موضوع مقاله: دستگاه راسته‌بری (کاتر میل) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دستگاه راسته‌بری (کاتر میل) | مقدمه: سپس میله‌ها به میخ سازانی تحویل داده می شدند تا میله‌ها را با دادن سر و سرانه به میخ‌ تبدیل کنند. | ## بخش 1: دستگاه راسته‌بری (کاتر میل) | در واقع، زمانی که کارخانه نورد و برش اولیه ساخته شد، تنها حدود 12 کارگاه راسته‌بری در جهان وجود داشت. امروزه، یک دستگاه کاتر میل، که به آن همچنین اسلیتر یا راسته‌بر نیز گفته می‌شود، یک تجهیز ویژه است که در صنایع صنعتی برای برش یا تبدیل مواد به نوارها یا رول‌های باریک‌تر استفاده می‌شود. این دستگاه به طور عمده در صنعت فلزکاری برای پردازش ورق‌ها، رول‌ها یا نوارهای فلزی مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما می‌توان از آن برای سایر مواد مانند کاغذ، پلاستیک و پارچه نیز استفاده کرد. هدف اصلی یک دستگاه کاتر میل، تبدیل رول‌ها یا ورق‌های بزرگ مواد به نوارهای کوچکتر است. این فرآیند برای صنایع مختلفی که به مواد با ابعاد خاص نیاز دارند بسیار ضروری است، از جمله تولید ورق‌های فلزی برای قطعات خودرو، مواد بسته‌بندی، قطعات الکتریکی و مواد ساختمانی. اجزا و ویژگی‌های کلیدی در ادامه، برخی از اجزا و ویژگی‌های کلیدی که به طور معمول در دستگاه‌های کاتر میل موجود است، ذکر می‌شوند: آنکویلر: این قسمت رول یا رول مواد بزرگ را نگهداری می‌کند و کنترل کشش را در هنگام تغذیه مواد به دستگاه کاتر میل فراهم می‌کند. میز ورودی: این قسمت مواد را به داخل کاتر هدایت می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که مواد به درستی تراز شده و تغذیه شوند. سر کاتر: سر کاتر از یک مجموعه چاقوهای دایره‌ای یا تیغه‌های بسیار تیز تشکیل شده است که به شکلی تنظیم شده‌اند تا عرض و تعداد نوارهای تولیدی را تعیین کنند. جداکننده‌ها یا اسپیسرها: این‌ها دیسک‌های نازک فلزی یا پلاستیکی هستند که بین نوارها قرار می‌گیرند تا جداشدگی را حفظ کرده و جلوی چسبیدن آنها به یکدیگر را بگیرند. ریکویلر: پس از برش مواد به نوارهای باریکتر، ریکویلر نوارها را روی کویل‌ها یا قلاب‌های جداگانه می‌پیچاند. برش لبه: برخی از دستگاه‌های کاتر میل ممکن است دارای واحدهای برش لبه اضافی باشند که لبه‌های خارجی مواد را برای یکنواختی به هم می‌رسانند. سیستم کنترل: دستگاه‌های کاتر میل مدرن مجهز به سیستم‌های کنترل پیشرفته هستند که اجازه می‌دهند پارامترهایی مانند عرض نوار، کشش، سرعت و متغیرهای دیگر را تنظیم کنید. این سیستم‌ها اغلب شامل حسگرها و مکانیزم‌های بازخورد هستند تا برش دقیق و صحیح را تضمین کنند. دستگاه‌های کاتر میل می‌توانند بسته به نیازهای خاص موادی که در حال پردازش هستند، در اندازه و پیچیدگی‌های مختلف متفاوت باشند، . آنها معمولاً در عملیات صنعتی بزرگ استفاده می‌شوند که نیاز به پردازش حجم بالا از مواد به صورت کارآمد و دقیق دارند. ابتدا میله‌ها در یک کوره بازتابشی (انعکاسی) حرارت داده می‌شدند تا شکل‌پذیر شوند. از این صفحات تخت آهنی می توان برای ساخت چرخ‌های واگن، تیغه های اره و سایر محصولات استفاده کرد. | ## بخش 2: دستگاه راسته‌بری (کاتر میل) | بسیاری از ورق های آهنی به همان شکلی که بودند فروخته می‌شدند، اما برخی دیگر در کوره‌های بازتابشی (انعکاسی) گرم شده و تحت ماشین‌کاری‌های دیگری قرار می‌گرفتند. راسته‌بر‌ها از یک جفت دیسک به هم پیوسته تشکیل می‌شدند، که در جهت مخالف می چرخیدند. هنگامی که یک ورق آهنی گرم شده بین آنها قرار می گیرد، دیسک ها آن را به میله های آهنی کوچکتر برش ‌می‌دهند. این محصولات در درجه اول برای ساختن میخ مورد استفاده قرار می گرفتند و به همین دلیل «میله میخ» نامیده می‌شدند. هم میله‌های تخت و هم میخ‌ها، کالاهای نیمه تمام بودند که به آهنگر کمک می کردند زمان کمتری صرف کند و در نتیجه در هزینه خود صرفه جویی نماید. با این حال، بسیاری از آنها در اطراف رودخانه استور بین استوربریج و استورپورت وجود داشت، که در آن کارگاه ‌ها، آهن را به راحتی شکاف می دادند تا پس ار آن به دست میخ‌سازان در ناحیه بلک کانتری برسد. میله های آسیاب، میله های مسطح آهنی بودند که حدود سه اینچ (75 میلی متر) عرض و نیم اینچ (13 میلی متر) ضخامت داشتند. قطعه ای انتهای میله را با قیچی که توسط یکی از چرخ های آب کار می کرد برش می‌داد و سپس آهن در کوره گرم می شد. پس از آن، از بین غلتک‌های مسطح عبور داده می‌شد که آهن را به یک صفحه ضخیم تبدیل می‌کرد. سپس از طریق غلتک‌های دوم (معروف به کاتر) عبور داده می شد که آن را به میله های آهنی راسته بری می‌کرد. جاسوسی فیدلر فولی گفته می شود که این فناوری توسط جاسوسی صنعتی ریچارد فولی (1580-1657) ("فیدلر فولی") اهل استوربریج، جد بارون فولی، از سوئد آورده شده است. این امر باعث شد که جوانی به نام فولی از استوربریج تصمیم بگیرد که به هر ترتیبی که ممکن بود، بفهمد چگونه می‌توانند با قیمت‌های پایین‌تر پیچ و مهره‌های خود را بفروشند. او به همین منظور به سوئد سفر کرد، اما با اندکی پول به آنجا رسید و تمام پولش به سرعت تمام شد. با این حال، او یک موسیقیدان عالی و شخصی خوش‌برخورد بود، و با التماس کردن و تقلای بسیار، خود را به معادن مشهور دانمورا در نزدیکی این منطقه رساند. او به آسانی با آهن‌کاران دوستی کرد و مدتی بود که ماشین‌آلات آنها را به دقت مشاهده کرده بود، او به همین منظور با امید بسیار به استوربریج برگشت که اسرار ساخت یک کارخانه برشی برای راسته‌بری ورق‌های آهنی را کشف کرده است. یک دستگاه راسته بری که با استفاده از آن می شد صفحات آهن فرفورژه را به میله‌های میخی برش داد. او چنان به موفقیت خود باور داشت که از یک اشراف‌زاده هزینه موردنیاز را پیش پرداخت کند. | ## بخش 3: دستگاه راسته‌بری (کاتر میل) | بنابراین فولی برای بار دوم راهی سوئد شد و در بدو ورود با استقبال زیادی از سوی کارگران سوئدی مواجه شد. آن‌ها با خوشحالی از فولی پذیرایی کردند و او را در همان قلعه تجارت، کارخانه برش، اسکان دادند، و در معاشرت ساده و غیرتجاری خود، به او به عنوان یک نوازنده توانا، و نه بیشتر نگاه کردند. در بازگشت به استوربریج، او موفق شد ماشین آلاتی بسازد که کار مورد نیاز را به خوبی انجام دهد. پس از آن، او نه تنها میله‌های میخ‌ساز مورد نیاز میخ‌سازان تامین کرد، بلکه در طی این فعالیت صنعتی، به ثروت زیادی دست یافت. او در حالی که ثروت اندوزی می‌کرد، از نیازهای دیگران غافل نبود و پیوسته و سخاوتمندانه به همه برنامه‌های خیریه که در محله‌اش بود کمک می‌کرد». اینکه این افسانه تا چه اندازه آنچه را که واقعا اتفاق افتاده منعکس می کند، جای بررسی دارد. اولین نسخه از داستان به نام فولی، ویلیام پلیفر در سال 1809 است، که او را به هلند می برد. درشهر بریندلی نیز یک دستگاه وجود داشت که تا حدود 20 سال پیش فعالیت میکرد، زمانی که هنوز آلمان این تجهیزات را نداشت. آنها با یک تصمیم احمقانه این دستگاه عالی را که بسیار کارآمد بوده و پول زیادی را وارد کشور کرده بود، پس فرستادند.ریچارد فولی در سال 1627 کارخانه برش هاید را برای تاسیس یک کارخانه برش اجاره کرد و در سال 1625 هیملی فرنیس را از لرد دادلی استخدام کرد. ریچارد در آن سالها یک کارآفرین مهم بود و جورج بریندلی، کارخانه او را اداره می کرد. پسرش ریچارد، در سال 1647 هاید میل و فارم را خریداری کرد و تا زمانی که جان بریندلی در سال 1730 ورشکست شد، در تملک خانواده آنها بود. آسیاب‌های لویدز در نقشه ای از بیرمنگام به تاریخ 1731، 7 سال پس از مرگ سامپسون لوید اول (1664-1724)، آسیاب های راسته بری و ذرت لوید از منطقه دیگبث در شهر Lower Mill Lane نشان داده شده است. نقشه بعدی به تاریخ 1751 آسیاب راسته بری را با یک استخر آسیاب و یک باغ بزرگ نشان می دهد. شرحی از این کارخانه برش در نامه‌ای به تاریخ 31 ژوئیه 1755 که توسط بازدیدکنندگانی از لندن به پمبرتونز، پسرعموهای لوید نوشته شده، باقی مانده است:صبح روز بعد (دوشنبه) [ژوئیه 1755] ما به دیدن آسیاب راسته‌بری آقای لوید رفتیم. روند کار به شرح زیر است: آنها یک میله آهنی بزرگ را می گیرند و با یک جفت قیچی خیلی بزرگ که توسط یک چرخ آب به کار می افتد، آن را به طول های حدود یک فوت برش می‌دهند. این قطعات را در یک کوره قرار داده و تا دماهای بسیار بالا داغ می‌کنند، سپس بیرون آورده و بین دو غلتک فولادی که طول آن‌ها به حدود چهار فوت و عرض حدود سه اینچ می‌رسد، قرار می‌دهند. از آنجا فوراً بین دو غلتک دیگر قرار می‌گیرند، که دارای تعدادی لبه‌های تیز هستند که مانند قیچی روی هم قرار می‌گیرند. | ## جمع‌بندی | پس از سرد شدن میله‌ها، آنها را در دسته‌هایی برای استفاده میخ سازها بسته بندی می‌کنند.