موضوع مقاله: پزشکی یونان باستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پزشکی یونان باستان | مقدمه: بسیاری از مؤلفه‌ها در پزشکی یونان باستان در نظر گرفته می‌شدند و جنبه‌های معنوی و جسمی را در هم می‌آمیختند. | ## بخش 1: پزشکی یونان باستان | به‌طور خاص، یونانیان باستان معتقد بودند که سلامت تحت تأثیر مزاج، موقعیت جغرافیایی، طبقه اجتماعی، رژیم غذایی، تروما، باورها و طرز فکر قرار می‌گیرد. یونانیان باستان در اوایل معتقد بودند که بیماری‌ها «مجازات‌های الهی» هستند و شفا «هدیه‌ای از جانب خدایان» است. با ادامه آزمایش‌هایی که در آنها نظریه‌ها در برابر علائم و نتایج آزمایش می‌شدند، باورهای معنوی ناب در مورد «مجازات‌ها» و «هدایا» با پایه‌ای مبتنی بر جنبه‌های فیزیکی، یعنی علت و معلول، جایگزین شدند. معابدی که به خدای شفادهنده اسقلبیوس، معروف به آسکلپیون اختصاص داده شده بود به عنوان مراکز مشاوره پزشکی، پیش آگهی و شفا عمل می‌کردند. در این زیارتگاه‌ها، بیماران وارد حالتی شبیه به خواب القایی می‌شدند که بی‌شباهت به بیهوشی نیست. آسکلپیون فضاهای کنترل‌شده‌ای را برای شفا فراهم می‌کرد و چندین مورد از الزامات مؤسسات ایجاد شده برای شفا را برآورده می‌کرد. معبد آسکلپیوس در پرگامون چشمه ای داشت که به یک اتاق زیرزمینی در معبد سرازیر می‌شد. | ## بخش 2: پزشکی یونان باستان | مردم برای نوشیدن آب و حمام کردن در آنها می‌آمدند زیرا اعتقاد بر این بود که آب‌ها دارای خواص دارویی هستند. از حمام گل و چای‌های گرم مانند بابونه برای آرام کردن آنها یا از چای نعناع برای تسکین سردردهایشان استفاده می‌شد که هنوز هم یک درمان خانگی است و امروزه توسط بسیاری استفاده می‌شود. در آسکلپیون اپیداروس، سه تخته مرمر بزرگ مربوط به ۳۵۰ سال قبل از میلاد، نام‌ها، تاریخچه موارد، شکایات و درمان‌های حدود ۷۰ بیمار را که با مشکلی به معبد آمده و در آنجا درمان شده بودند، حفظ کرده است. برخی از درمان‌های جراحی ذکر شده، مانند باز کردن آبسه شکمی یا خارج کردن مواد خارجی آسیب‌زا، به اندازه کافی واقع‌بینانه هستند که اتفاق افتاده باشند، اما با این تفاوت که بیمار در حالت آنکویمزیس ناشی از مواد خواب‌آور مانند تریاک قرار داشته است. با این حال، اغلب با عصای چاوش، که عصایی بود که توسط خدای هرمس به کار گرفته می‌شد، اشتباه گرفته می‌شود. عصای آسکلپیوس مظهر یک مار بدون بال است در حالی که کادوسئوس با دو مار و یک جفت بال نشان داده می‌شود که نشان دهنده سرعت هرمس است. عصب‌شناسی در یونان باستان در حالی که عصب‌شناسی تا قرن هفدهم با توماس ویلیس به‌طور رسمی به عنوان یک رشته علمی ظهور نکرد، ایده‌ها و مشاهدات بنیادی عصب‌شناسی در نوشته‌های یونان باستان مانند ایلیاد و ادیسه مشهود است. | ## بخش 3: پزشکی یونان باستان | تفکر عصب‌شناسی در یونان باستان رواج دارد و با توصیفات هومر از مغز و سر آغاز می‌شود. در ایلیاد، هومر آسیب‌های جنگی و بیماری‌های عصبی را توصیف می‌کند که هنوز به عنوان عصب‌شناسی طبقه‌بندی نشده بودند، اما ایده‌های عصب‌شناسی را منعکس می‌کنند. هومر اغلب آسیب‌های سر ناشی از جنگ را توصیف می‌کند و خاطرنشان می‌کند که آسیب به مغز منجر به گیجی و عدم جهت‌یابی می‌شود. این موضوع زمانی دیده می‌شود که او می‌نویسد: «بنابراین، اسب، در حالی که تیر در مغزش فرورفته بود، با درد به بالا پرید و اسب‌ها و ماشین را در حالی که روی برنز می‌پیچید، به هم ریخت.» هومر به‌طور خاص مغز را به عنوان عضوی با عملکرد خاص در سیستم عصبی تعریف نکرد، با این حال، کلمه انکفالوس، به معنی «مغز انسان» چندین بار در ایلیاد و ادیسه ظاهر می‌شود. در سراسر این متون، او مغز و اهمیت آن را تصدیق می‌کند، اما عملکرد متمایزی برای آن قائل نیست. اشارات متعددی به آنچه اکنون به عنوان آموروسیس فوگاکس یا از دست دادن موقت بینایی شناخته می‌شود، در ایلیاد دیده می‌شود. اختلالات گذرای زبانی که دوره‌های موقتی از دشواری در برقراری ارتباط هستند نیز در ایلیاد بررسی شده‌اند. | ## جمع‌بندی | این امر از طریق ناتوانی یک سرباز در صحبت کردن هنگام اطلاع از مرگ پاتروکلوس مشاهده می‌شود.