موضوع مقاله: فاطمه الشریف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فاطمه الشریف | مقدمه: سیده فاطمه شریف (عربی: فاطمة الشریف) (۲ آوریل ۱۹۱۱ – ۳ اکتبر ۲۰۰۹) (۱۲ فروردین ۱۲۹۰ تا ۱۱ مهر ۱۳۸۸) که پس از ازدواج با ملک ادریس سنوسی، فاطمه سنوسی شناخته شد و از ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۹ (۱۳۳۰ تا ۱۳۴۸) ملکه لیبی بود. | ## بخش 1: فاطمه الشریف | کودکی فاطمه در ۱۹۱۱ (۱۲۹۰) در برقه تحت کنترل ایتالیا (مستعمره اولیه ایتالیا در شمال لیبی و کنار طرابلس) به دنیا آمد. مادرش خدیجه، همسر دوم احمد شریف، دختر ژنرال احمد الریفی بود که در ۳ سپتامبر ۱۹۱۱ در کُفرا درگذشت. احمد الرفی یکی از بزرگان برجسته طریقت سنوسی و آخرین بازمانده از یاران سنوسی کبیر به‌شمار می‌رفت. 94–96 فاطمه در ۱۹۳۱ (۱۳۰۹)، با پسر عموی خود ادریس سنوسی، امیر آن زمان برقه و جانشین پدرش در سیوه و پادشاه آینده لیبی ازدواج کرد. 94–96 دوران ملکه بودن با به تخت نشستن ادریس به‌عنوان پادشاه لیبی در سال ۱۹۵۱ (۱۳۳۰)، فاطمه ملکه شد. در ۱۹۵۴ (۱۳۳۳)، برادرزاده‌اش ابراهیم الشلحی، مشاور ادریس را به قتل رساند، زیرا شایعه شده بود که مشاور، پادشاه را متقاعد کرده تا از فاطمه جدا شود و با دختر خودش ازدواج کند. صالح بویصیر، که بعدها وزیر خارجه لیبی شد، از الیزابت دوم خواست تا ادریس را از این اعدام منصرف کند، اما موفق نشد. | ## بخش 2: فاطمه الشریف | وقتی پادشاه تصمیم گرفت به‌خاطر داشتن وارث ازدواج کند، فاطمه دو زن را برای ازدواج معرفی کرد، اما ادریس هیچ‌کدام را انتخاب نکرد و در سال ۱۹۵۵ با عالیه عبدالقادر الملوم، زنی مصری که نخست‌وزیرش معرفی کرده بود، ازدواج کرد. با این حال، چون ادریس فاطمه را طلاق نداده بود، او حاضر نشد کاخ سلطنتی در طبرق را ترک کند. آن‌ها سرپرستی چندین کودک از اقوام خود را برعهده گرفتند و همچنین سلیمه، دختری الجزایری که پدرش در جنگ استقلال الجزایر کشته شده بود، را به فرزندی پذیرفتند. فاطمه زنی شوخ‌طبع، باهوش و سیاستمدار توصیف شده که توانایی آرام کردن دیگران، به‌ویژه کودکان را داشت و همواره از ادریس حمایت می‌کرد. او فاطمه را زنی شیک‌پوش و باوقار توصیف کرد که لباس‌های مدرن کریستین دیور می‌پوشید. با این حال، چون انگلیسی کمی می‌فهمید، سلمه دجانی، ندیمه‌اش، صحبت‌های او را ترجمه می‌کرد. در جوانی، فاطمه برخلاف بیشتر زنان لیبی، زندگی منزوی نداشت و می‌توانست با مردان معاشرت کند و حتی با لباس ورزشی کوتاه تنیس بازی کند، اما بعد از ملکه شدن، مجبور شد مانند ۹۹ درصد زنان لیبی در انزوا زندگی کند. | ## بخش 3: فاطمه الشریف | در سفرهای خارجی، سبک زندگی او تغییر می‌کرد و مانند زنان غربی لباس می‌پوشید و از تماشای نمایش‌های مد در پاریس یا بازدید از سالن‌های نمایش مانند فولی برژر لذت می‌برد. او گفت: "دختران لیبی به‌شدت مشتاق یادگیری و کسب آزادی هستند، اما این روند، آهسته و تدریجی خواهد بود." پس از کودتا و پایان سلطنت هنگام کودتای معمر قذافی در ۱۹۶۹ (۱۳۴۸)، فاطمه همراه همسرش برای درمان در ترکیه بود. در ۱۳ سپتامبر (۲۲ شهریور)، او به دوست خانوادگی‌شان اریک آرمور والی دو کندول نوشت: "وقتی کودتا شد، من و همسرم تنها بودیم و هیچ پولی نداشتیم. تا زمانی که دولت ترکیه به کمک ما آمد، هزینه هتل را پرداخت کرد و سفر ما به یونان را ترتیب داد." در ۲۶ اکتبر (۴ آبان) دوباره به او نوشت: "اینجا هوا سرد است و به‌زودی رمضان آغاز می‌شود، اما در هیچ کشور اروپایی نمی‌توانیم روزه بگیریم. جمعه آینده به اسکندریه سفر می‌کنیم و همان روز به قاهره می‌رسیم." فاطمه از ۳ نوامبر ۱۹۶۹ (۱۲ آبان/عقرب ۱۳۴۸) تا زمان مرگش در قاهره زندگی کرد. در نوامبر ۱۹۷۱ (عقرب ۱۳۵۰)، دادگاه مردمی لیبی او را به‌صورت غیابی به پنج سال زندان و مصادره اموالش محکوم کرد. پیکرش به عربستان سعودی منتقل شد تا در قبرستان بقیع در مدینه، کنار همسر و پدرش دفن شود. | ## جمع‌بندی | سرانجام، در ۷ اکتبر، پس از نماز جنازه در مسجدالنبی، پیکرش در گورستان حمزه، نزدیک کوه احد در مدینه به خاک سپرده شد.