موضوع مقاله: طرحی مسئولانه برای پایان دادن به جنگ در عراق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # طرحی مسئولانه برای پایان دادن به جنگ در عراق | مقدمه: طرحی مسئولانه برای پایان دادن به جنگ در عراق، طرحی ۳۶صفحه ای است که توسط گروهی از نامزدهای دموکرات کنگره ایالات متحده، افسران نظامی بازنشسته و متخصصان امنیت ملی تهیه شده‌است که اقدامات سیاستی (شامل لوایحی که قبل از کنگره ایالات متحده ارائه شده بود، ارائه شده‌است) که نامزدها متعهد شدند در انتخابات۲۰۰۸ از آن حمایت کنند. | ## بخش 1: طرحی مسئولانه برای پایان دادن به جنگ در عراق | پیشنهادها اعلام شده این طرح در رابطه با عراق عبارت بودند از: کاهش دخالت نظامی ایالات متحده در عراق، توسعه توانمندی دائمی ملت سازی در وزارت امور خارجه، تزریق گسترده کمک‌های خارجی به عراق،انتقال مسئولیت به جامعه بین‌المللی از طریق گفتگو، رسیدگی به مسائل پناهندگان، ایجاد یک کمیسیون مستقل جنایات جنگی، و تأمین بودجه آموزش برای بهبود وضعیت زنان. با توجه به سیاست داخلی آمریکا، این پیشنهادها عبارت بودند از ممنوعیت امضای بیانیه‌های رئیس‌جمهور، نیاز به رفتار مطابق با کنوانسیون ژنو و حقوق قرار احضار زندانی برای همه زندانیان، اجازه دادن به اهداف بالقوه نظارت برای شکایت پیشگیرانه از دولت برای امداد دستوری، منع استرداد، افزایش مزایا برای جانبازان، کاهش قراردادهای دفاعی و رسیدگی به مسائل انرژی.The Plan زمینه در ۲۰ مارس ۲۰۰۳،ایالات متحده به رهبری یک ائتلاف چند ملیتی که شامل نیروهای بریتانیایی و همچنین گروه‌های کوچک‌تری از استرالیا، دانمارک، لهستان و سایر کشورها بود، به عراق حمله کرد. این طرح تعدادی از حقایق و رویدادها را به عنوان اساس وجود خود ذکر کرد، از جمله موارد زیر: در نوامبر ۲۰۰۶، رأی دهندگان اکثریت جدید حزب دموکرات را در سنا و مجلس نمایندگان در کنگره ۱۱۰ انتخاب کردند، عمدتاً با این انتظار که برای کاهش یا پایان دادن به دخالت نظامی آمریکا در عراق تلاش کنند. در دسامبر ۲۰۰۶،گروه مطالعات عراق (ISG)، یک هیئت ده نفره دو حزبی که در ۱۵ مارس ۲۰۰۶ توسط کنگره منصوب شد، گزارش نهایی خود را منتشر کرد. همچنین به عنوان کمیسیون بیکر-همیلتون شناخته می‌شود، گروه مطالعات عراق مسئول ارزیابی وضعیت عراق و جنگ عراق به رهبری ایالات متحده و ارائه توصیه‌های سیاسی بود. در حالی که رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش تلاش‌های گروه مطالعات عراق را ستود، بسیاری از توصیه‌های آن را رد کرد. در مارس ۲۰۰۷، ژنرال دیوید پترائوس، فرمانده ژنرال نیروهای چندملیتی در عراق، ادعا کرد که «راه حل نظامی» در عراق وجود ندارد و مذاکرات سیاسی برای ایجاد صلح پایدار بسیار مهم است. تا مارس ۲۰۰۸، تعداد پرسنل نظامی آمریکایی کشته شده در عراق به ۴۰۰۰ نفر رسید، با هزاران زخمی دیگر، و تخمین زده می‌شود که صدها هزار عراقی تلفات داشته باشند. همچنین تا مارس ۲۰۰۸، هزینه مالی جنگ عراق برای ایالات متحده از مرز نیم تریلیون دلار فراتر رفت. جوانه زنی در ۲۷ اوت ۲۰۰۷، پرزیدنت بوش در حمایت از نماینده جمهوریخواه، دیو ریچرت، نماینده جمهوری‌خواه واشینگتن، از بلوو، واشینگتن بازدید کرد. در پاسخ، رقیب اصلی رایچرت، نامزد دموکرات، دارسی برنر، یک جلسه «تالار مجازی» برای بحث در مورد وضعیت عراق ترتیب داد. جلسه تالار شهر به صورت آنلاین پخش شد و شامل توصیفات سفیر جو ویلسون و سرلشکر بازنشسته پل ایتون، ژنرال سابق انتقال امنیت در عراق، و شرکت جان سولتز، رئیس VoteVets.org و کاپیتان بازنشسته نیروی دریایی لری سیکویست، بود. دارسی برنر در بیانیه ای پس از این رویداد نوشت: رونمایی در ۱۷ مارس ۲۰۰۸ در کنفرانس «آمریکا را پس بگیرید» در واشینگتن دی سی، دارسی برنر (WA-08) با پنج نامزد دیگر کنگره، دونا ادواردز ، چلی پینگری ، تام همراه شدند. | ## بخش 2: طرحی مسئولانه برای پایان دادن به جنگ در عراق | پریلو ، سام بنت و جرد پولیس برای رونمایی از برنامه ای مسئولانه برای پایان دادن به جنگ در عراق، یک سند ۳۶ صفحه ای که نقطه اوج این جنگ بود. تلاش شش‌ماهه تأیید کنندگان علاوه بر شش نامزد در مراسم رونمایی مارس ۲۰۰۸ و ایتون، این طرح همچنین در ابتدا توسط نامزدهای اریک ماسا ، جورج فیرینگ ، لری برنز تأیید شد. استیو هریسون ، و همچنین دکتر لارنس کورب، دستیار سابق وزیر دفاع در دولت ریگان، سروان. لری سیکوئیست، فرمانده سابق یواس‌اس آیووا و معاون سابق دستیار وزیر دفاع برای برنامه‌ریزی سیاست، و سرتیپ جان جانز، متخصص در ضد شورش و ملت سازی. دو روز پس از رونمایی اولیه، رند بیرز، کارشناس مبارزه با تروریسم که در شورای امنیت ملی در دوره ریاست جمهوری رونالد ریگان، جورج اچ دبلیو بوش و بیل کلینتون خدمت می‌کرد، تأیید خود را اضافه کرد. در عرض یک هفته، این طرح مورد تأیید ۲۴ رقیب دموکرات دیگر قرار گرفت و تا ژوئیه ۲۰۰۸ دارای ۵۸ تأیید نامزد مجلس نمایندگان و سنا و بیش از ۵۰۰۰۰ تأیید کننده فردی بود. فهرست طرح کلی دو سؤال استراتژیک اصلی که طرح بدنبال پاسخ به آنها بود عبارت بودند از: چگونه می‌توان مشارکت نظامی آمریکا در عراق را به پایان مسئولانه رساند؟ در این طرح تلاش شد تا یک استراتژی ترکیبی نظامی، دیپلماتیک و اقتصادی برای پایان دادن به جنگ در عراق ارائه شود. آن بتوصیه‌های مختلف گروه مطالعات عراق اشاره کرد وتعدادی ازلایحه‌های موجود، اما متوقف‌شده درکنگره را فهرست کرد که به حوزه‌های متعددی توجه داشتند. اهداف این طرح حوزه‌های تمرکز را بچند دسته تقسیم می‌کند: پایان دادن به عملیات نظامی آمریکا درعراق(بر اساس توصیه‌های گروه مطالعات عراق۲۲٬۴۰٬۴۱ و ۴۲) افزایش استفاده از قدرت دیپلماتیک ایالات متحده و تمرکز مجدد اقدامات ضد تروریسم.(بر اساس توصیه‌های گروه مطالعات عراق ۱ و ۲) پرداختن به بازسازی اقتصادی عراق و نگرانی‌های بشردوستانه منطقه ای. بازگرداندن استقلال به رسانه‌ها ایجاد یک سیاست انرژی جدید با محوریت ایالات متحده.(طبق توصیه گروه مطالعات عراق ۲۳) توصیه‌های گروه مطالعاتی عراق در حمایت از اهداف اعلام شده، این طرح به هفت توصیه از گزارش نهایی گروه مطالعاتی عراق اشاره می‌کرد. قانون گذاری این طرح پانزده لایحه را که در کنگره ۱۱۰ در مجلس نمایندگان یا سنا ارائه شده بود، طبقه‌بندی می‌کرد که به اهداف مختلف این طرح می‌پرداخت. تا فوریه ۲۰۰۹، بیشتر آنها به کمیته‌های فرعی ارجاع شده بودند، تنها سه مورد در مجلس رای‌گیری شده بودند، و هیچ‌کدام هنوز به قانون تبدیل نشده بودند. | ## بخش 3: طرحی مسئولانه برای پایان دادن به جنگ در عراق | مقوله هدفلایحه / عنوان لایحهوضعیت فعلیتاریخ معرفیHouse VoteSenate VoteDate Enacted Into Lawدیپلماسی / اصلاحات وزارت امور خارجهH.R.3797 قانون تهاجم جدید دیپلماتیک برای عراقدر ۱۰ اکتبر ۲۰۰۷ به کمیسیون امور خارجی مجلس نمایندگان ارجاع شد۱۰ اکتبر ۲۰۰۷ -- -- --حقوق بشر / پناهندگان عراقیH.R.2265 مسئولیت در قبال پناهندگان عراقی قانون ۲۰۰۷ارجاع شده به کمیته فرعی مهاجرت، شهروندی، پناهندگان، امنیت مرزی و حقوق بین‌الملل در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۷۱۰ مه ۲۰۰۷ -- -- --H.R.3674 قانون کمک‌های بشردوستانه، اسکان مجدد و امنیت پناهندگان و آوارگان داخلی عراق مصوب ۲۰۰۷ارجاع شده به کمیته فرعی مهاجرت، شهروندی، پناهندگان، امنیت مرزی و حقوق بین‌الملل در ۲ نوامبر ۲۰۰۷۲۶ سپتامبر ۲۰۰۷ -- -- --Restoring The ConstitutionH.R.3045 قانون بیانیه‌های امضای ریاست جمهوری سال ۲۰۰۷ارجاع شده به کمیته فرعی قانون اساسی، حقوق شهروندی و آزادی‌های مدنی در ۱۰ اوت ۲۰۰۷۱۶ ژوئیه ۲۰۰۷ -- -- --H.R.1416 قانون بازسازی هابیاس کورپوس ۲۰۰۷ارجاع شده به کمیته فرعی قانون اساسی، حقوق شهروندی و آزادی‌های مدنی در ۱۹ مارس ۲۰۰۷۸ مارس ۲۰۰۷ -- -- --S.139 قانون بررسی تسریع شده نظارت خارجیدر ۴ ژانویه ۲۰۰۷ به کمیته قضایی ارجاع شد۴ ژانویه ۲۰۰۷ -- -- --Military IntegrityH.R.4102 قانون امنیت برون سپاری را متوقف کنیدارجاع به کمیته امور خارجه و علاوه بر کمیته‌های نیروهای مسلح و اطلاعات (انتخاب دائمی) برای مدتی که متعاقباً توسط رئیس مجلس تعیین می‌شود، در هر مورد برای رسیدگی به مقرراتی که در صلاحیت‌های مربوطه است. کمیته مربوطه، در ۷ نوامبر ۲۰۰۷۷ نوامبر ۲۰۰۷ -- -- --H.R.400 قانون پیشگیری از سودجویی جنگ در سال ۲۰۰۷در تقویم قانونی سنا تحت دستورهای عمومی قرار گرفته‌است. تقویم شماره ۴۲۳ در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۷۱۱ ژانویه ۲۰۰۷مصوب ۹ اکتبر ۲۰۰۷ ۳۷۵–۳ -- --H.R.1352 قانون پیشگیری از برون سپاری شکنجهدر ۶ مارس ۲۰۰۷ به کمیسیون امور خارجی مجلس نمایندها ارجاع شد۶ مارس ۲۰۰۷ -- -- --H.R.2740 قانون گسترش و اجرای مجا ۲۰۰۷در تقویم قانونی سنا تحت دستورهای عمومی قرار گرفته‌است. تقویم شماره ۴۱۳ در ۵ اکتبر ۲۰۰۷۱۵ ژوئن ۲۰۰۷مصوب۴ اکتب ۲۰۰۷ ۳۸۹–۳۰ -- --VeteransH.R.2247 قانون لایحه مادام العمر مونتگومری GI در سال ۲۰۰۷ارجاع شده به کمیته فرعی پرسنل نظامی در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۷۹ مه ۲۰۰۷ -- -- --H.R.2874 قانون بهبود مراقبت‌های بهداشتی جانبازان سال ۲۰۰۷در تاریخ ۳ اوت ۲۰۰۷ توسط سنا به کمیته امور ایثارگران ارجاع شد۲۷ ژوئن ۲۰۰۷تصویب در ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷ در رأی صوتی -- --H.R.2702 قانون کمک آموزشی جانبازان پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۷ارجاع به کمیته فرعی فرصت‌های اقتصادی و کمیته فرعی کمک‌های معلولان و امور یادبود در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۷۱۳ ژوئن ۲۰۰۷ -- -- --MediaS.2332 قانون مالکیت رسانه مصوب ۲۰۰۷کمیته بازرگانی، علم و حمل و نقل. گزارش شده توسط سناتور دانیل اینری با اصلاحات در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۸۸ نوامبر ۲۰۰۷ -- -- --EnergyH.R.2809 قانون جدید انرژی آپولو ۲۰۰۷ارجاع شده به کمیته فرعی حفاظت، اعتبار، انرژی و تحقیق‌ها در ۲۵ آوریل ۲۰۰۸۲۱ ژوئن ۲۰۰۷ -- -- -- دیدگاه‌ها در مورد طرح این طرح پس از رونمایی مورد توجه مطبوعات کشور قرار گرفت. ایلان گلدنبرگ، مدیر سیاستگذاری در شبکه امنیت ملی، که در نشریه نیو ریپابلیک نوشت، آن را "مفکرانه"،"اولین قدم خوب" و "پیشرفت خوش آمدید" نامید. آریانا هافینگتون در هافینگتون پست از آن به عنوان «قراردادی برای بازگرداندن آمریکا» یاد کرد. کاترینا واندن هوول، ناشر مجله ملت، این طرح را «مسئولانه» خواند و گفت «راه حل نظامی وجود ندارد». با این حال، کوکی رابرتز، مفسر سیاسی اظهار داشت که خروج از عراق، یکی از اهداف این طرح، «کاری غیرمسئولانه خواهد بود» و مدعی شد «آمریکایی‌ها ترجیح می‌دهند پیروز شوند». همچنین نشانه‌هایی وجود داشت که در داخل حزب دموکرات، این طرح تا حدی در بحث‌ها تأثیر، با طرحی که در سال ۲۰۰۸ در صحن مجلس استناد شد. در حالی که این طرح از سوی وبلاگ‌های لیبرال و سازمان‌های مردمی، مانند اوپن لفت و دیلی کس حمایت شد،[۲] مورد بررسی قرار گرفت و انتقادهای جمهوری‌خواهان در کنگره و دیگر مفسران محافظه‌کار را دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | دیو ریچرت، نماینده کنگره از ناحیه ۸ واشینگتن، از طریق سخنگوی خود گفت که او معتقد است «رهبران نظامی در میدان – نه نامزدهای پست سیاسی – باید در مورد زمان و چگونگی پایان جنگ تصمیم بگیرند».