aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: اوشا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوشا | مقدمه: اوشا در کتاب ترانه یخ و آتش و در اقتباس تلویزیونی اچ‌بی‌او به نام بازی تاج‌وتخت ظاهر می‌شود. | ## بخش 1: اوشا | در رمان‌ها، اوشا به عنوان یک شخصیت نسبتاً فرعی عمل می‌کند که پس از تبدیل شدن به زندانی و بعداً خدمتکار در وینترفل، به‌طور مداوم به فرزندان استارک، بران و ریکون کمک می‌کند. در مجموعه تلویزیونی، او به عنوان یک شخصیت اصلی در طول فصل‌های اولیه نمایش، با پیشینه‌ای مشابه با همتای خود در رمان ایفای نقش می‌کند. در رمان، اوشا برای اولین بار در بازی تاج و تخت (۱۹۹۶) به عنوان یک زن وحشی از آن سوی دیوار که خدایان قدیمی جنگل را می‌پرستد، ظاهر می‌شود. او در تلاش برای فرار از دست وایت واکرها، به سمت جنوب دیوار می‌رود تا از جنگ احتمالی که در شرف وقوع است فرار کند. با این حال، اوشا در ابتدا توسط استارک‌های وینترفل اسیر شده و به دلیل طبیعت وحشی خود به‌طور موقت توسط آنها زندانی می‌شود. او بعداً اعتماد مردم وینترفل را جلب می‌کند و در نهایت با بران و ریکون استارک دوست می‌شود و به عنوان نگهبان آنها عمل می‌کند. | ## بخش 2: اوشا | اوشا بعداً در نبرد پادشاهان (۱۹۹۸) بازمی‌گردد و به پسران استارک کمک می‌کند از دست تیان گریجوی فرار کرده و از غارت وینترفل جان سالم به در ببرند. او سپس تصمیم می‌گیرد تا ریکون را در حالی که بران به سمت شمال می‌رود، به مکانی امن اسکورت کند. اگرچه محل اختفای او برای مدتی طولانی ناشناخته باقی می‌ماند، اما چندین بار در طوفان شمشیرها (۲۰۰۰) و ضیافتی برای کلاغ‌ها (۲۰۰۵) از او نام برده شده است. در رقصی با اژدهایان (۲۰۱۱)، مشخص شد که اوشا، ریکون و دایرولف او شگی‌داگ در حال حاضر به اسکاگوس پناه برده‌اند. این شخصیت نقش کوچکی در کتاب‌ها داشت، اما نقش او در سریال‌های تلویزیونی بسیار برجسته شد. این شخصیت در اپیزود پیمان‌شکن بازگشت و متعاقباً در قسمت بعدی (سفر بیگانه) توسط رمزی بولتون کشته شد. | ## بخش 3: اوشا | مرگ اوشا باعث انتقادهای متفاوت و منفی بود که عمدتاً به دلیل شخصیت‌پردازی امیدوارکننده او در فصل ۳ و و سرعت وقوع صحنه بود. با این حال، این شخصیت در مجموعه تلویزیونی با واکنش مثبت منتقدان مواجه شد و اوشا را به عنوان یکی از شخصیت‌های جداب سریال معرفی کردند و پیچش داستانی، شخصیت دوست‌داشتنی و پیشرفت او را تحسین کردند. بازی تنا در نقش اوشا نیز مورد تحسین خود مارتین قرار گرفت که شخصیت نمایش را بر نسخه اصلی کتاب خود ترجیح داد. بازخوردها جورج آر آر مارتین اظهار کرد که اوشا یکی از شخصیت‌های مورد علاقه او در مجموعه تلویزیونی و یکی از معدود شخصیت‌هایی بود که همتای تلویزیونی را به نسخه درون کتاب ترجیح می‌دهد - چرا که او «جوان‌تر، جذاب‌تر و پویاتر» است. او توضیح داد که این ترجیح بیشتر به دلیل اجرای ناتالیا تنا بود، که او به‌طور مداوم در طول سه فصل اول نمایش از آن تمجید کرد. | ## جمع‌بندی | در نتیجه، مارتین اظهار داشت که می‌خواهد در جهت‌گیری شخصیت در کتاب‌ها تجدیدنظر کند و پویایی بیشتری به او بدهد و اشاره کرد که «تنها بازیگری که واقعاً مرا وادار به تجدید نظر دربارهٔ یک شخصیت کرد، ناتالیا تنا در نقش اوشا است».
موضوع مقاله: فاون هال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فاون هال | مقدمه: فاون هال (انگلیسی: Fawn Hall؛ زادهٔ حدود ۱۹۵۹ میلادی) منشی پیشین سرهنگ دوم اولیور نورث بود که به‌دلیل نقشش در ماجرای ایران–کنترا به شهرت رسید؛ او به نورث در نابود کردن اسناد محرمانه کمک کرد. | ## بخش 1: فاون هال | اوایل زندگی فاون هال در سال ۱۹۵۹ در آناندیل، ویرجینیا زاده شد و در سال ۱۹۷۷ از دبیرستان دبیرستان آنان‌دیل فارغ‌التحصیل شد. او از ژانویهٔ ۱۹۷۶، زمانی که هنوز در دبیرستان بود، به‌صورت پاره‌وقت در یک شغل دفتری برای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا کار می‌کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، به‌صورت تمام‌وقت در پنتاگون برای نیروی دریایی مشغول به کار شد. دخالت در ماجرای ایران–کنترا هال در ۲۶ فوریهٔ ۱۹۸۳ از نیروی دریایی به شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا مأمور شد تا به‌عنوان منشی اولیور نورث فعالیت کند. مشاور امنیت ملی رونالد ریگان که مافوق نورث و یکی از بازیگران اصلی ماجرای ایران–کنترا به‌شمار می‌رفت. | ## بخش 2: فاون هال | در یکی از اشتباهات، هال ارقام یک شماره‌حساب بانکی سوئیسی را جابه‌جا وارد کرد که باعث شد کمک مالی سلطان برونئی به نیروهای کنترا به‌اشتباه به حساب یک بازرگان سوئیسی واریز شود، نه حساب موردنظر. او اعتراف کرد که تعداد زیادی سند را دست‌کاری، خرد کرده (به‌قدری سند نابود شده بود که دستگاه خردکن گیر کرده بود) و برخی دیگر را درون چکمه‌ها و لباس‌هایش مخفی کرده و در ۲۵ نوامبر ۱۹۸۶ به نورث تحویل داده است. 5373–80, 5385–87; Chapter 5 Fawn Hall 147 زندگی پس از ماجرای ایران–کنترا پس از افشای ماجرای ایران–کنترا، هال برای مدتی کوتاه در سال ۱۹۸۷ به نیروی دریایی بازگشت و کمتر از شش ماه در آنجا کار کرد. در همان سال، روزنامه‌نگار مایکل کلی او را به مهمانی شام خبرنگاران کاخ سفید دعوت کرد. پس از ارائهٔ شهادت در برابر کنگره در ژوئن ۱۹۸۷، از خدمات دولتی کناره‌گیری کرد و با آژانس ویلیام موریس قرارداد بست، اما تلاش او برای ورود به رسانه‌ها در منطقه واشینگتن، دی.سی. | ## بخش 3: فاون هال | مجلات پلی‌بوی و پنت‌هاوس پیشنهاد پرداخت مبالغ شش‌رقمی برای عکس‌برداری برهنه را به هال و همچنین دو زن دیگر درگیر در رسوایی‌های سال ۱۹۸۷، یعنی دونا رایس و جسیکا هان، ارائه دادند. در سال ۱۹۹۲، در یک دفتر حقوقی در لس‌آنجلس، کالیفرنیا مشغول به کار شد و چند سال به حرفهٔ مدلینگ پرداخت. لوو پس از دیدن او در دادگاه نورث، او را پیدا کرد و آن دو در مراسم تجلیل از جک لمون در بنیاد AFI در سال ۱۹۸۸ شرکت کردند. گزارش شده که سوگرمن پس از ازدواج، او را با کراک کوکائین آشنا کرد و هال به آن معتاد شد و در سال ۱۹۹۴ یک بار دچار اوردوز شد و پس از آن به مرکز ترک اعتیاد رفت. هال در سال ۲۰۰۷ خانه‌شان را با قیمت تقریبی ۲٫۵ میلیون دلار برای فروش گذاشت، اما این خانه در سال ۲۰۱۴ تنها به قیمت ۱٫۹۶ میلیون دلار فروخته شد. | ## جمع‌بندی | تا سال ۲۰۱۲، هال در وست هالیوود زندگی می‌کرد و در یک کتاب‌فروشی مشغول به کار بود، و از توجه عمومی دوری می‌کرد.
موضوع مقاله: جان زیگرس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جان زیگرس | مقدمه: در آن زمان، رسانه‌های ژاپنی او را «مرد مرموز» نامیدند و ماجرای او به پایه‌ای برای برخی افسانه‌های محلی تبدیل شد. | ## بخش 1: جان زیگرس | شرح ماجرا در اکتبر ۱۹۵۹، مردی به نام جان آلن کوچار زیگرس، ۳۶ ساله، همراه با همسر کره‌ای خود وارد ژاپن شد. او تلاش کرده بود یک چک ۲۰۰هزار ینی و یک چک مسافرتی ۱۴۰ دلاری (معادل حدود ۵۰۴۰۰ ین در آن زمان) را در شعبه بانک چیس منهتن ژاپن نقد کند و همچنین ۱۰۰هزار ین را در بانک کره در ژاپن وصول کند. با وجود اینکه پاسپورت زیگرس دارای مهرهای سفارت‌های ژاپن در کشورهای مختلف آسیای شرقی بود، مشخص شد که این گذرنامه جعلی است. همچنین، ویزای او توسط سفارت ژاپن در تایپه صادر شده بود که بعدها به انجمن تبادلات ژاپن و تایوان تغییر یافت. طبق سوابق، زیگرس ادعا کرد که «در آمریکا متولد شده، از طریق چکسلواکی و آلمان به بریتانیا رفته و در آنجا دبیرستان را گذرانده است. در جنگ جهانی دوم، خلبان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا بوده و مدتی توسط آلمانی‌ها اسیر شده است. پس از جنگ، در آمریکای لاتین زندگی کرده و سپس به عنوان جاسوس آمریکا در کره جنوبی فعالیت داشته است. | ## بخش 2: جان زیگرس | او همچنین در تایلند و ویتنام به عنوان خلبان خدمت کرده و سپس به دستور جمهوری متحده عربی به ژاپن سفر کرده است. مأموریت او شامل جذب داوطلبان نظامی ژاپنی برای جمهوری متحده عربی بود.» پس از تماس با کشورهای ذکر شده، مشخص شد که این اطلاعات هیچ پایه واقعی ندارند و مهرهای پاسپورت او جعلی هستند. پس از اعلام حکم، زیگرس با تکه‌ای شیشه که مخفیانه به دادگاه آورده بود، سعی کرد رگ‌های خود را بزند.「密入国の”ミステリー・マン” 判決直後自殺図る 架空の国籍、14か国語ペラペラ」読売新聞1960年8月10日「”ミステリー・マン”に懲役1年の判決」読売新聞1961年12月22日 پس از آزادی، او از ژاپن به هنگ‌کنگ اخراج شد و همسرش نیز به کره جنوبی بازگردانده شد. در مقاله‌ای با عنوان «مردی با کشور خودش»، ادعا شده بود که او یک تبعه طبیعی‌شده اتیوپی و مأمور اطلاعاتی برای سرهنگ ناصر بوده است. همچنین گفته شد که پاسپورت او در «تامانراست، پایتخت کشور تاورد (Taured) در جنوب صحرای بزرگ آفریقا» صادر شده است. اما تاورد احتمالاً غلط املایی واژه طوارق (Taureq) است و تامانراست در واقع یک استان در الجزایر است. در این گزارش همچنین به زبانی ناشناخته با حروف لاتین اشاره شده بود که به عنوان «زبان تاورد» معرفی شد. | ## بخش 3: جان زیگرس | رابرت متیو، نماینده پارلمان، از این ماجرا به عنوان نمونه‌ای برای نشان دادن نقص در سیستم بررسی گذرنامه‌ها یاد کرد. او ادعا کرد که فردی از کشوری به نام تاورد که در شرق آفریقا قرار داشت و از موریتانی تا سودان امتداد می‌یافت، در سال ۱۹۵۴ هنگام بررسی گذرنامه در ژاپن بازداشت شد. گفته شد که او برای خرید اسلحه برای «لژیون عربی واقعی» به ژاپن آمده بود و در نهایت در یک بیمارستان روانی بستری شد. در نهایت، در برخی وب‌سایت‌های ژاپنی مرتبط با افسانه‌های شهری و داستان‌های ماورایی، روایتی دیگر مطرح شد که می‌گفت در سال ۱۹۵۴، مردی از «بعدی دیگر» در فرودگاه هاندا ژاپن ظاهر شد. او گذرنامه‌ای از کشوری خیالی به نام «تاورد» داشت و هنگامی که از او خواستند کشورش را روی نقشه نشان دهد، به آندورا اشاره کرد. | ## جمع‌بندی | این فرد برای بررسی بیشتر در هتلی تحت مراقبت نگهداری شد، اما صبح روز بعد ناپدید شد و هرگز اثری از او یافت نشد.
موضوع مقاله: سقط جنین در جمهوری دومینیکن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سقط جنین در جمهوری دومینیکن | مقدمه: جمهوری دومینیکن یکی از ۲۴ کشوری در جهان و یکی از شش کشور در آمریکای لاتین است که سقط جنین را به‌طور کامل ممنوع کرده است. | ## بخش 1: سقط جنین در جمهوری دومینیکن | 2 (Spring 2011): 713-734 مراقبت‌ها و روش‌های سقط جنین طبق ماده ۳۷ در جمهوری دومینیکن، افرادی که با بارداری‌های ناخواسته یا غیرمنتظره مواجه هستند، باید بین سقط جنین مخفیانه و ادامه دادن بارداری خود یکی را انتخاب کنند. در این شرایط، تخمین زده می‌شود که سالانه ۹۰٬۰۰۰ سقط جنین ناامن در جمهوری دومینیکن انجام می‌شود. از زمان تصویب ماده ۳۷، سقط جنین ناامن به سومین علت اصلی مرگ و میر مادران در این کشور تبدیل شده است و اکنون هشت درصد از مرگ و میر مادران را به خود اختصاص داده است. هنگامی که این داروها به‌طور مخفیانه مصرف می‌شوند، افراد معمولاً از دوز مناسب اطلاع ندارند. | ## بخش 2: سقط جنین در جمهوری دومینیکن | در چنین مواردی، رحم ممکن است به‌طور کامل پاک‌سازی نشود، که می‌تواند منجر به عفونت یا حتی سوراخ شدن رحم و ایجاد خونریزی داخلی شود. اگر فرد باردار از این عوارض جان سالم به در ببرد، ممکن است در آینده با مشکلات تولیدمثلی مواجه شود. تخمین زده می‌شود که ۱۰ درصد از تخت‌های زایمان در بیمارستان‌ها معمولاً توسط زنانی که با مشکلات ناشی از سقط جنین ناامن مواجه هستند، اشغال شده است. تخمین زده می‌شود که سالانه ۲۵٬۰۰۰ زن و دختر به دلیل عوارض ناشی از سقط جنین یا سقط‌های ناقص که بسیاری از آن‌ها به صورت مخفیانه انجام می‌شوند، در بیمارستان بستری می‌شوند. | ## بخش 3: سقط جنین در جمهوری دومینیکن | مطالعه سلامت جهانی بی ام جی همچنین نشان داد که مراقبت‌های پس از سقط جنین در جمهوری دومینیکن تقریباً وجود ندارد و اطلاعات کافی در مورد این مراقبت‌ها در دسترس نیست. افرادی که برای درمان پس از سقط جنین به بیمارستان مراجعه می‌کنند، نمی‌توانند نام پزشک خود را اعلام کنند، زیرا ممکن است پزشک مورد نظر دستگیر شود. این انگ قانونی و کمبود اطلاعات می‌تواند باعث شود افراد درمان‌های پس از سقط جنین را به تأخیر بیندازند یا از دریافت مراقبت‌های بهداشتی خودداری کنند؛ بنابراین، افرادی که نیاز به سقط جنین دارند، به دنبال جایگزین‌های نامناسب برای مراقبت صحیح می‌گردند، حتی با وجود افزایش خطر عوارض مرتبط. | ## جمع‌بندی | قانون ماده ۳۱۷ از قانون کیفری جمهوری دومینیکن، که همه اشکال سقط جنین القایی را ممنوع می‌کرد، در سال ۱۸۸۴ تصویب شد.
موضوع مقاله: جلوگیری از برخورد (شبکه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جلوگیری از برخورد (شبکه) | مقدمه: روش‌های جلوگیری از برخورد شامل زمان‌بندی قبلی بازه زمانی، طرح‌های تشخیص حامل، زمان‌های دسترسی تصادفی و پس از تشخیص برخورد است. | ## بخش 1: جلوگیری از برخورد (شبکه) | CSMA/CD پروتکلی است که در شبکه‌های اترنت برای تنظیم دسترسی به رسانه شبکه استفاده می‌شود. قبل از ارسال داده، دستگاهی که از CSMA/CD استفاده می‌کند، ابتدا به شبکه گوش می‌دهد تا بررسی کند که آیا بیکار است یا خیر. | ## بخش 2: جلوگیری از برخورد (شبکه) | اگر شبکه مشغول باشد، دستگاه قبل از تلاش مجدد برای ارسال، برای مدت زمان تصادفی منتظر می‌ماند. اگر در حین انتقال برخوردی تشخیص داده شود، دستگاه‌های درگیر ارسال داده را متوقف کرده و یک الگوریتم پس‌روی را برای جلوگیری از برخوردهای بیشتر اجرا می‌کنند. | ## بخش 3: جلوگیری از برخورد (شبکه) | CSMA/CA پروتکلی است که معمولاً در شبکه‌های بی‌سیم برای جلوگیری از برخورد استفاده می‌شود. اگر کانال مشغول باشد، دستگاه قبل از تلاش مجدد برای ارسال، برای مدت زمان تصادفی منتظر می‌ماند. | ## جمع‌بندی | علاوه بر این، دستگاه‌ها ممکن است از پیام‌های درخواست برای ارسال و پاک‌سازی برای ارسال برای رزرو کانال قبل از ارسال داده استفاده کنند، که احتمال برخورد را بیشتر کاهش می‌دهد.
موضوع مقاله: آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ (طرح قدیمی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ (طرح قدیمی) | مقدمه: آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ (طرح قدیمی) یا به طور دقیق‌تر آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱-۱۹۹۷ یا آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱-۱۹۹۹ به نسخه اولیه استاندارد آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ شبکه بی‌سیم اشاره دارد که در سال ۱۹۹۷ منتشر و در سال ۱۹۹۹ شفاف‌سازی شد. | ## بخش 1: آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ (طرح قدیمی) | امروزه بیشتر پروتکل‌هایی که در این نسخه اولیه توصیف شده‌اند به‌ندرت استفاده می‌شوند. توضیحات این استاندارد، دو نرخ داده خام ۱ و ۲ مگابیت بر ثانیه را مشخص کرده بود که می‌بایست از طریق سیگنال‌های فروسرخ یا به‌وسیله پرش فرکانس یا طیف گسترده با توالی مستقیم در باند صنعتی، علمی و پزشکی با فرکانس ۲٫۴ گیگاهرتز ارسال شوند. علاوه بر این، استاندارد اصلی حسگر حامل با اجتناب از برخورد را به‌عنوان روش دسترسی به رسانه تعریف می‌کند. از طریق سازوکارهای CSMA/CA، درصد قابل توجهی از ظرفیت خام کانال فدا می‌شود تا قابلیت اطمینان انتقال داده در شرایط متنوع و نامساعد محیطی بهبود یابد. | ## بخش 2: آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ (طرح قدیمی) | آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱-۱۹۹۹ واحد زمانی دودویی TU را نیز معرفی کرد که برابر با ۱۰۲۴ میکروثانیه تعریف می‌شود. حداقل هفت محصول تجاری مختلف که تا حدی با یکدیگر سازگار بودند، بر پایه این مشخصه اولیه پدید آمدند. یکی از ضعف‌های این مشخصه اولیه این بود که گزینه‌های اختیاری بسیاری را عرضه می‌کرد و همین باعث می‌شد پیاده‌سازی هم‌کنش‌پذیری بین محصولات شرکت‌های مختلف گاهاً دشوار باشد. در واقع، این استاندارد بیشتر شبیه یک «مشخصه بتا» بود تا یک مشخصه کاملاً سخت‌گیرانه. | ## بخش 3: آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ (طرح قدیمی) | زیرا در ابتدای کار به فروشندگان محصولات اجازه می‌داد محصولاتشان را به شکل متمایز ارائه دهند، اما همپوشانی اندکی بین محصولات شرکت‌های مختلف وجود داشت. نسخه DSSS از ۸۰۲٫۱۱ اولیه به سرعت با تصویب متمم ۸۰۲٫۱۱بی در سال ۱۹۹۹ تکمیل شد (و رواج یافت) و نرخ بیت را به ۱۱ مگابیت بر ثانیه افزایش داد. | ## جمع‌بندی | پذیرش گسترده شبکه‌های ۸۰۲٫۱۱ تنها پس از انتشار ۸۰۲٫۱۱بی رخ داد و در پی آن، محصولات هم‌کنش‌پذیر گوناگونی از سوی چندین تولیدکننده بزرگ عرضه شدند.
موضوع مقاله: جوزفا بی فلکسنر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جوزفا بی فلکسنر | مقدمه: باربا گوسه یا جوزفا بی فلکسنر (; تولد ۱۹۰۳ یا ۱۹۰۴؛ درگذشت )، معروف به پپیتا باربا (۱۹۰۳ یا ۱۹۰۴–۲۵ ژوئن ۲۰۰۰)، دانشمند اسپانیایی بود که در سال ۱۹۳۷ طی جنگ داخلی اسپانیا تبعید شد و به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد، جایی که بیشتر عمر خود را به عنوان بخشی از جامعه آمریکایی سپری نمود. | ## بخش 1: جوزفا بی فلکسنر | او ابتدا در داروسازی و حقوق به تحصیل پرداخت و پس از کار در آزمایشگاه شیمی و نقل مکان به آمریکا به نورولوژی علاقه‌مند شد. از زندگی او تا دهه اول قرن بیستم اطلاعات زیادی در دست نبود تا اینکه زندگی‌نامه اش توسط نوریا پی سونیر که با او در انستیتو فیزیولوژی بارسلون همکاری می‌کرد به رشته تحریر درآمد. زندگی‌نامه دوران تحصیل و پژوهش جوزفا متولد خانواده‌ای سرشناس بود، او همزمان در رشته‌های داروسازی (به انگیزه علاقه علمی) و حقوق (به عنوان چالش شخصی در رقابت با برادرش ادواردو) تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۶ و در ۲۲ سالگی به مادرید نقل مکان کرد و در «رزیدنسیا د سینیوریتاس» اقامت گزید - موسسه‌ای پرستیگوسو که آزمایشگاه شیمی مجهزی تحت مدیریت بیوشیمیست آمریکایی مری فاستر داشت. او در ۱۹۲۷ به بارسلون بازگشت و در انستیتو فیزیولوژی بارسلون تحت نظر آگوستو پی سونیر و خسوس ماریا بلیدو ی گولفریکس مشغول به کار شد. | ## بخش 2: جوزفا بی فلکسنر | با حمایت «هیئت گسترش مطالعات و پژوهش‌های علمی» (JAE) که سانتیاگو رامون ای کاخال ریاست آن را بر عهده داشت، موفق به دریافت بورسیه تحصیلی در انجمن سلطنتی داروسازی بریتانیا برای دوره دسامبر ۱۹۲۸ تا اوت ۱۹۲۹ شد. پس از بازگشت از انگلستان و دفاع از رساله دکتری در مادرید (۱۹۲۹)، به عضویت انجمن سلطنتی فیزیک و شیمی اسپانیا درآمد. در اوایل دهه ۱۹۳۰ با دریافت بورسیه از بنیاد ماریا پاتخوت ی رابِل (تأسیس شده توسط حامی علمی رافائل پاتخوت ی ژوبرت)، برای تکمیل مطالعات به دانشکده پزشکی جانز هاپکینز در بالتیمور رفت. در این دوره با لویی فلکسنر (۱۹۰۲–۱۹۹۶)، نوروفیزیولوژیست آمریکایی آشنا شد که این آشنایی به رابطه‌ای عاطفی و حرفه‌ای تبدیل گردید. پس از سال‌ها به عنوان یکی از استعدادهای درخشان «مکتب زیست‌شناسی کاتالان»، در ژوئیه ۱۹۳۷ از جنگ داخلی گریخت و به‌طور قاچاقی از پیرنه عبور کرد. | ## بخش 3: جوزفا بی فلکسنر | همراه لویی فلکسنر (که اکنون همسرش بود) به آمریکا مهاجرت کرد و زندگی جدید علمی‌اش را در دانشگاه جانز هاپینز آغاز نمود. بسیاری از دستاوردهای علمی او در زمینه نوروفیزیولوژی پس از ۱۹۵۱ و با انتقال به دانشگاه پنسیلوانیا در فیلادلفیا محقق شد. در ۱۹۵۳ آنها «مؤسسه علوم اعصاب» پرسدیگوسو را تأسیس کردند که تحت مدیریت لویی فلکسنر قرار داشت. پس از ۵۹ سال زندگی و پژوهش مشترک، لویی در آوریل ۱۹۹۶ درگذشت و باربا-گوسه چهار سال بعد در ۹۷ سالگی بدرود حیات گفت. | ## جمع‌بندی | داستان زندگی او تا پایان دهه اول قرن بیست‌ویکم ناشناخته ماند، تا اینکه نام پپیتا باربا در خاطرات نوریا پی سونیر (برادرزاده آگوستو پی سونیر) ظاهر شد که در انستیتو فیزیولوژی بارسلون با او همکاری داشت.
موضوع مقاله: سارا سیگر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سارا سیگر | مقدمه: سارا سیگر (؛ زادهٔ ) یک اخترشناس و دانشمند علوم سیاره‌ای کانادایی-آمریکایی است که به عنوان استاد در مؤسسه فناوری ماساچوست فعالیت می‌کند و به دلیل تحقیقات پیشگامانه خود در مورد سیارات فراخورشیدی و جو آنها شهرت جهانی دارد. | ## بخش 1: سارا سیگر | او مؤلف دو کتاب درسی معتبر در این زمینه است و تحقیقاتش توسط نشریات معتبری مانند پاپیولار ساینس، دیسکاور مگزین، نیچر و تایم مورد تقدیر قرار گرفته است. در سال ۲۰۱۳، سیگر به پاس کار نظری پیشگامانه‌اش در زمینه تشخیص امضاهای شیمیایی در جو سیارات فراخورشیدی و توسعه رصدخانه‌های فضایی کم‌هزینه برای مشاهده گذر سیارات، موفق به دریافت کمک‌هزینه مک آرتور شد. این دانشمند برجسته که به عنوان یکی از پیشگامان حوزه سیارات فراخورشیدی شناخته می‌شود، روش‌های نوآورانه‌ای برای مطالعه جو این سیارات ابداع کرده و در توسعه نسل جدید تلسکوپ‌های فضایی نقش مؤثری داشته است. سیگر در طول دوران حرفه‌ای خود جوایز متعددی از جمله جایزه هلن وارنر در سال ۲۰۰۷، جایزه انجمن اخترشناسی آمریکا در سال ۲۰۱۰، جایزه بنیاد سیمونز در سال ۲۰۱۲ و جایزه کاولی در نجوم در سال ۲۰۱۷ را دریافت کرده است. پدرش دیوید سیگر که در ۱۹ سالگی موهایش را از دست داده بود، از پیشگامان کاشت مو بنیانگذار مرکز پیوند مو سیگر در تورنتو محسوب می‌شد. | ## بخش 2: سارا سیگر | او مدرک کارشناسی خود را در رشته‌های ریاضیات و فیزیک از دانشگاه تورنتو در سال ۱۹۹۴ با کمک بورسیه تحقیقاتی NSERC دریافت کرد و سپس دکترای نجوم خود را در سال ۱۹۹۹ از دانشگاه هاروارد تحت راهنمایی دیمیتر ساسلوف تکمیل نمود. سیگر بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ به عنوان پژوهشگر فوق‌دکترا در مؤسسه مطالعات پیشرفته فعالیت کرد و تا سال ۲۰۰۶ نیز عضو ارشد گروه پژوهشی مؤسسه کارنگی واشینگتن بود. او در ژانویه ۲۰۰۷ به عنوان استادیار در رشته‌های فیزیک و علوم سیاره‌ای به مؤسسه فناوری ماساچوست پیوست، در ژوئیه ۲۰۰۷ به درجه استادیاری دائم دست یافت و در ژوئیه ۲۰۱۰ به مقام استاد تمام ارتقا پیدا کرد. او همسر چارلز مدیسین است و از ازدواج اول خود که همسرش مایکل ووریک در سال ۲۰۱۱ بر اثر سرطان درگذشت، دو پسر دارد. پژهش‌ها تحقیقات سیگر عمدتاً معطوف به کشف و تحلیل سیارات فراخورشیدی بوده است، به‌ویژه پژوهش‌های او بر روی سیارات نادری که مشابه زمین هستند متمرکز شده، تا جایی که ناسا به او لقب «ایندیانا جونز اخترشناسی» داده است. | ## بخش 3: سارا سیگر | سیگر در مدل‌سازی‌های خود از سیاره فراخورشیدی گلیز ۵۸۱ سی از اصطلاح «کوتوله گازی» برای توصیف یک ابرزمین پرجرم استفاده کرد که عمدتاً از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است. این اصطلاح همچنین برای اشاره به سیارات کوچکتر از غول‌های گازی با جو غلیظ هیدروژن و هلیوم به کار رفته است. سیگر ریاست تیم تعریف علم و فناوری ناسا را برای مأموریت پیشنهادی «استارشید (مأموریت دنیاهای نو)» بر عهده داشته است. این مأموریت شامل پرتاب یک دیسک اکلتی آزادپرواز است که نور ستاره دوردست را مسدود می‌کند تا تلسکوپ بتواند نور بسیار کم‌نورتر سیاره فراخورشیدی واقع در منطقه قابل سکونت ستاره را تشخیص دهد. از سال ۲۰۲۰ به بعد، تمرکز اصلی سارا بر تحقیقات مربوط به سیاره زهره بوده است، به‌ویژه با کشف احتمالی فسفین - یک گاز زیست‌محور - در جو فوقانی این سیاره. | ## جمع‌بندی | این کشف می‌تواند نشانه‌ای از وجود حیات در زهره باشد و توجه جامعه علمی جهانی را به خود جلب کرده است.
موضوع مقاله: لینا استرن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لینا استرن | مقدمه: لینا سولومونُونا شترن (روسی: Лина Соломоновна Штерн؛ ۲۶ اوت ۱۸۷۸–۷ مارس ۱۹۶۸) زیست‌شیمیدان، فیزیولوژیست و انسان‌دوست در اتحاد جماهیر شوروی بود که اکتشافات پزشکی‌اش جان هزاران نفر را در جبهه‌های جنگ جهانی دوم نجات داد. | ## بخش 1: لینا استرن | او بیشتر به خاطر کار پیشگامانه‌اش در مورد سد خونی-مغزی شناخته می‌شود که در سال ۱۹۲۱ آن را با عنوان «سد هماتو-آنسفالیک» توصیف کرد. در سال ۱۸۹۸، شترن در دانشگاه ژنو سوئیس مشغول به تحصیل شد، هرچند پیش از عزیمت به سوئیس، تلاش ناموفقی برای ورود به دانشگاه دولتی مسکو داشت. به دلیل پیشینه یهودی‌اش، ورود به دانشگاه‌های روسیه برای او بسیار دشوار بود و همین امر او را ناگزیر به تحصیل در خارج از کشور کرد. حرفه علمی در سال ۱۹۰۳، او رساله دکترای خود را دربارهٔ عملکرد حرکتی مجرای ادرار نوشت و موفق به اخذ مدرک دکترای پزشکی شد. | ## بخش 2: لینا استرن | با وجود آزاداندیشی نسبی سوئیس در مقایسه با دیگر کشورهای اروپایی، شترن همچنان هیچ چشم‌انداز شغلی در آنجا نداشت؛ بنابراین به لیپایا بازگشت و در آنجا امتحانات لازم برای دریافت مدرک دکترای پزشکی معتبر در روسیه را گذراند، چرا که مدارک دانشگاه‌های خارجی در آن زمان در روسیه پذیرفته نمی‌شد. در حالی که خود را برای یافتن شغل پزشکی در روسیه آماده می‌کرد، ژان-لوئی پرووست (رئیس دپارتمان فیزیولوژی دانشگاه ژنو) از او دعوت کرد تا به عنوان دستیار در این دپارتمان مشغول به کار شود، پیشنهادی که شترن آن را پذیرفت. تحقیقات دربارهٔ سد خونی-مغزی تحقیقات دربارهٔ سد خونی-مغزی نشان می‌دهد که این سد به مانع نفوذی اشاره دارد که توسط دیواره‌های اندوتلیال رگ‌های خونی و مویرگ‌های مغز تشکیل می‌شود و از ورود بیشتر مواد موجود در خون به مغز جلوگیری می‌کند، در حالی که به مولکول‌های کوچکی مانند اکسیژن و دی‌اکسید کربن اجازه انتشار آزادانه می‌دهد. لینا شترن در دوران فعالیتش در دانشگاه ژنو، با همکاری ریموند گوتیر، مجموعه‌ای از مطالعات را منتشر کرد که وجود سد خونی-مغزی را اثبات می‌نمود. | ## بخش 3: لینا استرن | از سال ۱۹۱۸، این دو محقق به انجام آزمایش‌های سیستماتیک دربارهٔ حرکت مواد مختلف از خون به سیستم عصبی پرداختند و میزان نفوذپذیری این مواد به مغز را ارزیابی کردند که نتایج این پژوهش‌ها به آن‌ها امکان داد تا وجود یک مانع بین خون و مغز را اثبات کنند و آن را در زبان فرانسه "barrière hématoencéphalique" (سد خونی-مغزی) نامیدند. در مقاله‌ای که در سال ۱۹۳۴ منتشر شد، شترن به‌صورت مستقل مفاهیم گزینش‌پذیری سد و مقاومت سد را معرفی کرد و دریافت که سد خونی-مغزی همزمان دو عملکرد حیاتی دارد: هم اجازه عبور انتخابی به برخی مواد خاص را می‌دهد و هم محیط داخلی مغز را از تغییرات محیط خونی حفظ می‌کند. | ## جمع‌بندی | امروزه این دو ویژگی به‌عنوان عملکردهای اصلی سد خونی-مغزی شناخته می‌شوند و شترن با این کشفیات انقلابی، بنیان‌های درک مدرن ما از فیزیولوژی مغز را پی‌ریزی کرد.