موضوع مقاله: ژان-باپتیست کافینهال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژان-باپتیست کافینهال | مقدمه: خانواده پیری-اندری کافینهال-دوبایل کوچک‌ترین فرزند از شش فرزند خانواده بود، پدر وی انیت-جوسیف کافینهال (زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۷۰۵ در پیلهیرولس – درگذشتهٔ ۶ دسامبر ۱۷۶۷ در ویک-سور-سیری)، یک وکیل دعوی در بخشداری ویک-سور-سیری بود و مادرش فرانچوایز دونیور نام داشت، آن‌ها در ۱۸ می ۱۷۴۵ در اوریاک باهم ازدواج نموده بودند. | ## بخش 1: ژان-باپتیست کافینهال | 466 دو برادر بزرگ‌تر وی، ژان-باپتیست (زادهٔ ۱ آوریل ۱۷۴۶ در راولهاک – درگذشتهٔ ۱۳ ژوئن ۱۸۱۸ در اوریاک) و جوسیف (زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۷۵۷ در ویک-سور-سیری – درگذشته ۱ سپتامبر ۱۸۴۱) حقوق خواندند. ژان-باپتیست همانند پدرش وکیل دعوی در بخشداری شد، وی یک تعداد املاک مصادره شده را خریداری نموده و به دادگاه کیفری، جای که برادرش جوسیف در جریان انقلاب فرانسه کار می‌کرد، به فروش رسانید. جوسیف بعدها در دادگاه عالی فرانسه کار می‌کرد، از جانب ناپلئون لقب اشرافی بارون دانیور دریافت نمود و عضو شورای عالی دولت شد. کافینهال نیز همانند برادر بزرگ‌تر خود پیری، شروع به آموزش پزشکی کرد، اما به‌زودی آن را رها نمود. 239 دادگاه انقلابی او به انقلاب فرانسه اشتیاق وافر داشت و به‌طور فعالانه در سیاست شهر سهم گرفت. وی در انتخابات ۱۷۹۱ مجلس قانون‌گذاری فرانسه و در انتخابات‌های سال بعدی برای کنوانسیون فرانسه، از در بخشداری دی ایلی-سنت-لویس (که بعداً در ۱۷۹۲ میلادی به بخشداری دی لا فراتیرنایت تغییر نام داده شد) رأی داد. او که عضویت باشگاه ژاکوبن‌ها را داشت، در حمله به کاخ تویلری در اوت ۱۷۹۲ میلادی شرکت نمود و در دادگاه کیفری ویژه که بلافاصله چندی بعد در ۱۷ اوت تأسیس گردید، به عنوان قاضی گماشته شد. | ## بخش 2: ژان-باپتیست کافینهال | در یک مقطع از زندگی‌اش، وی از رسم نه چندان معمول اقتباس نام‌های کلاسیک (مانند، گراکهوس بابیوف، آناکارسیس کلوتس) پیروی نموده و خود را ماکیوس سکایولا کافینهال می‌خواند.W.R. او که به لحاظ سیاسی به ماکسیمیلیان روبسپیر نزدیک بود، با شوخی‌های بی‌جای که داشت با یک شور و سخت‌گیری رفتار می‌کرد که نفرت را در دل دشمنانش عمیق‌تر می‌نمود. 529-530 یک سال پس از تأسیس دادگاه انقلابی، کافینهال ریاست دادگاه ژاک-رنه ابر و هیبریتیستی‌ها (اغراق گراها) (مارس ۱۷۹۴) را بر عهده داشت، وی علاوه بر این‌که ریاست این محاکم را بر عهده داشت، مسئول ویراستاری گزارش‌های رسمی این دادگاه‌ها نیز بود. گزارش دادگاه توسط وی و سه همکار دیگرش تهیه گردید، اما گزارش وی نسبت به آنچه واقعاً در محکمه گذشته بود شباهت اندکی داشت. آن‌گونه که قاضی همکار وی در ۹ وندیمار سال ۳ (۳۰ سپتامبر ۱۷۹۴) در رابطه به شواهد ادعا کرد و همچنین کشف اسنادهای مختلف در ۱۹۷۵ میلادی مرتبط با دادگاه‌های که وی ریاست آن‌ها را برعهده داشت، ثابت نمود که او برخی شواهد را نادیده گرفته و برخی دیگر را تغییر داده بود. در ۱۱ ژوئن ۱۷۹۴، این دادگاه دوباره سازمان‌دهی شده و کوفینهال به عنوانی یکی از سه معاون آن گماشته شد. " Quadrige» , 2005 accessed 5/5/20178 واکنش ترمیدور در جریان شامگاه ۹ ترمیدور (۲۷ ژوئیه ۱۹۷۴)، کافینهال همراه با ۸ یا ۱۰ هزار مرد از بخشداری‌ها و یک گروهان توپ‌خانه موفق شدند تا هنریوت را از کمیته امنیت عمومی به تالار شهر پاریس بی‌آورند. | ## بخش 3: ژان-باپتیست کافینهال | پس از حوالی نیمه شب، نیروهای منتسب به کنوانسیون همانند طوفان به ساختمان وارد شدند. کافینهال پا به فرار گذاشت و از طریق کنار دریای سین خود را به الی دیس سنگنیز رساند، جای که قایق‌ران‌های هم‌وطن وی از منطقه کانتال او را مخفی کردند. در نهایت گرسنگی او را مجبور ساخت تا از پناهگاه خارج شده و در ۵ اوت او به خانه کدبانوی خود مَم نیگری در منطقه رو مونتورگویل برود، اما از جانب وی پذیرفته نشد. او با کسی روبرو شد که به وی پول عاریت داد و پذیرفت تا او را مخفی کند، اما بعداً مستقیماً به پلیس رفت تا او را افشا کند. در همان روز، یک گاری دو چرخه‌ای وی را از کونسیرژوری به تالار شهری پاریس برد، جای که توسط توسط گیوتین (ماشین اعدام) اعدام شد. | ## جمع‌بندی | وی پنجاه و پنجمین فردی بود که تحت برنامه پاک‌سازی واکنش ترمیدور، اعدام گردید.W.R.