موضوع مقاله: رصدخانه پولکوو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رصدخانه پولکوو | مقدمه: رصدخانه نجومی پولکوفو ، که با نام رسمی رصدخانه مرکزی نجومی آکادمی علوم روسیه در پولکوفو شناخته می‌شود، رصدخانه اصلی آکادمی علوم روسیه است. | ## بخش 1: رصدخانه پولکوو | این رصدخانه ۱۹ کیلومتر جنوب سن‌پترزبورگ و بر فراز ارتفاعات پولکوفو در ارتفاع ۷۵ متر از سطح دریا قرار دارد. در ابتدا، این پروژه توسط فریدریش گئورگ ویلهلم فون اشترووه، اخترشناس آلمانی-روسی که بعدها نخستین مدیر رصدخانه شد، به وجود آمد. رصدخانه با تجهیزات پیشرفته‌ای نظیر یک تلسکوپ شکستی با قطر ۱۵ اینچ، یکی از بزرگ‌ترین رفرکتورها در جهان در آن زمان، تجهیز شد (به تلسکوپ بزرگ مراجعه کنید). در سال ۱۸۸۵، رصدخانه با یک تلسکوپ شکستی ۳۰ اینچی که بزرگ‌ترین رفرکتور قابل استفاده در جهان بود، تجهیز شد، تا آنکه چند سال بعد تلسکوپ ۳۶ اینچی رصدخانه لیک در کالیفرنیا ساخته شد. فعالیت‌های رصدخانه همچنین با مطالعه جغرافیای سرزمین روسیه و توسعه ناوبری مرتبط بود. کاتالوگ‌های ستاره‌ای که شامل دقیق‌ترین موقعیت‌های ۳۷۴ و سپس ۵۵۸ ستاره بودند، برای سال‌های ۱۸۴۵، ۱۸۶۵، ۱۸۸۵، ۱۹۰۵ و ۱۹۳۰ تهیه شدند. تحقیقات اخترفیزیکی با انتصاب فئودور برِدیکین به عنوان مدیر رصدخانه در سال ۱۸۹۰ و انتقال آریستارخ بلیوپولسکی از رصدخانه مسکو، که متخصص در طیف‌سنجی نجومی و تحقیق بر روی خورشید بود، به‌طور جدی آغاز شد. | ## بخش 2: رصدخانه پولکوو | در سال ۱۹۲۳، یک طیف‌سنج Littrow بزرگ نصب شد و در سال ۱۹۴۰ یک تلسکوپ خورشیدی افقی ساخته‌شده در یک کارخانه در سن‌پترزبورگ به آن اضافه شد. در سال ۱۹۲۷، رصدخانه یک آستروگراف منطقه‌ای دریافت کرد و با کمک آن، ستارگان مناطق نزدیک به قطب سماوی را شناسایی کردند. این رصدخانه در کارهای اساسی ژئودزیک نیز مشارکت داشت، به‌ویژه در اندازه‌گیری زاویه‌های درجه‌ای از آرک مرidian از رود دانوب تا اقیانوس منجمد شمالی (تا سال ۱۸۵۱) و در مثلث‌سازی جزیره اسپیتس‌برگن در سال‌های ۱۸۹۹–۱۹۰۱. کارشناسان نظامی ژئودزیست و نقشه‌نگار در رصدخانه به عنوان کارآموز فعالیت می‌کردند. مرز مرکز طول جغرافیایی از طریق مرکز ساختمان اصلی رصدخانه که در ۳۰ درجه ۱۹٫۶ دقیقه شرق گرینیچ (ناحیه) قرار دارد، بود که مبنای تهیه نقشه‌های جغرافیایی روسیه شد.جان لنکفورد تاریخ‌نگاری اخترشناسی: دایرةالمعارف صفحات ۴۲۳–۴۲۴، تیلور و فرانسیس، ۱۹۹۷ برای مشاهده ستارگان جنوبی که از عرض جغرافیایی رصدخانه قابل مشاهده نبود، دانشمندان دو ایستگاه مشاهده‌ای اضافی ترتیب دادند. یکی از این ایستگاه‌ها یک ایستگاه اخترفیزیک در شهر سیمئیز در شبه‌جزیره کریمه بود، که در سال ۱۹۰۸ به‌طور خصوصی از سوی نیکولای مالستوف، دوست‌دار اخترشناسی، به رصدخانه پولکوفو اهدا شد. ایستگاه دیگر یک ایستگاه اخترسنجی در میکولائیف، رصدخانه‌ای از دپارتمان نیروی دریایی، بود که به رصدخانه نجومی نیکولاو تبدیل شد. | ## بخش 3: رصدخانه پولکوو | تاریخچه بعدی در دوران محاصره لنینگراد (۱۹۴۱–۱۹۴۴)، رصدخانه هدف حملات شدید آلمان از طریق حمله هوایی و توپخانه قرار گرفت. با شرایطی بسیار دشوار، ابزار دقیق اصلی حفظ و در سنت پترزبورگ به‌طور ایمن ذخیره شدند، از جمله لنز تلسکوپ شکستی ۳۰ اینچی که تخریب شده بود، و بخش قابل توجهی از کتابخانه منحصربه‌فرد با دست‌نوشته‌ها و آثار مهم از قرن ۱۵ تا ۱۹. در مه ۱۹۵۴، رصدخانه بازگشایی شد، نه تنها بازسازی شده بلکه از نظر ابزار، استخدام‌ها و موضوعات تحقیقاتی به‌طور قابل توجهی گسترش یافت. بخش‌های جدیدی مانند بخش اخترشناسی رادیویی و بخش ساخت ابزار (با کارگاه نورشناسی و مکانیکی اختصاصی خود) تأسیس شدند. همچنین ابزار جدیدی نصب شد، از جمله تلسکوپ شکستی ۲۶ اینچی، دستگاه افقی مرینی، تلسکوپ قطبی عکاسی، تلسکوپ بزرگ زنیث، تداخل‌سنج ستاره‌ای، دو تلسکوپ خورشیدی، تاج‌نگار، رادیو تلسکوپ بزرگ و انواع تجهیزات آزمایشگاهی. همچنین ایستگاه ایستگاه اخترشناسی کوه کیسلورودسک و یک آزمایشگاه در بلاگووشچنسک ساخته شدند. | ## جمع‌بندی | رصدخانه بسیاری از ماموریت‌ها را برای تعیین اختلافات طول جغرافیایی، مشاهده گذرهای زهره و خورشیدگرفتگیها، و مطالعه آسترواکلیمات انجام داد.