aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: آمبا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آمبا | مقدمه: این چاشنی بیشتر در آشپزی عراقی شناخته شده‌است و در آشپزخانه‌های اسرائیل، شبه‌جزیره عربستان و جنوب آسیا نیز کاربرد دارد. | ## بخش 1: آمبا | مواد اصلی آمبا شامل انبه سبز ترشی‌شده، سرکه، نمک، زردچوبه، فلفل تند و شنبلیله است. آمبا معمولاً به‌عنوان سُس همراه ساندویچ‌های فلافل و شاورما مصرف می‌شود و از محبوب‌ترین غذاهای خیابانی عراق به‌شمار می‌رود. | ## بخش 2: آمبا | بر پایه روایت‌های رایج، بازرگانان یهودیان عراقی ساکن بمبئی انبه را در بشکه‌های سرکه به بندر بصره می‌فرستادند تا از فساد آن جلوگیری شود. این انبه‌ها از بصره به بازار یهودیان بغداد منتقل و با ادویه‌های گوناگون ترکیب می‌شد. | ## بخش 3: آمبا | در دهه ۱۹۵۰ میلادی، مهاجران یهودی عراقی آمبا را به اسرائیل بردند و از آن پس این چاشنی در آشپزی اسرائیلی و فلسطینی جایگاه ویژه‌ای یافت. | ## جمع‌بندی | ریشه‌شناسی نام «آمبا» از واژه (āmbā) در زبان مراتی به معنای انبه گرفته شده‌است که خود از واژه سانسکریت āmra مشتق شده‌است.
موضوع مقاله: کینز (شرکت استرالیایی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کینز (شرکت استرالیایی) | مقدمه: کینز یک نشان تجاری استرالیایی تولیدکننده محصولات چاشنی از جمله پودر خردل و پودر کاری است که توسط مک‌کورمیک فودز استرالیا، شاخه استرالیایی شرکت آمریکایی مک‌کورمیک، تولید می‌شود. | ## بخش 1: کینز (شرکت استرالیایی) | این نشان تجاری پیشینه‌ای طولانی دارد و از اقلام رایج در آشپزخانه‌های سراسر استرالیا به‌شمار می‌رود. پودر خردل کینز از دانه‌های خردل آسیاب‌شده تهیه می‌شود و پودر کاری سنتی کینز ترکیبی از زردچوبه، گشنیز، نمک، شنبلیله، فلفل سیاه، پودر فلفل قرمز، آرد برنج و است. | ## بخش 2: کینز (شرکت استرالیایی) | تاریخچه خردل کینز نخستین کارخانه خردل‌سازی خانواده کین در سال ۱۷۴۲ در گارلیک هیل لندن توسط شرکت مسرز کین اند سانز تأسیس شد. پس از درگذشت توماس کین در سال ۱۸۶۲، شرکت کین اند سانز با شرکت رابینسون اند بلویل ادغام شد و شرکت کین رابینسون اند کمپانی را تشکیل داد. | ## بخش 3: کینز (شرکت استرالیایی) | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۵۴ فرمول و حقوق تولید پودر کاری کینز به شرکت رکیت اند کلمن استرالیا فروخته شد و در سال ۱۹۹۸ همراه با نشان تجاری خردل کینز به مک‌کورمیک فودز استرالیا منتقل گردید.
موضوع مقاله: سس ماری رز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سس ماری رز | مقدمه: سس ماری رز (به انگلیسی: ) که در برخی مناطق با نام سس کوکتل یا سس غذاهای دریایی نیز شناخته می‌شود، یک چاشنی بریتانیایی است که معمولاً از ترکیب گوجه‌فرنگی، مایونز، سس ووسترشر، آب لیموترش و فلفل سیاه تهیه می‌شود. | ## بخش 1: سس ماری رز | نسخهٔ ساده‌تر این سس را می‌توان تنها با مخلوط کردن کچاپ گوجه‌فرنگی و مایونز تهیه کرد. این سس در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی توسط ، آشپز بریتانیایی، رواج یافت و اغلب به‌عنوان همراه خوراک دریایی، به‌ویژه میگو، سرو می‌شود. | ## بخش 2: سس ماری رز | با این حال، سس‌های کوکتل غذاهای دریایی پیش از دستور پخت کرادوک در سال ۱۹۶۷ وجود داشتند؛ برای نمونه، در سال ۱۹۵۶ دستوری برای ترکیبی سرد از مایونز و پورهٔ شیرین گوجه‌فرنگی منتشر کرد که به‌عنوان پایهٔ کوکتل میگو استفاده می‌شد. گاهی ادعا می‌شود که این سس به نام کشتی جنگی مری رز از نام‌گذاری شده‌است، اما بنیاد مری رز خود این روایت را رد کرده‌است. | ## بخش 3: سس ماری رز | سس‌های مشابه در آرژانتین، سسی مشابه است که در دههٔ ۱۹۲۰ در یک زمین گلف ابداع شد. | ## جمع‌بندی | در ایالات متحده، سسی مشابه است که با سیب‌زمینی سرخ‌کرده سرو می‌شود و سس هزار جزیره و سس روسی نیز ترکیبات نزدیکی دارند.
موضوع مقاله: چاشنی غیرتخمیری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چاشنی غیرتخمیری | مقدمه: چاشنی غیرتخمیری جایگزینی برای سرکه مالت است که از آب، استیک اسید، طعم‌دهنده‌ها و غالباً رنگ کارامل ساخته می‌شود. | ## بخش 1: چاشنی غیرتخمیری | بر اساس مقررات بریتانیا، این محصول نباید با برچسب «سرکه» عرضه شود و حتی نباید در بطری‌های سنتی سرکه در فروشگاه‌ها قرار گیرد. | ## بخش 2: چاشنی غیرتخمیری | تاریخچه به نوشتهٔ آرتور اسلیتر در شمارهٔ اوت ۱۹۷۰ نشریهٔ ، قاضی ارشد شهر لندن در یک پروندهٔ قضایی در سال ۱۹۴۹ در دادگاه بو استریت حکم داد که عبارت «سرکهٔ غیرتخمیری» (به انگلیسی: ) که تا آن زمان برای بازاریابی این محلول‌های اسید استیکی به کار می‌رفت، نقض قانون علائم تجاری ۱۹۲۶ و توصیف تجاری نادرست محسوب می‌شود. | ## بخش 3: چاشنی غیرتخمیری | ## جمع‌بندی | اسلیتر می‌افزاید که پس از ناکامی در تجدیدنظر، اتحادیهٔ صنفی مربوطه اعلام کرد که از آن پس محصول خود را با عنوان «چاشنی غیرتخمیری» (به انگلیسی: ) به فروش خواهد رساند.
موضوع مقاله: سس اوکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سس اوکی | مقدمه: تاریخچه سس اوکی نخست در کارخانه‌ای به نام «چلسی ورکس» (که پیش‌تر یک استخر شنا بود) در لندن ساخته شد. | ## بخش 1: سس اوکی | در سال ۱۹۲۸ تولید به کارخانه‌ای نوساز به طراحی پرسی شارپ در شمارهٔ ۲۶۵ خیابان مرتون، ساوت‌فیلدز، در منطقه واندزوورث لندن منتقل شد. نام رسمی شرکت «جورج میسون و شرکا» بود، اما جورج میسون پیش از جنگ جهانی اول شرکت را ترک کرد و مدیریت به خانوادهٔ کوپر سپرده شد. | ## بخش 2: سس اوکی | کلمنز در سال ۱۹۶۹ شرکت به رکیت و کلمن در نوریچ فروخته شد و تمامی تولید به آنجا منتقل گردید. افزون بر سس اوکی، محصولاتی مانند چتنی، و سس نعنا نیز در این کارخانه‌ها تولید می‌شد. | ## بخش 3: سس اوکی | نمای آرت‌دکویی ساختمان ساوت‌فیلدز همچنان پابرجاست و در اوت ۲۰۰۲ در فهرست بناهای درجهٔ ۲ ثبت شده‌است. | ## جمع‌بندی | سس اوکی اکنون عمدتاً در خاور دور و میان جوامع چینی‌تبار بریتانیا مصرف می‌شود و یکی از مواد اصلی سس اوکی غذاخوری‌های چینی/کانتونی است.
موضوع مقاله: سارسونز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سارسونز | مقدمه: این محصول در بطری‌های گلابی‌شکل با درپوش فنری به فروش می‌رسد و در حال حاضر متعلق به شرکت میزکان ژاپنی است. | ## بخش 1: سارسونز | سارسونز از سال ۱۷۹۴ میلادی فعالیت خود را آغاز کرده و از قدیمی‌ترین نشان‌های تجاری سرکه در بریتانیا به‌شمار می‌رود. تاریخچه سرکه سارسونز نخستین بار در سال ۱۷۹۴ توسط توماس سارسون از جو مالت دم‌کشی شد. پس از آنکه پسر او، هنری جیمز سارسون، مدیریت کسب‌وکار را بر عهده گرفت، فروش به‌شدت افزایش یافت. | ## بخش 2: سارسونز | در سال ۱۸۸۴ نام محصول به «سرکه باکره سارسون» تغییر یافت که الهام‌گرفته از در کتاب مقدس بود، اما این نام به‌زودی کنار گذاشته شد. در سال ۱۸۹۳ شرکت با نام «هنری سارسون و پسران» از کارخانهٔ سرکه‌سازی در خیابان کاترین، شوردیچ، لندن فعالیت می‌کرد. کارخانهٔ سارسونز در خیابان تَنِر در برموندزی، لندن، در نزدیکی تاور بریج قرار داشت. | ## بخش 3: سارسونز | در سال ۱۹۳۲ این شرکت با دیگر تولیدکنندگان سرکه بریتانیایی ادغام شد و شرکت «سرکه‌های بریتانیا» را تشکیل داد. شرکت سارسونز سرانجام توسط خریداری شد که خود بعدها به تملک نستله درآمد و سپس به پرمیر فودز فروخته شد. | ## جمع‌بندی | در ژوئیه ۲۰۱۲، پرمیر فودز نشان‌های تجاری سارسونز، و دوفره را به مبلغ ۴۱ میلیون پوند به شرکت میزکان ژاپنی فروخت.
موضوع مقاله: سس کام‌بک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سس کام‌بک | مقدمه: سس کام‌بک یک سس فروبری است که در آشپزی مرکز می‌سی‌سی‌پی در ایالات متحده آمریکا برای غذاهای سرخ‌شده یا به‌عنوان سس سالاد استفاده می‌شود. | ## بخش 1: سس کام‌بک | این سس در رستوران دِ روتیسری در جکسون (میسیسیپی) ابداع شد و به‌طور کلی در سراسر جنوب ایالات متحده شناخته شده‌است. سس کام‌بک از سس رنچ تندتر و از سس تنوری خامه‌ای‌تر و کمتر شیرین است.nguage=en پایهٔ سس از سس مایونز و سس فلفل یا کچاپ یا هر دو تشکیل شده‌است. | ## بخش 2: سس کام‌بک | بسیاری از دستورها افزودن سس ووسترشر، سس تند، پیاز، آب لیمو و ادویه‌جات را نیز توصیه می‌کنند. تاریخچه این سس از اواخر دهه ۱۹۲۰ در رستوران‌های یونانی جکسون (میسیسیپی) پدیدار شد.age=en-US ابداع آن به رستوران دِ روتیسری نسبت داده شده‌است. | ## بخش 3: سس کام‌بک | ## جمع‌بندی | مورخ غذا رابرت سنت‌جان آن را «ملکهٔ مادر همهٔ چاشنی‌های می‌سی‌سی‌پی» نامیده‌است.
موضوع مقاله: سس مامبو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سس مامبو | مقدمه: این سس شباهتی به سس تنوری دارد، اما تا حدی شیرین‌تر و همچنین کمی تندتر یا ترش‌تر از آن است. | ## بخش 1: سس مامبو | سس مامبو معمولاً روی بال‌های مرغ سرخ‌شده، سیب‌زمینی سرخ‌کرده، میگوی سرخ‌شده و ریخته می‌شود. این سس غالباً با «سس ملایم» شیکاگو، که آن نیز سس بیرون‌بری محله‌های سیاه‌پوست‌نشین آن شهر است، مقایسه می‌شود. | ## بخش 2: سس مامبو | کالینز دست‌کم از سال ۱۹۵۰ از این نام تجاری استفاده می‌کرد و شرکت جانشین او، سلکت برندز، این علامت تجاری را در ۲۵ مه ۱۹۹۹ در ادارهٔ ثبت اختراعات و علائم تجاری ایالات متحده به ثبت رساند. بر اساس ادعای شرکت کپیتال سیتی مامبو سس، این سس در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ در رستورانی به نام «وینگز اند تینگز» در واشینگتن دی.سی. | ## بخش 3: سس مامبو | از آنجا که سس مامبوی آرگیا به دههٔ ۱۹۵۰ بازمی‌گردد، گمان می‌رود نسخهٔ واشینگتنی در واقع برگرفته از سس اصلی شیکاگویی باشد. | ## جمع‌بندی | در ۹ اکتبر ۲۰۲۳، زنجیرهٔ فست‌فود مک‌دونالد نسخهٔ خود از این سس را به‌صورت محدود در شعب آمریکایی‌اش عرضه کرد.
موضوع مقاله: کاخ جدید اشتوتگارت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاخ جدید اشتوتگارت | مقدمه: این بنا که در مجاورت کاخ قدیمی قرار دارد، به عنوان اقامتگاه رسمی دوک‌ها و پادشاهان وورتمبرگ ساخته شد. | ## بخش 1: کاخ جدید اشتوتگارت | معماری این کاخ ترکیبی از سبک‌های مختلف است که به دلیل طولانی شدن روند ساخت و تغییر معماران و سلیقه‌های هنری در طول زمان پدید آمده است. نخستین معمار بنا لئوپولد رتی بود که ساختار اصلی را طراحی کرد، اما پس از مرگ او، کار توسط معماران دیگری همچون فیلیپ دلا گوئپیر ادامه یافت. ساخت‌وساز به دلیل مسائل مالی و جابجایی پایتخت به لودویگزبورگ چندین بار متوقف شد. ویژگی‌های معماری و طراحی نمای بیرونی کاخ ترکیبی از شکوه باروک و سادگی نئوکلاسیک است. | ## بخش 2: کاخ جدید اشتوتگارت | بخش مرکزی یا کور دو لوژی با ستون‌های عظیم تزیین شده و به میدان اصلی شهر مشرف است. فضای داخلی کاخ، به‌ویژه تالار سفید و تالار آینه، از شاهکارهای تزیینات سلطنتی به شمار می‌روند. اگرچه بخش بزرگی از تزیینات داخلی در طول زمان تغییر کرد، اما بازسازی‌های دقیق قرن بیستم توانست بخشی از روح تاریخی این تالارها را احیا کند. ویرانی در جنگ و بازسازی در جریان جنگ جهانی دوم و در پی بمباران‌های سال ۱۹۴۴، کاخ جدید تقریباً به طور کامل ویران شد و تنها دیوارهای خارجی آن باقی ماند. | ## بخش 3: کاخ جدید اشتوتگارت | پس از جنگ، پیشنهادهایی برای تخریب کامل بقایا و ساخت یک بنای مدرن مطرح شد، اما با پافشاری انجمن‌های میراث فرهنگی، بازسازی بنا از سال ۱۹۵۸ آغاز گردید. در این روند، نمای خارجی دقیقاً مطابق با طرح‌های تاریخی بازسازی شد، اما فضای داخلی برای کاربری‌های اداری مدرن بهینه‌سازی گردید. کاربری فعلی و اهمیت شهری امروزه کاخ جدید مقر وزارتخانه‌های دارایی و اقتصاد ایالت بادن-وورتمبرگ است. میدان مقابل کاخ که به شلوس‌پلاتز معروف است، قلب تپنده اشتوتگارت و محل برگزاری جشنواره‌ها و کنسرت‌های بزرگ شهری است. | ## جمع‌بندی | این بنا به عنوان نمادی از تداوم تاریخی شهر اشتوتگارت شناخته می‌شود و تالارهای تشریفاتی آن همچنان میزبان مهمانان دیپلماتیک دولت آلمان است.
موضوع مقاله: شلوس‌پلاتس اشتوتگارت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شلوس‌پلاتس اشتوتگارت | مقدمه: شلوس‌پلاتس (به آلمانی: Schlossplatz) یا میدان کاخ، بزرگ‌ترین میدان در مرکز شهر اشتوتگارت است که نقطه اتصال منطقه پیاده‌راه تجاری به باغ‌های دولتی محسوب می‌شود. | ## بخش 1: شلوس‌پلاتس اشتوتگارت | این میدان که در مقابل کاخ جدید اشتوتگارت قرار دارد، نماد تاریخ سلطنتی و حیات اجتماعی مدرن ایالت بادن-وورتمبرگ است. شلوس‌پلاتس نه تنها به دلیل معماری ابنیه اطراف، بلکه به عنوان محلی برای برگزاری رویدادهای بزرگ فرهنگی و سیاسی اهمیت ویژه‌ای در جغرافیای شهری آلمان دارد. تاریخچه و تحولات کالبدی تا میانه قرن هجدهم، این منطقه بخشی از باغ‌های خصوصی دربار و محلی برای رژه‌های نظامی بود. با آغاز ساخت کاخ جدید در سال ۱۷۴۶، فضای مقابل آن به تدریج تغییر کاربری داد و به میدانی رسمی تبدیل شد. نقطه اوج تزیینات میدان، نصب «ستون جوبیلی» در سال ۱۸۴۱ به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد پادشاهی ویلهلم یکم بود که ظاهر نهایی میدان را تثبیت کرد. بناهای شاخص پیرامونی اطراف شلوس‌پلاتس را مجموعه‌ای از مهم‌ترین بناهای تاریخی و هنری اشتوتگارت احاطه کرده‌اند. | ## بخش 2: شلوس‌پلاتس اشتوتگارت | در ضلع شرقی، نمای باروک کاخ جدید خودنمایی می‌کند و در ضلع جنوبی، کاخ قدیمی قرار دارد که یادگار دوران رنسانس است. در ضلع شمال غربی، بنای کونست‌گبویده با گنبد طلایی‌اش که محل انجمن هنر وورتمبرگ است، دیده می‌شود. همچنین موزه هنرهای مدرن اشتوتگارت با نمای شیشه‌ای و مکعبی خود، تضادی بصری میان تاریخ و مدرنیته در این میدان ایجاد کرده است. ستون جوبیلی و فواره‌ها ستون مرکزی میدان با ارتفاع ۳۰ متر، با مجسمه برنزی الهه «کنکوردیا» (ایزدبانوی توافق) تزیین شده است. در چهار طرف پایه این ستون، نقش‌برجسته‌هایی از پیروزی‌های نظامی وورتمبرگ دیده می‌شود. علاوه بر این ستون، دو فواره سنگی بزرگ که در سال ۱۸۶۳ نصب شده‌اند، نمادی از هشت رودخانه اصلی ایالت هستند. | ## بخش 3: شلوس‌پلاتس اشتوتگارت | این عناصر تزئینی در طول بازسازی‌های پس از جنگ جهانی دوم با دقت مرمت شدند تا اصالت تاریخی میدان حفظ شود. نقش اجتماعی و کاربری امروزی شلوس‌پلاتس امروزه قلب تپنده فعالیت‌های اجتماعی اشتوتگارت است. این میدان به طور مرتب میزبان کنسرت‌های فضای باز، بازارهای کریسمس و جشنواره‌های تابستانی است. به دلیل قرارگیری در امتداد خیابان کونیگ‌اشتراسه، که یکی از طولانی‌ترین خیابان‌های خرید اروپا است، این میدان روزانه پذیرای هزاران گردشگر و شهروند است. | ## جمع‌بندی | فضاهای سبز و چمن‌زارهای وسیع میدان در ماه‌های گرم سال به محلی برای استراحت و تجمع‌های دوستانه تبدیل می‌شود که نشان‌دهنده پیوند عمیق میان میراث تاریخی و زندگی روزمره شهری است.
موضوع مقاله: کاخ قدیمی (اشتوتگارت) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاخ قدیمی (اشتوتگارت) | مقدمه: این ساختمان که در ابتدا یک دژ آبی برای حفاظت از اسطبل‌های سلطنتی بود، در سده‌های بعد به اقامتگاه باشکوه خاندان وورتمبرگ تبدیل شد. | ## بخش 1: کاخ قدیمی (اشتوتگارت) | امروزه این بنا به عنوان یکی از مهم‌ترین نمونه‌های معماری رنسانس در جنوب آلمان شناخته می‌شود و در مجاورت شلوس‌پلاتس قرار دارد. تاریخچه و تحولات ساختمانی نخستین بنای این مجموعه در حدود سال ۹۵۰ میلادی به عنوان یک قلعه دفاعی ساخته شد. تحول اساسی معماری بنا در اواسط سده شانزدهم میلادی رخ داد؛ زمانی که دوک کریستوف دستور داد قلعه قرون‌وسطایی به یک کاخ مجلل رنسانس تبدیل شود. معمارانی نظیر آبرلین تریش با افزودن حیاطی با ردیف‌ستون‌های سه‌طبقه، شکوهی نوین به این بنا بخشیدند. | ## بخش 2: کاخ قدیمی (اشتوتگارت) | ویژگی‌های معماری رنسانس بارزترین ویژگی معماری کاخ قدیمی، حیاط داخلی محصور آن است که با قوس‌های رنسانس ایتالیایی تزیین شده است. چهار برج دایره‌ای در گوشه‌های بنا، میراث ساختار دفاعی اولیه آن هستند که با بازسازی‌های سده شانزدهم با بدنه اصلی کاخ ادغام شدند. کلیسای کاخ نیز که در همین دوران ساخته شد، یکی از نخستین نمونه‌های معماری پروتستان در آلمان محسوب می‌شود که تزیینات سنگی و گچ‌بری‌های ظریفی را در خود جای داده است. ویرانی و بازسازی مدرن در دسامبر ۱۹۳۱، آتش‌سوزی بزرگی بخش‌های وسیعی از کاخ، از جمله تالار شوالیه‌ها را ویران کرد. | ## بخش 3: کاخ قدیمی (اشتوتگارت) | هنوز بازسازی‌های مربوط به این حادثه به پایان نرسیده بود که جنگ جهانی دوم آغاز شد و بمباران‌های سال ۱۹۴۴، بخش‌های باقی‌مانده را نیز به خرابه تبدیل کرد. روند بازسازی دقیق و علمی بنا از سال ۱۹۴۷ آغاز شد و تا اواخر دهه ۱۹۶۰ به طول انجامید. در این دوره، تلاش شد تا نمای خارجی و حیاط رنسانس دقیقاً مطابق با نقشه‌های اصلی احیا شود. این موزه مجموعه‌های ارزشمندی از دوران پیش‌ازتاریخ تا سده‌های اخیر را به نمایش می‌گذارد که شامل جواهرات دربار وورتمبرگ، آثار هنری قرون‌وسطا و مجموعه‌های تخصصی ساعت و آلات موسیقی است. | ## جمع‌بندی | همچنین، در زیرزمین کلیسای کاخ، مقبره پادشاه کارل یکم و همسرش ملکه اولگا قرار دارد که به عنوان یکی از مکان‌های مذهبی و تاریخی مورد احترام شهر شناخته می‌شود.
موضوع مقاله: کونیگ‌اشتراسه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کونیگ‌اشتراسه | مقدمه: کونیگ‌اشتراسه (به آلمانی: Königstraße) یا خیابان پادشاه، اصلی‌ترین خیابان تجاری و پیاده‌راه مرکزی شهر اشتوتگارت است که با طول ۱.۲ کیلومتر، یکی از طولانی‌ترین و پرترددترین خیابان‌های خرید در آلمان و اروپا محسوب می‌شود. | ## بخش 1: کونیگ‌اشتراسه | این خیابان که از مقابل ایستگاه مرکزی قطار آغاز شده و به سمت جنوب غربی تا محله‌های قدیمی شهر امتداد می‌یابد، قلب تپنده اقتصاد خرده‌فروشی و حیات اجتماعی ایالت بادن-وورتمبرگ است. تاریخچه و نام‌گذاری ریشه‌های این خیابان به قرن پانزدهم بازمی‌گردد، اما اهمیت راهبردی آن در اوایل قرن نوزدهم و هم‌زمان با ارتقای وورتمبرگ به پادشاهی دوچندان شد. در سال ۱۸۰۶، این مسیر به افتخار پادشاه فریدریش یکم به کونیگ‌اشتراسه تغییر نام یافت. معمار دربار، نیکولاس فون تورت، نقشی اساسی در بازطراحی این خیابان به عنوان یک بلوار عریض سلطنتی ایفا کرد تا شکوه پایتخت جدید پادشاهی را به نمایش بگذارد. تحولات پس از جنگ جهانی دوم مانند اکثر مناطق مرکزی اشتوتگارت، کونیگ‌اشتراسه در طول جنگ جهانی دوم و بمباران‌های سنگین متفقین به شدت آسیب دید. | ## بخش 2: کونیگ‌اشتراسه | تحول بزرگ در دهه ۱۹۷۰ رخ داد؛ زمانی که برای آماده‌سازی شهر جهت میزبانی نمایشگاه فدرال باغ، این خیابان به طور کامل بر روی وسایل نقلیه موتوری بسته شد و به یکی از نخستین و بزرگترین مناطق پیاده‌راه در آلمان تبدیل گشت. بناهای برجسته و میادین پیرامونی کونیگ‌اشتراسه از چندین مکان تاریخی و فرهنگی مهم عبور می‌کند. مهم‌ترین نقطه تلاقی آن، شلوس‌پلاتس یا میدان کاخ است که نمایی پانورامیک از کاخ جدید اشتوتگارت و کاخ قدیمی به دست می‌دهد. ساختمان کونست‌گبویده و فروشگاه‌های تاریخی بزرگی مانند «کونیگ‌بائو» با ستون‌های کلاسیک خود، هویت معماری این خیابان را حفظ کرده‌اند. تضاد میان این بناهای سنگی و فروشگاه‌های شیشه‌ای مدرن، از ویژگی‌های بصری کونیگ‌اشتراسه است. | ## بخش 3: کونیگ‌اشتراسه | نقش اقتصادی و گردشگری امروزه کونیگ‌اشتراسه به عنوان یکی از ده خیابان گران‌قیمت آلمان برای اجاره واحدهای تجاری شناخته می‌شود. تنوع گسترده‌ای از فروشگاه‌های بین‌المللی، رستوران‌ها و مراکز تفریحی، سالانه میلیون‌ها گردشگر را به این منطقه جذب می‌کند. علاوه بر جنبه تجاری، این خیابان محلی برای اجرای هنرمندان خیابانی، برگزاری تظاهرات مدنی و جشن‌های عمومی است. | ## جمع‌بندی | دسترسی عالی به شبکه حمل‌ونقل ریلی و زیرزمینی در دو سر این خیابان، آن را به در دسترس‌ترین بخش شهر برای شهروندان و مسافران تبدیل کرده است.
موضوع مقاله: نامساوی پردازش داده‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نامساوی پردازش داده‌ها | مقدمه: نامساوی پردازش داده‌ها یا نابرابری پردازش داده‌ها یک مفهوم در نظریه اطلاعات است که بیان می‌کند نمی‌توان با پردازش یک سیگنال، محتوای اطلاعاتی آن را افزایش داد. | ## بخش 1: نامساوی پردازش داده‌ها | بیان ریاضی فرض کنید سه متغیر تصادفی ، زنجیره مارکوف شکل دهند، یعنی توزیع شرطیِ تنها به وابسته و از مستقل شرطی است. | ## بخش 2: نامساوی پردازش داده‌ها | به بیان دیگر، چنین زنجیره مارکوفی خواهیم داشت اگر تابع جرم احتمال مشترک را بتوان چنین نوشت: بر پایه این تعریف، هیچ پردازش (چه قطعی و چه تصادفی) نمی‌تواند محتوای اطلاعاتی از را افزایش دهد (در اینجا ، حاصل پردازش در نظر گرفته شده‌است). | ## بخش 3: نامساوی پردازش داده‌ها | با استفاده از مفهوم اطلاعات متقابل، می‌توان این را چنین نوشت: در اینجا برقرار است اگر و تنها اگر ، یعنی و دارای اطلاعات یکسانی دربارۀ هستند و یک زنجیره مارکوف است. | ## جمع‌بندی | اثبات می‌توان از قاعده زنجیره‌ای برای اطلاعات متقابل برای بدست آوردن دو تجزیه متفاوت از استفاده کرد: به سبب ، می‌دانیم که با در دست داشتن ، و مستقل شرطی هستند، که به معنی است، بنابراین، با منفی نبودنِ ، نامساوی پردازش اطلاعات نتیجه می‌شود.
موضوع مقاله: موزه هنر اشتوتگارت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موزه هنر اشتوتگارت | مقدمه: این موزه که در سال ۲۰۰۵ افتتاح شد، با معماری مکعبی شیشه‌ای خود تضادی خیره‌کننده با بناهای تاریخی اطراف ایجاد کرده است. | ## بخش 1: موزه هنر اشتوتگارت | این ساختمان جایگزین گالری قدیمی شهر شد و امروزه به عنوان یکی از نمادهای معماری مدرن در ایالت بادن-وورتمبرگ شناخته می‌شود. ویژگی اصلی این بنا، یک مکعب شیشه‌ای بزرگ است که فضای داخلی سنگی و مستحکمی را در بر گرفته است. در طول روز، نمای شیشه‌ای نور طبیعی را به داخل هدایت می‌کند و در شب، ساختمان مانند یک فانوس بزرگ در میدان شهر می‌درشد. بخش بزرگی از فضای نمایشگاهی موزه (حدود ۵۰۰۰ متر مربع) در زیر زمین و در تونل‌های متروکه سابق شهر قرار دارد که با مهارت به گالری‌های هنری تبدیل شده‌اند. مجموعه‌ها و آثار شاخص موزه هنر اشتوتگارت محل نگهداری مجموعه‌ای غنی با بیش از ۱۵,۰۰۰ اثر هنری از قرن نوزدهم تا به امروز است. | ## بخش 2: موزه هنر اشتوتگارت | مهم‌ترین بخش این مجموعه، بزرگترین آرشیو آثار هنرمند مشهور آلمانی، اتو دیکس است که شامل نقاشی‌های مهمی از دوران اکسپرسیونیسم و واقع‌گرایی نو است. علاوه بر آثار دیکس، مجموعه‌های ارزشمندی از هنرمندانی چون ویلی باومایستر و آثار مرتبط با جنبش‌های هنری مدرن آلمان در این موزه به نمایش گذاشته شده است. نقش فرهنگی و شهری از زمان افتتاح در سال ۲۰۰۵، این موزه به یکی از پربازدیدترین مراکز فرهنگی اشتوتگارت تبدیل شده است. موقعیت آن در تقاطع خیابان کونیگ‌اشتراسه و میدان شلوس‌پلاتس، آن را به بخشی جدایی‌ناپذیر از پیاده‌راه مرکزی شهر تبدیل کرده است. رستوران واقع در طبقه فوقانی موزه با نمای ۳۶۰ درجه از شهر، یکی از نقاط محبوب برای گردشگران و شهروندان است. | ## بخش 3: موزه هنر اشتوتگارت | این موزه با برگزاری نمایشگاه‌های موقت بین‌المللی، نقش مهمی در معرفی هنر معاصر جهانی به ساکنان جنوب آلمان ایفا می‌کند. اهمیت در پروژه بازسازی شهری ساخت این موزه بخشی از برنامه گسترده شهر اشتوتگارت برای نوسازی بافت مرکزی و تقویت زیرساخت‌های گردشگری بود. برخلاف بسیاری از موزه‌های سنتی، موزه هنر اشتوتگارت با شفافیت نمای خود سعی در دعوت عموم به داخل بنا دارد. | ## جمع‌بندی | استفاده هوشمندانه از فضاهای زیرزمینی سابق برای نمایش هنر، الگویی موفق در بازیافت فضاهای شهری و تبدیل آن‌ها به مراکز فرهنگی پایدار به شمار می‌رود که تحسین منتقدان معماری را در پی داشته است.
موضوع مقاله: مارمیت نیوزیلند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارمیت نیوزیلند | مقدمه: مارمیت نیوزیلند یک پخشینه خوراکی است که در نیوزیلند توسط شرکت تولید و در استرالیا و جزایر اقیانوس آرام توزیع می‌شود. | ## بخش 1: مارمیت نیوزیلند | مارمیت نیوزیلندی مشابه نسخه بریتانیایی است، اما این دو محصول توسط شرکت‌های متفاوتی تولید می‌شوند؛ نسخه بریتانیایی توسط یونیلیور ساخته می‌شود. مارمیت از سال ۱۹۱۹ میلادی در نیوزیلند تولید می‌شود و تنها محصولی است که با نام مارمیت در استرالزی و جزایر اقیانوس آرام به فروش می‌رسد. تاریخچه در اواخر سده نوزدهم میلادی، دانشمند آلمانی یوستوس فون لیبیش کشف کرد که مخمر آبجوسازی را می‌توان تغلیظ کرده، بسته‌بندی و مصرف نمود. محبوبیت این محصول باعث شد شرکت سنیتاریوم در سال ۱۹۰۸ حق انحصاری توزیع آن را در نیوزیلند و استرالیا به دست آورد. | ## بخش 2: مارمیت نیوزیلند | سنیتاریوم سپس تولید مارمیت را تحت پروانه در کرایست‌چرچ آغاز کرد، هرچند با دستور پخت تغییریافته‌ای که شامل شکر و کارامل بود. نسخه نیوزیلندی دارای سطح بالای پتاسیم است و طعمی «ملایم‌تر» نسبت به نسخه بریتانیایی دارد. کمبود ۲۰۱۲–۲۰۱۳ در نوامبر ۲۰۱۱، سنیتاریوم تنها خط تولید مارمیت نیوزیلند را در کارخانه کرایست‌چرچ پس از آسیب‌دیدگی ناشی از زمین‌لرزه ۲۰۱۱ نیوزیلند تعطیل کرد. در مارس ۲۰۱۲ اعلام شد موجودی شرکت تمام شده و تولید تا ژوئیه از سر گرفته نخواهد شد. | ## بخش 3: مارمیت نیوزیلند | این بحران به «مارماگدون» (به انگلیسی: ) شهرت یافت و خرید عصبی گسترده‌ای در فروشگاه‌ها رخ داد. شیشه‌های مارمیت در سایت ترید می تا ۸۰۰ دلار نیوزیلند عرضه شدند و حتی نخست‌وزیر وقت، جان کی، اعلام کرد ممکن است مجبور شود به استرالیایی روی آورد. | ## جمع‌بندی | سرانجام تولید در فوریه ۲۰۱۳ از سر گرفته شد و مارمیت در ۲۰ مارس ۲۰۱۳ به فروشگاه‌های نیوزیلند بازگشت.