aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: دیونوگوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دیونوگوری | مقدمه: این مکان در فاصله ۱۰ کیلومتری غرب لیسکی، مرکز اداری منطقه لیسکینسکی، و در ساحل راست رود دن، ۸۰ کیلومتری جنوب وورونژ و نزدیک به خوتور دیوونوگوریه واقع شده است. | ## بخش 1: دیونوگوری | این موزه در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد و در سال ۱۹۹۱ به‌طور رسمی به عنوان موزه و ذخیره‌گاه طبیعی شناخته شد. دیوونوگوریه یکی از محبوب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های گردشگری استان ورونژ است و هر فصل (از ماه مه تا اکتبر) بیش از ۶۰٬۰۰۰ بازدیدکننده، عمدتاً از وورونژ و دیگر مناطق استان ورونژ، جذب می‌کند. توصیف موزه و ذخیره‌گاه طبیعی دیوونوگوریه مساحتی به وسعت از برون‌زدهای سنگ آهک را در بر می‌گیرد. بیشینه ارتفاع آن از سطح دریا ۱۸۱ متر یا ۱۰۳ متر بالاتر از دهانه رود تیخایا سوسنا در محل تلاقی با رود دن است (که در پای فلات جریان دارد). به دلیل اختلاف قابل توجه ارتفاع میان فلات و دشت‌های سیلابی رودهای دن و تیخایا سوسنا، اقلیم خرد این منطقه به‌طور قابل توجهی با زمین‌های پست اطراف متفاوت است. | ## بخش 2: دیونوگوری | فلات به‌سرعت گرم می‌شود و جریان‌های هوای گرم باعث پراکندگی ابرها به‌سوی زمین‌های سیلابی می‌شوند. در نتیجه، میانگین بارندگی سالانه در این منطقه (۴۸۰ میلی‌متر) روی فلات تا ۱٫۵ تا ۲ برابر کاهش می‌یابد. تابستان‌های منطقه به‌ویژه خشک هستند که این امر باعث کاهش فرایند فرسایش آبی و همچنین احتمال نشست کارستی می‌شود. ستون‌های گچی محلی توسط مردم منطقه «دیووی» (مفرد: دیوو) نامیده می‌شدند؛ دیوو به معنای شگفتی است. اولین اشاره مکتوب به این نام در یادداشت‌های شماس ایگناتیوس اسمولیانین، همراه متروپولیتن پیمین، متروپولیتن مسکو در سال ۱۳۸۹ یافت می‌شود: «ما به تیخایا سوسنا رسیدیم و ستون‌هایی از سنگ سفید دیدیم که شگفت‌انگیز و زیبا در کنار هم، مانند انبارهای کوچک، سفید و بسیار درخشان، بالای رود سوسنا ایستاده‌اند.» محیط زیست محدوده دیوونوگوریه در بخش شمالی منطقه استپ واقع شده است و تفاوت‌های قابل‌توجهی با منطقه استپ جنگلی ورونژ دارد. | ## بخش 3: دیونوگوری | برای مدت طولانی، فلات و دامنه‌های آن برای پرورش گوسفند استفاده می‌شد که منجر به تخریب شدید پوشش گیاهی شد. اما پس از توقف چرا و تنظیم حضور انسان، پوشش گیاهی استپی به شکل اولیه خود بازسازی شد. در قلمرو موزه و مناطق مجاور، مکان‌های زیر قرار دارند: کلیساهای غاری با نام‌های شمایل سیسیلی مادر خدا، سنت یوحنا تعمیددهنده و دیوونوگورسک-۳ (قرن نوزدهم)، کلیسای جامع عروج مریم مقدس (قرن هفدهم)، دژ مایاتسکویه (وابسته به خزرها، قرون نهم و دهم)، شهر مردگان و سایت سالتوو-مایاکی (وابسته به خزرها، قرون نهم و دهم)، و یک پارک باستان‌شناسی.Земля воронежская ورود به موزه ذخیره‌گاه طبیعی رایگان است و برنامه‌های گوناگون گردشگری برای گروه‌های توریستی سازمان‌یافته ارائه می‌شود. | ## جمع‌بندی | مسیرهای گردشگری و جاذبه‌های موزه با تابلوهای اطلاعاتی مشخص شده و اطلاعات مفیدی برای گردشگران فراهم شده است.
موضوع مقاله: کوشتاو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوشتاو | مقدمه: کوشتاو یک شیهان یا تپه منفرد است که در شهرستان ایشیمبایسکی و در نزدیکی مرز شهر استرلیتاماک، روسیه قرار دارد. | ## بخش 1: کوشتاو | این کوه بقایای یک صخره از یک دریای گرمسیری باستانی از دوران پرمین (دیرینه‌زیستی) است که بیش از ۲۳۰ میلیون سال پیش شکل گرفته است. مناقشه بر سر استخراج معدن در سال ۲۰۱۸، مقامات محلی قصد داشتند این کوه را به عنوان یک معدن برای استخراج سنگ آهک توسعه دهند. | ## بخش 2: کوشتاو | شرکت سوداسازی باشقیر علاقه‌مند به خرید حقوق استخراج معدن بود.حمایت علنی دنیس مانتوروف از توسعه شیهان‌های باشقیر (به روسی) اما این طرح با اعتراض گروهی از فعالان محیط‌زیست محلی روبرو شد که مانع از دسترسی به کوه شدند. علی‌رغم مخالفت گسترده مردم باشقیر، حقوق معدن‌کاری این شیهان توسط رادیی خابیروف، رئیس وقت باشقیرستان، به شرکت سوداسازی باشقیر واگذار شد.توافق BSK و رادیی خابیروف برای حل مشکلات مواد اولیه یک واحد صنعتی در سال ۲۰۲۰، پس از یک رویارویی طولانی بین فعالان محلی و مقامات، طرح‌های استخراج معلق شد و مقامات خواستار سازش بر سر آینده کوه شدند. | ## بخش 3: کوشتاو | ## جمع‌بندی | در نهایت، پیشنهاد شد که این کوه به عنوان یک ذخیره‌گاه ملی طبیعی برای حفاظت طبیعت اختصاص یابد.
موضوع مقاله: جورج ادوین راینز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جورج ادوین راینز | مقدمه: جورج ادوین رانز (۲۸ دسامبر ۱۸۶۰، میتلند، شهرستان هانتز، نوا اسکوشیا - ۳۰ نوامبر ۱۹۵۱، شهر نیویورک ) یک ویراستار بریتانیایی متولد آمریکای شمالی بود که در ایالات متحده بزرگ شد و کار کرد. | ## بخش 1: جورج ادوین راینز | او در ۱۱ سالگی به ایالات متحده آمد و تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس عمومی بروکلین، نیویورک دریافت کرد. چند سال پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، در زندگی تجاری مشغول بود، اما در سال ۱۸۸۷ دوباره تحصیلات خود را در دانشگاه کولگیت در همیلتون، نیویورک از سر گرفت. در سال ۱۸۹۰، وارد دوره کامل عبری و یونانی الهیات شد و در سال ۱۸۹۳ از مدرسه الهیات همیلتون فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 2: جورج ادوین راینز | او به مدت دو سال کشیش در بینگهامتون، نیویورک بود و پس از آن دعوتی برای کشیشی در کلیسای باپتیست اول ریج‌وود، نیوجرسی پذیرفت، جایی که به مدت سه سال در آنجا ماند. او در سال ۱۸۹۹ از وزارت خداحافظی کرد تا خود را به کارهای ادبی اختصاص دهد و در طول سال‌ها به طور مرتب در نشریات دینی و دیگر نشریات مقاله می‌نوشت. در سال ۱۹۰۳، به عنوان سردبیر اجرایی دانشنامه آمریکانا منصوب شد و مقالات زیادی به این دانشنامه افزود. | ## بخش 3: جورج ادوین راینز | پس از آن، رینز به عنوان سردبیر اجرایی دانشنامه ویرایشگران متحد مشغول به کار شد و در سال‌های ۱۹۱۰-۱۹۱۱ سردبیر کل کتابخانه بنیاد برای جوانان بود. | ## جمع‌بندی | از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۵، رینز سردبیر اجرایی کلاسیک‌های آلمانی بود و پس از سال ۱۹۱۶ سردبیر کل ویرایش دوم دانشنامه آمریکانا شد.
موضوع مقاله: یوجنی ووتچیتچ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یوجنی ووتچیتچ | مقدمه: یِوگِنی ویکتورویچ وُچِتیچ (زبان روسی: Евгений Викторович Вучетич; ۲۸ دسامبر ۱۹۰۸ – ۱۲ آوریل ۱۹۷۴) مجسمه‌ساز و هنرمند اتحاد جماهیر شوروی بود. | ## بخش 1: یوجنی ووتچیتچ | او به‌خاطر ساخت یادمان‌های قهرمانانه، که اغلب به سبک تمثیل (ادبیات) طراحی شده‌اند، شناخته می‌شود؛ از جمله یادمان مام میهن فرامی‌خواند، که بزرگ‌ترین مجسمه جهان در آن زمان بود. زندگی‌نامه وچتیچ در دنیپرو، استان یکاترینوسلاو در امپراتوری روسیه (اکنون در اوکراین) به دنیا آمد. پدر او، ویکتور وچتیچ (Vučetić)، مهاجری مونته‌نگرویی از خاندان گربالی بود و مادرش، آنا آندریونا استوارت، از تبار مردم روس و مردم فرانسوی بود.ایوان شِوچُف. | ## بخش 2: یوجنی ووتچیتچ | او نماینده برجسته سبک واقع‌گرایی سوسیالیستی بود و در سال ۱۹۷۰ جایزه لنین را دریافت کرد. همچنین چهار بار جوایز دولتی اتحاد شوروی (در سال‌های ۱۹۴۶، ۱۹۴۷، ۱۹۴۸، ۱۹۴۹، ۱۹۵۰) را به دست آورد و دو بار نشان لنین، نشان جنگ میهنی (در درجه دوم)، قهرمان کار سوسیالیست (۱۹۶۷) و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۵۹) را دریافت کرد. جوایز وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان کار سوسیالیست، نشان شایستگی نبرد، مدال بیستمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال «برای پیروزی بر آلمان در جنگ بزرگ میهنی ۱۹۴۱-۱۹۴۵»، مدال دفاع از مسکو، جایزه لنین، مدال بزرگداشت ۸۰۰مین سالگرد مسکو، نشان جنگ میهنی، مدال دفاع از لنینگراد، جایزه استالین، و نشان لنین شده است. | ## بخش 3: یوجنی ووتچیتچ | آثار بنای یادبود جنگی شوروی در پارک تربتوور، برلین (۱۹۴۶–۱۹۴۹)، که بر روی آن مجسمه‌ای به ارتفاع ۱۳ متر از یک سرباز شوروی قرار دارد که یک کودک آلمانی را در دستان خود نگه داشته و با شمشیری بر روی یک سواستیکا شکسته ایستاده است. طراحی این یادبود جنگی بعدها روی سکه‌های یادبودی و مدال (نشان)هایی که پایان حکومت فاشیستی در ۱۹۴۵ را گرامی می‌داشتند، استفاده شد. | ## جمع‌بندی | مجسمه فلیکس دزرژینسکی (۱۹۵۸)، که به‌طور غیررسمی به «فلیکس آهنی» معروف است، قبلاً در مسکو در میدان لوبیانکا قرار داشت.
موضوع مقاله: کارخانه ذوب مس واسکریسنسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارخانه ذوب مس واسکریسنسکی | مقدمه: در روستای وِسکریسنسک همچنان دیوارهای این کارخانه حفظ شده‌اند و تونل‌های زیرزمینی نیز وجود دارند. | ## بخش 1: کارخانه ذوب مس واسکریسنسکی | تاریخچه ابتدا، کارخانه‌ای با این نام به عنوان یک کارخانه دولتی-قلعه‌ای ساخته می‌شد که توسط فرمانده ارشد اکتشافات اورنبورگ، ایوان کیریلُوف، در دهه ۱۷۳۰ میلادی در کنار رودخانه اوسولکا و در نزدیکی کوه ایواشکوا ساخته می‌شد. پس از ایوان کیریلُوف، واسیلی تاتیِشِف به عنوان فرمانده ارشد اکتشافات اورنبورگ منصوب شد و ادامه ساخت‌وساز را متوقف کرد. تاتیِشِف باور داشت که معادن مس نزدیک نمی‌توانند مواد خام مورد نیاز کارخانه را تأمین کنند و همچنین انتقال کشاورزان دولتی برای پشتیبانی از کارخانه را غیرمفید می‌دانست. در سال ۱۷۴۴، تاجر سیمبیری ایوان توردی‌شف از دفتر فرمانداری اورنبورگ کارخانه نیمه‌تمام ویران شده را دریافت کرد. او تصمیم گرفت که کارخانه جدیدی با همان نام در کنار رودخانه تور، یکی از شاخه‌های رودخانه نوگوش، در منطقه اوفای اورنبورگ، بر اساس زمین‌های خریداری‌شده از باشکیری‌ها بسازد. | ## بخش 2: کارخانه ذوب مس واسکریسنسکی | آکادمیسین پتر سیمون پالاس کارخانه را اینگونه توصیف کرده است: کارخانه وِسکِرسِنکی یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌ها در منطقه اورال بود و دارای ۷ کوره ذوب، ۳ کوره کریتسا و کوره‌های گرماکاری گارماشر، و ۲ چکش دودی بود. سد کارخانه طولی به اندازه ۲۶۶٫۷ متر و عرض پایه‌ای به اندازه ۱۰۶٫۷ متر داشت و ارتفاع آن ۳٫۲ متر بود. با شروع شورش پوگاتِف، کارگران کارخانه یکی از اولین گروه‌ها بودند که به شورشیان پیوستند. در ۱۲ اکتبر ۱۷۷۳، کارخانه بدون مقاومت توسط پوگاتِفی‌ها اشغال شد و به یکی از مراکز شورش تبدیل شد که به تدارکات شورشیان کمک می‌کرد و اسلحه، غذا و پول تأمین می‌کرد. ساخت توپ و گلوله‌ها تحت نظارت نزدیک‌ترین یاران پوگاتِف، ایوان گریازنُوف و ایوان زارُوبین، انجام می‌شد. | ## بخش 3: کارخانه ذوب مس واسکریسنسکی | در سال‌های ۱۷۸۱ تا ۱۷۹۰، این عدد ۹۰۵۵ پود بود و در سال‌های ۱۷۹۱ تا ۱۸۰۰ به ۷۹۱۶ پود کاهش یافت. در سال ۱۷۹۷، کارخانه ۲ کارخانه ذوب مس با ۷ کوره ذوب، ۳ کوره کریتسا و کوره‌های گرماکاری گارماشر و ۲ چکش داشت. در سال ۱۸۷۰، کارخانه به شرکت انگلیسی «پروگدن، لبک و ک °» فروخته شد و در ۱۸۹۱ دوباره به واسیلی پاشکُف منتقل گردید. در سال ۱۸۷۰، در کارخانه وِسکِرسِنکی ۳۱۴۳ نفر در ۴۲۴ خانه زندگی می‌کردند و در آنجا یک کلیسا، مدرسه، دفتر روستا و سه آسیاب آبی بر روی رودخانه تور وجود داشت. در طول ۱۵۰ سال فعالیت، ۱٫۷ میلیون پود مس خالص تولید شد و حداکثر ظرفیت تولید سالانه کارخانه به ۱۸٬۰۰۰ پود رسید. | ## جمع‌بندی | به دلیل کاهش قیمت چدن در آغاز قرن بیستم، کارخانه به صرفه نبود و در نهایت بسته شد.
موضوع مقاله: رصدخانه انگلهاردت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رصدخانه انگلهاردت | مقدمه: انگل‌گاردت ، که به‌طور ساده به نام رصدخانه انگل‌گاردت نیز شناخته می‌شود، در ۲۰ کیلومتری غرب کازان، روسیه قرار دارد. | ## بخش 1: رصدخانه انگلهاردت | موقعیت ایستگاه زلنچوکسکایا وابسته به این رصدخانه، با کد 114، که توسط اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی/مرکز بررسی ریزسیاره‌ها به‌صورت "Zelenchukskaya Stn" شناخته می‌شود، در ارتفاع نزدیک زلنچوکسکایا در منطقه قفقاز شمالی از رشته‌کوه‌های قفقاز واقع شده و از یک بازتابنده ۰٫۳ متری f/7.7 استفاده می‌کند. | ## بخش 2: رصدخانه انگلهاردت | این ایستگاه به دلیل انجام رصدهای متعدد دنباله‌دار و کشف ریزسیاره‌ها توسط اخترشناس آماتور روسی، تیمور والریویچ کریاچکو شهرت دارد. | ## بخش 3: رصدخانه انگلهاردت | علاوه بر این، مرکز بررسی ریزسیاره‌ها (MPC) ایستگاه زلنچوکسکایا را به‌طور مستقیم برای کشف ۶ ریزسیاره در سال ۲۰۰۸ اعتبار می‌دهد (به فهرست مراجعه کنید)، که شامل فهرست سیارک‌ها (۲۱۲۰۰۱–۲۱۳۰۰۱) نیز می‌شود؛ یک سیارک کمربند اصلی که به نام بوریس ایوانوویچ ساتوفسکی (۱۹۰۸–۱۹۸۲)، برنده جایزه دولتی اتحاد شوروی، نام‌گذاری شده است. | ## جمع‌بندی | لازم است ذکر شود که رصدخانه اخترفیزیکی ویژه آکادمی علوم روسیه با تلسکوپ بزرگ سمت‌ارتفاعی نیز در نزدیکی زلنچوکسکایا واقع شده است.
موضوع مقاله: تادئوش بوی-ژلینسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تادئوش بوی-ژلینسکی | مقدمه: تادئوش کامیل مارتسیان ژِلِـینسکی (؛ – ) با تخلص تادئوش بوی-ژِلِـینسکی زبان‌شناس، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، نویسنده، استاد دانشگاه و منتقد ادبی اهل لهستان بود. | ## بخش 1: تادئوش بوی-ژلینسکی | او که در اصل پزشک متخصص کودکان و زنان بود، بیش از ۱۰۰ اثر ادبی فرانسه را به زبان لهستانی کرد. بوی-ژلینسکی از حوالی سال ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۸ شخصیتی برجسته در «جنبش لهستان جوان» و بعدها فرزند ناخلف صحنه ادبی لهستان در نیمه اول قرن بیستم بود. | ## بخش 2: تادئوش بوی-ژلینسکی | او طی عملیات بارباروسا در ژوئیه ۱۹۴۱، توسط نیروهای آلمانی در جریان آنچه به «قتل‌عام استادان لووف» معروف شد، به قتل رسید. او یکی از نخستین چهره‌های سرشناس لهستان بود که از حق زنان برای سقط جنین آگاهانه و قانونی حمایت کرد و اصولاً دیدگاه ضد دینی داشت. | ## بخش 3: تادئوش بوی-ژلینسکی | ## جمع‌بندی | وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان نخل آکادمیک (افسر)، شوالیهٔ لژیون دونور و نشان افتخار تولد لهستان (افسر) شده است.
موضوع مقاله: پاول هرن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پاول هرن | مقدمه: زندگی‌نامه او در سال ۱۸۸۳ تحصیلات خود را در زبان‌های سانسکریت، اوستایی، فارسی، و زبان‌شناسی تطبیقی در دانشگاه هاله در آلمان آغاز کرد. | ## بخش 1: پاول هرن | در این دانشگاه، در ۶ ژوئن ۱۸۸۵ مدرک دکتریِ خود را زیر نظر کریستیان بارتولومه (به‌ویژه در زمینهٔ اشتقاق اسمی در اوستا و کتیبه‌های فارسی باستان) دریافت کرد (تنها بخش نخست این رساله، «دسته‌ها بر روی اسپیرانت‌ها»، منتشر شد). سپس رسالهٔ شایستگی خود را در سال ۱۸۸۹ در دانشگاه کایزر ویلهلم در استراسبورگ نوشت و در سال ۱۸۹۲ اجازهٔ تدریس در رشتهٔ زبان‌شناسی تطبیقی هندواروپایی را دریافت کرد. مرگ زودهنگام او مانع تکمیل بسیاری از آثار ناتمامش شد، ازجمله فرهنگ فارسی نو و شرحی از فرهنگ فارسی بر اساس توصیف‌های موجود در شاهنامهٔ فردوسی. او در سال ۱۸۹۱ با هلنه شاوپ-هرن ازدواج کرد و یک سال بعد آن دو صاحب دختری به نام هلنه شدند. هرن پیرو مذهب کلیسای انجیلی حضرت پطرس بود و درجهٔ سرهنگ‌دومی پیاده‌نظام را داشت. با وجود سلطهٔ عظیم تئودور نلدکه و هاینریش هوبشمان (که هر دو استاد در استراسبورگ تدریس می‌کردند)، برای هرن دشوار بود که شهرت مشابهی کسب کند. | ## بخش 2: پاول هرن | هرن خود را یک پژوهشگر تاریخ و ادبیات فارسی می‌دانست و آثار زیادی در زمینهٔ مطالعات ایرانی (زبان‌شناسی و تاریخ ایران) منتشر کرد، اما تأکید او بیشتر بر زبان فارسی نو بود. فصل او در کتاب طرح کلی زبان‌شناسی ایرانی (۲ جلد، استراسبورگ، ۱۸۹۶–۱۹۰۴) همچنان توسط پژوهشگران جدید نادیده گرفته نشده است، چنان‌که چند سال پیش سی. کتاب اساس اشتقاق فارسی نو هرن (استراسبورگ، ۱۸۹۳) دوباره چاپ شد (در سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۸۸) و به فارسی نیز ترجمه شد (توسط جلال خالقی مطلق، با نام اساس اشتقاق فارسی، تهران، بنیاد فرهنگ ایران، ۱۹۷۷). هرن سفرهایی به کشورهای مختلف داشت و در این سفرها فهرست‌های مهمی از دست‌نوشته‌ها تهیه کرد. او متون دست‌نوشت زیادی را ویرایش کرد و انتشار یادداشت‌های شاه طهماسب اول و فرهنگ لغت فُرس تحسین متخصصان را برانگیخت. در حوزهٔ مطالعات ترکی، هرن به‌عنوان یک مرجع شناخته‌شده در استراسبورگ شناخته می‌شد. | ## بخش 3: پاول هرن | هرن، در طول سال‌هایی که در استراسبورگ تدریس می‌کرد، تلاش کرد تا نتایج پژوهش‌های ایرانی‌شناختی را از طریق ضمائم روزنامه‌ها و گزارش‌های خلاصه‌شده به جامعهٔ علمی گسترده‌تری معرفی کند. اگر دانشگاه کایزر ویلهلم در استراسبورگ در دورهٔ پس از ۱۸۷۲ به یک مرکز مطالعات شرقی تبدیل شد، می‌توان گفت که هرن نقش مهمی در این فرایند ایفا کرده بوده است. هرن با دیگر ایران‌شناسان برجستهٔ زمان خود در تدوین طرح کلی زبان‌شناسی ایرانی، که خلاصه‌ای دایرةالمعارفی از زبان‌ها و تاریخ ایران فراهم کرد، مشارکت داشت. افزون بر فصل یادشده در جلد اول، او فصل هفدهم را دربارهٔ تاریخ ایران پس از فتح مسلمانان نوشت. او همچنین در تدوین سایر آثار مروری کمک کرد: «ادبیات‌های شرقی؛ فرهنگ معاصر»، که به ادبیات فارسی میانه، فارسی نو، و ادبیات ترکی پرداخته است؛ ادبیات‌های شرق در توصیف‌های جداگانه. | ## جمع‌بندی | هرن در این امر مقصر نبود که سهم وی در ریشه‌شناسی فارسی نو بعد از تغییر قرن (هجدهم به نوزدهم) با کشفیات تازهٔ متون و زبان‌های ایرانی میانه در آسیای مرکزی مورد توجه قرار نگرفت.
موضوع مقاله: ایگنازیو گویدی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایگنازیو گویدی | مقدمه: او زبان‌های سامی را از پیوس زینگرله و پدر وینچنتی آموخت و زبان گعز را به صورت خودآموز فراگرفت. | ## بخش 1: ایگنازیو گویدی | او همچنین برای نخستین بار نامه‌ای از شمعون بت ارشام درباره شهدای نجران را ویرایش کرد که قدیمی‌ترین سند برای این واقعه تاریخی است. او شاگرد محقق اتیوپیایی، دبترا کفله-گیورگیس بود که «نقشی حیاتی به عنوان معلم شخصی ایفا کرد که می‌توان او را پدر مطالعات اتیوپی در ایتالیا، یعنی اینیاتسیو گوئیدی نامید.» او از سال ۱۸۸۵ خود را وقف مطالعات اتیوپیایی کرد و دانش او در زمینه زبان سریانی نیز قابل توجه است. او با شخصیت‌های برجسته مسیحیت سریانی مانند ایگناتیوس افرام رحمانی، بطریق کلیسای کاتولیک سریانی و گابریل قارداحی، کشیش مارونی، دیدار کرد. | ## بخش 2: ایگنازیو گویدی | برای مطالعات ایرانی، مهم‌ترین کشف گویدی، تاریخ‌نگاری یک مسیحی نسطوری ناشناس به زبان سریانی بود که معمولاً به عنوان تاریخ‌نگاری گویدی شناخته می‌شود، که او آن را در کنگره بین‌المللی شرق‌شناسان در سال ۱۹۰۳ ارائه داد و به لاتین ترجمه کرد. این اثر حاوی جزئیات دیگری است که در تاریخ ساسانی از مرگ هرمزد چهارم تا سقوط امپراتوری ساسانی ثبت نشده است و حتی امروز به عنوان منبعی استفاده می‌شود. مهم است که ویرایش گویدی از نامه‌ها و تاریخ‌نگاری‌های سریانی نیز به وقایع مهم تاریخ ایران اشاره دارد. | ## بخش 3: ایگنازیو گویدی | گویدی به زودی اهمیت سوابق مجامع کلیسای نسطوری را در بازسازی اداره امپراتوری ساسانی درک کرد. | ## جمع‌بندی | فهرست او از دیوسیزها نمونه‌ای از دانش عمیق او و دقتی است که در انتشار آثار خود به کار می‌برد، همان‌طور که هم‌عصرانش اغلب به آن اشاره کرده‌اند.
موضوع مقاله: آژانس ضد فساد اداری قزاقستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آژانس ضد فساد اداری قزاقستان | مقدمه: آژانس ضد فساد اداری جمهوری قزاقستان (Antikor , Қазақстан Республикасының ; نهادی دولتی برای مبارزه با فساد است که مستقیماً زیرمجموعه و پاسخگوی رئیس‌جمهور قزاقستان است و مسئول تشکیل و اجرای سیاست مبارزه با فساد جمهوری قزاقستان و هماهنگی در زمینه مبارزه با فساد است. | ## بخش 1: آژانس ضد فساد اداری قزاقستان | تاریخچه در ۶ اوت ۲۰۱۴، بر اساس فرمان شماره ۸۸۳ رئیس‌جمهور جمهوری قزاقستان «در مورد اقدامات برای بهبود بیشتر سیستم اداری دولتی قزاقستان» آژانس جمهوری قزاقستان برای امور خدمات ملکی و مبارزه با فساد تأسیس شد. در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۵، وزارت امور خدمات عمومی جمهوری قزاقستان به عنوان یک نهاد مجاز در زمینه خدمات عمومی و مبارزه با فساد با انتقال وظایف و اختیارات برای مدیریت اموال و امور آژانس لغو شده تأسیس شد. | ## بخش 2: آژانس ضد فساد اداری قزاقستان | در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۶، وزارت امور خدمات ملکی جمهوری قزاقستان به آژانس جمهوری قزاقستان برای امور خدمات ملکی و مبارزه با فساد سازماندهی شد. اداره ملی مبارزه با فساد اداری در ساختار اداره مبارزه با فساد دارای جایگاه آژانس بود. | ## بخش 3: آژانس ضد فساد اداری قزاقستان | با فرمان شماره ۱۲ رئیس‌جمهور جمهوری قزاقستان از ۱۳ ژوئن ۲۰۱۹ به منظور بهبود بیشتر سیستم خدمات دولتی و مبارزه با فساد، اداره ملی مبارزه با فساد (خدمات ضد فساد) جمهوری قزاقستان برای امور خدمات ملکی و مبارزه با فساد به آژانس جمهوری قزاقستان برای مبارزه با فساد (خدمات مبارزه با فساد)، به عنوان یک نهاد دولتی که مستقیماً زیرمجموعه آن است، تبدیل شد. | ## جمع‌بندی | جوایز وزیران بر اساس فرمان رئیس‌جمهور جمهوری قزاقستان از ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۱ شماره ۱۵۵ «در مورد نمادهای دولتی و اداره هرالدری و سایر موارد مشابه آنها، جوایز برخی از ارگان‌های دولتی، مستقیماً تابع و پاسخگوی رئیس‌جمهور جمهوری قزاقستان، شورای قانون اساسی جمهوری قزاقستان، سازمان‌های مجری قانون، دادگاه‌ها، نیروهای مسلح، سایر نیروها و ارتش تشکیلات» جوایز ادارات آژانس مبارزه با فساد (خدمات ضد فساد) در نظر گرفته می‌شود: مدال‌ها: "Minsiz Kyzmet Ushin" (برای خدمات بی عیب و نقص) درجه I, II, III.
موضوع مقاله: داوود و جاناتان (رامبرانت) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # داوود و جاناتان (رامبرانت) | مقدمه: موزه ارمیتاژ، سنت پترزبورگ داوود و جاناتان نقاشی رامبرانت نقاش هلندیست که در سال ۱۶۴۲ کشیده شده است و اکنون در مجموعه موزۀ ارمیتاژ در سنت پترزبورگ روسیه قرار دارد. | ## بخش 1: داوود و جاناتان (رامبرانت) | یکی از آثاریست که روی بلوط نقاشی شده است و به همراه مجسمۀ هلنیستی که در سال ۱۸۵۰ به دست آمد، ونوس د تاوریدا، که ارمیتاژ مجموعه خود را با آن در سال ۱۸۸۲ آغاز کرد. شائول به داوود مشکوک بود که آرزوی تاج و تخت اسرائیل را دارد، به این ترتیب قصد کشتن داوود را داشت اما زمانی که یوناتان از قصد پدرش مطلع شد، داوود را از خطر آگاه کرد. جاناتان به او توصیه کرد که فرار کند، اگرچه داوود در کنار سنگی ازل، جایی که آخرین ملاقات آنها در آنجا برگزار شد، پناه گرفت. | ## بخش 2: داوود و جاناتان (رامبرانت) | اورشلیم در پس‌زمینه سمت چپ — درخشان — به تصویر کشیده شده است و تیری از تیرها در پای داوود به عنوان سلاح‌هایی که یوناتان پس از پیروزی بر جالوت به داوود داده تفسیر می‌شود (اول سموئیل ۱۸: ۱-۴). در حالی که دومی بی‌اختیار گریه می‌کند: «و جاناتان داوود را وادار کرد که دوباره به عشقش به او قسم بخورد، زیرا او را همانطور که روح خود را دوست داشت دوست می‌داشت.» ( ۱ سموئیل ۲۰: ۱۷) داوود جوان نمی‌تواند اندوه خود را مهار کند. جاناتان که سال‌ها بالغ‌تر است، اشک‌هایش را نگه می‌دارد، اگرچه چهره‌اش حکایت از اندوه عمیق دارد. | ## بخش 3: داوود و جاناتان (رامبرانت) | رامبرانت این تصویر را بلافاصله پس از مرگ همسر محبوبش ساسکیا ترسیم کرد و شاید موضوع آن با احساسات خود او مرتبط باشد. | ## جمع‌بندی | ارمیتاژ شامل آثار دیگری از رامبرانت مانند فلورا (۱۶۳۴)، نزول صلیب (۱۶۳۴)، قربانی اسحاق (۱۶۳۵)، خانواده مقدس با فرشتگان (۱۶۴۵)، و بازگشت پسر مسرف (۱۶۶۸-۱۶۶۸) است.
موضوع مقاله: بزرگ‌نمایی بر کهکشان آندرومدا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بزرگ‌نمایی بر کهکشان آندرومدا | مقدمه: بزرگنمایی بر کهکشان آندرومدا ، که با نام گیگاپیکسل‌های آندرومدا نیز شناخته می‌شود، یک عکس ترکیبی از کهکشان آندرومدا است که در سال ۲۰۱۵ توسط تلسکوپ فضایی هابل تهیه شده است. | ## بخش 1: بزرگ‌نمایی بر کهکشان آندرومدا | اندازهٔ این عکس ۱٫۵ میلیارد پیکسل است و بزرگ‌ترین تصویری است که تاکنون توسط این تلسکوپ گرفته شده است. این تصویر در زمان انتشار برای عموم، یکی از بزرگ‌ترین تصاویری بود که تا آن زمان ثبت شده بود. در اواخر ۲۰۱۱، خزانهٔ پانکروماتیک هابل از آندرومدا (PHAT) راه‌اندازی شد و وظیفهٔ نقشه‌برداری از یک سوم ستاره‌های درون کهکشان آندرومدا را بر عهده گرفت. تا سال ۲۰۲۴، حدود ۱۱۷٬۰۰۰٬۰۰۰ شیء نجومی با استفاده از شش فیلتر نوری طی این نقشه‌برداری شناسایی شده‌اند. | ## بخش 2: بزرگ‌نمایی بر کهکشان آندرومدا | در این تصویر قسمت قرار گرفته در منتهی‌علیه سمت راست دیسک کهکشانی آندرومدا در نور مرئی نمایان است، و وسعت بخش نمایش‌یافته تقریباً برابر با ۶۱٬۰۰۰ سال نوری است. این تصویر نمایش‌دهندهٔ ۱۰۰ میلیون از انواع مختلف ستاره‌های حاضر در این کهکشان و هزاران خوشه ستاره‌ای است. چندین جرم دیگر در اعماق فضا، از جمله کهکشان‌های پس‌زمینه، در تصویر قابل مشاهده هستند. ستارگان کهکشان راه شیری نیز قابل مشاهده هستند و معمولاً با اندازه‌ای بزرگتر از ستاره‌های کهکشان آندرومدا دیده می‌شوند. | ## بخش 3: بزرگ‌نمایی بر کهکشان آندرومدا | ترکیب نهایی این تصویر با استفاده از ۴۱۱ بار نوردهی انجام‌شده از ژوئیهٔ ۲۰۱۰ تا اکتبر ۲۰۱۳ به یکدیگر متصل شده‌اند، و خود تصویر نیز برای نخستین بار در دویست و بیست و پنجمین گردهمایی جامعه اخترشناسی آمریکا در سیاتل، واشینگتن به نمایش درآمد. این تصویر ترکیبی، بزرگ‌ترین و واضح‌ترین عکس ترکیبی گرفته‌شده از کهکشان آندرومدا، و نیز بزرگ‌ترین عکسی است که تاکنون توسط تلسکوپ فضایی هابل به ثبت رسیده است. این عکس در زمان انتشار نیز یکی از بزرگ‌ترین عکس‌های ثبت‌شده در میان تمامی عکس‌های موجود در جهان بوده است. | ## جمع‌بندی | این تصویر برای کمک به فضانوردان در شناسایی کهکشان‌های مارپیچی بیشتر مشابه آندرومدا با استفاده از نور، مورد استفاده قرار گرفته است.
موضوع مقاله: آلبوم بهترین‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلبوم بهترین‌ها | مقدمه: در حالی که این آلبوم‌ها معمولاً با تأیید و حمایت هنرمند منتشر می‌شوند، گاهی شرکت‌های موسیقی بدون اجازهٔ مستقیم هنرمند برای افزایش فروش آن‌ها را تولید می‌کنند. | ## بخش 1: آلبوم بهترین‌ها | این آلبوم‌ها معمولاً برای طرفداران جدید هنرمند نقطه شروع خوبی هستند، اما بعضی از طرفداران قدیمی به دلیل این که ممکن است شامل تمام آثار مهم یا لازم نباشند، آن‌ها را مورد انتقاد قرار می‌دهند. | ## بخش 2: آلبوم بهترین‌ها | آلبوم‌های بهترین‌ها معمولاً شامل ضبط‌های جدید، ریمیکس‌ها یا نسخه‌های جایگزین منتشرنشده از آهنگ‌های موفق هستند، به‌علاوه ممکن است آهنگ‌های جدید به عنوان قطعات اضافی برای جذب طرفداران قدیمی‌تر که ممکن است قبلاً آهنگ‌های اصلی را داشته باشند، به آلبوم اضافه شوند. | ## بخش 3: آلبوم بهترین‌ها | گاهی این آلبوم‌ها اولین بار یک تک‌آهنگ موفق را معرفی می‌کنند که قبلاً در هیچ آلبوم استودیویی منتشر نشده است. | ## جمع‌بندی | این آلبوم‌ها معمولاً پس از پایان قرارداد هنرمند یا گروه با یک شرکت ضبط بزرگ، زمانی که هنرمند کنار گذاشته شده یا فوت کرده باشد منتشر می‌شوند و پس از آن آثار بعدی تحت لیبل‌های جدید منتشر خواهند شد.