موضوع مقاله: کتاب مقدس و خشونت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کتاب مقدس و خشونت | مقدمه: از جمله اعمال خشونت آمیز شامل جنگ، قربانی‌کردن انسان، قربانی کردن حیوان، قتل، تجاوز جنسی، نسل‌کشی، و تنبیه و جنایت است. | ## بخش 1: کتاب مقدس و خشونت | تنخ دارای ۲۴ کتاب است که شامل کتاب‌های زیر است: تورا، ۵ کتاب تورات (سفر پیدایش، سفر خروج، لاویان، سفر اعداد و سفر تثنیه نوییم، ۸ کتاب کتاب‌های انبیاء (شامل یوشع، داوران، سموئیل، پادشاهان اشعیا، ارمیا حزقیال و دوازده پیامبر صغیر) کتوویم، ۱۱ کتاب مکتوبات (شامل مزامیر، امثال سلیمان، سفر ایوب، غزل غزل‌های سلیمان، روت، مراثی، جامعه، استر، دانیال، عزرا-نحیما و تواریخ انجیل‌های انگلیسی ۳۹ کتاب را برای عهد عتیق فهرست می‌کنند، زیرا سموئیل، پادشاهان، و تواریخ را به دو نیم تقسیم می‌کنند و عزرا، نحمیا و ۱۲ پیامبر صغیر را به عنوان کتاب‌های جداگانه می‌شمارند. کتاب‌های پیدایش (به‌خصوص باب‌های ۱–۱۱) و سفر خروج (به ویژه باب‌های ۱–۱۵) حاوی داستان آفرینش همراه با گزارش خداوند است که اسرائیل را از بردگی از طریق شکست فرعون در مصر رهایی بخشید. شرح فتح کنعان در کتاب یوشع ۱–۱۲ ظاهر می‌شود، اما خروج (۱۷:۸–۱۶)، اعداد (۱۳؛ ۲۱:۱–۳، ۲۱–۳۵؛ ۳۱؛ ۳۲؛ ۳۳:۵۰–۵۶)، و تثنیه (۱: ۱–۴:۴۳؛ ۷؛ ۲۰) تصرف این زمین را پیش‌بینی می‌کنند، و کتاب‌های روایی که به دنبال کتاب یوشع می‌آیند، تکمیل آن را نشان می‌دهند (به ویژه به کتاب داوران ۱–۳؛ کتاب‌های سموئیل۱–۱۵). داستان الیاس و الیسع و اعمال خشونت‌آمیز آنها در کتاب اول از کتاب‌های پادشاهان از ۱۷ تا کتاب دوم پادشاهان قسمت ۹ یافت می‌شود. کل مجموعه کتاب‌های انبیاء برای مطالعه خشونت مهم است، زیرا پیشگویی‌های نبوی اغلب حاوی اتهام‌های اعمال خشونت آمیز یا لفاظی‌های انتقام‌جویانه در پاسخ به آن‌ها هستند. لفاظی‌های خشونت آمیز و شکایت از خشونت در سراسر مزامیر (به صورت شعر) ظاهر می‌شود. اما برای بررسی مشکل زبان خشونت، مزامیر خاصی که انتقام خداوند را فرا می‌خوانند، اهمیت ویژه‌ای دارند: مزمور ۵۸، ۱۰۹، ۱۳۷، و ۱۳۹. مسیحیان حداقل از قرن دوم میلادی، زمانی که مرقیون فیلسوف جنبشی را برای رد عهد عتیق و خدای عهد عتیق رهبری کرد، با خشونت الهی در عهد عتیق دست و پنجه نرم کردند. این جنبش به اندازه کافی قابل توجه بود که رهبران کلیدی کلیسا مانند اسقف یونانی ایرنئوس و ترتولیان برای سرکوب آن تلاش کردند. در عصر مدرن، مفسران با قوت جدیدی به مسئله پرداخته و از منظری تازه به آن پرداخته‌اند. در کتاب مقدس عبری / عهد عتیق مجازات بنی اسرائیل‌ها برای خدمت به خدایان دیگر «و لعنت، اگر به دستورهای یهوه خدای خود گوش ندهید، بلکه از راهی که امروز به شما فرمان می‌دهم روی گردانید و از خدایان دیگری که نمی‌شناسید پیروی کنید.» (تثنیه ۱۱:۲۸) «اگر در میان تو، در یکی از شهرهای تو، که یهوه خدایت به تو می‌دهد، مرد یا زنی یافت شود که در نظر خداوند، خدای تو، با تجاوز از عهدش، آنچه را که ناپسند است، انجام دهد. رفت و خدایان دیگر را عبادت کرد و آنها را پرستش کرد، یا خورشید یا ماه یا هیچ‌یک از لشکرهای آسمانی را که من به آن دستور نداده‌ام، و اگر به شما گفته شد و شنیدید، کاملاً تحقیق کنید. ببینید، اگر صحت دارد و مسلم است که این کار منفور در اسرائیل انجام شده‌است سپس آن مرد یا آن زن را که این کار بد را انجام داده‌است، به دروازه‌های شما، یعنی مرد یا زن، بیرون بیاورید و آنها را سنگسار کنید. پس شر را از میان خود پاک کن.» (تثنیه ۱۷:۲–۷) «کسی که برای خدای دیگری قربانی کند، جز برای خداوند، به کلی هلاک خواهد شد.» (خروج ۲۲:۲۰) «زیرا من امروز به شما دستور می‌دهم که یهوه خدای خود را دوست بدارید و در اطاعت او رفتار کنید و اوامر و احکام و قوانین او را نگاه دارید. آنگاه زنده خواهید شد و زیاد خواهید شد و یهوه خدایت شما را در سرزمینی که برای تصرف آن وارد می‌شوید برکت خواهد داد.» «اما اگر دلت روی گردان شد و اطاعت نکردی، بلکه کنار رفتی و خدایان دیگر را عبادت کنی و آنها را بندگی کنی.» من امروز به شما اعلام می‌کنم که قطعاً نابود خواهید شد. در سرزمینی که برای ورود و تصرف از اردن عبور می‌کنید، مدت زیادی زندگی نخواهید کرد. (تثنیه ۱۸-۱۷-۳۰:۱۶) «اگر به بیگانه و یتیم و بیوه ستم نکنی و خون بیگناه را در این مکان نریزی و خدایان غیر را به‌جهتِ ضرر خویش پیروی ننمایید. آنگاه شما را در این مکان در زمینی که به پدران شما از ازل تا به ابد داده‌ام ساکن خواهم گردانید.» (ارمیا ۷:۷–۷:۶) «آنها در سرزمین شما زندگی نخواهند کرد، زیرا شما را وادار به گناه خواهند کرد؛ زیرا اگر خدایان آنها را عبادت کنید، قطعاً برای شما دام خواهد بود.» (خروج ۲۳:۳۳) اما پیامبری که سخنی را به نام من متکبرانه بگوید که من به او امر نکرده‌ام یا به نام خدایان دیگر بگوید، آن پیامبر خواهد مرد. بگذار آتش خشم خود را بر ایشان شعله ور ساخته، همه را هلاک کنم" (کتاب مقدس، خروج، ۳۲، آیات ۱۰–۹). سپس به یهودیان مرتد گفت: «خداوند، خدای بنی اسرائیل می‌فرماید: شمشیر به کمر ببندید و از این سوی اردوگاه تا آن سوی اش بروید و برادر و دوست و همسایه خود را بکشید" لاوی‌ها اطاعت کردند و در آن روز در حدود سه هزار نفر از قوم اسرائیل کشته شدند» (خروج، ۳۲، آیات ۲۸–۲۷). خدا به او می‌گوید: «هرکس نسبت به من گناه کرده، اسم او را محو خواهم کرد… من به موقع قوم را به خاطر این گناه مجازات خواهم کرد.» خداوند به خاطر پرستش بتی که هارون ساخته بود، بلای هولناکی بر بنی اسرائیل نازل کرد (خروج، ۳۲، آیات ۳۵–۳۳). مجازات اعدام طبق تورات یا شریعت موسی، اینها برخی از جرایم هستند که ممکن است مستحق مجازات اعدام باشند. اینها شامل طیف وسیعی از جرم‌ها از قتل تا آدم‌ربایی، زنا تا زنای با محارم، انواع خاصی از تجاوز جنسی، عبادت بت‌پرستانه و تحریک عمومی به ارتداد، از بی‌احترامی به والدین تا هتک حرمت به روز سبت است. با این حال، جنبش اصلاحات از قرن‌ها پیش مجازات اعدام را به‌طور مؤثر لغو کرده‌است. غیر لاویان (روحانی یهودی) بودن و نزدیک شدن به میشکان (خیمه یهوه)., و انجام فعالیت جنسی به نحوی که در آن زن نامزد شده با یک مرد دیگر باکرگی خود را از دست بدهد. در مورد فعالیت جنسی با خواهر/خواهر ناتنی مجازات تکفیر در ادیان داده می‌شود؛ اگر در مورد زن برادر یا زن عمو باشد فقط نفرین شده‌است و فعالیت جنسی با خاله که نسبت خونی دارد صرفاً مورد انتقاد است.{ برخی از فعالیت‌های جنسی بین مردان یا به عبارت دیگر همجنس‌گرایی مردان. اگر گاوی که قبلاً برای شاخ زدن یا حمله به انسان سابقه داشته و صاحب گاو در این مورد اخطار گرفته، موجب قتل کسی شود صاحب گاو کشته می‌شود. قوانین جنگ جنگ به‌طور مکرر در عهد عتیق ظاهر می‌شود و مقوله خاصی از خشونت را نشان می‌دهد. شرح فتح کنعان توسط اسرائیل و دستور «نابودی کامل» آنها پرسش‌های اخلاقی را مانند آنچه که توسط فتح‌های استعماری مدرن و پاکسازی قومی مطرح شد، ایجاد می‌کند. سفر خروج می‌گوید که «خداوند مرد جنگ است.» در دنیای باستان، خدایان قرار بود از مردم خود دفاع کنند و در جنگ به آنها کمک کنند و خدای اسرائیل از این نظر تفاوتی نداشت. حمله به کنعان مشکل‌سازترین بخش گزارش کتاب مقدس فتح کنعانی‌ها در سفر تثنیه است، بنی اسرائیل باید مردم آن سرزمین را به کلی نابود می‌کردند. «با آنها عهد نبند و به آنها رحم نکن» «زیرا شما قومی مقدّس برای یهوه خدای خود هستید. فتح سرزمین موعود یک رویداد تاریخی نیست بلکه یک اثر تخیلی از کاتبان کتاب مقدس است، که در طول قرن ها تکامل یافته است. در آیات ۱۸–۱ از سفر اعداد، خداوند به موسی فرمود: «از مدیانیان به دلیل این که قوم اسرائیل را به بت‌پرستی کشاندند انتقام بگیر. پس موسی به قوم اسرائیل گفت: «عده‌ای از شما باید مسلح شوند تا انتقام خداوند را از مدیانیان بگیرند. از هر قبیله هزار نفر برای جنگ بفرستید.» این کار انجام شد و از میان هزاران هزار اسرائیلی، موسی دوازده هزار مرد مسلح به جنگ فرستاد. صندوق عهد خداوند و شیپورهای جنگ نیز همراه فینحاس پسر الغازار کاهن به میدان جنگ فرستاده شد. پنج پادشاه مدیان به نام‌های اوی، راقم، صور، حور و رابع در میان کشته شدگان بودند. آن وقت سپاه اسرائیل تمام زنان و بچه‌ها را به اسیری گرفته، گله‌ها و رمه‌ها و اموالشان را غارت کردند. آنها اسیران و غنایم جنگی را پیش موسی و الغازار کاهن و بقیهٔ قوم اسرائیل آوردند که در دشت موآب کنار رود اردن، روبروی شهر اریحا اردو زده بودند. ولی موسی بر فرماندهان سپاه خشمگین شد و از آنها پرسید: «چرا زن‌ها را زنده گذارده‌اید؟ اینها همان کسانی هستند که نصیحت بلعام را گوش کردند و قوم اسرائیل را در فغور به بت‌پرستی کشاندند و قوم ما را دچار بلا کردند. فقط دخترهای باکره را برای خود زنده نگهدارید.» سپس غنیمت بین غیر نظامیان اسرائیلی، سربازان و یهوه تقسیم شد. پیتر سینگر- فیلسوف استرالیایی- در فصل چهارم کتاب یک جهان: اخلاق جهانی شدن، مجازات مدیان را نسل‌کشی به‌شمار آورده و ابتدا دو علت برای انجام آن نسل‌کشی ذکر می‌کند. | ## بخش 2: کتاب مقدس و خشونت | زنان شوهردار را هم کشت تا زن حامله‌ای باقی نماند: این راه مؤثری بود برای این که در نسل بعدی هیچ‌کس که تماماً از نسل مدیانی باشد به دنیا نمی‌آید…در اینجا ما با موردی از نسل‌کشی روبه رو هستیم که مزیت ژنتیکی آن برای عاملان نسل‌کشی کاملاً روشن است. نقاشی سال ۱۵۲۰ میلادی توسط هانس هلباین پسر عمالیقیان از نسل عیسو، برادر یعقوب بودند. در همان بدو تولد قوم اسرائیل، زمانی که از مصر بیرون آمدند و در آسیب پذیرترین حالت خود بودند، حتی قبل از اینکه به سینا برسند و حتی آب نداشتند، عمالیقیان آمدند و به آنها حمله کردند. اسرائیل مجبور شد در اولین نبرد خود و برای جان خود به رهبری موسی علیه عمالیقیان بجنگد. در آینده نیز آنها ملتی بودند که بیش از هر کشور دیگری برای نابودی اسرائیل تلاش کردند. در کتاب اول سموئیل ( باب ۱۵ : آیه ۳)، خدا به شائول گفت: «اکنون برو، و مردم عمالیق را قتل‌عام کن و هر چه را که متعلق به آنهاست، به کلی نابود کن. به آنها رحم نکن، مردان و زنان، کودکان و نوزادان، گاو و گوسفند، شتر و الاغ را بکش.» شائول با وظیفه‌شناسی زنان، کودکان، نوزادان و همه مردان را نابود کرد – اما سپس پادشاه را نجات داد. نبردها در کتاب یوشع اجماع قوی در میان محققان این است که کتاب یوشع ارزش تاریخی کمی دارد. قتل‌عام پس از فتح نبرد اریحا (یوشع ۱–۶) و عای (یوشع، ۸، آیه‌های ۲۸–۲۴)، که به عنوان دفاع در برابر حمله‌های پادشاهان کنعانی توصیف شده‌است در کتاب یوشع ذکر شده‌است. تأثیر عوامل ادبی و تاریخی ای وجود دارد که زمینه را فراهم می‌کند و در برخی موارد تأثیر روایت‌های عهد عتیق از جنگ را کاهش می‌دهد. شواهد باستان‌شناسی به وضوح نشان می‌دهد که بنی اسرائیل در اوایل تاریخ خود به عنوان یک ملت، کنترل محدودی بر این سرزمین داشتند. به عبارت دیگر، داستان فتح کنعان در یوشع ۱–۱۲ به صورت آرمانی بیان شده و آنچه را که ارتش یوشع در اواخر عصر برنز (۱۵۵۰–۱۲۰۰ قبل از میلاد) واقعاً انجام داد را منعکس نمی‌کند. اولین نگارش داستان فتح کنعان احتمالاً در قرن هفتم قبل از میلاد در زمان سلطنت ششمین پادشاه یهودا یوشیا بود. یوشیا از نوشتن اولین پیش نویس تاریخ حمایت کرد تا از اصلاحات مذهبی و سیاسی خود حمایت کند که عمدتاً بر پاکسازی عبادت و محدود کردن فرقه به معبد اورشلیم متمرکز بود. به عبارت دیگر، داستان فتح گسترده اسرائیل بر کنعان توسط افرادی که به دنبال تسخیر سرزمین دیگری بودند، نقل نشده‌است. بلکه داستان از تلاش برای «هویت آفرینی» در آن سرزمین برای قوم خدایی که در آخرین مراحل روایت داستان، خودشان سرزمین نداشتند، پدید آمد. به قول استاد دانشگاه آکسفورد، جیمز بار (پژوهشگر کتاب مقدس)، «مشکل این نیست که روایت‌ها واقعیت هستند یا تخیلی. مشکل این است که چه واقعیت و چه تخیلی، دستور نابودی آیینی داده شده‌است.» نابودی کنعانیان در کتاب مقدس به عنوان خواست خدا نشان داده شده‌است، و صرفاً با اراده و تصمیم خدا برای دادن سرزمین آنها به اسرائیل این نابودی توجیه شده‌است. با توجه به رواج خشونت در دنیای باستان، در آن زمان، احتمالاً اسرائیل باستان خشونت کمتری نسبت به سایرین داشته‌است اما با این وجود خشونت همچنان پابرجاست و پیامدهای سرنوشت‌سازی در تاریخ غرب داشته‌است. پیوریتن‌های نیو انگلند در آمریکای تازه کشف شده متون کتاب مقدس در مورد فتح را برای موقعیت خود به کار بردند و مردم بومی قاره آمریکا را در نقش کنعانیان و عمالیق‌ها قرار دادند. به گفته فیلیپ جنکینز، استاد دانشگاه پنسیلوانیا پیوریتن‌ها زمانی که می‌خواستند از شر قبایل بومی آمریکا خلاص شوند، از متن داستان عمالیق استفاده کردند. [کاتولیک]‌ها از آن علیه پروتستان‌ها و پروتستان‌ها علیه کاتولیک‌ها استفاده کردند. جنکینز در سال ۲۰۱۱ در کتاب خود با عنوان کنار گذاشتن شمشیر: چرا نمی‌توانیم آیات خشونت آمیز کتاب مقدس را نادیده بگیریم می‌نویسد: «در رواندا در سال ۱۹۹۴، واعظان هوتو به خاطره پادشاه شائول استناد کردند تا کشتار کامل همسایگان توتسی خود را توجیه کنند.» در توضیح و تفسیر داستان عمالیق آمده که آنها به دلیل مذهبشان یا فقدان آن هدف نابودی قرار گرفتند. اولین مطالعه سیستماتیک خشونت علیه زنان در روایت کتاب مقدس، کتاب متون وحشت نوشته شده توسط فیلیس تریبل بود که در آن به داستان دختر یفتاح (داوران باب ۱۱) و سه داستان تجاوز جنسی هاجر (برده ساره) (پیدایش ۳۴)، تامار (۲ سموئیل ۱۳)، صیغه لاوی (داوران ۱۹) بدون کم‌اهمیت جلوه دادن درد و خشونت بیان شده‌است. از زمان این کار پیشگامانه، مطالعات فراوانی در مورد خشونت در کتاب مقدس، و به ویژه خشونت علیه زنان، پدیدار شده‌است. البته باید توجه داشت، که هیچ کدام از اعمال نام برده شده، دستور الهی نبوده‌اند، بلکه کتاب مقدس صرفاً این وقایع را بیان کرده است. دختر یفتاح برای مثال -طبق برخی تفاسیر-، توسط یفتاح قربانی می‌شود، در حالی طبق فرمان‌های خداوند در تورات، هرکسی که فرزند خود را قربانی کند، باید کشته شود. متون کلیدی برای تحقیق در مورد خشونت جنسی شامل تجاوز به دینه (پیدایش ۳۴)، تجاوز به تامار (دومین سموئیل ۱۳)، تجاوز گروهی و قتل صیغه لاوی (داوران ۱۹–۲۱)، بث‌شبع و داوود (دومین سموئیل) است. «استعاره ازدواج» در کتاب‌های انبیاء (به ویژه کتاب هوشع ۱–۳، کتاب ارمیا ۳ و کتاب حزقیال ۱۶ و ۲۳)، تجاوز به دختر صهیون (مرثیه ۱ و ۲)، دختران لوط (پیدایش ۱۹) و متون توصیف کننده رفتار با زنان اسیر در جنگ و سایر تقاطع‌های خشونت جنسی و رزمی نیز دارای اهمیت هستند. نمونه خشونت علیه زنان در تعدادی از کتاب‌های نبوی آمده‌است که در آنها از «استعاره ازدواج» استفاده شده‌است. در این متون، خدا به عنوان یک شوهر وفادار و اسرائیل (یا اورشلیم) به عنوان یک زن بی‌بندوبار توصیف شده‌است. بی‌بندوباری جنسی در این تمثیل استعاره‌ای از معاهدات اسرائیل یا یهود با سایر ملل و اعمال مذهبی متقابل است. در تمام این بخش‌ها از خوانندگان دعوت می‌شود تا با خدا همدردی کنند و از نظم و انضباط خشن نسبت به همسر خیانتکارش حمایت کنند. به این ترتیب، از این متون کتاب مقدس برای چشم پوشی از خشونت خانگی و برای آگاهی دادن به مردان استفاده شده‌است که کتک زدن همسرانشان برای تسلیم شدن حق آنهاست. در تاریخ تفسیر، از این متون برای ترویج این ایده استفاده شده‌است که مردان حق دارند از خشونت به عنوان روشی برای کنترل زنان استفاده کنند. ادعا می‌شود که «این فقط یک استعاره است»، اما مفسران کتاب مقدس این متون را با همدلی کامل با دیدگاه خدا (شوهر) خوانده‌اند. در حالی که بسیاری از متون قانونی از حقوق زنان حمایت می‌کنند، بسیاری از قوانین خشونت را ترویج می‌کنند و قربانی را مقصر می‌دانند. خروج ۲۲:۱۸ مجازات اعدام را فقط برای یک زن جادوگر تجویز می‌کند، حتی اگر زن و مرد هر دو به جادوگری و سایر اشکال پیشگویی بپردازند. در سفر تثنیه ۲۲:۲۲–۲۳، اگر مردی به زن شوهردار در شهر تجاوز کند، زن نیز در کنار عامل جنایت به قتل می‌رسد. او تنها در صورتی از اعدام در امان می‌ماند که تجاوز جنسی در حومه شهر اتفاق بیفتد، جایی که او نمی‌تواند درخواست کمک کند. طبق خروج ۲۱:۷، برده‌های زن اسرائیلی مانند برده‌های مرد پس از شش سال خدمت آزاد نمی‌شوند. در کتاب مقدس جدید / عهد جدید مافوق‌گرایی به گفته مایکل ولاخ، «غیرقابل انکار است که تعصب‌های ضدیهودی اغلب با دیدگاه مافوق‌گرایی مسیحیان همراه بوده‌است». اندیشه مافوق‌گرایی با «دو عقیده اصلی» تعریف می‌شود: اینکه اسرائیل موقعیت خود را به عنوان قوم خدا از طریق نافرمانی از دست داده‌است. بنابراین کلیسای عهد جدید و مسیحیت به اسرائیل واقعی و وارث وعده‌های داده شده به ملت اسرائیل تبدیل شده‌است. | ## بخش 3: کتاب مقدس و خشونت | «مافوق‌پرستی» تنبیهی شکل «شدیدتر» مافوق‌گرایی است و به‌عنوان مجازاتی از جانب خداوند تلقی می‌شود. مافوق‌گرایی اقتصادی شکلی معتدل در مورد اقتصاد خداوند است: برنامه او در تاریخ برای انتقال نقش «قوم خدا» از یک گروه قومی به یک گروه جهانی. شکل سوم شامل اولویت عهد جدید بر عهد عتیق با نادیده گرفتن یا جایگزینی معنای اصلی قطعه‌های عهد عتیق است. به عنوان مثال، در کلیسای اولیه، افزایش استفاده از تفسیر و تمثیل فلسفی یونانی باعث شد استدلال‌ها و نتایجی مانند آنچه ترتولیان هنگام تفسیر این جمله به دست بیاورد، بزرگتر به جوان‌تر خدمت می‌کند. (دربارهٔ یعقوب و عیسو، پسران دوقلوی اسحاق و ربه‌کا (Genesis 25.23) از نظر تمثیلی به این معنا تفسیر شد که اسرائیل به کلیسا خدمت خواهد کرد. انجیل متی و آیه‌های ضدیهودی انجیل متی اغلب به عنوان یهودی‌ترین انجیل متعارف ارزیابی می‌شود، با این حال گاهی گفته می‌شود که ضد یهود یا یهودی‌ستیز است.Daniel J. در فصل ۲۱، تمثیل کارگران در تاکستان ثبت شده که به طرز شگفت‌آوری شبیه اشعیا ۵: ۱–۳۰ است، در فصل ۲۳ و ۲۴، سه آیه با مضمون مشابه خصمانه متوالی ثبت شده‌است. ابتدا وای بر فریسیان: عبارات خاصی که از ویرانی اورشلیم صحبت می‌کنند دارای عناصری هستند که به عنوان نشانه‌هایی از نگرش‌های ضدیهودی متی تفسیر می‌شوند. گفته می‌شود که عیسی پایتخت را خطاب قرار داده‌است: «ای اورشلیم، ای اورشلیم، ای شهری که انبیا را به قتل رسانیدی و رسولانی را که به نزد تو فرستاده شدند سنگسار کردی! چه بسیار اوقاتی که آرزو کردم مانند مرغی که جوجه‌های خود را زیر پر و بال خود جمع می‌کند، فرزندان تو را به دور خود جمع کنم؛ امّا تو نخواستی.»James W. چنین تصوراتی از پایان معبد قدیمی ممکن است به صورت تجسم الهیات جایگزین خوانده شود، که بر اساس آن مسیحیت جایگزین یهودیت می‌شود. نقطه اوج این گفتار مسلماً همان آیه‌ای است که بیش از هر قطعه در عهد جدید دیگری باعث رنج یهودیان شده‌است، این آیه انتساب منحصر به فرد مسئولیت مرگ عیسی از دیدگاه نویسندگان متی به قوم یهود است: این متن «گناه خونی» به این معنا تفسیر شده‌است که همه یهودیان از زمان عیسی و تا ابد پس از آن تصلیب عیسی را قبول دارند. بازتاب‌ها و پاسخ‌های جامعه شناختی جوژه کراشووچ زمینه ای از خاور نزدیک باستان را توصیف می‌کند که در آن داستان‌ها و متن کتاب مقدس عبری سرچشمه گرفته‌است، که در آن خدایان با مردمان شناسایی می‌شدند، و شکوفایی یا نابودی یک قوم بازتابی از قدرت خدا یا خدایانش بود. در حالی که بنی اسرائیل باستان خدای خود را به عنوان یک موجود در تضاد با تصور شرک آمیز همسایگان خود تصور می‌کردند، آنها مانند دیگر مردمان خاور نزدیک باستان باقی ماندند و خود را یک واحد کامل در رابطه با خدا می‌دانستند. بر این پایه، تصورهایی مبنی بر شکوفایی یا شکست ملت با هم به عنوان یک کل و نه به صورت فردی پدید آمد، و همچنین این دیدگاه که گناه فردی منجر به رنج جمعی و تنبیه دسته‌جمعی می‌شود. او نمونه‌های زیر را از مجازات دسته جمعی (اولادان) را در کتاب مقدس ذکر می‌کند: خروج ۲۰:۵ - «در برابر آنها سجده نکنید و آنها را پرستش نکنید، زیرا من، یهوه خدای شما، خدای حسودی هستم که فرزندان را به خاطر گناه پدران تا نسل سوم و چهارم کسانی که از من متنفرند مجازات می‌کنم. اما به هزاران نسل از کسانی که مرا دوست دارند و احکام مرا نگاه می‌دارند، محبت کنم.» تثنیه ۵:۹–۱۰ خروج ۳۴:۶–۷: و از مقابل موسی گذشت و اعلام کرد: «خداوند، خدای مهربان و بخشنده، دیر خشم، سرشار از عشق و وفاداری، حفظ عشق به هزاران نفر، و و بخشنده شرارت و طغیان و گناه. او فرزندان و فرزندانشان را به خاطر گناه پدران تا نسل سوم و چهارم مجازات می‌کند.» تثنیه ۷:۹–۱۰ - «پس بدانید که یهوه خدای شما، خداست. او خدای امین است که عهد محبت خود را با هزاران نسل از کسانی که او را دوست دارند و دستورهای او را نگاه می‌دارند، حفظ می‌کند. و در جبران آنها که از او نفرت دارند تأخیر نخواهد کرد.» ارمیا ۳۲:۱۸ - «به هزاران نفر محبت می‌کنی، اما مجازات گناهان پدران را بعد از آنها در دامان فرزندانشان می‌آوری. سنت‌های مشکوک کتاب مقدس قبل در نسل‌های بعدی یهودیان و مسیحیان در دعاهایشان حفظ شده‌است… اما شواهد تاریخی قویاً نشان می‌دهد که چنین کشتارهای نسل‌کشی هرگز واقعاً رخ نداده‌است، اگرچه این روایت‌های نژادپرستی، بیگانه‌هراسی و نظامی‌گری برای نسل‌های بعدی به‌عنوان نمونه‌های قدرتمندی از کمک الهی در نبرد و فرمان الهی برای کشتار گسترده دشمن باقی ماند… [استاد دانشگاه برناردو گاندولا، از دانشگاه بوئنوس آیرس]، ضمن اشتراک انتقاد مایکل پریور (الهیات‌شناس) از استفاده نادرست صهیونیسم و کشور اسرائیل از کتاب مقدس برای حمایت از سیاست‌های «پاکسازی قومی» خود در فلسطین به اسناد بنیادی یهودیت، مسیحیت و اسلام در تحریک به جنگ و خشونت می‌پردازد. به عنوان مثال، در کتاب مقدس عبری، یک رشته غالب وجود دارد که خدا را قوم محور و نظامی‌گرا می‌داند. علاوه بر این، یَهُوَه در هنگام فتح کنعان، به بنی اسرائیل دستور می‌دهد که ساکنان بومی فلسطین را نابود کنند. بعداً، در روزگار پادشاهی اسرائیل، از آنها خواسته می‌شود که ترحم نکنند، در عوض، از آنها خواسته می‌شود که دشمنان خود را قتل‌عام کنند…. امروزه، هم صهیونیست‌های مسیحی در غرب و هم مسیحیان اسرائیلی همچنان به کتاب‌های مقدس عبری به‌عنوان راهنماهای کهن الگوی حل و فصل منازعات اشاره می‌کنند که نگرش آنها را نسبت به ساکنان بومی فلسطین، مسلمانان و مسیحیان فلسطینی هدایت می‌کند. گلیک بیان می‌کند که بنیادگرایی یهودی در اسرائیل، مانند شلومو آوینر، مردم فلسطینی را مانند کنعانیان کتاب مقدس می‌دانند و برخی از رهبران بنیادگرا پیشنهاد می‌کنند که اگر فلسطینی‌ها زمین (زمین یهودیان) را ترک نکنند، «باید آماده نابودی» فلسطینی‌ها باشند.Glick, Leonard B. کتاب یوشع یکی از قدیمی‌ترین متون را در اختیار ما قرار می‌دهد که در آن یک خدا کاملاً آشکارا نابودی یک قوم را تبلیغ می‌کند. عبرانیان، تحت رهبری یوشع، فتح کنعان را به عهده می‌گیرند، آنها هرکسی را که در راه آنها قرار می‌گیرد قتل‌عام می‌کنند… آموزنده (و ناراحت‌کننده) است که توجه داشته باشیم که ملی‌گرایان افراطی یهودی در اسرائیل ریشه سیاست خود را در کتاب یوشع می‌بینند، برای مثال، شلومو آوینر، نظریه‌پرداز برجسته جنبش گوش امونیم... چنین می‌گوید: «از دیدگاه اخلاق انسان‌گرایانه بشر، ما در (گرفتن زمین) از کنعانیان در اشتباه بودیم. برخی دیگر فلسطینی‌ها را به عنوان «کنعانیان» معرفی کرده‌اند که در تقابل با مقاصد خودِ خدا درگیر مبارزه ای «انتحاری» هستند. از این رو مردم یهود باید آماده باشند تا در صورت اصرار در پیگیری «آرزوی مرگ» جمعی خود، آنها را نابود کنند.» آرتور گرنکه به نقل از مورخ، نویسنده و محقق دیوید استانارد: بحث دربارهٔ تأثیر باورهای مسیحی بر نسل‌کشی مردمان بومی در قاره آمریکا، استنارد استدلال می‌کند که در حالی که دیدگاه عهد جدید در مورد جنگ مبهم است، ابهام کمی در عهد عتیق وجود دارد. او به بخش‌هایی در سفر تثنیه اشاره می‌کند که در آن خدای اسرائیلی، یهوه دستور داده‌است. اسرائیلیان بت پرستانی را که می‌خواستند سرزمینشان را برای پرستش خدای خود ذخیره کنند، کاملاً نابود کنند (تثنیه ۷: ۲، ۱۶، و ۲۰: ۱۶–۱۷)... به گفته استانارد، این دیدگاه از جنگ به… نابودی مردمان بومی در قاره آمریکا همین دیدگاه بود که به هولوکاست نیز منجر شد. او به بخش‌هایی از تثنیه اشاره می‌کند که در آن خدای اسرائیلی، یهوه، دستور داد که بنی اسرائیل بت‌پرستان را کاملاً نابود کنند. آنها می‌خواستند سرزمینی را برای پرستش خدای خود ذخیره کنند (تثنیه 7: 2، 16 و 20: 16-17)... بر این اساس، نگاهی به این بخش خاص از عهد عتیق مهم است: این عهد نه تنها وضعیتی را توصیف می‌کند که گروهی از مردم تلاش می‌کنند تا گروه‌های دیگر را کاملاً نابود کنند، بلکه آن را توصیف می‌کند. همچنین تأثیر عمده‌ای در شکل‌گیری سیستم‌های فکری و اعتقادی داشت که به مردم اجازه می‌دادند و حتی الهام‌بخش آن‌ها بودند تا مرتکب نسل‌کشی شوند.» آری ورسلوئیس می‌گوید: «...بومیان نیز برای توجیه اخراج استعمارگران خود به این فرمان (در تثنیه ۷) متوسل شده‌اند. این واقعیت با مثال بنیان‌گذار یک دین نوظهور توسط ته کوتی در قرن نوزدهم، در نیوزیلند نشان داده می‌شود؛ زیرا او قوم خود مائوریها را بنی اسرائیل و استعمارگران را کنعانیان می‌دانست.» فرانک رابرت چالک و کرت جوناسون، جامعه شناسان، «قابلیت کاربرد واژه [نسل‌کشی] در دوره‌های پیشین تاریخ انسان را زیر سؤال می‌برند، و همچنین بارهای قضاوتی و اخلاقی مرتبط با آن را زیر سؤال برده‌اند». از آنجایی که اکثر جوامع گذشته نسل‌کشی را تحمل کرده و عمل می‌کردند، به‌عنوان «در طبیعت زندگی بودن» به دلیل «سختی و بی رحمی» زندگی پذیرفته می‌شد. فرانک رابرت چالک و کرت جوناسون می‌گویند که عهد عتیق حاوی مواردی است که آنها را نسل‌کشی می‌دانستند (اگر واقعی باشند). کاوانو بیان می‌کند که هر جامعه ای در طول تاریخ شامل در نقش شاهین و کبوتر قرار گرفتن، بوده‌است. | ## جمع‌بندی | کاوانو و جان گامی بیان می‌کنند که قوانینی مانند قوانین تثنیه احتمالاً منعکس‌کننده مبارزات داخلی اسرائیل بر سر دیدگاه‌های متفاوت در مورد موضوعاتی مانند مسئله نحوه به‌کارگیری جنگ است.