موضوع مقاله: داوطلب سلامت بارانگی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # داوطلب سلامت بارانگی | مقدمه: داوطلبان سلامت بارانگی، که به عنوان کارکنان سلامت بارانگی (BHW) نیز شناخته می‌شوند، ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی در فیلیپین هستند. | ## بخش 1: داوطلب سلامت بارانگی | آنها یک برنامه آموزشی پایه را تحت نظر یک سازمان دولتی یا غیردولتی معتبر می‌گذرانند و خدمات مراقبت‌های اولیه را در جامعه ارائه می‌دهند. همچنین داوطلبان سلامت بارانگی خدماتی مانند کمک‌های اولیه، سلامت مادران، نوزادان و کودکان و مداخلات مبتنی بر جامعه از جمله کلینیک‌های ایمن‌سازی برای بارانگی‌ها ارائه می‌دهند.Red Cross. تاریخچه با تمرکززدایی از مراقبت‌های بهداشتی از طریق قانون دولت محلی سال ۱۹۹۱، مسئولیت ارائه خدمات بهداشتی اولیه از دولت مرکزی به دولت‌های منتخب محلی استانی، شهری و شهرداری منتقل شد. خدمات بهداشتی قبلاً توسط وزارت بهداشت تأمین مالی و مدیریت می‌شدند، اما پس از واگذاری سیستم مراقبت‌های بهداشتی به دولت‌های محلی منتقل شدند. این قانون که با نام «قانون مزایا و مشوق‌های کارکنان بهداشت بارانگی مصوب ۱۹۹۵» نیز شناخته می‌شود، نیاز به مراقبت‌های بهداشتی اولیه را به رسمیت می‌شناسد و کارکنان بهداشت را برای ارتقای توانمندسازی سلامت سازماندهی می‌کند. بهورزان بارانگی نوعی از بهورزان جامعه هستند و به عنوان مدافعان و مربیان سلامت در جوامع خود عمل می‌کنند. آنها در جوامعی که به آنها خدمت می‌کنند زندگی می‌کنند و حدود پنج هفته آموزش می‌بینند، از واکسیناسیون گرفته تا وزن کردن کودکان، خدمات زایمان و غیره. آنها خدمات اطلاعاتی، آموزشی و انگیزشی برای مراقبت‌های بهداشتی اولیه، سلامت مادر و کودک، حقوق کودک، تنظیم خانواده و تغذیه ارائه می‌دهند. با این حال، کمبود افراد آموزش دیده تعداد داوطلبان را به ویژه در برخی مناطق دورافتاده کاهش داده است، جایی که اکنون یک یا دو داوطلب به کل یک روستا خدمات ارائه می‌دهند. | ## بخش 2: داوطلب سلامت بارانگی | تحقیق به گفتهٔ فِه اسپینو در مؤسسهٔ تحقیقات پزشکی گرمسیری در مورد پیشگیری از تب دنگی در فیلیپین، اعتماد جامعه به ویروس تب دنگی (BHV) برای موفقیت برنامه‌های تغییر رفتار حیاتی است. در سال ۲۰۱۰، تعداد موارد تب دنگی در فیلیپین از ۳۷۱۰۱ مورد در سال ۲۰۰۶ به ۱۱۸۸۶۸ مورد افزایش یافت. تب دنگی ناشی از ویروسی است که توسط پشه‌هایی که در آب ساکن متولد می‌شوند، منتقل می‌شود. تیم تحقیقاتی اسپینو از کارکنان بهداشت محلی بارانگی (BHW) برای معرفی یک سیستم مدیریت ظروف آب خانگی برای کنترل تب دنگی در ۲ جامعه در «شهر ماساگانا» در کلان‌شهر مانیل استفاده کرد. در هر دو روستای «الف» و «ب»، به مددکاران اجتماعی آموزش داده شد تا به خانوارها نحوه بازرسی ظروف آب از نظر وجود پشه‌های نابالغ را آموزش دهند. یک راهنمای آموزشی به همراه یک چک لیست مدیریت ظروف که طی بازدیدهای ماهانه جمع‌آوری شده بود، ارائه شد. با این حال، روستای الف با مشکلات زیادی روبرو شد و واکنش ضعیفی به برنامه نشان داده شد. در روستای ب، شرکت‌کنندگان گزارش دادند که این بازدیدها نه تنها ساکنان را از کنترل تب دنگی آگاه‌تر کرده، بلکه تمایل بیشتری به اقدام داشته‌اند. اگرچه نتایج تغییر رفتار هنوز گزارش نشده است، اما به نظر می‌رسد تفاوت این است که مددکاران اجتماعی در روستای ب فعال‌تر و مورد اعتمادتر جامعه بوده‌اند. | ## بخش 3: داوطلب سلامت بارانگی | این نشان می‌دهد که هنگام مشارکت دادن عوامل تغییر، درک این موضوع که جامعه چه احساسی نسبت به آنها دارد و آنها چه احساسی نسبت به جامعه خود دارند، مهم است. محدودیت‌ها علیرغم تلاش‌های داوطلبان سلامت بارانگی، آنها در چارچوب رهبری سیاسی واحدهای دولتی محلی محدود شده‌اند. این تصور وجود دارد که ایستگاه‌های سلامت بارانگی خدمات بهداشتی با کیفیت پایین ارائه می‌دهند و رضایت مراجعان کمی دارند. با محدودیت‌های بودجه، ایستگاه‌های سلامت بارانگی با کمبود دارو، زمان انتظار طولانی، کاهش کیفیت زیرساخت‌های تأسیسات و عدم آموزش و پرسنل مناسب دست و پنجه نرم می‌کنند. فقرای روستایی بیشترین آسیب را از بهداشت ضعیف، سوء تغذیه و عدم تلاش‌های بهداشتی می‌بینند. این جوامع که به شدت به خدمات سلامت بارانگی وابسته هستند، تحت تأثیر تصمیمات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی مقامات محلی قرار می‌گیرند. داوطلبان اغلب ممکن است به دلیل پیشرفت‌های جدید در پزشکی و عدم آموزش مناسب، از نظر دانش محدود باشند. | ## جمع‌بندی | آموزش برای کارکنان بهداشت بارانگی بسیار مهم است تا دانش و شایستگی بهداشتی خود را بهبود بخشند و بهترین مراقبت با کیفیت را ارائه دهند.