aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: جولیان کوپکه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جولیان کوپکه | مقدمه: جولیان مارگارت بئات کوپکه (؛ زادهٔ ) یک مامالوژیست آلمانی-پرویی است که تخصص اصلی او در مورد خفاش‌ها می‌باشد. | ## بخش 1: جولیان کوپکه | او فرزند دو جانورشناس آلمانی به نام‌های ماریا و هانس-ویلهلم کوپکه است و تنها بازمانده سانحه هوایی پرواز ۵۰۸ شرکت هواپیمایی لانسا در سال ۱۹۷۱ محسوب می‌شود. زمانی که هواپیما مورد اصابت صاعقه قرار گرفت، او در حالی که به صندلی خود بسته شده بود از ارتفاع ۳۰۰۰ متری (۱۰۰۰۰ فوتی) سقوط کرد و دچار مصدومیت‌های متعددی از جمله ضربه مغزی، شکستگی ترقوه و پارگی رباط زانو شد. جولیان به مدت ۱۱ روز به تنهایی در جنگل بارانی آمازون پرو زنده ماند تا اینکه با پیدا کردن یک اردوگاه چوب‌بری محلی توانست خود را نجات دهد. او تنها فرزند دو جانورشناس آلمانی به نام‌های ماریا (با نام خانوادگی اصلی فون میکولیچ-رادتسکی؛ ۱۹۲۴–۱۹۷۱) و هانس-ویلهلم کوپکه (۱۹۱۴–۲۰۰۰) بود. در ۱۴ سالگی، جولیان به همراه والدینش لیما را ترک کرد تا ایستگاه تحقیقاتی پانگوانا را در جنگل بارانی آمازون تأسیس کنند، جایی که او مهارت‌های بقا را آموخت. مقامات آموزشی با این وضعیت مخالف بودند و از او خواستند تا برای امتحانات نهایی به مدرسه آلمانی الکساندر فون هومبولت لیما بازگردد، که در ۲۳ دسامبر ۱۹۷۱ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 2: جولیان کوپکه | سانحه در ۲۴ دسامبر ۱۹۷۱، تنها یک روز پس از فارغ‌التحصیلی، کوپکه سوار پرواز شماره ۵۰۸ لانسا شد. مادرش ماریا اینیتیالی می‌خواست جولیان در ۱۹ یا ۲۰ دسامبر به پانگوانا بازگردد، اما جولیان اصرار داشت در مراسم فارغ‌التحصیلی خود در لیما در ۲۳ دسامبر شرکت کند. سرانجام ماریا موافقت کرد که برای مراسم بمانند و به جای آن پروازی را برای شب کریسمس رزرو کردند. هانس-ویلهلم، پدر جولیان، به همسرش هشدار داده بود به دلیل سابقه بد این شرکت هواپیمایی، با آن پرواز نکند. در میانه پرواز، هواپیما مورد اصابت صاعقه قرار گرفت و شروع به متلاشی شدن کرد قبل از آنکه به سمت زمین سقوط کند. جولیان خود را در حال سقوط از ارتفاع ۳۰۰۰ متری (۱۰۰۰۰ فوتی) به سمت جنگل بارانی آمازون یافت، در حالی که هنوز به ردیف صندلی‌ها بسته شده بود. | ## بخش 3: جولیان کوپکه | کوپکه از سقوط جان سالم به در برد، اما دچار مصدومیت‌هایی از جمله شکستگی ترقوه، بریدگی عمیق در بازوی راست، آسیب چشمی و ضربه مغزی شد. او سپس ۱۱ روز را در جنگل بارانی گذراند که بیشتر آن صرف حرکت در امتداد یک نهر به سمت رودخانه شد. در این مدت، او با نیش حشرات مواجه شد و لارو مگس پاشنه در بازوی آسیب دیده‌اش تخم گذاشت. چند ساعت بعد، چوب‌برها او را پیدا کردند، روی زخم‌هایش بنزین ریختند (برای کشتن لاروها)، و با قایق به مدت ۱۱ ساعت او را به منطقه مسکونی‌تری منتقل کردند. کارشناسان معتقدند او به این دلیل از سقوط جان سالم به در برد که به صندلی پنجره‌ای بسته شده بود که به دو صندلی کناری متصل بود و این مجموعه سه تایی مانند یک چتر نجات یا بالگرد عمل کرد و سرعت سقوط را کاهش داد. همچنین جریان هوای بالارونده از طوفان و شاخ و برگ متراکم درختان در محل فرود ممکن است از شدت ضربه کاسته باشد. | ## جمع‌بندی | به موازات جولیان حدود ۱۴ مسافر دیگر نیز در ابتدا از سقوط جان سالم به در برده بودند، اما در انتظار نجات جان سپردند.
موضوع مقاله: دیوار مرزی افغانستان و پاکستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دیوار مرزی افغانستان و پاکستان | مقدمه: دیوار مرزی افغانستان و پاکستان به دیوار مرزی گفته می‌شود که پاکستان از مارس ۲۰۱۷ در امتداد مرز خود با افغانستان ساخته است. | ## بخش 1: دیوار مرزی افغانستان و پاکستان | هدف از ایجاد این مانع جلوگیری از تروریسم، قاچاق اسلحه و مواد مخدر و همچنین پناهندگان، مهاجرت غیرقانونی، قاچاق و نفوذ در مرز بین‌المللی افغانستان و پاکستان به طول تقریبی ۲۶۷۰ کیلومتر (۱۶۶۰ مایل) است. مرز افغانستان و پاکستان توسط هشت گذرگاه رسمی و نزدیک به ۱۰۰۰ قلعه نظامی حفاظت می‌شود. علاوه بر این قلعه‌ها، سمت پاکستانی مرز نیز با بیش از ۱۲۰۰ پاسگاه مرزی کنترل شده است. بیش از ۴۰۰ قلعه تنها در منطقه شمال غربی وجود دارد که با دوربین‌ها و برج‌های دیده‌بانی کامل شده‌اند، در حالی که بیش از ۸۰۰ پهپاد به حفاظت و کنترل دیوار کمک می‌کنند. قبل از تصرف افغانستان توسط طالبان در سال ۲۰۲۱، دیوار و سایر اقدامات برای جلوگیری از عبور آزادانه طالبان افغانستان و طالبان پاکستانی از مرز برای هماهنگی و انجام حملات علیه دولت‌های افغانستان و پاکستان و فرار از مقامات دو طرف طراحی شده بود. علیرغم اینکه دو سازمان طالبان ادعا می‌کنند کاملاً از یکدیگر جدا هستند، رهبران طالبان افغان در کمپ‌های پناهندگان افغانستانی در پاکستان فعالیت می‌کنند و رهبران طالبان پاکستانی در حالی که به طور سیستمی یک شبکه مشترک شبه نظامی را با همتایان افغان خود هماهنگ می‌کنند، از مجریان قانون پاکستان در افغانستان تحت کنترل طالبان پنهان شده‌اند. | ## بخش 2: دیوار مرزی افغانستان و پاکستان | نقشه‌های اولیه حصار‌کشی در سپتامبر ۲۰۰۵، پاکستان اعلام کرد که قصد دارد یک حصار به طول ۲۴۰۰ کیلومتر (۱۵۰۰ مایل) در امتداد مرز خود با افغانستان بسازد تا از ورود شورشیان و قاچاقچیان مواد مخدر بین دو کشور جلوگیری کند. سرلشکر شوکت سلطان، سخنگوی سابق ارتش پاکستان، گفت که این اقدام برای جلوگیری از نفوذ شبه نظامیان از طریق مرز به پاکستان ضروری است. پرویز مشرف، رئیس‌جمهور سابق پاکستان، بعداً پیشنهاد کرد که مرز را نیز مین‌گذاری کنند. طرح‌های حصارکشی و مین‌گذاری مرز دوباره در سال ۲۰۰۷ و سپس در سال ۲۰۰۹ مورد بررسی قرار گرفت، اما به طور کامل اجرا نشد. با این حال، بخشی به طول ۳۵ کیلومتر (۲۲ مایل) در امتداد مناطق مرزی منتخب حصارکشی شد، اما به دلیل کمبود بودجه، کار متوقف شد. در ژوئن ۲۰۱۱، سرلشکر اطهر عباس، سخنگوی وقت ارتش، گفت: «ما حدود ۳۵ کیلومتر از منطقه مرزی را حصارکشی کردیم، زیرا با تهاجم‌های مداوم شبه‌نظامیان مواجه بودیم. | ## بخش 3: دیوار مرزی افغانستان و پاکستان | این یک پروژه بسیار پرهزینه بود.» در دوران مشرف، پاکستان یک سیستم بیومتریک در گذرگاه‌های مرزی نصب کرد. سیستم بیومتریک در مرز همچنان دست نخورده باقی مانده است، اگرچه هنوز به طور کامل عملیاتی نشده است. ترددات مرزی مرز افغانستان و پاکستان روزانه شاهد تردد هزاران نفر از طریق گذرگاه‌های مرزی مختلف است. هزاران کامیون نیز از این نقاط برای جابجایی کالا از پاکستان به افغانستان و آسیای میانه و برعکس استفاده می‌کنند. | ## جمع‌بندی | آمار موجود در «خراسان دیاری»، یک پورتال خبری مستقل، نشان می‌دهد که در یک سال، ۱,۳۷۴,۳۹۴ نفر از هر دو طرف عبور کرده‌اند و در همین بازه زمانی ۲۳۴,۹۴۴ وسیله نقلیه از پایانه مرزی عبور کرده‌اند.
موضوع مقاله: امیلی اسنیفیچ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # امیلی اسنیفیچ | مقدمه: امیلی اسنیفیچ یا ماریا امیلی اشنیتلاگه (؛ زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۸۶۸ – درگذشتهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۲۹) طبیعت‌شناس و پرنده‌شناس آلمانی-برزیلی بود که به مطالعه پرندگان آمازون پرداخت. | ## بخش 1: امیلی اسنیفیچ | او از سال ۱۹۰۵ تا پایان عمرش در برزیل به جمع‌آوری نمونه‌های طبیعی مشغول بود و بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۲ به عنوان مدیر موزه پارائنسه امیلیو گوئلدی خدمت کرد. اوایل زندگی اشنیتلاگه در کرانتس (که اکنون بخشی از گرانزه است) در استان براندنبورگ پروس متولد شد. در ۲۱ سالگی برای تحصیل زبان فرانسه به نوشاتل رفت و سپس چند سالی در انگلستان، ایرلند و آلمان به عنوان معلم سرخانه کار کرد. علاقه او به طبیعت از طریق مطالعه کتاب «سفرهای اکتشافی در مزرعه و بیشه» اثر هرمان واگنر شکل گرفت و از جوانی شروع به جمع‌آوری گیاهان برای هرباریوم کرد و یادداشت‌هایی دربارهٔ مشاهدات پرنده‌شناسی خود برای رودولف بلاسیوس می‌فرستاد. شرایط تحصیل برای او بسیار محدودکننده بود: باید پنج دقیقه قبل از شروع کلاس حاضر می‌شد و پشت یک پرده می‌نشست، حق پرسیدن سؤال در کلاس را نداشت و باید حداقل پانزده دقیقه پس از پایان کلاس در محل می‌ماند. اشنیتلاگه از پیشگامان تحصیل زنان در دانشگاه بود و پس از برلین، در دانشگاه‌های ینا و فرایبورگ به تحصیل ادامه داد و در سال ۱۹۰۴ با درجه عالی (summa cum laude) دکترای خود را دریافت کرد. | ## بخش 2: امیلی اسنیفیچ | پس از فارغ‌التحصیلی، به عنوان دستیار جانورشناسی در موزه تاریخ طبیعی برلین مشغول به کار شد تا اینکه در سال ۱۹۰۵ به توصیه دکتر آ. پس از مرگ ژاک هوبر، گیاه‌شناس، در سال ۱۹۱۴ به سمت مدیر موزه پارائنسه امیلیو گوئلدی منصوب شد و تا ۱۹۲۲ در این سمت باقی ماند. در سال ۱۹۱۴ کتاب «فهرست پرندگان آمازون» را منتشر کرد و در ۱۹۱۵ به عضویت افتخاری اتحادیه پرنده‌شناسان بریتانیا درآمد. در سال ۱۹۲۱ به عنوان «طبیعت‌گرد» به موزه ملی برزیل در ریو دو ژانیرو رفت و تحقیقات میدانی خود را در ایالت‌های مختلف برزیل از جمله میناس گرایس، مارانیائو، سئارا، اسپیریتو سانتو، سانتا کاتارینا، پارانا، سائو پائولو و آمازون برزیل ادامه داد.Lutz, Bertha. در جریان یکی از سفرهای اکتشافی در سال ۱۹۱۴ در رودخانه کوروا (شاخه اصلی رود ایریری)، دستش در آب آویزان بود که توسط یک پیرانیا گزیده شد. زخم او عفونت کرد و در نهایت مجبور شد با یک ماچت، انگشت وسط دست راستش را خودش قطع کند. | ## بخش 3: امیلی اسنیفیچ | اشنیتلاگه در حالی که در یک سفر تحقیقاتی در پورتو ولخو، روندونیا بود، بر اثر نارسایی قلبی درگذشت و در گورستان بی‌گناهان به خاک سپرده شد. در آخرین نامه‌اش که اندکی قبل از مرگ نوشته بود، به ملاقات با مارگارت فونتن، گردآورنده انگلیسی پروانه‌ها اشاره کرده بود. میراث میراث علمی ماریا اشنیتلاگه در قالب چندین گونه جانوری که یا توسط خودش توصیف شده‌اند یا به افتخارش نامگذاری شده‌اند، جاودانه شده است. او شخصاً گونه‌ای جدید از مرغ مگس‌خوار به نام هیمیتریکوس ماینور (مرغ مگس‌خوار کوچک اشنیتلاگه) را توصیف کرد. در سال ۲۰۰۲ نیز گونه‌ای جدید از طوطی به نام پیرورا اشنیتلاگه‌ای (طوطی ماژورای اشنیتلاگه) به پاس خدماتش به علم پرنده‌شناسی به نام او ثبت شد. | ## جمع‌بندی | نام این دانشمند بزرگ در دنیای جانورشناسی به شکل‌های مختلفی گرامی داشته شده است، از جمله در نام علمی میمون کوچکی به نام مارموست امیلیا که به «میکوی اشنیتلاگه» نیز معروف است، همچنین در نام دو گونه خزنده جنوب آمریکا: مار آتراکتوس اشنیتلاگه و سوسمار لوکسوفولیس اشنیتلاگه.
موضوع مقاله: ژان ویلوپره پاور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژان ویلوپره پاور | مقدمه: ژان ویلوپره پاور (; – ) (با نام تولد ژان ویلوپرو) زیست‌شناس دریایی پیشگام فرانسوی بود که توسط ریچارد اوون، زیست‌شناس انگلیسی، «مادر آکواریوم‌شناسی» لقب گرفت. | ## بخش 1: ژان ویلوپره پاور | در سال ۱۸۳۲، او اولین کسی بود که آکواریوم را برای آزمایش بر روی موجودات آبزی اختراع و ایجاد کرد. روش سیستماتیک استفاده از آکواریوم برای مطالعه زندگی دریایی که او ابداع کرد، هنوز هم مورد استفاده است. به عنوان یک محقق پیشرو در زمینه سرپایان، او ثابت کرد که گونه آرگوناتا آرگو پوسته خود را تولید می‌کند، برخلاف تصور قبلی که این پوسته را از موجودات دیگر به دست می‌آورد. ویلپرو-پاور همچنین یک طراح لباس مشهور، نویسنده و حافظ محیط زیست بود و در سال ۱۸۳۲ به عنوان اولین زن عضو آکادمی جیوئنیا کاتانیا انتخاب شد. اوایل زندگی او در روستای ژویاک در منطقه کورز فرانسه به عنوان فرزند ارشد یک کفاش و یک خیاط به دنیا آمد. خانواده‌اش با بودجه محدودی زندگی می‌کردند و مادرش زمانی که او تنها ۱۱ سال داشت درگذشت. در طول سفر، یکی از بستگان که مسئول همراهی او بود به وی حمله کرد و مدارک شناسایی‌اش را ربود. | ## بخش 2: ژان ویلوپره پاور | ویلپرو-پاور مجبور شد تا در یک کلانتری در اورلئان پناه بگیرد تا مدارک جدیدی دریافت کند. این تأخیر باعث شد فرصت شغلی اولیه‌اش از دست برود، اما سرانجام به عنوان دستیار خیاط مشغول به کار شد. او به تدریج مهارت‌هایش را ارتقا داد تا اینکه به یک طراح لباس شناخته شده تبدیل شد. در سال ۱۸۱۶ با طراحی لباس عروسی پرنسس کارولین برای مراسم ازدواج با شارل-فرردینان دو بوربون به شهرت رسید. در سال ۱۸۱۸ با جیمز پاور، تاجر انگلیسی آشنا شد و ازدواج کرد و نام خانوادگی ویلپرو-پاور را برای خود انتخاب کرد. ورود به دنیای علم پس از نقل مکان به سیسیل بود که ویلپرو-پاور علاقه‌مند به ادامه تحصیلاتش شد. او شروع به مطالعه زمین‌شناسی، باستان‌شناسی و تاریخ طبیعی کرد و به‌ویژه به انجام مشاهدات و آزمایش‌های فیزیکی بر روی حیوانات دریایی و خشکی‌زی پرداخت. | ## بخش 3: ژان ویلوپره پاور | او قصد داشت فهرستی از اکوسیستم جزیره تهیه کند و این کار را در پیاده‌روی‌های مکررش در اطراف شهر انجام می‌داد. این طبیعت‌شناس خودآموخته با گشت‌وگذار در سیسیل، به فهرست‌برداری و توصیف گیاهان و جانوران آن پرداخت و نمونه‌هایی از کانی‌ها، فسیل‌ها، پروانه‌ها و صدف‌ها را جمع‌آوری کرد. او در طول سفرهایش نمونه‌ها را مستندسازی می‌کرد که بعدها در کتاب‌های «راهنمای سیسیل در زمینه تاریخ طبیعی و آثار باستانی» و «راهنمای سیسیل» گردآوری و منتشر شدند. ویلپرو-پاور سپس مطالعه جدی‌تری را روی سرپایان و دیگر موجودات دریایی آغاز کرد و به وسیله‌ای نیاز داشت که امکان مشاهده طولانی‌مدت همان حیوانات دریایی را فراهم کند. در حالی که مشاهده حیوانات خشکی‌زی نسبتاً آسان بود، مطالعه حیات دریایی به مراتب دشوارتر بود. به همین دلیل، او شروع به توسعه محفظه‌های شیشه‌ای کرد و در نهایت سه مدل کاربردی برای مطالعه موجودات دریایی زنده در داخل و خارج از آب طراحی نمود. اولین مدل، آکواریومی شبیه به نمونه‌های امروزی بود؛ دومین مدل محفظه‌ای شیشه‌ای بود که درون محفظه‌ای دیگر در اقیانوس غوطه‌ور می‌شد؛ و سومین مدل قفسی لنگراندازی شده بود که برای موجودات دریایی بزرگتر مانند نرم‌تنان در اقیانوس قرار می‌گرفت. | ## جمع‌بندی | این ابداعات در آن زمان انقلابی محسوب می‌شدند، چرا که او اولین کسی بود که ثبت کرد برخی گونه‌های اختاپوس می‌توانند از ابزار برای باز کردن پوسته طعمه‌های خود استفاده کنند.
موضوع مقاله: اوا کلین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوا کلین | مقدمه: اِوا کلین (; – ) با نام تولد اوا فیشر دانشمند مجارستانی-سوئدی بود که به عنوان یکی از بنیانگذاران ایمونولوژی سرطان شناخته می‌شد. | ## بخش 1: اوا کلین | مسیر زندگی و حرفه‌ای این زن جوان یهودی تحت تأثیر تبعیض‌های شدید قرار گرفت و او اواخر دوران اروپای تحت اشغال آلمان نازی را در مخفیگاه سپری کرد. کلین که هم پزشک بود و هم دکترای زیست‌شناسی داشت، در زمینه ایمونولوژی سرطان و ویروس‌شناسی فعالیت می‌کرد. او هم به صورت مستقل و هم در همکاری نزدیک با همسرش، جرج کلین، به پژوهش می‌پرداخت. در سال ۱۹۷۵، مؤسسه تحقیقات سرطان آمریکا جایزه ویلیام بی کولی را برای تحقیقات برجسته در ایمونولوژی پایه و تومور تأسیس کرد که کلین و همسرش از جمله ۱۶ دانشمند مؤسس ایمونولوژی سرطان بودند که اولین دوره این جایزه را دریافت کردند. این جایزه به پاس «کشف آنتی‌ژنهای تومور-اختصاصی در موش و انجام جامع‌ترین تحلیل ایمونولوژیک از یک سرطان انسانی (لنفوم بورکیت)» به آنها اهدا شد. اوایل زندگی و تحصیلات اوا فیشر در ۲۲ ژانویه ۱۹۲۵ در بوداپست، مجارستان در یک خانواده یهودی مرفه به دنیا آمد. | ## بخش 2: اوا کلین | او که به ورزش، تئاتر و علوم (با الهام از زندگی و کار ماری کوری) علاقه داشت، در مدرسه خصوصی تحصیل کرد. پس از اتمام دبیرستان، با اشغال مجارستان توسط آلمان، شرایط برای یهودیان به شدت بحرانی شد و انتخاب‌های شغلی او به شدت محدود گردید. فیشر در دانشکده پزشکی دانشگاه اوتووش لوراند مشغول به تحصیل شد و در سال‌های ۱۹۴۴–۱۹۴۵ به همراه چند عضو خانواده‌اش با پنهان شدن در مؤسسه بافت‌شناسی دانشگاه بوداپست جان سالم به در بردند. یانوش سیرمای که بعدها توسط ید وشم به عنوان «درستکار در میان ملل» شناخته شد، با جعل مدارک به آنها کمک کرد. فیشر برای مدتی تحصیل پزشکی را رها کرد تا در تئاتر بازی کند، اما بعداً به پزشکی بازگشت. مهاجرت و ادامه تحصیل اوا در سال ۱۹۴۷ با جرج کلین، دانشجوی دیگر پزشکی ازدواج کرد و به سوئد مهاجرت نمود. | ## بخش 3: اوا کلین | علاوه بر این، کلین در سال‌های ۱۹۹۳ و ۲۰۰۳ به ترتیب مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه نبراسکا و دانشگاه ایالتی اوهایو دریافت نمود. **حرفه علمی:** کلین در سال ۱۹۴۸ به عنوان استادیار در مؤسسه کارولینسکا منصوب شد و در سال ۱۹۷۹ به مقام استاد تمامی رسید. او از سال ۱۹۴۸ با تشویق توربیورن کاسپرزون از دپارتمان تحقیقات سلولی و ژنتیک کارولینسکا، زمینه‌های تحقیقاتی مستقل خود را دنبال کرد، در حالی که در سراسر دوران حرفه‌ای خود با همسرش نیز همکاری نزدیکی داشت. زندگی شخصی و درگذشت اوا کلاین و همسرش جرج کلاین همزمان با تحصیل در مقطع پزشکی در استکهلم به کار مشغول بودند. آنها صاحب سه فرزند شدند: پسر بزرگترشان ریاضیدان شد و دو دخترشان یکی پزشک و دیگری نمایشنامه‌نویس شدند. | ## جمع‌بندی | حتی با وجود خدمتکار خانگی، مدیریت حرفه علمی و تربیت سه فرزند برایش چالشی بزرگ بود.
موضوع مقاله: مسعود کوهستانی نژاد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسعود کوهستانی نژاد | مقدمه: مسعود کوهستانی نژاد (زادهٔ ۱۳۴۲، تهران) پژوهشگر، مورخ، نویسنده در حوزهٔ تاریخ معاصر ایران است. | ## بخش 1: مسعود کوهستانی نژاد | وی بنیان‌گذار وب‌سایت «سند ایران» بوده و به مطالعات و پژوهش در زمینهٔ تاریخ مطبوعات و تاریخ معاصر ایران اشتغال دارد. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه فرخی تهران گذراند و سپس به کنسرواتوار عالی موسیقی تهران پیوست که تحت ریاست علی رهبری اداره می‌شد. در این دوران از آموزش‌های خانم نوین افروز در کنسرواتوار بهره برده و توانست در رشته نوازندگی پیانو فارغ‌التحصیل شود. وی پس از مدتی مسیر تحصیلی خود را تغییر داد و در ابتدا به تحصیل در رشته شیمی پرداخت. | ## بخش 2: مسعود کوهستانی نژاد | با این حال، علاقهٔ او به تاریخ باعث شد که مجدداً در کنکور شرکت کرده و در رشته تاریخ دانشگاه تهران پذیرفته شود. در دوران دانشجویی، پژوهش‌های او بر تاریخ ایران باستان متمرکز شد و در همین زمان، اطلس‌های تاریخی ساسانیان را تدوین کرد که با استقبال اساتیدی همچون خانم شیرین بیانی و محمدجواد مشکور همراه بود. فعالیت‌های پژوهشی و رسانه‌ای کوهستانی نژاد تمرکز اصلی خود را بر پژوهش در تاریخ معاصر ایران و تاریخ مطبوعات قرار داد. او سال‌ها در حوزهٔ روزنامه‌نگاری فعالیت داشت و مدتی نیز هفته‌نامه «نوین» را منتشر کرد. | ## بخش 3: مسعود کوهستانی نژاد | علاوه بر فعالیت مطبوعاتی، در سال ۱۳۸۸ وب‌سایت «سرای تاریخ» را تأسیس کرد که در جشنواره رسانه‌های دیجیتال مقام نخست را در بخش ایران‌شناسی و مبلغ و مروج فرهنگ و هنر ایران را کسب نمود. وی پس از آن، وب‌سایت «سند ایران» را راه‌اندازی کرد که به ارائه اسناد تاریخی ایران از دوره ناصرالدین‌شاه تا انقلاب ۱۳۵۷ می‌پردازد. | ## جمع‌بندی | آثار و تألیفات مسعود کوهستانی نژاد تألیفات متعددی در حوزه تاریخ معاصر ایران دارد.
موضوع مقاله: ارین هنون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارین هنون | مقدمه: او مسئول پذیرش دفتر شعبه اسکرانتون داندر میفلین است، سمتی که قبلاً پم بیزلی (قبل از اینکه پم برای کار در شرکت کاغذ مایکل داندر میفلین را ترک کند) در اختیار داشت. | ## بخش 1: ارین هنون | او یک شخصیت اصلی نسخه آمریکایی سریال است و هیچ مشابهی در نسخه اصلی بریتانیایی سریال ندارد. کمپر خود را به عنوان «طرفدار بزرگ» سریال توصیف کرد و از انتخاب شدن برای بازی در آن هیجان‌زده بود. مشخصات شخصیت پس از اینکه پم کار خود را ترک کرد و در شرکت کاغذ مایکل اسکات مشغول به کار شد، معاون چارلز ماینر، ارین را به عنوان مسئول پذیرش جدید استخدام کرد. کارکنان دفتر از او با نام میانی‌اش، ارین، نام می‌برند تا با کلی کاپور، که بعداً با او دوستان خوبی می‌شوند، اشتباه گرفته نشود. دوایت شروت و اندی برنارد ابتدا برای جلب توجه او به رقابت می‌پردازند، اما دوایت به دلیل احترام به دوستی جدیدش با اندی از این رقابت کناره‌گیری می‌کند. به مناسبت «روز منشی»، اندی روزی خاص را برای ارین برنامه‌ریزی می‌کند، از جمله یک ملاقات ناهار با مایکل اسکات. | ## بخش 2: ارین هنون | در طول ناهار، مایکل نامزدی سال قبل اندی با آنجلا را فاش می‌کند، واقعیتی که قبلاً از ارین پنهان شده بود. در فصل ۷، ارین شروع به قرار ملاقات با گیب لوئیس می‌کند که این موضوع اندی را ناراحت می‌کند. ارین تلاش می‌کند تا مایکل را با گیب پیوند دهد، اما عدم اطمینان مایکل در مورد موقعیت گیب باعث می‌شود که او همراهی نکند. ارین به خاطر احساساتش نسبت به گیب با مایکل مناقشه می‌کند و مایکل با عصبانیت از او می‌پرسد که چرا به تأیید او نیاز دارد. مایکل در لحظه‌ای روشنگرانه متوجه می‌شود که ارین در واقع او را تحسین می‌کند و او را به عنوان یک شخصیت پدرگونه می‌بیند. در طول مراسم جوایز داندی، ارین به‌طور علنی از گیب در مقابل کارکنان جدا می‌شود، که باعث می‌شود گیب خجالت‌زده نمایش جایزه را ترک کند. | ## بخش 3: ارین هنون | هنگامی که مایکل آماده رفتن به کلرادو می‌شود، ارین گفتگوی صمیمانه‌ای با مایکل در مورد زندگی عاشقانه‌اش دارد و اعتراف می‌کند که ممکن است عاشق اندی باشد. مایکل هم گیب و هم اندی را اخراج می‌کند، در عوض به او توصیه می‌کند که منتظر مرد مناسب بماند. ارین و اندی در نهایت دوباره شروع به معاشرت با هم می‌کنند، اگرچه گیب به تلاش‌های خود برای به دست آوردن مجدد ارین ادامه می‌دهد. با این حال، اندی او را رد می‌کند، و نشان می‌دهد هنوز هم از این که به ختاطر گیب کنار گذاشته شده ناراحت است. بازخوردها عملکرد کپردر این نقش خصوصاً در فصل ۸ با تحسین گسترده منتقدان مواجه شد. | ## جمع‌بندی | جاشوا اوستروف از آی ویکلی، ارین را یکی از بهترین شخصیت‌های تلویزیونی ۲۰۰۸–۲۰۰۹ توصیف کرد.
موضوع مقاله: میکیو تسودا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میکیو تسودا | مقدمه: میکیو تسودا (つだみきよ، تسودا میکیو)، متولد ۱۰ ژانویه، یک مانگاکا و تصویرگر ژاپنی از استان فوکویی است که از سال ۱۹۹۸ به نوشتن مانگا مشغول است. | ## بخش 1: میکیو تسودا | نام میکیو تسودا یکی از دو نام قلمی است که او هنگام خلق مانگا از آن استفاده می‌کند. تحت نام تایشی زائو، او مانگاهایی با موضوع عاشقانه پسران (یاوئی) و عاشقانه دختران (یوری) می‌نویسد، در حالی که با نام میکیو تسودا بر روی مانگاهای کمدی-شوجو تمرکز دارد. | ## بخش 2: میکیو تسودا | دلیل او برای استفاده از دو نام، در ابتدا پنهان نگه داشتن فعالیت‌هایش در زمینه مانگاهای همجنس‌گرایانه از خانواده‌اش بود، اما در نهایت آن‌ها متوجه این موضوع شدند. بسیاری از مانگاکاها برای نمایش خود در بخش‌هایی از مانگا که جزئی از داستان نیست، مانند بخش یادداشت نویسنده، یک شخصیت هنری خلق می‌کنند. | ## بخش 3: میکیو تسودا | شخصیت میکیو تسودا به شکل یک خرس عروسکی است که یک پاپیون قرمز با زنگوله‌ای در وسط آن به گردن دارد. آن‌ها اغلب با یکدیگر مانگا می‌نویسند، آثار هنری خود را به نمایش می‌گذارند و در جلسات امضای کتاب همکاری دارند. | ## جمع‌بندی | آثار به نام میکیو تسودا نوشته شدند روز انقلاب (۱۳۷۸) مجتمع خانواده (۲۰۰۰) پرنسس پرنسس (۲۰۰۲) پرنسس (۲۰۰۶) آتسوماره!
موضوع مقاله: خانه بیل گیتس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خانه بیل گیتس | مقدمه: بیل گیتس یک عمارت ۶۶۰۰۰ فوت مربعی (۶۱۰۰ متر مربع) را طراحی کرده و مالک آن است که در دریاچه واشینگتن در مدینا (واشینگتن) است. | ## بخش 1: خانه بیل گیتس | در سال ۲۰۰۹، مالیات بر دارایی ۱٫۰۶۳ میلیون دلار آمریکا با ارزش کل ۱۴۷٫۵ میلیون دلار آمریکا گزارش شد. | ## بخش 2: خانه بیل گیتس | این خانه دارای یک سیستم سرور گسترده، یک استخر شنا ۶۰ فوتی (۱۸ متری) با سیستم موسیقی زیر آب، یک سالن ورزشی به مساحت ۲۵۰۰ فوت مربع (۲۳۰ متر مربع) و یک اتاق غذاخوری ۱۰۰۰ فوت مربعی (۹۳ متر مربع) است. | ## بخش 3: خانه بیل گیتس | در فرهنگ عامه این خانه در ژانویه ۱۹۹۷ در دیلبرت مورد تمسخر قرار گرفت، زمانی که شخصیت اصلی پس از ناکامی در خواندن قرارداد مجوز کاربر نهایی بر روی نرم‌افزار خریداری شده مایکروسافت، مجبور شد به یک پسر حوله‌ای تبدیل شود. | ## جمع‌بندی | برخی از مقالات خبری آنلاین خانه را زانادو ۲٫۰ می‌نامند که اشاره‌ای به فیلم سینمایی شهروند کین است که خود اشاره‌ای به سطرهای آغازین شعر کلاسیک ساموئل تیلور کولریج کوبله خان بود.
موضوع مقاله: منیره رحمان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # منیره رحمان | مقدمه: منیره رحمان یک فعال حقوق بشر بنگلادشی است که در سال ۱۹۶۵ در جاشور، پاکستان شرقی (بنگلادش کنونی) متولد شد. | ## بخش 1: منیره رحمان | تلاش‌های او باعث شد میزان حملات اسید و بنزین به زنان در بنگلادش تا ۴۰ برابر کاهش یابد. او نه‌تنها قوانین مربوط به این خشونت‌ها را تغییر داد، بلکه حتی در مناطق دورافتاده، از ارائه کمک‌های فوری و مناسب اطمینان حاصل کرد. رحمان همچنین خدمات روانشناختی و پیگیری‌های لازم را برای قربانیان این حملات ایجاد کرد. در سال ۲۰۰۶، به دلیل فعالیت‌های شجاعانه‌اش، جایزه مدافع حقوق بشر عفو بین‌الملل را دریافت کرد. او با دکتر جان موریسون، بنیان‌گذار بنیاد بازماندگان اسیدپاشی (ASF)، همکاری داشت و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۳ به عنوان مدیر اجرایی این بنیاد فعالیت کرد. | ## بخش 2: منیره رحمان | در سال ۲۰۱۱، جایزه جهانی کودکان به پاس مبارزه شجاعانه‌اش برای پایان دادن به خشونت‌های اسیدی و بنزینی در بنگلادش، از او تقدیر کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۲ به عنوان عضو حرفه‌ای مشترک‌المنافع و در سال ۲۰۱۳ به عنوان عضو آشوکا شناخته شد. در این دوران، پدرش از دنیا رفت و مادرش به‌تنهایی مسئولیت بزرگ کردن شش فرزند را بر عهده گرفت. این تجربه تلخ تأثیر عمیقی بر رحمان گذاشت و باعث شد که او فردی مستقل و مقاوم شود. از دوران کودکی، او در فعالیت‌های فرهنگی و مباحثات شرکت داشت که به رشد مهارت‌های رهبری و روحیه پرسشگری او کمک کرد. | ## بخش 3: منیره رحمان | در دوران دانشجویی، به عنوان معاون رئیس سالن سامسونهار در دانشگاه داکا، بنگلادش انتخاب شد. پس از فارغ‌التحصیلی، خانواده‌اش او را به یافتن یک شغل دولتی ترغیب کردند، اما او مسیر دیگری را انتخاب کرد و به عنوان مددکار اجتماعی در آژانس کمک رسانی و بشردوستانه ایرلند مشغول به کار شد. پس از آن، به دانشگاه داکا رفت و در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ مدرک کارشناسی هنر (Hons) و کارشناسی ارشد هنر را در فلسفه به پایان رساند. تلاش‌های او باعث شد دولت قوانین مربوط به ولگردی و سیستم قضایی کودکان را بازنگری کند و همچنین وزارتخانه‌ای را موظف به ایجاد یک تیم هوشیاری در خانه‌های مخصوص ولگردان کند. | ## جمع‌بندی | برای مقابله با این معضل، به سازمان حقوق زنان ناری پوکخو پیوست و سپس در سال ۱۹۹۸ به بنیاد بازماندگان اسید پاشی ملحق شد.