موضوع مقاله: کاسوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاسوس | مقدمه: این جزیره جنوبی‌ترین جزیره در دریای اژه است و بخشی از واحد منطقه‌ای کارپاتوس-کاسوس به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: کاسوس | نام‌ها در آثار نویسندگان باستان چندین بار به این جزیره اشاره شده است، از جمله با نام‌های آمفه ، آسترابه ، و آخنی . در مورد نام کاسوس ، ساموئل بوچارت (۱۶۷۴) و ویکتور برار (۱۹۰۲) پیشنهاد کرده‌اند که این نام می‌تواند از واژه کنعانی «کاس» به معنای کف دریا گرفته شده باشد و هم‌ریشه با واژه یونانی آخنی باشد. جزیره اصلی مساحتی معادل دارد، طول آن و عرض آن در پهن‌ترین قسمت است.Bertarelli, 138 کاسوس بسیار کوهستانی است و بلندترین قله آن، کوه پریوناس، ارتفاع دارد. در سال ۱۶۸۷، بازرگان انگلیسی برنارد راندولف از این جزیره با نام «کاسیو» یا «کاسوس» یاد کرد و دربارهٔ آن چنین نوشت: یکی از نخستین گردشگرانی که توصیف جذابی از فضای داخلی جزیره و ساکنان آن ارائه داد، شرق‌شناس و مترجم قرآن، کلود-اتین ساواری بود؛ او در اواخر سال ۱۷۷۹ در راه کرت بود که به دلیل شرایط بد جوی مجبور شد چندین روز در این جزیره بماند. در سال ۱۸۸۸، گیزا ادلر بوکوفسکی فون استولتزنبورگ (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، زمین‌شناس اتریشی-لهستانی، برای انجام یک بررسی زمین‌شناسی در جزیره بود. شهرداری کاسوس (Δήμος Κάσου) شامل چندین جزیره غیرمسکونی ساحلی است که بزرگ‌ترین آن‌ها آرماتیا و ماکرونیسی هستند. این جزیره دارای پنج روستا است: فری (جمعیت ۳۵۷ نفر)، آیا مارینا (۴۴۴ نفر)، پاناگیا (۳۴ نفر)، پولی (۸۰ نفر) و آروانیتوکوری (۱۶۹ نفر). فرودگاه جزایر کاسوس در نزدیکی فری واقع شده و به اندازه‌ای بزرگ هست که یک هواپیمای ای‌تی‌آر ۴۲ در آن فرود بیاید. در اوایل دهه ۱۹۵۰، رابرت لیدل، سفرنامه‌نویس انگلیسی، برای مراسم یادبود هولوکاست ۱۸۲۴ که هر ساله در ماه ژوئن برگزار می‌شود، از جزیره بازدید کرد. بر اساس داده‌های ایستگاه‌های رصدخانه ملی آتن و سازمان هواشناسی ملی یونان، کاسوس ملایم‌ترین زمستان‌ها را در یونان با رکورد کمینه دمای ۲٫۷ درجه سلسیوس (برای دوره ۱۹۸۹–۲۰۲۵) ثبت کرده است. تاریخچه با توجه به ریشه نام جزیره، به نظر می‌رسد که این مکان برای بازرگانان فنیقی شناخته شده بود و احتمالاً از آن به عنوان پناهگاه استفاده می‌کردند، هرچند هنوز شواهد قطعی در این باره به دست نیامده است.Svidae Lexicon, pars ΙΙΙ, λήμμα 454, "Κάσιον ρος παρά τ Ε φράτ .. پس از یک دوره کوتاه که جزیره در دست شوالیه‌های مهمان‌نواز بود، کاسوس از سال ۱۳۰۶ میلادی توسط خاندان ونتیزی «کورنارو» اداره می‌شد، تا اینکه در سال ۱۵۳۷ به دست خیرالدین بارباروس افتاد و ضمیمه امپراتوری عثمانی گشت. محل دقیق مرکز اداری ونتیزی‌ها در اسناد ثبت نشده است؛ اما بقایای ساختمانی قابل توجهی در اطراف منطقه بیزانسی «پاناگیا» و مجموعه کلیساهای زیبای آن معروف به «شش کلیسا» (Έξι Εκκλησίες) وجود دارد. در سال ۱۹۱۲، فردریک ویلیام هاسلاک مجموعه‌ای از سکه‌های قرون‌وسطایی را در ازمیر کشف کرد که گمان می‌رود در حدود سال ۱۳۷۰ در جزیره کاسوس پنهان شده بودند؛ این مجموعه امروزه به نام «گنجینه کاسوس» شناخته می‌شود.F.W. در سال ۱۸۲۴، محمدعلی پاشا، حاکم ایالت مصر که از اهالی کاسوس خشمگین بود، ناوگان خود را به این جزیره فرستاد. | ## بخش 2: کاسوس | ارتش مصر جزیره را غارت کرد، ۵۰۰ نفر را کشت و ۲۰۰۰ نفر را به بردگی گرفت؛ واقعه‌ای که با نام کشتار کاسوس شناخته می‌شود. اما با ظهور کشتی‌های بخار، کارگاه‌های کشتی‌سازی کاسوس (که کشتی‌های بادبانی چوبی می‌ساختند) از رونق افتادند و اقتصاد آن آسیب دید. از نیمه دوم قرن نوزدهم، بسیاری از اهالی کاسوس مهاجرت کردند؛ ابتدا به مصر (حدود ۵۰۰۰ نفر) و سپس به استانبول، یونان، ایالات متحده و آفریقای جنوبی. تا دهه ۱۹۲۰، از حدود ۲۳۰۰ خانه موجود در جزیره، تنها ۴۰۰ خانه دارای سکنه دائمی بودند. در ۱۲ مه ۱۹۱۲، در جریان جنگ عثمانی و ایتالیا و پس از «نبرد کاسوس» در ژانویه همان سال، جزیره توسط ملوانان کشتی رجینا النا متعلق به نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا اشغال شد. با امضای پیمان لوزان در سال ۱۹۲۳، کاسوس به همراه سایر جزایر دودکانسا به عنوان بخشی از مستملکات ایتالیا در دریای اژه ضمیمه پادشاهی ایتالیا گشت. در مارس ۱۹۳۵، رزم‌ناو یونانی آروف، الفتریوس ونیزلوس را از ساحل «هلاتروس» خارج کرد. امروزه در این مکان سردیسی یادبود به نشانه تلاش ناکام او برای کودتا و تبعید متعاقب و مرگش در پاریس در سال بعد، نصب شده است. با آغاز جنگ جهانی دوم در دریای اژه، در بهار ۱۹۴۱ یک گروه کوچک از نیروهای ویژه بریتانیایی مستقر در کرت، نقشه‌ای برای یورش به کاسوس طراحی کردند تا قدرت پادگان ایتالیایی را بسنجند. در ۲۰ مه، این گروه (از جمله جان پندلبری) با کشتی «دلفین» تا جزیره «الاسا» در ۵۰ کیلومتری شرق کاسوس پیش رفتند، اما به دلیل حمله هواپیماهای جنگنده آلمانی مجبور به عقب‌نشینی شدند. در سپتامبر ۱۹۴۳، پس از متارکه کاسیبیله، ایتالیایی‌ها کنترل دودکانسا را به آلمان نازی واگذار کردند. این جزیره در ۷ مارس ۱۹۴۸ به‌طور رسمی به همراه دیگر جزایر دودکانسا به پادشاهی یونان پیوست. باستان‌شناسی موزه باستان‌شناسی کاسوس که در ساختمان قدیمی شهرداری در فری مستقر است، آثاری از تمامی دوران‌های تاریخ جزیره را شامل می‌شود: از دوران پیش از تاریخ تا اوایل مسیحیت؛ اشیاء مربوط به جنگ استقلال یونان در سال ۱۸۲۱ و کشتار کاسوس در سال ۱۸۲۴؛ و مصنوعات مربوط به تاریخ محلی و فرهنگ عامه. محوطه «الینوکامارا» در خارج از آیا مارینا، با بقایایی از دوران پیش از تاریخ تا دوران بیزانس، به‌طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. در سال ۱۸۷۹، پیر-ماری-موندری بودوئن چندین کتیبه را با تعیین دقیق محل یافتن آن‌ها ثبت کرد.M. | ## بخش 3: کاسوس | آکروپلیس «پولی» متعلق به عصر برنز و دوره‌های بعد، بقایای اندکی از دیوارهای دفاعی اولیه دارد. گورستان‌های مرتبط با آن شامل تدفین‌هایی با دیسک‌های عدسی‌شکل منحصربه‌فرد و کتیبه‌دار، عمدتاً از قرن چهارم و سوم پیش از میلاد است که برخی از آن‌ها در موزه فری به نمایش گذاشته شده‌اند.R. در سال ۲۰۱۹، باستان‌شناسان تعدادی کشتی شکسته متعلق به دوره‌های مختلف تاریخی را کشف کردند. دانشمندان همچنین شواهدی یافته‌اند که به وجود یک تأسیسات بندری باستانی اشاره دارد. تحقیقات در این منطقه در ژانویه ۲۰۲۱ ادامه یافت و دانشمندان چهار کشتی شکسته دیگر متعلق به دوران یونان باستان، امپراتوری روم و امپراتوری بیزانس را شناسایی کردند؛ یکی از آن‌ها یک کشتی رومی ۲۰۰۰ ساله حاوی خمره‌های آمفورا بود. باستان‌شناسان همچنین توپ‌های آهنی، سفالینه‌ها و اشیاء پراکنده دیگری را پیدا کردند. تاریخ طبیعی شناسایی اولیه برخی از گونه‌های گیاهی جزیره در بازدید کوتاهی توسط چارلز فورسیت ماژور در سال ۱۸۸۶ انجام و در سال ۱۸۹۴ منتشر شد.Major, C.J.F. یک نمونه مرده از مار آبی (Linnaeus, 1758) در اوت ۲۰۱۹ توسط مائورو گرانو و کریستینا کاتانئو در جزیره یافت شد که رکورد جدیدی برای این جزیره محسوب می‌شود. آن‌ها در مقاله خود می‌نویسند که «موقعیت، تاریخ زمین‌شناسی، اندازه کوچک و خشکی مفرط جزیره منجر به فون دوزیستان و خزندگان نسبتاً فقیری شده است که شامل یک گونه دوزیستان... آن دوزیست، سمندر کارپاتوس است؛ گونه‌ای در معرض تهدید که تنها در سه جزیره یافت می‌شود که یکی از آن‌ها کاسوس است. دندان آسیای یک فیل کوتوله، احتمالاً متعلق به اواخر دوران پلیستوسن پسین، در جزیره کشف شده است. همچنین بقایای گوزن که احتمالاً نماینده یک گونه بوم‌زاد منقرض شده است، در نهشته‌های پلیستوسن جزیره گزارش شده است.De Vos, J. کاسیا (که در کلیسای ارتدکس شرقی به عنوان سنت کاسیانی مورد احترام است)، راهبه، شاعر، آهنگساز و سرودنویس بیزانسی. | ## جمع‌بندی | آنتوان مالیاراکیس مایو (۱۹۰۵–۱۹۹۰)، هنرمند سوررئالیست، متولد پورت‌سعید و فرزند یک مهندس اهل کاسوس.