موضوع مقاله: خرس می‌رقصد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خرس می‌رقصد | مقدمه: «خرس می‌رقصد: نمایشی در سه پرده» یک درام سیاسی دربارهٔ اتحاد جماهیر شوروی است که در سال ۱۹۳۰ اتفاق می‌افتد و توسط نمایشنامه‌نویس بریتانیایی، اف.ال. | ## بخش 1: خرس می‌رقصد | این اولین نمایشنامه او بود؛ او به نوشتن پنج نمایشنامه دیگر ادامه داد.The Cambridge Review, 30 October 1931, p.68 شخصیت‌ها (و بازیگران در اولین تولید) گریگوری استپانوویچ اورلوف - موریس براون آندری گریگوروویچ اورلوف - هنری هیویت الیزاوتا لئونتیونا اورلوف - اولگا لیندو لئونتی لوین - آبراهام سوفائر ورا لوین - النا میرامووا پدر آنتون کیریلیچ - هنری ویبارت ولادیمیر بلوک - جایلز ایشام فدور ایوانف - فردریک سارجنت دومنا واسیلیونا ایوانووا - دوروتی ادواردز پلیس، مسافران، فروشندگان، کارگران و غیره خلاصه داستان مسکو، بهار ۱۹۳۰. دو افسر او جی پی یو اتاق پدر آنتون کیریلیچ را تفتیش می‌کنند، کسی که از کلیسایش اخراج شده و به او دستور داده شده موعظه نکند. او با گریگوری اورلوف هم‌اتاق است، کسی که به دلیل امتناع «ارتجاعی» از دادن سمت و سوی مارکسیستی به درس‌های ادبیاتش از کرسی‌اش در دانشگاه اخراج شده است. هر دو در فقر زندگی می‌کنند، در نیمی از اتاق خانه سابق گریگوری که اکنون توسط دولت مصادره شده است. پسرش، آندری، و همسر پسرش، الیزاوتا، که هر دو ۳۵ ساله هستند و در سال ۱۹۱۴ به انگلستان فرار کرده‌اند و اکنون تابعیت بریتانیایی گرفته‌اند، برای دیدن گریگوری می‌آیند. آندری، نویسنده‌ای چپ‌گرا در لندن، از رفتار پدرش و عملکرد رژیم شوروی وحشت‌زده است. او نسبت به اتحاد جماهیر شوروی روشنفکرتر است و در کاری که باید انجام شود، جذابیتی غیراحساسی می‌بیند. ورا لوین، ۱۹ ساله، خواهر الیزاوتا که آخرین بار قبل از جنگ او را دیده بود، به عنوان یک «متخصص کشاورزی» پر از شور و شوق جوانی برای روسیه جدید، به همراه لئونتی لوین، پدرشان، که قبلاً عتیقه‌فروش بوده و اکنون بازرس مزارع اشتراکی در شمال اوکراین است، از راه می‌رسند. ورا پیشنهاد می‌دهد که مهاجران بازگشته از مزرعه اشتراکی «او» در اوکراین بازدید کنند. ولادیمیر اجازه می‌دهد (شاید پسر اورلوف پس از بازگشت به لندن تحت فشار قرار گیرد تا دربارهٔ اتحاد جماهیر شوروی مطالب مثبتی بنویسد) و به گریگوری اجازه می‌دهد تا آنها را همراهی کند. پرده اول با دستگیری پدر آنتون توسط او جی پی یو به پایان می‌رسد، که می‌داند این به معنای لوبیانکا و انحلال است. پرده دوم سه روز بعد در ایستگاه راه‌آهن در غرب روسیه اتفاق می‌افتد، جایی که گروه مسافر منتظر یک ارتباط هستند. | ## بخش 2: خرس می‌رقصد | در پسِ مشاجرات سیاسی، الیزاوتا و ولادیمیر به هم علاقه جنسی پیدا می‌کنند؛ آندری و ورا عاشق هم می‌شوند. لئونتی از دوران قبل از انقلاب از گریگوری متنفر است (آنها بر سر فرار فرزندانشان با هم دعوا داشتند). وقتی لئونتی برای مدت کوتاهی چمدانش را بدون مراقبت رها می‌کند، گریگوری نگاهی به دفترچه جیبی لوین می‌اندازد، چیزی مشکوک در داخل آن پیدا می‌کند، به رختکن می‌رود تا از آن کپی بگیرد، سپس کتاب را به لئونتیِ سراسیمه که فکر می‌کرد آن را دزدیده‌اند، برمی‌گرداند. الیزاوتا به آندری می‌گوید که ازدواجشان به پایان رسیده است: او ولادیمیر را انتخاب کرده و در اتحاد جماهیر شوروی خواهد ماند. فضا با یک سری محاکمات بی‌رحمانه به ریاست ولادیمیر تاریک می‌شود: جرایم علیه فرد با مجازات ملایم، جرایم علیه اموال (و بنابراین دولت) با انتقام وحشتناکی مجازات می‌شوند. وقتی برخی از دهقانان به کولاک بودن متهم می‌شوند و به دلیل "احتکار" مقادیر کمی غلات به گولاگ محکوم می‌شوند، آندری که نظاره‌گر است، دیگر نمی‌تواند تحمل کند. گریگوری، برای نجات پسرش، به الیزاوتا می‌گوید که در دفترچه جیبی پدرش چه چیزی پیدا کرده است: لئونتی در حال قاچاق کالا از مرز لهستان (یک فعالیت "ضد شوروی") بوده است. او اصرار دارد که الیزاوتا باید پدرش را با تهدید به گفتن به ورا متعصب، برای قاچاق آندری از مرز، باج‌گیری کند. پس از ایراد خطابه مراسم تشییع جنازه ولادیمیر در خارج از صحنه (که ما آن را می‌شنویم)، ورا با چشمانی گریان وارد می‌شود تا قبل از اینکه آندری به کیف برده شود، با او خداحافظی کند. پس از یک یا دو دقیقه، او متوجه می‌شود که چهره خفه شده در اتاق تاریک که با او صحبت می‌کرده، آندری نیست، بلکه الیزاوتا است. الیزاوتا به آنچه اتفاق افتاده اشاره می‌کند؛ ما حدس می‌زنیم که لوین برنخواهد گشت. تولیدات و انتشارات «رقص خرس» برای اولین بار در سال ۱۹۳۲ توسط تئاتر مردم، نیوکاسل آپون تاین، به روی صحنه رفت. | ## بخش 3: خرس می‌رقصد | این اولین اجرای نمایشی شوروی‌ها در صحنه وست اند لندن بود که بعداً در همان سال در گریک توسط لئون ام. در شب اول در لندن، برخی از اعضای کابینه بریتانیا، از جمله والتر رانسیمن، نمایندگان برجسته مجلس و سفرای مختلف در بریتانیا حضور داشتند. این نمایش از ۳۱ اکتبر تا ۵ نوامبر ۱۹۳۲ (فقط هشت اجرا) اجرا شد و زودتر از موعد به پایان رسید. به آن مقدمه‌ای طولانی با عنوان «انجیل به روایت سنت مارکس» اضافه شد که در آن لوکاس کاستی‌های کمونیسم شوروی را مورد بحث قرار داد و از نمایشنامه خود در برابر انتقادات منتقدان دفاع کرد.Wearing, J. 146 که در آن دانشگاه کمبریج (به قول لوکاس) «پر از مردان جوان بسیار سبز و بسیار سرخ شده بود». اگرچه لوکاس برای بی‌طرفی تلاش می‌کند (این نمایشنامه توسط یکی از اعضای سابق سفارت بریتانیا در مسکو بررسی شده است)، و ورا و ولادیمیر به عنوان سخنگویان نظم جدید عمل می‌کنند،Lucas, F. لوکاس نوشت: «چیز غیرقابل تحمل در مورد مسکو، کمونیست بودن آن نیست؛ بلکه کمونیست نبودن آن است.Lucas, F. اینکه رژیمی که در آن ثروتمندان قدرتمند بودند، جای خود را به رژیمی بدهد که در آن قدرتمندان ثروتمند هستند.»Lucas, F. این مقاله دربارهٔ سفر او به برلین به عنوان مدرس شورای بریتانیا در طول محاصره بود. در اینجا او از نگرانی خود از اینکه ماه‌ها قبل از سقوط برلین در سال ۱۹۴۵، نقشه محرمانه‌ای از مناطقی از آلمان که روزولت موافقت کرده بود به دست روسیه بسپارد، در بلچلی پارک به او نشان داده شده بود، یاد می‌کند. او در سال ۱۹۴۸ دربارهٔ برلینی‌ها نوشت: «مردان و زنان متفکر با شور و اشتیاق احساس می‌کردند که برلین برای اروپا به همان چیزی تبدیل شده است که زمانی وردون برای فرانسه بود… برلین، از نظر آنها، نه تنها موج‌شکنی برای غرب بود؛ بلکه چراغی برای شرق نیز بود. | ## جمع‌بندی | با تسلیم شدنش، تاریکی عمیق‌تری بر مردان شریف در تمام سرزمین‌های دیگر در دره سایه کرملین سایه می‌افکند.