موضوع مقاله: دولت مافیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دولت مافیایی | مقدمه: در سیاست، دولت مافیایی به سیستمی دولتی گفته می‌شود که در آن دولت تا حدی با جرائم سازمان‌یافته مرتبط است که مقامات دولتی، پلیس و/یا ارتش به بخشی از این تشکیلات جنایی تبدیل می‌شوند. | ## بخش 1: دولت مافیایی | به گفتهٔ دیپلمات‌های آمریکایی، اصطلاح «دولت مافیایی» توسط الکساندر لیتویننکو ابداع شده است. به باور او دولت مافیایی یعنی دولت به یک ابرسازمان تبهکار تنزل پیدا می‌کند که هدفش فقط ارعاب جامعه برای تقسیم امتیازات و منافع در دست باندهای مافیایی است. از دید رابرت بانکر از پژوهشگران آکادمیک آمریکا در حوزه امنیت ملی، دولت مافیایی دارای سه ویژگی عمدهٔ حکمرانی الیگارشیک، غارت‌سالاری و تصرف تبهکارانه و فقدان قانون است. دولت مافیایی مبتنی بر فعالیت کسانی است که فاقد هرگونه حس شفقت و ملی بوده و با اعمال خشونت نامحدود و قساوت فقط در فکر بیشتر کردن منافع مادی خود هستند. سرکوب و مجازات معترضان و مخالفان و نادیده گرفتن روش‌های مشروع مدیریت سیاسی و اقتصادی از یک سو و تنزل قانون به ارادهٔ حاکم و ادارهٔ کشور و جلو بردن سیاست خارجی همچون یک ابرباند تبهکار از سوی دیگر از ویژگی‌های یک دولت مافیایی است. | ## بخش 2: دولت مافیایی | حکومت حاکم بر ایران به‌طور کامل به حاکمیت قانون پایان داده است و سپاه پاسداران به‌مثابه یک سازمان تبهکار تمامی ابزارهای قدرت سیاسی، نظامی و اقتصادی را در انحصار خود گرفته و گروهک‌سالاری یا الیگارشی همهٔ ابزارهای تولید قدرت و ثروت را در قبضه گروه کوچکی از نزدیکان رهبر ایران درآورده است که مالکیت بر تمام شئون زیست فردی و جمعی جامعه را حق ذاتی خود می‌دانند و هیچ مسئولیتی در برابر جامعه برای خود قائل نیستند و هیچ الزامی نیز برای پاسخگویی نمی‌بینند. این حکومت تمامی ابزارهای مشروع کنترل سیاسی و اقتصادی را رها کرده و همچون یک باند جنایتکار از طریق تهدید، اخاذی، آدم‌ربایی، گروگان‌گیری، ترور و گسترش وحشت از طریق نمایش قساوت و شکنجه تلاش می‌کند تا جامعه را تحت کنترل خود نگه دارد. این کنترل، نه برای ادارهٔ کشور و جامعه، بلکه تنها برای کسب درآمد و گسترش حوزهٔ پول‌سازی اعمال می‌شود. سیاست خارجی متناقض حکومت ایران نیز تنها از دیدگاه یک سازمان جنایتکار صاحب ابزارهای حاکمیتی قابل درک است که بر منافع یک گروهک خاص متمرکز است و تنها به گسترش حوزهٔ نفوذ و کسب درآمد برای این گروهک خاص می‌اندیشد. مکزیک ادگاردو بوسکالیا، محقق حقوق و اقتصاد، نظام سیاسی مکزیک را «مافیاکراسی» توصیف می‌کند. | ## بخش 3: دولت مافیایی | بوسکالیا وضعیت بین دولت، اقتصاد و جرائم سازمان‌یافته در مکزیک را به عنوان یک درهم‌تنیدگی متقابل توصیف می‌کند. مکزیک همچنین به عنوان یک دولت نارکو (اصطلاحی سیاسی و اقتصادی که به کشورهایی گفته می‌شود که در آن تمام نهادهای مشروع تحت نفوذ قدرت و ثروت تجارت غیرقانونی مواد مخدر قرار می‌گیرند) شناخته شده است. دیگر کشورها به گفتهٔ دانشمندان علوم سیاسی در مجله مطالعات سیاست‌گذاری در سال ۲۰۲۱، ونزوئلا تحت ریاست‌جمهوری هوگو چاوز نیز به عنوان زمینه‌ساز ایجاد شرایط برای نیکلاس مادورو رئیس‌جمهور بعدی ونزوئلا برای تحکیم یک «دولت مافیایی» ارزیابی شده است. مویسس نعیم، نویسنده ونزوئلایی و نویسنده کتاب «غیرقانونی: چگونه قاچاقچیان، دلالان و مقلدان اقتصاد جهانی را می‌ربایند»، در مقاله‌ای برای مجله آمریکایی فارین پالیسی نوشت: «در کشورهای مافیایی مانند بلغارستان، گینه بیسائو، مونته‌نگرو، میانمار، اوکراین و ونزوئلا منافع ملی و منافع جرائم سازمان‌یافته اکنون به‌طور جدایی‌ناپذیری در هم تنیده شده‌اند.» جاناتان بنتون، رئیس سابق آژانس مبارزه با فساد بریتانیا، کشور مالت را به عنوان یک «دولت مافیایی» توصیف کرد که در آن تراکنش‌های پولشویی صدها میلیون یورویی هر ساله بدون هیچ مشکلی انجام می‌شود. | ## جمع‌بندی | او این سخنان را در جریان مصاحبه با رادیو بی‌بی‌سی پس از قتل روزنامه‌نگار تحقیقی دافنه کاروآنا گالیتزیا بیان کرد.