موضوع مقاله: الیزابت، شاهدخت رومانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الیزابت، شاهدخت رومانی | مقدمه: الیزابت شاهدخت رومانی (الیزابت شارلوت ژوزفین الکساندرا ویکتوریا؛ , ، لاتین‌نویسی: Elisábet؛ ۱۲ اکتبر ۱۸۹۴ – ۱۴ نوامبر ۱۹۵۶) دومین فرزند و نخستین دختر فردیناند یکم، پادشاه رومانی و ماری ادینبورگ بود. | ## بخش 1: الیزابت، شاهدخت رومانی | او از ۲۷ سپتامبر ۱۹۲۲ تا ۲۵ مارس ۱۹۲۴ به عنوان همسر جرج دوم یونان، ملکه یونان بود. او پس از ازدواج با جرج در سال ۱۹۲۱ به عنوان ولیعهد بانوی یونان شناخته شد، اما علاقه‌ای به او نداشت و در کشور جدیدش شاهد آشفتگی‌های سیاسی پس از جنگ جهانی اول بود. هنگامی که همسرش در سال ۱۹۲۲ به تخت پادشاهی یونان نشست، الیزابت به پناهندگانی که پس از مبادله جمعیت میان یونان و ترکیه ناشی از جنگ یونان و ترکیه (۱۹۲۲–۱۹۱۹) به آتن رسیدند، کمک می‌کرد. با این حال، افزایش فضای انقلابی بر سلامت او تأثیر گذاشت و با خیالی آسوده در دسامبر ۱۹۲۳ همراه با همسرش یونان را ترک کرد. این زوج سلطنتی در بخارست مستقر شدند و در ۲۵ مارس ۱۹۲۴، با انحلال سلطنت یونان، جرج از سلطنت برکنار شد. در رومانی، رابطه الیزابت و جرج رو به وخامت گذاشت و آن‌ها در سال ۱۹۳۵ از یکدیگر جدا شدند. او که رابطه نزدیکی با برادرش کارول دوم داشت، ثروت قابل توجهی به دست آورد که بخشی از آن به دلیل توصیه‌های مالی معشوقش، بانکدار الکساندرو اسکاناوی، بود. پس از درگذشت مادرش در سال ۱۹۳۸ و کناره‌گیری شاه کارول دوم در سال ۱۹۴۰، الیزابت نقش بانوی اول رومانی را بر عهده گرفت. در پایان جنگ جهانی دوم، او ارتباط نزدیکی با حزب کمونیست رومانی برقرار کرد و آشکارا علیه برادرزاده‌اش، شاه جوان میهای یکم توطئه کرد و لقب «عمه سرخ» را گرفت. با این حال، ارتباطش با کمونیست‌ها مانع از اخراج او از کشور در سال ۱۹۴۷، پس از اعلام جمهوری سوسیالیستی رومانی نشد. او با مارک فاورات، هنرمندی که تقریباً سی سال از او جوان‌تر بود، رابطه عاشقانه‌ای داشت و درست پیش از مرگش در سال ۱۹۵۶ او را به فرزندخواندگی پذیرفت. دومین فرزند و نخستین دختر فردیناند یکم، پادشاه رومانی و ماری ادینبورگ، الیزابت (با نام مستعار لیزابتا یا لیزی در میان خانواده‌اش) در ۱۲ اکتبر ۱۸۹۴ در قلعه پلش، سینایا به دنیا آمد. اما پس از تولد، از والدینش جدا شد، زیرا شاه کارول یکم و ملکه الیزابت معتقد بودند که ولیعهد فردیناند و ولیعهد بانو ماری برای تربیت فرزندان خود بیش از حد جوان و بی‌تجربه‌اند. او همراه برادر بزرگ‌ترش، شاهزاده کارول دوم، تحت سرپرستی شاه کارول یکم و همسرش بزرگ شد.Gelardi 2006, p. | ## بخش 2: الیزابت، شاهدخت رومانی | در خاطرات خود، ماری دختر بزرگش را «کودکی زیبا با چهره‌ای جدی و احساسی قوی از درستکاری» توصیف کرده است. با گذشت سال‌ها، الیزابت شخصیتی سرد و خلق‌وخویی تندخو پیدا کرد که او را در اجتماع منزوی ساخت. پس از جنگ‌های بالکان که طی آن پادشاهی یونان و پادشاهی رومانی متحد بودند، شاهزاده یونانی از الیزابت خواستگاری کرد، اما او به توصیه عمه بزرگش این پیشنهاد را رد کرد و گفت که خواستگارش بسیار کوچک و بیش از حد انگلیسی‌مآب است. او روزانه از بیمارستان‌ها بازدید می‌کرد و به قربانیان جنگ سیگار و کلمات دلگرم‌کننده می‌داد.Wimbles 2002, p. در سال ۱۹۱۹، الیزابت و خواهرانش ماریای یوگسلاوی و شاهزاده ایلئانا رومانی همراه مادرشان، اکنون ملکه ماری، در کنفرانس صلح پاریس حضور یافتند. ملکه امیدوار بود که بتواند برای دخترانش، به ویژه الیزابت که ۲۵ ساله بود، همسر مناسبی پیدا کند. در ۵ دسامبر ۱۹۲۰، یک همه‌پرسی با نتایج بحث‌برانگیز خانواده سلطنتی یونان را به بازگشت به خانه فراخواند. بدین ترتیب، شاه کنستانتین اول، ملکه سوفیای پروس و دیادوخوس جورج در ۱۹ دسامبر به آتن بازگشتند. هنگامی که به کاخ رسیدند، بارها بر روی بالکن ظاهر شدند تا به مردمی که آن‌ها را تشویق می‌کردند، سلام کنند.Gelardi 2006, pp. شاهدخت تاجدار در یونان، الیزابت با دشواری زیادی در تطبیق با خانواده سلطنتی مواجه شد و رابطه او با ملکه سوفیا به‌ویژه پرتنش بود.Wimbles 2002, p. الیزابت در میان خویشاوندان همسرش احساس بیگانگی می‌کرد، زیرا آن‌ها در حضور او به زبان یونانی صحبت می‌کردند، زبانی که هنوز بر آن مسلط نشده بود.Wimbles 2002, p. تنها شاه کنستانتین اول و خواهرش، دوشس بزرگ ماریا جورجیونا روسیه، در نظر او قابل احترام بودند. در واقع، حتی دیادوخوس خجالتی نیز همسرش را ناامید کرد، زیرا او خواستار رابطه‌ای پرشورتر با وی بود.Wimbles 2002, p. الیزابت که از نداشتن خانه شخصی ناراضی بود، مجبور شد همیشه با خانواده همسرش زندگی کند. | ## بخش 3: الیزابت، شاهدخت رومانی | علاوه بر این، خانواده‌اش در پرداخت جهیزیه او تأخیر داشتند و پس‌اندازهایش در رومانی به‌دلیل سرمایه‌گذاری‌های نادرست مدیر اموالش از دست رفت.Wimbles 2002, p. با مواجهه با یک وضعیت سیاسی بسیار دشوار، ناشی از جنگ یونان و ترکیه (۱۹۲۲–۱۹۱۹), الیزابت به‌سرعت متوجه شد که فضای محدودی برای فعالیت در کشور جدیدش دارد. او کتابی از اشعار نویسنده بلژیکی امیل وراران را تصویرگری کرد و همچنین چندین کتاب کم‌ارزش نوشت.Wimbles 2002, p. سرانجام، او ساعت‌های طولانی را صرف یادگیری زبان یونانی نوین کرد، زبانی که یادگیری آن برایش بسیار دشوار بود. الیزابت که از روزمرگی خود ناراضی بود، به خواهرش ماریای یوگسلاوی، همسر پادشاه الکساندر یکم، پادشاه یوگسلاوی، و خواهرشوهرش هلن یونان، همسر برادرش کارول، حسادت می‌کرد.Wimbles 2002, p. با جنگ و انقلاب، زندگی روزمره خانواده سلطنتی یونان به‌طور فزاینده‌ای دشوار شده بود و مستمری دیادوخوس جورج اجازه نمی‌داد که الیزابت لباس‌ها و جواهراتی را که می‌خواست، بخرد. رابطه میان دیادوخوس و همسرش که از قبل تحت‌فشار جنگ قرار داشت، به دلیل ناتوانی آن‌ها در داشتن وارث برای پادشاهی یونان، تیره‌تر شد. الیزابت چند ماه پس از ازدواجش باردار شد، اما در طول یک سفر رسمی به سمورنا سقط جنین کرد. با این حال، پیش از رفتن به تبعید، شاهزاده توانست اسناد خود را در املاک بانلوک بسوزاند. در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۸، الیزابت همراه با خواهرش، ایلئانا، با قطاری ویژه که توسط کمونیست‌ها فراهم شده بود، رومانی را ترک کرد. خانواده اسکاناوی آن‌ها را همراهی کردند، اما هر دو شاهزاده پس از اخراج از کشور، بخش زیادی از اموال خود را از دست دادند. شاهزاده که عاشق این جوان شده بود، تمایل داشت با او ازدواج کند و از پسرعمویش، فردریک، شاهزاده هوهن‌تسولرن، خواست که عنوان اشرافی به مارک اعطا کند، اما فردریک نپذیرفت. در نتیجه، شاهزاده تصمیم گرفت معشوق خود را به فرزندخواندگی بپذیرد و این کار را سه ماه پیش از مرگش انجام داد. | ## جمع‌بندی | پیکر شاهزاده به مقبره خاندان هوهن‌تسولرن در کلیسای هدینگر در زیگمارینگن منتقل شد.