aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: آدریانا لا سروا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آدریانا لا سروا | مقدمه: آدریانا لا سروا یک شخصیت خیالی در سریال تلویزیونی خانواده سوپرانو محصول شبکه اچ‌بی‌او است. | ## بخش 1: آدریانا لا سروا | دی متئو برای بازی خود در این نقش برنده جایزه امی ۲۰۰۴ برای جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مجموعه تلویزیونی درام شد. او در همان سال برای همان نقش نامزد جایزه گلدن گلوب برای بهترین نقش مکمل زن نیز شد. او علاقه‌ای به سبک زندگی مافیایی ندارد و به عنوان میزبان در رستوران یکی از دوستان تونی شروع بهکار می‌کند. آدریانا در ابتدا فردی سطحی و مادی گرا به تصویر کشیده می‌شود که علاقه‌مند به چیزهایی است که با پول دوست پسرش کریستوفر می‌تواند بخرد: ماشین‌های گران‌قیمت، کفش، جواهرات، مواد مخدر، و لباس‌های طراحان معروف. پس از دعوای او و کریستوفر، او به همراه مادرش به جایی دیگر نقل مکان می‌کنند، امابرخلاف توصیه مادرش او قانع به بازگشت می‌شود اما با وجود این، این دو در نهایت ازدواج نمی‌کنند. | ## بخش 2: آدریانا لا سروا | او به کریس نشان می‌دهد که به‌طور بالقوه نابارور است، که منجر به خشونت خانگی دیگری می‌شود. در فصل ۳، کریستوفر یک مشروب فروشی را در لانگ برانچ، نیوجرسی، از یک بدهکار قمار می‌گیرد و آن را به آدریانا می‌سپارد تا هر طور که می‌خواهد مدیریت کند. آدریانا نام بار را به «اسب دیوانه» تغییر داد و آن را به عنوان مکانی برای گروه‌های راک آلترناتیو محلی و به عنوان باری برای دانشجویان دانشگاه مونموث و جاهای دیگر کرد. در فصل ۴، آدریانا نشان می‌دهد که احتمالاً به دلیل عوارض سقط جنین قبلی، نابارور است. او از سر ناچاری شروع به همکاری با پلیس فدرال کرد و در نهایت این حقیقت را برای کریستوفر فاش می‌کند، به این امید که بتوانند با هم وارد برنامه حفاظت از شاهدان شوند و زندگی جدیدی را شروع کنند. | ## بخش 3: آدریانا لا سروا | وفاداری او به خانواده جنایتکارش بیشتر از عشقش به آدریانا است و وضعیت او را به عنوان یک خبرچین برای تونی فاش می‌کند. آدریانای وحشت زده متوجه می‌شود چه اتفاقی افتاده و سعی می‌کند فرار کند، وقتی سیلویو به او شلیک می‌کند، چهار دست و پا از صفحه نمایش خارج می‌شود. کریستوفر بعداً در حال گذاشتن تعدادی از لباس‌هایش در یک چمدان قرمز رنگ دیده می‌شود که سپس آن‌ها را دور می‌اندازد. فورد تاندربرد آبی روشن او را در پارکینگ فرودگاه بین‌المللی لیبرتی نیوآرک رها می‌شود. | ## جمع‌بندی | جوایز و نامزدی‌ها در سال ۲۰۰۴، دی متئو برای بازی در نقش آدریانا در سریال سوپرانو (فصل ۵) برنده جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مجموعه تلویزیونی درام شد و در همان سال برای همان نقش نامزد جایزه گلدن گلوب برای بهترین نقش مکمل زن شد.
موضوع مقاله: معدن و کارگاه مجسمه‌سازی یسمک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معدن و کارگاه مجسمه‌سازی یسمک | مقدمه: معدن و کارگاه مجسمه‌سازی یسمک موزه روباز و محوطه باستان‌شناسی در استان غازی عینتاب، ترکیه است. | ## بخش 1: معدن و کارگاه مجسمه‌سازی یسمک | این محل در دوران هیتی‌ها به‌عنوان یک معدن سنگ مورد استفاده قرار می‌گرفت و مساحتی حدود ۱۰۰۰۰۰ متر مربع را در بر می‌گیرد که آن را به بزرگ‌ترین کارگاه سنگ‌تراشی شناخته‌شده در خاور نزدیک باستان تبدیل کرده است.Hürriyet-Meldung جغرافیا این موزه در جنوب روستای یسمک در شهرستان اصلاحیه (شهر) از استان غازی عینتاب، در مختصات قرار دارد. | ## بخش 2: معدن و کارگاه مجسمه‌سازی یسمک | تاریخچه کاوش‌ها ویرانه‌های این محوطه نخستین بار در سال ۱۸۹۰ توسط باستان‌شناس اتریشی فلیکس فن لوشان طی کاوش‌هایش در تپه زنجیرلی در شمال این منطقه، تا حدودی کشف شد.Neredekal:Yesemek page بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۱، باستان‌شناس ترک بهادیر آلکیم حفاری‌ها را ادامه داد و حدود ۲۰۰ مجسمه را کشف کرد.Biography page جدیدترین کاوش‌ها در دهه ۱۹۹۰ توسط ایلحان تمیزسوی، مدیر موزه تمدن‌های آناتولی، انجام شد که صد شیء دیگر را کشف کرد. | ## بخش 3: معدن و کارگاه مجسمه‌سازی یسمک | ## جمع‌بندی | این سایت اکنون به‌عنوان یک موزه روباز تحت نظارت موزه باستان‌شناسی غازی عینتاب اداره می‌شود.
موضوع مقاله: بچین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بچین | مقدمه: جغرافیا بچین بر روی تپه‌ای کم‌ارتفاع در جنوب غربی روستای مدرنی به همین نام، در میلاس، مرکز ilçe (ناحیه) از استان موغله قرار دارد. | ## بخش 1: بچین | تاریخچه این محوطه دارای آثاری از دوره هلنیستی، از جمله یک معبد متعلق به قرن چهارم پیش از میلاد است. وجود یک کلیسا از دوره امپراتوری بیزانس نشان می‌دهد که این منطقه تا قرون وسطی مسکونی بوده است، اگرچه ابعاد کوچک کلیسا احتمالاً بیانگر اهمیت محدود آن در آن دوره است. بر اساس یک منبع معاصر ایتالیایی، نام این مکان Pezona بوده است.صفحه یونسکو در اواخر قرن سیزدهم، این منطقه به تصرف منتشه، یکی از بیگ‌نشین‌های بیگ‌نشین‌های آناتولیایی، درآمد و بچین به پایتخت این بیگ‌نشین تبدیل شد و رشد سریعی را تجربه کرد. در سال ۱۳۳۳، ابن بطوطه از این شهر بازدید کرد، آن را به‌عنوان شهری تازه تأسیس توصیف کرد و به خانه‌ها و مساجد آن اشاره نمود.پروفسور یاشار یوجه - پروفسور علی سِویم: تاریخ ترکیه، جلد اول، انتشارات AKDTYKTTK، استانبول، ۱۹۹۱، ص ۲۱۷ اکثر بناهای باقی‌مانده از این شهر متعلق به قرن چهاردهم هستند. نشانه‌ای از زوال تدریجی این شهر را می‌توان در روایت اولیا چلبی از بازدیدش در میانه قرن هفدهم مشاهده کرد؛ او نوشته است که این شهر فاقد حمام (گونه معماری) بوده، در حالی که کاوش‌های باستان‌شناسی بقایای پنج حمام را آشکار کرده است. | ## بخش 2: بچین | یک سکونت‌گاه تا دهه ۱۹۸۰ در این منطقه باقی مانده بود."هنر اولیه عثمانی - میراث امارت‌ها"، وین، ۲۰۰۲، ص ۷۳–۷۷. بناهای تاریخی مدرسه احمد غازی، که به نام بیگی که آن را سفارش داده نام‌گذاری شده، طبق کتیبه عربی موجود در بالای ورودی آن، در سال ۱۳۷۵ ساخته شده است. ورودی بنا با وجود حفظ عناصر سنتی سبک معماری سلجوقی، دارای جزئیاتی است که شباهت‌هایی به معماری گوتیک اروپایی دارد. این امر احتمالاً نشان‌دهنده تأثیر ارتباطات تجاری بیگ‌نشین منتشه با جزایر اژه، ایتالیا و جنوب فرانسه است (در کتیبه، بیگ با عنوان «سلطان سواحل» توصیف شده است). این مدرسه دارای هشت حجره و دو ایوان است که مستقیماً به حیاط مرکزی مستطیل‌شکل باز می‌شوند (ایوان ستون‌دار معمول در اینجا وجود ندارد). | ## بخش 3: بچین | مقبره احمد غازی در ایوان اصلی قرار دارد و گمان می‌رود که مقبره مجاور آن متعلق به یکی دیگر از حاکمان منتشه، شجاع‌الدین بیگ، باشد."هنر اولیه عثمانی - میراث امارت‌ها"، وین، ۲۰۰۲، ص ۷۵–۷۶. کاروانسرای قرمز یا کزل‌هان (Kızıl Han) یک کاروانسرای دوطبقه و یکی از دو کاروانسرای باقی‌مانده در بچین است. این بنا ساده و کم‌زرق‌وبرق بوده و بخشی از آن ویران شده است، به‌طوری که طبقه فوقانی آن فرو ریخته است."هنر اولیه عثمانی - میراث امارت‌ها"، وین، ۲۰۰۲، ص ۷۷. این حمام احتمالاً یکی از باشکوه‌ترین بناهای شهر در زمان خود بوده است، اگرچه اکنون بیشتر سقف آن فروریخته است. | ## جمع‌بندی | کاوش‌ها، بخش‌های داخلی آن را آشکار کرده و سطح کف اصلی آن را که با سنگ‌های مرمر فرش شده، نمایان ساخته‌اند."هنر اولیه عثمانی - میراث امارت‌ها"، وین، ۲۰۰۲، ص ۷۴–۷۵.
موضوع مقاله: آرامگاه هکاتومنوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرامگاه هکاتومنوس | مقدمه: شاه ایران، اردشیر دوم (شاهنشاه هخامنشی), در حدود او را به مقام ساتراپ (والی) بخشی از امپراتوری هخامنشی منصوب کرد. | ## بخش 1: آرامگاه هکاتومنوس | او به همراه آتوفراداتس، ساتراپ لیدیه، مأمور مقابله با ائواگوراس، رهبر شورشی که کنترل قبرس را تهدید می‌کرد، شد، اما آن‌ها در نبرد دریایی شکست خوردند. او به فرهنگ یونانی علاقه داشت و کوچک‌ترین پسر خود را به آتن فرستاد، اما فرهنگ کاریایی را نیز در منطقه تحت حاکمیتش حفظ کرد. او در سکه‌های خود از تصاویر شخصیت‌های آیینی کاریه، مانند لابرائوندا، استفاده کرد که زیارتگاه آن در لابرائوندا قرار داشت. | ## بخش 2: آرامگاه هکاتومنوس | ویژگی‌های مقبره مقبره هکاتومنوس شامل دیوار محوطه (تمِنوس)، ستون مناندروس (ساختاری از دوره اوگوستوس)، سکوی پایه، حجره‌های باقی‌مانده از آرامگاه، و گور سنگی است. این مقبره، مقدمه‌ای برای آرامگاه هالیکارناسوس، یکی از عجایب هفت‌گانه جهان باستان، بود و احتمال داده می‌شود که دست‌کم بخشی از آن به ابتکار پسرش، ماسول، ساخته شده باشد. مقبره هکاتومنوس یکی از مهم‌ترین آثار فرهنگی دوران باستان به‌شمار می‌آید و نمادی از آیین بزرگداشت مردگان محسوب می‌شود. | ## بخش 3: آرامگاه هکاتومنوس | این آرامگاه با سطح بالایی از طراحی معماری، مجسمه‌سازی و نقاشی دیواری، جایگاه ویژه‌ای در تاریخ هنر دارد. | ## جمع‌بندی | نقش برجسته معروف به «فرِز هکاتومنوس»، تنها نمونه باقی‌مانده از این مقیاس و کیفیت در آناتولی کلاسیک و هلنیستی است.
موضوع مقاله: بیرگی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیرگی | مقدمه: بیرگی محله‌ای در شهرداری و ناحیه اوده‌میش، استان ازمیر، ترکیه است.Mahalle ، فهرست اداره‌های مدنی ترکیه. | ## بخش 1: بیرگی | نام کنونی آن، نسخه ترک‌شده نام یونانی قرون‌وسطایی Pyrgion (یونانی: Πυργίον، به‌معنای "برج کوچک") است. تاریخچه در اروپای دوران باستان، این شهر با نام دیوُس هیرون (، "معبد زئوس") شناخته می‌شد. | ## بخش 2: بیرگی | با الحاق پادشاهی پرگامون، این شهر به بخشی از جمهوری روم و سپس استان‌های روم، در استان آسیا (استان رومی) تبدیل شد. نام این شهر در قرن هفتم میلادی به کریستوپولیس تغییر یافت و از قرن دوازدهم به بعد با نام پیرگیون شناخته شد. | ## بخش 3: بیرگی | در سال ۱۳۰۷، این شهر به دست ترک‌ها افتاد و به پایتخت بیگ‌نشین آیدینیان تبدیل شد. ابن بطوطه در سفر خود به این شهر از حضور در سخنرانی یکی از اساتید برجسته به نام محیی‌الدین یاد کرده است. | ## جمع‌بندی | بیرگی به دلیل معماری کلاسیک دودمان سلجوق و معماری عثمانی شهرت دارد و از سال ۱۹۹۴، توسط سازمان ÇEKÜL (حفاظت و ترویج محیط زیست و میراث فرهنگی) به‌عنوان یک میراث فرهنگی جهانی ثبت شده است.
موضوع مقاله: ککووا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ککووا | مقدمه: جزیره پس از اشغال کاستلوریزو توسط ایتالیا، جزیره ککووا– که در آن زمان به‌صورت موقت در تابستان برای برداشت چوب مسکونی می‌شدBertarelli (1929), p.134 – میان ایتالیا و ترکیه مورد مناقشه قرار گرفت. | ## بخش 1: ککووا | کنوانسیون میان ایتالیا و ترکیه، ۱۹۳۲ در نهایت این جزیره را به ترکیه واگذار کرد.متن کنوانسیون، ماده ۱ در قسمت شمالی جزیره، ویرانه‌های نیمه‌غرق‌شده Dolchiste/Dolikisthe قرار دارد، شهری باستانی که در قرن دوم میلادی بر اثر زمین‌لرزه ویران شد. این شهر در دوره امپراتوری روم شرقی بازسازی شد و رونق یافت، اما در نهایت به دلیل حملات مردم عرب متروکه شد. در شمال غربی جزیره، منطقه ترسانه (به‌معنای "کارخانه کشتی‌سازی") قرار دارد که خلیج آن محل یک شهر باستانی به نام خرا و یک کشتی‌سازی قدیمی بوده و دارای ویرانه‌های یک کلیسای بیزانسی است. | ## بخش 2: ککووا | منطقه ککووا در ۱۸ ژانویه ۱۹۹۰ توسط وزارت محیط زیست و جنگل‌های ترکیه به‌عنوان منطقه حفاظت‌شده ویژه اعلام شد. تمام انواع غواصی و شنا در این منطقه ممنوع شد و فقط با دریافت مجوزهای ویژه دولتی امکان‌پذیر بود. منطقه ککووا مساحتی برابر با دارد و شامل جزیره ککووا، روستاهای قلعه‌کوی و اوچ‌آغیز و چهار شهر باستانی سیمنا، آپرلای، دلکیستو تیمیوسا می‌شود. | ## بخش 3: ککووا | قلعه‌کوی (در میان محلی‌ها با نام "Kale" شناخته می‌شود) (باستانی سیمنا) یک محوطه لیکیه‌ای در سواحل ترکیه است. اوچ‌آغیز (نام باستانی آن، تیمیوسا) روستایی است که در فاصله یک کیلومتری از قلعه‌کوی و در شمال خلیجی به همین نام واقع شده است و ویرانه‌های تیمیوسا در سمت شرقی آن قرار دارد. | ## جمع‌بندی | نام "اوچ‌آغیز " به‌معنای "سه دهانه" است که به سه خروجی آن به دریای آزاد اشاره دارد.
موضوع مقاله: کلیسای سنت پل (طرسوس) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای سنت پل (طرسوس) | مقدمه: مقبره‌های دانیال پیامبر در کتاب مقدس و مأمون (۷۸۶–۸۳۳) خلیفه عباسیان در طرسوس قرار دارند. | ## بخش 1: کلیسای سنت پل (طرسوس) | او در طرسوس به‌عنوان یک یهودیان به نام شائول متولد شد و پس از گرویدن به مسیحیت، سفرهای تبلیغی متعددی انجام داد که در نهایت منجر به دستگیری و گردن زدن او توسط امپراتور روم، نرون، در سال ۶۴ یا ۶۷ میلادی در تاریخ ۲۹ ژوئن شد. این شهر در طول تاریخ تحت حکومت امپراتوری بیزانس، خلافت عباسی، امپراتوری سلجوقی، پادشاهی ارمنی کیلیکیه، رمضانیان و در نهایت امپراتوری عثمانی قرار گرفت. | ## بخش 2: کلیسای سنت پل (طرسوس) | مشخص نیست که آیا پولس در طرسوس کلیسایی تأسیس کرده بود یا نه، اما در سال ۱۷۰۴، پی. لوکاس گزارش داد که کلیسایی به سبک رمانسک وجود دارد که به گفته او، توسط پولس ساخته شده است. | ## بخش 3: کلیسای سنت پل (طرسوس) | او در توصیف خود به دیوارهای ضخیم با سبک رومی، پنجره‌هایی که از بیرون باریک‌تر از داخل هستند، و ستون‌های ضخیم اشاره کرده است، اما اسناد دیگری برای تأیید این ادعا در دست نیست. مهم‌ترین زیارتگاه مسیحی در مرسین قرون وسطی، کلیسای جامع ارمنی Hagia Sophia بود که در آن لوون یکم، شاه ارمنستان از خاندان روبنیان، در سال ۱۱۹۸ میلادی توسط کنراد فون ویتلزباخ، اسقف اعظم ماینتس و نماینده پاپ، به‌عنوان پادشاه پادشاهی ارمنی کیلیکیه تاج‌گذاری کرد. | ## جمع‌بندی | فریدریش یکم، امپراتور مقدس روم در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۱۹۰ در رودخانه گوسکو (Göksu امروزی) غرق شد و گفته می‌شود که قلب و اندام‌های داخلی او ممکن است در کلیسای سنت پل دفن شده باشند.
موضوع مقاله: کلیسای سنت نیکلاس (دمره) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای سنت نیکلاس (دمره) | مقدمه: این کلیسا بر روی گورستان نیکلاس قدیس، اسقف قرن چهارم مسیحیت در میرا ساخته شده است. | ## بخش 1: کلیسای سنت نیکلاس (دمره) | این کلیسا نقش مهمی در تاریخ مسیحیت ارتدکس شرقی و کلیسای کاتولیک ایفا کرده و همچنین منبع الهام تاریخی شخصیت بابا نوئل بوده است. کلیسای سنت نیکلاس در قرن ششم میلادی در دوران حکومت ژوستینین یکم ساخته شد و در فهرست موقت میراث جهانی یونسکو قرار دارد. | ## بخش 2: کلیسای سنت نیکلاس (دمره) | تاریخچه این کلیسا در سال ۵۲۰ میلادی بر روی پایه‌های یک کلیسای قدیمی‌تر ساخته شد که در آن سنت نیکلاس به‌عنوان اسقف خدمت می‌کرد. این کلیسا به دلیل دیوارنگاره‌های فرسکوی برجسته و اهمیت معماری و مذهبی خود شناخته شده است. | ## بخش 3: کلیسای سنت نیکلاس (دمره) | در سال ۱۸۶۲، امپراتور روسیه نیکلای یکم آن را بازسازی کرد و برجی به آن افزود و تغییراتی در معماری بیزانسی آن ایجاد نمود. | ## جمع‌بندی | کلیسا تا سال ۱۹۲۳ به‌عنوان مکان مذهبی فعال بود، اما پس از آن به دلیل مبادله جمعیت میان یونان و ترکیه و خروج یونانیان عثمانی از دمره، متروکه شد.
موضوع مقاله: نیایشگاه آلاهان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیایشگاه آلاهان | مقدمه: JSTOR مجموعه‌ای از ساختمان‌های متعلق به قرن پنجم میلادی است که در کوه‌های ایسائوریا در جنوب آناتولی (استان مرسین در ترکیه امروزی) قرار دارد. | ## بخش 1: نیایشگاه آلاهان | این مجموعه در ارتفاع ۴۰۰۰ فوتی از سطح دریا و ۳۰۰۰ فوتی بالاتر از گؤسکو و در فاصله‌ای یک ساعته از روستای گچیملی واقع شده است. این مجموعه نقش مهمی در توسعهٔ اولیه معماری بیزانسی داشته و تقریباً تمام دانسته‌های کنونی دربارهٔ آن حاصل کاوش‌های مایکل گو است. | ## بخش 2: نیایشگاه آلاهان | دوره اول در میانه قرن پنجم میلادی در زمان حکومت لئون یکم (بیزانس) و دوره دوم در ربع پایانی همان قرن تحت حکومت زنون (امپراتور بیزانس) صورت گرفت.گو، مایکل. Web این مجموعه شامل دو کلیسا، محفظه‌های صخره‌ای، غسل‌تعمیدگاه، اقامتگاه‌ها و فضاهای متعدد دیگر مانند حیاط پیشین، گورستان، حمام و تراس پایین است. | ## بخش 3: نیایشگاه آلاهان | اگرچه در مورد هدف اصلی این صومعه بحث‌هایی وجود دارد، اما این مکان تا قرن هفتم میلادی به عنوان یک فضای زندگی جمعی برای راهبان و زائران مورد استفاده قرار گرفت و سپس متروک شد. | ## جمع‌بندی | وی اغلب به زادگاه خود بازمی‌گشت که این امر می‌تواند نشان‌دهنده علاقه‌اش به تکمیل این پروژه باشد.
موضوع مقاله: میدو سوپرانو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میدو سوپرانو | مقدمه: میدو سوپرانو یک شخصیت خیالی در سریال تلویزیونی خانواده سوپرانو محصول شبکه اچ‌بی‌او است. | ## بخش 1: میدو سوپرانو | او در سریال نقش تنها دختر و فرند بزرگ تونی سوپرانو از روسای مافیا را بر عهده دارد. در فصول اولیه، میدو به عنوان یک بچه باهوش اما سردرگم معرفی می‌شود که شخصیت بیش از حد دراماتیک و تمایل او به زندگی در حالت انکار، تربیت تا حدودی آشفته او را نشان می‌دهد. برخلاف برادرش آنتونی جونیور با بازی رابرت ایلر، او در خانواده موفق محسوب می‌شود و مایه غرور والدینش است. هنگامی که مدیر برنامه‌اش برای اولین بار به او دربارهٔ تست بازیگری سوپرانوها گفت، سیگلر فکر کرد که باید به عنوان خواننده سوپرانو بخواند. با توجه به تمام این دستاوردها و برنامه‌های فوق برنامه، او توسط تونی و کارملا مورد ستایش قرار می‌گیرد که باعث تنش بین او و برادرش انتونی جونیور می‌شود زیرا او به وضوح فرزند مورد علاقه تونی و کارملا است. | ## بخش 2: میدو سوپرانو | پس از گذراندن سال اول تحصیل در دانشگاه کلمبیا، او به‌طور داوطلبانه در مرکز حقوقی برونکس جنوبی فعالیت می‌کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، میدو که علاقه‌مند به تبدیل شدن به یک متخصص اطفال بود، برای تحصیل در دانشکده پزشکی اقدام کرد. میدو اغلب از اصل و نسب خود خشمگین بود، که از یک رشته روابط ناموفق سرچشمه می‌گرفت که از برخورد چدرش با یک دانشجوی کلمبیایی به نام نوح تاننبام شروع می‌شد. نوح به دلیل نژادی مختلط از یک مادر آفریقایی آمریکایی و یک پدر یهودی، با مخالفت نژادپرستانه تونی مواجه شد بعداً از میدو جدا شد. به دنبال آن یک رابطه عاشقانه با جکی آپریل جونیور، پسر دوست و همکار تونی شد، اما شادی موقت آنها با هم‌زمانی پایان یافت که جکی به او خیانت کرد و به‌طور فزاینده ای درگیر جنایات سازمان یافته شد. | ## بخش 3: میدو سوپرانو | جکی در نهایت یک سرقت از یک بازی قمار را ترتیب داد که در آن یک مرد کشته و دو نفر دیگر زخمی شدند. درست قبل از مرگ جکی جونیور، میدو متوجه شد که او خیانت کرده است، اما مرگ او با این وجود برایش ناراحت‌کننده بود. او ابتدا تونی را به خاطر درگیری جکی با جنایت و مادرش کارملا را به خاطر ایستادن و حمایت از تونی سرزنش کرد بدون اینکه بداند این تونی بود که تلاش کرد تا آرزوهای مافیایی جکی را از بین ببرد و در بستر مرگ به پدر جکی قول داده بودکه جکی جونیور از زندگی اوباش دور می‌ماند. در فصل نهایی سریال، میدو و فردی به نام پاتریک به‌طور جدی شروع به قرار ملاقات کردند. میدو با الهام از اشتیاق پاتریک به قانون، تصمیم گرفت به دانشکده پزشکی مراجعه نکند و در عوض به دانشکده حقوق برود. | ## جمع‌بندی | در صحنه پایانی سریال، او بیرون از غذاخوری نشان داده می‌شود که دیر به آنجا رسیده تا برای شام با خانواده‌اش ملاقات کند.
موضوع مقاله: آرته کورنایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرته کورنایی | مقدمه: زندگی و آموزه‌ها آرِتهٔ کورنایی فلسفه را نزد پدرش، آریستیپوس، آموخت که او نیز شاگرد سقراط بود. | ## بخش 1: آرته کورنایی | 244 آرِتهٔ کورنایی بنا بر گزارش‌ها پس از درگذشت پدرش، رهبری مکتب کورنایی را برعهده گرفت. نام او در آثار نویسندگانی همچون دیوگنس لائرتیوس، استرابو، آیلیوس، کلمنت اسکندریه‌ای، تئودورت سیروسی، آریستوکلس و همچنین در سودا آمده است. دیوگنس لائرتیوس اشاره می‌کند که از جمله شاگردان او، تئودوروس بی‌خدا و آنیسریس بوده‌اند. | ## بخش 2: آرته کورنایی | هرچند هیچ منبع تاریخی معتبری از آموزه‌های آرِته به جای نمانده است، اما اصول مکتب کورنایی که پدرش بنیان نهاد، شناخته شده است. این مکتب یکی از نخستین مکاتب فلسفی بود که دیدگاهی نظام‌مند دربارهٔ نقش لذت و رنج در زندگی انسان ارائه داد. کورناییان استدلال می‌کردند که انضباط، دانش و اعمال فضیلت‌مندانه، به احتمال بیشتر به لذت می‌انجامند، درحالی که هیجانات منفی مانند خشم و ترس، رنج را چندبرابر می‌کنند. | ## بخش 3: آرته کورنایی | در بخش پایانی رسالهٔ پروتاگوراسِ افلاطون، این استدلال مطرح می‌شود که «نجات زندگی ما» به کاربستِ «علم سنجش» در قبال لذت‌ها و رنج‌ها وابسته است. مکتب کورنایی یکی از نخستین رویکردها به لذت‌گرایی را ارائه داد که بعدها در سده‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی در اروپا دوباره ظهور کرد و توسط اندیشمندانی مانند جرمی بنتام بسط یافت. SBL جان آگوستین زاهم (که با نام مستعار «موزانز» می‌نوشت) ادعا کرد که جیووانی بوکاچیو، دانشمند سدهٔ چهاردهمی، به برخی از «نویسندگان یونانی نخستین» دسترسی داشته که به او امکان داد تا از آرِته به دلیل «گستردگی و تنوع دانشش» تمجید ویژه‌ای به عمل آورد:H. | ## جمع‌بندی | او چنان مورد احترام هموطنانش بود که بر سنگ قبرش نوشتند که او شکوه یونان و دارندهٔ زیبایی هلن، فضیلت تیرما، قلم آریستیپوس، روح سقراط و زبان هومر بود.H.
موضوع مقاله: گابئی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گابئی | مقدمه: گابئی (Gabii) شهری باستانی در لاتیوم بود که در شرق رم و در امتداد ویای پرائنه‌ستینا قرار داشت؛ این راه در زمان‌های کهن‌تر به‌نام ویای گابینا شناخته می‌شد. | ## بخش 1: گابئی | این شهر در پیرامون جنوب‌شرقی یک دریاچه دهانه آتشفشان خاموش، با شکلی تقریباً دایره‌ای، قرار داشت که در آن زمان لاکوس گابینوس نامیده می‌شد و بعدها در دوران‌های متأخرتر به‌نام لاگو دی کاستیلیونه یعنی «دریاچهٔ استحکامات» خوانده شد، به‌سبب برج قرون وسطایی‌ای به‌نام کاستیلیونه که در محل آکروپولیس یا ارکس باستانی گابئی ساخته شده بود.Gell & Bunbury (1846), p. ویرانه‌های شهر باستانی از میان این زمین‌ها سر برمی‌آورند، در کنار پرتگاه‌هایی که بر آن مشرف‌اند، در هر دو سوی جاده. گابئی که در دوران روم یک municipium به‌شمار می‌رفت، اکنون در اوستریا دل‌اوسا، در فاصلهٔ از کومونهٔ مونته کومپاتری، در استان رم، منطقهٔ لاتزیو جای دارد. دو نهر که از شمال به جنوب جاری بودند، در دو سوی دریاچه قرار داشتند: در غرب فوسو دل‌اوسا و در شرق فوسو دی سن جولیانو. این دو نهر از منبع آبی دیگر سرچشمه می‌گرفتند که گمان می‌رود همان لاکوس رگیلوس باشد، در سمت جنوبی جاده. | ## بخش 2: گابئی | این نهرها جاده را در دو سوی گابئی قطع می‌کردند و با پل‌هایی از آن‌ها گذر می‌شد؛ به‌عبارتی گابئی در جایگاهی قابل‌دفاع و در باریکه‌ای میان دو دریاچه ساخته شده بود.Holloway (1996), p. چهارگوشه‌ای که بدین‌گونه شکل می‌گرفت، منبع آب مخصوص خود را داشت و بر یک مسیر اصلی در جناح شرقی رم قرار داشت. این دو نهر به‌سوی شمال به آنینه جریان دارند که خود به‌سمت غرب به تیبر می‌ریزد، در شمال شهر رم. در سال ۱۸۴۶، گِل گزارش داد که اوسا از «یک دشت باتلاقی وسیع که تقریباً تا جاده لابیکانا امتداد دارد» سرچشمه می‌گیرد. آب دریاچه به‌طور قابل‌توجهی به‌وسیلهٔ این کانال پایین رفته، و تخلیهٔ بیشتر نیز در حال برنامه‌ریزی است، با وجود آن‌که هم‌اکنون کیلومترها زمین بی‌کشت در پیرامون وجود دارد. | ## بخش 3: گابئی | تخلیهٔ دریاچه پروژه‌ای از سوی خاندان بورگزه بود که آن را در سال ۱۶۱۴ از خاندان کولونا خریداری کرده بودند. کتاب راهنمای Octavian Blewitt در سال ۱۸۵۰ (فقط چهار سال بعد) گزارش می‌دهد: دریاچه چند سال پیش توسط شاهزاده بورگزه تخلیه شد، که آن را از حالت یک باتلاق زیان‌آور به منطقه‌ای بسیار حاصلخیز تبدیل کرده است. در نزدیکی رودخانه، مهمانخانه‌ای کوچک به‌نام اوستریا دل‌اوسا («مهمانخانهٔ اوسا») ساخته شده بود، که در شمال آن، شهر مردگان اصلی گابئی قرار داشت. این دشت باتلاقی واپسین نشانه از دریاچه‌ای تقریباً افسانه‌ای بود که در کنار آن، نبرد دریاچه رگیلوس سرنوشت جمهوری روم را تعیین کرد: این‌که جمهوری پابرجا بماند یا پادشاهان روم با مداخلهٔ لیگ لاتین که گابئی نیز عضوی از آن بود، بازگردانده شوند. | ## جمع‌بندی | جایگاه دقیق این نبرد هنوز مورد اختلاف است، که این اختلاف، بر پایهٔ این فرض نادرست که مکان نبرد همان مکان دریاچه را نشان می‌دهد، به نزاع بر سر مکان خود دریاچه انجامیده است.
موضوع مقاله: جاده لابیکانا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جاده لابیکانا | مقدمه: مسیر این جاده پس از نخستین شش مایل خروج از رم، با هیچ‌یک از جاده‌های امروزی هم‌راستا نیست، اما می‌توان آن را به‌روشنی از روی بقایای سنگ‌فرش‌ها و ساختمان‌ها پی‌گرفت. | ## بخش 1: جاده لابیکانا | به‌نظر می‌رسد که این جاده در آغاز به توسکولوم می‌رسیده، سپس به لابیکی گسترش یافته، و در ادامه به جاده‌ای برای عبور و مرور سراسری تبدیل شده است. از آن‌جا که این جاده مسیر ترجیحی به‌سوی جنوب‌شرقی بود، ممکن است که حتی جایگزین جادهٔ لاتینا شده باشد. | ## بخش 2: جاده لابیکانا | قلهٔ جادهٔ لابیکانا درست در غرب گردنهٔ کوه آلگیدوس قرار دارد و در مقایسه، حدود شیب کمتری دارد. از نقطهٔ اتصال مجدد این دو جاده به بعد، احتمالاً مسیر با نام جادهٔ لاتینا شناخته می‌شده نه جادهٔ لابیکانا. | ## بخش 3: جاده لابیکانا | جادهٔ لابیکانا از طریق دروازهٔ باستانی پورتا پرائنستینا در دیوارهای اولیان وارد رم می‌شد و پس از گذر از بخش درونی شهر، به دیوارهای سروین می‌رسید و از طریق پورتا اسکویلیتا که با طاق گالینوس آراسته شده بود، وارد می‌گردید. تندیسی از آگوستوس در نقش پونتیفکس ماکسیموس که در ویلایی متعلق به لیویا دروسیلا در همین مسیر یافته شده، با عنوان «گونهٔ جادهٔ لابیکانا» شناخته می‌شود و امروزه در موزه ملی روم نگهداری می‌شود. | ## جمع‌بندی | امپراتور روم دیدیوس ژولیانوس پس از اعدام در سال ۱۹۳ میلادی، در نقطهٔ پنجم این جاده به خاک سپرده شد.