موضوع مقاله: رز آوسلندر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رز آوسلندر | مقدمه: رز آوسلندر (; – ) با نام تولد روزالی بیاتریس شرزر شاعر یهودیان بود که به زبان‌های آلمانی و انگلیسی می‌نوشت. | ## بخش 1: رز آوسلندر | او در چرنیوتسی در بوکوفینا به دنیا آمد و در طول زندگی خود شاهد تغییرات سیاسی این منطقه بود که به ترتیب تحت حاکمیت اتریش-مجارستان، پادشاهی رومانی و سرانجام اتحاد جماهیر شوروی قرار گرفت. رز آوسلندر زندگی خود را در کشورهای مختلفی از جمله اتریش-مجارستان، رومانی، ایالات متحده آمریکا و آلمان غربی گذراند. زندگی‌نامه سال‌های اولیه و تحصیلات، ۱۹۰۱–۱۹۲۰ رز آوسلندر در چرنیوتسی، بوکوفینا (امروزه چرنیوتسی، اوکراین) در یک خانوادهٔ یهودی آلمانی‌زبان متولد شد. در سال ۱۹۱۶، خانواده‌اش از ترس نیروی زمینی امپراتوری روسیه به وین گریختند اما در سال ۱۹۲۰ به چرنیوتسی بازگشتند که پس از ۱۹۱۸ بخشی از پادشاهی رومانی شده و به نام چرنووتس (Cernăuți) شناخته می‌شد. مینیاپولیس و نیویورک، ۱۹۲۱–۱۹۲۷ در سال ۱۹۲۱، او به همراه دوست دانشگاهی خود، که بعدها همسرش شد، ایگناز آوسلندر، به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. در مینیاپولیس، او به عنوان ویراستار برای روزنامهٔ آلمانی‌زبان هرالد غربی کار می‌کرد و در گردآوری تقویم هِرولد آمریکا مشارکت داشت، جایی که نخستین اشعارش را منتشر کرد. در سال ۱۹۲۲، او همراه با آوسلندر به نیویورک نقل مکان کرد و در ۱۹ اکتبر ۱۹۲۳ با او ازدواج کرد. در چرخهٔ اشعار نیویورک (۱۹۲۶–۱۹۲۷)، اکسپرسیونیسم آثار اولیه‌اش جای خود را به زبانی کنترل‌شده‌تر و خنثی‌تر در سبک عینیت نو داد. علاقهٔ او به اندیشه‌های باروخ اسپینوزا تحت تأثیر فیلسوف کنستانتین برونر بود که در کنار افلاطون، زیگموند فروید و دیگران، موضوع مقالات بعدی او شد. | ## بخش 2: رز آوسلندر | چرنووتس و نیویورک، ۱۹۲۶–۱۹۳۱ در سال ۱۹۲۶، او برای دو سال به چرنووتس بازگشت تا از مادر بیمارش مراقبت کند. او تا سال ۱۹۳۱ اشعار خود را در روزنامه مردمی نیویورک و روزنامهٔ سوسیالیستی فور-ورتس در چرنووتس منتشر می‌کرد. چرنووتس، ۱۹۳۱–۱۹۴۵ در سال ۱۹۳۱، او بار دیگر برای مراقبت از مادرش به چرنووتس بازگشت و تا سال ۱۹۴۰ برای روزنامهٔ روزنامه صبح چرنویتس کار کرد. او در سال ۱۹۳۴ تابعیت آمریکایی خود را از دست داد، زیرا بیش از سه سال در آمریکا نمانده بود. اگرچه این کتاب با استقبال منتقدان روبرو شد، اما موفقیتی در بین عموم مردم نداشت و بخش عمده‌ای از نسخه‌های آن در جریان اشغال چرنووتس توسط آلمان نازی در سال ۱۹۴۱ نابود شد. او به همراه مادر و برادرش دو سال را در گتو سپری کرد، و سپس یک سال دیگر را در خفا ماند تا از تبعید به اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی در امان بماند. سلان بعدها تصویر «شیر سیاه» از یکی از اشعار ۱۹۳۹ آوسلندر را در شعر معروف خود، توده‌س‌فوگه (فوگ مرگ) که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد، به کار برد. آوسلندر در این‌باره گفته است: «این موضوع بدیهی است، زیرا شاعر می‌تواند هر ماده‌ای را در شعر خود دگرگون کند. از ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱، او با کار به عنوان خبرنگار خارجی در یک شرکت حمل‌ونقل در نیویورک امرار معاش می‌کرد و در سال ۱۹۴۸ بار دیگر تابعیت آمریکایی را به دست آورد. | ## بخش 3: رز آوسلندر | هنگام شرکت در کنفرانس نویسندگان نیویورک در کالج واگنر، استتن آیلند، آوسلندر با شاعر ماریان مور آشنا شد. این آغاز یک دوستی بود که در چندین نامه مستند شده است؛ در این نامه‌ها، مور به آوسلندر توصیه‌هایی دربارهٔ نوشتن ارائه داد و در نهایت او را به بازگشت به سرایش شعر به زبان آلمانی تشویق کرد. در سال ۱۹۵۷، او بار دیگر در پاریس با پل سلان دیدار کرد و با او دربارهٔ شعر مدرن، شعر و هولوکاست گفتگو کرد. سلان او را تشویق کرد که «سبک شعری خود را که پیش‌تر تحت تأثیر فریدریش هولدرلین و گئورگ تراکل رسمی و اندوهناک بود، به زبانی ساده، شفاف و موسیقایی-ریتمیک تغییر دهد». در سال ۱۹۶۳، او مدتی را در وین سپری کرد، جایی که نخستین کتاب خود را از سال ۱۹۳۹ منتشر کرد. او ابتدا در یک پانسیون در خیابان پِنزگِن‌ شتراسه 9 نزدیک ایستگاه قطار زندگی می‌کرد. در این دوران، او در یک فرایند سریع و چندین مرحلهٔ فشرده، مجموعهٔ گسترده‌ای از آثار اواخر عمر خود را خلق کرد. او که به‌شدت از التهاب مفصل رنج می‌برد، از سال ۱۹۷۸ به بعد زمین‌گیر شد، اما همچنان بخش عمده‌ای از آثارش را خلق کرد و تا سال ۱۹۸۶ اشعار خود را دیکته می‌کرد، زیرا دیگر قادر به نوشتن نبود. آثار آوسلندر بیش از ۳۰۰۰ شعر سرود که عمدتاً حول محور موضوعاتی مانند "Heimat" (سرزمین مادری، بوکووینا)، کودکی، رابطهٔ او با مادرش، یهودیت (هولوکاست، تبعید)، زبان (به‌عنوان ابزاری برای بیان و حس تعلق)، عشق، پیری و مرگ می‌چرخد. | ## جمع‌بندی | در هر شعری که پس از ۱۹۴۵ نوشته شده باشد، تأثیر تجربهٔ هولوکاست محسوس است، چه مستقیماً به این موضوع بپردازد، چه نه.