موضوع مقاله: فهرست شخصیت‌های اومینکو وقتی که آن‌ها گریه می‌کنند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست شخصیت‌های اومینکو وقتی که آن‌ها گریه می‌کنند | مقدمه: مجموعه رمان تصویری اومینکو وقتی که آنها گریه می‌کنند شامل فهرست گسترده‌ای از شخصیت‌هایی است که :ریوکیشی۰۷ از اعضای سونث اکسپنژن آنها را خلق و طراحی کرده است. | ## بخش 1: فهرست شخصیت‌های اومینکو وقتی که آن‌ها گریه می‌کنند | مکان داستان، جزیرهٔ ساختگی و دورافتادهٔ در نزدیکی جزیرهٔ نییجیما است و داستان روایتگر اعضای خانوادهٔ اوشیرومیا در ۴ و ۵ اکتبر ۱۹۸۶ می‌باشد. کینزو، سرپرست خانوادهٔ ثروتمند اوشیرومیا مالک روکنجیما بوده و بر روی آن زندگی می‌کند. او در نزدیکی مرگش است و در همان زمان، هشت نفر از اعضای خانواده به خاطر کنفرانس سالانه خانوادگی به جزیره می‌آیند. بزرگسالان خانواده در این کنفرانس بر روی تقسیم دارایی‌های کینزو پس از مرگش با هم گفتگو می‌کنند. همچنین سه نفر از اعضای خانواده بر روی جزیره سکونت دارند و علاوه بر آن پنج نفر از خدمتکاران خانواده و دکتر شخصی کینزو، که مجموعاً روی هم هجده نفر می‌شوند. پس از اینکه هشت نفر اعضای خانواده به جزیره می‌رسند، تیفون منطقه را فرا می‌گیرد و این هجده نفر را بر روی جزیره حبس می‌کند و مدت کوتاهی بعد، اتفاقات عجیبی رخ می‌دهند و افراد جزیره یکی یکی می‌میرند. شخصیت‌های دنیای واقعی خانوادهٔ اوشیرومیا خانوادهٔ اوشیرومیا مالک جزیرهٔ روکنجیما هستند و این جزیرهٔ محل سکونت سرپرست خانواده می‌باشد. این خانواده در ابتدا بسیار بزرگتر بود و اعضای بیشتری داشت تا اینکه طی زمین‌لرزهٔ بزرگ کانتو در سال ۱۹۲۳ هم از نظر خانوادگی و هم از نظر مالی به شدت از هم پاشیده شد. سرپرست کنونی، کینزو، در واقع عضو یکی از شاخه‌های کوچکتر خانواده بود و بازگرداندن شکوه و افتخار خانواده به دست او افتاد. در اومینکو شایعه‌ای وجود دارد که بر طبق آن کینزو به جادوگر طلایی، بئاتریچه، روی آورد و طی قراردادی جانش را در ازای ۲۰ میلیارد ین طلا فروخت که باعث شد شکوه خانوادهٔ اوشیرومیا را به چیزی بیشتر از قبل برساند. اعضای کنونی خانوادهٔ اوشیرومیا هر سال برای کنفرانس خانوادگی در روکنجیما گرد هم می‌آیند. در حالی که نوه‌های کینزو، که کوچک‌ترین اعضای خانواده نیز هستند، این کنفرانس را فرصت خوبی می‌شمارند که در آن می‌توانند پیوند بین خود را تقویت کنند و با هم درمورد زندگی‌شان صحبت کنند، پدر و مادر آنها، که فرزندان کینزو هستند، فرصت را مغتنم می‌شمارند تا درمورد تقسیم دارایی‌های کینزو پس از مرگش با هم گفتگو کنند. پس از مرگ کینزو، سرپرستی خانواده بر اساس سلسله مراتب از پیش تعیین شده به جانشین او منتقل می‌شود. پس از او چهار فرزندش، به ترتیب سن، جایگاه‌های بعدی را دارند (اولین پسرش کراوس، سپس اولین دخترش اِوا، سپس دومین پسرش رُدولف و در آخر دومین دخترش رُزا)؛ پس از آنها، نوه‌های کینزو به ترتیب سن والدینشان (جسیکا: دختر کراوس، سپس جورج: پسر اِوا، سپس باتلر: پسر رُدولف، و در انتها ماریا: دختر رُزا) و سرانجام همسران فرزندان کینزو به این دلیل که آنها نسبت خونی با کینزو ندارند (زن کراوس: ناتسوهی، سپس شوهر اوا: هیدِیوشی، سپس زن ردولف: کیریه). آنهایی که تحت نام اوشیرومیا متولد شده‌اند، نشان مخصوص خانواده یعنی را می‌دارند، در حالی که افراد خارج خانواده اجازهٔ این کار را ندارند. در حالت معمول نام‌های خارجی در زبان ژاپنی با کاتاکانا نگاشته می‌شوند؛ ولی اسامی فرزندان و نوه‌های کینزو با کانجی‌هایی که نحوهٔ تلفظ مشابه دارند، نگاشته می‌شوند. البته نام مستثنی است چرا که نام او را به صورت می‌خوانند ولی نحوهٔ تلفظ کانجی او به صورت می‌باشد. سرپرستان خانواده کینزو سرپرست سالخوردهٔ خانوادهٔ اوشیرومیا و مالک جزیرهٔ روکنجیما است. در طول چهار بازی (قسمت) اول، پیکر کینزو مکرراً در زباله سوز اتاق موتورخانه که در زیرزمین عمارت قرار دارد، سوزانده می‌شود تا حقیقت اینکه او از خیلی وقت پیش مرده، از دید بقیه پنهان بماند. جسد سوزانده شدهٔ او با توجه به اینکه کینزو شش انگشت بر روی هر پا دارد، تشخیص هویت می‌شود. در زندگی، او با فرزندانش با تحقیر رفتار می‌کرد و آنها را همانند لاشخورهایی می‌نگرید که به محض مرگش آمادهٔ گرفتن ارث خود از او می‌شوند. او به ندرت از اتاق بزرگش خارج می‌شود که به اتاق مطالعهٔ معروف است و شامل اسباب زندگی همانند تخت خواب و دستشویی می‌باشد. کینزو همچنین در حوزهٔ جادوی سیاه و علوم خفیه یک خبرهٔ مفرط بوده، به طوری که قفسه‌های اتاق مطالعه‌اش پر از کتاب‌های جادو شده است. یکی از برجسته‌ترین دلبستگی‌هایش بئاتریچه بود؛ جادوگری که گفته می‌شود کینزو او را نزد خود احضار کرده و در ازای ده تن طلا با او قرارداد بسته است. سایو، همچنین شناخته شده با «یاسو» (ヤス) که کوتاه شدهٔ «یاسودا» (安田) است، هویت انسانی و واقعی بئاتریچه می‌باشد. نامی که به او هنگام تولد داده شده، لیون اوشیرومیا است؛ اما گِنجی برای مخفی کردن هویتش نام او را به سایو یاسودا تغییر داد. سایو فرزند حاصل از آمیزش کینزو با دختر نامشروعش، بئاتریچه اوشیرومیا، می‌باشد؛ که یعنی کینزو هم پدر و هم پدربزرگ سایو است. نام خانوادگی او تنها در قسمت هفتم بازی (مرثیهٔ جادوگر طلایی) آشکار شد؛ در حالی که نام او، سایو، در قسمت اول (افسانهٔ جادوگر طلایی) فاش شد. وقتی که لیون هنوز یک نوزاد بود، خدمتکاری که او را در آغوش داشت، توسط ناتسوهی از روی یک صخره به پایین پرت شد که در نهایت موجب مرگ آن خدمتکار و معیوب شدگی ناحیهٔ تحتانی شکم لیون شد. او برای اینکه از سوء ظن‌های ناتسوهی راجع به هویت واقعی‌اش دوری کند، در پرورشگاه «خانهٔ فوکوئین» تحت نام «سایو یاسودا» بزرگ شد. همچنین گفته شده که گِنجی مجبور بود سایو را برای جلوگیری از زنای بالقوه کینزو با او، پنهان کند. از آن پس، سایو تغییر ظاهر یافته به عنوان خدمتکاران «شانون» و «کانون» در روکنجیما زندگی می‌کند. او جانشین کنونی خانوادهٔ اوشیرومیا است و کنفرانس خانوادگی را از طرف کینزو رهبری می‌کند. ازین رو مرگ کینزو را از بقیه (به ویژه برادر و خواهرانش) مخفی نگه می‌دارد تا بر ثروت کینزو انحصار داشته باشد. دخترش جسیکا، نیز احترام کمی برای او قائل است، بیشتر به خاطر فشاری که کراوس بر او می‌گذارد تا پس از او جانشین مناسبی برای خانودهٔ اوشیرومیا شود. کراوس، علیرغم تکبر و خودنمایی‌اش، از تمام مشکلاتی که بر خانواده‌اش متحمل کرده، واقعاً پشیمان است. معروف است که او در جوانی به بوکس روی آورده است و هنوز هم مهارت‌هایی در این زمینه دارد. او با برادر بزرگترش، کراوس، رفتاری خصومت‌آمیز دارد؛ چرا که از سنت پدرسالاری خانواده‌اش ناخشنود است؛ چون این سنت او را در سلسله مراتب خانواده در مرتبهٔ پایینتری نسبت به کراوس قرار می‌دهد. او خواهر و برادر کوچکترش را بر علیه کراوس بسیج و متحد می‌کند تا با هم بتوانند از او پول اخاذی کنند؛ البته در این راه به موفقیت محدودی می‌رسند. اِوا در انواع مختلفی از هنرهای رزمی مهارت دارد و گفته شده که او بسیار در آشپزی عالی است. تحت شرایط عادی، اِوا ممکن بود به خاطر ازدواج با همسرش، هیدِیوشی، از خانواده و نام خانوادگی اوشیرومیا بیرون رانده شود. او فرزندش، جورج را زودتر از کراوس به دنیا آورد و او را بسیار سختگیرانه تربیت کرد تا بتواند سرپرستی لایق برای خانواده شود. او همچنین نسبت به ناتسوهی، همسر کراوس، رفتاری تحقیرآمیز دارد؛ به این دلیل که او نسبت خونی به خانوادهٔ اوشیرومیا ندارد. با وجود شخصیت دسیسه‌آمیزی که دارد، شوهر و پسرش را بسیار عزیز می‌شمارد و می‌ترسد که آنها از او برای استفاده از آنها برای انتقام از برادرش متنفر شوند. او در جوانی به بی‌بندوباری معروف بود و شریک تجاری و دوست دختر قدیمی‌اش، کیریه را قبل از ازدواج با همسر اولش، آسومو، حامله کرده بود. پس از مرگ آسومو، ردولف فوراً با کیریه ازدواج کرد که موجب اختلاف بین او و پسرش، باتلر (که باور می‌کرد آسومو مادرش است) شد. ردولف هنوز هم گاهی اوقات با زنان جوان گپ می‌زند؛ گرچه این مسئله به نظر نمی‌آید باعث ناراحتی کیریه شود. به عنوان کوچک‌ترین فرزند در میان خواهر و برادرانش کمترین نفوذ را در کنفرانس خانوادگی دارد. رُزا رئیس یک شرکت دیزاین کوچک به نام «آنتی-رزا» می‌باشد و ازین رو به دنبال ارث خود از کینزو است تا پول حمایت کنندگان شرکتش را بپردازد. در ظاهر، رزا معقول‌ترین و آرامش‌بخش‌ترین در میان فرزندان کینزو به نظر می‌رسد؛ ولی از آنجاییکه در کودکی توسط خواهر و برادرانش تحت فشار و ظلم قرار گرفت و همچنین مجبور به تحمل فشارهای یک مادر تنها شد، مکرراً کنترل احساساتش را از دست داده و نسبت به رفتارهای بچگانهٔ دخترش ماریا و علاقه‌مندی بیش از حد مشتاقانه‌اش به علوم خفیه، با خشونت واکنش می‌دهد. رابطهٔ او با ماریا پیچیده می‌باشد؛ با توجه به اینکه او از دخترش غافل است، تا جایی که توسط سازمان‌های اجتماعی مورد بررسی قرار می‌گیرد. او اغلب به ماریا دروغ می‌گوید که سرش با کار مشغول است، در حالی که در واقعیت دارد به قرار می‌رود. رابطهٔ رزا با پدر ماریا در یک زمانی خوب بود و این دو نفر شریکی یک وام گرفتند (وامی که هر دو نفر آن را امضا کرده‌اند و اگر کسی در هنگام بازپرداخت وام حاضر نباشد، طرف دیگر باید کل مبلغ بازپرداخت را بپردازد). این وام بعداً می‌توانست باعث مشکلات مالی برای شوهرش شود؛ ازین رو او رزا را که حامله شده بود، ترک کرد و هم نگهداری از ماریا و هم بدهی بزرگ ناشی از بازپرداخت وام را بر او تحمیل کرد. با وجود همهٔ بدی‌هایی که شوهرش به او کرد؛ رزا باور دارد که وقتی بدهی‌هایش را صاف کند، شوهرش دوباره بر می‌گردد و پدر خوبی برای ماریا می‌شود. ناتسوهی که در خانواده‌ای از کاهنان شینتو به دنیا آمده، هنگام ازدواج و وصلت با خانوادهٔ اوشیرومیا، از زندگی قبلی‌اش دست کشید. او زنی بسیار مغرور است که نام خانوادهٔ جدید خود را بسیار محترم می‌شمارد و مدیریت عمارت اصلی خانواده و کنفرانس‌های خانوادگی را بر عهده دارد. با این حال، تلاش‌های او توسط همسرش کم‌ارزش دانسته می‌شود و او اغلب از سردرد نیز رنج می‌برد. اوا معمولاً او را به خاطر اینکه نسبت خونی با خانوادهٔ اوشیرومیا ندارد، مسخره می‌کند. او همچنین با دخترش به‌طور غیرقابل باوری سختگیرانه رفتار می‌کند تا او بتواند سرپرست ایده‌آلی برای خانواده شود. هیدِیوشی مرد شادی‌بخشی است که طبع بشاش او باعث می‌شود تنش بین خواهران و برادران در طول جلسات و گفتگوهای مختلف کاهش یابد. او خانواده‌اش را در جنگ جهانی دوم از دست داد؛ ازین رو او هنگام ازدواج با اوا با کمال میل نام خانوادگی «اوشیرومیا» را پذیرفت. او رئیس موفق رستوران‌های زنجیره‌ای است؛ اما از آنجاییکه برخی افراد دارند تلاش می‌کنند تمام سهام شرکتش را بخرند، به ثروت کینزو نیازمند است. او با وجود اینکه اهل منطقهٔ کانتو است، با لهجهٔ کانسای صحبت می‌کند، که گفته شده او خودش بسیار خجالت زده است که آن را جلوی افراد واقعی اهل کانسای استفاده کند. او از شریک‌های تجاری ردولف نیز می‌باشد که همیشه او را در معاملات مشکوک راهنمایی می‌کند و وقتی او کنترلش را از دست می‌دهد، مراقب اوست. کیریه و باتلر بیشتر از آنکه رابطهٔ مادر-پسری داشته باشند، پیوند خواهر-برادرانه با هم دارند. او معمولاً با این طرز فکر مشکلات فکری و ذهنی را حل می‌کند و باتلر را در این زمینه تحت تأثیر قرار می‌دهد. او به این دلیل نسبت به آسومو حسودی می‌کند، چرا که او میان آن دو قرار گرفت و با ردولف ازدواج کرد. اگرچه جسیکا پس از پدرش وارث خانوادهٔ اوشیرومیا است؛ بسیار پرانرژی است و رفتار و کردار پسرانه دارد که به عنوان وارث از او انتظار نمی‌رود. به دلیل سرکش بودنش، از فشارهایی که والدینش به خاطر سرپرستی خانواده بر او می‌گذارنددلخور است؛ با این حال نسبت به آنها ابراز توجه و نگرانی می‌کند. او عادت دارد وانمود کند که حملات آسم دارد تا از موقعیت‌های بغرنج و پرتنش فرار کند. بدین منظور او به عنوان کارآموز در شرکت پدرش کار می‌کند و در زمینهٔ هنرهای رزمی نیز همانند مادرش ماهر است. حتی با این باور که رابطهٔ عاشقانه‌اش با یک خدمتکار ممکن است موجب خشم و نارضایتی خانواده شود، او کاملاً حاضر و آماده است که با عواقب اینکار روبرو شود. جورج مورد تحسین کل اعضای خانواده است، به ویژه باتلر، جسیکا و ماریا که او را همانند برادر بزرگتری می‌بینند که صلح‌آور است. با این حال او در جوانی‌اش، نسبت به سبک زندگی مستقل و دلخواهانهٔ آنها، به ویژه باتلر، حسودی می‌ورزید؛ چرا که مادرش او را در جوانی مجبور به انجام کارهای مختلف می‌کرد تا بتواند شایستگی سرپرستی خانواده را داشته باشد. در نتیجه، او در میان جسیکا، باتلر و ماریا نقاب خودپسندی به چهره می‌زند؛ ولی از همان زمان عقدهٔ حقارتِ او از درون بیشتر شده است. او به زنان جوان تمایل داشته و ترس همیشگی از وسایل نقلیهٔ لرزان دارد؛ چون فکر می‌کند بسته به لرزش و تلاطمی که دارند ممکن است از هواپیما یا کشتی به بیرون بیفتد. باتلر به خاطر ازدواج دوم پدرش، از او سرپیچی کرد و به خانهٔ پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش فرار و تا شش سال آنجا زندگی کرد و در این مدت نیز روابطش را با خانوادهٔ اوشیرومیا قطع کرد. پس از مرگ پدربزرگ و مادربزرگش، او به خانواده بازگشت؛ ولی با این حال کاملاً با پدرش آشتی نکرد. او بسیار تحت تأثیر طرز تفکر کیریه (صفحهٔ شطرنج را برگردان) قرار گرفته که با استفاده از آن می‌تواند افکار دشمنانش را بر طبق وضعیت موجود پیش‌بینی کند. یکی از مهم‌ترین موضوعات رمان، بی‌اعتقادی باتلر به وجود جادو و جادوگران است وقتی که می‌بیند خانواده و دوستانش به‌طور اسرارآمیز کشته می‌شوند. گرچه خودش متقاعد شده که قاتل یک انسان است؛ ولی مخالف این است که به کسانی که دوستشان دارد مشکوک شود. او بسیار صادق و ساده‌لوح است، همان‌طور که نشان داده شده او به راحتی دروغ‌ها را باور کرده و شوخی‌ها را بسیار جدی می‌گیرد. همچنان که او مادرش را دوست دارد، ناخودآگاه از غیبت‌های طولانی‌مدت رزا که باعث شده او احساس تنهایی کند نیز ناراحت است و آرزو دارد که روزی مادرش زمان بیشتری را با او بگذراند. ماریا به دوست پیدا کردن و مطالعه هیچ علاقه‌ای ندارد؛ ولی دانش گسترده‌ای در زمینهٔ علوم خفیه دارد؛ به عنوان مثال وقتی که موضوع مورد بحث، بئاتریچه یا علوم خفیه است. | ## بخش 2: فهرست شخصیت‌های اومینکو وقتی که آن‌ها گریه می‌کنند | او مشتاقانه به وجود بئاتریچه اعتقاد دارد و از هر کسی که این قضیه را زیر سؤال می‌برد، خشمگین می‌شود. مهمانان عمارت مهمانانی که در کنفرانس سالانهٔ خانوادهٔ اوشیرومیا در روزهای ۴ و ۵ اکتبر ۱۹۸۶ حاضر بودند. او یکی از معدود کسانی است که کینزو با وجود سوء ظن متعصبانه‌اش، با او درد و دل می‌کند. او شخصیتی خوش‌قلب دارد، به طوری که به خاطر تندخویی کینزو ناراحت نمی‌شود، و برای مدت زیادی در جزیره مانده است. او در نییجیما، نزدیکترین جزیره به روکنجیما، مالک یک کلینیک بود؛ اما آن را به پسرش ماسایوکی داد. دختری مو آبی که سن او ظاهراً در حدود یک دانش‌آموز راهنمایی است؛ او به عنوان فردی بسیار باهوش شناخته می‌شود که از حافظه‌ای قوی برخوردار است. او در میان عموم بسیار مؤدبانه رفتار می‌کند و علاقهٔ فوق‌العاده‌ای به پازل‌ها و معماها از خود نشان می‌دهد. در حقیقت، او بسیار بی‌رحم و حیله‌گر است که معماها را فقط به این دلیل حل می‌کند تا برتری خود را در مقابل دیگران به رخ بکشد. او، با این حال، به‌طور جدی از عقدهٔ خودکم‌بینی رنج می‌برد و در مواقعی که همه چیز بر وفق مراد او نیست، کنترل احساساتش را از دست می‌دهد. گمان می‌رود که اریکا در نزدیکی زمان قتل‌ها، از روی یکی از قایق‌ها که در نزدیکی روکنجیما بود افتاد و در دریا گم شد. زمانی که علاقهٔ عموم مردم به سرنوشت اریکا به وجود آمد، او در داستان‌های پایان و طلوع جادوگر طلایی نوشته شد و به عنوان شخصیتی معرفی شد که توسط امواج اقیانوس به ساحل روکنجیما آورده شده و خانوادهٔ اوشیرومیا او را به عنوان مهمان به عمارت دعوت کرده‌اند. نام او به طرز قابل توجهی شبیه به ریکا فوروده، یکی از شخصیت‌های هیگوراشی وقتی که آنها گریه می‌کنند، می‌باشد. تعداد اصلی خدمتکاران بیشتر است؛ اما در هنگام قتل‌های روکنجیما فقط پنج خدمتکار در حال انجام وظیفه بودند. جادوگر بئاتریچه گفته که او اولین اثاثیه‌ای است که کینزو خلق کرده است و او کسی است که کینزو بیشترین اعتماد را در میان اطرافیانش به او دارد. نشان داده شده که گنجی در استفاده از چاقو بسیار مهارت دارد؛ هرچند که کوتاه به آن اشاره شده است. با وجود اینکه خدمتکاری بسیار سختکوش و بااستعداد است، معمولاً وقتی دستپاچه می‌شود، در کارهایش از او اشتباهاتی سر می‌زند. او کانون را همانند برادر کوچکتر خود می‌داند و مثل او، احساس می‌کند در مقامی پستتر نسبت به انسانها قرار دارد، انگار که فقط اثاثیه است. او خدمتکاری جدی و با حمیت بوده که دستورهای اربابش را به‌طور دقیق به اجرا می‌رساند. او شانون را همانند خواهر بزرگترش می‌داند و به شدت با احساسات او نسبت به جورج مخالف است؛ چرا که معتقد است او نباید عشق را تجربه کند چون او تنها اثاثیه است. اگرچه از طرفی دیگر، او نسبت به جسیکا احساساتی دارد که تلاش می‌کند حتی از خودش نیز پنهان نگه دارد؛ چون او خود را «اثاثیه» می‌پندارد تا انسان. برخلاف دیگر خدمتکاران عمارت، او توسط کراوس و ناتسوهی استخدام شد؛ به همین دلیل، مقام او بسیار پایین است. قبلاً او در یک هتل مشغول به کار بود و به دلیل تجاربی که دارد، خودنما است و به شانون و کانون از روی تکبر می‌نگرد؛ در همین حال او در حقیقت تا حدی نگران آنهاست و زمانی که نیاز به کمک او باشد، می‌تواند بسیار قابل اعتماد باشد. با این حال او معمولاً از وظایفش شانه خالی می‌کند و دوست دارد داستان و لطیفه برای بقیه تعریف کند، مخصوصاً شوخی‌های عجیب در مورد ماهی خال‌مخالی. خدمتکاری متکبر که با تمیز کردن اتاق مطالعهٔ کراوس و پلکان اصلی عمارت خود را نزد کراوس و ناتسوهی عزیز می‌کرد و با وجود مقام پایینترش نسبت به شانون خودش را از او برتر می‌دید. خدمتکاری حسود که بخاطر «رفتار و سلسله مراتب ویژهٔ شانون» در میان خدمتکاران، رفتار حسادت‌آمیزی داشت. خدمتکاری خشمگین که عادت داشت همیشه بخاطر دست و پا چلفتی بودن شانون، سرش داد بزند. خدمتکاری حریص که تنها دوست شانون شد، به این خاطر که هر دوی آنها سلایق و علایق مشترکی دارند و هر دو سختکوشند. او به شانون احترام می‌گذاشت اما نمی‌فهمید که چرا او با وجود «کوچکتر بودن» از او، مرتبهٔ بیشتری داشت، به همین دلیل مخفیانه به او حسودی می‌کرد. او به شانون احترام می‌گذاشت اما نمی‌فهمید که چرا او با وجود «کوچکتر بودن» از او، مرتبهٔ بیشتری داشت، به همین دلیل مخفیانه به او حسودی می‌کرد. آماکوسا مردی جوان، گشاده‌رو و زودخشم است که نمی‌تواند بی‌حوصلگی را تحمل کند و توسط اوکونوگی استخدام شده تا بادیگارد اِنجه باشد. انجه نزد او می‌رود تا درمورد هر چیزی که او از قتل‌های روکنجیما می‌داند، به او بگوید؛ با این حال انجه شک دارد که اوکونوگی شاید مکان او را فاش کند. اگرچه اوکونوگی توسط خانوادهٔ سومادِرا به کار گرفته شد تا انجه را متوقف کند و او را تسلیم آنها کند تا کنترل ثروتش را در دست بگیرند؛ در آخر اوکونوگی به انجه اثبات می‌کند که حامی و متحد اصلی اوست و راه فرار را برای او باز می‌کند و آماکوسا را به عنوان بادیگارد برای او استخدام می‌کند. او انجه را در نبردهایش علیه بئاتریچه با اعتقاداتش تحت تأثیر قرار می‌دهد، به ویژه این باور که «حقیقت فقط می‌تواند از طریق عشق به دست آورده شود». او از نظر ظاهری بسیار شبیه اوکونوگی، یکی از شخصیت‌های هیگوراشی وقتی که آنها گریه می‌کنند، می‌باشد؛ گرچه شخصیت‌های آنها کمی با هم متفاوت است. از آنجایی که کیریه وارث اصلی خانوادهٔ سومادِرا بود، کاسومی همانند پرنسسی لوس زندگی می‌کرد. ولی زمانی که کیریه ارتباطش را با خانواده قطع و با خانوادهٔ اوشیرومیا وصلت کرد، کاسومی نیز مجبور شد به عنوان وارث سومادرا مسئولیت قبول کند. ازین رو کاسومی کیریه را برای تمام فشارهایی که مجبور به تحمل شد، مقصر می‌داند و از هر چیزی درمورد او، از جمله دخترش انجه، اظهار تنفر می‌کند. او بسیار گشاده‌روتر و خیرخواه‌تر از کیریه است؛ گرچه حتی این هم نمی‌تواند حسادت بدخواهانه‌اش را پنهان کند. نزاع بر سر این است که چه کسی ثروت عظیمی را که انجه به عنوان سرپرست خانوادهٔ اوشیرومیا در اختیار دارد، کنترل می‌کند. ازین رو، کاسومی به دنبال انجه می‌رود با این امید که کشتن او شاید خشم و نفرتش را نسبت به خواهر فوت شده‌اش کمتر کند. بخاطر حساسیت خانواده‌اش بر سر مرگ تروماسا، او از رسانه‌ها و مطبوعات که قتل‌های روکنجیما را گستاخانه تشریح می‌کردند، اظهار نفرت می‌کند و ترجیح می‌دهد در این مورد سکوت اختیار کند. ماسایوکی آنچه را که می‌داند فقط به انجه می‌گوید چون هر دوی آنها آسیب دیدهٔ این حادثه‌اند و خانوادهٔ خود را از دست داده‌اند. ساباکیچی یکی دیگر از بستگان قربانیان حادثهٔ قتل روکنجیما می‌باشد که انجه در جریان تحقیقاتش از او بازجویی می‌کند. این گروه سازمانی بین‌المللی متشکل از مشتاقان علوم خفیه است که اختصاصاً تراژدی روکنجیما را از دیدگاه جادو بررسی می‌کنند. با این حال، حضور و فعالیت‌های آنها مورد استقبال خانواده‌های قربانیان روکنجیما نیست، چرا که آنها روزنامه‌ها و مطبوعات را به نوشتن چیزهای ناخوشایندی تحریک کردند. نام این سازمان از گروهی واقعی به نام «شکار جادوگر» (Witch Hunt)، گروهی متشکل از هواداران که این رمان را به انگلیسی ترجمه کردند، قرض گرفته شده است. کاواباتا کاپیتان قایقی است که با آن خانوادهٔ اوشیرومیا را به روکنجیما می‌بُرد و برمی‌گرداند. پس از حادثهٔ روکنجیما، کاواباتا خود را تا حدی مسئول این اتفاق می‌دانست چون نتوانست زودتر به جزیره بیاید و آنها را برگرداند؛ با این وجود که آن روز توفان بود و جلوی او را از انجام اینکار گرفته بود. در ۱۹۹۸ او قبول می‌کند انجه را به روکنجیما ببرد با این امید که انجه با این حادثه کنار بیاید. ایکوکو رمان‌نویسی مرموز است که داستان‌هایی جعلی درمورد قتل‌های روکنجیما نوشت که بر پایهٔ داستان‌های متناقض افسانه و نوبت جادوگر طلایی می‌باشد. این دو داستان در ابتدا بر روی چند تکه کاغذ نوشته شده بودند که پس از وقوع حادثهٔ روکنجیما درون بطری‌های شراب در دریا پیدا شدند. «تویا هاچیجو» نامی ست که ایکوکو آن را پس از زمانی که باتلر اوشیرومیا را از حادثهٔ روکنجیما زنده پیدا کرد، به او داد. دیگر شخصیت‌های انسانی آسومو همسر اول ردولف و مادر باتلر است که شش سال قبل از شروع وقایع داستان، فوت کرده بود. او هیچ وقت در داستان مستقیماً نشان داده نشده ولی به‌طور مکرر در دیالوگ‌ها به او اشاره می‌شود. کیریه گفته که آسومو بین رابطهٔ او با ردولف قرار گرفته و ردولف را مجبور به ازدواج با خودش کرده است. به محض مرگ آسومو، ردولف بلافاصله با کیریه ازدواج می‌کند که به موجب آن باتلر با این فکر که پدرش به آسومو خیانت کرده، از خانه فرار می‌کند و ارتباطش را با خانوادهٔ اوشیرومیا به مدت شش سال قطع می‌کند. بئاتریچه معشوقهٔ کینزو است، و دختر یکی از مقامات رسمی جمهوری سوسیال ایتالیا و همچنین مادر بئاتریچه که بعدها پایه و اساس افسانهٔ جادوگر طلایی شد. دختر نامشروع کینزو و بئاتریچه کاستیگلیونی؛ اما افسوس که از این نظر دیده نمی‌شد، چون کینزو متقاعد شده بود که او تناسخ معشوقهٔ فوت شده‌اش است. او در آنجا توسط کوماساوا بزرگ شد و به او گفته شده بود که هیچ وقت نباید از محدودهٔ خانه بیرون برود چون بیرون دروازه‌های عمارت گرگ‌ها هستند. همان‌طور که او بزرگتر شد، قیافه‌اش هم به شدت شبیه مادرش شد؛ گرچه او هیچ وقت نمی‌دانست مادرش چه کسی است. کینزو که شدیداً تصور می‌کرد او تناسخ معشوقه‌اش است، با او رابطه‌ای جنسی برقرار کرد که منجر به تولد سایو (لیون) شد. لیون از اعضای خانوادهٔ اوشیرومیا است که فقط در جهان موازی که در مرثیهٔ جادوگر طلایی نشان داده شده، وجود دارد. در این جهان، ناتسوهی به جای اینکه بچه‌ای که کینزو به او داده را به دره پرت کند، تصمیم می‌گیرد او را نگه دارد و بزرگش کند. ظاهر بدنی لیون به صورت آندروجینی نشان داده شده است که باعث شده خیلی‌ها به ویژه ویلیارد، درمورد جنسیت واقعی‌اش از او بپرسند. برنکاستل هم باید همه را کنترل کند تا جنسیت واقعی لیون را بپوشاند و کاری می‌کند تا همگی لیون را «جانشین-ساما» مورد خطاب قرار دهند. شخصیت‌های دنیای فانتزی جادوگران در دنیای اومینکو وقتی که آنها گریه می‌کنند، جادوگران موجوداتی با قدرت‌هایی هستند که به آنها اجازه می‌دهد از محدودیت‌های انسانی فراتر بروند. تمام جادوگران یا یک زمانی انسان بودند و طرز استفاده از جادو را یادگرفتند، یا از احساسات انسانی پدید آمدند. انسان‌هایی که می‌توانند با جادو کار کنند ولی نمی‌توانند از حداکثر توان خود در استفاده از آن بهره ببرند، شعبده‌باز (magician) نامیده می‌شوند. پرتکرارترین نوع جادو که در اومینکو مطرح می‌شود، جادوی بی‌پایان است؛ که قدرت تخریب و بازسازی هر چیزی، از جمله جان انسان‌ها، را به‌طور بی‌نهایت به جادوگران می‌دهد. جادوگرانی که این جادو را دارند، همانند بئاتریچه، به عنوان "جادوگر بی‌پایان" شناخته شده و بسیار مورد احترام هستند؛ گرچه این جادوگران اغلب مفهوم زندگی و مرگ را به کل از دست می‌دهند. حتی با وجود این قدرت، جادوگران بی‌پایان و دیگر جادوگران با سطح پایینتر، موجودات محدودی هستند، به طوری که هر یک از آنها قلمرو خود را دارند و در خارج این قلمرو نمی‌توانند از قدرت‌های خود استفاده کنند. جادوگرانی همانند برنکاستل و لامبدادلتا، که قادرند به قلمروهای دیگر که نیز خوانده می‌شوند بروند، به عنوان "مسافران" (Voyagers) شناخته می‌شوند. جادوگرانی که حتی می‌توانند به قلمروهای جادوگرانی از مرتبهٔ بالاتر بروند، به عنوان "آفرینندگان" (Creators) شناخته می‌شوند که توانایی این را دارند چیزی را از هیچ خلق کنند. گفته شده که مسافران در پایان سفرهایشان از آفرینندگان می‌شوند؛ که به دلیل نامشخصی از آن می‌ترسند. بئاتریچه نقش یک آنتاگونیست را در این بازی‌ها بر عهده گرفت تا باتلر را به سوی حقیقت فاجعهٔ روکنجیما راهنمایی کند. اولین حضور او در مجموعه، در بخش "مهمانی چایِ" افسانهٔ جادوگر طلایی بوده که خودش را به باتلر نشان می‌دهد و پس از اینکه می‌بیند باتلر نمی‌پذیرد خانواده و دوستانش با جادو کشته شده‌اند، او را به یک بازی دعوت می‌کند که در آن باتلر باید عدم وجود جادو را در نوبت جادوگر طلایی و بازی‌های بعدی اثبات کند. او جادوگری ست که بیش از هزار سال زندگی کرده و گفته شده که او به صورت ابری از پروانه‌های طلایی ظاهر می‌شود و توانایی احضار ۷۲ شیطان را برای خدمت به او نیز دارد. با این حال که بئاتریچه معمولاً به‌طور غیرقابل پیش‌بینی رفتار می‌کند؛ گفته شده که انسان‌ها می‌توانند او را احضار کنند تا در ازای مزد، خواسته‌هایشان را برآورده کند. او کسی ست که بر اساس شایعه‌ها ده تن طلا به کینزو داده و به عنوان مشاور کیمیاگری خانوادهٔ اوشیرومیا خدمت کرده است. همچنین شایعه‌هایی وجود دارد در مورد زنی به نام بئاتریچه که کینزو او را در عمارتی مخفی به نام کووادوریان در روکنجیما پنهان کرده بود تا اینکه در سال ۱۹۶۷ درگذشت. در مانگای رسمی افول جادوگر طلایی، بئاتریچه با نام "سایو بئاتریچه" اشاره می‌شود (که هویت واقعی‌اش را نشان می‌دهد) تا از اِوا بئاتریچه و انجه بئاتریچه و همچنین مادرش بئاتریچه اوشیرومیا و مادربزرگش بئاتریچه کاستیگلیونی تمیز داده شود. برنکاستل جادوگری ست که به جادوگر معجزه‌ها معروف است و آنتاگونیست واقعی این مجموعه است. گفته شده که او در دنیایی زندگی می‌کند که مفاهیمی همچون سرنوشت و احتمال می‌توانند تجسم شوند. "جادوی معجزهٔ " او، قدرت این را دارد که تا زمانی که احتمال وقوع یک پیشامد مطلوب مساوی صفر نباشد، می‌تواند وضعیتی مستأصل را به اول برگرداند. او می‌خواهد بئاتریچه را بدون در نظر گرفتن روش‌هایی که برای اینکار استفاده می‌شود، در بازی‌ها شکست بدهد. | ## بخش 3: فهرست شخصیت‌های اومینکو وقتی که آن‌ها گریه می‌کنند | در طول اومینکو وقتی که آنها گریه می‌کنند، او شخصیتی غیر صمیمانه، کناره‌گیر و آرام را در بیشتر شرایط از خودش نشان می‌دهد؛ ولی در پایان اتحاد جادوگر طلایی و در طول اومینکو وقتی که آنها گریه می‌کنند چیرو نشان داده شده که او همانند لامبدادلتا شیطنت‌آمیز، بازیگوش و ظالم است. برنکاستل به شدت شبیه ریکا فوروده، از شخصیت‌های مجموعه رمان تصویری هیگوراشی وقتی که آن‌ها گریه می‌کنند، می‌باشد و نشان داده شده که به او مربوط است. بعداً در بخش نکات تکمیلی رمان، فاش شد که او در واقع به میو تاکانو، از شخصیت‌های هیگوراشی، کمک کرده؛ با این حال این دو نفر هیچ ارتباط دیگری با هم ندارند. او تا حدی رفتاری بچگانه داشته و چون برنکاستل او را در بازی قبلی‌شان شکست داده، از او کینه دارد؛ اگرچه در حقیقت به او اهمیت می‌دهد. او معروف به «جادوگر قطعیت» است و قبل از شکستش به برنکاستل عنوان «قدرتمندترین جادوگر جهان» را نیز داشت. با این حال او در کنار برنکاستل از قدرتمندترین جادوگران می‌باشد به طوری که بیشتر جادوگران، از جمله بئاتریچه، از او می‌ترسند. «جادوی قطعیتِ» او قدرت این را دارد که هر کسی را قطع به یقین و بی‌تردید بکشد که با قوانین اصلی و بنیادی جادو در اومینکو مغایرت دارد. لامبدادلتا آرزو دارد باتلر و بئاتریچه تا ابد با هم به بازی‌هایشان ادامه دهند تا دوباره کاری کند برنکاستل اینبار از او شکست بخورد. نام او از ویرژیل یکی از شخصیت‌های کمدی الهی اثر دانته آلیگیری می‌باشد که در آن ویرژیل، دانته را از جهنم و برزخ به سوی بئاتریچه راهنمایی می‌کند و در آخر که بئاتریچه نیز راهنمای سفر او در بهشت است. ویرگیلیا جادوگری با موهای به رنگ نقره‌ای و قدرت‌های بزرگ است، با اینکه بیشتر آن قدرت‌ها را همراه با عنوان «جادوگر بی‌پایان» تسلیم بئاتریچه کرده است. او حریف خطرناکی در مبارزه است به طوری که اگر بخاطر یک حملهٔ غافلگیر کننده نمی‌بود، او می‌توانست حریفش را شکست بدهد. او تمام آرزوهای شرورانهٔ اوا از دوران کودکی‌اش را در خودش دارد؛ از جمله آنها حرص و طمع او بر سر ارث و میراث خانوادهٔ اوشیرومیا ست؛ به همین دلیل او ظاهری کوچکتری از اوا دارد. او برای اولین بار در ضیافت جادوگر طلایی نشان داده می‌شود که به اوا در حل معمای سنگ نبشتهٔ بئاتریچه کمک می‌کند؛ که در نهایت منجر به کشف طلای مخفی کینزو و ارث او و دیگر اعضای خانوادهٔ اوشیرومیا می‌شود. همان‌طور که در سنگ نبشته مقرر شده، اوا نام "بئاتریچه" را به ارث می‌برد و عناوین جادوگر طلایی و بی‌پایان نیز به او داده شده و لامبدادلتا هم به عنوان نگهبان او مشخص می‌شود. انجه، اوا بئاتریچه را "جادوگری سیاه" توصیف می‌کند، که بر این دلالت دارد او دیگران را از راه نفرت و خشم وسوسه می‌کند. از بسیاری جهات، او حتی از بئاتریچهٔ قبلی نیز ستمگرتر است، از این نظر که او از جادوی بی‌پایانش استفاده می‌کند تا با قربانیانش "بازی کند"، به این صورت که آنها را پشت سر هم می‌کشد و زنده می‌کند و این چرخه را تا هر وقت که خسته شود ادامه می‌دهد. او بسیار عادت دارد دیگران را مسخره کند یا طعنه بزند و به‌طور مکرر با گفتن بقیه را سرزنش کند. انجه بئاتریچه شکل جادوگری انجه اوشیرومیا است و همچنین از جمله وارثان نام «بئاتریچه». او عناوین جادوگر بی‌پایان و طلایی را پس از اتفاقات ضیافت جادوگر طلایی در سال ۱۹۹۸ از اوا که در بستر مرگ بود به ارث می‌برد. با موفق شدن در انجام این کار برجسته، او استعداد زیادی در آفریننده شدن دارد: جادوگری با مقامی بالاتر از برنکاستل و لامبدادلتا. او معروف به «جادوگر سرآغازها» می‌باشد و توانایی این را دارد که چیزی را از هیچ بیافریند. گلداسمیت شکل شعبده‌باز کینزو است که نشان داده شده آنتاگونیست اصلی اتحاد جادوگر طلایی می‌باشد. در پایان سرانجام جادوگر طلایی، پس از آنکه اریکا درمورد قتل‌های بازی تحقیق می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که ناتسوهی قاتل است، برنکاستل او را به‌طور موقت به عنوان «جادوگر حقیقت» و صاحب قلمرو نامگذاری می‌کند؛ با این حال، او کمی بعد عنوان دومش را به ناچار تسلیم باتلر می‌کند. او موفق می‌شود از خطای استدلال بازی باتلر در طلوع جادوگر طلایی به سود خودش استفاده کند؛ با این حال، زمانی که او در اوج خود بود، توسط بئاتریچه و باتلر شکست داده شده و سرانجام وجود او پاک و نابود می‌شود؛ اما به لطف قدرت برنکاستل دوباره برمی‌گردد. در پایان سرانجام جادوگر طلایی، باتلر توسط لامبدادلتا «جادوگر بی‌پایان» و «جادوگر طلایی» نامیده شده و وارث قدرت بئاتریچه گشته و همچنین ارباب جدید بازی می‌گردد. در طلوع جادوگر طلایی او بسیار غرق احیای بئاتریچه می‌شود؛ ولی در پایان ناموفق از آب درمی‌آید وقتی که مشاهده می‌کند تلاش‌های او در اینکار باعث می‌شود یک بئاتریچهٔ بسیار آرام و فرمانبردارتر به وجود آید که رفتار بچگانه‌ای داشته، ساده‌لوح‌تر است و خاطرات اصلی خود را ندارد. باتلر تلاش می‌کند درک خود از بازی‌هایش را در طلوع جادوگر طلایی نشان دهد؛ ولی در نهایت باعث می‌شود خطای استدلالی به وجود بیاورد که اریکا از آن به سود خود استفاده کرد؛ ازین رو خودش را به‌طور کامل و تا ابد به اریکا واگذار می‌کند. گفته شده که او ارباب بازی‌های بیشماری در گذشته بوده، با این حال که او آنها را مدتهاست فراموش کرده است. این وسیله کمک یار حافظهٔ اوست که اطلاعاتی همچون نام، ظاهر و شخصیت او را نگه می‌دارد. او ارباب برنکاستل و قدرتمندترین جادوگر در میان همه است که خودش را یک آفریننده می‌نامد. گفته شده که او بخاطر بی‌حوصلگی مرده بود ولی به لطف تلاش‌های برنکاستل در گیم‌بورد بئاتریچه، او جان دوباره یافت. اثاثیه‌ها اصطلاح در اومینکو به شخصیت‌هایی اشاره دارد که در مرتبهٔ پایینتری نسبت به انسان‌ها قرار دارند. آنها همانند یک خدمتکار به دیگران خدمت می‌کنند؛ با این تفاوت که که آنها توسط شعبده‌بازان یا جادوگر آفریده یا احضار می‌شوند و همچنین هیچ اراده‌ای به خودی خود ندارند. گفته شده که خدمتکاران انسانی عمارت در واقع اثاثیه هستند که کینزو آنها را با استفاده از جادو آفریده است. اکثریت خدمتکاران عمارت در یک یتیم‌خانه که کینزو آن را اداره می‌کرد، بزرگ و تربیت شدند. این خدمتکاران هنگام انجام وظیفه از نام‌های مستعاری استفاده می‌کنند که پسوند کانجی 音 دارند. تعداد و نوع اثاثیه‌ها که یک احضارکننده در یک زمان می‌تواند احضار کند به مهارت او در اینکار بستگی دارد. اکثریت اثاثیه‌ها علاوه بر قدرت‌های ویژهٔ خود همچون تغییر شکل و بازدارنده‌ها، این توانایی را دارند که در مواقع حمله از یکی از دستان خود شمشیری جادویی و پرآذین از جنس نور دربیاورند. دیوهای بزرگ دیوهای بزرگِ ۷۲ رکن، بلندمرتبه‌ترین دیوهای دوزخ هستند که بر اساس ۷۲ دیو کلید کوچکتر سلیمان می‌باشند. برخلاف اثاثیه‌های معمولی، این دیوها توسط جادوگران آفریده نشده‌اند؛ بلکه طبق قرارداد به دیگران خدمت می‌کنند. او بیشتر اوقات لبخندی مرموزانه به لب دارد که حتی برای اربابش هم به سختی قابل تفسیر است. حتی با وجود اینکه او با بئاتریچه قرارداد بسته؛ ولی ذره‌ای از گفتن حقایق آزار دهنده و تمسخرآمیز درمورد او ابایی ندارد. او توانایی استفاده از بازدارنده برای دفاع و حمله را دارد که می‌تواند حملات را منحرف کند یا دشمنانش را به عقب‌نشینی وا بدارد. او همچنین بازدارندهٔ ویژه‌ای دارد که می‌تواند حملات دشمنانش را به خودشان برگرداند. هفت تیرک برزخ ، همچنین معروف به , سلاح‌هایی هستند که گفته شده توسط بئاتریچه کنترل می‌شوند. تعدادشان هفت تاست و نام‌هایشان برگرفته از نام دیوهای هفت گناه کبیره می‌باشد، به طوری که هر یک از آنها از گناه مختص خودشان قدرت می‌گیرند. فرار کردن از تیرک‌های برزخ غیرقابل اجتناب است و تنها جادوگران قدرتمند توانایی کنترل این تیرک‌ها را دارند؛ اما آنها نمی‌توانند به کسانی آسیب برسانند که گناهی مرتکب نشده‌اند یا مقاومت قوی در برابر جادو دارند. لشکر نگهبانی همایونی خواهران چیستر سلاح‌هایی در ظاهر انسان‌هایی با گوش‌های خرگوشی هستند که فقط جادوگران می‌توانند با مهارت‌های احضار، آنها را احضار کنند. آنها با استفاده از تیر و کمان‌هایی از جنس نور حملهٔ خود را اجرا می‌کنند که این تیرها، طناب‌هایی نیرومند نورانی را پرتاب می‌کنند؛ که با برخورد به هدف موردنظر فوراً آن را می‌کشد. تنها کسی که این تیرها بر او اثری نداشت باتلر بود، که به خاطر سپر شکست‌ناپذیر ضد جادویش بود. همچنین نشان داده شده که چیسترها می‌توانند محل اهداف موردنظر خود را که در جاهای دوردست جزیره قرار دارند، پیدا کنند و اجساد کسانی که کشته‌اند را نیز بازیابند. با وجود همهٔ اینها، به نظر می‌آید که چیسترها با بی‌باک بودن فاصلهٔ زیادی دارند؛ به ویژه در ضیافت جادوگر طلایی که از وحشت پا به فرار گذاشتند آن هم‌زمانی که پی بردند حملات آنها بر باتلر و بئاتریچه هیچ تأثیری ندارد. همان‌طور که اشاره شد آنها گوش‌هایی خرگوش مانند، چشمانی سرخ و لباس‌هایی به سبک نظامی به تن دارند. این گروه یک سازمان اجرای رستگاری می‌باشد که تحت نظارت دیوان عالی بهشت قرار داشته و وظیفهٔ آن به انجام رساندن بازجویی و اعدام کسانی ست که مرتکب بدعت دینی شده‌اند، به ویژه جادوگران. آیزرنه یونگفراو دستاوردهای خیره کنندهٔ فراوانی در زمینهٔ شکار جادوگران داشته‌اند و در میان دیگر سازمان‌ها نیز از معروفیت زیادی برخوردار می‌باشند. کلید آبی به منظور ایجاد تزلزل در مفاهیم استفاده می‌شود که باعث به وجود آمدن شک و تردید در هدف موردنظر خود می‌گردد. این کلیدها بسته به اینکه کدام بازپرس آنها را به کار می‌برد، شکل‌های مختلفی به خود می‌گیرند. در محاکمات مربوط به بدعت، اعضای آیزرنه یونگفراو مجموعه‌ای از ده فرمان، معروف به «دکالوگ (ده فرمان) ناکس» که توسط پدر دلانور ایجاد شده را اجرا می‌کنند. ناکس از بازپرسان و رهبر سازمان آیزرنه یونگفراو و اسقف اعظم درجه یک می‌باشد که نزد بقیه به «دلانور حکم مرگ» و «دلانور ده گُوِه» معروف است. نام او و مجموعهٔ ده فرمانش که در طول مباحثه‌هایش از آن استفاده می‌کند، به ترتیب از رونالد ناکس و دکالوگ (ده فرمان) ناکس او برگرفته شده است. او ظاهر دختری جوان با موهای به رنگ اسطوخودوس و چشمانی زرد رنگ داشته که لباس فرمی شبیه به یک روحانی را بر تن دارد. سلاح اصلی او کلید قرمز و آبی‌اش است که به ترتیب به شکل یک درازشمشیر و یک کوتاه‌شمشیر می‌باشد. وقتی که اعضای دیوان عالی پس از بررسی‌های شدید یک پرونده به راه حلی نمی‌رسند، او را به عنوان آخرین راهگشا برای حل پرونده اعزام می‌کنند. پدر او که بازپرسی افسانه‌ای بود، دکالوگ ناکس را ایجاد کرد؛ با این حال او ده فرمان خودش را زیر پا گذاشت که باعث شد بسیار مورد بازجویی قرار بگیرد و در نهایت توسط خود دلانور اعدام شود. پس از آن به دلایل ناشناخته‌ای، دلانور از نظر بدنی و ذهنی مسن نشد و همانگونه باقی ماند. او جامه‌ای روحانی مانند بر تن داشته و به عنوان یک دختر چشمانی سرخ و موهای قهوه‌ای مزین به روبان‌های زرد رنگ دارد. او حس عدالت‌خواهی قوی دارد؛ اما با وجود اینکه همانند همکارانش رفتار سردی از خودش نشان می‌دهد، ذاتاً تندمزاج و زودخشم است. او لباسی همانند کورنلیا بر تن داشته و به عنوان یک دختر چشمانی سرخ و موهای بلند به رنگ بلوند دارد. او همانند همکارانش، هنگام انجام وظیفه رفتار و قیافهٔ بسیار سرد و خشکی دارد؛ اما در حقیقت، شخصیت خوشدلی دارد و مورد محبوبیت همکاران کوچکترش قرار گرفته است. همانند دلانور، زمانی به او پیشنهاد ترفیع جایگاه به «مفتش عقاید» را دادند؛ اما او به آرامی آن را رد کرد. اس‌اس‌وی‌دی اس‌اس‌وی‌دی یک سازمان رستگاری معروف دیگر است که تحت نظارت دیوان عالی بهشت قرار داشته و به‌طور رسمی در مرثیهٔ جادوگر طلایی معرفی شد. مفتش‌های عضو این سازمان به‌طور کلی در قلمرو قضایی‌شان سختگیرانه‌تر و اصولگراتر از آیزرنه یونگفراو هستند و همچنین اصول و ارزش‌های محافظه‌کارانهٔ آنها هم مورد انتقاد قرار می‌گیرند، به خاطر منسوخ بودن این ارزش‌ها، و هم تحسین، به دلیل اینکه نیت‌ها و اهداف اصلی خود را حفظ می‌کنند. ویلیارد یک اسقف اعظم درجهٔ اول سابق و رئیس تفتیش عقاید اس‌اس‌وی‌دی می‌باشد که او را به‌طور کوتاه با نام نیز می‌خوانند. در جوانی یک مفتش خبره بود که به خاطر تدابیر بیرحمانه و سردش، مورد ترس و هراس جادوگران قرار داشت؛ به همین دلیل نزد بقیه معروف به «رایتِ بیست گُوِه» و «رایتِ شکارچی جادوگر» شد. با این حال او در طول زمان، از معیارهای بیرحمانهٔ اس‌اس‌وی‌دی ناخشنود شد و از جایگاهش استعفا داد. اگرچه خشن و زودخشم به نظر می‌آید، او در باطن، فرد خوشدلی ست و ترجیح می‌دهد تا آنجا که ممکن است در طول تحقیقاتش باگذشت و ملایم رفتار کند. دیگر اثاثیه‌ها ساکوتارو یک شیر عروسکی است که رزا آن را به عنوان هدیهٔ تولد به دخترش ماریا داد. نام او در ابتدا قرار بود ؛ اما از آنجا که مرسوم است "ساکورا" اسم دخترانه باشد، ماریا به آن پسوند مردانهٔ اضافه کرد. در واقعیت، ساکوتارو فقط یک عروسک معمولی است که ماریا تصور می‌کند او زنده است به طوری که او را به عنوان یکی از عزیزترین دوستانش می‌نگرد. شیر عروسکی (که "ظرف" ساکوتارو است) به شکل یک بچه شیر معمولی است، در حالی که شکل انسانی‌اش همانند پسربچه‌ای با موهای بلوند، چشمان سرخ، یک کلاه نارنجی به شکل گوش و یک ژاکت زرد رنگ خیلی بزرگ است. کلر شکل اصلی و ابتدایی بئاتریچهٔ سایو است که لباسی سفید و شخصیتی متضاد دارد و برای به تصویر کشیدن روحی که روکنجیما را تسخیر می‌کند، ایجاد شده است. آنها همچون مردانی غول پیکر با چشمانی سرخ و کله‌ای به شکل بز ظاهر می‌شوند (ظاهری شبیه به مینوتور دارند). آنها با وجود اینکه به ارباب خود وفادارند ولی موجوداتی کم استعداد هستند که معمولاً دستورات اربابشان را اشتباه می‌شنوند و نسبت به اثاثیه‌های دیگر سطح پایینتری دارند. با این وجود، آنها با قدرت مافوق بشری‌شان، انعطاف‌پذیری بسیار بالایی در برابر ضربات و زخم‌های کشنده دارند و بیش از یک تهدید معمولی برای انسان‌ها می‌باشند (البته شلیک گلوله به سرشان، نقطهٔ ضعفشان است). | ## جمع‌بندی | آنها ظاهراً از نظر تعداد، بیشمار هستند که این امکان را فراهم می‌آورد که تعداد بسیار زیادی از آنها احضار شوند.