موضوع مقاله: افسانه شهوت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # افسانه شهوت | مقدمه: افسانهٔ شهوت، یا تجربیات نخستین یک رمان اِروتیک ویکتوریایی است که در چهار جلد طی سال‌های ۱۸۷۳–۱۸۷۶ به دست نویسنده‌ای ناشناس نگاشته و توسط ویلیام لازنبی منتشر شده است. | ## بخش 1: افسانه شهوت | هنری اسپنسر اشبی در یکی از کتاب‌شناسی‌های خود دربارهٔ ادبیات اروتیک، به بحث دربارهٔ این رمان می‌پردازد. علاوه بر این، گردآورندگان «فهرست عمومی کتاب‌های چاپی موزه بریتانیا» نیز نام این کتاب را در فهرست خود آورده‌اند. چارلی دارای آلت تناسلی مردانهٔ بزرگ، مردانگی بسیار و میل جنسی به‌ظاهر سیری‌ناپذیر است. چارلی نخستین تجربهٔ جنسی خود را در دوران نوجوانی، زمانی که «در آستانهٔ پانزده‌سالگی» است، شرح می‌دهد. او تجربیات جنسی خود را فهرست می‌کند، از جمله زنا با محارم با خواهرانش الایزا و مری، رابطه با مربیان سرخانه‌اش و ماجراجویی‌های جنسی بعدی‌اش با دوستان و آشنایان مختلف زن و مرد. علاوه بر زنا با محارم، کتاب به طیف متنوعی از فعالیت‌های جنسی می‌پردازد، از جمله ارجی (سکس گروهی)، خودارضایی، همجنس‌گرایی زنانه، شلاق‌زنی، قضیب‌لیسی، فرج‌لیسی، سکس همجنس‌گرایانه مردانه، آمیزش جنسی مقعدی و دخول مضاعف. موضوعات ممنوعه (تابو) نظیر همجنس‌گرایی، زنا با محارم و بچه‌بازی از مضامین رایج در این رمان هستند. | ## بخش 2: افسانه شهوت | تألیف دربارهٔ مؤلف (پدیدآور) این رمان پرسش‌هایی وجود دارد و دو نامزد احتمالی مطرح هستند: ویلیام سیمپسون پاتر و ادوارد سلون. سلون نویسندهٔ رمان‌های شهوت‌انگیز دیگر و کتابی دربارهٔ مارپرستی است، در حالی که پاتر دو کتاب شامل نامه‌هایی دربارهٔ سفر شاهزاده ولز به هند در سال‌های ۱۸۷۵–۱۸۷۶ را به‌صورت خصوصی به چاپ رسانده است. با بررسی متن کتاب «نامه‌هایی از هند در طول سفر والاحضرت شاهزاده ولز در سال‌های ۱۸۷۵–۷۶، از ویلیام اس. پاتر به خواهرش»، می‌توان استدلال قوی‌تری به نفع پاتر ارائه کرد، چرا که شباهت‌هایی در سبک نگارش بین کتاب نامه‌ها و افسانه شهوت وجود دارد. اشبی ادعا می‌کند که پاتر به‌عنوان ویراستارِ مطالب ارسالی توسط تعدادی از علاقه‌مندان عمل کرده است. بررسی علمی پژوهش‌های علمی دربارهٔ این رمان محدود است، هرچند در تعدادی از آثار تاریخی مربوط به ادبیات دوره ویکتوریا به‌اجمال از آن یاد شده است. استیون مارکوس در کتاب خود، «ویکتوریایی‌های دیگر: مطالعه‌ای در باب میل جنسی و پورنوگرافی در انگلستانِ اواسط قرن نوزدهم» (۱۹۶۶)، با جزئیات به افسانه شهوت می‌پردازد؛ چنان‌که جان آلفرد اتکینز نیز در بررسی تاریخی خود، «آمیزش جنسی در ادبیات» (۱۹۷۰–۱۹۸۲)، چنین کرده است. | ## بخش 3: افسانه شهوت | مطالعهٔ مارکوس ماهیتی روان‌شناختی دارد و تا حد زیادی بر آثار زیگموند فروید تکیه می‌کند؛ او واژه‌ای را برای توصیف فعالیت‌های جنسی در این رمان ابداع کرده است: «پورنوتوپیا» (آرمان‌شهر جنسی). او این مکان را جایی توصیف می‌کند که در آن «همه مردان… همیشه و به‌طور بی‌پایانی توانمند هستند؛ همه زنان از شهوت بارور می‌شوند و عصاره یا شیره بدنی‌شان (یا هر دو) به‌طور تمام‌نشدنی سرازیر است. مارکوس به دلیل توصیفات اغلب غیرواقعی از فعالیت‌ها و حالت‌های جنسی در افسانه شهوت، از واژهٔ «بُردار» (Vector) برای توصیف اعمال جنسی مکانیکی استفاده می‌کند. او همچنین در رابطه با این اثر از «محرومیت عاطفی» سخن می‌گوید، زیرا شخصیت‌ها آن‌گونه که انسان‌های واقعی، متفکر و احساساتی رفتار می‌کنند، با یکدیگر تعامل ندارند. تاریخچه انتشار نخستین ویرایش مدرن و بدون سانسورِ این اثر در سال ۱۹۶۸ توسط انتشارات گروو پرس منتشر شد. از آن زمان تاکنون، این کتاب توسط ناشران متعددی در ایالات متحده و بریتانیا بازنشر شده است. آثاری که نقد یا شرح مفصلی بر این رمان دارند هنری اسپنسر اشبی (با نام مستعار پیزانوس فِراکسی)، زنجیره کتاب‌های ممنوعه، ۱۸۸۵ اتکینز، جان آلفرد. | ## جمع‌بندی | ویکتوریایی‌های دیگر: مطالعه‌ای در باب میل جنسی و پورنوگرافی در انگلستانِ اواسط قرن نوزدهم.