موضوع مقاله: کشتار گراده‌لگن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کشتار گراده‌لگن | مقدمه: کشتار گراده‌لگن یک کشتار بود که توسط محلی‌ها (فولکس‌اشتورم، جوانان هیتلری و آتش‌نشانان محلی) در شهر شمالی آلمان گراده‌لگن، با هدایت اس‌اس، در نزدیکی پایان جنگ جهانی دوم انجام شد. | ## بخش 1: کشتار گراده‌لگن | در ۱۳ آوریل ۱۹۴۵، در املاک ایسن‌شنیب نزدیک به شهر، نیروها بیش از ۱۰۰۰ کارگر برده را که بخشی از یک قطار انتقال اجباری از اردوگاه‌های کار اجباری میتلباو-دورا و هانوفر-اشتوکن بودند وادار کردند تا وارد یک انبار بزرگ شوند، سپس آن انبار را به آتش کشیدند. این جنایت دو روز بعد توسط شرکت F، گردان دوم، هنگ پیاده‌نظام ۴۰۵، لشکر ۱۰۲ پیاده‌ ایالات متحده، زمانی که ارتش ایالات متحده منطقه را اشغال کرد، کشف شد. گواهی‌های بازماندگان توسط ملخیور وانکوویچ در سال ۱۹۶۹ در کتاب از استولپکوف تا قاهره جمع‌آوری و منتشر شد. گراده‌لگن در سال ۱۹۴۷ بخشی از جمهوری دموکراتیک آلمان تازه تأسیس شد و اکنون در زاکسن-آنهالت، آلمان قرار دارد. روایت توافقی این است که ستوان آمریکایی امرسون هانت، افسر رابط بین ستاد لشکر ۱۰۲ پیاده‌نظام و گردان ۷۰۱ تانک، در ۱۴ آوریل ۱۹۴۵ توسط نیروهای آلمانی دستگیر شد و نیروهای آلمانی مدافع شهر گاردلگن را فریب داد که باور کنند تانک‌های آمریکایی در حال نزدیک شدن به شهر هستند. آمریکایی‌ها قبل از اینکه آلمانی‌ها فرصت دفن همه اجساد را داشته باشند، به محل رسیدند. در ۳-۴ آوریل، پس از عبور ارتش ایالات متحده از رود راین و پیشروی به آلمان، اداره اردوگاه اس‌اس در میتلباو-دورا دستور تخلیه زندانیان از اردوگاه اصلی و تعدادی از اردوگاه‌های فرعی وابسته به آن را صادر کرد. هدف این بود که زندانیان را با قطار یا پیاده به دیگر اردوگاه‌های کار اجباری شمال آلمان: برگن-بلزن، زاکسن‌هاوزن یا نوینگامه منتقل کنند. | ## بخش 2: کشتار گراده‌لگن | در عرض چند روز، حدود ۴۰۰۰ نفر که در میتلباو-دورا، اردوگاه‌های ماهواره‌ای آن و از اردوگاه فرعی نوینگامه هانوفر-استوکن نگهداری می‌شدند، به منطقه گاردلگن رسیدند، جایی که مجبور شدند از واگن‌های باری پیاده شوند زیرا قطارها به دلیل آسیب‌های حملات هوایی به خطوط راه‌آهن نمی‌توانستند بیشتر پیش بروند. به دلیل تعداد زیاد زندانیان، نگهبانان اس‌اس شروع به جذب نیروهای کمکی از آتش‌نشانی محلی، نیروی هوایی، فولکس‌شتورم، جوانان هیتلری و سایر سازمان‌ها برای نظارت بر زندانیان کردند. کسانی که با حفر زیر دیوارهای انبار از آتش‌سوزی فرار کردند، توسط نگهبانان کشته شدند. آنها قصد داشتند بقایای اجساد و انبار را بسوزانند و هر بازمانده‌ای از آتش را بکشند. پیشروی سریع لشکر ۱۰۲ پیاده‌نظام، اما، مانع از اجرای کامل این طرح توسط اس‌اس و همدستانش شد. آنها ۱۰۱۶ جسد را در انبار که هنوز در حال دود شدن بود و خندق‌های نزدیک پیدا کردند، جایی که اس‌اس بقایای سوخته را ریخته بود. آنها همچنین با چندین زندانی که موفق به فرار از آتش و تیراندازی شده بودند، مصاحبه کردند. عکاسان سپاه سیگنال ارتش ایالات متحده به زودی برای مستندسازی جنایت نازی‌ها رسیدند و تا ۱۹ آوریل ۱۹۴۵، داستان کشتار گراده‌لگن در مطبوعات غربی شروع به انتشار کرد. | ## بخش 3: کشتار گراده‌لگن | در آن روز، هم نیویورک تایمز و هم واشینگتن پست داستان‌هایی درباره این کشتار منتشر کردند و از قول یک سرباز آمریکایی نقل کردند که گفت: یازده زندانی از آتش‌سوزی انبار جان سالم به در بردند و توسط سربازان آمریکایی زنده پیدا شدند - هفت لهستانی، سه روسی و یک فرانسوی به شدت مجروح. به گفته شاهدان عینی، ۲۰ مرد که در کشتار شرکت داشتند، پس از شناسایی توسط سربازان آمریکایی به طور خلاصه اعدام شدند.[3] در ۲۱ آوریل ۱۹۴۵، فرمانده محلی لشکر ۱۰۲ دستور داد بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ مرد از شهر گراده‌لگن به زندانیان کشته شده یک دفن مناسب بدهند. در روزهای بعد، غیرنظامیان آلمانی ۵۸۶ جسد را از خندق‌ها بیرون آوردند و ۴۳۰ جسد را از انبار بازیابی کردند و هر کدام را در یک قبر جداگانه قرار دادند. متن گزارش سرهنگ دوم کروز و متن سایر مدارک در پرونده ارتش ایالات متحده ۰۰۰-۱۲-۲۴۲ ذخیره شده است. اس‌اس-اونترشتورمفورر، ارهارد براونی، رهبر حمل و نقل زندانیانی که از اردوگاه کار اجباری میتلباو-دورا تخلیه شده و در نهایت در گراده‌لگن به سر بردند، در سال ۱۹۴۷ در برابر دادگاه نظامی داخائو حاضر شد و محکوم و به حبس ابد محکوم شد. اظهارات بازماندگان توسط نویسنده لهستانی ملخیور وانکوویچ جمع‌آوری و در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. | ## جمع‌بندی | این یادبود یادآور ۱۰۱۶ زندانی اردوگاه‌های کار اجباری که در ۱۳ آوریل ۱۹۴۵ در یک انبار مزرعه قتل رسیدند.