موضوع مقاله: آمریکاگرایی (بدعت) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آمریکاگرایی (بدعت) | مقدمه: آمریکایی‌گرایی در سال‌های حوالی ۱۹۰۰، یک دیدگاه سیاسی و مذهبی بود که به برخی از کاتولیک‌های آمریکایی نسبت داده می‌شد و توسط سریر مقدس به عنوان بدعت محکوم می‌شد. | ## بخش 1: آمریکاگرایی (بدعت) | در دهه ۱۸۹۰، روحانیون «محافظه‌کار قاره‌ای» اروپایی نشانه‌هایی از مدرنیسم یا لیبرالیسم کلاسیک را که پاپ پیوس نهم در برنامه درسی خطاها در سال ۱۸۶۴ محکوم کرده بود، در میان باورها و آموزه‌های بسیاری از اعضای سلسله مراتب کاتولیک آمریکایی که این اتهامات را رد کردند، شناسایی کردند. نتیجه درازمدت این بود که کاتولیک‌های ایرلندی که عمدتاً کلیسای کاتولیک در ایالات متحده را کنترل می‌کردند، به‌طور فزاینده ای وفاداری کامل خود را به پاپ نشان دادند و آثاری از تفکر لیبرال را در دانشکده‌های کاتولیک سرکوب کردند. در نهایت، درگیری فرهنگی بود، زیرا اروپایی‌های محافظه‌کار قاره‌ای، خشمگین از حملات شدید به کلیسای کاتولیک در آلمان، فرانسه و سایر کشورها، برای از بین بردن نگرش فردگرایانه در آمریکا حرکت کردند.James Hennessy, S.J. دولت فرانسه قوانینی را تصویب کرد که به شدت بر کلیسا اعمال می‌شد و اکثریت شهروندان فرانسوی مخالفتی نداشتند. با مشاهده این موضوع، و تشویق عمل پاپ لئو سیزدهم، که در سال ۱۸۹۲ از کاتولیک‌های فرانسوی وفادارانه خواست جمهوری را بپذیرند، چندین کشیش جوان فرانسوی دست به کار شدند تا جلوی افول قدرت کلیسا را بگیرند. آنها به این نتیجه رسیدند که چون کلیسا عمدتاً با سلطنت طلبان همدردی می‌کند و با جمهوری خصومت می‌کند و چون خود را از فلسفه‌ها و شیوه‌های مدرن دور نگه می‌دارد، مردم از آن روی گردان شده‌اند. کشیشان مترقی بر این باور بودند که کلیسا برای پرورش شخصیت فردی بسیار کم‌کار می‌کند و تأکید بیش از حد بر جنبه معمول مراسم مذهبی دارد. آنها همچنین خاطرنشان کردند که کاتولیک از ابزارهای مدرن تبلیغاتی مانند جنبش‌های اجتماعی، سازماندهی باشگاه‌ها یا ایجاد شهرک‌ها استفاده چندانی نمی‌کرد. به‌طور خلاصه، کلیسا با نیازهای مدرن سازگار نشده بود، و این کشیش‌ها تلاش کردند تا این را اصلاح کنند. آنها برای پروژه‌های اجتماعی و بشردوستانه، برای ارتباط نزدیک‌تر بین کشیش‌ها و اهل محله، و برای پرورش کلی ابتکار عمل شخصی، چه در روحانیون و چه در افراد غیر روحانی، به مبارزه پرداختند. در آنجا کلیسایی نیرومند را در میان مردمی آزاد دیدند که کشیشان در آن مورد احترام عموم قرار می‌گرفتند و در هر پروژه‌ای از کاتولیک‌ها، غیرت تهاجمی داشتند. بیوگرافی او که توسط پدر الیوت پائولیست در سال ۱۸۹۱ به زبان انگلیسی نوشته شد، شش سال بعد به فرانسه ترجمه شد و الهام بخش فرانسوی‌ها شد. پدر هیکر، که معمولاً به عنوان «دارت زرد» شناخته می‌شود، سال‌ها در این نقطه مرده بود و هرگز توسط پاپ با نارضایتی دیده نمی‌شد. | ## بخش 2: آمریکاگرایی (بدعت) | این ترجمه از زندگینامه هیکر و مقدمه آبه کلاین برای این کتاب باعث شد که به نظر برسد او بسیار رادیکال تر از آنچه در واقع بود بوده‌است.Frank J. هیکر همچنین از اصطلاحاتی مانند «فضیلت طبیعی» استفاده کرده بود، که به نظر پاپ بدعت پلاژی را پیشنهاد می‌کرد. از آنجایی که اعضای پدران پولیست وعده‌ها را می‌پذیرفتند اما وعده‌های دستورهای مذهبی را نمی‌پذیرفتند، بسیاری به این نتیجه رسیدند که هیکر نیاز به اقتدار خارجی را انکار می‌کند.David J. کشیشان فعال فرانسوی با الهام از زندگی و شخصیت پدر هیکر، وظیفه متقاعد کردن همتایان خود را به پذیرش نظام سیاسی بر عهده گرفتند و سپس از انزوا خارج شوند، خود را با زندگی فکری کشور در ارتباط قرار دهند و از آن استفاده کنند. اوکانل، رئیس سابق کالج پاپی آمریکای شمالی در رم، به نمایندگی از ایده‌های پدر هیکر در کنگره کاتولیک در فریبورگ سخنرانی کرد، جنبش انگیزه جدیدی دریافت کرد. مخالفت برخی از کاتولیک‌ها به پاپ شکایت کردند و در سال ۱۸۹۸، ابه چارلز ماگنن یک بحث شدید علیه جنبش جدید به نام ("آیا پدر هیکر یک مقدس است؟"). پاپ لئو سیزدهم تمایلی به تنبیه کاتولیک‌های آمریکایی که اغلب به خاطر وفاداری و ایمانشان ستایش کرده بود، نداشت. 19 سرانجام در نامه خود (22 ژانویه ۱۸۹۹؛ "شاهد خیرخواهی ما") خطاب به کاردینال جیمز گیبونز، اسقف اعظم بالتیمور، لئو سایر اشکال آمریکایی گرایی را محکوم کرد. کاتولیک مدت‌ها به ملت‌ها اجازه می‌داد که ادیان دیگر را تحمل کنند، اما کلیسا معتقد است که در صورت امکان باید از ایمان کاتولیک حمایت کرد. پاپ لئو سیزدهم همچنین در مورد لیبرالیسم فرهنگی برخی از کاتولیک‌های آمریکایی ابراز نگرانی کرد: وی خاطرنشان کرد که مؤمنان نمی‌توانند برای خود دکترین تصمیم بگیرند. 42 پاپ این ایده را به سخره گرفت که همه نظرات باید به صورت علنی پخش شود، زیرا او احساس می‌کرد برخی سخنرانی‌ها می‌تواند به اخلاق عمومی آسیب برساند. در عوض، صرفاً بیان کرد که اگر چنین نظراتی وجود داشته باشد، سلسله مراتب محلی باید آنها را ریشه کن کند. اظهارات لئو عملاً به جنبش آمریکایی‌گرایی پایان داد و فعالیت‌های کاتولیک‌های مترقی آمریکایی را محدود کرد. | ## بخش 3: آمریکاگرایی (بدعت) | توماس مک‌آوی، مورخ، استدلال می‌کند که تأثیرات منفی طولانی‌مدت بر زندگی فکری کاتولیک‌های آمریکایی وجود داشته‌است.McAvoy, 1959 برنارد مک‌کواید، اسقف روچستر، پیشرو در مناقشه آمریکایی‌گرایی بود. او به سرعت آمیختگی لیبرالیسم و کاتولیک را - که او آن را «آمریکایی گرایی دروغین» نامید - تشخیص داد و آن را از زندگی با آرمان‌های جمهوری‌خواهی و دموکراسی - «آمریکایی واقعی» متمایز کرد. مک کوید به جوامع مخفی، مدارس غیر کاتولیک و حتی برخی از اسقف‌های همکار خود بسیار مشکوک بود. او به ویژه نگران جان ایرلند، جان کین و جیمز کاردینال گیبونز بود، که مک‌کویید همه آنها را «بیش از حد آشتی‌جویانه با آمریکای پروتستانی می‌دانست.» جان ایرلند، اسقف اعظم سنت پل، مینه‌سوتا و یکی از برجسته‌ترین مدرن‌سازان، مجبور شد روی پوسته‌های تخم‌مرغ راه برود تا از محکومیت دیدگاه‌هایش جلوگیری کند. ایرلند به همراه جان جی کین، اسقف اعظم دوبوک، به دنبال تطبیق ارزش‌های اجتماعی و مذهبی کلیسای کاتولیک با ارزش‌های سیاسی و فرهنگی آمریکا، به ویژه آزادی مذهبی، جدایی کلیسا از دولت، همکاری با غیر کاتولیک‌ها بود. این رفتار ظاهراً ناسازگار از مفهوم ایرلند از «میانگین طلایی» بین «محافظه کاری فوق‌العاده»، نامربوط ساختن کلیسا و «اولترالیبرالیسم» و نادیده گرفتن پیام کلیسا ناشی می‌شود.Neil T. in JSTOR آمریکایی شدن دیگران، مانند اورست براونسون - یک روشنفکر عمومی کاتولیک مخالفت با بردگی - از سیستم کلیسای ملی راضی نبودند. او که یک آمریکایی‌ساز به حساب می‌آمد، از مهاجران دفاع می‌کرد که باور کنند هویت کاتولیک آنها جایگزین شکاف‌های ملی است و شخصاً با تربیت کشیش در حوزه‌های علمیه آمریکا که از نظر قومی تقسیم شده بودند مخالف بود. اسقف جان هیوز معتقد بود که براونسون بخشی از «باشگاه» روشنفکران لیبرال است که می‌خواستند کلیسا را آمریکایی کنند. او علناً براونسون را به دلیل ارائه سخنرانی آغاز سال ۱۸۶۰ در دانشگاه فوردهام محکوم کرد. آزادی مذهبی: مبارزه کاتولیک با کثرت گرایی (1993) گزیده‌های ۲۷۸ صفحه و جستجوی متن مک آووی، توماس تی. "اقلیت کاتولیک پس از مناقشه آمریکایی‌ها، ۱۸۹۹–۱۹۱۷: یک بررسی"، بررسی سیاست، ژانویه ۱۹۵۹، جلد. "سنت بنیادی کلیسا-دولت کلیسای کاتولیک در ایالات متحده." تاریخ کلیسا 1969 38(4): 486-505. | ## جمع‌بندی | بحران آمریکایی و کلیسای کاتولیک رومی ایالات متحده آمریکایی گرایی: آن زمان و اکنون آمریکایی گرایی - یک بدعت خیالی؟