aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ائتلاف تصمیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ائتلاف تصمیم | مقدمه: ائتلاف تصمیم برای نخستین بار در انتخابات مجلس عراق (۲۰۲۱) شرکت کرد و پنج کرسی به دست آورد. | ## بخش 1: ائتلاف تصمیم | رهبری این حزب را عامر الفایاز، از اعضای سابق ائتلاف فتح، بر عهده دارد و دبیرکل آن اسعد العیدانی، استاندار پیشین استان بصره، است. تاریخچه ائتلاف تصمیم در سال ۲۰۲۱ توسط اسعد العیدانی، استاندار وقت استان بصره، تأسیس شد. این حزب از دل ائتلاف فتح بیرون آمد و به عنوان نیرویی مستقل در صحنه سیاسی جنوب عراق ظهور کرد. | ## بخش 2: ائتلاف تصمیم | رهبری عملی کتلهٔ پارلمانی این حزب را عامر الفایاز، که پیش‌تر عضو ائتلاف فتح بود، بر عهده گرفت. این حزب پایگاه اصلی انتخاباتی خود را در استان بصره دارد و تمامی کرسی‌های پارلمانی‌اش را از این استان به دست آورده‌است. ائتلاف تصمیم در انتخابات مجلس عراق (۲۰۲۱) با کسب ۱۵۳٬۶۱۴ رأی معادل ۱٫۷۳ درصد از کل آرا، پنج کرسی در مجلس عراق به دست آورد و در رتبه دوازدهم قرار گرفت. | ## بخش 3: ائتلاف تصمیم | در انتخابات مجلس عراق (۲۰۲۵)، ائتلاف تصمیم با افزایش تعداد آرا به ۱۷۳٬۷۶۱ رأی، کرسی‌های خود را به شش عدد افزایش داد، هرچند درصد آرای کسب‌شده به ۱٫۵۵ درصد کاهش یافت و حزب در رتبه هفدهم قرار گرفت. این حزب همچنین در شورای استان بصره دارای ۱۲ کرسی از ۲۳ کرسی است و یک استاندار نیز در اختیار دارد. ایدئولوژی ائتلاف تصمیم از نظر ایدئولوژیک بر پایهٔ اسلام‌گرایی شیعی و مردم‌سالاری اسلامی بنا شده‌است. | ## جمع‌بندی | این حزب خود را به عنوان جریانی مدنی معرفی می‌کند و در چارچوب چارچوب هماهنگی، ائتلاف گسترده‌ای از احزاب شیعه عراق، فعالیت می‌نماید.
موضوع مقاله: نسر (بت) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نسر (بت) | مقدمه: بر پایهٔ آیهٔ ۲۳ سورهٔ نوح، قوم نوح مردمان خود را از ترک خدایانشان بازمی‌داشتند و از ود، سُواع، یغوث، یعوق و نسر نام می‌بردند. | ## بخش 1: نسر (بت) | نسر به شکل کرکس تصویر می‌شد و پرستش آن در مناطق گوناگونی از جنوب جزیرة العرب تا بین‌النهرین گزارش شده‌است. پژوهشگران نسر را با نیشرا (به عربی: )، بت کرکس‌مانندی که در متون آرامی از آن یاد شده، یکسان دانسته‌اند. نقش‌برجسته‌های کرکس در مناطقی از پادشاهی حِمیَر و نیز سکه‌هایی با نقش کرکس در هترا یافت شده‌است. در بلخا هشام ابن کلبی در کتاب بت‌ها از معبدی برای نسر در بلخا یاد می‌کند؛ بلخا مکانی است که جز در این منبع شناخته نیست. کتیبه‌های حِمیَری را در آغاز چنین خوانده بودند که از «کرکس خاور» و «کرکس باختر» سخن می‌گویند و آگوستوس هنری کین آن را نشانهٔ پرستش خورشید در انقلاب‌های تابستانی و زمستانی تفسیر کرد؛ اما امروزه پژوهشگران بر این باورند که n-s-r در آن کتیبه‌ها حرف اضافه‌ای به معنای «به سوی خاور» و «به سوی باختر» است و نه نام خدا. | ## بخش 2: نسر (بت) | نیشرا بسیاری از پژوهشگران نسر را با نیشرا (به عربی: ، به زبان آرامی به معنای «کرکس»)، بتی که در متون آرامی از آن یاد شده، یکسان شناخته‌اند. در «عربستان» تلمود بابلی و دکترین آدای از خدای کرکس‌مانندی در «عربستان» یاد می‌کنند. تلمود بابلی در رسالهٔ عبودا زارا (۱۱ب) پنج معبد دائمی بت‌پرستی را برمی‌شمارد: معبد بِل در بابل (اساگیلا)، معبد نبو در بورسیپا، معبد آتارگاتیس در منبج، معبد سراپیس در اشکلون و معبد نیشرا در عربستان. در دکترین آدای نیز یادکردی همانند آمده‌است که از پرستش نیشرا نزد عرب‌ها سخن می‌گوید. در کشکر در اعمال مار ماری که برگرفته از دکترین آدای است، از ماری خواسته می‌شود شهر کشکر را که در آن دیوی به شکل نیشرا پرستش می‌شود و بتی به نام نیشَر بر ستونی برافراشته است، به آیین مسیحیت درآورد. | ## بخش 3: نسر (بت) | متنی جادویی مندایی نیز می‌گوید: «بِل از بابل بازگشت، نبو از بورسیپا بازگشت، نیشرا از کشکر بازگشت». ای‌اس دراور نیشرا را در این متن «تحریف‌شده» دانست و والتر باومگارتنر نیز با او هم‌رأی بود، اما یوناس سی. در ایران در یکی از نسخه‌های دست‌نویس دربارهٔ سقوط بت‌ها اثر یعقوب سروجی آمده که شیطان، ایرانیان را به ساختن و پرستش نیشرا واداشت. | ## جمع‌بندی | با این حال، کشیش مارتن خوانش نسخه‌ای دیگر را ترجیح می‌دهد که نام بت را «نسروخ» ثبت کرده‌است.
موضوع مقاله: رمل زیتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رمل زیتا | مقدمه: رمل زیتا (به عربی: )، همچنین شناخته‌شده با نام خربت قزازه، روستایی عرب فلسطینی بود که در ۱۵ کیلومتری شمال‌غربی طولکرم واقع شده بود. | ## بخش 1: رمل زیتا | این روستا بر رقعه‌ای هموار در دشت ساحلی میانی بنا شده بود و از راه فرعی به جادهٔ اصلی ساحلی متصل می‌شد. پس از تخلیه، شهرک سده ییتسحاق در سال ۱۹۵۲ بر زمین‌های روستا بنیان نهاده شد و بخشی از حومهٔ شهر خدرا نیز بر اراضی آن گسترش یافت. پیشینه روستای رمل زیتا را ساکنان روستای زیتا بر زمین‌های خود در دشت ساحلی بنیاد نهادند. این روستا پس از تأسیس مستعمرهٔ یهودی خدرا در سال ۱۸۹۱ رشد چشمگیری یافت؛ زیرا ساکنانش در کشاورزی و باغ‌های مرکبات آن مستعمره به کار مشغول شدند. خانه‌های روستا از گل، سنگ و سیمان ساخته شده بود و بدون الگوی منظمی پراکنده بودند؛ بیشتر آن‌ها در میان مزارع قرار داشتند. آب آشامیدنی ساکنان از چاه‌ها تأمین می‌شد و بیشتر آنان به دامپروری و کشاورزی دیم اشتغال داشتند؛ بخش اندکی از زمین‌ها نیز با آب چاه آبیاری می‌شد. | ## بخش 2: رمل زیتا | در بخش شرقی اراضی روستا، خرابه‌ای به نام «تل‌الدروز» وجود داشت که در دوران قیمومت بریتانیا بر اثر اختلافات ارضی مربوط به وادی‌الحوارث متروکه شده بود. دوران قیمومت بریتانیا از نظر اداری، رمل زیتا روستای وابسته به زیتا به‌شمار می‌رفت. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت رمل زیتا و زیتا روی‌هم ۱٬۱۶۵ نفر بود که همگی مسلمان بودند و در ۲۳۷ خانه زندگی می‌کردند. بر پایهٔ آمار روستایی سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۱۴۰ نفر مسلمان بود و مساحت کل اراضی آن ۱۴٬۸۳۷ دونوم بود. مالکیت زمین مالکیت زمین روستا پیش از اشغال به شرح زیر بود: مالک دونوم عرب ۱۲٬۷۲۰ یهودی ۱٬۴۵۳ عمومی ۶۶۴ جمع ۱۴٬۸۳۷ کاربری زمین انواع بهره‌برداری از زمین در سال ۱۹۴۵ بر حسب دونوم: نوع کاربری عرب یهودی عمومی مرکبات و موز ۱۲۶ ۴ - آبیاری و باغ ۲۷ ۴ - غلات ۱۲٬۵۵۴ ۱٬۴۴۱ ۱۱۱ شهری - - - قابل کشت ۱۲٬۷۰۷ ۱٬۴۴۹ ۱۱۱ غیرقابل کشت ۱۳ ۴ ۵۵۳ تخلیه و پیامدهای آن به گفتهٔ روزمری اسبر، روستا در ۱۵ مارس ۱۹۴۸ در جریان جنگ ۱۹۴۸ فلسطین از سکنه تخلیه شد. بنی موریس رمل زیتا را در فهرست روستاهایی آورده که علت و تاریخ دقیق تخلیهٔ آن‌ها نامعلوم است. | ## بخش 3: رمل زیتا | اسبر در مصاحبه با یکی از آوارگان روستا به نام زکیه ابوحماد می‌نویسد که بر پایهٔ خاطرات وی، نیروهای یه‌شو نزدیک به دو هفته روستا را در محاصره گرفته و کمبود غذا پدیدآورده بودند. خوش‌بخت‌ها جان سالم به در بردند و دیگران نه.» نزدیک‌ترین روستاهایی که داده‌های موثقی دربارهٔ آن‌ها در دست است، قربانی نخستین عملیات هاگانا برای «پاکسازی» منطقهٔ ساحلی میانی شدند. روستای مجاور وادی‌الحوارث در ۱۵ مارس ۱۹۴۸ مورد حمله قرار گرفت و ساکنانش ناگزیر به ترک آن شدند. بر پایهٔ نوشتهٔ ولید خالدی در سال ۱۹۹۲، یک خانوادهٔ عرب همچنان در یکی از خانه‌های اصلی روستا زندگی می‌کرد. روستا در زمان حاضر ویرانه‌های سنگی در سرتاسر محل پراکنده‌اند و از خانه‌های اصلی روستا تنها دو خانه برجا مانده‌است. | ## جمع‌بندی | شهر خدرا که خود مستعمره‌ای بود و در سال ۱۸۹۰ پایه‌گذاری شده بود، چنان گسترش یافت که بخشی از حومهٔ آن اکنون بر زمین‌های رمل زیتا قرار دارد.
موضوع مقاله: فلسطینیان در مصر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فلسطینیان در مصر | مقدمه: فلسطینیان در مصر به پناهندگان فلسطینی اشاره دارد که در جریان جنگ فلسطین در سال ۱۹۴۸ به مصر گریختند یا از سرزمین‌های خود اخراج شدند، و همچنین فرزندان و نوادگان آنها. | ## بخش 1: فلسطینیان در مصر | افزون بر این، شماری از فلسطینیان پس از رویدادهای سپتامبر سیاه از اردن اخراج و به مصر منتقل شدند. فلسطینیان و فرزندانشان هرگز تابعیت مصری دریافت نکرده‌اند و همچنان جایگاه متمایز پناهندگی فلسطینی را حفظ کرده‌اند. برخی از فلسطینیان، به‌ویژه مسیحیان، از راه ازدواج با شهروندان مصری یا راه‌های دیگر تابعیت مصری به دست آورده‌اند. پیشینه مهاجرت پیش از موج بزرگ آوارگی سال ۱۹۴۸، موجی پیشین از مهاجرت فلسطینیان به مصر وجود داشت. در این موج، مسیحیان فلسطینی به همراه لبنانیان و سوریان از نسل‌کشی‌های دوران عثمانی گریخته و در مصر و کشورهای همجوار ساکن شدند و جامعه‌ای مسیحی موسوم به «شوام» (به عربی: ) را پدیدآوردند. | ## بخش 2: فلسطینیان در مصر | بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین، ۱٬۶۱۲ فلسطینی در مصر زندگی می‌کردند: ۶۱۴ مسلمان، ۷۵۶ یهودی و ۲۴۲ مسیحی. دوران جمال عبدالناصر با به قدرت رسیدن جمال عبدالناصر، دوران طلایی برای فلسطینیان ساکن مصر آغاز شد. در این دوره، فلسطینیان همپای شهروندان مصری تلقی می‌شدند و دسترسی رایگان به آموزش داشتند. تغییر سیاست‌ها پس از کمپ دیوید این وضعیت در سال ۱۹۷۸ با امضای پیمان کمپ دیوید و ترور یوسف السباعی، وزیر فرهنگ مصر، به دست شبه‌نظامیان سازمان ابونضال دگرگون شد. جزیره فاضل جزیره فاضل، که به «جزیره عرب‌ها» نیز شناخته می‌شود، در دلتای نیل واقع است و با ۳٬۵۰۰ نفر، بزرگ‌ترین جمعیت آوارگان جنگ ۱۹۴۸ فلسطین را در خود جای داده‌است. | ## بخش 3: فلسطینیان در مصر | جنگ غزه و موج جدید آوارگی در جریان جنگ غزه، بر پایه برآورد تشکیلات خودگردان فلسطین، دست‌کم ۱۱۵٬۰۰۰ فلسطینی از غزه به مصر وارد شدند. جمعیت برآوردها از اندازه جمعیت فلسطینی ساکن مصر میان ۵۰٬۲۴۵ تا ۱۱۰٬۰۰۰ نفر متغیر است. فلسطینیان و فرزندانشان هیچ‌گاه تابعیت مصری نگرفته‌اند و جایگاه ویژه پناهندگی خود را نگه داشته‌اند. | ## جمع‌بندی | با این حال، برخی از آنان، بیشتر مسیحیان، از راه ازدواج با شهروندان مصری یا شیوه‌های دیگر به تابعیت مصری دست یافته‌اند.
موضوع مقاله: نجد (روستای ویران‌شده فلسطینی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نجد (روستای ویران‌شده فلسطینی) | مقدمه: نجد (به عربی: ) روستایی عرب فلسطینی بود که در ۱۴ کیلومتری شمال شرقی شهر غزه قرار داشت. | ## بخش 1: نجد (روستای ویران‌شده فلسطینی) | در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین، کودکان نجد برای تحصیل به روستای نزدیک سمسم می‌رفتند. در ۱۳ مه ۱۹۴۸، نجد در جریان عملیات باراک به دست تیپ ۱۲ نگب اشغال شد و ساکنان روستا اخراج شدند. نام این روستا به معنای «بلندی» یا «سرزمین مرتفع» است و روستا بر فراز تپه‌ای به ارتفاع بیش از ۵۰ متر از سطح دریا بنا شده بود. مساحت زمین‌های وابسته به نجد نزدیک به ۱۳٬۵۷۶ دونم بود و جمعیت آن در سال ۱۹۴۵ به ۶۲۰ نفر می‌رسید که همگی مسلمان بودند. پس از جنگ ۱۹۴۸، شهرک سدروت در سال ۱۹۵۱ و اور هانر در سال ۱۹۵۷ بر روی زمین‌های این روستا بنیان نهاده شدند. ریشه‌شناسی نام ادوارد هنری پالمر نام روستا را برگرفته از واژه‌ای به معنای «بلندی» یا «سرزمین مرتفع» دانسته‌است. دوره عثمانی نجد در سال ۱۵۱۷ همراه با دیگر بخش‌های سرزمین فلسطین به امپراتوری عثمانی ضمیمه شد. | ## بخش 2: نجد (روستای ویران‌شده فلسطینی) | بر پایه دفترهای مالیاتی سال ۱۵۹۶، روستا با نام «نجد الغربی» در ناحیه (به عربی: ) غزه در لوای (به عربی: ) سنجق غزه ثبت شده بود. ساکنان مالیاتی ثابت به نرخ ۳۳٫۳ درصد بر محصولاتی چون گندم، جو و میوه و همچنین بر بزها، کندوهای عسل و تاکستان‌ها می‌پرداختند که جمعاً ۴٬۰۰۰ آقچه می‌شد. در سده‌های هفدهم و هجدهم میلادی، منطقه نجد به دلیل فشار کوچ‌نشینان بر جوامع محلی، شاهد افت چشمگیر سکونت‌گزینی بود. ساکنان روستاهای متروک به‌آبادی‌های باقی‌مانده کوچ کردند اما زمین‌های کشاورزی همچنان از سوی روستاهای همسایه کشت می‌شد. ادوارد رابینسون، جهانگرد و پژوهشگر آمریکایی که در سال ۱۸۳۸ از سرزمین فلسطین دیدن کرد، نوشته‌است که نجد در جنوب یک وادی قرار داشت و توصیف کرده که روستاییان جو را با پرتاب کردن به هوا در برابر باد و با چنگال‌های چوبی بوجاری می‌کردند. در سال ۱۸۶۳، ویکتور گِرَن، کاوشگر فرانسوی، از روستا بازدید کرد و آن را روستایی بر فراز تپه‌ای کوچک با سیصد ساکن توصیف نمود. فهرست روستاهای عثمانی در حدود سال ۱۸۷۰ نشان می‌دهد که نجد ۲۴ خانه و ۵۶ نفر جمعیت داشت، هرچند آمار جمعیتی تنها مردان را دربر می‌گرفت. | ## بخش 3: نجد (روستای ویران‌شده فلسطینی) | در سال ۱۸۸۳، گزارش «بررسی فلسطین غربی» از سوی صندوق اکتشاف فلسطین، نجد را روستایی کوچک با یک چاه آب و یک آبگیر توصیف کرد. ساکنان روستا همگی مسلمان بودند و کودکان در روستای سمسم در ۲ کیلومتری شمال شرقی به مدرسه می‌رفتند. کشتزارهای غلات و درختان میوه از همه سو نجد را فراگرفته بود و باغ‌های میوه بیشتر در شمال و شمال شرقی متمرکز بودند؛ جایی که آب آبیاری از چاه‌ها فراهم می‌شد. بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقام‌های قیمومت بریتانیا انجام شد، نجد ۳۰۵ نفر جمعیت داشت که همگی مسلمان بودند. زمین‌های کشت‌شده در سال‌های ۱۹۴۴–۱۹۴۵ شامل ۱۰ دونم مرکبات و موز و ۱۱٬۹۱۶ دونم غلات بود. همچنین ۵۱۱ دونم آبیاری‌شده یا باغ میوه و ۲۶ دونم زمین ساخته‌شده (شهری) وجود داشت. | ## جمع‌بندی | شهرک سدروت در سال ۱۹۵۱ بر روی زمین‌های روستا در چند کیلومتری جنوب آن بنا شد و اور هانر نیز در سال ۱۹۵۷ بر زمین‌های شمال شرقی روستا تأسیس گردید.
موضوع مقاله: انستیتو مطالعات عالی مراکش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انستیتو مطالعات عالی مراکش | مقدمه: انستیتو مطالعات عالی مراکش (به فرانسوی: ) یا به اختصار IHEM یک بنیاد پژوهشی بود که در سال ۱۹۲۰ میلادی در شهر رباط و در دوران حمایت فرانسه بر مراکش به دست اوبر لیوته، مقیم کل فرانسه در مراکش، بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 1: انستیتو مطالعات عالی مراکش | این نهاد در ساختمان کتابخانه عمومی در نزدیکی اقامتگاه کل اداره استعماری جای داشت و هدف اصلی آن آموزش کارگزاران استعماری فرانسه و آشنا ساختن آنان با زبان‌ها، آداب و رسوم و مردم مراکش بود. انستیتو مطالعات عالی مراکش نشریه هسپریس را منتشر می‌کرد که نامی یونانی برای مراکش بود و هم‌اکنون با عنوان هسپریس-تمودا همچنان انتشار می‌یابد. پژوهشگران برجسته فرانسوی در زمینه مغرب عربی از جمله اواریسته لوی-پروونسل، آنری تراس و لویی برونو مدیریت این نهاد را بر عهده داشتند. این مؤسسه تا پیش از جنگ جهانی دوم نهادی در خدمت نخبگان اروپایی بود و هیچ مسلمانی از آن فارغ‌التحصیل نشده بود. | ## بخش 2: انستیتو مطالعات عالی مراکش | پیشینه سوزان گیلسون میلر، پژوهشگر تاریخ مراکش، انستیتو مطالعات عالی مراکش را «اوج تلاش‌های لیوته به‌عنوان نوآور آموزشی» و «اساساً ابزاری برای کنترل سیاسی، با هدف تقویت ساختارهای سلطه نظام حمایتی از راه پژوهش و آموزش» توصیف کرده‌است. لیوته قصد داشت این مؤسسه به‌عنوان مدرسه‌ای برای آموزش مأموران استعماری فرانسه عمل کند تا آنان را با زبان‌ها، فرهنگ و مردم مراکش آشنا سازد. نشریه هسپریس با پشتیبانی لیوته، انستیتو نشریه هسپریس را منتشر کرد؛ هسپریس نامی یونانی برای مراکش بود. مدیران و استادان پژوهشگران سرشناس فرانسوی در زمینه مغرب عربی مدیریت انستیتو را بر عهده داشتند. | ## بخش 3: انستیتو مطالعات عالی مراکش | از جمله مدیران آن می‌توان به اواریسته لوی-پروونسل، آنری تراس و لویی برونو اشاره کرد. مشارکت پژوهشگران مراکشی در دهه ۱۹۲۰ میلادی، انستیتو میزبان همایش‌هایی بود که پژوهشگران مراکشی مانند ابن زیدان مورخ و محمد الحجوی آموزشگر در آن‌ها شرکت می‌کردند. | ## جمع‌بندی | نهادی در خدمت نخبگان اروپایی انستیتو مطالعات عالی مراکش نهادی بود که در خدمت نخبگان اروپایی قرار داشت.
موضوع مقاله: دوره شکوفایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوره شکوفایی | مقدمه: یا گاهی flor.؛ به معنای «شکوفا شد») اصطلاحی لاتین است که برای نشان‌دادن تاریخ یا دوره‌ای به کار می‌رود که در آن شخصی زنده یا فعال بوده است. | ## بخش 1: دوره شکوفایی | این واژه به‌ویژه زمانی کاربرد دارد که تاریخ زاد و مرگ فرد دانسته نباشد ولی شواهدی از زندگی یا کنش‌وری او در دست باشد. در زبان انگلیسی، شکل کامل این واژه می‌تواند به‌عنوان اسم نیز به کار رود و به دوره‌ای اشاره کند که شخصی در آن شکوفا بوده است. این اصطلاح در نسب‌شناسی، تاریخ‌نگاری و تاریخ هنر کاربرد گسترده‌ای دارد و به‌ویژه در نوشته‌های علمی و شرح‌حال‌نویسی برای تعیین بازه زمانی حضور یا کنش‌وری افراد بهره گرفته می‌شود. ریشه‌شناسی واژه صورت سوم‌شخص مفرد ماضی ساده (صیغه معلوم) از فعل لاتین / به معنای «شکفتن، شکوفا شدن» است که خود از اسم (با حالت اضافی ) به معنای «گُل» گرفته شده است. | ## بخش 2: دوره شکوفایی | کاربرد به‌طور کلی، این اصطلاح برای اشاره به دوران اوج کنش‌وری یک شخص یا جنبش به کار می‌رود. به‌طور ویژه‌تر، در نسب‌شناسی و نوشته‌های تاریخی هنگامی که تاریخ تولد یا مرگ شخصی دانسته نباشد ولی شواهد دیگری از زندگی او در دست باشد از این اصطلاح بهره گرفته می‌شود. برای نمونه، اگر وصیت‌نامه‌هایی از «جان جونز» در سال‌های ۱۲۰۴ و ۱۲۲۹ میلادی در دست باشد و همچنین سندی از ازدواج او در سال ۱۱۹۷ موجود باشد، می‌توان نوشت: «جان جونز (fl. کاربرد در تاریخ هنر این اصطلاح در تاریخ هنر نیز برای تعیین دوره کنش‌وری هنری یک هنرمند به کار می‌رود. | ## بخش 3: دوره شکوفایی | در این زمینه، دوره مورد اشاره معمولاً پس از پایان دوره آموزش هنرمند آغاز می‌شود؛ یعنی از زمانی که هنرمند آثار خود را امضا می‌کرده یا نامش در قراردادها یاد شده است. کاربرد در متون آلمانی در متون تاریخی و شرح‌حال‌نویسی به زبان آلمانی، افزون بر اختصار لاتین «fl.» گاه اختصار آلمانی «bl.» (از به معنای «شکوفا شد») نیز به کار می‌رود. | ## جمع‌بندی | جایگزین‌ها در برخی موارد، بسته به سبک نگارش و فضای موجود، می‌توان به‌جای «fl.» از عبارت «فعال میان [تاریخ] و [تاریخ]» بهره گرفت.
موضوع مقاله: کفار خبد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کفار خبد | مقدمه: کفار خبد (به عبری: ، به معنی «روستای خبد») یک شهرک اجتماعی وابسته به جنبش خبد-لوباویچ در استان مرکزی اسرائیل است. | ## بخش 1: کفار خبد | این شهرک میان بیت دگان و لد واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای سدوت دان قرار دارد. نخستین ساکنان آن بیشتر مهاجران تازه‌وارد از اتحاد جماهیر شوروی بودند که از بازماندگان جنگ جهانی دوم و سرکوب‌های استالینی به‌شمار می‌رفتند. این شهرک در نزدیکی شهر لد و در حدود ۸ کیلومتری جنوب شرقی تل‌آویو جای گرفته و دربرگیرندهٔ زمین‌های کشاورزی و نهادهای آموزشی فراوانی است. در سدهٔ شانزدهم میلادی، خاصگی سلطان روستای السافریه را به آشپزخانهٔ خیریهٔ خود در اورشلیم وقف کرد. | ## بخش 2: کفار خبد | در دوران امپراتوری عثمانی، منطقهٔ کفار خبد به ناحیهٔ (زیربخش) لد تعلق داشت که از شهر کنونی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر العاد در شمال و از دامنه‌های شرقی از راه درّهٔ لد تا حومهٔ یافا در باختر گسترده بود. این منطقه در حدود ۲۰ روستا هزاران ساکن داشت که ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز در اختیارشان بود. نخستین ساکنان بیشتر مهاجران تازه‌وارد از اتحاد جماهیر شوروی بودند که از جنگ جهانی دوم و سرکوب‌های استالینی جان سالم به در برده بودند. دربارهٔ علیای آنان، نشریهٔ «جویش آبزرور» نوشت: «چندین جنبهٔ درخور توجه در این علیا وجود داشت. | ## بخش 3: کفار خبد | اعضای خبد همهٔ پیشنهادهای کمک از سوی سازمان‌های مذهبی و سیاسی را رد کردند؛ آنها اصرار داشتند که بر روی زمین کار کنند و خود را با روش‌های نوین کشاورزی سازگار سازند… برایشان مایهٔ افتخار بود که تنها از دسترنج خویش روزی بخورند.» بازسازی «۷۷۰» در کفار خبد بازسازی تمام‌مقیاسی از ساختمان «۷۷۰» وجود دارد که مقرّ جهانی جنبش خبد در شمارهٔ ۷۷۰ خیابان ایسترن پارکوی در محلهٔ کراون هایتس بروکلین نیویورک است. این بنا که به عنوان کنیسه بهره‌گیری می‌شود، دقیقاً همان شمار آجرهای سازهٔ اصلی را دارد و آجرهای آن را کارخانهٔ سفال اوفاقیم در شهر اوفاغیم تولید کرده‌است. آموزش کفار خبد دارای برنامه‌های آموزش حرفه‌ای در زمینه‌های چاپ، مکانیک، نجاری و کشاورزی برای دانش‌آموزان پسر و برنامه‌های آموزشی ویژه برای دانش‌آموزان دختر است. رهبری مذهبی نخستین خاخام روستا شنئور زلمن گورلیک بود که از زمان بنیان‌گذاری تا هنگام درگذشتش این سمت را بر عهده داشت. | ## جمع‌بندی | پس از او، مردخای شموئل اشکنازی از سال ۱۹۸۳ تا زمان درگذشتش در سال ۲۰۱۵ خاخام روستا بود.
موضوع مقاله: کفار دانیال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کفار دانیال | مقدمه: کفار دانیال (به عبری: ، به معنی «دهکدهٔ دانیال») یک موشاو شیتوفی در مرکز اسرائیل است. | ## بخش 1: کفار دانیال | این روستا در نزدیک به چهار کیلومتری جنوب‌شرقی لد قرار دارد و مساحتی برابر ۲٬۹۰۰ دونوم را دربرمی‌گیرد. این روستا در ۹ اکتبر ۱۹۴۹ توسط داوطلبان خارجی انگلیسی‌زبان (ماخالنیک‌ها) که در جنگ استقلال اسرائیل شرکت کرده بودند بر روی زمین‌های روستای ویران‌شدهٔ فلسطینی دانیال بنیان‌گذاری شد. نام کنونی روستا به افتخار دنیل فریش، رئیس سازمان صهیونیست آمریکا که در سال تأسیس روستا درگذشت، برگزیده شد و همانندی آشکاری با نام روستای عربی پیشین دارد. کفار دانیال در نزدیک به ۳۰ کیلومتری مرکز تل‌آویو و ۱۵ کیلومتری فرودگاه بن‌گوریون جای گرفته‌است. | ## بخش 2: کفار دانیال | پیشینه دوران عثمانی در دوران عثمانی، این منطقه به ناحیهٔ (نَحیه) لد تعلق داشت که از شهر کنونی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر کنونی العاد در شمال و از دامنه‌های کوهستانی در شرق تا حومهٔ یافا در غرب گسترده بود. در این ناحیه هزاران نفر در نزدیک به ۲۰ روستا زندگی می‌کردند و ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز در اختیار داشتند. بنیان‌گذاری روستای کفار دانیال در ۹ اکتبر ۱۹۴۹ توسط ماخالنیک‌ها (داوطلبان خارجی جنگ استقلال) از کشورهای انگلیسی‌زبان بر روی زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی دانیال پایه‌گذاری شد. نام نخست این شهرک «ایرگون بیت‌حِوِر» بود که برگرفته از نام سازمانی بود که بنیان‌گذاران به آن وابسته بودند. | ## بخش 3: کفار دانیال | سپس نام آن به افتخار دنیل فریش، رئیس سازمان صهیونیست آمریکا که در سال تأسیس روستا درگذشته بود، به کفار دانیال تغییر یافت؛ نامی که شباهت آشکاری نیز با نام روستای عربی پیشین داشت. حملهٔ موشکی حوثی‌ها (۲۰۲۴) در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴ در جریان جنگ غزه، حوثی‌ها یک موشک بالستیک به سوی مرکز اسرائیل شلیک کردند و قطعات این موشک در یک منطقهٔ باز در کفار دانیال فرود آمد. | ## جمع‌بندی | حمل‌ونقل تقاطع بزرگراهی دانیال که نام خود را از این روستا گرفته‌است، بزرگراه ۶ را به بزرگراه ۱ متصل می‌کند.
موضوع مقاله: کفار اخیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کفار اخیم | مقدمه: کفار اخیم (به عبری: ، به معنی «دهکده برادران») یک موشاو در مرکز-جنوب اسرائیل است. | ## بخش 1: کفار اخیم | این موشاو در نزدیکی کریات ملاخی واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای بیر توفیا قرار دارد. کفار اخیم در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی از لهستان و رومانی بر روی زمین‌های روستای فلسطینی تخلیه‌شده قسطینه بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 2: کفار اخیم | نام این موشاو از دو برادر که در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل کشته شدند گرفته شده‌است. از چهره‌های سرشناس زادگان کفار اخیم می‌توان به بنی گانتس و یسرائیل کاتس اشاره کرد. | ## بخش 3: کفار اخیم | پیشینه این موشاو در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی از لهستان و رومانی بر روی زمین‌هایی بنیان‌گذاری شد که پیش‌تر به روستای فلسطینی تخلیه‌شده قسطینه تعلق داشت. | ## جمع‌بندی | نام کفار اخیم (به معنی «دهکده برادران») به یاد دو برادر به نام‌های صِوی و افرایم گوبر برگزیده شد که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل کشته شدند.
موضوع مقاله: خربت الدامون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خربت الدامون | مقدمه: این روستا در جریان جنگ داخلی در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا (۱۹۴۸–۱۹۴۷) در ۳۰ آوریل ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: خربت الدامون | خربت الدامون در ۱۰٫۵ کیلومتری جنوب شرقی حیفا، بر دامنه‌های کوه کرمل و در ارتفاع ۴۳۵ متری از سطح دریا قرار داشت. مساحت زمین‌های روستا ۲۷۹۷ دونم بود و زمین‌های روستاهای عسفیا، دالیة الکرمل، عین هود و الطیره آن را احاطه کرده بودند. امروزه تنها ساختمانی از روستا باقی مانده که به‌عنوان زندان دامون مورد بهره‌گیری قرار می‌گیرد. پیشینه غاری شناخته‌شده در این منطقه وجود داشت که به‌عنوان آغل گوسفند به کار می‌رفت. این محل دارای یافته‌های باستان‌شناختی شامل دیوارهای فروریخته، گورها و آب‌انبارهای کنده‌شده در سنگ بود. در سال ۱۸۸۱ در بررسی فلسطین غربی (به انگلیسی: ) که از سوی صندوق اکتشاف فلسطین انجام شد، در محل دویمین «پی‌ساختمان‌هایی» گزارش گردید. دوران قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، جمعیت الدامون ۱۹ نفر مسلمان بود. | ## بخش 2: خربت الدامون | ساکنان خربت الدامون مسلمان بودند و معیشت خود را از دامداری و کشاورزی تأمین می‌کردند. طبق آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۳۴۰ نفر مسلمان بود و مساحت کل زمین‌ها ۲۷۹۷ دونم بود. از این میان ۵ دونم به مرکبات و موز، ۲۸۰ دونم به باغ‌ها و زمین‌های آبی، ۱۶۱۹ دونم به غلات و ۸۹۳ دونم به زمین‌های غیرقابل‌کشت اختصاص داشت. در دوران قیمومت، روستا در «فهرست جغرافیایی فلسطین» (به انگلیسی: ) به‌عنوان مزرعه طبقه‌بندی شده بود. راه فرعی‌ای روستا را مستقیماً به حیفا متصل می‌کرد و راه فرعی کوتاه‌تر دیگری آن را به جادهٔ اصلی منتهی به آن شهر می‌رساند. رویدادهای ۱۹۴۸ و پس از آن در اواخر آوریل ۱۹۴۸، ساکنان روستا بدون جنگ تسلیم شدند و هاگانا روستا را به پادگان تبدیل کرد. بنی موریس اشاره می‌کند که بخشی از سندی که این موضوع را بیان می‌کند توسط سانسورچیان نیروهای دفاعی اسرائیل سیاه شده‌است؛ به گمان موریس نویسندهٔ سند پیشنهاد اخراج روستاییان را مطرح کرده بوده‌است. | ## بخش 3: خربت الدامون | در گزارشی که روزنامهٔ نیویورک تایمز منتشر کرد، آمده بود که در ۲۶ آوریل ۱۹۴۸ همزمان با حملهٔ نیروهای یهودی به روستای الطیره، «روستای دیگری در همسایگی» نیز مورد حمله قرار گرفت و به احتمال زیاد مقصود همین خربت الدامون بود. در سال ۱۹۹۲ وضعیت باقی‌مانده‌های روستا این‌گونه توصیف شد: «تنها ساختمانی از روستا باقی مانده که اکنون به‌عنوان زندان به کار می‌رود. این ساختمان به‌گونه‌ای طراحی شده بود که رطوبت را برای نگهداری برگ‌های توتون حفظ کند. پس از ساخت‌وسازهای بیشتر در محل، این مجموعه در سال ۱۹۵۳ به‌عنوان بازداشتگاه توسط وزیر پلیس اسرائیل گشایش یافت. در سال ۲۰۰۰ سازمان زندان‌های اسرائیل زندان را به دلیل شرایط غیرانسانی به‌طور موقت بست. این زندان در سال ۲۰۰۱ برای بازداشت کارگران مهاجر و فلسطینیانی که مجوز رسمی نداشتند بازگشایی شد. شواهدی وجود ندارد که از دههٔ ۱۹۵۰ تغییر یا بهسازی چشمگیری در این مجموعه صورت گرفته باشد. | ## جمع‌بندی | زندان بخشی ویژهٔ کودکان فلسطینی دارد و بالی برای بازداشت زنان در سال ۲۰۱۸ راه‌اندازی شد.