aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: حزب مردم تالش در آذربایجان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حزب مردم تالش در آذربایجان | مقدمه: 16 .p ایجاد حزب مردم تالش بر اساس حزب احیای ملی تالش که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد، ایجاد شد. | ## بخش 1: حزب مردم تالش در آذربایجان | هدف حزب احیای ملی تالش حمایت از حقوق تالش‌ها به عنوان یک ملیت و در دراز مدت مبارزه برای ایجاد جمهوری خودمختار تالش به رسمیت شناخته شده در قانون اساسی بود. در پاییز ۱۹۹۱ حزب احیای ملی تالش به حزب مردم تالش سازماندهی شد و کنگره مؤسس آن در تیرماه ۱۹۹۲ برگزار شد. گیلال ممدوف، دانشمند فرهنگستان علوم آذربایجان که در این کنگره سخنرانی می‌کرد، به عنوان رئیس این حزب انتخاب شد. رهبران حزب تأکید کردند که از تمامیت ارضی آذربایجان حمایت می‌کنند و توسعه آینده مردم تالش را تنها در چارچوب دولت آذربایجان می‌دانند. از آنجایی که ارگان‌های رسمی آذربایجان از ثبت این حزب با نام حزب مردم تالش خودداری کردند، این حزب به حزب برابری خلق‌های آذربایجان تغییر نام داد. دیدگاه‌ها و اهداف حزب حمایت از حقوق و آزادی‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی برابر همه مردمان ساکن در جمهوری - ترک‌ها، تالش‌ها، لزگین‌ها، کردها، تاتارها، روس‌ها، بدون تعصب نسبت به هیچ‌یک از آنها. | ## بخش 2: حزب مردم تالش در آذربایجان | وظیفه حفاظت از منافع همه مردم و تمامیت ارضی جمهوری، تقویت بیشتر دوستی و روابط دوستانه و به این منظور، از بین بردن عللی که می‌تواند منجر به رویارویی بین مردم در جمهوری شود. انجام یک مبارزه سازش‌ناپذیر علیه استانداردهای دوگانه برای اقوام مختلف، علیه انحصار قومی، برتری قومی و تشدید خصومت بین قومی. پیشرفت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مردم جمهوری؛ و حفظ، مطالعه و توسعه سنت‌ها، فولکلور، تاریخ و زبان مادری آنها. فعالیت‌های آن بر اساس قوانین بین‌المللی، اصل تعیین سرنوشت مردم، قوانین فعلی جمهوری و قوانین و برنامه خود انجام می‌شود. او با ابزارهای پارلمانی دموکراتیک برای قدرت سیاسی و برای مشارکت برابر همه مردم جمهوری در مجلس قانونگذاری آذربایجان مبارزه می‌کند. این حزب در فعالیت‌های خود بر اساس قانون اساسی جمهوری آذربایجان و اعلامیه جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد هدایت می‌شود. | ## بخش 3: حزب مردم تالش در آذربایجان | تحریم حزب تالش در ژوئن ۱۹۹۳، جمهوری خودگردان تالش-مغان به ریاست علی‌اکرم همت‌زاده در قلمرو هفت ناحیه در جنوب کشور (منطقه‌های آستارا، لنکران، لریک، یاردیملی، ماسالی، جلیل‌آباد، بیلاسوور) تشکیل شد. در ۲۴ اوت ۱۹۹۳، رهبری آذربایجان نیروهای بیشتری را به مناطق تالش منتقل کرد، رهبران جمهوری خودگردان تالش-مغان بازداشت شدند و حزب مردم تالش (حزب برابری خلق‌های آذربایجان) منحل شد[۶]. اگرچه هیچ ارتباط آشکاری بین قیام و حزب مردم تالش وجود نداشت، اما در اکتبر ۱۹۹۳ غیرقانونی اعلام شد. در لنکران، تظاهرات در حمایت از علی‌اکرم همت‌زاده و حامیانش آغاز شد، اعتصاب‌هایی با این مطالبه برگزار شد: آزادی علی‌اکرم همت‌زاده، شاعر تالشی علی نصیر و همه کسانی که در ارتباط با حوادث آن زمان دستگیر شده بودند. برای توقف آزار و اذیت حزب مردم تالش که در آن زمان پنج هزار عضو داشت، مردم محلی نیز خواستار تعلیق بسیج نظامی در مناطق تالش شدند.Иванов Сергей. ادامه ایده‌های حزب ایجاد جنبش ملی تالش در هلند بود، جایی که بخشی از رهبری تالشی جمهوری خودگردان تالش-مغان در تبعید زندگی می‌کند. | ## جمع‌بندی | به ویژه جنبش ملی تالش از ایجاد استان تالشی با حاکمیت منطقه ای در مرزهای آذربایجان حمایت می‌کند.
موضوع مقاله: چشم‌انداز گویلین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چشم‌انداز گویلین | مقدمه: چشم‌انداز گویلین مدت‌هاست که به دلیل «تپه‌های سرسبز، آب‌های زلال، غارهای شگفت‌انگیز و کوه‌های زیبا» شهرت دارد. | ## بخش 1: چشم‌انداز گویلین | مناظر طبیعی این منطقه شامل کوه‌ها، رودخانه‌ها، غارهای کارست، بنای تاریخی و سنگ‌نگاره است. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۴، گویلین به همراه شهرستان شیبینگ در گوئیژو، کوه جینفو در چونگ‌چینگ و شهرستان خودمختار هوانجیانگ مائونان در گوانگشی در فهرست میراث جهانی به عنوان بخشی از کارست جنوب چین در سی و هشتمین کنفرانس میراث جهانی ثبت شد. کوه‌های این منطقه عمدتاً از سنگ سبز تشکیل شده و با همیشه‌سبز پوشش گیاهی پوشیده شده‌اند. این کوه‌ها به دلیل اشکال متمایز و غیرمعمول خود شناخته می‌شوند که بخش مهمی از میراث طبیعی منطقه را تشکیل می‌دهند. غارها غارهای گویلین از نوع غار حلال‌پوشی‌شده هستند و با مسیرهای پیچ‌درپیچ و وجود رودخانه زیرزمینی که برخی از آن‌ها را به هم متصل می‌کند، شناخته می‌شوند. غارهای کارستی برجسته در گویلین شامل غار فلوت نی در پارک فلوت نی، غار هفت‌ستاره در منطقه دیدنی هفت‌ستاره، در حومه شهر و غار فنگیو در لیپو است. سنگ‌نگاره‌ها سنگ‌نگاره‌های گویلین که به‌طور کلی با عنوان شناخته می‌شوند، در نقاط مختلف کوه‌های این شهر پراکنده‌اند. | ## بخش 2: چشم‌انداز گویلین | این آثار شامل حکاکی‌های سنگی و مجسمه‌های سنگی هستند که دسته اول در سراسر مناطق کوهستانی شهر دیده می‌شود، در حالی که دومی عمدتاً در متمرکز است. بیشتر سنگ‌نگاره‌های گویلین متعلق به دوران دودمان تانگ و دودمان سونگ هستند و نمونه‌هایی از دوره‌های دودمان چینگ و جمهوری‌خواهی نیز در آن‌ها دیده می‌شود. این آثار دارای محتوای متنوعی از جمله سفرنامه‌ها، سوابق تاریخی و اعلامیه‌های رسمی هستند. در کوه طوطی که در شمال قرار دارد، سنگ‌نگاره‌ای از دوره سونگ با نام "" وجود دارد که یکی از قدیمی‌ترین نقشه‌های شهری چین محسوب می‌شود. این رود بخشی از سیستم رود مروارید (چین) است و به سمت جنوب از شهرستان‌ها و شهرهایی مانند گویلین و شهرستان یانگشوو عبور می‌کند. پس از عبور از لیپو، نام آن به رود گویی تغییر می‌یابد و مسیر خود را به سمت جنوب ادامه داده و در ووژوو به رود شی می‌پیوندد. تصویری که در پشت اسکناس ۲۰ یوانی سری پنجم رنمینبی منتشر شده توسط بانک خلق چین دیده می‌شود، نمایی از رود لی در گویلین است که در ، شهرستان یانگشوو واقع شده است. | ## بخش 3: چشم‌انداز گویلین | رود لی و رود شیانگ از طریق کانال لینگ‌چو که در دوران دودمان چین حفاری شده بود، به یکدیگر متصل می‌شوند. دو رود و چهار دریاچه به رود لی، رود تائوهوا، دریاچه رونگ، دریاچه شان، دریاچه گویی و دریاچه مولونگ اشاره دارد که با هم سیستم آبی شهری گویلین را تشکیل می‌دهند و امروزه به عنوان جاذبه‌های گردشگری شناخته می‌شوند. این رودها و دریاچه‌ها در گذشته به یکدیگر متصل نبودند و برخی مانند دریاچه گویی به شدت دچار رسوب‌گذاری شده بودند. پس از بیش از یک دهه نوسازی، از جمله ساخت سدهای طبیعی و محوطه‌سازی در مقیاس بزرگ، سیستم متصل آبی شهری موسوم به «دو رود و چهار دریاچه» در سال ۲۰۰۱ تکمیل شد. فرهنگ پارک مجسمه‌سازی یوزی پارادایس «یوزی پارادایس» یک پارک فرهنگی مدرن در گویلین است. از سال ۱۹۹۷، این پارک میزبان هشت دوره فعالیت‌های خلاقانه بین‌المللی بوده است که در طی آن بیش از ۱۵۰ مجسمه توسط هنرمندانی از بیش از ۲۰ کشور و منطقه ساخته شده‌اند. | ## جمع‌بندی | هدف نهایی یوزی پارادایس «ایجاد غاری تاریخی مشابه دون‌هوانگ که منعکس‌کننده زندگی انسان معاصر باشد» است.
موضوع مقاله: دره یارلونگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دره یارلونگ | مقدمه: این نام به‌ویژه به ناحیه‌ای اطلاق می‌شود که در آن یارلونگ چو به رود چونگیه می‌پیوندد و به دشتی بزرگ به عرض حدود ۲ کیلومتر گسترش می‌یابد، پیش از آنکه به رود تسانگپو بپیوندد.Dowman (1988), p. | ## بخش 1: دره یارلونگ | این در منطقه ندونگ از استان شنان قرار دارد و شامل پایتخت این استان، تسیتانگ، یکی از بزرگ‌ترین شهرهای تبت، در ۱۸۳ کیلومتری جنوب‌شرقی لاسا است.Dorje (2009), pp. یارلونگ و دره مجاور دره چونگیه، محل اصلی سلسله یارلونگ پادشاهان تبت بودند و مسیرهای تجاری مهمی به هند و بوتان (کشور) را تحت کنترل داشتند. توصیف این دره، که اغلب به عنوان «گهواره تمدن تبتی» شناخته می‌شود، تنها ۷۲ کیلومتر (۴۵ مایل) طول دارد اما شامل قلعه‌ها، صومعه‌ها، معابد، غارهای مراقبه، قله‌ها و استوپاهای مهمی است. | ## بخش 2: دره یارلونگ | سه مکان مشهور قدرت (ne-sum) در این منطقه وجود دارند: شلدراک، ترادروک و یومبو لاگانگ یا (کاخ یونگبولاکانگ). در پایین شهر تسیتانگ، زمانی یک پل معلق آهنی متعلق به قرن چهاردهم روی رود یارلونگ تسانگپو یا رود براهماپوترا وجود داشت که توسط مهندس معروف تانگتونگ گیالپو ساخته شده بود و طول آن بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ متر بود، اما امروزه تنها پنج پایه سنگی بزرگ از آن باقی مانده است. حتی زمانی که سارات چاندرا داس در سال ۱۸۷۹ از آنجا بازدید کرد، این پل در وضعیتی نامناسب بود و او مجبور شد با یک قایق بزرگ، همراه با تاجران و الاغ‌هایشان، از رود عبور کند.Das (1902), p. | ## بخش 3: دره یارلونگ | "در شمال شهر، گونپی ری قرار داشت، یکی از مکان‌های محبوب چنره‌زیگ (اولوکیتشوره)، جایی که بر اساس سنت، شاه میمون و دیو مؤنث خانواده‌ای از میمون‌ها را پرورش دادند که بعدها نژاد تبتی از آن‌ها پدید آمد. در اطراف تسیتانگ چهار صومعه وجود دارد و در شهر حدود پانزده مغازه نپالی، بیست مغازه چینی و ده مغازه کشمیری، علاوه بر تاجران بومی از سراسر تبت، وجود دارند. | ## جمع‌بندی | گوشت گوسفند و کره فراوان بود، اما جو، اگرچه ارزان بود، کیفیت پایینی داشت."Das (1902), pp.
موضوع مقاله: تنگه‌های یانگ‌تسه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تنگه‌های یانگ‌تسه | مقدمه: تنگه‌های یانگ‌تسه یا سه‌دره سه درهٔ مجاور و متوالی در امتداد بخش میانهٔ رودخانه یانگ‌تسه هستند که در درون سرزمین چین قرار دارند. | ## بخش 1: تنگه‌های یانگ‌تسه | این دره‌ها با آب و هوای موسمی نیمه‌گرمسیری، به خاطر مناظر طبیعی‌شان شناخته شده‌اند. سه‌دره شامل دره قوتانگ، که به دنبال آن دره وو و در نهایت دره شی‌لینگ قرار دارد، در مجموع را پوشش می‌دهد که از شهر بایدی در چونگ‌چینگ در غرب آغاز شده و در پاس نانجینگ در ایچانگ، هوبئی در شرق پایان می‌یابد. در بین این دو نقطه، کوه‌های فنگ‌جی و کوه‌های وو در چونگ‌چینگ و همچنین بادونگ، زیگوی و ایچانگ در استان هوبئی قرار دارند. | ## بخش 2: تنگه‌های یانگ‌تسه | در گذشته، این تنها مسیر آبی بود که سیچوآن و گوئیژو را به مناطق شرقی چین متصل می‌کرد. (رودخانه وو از گوئیژو عبور کرده و در منطقه فولینگ در چونگ‌چینگ وارد یانگ‌تسه می‌شود). در جریان پایین‌تر، چوانجیانگ از کوه‌های وو—دومین پله از خشکی اصلی چین—عبور کرده و دره قوتانگ ، دره وو و دره شی‌لینگ را در امتداد رودخانه یانگ‌تسه شکل می‌دهد که به این منطقه نام سه‌دره داده است. | ## بخش 3: تنگه‌های یانگ‌تسه | منطقه سه‌دره سه‌دره از شهر غربی و بالادستی شهرستان فنگجیه در چونگ‌چینگ تا شهر شرقی و پایین‌دستی ایچانگ در هوبئی کشیده شده‌اند. منطقه مخزن سه‌دره تقریباً طول دارد، در حالی که سه‌دره خود حدود از این منطقه را دربر می‌گیرد: این امر توجه جهانی را به سد سه‌دره جلب کرده و فرهنگ و محیط زیست منطقه را تغییر داده است. اگرچه این منطقه بیشتر به خاطر مناظر طبیعی خود معروف است، اما منطقه سه‌دره از نظر تاریخی و فرهنگی نیز در چین اهمیت دارد. | ## جمع‌بندی | بسیاری از شهرها و سایت‌های باستان‌شناسی توسط مخزن بالادستی سد سه‌دره زیر آب رفته‌اند.
موضوع مقاله: گودال بهشتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گودال بهشتی | مقدمه: گودال بهشتی یا فروچاله ژائوژای تیانکنگ ، که به عنوان چاله آسمانی ژائوژای نیز شناخته می‌شود، عمیق‌ترین فروچاله در جهان است. | ## بخش 1: گودال بهشتی | فروچاله ساختار دوجداره‌ای دارد—کاسه بالایی عمق دارد، کاسه پایینی عمق دارد و این دو کاسه به‌طور متوسط عرض دارند. بین این دو مرحله، لبه‌ای شیب‌دار وجود دارد که به دلیل تجمع خاک در سنگ آهک شکل گرفته است. | ## بخش 2: گودال بهشتی | ژائوژای نام یک روستای متروکه نزدیک است که به معنای «روستای کوچک» است، و «تیانکنگ» به معنای چاله آسمانی است، که یک نام منحصربه‌فرد منطقه‌ای برای فروچاله‌ها در چین می‌باشد. رودخانه زیرزمینی از دره شکاف تیانجین آغاز می‌شود و به یک صخره عمودی بالای رودخانه میگونگ می‌رسد، جایی که یک آبشار تشکیل می‌شود. | ## بخش 3: گودال بهشتی | جریان متوسط سالانه این رودخانه ۸٫۷۷ مترمکعب در ثانیه است، اما نرخ جریان آن می‌تواند به ۱۷۴ مترمکعب بر ثانیه برسد. هم رودخانه و هم غار دیفنگ توسط پروژه غارهای چین در سال ۱۹۹۴ کاوش و نقشه‌برداری شده‌اند. | ## جمع‌بندی | زیست بوم ۱٬۲۸۵ گونه گیاهی، از جمله کهن‌دار (سرده), و بسیاری از حیوانات نادر، مانند پلنگ ابری و سمندر غول‌پیکر چینی، در این فروچاله پیدا شده‌اند.
موضوع مقاله: رود نانشی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رود نانشی | مقدمه: رود نانشی در شهرستان یونگجیا، ونژو، استان ژجیانگ در شرق چین قرار دارد و یکی از شاخه‌های اصلی رود او (ژجیانگ) است. | ## بخش 1: رود نانشی | این رودخانه از شمال به جنوب جریان دارد و به رود او (ژجیانگ) می‌ریزد که در نهایت به دریای چین شرقی منتهی می‌شود. از جمله جاذبه‌های اصلی منطقه رود نانشی می‌توان به آبشار بایژانگ، صخره مثلثی فورونگ، آبشار حوض تنگشی، دوازده قله، غار تائوگونگ، انبار زیر صخره، دهکده باستانی فورونگ و صخره شیر اشاره کرد. | ## بخش 2: رود نانشی | لایه‌های زمین‌شناسی کوه‌های این منطقه عمدتاً از توف (سنگ)، ریولیت و گرانیت تشکیل شده‌اند. این رودخانه در منطقه‌ای با اقلیم موسمی نیمه‌گرمسیری قرار دارد و تحت تأثیر اقلیم اقیانوسی است. | ## بخش 3: رود نانشی | از روی کلک، مناظر روستاهای باستانی، کوه‌های دوردست پوشیده از مه و مردم محلی که در کنار رود مشغول شست‌وشو هستند، قابل مشاهده است. | ## جمع‌بندی | بومیان منطقه برای حمل چوب از جنگل، از این رودخانه استفاده می‌کنند؛ تنه‌های درختان از مناطق بالادست شناور شده و در پایین‌دست جمع‌آوری می‌شوند.
موضوع مقاله: مایجی‌شان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مایجی‌شان | مقدمه: این غارها شامل بیش از ۷۲۰۰ مجسمه بودایی و بیش از ۱۰۰۰ متر مربع نقاشی دیواری هستند. | ## بخش 1: مایجی‌شان | نام مایجی‌شان از سه واژهٔ چینی تشکیل شده است: مای که اصطلاح عمومی برای اکثر غلات است، جی به معنای «توده» یا «انباشته»، و شان به معنای «کوه». در سال‌های ۱۹۵۲–۱۹۵۳، تیمی از باستان‌شناسان چینی از پکن نخستین بررسی مدرن این غارها را انجام دادند و سیستم شماره‌گذاری که امروزه نیز استفاده می‌شود را ایجاد کردند. غارهای شماره ۱ تا ۵۰ در بخش غربی صخره و غارهای شماره ۵۱ تا ۱۹۱ در بخش شرقی آن قرار دارند. بعدها، این غارها توسط مایکل سالیوان و دومینیک داربوا عکاسی شدند و آنان نخستین اثر مهم انگلیسی‌زبان دربارهٔ این غارها را منتشر کردند. غارهای مایجی‌شان تنها یکی از مجموعه‌ای از غارهای بودایی در این منطقه از شمال غرب چین هستند که تقریباً در مسیر اصلی اتصال چین و آسیای مرکزی قرار دارند. این مکان‌ها، همراه با دیگر محوطه‌های باستان‌شناسی در امتداد جاده ابریشم شرقی، در سال ۲۰۱۴ به عنوان بخشی از «جاده‌های ابریشم: شبکه راه چانگ‌آن-تین شان» در یونسکو میراث جهانی ثبت شدند. تاریخچه مایجی‌شان در نزدیکی مسیر شرقی-غربی که شی‌آن را به لانژو و در نهایت دون‌هوانگ متصل می‌کند، و همچنین در مسیر جنوبی که شی‌آن را به چنگدو در سیچوآن و مناطق جنوبی تا هند متصل می‌سازد، قرار دارد. | ## بخش 2: مایجی‌شان | در این تقاطع، برخی از مجسمه‌های مایجی‌شان که متعلق به حدود قرن ششم میلادی هستند، دارای ویژگی‌های هندی و جنوب شرق آسیایی هستند که احتمالاً از طریق همین مسیرهای شمالی-جنوبی به اینجا رسیده‌اند. بااین‌حال، نخستین تأثیر هنری از سمت شمال غربی و آسیای مرکزی از طریق جاده ابریشم وارد شد. در دوران دودمان‌های سونگ و مینگ، در جریان بازسازی‌ها، تأثیرات هنری از مناطق مرکزی و شرقی چین افزایش یافت و مجسمه‌ها بیشتر رنگ و بوی چینی به خود گرفتند. با ورود بودیسم و تأثیر سنت کهن غارهای نیایشگاهی هندی (مانند غارهای آجانتا) و آسیای مرکزی (عمدتاً افغانستان)، این غارها بخشی از معماری مذهبی چین شدند. طراحی این غارهای مربوط به دودمان وی شمالی طراحی ساده‌ای دارند و عمدتاً شامل یک بودای نشسته در میان بوداسف‌ها و همراهان دیگر، گاه همراه با راهبان یا عبادت‌کنندگان غیرروحانی هستند. متداول‌ترین بودا، آمیتابه، بودای اصلی سرزمین پاک است که امکان تولد مجدد تمامی پیروان خود را در بهشت «سرزمین پاک» فراهم می‌کند. بوداسف‌هایی که او را همراهی می‌کنند معمولاً آوالوکیته‌سورا در سمت راست و ماهاستاما پرابتا در سمت چپ هستند. | ## بخش 3: مایجی‌شان | آوالوکیته‌سورا را می‌توان از روی تاج او که حاوی تصویر کوچکی از بودای آمیتابه است و همچنین از طریق همراه داشتن یک کوزهٔ کوچک تشخیص داد. ماهاستاما پرابتا شناسایی دشوارتری دارد، اما معمولاً با آوالوکیته‌سورا جفت می‌شود. آوالوکیته‌سورا در چند قرن بعدی تغییر جنسیت داده و به گوان یین، الههٔ رحمت، تبدیل می‌شود. در نزدیکی درگاه‌ها، اغلب جفتی از دوراویراپالاها یا چهار پادشاه آسمانی (لوکاپالا) ایستاده‌اند که از بودا و همراهانش محافظت می‌کنند. تقریباً تمامی پیکره‌های مایجی‌شان از خاک رس به همراه نوعی مادهٔ چسباننده برای افزایش ماندگاری ساخته شده‌اند. هنگامی که مجسمه‌های سنگی در برخی غارها (مانند غارهای ۱۱۷، ۱۲۷، ۱۳۳ و ۱۳۵) مشاهده می‌شوند، معمولاً از جنس ماسه‌سنگ هستند و بسیاری از آن‌ها بسیار ظریف ساخته شده‌اند. | ## جمع‌بندی | همچنین مشخص نیست این مجسمه‌ها در کجا ساخته شده‌اند یا چگونه به داخل غارها منتقل شده‌اند.
موضوع مقاله: دریاچه اره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دریاچه اره | مقدمه: دریاچه اره یا اِرهای یا دریاچهٔ اِر ، یک دریاچهٔ گسلی در اقلیم آلپی دالی (شهر) در ولایت خودمختار دالی بای، یون‌نان، چین است. | ## بخش 1: دریاچه اره | از دوران دودمان هان تا دودمان تانگ، قوم باستانی‌ای به نام Kunming Yi یا کونمینگ بربر در نزدیکی دریاچهٔ ارهای زندگی می‌کردند، ازاین‌رو، این دریاچه را "دریاچهٔ کونمینگ" نیز می‌نامیدند. در متون چینی بعدی، نام "昆弥" به "昆弭" (Kun-mi) تغییر یافت، زیرا "弭" گونه‌ای دیگر از نگارش "弥" محسوب می‌شد. فانگ گوویو معتقد است که نام "洱" (اِر) از "渳" ساده‌سازی شده است و پس از آن، نام "دریاچهٔ ارهای" تا امروز باقی مانده است. بر اساس پژوهش‌های دانشمندان قوم بای، واژهٔ "Yeyu" در نام چینی "Yeyuze" (که ze [泽] به معنای دریاچه است) از زبان بای مشتق شده و به معنای "آب پایین" است. مساحت آن است که پس از دریاچهٔ دیان‌چی، دومین دریاچهٔ بزرگ فلاتی در چین محسوب می‌شود. | ## بخش 2: دریاچه اره | این دریاچه، منظره‌ای زیبا برای دالی (شهر) ایجاد کرده و در غرب، شهر دالی را به دامنهٔ کوه کانگ محدود کرده است. سرچشمهٔ دریاچه در شهر شانگوان در شمالی‌ترین نقطهٔ آن قرار دارد و جنوبی‌ترین نقطهٔ آن در شهر شی‌گوان است. این دریاچه از رودهای میجو و میسی در شمال، رود بولوی در شرق و جریان‌های کوچکی از کوه‌های کانگ در غرب تغذیه می‌شود. در جنوب، رود یانگ‌بی از این دریاچه خارج شده و در نهایت به رودخانهٔ مکونگ می‌ریزد. از جاذبه‌های مهم می‌توان به پارک ارهای و چشمه‌های پروانه‌ای در ساحل غربی اشاره کرد. | ## بخش 3: دریاچه اره | همچنین جزایری همچون گوآن‌یین گه، جزیرهٔ جین‌سو ، جزیرهٔ فرهنگ عامهٔ نانژائو و جزیرهٔ شیاوپوتو قابل بازدید هستند. این دریاچه منبع غذایی مهمی برای مردم محلی (قوم بای) محسوب می‌شود که به روش سنتی ماهیگیری خود مشهورند: آنان باکلان‌ها را آموزش می‌دهند تا ماهی شکار کرده و به ماهیگیران بازگردانند. حلقه‌هایی که دور گردن پرندگان قرار داده می‌شود، از بلعیدن ماهی‌ها جلوگیری می‌کند. این دریاچه یکی از سه دریاچه مهم یون‌نان با تعداد بالای بوم‌زادی است؛ دو دریاچه دیگر فوکسیان و دیان (دیانچی) هستند. | ## جمع‌بندی | این دریاچه در گذشته به‌عنوان شکارگاه سلطنتی پادشاهی نانژائو مورد استفاده قرار می‌گرفت.
موضوع مقاله: دینگ‌سون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دینگ‌سون | مقدمه: دینگ‌سون روستایی قدیمی است که در شین‌چنگ ، شهرستان شیانگفن، در حدود ۲۸ کیلومتری جنوب لینفن، در جنوب شانشی، چین قرار دارد.} توضیحات سایت حیاط‌های تاریخی مسکونی در دینگ‌سون شامل مجموعه‌ای از حیاط‌های «چهارگوش» است که در چهار جهت دارای ساختمان‌هایی از جمله تالارهای اصلی، اتاق‌های جانبی در بخش‌های شرقی و غربی، راهروها و ورودی‌ها هستند. | ## بخش 1: دینگ‌سون | در مجموع، ۴۰ مجموعه کامل از حیاط‌های «چهارگوش» در این منطقه وجود دارد که شامل ۵۹۸٫۵ جیان (کوچک‌ترین واحد ساختمانی، تقریباً معادل ۱۵ متر مربع) بوده و مساحتی در حدود ۴۸٬۰۰۰ متر مربع را پوشش می‌دهد.حیاط‌های مسکونی تاریخی در دینگ‌سون - مرکز میراث جهانی یونسکو تاریخچه قدیمی‌ترین حیاط‌ها در سال بیست‌ویکم از دوران سلطنت وان‌لی (۱۵۹۳) از دودمان مینگ ساخته شدند و جدیدترین آن‌ها متعلق به اوایل دوره جمهوری‌خواهی است. | ## بخش 2: دینگ‌سون | به‌طور کلی، این مجموعه به سه بخش تقسیم می‌شود: حیاط‌های شمالی، حیاط‌های میانی و حیاط‌های جنوبی. | ## بخش 3: دینگ‌سون | هر یک از این بخش‌ها شامل ساختمان‌هایی از دوران دودمان مینگ، دوره‌های اولیه و میانی دودمان چینگ و دوره‌های پایانی دودمان چینگ است. | ## جمع‌بندی | این مجموعه یکی از نمونه‌های شاخص معماری مردمی از دوران مینگ و چینگ در شمال چین محسوب می‌شود.
موضوع مقاله: شیتانگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیتانگ | مقدمه: شیتانگ ، که پیش‌تر با نام‌های شیه‌تانگ ، پینگ‌تانگ و شو تانگ شناخته می‌شد، شهری تاریخی در شهرستان جیاشان، ژجیانگ، چین است. | ## بخش 1: شیتانگ | این شهر از شمال با شهر لوژو، از شرق با شهر یائوژوانگ، از جنوب شرقی با شهر گانیائو و از غرب با شهر تیان‌نینگ هم‌مرز است. شیتانگ یکی از شهرهای آبی چین است که با گذر ۹ رود از میان آن، بخش‌های مختلفش را به هم پیوند داده است. | ## بخش 2: شیتانگ | در بخش‌های قدیمی‌تر شهر، ساختمان‌ها در امتداد کانال‌ها ساخته شده‌اند و این آبراه‌ها، مسیرهای اصلی ترابری در منطقه به‌شمار می‌روند. بنا بر روایات، وو زیشو، دانشمند و فرمانده نظامی برجسته، دستور داد تا برای بهبود حمل‌ونقل آبی و انتقال آب به شهرستان جیاشان، کانال‌های متعددی حفر شود و برکه‌ای نیز ایجاد گردد، از این‌رو شیتانگ به «شو تانگ» نیز معروف شده است. | ## بخش 3: شیتانگ | در ۸ اکتبر ۲۰۰۳، اداره ملی میراث فرهنگی چین و وزارت مسکن و توسعه شهری-روستایی، این شهر را به‌عنوان یکی از «شهرهای تاریخی چین» معرفی کردند. | ## جمع‌بندی | در فوریهٔ ۲۰۱۷، اداره ملی گردشگری چین، شیتانگ را در دستهٔ مناطق گردشگری سطح AAAAA (بالاترین درجهٔ مناطق گردشگری چین) قرار داد.
موضوع مقاله: لوجی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوجی | مقدمه: لوجی یا شهر لوجی یکی از شهرهای تاریخی مشهور چین است که در منطقهٔ ووژونگ، در ۱۸ کیلومتری شرق سوژو، استان جیانگسو قرار دارد. | ## بخش 1: لوجی | نام این شهر آبی از لو گوئی‌منگ، شاعر گوشه‌گیر دوران دودمان تانگ گرفته شده که در این شهر اقامت گزید. در گویش سوژو، «لیو» به‌صورت «لو» تلفظ می‌شود و ازاین‌رو به‌صورت «لوجی» خوانده شد. در اواخر دوران دودمان چینگ، نام «پولی» به «لوجی» تغییر یافت و این شهر به‌عنوان یکی از بخش‌های شهرستان یوانه شناخته شد. | ## بخش 2: لوجی | جاذبه‌ها لوجی به خاطر آبراه‌های زیبا و پل‌های تاریخی‌اش مشهور است، برخی از این پل‌ها به دوران دودمان سونگ بازمی‌گردند. گفته می‌شود که قدم زدن در شهر تاریخی لوجی، همچون قدم گذاشتن در تاریخی یخ‌زده در زمان است، آرام و دلنشین. شاعر دودمان مینگ، گائو چی، در شعری با عنوان «منظرهٔ پولی»، توصیفی از این شهر ارائه کرده که همچنان نمایانگر چشم‌انداز امروزی لوجی است: منظرهٔ پولی پل بلند، پل کوتاه، با درختان بید جوی جلو، جوی عقب، با نیلوفران آبی مردم، پرچم برافراشتهٔ میخانه را می‌نگرند مرغان دریایی، قایق را تا خانهٔ ماهیگیر بدرقه می‌کنند. | ## بخش 3: لوجی | اهمیت تاریخی لوجی یکی از بهترین شهرهای قدیمی حفاظت‌شده در چین است که همچنان آبراه‌ها و خیابان‌های تاریخی خود را حفظ کرده است. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۳، دولت چین فهرستی از «ده شهر تاریخی مشهور چین» منتشر کرد که نام لوجی در میان آن‌ها قرار داشت.
موضوع مقاله: قوانین‌الاصول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قوانین‌الاصول | مقدمه: القوانین‌المحکمة فی‌الاصول یا قوانین‌الاصول اثر میرزای قمی در علم اصول فقه شیعه است که به عنوان یکی از مهم‌ترین و مشهورترین تألیفات وی شناخته و علت شهرت مؤلف به صاحب قوانین است. | ## بخش 1: قوانین‌الاصول | این کتاب یک دوره کامل علم اصول بر مبنی مصنف است که یکی از متون درسی حوزه‌های علمیه شیعه بوده است. ساختار و محتوای کتاب مقدمه باب اول: مبحث اوامر و نواهی باب دوم: مبحث محکم و متشابه و منطوق و مفهوم باب سوم: مبحث عموم و خصوص باب چهارم: مبحث مطلق و مقید باب پنجم: مبحث مجمل و مبین و ظاهر و مؤول باب ششم: مبحث أدله شرعیه (کتاب، سنت، اجماع، مستقلات و غیرمستقلات عقلیه، اصول عملیه، قاعده لاضرر، قیاس و نسخ) باب هفتم: مبحث اجتهاد و تقلید خاتمه: مبحث تعارض، تعادل و تراجیح ویژگی‌های محتوایی شماری از ویژگی‌هایی که برای این کتاب شمرده شده، به شرح زیر است: حجیت ظن مطلق: پذیرش ظن به عنوان دلیل شرعی در صورت عدم دسترسی به علم، که تحول اساسی در اصول فقه ایجاد کرد. | ## بخش 2: قوانین‌الاصول | اختصاص خطاب‌های شارع به حاضرین: این نظریه، که نخستین بار توسط میرزای قمی در کتاب قوانین‌الاصول مطرح شد، بر این پایه استوار است که خطابات شرعی تنها شامل افرادی می‌شود که در زمان صدور خطاب، حاضر و موجود بوده‌اند و غایبان (افراد غیرحاضر یا آیندگان) را در بر نمی‌گیرد. این دیدگاه تحولی اساسی در مباحث اصول فقه ایجاد کرد و به عنوان یکی از نوآوری‌های میرزای قمی شناخته می‌شود. | ## بخش 3: قوانین‌الاصول | شروح و حواشی بر این کتاب بیش از ۴۷ شرح و حاشیه نوشته شده است، از جمله: توضیح‌القوانین، محمدحسین بن بهاءالدین محمد قمی حاشیه بر قوانین، شیخ مرتضی انصاری حاشیة علی قوانین‌الاصول، سید علی موسوی قزوینی حاشیة علی قوانین‌الاصول، شیخ جواد طارمی الدررالمنظمة فی تعلیقات‌القوانین‌المحکمة، شیخ علی بن شیخ محمدعلی مجیراوی نجفی مهذب‌القوانین یا المهذب فی الأصول، سید محمد صالح بن حسن حائری معروف به میرزا صالح عرب النبوذالمنظمة فی حل رموزالقوانین‌المحکمة، عبدالکریم بن حسن اعرجی حاشیه‌قوانین، میرزا ابوالقاسم قمی (با نگارش محمد بن رضا جیلانی) موضح‌القوانین، سید شهاب‌الدین تبریزی ابطال دلیل‌الإنسداد، ملا لطف‌الله لاریجانی نجفی أصول‌الفقه، سید عبدالله یزدی حاشیه بر قوانین، میرزا موسی تبریزی تبیین‌القوانین، احمد بهبهانی حائری التحفةالغرویة، سید عبدالغفور یزدی ایضاح‌المضامین، ملا لطف‌الله لاریجانی توضیح‌القوانین، شیخ محمدحسین قمی حدیقةالبساتین، ملا محمدعلی قراچه‌داغی حقائق‌الأصول، سید محمود طباطبایی تبریزی حلّال‌الغوامض‌المعضلة، آقا محمدعلی هزارجریبی حواشی‌القوانین، شیخ عبدالحسین محلاتی حواشی‌القوانین، میرزا عبدالعلی هرندی الحواشی علی کتب‌الفقه والأصول، سید ابوالحسن کشمیری حاشیه بر قوانین، شیخ باقر شروتی حاشیه بر قوانین، سید جعفر عاملی قمی حاشیه بر قوانین، سید عدنان بحرانی حاشیه بر قوانین، ملا محمدنقی هروی حاشیه بر قوانین، سید علی قزوینی رضوان‌الآملین، سید محمد حسینی مشارق‌الأصول، شیخ محمود خویی تبریزی الموازین، سید اسماعیل مرندی حاشیه بر قوانین، میرزا تقی طباطبایی همین‌طور تعدادی کتاب در نقد مطالب قوانین‌الاصول نگارش شده است. | ## جمع‌بندی | تأثیرات شیخ انصاری: سید موسی شبیری زنجانی از مراجع تقلید شیعه، در کتاب جرعه‌ای از دریا اشاره می‌کند که محتوای درس خارج، شیخ مرتضی انصاری مبتنی بر مباحث مطرح‌شده در قوانین‌الاصول بوده است.