موضوع مقاله: قمار در کامبوج | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قمار در کامبوج | مقدمه: این قانون تمام اشکال غیرمجاز قمار را ممنوع اعلام کرد و مجازات‌هایی از جریمه‌های نقدی گرفته تا حبس‌های کوتاه‌مدت را برای آن در نظر گرفت، اگرچه اداره کل زندان‌های دولت کامبوج، قمار را در فهرست ۲۸ جرم قابل مجازات با حبس قرار نداده است. | ## بخش 1: قمار در کامبوج | ممنوعیت قمار، که شامل همه اشکال قمار آنلاین نیز می‌شود، فقط در مورد شهروندان کامبوجی اعمال می‌شود. از اکتبر ۲۰۱۵، ۷۵ کازینو برای پذیرایی از گردشگران خارجی در کامبوج فعالیت داشتند که در نه ماه اول سال، ۲۹ میلیون دلار آمریکا درآمد برای دولت ملی و ۲ میلیارد دلار درآمد برای کازینوها فراهم می‌کردند. شهروندان کامبوجی مجاز به قمار از طریق بازی‌های تحت حمایت دولت، از جمله پنج لاتاری ملی خصوصی جداگانه هستند. در نتیجه، با وجود قوانین علیه قمار شهروندان، قمار غیرقانونی در کامبوج گسترده است. نیروهای پلیس در کامبوج، که توسط یکی از فاسدترین دولت‌های جهان اداره می‌شود، اغلب به کازینوها به مردم محلی اجازه می‌دهند آزادانه وارد شوند و اتاق‌های خصوصی را برای مقامات دولتی و مجری قانون، که اغلب منافع مالی زیادی در کازینوها دارند، فراهم می‌کنند تا قمار غیرقانونی انجام دهند."Gambling a losing game" فعالیت‌های فراقانونی نیز در خارج از کازینوهای مجاز، از جنگ خروس‌ها و اتاق‌های کارت گرفته تا سایت‌های شرط‌بندی ورزشی (عمدتاً فوتبال منطقه‌ای و مسابقات کون خمر) و لاتاری‌های غیرمجاز، گسترده هستند. بیشتر این فعالیت‌ها توسط جرایم سازمان‌یافته کنترل می‌شوند و با رشوه به مجریان قانون محافظت می‌شوند. تعدادی از مسائل اجتماعی در نتیجه قمار، به ویژه اعتیاد به قمار، کامبوج را گرفتار کرده است. | ## بخش 2: قمار در کامبوج | ۱۰۵ فقط خارجی‌ها مجاز به شرط‌بندی در کازینوهای کامبوج هستند: ۱۰۵ مناطق مرزی مانند پویپت (مرز تایلند با کامبوج) و باوت (مرز ویتنام با کامبوج) کازینوهای متعددی دارند که به مردم محلی تایلندی و ویتنامی اجازه می‌دهد بدون محدودیت‌های کشورهای خود قمار کنند. از اواخر دهه ۱۹۹۰، کامبوج برای بهره‌برداری از این امر، در حال ایجاد صنعت کازینو بوده است. این کشور در شهرهای مرزی و مناطق تفریحی محبوب کازینو ساخته و قماربازان خارجی را جذب می‌کند، در حالی که رسماً ورود شهروندان خود را ممنوع کرده است. در شهرهای مرزی مانند پویپت، او اسماچ و باوت، «کازینو استریپ» هایی در کنار مرز وجود دارد که خارجی‌های نزدیک می‌توانند برای قمار به آنجا مراجعه کنند. در سال ۲۰۱۴، ۵۷ کازینو حدود ۲۵ میلیون دلار درآمد برای دولت ملی فراهم کردند، در حالی که در نه ماه اول سال ۲۰۱۵، ۷۵ کازینو، با ده مؤسسه جدید که تنها در سه‌ماهه سوم مجوز گرفتند، ۲۹ میلیون دلار درآمد برای دولت و ۲ میلیارد دلار درآمد برای صاحبان کازینو، که اکثر آنها شرکت‌های سرمایه‌گذاری خارجی هستند، ایجاد کردند. قانون مدیریت قمار تجاری (LMCG)، که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، به عنوان چارچوب نظارتی اصلی حاکم بر فعالیت‌های قمار در کامبوج عمل می‌کند. این قانون یک سیستم صدور مجوز ساختار یافته ایجاد می‌کند که به اپراتورهای داخلی و بین‌المللی اجازه می‌دهد برای مجوزهای کازینو درخواست دهند. | ## بخش 3: قمار در کامبوج | مجوزهای کازینوهای آنلاین بخش جدایی‌ناپذیری از مجوزهای کازینوهای زمینی هستند که به این مکان‌ها این امکان را می‌دهند که علاوه بر فعالیت‌های فیزیکی خود، قمار آنلاین را نیز میزبانی کنند. ۱۰۵–۱۰۶ سیهانوکویل در کنار کازینوهای آنلاین، به محلی برای بسیاری از عملیات کلاهبرداری آنلاین علیه شهروندان چینی تبدیل شد: در سال ۲۰۱۸، کامبوج و چین یک همکاری مشترک در زمینه اجرای قانون ایجاد کردند: ۱۰۶ در سال ۲۰۱۹، آنها مرکز عملیات مشترک بخش جرایم ضد فناوری پلیس ملی را در پنوم پن افتتاح کردند: یک روز پس از افتتاح این مرکز، بیش از ۱۰۰ چینی دستگیر و برای پیگرد قانونی از کامبوج به چین بازگردانده شدند: کامبوج قمار آنلاین را از سال ۲۰۲۰ ممنوع کرد: بسیاری از گردانندگان قمار چینی که پس از ممنوعیت، کامبوج را ترک کردند، دیگر به چین بازنگشتند: در عوض، بسیاری به ایالت کارن، میانمار، در منطقه مرزی میانمار و تایلند مهاجرت کردند و در آنجا عملیات قمار را آغاز کردند.Han, Enze (2024). با این حال، قمار در تمام طول سال و در هر فرصتی ادامه دارد، در خانه‌های کارت زیرزمینی، لاتاری‌ها (اعم از قانونی و غیرقانونی)، سایت‌های شرط‌بندی ورزشی، بازی‌های آنلاین، از طریق ورود غیرقانونی به کازینوها یا حتی بازی‌های بداهه در زمان استراحت کاری؛ حتی یک بازی به نام چاک توک فلیانگ وجود دارد که در آن کامبوجی‌ها گاهی تا ۱۰۰۰ دلار آمریکا، روی زمان و میزان بارش باران شرط می‌بندند."CAMBODIA: Gambling fuels poverty" برای ورود به کازینو در کامبوج، گذرنامه خارجی لازم است و این امر راه گریزی را فراهم می‌کند که به بسیاری از کامبوجی‌های شهرنشین با تابعیت دوگانه اجازه می‌دهد تا به‌طور قانونی قمار کنند. جمعیت روستایی و کسانی که نمی‌توانند کارت شناسایی خارجی ارائه دهند، باید برای ورود به کازینوهای قانونی به پلیس محلی رشوه بدهند. قماربازانی که کازینوها یا سایر مکان‌های بازی غیرقانونی و کمتر رسمی را ترک می‌کنند، گزارش داده‌اند که مجبور شده‌اند تا دو سوم از برد روزانه خود را به پلیس بدهند تا در صورت دستگیری از دستگیری جلوگیری کنند. در میان مردان کامبوجی، قمار، همراه با نوشیدن و سایر رذایل این چنینی، به عنوان نمادی از مردانگی دیده می‌شود. جامعه کامبوج به‌طور سنتی قمار مشکل‌ساز را به عنوان یک مشکل اجتماعی به جای یک مشکل پزشکی در نظر گرفته است، در نتیجه، تعداد بسیار کمی از آنها به دنبال درمان از متخصصان پزشکی هستند. | ## جمع‌بندی | از سال ۲۰۱۲، برنامه درمانی سراسری، سازمان روان‌شناسی فرافرهنگی، گزارش داده است که بیماران را برای اختلالاتی مانند افسردگی و اعتیاد به مواد مخدر درمان می‌کند، اما حتی یک بیمار را برای اعتیاد به قمار درمان نکرده است.