موضوع مقاله: سبک معماری کالینگا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سبک معماری کالینگا | مقدمه: دو نوع اول با معابد ویشنو، سوریا و شیوا مرتبط هستند، در حالی که نوع سوم عمدتاً با معابد چاموندا و دورگا مرتبط است. | ## بخش 1: سبک معماری کالینگا | رکه دئولا و کهکهارا دئولا جایگاه قدس‌الاقداس هستند، در حالی که پیدها دئولا تالارهای بیرونی رقص و نذورات را تشکیل می‌دهد. در کالینگا، سرزمین باستانی فرقه شاکتی‌پرستی، شمایل‌نگاری الهی از دوران اساطیری وجود داشته است. پژوهش‌های امروزی نشان می‌دهد که در روزگاران باستان، بت‌ها (خدایان) در زیر درختان فرخنده قرار داده می‌شدند. جنبه‌های مختلف یک معبد معمولی کالینگا شامل ضوابط معماری، شمایل‌نگاری، دلالت‌های تاریخی و گرامیداشت سنت‌ها، آداب و رسوم و افسانه‌های مرتبط است. معماری انتخاب افراد سلسله‌مراتب مشخصی برای فرماندهی و مدیریت افراد درگیر در ساخت وجود دارد. آن‌ها به شرح زیر طبقه‌بندی می‌شوند: کارتا (Kartā): حامی اصلی معبد؛ معمولاً پادشاه ایالت به عنوان کارتا تعیین می‌شود. از این رو، این معماری‌های مذهبی باستانی اغلب بازتاب‌دهنده جنبه‌های مختلف اجتماعی-فرهنگی جامعه آن زمان هستند. او به همان اندازه در تمام دانش‌های مورد نیاز مهارت دارد و اغلب پسر موکیا استاپاتی است. تاکشاکا (Takṣaka): مجسمه‌ساز؛ کسی که با دستانش شعر را در سنگ می‌آفریند و تمام حکاکی‌ها و کنده‌کاری‌های باشکوه اشکال مختلف را که ما را مسحور کرده‌اند، انجام می‌دهد. علاوه بر این گروه اصلی از متخصصان، وظایف پشتیبانی مختلفی توسط افراد دیگر انجام می‌شود. | ## بخش 2: سبک معماری کالینگا | انتخاب مصالح در درجه اول، دسته‌های خاصی از سنگ‌ها برای ساخت دئولاهای (معابد) کالینگا فرخنده در نظر گرفته می‌شوند. انتخاب مکان جنبه‌های مختلفی مانند نوع خاک، شکل و موقعیت قطعه زمین، در دسترس بودن و نوع فضا و سطح آب زیرزمینی و غیره هنگام انتخاب مکان در نظر گرفته می‌شود. رنگ، تراکم، ترکیب و میزان رطوبت خاک، بین بهترین، متوسط، زیر-متوسط و بدترین نوع خاک تمایز قائل می‌شود. بر اساس واستو شاسترا، قطعه زمینی به شکل مستطیل، مربع، بیضی یا دایره به ترتیب اولویت انتخاب می‌شود. ناگا باندنی ناگا باندنی (Naga Bāndhēṇi) روشی پیچیده و بسیار قدیمی در شیلپا شاسترا است که با آن جهت معبد و لحظه فرخنده برای آغاز ساخت مقدس تعیین می‌شود. مانند ژئومورفولوژی، لرزه‌شناسی و توپولوژی امروزی، احتمالاً این یک علم باستانی است که معمار را راهنمایی می‌کند تا نیروهای طبیعی را درک کند و سازه‌های عظیم پایداری را در اودیسا بنا کند. ماکت مقیاسی موکیا استاپتیا (مجسمه‌ساز اصلی، مشابه معمار ارشد) یک ماکت مقیاسی (مدل کوچک) بر اساس ضوابط سنتی می‌سازد و تأیید کارتا (تهیه‌کننده / سرمایه‌گذار) را می‌گیرد. پوتا و پیتا (شالوده متحرک) با مشاهده بنایی‌های مرسوم و مرور مراحل زیر برای آماده‌سازی «پوتا» (Potā) و «پیتا» (Piṭha)، می‌توان شالودهٔ یک معبد را درک کرد: بسته به نوع و ترکیب معبد پیشنهادی، یک ناحیه مربعی یا مستطیلی در مرکز قطعه زمین از پیش انتخاب‌شدهٔ «ناگاباندنی» (Nāgabandhani) حفر می‌شود. طول و عرض این پوتا (گودال) همیشه به اندازه کافی عریض‌تر از قطر معبد پیشنهادی است. سپس با سنگ‌های سختِ یکنواخت تراش‌خورده، چهار دیوار پوتا بنا می‌شود و فضای محیط بیرونی بین دیوار گودال و زمین به درستی با خاک پر می‌شود. | ## بخش 3: سبک معماری کالینگا | این یک تخته‌سنگ سخت و یکنواخت مربعی یا مستطیلی است که در مرکز آن یک شکل نیلوفر هشت‌پر با تناسبات هندسی دقیق حکاکی شده است. گلبرگ‌ها به سمت شمال، شمال شرقی، شرق، جنوب شرقی، جنوب، جنوب غربی، غرب و شمال غربی تراز شده‌اند. پس از آن، پوتا با قطعات بزرگ سنگ و خاک به درستی پر می‌شود و احتمالاً توسط فیلها کوبیده و فشرده می‌شود. لایه دیگری از سنگ‌های برش‌خورده، متناسب با شکل و اندازه نقشه زمین که «پیتا» نامیده می‌شود، ساخته می‌شود. بوناکسا (نقشه زمین) با حفظ «سانکو» (محور عمودی از مرکز سنگ نیلوفر هشت‌پر) به عنوان مرکز دقیق «گاربگریها» (Garbhagruha - قدس‌الاقداس)، نقشه زمین معبد پیشنهادی توسط «استاپاتی» (معمار ارشد) و «سوترا گراهانی» (مهندس) با کمک یک ابزار لبه‌تیز، روی پیتای کاملاً تراز شده حکاکی می‌شود. از آنجا که معابد در تمام جزئیات خود به تناسبات وابسته هستند، از روش‌های باستانی پیچیده برای طراحی هندسی صحیح و اجرای نقشه زمین (بوناکسا) استفاده می‌شود تا پایداری طولانی‌مدت و ظاهر زیبایی‌شناختی این سازه‌های عظیم تضمین شود. پس از آن، «باردانیکاس» (بناها) کار گذاشتن سنگ‌های پیش‌تراش‌خورده را تحت نظارت دقیق سوترا گراهانی طبق بوناکسا آغاز می‌کنند؛ بدین ترتیب «دئولا گادانی» (ساخت معبد) آغاز شده است. اصول معماری مقرر شده با فضای کافی برای بداهه پردازی هنری، نسل‌های پیشرو را توانمند ساخت. معابد در اودیسا بر اساس اصول بنیادین خاصی از پایداری بنا شده‌اند و از بدن انسان الگو می‌گیرند. بر این اساس، با هر بخش در سراسر کار، از معماری گرفته تا تزئینات نهایی معبد، رفتار متفاوتی می‌شود. | ## جمع‌بندی | معابد اودیسا در سبک محلی کلاسیک، اغلب دارای پیکره‌ای از گاجالاکشمی در حالت لالیت‌آسانا به عنوان «لالاتابیمبا» (تصویر محافظ مرکزی) در بالای درگاه معبد یا حرم هستند.