موضوع مقاله: معماری ایتالیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معماری ایتالیایی | مقدمه: معماری ایتالیایی از تأثیرگذارترین معماری‌های جهان است که از دوران باستان تا امروز، سبک‌ها و نوآوری‌های زیادی را به جهان معماری ارائه کرده است. | ## بخش 1: معماری ایتالیایی | سرزمین ایتالیا در تاریخ خود، همچنین شاهد پدید آمدن طیف بسیار گوناگون و التقاطی از طرح‌های معماری بوده است. ایتالیا در هر دوره ابداعات گوناگونی داشته است، از ساخت قنات‌ها، آبراهه‌ها، معابد و بناهای مشابه در دوران روم باستان، تا بنیان‌گذاری معماری رنسانس در اواخر سدهٔ چهاردهم تا شانزدهم؛ این کشور همچنین خاستگاه معماری پالادیویی است که الهام‌بخش جنبش‌هایی چون معماری نئوکلاسیک بود، که بر طرح خانه‌های ییلاقی اشراف‌زادگان سرتاسر جهان، به‌ویژه در بریتانیا، استرالیا و ایالات متحده آمریکا از اواخر سدهٔ هفدهم تا اوایل سدهٔ بیستم تاثیرات گسترده‌ای گذاشت. ایتالیا میزبان چند نمونه از برجسته‌ترین آثار معماری غرب، از جمله کولوسئوم، معبد پانتئون، کلیسای جامع میلان، موله آنتونلیانا در تورین، کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره، و طراحی‌های معماری ونیز است. برآورد می‌شود که این کشور در مجموع دارای ۱۰۰ هزار بنای تاریخی از همهٔ گونه‌ها (موزه‌ها، کاخ‌ها، ساختمان‌ها، مجسمه‌ها، کلیساها، نگارخانه‌ها، ویلاها، فواره‌ها، خانه‌های تاریخی و محوطه‌های باستانی) باشد.Eyewitness Travel (2005), pg. 19 امروزه ایتالیا در خط مقدم معماری مدرن و طراحی پایدار قرار دارد، که معمارانی همچون رنتسو پیانو و کارلو مولینو در این زمینه فعال‌اند. افزون بر این، سبک ایتالیایی‌مآب که از سدهٔ نوزدهم به بعد در خارج از کشور رواج یافت، برای توصیف معماری خارجی‌ای به‌کار می‌رفت که به سبک ایتالیایی ساخته شده بود، به‌ویژه براساس معماری رنسانس. بخش‌های یونانی‌زبان ایتالیا و اتروسک‌ها در کنار معماری پیش از تاریخ، اولین مردمی که در ایتالیا واقعاً سلسله‌ای از طرح‌ها را آغاز کردند، یونانیان و اتروسک‌ها بودند. امروزه بقایایی از این معماری یونانی در ایتالیا، به ویژه در کالابریا، آپولیا و سیسیل موجود است. | ## بخش 2: معماری ایتالیایی | نمونه منحصربفردی از معماری معابد این دوره را نیز میتوان دره معابد می توان مشاهده کرد که در حال حاضر جزو میراث جهانی یونسکو است. روم باستان معماری رومی، تحت تأثیر دو معماری تاثیرگذار یونانی (موجود در مگنا گرسیا، معابد آگریجنتو، سلینونته و پائستوم) و معماری اتروسک (مورد توجه ویتروویوس)، ویژگی‌های خاص خود را کسب کرد. رومی‌ها بسیاری از میراث یونانی مرتبط با معماری را جذب کردند، برای نمونه، تریکلینیوم را به عنوان مکان صرف غذا در ویلاهای رومی وارد کردند. آنها به شکل مشابه، از دانش فراوان اتروسک‌ها در جهت حل مسائل معمارانه آتی، مانند هیدرولیک و ساخت طاق‌ها استفاده کردند. عناصر اجتماعی مانند ثروت و تراکم بالای جمعیت در شهرها، رومیان باستان را مجبور به کشف راه‌حل‌های جدید برای نیازهای معمارانه‌ خود کرد. بکارگیری طاق‌ها و قوس‌ها، همراه با دانش کاملی از مصالح ساختمانی، آنها را قادر ساخت تا به دستاوردهای بی‌سابقه‌ای در ساخت سازه‌های باشکوه برای استفاده عمومی نائل بیایند. این سازه‌ها در مقیاس کوچکتر، در شهرهای بزرگ سراسر امپراتوری بازتولید شدند و برخی از این سازه‌ها (از جمله دیوارهای شهر لوگو در هیسپانیا تاراکوننسیس) تا به امروز تقریباً دست نخورده باقی مانده‌اند. صدر مسیحیت ایتالیا به طور گسترده تحت تأثیر دوران آغازین مسیحیت قرار گرفت و رُم به عنوان مقر جدید پاپ شناخته شد. | ## بخش 3: معماری ایتالیایی | پس از فتح مجدد ایتالیا توسط امپراتور ژوستینین یکم، چندین ساختمان، کاخ و کلیسا به سبک رومی-بیزانسی ساخته شد. آنها به خاطر ساختمان‌های بلند و مستطیلی شکل خود که تقریباً به سبک رومی باستانی ساخته شده، و اغلب از موزاییک و تزئینات غنی بهره می‌برد، شهره هستند. هنر و معماری مسیحیان اولیه نیز به طور گسترده از هنر و معماری رومیان بت‌پرست الهام گرفته شده بود. نقاشی‌های دیواری مسیحیت متاخر را آشکارا می‌توان در برخی از سراب‌دخمه‌های متعدد رم مشاهده کرد. اولین بازیلیکاهایی شناخته شده، به دو کلیسای جداگانه تقسیم می‌شوند، یکی برای غسل‌تعمید یافتگان (در آن زمان آیین غسل تعمید تنها پس از تکمیل فرآیند گرویدن به مسیحیت و تطهیر معنوی اعطا می‌شد)، و دیگری برای آموزشهای ابتدایی کودکان و بزرگسالان، موسوم به catechumen‌ها. این بخش‌بندی خاص، شاید از هوریا (horrea)، نوعی انبار عمومی مورد استفاده در ساختمان‌های باستانی آکویلیای دوره روم باستان گرفته شده باشد. باسیلیکای سانتا تکلا (Santa Tecla)، که ویرانه‌های آن امروزه در زیر کلیسای جامع میلان قابل‌بازدید است، دارای محرابی از نوع سنتی و یادآور محراب کلیساهای متصل به ساختمان‌های بزرگ شهری است. با فرماندار رومی و اسقف آمبروز، برنامه‌ای برای ساخت باسیلیکاهایی اختصاص داده شده به دسته‌های مختلف آغاز شد: یک باسیلیکا برای پیامبران، یکی برای حواریون (سن نازارو در برولو)، یکی برای شهدا (مِتِریوم، که بعداً بقایای او را در خود جای داد و به باسیلیکای سنت آمبروجو تبدیل شد)، یکی برای باکره‌ها (باسیلیکای سن سیمپلیچیانو). | ## جمع‌بندی | اسقف آمبروز، فرماندار رومی، نیز برنامه‌ای برای ساخت باسیلیکاهای متنوع آغاز کردː یک باسیلیکا برای پیامبران، یکی برای حواریون (قدیس نازارو در برولو)، یکی برای شهدا (martyrium)، که بعداً با دفن شدن فرماندار در آن، باسیلیکای سنت آمبروجو نامیده شد)، یکی برای باکره‌ها (باسیلیکای سن سیمپلیچیانو).