موضوع مقاله: الغابسیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الغابسیه | مقدمه: الغابسیه روستایی عرب فلسطینی در شمال فلسطین بود که ۱۶ کیلومتر شمال شرقی عکا در اسرائیل امروزی قرار داشت. | ## بخش 1: الغابسیه | این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ توسط نیروهای دفاعی اسرائیل از ساکنانش تهی شد و همچنان متروک باقی مانده‌است. الغابسیه بر فراز تپه‌ای به بلندای ۱۰۰ متر از سطح دریا واقع بود و در حدود ۷ کیلومتر از دریای مدیترانه فاصله داشت. پس از جنگ، زمین‌های روستا مصادره و خانه‌هایش در سال ۱۹۵۵ ویران شد و تنها مسجد بزرگ روستا برجای ماند. پیشینه دوره باستان و سده‌های میانه در الغابسیه آثار یک کارگاه شراب‌سازی (انگورفشار) متعلق به عصر برنز کشف شده‌است. 168 در دوره جنگ‌های صلیبی، این مکان با نام شناخته می‌شد و از تیول‌های «کازال امبر» (الزیب) به‌شمار می‌رفت.Strehlke, 1869, pp. 140 در پیمان‌نامه هدنه ۱۲۸۳ میلادی میان صلیبیون مستقر در عکا و سلطان مملوکی منصور قلاوون، الغابسیه بخشی از قلمرو صلیبیون توصیف شده‌است.Khamisy, 2014, p. 160 الغابسیه در دفتر مالیاتی امپراتوری عثمانی مربوط به سال ۱۵۹۶ میلادی با نام «غابیه» در ناحیه (نهیه) عکا، بخشی از سنجق صفد، ثبت شده‌است. ساکنان مالیاتی ثابت به نرخ ۲۵ درصد بر فرآورده‌های کشاورزی شامل گندم، جو، درختان میوه، پنبه و گاومیش آبی می‌پرداختند که مجموع آن ۶٬۳۳۴ آقچه بود. 6 در نقشه‌ای که پیر ژاکوتن در جریان لشکرکشی ناپلئون در ۱۷۹۹ ترسیم کرد، این روستا با نام نشان داده شده‌است. مسجد روستا به دوره علی‌پاشا خزنه‌دار، پدر عبدالله‌پاشا (یعنی پیش از ۱۸۱۸ میلادی) بازمی‌گردد.Guérin, 1880, pp. 140 پژوهشگر فرانسوی ویکتور گرن در ۱۸۷۵ از این روستا دیدن کرد و آن را نامید.Guérin, 1880, pp. | ## بخش 2: الغابسیه | 36 در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین این رقم به ۴۷۰ نفر در ۱۲۵ خانه رسید که همچنان همگی مسلمان بودند.Mills, 1932, p. 2 الغابسیه به همراه روستاهای همسایه شیخ دنون و شیخ داوود در مجموع ۱۱٬۷۷۱ دونوم زمین در اختیار داشتند. جنگ ۱۹۴۸ و تهی‌سازی از جمعیت الغابسیه در قلمرویی قرار داشت که بر پایه طرح تقسیم ۱۹۴۷ سازمان ملل به دولت عربی تخصیص یافته بود. 140 در ماه‌های نخست جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، روستاییان در ازای تعهد هاگانا به عدم ورود به روستا و آسیب‌نرساندن به ساکنان، داده‌های اطلاعاتی و مهمات در اختیار این شبه‌نظامیان یهودی قرار دادند.Benvenisti, 2000, p. با وجود این توافق‌ها، در ۲۱ مه ۱۹۴۸ تیپ کارملی وابسته به هاگانا در چارچوب عملیات بن‌عامی به الغابسیه حمله برد.Morris, 2004, pp. شش نفر از روستاییان نیز ظاهراً به اتهام مشارکت در حمله به کاروان یحیعام اعدام شدند.Morris, 2004, pp. روستاییان به روستاهای مجاور گریختند یا اخراج شدند و تا تصرف کامل جلیل توسط اسرائیل در اکتبر ۱۹۴۸ در همان‌جا ماندند. در آن زمان بسیاری از ساکنان به لبنان رفتند و گروهی دیگر به شهرهای عربی مجاور گریختند و به‌دلیل ثبت‌نام در سرشماری اکتبر–نوامبر، شهروند اسرائیل شدند.Nazzal, 1974, p. 516 این گروه بارها کوشیدند به روستای خود بازگردند؛ برخی ظاهراً اجازه دریافت کردند اما دیگران بدون مجوز بازگشتند.Morris, 2004, p. 516 در ۲۴ ژانویه ۱۹۵۰ فرماندار نظامی جلیل به همه ساکنان الغابسیه فرمان داد ظرف ۴۸ ساعت روستا را ترک کنند و سپس آنجا را منطقه نظامی بسته اعلام کرد.Morris, 2004, p. 93 هیچ مسکن جایگزینی فراهم نشده بود و روستاییان به‌ناچار در خانه‌های متروک شیخ داوود و شیخ دنون اسکان موقت یافتند.Morris, 2004, p. | ## بخش 3: الغابسیه | رهبران حزب چپ‌گرای ماپام آن را محکوم کردند، اما بلوک شهرک‌نشینی‌های یهودی منطقه که زیر نفوذ ماپام بود (یکی از کیبوتس‌های ماپام هم‌اکنون زمین‌های الغابسیه را کشت می‌کرد) اعلام کرد که «عرب‌های غابسیه به هیچ وجه نباید اجازه بازگشت به روستای خود را داشته باشند». در سپتامبر ۱۹۵۰ شماری از روستاییان بار دیگر در روستا ساکن شدند اما به چند ماه زندان و جریمه نقدی محکوم شدند. دادگاه رأی داد که اعلام روستا به‌عنوان منطقه بسته به‌درستی انجام نشده و در نتیجه «فرماندار نظامی اختیار اخراج دادخواهان [از روستا] را نداشته و حق ندارد آنان را از ورود یا خروج یا سکونت در آنجا بازدارد.»Jiryis 1973, pp. حکومت نظامی در واکنش روستا را مهر و موم کرد و دو روز پس از آن بار دیگر آنجا را منطقه نظامی بسته اعلام کرد.Jiryis 1973, p. روستاییان دوباره به دادگاه عالی شکایت بردند اما این‌بار دادگاه اعلامیه جدید را قانونی دانست و در نتیجه همه روستاییانی که نتوانسته بودند پیش از اعلامیه جدید به روستا بازگردند (که عملاً همه آنها بودند) از رفتن به آنجا بدون مجوز منع شدند. روستاییان کمیته‌ای تشکیل دادند که کارکرد اصلی‌اش نگهداری از گورستان و مسجد روستا بود. زمین روستا شامل مسجد بر پایه یکی از قوانین مصادره زمین به اداره زمین‌های اسرائیل منتقل شده بود نه به وزارت ادیان که مسئول اماکن مقدس است.Benvenisti 2000, p. در ژانویه ۱۹۹۶ اداره زمین‌های اسرائیل ورودی مسجد را مسدود کرد اما روستاییان حصار را شکستند و دوباره در مسجد نماز گزاردند.Benvenisti, 2000, p. 294 روستاییان در آوریل ۱۹۹۶ از نخست‌وزیر شیمون پرز درخواست یاری کردند و پاسخی دریافت کردند که دولت اسرائیل خود را ملزم به نگهداری اماکن مقدس همه ادیان از جمله مساجد روستاهای متروک می‌داند.Benvenisti, 2000, p. با این حال شیمون پرز در انتخابات بعدی شکست خورد و در مارس ۱۹۹۷ پلیس مسجد را محاصره کرد؛ نمایندگان اداره زمین‌ها نسخه‌های قرآن و جانمازها را بیرون بردند و بار دیگر ورودی مسجد را مهر و موم کردند.Benvenisti 2000, p. روستاییان آواره مدعی شدند که اقدام دولت با «قانون حفظ اماکن مقدس» اسرائیل مغایرت دارد. | ## جمع‌بندی | اداره زمین‌ها حق روستاییان را برای نماز در آنجا به چالش کشید و از اخراج غیرقانونی ۱۹۵۱ و تخریب روستا در ۱۹۵۵ به‌عنوان پشتوانه ادعای خود بهره برد.Benvenisti 2000, p.