موضوع مقاله: گاه‌شمار قانون ماری‌جوانا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گاه‌شمار قانون ماری‌جوانا | مقدمه: این فهرست شامل جزئیات رویدادهای مهمی است که در تاریخ جهانی اجرای قوانین مربوط به استفاده، فروش یا تولید ماده سایکو اکتیو کانابیس یا ماری‌جوانا (شاه‌دانه) رخ داده است. | ## بخش 1: گاه‌شمار قانون ماری‌جوانا | سده ۱۳۰۰ ۱۳۷۸: سعدون شیخونی، امیر جونیما در عربستان، استفاده از ماری‌جوانا را در سراسر حوزه قضایی خود غیرقانونی اعلام کرد. ممنوعیت شیخونی یکی از اولین (اگر نگوییم اولین) ممنوعیت‌های ماری‌جوانا در جهان است. سده ۱۸۰۰ ۱۸۰۰: مدت کوتاهی پس از حمله ناپلئون به مصر، وی که از اینکه سربازانش حشیش یا نوشیدنی‌های ساخته شده از ماری‌جوانا مصرف کنند نگران بود، تولید و مصرف ماری‌جوانا را ممنوع کرد. ۱۸۳۰: شورای شهر ریودوژانیرو برزیل، آوردن ماری‌جوانا به شهر را ممنوع کرد و برای بردگان استعمال کنندهٔ آن مجازات تعیین شد. ۱۸۶۱: گویان بریتانیا قانونی را تحت عنوان فرمانی برای تنظیم فروش تریاک و بانگ تصویب کرد. ۱۸۶۷: دولت سریلانکا از مستعمره‌های بریتانیا، قانون تریاک و بانگ را معرفی کرد و فروش ماری‌جوانا را فقط به فروشندگان مجاز محدود کرد. ۱۸۷۷: دولت عثمانی در قسطنطنیه دستور داد که تمام حشیش در مصر نابود شود و در سال ۱۸۷۹ خدیوات مصر واردات ماری‌جوانا را ممنوع نمودند. ۱۸۹۰: سلطان حسن اول مراکش مقررات سختگیرانه‌ای را در زمینهٔ کشت و تجارت ماری‌جوانا وضع کرد، با این حال امتیازات واضحی برای تولید ماری‌جوانا به چندین قبیله ریف اعطا کرد. ۱۸۹۴: در هند بریتانیا ، کمیسیون داروهای همپ هندی یافته‌های خود را منتشر کرد و به این نتیجه رسید که «مصرف معتدل عملاً هیچ عارضه بدی ایجاد نمی‌کند. در همه موارد به جز استثنایی‌ترین آن‌ها، آسیب ناشی از مصرف معتدل قابل ملاحظه نیست.» دهه ۱۹۰۰ ۱۹۱۳: جامائیکا با قانون گنجه که مورد حمایت طبقه حاکم سفیدپوست و شورای کلیساهای انجیلی جامائیکا بود، حشیش را ممنوع کرد. ۱۹۲۳: در ایتالیا، قانون موسولینی-اویگلیو ۳۹۶/۲۳ استفاده از ماری‌جوانا و حشیش را ممنوع کرد. ۱۹۲۵: جامعه ملل کنوانسیون ۱۹۲۵ تریاک را امضا کرد که برای اولین بار عصاره خالص ماری‌جوانا را به مواد مخدر تحت کنترل بین‌المللی اضافه می‌کرد. ۱۹۲۵: در کنفرانس بروکسل برای هماهنگ سازی فارمکوپه، عصاره «گیاه شاهدانه» به تک‌نگاری‌ها اضافه شد. | ## بخش 2: گاه‌شمار قانون ماری‌جوانا | ۱۹۲۸: انگلستان برای اولین بار ماری‌جوانا را به عنوان یک ماده مخدر ممنوع کرد و آن را به عنوان الحاقیه‌ای به قانون مواد مخدر خطرناک ۱۹۲۰ اضافه کرد. ۱۹۲۸: رومانی قوانینی را برای مقابله با مواد مخدر از جمله حشیش و آماده‌سازی آن وضع کرد. ۱۹۳۴: دولت آزاد ایرلند با قانون مواد مخدر خطرناک ۱۹۳۴، ماری‌جوانا و رزین ماری‌جوانا را ممنوع کرد. ۱۹۳۵: دفتر بین‌المللی بهداشت عمومی توصیه کرد که ماری‌جوانا (و نه فقط عصاره خالص) به کنوانسیون ۱۹۲۵ اضافه شود. ۱۹۳۷: ایالات متحده قانون مالیات بر ماری‌جوانا را تصویب کرد که به دلیل زیاد بودن مالیات، عملاً استفاده از ماری‌جوانا در سطح فدرال ممنوع شد. ۱۹۴۸: ژاپن قانون کنترل ماری‌جوانا را تصویب کرد که شامل یک سیستم برای اعطای مجوز به فروشندگان و تعیین مجازات برای استفاده یا فروش غیرمجاز بود. ۱۹۶۱: کنوانسیون واحد سازمان ملل متحد در مورد مواد مخدر مقرر کرد: «استفاده از ماری‌جوانا برای اهدافی غیر از پزشکی و علمی باید در اسرع وقت متوقف شود». ۱۹۶۸: دولت جمهوری ویتنام به‌طور علنی استفاده یا قاچاق ماری‌جوانا را محکوم کرد و به روسای محلی دستور داد از کشت آن جلوگیری کنند. ۱۹۷۰: ایالات متحده قانون مواد کنترل شده را تصویب کرد که ماری‌جوانا را به همراه چندین داروی دیگر به صورت فدرال ممنوع می‌کرد و این قانون جایگزین قانون ۱۹۳۷ شد. ۱۹۷۲: هلند مواد مخدر را به دو دسته پرخطر و کم‌خطر تقسیم کرد که ماری‌جوانا در دسته کم‌خطر قرار داشت. ۱۹۷۳: نپال تحت فشار ایالات متحده و جامعه بین‌المللی، مجوز کلیه مغازه‌ها، فروشندگان و کشاورزان ماری‌جوانا را لغو کرد. ۱۹۷۳: ظاهر شاه، پادشاه افغانستان، تولید ماری‌جوانا را غیرقانونی اعلام کرد و به ریشه‌کنی ماری‌جوانا با حمایت مالی ۴۷ میلیون دلاری از سوی دولت ایالات متحده متعهد شد. ۱۹۷۵: علی صویلح از کومور قدرت را به دست گرفت و در میان سایر اصلاحات رادیکال برای جلب حمایت جوانان، ماری‌جوانا را در کومور قانونی کرد. | ## بخش 3: گاه‌شمار قانون ماری‌جوانا | ۱۹۷۵: در ایتالیا، مزارع کنف به دنبال تصویب قانون مبارزه با مواد مخدر Cossiga 685/75 ناپدید شدند. ۱۹۹۰: در ایتالیا، فرمان ریاست جمهوری DPR 309/90 در مورد نظم و انضباط مواد مخدر و روانگردان، پیشگیری، درمان و توانبخشی مراحل مربوط به وابستگی به مواد به تصویب رسید و گزارش شده که در حال حاضر ۳۵ درصد از زندانی‌های ایتالیا به خاطر این قانون در زندان هستند. ۱۹۹۳: در ایتالیا، با برگزاری یک همه‌پرسی مجازات‌های کیفری برای استفاده شخصی از مواد مخدر لغو شد. ۱۹۹۶: کالیفرنیا اولین حوزه قضایی در ایالات متحده شد که ماری‌جوانا را برای استفاده دارویی قانونی کرد (گزاره ۲۱۵). ۲۰۱۱: دانمارک داروهای حاوی کانابینوئیدهای مصنوعی (درونابینول) را برای استفاده پزشکی تأیید کرد. ۲۰۱۲: سوئیس داشتن ۱۰ گرم یا کمتر را جرم‌زدایی کرد و صرفاً مجازات جریمه برای آن تعیین شد. ۲۰۱۵: جامائیکا داشتن تا ۲ اونس شاهدانه را غیرقانونی کرد و کشت ۵ گیاه را برای استفاده شخصی قانونی کرد. ۲۰۱۶: دادگاه عالی گرجستان حکم داد که حبس برای داشتن مقادیر کمی ماری‌جوانا خلاف قانون اساسی است. ۲۰۱۷: قبرس روغن شاهدانه را برای بیماران مبتلا به سرطان در مرحله پیشرفته قانونی کرد. ۲۰۱۸: سازمان بهداشت جهانی اولین ارزیابی علمی خود را از ماری‌جوانا برای مصارف پزشکی که طبق قانون معاهده الزامی شده است، آغاز کرد. ۲۰۱۹: ترینیداد و توباگو ماری‌جوانا را جرم‌زدایی کرد و اعلام شد داشتن ماری‌جوانا تا ۳۰ گرم برای هر فرد و کشت چهار گیاه در هر خانوار مجاز است. ۲۰۲۰: قلمرو پایتخت استرالیا مالکیت و کشت ماری‌جوانا را برای استفاده شخصی قانونی کرد. | ## جمع‌بندی | ۲۰۲۱: مکزیک به‌طور رسمی استفادهٔ بزرگسالان از ماری‌جوانا را پس از سال‌ها جرم‌زدایی عملاً قانونی کرد.