موضوع مقاله: رناتا اسکوتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رناتا اسکوتو | مقدمه: رناتا اسکوتو (۲۴ فوریهٔ ۱۹۳۴ – ۱۶ اوت ۲۰۲۳) سوپرانو، کارگردان اپرا و معلم آواز ایتالیایی بود. | ## بخش 1: رناتا اسکوتو | او به دلیل سبک منحصربه‌فرد، موسیقی‌دانی و توانایی در ایفای نقش‌های نمایشی شناخته می‌شد و یکی از برجسته‌ترین خوانندگان اپرای نسل خود به‌شمار می‌رفت. او بیش از ۴۰ سال در حدود ۴۵ نقش روی صحنه ظاهر شد؛ ابتدا در ایتالیا و سپس به‌عنوان یکی از سوپرانوی برجسته تالار اپرای متروپولیتن نیویورک (مت). او به‌ویژه به‌خاطر ایفای نقش‌های اصلی در اپراهای وردی، از جمله لا تراویاتا که نخستین حضور صحنه‌ای او در میلان در سال ۱۹۵۲ بود، و مادام باترفلای از پوچینی که نخستین نقش او در مت و آخرین حضورش در آنجا در سال ۱۹۸۷ بود، به یاد آورده می‌شود. اسکوتو در نخستین پخش تلویزیونی زنده از تالار مت در سال ۱۹۷۷ به‌عنوان میمی در لا بوهم از پوچینی در کنار لوچیانو پاواروتی و به رهبری جیمز لواین حضور یافت. او به‌عنوان کارگردان اپرا برای مت، تماشاخانه ورونا و دیگر اپراخانه‌های بزرگ فعالیت کرد. زندگی و حرفه اسکوتو در ساونا، شهری صنعتی و بندری در دریای لیگوریا، در ۲۴ فوریهٔ ۱۹۳۴ به دنیا آمد. در طول جنگ جهانی دوم، مادرش او و خواهرش را به کوه‌های اطراف برد و برای گذران زندگی کارهای خیاطی برای فاشیست‌ها، نازی‌ها و آمریکایی‌ها انجام داد. | ## بخش 2: رناتا اسکوتو | پس از جنگ، او نخستین تجربه اپرایی خود را در زادگاهش با اجرای ریگولتو از وردی و با تیتو گابی در نقش اصلی داشت و در دوازده‌سالگی تصمیم گرفت خواننده اپرا شود. او از ۱۶ سالگی در کنسرواتوار میلان موسیقی خواند، در صومعه‌ای زیر نظر راهبه‌ها زندگی کرد و با کارهای خیاطی و نظافت هزینه خود را تأمین کرد. اسکوتو در سال ۱۹۵۲ در یک مسابقه برنده شد و جایزه‌اش اجرای نخستین اپرا در تئاترو نوو در میلان بود. او در زادگاهش برای نخستین بار در شب کریسمس در نقش اصلی لا تراویاتا از وردی در برابر سالنی مملو از تماشاگران روی صحنه رفت. ایتالیا در سال ۱۹۵۳ اسکوتو برای نقش والتر در La Wally اثر کاتالانی در لا اسکالا آزمون داد که در آن رناتا تبالدی و ماریو دل موناکو در نقش‌های اصلی حضور داشتند. پس از اجرای آزمایشی، ویکتور د ساباتا رهبر ارکستر و یکی از داوران گفت: «بقیه را فراموش کنید.» اپرای لا والی در ۷ دسامبر ۱۹۵۳ روی صحنه رفت و اسکوتو پانزده بار برای ادای احترام دوباره فراخوانده شد، در حالی که تبالدی و دل موناکو هر کدام هفت بار تشویق شدند. او پیشنهاد نقش‌های فرعی بیشتری در لا اسکالا را رد کرد و ترجیح داد نقش‌های بزرگ‌تری را در اپراخانه‌های محلی ایتالیا اجرا کند. | ## بخش 3: رناتا اسکوتو | اسکوتو در سال ۱۹۵۵ در اپرای رم نقش سوفی در Werther اثر ماسنه را اجرا کرد و در سال ۱۹۵۶ در لا فنیچه در ونیز در نقش تراویاتا و میکائیلا در کارمن اثر بیزه ظاهر شد. اسکوتو از سال ۱۹۵۷ عضو گروه لا اسکالا شد و نقش‌هایی مانند آدینا در اکسیر عشق و نورینا در دون پاسکوال از دونیزتی را اجرا کرد، اما فرانکو زفیرلی او را برای نقش تراویاتا نپذیرفت. ماریا کالاس در نقش آمی‌نا ظاهر شد و اجرا آن‌قدر موفقیت‌آمیز بود که یک اجرای پنجم ناگهانی به برنامه افزوده شد. کالاس که قراردادش برای چهار اجرا بسته شده بود، حاضر نشد در اجرای پنجم روی صحنه برود، اما به مدیریت لا اسکالا اجازه داد کناره‌گیری‌اش از جشنواره را ناشی از بیماری اعلام کنند. اسکوتو در سوم سپتامبر ۱۹۵۷ به‌جای کالاس روی صحنه رفت و در ۲۳ سالگی به یک ستاره بین‌المللی اپرا تبدیل شد. در دههٔ ۱۹۶۰ او به یکی از خوانندگان پیشرو در احیای بل کانتو بدل شد؛ جریانی که توسط کالاس در دههٔ ۱۹۵۰ آغاز شده بود. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۶۴ با لا اسکالا در تالار بولشوی مسکو به روی صحنه رفت؛ نخستین تور یک اپراخانه به اتحاد شوروی در سال‌های جنگ سرد.