موضوع مقاله: جنگل‌زدایی در میانمار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنگل‌زدایی در میانمار | مقدمه: جنگل‌زدایی در میانمار (که با نام برمه نیز شناخته می‌شود) منجر به کاهش پوشش جنگلی از ۷۰ درصد کشور در سال ۱۹۴۸ به ۴۸ درصد تا سال ۲۰۱۴ شد. | ## بخش 1: جنگل‌زدایی در میانمار | Singapore از سال ۲۰۱۰، زیست توده جنگلی زنده میانمار ۱۶۵۴ میلیون تن کربن و بیش از ۸۰ گونه بومی را در خود جای داده است. در زمان حکومت بریتانیا، جنگل‌های میانمار برای اولین بار در مقیاس صنعتی برای چوب قطع شدند. طبق گزارش سازمان غذا و کشاورزی، میانمار بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰، ۱۹٪ یا ۷٬۴۴۵٬۰۰۰ هکتار (۲۸۷۵۰ مایل مربع) از جنگل‌های خود را از دست داده است. در قرن بیست و یکم، عوامل مؤثر در جنگل‌زدایی در میانمار شامل استخراج مداوم چوب، قطع غیرقانونی درختان، گسترش کشاورزی، اختلافات ارضی و درگیری‌های داخلی است. اگرچه شیوه سنتی کشاورزیِ «سویدنینگ» هزاران سال است که در برمه انجام می‌شود، اما هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که منجر به جنگل‌زدایی قابل توجه شده باشد و در واقع ممکن است به حفظ جنگل‌ها کمک کرده باشد. جنگل‌زدایی قابل توجه در برمه در دهه ۱۸۰۰ در دوران استعمار آغاز شد، زیرا بریتانیایی‌ها بخش بزرگی از جنگل‌ها را برای تهیه چوب، منبعی که برای امپراتوری آنها بسیار مورد تقاضا بود، قطع کردند. چوب‌های سخت برای بریتانیایی‌ها در کشتی‌سازی بسیار مهم بودند، به خصوص چوب ساج که به دلیل دوام و خواص ضدآب بودنش ارزشمند بود. پس از الحاق برمه سفلی در سال ۱۸۵۶، دولت استعماری بریتانیا، اداره جنگلداری را در تلاش برای ایجاد یک سیستم پایدار برای قطع درختان تأسیس کرد. الوارها که عمدتاً از رشته‌کوه پگو در برمه مرکزی می‌آمدند، توسط فیل‌ها به رودخانه‌ها کشیده می‌شدند و سپس به کارخانه‌های چوب‌بری در پایین‌دست منتقل می‌شدند. تقاضای امپراتوری برای چوب، قطع درختان را به منبع اصلی درآمد برمه بریتانیا تبدیل کرد. | ## بخش 2: جنگل‌زدایی در میانمار | درست قبل از جنگ جهانی دوم، برمه بریتانیا عملیات قطع درختان را به اوج خود رساند و ۴۴۷۰۰۰ تن الوار تولید کرد. پس از استقلال در سال ۱۹۴۸، شورش‌های قومی و ناآرامی‌های مدنی، تلاش‌های مربوط به حفاظت از جنگل‌ها و قطع درختان را به حاشیه راند. گروه‌های شورشی که کنترل اکثر مناطق جنگلی برمه را در دست داشتند، انجام عملیات توسط وزارت جنگلداری و هیئت چوب ایالت (سازمان دولتی مسئول استخراج چوب ساج) را به‌طور فزاینده‌ای خطرناک کردند. با این حال، فعالیت‌های دولتی قطع درختان پس از استقرار رژیم نظامی ژنرال نه وین در سال ۱۹۶۲ با قدرت از سر گرفته شد. دولت، تحت حکومت نظامی و حزب برنامه سوسیالیستی برمه ، کنترل جنگل‌ها را به دست گرفت و از یک هیئت دولتی چوب که تقریباً هفت برابر بزرگتر از تأسیس سال ۱۹۵۲ بود، حمایت کرد. در حالی که صادرات چوب ساج تنها ۴٪ از کل صادرات در سال ۱۹۵۲ را تشکیل می‌داد، تا اواخر دهه ۱۹۸۰ این رقم به ۴۲٪ رسید. در نتیجه، بیش از ۱۲۰۰۰۰ کیلومتر مربع (۴۶۰۰۰ مایل مربع) از پوشش جنگلی بین اواخر دهه ۱۹۶۰ و اواخر دهه ۱۹۸۰ از بین رفت. در سال ۱۹۸۹، دولت برمه با ۴۲ شرکت چوب‌بری تایلندی برای قطع درختان در مرز تایلند و برمه قرارداد بست که منجر به جنگل‌زدایی تا ۱۸۰۰۰ کیلومتر مربع (۷۰۰۰ مایل مربع) شد. در سال ۱۹۹۲، شورای احیای نظم و قانون ایالتی قانون جدید جنگل را تصویب کرد که برای اولین بار بر حفاظت از محیط زیست تأکید داشت و در سال ۱۹۹۳ معاملات چوب‌بری تایلند را متوقف کرد. با وجود قانون جدید، عملیات و صادرات غیرقانونی چوب همچنان جنگل‌های چوب سخت را تهدید می‌کند و سرعت جنگل‌زدایی را ادامه می‌دهد. | ## بخش 3: جنگل‌زدایی در میانمار | نرخ جنگل‌زدایی میانمار از ۰٫۹۵ درصد در سال در سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ به حدود ۰٫۳ درصد در سال کاهش یافت و نرخ میانمار را از سایر کشورهای منطقه مانند اندونزی یا ویتنام پایین‌تر کرد. با وجود تنوع و وسعت جنگل‌های برمه، تنها ۶٫۳ درصد از زمین‌ها محافظت شده بودند و بخش زیادی از آن همچنان در معرض تهدید جنگل‌زدایی قرار داشت. پس از آزادسازی سیاسی در طول دهه ۲۰۱۰، اداره جنگلداری میانمار و بیش از ۴۵ سازمان غیردولتی و گروه جامعه مدنی شروع به کار برای رسیدگی به مسائل مربوط به جنگل‌زدایی و تصرف زمین کردند. پس از کودتا، قطع غیرقانونی درختان، استخراج معادن و صادرات محصولات جنگلی، همگی در بحبوحه تشدید جنگ داخلی افزایش یافت. تلاش‌های گروه‌های جامعه مدنی برای حفاظت از محیط زیست به دلیل درگیری‌ها محدود شد. صادرات چوب بر عهده شرکت چوب میانمار است و برای دولت نظامی بودجه جمع‌آوری می‌کند. علل توسعه اقتصادی رژیم سوسیالیسم تمامیت‌خواه برمه که تا سال ۱۹۸۸ ادامه داشت، این کشور را از نظر اقتصادی دچار رکود کرد و به یکی از فقیرترین کشورهای جهان تبدیل نمود. گروه‌های توسعه بین‌المللی مانند بانک جهانی در سراسر آسیای جنوب شرقی بر نقش جنگل‌ها به عنوان سوخت رشد اقتصادی تأکید کرده‌اند. در حالی که فشار و حمایت بین‌المللی برای توسعه اقتصادی افزایش یافته است، تکنیک تبدیل جنگل از دوران استعمار در برمه به کار گرفته شده است. | ## جمع‌بندی | برمه و بسیاری دیگر از کشورهای جنوب شرقی آسیا، تبدیل زمین‌های جنگلی به شالیزارهای برنج، مزارع کائوچو، مزارع ساج یا سایر محصولات قابل صادرات را تشویق کرده‌اند.