aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: مغزخواران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مغزخواران | مقدمه: مغزخواران یک فیلم مستقل آمریکایی در سبک علمی-تخیلی و ترسناک سیاه‌وسفید محصول سال ۱۹۵۸ به تهیه‌کنندگی اد نلسون (و راجر کورمن، بدون ذکر نام در عنوان‌بندی) و کارگردانی برونو وه‌سوتا است. | ## بخش 1: مغزخواران | در این فیلم نلسون، آلن جی فاکتور و جوانا لی به ایفای نقش پرداخته‌اند و لئونارد نیموی نیز حضور کوتاهی در آن دارد (نام او در تیتراژ فیلم به اشتباه "Leonard Nemoy" درج شده است). مغزخواران در اکتبر ۱۹۵۸ توسط آمریکن اینترنشنال پیکچرز در برخی مناطق به صورت یک برنامه دو فیلمه همراه با زمین در برابر عنکبوت (۱۹۵۸) و در مناطق دیگر با وحشت از سال ۵۰۰۰ (۱۹۵۸) اکران شد. خلاصه داستان در ریوردیل (ایلینوی)، مردی که یک محفظه شیشه‌ای روشن را حمل می‌کند با یک عابر پیاده برخورد می‌کند. آن‌ها برای بررسی به جنگل‌های اطراف می‌روند و پیش از برخورد با یک ساختار فلزی شبیه به کلاهک مخروطی موشک، با حیوانات مرده روبرو می‌شوند. دو روز بعد در واشینگتن دی.سی.، کمیته‌ای فیلم‌های طبقه‌بندی شده ارتش از این شیء را بررسی می‌کند. | ## بخش 2: مغزخواران | پاورز و دستیارش دن واکر برای بررسی به ریوردیل پرواز می‌کنند و با گلن کامرون، که پدرش (شهردار) ناپدید شده، ملاقات می‌کنند. آلیس سامرز، منشی شهردار، به دکتر پل کترینگ، بازرس ارشد کمیته، در ثبت نتایج آزمایش کمک می‌کند. شهردار شروع به تیراندازی می‌کند و در نهایت توسط یکی از معاونان کلانتر کشته می‌شود. در طول کالبدشکافی، کترینگ متوجه موجودی مرده می‌شود که به گردن شهردار چسبیده بود؛ این موجود سمی را به سیستم عصبی او تزریق کرده بود. آن‌ها می‌خواهند با ایجاد یک آرمان‌شهر (اتوپیا)، زندگی بدون درگیری و آشوب را به بشریت تحمیل کنند. | ## بخش 3: مغزخواران | در لحظات نهایی، آلیس که تسخیر شده است به کترینگ شلیک می‌کند، اما کترینگ در آخرین نفس‌هایش موفق می‌شود اتصال الکتریکی را برقرار کند که باعث نابودی کلاهک و انگل‌های درون آن می‌شود. بازیگران اد نلسون در نقش دکتر پل کترینگ آلن جی فاکتور در نقش گلن کامرون کورنلیوس کیف در نقش سناتور والتر کی. پاورز جوانا لی در نقش آلیس سامرز جودی فیر در نقش الین کامرون دیوید هیوز در نقش دکتر وایلر لئونارد نیموی در نقش پروفسور کول همپتون فنچر در نقش زامبی (در عنوان‌بندی نیامده) تولید مغزخواران در طول تولید با نام‌های مختلفی از جمله «نگهبانان»، «نگهبانان زمین» و «نبرد مغزخواران» شناخته می‌شد.Gary A. | ## جمع‌بندی | کورمن در نهایت با پرداخت ۵٬۰۰۰ دلار خارج از دادگاه با او مصالحه کرد و پذیرفت که نامی از هاین‌لاین در عنوان‌بندی برده نشود، چرا که نویسنده فیلم را «ناقص» و ضعیف می‌دانست.
موضوع مقاله: آرکو (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرکو (فیلم) | مقدمه: آرکو فیلم پویانمایی فانتزی علمی محصول سال ۲۰۲۵ است که توسط اوگو بی‌نوو نوشته و کارگردانی شده و ناتالی پورتمن تهیه‌کننده مشترک آن است. | ## بخش 1: آرکو (فیلم) | از جمله بازیگران این فیلم می‌توان به سوان آرلو، آلما خودوروفسکی، مارگو رینگار اولدرا، اسکار ترسانینی، ونسان مکنی، لویی گارل، ویلیام لبگیل و اوکسمو پوچینو اشاره کرد. این فیلم نخستین بار در بخش «نمایش‌های ویژه» جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ در ۱۶ مه به نمایش درآمد. همچنین برای جایزه بهترین فیلم پویانمایی در جوایز منتخب منتقدان، جوایز گلدن گلوب و جوایز اسکار نامزد شد. این فیلم در فرانسه توسط دیافانا دستریبیوشن در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۵ به صورت سینمایی اکران شد. | ## بخش 2: آرکو (فیلم) | نئون یک اکران هفت روزه برای واجد شرایط شدن در جوایز سینمایی در ایالات متحده از ۱۴ نوامبر ترتیب داد و سپس اکران محدودی در لس آنجلس و نیویورک از ۲۳ ژانویه ۲۰۲۶ داشت و در نهایت به صورت سراسری در ۳۰ ژانویه منتشر شد. داستان آرکو ده ساله، که در سال ۲۹۳۲ زندگی می‌کند، با دستگاه سفر در زمان خود به سال ۲۰۷۵ می‌رود و در آنجا با آیریس آشنا می‌شود. دستگاه سفر در زمان او خراب شده و با کمک او تلاش می‌کند راهی برای بازگشت به آینده پیدا کند، در حالی که سه نظریه‌پرداز توطئه او را دنبال می‌کنند و مصمم هستند ثابت کنند که آرکو از آینده آمده است. تولید در ماه مه ۲۰۲۴، اعلام شد که ناتالی پورتمن، که همچنین به عنوان تهیه‌کننده در این فیلم فعالیت داشته، به جمع بازیگران نسخه انگلیسی فیلم نیز پیوسته است. | ## بخش 3: آرکو (فیلم) | این نسخه توسط اوگو بی‌نوو نوشته و کارگردانی شده و بازیگرانی همچون اسکار ترسانینی، مارگو رینگار اولدرا، آلما خودوروفسکی، سوان آرلو، ونسان مکنی، لویی گارل و اوکسمو پوچینو در آن حضور دارند. این فیلم در بخش «کودکان» هفتاد و هشتمین جشنواره فیلم لوکارنو در ۶ اوت ۲۰۲۵ نیز نمایش داده شد. در ایالات متحده، یک اکران هفت روزه برای واجد شرایط شدن در جوایز سینمایی در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۵ برگزار شد. | ## جمع‌بندی | در دسامبر ۲۰۲۵، نئون اعلام کرد که فیلم به صورت محدود در سینماهای لس آنجلس و نیویورک از ۲۳ ژانویه ۲۰۲۶ اکران خواهد شد و یک هفته بعد، در ۳۰ ژانویه، اکران سراسری در آمریکا آغاز می‌شود.
موضوع مقاله: محکومیت جمهوری اسلامی ایران توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل ۱۴۰۴ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محکومیت جمهوری اسلامی ایران توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل ۱۴۰۴ | مقدمه: شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در جمعه ۳ بهمن سال ۱۴۰۴ خورشیدی برابر با ۲۳ ژانویه ۲۰۲۶ میلادی کشتار هزاران تن از مردم ایران را با ۲۵ رای مثبت کشورها در مقابل ۷ رای منفی و ۱۳ رای ممتنع و یک کشور بدون رای محکوم کرد. | ## بخش 1: محکومیت جمهوری اسلامی ایران توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل ۱۴۰۴ | به دنبال آن مأموریت هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل را به مدت دو سال و گزارشگر ویژه آن را به مدت یک سال دیگر تمدید نمود. بیش از ۲۰ کشور در پی کشتارهای جمهوری اسلامی در خیزش ۱۴۰۴ ایران یک قطعنامه ارائه نمودند و در نتیجه آن وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی را «به‌شدت نگران‌کننده» خوانده شده و سرکوب خشونت‌آمیز اعتراضات سراسری اخیر را قاطعانه محکوم کرد. گزارش گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران، مای ساتو، گفت: زبان و کلام خطرناک مقامات جمهوری اسلامی که معترضان مسالمت‌آمیز را «تروریست»، «آشوبگر» یا «مزدور» لقب می‌دهند، توجیه سرکوب‌های وحشیانه است و ماهیت داخلی و به‌هم‌پیوستگی این خیزش را نادیده می‌گیرد. او همچنین اضافه کرد که هم رهبر جمهوری اسلامی و هم روسای سه قوه جمهوری اسلامی خواستار اقدامات سختگیرانه شده‌اند و اعمال نیروی قهریه کشنده فقط باید به عنوان آخرین راه حل برای محافظت از جان استفاده شود و باید قانونی، ضروری و متناسب باشد، من ویدیوهای بی‌شماری دریافت کرده‌ام که نشان می‌دهد استفاده از نیروی کشنده علیه معترضان غیرمسلح، نقض این اصول است. | ## بخش 2: محکومیت جمهوری اسلامی ایران توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل ۱۴۰۴ | استفاده از نیروی بیش از حد و صدور احکام اعدام علیه معترضان مسالمت‌آمیز، بی‌توجهی آشکار به حق آزادی تجمع و بیان و حق زندگی را نشان می‌دهد. وی گفت که حتی اگر حکم اعدام کسی اجرا نشود، صرف محکوم کردن معترضان به اعدام، غیرقانونی است و برای ساکت کردن مخالفان طراحی شده است. ساتو در دوم بهمن ماه ۱۴۰۴ شمار کشته‌شدگان در خیزش ۱۴۰۴ ایران ممکن است بیش از ۲۰ هزار نفر باشد. قطع اینترنت در قطعنامه، قطع سراسری و طولانی‌مدت قطع اینترنت و جلوگیری از مستندسازی، که از ۱۸ دی ماه در ایران شروع شده، به‌عنوان اقدامی ناقض حقوق بین‌الملل حقوق بشر محکوم شد. | ## بخش 3: محکومیت جمهوری اسلامی ایران توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل ۱۴۰۴ | شورای حقوق بشر خواستار بازگشت فوری، کامل و بدون محدودیت اینترنت در سراسر ایران شد و تأکید کرد این اقدام جمهوری اسلامی با هدف جلوگیری از مستندسازی موارد نقض حقوق بشر و محدود کردن دسترسی شهروندان به اطلاعات صورت گرفته است. دفاع سفیر جمهوری اسلامی در سازمان ملل علی بحرینی، نماینده دائمی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل، گفت: وقتی تظاهرات آغاز شد، ایران کاملاً حق مردم برای تظاهرات مسالمت‌آمیز را به رسمیت شناخت و همین‌طور مذاکره با معترضان را در نظر گرفت اما در ۱۸ و ۱۹ دی ماه معادل ۸ و ۹ ژانویه مرحله دوم این اعتراضات به خشونتی سازمان‌یافته شامل تخریب اموال عمومی و اقدامات مسلحانه علیه غیرنظامی‌ها و نیروهای انتظامی تبدیل شد. بر اساس آمار راستی آزمایی شده، جان ۳۱۱۷ نفر در این اعتراضات از دست رفت که از این عده، ۲۱۲۷ نفر در اثر این عملیات تروریستی جانشان را از دست داده‌اند. | ## جمع‌بندی | همچنین خاطر نشان کرد: این اعداد ساختگی نیست؛ محصول تحقیقات سراسری است و متکی به مستندات قانونی.
موضوع مقاله: اینگا ایبس‌دوتر لیله‌آس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اینگا ایبس‌دوتر لیله‌آس | مقدمه: او در سال ۲۰۲۵ به خاطر ایفای نقش آگنس بورگ در فیلم ارزش عاطفی به کارگردانی یواکیم تری‌یر، تحسین‌های گسترده‌ای از منتقدان دریافت کرد. | ## بخش 1: اینگا ایبس‌دوتر لیله‌آس | عملکرد او باعث شد تا جایزه بهترین بازیگر مکمل از سوی هیئت ملی بازبینی را کسب کند و همچنین نامزد جایزه بهترین بازیگر مکمل زن در جوایز گلدن گلوب و اسکار شود. در دوران دبیرستان، او به عنوان دانش آموز مبادله‌ای به برزیل رفت و در آنجا زبان پرتغالی را آموخت. | ## بخش 2: اینگا ایبس‌دوتر لیله‌آس | او تحصیلات خود را در رشتهٔ تئاتر در دانشگاه نورد آغاز کرد و یک ترم نیز در مؤسسه تئاتر و فیلم لی استراسبرگ در نیویورک تحصیل کرد. حرفه لیله‌آس در سال ۲۰۱۵ برای اولین بار در فیلم زنان در پیراهن‌های بزرگ مردانه بازی کرد و به‌خاطر این فیلم نامزد دریافت جایزه آماندا برای بهترین بازیگر زن شد. | ## بخش 3: اینگا ایبس‌دوتر لیله‌آس | در سال ۲۰۲۳، او در فیلم موزیکال یک زندگی زیبا که در نتفلیکس منتشر شد، ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۲۵، او در نقش آگنس بورگ در فیلم ارزش عاطفی ساختهٔ یواکیم تری‌یر به ایفای نقش پرداخت که در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی اینگا ایبس‌دوتر لیله‌آس با بازیگر گونار ایریکسون ازدواج کرده است و آن‌ها یک پسر دارند.
موضوع مقاله: اداره کل امنیت دولتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اداره کل امنیت دولتی | مقدمه: اداره کل امنیت دولتی که با نام اختصاری گوگ‌ب (ГУГБ) شناخته می‌شد، نام مهم‌ترین نهاد امنیتی اتحاد شوروی در داخل کمیساریای خلق در امور داخلی اتحاد جماهیر شوروی بود. | ## بخش 1: اداره کل امنیت دولتی | در بازه زمانی حیاتش، یعنی از ۱۰ ژوئیه ۱۹۳۴ تا ۳ فوریه ۱۹۴۱، گوگ‌ب دقیقاً بازتاب‌دهنده «اداره عملیاتی مخفی» در داخل اداره سیاسی دولت متحده زیر نظر شورای کمیساریای خلق بود که از سال ۱۹۲۳ تا ۳۲/۱۹۳۱ در ساختار اوگ‌پِئو فعالیت می‌کرد. این نهاد که از ژوئیه ۱۹۳۴ تا فوریه ۱۹۴۱ یک سازمان اطلاعاتی و پلیس مخفی بود، تحت حمایت کمیساریای خلق در امور داخلی اداره می‌شد. نخستین رئیس آن، معاون اولِ کمیسر خلق در امور داخلی (که در آن زمان گنریخ یاگودا بود)، یعنی کمیسر درجه یک امنیت دولتی، یاکوف آگرانوف بود. | ## بخش 2: اداره کل امنیت دولتی | د» (که مسئول ضدجاسوسی در ارتش بودند) به بخشی از ارتش سرخ و نیروی دریایی (به ترتیب رک‌ک‌آ و رک‌ک‌ف) تبدیل شدند. گوگ‌ب به عنوان یک سازمان در داخل کمیساریای خلق در امور داخلی اتحاد شوروی منحل شد. واحدهایی که در گوگ‌ب فعالیت می‌کردند، سازماندهی مجدد شده و هسته اصلی کمیساریای خلق در امور امنیت کشور یا همان ان‌کاگ‌ب تازه تأسیس را تشکیل دادند. | ## بخش 3: اداره کل امنیت دولتی | در پی وقوع جنگ جهانی دوم، ان‌کی‌وی‌دی و ان‌کی‌جی‌بی مجدداً با هم ادغام شدند، اما نه در قالب گوگ‌ب، بلکه به عنوان اداراتی کاملاً مجزا. در ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۱، ضدجاسوسی ارتش و نیروی هوایی تحت عنوان «اداره دپارتمان‌های ویژه» به مدیریت ویکتور آباکوموف به ان‌کی‌وی‌دی بازگردانده شد؛ در ژانویه ۱۹۴۲، ضدجاسوسی نیروی دریایی نیز از همین روند پیروی کرد. | ## جمع‌بندی | در آوریل ۱۹۴۳، این بخش دوباره به نارکومات (کمیساریای خلق) دفاع و نارکومات نیروی دریایی منتقل شد و به اسمرش (برگرفته از عبارت «اسمرت اشپیونام» به معنای «مرگ بر جاسوسان») تغییر نام داد؛ در همان زمان، گوگ‌ب بار دیگر تحت عنوان کمیساریای خلق در امور امنیت کشور از کمیساریای خلق در امور داخلی جدا شد.
موضوع مقاله: آلن سنت-اوگان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلن سنت-اوگان | مقدمه: او بیش از هر چیز به‌خاطر کمیک ماجراجویانه، طنز و طولانی‌اش برای کودکان با نام زیگ و پوس در یادها مانده است. | ## بخش 1: آلن سنت-اوگان | او همچنین به عنوان کاریکاتوریست مطبوعاتی، مجری برنامه‌های رادیویی کودکان، تصویرگر کتاب، هنرمند تبلیغاتی و انیماتور فعال بود. زندگی‌نامه در سال ۱۹۱۶، در طول جنگ جهانی اول، آلن سنت-اوگان به نیروی زمینی فرانسه فراخوانده شد و به عنوان سرباز در بالکان جنگید. در سال ۱۹۲۵، او داستان مصور معروف زیگ و پوس را خلق کرد و نوشت که در ابتدا در «دیمانش ایلوستره» (یکشنبه مصور)، ضمیمه هفتگی جوانانِ روزنامه فرانسوی «لکسلسیور» منتشر می‌شد. از دیگر داستان‌های مصور او می‌توان به این موارد اشاره کرد: «میتو و توتی»، «پروسپرِ خرسه» (آغاز در ۱۹۳۳)، «مسیو پوش» (آقای جیبی، آغاز در ۱۹۳۴) و «توئی‌توئی». در دهه ۱۹۴۰، او سردبیری یک مجله کودکان به نام «بنژامان» را بر عهده داشت که برای آن داستان مصور «تروک و بوم» را خلق کرد. | ## بخش 2: آلن سنت-اوگان | با آغاز جنگ جهانی دوم و تهاجم و اشغال فرانسه توسط آلمان نازی، روزگار سختی برای آلن سنت-اوگان و دیگر مردم فرانسه فرا رسید. سنت-اوگان در جنوب فرانسه زندگی می‌کرد که از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲ تحت حاکمیت فرانسه ویشی بود و سپس توسط آلمان نازی اشغال شد. در این دوران، سنت-اوگان شروع به نوشتن داستان‌های مصور خود با ملاحظات ایدئولوژیک بیشتر و برای حلقه‌های نهادینه‌شده‌تری همچون دولت، وزارتخانه، اتحادیه‌ها و کمیسیون‌های رسمی کرد. زیگ و پوس در سال ۱۹۶۳، زمانی که گِرِگ مسئولیت آن را بر عهده گرفت، شاهد احیا و بازگشتی دوباره بود.. پس از جنگ جهانی دوم، آلن سنت-اوگان همچنین برای صفحه اول روزنامه «پاریسین لیبره» کاریکاتور روزانه خلق می‌کرد، یک برنامه رادیویی را میزبانی نمود، برنامه‌های تلویزیونی تولید کرد و چندین کتاب، از جمله دو زندگی‌نامه خودنوشت، به رشته تحریر درآورد. | ## بخش 3: آلن سنت-اوگان | مدت کوتاهی پیش از مرگش در سال ۱۹۷۴، او به عنوان رئیس افتخاری اولین دوره جشنواره بین‌المللی کمیک آنگولم نامیده شد. برای مدتی، جایزه بهترین کتاب کمیک به افتخار یکی از شخصیت‌های خلق‌شده توسط او، «آلفرد» نام داشت. هنگامی که حزب کمونیست فرانسه با «نمایشگاه استعماری» سال ۱۹۳۱ مخالفت کرد، او در تهیه نقیضه‌ای از روزنامه آن‌ها مشارکت کرد و اساساً دیدگاه‌های ضدامپریالیستی آن‌ها را به سخره گرفت و حمایت قاطع خود را از گفتمان استعماری نمایشگاه نشان داد. کمیک‌های او برای برانگیختن علاقه در میان جوانان نسبت به این نمایشگاه و حمایت از تلاش‌های استعماری فرانسه در جهت تضمین تداوم آن مورد استفاده قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | خط داستانی که در آن زیگ و پوس از «نمایشگاه استعماری» بازدید می‌کنند، حاوی کلیشه‌های نژادی است؛ مانند به تصویر کشیدن آفریقایی‌ها به عنوان آدم‌خوار، تداوم بخشیدن به این کلیشه نژادی که آفریقایی‌ها صرفاً «کودکانی بزرگ» هستند، کودن جلوه دادن آن‌ها با واداشتن‌شان به صحبت کردن تنها به زبان فرانسوی دست‌وپا شکسته (Pidgin)، و کشیدن آن‌ها با کلیشه‌های فیزیکی که فرانسوی‌ها دربارهٔ آفریقایی‌ها داشتند (لب‌های بسیار بزرگ، پوست بسیار تیره و غیره).
موضوع مقاله: ویکتور متیس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویکتور متیس | مقدمه: ویکتور مَتیس (؛ – ) سیاستمدار اهل بلژیک بود که به عنوان نایب‌رئیس و رهبر موقت حزب رکس فعالیت کرد. | ## بخش 1: ویکتور متیس | در ژوئیه همان سال، پس از آنکه لئون دگرل برای خدمت در وافن-اس‌اس کشور را ترک کرد، مَتیس رهبر رسمی حزب رکس شد.R. همچنین متیس نزد آلمانی‌ها محبوب بود، زیرا از دیرباز آدولف هیتلر را ستایش می‌کرد. | ## بخش 2: ویکتور متیس | مَتیس در مقام رهبر حزب رکس همان‌قدر ضعیف و بی‌کفایت ظاهر شد که دگرل امیدوار بود؛ هرچند او برای سرپوش گذاشتن بر ناکامی‌هایش، تمایل زیادی به خشونت نشان می‌داد. جایگاه او سرانجام پس از آنکه دستور قتل‌عام ۲۰ نفر را در کورسل (Courcelles) به عنوان انتقام‌جویی علیه فعالیت‌های نیروهای مقاومت صادر کرد، زیر سؤال رفت. | ## بخش 3: ویکتور متیس | ## جمع‌بندی | این اقدام به دلیل خشونت بیش از حد به شدت محکوم شد و متیس مجبور شد رهبری رکسیست‌ها را به نفع لوئی کولار واگذار کند.
موضوع مقاله: لو پئی ریئل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لو پئی ریئل | مقدمه: لو پئی ریئل (؛ ؛ ) یک روزنامه کاتولیک-فاشیست بود که توسط حزب رکس در بلژیک منتشر می‌شد. | ## بخش 1: لو پئی ریئل | اولین شماره آن در ۳ مه ۱۹۳۶ منتشر شد و انتشار آن در طول جنگ جهانی دوم نیز ادامه یافت. | ## بخش 2: لو پئی ریئل | در حالی که لو پئی ریئل روزنامه اصلی جنبش رکس باقی ماند، تنها یکی از چندین نشریه‌ای بود که در طول جنگ توسط این گروه منتشر می‌شد یا تحت کنترل اعضای حزب رکس قرار داشت. | ## بخش 3: لو پئی ریئل | این روزنامه در آن زمان، با نزدیک شدن به انتخابات قانون‌گذاری سال ۱۹۳۶، به عنوان برگهٔ تبلیغاتی (پروپاگاندا) حزب رکس عمل می‌کرد. | ## جمع‌بندی | او میان «کشور واقعی» (pays réel) که ریشه در واقعیت‌های زندگی مانند محله، کار، حرفه، محفل کلیسایی و خانواده داشت، و «کشور قانونی» (pays légal) شامل قوانین، مشروطه‌خواهی و آرمان‌های سیاسی لیبرال که او آن‌ها را ساخته‌هایی مصنوعی و تحمیل‌شده بر «واقعیت» می‌دانست، تفاوت قائل می‌شد.
موضوع مقاله: لویی فان لینت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لویی فان لینت | مقدمه: لویی فان لینت (؛ – ) نقاش، هنرمند هنرهای انتزاعی اهل بلژیک بود و از چهره‌های شاخص هنر در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم بود. | ## بخش 1: لویی فان لینت | زندگی‌نامه لوئی فان لینت تا سال ۱۹۳۹ در آکادمی هنرهای زیبای سن ژوزه تن نود (بروکسل) تحت نظر هنری آنری اوت‌ور و ژاک مِیس به تحصیل نقاشی پرداخت. آثار اولیه او بازتاب‌دهنده سبک نقاشی فیگوراتیو سنتی با حس رنگ‌شناسی منحصربه‌فرد است. در سال ۱۹۴۰، او گروه «لا روت لیبر» را به همراه گاستون برتراند و آن بونه تأسیس کرد. | ## بخش 2: لویی فان لینت | هنر او تا حدودی تحت تأثیر جنبش جاندارانگاری بود، اما در نهایت با ارائه تابلوی خود به نام «بدن پوست‌کنده»، از این جنبش جدا شد؛ بیانی شوکه‌کننده از آرزوی او برای آزادی هنری بیشتر که متعاقباً بانگ شورشی علیه جاندارانگاری بود. با به تکامل رسیدن سبکش، او به سمت هنر انتزاعی (آبستره) روی آورد که در آن به عنوان یک رنگ‌شناس و استادِ فرم به برتری دست یافت. 220 فان لینت به مدت یک دهه در زمینه انتزاع هندسی طبع‌آزمایی کرد و سپس تحت تأثیر بازن، نقاش فرانسوی، دوره انتزاع تغزلی خود را آغاز کرد. | ## بخش 3: لویی فان لینت | گوگنهایم جایزه‌ای به او اعطا کرد و در سال ۱۹۶۰ او به عضویت آکادمی سلطنتی بلژیک درآمد. فان لینتِ مجموعه‌دار فان لینت در تمام طول زندگی خود، ابزارهای قدیمی را که به‌خاطر شکل‌های هماهنگشان انتخاب شده بودند، جمع‌آوری می‌کرد. | ## جمع‌بندی | بخشی از این مجموعه، دیوار اتاق نشیمن او را تزئین کرده بود و کنجکاوی و علاقه بسیاری از مهمانان مشهور را برمی‌انگیخت.
موضوع مقاله: لوئی پوولس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوئی پوولس | مقدمه: او که در پاریسِ فرانسه متولد شده بود، از اوایل سال ۱۹۴۶ تا دهه ۱۹۵۰ در بسیاری از ماهنامه‌های ادبی فرانسوی (از جمله اسپری و واریته) می‌نوشت. | ## بخش 1: لوئی پوولس | او در سال ۱۹۴۶ در تأسیس مؤسسه «تراوای اِ کولتور» (کار و فرهنگ) مشارکت داشت (مؤسسه‌ای که هدفش گسترش فرهنگ در میان توده‌های مردم بود و او دبیری آن را بر عهده داشت). در سال ۱۹۴۸، او به مدت ۱۵ ماه به گروه‌های کاری گئورگ گورجیف پیوست، تا اینکه در سال ۱۹۴۹ سردبیر نشریه کمبا (نبرد) و ویراستار روزنامه «پاریس-پِرِس» شد. | ## بخش 2: لوئی پوولس | او در سال ۱۹۵۲ مدیریت (از جمله) «بیبلیوتِک موندیال» (کتابخانه جهانی) (پیش‌قراول «لیور دو پوش» یا همان کتاب‌های جیبی)، «کارفور»، ماهنامه زنانه‌ی ماری کلر و مجله «هنر و فرهنگ» را بر عهده داشت. پوولس از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ مقالات متعددی برای «لو ژورنال دو دیمانش» (روزنامه یکشنبه) نوشت. | ## بخش 3: لوئی پوولس | در سال ۱۹۷۷، او مدیریت بخش‌های فرهنگی فیگارو را بر عهده گرفت، جایی که او پایه‌های مجلۀ فیگارو را بنا نهاد؛ نشریه‌ای که در اکتبر ۱۹۷۸ به عنوان ضمیمه هفتگی روزنامه فیگارو راه‌اندازی شد. در پی موفقیت کتاب سپیده‌دم جادوگران، ژاک برژیه و پووِلس به همراه فرانسوا ریشودو، در اکتبر ۱۹۶۱ دوماهنامه «پلانت» را بنیان نهادند که شهرت زیادی را برای پووِلس به ارمغان آورد. | ## جمع‌بندی | مجله پلانت با حدود ۱۵۰ صفحه و در قطع مربعی ۱۷ در ۱۷ سانتی‌متر، به گسترش ادبیات علمی-تخیلی در فرانسه کمک کرد و موجی از اشتیاق نسبت به فراروان‌شناسی، تمدن‌های گمشده و اسرار علم را به وجود آورد.
موضوع مقاله: فرانسوا کرانهالس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرانسوا کرانهالس | مقدمه: او از طرفداران داستان‌های مصور آمریکایی اثر الکس ریموند و هال فاستر بود و نخستین کمیک خود با نام کاران را در اواخر دهه ۱۹۴۰ به سبک تارزان خلق کرد. | ## بخش 1: فرانسوا کرانهالس | او هم‌زمان برای هفته‌نامه لو سوآر ایلوستره، یک کمیک قرون‌وسطایی دربارهٔ یک شوالیه ساخت. زمانی که او این کمیک‌ها را به مجله تن‌تن ارائه داد، به‌عنوان مدیر هنری پذیرفته شد و به تدریج شروع به ساخت کمیک‌های کوتاه برای این مجله کرد. | ## بخش 2: فرانسوا کرانهالس | نخستین سری اصلی او در سال ۱۹۵۳ آغاز شد: پوم و تدی مجموعه‌ای دربارهٔ یک پسر و یک دختر و الاغ خانگی‌شان بود و نخستین داستان‌های آن، روایت‌هایی لطیف دربارهٔ یک سیرک بودند. کرانهالس به سرعت به یکی از تولیدکنندگان اصلی داستان‌های مصور برای مجلات و روزنامه‌ها تبدیل شد و تعدادی از همکاران به استودیوی او پیوستند. | ## بخش 3: فرانسوا کرانهالس | او برای مجله آوربود به نام پتی بلژ کار کرد و سال‌های زیادی پریمیوس و موست را در لا لیبر بلژیک منتشر نمود. او از نخستین هنرمندان کمیک بود که به هرژه در انتشارات کسترمن پیوست، جایی که دو سری اصلی او در آنجا منتشر شدند: اثر نوجوانانه لو کَتْرْ آز (چهار آ) دربارهٔ گروهی متشکل از چهار جوان (سه پسر و یک دختر) و ماجراجویی‌های اغراق‌آمیزشان؛ و مجموعه بزرگسالانه‌تر شوالیه آردان (به معنی شوالیه شجاع) با الهام از پرنس والیانت، دربارهٔ یک شوالیه جوان در قرون وسطی. | ## جمع‌بندی | هر دو مجموعه از نظر تجاری فروش نسبتاً خوبی داشتند و دومی یک موفقیت انتقادی نیز به‌شمار می‌رفت.
موضوع مقاله: جایزه یلو کید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جایزه یلو کید | مقدمه: جایزه یلو کید جوایز کتاب‌های مصور هستند که از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۲ در نمایشگاه بین‌المللی لوکا کمیکس و گیمز در شهر لوکا، و سپس از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۵ در نمایشگاه بین‌المللی کمیک در رم اهدا شده‌اند. | ## بخش 1: جایزه یلو کید | اوت‌کولت آمریکایی در پایان قرن نوزدهم خلق شد و یکی از نخستین قهرمانان کتاب‌های مصور به‌شمار می‌رود. تاریخچه جوایز پیشین از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۹، مجموعه‌ای از جوایز پیشین در جشنواره نمایشگاه بین‌المللی کمیک لوکا اهدا می‌شد، یعنی لوح نقره‌ای (ایتالیایی: تارگا دارجنتو) در ۱۹۶۶، برج گویینیجی طلایی (ایتالیایی: توره گویینیجی دورو) در ۱۹۶۷ و گرند گویینیجی در ۱۹۶۹ (ایتالیایی: گران گویینیجی). در سال ۱۹۶۶، در طول دومین دوره جشنواره، ماهنامه لینوس سه لوح نقره‌ای را به اوریتا گارزانتی برای بهترین ناشر ایتالیایی (برای کتاب نخستین قهرمانان)، بهترین نشریه خارجی (برای گیف-ویف) و بهترین منتقد ایتالیایی (به پیرو کاتونو) تقدیم کرد. | ## بخش 2: جایزه یلو کید | سال بعد، ۱۹۶۷، جشنواره مراسم اهدای جوایز را از طریق یک هیئت داوران بین‌المللی سازماندهی کرد. این جوایز، یعنی برج گویینیجی طلایی که ادای احترامی به مشهورترین بنای تاریخی لوکا بود، به شرکت‌کنندگان در بازارچه و نمایشگاه «کمیک‌های امروز» اختصاص داشت. در آن سال، جشنواره همچنین شش جایزه به جان لوئیجی بونلی، چزاره زاواتینی، رینو آلبرتارلی، بنیتو جاکوویتی، ماریو جنتیلینی و انتشارات آلپه اهدا کرد؛ ابتکاری که در سال‌های بعد تکرار نشد. | ## بخش 3: جایزه یلو کید | در طول جشنواره بعدی که در نوامبر ۱۹۶۸ برگزار شد، مراسم اهدای جوایز در پی اعتراضات نویسندگان، در بستر وقایع مه ۶۸ لغو شد. | ## جمع‌بندی | جوایز کمیک لوکا در سال ۲۰۲۰، زمانی که جشنواره لوکا در بحبوحه تغییر به سمت برنامه‌های مجازی در طول دنیاگیری کووید-۱۹ در ایتالیا نام خود را به «تغییرات لوکا» تغییر داد، جوایز به سیستم جدیدی تحت عنوان کلی «جوایز کمیک لوکا» انتقال یافتند که شامل ۹ دسته (۳ یلو کید، ۵ گرند گویینیجی و یک جایزه استفانو بئانی - نام‌گذاری شده به افتخار مدیر سابق جشنواره) می‌شد؛ این جوایز «بدون در نظر گرفتن ملیت، قالب انتشاراتی یا روش توزیع» اهدا می‌شوند.