موضوع مقاله: الکوش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الکوش | مقدمه: این روستا در نزدیکی شهر معالوت ترشیحا و مرز لبنان واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای معاله یوسف قرار دارد. | ## بخش 1: الکوش | الکوش در ارتفاع ۶۳۰ تا ۶۷۰ متری از سطح دریا در بخش مرکزی جلیل بالا جای گرفته‌است. این روستا در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی یمنی بر زمین‌های دو روستای فلسطینی دیر القاسی و المنصوره بنیان نهاده شد که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تخلیه شده بودند. جغرافیا الکوش در منطقه کوهستانی بخش مرکزی جلیل بالا قرار دارد و در حدود ۲۲ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه و ۳ کیلومتر از مرز لبنان فاصله دارد. در شمال روستا، رشته‌کوه‌های جنگلی هر بیرانیت و هر مَتات در امتداد مرز لبنان کشیده شده‌اند و در دامنه‌های جنوبی آن‌ها دره‌های وادی نحل مَتات و نحل بیرانیت قرار دارند. زمین‌های اطراف موشاو نسبتاً هموار است، اما در جنوب به سوی دره نحل کازیو شیب پیدا می‌کند. این روستا در حدود ۵ کیلومتر شمال شهر معالوت ترشیحا و نزدیک به ۱۱۷ کیلومتر شمال‌شرقی تل‌آویو و ۴۰ کیلومتر شمال‌شرقی حیفا جای دارد. در غرب موشاو شهر فسوطه با ساکنان عرب و در جنوب‌شرقی آن شهر خورفیش با ساکنان دروزی قرار دارد. الکوش از طریق جاده محلی شماره ۸۹۴۴ به شبکه حمل‌ونقل متصل است که در جنوب روستا به بزرگراه شماره ۸۹ می‌پیوندد. | ## بخش 2: الکوش | پیشینه بنیان‌گذاری روستای الکوش در ژوئن ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی از یمن بر زمین‌هایی که به روستاهای فلسطینی دیر القاسی و المنصوره تعلق داشت بنیان نهاده شد؛ هر دو روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تخلیه شده بودند. بیش از یکصد خانواده یمنی در ابتدا به این مکان آمدند، اما تا آغاز سال ۱۹۵۱ نزدیک به نیمی از آنان روستا را ترک کردند. این مهاجران کُرد از دو طایفه بودند: طایفه قوینه از شهر کوی سنجق و طایفه‌ای دیگر از بیت‌وطه. دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در دهه ۱۹۵۰ درگیری‌هایی میان ساکنان الکوش و عرب‌های فسوطه بر سر اختلافات ملکی روی داد، زیرا زمین‌های دو روستا به هم آمیخته بود. در سال‌های نخست، ساکنان از کشت تنباکو امرار معاش می‌کردند و همچنین مرغداری و باغ‌های سیب، هلو و آلو داشتند. روند مهاجرت از روستا در دهه ۱۹۵۰ ادامه یافت، اما از سال ۱۹۵۹ خانواده‌ها آغاز به بازگشت کردند. در سال ۱۹۶۰ آژانس یهود کارهای اضطراری ساکنان را متوقف کرد و اعلام نمود که روستا به ثبات رسیده‌است. ساکنان در سال ۱۹۶۰ از پذیرش برق ژنراتوری سر باز زدند و خواستار اتصال به شبکه سراسری برق شدند؛ سرانجام در سپتامبر ۱۹۶۳ موشاو به شبکه برق متصل شد، هرچند خانه‌های عربی قدیمی به دلیل درخواست آژانس یهود مبنی بر تخلیه آن‌ها به شبکه وصل نشدند. | ## بخش 3: الکوش | در پایان سال ۱۹۶۲ ساکنان موشاو دست به اعتصاب زدند و مدعی شدند که مزارعشان برای تأمین معاش کافی نیست. این اعتصاب پس از نزدیک به دو هفته با وعده نامشخص آژانس یهود برای رسیدگی به مشکلات پایان یافت. در دهه ۱۹۶۰ شماری از ساکنان الکوش در بنیان‌گذاری روستای نزدیک شتولا مشارکت داشتند. رویدادهای امنیتی در فوریه ۱۹۷۰ یک زن بر اثر انفجار یک گالن مواد منفجره در زیر خانه‌ای در موشاو کشته شد. 144, فرضیه‌ای وجود دارد که نام عربی «دیر القاسی» بازمانده نام باستانی الکوش باشد، هرچند مشخص نیست که الکوش کتاب‌مقدسی در این منطقه بوده یا در عراق (در شهری به همین نام). تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴ تعداد ۳۱۸ نفر در آن زندگی می‌کردند و جمعیت در طول سال ۲۰۱۴ حدود ۲٫۲ درصد کاهش یافته بود. | ## جمع‌بندی | + روند تغییرات جمعیت الکوش سال ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۱ ۲۰۰۳ ۲۰۰۴ ۲۰۰۵ ۲۰۰۶ ۲۰۰۷ ۲۰۰۸ ۲۰۰۹ ۲۰۱۰ ۲۰۱۱ ۲۰۱۲ ۲۰۱۳ ۲۰۱۴ جمعیت ۳۵۰ ۳۰۳ ۲۵۰ ۳۰۶ ۳۲۹ ۳۴۶ ۳۵۴ ۳۵۳ ۳۴۸ ۳۴۹ ۳۳۴ ۳۳۶ ۳۳۴ ۳۳۵ ۳۲۰ ۳۲۵ ۳۱۸ اقتصاد اقتصاد روستا بر پایه کشاورزی و گردشگری استوار است.