موضوع مقاله: سانگیران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سانگیران | مقدمه: این منطقه بخش مهمی از شواهد مربوط به تکامل انسان را در خود جای داده است و به‌ویژه به‌عنوان یکی از غنی‌ترین مکان‌های کشف فسیل‌های انسان راست‌قامت در جهان شناخته می‌شود. | ## بخش 1: سانگیران | این مکان در جاوه مرکزی، حدود ۱۵ کیلومتری شمال سوراکارتا در دره رودخانه سولو واقع شده است. از نظر اداری، منطقه سانگیران بین دو منطقه اداری تقسیم شده است: سراگن (مناطق گمولونگ، کالیجامبه و پلوپو) و کارانگانیار (منطقه گوندانگرجو). تاریخچه ۱۸۸۳: اوژن دوبوا، دیرینه‌شناس هلندی، تحقیقات میدانی اولیه را در سانگیران انجام داد. با این حال، دوبوا فسیل‌های مورد علاقه زیادی پیدا نکرد، بنابراین توجه خود را به ترینیل در شرق جاوه معطوف کرد و در آنجا اکتشافات مهمی یافت. ۱۹۳۴: انسان‌شناس گوستاو هاینریش رالف فون کونیگسوالد شروع به بررسی این منطقه کرد. در طول کاوش‌های سال‌های بعد، فسیل‌های برخی از اولین اجداد شناخته‌شده انسان، انسان راست‌قامت ("انسان جاوا"، که اکنون به عنوان بخشی از گونه انسان راست‌قامت طبقه‌بندی می‌شود)، در اینجا یافت شد. از آن زمان حدود ۶۰ فسیل انسان دیگر، از جمله فسیل مرموز " مگانتروپوس "، پیدا شده است. علاوه بر این، تعداد قابل توجهی از بقایای حیواناتی که این انسان‌های اولیه شکار می‌کردند و حیوانات دیگری که صرفاً زیستگاه مشترکی داشتند، وجود دارد. ۱۹۹۶: یونسکو سنگیران را به عنوان میراث جهانی در فهرست میراث جهانی با عنوان «سایت انسان‌های اولیه سنگیران» ثبت کرد. | ## بخش 2: سانگیران | ۲۰۱۱: موزه و مرکز بازدیدکنندگان فعلی در ۱۵ دسامبر توسط وزیر آموزش و فرهنگ افتتاح شد. ۲۰۱۲: رئیس‌جمهور سوسیلو بامبانگ یودهویونو در ماه فوریه به همراه ۱۱ وزیر کابینه از موزه بازدید کرد. با گذشت زمان، پس از پژوهش‌های اولیه‌ای که دوبوآ و فون کونیگسوالد در سانگیران انجام دادند، پژوهشگران دیگری نیز از جمله باستان‌شناسان اندونزیایی کار در این محوطه را ادامه دادند. ساختمان جدید، که موزه‌ای امروزی به‌شمار می‌آید، دارای سه تالار اصلی است که در آن‌ها مجموعه‌ای گسترده از نمایشگاه‌ها و دیوراماهای دیدنی از منطقهٔ سانگیران به نمایش درآمده است؛ این دیوراماها تصویری بازسازی‌شده از چگونگی این منطقه در حدود یک میلیون سال پیش ارائه می‌دهند. چند مرکز دیگر نیز تا اوایل سال ۲۰۱۳ در دست ساخت بودند و پیش‌بینی می‌شد تا سال ۲۰۱۴ در نقاط مختلف محوطهٔ سانگیران در مجموع چهار مرکز فعال وجود داشته باشد. تالار نخست شامل چندین دیوراماست که اطلاعاتی دربارهٔ انسان‌ها و جانوران اولیه‌ای ارائه می‌دهد که حدود یک میلیون سال پیش در منطقهٔ سانگیران زندگی می‌کردند. تالار دوم که گسترده‌تر است، مجموعه‌ای از مطالب دقیق و مفصل دربارهٔ انواع گوناگون فسیل‌های کشف‌شده در سانگیران و نیز تاریخ پژوهش‌ها و کاوش‌های انجام‌شده در این محوطه را نمایش می‌دهد. تالار سوم که به‌صورت جداگانه و چشمگیر طراحی شده است، دارای یک دیورامای بزرگ است که نمایی کلی از منطقهٔ سانگیران را به تصویر می‌کشد؛ در پس‌زمینه کوه‌هایی مانند کوه لاوو دیده می‌شود و در پیش‌زمینه انسان‌ها و جانوران قرار دارند، چنان‌که گویی صحنهٔ زندگی در حدود یک میلیون سال پیش بازسازی شده است. در چند بخش از ارائه‌های این تالار سوم، از آثار و طراحی‌های الیزابت دینس، پیکرتراش و مجسمه‌ساز برجستهٔ بین‌المللی در زمینهٔ دیرین‌انسان‌شناسی، الهام گرفته شده است. | ## بخش 3: سانگیران | خروجی موزه، درست بعد از شهر کوچک بازاری کالیوسو، در امتداد جاده‌ای مسدود شده قرار دارد که از میان یک منطقه روستایی نسبتاً فقیر به مدت حدود ۴ ساعت می‌گذرد. کیلومتر قبل از رسیدن به آخرین جاده ورودی کوتاه به مرکز بازدیدکنندگان در سمت راست. کل زمان سفر از سوراکارتا، بسته به شرایط ترافیک در امتداد جاده شلوغ سوراکارتا-پورودادی، حدود ۴۵ تا ۶۰ دقیقه است. اتوبوس‌های زیادی در طول مسیر از سوراکارتا به پورودادی وجود دارند که بنا به درخواست، مسافران را در محل خروجی پیاده می‌کنند. رانندگان تاکسی موتورسیکلت غیررسمی محلی، بازدیدکنندگان را در طول ۴ مسیر باقی‌مانده جابجا می‌کنند. (موزه همه روزه از ساعت ۸:۰۰ صبح تا ۴:۰۰ بعد از ظهر به جز دوشنبه‌ها که موزه تعطیل است، باز است) مسائل اجتماعی و سایر موارد توسعه کلی سایت سنگیران بدون جنجال نبوده است. حفاری‌های کنترل نشده و تجارت غیرقانونی فسیل‌ها از زمان کشف اولیه این سایت، در موارد مختلف رخ داده است. برای مدت قابل توجهی، روستاییان این منطقه مرتباً فسیل‌ها را حفاری کرده و به خریداران محلی می‌فروختند. | ## جمع‌بندی | پانورامای ۳۶۰ درجه از موزه سنگیران در تور میراث جهانی اطلاعات اقامتی در مورد موزه سنگیران یک کنفرانس بین‌المللی دربارهٔ سانگیران: انسان، فرهنگ و محیط زیست در دوران پلیستوسن در سپتامبر ۱۹۹۸ در سوراکارتا (سولو) برگزار شد.