aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: بدون توالت، بدون عروس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بدون توالت، بدون عروس | مقدمه: «بدون توالت، بدون عروس» یک کمپین بهداشت عمومی است که در سال ۲۰۰۵ توسط مقامات ایالتی در هاریانا، هند آغاز شد. | ## بخش 1: بدون توالت، بدون عروس | این ابتکار زنان جوان را تشویق می‌کرد که از ازدواج با مردان خودداری کنند، مگر اینکه خانه‌هایشان توالت داشته باشد. این کمپین به دنبال مبارزه با آلودگی مدفوع و بیماری‌های ناشی از اجابت مزاج در فضای باز بود که تقریباً ۷۰ درصد از خانوارهای روستایی در هاریانا در زمان آغاز این کمپین آن را انجام می‌دادند. همچنین هدف آن مبارزه با آزار و اذیت و خیره شدن مردان به زنان هنگام اجابت مزاج، ادرار کردن و رعایت بهداشت قاعدگی در فضای باز بود. در نتیجه این آزار و اذیت، زنان فقط شب‌ها آشکارا اجابت مزاج می‌کردند و در نتیجه منجر به «موارد متعدد تجاوز جنسی» در جوامع روستایی هاریانا شد. با توجه به اینکه توالت‌های خصوصی به‌طور ویژه برای زنان ارزشمند بودند، فعالان از ترتیب ازدواج به عنوان لحظه‌ای از قدرت اجتماعی منحصر به فرد برای زنان در هاریانا بهره بردند. | ## بخش 2: بدون توالت، بدون عروس | مقامات ایالتی بیلبوردها، پوسترها و تبلیغات رادیویی را با شعارهایی مانند "بدون توالت کردند تا زنان و خانواده‌هایشان را تشویق کنند تا ساخت توالت در خانه پدری را به عنوان پیش‌شرط ازدواج مطالبه کنند. همچنین دیوارهای روستا با عبارت "من اجازه نمی‌دهم دخترم در خانه‌ای بدون توالت ازدواج کند" به زبان هندی نقاشی شده بود. در سال ۲۰۱۱، روزنامه دکن هرالد گزارش داد که خانواده‌های عروس در دهلی قبل از ادامه مذاکرات، شروع به پرسیدن این سؤال کرده‌اند که آیا خانواده داماد توالت دارد یا خیر. یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ نشان داد که این کمپین منجر به افزایش ۱۵ درصدی سرمایه‌گذاری مردان در بخش بهداشت در هاریانا شده است، و تأثیر آن در بازارهای ازدواج که زنان کمیاب بودند (۲۶٪) در مقایسه با بازارهایی که زنان فراوان بودند (۶٪) بسیار بیشتر بوده است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ توسط همین محقق نشان داد که طرح «بدون توالت، بدون عروس» منجر به افزایش ۲۱ درصدی حمام‌های خصوصی در خانوارهای هاریانا «با پسران فعال در بازار ازدواج» شده است، در حالی که خانوارهای بدون چنین پسرانی هیچ تأثیر قابل توجهی مشاهده نکردند. | ## بخش 3: بدون توالت، بدون عروس | نتایج این کمپین نشان داد که نسبت‌های جنسیتی نامتوازن محلی، قدرت چانه‌زنی زنان را برای مطالبه کالاها و شرایط در بازار ازدواج افزایش می‌دهد. در سال ۲۰۱۳، مقامات منطقه سهوره، دامادهای احتمالی را ملزم به ارائه عکس‌هایی از خود در حال ژست گرفتن با توالت فعال در خانه‌هایشان کردند تا بتوانند در مراسم ازدواج دسته جمعی ثبت نام کنند و از مزایای خاصی بهره‌مند شوند. در سال ۲۰۱۷، یک جامعه کاستی در شئوپور، گواهی‌های مربوط به توالت‌های فعال را برای ازدواج اجباری کرد، و ۱۲۰۰ نماینده که اکثراً مسلمان بودند از ۱۱۰ روستا در سراسر هاریانا، پنجاب و هیماچال پرادش «به اتفاق آرا تصمیم گرفتند» دختران خود را به خانواده‌هایی که فاقد توالت بودند، شوهر ندهند، بنابراین برای عقد ازدواج، ارائه گواهی‌هایی مبنی بر وجود توالت فعال در خانه دامادها الزامی شد. | ## جمع‌بندی | در همان سال، سیسیلیا داپاه، سیاستمدار غنایی، پیشنهاد تصویب طرح «بدون توالت، بدون عروس» را در غنا مطرح کرد.
موضوع مقاله: انجمن روانپزشکی بمبئی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انجمن روانپزشکی بمبئی | مقدمه: انجمن روانپزشکی بمبئی یک سازمان خصوصی متشکل از متخصصان سلامت روان است که شامل روانپزشکان، روانشناسان، مربیان ویژه، مددکاران اجتماعی و پرستاران روان‌پزشکی، در شهر بمبئی (که قبلاً بمبئی نام داشت)، مهاراشترا، هند می‌شود. | ## بخش 1: انجمن روانپزشکی بمبئی | بنیاد این انجمن تقریباً ۴۵ سال پیش رسماً با جلساتی در محل اقامت کاپیتان کی ای جی لالکاکا در گوشه کمپ آغاز به کار کرد. سخنرانان مهمان، بحث در مورد پرونده‌های جالب و موضوعات دانشگاهی، محتوای جلسات کوتاه آنها بود. از دل این جلسات، ایده برگزاری جلسات ناهار در بیمارستان کی ای ام به میزبانی مشترک ان اس واهیا و وی ان باگادیا شکل گرفت. با افزایش تعداد شرکت‌کنندگان، جلسات به جلسات ماهانه منظم با هر ۴ کالج پزشکی یعنی کالج پزشکی ملی توپیوالا، کالج پزشکی ست جی‌اس، کالج پزشکی لوکمانیا تیلاک و کالج پزشکی سر جی‌جی تبدیل شد. بعداً دعوت‌نامه‌هایی برای همه روانپزشکان و روانشناسان در موسسات خصوصی و غیرآموزشی ارسال شد. | ## بخش 2: انجمن روانپزشکی بمبئی | حدود سال ۱۹۶۵ احساس شد که این نهاد اکنون به اندازه کافی قوی شده است و انجمن روان‌پزشکی بمبئی رسماً نامگذاری و اساسنامه آن تصویب شد. مجموعه‌ای از برنامه‌ها که کار متخصصان سلامت روان را به نمایش می‌گذارند، به عنوان مقدمه‌ای بر سالگرد طلایی، در بمبئی برگزار شد. رامش، مدیر کل پلیس کارناتاکا و رئیس انجمن الکلی‌های گمنام هند؛ اسواتی و ساتیاجیت باتکال، مدیران ساتیاموا جایاته، این مراسم را با شکوه برگزار کردند. کار این سازمان هر از گاهی نقش بسیار مهمی در تحقیقات و کارهای آگاهی‌بخشی در شهر ایفا کرده است. کارگاه‌ها و سمینارهای مختلفی به‌طور منظم برگزار می‌شود و یک جلسه ماهانه در تمام دانشکده‌های پزشکی شهر برگزار می‌شود که در آن موارد منحصر به فرد مورد بحث قرار می‌گیرد و به روانپزشکان نوپا فرصتی داده می‌شود تا ضمن ارائه موارد، استعداد خود را نشان دهند. | ## بخش 3: انجمن روانپزشکی بمبئی | پس از موجی از خودکشی‌های دانش‌آموزان در سال ۲۰۱۰، انجمن روان‌پزشکی بمبئی (BPS) به همراه مانیشا مایسکار، کمیسر دیگر شهرداری، سانجی اوک، رئیس بیمارستان کی ای ام و اداره آموزش بی ام سی، کمپینی را آغاز کرد. انجمن روان‌پزشکی بمبئی با کمک گرفتن از روانپزشکان و مشاوران محلی که در نزدیکی مناطق مدارس ساکن هستند، قصد دارد پلی بین متخصصان سلامت روان محلی و مدارس ایجاد کند، جایی که روانپزشکان برای برگزاری کارگاه‌های آموزشی به مدارس مراجعه می‌کنند و بدین ترتیب انگ یا تردید در ذهن معلمان در مورد دریافت کمک‌های روانپزشکی برای مسائلی مانند افسردگی در دانش‌آموزان را کاهش می‌دهند. مدیریت این انجمن توسط یک کمیته اصلی متشکل از رئیس، نایب رئیس، دبیر، خزانه‌دار و اعضای کمیته اجرایی اداره می‌شود. کاوان لاکداوالا رئیس امسال و پس از آن هینا پاندیت-مرچانت به عنوان نایب رئیس هستند. | ## جمع‌بندی | کمیته اجرایی جدید در روز سالانه که در ۸ مه ۲۰۲۲ در مرکز همایش‌های جیو برگزار شد، مسئولیت‌ها را بر عهده گرفت.
موضوع مقاله: امنیت غذایی در هند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # امنیت غذایی در هند | مقدمه: در سال ۲۰۲۲، شاخص جهانی امنیت غذایی، هند را از نظر امنیت غذایی در رتبه ۶۸ از بین ۱۱۳ کشور بزرگ قرار داد. | ## بخش 1: امنیت غذایی در هند | در سال ۲۰۲۴، شاخص جهانی گرسنگی، هند را با امتیاز ۲۷٫۳ در رتبه ۱۰۵ از بین ۱۲۷ کشور قرار داد. طبق گزارش سازمان ملل متحد، نزدیک به ۱۹۵ میلیون نفر در هند دچار سوء تغذیه هستند که نیمی از جمعیت دچار سوء تغذیه جهان را تشکیل می‌دهند. اگرچه استانداردهای تغذیه‌ای فعلی ۱۰۰ درصد از نیازهای غذایی روزانه را برآورده می‌کند، اما هند از نظر دریافت پروتئین با کیفیت با ۱۰ درصد بسیار عقب مانده است. این کمبود را می‌توان با در دسترس قرار دادن و مقرون به صرفه‌تر کردن محصولات غذایی غنی از پروتئین مانند سویا، عدس، گوشت، تخم مرغ، لبنیات و غیره برای شهروندان هندی، کاهش داد. طرح سنجش حقوق بشر نشان می‌دهد که هند تنها با ۵۶٫۸٪ از ظرفیت خود، بر اساس قدرت اقتصادی‌اش، برای اطمینان از امنیت غذایی کافی شهروندانش، فعالیت می‌کند. به منظور تضمین حقوق اساسی شهروندان برای دسترسی به غذای در دسترس و مقرون به صرفه، پارلمان هند در سال ۲۰۱۳ قانون امنیت غذایی ملی را تصویب کرد. | ## بخش 2: امنیت غذایی در هند | این قانون که با نام قانون حق غذا نیز شناخته می‌شود، در پی تأمین غلات غذایی یارانه‌ای برای تقریباً دو سوم از جمعیت ۱٫۳۳ میلیاردی هند است. این قانون در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳ به امضا رسید و عطف به ماسبق به ۵ ژوئیه ۲۰۱۳ می‌شود. ابتکارات ایالتی کارناتاکا «کانتین ایندیرا» را راه‌اندازی کرده است که صبحانه، ناهار و شام را با قیمت بسیار پایین سرو می‌کند. این ایده توسط سیدرامایا به عنوان وزیر اقتصاد اجرا شد تا هیچ‌کس در ایالت گرسنه نماند و همه غذای سالم دریافت کنند. ایالت آندرا پرادش از بنیاد نالابوتو حمایت کرده است که با توزیع مجدد غذای اضافی از خانه‌ها، رستوران‌ها، مشاغل، غذاخوری‌ها و گردهمایی‌ها، غذای رایگان در اختیار افراد نیازمند قرار می‌دهد. ایالت تامیل نادو «آما اوناواگام» (غذاخوری مادر) یا بیشتر با نام «آما غذاخوری» شناخته می‌شود را راه‌اندازی کرده است. | ## بخش 3: امنیت غذایی در هند | ریشه این برنامه را می‌توان در طرحی که توسط مؤسسه تحقیقات کشاورزی نیمبکار در سال ۲۰۱۲ پیشنهاد شد، جستجو کرد و همچنان نقش خود را در طرح وعده غذایی ظهر ادامه می‌دهد. چالش‌های هند کمبود دسترسی به غذاهای سالم و مقرون به صرفه در سراسر هند گسترده است. با توجه به اینکه بیش از ۶۰ درصد از جمعیت هند برای امرار معاش خود به کشاورزی وابسته هستند، بخش کشاورزی برای اقتصاد هند و سطح امنیت غذایی در سراسر کشور بسیار مهم است. در حالی که ممکن است غذای کافی برای کل جمعیت هند وجود داشته باشد، بسیاری از خانواده‌ها و به ویژه کودکان در هند به دلیل مشکلات مالی به غذا دسترسی ندارند؛ بنابراین، این دلیل میلیون‌ها کودک مبتلا به سوء تغذیه در سراسر هند است. دانش فرهنگی در هند به آنها اجازه می‌دهد تا یک رژیم غذایی بسیار مغذی و متعادل داشته باشند. تقریباً تمام جمعیت هند حداقل روزی یک بار برنج می‌خورند که به آنها اجازه می‌دهد کربوهیدرات در بدن خود داشته باشند. | ## جمع‌بندی | از آنجایی که هند بیشتر به خاطر تولید و صادرات برنج به کشورهای دیگر شناخته می‌شود، سبک زندگی آنها عمدتاً تحت سلطه برنج خواهد بود.
موضوع مقاله: سازمان لگاتوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سازمان لگاتوم | مقدمه: تاریخچه مؤسسه در سال ۲۰۰۷ با حمایت مالی «گروه لگاتوم» (مستقر در دبی و متعلق به کریستوفر چندلر، سرمایه‌گذار و مدیر صندوق پوشش ریسک) تأسیس شد. | ## بخش 1: سازمان لگاتوم | ثروت خانوادهٔ چندلر عمدتاً از سرمایه‌گذاری در روسیه، هنگ‌کنگ و بانکداری ژاپن به‌دست آمد. بنیاد خیریهٔ خانوادگی آن‌ها، «بنیاد لگاتوم»، همچنان از فعالیت‌های مؤسسه پشتیبانی می‌کند. فعالیت‌ها برگزیت و تجارت: مؤسسه از نخستین نهادهایی بود که پس از همه‌پرسی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، خواستار جدایی کامل از بازار و مقررات اتحادیه شد. CPTPP: از سال ۲۰۱۷ از پیوستن بریتانیا به «توافق جامع و پیشرو مشارکت ترانس-پاسیفیک» حمایت کرد؛ بریتانیا در ۲۰۲۳ رسماً به این پیمان پیوست. سیاست‌های داخلی: خواستار کاهش مالیات و مقررات، مخالفت با سیاست‌های ESG و DEI در کسب‌وکار، و محدودیت بیشتر مهاجرت بوده است. | ## بخش 2: سازمان لگاتوم | فرهنگ و جامعه: مواضع سنت‌گرایانه در حوزهٔ فرهنگ و انتقاد از آنچه «تسلط جریان بیداری (woke) بر نهادهای میراثی» می‌نامد. ساختار و افراد کلیدی فیلیپا استرود (عضو مجلس اعیان حزب محافظه‌کار) از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۳ مدیرعامل مؤسسه بود. در سال‌های اخیر، برخی نمایندگان پارلمان بریتانیا بنیان‌گذار آن، کریستوفر چندلر، را به ارتباط با سرویس‌های اطلاعاتی روسیه متهم کردند؛ اتهامی که او رد کرد و در دادگاه آمریکا شکایت افترا مطرح نمود و در ۲۰۲۴ غرامت ۸ میلیون دلاری دریافت کرد. جایزهٔ شجاعت در روزنامه‌نگاری – از ۲۰۱۷ برای گرامی‌داشت روزنامه‌نگاران کشته‌شده یا تحت فشار. شاخص رفاه لگاتوم از ۲۰۰۷ تاکنون، مؤسسه هر سال شاخص رفاه لگاتوم را منتشر می‌کند که رفاه کشورها را بر اساس ترکیبی از ثروت مادی و کیفیت زندگی می‌سنجد. | ## بخش 3: سازمان لگاتوم | در رتبه‌بندی‌های اخیر (۲۰۲۳–۲۰۲۴)، ایران در میان ۱۶۷ کشور، رتبه‌ای حدود ۱۲۰ داشته است. نقدها در ۲۰۱۸ کمیسیون خیریهٔ بریتانیا مؤسسه را به دلیل انتشار گزارش جانبدارانه دربارهٔ مزایای تجارت آزاد پس از برگزیت مورد انتقاد قرار داد. برخی رسانه‌ها آن را «اندیشکدهٔ محبوب برگزیتی‌ها» توصیف کرده‌اند که دسترسی ویژه به وزرا و رسانه‌ها دارد. | ## جمع‌بندی | شفافیت مالی پایین و ارتباط با سرمایه‌گذاران راست‌گرای جهانی از دیگر محورهای انتقاد بوده است.
موضوع مقاله: ایام العرب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایام العرب | مقدمه: در ادبیات عربی، اَیّامُ العرب یا کردارهای عرب‌ به مجموعه‌ای از رویدادهای پیشااسلامی در شبه جزیرهٔ عربستان گفته می‌شود که کهن‌ترین روایت‌های موجود در زبان عربی هستند. | ## بخش 1: ایام العرب | ایام العرب عمدتاً داستان‌هایی از غزوات و نبردهای قبایل عربی است.این متون به‌صورت ترکیبی از نثر و شعر نوشته شده‌اند، به طوری که در آن‌ها بخش‌هایی از نثر و شعر به صورت متناوب وجود دارد. اشعار سروده‌شده توسط شخصیت‌های اصلی داستان معمولاً در دل روایت‌های نثری گنجانده می‌شد یا توسط راویان یا گردآورندگان پس از آن به داستان افزوده می‌شد. این‌ها جنگ‌ها و رخدادها از این روز به «أیّام» (به معنای روزها) شهرت یافته‌اند، زیرا آن‌ها در روز، جنگ می‌کردند و هنگامی که شب فرا می‌رسید، جنگ را متوقف می‌کردند تا به صبح برسند. | ## بخش 2: ایام العرب | این ایام و جنگ‌ها را معمولاً به نام‌های مکان‌ها و چاه‌هایی که در کنار آن‌ها جنگ رخ داده بود، می‌نامیدند؛ مانند روز «عین أباغ»، که میان مناذره و غساسنه بود، و روز «شِعب جبله»، که میان عبس و هم‌پیمانان آن‌ها از بنی عامر و ذبیان و هم‌پیمانان آن‌ها از تمیم رخ داد.در برخی از این جنگ‌ها، ممکن است یکی از طرفین نیروهای غیرعرب نیز شرکت داشته باشند، مانند آنچه که در روز ذی قار اتفاق افتاد، جایی که پارسیان طرف اصلی جنگ بودند و برخی از عرب‌ها به آن‌ها کمک می‌کردند. برخی از آن‌ها نبردهایی بودند که در مقیاس وسیعی برگزار شده و قبایل زیادی در آن‌ها مشارکت داشتند، و برخی دیگر نبردهایی بودند که در مقیاس کوچک‌تر و میان چند قبیله محدودتر رخ داده‌اند. مؤرخان و عموم مردم، ایام العرب را بیشتر از منظر فضایل اخلاقی، حماسه‌ها، قهرمانی‌ها و جنبه‌های ادبی از جمله شعر و نثر بررسی کرده‌اند، تا به عنوان اسناد نظامی. | ## بخش 3: ایام العرب | گفته می‌شود که ایام العرب به ١٧٠٠ روز رسیده است، که این عدد اغراق‌آمیز است مگر اینکه در کنار جنگ‌های بزرگ، به درگیری‌های کوچک میان افراد یا گروه‌های محدود (مانند چوپانان) نیز توجه شود. | ## جمع‌بندی | با این حال، مشهورترین آن‌ها شامل جنگ‌های گسترده‌ای همچون جنگ بسوس بود که چهل سال بین بکر و تغلب ادامه داشت، و جنگ داحس و الغبراء بین عبس و ذبیان، و روز ذی قار که شاهد پیروزی عرب‌ها بر پارسیان بود.
موضوع مقاله: کوه اسموکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوه اسموکی | مقدمه: تاریخچه کارخانه اسموکی مانتین حداقل ۵۰ سال فعالیت داشت، که شامل بیش از دو میلیون تن زباله بود. | ## بخش 1: کوه اسموکی | مواد قابل اشتعال موجود در زباله‌های در حال تجزیه منجر به آتش‌سوزی‌هایی شد که منجر به مرگ بسیاری شد. در تاریخ ۱۹ مارس ۱۹۹۳، توافق‌نامه‌ای برای مشارکت مشترک میان «سازمان ملی مسکن» (NHA) و شرکت «آر-۲ بیلدرز» (RBI) به‌منظور احداث پروژهٔ مسکن ارزان‌قیمت در منطقهٔ «اسموکی مانتین» منعقد شد. محل دفن زبالهٔ اسموکی مانتین به‌طور رسمی در سال ۱۹۹۵ بسته شد و به پروژهٔ مسکن عمومی برای افراد محروم ساکن در زاغه‌های اطراف تبدیل شد. این زاغه‌ها که محل زندگی حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر بودند و امرار معاششان از طریق جمع‌آوری زباله‌های محل دفن تأمین می‌شد، نیز تخلیه شدند. در دهه ۱۹۹۰، جین واکر برای تعطیلات به فیلیپین رسید و تاکسی‌اش او را از کنار اسموکی ماونتین عبور داد. او مجذوب محله‌های فقیرنشین تندو شد و به ساوت‌همپتون بازگشت، جایی که نقشه‌اش برای انجام کاری عملی شد. | ## بخش 2: کوه اسموکی | با گذشت زمان، واکر پول و سرمایه جمع‌آوری می‌کرد و کسب‌وکارهایی را ایجاد می‌کرد که زباله‌ها را به محصولاتی مانند کیف دستی تبدیل می‌کردند. پروژه‌هایی توسط دولت و سازمان‌های غیردولتی اجرا شده است تا مکان‌های اسکان مجدد شهری برای ساکنان محله‌های فقیرنشین فراهم شود. طبق گزارش سازمان ملل متحد، بیش از ۲۰ میلیون نفر در فیلیپین در محله‌های فقیرنشین زندگی می‌کنند. تنها در مانیل، ۵۰ درصد از بیش از ۱۱ میلیون نفر جمعیت در مناطق فقیرنشین زندگی می‌کنند. مهاجرت به محل دفن زباله پایاتاس با بسته شدن محل دفن زبالهٔ «اسموکی مانتین» در سال ۱۹۹۵، بسیاری از زباله‌گردها به محل دفن «پایاتاس» مهاجرت کردند و در آن‌جا جامعهٔ جدیدی از زباله‌گردها شکل گرفت. در فرهنگ عامه رایان کایابیاب، هنرمند ملی موسیقی، در سال ۱۹۸۹ گروه آواز «اسموکی مانتین» را تشکیل داد که نام آن از محل دفن زباله گرفته شده بود. | ## بخش 3: کوه اسموکی | این گروه آهنگ‌هایی را اجرا می‌کرد که به مضامین اجتماعی مرتبط مانند فقر، حقوق کودکان، محیط زیست و کارگران فیلیپینی خارج از کشور می‌پرداختند. لینو بروکا، هنرمند ملی فیلم، برخی از فیلم‌هایش را در محله‌های فقیرنشین تندو فیلمبرداری کرده است. کوهستان اسموکی به‌طور برجسته‌ای به عنوان لوکیشن فیلم «پاسان کو آنگ دایگدیگ» محصول ۱۹۸۷ با بازی شارون کونتا، در نظر گرفته شده است. منطقهٔ «اسموکی مانتین» بخشی از تورهای پیاده‌روی بود که توسط سازمان خصوصی «اسموکی تورز» برگزار می‌شد؛ نهادی که سود حاصل از این تورها را به پروژه‌های معیشتی و زیست‌محیطی برای جوامع محروم اختصاص می‌داد. این تورها تا سال ۲۰۱۴ در اسموکی مانتین ادامه داشتند و پس از آن، تورهای جدیدی در مناطق زاغه‌نشین «هپی‌لند» در منطقهٔ توندو و «بِیسِکو کمپاند» برگزار شدند. | ## جمع‌بندی | در مانگای وان پیس، محله فقیرنشین «ترمینال خاکستری» از اسموکی مانتین الهام گرفته شده است.
موضوع مقاله: تئاتر پلازا (بنگلور) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تئاتر پلازا (بنگلور) | مقدمه: تاریخچه آرکوت نارین سوامی مودالیار پیمانکاری بود که ساختمان‌های زیادی را در بنگلور ساخت، از جمله آتارا کاچری (محل فعلی دادگاه عالی کارناتاکا). | ## بخش 1: تئاتر پلازا (بنگلور) | او از پولی که از این راه به دست آورد، تعدادی ملک در جاده ام جی از جمله یک ملک خریداری کرد. کریشنامورتی و راجامانیکام ولو، می‌خواستند در این ملک، که قبلاً در آن تجارت مبلمان داشتند، یک سینما بسازند و برای درک اینکه یک سینمای عالی چگونه باید باشد، به بریتانیای کبیر رفتند. آنها برگشتند و در سال ۱۹۳۶ سینما پلازا را با الگوبرداری از پیکدیلی سیرکوس در لندن ساختند. اولین فیلمی که در اینجا به نمایش درآمد، «ملودی برادوی» در آوریل ۱۹۳۶ بود این تئاتر همچنین یک زمین رقص چوبی داشت که توسط سربازان بریتانیایی برای رقص باله استفاده می‌شد. قیمت اولیه بلیت از هشت آنه برای صندلی‌های جلو تا ۱ روپیه و ۱۲ آنه برای بالاترین صندلی بالکن، به نام «دایره لباس» متغیر بود. | ## بخش 2: تئاتر پلازا (بنگلور) | این تئاتر همچنین یک بار داشت که به مشتریانی که برای تماشای فیلم می‌آمدند، نوشیدنی سرو می‌کرد. فیلم‌ها فیلم‌هایی که در اینجا به نمایش درآمده‌اند شامل هانس کریستین اندرسن، دلقک دربار، هنرمندان و مدل‌ها و ده فرمان هستند. فیلم دوم به مدت ۴۴ هفته متوالی روی پرده بود و به طولانی‌ترین فیلم در حال اکران در سینما تبدیل شد. تعداد زیادی از دانش‌آموزان مدرسه برای تماشای این فیلم به سینما آورده شدند و در سال ۱۹۵۹ یک نمایش خصوصی ویژه از این فیلم برای مهاراجه میسور، جایاچاماراجندرا وودیار و همراهانش ترتیب داده شد. در ابتدا، این سینما با مترو گلدوین میر برای نمایش فیلم‌هایی مانند «بر باد رفته» مرتبط بود، قبل از اینکه به پارامونت پیکچرز منتقل شود تا فیلم‌هایی مانند «تعطیلات رومی»، «یک افسر و یک جنتلمن» و فیلم‌های جیمز باند را نمایش دهد. | ## بخش 3: تئاتر پلازا (بنگلور) | خانواده نارین این تئاتر را فروختند زیرا فرزندانشان که همگی متخصص بودند، مایل به ادامه کسب و کار خانوادگی نبودند. یک سرمایه‌گذار معدن از بالاری این ملک را خریداری کرد و می‌خواست در جای آن یک مرکز خرید بسازد. با این حال، قبیله بروهات بنگلور ماهاناگارا پالایک از اجازه ساخت یک مرکز خرید خودداری کرد. | ## جمع‌بندی | از آن زمان، این زمین برای پروژه متروی بنگلور خریداری شده و ایستگاه تئاتر پلازا را در مسیر کریدور شرق-غرب در خود جای خواهد داد.
موضوع مقاله: قلعه لودلو (دهلی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلعه لودلو (دهلی) | مقدمه: قلعه لودلو، دهلی، ساختمانی واقع در خطوط مدنی در دهلی، هند بود که برای مدتی در طول حکومت کمپانی هند شرقی در نیمه اول قرن نوزدهم، به عنوان اقامتگاه نماینده سیاسی بریتانیا در دربار مغول خدمت می‌کرد؛ بعدها به عنوان دفتر مرکزی کمیسر قلمرو دهلی در استان‌های شمال غربی مورد استفاده قرار گرفت. | ## بخش 1: قلعه لودلو (دهلی) | سپس این ساختمان به اقامتگاه تبدیل شد و محل یک توپخانه بود که توسط نیروهای بریتانیایی در طول شورش هند در سال ۱۸۵۷ برای نفوذ موفقیت‌آمیز به سنگر دروازه کشمیری و پس از آن برای بازپس‌گیری شهر به کار گرفته شد. پس از سال ۱۸۵۷ - در چند دهه اول راج بریتانیا - قلعه لودلو خانه کمیسر ارشد باقی ماند. در میان مهمانان فراوان این ساختمان در این دوره، رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده، اولیس اس. در اواخر قرن نوزدهم و بیشتر نیمه اول قرن بیستم، این ساختمان محل باشگاه دهلی بود. این ساختمان در دهه ۱۹۶۰ تخریب شد تا جایی برای گسترش مدرسه، که اکنون مدرسه راهنمایی نمونه دولتی است، ایجاد شود. با این حال، محله و ایستگاه حمل و نقل در دهلی همچنان با نام «قلعه لودلو» شناخته می‌شود. | ## بخش 2: قلعه لودلو (دهلی) | ساموئل لودلو این خانه را مدتی پس از نقل مکانش به دهلی در سال ۱۸۱۳ ساخت، نام آن، «قلعه لودلو»، بازی با کلمات با نام خانوادگی‌اش، برجک ساختمان، کنگره‌های تزئینی آن و قلعه لودلو قرن یازدهمی، شروپ‌شایر بود. لودلو در دوران اقامتش در دهلی، از دستیار جراح در شرکت هند شرقی، مؤسسه پزشکی ریاست بنگال، در سال ۱۸۱۷ به جراح کامل و سپس به جراح ریاست ارتقا یافت. از سال ۱۸۳۲ تا ۱۸۵۷، قلعه لودلو محل اقامت بریتانیایی‌های مقیم دربار مغول در دهلی بود. از جمله ساکنانی که در قلعه لودلو زندگی می‌کردند می‌توان به ویلیام فریزر (۱۸۳۲–۱۸۳۵)، سر توماس تئوفیلوس متکالف (۱۸۳۵–۱۸۵۳) و سایمون فریزر (۱۸۵۳–۱۸۵۷) اشاره کرد.Amin, A.H. قطار محاصره، شامل پانزده توپ ۲۴ پوندی، بیست توپ ۱۸ پوندی و بیست و پنج خمپاره‌انداز و هویتزر سنگین، با تقریباً ۶۰۰ گاری مهمات، در ۶ سپتامبر از راه رسید. ریچارد برد اسمیت، افسر ارشد مهندسی ویلسون، نقشه‌ای برای شکستن دیوارهای شهر و حمله طراحی کرده بود. | ## بخش 3: قلعه لودلو (دهلی) | به عنوان یک گام اولیه، در ۶ سپتامبر، بریتانیایی‌ها «باتری رید» یا «باتری سامی هاوس» را که شامل دو توپ ۲۴ پوندی و چهار توپ ۹ پوندی بود، در نزدیکی انتهای جنوبی خط الراس ساختند تا توپ‌های روی سنگر موری را ساکت کنند. چهار توپ آن با توپخانه سنگر کشمیر درگیر شدند، در حالی که شش توپ و یک خمپاره سنگین، سنگر موری را ویران کردند. جهت این حمله همچنین شورشیان را فریب داد که حمله از شرق انجام خواهد شد، نه از شمال. از آنجا که عنصر غافلگیری از بین رفته بود، سربازان هندی و پیشگامانی که بخش زیادی از کار ساخت توپخانه دوم و سوم و انتقال توپ‌ها به موقعیت را انجام داده بودند، تلفات سنگینی (بیش از ۳۰۰ نفر) متحمل شدند، اما توپخانه‌ها به سرعت در سنگرها و دیوارها رخنه ایجاد کردند. به نظر می‌رسد آغاز این مرحله از محاصره با اتمام مهماتی که شورشیان از انبار غنیمت گرفته بودند همزمان بود، زیرا آتش شورشیان ناگهان بسیار کم‌اثرتر شد. | ## جمع‌بندی | در این زمان، شورشیان به دلیل کمبود آذوقه و پول و همچنین شایعات شکست‌جویانه‌ای که توسط مأموران و جاسوسان سازماندهی‌شده توسط ویلیام هادسون پخش می‌شد، افسرده شده بودند.
موضوع مقاله: تاندا (بنگال) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاندا (بنگال) | مقدمه: تاندا (، ) که با نام‌های تندا و خواسپور تندا نیز شناخته می‌شود، شهری تاریخی در قرن شانزدهم در بنگال در بخش شرقی آسیای جنوبی و یکی از برجسته‌ترین پایتخت‌های قرون وسطی بود که در خدمت سلاطین کارانی بنگال و فرمانداران اولیه مغول بنگال قرار داشت.Akhtaruzzaman, Muhammad (2012). | ## بخش 1: تاندا (بنگال) | مکان تقریباً کاملاً روبروی شهر گور، تاندا در شرق تلیاگاری و تقریباً ۱۹٫۳۱ کیلومتر، ۱٫۶۰ کیلومتر با لاکشیپور و تقریباً ۲۴٫۱۴ کیلومتر با مالدا، بنگال غربی، فاصله دارد. تاریخچه در زمان سلطنت همایون، امپراتور مغول، در اواخر دهه ۱۵۳۰، سکه‌های نقره در تاندا ضرب شد. بر اساس سکه‌شناسی، تاندا در سال ۱۵۴۴، زمانی که این منطقه تحت امپراتوری سور به رهبری شیرشاه سوری بود، به عنوان شهر ضرب سکه شناخته شد. در زمان سلطنت سلطان بنگال، سلیمان خان کرانی، پایتخت بنگال از گور به تاندا منتقل شد. ظهور سلطه مغول‌ها در منطقه توسط منیم خان، اولین فرماندار مغولی سوباهای بنگال، رهبری شد. | ## بخش 2: تاندا (بنگال) | پس از شکست سلطنت بنگال در نبرد توکاروی در سال ۱۵۷۵، پایتخت به گور بازگردانده شد. طاعون همه‌گیر در گور به سرعت منجر به مرگ منیم و بسیاری از سربازان مغول شد و به سلطان داوود خان کرانی اجازه داد تا کنترل را به دست آورد و تاندا را به عنوان پایتخت دوباره برقرار کند. کرانی سال بعد در نبرد راجمحل توسط سردار مغول بعدی، خان جهان اول، شکست خورد که به دلیل ترس از طاعون در گور، تاندا را به عنوان پایتخت نگه داشت. در سال ۱۵۸۶، یک تاجر محترم اهل لندن به نام رالف فیچ از این شهر بازدید کرد و آن را شهری مرفه و در عین حال رو به زوال به دلیل تغییر مسیر گنگ توصیف کرد. تاندا تا زمان فرمانداری من سینگ اول در دهه ۱۵۹۰، که شهر را به مقصد راج‌محل رها کرد، پایتخت بنگال باقی ماند.M. | ## بخش 3: تاندا (بنگال) | بر اساس بهارستان غیبی میرزا ناتان (که بعدها به شیتاب خان معروف شد)، تاندا به خاطر ذخایر کالاهایش مورد توجه بود. این درگاه شامل مقبره میر سید احمد الحسینی بود، که یک زاهد مسلمان برجسته بود که در ملاتی پور زندگی می‌کرد و صدها بازدیدکننده داشت. پس از مرگ او، احمد توسط صاحب سجاده‌اش میر سید نظام الدین به عنوان صوفی اصلی شهر جانشین شد. در زمان سلطنت امپراتور جهانگیر، معمول بود که افسران مغول از این زیارتگاه بازدید کنند و در آنجا یاد او را گرامی بدارند، همان‌طور که شیتاب خان - شاگرد فریدالدین گنج‌شکر - این کار را انجام می‌داد. | ## جمع‌بندی | در آوریل ۱۶۶۰، شاهزاده شاه شجاع و خانواده‌اش برای مدت کوتاهی در تاندا پناه گرفتند تا از میرجمله دوم پنهان شوند.M.