aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: حزب سبز (نروژ) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حزب سبز (نروژ) | مقدمه: این حزب سه کرسی در پارلمان نروژ دارد (با کسب ۳٫۹٪ آرا در انتخابات ۲۰۲۱) و همچنین در شوراهای شهری و استانی نمایندگی دارد (با کسب ۴٫۱٪ آرا در انتخابات ۲۰۲۳). | ## بخش 1: حزب سبز (نروژ) | مشابه الگوی آلمانی خود اتحاد ۹۰/سبزها، حزب MDG نمایندهٔ سیاست سبز با ویژگی‌های لیبرالیسم اجتماعی است. این حزب ریشه‌های تاریخی خود را تا حدی در چپ نو دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ و تا حدی در جنبش گستردهٔ زیست‌محیطی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ دارد؛ جنبشی متنوع که حمایت هم از چپ نو و هم از لیبرال‌ها و محافظه‌کارانِ دغدغه‌مند دربارهٔ محیط زیست جذب کرد. حزب به‌تدریج به بین‌المللی‌گرایی لیبرال نزدیک‌تر شده و استفاده از نیروی نظامی را در شرایطی که بتواند صلح و حقوق بشر را تقویت کند، مجاز می‌داند. رأی‌دهندگان حزب سبز از حامیان اصلی اتحادیهٔ اروپا به شمار می‌روند و این حزب به‌عنوان حزبی برای «دانشگاهیان شهری، لیبرال و نسبتاً چپ‌گرا» توصیف شده است.Grønn og Gal ja til EU حزب سبز عضو حزب سبز اروپا و سبزهای جهانی است و با الگوگیری از سبزهای آلمان تأسیس شد. این حزب روابط نزدیکی با سایر احزاب سبز، از جمله سبزهای آلمان و سبزهای سوئد دارد. تاریخچه فرایند شکل‌گیری یک حزب ملی سبز در نروژ در دسامبر ۱۹۸۴ آغاز شد و به‌طور رسمی در سال ۱۹۸۸ راه‌اندازی گردید. | ## بخش 2: حزب سبز (نروژ) | از پیشگامان این حرکت می‌توان به فیلسوف فقید آرنه نس، پژوهشگر صلح یوهان گالتونگ، و فیلسوف سیگموند کوالوی سترنگ اشاره کرد. در انتخابات محلی بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹، حزب سبز در هر دوره شش تا هشت نماینده انتخاب‌شده داشت. از سال ۲۰۰۵، تعداد اعضای حزب به‌طور چشمگیری افزایش یافت و اعضای جدید از طیف گسترده‌ای از احزاب دیگر، از جمله هفت حزب پارلمانی موجود، به حزب پیوستند. در انتخابات شهری ۲۰۱۱، حزب برای نخستین بار موفقیتی محلی به‌دست آورد و نزدیک به ۲۲٬۰۰۰ رأی در سطح ملی به‌دست آورد. دو سال بعد، در کارزار انتخابات عمومی ۲۰۱۳، حمایت از حزب در نظرسنجی‌ها به‌طور چشمگیری افزایش یافت و انتظار می‌رفت که به‌نوعی وارد پارلمان شود. راسموس هانسون، نامزد اصلی حزب از اسلو، به پارلمان راه یافت و نخستین نمایندهٔ سبز در تاریخ نروژ شد.MP. | ## بخش 3: حزب سبز (نروژ) | در انتخابات محلی ۲۰۱۵، حزب سبز برای نخستین بار در تاریخ خود از مرز ۴٪ در سطح ملی گذشت و در اسلو به مقام سوم رسید. این حزب اعلام کرده است که از تشکیل دولت با احزابی که به حفاری برای نفت دریای شمال ادامه دهند، خودداری خواهد کرد. ایدئولوژی حزب سبز یکی از احزاب و جنبش‌های سیاسی بوم‌گرا و زیست‌محیطی در سطح جهانی است. به‌عنوان عضوی از حزب سبز اروپا، سبزهای نروژ به ترقی‌خواهی اجتماعی و عدالت اجتماعی پایبند هستند. سبزها همچنین متعهد به حمایت از اصلاحات در بخش کشاورزی‌اند، از جمله افزایش تولید محصولات ارگانیک و تقویت بخش کشاورزی دوستدار محیط زیست. | ## جمع‌بندی | حزب سبز خواهان کاهش استخراج نفت و گاز نروژ به‌منظور مقابله با تغییرات اقلیمی جدی است.
موضوع مقاله: آنتونیو اسکوئرو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنتونیو اسکوئرو | مقدمه: زندگی‌نامه او در ۲۹ نوامبر ۱۸۸۵ در کارو، استان کونئو، زاده شد و پس از تحصیل در آکادمی نظامی سلطنتی مودنا و فارغ‌التحصیلی در ۵ سپتامبر ۱۹۰۷ با درجه ستوان دومی، در جنگ ایتالیا و عثمانی در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲ شرکت کرد. | ## بخش 1: آنتونیو اسکوئرو | پس از ورود ایتالیا به جنگ جهانی اول، در ۲۴ مه ۱۹۱۵، به سپاه آلپینی اعزام شد و در جبهه ایسونزو جنگید و پس از آن افسر ستاد شد. او در سال ۱۹۱۷ به درجه سرگردی ارتقا یافت و تا پایان جنگ به مدال برنز شجاعت نظامی (در طول نبرد کوه اورتیگارا)، صلیب جنگی برای شجاعت نظامی و عنوان شوالیه نشان تاج ایتالیا مفتخر شد. در سال ۱۹۲۱ او به اریتره اعزام شد و به گردان دهم سپاه سلطنتی محلی نیروهای استعماری منصوب شد و بعداً به سپاه سلطنتی لیبی منتقل شد، جایی که در عملیات ضد چریکی شرکت کرد و در سال ۱۹۲۴ مدال نقره شجاعت نظامی دریافت کرد و در سال ۱۹۲۶ به سرهنگ دومی ارتقا یافت. بین اوت ۱۹۲۸ و اکتبر ۱۹۳۱، زمانی که به سرهنگی ارتقا یافت، سمت رئیس ستاد لشکر منطقه‌ای نووارا را بر عهده داشت و سپس فرماندهی هنگ دوازدهم پیاده‌نظام را بر عهده گرفت و تا سال ۱۹۳۴ در این سمت باقی ماند، زمانی که به عنوان رئیس ستاد سپاه ارتش بولونیا منصوب شد.Charles D. 80 پس از شروع جنگ ایتالیا و اتیوپی، او به عنوان رئیس ستاد سپاه ارتش اریتره در عملیات نظامی شرکت کرد و به دلیل سهم خود در فتح اتیوپی، نشان صلیب شوالیه نشان نظامی ساووی را دریافت کرد. او در ۱ ژوئیه ۱۹۳۷ به درجه سرتیپ ارتقا یافت و فرماندهی تیپ پیاده‌نظام «مونویسو» با ستاد مرکزی در کونئو به او واگذار شد. | ## بخش 2: آنتونیو اسکوئرو | پس از تصدی سمت سرتیپ ستاد ارتش چهارم در سال ۱۹۳۸، در مارس ۱۹۴۰ فرماندهی لشکر ۵۹ کالیاری را بر عهده گرفت. پس از ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، او در حمله کوتاه مدت علیه فرانسه شرکت کرد. او شخصاً یک مانور پهلوگیری را رهبری کرد که منجر به تصرف قلعه لا بالمه، لا پلانه و برامانس شد و در پایان این نبرد به او عنوان افسر نشان نظامی ساووی اعطا شد. در ژوئیه ۱۹۴۰ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و در دسامبر به عنوان سرتیپ ستاد فرماندهی نیروهای مسلح آلبانی منصوب شد. 80 در ۴ دسامبر ۱۹۴۰، هنگامی که رئیس ستاد کل، اوگو کاوالرو، در جریان ضدحمله یونان که ولور را تهدید می‌کرد، به آلبانی پرواز کرد، اسکوئرو او را از وضعیت فاجعه‌بار انبارهای تدارکات ستادش مطلع کرد. از ۲۴ مه ۱۹۴۱ تا ۱۳ فوریه ۱۹۴۳ او سمت معاون وزیر جنگ (وزیر اسمی بنیتو موسولینی) را بر عهده داشت و بدین ترتیب عضو اتاق فاشیست‌ها و شرکت‌ها شد؛ در ۴ اکتبر ۱۹۴۲ به درجه سپهبدی ارتقا یافت. | ## بخش 3: آنتونیو اسکوئرو | پس از ترک دفتر خود در وزارتخانه، در ۱۳ مه ۱۹۴۳ فرماندهی سپاه پنجم ارتش در کرواسی را با ستاد مرکزی در کریکونیتسا به عهده گرفت.Charles D. 80 پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، اسکوئرو با رهبران پارتیزان یوگسلاوی، جوو لونچارویچ و ایوان بارباچیچ-ایویچ، وارد مذاکره شد تا عقب‌نشینی منظم نیروهای ایتالیایی را سازماندهی کند. با این حال، او با اولتیماتومی روبرو شد که یا به پارتیزان‌ها بپیوندد و با آلمانی‌ها بجنگد یا تمام سلاح‌ها را به پارتیزان‌ها تحویل دهد و منطقه را تخلیه کند. 211 پس از آن، او توسط نیروهای آلمانی دستگیر و در یک اردوگاه اسرای جنگی در آلمان زندانی شد. | ## جمع‌بندی | در ژانویه ۱۹۴۴، او به دادگاه ویژه جمهوری اجتماعی ایتالیا ارجاع داده شد و به حبس محکوم شد، اما در آلمان در اسارت ماند و در سال ۱۹۴۵ به ایتالیا بازگشت.
موضوع مقاله: جولیو پروجی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جولیو پروجی | مقدمه: پس از ثبت نام در ارتش سلطنتی ایتالیا، در سال‌های ۱۹۰۵–۱۹۰۷ به عنوان دانشجوی دانشکده نظامی سلطنتی پیاده‌نظام و سواره نظام مودنا مشغول به کار شد و پس از آن به عنوان ستوان دوم پیاده‌نظام منصوب شد و به هنگ ۵۹ پیاده «کالابریا» اعزام شد. | ## بخش 1: جولیو پروجی | او در جنگ ایتالیا و ترکیه در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲ با هنگ ۶۰ پیاده‌نظام شرکت کرد و مدال برنز شجاعت نظامی را دریافت کرد. پس از جنگ، او در مدرسه جنگ ارتش در تورین پذیرفته شد و تا سپتامبر ۱۹۲۲ در آنجا ماند، زمانی که به خدمت با هنگ ۶۰ پیاده‌نظام بازگشت. او در جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی به عنوان رئیس دفتر حمل و نقل ارتش شرکت کرد و سپس در ۱ ژوئیه ۱۹۳۷ به دلیل شایستگی جنگی به سرتیپ ارتقا یافت. از ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۹ فرمانده لشکر ۳۶ فورلی شد و در ۱ ژانویه ۱۹۴۰ به درجه سرلشکر ارتقا یافت. | ## بخش 2: جولیو پروجی | پس از ورود پادشاهی ایتالیا به جنگ جهانی دوم، در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، او در عملیات علیه فرانسه در آلپ غربی در رأس لشکر فورلی شرکت کرد. در ۱ اکتبر ۱۹۴۰ او به وزارت جنگ منتقل شد و از ۹ دسامبر به فرماندهی لشکر ۵۱ پیاده‌نظام سینا منصوب شد و تا ژانویه ۱۹۴۱ در جنگ یونان و ایتالیا شرکت داشت. در طول ضدحمله یونان در اواخر ۱۹۴۰، لشکر او تلفات سنگینی متحمل شد و تصمیم پروگی برای عقب‌نشینی از هیمارا به شدت توسط مافوقش اوبالدو سودو مورد انتقاد قرار گرفت. سپس او به وطن بازگردانده شد و از ۱ اوت ۱۹۴۱ به فرماندهی لشکر ۲۶ پیاده‌نظام آسیتا (مستقر در سیسیل) منصوب شد، پستی که تا ۳۰ آوریل ۱۹۴۲ در اختیار داشت، زمانی که ژنرال پیترو زاگلیو جایگزین او شد. | ## بخش 3: جولیو پروجی | در همان تاریخ، او به فرماندهی دفاع منطقه‌ای پالرمو منصوب شد و تا ۱ ژوئیه ۱۹۴۳ در این سمت باقی ماند. از ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۳، او فرمانده دفاع منطقه‌ای اودین شد؛ پس از آتش‌بس کاسیبیل، او درخواست‌های ضدفاشیست‌های محلی برای سازماندهی مقاومت علیه آلمانی‌ها را رد کرد و به آنها اجازه داد تا وارد پادگان‌ها و انبارهای ایتالیا شوند و بی‌سروصدا کنترل اودین را به دست بگیرند. در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۳، او دستگیر و در زندان اوفلاگ در شوکن، لهستان، زندانی شد و تا ۹ اکتبر ۱۹۴۵ در آنجا ماند. | ## جمع‌بندی | پس از آزادی و بازگشت به ایتالیا، او متعاقباً به مجلس نمایندگان در صفوف جبهه مردم عادی انتخاب شد و در مجلس مؤسسان خدمت کرد، جایی که عضو کمیسیونی بود که وظیفه تهیه پیش‌نویس قانون اساسی ایتالیا را بر عهده داشت.
موضوع مقاله: رودولفو تورسان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رودولفو تورسان | مقدمه: پس از داوطلب شدن در ارتش سلطنتی ایتالیا، به هنگ چهاردهم پیاده‌نظام منصوب شد و در سال ۱۹۰۷ به عنوان دانشجوی افسری در آکادمی نظامی سلطنتی پیاده‌نظام و سواره نظام در مودنا شروع به تحصیل کرد و در ۱۲ اکتبر ۱۹۰۸ با درجه ستوان دوم پیاده‌نظام فارغ‌التحصیل شد و به هنگ ۵۷ پیاده‌نظام «آبروزی» منصوب شد. | ## بخش 1: رودولفو تورسان | پس از ارتقاء به درجه ستوانی، با شروع جنگ ایتالیا و ترکیه در سال ۱۹۱۱، او به لیبی رفت و در سیرنایکا جنگید، جایی که در نبرد دو نخل (۳ مارس ۱۹۱۲) خود را نشان داد و سپس در فتح دودکانیز شرکت کرد و به دلیل شرکت در پیاده شدن در رودس و عملیات پسیتوس (۱۰ مه ۱۹۱۲) مدال برنز شجاعت نظامی را دریافت کرد. او در جنگ جهانی اول شرکت کرد و در سال ۱۹۱۵ به درجه سروانی و در سال ۱۹۱۷ به درجه سرگردی رسید. او هنگام رهبری یک حمله با سرنیزه به مواضع اتریش-مجارستان در تپه سانتا لوسیا، نزدیک تولمین، زخمی شد و به همین دلیل مدال نقره شجاعت نظامی به او اعطا شد. از ۱۰ مارس تا ۳۱ دسامبر ۱۹۱۷ او فرماندهی گردان سوم از هنگ ۲۵۳ پیاده‌نظام را بر عهده داشت و به خاطر رفتارش در راس نیروهایش در نبردهای نزدیک گوریزیا، مدال نقره دیگری از شجاعت نظامی دریافت کرد. پس از پایان جنگ، در سال ۱۹۱۹، او دوباره به لیبی اعزام شد و تا سال ۱۹۲۰ در آنجا ماند. سپس او فرمانده گردان دوم از هنگ ۳۱۳ پیاده‌نظام (از ۱ آوریل ۱۹۲۲ تا ۱۵ اکتبر ۱۹۲۳) شد و سپس به هنگ ۵۵ پیاده‌نظام منصوب شد. | ## بخش 2: رودولفو تورسان | پس از ارتقاء به درجه سرهنگ دومی در ۱۴ آگوست ۱۹۲۶، او از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۹ در یک دوره افسری ستاد در مدرسه جنگ ارتش شرکت کرد. پس از مدتی خدمت در ستاد سپاه ارتش ورونا، او رئیس ستاد لشکر نهم پیاده‌نظام پاسوبیو مستقر در ورونا شد و از ۱ ژانویه ۱۹۳۳ به فرماندهی سپاه افسران ستاد در وزارت جنگ در رم منصوب شد. در سال ۱۹۳۵ او رئیس ستاد لشکر ۲۱ گراناتیری دی ساردنیا شد و تا ۱۶ سپتامبر بعد در آنجا ماند. پس از ارتقاء به درجه سرهنگی در ۱ ژانویه ۱۹۳۶، او فرماندهی هنگ ۲۳۱ پیاده‌نظام «آولینو» را تا ۱۵ اکتبر ۱۹۳۷ بر عهده داشت، زمانی که به عنوان رئیس ستاد سپاه ارتش بولزانو، با ستاد مرکزی در مران، منصوب شد و در سازماندهی و بسیج واحدهای سپاه داوطلبانه که در جنگ داخلی اسپانیا می‌جنگیدند، مشارکت داشت. 107 در سال ۱۹۳۹، او رئیس دفتر خدمات در ستاد کل ارتش شد، پستی که پس از ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم (۱۰ ژوئن ۱۹۴۰) و ارتقاء به سرتیپ (۱ ژانویه ۱۹۴۱) و سرلشکر (۵ نوامبر ۱۹۴۲) نزدیک به چهار سال در اختیار داشت. از ۱۵ مه ۱۹۴۳، او جایگزین ژنرال آدولفو نالدی در فرماندهی لشکر ۲۹ پیاده‌نظام پیمونته مستقر در پاتراس، در یونان اشغالی، شد.Charles D. | ## بخش 3: رودولفو تورسان | 113 پس از آتش‌بس کاسیبیله، او در ۹ سپتامبر ۱۹۴۳ توسط آلمانی‌ها در مقر خود در پاتراس دستگیر شد. طبق گزارش‌ها، او در حمام خود دستگیر شد، زیرا پس از ضیافتی که عصر روز قبل با حضور افسران ایتالیایی و آلمانی برگزار شده بود، احساس بیماری می‌کرد. سلامتی او به سرعت رو به وخامت گذاشت و در ۱۶ اکتبر در درمانگاه وولشتین بستری شد، جایی که بیماری او رو به وخامت گذاشت تا اینکه در شب ۲۲ نوامبر ۱۹۴۴ درگذشت. او پس از یک مراسم تشییع جنازه رسمی، در گورستان سالکا، نزدیک یک کلیسای کوچک و جنگل‌های مجاور خود اردوگاه، به خاک سپرده شد. | ## جمع‌بندی | به دلیل پایبندی به سوگند خود و امتناع از همکاری با نازی‌ها و فاشیست‌ها، که به قیمت جانش تمام شد، پس از مرگش سومین مدال نقره شجاعت نظامی به او اهدا شد.
موضوع مقاله: الکس بارونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الکس بارونی | مقدمه: زندگی و حرفه الکس بارونی در تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۹۶۶ در میلان از کارلوی فیزیکدان و مارینا ریاضیدان متولد شد. | ## بخش 1: الکس بارونی | در واقع الکس در رشته شیمی از دانشگاه میلان فارغ‌التحصیل شد و در آغاز کار خود به عنوان یک موسیقیدان، چندین سال به عنوان معلم شیمی در مؤسسات فنی دولتی و خصوصی کار کرد، در حالی که گویدو در رشته مهندسی مکانیک فارغ‌التحصیل شد و کرسی استادی را در گروه الکترونیک و مهندسی زیستی دانشگاه پلی‌تکنیک میلان به دست آورد. | ## بخش 2: الکس بارونی | الکس از سنین بسیار پایین علاقه ذاتی به موسیقی نشان داد؛ او این علاقه را در سن ۱۷ سالگی، پس از یک تصادف موتورسیکلت، در خود پرورش داد. | ## بخش 3: الکس بارونی | در پایان مدت طولانی بستری در بیمارستان، که در آن آواز خواندن را عامل اصلی حواس‌پرتی از بی‌تحرکی اجباری یافت، از لوکا یورمان درس گرفت، با برخی از دوستانش گروهی تشکیل داد و شروع به اجرا در کلوپ‌های مختلف میلان کرد و آهنگ‌های فانک، سول و بلوز ساخته شده توسط هنرمندان آمریکایی و ایتالیایی، به ویژه پینو دانیله را بازخوانی کرد. | ## جمع‌بندی | وی در اوایل سال ۲۰۰۲ در یک سانحه رانندگی در کمربندی رم، در بیمارستان بستری شد؛ و چند هفته بعد، در ۱۳ آوریل ۲۰۰۲ درگذشت.
موضوع مقاله: کاترین وستفال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاترین وستفال | مقدمه: کاترین وستفال (؛ زادهٔ) یک مورخ آمریکایی تاریخ علم است که به خاطر کارهایش در زمینه مستندسازی تاریخچه آزمایشگاه‌های ملی وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا شناخته شده است. | ## بخش 1: کاترین وستفال | تحصیلات و حرفه وستفال مدرک دکترا را در سال ۱۹۸۸ از دانشگاه ایالتی میشیگان دریافت کرد؛ تز دکترای او «اولین آزمایشگاه واقعاً ملی: تولد فرمی لب» بود. وستفال علاوه بر کار در آزمایشگاه‌ها برای مستندسازی تاریخ آنها، از سال ۲۰۰۸ در کالج لیمن بریگز دانشگاه ایالتی میشیگان تدریس می‌کرد. | ## بخش 2: کاترین وستفال | کتاب‌ها وستفال به همراه لیلیان هادسون و آدرین کولب، نویسنده مشترک کتاب «آزمایشگاه فرمی: فیزیک، مرز و ابرعلم» (انتشارات دانشگاه شیکاگو، ۲۰۰۸) است. مید، نویسنده مشترک «مجمع انتقادی: تاریخچه فنی لوس آلاموس در طول سال‌های اوپنهایمر، ۱۹۴۳–۱۹۴۵» (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۱۹۹۳) است. | ## بخش 3: کاترین وستفال | ## جمع‌بندی | تقدیر در سال ۲۰۰۹، وستفال پس از نامزدی از سوی انجمن تاریخ فیزیک APS، به عنوان عضو انجمن فیزیک آمریکا (APS) معرفی شد، «به خاطر تحقیقات تاریخی پیشگامانه‌اش در پنج آزمایشگاه ملی آمریکا و به خاطر کار سازمانی‌اش در تاریخ فیزیک، به ویژه در مجموعهٔ پربار و مداوم کنفرانس‌های تاریخ آزمایشگاه».
موضوع مقاله: ساموئل برسانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساموئل برسانی | مقدمه: او در سینما ساموئله جایزه تارگا تنکو را برای بهترین آلبوم در سال ۲۰۲۱ دریافت کرد. | ## بخش 1: ساموئل برسانی | زندگینامه ساموئل برسانی در ۱ اکتبر ۱۹۷۰ در ریمینی در منطقه امیلیا-رومانیا ایتالیا متولد شد. او در لیسئوم کلاسیک تحصیل کرد، اما چند ماه قبل از فارغ‌التحصیلی مدرسه را ترک کرد. برسانی در نوجوانی در چندین گروه محلی نوازندگی کرد و در مسابقات آواز محلی شرکت کرد. | ## بخش 2: ساموئل برسانی | در سال ۱۹۹۱، قبل از کنسرتی که قرار بود دالا در سن بندتو دل ترونتو در مرکز ایتالیا برگزار کند، با خواننده و ترانه‌سرای ایتالیایی لوچو دالا ملاقات کرد. برسانی از دالا خواست تا به ضبط آهنگ اصلی او «Il mostro» گوش دهد و چند دقیقه بعد، تهیه‌کنندهٔ دالا رنزو کرمونینی به او گفت که کنسرت را با اجرای این آهنگ آغاز کند. بعد از آن، برسانی به عنوان خواننده آغازین کنسرت‌های باقی‌مانده از تور کامبیو دالا انتخاب شد. | ## بخش 3: ساموئل برسانی | تک آهنگ اصلی این آلبوم در فوریه همان سال منتشر شد، اما برخی از ایستگاه‌های رادیویی ایتالیا به دلیل اشاره به ائتلاف محافظه‌کاران ایتالیا و حزب کمونیست ایتالیا، تصمیم به پخش آن نگرفتند، که این امر نقض قانون «par condicio» محسوب می‌شد، که برای ایستگاه‌هایی که در طول مبارزات انتخاباتی قبل از انتخابات منطقه‌ای ایتالیا، آهنگ‌هایی از جمله پیام‌های سیاسی را پخش می‌کردند، هزینه دریافت می‌کرد. | ## جمع‌بندی | این آلبوم یک موفقیت تجاری بود و با فروش بیش از ۱۳۰،۰۰۰ نسخه در ایتالیا، گواهی پلاتینیوم دریافت کرد.
موضوع مقاله: ساخت بمب اتمی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساخت بمب اتمی | مقدمه: ساخت بمب اتمی ، یک کتاب تاریخی است که توسط روزنامه‌نگار و مورخ آمریکایی ریچارد رودز نوشته شده و اولین بار توسط سیمون و شوستر در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. | ## بخش 1: ساخت بمب اتمی | این کتاب جوایز متعددی از جمله جایزه پولیتزر برای کتاب‌های غیرداستانی عمومی را از آن خود کرد. این روایت، افراد و وقایعی را از اکتشافات اوایل قرن بیستم که منجر به علم شکافت هسته‌ای شد، تا پروژه منهتن و بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی پوشش می‌دهد. | ## بخش 2: ساخت بمب اتمی | پیشینه ریچارد رودز پیش از نوشتن «ساخت بمب اتمی»، چندین کتاب داستانی نوشته بود و به عنوان روزنامه‌نگار مستقل کار می‌کرد. او به نویسندگی علمی علاقه داشت، هرچند به گفته خودش، تنها آموزش او «دوره‌ای در دانشگاه ییل بود که ما آن را فیزیک برای شاعران می‌نامیدیم». | ## بخش 3: ساخت بمب اتمی | ## جمع‌بندی | وقتی شروع به کار روی کتاب کرد، متوجه شد که «مقالات اولیه در فیزیک هسته‌ای بسیار واضح نوشته شده‌اند».
موضوع مقاله: ماریو جیروتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماریو جیروتی | مقدمه: زندگی‌نامه او در ۲ سپتامبر ۱۸۸۵ در تورین، پسر لوئیجی جیروتی و کریستینا لوسیاتی، متولد شد. | ## بخش 1: ماریو جیروتی | پس از افسر شدن در ۱۴ سپتامبر ۱۹۰۶، در سال ۱۹۱۴ در لیبی خدمت کرد و سپس با درجه سروانی و بعداً سرگرد در جنگ جهانی اول شرکت کرد و مدال نقره (برای عملیاتی در کوه‌های آلپ کارنیک در ژوئن ۱۹۱۶) و نشان برنز شجاعت نظامی (به خاطر رفتارش در طول اولین نبرد مونته گراپا در دسامبر ۱۹۱۷) را به دست آورد. از دسامبر ۱۹۱۸ تا آوریل ۱۹۱۹، به عنوان سرگرد در گردان آلپینی «مونته آنتلائو»، در بازسازی خاکریزهای رودخانه پیاوه کار کرد. 124 در ژانویه ۱۹۳۱ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و به عنوان رئیس دفتر بازرسی نیروهای آلپینی منصوب شد و جایگزین سرهنگ وینچنزو پائولینی شد، پستی که تا سال ۱۹۳۹ در اختیار داشت. او به سرتیپ ارتقا یافت و در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، پس از ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم، فرماندهی گروه آلپینی «لوانا» را که از سه گردان آلپینی تشکیل شده بود و در طول حمله به فرانسه در بخش اورکو-بالتئا-استورا مستقر شده بود، به عهده گرفت. | ## بخش 2: ماریو جیروتی | در سپتامبر ۱۹۴۰ او فرماندهی لشکر سوم آلپین جولیا را بر عهده گرفت، که آن را در نبردهای تلخ در کوه‌های اپیروس در طول جنگ یونان و ایتالیا رهبری کرد و در نبرد پیندوس و نبرد گذرگاه کلیسورا بین اکتبر ۱۹۴۰ و ژانویه ۱۹۴۱ شرکت داشت. در آغاز لشکرکشی، لشکر جولیا پیشروی ایتالیا به یونان را رهبری می‌کرد، اما در نبرد پیندوس توسط ضدحمله یونانی‌ها محاصره و قطع شد. جیروتی موفق شد محاصره را بشکند و بیشتر لشکر را از نابودی حتمی نجات دهد و به همین دلیل در ۱۵ فوریه به خاطر شایستگی جنگی به درجه سرلشکر ارتقا یافت. 6 در ۱۵ نوامبر همان سال، او فرماندهی لشکر ششم تازه تأسیس آلپی گرای را بر عهده گرفت که از مارس ۱۹۴۲ به یوگسلاوی منتقل شده و در عملیات ضد پارتیزانی بین دانیلوفگراد (جایی که ستاد لشکر تأسیس شده بود) و پودگوریتسا و در منطقه نیکشیچ مونته‌نگرو به کار گرفته شد. | ## بخش 3: ماریو جیروتی | به خاطر رهبری او در طول این عملیات، به جیروتی نشان صلیب شوالیه نشان نظامی ساووی اعطا شد. او بعداً توسط یوگسلاوی در فهرست جنایتکاران تحت تعقیب کروکاس به دلیل جنایات جنگی مرتکب شده توسط نیروهایش در مونته‌نگرو قرار گرفت. 8 جیروتی پس از اشغال رم توسط آلمان، به جبهه نظامی مخفی پیوست و به فعالیت‌های مقاومت پرداخت تا اینکه توسط نازی‌ها دستگیر، زندانی و سرانجام پس از بازجویی‌های بی‌رحمانه و بی‌ثمر به اعدام با جوخه آتش محکوم شد، اما رم قبل از اجرای حکم آزاد شد. بدین ترتیب او آزاد شد و در ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۴ به عنوان فرمانده بخش جبهه مخفی ارتش سلطنتی ایتالیا منصوب شد و وظیفه جمع‌آوری و مطالعه مطالب مربوط به فعالیت‌های جبهه نظامی مخفی در طول اشغال رم توسط آلمان را بر عهده گرفت. | ## جمع‌بندی | 45-118 او بعداً به نیروی ذخیره ارتش منتقل شد و سمت‌های مختلفی از جمله نایب رئیس اتحادیه ملی افسران بازنشسته ایتالیا، عضویت در بخش رومی انجمن ملی آلپینی و همکاری با مجلات متعدد را بر عهده داشت.
موضوع مقاله: تتراسیون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تتراسیون | مقدمه: تتریشن برای اعداد طبیعی به صورت زیر تعریف می‌شود: که در آن n بار عدد a در برج توان تکرار می‌شود. | ## بخش 1: تتراسیون | مقدمه و تعریف چهار هایپر اپریشن اول عبارتند از: جمع: ضرب: توان: تتریشن: برخلاف سه عملیات قبلی، تتریشن خاصیت شرکت‌پذیری ندارد. برای مثال: محاسبه به ترتیب دیگر نتیجه‌ای کاملاً متفاوت می‌دهد: نشانه‌گذاری روش‌های مختلفی برای نمایش تتریشن وجود دارد. | ## بخش 2: تتراسیون | برخی از رایج‌ترین آن‌ها عبارتند از: نشانه‌گذاری استاندارد: (توسط رودولف رکرمن) نشانه‌گذاری پیکان بالای کنوث: نشانه‌گذاری تابع آکرمن: (فقط برای پایه ۲) نشانه‌گذاری زنجیره‌ای کانوی: مثال‌ها مقادیر تتریشن به سرعت بسیار زیادی رشد می‌کنند. تعمیم‌ها تتریشن را می‌توان از ارتفاع صحیح (n) به ارتفاع حقیقی یا مختلط نیز تعمیم داد. | ## بخش 3: تتراسیون | این کار یکی از مسائل حل نشده در ریاضیات است و راه حل یکتایی برای آن وجود ندارد.اینجا منبع معتبر قرار دهید تصویر استفاده شده در این مقاله، نمایش تابع برای مقادیر مختلط z است که با استفاده از روش رنگ‌آمیزی دامنه به تصویر کشیده شده است. الگوهای پیچیده و فرکتالی در این تصویر نشان‌دهنده رفتار آشوبناک تابع در صفحه مختلط است. | ## جمع‌بندی | عملیات معکوس همانطور که تفریق معکوس جمع، و ریشه و لگاریتم معکوس توان هستند، تتریشن نیز دو عملیات معکوس دارد: ابرریشه (Super-root): ریشه برج توانی را پیدا می‌کند.
موضوع مقاله: گائتانو برشی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گائتانو برشی | مقدمه: گائتانو برِشی (به ایتالیایی: Gaetano Bresci؛ ۱۱ نوامبر ۱۸۶۹ – ۲۲ مه ۱۹۰۱) آنارشیست ایتالیایی بود که در ۲۹ ژوئیه ۱۹۰۰ میلادی، اومبرتوی یکم، پادشاه ایتالیا را در مونتزا ترور کرد. | ## بخش 1: گائتانو برشی | برشی پیش‌تر به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرده و در پترسون، نیوجرسی به فعالیت‌های آنارشیستی پرداخته بود. برشی به حبس ابد محکوم شد و کمتر از یک سال پس از زندانی‌شدن در جزیرهٔ سانتو استفانو، به‌طور مشکوکی در سلول خود خودکشی کرد. ترور اومبرتوی یکم توسط برشی در تاریخ سیاسی ایتالیا نقطهٔ عطفی بود و الهام‌بخش بسیاری از کنشگران آنارشیست و جنبش‌های ضدسلطنتی در سراسر جهان شد. شروع زندگی گائتانو برشی در ۱۱ نوامبر ۱۸۶۹ در پراتو، توسکانی، در خانواده‌ای از طبقه کارگر به دنیا آمد. او در کودکی به‌عنوان بافندهٔ ابریشم مشغول به کار شد و به‌سرعت با شرایط دشوار و سخت زندگی کارگران آشنا گردید. در دههٔ ۱۸۹۰ میلادی، ایتالیا شاهد رشد سریع آنارشیسم و جنبش‌های کارگری بود و برشی به‌تدریج به این جریان‌ها پیوست.کریستوفر ،داگان، تاریخ ایتالیا، Oxford University Press، ۲۰۰۷ فعالیت های سیاسی برشی در شهر زادگاهش به‌عنوان یک فعال آنارشیست شناخته شد و چندین‌بار به‌دلیل شرکت در اعتراضات بازداشت گردید. | ## بخش 2: گائتانو برشی | در سال ۱۸۹۵ میلادی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در پترسون، نیوجرسی ساکن شد؛ جایی که جامعهٔ بزرگی از مهاجران ایتالیایی آنارشیست زندگی می‌کردند. برشی به‌شدت از سرکوب کارگران در ایتالیا، به‌ویژه پس از قیام میلان (درسال ۱۸۹۸ میلادی) خشمگین بود؛ قیامی که با فرمان ژنرال بالتساره بازتی به‌طرز خونینی سرکوب شد و بیش از ۱۰۰ کشته بر جای گذاشت. تصمیم برشی برای بازگشت به ایتالیا و ترور پادشاه، مستقیماً از این رویدادها تأثیر پذیرفت. ترور اومبرتوی یکم در تابستان ۱۹۰۰ میلادی، برشی به ایتالیا بازگشت و به مونتزا رفت، جایی که اومبرتوی یکم در آن اقامت داشت. عصر ۲۹ ژوئیه ۱۹۰۰، هنگامی که پادشاه در مراسمی عمومی حاضر شد، برشی از میان جمعیت بیرون آمد و سه گلوله به سوی او شلیک کرد. برخی آن را «انتقام قیام میلان» دانستند و گروهی دیگر آن را نشانه‌ای از تهدید آنارشیسم در برابر نظام‌های سلطنتی قلمداد کردند. | ## بخش 3: گائتانو برشی | او بدون انکار عمل خود گفت که انگیزه‌اش اجرای عدالت برای قربانیان سرکوب قیام میلان بوده است. برشی به زندان جزیرهٔ سانتو استفانو فرستاده شد، جایی که شرایط زندان بسیار سخت و غیرانسانی گزارش شده است. مقامات رسمی علت مرگ را خودکشی با حلق‌آویزکردن اعلام کردند، اما بسیاری از هم‌عصرانش معتقد بودند که او به دستور مقامات به قتل رسیده است. میراث ترور اومبرتوی یکم توسط برشی تأثیر گسترده‌ای در تاریخ سیاسی و جنبش‌های اجتماعی گذاشت. آنارشیست‌ها در اروپا و آمریکا از او به‌عنوان «قهرمان عدالت» یاد کردند، درحالی‌که دولت‌ها او را تهدیدی جدی برای نظم اجتماعی دانستند. نام او بعدها در آثار ادبی، ترانه‌ها و نوشته‌های سیاسی تکرار شد و به نمادی از مقاومت در برابر ستم سلطنتی و سرمایه‌داری بدل گشت. | ## جمع‌بندی | مقالهٔ ایتالیایی دربارهٔ قتل پادشاه در ویکی‌پدیا ایتالیا – جزئیات دادگاه، محاکمه و بحث‌های قانونی پس از ترور.