موضوع مقاله: داریو نیکودمی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # داریو نیکودمی | مقدمه: داریو نیکودمی (۲۷ ژانویه ۱۸۷۴–۲۴ سپتامبر ۱۹۳۴) نمایشنامه‌نویس، فیلمنامه‌نویس و بازیگر و رمان‌نویس ایتالیایی بود. | ## بخش 1: داریو نیکودمی | در سال ۱۹۰۰ او با بازیگر فرانسوی رژان (Rejane) که در آن زمان در آمریکای جنوبی در حال سفر بود، آشنا شد. با شروع جنگ جهانی اول، نیکودمی به ایتالیا بازگشت و «سایه» (L’ombra) را نوشت، اولین کمدی او که به زبان ایتالیایی نوشته شد و توسط ایرما گراماتیکا در ۱۱ مارس ۱۹۱۵ به روی صحنه رفت. از سال ۱۹۱۹ تا سال ۱۹۲۵به عنوان رئیس انجمن نویسندگان ایتالیا و جانشین «مارکو پراگا» منصوب شد. اعضای آن شامل لوئیجی سیمارا (بازیگر اصلی)، ورا ورگانی (بازیگر نقش اول)، لوئیجی آلمیرانته، جون فریجریو، ماریو بریزولاری، مارگریتا دونادونی، جودیتا ریسونه، روگرو لوپی، سرجیو توفانو (از ۱۹۲۴) و آنا ماگنانی (از ۱۹۲۷) بودند. و روز ۹ ماه مه همان سال، نمایش «شش شخصیت در جستجوی نویسنده» اثر لوئیجی پیراندلو برای نخستین بار در همین تئاتر به روی صحنه رفت، که البته واکنش‌های متفاوتی از تماشگران گرفت: بسیاری از تماشاگران که هنوز برای زیر پا گذاشته شدن قوانین سنتی تئاتر آماده نبودند، از دیدن این نمایش برآشفتند و با فریاد زدن کلماتی چون «دیوانه‌خانه» به روند غیرمنطقی داستان اعتراض کردند. بین این دو اجرا، نیکودمی نمایشنامه خود را به نام «سپیده دم، روز و شب» را به روی صحنه برد که توسط ورا ورگانی و لوئیجی چیمارا به تنهایی اجرا شد. | ## بخش 2: داریو نیکودمی | این نمونه ظریف از تئاتر صمیمی در طول یک روز آشکار می‌شود و به سه بخش تقسیم می‌شود: سپیده دم، روز و شب. از چپ به راست، مارینی، ریسونه، ورا ورگانی، لوئیجی کیارلی، آرمانی، لوئیجی آلمیرانته، پوچینی، لوئیجی سیمارا، بریزولاری و داریو نیکودمی؛ بازیگران هنوز با لباس و گریم نمایش. گروه نیکودمی، احتمالاً معتبرترین شرکت تئاتر، چه در ایتالیا و چه در خارج از کشور بود که در طول دهه ۱۹۲۰فعال بود و عمدتاً نویسندگان معاصر را اجرا می‌کرد: مارچل آچارد، لوئیجی آنتونلی، ریکاردو باچلی، جوزپه آنتونیو بورخسه، ادوارد بورده، لوئیجی کیارلی، لوچیو دیونولونالو. آرنالدو فراکارولی، سیمون گانتیلون، پل جرالدی، جوزپه جاکوزا، فردریک لونزدیل، ساباتینو لوپز، فائوستو ماریتی مارتینی، ویلیام سامرست موام، لوئیجی پیراندلو، جینو روکا، ژان سارمنت، جورج برنارد شاو و گوگلیلمو زورزی. در تابستان ۱۹۳۰، گروه نیکودمی آخرین اجراهای خود را در تئاتر المپیا در میلان انجام داد و منحل شد. پس از سال ۱۹۳۰، او که از بیماری انسفالیت بی‌حالی رنج می‌برد، به لیورنو بازگشت تا با آمالیتا، تنها فرزند بازمانده‌اش زندگی کند (وی دو فرزند دیگرش را از دست داده بود). | ## بخش 3: داریو نیکودمی | ارزیابی‌ها دربارهٔ نیکودمی کمدیهای نیکودمی در بستری احساسی و کنایه‌آمیز اتفاق می‌افتند که در آن شخصیت‌ها از جامعه بورژوایی اوایل قرن بیستم الگوبرداری شده‌اند، و درام بورژوایی را به شیوه‌ای طعنه‌آمیز و احساساتی به تصویر می‌کشند. این کمدی‌های توسط بازیگران بسیار معتبر ایتالیایی اجرا شده‌اند، از جمله: تینا دی لورنزو، ایرما گراماتیکا، ماریا ملاتو، دینا گالی، اما گراماتیکا، روگرو روگری، آنتونیو گاندوزیو، ارمته زاکونی، ایزا میراندا، پائولا پتزاگلیا (به گفته خود نیکودمی «شاید بهترین «دشمن» روی صحنه»،)، لوئیجی سیمارا؛ سپس ویتوریو گاسمن، انریکو ماریا سالرنو، آنا ماریا گوارنیری. از جمله طرفداران او لئو تولستوی، نویسنده سرشناس روس بود که به گفته خود، نمایشنامه «La Nemica» او را به نمایشنامه‌های پیراندلو و رمان‌های ورگا ترجیح می‌داد.Cfr. دختر کوچولو (با ایو می‌رانده)، تالی-ملاتو-جووانینی شرکت، میلان، تئاتر فوسّاتی، ۲۳ اوت ۱۹۱۵. شاعر، صحنه خالی، سه لطف، نمایشنامه‌های تک پرده، شرکت آرس ایتالیا، رم، تئاتر آرژانتین (ژوئن ۱۹۲۱) کریسمس، شرکت نیکودمی، رم (مه ۱۹۲۲). لتیزیا (Letizia)، شرکت کارلو ونتزیانی، سالسوماجوره (اکتبر ۱۹۳۰) مهمانی خیریه، با منیچلی، فابری، تاسانی، میلان، تئاتر آرسیمبولدی، ۱۹ ژانویه ۱۹۳۲. | ## جمع‌بندی | فیلم‌شناسی سایه، به کارگردانی ماریو کازرینی (۱۹۱۷) حواصیل، به کارگردانی بالداساره نگرونی (۱۹۱۷) اسکامپولو، به کارگردانی جوزپه استرنی (۱۹۱۷) دشمن، به کارگردانی ایوو ایلومیناتی (۱۹۱۷) پناهگاه، به کارگردانی جولیو آنتامورو (۱۹۱۸) معلم مدرسه، به کارگردانی اِلِئوتریو رودولفی (۱۹۱۹) شاه (Sovranetta)، به کارگردانی انریکو روما (۱۹۲۳) اسکامپولو، به کارگردانی آگوستو جنینا (۱۹۲۸) اسکامپولو، به کارگردانی هانس اشتاینهوف (۱۹۳۲) معلم مدرسه، به کارگردانی گویدو برینیونه (۱۹۳۳) اسکامپولو، به کارگردانی الیاس آلیپی (۱۹۳۹) اسکامپولو، به کارگردانی نونتزیو مالاسوما (۱۹۴۱) معلم مدرسه، به کارگردانی جورجو بیانکی (۱۹۴۲) سایه‌ای در سرنوشت من، به کارگردانی آلبرتو گوت (۱۹۴۶) دشمن، به کارگردانی جورجو بیانکی (۱۹۵۲) اسکامپولو ۵۳، به کارگردانی جورجو بیانکی (۱۹۵۳) سایه، به کارگردانی جورجو بیانکی (۱۹۵۴) سیسی در ایسکیا، به کارگردانی آلفرد وایدنمن (۱۹۵۸) تلویزیون سایه، به کارگردانی کلودیو فینو، با بازی ایزا میراندا، ۳۰ آوریل ۱۹۴۵.