موضوع مقاله: شکل بیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شکل بیان | مقدمه: شکل بیان یا شکل بیان کلمه یا عبارتی است که از روی عمد از کاربرد زبان معمولی منحرف می‌شود تا اثر زیباشناسی سخن (یا به عربی بلاغت) ایجاد کند. | ## بخش 1: شکل بیان | اشکال گفتار به‌طور سنتی به طرح‌هایی طبقه‌بندی می‌شوند که توالی معمولی کلمات را تغییر می‌دهند، و ترانه‌ها ، که در آن کلمات معنایی غیر از آنچه معمولاً نشان می‌دهند دارند. نمونه ای از یک طرح، پلی سیندتون است: تکرار یک ربط قبل از هر عنصر در یک لیست، در حالی که این ربط معمولاً فقط قبل از آخرین عنصر ظاهر می‌شود، مانند "شیرها و ببرها و خرس‌ها، اوه من!" - با تأکید بر خطر. نمونه ای از استعاره است که یک چیز را به عنوان چیزی توصیف می‌کند که به وضوح برای این نیست که ذهن را به مقایسه آنها سوق دهد، مانند «دنیا صحنه نمایش است». شکل بیان در زبان‌های ایرانی شکل بیان بیشتر در ادبیات و دستور زبان‌های زیرشاخه زبان لاتین مطرح می‌شود ولی در زبان‌های ایرانی نیز کاربرد دارد و به کلماتی گفته می‌شود که بیشتر جهت زیبایی گفتار استفاده می‌شود و معنی کلمه اصلی خود را ندارند. Quote from the summary: افزودن که به آن تکرار/بسط/ابرفراوانی نیز می‌گویند حذف که به آن تفریق/خلاصه/فقدان نیز می‌گویند جابجایی که انتقال نیز نامیده می‌شود جایگشت سوئیچینگ/تبادل/جایگزینی/تغییر نیز نامیده می‌شود این دسته‌ها اغلب هنوز استفاده می‌شوند. هدف این است که از زبان به صورت مبتکرانه برای برجسته کردن تأثیر آنچه گفته می‌شود استفاده کنیم. چند نمونه در ادامه می‌آید: «دور و دور صخره‌های ناهموار، راسکال پاره‌پاره دوید» نمونه‌ای از آلتراسیون است که در آن صامت r مکرراً استفاده می‌شود. «دوخت جوراب‌های خواهر سوزی برای سربازان» شکل خاصی از همخوانی به نام صفیری است که صدای s را تکرار می‌کند. «او از پله‌ها می‌دوید و سپس مجموعه‌ای از پرده‌های جدید» نوعی زئوگما است که سیلپسیس نامیده می‌شود. این اثر با پیشنهاد لحظه ای، از طریق یک جناس، تقویت می‌شود که ممکن است از پرده‌ها بالا برود. بیضی یا حذف استفاده دوم از فعل باعث می‌شود خواننده بیشتر در مورد آنچه گفته می‌شود فکر کند. | ## بخش 2: شکل بیان | "غرور دردناک" یک اکسیمورون است که در آن دو ایده متناقض در یک جمله قرار می‌گیرند. "من پروانه‌هایی در شکمم داشتم" یک استعاره است که به احساس عصبی اشاره دارد که گویی حشرات در حال پرواز در شکم فرد هستند. گفتن «مثل داشتن چند پروانه در شکمم» یک تشبیه خواهد بود، زیرا از کلمه ای مانند که در استعاره غایب است استفاده می‌کند. گفتن «مثل داشتن یک مزرعه پروانه در شکمم بود»، «در شکمم مثل یک مزرعه پروانه بود»، یا «آنقدر عصبی بودم که یک مزرعه پروانه در شکمم داشتم» می‌تواند یک هذل باشد، زیرا اغراق‌آمیز است. "آن مکان کثیف واقعاً کثیف بود" نمونه ای از توتولوژی است، زیرا دو کلمه ("کثیف" و "کثیف") تقریباً یک معنی دارند و برای تأکید بیشتر متن تکرار می‌شوند. انواع محققان زیباشناسی سخن کلاسیک غربی، چهره‌های گفتاری را به دو دسته اصلی تقسیم کرده‌اند: طرح‌ها و ترانه‌ها. طرح‌ها (از یونانی "شکل یا شکل") اشکال گفتاری هستند که الگوی معمولی یا مورد انتظار کلمات را تغییر می‌دهند. به عنوان مثال، عبارت "جان، بهترین دوست من" از طرحی استفاده می‌کند که به عنوان بدل (زبان‌شناسی) شناخته می‌شود. نمونه ای از تروپ کنایه است که استفاده از کلمات برای بیان مخالف معنای معمول آنهاست («زیرا بروتوس مردی شریف است؛ / همه آنها نیز، همه مردان شریف هستند»). به عنوان مثال، هنری پیچام در باغ فصاحت (۱۵۷۷) خود، ۱۸۴ چهره مختلف گفتار را برشمرده است. 451 می‌نویسد: «بلاغه دانان بیش از ۲۵۰ شکل مختلف گفتار، بیان یا شیوه استفاده از کلمات را به معنای غیر تحت اللفظی فهرست کرده‌اند. | ## بخش 3: شکل بیان | برای سادگی، این مقاله ارقام را بین طرح‌ها و تروپ‌ها تقسیم می‌کند، اما آنها را بیشتر طبقه‌بندی نمی‌کند (به عنوان مثال، "شکل‌های اختلال"). بیشتر ورودی‌ها به صفحه‌ای پیوند می‌خورند که جزئیات بیشتر و مثال‌های مرتبط را ارائه می‌دهد، اما برای سهولت در اینجا تعریف کوتاهی ارائه شده‌است. برخی از موارد ذکر شده ممکن است ابزارهای بلاغی در نظر گرفته شوند که از بسیاری جهات مشابه هستند. طرح‌ها طرحواره‌ها کلمات یا عباراتی هستند که نحو، توالی یا الگوی آنها به شیوه ای متفاوت از کاربرد معمولی رخ می‌دهد. ضد اوج: نزول ناگهانی (اعم از عمدی یا ناخواسته) از سوی گوینده یا نویسنده از شأن ایده ای که به نظر می‌رسد هدفش است. آسونانس: تکرار صداهای صدادار: "حرکت صاف!" یا "لطفا ترک کن!" یا "این واقعیت جک است!" Asyndeton: حذف حروف ربط بین بندهای مرتبط. Chiasmus: دو یا چند بند از طریق معکوس کردن ساختارها به یکدیگر مرتبط می‌شوند تا نکته بزرگتری را بیان کنند. این اصطلاح همچنین ممکن است به‌طور کلی برای همه اشکال مختلف گفتاری که ترتیب کلمات طبیعی را در جملات جابجا می‌کنند استفاده شود. Litotes: کم بیانی که با نفی گزاره مخالف به دست می‌آید، مانند «خیلی بد نیست» برای «خیلی خوب»، یا «او ملکه زیبایی نیست» برای «او زشت است»، که یک اثر کنایه آمیز ایجاد می‌کند. | ## جمع‌بندی | تروپ‌ها تروپ‌ها کلمات یا عباراتی هستند که معنی متنی آنها با شیوه یا معنایی که بیشتر در آن استفاده می‌شود تفاوت دارد.