aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: کنجی نوگوچی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کنجی نوگوچی | مقدمه: نوگوچی کنجی ، تولد ۱۸۴۳ میلادی، مرگ ۴ فوریه ۱۸۶۴، عضو شینسنگومی (معاون فرمانده) بود. | ## بخش 1: کنجی نوگوچی | او که با بازگشت به ادو مخالف بود، در کیوتو ماند و در مارس همان سال در تشکیل میبو روشیگومی شرکت کرد. از آنجا که او اهل قلمرو میتو بود، به همراه کامو سریزاوا، نیشیکی نیمی، جوسوکه هیراما و گورو هیرایاما، یکی از اعضای جناح میتو (جناح کامو سریزاوا) محسوب می‌شود. او دستیار معاون فرمانده میبو روشی-گومی شد و در روزهای اولیه تشکیل گروه، یکی از مدیران ارشد گروه بود. | ## بخش 2: کنجی نوگوچی | نوگوچی در کنار سریزاوا کار می‌کرد و گمان می‌رود که در نزاع سومو اوساکا، عملی که سریزاوا آن را تحریک کرده بود، دست داشته است. در سپتامبر همان سال، سریزاوا و هیرایاما توسط جناح شیئیکان (جناح کوندو) ترور شدند و هیراما فرار کرد. پیش از این، نیمی نیز مجبور به انجام سپوکو شده بود و جناح میتو عملاً نابود شده بود. | ## بخش 3: کنجی نوگوچی | (در کتاب «کاموگاوا مونوگاتاری»، شیموزاوا کان این نظریه را گزارش می‌دهد که نوگوچی برای ترور کامو سریزاوا و فراری دادن جوسوکه هیراما انتخاب شده بود) نوگوچی تنها کسی بود که پاکسازی نشد و به عنوان یکی از مدیران اجرایی در واحد باقی ماند. با این حال، در ۲۷ دسامبر همان سال، ناگهان به او دستور داده شد که سپوکو انجام دهد و با کمک آندو هایاتارو اعدام شد. | ## جمع‌بندی | دلیل سپوکوی او مشخص نیست، اما در شهادت‌های بعدی یاگی گنوسوکه، گفته شده است که «شاید او به خاطر یک موضوع بی‌اهمیت مجبور به انجام سپوکو شده است».
موضوع مقاله: نامبالا کشاوا رائو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نامبالا کشاوا رائو | مقدمه: در نوامبر ۲۰۱۸ پس از استعفای موپالا لاکشمانا رائو (شناخته‌شده با نام گاناپاتی) به فرماندهی عالی حزب رسید. | ## بخش 1: نامبالا کشاوا رائو | او در ۲۱ مه ۲۰۲۵ طی یک درگیری مسلحانه به همراه ۲۷ مبارز دیگر جنبش ناگزال توسط نیروهای دولتی کشته شد. دوران اولیه زندگی و تحصیل رائو اهل روستای جیاناپت، کوتا بومالی ماندال، بخش سریکاکولم، ایالت آندرا بود. او زمانی بازیکن کبدی بود، و به تیم بی.تک از کالج مهندسی منطقه‌ای راه یافت که اکنون به عنوان مؤسسۀ ملی فناوری وارنگال شناخته می‌شود. او در سیاست دانشجویی جناح چپ فعال بود و به حزب کمونیست هند-مارکسیست لنینیست (جنگ خلق) پیوست. رائو تنها یک بار در سال ۱۹۸۰ در سریکاکولم دستگیر شد، زمانی که درگیری بین دو اتحادیه دانشجویی، اتحادیۀ دانشجویان رادیکال (RSU) و شاخۀ دانشجویی سازمان فاشیستی راشتریه سویم سیوک سنگه (RSS) که آکیل بهاراتیا ویدیارتی پریشاد (ABVP) نامیده می‌شود رخ داد. | ## بخش 2: نامبالا کشاوا رائو | او در روستای زادگاهش که در اواخر دهه ۱۹۷۰ آن را ترک کرد هیچ ملکی به نام خود نداشت. او علاوه بر اینکه در استراتژی میدانی تهاجمی بود، به شدت نیز به ایدئولوژی مارکسیسم-لنینیسم-مائوئیسم متعهد بود. هنگامی که حزب کمونیست هند-مارکسیست لنینیست (جنگ خلق) در سال ۱۹۸۰ در آندرا پرادش تشکیل شد، او یکی از سازمان‌دهندگان کلیدی بود. در سال ۱۹۸۷ رائو به همراه مالوجولا کوتسوارا رائو شناخته‌شده با نام کیشنجی، مالوجولا ونوگوپال و مالا راجی رِدی در جنگل های بستر تاکتیک‌های کمین و مدیریت ژلاتین را از گروهی از مبارزان سابق ببرهای آزادی‌خواه تامیل ایلام (LTTE) آموزش دیدند. در سال ۱۹۹۲، او به عضویت کمیتأ مرکزی حزب کمونیست هند-مارکسیست لنینیست (جنگ خلق) انتخاب شد. | ## بخش 3: نامبالا کشاوا رائو | در سال ۲۰۰۴، زمانی که حزب کمونیست هند (مائوئیست) (CPI(M از طریق ادغام حزب کمونیست هند (مارکسیست-لنینیست) جنگ خلق و مرکز کمونیستی مائوئیستی هند (MCCI) تشکیل شد، رائو که در تاکتیک‌های نظامی و استفاده از مواد منفجره، به‌ویژه استفاده از بمب‌های دست ساز، تخصص داشت، به عنوان رئیس کمیسیون نظامی مرکزی حزب و همچنین عضو دفتر سیاسی منصوب شد. در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۸، رائو به عنوان دبیر کل جدید حزب کمونیست هند (مائوئیست) جایگزین گاناپاتی شد. مرگ رائو به همراه ۲۷ عضو دیگر جنبش ناگزال در ۲۱ مه ۲۰۲۵ در جریان درگیری مسلحانه بین نیروهای امنیتی هند و ناگزال‌ها در ابوجمار، چتیسگر کشته شدند. | ## جمع‌بندی | او اولین دبیر کل این حزب در تاریخ شورش چهار دهه‌ای آن است که در زمان خدمتش توسط نیروهای امنیتی هند کشته می‌شود.
موضوع مقاله: اوچی‌یاما هیکوجیرو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوچی‌یاما هیکوجیرو | مقدمه: اوچی‌یاما هیکوجیرو ، تولد ۱۷۹۷، مرگ ۲۳ ژوئه ۱۸۶۴، او در اواخر دوره ادو، یک یوریکی (افسر پلیس) از گروه قاضی اوساکا نیشیماچی بود. | ## بخش 1: اوچی‌یاما هیکوجیرو | او سرانجام به عنوان بالاترین مقام یوریکی در مقام شوگویوچویاکو (بازرس امور مختلف دولتی) خدمت کرد و همچنین به عنوان یک فودای واسال از گروه قاضی توکونی منصوب شد، که برای یک یوریکی از گروه قاضی توکونی غیرمعمول بود. معبد خانوادگی او معبد کانزانجی بود (که از شهر اوساکا به مکان فعلی خود در شهر مینو منتقل شد). | ## بخش 2: اوچی‌یاما هیکوجیرو | در نسخه‌ای از اطلاعیه آمده است: «مجازات آسمانی بر اوچیاما در پل تنجینباشی اعمال خواهد شد»، بنابراین محل ترور پل ناکاتنجینباشی در شهر اوساکا بوده است. اجماع عمومی این است که عاملان این جنایت هر چهار نفر از اعضای شینسنگومی - اوکیتا سوجی، ناگاکورا شینپاچی، هارادا سانوسوکه و اینوئه گنزابورو - با مشارکت کوندو ایسامی و هیجیکاتا توشیزو بودند. | ## بخش 3: اوچی‌یاما هیکوجیرو | گفته می‌شود انگیزه شینسنگومی برای ترور اوچی‌یاما این بوده که آنها به اوچیاما مشکوک بوده‌اند که در «حادثه سومو اوساکا» با اصطبل اونوگاوا همکاری داشته است. | ## جمع‌بندی | در این حادثه، شینسنگومی در طول یک سفر کاری به اوساکا در سال قبل، با کشتی‌گیران اصطبل اونوگاوا درگیر شده بود و تحقیقات بیش از حد سختگیرانه بوده که باعث ایجاد دشمنی بین اوچی‌یاما و کوندو شده است، یا اینکه این مجازات الهی به دلیل سوءظن به اوچی‌یاما بوده است که با میهن‌پرستان ضد شوگون برای افزایش قیمت برنج و روغن تبانی کرده است.
موضوع مقاله: کلیسای سانتا کلارا (مریدا) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای سانتا کلارا (مریدا) | مقدمه: همچنین ساختمان‌های وابسته به صومعه، اکنون به نگارخانهٔ سانتا کلارا برای نمایشگاه‌های هنری اختصاص یافته‌اند. | ## بخش 1: کلیسای سانتا کلارا (مریدا) | کلیسای قدیمی و موزهٔ هنر وزیگوت، هر دو تحت عنوان مجموعه باستان‌شناسی مریدا شناخته می‌شوند که در سال ۱۹۹۳ توسط یونسکو با شماره ثبت ۶۶۴-۰۱۲ به عنوان میراث جهانی به ثبت رسیدند. تاریخچه صومعه توسط پزشک اهل مریدا، لوپه سانچز د تریانا، در سال ۱۶۰۲ بنیان‌گذاری شد. نخستین طرح‌های کلیسا در سال ۱۶۱۵ توسط گارسیا کاراسکو (معمار اهل تروخیو) تهیه شد، اما بعداً در سال ۱۶۲۱ توسط اوردازا سابالا اصلاح و بازطراحی شد. | ## بخش 2: کلیسای سانتا کلارا (مریدا) | هنر و معماری این کلیسا یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های سبک باروک کلاسیک یا اصیل در شهر مریدا محسوب می‌شود. در نمای بیرونی، دیوارها بر پایه‌ای بلند از گرانیت استوارند؛ خصوصیتی که در بیشتر کلیساهای هم‌سبک در منطقه مشاهده می‌شود. در قسمت بالاتر، آجرکاری با گرانیت در گوشه‌ها و مخلوطی از سنگ‌چین در وسط دیوارها دیده می‌شود. | ## بخش 3: کلیسای سانتا کلارا (مریدا) | نمونه‌ای مشابه از این ترکیب را می‌توان در برج صومعهٔ راهبه‌های سانتا ائولالیا یافت، با این تفاوت که در آن، سنگ‌چین با خاک کوبیده جایگزین شده است. این کلیسا یک سازهٔ گنبدی دارد که گنبد نیم‌کره‌ای آن به همراه فانوس بر فراز صلیب میانی نصب شده، و حالتی شبیه به یک برج دیده‌بانی به بنا داده است. | ## جمع‌بندی | کلیسا دارای دو ورودی جانبی است که هر دو در دیوارهای طرفین قرار دارند و به‌صورت سردرهای سنگی با کتیبه‌های افقی (ادینتلا) طراحی شده‌اند.
موضوع مقاله: گوریو اجی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گوریو اجی | مقدمه: گوریواجی به معنی نگهبانان آرامگاه امپراتوری، این سازمان برای محافظت از مقبره امپراتور کومئی (گوتسوکیناری هیگاشیاماریو) تشکیل شد. | ## بخش 1: گوریو اجی | همچنین به عنوان حزب کودایجی شناخته می‌شود (زیرا دفتر مرکزی آنها در گشین-این، معبد فرعی کودایجی، قرار داشت). در ۱۴ آوریل ۱۸۶۷، ایتو کاشیتارو به دلیل اختلافات ایدئولوژیکی، شینسنگومی را ترک کرد و افراد همفکر خود را از شینسنگومی برای تشکیل گروه جذب کرد. | ## بخش 2: گوریو اجی | دلیل اولیه عزیمت او این بود که از طریق وساطت کانزن، بزرگ معبد کایکوجی، زیرمجموعه معبد سنیوجی، به عنوان سرپرست مقبره امپراتور کومی منصوب شده بود و بنابراین می‌خواست تحرکات خاندان‌های قلمرو ساتسوما و قلمرو چوشو را بررسی کند. آنها ابتدا مقر خود را در معبد چوئنجی (بعضی می‌گویند معبد زنریوجی بوده است) در انتهای شرقی پل گوجو مستقر کردند. | ## بخش 3: گوریو اجی | ## جمع‌بندی | او بر اساس اصول ایچیوا دوشین (ملت ژاپن متحد و هماهنگ)، خدمت سربازی ملی و گشودن درهای کشور به روی قدرت‌های بزرگ، فعالیت‌های سیاسی بی‌نظیری را با هدف ایجاد حکومتی متمرکز بر دربار امپراتوری (کوگیو) از طریق حکومت رسمی انجام داد.
موضوع مقاله: کاشیتارو ایتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاشیتارو ایتو | مقدمه: در ۱۴ آوریل ۱۸۶۷، ایتو کوشیتارو به دلیل اختلافات ایدئولوژیکی، شینسنگومی را ترک کرد و افراد همفکر خود را از شینسنگومی برای تشکیل گروه جذب کرد. | ## بخش 1: کاشیتارو ایتو | دلیل اولیه عزیمت او این بود که از طریق وساطت کانزن، بزرگ معبد کایکوجی، زیرمجموعه معبد سنیوجی، به عنوان سرپرست مقبره امپراتور کومی منصوب شده بود و بنابراین می‌خواست تحرکات خاندان‌های قلمرو ساتسوما و قلمرو چوشو را بررسی کند. آنها ابتدا مقر خود را در معبد چوئنجی (بعضی می‌گویند معبد زنریوجی بوده است) در انتهای شرقی پل گوجو مستقر کردند. او بر اساس اصول ایچیوا دوشین (ملت ژاپن متحد و هماهنگ)، خدمت سربازی ملی و گشودن درهای کشور به روی قدرت‌های بزرگ، فعالیت‌های سیاسی بی‌نظیری را با هدف ایجاد حکومتی متمرکز بر دربار امپراتوری (کوگیو) از طریق حکومت رسمی انجام داد. هنوز نمی‌توان دقیقاً مشخص کرد چه کسی دستور قتل او را داده است اما شک بر این است که که عاملان این جنایت اعضای میماواریگومی، همکاران مستقیم شینسنگومی در خدمت شوگون‌سالاری، بودند. اما سوءظن به شینسنگومی‌ها وارد شد، به خصوص از آنجایی که شواهدی در صحنه جرم وجود داشت - گتاها و غلاف‌های فراموش‌شده‌ای که افراد ایتو بعداً آنها را متعلق به هارادا سانوسوکه دانستند. | ## بخش 2: کاشیتارو ایتو | اما هیچ راهی وجود ندارد که هارادا آن شب آنجا بوده باشد، زیرا او در مهمانخانه کوندو بود و شواهدی برای اثبات آن وجود داشت. جالب اینجاست که دو روز قبل از قتل، ایتو به ملاقات ریوما رفت تا او را از خطر آگاه کند، غافل از اینکه خودش تنها مدت کوتاهی برای زندگی دارد. در ۱۸ نوامبر، کوندو ایتو را به خانه معشوقه‌اش میوکی دعوت کرد تا پول وعده داده شده را تحویل دهد. اگرچه کوندو پولی نداشت (فردا برگرد، ایتو سنسی!)، اما هیجیکاتا، تنقلات و مقدار زیادی ساکی خورد (باز هم هیچ بهانه‌ای برای ننوشیدن وجود نداشت). == حادثه آبورانوکوجی در کمین‌گاه نزدیک آبورانوکوجی، جایی که اویشی کوواجیرو، میاگاوا نوبوکیچی]ه و دو یا سه نفر دیگر، احتمالاً سایتو در میان آنها، منتظر او بودند. | ## بخش 3: کاشیتارو ایتو | زخم مهلک ایتو توسط هیتوکیری کوواجیرو وارد شد که با نیزه به گلویش فروکرد (اگرچه اینجا و آنجا گزارش شده است که ایتو بعداً موفق به انجام سپوکو شد). سه نفر از افراد ایتو (از جمله تودو هیسوکه) کشته شدند و چهار نفر (از جمله کانو واشیو و برادر ایتو، سوزوکی میکیسابورو) موفق به فرار شدند. در ۱۹ نوامبر، قلمرو آیزو ۲۰ ریو برای مراسم تشییع جنازه ایتو و سه نفر از حامیانش فراهم کرد و در همان روز، شینسنگومی رسماً به قتل ساکاموتو ریوما متهم شد. | ## جمع‌بندی | سپس جسد ایتو کوشیتارو در شیچیجو آبورانوکوجی رها شد و سه رفیق دیگر که برای بررسی جسد آمده بودند نیز مورد حمله قرار گرفتند و آنها نیز کشته شدند.
موضوع مقاله: کاشا (فولکلور) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاشا (فولکلور) | مقدمه: در بسیاری از موارد، هویت واقعی آن‌ها در واقع یک یوکای گربه است و همچنین گفته می‌شود که گربه‌هایی که پیر می‌شوند به این یوکای تبدیل می‌شوند و هویت واقعی آن‌ها در واقع یک نکوماتا است. | ## بخش 1: کاشا (فولکلور) | با این حال، موارد دیگری نیز وجود دارد که کاشا به عنوان یک اونی که نفرین‌شدگان را با ارابه به جهنم می‌برد، به تصویر کشیده شده است. آن‌ها به مانند گربه‌سانان بزرگ و دوپایی هستند که به اندازه یا حتی بزرگتر از یک انسان می‌باشند. | ## بخش 2: کاشا (فولکلور) | روایت‌هایی از کاشا در داستان‌هایی مانند افسانه عامیانه «نکو دانکا» وجود دارد، و داستان‌های مشابهی در ولایت هاریما (استان هیوگو کنونی) نیز وجود دارد. به عنوان روشی برای محافظت از اجساد در برابر کاشا، در کامیکوئیشیکی، ناحیه نیشیاتسوشیرو، استان یاماناشی (که اکنون فوجیکاواگوچیکو، کوفو است)، در پرستشگاهی که گفته می‌شود یک کاشا در نزدیکی آن زندگی می‌کند، دو بار مراسم خاکسپاری جنازه انجام می‌شود و گفته می‌شود که با قرار دادن سنگی درون تابوت در اولین مراسم خاکسپاری، این کار از دزدیده شدن جسد توسط کاشا جلوگیری می‌کند. | ## بخش 3: کاشا (فولکلور) | همچنین، در یاواتاهاما، اهیمه، استان اهیمه، گفته می‌شود که باقی گذاشتن یک تیغ مو روی تابوت مانع از دزدیدن جسد توسط کاشا می‌شود. در سایگو، ناحیه هیگاشی‌اوسوکی، استان میازاکی (که اکنون میساتو نام دارد)، گفته می‌شود که قبل از مراسم تشییع جنازه، جملات «نمی‌گذارم باکو از این تغذیه کند» یا «نمی‌گذارم کاشا از این تغذیه کند» دو مرتبه خوانده می‌شود. | ## جمع‌بندی | در روستای کوماگایا، شهرستان آتِتسو، استان اوکایاما (نی‌ایمی کنونی)، گفته می‌شود که با نواختن میوباچی (یک ساز سنتی ژاپنی) از کاشا اجتناب می‌شود.
موضوع مقاله: چوجی ماتسوبارا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چوجی ماتسوبارا | مقدمه: چوجی ماتسوبارا تولد ۱۸۱۵ - مرگ ۲۰ اکتبر ۱۸۶۵- او در اواخر دوره ادو، عضو شینسنگومی، (رهبر دسته چهارم، مربی جوجیتسو) بود. | ## بخش 1: چوجی ماتسوبارا | ماتسوبارا چوجی یک رزمی‌کار سکیگوچی-ریو جوجیتسو، کاپیتان دسته چهارم و مربی جوجیتسو است. قبل از پیوستن به هنرهای رزمی، او چنان استادی بود که حتی دوجوی خودش را باز کرده بود، بنابراین هیچ‌کس نمی‌توانست در مبارزه نزدیک یا گلاویزی با او برابری کند. | ## بخش 2: چوجی ماتسوبارا | او همچنین در شمشیرزنی مهارت داشت و به دلیل ظاهرش به او لقب «بنکی زمان حاضر» داده بودند. (بر طبق یک نظریه او در ۱ سپتامبر ۱۸۶۵ بر اثر بیماری در کیوتو درگذشت اما نظریه‌های مختلفی در مورد علت مرگ وجود دارد. | ## بخش 3: چوجی ماتسوبارا | او ۳۱ سال سن داشت) در مورد مرگ ماتسوبارا، کان شیموزاوا داستانی با عنوان «میبو شینجو» در شینسنگومی مونوگاتاری نوشت. | ## جمع‌بندی | طبق این داستان، اندکی پس از آنکه ماتسوبارا رئیس واحد چهارم و مربی جودو شد، مشخص شد که ماتسوبارا معشوقه‌ای (همسر رونینی که او به قتل رسانده بود) را در نزدیکی پادگان نگهداری می‌کرد و هنگامی که توشیزو هیجیکاتا او را به خاطر این حادثه سرزنش کرد، ماتسوبارا به عنوان یک عضو ارشد احساس مسئولیت کرد و خودکشی کرد.
موضوع مقاله: رابطه‌گرایی (فلسفه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رابطه‌گرایی (فلسفه) | مقدمه: از نظر رابطه‌گرایی، چیزها فقط به‌عنوان موجودیت‌های رابطه‌ای وجود دارند و عمل می‌کنند. | ## بخش 1: رابطه‌گرایی (فلسفه) | رابطه‌گرایی و نظریه فلسفی رابطه‌گرایی در گسترده‌ترین معنا به هر نظام فکری اطلاق می‌شود که به ماهیت رابطه‌ای واقعیت اهمیت می‌دهد. در معنای محدودتر و فلسفی‌تر آن، همانطور که توسط فیلسوف هندی جوزف کایپاییل و دیگران مطرح شده است، رابطه‌گرایی به نظریه واقعیتی اشاره دارد که وجود، ماهیت و معنای چیزها را بر اساس رابطه یا پیوستگی آن‌ها تفسیر می‌کند. در دیدگاه رابطه‌گرایانه، چیزها نه موجودیت‌های مستقل و نه رویدادهای مبهم، بلکه جزئیات رابطه‌ای هستند. جزئیات ذاتاً رابطه‌ای هستند، زیرا از نظر هستی‌شناختی در شکل‌گیری و کنش خود پذیرای سایر جزئیات هستند. رابطه‌گرایی و نظریه فضا و زمان در مباحث مربوط به فضازمان، نام رابطه‌گرایی (یا نسبت‌گرایی) به مفهوم رابطه‌گرایانه گوتفریت لایبنیتس از فضا و زمان در مقابل دیدگاه‌های جوهرگرایانه نیوتن اشاره دارد. بر اساس ذات‌گرایی نیوتن، فضا و زمان موجودیت‌های مستقلی هستند که مستقل از اشیاء وجود دارند. از سوی دیگر، رابطه‌گرایی لایبنیتس، فضا و زمان را به‌عنوان سیستم‌هایی از روابط توصیف می‌کند که بین اشیاء وجود دارند. | ## بخش 2: رابطه‌گرایی (فلسفه) | به طور کلی در فیزیک و فلسفه یک نظریه رابطه‌ای چارچوبی برای درک واقعیت یا یک سیستم فیزیکی است به گونه‌ای که موقعیت‌ها و سایر ویژگی‌های اشیاء فقط نسبت به سایر اشیاء معنادار باشند. در نظریه فضازمان رابطه‌ای، فضا وجود ندارد مگر اینکه اشیاء در آن باشند؛ و زمان نیز بدون رویدادها وجود ندارد. دیدگاه رابطه‌ای بیان می‌کند که فضا در اشیاء محصور شده است و یک شیء در درون خود، روابطی را با اشیاء دیگر نشان می‌دهد. فضا را می‌توان از طریق روابط بین اشیایی که در آن قرار دارد و با در نظر گرفتن تغییرات آن‌ها در طول زمان تعریف کرد. اگرچه آلبرت انیشتین تحت تأثیر اصل ماخ قرار گرفت، اما آن را به‌طور کامل در نظریه نسبیت عام خود لحاظ نکرد. تلاش‌های متعددی برای تدوین یک نظریه کامل ماخ انجام شده است، اما اکثر فیزیک‌دانان معتقدند که هیچ‌کدام تاکنون موفق نشده‌اند. مکانیک کوانتومی رابطه‌ای و رویکرد رابطه‌ای به فیزیک کوانتومی، در قیاس با نسبیت خاص فضا و زمان انیشتین، به‌طور مستقل توسعه یافته‌اند. | ## بخش 3: رابطه‌گرایی (فلسفه) | بایز و کارلو روولی نظریه ریسمان، نظریه پیشرو در وحدت گرانش و مکانیک کوانتومی را به‌دلیل حفظ فضای مطلق مورد انتقاد قرار داده‌اند. برخی، نظریه در حال توسعه گرانش، یعنی گرانش کوانتومی حلقه‌ای را به دلیل «بی‌زمینه بودن» آن ترجیح می‌دهند. رابطه‌گرایی و نظریه رنگ آن‌طور که جاناتان کوهن و دیگران از آن دفاع می‌کنند، رابطه‌گرایی در تئوری رنگ به‌معنای این دیدگاه است که رنگ‌های یک شیء تا حدی بر اساس روابط با ادراک‌کننده شکل می‌گیرند. از سوی دیگر یک دیدگاه ضدرابطه‌گرایی در مورد رنگ اصرار دارد که رنگ‌ها وابسته به شیء هستند. رابطه‌گرایی و نظریه جامعه‌شناسی در جامعه‌شناسی رابطه‌ای، رابطه‌گرایی اغلب در تضاد با ذات‌گرایی قرار می‌گیرد. درحالی‌که ذات‌گرایی تمایل دارد افراد را موجوداتی خودکفا و قادر به تعامل اجتماعی ببیند، رابطه‌گرایی بر اعمال اجتماعی انسان و زمینه‌های تعاملی و روابط متقابل فرد تأکید می‌کند. | ## جمع‌بندی | گئورگ زیمل از نظر روش‌شناسی یک رابطه‌گرا بود، زیرا بیشتر به تعاملات بین افراد علاقه‌مند بود تا ویژگی‌های جوهری فرد.
موضوع مقاله: رفتارگرایی منطقی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رفتارگرایی منطقی | مقدمه: در فلسفه ذهن، قضیه‌ای است که می‌گوید مفاهیم ذهنی را می‌توان بر اساس مفاهیم رفتاری توضیح داد رفتارگرایی منطقی اولین بار توسط حلقه وین، به‌ویژه رودولف کارناپ مطرح شد. | ## بخش 1: رفتارگرایی منطقی | از دیگر فیلسوفانی که با رفتارگرایی هم‌دل بودند می‌توان به کارل گوستاو همپل، لودویگ ویتگنشتاین و ویلارد کواین اشاره کرد.Hempel, C. نمای کلی به طور کلی رفتارگرایی تحلیلی دیدگاهی است که می‌گوید گزاره‌های مربوط به ذهن، یا به‌طور کلی‌تر، درباره حالات ذهنی، قابل تقلیل به گزاره‌های مربوط به رفتار هستند. | ## بخش 2: رفتارگرایی منطقی | برای مثال یک دوگانه‌انگار جمله «فینبار درد می‌کشد» را به یک حالت ذهنی خصوصی و غیرفیزیکی در ذهن فینبار ارجاع می‌دهد. اما یک رفتارگرا می‌گوید که «فینبار درد می‌کشد» صرفاً به رفتار فینبار یا تمایل او به رفتار به شیوه‌ای خاص اشاره دارد. | ## بخش 3: رفتارگرایی منطقی | بنابراین رفتارگرا ممکن است استدلال کند که اگر فینبار گریه می‌کرده و به‌همین دلیل حالت ذهنی درد به فینبار نسبت داده شده است، آنگاه «فینبار درد می‌کشد» به «فینبار گریه می‌کند» تقلیل می‌یابد. | ## جمع‌بندی | به عبارت دیگر «فینبار درد دارد» همان معنایی را دارد که «فینبار گریه می‌کند» دارد، زیرا از نظر یک رفتارگرا گزاره‌های مربوط به حالات ذهنی صرفاً به رفتار افراد یا تمایل آن‌ها برای نشان دادن رفتاری خاص (در مورد فینبار، رفتار درد) اشاره دارند.
موضوع مقاله: لشکر ۴ تانک گارد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لشکر ۴ تانک گارد | مقدمه: این لشکر دارای بیش از ۱۴ هزار سرباز و ۳۲۰ دستگاه تانک تی-۸۰ است و یکی از زیرمجموعه‌های ارتش یکم تانک گارد و از تشکیلات کلیدی منطقه نظامی مسکو محسوب می‌شود. | ## بخش 1: لشکر ۴ تانک گارد | تمام واحدهای این لشکر و همچنین ستاد آن در نارو-فومینسک، استان مسکو، ۷۰ کیلومتری (۴۳ مایلی) جنوب غربی مسکو مستقر هستند. | ## بخش 2: لشکر ۴ تانک گارد | پیشینه شکل‌گیری این لشکر، به تأسیس سپاه هفدهم تانک ارتش سرخ بازمی‌گردد که در ابتدا در سال ۱۹۴۲ و اندکی پس از آغاز حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در عملیات بارباروسا و در طول جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۱ در استالینگراد تشکیل شد. | ## بخش 3: لشکر ۴ تانک گارد | سپاه هفدهم تانک عملیات رزمی خود را در ۲۶ ژوئن ۱۹۴۲ آغاز کرد و درست قبل از نبرد وورونژ، در غرب ورونژ مستقر شد. | ## جمع‌بندی | این سپاه لقب افتخاری کانتمیروفسکایا را از روی روستای کانتمیروفکا در منطقه کانتمیروفسکی، استان ورونژ، که واحدهای تانک آن، با آتش خود این روستا را از اشغال آلمان آزاد کردند، دریافت کرد.
موضوع مقاله: حادثه سومیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حادثه سومیا | مقدمه: آثار زخم‌های شمشیر سریزاوا کامو هنوز هم در این مکان دیده می‌شود حادثه سومیا یا خشونت در سومیا ، به رفتار خشونت‌آمیز و بی‌نظمی رئیس شینسنگومی، سریزاوا کامو، در ضیافتی در سومیا در شیمابارا، کیوتو در ژوئن ۱۸۶۳ اشاره دارد. | ## بخش 1: حادثه سومیا | «سومیا» یک محل پذیرایی بود که در منطقه تفریحی سابق شیمابارا، کیوتو فعالیت می‌کرد و به عنوان تنها نمونه باقی مانده از چنین معماری، به عنوان یک دارایی فرهنگی مهم ژاپن تعیین شده است. در اواخر دوره ادو، وفاداران و شینسنگومی‌ها به این منطقه رفت و آمد داشتند و همچنین این منطقه محل وقوع «خشونت در سومیا» بود. سامورایی‌هایی مانند کوساکا گنزوی از قلمرو چوشو، سایگو تاکاموری از قلمرو ساتسوما و ساکاموتو ریوما از قلمرو توسا نیز جلسات مخفی خود را در اینجا برگزار می‌کردند و در جلوی ساختمان یک بنای سنگی با کتیبه «سومیا، محل جلسات مخفی بین سامورایی‌های چوشو، کوساکا گنزوی» وجود دارد. شینسنگومی که با خاندان میزوگوچی اختلاف داشت، تصمیم گرفت ضیافتی در سومیا برگزار کند. همین که مهمانی به اوج خود رسید، سریزاوا که الکلی بود از رفتار صاحب سومیا عصبانی شد و شروع به رفتارهای خشونت‌آمیز کرد. | ## بخش 2: حادثه سومیا | آغاز ماجرا ماجرا از زمانی آغاز شد که مقام رسمی قلمرو میناکوچی از مقام رسمی قلمرو آیزو در مورد اعمال ناشایست شینسنگومی در اقامتگاه قلمرو آیزو شکایت کرد. سریزاوا با شنیدن این موضوع، چهار مرد به نام‌های ناگاکورا شینپاچی، سانئوسوکه هارادا، ااینواوئه گنزابورو و کانریوسای تاکدا را به قلمرو میناکوچی فرستاد تا از قلمرو میناکوچی بخواهند افراد درگیر را تحویل دهد. قلمرو میناکوچی از این موضوع شوکه شد، عمیقاً عذرخواهی کرد، نامه عذرخواهی نوشت و موضوع را حل و فصل کرد. با این حال، اگر خبر نوشتن غیرمجاز نامه عذرخواهی توسط کارگزاران به گوش ارباب قلمرو میناکوچی می‌رسید، بسته به شرایط، مقام رسمی قلمرو آیزو نمی‌توانست از مجازات فرار کند؛ بنابراین، آنها درخواست بازگرداندن نامه عذرخواهی از شینسنگومی را کردند. شینسنگومی‌ها پاسخ دادند که اگر مکانی برای ملاقات فراهم کنند، نامه را برمی‌گردانند. | ## بخش 3: حادثه سومیا | سند بدون هیچ مشکلی برگردانده شد، اما همین که ضیافت به اوج خود رسید، سریزاوا کامو مست از موضوعی عصبانی شد و سرانجام به خشم آمد. او با تکان دادن بادبزن آهنی مورد علاقه‌اش، نه تنها سومیا توکوئمون، دستور داد که به مدت هفت روز کار را به حالت تعلیق درآورد و با عصبانیت آنجا را ترک کرد. در ۱۸ سپتامبر همان سال، سریزاوا در ضیافتی که توسط خاندان آیزو در سومیا برگزار شده بود، مست به اقامتگاه یاگی بازگشت و در حالی که خواب بود، توسط گروه کوندو ایسامی مورد حمله قرار گرفت و کشته شد (در همان شب، معشوقه سریزاوا و هیرایاما گورو که با او بودند نیز کشته شدند. سومیا در سال ۱۶۴۱ تأسیس شد و تنها ساختمان باقی مانده از یک آگیا است که توسط دولت به عنوان یک دارایی فرهنگی مهم تعیین شده است. | ## جمع‌بندی | این ساختمان که هنوز جای زخم‌های شمشیر زیادی بر روی خود دارد و در بین طرفداران شینسنگومی بسیار مشهور است.
موضوع مقاله: ایالت آناتولی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایالت آناتولی | مقدمه: پایتخت آن ابتدا آنکارا در مرکز آناتولی بود، اما پس از آن به کوتاهیه در غرب آناتولی منتقل شد. | ## بخش 1: ایالت آناتولی | تشکیل ایالت آناتولی به سال ۱۳۹۳ میلادی نسبت داده می‌شود که سلطان بایزید یکم (حکمرانی بین ۱۳۸۹–۱۴۰۲) در دوران غیبت خود در اروپا به دلیل مبارزه با میرچا یکم والاشیا، کارا تیمورتاش را به عنوان بیگلربیگ (فرماندار ارشد) و نایب‌الملک در آناتولی منصوب کرد. | ## بخش 2: ایالت آناتولی | ایالت آناتولی در ابتدا با عنوان استان و ولایت شناخته می‌شد و تنها پس از سال ۱۵۹۱ میلادی بود که اصطلاح ایالت برای آن به کار رفت و دومین استانی بود که پس از ایالت روملیا تشکیل شد و به همین ترتیب در سلسله مراتب استان‌های امپراتوری جای گرفت. | ## بخش 3: ایالت آناتولی | پایتخت اولیهٔ این استان آنکارا بود، اما در اواخر قرن پانزدهم، پایتخت به کوتاهیه منتقل شد. | ## جمع‌بندی | به عنوان بخشی از اصلاحات تنظیمات در سال ۱۸۴۱، ایالت آناتولی منحل و به استان‌های کوچک‌تری تقسیم شد؛ اگرچه محققان مختلف تاریخ‌های متفاوتی را از اوایل ۱۸۳۲ تا اواخر ۱۸۶۴ برای انحلال ذکر می‌کنند.