موضوع مقاله: روستای کارگران، عمارنه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روستای کارگران، عمارنه | مقدمه: روستای کارگران ، عمارنه واقع در بیابان ۱٫۲ کیلومتری (۰٫۷۵ مایل) شرق شهر باستانی آخناتون (عمارنه امروزی) ، در زمان فرمانروایی آخناتون ، دودمان هجدهم مصر ساخته شد. | ## بخش 1: روستای کارگران، عمارنه | در آنجا کارگرانی که مقبره‌ های نخبگان شهر را می‌ساختند و تزئین می‌کردند، قرار داشت، آن را با روستای کارگران تبای در دیرالمدینه مقایسه می‌کند. تاریخچه حفاری روستای کارگران از زمان بررسی‌های مصرشناس بریتانیایی فلندرز پتری در دهه ‍۸۹۰ شناخته شده بود، اما اولین بار در سال ۱۹۲۱ توسط انجمن اکتشاف مصر کاوش شد. فصل اول چهار خانه را به عنوان آزمایشی از محل کاوش کردند و فصل دوم تقریباً نیمی از روستا را کاوش کردند. انجمن اکتشاف مصر در سال ۱۹۷۹ به رهبری بری کمپ حفاری‌ها را از سر گرفت و در سال ۱۹۸۶ به پایان رساند. این حفاری‌ها بر مناطقی که بلافاصله اطراف روستای محصور را احاطه کرده‌اند، متمرکز بود. مقبره‌های جنوبی که به راحتی با پای پیاده قابل دسترسی هستند، تنها بخش شهر هستند که از این مکان دورافتاده به طور مستقیم قابل مشاهده‌اند. روستای محصور که نام این آبادی از آن گرفته شده است، مساحتی تقریباً ۷۰ متر مربع را اشغال می‌کند و توسط یک دیوار بیرونی به ضخامت ۷۵ تا ۸۰ سانتی‌متر (۳۰ تا ۳۱ اینچ) احاطه شده است. این روستا یک ورودی واحد در ضلع جنوبی دارد و توسط یک دیوار داخلی به همان ضخامت به دو نیمه نابرابر تقسیم می‌شود. این دیوار داخلی، دیوار بیرونی قدیمی است زیرا بخش غربی روستا یک بخش توسعه‌یافته است. | ## بخش 2: روستای کارگران، عمارنه | هفتاد و دو خانه با اندازه یکسان در داخل این منطقه یافت می‌شود، که یک خانه بزرگتر با باغ مخصوص به خود دارد که احتمالاً متعلق به یک ناظر رسمی بوده است. هر خانه ۵ متر (۱۶ فوت) عرض و ۱۰ متر (۳۳ فوت) طول داشت و از خشت خام ساخته شده و مقداری سنگ در اطراف پایه دیوارها استفاده شده بود. فضای داخلی به چهار اتاق اصلی تقسیم می‌شد: "سالن ورودی"، "اتاق نشیمن"، "اتاق خواب" و "آشپزخانه". پنجره‌ها حفظ نشده‌اند، اما احتمالاً کوچک و بلند بودند تا نور را وارد کنند اما گرد و غبار را به حداقل برسانند. در برخی از خانه‌ها، پنل‌های رنگی از حدود ۲۰ سانتی‌متر (۷.۹ اینچ) از کف شروع می‌شدند. بهترین تزئین حفظ شده، چهره‌های رقص بس را به همراه الهه تاورت و در خانه‌ای جداگانه صحنه‌ای از زنان و دخترانی که ممکن است نوازنده یا رقصنده باشند، نشان می‌دهد. یافته‌های درون خانه‌ها با زندگی روزمره سازگار است: طلسم‌ها، مهره‌ها، تکه‌های بوریا، حلقه‌های دوک نخ‌ریسی، حلقه‌ها، تکیه‌گاه‌های سر و سفال. فراوانی بالای کک و ساس نشان می‌دهد که سطح انگل‌های خارجی در جمعیت بالا بوده و شرایط تنگ روستا به عنوان یک زمینه احتمالی برای پرورش بیماری عمل می‌کرده است. این روستا چاه ندارد، بنابراین آب به همراه مواد غذایی و علوفه حیوانات باید از شهر آورده شده باشد. | ## بخش 3: روستای کارگران، عمارنه | محل توزیع احتمالی نزدیک به ساختمانی در حاشیه شهر است که احتمالاً به عنوان ایست بازرسی استفاده می‌شده است. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد حیوانات هم در داخل و هم بلافاصله در خارج از روستا نگهداری می‌شدند. این شواهد به شکل آغل حیوانات در قسمت جنوب غربی روستا و آخورهایی در خیابان اصلی و همچنین ساختمان‌هایی مستقیماً در جلوی روستا و در شرق آن یافت می‌شود. تعداد محدود استخوان‌های گاو کشف شده نشان می‌دهد که احتمالاً تکه‌های گوشت گاو بخشی از جیره غذایی بوده و در محل پرورش داده نمی‌شده‌اند. خوک‌ها که با غلات تغذیه می‌شدند، در آغل‌های سرپوشیده پرورش می‌یافتند و بزها که با مواد گیاهی تغذیه می‌شدند، در مناطق جداگانه‌ای در اطراف روستا پرورش می‌یافتند. ساکنان همچنین تلاش‌هایی برای باغبانی در مناطق پایین و بین کلیساهای کوچک خارج از روستا انجام می‌دادند. این واقعیت که روستاییان برای خودکفایی نسبی به چنین تلاش‌هایی دست می‌زدند، نشان می‌دهد که دولت نقش محدودی در تأمین نیازهای مردم داشته است. | ## جمع‌بندی | می‌توان فرض کرد که روستاییان از حیواناتی که پرورش می‌دادند برای پرداخت هزینه آب و غلات اضافی مورد نیاز حیوانات استفاده می‌کردند.