موضوع مقاله: مراکز آموزش و یادگیری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مراکز آموزش و یادگیری | مقدمه: مراکز آموزش و یادگیری واحدهای مستقل دانشگاهی در کالج‌ها و دانشگاه‌ها هستند که با هدف پشتیبانی از اعضای هیئت علمی ایجاد می‌شوند. | ## بخش 1: مراکز آموزش و یادگیری | این مراکز به استادان کمک می‌کنند تا شیوه‌های تدریس خود را بهبود دهند و در مسیر توسعه حرفه‌ای پیش بروند. همچنین، این مراکز معمولاً برنامه‌های توانمندسازی حرفه‌ای برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی ارائه می‌کنند تا آنان را برای آینده شغلی به‌عنوان استاد دانشگاه آماده سازند. برخی مراکز بسته به سیاست‌های هر مؤسسه، خدمات حمایتی آموزشی برای دانشجویان و فعالیت‌های دیگر نیز فراهم می‌کنند. این مراکز ممکن است با نام‌های گوناگونی شناخته شوند؛ مانند مرکز توسعه اعضای هیئت علمی، مرکز آموزش و یادگیری، مرکز تعالی در آموزش، مرکز پشتیبانی آموزشی و غیره. تاریخچه نخستین مرکز آموزش و یادگیری در آمریکای شمالی، «مرکز پژوهش در آموزش و یادگیری» در دانشگاه میشیگان بود که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد. هدف استادان دانشگاه، مدرسان پاره‌وقت یا دستیاران آموزشی معمولاً به‌عنوان متخصصان در رشتهٔ خود وارد کلاس می‌شوند و محتوای درسی را به‌خوبی می‌شناسند. با این حال، این آگاهی به‌تنهایی تضمین‌کنندهٔ موفقیت در تدریس نیست؛ زیرا مهارت در آموزش موضوعی کاملاً متفاوت است. بسیاری از مدرسان آموزش رسمی در روش‌های تدریس ندیده‌اند و ممکن است در انتقال مفاهیم به دانشجویان تازه‌کار با مشکل روبه‌رو شوند. دانشجویان تازه‌کار مطالب یک درس را به‌گونه‌ای متفاوت از استادان خبره درک می‌کنند. مراکز آموزش و یادگیری برای کمک به مدرسان در نوسازی سبک تدریس، ساختاربندی مفاهیم و اطلاعات به‌گونه‌ای که دانشجویان بتوانند آن را معنادار دریافت کنند، و کمک به یادگیری عمیق‌تر و ماندگارتر دانشجویان ایجاد شده‌اند. این مراکز همچنین به مدرسان در زمینه‌های دیگر کمک می‌کنند؛ مانند مدیریت دانشجویان تحصیلات تکمیلی، طراحی درس، نگارش علمی، آزمودن روش‌های نوین تدریس و طراحی تکالیف و امتحانات بهتر. برخی مراکز به مشکلات یادگیری دانشجویان نیز می‌پردازند و خدماتی برای بهبود یادگیری و مهارت‌های مطالعه ارائه می‌دهند. خدمات پشتیبانی برای اعضای هیئت علمی مراکز آموزش و یادگیری معمولاً خدمات توسعهٔ حرفه‌ای برای اعضای هیئت علمی ارائه می‌کنند، به‌ویژه برای ارتقای مهارت‌های تدریس و پیشرفت حرفه‌ای آنان. بسته به سیاست هر مؤسسه، این خدمات ممکن است اختیاری باشد یا برای استادان تازه‌کار و کسانی که در عملکرد آموزشی مشکل دارند الزامی شود. | ## بخش 2: مراکز آموزش و یادگیری | در برخی دانشگاه‌های آمریکایی، دستیاران آموزشی مقطع تحصیلات تکمیلی که درس‌های دانشگاهی را تدریس می‌کنند، موظف‌اند در دوره‌های آموزشی یا برنامه‌های مربیگری شرکت کنند. این مراکز همچنین در ترویج روش‌های نوین تدریس، بحث‌های آموزشی و تغییرات نهادی در شیوه‌های آموزشی و محیط دانشگاهی نقش دارند. در یک جلسهٔ مربیگری، استاد با یک مربی یا مشاور آموزشی (متخصص یا پژوهشگر آموزش) دیدار می‌کند تا راهنمایی‌هایی برای بهبود مهارت‌های تدریس و دانش آموزشی خود دریافت کند.Knight, Jim. بسته به مؤسسه، این کار ممکن است اختیاری یا برای استادان تازه‌کار و دیگر اعضای آموزشی الزامی باشد. برخی دیگر نیز داوطلبانه برای رفع مشکلات آموزشی یا صرفاً به‌دلیل علاقه به ارتقای توانایی‌های تدریس خود، یا برای دریافت مشاوره در استفاده از روش‌های نوین تدریس به مربی آموزشی مراجعه می‌کنند. کارگاه‌ها کارگاه‌های میکرو-تدریس جلساتی هستند که در آن مدرسان یک درس کوتاه یا نسخهٔ فشرده‌ای از یک سخنرانی واقعی را در حضور همکاران یا یک مشاور آموزشی ارائه می‌کنند. ارائه‌دهنده پس از آن بازخوردهایی دربارهٔ مهارت‌های تدریس و ارائهٔ خود از همکاران و مربی یا مشاور آموزشی دریافت می‌کند. بسیاری از مراکز آموزش و یادگیری در کانادا و دیگر نقاط جهان از سال ۱۹۷۸ «کارگاه مهارت‌های آموزشی» را به‌عنوان یک برنامهٔ گواهی‌نامهٔ همتای میکرو-تدریس اجرا کرده‌اند. کارگاه‌ها یا نشست‌های غیررسمی (که گاهی «brown bag» نامیده می‌شوند) ممکن است توسط کارکنان مرکز یا سخنرانان مهمان در زمینه‌های گوناگون توسعهٔ حرفه‌ای و روش‌های تدریس برگزار شوند. این کارگاه‌ها می‌توانند آموزش در روش‌های نوین تدریس ارائه دهند، با معرفی این روش‌ها به مدرسان و کمک به اجرای بهتر آن‌ها، و همچنین با کمک به استفادهٔ مؤثرتر از روش‌های سنتی مانند سخنرانی یا ترکیب سخنرانی و بحث. روش‌های نوین یا دانشجو-محور ممکن است شامل فعالیت‌های گروهی، یادگیری فعال یا یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL), یادگیری مبتنی بر کشف، یادگیری تجربی یا شیوه‌های غیرسنتی ارزیابی مانند نمونه‌کارها و روش‌های ارزیابی تکوینی باشند. کارگاه‌های توجیهی نیز می‌توانند مهارت‌های تدریس و دیگر اطلاعات ضروری را برای اعضای تازه‌وارد هیئت علمی معرفی کنند. انجمن‌های یادگیری اعضای هیئت علمی مراکز آموزش و یادگیری ممکن است از انجمن‌های یادگیری اعضای هیئت علمی (FLCs) برای توسعهٔ حرفه‌ای در تدریس حمایت و آن‌ها را تسهیل کنند. این انجمن‌ها شامل مدرسانی هستند که معمولاً در رشته‌های مشابه یا مرتبط فعالیت می‌کنند و در گروه‌های کوچک گرد هم می‌آیند تا مشکلات و چالش‌های آموزشی خود را بررسی کرده و برای یافتن راه‌حل‌ها ایده‌پردازی یا پژوهش کنند. | ## بخش 3: مراکز آموزش و یادگیری | اعضا به‌طور منظم دیدار می‌کنند تا دربارهٔ مسائل و یافته‌ها گفت‌وگو کنند و ممکن است به نوشتن یادداشت‌های روزانه یا دیگر روش‌های عمل بازتابی در تدریس بپردازند. موضوعات مربوط به مهارت‌های تدریس می‌تواند شامل بهبود سخنرانی‌ها یا طراحی درس برای ایجاد کلاس‌های جذاب‌تر و دانشجو-محور، آموزش مهارت‌های علمی خاص، استفاده از فناوری‌های نوین آموزشی و ارتقای مهارت‌های ارائه باشد. مسائل مربوط به رابطهٔ استاد و دانشجو ممکن است شامل درک و رفع مشکلات دانشجویان، راهنمایی در نحوهٔ هدایت دانشجویان تحصیلات تکمیلی، و شناخت مسائل مربوط به جنسیت، نژاد یا عوامل دیگر باشد که می‌توانند بر پویایی کلاس و عملکرد علمی تأثیر بگذارند؛ برای نمونه، پژوهش‌های زبان‌شناسی و آموزشی نشان داده‌اند که تعامل دانشجویان زن و مرد در گروه‌های کوچک با تعامل آنان در بحث‌های کلاسی متفاوت است.Tannen, Deborah. مسائل مربوط به ارزیابی و سنجش می‌تواند شامل طراحی تکالیف، طراحی آزمون‌ها و امتحانات، نمره‌دهی و ارائهٔ بازخورد باشد. برخی مراکز نیز خدماتی مرتبط با مسیر شغلی ارائه می‌دهند؛ مانند کمک در نگارش طرح‌های پژوهشی، مهارت‌های جستجوی شغل دانشگاهی و ایجاد پرونده‌های آموزشی برای کسانی که به‌دنبال مشاغل دانشگاهی هستند. فعالیت‌های دیگر خدمات دیگر ممکن است توسط مراکز آموزش و یادگیری ارائه شوند، هرچند این موضوع بسته به مؤسسه متفاوت است. برخی مراکز خدمات حمایتی برای دانشجویان در زمینهٔ مهارت‌های مطالعه و یادگیری یا حتی برنامه‌های آموزش همتایان ارائه می‌کنند. برخی مراکز از آموزش الکترونیکی و پژوهش در زمینهٔ برنامه‌ها و روش‌های آموزش الکترونیکی حمایت می‌کنند. بعضی نیز در جنبش‌ها و کنسرسیوم‌های آموزش الکترونیکی مانند جنبش دوره‌های آزاد دانشگاهی (OCW) مشارکت دارند. مراکز آموزش و یادگیری ممکن است کارگاه‌های طولانی‌تر یا دوره‌های رسمی در زمینهٔ نظریه و عمل راهنمایی دانشجویان تحصیلات تکمیلی ارائه دهند. برخی مراکز فراتر از سطح فردیِ استاد عمل کرده و از نظام آموزشی حمایت می‌کنند؛ برای نمونه، تسهیل نشست‌های گروهی در سطح دانشکده برای بازنگری یا طراحی برنامه‌های درسی و نقشه‌برداری از مفاهیم و مهارت‌ها در طول دوره‌ها و سال‌های تحصیلی، برای اهداف بازطراحی یا اعتباربخشی. این مراکز همچنین ممکن است ارزیابی‌های داخلی در مورد اثربخشی برنامه‌های آموزشی انجام دهند یا بازخورد دانشجویان دربارهٔ عملکرد استادان را مدیریت کنند و به اعضای هیئت علمی در درک و استفاده از بازخوردهای دانشجویان کمک کنند. پژوهشگران آموزشی در برخی مراکز پژوهش‌هایی در زمینهٔ روش‌های تدریس یا برنامه‌های آموزش الکترونیکی و همچنین در حوزهٔ بورسیهٔ آموزش و یادگیری (SOTL) انجام می‌دهند. | ## جمع‌بندی | دفتر ثبت‌نام دانشگاه SIMAD نیز اطلاعات و خدماتی برای پاسخ‌گویی به نیازهای اعضای جامعهٔ دانشگاهی ارائه می‌دهد.