موضوع مقاله: کارناوال ویارجو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارناوال ویارجو | مقدمه: نمای کلی ویژگی اصلی آن رژهٔ ارابه‌ها و ماسک‌هایی است که معمولاً از خمیر کاغذ ساخته شده‌اند و کاریکاتورهایی از افراد محبوب مانند سیاستمداران، شومن‌ها و ورزشکاران را به تصویر می‌کشند؛ این رژه در خیابان ویارجو واقع در کنار ساحل محلی برگزار می‌شود. | ## بخش 1: کارناوال ویارجو | جشن‌های کارناوال هر شبِ آخر هفته در محله‌های مختلف شهر (ریونی) برگزار می‌شود و مشهورترین کافه‌ها، رستوران‌ها، کلوب‌ها و هتل‌های ورسیلیا میزبان مهمانی‌های رنگارنگ نقاب‌دار تا سپیده‌دم هستند. افزون بر این، در طول چهار هفتهٔ جشن، نمایش‌هایی به زبان محاوره‌ای محلی در سراسر شهر روی صحنه می‌رود. کارناوال همچنین دارای عروسک‌های غول‌پیکر تمثیلی از جنس پاپیه ماشه است که بزرگ‌ترین آن‌ها حدود ۲۵۴ کیلوگرم وزن دارد و ارتفاعش به ۱۴ متر می‌رسد. رژهٔ این سازه‌های غول‌آسا در مسیر حلقه‌ای دو کیلومتری در امتداد تفرجگاه ساحلی دوران لیبرتی ویارِجّو، که با نام «لا پاسه‌جاتا» شناخته می‌شود، برگزار می‌گردد. تاریخچه اولین رژه کارناوال ویارجو در سال ۱۸۷۳ برگزار شد، زمانی که برخی از مردان ثروتمند طبقه متوسط تصمیم گرفتند رژه‌ای از ارابه‌های آراسته به گل ترتیب دهند؛ تعدادی از شهروندان محلی، به نشانه اعتراض، تصمیم گرفتند ماسک بزنند تا امتناع خود را از مالیات‌های بالایی که مجبور به پرداخت آن بودند نشان دهند. نماد رسمی کارناوال ویارجو، یک بورلاماکو است که اولین بار در سال ۱۹۳۱ توسط اوبرتو بونتی به تصویر کشیده شد. | ## بخش 2: کارناوال ویارجو | در سال ۱۹۲۵، برای اولین بار، مجسمه‌ساز محلی، آنتونیو دِآرلیانو، از تکنیک قالب کاغذی روی داربست‌های آهنی و چوبی استفاده کرد و بدین ترتیب برای همیشه نحوه ساخت ارابه‌های کارناوال را تغییر داد. از آن زمان، استفاده از پاپیه ماشه به عنصر جدایی‌ناپذیر در ساخت این ارابه‌های غول‌پیکر نمادین تبدیل شده است. در سال ۲۰۱۹، رژه کارناوال به خاطر نمایش یک ارابه که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت آمریکا را در لباس امپراتور بازی وارهمر ۴۰۰۰۰ به تصویر می‌کشید، توجه بین‌المللی را به خود جلب کرد. بسیاری از ارابه‌ها در رژه‌های قبلی، ترامپ، ولادیمیر پوتین و کیم جونگ اون را به سخره گرفته بودند. این مجموعه شامل شانزده آشیانه بزرگ و کارگاه‌هایی است که ارابه‌های غول‌پیکر در آنها ساخته می‌شوند، آزمایشگاهی که در آن هنر پاپیه ماشه آموزش داده می‌شود، سه بخش موزه و یک آرشیو و مرکز اسناد عکس و فیلم تاریخی. در قلعه کارناوال ویارجو می‌توانید از موزه پاپیه ماشه که ارابه‌های نفس‌گیر در آن نگهداری می‌شوند و موزه کارناوال که تاریخ بیش از ۱۰۰ ساله کارناوال را از طریق اسناد اصلی، عکس‌ها، طرح‌ها، پوسترها و مدل‌ها به تصویر می‌کشد، بازدید کنید. | ## بخش 3: کارناوال ویارجو | بورلاماکو اولین بار در سال ۱۹۳۱ توسط اوبرتو بونتی به تصویر کشیده شد؛ مسابقه‌ای برای طراحی نماد برگزار شده بود و طرح او برنده شد. جالب آن‌که نام «بورلاماکو» در همان زمان انتخاب نشد، بلکه هشت سال بعد بر او نهاده شد. این نام از رودخانهٔ «بورلاماکا» گرفته شده است؛ رودی که از کنار شهر ویارجو می‌گذرد و در هویت جغرافیایی و تاریخی شهر نقش مهمی دارد. به این ترتیب، شخصیت بورلاماکو نه‌تنها پیوندی با فضای جشن و شادی کارناوال دارد، بلکه به جغرافیا و سنت‌های بومی شهر نیز گره خورده است. باز زمان معرفی تا به امروز، بورلاماکو همواره یکی از ارکان اصلی کارناوال ویارِجّو باقی مانده است و تصویر او در پوسترها، تزئینات، رژه‌ها و برنامه‌های رسمی جشنواره حضوری پررنگ دارد. حتی در خارج از ایام کارناوال، مجسمه‌ای دائمی از او در امتداد بلوار ساحلی «لونگوماره» در ویارجو نصب شده است تا یادآور پیوند ناگسستنی شهر و کارناوال با این نماد شاد و رنگین باشد. | ## جمع‌بندی | به همین دلیل، بورلاماکو تنها یک شخصیت خیالی یا ماسکوت نیست، بلکه به‌مثابه بخشی از هویت فرهنگی ویارِجّو تلقی می‌شود؛ نمادی که سنت‌های دیرینهٔ کارناوال، زندگی ساحلی و شور مردمان توسکانی را در قالب چهره‌ای دلقک‌گونه و دوست‌داشتنی بازتاب می‌دهد.