موضوع مقاله: تزوی تزور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تزوی تزور | مقدمه: تزوی تزور (؛ ۱۷ آوریل ۱۹۲۳ – ۲۸ دسامبر ۲۰۰۴) سپهبد نیروی زمینی اسرائیل بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ به‌عنوان ششمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اسرائیل فعالیت می‌کرد. | ## بخش 1: تزوی تزور | تزور فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۶ در نیروی زمینی بریتانیا آغاز کرد، سپس به هگانا پیوست و پس از شکل‌گیری نیروهای دفاعی اسرائیل در سال ۱۹۴۸ فعالیت در ارتش اسرائیل را ادامه داد. وی از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ رئیس اداره نیروی انسانی ارتش اسرائیل بود، در فاصله سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸ فرماندهی مرکزی اسرائیل را برعهده داشت و از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ به‌عنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل فعالیت می‌کرد و با حفظ سمت، رئیس اداره عملیات ارتش اسرائیل بود. زندگی‌نامه زندگی اولیه تزور در سال ۱۹۲۳ در زاسلاو در اتحاد جماهیر شوروی (که اکنون ایزیاسلاو در اوکراین است) از موشه و استر چرتنکو، با نام تسوی تسرا چرتنکو، متولد شد و در سن دو سالگی به فلسطین اجباری مهاجرت کرد. در سال ۱۹۳۶، در اوج شورش اعراب و کشتارهای ۱۹۳۶–۱۹۳۹، او به هاگانا پیوست تا به محافظت از یهودیان در برابر شورشیان عرب کمک کند. حرفه نظامی با شروع جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، تزور به عنوان فرمانده گردان در تیپ گیواتی منصوب شد و در عملیات پلشت و سایر عملیات‌ها شرکت کرد. تزور بنیانگذار شرکت شناسایی جیپ‌های سریع، روباه‌های سامسون، بود که در جبهه جنوبی می‌جنگید. پس از پایان جنگ، او نقش‌های سازماندهی را بر عهده گرفت و برای تحصیل در رشته مدیریت نیروی انسانی به ایالات متحده رفت. در سال ۱۹۵۸ به عنوان معاون رئیس ستاد منصوب شد و برای یک دوره طولانی تحصیل به فرانسه رفت. | ## بخش 2: تزوی تزور | دوره تسور نسبتاً آرام بود، به جز حوادث مرزی با سوریه که روستاهای اسرائیلی را از بلندی‌های جولان گلوله‌باران می‌کرد. بزرگ‌ترین عملیات ارتش اسرائیل در دوره تسور، به نام عملیات پرستو، در ۱۶ مارس ۱۹۶۲ انجام شد، زمانی که تیپ گولانی به پاسگاه‌های سوریه در شمال دریای جلیله حمله کرد تا گلوله‌باران سوریه را متوقف کند. با این حال، گلوله‌باران در این منطقه متوقف نشد و در ۱۹ اوت ۱۹۶۳، نیروهای سوری دو غیرنظامی را در آلماگور به قتل رساندند. تزور به دنبال جذب نیروی انسانی باکیفیت برای ارتش اسرائیل بود و در ژوئن ۱۹۶۱ تصمیم گرفت یک ماشین شخصی برای استفاده شخصی افسران فراهم کند. تزور همچنین ارتش اسرائیل را برای جنگ با ارتش‌های عرب آماده کرد و نیروهای دفاعی را تقویت کرد تا بتواند حملات اعراب را متوقف کند. در اوت ۱۹۶۱، جمال عبدالناصر، رئیس‌جمهور مصر، فاش کرد که اسرائیل جنگنده‌های جت داسو میراژ ۳ را برای مقابله با میگ-۱۹های ساخت شوروی مصر به دست آورده است. میراژها خود را به خوبی ثابت کردند و سال‌ها به عنوان جنگنده اصلی نیروی هوایی اسرائیل خدمت کردند. میراژها نقش بسزایی در پیروزی اسرائیل در جنگ شش روزه و حذف قدرت هوایی مشترک اعراب شامل مصر، سوریه و اردن داشتند، همان‌طور که دو دستاورد قابل توجه دیگر تزور، یعنی تانک‌های سنتوریون و فناوری موشک‌های زمین به هوای ام‌آی‌ام-۲۳ هاوک، نیز در این امر نقش داشتند. | ## بخش 3: تزوی تزور | تزور در پایان دسامبر ۱۹۶۳ از سمت خود به عنوان رئیس ستاد و از خدمت نظامی بازنشسته شد. فعالیت‌های غیرنظامی و سیاسی تزور پس از بازنشستگی به عنوان مدیر کل مکوروت، شرکت ملی آب اسرائیل، منصوب شد. تحت فشار موشه دایان برای ورود به عرصه سیاسی، در انتخابات ۱۹۶۵ در فهرست رافی، حزب دیوید بن گوریون، به کنست راه یافت. با این حال، او تنها پس از یک ماه از کنست استعفا داد و آموس دگانی جایگزین او شد و سپس به کار در مکوروت بازگشت. با انتصاب دایان به عنوان وزیر دفاع در ماه مه ۱۹۶۷، از تزور خواسته شد تا به دایان کمک کند و او به مدت هفت سال به عنوان مشاور وزیر دفاع خدمت کرد. پس از آن، تزور در چندین سمت مدیریتی، از جمله صنایع هواپیمایی اسرائیل، شرکت کشتیرانی زیم و «هورا لِیسرائیل» خدمت کرد. | ## جمع‌بندی | تزور تا آخرین روزهای زندگی خود در امور عمومی فعال بود و در ۲۹ آوریل ۲۰۰۴ نامه‌ای را در حمایت از طرح جدایی آریل شارون امضا کرد.