موضوع مقاله: کفار یام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کفار یام | مقدمه: کفار یام یک شهرک کوچک غیرمذهبی اسرائیلی بود که در سال ۱۹۸۳ میلادی در ساحل جنوبی نوار غزه بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 1: کفار یام | این شهرک بخشی از بلوک گوش قطیف بود و در جریان خروج اسرائیل از نوار غزه در سال ۲۰۰۵ تخلیه و رها شد. کفار یام بر روی تپه‌های شنی مشرف به ساحل دریای مدیترانه و در نزدیکی شهر خان یونس قرار داشت. این شهرک از کوچک‌ترین شهرک‌های اسرائیلی در نوار غزه به‌شمار می‌رفت و جمعیت آن هیچ‌گاه از چند خانوار فراتر نرفت. در روز تخلیه، یکی از ساکنان افراطی با تهدید به بهره‌گیری از سلاح در برابر نیروهای پلیس مقاومت کرد، اما پس از ساعت‌ها گفت‌وگو تسلیم شد. شهرک شیرات هایام در شمال‌شرق و گان‌اور در جنوب آن قرار داشتند و نوه‌دکالیم نزدیک‌ترین شهرک بزرگ اسرائیلی در جنوب‌شرق آن بود. در سال ۲۰۰۵ یک پایگاه کوچک اسرائیلی به نام «آواز دریا» با مساحتی در حدود ۵ دونم نیز در نزدیکی آن برپا شده بود. پیشینه بنیان‌گذاری زمینی که کفار یام بر آن ساخته شد پیش‌تر دهکدهٔ تفریحی افسران ارتش اشغالگر مصر در دههٔ ۱۹۶۰ بود. در سال ۱۹۶۴ شهرداری خان یونس ۱۵ کلبه در این زمین ساخت و حق بهره‌برداری از آن را به دو تن از فلسطینیان خان یونس واگذار کرد. | ## بخش 2: کفار یام | در سال ۱۹۷۱ دولت اسرائیل اختیار زمین را از شهرداری خان یونس گرفت و از فلسطینیان ساکن آنجا اجاره‌بها مطالبه کرد. بر پایهٔ گزارش مرکز حقوق بشر فلسطین، یک شهرک‌نشین اسرائیلی پنج کلبه را تصرف کرد و کفار یام را به‌صورت شهرکی غیررسمی با مساحتی در حدود ۴۰ دونم بنا نهاد. سپس در سال ۱۹۸۳ پس از عقب‌نشینی اسرائیل از شبه‌جزیره سینا به‌موجب پیمان صلح اسرائیل و مصر، مقامات اسرائیلی از تمدید قرارداد اجاره خودداری کردند و ساکنان فلسطینی را بیرون راندند و اعلام کردند که زمین به شورای منطقه‌ای شهرک‌ها واگذار شده‌است. شورای منطقه‌ای ساحل غزه در آغاز قصد داشت از کلبه‌ها برای مقاصد گردشگری بهره‌گیری کند، اما مقامات نظامی اسرائیل به دلایل امنیتی مخالفت کردند. سرانجام پس از مداخلهٔ ژنرال موشه بارکوخوا شهرک تأیید شد و به مقامات نظامی دستور داده شد برنامه‌هایی برای توسعهٔ آن تدوین کنند. شرایط زندگی و توسعه پس از بنیان‌گذاری، شمار اندکی شهرک‌نشین دیگر به کفار یام آمدند. تازه‌واردان گاهی ساختمان‌های قدیمی را بازسازی می‌کردند یا ساختمان‌های نوی می‌ساختند. ساکنان عمدتاً به کشاورزی فشرده در مجموعه‌های گلخانه‌ای و کارهای آزاد مشغول بودند. | ## بخش 3: کفار یام | درگیری‌ها در دههٔ ۱۹۹۰ در دههٔ ۱۹۹۰ چندین درگیری و کشمکش میان ساکنان اسرائیلی کفار یام و فلسطینیان منطقهٔ المواصی پیرامون آن رخ داد. تخلیه در سال ۲۰۰۵ در ماه‌های پیش از خروج اسرائیل از نوار غزه، تلاش‌هایی شبه‌نظامی برای مقاومت در برابر تخلیه سازمان‌دهی شد که بخشی از آن را آریه یتسحاقی، فعال راست‌گرا و مورخ نظامی ساکن کفار یام رهبری می‌کرد. در ۱۸ اوت ۲۰۰۵ (۲۷ مرداد ۱۳۸۴) روز تخلیه، یتسحاقی گروهی در حدود ۴۰ نفره شامل اعضای خانواده‌اش و شماری نوجوان و معترض را رهبری کرد که خود را در ساختمانی سنگربندی کرده بودند. بر پایهٔ گزارش وای‌نت دست‌کم چهار نفر از آنان مسلح بودند و بر پشت‌بام ایستاده بودند. جمعیت بر پایهٔ گزارش مرکز حقوق بشر فلسطین، جمعیت رسمی شهرک در سال ۱۹۹۷ ده نفر اعلام شده بود، اما این مرکز این رقم را مورد تردید قرار داد و مدعی شد تنها یک شهرک‌نشین به نام آموس در آنجا زندگی می‌کند. پیامدها و میراث پس از تخلیه، برخی ساختمان‌ها به‌طور کامل و برخی تنها تا اندازه‌ای ویران شدند. | ## جمع‌بندی | ارزیابی زیست‌محیطی دسامبر ۲۰۰۵ وجود پنبه نسوز (آزبست) را در آوار و سقف یکی از ساختمان‌های نیمه‌ویران تأیید کرد اما آلاینده‌های زیست‌محیطی دیگری گزارش نشد.