موضوع مقاله: روزی که دنیا به پایان رسید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روزی که دنیا به پایان رسید | مقدمه: روزی که دنیا به پایان رسید یک فیلم مستقل علمی-تخیلی، سیاه‌وسفید و پسا-آخرالزمانی آمریکایی محصول سال ۱۹۵۵ به تهیه‌کنندگی و کارگردانی راجر کورمن است که بازیگرانی چون ریچارد دنینگ، لوری نلسون، ادل جرگنز، پل بیرچ و مایک کانرز در آن ایفای نقش می‌کنند. | ## بخش 1: روزی که دنیا به پایان رسید | چت هانتلی از شبکه ان‌بی‌سی که بعداً در برنامه گزارش هانتلی-برینکلی حضور یافت، به عنوان راوی فیلم فعالیت کرد. این فیلم در ۸ دسامبر ۱۹۵۵ توسط شرکت امریکن ریلیزینگ (که بعداً به آمریکن اینترنشنال پیکچرز تغییر نام داد) به عنوان یک دو فیلم با یک بلیت همراه با فیلم شبحی از ۱۰۰۰۰ فرسنگی اکران شد. داستان فیلم حول محور یک دانشمند قهرمان می‌چرخد که به همراه گروه کوچکی از دیگر بازماندگان، پس از یک جنگ اتمی که به نظر می‌رسد بیشتر تمدن بشری را نابود کرده است، با یک جهش‌یافته رادیواکتیو روبه‌رو می‌شود. داستان به نظر می‌رسد یک جنگ هسته‌ای بیشتر تمدن بشری را نابود کرده و زمین را به مواد رادیواکتیو آلوده ساخته است. یک استثنا، دره‌ای بن‌بست و منزوی است که با صخره‌های حاوی سرب احاطه شده و جیم مدیسون، فرمانده سابق نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا به همراه دخترش لوئیز در خانه‌ای در آنجا زندگی می‌کند که برای چنین آخرالزمانی آذوقه در آن ذخیره کرده است. او عکس نامزدش را روی میز کنار تختش نگه می‌دارد (که در واقع عکسی از راجر کورمن است). چندین بازمانده که از قضا در زمان وقوع جنگ اتمی در دره حضور داشتند، تصادفاً به این پناهگاه طبیعیِ بمب پناه می‌آورند. جیم در ابتدا از پذیرش آنها خودداری می‌کند، اما با التماس دخترش به نام انسانیت، کوتاه می‌آید. در میان بازماندگان یک زمین‌شناس به نام ریک وجود دارد که تخصصش تصادفاً در زمینه استخراج اورانیوم است؛ همچنین یک خلافکار خرده‌پا به نام تونی و هم‌دستش روبی که در راه رفتن به سان فرانسیسکو بودند. دو کشمکش برای بقا وجود دارد: اولین کشمکش، یک سؤال ساده است که آیا ذرات رادیواکتیو هرگز از بین خواهند رفت و اگر چنین است، آیا قبل از بارش باران بعدی که مواد موجود در جو را روی زمین می‌شوید و پناهگاه آنها را آلوده می‌کند، این اتفاق می‌افتد یا خیر. تهدید دوم به شکل یک هیولای جهش‌یافته اتمی و وحشتناک ظاهر می‌شود که به نظر می‌رسد مصمم به کشتن هر چیزی است که با آن روبه‌رو می‌شود، اما فقط موجوداتی را می‌خورد که گوشت آنها به مواد رادیواکتیو آلوده شده باشد. اگرچه او در ظاهر جذاب و کمک‌کننده به نظر می‌رسد، اما شخصیت و مقاصد واقعی او این است که می‌خواهد مردان دیگر را از سر راه بردارد تا بتواند هر دو زن، به ویژه لوئیز را برای خودش داشته باشد. | ## بخش 2: روزی که دنیا به پایان رسید | سپس او را رها می‌کند و لوئیز به سمت یک دریاچه آب شیرین کوچک می‌دود، جایی که بدیهی است موجود از دنبال کردن او در آنجا می‌ترسد. در حالی که موجود بر اثر باران در حال نابودی است و لوئیز او را دنبال می‌کند، با مرگ هیولا، ارتباط ذهنی لوئیز با آن قطع می‌شود. تونی پس از آنکه روبی با او به خاطر تمایلش به بودن با لوئیز جوان‌تر درگیر می‌شود، با ضربه چاقو او را به قتل می‌رساند و سپس تپانچه جیم را می‌دزدد. در حالی که تونی نشانه می‌گیرد، جیم تپانچه دومی را بیرون می‌آورد و تونی را با گلوله می‌کشد. او فاش می‌کند که باران فاقد رادیواکتیو است و تمام آلودگی‌های باقی‌مانده را می‌شوید و دنیای بیرون را دوباره برای رفت‌وآمد امن می‌کند. جیم در حین مرگ همچنین فاش می‌کند که صداهای بازماندگان دیگر را از رادیو شنیده است. پس از باران، ریک و لوئیز، دو بازمانده باقی‌مانده، دست در دست هم از دره خارج می‌شوند (در حالی که در پایان، عبارت «آغاز» روی صفحه نقش می‌بندد). ساخت روزی که دنیا به پایان رسید در نوامبر ۱۹۵۴ به عنوان یکی از اولین فیلم‌های اکرانی شرکت تازه‌تأسیس امریکن اینترنشنال پیکچرز (ARC) اعلام شد. اما او با دادن عنوان تهیه‌کننده اجرایی برای گلدن استیت پروداکشنز به من لطفی کرد، زیرا من کارهای بسیار زیادی برای آن فیلم انجام می‌دادم. نه‌تنها تقریباً تمام بازیگران، به جز پل بیرچ، جاناتان هیز و پل دوبوف—بازیگران همیشگی کورمن—را من آوردم، بلکه کارهای بی‌شمار دیگری هم انجام دادم، تا جایی که حتی پادوی آن‌ها بودم [می‌خندد] و هر کار دیگری! با خودم فکر کردم باید چیزی از این میان نصیبم شود، بنابراین نیکلسون گفت: «خب، تو می‌توانی تهیه‌کننده اجرایی زن آپاچی و روزی که دنیا به پایان رسید باشی.» فیلم‌برداری در ۸ سپتامبر ۱۹۵۵ آغاز شدFrank, Alan. گوردون گفت که کورمن در این مرحله از کارنامه کاری‌اش تمایل چندانی به هدایت بازیگران نداشت. | ## بخش 3: روزی که دنیا به پایان رسید | گوردون در این باره گفت: «لوری نلسون به‌طور خاص به کمک [یک کارگردان] نیاز داشت؛ او عادت داشت که در استودیوی یونیورسال چنین هدایتی را دریافت کند. من تمام تلاشم را می‌کنم، اما او مرا کارگردانی نمی‌کند…' با این حال هیچ بحران یا مشکل جدی‌ای به وجود نیامد.» پل بلیزدل، خالق جلوه‌های ویژه، لباس هیولا را از لاستیک فوم، با پنجه‌هایی که از یک فروشگاه لوازم شعبده‌بازی خریده بود و ناخن‌های پایی که از چوب کاج سفید تراشیده شده بود، ساخت. او عمداً لباس را طوری طراحی کرده بود که فضای داخل آن بسیار تنگ باشد تا فقط مرد کوچک‌اندامی مانند خودش بتواند درون آن جای بگیرد. به دلیل قدش، او دید محدودی در داخل لباس داشت که این مسئله به‌ویژه هنگام فیلم‌برداری صحنه‌هایی که هیولا نلسون را در جنگل حمل می‌کرد، مشکل‌ساز می‌شد. Batsford (1995) لباس جهش‌یافته به شکلی بسیار نامناسب در استودیوی امریکن اینترنشنال پیکچرز نگهداری شد و در طی چند سال بعد، تقریباً به‌طور کامل پوسیده و از بین رفت. اکران این فیلم در ۸ دسامبر ۱۹۵۵ به صورت دو فیلم با یک بلیت همراه با شبحی از ۱۰۰۰۰ فرسنگی اکران شد. این ترکیب تا حدی به دلیل بازاریابی هوشمندانه نیکلسون، در میان تماشاگران محبوبیت یافت. در ژانویه ۱۹۵۶، این فیلم‌ها در ۲۵۰ سینمای منطقه نیوانگلند اکران شدند و تنها در هفته اول فروش، از دو سینما در بوستون ۴۵٬۰۰۰ دلار درآمد کسب کردند. در فوریه ۱۹۵۶، مجله ورایتی گزارش داد که این فیلم—که به گفته مجله ساخت آن ۶۵٬۰۰۰ دلار هزینه دربرداشته است—بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ دلار فروش کرده و در مسیر رسیدن به فروش ۱ میلیون دلاری قرار دارد. بازخورد تی‌وی گاید به این فیلم دو ستاره از پنج ستاره داد و آن را «احمقانه اما سرگرم‌کننده» توصیف کرد. بیوکنن از روی فیلم‌نامه اصلی کار کرد، که در نتیجه تفاوت چندانی بین نسخه بازسازی‌شده و فیلم محصول ۱۹۵۵ وجود نداشت. | ## جمع‌بندی | در فرهنگ عامه در یک فیلم ترسناک محصول سال ۲۰۰۱ با عنوانی مشابه به نام روزی که دنیا به پایان رسید، به این فیلم اشاره شده است.