aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: یوهانا گراواندر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یوهانا گراواندر | مقدمه: یوهانا گراواندر ؛ (زادهٔ ۱۹۶۱ میلادی در سن دیگو، کالیفرنیا) یک معمار، هنرمند و طراح آمریکایی است که به دلیل آثارش در نورپردازی شناخته شده است. | ## بخش 1: یوهانا گراواندر | آثار او طیف وسیعی از پروژه‌ها و مقیاس‌ها را در بر می‌گیرد، از چیدمان عمومی در مقیاس-بزرگ، معماری و دکوراسیون داخلی، تا مبلمان و چراغ‌های تولید نسخهٔ محدود و سفارش‌های متمایز خصوصی. او همچنین محصولاتی را برای شرکت‌های منتخب از جمله فلوس، بوفی و گلس‌ایتالیا طراحی می‌کند. طرح‌های قابل توجه وی عبارتند از طرح‌های صنعتی چراغ برای شرکت تولیدکنندهٔ تجهیزات نورپردازی رابرت اَبی، رستوران بالای موزه هنر و طراحی شهر نیویورک، و چیدمان نور برای فری‌پورت لوکزامبورگ (مرکز فوق امنیتی لوکزامبورگ). حرفه گراواندر در دانشگاه ایالتی پلی‌تکنیک کالیفرنیا در سان لوئیس اوبیسپو تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۴ میلادی در رشتهٔ معماری فارغ‌التحصیل شد. بلافاصله پس از آن، او برای تحصیل به ایتالیا نقل مکان کرد و از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۱ میلادی برای سوتساس آسوچاتی شروع به کار کرد. | ## بخش 2: یوهانا گراواندر | در استودیوی سوتساس او عمدتاً با معماری و دکوراسیون داخلی درگیر بود و بسیاری از معتبرترین پروژه‌های شرکت را با اتوره سوتساس طراحی کرد. در سال ۲۰۰۱ میلادی او را ترک کرد تا یک استودیو تأسیس کند، این استودیو جایی است که او مجموعه‌های اشیاء نورپردازی را برای شرکت‌های مختلف نورپردازی تولید و چندین اقامتگاه خصوصی در سراسر جهان طراحی کرده است. آثار معماری و طراحی اشیاء هنری گراواندر بارها توسط نیویورک تایمز و نشریات معماری مانند دوول و وال‌پیپر مورد بازبینی و تحلیل قرار گرفته‌اند. آثار معماری با اتوره سوتساس: خانهٔ وُلف، ریجوی، کلرادو، ایالات متحدهٔ آمریکا – ۱۹۸۷–۱۹۸۹. وج، بوفی - غروب آفتاب و استخر، بی‌اندبی - مجموعهٔ جاز، ظروف غذاخوری، میکاسا – ۲۰۰۰–۲۰۰۳. | ## بخش 3: یوهانا گراواندر | رستوران رابرت، موزهٔ هنر و طراحی، نیویورک - ۲۰۱۰، نیویورک، ایالات متحدهٔ آمریکا. چراغ‌های بازی دایرهٔ غول‌پیکر و کریستال، لندن، بریتانیا – ۲۰۱۰، ایوان میتون/ آی‌ام‌دی‌ای. ابر جادویی – ۲۰۱۵ میلهٔ طلای شنل، مادرید، اسپانیا – ۲۰۱۵، گالری کارگاه کارپنترز. «آثار بزرگ و کوچک اتوره سوتساس، آثار بسیار کوچک یوهانا گراواندر»، نسخهٔ گالری مورمنز، ۱۹۹۵. موزه‌ها و جوایز آثار او در بسیاری از کشورها به نمایش درآمده و در بسیاری از مجموعه‌های دائمیِ موزه‌ها گنجانده شده است: موزهٔ هنر شهرستان لس آنجلس، لس آنجلس. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۲ میلادی، او برندهٔ جایزهٔ طراحی وال‌پیپر* «بهترین استفاده از رنگ» برای میز جعبه‌ای ساخته شده توسط گلس‌ایتالیا و در سال ۲۰۱۰ میلادی «بهترین ناهار روشن‌شده» برای چیدمان نور در رابرت اَبی، موزهٔ هنر و طراحی، نیویورک شد.
موضوع مقاله: صندلی راحتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # صندلی راحتی | مقدمه: صندلی راحتی به سبکی از صندلی‌های دارای تکیه‌گاه آرنج که عمدتاً با کلاف چوبی نمایان ساخته می‌شوند. | ## بخش 1: صندلی راحتی | برخی از صندلی‌های راحتی دارای یک نوار دور تا دور همچون والان هستند که به صورت لایه‌ای است که کمی برجسته شده است. برخی از صندلی‌های راحتی دارای یک تکیه‌گاه کوتاه جداگانه یا پوف هستند که به عنوان میز، چهارپایه یا زیرپایی استفاده می‌شود و عموماً برای قراردادن پاها و لم دادن هستند. | ## بخش 2: صندلی راحتی | واژهٔ «صندلی راحتی» که از جد رنسانس اروپایی خود به نام منبر مکالمه (Caquetoire) با تکیه‌گاه آرنج یا صندلی تاشوی ژرمن [یک صندلی تاشو به شکل X که از صندلی کورول رومیان گرفته شده و در قرون وسطی استفاده می‌شد.] گرفته شده بود. در دربار، برای انتخاب صندلی‌ها از یک نظم سلسله مراتبی پیروی می‌کردند: صندلی برای پادشاه و مهمانان معتبر، صندلی یا چهارپایه برای شاهزادگان خونی و مهمانان برجسته، چهارپایه و صندلی تاشو برای شاهزاده خانم‌های بلندپایه، دوک‌ها و همتایان و مقامات عالی، خشت (کوسن مسطح و مربعی که روی زمین قرار می‌گیرد) برای زنان کم لقب (تزیین شده با قیطان طلا برای زنان اشراف، ابریشم برای زنان بورژوا). | ## بخش 3: صندلی راحتی | ## جمع‌بندی | صندلی‌های راحتی دورهٔ لوئی سیزدهم صندلی راحتی با پشتی کوتاه برای کار یا صرف غذا استفاده می‌شدند، در حالی که آن‌هایی که برای استراحت استفاده می‌شدند دارای پشتی بلندتر و کمی متمایل به سمت عقب بودند.
موضوع مقاله: بولیو (بازی کارتی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بولیو (بازی کارتی) | مقدمه: اجزای بازی دسته کارت ها شامل 64 کارت است: ۴۸ کارت «دروازه‌» با استفاده از سه عملگر دروازه و (AND)، دروازه یا (OR) و دروازه یای انحصاری (XOR): ۸ کارت OR با خروجی ۱ ۸ کارت OR با خروجی ۰ ۸ کارت AND با خروجی ۱ ۸ کارت AND با خروجی ۰ ۸ کارت XOR با خروجی ۱ ۸ کارت XOR با خروجی ۰ ۸ کارت دروازه وارونگر (NOT) ۶ کارت باینری اولیه که هر کدام یک ۰ و یک ۱ در دو انتهایشان دارند. | ## بخش 1: بولیو (بازی کارتی) | ۲ جدول ارزش (برای مراجعه استفاده می شود، نه در بازی) نحوه بازی با یک خط از کارت‌های باینری اولیه که عمود بر دو بازیکن روبه‌رو گذاشته شده‌اند شروع می‌کنیم، هدف بازی این است که اولین کسی باشیم که یک هرم منطقی را تکمیل می‌کند که خروجی نهایی آن مطابق با ورودی دنباله کارت‌های باینری اولیه رو‌به‌روی بازیکن است. این هرم شامل ردیف‌هایی از کارت‌های دروازه‌ است، که در آن خروجی هر جفت کارت به‌ هم پیوسته، مقادیر ورودی یک کارت واحد در ردیف زیرشان را تشکیل می‌دهد. برای اضافه کردن هر کارت به هرم باید با ردیابی «جریان» کارت‌های باینری اولیه و در نظر گرفتن منطق و خروجی هر دروازه مطمئن بشویم که اضافه کردن آن دروازه به هرم از لحاظ منطقی درست است، یعنی بسته به ورودی‌ها و خروجی‌ها، ارزش هر کارت دروازه باید با قانون آن دروازه مطابقت داشته باشد. کارت‌های NOT در برابر هر یک از کارت‌های باینری اولیه در بازی، بازی می‌شوند و باعث می‌شوند که کارت ۱۸۰ درجه بچرخد و مقدار آن کارت از ۰ به ۱ یا برعکس تغییر کند. با تغییر مقدار هر یک از دنباله‌های کارت‌های باینری اولیه، همه کارت‌های دروازه‌ای که جریان آن کارت باینری اولیه از آنها رد می‌شود باید دوباره ارزیابی شوند تا اطمینان حاصل شود که قرارگیری آن هنوز هم از لحاظ منطقی درست است یا خیر. | ## بخش 2: بولیو (بازی کارتی) | از آنجایی که هر دو هر دو بازیکن کارت های باینری اولیه را به‌عنوان یک پایه به اشتراک می‌گذارند، «برگرداندن» یک باینری اولیه بر هرم هر دو بازیکن (با بازی یک کارت NOT) تأثیر می‌گذارد. یک استراتژی اصلی در طول بازی این است که کارت‌های دروازه را از هرم منطقی حریف حذف کنیم، در حالی که آسیب کمتری به هرم خود وارد کنیم. با این‌حال، حریف ممکن است اثراتی را که یک کارت NOT روی یک کارت باینری اولیه می‌گذارد را، با بازی کردن یک کارت NOT دیگر خنثی کند. برخی از دروازه‌های منطقی نسبت به تغییر ورودی هایشان قوی‌تر از دروازه‌های دیگر هستند. نسخه استاندارد بازی حاوی گیت‌های NAND ، NOR یا XNOR نیست، اما این‌ کارت‌ها در بولیو-ان (که یک بازی مستقل با قوانین یکسان نیز است) یافت می‌شوند. | ## بخش 3: بولیو (بازی کارتی) | روش‌های دیگر بازی تعداد کارت‌های موجود در بولیو به‌راحتی از بازی کردن دو بازیکن پشتیبانی می‌کند که هرم منطقی آنها در پایه آنها شش کارت دارد. با ترکیب چند جفت از دسته‌های بازی، می‌توان اهرام بزرگتر ساخت یا بازی‌هایی بین بیش از دو بازیکن انجام داد. به‌عنوان مثال: چهار بازیکن می‌توانند به‌صورت انفرادی یا تیمی با قرار دادن کارت‌های دودویی اولیه به‌صورتی که در آن چهار هرم منطقی مانند نقاط قطب‌نما در چهار جهت امتداد دارند، بازی کنند. چهار یا بیشتر از چهار بازیکن ممکن است با پایه طولانی‌تری از کارت‌های باینری اولیه بازی کنند و هرم‌هایی با هم‌پوشانی جزئی بسازند. | ## جمع‌بندی | Tessera Games همچنین نسخه بولیو-ان را منتشر کرد که مشابه بولیو است با این تفاوت که از مجموعه معکوس گیت‌های منطقی استفاده می‌کند: دروازه نقیض و، دروازه نقیض یا و دروازه نقیض یای انحصاری.
موضوع مقاله: عز النسا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عز النسا | مقدمه: او به‌طور عمومی با عنوان اکبرآبادی محل شناخته می‌شود (که احتمالاً نشان می‌دهد او اهل شهر آگره بوده است)، و دستور ساخت مسجد اکبرآبادی را در دهلی قدیم صادر کرد. | ## بخش 1: عز النسا | ازدواج در سال ۱۶۱۷، پس از پیروزی دکن، شاهزاده خرم (شاه‌جهان بعدی) به پدرش، امپراتور جهانگیرشاه پیشنهاد داد که عبدالرحیم خان، پدربزرگ عزالنسا، به فرمانداری تمام جزایر جنوبی تازه تصرف‌شده منصوب شود. با این حال، بر اساس گفته محمد امین قزوینی، یک مورخ درباری در دوران شاه جهان، ازدواج به شاهزاده تحمیل شده بود. مراسم ازدواج در برهان‌پور در تاریخ ۲ سپتامبر ۱۶۱۷ برگزار شد و پیوند کامل زناشویی با مراسم مذهبی رسمی بسته شد. اما چون کودک در ساعتی بدیمن به دنیا آمد، جهانگیر او را نزد خود نگه نداشت و او را همراه دختر عبدالرحیم خان، جانان بیگم، که بیوه شاهزاده دانیال میرزا بود، برای مراقبت به دکن فرستاد. جهانگیر در خاطرات خود تزک جهانگیری ذکر می‌کند که در سال ۱۶۲۱، همه منجمان بر این باور بودند که شاهزاده شاه شجاع (گورکانی), پسر شاه جهان، که به آبله مبتلا شده بود، خواهد مرد. | ## بخش 2: عز النسا | با این حال، طبق گفته منجم جوتیک رای، پسر دیگر او که جهانگیر دوستش نداشت، می‌میرد. بر اساس گفته عنایت‌خان، مورخ معاصر، اگرچه شاه جهان با عزالنسا و قندهاری بیگم ازدواج کرده بود، اما تمام عشق او به این بانو (ممتاز محل) معطوف بود، تا جایی که او حتی به سایر همسران یک‌هزارم آن محبت را نداشت. با این حال، پس از مرگ ممتاز محل، عنایت خان ذکر می‌کند که عزالنسا بیگم و فتحپوری محل (یکی دیگر از همسران او) به ویژه مورد توجه امپراتور قرار گرفتند. درگذشت عزالنسا از همسر خود بیشتر عمر کرد و در زمان مرگ او در سال ۱۶۶۶ بسیار به رفاه او اهمیت می‌داد. عزالنسا بیگم در باغ سرهندی که خودش در منطقه سبزی مندی در حومه دهلی قدیم بنا کرده بود به خاک سپرده شد. | ## بخش 3: عز النسا | مقبره او به عنوان مقبره سرهندی بیگم شناخته می‌شود که باید عنوان دیگری از عزالنسا بیگم باشد. مشارکت در معماری عزالنسا بیگم یک سرا و یک مسجد باشکوه در یک بازار بزرگ در بخش جنوبی دهلی ساخت. شاه جهان از این مسجد برای نماز استفاده می‌کرد تا زمانی که مسجد خودش در سال ۱۶۵۶ کامل شد. | ## جمع‌بندی | این مسجد اکنون دیگر وجود ندارد، اما تصاویر قرن نوزدهمی نشان می‌دهند که این مسجد شباهت‌هایی با مساجدی که توسط فتحپوری محل (یکی دیگر از همسران شاه جهان) و جهان‌آرا بیگم ساخته شده بودند، داشت.
موضوع مقاله: مسجد اکبرآبادی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسجد اکبرآبادی | مقدمه: مسجد اکبرآبادی مسجدی در دهلی بود که توسط عز النسا، یکی از همسران شاه جهان، در سال ۱۶۵۰ میلادی ساخته شد. | ## بخش 1: مسجد اکبرآبادی | این مسجد که یکی از چندین مسجد امپراتوری گورکانی در دهلی قدیم بود، پس از محاصره دهلی توسط راج بریتانیا در جریان شورش‌های ۱۸۵۷ در هند تخریب شد. اعتقاد بر این است که این مسجد در محل کنونی پارک نتاجی سوبهاش در دهلی قدیم قرار داشته است. تاریخچه مسجد اکبرآبادی توسط یکی از همسران شاه جهان به نام اکبرآبادی بیگم ساخته شد. گفته می‌شود که علامه مسلمان، شاه عبدالقادر دهلوی، یکی از فرزندان شاه ولی‌الله دهلوی، اولین ترجمه قرآن از زبان عربی به زبان اردو را در محل مسجد اکبرآبادی نوشته است. این مسجد در زمان حیات خود، یکی از مساجد بسیاری بود که توسط زنان سلطنتی مغول در دهلی قدیم ساخته شده بود، مانند مسجد فاتحپوری، زینت‌المسجد و غیره. طبق گزارش‌ها، این مسجد دو قرن پس از ساخت آن پابرجا بود تا اینکه در پی شورش‌های ۱۸۵۷ در هند به دست بریتانیایی‌ها تخریب شد. | ## بخش 2: مسجد اکبرآبادی | دهلی - پایتخت گورکانیان - مرکز این قیام بود که در واحدهای ارتش مستقر در اطراف دهلی آغاز شد. این شورش در ابتدا موفقیت‌آمیز بود، اما بعداً به دلایل مختلفی از جمله فقدان رهبری و هماهنگی، جاسوسی هندی‌های محلی برای بریتانیا و غیره از بین رفت. بریتانیا برای جلوگیری از گسترش بیشتر مخالفت با راج بریتانیا و جلوگیری از ظهور مجدد آن، صدها سازه را در دهلی قدیم تخریب کرد. مشخص نیست که این مسجد دقیقاً در کجا قرار داشته است، هرچند بسیاری از ساکنان مسلمان محلی پارک نتاجی سوبهاش در دهلی قدیم یک مکان خاص را به عنوان زمین احتمالی محل مسجد می‌دانند. آوارهای مسجد تخریب شده به فروش گذاشته شد و به نحوی سید احمد خان هندی آنها را خریداری کرد و در ساخت مسجد سیر سید، دانشگاه مسلمان علیگر، از آنها استفاده کرد. کشف احتمالی در ششم ژوئیه ۲۰۱۲، وقتی مأموران شرکت متروی دهلی (DMRC) مشغول حفاری زمین در پارک نتاجی سوبهاش برای ساخت ایستگاه مترو بودند، به بقایای یک ساختمان قدیمی برخورد کردند که زیر خاک مدفون شده بود. | ## بخش 3: مسجد اکبرآبادی | کارشناسان سازمان باستان‌شناسی هند (ASI) بعد از بررسی این بقایا اعلام کردند که با توجه به مصالح به کار رفته، شیوه ساخت و ساز و چیزهایی مثل سفال‌هایی که پیدا کرده‌اند، این ساختمان به دوران حکومت گورکانیان (مغول‌های هند) تعلق دارد. سازمان باستان‌شناسی هند می‌گوید که تحقیقات برای شناسایی دقیق این ویرانه‌ها ادامه دارد. اینجا قرار بود بخشی از خط ۳ متروی دهلی باشد، اما حالا ممکن است برای اینکه قوانین سازمان باستان‌شناسی در مناطق تاریخی رعایت شود، مسیر مترو کمی تغییر کند. بعد از اینکه یک ساختمان غیرقانونی با آجر در این محل ساخته شد و به حفاری‌های باستان‌شناسی آسیب زد، مسلمانان محل شروع به نماز خواندن در کنار این ویرانه‌ها کردند. شعیب اقبال، نماینده محل در مجلس، می‌خواست مسجد را دوباره در همین‌جا بسازد، اما دولت دهلی اجازه نداد. | ## جمع‌بندی | وقتی پلیس سعی کرد قرآن‌ها و سجاده‌هایی را که مردم آورده بودند از آنجا ببرد، مردم به پلیس سنگ پرتاب کردند و آتش‌سوزی کوچکی هم اتفاق افتاد.
موضوع مقاله: سنتو (حمام ژاپنی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سنتو (حمام ژاپنی) | مقدمه: به‌طور سنتی این حمام‌ها کاملاً مفید بوده‌اند، با یک مانع بلند که جنسیت‌ها را از هم جدا می‌کند در یک اتاق بزرگ، شیرهای آب در دو طرف ردیف شده، و یک حمام بزرگ برای حمام کنندگان که از قبل خود را شسته‌اند تا در میان دیگران بنشینند. | ## بخش 1: سنتو (حمام ژاپنی) | از نیمه دوم قرن بیستم، تعداد این حمام‌های مشترک رو به کاهش بوده است، زیرا اکنون تعداد بیشتری از اقامتگاه‌های ژاپنی دارای حمام هستند. برخی ژاپنی‌ها اهمیت اجتماعی را دررفتن به حمام‌های عمومی می‌یابند، به دلیل این نظریه که نزدیکی/صمیمیت فیزیکی، صمیمیت عاطفی را به همراه دارد، که همراهی برهنه در ژاپنی شبه‌انگلیسی‌گرایی نامیده می‌شود. برخی دیگر به یک سنتو می‌روند زیرا در یک مرکز مسکونی کوچک بدون حمام خصوصی زندگی می‌کنند یا برای لذت بردن از حمام کردن در یک اتاق بزرگ و استراحت در سونا یا حمام با جکوزی که اغلب در سنتوهای جدید یا بازسازی شده وجود دارد. نوع دیگری از حمام عمومی ژاپنی «اونسن» است که از آب گرم از چشمه آب‌گرم طبیعی استفاده می‌کند. به‌طور کلی کلمه اونسن (چشمه آب‌گرم) به این معنی است که مرکز حمام حداقل یک حمام پر از آب گرم چشمه طبیعی دارد. سنتوها در منطقه کانسای که به چشمه آب گرم دسترسی دارند، اغلب با داشتن «چشمه آب گرم طبیعی» (天然温泉) در جایی روی تابلوی خود متمایز می‌شوند. با این حال، اکثر «سنتوهای» سنتی بسیار شبیه به طرح نشان داده شده در سمت راست هستند. | ## بخش 2: سنتو (حمام ژاپنی) | ورودی از بیرون تا حدودی شبیه به یک معبد است، با یک پرده ژاپنی (暖簾، نورن (پرده در سراسر ورودی. بعد از ورودی، محوطه ای با کمدهای کفش و به دنبال آن دو پرده یا در بلند، یکی در هر طرف وجود دارد. اینها به «داتسویجو» (脱衣場، اتاق رختکن)، که به ترتیب برای مردان و زنان «داتسویبا» نیز شناخته می‌شود، منتهی می‌شوند. یکی از انواع میز جلو، که در آن یک مسئول در یک میز در جلوی ورودی نشسته است، به اختصار به آن " جلو ". در توکیو، ۶۶۰ مرکز sentō دارای ورودی از نوع "جلو" هستند، در حالی که تنها ۳۱۵ مورد هنوز ورودی سنتی تر به سبک «باندای» را دارند. در داخل، بین ورودی‌ها «بندای» (番台) قرار دارد، جایی که یک متصدی که پول جمع می‌کند می‌نشیند. «بندای» یک سکوی مستطیلی یا نعل اسبی با نرده است که معمولاً حدود ۱٫۵ تا ۱٫۸ متر ارتفاع دارد. | ## بخش 3: سنتو (حمام ژاپنی) | بلافاصله در جلوی «بندای» معمولاً یک در ابزاری قرار دارد که فقط توسط متصدیان استفاده می‌شود. اتاق رختکن تقریباً ۱۰ در ۱۰ متر است، گاهی تا حدی با تاتامی پوشانده شده است و دارای کمدهایی برای لباس است. اتاق رختکن نیز اغلب به یک باغ ژاپنی بسیار کوچک با حوض و یک توالت غیر غربی دسترسی دارد. مورد استثناء حمام در استان اوکیناوا است که آب و هوای آن گرمتر است و نیازی به نگه داشتن هوای گرم در حمام نیست. سنتو در اوکیناوا معمولاً هیچ جدایی بین اتاق رختکن و منطقه حمام ندارد یا فقط یک دیوار کوچک با دهانه ای برای عبور از آن وجود دارد. تعدادی محل‌های شستشو خصوصی در کنار دیوار و گاهی در وسط اتاق وجود دارد که هر کدام معمولاً دارای دو شیر آب هستند («کاران»، カラン، بعد از زبان هلندی به معنی شیر آب)، یکی برای آب گرم و یکی برای آب سرد و یکی در بالا برای دوش گرفتن. اغلب این کوه فوجی است، اما ممکن است یک منظره عمومی ژاپنی، یک منظره اروپایی (ساختگی)، یک صحنه رودخانه یا اقیانوس باشد. | ## جمع‌بندی | در موارد نادرتر، ممکن است گروهی از جنگجویان یا یک زن برهنه را در سمت مرد نشان دهد.
موضوع مقاله: فیزیک پستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیزیک پستان | مقدمه: (حالت ایستادن او بر اساس اولین حضورش در سری Fatal Fury طراحی شده است) اولین بازی ویدیویی که فیزیک سینه در آن استفاده شده بود، بازی مبارزه ای خشم مرگبار Fatal Fury 2 ۱۹۹۲ بود که مبارز مؤنثی با نام مای شیرانوی را به نمایش می‌گذاشت که سینه‌هایش به طرز قابل توجهی لرزش و جنب و جوش داشت. | ## بخش 1: فیزیک پستان | فیزیک برجستهٔ سینه از آن زمان به عنوان یکی از ویژگی‌های اصلی بسیاری از بازی‌های مبارزه‌ای باقی مانده است، شاید تا حدی به این دلیل است که از آنجا که این بازی‌ها دارای مدل‌های شخصیتی کمتری نسبت به سایر بازی‌ها هستند، بنابراین طراحان می‌توانند زمان بیشتری را صرف جزئیات حرکتی شخصیت‌های خود کنند. به‌عنوان مثال فیزیک «انفعالی» حرکات رزمی و فیزیک سینهٔ شخصیت‌های زن بازی، در سری بازی‌های مرده یا زنده Dead or Alive (۱۹۹۶ تاکنون)، با هم عجین شده است. | ## بخش 2: فیزیک پستان | در واقع اصطلاح فیزیک سینه توسط توسعه دهنده این بازی یعنی تیم نینجا ایجاد شده است. گاهی، این جنبه از بازی‌های مبارزه ای توجه خاصی را به خود جلب کرده است، مانند زمانی که در بازی مبارز خیابانی ۵ Street Fighter V در سال ۲۰۱۶، سینهٔ کاراکتر مبارز چون لی مانند بادکنک‌های بزرگ پر از آب حرکت می‌کرد و او به عنوان شخصیت بازیکن دوم در صفحه گزینش، انتخاب شد. | ## بخش 3: فیزیک پستان | اگرچه این رفتار حتی قبل از انتشار بازی مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت، اما در نسخه منتشر شدهٔ بازی همچنان وجود داشت. ناشر بازی کپ‌کام Capcom آن را به یک اشکال نرم‌افزاری (باگ) نسبت داد و بعدها توسط یک رایانش (پچ) آن را حذف کرد. | ## جمع‌بندی | واکنش‌ها در واکنش به رواج یافتن پستان بزرگ و پر و پیمان در بازی‌های ویدیویی، جن فرانک نویسنده بازی‌ها در سال ۲۰۱۳ نهضتی با نام "وضع بغرنج پستان" (بوب جم boob jam) را بنیان گذاشت، هدف از این ابتکار، خلق بازی‌هایی بود که به ویژگی‌های دیگر پستان زنانه خارج از جذابیت جنسی آن، بپردازند.
موضوع مقاله: آگمه (بودیسم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آگمه (بودیسم) | مقدمه: آگَمه در آیین بودا، آگمه به مجموعه‌ای از متون اولیه بودایی اشاره دارد که حاوی آموزه‌ها و گفتارهای بودا و شاگردان اصلی اوست. | ## بخش 1: آگمه (بودیسم) | در سنت ترواده که یکی از قدیمی‌ترین مکاتب بودایی است، آگمه‌ها به عنوان بخش اصلی متون مقدس شناخته می‌شوند و راهبان و پیروان این مکتب برای مطالعه و تعمق در آنها وقت زیادی صرف می‌کنند. در مکاتب دیگر بودایی مانند مهایانه، آگمه‌ها همچنان مورد احترام هستند، اما متون دیگری نیز به عنوان متون مقدس به آنها اضافه شده است. در سنت ترواده، این متون با اصطلاح نیکایه شناخته می‌شوند و واژه آگمه در آن استفاده نمی‌شود. آگمه به مجموعه‌ای از آموزه‌های اولیه بودا اشاره دارد که به‌طور عمده در ترجمه‌های چینی محفوظ مانده‌اند و بخش‌هایی نیز در پراکریت، سانسکریت و تبت باقی مانده‌اند. این متون به چهار نیکایای نخست (و بخش‌هایی از نیکایای پنجم) در سوته‌پیتکه شباهت دارند. آگمه (مجموعه شمالی) و نیکایه (مجموعه جنوبی) در محتوا تا حدی متفاوت‌اند و بخش‌هایی از انگوتره نیکایه و سامیوتا نیکایه در آگاما نیامده‌اند. | ## بخش 2: آگمه (بودیسم) | آگمه گاهی به یک دسته از متون اشاره دارد و می‌تواند شامل سوته‌پیتکه شود که در سنت ترواده به عنوان نمایشی تاریخی و دقیق از آموزه‌های بودا در نظر گرفته می‌شود. در قرن چهارم، آسنگا این مجموعه را شراوکاپیتکه نامید و آن را با شراوکاها و پراتیِکابوداها مرتبط دانست و سوتره‌های مهایانه را به بودیساتواپیتکه نسبت داد. برخی از مکاتب اولیه مانند سرواستیواده، کاسیپیه، مهاسانگهیکه و دارماگوپته نسخه‌های متفاوتی از چهار آگامای پراکریت/سانسکریت داشتند. پژوهشگران این متون را با نیکایای کانون پالی مقایسه کرده‌اند تا تغییرات و ریشه‌های آنها را بررسی کنند. این پنج آگاما شامل: دیرگا آگمه، مدیاما آگمه، سامیوکتا آگمه، اکوترا آگمه و کادرا آگمه یا کادرا پیتکه هستند. آگمه‌های دیگر نیز وجود دارند که به‌صورت متون پراکنده در زبان‌های کهن مانند سانسکریت و گنداری حفظ شده‌اند و در متون مهایانه و آبهیدارما نیز اشاره‌هایی به آنها شده است. | ## بخش 3: آگمه (بودیسم) | کلیات آگمه یکی از چهار بخش متون مقدس بودایی به زبان سانسکریت است که با بخش‌های متون پالی مطابقت دارد. به این ترتیب، دیگها آگمه سانسکریت معادل دیگها نیکایه پالی، مدیاما آگمه معادل مجیما نیکایه، سامیوکاتا آگمه معادل سامیوتا نیکایه، و اکوتارا (یا اکوتاریکا) آگمه معادل آنگوتارا نیکایه است. توجه داشته باشید که دلیلی وجود ندارد که تصور کنیم یک «متن مقدس سانسکریت» واحد وجود داشته است. سارواستیوادی‌ها متون مقدس خود را به زبان سانسکریت داشتند، اما لوکوتاراوادی‌ها و احتمالاً مکاتب دیگر نیز متون مقدس خود را به زبان سانسکریت داشتند. بعضی مکاتب دیگر ممکن است متون مقدس خود را به زبان‌های میانه هندی مانند گندهاری داشته باشند. معلوم نیست که چند مکتب معادل پنجمین نیکایه متون پالی، یعنی خودکه نیکایه، را داشته‌اند، اما هیچ‌کدام از آنها به زبان سانسکریت باقی نمانده است. | ## جمع‌بندی | تقریباً به‌طور قطع، معرفی واژه آگمه با افزایش تسلط فرهنگی سانسکریت به وجود آمده است.
موضوع مقاله: مسجد قلعه کهنه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسجد قلعه کهنه | مقدمه: مسجد قلعهٔ کهنه مسجدی است که در محوطه قلعه کهنه (پورانه قلعه) در دهلی، پایتخت هند، واقع شده است. | ## بخش 1: مسجد قلعه کهنه | او در آنجا مسجدی برای استفاده شخصی خود ساخت که به «نمادی از آرزوی سلطنتی او» تبدیل شد. موقعیت این مسجد در داخل دژ شیرشاه سوری در محلهٔ قلعه کهنه، واقع شده است که پس از فتح دهلی به استحکامات او تبدیل شد. تاریخ شیر شاهی، نوشته عباس سروانی، می‌گوید که شیرشاه سوری این مسجد را در سال ۱۵۴۰، از «طلا، لاجورد» و سایر سنگ‌های قیمتی ساخته است. گفته می‌شود که او این مسجد را برای «احیای» جایگاه شهر «به عنوان یک شهر بزرگ» ساخته است. مورخ «ام‌سی جوشی» استدلال می‌کند که اگرچه شیرشاه این مسجد را تکمیل کرد، اما در اصل توسط نصیرالدین همایون «طراحی» شده و ساخت آن آغاز شده بود. آثار سنگ مرمر دیوارهای بیرونی را می‌توان به پسرش اکبر کبیر نسبت داد، زیرا آثار هندسی مربوط به زمان اوست و نه مربوط به دوران پیش از اکبر. بهره‌گیری از نیم‌گنبد و طاق‌های نوک‌تیز نشان‌دهندهٔ «ارتباط تنگاتنگ سبک آن با گورکانیان» است. | ## بخش 2: مسجد قلعه کهنه | این مسجد نمادی از سنت معماری «مسجد پنج دهانه» است، مفهومی که در زمان سلسله سید و لودی توسعه یافت. این مسجد با «مصالح بنایی هسته‌ای» با قلوه‌سنگ «متصل شده با ملات آهک» ساخته شده است. طاق مرکزی «در یک فرورفتگی قوسی» فرورفته است که در یک جبهه مستطیلی به نام ایوان قرار دارد. در ابتدا قرار بود این مسجد از سنگ مرمر ساخته شود، اما از آنجایی که سنگ مرمر تمام شد، مجبور شدند از ماسه‌سنگ قرمز استفاده کنند. از ایوان، گنبدی که به سبک لودی ساخته شده است، بالا می‌آید که توسط مناره‌های کوچکی به نام گلدسته احاطه شده است. همچنین «دهانه‌های متعدد» در «طبل» برای تهویه وجود دارد و با کاشی کاری‌های پیچیده تزئین شده است. قسمت داخلی مسجد دارای پنج محراب مسجد است که در هر دهانه یکی وجود دارد که مربوط به نمای بیرونی است. | ## بخش 3: مسجد قلعه کهنه | دهانه‌های انتهایی به شکل مستطیل هستند اما دهانه‌های ماقبل آخر به شکل مربع هستند. دو نیم‌طاق در دهانه آخر وجود دارد که به‌طور مماس از «شانه‌های طاق‌های جانبی» بیرون می‌آیند و در نتیجه سه فضا ایجاد می‌شود که با آرایش دنده‌ای متقاطع پوشانده شده‌اند. در فضای مرکزی یک گنبد کم‌عمق وجود دارد، در حالی که طاق‌های شرقی و غربی دارای نیم‌گنبدهایی هستند که بر روی «طاق‌های معلق» قرار دارند. دو برجک هشت ضلعی به انتهای دیوار پشتی متصل شده‌اند که «هم کاربردی و هم ساختاری هستند». در این بنا، اشیایی یادآور معماری تغلق‌شاهیان (زهوارهای تزئینی با پنجره‌های ارسی، سایبان، برجک‌های باریک) یافت می‌شود. دیوارها با نقوش ستاره ای شش ضلعی که دارای الگوهای هندسی رنگی هستند تزئین شده‌اند. همچنین دارای ورودی‌های خصوصی در ضلع شمالی و جنوبی بود که در حال حاضر بسته هستند. | ## جمع‌بندی | این مسجد همچنین دارای «طاق‌های ورودی لبه دار» است، ویژگی رایج در زمان سلطنت علاءالدین خلجی.
موضوع مقاله: چراغ رومیزی تولومئو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چراغ رومیزی تولومئو | مقدمه: این چراغ توسط میکله د لوکی و جانکارلو فاسینا در سال ۱۹۸۶ میلادی برای شرکت اَرتمیده طراحی شد. | ## بخش 1: چراغ رومیزی تولومئو | این یک چراغ بازویی-متعادل با کابل‌های کششی فولادی خارجی است که به فنرهای پنهان در داخل بازوها متصل شده است. پیکربندی اولیهٔ آن یک چراغ رومیزی با پایهٔ سنگین، دو بخش بازوی مفصلی آلومینیومی صیقلی مستقیم (هر یک تقریباً با طول ۴۵ سانتی‌متر) و یک سر بازتابندهٔ آلومینیومی مات بود که می‌تواند ۳۶۰ درجه بچرخد. | ## بخش 2: چراغ رومیزی تولومئو | در حال حاضر انواع مختلفی از آن جمله چراغ‌های کف و چراغ‌های دیوارکوب تولید می‌شود. گاهی اوقات به عنوان جانشین چراغ تیتسیو محصول دیگر اَرتمیده در نظر گرفته می‌شود، با مزیت یک سایه‌انداز گردان. | ## بخش 3: چراغ رومیزی تولومئو | ## جمع‌بندی | در دوره حباب دات-کام، از آن به عنوان نمادی از مصرف‌گرایی خودنمایانه و هوشیاری بالای طراحی نام برده می‌شود که این محصول به سرعت در شرکت‌های فناوری پیشرفته و همچنین در دفاتر طراحی معماری و گرافیک محبوب شد.