موضوع مقاله: آزمون تعارض فوگل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آزمون تعارض فوگل | مقدمه: آزمون تعارض فوگل (VCT) یک روش آزمایشی مبتنی بر تعارض است که بیشتر در داروشناسی به‌کار می‌رود. | ## بخش 1: آزمون تعارض فوگل | آزمون فوگل توانایی پیش‌بینی داروهایی را دارد که می‌توانند اختلال اضطراب فراگیر و حالت‌های اضطرابی حاد را کنترل کنند. شرطی‌سازی سرکوب رفتار از طریق تنبیه به‌طور معمول برای تعیین ویژگی‌های ضد اضطرابی داروها استفاده می‌شود. در طول آزمون فوگل، حیوان هنگام تلاش برای گرفتن غذا یا آب با شوک الکتریکی تنبیه می‌شود. هنگامی که داروهای ضد اضطراب تزریق می‌شوند، تعداد دفعاتی که حیوان برای گرفتن غذا یا آب اقدام می‌کند افزایش می‌یابد، حتی اگر همچنان تنبیه شود. این اتاقک‌ها برای آموزش کارهای ساده به حیوانات مانند کشیدن یک اهرم یا فشار دادن یک دکمه به‌کار می‌روند. روش اصلی آزمون فوگل شامل ۴۸ ساعت محرومیت از آب و سپس اعمال شوک الکتریکی خفیف پس از هر ۲۰ بار لیسیدن آب بود. در این نسخه‌ها، محرومیت از آب ۱۸ ساعت است یا به مدت ۴ روز پیش از شروع آزمون، تنها روزی ۱ ساعت آب در اختیار حیوان قرار می‌گیرد. همچنین لازم است اتاقک شرطی‌سازی پیش از شروع آزمایش بررسی شود تا از عملکرد درست آن اطمینان حاصل گردد. در روز نخست، حیوان در اتاقک قرار داده می‌شود و هر بار که اهرم را می‌کشد، یک گلولهٔ غذا رها می‌شود. | ## بخش 2: آزمون تعارض فوگل | حیوانی که نتواند ۱۵ گلولهٔ غذا یا بیشتر بخورد، از آزمایش کنار گذاشته می‌شود یا آموزش بیشتری دریافت می‌کند. در روز دوم، حیوان با محلول نمکی تزریق می‌شود و سپس برای مدت یک ساعت در اتاقک قرار می‌گیرد تا مشاهده شود. سپس به دو گروه تقسیم می‌شوند: یک گروه به‌طور فردی وارد اتاقک شده و هنگام کشیدن اهرم شوک الکتریکی خفیف دریافت می‌کند؛ گروه دیگر نیز وارد دستگاه می‌شود اما هنگام کشیدن اهرم شوک دریافت نمی‌کند. پس از تجویز بلندمدت دارو، حیوانات باید برای شناسایی هرگونه اثر بازگشتی یا نشانه‌های قطع مصرف دارو تحت مشاهده قرار گیرند. نقدها از آن‌جا که شرایطی مانند اضطراب ایدیوپاتیک هستند، ایجاد مدل‌های حیوانی برای آن‌ها دشوار و در نتیجه همراه با کاستی است. با این حال، مدل‌های حیوانی می‌توانند از نظر داروشناسی اعتبارسنجی شوند، معمولاً با استفاده از بنزودیازپین‌ها که داروهای ضد اضطراب رایج هستند. سایر داروهای شناخته‌شده برای درمان اضطراب، مانند مهارکننده بازجذب سروتونین (SSRI) که از نظر نظری باید تعداد پاسخ‌ها را افزایش دهند، در آزمون فوگل اثری نشان نمی‌دهند. اگر شدت شوکی که حیوان دریافت می‌کند بسیار پایین باشد، حیوان ممکن است آن را نادیده بگیرد و همچنان برای گرفتن آب یا غذا اقدام کند که نتایج را منحرف می‌کند. همچنین داروهایی که تشنگی یا اشتها را افزایش می‌دهند می‌توانند نتایج ناسازگار ایجاد کنند. | ## بخش 3: آزمون تعارض فوگل | اگر آزمون فوگل با استفاده از غذا انجام شود، حیوان باید آموزش ببیند تا بتواند اهرم را برای گرفتن غذا بکشد و گلولهٔ غذایی را بپذیرد. به همین دلیل، آزمایش‌های اتولوژیک که ترس‌های خودانگیخته را بررسی می‌کنند، معمولاً توسط پژوهشگران ترجیح داده می‌شوند. کارکنان آزمایشگاه نیز باید آموزش ببینند تا از آسیب یا بیماری حیوانات جلوگیری کنند. مطالعهٔ اصلی فوگل مشخص نکرده بود که حیوانات به‌صورت گروهی یا انفرادی نگهداری می‌شدند. از این‌رو، مطالعات جدید هر دو نوع نگهداری را به‌کار می‌گیرند که می‌تواند نتایج متفاوتی ایجاد کند. حیوانات ممکن است در یک آزمون سطوح بالای اضطراب نشان دهند و در آزمونی دیگر سطوح پایینی از آن را. آزمون فوگل که اضطراب را از طریق کاهش مصرف می‌سنجد، نمی‌تواند مستقیماً با آزمون‌هایی مانند میدان باز یا ماز به‌علاوه که اضطراب را از طریق فعالیت حرکتی اندازه‌گیری می‌کنند، مقایسه شود. | ## جمع‌بندی | فوگل گرفته شده است که در دههٔ ۱۹۷۰ این روش را برای بررسی ویژگی‌های ضد اضطرابی داروها معرفی کرد.