موضوع مقاله: آشپزی آنگولایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آشپزی آنگولایی | مقدمه: آشپزی آنگولایی غذاهای بسیار محبوبی در بین اتباع و خارجی‌ها دارد، از جمله آنها می‌توان به فونگی (که از کاساوا یا آرد ذرت تهیه می‌شود)، مافت (ماهی کبابی، موز، سیب زمینی شیرین، کاساوا و گاری)، کالولو، مرغ مومبه، کیساکا و سوربه بائوباب اشاره کرد. | ## بخش 1: آشپزی آنگولایی | تاریخچه آشپزی آنگولا در شکل مدرن خود ترکیبی از مواد اولیه و تکنیک‌های پخت بومی آفریقایی و تأثیرات و مواد اولیه پرتغالی است که از دیگر مستعمرات پرتغال مانند برزیل به این کشور آورده شده‌اند. مواد اولیه مواد اولیه اصلی شامل لوبیا، برنج، گوشت خوک و مرغ، انواع سس و سبزیجاتی مانند گوجه‌فرنگی و پیاز است. فونگی د بومبو، که بیشتر در شمال آنگولا رایج است، نوعی خمیر یا فرنی از کاساوا (که به آن مانیوک یا یوکا نیز گفته می‌شود) است که از آرد کاساوا تهیه می‌شود. پیران، که رنگ زرد دارد و مشابه پولنتا است، از آرد ذرت تهیه می‌شود و بیشتر در جنوب آنگولا رایج است. فوبا اصطلاحی است که برای آردی که برای تهیه فونگ و پیران استفاده می‌شود به کار می‌رود و همچنین برای تهیه آنگو، پولنتای برزیلی، نیز استفاده می‌شود. موامبا د گالینیا (یا موامبای مرغ) مرغی است که با خمیر خرما، بامیه، سیر و سس روغن نخل قرمز تهیه می‌شود و معمولاً با برنج و فونگی سرو می‌شود. لیست غذاها سایر غذاهای رایج در غذاهای آنگولا عبارتند از: آرُز (برنج) شامل غذاهایی مانند آرُز د ایلا (برنج با مرغ یا ماهی)، آرُز د گارُوپا د ایلا (برنج با گروپر)، و آرُز د ماریسکو (برنج سفید با غذاهای دریایی، معمولاً میگو، ماهی مرکب، ماهی سفید یا خرچنگ) است. معمولاً مرغ (گالینیا د کابیدلا، گالینیا آ کابیدلا)، که با سرکه، گوجه‌فرنگی، پیاز و سیر سرو می‌شود. کالدیرادا د کابریتو، خورشت گوشت بز که با برنج سرو می‌شود و غذایی سنتی برای روز استقلال آنگولا، در ۱۱ نوامبر است. خورشت‌های ماهی، از جمله کالدیرادا د پیچ، که با «هر چیزی که در دسترس است» تهیه شده و با برنج سرو می‌شود و موزونگه، که از ماهی‌های خشک و تازه تهیه می‌شود و با روغن نخل، سیب‌زمینی شیرین، پیاز، گوجه‌فرنگی، اسفناج و ادویه‌جات پخته شده و با برنج، اسفناج، فونگی و فاروفا سرو می‌شود؛ برخی از آنگولایی‌ها معتقدند که این خورشت درمانی برای سر درد است، اگر قبل از شروع سردرد خورده شود. کالولو، ماهی خشک با سبزیجات، معمولاً پیاز، گوجه‌فرنگی، بامیه، سیب‌زمینی شیرین، سیر، روغن نخل و برگ‌های گیمبوا (مشابه اسفناج)؛ معمولاً با برنج، فونگی، لوبیا با روغن نخل و فاروفا سرو می‌شود. | ## بخش 2: آشپزی آنگولایی | کاتاتو، کرم سرخ شده با سیر، که با برنج سرو می‌شود؛ ویژه اویگه چیکوانگا، نانی که از آرد مانیوک تهیه می‌شود و در برگ‌های موز پیچیده می‌شود؛ یک غذای ویژه در شمال شرق آنگولا. فاروفا، برنج و لوبیا با آرد مانیوک تفت داده شده در بالا؛ غذایی با منشأ برزیلی که در آنگولا رایج است. فیجان د اویو د پالم یا دندم، لوبیا، پیاز و سیر که در روغن نخل پخته می‌شود؛ معمولاً با ماهی، موز و فاروفا سرو می‌شود. فرانگو (گریل شده) پیری‌پیری، بومی آنگولا و موزامبیک، همچنین یک مستعمره سابق پرتغالی؛ مرغ گریل شده در ماریناد بسیار تند از فلفل پیری‌پیری و گاهی نیز فلفل‌های خرد شده، نمک و آب‌لیمو یا لیمو.1,001 Foods to Die For (2007). گین‌دونگو، یک چاشنی تند که از فلفل تند، سیر، پیاز و گاهی برندی تهیه می‌شود؛ برخی از آنگولایی‌ها معتقدند که این چاشنی افزایش‌دهنده میل جنسی است. جینگویگا، سیراب شیردان و خون بز، ویژه در مالانژه، معمولاً با برنج و فونگی سرو می‌شود. کیفولا، گوشت وحشی که با ملخ‌های تفت داده شده و پخته شده از درخت نخل سرو می‌شود، یک غذای ویژه در اویگه، با فونگی سرو می‌شود. کیشوتو رومبو، بز کبابی با سیر و آب‌لیمو، که با برنج و سیب‌زمینی سرخ‌کرده سرو می‌شود. کیزاکا، برگ‌های گیاه مانیوک، مشابه اسفناج و معمولاً با جینگوبا (بادام‌زمینی) و خرد شده و طعم‌دار شده تهیه می‌شود؛ کیزاکا با ماهی، کیزاکا با ماهی، پیاز و گوجه‌فرنگی، که با برنج و فونگی سرو می‌شود. مافومه، گوشت قورباغه، ویژه در کونه ماریسکوس کزیدوس کُم گین‌دونگو، خرچنگ‌ها، میگوها و صدف‌ها که در آب دریا پخته می‌شوند و با برنج و سس تند سرو می‌شوند. موس د ماراکوجا، یک موس از میوه گل ساعتی که بومی برزیل است اما در آنگولا محبوب است. | ## بخش 3: آشپزی آنگولایی | موفته د کاچوسو، ماهی کبابی، معمولاً تیلاپیا رودخانه‌ای، در سس غنی از پیاز، سرکه و ادویه‌جات، که به‌طور مختلف با لوبیا، مانیوک پخته شده، برنج، سیب‌زمینی شیرین یا فاروفا سرو می‌شود. کیابوس کُم کاماراو، میگوها با بامیه، سیر، پیاز و گوجه‌فرنگی، که با برنج سرو می‌شود. تارکو، شلغم با بادام‌زمینی، روغن نخل، گوجه‌فرنگی و پیاز، که در کنار گوشت یا ماهی سرو می‌شود. در آنگولا انواع مختلفی از نوشیدنی‌های الکلی خانگی تهیه می‌شود، از جمله کاپاتیکا (تهیه شده از موز، ویژه کوانزا نورته)، کاپوروتو (تهیه شده از ذرت، ویژه مالانژه)، کازی یا کاکسیپمبه (تهیه شده از سیب‌زمینی و پوست مانیوک)، کیمبومبو (تهیه شده از ذرت)، مالووا یا اوسیسانگوا (تهیه شده از آب نخل، که گاهی به عنوان «شراب نخل» توصیف می‌شود، ویژه شمال آنگولا)، نگونگوه‌نا (تهیه شده از آرد مانیوک تفت داده شده) و والنده (تهیه شده از شکر، سیب‌زمینی شیرین، ذرت یا میوه‌ها، ویژه بیه). دیگر نوشیدنی‌ها شامل کاپوکا (وودکا خانگی)، اووینگندو (مِد تهیه شده از عسل) و ویسکی کُتا (ویسکی خانگی) است. نوشیدنی‌های گازدار مانند کوکاکولا، پپسی، میرندا، اسپرایت و فانتا نیز محبوب هستند. در حالی که برخی از نوشیدنی‌های گازدار از آفریقای جنوبی، نامیبیا، برزیل و پرتغال وارد می‌شوند، صنعت نوشیدنی‌های گازدار آنگولا رشد کرده است و کارخانه‌های کوکاکولا در بوم جیزوس، استان بنگو و لوبانگو از سال ۲۰۰۰ افتتاح شده‌اند. مونگوزو یک آب‌جو خانگی سنتی است که از مغزهای نخل تهیه می‌شود و ویژه لونداس (لوندای شمالی و لوندای جنوبی) است. مونگوزو توسط مردم چوکوه قبل از ورود اروپایی‌ها تهیه می‌شد و اکنون به صورت تجاری برای صادرات تولید می‌شود، از جمله به بلژیک، جایی که توسط شرکت وان استنبرگه تولید می‌شود. انواع مختلفی از آب‌جوهای تجاری در آنگولا تولید می‌شود که قدیمی‌ترین آن کُکا است که در لواندا تولید می‌شود. | ## جمع‌بندی | دیگر آب‌جوها شامل اکا (تولید شده در دوندوی کوانزا نورته)، انگولا (تولید شده در لوبانگو) و نوکال (تولید شده در لواندا) هستند.