موضوع مقاله: بدن مسیح مرده در گور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بدن مسیح مرده در گور | مقدمه: کونست‌موزیوم بازل بدن مسیح مرده در گور, که گاهی به مسیح مرده' نیز شناخته می‌شود، یک نقاشی روغن و تمپر بر روی چوب نمدار است که توسط هنرمند و چاپگر آلمانی هانس هولبین جوانتر بین سال‌های ۱۵۲۰ تا ۱۵۲۲ خلق شده است. | ## بخش 1: بدن مسیح مرده در گور | اندازه این اثر ۳۰٫۵ سانتی‌متر در ۲۰۰ سانتی‌متر است و در موزه هنر بازل نگهداری می‌شود. این نقاشی نمایی به اندازه واقعی و گروتسک از بدن کشیده و به‌طور غیرطبیعی لاغر عیسی را نشان می‌دهد که در قبرش دراز کشیده است. هولبین پسر مرده خدا را نشان می‌دهد که پس از تحمل سرنوشت یک انسان عادی به این حالت درآمده است. و این واقعیت که چهره، دست‌ها و پاهای مسیح، همچنین زخم‌های روی تنه‌اش، به‌عنوان گوشت مرده واقعی در مراحل اولیه پوسیدگی به تصویر کشیده شده‌اند، قابل توجه است. در بحث دربارهٔ استفاده هنرمند از واقع‌گرایی بی‌رحمانه، تاریخ‌نگاران هنر، اسکار باتشمان و پاسکال گرینر اشاره کردند که انگشت میانی بلند شده و کشیده مسیح به‌نظر می‌رسد که «به سمت بیننده دراز می‌شود»، در حالی که رشته‌های موی او «به‌گونه‌ای به نظر می‌رسند که از سطح نقاشی بیرون می‌زنند». پدرش، هانس هولبین پدر، او را به دیدن ماتیاس گرونوالد و محراب ایزنهایم در ایزنهایم، شهری که پدر نیز تعدادی سفارش از بیمارستان محلی دریافت کرده بود، برد. | ## بخش 2: بدن مسیح مرده در گور | این اثر با توجه به سنت‌های مذهبی دهه ۱۵۲۰ طراحی شده بود و هدف آن برانگیختن تقوا بود و از نیات گرونوالد پیروی می‌کرد، که در محراب خود سعی داشت احساسات گناه و همدردی را در بیننده القا کند. پیشنهادهای مختلفی ارائه شده است، از جمله اینکه ممکن است به‌عنوان پرده برای یک محراب، یک اثر مستقل، یا زینتی برای یک قبر باشد. این نقاشی توسط بونیفاسیوس آمر باخ سفارش داده شده است، که همچنین توسط هانس هولبین به تصویر کشیده شده است. پس از آن، این اثر در کابینه آمر باخ قرار گرفت، جایی که به‌عنوان «تصویری از یک مرد مرده اثر ه. طبق افسانه، هولبین از بدنی که از راین بازیابی شده بود به‌عنوان مدل برای این اثر استفاده کرده است. «اینکه آیا این حقیقت دارد یا نه، شکی نیست که او تلاش کرده تا کاملاً قانع‌کننده باشد.»مویل، فرانسی، نقاش پادشاه: زندگی و زمانه هانس هولبین, نیویورک: انتشارات آبرامز، ۲۰۲۱، ص. | ## بخش 3: بدن مسیح مرده در گور | در سال ۱۸۶۷، همسرش مجبور شد او را از کنار این پنل دور کند تا مبادا تسلط آن بر او باعث بروز یک حمله صرع شود.بتسچمان و گرینر، ۸۹. داستایفسکی در هولبین یک انگیزه مشابه با یکی از دغدغه‌های ادبی اصلی خود می‌بیند: آرزوی دیندارانه برای مواجهه با ایمان مسیحی در برابر هر چیزی که آن را نفی می‌کند، در این مورد قوانین طبیعت و واقعیت تلخ مرگ. در رمان ابله که در سال ۱۸۶۹ نوشته شده، شخصیت پرنس میشکین پس از دیدن یک نسخه از نقاشی در خانه روگوزین، اعلام می‌کند که این اثر قدرت دارد تا بیننده را از ایمانش دور کند.Meyers, 136–147. شخصیت ایپولیت ترنتیف، که یک مدافع بیانگر از آتئیسم و نیهیلیسم است و خود در آستانه مرگ قرار دارد، در مورد این نقاشی بحث فلسفی طولانی‌ای را انجام می‌دهد و ادعا می‌کند که این اثر پیروزی 'طبیعت کور' بر همه چیز، حتی بر کامل‌ترین و زیباترین موجودات را نشان می‌دهد.فرانک، جوزف (۲۰۱۰). اثر چشمان و دهان باز توصیف شده است که به نظر می‌رسد میشل آنفری، منتقد هنری، این احساس را ایجاد می‌کند که «بیننده می‌بیند که مسیح می‌بیند: او ممکن است همچنین آنچه را که مرگ برای او در نظر دارد، درک کند، زیرا او به آسمان خیره شده است، در حالی که روحش احتمالاً در آنجا حاضر است. | ## جمع‌بندی | ویرایش اصلاح شده و توسعه یافته، لندن: کتاب‌های واکنش، ۲۰۱۴.شابک 978-1-78023-171-6.