موضوع مقاله: ریم بنا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ریم بنا | مقدمه: ریم بنا (۸ دسامبر ۱۹۶۶ – ۲۴ مارس ۲۰۱۸) خواننده، آهنگساز، تنظیم‌کننده و فعال فلسطینی بود که بیشتر به خاطر خوانش مدرنش از آهنگ‌ها و شعرهای سنتی فلسطینی شهرت داشت. | ## بخش 1: ریم بنا | او با همسرش، لئونید الکسینکو، گیتاریست اوکراینی، در حین تحصیل موسیقی در کنسرواتوار عالی موسیقی در مسکو آشنا شد و در سال ۲۰۰۱ ازدواج کردند و در سال ۲۰۱۰ طلاق گرفتند. بنا اولین بار در اوایل دهه ۱۹۹۰ پس از ضبط بازخوانی خود از آهنگ‌های سنتی کودکان فلسطینی که در آستانه فراموشی بودند، به محبوبیت دست یافت. گفته می‌شود که بسیاری از این آهنگ‌ها و قافیه‌هایی که امروز دوباره توسط خانواده‌های فلسطینی خوانده می‌شوند به لطف تلاش بنا در حفظ آنها از طریق آثارش است. پیام او اغلب بر درد و رنج فلسطینیان، به ویژه ساکنان کرانه باختری رود اردن متمرکز بود. او موسیقی خود را به عنوان وسیله ای برای ابراز وجود فرهنگی توصیف می‌کند:بخشی از کار ما شامل جمع‌آوری متون سنتی فلسطینی بدون ملودی است. برای اینکه متون گم نشوند، سعی می‌کنیم ملودی‌هایی برای آن‌ها بسازیم که مدرن و در عین حال الهام گرفته از موسیقی سنتی فلسطین باشد.به این ترتیب، بنا کاری بیش از تقلید از تکنیک‌های سنتی و بازنمایی قطعاتی که بازخوانی می‌کند، انجام داد. | ## بخش 2: ریم بنا | او آنها را با سبک‌های آواز مدرن ترکیب می‌کند زیراتکنیک‌های آواز شرقی بیشتر زینتی هستند، اما صدای من بیشتر دو بعدی است و کلفت‌تر است. و این شامل نزدیک کردن مردم در جاهای دیگر به موسیقی و روح فلسطینیان است.او در کرانه باختری به اجرای زنده پرداخت و از طریق پخش زنده اینترنتی به مخاطبان غزه رسید. او اولین کنسرت خود را در ۸ ژانویه ۲۰۰۹ در سوریه اجرا کرد و سپس در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۱ در تونس نیز اجرا برگزار کرد. مخاطب اروپایی لالایی‌هایی از محور شرارت محبوبیت بنا در اروپا پس از آن آغاز شد که اریک هیلستاد، تهیه‌کننده موسیقی نروژی، از کری برمنس، خواننده نروژی، که در هم‌خوانی با ریم بنا در این اثر مشارکت کرد و خود او برای سفر به اسلو و شرکت در آلبوم لالایی‌ها از محور شرارت(۲۰۰۳) دعوت کرد. این آلبوم که «پیام ضدجنگ موسیقایی خوانندگان زن فلسطین، عراق، ایران و نروژ به رئیس‌جمهور آمریکا، جرج بوش» نام دارد، این زنان را با خوانندگان دیگر از کره شمالی، سوریه، کوبا و افغانستان گرد هم می آورَد تا آواز سنتی بخوانند. لالایی‌هایی از سرزمین خود به صورت دونوازی با نوازندگان انگلیسی زبان که ترجمه آنها اجازه می‌دهد تا آهنگ‌ها برای مخاطبان غربی نیز قابل دریافت باشد. | ## بخش 3: ریم بنا | آینه روح من آینه‌های روح من که به تمام زندانیان سیاسی فلسطینی و عرب در زندان‌های اسرائیل تقدیم شد، انحراف سبکی از مجموعه آثار قبلی اوست. این اثر که با همکاری یک گروه پنج نفری نروژی تولید شده‌است، دارای «سبک پاپ غربی» است که با ساختارهای مدال و آواز خاورمیانه و اشعار عربی ترکیب شده‌است. این آلبوم شامل «آهنگ‌های ناامیدی و امید در مورد زندگی» مردمی مبارز و حتی ترانه ای دربارهٔ رهبر فقید فلسطین و رئیس تشکیلات خودگردان، یاسر عرفات است که به‌توصیف تولیدکنندگان نروژی آن، اثری متفکرانه و ظریف است. ترانه‌شناسی جفرا (۱۹۸۵) اشک‌های تو مادر (۱۹۸۶) رؤیا (۱۹۹۳) ماه نو(آلبوم کودکان) (۱۹۹۵) نزاع (۱۹۹۶) قدس ابدی است (۲۰۰۲) اتاق گهواره(۲۰۰۳) لالایی‌هایی از محور شرارت (۲۰۰۳ با حضور هنرمندان مختلف زن) آینه‌های وجود من (2005) این داستان من نبود (۲۰۰۶) (تقدیمی به ملت لبنان و فلسطین) فصل‌های بنفش (۲۰۰۷) آهنگ‌هایی از سراسر دیوارهای جدایی (2008) (با حضور هنرمندان مختلفی از خاورمیانه، آفریقا، آمریکای مرکزی، آمریکای شمالی و اروپا) آوریل شکوفه ها (۲۰۰۹) آلبومی برای کودکان که به کودکان شهدای غزه تقدیم شد. فریادی از قدس(زمانی برای گریستن 2010) این آلبوم (با حضور سه خواننده فلسطینی) در یکی از خانه‌های شیخ جراح که اهالی آن دائماً در معرض خطر اخراج از بخشی از خانه خود بودند ضبط شد. فردا(۲۰۱۱) یک آهنگ از آهنگساز افسانه ای آمریکایی کوئینسی جونز، که ریم بنا را به عنوان نماینده فلسطین در این پروژه انتخاب کرد. | ## جمع‌بندی | جلوه‌هایی از شوق و انقلاب (۲۰۱۳) آهنگ‌هایی از یک بهار دزدیده‌شده(۲۰۱۴)، با حضور در قطعهٔ «ترست رو بشکن»، صدای مقاومت (۲۰۱۸) مرگ ریم در ۲۴ مارس ۲۰۱۸ پس از ۹ سال مبارزه با سرطان سینه در زادگاهش ناصره درگذشت.