aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: آنا ماریا رومرو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنا ماریا رومرو | مقدمه: آنا ماریا رومرو د کامپرو (۲۹ ژوئن ۱۹۴۱ – ۲۶ اکتبر ۲۰۱۰) روزنامه‌نگار، نویسنده، فعال و یکی از چهره‌های تأثیرگذار بولیوی بود. | ## بخش 1: آنا ماریا رومرو | آنا ماریا رومرو زندگی خود را وقف ترویج دموکراسی و حقوق بشر، به ویژه برای افراد محروم در جامعه بولیوی، کرد. خانواده و سال‌های اولیه زندگی آنا ماریا رومرو د کامپرو در لاپاز (بولیوی) در خانواده‌ای متوسط و با ایده‌های لیبرال به دنیا آمد. او به نام آنا ماریا د لاس نیوس (آنا ماریا برف‌ها) تعمید یافت، به دلیل برف‌طوفانی غیرمعمول که در روز تولدش رخ داد. با این حال، در طول زندگی و فعالیت‌های عمومی‌اش از نام‌های مختلفی استفاده می‌کرد که آنها را این‌گونه توضیح می‌داد: آنا ماریا رومرو، نام اصلی‌اش؛ آنا ماریا رومرو د کامپرو، نام پس از ازدواج و نامی که در کارت هویت او ثبت شده بود؛ آنا ماریا کامپرو، نام ژورنالیستی او؛ و آنامار، نام مستعارش.Baudoin, Magela. بخشی از دوران کودکی آنا ماریا رومرو د کامپرو همراه با خواهر و برادرانش تحت مراقبت مادربزرگ پدری‌اش سپری شد. مادربزرگی که شخصیت قوی، استقامت و انضباط شدید او تأثیر عمیقی بر تربیت آنا ماریا گذاشت. در عین حال، دوران کودکی او به شدت تحت تأثیر فراز و نشیب‌های سیاسی بولیوی قرار گرفت. | ## بخش 2: آنا ماریا رومرو | پدرش، گونزالو رومرو، یکی از چهره‌های برجسته حزب فالانژ سوسیالیست بولیوی (FSB) بود؛ جنبشی سیاسی که پس از انقلاب آوریل ۱۹۵۲ به اپوزیسیون پیوست و تحت آزار و اذیت سیاسی رژیم حاکم قرار گرفت. خانواده پدری آنا ماریا رومرو د کامپرو از شهر سینتی در منطقه‌ای روستایی در جنوب بولیوی بودند. او در دوران کودکی بارها به آنجا سفر می‌کرد و به‌دلیل زیبایی‌های طبیعی آن منطقه، علاقه داشت این خاطرات را یادآوری کند. آنا ماریا رومرو د کامپرو تحصیلات خود را در مدرسه قلب مقدس در شهر لاپاز و مدرسه کاتولیک ایرلندی در کوچابامبا گذراند. آنا ماریا با باورهای محکم و جذابیت بسیار، مهارت‌های رهبری خود را از دوران دانشجویی نشان داد. او بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ به‌عنوان رئیس مرکز دانشجویی روزنامه‌نگاری دانشگاه کاتولیک انتخاب شد. او همواره از همسرش به‌عنوان فردی خودساخته یاد می‌کرد که از زمان خود جلوتر بود و او را در رشد حرفه‌ای و فکری‌اش حمایت می‌کرد. | ## بخش 3: آنا ماریا رومرو | او موفق شد حرفه‌ای برجسته در روزنامه‌نگاری ایجاد کند و در عرصه‌های عمومی درخشان ظاهر شود، حتی در دوره‌ای که این فعالیت‌ها عمدتاً توسط مردان انجام می‌شد. تحصیلات دانشگاهی و روزنامه‌نگاری آنا ماریا رومرو د کامپرو از کودکی خواننده‌ای مشتاق بود و در کتابخانه بزرگ خانواده پدری خود که شامل آثاری در زمینه‌های ادبیات، سیاست و فلسفه بود، به مطالعه می‌پرداخت. محیط خانوادگی و تشویق عموی او، کارلوس رومرو، که وکیل و روزنامه‌نگار بود، الهام‌بخش او برای آغاز حرفه روزنامه‌نگاری شد. آنا ماریا رومرو د کامپرو به مدت سه دهه در عرصه روزنامه‌نگاری فعالیت کرد و در طول حرفه خود مسئولیت‌ها و موقعیت‌های متنوعی را بر عهده داشت. او به‌عنوان خبرنگار، ستون‌نویس و خبرنگار بین‌المللی در بولیوی و خارج از کشور فعالیت می‌کرد. | ## جمع‌بندی | بعداً در سال ۱۹۸۵ دوره‌هایی در زمینه الهیات در دانشگاه جرج‌تاون واقع در واشنگتن دی‌سی ایالات متحده گذراند.
موضوع مقاله: غار تیتو بوستیو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # غار تیتو بوستیو | مقدمه: غار تیتو بوستیو یک پناهگاه صخره ای ماقبل تاریخ است که در نزدیکی شهر کوچک ریبادسلا، در منطقه خودمختار آستوریاس در اسپانیا واقع شده است. | ## بخش 1: غار تیتو بوستیو | این غار پیش از ۱۰۰۰۰ سال قبل از میلاد توسط انسان‌تباران (کرومانیون‌ها) قابل سکونت شده بود. به دلیل ریزش صخره، ورودی اولیه غار هزاران سال پیش مهر و موم شد که امکان نگهداری اشیا، ابزار و نقاشی‌های دیواری کشف شده در سال ۱۹۶۸ را فراهم کرد. بر اساس این اکتشاف، اشیاء یافت شده در غار به دوره فرهنگ مگدالن در دوران پارینه سنگی فوقانی می‌رسند و حتی پیش از آن غار مسکونی بوده. | ## بخش 2: غار تیتو بوستیو | غار تیتو بوستیو به عنوان بخشی از غار آلتامیرا و هنر غار پارینه سنگی شمال اسپانیا در فهرست میراث جهانی قرار گرفته است و دارای ۱۲ نقاشی پیش از تاریخ است که آن را به یکی از کامل‌ترین نمونه‌های هنر پیش از تاریخ در شمال اسپانیا بدل می‌کند. قدیمی‌ترین این نقاشی‌ها پیکره‌های انسان را نشان می‌دهد و حدود ۳۳۰۰۰ سال قدمت دارد، و توسط تاریخ‌گذاری رادیوکربن تعیین شده است. برخی از دانشمندان بر این باورند که می‌تواند توسط نئاندرتال‌ها ساخته شده باشد، اگرچه این نظریه اثبات نشده است. | ## بخش 3: غار تیتو بوستیو | برخی از نقاشی‌ها نشان دهنده حیوانات هستند: اسب، گوزن، مرال و حتی حیوان دریایی (احتمالا یک نهنگ) و اعتقاد بر این است که آنها نوعی هدف آیینی برای بهبود شکار خود داشتند. | ## جمع‌بندی | همچنین شکلی وجود دارد که نشان دهنده اندام تناسلی زنانه است و اعتقاد بر این است که قصد اشاره به باروری را داشته است.
موضوع مقاله: هانا باریسیه‌ویچ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هانا باریسیه‌ویچ | مقدمه: هانا آداموونا باریسیه‌ویچ (؛ – ) کشاورز و یک زن ابرصدساله اهل بلاروس و مسن‌ترین زن بلاروسی بود که نامش در کتاب رکوردهای جهانی گینس ثبت نشده بود. | ## بخش 1: هانا باریسیه‌ویچ | اوایل زندگی هانا باریسیه‌ویچ در روستای بودا در نزدیکی چروین در یک خانواده دهقانی متشکل از آدام نوویتسکی و همسر دومش ژوزفا به دنیا آمد. هنگامی که هانا باریسیه‌ویچ کودک بود، خانواده او به استاری کوژگزین (در منطقه بیرازینو کنونی) نقل مکان کردند. هانا باریسیه‌ویچ به مدرسه نرفت و نمی‌توانست بنویسد یا بخواند: در طول جنگ جهانی اول برادر ناتنی بزرگتر هانا باریسیه‌ویچ (پسر آدام نوویتسکی از ازدواج اولش) در جبهه کشته شد. هانا در سال ۱۹۱۷، در سن ۲۹ سالگی، با ایپالیت باریسیه‌ویچ یکی از اعضای سلساویت ازدواج کرد. او هفت فرزند به دنیا آورد که چهار نفر از آنها در اوایل کودکی فوت کردند و تنها نینا، والانسینا و یوجین به بلوغ رسیدند. در سال ۱۹۳۷ شوهرش که مقامات شوروی او را دشمن مردم می‌دانستند دستگیر و به سیبری تبعید شد. هانا باریسیه‌ویچ در مصاحبه‌ها به ندرت در مورد او صحبت کرد و فقط اشاره کرد که او را بخشیده است. | ## بخش 2: هانا باریسیه‌ویچ | در طول دوره کشاورزی اشتراکی اجباری، هانا باریسیه‌ویچ در یک کلخوز در استاری کوژگزین مشغول به کار شد و تا زمان بازنشستگی خود در آنجا کار کرد. استاری کوژگزین، جایی که او زندگی می‌کرد، توسط اشغالگران آلمانی در سال ۱۹۴۱ مورد تهاجم قرار گرفت، اما مدت کوتاهی پس از آن روستا توسط واحدهای پارتیزان بازپس گرفته شد. او در ۲۳ فوریه ۲۰۰۷ درگذشت و سه فرزند، سیزده نوه، چهار نتیجه و چهار نبیره از خود به جای گذاشت. هنگامی که او می‌خواست گذرنامه خود را تعویض کند، توجه مقامات به سن درخواست‌کننده - ۱۱۵ - جلب شد و در ابتدا تصور کردند اشتباهی رخ داده است. قبل از انتشار کتاب رکوردهای جهانی گینس در سال ۲۰۰۷، کشور بلاروس نامزدی هانا باریسیه‌ویچ را به عنوان رکورددار طول عمر مطرح کرد، اما این شهروند بلاروس از فهرست کنار گذاشته شد. دلیل این امر تردید سردبیران متاب بود که به اسناد منتشر شده در اتحاد جماهیر شوروی سابق اعتماد نداشتند. در سال ۲۰۰۷، دارنده رکورد رسمی طول عمر یک فرد ۱۱۴ ساله ساکن ژاپن بود، در حالی که هانا باریسیه‌ویچ در آن زمان ۱۱۸ سال داشت. | ## بخش 3: هانا باریسیه‌ویچ | در سال ۲۰۰۷، نام هانا باریسیه‌ویچ به عنوان رکورددار طول عمر در کتاب رکوردهای روسیه، کشورهای مستقل مشترک‌المنافع و کشورهای بالتیک مشهور به «Diwo» ثبت شد. هانا باریسیه‌ویچ دلیل طول عمر خود را به شخصیت آرام و رویکرد فلسفی او به زندگی نسبت داد. او از مشکلات و سختی‌های زندگی شکایت نکرد و اطمینان داد که چیزهای خوبی هم در زندگی او وجود داشته است. او غذای معمولی دهقانی را مصرف می‌کرد، همان‌طور که در مصاحبه‌ها می‌گفت: پوست خوک، سیب زمینی، شیر، تخم مرغ، خامه، کره و سبزیجات باغش. او سیگار نمی‌کشید، به میزان متوسطی الکل مصرف می‌کرد و ادعا می‌کرد که هرگز در زندگی خود مست نشده است. | ## جمع‌بندی | هانا باریسیویچ در مصاحبه‌ها، اعتقادش را به کلیسای لاتین اعلام کرد و از اینکه به دلیل کهولت سن نتوانسته در کلیسا شرکت کند، ابراز تاسف کرد.
موضوع مقاله: کلیسای جامع مسیح، نیوکاسل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای جامع مسیح، نیوکاسل | مقدمه: کلیسای جامع مسیح پادشاه که به نام کلیسای جامع مسیح نیز شناخته می‌شود یک کلیسای جامع انگلیسی در نیوکاسل، نیو ساوت ولز است. | ## بخش 1: کلیسای جامع مسیح، نیوکاسل | ساختمان آن توسط جان هوربوری هانت به سبک احیای گوتیک طراحی شده، بر روی تپه‌ای در انتهای شرقی شهر و در حومه‌ای به نام «دی هیل» واقع شده است. دین کنونی، خانم بسیار محترم کاترین باویر (رئیس سابق پارش کاردیف)، در تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۱۷ منصوب شد. | ## بخش 2: کلیسای جامع مسیح، نیوکاسل | برخلاف ساخت سریع کلیسای مسیح، ساخت کلیسای جامع مسیح یک فرایند طولانی و پیچیده بود؛ دقیقاً یکصد سال از آغاز ساخت تا تقدیس آن طول کشید. جان هوربوری هانت معمار اصلی این پروژه بود و سایر معماران برجسته نیوکاسل نیز در طراحی آن مشارکت داشتند. | ## بخش 3: کلیسای جامع مسیح، نیوکاسل | اولین کلیسای شناخته شده در این محل به دستور فرماندار لاچلان مک کواری ساخته شد تا خدماتی برای مقامات مدنی و نظامی و محکومانی که در آنجا مستقر بودند، ارائه دهد. پس از بسته شدن جزیره نورفولک به عنوان یک محل penal در سال ۱۸۱۴، جمعیت نیوکاسل افزایش یافته بود که این نیاز را ضروری‌تر می‌کرد. | ## جمع‌بندی | مدرسه کلیسای مسیح، اولین مدرسه در نیوکاسل، از نیمه سال ۱۸۱۸ تا اوایل دهه ۱۸۳۰ از اتاقک کلیسا فعالیت می‌کرد.
موضوع مقاله: اما دیدلیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اما دیدلیک | مقدمه: اما دیدلِیک (؛ – ) یک زن سیاه‌پوست ابرصدساله و کهنه‌سرباز اهل ایالات متحده آمریکا بود که در سپاه زنان نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و برندهٔ جوایزی همچون مدال کمپین آمریکایی و مدال پیروزی جنگ جهانی دوم شد. | ## بخش 1: اما دیدلیک | در سن جوانی، دیدلیک و خانواده‌اش به کنتاکی نقل مکان کردند، و در همین ایالت بود که او در سال ۱۹۲۲ با یک معدنچی زغال‌سنگ ازدواج کرد و بعدها در آنجا ماند تا خانواده‌اش را بزرگ کند. شغل دیدلیک در سال ۱۹۴۳، زمانی که ۳۸ سال داشت و مادر پنج فرزند بود، در سپاه کمکی زنان در نیروی زمینی (WAAC) ثبت نام کرد. او به سن آنتونیو اکسپرس نیوز گفت که به نیروی زمینی پیوست زیرا «می‌خواست کارهای متفاوتی انجام دهد.» او در همان ایالت به عنوان سرباز و راننده خدمت می‌کرد. دیدلیک برای خدماتش در جنگ جهانی دوم مدال خدمات سپاه زنان در نیروی زمینی، مدال کمپین آمریکایی و مدال پیروزی جنگ جهانی دوم را دریافت کرد. دوران پس از خدمت پس از ترک خدمت، دیدلیک و خانواده‌اش به دیترویت در ایالت میشیگان نقل مکان کردند، و او تا زمان مرگش در آنجا زندگی کرد. | ## بخش 2: اما دیدلیک | اندکی پس از نقل مکان به دیترویت، دیدلیک به بخش محلی انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان پیوست. در سال ۱۹۶۳، او در کنار مارتین لوتر کینگ جونیور در راه‌پیمایی به سوی واشینگتن برای کار و آزادی حضور یافت. در سال ۲۰۱۳، دیدلیک جایزه یک عمر دستاورد جیمز ولدون جانسون را در پنجاه و هشتمین شام سالانه صندوق آزادی دیترویت توسط انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان دریافت کرد. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۵، دیدلیک در ۱۱۱ سالگی، در یک سفر افتخاری که شامل دیدار با رئیس‌جمهور باراک اوباما و بازدید از چندین بنای تاریخی، از جمله بنای یادبود زنان در خدمت نظامی برای آمریکا در آرامستان ملی آرلینگتون بود، از واشینگتن، دی.سی. این سفر توسط «تالونز آوت آنر فلایت»، بخشی از سازمان غیرانتفاعی شبکه پرواز افتخاری سازماندهی و تأمین مالی شد. | ## بخش 3: اما دیدلیک | در جلسه دیدار با باراک اوباما در دفتر بیضی، دیدلیک روی صندلی چرخدار خود در همان نقطه ای که رهبران خارجی هنگام ملاقات با رئیس‌جمهور در کاخ سفید می‌نشینند، نشست. پرزیدنت اوباما از دیدلیک به خاطر خدمات «پیشگامانه» او به عنوان یکی از کهنه‌سربازان زن سیاه‌پوست آمریکایی که به انسجام بیشتر ارتش ایالات متحده کمک کرد، تمجید نمود. دیدلیک طول عمر زیاد خود را به رژیم غذایی با مقدار زیادی میوه و سبزیجات نسبت داد. در ۱۹ اوت، باراک اوباما بیانیه زیر را برای گرامیداشت مرگ دیدلیک صادر کرد: اِما دیدلِیک با سربلندی و افتخار به کشورش خدمت کرد، یک پیشگام واقعی برای نسل‌های آمریکایی که برای کشورشان فداکاری‌های زیادی کرده‌اند. من متواضع و سپاسگزار بودم که ماه گذشته به اما در کاخ سفید خوش آمد گفتم، و میشل و من عمیق‌ترین تسلیت‌های خود را به خانواده، دوستان، و همه کسانی که او در طول زندگی طولانی و اساساً آمریکایی‌اش الهام‌بخش بود، ارسال می‌کنیم. | ## جمع‌بندی | با مرگ دیدلیک، فرانک لوینگستون قدیمی‌ترین کهنه سرباز شناخته شده جنگ جهانی دوم شد.
موضوع مقاله: لیلا دنمارک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لیلا دنمارک | مقدمه: او تا زمان بازنشستگی در ماه مه ۲۰۰۱ در سن ۱۰۳ سالگی پس از ۷۳ سال فعالیت پزشکی، مسن‌ترین پزشک متخصص اطفال جهان بود. | ## بخش 1: لیلا دنمارک | دِنمارک یکی از توسعه‌دهندگان واکسن سیاه‌سرفه، یکی از معدود افراد ابرصدساله در تاریخ بود که به دلایلی غیر از طول عمر زیاد شهرت یافت. در حوالی زمان بازنشستگی، دِنمارک در حال درمان نوه‌ها و نتیجه‌های نخستین بیماران خود بود. دوران اولیه زندگی و تحصیل لیلا آلیس داتری، زادهٔ پورتال در ایالت جورجیا، سومین فرزند از ۱۲ فرزند اِلربی و آلیس کورنلیا (هندریکس) داتری بود. زمانی که نامزدش جان یوستاس دنمارک توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا به جاوه در هند شرقی هلند فرستاده شد، او تصمیم گرفت در دانشکده پزشکی تحصیل کند، زیرا هیچ‌یک از همسریان این فرستادگان اجازه نداشت آنان را در آن پُست همراهی کند. داتری تنها زنی بود که در سال ۱۹۲۸ در کلاس فارغ التحصیلان دانشکده پزشکی جورجیا در آگوستا جای داشت و سومین زنی بود که با مدرک پزشکی از این مدرسه فارغ‌التحصیل شد. جان یوستاس دنمارک از مأموریت خارج از کشور خود بازگشته بود و لیلا در ۱۱ ژوئن ۱۹۲۸، بلافاصله پس از دریافت مدرک پزشکی خود، با نامزدش ازدواج کردند.[۶] آنها در ۱۹ نوامبر ۱۹۳۰ با هم صاحب دختری به نام مری شدند. | ## بخش 2: لیلا دنمارک | او همچنین یک مطب خصوصی راه‌اندازی کرد و بیماران را در یک کلینیکی در منزلش ویزیت می‌کرد. در سال ۱۹۳۵، او یکی از کارکنان فهرست شده در کلینیک نوزادان کلیسای پرزبیتریان در آتلانتا بود، در حالی که در بیمارستان گریدی هم خدمت می‌کرد و یک مطب خصوصی هم داشت. او از دهه ۱۹۳۰ و به ویژه از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۴ پژوهش‌هایی را در زمینه تشخیص، درمان و واکسن سیاه‌سرفه انجام داد که در آن زمان اغلب منجر به مرگ کودکان می‌شد. دنمارک در کتاب خود هر کودکی باید شانس داشته باشد (۱۹۷۱) نظرات خود را در مورد تربیت کودک مورد بحث قرار داد. او در میان نخستین پزشکانی بود که به سیگار کشیدن بزرگسالان در اطراف کودکان و زنان باردار که از مواد مخدر استفاده می‌کردند اعتراض می‌کرد. او همچنین توصیه کرد که کودکان و بزرگسالان به جای نوشیدن آب‌میوه، میوه تازه بخورند و از میان نوشیدنی‌ها تنها آب بنوشند."Dr. | ## بخش 3: لیلا دنمارک | دوران بعدی زندگی او کتاب دومی را با همکاری مادیا بومن با عنوان دکتر دنمارک چنین می‌گوید!: توصیه‌هایی برای مادران از جانب باتجربه‌ترین پزشک اطفال آمریکا منتشر مرد که در سال ۲۰۰۲ نوشته شده است. دنمارک بعداً در سال ۲۰۰۲ بازنشسته شد زیرا بینایی او برای کارهای دقیق مانند معاینه گلو کودکان بسیار ضعیف شده بود. دنمارک در ۱ فوریه ۲۰۰۸ تولد ۱۱۰ سالگی خود را جشن گرفت و تبدیل به یک ابرصدساله شد. به گفته هاچرسون، سلامتی دنمارک در پاییز ۲۰۰۸ به شدت رو به وخامت گذاشت، اما بعداً با نزدیک شدن به تولد ۱۱۱ سالگی خود بهبود یافت. او یکی از معدود افراد ابرصدساله ای بود که به دلیل چیزی غیر از طول عمرش شهرت یافت. | ## جمع‌بندی | یک دبیرستان جدید در شهرستان فورسایت، جورجیا که در سال‌های ۲۰۱۶–۲۰۱۸ ساخته شده است، در نزدیکی خانه سابق او قرار دارد و به افتخار او «دنمارک» نامگذاری شده است.
موضوع مقاله: دایان کرامپ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دایان کرامپ | مقدمه: کرامپ نخستین زنی بود که در یک مسابقه شرط‌بندی مشترک اسب‌دوانی در ایالات متحده آمریکا رقابت کرد. | ## بخش 1: دایان کرامپ | شرکت او در این رویداد به قدری مناقشه برانگیز بود که او نیاز به اسکورت کامل پلیس در میان جمعیت در «پیست مسابقه پارک هایالیا» در فلوریدا داشت. کرامپ برای مدت کوتاهی در سال ۱۹۸۵ بازنشسته شد تا مربی اسب شود، اما دوباره به سوارکاری بازگشت و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۹۹ یک چابک‌سوار بود. کرامپ علیرغم زندگی در منطقه ای تقریباً خالی از حضور اسب‌ها، علاقه فراوانی از دوران کودکی به اسب‌ها داشت. او عشق خود را به اسب‌ها از طریق دیدن عکس کتاب‌ها و تصاویر هنری دامن زد و به این اشتیاق و عشق را در درون زنده نگه داشت. خانوادهٔ او در سال‌های پیش از نوجوانی‌اش به اولدزمار، فلوریدا نقل مکان کردند و او در ۱۳ سالگی اسب‌سواری را با رفتن به کلاس‌های سوارکاری آغاز کرد. | ## بخش 2: دایان کرامپ | او به پدر و مادرش التماس کرد و یک برنامه دقیق در انجام مشاغل عجیب و غریب در اینجا و آنجا برای خود ایجاد کرد تا بتواند پول لازم برای خرید نخستین اسب خود را جور کند. جراحات در ۱ فوریه ۱۹۸۹، کرامپ در اثر یک سانحهٔ سوارکاری دچار شکستگی پا، مچ پا و دنده شد و ده روز در بیمارستان بستری گشت. پس از بستری شدن در بیمارستان، پزشکان به او گفتند که دیگر هرگز نمی‌تواند سوارکاری شود. کرامپ در دوران حرفه‌ای خود به‌عنوان چابک‌سوار آسیب‌های متعددی داشت، اما این آسیب بسیار سخت و تهدیدکننده سلامت جسمانی او بود. پس از این مصدومیت، کرامپ زمان زیادی را صرف بهبودی خود کرد و در نهایت دوباره به سوی سوارکاری برگشت؛ اگرچه تمام آسیب‌هایی که در طول سال‌ها تجمیع شده بود سرانجام اثر خود را بر سلامت وی گذاشت و او مجبور شد در سال ۱۹۹۹ به‌طور دائمی از سوارکاری بازنشسته شود و تنها به تربیت اسب بپردازد. | ## بخش 3: دایان کرامپ | پس از بازنشستگی هنگامی که کرامپ برای مدتی در سال ۱۹۸۵ بازنشسته شد و از سال ۱۹۹۱ به‌طور مداوم شروع به فعالیت کرد، به عنوان مربی برای یک اصطبل کوچک اسب در مرکز آموزشی میدلبورگ در ویرجینیا کار کرد. در سال ۲۰۲۰، بیوگرافی دایان کرامپ: زندگی پیشگامان اسب‌دوانی، اثر مارک شریگر، توسط انتشارات لیون منتشر شد. در سال ۱۹۸۵ او نخستین مرخصی موقتی خود را از سوارکاری تجربه کرد تا مدتی در یک مکان ثابت ساکن شود چرا که دختر کوچکش در آن زمان در آستانه شروع دوران ابتدایی مدرسه بود. | ## جمع‌بندی | در این زمان او به عنوان یک مربی اسب برای مزرعه کالومت در لکسینگتون، کنتاکی کار کرد و به مدت سه سال در آنجا ماند.
موضوع مقاله: دریاچه دوآمیخته | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دریاچه دوآمیخته | مقدمه: در تابستان یک لایه‌بندی حرارتی قوی وجود دارد، در حالی که در زمستان یک لایه‌بندی وارونه ضعیف‌تر وجود دارد. | ## بخش 1: دریاچه دوآمیخته | (شکل اصلاح شده از) دریاچه دوآمیخته، دریاچه دوچرخشی یا دریاچه دایمیکتیک ، پیکره‌ای از آب شیرین است که اختلاف دمای آن بین لایه‌های سطحی و پایینی آن دو بار در سال ناچیز می‌شود و به همهٔ لایه‌های آب دریاچه اجازه می‌دهد تا به صورت عمودی گردش کنند. | ## بخش 2: دریاچه دوآمیخته | همه دریاچه‌های دوآمیخته نیز سراسرآمیخته در نظر گرفته می‌شوند، دسته‌ای که شامل همه دریاچه‌هایی می‌شود که یک یا چند بار در سال لایه‌های حرارتی درهم آمیخته می‌شوند. | ## بخش 3: دریاچه دوآمیخته | در طول زمستان، دریاچه‌های دوآمیخته توسط لایه‌ای از یخ پوشیده می‌شوند و یک لایه سرد در سطح، یک لایه کمی گرم‌تر در زیر یخ، و یک لایه پایین یخ‌ناخیز هنوز گرم‌تر ایجاد می‌کنند، در حالی که در طول تابستان، همان تفاوت‌های چگالی ناشی از دما، آب‌های سطحی گرم (epilimnion) را از آب‌های سردتر پایین (هیپولیمنیون) جدا می‌کند. | ## جمع‌بندی | در بهار و پاییز، این تفاوت‌های دما برای مدت کوتاهی از بین می‌روند و پیکرهٔ آبی واژگون شده و از بالا به پایین در گردش است.
موضوع مقاله: دلینا فیلکینس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دلینا فیلکینس | مقدمه: دلینا فیلکینس (؛ ۴ مه ۱۸۱۵ – ۴ دسامبر ۱۹۲۸) یک زن ابرصدساله آمریکایی و نخستین فردی بود که به‌طور تأییدشده به سن ۱۱۳ سالگی رسید. | ## بخش 1: دلینا فیلکینس | او که در طول زندگی خود به دلیل سن بالا در مطبوعات محلی و ملی مورد توجه قرار گرفت، یک زندگی معمولی داشت. داستان زندگی او از آن زمان به گونه‌ای مورد توجه قرار گرفته است، زیرا نخستین فردی در تاریخ جمعیتی انسانیاست که تا سنین ۱۱۲ و ۱۱۳ سالگی زندگی کرده است. والدین او از نوادگان مهاجران هلندی و آلمانی بودند که در طول دهه ۱۷۰۰ میلادی به نیویورک آمده بودند. او تا سن ۱۱ سالگی به مدرسه رفت و پس از آن در خانه مشغول به کار شد و و نخ‌ریسی و کتان‌سازی می‌کرد. فیلکینس ازدواج کرد و شش فرزند به دنیا آورد: جوزف (۱۸۳۶–۱۸۹۱)، کورنلیا (۱۸۳۷–۱۹۰۰)، ویلیام (۱۸۳۹–۱۹۰۹)، آلونزو (۱۸۴۱–۱۹۲۹)، بارنی (۱۸۲۸–۱۸۴۸)، و فرانک (۱۸۵۴–۱۹۳۲).[۲] به نظر می‌رسد یک بچه هفتمی به نام اِولین (زادهٔ ۱۸۵۰) هم داشته که البته در دوران نوزادی درگشته است. به گفته رابرت داگلاس یانگ، و همان‌طور که در سال‌های بعد در روزنامه‌ها گزارش شد، فیلکینس به دلیل «سخت‌کوشی»، «فلسفه اتکا به خود»، «شخصیت محکم» و «خودکفایی»، تا سنین پیری شناخته شده بود. | ## بخش 2: دلینا فیلکینس | در سال‌های پایانی زندگی، سن فیلکینس ابتدا توجه رسانه‌های محلی و بعداً رسانه‌های ملی را به خود جلب کرد. او از حدود سال ۱۹۱۶ مورد توجه محلی قرار گرفت و از دهه ۱۹۲۰ توجه ملی را به خود جلب کرد که در آن زمان بیش از ۱۰۰ سال سن داشت. جشن تولدهای او تبدیل به «رویدادهای اجتماعی» شد، با بازدیدکنندگانی که از دوردست برای دیدنش می‌شتافتند و تبریک‌های ریاست جمهوری. او را چنین توصیف کردند که «توانایی‌های خود را در حد شگفت انگیزd تا پایان عمر طولانیاش حفظ کرد». فیلکینس گفت راز این زندگی طولانی «زندگی آرام و سخت کار کردن، بدون هیجان و استرس» بوده است. تغییر قابل توجهی که فیلکینس در طول زندگی خود شاهد آن بود بسیار مورد بحث قرار گرفت. | ## بخش 3: دلینا فیلکینس | به عنوان مثال، اشاره شد که در زمان تولد او، جیمز مدیسون رئیس‌جمهور ایالات متحده بود، و او می‌توانست به یاد بیاورد که راه‌آب ایری چه زمانی افتتاح شد. در ۱۱۳ سالگی، گزارش شد که او قصد دارد در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۱۹۲۸ به هربرت هوور رأی دهد، در سال ۱۹۲۰، زمانی که دلینا ۱۰۵ ساله بود، حق رأی به زنان آمریکایی اعطا شد. مرگ دلینا فیلکینس در ۴ دسامبر ۱۹۲۸ در خانه نوه اش در ریچفیلد اسپرینگز واقع در ایالت نیویورک درگذشت، و مرگ به‌طور گسترده مورد پوشش رسانه‌ای قرار گرفت. سرخط روزنامه نیویورک تایمز چنین بود: «پیرترین زن ایالت روی صندلی خود جان سپرد و از رفتن به رختخواب خودداری کرد». فیلکینس همواره به عنوان نمونه‌ای از طول عمر بسیار زیاد، در کتاب‌ها و نشریات دیگر مورد استفاده قرار گرفت و نامش در کتاب رکوردهای جهانی گینس گنجانده شد، که اشاره کرد که «او هرگز عینک به چشم نمی‌زد». در سال ۲۰۲۰، رابرت داگلاس یانگ بررسی دقیقی از زندگی فیلکینس انجام داد تا صحت این ادعا را تأیید کند که او اولین فردی است که به ۱۱۳ رسیده است. | ## جمع‌بندی | او نتیجه گرفت که «مقدار و سازگاری اسناد موجود نشان می‌دهد که دلینا فیلکینس واقعاً در سال ۱۹۲۸ به ۱۱۳ سالگی رسیده است».
موضوع مقاله: کمک بفرستید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کمک بفرستید | مقدمه: کمک بفرستید (به انگلیسی: Send Help) یک فیلم بقا و ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۶ به کارگردانی سم ریمی و نویسندگی مارک سوئیفت و دامیان شانون با بازی ریچل مک‌آدامز، کریس پانگ، دیلن اوبرایان و دنیس هیزبرت است. | ## بخش 1: کمک بفرستید | در این فیلم، ریچل مک‌آدامز و دیلن اوبرایان به ترتیب در نقش یک کارمند و رئیس او بازی می‌کنند که پس از سقوط هواپیما در جزیره‌ای متروکه گیر می‌افتند و در حالی که تنش بین آنها بالا می‌گیرد، برای زنده ماندن تلاش می‌کنند. خلاصه داستان دو همکار در یک جزیره متروک سرگردان می‌شوند، تنها بازماندگان یک سانحه هوایی. در جزیره، آنها باید بر نارضایتی‌های گذشته غلبه کنند و برای زنده ماندن با هم کار کنند، اما در نهایت، نبرد اراده‌ها و عقلانیت برای زنده ماندن است. | ## بخش 2: کمک بفرستید | انتشار این فیلم اولین بار در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶ در سالن نمایش چینی گرامن به نمایش درآمد و در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۶ در ایالات متحده منتشر شد. بازخوردها در وب‌سایت جمع‌آوری نقد و بررسی راتن تومیتوز، این فیلم دارای ۹۳٪ تائیدیه براساس رای ۲۵۵ نقد منتقدان مثبت است. در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظرات ۴۰ منتقد، امتیاز ۷۵ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داده است که نشان‌دهنده نقدهای «به‌طورکلی مطلوب» است. | ## بخش 3: کمک بفرستید | مخاطبان شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم امتیاز متوسط «B+» در مقیاس A+ تا F داده‌اند. | ## جمع‌بندی | تا ۱۶ فوریه ۲۰۲۶، این فیلم در ایالات متحده و کانادا ۴۹ میلیون دلار و در سایر مناطق ۲۴ میلیون دلار درآمد داشته است که در مجموع به ۷۴ میلیون دلار در سراسر جهان می‌رسد.
موضوع مقاله: رالی مونت کارلو ۲۰۱۴ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رالی مونت کارلو ۲۰۱۴ | مقدمه: رالی مونت کارلو ۲۰۱۴ (به طور رسمی با نام ۸۲امین رالی اتومبیلرانی مونت کارلو شناخته می شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی است که طی سه روز بین 14 و 18 ژانویه ۲۰۱۴ برگزار شد. | ## بخش 1: رالی مونت کارلو ۲۰۱۴ | این هشتاد و دومین دوره رالی مونت کارلو را رقم زد و اولین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۱۴، WRC-2 و WRC-3 بود. پس از برگزاری این رویداد در شهر ولانسین در سال ۲۰۱۳، مقر اصلی رالی به شهر گپ در استان اتز-آلپ فرانسه منتقل شد. | ## بخش 2: رالی مونت کارلو ۲۰۱۴ | خود رالی شامل پانزده مرحله ویژه بود که تیم‌ها و رانندگان در مسیرهای رقابتی به طول به رقابت پرداختند. راننده سابق فرمول ۱، رابرت کوبیکا، در دو مرحله اول رالی را به پیروزی رسید اما توسط برایان بوفی که در مراحل بعدازظهر روز اول به صدر جدول رسید، کنار زده شد. | ## بخش 3: رالی مونت کارلو ۲۰۱۴ | بوفی روز دوم را در صدر آغاز کرد، اما در مرحله ویژه ۹ (SS9) پس از یک چرخش طولانی، جای خود را به سباستین اوژیه داد. رویداد برای کوبیتسا نیز در همان مرحله به پایان رسید، زیرا هنگام ترمزگیری از جاده خارج شد و نتوانست به مسیر بازگردد. | ## جمع‌بندی | این نخستین رویداد رالی مونت کارلو از سال ۲۰۰۱ بود که بدون حضور سباستین لوب برگزار شد.