موضوع مقاله: ادبیات سده هفدهم میلادی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ادبیات سده هفدهم میلادی | مقدمه: ادبیات سده هفدهم میلادی دربرگیرندهٔ رویدادها و انتشارات ادبی در سده هفدهم میلادی است. | ## بخش 1: ادبیات سده هفدهم میلادی | این سده با دو جریان ادبی بزرگ شناخته می‌شود: جنبش باروک که گسترده‌تر و فراگیرتر بود و در سراسر اروپا نفوذ داشت و جنبش کلاسیسیسم که به‌ویژه در فرانسه شکل گرفت. در این دوره نمایشنامه‌نویسان بزرگی چون ویلیام شکسپیر، مولیر، ژان راسین و پدرو کالدرون آثار ماندگار خود را آفریدند. آثاری مانند «گفتار در روش» رنه دکارت، «لویاتان» توماس هابز و «تحقیق در فهم بشر» جان لاک از مهم‌ترین نوشتارهای این دوره به‌شمار می‌روند. در زمینهٔ شعر نیز شاعران متافیزیکی در انگلستان و شاعران باروک در اسپانیا و ایتالیا جریان‌های نوینی را پدیدآوردند. ۱۶۳۰–۱۶۵۱ – «» را نوشت که معتبرترین گزارش از زندگی مهاجران پیوریتن و حکومتشان به‌شمار می‌رود. ۱۶۶۰–۱۶۶۹ – ساموئل پیپس روزنامه‌نگاشت خود را نوشت که نه‌تنها زندگی شخصی او بلکه رویدادهای روزانه و تاریخی لندن را دربرمی‌گیرد. | ## بخش 2: ادبیات سده هفدهم میلادی | شاعران متافیزیکی – اصطلاحی که ساموئل جانسون برای گروهی از شاعران انگلیسی سدهٔ هفدهم ساخت. جنبش‌های ادبی باروک ادبیات باروک با تصاویر پرتحرک، کنش‌های خشن و توجه به توهم و فریب شناخته می‌شود. مشهورترین نویسندگان باروک ویلیام شکسپیر در انگلستان، پیر کورنی در فرانسه، لوپه د وگا و پدرو کالدرون در اسپانیا و هانس یاکوب کریستوفل فون گریملس‌هاوزن در آلمان بودند. شعر باروک نیز با درونمایه‌های بدبینانه، واکاوی احساسات و بهره‌گیری از اسطوره مشخص می‌شود. کلاسیسیسم فرانسوی کلاسیسیسم جنبشی ویژهٔ فرانسه بود که در نخستین بخش فرمانروایی (۱۶۶۱–۱۶۸۵) شکوفا شد. نویسندگان کلاسیک باید از قواعدی دقیق پیروی می‌کردند از جمله قاعدهٔ سه وحدت (وحدت کنش، وحدت زمان و وحدت مکان) در نمایشنامه‌نویسی. | ## بخش 3: ادبیات سده هفدهم میلادی | کتاب‌ها و نمایشنامه‌های مهم ۱۶۰۰–۱۶۱۰ «هملت» اثر ویلیام شکسپیر (۱۶۰۰) «نیک آن باشد که انجامش نکوست» اثر شکسپیر (۱۶۰۴) «دن کیشوت» بخش نخست، اثر میگل د سروانتس (۱۶۰۵) «شاه لیر» اثر شکسپیر (۱۶۰۵) «مکبث» اثر شکسپیر (۱۶۰۶) «آنتونیوس و کلئوپاترا» اثر شکسپیر (۱۶۰۶) «» اثر فرانسیس بیمونت (۱۶۰۷) «کوریولانوس» اثر شکسپیر (۱۶۰۸) «حکایت زمستان» اثر شکسپیر (۱۶۰۹) «» اثر گالیلئو گالیله (۱۶۱۰) ۱۶۱۱–۱۶۲۰ «طوفان» اثر شکسپیر (۱۶۱۱) نسخه شاه جیمز کتاب مقدس (۱۶۱۱) «دن کیشوت» بخش دوم (۱۶۱۵) «» اثر شکسپیر (۱۶۱۳) ۱۶۲۱–۱۶۴۰ «آناتومی مالیخولیا» اثر رابرت برتون (۱۶۲۱) «» اثر توماس میدلتون و (1623) «دوشس ملفی» اثر جان وبستر (۱۶۲۳) «فولیوی یکم» آثار شکسپیر (۱۶۲۳) «» اثر فرانسیس بیکن (۱۶۲۵) «گفتگو در باب دو نظام عمده عالم» اثر گالیلئو گالیله (۱۶۳۲) «زندگی یک رؤیاست» اثر پدرو کالدرون (۱۶۳۶) «لوسید» اثر پیر کورنی (۱۶۳۶) «گفتار در روش» اثر رنه دکارت (۱۶۳۷) ۱۶۴۱–۱۶۶۰ «تأملات در فلسفه اولی» اثر رنه دکارت (۱۶۴۱) «اصول فلسفه» اثر دکارت (۱۶۴۴) «» اثر جان میلتون (۱۶۴۴) «سیودودکسیا اپیدمیکا» اثر توماس براون (۱۶۴۶) «لویاتان» اثر توماس هابز (۱۶۵۱) ۱۶۶۱–۱۶۸۰ «بهشت گمشده» اثر جان میلتون (۱۶۶۷) «آندروماک» اثر ژان راسین (۱۶۶۷) «تارتوف» اثر مولیر (۱۶۶۸) «خسیس» اثر مولیر (۱۶۶۸) «» اثر هانس یاکوب کریستوفل فون گریملس‌هاوزن (۱۶۶۸) «اندیشه‌ها» اثر بلز پاسکال (۱۶۷۰) «» اثر ژان راسین (۱۶۷۴) «» اثر ژان راسین (۱۶۷۷) «سیر و سلوک زائر» اثر جان بانیان (۱۶۷۸) ۱۶۸۱–۱۷۰۰ «» اثر جان درایدن (۱۶۸۱) «اصول ریاضی فلسفه طبیعی» اثر آیزاک نیوتن (۱۶۸۷) «تحقیق در فهم بشر» اثر جان لاک (۱۶۹۰) ترجمه‌ها کتاب مقدس – ترجمه به ایتالیایی توسط جووانی دیوداتی «دن کیشوت» – ترجمه به ایتالیایی توسط «اصول اقلیدس» – ترجمه به چینی توسط «حی بن یقظان» اثر ابن طفیل – ترجمه به لاتین توسط ادوارد پوکوک (پسر)، به هلندی و به انگلیسی آثار تاسیتوس – ترجمه به ایتالیایی توسط گونه‌های ادبی رمان رمان در سدهٔ هفدهم به‌عنوان فضایی آزاد در ادبیات پدیدار شد. در فرانسه نیز با رمان «شاهزاده‌خانم کلو» نمونه‌ای از رمان روان‌شناختی ارائه داد. در اسپانیا لوئیس د گونگورا سبک پیچیده و آراسته‌ای را پدیدآورد و در فرانسه شعر کلاسیک با قواعد شکل گرفت. در انگلستان ویلیام شکسپیر و بن جانسن، در اسپانیا لوپه د وگا و پدرو کالدرون و در فرانسه مولیر، پیر کورنی و ژان راسین فعال بودند. | ## جمع‌بندی | در فرانسه قاعدهٔ سه وحدت (وحدت کنش، وحدت زمان و وحدت مکان) بر تئاتر کلاسیک حاکم شد.