موضوع مقاله: عروسی عربی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عروسی عربی | مقدمه: عروسی‌های عربی (, , یا ) مراسم‌های ازدواج هستند که حاوی تأثیرات عربی یا فرهنگ عربی می‌باشند. | ## بخش 1: عروسی عربی | عروسی‌های سنتی عربی معمولاً شباهت زیادی به عروسی‌های مدرن بادیه‌نشینان و روستایی دارند. آنچه گاهی «عروسی بادیه‌نشین» نامیده می‌شود، یک عروسی سنتی عربی اسلامی است که هیچ تأثیر خارجی ندارد. مراسم‌ها ممکن است در برخی موارد از یک منطقه به منطقه دیگر متفاوت باشند، حتی در همان کشور. برای اینکه یک عروسی اسلامی به‌شمار آید، باید هر دو طرف عروس و داماد موافقت کنند و داماد باید وارد خانه عروس شود، اما تنها در حضور والدین او تا رعایت آداب و احترام از هر دو طرف حفظ شود. رایج‌ترین رویدادهای یک ازدواج مسلمان شامل موارد زیر هستند: پیشنهاد ازدواج، نامزدی، حنا، ازدواج در اسلام، ثبت‌نام، پذیرایی، ولیمه، و ماه عسل. سنت‌های این جوامع روابط جنسی پیش از ازدواج و همچنین معاشرت بین مردان و زنان پیش از ازدواج را ممنوع می‌کنند. Hutchinson, pg 120 به همین ترتیب، زمانی که یک مرد جوان به اندازه کافی برای ازدواج بزرگ شناخته می‌شود، خانواده‌اش به دنبال عروس‌هایی از خانواده‌های خوب با ارزش‌های خوب می‌گردند. در حالی که این موضوع در اکثر جوامع دیگر ذکر شده، عوامل دیگری نیز وجود دارند که به راحتی و اطمینان زوجین در جهان عرب در غرب آسیا و شمال آفریقا می‌افزاید: سنت ازدواج خویشاوندی. در این کشورها، حداقل یک‌ششم از تمام ازدواج‌ها ازدواج‌های خویشاوندی هستند.Islam, M. بیش از ۴۰٪ از تمام ازدواج‌ها در عراق، اردن، سوریه، یمن، کویت، امارات متحده عربی، عمان، سودان، لیبی، و موریتانی خویشاوندی و درون‌گروهی هستند و بیش از یک‌پنجم ازدواج‌ها در مصر و الجزایر این‌چنین می‌باشند.Bittles A. آزادی ازدواج محدود به این منظور بود که کودکان طبق گروه‌های خانوادگی صحیح و وابستگی‌ها به دنیا بیایند و از ازدواج با برخی اقوام نزدیک یا با هر کسی خارج از گروه اجتناب شود. نظرات در مورد اینکه پدیده باید به‌طور انحصاری مبتنی بر شیوه‌های اسلامی دیده شود، متفاوت است، زیرا یک مطالعه در سال ۱۹۹۲ در میان عرب‌ها در اردن تفاوت‌های معناداری بین مسیحیان عرب و مسلمانان عرب در هنگام مقایسه وقوع خویشاوندی نشان نداد. ویژگی‌های مشابه ارزش‌های خانوادگی و پاکدامنی معمولاً ویژگی‌هایی هستند که خانواده‌ها در هنگام انتخاب همسر به دنبال آن هستند. عروس، داماد و همراهان آن‌ها معمولاً به‌طور جداگانه اما در دید یکدیگر می‌نشینند تا با یکدیگر آشنا شوند. در تاریخ اخیر، ممکن است مرد پیشنهاد دهد که به خانواده‌اش بگوید که چه کسی را برای ازدواج در نظر دارند، و ممکن است که مرد و زن قبلاً یکدیگر را بشناسند. در خانواده‌های شهری نیز رایج است که عروس و داماد قبل از آنکه داماد به خانواده عروس برای درخواست اجازه مراجعه کند، با هم بر سر ازدواج توافق کنند. این اتفاق پس از آن است که هر دو خانواده با تصمیم زوج برای ازدواج موافقت کرده‌اند. در «طلب»، داماد به همراه اعضای خانواده‌اش از خانواده عروس درخواست می‌کند تا دست عروس را برای ازدواج به او بدهند. نامزدی نامزدی‌ها ( در عربستان و همچنین در فقه فقه اسلامی اولیه) یا خطبه در مصر و بلاد شام) معمولاً در یک مهمانی ساده عروسی یا یک شام برای خانواده‌ها در دنیای عرب برگزار می‌شود. عروس هر لباسی که بخواهد می‌پوشد و در این مراسم هیچ "zaffah" (رژه عروسی) وجود ندارد. آن‌ها حلقه‌ها را رد و بدل می‌کنند و حلقه‌ها را بر انگشت حلقه دست راست یکدیگر می‌گذارند. این یک گردهمایی کوچک از بستگان نزدیک مردان از هر دو طرف عروس و داماد است که معمولاً در خانه خانواده عروس برگزار می‌شود. | ## بخش 2: عروسی عربی | در این تبادل، مردان طرف داماد اطمینان می‌یابند که خانواده عروس از مهمانی راضی هستند. اعضای مرد خانواده طرف داماد همچنین باید تمام مسائل لحظه آخری قبل از عروسی را حل کنند. حنابندان (غمره) در فلسطین قدیم، شب حنا شبی بود که برای آماده‌سازی تمام تزیینات عروسی و تنظیمات لحظه آخری استفاده می‌شد. زمانی که به آنجا می‌رسیدند، خانواده شروع به مخلوط کردن حنا می‌کردند که سپس برای تزیین دستان عروس و داماد استفاده می‌شد (که حنا روی دست داماد معمولاً فقط حروف ابتدایی نام خود و عروس بود)، و سپس مهریه عروس را به او تقدیم می‌کردند (مهریه شرط زن مسلمان برای پذیرفتن مرد در ازدواج است که معمولاً به صورت طلا پرداخت می‌شود زیرا ارزش آن مانند سایر دارایی‌ها کاهش نمی‌یابد). در دوران مدرن، به‌ویژه برای کسانی که در فلسطین زندگی نمی‌کنند، شب حنا به سنت‌های خود وفادار است، اما شباهت زیادی به مهمانی دوشیزه دارد؛ دوستان و بستگان زن عروس به همراه او در جشن شرکت می‌کنند که شامل غذا، نوشیدنی و رقص است. یک زن حنا یا حنانگاری (یک فرم موقت از تزیین پوست با استفاده از حنا) را روی دستان و پاهای عروس و مهمانان طراحی می‌کند—جایی که رنگ حنا تیره‌ترین است زیرا پوست در آن قسمت‌ها مقادیر بیشتری کراتین (پروتئین) دارد که به‌طور موقت با lawsone، رنگ‌دهنده حنا، ترکیب می‌شود. در برخی از آداب روستاها، صورت داماد توسط یکی از اعضای خانواده یا دوستان نزدیک او در آستانه عروسی تراشیده می‌شود. داماد وارد جایی می‌شود که عروس حضور دارد؛ آن‌ها هر دو حنا می‌زنند و سپس داماد مهریه عروس را به او تقدیم می‌کند. یک عنصر مهم از شب حنا در هر دو مهمانی حنا سنتی و غیر سنتی، لباسی است که زنان فلسطینی و داماد به تن دارند. زنان مجاز به حضور نیستند و ممکن است برنامه را از طریق پخش ویدیویی داخل خانه یا باغ جداشده تماشا کنند. در خانواده‌های اسلامی سخت‌گیر، این تنها راه است که اجازه می‌دهد مردان از خارج از خانواده در عروسی حضور پیدا کنند. مهمانی/ جشن عروسی عروسی‌ها معمولاً شامل یک zaffa هستند، یک رژه که با صدای بلند ازدواج زوج را اعلام می‌کند. نسخه‌های دیگر از زفه در شمال آفریقا و شبه‌جزیره عربی، همچنین در فرهنگ رایج در کشورهای عربی خلیج فارس وجود دارد؛ حتی زفه با اولین بازرگانان عرب که به آنجا رفتند، به نام Zapin به مالزی رسید. عروسی‌های شهری بعد از زفه یا zefaf، عروس و داماد (که بیشتر در مصر است) بر روی یک تخت‌نشینی یا kosha می‌نشینند، که معمولاً از دو صندلی راحت در مقابل مهمانان تشکیل شده است، از جایی که عروس و داماد همانند پادشاه و ملکه حاکم سلطنت می‌کنند. به محض اینکه عروس و داماد در کوشه نشسته‌اند، یک نوشیدنی شربت به مهمانان داده می‌شود و همه به سلامتی آن‌ها می‌نوشند. سپس عروس و داماد حلقه‌ها را از دست راست خود به انگشت اشاره دست چپ منتقل می‌کنند. عروس و داماد اولین رقص خود را می‌رقصند، سپس سایر مهمانان عروسی به آنها می‌پیوندند. معمولاً یک رقاصه شکم یا یک خواننده مهمان‌ها را سرگرم می‌کند، اما در عروسی‌های لوکس‌تر، بیش از یک سرگرم‌کننده وجود دارد. مهمانان با زوج تازه ازدواج کرده می‌رقصند و گاهی داماد توسط دوستانش به هوا پرتاب می‌شود. همان‌طور که در سایر نقاط جهان نیز مرسوم است، عروس و داماد کیک را برش می‌زنند که معمولاً چندین لایه دارد. طبق سنت، هر کسی که دسته گل را بگیرد به عنوان فرد خوش‌شانس شناخته می‌شود زیرا پیش‌بینی می‌شود که او بعدی است که ازدواج خواهد کرد. سپس، زوج آغاز به باز کردن بوفه برای مهمانان می‌کنند که معمولاً شامل انواع مختلفی از سالادها، گوشت‌ها، خورش‌ها، شیرینی‌ها، میوه‌ها و سایر آشپزی عربی است. | ## بخش 3: عروسی عربی | غذا به عنوان یکی از عوامل بازتاب دهنده ثروت خانواده‌های عروس و داماد در نظر گرفته می‌شود. بعد از اینکه مهمانان غذا خوردند، بسیاری از آن‌ها، به‌ویژه کسانی که از خانواده یا دوستان نزدیک زوج نیستند، بعد از تبریک به زوج، مراسم را ترک می‌کنند. در برخی از عروسی‌ها، ممکن است سرگرمی‌های دیگری نیز وجود داشته باشد، از جمله DJ، رقص، و گاهی یک خواننده یا گروه موسیقی که تا دیروقت شب ادامه دارد. عروس و داماد معمولاً یک شب یا دو شب در هتلی که عروسی در آن برگزار شده است اقامت می‌کنند. در خانواده‌های مسلمان سخت‌گیر، مردان ممکن است با زنان رقص نکنند یا حتی زنان را در لباس‌های غیرمتعارف تماشا نکنند؛ بنابراین، تنها مهمانان زن و کودکان وارد سالن با زوج عروسی می‌شوند. همچنین، عکاسان و دیگر پرسنل باید زنان باشند، و اگر DJ مرد باشد، باید پشت در بسته کار کند. در پایان مهمانی، زنان شانه‌های خود را می‌پوشانند و اعضای خانواده‌های مرد می‌توانند وارد سالن شوند. خانواده‌ها به ترتیب به دیدن زوج می‌روند تا تبریک بگویند و هدایا و پول تقدیم کنند. اما این رسوم اغلب مورد انتقاد قرار می‌گیرند زیرا گاهی به تلفات جانی منجر می‌شوند. برای مثال، یک مرد عراقی از حویجه عراق کنترل سلاح خود را از دست داد و در نهایت پسر خود را در مراسم عروسی در ژوئن ۲۰۲۰ شلیک کرده و کشت. این مورد در مناطق روستایی یا به‌طور مثال، بیشتر قسمت‌های عربستان سعودی صدق نمی‌کند، جایی که هنوز از سبک سنتی اصیل عروسی اسلامی عربی استفاده می‌کنند. در مناطق روستایی کشورهایی مانند مصر، بعد از زفه، مراسم عروسی معمولاً در یک دشت وسیع برگزار می‌شود، جایی که یک چادر عربی بزرگ به نام sewan نصب شده است. غذای رایج fattah است، تکه‌های گوشت بره که در برنج و نان آغشته به خورش قرار دارد. پس از موافقت پدر، خانواده‌ها فاتحه (سوره) (اولین سوره در قرآن) را می‌خوانند و شربت، نوشیدنی شیرینی که از گل‌ها یا میوه‌ها تهیه می‌شود (معمولاً در مصر) یا قهوه عربی (معمولاً در شام). قرارداد ازدواج قرارداد ازدواج، به نام‌های عقد نکاح، عقد قیران، عقد زواج و کتب الکتاب، محور مراسم رسمی ازدواج است. این مراسم با سخنرانی کوتاهی از یک شیخ یا امام آغاز می‌شود که دربارهٔ چگونگی احترام پیامبر به همسرانش، چگونگی احترام به زنان و اینکه چگونه زنان باید با شوهرانشان رفتار کنند سخنرانی می‌کند. سپس امام از داماد می‌خواهد که به سخنرانی توجه کند، و پدر (یا مرد مسن‌تر خانواده عروس) پیشنهاد را می‌پذیرد. این مراسم مشابه خواندن فاتحه است، اما همچنین زمانی است که اسناد قانونی تکمیل و سپس ثبت می‌شوند. دو شاهد، معمولاً مسن‌ترین مردان هر خانواده، قرارداد ازدواج را امضا می‌کنند و زوج اکنون به‌طور رسمی ازدواج کرده‌اند. در شام، این رویداد معمولاً در خانه یکی از خانواده‌های عروس یا داماد برگزار می‌شود، یا گاهی در سالن عروسی خود، در یک مسجد یا در دادگاه اگر زوج تصمیم به انجام آن داشته باشند. | ## جمع‌بندی | رسوم مسیحی اقلیت بزرگی از مسیحیان عرب، که عمدتاً در منطقه شام (سرزمین) و مصر زندگی می‌کنند، عمدتاً به کلیسای کاتولیک و ارتدکس تعلق دارند و در مراسم‌های عروسی خود از سنت‌های نمادین مسیحیت قدیمی استفاده می‌کنند.