موضوع مقاله: سرویس امنیتی لهستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرویس امنیتی لهستان | مقدمه: سرویس امنیتی لهستان (؛ ) که نام کامل آن سرویس امنیتی وزارت کشور بود و به اختصار با عنوان SB شناخته می‌شد، نیروی پلیس مخفی جمهوری خلق لهستان بود که در سال ۱۹۵۶ به‌عنوان جانشین وزارت امنیت عمومی (UB) تأسیس شد. | ## بخش 1: سرویس امنیتی لهستان | این سرویس از سال ۱۹۵۶ تا سقوط کمونیسم در سال ۱۹۸۹، نهاد اصلی اطلاعاتی-امنیتی لهستان در داخل و خارج کشور محسوب می‌شد. نهاد بالادستی SB یعنی وزارت کشور لهستان در سال ۱۹۵۴ پایه‌گذاری شده بود، اما تا زمان انحلال کمیته امنیت عمومی در سال ۱۹۵۶ نقش مهمی ایفا نمی‌کرد. تاریخچه وزارت امنیت عمومی لهستان (UB)، که پس از جنگ جهانی دوم تأسیس شده بود، مسئول تأمین امنیت، فعالیت‌های اطلاعاتی و ضداطلاعاتی بود. این وزارت بر بیش از ۴۱٬۰۰۰ سرباز از نیروهای امنیت داخلی، ۵۷٬۵۰۰ نفر از اعضای پلیس مردمی (شهروندی)، ۳۲٬۰۰۰ نفر از نیروهای محافظ مرز، ۱۰٬۰۰۰ مأمور زندان و ۱۲۵٬۰۰۰ نفر از اعضای ذخیره داوطلب پلیس شهروندی نظارت داشت. پس از فرار یوزف شویاتوو (متولد با نام اصلی ایساک فلایشفارپ) به غرب در سال ۱۹۵۴ — که از افسران بلندپایه وزارت امنیت عمومی و از عوامل کلیدی در بازداشت کاردینال استفان ویشینسکی بود — این وزارت‌خانه منحل شد. در دسامبر ۱۹۵۴، حزب کمونیست UB را به دو نهاد جداگانه تقسیم کرد: کمیته امنیت عمومی موسوم به KDSBP وزارت کشور یا MSW کمیته امنیت عمومی نقش پلیس مخفی را ایفا می‌کرد و مسئول امور اطلاعاتی و ضداطلاعاتی داخلی و خارجی برای مقابله با جنبش‌های زیرزمینی و نفوذ کلیسای کاتولیک بود. وزارت کشور وظایف اداری را بر عهده داشت و در نهایت کنترل نیروهای امنیت داخلی، پلیس مردمی، نیروهای مرزی، نگهبانان زندان و نیروهای داوطلب پلیس ذخیره شهروندی را به دست گرفت. ووادیسواف گومولکا که به‌تازگی از زندان آزاد شده بود، به سمت دبیرکل کمیته مرکزی حزب کارگران متحد لهستان منصوب شد. | ## بخش 2: سرویس امنیتی لهستان | ادغام «سرویس امنیتی» در ساختار وزارت کشور — که البته از سال ۱۹۵۴ در درون سامانهٔ امنیت عمومی لهستان قرار داشت — نتیجهٔ دستور شماره ۰۰۲۳۸/۵۶ بود که در تاریخ ۲۹ نوامبر ۱۹۵۶ توسط ووادیسواف ویخا صادر شد. ویخا از اعضای حزب کارگران متحد لهستان (PZPR) و نخستین وزیر کشور لهستان از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۴ بود. مأموران شاغل در سرویس امنیتی، در میان مردم با لقب «اس‌به‌اِک‌ها» (SB-eks) شناخته می‌شدند. وظایف و ساختار سازمانی وظایف سرویس امنیتی (SB) کاملاً مشابه وظایف نهادهای پیشین خود (MBP, UB و KdsBP) بود: حفاظت از نظام کمونیستی در داخل کشور (و فراتر از آن) از طریق کنترل و نفوذ در تمامی ساختارهای زندگی اجتماعی لهستان و خارج از آن. وزارت کشور (MSW) که به‌صورت مرکزی اداره می‌شد، به بخش‌ها، اداره‌ها، واحدها و ریاست‌های مختلف تقسیم شده بود. بخش ثبت اتباع خارجی: امکانات عملیاتی این بخش از وزارت کشور (MO) در سال ۱۹۶۰ گرفته شد و در سال ۱۹۶۵ به بخش کنترل مرزها ادغام گردید. بخش RKW (ضداطلاعات رادیویی): در سال ۱۹۶۵ از ادارهٔ دوم جدا شد و در سال ۱۹۸۹ با بخش A ادغام گردید. تا سال ۱۹۷۲ همراه با بخش ثبت اتباع خارجی فعالیت می‌کرد، سپس به نیروهای محافظ مرزی بازگشت و بخشی از وظایف آن به بخش دوم و وزارت کشور واگذار شد. | ## بخش 3: سرویس امنیتی لهستان | بخش IIIA / V (حفاظت عملیاتی از صنایع): ابتدا در سال ۱۹۷۹ از ادارهٔ سوم جدا شد و در سال ۱۹۸۹ با بخش حفاظت اقتصادی جایگزین گردید. بخش سانسور: در دوره حکومت نظامی سال ۱۹۸۱ فعال بود و تماس‌های تلفنی و مرسولات پستی را رهگیری می‌کرد. بخش مطالعه (تحقیق دربارهٔ مخالفان): در سال ۱۹۸۹ با بخش مطالعه و تحلیل جایگزین شد. بخش ششم (حفاظت عملیاتی از کشاورزی): در سال ۱۹۸۹ با بخش حفاظت اقتصادی جایگزین شد. ساختار سرویس امنیتی در سال ۱۹۸۱ در سال ۱۹۸۱، به‌دنبال اصلاحاتی که توسط چسواف کیشچاک انجام شد، ساختار سازمان امنیتی (SB) بار دیگر مورد بازنگری و سازمان‌دهی مجدد قرار گرفت. این بازسازی بر اساس قطعنامه شماره ۱۴۴ هیئت وزیران مورخ ۲۱ اکتبر ۱۹۸۳ صورت گرفت که اساسنامهٔ سازمانی جدیدی را برای وزارت کشور تعیین می‌کرد. | ## جمع‌بندی | این اساسنامه بعدها با قطعنامه شماره ۱۲۸ هیئت وزیران در تاریخ ۲۲ اوت ۱۹۸۹ اصلاح شد.