موضوع مقاله: نیر عتصیون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیر عتصیون | مقدمه: نیر عتصیون (، به معنای «چمنزار عتصیون») یک موشاو شیتوفی دینی در شمال اسرائیل است. | ## بخش 1: نیر عتصیون | این روستا میان عین هود و عین هاود در نزدیکی عتلیت و در دامنه کوه کرمل جای دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای هوف هاکارمل است. نیر عتصیون در سال ۱۹۵۰ به‌عنوان یک کیبوتص توسط پناهندگان کفار عتصیون و بئروت یتسحاق و همچنین بازماندگان هولوکاست بنیان‌گذاری شد. این شهرک در سال ۱۹۵۳ به موشاو شیتوفی تبدیل شد و تنها روستای دینی در میان روستاهای شورای منطقه‌ای هوف هاکارمل به‌شمار می‌رود. جغرافیا نیر عتصیون در ارتفاع ۱۸۲ متری از سطح دریا بر دامنه‌های جنگلی غربی رشته‌کوه کرمل جای دارد. این روستا در نزدیک به ۵ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، حدود ۱۲ کیلومتری جنوب مرکز حیفا و ۷۲ کیلومتری شمال‌شمال‌شرقی مرکز تل‌آویو قرار گرفته‌است. دسترسی به روستا از طریق جاده محلی شماره ۷۱۱۱ است که از بزرگراه شماره ۴ در جلگه ساحلی منشعب می‌شود. قلمرو کشاورزی روستا بر مساحتی حدود ۳۱۰۰ دونم (۳٫۱ کیلومتر مربع) گسترده شده که بخشی از آن بر دامنه‌های کرمل و بخشی در جلگه ساحلی قرار دارد. بنیان‌گذاران آن گروهی از پناهندگان یهودی بودند که در جریان جنگ اعراب و اسرائیل ۱۹۴۸ از بلوک شهرک‌های کفار عتصیون (که به دست ارتش اردن سقوط کرده بود) و بئروت یتسحاق (که به دست ارتش مصر افتاده بود) آواره شده بودند. | ## بخش 2: نیر عتصیون | به آن‌ها بازماندگان هولوکاست از فرانسه و یهودیان شمال آفریقا و همچنین اعضای گروه‌های «اَحدوت» و «تیکوا» پیوستند. روستا بر زمین‌هایی بنا شد که پیش‌تر به روستای فلسطینی عین هاود تعلق داشت و تخلیه شده بود. در هنگام تأسیس، روستا ۲۱۰ نفر جمعیت داشت و ۳۰۰۰ دونم زمین کشاورزی برای بهره‌برداری در اختیارش قرار گرفت. بنیان‌گذاران مکان روستا را به دلیل شباهت تپه‌های این منطقه با چشم‌انداز بلوک کفار عتصیون اصلی برگزیدند. نام روستا از کفار عتصیون گرفته شده و همچنین از آیه‌ای در کتاب ارمیا (باب ۴، آیه ۳) الهام گرفته شده‌است. در می ۱۹۵۲ یک مهمان‌سرا در روستا گشایش یافت که ادامه‌دهنده سنت مهمان‌سرای کفار عتصیون بود. تا پایان سال ۱۹۵۷ روستا ۱۲۰ عضو داشت که از ۲۴۰۰ دونم زمین کشاورزی، گله‌های گوسفند و گاو، گاوداری و مرغداری امرار معاش می‌کردند. در سال ۱۹۶۰ ساختمان جدیدی برای مهمان‌سرا ساخته شد و خانه‌هایی که پیش‌تر در اختیار مهمانان بود به اعضای موشاو واگذار گردید. | ## بخش 3: نیر عتصیون | در اکتبر ۱۹۹۸ آتش‌سوزی جنگلی مجموعه اقامتی قدیمی را آسیب رساند و هتل بزرگی با ۱۲۴ اتاق در آغاز سده بیست‌ویکم جایگزین آن شد. در سال ۲۰۱۱ پس از یک آشتی تاریخی، موشاو دوباره به جنبش کیبوتص دینی پیوست که از دهه ۱۹۵۰ از آن جدا شده بود. این کنیسه بزرگ و باشکوه در سال ۱۹۶۳ گشایش یافت و توسط حنوخ آخیمان، ساکن محلی و از آوارگان کفار عتصیون، طراحی شد. پاروخت (پرده) صندوق تورات این کنیسه با سه نماد گلدوزی شده که هر یک نمایانگر فصلی از پیشینه موشاو است: هولوکاست، ویرانی کفار عتصیون و سکونت‌گزینی بر کوه کرمل. برخلاف دیگر کیبوتص‌های دینی، جامعه نیر عتصیون بر اساس «نوساح سفارد» نماز می‌خواند و سنت‌هایی را ادامه می‌دهد که زمانی در کفار عتصیون رعایت می‌شد. در سال ۱۹۶۱ جمعیت روستا ۴۵۲ نفر بود که در سال ۱۹۷۲ به ۲۴۴ نفر کاهش یافت، اما پس از آن دوباره افزایش پیدا کرد و در سال ۱۹۸۳ به ۷۰۷ نفر و در سال ۲۰۱۴ به ۸۶۲ نفر رسید. روستا به پرورش گاو و کشت موز می‌پردازد و یک هتل بزرگ برای گردشگران دینی و حریدی اداره می‌کند. | ## جمع‌بندی | همچنین کارخانه‌ای در زمینه تولید غذاهای آماده و خدمات تهیه غذا در روستا فعال است.