موضوع مقاله: الیزابت نیدهام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الیزابت نیدهام | مقدمه: الیزابت نیدهام (متوفی ۳ مه ۱۷۳۱)، همچنین به نام مادر نیدهام، یک تدارکات و فاحشه‌دار انگلیسی در قرن هجدهم لندن بود که در اولین بشقاب از مجموعه کتاب‌های ویلیام هوگارث به‌عنوان مردی که به مول هاکابوت سلام می‌کرد معرفی شده‌است. | ## بخش 1: الیزابت نیدهام | اگرچه نیدهام در آن زمان در لندن بدنام بود، اطلاعات کمی از زندگی او ثبت شده‌است و هیچ تصویر واقعی از او باقی نمانده‌است. خانه او منحصر به فردترین خانه در لندن بود و مشتریانش از بالاترین اقشار جامعه شیک بودند، اما او در نهایت با اصلاح طلبان اخلاقی آن روز برخورد کرد و در نتیجه برخورد شدیدی که پس از محکوم شدن به ایستادن در دادگاه با او شد، درگذشت. شخصیت هیچ چیز از اوایل زندگی نیدهام شناخته شده نیست، اما زمانی که او میانسال بود در لندن به عنوان نگهبان یک فاحشه خانه در پارک پلیس، سنت جیمز مشهور شد. خانه او به عنوان منحصر به فردترین خانه در لندن، برتر از خانه‌های کاونت گاردن، حتی از خانه دیگر بدنام آن زمان، مادر وایزبورن، در نظر گرفته می‌شد.Linnane (2003) p.109 گفته می‌شود که او هنوز در میانسالی جذاب است. هوگارت او را به‌عنوان یک پیرمرد خوش‌تیپ توصیف کرد … لباس ابریشم خوبی دارد، اما «لکه‌های روی صورتش» را ذکر می‌کند و در تصویر او چهره‌اش به صورت پوک دیده می‌شود. او با نام‌های مستعار متعددی استفاده می‌کرد: برد، هاوارد، بلوویت و ترنت از جمله کسانی هستند که به او نسبت داده می‌شوند، اگرچه مادر برد همچنین نام فاحشه‌داری دیگری بود که همراه با نیدهام در سال ۱۷۲۴ به زندان نیوگیت متعهد شد. آن‌ها مجبور شدند لباس‌هایشان را از او اجاره کنند، و اگر قادر به پرداخت اجاره‌های گزاف نبودند، آنها را مجبور می‌کرد تا مشتریان بیشتری بگیرند یا آنها را به زندان بدهکاران بسپارند تا زمانی که خواسته‌های او را برآورده کنند. در تصویر هوگارت، او به ویژه دختران و زنان تازه‌وارد از کشور را هدف قرار داده‌است. | ## بخش 2: الیزابت نیدهام | ریچارد استیل، مقاله‌نویس، زمانی که او برای ملاقات با واگنی که وسایلی را از حومه شهر برای او می‌آورد، ملاقات می‌کند، متوجه شد که او برای دختری تازه‌وارد می‌آید. او او را «هنرمند» توصیف کرد و به نظر می‌رسد که او با کارمندان احتمالی خود دوستانه و درگیر بود و شخصیت شریر خود را تنها زمانی که آنها زیر سقف او بودند آشکار می‌کرد. سخنان خود را به سبک مادر نیدهام بچسبانید.»Linnane (2003) p.110 پوپ یک بار دیگر در پایان دانسیاد (۱۷۲۸) با اشاره به دهان ناپاک او، و بار دیگر، در کنار دیگر خانم‌های بدنام آن روز، در آخرین ابیات نامه تاج گذاری خود که در نسخه‌های شعر نادیده گرفته شد، از او یاد می‌کند.هنری فیلدینگ در Pasquin خود (۱۷۳۶) به او اشاره می‌کند و از نمایش هوگارث از او به عنوان الگوی مادر پانچ بال در تراژدی کاونت گاردن (۱۷۳۲) استفاده می‌کند.Paulson (2000) p.89 نقش مری دیویس در انجیل کامل سال ۱۷۲۷ «مادر ندم» نامیده می‌شود و دختران جوان تازه روستایی را هدف قرار می‌دهد، درست مثل نیدهام.Paulson (1992) p.252 مشتریان در میان مشتریان اصلی او فرانسیس چارتریس و پسر عموی او دوک وارتون بودند - چارتریس در عکس هوگارت پشت در پشت نیدهام خوابیده‌است.Linnane (2003) p.110 رونالد پالسون پیشنهاد می‌کند که مدل مول هکابوت در صحنه اول هوگارث، آن باند است که توسط نیدهام فریفته شد و توسط چارتریس مورد تجاوز قرار گرفت.Paulson (2000) p.313 چارتریس که قبلاً به عنوان «رئیس جنرال تجاوز جنسی» شناخته می‌شد، در نتیجه تجاوز جنسی باند مجرم شناخته شد و به اعدام محکوم شد، اگرچه بعداً مورد عفو قرار گرفت. شاید نیدهام چارتریس را در حدود سال ۱۷۰۸ به سالی سالزبری معرفی کرده باشدBurford p.47 سالزبری روسپی برجسته آن روزگار بود و چارتریس برای مدت کوتاهی در آغاز کار خود به عنوان معشوقه نگهداری می‌کرد. هنگامی که خانواده قبلی او، مادر وایزبورن، در سال ۱۷۱۹ درگذشت، او به عضویت خانواده نیدهام درآمد و مشتریانی از بالاترین رده‌های جامعه را با خود آورد.Linnane (2003) p.102 سالزبری با درگیر کردن یکی دیگر از دخترانش در دزدی لباس‌های ارل کاردیگان، شهرت بیشتری را به خانه نیدهام آورد. دو زن او را تا نیومارکت همراهی کردند و در آنجا مست شد و پس از خواباندن او در مسافرخانه، لباس‌ها و جواهراتش را دزدیدند و به لندن بازگشتند. ارل با این موضوع به عنوان یک شوخی برخورد کرد.Burford p.50 تصوری از شهرت خانه نیدهام را می‌توان از یکی از جو میلرهای جو میلر جمع‌آوری کرد، که شامل درخواست او از صاحبخانه اش می‌شود تا منتظر پول خود بماند تا مجلس و مجمع عمومی بنشیند، در این مرحله او می‌تواند ده برابر پول او را پرداخت کند. در آن زمان، چهره‌های ذکر شده با حذف نام کامل از سرخ شدن آنها در امان نمی‌ماندند، اما شناسایی آنها اکنون حدس و گمان است. | ## بخش 3: الیزابت نیدهام | مشتریان با ارتباط خوب او ممکن است به او اجازه داده باشند که از دستگیری فرار کند. علی‌رغم این تصور رایج که سالی سالزبری در سال ۱۷۲۳ جان فینچ، پسر دوشس وینچلسی را با چاقو در خانه او زد (این در واقع در میخانه سه تون در کاونت گاردن رخ داده بود)،Linnane (2003) p.109 اولین مورد. زمانی که نیدهام مورد حمله قرار گرفت در سال ۱۷۲۴ بود: پاسبان‌ها «دو زن را در رختخواب با دو مرد برجسته» پیدا کرده بودند. مردان بسته بودند، اما زنان برای انجام کارهای سخت به توتیل فیلدز بریدول فرستاده شدند.Moore p.112 مجازات نیدهام در این مناسبت ثبت نشده‌است، اما به نظر می‌رسد که او هنوز در ماه سپتامبر در حبس بود که خانه اش سوخت و یکی از ساکنان به نام کاپیتان باربوت، یک افسر فرانسوی را کشت. دستگیری، محکومیت و مرگ در اواخر سال ۱۷۳۰، سر جان گونسون، قاضی صلح و حامی سرسخت انجمن اصلاح آداب و رسوم، که با خشم پیرامون پرونده تجاوز به عنف Charteris تحریک شده بود،Linnane (2003) p.110 شروع به یورش به فاحشه خانه‌ها در سراسر لندن کرد. در اوایل سال ۱۷۳۱، او به سنت جیمز رسید، جایی که برخی از ساکنان پارک پلیس گزارش کردند که «یک خانه نامرتب بدنام در آن محله» وجود دارد.Paulson (1992) p.252 در حقیقت، خانه نیدهام به سختی ناشناخته بود، زیرا سال‌ها به رده‌های بالای جامعه خدمت کرده بود، اما او توسط گونسون دستگیر شد و توسط Justice Railton به گیت هاوس متعهد شد. شاید به خاطر ارتباطاتش، به او اجازه داده شد به صورت روبه‌رو جلوی ستون دراز بکشد و تعدادی نگهبان هم برای محافظت از او دستمزد گرفتند. | ## جمع‌بندی | با وجود این، او چنان پرتاب شد که احتمال می‌رفت قبل از اتمام مجازاتش بمیرد.Linnane (2003) p.110 جمعیتی که برای دیدن او جمع شده بودند به قدری زیاد بود که یک پسر در حالی که سعی می‌کرد بهتر ببیند روی ریل حصار آهنی افتاد و کشته شد.Burford p.70 نیدهام را زنده از قصر بیرون آوردند، اما در ۳ مه ۱۷۳۱ درگذشت، یک روز قبل از آن که قرار بود برای بار دوم در حیاط (این بار در نیو پالاس یارد) بایستد.