موضوع مقاله: کوره ذوب شیشه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوره ذوب شیشه | مقدمه: نوع کوره برای ذوب شیشه به طور کلی به نوع و مقدار شیشه تولید شده و منبع انرژی بستگی دارد. | ## بخش 1: کوره ذوب شیشه | شیشه در چندین دیگ (Pot) که از مواد نسوز ساخته شده‌اند و می‌توانند دمای زیادی را تحمل کنند به مدت چندین ساعت ذوب می‌شود. این دیگ‌ها در یک چرخه 24 یا 18 ساعت کار می‌کنند و به صورت پیمانه‌ای در هر بار بارگیری می‌گردند. کوره‌های بوته‌ای در مواقعی استفاده می‌شوند که شیشه به صورت دستی و با روش دمیدن تولید می‌شود. یکی از مزیت‌های این روش این است که انواع مختلفی از شیشه می‌توانند در آن واحد در آن‌ها ذوب شوند. یک پات می‌تواند تقریبا برای 30 سیکل ذوب استفاده شود و در نتیجه آن در حدود 18 تا 21 تن شیشه تولید کند. صرفه‌جویی در مصرف سوخت به طور معمول با بازیابی یعنی پیش‌گرم کردن هوای احتراق توسط گرمای هدررفته از گاز‌های خروجی کوره حاصل می‌شود. در این سیستم پیش‌گرمایش هوای احتراق با عبور هوا از لوله‌های فلزی انجام می‌شود که در سطح خارجی آن‌ها گازهای خروجی کوره به سمت دودکش جریان می‌یابند؛ بنابراین تبادل حرارت پیوسته است. | ## بخش 2: کوره ذوب شیشه | این کوره‌ها در استفاده از سوخت به صرفه‌تر هستند و عمدتا برای تولید در مقیاس بزرگ محصولاتی چون مخازن، شیشه تخت، لامپ، لوله و ظروف خانگی به کار می‌روند. کوره مخزنی از یک حمام که از ماده نسوز بسیار خاصی ساخته شده است و می‌تواند در مقابل اثرات شیمیایی مذاب شیشه در دماهای بیش از 1500 درجه سانتی‌گراد مقاومت کند و یک بنای فوقانی که در آن احتراق صورت می‌گیرد، تشکیل شده است. کیفیت مواد نسوز مورد استفاده در ساخت حمام به حدی بهبود یافته است که درحالی‌که حدود 30 سال پیش عمر یک کوره بسیار کمتر از 2 سال بود، امروزه عمر آن‌ها به بیش از 9 سال رسیده است. از آنجایی‌که شیشه در دمای بالا رسانای الکتریکی است، می‌توان با استفاده از الکتریسیته نیز آن را ذوب کرد. با این حال الکتریسیته بسیار گران است و معمولا برای افزایش خروجی از کوره‌های گازسوز یا نفت استفاده می‌شود. با این وجود پیشرفت تکنولوژی در ذوب الکتریکی، امکان استفاده از کوره‌های ذوب شیشه تمام الکتریکی را حتی با هزینه بالای برق فراهم کرده است. هردوی این سیستم‌ها از گرمای تلف‌شده احتراق برای پیش‌گرم کردن هوای احتراق ورودی استفاده می‌کنند. | ## بخش 3: کوره ذوب شیشه | زمان چرخه می‌تواند برای دستیابی به بهترین نتیجه تبادل گرما تغییر داده شود؛ کوره‌های مدرن دارای سیستم‌های کنترل کامپیوتری هستند که می‌توانند زمان فرآیند در هر جهت را به نحوی کنترل و تنظیم کنند که بهترین شرایط تبادل حرارتی حاصل شود. به دلیل سطح مبدل فلزی (لوله‌های آلیاژی فولادی در ترکیب با یک پوسته فلزی)، یک بازیاب تنها می‌تواند در دماهای پایین گاز‌های خروجی کار کند و در نتیجه بازدهی آن نسبت به احیاکننده (Regenerator) کمتر است(حدود 40 درصد)؛ بنابراین در این روش دمای پیش‌گرمایش نسبتا کمتری(بیشینه 800 درجه سانتی‌گراد) حاصل می‌شود. اما بازدهی کم‌تر آن سبب کاهش صرفه اقتصادی آن می‌شود به طوری‌که حتی ممکن است در یک دوره طولانی کارکرد، تاثیر منفی در نهایت از لحاظ اقتصادی داشته باشد. الکترودها معمولا از مولیبدن ساخته می‌شوند؛ با این‌حال اکسید قلع، پلاتین، گرافیت و آهن نیز استفاده می‌شوند؛ الکترودها معمولا از نوع میله‌ای یا صفحه‌ای هستند و می‌توانند در دیواره‌های جانبی یا پایین دستگاه قرار گیرند. ماده نسوز در این کوره‌ها بسیار سریع‌تر از بین می‌رود و در نتیجه عمر این کوره‌ها کوتاه و معمولا کمتر از 2 سال می‌باشد. | ## جمع‌بندی | ظرفیت اکثر این کوره‌ها کمتر از 36 تن در روز است؛ با این حال، کوره‌هایی با ظرفیتی به بزرگی 180 تن در روز نیز توسعه داده شده‌اند.