موضوع مقاله: آموزش در بریتانیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در بریتانیا | مقدمه: آموزش در بریتانیا یکی از موضوعات واگذارشده به دولت‌های منطقه‌ای است و هر یک از کشورهای بریتانیا دارای نظام آموزشی جداگانه‌ای زیر نظر دولت خود است. | ## بخش 1: آموزش در بریتانیا | دولت بریتانیا مسئول آموزش در انگلستان است، در حالی که دولت اسکاتلند، دولت ولز و هیئت اجرایی ایرلند شمالی به ترتیب مسئول اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی هستند. زبان‌های اصلی آموزش در این کشور عبارتند از انگلیسی، ایرلندی، گیلی اسکاتلندی و ولزی. در سال ۲۰۱۸، برنامه بین‌المللی ارزیابی دانش‌آموز (PISA) که از سوی سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) هماهنگ می‌شود، دانش و مهارت‌های کلی دانش‌آموزان ۱۵ساله بریتانیایی را در خواندن، سواد، ریاضیات و علوم در جایگاه سیزدهم جهان قرار داد. میانگین نمره دانش‌آموز بریتانیایی ۵۰۳٫۷ بود که در برابر میانگین ۴۹۳ کشورهای عضو OECD قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۴، بریتانیا ۶٫۶٪ از تولید ناخالص داخلی خود را به آموزش در همه سطوح اختصاص داد که ۱٫۴ درصد بالاتر از میانگین OECD (۵٫۲٪) است. در سال ۲۰۱۷، ۴۵٫۷٪ از بریتانیایی‌های میان ۲۵ تا ۶۴ سال در نوعی از آموزش پس از دبیرستان شرکت داشته‌اند و ۲۲٫۶٪ از همین گروه سنی دارای مدرک کارشناسی یا بالاتر بوده‌اند. همچنین ۵۲٪ از بریتانیایی‌های ۲۵ تا ۳۴ ساله در آموزش عالی شرکت کرده‌اند که از میانگین ۴۴٪ کشورهای OECD بیشتر است. گاه‌شمار معرفی تحصیلات اجباری ۱۸۷۲: (قانون آموزش اسکاتلند ۱۸۷۲) ۱۸۸۰: ۱۸۹۲: (به عنوان بخشی از ایرلند پیش از تقسیم ایرلند) ۱۹۱۷: Edward G. مدارس عمومی و دانشگاه‌های آکسفورد و کمبریج نقش مهمی در پیدایش ورزش‌های مدرن ایفا کردند. برای نمونه، و در سال ۱۸۴۸ پایه‌ریزی شدند و ورزش‌های بریتانیایی را شکل دادند که سراسر جهان را فراگرفتند. در آغاز سده نوزدهم، حدود ۴۰٪ از مردان و ۶۰٪ از زنان در انگلستان و ولز بی‌سواد بودند. تا سال ۱۸۷۰ این آمار به ترتیب به ۲۰٪ و ۲۵٪ کاهش یافت و تا سال ۱۹۰۰ به مجموع ۳٪ از جمعیت رسید. از سال ۱۸۷۰ (قانون فوستر) جوامع محلی موظف شدند از طریق شوراهای مدرسه محلی، مدارس ابتدایی اجباری برای کودکان ۵ تا ۱۰ ساله برپا کنند. در سال ۱۹۴۴، قانون آموزش باتلر یک نظام سه‌گانه آموزشی ایجاد کرد اما آزمون «یازده‌پلاس» برای ورود به مدارس گرامر حفظ شد. دولت حزب کارگر از سال ۱۹۶۴ آموزش جامع در مقطع متوسطه را تقریباً به طور کامل معرفی کرد. در دوران نخست‌وزیری مارگارت تاچر، قانون اصلاح آموزشی ۱۹۸۸ رویکرد بازارمحور در آموزش را معرفی کرد و برنامه درسی ملی یکپارچه را راه‌اندازی کرد. در اسکاتلند، فرایند مسیحی‌سازی و تاریخ آموزش از دیرباز ویژگی‌های متمایزی داشته و کلیسای پرسبیتری اسکاتلند نقش مهمی در گسترش باسوادی داشته‌است. | ## بخش 2: آموزش در بریتانیا | مراحل آموزشی در هر یک از کشورهای بریتانیا پنج مرحله آموزشی وجود دارد: سال‌های اولیه، آموزش ابتدایی، آموزش متوسطه، (FE) و . قانون مقرر می‌دارد که آموزش تمام‌وقت برای همه کودکان میان ۵ سال (۴ سال در ایرلند شمالی) تا ۱۶ سال اجباری است. پیش از رسیدن به سن تحصیل اجباری، کودکان می‌توانند در پیش‌دبستانی آموزش ببینند؛ چهار دولت همگی برای کودکان از سه سالگی یا کمتر بودجه همگانی فراهم می‌کنند. آموزش تکمیلی اجباری نیست و آموزش پیشرفته‌ای را دربرمی‌گیرد که می‌توان آن را در کالج‌های آموزش تکمیلی (از جمله کالج‌های عالی) و مؤسسات آموزش عالی (HEIs) دنبال کرد. پنجمین مرحله، آموزش عالی، مطالعه فراتر از یا (و معادل‌های آن‌ها) است که برای اکثر دانشجویان تمام‌وقت در مؤسساتی چون دانشگاه‌ها و کالج‌ها صورت می‌گیرد. که در سال ۱۹۸۸ ایجاد شد، چارچوبی برای آموزش در انگلستان میان سنین ۵ تا ۱۶ سال فراهم می‌کند. اگرچه برنامه درسی اجباری است، برخی مدارس خصوصی، ، و برنامه درسی خود را طراحی می‌کنند. پس از تفویض اختیار در سال ۱۹۹۹، دولت ولز مسئولیت آموزش را به عهده گرفت و پایه‌گذاری شد که اکنون جای خود را به می‌دهد. نظام صلاحیت‌های اسکاتلند شامل ملی ۴/۵، هایرز و هایرز پیشرفته بسیار شبیه به دوره‌های AS و A2 در انگلستان است. این آموزش ممکن است شامل ، ، ، نظام آموزش بین‌المللی آی بی، و غیره باشد که از سطح ورودی تا بالاترین سطح (سطح ۳، معادل A-level) را پوشش می‌دهند و هدفشان آماده کردن دانش‌آموزان برای آموزش عالی است. یکی از انواع آموزش تکمیلی است که شامل آموزش پس از ۱۶ سالگی پس از اتمام گواهی عمومی آموزش ثانوی (GCSE) است. فرم ششم ممکن است در یا در مدارسی که محدوده سنی ۱۱ تا ۱۸ سال را آموزش می‌دهند ارائه شود. آموزش عالی در بریتانیا، آموزش عالی از سوی دانشگاه‌ها و سایر مؤسسات (کالج‌ها، مؤسسات، مدارس و آکادمی‌ها) ارائه می‌شود و هم آموزش پژوهش‌محور و هم آموزش حرفه‌ای عالی را دربرمی‌گیرد. دانشگاه‌ها برنامه‌هایی ارائه می‌دهند که به مدرک (کارشناسی، کارشناسی‌ارشد یا دکترا) و برنامه‌های غیرمدرکی که به صلاحیت حرفه‌ای مانند گواهینامه یا دیپلم منجر می‌شوند، ختم می‌شوند. آموزش عالی بریتانیا به دلیل کیفیت و استانداردهای علمی دقیق آن در سراسر جهان ارزشمند است. چندین دانشگاه بریتانیایی در میان برترین دانشگاه‌های جهان قرار دارند، از جمله دانشگاه کمبریج، دانشگاه آکسفورد، امپریال کالج لندن و کالج دانشگاهی لندن. صلاحیت‌های ورودی در سال ۲۰۲۳، اکثر دانش‌آموزانی که در آزمون‌های GCSE شرکت کردند، ۹ درس را گذراندند. | ## بخش 3: آموزش در بریتانیا | رایج‌ترین ترکیب سه‌گانه شامل ۱) ادبیات انگلیسی، ۲) زبان انگلیسی و ۳) ریاضیات بود که ۶۱٫۲٪ از دانش‌آموزان این سه درس را با هم می‌گذراندند. گواهی عمومی آموزش ثانوی یا ملی ۵ در اسکاتلند، پایان ۱۱ سال آموزش اجباری را نشان می‌دهد. خدمات آموزش جهانی پس از ارزیابی حداقل سه GCSE، گواهی دیپلم دبیرستان صادر می‌کند. آموزش پیش‌دانشگاهی در بریتانیا یک برنامه دو ساله متوسطه عالی است که به آزمون‌های (A-level) یا در اسکاتلند منجر می‌شود. در سال ۲۰۲۲، دانش‌آموزانی که در آزمون‌های A-level شرکت کردند به طور میانگین ۲٫۶۴ درس انتخاب کردند. هر دانشگاه سیاست‌های پذیرش خاص خود و حداقل الزامات ورودی را برای هر برنامه آموزش عالی تعیین می‌کند. آموزش حرفه‌ای آموزش فنی و حرفه‌ای در بریتانیا در سال‌های دبیرستان معرفی می‌شود و تا آموزش تکمیلی و عالی ادامه می‌یابد. و به ترتیب به ۱ و ۲ سال تحصیل تمام‌وقت نیاز دارند و اعتبار آن‌ها می‌تواند به سمت مدرک کارشناسی منتقل شود. آموزش حرفه‌ای را برای افراد ۱۶ سال به بالا ارائه می‌دهد که در برای یادگیری یک شرکت می‌کنند. بیش از ۶۰ گواهینامه مختلف از طریق کارآموزی قابل دستیابی است که معمولاً ۱ تا ۳ سال طول می‌کشد. یک صلاحیت فنی است که بین پاییز ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳ معرفی شد و هدف آن فراهم کردن دانش و تجربه لازم برای پیشرفت یادگیرندگان به اشتغال ماهرانه، ادامه تحصیل یا کارآموزی عالی است. این مدارس توسط گروه‌های مختلفی از جمله معلمان، دانشگاه‌ها، سازمان‌های خیریه، کسب‌وکارها یا والدین ایجاد می‌شوند و از سوی دولت بریتانیا تأمین مالی می‌شوند. در آغاز سال تحصیلی ۲۰۱۲، ۵۵ مدرسه از ۷۹ درخواست این وضعیت جدید را کسب کردند و بیش از ۱۰٪ از مدارس متوسطه دولتی از این وضعیت بهره‌مند شدند. نابرابری در آموزش در سال ۲۰۱۸، روزنامه گاردین گزارش داد که مدارس موفق تمایل دارند دانش‌آموزانی با پیشینه‌های پردستاورد را انتخاب کنند. مشخص شد که ۶٪ از فارغ‌التحصیلان سیاه‌پوست دبیرستان به دانشگاه‌های گروه راسل رفتند، در مقایسه با ۱۲٪ از فارغ‌التحصیلان مختلط‌نژاد و آسیایی و ۱۱٪ از فارغ‌التحصیلان سفیدپوست. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۹ نیز مشخص شد که پیش‌بینی نمرات A-level برای دانش‌آموزان سفیدپوست با ۵۳٪ دقت صورت می‌گیرد، در حالی که برای دانش‌آموزان سیاه‌پوست این رقم ۳۹٫۱٪ بود.