aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: زنان در اریتره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زنان در اریتره | مقدمه: این جنگ علیه نیروهای اتیوپی برای بازپس‌گیری حاکمیت اریتره از الحاق اتیوپی به پا خواست. | ## بخش 1: زنان در اریتره | اریتره در ۱۵ نوامبر ۱۹۶۲، پس از فشارهای هایله سلاسی بر مجمع اریتره، به‌طور رسمی ملحق شد و این فدراسیون منحل گردید و اریتره به‌طور مستقیم به اتیوپی ضمیمه شد. با این الحاق، زبان ملی اریتره به آمهری تغییر یافت و آن‌ها به عنوان بخشی از دولت اتیوپی تلقی شدند. مبارزه برای استقلال به سرعت پس از الحاق شدت گرفت و جنگ به مدت ۳۰ سال ادامه یافت. تا پایان این مبارزه ۳۰ ساله، زنان حدود یک‌سوم از نیروی نظامی ۹۵٬۰۰۰ نفری را تشکیل می‌دادند. رهایی زنان محور اصلی انقلاب فرهنگی بود که توسط جبهه آزادی‌بخش خلق اریتره (EPLF) و ایدئولوژی مارکسیستی-لنینیستی آن‌ها ترویج می‌شد. مناطق تحت تسلط جبهه آزادی‌بخش خلق اریتره که از سلطه اتیوپی آزاد شده بودند، مرکز این انقلاب فرهنگی بودند. در این مناطق، آن‌ها تلاش کردند تا سنت‌های ازدواج اتیوپیایی مانند ازدواج اجباری، ازدواج قراردادی، پرداخت مهریه، ازدواج کودکان و حاشیه‌نشینی عروس‌های غیر باکره را اصلاح کنند. | ## بخش 2: زنان در اریتره | جبهه آزادی‌بخش خلق اریتره ازدواج را به‌عنوان شراکت میان زن و مردی که هر دو فرد آزاد هستند و حق انتخاب دارند، تعریف کرد. به گفته EPLF، این نوع ازدواج به‌عنوان «ازدواج دموکراتیک» (Silkin 1989:148) و «ازدواج‌هایی که فقط بر اساس عشق رفاقتی است» (انجمن زنان اریتره ۱۹۷۹:۱۸) توصیف شده است. EPLF همچنین به مبارزان وسایل جلوگیری از بارداری ارائه می‌داد، چیزی که در جامعه سنتی اتیوپیایی معمول نبود. زنان در EPLF حق انتخاب داشتند، هم برای شروع روابط و هم برای پایان دادن به آن‌ها، که این امر در جامعه روستایی و سنتی اتیوپی در دهه ۱۹۶۰ معمول نبود. مبارزان EPLF گزارش دادند که طلاق آسان، رایج و غالباً توسط زنان در طول جنگ آغاز می‌شد. آنچه معمولاً بر اساس ایده‌های سنتی دربارهٔ پاکی و باکرگی به‌عنوان رسوایی تلقی می‌شد، در مناطق آزاد شده جبهه آزادی‌بخش خلق اریتره تحمل می‌شد. نقش زنان مبارز در طول جنگ ۳۰ ساله استقلال، کلیشه‌های جنسیتی معمول و نقش جنسیتی را به چالش کشید. | ## بخش 3: زنان در اریتره | زنان در جنگ معمولاً فقط به‌عنوان قربانیان تصور می‌شوند، که اغلب از تجاوز رنج می‌برند و به‌عنوان بی‌دفاع و غیرفعال در این دوره‌ها به تصویر کشیده می‌شوند. این تصویربرداری جنسیتی از زنان بی‌دفاع در جنگ به‌طور کامل در طول جنگ بازسازی شد، و نیروهای زن اریتره‌ای در خط مقدم این درگیری‌ها بودند. این امر فرصت‌هایی را برای بازسازی کلیشه‌های جنسیتی «پذیرفته‌شده» با به چالش کشیدن مستقیم آن‌ها ایجاد کرد. فرض اینکه زنان ذاتاً صلح‌جوتر از مردان هستند، سایر نقش‌ها و رفتارهایی را که زنان می‌توانند به عنوان افرادی با درجات مختلفی از پرخاشگری و قاطعیت بپذیرند، نادیده می‌گیرد. شکستن کلیشه‌ها و نقش‌های جنسیتی برای ایجاد شرایط اجتماعی سالم برای زنان اهمیت داشت. | ## جمع‌بندی | تصاویری که زنان را به عنوان افرادی پایین‌تر، کم‌توان‌تر، مطیع، احساسی، کم‌هوش‌تر و آرام‌تر نشان می‌دهند و مردان را به عنوان افرادی برتر، شایسته‌تر، غالب، منطقی و هوشمند ترسیم می‌کنند، می‌توانند زمینه‌ساز فرض‌های جنسیت‌زده‌ای شوند که در جامعه بازتولید شده و به ضرر زنانی باشد که باید روزانه با این فرضیات مواجه شوند.
موضوع مقاله: جوئه چون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جوئه چون | مقدمه: فورد و رئیس آزمایشگاه زیست‌شناسی و بیوفیزیک غشایی در دانشگاه راکفلر و همچنین پژوهشگر مؤسسه پزشکی هاوارد هیوز است. | ## بخش 1: جوئه چون | پژوهش‌های او بر روشن‌سازی ساختار و عملکرد ناقل‌های کاست اتصال‌دهنده آدنوزین‌تری‌فسفات (ABC) تمرکز دارد. زندگی اولیه و تحصیلات چن در چانگشا، چین زاده شد و در سال ۱۹۸۸ از دبیرستان شماره ۱ چانگشا فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۹۳ مدرک کارشناسی خود را در رشته شیمی از دانشگاه اوهایو دریافت کرد و سپس در سال ۱۹۹۸، دکترای زیست‌شیمی را تحت راهنمایی دان سی. او در آنجا ویژگی‌های ساختاری منحصربه‌فردی از ویروس آنفلوانزا که مسئول بروز عفونت است را کشف کرد. وایلی باقی ماند و سپس از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱، دورهٔ فوق‌دکترای خود را در کالج پزشکی بیلور در آزمایشگاه فلورانته آ. او در آنجا چندین جایزهٔ تدریس دریافت کرد و پژوهش‌هایش را در مجلاتی با ضریب تأثیر بالا منتشر کرد. | ## بخش 2: جوئه چون | در سال ۲۰۰۳، او به‌عنوان یکی از بورسیه‌های پیو و در سال ۲۰۰۸ نیز به‌عنوان پژوهشگر مؤسسه پزشکی هاوارد هیوز انتخاب شد. پژوهش چن به‌دلیل انجام پژوهش‌های مؤثر در زمینه‌های زیست‌شناسی غشاء و زیست‌فیزیک شناخته می‌شود. او آثار برجسته‌ای در زمینه‌های بلورشناسی، انتقال درون‌سلولی، و در سال‌های اخیر، در خصوص ناقل‌های کاست اتصال‌دهنده آدنوزین‌تری‌فسفات و نقش آن‌ها در سیستم ایمنی و بیماری‌ها منتشر کرده است. پژوهش او بر روی ناقل‌های ABC شامل بررسی نقش آن‌ها در مقاومت نسبت به داروهای شیمی‌درمانی، ارائه آنتی‌ژن در ایمنی تطبیقی و عفونت ویروسی، فیبروز کیستیک، و تغذیهٔ باکتریایی می‌شود. تصویرسازی مالتوز با استفاده از بلورشناسی او همچنین از بلورشناسی برای مشاهدهٔ نحوهٔ تبدیل انرژی شیمیایی حاصل از آبکافت ATP به کار مکانیکی توسط پروتئین ناقل مالتوز استفاده کرده است؛ فرآیندی که از طریق مجموعه‌ای از تغییرات پیکربندی انجام می‌شود. این کار به‌طور خاص در سلول‌های باکتریایی کاربرد دارد، اما پیامدهایی برای انسان‌ها نیز به‌همراه دارد. | ## بخش 3: جوئه چون | این ناقل‌ها گروهی متنوع از پروتئین‌های غشایی هستند که از انرژی شیمیایی آبکافت ATP برای انتقال مواد بر خلاف شیب الکتروشیمیایی آن‌ها استفاده می‌کنند. این پژوهش‌ها به دیدگاه‌های تازه‌ای دربارهٔ سازوکاری منجر شده‌اند که برخی سلول‌های سرطانی از طریق آن در برابر شیمی‌درمانی مقاومت ایجاد می‌کنند. این پروتئین نقشی دوگانه در سلامت انسان ایفا می‌کند: زمانی‌که سلول مورد نظر سرطانی و ترکیبات هدف، داروهای ضدسرطان باشند، عملکرد P-glycoprotein باعث کاهش اثربخشی شیمی‌درمانی می‌شود. در میان هزاران ناقل ABC، یکی از آن‌ها با نام CFTR یا «تنظیم‌کنندهٔ هدایت غشایی فیبروز کیستیک» تکامل یافته است تا به‌عنوان یک کانال یونی وابسته به ATP عمل کند. | ## جمع‌بندی | جهش در ژن CFTR باعث ابتلا به فیبروز کیستیک می‌شود؛ بیماری مرگباری که در میان جمعیت قفقازی‌تبار با شیوع ۱ در ۲۵۰۰ دیده می‌شود.
موضوع مقاله: زنان در جمهوری دومینیکن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زنان در جمهوری دومینیکن | مقدمه: زنان در جمهوری دومینیکن از حقوق قانونی برابر با مردان در زمینه‌های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و خانوادگی برخوردارند. | ## بخش 1: زنان در جمهوری دومینیکن | شخصیت طبق قانون، زنان مدرن در جمهوری دومینیکن از نظر حقوق و مالکیت برابر با مردان هستند. با این حال، از نظر فرهنگی، زنان دومینیکن تحت یک سنت ماچیستا زندگی می‌کنند، جایی که زنان طبیعت ماچیزمو (روحیه مردسالاری) مردان دومینیکن را می‌پذیرند و تا حدی آن را درک می‌کنند. طبق سنت، از زنان جمهوری دومینیکن انتظار می‌رود که خانه‌دارانی مطیع باشند که نقش آن‌ها در خانه شامل فرزندآوری و پرورش، مراقبت و حمایت از همسرانشان، پخت‌وپز، تمیز کردن خانه، و دوخت‌ودوز است. نقش در کار بسیاری از زنان در جمهوری دومینیکن از نظر فرهنگی از کار کردن بازداشته می‌شوند. آن‌ها درصد بسیار کمتری از نیروی کار را در کشوری که از نظر مناطق آزاد تجاری رتبه چهارم جهانی را دارد، تشکیل می‌دهند. در سال ۱۹۹۰، متوسط حقوق یک زن شاغل در جمهوری دومینیکن ۵۹ دلار آمریکا بود، در حالی که نرخ بیکاری در بین زنان دومینیکنی ۲۳٪ بود. در مناطق روستایی، یافتن شغل برای زنان آسان‌تر است اما حقوق کمتری نسبت به مردان دریافت می‌کنند. | ## بخش 2: زنان در جمهوری دومینیکن | بسیاری از زنان جمهوری دومینیکن به نیویورک در ایالات متحده مهاجرت کردند تا از «فرهنگ مردسالار» جامعه دومینیکن فرار کنند. یک نمونه قابل توجه از ادبیاتی که مشکلات زنان در جمهوری دومینیکن و اشتیاق آن‌ها برای زندگی بهتر از طریق تحصیل را به تصویر می‌کشد، رمان تاریخی در زمان پروانه‌ها اثر جولیا آلوارز است که قهرمان آن مینروا میربال در زمان حکومت رافائل تروخیو در جمهوری دومینیکن زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۳۱، اقدام فمینیستی دومینیکن به رهبری ابیگیل مجیا اولین جنبش فمینیستی کشور را برگزار کرد که خواستار حقوق برابر تحت قانون اساسی بود. زنان دومینیکن در سال ۱۹۴۲ از طریق اصلاحات قانون اساسی همان سال، که در مواد ۹ و ۱۰ تعیین شده بود، حق رأی را به دست آوردند. سیاست‌های پیشرو که توسط دولت خوان بوش در سال ۱۹۶۳ اجرا شد، به زنان اجازه داد تا جنبش‌های مردمی خود را در سطوح مختلف جامعه سازماندهی کنند. دهه‌ها بعد، در اوایل دهه ۹۰، سازمان‌های زنان در جمهوری دومینیکن شروع به مطالبه مشارکت بیشتر در انتخابات کردند. در این راستا، اولین قانون سهمیه زنان در دولت در ۲۱ دسامبر ۱۹۹۷ تصویب شد که مقرر کرد حداقل ۲۵ درصد از نامزدی‌های موقعیت‌های انتخابی احزاب توسط زنان اشغال شود. | ## بخش 3: زنان در جمهوری دومینیکن | این قوانین حداقل تعداد نامزدها برای موقعیت‌های انتخابی را برای زنان تعیین کردند. نابرابری جنسیتی برای دختران در سیستم آموزشی از نظر مشارکت مسئله‌ای قابل توجه نیست. نرخ حضور در مدارس برای دختران بین سنین ۶ تا ۱۳ سال (۸۷٪) کمی بالاتر از پسران در همان سن (۸۴٪) است. با افزایش سن، این تفاوت واضح‌تر می‌شود به طوری که ۴۰٪ از دختران ۱۴ تا ۱۷ سال در مدارس ثبت‌نام کرده‌اند، در حالی که تنها ۲۹٪ از پسران همان سن ثبت‌نام کرده‌اند؛ بنابراین، پسران بیشتر از دختران احتمال دارد که از مدرسه ترک تحصیل کنند. کتاب اطلاعات جهانی CIA همچنین داده‌هایی دربارهٔ انتظار تحصیل دانش‌آموزان در جمهوری دومینیکن نشان می‌دهد. برای پسران، این انتظار ۱۳ سال است که کمی پایین‌تر از انتظار تحصیل دختران که ۱۴ سال است. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۵، یک آزمون برای دانش‌آموزان در پایه‌های ۳، ۴ و ۵ برگزار شد تا توانایی‌های آن‌ها در درک مطلب خواندن و ریاضیات پایه‌های ۱، ۲ و ۳ ارزیابی شود.
موضوع مقاله: آلاین بتنکورت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلاین بتنکورت | مقدمه: بتنکورت یک زیست‌شیمی‌دان آمریکایی است، و دانشیار پزشکی و میکروبیولوژی در دانشگاه تولین است. | ## بخش 1: آلاین بتنکورت | بتنکورت روی توسعه درمان‌های مبتنی بر سلول بنیادی مزانشیمی (MSC) کار می‌کند، و مدیر علمی و بنیان‌گذار دو شرکت است که با هدف تولید محصولات بالینی با استفاده از این فناوری فعالیت می‌کنند. تحصیلات او مدرک کارشناسی علوم خود را در رشته زیست‌شیمی از دانشگاه تولین و مدرک دکترای خود را در رشته میکروبیولوژی از دانشگاه جورج‌تاون دریافت کرد و دوره پسادکترای خود را در مؤسسه ملی سلامت–مؤسسه ملی سرطان گذراند. پژوهش پژوهش‌های بتنکورت بر محیط‌های تومورها تمرکز دارد، از جمله سازوکارهای حسگر اکسیژن، ژن‌هایی که مسیرهای اکسیژن را تنظیم می‌کنند، پروتئین‌های متصل‌شونده به آران‌ای و رگ‌زایی. رگ‌زایی توموری (تشکیل رگ‌های خونی جدید) به تعادل بین عوامل رگ‌زای وابسته به تومور مانند VEGF (عامل رشد اندوتلیال عروقی) بستگی دارد. او با بهره‌گیری از این وابستگی سلول‌های توموری در حال رشد، تلاش کرده است تا هیپوکسی ایجاد کند و این فرایند فیزیولوژیک طبیعی را کنترل کند. | ## بخش 2: آلاین بتنکورت | صفحه نویسنده در گوگل اسکالر، بازبینی‌شده در ۲۳ اوت ۲۰۲۰ بازسازی ریه با سلول‌های بنیادی مزانشیمی بانوویلن، آر. الگوی جانوری غیرانسانی از بازسازی ریه: زدایش سلولی با واسطه مواد شوینده و بازکشت درون‌کشتگاهی اولیه با سلول‌های بنیادی مزانشیمی. درمان مبتنی بر MSC1 باعث کاهش رشد تومور می‌شود، درحالی‌که درمان با MSC2 رشد و متاستاز تومور را افزایش می‌دهد. تجاری‌سازی بتاکورت بنیان‌گذار شرکت کامنس بیو بود؛ این شرکت در سال ۲۰۱۰ با نام شرکت ویبی‌ورکس تراپیوتیکس تأسیس شد و در سال ۲۰۱۶ نام آن به کامنس بیو تغییر یافت. این شرکت امیدوار است با استفاده از سلول‌های بنیادی مزانشیمی درمان‌هایی برای سرطان و بیماری‌های التهابی توسعه دهد. | ## بخش 3: آلاین بتنکورت | این فناوری، سلول‌های بنیادی مزانشیمی را طوری برنامه‌ریزی می‌کند که در نقش ضدتومور (MSC1) یا ضدالتهاب (MSC2) عمل کنند. این فناوری از گیرنده‌های شبه تول (TLR) بهره می‌گیرد؛ مولکول‌هایی طبیعی که دستگاه ایمنی ذاتی بدن برای شناسایی و واکنش به میکروب‌های مهاجم از آن‌ها استفاده می‌کند. بتاکورت همچنین بنیان‌گذار شرکت ویتابولوس است، که در سال ۲۰۱۸ در سن دیه‌گو تأسیس شد. | ## جمع‌بندی | این شرکت قصد دارد درمان با سلول‌های بنیادی را از طریق قرص‌های حاوی سلول بنیادی که سلول‌های ضدالتهابی را مستقیماً به روده و کولون منتقل می‌کنند، به روشی در دسترس تبدیل کند.
موضوع مقاله: نابرابری جنسیتی در لیبریا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نابرابری جنسیتی در لیبریا | مقدمه: میزان نابرابری‌های جنسیتی در سراسر لیبریا با توجه به وضعیت، منطقه، مناطق شهری/روستایی و فرهنگ‌های سنتی متفاوت است. | ## بخش 1: نابرابری جنسیتی در لیبریا | به‌طور کلی، زنان در لیبریا در مقایسه با مردان به آموزش، خدمات بهداشتی، مالکیت املاک و عدالت دسترسی کمتری دارند. این جنگ‌ها لیبریا را تقریباً نابود کرده و زیرساخت‌های آن را به حداقل رساندند و هزاران نفر کشته شدند. با وجود پیشرفت‌های اقتصاد لیبریا از زمان پایان جنگ داخلی دوم در سال ۲۰۰۳، این کشور همچنان یکی از فقیرترین کشورهای جهان است، با سطح بالای فقر و محرومیت که با بحران‌های اقتصادی و افزایش قیمت مواد غذایی تشدید شده است.Wodon, Quentin. زنان معمولاً کارهای نظافت، آشپزی و مراقبت از کودکان را انجام می‌دهند، اما مشارکت آن‌ها در خانواده به ندرت به عنوان کار شناخته می‌شود. | ## بخش 2: نابرابری جنسیتی در لیبریا | تغییرات به سوی برابری جنسیتی در لیبریا پس از امضای معاهده صلح توسط سازمان ملل متحد با لیبریا در سال ۲۰۰۳، نقش‌های جنسیتی که زنان را از دستیابی به برابری بازمی‌داشت، شروع به تغییر کرد. پس از پایان جنگ‌های لیبریا، در ابتدا مشارکت زنان در موقعیت‌های قدرت، سازمان‌ها یا دولت تقریباً وجود نداشت. در مقایسه با دیگر کشورهایی که تحت تأثیر جنگ قرار گرفته‌اند، زنان لیبریا موفق شده‌اند علی‌رغم مقاومت مردان صدای خود را در سیاست به گوش برسانند. از نظر مشارکت زنان در سیاست، لیبریا اولین رئیس‌جمهور زن خود، الن جانسون سیرلیف، را در سال ۲۰۰۶ انتخاب کرد که گامی به سوی پیشرفت در یک کشور در حال توسعه بود. | ## بخش 3: نابرابری جنسیتی در لیبریا | اخیراً، مؤسسه ملی افکار عمومی (NIPO) از طریق سازماندهی ۱۶ روز فعالیت علیه خشونت جنسیتی، آگاهی دربارهٔ توانمندسازی زنان و برابری را افزایش داده است. این کمپین یک‌ماهه آگاهی را دربارهٔ حقوق قانونی زنان در سطح ملی و بین‌المللی و همچنین مشارکت زنان در سیاست و تصمیم‌گیری افزایش داد. در مقیاسی بین‌المللی‌تر، با کمک سوئد، زنان سازمان ملل به مردان برای پیوستن به مبارزه علیه خشونت جنسیتی دسترسی پیدا کردند. به عنوان بخشی از این کمپین، دوازده مرد به عنوان سفیر نامزد شدند تا آگاهی را افزایش داده و دیگر مردان را تشویق کنند که علیه خشونت علیه زنان موضع بگیرند. | ## جمع‌بندی | اگرچه پیشرفت‌هایی حاصل شده است، اما برای تحقق هدف توسعه هزاره (MDG) در ترویج برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان، هنوز زمینه‌هایی برای بهبود وجود دارد، مانند رسیدگی به تبعیض جنسیتی در قوانین، فرصت‌های شغلی نابرابر و شکاف‌های دستمزدی، و همچنین کمبود مشارکت برابر زنان در تصمیم‌گیری.
موضوع مقاله: زنان در اوگاندا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زنان در اوگاندا | مقدمه: زنان در اوگاندا مسئولیت‌های اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی در جوامع سنتی مختلف این کشور دارند. | ## بخش 1: زنان در اوگاندا | با وجود پیشرفت‌های اقتصادی و اجتماعی در سراسر کشور، خشونت خانگی و تجاوزهای جنسی همچنان مسائل شایعی در اوگاندا هستند. این مسئله عمدتاً به این دلیل است که اعضای خانواده نمی‌توانند تصمیمات مناسبی که مستقیماً بر برنامه‌های آینده آن‌ها تأثیر می‌گذارد، اتخاذ کنند. گزارش‌های دولتی حاکی از افزایش سطح خشونت خانگی علیه زنان است که به‌طور مستقیم ناشی از فقر است. پویایی‌های اجتماعی امروزه نقش‌های جنسیتی در اوگاندا تحت تأثیر سنت‌ها و همچنین پویایی‌های اجتماعی در حال تغییر است. این نقش‌ها عمدتاً شامل خانه‌داری، پرورش فرزندان، آوردن آب، آشپزی و رسیدگی به نیازهای جامعه هستند. در دهه ۱۹۸۰، برخی از زنان مناطق روستایی بوگاندا انتظار می‌رفت هنگام صحبت با مردان زانو بزنند. در گذشته، کنترل امور مالی خانوادگی به‌طور سنتی نقش مردان بوده است، اما زنان مشارکت‌های اقتصادی قابل توجهی برای خانواده‌های خود و اقتصاد کلان اوگاندا ارائه می‌دهند. | ## بخش 2: زنان در اوگاندا | بسیاری از زنان گزارش می‌دهند که همچنان برای پیدا کردن فرصت‌های شغلی تلاش می‌کنند و برخی برای یافتن فرصت‌های شغلی بهتر، جوامع خود را ترک می‌کنند. نقش‌های جنسیتی سنتی که عمدتاً تحت تأثیر نفوذ انجیل‌گرایان آمریکایی دوباره احیا شده است، نقش زنان را مبتنی بر مسئولیت‌های داخلی تعریف می‌کند؛ بنابراین، اشتغال زنان همچنان در فرهنگ اوگاندا با برچسب منفی همراه است. از بسیاری جهات، زنان اوگاندا حقوقی دارند و داشته‌اند که از حقوق زنان در جوامع غربی فراتر می‌رود. بسیاری از مردم اوگاندا زنان را به عنوان رهبران مهم مذهبی و اجتماعی به رسمیت می‌شناسند. زنان حق داشتن زمین، تأثیرگذاری بر تصمیمات سیاسی مهم مردان، و کشت محصولات برای سود خود را داشته‌اند. زمانی که کشاورزی محصولات نقدی سودآور شد، همانند جنوب‌شرقی اوگاندا در دهه ۱۹۲۰، مردان اغلب حقوق زمین متعلق به بستگان زن خود را مطالبه می‌کردند، و ادعاهای آن‌ها توسط شوراهای محلی و دادگاه‌های محافظه‌کار حمایت می‌شد. چندزنی شیوه‌های ازدواج چندزنی، که به مرد اجازه می‌دهد بیش از یک زن بگیرد، برخی جنبه‌های تسلط مردانه را تقویت کرده است. | ## بخش 3: زنان در اوگاندا | با این حال، این شیوه‌ها همچنین به زنان عرصه‌ای برای همکاری در مخالفت با تسلط مردان ارائه داده‌اند. در اوگاندا، مرد گاهی «وضعیت مردانه» را به همسر ارشد خود اعطا می‌کند، که به او اجازه می‌دهد به عنوان برابر با مردان و به عنوان برتر نسبت به دیگر همسران او رفتار کند. در قرن بیستم، ازدواج‌های چندزنی نمایانگر پیوندهای اجتماعی بودند که به‌طور قانونی به عنوان ازدواج شناخته نمی‌شدند، و زنان را بدون حقوق قانونی برای ارث یا تأمین مالی در صورت طلاق یا بیوه شدن رها می‌کردند. برابری جنسیتی مانند بسیاری از کشورهای دیگر، اوگاندا با موانع متعددی در مسیر حرکت به سوی برابری جنسیتی مواجه است. پس از آنکه برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان به عنوان یکی از اهداف توسعه هزاره سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۰ ذکر شد، بخش عدالت، قانون و نظم اوگاندا (JLOS) در گزارش سالانه خود جنسیت و دسترسی به عدالت (۲۰۰۱) به بررسی موانع مختلف در دسترسی به عدالت پرداخت. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۲، JLOS گزارش داد که به دلیل مردسالاری و کمبود برابری جنسیتی، اکثریت فقرا زنان هستند؛ بسیاری از این زنان از حقوق خاصی مانند مالکیت زمین محروم یا بی‌اطلاع هستند.
موضوع مقاله: جدماعت‌اس‌عنخ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جدماعت‌اس‌عنخ | مقدمه: جدماعت‌اس‌عنخ یک زن مصری اهل شهر تِبِس (تِبِس امروزی) بود که در اواسط قرن نهم پیش از میلاد درگذشت. | ## بخش 1: جدماعت‌اس‌عنخ | تابوت و مومیایی بانو جدماعت‌اس‌عنخ بخشی از مجموعه دائمی موزه سلطنتی انتاریو در بخش «گالری‌های آفریقا: مصر» است. قابل ذکر است که کارتونیج جدماعت‌اس‌عنخ یکی از بهترین آثار حفظ شده از دوره خود است. زندگی در کارتونیج او نام شوهرش به صورت پا-عنخ-عنتف ذکر شده است که به معنای «زندگی متعلق به او» است. در سال ۲۰۰۹، گیل گیبسون، معلم موزه سلطنتی انتاریو و مصرشناس، و استفانی هولوکا، تکنسین در بیمارستان کودکان ناخوش در تورنتو (در روزهای همایش محققان در ۷ نوامبر)، شواهدی برای تأیید این نظریه ارائه کردند که پاعنخ‌عن‌آمون، مومیایی نمایش داده شده در مؤسسه هنر شیکاگو شوهر جدماعت‌اس‌عنخ بوده است. گیبسون اشاره کرد که شمایل‌نگاری روی دو تابوت بسیار شبیه به هم هستند و پا-عنخ-عنتف شکل کوتاه قابل قبولی از پاعنخ‌عن‌آمون خواهد بود. استفانی هولوکا خاطرنشان کرد که اسکن‌هایی که او انجام داد نشان داد که «ویژگی‌هایی در شیوهٔ مومیایی‌سازی این دو شخص وجود دارد که در هر دو مشابه است». | ## بخش 2: جدماعت‌اس‌عنخ | اسکن انجام شده توسط استفانی هولوکا همچنین نشان داد که بعید است که جدماعت‌اس‌عنخ فرزندی داشته باشد زیرا استخوان شرمگاهی او کاملاً سالم بود. دکتر پیتر لوین، متخصص اطفال در بیمارستان کودکان ناخوش در تورنتو و محقق در زمینه دیرین‌آسیب‌شناسی تیمی را رهبری کرد که استفانی هولوکا بخشی از آن بود، و اشاره کرد که ممکن است جدماعت‌اس‌عنخ نابارور بوده باشد. او پیشنهاد می‌کند که به عنوان یک زن متأهل در سن خود (در تصاویر اسکن‌ها، جوش خوردن استخوان و ساییدگی دندان‌ها نشان می‌دهد که سن او در حدود ۳۰ تا ۳۵ سال بوده است) برای اکثر زنان مصری مرسوم بود که پیش از رسیدن به این سن چندین فرزند داشته باشند. مرگ سی‌تی‌اسکن‌های انجام‌شده بر روی بدن جدماعت‌اس‌عنخ (در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۹۴) نشان می‌دهد که او احتمالاً بر اثر آبسه دندان فوت کرده است، که پس از سرباز کردن و خروج چرکِ آبسه ممکن است به عفونت کشنده خون منجر شده باشد. نتایج اسکن تورم فک فوقانی چپ او را نشان می‌دهد و یک تصویر سه بعدی در داخل جمجمه او یک آبسه دندانی به قطر تقریباً یک اینچ را نشان می‌دهد که ناشی از یک دندان پیش بالایی در سمت چپ بیمار است. این احتمال وجود دارد که آبسه چندین هفته قبل از پاره شدن وجود داشته و عفونت به استخوان فک بالا سمت چپ او سرایت کرده باشد، زیرا اسکن نشان داد که استخوان دارای سوراخ‌های کوچکی است. | ## بخش 3: جدماعت‌اس‌عنخ | علاوه بر این، اسکن‌های با وضوح بالا، ردهایی را روی استخوان فک نشان می‌دهند که گمان می‌رود در نتیجه تلاش‌های ناموفق برای تخلیه آبسه باشد. پس از مرگ، احشاء درونی بدن او از طریق یک برش مورب در ناحیه رباط کشاله ران خارج شده است. پنج بسته بسته‌بندی شده با کتانی که احتمالاً حاوی اندام‌های مومیایی شده او هستند در درون حفره بدن او وجود داشت. قلب او در قفسه سینه دیده نشد و احتمالاً در یکی از این بسته‌ها قرار داده شده بود. | ## جمع‌بندی | بسته‌بندی‌های او حاوی چندین بلاگردان در جلوی شکم است: آنها به شکل یک سوسک سرگین‌غلتان (اسکراب) هستند.
موضوع مقاله: میلا الزهرانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میلا الزهرانی | مقدمه: هبه عبدالله الزهرانی مشهور به میلا الزهرانی (۲۲ آوریل ۱۹۹۰) بازیگر سعودی است که فعالیت هنری خود را از سال ۲۰۱۷ با حضور در سریال «بزهکاری» آغاز کرده است، سپس با شرکت در چندین سریال تلویزیونی و فیلم بلند درام نقش آفرید. | ## بخش 1: میلا الزهرانی | زمانی که در سال ۲۰۱۹ در فیلم «کاندیدای کامل» به کارگردانی هیفا المنصور ایفای نقش کرد، توجه بیشتری به او جلب شد و نامزد دریافت جایزه رسمی از جشنواره فیلم ونیز شد. میلا الزهرانی با نقش‌های گوناگون و چشمگیر خود را به عنوان یکی از برجسته‌ترین بازیگران عرصهٔ سینمای عرب در دههٔ ۲۰۲۰ ثابت کرده است. زندگی و پیشه میلا الزهرانی با نام اصلی هبّه عبدالله الزهرانی متولد ۲۲ آوریل ۱۹۹۰ در ریاض است.نام اصلی او هَبّه است، به دلیل عشق و تشویق شدیدش به باشگاه فوتبال آ.ث. میلان باعث شد برخی او را با نام باشگاه صدا کنند، بنابراین نامش را تغییر داد، در نهایت آن نام کوتاه شد و به «میلا» تبدیل شد. فعالیت هنری خود را از سال ۲۰۱۷ با حضور در سریال «بزهکاری» آغاز کرد اما بیشترین شهرت او پس از حضور در سریال «دختران مشت‌زنی» بود. | ## بخش 2: میلا الزهرانی | میلا الزهرانی در ابتدای فعالیت هنری خود مورد حمایت خانواده خود قرار گرفت و به همین دلیل شروع به ارائهٔ آثار بیشتری کرد، از جمله سریال «شِیر چت» با هم‌بازی شدن با فایز المالکی که در سال ۲۰۱۸ به نمایش درآمد و پس از آن موفقیت‌های او ادامه یافت. میلا الزهرانی در ادامهٔ آثار خود در دههٔ ۲۰۲۰ از جمله سریال «عود اشعار» ، «یک میلیارد ریال» ، «بیوتی کلینیک» و «قربانیان حلال» را در سال ۲۰۲۰ ارائه کرد. او در سال ۲۰۲۲ در سریال‌های «گمشده» و «دمیدن» و سپس در سال ۲۰۲۳ در سریال «کلاس لندن» شرکت کرد. میلا الزهرانی در بسیاری از جشنواره‌های هنری عربی و بین‌المللی از جمله هفتاد و پنجمین مراسم جوایز امی ۲۰۲۳ در لس آنجلس شرکت کرد که با ظاهر متمایز خود در این مراسم، توجهات را به خود جلب کرد. میلا همچنین در مراسم جوی اَواردز در ریاض که بزرگ‌ترین مراسم تجلیل از ستارگان در خاورمیانه محسوب می‌شود، شرکت کرد و در آنجا روی فرش قرمز درخشید و حضور پررنگ خود را به نمایش گذاشت. | ## بخش 3: میلا الزهرانی | فیلم «هوبال» که میلا الزهرانی در سال ۲۰۲۴ در آن حضور داشت، توانست در چهارمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم دریای سرخ که در دسامبر ۲۰۲۴ برگزار شد، جایزهٔ تماشاگران العُلا برای بهترین فیلم عربستانی را از آن خود کرد. «هوبال» برای اولین بار در جریان فعالیت‌های چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم دریای سرخ در سال ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. «هوبال» اولین فیلم عربستانی است که در منطقهٔ نئوم فیلمبرداری شده است که تنوع جغرافیایی و محیطی در این کشور را برجسته می‌کند. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی میلا الزهرانی سال‌ها پس از شهرتش برای اولین بار از دخترش تالا رونمایی کرد و توضیح داد که زود، در ۱۹ سالگی ازدواج کرده است و پس از ورودش به عرصهٔ بازیگری دخترش را به دنیا آورده است.