موضوع مقاله: میشل ویویورکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میشل ویویورکا | مقدمه: میشل ویویورکا ؛ (زاده ۲۳ آگوست ۱۹۴۶) یک جامعه‌شناس فرانسوی است که به خاطر آثارش در زمینه خشونت، تروریسم، نژادپرستی، جنبش‌های اجتماعی و نظریه تغییر اجتماعی شناخته شده است. | ## بخش 1: میشل ویویورکا | زندگینامه میشل ویویورکا فرزند خانواده‌ای یهودی لهستانی از بازماندگان هولوکاست است. خواهران و برادران او روانپزشک سیلوی ویویورکا، مورخ آنت ویویورکا و مورخ اولیویه ویویورکا هستند. ویوریورکا که قبلاً دانشجوی آلن تورن بوده، اکنون یکی از مشهورترین جامعه‌شناسان و روشنفکران عمومی در فرانسه و خارج از کشور است. ویودیورکا پس از ناآرامی‌های مدنی ۲۰۰۵ در فرانسه به عنوان متخصص، توجه رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب کرد و در دوربان به عنوان رئیس انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ انتخاب شد. ویویورکا به همراه تورن و فرانسوا دوبه، روش «مداخله جامعه‌شناختی» را توسعه داد و آن را برای مطالعه جنبش‌های اجتماعی ستیزه‌جو، به ویژه کنشگری جنبش ضدهسته‌ای و لیگ‌های دانشجویی فرانسه و همچنین اتحادیه کارگری معروف همبستگی در لهستان به کار گرفت. با پیروی از مفهوم کلاسیک جامعه‌شناسی تفسیری ماکس وبر «(جامعه شناسی تفهمی)»، هدف «مداخله جامعه‌شناختی» درک منطق ذهنی بازیگران در زمینه درگیری‌های اجتماعی بزرگتر است. این مفهوم در تضاد با تلاش ناموفق ریموند بودون برای ایجاد یک رویکرد دقیق انتخاب عقلانی در جامعه‌شناسی فرانسه بود. | ## بخش 2: میشل ویویورکا | ویویورکا مدیر «مرکز تحلیل‌ها و مداخلات جامعه‌شناسی» (CADIS) در مدرسه مطالعات پیشرفته علوم اجتماعی است که توسط آلن تورن در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد. ویویورکا بنیانگذار و سردبیر مجله جامعه‌شناسی «دنیای بحث‌ها» است و به همراه ژرژ بالاندیه، سردبیر مشترک «یادداشت‌های جامعه‌شناسی بین‌المللی» تا زمان توقف انتشار آن در پایان سال ۲۰۱۰ بود. در سال ۱۹۸۹، او اولین محققی بود که جایزه ویژه بولزونی ادیتوره از جایزه اروپایی آمالفی برای جامعه‌شناسی و علوم اجتماعی را برای کتابش «جامعه و تروریسم» (۱۹۸۸، انگلیسی چاپ «ساخت تروریسم» ۱۹۹۳) دریافت کرد. ویویورکا پس از تحصیل در دانشکده بازرگانی ESCP پاریس، سال ۱۹۷۳ در دانشگاه پاریس-دوفین مدرک دکترای جامعه‌شناسی دریافت نمود. ۱۹۷۸ (با آلن تورن، فرانسوا دوبه و ژوزا هگدو): "پیشگویی ضد هسته‌ای." پاریس: سویل. (ترجمه انگلیسی: «جنبش طبقه کارگر»، کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج، ۱۹۸۷) ۱۹۸۷ (با ): «تروریسم در اخبار: رسانه، تروریسم و ​​دموکراسی.» پاریس: گالیمار. ) ۱۹۹۲ (با فیلیپ باتای، دانیل ژاکین، دانیلو مارتچلی، آنجلینا پرالوا و پل زاوادزکی): "فرانسه نژادپرست". | ## بخش 3: میشل ویویورکا | ۱۹۹۴ (با فیلیپ باتای، کریستین کوپر، دانیلو مارتچلی و آنجلینا پرالوا): "نژادپرستی و بیگانه هراسی در اروپا. ۱۹۹۹ (با آلن تورن، فرانسوآ دوبه، فرهاد خسروخاور و دیدیه لاپیرونی): «امتناع بزرگ». ۱۹۹۶ (با فرانسوا دوبه، فرانسوا گاسپار، فرهاد خسروخاور، دیدیه لاپیرونی، ایون لو بات، دانیلو مارتچلی، سیمونتا تابونی، آلن توراین، سیلوین ترینه): «جامعه چندپاره؟ ۱۹۹۹ (با فیلیپ باتای، کارین کلمان، اولیویه کوزین، فرهاد خسروخاور، سورین لابات، اریک مکه، پائولا ربوگینی، نیکولا تیتزه): «خشونت در فرانسه». ۲۰۰۵ (با فیلیپ باتای، کلاریس بونو، سباستین دلسال، دیمین گیوم، فرهاد خسروخاور، امانوئل کریس، جوسلین اوهانا، الکساندرا پولی، سوتلانا تاباچنیکوا، سیمونتا تابونی، نیکولا تیتزمی، هت هت‌تز می‌گوید، فیام‌تز می‌گوید. ۲۰۰۵ (ویرایش با ژان بوبرو): "از جدایی کلیسا و دولت تا آینده سکولاریسم (مکالمات اوسر)". | ## جمع‌بندی | / کتاب‌شناسی فارسی کالهون، کریگ و ویویورکا، میشل، ۱۳۹۶: مانیفست علوم اجتماعی، ترجمه علی عزیزی, تهران: بهمن برنا، ۸۰ صفحه.