موضوع مقاله: گئا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گئا | مقدمه: این موشاو در سه کیلومتری جنوب شرقی اشکلون و در نزدیکی بیت شیکما و تلمی یافه قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای حوف اشکلون اداره می‌شود. | ## بخش 1: گئا | این موشاو در سال ۱۹۴۹ به دست مهاجران یهودی از چکسلواکی و مجارستان بنیان‌گذاری شد و نام آن برگرفته از روستای عربی الجیه است که موشاو بر زمین‌های آن ساخته شده‌است. گئا در جلگه ساحلی جنوبی اسرائیل و در ارتفاع ۴۹ متری از سطح دریا واقع شده و از نظر جغرافیایی در منطقه شفلا جای دارد. پیشینه موشاو گئا در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی بازمانده هولوکاست از چکسلواکی بنیان‌گذاری شد. در گذر زمان، مهاجرانی از کشورهای دیگر از جمله مجارستان، رومانی، لهستان، مراکش، اتریش، ایران و یمن نیز به آن پیوستند. نام این موشاو از روستای عربی الجیه گرفته شده که پیش از سال ۱۹۴۸ و جنگ اول اعراب و اسرائیل در این مکان قرار داشت. برخی بر این باورند که خاستگاه نام گئا به شهر «گای» بازمی‌گردد که در کتاب سموئیل در تورات نام برده شده‌است؛ جایی که پس از پیروزی داوود بر جالوت، بنی‌اسرائیل فلسطینیان را تا پایین‌ترین نقطه پیش از اشکلون تعقیب کردند. نخستین ساکنان با دشواری‌های فراوانی از جمله مشکلات مسکن، معیشت و زمستان‌های سخت همراه با سیل و آبگرفتگی ناشی از بارندگی رودخانه نحل گئا دست‌وپنجه نرم کردند که گاه موشاو را برای روزهای متوالی از بیرون جدا می‌کرد. | ## بخش 2: گئا | ساکنان در سال‌های نخست، همانند دیگر موشاوهای مهاجران در آن دوره، از نبود زیرساخت‌های پایه‌ای مانند آب، برق، گاز و تلفن رنج می‌بردند. در دهه ۱۹۵۰ و تا پیش از عملیات سینا، ساکنان از سرقت‌های کشاورزی (به‌ویژه دزدی گاو و گاری) توسط نفوذگرانی که از نوار غزه می‌آمدند آسیب می‌دیدند. همچنین رویدادهای تروریستی شامل قتل و خرابکاری در تلمبه‌های آب توسط فدائیون رخ می‌داد. این تهدیدها به تشکیل گارد شهروندی متشکل از اعضای موشاو انجامید که آموزش نظامی دیده و شب‌ها نگهبانی می‌دادند. آموزش در سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۱ در گئا نهادهای آموزشی شامل کودکستان و دبستان دولتی برپا بود. بنیان‌گذار مدرسه، آموزگاری به نام دُو آلونی بود که علاوه بر تدریس، کارگاه‌های هنری، موسیقی، نمایش و گردش‌های سراسری را نیز هدایت می‌کرد. در سال ۱۹۶۱ مدرسه به دلایل بودجه‌ای و تصمیمات دولتی تعطیل شد و دانش‌آموزان به مدارس منطقه‌ای در آبادی‌های پیرامون منتقل شدند. | ## بخش 3: گئا | اقتصاد بیشتر خانواده‌های نخستین از گاوداری شیری، مرغداری (تخم‌مرغ و گوشت) و همچنین باغ‌های مرکبات، کشت صیفی‌جات، محصولات زراعی و گلخانه‌های پرورش گل امرار معاش می‌کردند. در دوره معاصر، بیشتر ساکنان فرزندان و نوه‌های بنیان‌گذاران یا تازه‌واردانی از شهر هستند و تنها شمار اندکی از خانوارها صرفاً از کشاورزی امرار معاش می‌کنند. این موشاو ۷ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۵۲ کیلومتر جنوب-جنوب‌غربی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۶۲ کیلومتر جنوب‌غربی بخش تاریخی اورشلیم فاصله دارد. در امتداد ضلع غربی موشاو خط آهنی می‌گذرد که ایستگاهی در اینجا ندارد و به‌عنوان خط صنعتی با انشعابی به سمت نیروگاه روتنبرگ بهره‌برداری می‌شود. جمعیت بر پایه آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت گئا ۹۱۹ نفر بود و اکثریت قاطع ساکنان را یهودیان تشکیل می‌دادند. جمعیت این آبادی در طول زمان روندی رو به رشد داشته‌است؛ در سال ۱۹۶۱ تعداد ساکنان ۳۱۲ نفر، در ۱۹۸۳ حدود ۳۵۵ نفر، در ۱۹۹۵ حدود ۴۴۸ نفر و در ۲۰۱۴ به ۹۱۹ نفر رسیده بود. در دهه ۱۹۸۰ شهرکی نو به نام «محله فرزندان» (شخونت هَبانیم) که «توسعه» نامیده می‌شود در موشاو ساخته شد. | ## جمع‌بندی | موشاو گئا جزو آبادی‌های حاشیه غزه (عوطف عزه) به‌شمار می‌رود و در سال‌های پیش از عملیات «صخره محکم» (۲۰۱۴) مانند دیگر آبادی‌های پیرامون از پرتاب خمپاره و موشک از نوار غزه آسیب دید.