موضوع مقاله: برادران سوپر اسمش. (بازی ویدئویی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برادران سوپر اسمش. (بازی ویدئویی) | مقدمه: ۶۴ یا اسمش ۶۴ نیز شناخته می‌شود) یک بازی ویدئویی مبارزه‌ای کراس اور است که توسط استودیو هالکن توسعه یافته و توسط نینتندو برای کنسول نینتندو ۶۴ منتشر شده‌است. | ## بخش 1: برادران سوپر اسمش. (بازی ویدئویی) | این بازی نخستین بار در ۲۱ ژانویه ۱۹۹۹ در ژاپن و در ۲۶ آوریل ۱۹۹۹ در آمریکای شمالی و در اروپا در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۹ منتشر شد. این بازی مجموعه ای از شخصیت‌ها و مکان‌های فرنچایزهای نینتندو را ارائه می‌دهد و بازیکنان با استفاده از مهارت‌های منحصر به فرد هر شخصیت، برای بردن سعی در بیرون انداختن حریف از صحنه کنند یا بیشترین ضربه را داشته باشند. این بازی به موفقیت تجاری رسید و تا سال ۲۰۰۱ بیش از پنج میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت و ۲٫۹۳ میلیون در ایالات متحده و ۱٫۹۷ میلیون در ژاپن فروش کرد. دنباله‌های بعدی این بازی برای کنسول‌های بعدی نینتندو نیز ساخته شدند از جمله بازی برادران سوپر اسمش. بر روی سکویی، پسری با کلاه بیسبال در حال پرتاب صاعقه است و بر سکویی دیگر، موجودی گرد و صورتی‌رنگ با کفش‌های قرمز بی‌حرکت ایستاده‌است. با ژانر رایج بازی‌های مبارزه‌ای تفاوت دارد؛ در این بازی به‌جای خالی‌کردن نوار جان حریف، بازیکنان می‌کوشند شخصیت‌های رقیب را از صحنهٔ نبرد به بیرون پرتاب کنند. هر بازیکن دارای یک میزان آسیب است که به صورت درصدی نمایش داده می‌شود و با دریافت ضربه افزایش می‌یابد. برای از پا درآوردن (KO) حریف، بازیکن باید او را به بیرون از لبه‌های صحنه پرتاب کند، چراکه صحنه‌ها دارای مرز بسته نیستند و فضای باز دارند. وقتی شخصیت از صحنه بیرون پرتاب شود، می‌تواند با استفاده از حرکت‌های پرشی سعی کند بازگردد؛ برخی شخصیت‌ها پرش بلندتری دارند و در بازگشت به صحنه ("ریکاوری") کار آسان‌تری دارند. | ## بخش 2: برادران سوپر اسمش. (بازی ویدئویی) | در حالی‌که بازی‌هایی مانند استریت فایتر و تکن نیازمند حفظ ترکیب‌های پیچیدهٔ دکمه‌ها هستند، برادران سوپر اسمش . افزون بر این، شخصیت‌ها محدود به روبه‌رو شدن با حریف نیستند و می‌توانند آزادانه حرکت کنند. این بازی بیش از دیگر بازی‌های مبارزه‌ای بر مهارت‌های پرش در هوا و سکوپیمایی تمرکز دارد و صحنه‌ها بزرگ‌تر و پویاتر از یک سکو ساده و تخت هستند. سلاح‌ها و افزاره‌های گوناگونی در طول نبرد ظاهر می‌شوند که برای آسیب‌زدن، بازیابی جان یا افکندن آیتم‌های دیگر به‌کار می‌روند. این اشیاء به‌طور تصادفی در صحنه می‌افتند و از فرنچایزهای نینتندو گرفته شده‌اند، مانند پوستهٔ کوپا، پتک و توپکوی. نه صحنهٔ چندنفره بازی برگرفته از مکان‌های فرنچایزهای نینتندو هستند، مانند سیاره زبس از بازی متروید و سکتور زد از استارفاکس. هرچند این صحنه‌ها سه‌بعدی طراحی شده‌اند، بازیکنان فقط در یک صفحهٔ دوبعدی حرکت می‌کنند. هر صحنه گیم‌پلی و انگیزه‌های راهبردی منحصربه‌فردی دارد که انتخاب صحنه را به عاملی تأثیرگذار در نبرد تبدیل می‌کند. در حالت تک‌نفره، بازیکن با زنجیره‌ای از حریفان کامپیوتری در ترتیب خاصی مبارزه می‌کند و باید آن‌ها را با تعداد محدودی جان و در مدت زمان مشخصی شکست دهد. | ## بخش 3: برادران سوپر اسمش. (بازی ویدئویی) | گرچه بازیکن می‌تواند درجه سختی و تعداد جان‌ها را تعیین کند، ترتیب حریفان همواره ثابت است. اگر بازیکن همهٔ جان‌های خود را از دست دهد یا زمان تمام شود، می‌تواند با پرداخت امتیاز ادامه دهد. در حالت تک‌نفره دو مینی‌گیم نیز وجود دارد: «شکستن هدف‌ها» و «پریدن بر سکوها» که در آن‌ها باید به‌ترتیب همهٔ هدف‌ها را شکست یا بر سکوهای ویژه بپرید. همچنین حالت «تمرینی» هم وجود دارد که در آن می‌توان شرایط بازی را تنظیم کرد و بدون محدودیت‌های مسابقهٔ استاندارد، با حریفان کامپیوتری تمرین کرد. در حالت چندنفره تا چهار بازیکن می‌توانند با قوانینی که خود تعیین می‌کنند، به بازی بپردازند. در حالت جان‌محور، هر بازیکن تعداد معینی جان دارد و در حالت زمان‌دار، محدودیت زمانی تعیین می‌شود و بازی با شمارش معکوس آغاز می‌گردد. هنگامی‌که زمان به پایان برسد یا فقط یک بازیکن یا تیم باقی بماند، برنده مشخص می‌شود. | ## جمع‌بندی | اگر در پایان زمان، امتیاز دو یا چند بازیکن برابر باشد، بازی به حالت مرگ ناگهانی می‌رود؛ در این حالت همهٔ مبارزان با ۳۰۰٪ آسیب وارد میدان می‌شوند و آخرین نفری که باقی بماند، برندهٔ نهایی است.