موضوع مقاله: عقاب (نشان‌شناسی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عقاب (نشان‌شناسی) | مقدمه: عقاب‌های هرالدیک را می‌توان در طول تاریخ جهان مانند شاهنشاهی هخامنشی یا جمهوری اندونزی کنونی یافت. | ## بخش 1: عقاب (نشان‌شناسی) | نمادگرایی اروپایی پس از کلاسیک عقاب هرالدیک از یک سو با امپراتوری روم (به ویژه در مورد عقاب دو سر) و از سوی دیگر با سنت یوحنای انجیلی مرتبط است. عقاب (یا پرنده سلطنتی مربوط به آن ورقنا) نماد خوارنا (شکوه خدادادی) بود و خاندان هخامنشی با عقاب مرتبط بودند (طبق افسانه‌ها، هخامنش توسط عقاب بزرگ شد). فرمانروایان محلی پارس در دوران سلوکی و اشکانی (سده سوم تا دوم پیش از میلاد) گاهی از عقاب به عنوان پایانه پرچم خود استفاده می‌کردند. در این زمان، عقاب سیاه روی طلا هنوز می‌توانست برای خانواده‌ای از اشراف پایین‌تر بدون ارتباط با عقاب امپراتوری استفاده شود. این نماد بر نمادی دوگانه استوار است: از یک طرف به عنوان نمادی از امپراتوری روم دیده می‌شد (عقاب روم به عنوان نشان استاندارد لژیون‌های رومی در زمان کنسول گایوس ماریوس در ۱۰۲ پیش از میلاد معرفی شده بود). از سوی دیگر، عقاب در شمایل نگاری اوایل سده‌های میانی نشان‌دهنده سنت جان انجیلی بود که در نهایت بر اساس سنت چهار موجود زنده در حزقیال بود. با این حال، در هرالدری اولیه یا پروتو-هرالدری سده دوازدهم، عقاب به عنوان یک بار هرالدیک لزوماً با نمادهای امپراتوری یا کتاب مقدس مرتبط نبود. | ## بخش 2: عقاب (نشان‌شناسی) | در اواخر دوره سده‌های میانی، در هرالدری آلمانی، عقاب به نمادی از امپراتوری مقدس روم تبدیل شد، و بنابراین خارج از نشان‌های برگرفته از عقاب امپراتوری، نسبتاً نادر شد. نخستین شواهد استفاده از عقاب امپراتوری دو سر به میانه‌های سده سیزدهم برمی‌گردد (، ؛ سگر رول، ). به‌طور مشابه، شهرهای آلمان شروع به گنجاندن عقاب امپراتوری در مهرها و نشان‌های خود کردند تا به معنای بی واسطه بودن امپراتوری باشد. از این گونه استفاده، استفاده از عقاب هرالدیک در پایان دوره سده‌های میانی به شدت با امپراتوری روم مقدس پیوند خورد که به ندرت از عقاب به عنوان یک بار هرالدیک مستقل استفاده می‌شد. نمونه‌هایی از استفاده مداوم از عقاب در نشان‌ها بر اساس سنت‌های سده سیزدهم شامل نشان‌های لهستانی، موراویا و سیلزی است. قدیمی‌ترین و رایج‌ترین شیوه به تصویر کشیدن عقاب در هرالدری، چیزی است که به تقلید مستقیم از شمایل‌نگاری رومی به نمایش (éployée) معروف است. در blasonهای اواخر سده‌های میانی، اصطلاح "عقاب" (عقاب فرانسوی میانه) بدون مشخصات به "عقاب نمایش‌داده‌شده" اشاره دارد. | ## بخش 3: عقاب (نشان‌شناسی) | همچنین مخصوص هرالدری انگلیسی، تمایز بین "عقاب نمایش‌داده‌شده با بال‌هایش برافراشته" و "عقاب نمایش‌داده‌شده با بال‌های معکوس" است. این به دلیل یک قرارداد منطقه‌ای انگلیسی است که نوک بال‌ها را به سمت بالا نشان می‌دهد، در حالی که در هرالدیک قاره‌ای، نوک بال‌ها به سمت پایین ("معکوس") به تصویر کشیده می‌شود. بعدها، هرالدری انگلیسی تا حدی کنوانسیون قاره‌ای را پذیرفت، و به وضعیتی منجر شد که مشخص نبود آیا این دو شکل باید معادل در نظر گرفته شوند یا خیر. در هرالدیک آلمانی، هیچ نگرش دیگری به جز "عقاب نمایش‌داده‌شده با بال‌های معکوس" رایج نشد، به طوری که blason ساده "عقاب" (آدلر) همچنان به این پیکربندی اشاره دارد. لبه جلویی بال‌ها (در هرالدری آلمانی به نام Sachsen یا Saxen که نمایانگر استخوان‌های اصلی بال، استخوان بازو و استخوان اولنا پرنده است) در انتها به شکل مارپیچی پیچیده شده است و رگه‌ها عمودی نشان داده شده‌اند. اکنون پنجه‌ها نسبت به بدن یک زاویه حاد تشکیل می‌دهند و گهگاه یک «شلنگ» دریافت می‌کنند که قسمت بالایی ساق پا را می‌پوشاند. در سده پانزدهم، لبه جلویی بال‌ها به شکل نیم دایره‌ای در می‌آیند و رمیج‌ها دیگر عمودی نیستند، بلکه به بیرون تابش می‌کنند. | ## جمع‌بندی | در سده شانزدهم، در نهایت، تصویر عقاب بسیار زیاد و وحشی‌تر می‌شود، به طوری که این حیوان «آن را تا حد امکان زینتی و آراسته» به تصویر می‌کشد.