موضوع مقاله: ویژگی‌های اچ‌تی‌ام‌ال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویژگی‌های اچ‌تی‌ام‌ال | مقدمه: ویژگی‌های اچ‌تی‌ام‌ال واژه‌های ویژه‌ای هستند که درون تگ آغازین عنصر اچ‌تی‌ام‌ال به کار می‌روند تا رفتار یا نمایش آن عنصر را دگرگون کنند. | ## بخش 1: ویژگی‌های اچ‌تی‌ام‌ال | یک ویژگی یا کارکرد پیش‌فرض یک نوع عنصر را دگرگون می‌کند یا برای برخی انواع عنصر که بدون آن به‌درستی کار نمی‌کنند، کارکردی فراهم می‌آورد. چند نوع پایه از ویژگی‌ها شناسایی شده‌اند: (۱) ویژگی‌های اجباری که یک نوع عنصر برای کارکرد درست به آن‌ها نیاز دارد؛ (۲) ویژگی‌های اختیاری که کارکرد پیش‌فرض یک نوع عنصر را دگرگون می‌کنند؛ (۳) ویژگی‌های استاندارد که بسیاری از انواع عنصر از آن‌ها پشتیبانی می‌کنند؛ و (۴) ویژگی‌های رویداد که موجب می‌شوند انواع عنصر، اسکریپت‌هایی را برای اجرا در شرایط ویژه مشخص کنند. برخی انواع ویژگی هنگام به‌کارگیری برای دگرگون کردن انواع مختلف عنصر، به‌گونه‌ای متفاوت کار می‌کنند. برای نمونه، ویژگی name در چند نوع عنصر به کار می‌رود، اما در هر کدام کارکردی اندکی متفاوت دارد. مقدار می‌تواند در نقل‌قول‌های تکی یا دوتایی قرار گیرد، هرچند مقادیری که از برخی نویسه‌های خاص تشکیل شده‌اند می‌توانند در HTML (اما نه در اکس‌اچ‌تی‌ام‌ال) بدون نقل‌قول رها شوند. اگرچه بیشتر ویژگی‌ها به‌صورت جفت‌های نام و مقدار ارائه می‌شوند، برخی از آن‌ها صرفاً با حضورشان در تگ آغازین عنصر بر آن تأثیر می‌گذارند (مانند ویژگی ismap برای عنصر img). ویژگی‌های رایج معمولاً عناصر HTML می‌توانند هر یک از رایج‌ترین ویژگی‌های استاندارد را بپذیرند (فهرست کامل را ببینید): ویژگی id یک شناسه منحصربه‌فرد در سطح سند برای یک عنصر فراهم می‌کند.با این حال، چندین شناسه ممکن است برای یک عنصر واحد اعمال شوند؛ به‌ویژه یک عنصر می‌تواند درون عنصر دیگری باشد که هر کدام شناسه‌ای جداگانه دارند. | ## بخش 2: ویژگی‌های اچ‌تی‌ام‌ال | این شناسه می‌تواند به‌عنوان انتخابگر CSS برای تأمین ویژگی‌های نمایشی، توسط مرورگرها برای متمرکز کردن توجه بر عنصر خاص یا توسط اسکریپت‌ها برای تغییر محتوا یا نمایش یک عنصر بهره‌گیری شود. با افزوده شدن به نشانی URL صفحه، URL مستقیماً به عنصر خاص در سند اشاره می‌کند که معمولاً یک بخش فرعی از صفحه است. همچنین نویسندگان برگه‌های سبک می‌توانند انتخابگرهایی بسازند که عناصر را بر اساس دسته برای اهداف قالب‌بندی تطبیق دهند. چنین عناصری ممکن است به‌عنوان پانوشت در صفحه گرد هم آیند — به‌جای اینکه در جایی که موقعیتشان در کد منبع HTML پیشنهاد می‌دهد نمایش داده شوند. افزودن اطلاعات سبک به یک برگه سبک، که اغلب با انتخابگرهایی که با دسته یا شناسه عنصر تطبیق می‌یابند انجام می‌شود، روش بهتری به‌شمار می‌رود. با این حال، گاهی سبک‌های درون‌خطی در مواردی که برگه‌های سبک برای یک مشخصه سبک ساده و خاص یا موقتی دست‌وپاگیر به نظر می‌رسند، ترجیح داده می‌شوند. انواع ویژگی‌های اچ‌تی‌ام‌ال به‌طور کلی به چهار دسته تقسیم می‌شوند: ویژگی‌های اجباری، ویژگی‌های اختیاری، ویژگی‌های استاندارد و ویژگی‌های رویداد: معمولاً ویژگی‌های اجباری و اختیاری، عناصر خاصی از اچ‌تی‌ام‌ال را دستکاری می‌کنند. | ## بخش 3: ویژگی‌های اچ‌تی‌ام‌ال | ویژگی‌های رویداد که در نسخه ۴ اچ‌تی‌ام‌ال افزوده شدند، به یک عنصر این امکان را می‌دهند که اسکریپت‌هایی را در شرایط خاص اجرا کند. اجباری و اختیاری مورد استفاده توسط دو عنصر و : coords — مختصات یک یا یک درون آن. و : cols — تعداد ستون‌های قابل مشاهده در یا (با اندکی تفاوت) rows — تعداد سطرهای قابل مشاهده در یا (با اندکی تفاوت) و : usemap — نام عنصر نقشه‌ای را که باید با بهره گرفت مشخص می‌کند — یا — نشانی نقشهٔ تصویری را که باید با بهره گرفت. scope — در نمایش معمول مرورگر تأثیری ندارد، اما یک یا جدول را به‌عنوان سرتیتر منطقی برای سایر سلول‌ها نشانه‌گذاری می‌کند. از نظر فنی، همهٔ ویژگی‌های استاندارد باید توسط همهٔ عناصر پذیرفته شوند، هرچند با برخی عناصر کارکرد نخواهند داشت. جدول زیر برخی ویژگی‌های استاندارد رایج و عناصری که می‌توانند با آن‌ها کارکرد داشته باشند را نشان می‌دهد. همه این ویژگی‌ها با پیشوند on- آغاز می‌شوند: ویژگی‌های رویداد که در نسخه ۴ اچ‌تی‌ام‌ال افزوده شدند، این امکان را به عناصر می‌دهند تا اسکریپت‌هایی را در شرایط مشخص اجرا کنند. | ## جمع‌بندی | جدول زیر برخی از ویژگی‌های رایج پردازشگر رویداد و برخی عناصری را که می‌توانند با آن‌ها به‌کار روند، فهرست می‌کند.