موضوع مقاله: قتل‌عام ویا داملیو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قتل‌عام ویا داملیو | مقدمه: قتل عام ویا داملیو یک حمله تروریستی توسط مافیای سیسیلی بود که در ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۲ در پالرمو، سیسیل، ایتالیا رخ داد. | ## بخش 1: قتل‌عام ویا داملیو | در این حمله پائولو بورسلینو، قاضی ضد مافیای ایتالیایی، و پنج نفر از اعضای اسکورت پلیس او کشته شدند: آگوستینو کاتالانو، امانوئلا لوی (اولین زن ایتالیایی عضو اسکورت پلیس و اولین کسی که در حین انجام وظیفه کشته شد)، وینچنزو لی مولی، والتر ادی کوزینا و کلودیو ترینا. دفترچه قرمز موسوم به «دستور کار روسا»، دفترچه قرمزی که بورسلینو از آن برای نوشتن جزئیات تحقیقات خود استفاده می‌کرد و همیشه همراه خود داشت، لحظاتی پس از انفجار از محل ناپدید شد. یک افسر کارابینیری که هنگام وقوع انفجار حضور داشت، گزارش داد که دفترچه را به جوزپه آیالا، اولین قاضی پالرمو که به محل حادثه رسید، تحویل داده است. بمب‌گذاری این بمب‌گذاری در ساعت ۱۶:۵۸ روز ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۲، ۵۷ روز پس از بمب‌گذاری کاپاچی، رخ داد که در آن دوست بورسلینو، قاضی ضد مافیا، جیووانی فالکونه، به همراه همسر و اسکورت پلیسش کشته شدند. تنها بازمانده اسکورت بورسلینو در این بمب‌گذاری، آنتونینو وولو، گفت که قاضی از ساعت ۱۳:۳۰ تا حدود ساعت ۱۶:۰۰ در اقامتگاه تابستانی خود در خارج از پالرمو اقامت داشت، زمانی که او و اسکورت به سمت ویا داملیو در پایتخت سیسیل رانندگی می‌کردند، جایی که قرار بود با مادرش ملاقات کند. وقتی آنها رسیدند، وولو و سایر مأموران متوجه هیچ چیز غیرعادی به جز چند ماشین پارک شده نشدند. روال عادی هنگام سفر بورسلینو این بود که قبل از ورودش جاده را از ماشین‌ها خالی کنند، اما همان‌طور که یکی دیگر از قاضی‌های ضد مافیا، آنتونینو کاپونتو، گزارش داد، این کار توسط اداره کمون پالرمو مجاز نبود. | ## بخش 2: قتل‌عام ویا داملیو | گاسپاره اسپاتوزا، یک مافیایی که بعداً به یک پنتیتو تبدیل شد، سرانجام فاش کرد که فیات ۱۲۶ را به دستور قبایل مافیایی گراویانو و برانکاچو دزدیده است. مراسم تشییع جنازه بورسلینو شاهد اعتراضات شدید جمعیت علیه شرکت‌کنندگان بود؛ آرتورو پاریسی، رئیس پلیس ملی، هنگام تلاش برای فرار مورد اصابت گلوله قرار گرفت. چند روز بعد، ویتو پلانتونه، فرمانده پلیس محلی و ماریو جووین، رئیس پلیس ، منتقل شدند. در همین حال، ۷۰۰۰ سرباز برای گشت‌زنی در جاده‌ها و مکان‌های احتمالی حملات به سیسیل اعزام شدند. [ نیازمند منبع ] روزاریو فارینلا، افسر کارابینیری، بعداً گفت که پس از بیرون آوردن آجندای روسا از ماشین، آن را به آیالا داده است. [ صفحه ] گفت که در هتلی در همان نزدیکی اقامت داشته و پس از شنیدن صدای انفجار به سرعت به محل حادثه رفته است. او در ابتدا بدون اینکه جسد بورسلینو را بشناسد، روی جسد او افتاد، زیرا جسد قاضی کشته شده بدون دست و پا بود. | ## بخش 3: قتل‌عام ویا داملیو | در سپتامبر ۲۰۰۵، آیالا روایت خود را تغییر داد و گفت که هنگام بررسی ماشین منهدم شده، دستور کار راساً را گرفته و بعداً آن را به یک افسر کارابینیری که در آنجا بوده داده است. در ۱ ژوئیه ۱۹۹۲، بورسلینو جلسه‌ای با نیکولا مانچینو، که در آن زمان تازه به عنوان وزیر کشور منصوب شده بود، برگزار کرد. جزئیات این جلسه هرگز فاش نشده است، اما احتمالاً بورسلینو آنها را در دستور کار خود یادداشت کرده است. آیالا در یک مصاحبه تلویزیونی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۹ گفت: «مانچینو خودش به من گفت که در ۱ ژوئیه ۱۹۹۲ با بورسلینو ملاقات کرده است. علاوه بر این، مانچینو دفترچه قرار ملاقات‌هایش را که نام بورسلینو روی آن بود به من نشان داد.» آیالا این روایت را در مصاحبه‌ای در مجله هفت رد کرد. ویدئویی که نشان می‌داد آرکانیولی در حال بازرسی از منطقه بمب‌گذاری، دستور کار روسا را در دست دارد، در سال ۲۰۰۶ در اخبار کانال دولتی رای ۱ ایتالیا پخش شد. یک دفتر خاطرات شخصی که در اختیار خانواده بورسلینو است، حاشیه‌ای از قاضی دارد که می‌گوید: «۱ ژوئیه ساعت ۱۹:۳۰: مانچینو". | ## جمع‌بندی | ویتوریو آلیکو، یکی دیگر از قضات، بعداً گفت که بورسلینو را «تا آستانه دفتر وزیر» همراهی کرده است.