aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: شیکیگامی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیکیگامی | مقدمه: به گفته اینوئه نوبوتاکا، محقق شینتو، تصور می‌شود که نوعی کامی باشد که به صورت یک شبح کوچک نمایان می‌شود. | ## بخش 1: شیکیگامی | طبق سنت اونمیو-دو، شیکیگامی نمادی از قدرت اونمیو-جی است زیرا اونمیو-جی قادر است آزادانه از شیکیگامی با قدرت‌های جادویی استفاده کند. از دههٔ ۱۰۰۰ دوره هی‌آن با «نفرین» همراه بوده و اغلب در ادبیات ژاپنی و اماکیمونو به شکل پرنده یا کودک به تصویر کشیده شده است. آن‌ها ارواح خدمتگزاری هستند که توسط اونمیو-جی‌ها در آیین‌ها برای اهداف مختلف استفاده می‌شوند. برخی به عنوان طلسم برای خوش‌اقبالی، بعضی به عنوان تعویذ جهت محافظت، و برخی به عنوان نفرین استفاده می‌شوند. | ## بخش 2: شیکیگامی | فراخواندن شیکیگامی به معنای فراخواندن یک ایزد، دیو، یوکای یا یک شبح و استفاده از قدرت آن برای انجام کاری است. شرح شیکیگامی موجوداتی احضار شونده هستند که از طریق یک مراسم پیچیده احضار، زنده شده‌اند. قدرت آن‌ها بستگی به نیروی معنوی اربابشان دارد، که اگر احضارکننده با تجربه باشد و به خوبی نیز معرفی شده باشد، شیکی آن‌ها می‌تواند حیوانات و حتی انسان‌ها را تسخیر، و آن‌ها را کنترل کند، اما اگر احضارکننده بی‌احتیاطی کند، شیکیگامی آن‌ها ممکن است به مرور زمان از کنترل خارج شود، اراده و خودآگاهی خود را به‌دست‌آورد و حتی می‌تواند به ارباب خود حمله کند و او را برای گرفتن انتقام بکشد. معمولاً شیکیگامی برای انجام دستورهای خطرناک برای اربابان خود، مانند جاسوسی، دزدی و ردیابی دشمن، احضار می‌شوند. | ## بخش 3: شیکیگامی | گفته می‌شود شیکیگامی اغلب نامرئی هستند، اما می‌توان با اتصالشان به مانکن‌های کاغذی تا شدهٔ کوچک، آن‌ها را مرئی کرد. اگرچه شیکیگامی‌ها قدرتمند و ترسناک هستند، شاید ترسناک‌ترین جنبهٔ آن‌ها این باشد که هرگز تحت ارادهٔ خود عمل نمی‌کنند؛ آن‌ها بردگانی در خدمت کاربران جادوگر انسانی هستند که به آن‌ها می‌گویند چه کار کنند. در فرهنگ عامه در جهان مانگا و انیمهٔ جوجوتسو کایسن، شیکیگامی نقش محوری در انبار جادوگران جوجوتسو، به‌ویژه شخصیت مِگومی فوشیگورو، ایفا می‌کند. | ## جمع‌بندی | موجودات فراطبیعی که از طریق کنترل انرژی نفرین شده احضار می‌شوند، و معمولاً توسط طلسم‌ها و فرا خواندن جادو تسهیل می‌شوند.
موضوع مقاله: حفاظت قارچ‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حفاظت قارچ‌ها | مقدمه: انجمن قارچ‌شناسی بریتانیا قارچ‌ها را به دلیل اینکه گونه‌ای نادیده گرفته شده هستند و در تعداد کمی از کشورها از حمایت قانونی برخوردارند، نیازمند حفاظت می‌داند. | ## بخش 1: حفاظت قارچ‌ها | تهدیدات فعلی برای قارچ‌ها شامل جنگل‌زدایی در سراسر جهان، گسستگی زیستگاه، تغییرات در کاربری زمین، آلودگی، تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی و بهره‌برداری بی‌رویه از گونه‌های جذاب تجاری است. این بررسی‌ها اطلاعات مربوط به گونه‌ها، تهدیدها و سیاست‌های حفاظتی فعلی را منتقل می‌کنند. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، پنج گروه تخصصی دارد که برای حفاظت از قارچ‌ها قعالیت می‌کنند. گروه تخصصی قارچ‌های دیگچه‌ای، قارچ‌های یوغی، سفیدک کرکی و کپک مخاطی گروه تخصصی قارچ فنجانی، قارچ ترافل و آلی گروه تخصصی گلسنگ گروه تخصصی قارچ چتری، قارچ‌های تاقچه‌ای و قارچ پفی گروه تخصصی زنگار (قارچ) و سیاهک (بیماری) این گروه‌ها تحت نظارت کاتیا کانتیرو، متخصص گیاهان و قارچ‌ها در مرکز جهانی بقای گونه‌ها (GCSS) باغ‌وحش ایندیاناپولیس، فعالیت می‌کنند و تحت نظارت او، این گروه‌ها بر روی گونه‌های قارچی فهرست قرمز تمرکز دارند تا پایه و اساس تلاش‌های حفاظتی را بنا کنند. کمبود دانش، به دلیل کمبود کلی چک‌لیست‌های جامع، حتی برای کشورهای توسعه‌یافته، نگرانی عمده‌ای محسوب می‌شود. | ## بخش 2: حفاظت قارچ‌ها | علاوه بر این، معیارهای «قرار گرفتن در فهرست قرمز» به‌طور خاص برای قارچ‌ها طراحی نشده است و انواع داده‌های مورد نیاز، یعنی اندازه جمعیت، طول عمر، توزیع مکانی و پویایی شناسی جمعیت، برای اکثر قارچ‌ها ناشناخته است. در نتیجه، در عمل، شاخص زیستی به عنوان کانون‌های هدف برای حفاظت از قارچ‌های در معرض خطر شناسایی می‌شوند. خدمات اکوسیستمی قارچ‌ها قارچ‌ها خدمات اکوسیستمی متعددی ارائه می‌دهند که در حفظ محیط‌های اکولوژیکی و کاهش اثرات تغییرات اقلیمی ضروری هستند. قارچ‌ها به تسهیل چرخه عناصر غذایی و چرخه کربن کمک می‌کنند، به عنوان یک منبع غذایی برای انسان‌ها و حیوانات شناخته شدند، جمعیت حیوانات را تنظیم می‌کنند و در تجزیه آلاینده‌های مختلف نقش دارند. قارچ‌ها بسیار متنوع هستند و از طریق روابط اکولوژیکی منحصر به فرد و پیچیده، رویکردهای متعددی را در ارائه این خدمات اتخاذ می‌کنند. | ## بخش 3: حفاظت قارچ‌ها | قارچ‌ها از طریق تجزیه، نیتروژن، فسفات و آب را برای گیاهان فراهم می‌کنند، از آنها در برابر آفاتی مانند کرم‌های لوله‌ای و بندپایان محافظت می‌کنند، از طریق شبکه جلینه خود با گیاهان ارتباط برقرار می‌کنند، و با تأثیر بر رشد ریشه، رشد گیاه را تحریک می‌کنند. ادامه از دست رفتن تنوع و جمعیت قارچ‌ها، هویت و فرآیندهای اکوسیستم را به شدت تغییر خواهد داد و میلیاردها دلار برای دولت‌ها جهت ارائه خدمات اکوسیستمی هزینه خواهد داشت. استراتژی‌های حفاظتی فهرست قرمز فهرست قرمز رویکردی است که با برنامه فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان کار می‌کند که در آن داده‌های زیستی، جغرافیایی و جمعیتی از مطالعات میدانی به دست می‌آید. این داده‌ها در پایگاه داده فهرست قرمز قرار می‌گیرند و برای اطلاع‌رسانی به دولت‌ها و سازمان‌ها در مورد چگونگی، مکان و آنچه که بیشترین نیاز به تلاش‌های حفاظتی را دارد، مورد استفاده قرار می‌گیرند. این استراتژی از طریق فرآیندهای قانونی یا سازمانی عمل می‌کند تا داده‌های میدانی را به تلاش‌های حفاظتی تبدیل کند. | ## جمع‌بندی | این تلاش‌ها شامل تنظیم مقررات دولتی برای این گونه و نحوه استفاده از آن، حفاظت از زیستگاه و تنظیم مقررات مربوط به تهدیدات شناخته شده است.
موضوع مقاله: برادران هاوز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برادران هاوز | مقدمه: برادران هاوز از اولین کسانی بودند که وارد دنیای عکاسی تجاری شدند و در سال‌های پس از جنگ داخلی آمریکا از حرفه‌ی پررونقی برخوردار بودند. | ## بخش 1: برادران هاوز | برادر بزرگتر، آلوا، متولد ۱۸۵۳، که در اشفیلد، ماساچوست بزرگ شد، اولین کسی بود که پس از مدتی کارگری در مزرعه، در اواسط دهه ۱۸۸۰ به عکاسی روی آورد. او برادرش والتر را نیز به این حرفه آورد و آنها با هم شروع به گرفتن و فروش عکس در جنوب نیو انگلند و دره هادسن کردند. در سال ۱۸۸۸ آنها استودیویی در ترنرز فالز، ماساچوست تأسیس کردند و گهگاه کوچکترین خواهر و برادرشان، جورج، را نیز استخدام می‌کردند. تابستان‌ها، والتر و جورج به گشت و گذار می‌رفتند و برای یک هفته یا بیشتر در شهری اقامت می‌کردند، عکس می‌گرفتند و عکس‌های چاپ شده را به قیمت سه دلار می‌فروختند. | ## بخش 2: برادران هاوز | از سوی دیگر، آلوا استودیوی ترنرز فالز را اداره می‌کرد و تا سال ۱۸۹۴ در آنجا ماند تا اینکه کسب و کارش به دلیل رکود اقتصادی ۱۸۹۳ ورشکست شد. آنها در سراسر نیو انگلند، به ویژه در ماساچوست، کنتیکت و رود آیلند، عکاسی می‌کردند. آنها در فروش عکس‌های مقرون به صرفه و با قابلیت تولید آسان تخصص داشتند و زندگی مردم عادی را ثبت می‌کردند، مردمی که بسیاری از آنها هرگز عکس استودیویی رسمی از آنها گرفته نمی‌شد. تا اینکه در سال ۱۹۰۲، این برادران تصمیم گرفتند به زندگی جهانگردی خود پایان دهند. | ## بخش 3: برادران هاوز | آخرین عکس‌هایی که آلوا از خود به جا گذاشته مربوط به سال ۱۹۰۶ یا ۱۹۰۷ است؛ او در سال ۱۹۱۹ در اشفیلد درگذشت. برادران هاوز بیش از ۲۰۰۰۰ عکس گرفتند که بسیاری از آنها در اوایل دهه ۱۹۸۰ در یک تلاش حفاظتی مرمت شدند. نسخه‌های کپی آن به صورت میکروفیلم در دانشگاه ماساچوست امهرست و کتابخانه عمومی گرینفیلد در گرینفیلد، ماساچوست موجود است. | ## جمع‌بندی | کتاب «بازتاب‌های نیو انگلند، ۱۸۸۲-۱۹۰۷: عکس‌های برادران هاوز» (انتشارات پانتئون، ۱۹۸۱) که توسط آلن نیومن ویرایش شده است، کتابی است که زندگی و کار برادران هاوز را شرح می‌دهد.
موضوع مقاله: حفاظت از خرس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حفاظت از خرس | مقدمه: خرس‌ها از بسیاری جهات با تهدیدهای جدی روبرو هستند که بیشتر آنها به دلیل فعالیت‌های انسانی است. | ## بخش 1: حفاظت از خرس | چه غیرمستقیم، مانند تجاوز انسان به زیستگاه‌های طبیعی آنها به دلیل کشت محصولات کشاورزی، جنگل‌زدایی یا برداشت چوب، و چه مستقیماً از طریق کشتن آنها برای حفاظت از اموال یا برای شکار تروفه، یا برای استفاده از آنها برای ساخت داروهای اولیه و داروهای تقویت قوای جنسی. مدیریت کریستوفر سروین، از خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده، در مقاله‌ای که در هشتمین کنفرانس انجمن بین‌المللی خرس در مورد تحقیقات و مدیریت خرس، در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا، کانادا، در سال ۱۹۸۹ ارائه شد، اظهار داشت کهتلاش‌های حفاظتی در مورد خرس‌ها باید مبتنی بر اطلاعات دقیق زیستی و آگاهی از نیازهای زیستگاهی این گونه باشد. حتی زمانی که داده‌های زیستی مورد نیاز در دسترس هستند، اجرای تلاش‌های حفاظتی نیازمند تعهد مؤثر دولت و در نظر گرفتن نیازهای مردم محلی در حفاظت از خرس‌ها است. | ## بخش 2: حفاظت از خرس | با این حال، از سال ۲۰۰۴ سازمان غیرانتفاعی «خرس‌ها را آزاد کنید» (FTB) در کنار آموزش جوامع محلی، برای نجات خرس‌ها در آسیا تلاش می‌کند. آنها به مبارزه با تجارت غیرقانونی خرس‌ها در حیات وحش کمک می‌کنند و اغلب خرس‌های نجات‌یافته را به پناهگاه‌های درجه یک جهانی منتقل می‌کنند. این برنامهٔ اختصاصی نه تنها برای کاهش تجارت غیرقانونی و شکار خرس‌ها در منطقهٔ آسیا، بلکه برای سایر نقاط فقیر و خطرناک جهان نیز تلاش می‌کند. | ## بخش 3: حفاظت از خرس | با انقراض آنها در دانمارک حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد، در بریتانیای کبیر در قرن دهم، در آلمان شرقی در ۱۷۷۰، در بایرن در ۱۸۳۶، در سوئیس در ۱۹۰۴ و در آلپ فرانسه در ۱۹۳۷ آغاز شد. تغییرات منطقه‌ای اگرچه قرار گرفتن خرس قهوه‌ای در فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان در سال ۲۰۰۶ به جمعیت جهانی آنها اشاره دارد، واقعیت این است که جمعیت‌های محلی به‌طور فزاینده‌ای در حال کمیاب شدن هستند. و همان‌طور که خود فهرست سرخ اضافه می‌کندکمترین نگرانی همیشه به این معنی نیست که گونه‌ها در معرض خطر نیستند. | ## جمع‌بندی | جمعیت خرس‌های قهوه‌ای کانتابری در سال ۲۰۰۷ حدود ۱۷۰ قلاده تخمین زده می‌شود که بین ۱۴۰ قلاده در بخش غربی و ۲۵ تا ۳۰ قلاده در بخش شرقی تقسیم شده‌اند.
موضوع مقاله: ترال کف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ترال کف | مقدمه: ترال کف‌زی، کشیدن تور در انتهای اقیانوس است و ترال کف‌زی، کشیدن تور درست بالای ناحیه دریابن است. | ## بخش 1: ترال کف | ترال کف را می‌توان با ترال میان‌آبی (که به عنوان ناحیه دریامیانی نیز شناخته می‌شود) مقایسه کرد، که در آن تور در ستون آب بالاتر کشیده می‌شود. ترال میان‌آبی ماهی لجه‌زی مانند موتوماهیان و ماهی خال‌خالی را صید می‌کند، در حالی که ترال کف هم ماهی کف‌زی و هم گونه‌های نیمه‌پلاژیک مانند ماهی روغن، ماهی مرکب، میگو و صخره‌ماهی را هدف قرار می‌دهد. ماهیگیری ترال توسط یک قایق ماهیگیری انجام می‌شود که می‌تواند یک قایق کوچک روباز با تنها یا یک کشتی ماهیگیری بزرگ کارخانه‌ای با . ترال کف می‌تواند توسط یک کشتی ترال یا توسط دو کشتی که به صورت مشارکتی ماهیگیری می‌کنند (ترال جفتی) انجام شود. میزان صید جهانی از طریق ترال کف بیش از ۳۰ میلیون تن در سال تخمین زده شده است، که این میزان از هر روش ماهیگیری دیگری بیشتر است. | ## بخش 2: ترال کف | نگرانی‌ها در مورد اثرات زیست‌محیطی ترال کف منجر به تغییراتی در طراحی تجهیزات شده است، مانند افزودن دستگاه خارج‌کننده لاک‌پشت برای کاهش صید جانبی، و محدودیت‌هایی در مکان‌هایی که ترال کف مجاز است، مانند مناطق حفاظت‌شده دریایی. یک مقاله در سال ۲۰۲۱ تخمین زد که ماهیگیری با ترال کف، با برهم زدن دی‌اکسید کربن در کف دریا، سالانه بین ۶۰۰ تا ۱۵۰۰ میلیون تن دی‌اکسید کربن تولید می‌کند. – میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای تقریباً معادل میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای آلمان یا پیامدهای زیست‌محیطی هوانوردی است. با این حال، این مقادیر بسیار نامطمئن هستند و به دلیل تخمین‌های بیش از حد مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. در سال ۱۳۷۶ دادخواستی به پارلمان ارائه شد که خواستار ممنوعیت این نوع صید شده بود. | ## بخش 3: ترال کف | پاسخ دادگاه سلطنتی این بود که «اجازه دهید کمیسیونی توسط افراد واجد شرایط برای تحقیق و تأیید صحت این ادعا تشکیل شود و در مورد آن در دادگاه کیفری انگلستان و ولز اقدام شود». بنابراین، حتی در قرون وسطی، بحث‌های اساسی در مورد سه مورد از حساس‌ترین مسائل جاری پیرامون ماهیگیری با ترال - تأثیر ترال بر محیط زیست گسترده‌تر، استفاده از تورهای با اندازه کوچک و ماهیگیری صنعتی برای خوراک دام - مطرح شده بود. ماهیگیری با تور ترال ساده‌ترین روش ترال کف، دهانه تور توسط یک تیر فلزی محکم که به دو «کفش» متصل است، باز نگه داشته می‌شود. این دو «کفش» صفحات فلزی محکمی هستند که به انتهای تیر جوش داده شده‌اند و روی بستر دریا می‌لغزند و آن را به هم می‌زنند. | ## جمع‌بندی | این روش عمدتاً در کشتی‌های کوچک‌تر، برای ماهیگیری کفشک‌ماهی یا میگو، که نسبتاً نزدیک به ساحل هستند، استفاده می‌شود.
موضوع مقاله: شونتارو اوگاتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شونتارو اوگاتا | مقدمه: اوگاتا شونتارو ؛ – ) سامورایی اهل ژاپن و دستیار معاون فرمانده در شینسنگومی یا پلیس ویژه در شوگون‌سالاری توکوگاوا، در دسامبر ۱۸۶۴ بود. | ## بخش 1: شونتارو اوگاتا | بررسی اجمالی او در سال ۱۸۳۹ در قلمرو کوماموتو، ولایت هیگو، از میشیما گنیا و اوتوجو متولد شد. هنگامی که این گروه در ژوئن همان سال سازماندهی شد، او به عنوان معاون فرمانده خدمت کرد. گمان می‌رود که او در کودتای ۱۸ اوت شرکت داشته است، اما در طول حادثه ایکِدایا در ژوئن ۱۸۶۴ به او دستور داده شد که به عنوان سرپرست عمل کند و در این امر شرکت نکرد. در یادداشت‌های راهپیمایی دسامبر همان سال، که به بررسی اردوکشی‌های چوشو می‌پردازد، او به عنوان رهبر واحد پنجم منصوب شده است. | ## بخش 2: شونتارو اوگاتا | به نظر می‌رسد که او مورد اعتماد شدید رئیس دفتر، کوندو ایسامی، بوده و از همان ابتدا بسیار مورد احترام بوده است، به طوری که بدون استثنا در سفر به ادو در سال ۱۸۶۴ برای جذب اعضا و در دو سفر کاری به چوشو در سال‌های ۱۸۶۵ و ۱۸۶۶ او را همراهی کرده است. هنگامی که سپاه در آوریل ۱۸۶۴ سازماندهی مجدد شد، او به عنوان بازپرس و بازرس سامورایی و به عنوان مربی ادبی منصوب شد و به نظر می‌رسد که به عنوان یک کارمند دولت بسیار مورد احترام بوده است. هنگامی که در ژوئن ۱۸۶۷ به عنوان معاون دستیار ارشد شوگون‌سالاری منصوب شد، به درجه گشتی ارتقا یافت. او به عنوان یک مه‌تسوکه (بازرس پلیس) در نبرد توبا-فوشیمی که در ژانویه ۱۸۶۸ رخ داد، خدمت کرد و پس از شکستش در اوساکا، به ادو بازگشت. | ## بخش 3: شونتارو اوگاتا | پس از آن او در کنار شینسنگومی ماند و از طریق نبرد کوشو کاتسونوما به آیزو راه یافت، تا اینکه در ۲۱ اوت همان سال در نبرد گذرگاه مادر شکست خورد. آخرین حضور ثبت شده او مربوط به اقامت در سایتویا، بیرون خندق بیرونی قلعه آیزو-واکاماتسو در ۲۲ اوت به همراه ۳۸ نفر دیگر، از جمله سایتو هاجیمه (که با نام یاماگوچی جیرو نیز شناخته می‌شود)، قبل از ناپدید شدنش است. اوگاتا و هاجیمه سایتو تنها معاونان فرماندهی بودند که شینسنگومی را تا آیزو همراهی کردند. | ## جمع‌بندی | ناکاجیما نوبورو، عضو شینسنگومی، اظهار داشت که او «مفقود» شده است، در حالی که یوکوکورا جینگورو، عضو شینسنگومی، اظهار داشت که او «در قلعه آیزو (قلعه آیزو-واکاماتسو) باقی مانده است.» در هر صورت، او از مقر شینسنگومی خارج شد و نظریه‌های مختلفی در مورد محل اختفای او وجود دارد، مانند موارد زیر، اما هیچ‌یک از آنها تأیید نشده‌اند.
موضوع مقاله: قصبه مریدا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قصبه مریدا | مقدمه: قصبهٔ مریدا یک قصبه اسلامی متعلق به قرن نهم میلادی است که در شهر مریدا اسپانیا قرار دارد و همانند بسیاری از بناهای تاریخی این شهر، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. | ## بخش 1: قصبه مریدا | این دژ در نزدیکی یک پل رومی بر رودخانهٔ گوادیانا، موسوم به پل رومی مریدا، ساخته شده است. در سال ۸۳۵ میلادی، امیر عبدالرحمن دوم از کوردوبا آن را به‌منظور کنترل بر شهری ساخت که پیش‌تر در سال ۸۰۵ شورش کرده بود. این بنا نخستین قصبهٔ اسلامی در شبه‌جزیرهٔ ایبری به‌شمار می‌رود و دارای ساختاری مربعی با دیوارهایی به طول هر ضلع ۱۳۰ متر، ارتفاع ۱۰ متر و ضخامت ۲٫۷ متر است. این دیوارها با استفاده مجدد از سازه‌های رومی و رومی-ویزیگوتی، و از سنگ گرانیت ساخته شده‌اند. | ## بخش 2: قصبه مریدا | دیوارها دارای ۲۵ برج با پایه‌های چهارگوش هستند که به‌عنوان پشت‌بند نیز عمل می‌کردند. درون قصبه یک الجُبّه (مخزن آب باران) قرار دارد که شامل یک آب‌انبار برای جمع‌آوری و تصفیهٔ آب رودخانه است. ورودی قصبه از طریق محوطه‌ای کوچک به نام سنتی آلکاراسخو صورت می‌گیرد که در گذشته برای کنترل رفت‌وآمد مردم و کالاها به شهر به‌کار می‌رفته است. در کنار آن، ناحیهٔ نظامی قرار دارد که ورودی‌اش میان دو برج قرار گرفته و در بالای طاقی نعل‌اسبی‌شکل، کتیبه‌ای وجود دارد که از حمایت عبدالرحمن از ساخت این مجموعه یاد می‌کند. | ## بخش 3: قصبه مریدا | در مجاورت قصبه، صومعه‌ای وابسته به فرقهٔ مذهبی سنتیاگو قرار داشت که امروزه مقر شورای منطقه‌ای اکسترمادورا است. حفاری‌های باستان‌شناسی در این محوطه، بقایایی از دوران پیش از ساخت قصبه را نیز آشکار کرده‌اند؛ از جمله بخش‌هایی از یک جادهٔ رومی که به خوبی حفظ شده و تا ناحیهٔ باستان‌شناسی مورریاس امتداد دارد، و همچنین خانه‌ای شهری از دورهٔ روم که بارها بازسازی شده و مشرف به همان خیابان است. افزون بر این، بخشی از دیوار رومی نیز قابل مشاهده است که در کنار پشت‌بندی قدرتمند ساخته‌شده از قطعات گرانیت بازیافتی قرار دارد. | ## جمع‌بندی | همانند نمونه‌های موجود در محوطهٔ باستانی مورریاس، گمان می‌رود این پشت‌بند متعلق به قرن پنجم میلادی باشد.
موضوع مقاله: باشگاه ورزشی کووا دا پیه‌داد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باشگاه ورزشی کووا دا پیه‌داد | مقدمه: باشگاه ورزشی کووا دا پیه‌داد یک باشگاه فوتبال است که در ناحیه کووا داپیده، شهرداری آلمادای پرتغال تأسیس شده است. | ## بخش 1: باشگاه ورزشی کووا دا پیه‌داد | این باشگاه با بلننسش ادغام شد تا موقعیت خود را در سطح سوم فوتبال پرتغال حفظ کند اما مجوز اعطا نشد و به مسابقات قهرمانی منطقه سقوط کرد. تاریخچه باشگاه ورزشی کووا دا پیه‌داد در ۲۸ ژانویه ۱۹۴۷، از ادغام دو باشگاه فوتبال پیادنسه ، و باشگاه ورزشی پیادنسه ، تأسیس شد. صعود به لیگاپرو در ۳۰ آوریل ۲۰۱۶، کووا دا پیه‌داد برای اولین بار به دسته دوم حرفه‌ای صعود کرد. | ## بخش 2: باشگاه ورزشی کووا دا پیه‌داد | پس از پیروزی ۲–۱ مقابل آنگرنسه، دو هفته قبل از پایان فصل، مقام اول آنها تثبیت شد. آنها در ۵ ژوئن ۲۰۱۶، با شکست دادن قهرمان منطقه شمالی، ویزلا، عنوان قهرمانی دسته سوم را از آن خود کردند. سقوط به لیگ ۳ کووا دا پیه‌داد نتوانست مدارک مجوز معتبر برای رقابت در فصل ۲۲–۲۰۲۱ لیگا پرتغال ۲ را ارائه دهد، بنابراین توسط لیگ حرفه‌ای فوتبال پرتغال با سقوط مستقیم به لیگا ۳ مجازات شد. | ## بخش 3: باشگاه ورزشی کووا دا پیه‌داد | ادغام با بلننسش در ۷ مارس ۲۰۲۳، هیئت مدیره کووا دا پیه‌داد و باشگاه فوتبال بلننسش (شاخه‌ای از باشگاه فوتبال بلننسس) ادغام خود را اعلام کردند و جایگاه بلننسش در لیگ را به دست گرفتند، در حالی که نام و امکانات کووا دا پیه‌داد را حفظ کردند. کووا دا پیه‌داد از زمان اخراج از لیگا پرتغال ۲ در سال ۲۰۲۱ در لیگ مهمی بازی نکرده بود، در حالی که بلننسش ورزشگاه ملی لیسبون را از ایالت اجاره کرده بود و از امکانات دور برای تمرین استفاده می‌کرد. در ماه ژوئن، بلننسش پس از شکست ۲–۱ در پلی‌آف مقابل باشگاه فوتبال لانک ویلاوردنسه از دسته دوم سقوط کرد، به این معنی که باشگاه ادغام شده در لیگا ۳ شروع به کار خواهد کرد. | ## جمع‌بندی | ورزشگاه کووا دا پیداد مسابقات خود را در ورزشگاه مونیسیپال ژوزه مارتینش ویرا (که به نام رئیس سابق شهرداری آلمادا نامگذاری شده است) برگزار می‌کند و ظرفیت ۳٬۰۰۰ تماشاگر را دارد.
موضوع مقاله: جنگل هامباخ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنگل هامباخ | مقدمه: در سال ۲۰۱۲ اعتراضاتی علیه این موضوع صورت گرفت و در سال ۲۰۲۰ قانونی برای حفاظت از آن تصویب شد. | ## بخش 1: جنگل هامباخ | جنگل هامباخ از تنوع زیستی غنی برخوردار است و زیستگاه ۱۴۲ گونه گیاهی و جانوری است که از نظر حفاظت از محیط زیست اهمیت دارند. این جنگل «آخرین بازمانده یک اکوسیستم جنگلی است که از پایان عصر یخبندان، این بخش از دشت رودخانه راین بین آخن و کلن را اشغال کرده است». تنها ده درصد از جنگل هامباخ هنوز باقی مانده است و جنگل باقی مانده به شدت توسط استخراج زغال سنگ قهوه‌ای تهدید می‌شود. از موارد مورد توجه این جنگل، جمعیت کمیاب خفاش بششتاین است که طبق پیوست‌های II و IV دستورالعمل زیستگاه‌های اروپا به شدت محافظت می‌شود. استخراج زغال سنگ قهوه‌ای این منطقه بخشی از منطقه معدنی زغال قهوه‌ای راین است و معدن سطحی هامباخ از سال ۲۰۱۸ بزرگ‌ترین معدن روباز در آلمان است. شرکت اروه‌ئه از دهه ۱۹۶۰ یا قبل از آن مالک این زمین بوده و از دهه ۱۹۷۰ مجوز رسمی برای جنگل‌زدایی در این منطقه را در اختیار داشته است. | ## بخش 2: جنگل هامباخ | این شرکت بارها استدلال کرده است که جنگل هامباخ باید برای تضمین تأمین انرژی در آینده پاکسازی شود. گویدو اشتفن، سخنگوی این شرکت اظهار داشت: «من هامباخ را دهه‌هاست که می‌شناسم، حتی قبل از معدن. آلمان به انرژی نیاز دارد.» فرایند معمول این است که زغال قهوه‌ای را با ماشین‌های بیل مکانیکی عظیم حفاری می‌کنند و سپس آن را در تولید برق با بخار می‌سوزانند. در این نقشه، جنگل هامباخ (اطراف مورشنیخ قدیمی متروکه) اصلاً نمایش داده نشده است، اما زیر یک هاشور به معنای «منطقه عملیاتی آینده» قرار دارد. اولین واکنش فعالان محیط زیست (۲۰۱۲–۲۰۱۴) از سال ۲۰۱۲، جنگل هامباخ به یک نقطه نظر سیاسی برای طرفداران محیط زیست تبدیل شده بود که به دلیل وجود معدن روباز سطحی هامباخ در مجاورت این مکان، علیه شرکت انرژی آلمانی اروه‌ئه اعتراض می‌کردند. آنها در پی تعطیلی معدن و نجات بخش‌های باقی‌مانده از جنگل بودند که در معرض خطر قطع شدن برای توسعه معدن قرار داشتند. | ## بخش 3: جنگل هامباخ | تجمع دوم در سپتامبر ۲۰۱۳ آغاز شد و تا مارس ۲۰۱۴ ادامه یافت و پس از آن تجمع سوم از آوریل تا اکتبر ۲۰۱۴ انجام شد. تجمع چهارم تجمع چهارم و اشغال جنگل توسط فعالا محیط زیست از سال ۲۰۱۵ آغاز شد و تا سال ۲۰۱۸ ادامه یافت. دادخواست و حکم دادگاه فصل‌های هرس از اول اکتبر تا پایان فوریه ادامه دارد و معمولاً در هر دوره ۷۰ تا ۸۰ هکتار از جنگل پاکسازی می‌شود. عملیات قطع درختان در فصل قطع درختان ۲۰۱۷/۲۰۱۸ تنها پس از دو روز در نوامبر ۲۰۱۷، پس از حکم دادگاه در مونستر پایان یافت. جنگل هامباخ، با تنوع گونه ای از بلوط قرمز اروپایی، ممرز و موگه و زیستگاه خفاش بششتاین است که بعد از ثبت شکایت انجمن حفاظت از محیط زیست، طبق پیوست‌های II و IV دستورالعمل زیستگاه‌های اروپایی کاملاً تحت حفاظت قرار گرفت. تمام دستگیرشدگان از ارائه هرگونه جزئیاتی در مورد هویت خود خودداری کردند و در بازداشت پیش از محاکمه و همچنین در دادگاه ناشناس ماندند. | ## جمع‌بندی | دو فعال پس از ۵۲ روز بازداشت پیش از محاکمه در زندان کلن-اسندورف، پس از معاینه پزشکی که نشان داد آنها زیر ۲۱ سال سن دارند و باید طبق قانون نوجوانان مورد رسیدگی قرار گیرند، آزاد شدند.
موضوع مقاله: حزب کمونیست هند (مائوئیست) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حزب کمونیست هند (مائوئیست) | مقدمه: حزب کمونیست هند (مائوئیست) در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۴، از طریق ادغام «حزب کمونیست هند (مارکسیست لنینیست) جنگ خلق» و «مرکز کمونیستی مائوئیستی هند» تاسیس شد. | ## بخش 1: حزب کمونیست هند (مائوئیست) | این حزب از طرف حکومت هند از سال ۲۰۰۹ تحت قانون (پیشگیری) فعالیت‌های غیرقانونی به عنوان حزبی غیرقانونی و سازمان تروریستی دسته‌بندی شده است. در سال ۲۰۰۶، نخست‌وزیر مانموهان سینگ، مائوئیست‌ها را «یگانه و بزرگ‌ترین چالش امنیت داخلی» هند خواند و گفت که «بخش‌های محروم‌نگاه‌داشته‌شده و بیگانه‌سازی‌شدۀ مردم» ستون فقرات جنبش مائوئیستی در هند را تشکیل می‌دهند. | ## بخش 2: حزب کمونیست هند (مائوئیست) | در سال ۲۰۱۳ مقامات دولتی اعلام کردند که ۷۶ ناحیه در کشور تحت تأثیر "افراط‌گرایی چپ" و ۱۰۶ ناحیۀ دیگر نیز تحت نفوذ ایدئولوژیک آن قرار گرفته‌اند. در سال ۲۰۲۴، زمانی که دولت عملیات ضد شورش خود را در ایالت‌های متاثر از شورش افزایش داد، حزب با یک شکست بزرگ مواجه شد. | ## بخش 3: حزب کمونیست هند (مائوئیست) | ## جمع‌بندی | شکست دیگر در سال ۲۰۲۵ زمانی رخ داد که رهبر گروه نامبالا کشاوا رائو در برخورد با نیروهای امنیتی در چتیسگر کشته شد.
موضوع مقاله: ناماهاگه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ناماهاگه | مقدمه: 9, 35 موجوداتی به شکل دیو هستند که توسط مردانی با ماسک‌های بزرگ اونی (اوگر) و شنل‌های حصیری سنتی (مینو) در طول مراسم سال نو، در فولکلور محلی شمال ژاپن در منطقه شبه‌جزیره اوگا در استان آکیتا به تصویر کشیده می‌شوند. | ## بخش 1: ناماهاگه | آن‌ها یوکای ترسناک و دیو شکلی هستند که در کوهستان‌های امتداد ساحل شمالی دریای ژاپن زندگی می‌کنند. آن‌ها شبیه اونی هستند، با پوستی به رنگ قرمز یا آبی روشن، موها و چشمان وحشی، دهان‌های بزرگ پر از دندان‌های تیز، و اغلب شاخ‌هایی که از پیشانی‌شان بیرون زده است. | ## بخش 2: ناماهاگه | آن‌ها به چاقوهای دِبا (معمولاً چاقوهای تقلبی ساخته شده از چوب یا پاپیه ماشه) و یک مجهز هستند. سالی یک بار، در طول کوشوگاتسو - اولین ماه کامل سال نو، ناماهاگه از کوه‌ها پایین می‌آیند تا روستاییان را بترسانند. | ## بخش 3: ناماهاگه | ناماهاگه در گروه‌های کوچک دو یا سه نفره رژه می‌روند و از دری به در دیگر بین خانه‌های مردم می‌روند و با تلفظ و لهجهٔ گویش محلی با فریاد زدن عباراتی مانند یا کودکانی را که ممکن است به خاطر تنبلی یا رفتار بد مقصر باشند، سرزنش می‌کنند. | ## جمع‌بندی | آن‌ها به عنوان پیام‌آوران ایزدان از کوه نازل می‌شوند تا کسانی را که تنبل یا شرور بوده‌اند، هشدار دهند و تنبیه کنند.