موضوع مقاله: سی و هشتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سی و هشتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: سی‌وهشتمین کنگره ایالات متحده نشست قوه مقننه دولت فدرال ایالات متحده آمریکا بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: سی و هشتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | برگزار شد و با دو سال پایانی نخستین دوره ریاست‌جمهوری آبراهام لینکلن هم‌زمان بود. حزب جمهوری‌خواه در سنا اکثریت داشت و در مجلس نمایندگان نیز بیشترین کرسی‌ها را در اختیار داشت؛ جمهوری‌خواهان با تشکیل ائتلاف با اتحادگرایان بدون قید و شرط بر مجلس نمایندگان چیره بودند. در طول این دوره قانون‌گذاری جنگ داخلی آمریکا که از سال ۱۸۶۱ آغاز شده بود همچنان ادامه داشت و ایالت‌های ویرجینیای غربی و نوادا به اتحادیه پذیرفته شدند. مهم‌ترین دستاورد قانونی این کنگره تصویب متمم سیزدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا بود که برده‌داری را در سراسر کشور ممنوع کرد. رویدادهای مهم جنگ داخلی آمریکا که از سال ۱۸۶۱ آغاز شده بود در سراسر این دوره کنگره ادامه داشت و سرانجام در سال ۱۸۶۵ پایان یافت. ۸ ژانویه ۱۸۶۳: آغاز عملیات خاک‌برداری در ساکرامنتو (کالیفرنیا) برای ساخت اولین راه‌آهن میان‌قاره‌ای ایالات متحده. ۴ ژوئیه ۱۸۶۳: پس از نبرد گتیسبرگ و پیروزی اتحادیه در نبرد ویکسبرگ، سیر جنگ به‌سود شمال تغییر کرد. ۸ نوامبر ۱۸۶۴: آبراهام لینکلن در انتخابات ریاست‌جمهوری با شکست دادن جورج مک‌کللن بار دیگر برگزیده شد. لوایح تصویب‌نشده لایحه وید–دیویس در ۲ ژوئیه ۱۸۶۴ از هر دو مجلس گذشت اما با وتوی جیبی رئیس‌جمهور لینکلن رد شد. اصلاحیه‌های قانون اساسی ۳۱ ژانویه ۱۸۶۵: کنگره اصلاحیه‌ای را برای الغای برده‌داری و بیگاری اجباری (به‌جز به‌عنوان مجازات جرم) تصویب کرد و آن را برای تصدیق به مجالس قانون‌گذاری ایالتی فرستاد. این اصلاحیه در ۶ دسامبر ۱۸۶۵ به تصویب نهایی رسید و به‌عنوان متمم سیزدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا به قانون اساسی افزوده شد. | ## بخش 2: سی و هشتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | ایالت‌های پذیرفته‌شده و قلمروهای سازمان‌یافته ایالت‌ها ۱۹ ژوئن ۱۸۶۳: ویرجینیای غربی به‌عنوان ایالت سی‌وپنجم (جدا شده از ویرجینیا) پذیرفته شد. ایالت‌های شورشی کنفدراسیون نیروهای نظامی به میدان فرستاد و شورش را تا دومین کنگره خود ادامه داد؛ اما اتحادیه جدایی‌طلبی را به رسمیت نشناخت و جدایی‌طلبان حق شرکت در کنگره را نداشتند. انتخابات برگزارشده در میزوری و کنتاکی همه اعضای مجلس نمایندگان و سنا را برای کنگره سی‌وهشتم تعیین کرد. انتخاباتی که میان اتحادگرایان ویرجینیا، تنسی و لوییزیانا برگزار شد به‌سبب آشوب با مشارکت بسیار پایینی همراه بود و کنگره نامزدهای برنده را نپذیرفت. بر پایه اعلامیه رهایی‌بخشی، ایالت‌های آرکانزاس، تگزاس، بخش‌هایی از لوییزیانا، می‌سی‌سی‌پی، آلاباما، فلوریدا، جورجیا، کارولینای جنوبی، کارولینای شمالی و بخش‌هایی از ویرجینیا در سال‌های ۱۸۶۲–۱۸۶۴ در حال شورش شمرده می‌شدند. نوارهای سبز نشان‌دهنده اتحادگرایان و نوارهای خاکستری نشان‌دهنده اتحادگرایان بدون قید و شرط هستند. سنا در طول این کنگره دو کرسی برای هریک از ایالت‌های تازه‌پذیرفته‌شده نوادا و ویرجینیای غربی افزوده شد و در مجموع چهار کرسی جدید ایجاد گردید. حزب آغاز پایان دموکرات ۱۰ ۱۰ جمهوری‌خواه ۳۱ ۳۳ اتحادگرا ۴ ۳ اتحادگرای بدون قید و شرط ۳ ۴ خالی ۲۰ ۲۲ جمع ۶۸ ۷۲ مجلس نمایندگان پیش از این کنگره، بر پایه سرشماری ۱۸۶۰ و بازتوزیع ناشی از آن اندازه مجلس نمایندگان به ۲۴۱ عضو تغییر یافته بود. در جریان این دوره یک کرسی برای ایالت تازه‌پذیرفته‌شده نوادا افزوده شد و سه کرسی از ویرجینیا به ویرجینیای غربی بازتوزیع گردید. حزب آغاز پایان دموکرات ۷۲ ۷۲ جمهوری‌خواه ۸۵ ۸۴ جمهوری‌خواه مستقل ۲ ۲ اتحادگرا ۹ ۹ اتحادگرای بدون قید و شرط ۱۲ ۱۶ خالی ۶۱ ۵۹ جمع ۲۴۱ ۲۴۲ افزون بر این، ده نماینده بدون حق رأی (کنگره‌نمایندگان قلمرویی) نیز حضور داشتند. انتونی مجلس نمایندگان رئیس مجلس نمایندگان: اسکایلر کولفکس (جمهوری‌خواه) رهبری اکثریت (جمهوری‌خواه) رئیس کنفرانس جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان: جاستین اس. | ## بخش 3: سی و هشتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | موریل رئیس کمیته امکانات مالی: تادئوس استیونس (جمهوری‌خواه) نشست‌ها نشست آغاز پایان نشست ویژه (سنا) ۴ مارس ۱۸۶۳ ۱۴ مارس ۱۸۶۳ نشست نخست ۷ دسامبر ۱۸۶۳ ۴ ژوئیه ۱۸۶۴ نشست دوم ۵ دسامبر ۱۸۶۴ ۳ مارس ۱۸۶۵ اعضای سنا سناتورها هر دو سال یک‌بار توسط قوه مقننه ایالتی برگزیده می‌شدند و هر بار یک‌سوم آنان دوره شش‌ساله تازه‌ای آغاز می‌کردند. ایالت کلاس سناتور حزب یادداشت کالیفرنیا ۱ جان کانس جمهوری‌خواه کالیفرنیا ۳ جیمز ای. بیرد پسر (تا ۲۹ ژانویه ۱۸۶۴)؛ سپس جرج رید ریدل دموکرات دلاور ۲ ویلارد سولسبوری (سینیور) دموکرات ایلینوی ۲ ویلیام الکساندر ریچاردسون دموکرات ایلینوی ۳ لیمان ترامبول جمهوری‌خواه ایندیانا ۱ توماس ای. هیکس اتحادگرای بدون قید و شرط تا ۱۴ فوریه ۱۸۶۵ ماساچوست ۱ چارلز سامنر جمهوری‌خواه ماساچوست ۲ هنری ویلسون جمهوری‌خواه میشیگان ۱ زکری چندلر جمهوری‌خواه میشیگان ۲ یاکوب ام. هندرسون اتحادگرای بدون قید و شرط میزوری ۳ رابرت ویلسون (سناتور) (تا ۱۳ نوامبر ۱۸۶۳)؛ سپس بی. هیل جمهوری‌خواه نیوهمپشایر ۳ دنیل کلارک جمهوری‌خواه نیوجرسی ۱ ویلیام رایت دموکرات نیوجرسی ۲ جان سی. مورگان جمهوری‌خواه نیویورک ۳ ایرا هریس جمهوری‌خواه اوهایو ۱ بنجامین وید جمهوری‌خواه اوهایو ۳ جان شرمن جمهوری‌خواه اورگن ۲ بنجامین اف. باکالاو دموکرات پنسیلوانیا ۳ ادگار کوون جمهوری‌خواه رود آیلند ۱ ویلیام اسپراگ چهارم جمهوری‌خواه رود آیلند ۲ هنری بی. انتونی جمهوری‌خواه ورمانت ۱ سولومون فوت جمهوری‌خواه ورمانت ۳ جیکوب کولمار جمهوری‌خواه ویرجینیا ۱ لموئل جی. کارلایل اتحادگرا ویرجینیای غربی ۱ پیتر ون وینکل اتحادگرای بدون قید و شرط از ۴ اوت ۱۸۶۳ ویرجینیای غربی ۲ ویتمن تی. ویلی اتحادگرای بدون قید و شرط از ۴ اوت ۱۸۶۳ ویسکانسین ۱ جیمز رود دولیتل جمهوری‌خواه ویسکانسین ۳ تیموتی او. | ## جمع‌بندی | هاو جمهوری‌خواه ایالت‌های آلاباما، آرکانزاس، فلوریدا، جورجیا، لوییزیانا، می‌سی‌سی‌پی، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی، تنسی و تگزاس به‌سبب شورش کرسی‌های خالی داشتند.