aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: داگلاس دبلیو. میچل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # داگلاس دبلیو. میچل | مقدمه: "Doug" Mitchell) (زادهٔ ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۳ – درگذشت ۱۳ مارس ۲۰۲۰)، اقتصاددان و همه‌چیزدان آمریکایی بود که کارهای چشم‌گیری در حوزه‌های بسیار گوناگون اقتصادی و مالی (اقتصاد کلان، بانکداری، بهینه‌سازی سبد سرمایه‌گذاری، قضیه انتخاب عمومی، مالیه عمومی و بازارهای کالا) و همچنین در آمار و ریاضیات (رمزنگاری، کنترل بهینه، روش‌های اقتصادسنجی، انتخاب تحت شرایط عدم قطعیت و ریاضیات مقدماتی) انجام داد. | ## بخش 1: داگلاس دبلیو. میچل | سابقه آکادمیک میچل مدرک لیسانس علوم خود را در رشته اقتصاد از مؤسسه فناوری جورجیا (۱۹۷۴ میلادی) و مدرک دکترای تخصصی خود را از دانشگاه پرینستون (۱۹۷۸ میلادی) کسب کرد. او به عنوان استاد در دانشکده‌های اقتصاد دانشگاه تمپل، دانشگاه تگزاس-آستین و دانشگاه ویرجینیای غربی خدمت می‌کرد. او در ۲۰۰۳ میلادی به عمر ۴۹ سالگی با درجه استاد تمام از دانشگاه ویرجینیای غربی بازنشسته شد تا خود را بیشتر در کارهای متنوع در خارج از حوزه اقتصاد، از جمله ویرایش در ویکی‌پدیا وقف نماید. حرفه در سال‌های میان ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۳ میلادی، میچل در ۲۳ کمیته رساله اقتصادی در دانشگاه ویرجینیای غربی، دانشگاه تگزاس-آستین و دانشگاه تمپل خدمت نموده و از این میان ریاست ۱۰ کمیته رساله اقتصادی را بر عهده داشت، (شاگردان وی شامل هربرت ای. | ## بخش 2: داگلاس دبلیو. میچل | میچل ۷۵ مقاله علمی در ژورنال‌های ذیل منتشر نمود: نقدنامه اقتصادی آمریکا، مجله مالی، مجله مدیریت علمی، نقدنامه اقتصادی بین‌المللی، ژورنال اقتصادسنجی، ژورنال اقتصاد، مجله تحلیل کمی و مالی، ژورنال کسب‌وکار و تحلیل آمار اقتصادی، ژورنال پول، کریدت و بانکداری، ژورنال انتخاب عمومی، جریده ریاضی و مجله رمزنگاری (Cryptologia). او از سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۶ و بار دیگر از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸ میلادی به عنوان عضو هیئت مشاوره ویراستاری ژورنال اقتصاد و کسب‌وکار خدمت نمود. علاوه بر مقالات او در حوزه‌های فرعی اقتصاد و مالی، کارهای او شامل دستاوردهای در حوزه‌های ریاضی، آمار، نظریه آشوب، کنترل بهینه و رمزنگاری است. کار او در حوزه آمار که مشخصه تأخیر معکوس چندجمله‌ای (PIL) برای تخمین مدل‌های رگرسیون سری زمانی را معرفی نمود، (میچل و اسپیکر، ۱۹۸۶ و اسپیکر، میچل و جیلیس، ۱۸۹۸) به‌طور گسترده‌ای کاربرد دارد. | ## بخش 3: داگلاس دبلیو. میچل | به عنوان مثال، به کینیدی (۲۰۰۳، صفحه ۲۲۴) و بسته رگرسیون شازام که شامل طرزالعمل PIL میچل و اسپیکر به عنوان گزینه‌ای در رگرسیون OLS (کم‌ترین مربعات معمولی) است، مراجعه نمایید. زندگی شخصی دوگ میچل در بوفالو، نیویورک زاده شده و در ۱۳ مارس ۲۰۲۰ در کلینیک کلیولند درگذشت. هنگام مرگ وی، همسرش دو ژانگ که از دانشگاه ویرجینیای غربی دکترای تخصصی دارد، در قید حیات بود. | ## جمع‌بندی | پس از مرگ او، اعضای خانواده‌اش در روز سه شنبه ۱۷ مارس، از مهمانان در خدمات سوخت‌گاه و خاکسپاری بوسچ – کلیولند، ۴۳۳۴ جاده پیرل، کلیولند، اوهایو – پذیرایی نمودند.
موضوع مقاله: جیمز ولف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمز ولف | مقدمه: او افسر ارتش بریتانیا بود که به خاطر اصلاحات آموزشی‌اش شناخته شده بود و به عنوان یک سرلشکر، عمدتاً به خاطر پیروزی‌اش بر فرانسوی‌ها در سال ۱۷۵۹ در نبرد دشت‌های آبراهام در کبک به یاد آورده می‌شود. | ## بخش 1: جیمز ولف | او که پسر یک ژنرال برجسته، ادوارد ولف، بود، اولین مأموریت خود را در سنین جوانی دریافت کرد و در طول جنگ جانشینی اتریش، خدمات گسترده‌ای را در اروپا تجربه کرد. خدمت او در فلاندر و اسکاتلند، جایی که در سرکوب شورش یعقوبی‌ها شرکت داشت، توجه مافوق‌هایش را به خود جلب کرد. پیشرفت شغلی او با پیمان صلح ۱۷۴۸ متوقف شد و او بیشتر هشت سال بعدی را در خدمت پادگان در ارتفاعات اسکاتلند گذراند. | ## بخش 2: جیمز ولف | نقش او در حمله نافرجام به روشفورت در سال ۱۷۵۷، ویلیام پیت را بر آن داشت تا او را به عنوان فرمانده دوم لشکرکشی برای تصرف قلعه لویی‌بورگ منصوب کند. پس از موفقیت در محاصره لویی‌بورگ، او فرمانده نیرویی شد که برای تصرف شهر کبک از رودخانه سنت لارنس بالا رفت. پس از یک محاصره طولانی، ولف یک نیروی فرانسوی به فرماندهی مارکی دو مونتکالم را شکست داد و به نیروهای بریتانیایی اجازه داد تا شهر را تصرف کنند. | ## بخش 3: جیمز ولف | نقش ولف در تصرف کبک در سال ۱۷۵۹ برای او شهرت ماندگاری به ارمغان آورد و او به نمادی از پیروزی بریتانیا در جنگ هفت ساله و گسترش ارضی پس از آن تبدیل شد. | ## جمع‌بندی | ولف پس از مرگش به «قهرمان کبک»، «فاتح کبک» و همچنین «فاتح کانادا» ملقب شد، زیرا تصرف کبک مستقیماً به تصرف مونترال منجر شد و به کنترل فرانسه بر این مستعمره پایان داد.
موضوع مقاله: شاهزاده آرتور، دوک کانوت و استراثارن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده آرتور، دوک کانوت و استراثارن | مقدمه: شاهزاده آرتور، دوک کانات و استراثارن (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا و سیاستمدار بود. | ## بخش 1: شاهزاده آرتور، دوک کانوت و استراثارن | هفتمین فرزند و سومین پسر ملکه ویکتوریای بریتانیا و شاهزاده آلبرت ساکس-کوبورگ و گوتا بود. او به عنوان فرماندار کل کانادا، دهمین فرزند از زمان کنفدراسیون کانادا و تنها شاهزاده بریتانیایی که این سمت را داشت، خدمت کرد. آرتور قبل از ورود به آکادمی نظامی سلطنتی در وولیچ در سن ۱۶ سالگی، توسط معلمان خصوصی آموزش دید. | ## بخش 2: شاهزاده آرتور، دوک کانوت و استراثارن | پس از فارغ‌التحصیلی، به عنوان ستوان در ارتش بریتانیا منصوب شد، جایی که حدود ۴۰ سال خدمت کرد و در بخش‌های مختلف امپراتوری بریتانیا خدمت کرد و به درجه فیلد مارشال رسید. در این مدت، او همچنین به عنوان دوک سلطنتی منصوب شد و دوک کانات و استراترن و همچنین ارل ساسکس شد. در سال ۱۹۱۱، او به عنوان فرماندار کل کانادا منصوب شد و جایگزین آلبرت گری، ارل گری چهارم، به عنوان نایب‌السلطنه شد. | ## بخش 3: شاهزاده آرتور، دوک کانوت و استراثارن | او این سمت را تا سال ۱۹۱۶ که ویکتور کاوندیش، نهمین دوک دوونشایر، جانشین او شد، بر عهده داشت. او در سال‌های اول جنگ جهانی اول به عنوان نماینده پادشاه و در نتیجه فرمانده کل قوا کانادا فعالیت می‌کرد. پس از پایان دوره نیابت سلطنت، آرتور به بریتانیا بازگشت و وظایف سلطنتی مختلفی را در آنجا و ایرلند انجام داد، در حالی که دوباره وظایف نظامی را بر عهده گرفت. | ## جمع‌بندی | اگرچه در سال ۱۹۲۸ از زندگی عمومی بازنشسته شد، اما تا قبل از مرگش در سال ۱۹۴۲، همچنان حضور خود را در ارتش آشکار می‌کرد.
موضوع مقاله: جان دنتون پینکستون فرنچ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جان دنتون پینکستون فرنچ | مقدمه: جان دنتون پینکستون فرنچ (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. | ## بخش 1: جان دنتون پینکستون فرنچ | وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ارل (عنوان) و صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه) شده‌است. او که در کنت متولد شده بود، خدمت کوتاهی را به عنوان ناوآموز در نیروی دریایی سلطنتی گذراند و سپس به عنوان افسر سواره نظام مشغول به کار شد. او فرماندهی سپاه اول در آلدرشات را بر عهده داشت، سپس به عنوان بازرس کل نیروها خدمت کرد و در سال ۱۹۱۲ به عنوان رئیس ستاد کل امپراتوری منصوب شد و در سال بعد یعنی سال ۱۹۱۳ ترفیع درجه گرفت و به درجه فیلدمارشالی رسید. او به آماده‌سازی ارتش بریتانیا برای یک جنگ احتمالی اروپایی کمک کرد و از جمله کسانی بود که اصرار داشتند سواره نظام همچنان برای استفاده از شمشیر و نیزه آموزش ببیند. | ## بخش 2: جان دنتون پینکستون فرنچ | مهم‌ترین نقش فرنچ فرماندهی کل نیروی اعزامی بریتانیا در یک سال و نیم اول جنگ جهانی اول بود. پس از آنکه بریتانیایی‌ها در نبردهای مونس و لو کاتئو تلفات سنگینی متحمل شدند، فرنچ می‌خواست نیروها را برای تجدید قوا از خط متفقین خارج کند و تنها پس از یک جلسه خصوصی با وزیر جنگ، لرد کیچنر، که پس از آن از او کینه به دل داشت، با شرکت در اولین نبرد مارن موافقت کرد. در ماه مه ۱۹۱۵، او اطلاعاتی در مورد کمبود گلوله‌ها را به مطبوعات درز داد به این امید که کیچنر را برکنار کند. تا تابستان ۱۹۱۵، فرماندهی فرنچ به طور فزاینده‌ای در لندن توسط کیچنر و دیگر اعضای دولت و همچنین توسط داگلاس هیگ، ویلیام رابرتسون و دیگر ژنرال‌های ارشد فرانسه مورد انتقاد قرار گرفت. | ## بخش 3: جان دنتون پینکستون فرنچ | پس از نبرد لوس، که در آن آزادسازی کند سپاه یازدهم از نیروی ذخیره توسط فرنچ به دلیل عدم دستیابی به یک موفقیت قاطع در روز اول مورد انتقاد قرار گرفت، نخست‌وزیر اچ. او سپس در سال ۱۹۱۸ به مقام ستوان لرد ایرلند رسید، سمتی که در بیشتر دوران جنگ استقلال ایرلند (۱۹۱۹-۱۹۲۲) آن را بر عهده داشت. در این مدت، او خاطرات خود را در سال ۱۹۱۴ منتشر کرد که کتابی نادرست و مورد انتقاد فراوان بود. | ## جمع‌بندی | و همچنین سر جان فرنچ توسط فرمانده کیچنر و دریاسالار وینستون چرچیل به دلیل ماهیت خوب و سرسخت سرباز بودن ، مورد ستایش قرار میگرفت بنابراین علاوه بر تصمیمات نادرست که داشت و مورد نقد افسران و ژنرال ها قرار میگرفت، توسط اشخاص بزرگ نیز مورد ستایش قرار میگرفت که به او لقب 《ذاتا سرباز》 را دادن.
موضوع مقاله: شاهزاده ویلیام آگوستوس، دوک کامبرلند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده ویلیام آگوستوس، دوک کامبرلند | مقدمه: شاهزاده ویلیام آگوستوس، دوک کامبرلند (; - ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. | ## بخش 1: شاهزاده ویلیام آگوستوس، دوک کامبرلند | وی سومین و کوچک‌ترین پسر جورج دوم بریتانیای کبیر و ایرلند و همسرش، کارولین آنسباخ، بود. او بیشتر به خاطر نقشش در سرکوب قیام جاکوبیت‌ها در نبرد کالودن در سال ۱۷۴۶ به یاد آورده می‌شود، که او را در بخش‌هایی از بریتانیا محبوب کرد. | ## بخش 2: شاهزاده ویلیام آگوستوس، دوک کامبرلند | او اغلب با لقبی که مخالفان توری‌اش به او داده‌اند، شناخته می‌شود: «قصاب» کامبرلند. کامبرلند در بیشتر جنگ جانشینی اتریش، با کمک جان لیگونیه، فرماندهی ارتش میدانی اصلی متفقین در فلاندرز را در دفاع از هلند اتریشی و جمهوری هلند بر عهده داشت. | ## بخش 3: شاهزاده ویلیام آگوستوس، دوک کامبرلند | کامبرلند که در رأس بزرگ‌ترین استقرار نیروهای بریتانیایی در این قاره از زمان مارلبورو قرار داشت و در مخالفت با مارشال باتجربه فرانسوی، موریس دو ساکس، بود، لشکرکشی‌هایش نتوانست از سقوط دژهای دفاعی هلند جلوگیری کند. بین سال‌های ۱۷۴۸ تا ۱۷۵۵ او تلاش کرد تا مجموعه‌ای از اصلاحات ارتش را تصویب کند که با مقاومت مخالفان و خود ارتش مواجه شد. | ## جمع‌بندی | پس از کنوانسیون کلوسترزون در سال ۱۷۵۷، او دیگر هرگز فرماندهی نظامی فعالی را در دست نگرفت و توجه خود را به سیاست و مسابقات اسب‌دوانی معطوف کرد.
موضوع مقاله: آلن فرانسیس بروک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلن فرانسیس بروک | مقدمه: او در طول جنگ جهانی دوم رئیس ستاد کل امپراتوری، فرمانده حرفه‌ای ارتش بریتانیا، بود و در ۱ ژانویه ۱۹۴۴ به درجه فیلد مارشالی ارتقا یافت. | ## بخش 1: آلن فرانسیس بروک | بروک به عنوان افسر توپخانه آموزش دید و در سال ۱۹۲۹ فرمانده مدرسه توپخانه، لارک‌هیل شد. او قبل از جنگ جهانی دوم فرماندهی‌های مختلفی در سطح لشکر و سپاه را بر عهده داشت و در سال ۱۹۴۰ فرمانده نیروهای داخلی شد. | ## بخش 2: آلن فرانسیس بروک | در اینجا، اهداف اصلی او خلاص شدن از شر نیروهای محور در شمال آفریقا و بیرون راندن ایتالیا از جنگ بود، در نتیجه مدیترانه را برای کشتیرانی متفقین باز می‌کرد و سپس وقتی متفقین آماده شدند و آلمانی‌ها به اندازه کافی ضعیف شدند، حمله از طریق کانال مانش را انجام می‌داد. بروک به عنوان رئیس کمیته ستاد کل، مشاور نظامی ارشد وینستون چرچیل، نخست‌وزیر، بود و نقش هماهنگ‌کننده تلاش‌های نظامی بریتانیا در پیروزی متفقین در سال ۱۹۴۵ را بر عهده داشت. | ## بخش 3: آلن فرانسیس بروک | پس از بازنشستگی از ارتش بریتانیا، او در زمان تاجگذاری ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۵۳ به عنوان لرد عالی‌رتبه انگلستان خدمت کرد. | ## جمع‌بندی | خاطرات جنگی او به دلیل انتقاد از چرچیل و دیدگاه‌های صریح بروک در مورد دیگر چهره‌های برجسته جنگ، توجه‌ها را به خود جلب کرد.
موضوع مقاله: دانشکده موسیقی کارل ماریا فون وبر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دانشکده موسیقی کارل ماریا فون وبر | مقدمه: دانشکدهٔ موسیقی کارل ماریا فون وبر که در گذشته با نام «هنرستان سلطنتی موسیقی درسدن» هم شناخته می‌شد، یک دانشکدهٔ موسیقی است که در شهر درسدن آلمان واقع شده‌است. | ## بخش 1: دانشکده موسیقی کارل ماریا فون وبر | این مرکز آموزشی در ۱ فوریهٔ ۱۸۵۶ راه‌اندازی شد و یکی از قدیمی‌ترین هنرستان‌های موسیقی آلمان محسوب می‌شود. در آن زمان، فرانچسکو مورلاکی، کارل ماریا فون وبر و ریشارد واگنر به ضرورت ایجاد مراکز آموزش‌های برای نوازندگان درسدن اشاره کرده بودند. در ۱ فوریه ۱۸۵۶، یک نوازنده ویولن ارکستر سلطنتی، فردریش تروستلر، اولین مدرسه موسیقی را در درسدن تأسیس کرد. | ## بخش 2: دانشکده موسیقی کارل ماریا فون وبر | در سال ۱۸۸۱ عنوان «سلطنتی» به این مدرسه اعطا شد و نام خود را به «هنرستان سلطنتی» تغییر داد، اگرچه یک مؤسسهٔ خصوصی محسوب می‌شد. این هنرستان از سال ۱۸۸۱ تا ۱۹۱۸ تحت حمایت خانوادهٔ سلطنتی و از سال ۱۹۳۷ به بعد تحت نظارت شهرداری بود. ساختمان اصلی دانشکده در طول جنگ جهانی دوم ویران شد و تمام فعالیت‌های آموزشی به پلاک ۳۴ خیابان مندلسون منتقل شد. | ## بخش 3: دانشکده موسیقی کارل ماریا فون وبر | در ابتدا دانشگاه یک مؤسسه آموزشی بود که نوازندگان آتی ارکستر شهر در آنجا آموزش می‌دیدند. بهدها این مرکز تبدیل به یک دانشکدهٔ موسیقی برای عموم شد و نامش را در سال ۱۹۵۹ به افتخار کارل ماریا فون وبر به دانشکدهٔ موسیقی کارل ماریا فون وبر تغییر دادند. | ## جمع‌بندی | در این دانشکده، تئوری موسیقی، آکمپانیمان، رهبری ارکستر، آهنگسازی، خوانندگی و نوازندگی پیانو و تمامی سازهای ارکستر آموزش داده می‌شود.
موضوع مقاله: کابایل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کابایل | مقدمه: کابیل یا کابیله (به یونانی باستان: Καλύβη)، شهریست در منطقه داخلی تراکیه باستان، در غرب دِوِلتوس، بر روی رود تونسوس. | ## بخش 1: کابایل | در سال ۳۴۱ پیش از میلاد این شهر به دست فیلیپ دوم مقدونی گشوده شده و سپس بخشی از قلمرو اسکندر مقدونی به شمار می آمد. این شهر در میانه‌های سده سوم و دوم پیش از میلاد یکی از مراکز اصلی بازرگانی و نظامی به شمار می آمد. این شهر توسط تاریخ نویسان بسیاری از جمله دموستن، پولیبیوس، استرابون، پلینیوس، و استفانوس بیزانتیوس یاد شده است. | ## بخش 2: کابایل | در سال ۷۱ پیش از میلاد بخشی از جمهوری روم شده و سپس توسط ارتش مارکوس لوکولوس گشوده شده و پس از سال ۴۵ پیش از میلاد بخشی از استان تراکیه به شمار آمد. به دنبال اصلاحاتی که امپراتور دیوکلسین در سده چهارم میلادی انجام داد، این شهر به یکی از شهر‌های مهم تراکیه تبدیل شد. در اواخر سده چهارم، کابایل توسط گوت‌ها تصاحب شد و سرانجام برای دور پایانی توسط آوار ها نابود شد و دیگر هیچگاه مورد سکونت قرار نگرفت. | ## بخش 3: کابایل | در دوران سده‌های میانی سکونت گزینی‌های ریزی در بخش هایی از قلمرو این شهر دیده می‌شود. باستان شناسی محل آن در کمتر از ده کیلومتری (6.2 مایلی) از یامبول، جنوب شرق بلغارستان، در نزدیکی شهر امروزی کابیل قرار گرفته است. قلمرو شهر و اطراف آن در سال ۱۹۶۵ به عنوان قلمرو اهمیت ملی اعلام شده و سپس به ذخیره‌گاه باستان‌شناسی تبدیل شد. | ## جمع‌بندی | بسیاری از آثار یافت شده خانه‌هایی در موزۀ محل میباشند که شامل نمایشگاهی برای ردیابی تاریخچه حفاری محل است.
موضوع مقاله: د اوسوز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # د اوسوز | مقدمه: د اوسوز یک تگ تیم کشتی حرفه‌ای آمریکایی هستند که از برادران دوقلوی جی اوسو و جیمی اوسو تشکیل شده‌اند. | ## بخش 1: د اوسوز | آنها چهار بار قهرمان تگ تیم جهانی و پنج بار قهرمان تگ تیم اسمکدان شده‌اند و در مجموع نه بار قهرمان شده‌اند و رکورد طولانی‌ترین دوره قهرمانی تگ تیم مردان را در تاریخ دبلیودبلیوئی با ۶۲۲ روز در اختیار دارند. اوسوز اعضای خانواده مشهور آنوآیی از کشتی‌گیران ساموآیی هستند و به عنوان یکی از بزرگترین تیم‌های تگ تیم نسل خود شناخته می‌شوند. | ## بخش 2: د اوسوز | جاشوا و جاناتان، که از کودکی توسط پدرشان، ریکیشی، عضو تالار مشاهیر دبلیودبلیوئی، آموزش دیده بودند، در سال ۲۰۰۹ در مسابقات قهرمانی کشتی فلوریدا که در آن زمان در حال توسعه بود، اولین حضور خود را تجربه کردند و در آنجا قهرمان تگ تیم فلوریدا شدند و با نام‌های جولز اوسو و جیمی اوسو (برادران اوسو) کشتی گرفتند. در حالی که در فهرست اصلی بودند، توسط پسرعمویشان تامینا اسنوکا و نیومی همسر جیمی، مدیریت می‌شدند. | ## بخش 3: د اوسوز | از ژوئیه ۲۰۲۱ تا ژوئن ۲۰۲۳، آنها بخشی از گروه «د بلادلاین» به همراه پسرعموی واقعی‌شان، رومن رینز و برادر کوچکترشان سولو سیکوا بودند. | ## جمع‌بندی | جیمی در سپتامبر همان سال دوباره به گروه پیوست تا اینکه در آوریل ۲۰۲۴ اخراج شد و متعاقباً تاما تونگا جایگزین او شد.
موضوع مقاله: شاهزاده فردریک، دوک یورک و آلبانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده فردریک، دوک یورک و آلبانی | مقدمه: شاهزاده فردریک، دوک یورک و آلبانی (; – ) نظامی، سیاستمدار، نقاش و آریستوکرات اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. | ## بخش 1: شاهزاده فردریک، دوک یورک و آلبانی | وی پسر دوم جرج سوم، پادشاه بریتانیا و هانوفر و همسرش شارلوت مکلنبورگ-استرلیتز بود. او که شغلش سربازی بود، از سال ۱۷۶۴ تا ۱۸۰۳ شاهزاده-اسقف اوسنابروک در امپراتوری مقدس روم بود. | ## بخش 2: شاهزاده فردریک، دوک یورک و آلبانی | از مرگ پدرش در سال ۱۸۲۰ تا مرگ خودش در سال ۱۸۲۷، او وارث احتمالی برادر بزرگترش، جرج چهارم، هم در پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و هم در پادشاهی هانوفر بود. فردریک در سنین بسیار کم به ارتش بریتانیا پیوست و در سی سالگی به فرماندهی عالی منصوب شد، زمانی که فرماندهی یک لشکرکشی به طرز بدنامی بی‌اثر در طول جنگ ائتلاف اول، یک جنگ قاره‌ای پس از انقلاب فرانسه، به او سپرده شد. | ## بخش 3: شاهزاده فردریک، دوک یورک و آلبانی | ## جمع‌بندی | بعدها، به عنوان فرمانده کل ارتش بریتانیا در طول جنگ‌های ناپلئونی، او بر سازماندهی مجدد ارتش بریتانیا نظارت داشت و اصلاحات ساختاری، اداری و استخدامی حیاتی را ایجاد کرد، که به خاطر آن به عنوان کسی که «بیشتر از هر کس دیگری در کل تاریخ ارتش برای آن کار کرده است» شناخته می‌شود.
موضوع مقاله: لاچلان مکواری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لاچلان مکواری | مقدمه: مک‌کواری از سال ۱۸۱۰ تا ۱۸۲۱ به عنوان پنجمین فرماندار نیو ساوت ولز فعالیت کرد و نقش برجسته‌ای در توسعه اجتماعی، اقتصادی و معماری این مستعمره داشت. | ## بخش 1: لاچلان مکواری | مورخان معتقدند که او تأثیر بسزایی در گذار نیو ساوت ولز از یک مستعمره کیفری به یک سکونتگاه آزاد داشته و بنابراین نقش مهمی در شکل‌گیری جامعه استرالیا در اوایل قرن نوزدهم ایفا کرده است. او تأثیر قابل توجهی بر توسعه سیدنی مدرن داشت، طرحی را که مرکز شهر مدرن بر اساس آن بنا شده است، ایجاد هاید پارک به عنوان اولین پارک عمومی استرالیا، نظارت بر ساخت ساختمان‌های عمومی مختلف در امتداد خیابان مک‌کواری و طراحی طرح تعدادی از سکونتگاه‌ها که امروزه بخشی از سیدنی غربی هستند، بر عهده داشت. | ## بخش 2: لاچلان مکواری | مک‌کواری، که از طرفداران اکتشاف بود، اجازه سفر اکتشافی در سال ۱۸۱۳ به کوه‌های آبی را صادر کرد که اولین پیمایش موفقیت‌آمیز بریتانیا در منطقه بود. مک‌کواری در حالی که به دنبال ترویج اخلاق و نظم بود، از رفتار آزادانه با محکومین سابق، معروف به آزادی‌خواهان، حمایت می‌کرد و آنها را به مناصب برجسته دولتی منصوب می‌کرد و زمین‌های سخاوتمندانه‌ای در اختیارشان قرار می‌داد. | ## بخش 3: لاچلان مکواری | مک‌کواری تمایل خود را برای رفتار مهربانانه با بومیان ابراز کرد و اولین مدرسه را برای کودکان بومی تأسیس کرد. | ## جمع‌بندی | در همان زمان، او دستوراتی داد که منجر به قتل‌عام آپین مردم گوندونگوررا و داراوال در طول جنگ‌های هاکسبری و نپین شد.
موضوع مقاله: جیمز ادوارد اوگلتورپ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمز ادوارد اوگلتورپ | مقدمه: جیمز ادوارد اوگلتورپ (; – ) او یک افسر ارتش بریتانیا، سیاستمدار محافظه‌کار و مدیر استعماری بود که بیشتر به خاطر تأسیس استان جورجیا در آمریکای شمالی بریتانیا شناخته می‌شود. | ## بخش 1: جیمز ادوارد اوگلتورپ | او به عنوان یک مصلح اجتماعی، امیدوار بود که «فقیران شایسته» بریتانیا را در دنیای جدید اسکان دهد و در ابتدا بر روی کسانی که در زندان‌های بدهکاران بودند تمرکز کرد. اوگلتورپ که در یک خانواده برجسته بریتانیایی متولد شده بود، دانشگاه را در انگلستان و یک کمیسیون ارتش بریتانیا را برای سفر به فرانسه ترک کرد، جایی که قبل از جنگیدن تحت نظر شاهزاده اوژن ساووی در جنگ اتریش و ترکیه، در یک آکادمی نظامی تحصیل کرد. او در سال ۱۷۱۸ به انگلستان بازگشت و در سال ۱۷۲۲ به مجلس عوام بریتانیا انتخاب شد. سال‌های اولیه او تا سال ۱۷۲۹ نسبتاً بی‌اهمیت بود، زمانی که به عنوان رئیس کمیته زندان‌ها که زندان‌های بدهکاران بریتانیایی را بررسی می‌کرد، منصوب شد. | ## بخش 2: جیمز ادوارد اوگلتورپ | پس از انتشار گزارش، که توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد، اوگلتورپ و دیگران شروع به تبلیغ ایده یک مستعمره جدید بریتانیایی کردند تا به عنوان حائلی بین کارولیناها و فلوریدای اسپانیا عمل کند. اوگلتورپ چهره‌ای برجسته در تاریخ اولیه جورجیا بود، قدرت مدنی و نظامی زیادی داشت و ممنوعیت برده‌داری و الکل را وضع کرد. در طول جنگ جنکینز ایر، او نیروهای بریتانیایی را در جورجیا علیه نیروهای اسپانیایی مستقر در فلوریدا رهبری کرد. اوگلتورپ پس از یک حمله ناموفق دیگر به سنت آگوستین، جورجیا را ترک کرد و هرگز بازنگشت. | ## بخش 3: جیمز ادوارد اوگلتورپ | او نیروهای دولتی را در قیام ژاکوبیت‌ها در سال ۱۷۴۵ رهبری کرد و به دلیل نقشش در درگیری کلیفتون مور مورد سرزنش قرار گرفت. او در سال ۱۷۵۴ در انتخاب مجدد به مجلس عوام شکست خورد و انگلستان را ترک کرد، احتمالاً در طول جنگ هفت ساله به صورت مخفی در ارتش پروس خدمت می‌کرد. | ## جمع‌بندی | اوگلتورپ در سال‌های پایانی عمرش در محافل ادبی حضوری برجسته داشت و به جیمز بازول و ساموئل جانسون نزدیک شد.
موضوع مقاله: فردریک اسلی رابرتز، ارل رابرتز اول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فردریک اسلی رابرتز، ارل رابرتز اول | مقدمه: فردریک اسلی رابرتز، ارل رابرتز اول (; – ) ژنرال بریتانیایی دوران ویکتوریا بود که به یکی از موفق‌ترین فرماندهان نظامی بریتانیا در زمان خود تبدیل شد. | ## بخش 1: فردریک اسلی رابرتز، ارل رابرتز اول | رابرتز که در هند و در خانواده‌ای انگلیسی-ایرلندی متولد شده بود، به ارتش شرکت هند شرقی پیوست و به عنوان افسری جوان در شورش هند خدمت کرد و در طی آن به خاطر شجاعتش نشان صلیب ویکتوریا را دریافت کرد. سپس به ارتش بریتانیا منتقل شد و در لشکرکشی به حبشه و جنگ دوم انگلیس و افغانستان جنگید که در آن، دلاوری‌هایش شهرت گسترده‌ای برایش به ارمغان آورد. | ## بخش 2: فردریک اسلی رابرتز، ارل رابرتز اول | رابرتز پیش از آنکه به مدت یک سال در طول جنگ دوم بوئر، نیروهای بریتانیایی را رهبری کند، به عنوان فرمانده کل هند خدمت کرد. رابرتز، مردی ریزنقش، با محبت در میان سربازانش و عموم مردم بریتانیا با نام «بابز» شناخته می‌شد و به عنوان یکی از چهره‌های برجسته نظامی بریتانیا در زمانی که امپراتوری بریتانیا به اوج قدرت خود رسیده بود، مورد احترام بود. | ## بخش 3: فردریک اسلی رابرتز، ارل رابرتز اول | ## جمع‌بندی | او به نمادی برای ارتش بریتانیا تبدیل شد و در اواخر عمرش، در پاسخ به تهدید فزاینده‌ای که امپراتوری آلمان در آستانه جنگ جهانی اول برای بریتانیا ایجاد کرده بود، به یکی از طرفداران تأثیرگذار دفاع قوی‌تر تبدیل شد.
موضوع مقاله: توماس گیج | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توماس گیج | مقدمه: گیج یک افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود که بیشتر به خاطر سال‌های خدمتش در آمریکای شمالی، از جمله خدمت به عنوان فرمانده کل ارتش بریتانیا در آمریکای شمالی در اوایل انقلاب آمریکا، شناخته می‌شود. | ## بخش 1: توماس گیج | او که در خانواده‌ای اشرافی در انگلستان زاده شده بود، وارد ارتش شد و در جنگ فرانسه و هند حضور داشت، جایی که گیج در کنار حریف آینده‌اش جورج واشنگتن در نبرد مونونگهلا در سال ۱۷۵۵ حضور داشت. پس از لشکرکشی موفقیت‌آمیز مونترال در سال ۱۷۶۰، او به عنوان فرماندار نظامی منطقه منصوب شد. | ## بخش 2: توماس گیج | در این مدت گیج از نظر نظامی خود را متمایز نکرد، اما خود را به عنوان یک مدیر شایسته ثابت نمود. از سال ۱۷۶۳ تا ۱۷۷۵، او به عنوان فرمانده کل قوا نیروهای بریتانیا در آمریکای شمالی خدمت کرد و بر واکنش بریتانیا به وقوع جنگ پونتیاک در سال ۱۷۶۳ نظارت داشت. | ## بخش 3: توماس گیج | تلاش‌های او برای تصرف ذخایر نظامی شبه‌نظامیان میهن‌پرست در آوریل ۱۷۷۵، نبردهای لکسینگتون و کنکورد را شعله‌ور کرد و جنگ استقلال آمریکا را آغاز نمود. | ## جمع‌بندی | پس از پیروزی پرهزینه بریتانیا در نبرد بانکر هیل در ژوئن، او در اکتبر ۱۷۷۵ جای خود را به ژنرال ویلیام هاو داد و به انگلستان بازگشت و در سال ۱۷۸۷ در آنجا درگذشت.
موضوع مقاله: هنری میتلند ویلسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هنری میتلند ویلسون | مقدمه: او در جنگ دوم بوئر و سپس در طول جنگ جهانی اول در رود سم و در پاسچندال خدمت فعال داشت. | ## بخش 1: هنری میتلند ویلسون | در طول جنگ جهانی دوم، او به عنوان فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در مصر خدمت کرد و در این سمت، عملیات قطب‌نما را در دسامبر ۱۹۴۰ آغاز کرد که در آن با موفقیت قابل توجهی به نیروهای ایتالیایی حمله کرد. او در فوریه ۱۹۴۱ فرماندار نظامی سیرنایکا شد و در آوریل ۱۹۴۱ فرماندهی یک نیروی اعزامی کشورهای مشترک‌المنافع به یونان و در مه ۱۹۴۱ فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در فلسطین و ماوراء اردن بود. | ## بخش 2: هنری میتلند ویلسون | ویلسون در اکتبر ۱۹۴۱ به عنوان فرمانده ارتش نهم در سوریه و فلسطین، در اوت ۱۹۴۲ به عنوان فرمانده ارتش شاهنشاهی ایران و عراق و در فوریه ۱۹۴۳ به عنوان فرمانده ارتش خاورمیانه منصوب شد. او از ژانویه ۱۹۴۴ فرمانده عالی متفقین در مدیترانه و از ژانویه ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ رئیس هیئت ستاد مشترک بریتانیا در واشنگتن دی سی بود. | ## بخش 3: هنری میتلند ویلسون | ## جمع‌بندی | وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان امپراتوری بریتانیا، و نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا) شده‌است.