موضوع مقاله: ترابری با نیروی انسانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ترابری با نیروی انسانی | مقدمه: برخلاف ترابری با نیروی حیوانات، ترابری با نیروی انسان از زمان‌های بسیار قدیم به شکل پیاده‌روی، دویدن و شنا و همچنین وسایل نقلیه کوچک مانند برانکارد، ریکشا، صندلی چرخدار و فرغون وجود داشته است. | ## بخش 1: ترابری با نیروی انسانی | فناوری مدرن به دستگاه‌ها و ماشین‌های دارای مزیت مکانیکی اجازه داده است تا قدرت انسان را افزایش دهند. اگرچه موتوریزه شدن سرعت و ظرفیت بار را افزایش داده است، اما بسیاری از اشکال ترابری با نیروی انسانی به دلایل هزینه، راحتی، اوقات فراغت، ورزش بدنی و محیط زیست همچنان محبوب هستند. ترابری با نیروی انسانی گاهی اوقات تنها نوع موجود است، به خصوص در مناطق توسعه نیافته یا غیرقابل دسترس. کارآمدترین و محبوب‌ترین وسیله نقلیه زمینی که با نیروی انسان حرکت می‌کند، دوچرخه است. در مقایسه با دوچرخه‌های ایستاده که بسیار رایج‌تر هستند، دوچرخه‌های خوابیده به دلیل آیرودینامیک بهتر، در زمین‌های مسطح یا سراشیبی‌ها سریع‌تر هستند، در حالی که راندمان انتقال قدرت مشابهی دارند. ولوموبیل به دلیل افزایش محافظت در برابر محیط زیست، پتانسیل مفید بودن در آب و هوای سردتر و مرطوب‌تر را دارد. رکورد سرعت در دشت‌های نمکی بونویل در یوتا در ۳ اکتبر ۱۹۹۵، در حالی که در تعقیب یک ماشین مسابقه‌ای درگستر موتوری بود. رد پای ماشین مسابقه، نیروی آیرودینامیکی که رومپلبرگ در برابر آن رکاب می‌زد را تقریباً به صفر رساند. گرگ کولودزیژیک در ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۶، در یک پیست مسابقه در اورکا (کالیفرنیا)، دو رکورد جهانی را به ثبت رساند که توسط انجمن بین‌المللی وسایل نقلیه با نیروی انسانی و رکوردهای جهانی گینس به رسمیت شناخته شده است. اولین رکورد مربوط به بیشترین مسافت طی شده در ۲۴ ساعت توسط نیروی انسانی است و دومین رکورد سریع‌ترین جهان تایم تریل (۲۳ ساعت و ۲ دقیقه). هر دو رکورد در ۶ اوت ۲۰۱۰ توسط کریستین فون آشبرگ که این خودرو را راند، شکسته شد. در سال ۱۹۶۹، هنرمندان در شهری کوچک کالیفرنیای شمالی مسابقه مجسمه‌سازی جنبشی را آغاز کردند که به رسیده است. مسابقه سه روزه مجسمه‌سازی با نیروی انسانی در تمام سطوح و رویدادی در سطح شهرستان. | ## بخش 2: ترابری با نیروی انسانی | سیستم شویب یک شبکه ترابری عمومی پیشنهادی است که از فناوری دوچرخه‌های خوابیده برای تأمین انرژی پادهای معلق از مونوریل‌ها استفاده می‌کند. یک نمونه آزمایشی که در روتوروا، نیوزیلند ساخته شده است، به عنوان یک جاذبه تفریحی برای عموم آزاد است. در سپتامبر ۲۰۱۰، این سیستم به عنوان بخشی از پروژه ۱۰ ۱۰۰، برای دریافت بودجه از گوگل انتخاب شد. این پروازها نتیجهٔ قدرت و استقامت قابل توجه خلبان تلقی شدند و انجام آنها برای یک انسان معمولی ممکن نبود. تلاش‌های دیگری در سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ با استفاده از سیستم منجنیق انجام شد که هواپیما را تا ارتفاع پرتاب می‌کرد. با پرتاب منجنیق، هواپیما با موفقیت مسیر را طی کرد مسافت تعیین شده توسط مسابقه، اما به دلیل روش برخاستن از جایزه محروم شد. اولین پرواز و فرود منظم و قابل انجام یک هواپیمای نیروی انسانی (هواپیمایی که برخلاف گلایدر، قادر به برخاستن با نیروی موتور باشد) که رسماً تأیید شده بود، در ۹ نوامبر ۱۹۶۱ توسط درک پیگوت در دانشگاه ساوت‌همپتون در کلاس «هواپیمای نیروی انسانی» انجام شد. شاید شناخته‌شده‌ترین هواپیمای نیروی محرکه انسان، گاسامر آلباتروس باشد که در سال ۱۹۷۹ بر فراز کانال مانش پرواز کرد. رکورد فعلی مسافت و مدت زمان که توسط فدراسیون بین‌المللی هوانوردی به رسمیت شناخته شده است، مسافت مستقیم در ۳ ساعت و ۵۴ دقیقه، در ۲۳ آوریل ۱۹۸۸ از هراکلیون در کرت به سانتورینی با یک دوچرخه به رانندگی دوچرخه‌سوار یونانی کانیلوس کانیلوپلوس به دست آمد. رکورد سرعت فعلی که توسط فدراسیون بین‌المللی هوانوردی به رسمیت شناخته شده است، و ساخته شده توسط گونتر روشلت، است که با پرواز کرد. هلیکوپترها اولین هلیکوپتر نیروی انسانی که رسماً مشاهده شد و از زمین برخاست، داوینچی ۳ در سال ۱۹۸۹ بود. این دستگاه توسط دانشجویان دانشگاه پلی‌تکنیک سن لوئیس اوبیسپو در کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا طراحی و ساخته شده است. دومی یوری ۱ در سال ۱۹۹۴ بود که توسط دانشجویان دانشگاه نیهون ژاپن طراحی و ساخته شد. | ## بخش 3: ترابری با نیروی انسانی | در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۳، اولین وسیله‌ای بود که پروازی را که ۶۴ ثانیه طول کشید و به ارتفاع ۳٫۳ متر رسید، تکمیل کرد و بدین ترتیب جایزه سیکورسکی را از آن خود کرد. کشتی‌های هوایی و بالن‌ها مخترعان فرانسوی کشتی‌های هوایی و بالن‌هایی با نیروی انسان ساخته‌اند. بالن‌های خورشیدی و کشتی‌های هوایی خورشیدی انواع جدیدی از بالن‌ها و کشتی‌های هوایی هستند. از آنجا که نیروی بالابرنده از طریق نیروی شناوری تأمین می‌شود، نیروی انسانی می‌تواند به نیروی رانش اختصاص داده شود. اصطلاح قایق با نیروی انسانی اغلب برای قایق‌های مدرن‌تری که از پروانه و چرخ‌های آبی برای نیروی محرکه استفاده می‌کنند، به کار می‌رود. اینها می‌توانند از پارو یا پارو کارآمدتر باشند و به خصوص امکان استفاده از عضلات پا را که عموماً از عضلات بازو قوی‌تر هستند، حتی برای افراد غیرورزشکار فراهم می‌کنند. به همین دلیل، قایق‌های پارویی رقابتی از صندلی‌های کشویی برای درگیر کردن پاها جهت رانش با پارو استفاده می‌کنند، اما استفادهٔ کارآمد از این وسیله به مهارت قابل توجهی نیاز دارد. علاوه بر این، برای حرکت رو به جلو مهارت کمی لازم است، در حالی که نگاه به جلو و استفاده از وسایلی مانند پدالو در تفرجگاه‌ها رایج است. هیدروفویل‌ها هیدروفویل‌ها در بالاترین سرعت‌های قابل دستیابی توسط انسان، مقاومت کمتری در برابر آب دارند و بنابراین معمولاً در مسیرهای کوتاه سریع‌تر از قایق‌های جابجایی هستند. رکورد جهانی سرعت روی آب در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۱ توسط پروفسور مارک درلا از مؤسسه فناوری ماساچوست ثبت شد که با یک قایق هیدروفویل با نیروی انسانی به سرعت رکاب زد. زیردریایی‌ها در سال ۱۹۸۹، اولین مسابقه بین‌المللی زیردریایی با نیروی انسانی در فلوریدا با حضور ۱۷ زیردریایی برگزار شد. خود این مسابقات از آب‌های فلوریدا به حوضه مدل دیوید تیلور در بخش کاردروک مرکز جنگ سطحی نیروی دریایی در بتسدا، مریلند منتقل شده‌اند و هر دو سال یکبار برگزار می‌شوند. | ## جمع‌بندی | در نهمین رزمایش در سال ۲۰۰۷ (که ۲۳ زیردریایی در آن شرکت داشتند) چندین رکورد جدید ثبت شد: یک شناور تک نفره، به سرعت رکورد دست یافت.