موضوع مقاله: میدان آتشفشانی قوس جنوبی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میدان آتشفشانی قوس جنوبی | مقدمه: این میدان در طول ۱۰٬۰۰۰ سال گذشته فعال بوده و مساحتی بالغ بر ۳۵ در ۵۰ کیلومتر را در عمق ۴٬۹۵۰ متری دربرمی‌گیرد. | ## بخش 1: میدان آتشفشانی قوس جنوبی | هرچند این میدان با مرتبط است، اما به نظر نمی‌رسد که یک آتشفشان پیش‌درآمد باشد؛ بلکه به نظر می‌رسد هنگامی شکل گرفته که وزن آتشفشان‌های در حال رشد هاوایی موجب خمیدگی پوسته اقیانوسی شده و مسیرهایی برای صعود ماگما در پیشاپیش نقطه داغ گشوده‌است. ریخت‌شناسی این میدان آتشفشانی در حدود ۲۰۰ کیلومتری جنوب جزیره هاوایی و در عمق تقریباً ۴٬۹۵۰ متری زیر سطح دریا قرار دارد. این میدان از جریان‌های گدازه با ضخامت چند متر تشکیل شده که در بخش‌های شمالی و شرقی توسط کف دریای پوشیده از رسوب احاطه شده‌اند و در بخش‌های غربی و جنوب غربی با خوشه‌هایی از های کرتاسه محدود می‌شوند. در تصاویر سونار اسکن جانبی، جریان‌های گدازه جوان با شکل درخشان دیده می‌شوند در حالی که جریان‌های قدیمی‌تر که زیر رسوبات پوشیده شده‌اند تاریک‌تر به نظر می‌رسند. ساختارهایی مانند حلقه‌های گدازه، خرده‌های گدازه، ، گدازه بالشی، چندضلعی‌ها و در جریان‌های جوان مشاهده شده‌اند. جریان‌های گدازه توپوگرافی پیشین بستر دریا را پوشانده و آن را هموار کرده‌اند و در یک نقطه، جبهه یک جریان حدود ۱۰ متر از بستر دریا بالاتر است. جریان‌های گدازه‌ای که در میدان آتشفشانی قوس جنوبی فوران کرده‌اند احتمالاً روان بوده و با نرخ بالایی تولید شده‌اند. زمین‌شناسی این میدان آتشفشانی بر تاج قوس هاوایی قرار دارد؛ ناحیه‌ای از کف اقیانوس کرتاسه در اطراف هاوایی که زیر وزن آتشفشان‌های هاوایی خم شده و این خمش موجب بالاآمدگی و فعالیت آتشفشانی در جایی شده که پوسته شکسته و اجازه داده ماگما به سطح برسد. حضور دریاکوه‌های کهن‌تر کرتاسه در منطقه میدان آتشفشانی قوس جنوبی ممکن است بر آغاز آتشفشانی در این میدان تأثیر گذاشته باشد. | ## بخش 2: میدان آتشفشانی قوس جنوبی | میدان آتشفشانی قوس جنوبی تنها سامانه آتشفشانی روی قوس نیست؛ در شمال اوآهو که بسیار بزرگ‌تر است و جریان‌های گدازه کوچک در پای در جنوب غرب جزیره هاوایی نیز وجود دارند. این میدان‌های آتشفشانی در مجموع مساحتی بزرگ‌تر از جزایر هاوایی دارند و دامنه تأثیر آتشفشانی هاوایی را به بیش از ۵۰۰ کیلومتر پهنا گسترش می‌دهند. میدان آتشفشانی قوس جنوبی در بالادست قرار دارد و به عنوان «پیش‌درآمد» توصیف شده هرچند به نظر نمی‌رسد که مرحله اولیه یک آتشفشان سپری هاوایی معمولی باشد. ترکیب سنگ‌شناسی لایروبی از بستر دریا سنگ‌های بازالتی به دست داده که مجموعه‌های و را تشریف می‌بخشند. جریان‌های گدازه با پوشش‌های منگنزی با ضخامت کمتر از ۰٫۱۵ میلی‌متر پوشیده شده‌اند. البته برخی نمونه‌های لایروبی شده ممکن است از دریاکوه‌های کرتاسه مجاور به جای میدان آتشفشانی قوس جنوبی باشند. ترکیب قلیایی گدازه‌ها شبیه گدازه‌های مرحله جوانه‌زنی مجدد در کوآئی، گدازه‌های پیش از سپر در دریاکوه لوئیهی و گدازه‌های است. این گدازه‌ها با میدان آتشفشانی قوس شمالی نسبت بالای هلیوم-۳/هلیوم-۴ و محتوای بالای کربن دی‌اکسید را مشترک دارند. آمیختگی میان ذوب‌های نقطه داغ هاوایی و اجزای معمول ممکن است منشأ سنگ‌های آتشفشانی میدان قوس جنوبی باشد و نیز در این فرایند نقش داشته‌است. | ## بخش 3: میدان آتشفشانی قوس جنوبی | ماگماهای میدان آتشفشانی قوس جنوبی به نظر می‌رسد به‌طور غیرمعمول سرشار از آب بوده‌اند که شاید به دلیل ذوب زودهنگام گوشته آب‌دار باشد. پیشینه فوران و پژوهش به نظر می‌رسد این میدان از برخی جریان‌های گدازه جوان‌تر مرکزی تشکیل شده که توسط میدان‌های جریان گدازه قدیمی‌تر احاطه شده‌اند. بر اساس ضخامت پوشش‌های منگنز، پالاگونیت و رسوبات روی جریان‌های گدازه، به نظر می‌رسد جریان‌های جوان‌تر بین ۱٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ سال قدمت دارند در حالی که جریان‌های قدیمی‌تر ممکن است بیش از ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ سال قدمت داشته باشند. به‌طور کلی ضخامت پوشش منگنز قابل مقایسه با آنچه بر روی سنگ‌های ماونا لوا، کیلاویا و دریاکوه لوئیهی یافت می‌شود، است. این احتمال وجود دارد که ماگما عمدتاً در مناطقی به سطح رسیده که سنگ‌کره ویژگی‌های ناهنجار دارد و بیشتر احتمال شکستن آن می‌رود تا خم شدن؛ این امر توضیح می‌دهد که چرا دهانه‌های میدان آتشفشانی قوس جنوبی با دریاکوه‌های کرتاسه منطبق هستند. میدان آتشفشانی قوس جنوبی در سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۵ خورشیدی) از طریق تصویربرداری سونار اسکن جانبی GLORIA کشف شد و در سال ۱۹۸۸ (۱۳۶۷ خورشیدی) لایروبی گردید. بررسی دیگری توسط زیردریایی کنترل‌شده از راه دور کایکو در سال ۲۰۰۱ (۱۳۸۰ خورشیدی) انجام شد. | ## جمع‌بندی | به‌طور کلی این میدان از طریق لایروبی، زیردریایی کنترل‌شده از راه دور و زیردریاپیما بررسی شده‌است.