موضوع مقاله: فسه‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فسه‌ها | مقدمه: فسه‌ها (به انگلیسی: Fizzles؛ تلفظ: «فِسّه‌ها») مجموعه‌ای است از هشت قطعه‌ی نثر کوتاه نوشته‌ی ساموئل بکت: فسه‌ی ۱ [سر برهنه است] فسه‌ی ۲ [هرن همیشه شب‌ها می‌آمد] فسه‌ی ۳ در دوردست یکی پرنده فسه‌ی ۴ [پیش از تولد دست کشیدم] فسه‌ی ۵ [مکان بسته] فسه‌ی ۶ [زمین کهن] فسه‌ی ۷ بی‌حرکت فسه‌ی ۸ برای اتمام دوباره برخی از فسه‌ها عنوان مشخصی ندارند و با شماره یا چند واژه‌ی آغازین‌شان شناخته می‌شوند (همان‌هایی که در فهرست بالا داخل قلاب آمده‌اند). | ## بخش 1: فسه‌ها | به‌جز فسه‌ی ۷ یا همان بی‌حرکت که بکت آن را به انگلیسی نوشت (۱۹۷۲)، بکت باقی قطعات را نخست به فرانسوی (۱۹۶۰) نوشت و سپس خود آن‌ها را بعدتر به انگلیسی ترجمه کرد. چون بکت ترتیب ارائه‌ی قطعات را تعیین‌کننده نمی‌دانست، هر یک از این سه ناشر ترتیب متفاوتی را برگزیدند. با این حال، ترتیب انتخاب‌شده توسط گروو پرس (همان ترتیبی که در بالا آمده) به‌تدریج معیار شد. در سال ۱۹۷۳، جانز در پاریس با بکت دیدار کرد و آن دو توافق کردند روی نسخه‌ای از Fizzles کار کنند، با این شرط که بکت متن‌های فرانسوی‌ی خود را به انگلیسی ترجمه کند. از آن‌جا که بکت آزادی کامل طراحی کتاب را به جانز سپرد، جانز تصمیم گرفت تنها پنج فسه را ــ اما به هر دو زبان ــ در کتاب بگنجاند. افزون بر این، آسترهای ابتدا و انتهای کتاب که جانز طراحی کرده بود، به صورت چاپ سنگی چهاررنگ توسط ویلیام لاو در انتشارات پترزبورگ چاپ شد. جانز بخش زیادی از تصویرپردازی را از نقاشی‌ی خود Untitled 1972 گرفت، اما همچنین اعدادی را طراحی کرد که فسه‌ها را معرفی می‌کنند و نیز «فهرست مطالبی» که حروف شابلونی‌ی شناخته‌شده‌ی کار او را در خود دارد. در سال ۱۹۷۷، اندکی پس از انتشار، این کتاب از ۱۱ اکتبر تا ۲۰ نوامبر در موزه ویتنی هنر آمریکایی به نمایش درآمد. | ## بخش 2: فسه‌ها | در کاتالوگ نمایشگاه آمده است: این کتابِ فکری، که بیشتر پرسش می‌سازد تا پاسخ بدهد، در شمار بزرگ‌ترین کتاب‌های هنرمند نیمه‌ی دوم قرن بیستم است. درون‌مایه‌ی قطعات هر یک از فسه‌ها قطعه‌ای مستقل از نثر متأخر ساموئل بکت است که بر وضعیت‌های ایستا، فضاهای محدود و فرسایش زبان تمرکز دارد. این قطعات روایت داستانی‌ی متعارف را کنار می‌گذارند و بیشتر به توصیف وضعیت‌های وجودی می‌پردازند. فسه‌ی ۱: «سر برهنه است» این قطعه پیکری انسانی را در فضایی نامعین و تهی توصیف می‌کند؛ وضعیتی که در آن حرکت و کنش به حداقل می‌رسد و حس بی‌پناهی و ایستایی غالب است. فسه‌ی ۲: «هرن همیشه شب‌ها می‌آمد» متن بر تکرار یک صدا یا رویداد تمرکز دارد؛ صدایی که همواره بازمی‌گردد بی‌آن‌که معنای روشنی عرضه کند. فسه‌ی ۳: «در دوردست یکی پرنده» در این قطعه، تصویری دوردست از پرنده‌ای شکل می‌گیرد که همواره خارج از دسترس باقی می‌ماند. فسه‌ی ۴: «پیش از تولد دست کشیدم» این فسه صدایی اول‌شخص را بازمی‌نماید که از انصراف پیش از تولد سخن می‌گوید. متن به نفی کنش، اراده و آغاز می‌پردازد و ایده‌ی شکست را به نقطه‌ای پیشازمانی منتقل می‌کند. | ## بخش 3: فسه‌ها | فسه‌ی ۵: «مکان بسته» فضایی بسته و محصور توصیف می‌شود که حرکت در آن محدود یا ناممکن است. فسه‌ی ۶: «زمین کهن» این قطعه تصویری از زمینی فرسوده و کهن ارائه می‌دهد؛ جهانی که زمان و حرکت در آن فروکاسته شده‌اند. فسه‌ی ۷: «بی‌حرکت» این فسه وضعیت سکون مطلق را توصیف می‌کند؛ لحظه‌ای ممتد که نه آغاز روشنی دارد و نه پایانی قطعی. فسه‌ی ۸: «برای اتمام دوباره» این قطعه به تلاش مکرر برای پایان‌دادن می‌پردازد؛ پایانی که هر بار به تعویق می‌افتد و دوباره آغاز می‌شود. متن نمونه‌ای روشن از مقاومت در برابر پایان قطعی است و زبانی حلقوی و خودارجاع دارد. در فرهنگ عامه فسه‌ها تأثیری چشمگیر نه‌فقط بر ادبیات، بلکه بر موسیقی و هنرهای تجسمی و نمایشی گذاشته‌اند. | ## جمع‌بندی | این مجموعه موضوع پژوهش‌های دانشگاهی بوده است و پایان‌نامه‌های دانشگاهی نیز به آن پرداخته‌اند.