موضوع مقاله: ساوریو مارکسه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساوریو مارکسه | مقدمه: کنت ساوریو مارکزه (۱۲ سپتامبر ۱۷۵۷–۲۵ نوامبر ۱۸۳۳) مردی ادیب و نجیب‌زاده اهل مالت بود که به خاطر مشارکت‌هایش در فرهنگ، تاریخ هنر و آموزش مالت شناخته می‌شود. | ## بخش 1: ساوریو مارکسه | مارکزه به تاریخ، باستان‌شناسی، شعر و زبان مالتی علاقه داشت و همچنین حامی و گردآورنده بزرگ آثار هنری بود. اوایل زندگی و تحصیلات او که در ۱۲ سپتامبر ۱۷۵۷ در والتا متولد شد، چهارمین پسر کاوالیر جوزپه ایزیدورو مارکزه و سرافینا مارمیر دِ سالین بود. در حین تحصیل در رم، به همراه عمویش، جیووانی باتیستا ریموندو، به صومعه مونته کاسینو رفت. در ۱۲ ژانویه ۱۷۸۴، او با آنا ماریا کامیلری بیانکی از سنگلیا ازدواج کرد، و مراسم عروسی توسط آنتونیو فلیچه زونداداری، مفتش عقاید، در کلیسای کوچک دفتر مقدس برگزار شد که جایگاه محترم مارکزه را در جامعه مالت و کلیسا برجسته می‌کرد. عناوین اشرافی و خدمات عمومی در ۸ مارس ۱۷۹۳، امانوئل دو روهان-پولدوک، شاهزاده و هفتادمین استاد بزرگ نشان سنت جان، عنوان کنت میمون را به او اعطا کرد. بین سال‌های ۱۸۰۵ تا ۱۸۰۹، مارکزه به عنوان کمیسر عمومی بنی پابلیچی، بر کارهای عمومی در مالت نظارت داشت. مشارکت در ادبیات، فرهنگ و هنر کنت ساوریو مارکزه عمیقاً درگیر صحنه فرهنگی زمان خود بود. قابل توجه‌ترین سهم او مجموعه هنری گسترده‌اش بود که در طول زندگی‌اش با دقت آن را گردآوری کرد. | ## بخش 2: ساوریو مارکسه | مارکزه نقاشی‌ها، چاپ‌ها، طراحی‌ها و سایر آثار ارزشمند را به دست آورد که بسیاری از آنها از هنرمندان و مجموعه‌داران برجسته اروپایی بودند. در میان آثار خریداری شده توسط او، چاپ‌هایی از آلبرشت دورر و آثاری از پالما ایل جیوان، برناردو استروزی و گویدو رنی وجود داشت. او همچنین علاقه زیادی به هنرمندان مالتی، مانند میشل بوسوتیل و جوزپه گرچ، داشت و به نقاشان محبوب مالت، مانند آنتون شرانز، سفارش کار هنری می‌داد. اشعار ایتالیایی او در محافل ادبی، چه در مالت و چه در خارج از کشور، بسیار مورد توجه بود. در طول سال‌ها، او کتابخانه قابل توجهی جمع‌آوری کرد که محتویات آن پراکنده شده است. محتویات این کتابخانه گمشده شامل جلدهایی در مورد ادبیات و شعر کلاسیک و معاصر، نظریه سیاسی، کتاب‌های تاریخ، زندگی قدیسان و پاپ‌ها، سفرنامه‌ها، نشریات دوره‌ای موزه‌ها، راهنماهای مصور موزه‌ها و شهرها، آثاری در مورد زندگی هنرمندان، مونولوگ‌های هنرمندان و کتاب‌هایی در مورد چاپ‌ها و حکاکی‌هایی بود که مارکزه اغلب هنگام نسبت دادن به چاپ‌هایی که خریداری می‌کرد به آنها اشاره می‌کرد. مارکزه خلاصه‌ای از زندگینامه هنرمندان مالتی و هنرمندان خارجی که در مالت کار می‌کردند را با نام «مردان برجسته مالت» رونویسی و با جزئیات شرح داد. در طول اشغال فرانسه، ساوریو در والتا ماند و یک فرهنگ لغت مالتی نوشت، همچنین اشعار عامیانه به زبان مالتی را حفظ کرد و غزل نوشت. | ## بخش 3: ساوریو مارکسه | اهدایی موزه کلیسای جامع میراث مارچسه در هنر با تصمیم او برای واگذاری مجموعه‌اش به یک مؤسسه عمومی، موزه کلیسای جامع مدینا، به تصویر کشیده می‌شود و او را به یکی از اولین مجموعه‌داران هنری مالتی تبدیل می‌کند که بخش قابل توجهی از مجموعه خود را به عموم مردم واگذار کرده است. فهرست خریدهای او با عنوان «پریمو کاستو»، سندی ارزشمند است که جزئیات بیش از ۸۵ نقاشی، از جمله آثار مذهبی، مناظر و طبیعت بی‌جان را شرح می‌دهد. مارچسه به عنوان یک متخصص خبره هنر، در طول سال‌ها مجموعه‌ای گسترده از نقاشی‌ها، طراحی‌ها و چاپ‌ها را جمع‌آوری کرد. این آثار در وصیت‌نامه‌ای به تاریخ ۲ مه ۱۸۳۱ به کلیسای جامع مدینا واگذار شدند و در آن تصریح شده بود که «این نقاشی‌ها، طراحی‌ها و چاپ‌ها برای همیشه در تالار و کتابخانه کلیسای جامع نگهداری و ذخیره شوند». این مجموعه امروزه در تالار مارکزه در موزه کلیسای جامع مدینا نگهداری می‌شود و مارکزه یکی از اهداکنندگان کلیدی است که کمک‌های او به تأسیس مجموعه موزه کمک کرده است. کمک‌های او شامل نقاشی‌ها، طراحی‌های استادانه قدیمی و حکاکی‌هایی از قرن‌های ۱۵ و ۱۶ است. اثر مرکزی تالار، نقاشی چندلتی سنت پاول، قدیمی‌ترین نقاشی محراب مالت، است که به سفارش مکتب کاتالان لوئیس بوراسا کشیده شده است. مرگ و میراث در سال‌های پایانی عمر، مارکزه به عضویت چندین کمیته مهم آموزشی، از جمله کمیته اصلاح دانشگاه مطالعات و شورای عمومی دانشگاه در سال ۱۸۲۴، به ریاست جان هوکام فرر، منصوب شد. | ## جمع‌بندی | روزنامه دولتی مالت در ادای احترام به مرگ او، خاطرنشان کرد که چگونه «به عنوان یک نجیب‌زاده با دانش فراوان و تبحر در ادبیات باستانی و مدرن و همچنین به دلیل ادب، منش و رفتارهای دلپذیرش، دوستی او همیشه مورد توجه و قدردانی برجسته‌ترین ساکنان مالت، چه بومی و چه انگلیسی، قرار می‌گرفت.