aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: میشا ماهوالد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میشا ماهوالد | مقدمه: میشل آن ماهاوالد (؛ ۱۲ ژانویه ۱۹۶۳ – ) یک عصب‌شناس محاسباتی آمریکایی در زمینه نوظهور مهندسی نورومورفیک بود. | ## بخش 1: میشا ماهوالد | در سال ۱۹۹۶ او به دلیل توسعه چشم سیلیکون و سایر سیستم‌های محاسباتی به تالار مشاهیر بین‌المللی زنان در فناوری معرفی شد. اوایل زندگی و تحصیل میشل، معروف به میشا، در مینیاپولیس، مینه سوتا به دنیا آمد او دختر آلفرد و جوآن فیشر ماهاوالد بود و یک خواهر کوچکتر به نام شیلا داشت. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، او در مؤسسه فناوری کالیفرنیا تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۵ در رشته زیست‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. او در کلتک به عنوان دانشجوی دکترا در محاسبات و سیستم‌های عصبی زیر نظر پروفسور کارور مید، متخصص یکپارچه‌سازی کلان‌مقیاس پژوهش‌های خود را ادامه داد. | ## بخش 2: میشا ماهوالد | برای پایان‌نامه خود، ماهاوالد پروژه خود را با ترکیب رشته‌های زیست‌شناسی، علوم کامپیوتر و مهندسی برق برای تولید شبکیه سیلیکونی ایجاد کرد. حرفه شبکیه سیلیکونی از مدارهای الکترونیکی آنالوگ برای تقلید عملکرد بیولوژیکی سلول‌های استوانه‌ای، مخروطی و سایر سلول٬های غیرفتورسپتور (غیرحساس به نور) در شبکیه چشم استفاده می‌کرد. این اختراع نه تنها بسیار نوآورانه و بالقوه مفید به عنوان دستگاهی برای بازگرداندن بینایی به نابینایان بود، بلکه یکی از برجستهترین دستاوردهای مهندسی الکترونیک و بیولوژیک در آن دوران محسوب می‌شد. این نمونه خارقالعاده از مهندسی برای ماهووالد شهرتی شایسته به عنوان یکی از مشهورترین مهندسان زن عصر خود به ارمغان آورد. | ## بخش 3: میشا ماهوالد | اختراع او شامل شبکیه سیلیکونی و نورون سیلیکونی بود که منجر به انتشار مقالاتی در مجلات معتبر علمی مانند ساینتیفیک امریکن و نیچر، ثبت چهار اختراع و دریافت جایزه کلازر برای رساله دکتری او شد. پس از اتمام این پروژه، او به زوریخ رفت تا در تأسیس مؤسسه نوروانفورماتیک در دانشگاه زوریخ و دانشگاه فناوری زوریخ (ETH) مشارکت کند. این مؤسسه تحقیقاتی با مأموریت کشف اصول کلیدی عملکرد مغز و پیاده‌سازی این اصول در سیستم‌های مصنوعی که به‌صورت هوشمندانه با دنیای واقعی تعامل دارند، تأسیس شد. در سال ۱۹۹۶، او به عضویت تالار مشاهیر زنان در فناوری بین‌المللی (WITI) درآمد.Dr. | ## جمع‌بندی | جنبه‌هایی از زندگی کاری و شخصی او در کتابی دربارهٔ ایجاد شرکت حسگر بینایی فاون شرح داده شده است.
موضوع مقاله: مسیح در بیابان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسیح در بیابان | مقدمه: کرامسکوی توسط شورای آکادمی هنر روسیه به کرامسکوی پیشنهاد استاد‌ی برای این نقاشی داده شد اما در آغاز سال ۱۸۷۳ آن را رد کرد. | ## بخش 1: مسیح در بیابان | او قبلاً از آکادمی اخراج شده بود، و تصمیم گرفت که "تعهد جوانان خود را به استقلال از آکادمی" حفظ کند. پس از آن، این نقاشی به یکی از نقاشی های مورد علاقه پاول ترتیاکوف تبدیل شد، که در سال پایان نقاشی آن را برای گالری خود خرید. کرامسکوی تاریخچه اولیه این نقاشی را در نامه های خود به نویسنده وسوالاد گارشین شرح داد. کرامسکوی عمدتاً از رنگ های سرد برای انعکاس سپیده دم سرد در پس زمینه استفاده می کرد. شکل متفکر مسیح، با پوشش تیره و تونیک قرمز در زیر، کمی به سمت راست مرکز منتقل شده است. | ## بخش 2: مسیح در بیابان | کرامسکوی نوشت: "به این سوال که "این مسیح نیست، از کجا می دانید که او اینطور به نظر می رسد؟"، به خودم اجازه دادم پاسخ دهم "اما حتی مسیح واقعی و زنده نیز شناخته نشده است". این نقاشی بر مؤلفه‌ی انسان‌گرایی مسیحی از پیوند هیپوستاتیک تأکید می‌کند و ذهنی را در مبارزه به جای عمل نشان می‌دهد. از آنجا که افق صفحه بوم را تقریباً به نصف تقسیم می کند، شکل عیسی بر فضای نقاشی مسلط است و همزمان با بیابان سخت هماهنگ می شود. پذیرایی این نقاشی بازخورد گسترده ای دریافت کرد و در دومین نمایشگاه پریدویژنیکی در سال ۱۸۷۳ ظاهر شد. به همین دلیل برای خرید او عجله داشتم، اما بسیاری از مردم قدردان او نبودند و دیگران اصلاً قدردان او نبودند. | ## بخش 3: مسیح در بیابان | منتقد ولادیمیر استاسوف خاطرنشان کرد که "یک یادداشت غم انگیز به طور معقولی در آرایه فیزیولوژیکی کلی اثر طنین انداز می شود". منتقد ولادیمیر استاسوف اشاره کرده است که "یک نت غم‌انگیز به طور محسوسی در آرایش فیزیولوژیکی کلی اثر طنین‌انداز است".Немировская, М.А. Крамского")، "کل پیکر به نظر می‌رسد که اندکی از اندازه طبیعی خود کوچک‌تر شده، جمع شده، نه از گرسنگی، تشنگی یا آب‌وهوای بد، بلکه از بصیرت درونی و غیرانسانی نسبت به اندیشه و اراده‌اش در جریان مبارزه میان نیروهای روح و جسم". | ## جمع‌بندی | او همچنین تأکید کرد که "هیچ چیز جشن، قهرمانی، پیروزی وجود ندارد - سرنوشت آینده جهان و همه موجودات در آن موجود بدبخت و کوچک، در ظاهر فقیر، زیر ژنده پوشان، در سادگی فروتنانه، غیرقابل تفکیک با عظمت و قدرت واقعی پنهان شده است." گئورگی واگنر، پژوهشگر هنر روسی، مقاله «درباره تفسیر نقاشی «مسیح در صحرا» اثر I.
موضوع مقاله: لیلیان دایک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لیلیان دایک | مقدمه: لیلیان اوا کوان دایک (زاده ۲۴ اوت ۱۹۴۵) یک سناتور بازنشسته کانادایی از ساسکاچوان است. | ## بخش 1: لیلیان دایک | او که یکی از اعضای اولین ملت کری گوردون در ساسکاچوان و یک نسل اول چینی کانادایی، اولین سناتور زن ملل اول و اولین سناتور متولد کانادا با تبار چینی است. دایک قبل از اینکه به عنوان نمایند سنا منصوب شود، یک متخصص علوم اعصاب در دانشگاه ساسکاچوان و معاون رئیس دانشگاه بود. در ۱۲ مارس ۱۹۹۹، دایک، که یکی از اولین زنان بومی در کانادا است که حرفه آکادمیک در علوم را دنبال می‌کند و به همین دلیل جایزه یک عمر دستاورد را توسط ایندسپایر دریافت کرد. در سال ۲۰۱۹ او جایزه یک عمر دستاورد جوایز برجسته زنان را از YWCA ساسکاتون دریافت کرد. لیلیان اوا کوان دایک، در کنار کار تحقیقاتی و آکادمیک خود، به دلیل حمایت از برابری در آموزش و اشتغال زنان، کانادایی‌های چینی و بومیان شهرت دارد. پدرش پس از پرداخت «مالیات سرانه» (Head Tax) به کانادا مهاجرت کرده و خانواده اول خود را در چین باقی گذاشته بود. | ## بخش 2: لیلیان دایک | مادرش در منطقه حفاظت‌شده گوردون متولد شده بود، اما پس از ازدواج با یک غیربومی (غیرسرخپوست)، وضعیت قانونی خود را به عنوان عضو ملل اولیه از دست داد. او مانند اکثر زنان ملل اولیه در آن دوران، به مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا فرستاده شد. دایک در کودکی به‌طور مکرر نقل مکان می‌نمود و در بسیاری از شهرهای کوچک ساسکاچوان و آلبرتا زندگی می‌کرد. خانواده او برای محافظت از خود در برابر تبعیض نژادی، اصالت بومی خود را پنهان می‌کردند. آنها با استفاده از نام خانوادگی چینی پدر (کوآن)، در واقع تنها خانواده چینی ساکن در آن شهرها بودند. از آنجا که اکثر افراد ملل اولیه در آن زمان در مناطق حفاظت‌شده (رزروها) زندگی می‌کرند. | ## بخش 3: لیلیان دایک | او به عنوان پیشخدمت بزرگ شد و بسیاری از مشاغل دیگر را انجام داد، او در کافه رگال در کیلام، آلبرتا نیز مشغول به کار شد، جایی که سنگ قبر مادرش قرار دارد. دایک در مؤسسه کالج سوئیفت کنونی تحصیل کرد و در آنجا فعالانه تشویق شد تا به دانشگاه برود. دایک موفق به اخذ مدرک لیسانس هنر در سال ۱۹۶۸ و کارشناسی ارشد علوم در رشته بیوشیمی در سال ۱۹۷۰ از دانشگاه ساسکاچوان شد. وی سپس در سال ۱۹۸۱ دکترای تخصصی خود را در رشته روان‌پزشکی زیستی (بیولوژیک) از همین دانشگاه دریافت نمود. شغل پیش از انتصاب به سنا، دایک به عنوان عصب‌شناس و معاون دانشکده در دانشگاه ساسکاچوان فعالیت می‌کرد. در ۱۲ مارس ۱۹۹۹، به پاس دستاوردهای مادام‌العمر علمی، جایزه‌ای از سوی «اینسپایر» به این دانشمند با تبار کری و چینی - که از نخستین زنان بومی کانادا محسوب می‌شد که مسیر تحصیلات آکادمیک در علوم را پیمود - اعطا شد. | ## جمع‌بندی | تحقیقات او بر مکانیسم اثر بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز متمرکز است تا داروهای مؤثر برای درمان اختلالات عصبی و سکته مغزی را شناسایی کند.
موضوع مقاله: باربارا ساهاکیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باربارا ساهاکیان | مقدمه: باربارا ساهاکیان (؛ زادهٔ ) استاد عصب روان‌شناسی بالینی در بخش روان‌پزشکی و شورای تحقیقات پزشکی (MRC) / مؤسسه رفتاری و علوم اعصاب بالینی ولکام تراست در دانشگاه کمبریج و همچنین یک روان‌شناس بالینی افتخاری در بیمارستان آدنبروک، کمبریج است. | ## بخش 1: باربارا ساهاکیان | او در زمینه‌های روان‌پزشکی شناختی، اخلاق عصبی، روان‌شناسی عصبی، روان‌پزشکی عصبی و تصویربرداری عصبی شهرت بین‌المللی دارد. ساهاکیان یکی از اعضای کلر هال، کمبریج و در حال حاضر رئیس انجمن بین‌المللی اخلاق اعصاب (INS) و یکی از بنیانگذاران آن است. او رئیس سابق انجمن بریتانیا برای داروسازی روانی (BAP) بوده که از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ به عنوان رئیس این مؤسسه خدمت کرده است. تحصیل ساهاکیان دکترای خود را در روان‌فارماکولوژی در کالج داروین کمبریج در بخش روان‌شناسی دانشگاه کمبریج به پایان رساند. ساهاکیان بیشتر به خاطر تحقیقاتش در زمینه تقویت شناختی با استفاده از درمان‌های دارویی، تشخیص زودهنگام بیماری آلزایمر، رابطه شناخت و افسردگی و عصب‌اخلاق شناخته شده است. | ## بخش 2: باربارا ساهاکیان | پژوهش‌های او با هدف درک پایه‌های عصبی اختلالات شناختی، عاطفی و رفتاری انجام می‌شود تا درمان‌های دارویی و روانشناختی مؤثرتری توسعه یابد. تمرکز اصلی آزمایشگاه او بر موارد زیر است: تشخیص زودرس اختلالات عصبی-روان‌پزشکی، تشخیص افتراقی، مطالعات اثبات مفهوم با استفاده از داروهای تقویت‌کننده شناختی و تمرینات شناختی ساهاکیان در تحقیقات خود از تکنیک‌هایی مانند روان درمانی، عصب روانشناختی و تصویربرداری عصبی (fMRI و PET) استفاده می‌کند. زمینه‌های تحقیقاتی کلیدی برای گروه او عبارتند از بیماری آلزایمر، اختلال کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD)، اختلال وسواس فکری جبری (OCD)، سوء مصرف مواد، افسردگی و شیدایی. در سال ۲۰۰۷، ساهاکیان نگرانی‌های خود را در مورد اخلاقیات استفاده از داروهایی که برای کمک به بیماران مبتلا به زوال عقل و آلزایمر را برای تقویت عملکرد شناختی در افراد سالم مطرح کرد. ساهاکیان در ماه می ۲۰۱۴ مقاله ای با موضوع دستیابی به سلامت مغز برای یک جامعه شکوفا در دهه آینده منتشر و در این مقاله، او فهرستی از متخصصان از طیف وسیعی از زمینه‌ها، از جمله علوم اعصاب، نوآوری و فناوری را درج کرد. | ## بخش 3: باربارا ساهاکیان | از ساهاکیان خواسته شد که این مقاله را برای سر جان بدینگتون، مشاور ارشد علمی دولت بریتانیا بنویسد. ساهاکیان بیش از ۴۰۰ مقاله با پوشش این موضوعات در مجلات علمی منتشر کرده است، از جمله انتشارات بسیاری در مجلات علمی و پزشکی معتبر ساینس، نیچز، نیچر نوروساینس، The Lancet , و مجله پزشکی بریتانیا. علاوه بر ریاست انجمن روان‌داروشناسی بریتانیا (BAP) و انجمن بین‌المللی علوم اعصاب (INS)، ساهاکیان عضو شورای کالج بین‌المللی نوروسایکوفارماکولوژی (CINP) و هیئت بازبینی کالج اروپایی نوروسایکوفارماکولوژی (ECNP) نیز هست. او همچنین استاد وابسته در کالج امپریال لندن و پژوهشگر ارشد در مرکز اخلاق عملی اوهیرو آکسفورد می‌باشد. پیش از این، ساهاکیان در فاصله سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ عضو هیئت مدیره شورای تحقیقات پزشکی در علوم اعصاب و سلامت روان (MRC) و عضو کمیته زنان در علوم اعصاب انجمن علوم اعصاب (SfN) بود. | ## جمع‌بندی | به تازگی نیز مؤسسه سلطنتی بریتانیا در مقاله‌ای نام باربارا ساهاکیان را در فهرست برجسته‌ترین زنان دانشمند جهان قرار داده است.
موضوع مقاله: لیانگ پسین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لیانگ پسین | مقدمه: دودمان لیانگ که در تاریخ‌نگاری با نام لیانگ پسین(به چینی ساده شده :后梁؛ چینی سنتی :後梁؛ پین‌یین: Hòu Liáng) (۱ ژوئن ۹۰۷–۱۹ نوامبر ۹۲۳) یا ژو لیانگ (به چینی:朱梁)، اولین سلسله امپراتوری در دوره پنج دودمان چین و آغازگر دوران ده پادشاهی و پنج سلسله بود. | ## بخش 1: لیانگ پسین | پس از آن که ژو ون آخرین فرمانروای دودمان تانگ امپراتور آئی را مجبور به کناره‌گیری به نفع خود کرد (و سپس او را به قتل رساند) به عنوان امپراتور تایزو دودمان جدید را تأسیس کرد. | ## بخش 2: لیانگ پسین | لیانگ پسین تا سال ۹۲۳ دوام آورد که در نهایت توسط سلسله تانگ پسین ویران شد.Mote, F.W. | ## بخش 3: لیانگ پسین | با این حال، او بهترین نیروهای هوانگ را گرفت و پایگاه قدرت و نفوذ خود را به عنوان جیدوشی در کایفنگ تأسیس کرد. | ## جمع‌بندی | وسعت قلمرو لیانگ پسین اکثر شمال چین را تحت کنترل داشت در حالی که پنج دودمان دیگر نیز معمولاً حاکمان شمال چین بوده و یکی پس از دیگری جایگزین می‌شدند، با این حال بسیاری از ناحیه شانشی (که توسط چی کنترل می‌شد) و همچنین هبی (که توسط ایالت یان کنترل می‌شود) و شانشی بیرونی (که توسط ایالت شاتوئو ترک‌ها کنترل می‌شود) عمدتاً خارج از کنترل لیانگ پسین باقی ماندند.
موضوع مقاله: ماریا باکونین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماریا باکونین | مقدمه: ماریا میخائیلوونا باکونینا (؛ ۱۸۷۳–۱۹۶۰) یک شیمیدان و زمین‌شناس روسی-ایتالیایی بود. | ## بخش 1: ماریا باکونین | او در سیبری متولد شد و در سنین جوانی به جنوب ایتالیا نقل مکان کرد و در دوران تحصیل به شیمی علاقه‌مند شد. تا زمان فارغ‌التحصیلی‌اش از دانشگاه ناپل فدریکو دوم، او به‌عنوان شخصیتی پیشگام در استریوشیمی شناخته می‌شد و در شیمی کاربردی چندین پیشرفت مهم داشت. پس از درگذشت پدرش در سال ۱۸۷۶، او و خانواده‌اش به ناپل نقل مکان کردند، جایی که ارتباطات محلی داشتند. اوایل زندگی و تحصیل پس از اتمام تحصیلات متوسطه، او در برنامه شیمی دانشگاه ناپل فدریکو دوم ثبت‌نام کرد. تا سال ۱۸۹۰، او به‌عنوان دستیار در مؤسسه شیمی زیر نظر فعالیت می‌کرد، کسی که بعدها با او ازدواج کرد. در سال ۱۸۹۵، او با نگارش پایان‌نامه‌ای در زمینه استریوشیمی، مدرک خود را دریافت کرد. | ## بخش 2: ماریا باکونین | با شروع جنگ جهانی دوم، او به فعالیت‌های خود در دانشگاه ناپل ادامه داد و پس از جنگ، به بازسازی آکادمی پونتانیانا اختصاص یافت. حرفه ماریا باکونین در طول دوران حرفه‌ای خود تحقیقات مهمی در زمینه اندون‌ها انجام داد، از مطالعات اولیه‌اش دربارهٔ «ایزومری هندسی اسیدهای نیتروسینامیک و اکسی‌سینامیک» گرفته تا پژوهش‌های بعدی‌اش دربارهٔ «ترکیب پیکروتوکسین، استری‌سازی فنل‌ها و اثر کاتالیزوری برخی از محلول‌های کلوئیدی در سنتزهای آلی.» سهم او در شیمی کاربردی همچنین منجر به تهیه تعدادی از محصولات دارویی شد. پژوهش‌های او در سالنامه شیمی کاربردی و روزنامه شیمی ایتالیا، و همچنین در مجموعه مقالات انجمن علوم، ادبیات و هنرها در ناپل و آکادمی علوم در بولونیا منتشر شد. کارهای اولیه در سال ۱۹۰۰، باکونین روشی نوین برای استفاده از فسفر پنتااکسید در تهیه ایدون‌ها، انهیدریدها و اترها ابداع کرد. برای کارهای او در این زمینه، شیمیدان معروف ایتالیایی، استانیسلاو کانیزارو، جایزه فیزیک و ریاضیات آکادمی ناپولی را به او اهدا کرد. در سال ۱۹۰۲، ماریا باکونین در یک کنفرانس شیمی کاربردی شرکت کرد که توسط انجمن شیمی ایتالیا با هدف تأسیس یک شرکت شیمیایی ایتالیایی تشکیل شده بود. | ## بخش 3: ماریا باکونین | زمین‌شناسی در سال ۱۹۰۶، ماریا باکونین به گروهی پیوست که به مطالعه فوران کوه وزوویوس می‌پرداختند. در سال ۱۹۰۹، او نقشه زمین‌شناسی شبه‌جزیره ایتالیا را برای وزارت آموزش و پرورش تهیه کرد و به‌طور خاص به مطالعه شیل نفتی و ذخایر ایختیولی در کوه‌های استان سالرنو پرداخت. در همان سال، او کار تدریس شیمی کاربردی را در مدرسه عالی پلی‌تکنیک ناپل آغاز کرد و در سال ۱۹۱۲، به عنوان رئیس دپارتمان شیمی فناوری کاربردی منصوب شد. پس از آن، از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۳۰، ماریا باکونین به‌عنوان مشاور برای دولت‌های محلی و شرکت‌های علاقه‌مند به توسعه صنعتی معادن ایختیول در منطقه جیفونی فعالیت کرد. در این دوره، در سال ۱۹۲۱، او به عنوان رئیس شاخه انجمن شیمی ایتالیا در ناپل انتخاب شد. در سال ۱۹۲۸، او همچنین توسط نیکولا پاراوانو به کمیسیون‌های شیمی و هیدروکربن‌های آروماتیک شورای ملی تحقیقات (CNR) منصوب شد، هرچند تا سال ۱۹۳۰، این کمیسیون‌ها برای تأسیس یک کمیسیون مربوط به سوخت‌های احتراق منحل شدند. | ## جمع‌بندی | از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۵، ماریا باکونین مجموعه‌ای از مطالعات پرارجاع را در روزنامه شیمی ایتالیا منتشر کرد.
موضوع مقاله: سردی نعش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سردی نعش | مقدمه: سردی نعش، سردی جنازه یا اَلگور مورتیس (از زبان لاتین: کلکه algor به معنی «سرد/سردی و mortis به معنی «مرگ، میرایی»)، از مراحل مرگ و مرحله سوم آن می‌باشد. | ## بخش 1: سردی نعش | این امر به‌طور کلی یک کاهش مداوم است، البته اگر دمای محیط بالاتر از دمای بدن باشد (مانند یک بیابان گرم)، تغییر دما مثبت خواهد بود، زیرا دمای بدن (نسبتا) خنک تر با محیط گرم تر برابر می‌شود. | ## بخش 2: سردی نعش | گرچه هدایت گرما که منجر به خنک شدن بدن می‌شود از یک منحنی افت نمایی پیروی می‌کند اما می‌توان آن را به عنوان یک فرایند خطی تقریب زد: در اولین ساعت «۲ درجه سانتیگراد بر ساعت» و بعد از آن «۱درجه سانتی گراد بر ساعت» تا زمانی که بدن به دمای محیط نزدیک شود. | ## بخش 3: سردی نعش | ## جمع‌بندی | (مثلا متوفی می‌تواند روی یک سکوی نفتی با سطحی کاملاً فلزی باشد) بیماری‌ها یا داروهایی که باعث افزایش دمای بدن و در نتیجه افزایش دمای اولیه جسد در هنگام مرگ می‌شود.
موضوع مقاله: سوفیا اوکونوسکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوفیا اوکونوسکا | مقدمه: سوفیا اوکونوسکا (, ؛ ۱۲ مه ۱۸۶۵ – ۲۴ فوریه ۱۹۲۶) پزشک، مربی، فمنیست و محقق اوکراینی بود. | ## بخش 1: سوفیا اوکونوسکا | او اولین زن در گالیسیا بود که دیپلم دبیرستان دریافت کرد و موفق به کسب آموزش دانشگاهی شد. او پیشگام استفاده از درمان رادیوتراپی برای مبارزه با سرطان در گالیسیا و اتریش-مجارستان بود. او دوره‌هایی برای پرستاران و ماماها سازماندهی کرد، در تأسیس اولین اتحادیه صنفی پزشکی همکاری کرد و یک واژه‌نامه از اصطلاحات پزشکی اوکراینی تهیه کرد. علاوه بر طبابت در لووف، او همچنین در سوئیس، چکیا و اردوگاه‌های اتریشی در طی جنگ جهانی اول فعالیت داشت. اوکونوسکا یک فعال اجتماعی و یکی از چهره‌های مهم جنبش فمینیستی در گالیسیا و اتریش-مجارستان بود. او همچنین به زمینه‌های دیگری از مطالعه، از جمله ادبیات و مطالعات علمی مختلف پرداخت. اوکونوسکا آخرین سال‌های زندگی خود را در لووف گذراند، جایی که یک مطب کوچک پزشکی را مدیریت می‌کرد. | ## بخش 2: سوفیا اوکونوسکا | سوفیا اوکونوسکا در بیمارستانی به دلیل آپاندیسیت چرکی درگذشت و در گورستان لیچاکیو به خاک سپرده شد. اوایل زندگی و تحصیل اوکونوسکا در ۱۲ مه ۱۸۶۵ در روستای دوژانکا، نزدیک ترنوپیل متولد شد. مادرش در سال ۱۸۷۰ درگذشت و سوفیا از آن پس توسط عمه‌اش، تئوفیلیه اوکونوسکا-اوزارکویچ، تربیت شد. در همان زمان، او با دخترعمویش، نویسنده آینده ناتالیا کوبرینسکا، آشنا شد و دوست شد. =در سال ۱۸۸۴، اوکونوسکا مجوز شرکت در امتحانات دوره دبیرستان را دریافت کرد و در سال ۱۸۸۵، با موفقیت چشمگیری در دبیرستان آکادمیک لووف پذیرفته شد و این موفقیت او باعث شگفتی در سراسر گالیسیا شد. از آنجا که زنان در اتریش-مجارستان تا سال ۱۹۰۰ حق تحصیل در دانشگاه‌ها را نداشتند، اوکونوسکا و دخترعمویش کوبرینسکا در سال ۱۸۸۷ در یک دانشگاه در سوئیس ثبت‌نام کردند. کوبرینسکا در رشته اقتصاد تحصیل کرد، در حالی که اوکونوسکا به دانشکده پزشکی دانشگاه زوریخ پیوست. | ## بخش 3: سوفیا اوکونوسکا | در ژانویه ۱۸۹۶، او با موفقیت فارغ‌التحصیل شد و اولین زن اوکراینی گالیسیا شد که تحصیلات دانشگاهی پزشکی دریافت کرد و در واقع اولین پزشک زن از سرزمین‌های اتریشی بود. پایان‌نامه دکترای او دربارهٔ تغییرات خون تحت تأثیر کم‌خونی بود که مدرک دکترای پزشکی را برای او به ارمغان آورد. در زمانی که در زوریخ بود، سوفیا اوکونوسکا با دانشجویی به نام واتسلاو دامیان موراچفسکی (۱۸۶۵–۱۹۵۰) که اهل ورشو بود و به خاطر احساسات طرفدار اوکراینی‌اش شناخته می‌شد، آشنا شد و در سال ۱۸۹۰ با او ازدواج کرد. جنبش فمینیستی و فعالیت‌های دیگر سوفیا اوکونوسکا یک پیانیست فوق‌العاده ماهر بود و زمانی که با اولها کوبیلیانسکا، خواهر معلم دبیرستانش، جولیان کوبیلیانسکی، آشنا شد، شیفته او شد. این دو دختر دوستانی مادام‌العمر شدند.Перша лікарка Австро-Угорщини // журнал «Український тиждень» 08.01.2017 اوکونوسکا، همراه با دوستانش ناتالیا کوبرینسکا و اولها کوبیلیانسکا، به‌طور فعال در توسعه جنبش زنان در گالیسیا و بوکووینا مشارکت داشت. او طرفدار پرشور پیاده‌روی‌های طولانی در طبیعت، اسب‌سواری، اسکی، فتح قله‌های کوهستانی و تلاش برای شرکت در فعالیت‌های ورزشی دیگری بود که در آن زمان تنها توسط مردان به‌طور فعال ترویج می‌شدند. اوکونوسکا تحقیق علمی «بردگی خانگی زنان در ترانه‌ها و آیین‌های عروسی» را تحت نام مستعار «یریناً» نوشت. | ## جمع‌بندی | او همچنین آثار «اسارت خانوادگی در ترانه‌ها و آیین‌های عروسی» را گردآوری کرد و اولین سالنامه زنان در گالیسیا با عنوان «اولین تاج گل » را منتشر کرد.
موضوع مقاله: جایی فراتر از جهان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جایی فراتر از جهان | مقدمه: آتسوکو ایشیزوکا، جوکی هانادا و تاکاهیرو یوشیماتسو به ترتیب کارگردان، نویسنده و طراح شخصیت این مجموعه بوده‌اند. | ## بخش 1: جایی فراتر از جهان | خلاصه داستان ماری تاماکی دانش‌آموز سال دوم دبیرستانی است که می‌خواهد از جوانی خود بهترین استفاده را ببرد اما معمولاً از انجام این کار بسیار می‌ترسد. او یک روز با شیراسه کوبوچیزاوا، دختری که در حال پس‌انداز کردن برای سفر به قطب جنوب، جایی که مادرش سه سال پیش ناپدید شد، هست، آشنا می‌شود. | ## بخش 2: جایی فراتر از جهان | با پیوستن دو دختر دیگر، هیناتا میاکه و یوزوکی شیرایشی، گروهی تشکیل می‌شود که به سمت قطب جنوب می‌رود. پذیرایی ورج این اثر را به عنوان یکی از بهترین انیمه‌هاهای سال ۲۰۱۸ انتخاب کرد، نیویورک تایمز با منتقد تلویزیونی، مایک هیل، این اثر را در فهرست #۸ نمایش بین‌المللی برتر سال قرار داد و آن را به‌عنوان «داستانی خنده‌دار و تکان‌دهنده دوران بلوغ که باید در تمام مرزهای سنی یا فرهنگی ترجمه شود» توصیف کرد. | ## بخش 3: جایی فراتر از جهان | اوتاکو آمریکا شخصیت‌پردازی و طنز اثر را تحسین کرد و افزود که «کارگردانی به زمان‌بندی کمدی کمک زیادی کرده و باعث شده که برخی از نقاط اوج قابل حدس به مخاطب احساس تازگی بدهد». | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۹، کرانچی‌رول این انیمه را در فهرست «۲۵ انیمه برتر دهه ۲۰۱۰» قرار داد و آن را به عنوان «سریالی صادقانه دربارهٔ دنبال کردن رؤیاها، یادگیری چگونگی بیرون آمدن از محدودیت‌های خود و زندگی پر از ماجراجویی» توصیف کرد.
موضوع مقاله: جیوانی فرانچسکو استراپارولا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیوانی فرانچسکو استراپارولا | مقدمه: وی بین سال‌های حدود ۱۴۸۵ تا ۱۵۵۸ می‌زیست و بیشتر به‌خاطر کتاب دو جلدی خود به نام ''شب‌های دل‌پذیر'' (Le Piacevoli Notti) شهرت دارد، مجموعه‌ای که نخستین نمونه‌های مکتوب داستان‌های پریان (افسانه‌های جادویی) را در خود جای داده‌است. | ## بخش 1: جیوانی فرانچسکو استراپارولا | او احتمالاً در حدود سال ۱۴۸۵ در شهر کاراواجو در ناحیه لمباردی ایتالیا به دنیا آمد. نخستین اشارهٔ تاریخی به او در سال ۱۵۰۸ در شهر ونیز است، جایی که اثر ابتدایی‌اش با عنوان کارهای نو (Opera nova) را با امضای "زوان فرانچسکو استراپارولا دا کاراواجو" منتشر کرد. در سال ۱۵۵۰، مجوز رسمی برای چاپ جلد اول اثر معروفش شب‌های دل‌پذیر را از مقامات ونیزی دریافت کرد. زمان دقیق مرگ او مشخص نیست، اما با توجه به حذف تصویر چوب‌تراش‌شدهٔ او از نسخه‌های بعدی کتاب و نیز نبود نامش در دفاتر فوت ونیز، پژوهشگران حدس می‌زنند که او ممکن است در حدود سال ۱۵۵۵ در شهری دیگر و احتمالاً در جریان طاعون آن زمان درگذشته باشد. نام خانوادگی "استراپارولا" احتمالاً نام واقعی او نبوده و بیشتر به‌عنوان نام مستعار به‌کار رفته است. | ## بخش 2: جیوانی فرانچسکو استراپارولا | این واژه از فعل ایتالیایی straparlare به معنای «زیاده‌گویی» یا «یاوه‌گویی» گرفته شده و احتمالاً به خاطر محتوای طنزآمیز و گاه جسورانه آثارش، این نام را بر خود نهاده بود. این کتاب شامل شعرهایی در قالب سونات، سترامبوتو (شعر طنز)، اپیستره (نامه‌واره‌ها) و کاپیتولی (شعرهای طنزآمیز) بود. ساختار کلی اثر مشابه دکامِرون اثر بوکاچیو است: گروهی از اشراف‌زادگان در محفلی شبانه گرد هم می‌آیند و برای سرگرمی به روایت داستان، معما و شعر می‌پردازند. این اثر شامل داستان‌های عامیانه، فابل و قصه‌های پریان است و به‌ویژه در جلد دوم، برخی داستان‌ها به خاطر فشار کلیسا حذف شدند. داستان‌های پریان استراپارولا را نخستین کسی می‌دانند که داستان‌های پریان را به‌شکل مکتوب منتشر کرده‌است. | ## بخش 3: جیوانی فرانچسکو استراپارولا | «آدامانتینا و عروسک جادویی» «گورینو و مرد وحشی» – شباهت بسیار به افسانهٔ «آهن‌هانس» در افسانه‌های برادران گریم دارد. طرح داستانی «صعود» استراپارولا از نخستین نویسندگانی بود که طرح داستانی «صعود» (rags-to-riches) را در ادبیات داستانی به‌کار برد: شخصی فقیر، به کمک جادو یا موجودی جادویی، به ثروت و ازدواج سلطنتی دست می‌یابد. این الگو در داستان‌هایی چون «پیتر ساده‌دل»، «آدامانتینا و عروسک جادویی» و «کاستانتینو فورتوناتو» دیده می‌شود. تأثیر بر دیگر نویسندگان برخی از طرح‌های داستانی او بعدها در آثار نویسندگانی چون شارل پرو، باسیل، مادام دالنوی و حتی برادران گریم نیز دیده می‌شود. | ## جمع‌بندی | «گورینو و مرد وحشی» همان الگویی را دارد که در داستان «آهن‌هانس» در قصه‌های گریم آمده‌است.