موضوع مقاله: پرسئوس با سر مدوسا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرسئوس با سر مدوسا | مقدمه: این مجسمه بر روی یک پایه مربعی قرار دارد که دارای پنل‌های برجسته برنزی است که داستان پرسئوس و آندرومدا را به تصویر می‌کشد، شبیه به یک پردلا در یک محراب. | ## بخش 1: پرسئوس با سر مدوسا | دومین دوک فلورانس، کوزیمو اول د مدیچی، این اثر را با پیوندهای سیاسی خاص با سایر آثار مجسمه‌سازی در میدان سفارش داد. موضوع این اثر، داستان اساطیریِ بریدن سر مدوسا توسط پرسئوس، گورگونی زشت با چهره‌ای زنانه که موهایش به مار تبدیل شده بود، است؛ هر کسی که به او نگاه می‌کرد به سنگ تبدیل می‌شد. پرسئوس برهنه ایستاده است، به جز کمربند و صندل‌های بالدار، پیروزمندانه بر روی بدن مدوسا ایستاده و سر او را که تاجی از مارهای پیچ‌خورده بر سر دارد، در دست بلند کرده است. مجسمه برنزی، که در آن سر مدوسا مردان را به سنگ تبدیل می‌کند، به‌طور مناسبی توسط سه مجسمه مرمری عظیم از مردان احاطه شده است: هرکول، داوود و بعداً نپتون. استفاده چلینی از برنز در پرسئوس و سر مدوسا، و نقوشی که او برای پاسخ به مجسمه قبلی در میدان استفاده کرد، بسیار نوآورانه بود. پیشینه چلینی اولین کسی بود که نقش برجسته روایی را در مجسمه‌سازی میدان ادغام کرد. با نصب پرسئوس در ایوان، ابعاد آن بر پایه‌های بعدی سایر آثار مجسمه‌سازی در ایوان، مانند «تجاوز به زنان سابین» اثر جیامبولونیا، غالب شد. با این حال، پایه فعلی ممکن است هدف اصلی چلینی نبوده باشد، زیرا نقش برجسته هنوز در حال کار و نصب بود، زمانی که مجسمه برنزی بالایی از قبل رونمایی شده بود. | ## بخش 2: پرسئوس با سر مدوسا | دوک الساندرو اول اولین دوک فلورانس بود و هرکول و کاکوس در زمان او رونمایی شدند و در سال ۱۵۳۴ با استقبال وحشتناکی از سوی مردم روبرو شدند. مجسمه بعدی که رونمایی شد، پرسئوس اثر چلینی بود و کوزیمو اول در مورد واکنش مردم به این اثر بسیار محتاط بود. خوشبختانه، مردم از این مجسمه به خوبی استقبال کردند، زیرا کوزیمو از پنجره‌ای در کاخ وکیو شاهد استقبال بود. دوک سوم مستقیماً با نقش برجسته مجسمه در پایه مرتبط است، زیرا پرسئوس را می‌توان به عنوان نمادی برای دوک فرانچسکو و آندرومدا را به عنوان عروس هابسبورگی او، جیووانا، در نظر گرفت. به‌طور مشابه، آندرومدا به عنوان تمثیلی برای فلورانس عمل می‌کند، در حالی که پرسئوس، مدیچی‌های دسته جمعی هستند که برای نجات شهر به پایین شیرجه می‌زنند. چلینی تصمیم گرفت جنبه غم‌انگیز داستان آندرومدا را به تصویر بکشد؛ با این حال، او مانند پرسئوس، تمرکز را بر مدیچی‌ها گذاشت و آندرومدای بی‌لبخند را نجات داد. هر مجسمه در میدان را می‌توان از نظر سیاسی یا هنری به یکدیگر و به مدیچی‌ها مرتبط دانست.Mandel, p. کار در زمانی که این مجسمه ساخته شد، تقریباً نیم قرن بود که از برنز برای ساخت یک اثر هنری عظیم استفاده نشده بود. | ## بخش 3: پرسئوس با سر مدوسا | چلینی آگاهانه تصمیم گرفت که با این ماده کار کند، زیرا با ریختن فلز مذاب در قالبش، مجسمه را با خون حیات‌بخش زنده می‌کرد. مجسمه جودیت و هولوفرنس اثر دوناتلو از قبل در ایوان سرپوشیده لانزی در غربی‌ترین طاق قرار داده شده بود. کول با استناد به کتاب «زندگینامه» چلینی، خاطرنشان می‌کند که چگونه دستیاران چلینی اجازه دادند فلز لخته شود و اگر چلینی حضور نداشت، اثر نابود می‌شد. کول سپس ادعا می‌کند که چلینی فراتر از احیای اثر، مردگان را زنده کرد، که منظور او این است که رستگاری چلینی، ذوب مجدد برنز بود. ریخته‌گری پرسئوس چیزی بیش از برآورده کردن خواسته کوزیمو اول بود؛ چلینی در حال اثبات خود به فلورانس در یک محیط تازه بازسازی شده بود.Cole, p. او می‌خواست به مجسمه‌ای که از قبل در میدان قرار داده شده بود پاسخ دهد، که این کار را با موضوع مدوسا که مردان را به سنگ تبدیل می‌کند، انجام داد. دوم، مدیچی‌ها توسط پرسئوس، هم در مجسمه گرد و هم در نقش برجسته زیر آن، نشان داده شدند. چلینی با استفاده از برنز به مجسمه جدید خود جان بخشید و از طریق موتیف پرسئوس، کنترل مدیچی بر مردم فلورانس را اثبات کرد. | ## جمع‌بندی | قالب برنزی این مجسمه در اوایل قرن نوزدهم ساخته و حدود سال ۱۸۴۰ در باغ‌های ترنتهام، استافوردشایر، انگلستان نصب شد، جایی که اکنون یک سازه درجه دو* ثبت شده است.