موضوع مقاله: زنان در نیروهای دفاعی اسرائیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زنان در نیروهای دفاعی اسرائیل | مقدمه: طبق قوانین سربازی در اسرائیل، نیروهای دفاعی اسرائیل می‌توانند از سه جامعه، یهودیان، دروزی‌ها و چرکس‌ها، سربازگیری کنند. | ## بخش 1: زنان در نیروهای دفاعی اسرائیل | زنان از اکثریت یهودی از قوانین خدمت سربازی معاف نیستند، اما مدت خدمت آنها کمی کوتاه‌تر از مردان است. همه زنانی که از قوانین خدمت سربازی معاف هستند، همچنان می‌توانند داوطلبانه به خدمت سربازی بروند. زنان یهودی که به خدمت سربازی فراخوانده می‌شوند، می‌توانند به دلایل بشردوستانه، مذهبی یا برخی دلایل قانونی درخواست معافیت کنند. کسانی که چنین معافیتی را درخواست می‌کنند، معمولاً به شروت لومی، روش جایگزین خدمت ملی، هدایت می‌شوند. طبق آمار ارتش اسرائیل، ۵۳۵ سرباز زن بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۲۰۱۶ در حین خدمت کشته شده‌اند. ادغام منظم زنان در ارتش اسرائیل ریشه در دوران یه‌شو دارد، زمانی که زنان یهودی در طول جنگ ۱۹۴۸ فلسطین در صفوف مختلف شبه‌نظامیان صهیونیستی خدمت می‌کردند. در سال‌های ۱۹۹۹–۲۰۰۰، اصلاحیه‌ای در قانون برابری حقوق زنان اسرائیل اعمال شد که به موجب آن مردان و زنان - هرچند جداگانه - در دستگاه نظامی اسرائیل کاملاً برابر شدند. در بحبوحه جنگ ۲۰۱۴ غزه، ارتش اسرائیل اعلام کرد که کمتر از ۴٪ از سربازان زن آنها در موقعیت‌های رزمی، مانند پیاده‌نظام و خلبانان هلیکوپتر/جنگنده، ثبت نام کرده‌اند و در عوض، آنها در انواع موقعیت‌های «پشتیبانی رزمی» متمرکز شده‌اند. در جریان حملات ۷ اکتبر، زنان سرباز نقش حیاتی در عملیات دفاعی علیه حماس ایفا کردند. برای اولین بار در تاریخ اسرائیل، بسیاری از زنان سرباز توسط حماس به نوار غزه ربوده شدند. بعداً، در طول مرحله نبرد زمینی در نوار غزه، زنان جنگجو و زنان پزشک به عنوان بخشی از عملیات وارد نوار غزه شدند. در سال‌های منتهی به تأسیس ارتش اسرائیل، خدمت سربازی برای زنان در صفوف نیروهای شبه‌نظامی هاشومیر و هاگانا وجود داشت. هاگانا در قانون خود اعلام کرد که صفوف آن به روی «هر مرد یا زن یهودی که برای انجام وظیفه دفاع ملی آماده و آموزش دیده است» باز است. اکثر زنان استخدام شده به عنوان پزشک، متخصص ارتباطات و مسئول تسلیحات خدمت می‌کردند. در طول جنگ جهانی دوم، تقریباً ۴۰۰۰ زن داوطلب خدمت در نیروهای کمکی بریتانیا شدند. در طول دهه ۱۹۴۰ در تل‌آویو، گردانی تأسیس شد که در آن زنان در پست‌های امنیتی، حمل و نقل سلاح و پست‌های ضدهوایی مشغول به کار بودند. در زمستان ۱۹۴۸، زنان به صفوف رزمی پالماخ پیوستند و با سلاح‌های پنهان شده در لباس‌هایشان از تل آویو به اورشلیم سفر کردند. شاخه پالماخ (که سی درصد آن زن بودند) نه فرمانده دسته زن و تعداد زیادی فرمانده دسته زن دیگر را آموزش داد. در ۱۸ اوت ۱۹۴۸، خدمت اجباری سربازی برای همه زنان اسرائیلی بدون فرزند که بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ متولد شده بودند، صرف نظر از اینکه مجرد یا متأهل بودند، آغاز شد. زنان در مناصب مختلفی از جمله پرستار، اپراتور سیگنال، راننده، کارمند دفتری و آشپز خدمت می‌کردند. سپاه زنان، که تمام سربازان زن اسرائیلی تحت آن خدمت می‌کردند، مسئول رسیدگی به نیازها، آموزش و ادغام آنها در واحدهای مختلف ارتش اسرائیل بود. سپاه زنان همچنین سربازان زن جوان و واجد شرایط را برای معلمی به مناطق در حال توسعه اسرائیل و محله‌های مهاجرنشین می‌فرستاد. اندکی پس از تأسیس ارتش اسرائیل، فرمانی مبنی بر حذف زنان از مواضع خط مقدم به اجرا درآمد و بر این اساس، همه سربازان زن به مناطق امن‌تر بازگردانده شدند. منطق ذکر شده برای این تصمیم، نگرانی‌ها در مورد احتمال بالای اسارت و متعاقباً تجاوز یا آزار جنسی سربازان زن اسرائیلی توسط نیروهای متخاصم عرب بود. در حالی که اجماع بر این بود که مطالبه فداکاری و خدمت برابر از زنان منصفانه و عادلانه است، استدلال می‌شد که خطر سوءاستفاده جنسی از اسرای جنگی اسرائیلی برای سربازان زن بی‌نهایت بیشتر از سربازان مرد است و بنابراین غیرقابل قبول است. اکثر زنانی که در ارتش اسرائیل خدمت می‌کردند، سپس به عنوان منشی مشغول به کار شدند، در حالی که بقیه در درجه اول به عنوان مربی، پرستار، دفتردار و اپراتور تلفن خدمت می‌کردند. برخی از زنان در دهه ۱۹۷۰ در آموزش پرواز پذیرفته شدند، اما قبل از اینکه این برنامه برای زنان بسته شود، آن را به پایان نرساندند. یائل رام، اولین خلبان زن آموزش دیده توسط نیروی هوایی اسرائیل، در سال ۱۹۵۱ گواهینامه خلبانی خود را دریافت کرد. حوا اینبار، وکیل، در سپتامبر ۱۹۶۹ به عنوان قاضی دادگاه نظامی اسرائیل در حیفا منصوب شد و بدین ترتیب به اولین قاضی نظامی زن در جهان تبدیل شد. او در مصاحبه‌ای اظهار داشت: «نمی‌دانم که آیا می‌خواهم تمام عمرم قاضی نظامی باشم یا نه، اما خوشحالم که به این سمت منصوب شدم؛ این ثابت می‌کند که ارتش اسرائیل تقریباً همه درها را برای سربازان زن خود بازمی‌گذارد.» به دلیل نیاز روزافزون به نیروهای زمینی در طول جنگ یوم کیپور، به زنان در نقش‌های میدانی نیاز بود. به گفته رینا بار-تال، رئیس وقت شبکه زنان اسرائیل، نقش‌هایی برای زنان فراتر از پشتیبانی فنی و منشی‌گری، تنها در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ به دلیل کمبود نیروی انسانی شروع به باز شدن کرد. در ژوئیه ۲۰۱۸، کاپیتان زن ارتش اسرائیل، اور نعمان، به یک باتری پاتریوت دستور داد تا یک پهپاد و جت جنگنده سوری را بر فراز بلندی‌های جولان سرنگون کند که این امر باعث دریافت تقدیرنامه نظامی برای او شد. در این مدت، عزر وایزمن، رئیس‌جمهور سابق و فرمانده نیروی هوایی اسرائیل، آشکارا با کمپین او مخالفت کرد. اگرچه میلر در آزمون قبول نشد، اما این حکم نقطه عطفی بود و درها را برای زنان اسرائیلی در نقش‌های جدید نظامی گشود. قانونگذاران زن از این فرصت استفاده کردند و لایحه‌ای را تدوین کردند که به زنان اجازه می‌داد برای هر موقعیتی که واجد شرایط آن هستند، داوطلب شوند. در سال ۲۰۰۰، اصلاحیه‌ای بر قانون حقوق برابر زنان اسرائیل در رابطه با خدمت سربازی وضع شد که بیان می‌کند: «حق زنان برای خدمت در هر نقشی در ارتش اسرائیل برابر با حق مردان است.» این اصلاحیه که توسط قانونگذاران زن تهیه شده بود، به زنانی که از نظر جسمی و شخصی برای یک شغل مناسب تشخیص داده شوند، فرصت‌های برابر می‌دهد. این سؤال که دقیقاً چه کسی و چه چیزی «مناسب» است، به صلاحدید رهبران نظامی به صورت موردی واگذار شد. پس از این اصلاحیه، تعداد کمی از زنان شروع به ثبت نام در پشتیبانی رزمی و نقش‌های رزمی سبک در چند حوزه، از جمله سپاه توپخانه، واحدهای پیاده‌نظام و لشکرهای مختلف زرهی، کردند. | ## بخش 2: زنان در نیروهای دفاعی اسرائیل | اولین خلبان زن جنگنده اسرائیلی، رونی زاکرمن، در سال ۲۰۰۱ گواهینامه خلبانی خود را دریافت کرد. تا سال ۲۰۰۶، اولین خلبانان و ناوبران زن از دوره آموزشی نیروی هوایی اسرائیل فارغ‌التحصیل شدند و چند صد زن وارد واحدهای رزمی شدند، عمدتاً در نقش‌های پشتیبانی مانند جمع‌آوری اطلاعات، مربیان، مددکاران اجتماعی، پزشکان و مهندسان. جنگ ۲۰۰۶ لبنان اولین باری بود که از سال ۱۹۴۸ سربازان زن در کنار سربازان مرد در عملیات میدانی فعال بودند. کرن تندلر، مهندس هلیکوپتر هوابرد، اولین سرباز جنگی زن اسرائیلی بود که پس از تصویب این اصلاحیه در یک منطقه جنگی فعال کشته شد. در نوامبر ۲۰۰۷، نیروی هوایی اسرائیل اولین معاون فرمانده اسکادران زن خود را منصوب کرد. در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۱، اورنا باربیوای پس از ارتقاء به سمت فرمانده اداره نیروی انسانی، اولین زن در ارتش اسرائیل شد؛ او دومین زنی بود که در ستاد کل خدمت می‌کرد. در سال ۲۰۱۳، برای اولین بار، یک سرباز زن ارتش اسرائیل در طول خدمت در یک پایگاه نظامی به تورات فراخوانده شد. در همان سال، ارتش اسرائیل اعلام کرد که برای اولین بار در تاریخ اسرائیل، به یک زن تراجنسیتی اجازه می‌دهد به عنوان یک سرباز زن در ارتش خدمت کند. در سال ۲۰۱۴، چندین اتفاق دیگر برای اولین بار برای زنان در ارتش اسرائیل رخ داد: عشرت باچار به عنوان اولین فرمانده گردان رزمی زن اسرائیل منصوب شد؛ اولین پزشک رزمی زن به یگان ویژه دودیوان منصوب شد؛ و سرپرستان زن کوشر اجازه یافتند در آشپزخانه‌های پایگاه‌های نظامی کار کنند. الزامات خدمات خدمت سربازی اجباری برای زنان یهودی-اسرائیلی ۲۴ ماه است، جدا از نقش‌های مشخصی که به جای آن به مدت ۳۰ ماه خدمت نیاز دارند. زنان ممکن است به دلایل وجدان مذهبی، ازدواج، بارداری یا مادر بودن از خدمت سربازی معاف شوند. یک زن ممکن است تحت شرایط زیر به دلایل مذهبی معافیت دریافت کند: زنانی که در سن ۱۷ سالگی و بالاتر به اسرائیل می‌رسند، عموماً از خدمت سربازی معاف هستند، اما می‌توانند به صورت داوطلبانه خدمت کنند. علاوه بر این، زنان معمولاً در صورت ازدواج یا بالای ۲۴ سال سن، برای خدمت ذخیره فراخوانده نمی‌شوند. بند ۱۶الف قانون خدمت سربازی اسرائیل ایجاب می‌کند که تمام سربازان زن رزمی به مدت ۲ سال و ۴ ماه به صورت فعال و تا سن ۳۸ سالگی به صورت ذخیره خدمت کنند. حوادثی شامل سوءاستفاده از اجساد سربازان زن توسط نیروهای عرب منجر به تصمیم کابینه اسرائیل برای خروج زنان از خط مقدم نبرد شد تا سال ۲۰۰۰، زمانی که گردان ۳۳ کاراکال تشکیل شد. در سال ۲۰۱۴، ارتش اسرائیل، عشرت باچار را به عنوان اولین فرمانده زن یک گردان رزمی منصوب کرد. قابل توجه‌ترین گزینه جنگی برای زنان، گردان پیاده‌نظام سبک کاراکال است که در آن زنان ۷۰ درصد از قدرت نیروها را تشکیل می‌دهند. دو گردان پیاده‌نظام مختلط دیگر نیز وجود دارد: گردان شیرهای اردن و گردان باردلاس. [ نیازمند منبع ] اوکتز، یک واحد سگ‌های نیروی دفاعی اسرائیل، نیز زنان را به عنوان سربازان رزمی به خدمت می‌گیرد. زنان همچنین مجاز به پیوستن به سپاه اطلاعات رزمی و خدمت به عنوان پرسنل جستجو و نجات در فرماندهی جبهه داخلی نیروی دفاعی اسرائیل هستند. زنان مجاز به خدمت به عنوان خدمه تانک در مجموعه دفاع مرزی، متشکل از واحدهایی هستند که از مرزهای اسرائیل با مصر و اردن محافظت می‌کنند. با وجود اینکه زنان رسماً به عنوان سربازان رزمی طبقه‌بندی می‌شوند، اما به‌طور صریح در موقعیت‌های جنگی به کار گرفته نمی‌شوند. از آنها انتظار می‌رود در صورت بروز شرایط جنگی واکنش نشان دهند، اما به مناطقی که خطر بالای نبرد وجود دارد، اعزام نمی‌شوند. سه گردان پیاده‌نظام مختلط و تانک‌های دارای خدمه زن برای وظایف گشت مرزی و وظایف امنیتی در دره رود اردن مستقر شده‌اند و سربازان زن از پیوستن به تیپ‌های رزمی خط مقدم که در صورت جنگ مستقر می‌شوند، منع شده‌اند. در سال ۲۰۲۳، گردان ۳۳ کاراکال درگیر نبردهای شدیدی شد که در آن شبه‌نظامیان حماس در اکتبر ۲۰۲۳ به منطقه مرزی نزدیک غزه نفوذ کردند. سربازان زن به عنوان بخشی از تلاش گسترده‌تر برای دفع تهاجم، نزدیک به چهار ساعت با شبه‌نظامیان جنگیدند. طبق برخی گزارش‌ها، آنها نقش تعیین‌کننده‌ای در درگیری‌ها داشتند و تخمین زده می‌شود که این واحد حدود ۱۰۰ عضو حماس را کشته است. هیچ‌یک از سربازان رزمی زن در طول این درگیری کشته نشدند، که به عنوان تأییدی بر توانایی‌های آنها توصیف شده است. عملکرد این واحد در نبردهای واقعی علیه حماس نیز به عنوان مدرکی دال بر این است که زنان می‌توانند در صورت آموزش لازم، مأموریت‌های پیاده‌نظام را به‌طور مؤثر انجام دهند. مشاور امور جنسیتی در سال ۲۰۰۰، سپاه زنان منحل شد تا سربازان زن بتوانند بر اساس شغل خود و نه بر اساس جنسیتشان، تحت اختیار واحدهای جداگانه قرار گیرند؛ آنها همچنین به جای نشان سپاه زنان، نشان واحدهای خود را بر تن خواهند داشت. افسران زنی که این سمت را بر عهده دارند، مسئول تضمین فرصت‌های بیشتر و محیطی مناسب برای سربازان زن و همچنین زمینه‌هایی برای ارتقای مهارت‌های آنها هستند. مأموریت این مشاور توسط ارتش اسرائیل به عنوان «توانمندسازی زنان، ارتش اسرائیل و جامعه اسرائیل با ارتقای شرایطی که امکان استفاده بهینه از توانایی‌های زنان شاغل در ارتش اسرائیل را فراهم می‌کند؛ ارتقای فرصت‌های برابر برای زنان در طول خدمت سربازی؛ و جذب زنان در سمت‌های رهبری نظامی» توصیف شده است. معافیت‌های خدمت در سال ۲۰۲۰، ۵۵ درصد از زنان واجد شرایط به ارتش اسرائیل اعزام شدند. قانونی که در سال ۱۹۷۸ تصویب شد، معافیت زنان به دلایل مذهبی را به‌طور خودکار و با امضای یک بیانیه ساده که گواهی بر رعایت مناسک مذهبی ارتدکس بود، فراهم کرد. زنانی که به دلایل مذهبی معاف می‌شدند، از نظر قانونی موظف بودند دوره‌ای از خدمات جایگزین را با انجام کارهای اجتماعی یا آموزشی که به آنها محول شده بود، انجام دهند. گزارش کمیته سگو (۲۰۰۷) در سال ۲۰۰۷، العازار استرن، رئیس وقت اداره نیروی انسانی، کمیته‌ای را برای تعریف خدمت زنان در نیروهای دفاعی اسرائیل در دهه آینده، با هدف افزایش فرصت‌های برابر برای اعضای زن ارتش، منصوب کرد. در سپتامبر ۲۰۰۸، گزارش ۱۰۰ صفحه‌ای به گبی اشکنازی، رئیس وقت ستاد کل ارتش، ارائه شد که حمایت خود را از دیدگاه کمیته اعلام کرد:ارتش اسرائیل، به عنوان یک سازمان پیشرو در جامعه اسرائیل، خدمت زنان و مردان را به خدمتی رضایت‌بخش و محترمانه مبتنی بر فرصت‌های برابر در خدمت ارتش اسرائیل و کشور اسرائیل اختصاص می‌دهد.این کمیته خواستار لغو الگویی شد که از دهه ۱۹۵۰ برقرار بوده و بر اساس آن، مدت خدمت سربازی و گزینه‌های خدمت او تا حد زیادی بر اساس جنسیتش تعیین می‌شود. این گزارش تا حدودی این بسته بودن را به مدت زمان کوتاه‌تر خدمت برای زنانِ مشمول خدمت سربازی نسبت داد که بنا به گزارش‌ها، مانعی برای به‌کارگیری زنان در مهم‌ترین و پرتقاضاترین مشاغل بوده است. | ## بخش 3: زنان در نیروهای دفاعی اسرائیل | این کمیته ادعا کرد که آگهی‌های شغلی نظامی «تا حد زیادی» بر اساس جنسیت تعیین می‌شوند، نه استعدادها و توانایی‌های فردی یک سرباز، و مدت خدمت «باید صرفاً به شغل بستگی داشته باشد، نه به جنسیت فرد.» این گزارش توصیه کرد که دریافت معافیت از خدمت اجباری سربازی برای زنان دشوارتر شود و پدیده رایج زنان که به دلایل مذهبی ادعای معافیت می‌کنند، مهار شود. این هیئت سهمیه‌های اجباری برای ارتقای زنان را با هدف «حضور چشمگیر» زنان در «رده‌های ارشد تصمیم‌گیری» ارتش توصیه کرد. علاوه بر این، خواستار ایجاد یک سیستم مؤثر و با بودجه کافی برای تضمین محیط‌های کاری مناسب برای سربازان مرد و زن و تدوین «قانون جنسیتی» شد که قوانین صریحی را برای تعامل بین دو جنس وضع کند: «نباید هیچ شغل یا واحدی به طور قطعی برای زنان یا مردان بسته باشد… خدمت در تمام واحدها، پست‌ها و مأموریت‌ها مشترک خواهد بود، منوط به قوانین ادغام مناسب.» این گزارش پیشنهاد داد که همه مشاغل به جز تعداد انگشت‌شماری که توسط یک کمیته ویژه تعیین می‌شوند، برای زنان آزاد شود. تصمیمات این کمیته مستلزم تأیید رئیس ستاد، وزیر دفاع و کمیته امور خارجه و دفاع کنست است. در این گزارش آمده است که فرایند اولیه غربالگری و انتصاب باید یکپارچه شود تا مردان و زنان بخشی از یک سیستم باشند و بر اساس معیارهای یکسان، از جمله برای پذیرش در واحدهای رزمی، وظایف خود را دریافت کنند. مسائل اعتراضات مذهبی در سال ۱۹۵۰، اسحاق هالیوی هرتزوگ و بن-صیون مئیرهای اوزیل، هر دو خاخام‌های ارشد، حکمی صادر کردند که پیوستن زنان به نیروهای دفاعی اسرائیل را ممنوع می‌کرد. در دهه ۱۹۸۰، مئیر کاهان، یک خاخام راست افراطی، به شدت با خدمت زنان در ارتش اسرائیل مخالف بود و به جای آن از خدمت ملی جایگزین حمایت می‌کرد. دیوید لاو و ایتسخاک یوسف از خاخام‌های ارشد اسرائیل، و همچنین شموئیل الیاهو، با خدمت زنان مذهبی در ارتش مخالف بودند. با این حال، یائیر لاپید با این موضع مخالفت کرده و در نتیجه برای برکناری لاو و یوسف از مقام خاخام ارشد مبارزه کرده است. در این مورد، نفتالی بنت اظهار داشت: «من معتقدم که همه دختران باید یا خدمت سربازی ارتش اسرائیل یا خدمت ملی انجام دهند. با این اوصاف، حمله به خاخام‌ها به دلیل جایگاه سنتی‌شان، حمله‌ای غیرقابل قبول به احترامی است که باید به آنها گذاشته شود.» شای پیرون، خاخام ارتدکس، نیز حمایت خود را از دستور خاخام‌های ارشد مبنی بر عدم ثبت نام زنان مذهبی در ارتش اسرائیل ابراز کرد. در سال ۲۰۰۳، پیرون اظهار داشت: «من هیچ خاخامی را نمی‌شناسم که به [زنان مذهبی] اجازه خدمت در ارتش را بدهد. مقامات هلاخایی واقعیت را از دیدگاه مشترک آموزش و معنویت می‌دیدند، این دیدگاه آنها را به نتیجه‌گیری هلاخایی خود رساند… مشکل خدمت در ارتش اسرائیل، فضای عمومی است که اجازه زندگی بدون مشکلات [مذهبی] را نمی‌دهد.» در پاسخ، سیاستمدار الازار استرن گفت: «یک هفته پیش، خاخام‌های ارشد اعلام کردند که خدمت یک زن در ارتش اسرائیل منجر به آویرا (فرقه‌ای یهودی) مشابه چیلول شبات می‌شود. این به منزله صدور فراخوانی برای زنان، حداقل آنهایی که خود را مذهبی می‌دانند، است که در ارتش اسرائیل خدمت نکنند… من چند سال در ارتش اسرائیل خدمت کردم و می‌گویم که ارتش نمی‌تواند بدون زنان کار کند، مگر اینکه مدت خدمت مردان را به ۴٫۵ سال افزایش دهیم. بهایی که ما با فراخوان شورای ارشد خاخام‌ها مبنی بر عدم ثبت نام زنان در ارتش خواهیم پرداخت، بهای دختران ما نیست، بلکه بهای دختران همین خاخام‌هایی است که خدمت نمی‌کنند.» خاخام شلومو ریسکین از افرات از ثبت نام زنان در ارتش اسرائیل حمایت کرده است. در سال ۲۰۱۴، انجمن خاخام‌های ملی-دینی بیت هیلل حکمی در قانون یهود صادر کرد که بیان می‌کرد زنان مجاز به خدمت در ارتش اسرائیل هستند؛ با این حال، خاخام شلومو آوینر ادعا کرد که بیت هیلل صلاحیت صدور چنین حکمی را ندارد. طبق قانون خدمات دفاعی اسرائیل، به زنان یهودی متدین، به جای ثبت نام در ارتش اسرائیل، گزینه خدمت ملی جایگزین ارائه می‌شود. ارتش اسرائیل به مردان یهودی حریدی مراکز استخدامی «عاری از زنان و سکولار» ارائه می‌دهد. موشه یعلون، رئیس سابق ستاد کل ارتش، تمایل خود را برای تسهیل مقررات جهت برآورده کردن خواسته‌های خاخام‌های ارتدکس افراطی ابراز کرد. مقررات مربوط به برابری جنسیتی از قبل تسهیل شده بود تا حریدی‌ها مطمئن باشند که مردان توسط کادر پزشکی زن معاینه نخواهند شد. کوهن در کتاب «اسرائیل و ارتش آن: از انسجام تا سردرگمی» استدلال کرده است که پیش از دهه ۱۹۹۰، یک اجماع عمومی در ارتش اسرائیل وجود داشت مبنی بر اینکه «مهارت جنسی با دستاوردهای نظامی همراه است». حتی زمانی که نگرش‌های اجتماعی در دهه ۱۹۸۰ در حال تغییر بود، ارتش اسرائیل همچنان به مدارا تمایل داشت و یک مقام ارشد ارتش هشدار داد که نباید «موضوع را بیش از حد بزرگ جلوه داد». در سال ۱۹۹۳، گزارش شد که تنها ۱۰ درصد از حدود ۱۰۰۰ مورد گزارش شده سالانه آزار جنسی مورد بررسی قرار می‌گیرد. گزارش‌های آزار جنسی علیه زنان در ارتش اسرائیل در سال ۱۹۹۹ به‌طور متوسط به یک مورد در روز رسید - افزایشی نسبت به ۲۸۰ شکایت دریافتی در سال ۱۹۹۷. در سال‌های ۱۹۹۸–۱۹۹۹، ۵۴ افسر به اتهام سوء رفتار جنسی از ارتش اسرائیل اخراج شدند و دیگران با تنزل رتبه یا حبس روبرو شدند. پرونده دیگر مربوط به ارتقای ژنرال نیر گالیلی بود که متهم به ترغیب یک زن جوان برای روابط جنسی بود. این موضوع منجر به توصیف ارتش اسرائیل توسط نویسنده فمینیست آمریکایی، لورا سیوبرگ، به عنوان «گلخانه‌ای برای روابط جنسی استثمارگرانه» و نیرویی که فرهنگ جنگی آن مبتنی بر «بی‌بندوباری گسترده» است، شده است. در حالی که ارتش اسرائیل از آن زمان سعی در مهار آزار جنسی داشته است، این مشکل همچنان پابرجاست. در سال ۲۰۰۴، گزارش شد که از هر ۵ سرباز زن اسرائیلی، ۱ نفر مورد آزار جنسی قرار می‌گیرد. جنجال خوانندگی در سپتامبر ۲۰۱۱، به دلیل ممنوعیت مذهبی برای شنیدن آواز زنان توسط مردان، نه دانشجوی افسری مذهبی در دوره افسران ارتش اسرائیل، سمینار عصرگاهی در مورد میراث جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) را ترک کردند. در این سمینار، گروهی متشکل از دو خواننده مرد و دو خواننده زن برای آواز خواندن به روی صحنه رفتند. فرمانده مدرسه چهار نفر از آنها را پس از اینکه گفتند در موقعیت‌های مشابه دوباره از دستورها سرپیچی خواهند کرد، اخراج کرد. ارتش اسرائیل با توجه به حضور فزاینده سربازان حریدی در واحدهای رزمی، موافقت کرد که مقررات مربوط به این موضوع را دوباره بررسی کند. نبرد تانک‌های اسرائیلی که تماماً زن بودند (۲۰۲۳) هفت خدمه تانک اسرائیلی از گردان کاراکال در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به مدت ۱۷ ساعت متوالی و مداوم علیه مبارزان حماس جنگیدند. تانک‌های ۲۰ ساله هاجر، هیلا، تل سارا، میکال، کارنی، اوفیر و تامار در برابر صدها مبارز مجهز به نارنجک‌اندازهای راکتی جنگیدند. به گفته ارتش اسرائیل، این زنان جوان اولین خدمه تانک زن در غرب بودند که در نبرد فعال شرکت کردند و این نبرد ۱۷ ساعت به طول انجامید. پس از دریافت دستور خروج از مرز مصر، آنها به سمت شمال در نزدیکی مرز نوار غزه حرکت کردند. سربازان زن اسرائیلی در شبکه‌های اجتماعی ارتش اسرائیل با استفاده از هشتگ #HotGuyShit پستی را به اشتراک گذاشت که در آن سربازان زن اسرائیلی در حال تقلید از سربازان مرد بودند و در توضیح آن نوشته شده بود: «فقط تعدادی زن قوی که از کشورشان دفاع می‌کنند.» ربکا ال. | ## جمع‌بندی | استاین، نویسنده و انسان‌شناس فرهنگی در دانشگاه دوک، معتقد است که این اقدام صرفاً یک ابزار تبلیغاتی است و نشان می‌دهد که ارتش اسرائیل قصد دارد از طریق یک روایت جذاب، حضور زنان در ارتش را برجسته کند.