موضوع مقاله: لیکن اسکلروزوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لیکن اسکلروزوس | مقدمه: اما خطر تبدیل شدن به سرطان پوست در آن وجود دارد که به‌طور بالقوه با درمان قابل بهبود است. | ## بخش 1: لیکن اسکلروزوس | در زنان بزرگسال معمولاً غیرقابل درمان است، اما با رسیدگی پزشکی قابلیت بهبود نسبی دارد و اغلب اگر به درستی درمان نشود، به تدریج شدیدتر می‌شود. لکه‌های سفید در ناحیه لیکن اسکلروزوس بدن، خارش، درد، دیسپارونی (در LS تناسلی)، کبودی راحت ایجاد می‌شود، ترک خوردن، پارگی و لایه لایه شدن و هیپرکراتوز از علائم شایع در مردان و زنان هستند. علاوه بر این ممکن است ضایعات، لکه‌های سفید یا قرمزی روی نرمینه آلت وجود داشته باشد. تنگی مجرای ادرار نیز ممکن است رخ دهد که ادرار کردن را دشوارتر یا حتی غیرممکن می‌کند. در پوست غیر تناسلی، بیماری ممکن است به صورت لکه‌های سفید چینی با پلاگ‌های کوچک قابل مشاهده در داخل روزنه‌های فولیکول‌های مو یا غدد عرق روی سطح ظاهر شود. اثر روانی ناراحتی ناشی از مشکلات و درد لیکن اسکلروزوس طبیعی است، همان‌طور که نگرانی در مورد عزت نفس و رابطه جنسی طبیعی است. به گفته انجمن ملی ولوودینیا، که از زنان مبتلا به لیکن اسکلروزوس نیز حمایت می‌کند، شرایط ولوواژینال می‌تواند باعث احساس انزوا، ناامیدی، خودکم بینی و موارد دیگر شود. برخی از زنان قادر به ادامه کار یا داشتن روابط جنسی نیستند و ممکن است در سایر فعالیت‌های بدنی نیز محدود شوند. افسردگی، اضطراب و حتی خشم همگی پاسخ‌های طبیعی به درد مداومی هستند که بیماران LS تجربه می‌کنند. پاتوفیزیولوژی اگرچه مشخص نیست که چه چیزی باعث LS می‌شود، چندین نظریه مطرح شده است. | ## بخش 2: لیکن اسکلروزوس | عوامل خطر متعددی از جمله بیماری‌های خودایمنی، عفونت‌ها و استعداد ژنتیکی پیشنهاد شده است. خودایمنی خودایمنی فرآیندی است که در آن بدن نمی‌تواند بافتی از خود را بشناسد و بنابراین به آن سلول‌ها و بافت‌های خود حمله می‌کند. علاوه بر این، به نظر می‌رسد شیوع بیشتری در بیماری‌های خودایمنی مانند دیابت نوع ۱، ویتیلیگو، آلوپسی آره آتا و بیماری تیروئید وجود دارد. یک بیماری شبیه به LS، آکرودرماتیت مزمن آتروفیکانس توسط اسپیروکت بورلیا بورگدورفری ایجاد می‌شود. ارتباط با بیماری لایم با حضور بورلیا بورگدورفری در بافت بیوپسی LSA مشاهده شده است. هورمون‌ها از آنجایی که LS در زنان عمدتاً در زنان با حالت استروژن پایین (زنان قبل از بلوغ و یائسگی) یافت می‌شود، تأثیرات هورمونی مفروض شده است. تغییرات پوستی موضعی برخی از یافته‌ها نشان می‌دهند که LS می‌تواند از طریق زخم یا تشعشع شروع شود، اگرچه این یافته‌ها پراکنده و بسیار غیر معمول بودند. این بیماری اغلب برای چندین سال تشخیص داده نمی‌شود، زیرا گاهی به عنوان برفک یا سایر مشکلات در نظر گرفته شده و درستی تشخیص داده نمی‌شود تا زمانی که بیمار به متخصص ارجاع داده شده و مشکل شناسایی شود. هنگامی که بیوپسی انجام می‌شود، هیپرکراتوز، اپیدرم آتروفیک، اسکلروز درم و فعالیت لنفوسیتی در غشاء میانی پوست یافته‌های بافت‌شناسی مرتبط با LS هستند. اشاره شده است که تشخیص بالینی BXO می‌تواند «تقریباً غیرقابل انکار» باشد، اگرچه سایر بیماری‌های پوستی مانند لیکن پلان، اسکلرودرمی موضعی، لکوپلاکیا، ویتیلیگو و بثورات پوستی بیماری لایم می‌توانند ظاهری مشابه داشته باشند. | ## بخش 3: لیکن اسکلروزوس | بیمار باید خاراندن آن بخش از پوست مبتلا به LS را به حداقل برساند یا ترجیحاً متوقف کند. علاوه بر این، بیمار باید لباس راحت بپوشد و از پوشیدن لباس‌های تنگ خودداری کند، زیرا در برخی موارد عامل اصلی در تشدید علائم است. استفاده از کورتیکواستروئیدهای موضعی بر روی بخشی از پوست مبتلا به LS اولین درمان برای لیکن اسکلروزوس در زنان و مردان است، شواهد قوی نشان داده که در صورت استفاده مناسب، حتی در دوره‌های طولانی این درمان، «ایمن و مؤثر» است و به ندرت عوارض جانبی جدی ایجاد می‌کند. آنها اثرات تمام علائم را برای مدتی بهبود می‌بخشند یا سرکوب می‌کنند، هرچند پایداری بهبود در بین بیماران بسیار متفاوت است، و گاهی زمانی که نیاز به استفاده مجدد از آنها می‌باشد. متیل پردنیزولون آسپونات به عنوان یک کورتیکواستروئید ایمن و مؤثر برای موارد خفیف و متوسط استفاده شده است. برای موارد شدید، این نظریه مطرح است که مومتازون فوروات ممکن است ایمن تر و موثرتر از کلوبتازول باشد. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی موضعی کلسینورین مانند تاکرولیموس می‌توانند اثری مشابه کورتیکواستروئیدها داشته باشند، اما تأثیر آن بر خطرات سرطان در LS به‌طور قطعی شناخته نشده است. بر اساس شواهد محدود، یک بررسی کاکرین در سال ۲۰۱۱ به این نتیجه رسید که کلوبتازول پروپیونات، مومتازون فوروات و پیمکرولیموس (مهارکننده کلسینئورین) همگی درمان‌های مؤثری برای لیکن اسکلروزوس تناسلی هستند. | ## جمع‌بندی | با این حال، کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده برای شناسایی بیشتر قدرت و رژیم بهینه کورتیکواستروئیدهای موضعی و ارزیابی مدت زمان بهبودی و/یا پیشگیری از عودهایی که بیماران با این درمان‌های موضعی تجربه می‌کنند، نیاز است.