موضوع مقاله: موج پادگری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موج پادگری | مقدمه: پیوند= پادگری از خاک ماه بازتابی، منطقه اطراف سایه باز آلدرین را در طول آپولو ۱۱ روشن می‌کند (عکس از نیل آرمسترانگ). | ## بخش 1: موج پادگری | موج پادگری ، (گاهی به‌عنوان اثر مخالف، تیر مخالف یا اثر مرد مبارک شناخته می‌شود) درخشندگی یک سطح ناهموار یا یک جسم با ذرات بسیار است، هنگامی که مستقیماً از پشت ناظر روشن می‌شود. این اصطلاح بیشتر در نجوم استفاده می‌شود، جایی که به‌طور کلی به افزایش ناگهانی قابل‌توجه در روشنایی یک جرم آسمانی مانند یک سیاره، ماه یا دنباله‌دار با نزدیک شدن زاویه فاز مشاهده آن به صفر اشاره دارد. دو عملکرد فیزیکی برای این پدیده مشاهده‌ای پیشنهاد شده است: پنهان شدن سایه و پراکندگی منسجم. نمای کلی زاویه فاز به عنوان زاویه بین ناظر، جسم مشاهده شده و منبع نور تعریف می‌شود. در زاویه فاز صفر، خورشید مستقیماً پشت ناظر قرار دارد و جسم مستقیماً جلوتر است و کاملاً روشن است. این تا حدودی به دلیل افزایش سطح روشنایی است، اما تا حدی به دلیل روشنایی ذاتی (نورتابی) بخشی است که نور خورشید است. این تحت تأثیر شدت روشنایی سطح قرار می‌گیرد که دقیقاً زیر نور خورشید بیشترین سنگ را دارد و در قسمت‌هایی از جسم که با زاویه قائم به خورشید روبرو هستند به صفر می‌رسد. به همین دلیل، نور ماه در ماه کامل بسیار بیشتر از سه‌ماهه اول یا سوم است، حتی اگر ناحیه قابل مشاهده روشن شده تنها دو برابر بزرگتر باشد. عملکردهای فیزیکی پیوند= کوتوله سرس، که توسط فضاپیمای دان در زوایای فاز ۰ درجه، ۷ درجه و ۳۳ درجه تصویربرداری شده است. تصویر سمت چپ در زاویه فاز ۰ درجه درخشندگی بسیار بالاتری را به دلیل اثر مخالف نشان می‌دهد. | ## بخش 2: موج پادگری | پنهان کردن سایه وقتی زاویه انعکاس نزدیک به زاویه‌ای است که پرتوهای نور به سطح برخورد می‌کنند (یعنی زمانی که خورشید و جسم از دید ناظر به مخالفت نزدیک هستند)، این درخشندگی ذاتی معمولاً نزدیک به‌حداکثر خود است. هنگامی که زوایای فاز به صفر نزدیک می‌شود، یک افزایش ناگهانی در روشنایی ظاهری وجود دارد و این افزایش ناگهانی به عنوان موج پادگری نامیده می‌شود. این اثر به‌ویژه بر روی سطوح سنگ‌پوشه اجسام بدون هوا در سامانه خورشیدی مشهود است. معمولاً علت اصلی این اثر این است که منافذ و حفره‌های کوچک سطحی که در غیر این صورت در زوایای فرود دیگر در سایه قرار می‌گیرند، زمانی که ناظر تقریباً در یک خط با منبع روشنایی قرار می‌گیرد، روشن می‌شوند. این اثر معمولاً فقط برای محدوده بسیار کوچکی از زاویه گام نزدیک به صفر قابل مشاهده است. در مورد حلقه‌های سیاره‌ای (مانند حلقه‌های زحل)، موج پادگری به‌دلیل آشکار شدن سایه‌هایی بر روی ذرات حلقه است. در مورد پس‌پراکندگی همدوس، اگر اندازه پراکنده‌ها در سطح بدن با طول موج نور قابل مقایسه باشد و فاصله بین ذرات پراکنده بزرگتر از یک طول موج باشد، نور منعکس شده در زوایای باریک افزایش می‌یابد. به‌طور خاص، مشاهدات اخیر تیتان در ۲٫۲ سانتی‌متر با کاسینی نشان داده است که یک اثر پس‌پراکندگی همدوس قوی برای توضیح سپیدایی بالا در طول موج‌های رادار مورد نیاز است. قطرات آب در زمین، قطرات آب نیز می‌توانند در موقعیت‌های مختلف نقاط روشنی را در اطراف نقطه پادخورشید ایجاد کنند. در سراسر منظومه شمسی پیوند= نور در مقابل زاویه فاز برای کره‌های لامبرتی و اسپکولار. | ## بخش 3: موج پادگری | مورد لامبرتی زمانی است که سطح نور را از نقطه‌ای پراکنده می‌کند به طوری که وقتی از هر زاویه‌ای به آن نگاه می‌شود، آن نقطه درخشندگی یکسانی داشته باشد. وجود موج پادگری در سال ۱۹۵۶ توسط تام جرلز در طی مطالعه اش در مورد نور منعکس شده از یک سیارک توصیف شد.Gehrels, T. او اصطلاح «اثر مخالفت» را برای این پدیده ابداع کرد، اما «موج پادگری» شهودی‌تر، اکنون به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود. از زمان مطالعات اولیه گرلز، یک موج پادگری برای اکثر اجرام منظومه شمسی بدون هوا مشاهده شده است. Buratti) و همکاران از مشاهدات فضاپیمای کلمنتاین در زاویه فاز بسیار پایین استفاده کرد تا متوجه شود که روشنایی ماه بین یک زاویه فاز ۴ درجه و یک زاویه ۰ درجه بیش از ۴۰ درصد افزایش می‌یابد. (مشاهده از زمین نمی‌تواند با زاویه فاز کمتر از حدود نیم درجه باشد بدون اینکه ماه‌گرفتگی وجود داشته باشد. زاویه فاز ۴ درجه حدوداً هشت ساعت قبل یا بعد از ماه گرفتگی به دست می‌آید) این افزایش برای مناطق مرتفع با سطح ناهموار بیشتر از دریاوارهای نسبتاً صاف است. در مورد عملکرد اصلی این پدیده، اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهد که اثر مخالف تنها یک وابستگی کوچک به طول موج نشان می‌دهد: موج در ۰٫۴۱ میکرومتر ۳–۴ درصد بزرگتر از ۱٫۰۰ میکرومتر است. | ## جمع‌بندی | این نتیجه نشان می‌دهد که علت اصلی موج پادگری ماه، پنهان‌کاری سایه‌ها است تا پراکندگی منسجم.Buratti, B.