موضوع مقاله: کاترین ون وینکل پالمر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاترین ون وینکل پالمر | مقدمه: کاترین ون وینکل پالمر (۵ فوریه ۱۸۹۵ – ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۲) یک دیرینه‌شناس آمریکایی در دوره ترشیاری بود، دانشمندی که فسیل‌های دوره سنوزوئیک را مطالعه می‌کرد و همچنین یک زمین‌شناس برجسته بود. | ## بخش 1: کاترین ون وینکل پالمر | پالمر به دلیل مطالعات میدانی و دکترای خود در مورد ونراسیان لاملی‌برانش‌ها شناخته می‌شود، یک رده از نرمتنان دوکفه‌ای که شامل صدف‌ها، اسکالوپ‌ها و صدف‌دوکفه‌ای‌ها می‌شود. پالمر به دلیل مطالعات میدانی و جمع‌آوری نرمتنان که در چندین بخش از جهان، به‌ویژه در خلیج مکزیک انجام شده بود، شناخته می‌شود. کاترین با افرایم لورنس پالمر ازدواج کرده بود و دو فرزند به نام‌های لارنس و رابین پالمر داشت. اوایل زندگی کاترین اِوانجِلین هیلتون ون وینکل پالمر تنها فرزند جیکوب ون وینکل، یک پزشک، و مری اِدیت هیلتون ون وینکل، یک پرستار متولد کانادا بود. جیکوب ون وینکل یکی از «دوازده مرد اول» بود که در سال ۱۶۴۱ به ایجاد اولین نهاد نمایندگی رسمی نیویورک و نیوجرسی کمک کرد. این ماجراجویی‌ها باعث شد که پالمر علاقه‌اش به علم و اشتیاق به فسیل‌ها را پیدا کند. همان‌طور که بعدها در زندگی گفت، «من از کودکی فسیل‌ها را می‌شناختم، بنابراین وقتی به دانشگاه واشینگتن رفتم، می‌دانستم که می‌خواهم زمین‌شناسی بخوانم.» در کودکی، او به مدارس محلی مختلف رفت و تنها عضو زن کلاس فارغ‌التحصیلش بود که در نهایت به دانشگاه راه یافت. کاترین در دانشگاه واشینگتن پذیرفته شد، جایی که دیرینه‌شناسی، مطالعه تاریخ زندگی روی زمین بر اساس فسیل‌ها را خواند. او به‌عنوان دستیار پژوهشی ویور فعالیت می‌کرد و دیرینه‌شناسی تا حد زیادی ناشناخته ایالت واشینگتن را بررسی کرد. | ## بخش 2: کاترین ون وینکل پالمر | پالمر در سال‌های ۱۹۱۶–۱۹۱۷ کار میدانی خود را برای پایان‌نامه کارشناسی با موضوع تعیین سن در نواحی جانوری به اتمام رساند. او پایان‌نامه خود را دربارهٔ فسیل‌های الیگوسن یافت‌شده در دره چیهالیس در واشینگتن نوشت. در سال ۱۹۱۸، پالمر با مدرک کارشناسی علوم از دانشگاه واشینگتن فارغ‌التحصیل شد و پایان‌نامه کارشناسی خود را در همان سال منتشر کرد. برای مدتی کوتاه، کاترین به‌عنوان دستیار آزمایشگاه فوق‌لیسانس زیر نظر دکتر چارلز ئی. با توصیه دکتر ویور، پالمر برای دریافت بورسیه گلدویین اسمیت (۱۹۱۸–۱۹۲۰) اقدام کرد و آن را دریافت نمود تا تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه کرنل زیر نظر کارشناس دوره پالئوجن در سواحل شرقی، گیلبرت دی. در طول سال‌های ۱۹۲۱–۱۹۲۵، پالمر به‌عنوان دستیار در زمینه دیرینه‌شناسی و زمین‌شناسی تاریخی فعالیت کرد تا کار خود را با پروفسور هریس ادامه دهد. کاترین تصمیم داشت که دانشجوی هریس شود، زیرا در آن زمان نه تنها او متخصص پالئوجن در سواحل شرقی بود، بلکه تنها استاد در بخش زمین‌شناسی بود که زنان را به‌عنوان دانشجو می‌پذیرفت. پالمر در سال ۱۹۲۲ برای مدت کوتاهی به دانشگاه واشینگتن بازگشت، اما هرگز به‌طور تمام‌وقت در آنجا نماند.پالمر پایان‌نامه خود را با استفاده از ماشین چاپ هریس، با تنظیم حروف و ساخت صفحات چاپ جوهری، چاپ کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، پالمر به ایتاکا، نیویورک رفت، جایی که او موفق به دریافت بورسیه برای تحصیلات تکمیلی در دانشگاه کرنل شد. | ## بخش 3: کاترین ون وینکل پالمر | در حالی که در کرنل بود، او یکی از بنیان‌گذاران و معاون اکنون زنان فارغ‌التحصیل در علم بود. او تحصیلات خود را در دانشگاه کرنل ادامه داد و در سال ۱۹۲۵ مدرک دکترای خود را دریافت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی با نزدیک شدن به فارغ‌التحصیلی، کاترین بین سال‌های ۱۹۲۵–۱۹۲۷ موفق به دریافت بورسیه هکشر شد تا کار خود را با پروفسور هریس در زمینه فسیل‌های پالئوجن ادامه دهد. چند سال بعد، هریس در سال ۱۹۳۲ پایه‌گذاری مؤسسه تحقیقات دیرینه‌شناسی (PRI) را انجام داد و پالمر در کنار او حضور داشت. در طول زمان فعالیت او در PRI، پالمر هریس را در اکتشافات همراهی می‌کرد و به انتشار آثار خود ادامه داد. در آن زمان، این تنها سازمان ملی برای زنان در علم بود و بعدها پالمر به رئیس ملی آن تبدیل شد. در طول زندگی طولانی خود، پالمر فرصت سفر به بسیاری از نقاط جهان برای مطالعات میدانی و جمع‌آوری نرمتنان فسیلی را داشت. | ## جمع‌بندی | پالمر بیشتر به دلیل کارهایش در خلیج مکزیک شناخته شده است اما همچنین به نیوزیلند و هند غربی سفر کرد و در آنجا فعالیت کرد.