موضوع مقاله: لین یوتانگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لین یوتانگ | مقدمه: لین یوتانگ (به انگلیسی: ) (زاده ۱۰ اکتبر ۱۸۹۵ – درگذشته ۲۶ مارس ۱۹۷۶) نویسنده، زبان‌شناس و مخترع چینی بود. | ## بخش 1: لین یوتانگ | او نویسنده‌ای پرکار به دو زبان چینی و انگلیسی بود و به‌ویژه به‌خاطر پیشگامی در سبک نثر طنزآمیز در ادبیات نوین چین و نقش پل فرهنگی میان چین و غرب شهرت یافت. مهم‌ترین آثار او در این زمینه کتاب «سرزمین من و مردم من» (۱۹۳۵) و ترجمه‌های انگلیسی او از متون کلاسیک چینی است. لین یوتانگ به‌عنوان زبان‌شناس مجموعه‌ای از کتاب‌های آموزش زبان انگلیسی برای زبان‌آموزان چینی در دهه ۱۹۳۰ تدوین کرد و در دهه ۱۹۷۰ فرهنگ لغت انگلیسی-چینی منتشر ساخت. به‌عنوان مخترع، ماشین تحریر چینی طراحی کرد که در سال ۱۹۵۲ در ایالات متحده به ثبت اختراع رسید، هرچند هرگز تولید انبوه نشد. زندگی‌نامه پیشین لین یوتانگ در سال ۱۸۹۵ در شهرک بانزای در استان فوجیان به دنیا آمد. فعالیت‌های دانشگاهی لین برای دریافت مدرک کارشناسی در دانشگاه سنت جان، دانشگاهی مسیحی در شانگهای، تحصیل کرد. سپس با بورسیه نیمه‌تحصیلی برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا به دانشگاه هاروارد رفت. به دلیل مشکلات مالی، هاروارد را زودتر ترک کرد و برای کار با به فرانسه و سپس به آلمان رفت و در آنجا دکترای خود را در رشته زبان‌شناسی چینی از دانشگاه لایپزیگ دریافت کرد. لین یوتانگ که از موفقیت کارزار شمالی شور و شوق داشت، مدتی کوتاه در دولت ملی‌گرا خدمت کرد، اما به‌زودی به تدریس و نویسندگی روی آورد. به‌جای پذیرش این دیدگاه، لین در متون کنفوسیوسی و فرهنگ ادبی غرق شد که پرورش مسیحی و آموزش انگلیسی‌زبان از او دریغ کرده بود. در سال ۱۹۳۳ لو شون مجله «لون‌یو» را به‌خاطر غیرسیاسی بودن مورد حمله قرار داد و مقاله‌های کوتاه لین را «خرده‌ریزهایی برای بورژوازی» خواند، با این حال خودش به نوشتن برای مجله ادامه داد.Kirk A. | ## بخش 2: لین یوتانگ | در سال ۱۹۳۳ با پرل باک در شانگهای دیدار کرد که او و نوشته‌هایش را به ناشر و همسر آینده‌اش ، رئیس معرفی کرد. Eagle او کتاب‌های «سرزمین من و مردم من» (۱۹۳۵) و «اهمیت زیستن» (۱۹۳۷) را به انگلیسی نوشت. رمان‌های «» (۱۹۳۹)، «» (۱۹۴۰) و «دروازه سرخ» (۱۹۵۳) چین آشوب‌زده را توصیف می‌کردند، در حالی که «» (۱۹۴۸) زندگی چینی‌تبارهای آمریکایی در نیویورک را به تصویر می‌کشید. نوشته‌های سیاسی نوشته‌های سیاسی انگلیسی‌زبان لین فروش کمتری از آثار فرهنگی‌اش داشت و بحث‌برانگیزتر بود. کتاب «میان اشک و خنده» (۱۹۴۳) با لحن صمیمانه آثار پیشین انگلیسی‌اش درهم شکست و نژادپرستی و امپریالیسم غربی را نقد کرد. او چرچیل را به‌شدت انتقاد کرد که حق تعیین سرنوشت را بر اساس منشور آتلانتیک به مستعمرات بریتانیا تسری نداد. پس از حمله به پرل هاربر، لین به چین سفر کرد و در کتاب «پاسداری یک ملت» (۱۹۴۴) از جنگ و چیانگ کای‌شک به نیکی نوشت. ریاست دانشگاه نان‌یانگ از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۵ لین مدت کوتاهی ریاست در سنگاپور را بر عهده داشت. این دانشگاه به‌تازگی توسط سرمایه‌داران چینی برای ارائه آموزش عالی به زبان چینی تأسیس شده بود. اسمیت، مأمور سیا، لین با بنیان‌گذار دانشگاه و هیئت امنا بر سر جهت‌گیری دانشگاه اختلاف پیدا کرد. هیئت علمی نیز طرح‌های لین برای تخریب و بازسازی ساختمان جدید دانشگاه و درخواست‌هایش برای کنترل انحصاری مالی را نپذیرفت. | ## بخش 3: لین یوتانگ | بازگشت به مسیحیت پس از بازگشت به نیویورک در اواخر دهه ۱۹۵۰، لین علاقه‌اش به مسیحیت را از سر گرفت. پس از چند ماه شرکت در مراسم کلیسای به همراه همسرش، به کلیسا پیوست و بازگشت خود به ایمان را اعلام کرد. از آنجا که زبان چینی بر پایه نویسه‌ها و نه الفبا است و هزاران نویسه جداگانه دارد، به‌کارگیری فناوری‌های نوین چاپ دشوار بود. ماشین تحریر «مینگ‌کوای» (به معنای «روشن و سریع») در سال ۱۹۴۶ برای ثبت اختراع آمریکا درخواست شد و در ۱۹۵۲ ثبت گردید. این ماشین ۹ اینچ ارتفاع، ۱۴ اینچ پهنا و ۱۸ اینچ عمق داشت و حدود ۷٬۰۰۰ نویسه را در خود جای می‌داد. با این حال به‌دلیل هزینه بالا هیچ شرکتی حاضر به تولید انبوه آن نشد و لین از نظر مالی ورشکست شد. فرهنگ لغت و میراث زبان‌شناسی لین یوتانگ در سال‌های پایانی عمر بر گردآوری فرهنگ لغت چینی-انگلیسی تمرکز کرد. او همچنین پیشنهاد تدوین روشی برای نگارش نویسه‌های چینی با حروف لاتین را به زبان‌شناس دیگر، جائو یوانرن، داد. برآیند این همکاری نظام «» بود که مدتی به‌عنوان نظام رسمی آوانگاری چین پذیرفته شد. نامزدی نوبل بر پایه پایگاه داده‌های رسمی نوبل، لین یوتانگ از ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۳ شش بار نامزد جایزه نوبل ادبیات شد. | ## جمع‌بندی | دختر دومش (۱۹۲۶–۲۰۰۳) نویسنده و سردبیر نسخه چینی مجله «ریدرز دایجست» از ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۸ بود و زندگی‌نامه پدرش را به چینی نوشت .