موضوع مقاله: هری اشمیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هری اشمیت | مقدمه: هری اشمیت (به انگلیسی: ؛ ۲۵ سپتامبر ۱۸۸۶ – ۱۰ فوریه ۱۹۶۸) یک ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود. | ## بخش 1: هری اشمیت | او در جریان جنگ جهانی دوم به‌عنوان فرمانده لشکر ۴ تفنگداران دریایی در نبردهای کواجالین در جزایر مارشال و سایپن در جزایر ماریانا و به‌عنوان فرمانده سپاه دوزیستی پنجم در نبردهای تینیان در جزایر ماریانا و ایوو جیما در جزایر کازان خدمت کرد. اشمیت در سال ۱۹۴۸ در سن ۶۱ سالگی با ۳۹ سال خدمت از تفنگداران دریایی بازنشسته شد. یکی از همکاران معاصرش او را چنین توصیف کرده بود: «یک بودا، یک تفنگدار دریایی کهنه‌کار تمام‌عیار: در چین بوده بود؛ منظم و طبق مقررات بود؛ یک تفنگدار دریایی حرفه‌ای.» زندگی‌نامه و کارنامه نظامی هری اشمیت در ۲۵ سپتامبر ۱۸۸۶ در هولدرگ (نبراسکا) زاده شد. او دو سال در کالج عادی ایالتی نبراسکا (به انگلیسی: ) تحصیل کرد و سپس درجه ستوان‌دومی در هنگ ۲ پیاده نبراسکا را پذیرفت. اشمیت در ۱۶ اوت ۱۹۰۹ از این سمت استعفا داد تا در ۱۷ اوت ۱۹۰۹ به‌عنوان ستوان‌دوم به سپاه تفنگداران دریایی بپیوندد. خدمات پیش از جنگ جهانی دوم پس از آموزش در مدرسه افسران تفنگداران دریایی در پرت رویل (کارولینای جنوبی)، اشمیت در ژانویه ۱۹۱۱ به پادگان تفنگداران دریایی گوآم در جزایر ماریانا اعزام شد. پس از خدمت در واحد سربازگیری در مینه‌سوتا و مأموریت در پادگان تفنگداران دریایی نیواورلئان و خدمت موقت در وراکروز بر روی یواس‌اس کیرسارج (بی‌بی-۵) در ۱۹۱۵، اشمیت در مه ۱۹۱۶ برای خدمت دریایی بر روی یواس‌اس اکلاهما (بی‌بی-۳۷) مأمور شد و در اوت همان سال به درجه سروانی ارتقا یافت. در ژانویه ۱۹۱۷ به یواس‌اس مونتانا (ای‌سی‌آر-۱۳) منتقل شد و از ۲۵ فوریه تا ۲۲ مارس ۱۹۱۷ با نیروی پیاده‌نظام کشتی در گوانتانامو در کوبا حضور داشت. پس از ترک کشتی مونتانا در سپتامبر ۱۹۱۸، بیشتر دو سال بعدی را در پادگان تفنگداران دریایی نورفک (ویرجینیا) گذراند. در ژوئن ۱۹۲۰ به‌عنوان فرمانده گروه تفنگداران دریایی بر روی ناو یواس‌اس تنسی (بی‌بی-۴۳) به خدمت دریایی بازگشت. | ## بخش 2: هری اشمیت | از اوت ۱۹۲۲ تا مه ۱۹۲۶ عضو مدارس سپاه تفنگداران دریایی در کوانتیکوو (ویرجینیا) بود؛ نخست به‌عنوان دانشجو و سپس به‌عنوان مربی. پس از یک دوره کوتاه خدمت با هنگ ۶ تفنگداران دریایی در چین، از فوریه ۱۹۲۸ تا ژوئن ۱۹۲۹ در تیپ دوم تفنگداران دریایی در نیکاراگوئه به‌عنوان افسر اطلاعات و عملیات تیپ خدمت کرد. اشمیت برای تحصیل به ایالات متحده بازگشت و در مدرسه ستاد و فرماندهی در فورت لون‌وورت در کانزاس شرکت کرد و در ۱۸ ژوئن ۱۹۳۲ فارغ‌التحصیل شد. او همچنین دوره افسران ارشد مدارس سپاه تفنگداران دریایی در پایگاه سپاه تفنگداران دریایی کوانتیکو را گذرانده بود. پس از فارغ‌التحصیلی در مأموریت‌های گوناگونی خدمت کرد؛ از جمله در ستاد سپاه تفنگداران دریایی در واشینگتن دی.سی.، بخش اقیانوس آرام در سانفرانسیسکو، هنگ ۴ تفنگداران دریایی در شانگهای و دوباره بخش اقیانوس آرام. در ژوئن ۱۹۳۷ به تیپ دوم تفنگداران دریایی مأمور شد و در اوت همان سال به‌عنوان رئیس ستاد تیپ عازم شانگهای شد. در دسامبر ۱۹۳۷ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و در فوریه ۱۹۳۸ به ایالات متحده بازگشت. در ژوئیه ۱۹۳۸ به‌عنوان مدیر اجرایی و افسر پرسنلی بخش مالی ستاد تفنگداران دریایی مأمور شد و هنگام ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم در همین سمت بود. جنگ جهانی دوم در دسامبر ۱۹۴۱ اشمیت به درجه سرتیپی ارتقا یافت و در ژانویه ۱۹۴۲ به‌عنوان دستیار فرمانده سپاه تفنگداران دریایی منصوب شد. در ۱۸ اوت ۱۹۴۳ فرماندهی لشکر ۴ تفنگداران دریایی را بر عهده گرفت و این لشکر را در تصرف روی-نامور در نبرد کواجالین و در نبرد سایپن فرماندهی کرد. | ## بخش 3: هری اشمیت | در ۱۲ ژوئیه ۱۹۴۴ فرماندهی سپاه دوزیستی پنجم را از هالند اسمیت بر عهده گرفت و این سپاه را در حمله و تصرف جزیره تینیان رهبری کرد. برای خدمات برجسته در تصرف و اشغال جزایر مارشال و در حمله و تصرف سایپن و تینیان، به او نشان خدمات برجسته نیروی دریایی و یک ستاره طلایی به‌جای نشان دوم اعطا شد. اشمیت سپاه دوزیستی پنجم را در نبرد ایوو جیما فرماندهی کرد و ستاره طلایی دوم را به‌جای سومین نشان خدمات برجسته نیروی دریایی دریافت کرد. بخشی از تقدیرنامه او چنین است: «در برابر مقاومت سرسختانه دشمن و استحکامات طبیعی بی‌نظیر، سرلشکر اشمیت با مهارت حمله نیروهایش را برای تصرف و اشغال این جزیره راهبردی هدایت کرد. داوری درست، توانایی اداری برجسته و فداکاری بی‌وقفه او عوامل حیاتی موفقیت کل عملیات بود.» پس از پایان جنگ، اشمیت سپاه دوزیستی پنجم را در اشغال ژاپن رهبری کرد. پس از جنگ در ۱۵ فوریه ۱۹۴۶ اشمیت به ایالات متحده فراخوانده شد تا فرماندهی فرماندهی آموزش و جایگزینی تفنگداران دریایی در سن دیگو (کالیفرنیا) را بر عهده بگیرد. او در ۱ ژوئیه ۱۹۴۸ با ارتقای افتخاری (به انگلیسی: ) به درجه ژنرال چهارستاره بازنشسته شد. درگذشت هری اشمیت در ۱۰ فوریه ۱۹۶۸ درگذشت و در گورستان ملی فورت رزکرنز در سن دیگو به خاک سپرده شد. | ## جمع‌بندی | نشان‌ها و مدال‌ها نشان‌ها و مدال‌های نظامی اشمیت عبارتند از: ردیف ۱ صلیب نیروی دریایی نشان خدمات برجسته (نیروی دریایی ایالات متحده) با دو ستاره طلایی لژیون افتخار (اعطایی ارتش) ردیف ۲ نشان ستاره برنزی تقدیرنامه واحد ریاست‌جمهوری نیروی دریایی با یک ستاره برنزی تقدیرنامه واحد نیروی دریایی مدال اعزامی تفنگداران دریایی با دو ستاره برنزی ردیف ۳ مدال خدمات مکزیک مدال خدمات یانگ‌تسه مدال پیروزی جنگ جهانی اول با یک ستاره برنزی مدال لشکرکشی نیکاراگوئه (۱۹۳۳) ردیف ۴ مدال خدمات چین مدال خدمات دفاعی آمریکا مدال کمپین آمریکایی مدال لشکرکشی آسیا-اقیانوسیه با چهار ستاره برنزی ردیف ۵ مدال پیروزی جنگ جهانی دوم مدال خدمات اشغال نیروی دریایی مدال شایستگی ریاست‌جمهوری نیکاراگوئه با ستاره نقره‌ای مدال افتخار نیکاراگوئه با دیپلم تقدیرنامه صلیب نیروی دریایی تقدیرنامه صلیب نیروی دریایی اشمیت به خاطر خدماتش در نیکاراگوئه صادر شده‌است.