موضوع مقاله: کتاب یوشع (سامری‌ها) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کتاب یوشع (سامری‌ها) | مقدمه: کتاب یوشع ، که گاهی به آن تواریخ سامری نیز گفته می‌شود، وقایع‌نگاری سامری‌ها به این دلیل نامیده می‌شود که بخش اعظم آن به تاریخ یوشع بن نون اختصاص دارد. | ## بخش 1: کتاب یوشع (سامری‌ها) | بازبینی انتقادی در دو دوره متفاوت موجود است، یکی به عبری سامری و دیگری در زبان عربی. همچنین، سامری‌ها آن را الهام الهی نمی‌دانند، اگرچه «آنها آن را بسیار تکریم می‌کنند و بالاترین ارزش را برای آن قائلند و معتقدند که حاوی تاریخ واقعی و معتبری از دوره‌ای است که به آن می‌پردازد.» تاریخچه سامری‌ها اولین پادشاه اسرائیل، شائول، تنها بر برخی از این مردم حکومت می‌کند. هنگامی که سلیمان در سال ۹۳۰ پیش از میلاد درگذشت، پادشاهی به اسرائیل شمالی بزرگ و یهودای جنوبی کوچک تقسیم می‌شود. در همین حال، به مدت ۲۰۰ سال درگیری‌هایی بین شمال و جنوب رخ می‌دهد، و موارد اندکی از همکاری نیز در میان است. مردمان دو سوی مرز اسرائیل شمالی و جنوبی، ابراهیم را پدر و موسی را منجی خود می‌دانند. اما با گذشت زمان و افزایش فاصله زمانی، این اختلافات به اختلافات فرهنگی نیز تبدیل می‌شود. زمانی که اسرائیل یک ملت واحد بود، داوود پادشاه اورشلیم را به عنوان مرکز سیاسی و مذهبی تأسیس کرد. اسرائیلی‌های شمالی با این مشکل مواجه شدند که در کجا باید عبادت خود را انجام دهند. اولین پادشاه آنها، یربعام، مراکز عبادت را در بتل و دن با یک گوساله طلایی باشکوه در هر مکان تأسیس می‌کند. گوساله نمایانگر کرسی خداست - که دقیقاً همان چیزی است که صندوق عهد در اورشلیم به عنوان آن شناخته می‌شد. | ## بخش 2: کتاب یوشع (سامری‌ها) | در واقع، یهودیان حرف خوبی در مورد مردم شمال ندارند و از آنجایی که یهودیان بیشتر کتاب مقدس را آنطور که اکنون در اختیار هست می‌نویسند، دشوار است که تشخیص داده شود که انتقادات آنها دقیق نوشته شده یا اغراق‌آمیز است. امپراتوری آشور تا سال ۷۲۲ پیش از میلاد، پادشاهی شمالی اسرائیل را بلعید و ۲۷۲۹۰ نفر را از سامریه به مکان‌های دوردست تبعید کرد. «۱۰ قبیله گمشده اسرائیل» رسماً در اینجا گم می‌شوند زیرا قبایل شمالی پراکنده می‌شوند. یهودیان جنوبی عنوان می‌کنند که به جای آنها، آشور این سرزمین را با بابلی‌ها و دیگر مردم بین‌النهرین پر می‌کند. آشوریان از این طریق اراده جوامع فتح شده را در هم می‌شکنند و هویت، فرهنگ و مذهب آنها را پاک می‌کنند. در جنوب، یهودا نظاره‌گر ویرانی رقیب شمالی خود است - اورشلیم تنها ۳۵ مایل با آن فاصله دارد. یک قرن بعد، قدرت آشور رو به افول می‌گذارد و بابل به عنوان ابرقدرت جدید منطقه‌ای ظهور می‌کند. بابل در سال ۵۸۷ پیش از میلاد اورشلیم را در هم می‌کوبد و مردم نخبه یهودی را به تبعید می‌کشاند. وقتی یهودیان در بابل سرانجام در سال ۵۳۸ قبل از میلاد توسط ایرانیان آزاد شدند، کسانی که هنوز به اورشلیم اهمیت می‌دهند، بازمی‌گردند و مردمی را در آن منطقه می‌بینند. برخی از محققان می‌گویند سامری‌ها احتمالاً بنی‌اسرائیلی‌هایی از سامریه بودند که در زمان رفتن یهودیان در سراسر سرزمین پخش شدند. | ## بخش 3: کتاب یوشع (سامری‌ها) | برخی می‌گویند سامری‌ها بنی‌اسرائیلی نبودند، بلکه نوادگان بین‌النهرینی‌ها - بیگانگانی - بودند که توسط آشور در این سرزمین اسکان داده شدند. برخی دیگر سامری‌ها را نوادگان یهودی‌هایی می‌دانند که با بقیه به تبعید نرفتند - زیرا آنها فرار کرده و پس از رفع خطر بازگشتند. یا به این دلیل که آنها به اندازه کافی ماهر یا تحصیل‌کرده نبودند که برای بابل مفید باشند و بنابراین عقب ماندند. آنها مراسم مذهبی را به مانند یهودیانی که از تبعید برگشته بودند، انجام نمی‌دادند. آنها فقط پنج کتاب موسی - پیدایش تا تثنیه - را به عنوان کتاب مقدس خود می‌دانستند. بازگشتگان از بابل کتاب‌های تاریخی نوشته و پیشگویی‌هایی را برای افزودن به کتاب‌های مقدس خود جمع‌آوری کرده بودند. برخی از پیامبران آنها - عاموس، اشعیا، هوشع، حزقیال و میکاه - هیچ چیز خوبی دربارهٔ مردم سامره نمی‌گفتند. همزمان با اینکه کنترل یونان بر این سرزمین، جایگزین کنترل ایرانیان، سپس مصری‌ها و در نهایت رومی‌ها می‌شود، منطقه سامریه به‌طور فزاینده‌ای هلنی می‌شود؛ یعنی بیشتر شبیه امپراتوری سلوکیان می‌شود. | ## جمع‌بندی | در قرن اول میلادی، بدترین چیزی که می‌توانید یهودی بنامید، سامری است - همان چیزی که مخالفان عیسی در انجیل یوحنا او را با آن می‌نامند.