موضوع مقاله: عصمون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عصمون | مقدمه: عصمون که پیش‌تر با نام سِگِو شناخته می‌شد، یک شهرک اجتماعی در گوش سگو در منطقهٔ جلیل است که بخشی از شورای منطقه‌ای میسگاو به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: عصمون | این شهرک در شمال اسرائیل و در بخش غربی جلیل سفلی در ارتفاع نزدیک به ۳۳۶ متر از سطح دریا جای گرفته‌است. عصمون نخستین‌بار در سال ۱۹۵۳ به‌صورت یک پایگاه نظامی-کشاورزی ناحال با نام «سگو» بنیاد نهاده شد. پس از سال‌ها دشواری اقتصادی و کاهش جمعیت، در دههٔ ۱۹۷۰ تصمیم به بازسازی آن گرفته شد و هستهٔ بنیان‌گذار عصمون در سال ۱۹۷۸ به‌طور موقت و در سال ۱۹۸۳ در مکان کنونی مستقر شدند. جغرافیا عصمون در بخش غربی جلیل سفلی و در منطقه‌ای کوهستانی و جنگلی واقع شده‌است. این شهرک در حدود ۱۵ کیلومتری شرق سواحل دریای مدیترانه و نزدیک به ۲۸ کیلومتری غرب دریاچهٔ طبریه قرار دارد. وادی ناحال سگو در جنوب شرقی شهرک دره‌ای جنگلی پدیدآورده و در سمت شرق زمین به درهٔ وادی ناحال آوید کاهش ارتفاع می‌یابد. عصمون نزدیک به ۱۰۰ کیلومتری شمال شرق تل‌آویو و نزدیک به ۲۵ کیلومتری شمال شرق حیفا جای دارد. در ۴ کیلومتری شرق آن شهر عرب‌نشین سخنین و در ۵ کیلومتری شمال شرق آن شهر کرمیئل واقع شده‌است. شهرک از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۰۵ به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است و جنگل سگو هر دو سوی این جاده را از تقاطع یاوور تا مرکز خدمات میسگاو پوشانده‌است. پیشینه پایگاه ناحال و دوران نخست (۱۹۵۳–۱۹۷۵) عصمون بر زمین روستای فلسطینی معار بنا شده‌است که در سال ۱۹۴۸ تخلیه از جمعیت شده بود. | ## بخش 2: عصمون | هدف این طرح تغییر وضعیت موجود بود که در آن شهرک‌نشینی یهودی در جلیل عمدتاً در دشت‌های شرقی و غربی متمرکز شده بود. زمین این مکان برای کشاورزی مناسب نبود و آب کافی وجود نداشت؛ از این رو تصمیم به تعطیلی پایگاه گرفته شد و ناحال در مارس ۱۹۵۴ مکان را ترک کرد. پس از نزدیک به یک سال و نیم با یافتن آب در حفاری‌های منطقه، مشکل آب حل شد اما کمبود زمین کشاورزی همچنان باقی ماند. در سال ۱۹۵۷، پس از تأسیس اسرائیل، صندوق ملی یهود برنامهٔ ایجاد «روستاهای کارگری» را برای اسکان و اشتغال مهاجران جدید (علیا) آغاز کرد. سگو به‌عنوان یکی از این روستاها به شهرک غیرنظامی تبدیل شد و ساکنانش در راه‌سازی و جنگل‌کاری مشغول به کار شدند. بخش بزرگی از ساکنان روستا را ترک کردند و موشاو به‌تدریج به یک روستای کارگری کم‌جمعیت تبدیل شد. یوسف وایتس، مسئول صندوق ملی یهود، پس از بازدید از سگو در سال ۱۹۵۸ پذیرفت که شرایط این مکان امکان اسکان کشاورزی پایدار را فراهم نمی‌کند. در نیمهٔ نخست سال ۱۹۶۰ معدن سنگ تعطیل شد و تصمیم گرفته شد سگو به روستای کارگری تحت حمایت صندوق ملی یهود تبدیل شود. با این حال روند ترک روستا ادامه یافت و در سال ۱۹۶۹ تنها ۱۷ خانواده و در اوایل ۱۹۷۲ نزدیک به ۲۰ خانواده در آن باقی مانده بودند. بازسازی و تأسیس عصمون (۱۹۷۵–۱۹۸۳) شهرک کنونی عصمون در چارچوب برنامهٔ «میصپیم بَ‌گلیل» (دیده‌بانی‌ها در جلیل) شکل گرفت. | ## بخش 3: عصمون | این برنامه در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و اوایل دههٔ ۱۹۸۰ به اوج خود رسید و هدف آن تقویت جایگاه جمعیتی یهودیان در جلیل بود. هستهٔ بنیان‌گذار عصمون ۲۹ خانواده بودند که بیشترشان کارکنان شرکت تسلیحاتی رافائل در حیفا بودند. این گروه از سال ۱۹۷۵ خواستار تأسیس یک شهرک اجتماعی در جلیل بودند، به‌گونه‌ای که بتوانند در محل کار پیشین خود به فعالیت ادامه دهند. نهادهای استقراری در آغاز این درخواست را رد کردند، اما سرانجام مصالحه‌ای صورت گرفت. در نوامبر ۱۹۷۸ این ۲۹ خانواده به‌طور موقت در اردوگاه یاوور (نزدیک به ۸ کیلومتری شمال غرب مکان کنونی) مستقر شدند. در ۱۲ فوریهٔ ۱۹۷۹ مراسم سنگ بنای شهرک دائمی با حضور آریئل شارون برگزار شد، اما ساخت‌وساز به دلیل محدودیت‌های بودجه‌ای به تأخیر افتاد. در فوریهٔ ۱۹۸۱ عملیات آماده‌سازی زمین آغاز شد و در سال ۱۹۸۳ ساکنان به مکان دائمی خود در سگو منتقل شدند. امکانات در مرکز شهرک فروشگاه، کتابخانهٔ بزرگ، کنیسه، تأسیسات ورزشی و چندین مهدکودک وجود دارد. | ## جمع‌بندی | دبستان شهرک در روستای گیلون واقع شده و بیشتر ساکنان برای کار به بیرون از شهرک رفت‌وآمد می‌کنند؛ بخشی نیز در بخش خدمات، گردشگری و کسب‌وکار محلی فعالیت دارند.