موضوع مقاله: رئوس مطالب آموزش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رئوس مطالب آموزش | مقدمه: رئوس مطالب آموزش مروری است بر آموزش و پرورش به‌مثابه یک موضوع گسترده و راهنمایی موضوعی برای آن. | ## بخش 1: رئوس مطالب آموزش | آموزش فرایند تسهیل یادگیری یا فراگیری دانش، مهارت‌ها، ارزش‌ها، اخلاق، باورها، عادت‌ها و رشد شخصی است. آموزش در مفهوم گسترده‌تر خود هر کنش یا تجربه‌ای است که تأثیر سازنده‌ای بر عقل، شخصیت یا توانایی جسمی فرد دارد؛ و در مفهوم فنی آن، فرایندی است که جامعه از طریق آن دانش انباشته‌شده، مهارت‌ها و ارزش‌های خود را از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌کند. آموزش دارای شاخه‌ها و رویکردهای گوناگون است که از آموزش پیش‌دبستانی تا آموزش عالی را دربرمی‌گیرد. این نوشتار رئوس مطالبی است که مهم‌ترین مفاهیم، فلسفه‌ها، روش‌ها، نهادها و پژوهش‌های مرتبط با آموزش را در قالبی منسجم گردآوری کرده‌است. مشارکت‌کنندگان در آموزش دانش‌آموز – شخصی که در مدرسه یا نهاد آموزشی دیگری نام‌نویسی کرده، یا به‌طور کلی کسی که علاقه ویژه‌ای به موضوعی دارد. والدین (از طریق فرزندپروری) – والدین دانش‌آموزان معمولاً نقش بزرگی در آموزش فرزندان و نظارت بر تحصیلات رسمی آن‌ها، از جمله تأمین مالی آن، ایفا می‌کنند. آموزگار – کسی که به دانش‌آموزان در فراگیری دانش، شایستگی یا فضیلت از راه تدریس کمک می‌کند. دستیار آموزشی – فردی که یک استاد یا آموزگار را در مسئولیت‌های آموزشی یاری می‌دهد. – کسی که به یک یا چند نفر در زمینه‌های درسی یا مهارت‌های معین، آموزش انفرادی می‌دهد. (ناظم/مدیر) – عضو کارمند مدرسه که بیشترین مسئولیت را در مدیریت مدرسه بر عهده دارد. استاد – رتبه دانشگاهی در دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی در اکثر کشورها که معمولاً نشان‌دهنده تخصص در رشته‌ای و تدریس در بالاترین سطح است. استادیار – رتبه دانشگاهی درست زیر رتبه دانشیار که در دانشگاه‌ها یا کالج‌ها، عمدتاً در ایالات متحده، کانادا، ژاپن و کره جنوبی به‌کار می‌رود. مربی (دانشگاه) – رتبه دانشگاهی در نظام کشورهای مشترک‌المنافع که جایگاهی بالاتر از مربی ابتدایی دارد. کاتشیست رئیس دانشگاه آموزش به تفکیک کشور پیشینه آموزش تاریخ آموزش و پرورش فلسفه‌های تربیتی ایدئالیسم واقع‌گرایی خداباوری عمل‌گرایی اگزیستانسیالیسم نظریه انتقادی ذات‌باوری پداگوژی انتقادی آموزش والدورف تدریجی‌گرایی آموزش اومانیستی تفکر نقادانه ساخت‌گرایی رفتارگرایی شناخت‌گرایی روش مونته‌سوری تحصیلات اجباری – سنت‌های دیرپایی که جامعه به‌طور سنتی در مدارس از آن‌ها بهره برده، جایی که دانش‌آموزان مطیعانه دانش منتقل‌شده توسط آموزگاران را دریافت و باور می‌کنند. – بررسی چگونگی طراحی محیط‌های یادگیری، روش‌ها و مواد آموزشی به شیوه‌ای که یادگیری را تسهیل کند. – توصیف چگونگی دریافت، پردازش و نگهداری دانش توسط دانش‌آموزان در فرایند یادگیری. رویکردهای پداگوژیک و آموزشی فضای یادگیری سبک‌های یادگیری جامعه‌پذیری روش‌های تدریس روش تدریس – مجموعه‌ای از اصول و روش‌هایی که آموزگاران برای تسهیل یادگیری دانش‌آموزان به‌کار می‌برند. | ## بخش 2: رئوس مطالب آموزش | یادگیری همیارانه – موقعیتی که در آن دو یا چند نفر با هم چیزی می‌آموزند یا تلاش می‌کنند با هم بیاموزند. یادگیری مبتنی بر زمینه – بهره‌گیری از نمونه‌های واقعی و فرضی در محیط‌های آموزشی برای یادگیری از راه تجربه عملی با یک موضوع. – شکلی از یادگیری پژوهش‌محور که بر ادغام تفکر طراحی و فرایند طراحی در کلاس درس در سطوح ابتدایی تا دانشگاهی استوار است. – تدریس صریح یک مجموعه مهارت با بهره‌گیری از سخنرانی یا نمایش مطالب به دانش‌آموزان. – اصلی که بر پایه آن، شیوه‌های آموزشی باید بر بهترین شواهد علمی موجود، با آزمایش‌های تصادفی به‌عنوان معیار طلایی، استوار باشند، نه سنت یا قضاوت شخصی. آموزش تجربی – فلسفه آموزشی که فرایند میان آموزگار و دانش‌آموز را توصیف می‌کند و تجربه مستقیم را با محیط و محتوای یادگیری درهم می‌آمیزد. یادگیری تجربی – فرایند یادگیری از راه تجربه، که به‌طور دقیق‌تر به‌عنوان «یادگیری از راه تأمل بر انجام کار» تعریف می‌شود. تکلیف – مجموعه‌ای از وظایف که آموزگاران برای تکمیل در خانه به دانش‌آموزان می‌دهند. یادگیری پژوهش‌محور – شکلی از یادگیری فعال که با طرح پرسش‌ها، مسائل یا سناریوها آغاز می‌شود. یادگیری جنبشی – یادگیری‌ای که مستلزم فعالیت بدنی است و حرکت کامل بدن را برای پردازش اطلاعات جدید و دشوار ترجیح می‌دهد. – روشی از تدریس که در آن دانش‌آموزان مواد درسی را می‌آموزند و درس‌هایی برای آموزش به سایر دانش‌آموزان آماده می‌کنند. – مقصد عمومی یا خصوصی در اینترنت که نیازهای یادگیری اعضای خود را از راه تسهیل یادگیری همتا-به-همتا برآورده می‌کند. – فعالیت‌هایی که فرصت‌های یادگیری را در نظام‌های آموزشی رسمی گسترش داده یا از آن‌ها فراتر می‌روند. – قالب طراحی فضای یادگیری دانش‌آموزمحور که در آن گروه بزرگی از دانش‌آموزان با سطوح مهارتی متفاوت در یک کلاس بزرگ با چندین آموزگار حاضرند. آموزش در فضای باز – یادگیری سازمان‌یافته‌ای که در فضای باز، مانند اردوهای مدرسه، برگزار می‌شود. یادگیری مسئله محور – روش تدریسی که دانش‌آموزان از راه حل یک مسئله باز دربارهٔ موضوعی می‌آموزند. – روشی از تدریس که تفکر نقادانه را برای هدف رهایی تأکید می‌کند و توسط آموزگار برزیلی پائولو فریره ابداع شده‌است. | ## بخش 3: رئوس مطالب آموزش | یادگیری پروژه‌محور – روش تدریسی که رویکرد پویای کلاسی را دربرمی‌گیرد و بر این باور است که دانش‌آموزان از راه کاوش فعال در چالش‌ها و مسائل دنیای واقعی، دانش عمیق‌تری کسب می‌کنند. یادگیری خدمت‌محور – رویکرد آموزشی که از خدمت اجتماعی برای تأمین هم هدف‌های یادگیری کلاسی و هم نیازهای اجتماعی بهره می‌گیرد. آموزش تک‌جنسیتی – شیوه‌ای از آموزش که دانش‌آموزان دختر و پسر در کلاس‌ها، ساختمان‌ها یا مدارس جداگانه تحصیل می‌کنند. – روش‌های تدریسی که تمرکز آموزش را از آموزگار به دانش‌آموز منتقل می‌کند تا خودمختاری و استقلال یادگیرنده را پرورش دهد. طبقه‌بندی بلوم (طبقه‌بندی اهداف آموزشی) – چارچوبی برای دسته‌بندی اهداف آموزشی که توسط کمیته‌ای از آموزگاران به ریاست بنجامین بلوم در ۱۹۵۶ میلادی (۱۳۳۵ خورشیدی) تدوین شد. مواد، ابزارها و فناوری‌های آموزشی برنامه درسی فناوری آموزشی (کاربرد فناوری الکترونیک آموزشی را همچنین یادگیری الکترونیک می‌نامند) رباتیک آموزشی کتاب درس انواع اهداف و پیامدهای آموزشی پیامدهای بالقوه آموزشی گوناگونی وجود دارد، صرف‌نظر از موضوع خاصی که آموخته می‌شود. سنجش، صلاحیت و گواهی آموزشی (برای دانش‌آموزان) روان‌سنجی آزمون به‌تفکیک هدف پژوهش آزمون استاندارد سنجش به‌تفکیک شیوه مقایسه سنجش به‌تفکیک شیوه کاغذی شفاهی سنجش به‌تفکیک قالب جستار نمره‌دهی در آموزش فهرست گواهی‌های پایان تحصیلات مقطع متوسطه صلاحیت‌های آموزشی (برای آموزگاران) شاخه‌های آموزش آموزش به تفکیک سطح یا مرحله مقطع تحصیلی – زیربخش‌های یادگیری رسمی – آموزش کودکان (رسمی و غیررسمی) از بدو تولد تا سن هشت سالگی، که به‌طور سنتی معادل کلاس سوم ابتدایی است. پیش‌دبستانی – مؤسسه یا فضای آموزشی که آموزش اوایل کودکی را پیش از ورود به آموزش اجباری ابتدایی ارائه می‌دهد. آموزش ابتدایی – نخستین مرحله آموزش رسمی، پس از پیش‌دبستانی/کودکستان، که معمولاً سه تا شش سال طول می‌کشد. آموزش متوسطه – مرحله‌ای از آموزش رسمی که پس از آموزش ابتدایی می‌آید و دانش‌آموزان را برای آموزش عالی یا بازار کار آماده می‌کند. آموزش عالی – مرحله آموزش رسمی پس از پایان آموزش متوسطه که در دانشگاه‌ها، کالج‌ها و مدارس حرفه‌ای ارائه می‌شود. آموزش دانشگاهی – اصطلاحی نزدیک به مترادف آموزش عالی که در پژوهش آموزشی به‌کار می‌رود. آموزش بزرگسالان – شیوه‌ای که در آن بزرگسالان به فعالیت‌های آموزشی نظام‌مند و پیوسته می‌پردازند تا دانش، مهارت‌ها، نگرش‌ها یا ارزش‌های جدید کسب کنند. آموزش به تفکیک تأمین مالی و حاکمیت آموزش در خانه آموزش به تفکیک موضوع، تخصص یا گروه رئوس مطالب رشته‌های دانشگاهی پژوهشگران و دانشمندان آموزش پژوهش آموزشی رویکردهای رشته‌ای به پژوهش آموزشی. در حالی که بیشتر پژوهش‌های آموزشی میان‌رشته‌ای هستند و می‌توانند بر هر موضوعی در این صفحه تمرکز کنند، برخی رشته‌ها ریشه‌های دیرینه دارند: تطبیقی اقتصادی علوم تربیتی حقوق و حق‌ها مدیریت آموزشی علوم اعصاب تربیتی روان‌شناختی جامعه‌شناختی روش‌های پژوهش نیز از حوزه‌های بسیاری از پژوهش اجتماعی و گرفته می‌شوند. نهادهای آموزشی انواع مؤسسات آموزشی مدرسه – نهادی که برای تدریس به دانش‌آموزان زیر نظر آموزگاران طراحی شده‌است. اکثر کشورها دارای نظام‌های آموزش رسمی (معمولاً اجباری) هستند که دانش‌آموزان در آن‌ها از طریق مجموعه‌ای از مدارس پیش می‌روند. | ## جمع‌بندی | انواع کتابخانه‌ها کتابخانه‌های دانشگاهی بایگانی کتابخانه دیجیتال کتابخانه ملی کتابخانه عمومی کتابخانه تحقیقاتی کتابخانه تخصصی کتابخانه‌های خاص فهرست کتابخانه‌های ملی و ایالتی موزه‌ها موزه – نهادی که هدفش گردآوری، نگهداری، تفسیر و نمایش اقلام هنری، فرهنگی یا علمی برای آموزش عموم است.