موضوع مقاله: ناتان توئینینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ناتان توئینینگ | مقدمه: ناتان توئینینگ (; – ) ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود، که از ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰ به‌عنوان سومین رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. | ## بخش 1: ناتان توئینینگ | توئینینگ فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۵ در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا آغاز کرد و پس از فارغ‌التحصیلی فعالیت به‌عنوان خلبان جنگنده، سپس بمب‌افکن را ادامه داد، از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۴ فرمانده نیروی هوایی سیزدهم بود، از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ به‌عنوان فرمانده نیروی هوایی پانزدهم فعالیت می‌کرد و از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۷ فرماندهی تجهیزات هوایی را برعهده داشت. وی در سال ۱۹۴۷ به نیروی هوایی آمریکا پیوست، از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ جانشین رئیس ستاد نیروی هوایی آمریکا بود و در فاصله سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۷ ریاست ستاد نیروی هوایی آمریکا را برعهده داشت. توئینینگ به درجه کاپیتانی در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا رسید و عمویش ناتان کروک توئینینگ دریاسالار نیروی دریایی آمریکا بود. نامادری توئینینگ، فرانسیس استاور توئینینگ، نویسنده کتاب «تماشای پرندگان در غرب» بود. در سال ۱۹۱۳، توئینینگ به همراه خانواده‌اش از مونرو، ویسکانسین، به اوسویگو، اورگان نقل مکان کرد. او در ویسکانسین و اورگان تحصیل کرد و در سال ۱۹۱۷ از دبیرستان لینکلن پورتلند، اورگان فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۱۷، پس از کسب رتبه خوب در آزمون رقابتی برای اعضای گارد ملی، به وست پوینت منصوب شد. | ## بخش 2: ناتان توئینینگ | از آنجا که این برنامه برای تربیت افسران بیشتر برای جنگ جهانی اول کوتاه شده بود، او تنها دو سال را در آکادمی گذراند و در سال ۱۹۱۹ فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال خدمت در شاخه پیاده‌نظام ارتش، از جمله خدمت پس از جنگ در آلمان، در سال ۱۹۲۲ توئینینگ به نیروی هوایی منتقل شد. در طول ۱۵ سال بعد، او در تگزاس، لوئیزیانا و هاوایی هواپیماهای جنگنده را پرواز داد و در عین حال در مدرسه تاکتیکی نیروی هوایی و کالج فرماندهی و ستاد کل نیز تحصیل کرد. هنگامی که جنگ جهانی دوم در اروپا آغاز شد، او به بخش عملیات در ستاد هوایی منصوب شد. سپس در سال ۱۹۴۲ به اقیانوس آرام جنوبی اعزام شد و در آنجا رئیس ستاد نیروهای هوایی متفقین در آن منطقه شد. در ژانویه ۱۹۴۳، او به درجه سرلشکری ارتقا یافت و فرماندهی سیزدهمین نیروی هوایی را بر عهده گرفت و در همان نوامبر به سراسر جهان سفر کرد تا فرماندهی پانزدهمین نیروی هوایی را از جیمی دولیتل تحویل بگیرد. در ۱ فوریه ۱۹۴۳، نیروی دریایی ایالات متحده سرلشکر توئینینگ، فرمانده نیروی هوایی سیزدهم و ۱۴ نفر دیگر را در نزدیکی نیو هبریدز نجات داد. | ## بخش 3: ناتان توئینینگ | آنها هواپیمای خود را در مسیر گوادالکانال به اسپیریتو سانتو به آب انداخته و شش روز را در قایق‌های نجات گذرانده بودند. پس از ورود به اروپا، او فرماندهی پانزدهمین نیروی هوایی و همچنین نیروی هوایی استراتژیک متفقین مدیترانه‌ای نیروهای هوایی متفقین مدیترانه‌ای را در طول حمله ترکیبی بمب‌افکن‌ها و عملیات نفت علیه محورها بر عهده داشت. وقتی آلمان تسلیم شد، آرنولد، توئینینگ را برای فرماندهی بمب‌افکن‌های بی-۲۹ نیروی هوایی بیستم در آخرین حمله علیه ژاپن به اقیانوس آرام فرستاد، با این حال او تنها مدت کوتاهی در این فرماندهی بود، زمانی که حملات اتمی به جنگ پایان داد. در ۲۰ اکتبر ۱۹۴۵، توئینینگ سه بمب‌افکن بی-۲۹ را در توسعه مسیر جدیدی از گوام به واشینگتن از طریق هند و آلمان رهبری کرد. او به ایالات متحده بازگشت و در آنجا به عنوان فرمانده فرماندهی تجهیزات هوایی منصوب شد و در سال ۱۹۴۷ فرماندهی هوایی آلاسکا را بر عهده گرفت. موضوع یادداشت «نظر ای‌ام‌سی در مورد «دیسک‌های پرنده» بود.» لحن کلی یادداشت این بود که اشیاء ناشناسی که توسط پرسنل نظامی در آسمان دیده می‌شوند، پدیده‌های هواشناسی، نجومی یا سایر پدیده‌ها نیستند، بلکه اشیایی هستند که نیاز به بررسی بیشتر دارند. | ## جمع‌بندی | توئینینگ نوشت: «پدیده گزارش شده واقعی است و نه خیالی یا خیالی.» پس از سه سال، قرار بود توئینینگ با درجه سپهبدی بازنشسته شود، اما وقتی مویر فیرچایلد، جانشین رئیس ستاد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا، به‌طور غیرمنتظره‌ای بر اثر حمله قلبی درگذشت، توئینینگ به درجه ژنرال کامل ارتقا یافت و جایگزین او شد.