موضوع مقاله: لورا (روزنامه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لورا (روزنامه) | مقدمه: در دهه‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰، این روزنامه عصر به خاطر گزارش‌های تحقیقی خود در مورد فساد سیاسی در پالرمو و مافیای سیسیل، زمانی که حزب کمونیست ایتالیا مالکیت آن را به دست گرفت، شناخته می‌شد. | ## بخش 1: لورا (روزنامه) | مافیا آن را هدف قرار داد: در سال ۱۹۵۸ بمبی در اتاق مطبوعات منفجر شد و روزنامه‌نگاران آن، کوزیمو کریستینا و جیووانی اسپامپیناتو، در سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۲ به قتل رسیدند، در حالی که خبرنگار تحقیقی، مائورو د مائورو، در سال ۱۹۷۰ بدون هیچ اثری ناپدید شد. مالک رسمی آن کارلو دی رودینی، پسر نخست‌وزیر سابق ایتالیا ، آنتونیو دی رودینی بود، اما سهامدار و سرمایه‌گذار اصلی آن ایگنازیو فلوریو جونیور بود. لورا به روزنامه‌ای با رویکرد اروپایی تبدیل شد و توافق‌نامه‌هایی برای تبادل اطلاعات با سایر روزنامه‌های بزرگ خارجی از جمله لو متین پاریس، تایمز لندن و روزنامه آمریکایی نیویورک سان منعقد شد. در نوامبر ۱۹۲۶، پس از حمله ناموفق علیه بنیتو موسولینی در بولونیا، این روزنامه به همراه دیگر روزنامه‌های ضد فاشیست توقیف شد. در این دوره، این روزنامه به روزنامه‌ای تبدیل شد که گزارش‌های تحقیقی زیادی در مورد مافیای سیسیل منتشر می‌کرد، در دوره‌ای که به ندرت از این سازمان نامی برده می‌شد. | ## بخش 2: لورا (روزنامه) | نشریه لورا مجموعه‌ای از گزارش‌های تحقیقی دربارهٔ ظهور رئیس مافیا، لجیو، در کورلئونه پس از کشته شدن رئیس قبلی، میشل ناوارا، در اوت ۱۹۵۸ را منتشر کرد که توسط خبرنگارانی چون فلیچه چیلانتی، ماریو فارینلا، انزو لوچی، میشل پانتالئونه، کاسترنسه دادو و انزو پرونه تهیه شده بود . انتقام لجیو سریع بود: در ساعت ۴:۵۲ بامداد ۱۹ اکتبر ۱۹۵۸، بمبی پنج کیلویی تی‌ان‌تی در مقابل دفتر روزنامه منفجر شد و نیمی از چاپخانه را منفجر کرد. دو روز بعد، روزنامه دوباره منتشر شد؛ تیتر صفحه اول این بود: «مافیا ما را تهدید می‌کند، تحقیقات ادامه دارد» (به جعبه اطلاعات مراجعه کنید). چنین تحقیقی اکنون باید در صدر افکار هر شهروند مسئول و درستکاری باشد.» در ژوئن ۱۹۶۱، روزنامه لورا یک گزارش تحقیقی سه قسمتی پیشگامانه در مورد آنچه که آنها "غارت پالرمو" (sacco di Palermo) می‌نامیدند، منتشر کرد. این گزارش در مورد کلاهبرداری سودآور املاک و مستغلات در اوایل دهه ۱۹۶۰ در این شهر بود که منجر به تخریب کمربند سبز شهر و ویلاهای تاریخی برای ایجاد راه برای بلوک‌های آپارتمانی بی‌روح و بی‌کیفیت شد. | ## بخش 3: لورا (روزنامه) | از زمان انتشار این گزارش‌ها، این ویرانی بخش‌هایی از پالرمو با این نام شناخته می‌شود: غارت پالرمو. در آن زمان، نقش مافیا در سفته‌بازی املاک هنوز مشخص نبود، اما در گزارش‌های بعدی در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۴، این روزنامه کنسرسیوم تجاری موسوم به (از واسالو-جیویا-لیما) را شناسایی کرد که متشکل از فرانچسکو واسالو، سازنده و دو رهبر دموکرات مسیحی، جیووانی جیویا و سالوو لیما، شهردار پالرمو بود که به همراه ویتو سیانسیمینو، عضو شورای شهر دی‌سی برای کارهای عمومی، مسئول تخریب طرح پالرمو بودند. اولین نفر کوزیمو کریستینا بود که در ۵ مه ۱۹۶۰ در حال تحقیق در مورد مافیا در منطقه ترمینی ایمرسه کشته شد. نفر بعدی مائورو د مائورو بود که در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۰ در حال تحقیق در مورد دخالت مافیا در مرگ انریکو ماتئی، رئیس انی، ناپدید شد. یک پلاک یادبود برای بزرگداشت سه خبرنگار کشته شده توسط مافیا: مائورو د مائورو، کوزیمو کریستینا و جیووانی اسپامپیناتو و حمله مافیا به چاپخانه در سال ۱۹۵۸، افتتاح شد. | ## جمع‌بندی | سرنوشت برگشت‌پذیر: مافیا، ضد مافیا و مبارزه برای پالرمو، برکلی: انتشارات دانشگاه کالیفرنیا.