موضوع مقاله: پرواز شماره ۴۸ نیروی هوایی شاهنشاهی ایران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرواز شماره ۴۸ نیروی هوایی شاهنشاهی ایران | مقدمه: پرواز ۴۸ نیروی هوایی شاهنشاهی ایران یک پرواز باری نظامی از تهران، ایران، به پایگاه نیروی هوایی مک گوایر در ایالات متحده با توقف در مادرید اسپانیا بود. | ## بخش 1: پرواز شماره ۴۸ نیروی هوایی شاهنشاهی ایران | در ۹ مه ۱۹۷۶، هواپیمای باری بوئینگ ۷۴۷–۱۳۱ حین نزدیک شدن به مادرید سقوط کرد و همگی ۱۷ سرنشین آن جان باختند. در ۲۶ سپتامبر این هواپیما با کد ثبت N53111 به ترنس ورلد ایرلاینز (TWA) تحویل داده شد. در ۱۵ اکتبر ۱۹۷۵ هواپیما به کارخانهٔ بوئینگ در ویچیتا، کانزاس بازگردانده و به یک مدل باربری (بوئینگ ۷۴۷–۱۳۱) تبدیل شد که طی آن یک درِ بزرگ بار در سمت چپ هواپیما اضافه شد. در مهر ۱۳۵۴ این هواپیما با شمارهٔ سریال ۵–۸۱۰۴ به نیروی هوایی شاهنشاهی ایران فروخته شد. آخرین بررسی تعمیر و نگهداری هواپیما توسط نیروی هوایی ایران در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۵۵ انجام شد و پس از آن ۱۶ ساعت دیگر پرواز کرد. سانحه پرواز ULF48 از فرودگاه مهرآباد تهران در ساعت ۰۸:۲۰ به وقت گرینویچ به مقصد نیوجرسی از طریق مادرید انجام شد. در ساعت ۱۴:۱۵ پرواز ۴۸ با مرکز کنترل ترافیک مسیر هوایی مادرید در مادرید تماس گرفت و اعلام کرد که زمان فرود تخمینی، ساعت ۱۴:۴۰ خواهد بود. در ساعت ۱۴:۱۹ بعدازظهر، کنترلر مادرید به خدمهٔ پرواز گفت که آن‌ها در صفحهٔ رادار شناسایی شده‌اند و در ساعت ۱۴:۲۲ خدمه شرایط جوی فرودگاه را دریافت کردند. | ## بخش 2: پرواز شماره ۴۸ نیروی هوایی شاهنشاهی ایران | با این‌حال، دید خوب بود و هیچ هشدار آب و هوایی خطرناکی از سوی سازمان هواشناسی صادر نشد. در ساعت ۱۴:۳۳، خدمه با تقرب فرودگاه مادرید تماس گرفتند و هوای بد بیشتری را در پیش رو گزارش کردند و متعاقباً درخواست کردند که از مسیر اصلی منحرف شوند. کنترلر تقرب گزارش داد که تماس راداری برقرار کرده و سپس از خدمه خواست تا دستورالعمل‌های خود را تأیید کنند. در همان زمان، در جنوب شهر والدمورو، مردم محلی متوجه پرواز هواپیما در ارتفاع حدود در سمت ۲۲۰ درجه شدند. خدمه از پرواز در شرایط بد آب و هوایی آگاه بودند، اما هیچ‌یک از آن‌ها هیچ نگرانی ابراز نکردند تا این‌که ساعت ۱۴:۳۴ یکی از خدمه گفت: "ما در سوپ هستیم!" سه ثانیه بعد، دو شاهد روی زمین گزارش دادند که رعد و برق به هواپیما برخورد کرده و به دنبال آن انفجاری در بال چپ نزدیک موتور شمارهٔ ۱ رخ داد. در این زمان ضبط‌کنندهٔ اطلاعات پرواز ضبط را متوقف کرد در حالی‌که ضبط‌کنندهٔ صدای کابین خلبان به ضبط ادامه داد. غافل از از دست دادن بال چپ، خدمه سعی کردند کنترل هواپیما را دوباره به دست بگیرند، اما کنترل از دست آن‌ها خارج شد. هواپیمای خارج از کنترل به‌سرعت به زمین مزرعه‌ای در ارتفاع ۳۰۰۰ فوتی (۹۰۰ متری) بالاتر از سطح دریا در ساعت ۱۴:۳۵ (۱۵:۳۵ به وقت محلی)، ۵۴ ثانیه پس از لحظهٔ برخورد رعد و برق، برخورد کرد. | ## بخش 3: پرواز شماره ۴۸ نیروی هوایی شاهنشاهی ایران | تحقیق و بررسی نیروی هوایی شاهنشاهی ایران و هیئت ملی ایمنی ترابری ایالات متحده (NTSB) این حادثه را بررسی کردند. مشخص شد که یک آذرخش به بدنه در نزدیکی کابین خلبان برخورد کرده و از محفظهٔ نشت سوخت اضافی در نوک بال چپ خارج شده‌است. این اتفاق، جرقه‌ای در مخزن سوخت شمارهٔ ۱ ایجاد کرد که حاوی ۱۱۲۰۰ کیلوگرم (۲۴۷۰۰ پوند) سوخت بود و اشتعال بخارات سوخت باعث فروپاشی دیواره‌های مخزن شد. به احتمال زیاد، جرقهٔ عامل احتراق به‌دلیل باز بودن مدار در سیم‌کشی دریچهٔ سوخت به مخزن سوخت نفوذ کرده‌است. این انفجار منجر به جدا شدن قسمتی از تریم بال و آسیب به بخش‌های جانبی شد که در نتیجه جریان هوا به‌شدت کاهش یافت و بال‌ها به‌شدت خم شدند. از آن‌جایی که پرواز با سرعت زیاد از منطقه‌ای متلاطم عبور می‌کرد، بال، فشار مکانیکی بزرگی را تجربه کرد. | ## جمع‌بندی | هیئت ملی ایمنی ترابری ایالات متحده نتوانست تشخیص دهد که بال به‌دلیل انفجار جدا شده‌است یا تنش‌های مکانیکی.