موضوع مقاله: نخستین انسان‌ها در ماه (فیلم ۲۰۱۰) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نخستین انسان‌ها در ماه (فیلم ۲۰۱۰) | مقدمه: ولز نیز تبلیغ شد، یک درام تلویزیونی محصول ۲۰۱۰ به نویسندگی مارک گیتیس و کارگردانی دیمون توماس است. | ## بخش 1: نخستین انسان‌ها در ماه (فیلم ۲۰۱۰) | در این فیلم گیتیس در نقش کیور و روری کینیار در نقش بدفورد به ایفای نقش پرداخته‌اند و بازیگران دیگری چون الکس ریدل، پیتر فوربز، کاترین جکویز، لی اینگلبای و جولیا دیکین نیز در آن حضور دارند. این سومین همکاری بین توماس و گیتیس (پس از بدترین سفر در جهان و خانه وارونه) و نخستین فیلمی است که توسط شرکت تولیدی آن‌ها، کن دو پروداکشنز، ساخته شده است. خلاصه داستان در ژوئیه ۱۹۶۹، ژولیوس بدفورد ۹۰ ساله (روری کینیار) برای جیم جوان (الکس ریدل) داستان دو مردی را تعریف می‌کند که نخستین سفر به ماه را در سال ۱۹۰۹ انجام دادند. او بازگو می‌کند که وقتی مرد جوانی بود، با پروفسور آرتور کیور (مارک گیتیس) در آپولدرام آشنا شد. بدفورد، کیور را تشویق کرد تا به سودهایی که اختراعش می‌تواند به همراه داشته باشد فکر کند و آن‌ها با همکاری هم یک کره از جنس چدن ساختند که هر دوی آن‌ها را به ماه پرواز دهد. پس از فرود بر سطح ماه و کشف اینکه جو اکسیژنی آن بر روی سطح منجمد شده و در نور مستقیم خورشید آزاد می‌شود، این دو کاوشگر با تور اسیر شده و توسط ساکنان ماه (که کیور آن‌ها را سلنه می‌نامد) به زیر زمین برده می‌شوند. پس از به‌هوش آمدن، کیور و بدفورد تغذیه می‌شوند و سعی می‌کنند با موجودات ماه ارتباط برقرار کنند، اما فایده‌ای ندارد. بدفورد به این تهدید واکنش نشان می‌دهد و به‌طور تصادفی چندین سلنه را با قدرت بدنی بیشتر خود می‌کشد و شرایط خطرناکی ایجاد می‌شود. بدفورد در تونل‌های مختلف سرگردان می‌شود و به فضاپیمای خودشان می‌رسد که سلنه‌ها در زمان اسارت آن‌ها به زیر زمین آورده بودند. | ## بخش 2: نخستین انسان‌ها در ماه (فیلم ۲۰۱۰) | بدفورد نزدیک است که کره را به خورشید بکوبد، اما خود را بازیابی می‌کند و مدت‌ها بعد در نزدیکی ساحل وست ویتترینگ در نزدیکی خانه‌اش فرود می‌آید. امیدهای او برای بازگشت به ماه جهت نجات کیور زمانی نقش بر آب می‌شود که یک رهگذر به نام چساکس (لی اینگلبای) سوار فضاپیما شده و به‌طور تصادفی در حالی که دریچه باز است به فضا پرتاب می‌شود. کیور در اسارت می‌ماند و به سلنه‌ها انگلیسی و بخشی از تاریخ بشر را می‌آموزد؛ او همچنین فرمول کیورایت را به آن‌ها یاد می‌دهد. سلنه‌ها با شنیدن دربارهٔ ماهیت جنگ‌طلبانه نسل بشر به این نتیجه می‌رسند که این گونه تهدیدی برای ماه است و تصمیم می‌گیرند از کیورایت برای یک حمله پیشگیرانه با فضاپیماهایی مشابه آنچه کیور و بدفورد را از زمین آورده بود، استفاده کنند. کیور در ناامیدی، مقاصد خود را با کد مورس از طریق بی‌سیم به بدفورد اطلاع می‌دهد و بعداً تمام کیورایت‌های تولید شده توسط سلنه‌ها را آزاد می‌کند. این همان منظره برهوتی است که توسط برنامه فضایی آپولو هنگامی که ماه‌نشین آپولو ۱۱ بر سطح ماه می‌نشیند کشف می‌شود؛ یک سلنه تنها از دور فضاپیمای زمینی را مشاهده می‌کند. بازیگران روری کینیار در نقش بدفورد مارک گیتیس در نقش کیور الکس ریدل در نقش جیم پیتر فوربز در نقش پدر کاترین جکویز در نقش مادر جولیا دیکین در نقش خانم فیت لی اینگلبای در نقش چساکس فیلیپ جکسون صدای گرند لونار ایان هالارد صدای Phi-Oo ریس شیراسمیت در نقش ماه (حضور کوتاه بدون دیالوگ) استیو پمبرتون در نقش خورشید (حضور کوتاه بدون دیالوگ) بانسِن، سگِ گیتیس، در نقش فارادی، سگِ کیور تولید گیتیس دربارهٔ اقتباس از این رمان گفت: «من کاملاً خوشحالم که این شانس را دارم که این داستان شگفت‌انگیز، خنده‌دار، جذاب و ترسناک را به شبکه بی‌بی‌سی چهار بیاورم. ولز را برای صفحه کوچک اقتباس کرد و امیدواریم حق مطلب را دربارهٔ دیدگاه فوق‌العاده او ادا کرده باشیم.» خدمه کشتی به وجود لباس فضانوردی (که «suits» نامیده می‌شود) در داخل کره اشاره می‌کنند، اما برخلاف فیلم اولین انسان‌ها در ماه محصول ۱۹۶۴، این لباس‌ها هرگز دیده، توصیف یا استفاده نمی‌شوند. فیلم با ادای احترام به لایونل جفریس پایان می‌یابد، کسی که در فیلم بلند سال ۱۹۶۴ نقش کیور را بازی کرده بود و در سال ۲۰۱۰ درگذشت. | ## بخش 3: نخستین انسان‌ها در ماه (فیلم ۲۰۱۰) | پخش نخستین انسان‌ها در ماه اولین بار در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۰ ساعت ۲۱:۰۰ از بی‌بی‌سی چهار پخش شد و در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۰ ساعت ۰۰:۳۰ هم در بی‌بی‌سی چهار و هم در بی‌بی‌سی اچ‌دی تکرار شد. بازخورد این نمایش به‌طور کلی نقدهای مثبتی دریافت کرد، هرچند انتقاداتی به داستان، سرعت روایت و جلوه‌های ویژه وارد شد. تیم داولینگ از روزنامه گاردین معتقد بود که اقتباس گیتیس عناصر «درخشانی» دارد، مانند قرار دادن فیلم به عنوان ضبط «سینماتوگرافیک» و خاطرات یک پیرمرد ۹۰ ساله (بدفورد) که در سال ۱۹۶۹ روایت می‌شود. این «تمهید قاب‌بندی تمیز»، داستان را به عنوان یک «تاریخ جایگزین» ارائه می‌دهد که به داستان اصلی اچ.جی. ولز «به طرز قابل توجهی وفادار» است و با آن «به شوخی، اما… کم و بیش جدی» برخورد می‌کند. او از ارجاعات «رندانه» فیلم به مدرنیته، مانند اعلان‌های ایمنی پروازهای هواپیمایی، و تقریب «پوتری» آن از سخنان مشهور نیل آرمسترانگ لذت برد: «این برای ما چیست جز یک گام کوچک.» داولینگ متوجه شد که به محض رسیدن به ماه، «درام به یک نقطه سست برخورد می‌کند»، ساکنان سلنه «کمی غیرقابل باور هستند» و وقتی این دو از هم جدا می‌شوند، «روایت از نفس می‌افتد»، اما نوشت که «ارزش ماندن را دارد» و فیلم را به عنوان یک «بخش جذاب از سفر در زمان» خلاصه کرد.Dowling, Tim (19 October 2010). تام ساتکلیف، منتقد ایندیپندنت، نوشت: «آیا چیزی مرده‌تر از علمی-تخیلی وجود دارد که واقعیت علمی از آن پیشی گرفته باشد؟ فکر می‌کنم ممکن است اعتراضاتی به این قاعده وجود داشته باشد، اما مطمئن نیستم که نخستین انسان‌ها در ماه اثر اچ.جی. ولز، علی‌رغم برخورد محبت‌آمیزی که با آن شد، یکی از آن‌ها باشد.» او ضمن اشاره به «تمهید قاب‌بندی تمیز» فیلم که در همان روز فرود بر ماه آپولو ۱۱ اتفاق می‌افتد، جلوه‌های ویژه فیلم را «نه چندان پیشرفته‌تر» از جلوه‌های ژرژ ملی‌یس توصیف کرد. | ## جمع‌بندی | ایندیپندنت (UK) اولین پخش توسط ۸۳۰٬۰۰۰ نفر تماشا شد که سومین مخاطب بزرگ شبکه‌های چندکاناله در آن شب بود.