موضوع مقاله: لیسه نظامی جمشید نخجوانسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لیسه نظامی جمشید نخجوانسکی | مقدمه: لیسه نظامی جمشید نخجوانسکی ( (همچنین با نام لیسئوم نظامی به نام جمشید نخجوانسکی شناخته می‌شود) یک مدرسه دولتی است که در آموزش و پرورش دانش‌آموزان در علوم نظامی و آماده‌سازی آنها برای خدمت سربازی حرفه‌ای تخصص دارد. | ## بخش 1: لیسه نظامی جمشید نخجوانسکی | تاریخچه این لیسئوم در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۱ با حکم شماره ۳۳۱ کمیته مرکزی حزب کمونیست آذربایجان شوروی به ابتکار حیدر علی‌اف، دبیر اول حزب کمونیست آذربایجان و بعداً رئیس‌جمهور آذربایجان، بر اساس یک مدرسه شبانه‌روزی هشت ساله باکو شماره ۲ تأسیس شد. در نوامبر ۱۹۷۱، حیدر علی‌اف آن را به نام ژنرال آذربایجانی، سرلشکر جمشید نخجوانسکی، نامگذاری کرد. نخجوانسکی یک نظامی حرفه‌ای شناخته شده بود که شوشا را در سال ۱۹۱۸ آزاد کرد، اما قربانی پاکسازی افسران نیروهای مسلح توسط جوزف استالین در سال ۱۹۳۸ شد. تأسیس این مدرسه به‌طور واضح مورد استقبال رهبران نظامی شوروی قرار نگرفت، زیرا آنها اعزام جوانان آذربایجانی به مدرسه نظامی سووروف و مدرسه دریایی نخجوانوف را مفیدتر می‌دانستند. از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، دولت برای ارتقای فعالیت‌های مدرسه، کمک‌های مالی و فنی به لیسئوم ارائه می‌داد. در سال ۱۹۸۶، این مدرسه توسط وزارت آموزش و پرورش به «مدرسه شبانه‌روزی برای دانش‌آموزانی که زبان روسی می‌آموزند و آموزش نظامی را افزایش می‌دهند» تغییر نام داد. در ۲۸ اکتبر ۱۹۹۱، این مدرسه با حکم شماره ۶۵ از وزارت آموزش و پرورش به وزارت دفاع منتقل شد و در ۱۸ نوامبر ۱۹۹۱ با حکم شماره ۳۷۷ ریاست جمهوری به «دبیرستان جمشید نخجوانسکی باکو» تغییر نام داد. | ## بخش 2: لیسه نظامی جمشید نخجوانسکی | سپس در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۷، حیدر علی‌اف دوباره آن را به «لیسئوم نظامی جمشید نخجوانسکی» تغییر نام داد بدنه دانشجویی در زمان تأسیس، تنها ۴۹ دانشجو از اولین ثبت‌نام در سال ۱۹۷۱ وجود داشتند که در سال ۱۹۷۴ فارغ‌التحصیل شدند. در حال حاضر، این لیسئوم سالانه ۸۰۰ دانشجو را می‌پذیرد که ۶۰۰ نفر از آنها در باکو و ۲۰۰ نفر در شعبه سابق لیسئوم در نخجوان تحصیل می‌کنند. بسیاری از فارغ‌التحصیلان تحصیلات عالی خود را در مدارس نظامی روسیه، ترکیه، پاکستان و ایتالیا ادامه می‌دهند. تا سال ۲۰۰۹، این لیسئوم ۸۹۰۹ فارغ‌التحصیل داشته است: ۱۰ نفر از آنها ژنرال و یک دریاسالار شدند. زندگی دانشجویی حیدر علی‌اف به عنوان حامی آن حیدر علی‌اف همواره توجه ویژه‌ای به این مؤسسه آموزشی نظامی داشته است. در طول این مراسم، او خاطرنشان کرد که بسیاری از کارکنان آن «فارغ‌التحصیل این دبیرستان هستند» و او «وقتی می‌گویند که من را در این مدرسه دیده‌اند و توصیه‌های من را شنیده‌اند، بسیار خوشحال می‌شود». در ۲۱ آوریل ۲۰۰۳، او هنگام سخنرانی برای فارغ‌التحصیلان لیسئوم به مناسبت سالگرد تأسیس مدرسه، به دلیل افت شدید فشار خون روی صحنه افتاد. | ## بخش 3: لیسه نظامی جمشید نخجوانسکی | هر ساله، دانشجویان دانشکده افسری مراسمی را به یاد بنیان‌گذار مدرسه خود برگزار می‌کنند. فعالیت‌ها دانشجویان دانشکده افسری در تمام رژه‌های نظامی آذربایجان، به ویژه رژه‌های ملی در باکو، شرکت می‌کنند و به عنوان گروه طبل‌زنان عمل می‌کنند. در طول رژه پیروزی باکو در سال ۲۰۲۰، یک گروه جدا از دانشکده افسری در رژه شرکت کرد. پنجاهمین سالگرد وزیر دفاع، ذاکر حسنوف، برنامه عملیاتی رئیس‌جمهور الهام علی اف را در مورد جشن پنجاهمین سالگرد تأسیس دبیرستان نظامی تصویب کرد. در ۱۹ آوریل ۲۰۲۱، سلسله رویدادهایی به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس دبیرستان نظامی در سپاه، یگان‌ها و مؤسسات ویژه آموزشی نظامی برگزار شد. افراد سرشناس فارغ التحصیلان ذاکر حسنوف، وزیر دفاع آذربایجان (کلاس ۱۹۷۶) الچین قلی اف، رئیس سرویس مرزی دولتی جمهوری آذربایجان (فارغ‌التحصیل ۱۹۸۴) رامیل صفروف، افسر ارتش آذربایجان که در سال ۲۰۰۴ به قتل ستوان ارتش ارمنستان گورگن مارگاریان در جریان یک دوره آموزشی تحت حمایت ناتو در بوداپست محکوم شد. مایس بارخداروف، یکی از شرکت کنندگان درگیری‌های قره باغ کوهستانی ۲۰۱۶ و درگیری ۲۰۲۰ قره باغ کوهستانی. | ## جمع‌بندی | رامیز طاهیروف، فرمانده نیروی هوایی آذربایجان (کلاس ۱۹۸۳) زائور قلی‌یف، قهرمان جنگ میهنی کارکنان واله بارشادلی، اولین وزیر دفاع آذربایجان (از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ به عنوان رئیس لیسئوم خدمت کرد) چنگیز بابایف، ستوان ارشد لیسئوم که به خاطر نجات جان انسان‌ها در جریان آتش‌سوزی متروی باکو در سال ۱۹۹۵، عنوان قهرمان ملی آذربایجان را دریافت کرد.