موضوع مقاله: سفر زروبابل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سفر زروبابل | مقدمه: سفر زروبابل ، که به کتاب زروبابل یا آخرالزمان زروبابل نیز شناخته می‌شود، یک آخرالزمان به زبان عبری قرون وسطایی است که در آغاز قرن هفتم میلادی به سبک رویاهای کتاب مقدس — مانند کتاب دانیال و سفر حزقیال — نوشته شده و در دهان زروبابل گذاشته شده است.املای دیگر: Zrubavel زروبابل آخرین نوادگان خاندان داوود بود که نقش برجسته‌ای در تاریخ اسرائیل داشت و پایه‌های معبد دوم اورشلیم را در قرن ششم پیش از میلاد گذاشت. | ## بخش 1: سفر زروبابل | این رهبر معماگونه تاریخ یهود رؤیایی وحیانی دریافت می‌کند که شخصیت‌ها و رویدادهای مرتبط با بازگشت اسرائیل، روز حساب و برپایی معبد سوم اورشلیم را ترسیم می‌کند. تاریخ پایه‌های این کتاب احتمالاً در سرزمین مقدس میان سال‌های ۶۲۹ تا ۶۳۶ میلادی نوشته شده، در دوران جنگ ایران و روم شرقی (۶۰۲–۶۲۸) برای کنترل این منطقه. این جنگ‌ها فلسطین بیزانسی را تحت تأثیر قرار داد و امیدهای مسیحایی را در میان یهودیان برانگیخت، از جمله نویسنده‌ای که این جنگ‌ها برایش رویدادهای آخرالزمانی به نظر می‌رسیدند که به ظهور مسیح منجر خواهند شد. آرمیلوس احتمالاً رمزنگاری برای هراکلیوس است، و رویدادهای توصیف‌شده در کتاب زروبابل با شورش یهودیان علیه هراکلیوس همزمانی دارند. سعادیا گائون (۸۹۲–۹۴۲) و حای بن شریرا (۹۳۹–۱۰۳۸)، هر دو از گائونیم، احتمالاً این کتاب را می‌شناختند ولی هیچ‌وقت آن را با نام نبردند. قدیمی‌ترین نسخه‌ای که از آن داریم بخشی از یک کتاب دعای یهودی است که احتمالاً حدود سال ۸۴۰ میلادی نوشته شده. اولین بار این کتاب در سال ۱۵۱۹ در قسطنطنیه در مجموعه‌ای به نام لیقوطیم شونیم چاپ شد. | ## بخش 2: سفر زروبابل | بار دیگر به همراه سِفر مالکیئل در ویلنیوس در سال ۱۸۱۹ تجدید چاپ شد، و سپس توسط آدولف ژلینک در بِت هَمیدراش (۱۸۵۳–۱۸۷۷) و اس.آ. از آنجا که این کتاب تاریخ صریحی (۱۰۵۸ میلادی) برای بازگشت مسیح تعیین کرد، تأثیر زیادی بر اندیشه مسیحایی معاصر گذاشت. یک ویرایش از پیرقه هِخالوت رقمی معادل ۸۹۰ سال تا بازگشت مسیح ارائه داد که سال مسیحایی را ۹۵۸ میلادی می‌کند، یعنی در عرض یک دهه از تولد سعادیا گائون. این تاریخ شاید به پیامی منجر شد که از کشتار راینلاند به فلسطین فرستاده شد و دربارهٔ شایعات ظهور مسیح پرسش می‌کرد. مسیح بن یوسف در نبرد شکست می‌خورد ولی راه را برای مسیح داوودی و پیروزی نهایی نیکی هموار می‌کند. نویسنده اصلی انتظار داشت مسیح به‌زودی بیاید، ولی ویراستاران بعدی تاریخ‌های دیرتری جایگزین کردند. زروبابل — که نامش با معبد اورشلیم پیوند دارد — پس از نیایش برای دانستن «شکل خانه ابدی» رؤیایی می‌بیند. | ## بخش 3: سفر زروبابل | در این رؤیا، فرشته متاترون او را به نینوا می‌برد — «شهر خون» که نماد رم و احتمالاً قسطنطنیه است. در آنجا زروبابل در بازار با مردی زخمی و خوار روبرو می‌شود به نام مناحم بن عمیئل، که همان مسیح داوودی است و همچون یهودی سرگردان در انتظار زمان مقرر خود به سرگردانی زندگی می‌کند. متاترون پاسخ می‌دهد که مسیح ۹۹۰ سال پس از محاصره اورشلیم (۷۰ میلادی) باز خواهد گشت — یعنی حدود سال ۱۰۵۸ میلادی. پنج سال پیش از آمدن حفصیبه — مادر مسیح بن یوسف — شخصیتی به نام نحمیا بن هوشیل ظهور می‌کند ولی توسط آرمیلوس کشته می‌شود. در ادامه داستان، زروبابل به «خانه ننگ» — یعنی یک کلیسا — برده می‌شود که نوعی ضدمعبد است. کتاب با رؤیای زروبابل از فرود معبد آسمانی به زمین پایان می‌یابد — معبدی که برخلاف معبد دوم، در بهشت ساخته شده است. | ## جمع‌بندی | 369 در سِفر زروبابل، مناحم همان مناحم بن عمیئل است و مادرش حفصیبه نام دارد — همان نام همسر حزقیا و مادر مناسه (پادشاه یهودا).Raʻanan S.