موضوع مقاله: کارتل خورشیدها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارتل خورشیدها | مقدمه: کارتل خورشیدها یک سازمان جنایی و تروریستی ونزوئلایی است که به رهبری اعضای عالی‌رتبه نیروهای مسلح ملی ونزوئلا در قاچاق مواد مخدر دست دارد. | ## بخش 1: کارتل خورشیدها | به گفته هکتور لاندائتا یک روزنامه‌نگار و نویسندهٔ کتاب «چاویسمو، قاچاق مواد مخدر و ارتش» - این پدیده زمانی آغاز شد که مواد مخدر کلمبیایی از واحدهای مرزی فاسد وارد ونزوئلا شد و «فساد به رده‌های بالاتر راه یافت.» تاریخچه گزارش‌هایی مبنی بر اینکه اعضای ارتش ونزوئلا در قاچاق مواد مخدر دست داشته‌اند، از سال ۱۹۹۸ آغاز شد، هرچند این امر محدود به دریافت وجه و نادیده گرفتن قاچاقچیان مواد مخدر بود. ادعا می‌شد که افسران جنبش انقلابی بولیواری-۲۰۰ هوگو چاوز که کودتای ونزوئلا در سال ۱۹۹۲ را برنامه‌ریزی کرده بودند، گروهی را ایجاد کرده‌اند که در قاچاق مواد مخدر شرکت داشته و به عنوان "کارتل بولیواریانو" یا " کارتل بولیواری" شناخته می‌شود. پس از کودتای سال ۱۹۹۲، لس‌آنجلس تایمز خاطرنشان کرد که افسران ونزوئلایی ممکن است به دنبال تصاحب دولت بوده باشند، زیرا «از فساد، به ویژه در مواد مخدر، می‌توان پول درآورد». در سال ۱۹۹۳، اصطلاح «کارتل خورشید» یا «کارتل خورشیدها» برای اولین بار زمانی استفاده شد که ادعاهای دو ژنرال گارد ملی فرماندهی ملی مبارزه با مواد مخدر، رامون گیلن داویلا و اورلاندو هرناندز ویلگاس، به دلیل جرایم قاچاق مواد مخدر مورد بررسی قرار گرفت. کشف شد که گیلن پس از درخواست سیا، حمل کوکائین از ونزوئلا به آمریکا را تأیید کرده است. ثور هالورسن، کمیسر مبارزه با مواد مخدر در ونزوئلا، از بی‌گناهی گیلن در مورد حمل کوکائین دفاع کرد. دولت بولیواری نام «کارتل خورشید» در سال ۲۰۰۴ توسط خبرنگار و عضو شورای شهر، مائورو مارکانو، دوباره مطرح شد. مارکانو کمی قبل از قتلش، ادعا کرد که الکسیس مانیرو، رئیس گارد ملی و رئیس کل اطلاعات نظامی، در قاچاق مواد مخدر دست داشته است. طبق گزارش وایس‌نیوز، دولت ونزوئلا تحت رهبری هوگو چاوز، فساد را در ارتشی که از قبل فاسد بود، به «سطوح بی‌سابقه‌ای» گسترش داد. چاوز میلیون‌ها دلار برای برنامه‌های اجتماعی که ظاهراً ناپدید شده بودند، به مقامات نظامی پرداخت کرد و همچنین به مقامات قاچاق مواد مخدر مصونیت قانونی داد تا قدرت و وفاداری خود را حفظ کنند. هنگامی که چاوز در سال ۲۰۰۵ اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا را برکنار کرد، ونزوئلا به مسیری جذاب‌تر برای تجارت مواد مخدر تبدیل شد. [ بهتر منبع [ نیازمند منبع ] طبق اطلاعات کلمبیا، یک فرد دستگیر شده در زمینه مواد مخدر اظهار داشت که «چهره‌های ارشد نیروهای امنیتی رئیس‌جمهور هوگو چاوز برای ترتیب دادن حمل مواد مخدر از طریق ونزوئلا» ادعا شده است که گارد ملی با نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا در تجارت مواد مخدر همکاری داشته است. مقامات بریتانیایی ادعا کردند که هواپیماهای کلمبیا نیز توسط پایگاه‌های نیروی هوایی ونزوئلا محافظت می‌شوند. در سال ۲۰۲۵، آمریکا، پاراگوئه، اکوادور، جمهوری دومینیکن و آرژانتین این کارتل را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کردند. در اوت ۲۰۲۵، ایالات متحده ۴۵۰۰ سرباز و چندین کشتی جنگی نیروی دریایی را به عنوان بخشی از یک عملیات بزرگ مبارزه با مواد مخدر با هدف مختل کردن شبکه‌های قاچاق مواد مخدر، از جمله گروه‌هایی مانند کارتل خورشید، به جنوب کارائیب اعزام کرد. حوادث در سپتامبر ۲۰۱۳، حادثه‌ای که گفته می‌شود به کارتل خورشید مرتبط است و شامل افرادی از گارد ملی ونزوئلا می‌شود که ۳۱ چمدان حاوی ۱٫۳ تن کوکائین را در یک پرواز ایرفرانس قرار دادند، مقامات فرودگاه شارل دوگل پاریس را شگفت‌زده کرد، زیرا این بزرگ‌ترین توقیف کوکائین ثبت شده در سرزمین اصلی فرانسه بود. در ۱۵ فوریه ۲۰۱۴، یکی از فرماندهان گارد ملی ونزوئلا هنگام رانندگی به سمت والنسیا به همراه خانواده‌اش متوقف شد و به دلیل داشتن ۵۵۴ کیلو کوکائین دستگیر شد. | ## بخش 2: کارتل خورشیدها | در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۵، مأموران DEA در هائیتی دو نفر از بستگان (یک پسرخوانده و یک برادرزاده) سیلیا فلورس، بانوی اول ونزوئلا، را در حالی که سعی داشتند ۸۰۰ کیلوگرم کوکائین را از ونزوئلا به آمریکا منتقل کنند، دستگیر کردند. منبعی از DEA به‌طور غیررسمی اعلام کرد که به دلیل فساد در دولت، مقادیر زیادی کوکائین می‌تواند از ونزوئلا عبور کند. سازمان گروه‌هایی در شاخه‌های نیروهای مسلح ونزوئلا مانند نیروی زمینی ونزوئلا، نیروی دریایی ونزوئلا، نیروی هوایی ونزوئلا و گارد ملی ونزوئلا وجود دارند؛ از پایین‌ترین تا بالاترین سطوح پرسنلی. پرسنل سطح پایین ظاهراً، اعضای گارد ملی رده پایین برای کسب مقام در ایست‌های بازرسی مرزی رقابت می‌کنند تا بتوانند برای «تجارت غیرقانونی» رشوه دریافت کنند، اگرچه بخش بزرگی از رشوه‌ها به مافوق‌هایشان می‌رسد. ظاهراً، مقامات فاسد کارتل سانز، مواد مخدر را از کلمبیا به ونزوئلا قاچاق می‌کنند و از آنجا به صورت بین‌المللی ارسال می‌شوند. در ماه مه ۲۰۱۸، گفته شد که او از دیوسدادو کابلو سود قاچاق مواد مخدر دریافت کرده است. دیوسدادو کابلو در ژانویه ۲۰۱۵، لیمسی سالازار، رئیس سابق امنیت هوگو چاوز و دیوسدادو کابلو، اتهاماتی را مطرح کرد مبنی بر اینکه کابلو رئیس کارتل سانز است. سالازار پس از همکاری با دولت و ارائه جزئیات احتمالی در مورد مشارکت کابلو در تجارت بین‌المللی مواد مخدر، تحت حمایت شهود قرار گرفت و با کمک بخش عملیات ویژه اداره مبارزه با مواد مخدر به آمریکا گریخت. گزارش شده است که محموله‌های مواد مخدر از فارک در کلمبیا به ایالات متحده و اروپا، با کمک احتمالی کوبا، ارسال شده است. عملیات ادعایی بین‌المللی مواد مخدر احتمالاً شامل سایر اعضای ارشد دولت ونزوئلا نیز بوده است، مانند طارق ال ایسامی و خوزه دیوید کابلو، برادر دیوسدادو. در ۱۸ مه ۲۰۱۸، دفتر کنترل سرمایه‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا، تحریم‌هایی را علیه کابلو، همسرش، برادرش و «تستافرو» (خواننده اصلی) او، رافائل ساریا، اعمال کرد. OFAC اظهار داشت که کابلو و دیگران از قدرت خود در دولت بولیواری «برای سود شخصی از اخاذی، پولشویی و اختلاس» استفاده کرده‌اند، و کابلو ظاهراً فعالیت‌های قاچاق مواد مخدر را با معاون رئیس‌جمهور ونزوئلا، طارق العیسمی، هدایت می‌کرد و سود حاصل را با رئیس‌جمهور نیکولاس مادورو تقسیم می‌کرد. این دفتر همچنین اظهار داشت که کابلو از اطلاعات عمومی برای ردیابی افراد ثروتمندی که به‌طور بالقوه قاچاق مواد مخدر می‌کردند، استفاده می‌کرد و مواد مخدر و اموال آنها را می‌دزدید تا از رقابت احتمالی خلاص شود. هنری رانگل سیلوا در سال ۲۰۰۸، دفتر کنترل سرمایه‌های خارجی آمریکا ژنرال هنری رانگل سیلوا و دو مقام فعلی یا سابق دولت ونزوئلا را تحریم کرد و گفت شواهدی وجود دارد که آنها به نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا در تجارت غیرقانونی مواد مخدر کمک مالی کرده‌اند. این دستور «هرگونه دارایی که نهادها و افراد تعیین‌شده ممکن است تحت صلاحیت ایالات متحده داشته باشند را مسدود می‌کند و افراد آمریکایی را از انجام معاملات مالی یا تجاری مربوط به آن دارایی‌ها منع می‌کند.» سایر مقامات تحریم‌شده عبارتند از ژنرال هوگو کارواخال، مدیر سابق اطلاعات نظامی ونزوئلا (DGIM)؛ و کاپیتان نیروی دریایی رامون رودریگز چاسین، وزیر سابق کشور، تحریم شدند. در نوامبر ۲۰۱۰، هنری رانگل سیلوا اعلام کرد که نیروهای نظامی «با پروژه سیاسی و سوسیالیستی» به رهبری هوگو چاوز در ونزوئلا پیوند خورده‌اند. طارق العیسمی طارق العیسمی در ۱۳ فوریه ۲۰۱۷ تحت قانون تعیین سردسته قاچاقچیان مواد مخدر خارجی، پس از متهم شدن به تسهیل حمل مواد مخدر از ونزوئلا به مکزیک و ایالات متحده، توسط وزارت خزانه‌داری ایالات متحده تحریم شد و ده‌ها میلیون دلار از دارایی‌هایی که ظاهراً تحت کنترل العیسمی بود، مسدود گردید. | ## بخش 3: کارتل خورشیدها | نستور رورول رئیس گارد ملی بولیواری، نستور رورول، در اوت ۲۰۱۶ توسط دولت ایالات متحده به جرم کمک به قاچاق مواد مخدر در ونزوئلا متهم شد. رورول ظاهراً قاچاقچیان را مطلع کرده، تحقیقات را لغو کرده و افراد دخیل در حمل مواد مخدر را آزاد کرده است. در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۴، هوگو کارواخال، رئیس سابق اطلاعات نظامی ونزوئلا، با وجود اینکه با گذرنامه دیپلماتیک پذیرفته شده و در ژانویه به عنوان سرکنسول در آروبا منصوب شده بود، در آروبا بازداشت شد. این دستگیری پس از درخواست رسمی دولت ایالات متحده انجام شد که کارواخال را به ارتباط با قاچاق مواد مخدر و گروه چریکی نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا متهم می‌کند. در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۴، کارواخال پس از آنکه مقامات تصمیم گرفتند که او مصونیت دیپلماتیک دارد، آزاد شد، اما همچنین به عنوان عنصر نامطلوب در نظر گرفته شد. در مارس ۲۰۲۰، پس از تعیین جایزه استراتژیک ۱۰ میلیون دلاری برای دستگیری هوگو کارواخال و دیگر تروریست‌های مواد مخدر ونزوئلایی، او تصمیم گرفت خود را به ایالات متحده تسلیم کند، احتمالاً برای اینکه در ازای اطلاعات مربوط به مقامات دولتی ظاهراً فاسد و تروریست‌های مواد مخدر وابسته به دولت مادورو، معامله‌ای انجام دهد. یازنکی لاما یازنکی لاماس، خلبان سابق بانوی اول سیلیا فلورس، از کلمبیا به ایالات متحده مسترد شد، زیرا گفته می‌شود ترانسپوندر را ارائه داده بود تا به هواپیماهای حامل کوکائین اجازه دهد تا خود را به عنوان پروازهای تجاری جا بزنند. بنا به گزارش‌ها، نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، از لوئیس کارلوس ویلگاس اچوری، وزیر دفاع کلمبیا، درخواست استرداد را رد کرد. متفقین نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا در سال ۲۰۰۵، به تمام شاخه‌های نیروهای مسلح ملی ونزوئلا وظیفه مبارزه با قاچاق مواد مخدر در ونزوئلا داده شد و داده‌هایی که زمانی فقط در اختیار گارد ملی بولیواری بود، به ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی واگذار شد. میلدرد کامرو، مقام سابق مبارزه با مواد مخدر دولت چاوز، اظهار داشت که این داده‌ها باعث ایجاد رقابت در صفوف ارتش شد که برای معامله با فارک برای مشارکت فعال در قاچاق مواد مخدر تلاش می‌کردند. مقامات کلمبیا اظهار داشتند که از طریق لپ‌تاپ‌هایی که در حمله‌ای علیه رائول ریس در سال ۲۰۰۷ ضبط کرده بودند، اسنادی را یافتند که نشان می‌داد هوگو چاوز «در کنار سایر روابط مالی و سیاسی که به سال‌ها پیش برمی‌گردد» به نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا تا ۳۰۰ میلیون دلار پیشنهاد پرداخت داده است و اسنادی که نشان می‌دهد شورشیان فارک از ونزوئلا برای تهیه موشک‌های زمین به هوا کمک خواسته‌اند، و ادعا می‌کنند که چاوز شخصاً با رهبران شورشیان فارک ملاقات کرده است. در سال ۲۰۰۸، وزارت خزانه‌داری آمریکا دو مقام ارشد دولت ونزوئلا و یک مقام سابق را به ارائه کمک‌های مادی برای عملیات قاچاق مواد مخدر انجام شده توسط گروه چریکی فارک در کلمبیا متهم کرد. با این حال، تحلیل‌های مستقل برخی از دانشگاهیان و روزنامه‌نگاران آمریکایی از اسناد، تفسیر کلمبیایی‌ها از این اسناد را به چالش کشیده و دولت کلمبیا را به اغراق در محتوای آنها متهم کرده است. در سال ۲۰۰۸، خوزه میگل اینسولزا، دبیرکل سازمان کشورهای آمریکایی، در برابر کنگره ایالات متحده شهادت داد که «هیچ مدرکی» مبنی بر حمایت ونزوئلا از «گروه‌های تروریستی»، از جمله فارک، وجود ندارد. سه سال بعد در سال ۲۰۱۱، مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک به این نتیجه رسید که دولت چاوز دفتر فارک در کاراکاس را تأمین مالی کرده و به آن دسترسی به سرویس‌های اطلاعاتی داده است. | ## جمع‌بندی | دیپلمات‌های ونزوئلایی یافته‌های IISS را محکوم کردند و گفتند که آنها «اشتباهات اساسی» دارند.