موضوع مقاله: کاترینا ویسکونتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاترینا ویسکونتی | مقدمه: کاترینا ویسکونتی (؛ ۱۳۶۱ – ) دوشس میلان به عنوان همسر دوم جیان گالئاتزو ویسکونتی، اولین دوک میلان، و مادر دو دوک بعدی میلان، جیان ماریا و فیلیپو ماریا ویسکونتی بود. | ## بخش 1: کاترینا ویسکونتی | کاترینا از سال ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۴، در دوران خردسالی پسر بزرگترش، به عنوان نایب السلطنه میلان خدمت کرد، اما به دلیل سوءظن جیان ماریا به خیانت ادعایی او (که توسط دشمنش، فاچینو کین، از اشراف‌زادگان، در ذهن او کاشته شده بود)، مادرش را دستگیر و در قلعه مونزا زندانی کرد، جایی که احتمالاً در سال ۱۴۰۴ مسموم شد. خانواده کاترینا در میلان به دنیا آمد، یکی از هفده فرزند بارنابو ویسکونتی، لرد میلان، و بئاتریس رجینا دلا اسکالا. پدربزرگ و مادربزرگ پدری او استفانو ویسکونتی، لرد میلان، و والنتینا دوریا بودند، و پدربزرگ و مادربزرگ مادری او ماستینو دوم دلا اسکالا و تادئا دا کارارا بودند. خواهرزاده او، ایزابو، دختر خواهر بزرگترش، تاده‌آ، پس از ازدواجش در سال ۱۳۸۵ با پادشاه فرانسه شارل ششم، ملکه فرانسه بود. پس از قتل پدربزرگ مادری‌اش، ایزابو به یکی از سرسخت‌ترین دشمنان کاترینا، جیان گالئاتزو، همسر کاترینا، و دخترش، والنتینا، دوشس اورلئان، تبدیل شد. ازدواج در اوایل سال ۱۳۷۹، احتمال ازدواج بین کاترینا و شاه ریچارد دوم انگلستان مطرح شد. سر سایمون برلی، معلم و مشاور پادشاه، به همراه جفری چاسر برای مذاکره به میلان رفت، اما در مورد این ازدواج تردید داشت. در ۲ اکتبر ۱۳۸۰، در کلیسای سن جیووانی در کونکا، در سن حدود نوزده سالگی، کاترینا با پسرعموی اول خود، جیان گالئاتزو ویسکونتی، ازدواج کرد. همسر اول او، ایزابل والوا، در سال ۱۳۷۳ هنگام زایمان درگذشته بود و برای او سه پسر به جا گذاشته بود که همگی در جوانی درگذشتند و یک دختر به نام والنتینا ویسکونتی که در سال ۱۳۸۹ با لویی، دوک اورلئان، ازدواج کرد. کاترینا در ۱۱ مه ۱۳۹۵، زمانی که همسرش توسط ونسسلاوس، پادشاه رومیان، به ازای ۱۰۰۰۰۰ فلورین به عنوان اولین دوک منصوب شد، دوشس میلان شد. برای بزرگداشت این رویداد، یک نقاشی مذهبی توسط آنوولو دا ایمبوناته نقاشی شد که در پیش‌زمینه، چهره‌های زانو زده کاترینا و جیان گالئاتزو را به تصویر می‌کشد. | ## بخش 2: کاترینا ویسکونتی | کاترینا و همسرش دستور ساخت کلیسای سرتوزا دی پاویا را دادند که در ۲۷ اوت ۱۳۹۶ آغاز شد. جیان ماریا ویسکونتی (۷ سپتامبر ۱۳۸۸ - ترور ۱۶ مه ۱۴۱۲)، دومین دوک میلان، با آنتونیا مالاتستا ازدواج کرد و بدون فرزند درگذشت. فیلیپو ماریا ویسکونتی (۲۳ سپتامبر ۱۳۹۲–۱۳ اوت ۱۴۴۷)، سومین دوک میلان، با بئاتریس لاسکاریس دی تندا، بیوه فاسینو کین، ازدواج کرد. از معشوقه‌اش، آنیس دل ماینو، دختری به نام بیانکا ماریا ویسکونتی داشت که به عنوان دوشس میلان جانشین او شد. کودتای جان گالئاتزو در ۶ مه ۱۳۸۵، برای تصرف میلان، جان گالئاتزو برنابئو و دو پسرش، لودوویکو و رودولفو، را اسیر کرد و آنها را در قلعه ترتزو زندانی کرد. او با متهم کردن عمویش به توطئه برای ترور او و مجبور کردن او و خواهرش ویولانته ویسکونتی به ازدواج، کودتا را در میان سایر اربابان ایتالیایی مشروعیت بخشید. دوشس میلان در ۱۱ مه ۱۳۹۵، امپراتور ونسسلاس عنوان دوک میلان را به جان گالئاتزو اعطا کرد. به همین مناسبت، دوک‌های جدید به آنوولو دا ایمبوناته مأموریت دادند تا یک کتاب مقدس برای اهدا به کلیسای سنت آمبروجیو تهیه کند. بیوگی در ۳ سپتامبر ۱۴۰۲، جیان گالئاتزو درگذشت و همسرش کاترینا را به عنوان سرپرست فرزندان مشروع خود باقی گذاشت، اگرچه دولت همیشه از این راز باخبر بود. نیابت سلطنت به شورایی رسید که تا زمان رسیدن جیووانی و فیلیپو به سن قانونی، حکومت می‌کرد. کاترینا برای پوشش بدهی‌های به جا مانده از شوهرش، به توصیه گوئلف فرانچسکو بارباوارا، کنت والسزیا و عضو شورای نایب‌السلطنه، تکیه کرد. | ## بخش 3: کاترینا ویسکونتی | آنتونیو ویسکونتی دی جیووانولو (از نوادگان اوبرتو ویسکونتی) بارباوارا را به سوءمدیریت متهم کرد و با گرد هم آوردن برخی از مخالفان، در ژوئن ۱۴۰۳ شهر را به شورش کشاند. شورشیان در کنار جیووانی ماریا، شورای دیگری را منصوب کردند که خود آنتونیو عضو آن بود. با این حال، شورش‌های میلان که در اوت همان سال پایان یافت، باعث شورش شهرهایی شد که به ویسکونتی‌ها واگذار شده بودند. کاترینا با کمک پاندولفو مالاتستا، یاکوپو دال ورمه و فاسینو کانه، اعضای شورای جدید را در ۶ ژانویه ۱۴۰۴ دستگیر کرد و برخی از شورشیان را سر بریدند. کسانی که موفق به فرار از میلان شدند از فیلیپو ماریا درخواست کمک کردند، که او علیه مادرش قیام کرد. در همان سال، کاترینا زمین‌های کاستیلیونه، کاستل گوفردو و سولفرینو را به فرانچسکو اول گونزاگا، ارباب مانتوا، به پاس قدردانی از مشارکت او در لشکرکشی‌های نظامی سال‌های گذشته در کنار ویسکونتی‌ها واگذار کرد. کاترینا از برادرانش که اکنون همگی در خارج از کشور بودند، درخواست کمک کرد، اما قبل از اینکه بتواند پاسخی دریافت کند، در ۱۸ اوت ۱۴۰۴ توسط فرانچسکو ویسکونتی دی جووانولو دستگیر و در قلعه مونزا زندانی شد. دوران نیابت سلطنت و مرگ هنگامی که جیان گالئاتزو در ۳ سپتامبر ۱۴۰۲ بر اثر تب درگذشت، کاترینا نایب‌السلطنه پسرش جیان ماریا شد که چهارده سال داشت. دوک‌نشین با نزاع و شورش‌های متعدد از هم پاشید، زیرا جناح‌های رقیب بین وارثان مشروع و نامشروع جان گالئاتزو در دوران نیابت سلطنت او بر سر زمین و قدرت با هم رقابت می‌کردند. جناح کاترینا توسط فرانچسکو بارباوارا، کنت والسزیا و یکی از اعضای شورای نیابت سلطنت رهبری می‌شد. با این حال، جناحی که توسط دشمن او، فاچینو کانه، رهبر کوندوتیرو، رهبری می‌شد، پیروز شد؛ بنابراین او، به همراه پسران نامشروع جان گالئاتزو، در مورد وفاداری کاترینا در ذهن پسرش تردید ایجاد کردند. | ## جمع‌بندی | جان ماریا که به خیانت مادرش متقاعد شده بود، کاترینا را در ۱۸ اوت ۱۴۰۴ دستگیر و در قلعه خودش در مونزا زندانی کرد، جایی که کاترینا در ۱۷ اکتبر ۱۴۰۴، ظاهراً به دلیل مسمومیت، درگذشت.