موضوع مقاله: ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم | مقدمه: این ارتش که در آستانه جنگ یک نیروی کوچک و عمدتاً پادگانی بود، در طی کمتر از چهار سال به یک نیروی رزمی جهانی با بیش از ۸ میلیون نفر پرسنل تبدیل شد که به طور همزمان در جبهه‌های اروپا، آفریقا و آسیا-اقیانوسیه می‌جنگید.Ambrose, Stephen E. | ## بخش 1: ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم | تحول ارتش آمریکا از یک نیروی منزوی به یک فاتح جهانی، نه تنها نتیجه قدرت صنعتی عظیم این کشور، بلکه حاصل رهبری استراتژیک، دکترین نظامی منعطف و بسیج بی‌سابقه نیروی انسانی بود. با این حال، این دوران با چالش‌های اجتماعی عمیقی مانند تفکیک نژادی در صفوف خود نیز همراه بود که تناقضی آشکار با اهداف اعلام‌شده جنگ علیه استبداد و نژادپرستی داشت. وضعیت پیش از جنگ در سال‌های میان دو جنگ جهانی (دوره میان‌جنگ)، ارتش آمریکا به دلیل سیاست انزواگرایی حاکم بر کشور، به شدت کوچک، کم‌بودجه و از نظر تجهیزات، قدیمی بود. در سال ۱۹۳۹، کل ارتش شامل نیروهای هوایی (که در آن زمان بخشی از ارتش بود) کمتر از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر پرسنل داشت و از نظر اندازه در رتبه نوزدهم جهان قرار داشت.Atkinson, Rick. دکترین نظامی آن عمدتاً بر دفاع ساحلی متمرکز بود و تجربه کمی در عملیات‌های بزرگ و ترکیبی داشت. بسیج و تحول ورود ایالات متحده به جنگ پس از حمله به پرل هاربر در دسامبر ۱۹۴۱، بزرگترین بسیج نظامی و صنعتی تاریخ این کشور را کلید زد. او با کارآمدی فوق‌العاده، کنگره را برای تأمین بودجه متقاعد کرد، ساختار فرماندهی را مدرن‌سازی نمود و فرماندهان کلیدی مانند دوایت آیزنهاور، عمر بردلی و جرج پتن را شناسایی و به کار گمارد.Atkinson, Rick. | ## بخش 2: ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم | تحت رهبری او، دکترین ارتش از اتکای صرف به پیاده‌نظام به یک رویکرد جنگی ترکیبی (Combined Arms) تغییر یافت که بر هماهنگی نزدیک بین پیاده‌نظام، زرهی، توپخانه و پشتیبانی هوایی تأکید داشت. این افراد که به جی‌آی (G.I.) مشهور بودند، در مراکز آموزشی گسترده‌ای در سراسر کشور تحت آموزش‌های فشرده نظامی قرار گرفتند تا برای جنگ در شرایط اقلیمی کاملاً متفاوت، از بیابان‌های آفریقا تا جنگل‌های اقیانوس آرام، آماده شوند.Ambrose, Stephen E. جبهه‌های اصلی نبرد ارتش آمریکا در دو جبهه اصلی و کاملاً متفاوت جنگید: جبهه اروپا و شمال آفریقا پس از ورود به جنگ، استراتژی اصلی متفقین "اول اروپا" بود. اولین عملیات بزرگ ارتش آمریکا در عملیات مشعل (حمله به شمال آفریقا) در نوامبر ۱۹۴۲ رقم خورد. در ادامه، نیروهای آمریکایی در حمله متفقین به سیسیل و کارزار دشوار ایتالیا شرکت کردند. نقطه اوج حضور ارتش در اروپا، نبرد نرماندی (عملیات آورلرد) در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ بود که بزرگترین عملیات آبی-خاکی تاریخ محسوب می‌شود. جبهه اقیانوس آرام جنگ در اقیانوس آرام تحت فرماندهی ژنرال داگلاس مک‌آرتور، ماهیتی کاملاً متفاوت داشت. | ## بخش 3: ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم | این جبهه عمدتاً شامل نبردهای جزیره‌ای در شرایط آب و هوایی سخت و در برابر دشمنی مصمم بود. ارتش در کارزارهای مهمی مانند نبرد گوادال‌کانال، نبردهای جنگ گینه نو، بازپس‌گیری فیلیپین در نبرد بزرگ فیلیپین و نبرد اوکیناوا شرکت داشت. این نبردها به دلیل مقاومت سرسختانه ژاپنی‌ها و شرایط جغرافیایی، تلفات بسیار سنگینی داشتند. تجهیزات و جنبه‌های اجتماعی موفقیت ارتش آمریکا به شدت به برتری لجستیکی و صنعتی آن وابسته بود. سربازان آفریقایی-آمریکایی عمدتاً در واحدهای جداگانه و اغلب در نقش‌های پشتیبانی خدمت می‌کردند، اگرچه واحدهای رزمی مانند لشکر ۹۲ پیاده‌نظام نیز در ایتالیا جنگیدند. این سازمان از یک نیروی کوچک داخلی به یک قدرت نظامی جهانی تبدیل شده بود که پایگاه‌های دائمی در سراسر جهان داشت و آماده رویارویی با چالش‌های جنگ سرد بود. | ## جمع‌بندی | تجربه جنگ جهانی دوم، ساختار، دکترین و جایگاه ارتش آمریکا را برای همیشه تغییر داد و آن را به یکی از پایه‌های اصلی نظم نوین جهانی پس از جنگ تبدیل کرد.