موضوع مقاله: نگارش لوقا-اعمال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نگارش لوقا-اعمال | مقدمه: اعتقاد سنتی براین است که متن توسط لوقا رفیق و همراه پولس (که در کولسیان ۴:۱۴ آمده‌است) نوشته شده‌است. | ## بخش 1: نگارش لوقا-اعمال | نگارش مشترک لوقا و اعمال خطاب هر دو کتاب به تئوفیلوس، حامی نویسنده است - و شاید هم این نام برچسبی برای کل جامعه مسیحیان باشد زیرا این نام به معنای «معشوق خدا» است، و در مقدمه اعمال به صراحت به «کتاب سابق من در مورد زندگی عیسی» اشاره شده‌است. همان‌طور که یک محقق می‌نویسد، «شباهت‌های گسترده زبانی و کلامی و ارجاعات متقابل بین انجیل لوقا و اعمال نشان می‌دهد که هر دو اثر از یک نویسنده گرفته شده‌اند». به همین ترتیب، نویسنده لوقا-اعمال حتی در میان محققانی که شک دارند که نویسنده در واقع لوقا نامیده شده‌است. دیدگاه دربارهٔ نگارش دیدگاه‌های مختلف نسبت به اینکه چه کسی نویسنده لوقا-اعمال است معمولاً به شکل‌های زیر می‌باشد: دید کاه سنتی -نویسنده لوقای پزشک است: در این دیدگاه هر دو اثر توسط لوقا، پزشک و همراه پولس نوشته شده‌است. دیدگاه‌های انتقادی – ناشناسی که شاهد عینی ندارد: در این دیدگاه هر دواثر توسط نویسنده ای گمنام نوشته شده که شاهد عینی هیچ‌یک از وقایع توصیف شده نبوده و هیچ منبع شاهد عینی هم نداشته‌است. دیدگاه سنتی :لوقای پزشک به عنوان نویسنده دیدگاه سنتی این است که انجیل لوقا و اعمال را لوقای پزشک، یکی از دوستان پولس، نگاشته‌است. بسیاری از محققان معتقدند که وی یک مسیحی غیر یهودی است، برخی از محققان معتقدند که لوقا یهودی یونانی بوده. نام این لوقا در رساله به فیلیمون پولس (نسخه ۲۴) و در دو رساله دیگر که به‌طور سنتی به پولس نسبت داده می‌شود، برده شده. این دیدگاه که لوقا-اعمال توسط لوقای پزشک نوشته شده در کلیسای اولیه به اتفاق آرا مورد تأیید بوده. نه یوسیبوس قیصریه و نه هیچ نویسنده باستانی دیگری به سنت دیگری در نگارش اشاره نکرده‌است. اولین شاهد درمتن خود کتاب بخشهایی از کتاب است که از کلمه «ما» استفاده شده.(اعمال 16: 10–17؛ 20: 5–15؛ 21: 1–18؛ 27: 1–37؛ 28: 1 -16) گرچه عمده اعمال از زبان سوم شخص نوشته شده‌است، اما چندین بخش از کتاب از دیدگاه «ما» نوشته شده‌است. دراین فرازها «ما» از دیدگاه یک همراه هم سفر پولس نوشته شده‌است: به عنوان مثال «پس از اینکه پولس چشم‌انداز را دید، بلافاصله آماده حرکت به مقصد مقدونیه شدیم» و در جای دیگر می‌گوید «ما به دریا رفتیم و مستقیم به ساموتراکی رفتیم» به نظر می‌رسد این فرازها توسط کسی نوشته شده که در بعضی از سفرهای پولس همراه او بوده. بر این اساس، برخی، از این شواهد نتیجه‌گیری می‌کنند که این قسمت‌ها، و بنابراین کل متن اعمال لوقا، توسط یکی از همسفران همراه پولس نوشته شده‌است. همچنین ادعا شده‌است که جزئیات به کار رفته در روایت توصیف سفرهای پولس، نشان از یک شاهد عینی دارد. در سال ۱۸۸۲ هوبارت ادعا کرد که واژگان مورد استفاده در لوقا-اعمال نشان می‌دهد که نویسنده آن ممکن است دارای آموزش پزشکی باشد، اما این ادعا توسط یک مطالعه مؤثردیگر توسط کادبری در سال ۱۹۲۶ به چالش کشیده شد که معتقد بود اصطلاحات پزشکی لوقا تفاوتی با اصطلاحات استفاده شده توسط سایر نویسندگان غیر پزشک مانند پلوتارک که یک تاریخ‌دان است ندارد.تلاش برای استدلال اینکه انجیل سوم نشان می‌دهد نویسنده آن پزشک بوده‌است، امروز کنار گذاشته شده‌است. هوبارت استدلال می‌کرد که تعداد زیادی از داستان‌های شفابخشی و واژگان استفاده شده نشان می‌دهد که لوقا پزشک بوده‌است. با این حال، کادبری بعداً این ادعاها را رد کرد و اثبات کرد که لوقا بیش از سایر نویسندگان تحصیل کرده زمان خود از زبان "پزشکی" استفاده. در سال 1882، هوبارت سعی کرد با نشان دادن تمام شواهد کلامی فنی این ارتباط را برای حرفه لوقا تقویت کند. با این حال کارهای کادبری منکر این نیست که لوقا می‌توانست پزشک بوده باشد، اما تنها واژگان این کتاب‌ها تضمین نمی‌کند که وی یک پزشک باشد. این موارد برای اینکه مبنای استدلال قرار گیرد بسیار کم است، اما شاید فقط شواهد برای تأیید بیشتر دیدگاه بر اساس ملاحظات دیگر باشد. لازم است تنظیمات لوقا در مورد جمع کردن فرهنگ یونان و سنت یهود باستان، روم و اورشلیم بطور کاملتر بررسی شود. در مقدمه لوقا، نویسنده به شهادت عینی از وقایع انجیل اشاره کرده‌است مانند «به ما تحویل داد»، اما نویسنده به جز در فرازهای «ما» در جای دیگر نام خود را ذکر نمی‌کند یا صریحاً نمی‌گوید که شاهد عینی تمام وقایع بوده. | ## بخش 2: نگارش لوقا-اعمال | دیدگاه انتقادی - نامه‌های معتبر پولس از لوقا به عنوان پزشک یاد نمی‌کنند رساله فیلیمون، که تقریباً به عنوان نامه معتبر پولس مورد قبول جهانیان واقع شده‌است، صرفاً شامل نام «لوقا» است که در میان سایرهمکاران پولس، به گیرندگان نامه سلام می‌رسانند. لوقا درکولسیان ۴:۱۴ به عنوان پزشک نام برده شده، اما به عقیده بسیاری از محققان عهد جدید، رساله کولسیان با نام مستعار نوشته شده‌است (یعنی با نام دیگری نوشته شده‌است)، بسیاری هم معتقدند که این یک نوشته معتبراز پولس است که احتمالاً به وسیله یک کاتب نوشته شده."" تفاوتهای فراوان با رساله‌های قانونی پولس، بیشتر دانشمندان مدرن [همچنین برخی از قرن شانزدهم] را متقاعد کرده‌است که پولس کولسیان را ننوشته‌است … کسانی که از اصالت نامه دفاع می‌کنند عبارتند از مارتین، کایرد، هولدن، کانن و مول. بعضی … نامه را به پولس نسبت می‌دهند اما می‌گویند که آن را به شدت تقسیر یا ویرایش کرده‌اند. لوهس کولسیان را محصول سنت مکتب پائولین می‌داند که احتمالاً در افسس واقع شده‌است." [TNJBC 1990 p. 4 ISBN 0-664-22247-1در پایان قرن بیستم محققان عهد جدید اتفاق نظر داشتند که رساله‌های چوپانی مدتی پس از مرگ پولس نوشته شده. دیدگاه انتقادی - فرازهای «ما» به عنوان قطعاتی ازمنبع اولیه در فرازهای «ما» روایت به‌صورت اول شخص جمع نوشته شده‌است اما نویسنده هرگز از خود به عنوان «من» یاد نمی‌کند. بلکه آنها معتقدند که لوقا-اعمال توسط یک مسیحی گمنام نوشته شده‌است که شاید شاهد عینی هیچ‌یک از وقایع ثبت شده در متن نبوده‌است. نویسنده اعمال "می‌خواست به خوانندگانش بفهماند که او برای مدتی همراه پولس بود، حتی اگر اینطور نبود.Ehrman B. که همان لوقای سنتی است."نظر ایرنئوس از فرازهای "ما" برای قرن‌ها تفسیر پذیرفته شده بود. با این حال، تعدادی از آنها راه حل منبع شاهد عینی برای فرازهای "ما" را قبول نکردند. ج) نویسنده از اول شخص تنها به عنوان یک ابزار ادبی استفاده کرده اما هدف اواین نبوده که شاهد عینی تاریخی بوده.سه تفسیر حاکم است: 1) نویسنده دیدگاهی از تجربه زندگی خود ارائه می‌دهد. شاهد عینی تاریخی تفسیر بخشهای «ما» به این معنی که نویسنده یک شاهد عینی تاریخی بوده‌است (خواه لوقا باشد یا نه)، همچنان در مطالعات کتاب مقدس تأثیرگذار است."نگاهی گذرا به گسترده اخیر بخشها و تفسیرهای " فرازهای ما" نشان می‌دهد که، با توجه به دانش کتاب مقدس، راه حل‌های موجود در روایات شاهد عینی تاریخی همچنان تأثیرگذارترین توضیحات برای اول شخص جمع در اعمال هستند. به عنوان مثال، از دو مطالعه کامل در مورد متن "ما"، یکی استدلال می‌کند که روایت‌های اول شخص از سیلاس، یکی از همراهان پولس است اما نویسنده آن نیست، و دیگری بیان می‌کند که روایت اول شخص لوقا بوده‌است.. ویرایشگر بر اساس این تفسیر، قسمتهای «ما» بعداً توسط ویرایشگربعدی با استفاده از یک منبع مکتوب قبلی در اعمال گنجانده شده‌است (خواه لوقا باشد یا نه). ما ازطرفی می‌دانیم که این لوقا براساس فرازهای "ما" ازاعمال بامولف لوقا-اعمال مرتبط است. این احتمال وجود دارد که لوقا، همراه پولس، منبع فرازهای "ما" در اعمال و شاید بیشتر مطالب موجود در اعمال 13-28 باشد. (پولس را باید نسل اول مسیحی دانست) در اواخر قرن اول (نگاه کنید به زیر) یک نسل سوم مسیحی - که پولس را همراهی نکرده بود. غیرممکن است که بگوییم نویسنده شخصاً لوقا را می‌شناخته یا منبع مکتوبی داشته‌است، اگرچه اجماع این سنت نشان دهنده ارتباط قوی (و در نتیجه شخصی) نویسنده با همسفر پولس است. Brill.پورتر استدلال می‌کند که فرازهای "ما" یک سند منبع بوده که نویسنده اعمال با حفظ فرم اول شخص از آن استفاده کرده، S. این دیدگاه به دلیل عدم ارائه شواهد کافی در مورد تمایز بین متن منبع و سندی که در آن ادغام شده‌است مورد انتقاد قرار گرفته‌است.اگرچه استدلال پورتر قطعاً ممکن است، اما از نظر من کافی نیست که این دیدگاه سنتی را که نویسنده متن "ما" خود لوک بوده‌است را لغو کند. اشمیت از مطالعه خود در مورد سبک بخشهای "ما" نتیجه گرفت که هیچ پایه ای برای جداسازی این مباحث از بقیه اعمال وجود ندارد. وی شواهد کافی برای اثبات اینکه بخشهای "ما" یا به یک منبع اضافه شده یا از منبعی، حتی منبعی از همان نویسنده به دست آمده باشد ناکافی است. | ## بخش 3: نگارش لوقا-اعمال | نکته نظر ادموندسون به خوبی معلوم است: در ادبیات تاریخ باستان چند قسمت وجود دارد که آثار آنها نه فقط ار نویسنده معاصر نیست بلکه از شاهد عینی است از روایت موجود در هفت فصل آخر اعمال. این دیدگاه به دلیل عدم یافتن شواهد موازای مناسبنشان داده شده‌است که نظریه‌های مرسوم شاهد عینی که از ژانر سفر دریایی (رابینز) دفاع میکندیا شیوه‌های مرسوم تاریخ‌نویسی (Plumacher) در ادبیات کهن که استدلال‌های مربوط به آنها به آن استناد می‌کنند، فاقد موازین واضح کافی هستند، ضعفی که خود Plumacher نیز تصدیق می‌کند. Fortress Press.برخی از آنها، به متنهایی از آشیل تاتیوس (2.31.6؛ 3.1.1؛ 4.9.6) و هلیودوروس (5.17) به رسم استفاده از اول شخص در سفر دریا در داستان‌نویسی باستان اشاره کرده‌اند. پروو احتمالاً در پیشنهاد نکردن این موارد به عنوان مشابه عاقلانه است، زیرا آنها نوعی استفاده پایدار از رسم "ما" در روایتی نیستند که فرضیه به آن احتیاج دارد یا در کتاب اعمال وجود دارد. Eerdmans.ژانرهای ادبی به اندازه کافی مشابه نیستند، موارد استفاده اول شخص غالباً قابل مقایسه نیستند زیرا خیلی مختصر هستند یا روایت‌هایی از نویسندگان دست اول واقعی است یا به وضوح منعکس کننده روش فلش بک است. و هیچ نوع تساوی واضح با سفر دریایی وجود ندارد که آن به عنوان یک روش ادبی باستانی لازم باشد. Eerdmans."Iپرایدر در مطالعه خود، پس از مقایسه گزارش‌های سفرهای دریایی باستان، نتیجه گرفت که این روایت‌ها از نظر شیوه و رویکرد کاملاً متنوع هستند و هیچ کدام هماهنگ با گزارش‌های اعمال 27-28 نیستند. وی نتیجه‌گیری می‌کند: " این واقعیت که اعمال 27: 1-8 و 28: 11-16 سفرنامه هستند، هیچ دلیلی برای ژانر ادبی بودن یا قابل اطمینان یا غیرقابل اعتماد بودن نیست. برعکس، این نویسنده در عمل خود را به عنوان یک شرکت کننده معرفی می‌کند که صریحاً از دیدگاه مذهبی با شخصیت‌های داستان مشارکت دارد: ر.ک. 10.16، که راوی خود را با گروهی که هم در تفسیر الهیاتی از دیدگاه پولس مشارکت دارد و هم در مأموریت مربوطه، مشخص می‌کند. ^ و عدم اثبات وجود چنین سبک نامه‌هایی مورد انتقاد قرار گرفته‌است.به عنوان مثال، نه تنها پروو اهمیت نقاشی غرق کشتی را که تا حدی در قسمت‌های "ما" وجود دارد، بزرگ جلوه می‌دهد، بلکه او نگاهی تحریف شده در رابطه با "اعمال" و رمان‌های باستان ارائه می‌دهد. مدل او از غرق کشتی ظاهراً بازسازی خود او از این نوع است، و نمونه ای از آن در ادبیات باستان با جزئیاتی که ادعا می‌کند وجود ندارد. که نشان می‌دهد اعمال به این ژانر تعلق ندارد.همه اینها حاکی از آن است که، از منظر حداقل یک گروه از خوانندگان باستان (خوانندگان، یعنی هم خوان با این بحث ادبی یونان)، ممکن است اعمال در نگاه اول به عنوان داستانی طبقه بندی شود. با این وجود، ویژگی‌هایی در مورد ساخت روایت لوقا وجود دارد که وجود این طبقه بندی را دشوار می‌کند. سوریه-فلسطین به نظر می‌رسد که نه یک بیابان آلوده به راهزنان و نه یک دهستان دامداری باشد، بلکه شبکه ای از شهرها و خیابان‌ها است مشابه سایر مناطق مدیترانه ای.. سفر نه در منظره خیالی باستانی عاشقانه یونان بلکه در دنیای واقعی و معاصر امپراتوری روم صورت می‌گیرد و آن را با اصطلاحات واقع گرایانه (حتی خسته کننده) توصیف می‌کنند. برخلاف رمان نویسان، این راوی زحمت می‌کشد تا در مورد بادها و بندرها، محموله‌ها و بندرهای تماس اطلاعاتی کسب کند. 11.25) با اصطلاحات دراماتیک اما واقع گرایانه توصیف شده‌است - و هیچ مداخله الهی وجود ندارد، فقط یک چشم انداز برای اطمینان دادن به قهرمان داستان است که مسافران کشتی زنده می‌مانند. معجزات غیر عرفی داستان، از ویژگی‌های غیرمعمولی برای خواننده یونانی برخوردار است. برخلاف "عجایب" رمان‌های یونانی، آنها به عنوان وقایع واقعی با منشأ ماورا طبیعی ارائه می‌شوند، نه تصادفی یا جعلی دراماتیک. | ## جمع‌بندی | بلکه شخصیت‌ها پایان نامعلوم دارند که هر گونه احساس رمانتیک را از بین می‌برد: رنج و درگیری بخشی از دستور کار است (اعمال 30/29/29، 22/14)، و روایت پولس پایان شادی ندارد.