موضوع مقاله: دامن گلگیر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دامن گلگیر | مقدمه: آن‌ها معمولاً فقط در چرخ‌های عقب استفاده می‌شوند، اما برخی از مدل‌ها آن‌ها را روی همه چرخ‌ها دارند. | ## بخش 1: دامن گلگیر | به جای اینکه هوا وارد چاه چرخ عقب شود و در آن محبوس شود، به آرامی روی بدنه جریان می‌یابد. دامن گلگیرهای به‌طور کلی قابل جدا شدن هستند تا امکان تعویض لاستیک و نصب زنجیر چرخ را فراهم کنند. نش موتورز در طول جنگ جهانی دوم از تونل‌های باد استفاده کرد و مزایای آیرودینامیک را در طراحی‌های نش «ایرفلایت» خود در سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۴ گنجاند. شکل آن‌ها ساده‌ترین شکل جاده بود و گلگیرهای محصور در همه گوشه‌ها مسیری را برای هوا آسان می‌کردند و به کشش کم خودروها در سرعت‌های بزرگراه کمک می‌کردند. نش رامبلر با اندازه جمع و جور از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ همچنین دارای گلگیرهای محصور آیرودینامیکی بود که کناره‌های بدنه را با هم ترکیب می‌کرد. با این حال، در صورت مساوی بودن مسیر جلو و عقب، چرخ‌های جلو برای هدایت و بیرون آمدن از کناره‌های خودرو هنگام چرخش باید بچرخند. نش ادعا کرد که باریک‌تر بودن چرخ‌های جلو بر پایداری تأثیر نمی‌گذارد مسیر برای چرخ‌های جلو در حالی که مسیر عقب بود. فورد تاندربیرد ۱۹۵۵ «سپر گلگیر» عقب را به عنوان یک نوع دامن گلگیر با قالب لبه و سپر سنگی معرفی کرد. | ## بخش 2: دامن گلگیر | تاریخچه اولین بار به عنوان «شلوار» توصیف شد، آن‌ها برای اثر ساده توسط فرانک لاکهارت بر روی یک ماشین رکورد سرعت زمینی استوتز در سال ۱۹۲۸ استفاده شدند. نوآوری‌های معرفی شده توسط آموس نورثاپ، مانند رادیاتورهای V'd، دامن‌های گلگیر و دم‌های شیب دار پس از سال ۱۹۳۳ رایج شد. دامن گلگیر به یک ویژگی ظاهری منحصر به فرد برای خودروهای گذشته تبدیل شد و «آنها را مانند قایق‌های شناور باشکوه، باکلاس و ظریف جلوه می‌داد». دامن‌های گلگیر برای مدتی طولانی‌تر در برخی از خودروها، به‌ویژه خودروهای لوکس آمریکایی سایز کامل، یک ویژگی باقی ماندند. قبل از دهه ۱۹۵۰، پوشاندن تمام لاستیک‌ها به جز قسمت پایینی لاستیک‌های عقب رایج بود، در حالی که در دهه ۱۹۶۰، رکاب‌های گلگیر فقط قسمتی از قسمت بالایی لاستیک را می‌پوشاندند و تا حد زیادی در خودروهای غیر از مدل‌های سطح بالا وجود نداشتند. از اواسط دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۶، شورلت کاپریس، مدل ۹۸، بیوک الکترا، پونتیاک بونویل، مدل‌های کادیلاک فلیت‌وود، دی ویل و کاله از دامن گلگیر استفاده می‌کردند. از سال ۱۹۷۷، فقط پونتیاک بونویل استفاده از دامن گلگیر را در خودروهای کوچک جنرال موتورز حفظ کرد. در سال ۱۹۸۹، تا سال ۱۹۹۳، دامن‌های گلگیر دوباره در مدل‌های فلیت‌وود دیفرانسیل جلو کادیلاک استفاده شد. | ## بخش 3: دامن گلگیر | برای سال‌های مدل ۱۹۹۱–۱۹۹۶، جنرال موتورز عموماً دامن‌های گلگیر را در طراحی سدان‌های تمام سایز خود برای شورولت کاپریس، بیوک رودمستر و کادیلاک فلیت‌وود گنجاند. هنگام ساخت کاستوم‌ها، دامن گلگیرها لوازم جانبی برای بستن گلگیرهای عقب و افزودن نوع خاصی براق بودن است. در طراحی خودروهای اروپایی، سیتروئن تقریباً در تمام مدل‌های تولید شده بین سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۹۰ از دامن‌های گلگیر استفاده کرد که برجسته‌ترین آنها دی‌اس، ۲سی‌وی، امی، جی‌اس، اس‌ام، بی‌ایکس و سی‌ایکس بود. مدل‌های تولید انبوه با دامن گلگیر شامل نسل اول هوندا اینسایت و کلاریتی در سال ۲۰۱۶ بود. دامن گلگیر برای برخی خودروهای جدید مانند لوازم جانبی پس از فروش (برای مثال کرایسلر پی‌تی کروزر و فولکس‌واگن بیتل) موجود است. لوازم جانبی دامن گلگیر ممکن است به زیبایی‌شناسی خودروهای مدرن کمکی نکند، اما «یا ضخیم، عجیب، غریب، یا فقط زشت» به نظر می‌رسد. تجزیه و تحلیل جنرال موتورز سه مشکل در استفاده از دامن گلگیر برای کاهش کشش آیرودینامیکی را نشان داد. مشکل بین تناسب لاستیک‌ها و بدنه این است که یا باید مسیر باریک‌تر باشد یا بدنه بیرون کشیده شود. | ## جمع‌بندی | برخی از شهرها، مانند لس آنجلس به منظور ایمنی در اتوبوس‌های شهرداری دامن گلگیر دارند، زیرا می‌توانند از لیز خوردن وسایل در جاده زیر لاستیک جلوگیری کنند.