موضوع مقاله: ژرمنیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژرمنیا | مقدمه: ژرمنیا که توسط مورخ رومی کرنلیوس تاسیتوس در حدود سال ۹۸ پس از میلاد نوشته شده است و با عنوان اصلی دربارهٔ منشأ و موقعیت آلمانی‌ها یک اثر تاریخی و قوم‌نگاری دربارهٔ اقوام آلمانی خارج از امپراتوری روم است. | ## بخش 1: ژرمنیا | محتوا ژرمنیا با توصیف سرزمین‌ها، قوانین و آداب و رسوم مردم ژرمن آغاز می‌شود (فصل ۱–۲۷). سپس مردمانی را توصیف می‌کند که از نزدیک‌ترین ایشان که در سرزمین‌های رومی سکونت می‌کردند شروع می‌شود و در نهایت در سواحل دریای بالتیک، در میان استی‌ها، فِنی‌ها، و مردمان ناشناخته ماورای آن‌ها، پایان می‌یابد. تاسیتوس می‌گوید (فصل ۲) از نظر فیزیکی، ژرمن‌ها ملتی متمایز به نظر می‌رسند، نه مخلوطی از همسایگان خود؛ زیرا هیچ‌کس تمایلی به کوچ کردن به آب و هوای وحشتناکی مانند ژرمنیا را ندارد. آن‌ها به سه شاخه بزرگ تقسیم می‌شوند: اینگاوون‌ها، ارمینونیون‌ها و ایستافون‌ها، که اصل و نسب خود را از سه پسر مأنوس، پسر توستو و جد مشترک خود می‌گیرند. در فصل ۷، تاسیتوس حکومت و رهبری آنها را تا حدودی مبتنی بر شایستگی و برابری طلبانه، و رهبری آن را به‌جای اعتبار، با الگوبرداری توصیف می‌کند، و مجازات‌ها توسط کشیش‌ها انجام می‌شود. تاسیتوس بیشتر نقش زنان را در فصل‌های ۷ و ۸ مورد بحث قرار می‌دهد و ذکر می‌کند که آنها اغلب مردان را برای نبرد همراهی می‌کنند و تشویق می‌کنند. او می‌گوید که مردان اغلب به دلیل ترس شدید از دست دادن آن‌ها در اسارت انگیزه جنگ برای زنان را دارند. | ## بخش 2: ژرمنیا | تاسیتوس می‌گوید (فصل ۱۸) اقوام ژرمنی عمدتاً به یک همسر به جز چند ازدواج سیاسی قناعت می‌کنند و به‌طور خاص و صریح این عمل را به خوبی با فرهنگ‌های دیگر مقایسه می‌کند. او همچنین (فصل ۱۹) این را ثبت می‌کند که زنا بسیار نادر است و پس از آن جامعه یک زن زناکار را بدون توجه به زیبایی او طرد می‌کند. در فصل ۴۵، تاسیتوس اشاره می‌کند که مردم شمال اقوام ژرمنی، سیتون‌ها، «از همه جهات شبیه [اسکاندیناوی‌های سوئی] هستند، اما یک زن جنس حاکم است». خود تاسیتوس قبلاً در آگریکولا (فصل ۱۰ تا 13) — هرچند کوتاه‌تر — دربارهٔ سرزمین‌ها و مردم بریتانیا نوشته بود. رونالد سایم تصور می‌کرد که تاسیتوس از نزدیک از بلا ژرمنیای پلینی بزرگ کپی کرده است، زیرا ژرمنیا در برخی جاها منسوخ شده است: سایم می‌گوید در توصیف گروه‌های دانوبی، «آنها مشتریان وفادار امپراتوری هستند. فرار از این مردم در سال ۸۹ در طول جنگ دومیتیان در برابر Dacians اصلاح کل سیاست مرزی در امپراطوری. در غرب، کاسیودوروس در قرن ششم از آن استناد کرد و رودولف فولدا در قرن نهم به‌طور گسترده‌تری از آن استفاده کرد. | ## بخش 3: ژرمنیا | این علاقه در میان انسان‌گرایان آلمانی، از جمله کنراد سلتس، یوهانس آونتینوس، و اولریش فن هوتن و فراتر از آن برانگیخت. مردم آلمان قرون وسطی (پادشاهی آلمان در امپراتوری مقدس روم) ناهمگن بودند، در پادشاهی‌های متمایز، مانند باواریایی‌ها، فرانکونی‌ها، و سوابی‌ها از هم جدا شدند، تمایزاتی که پس از اتحاد آلمان در سال ۲۰۱۹ در زبان و فرهنگ آلمانی آشکار باقی مانده است. این نام تنها در سال ۱۴۷۱ احیا شد، با الهام از متن کشف مجدد آلمانیا، برای استناد به ویژگی‌های جنگجویانه آلمان‌های باستان در جنگ صلیبی علیه ترک‌ها. از زمان کشف آن، پرداختن به متن مربوط به فرهنگ مردمان ژرمنی اولیه در آلمان باستان، به ویژه در مطالعات تاریخ، زبان‌شناسی و قوم‌شناسی آلمان، و به میزان کمتر در کشورهای اسکاندیناوی، همچنان قوی است. با شروع اومانیسم آلمانی قرن شانزدهم، علاقه آلمانی‌ها به دوران باستان ژرمنی در طول دوره رمانتیسم و ناسیونالیسم شدید باقی ماند. کریستوفر کربس، استاد دانشگاه استنفورد، در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۲ ادعا می‌کند که ژرمنیا نقش مهمی در شکل‌گیری مفاهیم اصلی ایدئولوژی نازی داشته است.Christopher B. در سال ۱۹۰۲ توسط کشیش و فیلولوژیست سزار آنیبالدی در اختیار کنت اورلیو بالیانی از ایسی دوباره کشف شد. | ## جمع‌بندی | این نسخه خطی که به‌طور موقت برای کنترل در سازمان دولتی هنرهای زیبا به فلورانس منتقل شد، در جریان سیل سال ۱۹۶۶ به شدت آسیب دید.