موضوع مقاله: آیا صدای مردم را می‌شنوی؟ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آیا صدای مردم را می‌شنوی؟ | مقدمه: 'آیا صدای مردم را می‌شنوی؟' (به فرانسوی: ؛ به فارسی: «به ارادهٔ مردم») یکی از اصلی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین ترانه‌های موزیکال بینوایان است که در سال ۱۹۸۰ میلادی (۱۳۵۹ شمسی) خلق شد. | ## بخش 1: آیا صدای مردم را می‌شنوی؟ | این ترانه با موسیقی کلود-میشل شونبرگ و شعر آلن بوبلیل و ژان-مارک ناتل (نسخهٔ اصلی فرانسوی) و شعر هربرت کرتزمر (نسخهٔ انگلیسی) ساخته شده‌است. این ترانه دو بار در طول اجرای موزیکال خوانده می‌شود؛ یک بار در پردهٔ اول و بار دیگر در فینال. محتوای آن فراخوانی انقلابی است برای غلبهٔ مردم بر سختی‌ها و رویارویی با بی‌عدالتی. به‌سبب بار سیاسی و احساسی عمیقش، این ترانه در دهه‌های پس از انتشار به سرود اعتراضی جنبش‌های گوناگون در سراسر جهان بدل شده‌است. نسخهٔ انگلیسی این ترانه در سال ۱۹۸۵ میلادی (۱۳۶۴ شمسی) توسط هربرت کرتزمر برای اجرای انگلیسی‌زبان موزیکال نوشته شد و از آن زمان به پرآوازه‌ترین شکل این ترانه در جهان تبدیل گشت. پیشینه و محتوا این ترانه نخستین بار در پردهٔ اول موزیکال توسط و دیگر دانشجویان در کافهٔ ABC خوانده می‌شود، هنگامی که آن‌ها آمادهٔ آغاز شورشی در خیابان‌های پاریس در مراسم تشییع جنازهٔ ژنرال ژان ماکسیمیلین لامارک هستند. در این نسخه ژان والژان و تمام گروه آن را با اشعاری اصلاح‌شده می‌خوانند و با هر بند بلندتر و پرشورتر می‌شود. در فینال، ترانه به سرودی باشکوه بدل می‌شود که آرزوی جهانی پر از صلح، آزادی و رهایی برای تمام بشریت را نوید می‌دهد. سنگرهایی که در ترانه از آن‌ها یاد می‌شود، در پردهٔ دوم موزیکال توسط دانشجویان شورشی در خیابان‌های پاریس برپا می‌گردند. آن‌ها می‌کوشند گارد ملی فرانسه را به نبرد بکشانند و شورشی مردمی برای سرنگونی حکومت برپا کنند، اما قیامشان سرانجام شکست می‌خورد. نسخهٔ اصلی فرانسوی نسخهٔ اصلی فرانسوی این ترانه با عنوان توسط کلود-میشل شونبرگ آهنگ‌سازی شد و اشعار آن را آلن بوبلیل و ژان-مارک ناتل نوشتند. در اجرای صحنه‌ای، این نقش را در پالی دو اسپُر پاریس کریستیان راتلن که نقش انژولراس را بر عهده داشت، اجرا کرد. در ابتدا، این ترانه در نسخهٔ فرانسوی به‌عنوان ترانهٔ پایانی کل گروه پیش‌بینی نشده بود. تنها پس از بازطراحی موزیکال برای نسخهٔ انگلیسی بود که این ترانه به فینال موزیکال تبدیل شد. | ## بخش 2: آیا صدای مردم را می‌شنوی؟ | نسخهٔ فرانسوی این ترانه همچنین در یک ویدیوی کوتاه برای معرفی بخش «آزادی» در مراسم افتتاحیهٔ بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ به کار رفت. نسخهٔ انگلیسی نسخهٔ انگلیسی در سال ۱۹۸۵ میلادی (۱۳۶۴ شمسی) توسط برای اجرای انگلیسی‌زبان موزیکال با حمایت تهیه‌کننده کامرون مکینتاش نوشته شد. اجرا به زبان‌های گوناگون اجرای چندزبانه در کنسرت ویژهٔ دهمین سالگرد بینوایان در سال ۱۹۹۵ میلادی (۱۳۷۴ شمسی)، این ترانه توسط ۱۷ بازیگر مختلف که نقش ژان والژان را در سراسر جهان بازی کرده بودند خوانده شد. زبان‌های به‌کاررفته عبارت بودند از: انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، ژاپنی، مجاری، سوئدی، لهستانی، هلندی، نروژی، چکی، دانمارکی و ایسلندی. نسخهٔ هلندی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ میلادی (۱۳۷۰ تا ۱۳۷۱ شمسی) بینوایان برای نخستین بار در هلند در آمستردام اجرا شد و نسخه‌ای به زبان هلندی با عنوان برای آن نوشته شد. نسخهٔ عربی مصری گروه تئاتری مصری «فابریکا» اقتباسی از این ترانه به (به عربی مصری: ) ساخت. کنسرت مستقل «آیا صدای مردم را می‌شنوی؟» همچنین عنوان کنسرتی مستقل است که آثار و را گرامی می‌دارد. این کنسرت که تنها اجرای رسمی مجاز توسط این دو خالق است، با همکاری تهیه‌کنندهٔ استرالیایی توسعه یافت و آثاری چون بینوایان، ، و را دربرمی‌گیرد. این کنسرت در دسامبر ۲۰۱۳ میلادی (آذر ۱۳۹۲ شمسی) در با حضور مایکل بال (خواننده) و لیا سلانگا رونمایی شد. سپس در تایپه و مانیل اجرا شد و اجرای خیریهٔ ۲۰۱۴ در مانیل بیش از ۷۵۰٬۰۰۰ دلار استرالیا برای کمک به آسیب‌دیدگان طوفان یولاندا جمع‌آوری کرد. در سال ۲۰۲۲ میلادی (۱۴۰۱ شمسی) این کنسرت در تالار اپرای سیدنی و با بازیگرانی بین‌المللی از جمله مایکل بال و اجرا شد. در سال ۲۰۲۴ میلادی (۱۴۰۳ شمسی) این کنسرت در هالیوود بول لس‌آنجلس با حضور پاتریک ویلسون (بازیگر) و اسکایلر آستین برگزار شد. دیلی تلگراف اعلام کرد که این ترانه «از دیرباز با مردمی که در سراسر جهان اعتراض می‌کنند طنین‌انداز شده‌است» و افزود که در اعتراضات ویسکانسین در ۲۰۱۱ میلادی، اعتراضات ترکیه در ۲۰۱۳ میلادی و اعتراض علیه افتتاح یک رستوران مک‌دونالد در استرالیا در ۲۰۱۳ شنیده شده‌است. همچنین این ترانه توسط معترضان ضد- که با اجرای کنگره‌های این پیمان را برهم زدند، به کار گرفته شد. | ## بخش 3: آیا صدای مردم را می‌شنوی؟ | هنگ کنگ این ترانه در اعتراضات ۲۰۱۹–۲۰۲۰ هنگ کنگ به گوش می‌رسید؛ در سپتامبر ۲۰۱۹ میلادی (شهریور ۱۳۹۸ شمسی) دانش‌آموزان در مراسم آغاز سال تحصیلی یک دبیرستان، این ترانه را به‌جای سرود ملی خواندند. نسخهٔ انگلیسی این ترانه پس از کاربرد گسترده‌اش در اعتراضات ضد-لایحهٔ استرداد، از پلتفرم‌های موسیقی در سرزمین اصلی چین حذف شد. در آوریل ۲۰۲۲ میلادی (فروردین ۱۴۰۱ شمسی)، کلیپی از نسخهٔ سینمایی بینوایان (فیلم ۲۰۱۲) از این ترانه در توییتر در اعتراض به قرنطینهٔ شیوع کووید-۱۹ در شانگهای ۲۰۲۲ دست به دست شد و سرانجام توسط حکومت چین مسدود گردید. اوکراین این ترانه برای پشتیبانی از تظاهرات میدان توسط گروه اوکراین ۲۰۲۰ در ژانویه ۲۰۱۴ میلادی (دی ۱۳۹۲ شمسی) در یوتیوب منتشر شد. ترکیه نسخه‌ای غیررسمی از این ترانه به زبان ترکی با عنوان در جریان اعتراضات پارک گزی در ۲۰۱۳ میلادی (۱۳۹۲ شمسی) خوانده شد. کرهٔ جنوبی در سال ۲۰۱۶ میلادی (۱۳۹۵ شمسی)، این ترانه در جنبش سراسری برای استعفای رئیس‌جمهور پارک گئون-هه به‌عنوان سرود اعتراضی به کار رفت. در اعتراضات حکومت نظامی ۲۰۲۴ کره جنوبی پس از اعلام حکومت نظامی توسط رئیس‌جمهور یون سوک یول، گروه‌های مختلف معترض در بیرون از مجلس ملی کره جنوبی این ترانه را سردادند. فیلیپین در سال ۲۰۱۷ میلادی (۱۳۹۶ شمسی)، هنرمندان تئاتر ، رودی ورا و جوئل ساراچو این ترانه را به زبان تاگالوگ برگرداندند و در تجمعات اعتراضی علیه کشتار فعالان و مظنونان موادمخدر در دوران ریاست‌جمهوری رودریگو دوترته اجرا شد. تایلند در ۱۶ اوت ۲۰۲۰ میلادی (۲۶ مرداد ۱۳۹۹ شمسی)، این ترانه به‌عنوان سرود اعتراضی در اعتراضات ۲۰۲۰–۲۰۲۱ تایلند علیه دولت نخست‌وزیر پرایوت چان-او-چا در بنای یادبود دموکراسی بانکوک اجرا شد. بلاروس در سپتامبر ۲۰۲۰ میلادی (شهریور ۱۳۹۹ شمسی)، شماری از دانشجویان دانشگاه زبان‌شناسی دولتی در مینسک پس از اجرای این ترانه در لابی دانشگاهشان بازداشت شدند. این دانشجویان در چارچوب اعتراضات ۲۰۲۰–۲۰۲۱ بلاروس پس از انتخابات مناقشه‌برانگیز ریاست‌جمهوری الکساندر لوکاشنکو اعتراض می‌کردند. سری‌لانکا در آوریل ۲۰۲۲ میلادی (فروردین ۱۴۰۱ شمسی)، این ترانه در اعتراضات ۲۰۲۲ سری‌لانکا علیه دولت رئیس‌جمهور گوتابایا راجاپاکسا به‌عنوان سرود اعتراضی به کار رفت. بهره‌گیری سیاسی در آمریکا در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶ میلادی (۲۶ شهریور ۱۳۹۵ شمسی)، دونالد ترامپ در جریان کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری خود این ترانه را در یک گردهمایی در میامی با عنوان پارودی «لِ دپلوراب» (Les Déplorables) به کار برد؛ این کار واکنشی بود به برچسب جنجالی «» که هیلاری کلینتون زده بود. در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۲ میلادی (۲۴ آبان ۱۴۰۱ شمسی)، این ترانه از جمله آهنگ‌هایی بود که پیش از اعلام کاندیداتوری ترامپ برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ نواخته شد. | ## جمع‌بندی | در ۲۳ فوریه ۲۰۲۵ میلادی (۴ اسفند ۱۴۰۳ شمسی)، این ترانه توسط گروه کُر ارتش آمریکا در ضیافت فرمانداران در کاخ سفید و در حضور ترامپ، بانوی اول ملانیا ترامپ و مقامات برگزیده اجرا شد.