موضوع مقاله: ارتش چوسان (۱۸۸۱-۱۸۹۷) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارتش چوسان (۱۸۸۱-۱۸۹۷) | مقدمه: ارتش چوسان (، هانجا: 朝鮮軍隊) نام ارتش نوسازی‌شده پادشاهی کره چوسان در اواخر سده نوزدهم میلادی بود. | ## بخش 1: ارتش چوسان (۱۸۸۱-۱۸۹۷) | پس از امضای پیمان گانگهوا در سال ۱۸۷۶، پادشاه گوجونگ و ملکه مین نوسازی نیروهای مسلح کره را آغاز کردند. این ارتش در رویدادهایی همچون انقلاب دهقانی دونگهاک، دفاع از کاخ گیونگ‌بوک‌گونگ و محافظت از ملکه مین در برابر ژاپنی‌ها نقش داشت. با وجود این تلاش‌ها، ارتش نوسازی‌شده چوسان هنوز توان کافی برای مقابله با تهدیدهای خارجی را نداشت و نتوانست از ترور ملکه مین جلوگیری کند. سرانجام گوجونگ در سال ۱۸۹۷ پادشاهی چوسان را به امپراتوری کره تبدیل کرد و نوسازی ارتش را با جدیت بیشتری پی گرفت. پیشینه پس از گشودن بنادر کره در سال ۱۸۷۶، چوسان با وضعیت جهان آشنا شد و جنبش ترقی‌خواهانه‌ای به نام «جنبش روشنگری» (گِهوآ-اوندونگ) را پیش گرفت. در سال ۱۸۸۰، پادشاه گوجونگ و ملکه مین دفتر امور فوق‌العاده دولتی (تونگ‌نی‌گیمو-آمون) را با ۱۲ بخش برای سامان‌دهی دیپلماسی، بازرگانی، امور مالی و نظامی تأسیس کردند.یادمان جنگ کره نوسازی و حادثه ایمو در سال ۱۸۸۱، گوجونگ و ملکه مین نوسازی نظامی را سرعت بخشیدند. چوسان هیئتی به نام «گروه بازدید آقایان» (سینسایورامدان) را به ژاپن فرستاد و ستوان هوریموتو ریزو، وابسته نظامی ژاپن، را به‌عنوان مشاور برای ایجاد ارتشی نوین دعوت کرد. ژاپنی‌ها به ۸۰ تا ۱۰۰ جوان اشراف‌زاده آموزش نظامی دادند و نیروی مهارت‌های ویژه (بیول‌گیگون، ) را تشکیل دادند. همچنین مشاوران و دانشجویانی به تیانجین فرستاده شدند تا ساخت سلاح گرم و مهمات را بیاموزند. در ژانویه ۱۸۸۲، دولت پنج اردوگاه نظامی (اوگونیونگ) را به دو پادگان بازسازماندهی کرد: پادگان گارد کاخ (موویونگ، ) و پادگان گارد پایتخت (چانگ‌اویونگ، ). افزون بر این، ارتش بیش از ۱۰۰۰ سرباز را اخراج کرد و ۱۳ ماه حقوق برنجی آنها را پرداخت نکرد. این نارضایتی‌ها به حادثه ایمو انجامید که در آن برخی مشاوران نظامی ژاپنی و مقامات چوسان کشته شدند. در دسامبر ۱۸۸۲، پس از دستگیری دایوون‌گون، دولت بار دیگر پنج اردوگاه را منحل کرد. نیروهای چینی به فرماندهی یوآن شیکای ارتش جدیدی به نام فرماندهی گارد پایتخت (چینگونیونگ، ) را سازماندهی و آموزش دادند. در اکتبر ۱۸۸۳، وزیرمختار آمریکا لوشیوس فوت برای فرماندهی نوسازی یگان‌های قدیمی‌تر وارد شد. نخستین کارخانه‌های نظامی و تسلیحاتخانه نوین (گیگیچانگ) تأسیس شد و لباس‌های نظامی جدید در سال ۱۸۸۴ طراحی گردید. در آوریل ۱۸۸۸، ژنرال ویلیام مک‌انتایر دای با سه مربی نظامی دیگر از آمریکا وارد شد. پس از اشغال بندر همیلتون (جزیره گومون) توسط بریتانیا در سال ۱۸۸۹، دولت چوسان دفاع ملی مؤثرتری را در پیش گرفت. انقلاب دهقانی دونگهاک ارتش چوسان در اوایل دهه ۱۸۹۰ نزدیک به ۳۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ سرباز داشت. | ## بخش 2: ارتش چوسان (۱۸۸۱-۱۸۹۷) | در ژانویه ۱۸۹۴، ارتش نوسازی‌شده برای سرکوب انقلاب دهقانی دونگهاک اعزام شد اما در آغاز به‌دلیل برتری شمار و تاکتیک‌های نوآورانه شورشیان شکست‌هایی خورد. هنگامی که گوجونگ از چینگ درخواست کمک کرد، ژاپن نیز نیرو به سئول فرستاد و خواستار بازگرداندن نیروهای چینگ شد. علی‌رغم مقاومت فرماندهی گارد پایتخت، ژاپن کاخ را اشغال و دولتی طرفدار ژاپن برپا کرد و اصلاحات گابو و نخستین جنگ چین و ژاپن آغاز شد. ارتش چوسان در اتحاد با ژاپن سرانجام شورشیان دونگهاک را در دسامبر ۱۸۹۵ سرکوب کرد. در جریان اصلاحات گابو، دولت تحت هدایت ژاپنی‌ها تیپ آموزش نظامی (هولیون‌ده) را تأسیس کرد. این تیپ نخبه شامل نگهبانان سلطنتی بود که ژاپنی‌ها آموزش و تجهیز کرده بودند و افسران آن از اعضای ارتش قدیمی کره با گرایش‌های طرفدار ژاپن بودند. در ۸ اکتبر ۱۸۹۵، ژاپنی‌ها افسران هولیون‌ده را متقاعد کردند که خاندان سلطنتی در پی کمک از روس‌ها است. هزار سرباز هولیون‌ده به کاخ حمله بردند و گارد پایتخت را شکست دادند و ملکه مین توسط رونین‌ها ترور شد. در پی این رویداد، گوجونگ فرمان اعدام مقامات طرفدار ژاپن را صادر کرد و اصلاحات گابو پایان یافت. او هولیون‌ده را به‌دلیل مشارکت در ترور و گارد پایتخت را به‌دلیل ناتوانی در جلوگیری از آن منحل کرد. گوجونگ آنها را به چینوی‌ده بازسازماندهی کرد؛ گارد سلطنتی نوسازی‌شده‌ای با ۱۰۰۰ نفر مجهز به تفنگ‌های بردان که از سال ۱۸۹۶ مشاوران نظامی روسیه آموزش می‌دادند. این نیرو هسته اصلی ارتش بهبودیافته بود و سربازان گاه به یگان‌های دیگر شامل پنج هنگ نزدیک به ۹۰۰ نفری منتقل می‌شدند. ساختار نخست نیروی مهارت‌های ویژه بیول‌گیگون (، «نیروی مهارت‌های ویژه» یا «ارتش ویژه») نخستین نیروی نظامی نوسازی‌شده کره بود. این نیرو نخست در ۱۸۷۶ طراحی شد و در ۱۸۸۱ تشکیل و توسط افسران ژاپنی به فرماندهی ستوان هوریموتو ریزو آموزش داده شد. رفتار بهتر با این نیرو در مقایسه با ارتش کهنه کره که حقوقش معوق مانده بود، در ۱۸۸۲ به شورش ایمو انجامید. پادگان گارد کاخ موویونگ (، 武衛營) اردوگاه نظامی‌ای بود که در نوامبر ۱۸۸۱ تأسیس شد. در این بازسازماندهی، سه اردوگاه از پنج اردوگاه اصلی — هونریون‌دوگام، یونگ‌هویونگ و هووی‌چونگ — در موویونگ ادغام شدند. ساختار نظامی آن از سازمان سنتی پیروی می‌کرد و شامل فرمانده کل (دایجانگ)، ارتش مرکزی (جونگ‌گون) و بخش‌های چپ و راست بود. موویونگ ادامه موویسو بود که در آوریل ۱۸۷۴ به‌عنوان گارد نخبه سلطنتی تأسیس شده بود. | ## بخش 3: ارتش چوسان (۱۸۸۱-۱۸۹۷) | پادگان گارد پایتخت جانگ‌اویونگ (، 壯禦營) اردوگاه نظامی‌ای بود که در نوامبر ۱۸۸۱ برای افزایش کارایی فرماندهی نظامی و آموزش سربازان تأسیس شد. در این اصلاحات سه اردوگاه — چونگ‌یونگ‌چونگ، اویونگ‌چونگ و گومویونگ — ادغام شدند. این یگان به‌عنوان گارد نخبه سلطنتی مأمور دفاع از پایتخت بود اما در ۱۸۸۲ منحل شد. اداره هنرهای رزمی اداره هنرهای رزمی (موی‌اه‌چونگ، ، 武藝廳) بخشی از فرماندهی آموزش نظامی بود که به‌عنوان محافظ پادشاه سونجو در جنگ ایمجین خدمت می‌کرد. این سازمان از رزمی‌کاران ماهر تشکیل شده بود که مسئول نگهبانی از پنج کاخ بزرگ و حفاظت نزدیک از پادشاه بودند. پس از ممنوعیت پوشیدن لباس غیرنظامی در ۱۸۸۳، همه نگهبانان ویژه ملزم به پوشیدن لباس نظامی سنتی شدند و به تفنگ‌های نوین و شمشیر هواندو مجهز گردیدند. فرماندهی گارد پایتخت چینگونیونگ یا فرماندهی گارد پایتخت، سامانه نظامی مرکزی بود که در پاسخ به حادثه ایمو در چوسان تأسیس شد. دولت چوسان برای تقویت نیروهای دفاعی پایتخت از سلسله چینگ برای آموزش نیروها و تأمین سلاح‌های نوین کمک خواست. در نوامبر ۱۸۸۲، یگانی که یوآن شیکای در مرکز آموزشی پرورش داده بود با ۱۰۰۰ نفر «اردوگاه چپ پایتخت نوبنیاد» نام گرفت و یگانی با ۵۰۰ نفر که ژو شیان‌مین آموزش داده بود «اردوگاه راست پایتخت» نامیده شد. سپس در اکتبر ۱۸۸۳ مرکز آموزشی به نام «اردوگاه جلوی پایتخت» و در ژوئیه ۱۸۸۴ «اردوگاه عقب پایتخت» تأسیس شد و با تشکیل پادگان پایتخت، سامانه نظامی مرکزی پنج اردوگاهی پایتخت شکل گرفت. اردوگاه‌های سنتی یونگ‌هویونگ، فرماندهی گارد سلطنتی و فرماندهی رویکردهای شمالی نیز در این سامانه جدید ادغام شدند. پادگان پیونگ‌یانگ به‌عنوان اردوگاه غربی پایتخت در استان پیونگ‌آن تأسیس شد و در ۱۸۸۶ اردوگاه دفاع ساحلی و در ۱۸۸۷ اردوگاه‌های مرکزی در گانگ‌هوا و جنوبی در دایگو برپا شدند. ارتش مرکزی در ۱۸۸۸ به چهار اردوگاه بازسازماندهی شد: دفاع عمومی (چونگ‌او)، دفاع یکپارچه (تونگ‌وی)، دفاع نیرومند (جانگ‌وی) و پشتیبانی تدارکاتی (گیونگ‌نی). سازمان سازمان پایه هر اردوگاه نظامی پایتخت شامل یک فرمانده اردوگاه (یونگ‌سا)، ده سرباز (بیونگ‌بانگ)، یک افسر اردوگاه (یونگ‌گوان)، یک افسر ستاد (چام‌گون)، پنج دیده‌بان (چوگوان)، پنج افسر شاخه جداگانه (بیول‌گون‌گوان)، یک پزشک نظامی (گون‌اوی)، هشتادوهفت نگهبان تشریفاتی (اوی‌ریه‌بیونگ) و شمار دیگری از کارکنان بود. افزون بر اینها، هشتادوهفت مأمور گشت (سونریونگ‌سو)، چهل‌وچهار نیروی فانوس (دونگ‌نونگ‌گون)، چهل‌وچهار نیروی چادر (جانگ‌ماک‌گون)، بیش از دویست نیروی آماده‌باش (ده‌ریونگ‌گون)، نیروهای تفنگ‌دار (هوابیونگ) و نگهبانان دروازه (سومون‌گون) نیز وجود داشتند. در ۱۷ ژانویه همان سال، اینواوئه کائورو، وزیرمختار ژاپن، به پادشاه پیشنهاد تأسیس هنگ جدیدی از گارد سلطنتی را داد. این هنگ از سه گردان و یک گروهان ستاد با مجموع نزدیک به ۱۰۰۰ سرباز تشکیل شده بود. گردان نخست را سرگرد وو بوم‌سون، گردان دوم را سرگرد یی دوهوانگ و گردان سوم را سرگرد یی جین‌هو فرماندهی می‌کردند. همه این فرماندهان در عملیات‌های موفق علیه شورشیان دونگهاک و ارتش چین در ۱۸۹۴–۱۸۹۵ شرکت داشتند. | ## جمع‌بندی | گارد پایتخت گارد پایتخت (سیوی‌ده) نیروی اسکورت پادشاه چوسان در اواخر دوره سلسله بود که بر اساس فرمان امپراتوری شماره ۱۲۰ در ۲۵ مه ۱۸۹۵ سازماندهی شد.