aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: اصلاحیه کیل-لیبرمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اصلاحیه کیل-لیبرمن | مقدمه: اصلاحیه کیل-لیبرمن اصلاحیه‌ای بر قانون H.R.1585 بود - قانون مجوز دفاع ملی برای سال مالی ۲۰۰۸، که متعاقباً به یک موضوع انتخاباتی انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۸) تبدیل شد. | ## بخش 1: اصلاحیه کیل-لیبرمن | هدف آن «بیان نظر سنا در مورد ایران» بود و عمدتاً بیان می‌کرد که: «سیاست ایالات متحده باید مبارزه با… فعالیت‌های خشونت‌آمیز… در داخل عراق توسط دولت ایران» و «تسهیل‌کنندگان خارجی آن مانند حزب‌الله لبنان» باشد؛ «از… استفاده از تمام ابزارهای قدرت ملی ایالات متحده در عراق… در حمایت از سیاست شرح داده شده حمایت کند»؛ و «در رابطه با دولت جمهوری اسلامی ایران و نیروهای نیابتی آن»، «ایالات متحده باید سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را به عنوان یک سازمان تروریستی خارجی تعیین کند». | ## بخش 2: اصلاحیه کیل-لیبرمن | ## بخش 3: اصلاحیه کیل-لیبرمن | ## جمع‌بندی | باراک اوباما و جان مک‌کین در سنا به این طرح که با ۷۶ رأی موافق در برابر ۲۲ رأی مخالف تصویب شد، رأی ندادند، در حالی که هیلاری کلینتون به آن رأی مثبت داد.
موضوع مقاله: پائولا مارلا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پائولا مارلا | مقدمه: پائولا ماریا مارلا (زاده ۱۶ فوریه ۱۹۶۳ – درگذشته ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴) یک معمار، طراح و مجری تلویزیون ایتالیایی بود. | ## بخش 1: پائولا مارلا | زندگی‌نامه او که در میلان متولد شد، در دبیرستان کلاسیک تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۸ در رشته طراحی داخلی از دانشکده معماری دانشگاه پلی‌تکنیک میلان فارغ‌التحصیل شد. او کار خود را به عنوان یک مشاور املاک به عنوان کارمند در گروهی که در آن زمان زیرمجموعه‌های املاک و مستغلات را مدیریت می‌کرد، آغاز کرد. در سال ۲۰۰۶، او به یکی از شخصیت‌های اصلی کانال تلویزیونی تازه تأسیس «ریل تایم» تبدیل شد و ابتدا مجری برنامه سرکو کاسا پراکنده بود. در سال ۲۰۱۱، او همکاری خود را با انجمن فرهنگی فضای آرامش آغاز کرد و دوره‌هایی را برای آموزش چهره حرفه‌ای صحنه‌پرداز خانگی برگزار کرد. | ## بخش 2: پائولا مارلا | بین سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، او میزبان برنامه‌های هتل سرکاسی و رختکن، همیشه به صورت زنده، بود. در سال ۲۰۱۶، او دیسکاوری را ترک کرد تا به اسکای ایتالیا بپیوندد، و در آنجا مجری‌گری برنامه «من پائولا را در سیلو» را آغاز کرد. بعداً در سال ۲۰۱۷، او ستونی در مورد مد با عنوان «پائولا مارلا: میگلیورا ایل تو آرمادیو» برای برنامه گفتگوی واقعی داشت. از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ او عضو هیئت مدیره فیماا انجمن مشاوران املاک در زمینه خدمات چیدمان منزل و املاک و مستغلات برای میلان و بریانزا بود. | ## بخش 3: پائولا مارلا | از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ او برنامهٔ «یک قطعهٔ چیاوه» را در شبکهٔ تلویزیونی ال ای ۷ اجرا کرد، در حالی که در سال ۲۰۱۹ مجری اولین دورهٔ برنامهٔ «یک ناشناس در افیتو» برای شبکهٔ اسکای ینو بود که از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ دوباره پیشنهاد شد. در سال ۲۰۲۳ او برای همکاری در برنامهٔ تلویزیونی دیسکاوری اچ‌جی‌تی‌وی (کانال تلویزیونی ایتالیایی) بازگشت. به نظر می‌رسید که بر تومور غلبه کرده است، اما در سال ۲۰۲۰ متوجه شد که دوباره یک ندول خوش‌خیم دارد. | ## جمع‌بندی | پائولا مارلا در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴ در میلان، در بیمارستان سن رافائله، در سن ۶۱ سالگی، به دلیل عواقب بیماری که از آن رنج می‌برد، درگذشت.
موضوع مقاله: رومولوس (مجموعه تلویزیونی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رومولوس (مجموعه تلویزیونی) | مقدمه: رومولوس، که به صورت گرافیکی با نام نمایش داده می‌شود، یک مجموعه تلویزیونی درام تاریخی ایتالیایی است که توسط ماتئو رووره دربارهٔ تأسیس رم ساخته شده است. | ## بخش 1: رومولوس (مجموعه تلویزیونی) | دو قسمت از این سریال که توسط اسکای ایتالیا، کاتلیا و گروئنلندیا تهیه شده است، در جشنواره فیلم رم ۲۰۲۰ برای اولین بار به نمایش درآمد. بازیگران اصلی آندره‌آ آرکانجلی در نقش یموس، شاهزاده آلبا لونگا و برادر دوقلوی انیتوس فرانچسکو دی ناپولی به عنوان ویروس، برده‌ای از ولیا که در لوپرکالیا شرکت می‌کند. سرجیو رومانو به عنوان آمولیوس / سرویوس، برادر کوچکتر شاه نومیتور، که بعدها به سرویوس معروف شد. | ## بخش 2: رومولوس (مجموعه تلویزیونی) | ماسیمو فوشی در نقش آرانت (فصل ۲)، یک اتروسکایی پیر در سرزمین توسیا که یموس را شفا می‌دهد. تولید فصل اول این سریال در سال ۲۰۱۹ چراغ سبز گرفت و در ۲۸ هفته در رم فیلمبرداری شد. پذیرش این سریال جایزه روبان نقره‌ای ۲۰۲۱ را برای بهترین سریال تلویزیونی ایتالیایی از آن خود کرد. | ## بخش 3: رومولوس (مجموعه تلویزیونی) | سایر رسانه‌ها از ۲۹ اکتبر ۲۰۲۰، سه‌گانه‌ای از رمان‌ها که جهان روایی را گسترش می‌دهد، یک پروژه منتشر نشده بین رسانه‌ای برای ایتالیا، توسط انتشارات هارپرکالینز منتشر شده است. | ## جمع‌بندی | نوشته لوکا آزولینی، این مجلدات با عنوان‌های رومولوس: کتاب اول - خون گرگ (۲۹ اکتبر ۲۰۲۰)، رومولوس: کتاب دوم - ملکه نبردها (نوامبر ۲۰۲۰) و رومولوس: کتاب سوم - شهر گرگ‌ها (ژانویه ۲۰۲۱) منتشر شده‌اند.
موضوع مقاله: ائتلاف نیروهای فلسطینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ائتلاف نیروهای فلسطینی | مقدمه: ائتلاف نیروهای فلسطینی ائتلاف سیاسی سست مستقر در دمشق، متشکل از هشت سازمان فلسطینی است. | ## بخش 1: ائتلاف نیروهای فلسطینی | این ائتلاف در دسامبر ۱۹۹۳ در دمشق، توسط ده جناح فلسطینی که با مذاکراتی که منجر به پیمان‌های اسلو شد، مخالف بودند، ایجاد شد. | ## بخش 2: ائتلاف نیروهای فلسطینی | هشت نفر از اعضای بنیان‌گذار قبلاً عضو سازمان آزادی‌بخش فلسطین بودند و دو نفر دیگر، از حماس و جهاد اسلامی فلسطین بودند. | ## بخش 3: ائتلاف نیروهای فلسطینی | این ائتلاف، خواستار آزادسازی کل سرزمین فلسطین است و گاهی از آن با عنوان «دمشق ۱۰» یاد می‌شود. | ## جمع‌بندی | اعضا ده عضو بنیان‌گذار ائتلاف نیروهای فلسطینی، عبارتند از: الصاعقه جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین فتح الانتفاضه حماس جهاد اسلامی فلسطین جبهه خلق برای آزادی فلسطین جبهه خلق برای آزادی فلسطین – فرماندهی کل جبهه آزادی‌بخش فلسطین (شاخه ابونضال اشقر) جبهه مبارزه مردمی فلسطین (شاخه خالد عبدالمجید) حزب کمونیست انقلابی فلسطینUdlændinge Styrelsen.
موضوع مقاله: فرد اسکولنیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرد اسکولنیک | مقدمه: او در شهر نیویورک به دنیا آمد و از سال ۱۹۶۳ در اسرائیل زندگی می‌کند و بیشتر در حوزه ویراستاری و ترجمه فعالیت داشته است. | ## بخش 1: فرد اسکولنیک | که برنده مدال دارتموث در سال ۲۰۰۷ شد و از سوی نشریه لایبرری ژورنال به‌عنوان «دستاوردی شاخص» ستوده شد. گزیده‌ای از ۲۶ داستان او در سال ۲۰۱۷ با عنوان «آمریکایی‌ها و داستان‌های دیگر» منتشر شد. اسکولنیک کار بر روی دایرة‌المعارف را در اوت ۲۰۰۳ آغاز کرد و کار ویرایشی کل پروژه را در اوایل سال ۲۰۰۶ به پایان رساند، و از دفتر خود در اورشلیم بر کار بیش از ۵۰ ویراستار بخش و حدود ۱۲۰۰ همکار نظارت داشت. | ## بخش 2: فرد اسکولنیک | بیش از نیمی از ۲۰ هزار مدخل نسخه نخست (۱۹۷۲) بازنگری یا به‌روزرسانی شدند و بیش از ۲۵۰۰ مدخل جدید تولید شد که مجموعاً شامل ۴.۷ میلیون کلمه جدید بود. از جمله دانشمندان بین‌المللی برجسته‌ای که به عنوان ویراستار خدمت کردند می‌توان به مایکل برنباوم (هولوکاست، ایالات متحده، همچنین ویراستار اجرایی)، برندگان جایزه اسرائیل مناحم ایلان (حقوق یهودی)، آویزر راویتسکی (فلسفه یهود)، موشه ایدل (قباله و حسیدیت)، یعقوب لاندائو (اسلام و کشورهای مسلمان) و زیوا آمی‌شای مایزلز (هنر) اشاره کرد. باسکین ریاست بخش کاملاً جدید زنان و جنسیت را بر عهده داشت و شما فریدمن نوسازی بخش تلمود را بر اساس تحولات مطالعات تلمودی نظارت می‌کرد. | ## بخش 3: فرد اسکولنیک | دینا پورات (ضدیهودیت)، سرجیو دلاپرگولا (جمعیت‌شناسی) و جاناتان سارنا (ایالات متحده) به عنوان ویراستاران مشاور فعالیت داشتند. در تقدیرنامه جایزه دارتموث، این دایرة‌المعارف جدید یهودیت به‌عنوان «بررسی معتبر، بین‌رشته‌ای و جامع همه جنبه‌های زندگی، تاریخ و فرهنگ یهودیان» توصیف شده است. | ## جمع‌بندی | و دایرة‌المعارف سه‌جلدی زندگی یهودیان قبل و در طول هولوکاست (ویراستار ارشد، ۲۰۰۱) اشاره کرد.
موضوع مقاله: فرانچسکو جاکومونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرانچسکو جاکومونی | مقدمه: فرانچسکو جاکومونی (؛ ۳۱ اوت ۱۸۹۳ – ۱۷ فوریه ۱۹۷۳) یک دیپلمات ایتالیایی بود و پیش از جنگ جهانی دوم وزیر در آلبانی بود. | ## بخش 1: فرانچسکو جاکومونی | او پس از تهاجم ایتالیا به آلبانی به سمت فرماندار مصونیت ایتالیایی آلبانی منصوب شد. زندگی‌نامه او در ۳۱ اوت ۱۸۹۳ در رجو دی کالابریا در خانواده‌ای بانکی به دنیا آمد. در ژوئن ۱۹۱۵ به عنوان ستوان توپخانهٔ قلعه منصوب شد و در عملیات‌های جبههٔ ایتالیا در جنگ جهانی اول شرکت کرد. در مه ۱۹۱۹ به عنوان عضو هیئت ایتالیایی در کنفرانس صلح پاریس منصوب شد و به عنوان رابط با هیئت‌های اتریش، مجارستان و بعداً بلغارستان فعالیت کرد. | ## بخش 2: فرانچسکو جاکومونی | در اکتبر ۱۹۱۹ به عنوان دبیر در سفارت ایتالیا در بوخارست منصوب شد و تا بازگشت به وزارت امور خارجه در اوت ۱۹۲۰ در این سمت باقی ماند. در سال‌های بعد در ماموریت‌های دیپلماتیک مختلف به عنوان دبیر خدمت کرد، از جمله مأموریت کوتاه در آلبانی در آوریل ۱۹۲۶ که زمینه را برای معاهده دوستی و همکاری متقابل ایتالیا-آلبانی در نوامبر ۱۹۲۶ فراهم کرد. با بازگشت به رم، او دستیار نزدیک دینو گراندی شد که در آن زمان معاون وزیر امور خارجه بود و به زودی وزیر شد. ابتدا رئیس بخش تاریخی وزارتخانه بود و بعدها به معاون دفتر وزارتی گراندی ارتقا یافت و در مأموریت‌های متعددی در کنفرانس‌های بین‌المللی مربوط به داوِز و یانگ و همچنین کنفرانس نیروی دریایی لندن ۱۹۳۰ شرکت داشت. | ## بخش 3: فرانچسکو جاکومونی | او از ۹ سپتامبر ۱۹۳۶ تا مدت کوتاهی پس از تهاجم ایتالیا به آلبانی در آوریل ۱۹۳۹ به عنوان وزیر در پادشاهی آلبانی منصوب شد. او در ۱۸ مارس ۱۹۴۳ با جایگزینی آلبرتو پاریانی پس از شکست سیاست سرکوب شدید برای مهار مقاومت آلبانی کنار گذاشته شد. پس از جنگ، او همراه دیگر مقامات عالی رژیم فاشیست محاکمه شد و توسط دادگاه عالی ایتالیا به ۲۴ سال حبس در ۱۲ مارس ۱۹۴۵ محکوم شد. | ## جمع‌بندی | با این حال، او در ژوئن ۱۹۴۶ با عفو عمومی دولت ایتالیا آزاد شد و حکم او نهایتاً در مارس ۱۹۴۸ لغو گردید.
موضوع مقاله: شیاطین (مجموعه تلویزیونی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیاطین (مجموعه تلویزیونی) | مقدمه: شیاطین یک مجموعه تلویزیونی درام هیجان انگیز مالی است که توسط الساندرو سرمونتا، ماریو روگری، النا بوکاچیو، گویدو ماریا بررا ساخته شده است. | ## بخش 1: شیاطین (مجموعه تلویزیونی) | ماسیمو روگرو، معامله‌گر ایتالیایی، رئیس بخش معاملات بانک سرمایه‌گذاری نیویورک لندن (ان یو ال) است. در حالی که بحران مالی ۲۰۰۸ اروپا را تحت تأثیر قرار داده است، ماسیمو صدها میلیون دلار از محل سفته‌بازی برای ان یو ال درآمد کسب می‌کند. از آنجایی که مربی او، دومینیک مورگان، مدیرعامل آمریکایی ان یو ال و نزدیکترین فرد به پدر ماسیمو، کاملاً از او حمایت می‌کند، به نظر می‌رسد این تاجر بااستعداد اولین انتخاب برای معاونت مدیرعامل باشد. | ## بخش 2: شیاطین (مجموعه تلویزیونی) | با این حال، وقتی ماسیمو درگیر رسوایی دردناکی می‌شود که در آن همسر سابقش نقش یک اسکورت را بازی می‌کند، دومینیک از ارتقای او خودداری می‌کند و به جای او، ادوارد استوارت، بانکدار سنتی را انتخاب می‌کند. ماسیمو که متقاعد شده این رسوایی یک توطئه بوده، مصمم است حقیقت را پیدا کند، اما وقتی ادوارد ناگهان می‌میرد، ماسیمو متوجه می‌شود که چیز بزرگ‌تری در خطر است. ماسیمو با کمک تیم معاملاتی خود و گروهی از هکتیویست‌ها، دستور کار پنهان پشت وقایع ظاهراً نامرتبط، مانند رسوایی استراوس-کان، جنگ داخلی لیبی و بحران را کشف خواهد کرد. | ## بخش 3: شیاطین (مجموعه تلویزیونی) | ماسیمو در مواجهه با شیاطینی که نخ‌های دنیا را در دست دارند، باید انتخاب کند که آیا با آنها بجنگد یا به آنها بپیوندد. در نقش دومینیک مورگان تکرارشونده بن مایلز در نقش ادوارد استوارت ناتالی راپتی گومز در نقش کیت بیکر جما پاول در نقش کلر استوارت لورنا براون در نقش ویکی بیل ماکسیمیلیان دیر در نقش کارل هافمن تام مک‌کی در نقش کریس بیلی آنتونی سوتر در نقش خبرنگار بی‌بی‌سی سیریل اِنری در نقش گریک کریس ریلی در نقش الکس ونس کریستینا آندره‌آ روزامیلیاWiseman, Andreas (13 August 2018). | ## جمع‌بندی | به عنوان یک فرد تراجنسیتی توزیع این سریال در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰ از شبکه اسکای آتلانتیک در ایتالیا، ۱۸ آوریل ۲۰۲۰ از شبکه او سی اس در فرانسه، ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰ از شبکه دابلیو در کانادا، و ۷ اکتبر ۲۰۲۰ از سی‌دابلیو در ایالات متحده پخش شد.
موضوع مقاله: ابی لیتلز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابی لیتلز | مقدمه: علی‌اکبر عسکریان ذکاء (۱ فروردین ۱۳۲۹ – ۱۹ شهریور ۱۴۰۴) که با نام‌های ابراهیم عسکریان و ابی لیتلز شناخته می‌شد، خوانندهٔ اهل ایران بود که فعالیت خود را از دههٔ ۴۰ شمسی آغاز کرد. | ## بخش 1: ابی لیتلز | زندگی علی‌اکبر (ابراهیم) عسکریان ذکاء در اول فروردین ۱۳۲۹ در محلهٔ نیاوران تهران متولد شد. وی دوران ابتدایی را در دبستان شمیران و دوران راهنمایی را در دبیرستان ستارهٔ صبح واقع در خیابان سهروردی شمالی (فرح سابق) گذراند. تأسیس گروه لیتلز ابی لیتلز در خرداد سال ۱۳۴۶، گروه لیتلز را با حضور سه نوازندهٔ گیتار امیر سحابی، هوشنگ رزاقی، ممدول حشمتی و یک نوازندهٔ درامز به نام کوروش تشکیل داد و در تابستان همان سال، در متل قو به‌مدت دو ماه و به‌طور حرفه‌ای به اجرای برنامه مشغول شد. وی به‌عنوان خوانندهٔ گروه لیتلز با اجرای آثار گروه‌های معروفی چون بیتلز، رولینگ استونز، انیمالز و بیجیز به‌صورت رسمی شروع به‌کار کرد و همزمان به آموختن گیتار پرداخت. دو صفحهٔ فارسی «مهتاب» و «قلب شکسته» در سال ۱۳۴۶، «شش و هشت» و «فاطمه سلطان» در سال ۱۳۴۷ از مهم‌ترین صفحات این گروه به‌شمار می‌رود. | ## بخش 2: ابی لیتلز | کناره‌گیری و فعالیت مجدد خوانندهٔ گروه لیتلز، نخستین خواننده ایرانی بود که با نام هنری ابی فعالیت خود را آغاز کرد. وی طی سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۲، از فعالیت هنری کناره‌گیری کرد و در همین زمان بود که ابراهیم حامدی با نام هنری ابی وارد عرصه خوانندگی شد و در بازگشت مجدد ابی گروه لیتلز، به ناچار نام هنری او با پسوند لیتلز همراه شد. وی در سال ۱۳۵۲ در کنار اریک آرکانت، بیژن قادری، مسعود امینی و همایون خواجه‌نوری در گروه «سینگ سینگ» با مدیریت اریک، مشغول به فعالیت مجدد شد و به اجرای ترانه‌های دمیس روسس پرداخت. ابی لیتلز از پاییز سال ۱۳۵۵، در واریته استودیو ۱۱ به کارگردانی فرشید رمزی و با اجرای مسعود مهجور در کنار خوانندگانی چون مهرداد کاظمی، پرویز خوش‌رزم، شهره صولتی، شهرام صولتی و فهیمه آموزنده به اجرای ترانه پرداخت. وی در این دوره با همراهی حسن لرنی و بیژن قادری، سه آهنگ «فانوس»، «چیکه چیکه»، «آزرده» و چندین کار دسته جمعی را نیز اجرا کرد. | ## بخش 3: ابی لیتلز | در سال ۱۳۵۶ شرکت آونگ به مدیریت وارطان آوانسیان، تعدادی از اجراهای او را در آلبوم‌های ترکیبی و در سال ۱۳۵۷ در قالب یک آلبوم مستقل منتشر کرد. آشنایی با سیاوش قمیشی در سال‌های دههٔ ۶۰ میلادی، با ظهور گروه‌هایی چون بلک کتس، ربلز و پرنده‌های سفید که تماماً به اجرای موزیک غربی می‌پرداختند، ابی لیتلز به‌واسطه طوفان و مارتیک با سیاوش قمیشی آشنا شد که این آشنایی، به ساخت ترانهٔ «غریبه» با شعری از سعید دبیری انجامید. انقلاب و سکوت ناخواسته ابی لیتلز که قرار بود آلبوم و اجرایی مشترک به‌همراهی دمیس روسس و بیژن قادری در یونان داشته باشد، با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در ایران ماند و دو ترانهٔ «شهید قلب تاریخ» و «تمدن بزرگ» آخرین ترانه‌های رسمی او را در بر می‌گیرد. وی در سال ۱۳۷۸ (۱۹۹۹)، به اتفاق همسرش و دو فرزندش علیرضا و مریم به لس آنجلس مهاجرت کرد و به کارهای دیگری به‌جز موزیک پرداخت. | ## جمع‌بندی | درگذشت ابی لیتلز که در سال‌های اخیر پس از فوت همسرش دچار فراموشی و بیماری قلبی شده بود، در ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ در پی یک عمل جراحی قلب در بیمارستان سیدرز ساینای لس آنجلس در ۷۵ سالگی درگذشت.
موضوع مقاله: پادشاهی تونس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پادشاهی تونس | مقدمه: این پادشاهی به مدت یک سال و پنج ماه، از ۲۰ مارس ۱۹۵۶، روز استقلال، تا ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۷، روز اعلام جمهوری، دوام آورد. | ## بخش 1: پادشاهی تونس | تنها پادشاه آن، با لقب بیگ تونس، محمد هشتم امین (همچنین با نام امین بیگ شناخته می‌شود) بود که نخست‌وزیران طاهر بن عمار و حبیب بورقیبه را منصوب کرد. مجلس ملی مؤسسان، قوهٔ مقننه کشور، بورقیبه را تا انتخابات عمومی ۱۹۵۹ که بورقیبه در آن پیروز شد، به عنوان رئیس دولت منصوب کرد. تاریخچه جنبش استقلال که چندین دهه به طول انجامید، سرانجام پیروز شد و به پایان دوران تحت الحمایه فرانسه (که در سال ۱۸۸۱ آغاز شد) انجامید. در سال ۱۹۵۴، مبارزه تونسی‌ها و ناآرامی‌های مدنی ناشی از آن، منجر به آغاز مذاکرات برای خودمختاری بین فرانسه و حزب سیاسی نئودستور (اساساً تحت رهبری حبیب بورقیبه) با حمایت اتحادیه‌های کارگری تونس و اتحادیه عرب شد. کنوانسیون توافق‌شده آوریل ۱۹۵۵ بیان کرد که فرانسه کنترل ارتش و امور خارجه را حفظ خواهد کرد و در عین حال خودمختاری را که قرار بود سال بعد آغاز شود، اعطا خواهد کرد. | ## بخش 2: پادشاهی تونس | در نهایت منجر به سرکوب جناح چپ آن و اخراج صلاح بن یوسف، رهبر رادیکال و پان‌عرب آن، شد که بعداً به مصر گریخت. این قطعنامه درگیری‌های درون حزبی نشان داد که نئودستور مسیری میانه‌رو را دنبال خواهد کرد. سپس فرانسوی‌ها به تحت الحمایه بودن خود بر مراکش پایان دادند تا نیروهای خود را در الجزایر متمرکز کنند. در واکنش، و به دنبال افکار عمومی قوی تونسی‌ها، بورقیبه برای استقلال پافشاری کرد. فرانسوی‌ها، با غلبه بر اعتراضات شدید مهاجران فرانسوی، سرانجام به آن پیوستند و پروتکل‌هایی تدوین شد. | ## بخش 3: پادشاهی تونس | استقلال فرانسوی‌ها تونس مستقل را به عنوان یک سلطنت مشروطه تحت حکومت بیگ تونس، محمد هشتم امین، تصور می‌کردند. بیگ محمد هفتم منصف، یک ملی‌گرای محبوب بود، اما امین بیگ از نظر برخی، سازشکار فرانسوی‌ها و از نظر برخی دیگر، یوسفی یا پیرو بن یوسف تلقی می‌شد. به دلیل توافقات پنهانی که بورقیبه با بی مذاکره کرده بود، رأی‌دهندگان فقط فهرست‌های حزبی را انتخاب می‌کردند، نه نامزدها. این توافق، دور نگه داشتن یوسفی‌ها یا سایر مخالفان و حفظ نظم حزبی را برای حزب نئودستور آسان‌تر کرد. | ## جمع‌بندی | سپس انتخابات توسط حزب نئودستور که رهبر آن حبیب بورقیبه نخست وزیر شد، به پیروزی رسید.
موضوع مقاله: پری و چوپان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پری و چوپان | مقدمه: پری و چوپان تابلویی است که با رنگ روغن توسط تیسین، نقاش ونیزی دوره رنسانس، در حدود سال ۱۵۷۰ میلادی خلق شده و با عنوان چوپان و پری نیز شناخته می‌شود. | ## بخش 1: پری و چوپان | توصیف اثر این نقاشی صحنه‌ای شاعرانه را به تصویر می‌کشد که در پیش‌زمینه آن، یک چوپان مرد نشسته و به نظر می‌رسد در حال نواختن فلوت است. در کنار او، پیکره برهنه زنی، که نماد پری یا موجود اسطوره‌ای زنانه است، بر روی پوست حیوانی دراز کشیده و پشت به بیننده دارد؛ اما از روی شانه‌اش به عقب نگاه می‌کند. این دو شخصیت در کنار درختی در فضایی جنگلی آرام گرفته‌اند و در پس‌زمینه تصویر، یک بز در حال بالا رفتن از تنه بریده درخت دیده می‌شود. | ## بخش 2: پری و چوپان | عناصر سبک‌شناسی این نقاشی در سبک تکلف‌گرایی و متعلق به دوره پایانی رنسانس ایتالیا خلق شده است. ظاهر فیزیکی نقاشی با آثار پیشین تیسین تفاوت دارد؛ از جمله تأکید بیشتر بر ضربه‌های قلم‌مو و استفاده از رنگ‌هایی با تُن ملایم‌تر. آثار متأخر این هنرمند توجه بیشتری به بافت بوم نقاشی داشته‌اند و این ویژگی در تصویر نهایی نیز لحاظ شده است. | ## بخش 3: پری و چوپان | در جریان این مرمت، تکنیک‌های نقاشی مورد بررسی قرار گرفتند و مشخص شد که تیسین از طیف گسترده‌ای از اندازه‌های قلم‌مو استفاده کرده و حتی در برخی موارد رنگ را با انگشتان خود روی بوم اضافه کرده است. برخی معتقدند که این دو نماد زوج‌های اسطوره‌ای هستند؛ از جمله دیونیزوس و آریادنه یا پاریس و اونیونه؛ و احتمالاً هدف واقعی تیسین از خلق این تصویر بوده‌اند. به‌گفته اروین پانوفسکی (تاریخ‌نگار هنر)، دو شخصیتی که در این اثر به تصویر کشیده شده‌اند، احتمالاً پاریس و معشوقه‌اش، اونیونه، هستند. | ## جمع‌بندی | ضربه‌های قلم‌موی پررنگ و نمایان در این اثر نیز مورد توجه قرار گرفته‌اند و برخی آن را پیش‌درآمدی بر جنبش امپرسیونیسم می‌دانند که چند قرن بعد ظهور کرد.
موضوع مقاله: حملات شیمیایی عراق به ایران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حملات شیمیایی عراق به ایران | مقدمه: در طول جنگ ایران و عراق (۱۳۵۹–۱۳۶۷)، عراق، در موارد متعدد، از جمله بیش از ۳۰ حمله هدفمند به غیرنظامیان ایرانی، درگیر جنگ شیمیایی علیه ایران شد. | ## بخش 1: حملات شیمیایی عراق به ایران | برنامه سلاح‌های شیمیایی عراق که از دهه ۱۹۷۰، فعال بود، با هدف استفاده تهاجمی، منظم انجام می‌شد، همان‌طور که در حملات شیمیایی علیه کردهای عراق، به عنوان بخشی از عملیات انفال در اواخر دهه ۱۹۸۰، مشهود بود. عراقی‌ها همچنین از سلاح‌های شیمیایی علیه بیمارستان‌ها و مراکز درمانی ایران، استفاده کرده بودند. | ## بخش 2: حملات شیمیایی عراق به ایران | طبق مقاله‌ای در سال ۲۰۰۲، در روزنامه آمریکایی استار لدگر، ۲۰٬۰۰۰ سرباز و پزشک نظامی ایرانی در محل، توسط گاز اعصاب، کشته شدند. تا سال ۲۰۰۲، ۵٬۰۰۰ نفر از ۸۰٬۰۰۰ بازمانده، همچنان به طور منظم به دنبال درمان پزشکی بودند، در حالی که ۱٬۰۰۰ نفر، در بیمارستان بستری بودند. | ## بخش 3: حملات شیمیایی عراق به ایران | ## جمع‌بندی | اگرچه استفاده از سلاح‌های شیمیایی در درگیری‌های مسلحانه بین‌المللی طبق پروتکل ژنو، ممنوع شده بود، اما بخش عمده‌ای از جامعه بین‌المللی، نسبت به این حملات، بی‌تفاوت ماند و لشکرکشی نظامی عراق به ایران، توسط ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی، حمایت شد، که هر دو پس از انقلاب ۱۳۵۷، به دنبال مهار نفوذ ایران بودند.
موضوع مقاله: فروچو لانتینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فروچو لانتینی | مقدمه: او که از چهره‌های نزدیک به بنیتو موسولینی بود، در برهه‌ای به عنوان وزیر شرکت‌ها در دولت فاشیستی فعالیت می‌کرد. | ## بخش 1: فروچو لانتینی | او به سوسیالیست‌ها پیوست و پس از مهاجرت به لیگوریا در سن ۱۸ سالگی به فراماسونری راه یافت. دوران فعالیت لانتینی در سال ۱۹۱۲ در جنوا ساکن شد و به گروه اولیه ملی‌گرایان پیوست و دبیر آن شد. در نوامبر ۱۹۲۱، لانتینی در کنگره حزب ملی فاشیست در رم شرکت کرد و به نمایندگی از لیگوریا عضو کمیته مرکزی حزب شد. | ## بخش 2: فروچو لانتینی | در دورهٔ او همراه با فیلیپو کارلی مطالعه‌ای گسترده درباره قیمت‌های خرده‌فروشی انجام داد. از ژانویه ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۵، ریاست مؤسسه ملی صادرات را بر عهده داشت که از سال ۱۹۲۶ برای گسترش تجارت خارجی ایتالیا ایجاد شده بود. او در ۱۱ ژوئن ۱۹۳۶ به عنوان وزیر شرکت‌ها در دولت بنیتو موسولینی منصوب شد و تا ۳۱ اکتبر ۱۹۳۹ در این سمت بود.Arch. | ## بخش 3: فروچو لانتینی | 469 در نوامبر ۱۹۳۹ رئیس مؤسسه ملی فاشیستی بیمه اجتماعی شد که در مارس ۱۹۳۳ تأسیس شده بود و تا ۱۹۴۳ در این مقام ماند. او همچنین در سال ۱۹۳۹ عضو شورای ملی بود و از ژوئیه ۱۹۴۰ به عضویت در شرکت کاغذ و چاپ و سپس در مؤسسه بازنشستگی و اعتبارات درآمد. پس از آزادی، در ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۵ بازداشت و به زندان رجینا کوئلی منتقل شد و ۹ ماه در آنجا زندانی بود. | ## جمع‌بندی | پس از محاکمه‌ای که از ۱۵ تا ۱۷ ژوئن ۱۹۴۶ برگزار شد، آزاد شد و از فعالیت عمومی کناره گرفت.
موضوع مقاله: رناتو ریچی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رناتو ریچی | مقدمه: اوایل زندگی و بازداشت ریچی در ۱ ژوئن ۱۸۹۶ در کارارا در خانواده‌ای کارگری زاده شد. | ## بخش 1: رناتو ریچی | او نخستین بار به عنوان یکی از لژیونرهای گابریله دانونتسیو در سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ مطرح شد. او به خاطر فعالیت‌هایش بازداشت شد و در سارزانا زندانی گشت که در سال ۱۹۲۰ به تلاش نافرجام فاشیست‌ها برای آزادی او انجامید که با وجود شکست، به موفقیت تبلیغاتی بدل شد. دولت موسولینی به عنوان یک راس در گروه فاشیو در شهر زادگاهش، ریچی در سال ۱۹۲۴ از اعتصاب ۴۰ روزه کارگران معدن سنگ حمایت کرد.رابرت او. ۲۶۷ پس از این دوران به عنوان رهبر دسته در کارارا، جایگاه ریچی افزایش یافت و سرانجام به ریاست جنبش جوانان اپرا ناتسیوناله بالیلا رسید. | ## بخش 2: رناتو ریچی | 429 ریچی که سابقه طولانی در خشونت داشت، از پیش از ژوئیه ۱۹۴۳ از طریق شبه‌نظامیان فاشیست با هاینریش هیملر روابط برقرار کرده بود. او رهبر این گروه یعنی گارد جمهوری ملی (ایتالیا) در دوران جمهوری اجتماعی ایتالیا شد. ریچی همچنین رئیس سپاه پلیس جمهوری‌خواه بود که در دسامبر ۱۹۴۴ به عنوان بخشی از نیروهای مسلح ایتالیا ایجاد شد. این گروه شامل پیراهن سیاهان، پلیس آفریقای ایتالیا و اعضای کارابینیری مستقر در رم بود. | ## بخش 3: رناتو ریچی | این سپاه طبق دستور موسولینی در ۱۹ نوامبر ۱۹۴۴ مستقل شد و به رودولفو گراتزیانی گزارش نمی‌داد.P. 190 سال‌های پس از جنگ و مرگ پس از سقوط جمهوری سالو، دادگاه مقاومت جنبش مقاومت ایتالیا ریچی را تبرئه کرد و اعلام نمود نیروی او صرفاً یک پلیس داخلی بوده است.Neville, p. | ## جمع‌بندی | در ۱۹۵۵ یکی از بنیان‌گذاران انجمن نوفاشیستی خدمتگزاران جمهوری اجتماعی ایتالیا شد.