aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: حمله به کنیسه بزرگ رم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حمله به کنیسه بزرگ رم | مقدمه: حمله به کنیسه بزرگ رم که توسط تروریست‌های فلسطینی مسلح در ورودی کنیسه بزرگ رم انجام شد، در ۹ اکتبر ۱۹۸۲ ساعت ۱۱:۵۵ صبح رخ داد. | ## بخش 1: حمله به کنیسه بزرگ رم | در این حمله، یک کودک نوپای ۲ ساله به نام استفانو گاج تاشه کشته و ۳۷ غیرنظامی زخمی شدند. در حالی که خانواده‌های جامعهٔ یهودی محلی به همراه فرزندانشان از ورودی پشتی کنیسه خارج می‌شدند، پنج مهاجم مسلح فلسطینی با لباس‌های شیک با خونسردی به ورودی پشتی کنیسه رفتند و حداقل سه نارنجک دستی به سمت جمعیت پرتاب کردند و سپس با مسلسل دستی به سمت جمعیت آتش گشودند. شاهدان عینی حاضر در صحنه گفتند که نارنجک‌های دستی پرتاب‌شده با پله‌ها برخورد کرده و در خیابان منفجر شدند. یک کودک نوپای ۲ ساله به نام استفانو گاج تاشه، در این حمله پس از اصابت ترکش کشته شد. علاوه بر این، ۳۷ غیرنظامی زخمی شدند که در میان آنها برادر استفانو، گادیل تاشه ۴ ساله، از ناحیه سر و سینه مورد اصابت گلوله قرار گرفت. | ## بخش 2: حمله به کنیسه بزرگ رم | شاهدان عینی حاضر در صحنه گفتند که پس از حمله، مهاجمان با یک فولکس واگن قرمز و یک آستین سفید محل را ترک کردند. با این وجود، یکی از مهاجمان تحت عنوان اسامه عبد الزمر، یکی از اعضای مظنون سازمان تروریستی ابونضال، شناسایی شد. اگرچه الزمر توسط دادگاهی در ایتالیا به‌دلیل نقش خود در حملهٔ سال ۱۹۸۲ (در حالی که در بازداشت یونان بود) محکوم شد، با این وجود، مقامات یونانی درخواست استرداد ایتالیا را رد کردند و در عوض او را در سال ۱۹۸۹ به لیبی، که پایگاه ابونضال در آن قرار داشت، و جایی که گمان می‌رود او در آن زندگی می‌کند، تبعید کردند. روی پلاک یادبود نوشته شده است: «استفانو گای تاشه، قربانی تروریسم در حالی که تنها دو سال داشت». پیامدها به یادبود حمله به کنیسه بزرگ رم در سال ۱۹۸۲، لوحی در ورودی کنیسه نصب شده است. | ## بخش 3: حمله به کنیسه بزرگ رم | در ۳ فوریهٔ ۲۰۱۵، سرجو ماتارلا طی پیامی به پارلمان ایتالیا پس از ادای سوگند به عنوان ریاست جمهوری ایتالیا، از این حمله چنین یاد کرد: «(ایتالیا) چندین بار، در گذشته‌ای نه چندان دور، بهای نفرت و عدم تحمل را پرداخته است. من می‌خواهم فقط یک نام را به خاطر بسپارم: استفانو تاشه، که در حملهٔ تروریستی بزدلانه به کنیسه رم در اکتبر ۱۹۸۲ کشته شد. او نوزاد ما بود، یک نوزاد ایتالیایی.» اتهامات مربوط به اطلاع ایتالیایی‌ها از حمله در سال ۲۰۰۸، فرانچسکو کسیگا، نخست‌وزیر وقت و رئیس‌جمهور سابق ایتالیا، مدعی شد که ایتالیا با یک توافق محرمانه مبنی بر عدم دخالت در فعالیت‌های سازمان آزادیبخش فلسطین علیه یهودیان، به شرطی که این سازمان حمله‌ای علیه ایتالیا انجام ندهد، «یهودیان خود را فروخته است». در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۱، روزنامهٔ تایمز اسرائیل مقاله‌ای منتشر کرد که ادعا می‌کرد دولت ایتالیا از قبل از حمله مطلع بوده و به‌عنوان بخشی از یک توافق محرمانه با سازمان آزادیبخش فلسطین از سال ۱۹۷۳، سطح امنیت را کاهش داده است. این اسناد نشان می‌دهند که سرویس اطلاعاتی و امنیتی دموکراتیک به دولت در مورد سازمان‌های فلسطینی که برای حمله در طول تعطیلات آماده می‌شدند، هشدار داده بود و منبعی گفته بود که ابونضال در حال آماده‌شدن برای انجام حمله است. | ## جمع‌بندی | این مقالات همچنین ادعا کردند که پلیس، که باید در کنیسه حضور می‌داشت، در آن زمان در کنیسه حضور نداشته است.
موضوع مقاله: برونو فیلیپینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برونو فیلیپینی | مقدمه: برونو فیلیپینی (; – ) خوانندگی اهل ایتالیا بود که عمدتاً در دهه ۶۰ میلادی فعالیت داشت. | ## بخش 1: برونو فیلیپینی | از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به رومئو و ژولیت اشاره کرد. زندگی و حرفه فیلیپینی که در رم متولد شد، پس از فارغ‌التحصیلی از یک مدرسه فنی، موسیقی خواند و بعداً وارد گروه کر کلیسای سیستین شد. | ## بخش 2: برونو فیلیپینی | در سال ۱۹۶۳، برنده جشنواره موسیقی کاستروکارو شد و در سال ۱۹۶۴، با آهنگ «Sabato sera» وارد رقابت در جشنواره موسیقی سانرمو شد که در رژه آهنگ‌های برتر ایتالیا نیز موفقیت متوسطی کسب کرد. در نیمه دوم دهه ۶۰ میلادی، او تجربیات گاه به گاه به عنوان آهنگساز و بازیگر فیلم داشت. | ## بخش 3: برونو فیلیپینی | ## جمع‌بندی | هنگامی که موفقیت او در دهه ۱۹۷۰ کاهش یافت، او بر اجراهای زنده در پیانو بارها و سالن‌های موسیقی و همچنین حضور در چندین برنامه تلویزیونی تمرکز کرد.
موضوع مقاله: یولاندا کودرا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یولاندا کودرا | مقدمه: یولاندا کودرا (۱۹۱۰–۱۹۶۳) نویسنده و مترجم ایتالیایی-آلبانیایی، یکی از اولین نویسندگان زن به زبان آلبانیایی و همچنین مترجم آثار نویسندگان آلبانیایی مانند ندر مجدا، میگنی، پترو مارکو و استرو اسپاس به زبان ایتالیایی بود.Jorgaqi, Nasho (8 March 2015). | ## بخش 1: یولاندا کودرا | زندگی یولاندا کودرا در سال ۱۹۱۰ در رم، ایتالیا، با نام اصلی ایولاندا گوازونی، در خانواده‌ای ایتالیایی متولد شد و خواهرزادهٔ انریکو گوازونی، فیلمنامه‌نویس و کارگردان ایتالیایی بود. او در حال تحصیل در یک دبیرستان کلاسیک بود که با مالو کودرا، که اصالتاً اهل گیروکاستر بود و در رم دانشجو بود، آشنا شد. او خیلی زود زبان آلبانیایی را آموخت و نه تنها به خوبی ارتباط برقرار کرد، بلکه شروع به انتشار اشعار به زبان آلبانیایی و همچنین مقالات نقد ادبی در مجلات مشهور هیلی ای دریتس، پرپیکجا شکیپتربه شِکیپتر، فریما، انسان و توموری محترم نعیم فراشری، گرجی فیشتا، میگنی و ندر مژدا کرد.Shekulli interview (19 May 2010). | ## بخش 2: یولاندا کودرا | کودرا به‌طور خاص روی میگنی و مجدا کار کرد که بعداً آنها را به ایتالیایی ترجمه کرد. او یکی از اولین زنانی بود که در آلبانی، به همراه سلفیشه سیو و موسینه کوکالاری آثارش را منتشر کرد. پس از جنگ جهانی دوم، او به عنوان مترجم از و به ایتالیایی و همچنین روسی، از جمله نویسندگانی مانند پترو مارکو و استرو اسپاس، مشغول به کار شد. | ## بخش 3: یولاندا کودرا | رژیم کمونیستی به او اجازه نداد تا سال ۱۹۶۲، یک سال قبل از مرگش، نه تدریس کند و نه به کشور خود بازگردد. به عنوان مترجم کار کنید کودرا تقریباً تمام آثار میگِنی را به ایتالیایی ترجمه کرد، او روی اشعار او در نسخه ۱۹۵۷ که توسط اسکندر لواراسی منتشر شده بود، کار کرد و آنها را در سال ۱۹۶۲ با عنوان «شعر و نثر» به پایان رساند. او همچنین یادداشت‌های میگِنی و همچنین زیرنویس‌های خاصی از برخی اشعار مانند «دیتیرامب نیچه»، «ملودیسه کومبِتِر» (به ملودی ملی) و تقدیم‌نامه‌ها را حذف کرد. | ## جمع‌بندی | کودرا به عنوان مترجم به متن اصلی بسیار وفادار است، که در آن سال‌ها برای یک مترجم ضروری بود.
موضوع مقاله: هلنا یانچک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هلنا یانچک | مقدمه: زندگی و حرفه هلنا یانچک در مونیخ آلمان، در یک خانواده یهودی لهستانی که از هولوکاست جان سالم به در برده بودند، متولد شد. | ## بخش 1: هلنا یانچک | او در ۱۹ سالگی به ایتالیا نقل مکان کرد و از آن زمان تاکنون در آنجا زندگی می‌کند. این کتاب روایتی از تاریخچه خانواده او بود و سفر او به همراه مادرش به آشویتس را دنبال می‌کرد، جایی که مادرش در طول جنگ جهانی دوم بازداشت شد. | ## بخش 2: هلنا یانچک | رمان او در سال ۲۰۱۰، «پرستوهای مونته‌کاسینو »، جایزه زریلی-ماریمو برای داستان ایتالیایی را از آن خود کرد. این رمان داستان گروهی از سربازان را روایت می‌کند که در نبرد مونته‌کاسینو در طول جنگ جهانی دوم می‌جنگند. | ## بخش 3: هلنا یانچک | در سال ۲۰۱۷، او رمان خود با عنوان «دختری با لایکا» (دختری با لایکا) را منتشر کرد که دربارهٔ عکاس گردا تارو است که در طول جنگ داخلی اسپانیا درگذشت. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۸، او جایزه استرگا، معتبرترین جایزه ادبی ایتالیا، را برای این رمان دریافت کرد، که اولین بار در ۱۵ سال گذشته بود که یک زن از زمان ملانیا مازوکو در سال ۲۰۰۳ این جایزه را دریافت می‌کرد.
موضوع مقاله: والنتینا کلمبو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # والنتینا کلمبو | مقدمه: والنتینا کلمبو (متولد ۱۹۶۴) نویسنده، مترجم و استاد تاریخ اسلام معاصر ایتالیایی در دانشگاه اروپایی رم و عضو ارشد بنیاد اروپایی دموکراسی در بروکسل است. | ## بخش 1: والنتینا کلمبو | او فارغ‌التحصیل رشته زبان و ادبیات عرب از دانشگاه کاتولیکا، میلان و دارای مدرک دکترا در مطالعات اسلامی از مؤسسه دانشگاهی شرقی، ناپل است. او عضو ارشد برجسته موسسه گیت‌استون، عضو هیئت مدیره مؤسسه گوارینی برای امور عمومی در دانشگاه جان کابوت، رم، عضو هیئت علمی مرکز دی-کان-پر دان، دانشگاه تور ورگاتای رم، عضو هیئت علمی مؤسسه مطالعات عالی زنان، رم و عضو کمیته اسلام ایتالیایی، وزارت کشور بوده است. کلمبو مترجم رسمی ایتالیایی برنده جایزه نوبل نجیب محفوظ و دیگر نویسندگان ادبیات کلاسیک و معاصر عرب است. | ## بخش 2: والنتینا کلمبو | در سال ۲۰۰۴، او گلچینی از نویسندگان عرب قرن بیستم را در مدیترانه دیگر ویرایش کرد: گلچین از نویسندگان عرب قرن بیستم در سال ۲۰۰۵، او سردبیر گلچین داستان‌های کوتاه کلام زن، بدن زن: گلچینی از نویسندگان زن معاصر عرب مجموعه‌ای از ۳۱ نویسنده زن معاصر عرب بود. دیگری از ۲۹ شاعر عرب را در کتاب من به اندازه کافی گناه نکرده‌ام: گلچینی از شاعران زن معاصر عرب در سال ۲۰۰۷ ویرایش کرد . : مسلمانان بر افراط‌گرایی اسلامی غلبه کنند، گلچینی از مقالات بیش از ۵۰ نویسنده با پیشینه مسلمان علیه افراط‌گرایی اسلامی. | ## بخش 3: والنتینا کلمبو | کلمبو در نوشته‌های خود استدلال می‌کند که اخوان المسلمین در تلاش برای ایجاد یک دولت اسلامی در حال نفوذ به جوامع اروپایی است و با سازمان‌های تروریستی مرتبط است. در سال ۲۰۱۲، او در کنفرانس بین‌المللی مبارزه با جهاد در بروکسل، که با عنوان «کنفرانس بین‌المللی آزادی بیان و حقوق بشر» معرفی شد، شرکت کرد. | ## جمع‌بندی | او همچنین در همان سال به عنوان سخنران در کنفرانس «اسلامی‌سازی ملت‌ها را متوقف کنید» (SION) در شهر نیویورک معرفی شد.
موضوع مقاله: بانک پراتزی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بانک پراتزی | مقدمه: این بانک در کنار بانک باردی، یکی از بزرگ‌ترین شبکه‌های مالی اروپا را اداره می‌کرد و در تجارت پشم و ابریشم نقش اصلی داشت.Edwin S. | ## بخش 1: بانک پراتزی | تاریخچه بانک پراتزی در نیمهٔ سدهٔ سیزدهم میلادی تأسیس شد و در طول قرن چهاردهم به اوج قدرت خود رسید. این بانک با ایجاد شعب در لندن، پاریس، آوینیون و سایر مراکز تجاری اروپا، به یکی از نخستین «سوپرشرکت‌های» مالی در اروپا تبدیل شد. مانند بانک باردی، این نهاد نیز وام‌های کلانی به ادوارد سوم انگلستان برای تأمین مالی جنگ صد ساله اعطا کرد. | ## بخش 2: بانک پراتزی | ناتوانی ادوارد سوم در بازپرداخت این وام‌ها در دههٔ ۱۳۴۰، منجر به ورشکستگی پراتزی و باردی شد.Richard A. اهمیت بانک پراتزی همراه با باردی نخستین نمونه از بانکداری بین‌المللی سازمان‌یافته در اروپای قرون وسطی بود. ورشکستگی پراتزی و باردی به‌عنوان یکی از نخستین بحران‌های مالی بین‌المللی شناخته می‌شود. | ## بخش 3: بانک پراتزی | تجربهٔ این بانک‌ها باعث شد بعدها خاندان مدیچی و دیگر بانکداران، مدیریت ریسک و تنوع سرمایه‌گذاری را جدی‌تر دنبال کنند. میراث اسناد و دفاتر مالی پراتزی نمونه‌های مهمی از تاریخچهٔ حسابداری دوطرفه در اروپا هستند. | ## جمع‌بندی | تجربهٔ سقوط پراتزی در تاریخ اقتصادی به‌عنوان نماد آسیب‌پذیری بانک‌های قرون وسطی در برابر بدهی‌های دولتی مطالعه می‌شود.
موضوع مقاله: چراغ تیفانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چراغ تیفانی | مقدمه: شییشه آن توسط لوئیس کامفرت تیفانی یا هنرمندان وابسته باین هنر طراحی شده و نسخه‌های اصلی آن در کارگاه او تولید گردیده است. | ## بخش 1: چراغ تیفانی | شیشه‌های به‌کاررفته در بدنه این چراغ‌ها، با تکنیک فویل مسی، به‌جای لحیم سربی سنتی شیشه‌های رنگین. به‌دلیل نفوذ چشمگیر تیفانی در این سبک، اصطلاح «چراغ تیفانی» یا «چراغ به سبک تیفانی»، اغلب برای اشاره به چراغ‌های شیشه‌رنگینِ لحیم‌دار به‌کار می‌رود، حتی اگر نمونه‌هایی بوجود آمده باشند که مستقیماً توسط کارگاه تیفانی ساخته نشده باشند. نخستین چراغ تیفانی، در سال ۱۸۹۳ به نمایش گذاشته شد و تصور می‌شود که در همان سال ساخته شده باشد. هر چراغی، توسط استادکاران و به‌صورت دستی ساخته می‌شد و تولید آن بصورت انبوه و یا ماشینی نبود. بر خلاف تصور همگان، بیش از یک سده، طراح ابن چراغ‌ها، لوئیس کامفرت تیفانی نبود، بلکه هنرمند ناشناخته‌ای به نام کلارا دریسکول بود که در سال ۲۰۰۷ توسط مارتین آیدلبرگ، استاد دانشگاه راتگرز، به‌عنوان طراح اصلی و خلاق‌ترین چراغ‌های دارای شیشه‌رنگین کارگاه تیفانی شناسایی شد. نخستین فعالیت تجاری تیفانی، کار برای یک شرکت طراحی داخلی در نیویورک بود که در آن به طراحی پنجره‌های شیشه‌رنگین پرداخت. | ## بخش 2: چراغ تیفانی | چراغ‌های تیفانی، پس از نمایشگاه جهانی کلمبیایی در شیکاگو (۱۸۹۳) بسیارشهرت یافتند. تیفانی چراغ‌های خود را در یک نمازخانه با الهام بیزانسی به نمایش گذاشت و بدین ترتیب، توجه بسیاری را جلب کرد، از جمله ویلهلم بوده و یولیوس لسینگ، مدیران موزه‌های دولتی در برلین. لسینگ چند قطعه خریداری کرد و در موزه هنرهای تزئینی برلین به نمایش گذاشت و بدین‌سان، نخستین موزه اروپایی، صاحب آثار تیفانی شد. آثار او در آلمان نیز محبوبیت بسیاری یافت، اما در کشورهایی چون فرانسه، با استقبال کمتری روبه‌رو شد، زیرا این کشور، به هنرهای دستی آمریکایی بیشتر پیوند داشت. تیفانی تنها با همکاری زیگفرید بینگ و کمک هنرمندان فرانسوی توانست به بازار فرانسه راه یابد. موفقیت او در اروپا، بیشتر مرهون بازارهای آلمان و اتریش-مجارستان و نیز نمایشگاه‌های پی‌درپی از ۱۸۹۷ در شهر درسدن بود. | ## بخش 3: چراغ تیفانی | پس از پایان همکاری او با بینگ، علاقه به محصولات تیفانی در اروپا رو به کاهش گذاشت. دسته فاوریل که به‌معنای دست‌ساز است، نخستین چراغ‌های برچسب‌خورده تیفانی را شامل می‌شود. چراغهای دسته هندسی، عمدتاً به‌دست استادکاران مرد ساخته می‌شد و از اشکال هندسی چون مثلث، مربع، مستطیل و بیضی، برای ایجاد الگو بهره می‌برد. این چراغ‌ها، طراحی طبیعی و گیاه‌شناسانه دارند و از گل‌ها، سنجاقک‌ها، عنکبوت‌ها و تارهایشان، پروانه‌ها و پرهای طاووس الهام گرفته‌اند. | ## جمع‌بندی | ابتدا طرح چراغ روی مقوای ضخیمی ترسیم و شماره‌گذاری شده و سپس رنگ شیشه‌ها مشخص می‌شود.
موضوع مقاله: تاریخ اقتصاد فلورانس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاریخ اقتصاد فلورانس | مقدمه: تاریخ اقتصاد فلورانس به بررسی تحولات اقتصادی جمهوری فلورانس از قرون وسطی تا رنسانس می‌پردازد. | ## بخش 1: تاریخ اقتصاد فلورانس | فلورانس یکی از ثروتمندترین شهرهای ایتالیا بود که بازرگانی، صنعت و بانکداری را به‌گونه‌ای توسعه داد که به الگویی برای اروپا تبدیل شد.Richard A. قرون وسطی در سده‌های ۱۳ و ۱۴ میلادی، فلورانس به مرکز تجارت پشم و ابریشم اروپا تبدیل شد. خانواده‌های بانکی همچون باردی و پراتزی شبکه‌ای بین‌المللی از تأمین مالی و تجارت ایجاد کردند.Edwin S. | ## بخش 2: تاریخ اقتصاد فلورانس | بحران قرن چهاردهم ورشکستگی بانک‌های باردی و پراتزی در دههٔ ۱۳۴۰ میلادی، پس از ناتوانی ادوارد سوم انگلستان در بازپرداخت وام‌ها، منجر به یکی از نخستین بحران‌های مالی اروپا شد. رنسانس و شکوفایی در سدهٔ ۱۵ میلادی، خاندان مدیچی با تأسیس بانک مدیچی سلطهٔ اقتصادی و سیاسی در فلورانس یافت. این بانک با شبکهٔ گستردهٔ شعب در اروپا، به یکی از قدرتمندترین نهادهای مالی دوران بدل شد. | ## بخش 3: تاریخ اقتصاد فلورانس | فلورانس با ترکیب قدرت اقتصادی و حمایت از هنر، به مرکز رنسانس فرهنگی و اقتصادی بدل شد. | ## جمع‌بندی | میراث تاریخ اقتصاد فلورانس هنوز هم یکی از مهم‌ترین موضوعات پژوهش‌های تاریخی و اقتصادی است.
موضوع مقاله: تروفیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تروفیه | مقدمه: گفته می‌شود این شکل باریک و پیچیده نخستین بار در شهر سوری در استان جنوا، ایتالیا پدید آمده است. | ## بخش 1: تروفیه | در گویش لیگوری، واژهٔ trofie به «نیوکی» اشاره دارد، در حالی که trofietta به معنای «نیوکوی کوچک» است؛ نوعی پاستا که از آرد و سیب‌زمینی ساخته می‌شود و از نظر شکل و بافت تفاوت زیادی با تروفیه دارد. گونه‌ای دیگر از این پاستا، یعنی تروفیتهٔ کارلوفورته نیز در مجمع‌الجزایر سولچیس در ساردینیا رایج است؛ منطقه‌ای که تحت تأثیر سنت آشپزی جنوایی موسوم به کوچینا تابارکینا قرار دارد. | ## بخش 2: تروفیه | شکل منحصربه‌فرد این پاستا به تراشه‌های چوب شباهت دارد که به‌طور سنتی «برنج نیمکت» نامیده می‌شد. فرم مارپیچ پیچ‌خورده با خمیدگی مرکزی و دو سر باریک، که در گویش محلی اینترسوییا نامیده می‌شود، نه تنها از نظر ظاهری ویژه است بلکه برای ویژگی‌های آشپزی آن نیز اهمیت دارد. | ## بخش 3: تروفیه | این جایگاه با هدف حفظ نه تنها شیوه‌های سنتی تولید، بلکه اهمیت تاریخی و فرهنگی این شکل متمایز پاستا اعطا شد. | ## جمع‌بندی | احتمالاً این نام از فعل لیگوری strufuggiâ به معنای «مالیدن» گرفته شده است، که به روش تهیهٔ آن اشاره دارد؛ روشی که شامل «مالیدن» یا غلتاندن یک قطعه کوچک خمیر روی تختهٔ پخت است.
موضوع مقاله: فلاویا فورتوناتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فلاویا فورتوناتو | مقدمه: او در دهه ۸۰ میلادی عمدتاً با ژانر ایتالو دیسکو مرتبط بود و در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت داشت. | ## بخش 1: فلاویا فورتوناتو | زندگی و حرفه فلاویا فورتوناتو که در کوزنتسا متولد شده بود، به مدت ده سال به تحصیل رقص و ژیمناستیک هنری پرداخت و در سطح رقابتی ژیمناستیک هنری اجرا کرد و قهرمان منطقه‌ای شد. در طول دهه ۸۰ میلادی، به طور منظم در تلویزیون به عنوان مجری و همچنین مهمان موسیقی در نمایش‌های متنوع حضور داشت. | ## بخش 2: فلاویا فورتوناتو | او همچنین بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۲، پنج بار دیگر در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد. در سال ۱۹۸۹، اولین بازیگری خود را روی صحنه انجام داد و در کنار لاندو بوتسانکا در نمایش «اپرای سه سرباز » بازی کرد. | ## بخش 3: فلاویا فورتوناتو | در دهه ۹۰ میلادی، بر تئاتر و تلویزیون تمرکز کرد، سپس به تدریج از تجارت نمایش فاصله گرفت تا خود را وقف خانواده‌اش کند. | ## جمع‌بندی | دو مجموعه سی‌دی از بهترین آهنگ‌های فلاویا فورتوناتو و کانتو پر ته به ترتیب در مارس ۲۰۰۰ و دسامبر ۲۰۱۰ منتشر شدند.
موضوع مقاله: حمله ۲۰۲۵ به خان یونس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حمله ۲۰۲۵ به خان یونس | مقدمه: حملهٔ ۲۰۲۵ به خان یونس، یک درگیری نظامی بزرگ است که در ۲۶ مه ۲۰۲۵ به عنوان بخشی از حمله گسترده‌تر اسرائیل به نوار غزه که در مه ۲۰۲۵ آغاز شد و با نام عملیات ارابه‌های گیدئون شناخته می‌شود، در طول جنگ جاری غزه آغاز شد. | ## بخش 1: حمله ۲۰۲۵ به خان یونس | پس از هفته‌ها عملیات در رفح، نیروهای دفاعی اسرائیل، حمله جدیدی را به خان یونس آغاز کردند. این عملیات، جنگجویان حماس، مواضع، زیرساخت‌ها و شبکه‌های تونلی باقی‌مانده در شهر را هدف قرار می‌دهد. پیشینه ارتش اسرائیل پیش از این در دسامبر ۲۰۲۳ به خان یونس حمله کرده بود که نبرد و محاصره ناشی از آن تا آوریل ۲۰۲۴ ادامه داشت. در مه ۲۰۲۵، اسرائیل عملیات ارابه‌های گیدئون را آغاز کرد، یک کمپین جدید با تمرکز بر حذف نیروهای باقی‌مانده حماس در غزه. نبرد مه در ۲۶ مه ۲۰۲۵، ارتش اسرائیل پس از حملات هوایی شدید در سراسر جنوب غزه، حمله زمینی جدیدی را به خان یونس به عنوان بخشی از عملیات ارابه‌های گیدئون آغاز کرد. در ۲۹ مه، مهندسان رزمی اسرائیل عملیات بزرگی را برای خنثی‌سازی شبکه تونل‌های حماس در حومه خان یونس به پایان رساندند. | ## بخش 2: حمله ۲۰۲۵ به خان یونس | طبق گزارش رسمی ارتش اسرائیل، سربازان یک تونل تروریستی زیرزمینی طولانی «تهاجمی» به طول چند صد متر را شناسایی و منهدم کردند. در ۳۰ مه، ارتش اسرائیل اعلام کرد که تیپ کفیر، تحت فرماندهی لشکر ۳۶، به عملیات در خان یونس می‌پیوندد. ژوئن در ۶ ژوئن، شبه‌نظامیان فلسطینی پنج سرباز اسرائیلی را در کمین در شرق خان یونس کشتند. این کمین شامل فرو ریختن ساختمانی بود که با مواد منفجره پر شده بود و سربازان را کشت. در ۱۲ ژوئن، بنیاد بشردوستانه غزه گزارش داد که اتوبوسی حامل حدود بیست و چهار نفر از کارکنان فلسطینی این بنیاد در حالی که به سمت یک مرکز توزیع در نزدیکی خان یونس در حرکت بود، توسط حماس مورد حمله قرار گرفت. در ۲۴ ژوئن، هفت سرباز اسرائیلی که در خان یونس فعالیت می‌کردند، بر اثر انفجار یک بمب که گمان می‌رود توسط گردان‌های عزالدین قسام حماس کار گذاشته شده باشد، کشته شدند. | ## بخش 3: حمله ۲۰۲۵ به خان یونس | در ۲۶ ژوئن، طایفه بربخ، که هم با حماس و هم با اسرائیل مخالف است، در بیمارستان ناصر در خان یونس با نیروهای حماس درگیر شد. بنا به گزارش‌ها، در ۲۷ ژوئن، شبه‌نظامیان نیروهای مردمی پس از درگیری مسلحانه با نیروهای حماس، کنترل بیمارستان ناصر را به دست گرفتند. ژوئیه در ۳ ژوئیه، وای‌نت گزارش داد که طایفه خانیدک وابسته به فتح، به رهبری یاسر خانیدک، در خان یونس فعالیت می‌کند و توسط اسرائیل مسلح می‌شود. در ۹ ژوئیه، شبه‌نظامیان فلسطینی تلاش کردند یک سرباز اسرائیلی را در خان یونس بربایند، که با مقاومت سرباز اسرائیلی مواجه شد و سپس کشته شد. اوت در ۲۰ اوت، افراد مسلح گردان‌های ۱۴ قسام به یک پست نظامی اسرائیل در خان یونس در نزدیکی گذرگاه موراگ حمله کردند، احتمالاً به قصد ربودن سربازان. | ## جمع‌بندی | نیروهای اسرائیلی با مهاجمان تبادل آتش کردند و طبق گزارش‌ها بین هشت تا ده فرد مسلح کشته شدند در حالی که دیگران عقب‌نشینی کردند.
موضوع مقاله: وائل زوایتر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وائل زوایتر | مقدمه: عبدالوائل زوایتر (؛ همچنین با نام وائل زعیتر شناخته می‌شود؛ ۲ ژانویه ۱۹۳۴–۱۶ اکتبر ۱۹۷۲) نویسنده و مترجم فلسطینی بود. | ## بخش 1: وائل زوایتر | اسرائیل زعیتر را به دلیل نقشش در گروه سپتامبر سیاه، یک تروریست می‌دانست، در حالی که هوادارانش استدلال می‌کردند که او «هرگز به‌طور قطعی» با سپتامبر سیاه یا قتل‌عام مونیخ مرتبط نبوده و در انتقام کشته شده است. شغل زعیتر سپس به لیبی و پس از آن به رم نقل مکان کرد، جایی که نماینده سازمان آزادیبخش فلسطین بود و به عنوان مترجم برای سفارت لیبی کار می‌کرد. کشتن زوایتر در اوت ۱۹۷۲ توسط پلیس ایتالیا در رابطه با بمب‌گذاری گروه سپتامبر سیاه علیه یک پالایشگاه نفت مورد بازجویی قرار گرفت، اما بعداً آزاد شد. موساد اسرائیل او را به عنوان رئیس سپتامبر سیاه در رم مظنون دانست و پس از حمله سپتامبر سیاه در مونیخ، او را در فهرست ترور قرار داد. هنگامی که او در شب ۱۶ اکتبر ۱۹۷۲ به ساختمان آپارتمان خود بازگشت، توسط دو مأمور موساد که ۱۱ بار در لابی ساختمان به او شلیک کردند، کشته شد - یک گلوله برای هر ورزشکار اسرائیلی کشته شده. | ## بخش 2: وائل زوایتر | در آن زمان، زوایتر نماینده سازمان آزادیبخش فلسطین در ایتالیا بود و در حالی که اسرائیل به‌طور خصوصی ادعا می‌کرد که او عضو سپتامبر سیاه بوده و در یک توطئه نافرجام علیه یک هواپیمای ال عال دست داشته است، اعضای سازمان آزادیبخش فلسطین استدلال کرده‌اند که او به هیچ وجه ارتباطی با این موضوع نداشته است. 68 زوایتر با شریک زندگی خود، جانت ون-براون، یک هنرمند استرالیایی، در رم زندگی می‌کرد. مراسم تشییع جنازه زوایتر در رم با حضور بسیاری از مردم، از جمله مقامات PCI برگزار شد. تصویرسازی در فیلم نقش وائل زویتر را در فیلم مونیخ ساخته استیون اسپیلبرگ، مکرم خوری، بازیگر، به تصویر می‌کشد. «ماده‌ای برای یک فیلم»: ردیابی وائل زوئیتر (بخش ۱)، چیدمانی در دوسالانه ونیز ۲۰۰۷ اثر امیلی جاسر. | ## بخش 3: وائل زوایتر | امیلی جاسر: «ماده‌ای برای یک فیلم»: یک اجرا (بخش ۲)، ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۷، انتفاضه الکترونیک نجوان درویش: دست‌مایه امیلی جاسر برای یک فیلم: ادای احترام مداوم و انتقام هنری برای وائل زعیتر. شابک ۱-۴۰۰۰-۶۴۲۷-۹ جانت ون-براون (ویراستار) (انگلیسی): برای یک فلسطینی: یادبودی برای وائل زعیتر، ۱۹۸۴. شابک ۰-۷۱۰۳-۰۰۳۹-۵ خالدی، ولید (۱۹۸۴): پیش از آوارگی‌شان: تاریخ تصویری فلسطینی‌ها، ۱۸۷۶–۱۹۴۸. (عکسی از وائل زعیتر در کودکی به همراه پدر و برادرش دارد، همچنین به اینجا مراجعه کنید (به پایین صفحه بروید). | ## جمع‌بندی | شابک ۰-۸۸۷۲۸-۱۴۴-۳ نیکو پرونه: به یاد وائل و نابلس، در ایل مانیفستو (روزانه)، رم، ۹ سپتامبر ۱۹۹۳.
موضوع مقاله: آگوستو نوولی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آگوستو نوولی | مقدمه: نوولی، نمایشنامه‌نویس پرکاری که بیش از پنجاه اثر نمایشی نوشته است که بسیاری از آنها به گویش توسکانی (فلورانسی) هستند، به عنوان یکی از پدران بنیان‌گذار تئاتر بومی (گویش) مدرن فلورانس شناخته می‌شود. | ## بخش 1: آگوستو نوولی | زندگی‌نامه آگوستو نوولی که به خاطر ارتباط مادام‌العمرش با شهر فلورانس شناخته شده است، در ۱۷ ژانویه ۱۸۶۷ در آنجا متولد شد. نوولی از ابتدای دوران فعالیت سیاسی خود، عضوی فعال از طبقه روشنفکر بود و در جوانی در محافل قدرت حضور داشت. در بریتانیا، ساموئل پورتر پاتنم، آزاداندیش دوران ویکتوریا، اظهار داشت که «نوولی… وقتی از اتهامات بی‌احترامی و کفر تبرئه شد، مورد تشویق قرار گرفت.» نمایشنامه «آب راکد» که به عنوان برجسته‌ترین اثر تئاتری نوولی شناخته می‌شود، اولین بار در ۲۸ ژانویه ۱۹۰۸ در تئاتر آلفیری فلورانس به روی صحنه رفت. | ## بخش 2: آگوستو نوولی | اگرچه از آن زمان به عنوان یک شاهکار کلاسیک کمدی فلورانسی مورد ستایش قرار گرفته است. (به ایتالیایی) این نمایشنامه بعداً پس از دریافت موسیقی متن از آهنگساز جوزپه پیتری، به یک اپرت تبدیل شد. رمان نوولی در نهایت در نسخه‌ای در سال ۱۹۰۸ با تصویرگری گوستاوو روسو و مقدمه‌ای از نویسنده و سیاستمدار اوتلو ماسینی دوباره منتشر شد. | ## بخش 3: آگوستو نوولی | از جمله همکاران نوولی در دنیای تئاتر، آندره‌آ نیکولی (۱۸۶۲–۱۹۱۷) بازیگر-مدیر بانفوذ بود که به عنوان مروج مؤثر نمایش «لاکوا چِتا» و دیگر نمایش‌های نوولی به یاد آورده می‌شود. او در آن زمان شصت سال داشت، پنج سال پس از تصرف کشور توسط فاشیست‌های دیکتاتور بنیتو موسولینی. | ## جمع‌بندی | او سال‌های پایانی عمر خود را در انزوا از زندگی عمومی در جامعه توسکانی، حدود ۲۰ سال، گذراند.