موضوع مقاله: خلیج سالرنو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خلیج سالرنو | مقدمه: بخش شمالی این ساحل، کاستیرا آمالفیتانا است که به پونتا کامپانلا ختم می‌شود و شامل شهرهایی مانند آمالفی، مایوری، پوزیتانو و خود شهر سالرنو می‌شود. | ## بخش 1: خلیج سالرنو | این خلیج همچنین از شرق با پیانا دل سله و از جنوب با ساحل چیلنتو که به پونتا لیکوزا ختم می‌شود، هم‌مرز است. سطح خلیج، که توسط خط فرضی که پونتا کامپانلا را به پونتا لیکوزا و ساحل متصل می‌کند، محدود شده است، تقریباً ۲۴۵۰ کیلومتر مربع است. در شمال، ساحل خلیج، که به دلیل زیبایی‌اش دیوینا کوستیرا نیز نامیده می‌شود، توسط دامنه‌های سنگی کوه‌های لاتاری که به دریا می‌ریزند، ناهموار شده است. تاریخ باستان: خلیج سالرنو مدت‌ها پیش از ظهور امپراتوری روم، محل سکونت قبایل باستانی ایتالیایی بود. هسته اصلی خود سالرنو توسط اتروسک‌ها در قرن سوم پیش از میلاد تأسیس شد و این شهر به تدریج نقش مهمی در تاریخ منطقه ایفا کرد. این خلیج به عنوان یک قطب حیاتی برای تجارت و حمل و نقل عمل می‌کرد و دسترسی به دریا را فراهم می‌کرد. به نظر می‌رسد آمالفی توسط یک خانواده رومی که عازم قسطنطنیه بودند، تأسیس شده است. هنگامی که کشتی آنها در ساحل نزدیک به گل نشست، در این منطقه ساکن شدند و نام ملفز (ملفی امروزی) را بر آن نهادند. | ## بخش 2: خلیج سالرنو | چند سال بعد، آنها به سمت شمال حرکت کردند و شهر جدیدی تأسیس کردند که به یاد روستای متروکه ملفز، آن را «آ ملفز» نامیدند. دوره قرون وسطی: در قرون وسطی، سالرنو و مناطق اطراف آن بخشی از دوک‌نشین لومبارد سالرنو بودند. این شهر مرکز یادگیری و فرهنگ بود، به ویژه در قرن‌های ۵ تا ۷، زمانی که اسقف‌نشین کاتولیک رومی سالرنو تأسیس شد، و در قرن‌های ۹ و ۱۰ زمانی که مدرسه پزشکی معروف سالرنو، در نزدیکی جیاردینو دلا مینروا تأسیس شد. علاقه آلفانو اول به پزشکی و ترجمه رساله‌های عربی در این زمینه، او را بر آن داشت تا کنستانتین آفریقایی را از کارتاژ به سالرنو دعوت کند تا به او کمک کند. شهر آمالفی پایتخت جمهوری دریایی معروف به دوک‌نشین آمالفی بود که یک قدرت تجاری مهم در مدیترانه بین سال‌های ۸۳۹ تا حدود ۱۲۰۰ میلادی بود. فتح نورمن‌ها: در سال ۱۰۷۶، نورمن‌ها سالرنو و مناطق اطراف آن را تحت فرمان رابرت گیسکار فتح کردند و آن را به پادشاهی سیسیل ملحق نمودند. در سال ۱۱۹۴، سالرنو توسط نیروهای هنری ششم، امپراتور مقدس روم، غارت شد و در سال ۱۲۶۰، ساخت بندر سالرنو آغاز شد. با این حال، اهمیت این منطقه به تدریج در طول قرن‌ها کاهش یافت، زیرا ناپل، پالرمو و دیگر شهرهای اطراف به مراکز برجسته‌تر تجارت، فرهنگ و سیاست تبدیل شدند. | ## بخش 3: خلیج سالرنو | تاریخ مدرن: در دوران مدرن، خلیج سالرنو سهم خود را از رویدادهای هنری و تاریخی، از جمله تور بزرگ هنرمندی مانند جوزف رایت از داربی - با " غار در خلیج سالرنو " و مشارکت در جنگ جهانی دوم زمانی که به عنوان نقطه فرود نیروهای متفقین در طول لشکرکشی ایتالیا عمل کرد، به خود دیده است. آب و هوا آب و هوای خلیج سالرنو کاملاً مدیترانه‌ای است، با زمستان‌های معتدل بدون بارندگی فراوان و تابستان‌های گرم که به دلیل رطوبت زیاد می‌تواند شرجی نیز باشد. طبقه‌بندی آب و هوا: منطقه C, 1087 Gr/G در ساحل آمالفی بر اساس میانگین مرجع سی ساله ۱۹۶۱–۱۹۹۰، میانگین دمای سردترین ماه، ژانویه، +۱۰٫۷ است. در منطقه سالرنو، بر اساس میانگین مرجع سی ساله ۱۹۶۱–۱۹۹۰، میانگین دمای سردترین ماه، ژانویه، +۱۰٫۴ درجه سانتیگراد است. دمای گرم‌ترین ماه‌ها، ژوئیه و اوت، +۲۶٫۴ درجه سانتی‌گراد است؛ نمی‌توان احتمال تخمین بیش از حد مقادیر به دلیل اثر جزیره گرمایی شهری را رد کرد. میانگین بارندگی سالانه فراوان است و از ۱۱۰۰ میلی‌متر فراتر می‌رود، با حداقل مقدار بین اواخر بهار و تابستان و توزیع منظم و بالا در بقیه سال. در پائستوم میانگین دمای سردترین ماه، ژانویه، +۶٫۸ درجه سانتی‌گراد است؛ دمای گرمترین ماه، اوت، +۲۴٫۴ درجه سانتیگراد است. | ## جمع‌بندی | وجود آب و هوای آفتابی حداقل ۲۵۰ روز در سال، این سرزمین را نه تنها در فصل اوج گردشگری، بلکه در ماه‌های بهار و پاییز نیز به مقصدی ممتاز برای گردشگران تبدیل کرده است.