موضوع مقاله: جیمز تیت (نویسنده) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمز تیت (نویسنده) | مقدمه: جیمز وینسنت تیت (زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۴۳ – درگذشتهٔ ۸ ژوئیه ۲۰۱۵) شاعر آمریکایی بود. | ## بخش 1: جیمز تیت (نویسنده) | زندگی‌نامه تیت در کانزاس سیتی، میزوری به دنیا آمد و آنجا با مادر و پدربزرگ و مادربزرگش در خانهٔ پدربزرگ و مادربزرگش زندگی می‌کرد. پدرش که در جنگ جهانی دوم خلبان بود، در ۱۱ آوریل ۱۹۴۴، قبل از دیدن سیک سالگی فرزندش در جنگ جان باخت. او که احتمالاً در این زمان شاعر شده بود، گفت که در دبیرستان به یک باند تعلق خاطر داشت و علاقهٔ چندانی به ادبیات نداشت. او تصمیم داشت مانند عمویش خدمتکار پمپ بنزین باشد، اما وقتی در کمال تعجب متوجه شد که دوستانش به دانشگاه می‌روند، در سال ۱۹۶۱ به کالج ایالتی کانزاس پیتسبورگ (دانشگاه ایالتی پیتسبورگ فعلی) درخواست پذیرش داد. تیت اولین شعر خود را چند ماه پس از ورود به دانشگاه بدون هیچ انگیزهٔ بیرونی نوشت. او می‌گوید بعینه دید که چطور شعر «به مکانی خصوصی تبدیل شد که به شدت جذب آن شدم، جایی که می‌توانم اجازه دهم رویاهایم - و دردهایم - کاملاً پنهان شوند. | ## بخش 2: جیمز تیت (نویسنده) | از همان لحظه ای که شروع به نوشتن کردم می‌دانستم که هرگز نمی‌خواهم دربارهٔ زندگیم بنویسم.» در کالج، والاس استیونز و ویلیام کارلوس ویلیامز را خواند و «در بهشت» بود. او مدرک لیسانس خود را در سال ۱۹۶۵ دریافت کرد و از کارگاه نویسندگی مشهور دانشگاه آیووا فارغ‌التحصیل شد. در این دوره سرانجام با شاعران دیگر آشنا شد و با خواندن مکس جاکوب، رابرت دسنوس و آندره برتون به سوررئالیسم علاقه‌مند شد. از میان شاعرانی که به زبان اسپانیایی می‌نوشتند، سزار والهو او را «ویران کرد» اما غزل‌سرایی یا رمانتیسم پابلو نرودا یا فدریکو گارسیا لورکا او را چندان تحت تأثیر قرار نداد. حرفه تیت در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، دانشگاه کلمبیا، و در دانشگاه ماساچوست آمهرست، که از سال ۱۹۷۱ تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۵ در آنجا کار کرد، نویسندگی خلاق تدریس می‌کرد. او به همراه دارا وییر و پیتر گیزی عضو هیئت علمی شعر در برنامهٔ MFA برای شاعران و نویسندگان بود. | ## بخش 3: جیمز تیت (نویسنده) | دادلی فیتس اولین کتاب شعر تیت، خلبان گمشده (۱۹۶۷) را برای مجموعهٔ شاعران جوان ییل انتخاب کرد و آن هم‌زمانی که تیت هنوز در کارگاه نویسندگان دانشجو بود. و جایزه ویلیام کارلوس ویلیامز انجمن شعر آمریکا در سال ۱۹۹۱ برای اشعار برگزیده‌اش شد. تیت در رابطه با کار خود گفت: «شخصیت‌های من معمولاً – یا می‌توانم بگویم اغلب، نمی‌خواهم خیلی تعمیم بدهم اما اغلب آنها – درگیر مشکل هستند و سعی می‌کنند برخی به نوعی از زیست اصیل دست پیدا کنند." این دیدگاه توسط تونی هوگلند شاعر تأیید می‌شود که «کار او اخیراً در اشعار منثور بوده‌است و در آن گوینده یا شخصیت‌های پیکارسک او در طول زندگی می‌چرخند، کنجکاو و بی‌خبر مانند کاندید، و سعی می‌کنند داستان را شناسایی کنند و با آن کنار بیایند. از هر دنیایی که هستند." او علاوه بر بسیاری از کتاب‌های شعر، دو کتاب نثر به نام‌های رویاهای یک زنبور رقصنده رباتی (۲۰۰۱) و مسیر به‌طور خلاصه (۱۹۹۹) منتشر کرد. برخی از جوایز اضافی تیت شامل جایزه مؤسسه ملی هنر و ادبیات، جایزه والاس استیونز، و کمک هزینه‌های مالی از بنیاد گوگنهایم و بنیاد ملی هنرها بود. افتخارات و جوایز در سال ۲۰۰۴، تیت به عضویت آکادمی هنر و ادبیات آمریکا انتخاب شد. | ## جمع‌بندی | جوایز دیگر شامل موارد زیر است: جایزه پولیتزر برای شعر جایزه مؤسسه ملی هنر و ادبیات بورسیه گوگنهایم کمک هزینه ملی برای ادبیات هنر در شعر جایزه کتاب ملی شعر جایزه والاس استیونز 1995 مجموعه ییل از شاعران جوان جایزه بین‌المللی شعر جیمز تیت به افتخار تیت، جایزه بین‌المللی شعر جیمز تیت از سال ۲۰۱۸ هر ساله توسط مجله بین‌المللی شعر سوررئالیستی SurVision اهدا می‌شود.