موضوع مقاله: فهرست میراث جهانی در سنگال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست میراث جهانی در سنگال | مقدمه: و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی آن دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. | ## بخش 1: فهرست میراث جهانی در سنگال | سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. میراث فرهنگی شامل بناهای تاریخی مانند آثار معماری، مجسمه‌ها، کتیبه‌ها، مجموعه‌های ساختمانی و محوطه‌های باستانی است. از سوی دیگر، میراث طبیعی به ویژگی‌های فیزیکی و زیستی، شکل‌های زمین‌شناسی و زیستگاه گونه‌های در خطر انقراض حیوانات و گیاهان اطلاق می‌شود. همچنین مکان‌هایی که از نظر علمی، حفاظتی یا زیبایی طبیعی اهمیت دارند، جزو میراث طبیعی به‌شمار می‌روند. اولین سایتی که در سنگال در سال ۱۹۷۸ در فهرست میراث جهانی ثبت شد، جزیره گوره بود. پنج سایت در سنگال برای ویژگی‌های فرهنگی و دو سایت برای ویژگی‌های طبیعی‌شان ثبت شده‌اند.پناهگاه ملی پرندگان جوج دو بار به عنوان در خطر شناخته شده بود: از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶؛ اولین بار به دلیل خطرات ساخت سد برنامه‌ریزی‌شده پایین‌دست، و بار دوم به دلیل گسترش گیاه مهاجم سالونیا مولستا. پارک ملی نیکولو-کوبا در سال ۲۰۰۷ به دلیل جمعیت کم پستانداران، مشکلات مدیریتی و برنامه ساخت سد در رودخانه گامبیا بالادست، در فهرست در خطر قرار گرفت. این پارک در سال ۲۰۲۴ بعد از اینکه سنگال اقدامات متعددی برای بهبود وضعیت انجام داد، از فهرست در خطر خارج شد. میراث جهانی یونسکو سایت‌ها را بر اساس ده معیار فهرست می‌کند؛ هر ورودی باید حداقل یکی از این معیارها را برآورده کند. #نگارهنامموقعیتسال ثبتش ثبتمعیارهاشرحمنبع۱200pxجزیره گورهداکار۱۹۷۸۲۶(vi)این جزیره که در نزدیکی سواحل داکار قرار دارد، در طول دوره تجارت برده در اقیانوس اطلس بین قرون ۱۵ تا ۱۹، مرکز تجارت برده در سواحل آفریقا بود. در دوره‌های مختلف، این جزیره توسط پرتغالی‌ها، هلندی‌ها، انگلیسی‌ها و نهایتاً فرانسوی‌ها، تحت فرمانروایی قرار گرفت که تحت فرمان آنها برده‌داری لغو شد. خانه‌های مجلل بازرگانان برده، استحکامات و انبارهایی که بردگان در آنها نگهداری می‌شدند (تصویر خانه بردگان) وجود دارند.۲200x200پیکسلپناهگاه ملی پرندگان جوجسن لوئی۱۹۸۱۲۶(x vii)مرداب، واقع در دلتا رودخانه سنگال، زیستگاه مهمی برای چندین گونه پرنده آبزی مانند پلیکان سفید بزرگ، حواصیل ارغوانی، چنگر آفریقایی، حواصیل بزرگ، حواصیل شب، و باکلان بزرگ است. این پرندگان از این مرداب به عنوان اولین توقفگاه در مسیر مهاجرت فراصحرا یا به عنوان محل لانه‌سازی استفاده می‌کنند. این سایت دو بار از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ به عنوان میراث در خطر شناخته شده است؛ بار اول به دلیل خطرات ساخت سد برنامه‌ریزی‌شده پایین‌دست، و بار دوم به دلیل گسترش گیاه مهاجم سالونیا مولستا وارد فهرست میراث جهانی در خطر شده است.۳201x201پیکسلپارک ملی نیوکولو-کوباتامباوندا کدوگو۱۹۸۱۱۵۳(x)این پارک در امتداد رود گامبیا قرار دارد و شامل انواع مختلف زیستگاه‌ها از جمله جنگل نواری، جنگل خشک، جلگه‌های سیلابی ساوانا و برآمدگی‌های سنگی است. این پارک غنی از گونه‌های گیاهی است و خانه‌ای برای جمعیت‌های زیادی از پستانداران بزرگ مانند شیر، گاو کوهی بزرگ، فیل آفریقایی، پلنگ، سگ وحشی آفریقایی و شمپانزه می‌باشد. | ## بخش 2: فهرست میراث جهانی در سنگال | این محل به دلیل جمعیت پایین پستانداران، مشکلات مدیریتی و ساخت برنامه‌ریزی شده سد بر روی رود گامبیا در بالادست، بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۴ به عنوان میراث در خطر فهرست شده بود.۴ 200px جزیره سنت لوئیس سنت لوئیس ۲۰۰۰ ۹۵۶(ii iv) جزیره باریکی در دهانه رودخانه سنگال قرار دارد. در قرن هفدهم، فرانسوی‌ها یک مرکز تجاری در آنجا تأسیس کردند که بعدها از سال ۱۸۷۲ تا ۱۹۵۷ به عنوان پایتخت سنگال خدمت کرد و به یک مرکز مهم اقتصادی و فرهنگی آفریقای غربی فرانسه تبدیل شد. شهر با استفاده از نقشه شبکه‌ای طراحی شده و خانه‌ها به سبک استعماری و با هماهنگی ساخته شده‌اند. یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای جزیره، پل فِیدِرب است که در سال ۱۸۹۷ ساخته شده است. در سال ۲۰۰۷، تغییر کوچکی در مرزهای این سایت اعمال شد.۵ 200pxمحافل سنگی سنگامبین کائولاک ۲۰۰۶ ۱۲۲۶(i iii) این سایت شامل چهار گروه مگالیتی از دایره‌های سنگی است: واسو و کرباچ در گامبیا و وانار و سین نگیین در سنگال. این دایره‌های سنگی با آیین‌های تدفینی مرتبط بودند و در طول دوره‌ای طولانی، تقریباً از قرن سوم پیش از میلاد تا قرن شانزدهم میلادی توسط مردم، ساخته می‌شدند. ارتفاع متوسط این سنگ‌ها ۲ متر (۶ فوت و ۷ اینچ) است و هر دایره شامل بین هشت تا چهارده سنگ است.۶200pxپارک ملی دلتای سالوم فتیک۲۰۱۱ ۱۳۵۹(iv v iii) رود سالوم که به عنوان یک سایت رامسر محافظت می‌شود، بیش از دو هزار سال است که مسکونی بوده است. جوامعی که در آن به ماهیگیری و جمع‌آوری صدف مشغول بودند، در طول قرن‌ها تپه‌های صدف زیادی ساخته‌اند که برخی از آنها چند صد متر طول دارند. این امر منجر به ایجاد یک منظره فرهنگی خاص شده است، تپه‌هایی که دلتای رود و کانال‌های آن را تثبیت می‌کنند. برخی از این تپه‌ها با درختان پوشیده شده‌اند و مکان‌های تدفینی را نیز در خود جای داده‌اند.۷200pxسرزمین باساریکدوگو۲۰۱۲ ۱۴۰۷(vi) (v) (iii) این سایت شامل منطقه باساری-سالماتا، منطقه بیدیک-باندافاسی و منطقه فولا-دین‌دفلو می‌شود. مردم ساکن در این منطقه دورافتاده هستند و بین قرون ۱۱ تا ۱۹ یک چشم‌انداز فرهنگی کرت‌بندی، شالیزارها، روستاها و سایت‌های باستان‌شناسی مختلفی ایجاد کرده‌اند. موقعیت جغرافیایی فهرست آزمایشی به‌ترجیح از سایت‌های ثبت‌شده در لیست میراث جهانی، اعضای این سازمان می‌توانند یک لیست از سایت‌های آزمایشی را نگه داشته و انتخاب آن‌ها را برای نامزدی بررسی کنند. نامزدی برای لیست میراث جهانی تنها در صورتی قبول می‌شود که سایت قبلاً در لیست آزمایشی ثبت شده باشد. # نگاره نام موقعیت سال ثبت ش ثبتمعیارها شرح۱200pxآئروپوستالناحیه داکار۲۰۰۵۲۰۷۲آئروپستال، یک شرکت پستی هوایی فرانسوی استکه است. این شرکت خدمات خود را به سنگال گسترش داد و از سنگال به آرژانتین در سال ۱۹۲۵ رفت. | ## بخش 3: فهرست میراث جهانی در سنگال | در سنگال، باقی‌مانده‌های دورهٔ خدمات آئروپستال شامل پایگاه‌های هواپیما، برج کنترل و چند تاپلات جشنواره در سنت-لوئیس و داکار است.۲200pxکارابانمنطقه زیگینچور۲۰۰۵۲۰۷۵کارابان جزیره‌ای است که در دهانه رودخانه کازامانس واقع شده است. فرانسوی‌ها در سال ۱۸۳۶ یک پست تجاری در آنجا تأسیس کردند که بعداً به عنوان پایتخت منطقه‌ای انتخاب شد تا اینکه در سال ۱۹۰۴ زیگوینچور جایگزین آن شد. از ساختمان‌های استعماری نیمه دوم قرن نوزدهم می‌توان به کلیسای سبک برتون، یک زندان، ساختمان‌های مأموریت کاتولیک و یک گورستان اشاره کرد.۳200pxمعماری روستایی کازامانس پایینمنطقه زیگینچور۲۰۰۵۲۰۷۶مردم پادشاهی باستانی بندیال در منطقه کازامانس نوع خاصی از معماری را توسعه داده‌اند که شامل خانه‌هایی با یک ایمپلوویوم مرکزی است. این ایمپلوویوم‌ها بخش‌هایی باز از ساختمان هستند که برای آوردن نور به داخل و جمع‌آوری باران طراحی شده‌اند. با افزایش جمعیت خانواده، گاهی یک ایمپلوویوم دوم اضافه می‌شد تا فضای بیشتری فراهم شود. این ساختمان‌های گِلی زمانی در منطقه فراوان بودند، اما اکنون تنها تعدادی از آن‌ها باقی مانده‌اند.۴ 200px جزایر مادلین داکار ۲۰۰۵۲۰۷۷ پارک ملی شامل دو جزیره کوچک در سواحل داکار است. این جزایر برای جامعه ماهیگیری لبو از اهمیت فرهنگی برخوردارند و طبق سنت، محل اقامت روح محافظ داکار، ندوک-دائور، هستند. صخره‌هایی به ارتفاع ۳۵ متر (۱۱۵ فوت) اطراف جزایر را احاطه کرده‌اند و همچنین برخی تشکیل‌های سنگی غیرمعمول نیز در آنجا یافت می‌شود.۵ 200pxایستگاه‌های توقف در رودخانه سنگال متام تامباوندا سن لوئی ۲۰۰۵۲۰۷۸ ایستگاه‌های توقف در رودخانه سنگال توسط اروپایی‌ها برای تسهیل تجارت صمغ، عاج، پوست و برده‌ها تأسیس شده‌اند. در ابتدا، این ایستگاه‌ها به صورت نردبان‌های شناور بودند که به تدریج به ساختارهای دائمی با اسکله و تأسیسات تجاری تبدیل شدند. از جمله ایستگاه‌های مهم می‌توان به دگانا، پودور، ریچارد تول، سالده و ماتام اشاره کرد.۶200px تپه‌های تومولی سیکین دیوربل ۲۰۰۵۲۰۷۹ تپه‌های تدفینی، که در زبان ولوف به «امباناار» معروف هستند، به عنوان محل دفن بزرگان استفاده می‌شدند. متوفی به همراه چندین نذری در کلبه‌اش قرار داده می‌شد و سپس کلبه با خاک پوشیده می‌شد. برخی از برجسته‌ترین آن‌ها، شامل یکی به ارتفاع ۱۲ متر (۳۹ فوت)، در روستای سیکین واقع شده‌اند.۷ 200px دریاچه رتبا داکار ۲۰۰۵۲۰۸۰ دریاچه رتبا، یک دریاچه نمکی با مساحتی حدود ۳ کیلومتر مربع (۱٫۲ مایل مربع) و عمقی حداکثر ۳ متر (۹٫۸ فوت) است. این دریاچه به دلیل رنگ‌های خاص خود که از بنفش کم‌رنگ تا صورتی تغییر می‌کند، شهرت دارد. این دریاچه اغلب به عنوان نقطه پایانی رالی داکار استفاده می‌شود.۸ 200px روفیسک داکار ۲۰۰۵۲۰۸۱ روستای ماهیگیری روفسیک که در شبه‌جزیره دماغه سبز و در کنار رودخانه آب شیرین (ریو فرسکو) واقع شده است، نام خود را در قرن ۱۶ میلادی گرفت. | ## جمع‌بندی | بخشی از شهر شامل ویلاهای تجار بزرگ است، در حالی که بخش دیگر ترکیبی از محله‌های مردم لبو می‌باشد.