موضوع مقاله: ویلیام کپل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلیام کپل | مقدمه: ویلیام کپل (۲۰ سپتامبر ۱۹۲۲–۲۹ اکتبر ۱۹۵۳) پیانیست آمریکایی و هنرمند فعال ضبط موسیقی بود که در سن ۳۱ سالگی در سقوط هواپیمای مسافربری تجاری که از تور کنسرت در استرالیا بازمی‌گشت کشته شد. | ## بخش 1: ویلیام کپل | زندگی‌نامه ویلیام کپل در ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۲ در شهر نیویورک متولد شد و در محله شرقی یورکویل، منهتن، جایی که والدینش صاحب کتابفروشی خیابان لکسینگتون بودند، بزرگ شد.Downes (2013), p. 18 کپل بعداً نزد اولگا سامروف، همسر سابق رهبر ارکستر لئوپولد استوکوفسکی، در مدرسه جولیارد تحصیل کرد. کپل در ده سالگی در اولین مسابقه خود پیروز شد و یک شام بوقلمون با خوزه ایتوربی پیانیست به عنوان جایزه دریافت کرد. در سال ۱۹۴۱، وی برنده مسابقات جوانان ارکستر فیلادلفیا و همچنین جایزه معتبر نامبر گشت. نامبرگ از این پیانیست ۱۹ ساله در نیویورک حمایت مالی کرد، یک مراسم که به او جایزه تاون هال(Town Hall Award) را برای کنسرت برجسته سال توسط یک نوازنده زیر ۳۰ سال اهدا کرد. کپل در حالی که در اوایل بیست سالگی بود، به شهرت رسید، بخشی از آن به دلیل اجرای کنسرتو پیانو در ر بمل ماژور از آرام خاچاتوریان بود. علاوه بر پیانونوازی مهیج و هدایای فنی فوق‌العاده اش ظاهر جذاب و موهای مشکی کپل، باعث محبوبیت بیشتر او در بین عموم شد. در عین حال که تکنیک او استثنایی بود، او یک نوازنده عمیق و همه‌کاره هم بود و رپرتوار شخصی وی بسیار متنوع بود و شامل آثاری از یوهان سباستین باخ تا آرون کوپلند بود، وی چنان تحسین اجرای کپل در سوناتای پیانوی خود را تحسین می‌کرد که در زمان مرگ پیانیست اثر جدیدی را برای او می‌نوشت. کپل روزانه تا هشت ساعت تمرین می‌کرد و جلسات خود را با یک دفترچه یادداشت و ساعت پیگیری می‌کرد. | ## بخش 2: ویلیام کپل | او همچنین زمانی را از برنامه شلوغ کنسرت خود اختصاص داد تا با موسیقی دانانی که بیشتر او را تحسین می‌کنند، از جمله آرتور اشنابل، پابلو کاسالز و رودولف سرکین کار کند. کپل همچنین برای درس به آرتور روبنشتاین و ولادیمیر هوروویتز (خانه خیابان ۹۴ که به صورت مورب در آن طرف خیابان آپارتمان کپل قرار داشت) رفت، اما آنها تحمل نکردند. از آگوست تا اکتبر ۱۹۵۳، کپل تور استرالیا را برگزار کرد و در مدت ۱۴ هفته ۳۷ کنسرت اجرا کرد و در سیدنی، بریزبن، ملبورن، بندیگو، شپارتون، آلبری، هورشام و سرانجام در جیلانگ ظاهر شد. چند روز پس از کنسرت، او در پرواز برگشت به ایالات متحده به راه افتاد و به خبرنگاران در فرودگاه ماسکوت گفت که به دلیل اظهارات تند برخی منتقدان استرالیایی، هرگز به استرالیا برنخواهم گشت.Downes (2013), p. 115 وی در حال پرواز 304 BCPA بود که صبح ۲۹ اکتبر ۱۹۵۳، هواپیما هنگام فرود در مه، به بالای کوه برخورد کرد و در کوه کینگز، جنوب فرودگاه سانفرانسیسکو سقوط کرد. Retrieved 2012-08-17 دوست او، پخش کننده آلیستر کوک، در ۳۰ اکتبر 1953 در نامه خود از آمریکا خبر مرگ کپل را منتشر کرد. 16 موسیقیدان مشهور آیزاک استرن صندوق یادبود ویلیام کپل را راه اندازی کرد تا نوازندگان برجسته ای را برای تجربه بیشتر به ایالات متحده بیاورد. پیانیست‌هایی از جمله یوجین استومین، گری گرافمن، لئون فلیشر و ون کلیبرن و بسیاری دیگر تأثیر کپل را تصدیق کرده‌اند. مسابقه و جشنواره بین‌المللی پیانوی کپل در سال ۱۹۸۶، مسابقات پیانو دانشگاه مریلند به افتخار کپل، به مسابقه بین‌المللی پیانوی ویلیام کپل تغییر نام داد. | ## بخش 3: ویلیام کپل | در سال ۱۹۹۸ چهار ساله شد و هم‌اکنون در مرکز هنرهای نمایشی کلاریس اسمیت دانشگاه برگزار می‌شود. برخی از آنها از طریق LP (آلبوم پرآهنگ) منتشر شد، اما تا سال ۱۹۶۰، همه ضبط‌های تجاری کپل از چاپ خارج شدند. برای دهه‌ها، کپی‌های ضبط شده از ضبط‌های تجاری و ضبط‌های بدون مجوز از نمایش‌های «زنده» در بین مجموعه داران پخش می‌شد. در دهه ۱۹۸۰، RCA Victor دو دیسک فشرده از ضبط‌های کپل، از جمله کنسرتوی سوم پیانو خاچاتوریان و پروکفیف، و یک دیسک کامل مخصوص آثار شوپن منتشر کرد. یک تحقیق با نه سی دی منتشر شده توسط RCA Victor در سال ۱۹۹۸ شامل ضبط‌های کامل مجاز کپل، شامل اجرای مازورکا و سونات‌های شوپن و همچنین کنسرتوهایی از راخمانینف، پروکوفیف و خاتچاتوریان است. همچنین دارای موارد کمتری شناخته شده‌است، برخی از آنها اولین نسخه‌ها را شامل می‌شوند، از جمله پرلودهای شوستاکوویچ، سونات‌های اسکارلاتی و سونات پیانوی کاپلند. این مجموعه فروش قابل توجهی در سراسر جهان داشت و مخاطبان جدیدی را برای آثار کپل به ارمغان آورد. VAI 1027 شامل ضبط‌های پخش شده از کنسرتوی شماره ۳ پیانو راخمانینوف و کنسرتوی پیانو خاچاتوریان است. Arbiter 108 بخشی از کنسرتو شماره ۳ پیانو بتهوون و کنسرتو شماره ۱ شوستاکوویچ را شامل می‌شود و شامل تصاویر موسورگسکی در یک نمایشگاه است که در مجموعه RCA Victor نیز ظاهر می‌شود و همچنین در VAI 1048، آخرین بخش از یک رسیتال استرالیایی در ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۳. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۴، تعدادی ضبط شده در آخرین تور استرالیایی ویلیام کپل به خانواده وی بازگردانده شد.