موضوع مقاله: مارکوس کورنلیوس فرونتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارکوس کورنلیوس فرونتو | مقدمه: مارکوس کورنلیوس فرونتو (حدود ۱۰۰اواخر دهه ۱۶۰۰ پس از میلاد)، معروف به فرونتو ، استاد دستور زبان، سخنور و مدافع رومی بود. | ## بخش 1: مارکوس کورنلیوس فرونتو | او کنسول نوندینیوم ژوئیه تا اوت ۱۴۲ با گایوس لابریوس پریسکوس به عنوان همکارش بود. امپراتور آنتونینوس پیوس او را به معلمی پسران خوانده‌اش، امپراتورهای آینده مارکوس اورلیوس و لوسیوس وروس منصوب کرد. xxiii: "تاریخ احتمالی تولد او سال ۱۰۰ میلادی است و در هر صورت قبل از ۱۱۳ میلادی." در پایتخت نومیدیه، سیرتا به‌دنیا آمد. ۴۳.ادوارد چمپلین، فرونتو و روم آنتونین (کمبریج، ماساچوست: انتشارات دانشگاه هاروارد، ۱۹۸۰)، صص. او ثروت زیادی جمع‌آوری کرد، ساختمان‌های باشکوهی ساخت و باغ‌های ماسنایاس معروف را خریداری کرد.اولوس گلیوس، ۱۹.۱۰ در سال ۱۴۲ میلادی، او برای دو ماه (اوت و سپتامبر) کنسول بود.W. استعدادهای او به‌عنوان یک خطیب و بلاغت‌دان به شدت مورد تحسین معاصرانش قرار گرفت و برخی از آنان بعدها به‌عنوان تشکیل‌دهندگان مکتبی به نام فرونتونیانی شناخته شدند. هدف او در تدریس، القای استفاده دقیق از زبان لاتین به‌جای تصنعات نویسندگانی مانند سنکای جوان در قرن اول میلادی بود و او خواندن دقیق آثار نویسندگان پیش از سیسرو را برای یافتن "واژه‌های نادر و غیرمنتظره" تشویق می‌کرد. او سیسرو را به دلیل بی‌توجهی به این ظرافت‌ها مورد انتقاد قرار می‌داد، هرچند که نامه‌های او را بی‌قید و شرط تحسین می‌کرد. او احتمالاً در اواخر دهه ۱۶۰ میلادی بر اثر طاعون آنتونین که پس از جنگ پارت‌ها رخ داد، درگذشت، هرچند اثبات قطعی وجود ندارد. | ## بخش 2: مارکوس کورنلیوس فرونتو | Haines ادعا می‌کند که او در سال ۱۶۶ یا ۱۶۷ میلادی درگذشت."هیچ تردیدی نیست که او پیش از وروس درگذشت و در سال ۱۶۶ یا ۱۶۷ میلادی فوت کرد". در آن سال، آنجلو مای در کتابخانه آمبروزیان در میلان یک نسخه پالیمپسست کشف کرد که شامل برخی از نامه‌های فرونتو به شاگردان امپراتوری‌اش و پاسخ‌های آنان بود. این پالیمپسست‌ها در اصل متعلق به صومعه بوبیو معروف سنت کلومبانوس در بوبیو بودند و راهبان بر روی آنها اعمال شورای اول شورای خلقیدون را نوشته بودند. تا سال ۱۹۵۶، برنهارد بیشوف یک نسخه خطی سوم (شامل یک برگ) را شناسایی کرد که شامل قطعاتی از مکاتبات فرونتو با وروس بود و با پالیمپسست میلان هم‌پوشانی داشت. با این حال، نسخه خطی مذکور نخستین بار در سال ۱۷۵۰ توسط دام تاسین منتشر شد که گمان می‌کرد این اثر ممکن است کار فرونتو باشد.این گزارش از کشف مجدد فرونتو بر اساس کتاب L.D. این قطعات برای پژوهشگران دوره رمانتیک ناامیدکننده بودند، زیرا با شهرت بزرگ نویسنده همخوانی نداشتند. بخشی از این امر به این دلیل بود که آموزه‌های فرونتو، با تأکید بر مطالعه نویسندگان باستانی برای یافتن واژگان برجسته، با سلیقه رایج زمان مطابقت نداشت (ایتالیا، که نه تنها مای بلکه لئوپاردی از آن‌ها به وجد آمده بودند، یک استثنا بود). بخشی دیگر به این دلیل بود که این قطعات هیچ حمایتی از فرضیه‌ای که فرونتو را یک مشاور خردمند برای مارکوس اورلیوس می‌دانست، ارائه نمی‌کردند (در واقع، آن‌ها هیچ اثری از مشاوره سیاسی ندارند). این قضاوت‌های منفی زمانی تغییر یافت که فرونتو به‌عنوان آنچه بود خوانده شد، نه آنچه نبود؛ همان‌طور که در بررسی همدلانه دوروتی براک، مطالعاتی درباره فرونتو و عصر او مشاهده شد. | ## بخش 3: مارکوس کورنلیوس فرونتو | بخش عمده‌ای از نامه‌ها شامل مکاتبات با آنتونینوس پیوس، مارکوس اورلیوس و لوسیوس وروس است که شخصیت شاگردان فرونتو را در نوری بسیار مطلوب نشان می‌دهد، به‌ویژه در محبتی که به نظر می‌رسد هر دوی آن‌ها برای استاد قدیمی خود حفظ کرده‌اند.امی ریچلین، مارکوس اورلیوس در عشق (شیکاگو: انتشارات دانشگاه شیکاگو، ۲۰۰۶). (فرونتو در پنج فصل از Noctes Atticae ظاهر می‌شود، هرچند ذائقه‌های او گاهی به نظر می‌رسد به ذائقه‌های گلیوس نزدیک‌تر باشد تا آنچه در نامه‌ها نشان داده شده است.) این مجموعه همچنین شامل رساله‌هایی در باب بلاغت، برخی قطعات تاریخی، و قطعات ادبی بی‌اهمیت در موضوعاتی مانند ستایش دود و گردوغبار، بی‌توجهی، و رساله‌ای درباره آریون است. 6–7) حفظ شده است که در آن فرونتو مسیحیان را به برگزاری مراسم زنای با محارم متهم می‌کند. مارکوس اورلیوس در کتاب تأملات خود چیزی درباره آموزش‌های بلاغی فرونتو نمی‌گوید؛ و حتی با وجود نوشتن به زبان یونانی، از استاد بلاغت یونانی خود و دوست دیرینه‌اش هرودس آتیکوس نیز نامی نمی‌برد. با این حال، او فرونتو را به دلیل آموزش دادن درباره رذایل استبداد و کمبود محبت در طبقه بالای روم تحسین می‌کند (۱.۱۱). از آنجا که مورد اول کلیشه‌ای رایج بود، ممکن است اشاره‌ای پنهان به زندگی تحت حکومت هادریان باشد، کسی که فرونتو به طور معکوس ادعا می‌کند او را بیشتر از ترس می‌شناخت تا عشق.Ad M. Caesarem 2.4.1؛ فاصله‌گذاری مشخصی از هادریان در اقدامات آنتونینوس پیوس و سخنان مارکوس اورلیوس قابل مشاهده است. نامه‌های میان اورلیوس و فرونتو که ماهیت صمیمی رابطه آن‌ها را آشکار می‌کنند، تنها نامه‌های عاشقانه باقی‌مانده از دوران باستان هستند.امی ریچلین (مترجم)، مارکوس اورلیوس در عشق، انتشارات دانشگاه شیکاگو، ۲۰۰۷ ادیسیو پرینچپس توسط مای منتشر شد، همان‌طور که در بالا توضیح داده شد؛ نسخه استاندارد، متن توبنر توسط م. | ## جمع‌بندی | Haines در دو جلد (۱۹۱۹–۱۹۲۰) منتشر کرد؛ اگرچه متن آن قدیمی است، همچنان مورد توجه است.