موضوع مقاله: رنه آرتور گانیون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رنه آرتور گانیون | مقدمه: رنه آرتور گانیون (به انگلیسی: ؛ ۷ مارس ۱۹۲۵ – ۱۲ اکتبر ۱۹۷۹) سرجوخه سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود که در نبرد ایوو جیما در جریان جنگ جهانی دوم شرکت داشت. | ## بخش 1: رنه آرتور گانیون | او سال‌ها به‌عنوان یکی از شش تفنگدار دریایی شناخته می‌شد که در عکس نمادین «برافراشتن پرچم در ایوو جیما» اثر جو رزنتال در حال برافراشتن دومین پرچم آمریکا بر فراز کوه سوریباچی در ۲۳ فوریه ۱۹۴۵ دیده می‌شوند. با این حال در اکتبر ۲۰۱۹ سپاه تفنگداران دریایی پس از بررسی رسمی اعلام کرد که سرجوخه هارولد کلر و نه گانیون در عکس رزنتال حضور داشته‌است. گانیون در روز نبرد به‌عنوان پیک گردان مأمور شد پرچم بزرگ‌تری را به بالای کوه ببرد تا جایگزین پرچم نخست شود. پس از پایان نبرد، گانیون و دو تن دیگر که به‌عنوان بازماندگان پرچم‌افرازان دوم شناسایی شده بودند برای جمع‌آوری کمک مالی جنگی در تور اوراق قرضه هفتم جنگ شرکت کردند. یادبود جنگ سپاه تفنگداران دریایی در آرلینگتون بر پایه همین عکس رزنتال ساخته شده‌است. او تنها فرزند زوجی مهاجر فرانسوی‌کانادایی از دیسرائلی، کبک به نام‌های آنری گانیون (۱۹۰۵–۱۹۶۶) و ایرن مارکوت (۱۹۰۱–۱۹۸۸) بود. پدر و مادرش هنگامی که او نوزاد بود از هم جدا شدند، هرچند هرگز رسماً طلاق نگرفتند و گانیون بدون حضور پدر بزرگ شد. هنگامی که به سن کار رسید در کنار مادرش در یک کارخانه کفش‌دوزی محلی کار کرد و همچنین به‌عنوان پیک دوچرخه‌سوار برای دفتر محلی وسترن یونیون فعالیت داشت. خدمت در سپاه تفنگداران دریایی آموزش و استقرار گانیون در ۶ مه ۱۹۴۳ به نیروی ذخیره سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا پیوست. او برای آموزش پایه به پایگاه آموزش نوآموزان پریس آیلند در کارولینای جنوبی اعزام شد. سپس به گروهان نگهبانی تفنگداران دریایی در کارخانه نیروی دریایی چارلستون در کارولینای جنوبی منتقل شد و هشت ماه در آنجا ماند. در ۴ آوریل ۱۹۴۴ به گروهان پلیس نظامی لشکر ۵ تفنگداران دریایی در کمپ پندلتون در کالیفرنیا پیوست و چهار روز بعد به گردان دوم، هنگ ۲۸ تفنگداران دریایی از همان لشکر منتقل شد. در سپتامبر ۱۹۴۴ لشکر پنجم کمپ پندلتون را به‌سوی کمپ تاراوا در هاوایی ترک کرد تا برای حمله به ایوو جیما آماده شود. جانسون، فرمانده گردان دوم، به فرمانده گروهان ایزی سروان دیو سورنس دستور داد یک گشتی به اندازه یک دسته از سربازانش را به بالای کوه سوریباچی بفرستد. گشتی ۴۰ نفره شامل بقیه دسته سوم، تفنگداران دیگر گردان و دو بهیار نیروی دریایی تشکیل شد. شرایر، معاون اجرایی گروهان ایزی که برای رهبری گشتی برگزیده شده بود، مأمور شد در صورت رسیدن به قله پرچم گردان دوم را بر فراز آن برافرازد. گشتی در حدود ساعت ۸:۳۰ صبح از پایه کوه حرکت کرد و پس از برخورد با آتش تک‌تیراندازان و یک درگیری کوتاه در لبه دهانه به قله رسید. | ## بخش 2: رنه آرتور گانیون | شرایر و سه تفنگدار دیگر پرچم را به لوله آهنی آب ژاپنی بستند و در حدود ساعت ۱۰:۳۰ صبح برافراشتند. دیدن پرچم ملی بلافاصله موجی از شادی در میان تفنگداران، ملوانان و نیروهای گارد ساحلی در سواحل جنوبی و کشتی‌های نزدیک ساحل برانگیخت. گروهبان مایکل استرنک، فرمانده جوخه تیراندازی دسته دوم گروهان ایزی، مأمور شد سه تفنگدار خود شامل سرجوخه هارلون بلاک، سرباز یکم آیرا هیز و سرباز یکم فرانکلین سوزلی را به بالای کوه ببرد و پرچم دوم را برافرازد. سروان سورنس همچنین به سرباز یکم گانیون دستور داد باتری‌های بی‌سیم و پرچم جایگزین را به بالای کوه ببرد و پرچم گردان را بازگرداند. هنگامی که استرنک و سه تفنگدارش می‌خواستند میله پرچم را بلند کنند، از دو تفنگدار دیگر در نزدیکی خود کمک خواستند. بدین ترتیب گروهبان استرنک، سرجوخه بلاک، سرباز یکم هیز، سرباز یکم سوزلی، سرباز یکم هارولد شولتز و سرباز یکم هارولد کلر پرچم را در حدود ساعت ۱ بعدازظهر برافراشتند، درحالی‌که گانیون و سه تفنگدار دیگر میله پرچم نخست را پایین می‌آوردند. این لحظه توسط جو رزنتال از آسوشیتد پرس در عکس سیاه‌وسفید نمادین «برافراشتن پرچم در ایوو جیما» جاودانه شد. از میان شش نفری که پرچم دوم را برافراشتند، گروهبان استرنک و سرجوخه بلاک در ۱ مارس، سرهنگ‌یار جانسون در ۲ مارس، گروهبان ژنو در ۴ مارس و سرباز یکم سوزلی در ۲۱ مارس در ایوو جیما کشته شدند. در ۱۴ مارس ۱۹۴۵ سومین پرچم آمریکا در مراسمی رسمی در پاسگاه فرماندهی سپاه دوزیستی پنجم برافراشته شد و پرچم دوم از بالای کوه سوریباچی پایین آورده شد. نبرد ایوو جیما به‌طور رسمی در ۲۶ مارس پایان یافت و در ۲۷ مارس گردان دوم و سرباز یکم گانیون ایوو جیما را به‌سوی هاوایی ترک کردند. شناسایی نادرست پس از نبرد، گانیون نخستین کسی بود که هویت شش تفنگدار عکس رزنتال را اعلام کرد. او نام‌های مایکل استرنک، هنری هنسن، فرانکلین سوزلی، آیرا هیز، جان بردلی و خودش را داد. آیرا هیز هنگام بازجویی اعتراض کرد که فرد شناسایی‌شده به‌عنوان گروهبان هنسن در واقع سرجوخه هارلون بلاک بوده‌است، اما افسر مصاحبه‌کننده این ادعا را نادیده گرفت زیرا نام‌ها پیش‌تر به‌صورت رسمی منتشر شده بودند. پس از جنگ، سپاه تفنگداران دریایی طی بررسی‌های متعدد مشخص کرد که هنسن (در ۱۹۴۷)، بردلی (در ۲۰۱۶) و گانیون (در ۲۰۱۹) در واقع در عکس دوم حضور نداشته‌اند. با وجود این، سپاه تفنگداران دریایی گانیون را به‌خاطر نقشش در حمل پرچم بزرگ‌تر به بالای کوه و بازگرداندن امن پرچم نخست، بخش مهمی از رویداد برافراشتن پرچم می‌داند. گانیون در ۳ آوریل ۱۹۴۵ از کمپ تاراوا در هاوایی فراخوانده شد و در ۷ آوریل به ستاد سپاه تفنگداران دریایی در واشینگتن رسید. در ۸ آوریل سپاه تفنگداران دریایی بیانیه مطبوعاتی با نام‌های شش پرچم‌افراز بر اساس گفته‌های گانیون منتشر کرد. | ## بخش 3: رنه آرتور گانیون | پس از مرگ ناگهانی رئیس‌جمهور روزولت در ۱۲ آوریل، هری ترومن به‌عنوان رئیس‌جمهور سوگند یاد کرد. بردلی که در بیمارستان دریایی اوکلند در حال بهبود از زخم‌هایش بود به بیمارستان دریایی بتزدا منتقل شد. در ۲۰ آوریل گانیون، هیز و بردلی با رئیس‌جمهور ترومن در کاخ سفید دیدار کردند و هر یک جایگاه خود را در پوستر پرچم‌افرازی به او نشان دادند. سه نفر به خدمت موقت در بخش مالی وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا گمارده شدند. تور اوراق قرضه هفتم جنگ در ۹ مه با مراسم پرچم‌افرازی در ساختمان کنگره آغاز شد و در ۱۱ مه در نیویورک به‌راه افتاد. این تور در ۳۳ شهر آمریکایی برگزار شد و بیش از ۲۶ میلیارد دلار برای تأمین هزینه جنگ جمع‌آوری کرد. ازدواج و خدمت در چین در ۵ ژوئیه ۱۹۴۵ گانیون مأمور انتقال به سن‌دیگو برای اعزام مجدد به خارج شد. در ۷ ژوئیه در بالتیمور، مریلند با پولین ژورژت آرنوا اهل هوکست (نیوهمپشایر) ازدواج کرد. تا سپتامبر با گردان جایگزین ۸۰ به‌سوی آن‌سوی اقیانوس آرام اعزام شد و در ۷ نوامبر به چینگ‌دائو در چین رسید و به گروهان ایزی از گردان دوم، هنگ ۲۹ تفنگداران دریایی از لشکر ۶ تفنگداران دریایی پیوست. گانیون در ۲۰ آوریل ۱۹۴۶ به سن‌دیگو بازگشت، به درجه سرجوخه ارتقا یافت و در ۲۷ آوریل با احترام از کمپ پندلتون ترخیص شد. گانیون شخصاً برای پیکرتراش فلیکس دو ولدن ژست گرفته بود و تا ۲۰۱۹ به‌عنوان دومین پیکره از پایین میله پرچم در این بنای یادبود با پیکره‌های برنزی ۹/۸ متری شناخته می‌شد. در مراسم رونمایی رئیس‌جمهور دوایت آیزنهاور، معاون رئیس‌جمهور ریچارد نیکسون، وزیر دفاع چارلز اروین ویلسون و ژنرال لمیوئل سی. آیرا هیز، رنه گانیون و جان بردلی نیز در کنار مادران سربازان کشته‌شده حضور داشتند. مرگ رنه گانیون در ۱۲ اکتبر ۱۹۷۹ در زادگاهش منچستر، نیوهمپشر بر اثر حمله قلبی در سن ۵۴ سالگی درگذشت. او نخست در گورستان مانت کالوری در منچستر به خاک سپرده شد و در ۱۹۸۱ بازمانده‌هایش به آرامستان ملی آرلینگتون منتقل شد. همچنین در موزه رایت تاریخ جنگ جهانی دوم در وولفبورو نمایشگاهی به نام او وجود دارد. | ## جمع‌بندی | در سینما نقش رنه گانیون را جسی بردفورد در فیلم «پرچم‌های پدرانمان» (به انگلیسی: ) ساخته کلینت ایستوود در ۲۰۰۶ بازی کرده‌است.