موضوع مقاله: مرز مصر و غزه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرز مصر و غزه | مقدمه: این شهر در مرز بین‌المللی واقع شده است که در پیمان صلح اسرائیل و مصر در سال ۱۹۷۹ تأیید شده است. | ## بخش 1: مرز مصر و غزه | فقط عبور و مرور افراد از طریق گذرگاه مرزی رفح انجام می‌شود؛ به این ترتیب، مرز مصر-غزه فقط برای عبور افراد باز است، نه کالا. تمام ترافیک محموله‌ها باید از طریق اسرائیل و معمولاً از طریق گذرگاه مرزی کرم شالوم که تحت کنترل اسرائیل است، در دیوار مرزی غزه و اسرائیل عبور کند. اگرچه پس از جنگ جهانی اول، فلسطین تحت قیمومیت نیز تحت کنترل بریتانیا بود، مرز مصر و فلسطین برای کنترل رفت و آمد بادیه‌نشینان محلی حفظ شد. در جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷، اسرائیل شبه‌جزیره سینا و نوار غزه را از مصر فتح کرد و دوباره کنترل مرزی اسمی وجود داشت. در سال ۱۹۷۹، اسرائیل و مصر پیمان صلحی امضا کردند که سینا، که هم‌مرز با نوار غزه است، را به کنترل مصر بازگرداند. به عنوان بخشی از آن پیمان، یک نوار زمینی به عرض ۱۰۰ متر، معروف به مسیر فیلادلفیا، به عنوان منطقه حائل بین نوار غزه و مصر ایجاد شد. منطقه حائل توسط اسرائیل طبق پیمان صلح مصر و اسرائیل در سال ۱۹۷۹، منطقه حائل مسیر فیلادلفیا، نواری به عرض ۱۰۰ متر در امتداد مرز غزه و مصر بود. تا سال ۲۰۰۰، منطقه حائل واقعی ۲۰ تا ۴۰ متر عرض داشت و یک دیوار بتنی به ارتفاع ۲٫۵ تا ۳ متر با سیم خاردار در بالای آن قرار داشت. در طول انتفاضه دوم که در سال ۲۰۰۰ آغاز شد، اسرائیل منطقه حائل را به ۲۰۰ تا ۳۰۰ متر گسترش داد و یک دیوار حائل عمدتاً از ورق‌های فلزی موج‌دار ساخت، که روی آن سیم خاردار و قطعات بتنی کشیده شده بود. ساخت منطقه حائل مستلزم تخریب کل بلوک‌های خانه در ورودی اصلی به شاهراه مرکزی رفح بود. گسترش ۲۰۰۱–۲۰۰۳ از سال ۲۰۰۱، ارتش اسرائیل خانه‌های فلسطینیان را در رفح تخریب کرد تا منطقه حائل ایجاد کند. در سال ۲۰۰۲، صدها خانه در رفح برای گسترش منطقه حائل و ساخت یک دیوار فلزی به ارتفاع هشت متر و طول ۱٫۶ کیلومتر در امتداد مرز تخریب شدند. این دیوار حدود ۸۰ تا ۹۰ متر از مرز فاصله داشت که عرض راهروی گشت‌زنی را دو برابر می‌کرد. پس از تکمیل دیوار فلزی در اوایل سال ۲۰۰۳، تخریب‌ها ادامه یافت و حتی به طرز چشمگیری افزایش یافت. گسترش ۲۰۰۴، عملیات رنگین‌کمان پس از مرگ پنج سرباز اسرائیلی که در منطقه حائل در ۱۲ مه ۲۰۰۴ فعالیت می‌کردند، دولت اسرائیل در ۱۳ مه طرحی را برای گسترش بیشتر منطقه حائل تصویب کرد که مستلزم تخریب صدها خانه بود. ارتش اسرائیل توصیه کرد که تمام خانه‌ها در شعاع ۳۰۰ متری مواضعش یا حدود ۴۰۰ متری مرز تخریب شوند. در ۱۴ مه، یک نیروی بزرگ ارتش اسرائیل وارد «بلوک برزیل» رفح شد و در درگیری‌های شدید، همان‌طور که توسط آنروا گزارش شده است، ۱۲ فلسطینی کشته و ۵۲ نفر زخمی شدند. نیروهای اسرائیلی شروع به تخریب خانه‌ها در محله قشتا کردند و ده‌ها خانه را ویران کردند. حدود نیمه‌شب همان روز، دادگاه عالی اسرائیل حکم موقت صادر کرد و ارتش اسرائیل را موقتاً از تخریب خانه‌ها در اردوگاه پناهندگان منع کرد، مشروط بر اینکه این اقدام بخشی از «یک عملیات نظامی منظم» نباشد. با این وجود، ارتش اسرائیل تخریب خانه‌ها را تا ساعت ۵:۰۰ بعد از ظهر ۱۵ مه ادامه داد. | ## بخش 2: مرز مصر و غزه | به دلیل «ضرورت نظامی فوری، خطر برای سربازان یا مانعی برای عملیات نظامی»، تعداد خانه‌های ویران شده به کمی بیش از ۱۰۰ خانه افزایش یافته است. در ۱۶ مه، دیوان عالی حکم داد که ارتش اسرائیل می‌تواند خانه‌ها را بر اساس نیاز خود تخریب کند؛ ارتش اسرائیل متعهد شده بود که از تخریب غیرضروری خانه‌ها خودداری کند. AFP, 20 May 2004 در حالی که در همان روز ارتش به‌طور گسترده به رفح حمله کرد و به تخریب گسترده خود ادامه داد. در ۱۹ مه ۲۰۰۴، شورای امنیت سازمان ملل متحد کشتار غیرنظامیان فلسطینی و تخریب خانه‌ها را محکوم کرد. گسترش ۲۰۰۵ طرح ارتش برای حفر خندق در امتداد مرز در سال ۲۰۰۵ پس از آنکه مشخص شد احتمالاً توسط مناخم مازوز، دادستان کل اسرائیل، رد خواهد شد، کنار گذاشته شد زیرا مستلزم تخریب ۳۰۰۰ خانه دیگر در رفح بود. در عوض، ارتش اسرائیل ساخت یک دیوار بتنی به ارتفاع ۷ تا ۹ متر (حدود ۲۰ تا ۳۰ فوت) در امتداد مرز را در یک نوار امنیتی به عرض ۶۰ تا ۱۰۰ متر (حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ فوت) آغاز کرد که مجهز به حسگرهای الکترونیکی و موانع بتنی زیرزمینی برای جلوگیری از تونل‌زنی بود. منطقه حائل توسط مصر دیوار فولادی ۲۰۰۹ مصر در دسامبر ۲۰۰۹، مصر ساخت یک دیوار مرزی در امتداد مرز غزه را آغاز کرد که شامل یک دیوار فولادی خواهد بود. مصر مرز را با چند صد سرباز تقویت کرد تا از کارگران ساختمانی در برابر حملات تک تیراندازان فلسطینی محافظت کند. است که باعث می‌شود تقریباً هر روز فرو بریزند و اپراتورها را بکشند، به خصوص تونل‌های نزدیک پایانه مرزی رفح. پشتیبانی در سال ۲۰۱۰، محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، حمایت خود را از این دیوار اعلام کرد و افزود: «این حق حاکمیتی مصری‌ها در کشور خودشان است. مایحتاج قانونی باید از طریق گذرگاه‌های قانونی وارد شود.» آمریکا حمایت خود را از این دیوار اعلام کرد و گفت که این دیوار به جلوگیری از قاچاق سلاح کمک خواهد کرد. دانشگاه الازهر قاهره رسماً از تصمیم دولت حمایت کرد و گفت که «این حق دولت است که در امتداد دیوارهای خود تأسیسات و موانعی بسازد که امنیت آن را افزایش دهد.» مخالفت گروه اسلام‌گرای حماس، که عملاً قدرت حاکم بر نوار غزه است، با این دیوار حائل مخالفت کرد و آن را «دیوار مرگ» نامید. سید حسن نصرالله، رهبر گروه شبه‌نظامی حزب‌الله لبنان، از مصر خواست ساخت‌وساز را متوقف کند. جبهه عمل اسلامی، یک گروه اسلام‌گرای اردنی، مصر را به خاطر ساخت دیوار حائل مورد انتقاد قرار داد و آن را به «همکاری» با اسرائیل و ایالات متحده متهم کرد. حمزه منصور، عضو مجلس شورای جبهه عمل اسلامی، گفت: «مقامات مصری با ساختن دیوار فولادی و بستن گذرگاه‌های مرزی با غزه، رنج فلسطینیان در غزه را افزایش می‌دهند.» تعدادی از روحانیون برجسته مسلمان فتواهایی علیه ساخت این دیوار صادر کردند، در حالی که شیخ یوسف قرضاوی، وابسته به اخوان‌المسلمین در مصر، اعتراض خود را به این دیوار ابراز کرد. در ژانویه ۲۰۱۰، اعتراضات کوچکی علیه ساخت دیوار در مقابل سفارتخانه‌های مصر در اردن و لبنان برگزار شد. در تظاهرات فلسطینی‌ها در امتداد مرز در سال ۲۰۱۰، یک مرزبان مصری به ضرب گلوله کشته شد و ۲۰ فلسطینی بر اثر آتشباری مصری‌ها زخمی شدند. تخریب خانه‌ها و تونل‌های قاچاق در مصر (۲۰۱۳–۲۰۱۵) در اکتبر ۲۰۱۴، مصر اعلام کرد که پس از حمله تروریستی از غزه که منجر به کشته شدن ۳۱ سرباز مصری شد، قصد دارد منطقه حائل بین غزه و مصر را گسترش دهد. این منطقه حائل «به منظور متوقف کردن عبور سلاح و شبه‌نظامیان از طریق تونل‌های قاچاق مرزی ایجاد شد، اما در عین حال فشار بیشتری بر گروه شبه‌نظامی فلسطینی حماس وارد می‌کند.» در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۴، مصر تخریب خانه‌ها در مرز خود با نوار غزه را به عنوان بخشی از یک منطقه حائل که برای جلوگیری از قاچاق سلاح به نوار غزه برنامه‌ریزی شده بود، آغاز کرد. مقامات مصری به ساکنان مناطق مرزی شرقی این کشور دستور دادند تا پیش از تخریب خانه‌هایشان، آنها را تخلیه کنند. | ## بخش 3: مرز مصر و غزه | قرار بود منطقه حائل شامل گودال‌های پر از آب باشد تا مانع از حفر تونل توسط حفرکنندگان شود. پس از اعلام ابراهیم محلب، نخست‌وزیر مصر، مبنی بر اینکه هر ساکنی که تمایلی به جابجایی عمدی نداشته باشد، به زور از خانه‌هایش بیرون رانده خواهد شد، بسیاری از ساکنان منطقه را ترک کردند. در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۴، مصر اعلام کرد که به دلیل تونل‌های کشف‌شده که از حد انتظار طولانی‌تر بودند، منطقه حائل دو برابر شده و به یک کیلومتر افزایش خواهد یافت. محمود عباس، رئیس‌جمهور فلسطین، با این عملیات موافقت کرد و استدلال کرد که تونل‌های قاچاق زیر مرز، ۱۸۰۰ میلیونر به بار آورده‌اند و برای قاچاق اسلحه، مواد مخدر، پول نقد و تجهیزات جعل اسناد استفاده می‌شوند. برخی از تونل‌های کشف شده بیش از یک کیلومتر طول داشتند و شامل سیستم‌های روشنایی، تهویه و تلفن بودند. در فوریه ۲۰۱۵، در واکنش به منطقه حائل، داعش ۱۰ مرد را که معتقد بود جاسوس موساد و ارتش مصر هستند، سر برید. در ژوئن ۲۰۱۵، مصر حفر خندقی به عرض ۲۰ متر و عمق ۱۰ متر را در گذرگاه رفح به پایان رساند. این منطقه در دو کیلومتری مرز غزه و خارج از شهر رفح واقع شده و بخشی از منطقه حائل توسعه‌یافته است. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۵، ارتش مصر شروع به پمپاژ آب از دریای مدیترانه به داخل تونل‌ها کرد. در فوریه ۲۰۲۰، مصر ساخت یک دیوار بتنی جدید در امتداد مرز خود با نوار غزه، از منتهی‌الیه جنوب شرقی غزه در کرم شالوم (کرم ابو سالم) تا گذرگاه مرزی رفح آغاز کرد. در سال ۲۰۲۴، مصری‌ها اعلام کردند که در حال ساخت یک منطقه حائل در مرز مصر و غزه هستند. دروازه صلاح‌الدین دروازه صلاح‌الدین، از فوریه ۲۰۱۸ یک گذرگاه مرزی تجاری ثانویه ۴ کیلومتری شمال غربی گذرگاه رفح، و به نام جاده صلاح الدین، شاهراه اصلی شمال به جنوب نوار غزه، نامگذاری شده است. قبل از سال ۲۰۱۸، این دروازه امکان دسترسی بشردوستانه دو طرفه را برای ساکنان غزه و سینا فراهم می‌کرد، اما برای اهداف تجاری استفاده نمی‌شد. در سال ۲۰۱۸، زمانی که شبه‌نظامیان حماس بخش غزه را اداره می‌کردند و از محموله‌های ورودی، که شامل کالاهایی با کاربرد دوگانه بحث‌برانگیز (غیرنظامی و نظامی) بودند، مالیات می‌گرفتند، ظاهراً بدون نظارت خارجی زیاد، تغییر کاربری داد. از ژوئیه ۲۰۲۳، «کالاها نیز به‌طور منظم از مصر، از طریق گذرگاه رفح، که توسط مقامات مصری کنترل می‌شود، و سپس از طریق دروازه صلاح الدین مجاور، که توسط مقامات محلی کنترل می‌شود، وارد غزه شده‌اند.» از سال ۲۰۱۸، دروازه صلاح الدین شاهد رشد مداوم ترافیک بوده است، به طوری که در سال‌های ۲۰۲۲/۲۰۲۳، بیش از ۵۰٪ مصالح ساختمانی، ۲۵٪ مواد غذایی و حدود ۴۰٪ اقلام غیرغذایی از طریق گذرگاه دروازه صلاح الدین وارد نوار غزه شده‌اند. در سال ۲۰۲۳، حدود ۳۶ درصد از کل واردات به نوار غزه از طریق این دروازه وارد شده است. به گفته تحلیلگران در کنفرانس امنیتی مصر در ژانویه ۲۰۱۰، این دیوار نشان‌دهنده نگرانی مصر از نفوذ شبه‌نظامیان الهام گرفته از القاعده از نوار غزه به مصر است، پس از آنکه حماس، مرجع حاکم بالفعل در نوار غزه، که مصر آن را به همراه اسرائیل، اتحادیه اروپا، ایالات متحده و دیگران یک گروه تروریستی می‌داند، آنها را از آنجا بیرون راند. تحلیلگران گفتند که مصر می‌تواند به پناهگاه و میدان نبردی برای گروه‌های کوچک شبه‌نظامی سلفی مانند جند انصارالله، ارتش اسلام و جلجلات تبدیل شود که از زمان به دست گرفتن کنترل توسط حماس در سال ۲۰۰۷، توسط این گروه‌ها سرکوب شده‌اند این مانع تأثیر کمی داشته و به گفته یک مقام امنیتی مصری، «صدها بار شکسته شده است». پس از سقوط رژیم مبارک در سال ۲۰۱۱، مصر محدودیت‌های مرزی خود با نوار غزه را کاهش داد و برای اولین بار در چهار سال گذشته به فلسطینی‌های بیشتری اجازه عبور آزادانه از مرز را داد. ارتش مصر به تخریب تونل‌های قاچاق نوار غزه ادامه داد، به گفته ارتش مصر «به منظور مبارزه با هرگونه عنصر تروریسم». | ## جمع‌بندی | تا سپتامبر ۲۰۲۱، مصر بیش از ۳۰۰۰ تونل قاچاق را طی شش سال با آبگرفتگی یا پمپاژ گاز سمی تخریب کرده بود که در مواردی منجر به مرگ شده است.