موضوع مقاله: پاتزی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پاتزی | مقدمه: پس از توطئه پاتزی در سال ۱۴۷۸، اعضای خانواده از فلورانس تبعید شدند و املاکشان مصادره گردید؛ نام خانوادگی و نشان خانوادگی آنها به دستور سینوریا برای همیشه لغو شد. | ## بخش 1: پاتزی | تاریخچه داستان سنتی چنین است که خانواده توسط پاتزی دی رانیه، اولین نفری که در طول محاصره اورشلیم در سال ۱۰۹۹ طی صلیبیون اول از دیوارها عبور کرد، بنیان گذاشته شد. او با سنگ چخماق‌هایی که گفته می‌شد از مقبره مقدس آورده بود به فلورانس بازگشت، که در سانتی آپوستولی نگهداری می‌شد و در شنبه پاک برای روشن کردن دوباره آتش در شهر استفاده می‌شد. اولین شخصیت تاریخی به‌ظاهر واقعی خانواده جاکوپو دِ پاتزی ایل وِککیو است که کاپیتان سواره‌نظام فلورانسی (گولف) در نبرد مونتاپرتی در ۴ سپتامبر ۱۲۶۰ بود و دستش به خیانت توسط بوکا دِگلی آباتی قطع شد که باعث افتادن استاندارد گردید. در سال ۱۴۲۹ او ساخت کاپلا پاتزی در کلیسای فرانسیسکن سانتا کروچه در فلورانس را سفارش داد. گوگلیلمو دی آنتونیو دِ پاتزی در سال ۱۴۶۰ با بیانکا دِ مدیچی، خواهر لورنتسو دِ مدیچی ازدواج کرد؛ کوزیمو د پاتزی، ششمین فرزند از شانزده فرزند آنها، در سال ۱۵۰۸ اسقف فلورانس شد. ماریا مادلنا دِ پاتزی (۱۵۶۶–۱۶۰۷) یک راهبه کارملیت و صوفی بود؛ او در سال ۱۶۶۹ قدیسان شد. توطئه پاتزی در اوایل سال ۱۴۷۷، فرانچسکو دِ پاتزی، مدیر بانک پاتزی در رم، به همراه جیرولامو ریاریو، برادرزاده و دست‌نشانده پاپ سیکستوس چهارم، و فرانچسکو سالویاتی، که سیکستوس او را به مقام اسقف اعظم پیزا رسانده بود، نقشه ترور لورنزو دِ مدیچی و برادرش جولیانو و برکناری خانواده مدیچی از قدرت را کشیدند. این سوءقصد در جریان مراسم عشای ربانی در کلیسای جامع فلورانس در ۲۶ آوریل ۱۴۷۸ انجام شد. | ## بخش 2: پاتزی | سالویاتی، به همراه مزدورانی از پروجا، در تلاش خود برای تصرف کاخ سینیوریا شکست خورد. بیشتر توطئه‌گران خیلی زود دستگیر و اعدام شدند؛ پنج نفر، از جمله فرانچسکو د پاتزی، از پنجره‌های کاخ سینیوریا به دار آویخته شدند. او شکنجه شد، سپس از کاخ سینیوریا در کنار جسد در حال تجزیه سالویاتی به دار آویخته شد. او در کلیسای سانتا کروچه به خاک سپرده شد، اما جسد از خاک بیرون آورده و به گودالی انداخته شد. سپس جسد در خیابان‌ها کشیده شد و در کنار در کاخ پاتزی قرار گرفت، جایی که سر پوسیده به طرز مسخره‌ای به عنوان کوبنده در استفاده می‌شد. بچه‌ها آن را بیرون آوردند و از درخت بیدی آویزان کردند، شلاق زدند و سپس دوباره به رودخانه انداختند. گوگلیلمو دِ پازی، شوهر بیانکا، خواهر لورنزو، در حصر خانگی قرار گرفت، و بعداً از ورود به شهر منع شد؛ او برای زندگی به توره آ دسیما، نزدیک پونتاسیوه، رفت. این نام از دفاتر ثبت عمومی پاک شد و تمام ساختمان‌ها و خیابان‌هایی که این نام را داشتند تغییر نام دادند. | ## بخش 3: پاتزی | هر کسی که نامش پازی بود، باید نام جدیدی انتخاب می‌کرد؛ هر مردی که با یک پازی ازدواج می‌کرد، از مناصب دولتی محروم می‌شد. پس از سرنگونی پیرو د مدیچی در سال ۱۴۹۴، اعضای خانواده پازی توانستند به فلورانس بازگردند. ساخت و ساز در سال ۱۴۴۲ در یکی از صومعه‌های کلیسا آغاز شد و پس از مرگ حامی در سال ۱۴۴۵ و معمار در سال ۱۴۴۶ ادامه یافت. کاخ پاتزی یا کاخ پاتزی-کواراتسی، اقامتگاه اصلی خانوادهٔ پاتزی در منطقهٔ کانتو دئی پاتزی، در تقاطع بورگو دئی آلبیزی و ویا دل پروکونسولو بود. این کاخ به سفارش یاکوپو دِ پاتزی ساخته شد و در حدود سال‌های ۱۴۶۲–۱۴۷۲ بر اساس طرح‌های جولیانو دا مایانو ساخته شد. طبقهٔ همکف آن از سنگ شنه‌ای زرد-اوخر با سبک سنتی راستیکه بود، و طبقات اول و دوم که با گچ‌بری ظریف پوشانده شده بودند، در زمان خود نوآورانه به‌شمار می‌رفتند و طراحی پنجره‌ها از برونلسکی تأثیر پذیرفته بود. حیاط مرکزی از سه سمت با طاق‌های نیم‌دایره‌ای احاطه شده و در فضاهای بین طاق‌ها (اسپندرل‌ها)، برجستگی‌های دایره‌ای قرار داشت. کاخ پاتزی آمانّاتی (یا کاخ پاتزی دِل‌آکادمی کولومباریا) یک کاخ کوچک‌تر در بورگو دئی آلبیزی است، واقع بین کاخ رامیرز دِ مونتالوو و کاخ نونفینیتو. | ## جمع‌بندی | این کاخ بخشی از موزهٔ تاریخ طبیعی فلورانس را در خود جای داده و میزبان نمایشگاه‌های موقت نیز هست.