موضوع مقاله: منطقه کیکیک‌تالوک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # منطقه کیکیک‌تالوک | مقدمه: منطقه کیکیک‌تالوک ، منطقه کیکیتانی (به خط اسکیمویی: ᕿᑭᖅᑖᓗᒃ یا منطقه بافین شرقی‌ترین، شمالی‌ترین و جنوبی‌ترین منطقه اداری نوناووت در کشور کانادا است. | ## بخش 1: منطقه کیکیک‌تالوک | کیکیک‌تالوک نام سنتی اینوکتیتوت برای جزیره بافین است.IHT’s Nunavut Map Series اگرچه «منطقه کیکیک‌تالوک» نامی است که بیش از همه در زمینه‌های رسمی به‌کار می‌رود، شماری از نهادهای عمومی برجسته — از جمله اداره آمار کانادا تا پیش از سرشماری ۲۰۲۱ کانادا — همچنان از عنوان قدیمی‌تر «منطقه بافین» استفاده می‌کردند. با جمعیتی برابر با ۱۸٬۹۸۸ نفر و مساحتی به وسعت (اندکی کوچک‌تر از مصر)، این منطقه پرجمعیت‌ترین و پهناورترین منطقه از میان سه منطقه نوناووت است. جغرافیا این منطقه شامل جزیره بافین، جزایر بلچر، جزیره آکیمیسکی، جزیره منسل، جزیره پرینس چارلز، جزیره بایلت، جزیره دوون، جزیره بیلی-همیلتون، جزیره کورنوالیس), جزیره باترست, جزیره آموند رینگنس، جزیره الف رینگنس، جزیره اکسل هایبرگ، جزیره الزمیر، شبه‌جزیره ملویل، بخش شرقی جزیره ملویل, و بخش‌های شمالی جزیره پرینس ولز و جزیره سامرست, به‌علاوه جزایر کوچکتر در میان آن‌ها است. منطقه کیکیک‌تالوک شمالی‌ترین، شرقی‌ترین و جنوبی‌ترین بخش نوناووت را در بر می‌گیرد. پیش از سال ۱۹۹۹، منطقه کیکیک‌تالوک با مرزهایی کمی متفاوت به عنوان منطقه بافین در شمال ناحیه کیواتین از قلمروهای شمال غربی وجود داشت. نیمی از بخش غربی جزیره هانس متعلق به منطقه کیکیک‌تالوک است، در حالی‌که نیمه شرقی آن بخشی از گرینلند بوده و در شهرداری آواناتا جای دارد. | ## بخش 2: منطقه کیکیک‌تالوک | سکونت‌گاه‌ها تمام سیزده سکونت‌گاه منطقه کیکیک‌تالوک در کنار آب‌های جزر و مدی قرار دارند و کمتر از نیمی از جمعیت آن در پایتخت نوناووت و تنها شهر آن، ایکالویت (۷٬۷۴۰ نفر)، زندگی می‌کنند. بیشتر بقیه جمعیت در دوازده روستا سکونت دارند: آرکتیک بی (۸۶۸ نفر)، کیپ دورست (۱٬۴۴۱ نفر)، کلاید ریور (۱٬۰۵۳ نفر)، گریس فیورد (۱۲۹ نفر)، هال بیچ (۸۴۸ نفر)، ایگلولیک (۱٬۶۸۲ نفر)، کیمیروت (۳۸۹ نفر)، Pangnirtung (۱٬۴۸۱ نفر)، پاند اینلت (۱٬۶۱۷ نفر)، کیکیتارجواک (۵۹۸ نفر)، رزلوت، نوناووت (۱۹۸ نفر)، و Sanikiluaq (۸۸۲ نفر). در گذشته، شهرکی معدنی در نانیسیویک وجود داشت، اما این شهر و معدن نانیسیویک در سال ۲۰۰۲ بسته شدند و فرودگاه نانیسیویک نیز در سال ۲۰۱۰ تعطیل شد و تمام پروازها به فرودگاه آرکتیک‌بی منتقل گردید. همچون بیشتر جوامع اینوئیت در کانادا، غذاهای سنتی در منطقه شامل فک، آزادماهی قطبی، گراز دریایی، خرس قطبی و گوزن شمالی است. پیش از تماس با اروپاییان بر پایه نظر انسان‌شناسان و تاریخ‌نگاران، اینوئیت‌ها از مردم تولی تبار دارند که فرهنگ دورست (در اینوکتیتوت: تونییت) را جایگزین کردند. تاریخ در حدود سال ۱۹۱۰، بازارهای اروپایی علاقه بیشتری به پوست روباه سفید نشان دادند. | ## بخش 3: منطقه کیکیک‌تالوک | توزیع و جابه‌جایی اینوئیت‌ها تغییر یافت، زیرا آن‌ها مسیرهای سنتی شکار و ماهیگیری خود را برای مشارکت در تجارت پوست روباه گسترش دادند. کمپانی خلیج هادسون که در سال ۱۶۷۰ مجوز گرفته بود، پست‌های تجاری پوست را در سراسر سرزمین‌های اینوئیت و اقوام اولیه کانادا تأسیس کرده بود. تا سال ۱۹۱۰، این شرکت بازسازمان‌دهی شد و به بخش فروش زمین، خرده‌فروشی و تجارت پوست تقسیم گردید. این شرکت تحت نظارت اندک دولت کانادا، و نیز شماری از مبلغ‌های کلیسای انگلیکان و کاتولیک که در نزدیکی روستاهای دورافتاده شمالی می‌زیستند، تجارت پوست را در دست داشت. | ## جمع‌بندی | تا سال ۱۹۲۲، بیشتر کالاهای وارداتی که اینوئیت‌ها به‌دست می‌آوردند از همین شرکت بود.