موضوع مقاله: هیولای رباتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیولای رباتی | مقدمه: این فیلم به تهیه‌کنندگی و کارگردانی فیل تاکر ساخته شده و بازیگرانی چون جرج نیدر، کلودیا بارت و جرج باروز در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. | ## بخش 1: هیولای رباتی | داستان فیلم دربارهٔ یک ربات بیگانه است که در مأموریتی برای نابودی زمین و بشریت، با محافظت از زنی که مأمور کشتنش بود، از دستورات ارباب خود، «راهنمای بزرگ»، سرپیچی می‌کند.Warren 1982, pp. به دلیل محدودیت‌های بودجه ناچیز فیلم، تاکر ترجیح داد جرج باروز را استخدام کند که لباس گوریل شخصی خودش را داشت. نسخه نهایی به صورت سه‌بعدی پولاریزه چاپ شد که بسیاری از منتقدان کیفیت آن را بسیار بالا دانستند و ۴٬۰۰۰ دلار دیگر به بودجه اضافه کرد. هیولای رباتی در حالی که حاوی قطعات متعددی از فیلم آرشیوی موجود در تولیدات دیگر بود، شباهت‌های داستانی قابل توجهی به فیلم مهاجمانی از مریخ داشت که یک ماه قبل توسط استودیوهای قرن بیستم توزیع شده بود. فیلم نقدهای متفاوتی از منتقدان معاصر دریافت کرد و با فروش ۱ میلیون دلاری، یک موفقیت در گیشه بود. با این حال در دهه‌های بعد، هیولای رباتی اغلب به عنوان یکی از بدترین فیلم‌های تمام دوران یاد می‌شود که داستان و ارزش‌های تولید آن مورد انتقاد قرار گرفته است. در دسامبر همان سال و پس از اکران فیلم، تاکر به دلیل عدم دریافت دستمزد برای کارش در فیلم، اقدام به خودکشی کرد. تاکر پس از آنکه کارآگاهان به یادداشت خودکشی او که قبلاً در یک روزنامه منتشر کرده بود پاسخ دادند، جان سالم به در برد. داستان «رو-من افزونهٔ ایکس‌جی-۲» (Ro-Man Extension XJ-2) که فقط «رو-من» نامیده می‌شود (موجودی با بدنی شبیه به میمون انسان‌نما و کلاهخودی مجهز به آنتن که سرش را می‌پوشاند و جرقه‌های الکتریکی ساطع می‌کند)، تمام حیات انسانی روی زمین را با یک پرتوی مرگ کلسیناتور نابود کرده است تا از به چالش کشیدن نژادش توسط بشریت جلوگیری کند؛ به جز هشت انسان که در یک مرکز حفاظت‌شده زنده مانده‌اند. بازماندگان عبارتند از یک پروفسور که نامش هرگز ذکر نمی‌شود؛ همسرش؛ دو دخترشان، آلیس و کارلا؛ پسر کوچکشان، جانی؛ دستیار پروفسور، روی؛ و خلبانان فضایی، جیسون و مک‌کلود. هر هشت نفر نسبت به پرتوی مرگ رو-من مصونیت پیدا کرده‌اند، زیرا یک سرم آنتی‌بیوتیک تجربی را که توسط پروفسور برای درمان تمام بیماری‌ها ساخته شده بود، دریافت کرده‌اند. رو-من باید نابودی تمام انسان‌ها را کامل کند، حتی اگر به معنای کشتن فیزیکی تک‌تک آن‌ها باشد، تا مأموریتش برای تسلط بر زمین به پایان برسد. پس از مذاکرات بی‌ثمر، رو-من سفینه جیسون و مک‌کلود و همچنین سکوی فضایی را نابود می‌کند. پروفسور از دستگاهی که برای تماس با خلبانان در نظر گرفته شده بود استفاده می‌کند تا با رو-من تماس بگیرد و از او التماس کند که آن‌ها را رها کند. جانی با رو-من روبرو می‌شود و مصونیت خود را فاش می‌کند، که باعث می‌شود رو-من به فکر راهی برای مقابله با این مصونیت بیفتد. رو-من با «راهنمای بزرگ»، رهبر امپراتوری رو-من، تماس می‌گیرد تا نقشه خود را اعلام کند و به او گفته می‌شود که باید این هدف را قبل از پایان چرخش زمین کامل کند. با این حال، مأموریت رو-من زمانی مختل می‌شود که او کششی غیرمنطقی به آلیس پیدا می‌کند و نمی‌تواند خود را راضی به حذف او کند. او از «بزرگ» می‌پرسد که آیا می‌تواند یک انسان را نگه دارد، اما «بزرگ» تقاضا می‌کند که او مأموریت را ادامه دهد. بلافاصله پس از این، «راهنمای بزرگ» با او تماس می‌گیرد و از او به خاطر فکر نگه داشتن دختر عصبانی شده و او را متهم به داشتن اراده آزاد برخلاف قوانین رو-من می‌کند. «بزرگ» نسل‌کشی را با اشعه‌های کیهانی Q-Ray ادامه می‌دهد که باعث ظهور دایناسورها می‌شود و سیاره زمین را از جهان هستی محو می‌کند. | ## بخش 2: هیولای رباتی | خواهران، مادر و دو دانشمندی که خانواده هنگام پیک‌نیک در برانسون کانیون با آن‌ها آشنا شده بودند، از پیدا کردن او خوشحال می‌شوند. ناگهان، «راهنمای بزرگ» با دست‌هایی که به شکلی تهدیدآمیز بلند شده، از غار خود مستقیماً به سمت تماشاگران خارج می‌شود. این فیلم همچنین شامل تصاویر آرشیوی از فیلم‌های «پرواز به مریخ» (۱۹۵۱) و «یک میلیون سال پیش از میلاد» (۱۹۴۰) بود. بودجه بسیار کم فیلم اجازه تهیه لباس رباتی را که در ابتدا در نظر گرفته شده بود نمی‌داد، بنابراین تاکر دوستش جرج باروز را که یک لباس گوریل شخصی ساخته بود، برای بازی در نقش رو-من استخدام کرد؛ سپس تاکر یک کلاه ایمنی فضایی شبیه به کلاه‌های استفاده شده در سریال‌های ریپابلیک مانند «مردان راداری از ماه» به آن اضافه کرد. «هیولای رباتی» از نظر داستانی شبیه به فیلم «مهاجمانی از مریخ» است که یک ماه قبل توسط استودیوهای قرن بیستم منتشر شده بود. هر دو فیلم دربارهٔ پسر جوانی هستند که با تهاجم بیگانگان مواجه شده و در حالی که برای نجات خانواده‌اش تلاش می‌کند، اسیر می‌شود. همان‌طور که بیگانه نابودی نهایی زمین را آغاز می‌کند، پسر بیدار می‌شود و می‌فهمد که همه این‌ها فقط یک رؤیا بوده است. کلودیا بارت در مصاحبه‌ای یادآور شد که فیلم‌نامه اصلی فیلم به عنوان یک واقعیت طراحی شده بود، اما تاکر کارگردان نظرش را تغییر داد و یک پایان غافلگیرکننده جدید فیلم‌برداری کرد که نشان می‌داد داستان فیلم رؤیای پسری بوده که در حال تعبیر شدن است.Mitchell 2001, pp. فیشر» برای «دستگاه میلیارد حباب» اعتبار ویژه‌ای داده شده است؛ این دستگاه به عنوان بخشی از ابزار ارتباطی رو-من برای گزارش به مافوقش، «راهنمای بزرگ»، استفاده می‌شد.Erickson, Glenn. انتخاب بازیگران در حالی که جرج باروز از نظر فیزیکی نقش رو-من را ایفا می‌کرد، صدای این شخصیت توسط بازیگر کهنه‌کار رادیو، جان براون دوبله شد. نقش اصلی مرد توسط جرج نیدر بازی شد؛ بازیگر قراردادی استودیوهای قرن بیستم و آرکی‌او پیکچرز که عمدتاً در نقش‌های فرعی بازی کرده بود. «هیولای رباتی» اولین نقش اصلی او بود و دو سال پس از اکران آن، او برای فیلم «چهار تفنگ به سوی مرز» برنده جایزه گلدن گلوب بهترین ستاره نوظهور سال - بازیگر مرد شد. سلنا رویل یکی از بازیگران قدیمی مترو گلدوین میر بود که از سال ۱۹۴۱ فعالیت سینمایی مستمری داشت، اما دوران حرفه‌ای او در سال ۱۹۵۱ به دلیل متهم شدن به همدردی با کمونیسم پایان یافت. او از حضور در برابر کمیته فعالیت‌های ضدآمریکایی مجلس خودداری کرد و در نهایت نام خود را پاک کرد. با این حال، تا آن زمان آسیب به شهرت او وارد شده بود؛ او تنها در دو فیلم دیگر بازی کرد که «هیولای رباتی» ماقبل آخر آن‌ها بود.Sinnott, John. او دربارهٔ نقش خود چنین گفت: سه‌بعدی «هیولای رباتی» به صورت سه‌بعدی پولاریزه دو نواری فیلم‌برداری و اکران شد. عکاسی استریوسکوپیک در این فیلم توسط بسیاری از منتقدان دارای کیفیت بالا در نظر گرفته می‌شود، به ویژه برای گروهی که تجربه کمی با تجهیزات دوربین جدید داشتند.Hayes 1998, p. آل زیمبالیست تهیه‌کننده بعدها به نیویورک تایمز گفت که فیلم‌برداری سه‌بعدی (که مستلزم استفاده از دوربین دیگری بود) ۴٬۵۱۰ دلار به بودجه اضافه کرد.Pryor, Thomas M. جلوه‌های ویژه جلوه‌های ویژه «هیولای رباتی» شامل تصاویر آرشیوی از فیلم‌های «یک میلیون سال پیش از میلاد» (۱۹۴۰)، «قاره گمشده» (۱۹۵۱) و «پرواز به مریخ» (۱۹۵۱)؛ حضور کوتاهی از سفینه فضایی فیلم «موشک اکس-ام» (۱۹۵۰)؛ و یک نقاشی مات از ویرانه‌های شهر نیویورک از فیلم «زنان اسیر» (۱۹۵۲) است. برنستاین یادآور شد که در آن زمان به دلیل گرایش‌های سیاسی چپ‌گرای خود در «لیست خاکستری» قرار داشت و فقط فیلم‌های درجه پایین به او پیشنهاد می‌شد،O'Toole, Finlan. | ## بخش 3: هیولای رباتی | ویات اوردانگ بیان کرد که برنستاین موسیقی فیلم را با یک ارکستر هشت نفره اجرا کرد و کپیتال رکوردز برای تولید آلبوم آن ابراز علاقه کرد.Zone 2012, p. نشریه «هریسون ریپورتس» در ماه بعد آن را «ضعیف‌ترین فیلم سه‌بعدی ساخته شده تاکنون» خواند و افزود: «داستان کاملاً غیرمنطقی است و هیولاهای فرضی از سیاره‌ای دیگر خنده‌دار هستند. لئونارد ملتین، مورخ سینما، در کتاب راهنمای فیلم سال ۲۰۰۹ خود نوشت: «[هیولای رباتی] یکی از اسطوره‌های واقعی هالیوود است — به شکلی شرم‌آور و خنده‌دار، افتضاح است [...] فقط به آن دستگاه حباب‌ساز با آنتن تلویزیون نگاه کنید.»Leonard Maltin's 2009 Movie Guide عواقب در دسامبر ۱۹۵۳ گزارش شد که تاکر در هتل نیکرباکر هالیوود اقدام به خودکشی کرده است. او تنها به این دلیل نجات یافت که نامه خودکشی نوشته و آن را به یک روزنامه فرستاده بود و آن‌ها نیز یک خبرنگار و چند کارآگاه را به هتل فرستادند. او در حالی پیدا شد که در جیبش مجوزی از بخش روان‌پزشکی یک بیمارستان کهنه‌سربازان داشت. تاکر در آن نامه گفته بود که دستمزدی برای «هیولای رباتی» دریافت نکرده و نتوانسته شغلی پیدا کند. تاکر نوشت: «وقتی شغلی به من داده نشد — حتی به عنوان یک راهنمای سینما — در نهایت فهمیدم که آینده من در صنعت فیلم سیاه است.» مشخص شد که تاکر و تهیه‌کننده با هم مشاجره کرده بودند و به سینماداران دستور داده شده بود که به تاکر اجازه ندهند فیلم را ببیند، مگر اینکه بلیط بخرد. اد وود در کتاب زندگی‌نامه‌ای خود با نام «رقابت موش‌وار هالیوود»، با تحقیر به تاکر اشاره می‌کند و مدعی است که تلاش برای خودکشی او در واقع یک نمایش تبلیغاتی برای جلب توجه به پروژه‌های شکست‌خورده فیلمش بوده و او در طول سال‌ها چندین بار چنین تلاش‌هایی کرده است. استیون کینگ در کتاب خاطرات خود با عنوان درباره نویسندگی می‌نویسد که «هیولای رباتی» اولین چیزی بود که در تلویزیون دید. تئاتر علمی رمزآلود ۳۰۰۰ «هیولای رباتی» در اپیزود ۱۰۷ سریال تئاتر علمی رمزآلود ۳۰۰۰ نمایش داده شد که در ۲۳ دسامبر ۱۹۸۹ در کمدی سنترال برای اولین بار پخش شد. این اپیزود همچنین شامل دو فیلم کوتاه از کماندو کودی، قسمت‌های ۴ و ۵ از «مردان راداری از ماه» بود. کوین مورفی از بازیگران این سریال، از موارد زیادی در فیلم شکایت می‌کند، اما به ویژه از نحوه برخورد با شخصیت اصلی زن انتقاد کرده و می‌گوید: «دانشمند باهوشی که با دیدن دوست‌پسراش به یک ابله گریان تبدیل می‌شود... این زن مدام توسط پدرش، دوست‌پسراش و در نهایت رو-من حمل می‌شود.» مانند بیشتر اپیزودهای فصل اول این سریال، اپیزود «هیولای رباتی» شهرت چندانی ندارد. جیم وورل، نویسنده مجله پیست، این فیلم را در رتبه ۱۸۳ در بین اپیزودهای دوازده فصل اول سریال قرار داد. با وجود شهرت بد فیلم، وورل آن را «یک سرگرمی کاملاً بی‌ضرر» می‌نامد، حتی اگر هیولا «ترکیبی از تنبلی و بودجه کم» بوده باشد. وورل معتقد است بدترین بخش‌های این اپیزود، دو فیلم کوتاه کماندو کودی است که پیش از فیلم اصلی پخش می‌شوند. با این حال، کریس مورگان نویسنده دیگر، «هیولای رباتی» را به عنوان یکی از ده فیلم بد نمایش داده شده در این سریال فهرست کرد و رو-من را دومین هیولای بد در فیلم‌های نمایش داده شده رتبه‌بندی کرد؛ با این حال، علی‌رغم طراحی رو-من — «او یک ربات است، اما شبیه گوریل به نظر می‌رسد... با یک کلاه غواصی قدیمی که آنتن‌هایی به آن وصل شده» — مورگان او را «یکی از نمادین‌ترین هیولاهای فیلم‌های بد» و «تنها چیز سرگرم‌کننده در یک فیلم بسیار خسته‌کننده» می‌نامد. نسخه این سریال از فیلم به عنوان بخشی از مجموعه دی‌وی‌دی «تئاتر علمی رمزآلود ۳۰۰۰، جلد ۱۹» گنجانده شد که در ۹ نوامبر ۲۰۱۰ توسط شوت! ویژگی‌های خاص این مجموعه شامل مصاحبه با فیلم‌ساز لری بلامایر درباره «هیولای رباتی» و تریلر سینمایی فیلم است. | ## جمع‌بندی | اپیزودهای دیگر این مجموعه شامل عروس هیولا (#۴۲۳)، عروسک شیطان (#۸۱۸) و ماهی شیطان (#۹۱۱) هستند.