موضوع مقاله: فهرست پرندگان ژاپن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست پرندگان ژاپن | مقدمه: پرنده‌شناسی ژاپن در مجموع ۷۳۱ گونه را دربرمی‌گیرد که از میان آن‌ها ۱۹ گونه بوم‌زاد و ۳۱ گونه توسط انسان‌ها وارد شده هستند. | ## بخش 1: فهرست پرندگان ژاپن | رده‌بندی زیست‌شناختی (نام‌گذاری و ترتیب راسته‌ها، خانواده‌ها و گونه‌ها) و نام‌گذاری (نام‌های رایج و علمی) در این فهرست بر پایه قراردادهای فهرست پرندگان جهان کلمنتس (ویرایش ۲۰۲۲) است.Clements, J. نشانه‌های زیر چند دسته از گونه‌ها را که در زمره مهاجران منظم و ساکنان غیربوم‌زاد نیستند برجسته می‌سازند: (A) تصادفی – گونه‌ای که به ندرت یا به‌طور تصادفی در ژاپن دیده می‌شود (همچنین «سرگردان» نامیده می‌شود) (E) بوم‌زاد – گونه‌ای که بوم‌زاد ژاپن است (I) وارداتی – گونه‌ای که در نتیجه اقدامات مستقیم یا غیرمستقیم انسانی به ژاپن وارد شده‌است اردک‌ها، غازها و پرندگان آبزی راسته: Anseriformesخانواده: Anatidae Anatidae دربرمی‌گیرد مرغابی‌ها و بیشتر پرندگان مرغابی‌مانند آبزی مانند غازها و قوها. این پرندگان با پاهای پرده‌دار، نوک‌های پهن و پرهایی که به دلیل پوشش چرب، آب را به‌خوبی دفع می‌کنند، با زیست آبی سازگار شده‌اند. اینها گونه‌های زمینی هستند که از نظر اندازه متفاوتند، اما معمولاً فربه‌هیکل با بال‌های نسبتاً کوتاه و پهن هستند. بسیاری از این‌گونه‌ها شکارپرنده محسوب می‌شوند یا به عنوان منبع غذایی برای انسان‌ها اهلی شده‌اند. این پرندگان دارای انگشتان لب‌دار بوده و شناگران و غواصان بسیار ماهری به‌شمار می‌روند. با این حال، پاهایشان در قسمت پشتی بدن قرار دارد که حرکت بر روی خشکی را برایشان دشوار می‌سازد. با پاهای قوی و انگشتان درشت گام برمی‌دارند و هنگام راه رفتن به دنبال خوراک می‌گردند. بال‌هایی پهن و بلند با نوک‌های «انگشت‌مانند» دارند که در پرواز الگوهای چشمگیری پدیدمی‌آورند. این پرندگان از نظر اندازه متغیر بوده و دارای بدن لاغر، دم دراز و پاهای قوی هستند. بیشتر آن‌ها پاهایی کوچک دارند که برای راه رفتن چندان کارایی ندارند و بال‌هایی دراز و تیز دارند. پرهای نرم آن‌ها به گونه‌ای است که رنگ‌آمیزی آن‌ها را به پوست درخت یا برگ شبیه می‌کند. این پرندگان پاهایی بسیار کوتاه دارند و هرگز به‌طور داوطلبانه روی زمین نمی‌نشینند؛ بلکه تنها بر سطوح قائم استراحت می‌کنند. بسیاری از بادخورک‌ها بال‌هایی بلند و خمیده به عقب دارند که شبیه هلال یا بومرنگ است. این پرندگان معمولاً در پوشش گیاهی انبوه محیط‌های مرطوب نزدیک دریاچه‌ها، تالاب‌ها یا رودخانه‌ها زندگی می‌کنند. بیشتر گونه‌ها پاهای قوی و انگشتان دراز دارند که به‌خوبی با سطوح نرم و ناهموار سازگار شده‌اند. بر خلاف حواصیل‌ها که ظاهری مشابه دارند اما با درناها خویشاوند نیستند، درناها با گردن کشیده پرواز می‌کنند نه با گردن جمع‌شده. این‌ها پرندگانی کوچک تا متوسط‌اندازه با بدن‌های فشرده، گردن‌های کوتاه و ضخیم و بال‌های دراز و معمولاً تیز هستند. ویژگی بارز آن‌ها پاها و چنگال‌های بسیار بزرگشان است که به آن‌ها امکان می‌دهد روی پوشش گیاهی شناور در دریاچه‌های کم‌عمق راه بروند؛ این دریاچه‌ها زیستگاه ترجیحی این پرندگان به‌شمار می‌روند. بیشتر گونه‌های این خانواده از بی‌مهرگان کوچکی که از گل‌ولای یا خاک برمی‌چینند تغذیه می‌کنند. تفاوت در طول پاها و نوک‌ها این امکان را فراهم می‌کند که چندین گونه در زیستگاه یکسان، به‌ویژه در سواحل، بدون رقابت مستقیم بر سر غذا تغذیه کنند. ماده در این‌گونه رنگ‌آمیزی درخشان‌تری نسبت به نر دارد و آغازگر رفتار جفت‌گیری است. این پرندگان در مناطق معتدل و قطبی روی زمین لانه می‌سازند و از مهاجران دوربرد به‌شمار می‌روند. این پرندگان در دریای آزاد زندگی می‌کنند و تنها برای لانه‌گزینی عمداً به خشکی می‌آیند. کاکایی‌ها معمولاً به رنگ خاکستری یا سفید هستند و اغلب نشانه‌های سیاه‌رنگی بر سر یا بال‌هایشان دارند. پرستودریایی‌ها گروهی از پرندگان دریایی با اندازه متوسط تا بزرگ هستند که معمولاً پوشش پر خاکستری یا سفید دارند و اغلب نشانه‌های سیاه‌رنگی بر سر آن‌ها دیده می‌شود. بیشتر پرستودریایی‌ها با شیرجه‌رفتن به آب ماهی شکار می‌کنند، اما برخی حشرات را از سطح آب شیرین برمی‌چینند. | ## بخش 2: فهرست پرندگان ژاپن | پرستودریایی‌ها در مجموع پرندگانی دیرزی هستند و چندین گونه از آن‌ها بیش از ۳۰ سال عمر می‌کنند. منقارچین‌ها خانواده‌ای کوچک از پرندگان مناطق گرمسیری هستند که شبیه پرستودریایی‌اند. فک پایینی طویلی دارند و با آن در پرواز پایین بر سطح آب، ماهیان کوچک را صید می‌کنند. اندازه آن‌ها به بزرگی یک مرغابی درشت یا غاز کوچک است و هنگام شنا تا حدودی شباهت ظاهری به این پرندگان دارند، اما از نظر تبارشناسی هیچ خویشاوندی با آن‌ها ندارند. اینان از سخت‌پوستان پلانکتونی و ماهیان کوچکی که از سطح آب برمی‌چینند تغذیه می‌کنند و معمولاً در حین معلق ماندن در هوا این کار را انجام می‌دهند. لک‌لک‌ها صدا ندارند، اما به هم زدن نوک شیوه‌ای مهم از ارتباط در آشیانه به‌شمار می‌رود. آشیانه‌هایشان می‌تواند بسیار بزرگ باشد و سال‌های بسیاری مورد بهره‌گیری مجدد قرار گیرد. این پرندگان بزرگ، سیاه‌وسفید یا یکسره سیاه‌رنگند و بال‌هایی بلند و دمی عمیقاً چنگالی‌شکل دارند. این پرندگان نه شنا می‌کنند و نه راه می‌روند و از روی سطح صاف توانایی پرواز کردن ندارند. با داشتن بیشترین نسبت طول بال به وزن بدن در میان پرندگان، این‌گونه اساساً موجوداتی آسمانی‌اند و توانایی دارند بیش از یک هفته در هوا باقی بمانند. هر دو گروه از پرندگان دریایی ساحلی متوسط تا بزرگ هستند که برای شکار ماهی شیرجه می‌زنند. رنگ‌آمیزی پرها متفاوت است؛ اغلب گونه‌ها عمدتاً دارای پرهای تیره‌رنگ هستند، برخی سیاه‌وسفید و تعداد اندکی دارای رنگ‌های چشم‌نواز می‌باشند. حواصیلان و قارها پرندگانی متوسط تا بزرگ با گردن و پاهای بلند هستند که در آب‌های کم‌عمق زندگی می‌کنند. اعضای این خانواده با گردن تاشده پرواز می‌کنند، برخلاف دیگر پرندگان گردن‌دراز مانند لک‌لک‌ها، اکراس‌ها و کفچه‌نوک‌ها. پروازشان قدرتمند است و با وجود اندازه و وزن زیاد، توانایی بالا در اوج‌گیری دارند. این پرنده یک شکاری میانه‌بزرگ است که به ماهی‌خواری تخصص دارد و در سراسر جهان پراکنش دارد. این پرندگان دارای منقارهای قلاب‌دار نیرومند برای دریدن گوشت شکار، پاهای قوی، پنجه‌های زورمند و دیدی تیز هستند. آن‌ها چشمانی بزرگ و رو به جلو، گوش‌هایی تیز، منقاری شبیه به بازان و حلقه‌ای مشخص از پرها به نام دیسک صورتی در اطراف هر چشم دارند. این پرندگان با پوشش پَری پُررنگ، اندام‌های باریک و معمولاً پرهای مرکزی دم کشیده شناخته می‌شوند. همگی رنگارنگ بوده و دارای نوک‌های بلند رو به پایین و بال‌های نوک‌تیز هستند که از دور ظاهری شبیه به پرستو به آن‌ها می‌دهد. این پرندگان همچون آن گروه‌ها ظاهری رنگارنگ دارند که آبی و قهوه‌ای رنگ‌های غالب آن‌ها هستند. برخی گونه‌ها دارای پاهایی با دو انگشت رو به جلو و دو انگشت رو به عقب هستند، در حالی که چند گونه تنها سه انگشت دارند. بسیاری از دارکوب‌ها عادت دارند که با منقار خود به صدا درآوردن تنه درختان بپردازند. تفاوت آن‌ها با بازها، عقاب‌ها و کورکورها در این است که شکار خود را با نوک می‌کشند، نه با چنگال. طوطیان دنیای قدیم از آفریقا به سمت شرق، گستره جنوب و جنوب‌شرق آسیا و اقیانوسیه تا استرالیا و نیوزیلند یافت می‌شوند. بیشتر وقت خود را بر روی کف جنگل‌های مرطوب می‌گذرانند و از حلزون، حشرات و بی‌مهرگان مشابه تغذیه می‌کنند. رنگ غالب آن‌ها خاکستری با سفید و سیاه است، هرچند برخی گونه‌ها رنگ‌آمیزی درخشانی دارند. | ## بخش 3: فهرست پرندگان ژاپن | این پرندگان پروازگران روان و چابکی‌اند و بال‌هایی نیمه‌مثلثی و نسبتاً بزرگ دارند. دم‌های آن‌ها دوشاخه و بلند است و برخی گونه‌های آسیایی آرایه‌های پیچیده‌ای روی دم دارند. کلاغان در میان پرندگان نشیمن‌گاهی از اندازه‌ای بالاتر از میانگین برخوردارند و برخی از گونه‌های بزرگ‌تر سطح بالایی از هوشمندی نشان می‌دهند. این پرندگان سازگارپذیر بوده و رژیم غذایی متنوعی دارند که شامل دانه و حشره می‌شود. این پرندگان معمولاً بسیار کوچک و به رنگ‌های کدر قهوه‌ای یا خاکستری هستند و در زمین‌های بازمانند چمنزارها یا بوته‌زارها زندگی می‌کنند. بیشتر آن‌ها دارای رنگ‌آمیزی ساده‌ای با پشت قهوه‌ای زیتونی و زیرتنه زرد تا بژ هستند. پراکنش این خانواده عمدتاً از جنوب تا غرب اوراسیا و پیرامون آن است، اما دامنه آن تا اقیانوس آرام گسترش می‌یابد و برخی گونه‌ها در آفریقا نیز حضور دارند. این پرندگان کوچک‌اندام دارای دم‌هایی معمولاً دراز و نوک‌تیز هستند و غالباً رنگی قهوه‌ای یا نخودی یکدست دارند. این پرندگان دارای بدنی باریک و کشیده، بال‌هایی بلند و نوک‌تیز و منقاری کوتاه با دهانه‌ای گشاد هستند. پاهایشان برای نشستن بر شاخه مناسب‌تر از راه رفتن است و انگشتان جلویی آن‌ها در پایه تا حدودی به هم متصل‌اند. برخی از آن‌ها با رنگ‌های زرد، قرمز یا نارنجی در ناحیه زیردم، گونه‌ها، گلو یا ابرو جلب توجه می‌کنند، اما بیشتر آن‌ها کم‌رنگ‌تر بوده و پوشش یکدست زیتونی-قهوه‌ای تا سیاه دارند. گونه‌های این خانواده از اندازه‌های گوناگونی برخوردارند و اغلب رنگ پشتی سبز و زیرتن زرد دارند یا با رنگ‌های کم‌رنگ‌تر از سبزمایل‌به‌خاکستری تا قهوه‌ای‌مایل‌به‌خاکستری دیده می‌شوند. رده‌بندی آن‌ها در حال تغییر است و برخی مراجع، بعضی سرده‌ها را در خانواده‌های دیگر قرار می‌دهند.Gill, F. این پرندگان بیشتر به‌عنوان گونه‌های زادآور، همان‌گونه که نام مشترکشان نشان می‌دهد، در اروپا، آسیا و تا حدی در آفریقا یافت می‌شوند. بیشتر آن‌ها از نظر ظاهری معمولی هستند، اما بسیاری دارای آوازهای ممتاز و متمایزی هستند. چنان‌که از نامشان برمی‌آید، بسیاری از گونه‌ها دارای حلقه‌ای سفید پیرامون هر چشم‌اند. این پرندگان توانایی منحصربه‌فردی در پایین رفتن از تنه درختان به صورت سرازیر دارند که در میان پرندگان دیگر نادر است. نوک‌های باریک، تیز و خمیده‌ای دارند که با آن‌ها حشرات را از زیر پوست درختان بیرون می‌آورند. همانند دارکوب‌ها، پرهای دم سختی دارند که از آن‌ها برای تکیه‌کردن روی تنه درختان عمودی بهره می‌گیرند. این پرندگان درشت‌هیکل، نرم‌پَر، کوچک تا متوسط‌اندام بوده و حشره‌خوار یا گاهی همه‌چیزخوار هستند و اغلب روی زمین تغذیه می‌کنند. در لاکی‌بال بوهمی و لاکی‌بال سدر، این نوک‌ها شبیه بوده و نام این گروه را پدیدآورده‌اند. اینها پرندگانی دانه‌خوار با نوک‌های مخروطی گرد هستند که بیشتر در آفریقای جنوب صحرا و شمار کمتری در آسیای گرمسیری آشیانه می‌سازند. بافندگان نام خود را از لانه‌های بزرگ بافته‌شده‌ای گرفته‌اند که بسیاری از گونه‌ها می‌سازند. این پرندگان گروه‌زی و اغلب مستعمره‌نشین بوده و دانه‌خوار هستند و نوک‌هایی کوتاه، ضخیم اما تیز دارند. همه گونه‌های این خانواده انگل‌پرور بوده و تخم‌های خود را در لانه ریزسهرگان می‌گذارند. این پرندگان به‌طور کلی کوچک، فربه، قهوه‌ای یا خاکستری‌رنگ با دم‌های کوتاه و نوک‌های کوتاه و نیرومند هستند. این پرندگان پروازی جهنده با دوره‌های متناوب بال‌زدن و لغزیدن روی بال‌های بسته دارند و بیشترشان خوش‌آواز هستند. | ## جمع‌بندی | بیشتر این‌گونه‌ها به نام گنجشک شناخته می‌شوند، اما این پرندگان با گنجشکان دنیای کهن که متعلق به خانواده Passeridae هستند، خویشاوندی نزدیکی ندارند.