موضوع مقاله: آموزش در کیریباتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در کیریباتی | مقدمه: آموزش در کیریباتی از سن ۶ تا ۱۴ سالگی رایگان و اجباری است و شامل دوره ابتدایی تا پایه ششم و دوره متوسطه پایین برای سه‌پایه اضافی می‌شود. | ## بخش 1: آموزش در کیریباتی | دسترسی به آموزش و کیفیت مدارس در مناطق شهری بهتر از مناطق روستایی است و نگهداری مدارس در جوامع کوچک بر جزایر دورافتاده هزینه‌بر است. تا پیش از استقلال در سال ۱۹۷۹ میلادی (۱۳۵۸ شمسی)، این سرزمین بخشی از نظام استعماری بریتانیا بود و همه مدارس موجود با بودجه سازمان‌های کلیسایی اداره می‌شدند. پس از استقلال، دولت کیریباتی تلاش‌های گسترده‌ای برای گسترش دسترسی به آموزش انجام داد و در سال ۱۹۹۴ میلادی (۱۳۷۳ شمسی) آموزش اجباری را به دوره متوسطه پایین نیز تسری داد. دانش‌آموزان می‌توانند در رشته‌های فنی، آموزگاری یا دریانوردی تحصیل کنند یا برای ادامه تحصیل به کشورهای دیگر بروند. بیشتر کسانی که برای تحصیل به خارج از کشور می‌روند به دانشگاه پاسیفیک جنوبی در فیجی می‌روند و داوطلبان تحصیل در رشته پزشکی به کوبا اعزام می‌شوند. ساختار نظام آموزشی نظام آموزشی کیریباتی از چهار سطح تشکیل شده‌است: مدرسه ابتدایی (به انگلیسی: ): شامل پایه‌های اول تا ششم، برای دانش‌آموزان ۶ تا ۱۱ ساله. متوسطه پایین (به انگلیسی: ): شامل پایه‌های هفتم تا نهم، برای دانش‌آموزان ۱۲ تا ۱۴ ساله. متوسطه بالا (به انگلیسی: ): شامل پایه‌های دهم تا سیزدهم، برای دانش‌آموزان ۱۵ تا ۱۸ ساله. مدارس متوسطه ترکیبی (به انگلیسی: ): شامل پایه‌های هفتم تا سیزدهم، برای دانش‌آموزان ۱۲ تا ۱۸ ساله. مدارس ابتدایی در سراسر کشور پراکنده‌اند و دسترسی به آموزش رایگان اجباری را برای ساکنان روستاهای اطراف فراهم می‌کنند. مدارس متوسطه پایین معمولاً در مرکز هر آتول قرار دارند تا از نظر جغرافیایی در دسترس باشند، در حالی که مدارس متوسطه بالا در مراکز جمعیتی اصلی واقع‌اند. همه مدارس ابتدایی و متوسطه پایین دولتی‌اند، اما در میان مدارس متوسطه بالا و ترکیبی هم مدارس دولتی و هم مدارس کلیسایی وجود دارند. پیشینه تا سال ۱۹۶۵ میلادی (۱۳۴۴ شمسی) در قلمرو کنونی کیریباتی رویکرد یکپارچه‌ای برای آموزش ابتدایی و متوسطه وجود نداشت. تمام مدارس موجود با بودجه سازمان‌های کلیسایی اداره می‌شدند و برنامه درسی یکپارچه‌ای نداشتند. | ## بخش 2: آموزش در کیریباتی | نخستین گام‌ها برای شکل‌دهی به رویکرد مشترک در آموزش در سال ۱۹۶۵ برداشته شد و در سال ۱۹۷۰ رسمیت یافت. هدف اصلی سیاست آموزشی این بود که «آموزش ابتدایی نه‌ساله برای همه کودکان تأمین شود تا آنان را برای مشارکت در توسعه اجتماعی و اقتصادی مستعمره آماده کند و در عین حال پایه آموزشی محکمی برای کسانی که برای آموزش متوسطه گزینش می‌شوند فراهم آورد». در اواسط دهه ۱۹۷۰ مدارس متوسطه اجتماعی تأسیس شدند تا به دانش‌آموزانی که نتوانسته بودند وارد یکی از پنج دبیرستان موجود در جزایر شوند فرصت ادامه تحصیل دهند. برای ورود به دبیرستان باید آزمون اجباری را می‌گذراندند که تنها ۴۰ درصد فارغ‌التحصیلان ابتدایی در آن موفق می‌شدند. کودکانی که در آزمون ناموفق بودند می‌توانستند در مدارس متوسطه اجتماعی ادامه تحصیل دهند که گرایش حرفه‌ای بیشتری داشتند. در سال ۱۹۷۷ دولت همه مدارس ابتدایی را به جز شش مدرسه‌ای که ترجیح دادند خارج از سیستم بمانند و به‌عنوان مدارس خصوصی ثبت شدند، تحت نظارت خود درآورد. در سال ۱۹۸۰ سیاست آموزشی یکپارچه‌ای تدوین شد که آموزش رایگان و اجباری ابتدایی را برای کودکان ۶ تا ۱۲ ساله در بر می‌گرفت. در سال ۱۹۹۴ رئیس‌جمهور تبورورو تیتو که پیش از این معلم بود، سه‌پایه متوسطه پایین را نیز در آموزش رایگان گنجاند و سن آموزش اجباری را به ۱۴ سال افزایش داد. از سال ۱۹۹۶ مرکز توسعه برنامه درسی (به انگلیسی: ) زیر نظر وزارت آموزش تأسیس شد که برنامه‌های درسی و مواد آموزشی در درس‌هایی مانند زبان انگلیسی، ریاضیات، خانه‌داری، موسیقی، علوم طبیعی، علوم اجتماعی و مطالعات محلی کیریباتی تهیه می‌کرد. برنامه دوساله آموزش معلم تدوین شد و نخستین ۲۰ آموزشیار آینده در کالج معلمان (به انگلیسی: ) مشغول به تحصیل شدند. تا پایان سال ۲۰۰۲، ۱۲۲ آموزگار گواهینامه تدریس در متوسطه پایین دریافت کرده بودند. در سال ۱۹۹۷ دولت کیریباتی نخستین مبلغ ۱۸۷٬۰۰۰ دلار استرالیا را برای ساخت مدارس متوسطه پایین اختصاص داد. در اوایل سال ۱۹۹۸، چهار مدرسه متوسطه پایین نخست به‌طور کامل ساخته شدند و دانش‌آموزان آتول‌های آبایانگ، نونوتی، اونوتوا و کیریتیماتی توانستند تحصیل در این مدارس جدید را آغاز کنند. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ مدارس متوسطه پایین در همه جزایر مسکون کیریباتی راه‌اندازی شدند. | ## بخش 3: آموزش در کیریباتی | از سال ۱۹۹۹ مدت آموزش در کالج معلمان به سه سال افزایش یافت تا آمادگی بهتری برای معلمان جوان فراهم شود. هم‌زمان برنامه ارتقای مهارت برای معلمانی که در سال‌های پیشین فارغ‌التحصیل شده بودند راه‌اندازی شد. به موجب اصلاحات آموزشی، دسترسی بدون مانع به آموزش متوسطه پایین برای همه کودکان ۶ تا ۱۴ ساله فراهم شد. به‌موجب شاخص «آموزش برای همه» یونسکو در سال ۲۰۰۲، ۸۷ درصد کودکان ۱۲ تا ۱۴ ساله در مدارس متوسطه پایین تحصیل می‌کردند. آمار آموزشی در سال ۱۹۹۸ میلادی (۱۳۷۷ شمسی)، نرخ ثبت‌نام ناخالص دوره ابتدایی ۸۴٫۴ درصد و نرخ ثبت‌نام خالص ۷۰٫۷ درصد بود. ابتکار اندازه‌گیری حقوق بشر (HRMI) نشان می‌دهد که کیریباتی تنها ۹۰٫۶ درصد از آنچه باید برای حق آموزش بر اساس سطح درآمد کشور انجام دهد را محقق می‌کند. کیریباتی دارای ۹۴ مدرسه ابتدایی، ۲۴ مدرسه متوسطه پایین و ۱۶ مدرسه متوسطه بالا است. 242 مدرسه کالج معلمان کیریباتی (به انگلیسی: ) و ، دبیرستان دولتی، در بانکونابئو در تاراوای جنوبی واقع‌اند. این مدارس عبارتند از: آبایانگ آبماما برو کیریتیماتی نونوتی تاراوای جنوبی کالج سنت جوزف کالج سنت جوزف در آبایانگ که در جزایر گیلبرت شمالی واقع است، در سال ۱۹۳۹ میلادی (۱۳۱۸ شمسی) تأسیس شد. در سال ۲۰۱۱ میلادی (۱۳۹۰ شمسی) در آبایانگ در مجموع ۳۷۰ دانش‌آموز متوسطه حضور داشتند: ۲۱۲ دانش‌آموز در مدرسه وزارت آموزش «اوئن آبایانگ» که میان روستاهای کویناوا و واقع است، ۱۳۵ دانش‌آموز در کالج سنت جوزف در و ۲۳ دانش‌آموز در دبیرستان استیون ویتمی در . دو دبیرستان موریکائو و تابویروا دانش‌آموزانی از سراسر کیریباتی را که در آزمون ورودی پذیرفته شده‌اند می‌پذیرند. مدارس کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرین زمان مدارسی نیز توسط کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرین زمان اداره می‌شوند، از جمله دبیرستان مورونی در تاراوای جنوبی که مدیر آن بوده‌است. دانشگاه پاسیفیک جنوبی در کیریباتی دارای یک شعبه برای یادگیری از راه دور و انعطاف‌پذیر است که همچنین دوره‌های مقدماتی برای دستیابی به مدارک تحصیلی، دیپلم و درجات دانشگاهی در سایر شعب دانشگاه ارائه می‌دهد. ادغام برنامه‌های درسی کالج معلمان کیریباتی و دانشگاه پاسیفیک جنوبی آغاز شده‌است. | ## جمع‌بندی | شعبه کیریباتی این دانشگاه برنامه‌هایی را با مشارکت استادان از شعبه مرکزی در سووا، فیجی اجرا می‌کند.