موضوع مقاله: توبیا اسکارپا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توبیا اسکارپا | مقدمه: توبیا اسکارپا ، (زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۳۵ میلادی)؛ یک معمار، طراح و مرمتگر اهل ایتالیا است. | ## بخش 1: توبیا اسکارپا | او بخش خوبی از زندگی حرفه‌ای خود را در کنار همسرش افرا بیانکین (زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۳۷ میلادی در مونته‌بلونا - درگذشتهٔ ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۱ میلادی در تروینیانو) کار کرد. آثار آن‌ها را می‌توان در بسیاری از موزه‌ها در ایالات متحدهٔ آمریکا و اروپا، از جمله موزهٔ هنر مدرن، نیویورک و لوور، پاریس یافت. او با شرکت‌هایی مانند بی‌اندبی ایتالیا، سن لورنتسو سیلور و نول اینترنشنال همکاری کرده است. او همچنین جوایز و تقدیرنامه‌های متعددی مانند جایزهٔ پرگار طلا در سال ۱۹۶۹ میلادی و جایزهٔ طرح مجمع بین‌المللی (آی‌اف) در سال ۱۹۹۲ میلادی دریافت کرد. کارهای طراحی این زوج شامل معماری و اشیاء روزمره از جمله مبلمان، پوشاک، طراحی داخلی و آثار شیشه‌ای است. آن‌ها در طراحی‌های خود بر امکانات فنی و زیبایی‌شناختی موادِ مورد استفاده، تمرکز کردند. زندگی‌نامه توبیا اسکارپا، فرزند نینی لاتساری (اونورینا، خواهر کوچکتر بیچه لاتساری و برادرزادهٔ وینچنتسو رینالدو) و کارلو اسکارپا، معمار و طراح شناخته شده، در ۱ ژانویه ۱۹۳۵ میلادی در ونیز به دنیا آمد. او در سال ۱۹۵۷ میلادی به همراه همسر آینده و همکار خود افرا بیانکین، از دانشگاه ای‌اوآوی ونیز فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۱ میلادی، توبیا به عنوان یک طراح شیشه در کارخانۀ شیشهٔ ونینی در مورانو کار کرد، تا پیش از افتتاح دفتر طراحی خود با بیانکین در مونته‌بلونا. در سال ۱۹۶۰ میلادی آن‌ها اولین مشارکت خود را با گاوینا داشتند که صندلی‌راحتی باستیانو، صندلی پیگرکو و تخت‌فلزی ونسا را برای او طراحی کردند. | ## بخش 2: توبیا اسکارپا | دومی در سال ۲۰۰۵ میلادی توسط کاسینا در مجموعۀ سیمون‌کولتسیونه، مانند سایر مبلمان تولید شده توسط سیمون، دوباره منتشر شد. آن‌ها بعداً صندلی‌های‌راحتی کورونادو و اراسمو را برای بی‌اندبی ایتالیا، صندلی‌‌های‌راحتی ۹۲۵ و سوریانا (برندۀ پرگار طلا در سال ۱۹۷۰ میلادی) را برای کاسینا، و برای مریتالیا، صندلی لیبرتا را که در موزۀ لوور به نمایش گذاشته شد، طراحی کردند. از سال ۱۹۶۰ میلادی آن‌ها به همراه برادران کاستیلیونی معمار (پیر جاکومو و آکیله) طراحان فلوس شدند. در سال ۱۹۶۴ میلادی آن‌ها با شرکت پوشاک بنتون برای طراحی اولین کارخانۀ نساجی این شرکت همکاری کردند. زوج اسکارپا فروشگاه‌های مختلف بنتون را در سرتاسر جهان طراحی کرده‌اند، از جمله فروشگاه‌های فرایبورگ، پاریس و نیویورک. در سال ۱۹۷۳ میلادی آن‌ها چراغ پاپیلونا را برای فلوس طراحی کردند که یکی از اولین چراغ‌هایی بود که از فناوری هالوژن استفاده کرد. آن دو بعداً برای فابیان، با طراحی چراغ‌های ساتورنینا و گالتو، و برای وئاس، با طراحی چراغ‌فلزی اسکاندولا کار کردند. فرلنگا و مارگریتا پترانتسان عضو کمیتۀ علمی مجموعۀ معماری «اوبلیکوآ ایمجینز» با هدایت سیلویا کاتیودورو بوده است. او برای کارهایش جوایز متعددی از جمله جایزۀ پرگار طلا و جایزۀ طراحی محصول آی‌اف هانوفر در سال ۱۹۹۲ میلادی را دریافت کرد. برخی از اشیاء طراحی شده توسط اسکارپا در مهم‌ترین موزه‌های جهان به نمایش گذاشته شده‌اند: از جمله صندلی لیبرتا در لوور پاریس. | ## بخش 3: توبیا اسکارپا | اسکارپا، از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ میلادی، مجدداً به همراه بیانکین، در مرمت بناهای تاریخی ایتالیایی، از جمله کاخ دلا راجونه در ورونا شرکت کرد. از سال ۲۰۰۲ میلادی، اسکارپا در بخش طراحی در دانشگاه ای‌اوآوی در ونیز تدریس کرده است. زندگی شخصی توبیا اسکارپا تا زمان مرگ همکار و همسرش، افرا بیانکین در سال ۲۰۱۱ میلادی، با او بود. حاصل ازدواج آن‌ها سه فرزند به نام‌های سباستیانو، نیکولو (که هر دو در دو تصادف رانندگی مختلف جان باختند)، و کارلوتا بود. آثار (لیست جزئی) معماری کارخانۀ بنتون - پادرنو دی پونتسانو (ترویزو)، ۱۹۶۴ میلادی. کارخانۀ چی‌اند‌بی ایتالیا (امروزه بی‌اند‌بی ایتالیا) - نوه‌دراته (کومو)، ۱۹۶۶ میلادی. منطقۀ تولید بنتون «بخش شلوار جین و لباس بیرونی» - کاسترته دی ویلوربا (ترویزو)، ۱۹۹۲ میلادی. بازسازی ویلای پرسیکو گوارنیری - هتل رله موناکو کانتری و اسپا - پونتسانو ونتو، ۱۹۹۹ میلادی. طراحی صندلی‌راحتی پیگرکو - ۱۹۵۹ میلادی (ساخته شده در طی دورۀ آموزشی مبلمان که توسط فرانکو آلبینی در ای‌اوآوی برگزار شد و سپس توسط گاوینا به تولید رسید). | ## جمع‌بندی | صندلی لیبرتا - مریتالیا، ۱۹۸۹ میلادی (در نمایش دائمی در موزه هنرهای معاصر لوور در پاریس).