aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: سینتیا بک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سینتیا بک | مقدمه: سینتیا بک بازرگان و سرمایه‌گذار اهل ایالات متحده آمریکا است که معشوقه دیرینهٔ گوردون گتی بود، از او صاحب سه فرزند شد و یکی از مالکان عمده املاک در منطقه لس‌آنجلس است. | ## بخش 1: سینتیا بک | در اوت ۱۹۹۹، «خانواده دوم و مخفی» گتی در لس‌آنجلس در پی برگزاری جلسه دادگاهی توسط سینتیا بک به نمایندگی از سه دخترش، علنی شد؛ او در این دادگاه به‌دنبال امکان تغییر نام خانوادگی آن‌ها به گتی و توانایی مطالبه سهمی از ثروت خانواده گتی بود. در سال ۲۰۱۹، گزارش شد که «همراه دیرینه‌ی» او جیرارد دِیمین سَنز بوده است که با او در مالکیت برخی املاک شریک بود. | ## بخش 2: سینتیا بک | مالکیت املاک بک حداقل ۲۰ خانه در منطقه لس‌آنجلس دارد که بسیاری از این خانه‌ها در وضعیت مخروبه یا رهاشده هستند. او مالک یک خانه ساحلی «متروکه» در پارادایس کوو در ملیبو، در مجاورت خانه جان مک‌انرو و همسرش پتی اسمیت است که در سپتامبر ۱۹۹۱ به قیمت ۳ میلیون دلار از گتی خریداری شده بود. | ## بخش 3: سینتیا بک | او همچنین به‌طور مشترک با جیرارد دِیمین سَنز، صاحب یک خانه چهارخوابه در بلوار وست‌ سان‌ست است. مسائل حقوقی در مه ۲۰۱۹، پلیس به خانه‌ای متعلق به بک در بل ایر یورش برد و «همراه دیرینه‌ی» او، جیرارد دِیمین سَنز را بازداشت و بیش از ۱۰۰۰ قبضه اسلحه را ضبط کرد. | ## جمع‌بندی | ۳۰ نیروی پلیس برای خارج کردن تمامی این سلاح‌ها به بیش از ۱۲ ساعت زمان نیاز داشتند.
موضوع مقاله: چهتراپاتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چهتراپاتی | مقدمه: بدین ترتیب، چهتراپاتی به کسی اشاره دارد که بر زیردستان خود سایه می‌افکند و از آنان پاسداری می‌کند. | ## بخش 1: چهتراپاتی | شناخته‌شده‌ترین کاربرد این عنوان به شیواجی، بنیان‌گذار امپراتوری مراتا، بازمی‌گردد که در سال ۱۶۷۴ میلادی هنگام تاج‌گذاری خود این لقب را برگزید. پس از مرگ اورنگ‌زیب در سال ۱۷۰۷ میلادی، امپراتوری مراتا به دو شاخهٔ رقیب تقسیم شد: چهتراپاتی‌های ساتارا و چهتراپاتی‌های کولاپور. این عنوان تا سدهٔ نوزدهم میلادی در کاربرد بود، اما در دوران استعمار بریتانیا تنها جنبهٔ افتخاری داشت. | ## بخش 2: چهتراپاتی | پیشینه و کاربردهای نخستین حاملان باستانی عنوان چهتراپاتی شناسایی نشده‌اند، اما این عنوان در متون کهن هندو آمده‌است. کتاب «سنگیتا راگا-کالپا-دروما» (۱۸۴۲) نوشتهٔ کریشناناندا ویاسا شامل اشعار دهروپد است که در آن تان سین از مان سینگ تومار (حدود ۱۴۸۶–۱۵۱۶ میلادی)، فرمانروای گوالیار، با عنوان چهتراپاتی یاد می‌کند. همچنین کتیبهٔ راج‌سیتاپور مورخ ۱۶۴۴ میلادی که به فرمان اَمَرَسیمهای یکم از جهالاواد صادر شده، لقب چهتراپاتی را برای شاه‌جهان، امپراتور گورکانی، به کار برده‌است. | ## بخش 3: چهتراپاتی | شیواجی و امپراتوری مراتا فرمانروای مراتا، شیواجی، در سال ۱۶۷۴ میلادی هنگام مراسم تاج‌گذاری خود عنوان چهتراپاتی را برگزید. فرزندان و جانشینان او از خاندان بونسله نیز این عنوان را به‌عنوان رهبران اتحادیهٔ مراتا و ایالت‌های شاهزاده‌نشین ساتارا و کولاپور حفظ کردند. | ## جمع‌بندی | برای امپراتوری مراتا، اهمیت عملی این عنوان به‌تدریج کاهش یافت؛ نخست با به‌قدرت‌رسیدن پیشواها (نخست‌وزیران) و سپس کاربهاری‌ها (کارگزاران پیشواها) که قدرت اجرایی را در دست گرفتند.
موضوع مقاله: آیوی گتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آیوی گتی | مقدمه: آیوی در سان فرانسیسکو توسط اَن گتی و گوردون گتی، پدربزرگ و مادربزرگ پدری‌اش، بزرگ شد. | ## بخش 1: آیوی گتی | حرفه مدلینگ مسیر مدلینگ آیوی در اوایل کودکی‌اش آغاز شد، زمانی که در یک کمپین تبلیغاتی برای بِی‌بی گپ ظاهر شد. گتی در مجلات وگ، وگ بریتانیا، وگ هنگ‌کنگ، تاتلر، دبلیو، ال و موارد دیگر معرفی شده است. او همچنین روی جلد لوفیسیال، تاون اند کانتری (در کنار تام بلیث)، پی‌پر، فشن اولا!، وُن اثر الن فون اون‌ورت و نشریات دیگر بوده است. گتی همچنین در فوریه ۲۰۲۵ در جریان هفته مد نیویورک برای برند لینگوا فرانکا روی صحنه رفت. | ## بخش 2: آیوی گتی | او علاوه بر این در کمپین‌های کریستیان لوبوتن، ادی پارکر و برندهای دیگر ظاهر شده است. مد گتی توسط نشریات متعددی به عنوان یک آن دختره (دختر جذاب و تأثیرگذار) توصیف شده است و مکرراً در ردیف اول نمایش‌های مد شرکت می‌کند. گتی در مت گالا ۲۰۲۴ با لباسی طراحی شده توسط کانر ایوز که از دو پرده نقش‌دار قرن هجدهمی سلسله چینگ ساخته شده بود، شرکت کرد. نیکوکاری گتی تلاش‌های بشردوستانه خود را بر رفاه حیوانات، حقوق زنان و آگاهی‌بخشی در مورد سلامت روان متمرکز کرده است. | ## بخش 3: آیوی گتی | در مه ۲۰۲۴، گتی حراجی از کمد لباس خود برگزار کرد که تمام درآمدهای حاصل از آن به «ریمیک» اختصاص یافت؛ خیریه‌ای که بر حقوق زنان و عدالت اقلیمی در صنعت پوشاک تمرکز دارد. در سال ۲۰۲۳، آن‌ها به همراه گتی روی جلد نیویورک پست الکسا ظاهر شدند تا سطح آگاهی دربارهٔ رفاه حیوانات را افزایش دهند. زندگی شخصی گتی در دانشگاه لویولا مریمونت تحصیل کرد و در آنجا مدرک کارشناسی هنرهای زیبا خود را دریافت کرد. در سال ۲۰۲۰، گتی با عکاسی به نام توبیاس الکساندر اِنِگل در یک مراسم خصوصی ازدواج کرد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۲۱، گتی با انگل در یک مراسم عمومی به ریاست نانسی پلوسی در تالار شهر سان فرانسیسکو ازدواج کرد.
موضوع مقاله: مخلوف الداوودی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مخلوف الداوودی | مقدمه: مخلوف الداوودی (به عبری: ؛ ۱۸۲۵–۱۹۰۹) خاخام‌باشی (خاخام ارشد) جوامع یهودی عکا، حیفا، صفد و طبریه در دوره امپراتوری عثمانی بود. | ## بخش 1: مخلوف الداوودی | پدرش داوود از نوادگان شاعر حییا الداوودی، شاعر و خاخام اندلسی سده دوازدهم میلادی، بود و به نخبگان یهودی تعلق داشت. مخلوف در جوانی به مقام خاخامی رسید و به سبب تسلط بر چندین زبان، سفرهای رسمی بسیاری به کشورهای گوناگون انجام داد. زندگی‌نامه دوران آغازین مخلوف الداوودی در سال ۱۸۲۵ در شهر مراکش در کشور مراکش در یک خانواده سفاردی زاده شد. | ## بخش 2: مخلوف الداوودی | پدرش داوود از تبار حییا الداوودی، شاعر و خاخام نامدار اندلسی سده دوازدهم میلادی، بود و از نخبگان جامعه یهودی به‌شمار می‌رفت. تسلط او بر چندین زبان امکان سفرهای رسمی فراوان به کشورهای گوناگون را برایش فراهم کرد. خاخام‌باشی در سال ۱۸۸۹ الداوودی از سوی مقامات عثمانی و با اجازه سلطان عبدالحمید دوم به سمت خاخام‌باشی شهرهای عکا، حیفا، صفد و طبریه برگزیده شد. | ## بخش 3: مخلوف الداوودی | در دوران تصدی این مقام، او با پشتکار تلاش کرد یهودیانی را که قصد گرویدن به دین‌های دیگر داشتند به آیین یهود بازگرداند. پسرش سلیم (صالح) بعدها در خاطراتش رویدادهای ناشناخته‌ای را که پدرش در آن‌ها نقش داشت بازگو کرد. | ## جمع‌بندی | درگذشت مخلوف الداوودی در اواخر سال ۱۹۰۹ در صفد در سن ۸۳ سالگی درگذشت و در گورستان کهن یهودیان صفد به خاک سپرده شد.
موضوع مقاله: حاییم نیسیم ابولعافیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حاییم نیسیم ابولعافیه | مقدمه: حاییم نیسیم ابولعافیه (به عبری: ؛ ۱۷۷۵ – ۸ فوریه ۱۸۶۱) خاخام یهودی دوره عثمانی در شهر طبریه و ریشون لتصیون (خاخام‌باشی سفاردی) در شهر اورشلیم بود. | ## بخش 1: حاییم نیسیم ابولعافیه | ابولعافیه که در طبریه زاده شد از خاندان یهودیان تبعیدشده از اسپانیا بود که در سده هفدهم میلادی به سرزمین اسرائیل مهاجرت کرده بودند. پس از ۵۰ سالگی به اورشلیم نقل مکان کرد و در آنجا به مقام ریشون لتصیون رسید و نزدیک به شش سال و نیم در این سمت خدمت کرد. پدرش داوید ابولعافیه و پدربزرگش حاییم بن یعقوب ابولعافیه هر دو از خاخام‌های سرزمین اسرائیل بودند. او از نوادگان حاییم ابولعافیه اول بود که خود از یهودیان رانده‌شده از اسپانیا بود و در اوایل سده هفدهم میلادی به سرزمین اسرائیل آمده بود. سمت‌های خاخامی خاخام‌باشی طبریه ابولعافیه بخش عمده دوران فعالیتش را به‌عنوان خاخام طبریه گذراند. | ## بخش 2: حاییم نیسیم ابولعافیه | در دوره خاخامی او در طبریه، پس از غارت صفد در سال ۱۸۳۴ و آشوب‌هایی که به دنبال نبرد الخلیل رخ داد، آشوبگران محلی به خانه‌های یهودیان هجوم برده و اموالشان را غارت کردند. ابولعافیه نزد فرمانده ارتش عثمانی در صیدا رفت و خواستار حفاظت از ساکنان یهودی شهر شد. ریشون لتصیون در اورشلیم پس از ۵۰ سالگی، ابولعافیه به اورشلیم نقل مکان کرد تا همسر مناسبی برای دخترش بیابد. در آنجا پس از درگذشت یتسحاق کووو، جانشین او در مقام ریشون لتصیون شد و نزدیک به شش سال و نیم در این سمت خدمت کرد. در این دوره، او از تأسیس مدارس عمومی حمایت کرد، هرچند خاخام‌های اشکنازی اورشلیم با این اقدام به‌شدت مخالف بودند و حتی علیه آن حکم تحریم صادر کرده بودند. | ## بخش 3: حاییم نیسیم ابولعافیه | نام سه اثر او بر روی سنگ مزارش ذکر شده‌است: «قرا حنا»، «آرش صوی» و «توصئوت حاییم». با این حال، برخی از احکام شرعی او در مجموعه پاسخ‌نامه‌های (ریسپونسا) خاخام بنیامین مردخای نوون به چاپ رسید. او در ۲۸ شوات سال عبری تکرکا (۸ فوریه ۱۸۶۱) درگذشت و در گورستان یهودیان کوه زیتون در اورشلیم به خاک سپرده شد. | ## جمع‌بندی | همچنین از راه پسرش یتسحاق، او پدربزرگ شلومو ابولعافیه بود که از بنیان‌گذاران شهر تل‌آویو به‌شمار می‌رود.
موضوع مقاله: کلیسای جامع فرایزینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای جامع فرایزینگ | مقدمه: دومین قدیس حامی این کلیسا، سنت کوربینیان، همچنین حامی شهر فرایزینگ و اسقف‌نشین اعظم است. | ## بخش 1: کلیسای جامع فرایزینگ | نمای بیرونی برج‌ها از آجر و تا حدودی از سنگ توف( به آلمانی: Tuff) ساخته شده‌اند. برج شمالی برخلاف برج جنوبی با دو فرو رفتگی جزئی که ناشی از تراشیدن تزئینات رومانسک است، باریک‌تر می‌شود. طاق‌های جانبی این ورودی پیشین سه‌قسمتی متعلق به گوتیک آغازین تکامل‌یافته (۱۳۱۴) هستند. پیکره سمت راست امروزه توسط یک کتیبه باروک به عنوان بئاتریکس فون بورگوند، همسر فریدریش، معرفی می‌شود، اما احتمالاً این پیکره نیز در اصل با مفهومی دیگر طراحی شده بوده است. به هر حال، برای مشارکت امپراتور بارباروسا در بازسازی پس از آتش‌سوزی سال ۱۱۵۹ هیچ مدرک هم‌عصر وجود ندارد. در زیر تصویر بئاتریکس، یک وزغ دیده می‌شود که از سده نوزدهم به بعد، برخی تمایل داشتند آن را نماد باروری برای فرزندان فراوان بدانند؛ اما وزغ در قرون وسطی نمادی منفی بوده است. این موضوع با شناسایی اولیه پیکره درگاه بالای آن به عنوان بئاتریکس فون بورگوند در تضاد است. | ## بخش 2: کلیسای جامع فرایزینگ | احتمالاً این دو پیکره در اصل نمایشی از پادشاه سلیمان در سمت چپ و ملکه سبا در سمت راست بوده‌اند که پس از بازطراحی ضروری درگاه رمانسک به دلیل نصب ایوان ارگ، با افزودن ماهرانه کتیبه‌ها، به فریدریش بارباروسا و بئاتریکس بازتفسیر شده‌اند. سمت راست تصویر به‌طور شگفت‌انگیزی روشن است و فرشتگان از آن سو به او شادی می‌کنند. این ویژگی از نظر تاریخ هنر منحصربه‌فرد است، زیرا دستور مربوطه شورای ترنت برای کلیساهای اسقفی الزامی نبود. در تالار جانبی بیرونی شمالی (انتهای شرقی)، یک نقاشی محراب از پیتر کاندید(به آلمانی: Peter Candid) مربوط به سال ۱۶۲۶ با عنوان "مریم مقدس به دیدار خویشاوند خود الیزابت می‌رود" دیده می‌شود. سه پیکره گچی روی محراب، سه یوهان مقدس (یوهان باپتیست ( یحیی تعمید دهنده)، یوهان انجیل‌نویس (یوحنا) و یوهان نپوموک را نشان می‌دهند. دو تالار جانبی بیرونی از نمازخانه‌های جانبی کوچک (سده‌های چهاردهم و پانزدهم) که به تدریج به کلیسا افزوده شده‌اند، توسعه یافته‌اند. میان تالارهای جانبی بیرونی و داخلی، نرده‌های تزئینی آهنگری شده‌ی باشکوهی کشیده شده است. | ## بخش 3: کلیسای جامع فرایزینگ | این نرده‌های طلاکاری شده به فراوانی تزئین شده‌اند و آثاری از فرایزینگ در حدود سال ۱۶۳۰ هستند. سرداب ساخت جدید کلیسای جامع با ساختن یک سرداب(به آلمانی: Krypta) به سبک رمانسک و چهارتالاره آغاز شد که از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. طاق‌های سرداب به صورت دهانه به دهانه (به آلمانی: Joch für Joch) طاق‌زنی شده و بر روی ۳ در ۸ ستون و ۲ در ۸ نیم‌ستون قرار دارد که وزن به طور کاملاً یکنواخت توزیع می‌شود. در مرکز سرداب، به‌عنوان ستون میانی، ستون حیوانات از سده دوازدهم قرار دارد که تنها نمونه از نوع خود در آلمان است. در ضلع جنوبی، بالای راهروی سرپوشیده، تالار باروک کتابخانه کلیسای جامع از سال ۱۷۳۲ قرار دارد. | ## جمع‌بندی | ناقوس‌ها یازده ناقوس کلیسای جامع فرایزینگ در دوره‌های رنسانس و باروک و همچنین در سال ۲۰۰۷ ریخته‌گری شده‌اند.
موضوع مقاله: کلیسای جامع فولدا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای جامع فولدا | مقدمه: از سال ۱۷۵۲، این کلیسا همچنین کلیسای جامع اسقف‌نشین فولدا بوده است که شاهزاده-راهب‌های فولد به عنوان اسقف منصوب شدند. | ## بخش 1: کلیسای جامع فولدا | تاریخچه کلیسای جامع کنونی در محلی قرار دارد که باسیلیکای راتگار (زمانی بزرگ‌ترین باسیلیکا در شمال آلپ) در آن قرار داشت. آن بنا محل دفن سنت بونیفاتیوس و کلیسای صومعه فولدا بود، کارکردهایی که بنای جدید نیز قرار بود ادامه دهد. شباهت عمدی چیدمان داخلی کلیسا به چیدمان کلیسای سنت پتر در رم گواهی بر بازدید دینتسن‌هوفر است. باسیلیکای راتگار تخریب شد تا راه برای سازه جدید باروک باز شود، ساخت آن در ۲۳ آوریل ۱۷۰۴ و با استفاده از بخشی از پی‌های باسیلیکای پیشین آغاز شد. بنای باروک جدید، مانند بنای پیشین خود، به عنوان کلیسای صومعه و ضریح دفن سنت بونیفاتیوس عمل می‌کرد. | ## بخش 2: کلیسای جامع فولدا | در سال ۱۸۰۲، صومعه فولدا منحل شد و کارکرد کلیسای جامع به عنوان کلیسای صومعه پایان یافت، اما به عنوان مقر اسقف‌های فولدا به فعالیت خود ادامه داد. در ۴ ژوئن ۱۹۰۵، در طول جشن‌های ۱۱۵۰مین سالگرد درگذشت سنت بونیفاتیوس، یک ترقه سرگردان در برج سمت راست فرود آمد و آتش‌سوزی ایجاد کرد (احتمالاً لانه‌های قدیمی کلاغ‌ها را آتش زد). پس از خسارات ناشی از حملات هوایی در طول جنگ جهانی دوم، کلیسای جامع برای مرمت تا سال ۱۹۵۴ بسته بود. بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در ۱۸ نوامبر در میدان کلیسای جامع برای شرکت در مراسم عشای ربانی در فضای باز که توسط پاپ برگزار شد، حضور داشتند. جهت‌گیری مانند باسیلیکای راتگار پیش از آن، و سنت پتر در رم، اما برخلاف اکثر قریب‌به‌اتفاق کلیساهای اروپایی، کلیسای جامع فولدا به سمت غرب جهت‌گیری شده است. | ## بخش 3: کلیسای جامع فولدا | نمای اصلی رو به میدان کلیسای جامع، نمای شرقی است و گروه سرایندگان (به آلمانی: choir) در انتهای غربی تالار میانی (به آلمانی: nave) قرار دارد. (باسیلیکای راتگار دارای یک گروه سرایندگان دوم در شرق بود که دینتسن‌هوفر آن را در بنای جدید خود تکرار نکرد). فرم و پلان این بنا یک باسیلیکا است، با یک تالار میانی و دو تالار جانبی، و دو تالار عرضی که توسط بخش چهارسو از هم جدا شده‌اند و گنبد بر فراز آن قرار دارد. تالار میانی به سمت شرق با افزودن یک تالار پیش‌ورودی، دو برج نما و دو نمازخانه گنبدی ( نمازخانه سنت آندریاس و نمازخانه سنت یوهان) گسترش یافته است. فراتر از چهارسو و تالار عرضی شمالی، محراب‌گاه ادامه می‌یابد، با محراب اصلی و در پشت آن گروه سرایندگان، با سرداب سنت بونیفاتیوس در زیر آن. | ## جمع‌بندی | تالارهای جانبی به موازات تالار اصلی تا اتاق قبّه و نمازخانه مریم(به انگلیسی: Lady Chapel) که مستقیماً به ساختمان‌های صومعه سابق متصل است، ادامه می‌یابند.
موضوع مقاله: توماس رایمر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توماس رایمر | مقدمه: سر توماس دی ارسیلدون، که بیشتر با نام توماس قافیه‌سرا (فعال حدود ۱۲۲۰–۱۲۹۸) شناخته می‌شود، همچنین با نام‌های توماس لرمونت یا توماس راستگو معروف است. | ## بخش 1: توماس رایمر | او یک لیرد اسکاتلندی و پیامبری نامدار از ایرلستون (که در آن زمان «ارسلدون» نامیده می‌شد) در اسکاتیش بوردرز بود.؛ موهبت پیشگویی توماس با توانایی شاعرانه‌اش پیوند دارد. او اغلب به عنوان نویسنده منظومه انگلیسی سر تریستِرم، روایتی از افسانه تریستان، معرفی می‌شود و برخی ابیات در تاریخنامه رابرت منینگ احتمالاً سرچشمه این انتساب است. | ## بخش 2: توماس رایمر | در ادبیات، او به عنوان شخصیت اصلی داستان توماس قافیه‌سرا ظاهر می‌شود که توسط «ملکه سرزمین پریان» ربوده شده و پس از بازگشت موهبت پیشگویی و ناتوانی در دروغ گفتن را به دست آورده است. این داستان در قالب یک منظومه رمانتیک قرون وسطایی در پنج نسخه خطی و همچنین در بالاد مردمی «توماس قافیه‌سرا» (بالاد چایلد شماره ۳۷) باقی مانده است.بالاد چایلد شماره ۳۷. | ## بخش 3: توماس رایمر | رمانس اصلی (از حدود ۱۴۰۰) احتمالاً به شکل بالاد (حدود ۱۷۰۰) فشرده شده است هرچند دیدگاه‌های مخالفی نیز در این باره وجود دارد. والتر اسکات بالاد را به سه بخش گسترش داد و دنباله‌ای افزود که پیشگویی‌های منسوب به توماس را در بر می‌گرفت، و نیز خاتمه‌ای که در آن توماس پس از ظهور نشانه‌ای به شکل گوزن و ماده‌گوزن سفید شیری‌رنگ به سرزمین پریان فراخوانده می‌شود. | ## جمع‌بندی | بازگویی‌های نثر فراوانی از داستان توماس قافیه‌سرا صورت گرفته و در مجموعه‌های افسانه‌های پری یا قصه‌های عامیانه گنجانده شده‌اند؛ این بازگویی‌ها اغلب قسمت بازگشت به سرزمین پریان را که اسکات گفته از افسانه‌های محلی آموخته، در بر می‌گیرند.
موضوع مقاله: مرز انگلستان و اسکاتلند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرز انگلستان و اسکاتلند | مقدمه: مرز انگلستان و اسکاتلند ، مرزی در بریتانیای کبیر است که انگلستان و اسکاتلند را از هم جدا می‌کند. | ## بخش 1: مرز انگلستان و اسکاتلند | این مرز به طول ۹۶ مایل (۱۵۴ کیلومتر) از خلیج مارشال مدوز در ساحل شرقی تا خور سالوی در غرب امتداد دارد. خور فورث در اوایل سده دهم میلادی مرز میان پادشاهی آلبای پیکت-گیلی و پادشاهی نورثامبریای آنگلی بود. این خط با تصرف نورثامبریای آنگلوساکسون در اواسط قرن دهم به نخستین مرز انگلستان-اسکاتلند تبدیل شد. | ## بخش 2: مرز انگلستان و اسکاتلند | در سال ۹۷۳، پادشاه اسکاتلند کنت دوم در شورای ادگار در چستر نزد پادشاه انگلستان ادگار حضور یافت. پس از آنکه گزارش شد کنت اطاعت خود را اعلام کرده، ادگار با اعطای لوتیان به او پاداش داد. با وجود این توافق، کنترل لوتیان به‌طور قطعی تعیین نشد و این منطقه در نبرد کارهام در سال ۱۰۱۸ توسط اسکاتلندی‌ها تصرف شد و رود توئید به مرز دو فاکتوی انگلستان-اسکاتلند تبدیل گردید. | ## بخش 3: مرز انگلستان و اسکاتلند | خط سالوی-توئید در سال ۱۲۳۷ با پیمان یورک میان انگلستان و اسکاتلند به صورت قانونی تثبیت شد. این مرز تا امروز پابرجاست، به استثنای سرزمین‌های مورد مناقشه در شمال کارلایل و منطقه کوچکی در اطراف برویک-آپون-توئید که در سال ۱۴۸۲ به تصرف انگلستان درآمد. | ## جمع‌بندی | برویک تا سال ۱۷۴۶ و با تصویب قانون ولز و برویک ۱۷۴۶ به‌طور کامل به انگلستان ضمیمه نشد.
موضوع مقاله: اوین گلیندور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوین گلیندور | مقدمه: اوِین اَپ گرافید وِیخان یا اوِین گلین‌دور (, حدود ۱۴۱۶) یک اشراف‌زاده، سرباز و فرمانده نظامی ولزی در اواخر قرون وسطی بود که یک شورش پانزده‌ساله ولزی را با هدف پایان دادن به حاکمیت پادشاهی انگلستان بر ولز رهبری کرد. | ## بخش 1: اوین گلیندور | او یک حقوقدان تحصیل‌کرده بود که نخستین پارلمان ولزی را در دوران حکومتش تشکیل داد و آخرین ولزی بومی بود که عنوان شاهزاده ولز را ادعا کرد. در سال ۱۴۰۰، اوِین، سرباز ولزی و لرد گلین‌دیفردوی، با یک اشراف‌زاده انگلیسی همسایه اختلافی پیدا کرد که این رویداد به یک شورش ملی تبدیل شد و مردم عادی و اشراف ولزی را در برابر ارتش انگلیس قرار داد. | ## بخش 2: اوین گلیندور | در واکنش به قیام، قوانین کیفری تبعیض‌آمیز علیه مردم ولز اجرا شد که این امر آشوب مدنی را عمیق‌تر کرد و حمایت از اوِین را در سراسر ولز به‌طور چشمگیری افزایش داد. سپس در سال ۱۴۰۴، پس از یک سری محاصره‌های موفق قلعه‌ها و چندین پیروزی میدانی برای ولزی‌ها، اوِین کنترل بیشتر ولز را به دست گرفت و در ماخینلث در حضور فرستادگان فرانسه با نمایندگانی از سراسر ولز پارلمانی برگزار کرد. | ## بخش 3: اوین گلیندور | ## جمع‌بندی | اوِین در نامه پنال در سال ۱۴۰۶ ادعا کرد که دو دانشگاه، یکی در شمال ولز و یکی در جنوب ولز، خواهد ساخت و همچنین اسقف‌نشین کهن سنت دیویدز را احیا خواهد کرد و بدین ترتیب کلیسای مستقل ولزی را تأسیس خواهد نمود.
موضوع مقاله: فیانا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیانا | مقدمه: فیانا ( ، ؛ مفرد فیان؛eDIL: Fian ) گروه‌های کوچک رزمجوی-شکارچی در ایرلند گالیک در دوران عصر آهن و اوایل قرون وسطی بودند. | ## بخش 1: فیانا | یک فیان از مردان جوان آزادزاده، اغلب از اشراف گالیک ایرلند، تشکیل می‌شد که «از دوره سرپرستی خارج شده اما هنوز دارایی لازم برای استقرار به عنوان اعضای کامل زمین‌دار توات را به ارث نبرده بودند». در بیشتر ماه‌های سال آن‌ها در طبیعت زندگی می‌کردند، شکار می‌کردند، دام می‌دزدیدند، تمرین می‌کردند و به عنوان مزدور می‌جنگیدند. | ## بخش 2: فیانا | پژوهشگران معتقدند فیان یک مناسک گذار به مردانگی بود و فیانا را با گروه‌های رزمی جوانان مشابه در دیگر فرهنگ‌های اولیه اروپایی مرتبط دانسته‌اند. آن‌ها در مجموعه‌ای از اسطوره‌شناسی ایرلندی موسوم به چرخه فنیان (اوسیان) حضور دارند که بر ماجراها و اعمال قهرمانانه رهبر فیان، فین مک‌کول، و گروهش تمرکز دارد. | ## بخش 3: فیانا | در داستان‌های متأخرتر، فیانا بیشتر به عنوان سپاهیان دربار پادشاه ارشد ایرلند به تصویر کشیده می‌شوند. | ## جمع‌بندی | برادری فنیان در قرن نوزدهم و فیانا ایرن، یک سازمان جوانان ملی‌گرای ایرلندی در قرن بیستم، به نام آن‌ها نامگذاری شده‌اند.
موضوع مقاله: کوراخ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوراخ | مقدمه: پوداب پولاردزتاون، بزرگ‌ترین پوداب ایرلند، به دلیل گونه‌های پرندگان فراوانی که در آن لانه می‌گزینند و از آن بازدید می‌کنند، برای گیاه‌شناسان و بوم‌شناسان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. | ## بخش 1: کوراخ | این دشت از خاک ماسهای تشکیل شده که پس از آن که یک پشته یخ‌رفتی بار ماسه‌ای را رسوب داد شکل گرفته و در نتیجه ویژگی‌های زهکشی عالی دارد. تپه‌ای در شمال کوراه تپه آلن (آلمهین) نام دارد و گفته می‌شود محل گردهمایی فیانای افسانه‌ای بوده است. | ## بخش 2: کوراخ | طبق افسانه، در حدود سال ۴۸۰ میلادی، هنگامی که سنت بریجید تصمیم گرفت در کیلدار صومعه‌ای بنا کند، از پادشاه بزرگ لنستر زمینی برای ساخت آن خواست. وقتی او به اندازه‌ای که عبایش بپوشاند زمین به او بخشید، او عبایش را بر زمین گسترد تا تمام دشت کوراه را بپوشاند. | ## بخش 3: کوراخ | ## جمع‌بندی | در اول آوریل ۱۲۳۴، ارل سوم پمبروک در نبردی در کوراه در برابر گروهی از هواداران هنری سوم شکست خورد.
موضوع مقاله: یوغ نورمن‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یوغ نورمن‌ها | مقدمه: این اصطلاح از اواسط قرن هفدهم در گفتمان ملی‌گرایی انگلیسی و دموکراسی به کار رفت. | ## بخش 1: یوغ نورمن‌ها | تاریخ تاریخ‌نگار قرون وسطایی اردریک ویتالیس در کتاب تاریخ کلیسایی خود نوشت که نورمن‌ها یوغی بر انگلیسی‌ها تحمیل کرده‌اند: «و بدین‌سان انگلیسی‌ها بر آزادی از دست رفته‌شان آه و ناله سر دادند و پیوسته در پی یافتن راهی بودند تا یوغی را که چنین تحمل‌ناپذیر و ناآشنا بود از دوش بیفکنند.»(BBC) Mike Ibeji, "The Conquest and its Aftermath" اثر متأخرتر او که در پرتو سلطنت هنری یکم و پنجاه سال پس از فتح نوشته شده، دیدگاه مثبت‌تری نسبت به وضعیت انگلستان داشت و می‌نوشت: «پادشاه هنری قلمرو را… با احتیاط و خوبی در خوشی و ناخوشی اداره کرد… با بزرگان با احترام و سخاوت رفتار کرد. | ## بخش 2: یوغ نورمن‌ها | ## بخش 3: یوغ نورمن‌ها | ## جمع‌بندی | اصطلاح پربار «یوغ نورمن‌ها» نخستین بار در اثری آپوکریفی منتشرشده در سال ۱۶۴۲ در دوران جنگ‌های داخلی انگلستان با عنوان آینه دادگستری ظاهر شد؛ این کتاب ترجمه‌ای بود از ، مجموعه‌ای از تمثیل‌های سیاسی، حقوقی و اخلاقی قرن سیزدهم به زبان آنگلو-نورمن، که گمان می‌رود در اوایل قرن چهاردهم توسط حقوقدان نامدار اندرو هورن گردآوری و ویرایش شده باشد."...
موضوع مقاله: طبل دریک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # طبل دریک | مقدمه: کمی پیش از مرگش دستور داد طبل را به ابی باکلند ببرند و سوگند خورد که اگر انگلستان روزی در خطر بیفتد و کسی طبل را بنوازد، او برای دفاع از کشور باز خواهد گشت. | ## بخش 1: طبل دریک | طبق افسانه، صدای این طبل در زمان‌هایی که انگلستان در جنگ است یا رویدادهای ملی مهمی رخ می‌دهد شنیده می‌شود. تاریخ گفته می‌شود دریک طبل را که با نشان او تزئین شده بود، در سفرهای دریایی‌اش به دور جهان بین سال‌های ۱۵۷۷ تا ۱۵۸۰ همراه خود داشت. طبل هنگام آخرین سفر او نیز همراهش بود و در ۱۵۹۶ که بر بستر مرگ در سواحل پاناما دراز کشیده بود، دستور داد طبل را به انگلستان بازگردانند تا در زمان‌های دشوار نواخته شود و او را از بهشت برای نجات کشور فراخواند. پس از مرگش، طبل به خانه خانوادگی دریک یعنی ابی باکلند در باکلند موناکوروم، دوون بازگردانده شد. نسخه تکراری طبل در ابی باکلند تحت مراقبت نشنال تراست به نمایش عمومی گذاشته شده است. طبل دریکی که به نمایش گذاشته شده نسخه تکراری‌ای است که توسط آقای جی منینگ، مسئول هنر و نمایش موزه پلیموث ساخته شده است. | ## بخش 2: طبل دریک | طبل اصلی که شکننده است در انباری با دمای کنترل‌شده در مرکز انگلستان نگهداری می‌شود. تأثیر فرهنگی این طبل به نمادی از فولکلور انگلیسی تبدیل شده است با روایتی متفاوت از داستان کلاسیک پادشاه خفته در کوه. چندین بار در طول تاریخ، مردم ادعا کرده‌اند که صدای طبل را شنیده‌اند، از جمله: هنگامی که کشتی می‌فلاور در سال ۱۶۲۰ پلیموث را به مقصد آمریکا ترک کرد، هنگامی که هوریشیو نلسون شهروند افتخاری پلیموث شد، هنگامی که ناپلئون بناپارت به عنوان زندانی به بندر پلیموث آورده شد، و هنگامی که جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ آغاز شد و هنگامی که از خدمت خارج شد و در حال حرکت به عنوان بخشی از ناوگان بزرگ، پیش از نبرد یوتلاند بود. گزارش شده که در ، هنگامی که نیروی دریایی امپراتوری آلمان در سال ۱۹۱۸ تسلیم شد، صدای رول طبل پیروزی از یک طبل شنیده شد. کشتی دو بار توسط افسران و سپس یک بار توسط ناخدا جستجو شد اما نه طبلی و نه طبل‌نوازی در آن یافت نشد؛ در نهایت این پدیده به طبل افسانه‌ای نسبت داده شد. در سال ۱۹۳۸، هنگامی که ابی باکلند تا حدی در آتش‌سوزی ویران شد، طبل نجات یافت و برای حفاظت به دیر باکفست منتقل شد. | ## بخش 3: طبل دریک | پلیموث در بمباران هوایی که پس از آن رخ داد ویران شد و این برخی را به یاد افسانه کهن انداخت که «اگر طبل دریک از خانه اصلی‌اش جابجا شود، شهر سقوط خواهد کرد». در سال ۱۹۴۰، لشکر ۴۵ پیاده‌نظام که شامل گردان‌های چهارم و پنجم پیاده‌نظام سبک دوک کورنوال و گردان نهم هنگ دوونشایر می‌شد، طبل دریک را به عنوان نشان خود برگزید. شعر نیوبولت توسط چارلز ویلی‌یرس استنفورد به عنوان بخشی از مجموعه آهنگ‌های دریا، اپوس ۹۱ سوئیت ۲، به موسیقی تبدیل شد. این طبل همچنین در رمان برنارد کورنول در سال ۱۹۸۸ با عنوان تفنگ‌های شارپ به عنوان قیاسی با گونفالون سانتیاگو ماتاموروس که نقش پررنگی در داستان دارد ذکر شده است. قطعه‌ای به نام «طبل دریک» همچنین در آلبوم گروه موسیقی سازی بریتانیایی آکوستیک آلکمی با عنوان عناصر طبیعی (۱۹۸۸) شنیده می‌شود. طبل دریک در آهنگ «پشت صلیب کج» از گروه سبت از آلبوم سال ۱۹۸۸ آن‌ها با عنوان تاریخ زمانی که خواهد آمد ذکر شده است. | ## جمع‌بندی | همچنین در رمان ماورایی جنگ جهانی دوم کاترین کورتز با عنوان شب لاماس نیز به آن پرداخته شده است.