aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: استفانی برنز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استفانی برنز | مقدمه: برنز (; ) شیمیدان و تاجر آمریکایی متخصص در ترکیبات آلی سیلیسیم است که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ به عنوان رئیس و مدیرعامل داو کورنینگ خدمت کرد. | ## بخش 1: استفانی برنز | اوایل زندگی و تحصیلات برنز که دختر یک پدر استاد انگلیسی و تاریخ و مدیر آموزش مداوم در دانشگاه بین‌المللی فلوریدا در میامی و یک مادر مشاور املاک بود، در تورینگتون، وایومینگ به دنیا آمد. در دوره راهنمایی، برنز به کلاس‌های علوم و ریاضی علاقه‌مند شد و همین باعث شد در اولین روز دانشگاه، شیمی را به عنوان رشته اصلی خود اعلام کند. در دوران تحصیل در دانشگاه بین‌المللی فلوریدا، آرتور هریوت، استاد شیمی آلی، او را برای اولین بار به شیمی ارگانوسیلیکون علاقه‌مند کرد. برنز در سال ۱۹۷۷ با مدرک کارشناسی از دانشگاه بین‌المللی فلوریدا در میامی فارغ‌التحصیل شد. بارتون، متخصص شیمی ارگانوسیلیکون در دانشگاه ایالتی آیووا معرفی کرد، جایی که برنز در سال ۱۹۸۲ دکترای خود را در شیمی آلی دریافت کرد. در دوران حضور برنز در ایالت آیووا بود که با داو کورنینگ آشنا شد، شرکتی که بخشی از تحقیقات او را تأمین مالی کرده بود. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه ایالتی آیووا، برنز مطالعات فوق دکترای خود را در دانشگاه مونپلیه در فرانسه انجام داد و سپس به داو کورنینگ پیوست تا تحقیقات خود را ادامه دهد. | ## بخش 2: استفانی برنز | حرفه برنز در سال ۱۹۸۲ به عنوان محقق و متخصص شیمی ارگانوسیلیکون به داو کورنینگ در فرانسه پیوست. تحقیقات او در زمینه سیلیکون‌ها و ایجاد لاستیک‌های مقاوم در برابر حرارت جدید، در سال‌های اولیه حضورش در شرکت، سه حق ثبت اختراع برای او به ارمغان آورد. او به تدریج راه خود را به سمت مدیریت شرکتی در داو کورنینگ باز کرد و در سال ۱۹۹۴ به عنوان مدیر سلامت زنان منصوب شد و بخشی از تیم مدیریت فصل ۱۱ بود. در سال ۱۹۹۷، پس از انتصاب به عنوان مدیر علوم و فناوری اروپا، به بروکسل نقل مکان کرد. پس از بازگشت به ایالات متحده در سال ۲۰۰۰، برنز به عنوان معاون اجرایی شرکت منصوب شد و سه سال بعد به عنوان اولین زن، به ریاست شرکت رسید. او از فوریه ۲۰۰۳ تا زمان بازنشستگی‌اش در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ به عنوان رئیس و مدیرعامل داو کورنینگ خدمت کرد. او همچنین از ژانویه ۲۰۰۴ به عنوان مدیر عملیات و از ژانویه ۲۰۰۶ تا زمان بازنشستگی‌اش به عنوان رئیس هیئت مدیره فعالیت کرد و جایگزین گری ای. | ## بخش 3: استفانی برنز | تحت رهبری برنز، داو کورنینگ دامنه محصولات خود را به بیش از ۷۰۰۰ محصول مبتنی بر سیلیکون گسترش داد. علاوه بر این، او بر تنوع گسترده حضور شرکت در بازارهای جغرافیایی جدید نظارت داشت. در دوران تصدی برنز در رأس داو کورنینگ، او شرکت را به سود تقریباً پنج برابری هدایت کرد و هزینه‌های سالانه تحقیق و توسعه را به ۶٪ از کل درآمدها افزایش داد. در سال ۲۰۱۱، برنز به دلیل مشارکت‌های برجسته‌اش در صنعت شیمی و کمک به ارتقای اهداف بین‌المللی انجمن شیمی صنعتی، مدال پالادیوم بین‌المللی را از این انجمن دریافت کرد. این جایزه در ۳ مه ۲۰۱۱ در ضیافتی به افتخار او در سالن بزرگ هتل روزولت در نیویورک به او اهدا شد. | ## جمع‌بندی | عضویت در شوراها و هیئت‌های مدیره برنز همچنین به عنوان رئیس افتخاری انجمن صنایع شیمیایی، رئیس شورای شیمی آمریکا و در هیئت‌های مدیره متعدد از جمله مؤسسه مولکولی میشیگان و انجمن تحقیقات سلامت زنان خدمت کرده است.
موضوع مقاله: میلدرد ربستاک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میلدرد ربستاک | مقدمه: او و تیمش اولین کسانی بودند که کلرومایستین (همچنین معروف به کلرامفنیکل) را به‌طور کامل سنتز کردند. | ## بخش 1: میلدرد ربستاک | سازمان جهانی بهداشت این دارو را به عنوان دارویی با اهمیت حیاتی برای پزشکی انسانی طبقه‌بندی کرده است. رِبستاک در ۱۷ فوریه ۲۰۱۱ در بیمارستان سنت جوزف مرسی در آن آربور، میشیگان درگذشت. اوایل زندگی و تحصیلات میلدرِد کاترین رِب‌استاک، دختر رِدنا و آدولف رِب‌استاک، در ۲۹ نوامبر ۱۹۱۹ در اِلکارت، ایندیانا به دنیا آمد. در سال ۱۹۳۸ از دبیرستان اِلکارت فارغ‌التحصیل شد و سپس تحصیلات خود را در کالج نورث سنترال ادامه داد. در دوران حضور در نورث سنترال، او عضو انجمن افتخارات زیست‌شناسی بتا بتا بتا و عضو باشگاه جانورشناسی کالج بود. او همچنین میانگین نمره‌ای بی‌نقص را در حالی حفظ کرد که تحت نظر پروفسورهای آی.آی. او از این دو استاد الهام گرفت تا پس از فارغ‌التحصیلی از نورث سنترال با مدرک لیسانس در سال ۱۹۴۲، برای تحصیل در مقطع دکترا در دانشگاه ایلینوی در اِربانا-شمپین، که دانشگاه مادری این استادان بود، اقدام کند. | ## بخش 2: میلدرد ربستاک | با میانگین نمره‌ای بی‌عیب و علاقه‌اش به علوم، او توانست یک بورسیه کامل برای تحقیق دربارهٔ اسید اسکوربیک در این دانشگاه دریافت کند. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۴۳ و دکترای خود را در سال ۱۹۴۵ دریافت کرد. در سال ۱۹۴۵، میلدرِد یکی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی بود که به انجمن فی بتا کاپا و سیگما زای پیوست. حرفه پژوهشی رِبستاک از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۷ در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی پارک-دیویس به عنوان شیمیدان تحقیقاتی تازه‌کار استخدام شد و بعدها در سال ۱۹۵۹ به عنوان رهبر تحقیقات ارتقا یافت. در این زمان، او و تیمش در حال تحقیق دربارهٔ یک آنتی‌بیوتیک تازه کشف شده به نام استرپتومایسین بودند که اولین بار توسط آلبرت شاتز کشف شده بود. تیم پارک-دیویس متشکل از رِبستاک و همکارانش جان کانترولیس، هری کروکس و کوئنتین بارتز کشف کردند که پایداری شیمیایی بیشتر از طریق هیدروژن‌دار کردن کاتالیزوری استرپتومایسین قابل دستیابی است و این ترکیب جدید دی‌هیدرواسترپتومایسین نام گرفت. اگرچه استفاده از این آنتی‌بیوتیک در انسان متوقف شده است، اما هنوز در پزشکی و دامپزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. | ## بخش 3: میلدرد ربستاک | پس از کار او با دی‌هیدرواسترپتومایسین، رِبستاک مأمور سنتز یک آنتی‌بیوتیک جدید شد که توسط جان اِریش در کشتی از استرپتومایسس ونزوئلا کشف شده بود. مولکول این آنتی‌بیوتیک بسیار ساده‌تر از آنتی‌بیوتیک‌های قبلی بود که کار رِبستاک را آسان‌تر کرد. مشخص شد که جزء کلیدی این مولکول یک حلقه نیتروبنزن است که آزمایشگاه قبلاً تجربه کار با آن را داشت. این یک مورد نادر بود که سنتز یک مولکول از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه‌تر از تخمیر آن از طریق فرآیندهای آلی بود. به دلیل در دسترس بودن کلرومایستین پس از کار رِب‌استاک، این دارو به مقدار زیاد برای درمان تب منقوط کوه‌های راکی و حصبه استفاده شد و هنوز هم به عنوان یک اقدام ثانویه برای موارد شدید مننژیت، وبا و سایر بیماری‌های باکتریایی عفونی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از زمان کشف آن، کلرومایستین با افزایش خطر کم‌خونی آپلاستیک کشنده مرتبط شده است که منجر به کاهش استفاده از آن در انسان در ایالات متحده شده است. | ## جمع‌بندی | اگرچه این دارو در کشورهای توسعه‌یافته دیگر مورد توجه نیست، اما هنوز یک آنتی‌بیوتیک حیاتی است که به مقدار زیاد در کشورهای در حال توسعه استفاده می‌شود.
موضوع مقاله: جوزفین سایلونه یتس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جوزفین سایلونه یتس | مقدمه: او در رشته شیمی تحصیل کرد و به عنوان یکی از اولین استادان سیاهپوست در دانشگاه لینکلن در جفرسون سیتی، میزوری استخدام شد. | ## بخش 1: جوزفین سایلونه یتس | با ارتقای شغلی، او اولین زن سیاهپوستی شد که ریاست دپارتمان علوم یک کالج را بر عهده گرفت. ممکن است او اولین زن سیاهپوستی بوده باشد که در هر کالج یا دانشگاهی در ایالات متحده به مقام استادی تمام رسیده است. به عنوان مثال، او خبرنگار مجله وومن ارا (اولین مجله ماهانه منتشر شده توسط زنان سیاهپوست در ایالات متحده) بود. او برای سایر روزنامه‌ها و مجلات از جمله انترپرایس در اوماها، نبراسکا نیز می‌نوشت. ییتس چهره‌ای برجسته در جنبش باشگاه‌های زنان آفریقایی-آمریکایی بود و در تأسیس باشگاه‌های زنان برای زنان آفریقایی-آمریکایی نقش اساسی داشت، زیرا او به تأسیس و اولین رئیس لیگ زنان رنگین‌پوست کانزاس سیتی (۱۸۹۳) کمک کرد و دومین رئیس انجمن ملی زنان رنگین‌پوست (۱۹۰۴–۱۹۰۰) بود."Education. اوایل زندگی و تحصیلات تاریخ تولد جوزفین سایلونه به صورت‌های مختلف ۱۸۵۲ و ۱۵ نوامبر ۱۸۵۹ ذکر شده است. | ## بخش 2: جوزفین سایلونه یتس | در دوران کودکی، سایلونه و خانواده‌اش با پدربزرگ مادری‌اش، لایماس ریوز، که در سال ۱۸۱۳ از بردگی آزاد شده بود، زندگی می‌کردند. در واقع «در سن نه سالگی، او ظاهراً فیزیولوژی و فیزیک می‌خواند و توانایی پیشرفته‌ای در ریاضیات داشت. در سن نه سالگی، سایلونه داستانی را برای انتشار در یک مجله هفتگی نیویورک ارسال کرد. اگرچه مقاله برای انتشار رد شد، اما او نامه‌ای تشویق‌آمیز دریافت کرد که بلندپروازی او برای موفقیت را افزایش داد.» دایی سیِلون، کشیش جان بانیان ریو، کشیش کلیسای مرکزی لومبارد استریت در فیلادلفیا بود. سال بعد، کشیش ریو به دانشگاه هاوارد نقل مکان کرد و در نتیجه، جوزفین نزد خاله مادری‌اش، فرانسیس آی. ییتس تنها دانش‌آموز سیاهپوست در هر دو مدرسه بود، اما به دلیل توانایی علمی‌اش مورد استقبال معلمانش قرار گرفت. | ## بخش 3: جوزفین سایلونه یتس | معلم علوم او او را درخشان‌ترین شاگرد خود می‌دانست و به او امکان داد تا کارهای آزمایشگاهی بیشتری در شیمی انجام دهد. به عنوان اولین دانش‌آموز سیاهپوستی که از دبیرستان راجرز فارغ‌التحصیل شد، جوزفین به عنوان شاگرد اول کلاس ۱۸۷۷ فارغ‌التحصیل شد و مدال تحصیلی دریافت کرد. سایلونه تصمیم گرفت به جای پیگیری تحصیلات دانشگاهی، در مدرسه عادی ایالتی رود آیلند در پروویدنس تحصیل کند تا معلم شود. او در سال ۱۸۷۹ با افتخارات فارغ‌التحصیل شد، تنها دانش‌آموز سیاهپوست در کلاس خود. او اولین آفریقایی-آمریکایی بود که مجوز تدریس در مدارس رود آیلند را دریافت کرد و هنگامی که در آزمون معلمی شرکت کرد، بالاترین نمره‌ای که تا آن زمان در پروویدنس داده شده بود را کسب کرد. | ## جمع‌بندی | او در مقاله‌ای در سال ۱۹۰۴ نوشت: «هدف همه آموزش‌های واقعی این است که به بدن و روح همه زیبایی، قدرت و کمالی که قادر به آن هستند بدهد، فرد را برای زندگی کامل آماده کند.» در سال ۱۸۸۶، به او سمت «بانوی مدیر» در مؤسسه Tتاسکجی در آلاباما به رهبری بوکر تی واشینگتن پیشنهاد شد.
موضوع مقاله: مالاریای پرندگان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مالاریای پرندگان | مقدمه: این بیماری توسط یک ناقل دوبال شامل پشه‌ها دربارهٔ انگل‌های پلاسمودیوم و پشه‌نیش‌دار برای هموپروتئوس منتقل می‌شود. | ## بخش 1: مالاریای پرندگان | دامنه علائم و اثرات این انگل بر روی میزبان پرندگان بسیار گسترده است، از موارد بدون علامت تا کاهش شدید جمعیت به دلیل این بیماری، همان‌طور که دربارهٔ عسل‌کش هاوایی وجود دارد. | ## بخش 2: مالاریای پرندگان | تنوع انگل‌ها زیاد است، زیرا برآورد می‌شود که تقریباً به تعداد گونه‌های میزبان انگل وجود دارد. | ## بخش 3: مالاریای پرندگان | با دشوار شدن تحقیق دربارهٔ انگل‌های مالاریای انسانی، دکتر راس انگل‌های مالاریای پرندگان را مورد مطالعه قرار داد. | ## جمع‌بندی | رویدادهای هم‌گونه‌ای و تعویض میزبان به طیف گسترده‌ای از میزبان‌هایی که این انگل‌ها می‌توانند آلوده کنند کمک کرده است و باعث می‌شود مالاریای پرندگان یک بیماری جهانی گسترده باشد که در همه جا به جز قطب جنوب یافت می‌شود.
موضوع مقاله: تندیس میلیسنت فاوست | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تندیس میلیسنت فاوست | مقدمه: تندیس میلیسنت فاوست در میدان پارلمان لندن مجسمه‌ای است برای بزرگداشت یاد میلیسنت فاوست که یکی از رهبران جنبش حق رأی زنان و یکی از کنشگران اجتماعی مهم در بریتانیا بود. | ## بخش 1: تندیس میلیسنت فاوست | این مجسمه را جیلین ورینگ در سال ۲۰۱۸ ساخت و پس از آن ساخته شد که کنشگری به نام کرولاین کریادو پرز کارزار و عریضه‌ای ایجاد کرد و نخست‌وزیر بریتانیا ترزا می و شهردار لندن صادق خان از آن حمایت کردند. تندیس میلیسنت فاوست نخستین یادمانی در میدان پارلمان لندن بود که برای بزرگداشت جنبش حق رأی زنان ساخته می‌شد و همچنین نخستین مجسمه‌ای بود که اثر یک زن است. این مجسمه در ۲۵ آوریل ۲۰۱۸ برای بزرگداشت صدمین سال اعطای حق رأی زنان در بریتانیا رونمایی شد. برپایی کرولاین کریادو پرز کنشگری بود که کارزار برپایی این مجسمه را در سال ۲۰۱۶ آغاز کرد. | ## بخش 2: تندیس میلیسنت فاوست | به گفتهٔ او در آنزمان از همهٔ مجسمه‌های شهری در انگلستان که افرادی را به جز خاندان سلطنتی را نشان می‌دادند، تنها ۲/۷ متعلق به زنان بودند. پرز عریضه‌ای را به شهردار لندن صادق خان نوشت که لندن بایستی این مجسمه را تا قبل از صدمین سالگرد اعطای حق رأی زنان در بریتانیا در آوریل ۲۰۱۸ در میدان پارلمان برپا سازد. صادق خان به محض دریافت عریضه با برپایی مجسمه موافقت کرد اما گفت قرار گرفتن آن در میدان پارلمان قطعی نیست و کارشناسان موقعیت مناسب را شناسایی خواهند کرد. پس از آنکه عریضه‌ای آنلاین برای حمایت از این طرح ۷۴۰۰۰ امضا جمع کرد، موضوع در پارلمان طرح شد. | ## بخش 3: تندیس میلیسنت فاوست | در نهایت در دوم آوریل ۲۰۱۷ نخست‌وزیر بریتانیا ترزا می اعلام کرد که چنین مجسمه‌ای در میدان پارلمان برپا خواهد شد و دولت در قالب طرح یادمان صد سالگی جنگ جهانی اول (14-18 NOW) هزینهٔ آن را بر عهده خواهد گرفت. منتقدین غالباً از طرح نهایی مجسمه رضایت داشتند، ولی برخی بر آن بودند که بهتر بود یکی از افراد رادیکال‌تر در جنبش رای زنان برای برپایی مجسمه‌ای در میدان پارلمان انتخاب می‌شد. ویژگی‌ها این مجسمه میلیسنت فاوست را در سن پنجاه سالگی نشان می‌دهد که برنوشته‌ای را در دست گرفته با شعار «شجاعت/فراخوانی است به / شجاعت/ در همه جا» که از سخنرانی که فاورست در ۱۹۲۰ ارائه کرده بود گرفته شده است. شورای شهر وستمینستر از طرح اولیهٔ ورینگ انتقاد کرده بود، چرا که چنین می‌نمود که فاوست در حال پهن کردن رخت روی طناب است، و این باعث شد تا ورینگ طرح را تغییر دهد تا چنین برداشتی ایجاد نشود. | ## جمع‌بندی | اسم و تصویر ۵۹ زن از رهبران جنبش حق رای زنان روی پایهٔ مجسمه آمده است که شمال افرادی چون لوئیزا گرت اندرسون، مارگری کوربت اشبی، لیدیا بکر، کترین مارشال، کریستابل پنکهرست، آدلا پنکهرست، امیلی دیویسون، فرانسیس پاور کوب، امیلین پتیک لاورنس، انی کنی، هانا اسکفینگتون و … می‌شود.
موضوع مقاله: مری آن فاکس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مری آن فاکس | مقدمه: او اولین مدیر زن دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی در رالی، کارولینای شمالی محسوب می‌شد. | ## بخش 1: مری آن فاکس | فاکس در کانتون، اوهایو متولد شد و لیسانس شیمی خود را از کالج نوتردام و دکترای خود را از کالج دارتموث دریافت کرد. در سال ۱۹۷۶ به هیئت علمی دانشگاه تگزاس در آستین پیوست و در سال ۱۹۹۴ به معاونت تحقیقات این دانشگاه منصوب شد. زندگی‌نامه فاکس که عضو آکادمی ملی علوم بود، به عنوان رئیس انجمن تحقیقات علمی سیگما زای خدمت کرد. او لیسانس شیمی خود را در سال ۱۹۶۹ از کالج نوتردام و دکترای خود را در سال ۱۹۷۴ از کالج دارتموث دریافت کرد. در سال ۱۹۷۶ به هیئت علمی دانشگاه تگزاس در آستین پیوست، جایی که به ریاست مرکز تحقیقات سینتیک سریع رسید و در سال ۱۹۹۴ به عنوان معاون تحقیقات دانشگاه منصوب شد. حتی به عنوان یک مدیر دانشگاهی، او برنامه تحقیقاتی فعالی در زمینه‌های فوتوشیمی آلی و الکتروشیمی حفظ کرد. | ## بخش 2: مری آن فاکس | او در اوت ۱۹۹۸ به عنوان دوازدهمین رئیس دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی در رالی، کارولینای شمالی منصوب شد و جایگزین دکتر لری کی. در دوران ریاست او، سیستم دانشگاه کارولینای شمالی و هیئت مدیره آن کمپینی موفق برای همه‌پرسی اوراق قرضه مالیات‌محور انجام دادند که منجر به دوره‌ای قابل توجه از رشد تأسیسات فیزیکی پردیس دانشگاه، به ویژه پردیس سِنْتِنْیال شد. دوران ریاست او با جنجال‌هایی دربارهٔ افزایش بیش از حد حقوق اعضای مدیریتش و اخراج دو معاون سرشناس پرووست همراه بود که منجر به استعفای پرووست و توبیخ رسمی توسط سنای دانشکده ایالتی کارولینای شمالی شد. در حالی که در سوئیس در یک کنفرانس حضور داشت، او در دور اول گسترش کنفرانس ساحل آتلانتیک رأی غیرمنتظره و تعیین‌کننده «نه» به بوستون کالج داد. دونا شلالا، رئیس دانشگاه میامی، پذیرش دعوت دانشگاهش از کنفرانس ساحل آتلانتیک را تا آخرین روز ممکن به تعویق انداخت و توضیح داد: «ما در مورد بوستون کالج-ویرجینیا تک ارزیابی داشتیم. اما پیش‌بینی نکرده بودیم که ویرجینیا تک و میامی تنها دو دعوت‌شده باشند.» این تأخیر باعث شد کنفرانس ساحل آتلانتیک سال تحصیلی ۲۰۰۵–۲۰۰۴ را به عنوان یک کنفرانس ۱۱ تیمی سپری کند، یک تیم کمتر از تعداد مورد نیاز ان‌سی‌ای‌ای برای برگزاری یک بازی قهرمانی پرسود فوتبال، و منجر به بازی بوستون کالج به عنوان یک سال «اردک لنگ» در بیگ ایست شد. | ## بخش 3: مری آن فاکس | گزارش‌های رسانه‌ای نشان می‌داد که رئیس فاکس، که عضو هیئت امنای دانشگاه نوتردام بود، ممکن است رأی خود را علیه بوستون کالج به منظور فرصت دادن به کنفرانس ساحل آتلانتیک برای در نظر گرفتن عضویت فایتینگ ایریش داده باشد. در همان سال، و علیرغم رأی توبیخ هیئت علمی، هیئت امنا دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی ساختمانی را به نام او نامگذاری کرد: آزمایشگاه آموزشی علوم مِری اَن فاکس. در ۵ ژوئیه ۲۰۱۱، او قصد خود را برای استعفا از سمت ریاست، از ژوئن ۲۰۱۲، و بازگشت به تحقیقات و تدریس اعلام کرد. فاکس به عنوان مشاور علمی جورج دبلیو بوش در دوران فرمانداری او در تگزاس خدمت کرد. | ## جمع‌بندی | او همچنین در شورای مشاوران علم و فناوری رئیس‌جمهور بوش خدمت کرد و در فهرست کوتاه نامزدهای ریاست دفتر سیاست علم و فناوری کاخ سفید در دولت ریاست‌جمهوری جرج دابلیو.
موضوع مقاله: الکساندرا ناوروتسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الکساندرا ناوروتسکی | مقدمه: الکساندرا ناوروتسکی (؛ زادهٔ در نیویورک سیتی) شیمیدان فیزیک در زمینه نانوژئوساینس است. | ## بخش 1: الکساندرا ناوروتسکی | او عضو منتخب آکادمی ملی علوم ایالات متحده (NAS) و انجمن فیلسوفان آمریکا (APS) می‌باشد. او در حال حاضر مدیر NEAT ORU (واحد تحقیقاتی سازمان‌یافته نانومواد در محیط زیست، کشاورزی و فناوری)، یک برنامه اصلی در نانوژئوساینس است. دکتر الکساندرا ناوروتسکی در حال حاضر استاد ریجنت در دانشگاه ایالتی آریزونا، تمپه آریزونا است. گروه تحقیقاتی او (TherMotU) به بررسی ترمودینامیک پایه در ارتباط با نانومواد، زمین‌شناسی و علم مواد می‌پردازد. او مدرک کارشناسی (۱۹۶۳)، کارشناسی ارشد (۱۹۶۴) و دکترای (۱۹۶۷) خود را در شیمی فیزیک از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد، جایی که تحت نظر اوله جی. حرفه و تحقیقات در سال ۱۹۶۷، او برای کار پسادکتری به دانشگاه فناوری کلاوستال در آلمان نزد هرمان شمالزریت رفت. | ## بخش 2: الکساندرا ناوروتسکی | او در سال ۱۹۶۸ به ایالات متحده بازگشت و کار پسادکتری خود را در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا ادامه داد. سپس به مدت حدود پنج سال متوالی به هیئت علمی شیمی در دانشگاه ایالتی آریزونا پیوست. بعدها در سال ۱۹۸۵ به گروه علوم زمین‌شناسی و ژئوفیزیک دانشگاه پرینستون نقل مکان کرد. در سال ۱۹۹۷ به دانشگاه کالیفرنیا در دیویس رفت و به عنوان استاد بین‌رشته‌ای شیمی سرامیک، زمین و مواد محیطی منصوب شد. از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷، به عنوان رئیس موقت علوم ریاضی و فیزیکی در کالج ادبیات و علوم در دانشگاه کالیفرنیا در دیویس خدمت کرد. او در حال حاضر استاد ریجنت در دانشگاه ایالتی آریزونا است و از سال ۲۰۱۹ مرکز ناوروتسکی-ایرینگ برای مواد جهان را هدایت می‌کند. | ## بخش 3: الکساندرا ناوروتسکی | ناوروتسکی روشی را برای اندازه‌گیری انرژی اکسیدهای بلوری شیشه‌ها، مواد بی‌شکل، نانوفاز، مواد متخلخل، فازهای آبی و کربنات‌ها و اخیراً نیتریدها و اکسی نیتریدها معرفی و به کار گرفته است. به دست آوردن داده‌های ترموشیمیایی برای درک سازگاری و واکنش‌پذیری مواد در کاربردهای فناورانه و زمین‌شناسی استفاده می‌شود. انرژی‌ها بینشی در مورد پیوند شیمیایی، واکنش‌های نظم-بی‌نظمی و انتقال فاز ارائه می‌دهد. کالریمتری ناوروتسکی همچنین در ارائه داده‌های ترموشیمیایی برای انواع فازهای مرتبط با پرووسکایت که پیامدهای عمده‌ای برای همرفت و تکامل در مقیاس سیاره‌ای دارد، استفاده شده است. | ## جمع‌بندی | یکی از کارهای ناوروتسکی نشان داده است که بسیاری از فازهای زئولیتی و مزوحفره دارای انرژی‌هایی هستند که فقط کمی بالاتر از فازهای متراکم پایدار آنهاست.
موضوع مقاله: نانسی بویدا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نانسی بویدا | مقدمه: او نماینده سابق دموکرات مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه دوم کانزاس بود که از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ خدمت کرد. | ## بخش 1: نانسی بویدا | در ۴ نوامبر ۲۰۰۸، بویدا در انتخابات مجدد برای دوره دوم توسط لین جنکینز، خزانه‌دار ایالت کانزاس شکست خورد. او نامزد دموکرات این کرسی در انتخابات ۲۰۲۴ بود که توسط نامزد جمهوری‌خواه، درک اشمیت شکست خورد. اوایل زندگی، تحصیلات و حرفه بویدا با افتخارات از کالج ویلیام جول در لیبرتی، میزوری فارغ‌التحصیل شد، جایی که مدرک دوگانه در شیمی و آموزش دریافت کرد. بویدا در یک خانواده جمهوری‌خواه بزرگ و بعدها در سال ۲۰۰۳ به یک دموکرات تبدیل شد. مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخابات ۲۰۰۴ در سال ۲۰۰۴، او علیه جیم رایان، نماینده جمهوری‌خواه کنگره از حوزه دوم کانزاس رقابت و بویدا از حمایت رایان از کوپن‌های مدرسه و عدم حمایت او از مدارس دولتی انتقاد کرد. جورج دبلیو بوش این حوزه را با ۵۹٪ به ۳۹٪ به دست آورد و رایان بویدا را با ۵۶٪ به ۴۱٪ شکست داد. | ## بخش 2: نانسی بویدا | بویدا توسط کمپین موفق انتخاب مجدد فرماندار کاتلین سیبلیوس که با ۵۷٪ به ۴۰٪ پیروز شد، کمک دریافت کرد. رایان یک جمهوری‌خواه به شدت محافظه‌کار بود و حزب جمهوری‌خواه کانزاس مملو از درگیری بین محافظه‌کاران و میانه‌روها بود؛ به نظر می‌رسد جمهوری‌خواهان میانه‌رو به سیبلیوس و بویدا پیوسته‌اند. همچنین موضوع خرید رایان از یک خانه شهری در واشینگتن دی‌سی از همکاران تام دیلی با قیمتی بسیار پایین‌تر از ارزش بازار مطرح بود. ۲۰۰۸ در ژانویه ۲۰۰۷، توم کول، رئیس کمیته ملی جمهوری‌خواهان کنگره اعلام کرد که NRCC قصد دارد بویدا را در سال ۲۰۰۸ هدف قرار دهد. رایان اعلام کرد که سعی خواهد کرد کرسی قدیمی خود را به دست آورد و رهبران جمهوری‌خواه به او اطمینان دادند که پیروز خواهد شد. در ۴ آوریل ۲۰۰۷، لین جنکینز، خزانه‌دار ایالت به‌طور رسمی اعلام نمود که در مقدماتی جمهوری‌خواهان شرکت خواهد کرد. | ## بخش 3: نانسی بویدا | بویدا و جنکینز در انتخابات عمومی توسط رابرت گرارد، نامزد حزب لیبرترین و لزلی مارتین، نامزد حزب اصلاحات مورد مخالفت قرار گرفتند. بویدا اعلام کرد که برخلاف سال ۲۰۰۶، او در کمپین ۲۰۰۸ خود به دنبال کمک از کمیته کمپین کنگره دموکرات‌ها نخواهد بود. او گفت که «رای‌دهندگان کانزاس باید کنترل کمپین‌های کانزاس را در دست داشته باشند» و کانزاسی‌ها باید بتوانند «انتخابات خود را بدون دخالت واشینگتن برگزار کنند». کمیته ملی جمهوری‌خواهان کنگره به شدت به نفع جنکینز هزینه کرد، که بویدا را با ۵۱٪ به ۴۶٪ شکست داد. در آوریل ۲۰۰۹، کریس ون هولن، رئیس DCCC گفت که بویدا برای او پیامی گذاشته است که گفت از رد کمک این سازمان پشیمان است و از ون هولن خواست که این پیام را برای هر دموکرات آسیب‌پذیری که در حال رد کمک کمیته است، پخش کند. | ## جمع‌بندی | ون هولن گفت که بویدا «در این مورد بسیار واضح بوده است که او اشتباه کرده است… او به وضوح احساس می‌کرد که عدم مشارکت [با کمک DCCC] بخش بزرگی از دلیل شکست او بوده است.» پس از دوره خود در کنگره، بویدا توسط پرزیدنت باراک اوباما به عنوان معاون دستیار وزیر دفاع برای نیروی انسانی و پرسنل در پنتاگون منصوب شد و در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۹ سوگند یاد کرد.
موضوع مقاله: نخل چتری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نخل چتری | مقدمه: نخل چتری یا نخل بادبزنی چتری یا نخل چتری تالیپوت، گونه‌ای از نخلیان بومی شرق و جنوب هند و سری‌لانکا است. | ## بخش 1: نخل چتری | این نخل همچنین در کامبوج، میانمار، تایلند، موریس و جزایر آندامان نیز کشت می‌شود. این نخل تا حدود ۶۰ سال زندگی می‌کند و سپس گل و میوه می‌دهد و بلافاصله پس از آن می‌میرد. توصیف نخل چتری یکی از بزرگ‌ترین نخل‌هاست و نمونه‌هایی از آن تا ارتفاع و قطر تنه تا گزارش شده‌اند. | ## بخش 2: نخل چتری | این گیاه از دستهٔ کاکلی‌نخل‌تباران است، با برگ‌هایی بادبزنی (palmate) به قطر تا و دمبرگ‌هایی به طول که تا ۱۳۰ برگچه دارند. نخل چتری بزرگ‌ترین گل‌آذین را در میان همهٔ گیاهان دارد؛ به طول ، متشکل از یک تا چند میلیون گل کوچک روی ساقه‌ای منشعب در بالای تنه. (گل گل بدبو از خانوادهٔ گل‌شیپوریان بزرگ‌ترین گل‌آذین بدون انشعاب را دارد و گونهٔ زنبق بدبو دارای بزرگ‌ترین گل منفرد جهان است) نخل چتری تک‌بارده است و تنها یک بار، در سنین ۳۰ تا ۸۰ سالگی گل می‌دهد. | ## بخش 3: نخل چتری | میوه‌ها پس از حدود یک سال بالغ می‌شوند و هزاران میوهٔ گرد زرد-سبز به قطر ۳–۴ سانتیمتر تولید می‌شوند که هر یک حاوی یک دانه است. همچنین در کشورهای جنوب شرق آسیا مانند کامبوج، میانمار، تایلند، جزایر آندامان و نیز به‌طور محدود در چین نیز پرورش می‌یابد. | ## جمع‌بندی | کاربردها در گذشته، برگ‌های این نخل در فرهنگ‌های مختلف جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا برای نوشتن دست‌نوشته برگ نخل با استفاده از نیشک آهنی به‌کار می‌رفتند.