aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: فیلم تک‌برداشت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیلم تک‌برداشت | مقدمه: فیلم تک‌برداشت (یا فیلم بلند پیوسته) یک فیلم سینمایی است که در یک برداشت بلند و صرفاً با یک دوربین فیلمبرداری شده یا طوری ساخته شود که همان حس را ایجاد کند. | ## بخش 1: فیلم تک‌برداشت | کاربرد و نظریه اریک گرود از نیویورک تایمز در مقاله‌ای در سال ۲۰۱۹، ضمن بحث در مورد فیلم ۱۹۱۷ (۲۰۱۹)، نوشت که نماهای بسیار بلند در فیلم‌های جریان اصلی‌تر «به عنوان یادآور هشیارکننده‌ای از زمان‌گریزی، کارت ویزیت استادانه، چالشی خودخواسته یا همهٔ موارد فوق» رواج پیدا کرده‌اند و به بردمن (۲۰۱۴)، برنده جایزه اسکار چند سال قبل نیز اشاره کرد. تاریخچه گرود خاطرنشان می‌کند که پیش از فیلم‌هایی مانند ۱۹۱۷ و بردمن، ایدهٔ آزمایش برداشت‌های طولانی و بدون وقفه، سابقه‌ای بیش از ۸۰ سال داشت و آلفرد هیچکاک از پیشگامان آن بود. گذشته از آزمایش‌های اولیه مانند جوان و بی‌گناه و بدنام، مشهورترین نمونهٔ اولیه فیلمی که به شکل گسترده از برداشت‌های طولانی استفاده می‌کند، فیلم طناب محصول ۱۹۴۸ است که عمدتاً در برداشت‌های پیوستهٔ هفت تا ده دقیقه‌ای (محدودیت فیزیکی فیلم خام در آن زمان) فیلمبرداری شده که به صورت چهار برداشت بلند حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه‌ای ظاهر می‌شوند، نزدیک به حداکثر مدت زمان مجاز توسط پروژکتورهای سینمای آن زمان. | ## بخش 2: فیلم تک‌برداشت | هیچکاک قصد داشت فیلم را طوری فیلمبرداری کند که انگار یک نمایش است و پنج بخش از ده بخش را زمان‌بندی کرد تا امکان تدوین پنهان پشت مبلمان فراهم شود. او فیلم طناب را به این شکل نوشت چرا که احساس می‌کرد «اگر بین کات‌ها زمان بگذرد، این تعلیق که آیا جسد هنوز در صندوقچه است یا نه، از بین می‌رود». گرود فیلم نشانی از شر محصول ۱۹۵۸ را نیز به عنوان نمونه بررسی می‌کند؛ اگرچه فقط سکانس آغازین سه دقیقه‌ای آن به صورت بلادرنگ فیلمبرداری شده است. | ## بخش 3: فیلم تک‌برداشت | خانه گرگ (۲۰۱۸) نمونه‌ای ساختارشکن از انیمیشن (استاپ موشن) است که به صورت سکانس‌های تک‌برداشته و بدون وقفه معرفی می‌شود. نمونه‌های برجسته «تک‌برداشت» واقعی تدوین‌شده برای ایجاد تلقی «تک‌برداشت» سال عنوان طول کارگردان ملیت یادداشت‌ها ۱۹۶۴ امپراتوری ۴۸۵ دقیقه اندی وارهول ایالات متحده ۲۰۱۰ خانه ساکت ۸۶ دقیقه گوستاوو هرناندز اروگوئه ۲۰۱۱ خانه ساکت ۸۷ دقیقه کریس کنتیس، لورا لاو ایالات متحده بازسازی آمریکایی فیلم اروگوئه‌ای خانه‌ٔ ساکت محصول ۲۰۱۰. | ## جمع‌بندی | ۲۰۱۴ بردمن ۱۱۹ دقیقه الخاندرو گونزالس ایناریتو ایالات متحده ۲۰۱۹ ۱۹۱۷ ۱۱۸ دقیقه سم مندس بریتانیا در واقع طوری تدوین شده که انگار دو برداشت وجود دارد و دوربین با بیهوش شدن شخصیت اصلی در نیمهٔ راه، سیاه می‌شود.
موضوع مقاله: خاندان سرکار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خاندان سرکار | مقدمه: خاندان سرکار یک دودمان فرمانروا در خانات شروان بود که از تبار خان‌چوبانی برخاسته بودند. | ## بخش 1: خاندان سرکار | واژهٔ «سرکار» به‌معنای «دریافت‌کنندهٔ باج» است که نشانگر پیشه نیاکان آغازین این خاندان است. پیش از فرمانروایی نخستین دیده شدن نام این دودمان به سال ۱۷۲۱ بازمی‌گردد، هنگام شورش حاجی داوود که در آن، او فرمانروای بومی شماخی را ــ که از خاندان سرکار بود ــ برکنار کرد. پس از پایه‌گذاری خانات شروان به‌دست نادرشاه در سال ۱۷۳۴، الله‌وردی‌بیگ سرکار چند شهر را گرفت. | ## بخش 2: خاندان سرکار | پس از مرگ الله‌وردی‌بیگ در سال ۱۷۶۷، پسرانش، آقاسی‌خان و محمدسعیدخان سرکار بر حاجی محمدعلی‌خان شوریدند و بدین‌سان دیوخانی یا دوخانی (دوفرمانروایی) در خانات شروان پدید آمد. برادر دیگرشان، آقارضا‌بیگ سرکار نیز در بن‌مایه‌ها به‌جایگاه فرمانروای خانات یاد شده رسید که نام کهن «شروانشاه» را به کار می‌بردند.Зубов П. فهرست خان‌های آنان چنین است: آقاسی‌خان و محمدسعیدخان سرکار (با هم) ← ۱۷۶۳–۱۷۶۸ آقاسی‌خان ← ۱۷۷۸–۱۷۸۶ عسکرخان ← ۱۷۸۶–۱۷۸۹ قاسم‌خان ← ۱۷۸۹–۱۷۹۶ مصطفی‌خان شروان ← ۱۷۹۶–۱۸۲۰ کم‌توان شدن واپسین خان، مصطفی‌خان شروان، روندی کشورگشایانه در پیش گرفت که نگاه روسیه را به سوی خود کشاند. | ## بخش 3: خاندان سرکار | او در سال ۱۸۰۵ به امپراتور الکساندر یکم تسلیم شد و فرنام سپهبد دریافت کرد، در حالی‌که پنهانی می‌کوشید استقلال خود را نگاه دارد. وی در ۱۸۲۰ به ایران قاجاری گریخت و این کار به برچیده شدن خانات و پیوستن صددرصدی شروان به امپراتوری روسیه انجامید. | ## جمع‌بندی | مصطفی‌خان در روند جنگ ایران و روسیه (۱۸۲۸–۱۸۲۶) برای دوره‌ای کوتاه بر تخت بازگشت، ولی در ۱۸۲۸ دوباره شکست خورد و ناچار شد تا پایان زندگی در ایران زندگی بماند.
موضوع مقاله: هیولاها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیولاها | مقدمه: هیولاها (همچنین با نام‌های افیون ۶۷ یا در نسخهٔ سانسور شده، ۱۵ نفر از رم) فیلمی در ژانر کمدی ایتالیایی به کارگردانی دینو ریسی محصول سال ۱۹۶۳ است. | ## بخش 1: هیولاها | در سال ۱۹۷۷، دنباله آن با عنوان هیولاهای جدید که نامزد جایزه اسکار شد، ساخته شد. در سال ۲۰۰۸، این فیلم در فهرست ۱۰۰ فیلم به‌یادماندنی سینمای ایتالیا، توسط وزارت میراث فرهنگی ایتالیا قرار گرفت، فهرستی از ۱۰۰ فیلمی که «خاطره جمعی کشور را بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۷۸ تغییر داده‌اند.» طرح این فیلم شامل چندین اپیزود است که در آن‌ها بازیگران اوگو تونیاتسی و ویتوریو گاسمن نقش‌آفرینی برجسته‌ای دارند. مضمون داستان‌های کوتاه در این اثر، نمایی روشن از عادات، رذایل، فریبکاری‌ها و سلیقه‌های رایج در میان بخش بزرگی از مردم ایتالیا در دههٔ شصت میلادی ارائه می‌دهد. | ## بخش 2: هیولاها | شخصیت‌ها و موقعیت‌های خنده‌آور فیلم به‌گونه‌ای نوشته و اجرا شده‌اند که مرزهای طنز و هزل را لمس می‌کنند، اما بسیاری از مسائل مطرح‌شده همچنان در جامعهٔ ایتالیا بازشناخته می‌شوند. طنز این اپیزودها اقشار مختلف را هدف قرار می‌دهد: از افراد نجیب‌زاده گرفته تا فقرا، از سیاستمداران و مأموران پلیسی که از قدرت خود سوءاستفاده می‌کنند تا طبقهٔ متوسط. در اپیزود «هیولا» مردی به تصویر کشیده می‌شود که خانواده‌اش را به قتل رسانده و در خانه‌اش سنگر گرفته است؛ او سرانجام توسط دو پلیس (با بازی گاسمن و توگناتسی) دستگیر و در برابر خبرنگاران عکس‌برداری می‌شود. | ## بخش 3: هیولاها | با این حال، هرچند آن مرد یک قاتل است، اما این دو پلیس در واقع «هیولاهای واقعی» از نظر زشتی و بی‌رحمی هستند. در اپیزود «آموزش»، شخصیت توگناتسی به پسرش (ریکی توناتسی) می‌آموزد که موفقیت در زندگی نه با تلاش، بلکه با فریبکاری به دست می‌آید. او در میان حیله‌های دیگر، یادمی‌گیرد همکلاسی‌هایش را وادار کند تکالیف مدرسه‌اش را انجام دهند و برای ورود رایگان به یک نمایشگاه دربارهٔ سن خود دروغ بگوید. | ## جمع‌بندی | پسر با این آموزه‌ها بزرگ می‌شود و در نهایت، همان درس‌ها را به کار می‌بندد: پدرش را می‌کشد و دارایی‌های او را تصاحب می‌کند.
موضوع مقاله: تکلا اینسولیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تکلا اینسولیا | مقدمه: از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به هنر لذت اشاره کرد. | ## بخش 1: تکلا اینسولیا | او بعداً به پیومبینو نقل مکان کرد، و در سن پنج سالگی، درس‌های آواز را نزد جیانی گپی در مدرسه موسیقی آکادمی وودستاک آغاز کرد. در سن ده سالگی، به طور منظم اجرا را آغاز کرد و به خوانندگی و بازیگری علاقه پیدا کرد. | ## بخش 2: تکلا اینسولیا | او در انجمن فرهنگی لو میوز که توسط جیانا مارتورلا تأسیس شده بود، آموزش دید، و از چندین متخصص سرگرمی، از جمله رهبر ارکستر بپه وسیچیو و بازیگر جیانمارکو تونیاتسی راهنمایی دریافت کرد. در ۱۵ مارس ۲۰۱۹، در دومین دوره از برنامه استعدادیابی با نام «Sanremo Young» برنده شد که این امر باعث شد تا او در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۲۰ حضور پیدا کند. | ## بخش 3: تکلا اینسولیا | در این جشنواره، او جایزه انزو جاناچی را برای بهترین اجرا و جایزه مطبوعات، رادیو، تلویزیون و وب لوسیو دالا را دریافت کرد. در سال ۲۰۲۴، او نقش اصلی مجموعه تلویزیونی هنر لذت به کارگردانی والریا گولینو را بازی کرد و در فیلم «خانواده» ساخته فرانچسکو کاستابیل نقش مکمل را بر عهده داشت. | ## جمع‌بندی | برای این اجراها، او دو نامزدی در جوایز داوید دی دوناتلو در سال ۲۰۲۵ دریافت کرد و جایزه بهترین بازیگر زن را برای هنر لذت از آن خود کرد.
موضوع مقاله: بسته خبری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بسته خبری | مقدمه: بستهٔ خبری یا بستهٔ مطبوعاتی ، که در محیط‌های تجاری اغلب بستهٔ رسانه‌ای نیز نامیده می‌شود، مجموعه‌ای از مطالب و محتوای آماده است که اطلاعاتی دربارهٔ یک شخص، شرکت، سازمان یا هدف ارائه می‌کند و برای استفادهٔ رسانه‌ها در فعالیت‌های اطلاع‌رسانی در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد. | ## بخش 1: بسته خبری | بسته‌های مطبوعاتی معمولاً برای اعلام یک رویداد یا انتشار، یا به‌منظور برگزاری یک نشست خبری توزیع می‌شوند. اصطلاح‌شناسی در گذشته، اصطلاح «بستهٔ مطبوعاتی» به مجموعه‌ای از اسناد، عکس‌ها (مانند عکس‌های تبلیغاتی) و سایر محتوای مرتبط اطلاق می‌شد که در قالب یک بسته گردآوری شده و به‌عنوان بخشی از برنامهٔ روابط عمومی یا تبلیغاتی یک سازمان، برای یک روزنامه یا مجله ارسال می‌گردید. | ## بخش 2: بسته خبری | با کاهش تیراژ و میزان خوانندگان رسانه‌های چاپی، بازاریابان و متخصصان روابط عمومی استفاده از اصطلاح گسترده‌تر «بستهٔ رسانه‌ای» را آغاز کرده‌اند، به‌گونه‌ای که اکنون این اصطلاح به هرگونه محتوای اطلاع‌رسانی که برای هر رسانه‌ای توزیع می‌شود اطلاق می‌گردد. بستهٔ رسانه‌ای روابط عمومی نباید با بستهٔ رسانه‌ای تبلیغاتی که یک روزنامه یا مجله برای ارائه به آگهی‌دهندگان احتمالی تهیه می‌کند، اشتباه گرفته شود. | ## بخش 3: بسته خبری | ## جمع‌بندی | بسته‌های رسانه‌ای تبلیغاتی معمولاً شامل اسنادی است که رویکرد و سیاست محتوایی رسانهٔ چاپی را توضیح می‌دهد (یعنی این‌که چه موضوعاتی را پوشش می‌دهد، چه سبک و لحن نوشتاری دارد و چه معیارهایی را در انتخاب مطالب رعایت می‌کند)، همراه با اطلاعات دقیق دربارهٔ ویژگی‌های جمعیتی و علایق مخاطبان آن (مانند سن، جنسیت، محل زندگی و حوزه‌های علاقه‌مندی)، جدول نرخ آگهی و جزئیات مربوط به ویژه‌نامه‌ها یا مطالب ویژهٔ آینده.
موضوع مقاله: قتل‌عام سیرکونوالازیون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قتل‌عام سیرکونوالازیون | مقدمه: این حمله علیه رئیس کاتانیا، آلفیو فرلیتو، که در حال انتقال از انا به زندان تراپانی بود، هدایت شد و به همراه سه کارابینیری اسکورت (سالواتوره رایته، سیلوانو فرانزولین و لوئیجی دی بارسا) و جوزپه دی لاور ۲۲ ساله، راننده شرکت خصوصی که وظیفه حمل زندانیان را بر عهده داشت و جایگزین پدرش شده بود، کشته شد. | ## بخش 1: قتل‌عام سیرکونوالازیون | آمران این قتل عام سالواتوره رینا و برناردو پروونزانو به نفع نیتو سانتاپائولا بودند که در یک جنگ یک ساله با فرلیتو برای تسلط بر قلمرو شهر کاتانیا بود. حمله حدود ساعت ۱۰ صبح ۱۶ ژوئن ۱۹۸۲، یک مرسدس بنز که از اِنا می‌آمد، به رانندگی راننده غیرنظامی جوزپه دی لاور و سرنشینانش، کارابینیری‌ها سیلوانو فرانزولین، سالواتوره رایته و لوئیجی دی بارسا و همچنین زندانی آلفیو فرلیتو، در جاده کمربندی پالرمو در حال حرکت بود و می‌خواست از تقاطع بزرگراه پالرمو-مازارا دل والو عبور کند که یک بی‌ام‌و ۵۲۰ و یک آلفتا ۲۰۰۰ به آن رسیدند که سرنشینان آنها با تفنگ‌های خودکار کلاشینکف و تفنگ ساچمه‌ای آتش گشودند؛ راننده دی لاور فوراً کشته شد و به همین دلیل، مرسدس بنز به لاین مخالف منحرف شد و به شدت با یک فیات ۵۰۰ که از جهت مقابل می‌آمد برخورد کرد و سرنشین آن، نونزیا پکورلا، زخمی شد. | ## بخش 2: قتل‌عام سیرکونوالازیون | فرانزولین که در صندلی جلو نشسته بود (به عنوان رئیس اسکورت)، موفق شد از ماشین پیاده شود و در حالی که تپانچه‌اش را در دست داشت، سعی کرد به آتش پاسخ دهد، اما فوراً مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. سپس قاتلان به مرسدس بنز نزدیک شدند و سرنشینان باقی مانده را سوراخ سوراخ کردند و از صحنه گریختند. | ## بخش 3: قتل‌عام سیرکونوالازیون | ## جمع‌بندی | در این قتل عام، قاتلان آنقدر گلوله شلیک کردند که قربانیان تقریباً غیرقابل شناسایی بودند.
موضوع مقاله: محاکمه اسپارتاکوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محاکمه اسپارتاکوس | مقدمه: این محاکمه به نام گلادیاتور تاریخی، اسپارتاکوس (که رهبری شورش بردگان را از کاپوا قدیم علیه جمهوری روم باستان بر عهده داشت) نامگذاری شده است. | ## بخش 1: محاکمه اسپارتاکوس | این محاکمه کمی بیش از ده سال ادامه یافت تا اینکه حکم نهایی آن در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۸ قرائت شد. طایفه کازالسی از هر فرصت تجاری و اقتصادی، از دفع زباله گرفته تا ساخت و ساز، سوءاستفاده و اخاذی کرده بود و در بازار سیمان برای کسب و کارهای ساختمانی خود و توزیع مصالح، انحصار ایجاد کرده بود. [ مبهم ] کسب و کارهای ساختمانی باید هزینه قراردادها را بپردازند، مصالح را از قبیله بخرند و همچنان برای حفاظت هزینه بپردازند. | ## بخش 2: محاکمه اسپارتاکوس | جملات همه متهمان مجرم شناخته شدند و ۱۶ نفر از جمله روسای برجسته کازالسی، فرانچسکو اسکیاوونه و معاون ارشد او، فرانچسکو بیدوگنتی، به حبس ابد محکوم شدند. سایر اعضای قبیله کازالسی که به حبس ابد محکوم شدند عبارتند از: جوزپه کاترینو، سیپریانو دالساندرو، انریکو مارتینلی، سباستیانو پانارو، جوزپه روسو، والتر اسکیاوونه، لوئیجی ونوسا، وینچنزو زاگاریا، آلفردو زارا، ماریو کاترینو و رافائله دیانا. قتل افراد درگیر در محاکمه و تهدید به مرگ در این دادگاه که سنگین‌ترین مجازات برای جرایم سازمان‌یافته با مجموع ۷۰۰ سال حبس را در نظر گرفته بود، بیش از ۱۳۰۰ نفر مورد بازجویی قرار گرفتند، ۵۰۸ شاهد شهادت دادند و ۶۲۶ نفر مورد مصاحبه قرار گرفتند. | ## بخش 3: محاکمه اسپارتاکوس | در طول محاکمه اولیه و تجدیدنظر، پنج نفر از افراد دخیل در این پرونده، از جمله یک مترجم دادگاه، به قتل رسیدند. | ## جمع‌بندی | در مجموع، ۱۱۵ نفر تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند، ۲۷ نفر به حبس ابد و ۷۵۰ سال زندان برای متهمان صادر شد.
موضوع مقاله: سوگند پونتیدا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوگند پونتیدا | مقدمه: با این حال اثری از سوگند پونتیدا در اسناد معاصر ظاهر نمی‌شود و نخستین بار در سال ۱۵۰۵ بدان اشاره شده است، یعنی سه قرن و نیم پس از تاریخ سنتی ۷ آوریل ۱۱۶۷. | ## بخش 1: سوگند پونتیدا | اما اکثر این نوشته‌ها، این رویداد را به شکلی نسبتاً مبهم ذکر کرده‌اند، بدون توصیف جزئیات: نه مکان‌ها و نه تاریخ‌های دقیق امضای پیمان‌ها ذکر نشده است. با در نظر گرفتن تاریخ ۷ آوریل ۱۱۶۷، می‌توان بیان داشت که سوگند پونتیدا، حتی اگر واقعاً امضا شده باشد، عامل اصلی تشکیل اتحادیه لمبارد نبوده است، زیرا حداقل دو سوگند قبلی در اسناد تاریخی ذکر شده است. | ## بخش 2: سوگند پونتیدا | برای نخستین بار سوگند پونتیدا در سندی مورخ ۱۵۰۵ از برناردینو کوریو که هیستوریا پاتریا (Historia Patria) نامیده می‌شود و موضوع آن تاریخ میلان است، ظاهر می‌شود که حدود ۳۵۰ سال پس از تاریخ رسمی ۷ آوریل ۱۱۶۷ است. آثار پس از این اثر که به سوگند پونتیدا اشاره می‌کنند از هیستوریا پاتریا اثر برناردینو کوریو الهام گرفته‌اند. | ## بخش 3: سوگند پونتیدا | در گزیده‌ای از کد ۱۵۸۴ ، که به یادداشتی در مورد اسقف‌اعظم میلان، امبرتو پیروانو اشاره دارد، گزارش شده است که: در آرکیپیسکوپوروم مدیولاننسیوم سیریس هیستوریکو-کرونولوجیکا ، که توسط جوزپه آنتونیو ساسی در سال ۱۷۵۵ تدوین شده است و به متن فوق‌الذکر ۱۵۸۴ نیز ارتباط دارد، چنین بیان شده است که: فرضیه در مورد سوگند احتمالی پونتیدا با این حال، ممکن است توافقات دیگری توسط شهرهای اتحادیه لمبارد امضا شده باشد که رد مستند آنها بعدها از میان رفته باشد. در واقع، در طول قرن‌ها، نمونه‌های زیادی وجود دارد که در آنها به چندین جلسه برای نوشتن همه جنبه‌های مذاکره‌ای نیاز بوده است. | ## جمع‌بندی | به عبارت دیگر، در تاریخ، تعریف دقیق یک پیمان یا اتحاد در جلسات کمی دشوار بوده است.
موضوع مقاله: بازرس مونتالبانو (مجموعه تلویزیونی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بازرس مونتالبانو (مجموعه تلویزیونی) | مقدمه: این سریال‌ها که بر اساس رمان‌های کارآگاهی آندره‌آ کامیلری ساخته شده‌اند، در شهر خیالی ویگاتا در سیسیل اتفاق می‌افتند که خود برگرفته از پورتو امپدوکله، شهر بومی کامیلری، است. | ## بخش 1: بازرس مونتالبانو (مجموعه تلویزیونی) | سریال بازرس مونتالبانو توسط شبکه رای تولید و پخش شد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. این سریال برای اولین بار در شبکه رای ۲ و سپس از فصل چهارم به بعد، در شبکه رای ۱ پخش شد. خلاصه داستان بازرس سالوو مونتال‌بانو مسئول ایستگاه پلیس دولتی در ویگاتا، شهری تخیلی در استان تخیلی مونتِلوزا (رجوع کنید به بخش مکان‌ها) در سیسیل، جنوب ایتالیا است. | ## بخش 2: بازرس مونتالبانو (مجموعه تلویزیونی) | مونتال‌بانو جرایم مختلف را بررسی می‌کند و همیشه با استفاده از هوش خود و کمک تیمش—which شامل معاونش، دومنیکو «میمی» آوِلو، جوزپه فازیو، گالوتسو و آقاتینو کاتارلا می‌شود—موفق به حل آن‌ها می‌گردد. از جمله همکاران خارجی او می‌توان به افراد زیر اشاره کرد: دوست سوئدی او، اینگرید شوستروم، که در مونتلوسا، همسایه، زندگی می‌کند روزنامه‌نگار، نیکولو زیتو دکتر مارکو پاسکوانو ، آسیب‌شناس پزشکی قانونی محلی ویگاتا آشپز و خدمتکار او، آدلینا سیرینسیو بازیگران شخصیت‌های اصلی لوکا زینگارتی به عنوان بازرس سالوو مونتالبانو، رئیس پلیس ویگاتا (فصل ۱–۱۵) چزاره بوچی در نقش بازرس دومنیکو «میمی» اوجلو، معاون و دوست نزدیک مونتالبانو (فصل ۱–۱۵) پپینو مازوتا در نقش کارآگاه جوزپه فازیو و دست راست مونتالبانو (فصل ۱–۱۵) آنجلو روسو در نقش آگاتینو کاتارلا، افسر پلیس (فصل ۱–۱۵) Davide Lo Verde در نقش گالوزو، افسر پلیس (فصل ۱–۱۵) روبرتو نوبیله در نقش نیکولو زیتو، روزنامه‌نگار ایستگاه تلویزیونی محلی و دوست مورد اعتماد مونتالبانو (فصل ۱–۱۵) مارچلو پراکیو در نقش دکتر مارکو پاسکوانو، پزشک قانونی (فصل ۱–۱۱) کاترینا بوهم (فصل‌های ۱ تا ۴)، لینا پرند (فصل ۹) و سونیا برگاماسکو (فصل‌های ۱۰ تا ۱۵) در نقش لیویا بورلاندو، دوست دختر مونتالبانو که از راه دور در جنوا زندگی می‌کند و گاهی اوقات به ویگاتا سر می‌زند. هم بوهم و هم پرند توسط کلودیا کاتانی دوبله شده‌اند، کسی که در فصل‌های ۵ تا ۸، که شخصیت لیویا حضور فیزیکی ندارد، صدای او را از طریق تلفن پخش می‌کرد. | ## بخش 3: بازرس مونتالبانو (مجموعه تلویزیونی) | نویسنده دیگر نمی‌نویسد و دوست کارگردان من، آلبرتو سیرونی، متأسفانه از دنیا رفته است. | ## جمع‌بندی | آیا منطقی است که این حماسه را با فیلمبرداری دو رمان منتشر نشده آخر به عنوان نشانه‌ای از احترام به آنها به پایان برسانیم؟
موضوع مقاله: سینمای واقعیت مجازی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سینمای واقعیت مجازی | مقدمه: سینمای واقعیت مجازی که با نام‌های سینمای VR یا سینمای تعاملی نیز شناخته می‌شود، شکلی نوین از هنرهای رسانه‌ای است که از واقعیت مجازی (VR) برای خلق تجربه‌های سینمایی تعاملی و غوطه‌وری استفاده می‌کند. | ## بخش 1: سینمای واقعیت مجازی | برخلاف سینمای سنتی که در آن بیننده نقش منفعل دارد، در سینمای واقعیت مجازی، تماشاگر به درون فضای داستان منتقل شده و می‌تواند به صورت فعال در محیط حرکت کند و گاهی بر روند روایت تأثیر بگذارد. تاریخچه پیشینه و نخستین تجربه‌ها ایده ترکیب سینما و واقعیت مجازی به دهه ۱۹۶۰ و آزمایش‌های اولیه در واقعیت مجازی بازمی‌گردد. | ## بخش 2: سینمای واقعیت مجازی | آیوان ساترلند در سال ۱۹۶۸ سیستمی به نام «شمشیر داموکلس» ساخت که یکی از نخستین نمایش‌های هدست واقعیت مجازی بود. ویژگی‌های سینمای واقعیت مجازی غوطه‌وری (Immersion) تماشاگر با استفاده از هدست VR به طور کامل در محیط داستان قرار می‌گیرد و حس حضور فیزیکی در فضای فیلم را تجربه می‌کند. | ## بخش 3: سینمای واقعیت مجازی | روایت غیرخطی بسیاری از آثار سینمای VR دارای ساختار روایی غیرخطی هستند که به بیننده اجازه می‌دهد مسیر داستان را خود انتخاب کند. | ## جمع‌بندی | فناوری‌های تولید دوربین‌های ۳۶۰ درجه برای فیلمبرداری از دوربین‌های ویژه‌ای استفاده می‌شود که قادر به ضبط همزمان تصویر در تمام جهات هستند.
موضوع مقاله: برتراندو اسپاونتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برتراندو اسپاونتا | مقدمه: برتراندو اسپاونتا (۲۶ ژوئن ۱۸۱۷–۲۰ سپتامبر ۱۸۸۳) فیلسوف برجسته ایتالیایی قرن نوزدهم بود که اندیشه‌هایش تأثیر مهمی بر اندیشه فلسفی در قرن بیستم و بر تحولاتی که در طول اتحاد ایتالیا رخ داد، گذاشت. | ## بخش 1: برتراندو اسپاونتا | زندگی‌نامه برتراندو، برادر بزرگتر سیلویو اسپاونتا، میهن‌پرست ایتالیایی، در خانواده‌ای از طبقه متوسط و با مشکلات مالی متولد شد. در سال ۱۸۳۸ به همراه برادرش به مونته‌کاسینو نقل مکان کرد تا در مدرسه علمیه محلی، سمت معلم ریاضیات و بلاغت را بر عهده بگیرد. با یادگیری زبان‌های آلمانی و انگلیسی، او به یکی از اولین متفکران ایتالیایی آن دوره تبدیل شد که آثار فیلسوفان خارجی را به زبان اصلی می‌خواند. در سال ۱۸۵۸ او کرسی فلسفه حقوق را در دانشگاه مودنا به دست آورد و پس از آن در سال ۱۸۶۰ کرسی تاریخ فلسفه را در بولونیا و سپس در سال بعد کرسی فلسفه را در دانشگاه ناپل به دست آورد. | ## بخش 2: برتراندو اسپاونتا | در مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها که در سال ۱۸۶۰ در بولونیا ارائه شد، او ابتدا نظریه خود را در مورد حرکت دایره‌ای اندیشه فلسفی بین ایتالیا و اروپا شرح داد. اگرچه دیدگاه پذیرفته شده در آن زمان این بود که فلسفه ایتالیایی همیشه به سنت افلاطونی-مسیحی وفادار مانده است، اسپاونتا در پی اثبات این بود که فلسفه مدرن، سکولار و ایده‌آلیستی در ایتالیا سرچشمه گرفته است، اگرچه در آلمان به بالاترین شکل خود رسیده بود. او وضعیت اسفناک فلسفه در ایتالیای قرن نوزدهم را به فقدان آزادی فکری پس از اصلاحات متقابل و همچنین به ظلم و ستم حاکمان مستبد نسبت داد.Grilli, p. 363 علاوه بر این، او تلاش کرد تا فلسفه دکارت را با فلسفه تومازو کامپانلا، فلسفه باروخ اسپینوزا را با فلسفه جوردانو برونو، فلسفه ایمانوئل کانت را با فلسفه جامباتیستا ویکو و آنتونیو روزمینی، و فلسفه ایده‌آلیست‌های آلمانی را با فلسفه وینچنزو جیوبرتی برابر بداند.Losurdo, pp. | ## بخش 3: برتراندو اسپاونتا | 127 آثار او عمیقاً بر جووانی جنتیله و بندیتو کروچه تأثیر گذاشت، کسانی که پس از مرگ والدینشان با سیلویو اسپاونتا نقل مکان کردند و در سخنرانی‌های برتراندو شرکت کردند و آنها را به ویژه به خاطر لیبرالیسمشان دوست داشتند. از دیگر اعضای «مکتب» او می‌توان به سباستیانو ماتوری، دوناتو یاجا، فیلیپو ماسکی، فلیچه توکو و آنتونیو لابریولا اشاره کرد. | ## جمع‌بندی | برتراندو اسپاونتا همچنین سه دوره به عنوان نماینده پارلمان در پادشاهی ایتالیا از حزب راست تاریخی خدمت کرد.
موضوع مقاله: فرهنگ رسانه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرهنگ رسانه | مقدمه: فرهنگ رسانه به محیط نمادین و بافت معنایی‌ای اشاره دارد که توسط تولید، توزیع و مصرف محصولات رسانه‌ای شکل می‌گیرد و به نوبهٔ خود بر هویت، ارزش‌ها، رفتارها و درک جمعی از واقعیت تأثیر می‌گذارد. | ## بخش 1: فرهنگ رسانه | این مفهوم بر پیوند ناگسستنی بین نظام‌های رسانه‌ای و زندگی فرهنگی مدرن تأکید دارد، جایی که رسانه‌ها تنها بازتاب‌دهندهٔ فرهنگ نیستند، بلکه فعالانه در ساخت و دگرگونی آن مشارکت می‌کنند. تعریف و ماهیت فرهنگ رسانه را می‌توان به عنوان فضای فرهنگیِ غالب در جوامع مدرن و پسامدرن در نظر گرفت که در آن تجربهٔ زیسته تا حد زیادی توسط تصاویر، روایت‌ها، صداها و اسطوره‌های ارائه‌شده از طریق رسانه‌های جمعی و دیجیتال واسطه‌گری (mediated) می‌شود. این فرهنگ با ویژگی‌هایی چون تولید انبوه، مصرف گرایی، تأکید بر سبک و تصویر، و تلفیق امر واقعی و تخیلی شناخته می‌شود. تاریخچه و زمینه‌های نظری ریشه‌ها: مکتب فرانکفورت و صنعت فرهنگ نظریه‌پردازان مکتب فرانکفورت، مانند تئودور آدورنو و ماکس هورکهایمر، با ابداع مفهوم صنعت فرهنگ (Culture Industry)، نخستین چارچوب نظری انتقادی را برای تحلیل فرهنگ رسانه‌ای ارائه کردند. آن‌ها استدلال می‌کردند که صنایع فرهنگی با استانداردسازی و تولید انبوه محصولات فرهنگی، تخیل را محدود کرده و مخاطبان را منفعل و مطیع می‌سازند. توسعه: مطالعات فرهنگی بیرمنگام مدرسه مطالعات فرهنگی بیرمنگام، به ویژه تحت رهبری استوارت هال، این دیدگاه منفعلانه را به چالش کشید. | ## بخش 2: فرهنگ رسانه | پسامدرنیسم و وضعیت فراواقعیت نظریه‌پردازانی مانند ژان بودریار استدلال کردند که در عصر رسانه‌ها، تمایز بین واقعیت و بازنمایی آن محو شده است. بودریار مفهوم اَبَرْواقعیت (Hyperreality) را مطرح کرد: وضعیتی که در آن شبیه‌سازی‌های رسانه‌ای جای واقعیت را می‌گیرند و به واقعیتی ترجیحی تبدیل می‌شوند. یک فیلم ممکن است به یک بازی ویدیویی، یک سریال تلویزیونی یا یک meme اینترنتی ارجاع دهد و یک شبکهٔ پیچیده از معانی ایجاد کند. جهانی‌شدن (Globalization): توزیع و مصرف محصولات فرهنگی در مقیاس جهانی، که منجر به ایجاد هیبریدیتی فرهنگی (آمیختگی فرهنگی) و نیز نگرانی‌هایی درباره امپریالیسم فرهنگی می‌شود. فرهنگ رسانه در عصر دیجیتال عصر دیجیتال ویژگی‌های فرهنگ رسانه را تشدید و دگرگون کرده است: افزایش بی‌سابقه مشارکت: کاربران به تولیدکنندگان محتوا (Prosumers) تبدیل شده‌اند. الگوریتم‌ها و شخصی‌سازی: الگوریتم‌های پلتفرم‌ها، جریان‌های فرهنگی شخصی‌شده و فیلتربول‌هایی ایجاد می‌کنند که می‌توانند باعث قطبی‌شدن شوند. | ## بخش 3: فرهنگ رسانه | میم‌ها و ویرالیتی: واحدهای فرهنگی به سرعت گسترش‌یابنده (میم‌ها) به عناصر بنیادین ارتباط و هویت‌سازی تبدیل شده‌اند. نظارت و حریم خصوصی: فرهنگ مشارکتی با یک فرهنگ نظارتی همراه شده است که در آن داده‌های کاربران به منبعی برای ارزش و کنترل تبدیل می‌شود. انتقادات و چالش‌ها یکسان‌سازی فرهنگی: ترس از نابودی تنوع فرهنگی و ایجاد یک فرهنگ جهانی یکنواخت تحت سلطهٔ شرکت‌های رسانه‌ای غول‌پیکر. عمق‌زدایی: انتقاد از ترویج سطحی‌نگری، حواس‌پرتی و کاهش توانایی تمرکزهای طولانی‌مدت. شکاف دیجیتالی: نابرابری در دسترسی و مهارت‌های لازم برای مشارکت معنادار در فرهنگ رسانه‌ای. | ## جمع‌بندی | اخبار جعلی و اپیدمی اطلاعات: مشکل گسترش سریع اطلاعات نادرست که اعتماد به نهادهای فرهنگی و رسانه‌ای را تضعیف می‌کند.