موضوع مقاله: موتور وی۱۶ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موتور وی۱۶ | مقدمه: موتور وی۱۶ یک موتور پیستونی شانزده سیلندر است که در آن دو بانک هشت سیلندر در یک وی‌شکل در اطراف یک میل‌لنگ مشترک قرار گرفته‌اند. | ## بخش 1: موتور وی۱۶ | موتورهای وی۱۶ کمتر از موتورهای با سیلندرهای کمتر مانند موتورهای وی۸ و وی۱۲ رایج هستند. هر بانک از یک موتور وی۱۶ را می‌توان به عنوان یک طراحی هشت سیلندر خطی در نظر گرفت، طرحی که ذاتاً می‌تواند متعادل باشد. نخستین استفاده از موتور وی۱۶ در هواپیمای آزمایشی آنتونت۷ در سال ۱۹۱۰ و به دنبال آن چندین اتومبیل در دهه ۱۹۳۰ بود. امروزه رایج‌ترین کاربردهای موتورهای وی۱۶، لوکوموتیوهای راه‌آهن، کشتی‌های دریایی و ژنراتورهای برق ثابت هستند. یک سوپاپ سر مسطح و یک زاویه وی ۱۳۵ درجه (این دومی برای دستیابی به ارتفاع کاسه کمتر). این ۴۳۱ مس نسخه جدید به اندازه نسخه پیشین خود قدرت تولید می‌کرد در حالی که پیچیدگی بسیار کمتری داشت، میل‌لنگ سفت‌تری داشت که به دوام و صافی کمک می‌کرد و حتی فیلتر روغن خارجی داشت که در آن روزها برای هر خودرویی با هر قیمتی نادر بود. شرکت خودروسازی مارمون در واقع توسعه موتور وی۱۶ را در سال ۱۹۲۷ (پیشتر از کادیلاک) آغاز کرد. این موتور دارای زاویه وی ۴۵ درجه بود، از آسترهای سیلندر فولادی فشرده استفاده می‌کرد و بیشتر از آلومینیوم ساخته شده بود. در سال ۱۹۹۱، سیزتا-مورودر وی۱۶تی آغاز به تولید کرد که دارای یک موتور ۱۶ سیلندر در یک پیکربندی منحصربه‌فرد بود. به‌جای طرح‌بندی وی۱۶ معمولی، موتور در واقع دو موتور وی۸ مجزا بود که به صورت عرضی نصب می‌شدند و چرخ دنده‌ای بین این دو وجود داشت که خروجی واحدی را از مرکز مجموعه موتور به گیربکس ارائه می‌کرد. نمونه‌های اولیه روی یک شاسی بلند سری ۷ و سپس در اوایل دهه ۱۹۹۰ به یک بنتلی مولسان نصب شدند. | ## بخش 2: موتور وی۱۶ | تقریباً در همان زمان، مرسدس بنز نسخه را توسعه داد موتور وی۱۶ برای لیموزین کلاس اس. خودرویی که در فیلم جانی انگلیش دوباره متولد می‌شود از این موتور وی۱۶ استفاده می‌کند. نمونه اولیه دول سیکستین ۲۰۱۷ از یک موتور ۱۶ سیلندر ۱۲٫۳ لیتری چهار توربو استفاده می‌کرد. در سال ۱۹۳۱ در ایندیاناپولیس ۵۰۰، یک موتور وی۱۶ سفارشی بر روی یک «سوپراسپرت» کورد که توسط شورتی کانتلون هدایت می‌شد، نصب شد. این خودرو رقابتی بود و از رتبه ۲۶ در شبکه به رتبه ۳ شارژ می‌شد، اما به دلیل غیرقابل اطمینان بودن کند شد و با تعویض هر ۱۶ شمع تشدید شد. با توجه به تغییر قوانین در سال ۱۹۳۸، اینها با یک موتور وی۱۲ برای ماشین مسابقه‌ای تایپ دی جایگزین شدند. قبل از این تغییر قانون، آلفا رومئو تیپو ۳۱۶ در گرندپری ۱۹۳۸ طرابلس با موتور ۶۰ درجه وی۱۶ شرکت کرد. تنها مورد استفاده شناخته شده از موتور وی۱۶ در دوران پس از جنگ جهانی دوم، موتور وی۱۶ موتورهای مسابقه بریتانیا (BRM) است که در مسابقات فرمول یک از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵ استفاده شد. رانندگی ماشین دشوار بود، زیرا باند قدرت در محدوده باریک و در دور بالا قرار داشت. این امر به این دلیل است که سازندگان اغلب موتوری را حول یک جابه‌جایی ثابت در هر سیلندر طراحی می‌کنند، سپس سیلندرهای اضافی را تا رسیدن به توان خروجی مورد نیاز به طرح اضافه می‌کنند. جی‌ای ترنسپورتیشن سیستمز موتورهای چهار زمانه سری 7FD (مورد استفاده در کاربردهای دریایی، لوکوموتیو و ثابت) را تولید می‌کند که دارای جابه‌جایی هستند. | ## بخش 3: موتور وی۱۶ | در بریتانیا از سال ۱۹۴۷ به بعد، موتورهای دیزلی انگلیسی الکتریک زیرمجموعه شرکت انگلیسی الکتریک یک موتور وی۱۶ را برای استفاده ریلی و دریایی بر اساس سری کی ۱۰ اینچ در ۱۲ اینچ (۲۵۴ میلی‌متر در ۳۰۵ میلی‌متر) ساخت که به ویژه در بریتانیا استفاده می‌شد. لکوموتیوهای کلاس ۴۰ و ۵۰ راه‌آهن با توان خروجی در محدوده ۲۰۰۰–۳۰۰۰ اسب بخار (۱۴۹۲–۲۲۳۸ کیلووات) در سرعت‌های ۶۰۰ تا ۹۰۰ دور در دقیقه. یکی دیگر از سازندگان قابل توجهی که پیکربندی وی۱۶ را ارائه کرد، شرکت دیترویت دیزل بود، به ویژه در موتورهای دیزلی دو زمانه سری ۷۱، ۹۲ و ۱۴۹ آن‌ها، با توان خروجی از حدود ۶۵۰ تا بیش از ۲۴۰۰ اسب بخار (۴۸۵–۱۷۹۰ کیلووات) در سرعت‌های بیش از ۲۰۰۰ دور در دقیقه در محدوده‌های کوچکتر. یک بار دیگر این موتورها بر پایه قطعات معمولی بودند (تعداد عددی اندازه سیلندر در اینچ مکعب است) و برای کاربردهای دریایی، ژنراتور و کامیون‌های معدن خارج از جاده استفاده می‌شد. ماهیت ماژولار موتورها به این معنی است که پیکربندی وی۱۶ با کنار هم قرار دادن ۲ بلوک موتور وی۸ ساخته شده‌است و چرخه ۲ زمانه قدرت بسیار خوبی نسبت به وزن ارائه می‌دهد. کشتی‌های هوایی هیندنبورگ دهه ۱۹۳۰ هر کدام از چهار موتور دیزلی دایملر-بنز دی‌بی ۶۰۲ وی۱۶ استفاده می‌کردند. در نیمه نخست سده بیستم، چندین هواپیمای نمونه اولیه از موتورهای وی۱۶ استفاده کردند، از جمله: نمونه اولیه ۱۹۰۷ توسط مهندس آنتوانت ، لئون لووااسور طراحی شد. دوزنبرگ یک موتور وی۱۶ را برای استفاده در هواپیماهای نظامی در اواسط دهه ۱۹۱۰ توسعه داد. موتور وی۱۶ معکوس کرایسلر IV-2220 در سال ۱۹۳۹ توسعه یافت، زمانی که کرایسلر با دولت ایالات متحده قرارداد ایجاد یک موتور جدید برای استفاده در هواپیماهای جنگنده را امضا کرد. موتور حاصل رتبه‌بندی شد ،، اما تا ژوئن ۱۹۴۵ طول کشید تا موتور در حالت آماده برای آزمایش قرار گیرد. یک موتور نمونه اولیه در پی-۴۷ ثاندربولت (با نام XP-47H) نصب شد، که به بیشینه سرعت دست یافت. | ## جمع‌بندی | جنگ جهانی دوم اندکی پس از آزمایش‌ها به پایان رسید، بنابراین توسعه موتور متوقف شد.