موضوع مقاله: بحران گروگان‌گیری میسگاو عام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بحران گروگان‌گیری میسگاو عام | مقدمه: بحران گروگان‌گیری میسگاو عام رویدادی بود که در شب ۷ آوریل ۱۹۸۰ (۱۸ فروردین ۱۳۵۹) آغاز شد و طی آن گروهی پنج‌نفره از شبه‌نظامیان فلسطینی وابسته به جبهه آزادی‌بخش عرب که از پشتیبانی عراق برخوردار بود، به کیبوتص میسگاو عام در شمال اسرائیل یورش بردند. | ## بخش 1: بحران گروگان‌گیری میسگاو عام | مهاجمان گروهی از کودکان خردسال و نوزادان را در خوابگاه کودکان کیبوتص به گروگان گرفتند. این رویداد شامگاه روز بعد با یورش نیروهای ویژه اسرائیل و کشته شدن هر پنج مهاجم پایان یافت. در جریان این رویداد سه اسرائیلی کشته شدند: کودکی دوساله به نام ایال گلوسکا، دبیر کیبوتص به نام سامی (شموئل) شانی ۳۶ ساله و یک سرباز اسرائیلی ۱۹ ساله به نام الداد صفریر. جزئیات حمله در شب دوشنبه ۷ آوریل ۱۹۸۰ (۱۸ فروردین ۱۳۵۹) گروهی پنج‌نفره از شبه‌نظامیان فلسطینی وابسته به جبهه آزادی‌بخش عرب که از پشتیبانی عراق برخوردار بودند، مسلح به تفنگ‌های تهاجمی کلاشینکف و نارنجک‌های دستی، در نزدیک ساعت ۱:۰۰ بامداد حصار مرزی میان اسرائیل و لبنان را بریدند. مهاجمان در پناه تاریکی به کیبوتص میسگاو عام در شمال اسرائیل نفوذ کردند و بدون شناسایی شدن به مرکز کیبوتص رسیدند. آنان به خوابگاه کودکان رسیدند که در آن کودکان ۱٫۵ تا ۳ ساله زیر نظر برخی از والدینشان خوابیده بودند. در ورودی خوابگاه، مهاجمان با دبیر کیبوتص سامی (شموئل) شانی روبه‌رو شدند که برای تعمیر چراغ‌های ساختمان در آنجا حضور داشت. او تنها با یک پیچ‌گوشتی در دست کوشید جلوی ورود آنان را بگیرد اما با شلیک مهاجمان کشته شد. | ## بخش 2: بحران گروگان‌گیری میسگاو عام | سپس مهاجمان وارد ساختمان شدند و کودک دوسالهٔ ایال گلوسکا را کشتند و دو نوزاد را از گهواره‌هایشان ربودند (یکی از آنها پسر دوماههٔ سامی شانی بود). مهاجمان همراه با دو نوزاد به طبقهٔ دوم گریختند و در آنجا سنگر گرفتند؛ در آن طبقه پنج کودک خردسال دیگر و مردی بالغ به نام مئیر پرتز در خواب بودند. در نزدیک ساعت ۲:۳۰ بامداد، نیروهای ارتش اسرائیل ساختمان خوابگاه را محاصره کردند و مذاکره با مهاجمان آغاز شد. رئیس ستاد ارتش اسرائیل رفائل ایتان دستور توقف عملیات را پیش از نفوذ کامل صادر کرد. در جریان این تلاش، امدادگر رزمی یگان، گروهبان الداد صفریر ۱۹ ساله کشته شد و پیکر او در ورودی ساختمان باقی ماند زیرا کسی توان تخلیه آن را نداشت. پس از شکست نخستین تلاش، مهاجمان با بهره‌گیری از بلندگوها خواسته‌های خود را اعلام کردند: آنان نام زندانیانی را که خواستار آزادیشان از زندان‌های اسرائیل بودند قرائت کردند، هواپیمایی برای خروج از کشور خواستند و درخواست کردند سفیر رومانی در مذاکرات مشارکت کند. پس از مذاکرات طولانی، در نزدیک ساعت ۲۲:۰۰ روز ۸ آوریل ۱۹۸۰ (۱۹ فروردین ۱۳۵۹)، تیمی از یگان سایرت متکل به فرماندهی سرتیپ اوزی دایان از چند نقطه به درون ساختمان یورش بردند و در عملیاتی که تنها دو دقیقه به درازا کشید ساختمان را بازپس گرفتند. در لحظات پایانی عملیات یکی از مهاجمان به پاهای مئیر پرتز که دست‌بسته روی زمین افتاده بود شلیک کرد و سپس خود را با نارنجک دستی منفجر ساخت. | ## بخش 3: بحران گروگان‌گیری میسگاو عام | در این عملیات برای نخستین بار یگان عوکتص (یگان سگ‌های رزمی ارتش اسرائیل) آشکارا به کار گرفته شد و این نخستین بار بود که از سگ‌های رزمی در مقابله با گروگان‌گیری بهره‌گیری شد. عاموس بن‌آبراهام از نیروهای سایرت متکل داوطلب شد نخستین نفر به خوابگاه کودکان یورش ببرد و نخستین آتش مهاجمان را بر خود گرفت. قربانیان کشته‌شدگان غیرنظامی اسرائیلی ایال گلوسکا، ۲ ساله، از میسگاو عام سامی (شموئل) شانی، ۳۶ ساله، از میسگاو عام کشته‌شدگان نظامی اسرائیلی گروهبان الداد صفریر، ۱۹ ساله، از تل‌آویو عاملان پس از حمله، جبهه آزادی‌بخش عرب — گروه چریکی افراطی درون سازمان آزادی‌بخش فلسطین که از پشتیبانی عراق برخوردار بود — در بیانیه‌ای در بیروت مسئولیت عملیات را بر عهده گرفت و اعلام کرد هدف از این اقدام آزادسازی ۵۰ زندانی فلسطینی از زندان‌های اسرائیل بوده‌است. واکنش اسرائیل در پی این حمله، اسرائیل در ۱۷ آوریل ۱۹۸۰ (۲۸ فروردین ۱۳۵۹) عملیاتی با نام رمز «ولتاژ بالا» (به عبری: ) را اجرا کرد. در این عملیات، تکاوران دریایی شایتت ۱۳ با نیروی دریایی به پایگاه چریکی فلسطینی رأس‌الشیخ در جنوب لبنان (۲۰ کیلومتری شمال صور و نزدیک به ۴۰ کیلومتری شمال مرز اسرائیل) یورش بردند و آن را ویران کردند. سخنگوی ارتش اسرائیل اعلام کرد این پایگاه به عنوان مرکز تدارکات و پایگاه پشتیبانی برای حملات به اسرائیل به کار می‌رفت. | ## جمع‌بندی | همچنین اسرائیل پس از این رویداد کمیته‌ای از کارشناسان فنی برای بررسی کارکرد نادرست حصار مرزی تشکیل داد و در ادامه حصار مرزی را ۵۰۰ متر به سمت غرب و درون خاک لبنان جابه‌جا کرد.