aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: هبه سلیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هبه سلیم | مقدمه: هبه سلیم ( (متولد ۱۹۴۷-۱۹۷۴) یک زن مصری و از بانفوذترین عوامل سرویس اطلاعاتی موساد در مصر بود. | ## بخش 1: هبه سلیم | در فرانسه، تحت تأثیر دوستان یهودی خود، به‌ویژه دختری از خانواده‌ای یهودی-لهستانی، به تدریج به ایدئولوژی‌های صهیونیستی جذب شد و به فعالیت جاسوسی برای موساد پرداخت. در یکی از سفرهای خود به مصر، هبه با فاروق عبد الحمید الفقی، افسر ارشد ارتش مصر، آشنا شد. او با استفاده از جذابیت شخصی و روابط عاطفی، فاروق را فریب داد و از طریق او توانست اطلاعات حساس نظامی، از جمله موقعیت سامانه‌های موشکی سام-۶، را به اسرائیل منتقل کند. | ## بخش 2: هبه سلیم | در طول فعالیت جاسوسی، هبه سلیم اطلاعات متعددی از مصر به موساد منتقل کرد که شامل موقعیت دقیق سامانه‌های دفاع موشکی، داده‌های فنی و مهندسی مربوط به سیستم‌های دفاعی، اطلاعات درباره استقرار نیروهای نظامی ارتش و سایر اسناد محرمانه داخلی بود. شناسایی و اعدام هبه سلیم پیش از دستگیری در خارج از مصر، احتمالاً در فرانسه اقامت داشت. رفتارهای مشکوک فاروق عبد الحمید، به‌ویژه ارتباطات غیرمعمول او با هبه، توجه مقامات امنیتی مصر را جلب کرد. | ## بخش 3: هبه سلیم | در محل اقامت فاروق الفقی، اسناد محرمانه و تجهیزات ارتباطی که توسط هبه استفاده می‌شد، کشف شد. سرویس‌های امنیتی مصر با همکاری سازمان اطلاعات لیبی، طرحی برای فریب هبه و بازگرداندن او به مصر ترتیب دادند. از طریق سفیر مصر در پاریس، هبه متقاعد شد که به طرابلس سفر کند تا با پدر بیمار خود ملاقات کند. | ## جمع‌بندی | در دوران زندان، سلیم از روحیه بالایی برخوردار بود و امید داشت که نفوذ اسرائیل بتواند موجب آزادی او شود.
موضوع مقاله: محدودیت‌های دینی بر حقوق زنان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محدودیت‌های دینی بر حقوق زنان | مقدمه: محدودیت‌های دینی بر حقوق انسانی زنان به بررسی حقوقی می‌پردازد که در ادیان مختلف از زنان سلب یا محدود شده است. | ## بخش 1: محدودیت‌های دینی بر حقوق زنان | این محدودیت‌ها بیشتر در زمینه‌های آزادی پوشش، حق ارث، شهادت زنان، حق طلاق، حق مسافرت، حق مسکن و مشارکت اجتماعی و مذهبی دیده می‌شود. یهودیت شهادت – در دادگاه‌های شرعی یهودی، زنان معمولاً به‌عنوان شاهد معتبر پذیرفته نمی‌شدند مگر در موضوعات خاص. حق طلاق – تنها مرد می‌تواند با صدور «گت» طلاق بدهد؛ امتناع مرد باعث می‌شود زن به وضعیت «آگونا» گرفتار شود. مسافرت – بر اساس مقررات سنتی «ییچود»، زن متأهل نمی‌تواند با مرد غریبه سفر یا خلوت داشته باشد. مسیحیت رهبری مذهبی – از قرون وسطی به بعد، زنان از کشیش‌شدن و رهبری کلیسا محروم شدند. شهادت و اقتدار اجتماعی – در نوشته‌های پدران کلیسا، شهادت زنان از اعتبار کمتری برخوردار بوده است. | ## بخش 2: محدودیت‌های دینی بر حقوق زنان | حق ارث و مسکن – در برخی کشورها (مانند هند)، قانون شخصی مسیحیان ارث زن متأهل را محدود به بخشی از دارایی شوهر می‌کند و اغلب زن باید در خانهٔ خانوادهٔ شوهر سکونت کند. مسافرت – در برخی کشورها مانند ایران و عربستان زنان متأهل برای گرفتن گذرنامه یا سفر خارجی نیاز به اجازه همسر یا ولی دارند، اگرچه این قوانین در کشورهایی مانند عربستان اخیراً اصلاح شده است. مسکن – در حقوق خانواده بسیاری از کشورهای اسلامی، تعیین محل سکونت مشترک با مرد است و زن نیاز به اجازه شوهر برای تغییر محل دارد. پوشش – رعایت حجاب برای زنان مسلمان الزام شرعی و در برخی کشورها الزام قانونی است. حق کار - زن پس از ازدواج بدون اجازه شوهرش حق کار کردن ندارد مگر در شرایطی و با حکم دادگاه. هندوئیسم آیین ساتی – در گذشته، بیوه‌ها به خودسوزی بر جسد شوهر مجبور می‌شدند؛ این عمل در قرن ۱۹ رسماً ممنوع شد. | ## بخش 3: محدودیت‌های دینی بر حقوق زنان | حق ارث – قانون ارث هندوها در سال ۲۰۰۵ اصلاح شد و به دختران متأهل حقوق مساوی با پسران در اموال پدری داد، اما در عمل عرف هنوز محدودیت‌هایی ایجاد می‌کند. مسکن – زن پس از ازدواج معمولاً ملزم به زندگی در خانه شوهر یا خانواده او است؛ این عرف همچنان در بسیاری مناطق روستایی برقرار است. بودیسم رهبری مذهبی – زنان راهبه (بیکشونی‌ها) تابع قوانین سخت‌تری نسبت به راهبان مرد بوده و همواره از نظر مرتبه پایین‌تر قرار گرفته‌اند. محدودیت اجتماعی – اگرچه بودا اجازهٔ پیوستن زنان به جامعه راهبان را داد، اما در سنت‌های مختلف آسیایی، زنان غالباً از تصمیم‌گیری مستقل برای زندگی پس از ازدواج یا انتخاب محل سکونت محروم بوده‌اند. جمع‌بندی بررسی ادیان نشان می‌دهد که محدودیت‌هایی بر حقوق زنان، به‌ویژه پس از ازدواج، در حوزه‌هایی چون مسافرت، سکونت، مالکیت، طلاق، شهادت و پوشش دیده می‌شود. | ## جمع‌بندی | شدت و نوع این محدودیت‌ها در هر دین متفاوت است، اما در همهٔ موارد، جنبش‌های نوین حقوق زنان و اصلاحات قانونی تلاش کرده‌اند این محدودیت‌ها را کاهش دهند یا برطرف کنند.
موضوع مقاله: سیمونه چینکوگرانو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیمونه چینکوگرانو | مقدمه: سیمونه چینکوگرانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای اینتر میلان زیر ۲۳ سال در پست مدافع بازی می‌کند. | ## بخش 1: سیمونه چینکوگرانو | او در ابتدا به عنوان مهاجم به کار گرفته می‌شد اما به تدریج و به لطف ویژگی‌های فیزیکی‌اش به یک مدافع کناری تهاجمی تبدیل شد که توانایی خلق پاس گل و همچنین گلزنی را داشت. او همراه با نرووردی موفق به کسب دو دوره جام ویارجو شد و نقشی کلیدی در قهرمانی کمپیوناتوی پرایماورا ۱ فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۴ ایفا کرد و در ۳۵ بازی پنج گل و یک پاس گل به ثبت رساند. | ## بخش 2: سیمونه چینکوگرانو | قرض به ریمینی در ۲ اوت ۲۰۲۴، چینکوگرانو نخستین انتقال حرفه‌ای خود را انجام داد و به صورت قرضی به ریمینی در سری سی پیوست. او در مدت حضورش در این تیم کمک کرد تا ریمینی نخستین عنوان تاریخی کوپا ایتالیا سری سی خود را به دست آورد. | ## بخش 3: سیمونه چینکوگرانو | قرض به اینتر میلان زیر ۲۳ سال در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۵، چینکوگرانو به اینتر میلان زیر ۲۳ سال، تیم ذخیره تازه‌تأسیس اینتر میلان پیوست. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی او در ایتالیا متولد شد و به دلیل ریشه‌های آرژانتینی دارای تابعیت دوگانه است.
موضوع مقاله: کیک پنیر باسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کیک پنیر باسکی | مقدمه: این کیک دارای پوسته‌ای کاراملی و تقریباً سوخته و داخلی خامه‌ای و شبیه به کرم (کاستارد) است که با پختن در دماهای بالا به دست می‌آید. | ## بخش 1: کیک پنیر باسکی | تاریخچه چیزکیک باسک در سال ۱۹۸۸ توسط سانتیاگو ریورا در بار پینتچوی او، لا وینیا، در سن سباستین، شهری ساحلی در سرزمین باسک، اسپانیا، ابداع شد. این کیک در دهه ۲۰۱۰ به لطف دستور پخت منتشر شده توسط نویسنده بریتانیایی غذا ، نایجلا لاوسون، به محبوبیت آنلاین دست یافت. | ## بخش 2: کیک پنیر باسکی | در سال ۲۰۲۱، چیزکیک باسک به‌طور گسترده در اینستاگرام به اشتراک گذاشته شد و در بریتانیا «همه‌گیر» گشت. آماده‌سازی کیک پنیر باسکی دارای پوسته‌ای کاراملی و تقریباً سوخته و داخلی خامه‌ای و شبیه به کرم است که با پخت در دماهای بالا به دست می‌آید. | ## بخش 3: کیک پنیر باسکی | طعم آن به‌طور ملایمی شیرین است و دارای نت‌های کاراملی و نشانه‌هایی از تلخی ناشی از رویه قهوه‌ای شده است. | ## جمع‌بندی | سرآشپزها مواد افزودنی مانند وانیل، پوست مرکبات یا سس شیرین‌دار را به آن اضافه کرده‌اند.
موضوع مقاله: ادواردو پیرانیولو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ادواردو پیرانیولو | مقدمه: ادواردو پیرانیولو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای ساسولو در پست مدافع بازی می‌کند. | ## بخش 1: ادواردو پیرانیولو | وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده است. دوران باشگاهی پیرانیولو که محصول آکادمی پادوا برای ۶ سال بود، در سال ۲۰۱۸ به آکادمی نوجوانان ساسولو پیوست. | ## بخش 2: ادواردو پیرانیولو | در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۲، او اولین قرارداد حرفه‌ای خود را با ساسولو تا سال ۲۰۲۷ امضا کرد. او اولین بازی خود برای رجانا را در پیروزی ۶–۲ در کوپا ایتالیا مقابل پسکارا در ۶ اوت ۲۰۲۳ انجام داد. | ## بخش 3: ادواردو پیرانیولو | پس از فصل موفقیت‌آمیز در رجانا با ۴ گل در ۳۴ بازی، پیرانیولو در ۶ ژوئن ۲۰۲۴ برای فصل بعدی به ساسولو بازگشت. | ## جمع‌بندی | دوران ملی پیرانیولو در مه ۲۰۲۴ برای حضور در تورنوی موریس رولو ۲۰۲۴ به تیم زیر ۲۱ سال ایتالیا دعوت شد.
موضوع مقاله: راسپادورا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # راسپادورا | مقدمه: راسپادورا روشی برای سرو پنیر گرانا است که آن را به صورت ورقه‌های بسیار نازک، که با چاقوی مخصوص از پنیر چرخ‌دار گرانون لودیجیانو یا از پنیر «جوان» خانواده گرانا که از چهار تا شش ماهگی مانده است، تراشیده می‌شوند، ارائه می‌دهد. | ## بخش 1: راسپادورا | راسپادورا از غذاهای رایج لودی است، اما در مناطق همسایه استان‌های پاویا و کرمونا نیز رواج دارد و نام خود را حفظ کرده است. Saporetipico راسپادورا به عنوان یک غذای فقیرانه متولد شد: در گذشته از چرخ‌های پنیر ناقص گرانونه لودیجیانو ساخته می‌شد، در حالی که امروزه از چرخ‌های پنیر سالم استفاده می‌شود که به اندازه کافی کهنه شده‌اند تا بدون خرد شدن بریده شوند. | ## بخش 2: راسپادورا | تاریخچه پنیرهای گرانون لودیجیانو که در مزرعه‌های کشاورزی تولید می‌شدند، ظرف ماه ششم از نظر نقص در طعم‌دهی بررسی می‌شدند: ممکن بود دارای نقص‌هایی در فشردگی، ترک یا حباب داخلی باشند که با کوبیدن پنیرها قابل تشخیص بودند: سپس پنیرساز پنیرهای معیوب را دور می‌ریخت و آنها را از وسط نصف می‌کرد و گاهی به کشاورزان مزرعه می‌داد، اما بیشتر به لودی می‌برد تا به عنوان راسپادره فروخته شود؛ بنابراین، راسپادره در ابتدا محصول جانبی فرآوری پنیر گرانا بود، محصولی ارزان برای فقرایی که توانایی خرید پنیر رنده شده را نداشتند، در حالی که اکنون غذایی است که مورد علاقهٔ خوش‌خوراک‌ها نیز می‌باشد. در بسیاری از شهرهای استان لودی، در روزهای بازار، هنوز هم می‌توان «راسپادا» را تماشا کرد، که همان جدا کردن پنیرهای جوان گرانا (که معمولاً بین ۴ تا ۶ ماه سن دارند) از پوست است که بنا به درخواست مشتری در محل انجام می‌شود. | ## بخش 3: راسپادورا | ## جمع‌بندی | ریشه‌شناسی راسپادورا اصطلاحی از زبان لومبارد غربی است که در ایتالیایی به معنای «خراشیدن» است: ورقه‌های نازک راسپادورا در واقع به تدریج از سطح نیمه پنیر با کمک یک تراش دستی که پنیر را روی خود می‌چرخاند، و یک چاقوی مخصوص انعطاف‌پذیر، صاف و خمیده که در ماه‌های سردتر می‌توان آن را گرم کرد، تراشیده می‌شوند تا نوارهای نرمی از پنیر گرانا به دست آید که روی خود حلقه می‌شوند.
موضوع مقاله: باشگاه فوتبال زنان لاتزیو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باشگاه فوتبال زنان لاتزیو | مقدمه: باشگاه فوتبال زنان لاتزیو یک باشگاه فوتبال مستقر در رم، ایتالیا است که در حال حاضر در سری آ زنان، بالاترین رده لیگ فوتبال زنان در این کشور، به رقابت می‌پردازد. | ## بخش 1: باشگاه فوتبال زنان لاتزیو | تاریخچه این تیم در سال ۱۹۶۹ با نام المپیک لاتزیو تأسیس شد و در سال ۱۹۷۵ به بخشی از باشگاه چندرشته‌ای باشگاه ورزشی لاتزیو تبدیل شد. تیم در دهه ۱۹۷۰ همواره در چهار رتبه برتر قرار داشت و در اواخر همان دهه با کسب جام حذفی ایتالیا در سال ۱۹۷۸ و دو قهرمانی ملی خود در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ به قدرتی در فوتبال زنان تبدیل شد. نیمه دوم دهه ۱۹۸۰ نیز موفق بود و دو قهرمانی دیگر (۱۹۸۶–۸۷ و ۱۹۸۷–۸۸) و چند جام دیگر از جمله دبل در سال ۱۹۸۷ کسب شد. لاتزیو در طول دهه ۱۹۹۰ نزول کرد و با فاصله کمی از سقوط به دسته پایین‌تر نجات یافت. | ## بخش 2: باشگاه فوتبال زنان لاتزیو | این تیم جدید زنان، یک زیرمجموعه کاملاً متعلق به باشگاه حرفه‌ای مردان باشگاه ورزشی لاتزیو بود که از باشگاه چندرشته‌ای منشأ گرفته بود. آن‌ها در فصل‌های اول ۲۰۱۵–۱۶ و دوم ۲۰۱۶–۱۷ در گروه D سری ب به ترتیب در رده هفتم قرار گرفتند. در فصل ۲۰۱۷–۱۸ دوم شدند و فقط ۷ امتیاز با تیم اول رما کالچو فمینیل فاصله داشتند. در ۲۰۱۸–۱۹، فرمت لیگ فوتبال زنان در ایتالیا تغییر کرد و ۱۲ تیم لیگ را تشکیل دادند که لاتزیو زنان در رده هشتم قرار گرفتند. | ## بخش 3: باشگاه فوتبال زنان لاتزیو | با وجود اینکه بیشتر از تیم سوم آکادمی سان مارینو امتیاز داشتند، به دلیل فرمول محاسبه رتبه نهایی، به جای لاتزیو زنان به سری آ صعود کردند. در ۲۰۲۰–۲۱، لاتزیو زنان لیگ را تسلط یافت و با کسب مقام اول برای اولین بار به سری آ صعود کردند. | ## جمع‌بندی | اشرف سلیمان از هفته ۱ تا ۱۴ سرمربی بود اما در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱ توسط کارولینا موراسه جایگزین شد و او تیم را تا پایان فصل هدایت کرد.
موضوع مقاله: ایلنیا کاریسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایلنیا کاریسی | مقدمه: ایلنیه ماریا سوله کاریسی (زاده ۲۹ نوامبر ۱۹۷۰ – ناپدید شده از ۶ ژانویه ۱۹۹۴) دختر ارشد خوانندگان و بازیگران ایتالیایی آلبانو کاریسی و رومینا پاور بود. | ## بخش 1: ایلنیا کاریسی | او در ژانویه ۱۹۹۴ در حالی که به نیواورلئان سفر کرده بود، تحت شرایط مرموزی ناپدید شد. زندگی اولیه کاریسی در ۲۹ نوامبر ۱۹۷۰ در رم به دنیا آمد، دختر ارشد آلبانو کاریسی و رومینا پاور، زوجی ایتالیایی-آمریکایی از خوانندگان و بازیگران بود که عمدتاً به صورت دوئت اجرا می‌کردند. پدربزرگ و مادربزرگ مادری او، بازیگر آمریکایی تایرون پاور و بازیگر مکزیکی لیندا کریستین بودند. در سال ۱۹۸۹، او به عنوان چرخاننده نامه در چرخ شانس، نسخه ایتالیایی چرخ شانس فعالیت کرد. او قصد داشت نویسنده شود و در رشته ادبیات در کینگز کالج لندن تحصیل کرد، جایی که بالاترین نمرات سال خود را دریافت نمود. | ## بخش 2: ایلنیا کاریسی | او تصمیم گرفت از تحصیل مرخصی بگیرد و به ایتالیا بازگردد، جایی که همه دارایی‌هایش را فروخت تا هزینه سفر را تامین کند. پس از چند ماه اقامت در بلیز، تصمیم گرفت روز پس از کریسمس ۱۹۹۳ با اتوبوس به نیواورلئان برود. برادرش یاری، که او نیز مسافر باتجربه‌ای بود، تصمیم گرفت با حضور در کریسمس به خواهرش سورپرایز بدهد. او در ۲۷ دسامبر در روستای هاپکینز رسید و در جستجوی او در خانه به خانه گشت، تا متوجه شد روز قبل خواهرش با اتوبوس به نیواورلئان رفته است. در زمان ناپدید شدن، او در هتل لِدیل همراه با الکساندر ماساکلا، موسیقیدان خیابانی بیست سال بزرگتر از خود، اقامت داشت. | ## بخش 3: ایلنیا کاریسی | ماساکلا در ۳۱ ژانویه به اتهامی غیرمرتبط بازداشت شد اما به دلیل فقدان شواهد برای ارتباط با ناپدید شدن کاریسی، آزاد شد. یک نگهبان امنیتی شهادت داد که زنی با مشخصات مشابه او را دیده که به رود می‌سی‌سی‌پی پریده و گفته است "من متعلق به آب هستم". در سال ۱۹۹۶، دو سال پس از ناپدید شدن، تماس ناشناسی ادعا کرد که کاریسی هنوز زنده است اما محل او نامعلوم می‌باشد.ایلنیه کاریسی: یک تحقیق کتابی پرونده را دوباره باز می‌کند Adnkronos. در نوامبر ۲۰۰۶، پدرش آلبانو برای اولین بار اظهار داشت که به داستان نگهبان امنیتی درباره پرش به رود می‌سی‌سی‌پی اعتقاد دارد. | ## جمع‌بندی | در ژوئن ۲۰۰۸، هفته‌نامه آلمانی فرایتسایت رووِه گزارش داد که ایلنیه در صومعه‌ای در آریزونا زندگی می‌کند، ایالتی که مادرش در آن خانه‌ای دارد.
موضوع مقاله: جورجو دیریتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جورجو دیریتی | مقدمه: جورجو دیریتی (؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۵۹) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است. | ## بخش 1: جورجو دیریتی | حرفه دیریتی با کار در کنار نویسندگان مختلفی مانند پوپی آواتی پرورش یافت و در انتخاب بازیگر برای فیلم‌های مختلف منطقهٔ امیلیا-رومانیا از جمله صدای ماه ساخته فدریکو فلینی همکاری داشت. او در فعالیت‌های «ایپوتزی چینما»، موسسه‌ای که توسط ارمانو اولمی برای آموزش نویسندگان جوان بنیان گذاشته شد، مشارکت داشت. دیریتی در دوره‌ای از فعالیت حرفه‌ای‌اش به کارگردانی فیلم‌های مستند، کوتاه و برنامه‌های تلویزیونی مشغول بود. | ## بخش 2: جورجو دیریتی | اولین فیلم او، باد می‌پیچد در بیش از ۶۰ جشنواره ملی و بین‌المللی شرکت کرد و بیش از ۳۶ جایزه را به‌دست آورد و در جایگاه یک «پدیده ملی» قرار گرفت. دومین فیلم او، مردی که خواهد آمد در بخش اصلی جشنواره فیلم رم ۲۰۰۹ شرکت کرد و موفق به کسب جایزه بزرگ هیئت داوران شد. در سال ۲۰۱۳، سومین فیلم او روزی باید بروی در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد. | ## بخش 3: جورجو دیریتی | در سال ۲۰۲۰، دیریتی فیلم می‌خواستم پنهان شوم را کارگردانی کرد که زندگی آنتونیو لیگابوئه نقاش مشهور ایتالیایی را روایت می‌کند. این فیلم در هفتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین شرکت کرد و الیو جرمانو به خاطر ایفای نقش در این فیلم جایزه خرس نقره‌ای بهترین بازیگر مرد را به‌دست آورد. | ## جمع‌بندی | این فیلم بعداً موفق به کسب شش جایزه دیوید دی دوناتلو از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردان شد.
موضوع مقاله: کارلو آماتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارلو آماتو | مقدمه: کارلو کامیلو آماتو کیارامونته بوردونارو (۲۹ اوت ۱۹۳۸ – ۲۰ اکتبر ۲۰۲۱)، بیشتر با نام بارون کارلو آماتو شناخته می‌شد، یک اشراف‌زاده و تاجر ایتالیایی‌تبار بود که در کانادا و ایالات متحده زندگی می‌کرد. | ## بخش 1: کارلو آماتو | آماتو به خاطر عمارت تابستانی خود به نام شانگری-لا که در جزیره رابرتز در نوا اسکوشیا قرار داشت شناخته می‌شد. گفته می‌شود سرآشپز معروف سیریو ماچونی در این عمارت، غذای پاستا پریماورا را اختراع کرده است. آماتو به عنوان سفیر شوالیه‌های بیمارستانی حاکم مستقل سنت جان اورشلیم، رودس و مالت در کشورهای سنت وینسنت و گرنادین‌ها و سنت لوسیا خدمت کرد و همچنین در توسعه جزیره کارائیبی کانوآن سرمایه‌گذاری داشت. تاریخچه آماتو در رم، ایتالیا، به دنیا آمد، پسر بارون جوزپه آماتو کیارامونته بوردونارو و کنتس فرنندا جیانینی پاولینی بود. آماتو اولین بار در سال ۱۹۵۹ به آمریکا آمد و همان سال همراه با همسرش، لورین منویل آماتو، یک قطعه زمین ۶۰۰ جریبی در جزیره رابرتز، نوا اسکوشیا خریدند. | ## بخش 2: کارلو آماتو | آماتو گرازهای وحشی را به جزیره وارد کرد و از مهمانان دعوت می‌کرد تا در شکار آن‌ها در ۷۵ جریب از املاک او شرکت کنند. این حیوانات از جنگل سیاه آلمان وارد شدند و آماتو به نیویورک تایمز در ۱۹۷۶ گفت که خانواده او سابقه پرورش گرازهای وحشی را دارند. در یک مقطع بیش از ۲۰۰ گراز در ملکش داشت و تجربیات خود را در کتاب ۱۹۸۱ خود با عنوان گراز وحشی: تاریخچه، پرورش، شکار مستند کرد و در همین زمان به عنوان استادیار در دانشگاه ایالتی جورجیا فعالیت می‌کرد. آماتو اغلب سرآشپزهای معروف را برای اقامت در شانگری-لا دعوت می‌کرد تا با گراز وحشی و غذاهای محلی و دریایی تجربه‌آموزی کنند. در سال ۱۹۷۵، رستوران‌دار سیریو ماچونی، صاحب لو سیرک, گفته می‌شود که پاستا پریماورا را در این عمارت اختراع کرده و به رستوران نیویورکی خود برده است. | ## بخش 3: کارلو آماتو | مهمانان دیگر شامل بازیگران ایتالیایی جینا لولوبریجیدا و سوفیا لورن، جانورشناس آمریکایی جیم فاولر، و نیز مقامات دولتی، کارآفرینان و اعضای خانواده سلطنتی بودند. آماتو در سال ۱۹۷۰ تابعیت کانادا را گرفت و بخشی از وقت خود را در میامی، فلوریدا سپری می‌کرد. در دهه ۱۹۹۰، آماتو همراه با گروهی از سرمایه‌گذاران ۱۵۰۰ جریب زمین خالی در جزیره کانوآن در گرنادین‌ها را اجاره کردند و هتل تامارین بیچ را ساختند و برنامه توسعه آپارتمان‌ها، ویلاها، مارینا و زمین گلف را داشتند. او از ۱۹۸۳ تا زمان مرگش نیز سفیر شوالیه‌های بیمارستانی حاکم مستقل سنت جان اورشلیم، رودس و مالت در کشورهای سنت وینسنت و گرنادین‌ها و سنت لوسیا بود. | ## جمع‌بندی | زندگی خصوصی آماتو با لورین منویل، خانواده‌ای که از طریق شرکت جانز منویل در صنعت آزبست ثروتمند شده بودند، ازدواج کرد.
موضوع مقاله: فاراگلیونی دی کاپری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فاراگلیونی دی کاپری | مقدمه: فاراگلیونی دی کاپری (, ) سه جزیره کوچک سنگی (پشته) در خلیج ناپل، در نزدیکی جزیره کاپری هستند. | ## بخش 1: فاراگلیونی دی کاپری | نمای کلی بخشی از مجمع‌الجزایر کامپانیا، به نام‌های زیر نامگذاری شده‌اند: استلا، متصل به جزیره؛ ارتفاع. این بخش‌ها در جهان مشهور هستند و می‌توان آنها را از دریا یا از چندین نقطه دیدنی مانند خیابان کروپ، ویلا موناکونه یا باغ‌های آگوستوس تماشا کرد. | ## بخش 2: فاراگلیونی دی کاپری | با ظهور گردشگری در قرن‌های نوزدهم و بیستم، فاراگلیونی به مقام «بناهای طبیعی» و همچنین نمادین‌ترین نمادهای جزیره رسیدند. آن‌ها در نقاشی‌های متعددی از یوزف ربل، یوهان کریستین دال، آلبرت بیرشتات، کارل ویلهلم دیفنباخ، ویلیام استنلی هاسلتین و دیگران جاودانه شدند. | ## بخش 3: فاراگلیونی دی کاپری | ## جمع‌بندی | بعدها، با توسعه سینما و رسانه‌ها، آنها در چندین فیلم به ایفای نقش پرداختند که از جمله مشهورترین آنها می‌توان به امپراتور کاپری با بازی توتو (۱۹۴۹) و دومین تراژدی فانتوزی با بازی پائولو ویلاجیو اشاره کرد.
موضوع مقاله: آدریانو آپرا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آدریانو آپرا | مقدمه: آدریانو آپرا (۱۸ نوامبر ۱۹۴۰ – ۱۵ آوریل ۲۰۲۴) یک منتقد فیلم، تاریخ‌نگار سینما، فیلمنامه‌نویس، کارگردان، گردآورنده جشنواره، استاد دانشگاه و بازیگر گاه‌به‌گاه ایتالیایی بود.دوتورینی، دانیله (۲۰۰۳). | ## بخش 1: آدریانو آپرا | او بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۹ مدیر جشنواره فیلم و تلویزیون سالسو و بین ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸ مدیر جشنواره بین‌المللی فیلم پسارو بود و از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ رئیس سینتکا ناتزیوناله بود. | ## بخش 2: آدریانو آپرا | او همچنین با جشنواره فیلم ونیز همکاری داشت و بخش بازنگری سال ۱۹۸۱ را به هاوارد هاوکس اختصاص داد. | ## بخش 3: آدریانو آپرا | در سال ۱۹۷۰، آپرا انجمن فیلم‌استودیو را تأسیس کرد و نخستین فیلم خود اولیمپیا agli amici را کارگردانی کرد که در جشنواره فیلم لوکارنو شرکت نمود. | ## جمع‌بندی | او فیلمنامه ماسک به کارگردانی فیورلا اینفاسچلی را نوشت و به عنوان بازیگر در فیلم‌های کارگردانی شده توسط برناردو برتولوچی، مارکو فِرّری، ماریو شیفانو، فرانچسکا آرچیبوگی و ژان-ماری استراب و دانیل هوئیلت ظاهر شد.
موضوع مقاله: روسلا آرتیولی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روسلا آرتیولی | مقدمه: او در رشته زبان‌ها و ادبیات خارجی تحصیل کرد و به عنوان معلم زبان انگلیسی فعالیت داشت. | ## بخش 1: روسلا آرتیولی | زندگی سیاسی آرتیولی برای اولین بار در ۱۲ ژوئیه ۱۹۸۳ در انتخابات سراسری به عنوان نماینده میلان-پاویای به مجلس نمایندگان ایتالیا انتخاب شد. در انتخابات ۱۹۸۷ مجدداً انتخاب شد و عضو کمیسیون بودجه و خزانه‌داری و کمیسیون امور اجتماعی شد. | ## بخش 2: روسلا آرتیولی | او همچنین عضو کمیسیون پارلمانی تحقیق درباره وضعیت جوانان و کمیسیون تحقیق مطابق ماده ۵۸ بود. آرتیولی برای آخرین بار در انتخابات ۱۹۹۲ انتخاب شد و به عنوان نایب رئیس کمیسیون امور اجتماعی منصوب شد. | ## بخش 3: روسلا آرتیولی | او عضو کمیسیون بودجه و خزانه‌داری و کمیته پارلمانی رسیدگی به پرونده‌های قضایی بود. | ## جمع‌بندی | او به عنوان وزیر دولت برای امور دانشگاه‌ها، تحقیقات علمی و فناوری در کابینه جولیانو آماتو از ۳۰ ژوئن ۱۹۹۲ تا ۲۸ آوریل ۱۹۹۳ و سپس به عنوان وزیر صنعت، بازرگانی و صنایع دستی در کابینه کارلو آزیلیو چامپی از ۷ مه ۱۹۹۳ تا ۹ مه ۱۹۹۴ خدمت کرد.
موضوع مقاله: مائوریزیو اسکاپارو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مائوریزیو اسکاپارو | مقدمه: مائوریزیو اسکاپارو (; – ) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، روزنامه‌نگار، نمایشنامه‌نویس و نویسنده اهل ایتالیا بود. | ## بخش 1: مائوریزیو اسکاپارو | زندگی مائوریزیو اسکاپارو در رم به دنیا آمد و اوایل دهه ۱۹۵۰ به عنوان روزنامه‌نگار و منتقد تئاتر برای روزنامه لا آوانتی! | ## بخش 2: مائوریزیو اسکاپارو | در سال ۱۹۶۱ مدیر مجله تئاترو نووو شد و در سال ۱۹۶۳ به عنوان مدیر هنری تئاتر ثابت در بولونیا منصوب گردید. | ## بخش 3: مائوریزیو اسکاپارو | او در سال ۱۹۶۴ به عنوان کارگردان صحنه‌ای با نمایشنامه جشن بزرگ آوریل فعالیت خود را آغاز کرد و در سال ۱۹۶۵ با نسخه خود از کمدی کارلو گلدونی لا ونتزیانا که نخستین بار در جشنواره دو جهان در اسپولتو به روی صحنه برد، تحسین گسترده منتقدان را به دست آورد. | ## جمع‌بندی | در طول دوران حرفه‌ای، اسکاپارو بیش از شصت نمایشنامه را کارگردانی کرد و مدیر هنری چندین تئاتر و همچنین بخش تئاتر در بینیاله ونیز بود.
موضوع مقاله: روبرتو دی سیمونه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روبرتو دی سیمونه | مقدمه: روبرتو دی سیمونه (۲۵ اوت ۱۹۳۳ – ۶ آوریل ۲۰۲۵) کارگردان صحنه، استاد دانشگاه، نمایشنامه‌نویس، آهنگساز و موسیقی‌شناس فرهنگی ایتالیایی بود. | ## بخش 1: روبرتو دی سیمونه | موزیکال گربه خاکستری که او نویسندگی، آهنگسازی و کارگردانی آن را بر عهده داشت، نخستین بار در جشنواره دو جهان در اسپولتو در سال ۱۹۷۶ اجرا شد و شهرت بین‌المللی یافت. او از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ مدیریت هنری تئاتر سان کارلو را بر عهده داشت و از ۱۹۸۶ کارگردان صحنه اپرا در لا اسکالا میلان بود. فعالیت کنسرتی شدیدی آغاز کرد و به عنوان چمبلا در ارکستر دومنیکو اسکارلاتی به اجرا پرداخت. همزمان به پژوهش موسیقی فولکلور جنوب ایتالیا و مطالعات علمی در این زمینه پرداخت، با تمرکز ویژه بر تارانتیزم و مرثیه‌های آیینی. در اواخر دهه ۱۹۶۰ با چند موسیقیدان علاقه‌مند به موسیقی سنتی آشنا شد و این آشنایی منجر به بنیان‌گذاری نووا کمپانیا دی کانتو پاپولاره شد که او به مدت ده سال با آن همکاری کرد. | ## بخش 2: روبرتو دی سیمونه | او از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ تاریخ موسیقی را در کنسرواتوار سن پیترو آ ماجلا ناپل تدریس کرد. در سال ۱۹۷۶ او نخستین بار به عنوان نمایشنامه‌نویس (و همزمان نویسنده لیبرتو، آهنگساز و کارگردان) با موزیکال گربه خاکستری (نمایش) وارد عرصه صحنه شد، که نخستین بار در جشنواره دو جهان در اسپولتو اجرا شد و سپس موفقیت ملی و بین‌المللی یافت. این اثر در سال ۱۹۸۵ در تئاتر ویویان بومانت نیویورک و در سال ۱۹۸۸ در تئاتر کینگ، ادینبرا در چارچوب جشنواره بین‌المللی ادینبرا اجرا شد. دیگر آثار شاخص صحنه‌ای او شامل راز ناپل (۱۹۷۷)، اپرای طنز پنج‌شنبه بزرگ بر اساس استابات مادر پرگولزی (۱۹۸۰)، مسا دی رکوئیم به یاد پیر پائولو پازولینی به صورت اثر کرال-سمفونیک (۱۹۸۵)، کارمینا ویویانه برای سولیست، کر و ارکستر با متون رافائل ویویانی (۱۹۸۶)، استابات مادر برای گوینده، هشت سولیست و ارکستر (۱۹۸۶)، راز و محاکمه ژان دارک برای کر و ارکستر (۱۹۸۹)، و برادر عاشق (۱۹۹۰) است. دی سیمونه از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ مدیر هنری تئاتر سان کارلو بود و در این مدت اپراهای قرن هجدهم ناپل را احیا کرد. | ## بخش 3: روبرتو دی سیمونه | به دعوت ریکاردو موتی، او نابوکو وردی را برای افتتاح فصل ۱۹۸۶/۸۷ در لا اسکالا میلان کارگردانی کرد، با رِناتو بروسون و گنا دیمیترووا در نقش‌های اصلی. در ۱۹۹۰ به عنوان کارگردان صحنه برای ایدومنیو موتسارت با جوزپه ساباتینی در نقش اصلی فعالیت کرد، دوباره برای افتتاح فصل. او مجدداً با موتی برای افتتاح فصل ۱۹۹۵/۹۶ با فلوت سحرآمیز موتسارت همکاری کرد که پخش و تولید آن نیز برای LaScalaTv انجام شد. | ## جمع‌بندی | جوایزی چون جایزه روبرتو سانسورینو (۲۰۰۳)، جایزه نونینو ریزیت دور (۲۰۱۵) و نشان شوالیه نشان شایستگی جمهوری ایتالیا (۲۰۱۹) را دریافت کرد.