موضوع مقاله: ویتوریال دگلی ایتالیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویتوریال دگلی ایتالیایی | مقدمه: گابریل دانونزیو، شاعر و رمان‌نویس ایتالیایی، از سال ۱۹۲۲ تا زمان مرگش در سال ۱۹۳۸ در این مکان زندگی می‌کرد. | ## بخش 1: ویتوریال دگلی ایتالیایی | این ملک شامل محل اقامت دانونزیو به نام پریوریا (صومعه)، یک آمفی تئاتر، رزم‌ناو حفاظت‌شده پوگلیا واقع در دامنه تپه، یک قایق‌خانه حاوی کشتی MAS که دانونزیو در سال ۱۹۱۸ از آن استفاده می‌کرد و یک آرامگاه دایره‌ای شکل است. ارجاعات به ویتوریاله از یک «ارگ یادبود» تا یک «قلمروی فاشیستی» متغیر است، این مکان ناگزیر جنجال پیرامون خالق خود را به ارث برده است. این ملک به همراه آثار هنری، مجموعه‌ای از کتاب‌ها و پیانویی که پیش‌تر متعلق به فرانتس لیست بود، توسط دولت ایتالیا مصادره شد.[۱ ۲] گابریله دانونتسیو در فوریهٔ ۱۹۲۱ آن را اجاره کرد و در مدت یک سال، بازسازی آن تحت نظارت معمار «جیانکارلو مارونی» آغاز شد. محبوبیت دانونتسیو و اختلاف‌های او با دولت فاشیست ــ به‌ویژه دربارهٔ اتحاد با آلمان نازی ــ موجب شد که حکومت فاشیستی برای دور نگه‌داشتن او از فعالیت سیاسی در رم، امتیازهای گسترده‌ای در اختیارش قرار دهد. بخشی از این سیاست، تأمین بودجهٔ کلان برای گسترش املاک، احداث یا تغییر بناها، و ایجاد مجموعهٔ هنری و ادبی چشمگیر بود. در سال ۱۹۲۴، هواپیمایی که دانونتسیو در جریان جنگ جهانی اول برای پرتاب اعلامیه بر فراز وین از آن استفاده کرده بود، به ملک منتقل شد. یک سال بعد، شناور تندرو نیروی دریایی ایتالیا (MAS) که او در عملیات «بوفه دی بوکاری» در سال ۱۹۱۸ برای به چالش کشیدن اتریشی‌ها به‌کار برده بود، به مجموعه افزوده شد. همچنین در همان سال، بخش جلوی ناو محافظت‌شده «پولیا» به بالای تپه منتقل و در جنگل پشت ویلا نصب شد. | ## بخش 2: ویتوریال دگلی ایتالیایی | در سال ۱۹۲۶، دولت مبلغ ۱۰ میلیون لیر اهدا کرد که باعث گسترش قابل توجه ویلا و اضافه شدن یک بخش جدید به نام شیفاموندو شد. پس از مرگ دانونزیو مقبره طراحی شد، اما تا سال ۱۹۵۵ ساخته نشد و سرانجام بقایای دانونزیو در سال ۱۹۶۳ به آنجا منتقل شد. خودِ پریوریا شامل تعدادی اتاق است که با شکوه تزئین شده و پر از یادگاری‌های مختلف است. دو اتاق انتظار، یکی برای مهمانان مدعو و دیگری برای مهمانان ناخوانده، قابل توجه هستند. این اتاق انتظار جایی بود که بنیتو موسولینی در جریان سفرش در سال ۱۹۲۵ به آنجا فرستاده شد. عبارتی به‌طور خاص برای او بالای آینه حک شده بود: اتاق جذام جایی است که مراسم تشییع جنازه دانونزیو پس از مرگش برگزار شد. نام آن از این واقعیت گرفته شده است که دانونزیو احساس می‌کرد به دلیل تلاش‌های مداوم دولت برای نگه داشتن او در گاردونه، به جای احتمالاً در کانون توجه رم، مورد بی‌مهری قرار گرفته است. اتاق یادگارها مجموعه بزرگی از مجسمه‌ها و تصاویر مذهبی با باورهای مختلف را در خود جای داده است که عمداً در کنار هم قرار گرفته‌اند تا بیانگر ویژگی جهانی معنویت باشند. | ## بخش 3: ویتوریال دگلی ایتالیایی | کتیبه روی دیوار داخلی این متن را دارد: همان‌طور که پنج انگشت در دست وجود دارد، فقط پنج گناه کبیره وجود دارد.دانونزیو می‌خواست بدینوسیله روشن کند که معتقد نیست شهوت و طمع باید گناه تلقی شوند. یکی از بعیدترین یادگارها، فرمان کج و معوج قایق موتوری مسابقه‌ای میس انگلند ۲ است که پس از برگزاری جام قهرمانی قایق‌های موتوری coppa dell oltranza (جام نامحدود) که تحت حمایت دانونزیو برگزار می‌شد، در سال ۱۹۳۱ اهدا شد. میس انگلند ۲ در تلاش برای ثبت رکورد سرعت جهانی تصادف کرده و خلبانش، سر هنری سگریو، در سال ۱۹۳۰ کشته شده بود (هرچند با این وجود رکورد را به دست آورد) و برای مسابقه و پیروزی در دریاچه گاردا در سال بعد با کای دان بازسازی شد. دانونزیو که یک تلفیق‌گرا بود، فرمان کج و معوج را «یادگاری از مذهب شجاعت» می‌دانست. آمفی تئاتر آمفی تئاتر اولین سازه بزرگی است که پس از ورود به ملک با آن مواجه می‌شوید و به وضوح بر اساس مدل‌های کلاسیک ساخته شده است، معمار مارونی حتی برای الهام گرفتن از پمپئی بازدید کرده است. موقعیت مکانی آن، مانند سایر ساختمان‌های ویتوریاله، بدون شک منظره‌ای باشکوه از دریاچه گاردا را ارائه می‌دهد و امروزه هنوز هم برای اجراها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سازه شامل بقایای دانونزیو و کسانی است که به دانونزیو خدمت می‌کردند و در طول دوره فیوم درگذشتند. رزم‌ناو محافظت‌شده پولیا دماغه رزم‌ناو پولیا که از بالای یکی از تپه‌ها بیرون زده، منظره‌ای سورئال ایجاد می‌کند. | ## جمع‌بندی | این رزم‌ناو به سمت دریای آدریاتیک اشاره می‌کرد، قرار داده شده بود و «آماده فتح سواحل دالماسی» بود.