موضوع مقاله: سحر حسین الحیدری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سحر حسین الحیدری | مقدمه: سحر حسین الحیدری (به عربی: سحر حسین الحیدری؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیه ۱۹۶۲ – درگذشتهٔ ۷ جون ۲۰۰۷) (۲۴ تیر/سرطان ۱۳۴۱ تا ۱۷خرداد/جوزا ۱۳۸۶) روزنامه‌نگار شیعه عراقی در حوزهٔ چاپ و رادیو بود. | ## بخش 1: سحر حسین الحیدری | او به‌دست افراد سنی افراطی به قتل رسید و در آن زمان به‌عنوان صد و هشتمین خبرنگاری که در جریان پوشش جنگ عراق از سال ۲۰۰۳ کشته شده بود، شناخته شد. او تحصیلات خود را در دانشگاه بغداد ادامه داد و مدرک خود را در رشتهٔ مدیریت بازرگانی دریافت کرد. فعالیت شغلی حیدری پس از حمله ۲۰۰۳ به عراق و سقوط رژیم بعث صدام حسین، فعالیت خود را در روزنامه‌نگاری آغاز کرد. در آن دوران، تعدادی از آژانس‌های رسانه‌ای بین‌المللی، از جمله IWPR (مؤسسه گزارش صلح و جنگ) و بنیاد رویترز، برنامه‌های آموزشی خبری در سراسر عراق راه‌اندازی کردند. این برنامه‌ها مسیر جدیدی را برای علاقه‌مندان عراقی به حرفه روزنامه‌نگاری فراهم می‌کرد. همچنین برای مطبوعات محلی عراق، از جمله خبرگزاری اصوات العراق و یک روزنامه مستقر در موصل، گزارش تهیه می‌کرد. او دربارهٔ افزایش خشونت علیه زنان عراقی و همچنین پدیده‌ای که آن را «نسل گمشده» جوانان عراق بر اثر جنگ می‌نامید، مطالبی نوشت. | ## بخش 2: سحر حسین الحیدری | نوشته‌های او گاه منتقد مقامات محلی عراق و نیروهای آمریکایی بود، چرا که هر دو را در ایجاد هرج‌ومرج کشور مقصر می‌دانست. بااین‌حال، بیشترین انتقاد او متوجه افراط‌گرایان اسلامی بود که تلاش می‌کردند از جنگ به‌عنوان بهانه‌ای برای تبدیل شهر موصل به یک «امارت» بنیادگرا در شمال عراق استفاده کنند. گزارش‌های حیدری به‌طور فزاینده‌ای بر افراط‌گرایان و خشونتی که شورش آن‌ها به شمال عراق (به‌جز کردستان عراق) آورده بود، متمرکز شد. او دربارهٔ احکام بنیادگرایانه‌ای نوشت که بر اساس آن، خیار و گوجه‌فرنگی باید در بشقاب‌های جداگانه سرو شوند، زیرا ظاهراً از نظر جنسیتی متفاوت هستند، و همچنین دربارهٔ لزوم پوشاندن سر مانکن‌های زنانه در فروشگاه‌ها.Borden, Anthony (2007-06-30). Retrieved 2007-07-27.علاوه بر این، او جنایات مرتکب‌شده توسط شورشیان عراقی را نیز مستند کرد و در گزارش‌های خود به وحشی‌گری و اقدامات سرکوب‌گرانه آن‌ها پرداخت. گزارش‌های انتقادی او نه‌تنها جان خودش بلکه امنیت خانواده‌اش را نیز به خطر انداخت. در مقطعی، یک گروه افراط‌گرای عراقی مرتبط با القاعده، نام سحر حسین الحیدری را در فهرست ترور خود قرار داد و او را در رتبه چهارم افراد موسوم به «کفار» گنجاند. | ## بخش 3: سحر حسین الحیدری | حیدری در یک وب‌سایت کردی مسئولیت انتشار چندین مقالهٔ انتقادی علیه افراط‌گرایان را که با نام مستعار منتشر شده بودند، بر عهده گرفت. با این حال، سردبیران اصوات العراق و IWPR بارها از او خواستند که در سوریه بماند و برای حفظ امنیتش از بازگشت به عراق خودداری کند. یک روز پیش از مرگش، سردبیرانش سه ساعت تلاش کردند تا او را متقاعد کنند که به دمشق بازگردد، اما بی‌نتیجه ماند. مؤسسه گزارش جنگ و صلح به یاد سحر حسین الحیدری و کارهای ارزنده‌ای که در طول دوران خبرنگاری خود انجام داده بود، یک صندوق حمایت از روزنامه‌نگاران تأسیس کرد.Borden, Anthony (2007-06-30). در سال ۲۰۰۸، سحر حسین الحیدری پس از مرگ برندهٔ جایزه رسانه‌ای عفو بین‌الملل برای استفاده از رسانه‌های نوین در کار خود شد. | ## جمع‌بندی | داوران این جایزه به‌طور ویژه از مقالهٔ او با عنوان «قتل به نام شستن ننگ، ترس از شعله‌ور شدن درگیری جدید در عراق را برمی‌انگیزد» (به عربی: القتل غسلا للعار یثیر مخاوف تفجر صراع عراقی جدید) تقدیر کردند سحر حسین الحیدری پس از خود همسر و چهار دخترش را به جا گذاشت که در زمان قتل او بین ۱۱ تا ۱۷ سال سن داشتند.