موضوع مقاله: فردر (اتوبوس) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فردر (اتوبوس) | مقدمه: فردر یک اتوبوس مدرسه مدل ۱۹۳۹ از شرکت اینترنشنال هاروستر بود که نویسنده، کن کیسی آن را در ۱۹۶۴ خرید تا دستهٔ شیطانک‌های شاد را به یک سفر برون‌ایالتی ببرد و ماجراجویی‌های ضدفرهنگ دهه ۱۹۶۰ را فیلم‌برداری کنند. | ## بخش 1: فردر (اتوبوس) | این اتوبوس حضور برجسته‌ای در کتاب تام وولف، آزمون اسید کول‌اید الکتریکی (۱۹۶۸) دارد؛ اما به علت آشفتگی سفر و دشواری تدوین، فیلم سفر تا مستند سفر افسانه‌ای (۲۰۱۱) منتشر نشد. تاریخچه کیسی در نوامبر ۱۹۶۳ همراه همسرش فی و شیطانک «جرج واکر» برای افتتاحیه نمایش برادوی پرواز بر فراز آشیانه فاخته (اقتباس از رمان ۱۹۶۲) به نیویورک رفت و از سایت نمایشگاه جهانی نیویورک (۱۹۶۴) که در حال ساخت بود بازدید کرد. او می‌خواست در ۱۹۶۴ برای جشن انتشار گاهی یک هوس بزرگ دوباره به نیویورک برگردد و از نمایشگاه هم بازدید کند. این ایده به طرحی جاه‌طلبانه برای بردن جمعی از دوستان و ساخت یک فیلم جاده‌ای الهام‌گرفته از در راه جک کرواک (۱۹۵۷) تبدیل شد. با افزایش داوطلبان، اتومبیل استیشن کیـسی دیگر جا نداشت؛ پس با ۱۲۵۰ دلار از آندره هابسون در آترتون کالیـفـرنیا یک اتوبوس مدرسه زرد از رده خارج را خرید. هابسون برای سفر با یازده فرزندش تخت خواب، سرویس بهداشتی و آشپزخانه با یخچال و اجاق به آن افزوده بود. نام اتوبوس را هنرمند، روی سیبرن گذاشت؛ او فردر (Furthur - به‌معنی فراتر) را به عنوان شعری تک‌کلمه‌ای روی تابلوی مقصد نوشت تا هر بار اتوبوس خراب شد الهامی برای ادامه دادن باشد. پس از آن، اتوبوس را در مزرعهٔ خانواده کیـسی در اورگن خالی کردند و دست‌کم تا سال ۱۹۸۳ به کارهای مزرعه رسیدگی کرد. اتوبوس سرانجام در مردابی در همان مزرعه پارک شد و به‌تدریج در دل طبیعت فراموش شد. | ## بخش 2: فردر (اتوبوس) | برخی از اعضا که قرار بود همراهی کنند نیامدند و بعضی دیگران حین سفر به جمع شیطانک‌ها پیوستند. «کلوی اسکات» (بنیان‌گذار گروه رقص دایمکسیون در ۱۹۶۲) فقط یک روز دوام آورد چون آشفتگی بسیار بود. کتی کاسامو دوست مایک هیگن در دقایق آخر سوار شد، آن‌هم تنها به امید بازی در فیلم، نیـل کسدی در دقایق آخر رسید و به جای روی سیبرن تا نیویورک رانندگی کرد. از دیگران می‌توان جین برتن، جرج واکر، استیو لامبرت، پائولا ساندستن (Gretchen Fetchin)، سندی لمان هاوپت (مهندس صدا و منبع مهم روایت وولف)، پیـج براونینگ، ران بیورت، و سه برادر/پسرعمو چاک کیـسی، دیل کیـسی و جان بابز را نام برد. گزارش شده که ۵۰۰ قرص آمفتامین و سیگار ماری‌جوانا که در یک جعبه‌ی کفش جا داده بودند هم همراه‌شان بود. شروع حرکت در ۱۷ ژوئن ۱۹۶۴ بود اما به خاطر مشکلات فنی ۲۴ ساعت طول کشید تا حدود ۶۵ کیلومتر بروند. جرج واکر عنوان می‌کند: «۱۴ ژوئن ۱۹۶۴ حدود ساعت ۳ بعدازظهر زدیم بیرون؛ اولین توقف روی پل کیـسی، بنزین تمام! نزدیک ویکی‌آپ، آریزونا در ماسه گیر کردند و تا رسیدن تراکتور، مهمانی ال اس دی گرفتند. در هیوستون از باغ‌وحش هیوستون دیدن کردند و بعد به خانه لری مکمرتری سر زدند.در نیو اورلینز شبگردی کردند و به اشتباه در بخش «فقط سیاه‌پوستان» دریاچه پونتچارترین شنا کردند. | ## بخش 3: فردر (اتوبوس) | با کلوی اسکات تجدید دیدار کردند و در آپارتمان او مهمانی‌ای با حضور جک کرواک و آلن گینزبرگ گرفتند و از نمایشگاه جهانی نیویورک بازدید کردند. گینزبرگ دیداری با تیموتی لیری و ریچارد الپرت در میلبروک، نیویورک ترتیب داد، اما سبک مهمانی ساحل غربی برای آن فضا زیادی وحشی و عجیب غریب بود. پیامدها کیـسی و بابز با چالش تدوین ۱۰۰ ساعت فیلم صامت و نوارهای صوتی جداگانه روبه‌رو شدند. نمایش‌های منظم پیشرفت کار در مهمانی‌های آخر هفته، به آزمون‌ اسید با موسیقی زنده گریتفول دد انجامید. وولف کتابش را بر همان فیلم و نوارها بنا کرد، اما تدوین کیـسی هرگز نهایی و منتشر نشد؛ بخشی به خاطر بازداشت او در ۱۹۶۵ به اتهام ماری‌جوانا. سفرهای دیگر سفرهای دیگر فردر شامل تجمع ضدجنگ ویتنام در ۱۹۶۶ و حضور در وودستاک و جشنواره بین‌المللی پاپ تگزاس در ۱۹۶۹ (بدون کیـسی) بود. اتوبوس ۱۹۶۴ سرانجام از مرداب بیرون کشیده شد و اکنون در انباری در مزرعهٔ کیـسی در اورگن، کنار اتوبوس ۱۹۹۰ نگهداری می‌شود. بازسازی اتوبوس دوم در تابستان ۲۰۱۴ بازسازی شد و در سفر پنجاهمین سالگرد فردر در سراسر آمریکا به گردش پرداخت. اهمیت فرهنگی سفر برون‌ایالتی فردر و فعالیت‌های شیطانک‌های شاد، همراه با موفقیت کتاب وولف، الهام‌بخش حضور اتوبوس‌های روان‌گردان در رسانه‌های عامه شد؛ از جمله در فیلم بیتِلز تور جادویی مرموز (۱۹۶۷)، Medicine Ball Caravan (۱۹۷۱) و ماپت مووی (۱۹۷۹). | ## جمع‌بندی | نقل مشهور کیـسی که وولف بازگو کرده «یا روی اتوبوسی یا پایین اتوبوس» به شعاری ضدفرهنگ بدل شد.