موضوع مقاله: عامل مجسم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عامل مجسم | مقدمه: در هوش مصنوعی، عامل مُجَسَّم به آن دسته از عامل‌های هوشمند گفته می‌شود که از طریق یک بدن فیزیکی در محیط با ما تعامل می‌کنند. | ## بخش 1: عامل مجسم | عامل‌هایی که به صورت گرافیکی با یک بدن نمایش داده می‌شوند، به عنوان مثال یک انسان یا یک حیوان کارتونی، نیز عامل مجسم نامیده می‌شوند، اگرچه آنها فقط تجسم مجازی دارند و نه فیزیکی. شاخه‌ای از هوش مصنوعی بر توانمندسازی چنین عامل‌هایی برای تعامل مستقل با انسان‌ها و محیط تمرکز دارد. عامل‌های مکالمه مجسم، عامل‌هایی مجسم هستند (معمولاً با یک رابط کاربری گرافیکی در مقابل یک بدن رباتیک) که قادر به برقراری مکالمه با یکدیگر و با انسان‌ها با استفاده از همان ابزارهای کلامی و غیرکلامی که انسان‌ها انجام می‌دهند (مانند اشاره، حالت چهره و غیره) می‌باشند. این عامل‌ها با ترکیب ژست، حالت چهره و گفتار، ارتباط رو در رو با کاربران را ممکن می‌سازند و ابزار قدرتمندی برای تعامل انسان و رایانه فراهم می‌کنند. مزایا ارتباط رو در رو، امکان استفاده از روش‌های ارتباطی بسیار غنی‌تری نسبت به سایر روش‌ها را فراهم می‌کند. این روش‌ها شامل نوبت‌گیری در مکالمه، بیان احساسات از طریق چهره، ساختار و تأکید اطلاعات، تجسم و حرکات نمادین، و جهت‌یابی در یک محیط سه‌بعدی هستند. این ارتباط از طریق کانال‌های کلامی (مانند گفتار) و غیرکلامی (مانند نگاه، اشاره، لحن صدا و حالت بدن) صورت می‌گیرد. تحقیقات نشان داده است که کاربران نشانه‌های بصری غیرکلامی از وضعیت درونی یک سامانهٔ مجسم را به نشانه‌های کلامی ترجیح می‌دهند، که نشان‌دهنده ارزش کانال‌های ارتباطی غیرکلامی اضافی است. | ## بخش 2: عامل مجسم | علاوه بر این، ارتباط چهره به چهره با یک عامل مجسم می‌تواند در کنار انجام کار دیگری بدون ایجاد حواس‌پرتی برای کاربر صورت گیرد و حتی لذت تعامل را افزایش دهد. همچنین، استفاده از یک عامل ارائه‌دهنده مجسم منجر به یادآوری بهتر اطلاعات ارائه شده می‌شود. انسان‌ها به‌طور طبیعی تمایل دارند که به رایانه‌ها آگاهی اجتماعی نسبت دهند، بنابراین تعامل با عامل‌های مجسم از قراردادهای اجتماعی پیروی می‌کند، مشابه تعاملات انسان با انسان. این تعامل اجتماعی هم باورپذیری و اعتماد به عامل‌ها را افزایش می‌دهد و هم مشارکت کاربر را با سامانه بیشتر می‌کند. تحقیقات نشان داده است که حضور یک عامل مجسم در یک وب‌سایت، اعتماد کاربر به آن وب‌سایت را افزایش می‌دهد، اما همچنین اضطراب کاربران را افزایش می‌دهد و بر عملکرد آنها تأثیر می‌گذارد، گویی که توسط یک انسان واقعی مشاهده می‌شوند. یکی دیگر از اثرات جنبه اجتماعی عامل‌ها این است که ارائه‌هایی که توسط یک عامل مجسم انجام می‌شود، سرگرم‌کننده‌تر و آسان‌تر از ارائه‌های مشابه بدون عامل به نظر می‌رسند. تحقیقات نشان می‌دهد که لذت درک شده، پس از آن سودمندی درک شده و سهولت استفاده، عامل اصلی تأثیرگذار بر پذیرش کاربر از عامل‌های مجسم است. مطالعه‌ای که در ژانویه ۲۰۰۴ توسط بایرون ریوز در استنفورد انجام شد، نشان داد که شخصیت‌های دیجیتال می‌توانند «تجربه‌های آنلاین را بهبود بخشند». | ## بخش 3: عامل مجسم | این مطالعه توضیح داد که چگونه شخصیت‌های مجازی حس ارتباط و نزدیکی را به تجربه کاربر اضافه می‌کنند و آن را جذاب‌تر می‌کنند. این افزایش جذابیت به نوبه خود به بهبود محصولات کمک می‌کند که هم به نفع کاربران و هم به نفع سازندگان محصول است. عامل‌های مجسم برای این محیط بسیار مناسب هستند زیرا سبک ارتباطی غنی‌تر، تعامل با آنها را لذت‌بخش می‌کند. همچنین، از عامل‌های مکالمه مجسم در فناوری آموزشی، راهنماهای شخصی قابل حمل برای مسیریابی، داستان‌های تعاملی و سامانه‌های قصه‌گویی، دستیاران مجازی و ارائه‌دهندگان و مفسران خودکار استفاده شده است. دستیارهای مجازی اصلی مانند سیری، آمازون الکسا و دستیار گوگل هیچ نمایش بصری ندارند، که اعتقاد بر این است که حس حضور انسان را برای کاربران محدود می‌کند. وزارت دفاع ایالات متحده از یک نرم‌افزار به نام SGT STAR در وب‌سایت‌ها و برنامه‌های تحت وب ارتش ایالات متحده برای اهداف پیمایش سایت، استخدام و تبلیغات استفاده می‌کند. | ## جمع‌بندی | گروه بازاریابی و تحقیقات ارتش، بخشی که مستقیماً از پنتاگون اداره می‌شود، SGT STAR را اداره می‌کند.