aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: جان سی. یانگ (کشیش) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جان سی. یانگ (کشیش) | مقدمه: جان کلارک یانگ (زادهٔ ۱۲ اوت ۱۸۰۳ – درگذشتهٔ ۲۳ ژوئن ۱۸۵۷) یک مربی و کشیش آمریکایی بود که چهارمین رئیس سنتر کالج در دانویل، کنتاکی بود. | ## بخش 1: جان سی. یانگ (کشیش) | او که فارغ‌التحصیل دانشکده دیکنسون و مدرسه علمیه پرینستون بود، او در سال ۱۸۲۸ وارد وزارت در لکسینگتون، کنتاکی شد. جان ریاست دانشکده سنتر را در سال ۱۸۳۰ قبول کرد و تا هنگام مرگش در سال ۱۸۵۷ این جایگاه را حفظ کرد و او را به طولانی‌ترین رئیس‌جمهور در تاریخ دانشکده تبدیل کرد. یانگ در سال ۱۸۳۴ به نصیحت خودش ادامه داد و در سال ۱۸۳۴ کشیشی کلیسای پرسبیتریان دانویل را قبول کرد و در سال ۱۸۵۲ دومین کلیسای پروتستان را در دانویل پایه‌گذاری نمود. | ## بخش 2: جان سی. یانگ (کشیش) | جان یکی از گروه گرامی کلیسا بود و در سال ۱۸۵۳ به عنوان مدیر مجمع عمومی کلیسای پروتستان منصوب شد. یانگ تا کنون همنام چندین جنبه از دانشکده می‌باشد، از قبیل یانگ هال و برنامه دانشمندان جوان جان سی. جان پدر ویلیام سی یانگ بود که بعد از آن ویلیام به عنوان هشتمین رئیس مرکز منصوب شد. | ## بخش 3: جان سی. یانگ (کشیش) | دوران جوانی و تحصیلات یانگ در روز ۱۲ اوت ۱۸۰۳ در گرین‌کاسل، پنسیلوانیا، متولد شد. از آنجایی که پدرش در حالی که جان هنوز نوزاد بود درگذشت، و بعد از درگذشت پدرش جان تقریباً به شکل کامل توسط مادرش رشد پیدا کرد و در خانه توسط پدربزرگش جورج کلارک تعلیم‌هایی را آموخت. پس از درگذشت فرانسیس در تاریخ ۲ نوامبر ۱۸۳۷، یانگ در سال ۱۸۳۹ با کورنلیا کریتندن، دختر فرماندار جان جی. | ## جمع‌بندی | و سرانجام این زوج میان سال‌های ۱۸۴۱ تا ۱۸۴۹ صاحب شش فرزند شدند، از قبیل فرزندان آنان ویلیام سی یانگ بود که در سال ۱۸۵۹ از دانشکده مرکز فارغ‌التحصیل شد و بعد از آن در سال ۱۸۸۸ به عنوان هشتمین رئیس دانشکده مرکز انتخاب گردید.
موضوع مقاله: اردولیبرالیسم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اردولیبرالیسم | مقدمه: اردولیبرالیسم (به انگلیسی:Ordoliberalism) نوع آلمانی لیبرالیسم اقتصادی است که بر نیاز دولت برای اطمینان از اینکه بازار آزاد نتایجی نزدیک به پتانسیل نظری خود ایجاد می‌کند تأکید می‌کند اما از دولت رفاه حمایت نمی‌کند. | ## بخش 1: اردولیبرالیسم | آرمان‌های اردولیبرال پایه و اساس ایجاد اقتصاد بازار اجتماعی آلمان پس از جنگ جهانی دوم و همراه آن «» شد. اصطلاح «اردولیبرالیسم» در سال ۱۹۵۰ میلادی و توسط هیرو مولر ابداع شد و به مجله دانشگاهی ORDO اشاره دارد. | ## بخش 2: اردولیبرالیسم | به ویژه «»، همراه با «» بنیانگذار اردولیبرالیسم و مکتب فرایبورگ، نئولیبرالیسم را رد کرد. اردولیبرال‌ها مفهوم اقتصاد بازار اجتماعی را ترویج کردند و این مفهوم نقش قوی دولت را در رابطه با بازار را ترویج می‌کند و از بسیاری جهات با ایده‌های مرتبط با نئولیبرالیسم متفاوت است. | ## بخش 3: اردولیبرالیسم | به دلیل تاریخ پیوسته، اردولیبرالیسم گاهی به عنوان «نئولیبرالیسم آلمانی» نیز شناخته می‌شود. این منجر به سردرگمی مکرر و «آمیختگی» اصطلاحات و ایده‌ها در گفتمان، بحث و انتقاد از هر دو مکتب اقتصادی لیبرالیسم شد. | ## جمع‌بندی | توسعه نظری این نظریه در حدود سالهای ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ توسط اقتصاددانان آلمانی و حقوقدانان مکتب فرایبورگ مانند والتر اوکن و هانس گروسمن دورث و لئونهارد میکس توسعه یافت.
موضوع مقاله: میرتل کگل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میرتل کگل | مقدمه: مرتل " کی " تامپسون کیگل (زاده ۳ ژوئن ۱۹۲۵ - درگذشته ۲۲ دسامبر ۲۰۱۹) خلبان آمریکایی و یکی از اعضای گروه فضانوردان زن در پروژه مرکوری ۱۳ بود. | ## بخش 1: میرتل کگل | او به عنوان مربی پرواز کار کرد و در مورد تاریخ هوانوردی در کارولینای شمالی نیز یک مطالب بسیاری نوشته‌است. هنگامی که او مجوز خلبانی رادر سن ۱۴ سالگی دریافت کرد، قطعاً جوانترین خلبان در کارولینای شمالی بود، و در آن زمان، اما ممکن است جوانترین خلبان در ایالات متحده باشد. او به کلاس هوانوردی دبیرستان پیوست، زمانی که مربی مدرسه برای جنگ در جنگ جهانی دوم فراخوانده شد، خود به عنوان معلم به دوره را پایان رساند. کیگل به گشت هوایی غیرنظامی و سازمان بین‌المللی زنان خلبان ملحق شد و می‌خواست عضو یگان زنان خلبان خدمات نیروی هوایی شود. | ## بخش 2: میرتل کگل | کیگل فرودگاهی نزدیک رالی، کارولینای شمالی و خدمات هواپیمای چارتر خود را اداره کرد. او گواهینامه خلبانی تجاری خود را با رتبه‌بندی هواپیمای تک‌موتوره و رتبه‌بندی ایمنی پرواز تا سال ۱۹۵۱ به دست آورد او همچنین یک مربی معتبر پرواز، مربی ایمنی پرواز بود. کیگل نوشتن ستونی به نام «جریان‌های هوا» را در سال ۱۹۴۶ برای روزنامه جانستونی سان در سلما آغاز کرد. هنگامی که او با یک جت آموزشی لاکهید تی-۳۳ شوتینگ‌استار پرواز کرد، یکی از تنها پنج زنی شد که «تا به حال یک جت را خلبانی کرده بودند.» مرکوری ۱۳ کیگل در سال ۱۹۶۰ با دانشجوی سابق خودش والت کیگل ازدواج کرد. | ## بخش 3: میرتل کگل | او در میان آزمایش‌هایی که به‌عنوان بخشی از برنامه انجام داد، خاطرنشان کرد که یکی از بدترین آزمایش‌هایی که با آن روبرو شد، آزمایش یخ زدن پرده گوش بود. در سال ۱۹۸۸، کاگل دومین زنی بود که با مرتبه مکانیک بدنه و نیروگاه از موسسه فناوری جورجیا فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۹۸ در سن ۷۳ سالگی با سسنای تک موتوره خود پرواز می‌کرد، اگرچه از تدریس در پایگاه نیروی هوایی رابینز بازنشسته شده بود. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۷، او و ۸ نفر از اعضای مرکوری ۱۳ موفق به کسب دکترای افتخاری از دانشگاه ویسکانسین، اوشکوش شدند.
موضوع مقاله: جین بریگز هارت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جین بریگز هارت | مقدمه: جین " جنی " بریگز هارت (۲۱ اکتبر ۱۹۲۱–۵ ژوئن ۲۰۱۵) یک هوانورد آمریکایی و در دهه ۱۹۶۰ یکی از اعضای پروژه فضایی مرکوری ۱۳ بود. | ## بخش 1: جین بریگز هارت | وی که از نظر جسمی در آزمون‌هایی که برای فضانوردان مرد استفاده می‌شد، شرکت کرده بود واجد شرایط شناخته شد. هارت در سن ۴۰ سالگی یکی از تنها ۱۳ زن (که بعداً مرکوری ۱۳ نام گرفت) واجد شرایط شد. اوایل زندگی او با نام خانوادگی جین کامرون بریگز، با نام مستعار «جنی» در دیترویت، میشیگان از پدری تاجر به نام والتر او. او که کاتولیک بزرگ شد، در آکادمی‌های قلب مقدس در دیترویت، گروس پوینت، میشیگان و تورسدیل و کالج منهتنویل در نیویورک شرکت کرد. | ## بخش 2: جین بریگز هارت | در سال ۱۹۷۰، در سن ۴۹ سالگی، لیسانس انسان‌شناسی را از دانشگاه جورج واشینگتن در واشینگتن دی سی به پایان رساند در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۳ جین بریگز هارت با وکیل فیلیپ ای. هارت از میشیگان به عنوان نماینده حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا) در مجلس سنای ایالات متحده انتخاب شد. او در کمپین‌های سیاسی شوهرش (از جمله هدایت او برای ایستگاه‌های مبارزات انتخاباتی) فعال بود و به‌عنوان نایب رئیس کمیته دموکراتیک شهرستان اوکلند (میشیگان) خدمت کرد. با وجود این، سناتور هارت در حمایت از همسرش تزلزل ناپذیر بود، اگرچه با بسیاری از تصمیمات او موافق نبود. | ## بخش 3: جین بریگز هارت | پس از مرگ همسرش، هارت چندین جعبه از دفترچه یادداشت، عکس و بریده روزنامه از زندگی خود به عنوان همسر یک سناتور و هوانورد را به کتابخانه تاریخی بنتلی دانشگاه میشیگان اهدا کرد. مرگ و میراث هارت در ۵ ژوئن ۲۰۱۵ در وست هارتفورد، کانکتیکات بر اثر عوارض ناشی از بیماری آلزایمر در سن ۹۳ درگذشت. | ## جمع‌بندی | جوایز جین بی هارت به افتخار او در بخش مردم‌شناسی دانشگاه جورج واشینگتن تأسیس شد.
موضوع مقاله: بلانچ ویلر ویلیامز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بلانچ ویلر ویلیامز | مقدمه: بلانچ ویلر ویلیامز (; – ) انسان‌شناس، باستان‌شناس، و آموزگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. | ## بخش 1: بلانچ ویلر ویلیامز | بلانچ باستان‌شناس و معلمی بود که بیشتر به خاطر کارش در ایستموس ایراپترا و اکتشافاتش در گورنیا با همکاری هریت بوید هاوز شناخته می‌شود. او در کالج اسمیت آموزش دید و تا زمان حفاری‌های باستان‌شناسی کرت در سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۰۱ به عنوان معلم در مدرسه مقدماتی کار کرد. ویلیامز در سال ۱۹۰۴ ازدواج کرد و پس از همکاری در نشریه ای در سال ۱۹۰۸ به این رشته بازنگشت، اگرچه او زندگی‌نامه عمه خود را نوشت و در کتاب سفر شوهرش کمک کرد. او در جوانی با مادربزرگش ارتباط نزدیکی داشت که ویلیامز را با روشنفکران برجسته ای از جمله رالف والدو امرسون، هنری دیوید ثورو و آموس برونسون آلکات آشنا کرد. ویلیامز در سال ۱۸۹۲ از کالج اسمیت فارغ‌التحصیل شد و در آنجا هنر باستان، باستان‌شناسی، زبان یونانی، لاتین، طراحی و نقاشی را مطالعه کرد. حرفه ویلیامز لاتین، یونانی، و انگلیسی را برای دهه بعد در مدرسه ویلر عمه اش در پراویدنس، رود آیلند تدریس کرد. بین سال‌های ۱۸۹۸ و ۱۸۹۹، او به همراه بوید و یکی از فارغ‌التحصیلان اسمیت به یونان و ایتالیا سفر کرد. | ## بخش 2: بلانچ ویلر ویلیامز | کشف مقبره در عصر برنز در کاوسی، کرت، و ارائه او به مؤسسه باستان‌شناسی آمریکا، انجمن کاوش‌های آمریکا را بر آن داشت تا بودجه کاوش‌های بعدی او را در سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۳ تأمین کند. متناسب با آموزش آنها، بوید کار میدانی را در گودال‌های آزمایشی و اندازه‌گیری‌ها انجام داد در حالی که ویلیامز نقشه‌ها و اکتشافات را ترسیم می‌کرد. به دنبال راهنمایی یک کشاورز محلی، آنها شروع به حفاری در گورنیا کردند و یک مجموعه باستانی مینوسی را کشف کردند. کشف قطعات گلدان و مصنوعات برنزی آنها جای خود را به معماری، مانند دیوارهای خانه و جاده سنگفرش داده‌است. آنها در مورد این یافته به انجمن اکتشاف آمریکا گفتند و نیروی کار آنها از ۴۰ به ۱۱۰ کارگر در یک هفته افزایش یافت که پیچیدگی حفاری به کارگردانی بوید را افزایش داد. آنها صدها شیء را پیدا کردند و ویلیامز مهم‌ترین یافته‌های آنها، معمولاً گلدان‌ها را به تصویر کشید. این رویداد برای ویلیامز که مکرراً در مورد حفاری در خط مقدم باستان‌شناسی برای دانش آموزانش نامه می‌نوشت از اهمیت زیادی برخوردار بود. | ## بخش 3: بلانچ ویلر ویلیامز | حفاری چندین سال بعد با یافتن بیش از ۶۰ خانه، یک میدان مرکزی و یک قصر کوچک در شهر به پایان رسید. نقش خدایان زن در کرت مینوی یک نقطه کانونی مورد توجه در این مکان بوده‌است، و ویلیامز در مورد یک بت زن سفالی که در زیارتگاهی در نزدیکی بالای تپه در گورنیا یافت شد مقاله ای نوشت. ویلیامز پیشنهاد کرد که الهه طبیعت و زنان مینوی از اهمیت اجتماعی بالایی در فرهنگ برخوردار هستند و ادعاهای خود را با ارجاع به جین الن هریسون تقویت کرد. ویلیامز در سال ۱۹۰۴ با واردکننده فرش شرقی بوستون، امیل فرانسیس ویلیامز ازدواج کرد. او کار خود را در مدرسه ویلر رها کرد و با بوید که به کار خود در کرت ادامه می‌داد مکاتبه داشت. در حالی که ویلیامز پس از سفرهای کاوشی گورنیا به باستان‌شناسی بازنگشت، او بعداً به شوهرش در کتاب سفر فرانسوی‌اش کمک کرد و زندگی‌نامه عمه‌اش را نوشت. | ## جمع‌بندی | کالج اسمیت پس از مرگ او ده‌ها مورد از دارایی‌های او را دریافت کرد که بیشتر آن‌ها برنز و ظروف چینی از چین و کره بودند.
موضوع مقاله: مستر بیست برگر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مستر بیست برگر | مقدمه: مستر بیست برگر یک رستوران مجازی آمریکایی است که توسط شخصیت اینترنتی جیمی دونالدسون (مستربیست)، با مشارکت مفاهیم غذاخوری مجازی، ال‌ال‌سی تاسیس و توسعه یافته است. | ## بخش 1: مستر بیست برگر | بیش از ۲۰۰۰ مکان مجازی در سطح بین‌المللی وجود دارد، از جمله ۶۰۰ مکان در ایالات متحده، با برنامه‌هایی برای گسترش به کشورهای بیشتر و افزایش قابل توجه تعداد مکان‌ها. این زنجیره‌ها دارای لیست‌هایی گوناگون متشکل از برگر، سیب‌زمینی سرخ‌کرده، دسر و نوشیدنی‌های کنسرو شده می‌باشند. مشتریان غذا را از یک اپلیکیشن تحویل سفارش می‌دهند، که به نوبه خود در مکان‌های آجری رستوران‌های تفاهم‌نامه‌ای تهیه می‌گردد. | ## بخش 2: مستر بیست برگر | ویل هاید، مدیر کانال یوتیوب جیمی، اینگونه بیان کرد که این پروژه برای چندین ماه در دست ساخت بوده‌است، در حالی که رید دوشچر، یکی دیگر از مدیران، اینگونه بیان کرد که برای بیش از یک سال برنامه‌ریزی شده بود. گسترش دادن از زمان افتتاح نخستین، برنامه‌هایی برای توسعه محل‌های آقای بیست برگر اعلام شده‌است. پس از شکایت هوادارهایی که در ناحیه‌هایی که خدمات تحویل داده می‌شود زندگی نمی‌کردند، دونالدسون این موضوع را تأیید نمود و اینگونه بیان کرد که تلاش‌ها برای دو و سه برابر کردن تعداد محل‌ها در حال انجام می‌باشد. | ## بخش 3: مستر بیست برگر | اولین محل‌ها در کانادا در روزهای نخستین ماه فوریه افتتاح گردید، و با محل‌هایی در تورنتو، ادمونتون، کالگری آغاز شد، با محل‌های نظیری که مدت اندکی پس از آن در ونکوور، هالیفاکس و در وینی‌پگ افتتاح شد. | ## جمع‌بندی | نخستین مکان‌ها در بریتانیا (انگلستان) در روزهای نخستین ماه می با پنج مکان افتتاح گردید.
موضوع مقاله: مریلین فرای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مریلین فرای | مقدمه: او برای نظریه‌هایش در مورد جنسیت گرایی، نژادپرستی، ستم و تمایلات جنسی شناخته شده‌است. | ## بخش 1: مریلین فرای | نوشته‌های او بحث‌هایی را دربارهٔ موضوعات فمینیستی مانند برتری سفیدپوستان، امتیازات مردانه، و به حاشیه راندن همجنس‌گرایان و لزبین‌ها مطرح می‌کند. او اگرچه از منظر عدالت به مسائل می‌پردازد، اما در حوزه متافیزیک، معرفت‌شناسی و روان‌شناسی اخلاقی نیز نظریاتی ارائه کرده‌است. تحصیلات و شغل فرای در سال ۱۹۶۳ مدرک لیسانس فلسفه را از دانشگاه استنفورد دریافت کرد و در سال ۱۹۶۹ در دکترای فلسفه از دانشگاه کرنل فارغ‌التحصیل شد. قبل از آمدن به دانشگاه ایالتی میشیگان در سال ۱۹۷۴، او در گروه فلسفه دانشگاه پیتسبورگ تدریس می‌کرد. از سال ۲۰۰۳ تا زمان بازنشستگی، فرای استاد ممتاز دانشگاه در دانشگاه ایالتی میشیگان بود. | ## بخش 2: مریلین فرای | فرای در فصل «ظلم» از کتاب مرزهای فمینیستی، ایده گرفتاری دوسره در جنسیت را مورد بحث قرار می‌دهد. این گرفتاری به «موقعیت‌هایی اشاره دارد که در آن گزینه‌های رفتاری به تعداد بسیار کمی کاهش می‌یابد و همه آنها انسان را در معرض مجازات، توهین یا محرومیت قرار می‌دهند». برای مثال، از نظر اجتماعی قابل قبول نیست که یک زن از نظر جنسی فعال باشد یا اینکه او از نظر جنسی غیرفعال باشد و به او برچسب «متنفر از مردان» زده شود. این عدم انتخاب به قدری در زندگی روزمره زنان نفوذ می‌کند که حتی چیزهای کوچکی مانند نحوه لباس پوشیدن یا صحبت کردن آنها مورد انتقاد قرار می‌گیرد. فرای تصدیق می‌کند که مردان نیز با مسائلی روبرو هستند، اما از طریق استعاره قفس پرنده، مسائل زن و مرد را متمایز می‌کند: فرای می‌گوید می‌توان هر یک از چهره‌های زن را به عنوان یک نوار در یک قفس در نظر گرفت: به خودی خود، یک نوار برای نگه داشتن پرنده کافی نیست. | ## بخش 3: مریلین فرای | این فقدان کامل انتخاب است که فرای توصیف می‌کند: چگونه مسائلی که زنان با آن مواجه هستند تا این حد «بی‌حرکت‌کننده» است و چرا از نظر فرای، مبارزه آنها – و نه مردان – ظلم تلقی می‌شود. فرای به عنوان استاد رومانل فی بتا کاپا در فلسفه برای سال‌های ۲۰۰۷–۲۰۰۸ انتخاب شد. عنوان استاد رومانل که سالانه اعطا می‌شود، دستاورد برجسته و سهم قابل توجه دریافت‌کننده را در درک عمومی از فلسفه به رسمیت می‌شناسد. دریافت کنندگان این جایزه همچنین مجموعه ای از سخنرانی‌های آزاد را برای عموم ارائه می‌دهند. | ## جمع‌بندی | کتابشناسی کتاب‌ها فصل‌های کتاب‌ها «دسته‌ها و دوگانگی‌ها»، دایرةالمعارف نظریه‌های فمینیستی، ویرایش، کد لورین، نیویورک: روتلج، (۲۰۰۰) «ذات‌گرایی/قوم‌گرایی: شکست درمان هستی‌شناختی»، آیا فمینیسم آکادمیک مرده‌است؟
موضوع مقاله: بهراد علی کناری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بهراد علی کناری | مقدمه: بهراد علی کناری، رپر، نقاش و نویسنده اهل اهواز، یکی از شانزده متهم پرونده مرگ «روح‌الله عجمیان» است که پس از چهلم حدیث نجفی درکرج، در دادگاه بدوی به ۲۵ سال حبس در تبعید محکوم شد. | ## بخش 1: بهراد علی کناری | همچنین حساب توییتری ۱۵۰۰ تصویر حساب کاربر پیشتر اعلام کرده بود بهراد علی کناری خواننده رپ اهوازی و ۲۸ ساله که در جریان اعتراضات سراسری در کرج بازداشت شده، از سوی دادگاهی در استان البرز متهم به «افساد فی‌الارض» شده و جان او در خطر قرار دارد. وکیل تسخیری بهراد علی کناری در جلسه دادگاه با توضیح ماده ۲۸۶ می‌گوید که موکلش هیچ عملی که مصداق افساد فی الارض باشد را انجام نداده و در استوری‌های اینستاگرام وی نیز اثری از فراخوان یا تبانی وجود نداشته است. | ## بخش 2: بهراد علی کناری | بهراد علی کناری از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در پرونده موسوم به «قتل بسیجی روح‌الله عجمیان»، آزاد شد. ۲۸ فروردین ماه ۱۴۰۲، بهراد علی کناری، متهم ردیف چهاردهم پرونده موسوم به اعتراضات اعتراضات کمالشهر کرج از زندان (ندامتگاه) مرکزی کرج، پس تحمل بخشی از حبس تعزیری صادره علیه وی آزاد شد. | ## بخش 3: بهراد علی کناری | او از سال 1396 تا کنون در زندان های مرکزی اهواز واقع در شیبان ، زندان رجایی شهر تهران ، ندامتگاه مرکزی کرج و زندان مرکزی قم دوران های حبس خود را با اتهام هایی همچون تبلیغ علیه نظام، همکاری با رسانه هایی بیگانه، انتشار محتوای ضد نظام، اجتماع و تبانی علیه حاکمیت و در نهایت محاربه و فساد فی الارض گذرانده است. | ## جمع‌بندی | وی به تازگی کتابی تحت عنوان "بگذار رفتنت را باور کنم" به انتشار رسانده که به گفته ی خودش حاصل ساعت های دلتنگی و تنهایی او در زندان قم است.
موضوع مقاله: اولگا تافنل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اولگا تافنل | مقدمه: اولگا تافنل (; – ) باستان‌شناس بریتانیایی بود که در کاوش‌های شهر باستانی لاچیش در دهه ۱۹۳۰ کمک کرد. | ## بخش 1: اولگا تافنل | او هیچ آموزش رسمی در باستان‌شناسی ندیده بود، اما قبل از اینکه به او یک وظیفه میدانی داده شود، چندین سال به عنوان منشی برای فلیندرز پتری کار کرده بود. اولگا سپس به جیمز لزلی استارکی در اکسپدیشن برای یافتن لاچیش در سال ۱۹۲۹ پیوست و برای فصول بعدی در تیم باقی ماند. وقتی استارکی در سال ۱۹۳۸ کشته شد، تیم دوره کاوش را به پایان رساند و سپس سایت را تعطیل کرد. اولگا داوطلب شد تا گزارش حفاری را بنویسد و بیست سال بعد را صرف تحقیق و نوشتن گزارش حفاری کرد. کار اولگا به عنوان کتاب منبع برجسته برای باستان‌شناسی فلسطین در نظر گرفته شده‌است. زندگی اولگا تافنل در ۲۶ ژانویه ۱۹۰۵ در سادبری، سافولک در یک خانواده سرشناس زمین‌دار به دنیا آمد. پدرش ستوان دوم در گردان چهارم هنگ اسکس بود، و مادرش با انجمن انگلیسی- چک کار می‌کرد. | ## بخش 2: اولگا تافنل | اولگا فرزند وسط همراه با دو برادر به نام‌های جولیف گیلبرت تافنل و لوئیس دو ساومرز تافنل بود. او دوران کودکی خود را در لیتل والتام، روستایی که در بریتانیا است و در چلمزفورد واقع شده گذراند و قبل از پایان تحصیل در ایتالیا در مدارس لندن و بلژیک تحصیل کرد. زمانی که اولگا در سال ۱۹۲۲ دوران پایانی خود را در مدرسه به پایان رساند، برای کمک به دوست صمیمی مادرش هیلدا پتری و همسرش سر فلیندرز پتری رفت تا با نمایشگاهی از یافته‌های اخیر آنها در دانشگاه کالج لندن شرکت کند. او به مدت پنج سال منشی هیلدا پتری را برعهده داشت، اگرچه او آن کار را «کسل کننده و تکراری» در جمع‌آوری کمک‌های مالی توصیف کرد، اما مدتی را نیز صرف طراحی و تعمیر سفال گذراند. کار اولگا ظاهراً سر فلیندرز را تحت تأثیر قرار داد که در پایان سال ۱۹۲۷ به او فرصتی داد تا در سال ۱۹۲۸ به او در این زمینه کمک کند. سفرها اگرچه خود سر فلیندرز در سال ۱۹۲۹ به این اکسپدیشن ملحق نشد، او اولگا را به همراه گروهی از باستان شناسان دیگر به عتمانیه روستایی در مصر فرستاد، جایی که آنها دو ماه را صرف ثبت نقش برجسته از مقبره‌های حاکمان باستانی کردند. او و چند تن از همکارانش، از جمله جرالد لنکستر هاردینگ، سپس به کاوش‌های اولیه دوره که توسط جیمز لزلی استارکی در گروه مقبره الفراح در فلسطین رهبری می‌شد، پیوستند. | ## بخش 3: اولگا تافنل | در طول این مدت او نه تنها بر کار یک تیم نظارت می‌کرد، بلکه یک کلینیک عصرگاهی را برای کارگران و خانواده‌های عرب و همچنین سایر مردم محلی اداره می‌کرد. سر فلیندرز در سال ۱۹۳۰ به گروه پیوست و پس از بررسی آثار اولگا به او اجازه داد تا آن را به نام خود منتشر کند. در سال ۱۹۳۲، استارکی از چارلز مارستون و هنری ولکام کمک مالی دریافت کرد تا یک اکسپدیشن جدا از پتری را آغاز کند، که اولگا به آن ملحق شد. اکسپدیشن ولکام-مارستون قرار بود بر حفاری شهر باستانی تل لاچیش که در در اسرائیل است متمرکز شود، قلعه ای که در کتاب مقدس ذکر شده‌است. طی شش سال بعد، تیم به برخی از یافته‌های مهم، از جمله نامه‌های لاچیش دست یافت، اما کار با قتل استارکی متوقف شد، در حالی که او در راه افتتاح موزه راکفلر در اورشلیم بود. | ## جمع‌بندی | تیم باقی مانده در طول فصل ۱۹۳۸/۹ کار خود را به پایان رساند، سپس سایت را تعطیل کرد و اولگا گزارش نهایی این دوره از کاوش‌ها را نوشت.
موضوع مقاله: تامارا هوروویتز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تامارا هوروویتز | مقدمه: او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در دانشگاه پیتسبورگ گذراند و در سپتامبر ۱۹۹۹ به ریاست دپارتمان فلسفه در آنجا منصوب شد، اما چند ماه بعد درگذشت. | ## بخش 1: تامارا هوروویتز | زندگی و حرفه هوروویتز در ۷ نوامبر ۱۹۵۰ در بروکلین، نیویورک، از یک مادر شاعر و کلاژیست و یک پدر کارگردان و نویسنده به دنیا آمد. در سن ۱۵ سالگی و با وجود فعالیت‌هایش علیه جنگ ویتنام، به او بورسیه تحصیلی برای تحصیل ریاضیات در دانشگاه شیکاگو پیشنهاد شد. او برای لیسانس در این دانشگاه تحصیل کرد، وی توسط الیزابت آنسکوم آموزش یافت و در سال ۱۹۷۱ فارغ‌التحصیل شد. او سپس به تحصیل در رشته فلسفه در موسسه فناوری ماساچوست (MIT) پرداخت و اولین زنی بود که پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۷۶ دکترای فلسفه را از این دانشگاه دریافت کرد، و همچنین اولین زنی بود که مدرک دکترا از گروه زبان‌شناسی و فلسفه MIT دریافت کرد. اگرچه در ابتدا این کار به عنوان بخشی از زیر سؤال بردن دلبستگی به ظاهر انجام می‌شد، اما او را به این باور رساند که احساس خود را می‌توان از طریق تمرکز بر ظاهر فیزیکی تحریف کرد. | ## بخش 2: تامارا هوروویتز | پس از دکترای خود، هوروویتز از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ به عنوان دانشجوی فوق دکتری اندرو ملون به دانشگاه پیتسبورگ (پیت) رف، پس از آن در کالج واسار (استادیاری فلسفه ۱۹۷۴–۱۹۷۸)، دانشگاه نیویورک (استادیار فلسفه، ۸۳–۱۹۷۸) و کالج ایالتی خرید، دانشگاه ایالتی نیویورک (استاد مدعو فلسفه، ۴–۱۹۸۳) به تدریس پرداخت. در همان سال، او «حقیقت پیشین» را در مجله فلسفه منتشر کرد، این مقاله در جلد هشتم از سالانه فیلسوفان به عنوان یکی از بهترین مقالات فلسفی سال گنجانده شد. ماسی) مجموعه ای از ۲۱ مقاله را که از کنفرانسی در پیت در مورد فلسفه علم به دست آمد، تدوین کرد. وی در سال ۱۳۷۲ به سمت دانشیاری فلسفه و دانشیاری مطالعات زنان ارتقا یافت و همچنین به عنوان دانشیار مرکز فلسفه علم دانشگاه منصوب شد. چند سال بعد، هوروویتز به ریاست دپارتمان فلسفه پیت منصوب شد و در ۱ سپتامبر ۱۹۹۹ این نقش را بر عهده گرفت. | ## بخش 3: تامارا هوروویتز | با این حال، او در اواخر همان ماه دچار تومور مغزی شد و در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۰ در خانه اش در شیدی‌ساید پیتسبرگ درگذشت. او با جوزف کمپ، فیلسوف، ازدواج کرد و دو پسر خوانده به نام‌های جان و دیوید کمپ داشت. سخنرانی به یاد هوروویتز توسط الکساندر نهاماس به نام «جایگاه زیبایی و نقش ارزش در دنیای هنر» - در فصلنامه انتقادی در سال ۲۰۰۰ منتشر شد کالین مک کیب در سرمقاله ای برای این شماره هوروویتز را فردی توصیف کرد که:هیچ زمان پرمدعا نبود. [او] منطق دانی درجه یک بود که به پروژه رهایی اجتماعی نیز متعهد بود.او توضیح داد که چگونه هوروویتز کار خود را در سنت پوزیتیویسم منطقی بنا کرد و قصد داشت پس از تکمیل کارش در مورد پارادوکس‌های اعتقادی، که در زندگی‌اش بر آن تمرکز کرده بود، به کار بر روی میراث سوسیالیستی حلقه وین بازگردد. | ## جمع‌بندی | برگزیده کتابشناسی بیشتر کارهای هوروویتز یا به معرفت‌شناسی دانش پیشینی یا فلسفه فمینیستی مربوط می‌شد.
موضوع مقاله: سمنی کروزو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سمنی کروزو | مقدمه: سمنی پاپاسپیریدی-کاروزو ( ; 1897۸ دسامبر ۱۹۹۴) یک باستان‌شناس کلاسیک یونانی بود که در مطالعه سفال‌های یونان باستان تخصص داشت. | ## بخش 1: سمنی کروزو | او در کرت، ائوبویا، تسالی و آرگولید کاوش کرد و بیش از سی سال به عنوان متصدی مجموعه‌های سرامیک در موزه ملی باستان‌شناسی آتن کار کرد. کاروزو سپس بر روی کاوش‌ها در محوطه‌های عصر برنز تمدن اژه در هراکلیون، در کرت، و محوطه کلاسیک ارتریا، در اوبویا، کار کرد. در سال ۱۹۲۸، او (همراه با کریستوس کاروزوس) برای تحصیل در دانشگاه‌های مونیخ و برلین، بورسیه بنیاد الکساندر فون هومبولت دریافت کرد. | ## بخش 2: سمنی کروزو | هنگامی که او در سال ۱۹۳۰ به یونان بازگشت، به سمت رئیس یک اداره، یک منطقه اداری باستان‌شناسی ارتقا یافت، دستاوردی که توسط آورا تئودوروپولو، فعال زنان، «پیروزی فمینیستی» توصیف شد. کاروزو این سمت را در تسالی و سپس در آرگولید، جایی که مقبره‌های دوران میسنی و کلاسیک را حفاری کرد، نیز برعهده داشت. در سال ۱۹۳۳، کاروزو متصدی مجموعه‌های سرامیکی در موزه ملی باستان‌شناسی آتن شد، سمتی که او برای بیش از سی سال (تا سال ۱۹۶۴) حفظ کرد. | ## بخش 3: سمنی کروزو | شناسایی آثار باستانی که به درستی فهرست بندی نشده بودند، ضبط آنها و ترتیب دادن نمایش‌های جدید از وظایف او بود. تک نگاری او در مورد نقاش آماسیس، نقاش اصلی سفالینه‌های سیاه پیکر آتیک، توسط یک منتقد به عنوان «یک مطالعه علمی و ارزشمند» توصیف شد. | ## جمع‌بندی | اولین مطالعات کاروزو در مورد این نقاش به سال ۱۹۳۱ برمی گردد و از او دعوت شد تا در سال ۱۹۳۸ تک نگاری خود را دربارهٔ این نقاش بنویسد.