aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: سرویس راه‌آهن نورث‌سنترال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرویس راه‌آهن نورث‌سنترال | مقدمه: سرویس راه‌آهن نورث‌سنترال یا به اختصار ان‌سی‌اس یکی از خطوط راه‌آهن مسافربری مترا است که از ایستگاه یونیون در مرکز شهر شیکاگو آغاز شده و با عبور از حومه‌های شمال غربی و دورِ شمالی، تا آنتیوک در ایلینوی امتداد می‌یابد. | ## بخش 1: سرویس راه‌آهن نورث‌سنترال | در دسامبر ۲۰۲۲، جدول زمانی عمومی نشان‌دهنده هفت حرکت در روزهای هفته از شیکاگو است. اگرچه مترا به طور صریح به هیچ‌یک از یازده مسیر خود با رنگ‌ها اشاره نمی‌کند، اما رنگ‌های شاخص در جدول زمانی ان‌سی‌اس، اسطوخودوسی (سایه‌ای از بنفش) است. این خط یکی از دو خط مترا است (خط دیگر یونیون پاسیفیک وست است) که رنگ خاصی برای راه‌آهن‌های پیشین (فالن فلگ) که قبلاً در این مسیر فعالیت می‌کردند، ندارد. سرویس نورث‌سنترال بین ایستگاه یونیون و ریور گرو، از ریل‌های مشترک با خط میلواکی دیستریکت وست استفاده می‌کند، اما در هیچ‌یک از ایستگاه‌های میانی که توسط ام‌دی-دبلیو بین خیابان وسترن و ریور گرو استفاده می‌شود، توقف ندارد. این مسیر در فرنکلین پارکِ ایلینوی، در تقاطعی که به نام تاور بی-۱۲ شناخته می‌شود به سمت شمال می‌پیچد. تا سال ۲۰۲۰، تنها یک قطار روزانه به سمت شهر (شماره ۱۲۰)، در تمامی ایستگاه‌های سرویس نورث‌سنترال از آنتیوک تا خیابان واشینگتن توقف می‌کرد، سپس در یک تقاطع ریلی (دایموند) در نزدیکی ایستگاه پریری کراسینگ به ریل‌های خط میلواکی دیستریکت نورث تغییر مسیر می‌داد، در لیبرتی‌ویل و لیک فارست توقف می‌کرد و سپس به صورت تندرو به سمت ایستگاه یونیون می‌رفت. سی‌ان مالکیت این مسیر را در ۷ سپتامبر ۲۰۰۱، زمانی که راه‌آهن ویسکانسین سنترال (دبلیو.سی) را در خود ادغام کرد، به دست آورد. | ## بخش 2: سرویس راه‌آهن نورث‌سنترال | دبلیوسی پس از خریداری این مسیر از راه‌آهن سو لاین در آوریل ۱۹۸۷، در آن فعالیت می‌کرد. مترا خدمه خود را برای این سرویس فراهم می‌کند (مانند اکثر مسیرها) و تحت یک قرارداد حق استفاده از ریل با سی‌ان فعالیت می‌نماید. پیش از آغاز به کار ان‌سی‌اس، آخرین سرویس مسافربری در این مسیر در ژانویه ۱۹۶۵ پایان یافت، یعنی زمانی که سو لاین قطار شبانه شیکاگو-دولوث لیکر را متوقف کرد. سرویس نورث‌سنترال به فرودگاه بین‌المللی اوهر خدمات ارائه می‌دهد، اما با تعداد محدودی قطار. فرودگاه بین‌المللی اوهر شیکاگو از طریق خط آبی سی‌تی‌ای خدمات بسیار پرتکرارتری دارد. تا تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۲۴، مترا ۱۴ قطار (هفت قطار در هر جهت) را در روزهای هفته در این خط به کار می‌گیرد که تمام قطارها کل طول مسیر از آنتیوک تا ایستگاه یونیون را طی می‌کنند. یک قطار به سمت شهر و یک قطار به سمت خارج شهر به صورت تندرو بین خیابان وسترن و ویلینگ حرکت می‌کنند. | ## بخش 3: سرویس راه‌آهن نورث‌سنترال | مانند هریتیج کوریدور و سرویس راه‌آهن ساوث‌وست، سرویس نورث‌سنترال به طور کامل برای افراد دارای معلولیت (ای‌دی‌ای) قابل دسترسی است. در هیچ‌یک از ایستگاه‌های سرویس نورث‌سنترال در خارج از شیکاگو بلیت فروخته نمی‌شود. آمار مسافران بین سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹، تعداد سالانه مسافران با ۱۲٫۵٪ کاهش از ۱٬۸۱۷٬۳۳۵ به ۱٬۵۸۹٬۹۰۵ نفر رسید. به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، تعداد مسافران در سال ۲۰۲۰ به ۳۴۰٬۶۸۲ نفر و در سال ۲۰۲۱ به ۱۴۶٬۶۶۸ نفر کاهش یافت. تا اکتبر ۲۰۲۴، تعداد مسافران ۴۱٪ از کل تعداد اکتبر ۲۰۱۹ است (در مقایسه با نرخ بهبودی ۶۳ درصدی در کل سیستم). | ## جمع‌بندی | مشابه سایر خطوط، تعداد مسافران در میانه روز تقریباً در سطوح پیش از همه‌گیری است، در حالی که تعداد مسافران در ساعات اوج ترافیک به تناسب کمتر بازیابی شده است.
موضوع مقاله: هنگامی که ابرهای باران گرد هم آیند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هنگامی که ابرهای باران گرد هم آیند | مقدمه: هنگامی که ابرهای باران گرد هم آیند (به انگلیسی: ) نخستین رمان ، نویسندهٔ بوتسوانایی، است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. | ## بخش 1: هنگامی که ابرهای باران گرد هم آیند | این رمان داستان مردی را روایت می‌کند که از آفریقای جنوبی دوران به بوتسوانا می‌گریزد و در روستایی با یک کشاورز انگلیسی برای نوسازی کشاورزی همکاری می‌کند. هد پس از ترک آفریقای جنوبی در سال ۱۹۶۴، این رمان را در تبعید در بوتسوانا نوشت و آن را در سال ۱۹۶۷ به پایان رساند. | ## بخش 2: هنگامی که ابرهای باران گرد هم آیند | کتاب نخستین بار در لندن توسط و سپس توسط (۱۹۷۲) و در ایالات متحده توسط سایمون اند شوستر منتشر شد. در روستای گولِما مْمیدی با گیلبرت، مرد انگلیسی‌ای که در تلاش برای نوسازی کشاورزی است، آشنا می‌شود. | ## بخش 3: هنگامی که ابرهای باران گرد هم آیند | آن‌ها نیروهای خود را برای ایجاد آرمان‌شهری متحد می‌کنند، اما رئیس روستا با آنان مخالفت می‌ورزد. بارگنیو نوشت که این کتاب بر دو جنبهٔ امید و تأکید دارد و عشق را «نیرویی جادویی که می‌تواند بر چالش‌های غیرقابل‌عبور غلبه کند» به تصویر می‌کشد؛ اندیشه‌ای که در اثر بعدی هد، (۱۹۷۳)، که پس از وی نوشته شد، حضور ندارد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۲۲، این رمان در فهرست قرار گرفت؛ فهرستی از ۷۰ کتاب نوشتهٔ نویسندگان اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع که به مناسبت جوبیلی پلاتینی الیزابت دوم تهیه شده بود.
موضوع مقاله: تعداد لازم برای درمان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تعداد لازم برای درمان | مقدمه: برای پیشگیری از یک پیامد نامطلوب، ۴ نفر باید درمان شوند (تعداد لازم برای درمان = ۴). | ## بخش 1: تعداد لازم برای درمان | تعداد لازم برای درمان یا شمار نیازین برای درمان (به ؛ ) یک سنجهٔ همه‌گیرشناختی است که برای بیان اثربخشی یک مداخلهٔ بهداشتی-درمانی به کار می‌رود. تعداد لازم برای درمان، میانگین تعداد بیمارانی است که باید تحت درمان قرار گیرند تا از یک پیامد نامطلوب اضافی پیشگیری شود. این سنجه معکوس است و از فرمول محاسبه می‌شود که در آن بروز در گروه شاهد و بروز در گروه تحت درمان است. | ## بخش 2: تعداد لازم برای درمان | تعداد لازم برای درمان نوعی اندازه تأثیر است که در سال ۱۹۸۸ توسط لاوپاسیس، ساکت و رابرتز از دانشگاه مک‌مستر معرفی شد. این سنجه مشابه است، با این تفاوت که تعداد لازم برای درمان معمولاً به مداخلهٔ درمانی و تعداد لازم برای آسیب به اثر زیان‌بار اشاره دارد. اگر پیامد بالینی به‌اندازهٔ کافی مخرب باشد (مانند مرگ یا سکته قلبی)، حتی داروهایی با تعداد لازم برای درمان بالا نیز ممکن است تجویز شوند. | ## بخش 3: تعداد لازم برای درمان | اما اگر پیامد جزئی باشد، شرکت‌های بیمه سلامت ممکن است از بازپرداخت هزینهٔ چنین داروهایی خودداری کنند. هنگام مقایسهٔ عوارض جانبی احتمالی یک دارو با مزایای آن، توجه به تعداد لازم برای درمان اهمیت ویژه‌ای دارد؛ برای داروهای با تعداد لازم برای درمان بالا، حتی بروز اندک عوارض جانبی ممکن است بر مزایا غلبه کند. محاسبه تعداد لازم برای درمان از رابطهٔ زیر به دست می‌آید: این محاسبه به‌طور ضمنی فرض یکنوایی را در نظر می‌گیرد؛ یعنی هیچ فردی از درمان آسیب نمی‌بیند. | ## جمع‌بندی | رویکرد نوین مبتنی بر شرطی‌های خلاف واقع این فرض را کنار می‌گذارد و کران‌هایی برای تعداد لازم برای درمان ارائه می‌دهد.
موضوع مقاله: تعداد لازم برای آسیب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تعداد لازم برای آسیب | مقدمه: تعداد لازم برای آسیب یا شمار نیازین برای آسیب (؛ به کوته‌نوشت NNH) یک سنجه همه‌گیرشناختی در پزشکی است که نشان می‌دهد به‌طور میانگین چند نفر باید در یک دوره مشخص در معرض یک عامل خطر قرار گیرند تا به‌طور متوسط به یک‌نفر آسیب برسد که در غیر این صورت آسیب نمی‌دید. | ## بخش 1: تعداد لازم برای آسیب | این سنجه به‌صورت معکوس افزایش خطر مطلق تعریف می‌شود و از فرمول محاسبه می‌گردد که در آن بروز در گروه درمان (در معرض) و بروز در گروه کنترل (بدون مواجهه) است. هرچه تعداد لازم برای آسیب کمتر باشد، عامل خطر بدتر است و عدد ۱ به این معناست که هر فرد در معرض، آسیب می‌بیند. | ## بخش 2: تعداد لازم برای آسیب | تعداد لازم برای آسیب مشابه (NNT) است، با این تفاوت که NNT معمولاً به نتیجه درمانی مثبت و NNH به اثر زیان‌بار یا عامل خطر اشاره دارد. اهمیت در پزشکی شواهدمحور تعداد لازم برای آسیب سنجه‌ای مهم در پزشکی شواهدمحور است و به پزشکان کمک می‌کند تصمیم بگیرند آیا ادامه دادن درمانی خاص که ممکن است بیمار را در معرض آسیب قرار دهد و در عین حال مزایای درمانی داشته باشد، عاقلانه است یا خیر. | ## بخش 3: تعداد لازم برای آسیب | اگر یک پیامد بالینی بدون دارو به‌اندازه کافی ویرانگر باشد (مانند مرگ یا سکته قلبی)، داروهایی با NNH پایین ممکن است در شرایط خاصی همچنان تجویز شوند، به‌ویژه اگر NNT کوچک‌تر از NNH باشد. | ## جمع‌بندی | با این حال، مشکلات مهمی در مورد NNH وجود دارد، از جمله سوگیری، نبود فاصله‌های اطمینان قابل‌اعتماد و دشواری در رد احتمال نبود تفاوت میان دو گروه درمانی.
موضوع مقاله: شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن | مقدمه: شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن ( به آلمانی: Hochstift Brixen) ایالتی مذهبی و مستقل در قلب کوه‌های آلپ بود که برای نزدیک به هشت سده به عنوان یکی از مهره‌های کلیدی امپراتوری مقدس روم در مسیر راهبردی شمال به جنوب اروپا عمل می‌کرد. | ## بخش 1: شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن | این ایالت که تحت حاکمیت دنیوی یک شاهزاده-اسقف اداره می‌شد، در منطقه‌ای واقع شده بود که امروزه به نام تیرول جنوبی شناخته می‌شود. بریکسن به دلیل تسلط بر گذرگاه‌های کوهستانی، همواره جایگاهی ویژه در سیاست‌های امپراتوران آلمانی برای کنترل شبه‌جزیره ایتالیا داشت. بی‌واسطگی امپراتوری و قدرت سرزمینی اسقف‌های بریکسن در سال ۱۰۲۷ میلادی توسط امپراتور کنراد دوم به مقام حاکمان دنیوی ارتقا یافتند و امتیاز بی‌واسطگی امپراتوری را دریافت کردند. این وضعیت حقوقی به آن‌ها اجازه می‌داد تا به عنوان شاهزادگان امپراتوری، فارغ از تسلط دوک‌های همسایه، مستقیماً در مجلس امپراتوری حضور یابند. قلمرو آن‌ها شامل مناطق وسیعی در دره آیزاک و بخش‌هایی از دره پوستر بود که ثبات سیاسی و امنیتی این مسیرهای تجاری پررونق را تضمین می‌کرد. معماری باروک و کلیسای جامع شهر بریکسن به عنوان مرکز قدرت اسقف‌نشین، گنجینه‌ای از آثار هنری و معماری است. | ## بخش 2: شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن | کلیسای جامع بریکسن که در ابتدا با سبک معماری رومانسک ساخته شده بود، در سده هجدهم میلادی به طور کامل بازسازی شد و امروزه یکی از درخشان‌ترین نمونه‌های سبک معماری باروک در منطقه آلپ محسوب می‌شود. نقاشی‌های سقفی باشکوه و تزئینات مرمرین داخلی آن بازتاب‌دهنده ثروت و نفوذ مذهبی ایالت در اواخر دوران امپراتوری است. قصر اسقفی نیز با حیاط‌های مجلل خود، نمادی از تجمل و قدرت دنیوی حاکمان مذهبی این منطقه بود. رقابت با کنت‌نشین تیرول تاریخ بریکسن با رقابتی طولانی و پیچیده با کنت‌های تیرول گره خورده است. با وجود اینکه اسقف‌ها از نظر قانونی جایگاه بالاتری در ساختار امپراتوری داشتند، کنت‌های تیرول به تدریج قدرت نظامی و نفوذ ارضی خود را در منطقه گسترش دادند. این تضاد منافع منجر به شکل‌گیری پیمان‌های متعددی شد که طی آن اسقف‌ها مجبور شدند برخی از حقوق دنیوی خود را در قبال حفاظت نظامی به کنت‌ها واگذار کنند. | ## بخش 3: شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن | با این حال، بریکسن موفق شد تا زمان فروپاشی نظم قدیمی، استقلال خود را به عنوان یک واحد سیاسی متمایز حفظ نماید. انحلال و فرآیند مدیاتیزاسیون پایان تاریخ سیاسی مستقل شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن در سال ۱۸۰۳ میلادی رقم خورد. در جریان فرآیند مدیاتیزاسیون آلمان، حاکمیت دنیوی اسقف‌ها ملغی شد و قلمرو آن‌ها به طور کامل به کنت‌نشین تیرول، که در آن زمان تحت حاکمیت اتریش بود، ملحق گشت. پس از جنگ‌های ناپلئونی و تغییرات مرزی متعدد، این منطقه سرانجام بخشی از امپراتوری اتریش شد. | ## جمع‌بندی | امروزه بریکسن با حفظ هویت دوگانه آلمانی و ایتالیایی خود، همچنان به عنوان یک مرکز مهم فرهنگی و مذهبی در ایالت مستقل بولتسانو شناخته می‌شود.
موضوع مقاله: خط راه‌آهن غربی منطقه میلواکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خط راه‌آهن غربی منطقه میلواکی | مقدمه: خط راه‌آهن غربی منطقه میلواکی یک خط راه‌آهن مسافربری مترا در شیکاگو، ایلینوی و حومه‌های غربی آن است. | ## بخش 1: خط راه‌آهن غربی منطقه میلواکی | مترا به هیچ‌یک از خطوط خود با رنگ خاصی اشاره نمی‌کند، اما رنگ‌های شاخص در جدول زمانی خط غرب منطقه میلواکی، «زرد پیکانی» تیره است که به افتخار قطار مسافربری «اَرو» متعلق به راه‌آهن میلواکی رود انتخاب شده است. اعزام قطارها از مقر آمریکایی راه‌آهن کانادین پاسیفیک کانزاس سیتی در مینیاپولیس انجام می‌شود. این خط از ایستگاه یونیون شیکاگو آغاز شده و با عبور از حومه‌های غربی به الگن در ایلینوی می‌رسد. تا تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۲۴، جدول زمانی عمومی نشان‌دهنده فعالیت ۵۲ قطار (۲۶ قطار در هر جهت) در روزهای هفته است. از این تعداد، ۱۹ قطار ورودی از بیگ تیمبر رود، سه قطار از الگن، یک قطار از خیابان نشنال و سه قطار از فرانکلین پارک حرکت می‌کنند. | ## بخش 2: خط راه‌آهن غربی منطقه میلواکی | سه قطار خروجی در فرانکلین پارک، یکی در خیابان نشنال و باقی آن‌ها در بیگ تیمبر رود به مسیر خود پایان می‌دهند. در روزهای آخر هفته، مترا ۱۲ سفر رفت و برگشت در روزهای شنبه و ۹ سفر در روزهای یکشنبه و تعطیلات رسمی انجام می‌دهد که همگی بین ایستگاه یونیون و الگن تردد می‌کنند. هیچ خدماتی در روزهای آخر هفته یا تعطیلات برای ایستگاه بیگ تیمبر رود ارائه نمی‌شود. این خط روی زیرمجموعه الگین متعلق به راه‌آهن سی‌پی‌کی‌سی (خط سابق میلواکی رود به مقصد اوماها) فعالیت می‌کند. تاریخچه در سال ۱۹۸۲، خط الگین متعلق به میلواکی رود به شرکت تازه‌تاسیس راه‌آهن مسافربری منطقه‌ای شمال شرقی ایلینوی فروخته شد که در زمان سازماندهی مجدد میلواکی رود، قطارهای مسافربری را برای آن اداره می‌کرد. | ## بخش 3: خط راه‌آهن غربی منطقه میلواکی | مترا در سال ۱۹۸۷ منطقه میلواکی (که تنها مورد دیگر آن، خط راه‌آهن شمالی منطقه میلواکی است) را رسماً از راه‌آهن سو لاین (که در سال ۱۹۸۵ میلواکی رودِ ورشکسته را تحت سرپرستی خود گرفته بود) خریداری کرد. پس از آن، سو لاین از طریق قرارداد حق استفاده از ریل، قطارهای باری را در این خط به حرکت در می‌آورد تا اینکه در سال ۱۹۹۰ در راه‌آهن کنیدین پسیفیک ادغام شد. راه‌آهن سی‌پی در آوریل ۲۰۲۳ با راه‌آهن کانزاس سیتی سادرن ادغام شد و کنیدین پسیفیک کانزاس سیتی یا سی‌پی‌کی‌سی را تشکیل داد. تعداد مسافران بین سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹، تعداد سالانه مسافران با ۱۵٪ کاهش از ۶٬۹۴۶٬۲۶۸ به ۵٬۹۰۴٬۸۰۸ نفر رسید. | ## جمع‌بندی | به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، تعداد مسافران در سال ۲۰۲۰ به ۱٬۴۸۰٬۹۷۳ نفر کاهش یافت.
موضوع مقاله: هریتج کوریدور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هریتج کوریدور | مقدمه: هریتج کوریدور یک خط راه‌آهن مسافربری مترا در شیکاگو، ایلینوی و حومه‌های جنوب غربی آن است که به جولیِت در ایلینوی ختم می‌شود. | ## بخش 1: هریتج کوریدور | اگرچه مترا به خطوط خود با رنگ‌ها اشاره نمی‌کند، هریتج کوریدور در جدول‌های زمانی مترا با رنگ «عنابی آلتون»، برگرفته از راه‌آهن آلتون که در این مسیر قطار داشت، ظاهر می‌شود. نام هریتج کوریدور به «کریدور میراث کانال ایلینوی و میشیگان» اشاره دارد که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد و به موازات این خط امتداد می‌یابد.Baty (2004), 237-238. برخلاف سایر خطوط مترا، هریتج کوریدور در ساعات شلوغی روزهای هفته فقط در جهت اوج ترافیک فعالیت می‌کند؛ یعنی صبح‌ها به سمت شیکاگو و بعدازظهرها به سمت جولیِت، که سفر از جولیِت تا ایستگاه یونیون حدود ۱ ساعت و ۷ دقیقه به طول می‌انجامد. | ## بخش 2: هریتج کوریدور | تا تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۲۴، مترا ۶ قطار (۳ قطار در هر جهت) را در روزهای هفته در هریتج کوریدور به کار می‌گیرد که هر قطار در تمام ایستگاه‌های این مسیر توقف دارد. تمام قطارهای ورودی صبح‌ها از جولیِت حرکت می‌کنند و تمام قطارهای خروجی بعدازظهرها در جولیِت به مسیر خود پایان می‌دهند. در حال حاضر هیچ خدماتی در ساعات غیر اوج مصرف، یکشنبه‌ها یا روزهای تعطیل در هریتج کوریدور وجود ندارد. | ## بخش 3: هریتج کوریدور | هریتج کوریدور کمترین فراوانی قطار و کمترین تعداد ایستگاه را در میان تمام خطوط مترا دارد. مانند سرویس راه‌آهن نورث‌سنترال و سرویس راه‌آهن ساوث‌وست، تمامی ایستگاه‌های این مسیر به‌طور کامل برای افراد دارای معلولیت (ای‌دی‌ای) قابل دسترسی هستند. تعداد مسافران بین سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹، تعداد سالانه مسافران در حدود ۷۳۰٬۰۰۰ نفر ثابت باقی ماند. | ## جمع‌بندی | به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹، تعداد مسافران در سال ۲۰۲۰ به ۱۷۷٬۸۳۸ نفر و در سال ۲۰۲۱ به ۸۲٬۱۹۷ نفر کاهش یافت.
موضوع مقاله: این‌فیرتل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # این‌فیرتل | مقدمه: این‌فیرتل (به آلمانی: Innviertel) یکی از چهار منطقه تاریخی بزرگ در ایالت اوبراسترایش اتریش است که تا پیش از معاهده تشن در سال ۱۷۷۹ میلادی، بخشی جدایی‌ناپذیر از قلمرو بایرن محسوب می‌شد. | ## بخش 1: این‌فیرتل | این منطقه که در زبان اداری "این‌کرایس" نیز نامیده می‌شود، از شمال و غرب به رودخانه این و از جنوب به ایالت زالتسبورگ محدود می‌گردد. پیوندهای فرهنگی و تاریخی عمیق این ناحیه با بایرن، هنوز در گویش محلی و سنت‌های مردم آن مشهود است. پیشینه سیاسی و حاکمیت بایرن برای قرن‌های متمادی، این‌فیرتل تحت حاکمیت دوک‌نشین و سپس انتخابگرنشین بایرن قرار داشت و به عنوان بخشی از "بایرن علیا" شناخته می‌شد. در ساختار سیاسی آن زمان، بسیاری از اشراف و صومعه‌های منطقه از حق بی‌واسطگی برخوردار بودند که به آن‌ها اجازه می‌داد مستقیماً با امپراتور در ارتباط باشند. | ## بخش 2: این‌فیرتل | انتقال حاکمیت به اتریش تغییر سرنوشت‌ساز در تاریخ این منطقه طی جنگ جانشینی بایرن رخ داد. پس از شکست بایرن، طبق مفاد معاهده تشن در سال ۱۷۷۹، این قلمرو به امپراتوری هابسبورگ واگذار شد. اگرچه در دوران جنگ‌های ناپلئونی و بر اساس معاهده شون‌برون، بایرن موفق شد برای مدت کوتاهی دوباره بر این منطقه تسلط یابد، اما در نهایت با توافقات کنگره وین و معاهده مونیخ در سال ۱۸۱۶، این‌فیرتل برای همیشه به عنوان بخشی از اتریش تثبیت شد و از ساختار اداری مجلس بایرن جدا گردید. جغرافیا و ساختار شهری این‌فیرتل منطقه‌ای حاصلخیز و تپه‌ای است که بخش مهمی از تولیدات کشاورزی اتریش علیا را تأمین می‌کند. | ## بخش 3: این‌فیرتل | سه شهر اصلی این منطقه شامل برونو آم این، رید ایم این‌کرایس و شرڈنگ هستند که هر کدام دارای بافت تاریخی ارزشمندی می‌باشند. رودخانه‌های این و زالتساخ مرزهای طبیعی این منطقه را شکل می‌دهند و در گذشته نقش مهمی در تجارت نمک و چوب ایفا می‌کردند که عواید آن تحت نظارت نهادهای بی‌واسطگی و حاکمان محلی قرار داشت. فرهنگ و میراث مذهبی تأثیرات دوران طولانی حاکمیت بایرن در معماری باروک صومعه‌ها و کلیساهای منطقه به وضوح دیده می‌شود. صومعه رایشرسبرگ یکی از کانون‌های فرهنگی و مذهبی است که نفوذ سیاسی آن در مجلس‌های محلی دوران امپراتوری مقدس روم بسیار چشمگیر بود. | ## جمع‌بندی | امروزه این‌فیرتل به دلیل سنت‌های آبجوسازی و میهمان‌نوازی خاص خود شهرت دارد و همچنان به عنوان پلی فرهنگی میان سنت‌های بایرن قدیم و هویت ملی اتریش مدرن عمل می‌کند.
موضوع مقاله: جنگ جانشینی بایرن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنگ جانشینی بایرن | مقدمه: این بحران جانشینی، توازن قدرت در امپراتوری مقدس روم را به مخاطره انداخت و به رویارویی مستقیم میان پادشاهی پروس و اتریش منجر شد. | ## بخش 1: جنگ جانشینی بایرن | ریشه‌های بحران و ادعاهای ارضی پس از مرگ آخرین انتخابگر بایرن از شاخه کهن، یوزف دوم امپراتور هابسبورگ تلاش کرد با توافق با کارل تئودور، بخش‌های وسیعی از خاک بایرن را در ازای هلند اتریش به قلمرو خود ملحق کند. این اقدام با مخالفت شدید پروس مواجه شد، زیرا فردریک کبیر نفوذ بیش از حد اتریش در جنوب آلمان را تهدیدی برای امنیت پروس می‌دید. بسیاری از شاهزادگان آلمانی که از حق بی‌واسطگی برخوردار بودند، این اقدام امپراتور را نقض قوانین بنیادین امپراتوری مقدس روم تلقی کردند. بن‌بست نظامی و جنگ آذوقه در تابستان ۱۷۷۸، ارتش‌های بزرگ پروس و اتریش در مرزهای بوهم آرایش نظامی گرفتند، اما فرماندهان هر دو سو از بیم تلفات سنگین، از وارد شدن به یک نبرد سرنوشت‌ساز اجتناب کردند. | ## بخش 2: جنگ جانشینی بایرن | به جای درگیری مستقیم، جنگ به مجموعه‌ای از مانورها برای تصرف انبارهای غله و آذوقه تبدیل شد. در این دوران، سربازان بخش زیادی از وقت خود را صرف جمع‌آوری سیب‌زمینی از مزارع برای زنده ماندن می‌کردند. موضوع تأمین هزینه‌های این لشکرکشی بی‌حاصل بارها در مجلس های ایالتی و محافل سیاسی اروپا مورد نقد و بررسی قرار گرفت. مداخله دیپلماتیک و معاهده تسشن با طولانی شدن بن‌بست نظامی و فشار قدرت‌های خارجی نظیر روسیه و فرانسه، طرفین در نهایت به مذاکره تن دادند. | ## بخش 3: جنگ جانشینی بایرن | تحت نظارت کاترین کبیر، معاهده تسشن در سال ۱۷۷۹ امضا شد که به موجب آن، حاکمیت بایرن برای شاخه پالاتینات تضمین شد و اتریش تنها به الحاق منطقه این‌ویرتل بسنده کرد. این توافق نشان‌دهنده اهمیت مجلس امپراتوری در حفظ ثبات و جلوگیری از یکپارچگی اجباری ایالت‌های آلمانی توسط قدرت‌های بزرگ بود. پیامدها و میراث تاریخی جنگ جانشینی بایرن آخرین رویارویی بزرگ نظامی فریدریش کبیر بود و نشان داد که پروس به مدافع اصلی حقوق شاهزادگان کوچک‌تر در برابر زیاده‌خواهی‌های هابسبورگ تبدیل شده است. ایالت بایرن با وجود از دست دادن بخشی از خاک خود، توانست هویت سیاسی مستقل خود را حفظ کند. | ## جمع‌بندی | این درگیری همچنین پایان‌بخش دوران طولانی جنگ‌های کلاسیک قرن هجدهم پیش از آغاز طوفان انقلاب فرانسه و نبردهای ناپلئونی در اروپا محسوب می‌شود که تمامی ساختارهای بی‌واسطگی را دگرگون ساخت.
موضوع مقاله: خط راه‌آهن بی‌ان‌اس‌اف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خط راه‌آهن بی‌ان‌اس‌اف | مقدمه: خط راه‌آهن بی‌ان‌اس‌اف یک خط راه‌آهن مسافربری مترا است که توسط راه‌آهن بی‌ان‌اس‌اف در شیکاگو، ایلینوی و حومه‌های غربی آن اداره می‌شود و از ایستگاه یونیون شیکاگو تا آرورا، ایلینوی از طریق زیرمجموعه شیکاگو امتداد می‌یابد. | ## بخش 1: خط راه‌آهن بی‌ان‌اس‌اف | در سال ۲۰۱۰، خط بی‌ان‌اس‌اف همچنان دارای بیشترین تعداد مسافر در روزهای هفته (میانگین ۶۴٬۶۰۰ نفر) در میان ۱۱ خط مترا بود. اگرچه مترا به خطوط خود با رنگ‌های خاص اشاره نمی‌کند، رنگ خط بی‌ان‌اس‌اف در جدول‌های زمانی مترا به افتخار راه‌آهن برلینگتون نورث‌ارن، «سبز کَسکِید» است. تا تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۲۵، جدول زمانی عمومی نشان‌دهنده فعالیت ۹۷ قطار (۴۷ قطار ورودی، ۵۰ قطار خروجی) در خط بی‌ان‌اس‌اف در روزهای هفته است. از این تعداد، ۳۲ قطار ورودی از آئورورا، دو قطار از لایل، یک قطار از خیابان اصلی داونرز گرو، ۱۰ قطار از خیابان فیروُیو و دو قطار از بروکفیلد حرکت می‌کنند. | ## بخش 2: خط راه‌آهن بی‌ان‌اس‌اف | پنج قطار خروجی در بروکفیلد، هفت قطار در خیابان فیروُیو، سه قطار در نیپرویل و باقی آن‌ها در آئورورا به مسیر خود پایان می‌دهند. خدمات آخر هفته و تعطیلات شامل ۴۰ قطار (۲۰ قطار در هر جهت) است که همگی بین ایستگاه یونیون و آئورورا تردد می‌کنند. این خط توسط بی‌ان‌اس‌اف و تحت یک «قرارداد خرید خدمات» با مترا اداره می‌شود که از برلینگتون نورث‌ارن به ارث رسیده است. در حالی که مترا مالک تمام واگن‌ها و لکوموتیوها است، مدیریت و خدمه از کارکنان بی‌ان‌اس‌اف هستند. | ## بخش 3: خط راه‌آهن بی‌ان‌اس‌اف | بی‌ان‌اس‌اف مالک حریم راه است، خط را کنترل می‌کند و عملیات اعزام را از مقر شرکتی در فورت ورث، تگزاس انجام می‌دهد. خط بی‌ان‌اس‌اف تنها خط باقی‌مانده مسافربری مترا است که از طریق قرارداد خرید خدمات فعالیت می‌کند؛ چرا که راه‌آهن یونیون پاسیفیک در سال ۲۰۲۵، عملیات و تأمین قطارهای مسافربری مسیرهایی را که از مرکز حمل‌ونقل اوگیلوی آغاز می‌شدند، به مترا واگذار کرد. تعداد مسافران بین سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹، تعداد سالانه مسافران با ۷٪ کاهش از ۱۶٫۷ میلیون به ۱۵٫۵ میلیون نفر رسید. | ## جمع‌بندی | به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹، تعداد مسافران در سال ۲۰۲۰ به ۳٬۶۵۹٬۶۱۷ نفر کاهش یافت.
موضوع مقاله: مترا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مترا | مقدمه: مترا با علامت اختصاری METX یک آژانس خدمات ترابری عمومی و سیستم اصلی راه‌آهن مسافربری در منطقه کلان‌شهری شیکاگو است. | ## بخش 1: مترا | این شبکه از طریق راه‌آهن یونیون پاسیفیک، راه‌آهن بی‌ان‌اس‌اف و سایر شرکت‌های راه‌آهن، به شهر شیکاگو و حومه‌های اطراف آن خدمات‌رسانی می‌کند. مترا از نظر تعداد مسافر، چهارمین سیستم راه‌آهن مسافربری پرتردد در ایالات متحده آمریکا و بزرگ‌ترین و پرترددترین سیستم راه‌آهن مسافربری در خارج از منطقه کلان‌شهری نیویورک محسوب می‌شود. در سال ۲۰۲۵، این شبکه حدود ۳۸ میلیون مسافر داشت که طبق آمار سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۵، معادل حدود ۱۶۷٬۹۰۰ نفر در هر روزِ کاری است. شلوغ‌ترین روزِ تخمینی برای تعداد مسافران مترا در ۴ نوامبر ۲۰۱۶ رخ داد؛ روزِ تجمع پیروزی تیم «شیکاگو کابز» در سری جهانی ۲۰۱۶، که رکورد بیش از ۴۶۰٬۰۰۰ مسافر در آن ثبت شد. | ## بخش 2: مترا | مترا بازماندهٔ سرویس‌های متعدد راه‌آهن مسافربری است که قدمت آن‌ها به دهه ۱۸۵۰ بازمی‌گردد. سیستم فعلی به سال ۱۹۷۴ برمی‌گردد؛ زمانی که مجمع عمومی ایلینوی، «سازمان ترابری منطقه‌ای» (RTA) را برای یکپارچه‌سازی عملیات‌های ترابری در منطقه شیکاگو، از جمله راه‌آهن مسافربری به عنوان یک ابزار خدمات عمومی، تأسیس کرد. ایجاد RTA نتیجهٔ پیش‌بینی توقف خدمات مسافربری توسط شرکت‌های خصوصی مختلف راه‌آهن در دهه ۱۹۷۰ بود. در سازماندهی مجدد سال ۱۹۸۳، RTA راه‌آهن مسافربری را زیر نظر «بخش راه‌آهن مسافربری» تازه‌تاسیس قرار داد که در سال ۱۹۸۵ نام تجاری مترا را برای خود برگزید. | ## بخش 3: مترا | شرکت‌های راه‌آهن باری همچنان چهار مسیر مترا را تحت قراردادهای خرید خدمات اداره می‌کنند. مترا مالک تمامی وسایل نقلیه ریلی است و همراه با شهرداری‌های مربوط، مسئولیت تمامی ایستگاه‌ها را بر عهده دارد. مترا از بدو تأسیس تاکنون، بیش از ۵ میلیارد دلار در کنار CTA (سازمان ترابری شیکاگو) در سیستم راه‌آهن مسافربری منطقه کلان‌شهری شیکاگو سرمایه‌گذاری کرده است. | ## جمع‌بندی | در ژانویه ۲۰۲۳، مترا وب‌سایت جدید ردیابی لحظه‌ای قطارها را راه‌اندازی کرد تا به مسافران اجازه دهد دید بهتری نسبت به زمان سفر خود داشته باشند.