موضوع مقاله: اطوار بهجت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اطوار بهجت | مقدمه: اطوار بهجت (به عربی: أطوار بهجت ؛ ۷ ژوئن ۱۹۷۶ – ۲۲ فوریه ۲۰۰۶) یک خبرنگار عراقی بود. | ## بخش 1: اطوار بهجت | او در ابتدا به عنوان گزارشگر برای تلویزیون دولتی عراق تحت رژیم صدام حسین فعالیت می‌کرد، اما پس از حمله ایالات متحده به عراق، به یک خبرنگار محبوب تلویزیونی برای شبکه‌های الجزیره و سپس العربیه تبدیل شد. در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۰۶، اطوار بهجت همراه با همکارانش عدنان الدلیمی و خالد الفلاحی در حالی که در حال پوشش خبری در سامرا بودند، هدف گلوله قرار گرفته و کشته شدند. او کار خود را به عنوان گزارشگر در بخش فرهنگ تلویزیون ماهواره‌ای عراق در زمان رژیم صدام حسین آغاز کرد. پس از حمله ایالات متحده به عراق، اطوار بهجت کار خود را در شبکه الجزیره آغاز کرد. در ابتدا به پوشش اخبار فرهنگی منصوب شد، اما با پشتکار در گزارشگری، به پوشش اخبار سیاسی شورای حکومتی عراق نیز پرداخت. در یک مورد دیگر، او توسط نیروهای نظامی ایالات متحده به مدت یک شبانه روز بازداشت شد. بعد از این او توانست سردبیران خود را متقاعد کند تا او را برای پوشش درگیری‌های سال ۲۰۰۴ در نجف به ان شهراعزام کنند. در آنجا آواز بالای ساختمانها به‌طور زنده گزارش می‌کرد واین کار را حتی پس از آنکه همکارش رشید والی در اثر تیراندازی نیروهای آمریکایی در بالای ساختمانی کشته شد ادامه داد. ترور در ۲۲ فوریه ۲۰۰۶، حرم عسکریین در سامرا هدف یک حملهٔ بمب‌گذاری قرار گرفت که باعث بروز موجی از خشونت‌های انتقامی میان سنی‌ها و شیعیان شد. اطوار بهجت سردبیران خود را متقاعد کرد که به او اجازه دهند برای پوشش این رویداد به محل حادثه سفر کند. | ## بخش 2: اطوار بهجت | آن‌ها در میان جمعیتی از مردم غیرنظامی قرار داشتند که ناگهان، بر اساس گفته‌های تنها بازماندهٔ تیم، دو فرد مسلح سوار بر یک وانت از راه رسیدند و با شلیک تیرهای هوایی، مردم را پراکنده کردند. یکی از مهاجمان فریاد زد: «ما خبرنگار را می‌خواهیم» و بلافاصله هر دو نفر شروع به تیراندازی سنگین به سمت خبرنگاران کردند. دربارهٔ این جنایت و اینکه مرتکبین آنچه کسانی بودند گزارش‌های ضد ونقیضی داده شده است. بیانیه‌ها و مواضع رسمی دولت دربارهٔ آنچه بعد از این اتفاق افتاد و اینکه عاملان این جنایت چه کسانی بودند، دریک دههٔ گذشته سه بار تغییر کرده است و همچنان با اعتراض شدید خانوادهٔ اطوار بهجت و خانواده‌های همکاران او روبرو است. طبق بیانیه رسمی دولت، سه تن اعضای گروه خبری، بهجت، دلیمی و فلاحی توسط سه برادر سنی—یاسر، عبدالله و محسن الطاخی—ربوده شده و به یک خیابان فرعی منتقل شدند. در آنجا، محسن و عبدالله، دلیمی و فلاحی را به ضرب گلوله کشتند و یاسر بهجت را مورد تجاوز قرار داده و سپس او را نیز به قتل رساند. با این حال، خانواده‌های قربانیان که اجساد را از سامرا تحویل گرفته و با تنها بازمانده و پلیس محلی مصاحبه کرده‌اند، می‌گویند روایت دولت با شهادت شاهدان عینی و گزارش‌های پزشکی تناقض دارد. آن‌ها به‌طور قاطع اعلام کرده‌اند که اطوار بهجت مورد تجاوز قرار نگرفته است و معتقدند این فاجعه با اهداف سیاسی برای تشدید شکاف‌های داخلی در عراق مورد سوءاستفاده قرار گرفته است. در ۲۵ فوریه، جمعیتی که در حال اجرای مراسم تشییع جنازهٔ اطوار بهجت بودند دو بار مورد حمله قرار گرفت. ابتدا، افراد مسلح به سوی نیروهای کماندوی وزارت کشور که تشییع کنندگان را همراهی می‌کردند، تیراندازی کردند. | ## بخش 3: اطوار بهجت | سپس، هنگام بازگشت کاروان از گورستان، یک بمب کنار جاده‌ای که نیروهای کماندو را هدف قرار داده بود، منفجر شد. تحقیقات در ۷ مه ۲۰۰۶، روزنامهٔ ساندی تایمز بریتانیا مقاله‌ای به قلم هاله جابر منتشر کرد که در آن فیلمی را که گفته می‌شد در صحنه از اطوار بهجت گرفته شده است را توضیح می‌داد که در آن، او را مجبور به برهنه شدن کرده و سپس سرش را از بدن جدا می‌کنند. بعدها اما مشخص شد که این ویدیو در واقع مربوط به قتل یک مرد نپالی توسط گروه انصارالسنه در اوت ۲۰۰۴ بوده است. در ۲۸ مه ۲۰۰۶، ساندی تایمز این گزارش را پس گرفت و اعلام کرد که قربانی یک فریب رسانه‌ای شده است. در سال ۲۰۰۹، یاسر الطاخی همراه با برادرانش دستگیر شد و تحت فشار مجبور به ضبط اعتراف تلویزیونی به تجاوز و قتل اطوار بهجت شد. وی در دادگاهی که از سوی سازمان عفو بین‌الملل به دلیل عدم رعایت استانداردهای بین‌المللی و استفادهٔ دولت عراق از شکنجه برای گرفتن اعتراف مورد انتقاد قرار گرفت، به اعدام محکوم شد. تقدیر پس از مرگ در سال ۲۰۰۶، کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران جایزهٔ بین‌المللی آزادی رسانه‌ها را به اطوار بهجت اهدا کرد. همچنین، بنیاد نیمن برای روزنامه‌نگاری در دانشگاه هاروارد از او تقدیر کرد و جایزهٔ لوئیس لیونز را به وی اختصاص داد. | ## جمع‌بندی | استک در کتابش «هر مردی در این روستا یک دروغگو است: آموزشی در جنگ»، که در سال ۲۰۱۰ نامزد جایزهٔ ملی کتاب آمریکا در بخش غیرداستانی شد، بخشی را به اطوار بهجت اختصاص داده است.