aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: زبعه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زبعه | مقدمه: زبعه روستایی عرب فلسطینی در بخش بیسان بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در تاریخ ۱۲ مه ۱۹۴۸ توسط نیروهای دفاعی اسرائیل و در چارچوب عملیات گدعون از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: زبعه | این روستا در ۵٫۵ کیلومتری شمال شرقی بیسان بر کرانه وادی یُبلا یا وادی العَشّه واقع بود. پس از تخلیه، شهرک‌های اسرائیلی بیت یوسف و دوشن بر زمین‌های آن پایه‌گذاری شدند و بخش بزرگی از اراضی به طرح‌های کشاورزی و پرورش ماهی اختصاص یافت. پیشینه در فاصله ۲ کیلومتری شرق روستا تل اسماعیل قرار داشت که ساکنان از آن به‌عنوان گورستان بهره می‌بردند. بر پایه سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، زبعه دارای ۳۷ خانه مسکونی و ۱۴۷ نفر جمعیت بود که ۱۴۶ تن مسلمان و ۱ تن یهودی بودند. زمین‌های روستا ۳٬۹۶۸ دونوم مساحت داشت که ۳٬۴۲۴ دونوم در مالکیت یهودیان، ۱۵۶ دونوم در مالکیت اعراب و ۳۸۸ دونوم اراضی عمومی بود. اعراب از کل ۱۵۶ دونوم خود برای کشت غلات بهره می‌بردند و ۴۴۸ دونوم نیز زمین غیرقابل‌کشت بود. | ## بخش 2: زبعه | جایگاه روستا زبعه بر زمینی هموار در کرانه جنوبی وادی العشّه واقع بود و نزدیک به ۲۲۵ متر پایین‌تر از سطح دریا قرار داشت. گسترش روستا از شمال باختری به سوی جنوب خاوری و دور از بستر وادی بود تا از خطر سیلاب‌های زمستانی در امان بماند. مجموعه‌ای از تپه‌های باستانی در پیرامون روستا گواه آبادانی این ناحیه در دوران کهن بود. از نظر ارتباطات، راه‌آهن حجاز و جاده بیسان–سمخ از کنار روستا می‌گذشت که به جایگاه آن ارزش ویژه‌ای می‌بخشید. اشغال و تخلیه روستا در ۱۲ مه ۱۹۴۸، در چارچوب عملیات گدعون و به‌عنوان بخشی از طرح دالت، تیپ گولانی یورش گسترده‌ای را در سراسر دره بیسان آغاز کرد. زبعه به همراه چندین روستای همجوار از جمله احتمالاً الساخنه در همان روز سقوط شهر بیسان تخلیه شد. | ## بخش 3: زبعه | شهرک‌سازی اسرائیلی شهرک بیت یوسف در سال ۱۹۳۷ در فاصله ۲ کیلومتری شمال شرقی روستا بر زمین‌هایی که پیش‌تر خریداری شده بود پایه‌گذاری شد. شهرک «نیر داوید» نیز که در سال ۱۹۳۶ با نام تل عمال بنیان نهاده شده بود، در جنوب محل روستا و بر زمین‌هایی واقع است که به‌طور سنتی به روستای الساخنه تعلق داشت. وضعیت کنونی در سال ۱۹۹۲ این محل چنین توصیف شد: «پوشیده از علف، درختان کُنار و سنگ. اسرائیلی‌ها چندین طرح کشاورزی و استخر پرورش ماهی بر زمین‌های روستا برپا کرده‌اند. | ## جمع‌بندی | دیگر بخش‌های اراضی پیرامون برای چراگاه به کار می‌رود.» از خود روستا هیچ نشانه‌ای بر جای نمانده و زمین‌های آن به اراضی کشاورزی تبدیل شده‌است.
موضوع مقاله: زرعیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زرعیت | مقدمه: این روستا در منطقه جلیل علیا و نزدیک مرز لبنان (خط آبی) واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف اداره می‌شود. | ## بخش 1: زرعیت | زرعیت در سال ۱۹۶۷ بنیان‌گذاری شد و نام نخست آن «کفار روزنوالد» بود که به افتخار ویلیام روزنوالد، نیکوکار آمریکایی، نام‌گذاری شده بود. این روستا در آغاز جنگ ۲۰۰۶ لبنان هدف نخستین حمله حزب‌الله لبنان قرار گرفت و در جریان جنگ غزه نیز ساکنان آن تخلیه شدند. پیشینه زرعیت بر روی زمین‌های روستاهای تخلیه‌شده فلسطینی نبی روبین، سروح و تربیخا بنا شده‌است. | ## بخش 2: زرعیت | این موشاو در سال ۱۹۶۷ توسط جوانانی با پیشینه زندگی در موشاوهای جلیل و در چارچوب عملیات «سوف سوف» بنیان‌گذاری شد. نام‌گذاری نام نخست روستا «کفار روزنوالد» (به معنی «دهکده روزنوالد») بود که به افتخار ویلیام روزنوالد، نیکوکار آمریکایی، انتخاب شده بود. به پیشنهاد یهودا زیو، مسئول نام‌گذاری جوامع، به عنوان راه‌حلی سازشی، سرواژه‌ای عبری ساخته شد: زخر روزنوالد عیمانو ییشائر تامید به معنی «یاد روزنوالد همیشه با ما خواهد ماند» که واژه «زرعیت» را می‌سازد. | ## بخش 3: زرعیت | از سوی دیگر، واژه «زرعیت» در زبان عبری به معنای «چکاوک» نیز هست که آوازش در این روستا شنیده می‌شود و همچنین به معنای «دانه» است که با ویژگی کشاورزی منطقه همخوانی دارد. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ سه سرباز اسرائیلی در شرق روستا کشته و دو تن دیگر به لبنان ربوده شدند. جنگ غزه (۲۰۲۳) در جریان جنگ غزه، جوامع مرزی شمال اسرائیل از جمله زرعیت هدف حملات هدفمند حزب‌الله لبنان و گروه‌های فلسطینی مستقر در لبنان قرار گرفتند و ساکنان این مناطق تخلیه شدند. | ## جمع‌بندی | در اکتبر ۲۰۲۴ ارتش اسرائیل اعلام کرد که یک تونل فعال حزب‌الله را که از نزدیکی شهر مروحین در لبنان آغاز شده و در زرعیت به درون خاک اسرائیل نفوذ کرده بود، کشف و تخریب کرده‌است.
موضوع مقاله: گان هاشومرون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گان هاشومرون | مقدمه: این روستا در شمال شرقی شهر خدرا، در کنار جادهٔ منتهی به عفوله و در مسیر بزرگراه ۶۵ واقع شده و از نظر اداری در حوزهٔ شورای منطقه‌ای مناشه در استان حیفا قرار دارد. | ## بخش 1: گان هاشومرون | نام این روستا به معنای «باغ سامره» است و به موقعیت آن در نزدیکی دامنه‌های شومرون اشاره دارد؛ هرچند از نظر جغرافیایی این موشاو در دشت شارون واقع است نه در منطقهٔ سامره. اقتصاد روستا بر پایهٔ کشاورزی بنا شده و تولید روغن زیتون و پرورش درختان میوه از بخش‌های اصلی آن به‌شمار می‌رود. جغرافیا گان هاشومرون در ارتفاع ۴۵ متری از سطح دریا در جلگهٔ ساحلی اسرائیل قرار گرفته و نزدیک به ۱۰ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه فاصله دارد. این روستا در حاشیهٔ جنوب شرقی شهر پاردس حانا-کارکور واقع شده و از طریق بزرگراه ۶۵ و جاده‌های محلی به شبکهٔ ارتباطی منطقه متصل است. پیشینه بنیان‌گذاری موشاو گان هاشومرون در بهار ۱۹۳۴ توسط مهاجران یهودی از آلمان بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 2: گان هاشومرون | این مهاجران از طبقهٔ متوسط و دانشگاهیان یا بازرگانان مرفهی بودند که از برآمدن نازیسم در آلمان گریخته بودند. بنیان‌گذاران هیچ پیشینه‌ای در کشاورزی نداشتند اما با روحیهٔ آن دوران به سوی زراعت روی آوردند. آنان به دلیل پیشینهٔ فرهنگی مشترک تصمیم گرفتند روستای مستقل خود را تأسیس کنند و پیش از آن در نحلل و کیبوتص عین‌شمر آموزش کشاورزی دیدند. نام روستا به موقعیت آن در نزدیکی دامنه‌های شومرون (سامره) اشاره دارد؛ اما در واقع این موشاو در دشت شارون واقع است و نام‌گذاری آن بازتابی از آشنایی ناکافی مهاجران با نام‌های جغرافیایی سرزمین مقدس در آن دوره بود. در سال ۱۹۵۴ گروهی از ساکنان شهرها در چارچوب جنبش «از شهر به روستا» به این موشاو مهاجرت کردند و در سال ۱۹۵۷ گروه بزرگی از مهاجران یهودی لهستانی در آن ساکن شدند. | ## بخش 3: گان هاشومرون | تا اواخر دههٔ ۱۹۴۰ مساحت اراضی ثبتی آن به ۷۵۰ دونم (۰٫۷۵ کیلومتر مربع) رسیده بود. اقتصاد فراوردهٔ اصلی گان هاشومرون روغن زیتون است و پرورش درختان میوه نیز از دیگر بخش‌های کشاورزی آن به‌شمار می‌رود. با این حال بیشتر ساکنان امروزی روستا به کار در بیرون از موشاو و کسب‌وکار خصوصی مشغول‌اند و تنها شمار اندکی همچنان به کشاورزی و پرورش گل می‌پردازند. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴ مرکز آمار اسرائیل، ۸۰۳ نفر در این روستا زندگی می‌کردند که نسبت به سال پیش از آن ۱٫۵ درصد کاهش نشان می‌دهد. | ## جمع‌بندی | + روند تغییرات جمعیت گان هاشومرونسال۱۹۴۸۱۹۶۱۱۹۷۲۱۹۸۳۱۹۹۵۲۰۰۱۲۰۰۳۲۰۰۵۲۰۰۸۲۰۱۰۲۰۱۴جمعیت ۱۸۰ ۳۳۶ ۳۳۷ ۳۴۹ ۴۶۸ ۵۷۱ ۶۲۷ ۶۵۹ ۶۹۰ ۷۱۳ ۸۰۳ امکانات در گان هاشومرون چندین مهدکودک، خانهٔ جوانان، زمین‌های ورزشی و استخر شنا وجود دارد.
موضوع مقاله: لو هشارون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لو هشارون | مقدمه: لو هشارون (، موعتزا آزوریت لو هشارون، به معنای «دل شارون») یک شورای منطقه‌ای در ناحیه شارون در منطقه مرکزی (اسرائیل) است. | ## بخش 1: لو هشارون | این شورا در سال ۱۹۸۴ میلادی از ادغام دو شورای منطقه‌ای هادار هشارون و شارون شمالی تشکیل شد و ۱۹ شهرک را با مساحتی در حدود ۵۷ هزار دونوم دربرمی‌گیرد. پیشینه شورای منطقه‌ای لو هشارون در سال ۱۹۸۴ میلادی از ادغام دو شورای منطقه‌ای هادار هشارون و شارون شمالی پدید آمد. پیشنهاد این ادغام نخستین بار در سال ۱۹۶۴ مطرح شده بود تا هر شورای منطقه‌ای در حدود ده هزار ساکن داشته باشد، اما در آن سال‌ها اجرایی نشد. | ## بخش 2: لو هشارون | این شورا از شمال با پردسیا و شورای منطقه‌ای عمق حفر، از شرق با قلنسوه، طیره و کرانه باختری، از جنوب با شورای منطقه‌ای دروم هشارون و از غرب با نتانیا و اون یهودا هم‌مرز است. جمعیت جمعیت شورای منطقه‌ای لو هشارون بر پایه آمار ژانویه ۲۰۲۲ برابر ۲۳٬۷۴۷ نفر بوده‌است. در جدول زیر روند تغییرات جمعیت بر پایه سرشماری‌های رسمی نشان داده شده‌است: سال سرشماری ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۸ جمعیت ۷٬۰۰۰ ۷٬۳۰۰ ۷٬۲۰۰ ۱۳٬۵۰۰ ۱۹٬۹۰۰ بر پایه آمار سال ۲۰۱۴، حدود ۹۹٫۱ درصد ساکنان یهودی بوده‌اند. | ## بخش 3: لو هشارون | فهرست شهرک‌ها شورای منطقه‌ای لو هشارون ۱۹ شهرک را دربرمی‌گیرد که شامل ۱۶ موشاو، ۲ شهرک اجتماعی و ۱ روستا است. | ## جمع‌بندی | موشاوها ردیف نام سال بنیان‌گذاری ۱ آزریئل ۱۹۵۱ ۲ بنی درور ۱۹۴۶ ۳ عین سارید ۱۹۵۰ ۴ عین ورد ۱۹۳۰ ۵ گئولیم ۱۹۳۸ ۶ حروت ۱۹۳۰ ۷ کفار حس ۱۹۳۱ ۸ کفار یاوتس ۱۹۳۲ ۹ میشمرت ۱۹۴۶ ۱۰ نیتزانی اوز ۱۹۵۱ ۱۱ نوردیا ۱۹۴۸ ۱۲ پورات ۱۹۵۰ ۱۳ شاعار افرایم ۱۹۵۳ ۱۴ تنووُت ۱۹۵۲ ۱۵ تسور موشه ۱۹۳۷ ۱۶ یانوو ۱۹۵۰ شهرک‌های اجتماعی ردیف نام سال بنیان‌گذاری ۱ گانوت هادار ۱۹۵۴ ۲ یعاف ۱۹۹۰ روستا کفار عاوودا (بنیان‌گذاری ۱۹۴۲) شهرهای خواهرخوانده شورای منطقه‌ای لو هشارون با شهرهای زیر پیوند خواهرخواندگی دارد: ویتن، آلمان (از ۱۹۷۹) تچف، لهستان (از ۱۹۹۷) گابریل تسفاتی، شهروند اسرائیلی، در ماه مه ۲۰۲۱ به‌خاطر کوشش‌هایش برای پیوند خواهرخواندگی میان ویتن و لو هشارون، نشان لیاقت جمهوری فدرال آلمان را دریافت کرد.
موضوع مقاله: گان اور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گان اور | مقدمه: این شهرک در چارچوب شورای منطقه‌ای حوف عزه اداره می‌شد و در سال ۲۰۰۵ میلادی در جریان طرح خروج یکجانبه اسرائیل تخلیه شد. | ## بخش 1: گان اور | همه ساکنان یهودی پس از تخلیه اخراج شدند، خانه‌ها تخریب و زمین به تشکیلات خودگردان فلسطین واگذار شد. در ژوئیه ۱۹۸۰ اعضای هسته بنیان‌گذار گان اور به شهرک نتزاریم رسیدند که در آن زمان به عنوان اردوگاه موقت برای هسته‌های شهرک‌نشینی به کار می‌رفت و سه سال در آنجا ماندند تا سرانجام در سال ۱۹۸۳ به محل دائمی خود نقل مکان کردند. گان اور در سال ۱۹۸۳ به صورت رسمی به عنوان یک موشاو ارتدکس توسط گروهی از اعضای جنبش جوانان مزراحی بنای عکیوا و دانشجویان برنامه یشیوات هسدر بنیان‌گذاری شد. این شهرک یک موشاو کشاورزی وابسته به جنبش هپوئل همزراحی با رنگ‌وبوی ملی-مذهبی بود. در شهرک مهدکودک و کودکستان فعال بود و کودکان در سن مدرسه در مدرسه منطقه‌ای «نائوت قطیف» در نوه‌دقالیم تحصیل می‌کردند. کنیسه و مرکز آموزشی پیش از تخلیه، ساکنان شهرک کنیسه‌ای و تالار همایش مجاور آن را ساخته بودند. | ## بخش 2: گان اور | در سال ۲۰۰۰ مدرسه دخترانه «طوهر» (سمینار طهارت دختران وابسته به یشیوای تورات حاییم) در گان اور تأسیس شد. این مرکز ترکیبی از آموزش‌های دینی ارائه‌شده توسط خاخام‌های گوش قطیف و دوره‌های دانشگاهی در شعبه اشکلونی دانشگاه برایلان و دانشگاه آزاد انگلستان را عرضه می‌کرد. رویداد ۱۹۹۳ در ۸ مارس ۱۹۹۳ آوری مگیدیش، یکی از ساکنان شهرک، توسط دو کارگر فلسطینی که در گلخانه او استخدام شده بودند با چاقو به قتل رسید. در اعتراض به این قتل، بسیاری از ساکنان گان اور پس از مراسم تدفین جاده نزدیک ایست بازرسی ارز را مسدود کردند. در پی آن درگیری شدیدی با فلسطینیانی که نمی‌توانستند به خانه‌هایشان بازگردند درگرفت و در جریان آن نعیم محمود المدهون، ساکن اردوگاه آوارگان جبالیا، با تیراندازی کشته شد. تخلیه یکجانبه در پی تصویب طرح خروج یکجانبه در سال ۲۰۰۴، شهرک‌نشینان گان اور به همراه ساکنان شهرک‌های گادید و دولا در آغاز سال ۲۰۰۵ «انجمن کشاورزی» را برای مذاکره دربارهٔ شرایط تخلیه تشکیل دادند. | ## بخش 3: گان اور | گان اور در ۱۸ اوت ۲۰۰۵ به‌طور رسمی توسط ارتش و پلیس اسرائیل تخلیه شد، هرچند بیشتر ساکنان پیش‌تر شهرک را ترک کرده بودند. در هنگام تخلیه نزدیک به ۲۰۰ نفر خود را در کنیسه شهرک حبس کردند و به‌زور توسط نیروهای امنیتی بیرون آورده شدند. بیشتر خانواده‌ها به پناهگاه موقت نیتسان منتقل شدند که صدها خانواده تخلیه‌شده از گوش قطیف در آن اسکان داده شده بودند. پس از تخلیه بیشتر ساکنان پیشین گان اور از سال ۲۰۱۲ در شهرک بئر گانیم سکونت دارند و کنیسه شهرک نیز در آنجا بازسازی شده‌است. | ## جمع‌بندی | جمعیت جمعیت گان اور در پایگاه داده‌های شورای یشع به عنوان جامعه‌ای مذهبی توصیف شده بود.
موضوع مقاله: گانیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گانیم | مقدمه: شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری اشغالی از جمله اورشلیم شرقی بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی شمرده می‌شوند. | ## بخش 1: گانیم | گانیم در سال ۱۹۸۳ میلادی بنیان‌گذاری شد و نام آن از نام کتاب مقدسی شهر جنین یعنی عین‌گانیم گرفته شده بود. این شهرک هیچ‌گاه از نظر جمعیتی رشد چشمگیری نداشت و در اوج خود نزدیک به ۱۵۸ نفر ساکن داشت. در سال ۲۰۰۵ میلادی در چارچوب طرح خروج یک‌جانبه اسرائیل، ساکنان شهرک تخلیه شدند و ساختمان‌های آن ویران گردید. در دسامبر ۲۰۲۵ کابینه امنیتی اسرائیل بازسازی گانیم را در قالب تصمیم ایجاد ۱۹ شهرک جدید تصویب کرد. پیشینه شهرک گانیم در سال ۱۹۸۳ میلادی توسط گروهی از فعالان وابسته به سازمان جوانان صهیونیستی بیتار بنیان‌گذاری شد. نام شهرک از نام کتاب مقدسی شهر جنین برگرفته شده بود؛ بر پایه متون تورات، این شهر در گذشته «عین‌گانیم» نامیده می‌شد و به قبیله ایساکار تعلق داشت (کتاب یوشع ۱۹:۲۱). | ## بخش 2: گانیم | به همین دلیل، نام عین‌گانیم به یکی از محله‌های شهر پتخ تیکوا در اسرائیل نیز داده شده‌است. تنها شهرک اسرائیلی دیگر در نزدیکی آن، روستای کوچک کادیم در نزدیک به ۲ کیلومتری غرب آن بود. این شهرک در ارتفاع نزدیک به ۲۴۰ متری از سطح دریا در بخش شمالی سامره و در حدود ۳ کیلومتری جنوب‌شرق جنین قرار داشت. شهرک همواره از نظر جمعیتی کوچک باقی ماند و در دوران انتفاضه دوم رشد جمعیت آن متوقف شد و حتی اندکی کاهش یافت. + روند دگرگونی جمعیت گانیم (۱۹۹۴–۲۰۰۴) سال ۱۹۹۴ ۱۹۹۹ ۲۰۰۰ ۲۰۰۱ ۲۰۰۲ ۲۰۰۳ ۲۰۰۴ جمعیت ۱۳۶ ۱۴۹ ۱۵۸ ۱۵۲ ۱۴۷ ۱۳۹ ۱۴۷ انتفاضه دوم و ناامنی در جریان انتفاضه دوم، شهرک گانیم بارها در معرض حملات فلسطینیان قرار گرفت و انزوای آن تشدید شد. در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۱ یکی از ساکنان شهرک به نام یکاترینا واینتراوب در نزدیکی جنین هنگامی که یک فرد مسلح فلسطینی به خودروی او شلیک کرد کشته شد. | ## بخش 3: گانیم | افزون بر این، گانیم در بیرون دیوار حائل اسرائیل رها شد؛ دیواری که در این منطقه بسیار نزدیک‌تر به خط سبز ساخته شده بود. تخلیه در اوت ۲۰۰۵، ساکنان گانیم در چارچوب طرح خروج یک‌جانبه اسرائیل که از سوی دولت آریئل شارون پیش برده می‌شد، از خانه‌هایشان بیرون رانده شدند و کنیسه شهرک برچیده شد. در شمال سامره، این طرح چهار شهرک گانیم، کادیم، حومش و سانور را دربرمی‌گرفت و هر چهار شهرک تخلیه شدند. با وجود تخلیه غیرنظامیان، ارتش اسرائیل همچنان کنترل بر مناطق این شهرک‌های پیشین را حفظ کرد. حتی پیش از تخلیه شهرک‌ها، ارتش یک پایگاه کوچک نظامی واقع در جاده شماره ۶۰۱۰ میان گانیم و کادیم را ترک کرده بود. تصویب بازسازی در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۵، کابینه امنیتی اسرائیل بازسازی گانیم را به عنوان بخشی از تصمیم ایجاد ۱۹ شهرک جدید تصویب کرد. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.
موضوع مقاله: گیناتون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیناتون | مقدمه: این روستا در نزدیکی بن‌شمن واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین قرار دارد. | ## بخش 1: گیناتون | گیناتون در جلگه ساحلی پرجمعیت اسرائیل در ارتفاع ۵۹ متری از سطح دریا جای گرفته‌است. این روستا در حدود ۱۸ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۱۸ کیلومتری جنوب‌شرقی تل‌آویو و نزدیک به ۲ کیلومتری شمال‌شرقی شهر لُد قرار دارد. فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون نیز در حدود ۵ کیلومتری شمال‌غربی موشاو واقع شده‌است. پیشینه روستای گیناتون در سال ۱۹۴۹ به دست مهاجران یهودی از بلغارستان بنیان‌گذاری شد. بنیان‌گذاران نخست در ماه مه ۱۹۴۹ در روستای عربی متروک دیر طریف (که بعدها بیت عریف نام گرفت) سکونت گزیدند. برخی از یهودیان بلغاری‌تبار در ابتدا در بیت عریف ساکن شدند، اما در اوایل دهه ۱۹۵۰ با گروهی از مهاجران یمنی دچار اختلاف شدند و در سال ۱۹۵۳ به گیناتون نقل مکان کردند. | ## بخش 2: گیناتون | این روستا در نزدیکی محوطه باستانی جِنداس ساخته شد که در دوره‌های روم متأخر، بیزانس، اسلامی آغازین، صلیبی، مملوکی و عثمانی مسکون بوده‌است. به گروه نخست بنیان‌گذاران بلغاری، مهاجرانی از مجارستان، رومانی، ایران و شمال آفریقا نیز پیوستند. بحران اقتصادی ۱۹۶۰ در سال ۱۹۶۰ موشاو دچار بحران اقتصادی شدیدی شد و بدهی‌های سنگینی انباشت زیرا محصولات کشاورزی آن سودآور نبودند. به گفته آژانس یهود، علت بحران آن بود که ۲۰ واحد بهره‌برداری در موشاو به کشاورزی نمی‌پرداختند و بار مالی بر دوش سایر واحدها بود. در پی این بحران، طرح بازسازی‌ای تهیه شد که شامل خارج کردن ۲۴ خانواده «غیرمولد» از موشاو بود. بزرگراه شماره ۱ (تل‌آویو-اورشلیم) از شمال آن و بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) از شرق آن عبور می‌کند. | ## بخش 3: گیناتون | ساختار روستا موشاو از دو بخش تشکیل شده‌است: بخش نخست شامل واحدهای بهره‌برداری است که در سال ۱۹۵۱ ساخته شدند و هر یک دارای خانه و زمین کشاورزی هستند. بخش دوم که «محله توسعه» نامیده می‌شود، شامل ۷۲ واحد مسکونی و نزدیک به ۱۵ قطعه زمین کمکی است و در سال ۱۹۹۶ بنیان‌گذاری شده‌است. امروزه بیشتر ساکنان به کشاورزی نمی‌پردازند و دارای مشاغل آزاد هستند و بیرون از موشاو کار می‌کنند. در روستا تأسیسات عمومی شامل خانه فرهنگ، مهدکودک، کنیسه، درمانگاه، زمین بسکتبال و زمین‌های بازی وجود دارد. | ## جمع‌بندی | جمعیت روستا از ۲۹۴ نفر در سال ۱۹۶۱ به ۸۷۰ نفر در سال ۲۰۱۲ رسید و سپس اندکی کاهش یافت.
موضوع مقاله: زیتون (محله‌ای در شهر غزه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زیتون (محله‌ای در شهر غزه) | مقدمه: این محله در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ میلادی هنگامی که شهر غزه از هسته مرکزی خود گسترش می‌یافت ساخته شد. | ## بخش 1: زیتون (محله‌ای در شهر غزه) | بخش بزرگی از ساخت‌وسازهای نخستین به نهادهای خارجی مانند بیمارستان‌های میسیونری نسبت داده می‌شود. پس از جنگ اعراب و اسرائیل (۱۹۴۸)، با ورود آوارگان فلسطینی جمعیت زیتون افزایش چشمگیری یافت. | ## بخش 2: زیتون (محله‌ای در شهر غزه) | در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) نیروهای دفاعی اسرائیل وارد این محله شده و آن را اشغال کردند و در این دوره ۴۸ فلسطینی کشته شدند. در آن زمان شهر غزه از مرکز تاریخی خود به سوی بیرون در حال گسترش بود و نهادهای خارجی از جمله بیمارستان‌های میسیونری نقش مهمی در تأمین مالی ساخت‌وسازهای اولیه داشتند. | ## بخش 3: زیتون (محله‌ای در شهر غزه) | پس از جنگ اعراب و اسرائیل (۱۹۴۸) شمار زیادی از آوارگان فلسطینی به این محله سرازیر شدند و جمعیت زیتون به‌سرعت رشد کرد. | ## جمع‌بندی | جنگ غزه ۲۰۰۸–۲۰۰۹ در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)، ارتش اسرائیل با عملیات زمینی وارد محله زیتون شد و آن را به اشغال خود درآورد.
موضوع مقاله: الزویه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الزویه | مقدمه: الزویه روستایی فلسطینی عرب‌نشین در بخش صفد از سرزمین قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. | ## بخش 1: الزویه | این روستا در ۲۳ کیلومتری شمال شرقی شهر صفد قرار داشت و در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین تحت قیمومت در ۲۴ مه ۱۹۴۸ توسط گردان نخست پالماخ در چارچوب عملیات یفتاح از سکنه تخلیه شد. روستای الزویه بر زمینی هموار در دشت حوله و در ارتفاع نزدیک به ۷۵ متر از سطح دریا بنا شده بود. شکل‌گیری آبادی در امتداد آبراهه‌ای آبیاری بود که از رود اردن به سوی شرق و به‌سمت زمین‌های کشاورزی انشعاب می‌یافت. پیشینه سرشماری‌ها و جمعیت بر پایه سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا انجام دادند، جمعیت الزویه ۵۹۰ تن مسلمان در ۱۴۱ خانه بود. | ## بخش 2: الزویه | از این میان ۳٬۵۹۳ دونم به کشت غلات اختصاص داشت و ۱۹۵ دونم را بافت ساخته‌شده و مناطق شهری تشکیل می‌داد. جغرافیا و ساختار روستا روستا شکلی طولی در دو سوی آبراهه آبیاری داشت و پلی بخش شمالی را به بخش جنوبی پیوند می‌داد. زمین‌های کشاورزی در شرق و جنوب روستا گسترده بودند و در آنها سبزیجات و میوه‌جات کشت می‌شد. در شمال روستا راه اصلی‌ای از میان دشت حوله از خیام الولید در شرق تا جاده طبریه–المطله در غرب امتداد داشت و الزویه از راه یک مسیر خاکی به آن متصل بود. | ## بخش 3: الزویه | بر اساس گزارش اطلاعات نظامی اسرائیل، علت تخلیه ترکیبی از حمله نظامی و اخراج اجباری ساکنان بود. وضعیت کنونی از روستای الزویه هیچ نشانه‌ای باقی نمانده‌است؛ نه بنایی و نه ویرانه‌ای. | ## جمع‌بندی | محل روستا اکنون بخشی از زمین‌های کشاورزی شهرک نئوت مردخای است و کشتزارهای پنبه آن را پوشانده‌اند.
موضوع مقاله: یووال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یووال | مقدمه: این موشاو در انگشت جلیل میان متولا و شهر کریات‌شمونا واقع شده و در مرز لبنان قرار دارد. | ## بخش 1: یووال | در آغاز دهه ۱۹۶۰ بیشتر بنیان‌گذاران موشاو را ترک کردند و جای آن‌ها را مهاجران یهودی هندی از کوچی گرفتند. نزدیکی این موشاو به مرز لبنان آن را در طول دهه‌ها در معرض حملات نظامی قرار داده‌است. باستان‌شناسی کفار یووال بر روی زمین‌های روستای فلسطینی تخلیه‌شده الزوق الفوقانی بنا شده‌است. این جای‌نام در کتیبه‌ای بر سنگ مرزی متعلق به اواخر دوران روم که در آبل القمح کشف شده، ثبت شده و در نام عربی «جُنیجِل» (جنیجل) در نزدیکی الزوق الفوقانی حفظ شده‌است. گلگل پیش‌تر به‌اشتباه با تل العجول نزدیک آبل القمح یکی دانسته شده بود که نام آن از نظر زبان‌شناختی ارتباطی با این‌جای‌نام رومی ندارد. یافته‌های باستان‌شناختی در الزوق الفوقانی نشان‌دهنده سکونت فعال در دوره‌های رومی و بیزانسی است. کاوش‌های باستان‌شناختی غاری آرامگاهی از سده‌های دوم تا چهارم میلادی را آشکار کرده‌اند که شامل چندین طاقچه دفن، چراغ‌های روغنی دوره رومی، ظروف شیشه‌ای و زیورآلات شخصی بوده‌است. | ## بخش 2: یووال | یک گور سنگی سربی متعلق به اواخر دوران روم با نقش صورت انسان و نقوش گیاهی در سال ۱۹۵۴ از نزدیکی این مکان به دست آمد. دیگر یافته‌های این محوطه دربرمی‌گیرد عناصر سنگ‌تراشی‌شده و بقایای یک دستگاه استخراج روغن زیتون که همگی با یک جامعه مستقر و کشاورزی فعال سازگارند. پیشینه نوین یووال در سال ۱۹۵۳ توسط تبعیدی‌های شهر قدیم اورشلیم که اصالتاً از کردستان آمده بودند بر روی زمین‌هایی بنیان‌گذاری شد که به روستای فلسطینی تخلیه‌شده آبل القمح تعلق داشت. نام «یووال» (به معنی جویبار) از شاخابه‌های رود اردن در این منطقه گرفته شده و همچنین به آیه ۸ از فصل ۱۷ کتاب ارمیا اشاره دارد: «ریشه‌هایش را به سوی جویبار می‌گستراند».Bitan, H. در سال ۱۹۷۵ گروهی مسلح به موشاو نفوذ کردند، یکی از خانه‌ها را به تصرف درآوردند و سه نفر از اعضای یک خانواده را کشتند. آن‌ها خواستار آزادی زندانیانی از جمله اسقف‌اعظم ایلاریون کاپوچی و کوزو اوکاموتو شدند. اقتصاد بخش‌های اقتصادی اصلی موشاو تا ژوئن ۲۰۰۴ دربرمی‌گرفت مرغداری و باغ‌های آووکادو، سیب، آلو و پرتقال. | ## بخش 3: یووال | پس از آن موشاو به گردشگری روستایی نیز روی آورد و به یکی از مکان‌های پیشرو در میهمان‌نوازی روستایی در شمال اسرائیل تبدیل شد. بر پایه سرشماری ۲۰۰۸، نزدیک به ۲۰ درصد ساکنان در بخش کشاورزی و بخش چشمگیری نیز در معاملات املاک، آموزش و خدمات اجتماعی کار می‌کردند. میانه سنی ۲۹ سال بود و نزدیک به یک‌چهارم جمعیت زیر ۱۷ سال و حدود ۶ درصد بالای ۶۵ سال بودند. ۸۳ درصد ساکنان در اسرائیل زاده شده بودند و از مهاجران خارجی ۸۰ درصد پیش از ۱۹۶۰ به کشور آمده بودند. جنگ غزه در جریان جنگ غزه، جوامع مرزی شمال اسرائیل از جمله یووال هدف حملات حزب‌الله لبنان و گروه‌های فلسطینی مستقر در لبنان قرار گرفتند و بخش بزرگی از ساکنان تخلیه شدند. در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۴ میرا آیالون (۷۶ ساله) و پسرش باراک آیالون (۴۰ ساله) پس از اصابت موشک‌های ضدزره به خانه‌شان در یووال کشته شدند. جغرافیا موشاو در جلیل بالا میان رشته‌کوه‌های حرمون و نفتالی در ارتفاع ۱۴۰ متری از سطح دریا واقع شده و در نزدیک به ۵ کیلومتری شمال کریات‌شمونا و در شرق کفار گیلادی و تل حای جای دارد. | ## جمع‌بندی | جویبارهایی که در نزدیکی موشاو جریان دارند به رود اردن می‌ریزند و همین ویژگی نام موشاو (به معنی «جویبار») را رقم زده‌است.
موضوع مقاله: عالی زهاو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عالی زهاو | مقدمه: عالی زهاو (، به معنی «برگ‌های زرین») یک شهرک اسرائیلی در بخش غربی شمال کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده‌است. | ## بخش 1: عالی زهاو | این شهرک در مجاورت شهرهای فلسطینی دیر بلوط و کفر الدیک قرار دارد که زمین‌های آن‌ها برای ساخت عالی زهاو مصادره شد. عالی زهاو از نظر اداری زیرنظر شورای منطقه‌ای شومرون قرار دارد و در مجاورت پدوئل و بیت آریه واقع شده‌است. این شهرک در سال ۱۹۸۳ بنیان‌گذاری شد و نام آن برگرفته از نام عالیزا بگین، همسر نخست‌وزیر پیشین اسرائیل مناخم بگین است. | ## بخش 2: عالی زهاو | جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. پیشینه عالی زهاو در سال ۱۹۸۳ بر روی زمین‌هایی که اسرائیل آن‌ها را «زمین‌های دولتی» می‌خواند توسط اسرائیلی‌های یهودی غیرارتدکس از جنبش‌های بیتار و حروت بنیان‌گذاری شد. شهرک بر روی زمین‌های مصادره‌شده از شهرهای فلسطینی دیر بلوط و کفر الدیک در استان سلفیت ساخته شد. | ## بخش 3: عالی زهاو | جمعیت شهرک در هنگام بنیان‌گذاری نزدیک به ۵۴ نفر بود؛ در سال ۱۹۹۱ به ۱۶۲ نفر و در سال ۱۹۹۲ به ۲۳۴ نفر رسید و تا پایان سال ۱۹۹۸ جمعیت آن به ۳۵۲ نفر افزایش یافت. جایگاه حقوقی جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند. مادهٔ ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که اسرائیل نیز آن را امضا کرده‌است تصریح می‌کند که «قدرت اشغالگر حق ندارد بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». | ## جمع‌بندی | در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و اسرائیل باید «شهرک‌سازی را متوقف کند و شهرک‌نشینان را تخلیه نماید».