موضوع مقاله: توماس اندروز وورنهام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توماس اندروز وورنهام | مقدمه: توماس اندروز وورنهام (؛ ۱۲ دسامبر ۱۹۰۳ – ۱۷ دسامبر ۱۹۸۴) افسر عالی‌رتبه و بسیار برجسته سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا با درجه سپهبد بود. | ## بخش 1: توماس اندروز وورنهام | او بیش از همه به خاطر فرماندهی هنگ ۲۷ تفنگداران دریایی در نبرد ایوو جیما و فرماندهی هنگ ۱ تفنگداران دریایی در جنگ کره شناخته می‌شود. وورنهام در درازنای دوران خدمت نظامی خود که از ۱۹۲۶ تا ۱۹۶۱ به درازا کشید، در مأموریت‌های گوناگونی از جمله در چین، هائیتی، جنگ جهانی دوم و جنگ کره شرکت کرد. او به پاس دلاوری‌هایش در ایوو جیما نشان صلیب نیروی دریایی دریافت کرد و در پایان دوران خدمتش به فرماندهی نیروی تفنگداران دریایی ناوگان اقیانوس آرام، بزرگ‌ترین نیروی آبخاکی جهان، گمارده شد. پس از پایان دبیرستان، وارد آکادمی نیروی دریایی آمریکا در آناپولیس شد و در ۳ ژوئن ۱۹۲۶ با درجه ستوان‌دومی در سپاه تفنگداران دریایی فارغ‌التحصیل شد. او سپس به پادگان تفنگداران دریایی در کارخانه کشتی‌سازی نیروی دریایی فیلادلفیا منتقل شد و دوره افسری صحرایی را در مدرسه پایه همان مکان گذراند. در آوریل ۱۹۲۷ نخستین مأموریت اعزامی او آغاز شد و به پادگان تفنگداران دریایی در شانگهای، چین فرستاده شد. پس از بازگشت به ایالات متحده، وورنهام در نوامبر ۱۹۲۹ به گروه نگهبانی تفنگداران دریایی در اردوگاه تابستانی رئیس‌جمهور کالوین کولیج در کریگلرزویل، ویرجینیا گمارده شد. پس از پنج ماه خدمت در آنجا، به تیپ یکم تفنگداران دریایی منتقل شد و در مارس ۱۹۳۰ راهی هائیتی شد. وورنهام در ژوئن ۱۹۳۳ به ایالات متحده بازگشت و در مدرسه پیاده‌نظام نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا در فورت بنینگ، جورجیا به تحصیل پرداخت. پس از فارغ‌التحصیلی در ژوئن ۱۹۳۶ به عنوان مدرس در مدرسه سپاه تفنگداران دریایی در پایگاه سپاه تفنگداران دریایی کوانتیکو گمارده شد. اندکی پس از آن در اوت ۱۹۳۶ به درجه سروانی ارتقا یافت و تا سپتامبر ۱۹۳۹ در این سمت خدمت کرد. جنگ جهانی دوم سروان وورنهام سپس به گروه تفنگداران دریایی مستقر بر روی رزم‌ناو سبک یواس‌اس هلنا (سی‌ال-۵۰) منتقل شد و در گشت‌زنی دریایی در کارائیب شرکت کرد. | ## بخش 2: توماس اندروز وورنهام | او در مه ۱۹۴۱ به درجه سرگردی ارتقا یافت و به بخش پرسنلی ستاد فرماندهی تفنگداران دریایی در واشینگتن دی.سی. در اوت ۱۹۴۲ به درجه سرهنگ‌دومی ارتقا یافت و بعدها به پاس خدمات برجسته‌اش در ستاد فرماندهی، نشان تقدیر نیروی دریایی دریافت کرد. در ژانویه ۱۹۴۴ به اردوگاه پندلتون در کالیفرنیا منتقل شد تا فرماندهی هنگ ۲۷ تفنگداران دریایی تازه‌تأسیس را بر عهده بگیرد. وورنهام سازمان‌دهی و آموزش هنگ را سرپرستی کرد و پس از ارتقا به درجه سرهنگی در ژوئن ۱۹۴۴، همراه هنگ ۲۷ تفنگداران دریایی به هاوایی اعزام شد. نبرد ایوو جیما در ۱۹ فوریه ۱۹۴۵ سرهنگ وورنهام همراه نخستین موج‌های حمله هنگ خود در ایوو جیما پیاده شد. او شخصاً در شناسایی زمین زیر آتش سنگین خمپاره و سلاح‌های سبک شرکت کرد و هنگامی که یکی از گردان‌هایش بر اثر آتش دشمن متوقف شد، سربازانش را برای از سرگیری حمله بسیج کرد و تلفات سنگینی بر نیروهای ژاپنی وارد ساخت. پس از جنگ جهانی دوم و جنگ کره پس از تسلیم ژاپن در اوت ۱۹۴۵، وورنهام فرماندهی هنگ خود را در دوره اشغال ژاپن بر عهده داشت تا اینکه در دسامبر ۱۹۴۵ به ایالات متحده فراخوانده شد. سپس به عنوان افسر رابط سپاه تفنگداران دریایی در دفتر معاونت عملیات پرسنلی نیروی دریایی در واشینگتن دی.سی. وورنهام (مرکز آموزش سربازگیری سن دیگو) در حال اهدای ساعت مچی الگین به ویلیام دبلیو. مک‌میلان در مسابقات ملی تیراندازی ۱۹۵۷ در سپتامبر ۱۹۴۷ به پایگاه آبخاکی لیتل کریک در ویرجینیا منتقل شد و به عنوان معاون رئیس ستاد و مسئول واحد آموزش نیروی آبخاکی ناوگان آتلانتیک خدمت کرد. در ژوئیه ۱۹۴۹ به دوره عالی کالج جنگی نیروی دریایی فرستاده شد و پس از فارغ‌التحصیلی در ژوئن ۱۹۵۰ به عنوان مدیر مدرسه عالی در مدرسه سپاه تفنگداران دریایی در پایگاه سپاه تفنگداران دریایی کوانتیکو گمارده شد. جنگ کره در دوران جنگ کره، وورنهام به هنگ ۱ تفنگداران دریایی منتقل شد و در ژوئیه ۱۹۵۱ فرماندهی هنگ را از سرهنگ ویلبرت اس. | ## بخش 3: توماس اندروز وورنهام | هنگ در جبهه‌های شرقی، مرکزی و غربی وارد نبرد شد و سرهنگ وورنهام به‌ویژه در نبردهای منطقه اینجه شایستگی فراوان از خود نشان داد. او پس از آن به عنوان رئیس ستاد نیروی تفنگداران دریایی ناوگان اقیانوس آرام گمارده شد. بازگشت و به عنوان معاون رئیس ستاد عملیات و آموزش ستاد فرماندهی تفنگداران دریایی مشغول به کار شد. رایزلی به عنوان فرمانده لشکر ۳ تفنگداران دریایی مستقر در اردوگاه کورتنی در جزیره اوکیناوا شد. وورنهام فرماندهی لشکر سوم را در وظایف پدافندی خاور دور تا پایان ژوئیه ۱۹۵۶ بر عهده داشت و سپس جای خود را به سرلشکر ویکتور اچ. تریبل (فرمانده گروه آبخاکی یکم)، چیانگ کای‌شک، وورنهام (فرمانده نیروی تفنگداران دریایی ناوگان اقیانوس آرام) و سرلشکر رابرت بی. سرلشکر وورنهام بلافاصله پس از آن به ایالات متحده بازگشت و به فرماندهی مرکز آموزش سربازگیری تفنگداران دریایی سن دیگو در کالیفرنیا گمارده شد. وظیفه او آموزش سربازان تازه‌نفس بود که سپس به دیگر یگان‌های تفنگداران دریایی اعزام می‌شدند. آخرین مأموریت وورنهام در اکتبر ۱۹۵۹ آغاز شد، هنگامی که به فرماندهی نیروی تفنگداران دریایی ناوگان اقیانوس آرام، بزرگ‌ترین نیروی آبخاکی جهان، گمارده شد. به پاس خدمات برجسته‌اش در این سمت، نشان خدمات برجسته (نیروی دریایی ایالات متحده) به او اعطا شد. وورنهام در ۳۱ مارس ۱۹۶۱ فرماندهی را به سپهبد آلن شپلی سپرد و روز بعد از سپاه تفنگداران دریایی بازنشسته شد. بازنشستگی و درگذشت وورنهام پس از بازنشستگی همراه همسرش در سن دیگو ساکن شد و در آغاز ۱۹۶۲ به عضویت کمیسیون بندر سن دیگو درآمد. | ## جمع‌بندی | همچنین به سمت مدیر کل صندوق ساخت بیمارستان‌های سه‌گانه گمارده شد که پروژه‌ای چندمیلیون‌دلاری برای توسعه بیمارستان‌های مرسی، شارپ و اسکریپس بود.