موضوع مقاله: پیتر اول، کنت ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیتر اول، کنت ساووی | مقدمه: پیتر اول، کنت ساووی (; ۱۰۴۸ – ۹ اوت ۱۰۷۸) از حدود سال ۱۰۶۰ تا ۱۰۷۸، به همراه برادرش آمادئوس دوم، کنت ساووی، کنت ساووی و مرزبان تورین بود. | ## بخش 1: پیتر اول، کنت ساووی | او فقط به صورت اسمی حکومت می‌کرد، زیرا قدرت واقعی در دست مادرش، آدلاید سوسا بود. پیتر در کنار آدلاید بر جلسات دادگاه ریاست می‌کرد و همچنین چندین فرمان کمک مالی را به همراه او و برادرانش آمادئوس دوم ساووی و اتو صادر کرد. کمی قبل از مرگش، پتر با اسقف کونیبرت تورین متحد شد تا راهب بندیکت دوم را از صومعه‌اش در سن میشل دلا کیوسا بیرون کند. پیشینه به گفته ساموئل گویچنون مورخ، پیترو در کتاب تاریخچه شجره‌نامه خاندان سلطنتی ساووی پسر ارشد کنت موریانا، آئوستا و شابلای، اودونه، و مارگراوین تورین و شوش، آدلاید، آدلاید، پسر ارشد کنت موریانا، اودونه، و مارگراوین تورین و شوش، آدلاید بود که از خاندان آریونیندو بود. دختر مارگرو تورین و شوش، اولدریکو مانفردی دوم و کنتس برتا دگلی اوبرتنگی بود که به گفته مورخ لودوویکو آنتونیو موراتوری دختر اوبرتو دوم، مارگرو میلان، تورتونا و جنوا بود. اودونه از ساووی چهارمین پسر کنت موریانا و چیابلس، اومبرتو اول بیانکامانو و آنسیلیا یا آنسیلا از آئوستا بود، همان‌طور که در سند شماره تأیید شده است. زندگی‌نامه مادرش، آدلاید شوش، در سومین ازدواج خود بود و ابتدا با هرمان، دوک سوابیا (۱۰۱۴–۱۰۳۸) ازدواج کرد، که طبق کرونیکن اتو فرایزینگ دومین پسر گیزلای سوابیا و ارنست اول، دوک سوابیا و پسرخوانده سوم امپراتور سالرا، همسر سوم امپراتور سالرا بود. پس از مرگ پدربزرگ پدری‌اش، اومبرتو، بین سال‌های ۱۰۴۷ و ۱۰۴۸، عمویش آمدئو، بزرگ‌ترین، جانشین او در تمام عناوین او شد. | ## بخش 2: پیتر اول، کنت ساووی | پس از مرگ عمویش، آمدئو، که پس از ۱۲ دسامبر ۱۰۵۱ رخ داد، و به گفته ساموئل گیچنون، در کلیسای جامع سن جیووانی دی موریانا به خاک سپرده شد. از آنجایی که پسر ارشد آمدئو، پسر عمویش اومبرتو، پیش از پدرش درگذشته بود و پسر دومش، آیمونه، روحانی بود (شاید او نیز پیش از پدرش درگذشته باشد)، عناوین او به پدرش، اودونه، رسید. طبق سند شماره هفتم از اسناد مربوط به کشیشی اولکس که تا سال ۱۳۰۰ جمع‌آوری و به ترتیب زمانی مرتب شده‌اند و به تاریخ ۱۰۵۷ است، پدرش، اودونه، و مادرش، آدلاید، به همراه پسرانشان پیترو، آمدئو و دخترانشان (اودو و اوکسور می آدالایسیس و فیلی می پتروس آدمدئوس و فیلی می)، به کلیسای اولکس کمک مالی کردند. پیترو در سال ۱۰۵۷، پس از مرگ پدرش، اودونه، که در جوانی، احتمالاً در سال ۱۰۵۷ درگذشت، به مقام کنت موریانا و کنت آئوستا رسید. طبق گفتهٔ رجستای کنت‌های ساووی، او در ۱۹ ژانویه در تورین درگذشت و تمام فرزندانش، تقریباً فرزندانش را به نیابت سلطنت همسرش، که کمی بیش از چهل سال داشت، واگذار کرد. پتر فقط اسمی حکومت می‌کرد، زیرا قدرت در دست مادرش، آدلاید، بود که علاوه بر شوهرش، فرزندانش را نیز زنده گذاشت و عملاً قدرت را حفظ کرد، ابتدا نایب‌السلطنه پسرانش، پتر و آمدئو، و سپس نایب‌السلطنه برادرزاده‌اش، اومبرتو، تا زمان مرگش در سال ۱۰۹۱. اطلاعات کمی که در دست داریم نشان می‌دهد که او با اسقف آستیا بر سر مالکیت لا وتزا اختلاف داشت که به‌طور مسالمت‌آمیزی پایان یافت. پرویته-اورتون در کتاب «تاریخ اولیه خاندان ساووی» (۱۰۰۰–۱۲۳۳)، پیتر همچنین در برخی درگیری‌های مسلحانه، با توافق اسقف تورین، کونیبرت، علیه راهبان صومعه سن میشل دلا چیوسا، درگیر شد. | ## بخش 3: پیتر اول، کنت ساووی | در ژوئیه ۱۰۷۸، پیتر به همراه مادرش، آدلاید، و برادرش، آمدئو، به صومعه نووالسا کمک مالی کردند، همان‌طور که در کتاب «کنت اومبرتو اول (بیانکامانو) و شاه آردوینو: تحقیقات و اسناد» گزارش شده است. به گفته مورخ و تبارشناس مجارستانی، شابولکس د واجای، در کتاب «استودیوس شجره‌نامه‌ها، هرالدیکوس وای نوبیلیاریوس»، هنگام صحبت از ملکه برتا آراگون، او اشاره می‌کند که مرگ پیتر خشونت‌آمیز بوده است (مشورتی در این مورد نشده است). به نظر می‌رسد که این مسئله طبق قانون سالیک حل و فصل شده است، همان‌طور که مورخ دومنیکو کاروتی نیز در کتاب «کنت اومبرتو اول (بیانکامانو) و شاه آردوینو: تحقیقات و اسناد» به آن اشاره می‌کند. آنها دو دختر داشتند: اگنس (متوفی پس از ۱۱۱۰)، که در سال ۱۰۸۰ با فردریک مونتبلیار ازدواج کرد. (حکومت: ۱۰۸۰–۱۰۹۱) آلیس (متوفی حدود ۱۱۱۱ میلادی)، که احتمالاً در سال ۱۰۹۹ با مارگراف بونیفاس از واستو و سالوتزو ازدواج کرده است. پیتر در سال 1064 با آگنس از پویتو (یا اگنس آکیتن)، دختر کنت و دوک آکیتن، ویلیام هفتم، ازدواج کرد که توسط ساموئل گویچنون تأیید شد. اگنس بیوه و دختر ویلیام هفتم آکیتن بود، زیرا در آن سال ویلیام هشتم آکیتن هنوز زنده بود، در حالی که ویلیام ششم آکیتن حدود 45 سال بود که مرده بود و به سختی می توانست پدر آگنس باشد که در سال 1083 حدود 35 سال داشت. | ## جمع‌بندی | همسر ویلیام هفتم، ارمسیندا بود که اجدادش ناشناخته هستند (طبق گفته مورخ فرانسوی)، متخصص در تبارشناسی شخصیت‌های دوران باستان و اوایل قرون وسطی، کریستین ستیپانی دختر برنارد دوم، کنت بیگور و همسر اولش، کلمنس بود.