موضوع مقاله: ویتوریا کولونا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویتوریا کولونا | مقدمه: کولونا به عنوان یک زن اشراف‌زاده تحصیل‌کرده و متأهل که شوهرش در اسارت بود، توانست روابطی را در محافل روشنفکری ایسکیا و ناپل برقرار کند. | ## بخش 1: ویتوریا کولونا | اشعار اولیه او در اواخر دهه ۱۵۱۰ توجه‌ها را به خود جلب کرد و در نهایت به یکی از محبوب‌ترین شاعران قرن شانزدهم ایتالیا تبدیل شد. او همچنان یک زن غیر روحانی باقی ماند، اما تجدید معنوی قوی را تجربه کرد و تا آخر عمر خود به شدت مذهبی ماند. [ نیازمند منبع ] اوایل زندگی و ازدواج کولونا در سال ۱۴۹۲ در مارینو، یکی از املاک خانواده کولونا در تپه‌های آلبان، نزدیک رم، به دنیا آمد. او دختر فابریزیو کولونا، افسر ارشد پادشاهی ناپل، و آنیسه دا مونته‌فلترو، دختر دوک اوربینو بود. او در سال ۱۴۹۵ در سن ۳ سالگی، به اصرار فردیناند، پادشاه ناپل، با «فرانته» فرناندو فرانچسکو داوالوس، پسر مارکز دی پسکارا، نامزد شد. در سال ۱۵۰۱، دارایی‌ها و زمین‌های خانواده کولونا توسط پاپ الکساندر ششم مصادره شد و خانواده به ایسکیا، خانه نامزد کولونا، نقل مکان کردند. کولونا در ایسکیا، آموزش‌های معمول اومانیستی در ادبیات و هنر را از کوستانزا داوالوس، عمه نامزدش، دریافت کرد و از همان ابتدا عشق به ادبیات را نشان داد. | ## بخش 2: ویتوریا کولونا | خواستگاران زیادی از جمله دوک‌های ساووی و براگانزا به دنبال او بودند، اما او در ۲۷ دسامبر ۱۵۰۹ تصمیم گرفت با داوالوس در جزیره ایسکیا ازدواج کند. در ایسکیا، ویتوریا کولونا بخشی از حلقه ادبی کوستانزا داوالوس، دوشس فرانکاویلا، عمه شوهرش، شد این زوج تا سال ۱۵۱۱ در ایسکیا با هم زندگی می‌کردند، تا اینکه شوهرش شمشیر خود را به اتحادیه علیه فرانسوی‌ها تقدیم کرد. در طول ماه‌های بازداشت و سال‌های طولانی لشکرکشی‌های پس از آن، کولونا و داوالوس با پرشورترین عبارات، چه در نثر و چه در نظم، با هم مکاتبه می‌کردند، اما تنها یک «نامه» منظوم به شوهرش باقی مانده است. جوزف گیبالدی خاطرنشان کرده است که شعر ویتوریا به فرانته تقلیدی مستقیم از قهرمانان اووید است که در آن زنان مشهور باستانی مانند دیدو و مدئا از معشوقان غایب خود شکایت می‌کنند. از آنجایی که این تنها شعر باقی مانده از ویتوریا کولونا قبل از مرگ شوهرش است، می‌توان این سؤال را مطرح کرد که آیا شعر پرشور او منعکس کننده شور واقعی او به شوهرش بوده یا صرفاً واکنشی شیک و عالمانه به یک رویداد خاص بوده است. همچنین، مشخص است که فرانته وفادارترین شوهر نبود، زیرا با یکی از ندیمه‌های ایزابلا دِسته رابطه داشت. کولونا و داوالوس در طول زندگی مشترکشان به ندرت یکدیگر را می‌دیدند، زیرا او یکی از فعال‌ترین و درخشان‌ترین فرماندهان امپراتور چارلز پنجم بود. | ## بخش 3: ویتوریا کولونا | با این حال، نفوذ کولونا برای جلوگیری از پیوستن شوهرش به اتحاد پیش‌بینی‌شده علیه امپراتور پس از نبرد پاویا (۱۵۲۵) و وادار کردن او به رد تاج ناپل که به عنوان بهای خیانتش به فرانسوی‌ها به او پیشنهاد شده بود، کافی بود. کولونا تابستان ۱۵۲۵ را در قلعه پدرش در مارینو گذراند، جایی که بیمار شد و تا آخر عمر از بیماری رنج برد. در آن زمان بود که او یک نسخه خطی اولیه از کتاب «کتاب درباری» اثر بالدسار کاستیلیونه را دریافت کرد که آن را در سراسر ناپل پخش کرده بود. در ۲۱ سپتامبر، کاستیلیونه نامه‌ای به او نوشت و از اینکه او به این ترتیب امکان رونویسی ناقص اثر منتشر نشده را فراهم کرده بود، ابراز تاسف کرد و این نسخه غیرقانونی، کاستیلیونه را بر آن داشت تا انتشار کتابش را تسریع کند.Patrizi, Giorgio (1982). «مدال‌های پرتره ویتوریا کولونا: بازنمایی زن فرهیخته»، در زنان به عنوان جایگاه‌های فرهنگ: نقش زنان در شکل‌گیری فرهنگی از رنسانس تا قرن بیستم، ویرایش سوزان شیفرین، صفحات ۱۵۳–۱۶۶. «ویتوریا کولونا و سفارش مریم مجدلیه توسط تیتیان»، در فراتر از ایزابلا: حامیان زن سکولار در رنسانس ایتالیا، ویرایش شده توسط اس. | ## جمع‌بندی | «ویتوریا کولونا در زندگی پروپرتزیا دِ روسی اثر جورجیو واساری»، در کتاب «همسران، بیوه‌ها، معشوقه‌ها و راهبه‌ها در اوایل دوران مدرن ایتالیا»، ویرایش کاترین مک‌آیور.