موضوع مقاله: زندگی بودا در هنر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زندگی بودا در هنر | مقدمه: با این حال، در بسیاری از اوقات و مکان‌ها، تصاویر بودا در هنر، بیشتر تصاویر منفردی مربوط به عبادت بوده‌اند که یک محتوای کامل روایتی از زندگی او در زمین را در بر نداشته‌اند. | ## بخش 1: زندگی بودا در هنر | روایت‌های ادبی از زندگی گوتاما بودا، در جزئیات تفاوت‌های قابل توجهی دارند، اما در توصیف رویدادهای اصلی، عمدتاً با یکدیگر انطباق دارند.Pal, 39 یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های باقی‌مانده از مجموعه‌های هنری، نقشهای ‌برجسته‌ کوچک سنگی هنری، در شهر قندهار است که از قرن اول قبل از میلاد آغاز شده و برای چندین قرن ادامه داشته است. Leidy, 16 دامنه موضوعات آن‌ها که درحدود ۵۰ موضوع مختلف است،Behrend (2007), 33 بسیار وسیع است و در هنرهای بعدی، به ندرت از آن یاد شده است، به جز در مورد ۱۲۰ نقش ‌برجسته بزرگ در بوروبودور در جاوه، اندونزی (اما باید دانست که ۲۷ مورد از آنها، مربوط به موضوعاتی قبل از تولد او هستند). در بودیسم آسیای شرقی، برخی از موضوعات بیوگرافی جدید وی، بعدها ظاهر شدند، اما غیر از این مورد، موضوعات قندهار، شامل اکثریت قریب به اتفاق صحنه‌هایی است که بعداً اتفاق افتادند.Pal, 51-+52 نقش‌برجسته‌های بوروبودور در قرن نهم، لالیتاوِیستارَا سوترا را به تصویر می‌کشندKrom, 1 که یک متن "مهایانه" است و احتمالاً در قرن سوم، به زبان سانسکریت نوشته شده است. همچنین مجموعه بزرگی از داستان‌های جاتاکا وجود دارد که رویدادهایی از زندگی‌های پیشین گوتاما بودا را روایت می‌کنند و اکثر این داستان‌ها، اغلب در مورد موضوعات هنری در قندهار و هنر هند اولیه بوده‌اند. در مقابل، صحنه‌های روایتی از تاریخ بودیسم، پس از مرگ بودا بسیار کم بجا مانده است.Marshall, 8 پس از امپراتوری گپتا در هند، تعدادی از مهم‌ترین صحنه‌ها، به صورت گروهی کنار هم قرار گرفتند؛ دوباره نقش‌برجسته‌های سنگی روی ستون‌ها به جا مانده است، اما نسخه‌های نقاشی‌شده بجا مانده، تنها از دوره‌های بعدی و بیشتر از کشورهای دیگر باقی مانده‌اند. مهم‌ترین گروه‌بندی، در مورد اتفاقات دوران زندگی بودا، شامل "هشت رویداد بزرگ در زندگی او" میباشند.Pal, 47–48 در بودیسم تبتی، ده یا دوازده صحنه که بیشتر در تَنگاهای نقاشی‌شده مشاهده میشوند، به دوازده صحنه "دوازده عمل یا دوازده کار بودا" اشاره دارند.Skorupski, 162; Mandala تعداد بسیاری از صحنه‌های نقاشی‌شده که از قرون اخیر باقی مانده است، به‌ویژه در جنوب‌ - شرق آسیا، با ظهور چاپ، تصویرسازی کتاب‌ها و پوسترهای این سنت را ادامه دادند. برخی از صحنه‌ها به موضوعات تثبیت‌شده‌ای در نقاشی‌های چینی و ژاپنی تبدیل شدند و بعدها در چاپ‌ها نیز ظاهر گردیدند. بودای تاریخی "بودای تاریخی" یا گوتاما بودا، در لومبینی به دنیا آمد، که در اصطلاح امروزی، در نزدیکی مرز نپال با هند قرار دارد. طبق کرونولوژی سنتی بودایی، او حدوداً در ۵۶۳ پیش از میلاد متولد شد و هشتاد سال زندگی کرد، تا اینکه در حدود ۴۸۳ پیش از میلاد درگذشت. برطبق سنتی که در متون و هنر بازتاب یافته است و عملاً تنها منبع زندگینامه او محسوب می‌شود،Pal, 18 او به عنوان پسر سودودانا متولد شد که در متون و هنرهای بعدی، همیشه به عنوان یک پادشاه (مهاراجه) شناخته می‌شود، اما احتمالاً رهبر منتخب جمهوری شاکیا بوده است و در کاپیلواستو بزرگ شده است، "شهری" که دو محل ادعایی نزدیک به آن، در هند و (به احتمال زیاد) در نپال وجود دارد. مادر او بنام مایا، یک هفته پس از تولدش درگذشت و او توسط عمه‌اش، پاجاپاتی، که همسر پدرش نیز بود، بزرگ شد. دوازده سال طول کشید تا فرزندی به دنیا بیاید و در این زمان، Siddharta که اکنون ۲۹ ساله بود، تصمیم گرفت زندگی‌ای را که پدرش برای او فراهم کرده بود رها کند و به زندگی یک زاهد شَرَمَنی بپردازد. شب تولد پسرش بنام راهولا، او به طور پنهانی قصر را برای همیشه ترک کرد و به عنوان یک زاهد فقیر بزندگی خود ادامه داد. در سن ۳۵ سالگی، او زیر درخت بودی در بوده گایا مدیتیشن می‌کرد و در آنجا بود که به حالت روشن‌بینی خود دست یافت. از این به بعد، معمولاً به او "بودا" گفته می‌شد و نه شاکیامونی.Brown (2003); Pal, 41–42 او شش یا هفت هفته در بودا گایا به مدیتیشن ادامه داد و سپس برای انتشار تعالیم جدیدی که توسعه داده بود، آنجا را ترک کرد. | ## بخش 2: زندگی بودا در هنر | اولین موعظه او که به "موعظه در پارک گوزن‌ها" معروف است، در سارنا در برابر پنج همراهی که از دوره زهدش می‌شناخت، ایراد شد. او باقی‌مانده (حدوداً) ۴۵ سال از زندگی‌اش را، به سفر در بیهار امروزی و بخش‌های شرقی اوتار پرادش پرداخت، در حالیکه هم تعلیم می‌داد و هم شاگرد جمع می‌کرد.Brown (2003); Pal, 43–44 برطبق سنت، بودا در میان برخی از پیروانش و در سن هشتاد سالگی درگذشت. پرستش وسایل او، که "چتیا" نامیده می‌شود، بعدا در بودیسم اهمیت زیادی پیدا کرد.Brown (2003) قدیمی‌ترین متون بیوگرافی بودا، تنها در نسخه‌های خطی از دوران‌های بعدی حفظ شده‌اند و اغلب دارای متون ترجمه‌شده به زبان‌های غیرهندی، مانند چینی یا تبتی هستند. این متون از نظر جزئیات، تفاوت‌های قابل توجهی با یکدیگر دارند، اما معمولاً با هنرهای اولیه در مورد اصول کلی زندگی او، هم‌راستا هستند که عموماً پیش از نسخه‌های متنی که به دست ما رسیده‌اند وجود داشته‌اند. در متون، زندگی بودا با علاقه‌ای فراوان، توسط تعداد زیادی از خدایان و شخصیت‌های دیگر پیگیری می‌شود که گاهی به زمین می‌آیند تا یا مداخله کنند و یا فقط شاهد ماجراها باشند، همانطور که در تصاویر "خروج بزرگ" نشان داده شده است.Pons, 31–34, 36–37 در مورد نقش‌برجسته‌های قندهار، به نظر می‌رسد که جزئیات بیوگرافی، از سوترا ابهنیشکرمانا پیروی کرده‌اند و این متنی است که اکنون فقط در ترجمه‌های چینی به جا مانده است.Behrend (2007), 32 رویدادهای نمایش داده‌شده توسط هنر: دوران کودکی بازگشت به زمین در بودیسم، داستان تجسد نهایی بودا، قبل از تولد او آغاز می‌شود.Bautze-Picron, 208–209 پس از زندگی‌های فراوان پیشین، بودای آینده، که معمولاً به عنوان یک بودی‌ساتوا در نظر گرفته می‌شود، در بهشت توشیتا بود که تصمیم گرفت زندگی نهایی خود را بر روی زمین بگذراند. او به شوهرش، پادشاه سودودانا، این موضوع را گفت و ستاره‌شناسان او پیش‌بینی کردند که نوزادی که بدنیا خواهد آمد، یا "چاکراورتین" خواهد شد یا بودا.Varma, 072, "Maha Maya's Dream"; Pal, 40, 77–78 تولد بودا تولد بودا، اولین رویداد از چهار رویداد بزرگ و هشت رویداد بزرگ بعد از آن و یکی از رایج‌ترین صحنه‌هاست، هرچند که در استوپای هند اولیه ظاهر نمی‌شود.Bautze-Picron, 208 ملکه مایا، مادر بودا، در حال بازگشت به خانه والدینش برای زایمان بود. او برای پیاده‌روی در پارک یا بوستان لومبینی که اکنون در کشور نپال است، توقف کرد. او در حالی که ایستاده است، با دست راستش که در بالای سرش قرار دارد، شاخه‌ خمیده‌ای را گرفته است. این یک جزء ضروری از نمادشناسی است، زیرا این حالت در هنر هندی آشنا بود و اغلب توسط ارواح درختی یاکشینی‌ها اتخاذ می‌شد. پای مایا معمولاً به صورت متقاطع است که حالتی زیبا و "تری‌بنگا" (سه خمیدگی) ایجاد می‌کند. بودا به طور معجزه‌آسایی از پهلوی او خارج شد که معمولاً در تصاویر کوچکتر، به گونه‌ای نشان داده می‌شود که گویی وی در حال پرواز است. در تصاویر بزرگتر، دو مرد در سمت چپ ایستاده‌اند که نمایانگر دو خدایان بنامهای ودا و اندرا هستند که دستشان را دراز کرده‌اند تا کودک را بگیرند، و برهما هم پشت آنها ایستاده است. خواهر مایا بنام پاجاپاتی، بنظر میرسد که در سمت راست از او حمایت میکند، دختران خدمتکار بنظر میرسند که در سمت راست ایستاده‌اند و آپساراها یا ارواح دیگر، در بالای سرشان معلق هستند.ویای ملکه مایا، که در دوره‌های اولیه بسیار محبوب است، همیشه نشان می‌دهد که ملکه مایا روی تخت خوابیده است، معمولاً سرش در سمت راست است، به طوری که سمت راست بدن او بالاتر از دیگر قسمت‌های بدن وی قرار دارد. فیل، که به اندازه واقعی نشان داده نمی‌شود، در بالای او معلق است و در قندهار، معمولاً با هاله‌ای دایره‌ای شکل احاطه شده است. او دست راست خود را به سمت آسمان بلند می‌کند و اعلام می‌کند: "تنها من در آسمان و زمین مورد احترام هستم. | ## بخش 3: زندگی بودا در هنر | با شنیدن خبر تولد کودک، به همراه برادرزاده‌اش نالاکا (که بعدها از پیروان بودا شد) به کاخ رفت و «سی‌ودو نشانهٔ مردی بزرگ» (سانسکریت: مهاپوروشا لاکشانا) را در او تشخیص داد.Pal, 254 او پیشگویی کرد که این نوزاد در آینده به یک بودا تبدیل خواهد شد و سپس شروع به گریستن کرد. سیدهارتا که از همان زمان توانایی سخن گفتن داشت، ابتدا مخالفت کرد، اما در نهایت همراهی کرد. او آموزش شاهانه‌ای دریافت کرد و در چرخه‌های تصویری مفصل، مانند دو تانکای کهن تبتی، صحنه‌هایی از یادگیری هنرهای رزمی، سوارکاری، تیراندازی با کمان و شنا از او دیده می‌شود.Pal, 66–69; Krom, 43–45 برخی نقش‌برجسته‌های گَندهاری او را نشان می‌دهند که با ارابه‌ای کوچک که توسط قوچ‌ها کشیده می‌شود به مدرسه برده می‌شود. بی‌تردید این امر بازتاب‌دهنده اهمیت محلیِ موفقیت در آزمون‌های امپراتوری چین است که از حدود سده ششم میلادی آغاز شدند. برای تماشای مراسم شخم‌زنی سلطنتی، که پدرش آن را رهبری می‌کرد، برده شد؛ آیینی که در آسیا از وظایف رایج پادشاهان به شمار می‌رفت (در ژاپن نیز امپراتور همچنان در قطعه‌زمینی ویژه برنج می‌کارد و بعدها آن را برداشت می‌کند).Japan او از تلاش مردان و نیز از پرندگانی که حشرات را در هوا شکار می‌کردند، سخت تحت تأثیر قرار گرفت. اندیشه‌های یاسودهارا به‌تدریج بیشتر به زندگی معنوی معطوف شد، به‌ویژه پس از آنکه «چهار منظره» را مشاهده کرد. پدرش می‌خواست او مسیر دنیوی را، مطابق با گزینه‌های پیشگویی‌شده پیش از تولدش، دنبال کند، اما هیئتی از خدایان که به دیدار او آمدند، وی را به پیمودن راه دارما ترغیب کردند. زندگی‌نامه‌ها لحظه‌ای را ثبت می‌کنند که سیدارتا از ظاهر همراهان زن خود دچار انزجار شد، یکی یا چند تن از آنان روی زمین افتاده و در حال خواب بودند. چهار منظره در حالی که سیدارتا در رفاه و زندگی اشرافی بزرگ می‌شد، والدینش تلاش می‌کردند او را از جنبه‌های ناخوشایند جهان دور نگه دارند.Play, Ch 14 اما یک روزی، هنگامی که همراه با ارابه‌ران خود، چانا، در حال سفر در اطراف روستا بود، با «چهار منظره» روبه‌رو شد: نخست پیرمردی بسیار سالخورده، سپس فردی بسیار بیمار و بعد جسدی را دید. این صحنه‌ها در هنر هند چندان رایج نیستند،Pal, 71, 90 با این حال در بوروبودور در چهار تابلو به تصویر کشیده شده‌اندKrom, 61–65 و همچنین در نقاشی‌های مدرن نیز دیده می‌شوند. زندگی پس از کاخ ترک بزرگ تولد پسرش، که به‌نوعی انجام وظیفه برای تأمین وارث خاندان سلطنتی بود، ظاهراً جرقه‌ای شد برای آن‌که سیدارتا زندگی کاخ را رها کند و به زاهدی روی آورد. پس از تولد او، این رویداد پرتکرارترین بخش روایی در هنر گنداره به شمار می‌رود.Pons, 17 سیدارتا برای آخرین بار با لباس فاخر شاهزادگی خود پوشیده شده است. در بیشتر روایت‌ها، خدایان (یا گاناها) صدای سم‌های اسب کانتاکا را خفه می‌کنند.or yakshas, Pal, 92 این صحنه معمولاً به همین شکل تصویر می‌شود، خدایان در زیر اسب قرار دارند و پاهای او را با دستان خود نگه داشته‌اند تا صدایی ایجاد نشود. سایر پیکره‌هایی که اغلب در کناره‌ها، به‌ویژه در سمت چپ دیده می‌شوند، خدایان و دیگر موجودات ماورایی هستند که برای مشاهده این رویداد گرد آمده‌اند. | ## جمع‌بندی | در برخی از نقش‌برجسته‌ها، سیدارتا مستقیماً به سمت بیننده می‌تازد و جلوی اسبش فراتر از صفحهٔ اصلی نقش‌برجسته قرار گرفته است.Pons, 18 (note 1), 41.