موضوع مقاله: چارلز امانوئل چهارم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چارلز امانوئل چهارم | مقدمه: چارلز امانوئل چهارم (; – ) از ۱۶ اکتبر ۱۷۹۶ تا ۱۸۰۲، زمانی که به نفع برادرش ویکتور امانوئل اول از سلطنت کناره‌گیری کرد، پادشاه ساردینیا و حاکم ایالت‌های ساوویارد بود. | ## بخش 1: چارلز امانوئل چهارم | زندگی‌نامه شارل امانوئل در تورین به دنیا آمد، پسر ارشد ویکتور آمادئوس سوم، پادشاه آینده ساردینیا، و همسرش اینفانتا ماریا آنتونیا فردیناندا از اسپانیا بود. دو تن از خواهران شارل امانوئل با برادران کوچکتر پادشاه لویی شانزدهم فرانسه ازدواج کرده بودند: ماری ژوزفین با کنت پرووانس، که بعدها پادشاه لویی هجدهم شد، و ماریا ترزا با کنت آرتوا، که بعدها پادشاه شارل دهم شد. در ۲۱ اوت ۱۷۷۵، پس از دو سال مذاکره، شارل امانوئل با کلوتیلد فرانسه، خواهر لویی شانزدهم، نامزد شد. اگرچه این وصلت به دلایل سیاسی ترتیب داده شده بود، شارل امانوئل و همسرش به یکدیگر وفادار ماندند. شارل امانوئل عمیقاً تحت تأثیر انقلاب فرانسه قرار گرفت، که در آن برادر همسرش لویی شانزدهم و همسرش ماری آنتوانت در سال ۱۷۹۳ اعدام شدند. 60 در مارس ۱۷۹۶، ساردینیا مجبور شد پیمان زیان‌آور پاریس (۱۷۹۶) را با جمهوری فرانسه منعقد کند که به ارتش فرانسه اجازه عبور آزاد از پیمونت را می‌داد. در ۴ آوریل ۱۷۹۷، شارل امانوئل تصمیم گرفت یک معامله اولیه با فرانسه انجام دهد که طبق آن، او از کنترل ساردینیا در ازای دریافت سرزمینی معادل آن در ایتالیا صرف نظر می‌کرد. | ## بخش 2: چارلز امانوئل چهارم | خزانه پادشاهی خالی، ارتش ناتوان و بی‌نظم بود و احساسات انقلابی در میان مردم قوی بود. بین سال‌های ۱۷۹۶ و ۱۷۹۸، دو توطئه علیه سلطنت خنثی شد و توطئه‌گران به مرگ محکوم شدند. در ۶ دسامبر ۱۷۹۸، فرانسوی‌ها، به رهبری ژوبر، تورین را اشغال کردند و چارلز امانوئل را مجبور کردند از تمام سرزمین‌های خود در سرزمین اصلی ایتالیا صرف نظر کند و قلمرو خود را به جزیره ساردینیا محدود کند، که از دسترس ارتش فرانسه دور ماند. در فوریه ۱۷۹۹، نگرانی‌های امنیتی چارلز امانوئل را مجبور به کناره‌گیری از ساردینیا کرد. به دعوت تزار پاول اول روسیه، که به ژنرال سووروف دستور داده بود تا کنت آلساندرو د رگ دی گیفلنگا را برای بازگرداندن تاج و تخت ساردینیا به آنجا بفرستد، چارلز امانوئل تصمیم گرفت جزیره را ترک کند و به سرزمین اصلی بازگردد. هنگامی که در ۲۲ سپتامبر ۱۷۹۹ به همراه همسرش در لیورنو پیاده شد، متوجه شد که ارتش روسیه پیمونت را به دست اتریشی‌ها سپرده است و اتریشی‌ها تمایلی به حمایت از بازگرداندن او ندارند. 116 بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۰۲، چارلز امانوئل و همسرش در رم، فراسکاتی، ناپلس و کازرتا اقامت داشتند. | ## بخش 3: چارلز امانوئل چهارم | او چنان از مرگ همسرش متأثر شد که در ۴ ژوئن ۱۸۰۲ تصمیم گرفت به نفع برادرش ویکتور امانوئل اول از سلطنت کناره‌گیری کند. در فراسکاتی او مهمان مکرر پسرعمویش هنری بندیکت استوارت، کاردینال دوک یورک، آخرین عضو خاندان سلطنتی استوارت بود. چارلز از نوادگان هنریتا آن استوارت، کوچک‌ترین دختر شاه چارلز اول انگلستان بود، در حالی که هنری بندیکت استوارت از نوادگان جیمز دوم، برادر هنریتا آن، بود. هنگامی که هنری در سال ۱۸۰۷ درگذشت، شارل امانوئل وارث کل چارلز اول شد و بدین ترتیب ادعای یعقوبی‌ها بر تاج و تخت بریتانیا را به ارث برد. با این حال، برخلاف سه سلف خود، نه او و نه جانشینانش هرگز تلاشی برای ادعای تاج و تخت نکردند. در سال ۱۸۱۵، در سن شصت و چهار سالگی، چارلز امانوئل در انجمن عیسی (یسوعیان) سوگندهای ساده‌ای یاد کرد. | ## جمع‌بندی | او هرگز به مقام کشیشی منصوب نشد، بلکه بقیه عمر خود را در کلیسای تازه‌کار یسوعی در رم گذراند.