موضوع مقاله: جبهه دینی متحد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جبهه دینی متحد | مقدمه: جبهه دینی متحد (، حَزیت داتیت مئوخِدِت) یک ائتلاف سیاسی متشکل از چهار حزب دینی بزرگ اسرائیل به همراه اتحادیه مستقلان دینی بود که برای شرکت در انتخابات پارلمانی ۱۹۴۹ تشکیل شد. | ## بخش 1: جبهه دینی متحد | این ائتلاف در نخستین انتخابات پس از اعلام استقلال اسرائیل ۱۶ کرسی به دست آورد و سومین فراکسیون بزرگ کنست شد. جبهه دینی متحد به ائتلاف دولتی داوید بن گوریون پیوست و در نخستین دولت اسرائیل مشارکت کرد. با این حال، اختلاف‌نظرهای درونی دربارهٔ نظام آموزشی در اردوگاه‌های مهاجران و جدایی دین از حکومت سبب تنش‌هایی در ائتلاف حاکم شد. پس از فراخوانی انتخابات کنست دوم در ۱۹۵۱، ائتلاف در سطح ملی منحل شد و هر یک از احزاب تشکیل‌دهنده به‌صورت مستقل در انتخابات شرکت کردند؛ هرچند این جبهه در سطح محلی تا سال ۲۰۰۳ به فعالیت ادامه داد. پیشینه و تأسیس اندیشه تشکیل یک جبهه دینی متحد نزدیک به یک دهه پیش از تأسیس رسمی آن مطرح شده بود. میان آگودات یسرائل و میزراحی در سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹ گفت‌وگوهایی برای ایجاد چنین ائتلافی انجام شد که هر دو تلاش ناکام ماند. جبهه دینی متحد سرانجام در ۱۹۴۹ به‌صورت رسمی با ائتلاف چهار حزب بزرگ دینی تشکیل شد: میزراحی، هپوعل همیزراحی، آگودات یسرائل و پوعالی آگودات یسرائل. دو حزب نخست (میزراحی و هپوعل همیزراحی) صهیونیست بودند، در حالی که دو حزب دیگر (آگودات یسرائل و پوعالی آگودات یسرائل) غیرصهیونیست و از نظر مذهبی محافظه‌کارتر به‌شمار می‌رفتند. یکی از خواسته‌های جناح‌های سخت‌گیرتر مذهبی پیش از پذیرش مشارکت در این ائتلاف، حذف زنان از فهرست‌های انتخاباتی بود با این استدلال که «جای زن در خانه است». انتخابات ۱۹۴۹ و مشارکت در دولت جبهه دینی متحد در نخستین انتخابات پارلمانی اسرائیل پس از اعلام استقلال شرکت کرد و ۱۶ کرسی به دست آورد. | ## بخش 2: جبهه دینی متحد | این شمار کرسی‌ها جبهه را به سومین فراکسیون بزرگ کنست پس از ماپای و ماپام تبدیل کرد. تقسیم نخستین کرسی‌ها میان احزاب تشکیل‌دهنده بدین شرح بود: هپوعل همیزراحی ۷ کرسی، میزراحی ۴ کرسی، پوعالی آگودات یسرائل ۳ کرسی و آگودات یسرائل ۲ کرسی. ائتلاف به حزب ماپای به رهبری داوید بن گوریون پیوست و نخستین دولت اسرائیل را همراه با حزب پیشرو، سفاردیم و جوامع شرقی و فهرست دموکراتیک ناصره تشکیل دادند. در آغاز تنش‌هایی دربارهٔ جدایی دین از حکومت وجود داشت، اما جبهه دینی متحد تصمیم گرفت در ابتدا سازش کند تا به کابینه بپیوندد؛ با این امید که «بتواند از راه نهادهای سیاسی دولت یهودی برای تسلط کامل شریعت سنتی بر سرتاسر اسرائیل به‌عنوان هدف نهایی بجنگد». در دولت‌های ائتلافی نخست و دوم، حاییم موشه شاپیرا از جبهه دینی متحد وزارت‌خانه‌های بهداشت، مهاجرت و کشور را بر عهده داشت، یهودا لیب مایمون وزارت ادیان را اداره می‌کرد و ییتسحاق مئیر لوین وزیر رفاه بود. چالش‌های ائتلافی مسئله مهاجران غیریهودی گروه‌بندی جبهه دینی متحد در ائتلاف حاکم مشکل‌ساز شد. در میان بسیاری از بازماندگان هولوکاست که به کشور نوبنیاد مهاجرت می‌کردند، برخی همسران، مادران، فرزندان یا اعضای خانواده غیریهودی داشتند. حاییم موشه شاپیرا که وزیر مهاجرت بود تلاش کرد اعلام کند که غیریهودیان باید پیش از اسکان نخست به یهودیت بگروند. نخست‌وزیر داوید بن گوریون مخالفت کرد و اصرار ورزید: «اگر خانواده به سرزمین اسرائیل بیاید، در محیطی یهودی خواهد بود و فرزندان، کودکان یهودی خواهند بود و برایم اهمیتی ندارد که پدر یا مادر از نژاد دیگری باشد.» پس از سازش میان دو جناح، کنست در ۵ ژوئیه ۱۹۵۰ قانون نسبتاً مبهمی دربارهٔ علیا تصویب کرد که جناح دینی را راضی کرد. رأی‌گیری دربارهٔ قانون اساسی در ۱۳ ژوئن ۱۹۵۰، جبهه دینی متحد در رأی‌گیری کنست (۵۰ رأی در برابر ۳۰) برای به تعویق انداختن نامحدود تصویب قانون اساسی رأی ممتنع داد. | ## بخش 3: جبهه دینی متحد | دلیل اصلی این بود که جناح‌های فرااُرتدکس هرگونه قانون اساسی را که بر پایه تورات و تلمود نباشد محکوم می‌کردند. استعفای بن گوریون و دولت دوم جبهه دینی متحد همچنین دربارهٔ آموزش در اردوگاه‌های مهاجران و نظام آموزش دینی مواضع متفاوتی داشت. این ائتلاف از بن گوریون خواست وزارت جیره‌بندی و تدارکات را تعطیل کند و یک بازرگان را به‌عنوان وزیر بازرگانی و صنعت منصوب نماید. پس از حل اختلاف‌ها، بن گوریون در ۱ نوامبر ۱۹۵۰ دولت دوم را تشکیل داد و جبهه دینی متحد جایگاه خود را در ائتلاف حفظ کرد. پیشنهاد روز یادبود هولوکاست و انحلال در ۱۹۵۱، ربی مُردخای نوروک، نماینده کنست از جبهه دینی متحد، پیشنهادی مطرح کرد که بعدها به روز یادبود هولوکاست تبدیل شد. پس از فراخوانی انتخابات کنست دوم در ۱۹۵۱، ائتلاف در سطح ملی منحل شد و هر یک از احزاب تشکیل‌دهنده به‌تنهایی در انتخابات شرکت کردند. تلاش‌ها برای بازسازی ائتلاف دینی در سال‌های پس از آن به دلیل ناهماهنگی و اختلاف‌نظرها ناکام ماند. در ۱۹۵۲، آگودات یسرائل پس از اختلاف بر سر سربازی اجباری زنان دین‌دار در نیروهای دفاعی اسرائیل از ائتلاف دولتی خارج شد، اما سه حزب دیگر عضو پیشین جبهه در کابینه چهارم بن گوریون باقی ماندند. | ## جمع‌بندی | با این حال، جبهه دینی متحد در سطح محلی حفظ شد و تا سال ۲۰۰۳ در انتخابات شورای شهر تل‌آویو شرکت می‌کرد.