موضوع مقاله: جزیره آملیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جزیره آملیا | مقدمه: جزیره آملیا بخشی از مجمع الجزایری است که در امتداد ساحل شرقی ایالات متحده از کارولینای جنوبی تا فلوریدا امتداد دارد. | ## بخش 1: جزیره آملیا | این جزیره جنوبی‌ترین بخش مجمع الجزایر و شمالی‌ترین جزیره سدی در سواحل اقیانوس اطلس فلوریدا است. مسیر جزیره آملیا بخشی از مسیر سبز ساحل شرقی است، مسیر ۳۰۰۰ مایلی که مین را به فلوریدا متصل می‌کند. فرودگاه فرودگاه شهری ساحل فرناندینا (KFHB)، یک شرکت هواپیمایی عمومی و سابقاً پایگاه هوایی نظامی بوده که اکنون نیز در مواقعی توسط نیروی دریایی ایالات متحده، گارد ساحلی ایالات متحده و گارد ملی هوایی فلوریدا استفاده می‌شود، در جزیره واقع شده‌است. تاریخچه این جزیره به نام پرنسس آملیا، دختر جورج دوم بریتانیای کبیر، نامگذاری شد و چندین بار بین قدرت‌های استعماری دست به دست شد. ادعا می‌شود که هشت پرچم بر فراز جزیره آملیا به اهتزاز درآمده است: فرانسه، اسپانیایی، بریتانیایی، فلوریدی/میهن پرستان، صلیب سبز، مکزیکی، کنفدراسیون و ایالات متحده. استقرار اولیه اروپاییان گروه‌های بومیان آمریکایی که با مردم تیموکوا مرتبط بودند در حدود سال ۱۰۰۰ در جزیره ساکن شدند که آن را ناپویکا نامیدند. در سال ۱۵۶۲، ژان ریبو، کاشف فرانسوی هوگنو، اولین بازدیدکننده اروپایی در تاربخ ثبت شده از ناپویکا شد و نام این جزیره را ایل دو مای گذاشت. در سال ۱۵۶۵، نیروهای اسپانیایی به رهبری پدرو منندس دی آویلس، فرانسوی‌ها را از شمال شرقی فلوریدا با حمله به دژ مستحکم آنها در فورت کارولین در ریویر دو مای (که بعدها توسط اسپانیایی‌ها ریو د سان خوان نامیده شد و بعداً به انگلیسی رودخانه سنت جانز نامیده شد) عقب راندند.. در اوایل قرن هفدهم، اسپانیایی‌ها مردم موکاما را از سکونتگاه‌های قبلی خود به سانتا ماریا د سنا کوچاندند در سال ۱۶۸۰، حملات بریتانیا به جزیره سنت کاترین، جورجیا، منجر به این شد که بومیان مسیحی گوآل ساختمان مبلغین سانتا کاتالینا د گوآل را رها کرده و به ساختمان‌های مبلغین اسپانیایی در جزیره سانتا ماریا نقل مکان کنند. در سال ۱۷۰۲، پس از اینکه جیمز مور فرماندار استعماری کارولینای جنوبی با نیروی استعمار بریتانیایی و متحدان بومیان آمریکایی اش به فلوریدا حمله کرد، اسپانیایی‌ها این ساختمان‌ها را رها کردند. این منطقه به یک منطقه مرزی بین مستعمرات انگلیس و اسپانیا تبدیل شد تا اینکه معاهده پاریس (۱۷۶۳) جنگ هفت ساله را حل کرد، که در آن بریتانیا فرانسه را شکست داد. بر اساس این معاهده، اسپانیا برای ببه دست آوردن دوباره کنترل هاوانا، کوبا، فلوریدا را با بریتانیای کبیر مبادله کرد. 23 در دوره اولیه حکومت بریتانیا، این جزیره به نام جزیره اگمونت شناخته می‌شد، پس از لرد اگمونت که مزرعه ای به وسعت ۱۰۰۰۰ هکتار داشت که تقریباً کل جزیره را پوشش می‌داد. ISBN 978-0-8203-2027 اگمونت در سال ۱۷۷۰ به تازگی توسعه خود از جزیره را آغاز کرده بود، زمانی که جرارد دو برام نقشه خود را به نام "طرح آملیا، جزیره اگمونت امروزی "را تهیه کرد. ISBN 978-0-8078-4613-1 اگمونت در دسامبر ۱۷۷۰ درگذشت، پس از آن بیوه اش لیدی اگمونت کنترل املاک وسیع فلوریدا را به دست گرفت. او به توسعه مزرعه ادامه داد و استیون ایگان را به عنوان نماینده خود برای مدیریت آن منصوب کرد. با کار اجباری آمریکایی‌های آفریقایی‌تباربرده شده، او محصولات سودآور نیل را در آنجا تولید کرد.Joyce E. بازگشت حکومت اسپانیا در اواخر دهه ۱۷۷۰ و اوایل دهه ۱۷۸۰، در طول جنگ انقلاب آمریکا، وفاداران به دولت بریتانیایی که از چارلستون و ساوانا گریختند، با عجله ساختمان‌های جدیدی را در این شهرک بنا کردند و شهر بداهه خود را هیلزبورو نامیدند. اسپانیا در سال ۱۷۸۳، تحت شرایط توافق جدید ایالات متحده با بریتانیای کبیر، مالکیت فلوریدا را به دست آورد. در ژوئن ۱۷۸۵، پاتریک تونین، فرماندار سابق بریتانیا، فرماندهی خود را به شهر هیلزبورو منتقل کرد، و از آنجا به انگلستان رفت و در اواخر همان سال، سربازان و وفاداران را تخلیه کرد. پس از تخلیه بریتانیا، مری ماتیر، فرزندانش و یک کارگر برده تنها ساکنان جزیره آملیا بودند. پس از تبادل پرچم در سال ۱۷۸۴، ولیعهد اسپانیا به ماتایر اجازه داد تا در جزیره بماند. | ## بخش 2: جزیره آملیا | برای اعطای مالکیت قبلی بریتانیا، مقامات اسپانیایی در محدوده شهر امروزی ساحل فرناندینا به او واگذار کردند. در سال ۱۷۸۳،معاهده دوم پاریس به جنگ انقلاب پایان داد و فلوریدا را به اسپانیا بازگرداند. ساکنان بریتانیایی فلوریدا باید ظرف ۱۸ ماه این منطقه را ترک می‌کردند مگر اینکه با اسپانیا سوگند وفاداری می‌کردند. در ژوئن ۱۷۹۵، شورشیان آمریکایی به رهبری ریچارد لانگ به پادگان اسپانیایی در جزیره آملیا حمله کردند. سرهنگ چارلز هاوارد، افسر ارتش اسپانیا، متوجه شد که شورشیان یک آتشبار ساخته‌اند و پرچم فرانسه را برافراشته اند. که توسط انریکه وایت، فرماندار استان فلوریدا شرقی اسپانیا، به افتخار فردیناند هفتم پادشاه اسپانیا نامگذاری شد. در همان روز، ۹قایق توپدار آمریکایی به فرماندهی کمودور هیو کمپبل خطی را در بندر تشکیل دادند و اسلحه‌های خود را به سمت شهر نشانه رفتند. از نقطه پیتر، ژنرال ماتیوس به سرهنگ لودویک اشلی دستور داد که پرچمی را برای دون جوستو لوپز، فرمانده قلعه و جزیره آملیا بفرستد و خواستار تسلیم شدن او شود. مکینتاش، جورج جی اف کلارک، جوستو لوپز و دیگران مواد کاپیتولاسیون را امضا کردند.Williams 1837, p.195 میهن پرستان استانداردهای خود را بالا بردند. روز بعد، ۱۷ مارس، یک گروه از ۲۵۰ سرباز معمولی ایالات متحده از پوینت پیتر آورده شد و دولت تازه تأسیس پاتریوت شهر را به ژنرال متیوس تسلیم کرد. این بخشی از طرح ژنرال ماتیوس و رئیس‌جمهور مدیسون برای ضمیمه کردن فلوریدا شرقی بود، اما کنگره از احتمال کشیده شدن به جنگ با اسپانیا در حالی که درگیر جنگ ۱۸۱۲ علیه بریتانیای کبیر بود، نگران شد. زمانی که جیمز مونرو، وزیر امور خارجه، مجبور شد متیوز را از مسئولیت خود خلاص کند، این تلاش از بین رفت. در ۶ می، ارتش پرچم را در فرناندینا پایین آورد و نیروهای باقیمانده خود را از رودخانه سنت ماری به گرجستان برد. در سال ۱۸۱۶ اسپانیایی‌ها ساخت قلعه جدید سن کارلوس را برای محافظت از فرناندینا تکمیل کردند. گرگور مک گرگور، یک سرباز ثروتمند اسکاتلندی‌تبار، ارتشی متشکل از ۱۵۰ مرد، از جمله نیروهای استخدام شده از چارلستون و ساوانا، برخی کهنه سربازان جنگ ۱۸۱۲ و ۵۵ تفنگدار را در حمله به فورت سن کارلوس در ۲۹ ژوئن ۱۸۱۷ رهبری کرد. مک گرگور پرچم خود را، «صلیب سبز فلوریدا»، یک صلیب سبز روی زمینی سفید، بر فراز قلعه برافراشت و «جمهوری فلوریدا» را اعلام کرد. در ۴ سپتامبر، در مواجهه با تهدید تلافی جویانه اسپانیایی‌ها، و کمبود پول و تقویت کافی، مک گرگور برنامه‌های خود برای فتح فلوریدا را رها کرد و با اکثر افسرانش، فرناندینا را به مقصد باهاما ترک کرد و یک گروه کوچک از مردان را در فورت سن کارلوس ترک کرد. پادگان و نیرویی از نیروهای نامنظم آمریکایی، که توسط برام یاشو و جارد ایروین، نماینده سابق کنگره پنسیلوانیا سازماندهی شده بود، تلاش اسپانیایی‌ها برای احراز مجدد اقتدار را دفع کردند. نبرد جزیره آملیا در ۱۳ سپتامبر، نبرد جزیره آملیا زمانی آغاز شد که اسپانیایی‌ها یک باتری از چهار توپ برنجی را در تپه مک لور در شرق قلعه نصب کردند. آنها با حدود ۳۰۰ مرد، با پشتیبانی دو قایق توپدار، فرناندینا را گلوله‌باران کردند. نیروهای ایروین شامل نود و چهار مرد، کشتی‌های خصوصی مورگیانا و سنت جوزف، و ژوپیتر بود. قایق‌های توپدار اسپانیایی در ساعت ۳:۳۰ شروع به تیراندازی کردند بعد از ظهر و باتری روی تپه به توپخانه پیوست. | ## بخش 3: جزیره آملیا | اسلحه‌های فورت سن کارلوس، در بلوف رودخانه در شمال غربی تپه، و اسلحه‌های سنت جوزف از جزیره آملیا دفاع کردند. گلوله‌های توپ دو نفر را کشت و دیگر سربازان اسپانیایی را که در زیر مجموعه بودند زخمی کردند. فرمانده اسپانیایی که متقاعد شده بود نمی‌تواند جزیره را تصرف کند، نیروهای خود را عقب کشید. خصوصی فرانسوی لوئی میشل آوری هابارد و اروین بعداً با دزد دریایی فرانسوی الاصل لوئیس میشل آوری، که ظاهراً از طرف جمهوری انقلابی مکزیک ادعای مالکیت جزیره آملیا را مطرح کرد، به نیروهای خود پیوستند. او قبلاً با مک گرگور در ماجراجویی‌های فیلیباستر آمریکای جنوبی مرتبط بود، آوری همچنین در میان گروهی از بوکانیر مستقر در جزیره گالوستون، تگزاس رهبر بود. آوری کنترل آملیا را به عهده گرفت، یک نهاد اداری به نام «شورای عالی فلوریدا» ایجاد کرد. او به دبیران خود پدرو گوآل و ویسنته پازوس دستور داد تا قانون اساسی را تنظیم کنند، و از تمام فلوریدا دعوت کرد تا برای دور انداختن یوغ اسپانیایی متحد شوند. برای چند ماهی که آئوری جزیره آملیا را کنترل کرد، پرچم جمهوری انقلابی مکزیک برافراشته بود. «ایالت‌های وابسته» مفروض او هنوز در آن زمان با اسپانیایی‌ها در جنگ برای استقلال می‌جنگیدند. اشغال آمریکا ایالات متحده قصد داشت فلوریدا را ضمیمه کند و یک نیروی دریایی فرستاد که جزیره آملیا را در ۲۳ دسامبر ۱۸۱۷ تصرف کرد. آوری جزیره را در ۲۳ دسامبر ۱۸۱۷ به کمودور جی دی هنلی و نیروهای آمریکایی سرگرد جیمز بنکهد تسلیم کرد. بانک، هد فرناندینا را اشغال کرد و رئیس‌جمهور جیمز مونرو قول داد که آن را «در امانت برای اسپانیا» نگه دارد. واگذاری فلوریداها توسط اسپانیا به ایالات متحده اگرچه اسپانیا از مداخله ایالات متحده در فورت سن کارلوس عصبانی بود، اما فلوریدا را واگذار کرد. اعلامیه معاهده آدامز اونیس در ۲۲ فوریه ۱۸۲۱، دو سال پس از امضای آن در سال ۱۸۱۹، به‌طور رسمی هم فلوریدا شرقی و هم آنچه از ادعاهای اسپانیا در غرب فلوریدا باقی مانده بود، به ایالات متحده منتقل شد. متعاقباً، این جزیره به صورت خصوصی توسط کشاورزان سفیدپوست با استفاده از کار سیاهان برده شده به صورت مزارع توسعه یافت. در طول جنگ داخلی آمریکا در روزهای قبل از جنگ داخلی آمریکا، هواداران کنفدراسیون که خود را هنگ سوم داوطلبان فلوریدا می‌نامیدند، در ۸ ژانویه ۱۸۶۱ کنترل فورت کلینچ را به دست گرفتند. ژنرال کنفدراسیون رابرت ای لی در نوامبر ۱۸۶۱ و دوباره در ژانویه ۱۸۶۲ طی بررسی استحکامات ساحلی از فورت کلینچ بازدید کرد. این یکی از مکان‌های متعددی بود که آزادگان در نزدیکی نیروهای اتحادیه جمع می‌شدند. استنتون، از طرفداران لغو ممنوعیت در شمال برای کمک به مراقبت از هزاران برده آزاده که در نزدیکی نیروهای اتحادیه در مناطق کارولینای جنوبی و فلوریدا اردو زده بودند، درخواست کرد. در میان کسانی که پاسخ دادند ساموئل جی می از سیراکوز، نیویورک بود که «انجمن امداد آزادگان» را در شهر سازماندهی کرد. 279–299; via JSTOR او پس از ازدواج با فرماندار هریسون رید فلوریدا در سال ۱۸۶۹ به حمایت خود از آموزش و رفاه در کل ایالت ادامه داد. تا سال ۱۸۷۲ حدود یک چهارم کودکان در سن مدرسه توسط مدارس دولتی جدید خدمات رسانی می‌شدند. | ## جمع‌بندی | جزیره آملیا محل اصلی فیلمبرداری فیلم ایالت آفتاب به کارگردانی جان سایلس در سال ۲۰۰۲ بود.ماجراهای جدید پیپی جوراب بلند نیز در سال ۱۹۸۸ در آنجا فیلمبرداری شد.