موضوع مقاله: نیروگاه هسته‌ای کالورت کلیفز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیروگاه هسته‌ای کالورت کلیفز | مقدمه: نیروگاه هسته ای کالورت کلیفز یک نیروگاه هسته ای است که در ساحل غربی خلیج چساپیک در نزدیکی لوزبی، شهرستان کالورت، مریلند در اقیانوس اطلس ایالات متحده واقع شده‌است. | ## بخش 1: نیروگاه هسته‌ای کالورت کلیفز | هر واحد تولیدی نیروگاه تقریباً ۸۵۰ مگاوات الکتریکی خالص یا ۹۰۰ مگاوات ناخالص تولید می‌کند. این واحدها از نوع بخار اشباع (غیر سوپرهیت) هستند و دارایی کارایی حدود ۳۳ درصد هستند (نسبت ۹۰۰ مگاوات ناخالص الکتریکی به ۲۷۰۰ مگاوات حرارتی هسته ای). فقط خروجی توربین اصلی تک فشار، اندکی قبل از تحویل بخار به موازات سه توربین فشار پایین، کمی توسط یک گرم‌کننده دو مرحله ای سوپرهیت می‌شود. واحد اول از یک توربین و ژنراتور طراحی شده توسط جنرال الکتریک استفاده می‌کند، در حالی که واحد دوم از یک توربین و ژنراتور طراحی شده توسط وستینگهاوس استفاده می‌کند. گرمای تولید شده توسط راکتور به خلیج بازمی‌گردد که به عنوان یک هیت سینک خنک‌کننده برای نیروگاه عمل می‌کند. هزینه کل این دو واحد در زمان ساخت حدود ۷۶۶ میلیون دلار آمریکا بود که در سال ۲۰۲۴ حدود ۳٫۶۹۹ میلیارد دلار است. دو ژنراتور بخار واحد ۱ در سال ۲۰۰۲ و سر مخزن راکتور آن در سال ۲۰۰۶ جایگزین شدند، در حالی که در واحد ۲، ژنراتورهای بخار در سال ۲۰۰۳ و سر مخزن راکتور در سال ۲۰۰۷ جایگزین شدند. واحد ۱ و ۲ هرکدام از آب خلیج برای خنک کردن کندانسورهای توربین بخار خود و سایر مبدل‌های حرارتی سیستم اولیه و ثانویه خنک‌کننده استفاده می‌کنند. آب خلیج با سرعت جریان اسمی ۱٫۲ میلیون گالن در دقیقه (۷۵۰۰۰ لیتر در ثانیه) در واحد از هر کندانسور توربین بخار خارج می‌شود. برخلاف بسیاری از نیروگاه‌های هسته ای دیگر، نیروگاه کالورت کلیفز لازم نداشت از برج‌های خنک‌کننده آب برای بازگرداندن آب گرم به دمای اولیه خود استفاده کند. | ## بخش 2: نیروگاه هسته‌ای کالورت کلیفز | از آنجایی که آب خیلی سریع بیرون می‌آید و نوعی جریان آب شکافنده ایجاد می‌کند، می‌تواند مکانی خطرناک برای ماهیگیری باشد. واحد سوم نیروگاه تنها به حدود ۱۰ درصد از حجم آب خنک‌کننده مورد نیاز برای مجموع واحدهای اول و دوم نیاز دارد در نتیجه ورود ماهی و صدف کمتر از ۳٫۵ درصد نسبت به واحد ۱ و ۲ است. در فوریه ۲۰۰۹، کالورت کلیفز رکورد جهانی راکتورهای آب تحت فشار را با کار بدون وقفه ۶۹۲ روز به نام خود ثبت کرد. بر اساس تجزیه و تحلیل داده‌های سرشماری ایالات متحده، جمعیت سال ۲۰۱۰ در فاصله ۱۶ کیلومتری از کالورت کلیفز برابر ۴۸۷۹۸ نفر بود که در یک دهه، ۸۶٫۴ درصد افزایش داشته‌است. جمعیت سال ۲۰۱۰ در فاصله ۸۰ کیلومتری برابر ۲۸۹۰۷۰۲ نفر بود که کاهش ۲ درصدی از سال ۲۰۰۰ را نشان می‌دهد. ساکنان فکر می‌کردند که کمیسیون فدرال تنظیم‌گری انرژی قبل از افتتاح کارخانه خطراتی را که می‌تواند ناشی از حمله یا انفجار باشد در نظر نگرفت. لرزه خیزی بر اساس یک مطالعه کمیسیون تنظیم گری هسته ای که در اوت ۲۰۱۰ منتشر شد، تخمین از خطر وقوع زلزله آن قدر شدید بود که به راکتور کالورت کلیفز آسیب برساند، برای راکتور اول برابر ۱ در ۱۰۰۰۰۰ و برای راکتور دوم ۱ در ۸۳۳۳۳ بود. ملاحظات زیست‌محیطی دانشمندان دانشگاه جان هاپکینز نگران بودند که تخلیه آب خنک‌کننده گرم شده از نیروگاه برای یک عنصر حیاتی از اکوسیستم خلیج چساپیک، یعنی خرچنگ‌های آبی معروف خلیج مضر باشد. تمدید پروانه بهره‌برداری ۲۰۰۰ در سال ۲۰۰۰، کمیسیون تنظیم مقررات هسته ای مجوز نیروگاه را به مدت ۲۰ سال دیگر تمدید کرد و کالورت کلیفز را به اولین نیروگاه هسته ای در ایالات متحده تبدیل کرد که چنین پروانه ای دریافت کرد. جورج دبلیو بوش در ژوئن ۲۰۰۵ از نیروگاه بازدید کرد که اولین باری بود که یک رئیس‌جمهور از یک نیروگاه هسته ای در نزدیک به دو دهه بازدید کرد. | ## بخش 3: نیروگاه هسته‌ای کالورت کلیفز | در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۷، یونس استار درخواستی جزئی به کمیسیون تنظیم مقررات هسته ای ارائه کرد تا برنامه‌های خود برای ساخت واحد سوم نیروگاه هسته ای را بر اساس راکتور قدرت تکاملی AREVA ایالات متحده را بررسی کند. پیشنهاد شد که این واحد در جنوب واحدهای موجود ۱ و ۲ واقع شده و از خط ساحلی عقب‌نشینی کند. اگرچه تنها یک واحد بود، اما مساحت زمین مورد نیاز آن حدود دو برابر واحدهای موجود با هم بود. این بود که بایستی یک سیستم خنک‌کننده حلقه بسته با استفاده از یک برج خنک‌کننده مکانیکی تک هیبریدی داشته باشد. مخالفان و حامیان راکتور سوم پیشنهادی در یک سری جلسات عمومی در برابر مقامات کمیسیون تنظیم مقررات هسته ای ایالات متحده شرکت داشتند. در مارس ۲۰۰۹، بیل پیل از جنوب شهرستان کالورت از کمیسیون تنظیم مقررات هسته ای خواست تا مجوز انتشار راکتور را به دلیل نگرانی‌های بهداشتی و ایمنی رد کند. دولت به دنبال کارمزد ۸۸۰ میلیون دلاری با ضمانت حدود ۷٫۶ میلیارد دلاری برای جبران خطر نکول مالیات‌دهندگان بود. NRC به پردازش درخواست ادامه خواهد داد، اما تا زمانی که الزامات مالکیت برآورده نشود، مجوز صادر نمی‌شود. در سال ۲۰۱۵، آروا، که با بازسازی داخلی شرکت خود دست و پنجه نرم می‌کرد، از فرایند صدور گواهینامه برای طراحی راکتور EPR ایالات متحده خارج شد، و عملاً برنامه‌های استقرار یک راکتور اروپایی در ایالات متحده را متوقف کرد. | ## جمع‌بندی | حوادث واحد ۲ نیروگاه هسته ای کالورت کلیفز در ۵ سپتامبر ۲۰۱۳ پس از یک نقص در هنگام آزمایش تعطیل شد.