aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: الساندرو آلیبراندی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الساندرو آلیبراندی | مقدمه: الساندرو آلیبراندی (؛ ۱۲ ژوئن ۱۹۶۰ – ۵ دسامبر ۱۹۸۱) یک تروریست ایتالیایی و عضو نیروهای مسلح انقلابی بود. | ## بخش 1: الساندرو آلیبراندی | او در جریان یک تیراندازی با پلیس در رم، هنگام تلاش برای سرقت سلاح‌های آن‌ها، کشته شد. زندگی‌نامه و خانواده پدر الساندرو، آنتونیو آلیبراندی، از خانواده‌ای مرفه از مالکان زمین در چیویتاوکیا بود. او در دوران دانشجویی رشتهٔ حقوق، یک فعال راست افراطی به‌شمار می‌رفت و از دسامبر ۱۹۵۳ وارد قوه قضائیه ایتالیا شد و به مدت پانزده سال در رم به عنوان قاضی تحقیق خدمت کرد. فعالیت سیاسی آلیبراندی از جوانی در جنبش اجتماعی ایتالیا (MSI) فعال شد؛ نخست در شاخهٔ جبههٔ جوانان و سپس در FUAN (جبههٔ دانشگاهی اقدام ملی). دوستان و هم‌مدرسه‌ای‌هایش همچون والریو «جوسوا» فیوراوانتی، ماسیمو کارمیناتی و فرانکو آنسلمی نیز به او پیوستند؛ همگی از انفعال MSI در برابر «تهاجم کمونیستی» خشمگین بودند.به‌ویژه به حادثهٔ آتش‌سوزی پریماواله اشاره می‌شد. مبارزهٔ مسلحانه آلیبراندی در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ به نیروهای مسلح انقلابی (NAR) پیوست. | ## بخش 2: الساندرو آلیبراندی | این گروه یکی از شاخص‌ترین سازمان‌های تروریستی راست افراطی در دورهٔ سال‌های سرب بود. او در عملیات‌های متعددی نقش داشت، از جمله حملات مسلحانه به بانک‌ها، پلیس و اعضای گروه‌های چپ افراطی. در میان عملیات‌های نسبت‌داده‌شده به او، تیراندازی به یک گشت پلیس و مشارکت در ترور چند فعال کمونیست برجسته قرار دارد. پلیس او را به‌عنوان فردی «بسیار خطرناک» توصیف می‌کرد که مهارت زیادی در استفاده از سلاح داشت و به‌ویژه در حلقهٔ مسلح دوستانش، احترام زیادی به دست آورده بود. او همچنین در برخی ارتباطات غیررسمی با بریگادهای سرخ نقش واسطه‌گر داشت، گرچه روابط میان دو جریان راست و چپ افراطی عموماً خصمانه بود. مرگ در ۵ دسامبر ۱۹۸۱، آلیبراندی به‌همراه چند تن دیگر در رم کمین گذاشت تا اسلحهٔ یک گشت پلیس را به سرقت ببرد. | ## بخش 3: الساندرو آلیبراندی | طرفداران راست افراطی او را «شهید» خواندند و مخالفانش مرگش را نتیجهٔ طبیعی انتخاب راه خشونت و تروریسم دانستند. بااین‌حال، برای سال‌ها نام او در محافل راست افراطی به‌عنوان نمادی از «جوانی فداکار در راه مبارزه با کمونیسم» تکرار می‌شد. از سوی دیگر، خانوادهٔ او، به‌ویژه پدرش آنتونیو آلیبراندی که یک قاضی شناخته‌شده بود، در معرض انتقادهای شدید قرار گرفتند. یادبود چهرهٔ آلیبراندی همچنان در برخی محافل راست افراطی ایتالیا گرامی داشته می‌شود. | ## جمع‌بندی | در مقابل، گروه‌های دموکراتیک و چپ‌گرا این یادبودها را «تلاش برای قهرمان‌سازی از یک تروریست» می‌دانند.
موضوع مقاله: روابط ایتالیا و تایوان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط ایتالیا و تایوان | مقدمه: روابط دوجانبه بین ایتالیا و تایوان با روابط دیپلماتیک رسمی از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۴۱ و از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۰ آغاز شد، اما این روابط با جنگ جهانی دوم قطع شد. | ## بخش 1: روابط ایتالیا و تایوان | تقریباً ۴۰ شرکت تایوانی در سال ۲۰۱۱ به ارزش ۳۲۲ میلیون دلار آمریکا در ایتالیا سرمایه‌گذاری کردند. در سال ۲۰۱۵، مجلس نمایندگان، مجلس سفلا پارلمان ایتالیا، لایحه‌ای را در مورد اجتناب از مالیات مضاعف با تایوان تصویب کرد. این دفتر در سال ۱۹۹۰ با عنوان انجمن اقتصادی و فرهنگی تایپه تأسیس شد و در سال ۱۹۹۶ نام فعلی خود را برگزید. نهاد دیگری که در میلان مستقر است و با نام مرکز خرید خاور دور شناخته می‌شود، پیش از این در اوایل دهه ۱۹۷۰ به عنوان یک دفتر تجاری تأسیس شده بود. این نهاد اکنون با نام «مرکز تجارت تایوان» شناخته می‌شود و توسط شورای توسعه تجارت خارجی تایوان اداره می‌شود. | ## بخش 2: روابط ایتالیا و تایوان | به همین ترتیب، ایتالیا توسط دفتر توسعه اقتصادی، تجاری و فرهنگی ایتالیا در تایپه نمایندگی می‌شود. این دفتر در شکل فعلی خود در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد این دفتر در ابتدا در سال ۱۹۸۹ به عنوان «مرکز تجارت و اقتصادی ایتالیا» تأسیس شد. برخلاف سایر کشورها، در طول بحران سارس در سال ۲۰۰۳، ایتالیا محدودیت‌های سفر یا قرنطینه‌ای برای گردشگران تایوانی اعمال نکرد و دفتر توسعه اقتصادی، تجاری و فرهنگی ایتالیا به صدور ویزا طبق روال عادی ادامه داد. این امر منجر به سردرگمی در سال ۱۹۸۹ پس از اعتراضات میدان تیان‌آن‌من در پکن شد، زمانی که ایتالیایی‌ها در خارج از سفارت اعتراض کردند و معتقد بودند که این سفارت متعلق به جمهوری خلق چین است. در سال ۲۰۱۴، تایوان پس از آنکه دولت ایتالیا پیشنهاد داد که به جای یک کشور، به عنوان یک نهاد شرکتی در نمایشگاه اکسپو ۲۰۱۵ میلان حضور داشته باشد، تصمیم گرفت در این نمایشگاه شرکت نکند. | ## بخش 3: روابط ایتالیا و تایوان | در سال ۲۰۲۰، تایوان به عنوان بخشی از دیپلماسی پزشکی خود در پاسخ به بیماری همه‌گیر کووید-۱۹، تجهیزات و ملزوماتی را به ایتالیا اهدا کرد. تجهیزات اهدایی شامل ۱۵ دستگاه تنفس مصنوعی بود که در آوریل ۲۰۲۰ به بیمارستان‌های منطقه لومباردی که به شدت آسیب دیده بود، اهدا شد. در سپتامبر ۲۰۲۴، کمیته امور خارجه مجلس نمایندگان ایتالیا به اتفاق آرا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که از مشارکت تایوان در سیستم سازمان ملل متحد حمایت می‌کرد. | ## جمع‌بندی | در ژانویه ۲۰۲۵، مارکو اوسناتو رهبری هیئتی از قانونگذاران ایتالیایی از احزاب مختلف را به تایوان بر عهده داشت و با شن یو-چونگ، مقام تایوانی، دیدار کرد.
موضوع مقاله: روابط ایتالیا و مالت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط ایتالیا و مالت | مقدمه: هر دو کشور عضو اتحادیه اروپا، سازمان امنیت و همکاری اروپا، اتحادیه مدیترانه و سازمان ملل متحد هستند. | ## بخش 1: روابط ایتالیا و مالت | مالت بخشی از پادشاهی نورمن‌ها در سیسیل بود و تا سال ۱۱۹۴ با پادشاهی ایتالیا در ارتباط بود. زبان ایتالیایی از زمان شوالیه‌های مهمان‌نواز تا زمان کنترل بریتانیا، زبان رسمی مالت بود. در سال ۱۸۰۰، مالت به یک کشور تحت‌الحمایه تبدیل شد که به‌طور مشترک توسط ناپل و بریتانیا اداره می‌شد، اگرچه دومی نفوذ بیشتری داشت. | ## بخش 2: روابط ایتالیا و مالت | تا سال ۱۸۱۳، این جزیره به مستعمره بریتانیا تبدیل شد و بنابراین از حوزه ایتالیا خارج شد، اگرچه حضور فرهنگ و زبان ایتالیایی همچنان قوی بود. 173-4 این دو کشور در طول جنگ جهانی دوم با هم درگیر شدند، زمانی که ایتالیا در طول محاصره مالت، جزیره را بمباران کرد. رد فاشیسم موسولینی و حمایت از نازی‌ها توسط مالت منجر به بمباران مالت توسط ایتالیا به مدت دو سال بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲ شد. | ## بخش 3: روابط ایتالیا و مالت | ارسال شده از وزیر امور خارجه مالت، گویدو دی مارکو، به وزیر امور خارجه ایتالیا، جیانی د میکلیس، که در آن زمان ریاست دوره‌ای شورای اتحادیه اروپا را بر عهده داشت. برگزار شده در خانه تاریخ اروپا در بروکسل ایتالیا اولین کشوری بود که پس از استقلال مالت و عضویت کامل آن در سازمان ملل، یک مأموریت دیپلماتیک در مالت تأسیس کرد و اولین کشوری بود که سفیر مقیم (از آن زمان ساکن ویلا بل ایر در تاکسبیکس) منصوب کرد. در اول دسامبر ۱۹۶۴، اولین سفیر ایتالیا اعتبارنامه خود را به فرماندار کل، سر موریس دورمن، تقدیم کرد.Times of Malta در سال ۱۹۸۰، مالت با ایتالیا توافقنامه بی‌طرفی امضا کرد که بر اساس آن مالت موافقت کرد که وارد هیچ اتحادی نشود و ایتالیا موافقت کرد که بی‌طرفی مالت را تضمین کند. | ## جمع‌بندی | مالت دارای یک سفارت در رم و ۱۸ کنسولگری افتخاری است (در باری، بولونیا، برشا، کالیاری، کاتانیا، جنوآ، لیورنو، میلان، ناپل، پالرمو، پروجا، ونیز، رجو کالابریا، ساونا، سیراکوز، تورین و تریسته).
موضوع مقاله: چزاره پاسکارلا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چزاره پاسکارلا | مقدمه: چزاره پاسکارلا (۲۸ آوریل ۱۸۵۸ رم – ۸ مه ۱۹۴۰ رم)، شاعر و نقاش، روزنامه‌نگار و تصویرگر ایتالیایی بود. | ## بخش 1: چزاره پاسکارلا | پس از فرار اولیه از مدرسه علمیه فراسکاتی، در مؤسسه هنرهای زیبای رم، تحت راهنمایی نقاش اهل پرو، دومنیکو بروسکی (1840-1910)، تحصیل کرد، اما بیش از تحصیلات دانشگاهی، مجذوب زندگی هنری و اجتماعی شهر بود. پایتخت جدید مملو از نوآوری‌ها، ایده‌ها، پروژه‌ها و هیجان بود و پاسکارلای بیست ساله خود را غرق در آند و شروع به معاشرت با هنرمندان دنیادیده و نوآور آن کرد. مرتباً به کافه گرکو رفت و آمد داشت، با هنرمندانی که از نظر بی‌قراری و میل به نوآوری بیشترین شباهت را به او داشتند، روابط برقرار کرد، با کروناکا بیزانتینا و بعداً با فانفولا دلا دومنیکا همکاری کرد و همین‌ها بودند که نخستین آثار او را منتشر کردند. فعالیت ادبی او در سال ۱۸۸۱ با انتشار غزل‌هایی (sonnet) به گویش رومانسکو آغاز شد. او که شخصیت بی‌قراری داشت، پس از سفرش به ساردینیا در سال ۱۸۸۲ به همراه دانونزیو و ادواردو اسکارفولیو برای کشف دنیایی که مرموز و باستانی تلقی می‌شد، به سفرهای گسترده خود به هند، ژاپن، ایالات متحده، چین، آرژانتین و اروگوئه ادامه داد و نقاشی‌ها و مشاهدات زیرکانه و تندوتیز ​​خود را در دفترچه‌هایش ثبت کرد. | ## بخش 2: چزاره پاسکارلا | با این حال، این مرد عمیقاً به شهرش، محل ممتاز بسیاری از آثارش، وابسته بود و تمام عمرش را در کامپو مارزیو، بین خیابان‌های پورتوگسی، پونتفیچی آل آگوستئو، دلا اسکروفا، لائورینا و دل کورسو گذراند. در همین حال، او «ویلا گلوریا» (Villa Gloria) (۱۸۸۶) را منتشر کرد، ۲۵ غزل درباره تلاش برادران کایرولی برای آزادسازی رم در جریان وحدت ایتالیا، که به طرز غم‌انگیزی با نبرد ویلا گلوری به پایان رسید. این مجموعه که روایتی از دیدگاه یک رومی عوام به رخدادها بود، توسط جوزوئه کاردوچی به عنوان یک شاهکار ستوده شد، چرا که باور داشت که پاسکارلا شعر گویشی را به سطح حماسی رسانده است. حتی قبل از جنگ جهانی اول، حدود سال ۱۹۱۱، شروع ناشنوایی پاسکارلا، تمایل ذاتی او به تنهایی، و احتمالاً آگاهی روزافزون از اینکه او به دوران دیگری تعلق دارد، باعث شد که او علی‌رغم اصرار دوستان و تحسین‌کنندگانش، کاملاً از دنیای ادبی رم کناره‌گیری کند. او روی «داستان ما » (Storia nostra)، یک مجموعه غزل با مقاصد حماسی کار می‌کرد، که هدف آن روایت تاریخ شهر از ریشه‌های آن تا به امروز، از زبان یک ساکن عام رم بود. | ## بخش 3: چزاره پاسکارلا | او زبان انگلیسی آموخت تا بتواند آثار رابرت لویی استیونسون و جوزف کنراد را به زبان اصلی بخواند. با این همه او هرگز ارتباط خود را با دوستانش از دست نداد، حتی اگر تبادلات آنها در حد نوشته‌های مختصر ماند. پاسکارلا در شعرخوانی بسیار ماهر بود و در طول زندگی خود به عنوان شاعری بسیار مورد توجه قرار گرفت. او در سال ۱۹۳۰ به عضویت آکادمی سلطنتی ایتالیا (آکادمی ملی ایتالیا کنونی) انتخاب شد و با وجود ناشنوایی و مردم‌گریزی فزاینده‌اش، مرتباً در جلسات فارنسینا شرکت می‌کرد. | ## جمع‌بندی | مقالات، کتابخانه (چاپ‌های باستانی و مدرن)، عکس‌ها، نقاشی‌ها و طراحی‌های او به همراه حق چاپ مربوطه، توسط آکادمی سلطنتی ایتالیا (که اکنون آکادمی ملی لینچی نام دارد) در سال ۱۹۴۰ خریداری شد.
موضوع مقاله: فاطمه لوتاه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فاطمه لوتاه | مقدمه: او در نمایشگاه‌ها و پروژه‌های هنری و فرهنگی بین‌المللی شرکت داشته و از جمله هنرمندان اماراتی مقیم خارج از کشور است. | ## بخش 1: فاطمه لوتاه | او هنر نقاشی را با هنر اجرا ترکیب کرد، به‌گونه‌ای که قبل از آغاز نقاشی، موضوع آثار خود را انتخاب می‌کرد و در حضور مخاطب، نقش واقعی خود را اجرا می‌نمود. پس از گذراندن یک سال در بغداد برای مطالعه هنر، لوتاه تصمیم گرفت برای ادامهٔ تحصیل به ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۷۹ برود. سال‌های تحصیل در آمریکا، فضایی برای آزادی در تجربه سبک‌های هنری مختلف و شکل‌گیری امضای هنری شخصی او فراهم کرد. | ## بخش 2: فاطمه لوتاه | سپس به ایتالیا رفت و در شهر ورونا به تحصیل و زندگی ادامه داد و همچنان در این شهر اقامت دارد، هرچند هرگز ارتباط خود با وطنش، امارات، را از دست نداده است. در ایتالیا، او با هنر معاصر، به ویژه هنرهای رویدادی و اجراهای بدنی (پرفورمنس) آشنا شد. فاطمه لوتاه هنر نقاشی را با هنر اجرا (پرفورمنس) ترکیب کرد، به‌گونه‌ای که قبل از آغاز نقاشی، موضوع آثار خود را انتخاب می‌کرد و در حضور مخاطب، نقش واقعی خود را اجرا می‌نمود. | ## بخش 3: فاطمه لوتاه | پس از دهه ۱۹۸۰ که با نقاشی‌های پرانرژی و خشم‌آلود شناخته می‌شد، لوتاه در سال ۱۹۹۱ فعالیت نقاشی خود را متوقف کرد و تا سال ۲۰۰۰ به آن بازنگشت. آثار او بارها در پاریس به نمایش درآمد، اما او به‌ویژه به تجربهٔ نمایش مشترک با شاعر و نقاش میسون صقر القاسمی در تالار یونسکو افتخار می‌کند.لوتاه نمایشگاه‌های شخصی متعددی در شهرهای مختلف ایتالیا برگزار کرد و هنگامی که آتلیه شخصی خود را افتتاح کرد، آن را به محلی برای اجرای نمایش‌های هنری خود تبدیل نمود. با بازگشت‌های منظم به امارات متحده عربی، او چندین نمایشگاه برگزار کرد که مهم‌ترین آن‌ها شامل «غزل» و «زنان با عطر عود» بود. | ## جمع‌بندی | علاقه لوتاه به جنبه تعاملی هنر باعث شد که او در دبی گالری ویژه‌ای برای اجرای پروژه‌های هنری تأسیس کند که میزبان تجربیات هنری از نقاط مختلف جهان باشد.
موضوع مقاله: ۲هالیز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ۲هالیز | مقدمه: هالیز پارکر فریژر-هرندن (به ؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری ۲هالیز شناخته می‌شود، رپر و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی می‌باشد. | ## بخش 1: ۲هالیز | او نخستین بار با آلبوم خود تحت عنوان ببر سفید در سال ۲۰۲۲ توجه‌ها را به خود جلب کرد. ترانهٔ او در سال ۲۰۲۳ با نام «پسر پوستری» به‌عنوان بخشی از موسیقی‌متن ای‌ای اسپورتس اف‌سی ۲۴ ظاهر شد. | ## بخش 2: ۲هالیز | او در سال ۲۰۲۴ با انتشار تک‌آهنگ‌هایی نظیر «کراش» و «شلوار جین» و همچنین عرضهٔ سومین آلبوم استودیویی‌اش با نام پسر شهرت بیشتری پیدا کرد. در سال ۲۰۲۴ اعلام شد که وی اجرای افتتاحیهٔ تور هرج‌ومرج کن کارسن را بر عهده خواهد داشت. | ## بخش 3: ۲هالیز | هالیز پس از پایان هرج‌ومرج، از نخستین تور آمریکای شمالی خودش با نام یک پا خبر داد. | ## جمع‌بندی | وانز تو واچ در سال ۲۰۲۵، نام هالیز را در کنار هنرمندانی همچون ادیسون ری، کتس‌آی و مک.گی در فهرست ۲۶ هنرمند برتر که باید در سال ۲۰۲۵ مورد توجه قرار گیرند، قرار داد.
موضوع مقاله: امل محمد (بازیگر اماراتی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # امل محمد (بازیگر اماراتی) | مقدمه: فعالیت هنری خود را از سن هشت سالگی با اجرای برنامه‌های کودک آغاز کرد و سپس در سال ۲۰۰۶ وارد دنیای بازیگری در تئاتر جوانان شد. | ## بخش 1: امل محمد (بازیگر اماراتی) | او برای نقشش در فیلم اماراتی ۲۱۸: پشت دیوار سکوت، جایزهٔ بهترین بازیگر زن آسیایی را در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم سپتیمیوس در هلند به‌دست‌آورد. فعالیت هنری خود را از سن هشت سالگی به‌عنوان مجری تلویزیونی آغاز کرد و برنامه‌هایی مانند «دنیای شگفت‌انگیز» در شبکهٔ تلویزیونی دبی، «شگفتی‌های تابستان دبی» و «جشنواره‌های خرید» را اجرا کرد. او در این دوران تجربهٔ ارائه برنامه به مخاطب را بسیار دوست داشت و بیان کرده که مجری‌گری برای او جذاب‌تر از بازیگری بود، زیرا بازیگری گاهی او را از مسیر حرفه‌ای مورد علاقه‌اش دور می‌کرد. | ## بخش 2: امل محمد (بازیگر اماراتی) | در ادامه، او برنامهٔ «حلوة الإمارات» را به‌عنوان یک برنامه فرهنگی-گردشگری ارائه کرد که مخاطب را با جنبه‌های فرهنگی و جاذبه‌های تفریحی مختلف امارات آشنا می‌کرد. در سال‌های بعد، امل محمد در هر دو حوزهٔ مجری‌گری و بازیگری جایگاه ویژه‌ای در امارات و جهان عرب کسب کرد. از جمله آثار برجسته او می‌توان به سریال‌های «سفر سخت»، «شانس و نصیب»، «نص درزن»، «همسایه‌ها»، «دختران آدم»، «آرزوهای سعید و عجیب غریب» و «دیما و حلیمه» اشاره کرد، که هر کدام نقش مهمی در شهرت او داشته‌اند. | ## بخش 3: امل محمد (بازیگر اماراتی) | امل محمد در مصاحبه‌ای تلویزیونی، اهداف و پیام‌های هنر را فراتر از مسائل معمول دانست و تأکید کرد که هنر می‌تواند تأثیری مثبت بر افکار و نگرش مردم و مخاطبان داشته باشد. او افزود که تأثیر آثارش محدود به تماشاگران نبوده و خود او نیز از طریق تجربه‌های مختلف هنری تغییر و رشد یافته است. | ## جمع‌بندی | به گفتهٔ او، بازیگری تنها به مسائل مالی محدود نمی‌شود و هر اثر هنری فرصتی برای ارائهٔ شخصیت‌های متفاوت و شکل‌گیری شخصیت هنرمند است.
موضوع مقاله: آلفرد کلارک (کارگردان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلفرد کلارک (کارگردان) | مقدمه: آلفرد کلارک (؛ ۱۹ دسامبر ۱۸۷۳ – ۱۶ ژوئن ۱۹۵۰) مخترع، فیلم‌بردار، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا و از پیشگامان عرصهٔ ضبط موسیقی و هنر سینما بود. | ## بخش 1: آلفرد کلارک (کارگردان) | او به‌عنوان فیلم‌بردار و کارگردان در نخستین استودیوی ادیسون فعالیت داشت و نخستین کسی به‌شمار می‌آید که تصاویر متحرک را با نوآوری‌هایی همچون رعایت تداوم، روایت داستانی، استفاده از بازیگران آموزش‌دیده و به‌کارگیری جلوه‌های ویژه تولید کرد. | ## بخش 2: آلفرد کلارک (کارگردان) | در سال ۱۸۹۶ به شرکت گرامافون امیل برلینر پیوست و سپس راهی اروپا شد؛ جایی که به مدیری برجسته در شرکت‌هایی چون ئی‌ام‌آی تبدیل گردید. | ## بخش 3: آلفرد کلارک (کارگردان) | ## جمع‌بندی | او در سال ۱۹۲۸ تابعیت بریتانیا را دریافت کرد و به یکی از اعضای شاخص «انجمن سرامیک مشرق‌زمین» در لندن بدل شد و مجموعه‌ای ارزشمند گرد آورد که شامل آثار کمیابی بود که برای امپراتوران سلسله‌های تانگ و سونگ ساخته شده بودند.
موضوع مقاله: فاطمه المزروعی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فاطمه المزروعی | مقدمه: او پژوهشگر در زمینهٔ میراث و تاریخ است و ریاست بخش آرشیوهای تاریخی در «آرشیو و کتابخانهٔ ملی» را بر عهده دارد. | ## بخش 1: فاطمه المزروعی | زندگی و پیشه فاطمه سلطان المزروعی مدرک کارشناسی در رشتهٔ تاریخ و باستان‌شناسی را از دانشگاه امارات و کارشناسی ارشد در رشتهٔ علوم سیاسی را از دانشگاه زاید دریافت کرده است. او عضو اتحاد نویسندگان و ادیبان امارات است و در شماری از مجلات و روزنامه‌های محلی و عربی می‌نویسد و همچنین نوشته‌های بسیاری در وبگاه‌های گوناگون منتشر کرده است.او در حوزه‌های رمان، پژوهش تاریخی، نقد، مقاله، سینما، تئاتر، داستان کودک و شعر می‌نویسد و بیش از ۲۰ اثر منتشر کرده است. | ## بخش 2: فاطمه المزروعی | از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به جایزهٔ العُوِیس برای بهترین اثر خلاق و فرهنگی در سال ۲۰۱۳ به خاطر رمان ، جایزهٔ شیخه شمسه بنت سهیل برای ادبیات و فرهنگ در سال ۲۰۱۳، و جایزهٔ امارات برای رمان در سال ۲۰۱۷ به خاطر رمان اشاره کرد. او همچنین مقام نخست مسابقهٔ تألیف نمایشی در انجمن نمایشنامه‌نویسان در سال ۲۰۰۸ را برای نمایشنامهٔ به دست آورد. | ## بخش 3: فاطمه المزروعی | ## جمع‌بندی | افزون بر این، در جایزهٔ باشگاه‌های دختران شارجه (۲۰۰۱) جایزهٔ تشویقی ادبی برای نویسندهٔ اماراتی را به‌خاطر مجموعهٔ داستان کسب کرد، و نیز جایزهٔ زن اماراتی در ادبیات و هنر (۲۰۰۴) – مقام دوم در بخش داستان کوتاه برای مجموعهٔ و جایزهٔ زن اماراتی در ادبیات و هنر (۲۰۰۷) برای مجموعهٔ شعری را دریافت نمود.
موضوع مقاله: لوئیجی چیاوردینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوئیجی چیاوردینی | مقدمه: لوئیجی چیاواردینی پس از فعالیت در جنبش جوانان و گروه نئو فاشیستی ترزا پوزیسیون، به مبارزهٔ مسلحانه پیوست و عضو هسته‌های مسلح انقلابی (ایتالیا) شد. | ## بخش 1: لوئیجی چیاوردینی | در سال ۲۰۰۷، چیاواردینی که در زمان وقوع جرم هنوز خردسال بود، به عنوان عامل اصلی انفجار در ایستگاه بولونیا در ۲ اوت ۱۹۸۰ شناخته شد و به ۳۰ سال زندان محکوم گردید. او با جرمانا، خواهر نانی دی آنجلیس و مارچلو دی آنجلیس، از اعضای سابق ترزا پوزیسیون ازدواج کرده است. زندگی‌نامه چیاواردینی در لاکویلا متولد و در رم بزرگ شد، جایی که خانواده به دلیل شغل پدر، که افسر پلیس بود، به آنجا نقل مکان کردند. وی در مورد دوران کودکی خود گفته است: “خانوادهٔ من فاشیست نبود… در خانهٔ ما در رم، Piazza Mazzini 8، طبقهٔ ششم، جایی که دوران جوانی آزاد و بی‌خیال خود را گذراندم، دربارهٔ فاشیسم، راست، دموکرات مسیحی و کمونیست‌ها، و سیاست به‌طور کلی بحثی نمی‌شد. | ## بخش 2: لوئیجی چیاوردینی | ” فعالیت سیاسی اوایل سال ۱۹۷۸، در سن ۱۶ سالگی، شروع به حضور در بخش حزب اجتماعی ایتالیا کرد و همان سال اولین دستگیری و محکومیت دو سال زندان به خاطر یک سرقت برایش اتفاق افتاد: "به خاطر همان عادت لعنتی به اسلحه داشتن به زندان افتادم… در خانهٔ یک نمایندهٔ جواهرات دو اسلحه برداشتیم" چیاواردینی سپس به جنبش دانشجویی پیوست، پیش‌زمینهٔ ترزا پوزیسیون بود و در آنجا با نانی دی آنجلیس و جورجیو واله دوست شد. با خصوصاً جورجیو واله، در چندین سرقت بانکی و اقدامات نمایشی مانند پرتاب بمب آتش‌زا به خانهٔ یک مأمور پلیس شهری شرکت کرد. مبارزهٔ مسلحانه با هسته‌های مسلح انقلابی اوایل سال ۱۹۸۰، چیاواردینی با هسته‌های مسلح انقلابی در تماس قرار گرفت و مسیر فعالیت تروریستی خود را آغاز کرد: او در طول سال ۱۹۸۰ در چندین عملیات مسلحانه شرکت کرد، از جمله در قتل ماریو آماتو و دیگر مأموران پلیس. همچنین در انفجار در ایستگاه بولونیا در ۲ اوت ۱۹۸۰، یک بمب در سالن انتظار ایستگاه مرکزی بولونیا منفجر شد که ۸۵ کشته و بیش از ۲۰۰ مجروح بر جای گذاشت. | ## بخش 3: لوئیجی چیاوردینی | در طول دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۲۰۰۰، محکومیت‌های دیگری برای او صادر شد و نهایتاً در سال ۲۰۰۷، به دلیل انفجار در ایستگاه بولونیا به ۳۰ سال زندان محکوم گردید. بازگشت به آزادی در ۲۳ مارس ۲۰۰۹، چیاواردینی آزادی مشروط دریافت کرد سپس در انجمن‌های ورزشی اجتماعی ایتالیا به عنوان بایگانی‌دار و اپراتور مرکزی استخدام شد و انجمن “Gruppo Idee” را تأسیس کرد که به بازتوانی زندانیان می‌پردازد. | ## جمع‌بندی | این انجمن توسط همسر او، جرمانا دئ آنجلیس، مدیریت می‌شود محکومیت‌های نهایی ۱۳ سال زندان برای قتل فرانچسکو اوانجلیستا ۱۰ سال زندان برای قتل ماریو آماتو ۳۰ سال زندان برای انفجار در ایستگاه بولونیا با احتساب تخفیف‌ها و مجازات‌های یکپارچه، مجموع محکومیت‌ها به ۴۴ سال با امکان آزادی مشروط بعد از ۲۶ سال رسید.
موضوع مقاله: الهام القاسم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الهام القاسم | مقدمه: الهام القاسم (ژوئیهٔ ۱۹۸۲) کاوشگر پیشین شمالگان اماراتی است که به یک مأموریت موفق اسکی به قطب شمال دست زد، به‌صورت «بدون پشتیبانی و بدون کمک» (دو اصطلاح رایج در مأموریت‌های قطبی که به معنای استفاده از وسایل طبیعی و بدون هیچ نوع حمایت خارجی است). | ## بخش 1: الهام القاسم | در ۲۳ آوریل ۲۰۱۰، او نخستین زن عرب و نخستین زن شهروند امارات شد که به قطب شمال رسید. الهام القاسم همچنین در حوزه‌های سرمایه‌گذاری، مدیریت اجرایی و فناوری دیجیتال برجسته است. زندگی و پیشه الهام القاسم از نظر تحصیلی در رشته‌های مدیریت و علوم اجتماعی تخصص دارد. او مدرک کارشناسی مدیریت بازرگانی را از دانشگاه آمریکایی دبی و کارشناسی ارشد سیاست اجتماعی را از مدرسهٔ اقتصاد لندن دریافت کرد. | ## بخش 2: الهام القاسم | در عرصهٔ حرفه‌ای، سمت‌هایی همچون مدیر اجرایی دفتر ابوظبی برای سرمایه‌گذاری، مدیر اجرایی برنامه «غداً» در دفتر اجرایی ابوظبی و رهبر برنامه‌های استراتژیک در حوزه‌های معادن، فناوری و نیمه‌رساناها را بر عهده داشته است. همچنین در مقام مدیرعامل و عضو هیئت‌مدیره در شماری از شرکت‌ها و نهادهای مهم داخلی و بین‌المللی، از جمله «الشرکة القابضة» و «صندوق خلیفه»، فعالیت کرده و سابقهٔ همکاری با بخش بانکداری سرمایه‌گذاری جی‌پی مورگان در سطح جهانی را دارد. او انگیزهٔ خود از ورود به این سفر ماجراجویانه را چنین توصیف کرده است: «می‌خواستم هدفی بزرگ‌تر برای خودم تعیین کنم و واقعاً به دنبال آن بودم که خودم را به چالش بکشم». پیش از آغاز این سفر، الهام یک برنامه تمرینی فشرده را گذراند تا توان جسمانی و ذهنی خود را تقویت کند و استقامت لازم برای مأموریت را به دست آورد. | ## بخش 3: الهام القاسم | این برنامه تمرینی توسط لوماکس طراحی شد و هدف اصلی آن، ارتقای کلی قدرت، چابکی و سرعت او بود.در سال ۲۰۱۰، سفری ماجراجویانه و اکتشافی خود را آغاز کرد که نزدیک به سه هفته به طول انجامید. او توانست بدون استفاده از تجهیزات مکانیکی و صرفاً با اتکا به ابزارهای انسانی و طبیعی، به آن نقطه برسد. انگیزهٔ او از این اقدام جمله‌ای از شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، حاکم دبی، بود که گفته بود: «من و مردمم، مرکز نخست را دوست داریم». القاسمی در جریان این سفر با چالش‌های گوناگونی از جمله سرمای شدید، یخ‌زدگی، فشارهای جسمی و دشواری‌های مالی و لجستیکی برای تأمین هزینه‌ها روبه‌رو شد. | ## جمع‌بندی | با این حال توانست بر تمامی آن‌ها غلبه کند و بعدها در مصاحبه‌ای تأکید کرد که این تجربه او را «قادر به انجام هر ماجراجویی بدون تردید» ساخته است.
موضوع مقاله: گیلبرتو کاوالینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیلبرتو کاوالینی | مقدمه: گیلبرتو کاوالینی (متولد ۲۶ سپتامبر ۱۹۵۲ در میلان) که به نام گیگی و لقب ایل نگرو شناخته می‌شود، تروریست سابق و عضو گروه NAR بود. | ## بخش 1: گیلبرتو کاوالینی | او در فعالیت‌های جنایی متعدد از جمله قتل دادستان جایگزین ماریو آماتو و کشتار بولونیا نقش داشت و به نه حبس ابد محکوم شد. زندگی‌نامه گیلبرتو کاوالینی در میلان و در خانواده‌ای با عقاید فاشیستی به دنیا آمد. در جوانی یکی از بنیان‌گذاران گروه اولتراس Boys SAN بود، گروهی که طرفداران اولیه باشگاه فوتبال اینتر میلان بودند. سپس فعالیت اولترا را کنار گذاشت و به جناح راست سیاسی پیوست، ابتدا در جوان ایتالیا (۱۹۵۴) و سپس در جنبش اجتماعی ایتالیا فعالیت داشت. | ## بخش 2: گیلبرتو کاوالینی | او در رشته تکنیک الکترونیک در مؤسسه فلتارینلی تحصیل کرد، اما مدرسه را ترک و به یک مدرسه خصوصی منتقل شد تا دیپلم خود را دریافت کند. سپس در قتل دانشجوی چپ‌گرا گائتانو آموروسو در ۲۷ آوریل ۱۹۷۶ شرکت داشت و به همراه هشت نفر دیگر به ۱۳ سال و نیم حبس محکوم شد. سپس به رم رفت و تحت نام مستعار گیگی پاوان زندگی کرد و با رهبران سازمان نوین و اعضای NAR تماس برقرار نمود. مبارزه مسلحانه برای NAR او در سال ۱۹۷۹ با گروه NAR به رهبری والریو فیوروانتی ارتباط برقرار کرد. | ## بخش 3: گیلبرتو کاوالینی | اولین اقدام قتل با این گروه در ۲۸ مه ۱۹۸۰ انجام شد و منجر به کشته شدن فرانکو ایوانجلیستا شد. وی در ادامه دست به سری اقدام‌های مسلحانه و سرقت‌های متعدد در میلان، ونتو و رم زد که منجر به کشته شدن چند مأمور پلیس و کارابینیری شد. دستگیری و حبس ابد کاوالینی آخرین عضو NAR بود که دستگیر شد: ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۳، در یک کافه در کورسو جنووا در میلان به دام افتاد. او به زندان منتقل شد و به جرایم متعدد از جمله قتل، سرقت، نگهداری غیرقانونی سلاح و دیگر اقدامات جنایی محکوم شد. | ## جمع‌بندی | هم‌اکنون در زندان ترنی تحت شرایط آزادی مشروط موقت نگهداری می‌شود، اگرچه در ۲۰۰۲ به دلیل نقض شرایط موقت، موقتاً لغو شد.