موضوع مقاله: آموزش در گینه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در گینه | مقدمه: آموزش ابتدایی در گینه اجباری و شش‌ساله است و دولت موظف است دسترسی همه کودکان را به این سطح از آموزش تضمین کند. | ## بخش 1: آموزش در گینه | نظام آموزش عمومی گینه زیر نظر سه وزارتخانه اداره می‌شود: وزارت آموزش پیش‌دانشگاهی و سوادآموزی، وزارت آموزش فنی و حرفه‌ای، و وزارت آموزش عالی، پژوهش علمی و نوآوری. بر پایه داده‌های ابتکار سنجش حقوق بشر (HRMI)، این کشور تنها ۶۰٫۷ درصد از آنچه را که با توجه به سطح درآمدش در زمینه حق آموزش باید تأمین کند، برآورده می‌سازد. نرخ بی‌سوادی در سطح ملی در سال ۲۰۲۳ (۱۴۰۲) به ۶۸ درصد رسیده که در میان زنان به ۷۵ درصد می‌رسد و بیشتر این جمعیت در مناطق روستایی زندگی می‌کند. پیشینه آموزش در گینه به دوران پیش از استعمار بازمی‌گردد؛ در آن دوره آموزش به شکل شفاهی و از طریق بزرگان اجتماع منتقل می‌شد. با گسترش اسلام از سده پانزدهم میلادی، زبان عربی به عنوان زبان آموزش جایگاه یافت و مدارس دینی در این سرزمین شکل گرفت. در دوران استعمار فرانسه، شبکه‌ای از مدارس در شهرها پدید آمد، هرچند تنها ۱۲ درصد از بومیان به این نظام آموزشی دسترسی داشتند. از سده نهم تا یازدهم میلادی، پادشاهی ماندینگ از بالای رود سنگال تا بالای رود نیجر گسترش داشت و آموزش در این جامعه سنتی بر پایه انتقال شفاهی دانش از طریق بزرگان استوار بود و حوزه‌هایی چون معیشت، بازرگانی محلی و جشن‌های سنتی را دربرمی‌گرفت. از سده پانزدهم میلادی، دو رویداد تاریخی مهم بر آموزش در این سرزمین تأثیر گذاشت: تماس با بازرگانان و مبشران پرتغالی از راه دریا، و گسترش تدریجی اسلام در جامعه‌ای که تا آن زمان عمدتاً مانینگو بود. در این دوره که حدود سیصد سال به درازا کشید، زبان عربی که از منطقه خلیج فارس و سواحل مدیترانه از طریق کاروان‌های صحرایی وارد شده بود، به‌تدریج به زبان آموزش تبدیل شد و قرآن به موضوع مرکزی مطالعه بدل گردید. در اواخر سده نوزدهم، همزمان با شکل‌گیری گینه مدرن در چارچوب امپراتوری استعماری فرانسه، زمینه‌های یک نظام مدرسه‌ای ملی به‌تدریج فراهم آمد. در آن دوره، نزدیک به ۹۵ درصد از گینه‌ای‌ها به مدرسه نمی‌رفتند و در نتیجه با زبان فرانسوی آشنایی نداشتند. با این حال، فرانسوی در میان نخبگان گینه‌ای رواج داشت و آن‌ها تمایل داشتند آموزش قرآنی فرزندانشان را کوتاه کنند تا آن‌ها بتوانند در مدارس فرانسوی تحصیل کنند. در پایان دوران استعمار، شبکه‌ای از مدارس عمدتاً در شهرها (مدارس کاتولیک خصوصی، مدارس دولتی، مدارس قرآنی و غیره) شکل گرفته بود. با این حال، تنها ۱۲ درصد از بومیان (جمعیت‌های روستایی و جنگلی سنتی) به نظام آموزشی که فرانسوی‌ها بنا نهاده بودند دسترسی داشتند. آموزش ابتدایی شش سال، آموزش متوسطه هفت سال و آموزش عالی از یک تا نه سال به طول می‌انجامد. | ## بخش 2: آموزش در گینه | طبق قانون اساسی، تحصیل برای کودکان از سن پنج سالگی اجباری است و باید حداقل تا سن هفده سالگی ادامه یابد. آموزش پیش‌دبستانی آموزش پیش‌دبستانی در گینه برای کودکان سه تا شش‌ساله است و در مهدکودک‌ها، مراکز نگهداری کودک و بخش‌های پیش‌دبستانی مدارس ابتدایی ارائه می‌شود. در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳ خورشیدی)، آموزش پیش‌دبستانی با بیش از یک میلیون ثبت‌نام‌شده، دومین گروه بزرگ (پس از ابتدایی) را داشت و ۲۰ درصد از کل دانش‌آموزان کشور را دربرمی‌گرفت. پیش‌بینی می‌شود که تا سال ۲۰۳۰ این درصد به حدود ۱۷ درصد کاهش یابد، هرچند در عدد مطلق به حدود ۱٬۳۵۰٬۰۰۰ نفر افزایش پیدا کند. آموزش مهد کودکی در گینه تقریباً به‌طور کامل در مناطق شهری و به صورت خصوصی ارائه می‌شود. با این حال، نابرابری‌هایی در دسترسی به آموزش وجود دارد، به‌ویژه میان شهر و روستا. کودکی که در خانواده‌ای روستایی یا جنگلی رشد می‌کند ممکن است دسترسی‌اش به آموزش ابتدایی به دلیل وظایف خانوادگی یا کمبود دسترسی فیزیکی به مدرسه با تأخیر مواجه شود. در سال ۱۹۹۷ (۱۳۷۶ خورشیدی)، نرخ ناخالص ثبت‌نام در ابتدایی ۵۴٫۴ درصد و نرخ خالص ثبت‌نام ۴۱٫۸ درصد بود. تا سال ۲۰۲۰ (۱۳۹۹ خورشیدی)، تعداد ثبت‌نام‌شدگان در ابتدایی به ۲٬۱۰۷٬۶۶۱ نفر رسید. با توجه به گزارش قطب داکار یونسکو در سال ۲۰۱۹ (۱۳۹۸)، حدود ۱٬۷۲۰٬۰۰۰ دانش‌آموز در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳) در مقطع ابتدایی تحصیل می‌کردند که بزرگ‌ترین گروه با ۳۳ درصد از کل دانش‌آموزان نظام آموزشی گینه را تشکیل می‌داد. ابتکار سنجش حقوق بشر نشان می‌دهد که گینه با در نظر گرفتن سطح درآمدش، ۷۴٫۷ درصد از آنچه برای آموزش ابتدایی ممکن است را محقق می‌سازد. آموزش متوسطه آموزش متوسطه در گینه به دو دوره تقسیم می‌شود: دوره اول (دبیرستان پایه): معمولاً چهار سال است. دانش‌آموزان در سن ۱۲ یا ۱۳ سالگی پس از قبولی در آزمون ورودی سال هفتم وارد این دوره می‌شوند. دوره دوم (دبیرستان): سه سال است و با کسب دیپلم بکالوریا (از سال ۲۰۰۷) به پایان می‌رسد. گواهینامه صلاحیت آموزشی برای آموزش ابتدایی (BAPEEL) برای دانشجومعلمانی است که در یک دانشسرای مقدماتی حداقل دو سال آموزش دیده‌اند. | ## بخش 3: آموزش در گینه | دسترسی به این برنامه برای دانشجویانی است که پس از دیپلم از سوی دولت هدایت می‌شوند. تا سال ۲۰۲۰ (۱۳۹۹ خورشیدی) ۲۹ دانشگاه در سراسر کشور وجود داشت که برخی خصوصی هستند. این کشور برای آموزش ابتدایی ۷۴٫۷ درصد و برای آموزش متوسطه تنها ۴۶٫۶ درصد از توان بالقوه‌اش را تحقق می‌بخشد. در سال ۲۰۲۳ (۱۴۰۲ خورشیدی)، گینه در شاخص نوآوری جهانی (سازمان جهانی مالکیت فکری) در رتبه ۱۲۸ از ۱۳۲ کشور قرار داشت و در شاخص ۲۰۲۵ به رتبه ۱۳۳ از ۱۳۹ تنزل یافت. چالش‌ها و کاستی‌ها عوامل متعدد اجتماعی-فرهنگی، اقتصادی، تاریخی، سیاسی و جغرافیایی با هم درمی‌آمیزند تا نرخ پایین دسترسی به آموزش رسمی برای برخی از گروه‌های جمعیتی در گینه را توضیح دهند. برای نمونه، در سیگیری و ماندیانا تا سال‌های ۲۰۰۰ (۱۳۷۹)، به دلیل ساختار اجتماعی-فرهنگی، حدود ۸۵ درصد از دختران جامعه مالینکه (ماندینگ) به مدرسه دسترسی نداشتند. نرخ موفقیت در آزمون دیپلم بکالوریا در سال ۲۰۱۸ (۱۳۹۷ خورشیدی) تنها ۲۶٫۰۴ درصد بود که خود نشان‌دهنده عمق بحران در نظام آموزشی است. همچنین به دلیل عدم رعایت معیارهای انتصاب، بیشتر مدارس فاقد نظام مدیریت مالی مناسبی هستند که بتواند هزینه‌ها را عقلانی کند. هزینه‌های عمومی آموزش در طول چند دهه گذشته، بخش آموزش گینه سهم منظمی (اما ناکافی) از بودجه دولت دریافت کرده که بین ۱۵ تا ۲۵ درصد از درآمدهای عمومی نوسان داشته‌است. از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳ (۱۳۷۲ تا ۱۳۸۲ خورشیدی)، هزینه‌های کل دولت در نظام آموزشی از ۶۶٫۹ میلیارد به ۱۶۲٫۲ میلیارد فرانک گینه افزایش یافت، هرچند درصد سرمایه‌گذاری در همان دوره کاهش یافت. سهم هزینه‌های عمومی آموزش از تولید ناخالص داخلی در سال‌های ۲۰۰۰ از ۱٫۸ درصد در ۱۹۹۴ به ۲٫۳ درصد در ۲۰۰۳ افزایش یافت، که همچنان پایین‌تر از میانگین کشورهای کم‌درآمد آفریقای جنوب‌صحرا (حدود ۳ درصد) است. برآورد می‌شود که گینه به‌طور میانگین ۱٫۵ درصد از تولید ناخالص داخلی کمتر هزینه می‌کند تا بتواند نظام آموزشی کارآمدتری در سطح ابتدایی داشته باشد. در سال ۱۹۹۶ (۱۳۷۵ خورشیدی)، حاجه عیشه باه به یونسکو پیوست و به عنوان مدیر بخش آموزش پایه منصوب شد. | ## جمع‌بندی | او به عنوان یک مبارز پیشرو و فعال برای آموزش دختران و زنان در گینه شناخته می‌شود.