موضوع مقاله: فولاد ابزاری din 1.2344 | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فولاد ابزاری din 1.2344 | مقدمه: فولاد ابزار DIN 1.2344 (همچنین به نام فولاد AISI H13 یا H13) یک گرید فولاد ابزاری برای کار درحالت داغ استاندارد شده است. | ## بخش 1: فولاد ابزاری din 1.2344 | ویژگی اصلی این گرید ترکیب عناصر آلیاژی کرومیم، مولبیدن و وانادیم است که مقاومت بالایی در برابر سایش فراهم میکند. حضور وانادیم با مقدار زیاد در DIN 1.2344 امکان ماشین‌کاری را فراهم می‌کند که این فولاد در برابر سایش در دماهای پایین و بالا مقاوم باشد. این فولاد ابزار به طور عمده برای ریخته‌گری آلومینیوم، و ریخته‌گری روی، استفاده می‌شود. کاربرد DIN 1.2344 به طور گسترده در انواع مختلفی از کار در حالت های سرد و گرم استفاده می‌شود. در پردازش گرم، از تیغه‌ها و بلوک‌های فریت DIN 1.2344 برای برش و استخراج بلوک‌های نمونه استفاده می‌شود. در فرآیند کار سرد، این فولاد برای پانچ کردن، سرشانه زدن و وارد کردن بلوک‌های قالب استفاده می‌شود. DIN 1.2344 دارای مقاومت بالا در برابر سایش و استحکام عالی، هدایت حرارتی خوب و مقاومت به ترکیدگی در دمای بالا است. سطح بالای مقاومت و انعطاف‌پذیری آن باعث شده تا به عنوان مواد مفیدی در صنعت ریخته گری و حوزه سرشانه‌زنی سرد مورد استفاده قرار گیرد. | ## بخش 2: فولاد ابزاری din 1.2344 | عملیات حرارتی فولادهای ابزار مشابه با عملیات حرارتی فولاد کم آلیاژ سختی پذیر است. به بیان دیگر خواص نھایی آنها توسط آستنیت، تشکیل مارتنزیت و در پایان بازپخت به دست میآید. اکثر فولادهای آلیاژی به علت دارا بودن عناصر آلیاژی در ترکیب شیمیایی خود در هنگام انجام فرایندهای حرارتی، ممکن است مشکلاتى به وجود آورند که میبایست قبل از انجام عملیات حرارتی این فولادها پیشبینى و احتیاطهاى لازم انجام شود تا در حد امکان از بروز این مشکلات جلو گیری شود تا در نھایت یک ریز ساختار مناسب متشکل از زمینه مارتنزیت بازپخت شده حاوی کاربیدهای آلیاژى بدست آید. فولادهای ابزار را در کوره های قوس الکتریکی یا القایی و با استفاده از قراضه‌ها و افزودنی‌های آلیاژی (فروآلیاژ) به دقت انتخاب شده و ذوب میکنند. برای انواع فولادهای ابزار ویژه با کیفیت عالی، شمشهای از قبل ریخته گری شده را میتوان تحت عملیات ذوب مجدد در سرباره (ESR) و انجماد قرار داد. مقادیر زیاد عناصر آلیاژی در فولادهای ابزار چند جزئی موجب جدایش و تحکیم کاربیدهای آلیاژی اولیه در ضمن انجماد میشود. آنیل کردن فولاد های ابزار پس از کارگرم و تهیه‌ ورق یا میلگرد، برای تهیه ابزار و یا قالب با شکل مورد نظر، فولاد ابزار را ماشین‌کاری میکنند. برای اینکه ریزساختارهای کار گرم شده به شرایطی مناسب برای ماشین کاری و در نهایت سخت کردن تبدیل شوند، نیاز به فرایند آنیل است. | ## بخش 3: فولاد ابزاری din 1.2344 | هدف از عملیات آنیل فولادهای ابزار، عبارت از دستیابی به ریزساختاری شامل کاربیدهای کروی یکنواخت توزیع شده در زمینه ای از فریت است. چنین میکروساختاری، سختی پایین و قابلیت ماشینکاری خوبی داشته و موجب کاهش سایش ابزارهای برش میشود. همچنین آنیل کردن موجب میشود که: -1 دانه های درشتی که احتماال در ضمن کارگرم در دماهای باال تشکیل شدهاند ریز شوند. -2 ساختارهای سخت مارتنزیتی و پرلیتی که احتماال در ضمن سرد شدن از دمای کار گرم تشکیل شدهاند حذف شوند. -3 اثر تغییر شکل غیر یکنواخت حاصل از کار مکانیکی گرم قطعات با شکلهای پیچیده و مقاطع ضخیم از بین برود. مشارکت عناصر آلیاژی و ناخالصی‌ها در ریزساختار و خواص فوالدها معموال با قرار گرفتن آنها به جای اتمهای آهن (اگر اندازه اتمی آنها تقریبا برابر اندازه اتمی آهن باشد) و یا نشستن در فضاهای خالی بیننشین (اگر اندازه اتمی آنها بسیار کوچک تر از اندازه اتمی آهن باشد) امکان پذیر است. در بعضی مواقع، اگر مقادیر عناصر آلیاژی بیشتر از حد حلالیت باشند، فازی به جز فازهای ذکر شده به وجود میآید. | ## جمع‌بندی | به عنوان مثال، در اثر اضافه کردن مقدار بسیار کمی کروم (که جز عناصر آلیاژی این فوالد است) فاز C3Mبا ساختار بلوری سمنتیت به وجود آماده که تا 890 درجه سانتیگراد پایدار است.