موضوع مقاله: جان سوینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جان سوینی | مقدمه: جان رمزی سوینی (متولد ۱۳ آوریل ۱۹۶۴) سیاستمدار اسکاتلندی است که از سال ۲۰۲۴ به عنوان وزیر اول اسکاتلند خدمت کرده است. | ## بخش 1: جان سوینی | سوینی در دو مقطع، از سال ۲۰۲۴ و بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴، به عنوان رهبر حزب ملی اسکاتلند خدمت کرده است. اوایل زندگی جان رمزی سوینی در 13 آوریل 1964 در بیمارستان عمومی غربی ، ادینبورگ، پسر کنت سوینی، مدیر گاراژ ، و اگنس ویر سوینی ( با نام خانوادگی هانتر) متولد شد. عموی او، تام هانتر، در طول خدمت در نیروی دریایی سلطنتی در طول جنگ جهانی دوم ، نشان صلیب ویکتوریا را دریافت کرد . پدربزرگ و مادربزرگ مادری او، رمزی و مری هانتر، اهل انگلستان بودند و در دهه 1920 به ادینبورگ نقل مکان کرده بودند. سوینی در دبیرستان فورستر تحصیل کرد و سپس به دانشگاه ادینبورگ رفت و در سال ۱۹۸۶ با مدرک کارشناسی ارشد افتخاری در رشته سیاست فارغ‌التحصیل شد. اوایل فعالیت سیاسی مشارکت زودهنگام سوینی در سال 1979 در سن 15 سالگی به حزب ملی اسکاتلند پیوست، و دلیل این امر را خشم خود از نحوه به تصویر کشیدن اسکاتلند توسط مفسران تلویزیونی در بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع عنوان کرد . او به سرعت به چهره‌ای برجسته در شاخه جوانان حزب، ملی‌گرایان جوان اسکاتلندی ، که اکنون با نام اسکاتلندی‌های جوان برای استقلال (YSI) شناخته می‌شود، تبدیل شد. او پیش از آنکه در سال 1986، در سن 22 سالگی، به عنوان دبیر ملی حزب ملی اسکاتلند ( SNP) منصوب شود، به عنوان دستیار دبیر ملی فعالیت می‌کرد . مجلس عوام در انتخابات عمومی سال 1997 ، او به عنوان عضو پارلمان (MP) از حوزه انتخابیه Tayside North انتخاب شد ، و در سال 1999 به عنوان نماینده همان منطقه در پارلمان اسکاتلند انتخاب شد. او در انتخابات عمومی سال 2001 به عنوان نماینده وست مینستر کناره‌گیری کرد تا از تقسیم وقت خود جلوگیری کند، همانطور که همه همکارانش خود را در موقعیت مشابه دو وظیفه‌ای یافتند. انتخابات برای هالیرود در سال 1999، سوینی به عنوان نماینده حوزه انتخابیه تایساید شمالی به اولین پارلمان اسکاتلند انتخاب شد . در کابینه مخالف سالموند، او به عنوان سخنگوی کارآفرینی و یادگیری مادام العمر خدمت کرد . او همچنین در کمیته مالی پارلمان خدمت کرد و رئیس کمیته کارآفرینی و یادگیری مادام العمر بود. رهبر حزب ملی اسکاتلند در جناح مخالف (۲۰۰۰–۲۰۰۴) پیشنهاد رهبری ۲۰۰۰ نوشتار اصلی: انتخابات رهبری حزب ملی اسکاتلند ۲۰۰۰ در سال 2000، الکس سالموند از رهبری حزب ملی اسکاتلند استعفا داد که باعث ایجاد رقابت بر سر رهبری شد . رقابت رهبری تحت سلطه‌ی درگیری‌های داخلی در حزب بین تدریجی‌گرایان ، که از واگذاری قدرت به اسکاتلند به عنوان گامی به سوی استقلال حمایت می‌کردند ، و بنیادگرایان ، که به واگذاری قدرت مشکوک بودند و از رویکردی رادیکال‌تر حمایت می‌کردند، قرار داشت. در حالی که هر دو نامزد از موضع حزب ملی اسکاتلند در چپ میانه‌رو حمایت می‌کردند، نیل به عنوان جناح چپ‌تر از این دو دیده می‌شد و افراد مرتبط با کمپین نیل استدلال می‌کردند که رهبری سوینی، حزب ملی اسکاتلند را به راست خواهد کشاند . سوینی با کسب 67.1 درصد آرا، اکثریت قریب به اتفاق آرای نمایندگان حزب را به دست آورد. رزانا کانینگهام ، که سوینی را در رقابت رهبری تأیید کرده بود، به عنوان معاون رهبر انتخاب شد. در سال 2002، دوروتی-گریس الدر ، نماینده حزب ملی اسکاتلند در منطقه گلاسگو ، پس از نارضایتی از رهبری حزب، از عضویت حزب استعفا داد. او به عنوان یک نماینده مستقل در مجلس حضور داشت، اما سوینی خواستار استعفای او شد و اقدامات او را "تمسخر اراده دموکراتیک مردم گلاسگو" توصیف کرد. مارگو مک‌دونالد ، یک بنیادگرا در حزب ملی اسکاتلند، عدم اعتماد خود را به رهبری سوینی ابراز کرد. مک‌دونالد در انتخابات پارلمانی سال 2003 در منطقه لوتیانز در رتبه پنجم قرار گرفت و عملاً شانس خود را برای انتخاب مجدد به عنوان نماینده حزب ملی اسکاتلند از دست داد. در اعتراض، او به جای آن به عنوان یک کاندیدای مستقل نامزد شد و بعداً از حزب اخراج شد. در سال 2003، برایان نوگنت، کاندیدای سابق پارلمان و فعال حزبی در جزایر شتلند ، اعلام کرد که در حال تشکیل حزب طرفدار استقلال خود، حزب اسکاتلند، است که در نهایت در پاسخ به آنچه که او موضع بیش از حد طرفدار اتحادیه اروپا توسط حزب ملی اسکاتلند می‌دانست، خود را به عنوان حزب اسکاتلند آزاد مجدداً راه‌اندازی کرد. انتخابات ۲۰۰۱ بریتانیا و ۲۰۰۳ اسکاتلند نوشتار‌های اصلی: انتخابات عمومی بریتانیا ۲۰۰۱ و انتخابات پارلمان اسکاتلند ۲۰۰۳ سوینی در انتخابات عمومی بریتانیا در سال 2001، حزب ملی اسکاتلند (SNP) را در جریان نتایج ضعیف انتخاباتی رهبری کرد . این حزب نتوانست هیچ یک از کرسی‌های مورد نظر خود را به دست آورد و شاهد از دست دادن یکی از نمایندگان مجلس خود بود که منجر به کاهش نمایندگی آنها در وست‌مینستر از شش به پنج شد. اگرچه سهم آرای SNP همچنان دومین حزب بزرگ پس از حزب کارگر بود، اما سهم آرای آنها 2 درصد کاهش یافت. سالموند، سلف سوینی، اظهار داشت: «تحکیم جایگاه به عنوان حزب دوم در اسکاتلند دستاورد کوچکی نیست» و تأکید کرد که این امر SNP را در موقعیت خوبی برای انتخابات آتی پارلمان اسکاتلند در سال 2003 قرار می‌دهد . پس از نتایج انتخابات، سوینی اذعان کرد که «درس‌هایی برای یادگیری» وجود دارد و اطمینان داد که SNP «حزب اصلی مخالف در سیاست اسکاتلند» خواهد بود. در انتخابات سال 2003، حزب ملی اسکاتلند (SNP) در انتخابات دیگری عملکرد ضعیفی داشت و سهم آرای این حزب 4.9 درصد کاهش یافت. آنها هشت کرسی خود را که در انتخابات قبلی تحت رهبری سالموند به دست آورده بودند، از دست دادند. با وجود نتیجه ضعیف، این امر توسط حزب کارگر اسکاتلند نیز تکرار شد که شش نماینده مجلس را از دست داد و سهم آرای آنها 4.2 درصد کاهش یافت. کاهش حمایت از حزب ملی اسکاتلند توسط برخی به عنوان رد استقلال اسکاتلند تلقی شد ، با این حال، تنها احزابی که در آن انتخابات نمایندگی خود را افزایش دادند، حزب سوسیالیست اسکاتلند (SSP) و حزب سبز اسکاتلند بودند که هر دو نیز از استقلال حمایت می‌کنند. چالش رهبری در سال ۲۰۰۳ نوشتار اصلی: انتخابات رهبری حزب ملی اسکاتلند ۲۰۰۳ پس از نتایج انتخابات پارلمان اسکاتلند در سال 2003، بیل ویلسون ، یکی از فعالان حزب، متقاعد شد که رهبری حزب ملی اسکاتلند (SNP) نیاز به تغییر جهت دارد. پس از بحث در مورد این موضوع با اعضای مختلف SNP، او متقاعد شد که شخصاً رهبری را به چالش بکشد و چالشی را علیه سوینی آغاز کرد . ویلسون کمپینی را علیه پیشنهادات سوینی برای اصلاحات حزبی به راه انداخت که به ادعای او باعث تمرکز قدرت و تضعیف شاخه‌های محلی می‌شد. ویلسون همچنین سوینی را به یک سری مناظره دعوت کرد، اگرچه سوینی از شرکت در آن خودداری کرد. این انتخابات، نبرد دیگری بین بنیادگرایان حزب و طرفداران اصلاحات تدریجی بود ، و ویلسون به پیشنهاد سوینی برای برگزاری همه‌پرسی استقلال قبل از پیگیری مذاکرات با دولت بریتانیا حمله کرد. ویلسون استدلال کرد که به محض اینکه حزب ملی اسکاتلند بتواند دولت تشکیل دهد، باید مذاکرات برای پایان دادن به اتحاد را دنبال کند. این انتخابات در شصت و نهمین کنفرانس سالانه حزب برگزار شد و سوینی پیروزی بزرگی بر ویلسون کسب کرد. اقدامات در حمایت از پیشنهاد ویلسون مبنی بر پیگیری مذاکرات استقلال بدون همه‌پرسی در کنفرانس حزب رد شد و سوینی در نبردهای سیاسی مهمی بر سر اعمال مالیات ماهانه بر نمایندگان مجلس، نمایندگان پارلمان اروپا و نمایندگان مجلس حزب پیروز شد. کمی پس از آن، کمیته اجرایی ملی حزب تصمیم به تعلیق و سپس اخراج کمپبل مارتین گرفت . او از چالش رهبری ویلسون حمایت کرده بود و همچنان آشکارا از رهبری سوینی انتقاد می‌کرد که منجر به اقدامات انضباطی شد. استقلال اسکاتلند در سپتامبر 2003، او از فعالان حزب ملی اسکاتلند خواست تا از مردم بپرسند: «آیا استقلال می‌خواهید، بله یا خیر؟ و سپس به بریتانیایی‌ها بگویید که دست از این کار بردارند.» سخنگوی حزب کارگر اسکاتلند، استفاده سوینی از زبان را محکوم کرد و گفت: «در اسکاتلند جایی برای ملی‌گرایی افراطی او وجود ندارد.» انتخابات پارلمان اروپا ۲۰۰۴ اگرچه در انتخابات اروپایی 2004 ، دو کرسی خود را در یک حوزه کوچکتر 7 نفره حفظ کرد (اسکاتلند تا آن زمان 8 نماینده در پارلمان اروپا داشت)، مطبوعات اسکاتلند و برخی عناصر در جناح بنیادگرای حزب، نتیجه را به عنوان یک فاجعه برای حزب ملی اسکاتلند به تصویر کشیدند و فشار بیشتری بر سوینی برای استعفا وارد کردند. استعفا پس از نتایج انتخابات پارلمان اروپا در سال 2004 ، چهره‌های ارشد حزب ملی اسکاتلند (SNP) به طور خصوصی علیه سوینی گزارش دادند. گیل پترسون ، نماینده سابق پارلمان اسکاتلند مرکزی ، اولین کسی بود که خواستار کناره‌گیری سوینی شد و مایکل راسل ، مدیر بالقوه سابق کمپین سوینی، خواستار تغییر رویکرد حزب ملی اسکاتلند شد. اعضای کابینه سایه SNP به طور خصوصی بحث در مورد برکناری سوینی از رهبری را آغاز کردند و الکس سالموند به سوینی توصیه کرد که در ازای عدم درخواست علنی استعفای او توسط چهره‌های ارشد حزب، استعفا دهد. در 22 ژوئن 2004، سوینی از رهبری حزب ملی اسکاتلند استعفا داد و رقابت بر سر رهبری آغاز شد . پس از کسب بیش از 75 درصد آرا در مقابل روزانا کانینگهام و مایکل راسل، الکس سالموند جانشین او شد و به همراه نیکولا استورجن، رهبری مشترکی را بر عهده گرفت . بک‌بنچ ام‌اس‌پی (۲۰۰۴–۲۰۰۷) از سال 2004 تا انتخابات پارلمان اسکاتلند در سال 2007 ، سوینی در هیئت‌های مخالف حزب ملی اسکاتلند (SNP) حضور داشت . | ## بخش 2: جان سوینی | او از سال 2004 تا 2005 به عنوان یکی از اعضای کمیته روابط خارجی و اروپایی پارلمان و از سال 2005 تا 2007 به عنوان معاون رئیس کمیته مالی خدمت کرد. دولت سالموند (۲۰۰۷–۲۰۱۴) وزیر دارایی: ۲۰۰۷–۲۰۱۶ در انتخابات سومین دوره پارلمان اسکاتلند در سال 2007 ، حزب ملی اسکاتلند (SNP) با یک کرسی بیشتر از حزب کارگر اسکاتلند، به عنوان بزرگترین حزب ظاهر شد . [ 72 ، حزب ملی اسکاتلند پیشنهاد مذاکرات ائتلافی با لیبرال دموکرات‌های اسکاتلند را مطرح کرد، اما آنها این پیشنهاد را رد کردند و در عوض، سوینی مذاکرات ائتلافی با سبزهای اسکاتلند را رهبری کرد . پس از توافق، سالموند به عنوان وزیر اول اسکاتلند منصوب شد و سوینی را در اولین دولت اقلیت خود به عنوان وزیر دارایی و رشد پایدار کابینه منصوب کرد . در پاسخ به اینکه سوینی به پارلمان اسکاتلند اطلاع نداد که به دلیل عدم تأمین بودجه این سازوکار مالیاتی، نرخ متغیر اسکاتلند را لغو کرده است، پارلمان اسکاتلند به محکومیت او رأی داد و اقدامات او را "سوءاستفاده از قدرت" خواند. متعاقباً، درخواست آزادی اطلاعات نشان داد که حتی اگر سوینی این سازوکار را تأمین مالی کرده باشد، مشکلات و تأخیرها در سیستم کامپیوتری اداره درآمد و گمرک بریتانیا هرگونه جمع‌آوری مالیات را غیرممکن کرده است. دولت اسکاتلند افزود: "این اختیار لغو نشده است، اداره درآمد و گمرک بریتانیا به سادگی سیستم فناوری اطلاعاتی ندارد که بتواند وضعیت آمادگی ده ماهه را ارائه دهد." بحران مالی ۲۰۰۸ اطلاعات بیشتر: بحران مالی ۲۰۰۸ سوینی به عنوان وزیر دارایی ، با بحران مالی 2008 روبرو شد که منجر به ورود اقتصاد اسکاتلند به رکود اقتصادی شد . اقتصاد اسکاتلند در سال 2007 به دلیل نگرانی‌های بازار سهام در مورد بازار مسکن ایالات متحده، به تدریج شروع به کند شدن کرد. تولید اقتصادی اسکاتلند برای چهار فصل متوالی کاهش یافت، قبل از اینکه در سه ماهه سوم سال 2009 اندکی بهبود یابد، و سپس تا پایان سال 2009 دوباره کاهش یابد. سوینی اظهار داشت که در آغاز بحران مالی 2008 ، دولت اسکاتلند و سوینی به عنوان وزیر دارایی "به سرعت اقدام کردند تا یک محرک سرمایه فوری برای اقتصاد اسکاتلند در آغاز بحران مالی 2008 فراهم کنند . در نتیجه، تجربه رکود اقتصادی اسکاتلند کوتاه‌تر و کم‌عمق‌تر از بقیه بریتانیا بوده است." معاون وزیر اول اسکاتلند (۲۰۱۴–۲۰۲۳) پس از شکست کمپین «آری اسکاتلند» در همه‌پرسی سال ۲۰۱۴ ، سالموند از رهبری حزب ملی اسکاتلند استعفا داد و سوینی به عنوان کاندیدای احتمالی در رقابت رهبری دیده می‌شد ، با این حال، او «بدون هیچ قید و شرطی» خود را از نامزدی مجدد به عنوان رهبر کنار کشید و از نیکولا استورجن حمایت کرد . استورجن بدون هیچ رقیبی به عنوان رهبر انتخاب شد و متعاقباً به عنوان وزیر اول اسکاتلند منصوب شد . وزیر آموزش و پرورش: ۲۰۱۶–۲۰۲۱ در انتخابات پارلمان اسکاتلند در سال ۲۰۱۶ ، حزب ملی اسکاتلند اکثریت کلی خود را از دست داد، اما با انتخاب استورجن به عنوان وزیر اول برای دومین دوره، همچنان بزرگترین حزب باقی ماند. او سوینی را به عنوان معاون وزیر اول منصوب کرد و برای اولین بار در نه سال، او از سمت وزیر دارایی به وزیر آموزش و مهارت کابینه منتقل شد . عملکرد آموزشی پس از انتخابات عمومی سال ۲۰۱۷ که حزب ملی اسکاتلند ۲۱ کرسی را از دست داد، پروفسور جان کرتیس، کارشناس نظرسنجی ، به بی‌بی‌سی گفت که سابقه این حزب در حوزه آموزش احتمالاً به محبوبیت آن لطمه زده است: «حزب ملی اسکاتلند ممکن است بخواهد نشان دهد که سابقه داخلی آنها، به ویژه در حوزه مدارس، در حال تضعیف حمایت از آنها در میان کسانی است که در مورد قانون اساسی هنوز مایل به حمایت از موضع ملی‌گرایان هستند.» در مارس 2020، پس از اینکه نتایج دانش‌آموزان اسکاتلندی در ریاضیات و علوم در رتبه‌بندی بین‌المللی PISA برای آموزش کاهش یافت، سوینی اعتراف کرد: «در ریاضیات و علوم باید پیشرفت‌هایی حاصل شود.» لیز اسمیت، سخنگوی آموزش و پرورش محافظه‌کار اسکاتلند، گفت: «این دو حوزه برای موفقیت بخش عمده‌ای از اقتصاد مدرن اسکاتلند بسیار حیاتی هستند. ما باید خیلی بهتر عمل کنیم.» جنجال بر سر آزمون SQA 2020 در آگوست 2020، سوینی در معرض رأی عدم اعتماد پارلمان قرار گرفت و محافظه‌کاران، حزب کارگر و لیبرال دموکرات‌ها همگی سوینی را به ایجاد سیستمی برای نتایج امتحانات متهم کردند که «به‌طور ناعادلانه‌ای دانش‌آموزان مدارسی را که از نظر تاریخی عملکرد خوبی نداشتند، جریمه می‌کرد». در جریان بحث عدم اعتماد، نیکولا استورجن او را «یکی از شریف‌ترین و فداکارترین افراد در سیاست اسکاتلند» توصیف کرد، در حالی که روزنامه هرالد گزارش داد: «آقای سوینی ساعت بسیار ناراحت‌کننده‌ای را در مجلس هولیرود گذراند، زیرا نمایندگان مخالف مجلس گفتند که او در وزارت آموزش و پرورش شکست خورده است و او این را می‌دانست.» این طرح با 67 رأی در مقابل 58 رأی شکست خورد و در نتیجه سوینی از رأی‌گیری جان سالم به در برد و به عنوان وزیر آموزش اسکاتلند باقی ماند. سوینی به عنوان وزیر مسئول ارتباط با کمیته رسیدگی به شکایات آزار و اذیت دولت اسکاتلند، دو بار از انتشار توصیه‌های حقوقی درخواستی کمیته خودداری کرد. [ به منبع بهتری نیاز است ] پس از آنکه دو رأی‌گیری در پارلمان نتوانست او را به انتشار توصیه‌ها متقاعد کند، احزاب مخالف طرح عدم اعتماد به او را اعلام کردند. سبزهای اسکاتلند اعلام کردند که از طرح عدم اعتماد حمایت نمی‌کنند و این طرح با 65 رأی موافق در مقابل 57 رأی مخالف شکست خورد. شکاف پیشرفت تحصیلی گزارشی از سوی حسابرسی اسکاتلند در مارس 2021 نتیجه گرفت که نتایج تلاش‌های سوینی برای کاهش شکاف پیشرفت تحصیلی مرتبط با فقر در آموزش اسکاتلند «محدود و [از اهداف دولت اسکاتلند] عقب مانده است. بهبود باید سریع‌تر اتفاق بیفتد و باید هماهنگی بیشتری در سراسر کشور وجود داشته باشد.» در 10 منطقه شورای اسکاتلند، شکاف پیشرفت تحصیلی بین ثروتمندترین و فقیرترین کودکان افزایش یافته است. وزیر بهبود کووید: ۲۰۲۱-۲۰۲۳ پس از انتخابات پارلمان اسکاتلند در سال 2021، حزب کارگر اسکاتلند از استورجن خواست تا سوینی را به عنوان وزیر آموزش کابینه جایگزین کند و با اشاره به آنچه که آن را «مجموعه‌ای از شکست‌ها» نامید، «امیدوار بود که یک وزیر جدید بتواند جلوی این فساد را بگیرد». در 18 مه، استورجن اعلام کرد که سوینی به عنوان معاون وزیر اول به کار خود ادامه خواهد داد، اما به سمت جدید کابینه به عنوان دبیر کابینه برای بهبود کووید تغییر خواهد یافت . سوینی همچنین از ژوئیه 2022 به عنوان وزیر موقت دارایی و اقتصاد کابینه خدمت کرد، در حالی که کیت فوربس در مرخصی زایمان بود. پس از استعفای استورجن در فوریه 2023، سوینی در 2 مارس 2023 اعلام کرد که از سمت خود به عنوان معاون وزیر اول کناره‌گیری می‌کند. در مارس 2023، سوینی به عضویت کمیته ملی اسکاتلند (SNP) درآمد و به عنوان عضو کمیته قضایی پارلمان اسکاتلند خدمت کرد. وزیر اول اسکاتلند (۲۰۲۴–تاکنون) نوشتار اصلی: نخست‌وزیری جان سوینی پیشنهاد رهبری ۲۰۲۴ همچنین ببینید: انتخابات رهبری حزب ملی اسکاتلند ۲۰۲۴ پس از استعفای یوسف در آوریل 2024 در بحبوحه بحران دولت ، سوینی در 2 مه، پس از آنکه کیت فوربس ، که مدعی جدی رهبری بود، از رقابت کنار کشید و از او حمایت کرد، تلاش خود را برای رهبری آغاز کرد. سوینی اعلام کرد که فوربس در صورت انتخاب شدن، نقش مهمی در دولت او خواهد داشت و فوربس اندکی پس از آن اعلام کرد که نامزد نخواهد شد. پس از انتخاب سوینی، این امر بعداً با انتصاب فوربس به عنوان معاون وزیر اول و وزیر جدید کابینه برای اقتصاد و زبان گالیک ، به اجرا درآمد . گریم مک‌کورمیک اعلام کرد که برای رهبری با سوینی رقابت خواهد کرد و گفت که در 5 مه 100 نامزد را معرفی کرده است. در 6 مه، بدون هیچ کاندیدای دیگری، سوینی بدون هیچ رقیبی به عنوان رهبر حزب انتخاب شد. دوره تصدی سوینی پس از دریافت حکم سلطنتی انتصاب از پادشاه چارلز سوم، رسماً در 8 مه 2024 در دادگاه ادینبورگ به عنوان وزیر اول اسکاتلند سوگند یاد کرد . دوران نخست وزیری سوینی با حل و فصل رسوایی آی‌پد مایکل متیسون مشخص شد: مایکل متیسون ، نماینده مجلس ملی اسکاتلند، پس از برداشتن یک آی‌پد پارلمانی در تعطیلات خانوادگی، متحمل یک صورتحساب ۱۱۰۰۰ پوندی شده بود و قبل از اعتراف به اینکه آی‌پد برای اهداف کاری استفاده نشده بود، سعی کرد صورتحساب را از هزینه‌های مربوطه پس بگیرد. سوینی از حمایت از پیشنهاد کمیته استانداردها، رویه‌ها و انتصابات عمومی برای تحریم متیسون خودداری کرد و متیسون را به عنوان "دوست و همکار"ی که "اشتباهاتی مرتکب شده" توصیف کرد و در مورد صحت روند کمیته تردید ایجاد کرد: سوینی با "متعصبانه" خواندن این روند، ادعا کرد که آنی ولز ، نماینده محافظه‌کار مجلس ، باید به دلیل اظهارات قبلی در مورد رفتار متیسون، خود را از کمیته کنار می‌کشید. حمایت سوینی از متیسون توسط داگلاس راس، رهبر محافظه‌کاران اسکاتلند ، "باورنکردنی و شرم‌آور" و توسط انس سرور، رهبر حزب کارگر اسکاتلند ، "باورنکردنی و شرم‌آور" توصیف شد . سوینی پس از ارائه اصلاحیه‌ای که شکایات سوینی در مورد تحقیقات در مورد متیسون را تکرار می‌کرد، به حزب ملی اسکاتلند دستور داد تا از رأی‌گیری پارلمان در مورد توصیه‌های کمیته خودداری کند. پارلمان اسکاتلند متعاقباً به حمایت از تحریم پیشنهادی کمیته رأی داد و متیسون را به مدت 27 روز از پارلمان اسکاتلند محروم و حقوق او را به مدت 54 روز قطع کرد، که سنگین‌ترین تحریمی است که تاکنون برای یک نماینده مجلس اسکاتلند اعمال شده است. کابینه همچنین ببینید: دولت سوینی اکثر اعضای کابینه سوینی قبلاً عضوی از دولت‌های قبلی یوسف بودند. تنها عضو اضافه شده به کابینه، کیت فوربس بود که جایگزین شونا رابیسون به عنوان معاون وزیر اول اسکاتلند شد و بخشی از مسئولیت اقتصادی مایری مک‌آلان را به عنوان وزیر اقتصاد و زبان گالیک به کابینه خود اضافه کرد . با این حال، رابیسون توسط سوینی به عنوان وزیر دارایی با مسئولیت اضافی در دولت محلی منصوب شد و مک‌آلان به عنوان وزیر انرژی و خالص کربن خالص منصوب شد . در 27 مارس 2025، کریستینا مک‌کلوی ، وزیر سیاست‌گذاری مواد مخدر و الکل ، در حین خدمت درگذشت و در نهایت در ژوئن 2025 باعث تغییر و تحولاتی در دولت سوینی شد. مایری مک‌آلان به عنوان وزیر مسکن کابینه ، گیلیان مارتین به عنوان وزیر اقدامات اقلیمی و انرژی کابینه و تام آرتور و ماری تاد به ترتیب به عنوان وزیر مراقبت‌های اجتماعی و رفاه روانی و وزیر سیاست‌گذاری مواد مخدر و الکل و ورزش منصوب شدند . قانون اساسی سوینی ادعا کرد که معتقد است استقلال اسکاتلند می‌تواند «در پنج سال آینده» (از ماه مه 2024) به دلیل پیامدهای برگزیت بر اسکاتلند و اقتصاد اسکاتلند و همچنین بحران هزینه زندگی، محقق شود. سوینی در مصاحبه‌ای با اسکای نیوز گفت: «اگر به دو مورد از بزرگترین مسائلی که به عنوان یک کشور در اسکاتلند با آن روبرو هستیم نگاه کنیم؛ تأثیر هزینه زندگی و پیامدهای برگزیت. هر دوی اینها عوامل استراتژیک اصلی هستند که به دلیل تصمیمات بد گرفته شده در وست‌مینستر، آسیب‌های اقتصادی و اجتماعی شدیدی به اسکاتلند وارد می‌کنند. و استقلال پاسخ این مسئله است.» لایحه اصلاح جنسیتی سوینی در اوایل دوران نخست وزیری خود، با سوالاتی از سوی احزاب مخالف در مورد لایحه اصلاح به رسمیت شناختن جنسیت (اسکاتلند) که توسط شونا رابیسون ارائه شده بود و توسط دولت بریتانیا با استفاده از دستور بخش 35 تحت مفاد قانون اسکاتلند 1998 مسدود شده بود، مواجه شد. سوینی ادعا کرد که "دیوان عالی گفته است که ما نمی‌توانیم در آن زمینه قانون وضع کنیم و نمی‌توانیم آن قانون را تصویب کنیم". انتخابات ۲۰۲۴ بریتانیا اطلاعات بیشتر: انتخابات عمومی ۲۰۲۴ بریتانیا در اسکاتلند در ژوئیه 2024، سوینی و حزبش برای هر 57 کرسی اسکاتلند در انتخابات عمومی 2024 رقابت کردند . حزب ملی اسکاتلند (SNP) به عنوان بزرگترین حزب در وست‌مینستر از اسکاتلند وارد انتخابات شد و در انتخابات عمومی 2019 ، 48 کرسی از 59 کرسی را به دست آورد . پس از نتایج انتخابات عمومی 2024 بریتانیا در اسکاتلند ، حزب ملی اسکاتلند با کسب 9 کرسی و از دست دادن مجموع 39 کرسی در سراسر اسکاتلند، به دومین حزب بزرگ در پارلمان بریتانیا تبدیل شد که کرسی‌های اسکاتلند را نمایندگی می‌کند. | ## بخش 3: جان سوینی | در سراسر بریتانیا، نتایج شاهد پیروزی قاطع حزب کارگر بود و به طور مشابه در اسکاتلند، حزب کارگر اسکاتلند به بزرگترین حزب نماینده حوزه‌های انتخابیه اسکاتلند در وست‌مینستر تبدیل شد. پس از اعلام نتایج، سوینی گفت که نتیجه انتخابات در اسکاتلند «بسیار بسیار دشوار و آسیب‌زا» بوده است. نمایندگان برجسته حزب ملی اسکاتلند (SNP) کرسی‌های خود را در انتخابات از دست دادند، از جمله کرستن اسوالد ، تامی شپرد ، آلیسون تیولیس و جوآنا چری . در 7 ژوئیه 2024، کی‌یر استارمر، نخست وزیر تازه منتخب بریتانیا، در اولین توقف سفر خود به چهار کشور بریتانیا به ادینبورگ سفر کرد و با سوینی در اقامتگاه رسمی وزیر اول، بوت هاوس ، ملاقات کرد . در طول این جلسه، سوینی و استارمر هر دو توافق کردند که «با هم همکاری کنند» و «روابط بین دو دولت خود را از نو تنظیم کنند». طوفان ایوین [ ویرایش منبع ] در ژانویه 2025، اداره هواشناسی اسکاتلند به دلیل وزش بادهای شدید، هشدار قرمز نادری را برای بخش بزرگی از اسکاتلند صادر کرد. پیش از ارتباط بادهای شدید با طوفان ایووین ، سوینی از مردم خواست که "سفر نکنند" و از مردم خواست که این هشدار را جدی بگیرند و از تمام توصیه‌های خدمات اورژانسی برای آمادگی در برابر طوفان پیروی کنند. در 23 ژانویه 2025، سوینی توصیه کرد که شوراهای محلی در سراسر اسکاتلند در مورد مناطقی مانند تعطیلی مدارس در طول طوفان تصمیم‌گیری کنند و اتاق تاب‌آوری دولت اسکاتلند برای هماهنگی واکنش و آمادگی دولت برای طوفان فعال شده است. طوفان ایووین در 24 ژانویه 2025 اسکاتلند را درنوردید و حدود 117000 خانه در سراسر کشور را بدون برق و منبع تغذیه رها کرد و سرعت باد تا 102 مایل در ساعت در پل جاده تی ثبت شد . سوینی در 25 ژانویه با انتشار بیانیه‌ای عمومی، خواستار «صبر» در آغاز عملیات پاکسازی شد. هشدارهای زردرنگ برای یخ، برف و باد در بیشتر نقاط اسکاتلند در طول آخر هفته (24 تا 26 ژانویه) همچنان پابرجا بود. سوینی اظهار داشت که «واضح است که شدت طوفان ایوین تا هفته آینده ادامه خواهد داشت و این امر بر سرعت از سرگیری کامل خدمات شهری و محلی تأثیر خواهد گذاشت». روابط ایالات متحده در جریان سخنرانی در کنفرانس امنیتی مونیخ در فوریه 2025، معاون رئیس جمهور ایالات متحده ، جی. ونس ، از دولت اسکاتلند و سیاست آنها در مورد مناطق حائل در خارج از کلینیک‌های سقط جنین انتقاد کرد. ونس به کنفرانس امنیتی مونیخ گفت که "در ماه اکتبر، دولت اسکاتلند شروع به توزیع نامه‌هایی به شهروندانی کرد که خانه‌هایشان در مناطق به اصطلاح دسترسی امن قرار داشت و به آنها هشدار می‌داد که حتی نماز خواندن خصوصی در خانه‌های خودشان ممکن است به معنای نقض قانون باشد". در پاسخ، سخنگوی دولت اسکاتلند اظهارات ونس را "خطرناک" خواند و افزود که "هیچ نامه‌ای مبنی بر اینکه مردم نمی‌توانند در خانه‌های خود نماز بخوانند ارسال نشده است" و تأیید کرد که فقط "رفتار عمدی یا بی‌ملاحظه" مشمول قانون مورد اشاره ونس می‌شود. در آوریل 2025، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده ، تعدادی تعرفه بر واردات خارجی به ایالات متحده اعلام کرد. محصولات اسکاتلندی تحت تأثیر تعرفه 10 درصدی قرار گرفتند، چیزی که کیت فوربس ، معاون وزیر اول ، ادعا کرد "تأثیر منفی بر اقتصاد اسکاتلند خواهد داشت"، در حالی که سوینی گفت که این تعرفه‌ها برای اقتصاد اسکاتلند "بسیار مضر" هستند، اما ابراز امیدواری کرد که "ارتباط شخصی عمیق ترامپ با اسکاتلند" به جلوگیری از موانع تجاری ایالات متحده کمک کند. سوینی در آوریل 2025 به پارلمان اسکاتلند اعلام کرد که در رسیدگی به نگرانی‌های کسب‌وکارهای اسکاتلندی در مورد تعرفه‌های تجاری، به‌ویژه نگرانی‌های مطرح‌شده توسط صنعت ویسکی اسکاتلند ، «از هیچ تلاشی فروگذار نخواهد کرد» . تجارت با ایالات متحده سالانه 971 میلیون پوند برای صنعت ویسکی اسکاتلند کمک می‌کند. سوینی در اولین سفر رسمی خود به ایالات متحده از زمان تصدی سمت وزیر اول، در مورد تعرفه‌ها صحبت کرد و تعرفه‌های ترامپ را محکوم کرد و اظهار داشت که «غیرقابل انکار است که ظهور تعرفه‌ها ضربه‌ای به اسکاتلند است». او تأیید کرد که هنگام بازدید از ایالات متحده، هیچ برنامه‌ای برای ملاقات با نمایندگان دولت ترامپ برای بحث در مورد تعرفه‌ها وجود نداشته است. سوینی در 29 ژوئیه 2025، در جریان بازدید خصوصی پنج روزه ترامپ از زمین گلف او در ترنبری، ایرشر جنوبی ، با او ملاقات کرد . سوینی گفت که از مذاکرات با ترامپ به عنوان فرصتی برای مطرح کردن «رنج غیرقابل تصور» در غزه و همچنین تعرفه 10 درصدی اعمال شده توسط دولت ترامپ بر ویسکی اسکاتلندی استفاده خواهد کرد . به عنوان بخشی از این بازدید، سوینی اعلام کرد که 180،000 پوند از بودجه عمومی را برای حمایت از مسابقات قهرمانی نکسو 2025 تور جهانی DP که قرار است در زمین گلف بین‌المللی ترامپ در ابردینشایر برگزار شود ، اختصاص داده است. سوینی این بودجه را فرصتی برای «افزایش بیشتر شهرت ابردینشایر به عنوان یک مقصد پیشرو در گلف» توصیف کرد. اعلامیه سوینی با انتقاد شدید از سراسر طیف سیاسی روبرو شد: محافظه‌کاران اسکاتلندی ، سوینی را به دلیل حمایت از اعتراضات علیه بازدید ترامپ در حالی که بودجه عمومی را به زمین گلف خود اختصاص داده بود، به ریاکاری متهم کردند. مونیکا لنون از حزب کارگر اسکاتلند این تصمیم را «کاملاً مسخره» توصیف کرد و سوینی را متهم کرد که «180،000 پوند از پول ما را برای یک ملاقات پنج دقیقه‌ای با دونالد ترامپ پرداخت کرده است». الکس نیل، وزیر بهداشت سابق حزب ملی اسکاتلند ، این اقدام را «اتلاف فاحش پول عمومی» توصیف کرد که باید «به سازمان‌های کم‌درآمد ارائه دهنده خدمات ضروری به فقرای اسکاتلند داده می‌شد». پاتریک هاروی از حزب سبزهای اسکاتلند این بودجه را با «پرداخت پول توجیبی به قلدر مدرسه» مقایسه کرد و افزود: «اسکاتلند باید از این بابت شرمنده باشد.» سوینی همچنین در 9 سپتامبر 2025 با ترامپ در دفتر بیضی شکل کاخ سفید دیدار کرد ، جایی که در مورد تعرفه‌های بهتر برای واردات ویسکی اسکاتلندی از اسکاتلند به ایالات متحده، همراه با درگیری‌های بین‌المللی در غزه و قطر ، بحث شد . سوینی به دلیل شرکت در ضیافت دولتی در قلعه ویندزور به افتخار دونالد ترامپ در طول سفر رسمی او به بریتانیا در سال 2025 با انتقادات شدیدی روبرو شد: کریس لا ، نماینده مجلس SNP ، توییتی را منتشر کرد و سپس با عجله آن را حذف کرد: "نشستن در ضیافت شام امشب با رئیس جمهور دونالد ترامپ، به معنای پذیرش این است که حمایت از نسل کشی در غزه قابل قبول است". راس گریر، رهبر مشترک سبزهای اسکاتلند، از سوینی خواست تا این ضیافت را تحریم کند و گفت: "دونالد ترامپ یکی از نادرست‌ترین، بی‌آبروترین و بی‌آبروترین افراد جهان است. او آخرین فرد روی زمین است که شایسته ضیافتی به افتخار آنهاست." سوینی اصرار داشت که به نفع اسکاتلند است که در این ضیافت شرکت کند و گفت: "فکر نمی‌کنم مردم اسکاتلند درک کنند که وزیر اولشان کرسی اسکاتلند را خالی می‌گذارد، در حالی که مسائل بزرگی وجود دارد که بر مشاغل و معیشت مردم اسکاتلند تأثیر می‌گذارد." میشل اونیل، وزیر اول ایرلند شمالی و الونید مورگان ، وزیر اول ولز ، هر دو از شرکت در این شام خودداری کردند. جنگ اسرائیل و غزه سوینی خواستار آتش‌بس فوری در جنگ غزه و کاهش تنش بین ایران و اسرائیل شده است. در اوت ۲۰۲۴، آنگوس رابرتسون ، دبیر امور خارجه کابینه سوینی، هنگامی که عکسی از او در حال ملاقات با دانیلا گرودسکی اکستاین، معاون سفیر اسرائیل در بریتانیا، منتشر شد، با انتقاد شدید از درون حزب ملی اسکاتلند مواجه شد. سفارت اسرائیل اعلام کرد که گرودسکی اکستاین در مورد آزادی گروگان‌های اسرائیلی با رابرتسون صحبت کرده است و اسرائیل "مشتاقانه منتظر همکاری" با اسکاتلند در زمینه‌هایی از جمله فرهنگ و انرژی‌های تجدیدپذیر است. این عکس باعث جنجال در حزب ملی اسکاتلند شد و چندین نماینده مجلس و وزیر سابق حزب ملی اسکاتلند خواستار استعفای رابرتسون شدند. سوینی گفت که رابرتسون با اطلاع و اجازه کامل خود با گرودسکی اکستاین ملاقات کرده است و از تصمیم خود برای پذیرش درخواست سفارت اسرائیل برای ملاقات دفاع می‌کند. سوینی از این ملاقات به عنوان فرصتی برای انتقال "موضع ثابت دولت اسکاتلند در مورد کشتار و رنج غیرنظامیان بی‌گناه در منطقه" دفاع کرد. ایمیل‌ها و پیام‌های واتس‌اپ به دست آمده تحت قانون آزادی اطلاعات نشان داد که وزرای دولت اسکاتلند و مشاوران ارشد از نزدیک در مدیریت این جلسه مشارکت داشته‌اند و بحث‌ها بر استراتژی ارتباطات و پیش‌بینی درخواست‌های FOI متمرکز بوده است. از یک مقام دولتی اسکاتلند نقل شده است که: «شفافیت بدیهی است که چیز خوبی است، اما زمان زیادی از ما را می‌گیرد.» صورتجلسه ملاقات بین رابرتسون و گرودسکی اکستاین به شدت سانسور شده بود، اما اسکاتلند و اسرائیل را به عنوان «دوستان مهم» توصیف کرد. رابرتسون پیش از این ادعا کرده بود که یکی از اولویت‌های این جلسه ابراز حمایت دولت اسکاتلند از «پایان ارسال سلاح‌های بریتانیا به اسرائیل» بوده است، با این حال در صورتجلسه منتشر شده هیچ اشاره‌ای به این موضوع نشده است. پس از افشاگری‌ها، مرسدس ویلالبا ، نماینده پارلمان اسکاتلند از حزب کارگر ، گفت که دولت سوینی «به طور فعال به دنبال ملاقات با نماینده کشوری بوده است که نخست‌وزیر آن اکنون به دلیل جنایت علیه بشریت تحت تعقیب دادگاه بین‌المللی جزایی است ». عفو بین‌الملل اقدامات دولت اسکاتلند را به عدم تطابق با لفاظی‌هایش متهم کرد و خواستار «وضوح کامل» در مورد اینکه آیا رابرتسون به شدت اسرائیل را به دلیل رفتارش در غزه به چالش کشیده است یا خیر، شد. سایمون بارو ، دبیر ملی گروه اتحادیه کارگری حزب ملی اسکاتلند، بزرگترین نهاد وابسته به این حزب، خواستار «اقدام جبرانی مناسب» از سوی سوینی شد. زندگی شخصی سوینی در سال ۱۹۹۱ با لورنا کینگ ازدواج کرد و این ازدواج در سال ۲۰۰۰ به طور قانونی فسخ شد. این زوج پس از آنکه دیلی رکورد فاش کرد کینگ با یک معلم مهدکودک متأهل رابطه داشته، از هم جدا شدند . این ازدواج متعاقباً توسط روتا رومی لغو شد تا سوینی اجازه داشته باشد در کلیسای کاتولیک ، که همسر دومش به آن تعلق دارد، ازدواج کند. سوینی در 26 ژوئیه 2003 در کلیسای سنت پیتر، ادینبورگ، با الیزابت کوئیگلی، خبرنگار بی‌بی‌سی نیوز اسکاتلند ، ازدواج کرد . سوینی عضو کلیسای اسکاتلند است و خود را «مردی با ایمان عمیق مسیحی» توصیف کرده است. با این حال، او به دلیل دیدگاه‌های مذهبی کیت فوربس، همکار حزبی خود، با او اختلاف نظر داشته است (فوربس عضو کلیسای آزاد اسکاتلند ، یک گروه مذهبی کوچک‌تر و محافظه‌کارتر است). | ## جمع‌بندی | سوینی در 10 ژوئیه 2024 به عضویت شورای خصوصی منصوب شد و به این ترتیب لقب « سرجوخه محترم » مادام‌العمر به او اعطا شد.