موضوع مقاله: حمام السمره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حمام السمره | مقدمه: این بنا نزدیک به ۳ متر پایین‌تر از سطح خیابان قرار داشت و مالکیت آن در اختیار سلیم عبدالله الوزیر بود. | ## بخش 1: حمام السمره | حمام السمره تنها گرمابه فعال باقی‌مانده از پنج گرمابه اصلی غزه بود که در دسامبر ۲۰۲۳ بر اثر حمله هوایی نیروهای اسرائیل ویران شد. کتیبه‌ای بر دیوار ورودی این حمام نشان می‌دهد که ساختمان در سال ۶۸۵ هجری قمری (نزدیک به ۱۳۲۰ میلادی) به دستور سنجر الجاولی، فرماندار مملوکی شهر، بازسازی شده‌است. این حمام مساحتی نزدیک به ۵۰۰ متر مربع داشت و از نمونه‌های برجسته معماری حمام‌های عمومی در منطقه به‌شمار می‌رفت. حمام السمره افزون بر ارزش تاریخی و معماری، کارکرد اجتماعی و درمانی نیز داشت و مردم برای درمان بیماری‌هایی مانند دردهای مفصلی و ناباروری به آن مراجعه می‌کردند. پیشینه بر روی دیوار ورودی حمام، کتیبه‌ای با تاریخ سال ۶۸۵ هجری قمری (نزدیک به ۱۳۲۰ میلادی) نصب شده بود که نشان می‌داد حمام السمره به دستور سنجر الجاولی، فرماندار مملوکی غزه، بازسازی شده‌است. برخی روایت‌ها پیشینه این حمام را به دوران پیش از اسلام بازمی‌گردانند، هرچند نخستین سند مکتوب مربوط به دوره مملوکی است. این حمام تنها گرمابه‌ای از پنج گرمابه اصلی غزه بود که تا زمان ویرانی‌اش در سال ۲۰۲۳ همچنان فعال بود. داولینگ در نوشته‌ای در سال ۱۹۱۳ گزارش می‌دهد که در سال ۱۵۸۴ میلادی، جامعه‌ای از سامری‌ها در غزه زندگی می‌کردند و یک کنیسه بزرگ و دو گرمابه در اختیار داشتند و «یکی از آن‌ها هنوز نام حمام سامری‌ها را بر خود دارد». | ## بخش 2: حمام السمره | به روایت داولینگ، یکی از فرمانداران غزه از دودمان رضوان خواستار خرید حمام شد، اما مالک از فروش آن سرباز زد و به‌جای آن بهره‌گیری از حمام را برای بازدیدکنندگان مسجد بزرگ وقف کرد؛ فرماندار خشمگین دستور داد مالک را جلوی ساختمان به دار بیاویزند. خانواده الوزیر که بیش از یک سده مالک حمام السمره بودند، با چالش نگهداری از سامانه کهن گرمایش آب و ساختار سنتی حمام روبه‌رو شدند که دیگر به‌درستی کار نمی‌کرد و هزینه تعمیر آن بسیار سنگین بود. به همین دلیل، دانشگاه اسلامی غزه و برنامه عمران ملل متحد بخشی از حمام را بازسازی کردند و از ویرانی کامل آن پیشگیری نمودند. حمام از سامانه قدیمی تنورهای هیزم‌سوز و آبراهه‌ها بهره می‌برد و خانواده الوزیر سال‌ها برای بازسازی آبراهه‌های زیر تخته‌سنگ‌های مرمرین ساختمان در حال گردآوری بودجه بودند. مساحت کلی حمام نزدیک به ۵۰۰ متر مربع بود و سقف آن با گنبدی دارای روزنه‌های گرد مزیّن به شیشه‌های رنگی پوشیده شده بود که نور خورشید را به درون فضا هدایت می‌کرد. حمام از چهار بخش اصلی تشکیل می‌شد: بخش استراحت (ایوان)، اتاق‌های بخار، بخش ماساژ و بخش آتش‌دان. ورودی حمام با راهرویی دالان‌مانند با طاق‌های نیم‌استوانه‌ای آغاز می‌شد و در درون آن تالاری با فواره‌ای هشت‌ضلعی محصور در چهار ایوان قرار داشت. مشتریان نخست وسایل خود را نزد متصدی می‌سپردند و سپس به اتاق بخار می‌رفتند؛ پس از آن در آب گرم شست‌وشو می‌کردند. | ## بخش 3: حمام السمره | آبفشان‌هایی آب خنک بر سر استحمام‌کنندگان می‌پاشیدند تا از گرمازدگی جلوگیری شود و ظرف‌هایی نیز برای آب‌ریزی فراهم بود. در مرحله پایانی، مشتری وارد «مغطس» می‌شد؛ حوضچه‌ای کوچک به عمق نزدیک به یک متر پر از آب داغ. ماساژ نیز در دسترس بود و توسط «مُدَلِّک» (ماساژدهنده حرفه‌ای) در اتاق بخار انجام می‌گرفت. اهمیت اجتماعی و درمانی گرمابه‌ها در طب سنتی برای درمان روماتیسم و ناباروری به کار می‌رفتند و رسم بر آن بود که مادران نوزادان ۴۰ روزه خود را برای برکت‌گیری به حمام السمره بیاورند. مراجعه به حمام همچنین برای بهبود گردش خون و رفع خستگی مؤثر دانسته می‌شد و آب‌هایی که با هیزم و آتش گرم می‌شدند به جذب رطوبت بدن کمک می‌کردند. حمام السمره اهمیت اجتماعی ویژه‌ای به‌ویژه برای زنان داشت؛ زیرا فضایی بود که اعضای جامعه محلی برای گفت‌وگو و دیدوبازدید گرد هم می‌آمدند. خدمات حمام برای مردان و زنان هر دو در دسترس بود، اما در ساعات جداگانه از روز ارائه می‌شد. ویرانی در سال ۲۰۲۳ در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۳، حمام السمره بر اثر بمباران هوایی نیروهای اسرائیل به‌طور کامل ویران شد. | ## جمع‌بندی | وزارت فرهنگ فلسطین اعلام کرد که این حمام هم‌زمان مقصدی گردشگری و درمانی بود و آخرین گرمابه فعال در غزه به‌شمار می‌رفت.