موضوع مقاله: ابو شوشه (روستای ویران‌شده فلسطینی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابو شوشه (روستای ویران‌شده فلسطینی) | مقدمه: ابوشوشه (به عربی: ) روستایی عرب فلسطینی در بخش رمله از سرزمین قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود که ۸ کیلومتر جنوب‌شرقی رمله قرار داشت. | ## بخش 1: ابو شوشه (روستای ویران‌شده فلسطینی) | ابوشوشه بر دامنهٔ تل جِزِر (تل الجَزَری) واقع بود که معمولاً با شهر باستانی گزر یکی دانسته می‌شود. در آوریل و مه ۱۹۴۸ و در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، روستا چندین بار مورد حمله قرار گرفت. نام گفته می‌شود نام ابوشوشه از داستان درویشی گرفته شده که در دوران خشکسالی برای باران دعا کرد. آب از زمین (احتمالاً در محل اَت‌تَنّور) بیرون جوشید و آبگیری پدیدآورد؛ درویش پای در آب نهاد و غرق شد. مردم که تنها کاکل (شوشه) او را بر آب دیدند فریاد زدند: «یا ابوشوشه» (ای پدرِ کاکل). در سال ۱۱۷۷ میلادی صلیبیون در نبرد مونتگیسارد پیروزی‌ای بر صلاح‌الدین ایوبی به دست آوردند. بر پایهٔ منبع عربی ویکی‌پدیا، تل جزر در دشت ساحلی فلسطین قرار داشت و شهری کنعانی با حصاری سنگی و برج‌هایی به بلندای ۱۲ متر بود که ساکنانش از کشاورزی و بازرگانی با مصر زندگی می‌کردند. منبع فرانسوی نیز گزارش می‌دهد که تحوتموس سوم در ۱۴۶۹ پیش از میلاد این شهر را تصرف کرد و استحکامات آن به سلیمان نسبت داده می‌شود؛ شهر در دورهٔ هخامنشی و هلنیستی شکوفا بود. این مکان در دوران رومی «گَزَرا» خوانده می‌شد و زیر نظر نیکوپولیس (محل روستای عمواس) اداره می‌شد. | ## بخش 2: ابو شوشه (روستای ویران‌شده فلسطینی) | 143, 146 در ۱۸۶۹ یا ۱۸۷۲ زمین‌های روستا را ملویل پیتر برگهایم، پروتستانی آلمانی‌تبار ساکن بیت‌المقدس، خرید. در ۱۸۸۲ گزارش پیمایش غرب فلسطین از سوی صندوق اکتشاف فلسطین گسترهٔ زمین‌های زراعی برگهایم در ابوشوشه را ۵٬۰۰۰ ایکر (نزدیک به ۲٬۰۰۰ هکتار) ذکر کرد. 358 در دههٔ ۱۹۱۰ بخشی از زمین‌ها توسط حافظ اموال دولتی به روستاییان و بخش دیگر به انجمن استعمار یهودی فروخته شد؛ انجمن یادشده یک‌سوم زمین خریداری‌شده را برای حل‌وفصل اختلاف به روستاییان واگذاشت. پس از جنگ جهانی اول زمین‌های در دست یهودیان به شرکت زمین مکابی فروخته شد و سپس به صندوق ملی یهود منتقل گردید. در نوامبر ۱۹۱۷ تیپ ششم سواره‌نظام بریتانیا به دسته‌ای عثمانی که از بلندی‌های بالای ابوشوشه دفاع می‌کرد حمله برد. 21 این رقم در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۶۲۷ تن رسید که باز همه مسلمان بودند و در ۱۴۵ خانه زندگی می‌کردند.Mills, 1932, p. در سال ۱۹۴۷ مدرسه‌ای در روستا بنیاد نهاده شد که ۳۳ دانش‌آموز نخستین ثبت‌نام‌شدگان آن بودند. بر پایهٔ آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت ابوشوشه ۸۷۰ تن بود که همگی مسلمان بودند و مساحت کل زمین‌های روستا ۹٬۴۲۵ دونوم بود. 164 بر پایهٔ منبع فرانسوی از مجموع زمین‌ها ۲٬۸۹۶ دونوم متعلق به عرب‌ها، ۶٬۳۳۷ دونوم متعلق به یهودیان و ۱۹۲ دونوم زمین دولتی بود. | ## بخش 3: ابو شوشه (روستای ویران‌شده فلسطینی) | کشتار ۱۹۴۸ و پیامدها در اول مه ۱۹۴۸ هاگانا پس از کشته شدن یکی از نگهبانان کیبوتص گزر در زمین‌های ابوشوشه عملیات تلافی‌جویانه‌ای انجام داد: دو دسته از تیپ ۸۴ گیواتی وارد روستا شدند و یک خانه را با مواد منفجره ویران کردند. حملهٔ اصلی روستا در ۱۳ تا ۱۴ مه ۱۹۴۸ در چارچوب عملیات باراک توسط تیپ گیواتی انجام شد. نیروهای گیواتی بی‌درنگ با شبه‌نظامیان کیبوتص گزر جایگزین شدند و سپس نیروهای تیپ کریاتی جای آنان را گرفتند. در ۲۱ مه مقامات عرب از صلیب سرخ خواستند جلوی «اعمال وحشیانه» ای را که به گفتهٔ آنان در ابوشوشه رخ می‌داد بگیرد.Morris, 2004, p. پژوهش‌های تازه‌تر از جمله کار دانشگاه بیرزیت نشان می‌دهد که نزدیک به ۶۰ تن از ساکنان در جریان حمله توسط تیپ گیواتی کشتار شدند. در سال ۱۹۹۵ گور دسته‌جمعی‌ای با ۵۲ اسکلت کشف شد، اما علت مرگ آنها نامشخص مانده‌است. شهرک اسرائیلی آمیلیم در اواخر همان سال ۱۹۴۸ در نزدیکی ابوشوشه بنیاد نهاده شد و پدایا در سال ۱۹۵۱ تأسیس گردید؛ هر دو بر زمین‌های روستا. بازماندهٔ ساختمان‌های روستا در سال ۱۹۶۵ در چارچوب عملیاتی دولتی برای پاکسازی روستاهای متروک ویران شد؛ مدیریت زمین‌های اسرائیل آنها را «لکه‌ای بر چشم‌انداز» می‌خواند. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۹۲ وضع محل روستا چنین توصیف شد: «شهرک اسرائیلی آمیلیم بخش بزرگی از محل را اشغال کرده‌است.