موضوع مقاله: سالیگرام (فسیل‌سنگ) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سالیگرام (فسیل‌سنگ) | مقدمه: سالیگرام یا سالیگرام شیلا، سنگ یا آمونیت یا شاخ‌قوچی فسیل شده‌ای است که از بستر یا سواحل رودخانه کالی گانداکی، شاخه ای از رودخانه گانداکی در نپال جمع‌آوری شده است. | ## بخش 1: سالیگرام (فسیل‌سنگ) | نوه‌هایش دارمادهواجا و کوشادواجا برای بازیابی رفاه از دست رفته خود، ریاضت‌هایی را انجام دادند تا الهه لاکشمی، الهه سعادت، راضی کنند. بر این اساس، لاکشمی به عنوان ودواتی، دختر کوشادواجا و تولاسی، دختر دارمادهواجا تجسم یافت. تولاسی برای به دست آوردن ویشنو به عنوان همسرش به باداریکاشراما رفت تا ریاضت‌هایی انجام دهد، اما برهما به او اطلاع داد که در آن زندگی ویشنو را به عنوان شوهرش نمی‌گیرد و باید با داناوا به نام شانخاچودا ازدواج کند. شانخاچودا در تولد قبلی خود، سوداما، همکلاسی (گوروباندو) کریشنا، مظهر ویشنو ساکن گولوکا بود. او از بدن خود آفریده شده بود و توسط رادا نفرین شده بود تا به عنوان داناو متولد شود. پس از ازدواج شانخاچودا، داناواها تحت رهبری او، نبردی را علیه دشمنان طبیعی خود، دیوها، به راه انداختند که در آن به دلیل شایستگی فضیلت شانخاچودا پیروز شدند. دیوها که دچار تضعیف و شکست شده بودند به ویشنو نزدیک شدند و او به آنها گفت که سرنوشت شانخاچودا توسط شیوا کشته خواهد شد. شیوا به درخواست دیواها، همراه با خدمتکارانش و دیوها، به رهبری شانخاچودا، علیه داناوها به جنگ پرداختند. صدایی بی‌جسم به شیوا می‌گفت که به لطف برهما، شانخاچودا تا زمانی که زره خود را می‌پوشید، در نبرد شکست ناپذیر بود و عفت همسرش زیر پا نمی‌رفت. | ## بخش 2: سالیگرام (فسیل‌سنگ) | از این رو، ویشنو، که شکل یک برهمن پیر را به خود گرفت، در حالی که صدقه می‌خواست از شنخاچودا زرهش را خواست. هنگامی که او مشغول جنگیدن با شیوا بود، ویشنو با پوشیدن زره شانخاچودا شکل شانخاچودا را به خود گرفت و با تولاسی زندگی مشترک کرد؛ بنابراین، عفت تولاسی شکسته شد و شانخاچودا توسط تریشولای شیوا کشته شد و بدین وسیله سوداما را از نفرین نجات داد. در لحظه مرگ شنخاچودا، تولاسی مشکوک شد که مردی که در آن زمان با او بود، شنخاچودا نیست. وقتی متوجه شد که این ویشنو بود که او را فریب داده است، او را نفرین کرد تا تبدیل به سنگ شود، زیرا معتقد بود که او در انجام مرگ جانباز خود، شانخاچودا، و ربودن عفت او، مانند سنگ بی‌احساس بوده است. فداکار او ویشنو با بیان اینکه این نتیجه ریاضت‌های او در گذشته برای به دست آوردن او به عنوان شوهرش بود، تولاسی را تسلیت گفت و پس از بیرون انداختن بدنش دوباره همسر او خواهد شد؛ بنابراین، لاکشمی بدن تولاسی را بیرون انداخت و شکل جدیدی به خود گرفت (که به نام تولاسی معروف شد). جسد دور ریخته شده تولاسی به رودخانه گندکی تبدیل شد و از موهایش درختچه تولاسی بیرون آمد. ویشنو پس از نفرین شدن توسط تولاسی، شکل کوه سنگی بزرگی به نام سالیگراما را در ساحل رودخانه گندکی به خود گرفت که واجراکیتا، نوعی کرم با دندان‌هایی به قوت واجرا، بر روی بدنش نشانه‌های مختلفی حک کرد. سنگ‌های تراشیده شده توسط ورجراکیتا که از سطح آن کوه به رودخانه گندکی می‌ریزند، به معروف شدند. تاریخ از نظر تاریخی، استفاده از شیلاهای شلیگرام در عبادت را می‌توان در زمان آدی شانکارا از طریق آثار او جستجو کرد. | ## بخش 3: سالیگرام (فسیل‌سنگ) | اعتقاد بر این است که مجسمه ویشنو در معبد پادمانابهاسوامی تیرووانانتاپورام و معبد بدرینات در منطقه گرهوال و مجسمه کریشنا در کریشنا ماتا از اودوپی و معبد رادا رامان ورینداوانا نیز از شیلاهای سالیگراما ساخته شده است. شیلاهای سالیگراما به‌عنوان نمایش‌های غیرانسانی ویشنو در کنار شیلاهای دواراواتی استفاده می‌شوند، مشابه استفاده از یانترا و کالاشا در احترام به دیوی و لینگا و شیلاهای بانشوارا در تجلیل از شیوا. پراناتوشانی تانترا بیان می‌کند که پرستش همه خدایان را می‌توان بر روی شیلای سالیگرام انجام داد. پوراناها به صراحت می‌گویند که پرستش ویشنو از طریق شیلای سالیگرام شایستگی بیشتری نسبت به پرستش مورتی (بت) دارد. بر خلاف مورتی‌ها، شیلاهای سالیگراما را می‌توان در اقامتگاه‌های فردی در کنار معابد پرستش کرد، می‌توان آن را به راحتی از مکانی به مکان دیگر برد و تا زمانی که چاکرای داخل آن شکسته یا ترک نخورده باشد، می‌توان آن را پرستش کرد. جدا از عبادت‌های سنتی که تعدادشان از پنج، ۱۰، ۱۶ تا ۱۸ متغیر است، برای عبادت شیلای سالیگراما فقط به برگ‌های تولاسی و آب ریخته شده از نیاز است. (صدف حلزونی مخصوص) برای وضو در مقایسه با مورتی که به اوپاچاراهایی با ارزش پولی مانند لباس و جواهرات نیاز دارد. از این رو پرستش سالیگرام شیلا می‌تواند توسط مردم حتی در مواقع سختی و پریشانی به عنوان تنها شیوه عبادت انجام شود. هندوهای بنگالی مراسمی به نام سواستایانا را برگزار می‌کنند که در آن ۱۰۸ یا ۱۰۰۸ برگ تولاسی مسح شده با خمیر چوب صندل بر روی شیلای سالیگراما با هدف شفای بیماری‌ها یا رهایی از مشکلات ارائه می‌شود. | ## جمع‌بندی | عبادت یک یا چهار شیوالینگای گلی و خواندن مانتراهای دورگا و ویشنو ۱۰۸ یا ۱۰۰۸ بار.