موضوع مقاله: گن یوشیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گن یوشیا | مقدمه: این موشاو در نزدیکی خط سبز در منطقه طولکرم واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای دره حفر اداره می‌شود. | ## بخش 1: گن یوشیا | گن یوشیا در حدود ۳ کیلومتری شمال‌غرب طولکرم و نزدیک به ۵ کیلومتری شمال‌شرق کفار یونا قرار دارد. این موشاو در ۶ دسامبر ۱۹۴۹ توسط سربازان مرخص‌شده پالماخ و مهاجران یهودی از رومانی بنیان‌گذاری شد. نام نخست آن «نحال رئوون» بود که بعدها به افتخار جوزایا وجوود، سیاستمدار بریتانیایی حامی صهیونیسم، به نام کنونی تغییر یافت. اقتصاد محلی بر پایه کشاورزی استوار است و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ حدود ۹۶۱ نفر بوده‌است. جغرافیا گن یوشیا در ارتفاع ۳۱ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی و دشت شارون واقع شده‌است. این موشاو در ۱۳ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، حدود ۳۶ کیلومتری شمال‌شرق مرکز تل‌آویو، نزدیک به ۵۱ کیلومتری جنوب مرکز حیفا و ۱۲ کیلومتری جنوب‌شرق شهر حدرا قرار دارد. وادی نحال ییکون از این دریاچه سرچشمه گرفته و در کنار روستا از سمت راست به وادی نحال باخان می‌ریزد. وادی نحال شخم نیز از جنوب موشاو عبور می‌کند و در سال‌های پرباران سبب آبگرفتگی تا حوالی خانه‌های روستا می‌شود. موشاو از راه جاده محلی شماره ۵۸۰۳ به شبکه حمل‌ونقل متصل است و بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه فرااسرائیلی) از شرق آن می‌گذرد. | ## بخش 2: گن یوشیا | همچنین در کنار موشاو خط راه‌آهن تاریخی شرقی قرار دارد که در دوره امپراتوری عثمانی بهره‌برداری می‌شد و بقایای پل ریلی بر فراز نحال شخم و یک استحکام نظامی از دوره بریتانیا از آن برجای مانده‌است. پیشینه دهکده قاقون گن یوشیا بر زمین‌های دهکده خالی‌شده فلسطینی قاقون بنا شده‌است. در ژوئن ۱۹۴۸ در جریان جنگ استقلال، قاقون توسط نیروهای اسرائیلی (تیپ اسکندرونی) تصرف شد و ساکنان عرب آن گریختند. بنیان‌گذاری موشاو هسته بنیان‌گذار گن یوشیا گروهی از سربازان پالماخ بودند که در نبردهای نگب و بئرشبع در جنگ استقلال شرکت کرده بودند. پس از ترخیص از خدمت، آنان تلاش کردند در حوالی ریشون لتصیون نزدیک نحال رئوون مستقر شوند و از همین رو نام موقت سازمانشان «آرگون رئوون» بود. پیش از استقرار نهایی، این گروه دوره آموزشی را در کیبوتص‌های دگانیا و کفار یحزقل گذراندند. در دو سال نخست، ساکنان در سرپناه‌های موقت زندگی کردند و سپس خانه‌های دائمی ساخته شد. یکی از نام‌های نخستین این شهرک «نحال رئوون» بود که پس از آن به نام کنونی یعنی «گن یوشیا» تغییر یافت. این نام به افتخار جوزایا وجوود، سیاستمدار بریتانیایی و حامی صهیونیسم، انتخاب شد. | ## بخش 3: گن یوشیا | گسترش و توسعه در سال‌های پس از تأسیس، گروه‌های دیگری از مهاجران یهودی از مراکش، لهستان، تونس و اتحاد جماهیر شوروی به موشاو پیوستند. در اواسط دهه ۱۹۵۰ گروه تازه‌ای از جوانان مراکشی که در کیبوتص گینوسار آموزش دیده بودند و همچنین مهاجرانی در چارچوب جنبش «از شهر به روستا» به موشاو آمدند. در سال ۱۹۹۷ گسترش ساخت‌وساز آغاز شد و ۶۵ خانه جدید برای ساکنان تازه و بدون پیوند با کشاورزی ساخته شد و ساخت ده‌ها واحد دیگر نیز برنامه‌ریزی شده‌است. بخشی از ساکنان در زمینه‌های گوناگون کشاورزی فعالیت دارند: مرغداری، گاوداری، دامپروری گوسفند، باغ‌های میوه و مرکبات، سبزیجات و گل. بخش خدمات نیز فرصت‌های شغلی فراهم می‌کند و شمار زیادی از ساکنان برای کار به بیرون از موشاو رفت‌وآمد می‌کنند. پناهگاه الاغ‌ها در گن یوشیا مزرعه‌ای برای نجات الاغ‌هایی که مورد بدرفتاری شدید، رهاسازی یا بی‌توجهی قرار گرفته‌اند فعالیت می‌کند. این مزرعه از بیش از ۲۰۰ الاغ نگهداری می‌کند و با یک درمانگاه سیار به حدود ۵۰۰ الاغ دیگر نیز یاری می‌رساند. جامعه و فرهنگ در موشاو چندین فضای فرهنگی و تفریحی وجود دارد: باشگاه سالمندان به نام «پسک زمان»، میخانه اجتماعی «هَنِشکیا» با مدیریت محلی، کتابخانه، زمین‌های ورزشی و کنیسه. در ورودی موشاو، خیابان درختانی باشکوه از اکالیپتوس در دهه ۱۹۶۰ توسط ساکنان کاشته شد و در مرکز موشاو یادبودی برای فرزندان روستا که در خدمت نظامی جان باختند برپاست. | ## جمع‌بندی | جمعیت موشاو در پایان سال ۲۰۱۴ به ۹۶۱ نفر رسید که نسبت به سال پیش از آن ۱٫۳ درصد رشد داشته‌است.