aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: کلیسای سنت گئورگ، اکسن‌هاوزن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای سنت گئورگ، اکسن‌هاوزن | مقدمه: Georg) تا پیش از سکولاریزاسیون در سال ۱۸۰۳، کلیسای صومعه بندیکتین در اکسن‌هاوزن بود. | ## بخش 1: کلیسای سنت گئورگ، اکسن‌هاوزن | امروزه این بنا به عنوان کلیسای محله‌ای کاتولیک رومی در منطقه بیبراخ در اوبرشوابن فعالیت می‌کند. تاریخچه نخستین کلیسای این صومعه، یک بازیلیکای ستون‌دار به سبک رومانسک بود که در سال ۱۰۹۳ توسط اسقف گبهارد سوم به قدیس گئورگ تقدیم شد. جهت‌گیری این کلیسا ۱۷ درجه به سمت شمال نسبت به جهت شرقی استاندارد انحراف دارد؛ این امر به این دلیل است که در ۲۳ آوریل (روز یادبود قدیس گئورگ)، نور خورشید مستقیماً بر محراب اصلی می‌تابد.H.-J. | ## بخش 2: کلیسای سنت گئورگ، اکسن‌هاوزن | نقاشی‌های سقفی شبستان اصلی توسط یوهان گئورگ برگ‌مولر بین سال‌های ۱۷۲۷ تا ۱۷۲۹ خلق شدند که گذار از باروک به نئوکلاسیسیسم را نشان می‌دهند. بالای درگاه اصلی، مجسمه قدیس گئورگ قرار دارد که در میان یک سنتوری شکسته واقع شده است. فضای داخلی نقشه بنا ساختار میان‌سده‌ای یک بازیلیکای بدون بازویی (تالار عرضی) را حفظ کرده است. | ## بخش 3: کلیسای سنت گئورگ، اکسن‌هاوزن | نکته استثنایی این است که یهودا اسخریوطی نیز در میان آن‌ها با نماد کیسه پول به تصویر کشیده شده است. همچنین شانزده مجسمه فضیلت در میان پنجره‌ها قرار دارند که مفاهیمی چون ایمان، امید، عشق، عدالت و پاکدامنی را بازنمایی می‌کنند. دیوارنگاره‌ها یوهان جوزف آنتون هوبر تصاویری مربوط به دوازده بندِ «اعتقادنامه رسولان» را در شبستان‌های جانبی نقاشی کرده است. | ## جمع‌بندی | همچنین فرسکوی ( نقاشی دیواری) زیر بالکن ارگ که موضوع اخراج بازرگاناناین واقعه است که در آن عیسی بساط صرافان و بازرگانان یهودی را در جلوی معبد اورشلیم بهم ریخت و گفت: ...
موضوع مقاله: بیمارستان اندونزی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیمارستان اندونزی | مقدمه: بیمارستان اندونزی (، ) بیمارستانی در شهر بیت‌لاهیا در استان شمال غزه در نوار غزه است. | ## بخش 1: بیمارستان اندونزی | ساخت این بیمارستان در سال ۲۰۱۱ با کمک مالی مردم و سازمان‌های اندونزیایی آغاز شد و در ژانویه ۲۰۱۶ به‌دست یوسف کالا، معاون رئیس‌جمهور اندونزی، گشایش یافت. بیمارستان اندونزی نخستین بیمارستان تازه‌ساز در نوار غزه پس از نزدیک به یک دهه بود و با ۱۰۰ تخت بیمارستان، چهار اتاق عمل و یک بخش مراقبت‌های ویژه ده‌تختخوابی به بهره‌برداری رسید. در جریان حمله اسرائیل به نوار غزه در سال ۲۰۲۳، بیمارستان مورد محاصره و حمله نیروهای دفاعی اسرائیل قرار گرفت و آسیب‌های شدیدی دید. امکانات بیمارستان اندونزی در زمان گشایش دارای ۱۰۰ تخت بیمارستان در بخش‌های جراحی، داخلی و ارتوپدی، چهار اتاق عمل و یک بخش مراقبت‌های ویژه با ۱۰ تخت بود. بیمارستان همچنین مجهز به دستگاه پرتونگاری مقطعی رایانه‌ای (CT) پیشرفته، دستگاه فلوروسکوپی و آزمایشگاه خون بود. نزدیک به ۴۰۰ کارمند که از سوی وزارت بهداشت غزه استخدام شده بودند و چند داوطلب اندونزیایی در این بیمارستان کار می‌کردند. | ## بخش 2: بیمارستان اندونزی | پیشینه ساخت اندیشه ساخت بیمارستان اندونزی پس از حمله اسرائیل به غزه در سال ۲۰۰۸ شکل گرفت؛ در آن زمان تنها بیمارستان کمال عدوان در شمال نوار غزه فعال بود. ساخت بیمارستان در سال ۲۰۱۱ بر روی زمینی به مساحت ۱۶٬۰۰۰ متر مربع که دولت غزه اهدا کرده بود آغاز شد. هزینه پروژه ۱۲۶ میلیارد روپیه اندونزی (نزدیک به ۹ میلیون دلار آمریکا) بود که از کمک‌های مالی مردم اندونزی و سازمان‌هایی چون صلیب سرخ اندونزی و سازمان محمدیه و از راه سازمان بشردوستانه «کمیته نجات اضطراری پزشکی» (MER-C) گردآوری شد. در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵ بیمارستان به‌طور رسمی به بهره‌برداری رسید و در ۹ ژانویه ۲۰۱۶ یوسف کالا، معاون رئیس‌جمهور اندونزی، آن را به‌صورت نمادین گشایش کرد. در همان شب، پرتابه‌هایی به طبقه دوم بیمارستان اصابت کرد و دست‌کم ۱۲ نفر کشته شدند و ورودی اصلی ساختمان ویران شد. وزیر امور خارجه اندونزی، رتنو مارسودی، پس از حمله به بیمارستان آن را به‌شدت محکوم کرد. | ## بخش 3: بیمارستان اندونزی | وی که در آن زمان ریاست دوره‌ای شورای امنیت سازمان ملل متحد را بر عهده داشت، خواستار آتش‌بس شد. بر پایه گزارش الجزیره، در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۳ نیروهای اسرائیلی بیمارستان را یورش بردند و بخش بزرگی از آن را ویران کردند. از دسامبر ۲۰۲۳، ارتش اسرائیل ساختمان بیمارستان را تصرف و آن را به پایگاه نظامی تبدیل کرد. بازگشایی و تخریب دوباره در ژوئن ۲۰۲۴ بیمارستان اندونزی به‌عنوان تنها مرکز درمانی فعال در شمال غزه دوباره بازگشایی شد. در فوریه ۲۰۲۵، یک امدادگر سازمان پزشکان بدون مرز گزارش داد که نیروهای اسرائیلی که پیش‌تر بیمارستان را در اشغال داشتند، همه دستگاه‌های پزشکی را «یکی‌یکی خرد کرده‌اند تا مطمئن شوند دیگر هیچ خدمات درمانی ارائه نمی‌شود». با این حال، در همان ماه بیمارستان پس از بازسازی بخشی از تجهیزات، خدمات اورژانس، جراحی، پرتونگاری، آزمایشگاه و بخش بستری را از سر گرفت و با ۳۰ درصد ظرفیت کامل خود فعالیت می‌کرد. | ## جمع‌بندی | السلطان در ماه‌های پیش از آن بارها دربارهٔ وضعیت وخیم نوار غزه هشدار داده و از جامعه جهانی خواسته بود امنیت کادر درمانی فلسطینی را تضمین کند.
موضوع مقاله: تل الترمس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تل الترمس | مقدمه: تل الترمس روستایی عرب‌نشین فلسطینی در بخش غزه بود که بر روی تپه‌ای کوتاه در جلگهٔ ساحلی سرزمین فلسطین و در فاصلهٔ نزدیک به ۳۸ کیلومتری شمال شرقی غزه قرار داشت. | ## بخش 1: تل الترمس | نام روستا به معنای «تپهٔ ترمس» است و از فراوانی گیاه ترمس در زمین‌های آن برگرفته شده بود. روستا در ارتفاع نزدیک به ۷۵ متری از سطح دریا واقع بود و در مجاورت جادهٔ اصلی غزه–قدس جای داشت. بر پایهٔ آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت تل الترمس ۷۶۰ نفر و مساحت زمین‌هایش ۱۱٬۵۰۸ دونوم بود. تل الترمس در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ماه ژوئیهٔ ۱۹۴۸ تخلیه و ویران شد و ساکنانش به سوی نوار غزه رانده شدند. پیشینه در سال ۱۸۳۸ ادوارد رابینسون، پژوهشگر آمریکایی، تل الترمس را در شمال باختری تل صافی مشاهده کرد و یادآور شد که نام آن به معنای «تپهٔ ترمس‌ها» است. در سال ۱۸۶۳ پژوهشگر فرانسوی ویکتور گرن از روستا دیدن کرد و در آن نزدیک به ۱۰۰ خانه یافت. | ## بخش 2: تل الترمس | روستاییان چاه بسیار ژرفی داشتند و برای کشیدن آب از آن از چارپایان بهره می‌گرفتند. سیاههٔ روستایی عثمانی در حدود ۱۸۷۰ شمار خانه‌های روستا را ۱۷ و جمعیت آن را ۳۴ تن ثبت کرد؛ البته این آمار تنها مردان را دربرمی‌گرفت. دورهٔ قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که به‌دست مقام‌های قیمومت بریتانیا انجام شد، جمعیت تل الترمس ۳۸۴ نفر و همگی مسلمان بودند. از این میزان، ۱۵۴ دونوم به مرکبات و موز، ۶۲۷ دونوم به باغ‌ها و زمین‌های آبیاری‌شده، ۱۰٬۴۰۳ دونوم به غلات و ۳۵ دونوم به بافت مسکونی اختصاص داشت. روستا مدرسه‌ای مشترک با روستای همسایه قسطینه داشت که تا اواسط دههٔ ۱۹۴۰ شمار دانش‌آموزانش به ۱۶۰ تن رسیده بود. جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن نیروهای اسرائیلی از گردان نخست تیپ ۸۴ گیواتی در آغاز عملیات آن‌ـفار در ۹ تا ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۴۸ تل الترمس را تصرف کردند. | ## بخش 3: تل الترمس | این عملیات در فاصلهٔ ده‌روزهٔ میان دو آتش‌بس (۸ تا ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸) در جبههٔ جنوبی صورت گرفت و هدف آن گسترش حوزهٔ کنترل تیپ گیواتی به سوی شرق و جنوب بود. ساکنان تل الترمس بر خلاف بیشتر روستاییان منطقه که به سوی الخلیل رانده شدند، به سمت نوار غزه آواره گشتند. پس از جنگ، این ناحیه به اسرائیل الحاق شد و در سال ۱۹۵۴ موشاو تیموریم بر زمین‌های تل الترمس بنیاد نهاده شد. شهرک عروگوت نیز در نزدیکی آن قرار دارد اما بر زمین‌های قسطینه ساخته شده نه بر زمین‌های تل الترمس. باستان‌شناسی کاوش نجات‌بخشی در تل الترمس در آوریل ۲۰۰۰ پیش از نصب لوله‌کشی آب به‌دست سازمان باستان‌شناسی اسرائیل انجام شد. درون اجاق دو ظرف سفالین حاوی استخوان‌های سوختهٔ جانوری، مواد آلی و یک ابزار استخوانی با تیغه‌های سنگی (احتمالاً داس) یافت شد. | ## جمع‌بندی | همچنین دو قطعه استخوان کتف خراشیده متعلق به دورهٔ مس‌سنگی در این محل کشف شده‌است.
موضوع مقاله: عملیات حورب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عملیات حورب | مقدمه: عملیات از ۲۲ دسامبر ۱۹۴۸ آغاز شد و در ۷ ژانویه ۱۹۴۹ پس از تهدید بریتانیا به مداخله نظامی پایان یافت. | ## بخش 1: عملیات حورب | با وجود آنکه اسرائیل به همه اهداف خود دست نیافت، عملیات از نظر نظامی پیروزی اسرائیل به‌شمار می‌رود. واژه «حورب» نام کوه سینا در کتاب مقدس است که بنی‌اسرائیل به مدت یک سال در آنجا اردو زدند (سفر خروج ۳:۱ و مزامیر ۱۰۶:۱۹). پس از آن، حمله اصلی به سوی پایگاه‌های ارتش مصر در العریش هدایت می‌شد تا بخش عمده ارتش مصر در نوار غزه به دام بیفتد. فرماندهی عملیات بر عهده یگال آلون بود و پنج تیپ اسرائیلی در آن شرکت داشتند: تیپ ۸ زرهی به فرماندهی اسحاق سده، تیپ نگب، تیپ گولانی، تیپ هارئیل و تیپ الکساندرونی. مصریان همچنین دو تیپ دیگر در منطقه غزه و یک تیپ در نزدیکی العریش در آن سوی مرز داشتند. | ## بخش 2: عملیات حورب | بر پایه برآوردها، نیروهای اسرائیلی نزدیک به ۱۷٬۰۰۰ و نیروهای مصری نزدیک به ۲۰٬۰۰۰ نفر بودند. در آماده‌سازی برای تهاجم، ارتش اسرائیل مسیری را از میان بیابان باز کرده بود که استحکامات دفاعی جاده بئرشبع به عوجه را دور می‌زد. با این پیروزی، آلون دریافت که دفاع قابل‌توجهی از سوی مصر در غرب العریش باقی نمانده و آماده تصرف کل شبه‌جزیره سینا شد. تیپ نگب در شب ۲۸ دسامبر به دنبال تانک‌های تیپ ۸ از مرز مصر گذشت و به سوی العریش پیشروی کرد. تا ۳۰ دسامبر ۱۹۴۸ آنان به حومه فرودگاه شهر رسیدند و هم‌زمان یگان‌هایی از تیپ هارئیل بیشتر به غرب سینا پیش رفتند. | ## بخش 3: عملیات حورب | دولت بریتانیا تهدید کرده بود که معاهده دوستی بریتانیا و مصر (۱۹۳۶) را اجرا خواهد کرد و مستقیماً وارد جنگ خواهد شد. آلون با وجود اعتراض، به اصرار بن‌گوریون تمکین کرد و نیروهای اسرائیلی عقب نشستند. در ۳ ژانویه ۱۹۴۹، نیروهای اسرائیلی حمله‌ای به استحکامات مصری در رفح آغاز کردند با همان هدف محاصره ارتش مصر. پس از سه روز درگیری پیرامون رفح، دولت مصر در ۶ ژانویه ۱۹۴۹ آمادگی خود را برای ورود به مذاکرات آتش‌بس اعلام کرد. | ## جمع‌بندی | در همان روز، نیروی هوایی اسرائیل پنج فروند هواپیمای اسپیت‌فایر نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا را که در منطقه گشت‌زنی می‌کردند سرنگون کرد؛ دو خلبان کشته شدند و دو تن دیگر به اسارت درآمدند.
موضوع مقاله: راه زائر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # راه زائر | مقدمه: این مکان‌ها ممکن است شهرک‌ها یا شهرهایی با اهمیت ویژه مانند اورشلیم، رم، سانتیاگو د کومپوستلا، فاتیما، لوردز یا اینسیدلن باشند، اما همچنین می‌توانند نقاط خاصی در طبیعت مانند یک تپه، چشمه، چاه، غار یا زیارتگاه باشند. | ## بخش 1: راه زائر | در طول مسیر، ایستگاه‌هایی وجود دارد که زائران می‌توانند در آنجا توقف و استراحت کنند، دعا بخوانند یا مراسم‌های مذهبی را به جا آورند. تاریخچه در قرون وسطی، سه مکان اصلی زیارتی مسیحیت وجود داشت: اورشلیم، رم و سانتیاگو د کومپوستلا در اسپانیا. مشهورترین راه زائر امروزی، مسیری است که به سانتیاگو د کومپوستلا در اسپانیا ختم می‌شود و به نام راه سانتیاگو نیز شناخته می‌شود. | ## بخش 2: راه زائر | مسیر بسیار قدیمی دیگری به نام ویا فرانچیگنا از کنتربری در انگلستان آغاز شده و از طریق فرانسه و سوئیس به رم می‌رسد. برای مثال، بخش‌های جداگانه ممکن است هم به عنوان راه سانتیاگو و هم به عنوان راه زائر به مکانی دیگر نگریسته شوند. این مسیرهای اصلی به همراه راه‌های فرعی مختلف، شبکه‌ای از راه‌های قدیمی زائر را تشکیل می‌دهند که سراسر اروپا را در می‌نوردند. | ## بخش 3: راه زائر | امروزه در تقریباً تمام کشورهای اروپایی انجمن‌های سانتیاگو وجود دارند که به تحقیق و نگهداری از راه سانتیاگو اختصاص یافته‌اند. از آنجا که مسیحیان خود را همواره «در سفر» می‌دانند، مفاهیم توسعه بخش‌ها و اسقف‌نشین‌ها اغلب به عنوان زیارت یا راه‌های زائر توصیف می‌شوند. «کلیسای انجیلی-لوتری هانوفر» پروژه‌ای را با نام «راه زائر لوکوم–فولکن‌رودا» توسعه داده است. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۸۷ در طول راهپیمایی صلح اولوف پالمه، به پیشنهاد «سرویس اقدام آشتی برای صلح»، یک زیارت چندروزه در امتداد راه زائری از اردوگاه کار اجباری راونسبروک به اردوگاه کار اجباری زاکسن‌هاوزن انجام شد.
موضوع مقاله: عملیات باراک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عملیات باراک | مقدمه: عملیات باراک (به عبری: ، میوتسا باراک، به معنای «عملیات آذرخش») یک عملیات نظامی تهاجمی بود که از سوی هاگانا درست پیش از پایان قیمومت بریتانیا بر فلسطین آغاز شد. | ## بخش 1: عملیات باراک | این عملیات بخشی از نقشه دالت بود و هدف آن تصرف روستاهای شمال غزه در پیش‌بینی ورود ارتش مصر بود. در جریان این عملیات دست‌کم ۱۶ روستای فلسطینی تصرف و ویران شد و هزاران نفر آواره شدند. این عملیات یکی از مجموعه عملیات‌های نظامی هاگانا در جنگ ۱۹۴۸ فلسطین به‌شمار می‌رود. | ## بخش 2: عملیات باراک | پیش‌زمینه دستورهای عملیاتی، اهداف تیپ گیواتی را چنین بیان می‌کرد: «دشمن را از پایگاهش محروم کنید… هراس همگانی ایجاد کرده و روحیه‌اش را بشکنید… موجب فرار ساکنان آبادی‌های کوچک‌تر منطقه شوید.» دستورهای فرمانده آویدان نیز چنین بود: «شما به‌تنهایی و با رایزنی با مشاوران امور عرب و افسر سرویس اطلاعاتی خود، روستاهای منطقه تحت فرماندهی‌تان را که باید اشغال، پاک‌سازی یا نابود شوند، تعیین خواهید کرد.» به گفتهٔ مورخ بنی موریس، آویدان گزینهٔ اخیر (نابودی) را ترجیح می‌داد. به‌عنوان مقدمه، نخستین اقدام تیپ گیواتی در ۴ مه ۱۹۴۸ صورت گرفت؛ هنگامی که تیپ روستای عاقر را در جنوب غربی الرمله با جمعیتی در حدود ۲٬۴۸۰ نفر اشغال کرد. عملیات آفند اصلی در ۹ مه آغاز شد و روستای بیت دراس پیش از اشغال، زیر آتش خمپاره قرار گرفت. | ## بخش 3: عملیات باراک | پیامدها دو ماه پس از عملیات باراک، تیپ گیواتی عملیات دیگری در همین منطقه انجام داد که طی آن دست‌کم ۱۶ روستا تصرف شد و بیش از ۲۰٬۰۰۰ آواره به وجود آمد. | ## جمع‌بندی | روستاهای تصرف‌شده در عملیات باراک نامتاریخنیروهای مدافعتیپجمعیت عاقر ۴ مه ۱۹۴۸ «گروگان‌هایی گرفته شد» گیواتی ۲٬۴۸۰ قطره ۶ مه ۱۹۴۸ روستاییان گیواتی ۱٬۲۱۰ بیت دراس ۱۰ مه ۱۹۴۸ نامشخص گیواتی ۲٬۷۵۰ عرب صقریر ۱۰ مه ۱۹۴۸ نامشخص گیواتی ۳۹۰ برقه ۱۰–۱۳ مه ۱۹۴۸ نامشخص گیواتی ۸۹۰ بریر ۱۲ مه ۱۹۴۸ نامشخص نگب ۲٬۷۴۰ السوافیر الشمالیه ۱۲ مه ۱۹۴۸ نامشخص نامشخص ۶۸۰ بشیت ۱۲ مه ۱۹۴۸ نامشخص گیواتی ۱٬۶۲۰ خبیزه ۱۲–۱۴ مه ۱۹۴۸ نامشخص ایرگون ۲۹۰ نجد ۱۳ مه ۱۹۴۸ نامشخص نگب ۶۲۰ البطانی شرقی ۱۳ مه ۱۹۴۸ نامشخص گیواتی ۶۵۰ ابوشوشه ۱۴ مه ۱۹۴۸ نامشخص؛ «ساکنان گریختند» گیواتی ۸۷۰ النعانی ۱۴ مه ۱۹۴۸ نامشخص گیواتی ۲٬۰۶۰ (شامل ۵۹۰ یهودی) القباب ۱۵ مه ۱۹۴۸ نامشخص نامشخص ۱٬۹۸۰ سمسم ۱۵ مه ۱۹۴۸ نامشخص نگب ۱٬۳۶۰ (شامل ۷۰ یهودی) المغار ۱۵ مه ۱۹۴۸ نامشخص گیواتی ۱٬۷۴۰ ارقام جمعیت بر پایهٔ سرشماری سال ۱۹۴۵ است.
موضوع مقاله: بهائیان فلسطینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بهائیان فلسطینی | مقدمه: بهائیان فلسطینی از نخستین پیروان این آیین به‌شمار می‌روند، زیرا دو شهر مقدس بهائیان یعنی حیفا و عکا در سرزمینی واقع شده‌اند که پیش از اخراج و فرار ۱۹۴۸ فلسطینیان اکثریت جمعیت آن را فلسطینیان تشکیل می‌دادند. | ## بخش 1: بهائیان فلسطینی | در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین، بهائیان فلسطینی یکی از هشت گروه دینی بودند که در سرشماری‌های انجام‌شده توسط حکومت قیمومتی بریتانیا به عنوان گزینه درج می‌شد. در دوران معاصر، بهائیان فلسطینی در کنار فلسطینیان پیرو دیگر ادیان زندگی می‌کنند و گزارش‌هایی از حضور آنان در کرانه باختری نیز وجود دارد. | ## بخش 2: بهائیان فلسطینی | در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین، بهائیان فلسطینی یکی از هشت دسته‌بندی دینی بودند که در سرشماری‌های حکومت قیمومتی بریتانیا به عنوان گزینه گنجانده می‌شد.Barron, Table I. وضعیت معاصر به گفتهٔ نعیم اتیک، در دوران معاصر بهائیان فلسطینی در کنار فلسطینیان پیرو دیگر باورهای دینی زندگی می‌کنند. | ## بخش 3: بهائیان فلسطینی | ## جمع‌بندی | در برخی موارد، بهائیان فلسطینی افرادی هستند که در یکی از ادیان ابراهیمی پرورش یافته و سپس به آیین بهائی گرویده‌اند.
موضوع مقاله: اور هانر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اور هانر | مقدمه: این کیبوتص در نزدیکی سدروت و در حدود ۶ کیلومتری شمال آن و در مجاورت نوار غزه قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای شعار هنگو اداره می‌شود. | ## بخش 1: اور هانر | کیبوتص همسایه شرقی آن برور حایل است و این دو کیبوتص ایستگاه اتوبوس مشترکی در جاده بئرشبع به عسقلان دارند. اور هانر میان سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷ به‌عنوان مزرعه‌ای وابسته به شرکت ییتصور اوفیتوآح پایه‌گذاری شد. بنیان‌گذاران آن مهاجرانی از آرژانتین و شیلی بودند که به جنبش‌های گوردونیا، درور و هحالوتص وابسته بودند. | ## بخش 2: اور هانر | پیشینه اور هانر میان سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷ به‌صورت مزرعه‌ای متعلق به شرکت ییتصور اوفیتوآح تأسیس شد. بنیان‌گذاران آن از گروه‌های گارعین (گروه‌های مهاجران سازمان‌یافته) جنبش‌های گوردونیا، درور و هحالوتص بودند که بیشتر آن‌ها مهاجرانی (عولیم) از آرژانتین و شیلی بودند. کیبوتص بر زمین‌هایی بنا شد که به روستای تخلیه‌شده فلسطینی نجد تعلق داشت و در شمال شرقی محل روستای نجد قرار گرفته بود. | ## بخش 3: اور هانر | از سال ۲۰۰۷ اور هانر در محدوده به‌اصطلاح «کمربند غزه» قرار دارد؛ منطقه مرزی در امتداد خط سبز که هدف اصابت‌های متعدد از نوار غزه بوده و مشمول حمایت‌های مالیاتی ویژه دولت اسرائیل است. یافته‌های باستان‌شناختی در این مکان یک غار تدفین متعلق به سده چهارم میلادی به همراه کتیبه‌ای تدفینی به زبان یونانی کشف شده‌است. | ## جمع‌بندی | بازدید مقامات آمریکایی در سال ۲۰۱۶ توماس شانون، معاون امور سیاسی وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، از کیبوتص بازدید کرد و از کارخانه اورنیت واقع در کیبوتص دیدن نمود.
موضوع مقاله: عوتسم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عوتسم | مقدمه: این روستا در منطقهٔ حِوِل لاخیش واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای لاخیش قرار دارد. | ## بخش 1: عوتسم | نام این روستا از آیه‌ای در کتاب تثنیه گرفته شده و نمادی از شدت نبردهایی است که در این منطقه در جریان جنگ استقلال اسرائیل با ارتش مصر رخ داده بود. پیشینه موشاو عوتسم در ۲۲ مه ۱۹۵۵ توسط مهاجرانی از بوغامزا در رشته‌کوه اطلس مراکش پایه‌گذاری شد. این روستا نخستین شهرک از مجموعه شهرک‌هایی بود که بر پایهٔ طرح بزرگ سکونت‌گزینی در منطقهٔ حوِل لاخیش ایجاد شدند و به همین دلیل نام موقت آن «لاخیش ۱» بود. | ## بخش 2: عوتسم | نام روستا برگرفته از آیه‌ای در کتاب تثنیه (باب ۸، آیه‌های ۱۷–۱۸) است: «و در دل خود نگویی که نیروی من و توانایی دست من این ثروت را برایم فراهم کرده‌است؛ بلکه خداوند خدای خود را به یادآور زیرا اوست که تو را نیرو می‌بخشد.» این نام‌گذاری نمادی از شدت نبردهای میان ارتش اسرائیل و ارتش مصر در این منطقه در جریان جنگ ۱۹۴۸ بود. افزون بر کشاورزی، بیشتر ساکنان در بیرون از روستا کار می‌کنند و بسیاری از آنان به حرفه‌های آزاد می‌پردازند. سرشت آغازین موشاو دینی بود؛ اما امروزه افراد دین‌دار، فرادینی و سکولار در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند. | ## بخش 3: عوتسم | روستا دارای یک کنیسه، یک کودکستان و یک خواربارفروشی است و میزبان برنامه‌های فرهنگی و آموزشی گوناگون می‌باشد. همچنین موشاو یک نگهبان تمام‌وقت برای باغبانی و رسیدگی به نیازهای سالمندان به کار گرفته‌است. | ## جمع‌بندی | باستان‌شناسی در سال ۱۹۵۶ یک کلیسای کوچک با کف‌های موزاییکی و کتیبه‌هایی به زبان یونانی در این مکان کاوش شد که قدمت آن به سده‌های پنجم تا ششم میلادی بازمی‌گردد.
موضوع مقاله: بایگانی یهودیان عراق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بایگانی یهودیان عراق | مقدمه: بایگانی یهودیان عراق (به انگلیسی: ) مجموعه‌ای از ۲٬۷۰۰ کتاب و ده‌ها هزار سند تاریخی متعلق به جامعهٔ یهودیان عراق است که در سال ۲۰۰۳ میلادی، در جریان حملهٔ آمریکا به عراق، از سوی ارتش ایالات متحده در زیرزمین مقر سازمان اطلاعات صدام حسین کشف شد. | ## بخش 1: بایگانی یهودیان عراق | این مجموعه دربرگیرندهٔ آثار گوناگونی از جمله تفسیرهای ۵۰۰ سالهٔ تلمود، کتاب‌های نیایش و نامه‌های شخصی دههٔ ۱۹۵۰ میلادی است. این اسناد و کتاب‌ها پس از مهاجرت گستردهٔ یهودیان عراق به اسرائیل در جریان عملیات عزرا و نحمیا برجای مانده بودند؛ دولت عراق یهودیان مهاجر را ملزم به ترک همهٔ دارایی‌هایشان کرده بود. سازمان اطلاعات رژیم عراق سپس این مواد را از کنیسه‌ها و نهادهای جامعهٔ یهودی گردآوری کرد و سرانجام در زیرزمین مقر خود انبار نمود. بایگانی از سال ۲۰۰۳ به‌طور موقت در اختیار ایالات متحده قرار دارد و قرار است سرانجام به عراق بازگردانده شود. این طرح جنجال‌برانگیز بوده‌است: برخی پژوهشگران خاورمیانه و سازمان‌های یهودی بر این باورند که چون این مواد تحت فشار رها شده‌اند و امروزه تقریباً هیچ یهودی‌ای در عراق زندگی نمی‌کند، بایگانی باید در اسرائیل یا ایالات متحده نگهداری شود. کشف و نگهداری بایگانی یهودیان عراق در سال ۲۰۰۳ در زیرزمینی آب‌گرفته در مقر سازمان اطلاعات عراق یافت شد. | ## بخش 2: بایگانی یهودیان عراق | هارولد رود، کارشناس خاورمیانه در پنتاگون که هنگام کشف مجموعه حضور داشت، با بهره‌گیری از ارتباطاتش در ایالات متحده به نگهداری بایگانی یاری رساند. با موافقت دولت موقت عراق، بایگانی به دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا در واشینگتن منتقل شد. مجموعه با هزینه‌ای بالغ بر ۳ میلیون دلار دیجیتالی‌سازی شد و به‌طور کامل در اینترنت در دسترس قرار گرفت. برخی طومارهای کشر آسیب‌دیدهٔ غیرقابل مرمت (مانند طومارهای تورات و طومارهای حاوی کتاب استر) بر پایهٔ شریعت یهود به‌صورت آیینی دفن شدند. جدال بر سر بازگرداندن به عراق نگهداری بایگانی یهودیان عراق از سوی دفتر ملی بایگانی آمریکا موقتی است و ایالات متحده بر پایهٔ قرارداد موظف به بازگرداندن مجموعه به عراق است. این موضوع با مخالفت‌هایی روبه‌رو شده‌است، زیرا مخالفان بر این باورند که مجموعه به‌حق متعلق به یهودیان عراقی است که تقریباً هیچ‌یک از آنان اکنون در عراق زندگی نمی‌کنند. | ## بخش 3: بایگانی یهودیان عراق | در فوریهٔ ۲۰۱۴، مجلس سنای ایالات متحده آمریکا به اتفاق آرا قطعنامه‌ای تصویب کرد که از رئیس‌جمهور باراک اوباما خواستار بازگشایی مذاکرات تازه دربارهٔ توافق بازگرداندن بایگانی به عراق بود. در مه همان سال، دولت‌های ایالات متحده و عراق توافق کردند که بیشتر اقلام بایگانی تا سپتامبر ۲۰۱۸ در ایالات متحده بماند. در سپتامبر ۲۰۱۷، وزارت امور خارجهٔ ایالات متحده اعلام کرد که درپی تمدید بیشتر توافق نخواهد بود. اما در ژوئیهٔ ۲۰۱۸ از این تصمیم عقب‌نشینی کرد و اعلام نمود که با دولت عراق برای به تعویق انداختن بازگشت بایگانی همکاری خواهد کرد. واکنش‌ها در اسرائیل در سپتامبر ۲۰۱۷، عنات برکو نمایندهٔ کنست در نامه‌ای رسمی به نخست‌وزیر اسرائیل خواستار جلوگیری از بازگرداندن بایگانی به عراق شد و اظهار داشت که جایگاه این گنجینه در موزهٔ یهودیان بابل در اسرائیل است. | ## جمع‌بندی | همچنین در همان ماه، نامه‌ای رسمی از سوی فرزندان یهودیان بابل و سازمان‌های فعال در زمینهٔ بازیابی دارایی‌های یهودیان شرقی به سفارت ایالات متحده در اسرائیل ارسال شد و در آن خواسته شد بایگانی به آنان سپرده شود.
موضوع مقاله: شورای منطقه‌ای لاخیش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شورای منطقه‌ای لاخیش | مقدمه: شورای منطقه‌ای لاخیش یک شورای منطقه‌ای در منطقه جنوبی اسرائیل است که در شمال نگب جای دارد. | ## بخش 1: شورای منطقه‌ای لاخیش | شورای منطقه‌ای لاخیش در سال ۱۹۵۶ بنیان‌گذاری شد و اکنون ۱۵ موشاو و چند شهرک اجتماعی را دربرمی‌گیرد. اقتصاد منطقه بر پایه کشاورزی استوار است و به‌ویژه پرورش میوه و گل در آن اهمیت دارد. پیشینه شهر کنعانی در هزاره دوم پیش از میلاد، شهری کنعانی در این منطقه بنیاد نهاده شد که با باروی دفاعی، دژ و خندق مستحکم شده بود. بر پایه نامه‌های آمارنا، لاخیش مرکز شهری پراهمیتی بود و پایگاه فرماندار مصری در جنوب کنعان به‌شمار می‌رفت. بر اساس نظریه‌های پذیرفته‌تر، این شهر سرانجام در سده دوازدهم پیش از میلاد به دست بنی‌اسرائیل ویران شد. | ## بخش 2: شورای منطقه‌ای لاخیش | از آنجا که لاخیش شهر مرزی بود، با دو ردیف بارو از آجرهای گلی بر پی‌های سنگی استحکام یافت. دیوار نزدیک به شش متر ضخامت داشت و دروازه شهر در بخش جنوب‌غربی از بزرگ‌ترین و نیرومندترین دروازه‌های آن دوره بود. شهر نوین به‌طور کامل به دست ارتش آشوری سناخریب میان سال‌های ۷۱۳ و ۷۰۱ پیش از میلاد ویران شد. نقش‌برجسته‌هایی در کاخ سناخریب در نینوا یافت شده که صحنه‌های این نبرد را نشان می‌دهد. در دوره پادشاهی یوشیا (۶۳۹–۶۰۹ پیش از میلاد)، شهر دوباره بازسازی شد اما ساده‌تر از پیش. | ## بخش 3: شورای منطقه‌ای لاخیش | لاخیش بار دیگر به دست بابلیان به فرماندهی نبوکدنصر دوم در حدود ۵۸۷–۵۸۵ پیش از میلاد تصرف و ویران گردید. شهر در سده پنجم پیش از میلاد در دوره هخامنشی دوباره آباد شد و در سال ۳۳۲ پیش از میلاد به تصرف اسکندر مقدونی درآمد و سرانجام در سده دوم پیش از میلاد به‌طور قطعی متروک شد. دوره نوین موشاو لاخیش در سال ۱۹۵۵ در نزدیکی محوطه باستان‌شناسی بنیاد نهاده شد و نام خود را از آن برگرفت. شورای منطقه‌ای لاخیش در سال ۱۹۵۶ رسماً تأسیس شد و سپس مرکز اداری موشاویم پیرامون خود گردید. از سال ۲۰۰۸ سه شهرک جدید در بخش شرقی لاخیش در دست ساخت بوده و برخی شهرک‌های قدیمی نیز گسترش یافته‌اند. | ## جمع‌بندی | موشاوها آحوزام اماتسیا حاروو لاخیش نهورا نوگا نیرحن زوهر سْده‌داوید سْده‌موشه شَهَر شِکِف تلامیم یاد ناتان منوحا شهرک‌های اجتماعی بنی‌دکالیم الیاو کَرمی‌قطیف نتا پارک‌ها و مناطق حفاظت‌شده در قلمرو شورای منطقه‌ای لاخیش چندین پارک ملی و منطقه حفاظت‌شده قرار دارد از جمله بیت‌گوورین-مرشا، پارک ملی تل‌لاخیش و بیترونوت‌روحاما.