موضوع مقاله: اتحادیه ملی فلاندر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اتحادیه ملی فلاندر | مقدمه: 1123 اتحادیه ملی فلاندر از همان ابتدا اقتدارگرا و ضد دموکراتیک بود و از ایده‌های فاشیستی در سایر نقاط اروپا تأثیر می‌گرفت.B. | ## بخش 1: اتحادیه ملی فلاندر | از نظر ایدئولوژیک، این حزب بلژیک را رد می‌کرد و از ایجاد یک نظام سیاسی جدید موسوم به «هلند بزرگ» از طریق ادغام فلاندرِ بلژیک و کشور هلند حمایت می‌کرد که از نظر زبانی و قومی همگن باشد. این حزب عناصر ایدئولوژیک مشترک بسیاری با وردیناسو داشت؛ حزب رقیبی که دو سال زودتر تأسیس شده بود اما اندکی کمتر رادیکال بود. برخلاف وردیناسو، اتحادیه ملی فلاندر در انتخابات شرکت می‌کرد و یک جناح نسبتاً میانه‌رو را نیز در بر می‌گرفت. در ابتدا، تفاوت دیگر آن با وردیناسو در این بود که یک جنبش یهودستیز محسوب نمی‌شد. با این حال، پس از سال ۱۹۳۵، بیشتر از روی محاسبات سیاسی تا اعتقادات ایدئولوژیک، به‌طور فزاینده‌ای از عناصر ضدیهود استقبال کرد. در انتخابات عمومی ۱۹۳۶ بلژیک، اتحادیه ملی فلاندر حدود ۱۳٫۶٪ از آرای فلاندر را به دست آورد که معادل ۷٫۱٪ در سطح ملی بود. پس از این انتخابات که در آن حزب ملی‌گرای راست افراطی و کاتولیک رکس نیز عملکرد قدرتمندی داشت، دو حزب اتحادیه‌ای را با هدف ایجاد یک دولت ابرشرکت‌محور در بلژیک با خودمختاری گسترده برای فلاندر منعقد کردند. در انتخابات ۱۹۳۹، اتحادیه ملی فلاندر سهم خود از آرای فلاندر را با کمی افزایش به ۱۵٪ (۸٫۴٪ در سطح ملی) رساند، در حالی که آرای حزب رکس با فروپاشی مواجه شد. | ## بخش 2: اتحادیه ملی فلاندر | با وجود همکاری با شاخه فلاندریِ حزب کاتولیک (که یک حزب جریان اصلی مرکز-راست بود) در سطح محلی، «د کلرک» متوجه شد که جنبش او نخواهد توانست از طریق ابزارهای دموکراتیک قدرت را به دست گیرد. در عوض، او با آلمان نازی تماس گرفت، به این امید که پروژه او با کمک آلمانی‌ها محقق شود. او با آبور، سرویس اطلاعات نظامی آلمان، تماس گرفت و به آن‌ها اطلاع داد که بخشی از ارتش بلژیک از جنبش او حمایت می‌کنند و در صورت اعلام جنگ توسط آلمان، می‌توانند تحت کنترل او باشند. سازمان امنیت دولت بلژیک از این تماس‌ها آگاه شد و برخی از حامیان اتحادیه ملی فلاندر را بازداشت کرد. زمانی که آلمان نازی در سال ۱۹۴۰ بلژیک را اشغال کرد، «د کلرک» علیرغم اظهارات قبلی‌اش مبنی بر عدم انجام چنین کاری، بلافاصله تصمیم گرفت اتحادیه ملی فلاندر را به سمت همکاری با اشغالگران سوق دهد. آدولف هیتلر یک دولت غیرنظامی (مانند آنچه در هلند بود) مستقر نکرد، بلکه در عوض یک اداره نظامی به ریاست ژنرال الکساندر فون فالکن‌هاوزن از ارتش آلمان (ورماخت) ایجاد کرد. این مسئله، در کنار جدا شدن «وارد هرمانز» و «رنه لاگرو» برای تشکیل اس‌اس ژرمنی، باعث شد اتحادیه ملی فلاندر از کانون توجه خارج شود و همین امر آن‌ها را مجبور کرد تا برای به دست آوردن نفوذ، همکاری‌های خود را تشدید کنند. هیتلر و رهبر اس‌اس، هاینریش هیملر، از این وضعیت بهره‌برداری کردند و با تأسیس گروه‌های همکاری‌جوی افراطی‌تر مانند «تیپ ۶ داوطلبانه اس‌اس لانگمارک» و «دِفلاخ» (DeVlag - کارگروه آلمانی-فلاندری)، رقابت بین گروه‌های مختلف را افزایش دادند. | ## بخش 3: اتحادیه ملی فلاندر | با این وجود، سیاستمداران اتحادیه ملی فلاندر در چندین شهر فلاندر به مقام شهرداری منصوب شدند. ادارات محلی تحت رهبری اتحادیه ملی فلاندر در سازماندهی اخراج و فرستادن یهودیان بلژیک به اروپای شرقی به عنوان بخشی از هولوکاست در بلژیک مشارکت کردند. آن‌ها داوطلبانه سیاست‌های نازی‌ها، مانند اجبار یهودیان به استفاده از نشان زرد را اجرا کردند. فعالان اتحادیه ملی فلاندر رهبری پوگروم آنتورپ (کشتار یهودیان) در آوریل ۱۹۴۱ را بر عهده داشتند. «د کلرک» در اکتبر ۱۹۴۲ به‌طور ناگهانی درگذشت و هندریک الیاس که عضوی از جناح میانه‌روتر بود، جانشین او شد. الیاس به همکاری با نازی‌ها ادامه داد اما تلاش کرد با دولت نظامی به توافق برسد تا از استقرار یک دولت غیرنظامی متشکل از نازی‌ها جلوگیری کند. | ## جمع‌بندی | الیاس شکست خورد، زیرا هیتلر نهاد جدید را مستقر کرد و در سال ۱۹۴۴ الحاق فلاندر به خاک آلمان را اعلام نمود؛ هفت هفته بعد، بلژیک توسط متفقین آزاد شد.