aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: لی جاف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لی جاف | مقدمه: لی جاف (متولد 1950) هنرمند، عکاس، فیلمساز، موسیقی دان و تهیه کننده آمریکایی است. | ## بخش 1: لی جاف | اوایل زندگی جافه که در برانکس در یک خانواده یهودی متولد شده، در شهر نیویورک بزرگ شد. Jaffe پس از برآورده کردن شرایط دبیرستان خود در سن شانزده سالگی، نیویورک را ترک کرد تا در دانشگاه پن استیت تحصیل کند و در آنجا تاریخ و ادبیات آمریکا، تاریخ هنر و فلسفه مدرن را مطالعه کرد. فیلم های اولیه و هنر مفهومی Jaffe در سن 19 سالگی ایالت پن را ترک کرد، برای مدت کوتاهی به نیویورک بازگشت و در گروه‌های مختلف سازدهنی و گیتار زد و سپس به طور ناگهانی به برزیل نقل مکان کرد. از طریق صحنه موسیقی آنجا، او به حلقه دوستانی که فیلم های تجربی می‌ساختند معرفی شد. | ## بخش 2: لی جاف | او در آنجا فیلم هایی مانند فیلم 16 میلی متری نه راه مردن را کارگردانی کرد که در کوه های دورافتاده برزیل ساخته شد. جافه به فیلمساز بانفوذ برزیلی نویل دی آلمیدا و هنرمند هلیو اوتیتیکا نزدیک شد و در نمایشگاه آوریل 1970 "از بدن تا زمین" در بلو هوریزونته با آنها همکاری کرد. هنگامی که جافه در سال 1971 به نیویورک بازگشت، به ساختن فیلم هایی مانند Impact با هنرمند مفهومی ویتو آکونچی و بروکلین بریج با گوردون ماتا کلارک ادامه داد. او پس از مارلی به جامائیکا بازگشت که در ابتدا یک تعطیلات دو هفته ای بود، اما در نهایت برای پنج سال آینده ماند. | ## بخش 3: لی جاف | نقاشی جافه در سال 1977 به نیویورک بازگشت، در حالی که هنوز با پیتر توش کار می کرد. او از طریق آثارش موضوعات مختلفی از حاشیه‌نشینی در تاریخ آمریکا را بررسی کرده است، مانند «استثمار بازیگر سیاه‌پوست در آمریکا، ظلم صنعت خز، رابطه بومیان آمریکا با محیطش، ابهام جابیت‌ها و خائنان بزرگ آمریکا. این کتاب نوعی زندگی‌نامه است که در آن جافه جزئیات گرانبهایی را در مورد ملاقات‌ها و روابط خود با باب مارلی و دیگر هنرمندان خارق‌العاده از جمله پیتر توش، هلیو اوتیسیکا، ویتو آکونچی و ژان میشل باسکیا نشان می‌دهد. | ## جمع‌بندی | جافه امروز در نیویورک زندگی می‌کند، جایی که به تولید فیلم و خلق نقاشی و مجموعه‌های خود ادامه می‌دهد.
موضوع مقاله: فهرست دستاوردهای شغلی لوئیس همیلتون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست دستاوردهای شغلی لوئیس همیلتون | مقدمه: او در طول دوران حرفه‌ای خود در رده‌های پایه، قهرمان مسابقات فرمول رنو ۲٫۰ بریتانیا (۲۰۰۳)، سوپرجایزه بحرین (۲۰۰۴)، سری قهرمانی فرمول ۳ اروپا (۲۰۰۵)، رقابت مسترز فرمول ۳ (۲۰۰۵) و سری مسابقات جی‌پی۲ (۲۰۰۶) شد. | ## بخش 1: فهرست دستاوردهای شغلی لوئیس همیلتون | در دوران فعالیتش در فرمول یک، همیلتون موفق به کسب هفت عنوان قهرمانی جهان شده است؛ رکوردی که با راننده آلمانی، میشائیل شوماخر، مشترک است. – شماره پیروزی؛ به عنوان مثال، عدد "۱" نشان دهنده اولین پیروزی همیلتون در این مسابقات است. | ## بخش 2: فهرست دستاوردهای شغلی لوئیس همیلتون | مسابقه – شماره مسابقه در کارنامه فرمول یک همیلتون؛ به عنوان مثال "۱۵" به معنای پانزدهمین حضور همیلتوندر فرمول یک است. گرید – جایگاه آغازین راننده در مسابقه، مثال عدد ۱ نشان دهنده شروع مسابقه از خط یک است. | ## بخش 3: فهرست دستاوردهای شغلی لوئیس همیلتون | ## جمع‌بندی | فاصله – حاشیه پیروزی، اختلاف با نفر دوم در قالب دقیقه: ثانیه، میلی ثانیه – لوئیس همیلتون در آن فصل موفق به کسب قهرمانی جهان شده است.
موضوع مقاله: تل حسونه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تل حسونه | مقدمه: تَلِّ حَسونه یک تل یا تپهٔ استقراری در استان نینوا در عراق است که حدود ۳۵ کیلومتر جنوب‌غرب نینوا واقع شده است. | ## بخش 1: تل حسونه | این محوطه به‌عنوان محوطه شاخص فرهنگ حسونه (اوایل هزاره ششم پیش از میلاد) شناخته می‌شود. تاریخچهٔ پژوهش‌های باستان‌شناسی تل حسونه در سال ۱۹۴۲ توسط فؤاد صفار شناسایی شد و در سال‌های ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴ توسط تیمی از اداره کل آثار باستانی عراق به سرپرستی سیتون لوید کاوش شد. این کاوش‌ها نشان داد که در این منطقه زمانی فرهنگ روستایی پیشرفته‌ای وجود داشته که در سراسر منطقه موسوم به جزیره گسترش یافته بوده است. در حسونه شش لایهٔ متفاوت از خانه‌ها کشف شد که در آن‌ها ظروف و سفال‌هایی مربوط به حدود ۵۶۰۰ تا ۵۳۵۰ پیش از میلاد یافت شد و هر لایه از نظر ساختاری کامل‌تر از لایهٔ پیشین بود. ظروف مشابهی در سراسر خاور نزدیک یافت شده‌اند که گواهی بر وجود شبکهٔ گسترده‌ای از تجارت در همین اوایل هزاره ششم پیش از میلاد است. م (دوره حلاف میانی) با نمایش موقعیت فرهنگ حسونه تل حسونه در حدود جنوب‌غرب شهر امروزی موصل و در کرانهٔ غربی دجله واقع شده است. | ## بخش 2: تل حسونه | اما با آغاز شکل‌گیری استقرارگاه‌هایی در شمال مانند حسونه، قلعه جرمو، سامرا و تپه حلاف، این منطقه به جایگاهی مهم در توسعهٔ تمدن بدل شد. معماری در حسونه با خشت‌فشرده ساخته می‌شد و ضخامت دیوارها بین ۲۰ تا ۵۰ سانتی‌متر متغیر بود. این افراد نخستین کشاورزان شناخته‌شده در این منطقه بودند و حسونه یکی از کهن‌ترین مراکز برای شکل‌گیری اقتصادهای تولیدی نظیر زراعت و دامداری بود. ساکنان حسونه همچنین پیشگام در بهبود کشاورزی، سکونت در دره‌های رودخانه‌ای، آغاز آبیاری و پیشرفت در شاخه‌های مختلف تولید و فرهنگ بودند. در همین زمان، خانه‌های خشتی گرداگرد حیاط‌هایی باز ساخته می‌شدند و سفال‌های رنگ‌آمیزی‌شدهٔ زیبا جایگزین سفال‌های خام‌دستانهٔ پیشین شده بودند. تبرهای دستی، داس‌ها، سنگ‌های ساب، انبارها، اجاق‌های پخت‌وپز و استخوان‌های فراوان جانوران اهلی نمایانگر زندگی کشاورزی استقراری هستند. | ## بخش 3: تل حسونه | ابزار سنگی یافت‌شده در تل حسونه نسبت به دیگر محوطه‌های فرهنگ حسونه مانند قلعه جرمو ساده‌تر به‌نظر می‌رسند و عمدتاً از سنگ آتش‌زنه و ابسیدین ساخته شده‌اند. م، موزه عراق سفال‌های یافت‌شده در تل حسونه را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد: حسونه کهن، حسونه معیار، و سفال سامرایی. این مجموعه‌ها شامل سفال‌های رنگ‌شده، کنده‌کاری‌شده و ترکیبی از رنگ و کنده‌کاری هستند. سفال ظریف رنگ‌شدهٔ سامرایی تزئینات سفال‌های ظریف رنگ‌شدهٔ سامرایی همواره تک‌رنگ هستند، اما به‌نظر می‌رسد سه نوع رنگ در آن‌ها به کار رفته باشد: سیاه‌عاجی، قهوه‌ای بنفش تیره، و قهوه‌ای شکلاتی متوسط. شرایط پخت و غلظت رنگ در تغییر رنگ‌ها نقش داشته‌اند، چنان‌که مثلاً پخت اکسیداتیو ظروفی که با رنگ سیاه‌عاجی رنگ شده‌اند، رنگ قرمز هندی ایجاد کرده است. | ## جمع‌بندی | با این حال، گاه خطوط موازی کمی به یکدیگر نزدیک یا از هم دور شده‌اند و ضخامت برخی خطوط متفاوت است، که احتمالاً ناشی از استفاده از قلم‌موی نرم بوده است.
موضوع مقاله: سیتون لوید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیتون لوید | مقدمه: سیتون هوارد فردریک لوید (; – ) (۳۰ مهٔ ۱۹۰۲ – ۷ ژانویهٔ ۱۹۹۶) یک باستان‌شناسی انگلیسی بود. | ## بخش 1: سیتون لوید | او رئیس مدرسهٔ باستان‌شناسی بریتانیا در عراق، مدیر مؤسسهٔ باستان‌شناسی بریتانیا در آنکارا (رئیس، ۱۹۴۸–۱۹۶۱)، و استاد باستان‌شناسی آسیای غربی در مؤسسهٔ باستان‌شناسی دانشگاه لندن (۱۹۶۲–۱۹۶۹) بود. او پس از تحصیل در مدرسه آپینگهم، در مدرسه معماری انجمن معماری لندن آموزش دید و در سال ۱۹۲۶ به‌عنوان معمار صلاحیت حرفه‌ای یافت. نخستین تجربهٔ باستان‌شناسی او در عمارنه رقم خورد، جایی که هنری پل فرانکفورت برای انجمن اکتشافی مصر در حال کاوش بود. | ## بخش 2: سیتون لوید | در سال ۱۹۳۰، فرانکفورت از لوید دعوت کرد تا در کاوش‌های بعدی‌اش زیر نظر مؤسسه خاورشناسی دانشگاه شیکاگو وابسته به دانشگاه شیکاگو شرکت کند. لوید در سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹ با جان گارستنگ در مرسین در جنوب ترکیه برای دانشگاه لیورپول به کاوش پرداخت. در سال ۱۹۳۹، لوید به‌عنوان مشاور باستان‌شناسی در ادارهٔ آثار باستانی عراق منصوب شد؛ جایی که در تأسیس موزه ملی عراق و سامان‌دهی مجدد موزه گرترود بل نقش کلیدی داشت. | ## بخش 3: سیتون لوید | او با تربیت باستان‌شناسان عراقی و همکاری با همکاران عراقی در چندین پروژهٔ مهم کاوش، از جمله در تل عقیر، اریدو، دور شاروکین از دوره امپراتوری آشور، و آباره سناخریب در جروان مشارکت داشت. وی با پژوهشگرانی چون جیمز ملارت، یکی از نخستین پژوهشگران این مؤسسه، در کاوش‌های تپه بیجه‌سلطان در غرب آناتولی همکاری کرد. | ## جمع‌بندی | همچنین در پولاتلی، هاران، سلطان‌تپه و دیگر محوطه‌های آناتولی نیز کاوش‌هایی انجام داد.
موضوع مقاله: مسجد بزرگ سلیمانیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسجد بزرگ سلیمانیه | مقدمه: مسجد جامع سلیمانیه ، که با نام مسجد بزرگ نیز شناخته می‌شود، مسجدی تاریخی در شهر سلیمانیه در اقلیم کردستان عراق است. | ## بخش 1: مسجد بزرگ سلیمانیه | این مسجد همچنین با نام مسجد شیخ احمد نیز شناخته می‌شود، زیرا آرامگاه حاجی کاکه احمد، روحانی کرد نیکوکار که به بخشش غذا به نیازمندان معروف بود، در آن قرار دارد. مسجد در سال ۱۷۸۴ میلادی بنیان نهاده شد و در سال ۱۷۸۵ به‌دست ابراهیم پاشای بابان، از امیران خاندان بابان، ساخته شد. همچنین در این مسجد آرامگاهی برای محمود برزنجی، یکی از رهبران کردها که علیه قیمومت بریتانیا بر عراق جنگید، بنا شده است. در کنار ساختمان مسجد، آرامگاه خاندان بابان نیز قرار دارد؛ این خاندان قدرتمند که در جنگ چالدران به امپراتوری عثمانی یاری رساندند، بنیان‌گذاران شهر امروزی سلیمانیه نیز به‌شمار می‌روند. | ## بخش 2: مسجد بزرگ سلیمانیه | در سال‌های ۱۹۴۰، ۱۹۵۰ و سرانجام در ۱۹۶۸، این مسجد به‌طور کامل با آجر بازسازی شد، با حفظ نقشهٔ اصلی و برخی جزئیات سازهٔ اولیه. حاجی کاکه احمد در سال ۱۸۲۰ و در دوران بحران اقتصادی، یک غذاخوری در کنار مسجد افتتاح کرد تا غذای رایگان عرضه کند. او در سال ۱۸۸۷ درگذشت و در گوشه‌ای از مسجد به خاک سپرده شد، و آن گوشه بعدها به زیارتگاهی برای وی بدل شد. نمازخانه‌ای نیز ویژه فصل تابستان ساخته شده و در سمت چپ آن، اتاقی برای مدرسان علوم دینی و همچنین کتابخانه‌ای بزرگ وجود دارد که دربردارندهٔ کتاب‌های ارزشمند دینی است. | ## بخش 3: مسجد بزرگ سلیمانیه | شبستان اصلی مسجد در گسترش‌های بعدی با پیروی از الگوی معماری کلاسیک اسلامی ساخته شد و هم‌زمان یادآور سبک خشت‌گِلی بنای اولیه است. در کنار شبستان، گذرگاهی به سوی آرامگاه شاهی خاندان بابان وجود دارد که گنبدی بر فراز آن قرار دارد. آرامگاه حاجی کاکه احمد و نوه‌اش محمود برزنجی نیز در اتاقی در یکی از گوشه‌های مسجد واقع شده و ضریحی برای آن‌ها ساخته شده است. | ## جمع‌بندی | در حال حاضر، سرپرستی مسجد را محمد شیخ سالار، از نوادگان حاجی کاکه احمد، بر عهده دارد.
موضوع مقاله: انفجار ۲۰۲۲ مخزن گاز در سلیمانیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انفجار ۲۰۲۲ مخزن گاز در سلیمانیه | مقدمه: در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۷:۴۵ شب به وقت محلی، انفجاری در شهر سلیمانیه در شرق اقلیم کردستان عراق از کشور عراق رخ داد که منجر به ویرانی سه خانه شد. | ## بخش 1: انفجار ۲۰۲۲ مخزن گاز در سلیمانیه | مقام‌های مسئول علت این انفجار را تجمع گاز در داخل خانه به‌دلیل نشتی مخزن گاز مایع ال‌پی‌جی اعلام کردند که باعث آتش‌سوزی در یک منطقه مسکونی شد و ده‌ها کشته و زخمی برجای گذاشت. مقامات محلی اعلام کردند که انفجار در یک خانه شلوغ در محله قه‌زیوه روی داد و منجر به فروریختن کامل ساختمان و گرفتار شدن ده‌ها نفر در زیر آوار شد. از میان ۱۲ مجروح، شش نفر بلافاصله به بیمارستان شار در سلیمانیه منتقل شدند که چهار نفر از آن‌ها تحت عمل جراحی اضطراری قرار گرفتند و یک نفر نیز به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شد. واکنش‌ها استاندار سلیمانیه، هوال ابوبکر، به‌دلیل جان‌باختن شماری از شهروندان، یک روز عزای عمومی در استان اعلام کرد. | ## بخش 2: انفجار ۲۰۲۲ مخزن گاز در سلیمانیه | نچیروان ادریس بارزانی، رئیس اقلیم کردستان عراق، با انتشار توییتی به خانواده‌های قربانیان تسلیت گفت و برای مجروحان شفای عاجل آرزو کرد.IKRPresident (November 17, 2022) "بیر و دڵم لای خێزان و که‌سوکاری قوربانیانی ڕووداوی ته‌قینه‌وه‌که‌ی ئیمشه‌وی سلێمانییه. خوای مه‌زن گیانی قوربانیان به به‌زه‌یی و میهره‌بانیی خۆی شاد بکات، ئارامی و دڵنه‌وایی به هه‌مووان ببه‌خشێت. هیوای زووچاکبوونه‌وه بۆ برینداران ده‌خوازم." Twitter.com ریبر احمد، وزیر کشور اقلیم کردستان، برای ارائه کمک و اعلام همدردی با آسیب‌دیدگان، به‌نمایندگی از مسرور بارزانی، نخست‌وزیر اقلیم، در محل حادثه حضور یافت. هیئت مساعدت سازمان ملل متحد برای عراق (یونامی) این رویداد را «هولناک» توصیف کرد و از تلاش بی‌وقفه نیروهای امدادی ستایش کرد. | ## بخش 3: انفجار ۲۰۲۲ مخزن گاز در سلیمانیه | ناصر کنعانی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، با صدور پیامی، حادثه را به دولت و مردم عراق تسلیت گفت. او همچنین با خانواده‌های قربانیان ابراز همدردی کرد و برای مجروحان آرزوی بهبودی نمود. | ## جمع‌بندی | وزارت امور خارجه اردن نیز با انتشار بیانیه‌ای همبستگی خود را با دولت و ملت عراق اعلام کرد، به خانواده‌های قربانیان تسلیت گفت و برای مجروحان شفای کامل آرزو کرد.
موضوع مقاله: دویچه روندشاو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دویچه روندشاو | مقدمه: این نشریه به شدت بر سیاست، ادبیات و فرهنگ آلمان تأثیر گذاشت و یکی از موفق‌ترین نشریات ادواری در آلمان به حساب می‌آید. | ## بخش 1: دویچه روندشاو | از جمله نویسندگان آن می‌توان به تئودور فونتان (نویسنده رمان افی بریست)، پل هیس، تئودور استورم (نویسنده رمان سوار بر اسب سفید)، گوتفرید کلر و ارنست رابرت کورتیوس اشاره کرد. ریچارد موریتز مایر، مورخ ادبیات آلمانی، سبک چاپ دویچه روندشاو را سبک دانشگاه چاپی توصیف کرد. تاریخچه پس از مرگ جولیوس رودنبرگ، برونو هیک ناشر روندشاو شد و در سال ۱۹۱۹ توسط رودولف پچل ادامه پیدا کرد. | ## بخش 2: دویچه روندشاو | دویچه رودنشاو تا جنگ جهانی دوم سخنگوی محافظه‌کاران جوان و بعداً مخالفان محافظه‌کار نازی‌ها بود. پس از مرگ پچل، انتشار ماهنامه توسط پسرانش یورگن و پیتر پچل و هری پراس ادامه یافت. سنت دویچه روندشاو به وسیله روزنامه‌های خواهر آن ادامه پیدا کرد، دویچه روندشاو یک مجله آنلاین چند زبانه بود و توسط هاینریش فون لوش ویرایش می‌شد. | ## بخش 3: دویچه روندشاو | توسط هاینریش فون لوش، نشریه الکترونیکی چندزبانه ادبیات رولاند بربیگ، ژوزفین کیتزبیچلر (ویراستار): بحث روندشاو۱۸۷۷. | ## جمع‌بندی | طبقه متوسط تحصیل کرده در مجلات فرهنگی «دویچه روندشاو» و «نوه رودشاو» (۱۸۹۰ تا ۱۹۱۴) (= انتشارات دانشگاه اروپایی.
موضوع مقاله: آلالاخ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلالاخ | مقدمه: آلالاخ یا تل آتچانا، آلالاخ، پایتخت پادشاهی فراموش‌شده موکیش در هزاره دوم پیش از میلاد است که در دره آموق در استان ختای، در نزدیکی آنتاکیهٔ امروزی قرار دارد. | ## بخش 1: آلالاخ | این محوطه، همراه با محوطه همسایهٔ تل تاینات، بخشی از یک کلان‌شهر چندلایه است که توسط رود اورنت شکل گرفته است. این شهر حدود سال ۲۰۰۰ پیش از میلاد تأسیس شد و تا حدود سال ۱۲۰۰ پیش از میلاد به‌عنوان یک مرکز شهری مهم باقی ماند. آلالاخ دارای کاخ‌ها، معابد، خانه‌های مسکونی و استحکامات بود و در دوره برنز پسین، پایتخت پادشاهی محلی موکیش محسوب می‌شد. | ## بخش 2: آلالاخ | تاریخچه دوران برنز میانی: آلالاخ در این دوره تحت حاکمیت پادشاهی امهدی (حلب) بود. کاخ‌های سلطنتی و معابد در این دوره ساخته شدند و شهر به‌عنوان یک مرکز مهم تجاری و فرهنگی شناخته می‌شد. در این دوره، کاخ‌ها و معابد جدیدی ساخته شد و شهر به‌عنوان یک مرکز مهم در منطقه باقی ماند. | ## بخش 3: آلالاخ | دوران آهن: برخلاف تصورات قبلی مبنی بر ترک شهر پس از قرن دوازدهم پیش از میلاد، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که آلالاخ در دوران آهن (حدود ۱۲۰۰ تا ۶۰۰ پیش از میلاد) نیز مسکونی بوده است. کاوش‌های باستان‌شناسی کاوش‌های اولیه در آلالاخ بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹ و سپس ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ توسط سر لئونارد وولی انجام شد. | ## جمع‌بندی | آصلحان ینر ادامه یافت و اطلاعات بیشتری دربارهٔ ساختارهای شهری و تاریخچه آلالاخ فراهم کرد.
موضوع مقاله: تریدینگ‌ویو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تریدینگ‌ویو | مقدمه: تریدینگ‌ویو یک شبکه رسانه اجتماعی، پلتفرم تجزیه و تحلیل و برنامه تلفن همراه برای معامله گران و سرمایه گذاران است. | ## بخش 1: تریدینگ‌ویو | در سال ۲۰۲۰، این شرکت در رتبه‌بندی ۱۳۰ وب سایت برتر جهان بر اساس الکسا قرار گرفت. تاریخچه تریدینگ‌ویو در سال ۲۰۱۱ توسط کارآفرینان روسی، کنستانتین ایوانوف (مدیر ارشد فناوری)، دنیس گلوبا (مدیر عامل اجرایی) و استن بوکوف (مدیر عملیاتی) تأسیس شد. | ## بخش 2: تریدینگ‌ویو | دفتر مرکزی تریدینگ‌ویو در نیویورک قرار دارد و دفتر مرکزی بازار اروپای آن در لندن است. هدف این پلتفرم این است که با بحث در مورد ایده‌های سرمایه‌گذاری در یک انجمن باز به کاربران در سراسر جهان کمک کند تا بازارهای مالی را بهتر درک کنند. | ## بخش 3: تریدینگ‌ویو | ## جمع‌بندی | در اکتبر ۲۰۲۱، به عنوان بخشی از دور بعدی تأمین مالی، تریدینگ ویو ۳ میلیارد دلار ارزش گذاری شد و ۲۹۸ میلیون دلار اضافی از سرمایه گذارانی، از جمله تایگر گلوبال جذب کرد.
موضوع مقاله: بیجان (جزیره) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیجان (جزیره) | مقدمه: بیجان (Bijân) جزیره‌ای است در میانهٔ رود فرات، در سرزمین تاریخی سوهوم (واقع در عراق امروزی). | ## بخش 1: بیجان (جزیره) | این جزیره متعلق به گروهی از جزایر است که در آن‌ها محوطه‌های باستان‌شناسی شناسایی شده‌اند.Maria Krogulska, Bijan، «باستان‌شناسی لهستان در مدیترانه»، جلد ۱، ۱۹۹۰ پژوهش‌های باستان‌شناسی پژوهش‌های نجات‌بخش باستان‌شناسی در جزیرهٔ بیجان در چارچوب طرح بین‌المللی نجات سد حدیثه انجام شد. این منطقه قرار بود به‌واسطهٔ ساخت سدی بر رود فرات زیر آب برود؛ اکنون این منطقه بخشی از دریاچه قادسیه است. به درخواست ادارهٔ آثار باستانی عراق، از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ چندین هیئت باستان‌شناسی عراقی و خارجی در این منطقه به فعالیت پرداختند. | ## بخش 2: بیجان (جزیره) | یکی از نخستین و فعال‌ترین گروه‌ها توسط مرکز لهستانی باستان‌شناسی مدیترانه‌ای دانشگاه ورشو (که آن زمان مرکز پژوهشی قاهره، مرکز باستان‌شناسی مدیترانه‌ای دانشگاه ورشو نام داشت) زیر نظر میخائو گاولیکوفسکی و سپس ماریا کروگولسکا سازماندهی شد. توصیف محوطه قدیمی‌ترین ساختارهای شناسایی‌شده، مربوط به آغاز هزارهٔ یکم پیش از میلاد هستند و شامل دیوارهایی از بلوک‌های بزرگ سنگ‌آهکی با ضخامت ۵ تا ۶ متر می‌شوند. در دوران امپراتوری آشوری نو (سدهٔ هفتم پیش از میلاد)، دژی از خشت خام بر این جزیره ساخته شد و بعدها توسعه یافت. | ## بخش 3: بیجان (جزیره) | پس از حدود ۶۰۰ سال وقفه در سکونت، اشغال این مکان در دوره‌های شاهنشاهی اشکانی، امپراتوری روم و آغاز دورهٔ اسلامی ادامه یافت.Zsolt Kiss، ۵۰ سال کاوش‌های باستان‌شناسی لهستان در مصر و خاور نزدیک، ۱۹۸۶. | ## جمع‌بندی | (به زبان لهستانی) از مهم‌ترین یافته‌ها می‌توان به یک مجمر مفرغی اشکانی با دسته‌ای به‌شکل اسب، کاسه‌ای سفالی با کتیبه‌ای جادویی به زبان آرامی، سکه‌ها و چراغ‌های رومی، و سفال و شیشه‌های متعلق به دوران عباسیان (دورهٔ اسلامی نخستین) اشاره کرد.
موضوع مقاله: آگاثوکلیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آگاثوکلیا | مقدمه: وی معشوقه مورد علاقهٔ فرعون یونانی-مصری بطلمیوس چهارم فیلوپاتور بود که مابین سال‌های ۲۲۱ تا ۲۰۵ پیش از میلاد سلطنت کرد. | ## بخش 1: آگاثوکلیا | پولیبیوس (۱۵٫۳۱٫۱۳)، بیان می‌کند که آگاثوکلیا مدعی شد که بخ پسر بطلمیوس چهارم شیر داده است. با وجود ازدواج بطلمیوس چهارم با خواهرش آرسینوئه سوم در سال ۲۲۰ قبل از میلاد، آگاثوکلیا همچنان مورد علاقه او بود. | ## بخش 2: آگاثوکلیا | آنها همچنین با سوسیبیوس توطئه‌ای ترتیب دادند تا آگاثوکلیس را بر تخت سلطنت بنشانند یا حداقل او را نایب السلطنه بطلمیوس پنجم کنند. در سال ۲۰۳/۲۰۲ پیش از میلاد، مصریان و یونانیان اسکندریه که از ظلم آگاثوکلیس خشمگین شده بودند، علیه او قیام کردند و فرماندار نظامی تله‌پلموس خود رهبری این معترضان را به عهده گرفت. | ## بخش 3: آگاثوکلیا | آگاثوکلیا با خواهرانش و اینانثی که به معبدی پناه برده بودند، بیرون کشیده شدند و در حالت برهنگی کامل در معرض خشم جمعیت قرار گرفتند که به معنای واقعی کلمه اعضای بدن آن‌ها را جدا و تکه‌تکه کردند. | ## جمع‌بندی | 33 زن دیگری با نام «آگاثوکلیا» هم در آن دوران وجود داشت که دختر مردی به نام آریستومنس بود که در اصل یک آکارنانی بود و در مصر به قدرت فراوانی رسید.Polybius l.c.
موضوع مقاله: سوهوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوهوم | مقدمه: 58-83, 2024 تاریخ تاریخ شناخته‌شدهٔ سوهوم از عصر برنز (حدود ۲۰۰۰ تا ۱۷۰۰/۱۶۰۰ پیش از میلاد) تا عصر آهن (حدود ۱۲۰۰ تا ۷۰۰ پیش از میلاد) را دربرمی‌گیرد. | ## بخش 1: سوهوم | عصر برنز میانه در دوران بابل کهن، سوهوم در نقطهٔ تلاقی چهار قدرت عمده یعنی اشنونا، اکالاتوم، ماری (سوریه) و بابل (دولت‌شهر) قرار داشت که در زمان‌های مختلف تا حدودی آن را در اختیار داشتند. یکی از شهرهای کلیدی سوهوم در این زمان حرّادوم بود که مرز بین اشنونا و ماری را نشان می‌داد و توسط اشنونا بنیان‌گذاری شده بود. | ## بخش 2: سوهوم | در عصر برنز، سوهوم به دو بخش تقسیم می‌شد: سوهوم علیا، از هندانوم تا ساپیراتوم، که شهر اصلی آن هانات بود، و سوهوم سفلی. برای مدتی سوهوم علیا تحت کنترل اپیق-ادد دوم از اشنونا قرار داشت که این اداره از طریق یک فرماندار در راپیکوم انجام می‌شد. | ## بخش 3: سوهوم | 58-83, 2024 در سال ۶۱۶ پیش از میلاد، سوهوم خود را تابع پادشاه بابل، نابوپولاسار (حکومت: ۶۲۶–۶۰۵ پ. | ## جمع‌بندی | م، سوهوم علیه او شورید و این امر باعث شد که نابوپولاسار لشکریانی را به‌سوی سوهوم روانه کند.
موضوع مقاله: مارینا آیتووا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارینا آیتووا | مقدمه: مارینا الکساندروونا آیتووا، با نام خانوادگی پیشین کُرژُووا(؛ زادهٔ ) ورزشکار قزاقستانی در پرش ارتفاع است. | ## بخش 1: مارینا آیتووا | زندگی‌نامه آیتووا در قراغندی، جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان، اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمد. او نخستین حضورهای بین‌المللی خود را در سال ۲۰۰۳ تجربه کرد و در مسابقات جهانی دو و میدانی داخل سالن ۲۰۰۳ و مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۰۳ شرکت کرد، اما در هیچ‌یک از این رقابت‌ها نتوانست از مرحله مقدماتی عبور کند. | ## بخش 2: مارینا آیتووا | آیتووا کشورش را در المپیک تابستانی ۲۰۰۴ نمایندگی کرد، ولی باز هم از مرحلهٔ مقدماتی فراتر نرفت. در سال ۲۰۰۸، پنجمین جایگاه را در مسابقات دو و میدانی داخل سالن جهان کسب کرد و در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ حضور یافت و در مجموع، دهم شد. | ## بخش 3: مارینا آیتووا | او دومین حضور خود را در مسابقات جهانی دو و میدانی، در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۰۹ تجربه کرد، اما به مرحله نهایی راه نیافت. | ## جمع‌بندی | آیتووا در قهرمانی دو و میدانی داخل سالن آسیا ۲۰۱۰ به مدال طلا دست یافت و با پرشی به ارتفاع ۱٫۹۳ متر، رکورد رقابت‌ها را برابر کرد.
موضوع مقاله: اریک اسمیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اریک اسمیت | مقدمه: اریک اسمیت (؛ زادهٔ ۱۹۶۵) ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است، که از سپتامبر ۲۰۲۳ به‌عنوان سی و نهمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می‌کند. | ## بخش 1: اریک اسمیت | اسمیت فعالیت نظامی را در سال ۱۹۸۷ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ فرماندهی نیروهای جنوبی سپاه تفنگداران دریایی را برعهده داشت، از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ دستیار ارشد نظامی وزیر دفاع آمریکا بود، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ به‌عنوان فرمانده لشکر ۱ تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد و از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ فرماندهی نیروی سوم تفنگداران دریایی اعزامی را برعهده داشت. | ## بخش 2: اریک اسمیت | ## بخش 3: اریک اسمیت | ## جمع‌بندی | وی از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ معاون توسعه و ادغام رزم سپاه تفنگداران دریایی آمریکا بود و فرماندهی توسعه رزمی سپاه تفنگداران دریایی را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ به‌عنوان جانشین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد.
موضوع مقاله: ساندرا کالنیته | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساندرا کالنیته | مقدمه: ساندرا کالنیته (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، نویسنده، دیپلمات و از رهبران جنبش استقلال لتونی است. | ## بخش 1: ساندرا کالنیته | او از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ به‌عنوان وزیر امور خارجه لتونی و در سال ۲۰۰۴ به عنوان کمیسیونر کشاورزی، توسعه روستایی و شیلات اتحادیه اروپا خدمت کرد. او هم‌اکنون عضو کمیته روابط خارجی پارلمان اروپا (AFET) و عضو علی‌البَدل کمیته کشاورزی و توسعه روستایی (AGRI) است. علاوه بر این،او عضو هیئت روابط با کشورهای جنوب شرق آسیاواتحادیه کشورهای آسیای جنوب شرقی(آسه‌آن) و عضو علی‌البَدل هیئت همکاری پارلِمانی اتحادیه اروپا-اوکراین و نیز هیئت مجمع پارلمانی یورونست است. پس از انتخاب مجددش در سال ۲۰۱۴، کالنیته نایب‌رئیس فراکسیون حزب مردم اروپا در پارلمان اروپا شد. | ## بخش 2: ساندرا کالنیته | کالنیته همچنین رئیس گروه آشتی تاریخ‌های اروپایی است، یک گروه فراحزبی در پارلمان اروپا که در ترویج فرایند پراگ فعالیت دارد. این گروه شامل ۴۰ نمایندهٔ پارلمان اروپا از جناح‌های سیاسی گوناگون است، از جمله: فراکسیون حزب مردم اروپا، ائتلاف لیبرال‌ها و دموکرات‌ها برای اروپا، سبزها–اتحاد آزاد اروپا و ائتلاف مترقی سوسیالیست‌ها و دموکرات‌ها. او پیش‌تر به عنوان سفیر در سازمان ملل متحد (۱۹۹۳–۹۷)، فرانسه (۱۹۹۷–۲۰۰۰) و یونسکو(۲۰۰۰–۰۲) خدمت کرده است. علاوه بر زبان مادری‌اش که لتونیایی است، او به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و روسی نیز مسلط است. | ## بخش 3: ساندرا کالنیته | زندگی‌نامه و تحصیلات کالنیته در شهرستان کولپاشفسکی، استان تومسک، سیبری، روسیه به دنیا آمد. خانواده‌ او توسط کاگ‌ب در زمان اشغال کشورهای حوزه دریای بالتیک توسط شوروی از لتونی به این منطقه تبعید شده بودند تا به عنوان کار اجباری استفاده شوند. مادرش، لیگیتا کالنیته (زادنام دریفلده، ۱۹۲۶–۲۰۰۶)، نخستین بار در تابستان سال ۱۹۴۰ همراه با والدینش تبعید شد و پس از بازگشت در سال ۱۹۴۸، مجدداً در سال ۱۹۴۹ تبعید گردید. کالنیته تا پنج سالگی کشور زادگاهش را ندیده بود، تا آن‌که خانواده‌اش در سال ۱۹۵۷ اجازه بازگشت یافتند. | ## جمع‌بندی | او بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ در آکادمی هنر لتونی تحصیل کرد و به‌ عنوان تاریخ‌نگار هنر مشغول به کار شد.
موضوع مقاله: ورا یوروا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ورا یوروا | مقدمه: ورا یوروا (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و وکیل اهل جمهوری چک است که از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ به عنوان معاون رئیس کمیسیون اروپا در امور ارزش‌ها و شفافیت خدمت کرد، و همچنین از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ به عنوان کمیسیونر اروپایی در امور عدالت، مصرف‌کنندگان و برابری جنسیتی فعالیت داشت. | ## بخش 1: ورا یوروا | او بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ عضو مجلس نمایندگان بود و در سال ۲۰۱۴ وزیر توسعه منطقه‌ای جمهوری چک شد. در سال ۲۰۱۹، مجله تایم ژوروا را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار سال خود قرار داد و نقش او در پذیرش مقررات عمومی حفاظت از داده اتحادیه اروپا و حقوق جدید حریم خصوصی به عنوان کمیسیونر اروپایی را برجسته کرد. | ## بخش 2: ورا یوروا | زندگی‌نامه و تحصیلات ژوروا در ترژبیچ در استان ویسوچینا بزرگ شد، جایی که والدینش، یک معلم کودکستان و یک فروشنده غذا، یک گروه موسیقی محلی را اداره می‌کردند. او انسان‌شناسی فرهنگی را در دانشگاه کارل در پراگ تحصیل کرد، در حالی که دو فرزند خود را بزرگ می‌کرد. | ## بخش 3: ورا یوروا | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۲، ژوروا با مدرک کارشناسی ارشد از دانشکده حقوق دانشگاه کارل فارغ‌التحصیل شد.