موضوع مقاله: ریچارد راجرز بوکر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ریچارد راجرز بوکر | مقدمه: زندگی ابتدایی و تحصیلات ریچارد راجرز بوکر در تاریخ ۴ سپتامبر ۱۸۴۸ در شهر سیلم، ماساچوست، در یک خانواده تحصیل‌کرده و موفق به دنیا آمد. | ## بخش 1: ریچارد راجرز بوکر | پدربزرگ پدری او، جوئل بوکر (۱۷۷۵–۱۸۵۸)، از یک کارمند فروشگاه مواد غذایی به تاجری برجسته و مالک بخشی از کشتی‌های بادبانی تبدیل شد. مادرش، ترزا ماریا بوکر (با نام خانوادگی ساووری؛ ۱۸۲۵–۱۹۰۶)، دختر ریچارد ساووری (۱۷۸۱–۱۸۴۱) بود که مالک یک کارگاه بزرگ تولید بشکه در سیلم بود. پدرش، دنیل راجرز بوکر (۱۸۲۰–۱۸۹۵)، شریک یک شرکت معتبر تجاری بود که به فروش زغال‌سنگ و نمک در سیلم می‌پرداخت. خانواده به نیویورک نقل مکان کردند و پدر بوکر در آنجا کسب‌وکار تولید بشکه راه‌اندازی کرد. بوکر نقش مهمی در تأسیس شاخه‌ای از انجمن «فی بتا کاپا» در کالج ایفا کرد، اما به دلیل فعالیت‌های "رادیکال" خود در دولت دانشجویی و روزنامه دانشجویی، توسط رئیس کالج از عضویت در این انجمن محروم شد. در سال ۱۸۷۹، به عنوان یک دانشجوی کالج شهر، او از اعضای برجسته جنبش مستقل جمهوری‌خواهان، معروف به جنبش "ماگوومپ"، در سیاست ملی بود. در سال ۱۸۸۰، ماگوومپ‌ها به شکست نامزدی یولیسیز گرانت برای دوره سوم ریاست‌جمهوری کمک کردند، زیرا دولت‌های او با رسوایی‌هایی همراه بود. در همان سال، او انجمن آموزش سیاسی را برای آگاهی‌رسانی به مردم در مورد مسائل اجتماعی و سیاسی تأسیس کرد. بوکر یک جمهوری‌خواه لیبرال بود که نقش برجسته‌ای در تصویب اصلاحات خدمات عمومی و شهری در نیویورک در دهه ۱۸۸۰ ایفا کرد و در سال ۱۸۸۰، متن اصلاحات خدمات عمومی را نوشت که در پلتفرم ملی جمهوری‌خواهان پذیرفته شد. | ## بخش 2: ریچارد راجرز بوکر | او در سازماندهی اولین نمایشگاه کتاب آمریکا نقش داشت و در مقاطع مختلف به‌عنوان نماینده ناشران برجسته لندن و نیویورک استخدام شد. در ماه مه ۱۸۷۶، بوکر، لیپولدت، و ملویل دیویی در نیویورک گرد هم آمدند تا درباره توسعه کتابخانه‌ها گفتگو کنند. کتابخانه‌ها بر اساس سیستم اشتراک فعالیت می‌کردند و دسترسی مستقیم به قفسه‌ها یا بخشی مخصوص کودکان نداشتند. کتابخانه‌ها از فهرست‌های چاپ‌شده به سمت استفاده از کارت‌های فهرست دست‌نویس با اندازه‌های مختلف حرکت می‌کردند. در این نشست، سه نفر تصمیم گرفتند حرفه‌ای برای کتابداری تأسیس کنند، مجله‌ای برای کتابخانه‌ها منتشر کنند و یک انجمن ملی کتابخانه‌ای تشکیل دهند. این سازمان به‌عنوان الگویی برای بسیاری از کشورهای اروپایی مورد استفاده قرار گرفت. با اینکه پروژه کتاب‌شناسی لیپولدت بسیار وقت‌گیر بود و ضرر مالی به همراه داشت، بوکر که رئیس کمیته اسناد عمومی انجمن کتابخانه‌های آمریکا بود، مسئولیت American Catalogue (فهرست تمام کتاب‌های منتشر شده در ایالات متحده) را بر عهده گرفت. او سه ویژگی جدید به این فهرست اضافه کرد: اسناد دولتی ایالات متحده، انتشارات انجمن‌های ادبی، علمی و دیگر انجمن‌های آمریکایی، و انتشارات دولت‌های ایالتی. طی پانزده سال بعد، او هر پنج سال یک بار نسخه بازبینی‌شده این فهرست را منتشر کرد. | ## بخش 3: ریچارد راجرز بوکر | بوکر نقش مهمی در تلاش‌ها برای انتصاب هربرت پاتنم به‌عنوان رئیس کتابخانه کنگره داشت. مکلانگ فلمینگ در سال ۱۹۵۲ نوشت: "رکورد بی‌نظیر برجسته‌ترین کتابخانه ملی در دهه‌های بعد، تا حد زیادی مدیون رهبری تحسین‌برانگیز پاتنم بود و بوکر به درستی می‌توانست به نقشی که در این موضوع ایفا کرده بود افتخار کند." چندین بار از بوکر خواسته شد که رئیس انجمن کتابخانه‌های آمریکا شود، اما او این پیشنهاد را رد کرد، زیرا معتقد بود این کار مناسب نیست، چون خودش کتابدار نبود. او بین سال‌های ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۲، ۱۹۰۷ تا ۱۹۲۳، و ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ عضو شورای انجمن بود و به طور منظم در کنفرانس‌های انجمن شرکت می‌کرد. در سال ۱۹۳۳، او به دلیل کمک‌های برجسته‌اش به حوزه کتابداری، عضویت افتخاری انجمن کتابخانه‌های آمریکا را دریافت کرد. این جایزه به فردی اعطا می‌شود که سهم او در کتابداری به اندازه‌ای برجسته باشد که به پیشرفت کل حوزه خدمات کتابخانه‌ای کمک کند. او از زمان تأسیس کتابخانه عمومی بروکلین در سال ۱۹۰۲ تا زمان مرگش به عنوان یکی از اعضای هیئت امنای آن فعالیت داشت و بیشتر کتابخانه شخصی خود را به آن اهدا کرد. در مورد بوکر نوشته شده است: "افراد کمی در دنیای کتابخانه‌ها روابط گسترده‌تری داشتند، افراد کمی دوستی‌های ماندگارتری برقرار کردند، افراد کمی در شناسایی استعدادهای جدید سخاوتمندتر بودند، و افراد کمی خاطرات گذشته را با این شور حفظ می‌کردند." تمام این‌ها و دستاوردهای دیگر، جایگاهی برای بوکر به‌عنوان یکی از "۱۰۰ رهبر برجسته‌ای که در قرن بیستم داشتیم" به ارمغان آورد. بوکر برای سال‌ها قلب تپنده این نشریه باقی ماند، علی‌رغم اینکه موفقیت مالی نداشت. او نه‌تنها به‌طور منظم سرمقاله می‌نوشت، بلکه مقالات متعددی درباره تاریخچه، سازمان‌دهی و مدیریت کتابخانه‌ها برای این نشریه ارائه داد. | ## جمع‌بندی | مادر آلیس، زیلفا ماریا میچل (با نام خانوادگی مورتون؛ ۱۸۳۴–۱۸۸۸)، دخترعموی اول لوی پارسونز مورتون (۱۸۲۴–۱۹۲۰) بود که بیست و دومین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده (۱۸۸۹–۱۸۹۳) و سی و یکمین فرماندار نیویورک (۱۸۹۵–۱۸۹۷) بود.