موضوع مقاله: هرولد جورج شریر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هرولد جورج شریر | مقدمه: هرولد جورج شریر (به انگلیسی: ؛ زاده ۱۷ اکتبر ۱۹۱۶ – درگذشته ۳ ژوئن ۱۹۷۱) افسر سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا با درجه سرهنگ‌دوم بود که در جنگ جهانی دوم و جنگ کره خدمت کرد. | ## بخش 1: هرولد جورج شریر | او در جنگ جهانی دوم به دلیل رهبری گشتی‌ای که قله کوه سوریباچی را تصرف کرد و نخستین پرچم آمریکا را در ایوو جیما در ۲۳ فوریه ۱۹۴۵ برافراشت، صلیب نیروی دریایی دریافت کرد. نخستین پرچم برافراشته‌شده بر فراز کوه سوریباچی کوچک‌تر از آن بود که هزاران تفنگدار دریایی در آن سوی کوه بتوانند آن را ببینند؛ از این رو همان روز با پرچمی بزرگ‌تر جایگزین شد. از برافراشتن پرچم نخست عکسی گرفته نشد، اما برافراشتن پرچم دوم توسط جو رزنتال، عکاس جنگی آسوشیتد پرس، به ثبت رسید و به یکی از نمادین‌ترین تصاویر تاریخ آمریکا تبدیل شد. شریر در سال ۱۹۴۹ نیز در فیلم جنگی «شن‌های ایوو جیما» در نقش خودش ظاهر شد و پرچم آمریکا را به بازیگر جان وین تحویل داد. دوران خدمت در تفنگداران دریایی شریر در ۱۲ نوامبر ۱۹۳۶ در سپاه تفنگداران دریایی نام‌نویسی کرد. پس از دوره آموزش نوآموزی در اردوگاه آموزشی تفنگداران دریایی سن‌دیگو، به چین فرستاده شد و در پکن، تیانجین و شانگهای به‌عنوان نگهبان سفارت خدمت کرد. جنگ جهانی دوم در اوایل ۱۹۴۲، شریر به گردان دوم تفنگداران مهاجم دریایی در کمپ الیوت سن‌دیگو پیوست و در آوریل ۱۹۴۲ به گروهبان دسته ارتقا یافت. در ژوئن ۱۹۴۲ به‌عنوان بخشی از دو گروهان گردان دوم مهاجم به جزیره میدوی اعزام شد تا پادگان آنجا را تقویت کند. او در نبرد گوادالکانال شرکت کرد و در «گشتی بلند» معروف گردان دوم مهاجم دریایی (گشتی کارلسون) از نوامبر تا دسامبر ۱۹۴۲ پشت خطوط دشمن حضور داشت. در جریان این عملیات پس از آنکه فرمانده گروهانش به اشتباه نیروها را به موقعیت خطرناکی هدایت کرد، شریر بخشی از گروهان محاصره‌شده را به نقطه امن رساند. او لژیون افتخار را برای کارش در جزیره ونگونو در جریان عملیات نیو جورجیا در ژوئن ۱۹۴۳ دریافت کرد. در فوریه ۱۹۴۴ پس از انحلال واحدهای مهاجم تفنگداران دریایی به ایالات متحده بازگشت و آموزگار پیاده‌نظام در کمپ پایگاه تفنگداران دریایی پندلتون شد. سپس به‌عنوان معاون فرمانده گروهان ای (E) از گردان دوم هنگ ۲۸ تفنگداران دریایی در لشکر پنجم تفنگداران دریایی منصوب شد. در سپتامبر ۱۹۴۴ لشکر پنجم کمپ پندلتون را به‌سوی هاوایی ترک کرد و در ژانویه ۱۹۴۵ برای حمله به ایوو جیما از هاوایی حرکت کرد. جانسون، فرمانده گردان دوم هنگ ۲۸ تفنگداران دریایی، به یک گشتی به اندازه یک دسته فرمان داد تا از کوه سوریباچی به ارتفاع ۵۵۶ پا (۱۶۹ متر) بالا برود. | ## بخش 2: هرولد جورج شریر | سروان دیو سورنس، فرمانده گروهان ای، باقیمانده دسته سوم و اعضای دیگر ستاد گردان از جمله دو بهیار نیروی دریایی را گرد هم آورد. ستوان‌یکم هرولد شریر، معاون فرمانده گروهان ای، داوطلبانه رهبری این مأموریت را پذیرفت و پرچم گردان دوم به ابعاد ۲۸ در ۵۴ اینچ (۷۱ در ۱۳۷ سانتی‌متر) به او سپرده شد. کمتر از یک ساعت بعد گشتی پس از دریافت آتش تک‌تیراندازهای ژاپنی به لبه آتشفشان رسید. یک لوله فولادی آب ژاپنی در کوه پیدا شد و پرچم توسط شریر، گروهبان هنری هنسن و سرجوخه چارلز لیندبرگ به آن بسته شد. دیدن رنگ‌های ملی بر فراز کوه باعث شادی و تشویق بلند تفنگداران، ملوانان و نگهبانان ساحلی در ساحل و بر روی کشتی‌ها شد. گروهبان ستاد لو لاوری، عکاس مجله لدرنک که همراه گشتی از کوه بالا رفته بود، چندین عکس از افراد اطراف میله پرچم از جمله شریر و بی‌سیم‌چی او ریموند جیکوبز گرفت. در جریان درگیری با سربازان ژاپنی نارنجکی دشمن باعث شد لاوری چند متر به پایین دهانه آتشفشان بیفتد و دوربینش آسیب ببیند اما فیلم سالم بماند. در ۲۴ فوریه شریر به گروهبان دسته ارنست توماس فرمان داد صبح روز بعد نزد ژنرال هالند اسمیت در ناو سرفرماندهی یواس‌اس الدورادو گزارش دهد. در ۲۵ فوریه توماس در مصاحبه رادیویی سی‌بی‌اس، شریر، گروهبان هنسن و خودش را به‌عنوان برافرازندگان واقعی پرچم نام برد. پرچم نخست کوچک‌تر از آن بود که از آن سوی کوه که سه فرودگاه ژاپنی و بیشتر نیروهای دشمن در آنجا مستقر بودند دیده شود و جانسون بر این باور بود که هزاران تفنگدار دریایی در حال نبرد در آن سو به الهام‌بخشی پرچم نیاز دارند. پرچمی به ابعاد ۹۶ در ۵۶ اینچ از یک کشتی پهلوگرفته در ساحل تهیه و توسط سرباز یکم رنه گانیون به بالای کوه برده شد. هم‌زمان گروهبان مایکل استرنک، سرجوخه هارلون بلاک، سرباز یکم فرانکلین سوزلی و سرباز یکم آیرا هیز از دسته دوم گروهان ای برای بردن سیم مخابراتی و برافراشتن پرچم دوم به قله فرستاده شدند. کمی پیش از ساعت ۱ بعدازظهر شریر فرمان داد پرچم دوم برافراشته و پرچم نخست پایین آورده شود. چهار تفنگدار یادشده همراه با سرباز یکم هرولد شولتز و سرباز یکم هرولد کلر پرچم بزرگ‌تر را برافراشتند. عکس سیاه‌وسفید برافراشتن پرچم دوم که جو رزنتال از آسوشیتد پرس گرفت، پس از انتشار در روزنامه‌ها به شهرت جهانی رسید. | ## بخش 3: هرولد جورج شریر | فیلم‌بردار جنگی تفنگداران دریایی گروهبان ویلیام ژنوست نیز برافراشتن پرچم دوم را به‌صورت رنگی فیلم‌برداری کرد و در فیلم‌های خبری به کار رفت. پس از برافراشتن پرچم جایگزین، شانزده تفنگدار دریایی از جمله شریر و هنسن و دو بهیار نیروی دریایی در کنار پایه میله پرچم برای جو رزنتال عکس گروهی گرفتند. در ۲۷ فوریه شریر کوه سوریباچی را ترک کرد و فرمانده گروهان دی (D) از گردان دوم هنگ ۲۸ شد. او ستاره نقره‌ای را برای رهبری ضدحمله‌ای موفق در ۲۴ مارس علیه شمار زیادی از سربازان ژاپنی دریافت کرد. سرهنگ‌دوم جانسون در ۲ مارس، گروهبان ژنوست در ۴ مارس، گروهبان استرنک و سرجوخه بلاک در ۱ مارس و سرباز یکم سوزلی در ۲۱ مارس کشته شدند. در سال ۱۹۴۹ سروان شریر به ایالات متحده بازگشت و به‌عنوان مشاور فنی فیلم سینمایی «شن‌های ایوو جیما» با بازی جان وین منصوب شد و در نقش خودش نیز در فیلم ظاهر شد. جنگ کره جنگ کره در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ آغاز شد و سروان شریر در ژوئیه همان سال با تیپ یکم موقت تفنگداران دریایی به کره اعزام شد. او نشان ستاره برنزی را برای خدمت به‌عنوان آجودان تیپ در اوت و سپتامبر طی نبرد محیط پوسان در کره جنوبی دریافت کرد. سپس به فرماندهی گروهان آی (I) از گردان سوم هنگ پنجم تفنگداران دریایی در لشکر یکم تفنگداران دریایی منصوب شد. در جریان در کره شمالی در ۱ دسامبر هنگام نبرد شبانه در ارتفاع ۱۵۲۰ با نیروهای چینی از ناحیه گردن زخمی و به ژاپن تخلیه شد. بازنشستگی و درگذشت شریر در مه ۱۹۵۱ به درجه سرگرد ارتقا یافت و مسئول ایستگاه سربازگیری تفنگداران دریایی در برمینگم (آلاباما) شد. او به‌عنوان مهمان در مراسم رونمایی از یادبود جنگی سپاه تفنگداران دریایی (معروف به یادبود ایوو جیما) در آرلینگتون ویرجینیا در ۱۰ نوامبر ۱۹۵۴ شرکت کرد. سپس به سمت رئیس دژبانی در اردوگاه آموزشی تفنگداران دریایی سن‌دیگو منصوب شد و در سال ۱۹۵۷ با درجه سرهنگ‌دوم بازنشسته شد. شریر در سال ۱۹۷۱ در بیمارستانی در برادنتون (فلوریدا) درگذشت و در گورستان یادبود منشن‌پارک در النتون، فلوریدا به خاک سپرده شد. نشان‌ها و مدال‌ها نشان‌ها و مدال‌های نظامی شریر عبارت‌اند از: صلیب نیروی دریایی ستاره نقره‌ای لژیون افتخار با نشان «وی» رزمی نشان ستاره برنزی با نشان «وی» رزمی پرپل هارت نوار اقدام رزمی (دو بار) واحد ریاست‌جمهوری نیروی دریایی و تفنگداران دریایی مدال حسن خدمت تفنگداران دریایی مدال خدمات چین مدال خدمات دفاعی آمریکا مدال کمپین آمریکایی مدال کمپین آسیا-اقیانوسیه مدال پیروزی جنگ جهانی دوم مدال دفاع ملی مدال خدمات کره متن استناد صلیب نیروی دریایی left|50px شریر صلیب نیروی دریایی را برای «شجاعت فوق‌العاده به‌عنوان معاون فرمانده گروهان ای، گردان دوم، هنگ ۲۸ تفنگداران دریایی، لشکر پنجم تفنگداران دریایی، در عملیات علیه نیروهای دشمن ژاپنی در ایوو جیما، جزایر آتشفشان، در ۲۳ فوریه ۱۹۴۵» دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | در استناد آمده‌است که او «داوطلبانه رهبری یک گشتی ۴۰ نفره را برای بالا رفتن از دامنه‌های تند کوه بر عهده گرفت» و «با وجود آتش سلاح‌های سبک و توپخانه دشمن به قله رسید» و «پرچم ملی را بر فراز کوه سوریباچی برافراشت؛ نخستین پرچم آمریکایی بر فراز هر سرزمینی در خطوط دفاعی درونی امپراتوری ژاپن».