موضوع مقاله: آرمیلاریا ملئا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرمیلاریا ملئا | مقدمه: آرمیلاریا ملئا (به انگلیسی: )، با نام رایج قارچ عسلی، گونه‌ای خوراکی از شاخهٔ بازیدیومیست‌ها و از سردهٔ آرمیلاریا است. | ## بخش 1: آرمیلاریا ملئا | این قارچ یک بیمارگر گیاهی و بخشی از یک تافته گونه‌ای از گونه‌های نزدیک و از نظر ریخت‌شناختی مشابه است. آرمیلاریا ملئا عامل در بسیاری از گونه‌های گیاهی است و قارچ‌هایی را در پایهٔ درختان آلوده پدیدمی‌آورد. نشانه‌های آلودگی در تاج درختان به‌صورت تغییر رنگ شاخ‌وبرگ، کاهش رشد، خشکیدگی شاخه‌ها و سرانجام مرگ درخت نمایان می‌شود. این قارچ پراکندگی گسترده‌ای در نواحی معتدل نیمکرهٔ شمالی دارد و به‌طور معمول بر روی درختان پهن‌برگ می‌روید، هرچند ممکن است بر روی سایر چوب‌های زنده و مرده یا در فضاهای باز نیز یافت شود. واژهٔ melleus به معنای «عسلی‌رنگ» است و به رنگ معمول حلقهٔ ساقهٔ اندام بارده اشاره دارد. گونه‌های بازطبقه‌بندی‌شده آرمیلاریا ملئا زمانی دامنه‌ای از گونه‌های دارای ویژگی‌های مشابه را دربرمی‌گرفت که بعدها بازطبقه‌بندی شدند. رنگ کلاهک به‌طور معمول عسلی است اما تنوع قابل‌توجهی دارد و گاه دارای پولک‌های تیره و مودار نزدیک مرکز است. تیغه‌ها در آغاز سفید هستند و با گذشت زمان ممکن است زرد صورتی یا دارای لکه شوند؛ تیغه‌ها پهن و نسبتاً دور از هم و به ساقه متصل یا اندکی هستند. بخش بالایی ساقه سفیدرنگ و بخش پایینی قهوه‌ای مایل به زرد با پایه‌ای بسیار تیره است. حلقه‌ای پهن و پایدار و پوستی‌شکل در بخش بالایی ساقه قرار دارد که حاشیه‌ای مخملی و کرک‌های زردرنگ در زیر آن دارد و به‌صورت سفیدرنگ از تیغه‌ها محافظت می‌کند. ویژگی‌های ریزبینی هاگ‌ها زیر میکروسکوپ تقریباً بیضی‌شکل، ۶ تا ۹ در ۵ تا ۷ میکرومتر، و دارای زائدهٔ نوک‌تیز (apiculus) در پایه هستند. بخش زیرزمینی و زیست‌تابی بخش اصلی قارچ در زیر زمین قرار دارد و شبکه‌ای از رشته‌های میسلیومی ممکن است مسافت‌های بسیار زیادی گسترش یابد. خود اندام بارده زیست‌تاب نیست اما میسلیوم و ریزومورف‌ها هنگام رشد فعال درخشان هستند. گونه‌های مشابه افزون بر گونه‌های بازطبقه‌بندی‌شده، فاقد زمینهٔ زرد کلاهک است و فام تیره‌تری دارد. این‌گونه در سراسر آمریکای شمالی، اروپا و شمال آسیا یافت شده و به آفریقای جنوبی نیز است. این قارچ به‌صورت انگلی بر شمار زیادی از درختان پهن‌برگ می‌روید و اندام‌های باردهٔ خود را به‌صورت خوشه‌های متراکم در پایهٔ تنه یا کنده‌ها تولید می‌کند. این قارچ بیشتر در بیرون از جنگل‌های انبوه مانند پارک‌ها، باغ‌ها و تاکستان‌ها دیده می‌شود. | ## بخش 2: آرمیلاریا ملئا | بوم‌شناسی آرمیلاریا ملئا خاک مرطوب و دماهای پایین‌تر خاک را ترجیح می‌دهد ولی به دلیل حفاظت خاک می‌تواند دماهای شدید مانند آتش‌سوزی جنگل را نیز تاب بیاورد. این قارچ در چشم‌اندازهای گوناگون از جمله باغ‌ها، پارک‌ها، تاکستان‌ها و مناظر طبیعی یافت می‌شود. آرمیلاریا ملئا به‌طور معمول با درختان پهن‌برگ و مخروطیان همزیستی انگلی دارد و میزبان‌های تازه را از راه ریزومورف‌ها و آلوده می‌کند. آلودگی از راه بازیدیوسپور به‌ندرت موفق است و بازیدیوسپورها اغلب زباله‌های چوبی را بسترسازی می‌کنند؛ در عوض ریزومورف‌ها می‌توانند تا نزدیک به ۳ متر رشد کنند تا میزبان تازه‌ای بیابند. نشانه‌های دیگر شامل میسلیوم‌های سفید بادبزنی‌شکل و ریزومورف‌های سیاه در زیر پوست درخت و خاک هستند. نشانگان بیماری شامل کاهش رشد، خشکیدگی شاخه‌ها، زردی شاخ‌وبرگ، پوسیدگی چوب پایه و ریشه، شانکرهای بیرونی، ترک‌خوردگی پوست، پژمردگی برگ، برگ‌ریزی و مرگ سریع است. این قارچ یکی از رایج‌ترین علل مرگ درختان و درختچه‌ها در هر دو زیستگاه طبیعی و کشاورزی است. چرخهٔ بیماری آرمیلاریا ملئا هم از راه بازیدیوسپور و هم از راه نفوذ ریزومورف‌ها به بافت میزبان آلوده می‌کند. آلودگی بافت زندهٔ میزبان از راه بازیدیوسپور بسیار نادر است؛ دو بازیدیوسپور باید جوانه بزنند و با هم ادغام شوند تا میسلیوم زنده‌مانا پدید آید. در اواخر تابستان و پاییز، قارچ اندام‌های باردهٔ خود را با تیغه‌های شکاف‌دار، حلقه‌ای نزدیک پایهٔ کلاهک و رنگی سفید تا طلایی تولید می‌کند. این قارچ‌ها بازیدیوسپورهای جنسی را آزاد می‌کنند که با باد پراکنده می‌شوند و این تنها مرحلهٔ هاگ‌زایی است. درختانی که از پیش تحت تنش هستند بیشتر مورد حمله قرار می‌گیرند ولی درختان سالم نیز ممکن است انگل‌زده شوند. در مخروطیان، صنوبر داگلاس، سیاه‌کاج غربی و برخی سوزنی‌برگان دیگر اغلب اندکی پیش از مرگ محصول فراوانی از مخروط تولید می‌کنند. سوزنی‌برگان از نواحی آلوده صمغ ترشح می‌کنند در حالی که پهن‌برگان گاه شانکرهای فرورفته پدیدمی‌آورند. در سال ۱۸۹۳ قارچ‌شناس آمریکایی اندام‌های باردهٔ «سقط‌شدهٔ» آرمیلاریا را گزارش کرد. در سال ۱۹۷۴ نشان داد که نمونه‌های سقط‌شده یاخته‌های هر دو قارچ آرمیلاریا ملئا و را دربردارند. پژوهش سال ۲۰۰۱ چدرپیلتس، فولک و بردسال ثابت کرد که در واقع انتولوما ریزانگل آرمیلاریا است و اندام‌های باردهٔ بدشکل (کارپوفوروئید) برآیند نفوذ ریسه‌های انتولوما به آرمیلاریا هستند. | ## بخش 3: آرمیلاریا ملئا | مدیریت و مبارزه قارچ‌کش‌ها یا روش‌های مدیریتی که بتوانند پس از آلودگی آرمیلاریا ملئا را بدون آسیب به گیاه میزبان از بین ببرند همچنان در دست بررسی هستند. بهترین راه افزایش عمر گیاه، بهبود وضعیت میزبان از راه آبیاری و کوددهی تکمیلی است. برای جلوگیری از گسترش بیشتر توصیه می‌شود آبیاری تنظیم شود، یقهٔ ریشه خشک نگه داشته شود، کنده‌ها برداشته شوند و از کاشت درختان بسیار حساس در مناطق آلوده خودداری شود. شواهدی وجود دارد که مبارزهٔ زیستی با بهره‌گیری از سردهٔ قارچی ممکن است سودمند باشد. تریکودرما شکارچی آرمیلاریا ملئا است و اغلب در تراشه‌های چوبی یافت می‌شود؛ بنابراین خُرد کردن ریشه‌های مرده و آلوده زیستگاه مطلوبی برای تریکودرما فراهم می‌کند. کشت کشت آرمیلاریا ملئا نخست با پرورش میسلیوم آن آغاز شد که برای پشتیبانی از کشت ، گیاهی غیرفتوسنتزی در طب سنتی چین، به‌کار می‌رود. این نوع کشت از سال ۱۹۹۴ با بهره‌گیری از قطعات چوب تلقیح‌شده با قارچ انجام می‌شود. در سال ۲۰۱۷ کشاورزان هئی‌لونگ‌جیانگ برای نخستین بار در تولید اندام بارده (قارچ) از راه کشت موفق شدند. تا سال ۲۰۱۹ چوب میسلیوم‌دار مصرف‌شدهٔ کشت گاسترودیا به‌طور معمول برای بذرپاشی چوب تازه جهت تولید قارچ به‌کار می‌رود. نمونه‌هایی که بر روی شاه‌بلوط هندی یا کاج‌های شوکران رشد می‌کنند ممکن است ناراحتی گوارشی ایجاد کنند. مزهٔ این قارچ به شیرین و آجیلی توصیف شده و بافت آن بسته به روش آماده‌سازی از جویدنی تا ترد متغیر است. کوتاه جوشاندن قارچ‌ها پیش از مصرف مزهٔ تلخ برخی نمونه‌ها را از بین می‌برد و ممکن است میزان مواد محرک دستگاه گوارش را کاهش دهد. خشک‌کردن قارچ‌ها طعم آن‌ها را حفظ و تشدید می‌کند، هرچند قارچ‌های بازآبیده شده معمولاً سفت می‌شوند. ارزش غذایی اندام باردهٔ آرمیلاریا ملئا مقادیر زیادی کربوهیدرات از جمله پلی‌ساکاریدهایی مانند گلوکان‌ها و گلیکوژن، مونوساکاریدها و دی‌ساکاریدهایی مانند ترهالوز، الکل‌های قندی مانند مانیتول و کیتین دربردارد. این قارچ سرشار از پروتئین و کربوهیدرات ولی کم‌چربی است و می‌تواند خوراکی مناسب برای افراد مبتلا به فشار خون بالا و تصلب شرایین باشد. در نمونه‌ای مستند، آرمیلاریا ملئا از راه ریزومورف‌ها از درختی آلوده آغاز کرد و در ۶ سال ۶۰۰ درخت یک باغ آلو را از بین برد. | ## جمع‌بندی | بهره‌گیری تاریخی از زیست‌تابی زیست‌تابی این قارچ در جنگ استقلال آمریکا در نخستین زیردریایی جهان به‌کار رفت تا عقربه‌های ابزارهای اندازه‌گیری و ساعت‌ها بهتر دیده شوند.