موضوع مقاله: ژانگ چونگرن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژانگ چونگرن | مقدمه: ژانگ الهام‌بخش خلق شخصیت چانگ چون-چن، یکی از شخصیت‌های تکرارشونده در داستان‌های تن‌تن، بود. | ## بخش 1: ژانگ چونگرن | زندگی‌نامه ژانگ در سال ۱۹۰۷ در شوجیاهویی (زی-کار-وی)، که آن زمان حومهٔ شانگهای، چین بود، به‌عنوان پسر یک صنعتگر حکاک چوب متولد شد. ژانگ جوان در سنین پایین هر دو والدین خود را از دست داد و در یتیم‌خانهٔ فرانسوی یسوعی تو-سه-وه (اکنون توشان‌وان) بزرگ شد؛ جایی که از هفت سالگی بدانجا رفت و هنر و زبان فرانسوی را آموخت. پس از پایان تحصیلات در سال ۱۹۲۸، ژانگ در زمینهٔ طراحی برای صنعت فیلم و یک روزنامهٔ محلی مشغول به کار شد. در سال ۱۹۳۱، او بورسیه‌ای برای تحصیل در فرهنگستان سلطنتی هنرهای زیبا در بلژیک دریافت کرد، جایی که با پیشنهاد استاد اگید رومبو، از نقاشی به مجسمه‌سازی روی آورد. تأثیر بر هرژه داستان‌های اولیهٔ هرژه از ماجراهای تن‌تن به‌شدت به کلیشه‌ها برای ایجاد طنز وابسته بودند. این کلیشه‌ها شامل بلشویک‌های روسی شرور، آفریقایی‌های تنبل و نادان، و آمریکایی‌هایی شامل گانگسترها، کابوی‌ها و سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا می‌شد. در پایان انتشار روزنامه‌ای سیگارهای فرعون، هرژه ذکر کرده بود که ماجرای بعدی تن‌تن (گل آبی) او را به چین خواهد برد. پدر گوسه، کشیش دانشجویان چینی در دانشگاه لوون، به هرژه نامه نوشت و از او خواست تا در نوشتن دربارهٔ چین حساسیت نشان دهد. | ## بخش 2: ژانگ چونگرن | این دو هنرمند جوان به سرعت دوستان نزدیک شدند و ژانگ هرژه را با تاریخ و فرهنگ چین و تکنیک‌های هنر چینی آشنا کرد. هرژه حتی قول داد تا اعتبار نویسندگی را به ژانگ در کتاب بدهد، اما ژانگ این پیشنهاد را رد کرد. به واسطهٔ این تجربه، هرژه در گل آبی و ماجراهای بعدی تن‌تن تلاش کرد تا مکان‌هایی که تن‌تن از آن‌ها بازدید می‌کرد، با دقت و صحت کامل به تصویر بکشد. دوستی با ژانگ باعث شد که هرژه به‌طور فزاینده‌ای از مشکلات استعمار آگاه شود، به‌ویژه پیشروی‌های امپراتوری ژاپن به چین و مستعمرهٔ بین‌المللی فاسد و استثماری شانگهای. نیلوفر آبی پیام ضداستعماری جسوری را منتقل می‌کند که برخلاف دیدگاه غالب در اروپا بود، دیدگاهی که به ژاپن و پروژه‌های استعماری آن همدلی داشت. در نتیجه، این اثر انتقاد شدید از سوی گروه‌های مختلف را به همراه داشت، از جمله اعتراض دیپلمات‌های ژاپنی به وزارت امور خارجهٔ بلژیک. پس از رسیدن به شانگهای در سال ۱۹۳۶، ژانگ چندین نمایشگاه از نقاشی‌ها و مجسمه‌های خود برگزار کرد. او همچنین «استودیوی چونگرن» را تأسیس کرد، مدرسهٔ هنر معتبری که هنرمندان، معماران و چهره‌های مشهور را جذب می‌کرد. | ## بخش 3: ژانگ چونگرن | هرژه در طول تهاجم ژاپن به چین (که معمولاً به‌عنوان آغاز جنگ دوم چین و ژاپن در نظر گرفته می‌شود) و جنگ داخلی چین، ارتباط خود با ژانگ را از دست داد. در نمونه‌ای از زندگی که هنر را بازتاب می‌دهد، هرژه توانست سال‌ها پس از آن‌که تن‌تن در صفحات پایانی تن‌تن در تبت شخصیت خیالی چانگ را نجات داد، دوباره با دوست قدیمی خود ژانگ تماس برقرار کند. ژانگ در جریان انقلاب فرهنگی چین، به‌عنوان پاکبان خیابان مشغول به کار بود و سپس در دههٔ ۱۹۷۰ ریاست آکادمی هنرهای زیبا در شانگهای را بر عهده گرفت. پس از آزادسازی اقتصادی چین در سال ۱۹۷۹، ژانگ در جامعهٔ هنری چین به‌طور گسترده شناخته شد. مجموعه‌ای از نقاشی‌های رنگ روغن و مجسمه‌های او منتشر شد و در سال‌های پایانی عمرش، به عنوان ویراستار و مترجم چندین کتاب هنری فعالیت کرد. از جمله پرتره‌هایی که او کشید می‌توان به رهبر عالی‌رتبهٔ چین، دنگ شیائوپینگ و رئیس‌جمهور فرانسه، فرانسوا میتران اشاره کرد. در سال ۱۹۸۹ تابعیت فرانسوی گرفت و در حومهٔ پاریس، نوژان-سور-مرن سکونت گزید و در همان‌جا درگذشت. | ## جمع‌بندی | تعدادی از نقاشی‌ها و مجسمه‌های او در موزهٔ هنرهای زیبای چین در پکن و موزهٔ جنگ‌های انقلابی چین نگهداری می‌شوند.