موضوع مقاله: عفونت دستگاه تنفسی تحتانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عفونت دستگاه تنفسی تحتانی | مقدمه: عفونت دستگاه تنفسی تحتانی (LRTI) اصطلاحی است که اغلب به عنوان مترادف پنومونی استفاده می‌شود، اما همچنین می‌تواند برای انواع دیگر عفونت از جمله آبسه ریوی و برونشیت حاد نیز به کار رود. | ## بخش 1: عفونت دستگاه تنفسی تحتانی | عکس‌برداری روتین از قفسه سینه با استفاده از اشعه X برای افرادی که نشانه‌هایی از عفونت دستگاه تنفسی تحتانی دارند، همیشه ضروری نیست. آنفلوآنزا، هم دستگاه تنفسی فوقانی و هم دستگاه تنفسی تحتانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. آنتی‌بیوتیک‌ها خط اول درمان پنومونی هستند؛ بااین‌حال، آنها نه مؤثرند و نه برای عفونت‌های انگلی یا ویروسی تجویز می‌شوند. این موارد منجر به ۲٫۷۴ میلیون مرگ‌ومیر شد که نسبت به ۳٫۴ میلیون مرگ‌ومیر در سال ۱۹۹۰ کاهش یافته است. سازمان جهانی بهداشت گزارش داده است که در سال ۲۰۲۱، «عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی، همچنان کُشنده‌ترین بیماری واگیردار جهان هستند، به غیر از کووید-۱۹، و پنجمین علت اصلی مرگ‌ومیر رتبه‌بندی شده‌اند.» بااین‌حال، تعداد مرگ‌ومیرهای ناشی از آن از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۱ حدود ۱۳٪ کاهش یافته است. علاوه بر این، برونشیت بسته به نوع بروز آن به صورت حاد یا مزمن توصیف می‌گردد و همچنین بر اساس عامل ایجادکننده آن نیز شرح داده می‌شود. این بیماری سالانه بیش از ۴۰ نفر را از هر ۱۰۰۰ فرد بزرگسال درگیر می‌کند و شامل التهاب گذرای برونش‌های اصلی و نای است. برونشیت ویروسی گاهی اوقات می‌تواند با استفاده از داروهای ضدویروسی، بسته به ویروس عامل عفونت، درمان شود و داروهایی مانند داروهای ضدالتهاب و خلط‌آور می‌توانند به کاهش نشانه‌ها کمک کنند. درمان برونشیت حاد با آنتی‌بیوتیک‌ها شایع اما بحث‌برانگیز است، زیرا مزیت استفاده از آنها در مقایسه با عوارض جانبی احتمالی (تهوع و استفراغ)، افزایش مقاومت دارویی و هزینه درمان در یک بیماری خود محدودشونده، تنها در حد متوسط است. آگونیست‌های بتا۲ گاهی اوقات برای تسکین سرفه مرتبط با برونشیت حاد استفاده می‌شوند. در مرور سیستماتیک اخیر، مشخص شد که هیچ شواهدی برای تأیید استفاده از آنها وجود ندارد. حدود ۵۰٪ از بیماران با باکتری‌های هموفیلوس آنفولانزا، استرپتوکوک پنومونیه یا موراکسلا کاتارالیس کلونیزه شده‌اند. آنتی‌بیوتیک‌ها تنها در صورتی مؤثر نشان داده شده‌اند که هر سه نشانه زیر وجود داشته باشند: افزایش تنگی نفس، افزایش حجم خلط، و چرکی بودن خلط. | ## بخش 2: عفونت دستگاه تنفسی تحتانی | در این موارد، باید ۵۰۰ میلی‌گرم آموکسی‌سیلین خوراکی، هر ۸ ساعت به مدت ۵ روز یا ۱۰۰ میلی‌گرم داکسی‌سایکلین خوراکی به مدت ۵ روز مصرف شود. بسته به محل ابتلای بیمار به عفونت، این بیماری به صورت اکتسابی از جامعه یا اکتسابی از بیمارستان طبقه‌بندی می‌شود. این بیماری در افراد مسن یا افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، تهدیدکننده زندگی است. شایع‌ترین درمان، آنتی‌بیوتیک‌ها هستند و این آنتی‌بیوتیک‌ها از نظر عوارض جانبی و اثربخشی متفاوت هستند. پنومونی، همچنین عامل اصلی مرگ‌ومیر در کودکان زیر پنج سال در کشورهای کم‌درآمد است. برای مدیریت مطلوب یک بیمار مبتلا به پنومونی موارد زیر باید ارزیابی شوند: شدت پنومونی (از جمله محل درمان مانند خانه، بیمارستان یا بخش مراقبت‌های ویژه)، شناسایی ارگانیسم عامل، تسکین درد قفسه سینه، نیاز به اکسیژن مکمل، فیزیوتراپی، هیدراتاسیون، برونکودیلاتورها و عوارض احتمالی مانند آمفیزم یا آبسه ریه. به‌طور خاص، برای کودکانی که سطح رتینول سرم پائینی دارند یا از سوءتغذیه رنج می‌برند، مکمل‌های ویتامین A به عنوان یک اقدام پیشگیرانه در برابر LRTI حاد توصیه می‌شود. درمان آنتی‌بیوتیک‌ها به بسیاری از عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی که توسط انگل‌ها یا ویروس‌ها ایجاد می‌شوند، کمکی نمی‌کنند. در حالی که برونشیت حاد اغلب نیازی به درمان آنتی‌بیوتیکی ندارد، می‌توان برای بیمارانی که دچار حملات حاد برونشیت مزمن هستند، آنتی‌بیوتیک تجویز کرد. درمان پنومونی باکتریایی با در نظر گرفتن سن بیمار، شدت بیماری و وجود بیماری زمینه‌ای انتخاب می‌شود. یک مرور سیستماتیک از ۳۲ کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده با ۶۰۷۸ شرکت‌کننده مبتلا به عفونت‌های حاد تنفسی، پروکلسی‌تونین (یک نشانگر خونی برای عفونت‌های باکتریایی) را برای هدایت شروع و طول دوره درمان آنتی‌بیوتیکی، در مقابل عدم استفاده از پروکلسی‌تونین مقایسه کرد. از میان ۳۳۳۶ نفری که درمان آنتی‌بیوتیکی مبتنی بر پروکلسی‌تونین دریافت کردند، ۲۳۶ مورد مرگ رخ داد، در مقایسه با ۳۳۶ مورد مرگ از میان ۳۳۷۲ شرکت‌کننده‌ای که این درمان را دریافت نکردند. درمان آنتی‌بیوتیکی مبتنی بر پروکلسی‌تونین، همچنین طول دوره مصرف آنتی‌بیوتیک را ۲٫۴ روز کاهش داد و عوارض جانبی آنتی‌بیوتیک کمتری نیز مشاهده شد. | ## بخش 3: عفونت دستگاه تنفسی تحتانی | این بدان معناست که پروکلسی‌تونین برای راهنمایی در خصوص استفاده یا عدم استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها برای عفونت‌های حاد تنفسی، و همچنین تعیین طول دوره مصرف آنتی‌بیوتیک مفید است. آموکسی‌سیلین و داکسی‌سایکلین برای بسیاری از عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی که در طبابت عمومی مشاهده می‌شوند، مناسب هستند. مرور دیگر کاکرین نشان می‌دهد که مطالعات جدیدی برای تأیید اینکه آزیترومایسین ممکن است منجر به شکست درمان کمتر و عوارض جانبی پائین‌تری نسبت به آموکسی‌سیلین شود، مورد نیاز است. از سوی دیگر، شواهد کافی برای در نظر گرفتن آنتی‌بیوتیک‌ها به عنوان پیشگیری برای کودکان پرخطر زیر ۱۲ سال وجود ندارد. درمان مکمل اکسیژن مکمل اکسیژن اغلب برای افرادی که عفونت‌های شدید دستگاه تنفسی تحتانی دارند، توصیه می‌شود. اکسیژن را می‌توان به روش غیرتهاجمی با استفاده از پرونگ‌های بینی، ماسک‌های صورت، یک هود یا کلاه سر، یک کاتتر بینی یا یک کاتتر نازوفارنژیال ارائه داد. برای کودکان کمتر از ۱۵ سال، کاتترهای نازوفارنژیال یا پرونگ‌های بینی به جای ماسک صورت یا هود سر توصیه می‌شوند. یک مرور کاکرین در سال ۲۰۱۴ خلاصه‌ای برای شناسایی کودکان مبتلا به LRTI شدید ارائه داد؛ با این حال، انجام پژوهش‌های بیشتر برای تعیین اثربخشی اکسیژن مکمل و بهترین روش تحویل آن مورد نیاز است. اپیدمیولوژی بیماری عفونی دستگاه تنفسی تحتانی پنجمین علت اصلی مرگ و علت عفونی پیشرو ترکیبی مرگ است، که مسئول ۲٫۷۴ میلیون مرگ در سراسر جهان است. این رقم تنها عفونت‌های استرپتوکوکوس پنومونیه و هموفیلوس آنفلوانزا را در نظر می‌گیرد و علل آتیپیک یا نازوکومیال بیماری تنفسی تحتانی را در نظر نمی‌گیرد، بنابراین بار کلی بیماری را دست‌کم می‌گیرد. جامعه و فرهنگ عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی فشار قابل توجهی بر بودجه سلامت وارد می‌کنند و به‌طور کلی جدی‌تر از عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی هستند. بارهای کاری ناشی از ابتلا به عفونت دستگاه تنفسی تحتانی ایجاد می‌شود، با عواملی مانند کل هزینه‌های سرانه و کل استفاده از خدمات پزشکی که در میان افراد مبتلا به عفونت دستگاه تنفسی تحتانی بیشتر نشان داده شده است. | ## جمع‌بندی | گردآوری داده‌های فراملی نشان می‌دهد که تغذیه دوران کودکی نقش قابل توجهی در تعیین میزان ابتلا به عفونت دستگاه تنفسی تحتانی ایفا می‌کند، که با ترویج اجرای برنامه تغذیه و دستورالعمل‌های سیاستی در کشورهای مبتلا همراه است.