موضوع مقاله: متان ویلنائی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # متان ویلنائی | مقدمه: متان ویلنائی (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار، دیپلمات و سرلشکر بازنشسته نیروی زمینی اسرائیل است، که در فاصله سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ به‌عنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل فعالیت می‌کرد و با حفظ سمت، ریاست اداره عملیات ستاد کل را برعهده داشت. | ## بخش 1: متان ویلنائی | ویلنائی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۲ در تیپ ۳۵ چترباز ارتش اسرائیل آغاز کرد، سپس به سایرت متکل پیوست. وی از ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ رئیس اداره نیروی انسانی ارتش اسرائیل بود و در فاصله سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴ فرماندهی جنوبی اسرائیل را برعهده داشت. او از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ وزیر علوم، فناوری و فضای اسرائیل بود، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ وزارت فرهنگ و ورزش اسرائیل را برعهده داشت، از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ وزیر دفاع داخلی بود و در فاصله سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ به‌عنوان سفیر اسرائیل در چین فعالیت می‌کرد. پدرش پروفسور زو ویلنای، از پیشگامان حوزه جغرافیای اسرائیل و مطالعات سرزمین اسرائیل بود که از او عشق به طبیعت و پیاده‌روی را به ارث برد.[۱] ماتان در سال ۱۹۶۲ از مدرسه عبری رئالی فارغ‌التحصیل شد و به ارتش اسرائیل پیوست و در تیپ چتربازان و واحد شناسایی نخبگان سایرت ماتکال خدمت کرد. حرفه نظامی ویلنای معاون فرمانده نیروی حمله در عملیات رعد و برق، که به عنوان حمله انتبه نیز شناخته می‌شود، بود. این عملیات برای آزادسازی مسافران یهودی و اسرائیلی که پس از ربوده شدن هواپیمای ایرفرانس به انتبه، اوگاندا توسط تروریست‌های فلسطینی و آلمانی گروگان گرفته شده بودند، انجام شد. | ## بخش 2: متان ویلنائی | ویلنای تیم حمله را به داخل ساختمان فرودگاه هدایت کرد، در حالی که تیم دیگری بیرون را امن کرد. فعالیت سیاسی در آستانه انتخابات ۱۹۹۹، ویلنای به حزب کارگر (که به عنوان بخشی از اتحاد «یک اسرائیل» در انتخابات شرکت می‌کرد) پیوست و در فهرست کنست آن جایی به دست آورد. ویلنای شش ماه پس از انتخابات از کرسی خود در کنست کناره‌گیری کرد (کولت آویتال جایگزین او شد)، اما همچنان وزیر باقی ماند. پس از آنکه آریل شارون در انتخابات نخست‌وزیری ۲۰۰۱، باراک را شکست داد، ویلنای در دولت جدید دوباره به سمت خود منصوب شد. او پس از انتخابات ۲۰۰۳، در جایگاه دوم فهرست حزب کارگر، دوباره وارد کنست شد، اما به دلیل تشکیل ائتلافی راست‌گرا توسط شارون که حزب کارگر را کنار گذاشت، پست وزارتی خود را از دست داد. با این حال، هنگامی که چندین حزب در مواجهه با طرح خروج از ائتلاف، ائتلاف را ترک کردند، حزب کارگر در ژانویه ۲۰۰۵ به دولت دعوت شد. | ## بخش 3: متان ویلنائی | در اوت ۲۰۰۵ او به عنوان سرپرست وزارت علوم و فناوری منصوب شد و این سمت در نوامبر دائمی شد. در آستانه انتخابات ۲۰۰۶، ویلنای در انتخابات رهبری حزب کارگر در کنار شیمون پرز و بنیامین بن الیزر رقابت کرد، اما توسط امیر پرتز شکست خورد. با این حال، او کرسی کنست خود را در انتخابات حفظ کرد و در رتبه یازدهم فهرست حزب کارگر قرار گرفت. پس از پیروزی باراک در انتخابات رهبری حزب در سال ۲۰۰۷، ویلنای را به عنوان معاون وزیر دفاع منصوب کرد. در فوریه ۲۰۰۸، در حالی که حملات هوایی اسرائیل در غزه ادامه داشت، ویلنای در مصاحبه‌ای با رادیو ارتش تهدید کرد که فلسطینی‌های غزه «شوآ (به معنای واقعی کلمه «هولوکاست») بزرگ‌تری را بر سر خود خواهند آورد، زیرا ما از تمام توان خود برای دفاع از خود استفاده خواهیم کرد.» سخنگوی ویلنای گفت که او از این کلمه به معنای «فاجعه» استفاده کرده و گفته است که «منظورش هیچ اشاره‌ای به نسل‌کشی نبوده است.» ویلنای در انتخابات ۲۰۰۹ در فهرست حزب کارگر جایگاه ششم را کسب کرد و کرسی خود را در انتخابات بعدی حفظ کرد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۱، او یکی از پنج عضوی بود که برای ایجاد استقلال، حزب کارگر را ترک کرد و به سمت تازه تأسیس وزیر جبهه داخلی منصوب شد، در ابتدا وزیر اقلیت‌ها بود.