موضوع مقاله: خاخامی نظامی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خاخامی نظامی | مقدمه: این سپاه در درجه نخست به سربازان یهودی خدمات‌رسانی می‌کند اما سربازان غیریهودی را نیز دربرمی‌گیرد و در زمینه مسائل مرتبط با دین و امور نظامی تصمیم‌گیری می‌کند. | ## بخش 1: خاخامی نظامی | خاخامی نظامی زیر نظر خاخام ارشد نظامی اداره می‌شود که درجه تیمساری (تات‌آلوف) دارد. این نهاد در سال ۱۹۴۸ به‌دست خاخام شلومو گورین بنیان‌گذاری شد و از آن زمان نقش بنیادین در تأمین نیازهای دینی ارتش اسرائیل ایفا کرده‌است. در هر یگان یا پایگاه نظامی سربازانی از خاخامی نظامی حضور دارند که مسئولیت تضمین ارائه خدمات دینی را بر عهده دارند؛ به‌ویژه نظارت بر کشروت آشپزخانه و نگهداری از کنیسه و تجهیزات آن. سربازان در حال خدمت می‌توانند از نمایندگان خاخامی درخواست برگزاری مراسم ازدواج و همچنین بریت میلا کنند. خاخامی نظامی مسئولیت رسیدگی به پیکر سربازان کشته‌شده را از دیدگاه هلاخا بر عهده دارد که شامل شناسایی و رسیدگی پس از مرگ به اجساد و برگزاری مراسم خاکسپاری نظامی می‌شود. این نهاد همچنین به دفن سربازان دشمن و نبش قبر در پیوند با تبادل اسیران رسیدگی می‌کند. در دوره اخیر، مسئولیت برچیدن گورستان گوش قطیف در جریان طرح خروج یک‌جانبه از غزه نیز بر عهده این نهاد گذاشته شد. جایگاه سربازان غیریهودی خاخامی نظامی سازمانی صرفاً یهودی است و برای سربازان غیریهودی خود امام، قاضی شرع یا کاهن مسیحی استخدام نمی‌کند، هرچند سربازان هر دینی از نظر فنی می‌توانند در خاخامی نظامی خدمت کنند. در آغاز دهه ۲۰۰۰ میلادی، لایحه‌ای در کنست پیشنهاد شد که خاخامی نظامی را ملزم به انتصاب روحانیون غیریهودی می‌کرد. این لایحه پس از آن مطرح شد که جامعه فلسطینی‌تبار اسرائیل از برگزاری مراسم خاکسپاری سرباز مسلمان ارتش اسرائیل خلیل طاهر که در پاکسازی میدان مین در کشتزارهای شبعا کشته شده بود خودداری کرد. این لایحه تصویب نشد اما ارتش اسرائیل متعهد شد خدمات بیشتری به سربازان غیریهودی ارائه دهد. | ## بخش 2: خاخامی نظامی | خاخامی نظامی خدمات دینی، گفتارهای انگیزشی و پیوند میان‌اجتماعی و همچنین خدمات عمومی روحانی ارائه می‌دهد. پیشینه بنیان‌گذاری و دوره نخست خاخامی نظامی در سال ۱۹۴۸ به‌دست خاخام شلومو گورین بنیان‌گذاری شد و او تا سال ۱۹۶۸ ریاست آن را بر عهده داشت. تا سال ۲۰۰۰، خاخامان ارشد نظامی معمولاً مدت‌زمان طولانی در سمت خود باقی می‌ماندند. پس از گورین، از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۷ خاخام مردخای پیرون و از ۱۹۷۷ تا ۲۰۰۰ خاخام گاد ناوون خاخام ارشد نظامی بودند. وایس دگرگونی‌های بسیاری در خاخامی نظامی پدیدآورد، از جمله افزایش دسترسی سربازان به خدمات این یگان و گسترش ارتباط خاخامی با سربازان دین‌دار. وایس در جریان خروج یک‌جانبه از غزه در سال ۲۰۰۵ خاخام ارشد بود و مسئولیت انتقال ۴۸ قبر از گورستان گوش قطیف را بر عهده داشت. جنجال اصلی دربارهٔ وایس هنگامی رخ داد که وی ظاهراً با خاخام آوراهام شاپیرا، خاخام ارشد پیشین اشکنازی، هم‌نظر شد که از سربازان دین‌دار خواسته بود از اطاعت فرمان اخراج اجباری شهرک‌نشینان از نوار غزه سرپیچی کنند. وایس پس از آن عقب‌نشینی کرد و بابت این «لغزش» عذرخواهی کرد اما این رویداد جنجال گسترده‌ای در محافل نظامی و جامعه اسرائیل برانگیخت. دوره رونتسکی پس از وایس، تیمسار آویحای رونتسکی در ۲۷ مارس ۲۰۰۶ خدمت خود را در خاخامی نظامی آغاز کرد. انتصاب او به پیشنهاد رئیس ستاد، دان حالوتس و با تأیید وزیر دفاع شائول موفاز صورت گرفت. بر پایه گزارش سازمان حقوق بشری یش‌دین، در جریان جنگ غزه در سال ۲۰۰۹ خاخامی نظامی جزوه‌ای دینی توزیع کرد که نسبت به نشان‌دادن رحم به دشمن هشدار می‌داد. | ## بخش 3: خاخامی نظامی | این جزوه فلسطینیان امروزی را با فلیسطیان کتاب مقدس مقایسه می‌کرد و موجودیت تاریخی هویت ملی فلسطینی را انکار می‌کرد. به گفته یش‌دین، سربازان ممکن بود این جزوه را فراخوانی برای کنش خارج از چارچوب قوانین بین‌المللی جنگ تلقی کنند. سرمقاله هاآرتص این جزوه‌ها را «خطبه‌هایی که به نام ارزش‌های ظاهراً دینی، کشتار غیرنظامیان را موعظه می‌کنند» توصیف کرد و آن‌ها را مغایر با همه ارزش‌های رزمی تدوین‌شده در ارتش اسرائیل دانست. همچنین این مواد متهم به فراهم‌سازی فضایی شدند که در آن موعظه‌های افراطی ییتسحاق گینزبورگ در ستایش باروخ گلدشتاین پخش شود. پس از بررسی‌هایی در کنست و درون ارتش، مشخص شد که توزیع این جزوه‌ها در چند مورد پراکنده و توسط افراد غیرنظامی و بدون نظارت نمایندگان خاخامی نظامی صورت گرفته بود. پس از این رویداد، دستورالعمل‌هایی برای تضمین اختیارات خاخامی نظامی و سپاه آموزش و جوانان اسرائیل تنظیم شد. انتصاب ایال کریم در نوامبر ۲۰۱۶، دادگاه عالی اسرائیل انتصاب ایال کریم را به سمت خاخام ارشد نظامی به تعویق انداخت و از او خواست دربارهٔ برخی اظهارات پیشین خود توضیح دهد. این اظهارات ادعاشده شامل مجاز بودن تجاوز به زنان غیریهودی توسط سربازان یهودی در زمان جنگ، ممنوعیت شهادت زنان در دادگاه به دلیل «سرشت احساسی» آن‌ها و کشتن تروریست‌های اسیر بود. کریم در پاسخ گفت که تورات آمیزش با زنان غیریهودی در زمان جنگ را تحت شرایط خاصی مجاز می‌شمارد اما اظهارات او صرفاً نظری بوده و به متن خاصی از کتاب مقدس مربوط می‌شده‌است. | ## جمع‌بندی | او در زمان انتصاب به اداره نیروی انسانی ارتش گفت: «هیچ مجوزی در زمان صلح یا جنگ برای تجاوز جنسی به زنان وجود ندارد».