موضوع مقاله: مزرعه خز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مزرعه خز | مقدمه: تا سال‌های اخیر، بخش عمده‌ای از تولید جهانی خز پرورشی در اختیار کشورهای اروپایی بوده است. | ## بخش 1: مزرعه خز | مطابق آمار ارائه‌شده، در سال ۲۰۱۸، حدود ۵۰۰۰ مزرعهٔ فعال در حوزهٔ پرورش حیوانات برای تولید خز در اتحادیهٔ اروپا فعالیت می‌کردند که این مزارع در ۲۲ کشور عضو این اتحادیه مستقر بودند. مجموع تولید این واحدها معادل حدود ۵۰ درصد از تولید جهانی خز پرورشی را شامل می‌شد، که نشان‌دهندهٔ نقش محوری اروپا در این صنعت جهانی است. با این حال، در پی افزایش نگرانی‌های زیست‌محیطی و رشد جنبش‌های حمایت از حقوق حیوانات، روند رو به کاهشی در این حوزه به‌وجود آمد. به‌گونه‌ای که تا سال ۲۰۲۳، تنها ۱۱ کشور از میان کشورهای عضو اتحادیهٔ اروپا به فعالیت در زمینهٔ پرورش حیوانات برای تولید خز ادامه داده‌اند. از این میان نیز، سه کشور به‌طور رسمی ممنوعیت قانونی این فعالیت را اعلام کرده‌اند؛ قوانینی که مقرر شده در آینده‌ای نزدیک اجرایی شوند. این تحولات نشان از تغییری اساسی در سیاست‌های عمومی و نگرش اجتماعی نسبت به تولید خز دارد و می‌تواند به کاهش چشمگیر فعالیت این صنعت در قارهٔ اروپا بینجامد. اتحادیهٔ اروپا ۶۳ درصد از تولید جهانی راسو و ۷۰ درصد از تولید روباه را به خود اختصاص داده است. | ## بخش 2: مزرعه خز | دانمارک نیز با تولید تقریباً ۲۸ درصد از خز سمور جهان، پیشرو بود تا اینکه دولت این کشور در سال ۲۰۲۰ تمام ذخایر کشاورزان را بدون مجوز قانونی از بین برد. صادرات به آسیا به عنوان سهمی از کل صادرات از ۲۲ درصد در سال ۱۹۹۸ به ۴۷ درصد در سال ۲۰۰۲ افزایش یافت. تقاضا برای خز در اواخر دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به دلیل عوامل مختلفی از جمله تلاش‌های فعالان حقوق حیوانات و عدم موفقیت طراحان در ارائهٔ خطوط جدید و جذاب، کاهش یافت. با این حال، از آغاز هزارهٔ جدید، فروش جهانی به بالاترین حد خود رسیده است که ناشی از تکنیک‌های کاملاً جدید برای کار با خز و افزایش شدید درآمد قابل تصرف در چین و روسیه است. این تقاضای رو به رشد منجر به توسعهٔ عملیات گستردهٔ پرورش خز در چین و لهستان شده است. در جریان همه‌گیری کووید-۱۹، پژوهش‌ها و شواهد تجربی نشان داد که راسوها به‌طور خاص در برابر گونه‌های انسانی ویروس بسیار آسیب‌پذیر هستند. این آسیب‌پذیری سبب شد تا نگرانی‌های جدی‌ای در مورد احتمال شیوع گسترده ویروس در میان جمعیت راسوهای مزارع پرورشی در کشورهای مختلف پدید آید. | ## بخش 3: مزرعه خز | گسترش ویروس در این حیوانات، علاوه بر تهدید بهداشتی برای کارگران و افراد مرتبط با مزارع، خطر ایجاد سویه‌های جدید و جهش‌یافته‌ای از ویروس را افزایش می‌داد؛ سویه‌هایی که می‌توانستند مجدداً به انسان منتقل شده و اثربخشی واکسن‌های موجود علیه کووید-۱۹ را کاهش دهند. در واکنش به این تهدید، از ژوئن ۲۰۲۰، چندین مزرعه پرورش راسو در هلند به‌طور کامل اقدام به کشتار گزینشی کردند و در اقدامی پیشگیرانه، دولت این کشور تاریخ توقف تدریجی پرورش خز را که پیش‌تر برای ژانویه ۲۰۲۴ تعیین شده بود، به مارس ۲۰۲۱ تسریع کرد. همچنین، در ژوئیه همان سال، اسپانیا با هدف مهار گسترش ویروس، اقدام به معدوم‌سازی ۱۰۰٬۰۰۰ راسو نمود. در اقدامی جدی‌تر، دولت دانمارک در نوامبر ۲۰۲۰ اعلام کرد که به‌عنوان تدبیری اضطراری برای جلوگیری از شیوع سویه‌ای جهش‌یافته از ویروس کرونا که در میان راسوها شناسایی شده بود، تمامی ۱۷ میلیون راسوی پرورشی این کشور را معدوم خواهد کرد. پس از این تصمیمات، هلند بار دیگر تاریخ ممنوعیت پرورش راسو را جلو انداخت و ۱ ژانویه ۲۰۲۱ را به عنوان تاریخ نهایی اعمال محدودیت‌ها اعلام نمود. | ## جمع‌بندی | همچنین، شرکت بزرگ خز کوپنهاگن که سهمی معادل ۴۰ درصد از تولید جهانی خز سمور را در اختیار دارد، در نوامبر اعلام کرد که طی دو تا سه سال آینده، فعالیت‌های خود را به‌طور کامل متوقف خواهد کرد.