موضوع مقاله: چانگ‌یونگ گونگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چانگ‌یونگ گونگ | مقدمه: چانگ‌یونگ گونگ یا کاخ چانگ‌یونگگونگ در زبان کره‌ای به معنای کاخ است یکی از پنج کاخ بزرگ است که در سئول کره جنوبی واقع شده است. | ## بخش 1: چانگ‌یونگ گونگ | در ابتدا "Suganggung" نام داشت، اما در سال ۱۴۸۳ توسط پادشاه سئونگ‌جونگ بازسازی و توسعه یافت و در آن زمان نام فعلی خود را دریافت کرد. بسیاری از سازه‌ها در طول تلاش‌های متعدد ژاپن در اواخر قرن ۱۵ تا ۱۶ (۱۵۹۲ میلادی) برای تسخیر کره و حمله به چین ویران شدند. به‌طور متوالی توسط پادشاهان چوسان بازسازی شد اما بار دیگر در اوایل قرن بیستم توسط ژاپنی‌ها تا حد زیادی ویران شد. این بار، به‌طور روشمند تخریب شد تا جایی برای پارکی مدرن، مکانی برای نمایش امپراتوری، شبیه پارک اوئنو توکیو ایجاد شود. در طول دوره استعمار ژاپن، ژاپنی‌ها یک باغ وحش، باغ گیاه‌شناسی و موزه در این مکان ساختند. پس از استقلال در سال ۱۹۴۵ و آشفتگی و ویرانی جنگ کره ۱۹۵۰–۱۹۵۳، باغ وحش از طریق کمک‌های مالی ثروتمندان کره‌ای و همچنین هدایایی از باغ وحش‌های خارجی تجدید شد. ترکیب و ساختمان‌ها امروزه مهم‌ترین نقاط مورد علاقه آن به شرح زیر است: هونگوامون ( ; Honghwamun دروازه اصلی کاخ است و مانند قسمت مرکزی کاخ رو به شرق است. اولین بار در سال ۱۴۸۴ ساخته شد، در جریان تهاجم ژاپنی‌ها در سال ۱۵۹۲ سوخت و در سال ۱۶۱۶ بازسازی شد. | ## بخش 2: چانگ‌یونگ گونگ | در بین طاق‌های زیر جان پناه پل، اجنه (دوکائبی) حک شده است که برای دفع ارواح شیطانی در نظر گرفته شده است. در این دروازه، پادشاه یونگ‌جو با شهروندان ملاقات کرد: (۱۶۹۴–۱۷۷۴) در سال ۱۷۵۰ هنگام تصویب قانون Gyunyeok (قانون مالیات برابر) افکار عمومی را در اینجا جمع‌آوری کرد. در اینجا، پادشاه جونگجو (۱۷۵۲–۱۸۰۰) برنج را در سال ۱۷۹۵ به فقرا تقسیم کرد Honghwamun به عنوان گنجینه ملی کره جنوبی به شماره ۳۸۴ در ۱۲ ژانویه ۱۹۶۳ تعیین شد اوکچئونگیو ( ; پل اوکچئونگیو در سال ۱۴۸۳ ساخته شد. در بین طاق‌های زیر جان پناه پل، اجنه (دوکائبی) حک شده که برای دفع ارواح شیطانی در نظر گرفته شده است. اولین بار در سال ۱۴۸۴ ساخته شد و در جریان تهاجم ژاپنی‌ها در سال ۱۵۹۲ در آتش سوخت. این سالن که در سال ۱۶۱۶ بازسازی شد، قدیمی‌ترین تالار اصلی در بین تمام کاخ‌های سئول است. از میان حیاط جلویی یک راهروی سه سطحی است که مسیر مرکزی آن فقط برای استفاده پادشاه بود. در اطراف کل محوطه، ساختمانی دیوار مانند از واحدهای تک اتاقی قرار دارد که توسط نگهبانان سلطنتی یا برای مراسم تدفین سلطنتی استفاده می‌شد. | ## بخش 3: چانگ‌یونگ گونگ | چنین طرح قصری با ساختار فرعی که جهتی متفاوت از تالار تاج و تخت دارد، در کره بسیار غیرمعمول است. در سال ۱۴۸۳ ساخته شد، در سال ۱۵۹۲ تخریب شد، در سال ۱۶۱۶ بازسازی و در سال ۱۸۳۰ سوخت و دوباره در سال ۱۸۳۴ بازسازی شد. اولین بار در سال ۱۴۸۴ در زمان سلطنت پادشاه سونگ جونگ ساخته شد، در سال ۱۵۹۲ تخریب شد، در سال ۱۶۱۶ بازسازی شد، در سال ۱۸۳۰ سوخت و دوباره در سال ۱۸۳۴ بازسازی شد. ساخته شده در سال ۱۹۰۹ در زمان امپراتور سونجونگ، با ۳۶۶ متر مربع جزیره و پل اضافه شده در سال ۱۹۸۴. به پادشاه یونگجو گزارش شده بود که ولیعهد سادو بیمار روانی است و رفتاری نامنظم دارد. پدرش که از شاهزاده خشمگین شده بود، دستور داد تا او را در صندوق بزرگ برنج زنده ببندند و هشت روز بعد در سن ۲۷ سالگی درگذشت. پادشاه یونگجو بعداً پشیمان شد و به پسرش لقب پس از مرگ «سادو» («اندیشیدن در اندوه») داد. | ## جمع‌بندی | اغلب اعتقاد بر این است که ولیعهد سادو قربانی توطئه مخالفان سیاسی خود شده است، اما این موضوع در خاطرات بانو هیگیونگ که توسط همسر شاهزاده سادو بانو هیگیونگ نوشته شده است، رد شده است.