موضوع مقاله: هرمن هازبند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هرمن هازبند | مقدمه: او بیشتر به عنوان رهبر تنظیم‌کننده‌ها، شورشی پوپولیست در کارولینا در سال‌های منتهی به جنگ انقلابی آمریکا، شناخته می‌شود. | ## بخش 1: هرمن هازبند | او در ۳ دسامبر ۱۷۲۴ در شهرستان سیسیل، مریلند از ویلیام هازبند و مری کینکی یا کانکی به‌دنیا آمد. او یکی از افراد متعددی بود که پس از شنیدن موعظه جورج وایت فیلد تحت الهام بیداری شگرف، در ابتدا «نیو لایت» پرسبیترین و سپس کوئیکر شد. ارتباط با بنجامین فرانکلین هازبند با نقل مکان به لاوز کریک، جاییکه اکنون شهر سیلر، کارولینای شمالی نامیده می‌شود و بعدها به سندی کریک، شهرستان راندولف کنونی در ۱۷۵۰، خودش را به عنوان کشاورز و رهبر مذهبی تثبیت کرد. بعدها از او خواسته شد که کواکر میتینگ را ترک کند، او اینکار را انجام داد اما به پیروی از بسیاری از اصول آن‌ها از جمله صلح‌طلبی مطلق ادامه داد. هازبند و فرانکلین مکاتباتی را از طریق جان ویلکاکس، تاجر کراس کریک، فایتویل امروزی، کارولینای شمالی که سالی دو بار برای خرید کالا به فیلادلفیا، پنسیلوانیا می‌رفت، انجام می‌دادند. جان ویلکاکس، پسر توماس ویلکاکس بود که کارخانهٔ کاغذسازیش در شهر کنکورد، شهرستان دلاور، پنسیلوانیا کاغذهایی را تولید می‌کرد که برای انتشار مورد استفاده بنجامین فرانکلین قرار می‌گرفت. تنظیم‌کننده شورش در دهه ۱۷۶۰ او در برابر اعمال فاسد مقامات دولتی غارتگر که عمدتاً وکلا و قضات بودند، مقاومت می‌کرد. او به خاطر صحبت‌هایش زندانی شد و توسط گروه متعصبی از کشاورزان جنگلی مسلح که برای آزادی او آمده بودند، آزاد شد. | ## بخش 2: هرمن هازبند | مخالفان شروع به نامیدن خود به نام «تنظیم‌کننده‌ها» کردند، زیرا می‌خواستند وضعیت دولت را درست کنند؛ یعنی آنان را مجبور به پیروی از قوانین کنند؛ بنابراین جنبشی به نام شورش تنظیم‌کننده‌ها نام‌گذاری شد. هازبند هیچوقت قبول نمی‌کرد که یک تنظیم‌کننده است و به عنوان یک صلح‌طلب تمایلی به شرکت در اقدامات خشونت‌آمیز یا تهدیدکننده نداشت. او تراکت‌های چاپ شدهٔ متعددی داشت که شناخته شده‌ترین آن‌ها «خودت را به عنوان یک آزاده نشان بده» (۱۷۶۹) «رابطهٔ بی‌طرفانهٔ اولیه وعامل تغییرات اخیر در امور عمومی» (۱۷۷۰) و «یک تفریح برای فنینگ و یک سنگ برای تریون» (۱۷۷۱) بود. هازبند در ۱۷۷۰ از مجلس قانون‌گذاری استان اخراج شد، در ظاهر به دلیل افترا، اما به احتمال زیاد دلیل آن ارتباط او با تنظیم‌کننده‌ها بود.expelledlibel هازبند زمانی که افسران شهرستان روآن، کارولینای شمالی موافقت کردند که از طریق یک کمیتهٔ داوری، اختلاف در میان خود و تنظیم‌کننده‌ها را حل کنند، به عنوان عضو کمیته انتخاب شد و در آنجا خدمت کرد. هازبند، تنظیم‌کننده‌ها را در صبح نبرد آلامانس (۱۶ می ۱۷۷۱)، همراهی کرد و به دنبال ایجاد عدالت بود. یک شاخ کوچک (شاخی که در آن باروت نگه می‌داشتند) که توسط پسرعموی هازبند، هارمن کاکس که در نبرد آلامانس مورد استفاده قرار گرفته بود و بعدها توسط هازبند که به شهرستان سامرست، پنسیلوانیا فرار می‌کرد، حمل می‌شد، توسط یکی از نوادگانش، نیک شیدی در ۲۰۰۸ به بخش تاریخی ایالت کارولینای شمالی اهدا شد. پس از سرکوب «شورش» در نبرد آلامانس، هازبند با نام «تواسکیپ دس» که بعدها آن را به «کواکر پیر» تغییر داد، به مریلند فرار کرد. هازبند به سفرهای فیزیکی و متافیزیکی خود ادامه داد و در نهایت در منطقه‌ای به نام «گلدز» واقع در شهرستان بدفور که خود بعدها بخشی از شهرستان سامرست در پنسیلوانیای غربی شد، ساکن شد و واعظ هزاره و همچنین اصلاح‌طلب سیاسی شد. | ## بخش 3: هرمن هازبند | او خواستار مالیات تدریجی، پول کاغذی و به عنوان حامی و طرفدار مشارکت بیشتر مردم عادی در حکومت و همچنین مذهب، خواستار دموکراسی بیشتر شد. او در ۱۷۸۲ رساله‌ای را با عنوان «پیشنهاد اصلاح و تکمیل سیاست دولت ایالت متحده آمریکا» جاییکه او دربارهٔ قانون‌گذاری به نفع نواحی کوچک‌تر و برای هر شهرستان به منظور به حداکثر رساندن نفوذ رأی‌دهندگان، گفتگو می‌کرد، منتشر کرد. هازبند در اولین دوره انتخابات فدرال در ۱۷۸۸ دربارهٔ انتخاب نمایندگان کنکره در مناطق، به جای روش انتخاب در سراسر استان که متداول بود، بحث و گفتگو کرد. شورش ویسکی ماهیت صریح و شهرت او به رادیکالیسم او را به شورش ویسکی (۱۷۹۴) کشاند، جاییکه او به عنوان نماینده در نشست پارکیسون فری و رداستون در تلاش برای تعدیل مقاومت خشونت‌آمیز برای مالیات غیر مستقیم که توسط وزیر خزانه‌داری الکساندر همیلتون حمایت می‌شد، خدمت می‌کرد. او همچنین با یک قطب آزادی در برونرستون (سامرست کنونی، پنسیلوانیا) در میدان شهر که آراسته به پرچمی با شعار «آزادی و نه به مالیات» بود، مرتبط بود. زمانی که نیروهای فدرال، بر فراز کوه‌هایی آلگنی، در ظاهر برای سرکوب شورش راهپیمایی کردند، نه تنها آشوبگری پیدا نکردند، بلکه با کمبود مواد غذایی مواجه شدند که آنان را به دزدی از کشاورزان محلی سوق داد که سبب شد به لقب شرم‌آور «ارتش هندوانه» نام بگیرند. نیروهای فدرال مظنونین را که هازبند نیز جزء آنان بود و به‌طور ویژه به دنبال او بودند، دستگیر کردند. بازداشت شدگان در شرایط بسیار اسفباری نگهداری و سپس برای محاکمه به شرق بازگردانده شدند. | ## جمع‌بندی | وفات هرمن هازبند پس از سپری کردن شش ماه در زندان، در سن ۷۰ سالگی، حوالی ۱۹ ژوئن ۱۷۹۵ در یک می‌خانه در بدفورد، نزدیک فیلادلفیا که در مسیر خانه‌اش بود، فوت کرد.