موضوع مقاله: دوره‌های عالی زنان در مسکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوره‌های عالی زنان در مسکو | مقدمه: شیرینسکی-شیخماتوف، در مورد توصیه افتتاح دوره‌های عالی زنان در مسکو ارسال کرد و پیش‌نویس «مقررات مربوط به دوره‌های عالی زنان» را به آن اضافه کرد که در آن هدف و برنامه دوره‌های ایجاد شده را تشریح کرده بود. | ## بخش 1: دوره‌های عالی زنان در مسکو | تولستوی، با افتتاح دوره‌های عالی زنان در مسکو به عنوان یک مؤسسه آموزشی خصوصی موافقت کرد و «مقررات مربوط به دوره‌های عالی زنان» را تصویب کرد. در اول نوامبر ۱۸۷۲، در ولخونکا ۱۶، در ساختمان اولین سالن ورزشی مردان، مراسم افتتاحیه باشکوه دوره‌های عالی زنان مسکو (دوره‌های پروفسور وی.آی. علاوه بر این، شرکت‌کنندگان دوره (۱٪) نیز برای خرید کتاب برای کتابخانه دوره پول جمع‌آوری کردند. برای تأمین بودجه دوره، گوریر اجراهای خیریه‌ای را در تئاتر سولودوفنیکوف به روی صحنه برد. علاوه بر این، بودجه از طریق فروش کتاب‌ها و کارت پستال‌های چاپ شده در چاپخانه خودشان تأمین می‌شد. دوره‌های مسکو دارای جهت‌گیری تاریخی و زبان‌شناسی بودند، دروس اجباری تصویب شدند: تاریخ روسیه و تاریخ عمومی، ادبیات روسی و ادبیات عمومی، تاریخ تمدن و تاریخ هنر، فیزیک. هزینه کلاس‌ها به این صورت بود: ۳۰ روبل در سال برای کل دوره یک دانشجو و ۱۰ روبل در سال برای یک موضوع جداگانه - داوطلبان - پرداخت می‌شد. | ## بخش 2: دوره‌های عالی زنان در مسکو | در سال‌های ۱۸۷۲–۱۸۷۳، دوره‌ها در ولخونکا در مرکز شهر مسکو، در سال‌های ۱۸۷۳–۱۸۷۶ در محل موزه دانش کاربردی در خیابان پرچیستنکا ۳۲ و در سال‌های ۱۸۷۷–۱۸۸۸ در ساختمانی که مخصوص موزه پلی‌تکنیک ساخته شده بود، قرار داشتند. دانش‌آموزان عادی باید هنگام ورود، گواهی پایان تحصیلات متوسطه خود را ارائه می‌دادند یا در آزمون ورودی تاریخ روسیه و تاریخ عمومی، ادبیات روسی و عمومی قبول می‌شدند. شنوندگان همچنین یک زندگینامه، گواهی رفتار اخلاقی و صداقت سیاسی از فرماندار کل، دو قطعه عکس و بدون استثنا، اجازه از مرد ارشد خانواده یا همسر را ارائه می‌دادند. تعداد دانشجویان در دوره‌ها در آن زمان بسیار زیاد بود: در سال اول پس از افتتاح دوره‌ها، به ۷۰ نفر رسید (بیشتر دانشجویان از دوره‌های لوبنسکی نقل مکان کردند)، سپس تا سال ۱۸۷۸ بین ۱۰۳ تا ۱۰۷ نفر در نوسان بود و از سال ۱۸۷۹ تعداد دانشجویان به تدریج افزایش یافت و در سال تحصیلی ۱۸۸۴/۸۵ به ۲۵۶ نفر رسید. سخنرانی‌ها در این دوره‌ها توسط اساتید مشهور دانشگاه مسکو ارائه می‌شد (در اساسنامه به‌طور خاص تصریح شده بود که عمدتاً اساتید دانشگاه به عنوان مدرس دعوت می‌شوند). به مدت ۱۶ سال، این دوره‌ها ۴۱ دیپلم صادر کردند که حق تدریس در کلاس‌های ارشد سالن‌های ورزشی زنان را به آنها می‌داد، علاوه بر این، ۳۲۲ دانش‌آموز امتحانات نهایی را گذراندند که به آنها حق تدریس در کلاس‌های پایین‌تر سالن‌های ورزشی را می‌داد.T︠S︡ygankov, D.A. دلیانوف، پذیرش در تمام دوره‌های عالی زنان را ممنوع کرد و انگیزه این اقدام را نیاز به تدوین برنامه‌های درسی جدید و انتقال دوره‌ها به حمایت دولت عنوان کرد و در سال ۱۸۸۸ آنها تعطیل شدند. | ## بخش 3: دوره‌های عالی زنان در مسکو | دوره‌های آموزشی گوریه، مانند همتای خود در سن پترزبورگ، برای جلوگیری از تحصیل زنان روس در خارج از کشور تأسیس شد، کاری که از زمان بسته شدن دانشگاه‌ها به روی زنان در روسیه در سال ۱۸۶۳ انجام داده بودند. این دوره‌ها آموزش در سطح دانشگاه را ارائه می‌دادند، اما برخلاف دوره‌های آموزشی مردان، اجازه صدور هیچ مدرک رسمی نداشتند و از بودجه دولتی نیز برخوردار نبودند. دوره دوم (۱۹۰۰–۱۹۱۸) در سال ۱۹۰۰، فارغ التحصیلان موسسات آموزش متوسطه از ۴۱ استان وارد این دوره‌ها شدند. دوره‌های جدید دیگر یک مؤسسه خصوصی نبودند و بخشی از بودجه را از وزارت آموزش عمومی دریافت می‌کردند. علاوه بر دو دانشکده موجود، یک دانشکده پزشکی (که اکنون دانشگاه ملی تحقیقات پزشکی روسیه به نام نیکولای پیروگوف نامیده می‌شود) افتتاح شد که ساختار دوره‌ها را به ساختار یک دانشگاه کلاسیک نزدیک می‌کرد (قبل از انقلاب، دانشگاه‌ها در روسیه، به‌طور معمول، از چهار دانشکده تشکیل می‌شدند: تاریخی - فلسفی، فیزیکی و ریاضی، پزشکی و حقوقی). از سال ۱۹۱۱، بیمارستان باخروشینسایا به پایگاه بالینی دانشکده پزشکی تبدیل شده است. در سال تحصیلی ۱۹۰۶–۱۹۰۷، سیستم چرخه موضوعی تدریس در دوره‌ها به جای سیستم دوره با تخصص در سال آخر معرفی شد. | ## جمع‌بندی | با این حال، به دلیل اینکه ورنادسکی همزمان به عنوان معاون رئیس دانشگاه امپراتوری مسکو انتخاب شده بود، هرگز وظایف خود را در دوره‌ها بر عهده نگرفت.