موضوع مقاله: آموزش در لیبریا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در لیبریا | مقدمه: آموزش در لیبریا در پی نخستین جنگ داخلی لیبریا و دومین جنگ داخلی لیبریا در فاصله سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۳ به‌شدت آسیب دید. | ## بخش 1: آموزش در لیبریا | در سال ۲۰۱۰، نرخ سوادآموزی لیبریا حدود ۶۰٫۸ درصد برآورد شد (۶۴٫۸ درصد برای مردان و ۵۶٫۸ درصد برای زنان). نظام آموزشی این کشور از سه مقطع اصلی تشکیل شده‌است: شش سال آموزش ابتدایی، سه سال راهنمایی (متوسطه اول) و سه سال دبیرستان (متوسطه دوم). آموزش در مدارس دولتی مقطع ابتدایی برای دانش‌آموزان رایگان است، هرچند بسیاری از این مدارس از امکانات آموزشی کافی برخوردار نیستند. بسیاری از خانواده‌ها ترجیح می‌دهند فرزندانشان را به مدارس خصوصی بفرستند که اغلب برای خانواده‌های متوسط لیبریایی هزینه‌بر است. ابتکار سنجش حقوق بشر بر این باور است که لیبریا تنها ۳۵٫۹ درصد از آنچه را که باید برای تحقق حق آموزش بر اساس سطح درآمد کشور انجام دهد، به اجرا درمی‌آورد. یکی از نخستین نهادهای آموزشی، کالج لیبریا بود که در سال ۱۸۶۲ در مونروویا پایه‌گذاری شد و بعدها به دانشگاه لیبریا تبدیل گردید. نهاد مهم دیگر، کالج کاتینگتون بود که در سال ۱۸۸۹ توسط کلیسای اسقفی در سواکوکو، شهرستان بونگ، تأسیس شد و بعدها به ارتقا یافت. آموزش رسمی اولیه در لیبریا به‌شدت تحت تأثیر سنت‌های مبلغان مذهبی آمریکایی و برنامه‌های درسی علوم انسانی (لیبرال آرتز) بود. این نهادها بر اساس الگوی نظام‌های آموزشی ایالات متحده شکل گرفتند و در آغاز عمدتاً به نخبگان آمریکو-لیبریایی خدمت می‌کردند و سلسله‌مراتب اجتماعی و سیاسی درون کشور را تقویت می‌نمودند. نهادهای سنتی مانند جامعه و دانش را از طریق آموزش شفاهی، کارآموزی و یادگیری اجتماعی منتقل می‌کردند و بر اخلاق، مسئولیت اجتماعی و حکمرانی جامعه تأکید داشتند. در سده بیستم، دولت لیبریا به‌تدریج نظام آموزش رسمی را گسترش داد و مدارس دولتی و مراکز تربیت معلم را در سراسر کشور ایجاد کرد. با این حال، دسترسی به آموزش ناهمگون ماند و مناطق روستایی و جوامع بومی از امکانات آموزشی کمتری بهره‌مند بودند. پس از پایان جنگ‌های داخلی، دولت لیبریا و شرکای بین‌المللی برنامه‌هایی را برای بازسازی بخش آموزش آغاز کردند که بر بازسازی زیرساخت‌ها، بهبود تربیت معلم و گسترش دسترسی به آموزش در سراسر کشور متمرکز بود. تأثیر جنگ‌های داخلی بر آموزش نظام آموزشی لیبریا در جریان نخستین جنگ داخلی لیبریا (۱۹۸۹–۱۹۹۷) و دومین جنگ داخلی لیبریا (۱۹۹۹–۲۰۰۳) به‌شدت آسیب دید. | ## بخش 2: آموزش در لیبریا | بسیاری از مدارس و دانشگاه‌ها در طول درگیری‌ها آسیب دیدند یا ویران شدند و شمار زیادی از معلمان و دانش‌آموزان آواره گشتند. جنگ‌ها همچنین به کاهش سواد و سطح تحصیلات انجامید، زیرا نسل کاملی از کودکان لیبریایی با وقفه‌های آموزشی روبه‌رو شدند. زیرساخت‌های آموزشی به‌شدت فرسوده شدند و بسیاری از مربیان آموزش‌دیده در دوران درگیری کشور را ترک کردند که کمبود بلندمدت معلمان واجد شرایط را در پی داشت. پس از پایان جنگ‌های داخلی در سال ۲۰۰۳، دولت لیبریا و شرکای بین‌المللی برنامه‌هایی را برای بازسازی مدارس، تربیت معلم و بازگرداندن دسترسی به آموزش در سراسر کشور راه‌اندازی کردند. ساختار نظام آموزشی لیبریا دارای نظام آموزشی ۶–۳–۳ است که از شش سال آموزش ابتدایی، سه سال متوسطه اول و سه سال متوسطه دوم تشکیل شده‌است. آموزش ابتدایی معمولاً از حدود شش سالگی آغاز می‌شود و با آزمون گواهینامه مدرسه ابتدایی لیبریا که توسط برگزار می‌شود، به پایان می‌رسد. آموزش متوسطه به دو بخش اول و دوم تقسیم می‌شود و با آزمون‌های ملی از جمله آزمون گواهینامه مدرسه راهنمایی لیبریا و به پایان می‌رسد. آمار آموزشی بر اساس داده‌های مؤسسه آمار و خدمات اطلاعات جغرافیایی لیبریا (LISGIS)، نرخ سواد و سطح تحصیلات در لیبریا بر حسب جنسیت و موقعیت جغرافیایی تفاوت چشمگیری دارد. نرخ سواد در میان مردان به‌طور کلی بالاتر از زنان است و در مناطق شهری به‌طور قابل‌توجهی از مناطق روستایی بیشتر است. شهرستان‌هایی با جمعیت شهری زیاد، به‌ویژه شهرستان مانتسرادو، بالاترین سطح تحصیلات را گزارش می‌دهند. در حالی که ثبت‌نام در مدارس ابتدایی نسبتاً گسترده‌است، دانش‌آموزان کمتری به مقطع متوسطه اول و دوم راه می‌یابند. + نرخ سواد در لیبریا دسته‌بندی نرخ سواد مردان ۶۴٫۸٪ زنان ۵۶٫۸٪ کل ۶۰٫۸٪ آموزش ابتدایی آزمون گواهینامه مدرسه ابتدایی لیبریا در مدارس دولتی (و بسیاری از مدارس خصوصی) توسط برگزار می‌شود. آموزش در مقطع ابتدایی بر اساس سیاست آموزشی لیبریا اجباری است، هرچند اجرای این سیاست در سراسر کشور یکسان نیست. این آزمون‌ها شامل آزمون گواهینامه مدرسه راهنمایی لیبریا، آزمون گواهینامه دبیرستان لیبریا و می‌شوند. | ## بخش 3: آموزش در لیبریا | آموزش عالی نهادهای آموزش عالی در لیبریا زیر نظر کمیسیون ملی آموزش عالی فعالیت می‌کنند. نظام مدرن آموزش عالی از نهادهای مبلغان مذهبی و مستوطنان که در سده نوزدهم تأسیس شدند، رشد کرده‌است. کالج لیبریا که در سال ۱۸۶۲ در مونروویا بنا نهاده شد، بعدها به دانشگاه لیبریا تبدیل شد، در حالی که کالج کاتینگتون که در سال ۱۸۸۹ توسط کلیسای اسقفی در سواکوکو تأسیس شده بود، به ارتقا یافت. این دانشگاه که در سال ۱۸۶۲ تأسیس شد، دارای چندین دانشکده و مدرسه حرفه‌ای است، از جمله و دانشکده پزشکی ای.ام. تابمان توسعه یافت که پیش از ارتقا به مقام دانشگاه در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان یک کالج فنی فعالیت می‌کرد. سایر نهادهای دولتی شامل کالج‌های اجتماعی منطقه‌ای است که برای گسترش دسترسی به آموزش عالی خارج از پایتخت تأسیس شده‌اند، از جمله: کالج اجتماعی گرند باسا کالج اجتماعی شهرستان نیمبا کالج اجتماعی شهرستان لوفا لیبریا همچنین دارای شماری از دانشگاه‌ها و کالج‌های خصوصی است، از جمله: دانشگاه استارز دانشگاه متدیست اپیسکوپال آفریقایی زیون دانشگاه کتاب مقدس آفریقا کالج مسیحی بین‌المللی لیبریا بسیاری از این نهادها به سازمان‌های دینی وابسته‌اند و برنامه‌های کارشناسی در زمینه‌هایی چون آموزش، مدیریت بازرگانی، علوم اجتماعی و الهیات ارائه می‌دهند. دانشگاه لیبریا و دانشگاه کاتینگتون برنامه‌های تحصیلات تکمیلی در رشته‌هایی مانند آموزش، مدیریت دولتی، مدیریت بازرگانی، بهداشت عمومی و روابط بین‌الملل ارائه می‌دهند. در نتیجه، بسیاری از دانشجویان لیبریایی برای ادامه تحصیل در مقطع تحصیلات تکمیلی به خارج از کشور می‌روند. تربیت معلم در لیبریا با پشتیبانی مراکز تربیت معلم روستایی در وبو، و انجام می‌شود که مربیان را عمدتاً برای خدمت در مدارس روستایی آماده می‌کنند. چالش‌های نظام آموزشی نظام آموزشی لیبریا با چالش‌های ساختاری متعددی روبه‌روست که دسترسی، کیفیت و انصاف آموزشی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. فقر توانایی بسیاری از خانواده‌ها را برای پرداخت هزینه لباس فرم، کتاب و حمل‌ونقل محدود می‌کند، حتی در جایی که آموزش ابتدایی رسماً رایگان است؛ همچنین فاصله زیاد میان جوامع و مدارس در مناطق روستایی می‌تواند دسترسی به آموزش را کاهش دهد. بسیاری از مدارس فاقد معلمان آموزش‌دیده کافی هستند و فرصت‌های محدود برای توسعه حرفه‌ای، کیفیت آموزش در کلاس درس را تحت تأثیر قرار می‌دهد. موارد «جنسیت در ازای نمره» نیز در نظام آموزشی گزارش شده‌است که در آن دانش‌آموزان تحت فشار قرار می‌گیرند تا در ازای امتیاز تحصیلی وارد روابط جنسی شوند. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۳ (۱۳۹۲)، یک سامانه گزارش‌دهی ناشناس و محرمانه از طریق پیامک در برخی مدارس لیبریا راه‌اندازی شد تا دانش‌آموزان و مربیان بتوانند سوءرفتارها را در نظام آموزشی گزارش دهند.