موضوع مقاله: مکتب‌های هیلل و شمای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مکتب‌های هیلل و شمای | مقدمه: مکتب‌های هیلل و شمای و یا بِیت هیلل و بِیت شمای , ، دو نفر مکتب فکری در یهودیت در طول دوره زوگوت بودند. | ## بخش 1: مکتب‌های هیلل و شمای | این مکتب‌ها به نام حکمای آن‌ها، ربی هیلل و ربی شمای (از قرن آخر پیش از میلاد و اوایل قرن اول میلادی)، که آنها را بنیان نهادند. این دو مکتب، بحث‌های داغی در مورد مسائل نماز (یهودیت)، اخلاق یهودی و فلسفه یهودی داشتند که برای شکل‌گیری تورات شفاهی و بعدها، یهودیت خاخامی و یا یهودیت ربانی به شکل امروزی بسیار مهم بودند. در بیشتر موارد (اگرچه نه همیشه)، نظر هیلل از نظر ملایمت و مدارا از شمّای نرم‌تر بود. در تقریباً همهٔ موارد، نظر هیلل به‌عنوان نظر معیار در هلاخا پذیرفته شد و تا امروز معتبر باقی مانده است. اختلافات هلاخی مثال تنها سه—یا به گفتهٔ برخی مراجع، پنج—اختلاف مستقیماً بین هیلل و شمّای ثبت شده است. با این حال، با گذر زمان، تفاوت‌های بین مکتب‌های آن‌ها تکثیر یافت، به‌گونه‌ای که صدها اختلاف بین آن‌ها در تلمود ثبت شده است. مواردی که آن‌ها دربارهٔ آن‌ها بحث می‌کردند عبارت‌اند از: پذیرش در تحصیل تورات: مکتب شمّای معتقد بود تنها دانش‌آموزان شایسته باید برای تحصیل تورات پذیرفته شوند. | ## بخش 2: مکتب‌های هیلل و شمای | مکتب هیلل باور داشت تورات را می‌توان به هر کسی آموزش داد، با این انتظار که او توبه کند و شایسته شود. در مقابل، مکتب هیلل معتقد بود با یک شمع شروع شود و هر شب تعداد شمع‌ها افزایش یابد تا به هشت برسد. نظر شمّای بر اساس اصل هلاخی بود که اجازه می‌دهد قانون از طریق شباهت‌ها استخراج شود. قربانی‌های معبد در عید سوکوت شامل ۷۰ گاو نر بود که از ۱۳ تا ۷ کاهش می‌یافت.Shabbat 21b تو بیشواط: مکتب هیلل معتقد است سال نو برای درختان در پانزدهمین روز ماه قمری عبری شِواط است، اما مکتب شمّای می‌گوید این روز اول شِواط است.Mishnah Rosh Hashana 1:1 نظر هیلل اکنون پذیرفته شده و سال نو معمولاً تو بیشواط نامیده می‌شود (به‌معنای «۱۵ شِواط»). فراموش کردن برکت پس از غذا: مکتب شمّای می‌گوید کسی که فراموش کرده برکت بِیرکات هَمَزون را بخواند و مکان غذا خوردن را ترک کرده، باید به همان مکان بازگردد تا برکت را بخواند. مکتب هیلل می‌گوید باید برکت را همان‌جا که متوجه فراموشی شد، بخواند.Mishnah Brachot 8:7 لمس قربانی در روز جشن: تلمود اورشلیم (حگیگا ۲) اختلافی را نقل می‌کند دربارهٔ اینکه آیا گذاشتن دست‌ها (سمیخا) با فشار بر حیوان قربانی در روز جشن مجاز است یا خیر. بین مکتب های هیلل و شمّای اختلافی پدید آمد—یکی اجازه می‌داد، دیگری ممنوع می‌کرد. | ## بخش 3: مکتب‌های هیلل و شمای | پیروان هیلل که اجازهٔ گذاشتن دست‌ها را می‌دادند، چنین گفتند: «هر ذغالی که در ابتدا آتش نگیرد، در بار دوم نیز آتش نخواهد گرفت.» این بدان معناست که اگر افراد بخواهند در طول زندگی از اشتباهات نجات یابند، باید از همان ابتدا در مسیر درست قرار گیرند؛ در غیر این صورت، در اشتباهات خود باقی خواهند ماند. شمع ییسرائل: نظر مکتب شمّای این است که شمع ییسرائل باید شب‌ها در حالت درازکش و صبح‌ها در حالت ایستاده گفته شود. صدور حکم مطابق با تعالیم هیلل همچنین با هدف ایجاد همگونی در مناسک یهودیان انجام شد. یهودیت ربانی معاصر تقریباً همیشه از تعالیم هیلل پیروی می‌کند، اما چند استثنای قابل‌توجه وجود دارد. میشنا ۱۸ مورد را فهرست کرده است که در آن‌ها هلاخا به نفع بِیت شمّای تصمیم‌گیری شده است.Mishnah Shabbat 1:3 بر اساس یکی از دیدگاه‌های تلمود، هرچند هلاخا از مکتب هیلل پیروی می‌کند، انسان می‌تواند یکی از دو مکتب هیلل یا شمّای را انتخاب کند، به شرط آن که در پیروی از آن مداومت داشته باشد. با افزایش خشم عمومی علیه رومیان در طول سدهٔ اول، مکتب شمّای به تدریج برتری یافت و مکتب هیلل، که ملایم و سازش‌جو بود، از اعمال عبادی عمومی مکتب شمّای طرد شد.Jost, "Gesch. مکتب هیلل با این نظر مخالفت کرد، اما هنگامی که سنهدرین برای بررسی موضوع تشکیل جلسه داد، زلوت‌ها طرفدار مکتب شمّای شدند. | ## جمع‌بندی | سپس العازر بن حنانیا، فرماندهٔ معبد و یکی از رهبران زلوت‌های مسلح، دانش‌آموزان هر دو مکتب را به خانهٔ خود دعوت کرد؛ العازر مردان مسلح را در در ورودی مستقر کرد و دستور داد هیچ‌کس جلسه را ترک نکند.