موضوع مقاله: مگس تومبو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مگس تومبو | مقدمه: مگس توده انسان‌خوار که با اسامی مگس تومبو، مگس انبه، مگس تومبا، مگس پوتزی، مگس لارو پوستی یا مگس ماگوت جلدی نیز شناخته‌می‌شود، گونه‌ای از مگس مردار و کالبد است که در شرق و مرکز آفریقا رایج است. | ## بخش 1: مگس تومبو | این حشره در مناطق نیمه‌گرمسیر آفریقا یافت می‌شود و یکی از علل شایع میازیس در انسان‌های این ناحیه است. لاروها که عموماً با عنوان کرم‌های کایور شناخته می‌شوند، روی خاک می‌خزند تا زمانی که با یک پستاندار تماس پیدا کنند. بعد از تماس به پوست نفوذ کرده و در بافت زیرجلدی قرار می‌گیرند و باعث تشکیل توده می‌شوند. با رسیدن به رشد کامل لاروها میزبان را ترک کرده، به زمین می‌افتند، خود را دفن می‌کنند و سپس شفیره می‌شوند. این مگس شایع‌ترین علت زخم مگس انسان و حیوان در مناطق گرمسیری آفریقا، از سنگال تا ناتال است. نظر بر این است که میزبان اصلی آن سگ‌ها باشند اما تاکنون لارو این حشره در خوکچه هندی، میمون و ۲ انسان دیده شده‌است. لاروهای مگس تومبو همیشه در قسمت‌هایی از میزبان که در تماس فوری با خاک هستند قرار می‌گیرند.Ann. تاریخچه کشف لارو مگس تومبو برای اولین بار در سال ۱۸۶۲ در سنگال شناسایی شد و بلانشار این حشره بالغ را تشریح و نام آن را در سال ۱۸۷۲ گذاشت. لاروهای زاده‌شده می‌توانند به‌مدت ۹ الی ۱۵ روز در خاک زنده بمانند اما برای ادامه رشد و بقا نیاز به یک میزبان دارند. اگر لارو موفق به یافتن میزان شد، به پوست آن نفوذ می‌کند و خود را در آن جای می‌دهد. | ## بخش 2: مگس تومبو | لارو باید ۳ مرحله رشدی را طی کند که ۸ تا ۱۲ روز طول می‌کشد تا به مرحلهٔ پیششفیرگی برسد. بعد از آن میزبان را ترک کرده و روی زمین می‌افتد، خود را دفن می‌کند و شفیره می‌شود. نمود بالینی در انسان نفوذ موفقیت‌آمیز در انسان منجر به میازیس جوشی می‌شود و معمولاً در پشت بازوها، کمر، پایین کمر، یا باسن مشاهده خواهد شد. در ابتدا میزبان ممکن است فقط خارش جزئی و متناوب را تجربه کند اما احساس درد به وجود می‌آید و با تبدیل‌شدن ضایعات به جوش، شدت و فراوانی آن افزایش پیدا می‌کند. سپس روزنه جوش باز می‌شود و اجازه می‌دهد مایعات حاوی خون و مواد زائد حشره تخلیه شوند. انتقال مگس‌های ماده تخم‌های خود را در خاک آلوده به مدفوع، ادرار یا روی لباس‌های مرطوب و ملحفه می‌گذارند. آویزان کردن لباس‌های مرطوب برای خشک‌شدن، نقطه‌ای عالی را ایجاد می‌کند تا تخم‌ریزی صورت پذیرد. لاروها در عرض ۲ تا ۳ روز از تخم بیرون آمده و به پوست بدون شکستگی چسبیده و در آن نفوذ می‌کنند و باعث ایجاد تورم و عفونت می‌شوند. اگر لاروها در خاک زاده‌شوند هر گونه آشفتگی در خاک باعث می‌شود که آن‌ها در سطح زمین چروکیده شوند تا به پوست میزبان نفوذ کنند. ناقل بیماری ناقل طبیعی به ارگانیسمی گفته می‌شود که می‌تواند به‌طور نامحدودی یک پاتوژن را بدون هیچ اثر ناخوشی در خود جای دهد. | ## بخش 3: مگس تومبو | لارو مگس تومبو می‌تواند اثرات بدی برای میزبان‌های حیوانی ایجاد کند اما نسبت به میازیس در انسان، میزبان‌های حیوانی ناقل هستند. سگ رایج‌ترین میزبان اهلی است و چندین گونه از موش‌های صحرایی وحشی میزبان‌های مزرعه‌ای آن هستند. لارو مگس تومبو معمولاً انسان را مبتلا نمی‌کند و همین‌گونه برای چرخه انتقال مگس ضروری نیست. ناقل ارگانیسمی است که انگل‌ها—لاروها—را از یک میزبان به میزبان دیگر انتقال می‌دهد. مگس تومبو خود ناقل ضعیفی است زیرا ماده تخم‌ها را در خاک یا روی پارچه مرطوب می‌گذارد و لاروها می‌توانند از تخم بیرون بیایند و به پوست انسان یا حیوان بچسبند. تشخیص اگر بیماری در آفریقا با زخم‌های جوش مانند ظاهر شود، باید به میازیس پوستی ناشی از مگس تومبو مشکوک شد اما تشخیص قطعی تنها زمانی امکان‌پذیر است که لاروها پیدا شوند. میازیس ناشی از مگس تومبو شایع‌ترین علت میازیس در آفریقا است اما به دلیل سفرهای هوایی در سرتاسر جهان پراکنده و دیده می‌شود زیرا حرکات انسان‌ها باعث هجوم به خارج از مناطق بومی می‌گردد. راهبردهای بهداشت عمومی و پیشگیری مگس تومبو معمولاً انسان‌ها را با گذاشتن تخم‌هایش روی لباس‌های خیسی که خشک می‌کنند، آلوده می‌کند. | ## جمع‌بندی | تخم‌ها در عرض ۱ تا ۳ روز بیرون می‌آیند و لاروها—که می‌تواند بدون میزبان تا ۱۵ روز زنده بماند—پس از پوشیدن لباس‌ها به داخل پوست فرومی‌روند.