موضوع مقاله: پلاک ۲۶، خیابان لابرادور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پلاک ۲۶، خیابان لابرادور | مقدمه: پلاک ۲۶، خیابان لابرادور، آدرس خیالی ساختمانی در بروکسل در مجموعه ماجراهای تن‌تن و میلو، اثر هرژه است. | ## بخش 1: پلاک ۲۶، خیابان لابرادور | این مکان که برای اولین بار در کتاب گوش شکسته نشان داده شد، محل اقامت تن‌تن و سگش میلو تا پایان داستان تن‌تن در سرزمین طلای سیاه است. این آپارتمان شامل سه اتاق است: یک نشیمن که کتابخانه بزرگی در آن قرار دارد، یک اتاق کار و یک اتاق خواب. هرژه در طول ماجراجویی‌های قهرمانش، آزادی عمل زیادی در طراحی این اقامتگاه به خرج داده است، به طوری که در هیچ داستانی با داستان دیگر یکسان نیست. به عنوان مثال، در نسخه اولیه سیاه و سفید تن‌تن در سرزمین طلای سیاه، محله‌ای که تن‌تن در آن زندگی می‌کند دارای معماری مدرن‌تری به نظر می‌رسد و آپارتمان او از طریق یک پنجره سرتاسری افقی بزرگ رو به خیابان است. از سوی دیگر، بین خرچنگ پنجه‌طلایی و ستاره اسرارآمیز، آپارتمان تن‌تن از طبقه دوم به طبقه اول منتقل می‌شود که بی‌شک ناشی از اشتباه هرژه است. خیابان لابرادوری که هرژه به تصویر کشیده، یک خیابان مسکونی دوطرفه (اما با تابلوی توقف ممنوع) است؛ خیابانی که «ظاهراً آرام است، البته به جز زمانی که یک بازدیدکننده (...) جلوی درب ساختمان به قتل می‌رسد.» دسترسی به آپارتمان از طریق یک پلکان چوبی پوشیده شده با فرشی کرم‌رنگ با حاشیه‌های قرمز امکان‌پذیر است. درب ورودی دارای زنگی با نام «تن‌تن» است (موضوعی که باعث شده توما سرتیانژ بگوید تن‌تن می‌تواند نام خانوادگی باشد و نه نام کوچک قهرمان داستان). شخصیت‌های متعددی در ساختمان شماره ۲۶ خیابان لابرادور سکونت دارند، به‌ویژه سرایدار، خانم پینسون، که یکی از معدود شخصیت‌های زن در ماجراهای تن‌تن است. محل سکونت تن‌تن به خانه کاپیتان هادوک نزدیک است و حدود صد متر با آن فاصله دارد: می‌توان این مسیر را پیاده یا با تراموا طی کرد. آپارتمان چیدمان داخلی و اشیاء تزئینی آپارتمان تن‌تن یک واحد سه اتاقه است: یک ورودی/اتاق نشیمن، یک اتاق خواب و یک اتاق کار. در اتاق نشیمن، چند یادگاری که او از چین آورده است، یک صندلی راحتی بزرگ قرمز، یک کتابخانه، یک فرش و یک دستگاه رادیو (بی‌سیم) قرار دارد. اگرچه تن‌تن گاهی در حمام خانه‌اش به تصویر کشیده شده است، اما هرگز آشپزخانه آپارتمان او دیده نمی‌شود[۴]. هرژه او را عمدتاً در اتاق نشیمنش نشان می‌دهد، جایی که او صبحانه می‌خورد یا پس از گوش دادن به اخبار در حین حمام کردن، نرمش‌های بدنی صبحگاهی انجام می‌دهد. به گفتهٔ توما سرتیانژ، «تن‌تن فضای داخلی خانه‌اش را دوست دارد، (...) او هرگز از ارتقاء راحتی و دکوراسیون آن دست نمی‌کشد.» به این ترتیب، در آغاز فعالیتش، اتاق نشیمن او دارای عناصر اندکی است. | ## بخش 2: پلاک ۲۶، خیابان لابرادور | پس از بازگشت از چین در داستان گل آبی، تن‌تن یک گلدان چینی و یک تابلوی منظره محصور در اندیشه‌نگاشت‌های چینی دارد که به دیوار آویخته شده است. این گلدان در کتاب گوش شکسته قابل مشاهده است و از آنجایی که اشیاء تزئینی کمی در خانه تن‌تن وجود دارد، بیشتر به چشم می‌آید. این خبرنگار خیلی اوقات در خانه‌اش نیست، شاید به این دلیل که او «همواره همان لباس‌های همیشگی» یا لباس‌های محلی را «بسته به مکان‌هایی که به آن‌ها رفت‌وآمد دارد» می‌پوشد. پنجره‌ها با پرده‌های دوتایی به رنگ آجری و بعدها سبز پوشانده شده‌اند که با رومیزی روی میز هماهنگی دارند. پس از جزیره سیاه، به نظر می‌رسد تن‌تن یک کتابخانه جدید و یک آباژور ایستاده خریده است؛ او همچنین موکت را عوض کرده، تابلویی از یک کشتی را که یادآور اسب شاخدار است نصب کرده و یک دیوان در اتاق نشیمنش قرار داده است. تن‌تن در خرچنگ پنجه‌طلایی یک رادیوی جدید می‌خرد و لوستری را جایگزین چراغ قدیمی می‌کند. هنگام بازگشت از قطب شمال پس از ستاره اسرارآمیز، تن‌تن سه صندلی تهیه می‌کند؛ پس از سفرش به آنتیل در گنج‌های راکام، آپارتمان با آینه‌ای در قاب چوبی منبت‌کاری شده آراسته شده و دارای پنجره‌های جدیدی است. پس از معبد خورشید، مبلمان دوباره تغییر می‌کند و صندلی‌ها جای خود را به مبل‌های راحتی می‌دهند، که باعث می‌شود توما سرتیانژ بگوید تن‌تن بیش از پیش به راحتی خود اهمیت می‌دهد. کتابخانه تن‌تن در خانه‌اش کتابخانه‌ای دارد که بزرگیِ آن، با سادگیِ اتاق نشیمنش در تضاد است. واکر دیده می‌شود؛ در عصای اسرارآمیز، تن‌تن از کتابخانه‌اش یک دانشنامه دربارهٔ سیلداوی برمی‌دارد و برای آماده شدن جهت سفرش به آن مراجعه می‌کند. آپارتمان تن‌تن شامل اتاق دیگری نیز هست که در آن هم یک کتابخانه (کوچک‌تر از کتابخانه نشیمن، با حدود چهل جلد کتاب)، یک میز، یک میز کار و یک کاناپه قرار دارد. این «اتاق کار» پنجره‌ای دارد که رو به خیابان باز می‌شود؛ به‌طور کلی، این اتاق در مقایسه با اتاق نشیمن، کمتر به تصویر کشیده شده است. طبقه او در برخی کتاب‌ها در طبقه اول و در برخی دیگر در طبقه دوم زندگی می‌کند که احتمال یک جابه‌جایی را به ذهن متبادر می‌سازد. خسارات و تخریب‌ها آپارتمان شماره ۲۶ خیابان لابرادور در چندین داستان دچار خسارت می‌شود. | ## بخش 3: پلاک ۲۶، خیابان لابرادور | به عنوان مثال، در گوش شکسته، خنجری در چند سانتی‌متری تن‌تن به مبل راحتی قرمز فرومی‌رود؛ همچنین وقتی میلو با یک طوطی می‌جنگد، گلدانی می‌شکند. در ستاره اسرارآمیز، محله دچار زمین‌لرزه شده و آپارتمان تکان می‌خورد، که باعث می‌شود تن‌تن تصور کند پایان جهان فرا رسیده است. با این حال، به نظر می‌رسد این خسارات تأثیر بلندمدتی ندارند، چرا که به محض بازگشت تن‌تن از سیلداوی، «همه چیز تعمیر شده است.» در اسب شاخدار، آپارتمان توسط همدستان برادران پرنده که قصد ربودن ماکت اسب شاخدار را داشتند، مورد سرقت قرار می‌گیرد و تن‌تن در حالی آن را پیدا می‌کند که کاملاً زیر و رو شده و کاغذها و کتاب‌ها کف زمین پخش شده‌اند. این وضعیت باعث خشم قهرمان داستان می‌شود، چرا که او اهمیت زیادی برای کتاب‌هایش قائل است. به نظر می‌رسد تن‌تن در فاصله دو روز میان بازگشتش از خمد و عزیمتش به سیلداوی، برای همیشه آپارتمانش را به مقصد کاخ مولینسار ترک می‌کند.Objectif Lune, planche 2 مقایسه با مکان‌های دیگر پل-ژرژ سانسونتی معتقد است که اقامتگاه تن‌تن در مقایسه با سایر خانه‌هایی که در این مجموعه به تصویر کشیده شده‌اند، «هیچ ویژگی قابل توجهی را آشکار نمی‌کند»؛ به‌ویژه در مقایسه با عمارت‌های مجلل دکتر مولر، پروفسور هیپولیت برگاموت، یا سالن مارک شارله کاوشگر که مملو از غنایم شکار و اشیای آورده شده از گوشه و کنار جهان است. اگر به نشانه‌های پراکنده در طراحی‌های هرژه (پلاک خودروها، یونیفرم‌ها، تمبرها و غیره) استناد کنیم، تن‌تن در بلژیک و در یک شهر بزرگ زندگی می‌کند. نام کشور بلژیک و نام شهر بروکسل را دقیقاً ذکر می‌کنند؛ آدرس «خیابان لابرادور، پلاک ۲۶» نیز به‌صورت خط‌خورده روی پاکت نامه دیده می‌شود. در پایان این داستان، بازگشت تن‌تن نیز در همین شهر و در ایستگاه قدیمی قطار شمال (که در سال ۱۹۵۵ تخریب شد) صورت می‌گیرد؛ این ایستگاه تنها بنای قابل شناسایی بروکسل در کتاب‌های تن‌تن است. خیابانی به نام لابرادور واقعاً در بروکسل وجود دارد: خیابانی مسکونی و کوچک در لاکن (شهرداری سابق که در سال ۱۹۲۱ با بروکسل ادغام شد) که البته شباهتی به دکور کتاب‌های هرژه ندارد. با این حال، این استان پیش از سال ۲۰۰۱ تنها «تِر-نوو» نامیده می‌شد و از سال ۱۹۴۹ به فدراسیون کانادا پیوست، هرچند که از سال ۱۹۲۷ کل منطقه لابرادور را ضمیمه خود کرده بود و بیش از یک قرن پیش از آن نیز بخش کوچکی از آن را در اختیار داشت. طبق افسانه‌ای که توسط متخصصانِ آثار این طراح به‌طور قاطع تکذیب شده است، منزل مادربزرگ هرژه در شماره ۲۶ همین خیابان قرار داشت؛ هرژه در نوجوانی اغلب به دیدن او می‌رفت اما به آدرسی دیگر. هرژه و خانواده‌اش در خیابان لابرادور ساکن نبودند، بلکه در بخش دیگری از بروکسل، در محله‌ای میان ایکسل و ایتربیئک، در پلاک ۹۷ خیابان اوریان زندگی می‌کردند و مادربزرگش، آنتوانت روش، نیز در چند قدمی آن‌ها در همان خیابان ساکن بود. بزرگداشت‌ها و بازسازی‌ها در سال ۲۰۰۴، آپارتمان تن‌تن در قالب یک ماکت برای نمایشگاهی در بروکسل بازسازی شد. | ## جمع‌بندی | به عنوان ادای احترام، موزه هرژه در لووَن-لا-نوو، مکان واقعی خود را «خیابان لابرادور، پلاک ۲۶» انتخاب کرده است.