موضوع مقاله: اعلامیه استقلال فنلاند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اعلامیه استقلال فنلاند | مقدمه: این اعلامیه با اشاره به لایحه‌ای که همزمان به مجلس ارائه شده بود تا فنلاند را به یک جمهوری مستقل تبدیل کند، فنلاند را مستقل از روسیه اعلام کرد. | ## بخش 1: اعلامیه استقلال فنلاند | تاریخ انقلاب در روسیه پس از انقلاب فوریه و کناره‌گیری تزار نیکلای دوم، دوک بزرگ فنلاند، در ۲ مارس (۱۵ مارس N.S.) ۱۹۱۷، اتحاد شخصی بین روسیه و فنلاند پایه قانونی خود را از دست داد - حداقل طبق دیدگاه هلسینکی. در زمان رأی‌گیری، اعتقاد بر این بود که دولت موقت به سرعت توسط شورش روزهای ژوئیه در سن پترزبورگ شکست خواهد خورد. پس از انتخابات جدید و شکست نهایی دولت موقت در انقلاب اکتبر، پارلمان فنلاند تصمیم گرفت بر اساس قانون اساسی فنلاند و به طور دقیق‌تر بر اساس بند §38 قانون قدیمی ابزار حکومت ۱۷۷۲ که پس از کودتای بدون خونریزی گوستاو سوم توسط مجلس ایالتی تصویب شده بود، یک شورای نیابت سلطنت سه نفره تشکیل دهد. این بند، انتخاب پادشاه جدید را در صورت انقراض سلسله سلطنتی پیش‌بینی می‌کرد و در فنلاند به عنوان واگذاری حاکمیت به مجلس ایالتی (که بعداً مجلس شد) در مدت دوره فترت تفسیر شد. شورای نیابت سلطنت هرگز انتخاب نشد، زیرا سوسیالیست‌های فنلاندی و اعتصاب عمومی آنها که خواستار اقدامات رادیکال‌تری بودند، مخالفت شدیدی نشان دادند. در ۲ نوامبر (۱۵ نوامبر ۱۹۱۷) بلشویک‌ها حق عمومی تعیین سرنوشت، از جمله حق جدایی کامل، "برای مردم روسیه" را اعلام کردند. در همان روز، مجلس فنلاند اعلامیه‌ای صادر کرد که طبق آن، "پرو تمپور" تمام اختیارات حاکم در فنلاند را به عهده گرفت. | ## بخش 2: اعلامیه استقلال فنلاند | محافل پیشرو مدت‌ها سلطنت و نجیب‌زادگی موروثی را منسوخ می‌دانستند و از قانون اساسی جمهوری برای فنلاند حمایت می‌کردند. عکس گرفته شده در ۲۷ نوامبر ۱۹۱۷؛ تصویری از الکساندر یکم، امپراتور روسیه هنوز روی دیوار آویزان است. مجلس سنای فنلاند، دولتی که مجلس در ماه نوامبر منصوب کرده بود، اعلامیه استقلال و پیشنهادی برای یک نظام حکومتی جمهوری جدید تهیه کرد. رئیس سنا ( نخست وزیر) پر اویند سوینهوفوود اعلامیه را در ۴ دسامبر در مجلس قرائت کرد. اعلامیه استقلال از نظر فنی به شکل مقدمه‌ای از پیشنهاد ارائه شد و قرار بود توسط مجلس مورد توافق قرار گیرد که در ۶ دسامبر اعلامیه را تصویب کرد. در ۱۸ دسامبر (۳۱ دسامبر N.S) اندکی پس از آنکه رئیس دولت فنلاند، اسوینهوفوود، استقلال کامل کشور خود را اعلام کرد، دولت روسیه شوروی اولین دولتی در خارج از فنلاند بود که استقلال فنلاند را به رسمیت شناخت. این شورا فرمانی را صادر کرد که استقلال فنلاند را به رسمیت می‌شناخت و در ۲۲ دسامبر (۴ ژانویه ۱۹۱۸ N.S) توسط بالاترین نهاد اجرایی شوروی، کمیته اجرایی مرکزی سراسری روسیه (VTsIK) تأیید شد. | ## بخش 3: اعلامیه استقلال فنلاند | بیانیه و ۱۵ نوامبر این اعلامیه با اشاره به اعلامیه ۱۵ نوامبر، می‌گوید: مردم فنلاند با این گام سرنوشت خود را به دست خود گرفته‌اند؛ گامی که هم موجه و هم مورد نیاز شرایط کنونی است. مردم فنلاند عمیقاً احساس می‌کنند که بدون حاکمیت کامل نمی‌توانند وظیفه ملی و بین‌المللی خود را انجام دهند. آرزوی صد ساله برای آزادی اکنون در انتظار تحقق است؛ مردم فنلاند به عنوان یک ملت آزاد در میان سایر ملت‌های جهان گام برمی‌دارند. (...) مردم فنلاند با اطمینان خاطر منتظرند که چگونه سایر ملت‌های جهان تشخیص می‌دهند که مردم فنلاند با استقلال و آزادی کامل خود می‌توانند تمام تلاش خود را برای تحقق اهدافی که آنها را در میان مردمان متمدن قرار می‌دهد، انجام دهند. این سه کشور توسط اتحاد جماهیر شوروی اشغال و به آن ملحق شدند (۱۹۴۰–۱۹۴۱، ۱۹۴۴–۱۹۹۱). | ## جمع‌بندی | Setälä.کیوستی کالیو.یالمار کاسترن.اونی تالاس.آرتور کاسترن.هیکی رنوال.یوهانی آرایروی.الکساندر فری.E.