موضوع مقاله: مارتینو دلا توره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارتینو دلا توره | مقدمه: مارتینو دلا توره پسر یاکوپو دلا توره و برادرزاده پاگانوی اول بود که قدرت خانواده دلا توره (که با نام توریانی نیز شناخته می‌شود) را در میلان تأسیس کرد. | ## بخش 1: مارتینو دلا توره | در سال ۱۲۴۱، او با نامزدی به عنوان پودستا در شهر پائولو دا سورسینا مخالفت کرد و با یکی از خواهران دا سورسینا ازدواج کرد که از او فرزندی نداشت. رهبر حزب مردمی، در سال ۱۲۵۹ در شورای بزرگان انتخاب شد، اما وقتی از قدرت خود سوءاستفاده کرد، اشراف برکنار شده، اتزلینو سوم دا رومانو، رهبر گیبلین‌ها را برای مبارزه با او فراخواندند. دومی در کاسانو دآدا توسط اتحادیه گوئلف به رهبری مارتینو و اوبرتو پالاویچینو شکست خورد: دلا توره املاک لودی، کومو، ورچلی و برگامو را به دست آورد. او متعاقباً با انتخاب اوتون ویسکونتی به عنوان اسقف اعظم میلان توسط پاپ اوربان چهارم مبارزه کرد، اما در نهایت موفق شد. مارتینو دلا توره احتمالاً در ۲۰ نوامبر ۱۲۶۳ در لودی، لمباردی درگذشت و در کنار پدرش و پاگانو در آبازیا دی کیاراواله به خاک سپرده شد. زندگی‌نامه مارتینو، پسر یاکوپو، کنت والساسینا، برادرزاده پاگانو اول دلا توره بود که قدرت خانوادگی را در شهر میلان برقرار کرده بود. فعالیت سیاسی او در سال ۱۲۴۱ آغاز شد، زمانی که با انتصاب پائولو سورسینا به عنوان پادستای شهر مخالفت کرد. در سال ۱۲۴۷، شورای شهر سنت آمبروجیو او را به عنوان بزرگ شهر میلان انتخاب کرد و بدین ترتیب فرماندهی شهرداری را به او سپرد. مارتینو به تدوین ثبت زمین که در سال ۱۲۴۰ توسط عمویش پاگانو آغاز شده بود، ادامه داد، که به ابزاری ضروری برای توزیع عادلانه‌تر مالیات بین شهروندان تبدیل شده بود. در سال ۱۲۵۶، اشراف، به رهبری اسقف اعظم لئون دا پرگو، پائولو دا سورسینا را به عنوان پادستای خود نامزد کرده بودند، اما این عنوان به مارتینو اعطا شد. سال بعد، مردم عادی به رهبری مارتینو، اشراف‌زاده گوگلیلمو دا لاندریانو را در فاگنانو محاصره کردند، در حالی که اشراف، به دنبال اسقف اعظم، وارد کاستلسپریو شدند. | ## بخش 2: مارتینو دلا توره | با این حال، این درگیری نامطلوب بود، زیرا دشمنان او می‌توانستند روی مهمان‌نوازی وارسه و کمک مسلحانه مردم کومو حساب کنند. برای جلوگیری از درگیری نهایی، بین طرفین در پارابیاگو بین ۲۸ و ۲۹ آگوست ۱۲۵۷، بر اساس متنی که توسط نمایندگان دو جناح تهیه شده بود، توافقی حاصل شد. در ۴ آوریل ۱۲۵۸، صلح سنت آمبروجیو تصویب شد که مقرر می‌کرد مناصب عمومی شهر به‌طور مساوی بین دو جناح تقسیم شود. همچنین صلح با شهرهای کومو و نووارا را تمدید کرد و به دلا توره اجازه داد تا در ازای دریافت مبلغی، مواضع قبلی خود را از سر بگیرد. پائولو دا سورسینا پس از زندانی شدن توسط جناح گیبلین خود، تصمیم گرفت از نظر سیاسی به برادر همسرش نزدیک شود. در سال ۱۲۵۸، در کومو، درگیری بین جناح‌های شهر درگرفت: اشراف به رهبری روسکونی‌ها و جناح مردمی به رهبری ویتانی‌ها. در ۳۰ مارس ۱۲۵۹، مردم میلان در کلیسای سانتا تکلا، که اکنون کلیسای جامع میلان است، جمع شدند و دلا توره را انتخاب کردند. او بلافاصله با رقیبش که چند روز بعد درگذشت، جایگزین شد؛ بنابراین، در ۲۴ آوریل، مارتینو به مقام کاپیتان مردم بازگشت و پس از درگیری جدید با جناح گیبلین، موفق شد به عنوان لرد میلان انتخاب شود. اولین لرد میلان پس از انتخاب به عنوان لرد میلان، او جناح گیبلین را از شهر تبعید کرد، که از اتزلینو سوم دا رومانو کمک خواستند. اتزلینو تصمیم به محاصره اورزینووی گرفت و اوبرتو دوم پالاویچینو، بووسو دا دووارا، مارتینو دلا توره و شهرهای کرمونا، فرارا و مانتوا با او جنگیدند. پس از تلاش‌های ناامیدانه بیشتر برای نجات خود، شکست خورد و به شدت زخمی شد، زندانی شد و در سال ۱۲۵۹ در قلعه سونچینو درگذشت. | ## بخش 3: مارتینو دلا توره | مارتینو تصمیم گرفت گیبلین پالاویچینو را به میلان احضار کند و با او قراردادی پنج ساله امضا کرد و کاپیتانی را به او سپرد. در این دوره، اوتاویانو دگلی اوبالدینی به عنوان کاردینال و اوتون ویسکونتی به عنوان اسقف اعظم منصوب شدند. این وضعیت ناشی از سوء تفاهمی بین ریموندو دلا توره، پسر پاگانو، و مقر مقدس بود که با این حال او را به اسقفی کومو ارتقا داد. به همین دلیل، دلا توره به همراه پالاویچینو، زمین‌ها و دارایی‌های اسقف‌نشین را اشغال کردند تا پاپ را مجبور به لغو تصمیم خود کنند، اما پاپ او، برادرش فیلیپو و دیگر اشراف را تکفیر کرد. در اوایل سال ۱۲۶۳، اوتون ویسکونتی، به دستور پاپ، رم را ترک کرد تا تلاش کند اسقف‌نشین خود را تصاحب کند و در ۱۰ آوریل همان سال وارد آرونا شد، اما خیلی زود توسط لرد میلان اخراج شد. در ژوئن همان سال، دلا توره همچنین به مقام پودستا نووارا رسید، اما در ۷ نوامبر، در حالی که در لودی بود، به بیماری سختی مبتلا شد. با درک اینکه نزدیک به مرگ است، درخواست کرد و برادرش فیلیپو جانشین او در این مقام شد. او احتمالاً در ۲۰ نوامبر ۱۲۶۳ درگذشت و در مقبره‌ای که در دیوار خارجی صومعه چیاراواله در کنار پدرش و پاگانو قرار دارد، به خاک سپرده شد. مرگ مارتینو دلا توره احتمالاً در ۲۰ نوامبر ۱۲۶۳ در لودی، لمباردی درگذشت و در کنار پدرش و پاگانو در آبازیا دی کیاراواله به خاک سپرده شد. | ## جمع‌بندی | خانواده او با خواهر شهردار میلان، پائولو سورسینا، ازدواج کرد که به گفته پمپئو لیتا، از او فرزندی نداشت.