موضوع مقاله: مؤسسه سن بونیفاس پارناس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مؤسسه سن بونیفاس پارناس | مقدمه: مؤسسه سن بونیفاس پارناس یک مدرسه در منطقه ایکسل بروکسل است که در سال ۱۸۶۶ تأسیس شد. | ## بخش 1: مؤسسه سن بونیفاس پارناس | شعار این مؤسسه، «فقط خدا» (Dieu Seul)، متعلق به اسقف اعظم و قدیس حامی این مدرسه، بونیفاس بروکسلی (۱۱۸۲–۱۲۶۱) است؛ فرزند زرگرانی که در محله کانترستین، در کرانه‌های کوپربک متولد شد. او، در میان مناصب دیگر، مدیر مدرسه در کلن و اسقف لوزان بود و روزهای پایانی عمرش را در صومعه لا کامبر سپری کرد، جایی که امروزه هنوز می‌توان ضریح او را در آنجا مشاهده کرد. این مرکز شامل یک بخش متوسطه برای آموزش عمومی و یک مدرسه پایه (ابتدایی و پیش‌دبستانی) است. تاریخچه از زمان تأسیس تا اوایل قرن بیستم ۱۸۶۲: کشیش جوان محله سن بونیفاس، ابه میشل دانیس (۱۸۱۶–۱۸۸۵)، تصمیم می‌گیرد این منطقه از ایکسل را که در حال گسترش کامل بود، مجهز به یک مدرسه ابتدایی کند. این مدرسه که در جاده واور مستقر شده بود، در ماه اوت با دو کلاس و سه معلم غیرروحانی افتتاح می‌شود. دومین مدیر، مون‌سینیور اسوالد وان دن برگ، از ماه سپتامبر یک دوره اولِ مقدماتی علوم انسانی را به مدرسه ابتدایی اضافه می‌کند. ۱۸۷۲: موسسه در ماه سپتامبر در یک عمارت اشرافی در شماره ۱۳۰ جاده ایکسل مستقر می‌شود. ۱۸۸۰: ابه کوله اجازه تأسیس دوره علوم انسانی عالی (چهارم، پنجم و ششم) را دریافت می‌کند. ۱۸۸۴: فارغ‌التحصیلی اولین دوره کلاس «بلاغت» و تأسیس یک حلقه آکادمیک در ۲۶ ژانویه، که تا سال ۱۹۱۷ پابرجا می‌ماند. ۱۸۹۴: بیست و پنجمین سالگرد موسسه در ۲۶ آوریل؛ موسسه در این زمان ۴۰۰ دانش‌آموز و ۲۱ معلم دارد که شامل ۱۶ کشیش و ۵ غیرروحانی است. ۱۹۱۴: تبرکِ نخستین سنگ بنای موسسه جدید در ۱۰ ژوئن، توسط کاردینال و اسقف اعظم مِشلن، مون‌سینیور دزیره-ژوزف مرسیه. ۱۹۱۸: جلوس قلب مقدس در مؤسسه در ماه ژوئن و تأسیس گروه پیشاهنگی کالج توسط ابه شارل هلسن و رنه ووربرگ در ۲۸ دسامبر. ۱۹۲۰: مؤسسه سن بونیفاس در ۱۹ آوریل به ساختمان‌های جدید خود در خیابان ویادوک نقل مکان می‌کند. در ۵ و ۶ دسامبر، پنجاهمین سالگرد تأسیس خود را در همان مکان با حضور کاردینال مرسیه جشن می‌گیرد. در این زمان، کالج دارای ۶۰۰ دانش‌آموز و ۲۷ معلم است که شامل ۲۲ کشیش و ۵ غیرروحانی می‌شود. ۱۹۲۳: تأسیس گروه توله‌گرگ‌ها (پیشاهنگان خردسال) توسط ابه فرنان واتین در ۲ اکتبر، و سپس گروه پیشاهنگان سیار توسط رنه ووربرگ در دسامبر. همچنین در ۱۶ دسامبر، مؤسسه از بنای یادبود کشته‌شدگان جنگ ۱۴–۱۸ رونمایی می‌کند؛ یک تابلوی سه‌لتی اثر شارل تونسنِ نقاش که دانش‌آموزان جان‌باخته در نبرد را به تصویر کشیده است. ۱۹۳۰: نصب ارگ در کلیسای کوچک مدرسه که توسط مون‌سینیور کلمنته میکارا، سفیر واتیکان، تبرک شد. مدیر جدید، ابه آلویس سیمون، نوسازی انجمن فارغ‌التحصیلان را آغاز می‌کند که به‌طور رسمی در سال ۱۹۳۶ بازسازی شد. ۱۹۳۳: تبرک پنجره رز (گل‌جام) کلیسای کوچک در ۱۸ فوریه؛ ایجاد و انتشار اولین شماره مجله سن بونیفاس در ۱۹ فوریه. ۱۹۳۵: در ماه مه، به ابتکار ابه آلویس سیمون، مؤسسه یادواره‌ای (بقایای مقدس) از سن بونیفاس را از کاردینال وان روی دریافت می‌کند. | ## بخش 2: مؤسسه سن بونیفاس پارناس | ۱۹۳۶: بازسازی انجمن فارغ‌التحصیلان در ۲۱ فوریه، و تجهیز مکانی برای فارغ‌التحصیلان توسط روژه باستینِ معمار که در ۵ دسامبر افتتاح شد. مؤسسه همچنین نشان خانوادگی و شعار سن بونیفاس را برمی‌گزیند که از آن پس بر روی تمامی بروشورها، کارزارهای تبلیغاتی و غیره ظاهر خواهد شد. همچنین ابه آندره بویسره اولین «سالنامه فارغ‌التحصیلان» را پایه‌گذاری می‌کند که از ژانویه ۱۹۳۹ در مجله کالج منتشر می‌شود. ۱۹۳۸: یادواره سن بونیفاس در محفظه‌ای ساخته شده توسط برادران دوروایه (زرگر) قرار می‌گیرد. آن‌ها که در شماره ۵۷ خیابان کنسِی مستقر شدند، خدمات تدارکاتی جامعه کشیشان و مدرسه را تا نوامبر ۱۹۶۳ بر عهده داشتند. ۱۹۴۰–۱۹۴۵: ستاد مشترک «ارتش سری» به‌طور منظم در دفتر ابه ژوزف دوسن، استاد کالج، تشکیل جلسه می‌دهد. پس از جنگ جهانی دوم ۱۹۴۶: برگزاری جشن هفتاد و پنجمین سالگرد مؤسسه که به دلیل جنگ به تعویق افتاده بود، در تاریخ ۱ و ۲ ژوئن و به ریاست کاردینال ژوزف-ارنست وان روی: کالج دارای ۹۰۰ دانش‌آموز و ۴۴ معلم است که شامل ۲۲ کشیش و ۲۲ غیرروحانی می‌شود. کلاس‌های ابتدایی سن بونیفاس تحت پوشش دولت قرار می‌گیرند و ادغامی با مدرسه ابتدایی خیابان برژه صورت می‌گیرد. ۱۹۵۱: تأسیس یک مدرسه متوسطه بازرگانی توسط ابه ژان لالو، مدیر مؤسسه، در ماه ژوئیه. ۱۹۵۳: ایجاد یک واحد آموزشی ضمیمه در بوتسفورت توسط ابه ژان لالو که در سال ۱۹۶۲ به یک نهاد مستقل تحت عنوان کالج سن-اوبر تبدیل خواهد شد. در سن بونیفاس، واحد خدمات روان‌شناختی-تربیتیِ هدایت تحصیلی در ماه سپتامبر تأسیس می‌شود. ۱۹۵۵: تأسیس «انجمن اولیا» که نخستین مجمع خود را در ۲ مارس و در بحبوحه «جنگ مدارس» برگزار می‌کند. ۱۹۵۶: ساخت کلیسای کوچک سن-پل توسط لئون دو کوسترِ معمار و بازسازی محل فارغ‌التحصیلان به سبک «رنسانس». مؤسسه با ورود ماریت فلوریزون به عنوان آموزگار پایه اول ابتدایی، اولین معلم زن خود را استخدام می‌کند. تأسیس باشگاه جودو در کالج توسط ابه ادموند دو شوتر؛ باشگاهی ورزشی که در سال ۱۹۸۳ بیست و پنجمین سالگرد خود را جشن خواهد گرفت. ۱۹۶۰: تعطیلی دائمی بخش شبانه‌روزی، آغازگر عملیات عمرانی در ساختمان خیابان ویادوک می‌شود: خوابگاه‌ها و اتاقک‌های شبانه‌روزی در سال ۱۹۶۳ جای خود را به دو سالن ژیمناستیک، یک سالن مطالعه بزرگ و کلاس‌های درس می‌دهند. انجمن فارغ‌التحصیلان سن بونیفاس اجازه می‌یابد عنوان «انجمن سلطنتی» را به نام خود اضافه کند. ۱۹۶۵: ایجاد اولین شورای معلمان در ماه ژوئن؛ ارکانی مشورتی که هدف آن تقویت پیوند میان مدیر و کادر آموزشی است. ۱۹۶۶: صدمین سالگرد مؤسسه سن بونیفاس در ۱۹ فوریه: کالج دارای ۱۰۰۰ دانش‌آموز، ۶۵ معلم، ۱۴ کشیش و ۵۱ غیرروحانی است. در ۱۷ فوریه، بنای یادبود صدمین سالگرد، اثر ژان هولمانزِ زرگر، در سالن مرکزی افتتاح می‌شود. در ۶ مه، بازی‌های صدمین سالگرد در استادیوم «سه درخت زیرفون»، که نخستین دوره از بازی‌های ورزشی «بونیفاسیاد» بود و از آن پس هر ۴ سال یک‌بار برگزار می‌شود. | ## بخش 3: مؤسسه سن بونیفاس پارناس | در ۹ نوامبر، مراسم مجلل سالگرد در کاخ هنرهای زیبا با حضور پادشاه بودوئن، ملکه فابیولای بلژیک و کاردینال لئون-ژوزف سوننس برگزار می‌گردد. چهار سخنران در این مراسم حضور داشتند: مون‌سینیور پیر ویو، اسقف اعظم پاریس، آقایان کریستین فوشه، وزیر آموزش ملی فرانسه، پیر وینی، وزیر دادگستری و فرهنگ فرانسوی بلژیک و پل اوریان، استاد دانشگاه لوون. ساخت اولین بال از ساختمان کلاس‌های خیابان کنسِی از ماه اوت آغاز شده که عملیات آن در سپتامبر ۱۹۶۸ به‌طور کامل به پایان می‌رسد (دوازده کلاس، دو آزمایشگاه، یک سالن همایش، یک حیاط جدید و یک پارکینگ زیرزمینی). ۱۹۷۰: در دوران مدیریت ابه آندره سونن، وقوع آتش‌سوزی در کافه بخش بازرگانی به دلیل سیگارهای روشن رها شده در سطل زباله طبقه سوم و تأسیس انجمن غیرانتفاعی کُم-یونیون. ۱۹۷۳: آغاز پذیرش مختلط (دختران و پسران) در ماه سپتامبر، در پی ادغام با بخش ابتدایی مدرسه «درخت تبرک‌یافته». ۱۹۷۴: انجام عملیات عمرانی مهم در کلیسای کوچک کالج طی ماه‌های مه تا اوت، جهت افزودن یک سالن غذاخوری با بهره‌گیری از ارتفاع بنا؛ اولین فروش برچسب‌های بخت‌آزمایی در چارچوب جشن شمع‌سوزان؛ ایجاد تیم «اسکرابل» سن بونیفاس. ۱۹۷۵: آغاز پذیرش مختلط در مقطع متوسطه در ماه سپتامبر، از طریق ادغام با مؤسسه پارناس که طی چهار سال تکمیل شد. در همان ماه، عملیات عمرانی بزرگی در ساختمان خیابان ویادوک آغاز می‌شود که طی آن سقف به‌طور کامل بازسازی و راه‌پله‌های چوبی با زیرساخت‌های مدرن و ایمن جایگزین می‌شوند (پایان عملیات در ۱۹۷۶). ۱۹۷۶: تغییر در شماره‌گذاری سال‌های تحصیلی متوسطه از ماه سپتامبر در چارچوب قانون اجرایی آموزش نوین (۳۱ ژوئیه ۱۹۷۵): کلاس ششم لاتین به سال اول و کلاس بلاغت به سال ششم تبدیل می‌شود… ایجاد اولین شوراهای کلاس در ماه دسامبر در راستای اجرای همین قانون جدید. ساخت بال دوم ساختمان خیابان کنسِی به لطف کمک مالی خواهران خیریه گنت (پارناس) که عملیات آن در ۱ ژانویه ۱۹۷۷ به پایان رسید. ایجاد یک «قفسه آرشیو» در تالار فارغ‌التحصیلان که نیای «مرکز اسناد سن بونیفاس» محسوب می‌شود. ۱۹۸۰: تجهیز کلیسای کوچک جدید و تالار همایش؛ اجرای «طرح سبز»: کاشت درختان متعدد در حیاط بیرونی. بخش پیش‌دبستانی کالج در ۱ سپتامبر به ساختمانی کاملاً بازسازی شده در خیابان گوفار منتقل می‌شود. ۱۹۹۱: یکصد و بیست و پنجمین سالگرد مؤسسه سن بونیفاس: کالج دارای ۱۱۰۰ دانش‌آموز و ۱۰۵ معلم است که شامل ۱ کشیش در برابر ۱۰۴ غیرروحانی می‌شود. درون‌مایه سالگرد: «درون‌گرایی»؛ برگزاری مراسم نیایش در کلیسای سن بونیفاس به ریاست کاردینال دانلز. ۱۹۹۲: ایجاد یک چالش بین‌کلاسی به نام «ژنی‌فاسیاد» با الهام از آن مسابقه تلویزیونی، که اولین فینال‌های آن در ماه مه ۱۹۹۳ برگزار شد. ۱۹۹۳: تجهیز «تالار عمواس» در محل کلیسای قدیم مؤسسه؛ سالنی چندمنظوره برای فعالیت‌های فرهنگی و ورزشی. ۱۹۹۴: صدمین سالگرد انجمن فارغ‌التحصیلان و رونمایی از بنای یادبود جدید کشته‌شدگان کالج در ۲۳ آوریل. ۲۰۰۱: یکصد و سی و پنجمین سالگرد مؤسسه: گردهمایی در کلیسای جامع سن-میشل و گودول با حضور فارغ‌التحصیلانی که از تجربیات خود در زندگی خانوادگی، حرفه‌ای و کسوت روحانیت شهادت می‌دهند (سخن می‌گویند). ۲۰۰۲: آغاز به کارِ طرح «همراهی متمایز برای دانش‌آموزان با استعداد بالا» (HP) در چارچوب سیاست‌های ابلاغی وزارت آموزش و پرورش. ۲۰۰۷: بازکشف یک نقاشی دیواری منحصربه‌فرد که توسط هرژه در اوایل دهه ۱۹۲۰، زمانی که او در اینجا پیش‌آهنگ بود، کشیده شده بود.. | ## جمع‌بندی | ۲۰۱۴: تخریب خانه‌های متروکه در خیابان سان-سوسی در طول تابستان، جایی که به‌زودی ساختمان جدیدی برای مؤسسه سن بونیفاس در آن بنا خواهد شد.