موضوع مقاله: کورا دو بویس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کورا دو بویس | مقدمه: کورا آلیس دو بویس (به انگلیسی: Cora Alice Du Bois) (۲۶ اکتبر ۱۹۰۳ – ۷ آوریل ۱۹۹۱) یک انسان‌شناس فرهنگی آمریکایی و چهره‌ای کلیدی در مطالعات فرهنگ و شخصیت و به‌طور کلی‌تر در انسان‌شناسی روان‌شناختی بود. | ## بخش 1: کورا دو بویس | او از سال ۱۹۵۴ استاد کرسی «ساموئل زیمورای جونیور و دوریس زیمورای استون-رادکلیف» در کالج رادکلیف بود. پس از بازنشستگی از رادکلیف، استاد سیار در دانشگاه کرنل (۱۹۷۱–۱۹۷۶) و برای یک ترم در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو (۱۹۷۶) فعالیت کرد. او در سال ۱۹۵۵ به عضویت فرهنگستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد، در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۶۹ رئیس انجمن انسان‌شناسی آمریکا و در سال‌های ۱۹۶۹–۱۹۷۰ رئیس انجمن مطالعات آسیایی بود و اولین زنی بود که به این افتخار دست یافت. او بیشتر دوران کودکی خود را در پرت امبوی، نیوجرسی گذراند و از دبیرستان پرت امبوی فارغ‌التحصیل شد. او یک سال را به تحصیل در رشته کتابداری در کتابخانه عمومی نیویورک گذراند و سپس به کالج بارنارد رفت و در سال ۱۹۲۷ با مدرک کارشناسی هنر در رشته تاریخ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۲۸، مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته تاریخ از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. دو بویس که تحت تأثیر یک دوره انسان‌شناسی تدریس‌شده توسط روث بندیکت و فرانتس بوئاس در کلمبیا قرار گرفته بود، به کالیفرنیا نقل مکان کرد تا نزد متخصصان سرخ‌پوستان آمریکا، آلفرد لوئیس کروبر و رابرت لویی، به تحصیل انسان‌شناسی بپردازد. او در سال ۱۹۳۲ دکترای خود را در رشته انسان‌شناسی از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. رساله دکترای دو بویس با عنوان «مشاهدات دوران بلوغ دختران در آمریکای شمالی» به موضوع بلوغ و آداب و رسوم قاعدگی و نحوه نگرش به آن در میان بومیان آمریکا می‌پرداخت. این موضوع توسط یکی از همکلاسی‌هایش به او پیشنهاد شده بود، اما خود او آن را یک کار کتابخانه‌ای بسیار کسل‌کننده و خسته‌کننده می‌دانست. دو بویس بیشتر به مسئلهٔ خط فاصل میان رفتار فرهنگی و رفتار انسانی با بنیان روان‌شناختی علاقه‌مند بود و فکر می‌کرد این وضعیت فیزیولوژیکی خاص (قاعدگی) می‌تواند نقطه خوبی برای مطالعه این مسئله باشد. کارهای اولیه تا حدودی به دلیل تعصبات علیه زنان دانشگاهی، او در ابتدا نتوانست موقعیت شغلی دانشگاهی پیدا کند. او از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵ به عنوان همکار آموزشی و دستیار پژوهشی در برکلی باقی ماند. این مقاله به کاوش در فرهنگ مردم تولووا می‌پرداخت و داده‌های آن از اگنس ماتز، یک زن چهل و پنج ساله با خون کامل تولووا، به دست آمده بود. مراسم بلوغ شامل سوراخ کردن تیغه بینی دختر و روزه‌داری است، در حالی که مراسم ازدواج شامل بحث دربارهٔ مهریه (bride price) قبل از ازدواج و تقدیم هدایا به مادرشوهر آینده می‌شود. در این مطالعه، دو بویس و همکارش دوروتی دمتراکوپولو داده‌ها را به گروه‌های مختلفی تقسیم کردند، از جمله جنبه‌های ادبی اسطوره‌شناسی، اسطوره‌های ثبت‌شده (که شامل تعیین عوامل زمانی و زبانی ثبت است) و تغییر و ثبات در اسطوره‌شناسی وینتو. | ## بخش 2: کورا دو بویس | برخی از باورهای وینتو نیز مورد بحث قرار گرفت، مانند این‌که اگر داستان‌ها در زمان مناسب گفته نشوند، بر آب و هوا تأثیر می‌گذارند. او در سال ۱۹۳۹ کتاب رقص ارواح ۱۸۷۰ را منتشر کرد که مطالعه‌ای دربارهٔ یک جنبش مذهبی در میان بومیان آمریکا در غرب ایالات متحده بود. در سال ۱۹۳۵، دو بویس یک بورسیه از شورای ملی پژوهش دریافت کرد تا آموزش بالینی ببیند و همکاری‌های ممکن میان انسان‌شناسی و روان‌پزشکی را بررسی کند. او شش ماه را در بیمارستان روانی بوستون (که اکنون مرکز بهداشت روانی ماساچوست نام دارد) و شش ماه را در جامعه روانکاوی نیویورک گذراند. در نیویورک، او با روان‌پزشکی به نام آبرام کاردینر کار کرد که مربی و همکار او در چندین پروژه در زمینه تشخیص بین‌فرهنگی و مطالعه روانکاوانه فرهنگ شد. دو بویس همچنین در سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۳۷ در کالج هانتر تدریس کرد و همزمان یک پروژه میدانی را برای آزمودن ایده‌های جدیدشان توسعه داد. اثر دو بویس با عنوان چند دیدگاه انسان‌شناختی دربارهٔ روانکاوی که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد، به رابطه میان انسان‌شناسی و روانکاوی می‌پرداخت. دو بویس اظهار داشت که «نخستین نظریه انسان‌شناختی، زایده‌ای زیست‌شناختی از یک قیاس زیست‌شناختی بود.» فعالیت در اندونزی و دفتر خدمات استراتژیک از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹، دو بویس در میان مردم ابویی در جزیره آلور، که بخشی از هند شرقی هلند (اکنون اندونزی) بود، زندگی و تحقیق کرد. او مطالعات موردی دقیقی را جمع‌آوری کرد، مصاحبه‌های تاریخچه زندگی انجام داد و آزمون‌های شخصیتی مختلفی (از جمله آزمون رورشاخ) را اجرا کرد. او نتایج این آزمون‌ها را با همکاری کاردینر تفسیر و در سال ۱۹۴۴ با عنوان مردم آلور: یک مطالعه اجتماعی-روان‌شناختی از جزیره‌ای در هند شرقی منتشر کرد. با این مفهوم، او ایده‌های پیشین مکتب «فرهنگ و شخصیت» در انسان‌شناسی را در مورد «ساختار شخصیت پایه» اصلاح کرد. مانند بسیاری دیگر از دانشمندان علوم اجتماعی آمریکایی در طول جنگ جهانی دوم، دو بویس به عنوان عضوی از دفتر خدمات استراتژیک (OSS) در شاخه تحقیق و تحلیل به عنوان رئیس بخش اندونزی خدمت کرد. در سال ۱۹۴۴، او به سیلان (اکنون سری‌لانکا) منتقل شد تا به عنوان رئیس تحقیق و تحلیل برای فرماندهی ارتش در جنوب شرق آسیا خدمت کند. دو بویس به دلیل خدماتش به کشور در دفتر خدمات استراتژیک، در سال ۱۹۴۶ «جایزه خدمات مدنی برجسته» را از ارتش ایالات متحده آمریکا دریافت کرد. دولت تایلند نیز در سال ۱۹۴۹ به خاطر تلاش‌هایش در طول جنگ به نفع تایلند، به او نشان تاج تایلند را اعطا کرد. اواخر فعالیت و دوره هاروارد او پس از جنگ جهانی دوم دفتر خدمات استراتژیک را ترک کرد و از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ رئیس شعبه جنوب شرق آسیا در دفتر تحقیقات اطلاعاتی وزارت امور خارجه بود. | ## بخش 3: کورا دو بویس | در سال ۱۹۵۰، او انتصاب برای جانشینی کروبر به عنوان رئیس دپارتمان انسان‌شناسی در برکلی را رد کرد تا مجبور به امضای سوگند وفاداری کالیفرنیا (Levering Act) که برای تمام اعضای هیئت علمی الزامی بود، نشود. در سال ۱۹۵۴، او انتصابی را در دانشگاه هاروارد به عنوان دومین فردی که کرسی «ساموئل زیمورای جونیور و دوریس زیمورای استون-رادکلیف» را در کالج رادکلیف به عهده می‌گرفت، پذیرفت. او اولین زنی بود که در سال ۱۹۵۴ در دپارتمان انسان‌شناسی هاروارد به استخدام رسمی (tenure) درآمد و دومین زنی بود که در دانشکده هنر و علوم هاروارد به این جایگاه رسید. در این دوران، دو بویس مقاله‌ای با عنوان نمایه ارزش غالب فرهنگ آمریکایی را با هدف توصیف دیدگاه‌ها دربارهٔ ارزش‌های آمریکایی و ایده‌هایی که می‌توان از آنها استخراج کرد، نوشت. از آنجا که بیشتر این گزاره‌ها بیشتر ساختگی هستند تا واقعی، فاقد انسجام بوده و در نتیجه برای توصیف ارزش‌های آمریکایی مفید نیستند. چهار پیش‌فرض اساسی و سه ارزش کانونی که از آنها استخراج می‌شود، اطلاعات کلیدی این اثر هستند. چهار پیش‌فرض اساسی عبارتند از: ۱) جهان به صورت مکانیکی درک می‌شود، ۲) انسان ارباب آن است، ۳) انسان‌ها برابرند، و ۴) انسان‌ها کمال‌پذیرند. سه ارزش کانونی که از این پیش‌فرض‌ها استخراج می‌شوند عبارتند از: «رفاه مادی که از این پیش‌فرض ناشی می‌شود که انسان ارباب یک جهان مکانیکی است؛ همرنگی (conformity) که از پیش‌فرض برابری انسان‌ها ناشی می‌شود؛ و خوش‌بینی مبتنی بر تلاش (effort-optimism) که از کمال‌پذیری انسان نشأت می‌گیرد.» دو بویس تأکید می‌کند که این فرضیات در طول ۳۰۰ سال گذشته برای طبقه متوسط آمریکا معتبر بوده‌اند و انتظار دارد که در آینده نیز چنین باقی بمانند. بارتون، یکی از بهترین آثار او دربارهٔ قوانین عرفی قبایل فیلیپینی در استان کوهستانی لوزون به‌شمار می‌رود. او بین سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۷ در شهر معابد بوبانسور در ایالت اوریسا در هند به تحقیق پرداخت. در این مدت، تعدادی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته انسان‌شناسی و دپارتمان روابط اجتماعی هاروارد نیز در آنجا تحقیقات میدانی انجام دادند. بیشتر مواد تحقیقاتی و اسناد شخصی او در کتابخانه توزر در دانشگاه هاروارد نگهداری می‌شود. زندگی شخصی دو بویس با جین تیلور، یکی دیگر از کارمندان دفتر خدمات استراتژیک، در سیلان آشنا شد. آن‌ها به عنوان یک زوج با هم زندگی می‌کردند و در اواسط دهه ۱۹۵۰، با پال چایلد و جولیا چایلد در پاریس دیدار کردند. در آگهی درگذشت دو بویس در روزنامه نیویورک تایمز، از تیلور به عنوان «همراه دیرینه‌اش» یاد شده است. | ## جمع‌بندی | بر اساس زندگی‌نامه دو بویس در کتابخانه هاروارد، او و تیلور با هم «از یک زندگی اجتماعی فعال لذت می‌بردند.» درگذشت کورا دو بویس در ۱۱ آوریل ۱۹۹۱، در سن ۸۷ سالگی، بر اثر سینه‌پهلو و نارسایی قلبی در بروکلین، ماساچوست درگذشت.