موضوع مقاله: رامات یشای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رامات یشای | مقدمه: رامات یشای (، به معنای «بلندی‌های یشای»؛ ) شهری در استان شمالی اسرائیل است که در کنار جادهٔ حیفا–ناصره و در فاصلهٔ نزدیک به ۴ کیلومتری شرق کریات تیوون قرار دارد. | ## بخش 1: رامات یشای | این شهر نخست در سال ۱۹۲۵ با نام «مانور» بر زمین‌هایی که از دهکدهٔ عربی جِیده خریداری شده بود بنیان‌گذاری شد و در سال ۱۹۵۸ جایگاه شورای محلی را به دست آورد. نام شهر از یسرائل یهودا «یشای» آدلر گرفته شده‌است؛ آموزگار و نیکوکار یهودی که از بنیان‌گذاران تل‌آویو بود و در سال ۱۹۴۳ کمک مالی بزرگی برای بازسازی شهرک فراهم کرد. رامات یشای از دههٔ ۱۹۹۰ رشد سریعی داشته و جمعیت آن تا سال ۲۰۱۰ به نزدیک ۷٬۰۰۰ نفر رسیده‌است. وی از نخستین آموزگاران زبان عبری در پینسک (بلاروس)، از بنیان‌گذاران تل‌آویو و رامات‌گان و همچنین دبیرستان هرتصلیا بود. 160-184 (2008) پیشینه دوران باستان در محوطهٔ رامات یشای بقایای باستان‌شناختی از دورهٔ مفرغ میانی یکم (یک آرامگاه)، دوره‌های رومی، بیزانسی، اموی و عباسی یافت شده‌است. از میان یافته‌ها، ظرفی شیشه‌ای جانورنما (زومورفیک) متعلق به دورهٔ اموی اهمیت ویژه‌ای دارد. در سال ۱۸۷۵ ویکتور گِرَن آبگیرهای سنگ‌تراشیده‌ای (سیسترن) در این ناحیه یافت که بارها حفاری شده بودند و نتیجه گرفت که این محوطه باید بسیار کهن باشد. گِرَن این مکان را با شهر باستانی اسرائیلی «ایدالا» یکی دانست که بخشی از سهم قبیلهٔ زبولون بود.Guérin, 1880, p. این نام احتمالاً در عربی به معنای «گردن‌دراز» بوده یا شکل عربی‌شدهٔ نام عبری «ایدالا» است.Palmer, 1881, p. 109 جِیده نخستین بار در دفتر عثمانی سال ۱۵۵۵–۱۵۵۶ با نام «جَیدا» ثبت شده و در ناحیهٔ طبریه از لوای صفد جای داشت و زمین آن از نوع زعامت بود.Rohde, 1979, p. 82 در نقشه‌ای که پیر ژاکوتن در سال ۱۷۹۹ ترسیم کرد، دهکده با نام «گِیدا» پدیدار شده‌است.Karmon, 1960, p. مالکان، کاروانسرای رامات یشای را ساختند یا بازسازی کردند و آن را به‌عنوان اقامتگاه ناظری که بر کارگران کشاورزی نظارت داشت به کار بردند. زمین‌ها به شرکت «مانور» واگذار شد؛ تعاونی بافندگان یهودی لهستانی از ووچ که به فلسطین مهاجرت کرده بودند. | ## بخش 2: رامات یشای | اما کارخانه ناموفق بود؛ تا سال ۱۹۲۸ دارایی‌هایش در حراج فروخته شد و تنها ۲۲ خانواده در دهکده ماندند. این کارخانه در پرورش متخصصان فنی و صنعتی که بعدها کارخانه‌هایی در سراسر اسرائیل راه انداختند نقش مهمی داشت. در جریان شورش عربی ۱۹۳۶–۱۹۳۹ جمعیت یهودی مانور پیوسته مورد حمله و کمین قرار گرفت. در سال ۱۹۴۳ یسرائل یهودا «یشای» آدلر، نیکوکار و از بنیان‌گذاران تل‌آویو، ۱۰٬۰۰۰ لیرهٔ فلسطینی برای ساخت خانه‌های دائمی و ساختمان‌های عمومی اهدا کرد و دهکده به افتخار او نام‌گذاری شد. ساخت‌وساز در ۲۵ ژانویه ۱۹۴۴ آغاز شد و در سال ۱۹۴۷ کنیسه و درمانگاهی ساخته شد.Davar, 24 August 1947 دولت اسرائیل تا سال ۱۹۴۹ شهرک به ۴۵ خانواده رسید که بیشتر در کارخانهٔ نساجی کار می‌کردند. در سال ۱۹۵۰ یک «معبره» (اردوگاه چادری پناهندگان) با ۲۰۰ خانواده در نزدیکی شهرک برپا شد که جمعیت آن را بیش از دو برابر کرد. شهرک به بیش از ۲۰۰ خانواده رسید و صنایع تازه‌ای از جمله نانوایی تعاونی و مرکز پژوهش‌های کشاورزی نوه‌یعر تأسیس شد. منطقهٔ صنعتی ویژه‌ای در شمال شهرک اختصاص یافت و شهرک برای نخستین بار به شبکهٔ ملی برق و آب متصل شد. با این حال، کارخانهٔ نساجی محلی در سال ۱۹۵۹ ورشکسته شد و دوسوم ساکنان بیکار ماندند. سپس کارخانهٔ «اوف هاعمق» بر پایهٔ تأسیسات پیشین تنوا بنیان‌گذاری شد و در سال ۱۹۶۳ منطقهٔ صنعتی رسمی برای ایجاد اشتغال ایجاد گردید. در دورهٔ ریاست درور فوگل (۱۹۷۸–۱۹۹۳) استخر شنا، مجموعهٔ نوین دبستان و سالن بسکتبال با استاندارد لیگ برتر ساخته شد و دو محلهٔ مسکونی جدید به نام‌های کیدمات‌یشای و آداریشای بر زمین‌های کشاورزی پیشین بنا گردید. تا سال ۲۰۱۰ جمعیت شهر به نزدیک ۷٬۰۰۰ نفر با ۱٬۸۰۰ خانوار در سطح بالای اجتماعی-اقتصادی رسید. شورای ناحیه‌ای عمدتاً بر شهرک‌های کشاورزی (کیبوتص‌ها و موشاوها) نظارت داشت و رامات یشای صنعتی یک استثنا بود. | ## بخش 3: رامات یشای | ساکنان ادعا می‌کردند بودجه و نمایندگی ناکافی دارند و از دههٔ ۱۹۵۰ خواستار استقلال شدند. وی در سال ۱۹۶۲ به دلیل ناکامی شورا در دوبرابرسازی جمعیت برکنار شد و وزارت کشور اسرائیل یهودیت شوشانی، پرستار محلی و عضو ماپای، را به‌عنوان شهردار موقت منصوب کرد. پس از انتخابات ۱۹۶۵ برادر آمنون، عودِد یانای، با حزب «لمَعَن رامات یشای» ائتلاف تشکیل داد اما در ۱۹۶۷ کناره‌گیری کرد و شوشانی دوباره شهردار موقت شد. در انتخابات ۱۹۶۹ شوشانی با ائتلاف ماپای و «لمعن رامات یشای» به نخستین شهردار زن منتخب اسرائیل تبدیل شد. یک سال بعد هر دو عضو شورا از حزب کارگر اسرائیل استعفا دادند و حزب اپوزیسیون گاحال ائتلاف تشکیل داد و زِلدا کرامر را به شهرداری رساند. فهرست شهرداران + شهرداران رامات یشایشهردار حزب آغاز دوره پایان دوره ۱ آمنون یانای ماپای دسامبر ۱۹۵۹ نوامبر ۱۹۶۲ ۲ alt=|70x70px یهودیت شوشانی ماپای نوامبر ۱۹۶۲ نوامبر ۱۹۶۵ ۳ عودد یانای لمَعَن رامات یشای نوامبر ۱۹۶۵ ۱۹۶۷ ۴ alt=|70x70px یهودیت شوشانی ماپای ۱۹۶۷ ۱۹۷۰ ۵ alt=|70x70px زلدا کرامر گاحال ۱۹۷۰ ژانویه ۱۹۷۴ ۶ alt=|70x70px یهودیت شوشانی کارگر ژانویه ۱۹۷۴ ۲ سپتامبر ۱۹۷۶ ۷ موشه زایدنر کارگر ۲ سپتامبر ۱۹۷۶ اکتبر ۱۹۷۸ ۸ درور فوگل لیکود اکتبر ۱۹۷۸ نوامبر ۱۹۹۳ ۹ زئو شوارتز نوامبر ۱۹۹۳ نوامبر ۱۹۹۸ ۱۰ نیر حاوکین لیکود نوامبر ۱۹۹۸ نوامبر ۲۰۰۸ ۱۱ alt=|70x70px عوفر بن‌الیعزر راما (وابسته به یش عتید) نوامبر ۲۰۰۸ مارس ۲۰۲۴ ۱۲ آساف اوبرلندر توشاویم و توتصائوت مارس ۲۰۲۴ اکنون جمعیت شهر رامات یشای در سال ۱۸۵۹ دهکدهٔ جِیده نزدیک به ۱۲۰ نفر جمعیت داشت و زمین کشاورزی آن ۲۰ فدان (نزدیک به ۸۴ دونوم) بود. 175 در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین جمعیت جِیده ۳۲۷ نفر ثبت شد؛ ۳۲۴ مسلمان و ۳ مسیحی.Barron, 1922 Census بر پایهٔ داده‌های شهرداری، ضریب اجتماعی-اقتصادی شورای محلی ۸ از ۱۰ است. فرهنگ و نشانه‌ها برجسته‌ترین ساختمان شهر کاروانسرایی (خان) متعلق به سال ۱۹۰۹ با دیوارهای محصور است. در دههٔ ۱۹۹۰ دیوار صخره‌نوردی «کیر ساگی» در رامات یشای ساخته شد که بلندترین دیوار صخره‌نوردی اسرائیل و تنها دیوار مطابق با استانداردهای بین‌المللی در این کشور است. این دیوار به یاد ساگی بلاو، ساکن بومی که در ۱۹ اکتبر ۱۹۸۸ در جنوب لبنان کشته شد، نام‌گذاری شده‌است. شهر همچنین دارای تیم هاکی روی اسکیت است که سه بار قهرمان اسرائیل شده و دو بار جام اسرائیل را برده‌است. آموزش در رامات یشای دو مدرسه وجود دارد: دبستان «آرازیم» و مدرسهٔ نُه‌ساله «یووال». | ## جمع‌بندی | خانهٔ فرهنگ در مرکز شهر شامل کتابخانه، باشگاه‌های گوناگون و تالار تئاتر و سینمای «بیت میریام» است.