موضوع مقاله: سیمونیدس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیمونیدس | مقدمه: محققان هلنیستی اسکندریه او را در فهرست نه غزل‌سرای مورد احترام خود قرار داده‌اند. | ## بخش 1: سیمونیدس | باکیلیدس، برادرزاده‌اش، و پیندار، که رقیب سرسخت او بود نیز در این فهرست گنجانده شده‌اند، که هر دو از رویکرد نوآورانه‌اش در غزل بهره‌مند شدند. با این حال، سیمونیدس بیش از هر دو به رویدادهای مهم و شخصیت‌های زمان خود پرداخته است.جان اچ. شهرت او مدیون گزارش‌های مرسوم از زندگی جالب او به‌عنوان یکی از خردمندترین انسان‌هاست. او همچنین یک فرد خسیس؛ مخترع یک سیستم حافظه‌شناسی؛ و مخترع برخی از حروف الفبای یونانی است.دیوید ای. کمپبل، شعر غنایی یونانی، چاپ کلاسیک بریستول (1982)، صفحات 380-381 چنین گزارش‌هایی موجب بروز تصورات موهومی از او می‌شود، با این حال او تأثیر زیادی بر روشن‌گری سوفسطایی دوران کلاسیک داشت.چارلز سگال، غزل کُرال در قرن پنجم، «تاریخ کمبریج ادبیات کلاسیک: ادبیات یونانی» (1985)، پی ایسترلینگ و بی. ناکس (ویرایش)، صفحات 223، 226 شهرت او به‌عنوان یک شاعر بیش‌تر به توانایی او در ارائه جایگاه بنیادی انسان با شیوه‌ای ساده و تأثیرگذار برمی‌گردد.چارلز سگال، غزل کُرال در قرن پنجم، «تاریخ کمبریج ادبیات کلاسیک: ادبیات یونانی» (1985)، پی ایسترلینگ و بی. ناکس (ویرایش)، صفحه 225 به قول کوئنتیلی سخنور رومی (۵۵–۱۰۰ پس از میلاد): او عموماً با سنگ‌نبشته‌های یادبود جنگجویان کشته‌شده مرتبط است، مانند اسپارت در نبرد ترموپیل: امروزه تنها بخشی از شعرهای او باقی مانده است، چه به‌صورت قطعات پاپیروس، چه نقل‌قول‌های دیگر شخصیت‌های ادبی باستان. باستان‌شناسان در اوکسیرینخوس، یک شهر و یک سایت باستان‌شناسی در مصر، تکه‌های پاپیروسی را به‌دست آورده و همچنان پاپیروس‌های جدیدی را کشف می‌کنند که از او در روایات متنوعی مانند داستان‌های تاریخی، پروتاگوراس افلاطون (جایی که او موضوع گفتگو است) و برخی از اشعار کالیماخوس مانند «آیتیا» نام برده شده است. (او یک روح در حال شکایت از هتک حرمت به مقبره خود در آگریجنتو به‌تصویر کشیده شده‌ست).کالیماکوس fr. کمپبل، شعر غنایی جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب، صفحات 344-6 زندگی‌نامه با وجود شهرت و نفوذ سیمونیدس، چند حقیقت روشن در مورد زندگی او به دوران مدرن رسیده است. بر اساس دایرةالمعارف بیزانس، سودا: «او در سال ۵۶ در المپیاد به‌دنیا آمد (۵۵۶/۵۵۲ قبل از میلاد)، یا به‌گفته برخی از نویسندگان در سال ۶۲ (۵۳۲/۵۲۸ ق. کمپ‌بل، شعر غنایی جلد سوم، Loeb کتابخانه کلاسیک لوب، (1991)، صفحه 331 سیمونیدس با اختراع چهار حرف از الفبای یونانی، مورد تأیید عموم قرار گرفت و به‌عنوان نویسنده کتیبه‌ها، اولین شاعر بزرگی بود که به‌جای خواندن اشعار، آن‌ها رابه‌صورت مکتوب سروده بود.چارلز سگال، غزل کرال در قرن پنجم، «تاریخ کمبریج ادبیات کلاسیک: ادبیات یونانی» (1985)، پی ایسترلینگ و بی. ناکس (ویرایش)، صفحه 225 او همچنین دیتیرامبی با موضوع پرسئوس سروده است که اکنون یکی از بزرگ‌ترین قطعات شعری موجود اوست.Fr.543، به نقل از شعر غنایی جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991), صفحه 437-438 به‌طور کلی دانشمندان ۵۵۶–۴۶۸ قبل از میلاد را به‌عنوان زمان حیات و طول عمر او قبول دارند. هر چند تناقضی در میان است و باعث می‌شود که او حدود پنجاه سال از برادرزاده‌اش باکیلیدس بزرگ‌تر باشد و در حدود ۸۰ سالگی همچنان سرپا باشد. سیمونیدس در سال ۴۶۸/۴۶۷ قبل از میلاد در سن نود سالگی درگذشت، اما در مدخل دیگری، پیروزی پدربزرگش در مسابقه شعری در آتن، در سال ۴۸۹/۴۸۸ قبل از میلاد را ذکر کرده است؛ اگر تاریخ تولد سیمونیدس درست باشد، این پدربزرگ در آن زمان باید بیش از صد سال سن داشته باشد. با این حال، سنگ پریان غیرقابل اعتماد شناخته شده است و احتمالاً فرد ذکرشده پدربزرگ نبوده، بلکه نوه او بوده که پیروزی سیمونیدس در آتن را گزارش می‌دهد.جان اچ. مولینوکس، سیمونیدس: مطالعه تاریخی، ناشران بولچازی-کاردوچی (1992)، صفحات 26، 67-68 به گزارش سودا، این نوه نیز سیمونیدس بوده و نویسنده کتاب‌هایی در زمینه نسب‌شناسی بوده است.سودا، سیمونیدس (اعلام چهارم)، به نقل از دی. مانند بسیاری از سکونت‌گاه‌های سیکلادیک، در داخل یک تپه به‌راحتی قابل دفاع برای محافظت در برابر دزدان دریایی ساخته شد. سیمونیدس پسر لئوپرپس و نوه یا نواده هیلیخوس بود.تاریخ هرودوت 7.228، کالیماکوسfr. مرکزی‌ترین جزیره، دلوس، زادگاه مشهور آپولون بود، جایی که مردم سیئوس مرتباً گروه‌های کر را برای اجرای سرودهایی به افتخار خدا می‌فرستادند. کراتایا، یکی دیگر از شهرهای کئا، دارای یک مدرسه بود که در آن گروه‌های کر آموزش می‌دیدند، و احتمالا سیمونیدس در جوانی به‌عنوان معلم در آن‌جا کار می‌کرده است.آتنائوس 10.456c-57b. علاوه بر فرهنگ موسیقایی، کئا فرهنگ غنی‌ای در رقابت‌های ورزشی، به‌ویژه در دویدن و بوکس داشت. نام نفرات پیروز در مسابقات پانهلنیک بر روی تخته‌های سنگی ثبت شد، که به خوراکی برای اشعار کرال سیمونیدس تبدیل شد. پدربزرگ برادرزاده سیمونیدس، باکیلیدس، یکی از ورزشکاران برجسته جزیره بود.جب، باکیلید: اشعار و قطعات، انتشارات دانشگاه کمبریج (1905)، صفحه 5 دیجیتالی شده توسط گوگل کئا در پانزده مایلی جنوب شرقی آتیک قرار دارد، جایی که سیمونیدس در حدود سی سالگی با فریب به‌دست آوردن فرصت‌هایی به دربار هیپارخوس ستمگر، که حامی هنر نیز بود، کشیده شد. کمپبل، شعر غنایی یونان III، کتابخانه کلاسیک لوب (1991), صفحه 299 که سیمونیدس را شاعر حرفه‌ای خسیس معرفی کرده، اشاره شده است. (خسیس را در زیر ببینید) سال‌های میانی: تسالی پس از ترور هیپارخوس (۵۱۴ قبل از میلاد)، سیمونیدس به تسالی رفت، و در آن‌جا از حمایت خانواده‌های اسکوپاده و آلواده برخوردار شد. این دو خانواده از قدرت‌مندترین خانواده‌های اشراف فئودالی تسالیایی بودند، این دو خانواده برای شاعران نسل‌های بعدی یونانی مانند تئوکریتوس فقط به‌دلیل ارتباط با سیمونیدس قابل‌توجه به‌نظر می‌رسیدند.تئوریتوس، 16.42-47، به‌نقل از دی. کمپبل، شعر غنایی یونان III، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 341 تسالی در آن زمان یک باتلاق فرهنگی بود و تا پایان قرن پنجم در «عصر تاریکی» باقی ماند. کمپبل، شعر غنایی یونان III، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 341 یکی از بزرگ‌ترین حامیان نادان او رئیس قبیله اسکوپاده به‌نام اسکوپاس بود. کمپبل، شعر غنایی یونان III، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 377 نشان داده شده است، که بر اساس آن شاعر مأمور نوشتن قصیده پیروزی شد. سیمونیدس قصیده‌اش را با ارجاعات زیادی به دوقلوهای کاستور و پولوکس (کهن الگوهای قهرمان بوکسور) آراست، و اسکوپاس به او گفت که نیمی از هزینه سفارش را از آن‌ها دریافت کند؛ و او خودش نیمی دیگر را خواهد پرداخت.جان اچ. مولینوکس، سیمونیدس: مطالعه تاریخی، ناشران بولچازی-کادوچی (1992)، صفحات 117-24 با این حال، سیمونیدس از دوقلوهای بوکسور بسیار بیش‌تر از هزینه دریافت کرد. بر اساس این داستان، او را از سالن جشن خارج کردند تا دو بازدیدکننده را ببیند که آمده بودند تا او را ببینند؛ احتمالاً کاستور و پولوکس. (فرارهای معجزه‌آسا را در زیر ببینید) به‌محض این‌که او سالن را ترک کرد، سالن فرو ریخت و همه افراد داخل سالن را کشت. | ## بخش 2: سیمونیدس | گفته می‌شود که این روی‌دادها او را برانگیخت تا سیستمی از حافظه‌شناسی را بر اساس تصاویر و مکان‌ها به نام شیوه لوکی ایجاد کند. برجستگی شغلی: جنگ‌های ایرانی دوره تسالیایی در کار سیمونیدس در بیش‌تر زندگی‌نامه‌ها با بازگشت او به آتن در طول جنگ‌های ایران و یونان دنبال می‌شود، و مسلم است که او در آن زمان به یک شخصیت برجسته بین‌المللی تبدیل شد،جان اچ. مولینوکس، سیمونیدس: مطالعه تاریخی، ناشران بولچازی-کادوچی (1992)، صفحه 147 به‌ویژه به‌عنوان نویسنده ابیات یادبود. کمپبل، شعر غنایی یونان III، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 342-2 آتنیان سیمونیدس را پیش از آیسخولوس نویسنده نمایش‌نامه‌ای برای ادای احترام به کشته‌شدگان جنگی خود در نبرد ماراتون انتخاب کردند. توانایی او در آهنگ‌سازی حماسی و تلخ در زمینه‌های نظامی، او را پس از شکست در تهاجم دوم ایرانیان، زمانی که او برای آتنی‌ها، اسپارت‌ها و کورنتی‌ها سنگ‌نبشته‌هایی از جمله آهنگی برای لئونیداس و مردانش، نقوش تقدیمی برای پاوسانیاس، و اشعاری در مورد نبردهای آرتمیزیم، سالامیس،دیوید کمپبل، شعر غنایی یونانی، چاپ کلاسیک بریستول (1982)، صفحه 378 و پلاتئا سرود، در میان دولت‌های یونانی مورد توجه قرار داد.دی. سایدر (ویرایش‌ها)، سیمونیدهای جدید: زمینه‌های ستایش و تمایل، انتشارات دانشگاه آکسفورد (2001) به گفته پلوتارک، کئایی‌ها مجسمه‌ای در این زمان ساخته بودند که الهام‌بخش سیاستمدار آتنی تمیستوکلس شد تا در مورد زشتی او اظهار نظر کنند. در همین روایت گفته می‌شود که تمیستوکلس تلاش سیمونیدس برای رشوه دادن به او را رد کرد، سپس خود را به‌عنوان یک قاضی صادق به یک شاعر خوب تشبیه کرد، زیرا یک قاضی صادق قوانین را پاس‌داری می‌کند و یک شاعر خوب هم آهنگ را پاس‌داری می‌کند.پلوتارک. کمپبل، شعر غنایی یونان، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحات 339، 353 سودا از خصومت بین سیمونیدس و غزل‌سرای رودیایی، تیموکرون یاد می‌کند، که ظاهراً سیمونیدس یک سنگ‌نبشته ساختگی برای او سروده است که به موضوع مدیسم رودیایی می‌پردازد؛ موضوعی که تمیستوکلس را نیز در برمی‌گیرد.به‌نقل از دی. کمپبل، شعر غنایی یونان جلد چهارم، کتابخانه کلاسیک لوب (1992), صفحات 84-97 سال‌های پایانی: سیسیل آخرین سال‌های زندگی شاعر در سیسیل سپری شد و در آن‌جا دوست و معتمد هیرون سیراکوز شد. طبق یک حاشیه‌نگاری تعلیقه در مورد پیندار، او زمانی به‌عنوان میانجی بین هیرون و ستم‌گر سیسیلی، ترون آکراگاس پادرمیانی کرد و به این ترتیب به جنگ بین آن‌ها پایان داد.تفحصی در پیندار، Ol. کمپبل، شعر غنایی یونان III، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 345دانش‌پژوهان به‌عنوان تنها مرجع در داستان‌های مربوط به رقابت بین سیمونیدس و پیندار در دربار هیرون، از معانی قصیده‌های پیروزی پیندار استفاده می‌کنند.جفری اس. کانوی، قصیده‌های پیندار، جان دنت و پسران (1972)، صفحات 10، 88-89 اگر داستان‌های رقابت درست باشد، می‌توان حدس زد که تجربیات سیمونیدس در دادگاه‌های مستبدان، هیپارخوس و اسکوپاس، به او برتری رقابتی نسبت به پیندار مغرور داد و او را قادر ساخت تا شغل برادرزاده‌اش باکیلیدس را به رتبه پیندار ارتقا دهد.جب، باکیلید: اشعار و قطعات، انتشارات دانشگاه کمبریج (1905)، صفحات 12-26 با این حال، علمای پیندار عموماً غیرقابل اعتماد تلقی می‌شوند،ایان رادرفورد، پیندارها، انتشارات دانشگاه آکسفورد (2001)، صفحات 321-322 و دلیلی برای پذیرش قول آن‌ها وجود ندارد.به‌نقل از دی. کمپبل، شعر غنایی یونان جلد چهارم، کتابخانه کلاسیک لوب (1992)، صفحه 6 شاعر هلنیستی کالیماخوس در یکی از اشعار خود فاش کرد که سیمونیدس در خارج از آگریجنتو به خاک سپرده شد و بعدتر از سنگ قبر او در ساختن یک برج استفاده شد.Callim. کمپبل، شعر غنایی یونان III، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحات 345-346 روایت‌ها روایت‌هایی از زندگی سیمونیدس مضامین مختلفی را در بر می‌گیرد. فرارهای معجزه‌آسا همان‌طور که در بالا ذکر شد، سیسرو و کوئینتیلیان هر دو منبعی برای این داستان هستند که اسکوپاس، نجیب‌زاده تسالی، از پرداخت کامل دست‌مزد به سیمونیدس برای قصیده پیروزی که دارای ارجاعات بیش از حد به دوقلوهای افسانه‌ای، کاستور و پولوکس بود، خودداری کرد. طبق ادامه داستان، سیمونیدس در حال جشن گرفتن همان پیروزی با اسکوپاس و بستگانش در یک ضیافت بود که خبر رسید دو مرد جوان بیرون منتظر او هستند. وقتی بیرون آمد، متوجه شد که آن دو جوان بیرون هستند و سالن غذاخوری پشت سر او در حال فرو ریختن است. ظاهراً این دو جوان دوقلو بودند و علاقه شاعر به آن‌ها را با نجات جانش پاداش داده بودند. کوئنتیلیان این داستان را به‌عنوان یک داستان تخیلی رد می‌کند زیرا «شاعر هیچ‌کجا به این ماجرا اشاره نمی‌کند، اگرچه او به احتمال زیاد در مورد موضوعی که چنین شکوهی برای او به ارمغان آورده بود سکوت کرد…» و این تنها فرار معجزه‌آسایی نبود که خداترسی او برایش فراهم کرد. دو نقش در گلچین پالاتین وجود دارد که هر دو به سیمونیدس نسبت داده شده و هر دو به مردی غرق‌شده تقدیم شده است که گفته می‌شود جسد شاعر و برخی از همراهان او را پیدا کرده و در جزیره‌ای دفن کرده‌اند. اولی کتیبه‌ای است که در آن مرد مرده تصور می‌شود و بر کسانی که جسد را دفن کرده‌اند صلوات می‌خواند و دومی قدردانی شاعر از مرد غرق‌شده برای نجات جان خود را ثبت می‌کند؛ سیمونیدس توسط روحش هشدار داده شده بود که نکند با همراهانش از جزیره به راه افتد و همه غرق شوند.A.P. کمپبل، در شعر غنایی یونان جلد سوم، صفحه 589 مرد مخترع در حین حفاری آوار سالن غذاخوری اسکوپاس، از سیمونیدس خواسته شد تا مهمانان کشته‌شده را شناسایی کند. اجساد آن‌ها غیرقابل تشخیص و له‌شده بود، اما او این کار وحشتناک را با مرتبط کردن هویت آن‌ها با موقعیت آن‌ها انجام داد. او بعدتر از این تجربه استفاده کرد تا «کاخ حافظه» یا «شیوه لوکی» را توسعه دهد، سیستمی برای یادیار که تا زمان رنسانس به‌صورت شفاهی منتقل می‌شد.فرانسیس ای. 2 به‌گفته سیسرون، تمیستوکلس چندان تحت‌تأثیر اختراع شاعر قرار نگرفت: «من تکنیک فراموش کردن را ترجیح می‌دهم، زیرا آنچه را ترجیح می‌دهم به خاطر نیاورم به خاطر می‌آورم و نمی‌توانم آنچه را ترجیح می‌دهم فراموش کنم.»سیسرو دو فین، 2.104، به‌نقل از دی. کمپبل، شعر غنایی جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 351 سودا اختراع «نت سوم چنگ» را به سیمونیدس نسبت می‌دهد (که اشتباه است زیرا این نت از قرن هفتم قبل از میلاد هفت سیم داشت) و چهار حرف از الفبای یونانی نیز به او نسبت داده شده است.سودا Σ 439 ترجمه و حاشیه‌نویسی‌شده توسط دی. اعتبار چنین ادعاهایی هر چه که باشد، چرخش ذهنی خلاقانه و بدیع در شعر او نشان داده شده است، زیرا او احتمالاً ژانر قصیده حماسیدی. کمپبل، شعر غنایی یونان جلد سوم، انتشارات کلاسیک بریستول (1982)، صفحه 379 را ابداع کرده و مجموعه جدیدی از معیارهای اخلاقی را با بیان متقاعدکننده‌ای ارائه کرده است. مرد خسیس آریستوفان در نمایشنامه صلح خود تصور کرد که سوفوکل شاعر تراژیک به سیمونیدس تبدیل شده است: «او ممکن است پیر و پوسیده باشد، اما این روزها اگر به اندازه کافی به او پول می‌دادید، در غربال به دریا می‌رفت.» در تفسیر این قطعه، در یک حاشیه‌نویسی آمده است: «به نظر می‌رسد سیمونیدس اولین کسی بود که کسب درآمد را در آهنگ‌های خود وارد کرد و ترانه‌ای در قبال آن [پول] نوشت» و برای اثبات آن، بخشی از یکی از قصیده‌های پیندار را نقل کرد. همان منبع، داستان رایجی را نقل می‌کند که سیمونیدس دو صندوق را نگه می‌داشته است، یکی خالی و دیگری پر؛ در جعبه خالی مبالغی که بخشش می‌کرد را نگه می‌داشت، در جعبه پر پول‌هایی که برای خودش بود را نگه می‌داشت.رجوع کنید به دی. کمپبل، شعر غنایی یونان جلد سوم، صفحه 349برای قصیده پیندار، ایستمی 2 را ببینید، آنتی استروف 1 به گفته آتنائوس، زمانی که سیمونیدس در دربار هیرون در سیراکوز بود، آذوقه روزانه‌اش را می‌فروخت و خود را چنین توجیه می‌کرد: «تا همگان عظمت هیرون و میانه‌روی من را ببینند».Athenaeus 14.656de، به‌نقل از دی. کمپبل، شعر غنایی یونان جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991), صفحه 349 ارسطو گزارش می‌دهد که همسر هیرون یک بار از سیمونیدس پرسید که آیا بهتر است ثروتمند باشد یا عاقل، که ظاهراً پاسخ داد: «ثروتمند، زیرا می‌بینم که خردمندان روز خود را در درگاه ثروتمندان می‌گذرانند.»Aristotle Rhet. کمپبل، شعر غنایی یونان جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991), صفحه 365 بر اساس حکایتی که بر روی یک پاپیروس مربوط به حدود ۲۵۰ سال قبل از میلاد، ثبت شده است، هیرون یک بار از او پرسید که آیا همه چیز پیر می‌شود؟ کمپبل، شعر غنایی یونان جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991), صفحه 365 او یک بار مبلغ ناچیزی را برای سرودن یک قصیده حماسی برای برنده مسابقه رد کرد (رویداد معتبری نبود) اما به گفته ارسطو، با افزایش هزینه نظرش تغییر کرد و در نتیجه این مطلع باشکوه به‌وجود آمد: «درود، دختران اسب‌های طوفان‌پا!»Aristotle Rhet. | ## بخش 3: سیمونیدس | کمپبل، شعر غنایی یونان جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 383 در نقل‌قولی که پلوتارک ثبت کرده است، او یک بار شکایت کرد که پیری هر لذتی را به جز پول درآوردن از او سلب کرده است.Plutarch an Seni 768b، به‌نقل از دی. کمپبل، شعر غنایی یونان جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 365 همه این حکایت‌های سرگرم‌کننده ممکن است نشان‌دهنده این واقعیت باشد که او اولین شاعری بود که برای خدمات شعری خود هزینه دریافت کرده است؛ سخاوتمندی در پرداخت او برای کتیبه‌ای روی سنگ‌نوشته یکی از دوستان، همان‌طور که توسط هرودوت ثبت شده است، نمایان است.دیوید کمپبل، شعر غنایی یونان شعر، چاپ کلاسیک بریستول (1982)، صفحه 379، به نقل از هرودوت 7.228.3-4 هرودوت همچنین از آریون شاعر یاد می‌کند که در سفر به ایتالیا و سیسیل ثروتی به‌دست آورده بود، بنابراین شاید سیمونیدس اولین شاعر حرفه‌ای نبود، همان‌طور که خود یونانی‌ها این‌گونه ادعا می‌کردند.Hdt. «سیمونیدس نقاشی را شعر خاموش و نقاشی را شعری می‌نامد که سخن می‌گوید.» - پلوتارک.افلاطون در جمهور، سیمونیدس را با بیاس و پیتاکوس در زمره خردمندان و فرزانگان هفت‌گانه قرار داد و حتی از زبان سقراط این جمله را به زبان آورد که «کافر نشدن سیمونیدس بدیهی است، زیرا او مردی خردمند و الهام‌گرفته از خدا است.» در گفت‌وگوی پروتاگوراس، افلاطون سیمونیدس را با هومر و هزیود به‌عنوان پیشروهای سوفسطایی‌گری شمرده است.Plato Resp. کمپبل، شعر غنایی یونان جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحات 357، 497 چند قول آخرالزمانی به او نسبت داده شده است. مایکل پسلوس او را با عبارت «کلمه، تصویر چیزها است» تأیید کرد.مایکل پسلوس، در مورد کار شیاطین، به‌نقل از دی. کمپبل، شعر غنایی یونان جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991), صفحه 363 پلوتارک «گفتار سیمونیدس را ستایش کرد، که او اغلب پس از سخن گفتن احساس پشیمانی می‌کرده، اما نه هرگز پس از سکوت»Plutarch, de garr. کمپبل، شعر غنایی یونان جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 367 و مشاهده کرد که «سیمونیدس نقاشی را شعر خاموش و نقاشی شعری را اثری که سخن می‌گوید، می‌نامد».پلوتارک، از شکوه و جلال آتنیان 3.346f، به‌نقل از دی. کمپبل شعر غنایی یونان جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 363 دیوژن لائرتی، پس از نقل‌قول معروفی از کلئوبولوس (یکی از «هفت حکیم» یونان باستان) که در آن تندیس دوشیزه‌ای روی مقبره‌ای تصور می‌شود تا هوشیاری ابدی خود را اعلام کند، از سیمونیدس نقل می‌کند که در شعری از خود دربارهٔ آن توضیح می‌دهد: «سنگ؛ حتی با دستان فانی شکسته می‌شود. کمپبل، شعر یونانی جلد سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 465 دیدگاه خردگرایانه او در مورد کیهان در نامه تسلی‌بخش پلوتارک به آپولونیوس نیز مشهود است: «از نظر سیمونیدس، هزار یا ده هزار سال یک نقطه (زمان) غیرقابل تعیین است، یا بهتر است بگوییم کوچک‌ترین بخش یک نقطه است».پلوتارک، تسلی. کمپبل، شعر غنایی یونانی III، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 501 سیسرون توضیح داد که وقتی هیرون سیراکوزی از او خواست خدا را تعریف کند، سیمونیدس مدام پاسخ او را به تعویق انداخت، «زیرا هر چه بیشتر فکر می‌کنم، موضوع به‌نظرم مبهم‌تر می‌شود». کمپبل، شعر غنایی یونانی سوم، لوب کتابخانه کلاسیک (1991)، صفحه 367 شعر سیمونیدس اشعاری کامل برای اجراهای عمومی و کتیبه‌ها سروده است، برخلاف غزل‌سرایان قبلی مانند سافو و آلکایوس، که ابیاتی را برای سرگرم کردن دوستان می‌سرودند؛ «با سیمونیدس، عصر فردگرایی در غزل گذشته است.»ویر اسمیت، به نقل از دیوید آ. کمپبل، شعر غنایی یونانی، چاپ کلاسیک بریستول (1982)، صفحه 379 در کشف اخیر پاپیروس (P.Oxy. 3965) سیمونیدس در آن یک سمپوزیوم را تصویر می‌کند و به‌عنوان پیرمردی صحبت می‌کند که در جمع معشوق همجنس‌گرای خود جوان شده و روی تختی از گل می‌خوابد.قطعه 22، به نقل از Michael W. Haslam, بررسی کلاسیک برین ماور، بررسی یونانیان ایامبی و الگی غرب، الکساندروم کانتاتی، جلد دوم، online copy برخی از قطعات کوتاهی که توسط نویسندگان باستانی یا مدرن به‌عنوان تقریظ شناسایی شده‌اند نیز ممکن است در سمپوزیوم‌ها اجرا شده باشند. امروزه تعداد بسیار کمی از اشعار او باقی مانده است، اما به اندازه کافی بر روی قطعات پاپیروس و در نقل‌قول‌های مفسران باستانی ثبت شده است. (هیچ‌کس نمی‌داند که آیا و چه زمانی شن‌های مصر اکتشافات بیشتری را نشان بشر خواهند داد). سیمونیدس طیف وسیعی از اشعار کُرالشعر کرال نوعی غزل است که توسط یونانیان باستان ساخته شده و توسط گروه‌های کر اجرا می‌شود (نگاه کنید به هماوازان یونانی). را با گویش ایونیایییک گویش فرعی از گروه گویش آتیک-یونی یا شرقی یونان باستان بود. به‌طور کلی او را با ابداع نوع جدیدی از غزل‌های کُرال، به‌ویژه رایج کردن شکلی از آن، به قصیده حماسی نسبت می‌دهند. این‌ها امتداد سرودهایی بود که نسل‌های پیشین شاعران آن را فقط به خدایان و قهرمانان تقدیم کرده بودند: سیمونیدس در یکی از قصیده‌های حماسی، با بزرگداشت گلوکوس کریستوس، بوکسور معروف، اعلام می‌کند که حتی هراکلس یا کاستور و پولوکس هم نمی‌توانستند در برابر او بایستند؛ بیانیه‌ای که ایمان نداشتن به آن حتی برای لوسیان در چندین نسل بعد هم قابل توجه بود.لوسین، پرو. کمپبل، شعر غنایی جلو سوم، کتابخانه کلاسیک لوب (1991)، صفحه 373 سیمونیدس اولین کسی بود که سرود کرال (هم‌سرایان) را به‌عنوان شکلی شناخته‌شده از غزل تثبیت کرد،هوراس، کارم. جایی که می‌گوید: سیمونیدس در آهنگ‌سازی‌های مناسب برای رقص (هیپرکما) نیز ماهر بود، و پلوتارک او را به‌خاطر آن ستایش می‌کند.پلوتارک، کوئست. conviv ix 15.2، به نقل از جب، باکیلیدس: اشعار و قطعات، انتشارات دانشگاه کمبریج (1905)، صفحه 40 او در مسابقات دو دیتیرامب بر اساس یک تقریظ ناشناس که مربوط به دوره هلنیستی است بسیار موفق بود. دی‌تیرامب، ژانری از غزل‌هایی که به‌طور سنتی برای دیونوسوس خوانده می‌شد، بعدها به روایت‌هایی تبدیل شد که اسطوره‌های قهرمان را به تصویر می‌کشد. سیمونیدس نخستین شاعری است که به این شکل شعر سروده استجب، باکیلید: اشعار و قطعات، انتشارات دانشگاه کمبریج (1905)، صفحه 39 (استرابون جغرافی‌دان از دیتیرامبی به نام ممنون یاد کرده است که در آن سیمونیدس مقبره قهرمان را در سوریه قرار داده است و نشان می‌دهد که فقط برای افسانه‌های دیونوسوس سروده نشده است)Strabo 15.3.2، به نقل از دیوید کمپل، شعر غنایی یونانی، چاپ کلاسیک بریستول (1982)، صفحه 379 سیمونیدس مدت‌ها برای کسانی که در جنگ‌های ایران جان می‌باختند سنگ‌نوشته می‌نوشت، و همین امر باعث شده است که بسیاری از ابیات دیگر به اشتباه به او نسبت داده شود. مانند امثال و حکم کنفوسیوس یا حکایت‌های موسیقایی بیچام .»دیوید کمبل، شعر غنایی یونانی، چاپ کلاسیک بریستول (1982)، صفحه 380 محققان تنها یکی از تقریظ‌های منسوب به او را معتبر می‌دانند (کتیبه‌ای برای پیش‌گو مگیستیوس به نقل از هرودوت)،هرودوت، 7.228.3-4، به نقل از جان اچ. او قطعات طولانی‌تری را با موضوع جنگ ایرانی سروده است، از جمله سقوط ترموپیل، نبرد آرتمیزیوم و نبرد سالامیس. اولین مورد توسط دیودور سیسیلی به عنوان یک انکومیوم (مدیحه‌سرایی) نام‌گذاری شده بود. و دومیین مورد مرثیه شناخته می‌شود،دیودوروس سیکولوس، 11.11.6، به نقل از دیوید ای. کمپبل، ترانه یونانی، شعر، چاپ کلاسیک بریستول (1982)، صفحه 383 اما پریسین، در نظری بر عروض، نشان می‌دهد که در قالب غزل سروده شده است.سودا Σ 439، پریسین متره. کمپ‌بل، لیریک سوم یونانی، کتابخانه کلاسیک لوب (1991), صفحه 425 بخش‌های قابل توجهی از شعری که اخیراً کشف شده است، توصیف دوران نبرد پلاته و مقایسه پاوسانیاس با آشیل را نشان می‌دهد، که او در واقع روایت‌های روایی را در قالب مرثیه سروده است.دبورا بوئدکر و دیوید سیدر (ویرایش‌گران)، سیمونیدهای جدید: زمینه‌های ستایش و میل (نیویورک و آکسفورد: OUP-USA، 2001) سبک شاعرانه سیمونیدس مانند دیگر شاعران غزل‌سرا در یونان باستانی پسین، از صفت‌های مرکب و القاب استفاده قابل توجهی کرد، اما از طرفی به‌دلیل محدود ساختن خود و تعادل در این موضوع قابل توجه است. اخلاق سیمونیدس از دیدگاهی بردبار و انسان‌گرایانه دفاع می‌کرد که از خوبی‌ها تجلیل می‌کرد، و به فشارهای عظیمی که زندگی بر انسان‌ها وارد می‌کند، پی برد. | ## جمع‌بندی | سیمونیدهای جدید: زمینه‌های ستایش و آرزو، نیویورک و آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد - ایالات متحده آمریکا.