موضوع مقاله: دوشیزگان آتشین از فضا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوشیزگان آتشین از فضا | مقدمه: دوشیزگان آتشین از فضا در ایالات متحده)، یک فیلم علمی–تخیلی سیاه‌وسفید و مستقل محصول بریتانیا در سال ۱۹۵۶ است. | ## بخش 1: دوشیزگان آتشین از فضا | این فیلم بلند توسط فیلم‌ساز آمریکایی، سای راث، نوشته، تهیه‌شده و کارگردانی شده است. این اثر محصول همکاری شرکت‌های «سای راث پروداکشنز» و «کرایتریون فیلمز» بریتانیا بود و توسط اروس فیلمز در بریتانیا و «توپاز فیلم» در آمریکا توزیع شد. بازیگرانی چون آنتونی دکستر، سوزان شاو، پل کارپنتر و ژاکلین کورتیس در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. موسیقی متن فیلم شامل قطعاتی برگزیده از اپرای پرنس ایگور اثر الکساندر برودین است. خلاصه داستان کشف جوی شبیه زمین در قمر سیزهمین قمر سیارهٔ مشتری منجر به اعزام خدمه‌ای متشکل از پنج فضانورد مرد مسلح به تپانچه برای تحقیق می‌شود. آن‌ها در این قمر، دختر زیبایی به نام هستیا را که مورد حمله یک هیولا قرار گرفته است، نجات می‌دهند. متعاقباً آن‌ها «آتلانتیس نو» را کشف می‌کنند؛ تمدنی در حال نابودی که بقایای آتلانتیس اصلی است و ساکنانش هنگام غرق شدن آن قاره گریخته بودند. تنها هفده نفر باقی مانده‌اند که همگی زن هستند، به جز یک مرد مسن به نام پراسوس که دختران او را به عنوان «پدر» تکریم می‌کنند. پراسوس امیدوار است فضانوردان بمانند و به او در نابودی هیولا کمک کنند؛ موجودی انسان‌نما، لاغر و حدوداً شش فوتی با پوستی تیره و حفره‌دار که در برابر گلوله نفوذناپذیر است و به عنوان «مردی با سر یک جانور» توصیف می‌شود. با این حال، لوتر بلر از هستیا می‌آموزد که پراسوس مانند یک مستبد بر آتلانتیس نو حکومت می‌کند و می‌خواهد زمینی‌ها را برای جفت‌گیری با دختران در آنجا نگه دارد. | ## بخش 2: دوشیزگان آتشین از فضا | دوئسا، یکی از زنان، صحبت‌های بلر و هستیا را دربارهٔ توطئه برای فرار می‌شنود و دیگر دوشیزگان آتشین را تشویق می‌کند تا او را بسته و قربانی کنند. هیولا که بیرون از دیوارهای شهر کمین کرده، به شهر نفوذ کرده و پراسوس و دوئسا را می‌کشد. هیولا توسط زمینی‌ها کشته می‌شود و زنان باقی‌مانده تصمیم می‌گیرند به آن‌ها اجازه دهند به زمین بازگردند. هستیا با آن‌ها بازمی‌گردد و فضانوردان قول می‌دهند که سفینه‌های فضایی را همراه با شوهرانی برای بقیه زنان بازگردانند. با این حال، در عنوان‌بندی فیلم، مک‌گرگور به عنوان ناظر تولید و هنری، جان پلات به عنوان دستیار کارگردان و لیتو کاروترز به عنوان مدیر فیلم‌برداری معرفی شده‌اند. مجله «کاین ویکلی» نوشت: «یک فانتزی علمی–تخیلی که با دوشیزگانی با لباس‌های اندک تزئین شده است… داستان آن بسیار فراتر از مرزهای باورپذیری است… این فیلم که در مقیاسی بسیار متواضعانه، اگر نگوییم ناچیز، ساخته شده، علی‌رغم حضور هیولا، بیشتر شبیه به نمایش رقص‌های محلی است تا یک فیلم هیجان‌انگیز فضایی.» در بررسی‌های گذشته‌نگر، راهنمای فیلم و ویدئوی هالیول این فیلم را «رقیبی جدی برای عنوان بدترین فیلم ساخته شده تا کنون» توصیف می‌کند که در آن «دختران بریتانیایی با لباس‌های بدن‌نما در مقابل دکورهای مقوایی ژست‌های شرم‌آوری می‌گیرند».Walker 1999, p. در کتاب «علمی–تخیلی» (۱۹۸۴) اثر فیل هاردی، نقدی این فیلم را «اثری در پایین‌ترین سطح از علمی–تخیلی بریتانیا» توصیف کرد و افزود: «تنها دلیل شهرت فیلم، استفاده گسترده از موسیقی کلاسیک (عمدتاً الکساندر برودین) به عنوان موسیقی متن است؛ ترفندی که استنلی کوبریک با مهارتی بسیار بیشتر در ۲۰۰۱: یک ادیسه فضایی به کار برد.» وبگاه «دی‌وی‌دی تاک» بیان کرد که دوشیزگان آتشین از فضا «ممکن است در زمره بدترین فیلم‌های علمی–تخیلی ساخته شده به‌صورت حرفه‌ای قرار گیرد.»"Fire Maidens Of Outer Space." DVD Talk, 13 August 2013. در نوامبر ۱۹۹۲، این فیلم در یکی از قسمت‌های برنامه تلویزیونی مسخره‌کننده فیلم، مایستری ساینس تئاتر ۳۰۰۰، نمایش داده شد. تحلیل نژادپرستی و مضامین استعماری در فیلم فیلم دوشیزگان آتشین از فضا (۱۹۵۶) اگرچه عمدتاً به دلیل بودجه کم و کیفیت فنی پایینش مورد تمسخر منتقدان قرار گرفته است، اما از منظر مطالعات فرهنگی و سینمایی، بازتاب‌دهنده سوگیری‌های نژادی و کلیشه‌های اروپامدارانه دهه ۱۹۵۰ میلادی است.بیل وارن. بازتاب نژادپرستی در این فیلم را می‌توان در چندین لایه تحلیل کرد: دیگری‌سازی و انسان‌زدایی از «موجود» در این فیلم، آنتاگونیست یا قطب منفی داستان، «موجود» (The Creature) است که به عنوان موجودی با «پوست تیره و حفره‌دار» توصیف می‌شود. | ## بخش 3: دوشیزگان آتشین از فضا | انسان‌زدایی از این موجود و توصیف او به عنوان «وحشی» که باید توسط مردان مسلح متمدن نابود شود، بازتاب‌دهنده ترس‌های نژادی آن دوران در مورد اختلاط نژادی و تهدید جوامع «بدوی» برای تمدن غرب است. پنج فضانورد مرد (که همگی سفیدپوست و نماینده قدرت‌های غربی هستند) به سرزمینی ناشخته وارد می‌شوند تا یک تمدن «در حال مرگ» را نجات دهند. این تمدن که بازمانده آتلانتیس توصیف شده، به‌طور کامل از زنان سفیدپوست تشکیل شده است. این تصویرسازی که در آن مردان سفیدپوست با استفاده از تکنولوژی و اسلحه، نظم را به یک جامعه «ناتوان» بازمی‌گردانند، ریشه در تفکرات استعماری قرن نوزدهم و بیستم دارد که در آن سفیدپوستان وظیفه خود می‌دیدند به جوامع دیگر «تمدن» صادر کنند. پاک‌سازی نژادی در تصویرسازی آتلانتیس فیلم «آتلانتیس نو» را به عنوان کمال زیبایی و تمدن به تصویر می‌کشد، اما این تصویر کاملاً اروپامدار است. تمامی ۱۷ دوشیزه آتشین بر اساس استانداردهای زیبایی اروپای غربی انتخاب شده‌اند و هیچ اثری از تنوع نژادی در تمدنی که ظاهراً از یک قاره گمشده جهانی آمده، دیده نمی‌شود.. این انتخاب آگاهانه در انتخاب بازیگران، ترویج‌دهنده این ایده است که «آرمان‌شهر» یا تمدن برتر، لزوماً تمدنی است که از نظر نژادی خالص و سفیدپوست باشد. پیوند میان نژادپرستی و جنسیت‌زدگی نژادپرستی در این فیلم با جنسیت‌زدگی گره خورده است. | ## جمع‌بندی | وعده نهایی فیلم مبنی بر بازگرداندن «شوهرانی برای بقیه زنان»، تأکیدی بر این است که بقا و کمال این تمدن تنها از طریق پیوند با مردان سفیدپوست متمدن امکان‌پذیر است؛ ایده‌ای که به‌شدت با مفاهیم سفیدبرترپنداری در دوران تولید فیلم همسو بود.