موضوع مقاله: ادیت دورهام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ادیت دورهام | مقدمه: ادیت دورهام (؛ ۸ دسامبر ۱۸۶۳ – ) انسان‌شناس، نقاش، هنرمند، مؤلف، گردشگر، تصویرگر، عکاس، و خبرنگار جنگ اهل بریتانیا بود که بیشتر به خاطر گزارش‌های مردم‌شناسی خود از زندگی در آلبانی در اوایل قرن بیستم شناخته می‌شود. | ## بخش 1: ادیت دورهام | حمایت او از آرمان‌های آلبانیایی و همچنین آلبانی‌دوستی او باعث شد که بسیاری از آلبانیایی‌ها که او را قهرمان ملی خود بدانند و بسیار دلبسته او باشند. او در کالج بدفورد (۱۸۷۸–۱۸۸۲) و پس از آن در آکادمی سلطنتی هنر تحصیل کرد و در نتیجه به یک هنرمند تبدیل شد. آثار طراحی و نقاشی او به‌طور گسترده‌ای به نمایش گذاشته شد و تعدادی نقاشی دقیق برای جلد «دوزیستان و خزندگان» کتاب تاریخ طبیعی کمبریج (منتشر شده در سال ۱۸۹۹) ارائه کرد. سفرهای اکتشافی به بالکان دورهام پس از مرگ پدرش چندین سال مسئولیت مراقبت از مادر بیمار خود را بر عهده گرفت. هنگامی که او ۳۷ ساله بود، پزشک او توصیه کرد که باید برای بهبودی به یک تعطیلات و مسافرت خارجی برود. او از طریق دریا به سواحل دالماسی سفر کرد و از تریسته به کوتور و سپس از طریق زمینی به چتینیه، پایتخت مونته‌نگرو سفر کرد. دورهام سفرهای زیادی به بالکان کرد تا اولین کتاب خود را به نام از خلال سرزمین صرب‌ها بنویسد که در سال ۱۹۰۴ در لندن منتشر شد. در سال ۱۹۰۸ پس از سفر در ارتفاعات آلبانی، از مونته‌نگرو تا اشکودر، کتاب آلبانی علیا را نوشت. | ## بخش 2: ادیت دورهام | در طول بیست سال بعد، او به ویژه بر آلبانی متمرکز شد که در آن زمان یکی از منزوی‌ترین و توسعه نیافته‌ترین مناطق اروپا بود. او در سازمان‌های امدادی مختلف کار کرد، نقاشی کشید، مقاله نوشت و به جمع‌آوری فولکلور و هنرهای عامیانه آن منطقه پرداخت. در ۱۹۱۱–۱۹۱۳ او به پناهندگان آلبانیایی در مونته‌نگرو کمک کرد و در آنجا کمک مالی برای دارو، غذا و کمک به سربازان مجروح پیدا کرد. آلبانی علیا (۱۹۰۹) شناخته شده‌ترین آنهاست و هنوز هم به عنوان راهنمای برجسته آداب و رسوم و جامعه ارتفاعات شمال آلبانی در نظر گرفته می‌شود. او به شدت توسط حامیان دولت یوگسلاوی که از الحاق منطقه‌ای با جمعیت آلبانیایی در کوزوو به یوگسلاوی حمایت می‌کردند، مورد انتقاد قرار گرفت. طبق گفتهٔ دو محقق آمریکایی، توماس کوشمن و استیپان میشتروویچ، شخصیت عجیب و غریب و فعالیت‌های لابی‌گری مداوم او باعث شد که وزارت امور خارجه بریتانیا از او رویگردان باشد. او پس از جنگ جهانی اول به شدت «ضد صِرب» شد و آنچه را که «کثافت‌های صرب» می‌نامید مورد سرزنش قرار داد به دلیل اینکه «هدفشان ایجاد یوگسلاوی نبوده، بلکه از اول به‌دنبال هدف اصلی خود یعنی ایجاد صربستان بزرگ بوده‌اند». او افزود: «به جای آزاد شدن، اکثریت مردم تحت حکومتی سخت‌تر از قبل زندگی می‌کنند.» دیگر روشنفکران بریتانیایی که طرفدار صرب‌ها بودند، نظرات او را به شدت نقد کردند. | ## بخش 3: ادیت دورهام | نویسنده ربکا وست دورام را در توصیف خود از نوعی از مسافران گنجاند که بازمی‌گشتند «با عشق یک ملت بالکان به عنوان مردمانی مظلوم و بی‌گناه در دل‌هایشان، همیشه به‌عنوان یک قربانی و هرگز نه در قالب جنایتکار» (دورام از وست به خاطر این جمله شکایت کرد) و سپس ادامه داد: «بلغاری‌ها، همان‌طور که برخی ترجیح می‌دهند، و آلبانیایی‌ها، همان‌طور که دیگران از آن‌ها حمایت می‌کنند، شباهت زیادی به تصویری دارد که جاشوا رینولدز از سموئیل خردسال در تابلوی نقاشی‌اش ارائه کرده است.» آر. با این حال، آلبانیایی‌ها از دورام بسیار تقدیر می‌کردند و او را «ملکه کوه‌نشینان» نامیدند. دولت آلبانی برای تشکر از او به خاطر لابی‌گری در دولت بریتانیا به نفع شهر اشغال‌شده کورچه یک جلیقه گلدوزی‌شده به او اهدا کرد. پادشاه تبعیدی زوغو یکم نوشت: «او قلب خود را به ما داد و توانست توجه تام کوه‌نشینان ما را به دست آورد». مجموعه‌ها بسیاری از آثار دورام پس از مرگش به مجموعه‌های علمی-دانشگاهی اهدا شدند. مقالات و دست‌نوشته‌های او در مؤسسه مردم‌شناسی سلطنتی لندن نگهداری می‌شود، و یادداشت‌های روزانه‌اش در موزه بنکفیلد در هلیفکس به همراه مجموعه‌هایی از لباس‌ها و جواهرات بالکانی که در سال ۱۹۳۵ اهدا کرده بود، در آنجا قرار دارند. هدایا و اشیاء بیشتر مرتبط با آثار باستانی بالکانی نیز در سال ۱۹۱۴ به موزه بریتانیا و به موزه پیتر ریورز در آکسفورد و موزه هورنیمن در لندن اهدا شد. | ## جمع‌بندی | برخی از اقلام از مجموعه پارچه‌ای او در نمایشگاهی که در سال ۲۰۲۰ برگزار شد به نمایش گذاشته شدند.