موضوع مقاله: زنان در پاراگوئه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زنان در پاراگوئه | مقدمه: آن‌ها با نابرابری‌های اقتصادی-اجتماعی و عدم توازن درآمدی بین جنسیت‌ها روبه‌رو بوده و از سال ۱۹۹۰ به این سو، به دلیل گسترش حقوق زنان در قانون اساسی و تغییر نگرش‌های فرهنگی، تغییرات فرهنگی قابل‌توجهی را تجربه کرده‌اند. | ## بخش 1: زنان در پاراگوئه | نهادهای قانونی و دولتی موجود در پاراگوئه تا حدی به لطف تلاش‌های سازمان‌های فمینیستی در این کشور توسعه یافته‌اند. این سازمان‌ها در دهه ۱۹۹۰ کمپین‌های آگاهی‌بخشی گسترده‌ای برای تثبیت تضمین‌های حقوق زنان برگزار کردند. زنان سازمان ملل از دولت پاراگوئه در گسترش حقوق زنان، مبارزه برای برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان حمایت می‌کند. این سازمان همچنین تضمین می‌کند که صدای زنان شنیده شود و فرصت‌های بیشتری برای آن‌ها ایجاد گردد. در سال ۲۰۱۵، سازمان ملل همکاری خود را با نهادهای دولتی برای توانمندسازی زنان توسعه داد. برنامه همکاری سازمان زنان سازمان ملل از طریق استراتژی‌هایی همچون رهبری و مشارکت سیاسی زنان در پاراگوئه اجرایی شد. با این حال، جوانان از هر دو جنس پس از پایان مقطع ابتدایی با نرخ قابل‌توجهی از سیستم آموزشی خارج شده و احتمال ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر از متوسطه کاهش می‌یابد. تا سال ۲۰۱۰، ۹۲٫۹٪ از زنان و ۹۴٫۸٪ از مردان ۱۵ ساله و بالاتر در پاراگوئه باسواد بودند. قانون کار تبعیض یا آزار و اذیت بر اساس جنسیت را ممنوع کرده اما آن را جرم‌انگاری نکرده است. | ## بخش 2: زنان در پاراگوئه | دبیرخانه امور زنان گاهی برنامه‌هایی را برای حمایت از دسترسی زنان به اشتغال، تأمین اجتماعی، مسکن، مالکیت زمین و فرصت‌های تجاری اجرا می‌کند. آن‌ها با نابرابری‌های اجتماعی-اقتصادی و عدم توازن درآمدی بین جنسیت‌ها روبرو بوده‌اند و از سال ۱۹۹۰ به بعد، تغییرات فرهنگی قابل توجهی را تجربه کرده‌اند که نتیجه گسترش حقوق قانونی و قانون اساسی و تغییر نگرش‌های فرهنگی بوده است. نهادهای قانونی و دولتی کنونی در پاراگوئه تا حدی از طریق تلاش‌های سازمان‌های فمینیستی که در دهه ۱۹۹۰ کمپین‌های آگاهی‌بخشی گسترده‌ای برای رسمی‌سازی تضمین حقوق زنان برگزار کردند، توسعه یافته‌اند. زنان سازمان ملل از دولت پاراگوئه در گسترش حقوق زنان، مبارزه برای برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان حمایت می‌کند و همچنین تضمین می‌کند که صدای زنان شنیده شود و فرصت‌های بیشتری برای آن‌ها ایجاد گردد. در سال ۲۰۱۵، سازمان ملل همکاری خود را با نهادهای دولتی برای توانمندسازی زنان گسترش داد. برنامه همکاری زنان سازمان ملل از طریق راهبردهایی همچون افزایش رهبری و مشارکت سیاسی زنان در پاراگوئه اجرایی شد. آموزش نرخ بی‌سوادی زنان در پاراگوئه بالاتر از مردان است، به‌ویژه در میان نسل‌های مسن‌تر. افراد جوان از هر دو جنس پس از پایان سطح ابتدایی با نرخ‌های قابل توجهی از نظام آموزشی خارج می‌شوند و احتمال کمی برای ادامه تحصیل در سطوح بالاتر دارند. تا سال ۲۰۱۰، از میان افراد بالای ۱۵ سال، ۹۲.۹٪ از زنان و ۹۴.۸٪ از مردان باسواد بودند. | ## بخش 3: زنان در پاراگوئه | قانون کار تبعیض یا آزار و اذیت بر اساس جنسیت را ممنوع کرده، اما آن را جرم‌انگاری نکرده است. دبیرخانه امور زنان گاه‌به‌گاه برنامه‌هایی را برای حمایت از دسترسی زنان به اشتغال، تأمین اجتماعی، مسکن، مالکیت زمین و فرصت‌های کسب‌وکار اجرا می‌کند. گزارشی از سازمان ملل در سال ۲۰۰۴ تخمین زده بود که ۱۷ درصد از دختران بین ۱۵ تا ۱۹ سال ازدواج کرده، طلاق گرفته یا بیوه شده بودند. در همان سال، طلاق در کلمبیا نیز قانونی شد؛ در میان کشورهای آمریکای لاتین تنها شیلی بود که تا سال ۲۰۰۴ هنوز طلاق را قانونی نکرده بود. نرخ طلاق در پاراگوئه همچنان پایین‌تر از میانگین جهانی و کمترین در آمریکای لاتین است. مادری نرخ باروری در پاراگوئه تا پیش از دهه ۱۹۹۰ نسبت به سایر کشورهای آمریکای لاتین بالا بود اما از آن زمان به بعد به میزان قابل توجهی کاهش یافته و در سال ۲۰۰۴ به ۲.۹ رسیده است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که تولد فرزندان پیش از ازدواج در پاراگوئه رایج بوده، اما این پدیده در حال کاهش است. هرچند هیچ محدودیت قانونی برای مالکیت زمین توسط زنان وجود ندارد، اما احتمال تأیید وام برای خرید زمین برای زنان نصف مردان است. | ## جمع‌بندی | قانون اصلاحات ارضی ۲۰۰۲ شامل مقرراتی برای تقویت حقوق زنان در این زمینه بوده است.