موضوع مقاله: ایالات متحده جزایر ایونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایالات متحده جزایر ایونی | مقدمه: ایالات متحده جزایر ایونی (، ' ) یک دولت یونانی و تحت الحمایه سلطنتی بریتانیا بین سال‌های ۱۸۱۵ و ۱۸۶۴ بود. | ## بخش 1: ایالات متحده جزایر ایونی | این دولت ایالت جانشین جمهوری هفت جزیره‌ای در قلمرو جزایر ایونی بود که امروزه در کشور یونان قرار دارند. هنگامی که معاهده کامپو فرمیو در سال ۱۷۹۷ جمهوری ونیز را منحل کرد، این جزایر به جمهوری فرانسه ضمیمه شدند. بین سال‌های ۱۷۹۸ و ۱۷۹۹، فرانسوی‌ها توسط نیروهای مشترک روسیه و عثمانی بیرون رانده شدند. نیروهای اشغالگر جمهوری جزایر هفت‌گانه را تأسیس کردند که از سال ۱۸۰۰ تا ۱۸۰۷ تحت فرمانروایی تشریفاتی عثمانی و کنترل روسیه از استقلال نسبی برخوردار بود. در سال ۱۸۰۹، بریتانیا ناوگان فرانسوی را در جزیره زاکینتوس در ۲ اکتبر شکست داد و کیفالونیا، کیثیرا و زاکینثوس را تصرف کرد. بر اساس معاهده بین بریتانیای کبیر و [اتریش، پروس و] روسیه، (امضا شده در پاریس در ۵ نوامبر ۱۸۱۵)، با اشاره به جزایر ایونی به عنوان یکی از معاهدات امضا شده در خلال صلح پاریس، بریتانیا تحت الحمایه‌ای این کشور را بر عهده گرفت. جزایر ایونی، و بر اساس ماده هشتم این معاهده، امپراتوری اتریش از امتیازات تجاری مشابهی با جزایر بریتانیا برخوردار شد. | ## بخش 2: ایالات متحده جزایر ایونی | همان‌طور که در ماده ۴ این معاهده توافق شده بود، "منشور قانون اساسی جدید برای دولت" تنظیم شد و با تصویب " قانون اساسی میتلند " در ۲۶ اوت ۱۸۱۷، فدراسیونی از هفت جزیره با حضور ژنرال سر توماس میتلند ایجاد شد و رسمیت یافت. اگرچه انرژی آن‌ها در سال‌های اولیه برای حمایت از انقلابیون یونانی خود در انقلاب علیه امپراتوری عثمانی معطوف شد، اما پس از استقلال یونان تمرکز خود را به اتحاد یونان معطوف کردند. حزب رادیکال‌ها (به یونانی: Κόμμα των Ριζοσπαστών) در سال ۱۸۴۸ به عنوان یک حزب سیاسی طرفدار اتحاد جوامع یونانی‌تبار تأسیس شد. مردم جزیره تقاضای فزاینده خود را برای اتحاد پنهان نکردند و روزنامه‌های این جزایر مکرراً مقالاتی را در انتقاد از سیاست‌های بریتانیا در تحت‌الحمایه منتشر می‌کردند. در ۱۵ اوت ۱۸۴۹، شورش دیگری آغاز شد که توسط سر هنری جورج وارد، که به‌طور موقت حکومت نظامی را رهبری می‌کرد، سرکوب شد. در ۲۶ نوامبر ۱۸۵۰، جان دتوراتوس تایپالدوس، نماینده حزب رادیکال، در پارلمان ایونی قطعنامه‌ای را برای اتحاد جزایر ایونی با یونان پیشنهاد کرد که توسط تعدادی از نمایندگان امضا شد. در طول دوره حکومت بریتانیا، ویلیام یوئرت گلدستون از جزایر بازدید کرد و برای خشم دولت بریتانیا، اتحاد مجدد آن‌ها با یونان را توصیه کرد. | ## بخش 3: ایالات متحده جزایر ایونی | در ۲۹ مارس ۱۸۶۴ دولتهای بریتانیای کبیر، یونان، فرانسه و یونان پیمان لندن را امضا کردند که طبق آن، بریتانیا پذیرفت که این جزایر را به کشور یونان بسپارد و بنابراین، در ۲۸ مه، با اعلامیه لرد کمیساریای عالی، جزایر ایونی با یونان متحد شدند. زبان‌ها بر اساس قانون اساسی دوم جمهوری (۱۸۰۳)، بر خلاف وضعیت در جمهوری جزایر هفت‌گانه، یونانی زبان رسمی اصلی بود. از زمان جمهوری ونیز، زبان ایتالیایی همچنان برای مقاصد رسمی مورد استفاده قرار می‌گرفت. تنها جزیره‌ای که ایتالیایی (ونیزی) در آن گسترش بیشتری داشت سفالونیا بود، جایی که تعداد زیادی از مردم ایتالیایی ونیزی را به عنوان زبان اول خود پذیرفته بودند. از بالا، در جهت عقربه‌های ساعت: کورفو، زاکینتوس، ایتاکا، پاکسوی، سیترا/سریگو، لوکاس، کیفالونیا ایالات متحده جزایر ایونی یک فدراسیون بود. در مجموع، ده مرد در این سمت خدمت کردند، از جمله ویلیام گلدستون به عنوان لرد فوق‌العاده کمیساریای عالی در ۱۸۵۸–۱۸۵۹. | ## جمع‌بندی | روسای دادگستری متوالی عبارت بودند از: جان کرک پاتریک ۱۸۲۰–۱۸۳۵ سر جیمز جان رید ۱۸۳۷–؟