موضوع مقاله: میدان تیراندازی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میدان تیراندازی | مقدمه: میدان تیراندازی، میدان تیر، میدان اسلحه یا زمین تیراندازی، یک مرکز، محل یا زمین تخصصی است که به‌طور خاص برای کسب صلاحیت در استفاده از سلاح گرم، آموزش، تمرین یا مسابقات طراحی شده است. | ## بخش 1: میدان تیراندازی | برخی از میدان‌های تیراندازی توسط ارتش یا سازمان‌های انتظامی اداره می‌شوند، اگرچه اکثر میدان‌ها متعلق به بخش خصوصی و متعلق به غیرنظامیان و باشگاه‌های ورزشی هستند و عمدتاً به تیراندازان تفریحی خدمات ارائه می‌دهند. هر مرکز معمولاً توسط یک یا چند پرسنل ناظر، که به عنوان افسر میدان تیر یا گاهی اوقات در ایالات متحده به عنوان استاد میدان تیر شناخته می‌شوند، نظارت می‌شود. پرسنل نظارتی مسئول اطمینان از رعایت کلیه قوانین ایمنی و قوانین مربوطه در همه زمان‌ها هستند. میدان‌های تیراندازی می‌توانند سرپوشیده یا روباز باشند و ممکن است به انواع خاصی از سلاح گرم که می‌توان از آن‌ها استفاده کرد، مانند تپانچه یا تفنگ‌های بلند، محدود شوند، یا می‌توانند در رشته‌های المپیکی خاصی مانند تیراندازی تراپ – اسکیت یا تپانچه – تفنگ بادی ۱۰ متر تخصص داشته باشند. بیشتر میدان‌های تیراندازی سرپوشیده استفاده از کالیبرهای پرقدرت، تفنگ‌ها یا سلاح‌های گرم کاملاً اتوماتیک را محدود می‌کنند. سالن تیراندازی، یک مرکز تیراندازی تفریحی با تفنگ‌های اسباب‌بازی (معمولاً تفنگ‌های بادی بسیار کم‌قدرت مانند تفنگ‌های بادی یا تفنگ‌های ایرسافت، و گاهی تفنگ‌های سبک یا حتی تفنگ‌های آبی) است که اغلب در پارک‌های تفریحی، پاساژها، کارناوال‌ها یا نمایشگاه‌ها واقع شده است تا با اهدای عروسک‌ها، اسباب‌بازی‌ها و سوغاتی‌های مختلف به عنوان جایزه، بازی‌ها و سرگرمی‌های غیررسمی و ایمن را برای جمعیت بازدیدکننده فراهم کند. نقطه شلیک نقطه شلیک معمولاً در یک نقطه مشخص روی زمین است و در یک میدان تیر غیرنظامی معمولاً مسطح و صاف خواهد بود. میدان‌های تیراندازی در فضای باز که محل تیراندازی سرپوشیده ندارند، معمولاً چمن هستند و اغلب روی تپه‌ای کمی مرتفع و مسطح قرار دارند. میدان‌های تیراندازی در فضای باز با یک نقطه شلیک سرپوشیده معمولاً بتنی یا آسفالت هستند. نقاط تیراندازی نظامی در فضای باز معمولاً سرپوشیده نیستند و ممکن است شکل‌های دیگری مانند شیب‌دار، پایه شنی یا گودالی در زمین داشته باشند. «نقطه شلیک ثابت» یا میدان تیر پلکانی جایی است که اهداف در فواصل مختلف قرار گرفته‌اند و تیرانداز زن یا مرد از یک نقطه شلیک تیراندازی می‌کند. | ## بخش 2: میدان تیراندازی | پیشرفته‌ترین مدل تفنگ از این طرح برای بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع دهلی نو ۲۰۱۰ ساخته شد. پوشش نقطه شلیک می‌تواند به سادگی یک چادر، یا یک چارچوب با فقط یک سقف (برای جلوگیری از باران یا آفتاب) یا یک ساختمان بزرگ با روزنه‌های مناسب برای تیراندازی از میان آن باشد. اهداف اهداف غیرنظامی معمولاً از کاغذ یا یک هسته پلاستیکی ساخته می‌شوند، و گاهی اوقات در انواع بزرگتر و دوربردتر، پشت آنها از پارچه کرباسی یا پنبه‌ای ساخته می‌شود. ممکن است از اهداف با اشکال دیگر مانند آنچه در تیراندازی با تپانچه (اسلحه دستی) استفاده می‌شود، استفاده شود. اهداف واکنشی به تیراندازان اجازه می‌دهند تا به راحتی ضربات گلوله را شناسایی کنند. این به تیراندازان اجازه می‌دهد تا با مقایسه سریع نقطه هدف‌گیری و محل برخورد گلوله به هدف، مهارت‌های خود را بهبود بخشند. هدف‌گیری‌های الکترونیکی از یک سیستم صوتی یا نوری برای ارزیابی شلیک هنگام عبور از چارچوب هدف استفاده می‌کنند. مسابقات تفنگ‌های خدماتی معمولاً از اهداف استاندارد نظامی معاصر با دوران سلاح گرم استفاده می‌کنند. انواع دیگر هدف شامل یک صفحه فلزی است که توسط پرتابه واژگون می‌شود، مانند آنچه در ورزش تفنگ بادی فیلد تارگت یا رشته تپانچه IPSC وجود دارد، و صفحات فلزی ثابت با طرح حیوانات مقیاس‌بندی شده که ضربات گلوله روی آنها علامت‌گذاری می‌شود و همچنین آنهایی که رنگ را مشخص می‌کنند که پس از امتیازدهی دوباره رنگ‌آمیزی می‌شود. پرچم‌های بادی میدان‌های تیراندازی در فضای باز گاهی اوقات دارای پرچم‌های باد هستند که بین خط آتش (جایی که تیراندازان هستند) و اهداف قرار می‌گیرند. تیراندازان این پرچم‌ها را مشاهده می‌کنند تا سرعت باد را تخمین بزنند، که سپس به اصلاحات زاویه نقطه هدف‌گیری در دقیقه جانبی یا به طور جایگزین، اصلاحات فاصله باد تبدیل می‌شود. | ## بخش 3: میدان تیراندازی | پرچمی که در باد تکان می‌خورد، به طور طبیعی از میله پرچم دور می‌شود و زاویه پایین پرچم نسبت به میله پرچم با افزایش سرعت باد افزایش می‌یابد. برای تخمین سرعت باد بر حسب مایل در ساعت، زاویه بین پایین پرچم تا میله پرچم در موقعیت میانی بین تیرانداز و هدف (بر حسب درجه) بر ۴ تقسیم می‌شود. برای مثال، زاویه ۶۰ درجه بین پایین یک پرچم و میله پرچم، معادل سرعت سرعت باد تخمین زده می‌شود. سپس از روش ساعت برای تعیین مقدار کامل، نصف مقدار یا عدم تصحیح مقدار در یک دقیقه زاویه برای این باد استفاده می‌شود. با تنظیم هدف در موقعیت یا جهت ساعت ۱۲، به طوری که جهت ساعت ۶ مستقیماً پشت سر تیرانداز باشد، بادهای ساعت ۳ یا ۹ با مقدار کامل، بادهای ساعت ۱، ۲، ۴، ۵، ۷، ۸، ۱۰، ۱۱ با نصف مقدار و بادهای ساعت ۱۲ و ۶ با هیچ مقداری برابر نمی‌شوند. دقیقه اصلاح زاویه (مقدار کامل) معمولاً به صورت برد [متر] / ۱۰۰) × باد [مایل در ساعت / C تخمین زده می‌شود، که در آن C یک ثابت است. ثابت C برای بردهای ۱۰۰ تا ۵۰۰ متر برابر با ۱۵، برای ۶۰۰ متر برابر با ۱۴، برای ۷۰۰ تا ۸۰۰ متر برابر با ۱۳، برای ۹۰۰ متر برابر با ۱۲ و برای ۱۰۰۰ متر برابر با ۱۱ است. برای بادهای نیم‌مقدار، دقیقه اصلاح زاویه باد که توسط این فرمول ارائه می‌شود، نصف می‌شود؛ برای بادهای بدون مقدار، هیچ دقیقه اصلاح زاویه باد لازم نیست. علاوه بر این، باد در یک قسمت از محدوده پرواز همیشه با باد در قسمت دیگر یکسان نخواهد بود. پرچم‌های باد همیشه پرچم‌های واقعی نیستند، گاهی اوقات از نوارهای باریک، پرچم‌های مثلثی کوچک یا حتی فرفره استفاده می‌شود. عواملی مانند طول برد و قدرت مورد انتظار باد، بهترین نوع پرچم برای استفاده را تعیین می‌کنند. | ## جمع‌بندی | وقتی هیچ پرچمی در دسترس نیست، می‌توان یک برگ کوچک یا یک جسم سبک کوچک دیگر را از ارتفاع شانه رها کرد و سپس تیرانداز آن جسم را نشانه می‌گیرد؛ زاویه بین بازو و تنه او می‌تواند تخمینی معادل از سرعت باد مانند یک پرچم باد ارائه دهد، اگرچه در موقعیت میانی در امتداد مسیر گلوله نخواهد بود.