موضوع مقاله: وست‌مینستر رویالز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وست‌مینستر رویالز | مقدمه: وست‌مینستر رویالز (که با نام های وست‌مینستر یونایتد یا نیو وست‌مینستر رویالز اف‌سی ) یک باشگاه فوتبال کانادایی مستقر در نیو وست‌مینستر، بریتیش کلمبیا بود. | ## بخش 1: وست‌مینستر رویالز | این باشگاه افتخار ۹ بار قهرمانی در جام چالش فوتبال کانادا را دارد و رکورد فعلی بیشترین قهرمانی جام‌های داخلی توسط یک تیم در کانادا را به نام خود ثبت کرده است. در ابتدا در سال ۱۹۱۲ با نام وست‌مینستر یونایتد شناخته می‌شدند، اما در سال ۱۹۲۰ به وست‌مینستر رویالز تغییر نام دادند و با همین نام، نزدیک به یک دهه بر فوتبال کانادا سلطه یافتند. در فصل ۱۹۴۹–۱۹۴۸ با نام نیو وست‌مینستر رویالز اف‌سی دوباره به لیگ فوتبال ساحل اقیانوس آرام پیوستند. آنها اولین تیم کانادایی بودند که چهار بار در سال های ۱۹۲۸، ۱۹۳۰، ۱۹۳۱ و ۱۹۳۶ جام چلنج را بالای سر بردند. حریف فینال از شرق، تیم مونترال بود و در بازی اول، رویالز در یک بازی نزدیک ۳–۲ پیروز شد و انتظار می‌رفت با پیروزی در بازی دوم عنوان قهرمانی را از آن خود کند، اما با نتیجه دو بر یک مغلوب شد و مونترال بازی سوم را به رویالز تحمیل کرد. بازی سوم در چهارشنبه ۱ اوت ۱۹۲۸ برگزار شد و این بار وست‌مینستر با نتیجه ۶ بر یک پیروز و قهرمان مسابقات شد. تنها هفت هفته بعد، تیم رویالز فصل ۱۹۲۹–۱۹۲۸ را در مقابل یکی دیگر از باشگاه‌های شهر نیو وست‌مینستر با نام ساپرتونSapperton ، آغاز کرد و آن فصل را بدون شکست خاتمه داد. در رقابت‌های مقدماتی قهرمانی کشور، رویالز که مدافع عنوان قهرمانی بود، بریتیش کلمبیا تلفنB.C. دومین دوره مسابقات قهرمانی کشور تیم رویالز در فصل ۱۹۳۰–۱۹۲۹ لغزشی نداشت و برای دومین بار به فینال کشوری رسید. فینال، همان فینال ۱۹۲۸ بود و در بازی اول مونترال را با نتیجه ۱–۰ شکست دادند، بازی دوم را ۵–۰ باخت و در بازی سوم ۱–۰ پیروز شد. با آنکه رویالز دو بازی از سه بازی فینال را پیروز شد، اما با شکست ۵ بر ۲ در مجموع سه بازی، قهرمانی را از دست داد. سومین دوره مسابقات قهرمانی کشور پس از آن سومین قهرمانی کشور، با جنجال‌هایی در پیش فصل برگزار شد. | ## بخش 2: وست‌مینستر رویالز | در ژوئن ۱۹۳۱، یک تیم ملی به نمایندگی از کشور انگلستان در ونکوور به مصاف تیم منتخب ونکوور رفت و برخی از بازیکنان رویالز برای حضور در ترکیب این تیم انتخاب شدند، اما برخی از آنها از بازی خودداری کردند و گفتند که به دلیل انجام بازی‌های زیاد خسته شده‌اند. این بازیکنان توسط اتحادیه فوتبال بریتیش کلمبیا تعلیق شدند و در نتیجه این تنبیه، که در آستانه آغاز مسابقات قهرمانی کشور اعمال شد، رویالز تضعیف شد. با از دست رفتن برخی بازیکنان، رویالز در میان فوتبال دوستان محلی با نام بقایای رویالزthe Royals Remnants شناخته می‌شد، اما با وجود ترکیب جدید این تیم، رویالز بار دیگر به فینال رسید و تورنتو اسکاتیش را با نتایج ۲–۰ و ۳–۰ شکست دادند. دیکی استوبارت، که دو عنوان قهرمانی با نانایمو سیتی (۱۹۲۳، ۱۹۲۷) و دو عنوان قهرمانی با وست‌مینستر رویالز (۱۹۲۸، ۱۹۳۱) کسب کرده بود، اولین بازیکن فوتبال شد که چهار بار جام چالش را بالای سر می‌برد. سپس، با برگزاری فینال در ونکوور، آنها در بازی اول یونایتد وستون از وینیپگ را با نتیجه ۶ بر ۱ شکست دادند، اما به طرز عجیبی بازی دوم را برای سومین بار با نتیجه ۲ بر ۱ واگذار کردند، قبل از اینکه در بازی سوم با نتیجه ۳ بر ۰ جام را از آن خود کنند. در اواخر دهه ۱۹۳۰، فوتبال در بریتیش کلمبیا دچار آشفتگی شد و تیم رویالز در سپتامبر ۱۹۳۸ از صحنه محو شد، اما در آغاز فصل ۱۹۴۸ دوباره احیا شد. دهه ۱۹۵۰ میلادی تیم جدید وست‌مینستر رویالز، مانند تیم قدیمی، بازیکنان بزرگ زیادی داشت و چهار قهرمانی ملی دیگر را به نام شهر سلطنتی BCs اضافه کرد. موفقیت فوری نبود و رویالز تا سال ۱۹۵۲ به فینال نرسید و تنها در سه بازی مغلوب مونترال استلکو شد. اما جام زیبای FA که به قهرمانان ملی اهدا می‌شد، در سال ۱۹۵۳ پس از پیروزی مقابل مونترال هاکوآ به قفسه بازگشت. سه قهرمانی ملی دیگر در سال‌های ۱۹۵۵، ۱۹۵۶ و ۱۹۵۸ با پیروزی مقابل مونترال اوکراین، وینیپگ جرمانیا و وینیپگ اسکاتلند به دست آمد. در این زمان، به دلیل حمایت مالی کارلینگ بروئریز از این رقابت‌ها، جام کارلینگ به این تیم اهدا شد. تنها دومین شکست در نه فینال با شکست مقابل تیم حرفه‌ای مونترال آلوئتس در سال ۱۹۵۹ دنبال شد، پیش از آنکه رویالز در سال ۱۹۶۰ با شکست ۴-۰ تورنتو گلدن مایل، قهرمانی ملی را از آن خود کند. | ## بخش 3: وست‌مینستر رویالز | کاپیتان باستر کیرنز اولین فوتبالیستی شد که پنج بار قهرمان جام چلنج شد، یک بار با ونکوور سیتی اف سی (۱۹۵۰) و چهار بار با وست‌مینستر رویالز اف سی (۱۹۵۳، ۱۹۵۵، ۱۹۵۸، ۱۹۶۰). ۱۹۶۱ در سال ۱۹۶۱، وست‌مینستر رویالز نماینده کانادا در اولین دوره مسابقات جام جان اف کندی برای کشورهای ساحل غربی آمریکای شمالی بود. در بازی اول، آنها تیم ستارگان سانفرانسیسکو را با نتیجه ۳-۰ شکست دادند، اما در فینال ۳-۰ به منتخبان مکزیک باختند. در بیشتر این سال‌ها، تیم رویالز در لیگ ساحل اقیانوس آرام بازی می‌کرد، اما در جام استان، قهرمانی بریتیش کلمبیا و جام سرزمین اصلی ، قهرمانی سرزمین اصلی سفلی بریتیش کلمبیا نیز رقابت می‌کرد. در سال ۱۹۶۱، تیم رویالز در اولین تورنمنت بین‌المللی فوتبال پاسیفیک در لس‌آنجلس، با نتیجه ۳ بر ۰ به یک تیم منتخب مکزیکی باخت. سال‌های موفقیت در فصل 1962-1963، هر دو تیم نیو وست‌مینستر رویالز و ونکوور سنت اندروز پس از آنکه کمیسیون بریتیش کلمبیا دستور ارتقای باشگاه فوتبال ونکوور پیلسنر به لیگ را صادر کرد، از لیگ ساحل اقیانوس آرام خارج شدند. در حالی که سنت اندروز پیش از آن یک مسابقه انجام داده بود، نیو وست‌مینستر هیچ مسابقه‌ای انجام نداده بود. یک ماه بعد، تیم جدیدی به نام نیو وست‌مینستر رویال سیتی اف‌سی به ریاست سسیل گودهارت، مربی سابق رویالز، در لیگ پذیرفته شد. در فصل ۶۸-۱۹۶۷، نام این تیم به وست‌مینستر لابات تغییر یافت؛ در فصل ۷۰-۱۹۶۹، نام آنها به وست‌مینستر بلوز تغییر یافت. آمار فصل به فصل آمار فصل به فصل باشگاه فوتبال وست‌مینستر رویالز پس از جنگ جهانی دوم در لیگ ساحل اقیانوس آرام. توجه بازی‌ها = تعداد بازی‌ها، برد = تعداد برد، تساوی = تعداد تساوی، شکست = تعداد شکست، امتیاز = امتیاز نهایی، گ.ز. | ## جمع‌بندی | رتبه پلی‌آف استان کانادا ۱۹۴۸/۴۹ ۱۸ ۹ ۲ ۷ ۲۰ ۳۲ ۳۵ دوم در لیگ برتر بیسبال بدون پلی‌آف ۱۹۴۹/۵۰ ۱۵ ۴ ۰ ۱۱ ۸ ۲۹ ۳۹ چهارم در لیگ برتر بیسبال بدون پلی‌آف ۱۹۵۰/۵۱ ۱۲ ۳ ۲ ۷ ۸ ۲۳ ۳۲ پنجم در PCSL بدون پلی‌آف ۱۹۵۱/۵۲ ۲۰ ۶ ۵ ۹ ۱۷ ۳۷ ۴۱ پنجم در PCSL بدون پلی‌آف شکست در فینال ۱۹۵۲ جام استان BC;برنده ۱۹۵۲ پلی‌آف‌های استانی CSFA ۱۹۵۲/۵۳ ۱۵ ۱۱ ۰ ۴ ۲۲ ۴۷ ۳۰ اول در PCSL بدون پلی‌آف شکست در فینال ۱۹۵۳ جام استانی BC;برد در سال ۱۹۵۳ بازی‌های حذفی استانی CSFA باخت در فینال ۱۹۵۲ ۱۹۵۳/۵۴ ۱۵ ۷ ۳ ۵ ۱۷ ۲۷ ۲۱ سوم در PCSL بدون پلی‌آف برنده جام چالش ۱۹۵۳ ۱۹۵۴/۵۵ ۲۳ ۱۰ ۴ ۹ ۲۴ ۶۱ ۵۲ دوم در PCSL بدون پلی‌آف برنده ۱۹۵۵ بازی‌های پلی‌آف استانی CSFA ۱۹۵۵/۵۶ ۶ ۱ ۲ ۳ ۴ ۶ ۸ فصل کوتاه شد - - برنده جام چالش ۱۹۵۵ ۱۹۵۶ ۲۱ ۱۶ ۳ ۲ ۳۵ ۷۰ ۳۷ مقام اول در PCSL بدون پلی‌آف ۱۹۵۷ ۱۳ ۹ ۰ ۴ ۱۸ ۴۱ ۳۰ مقام اول در PCSL بدون پلی‌آف ۱۹۵۸ ۲۰ ۱۲ ۱ ۷ ۲۵ ۵۷ ۴۱ سوم در PCSL بدون پلی‌آف برنده ۱۹۵۸ مسابقات استانی CSFA برنده جام چالش ۱۹۵۸ ۱۹۵۹ ۱۲ ۹ ۲ ۱ ۲۰ ۳۵ ۱۶ اول در PCSL بدون پلی‌آف برنده ۱۹۵۹ مسابقات استانی CSFA - ۱۹۵۹/۶۰ ۱۷ ۹ ۱ ۷ ۱۹ ۴۲ ۳۵ سوم در PCSL بدون پلی‌آف برنده ۱۹۶۰ مسابقات پلی‌آف استانی CSFA باخت برنده فینال ۱۹۵۹ ۱۹۶۰/۶۱ ۱۶ ۱۲ ۴ ۰ ۲۶ ۴۶ ۱۶ اول در PCSL بدون پلی‌آف برنده جام چالش ۱۹۶۰ ۱۹۶۱/۶۲ ۲۴ ۷ ۴ ۱۳ ۱۸ ۳۹ ۵۶ پنجم در PCSL بدون پلی‌آف ۱۹۶۲/۶۳ ۰ - - - - - - از PCSL کنار گذاشته شد - ۱۹۶۳/۶۴ ۲۱ ۵ ۳ ۱۳ ۱۳ ۲۶ ۴۸ هفتم در PCSL از دست دادن پلی‌آف باخت در نیمه‌نهایی استانی ۱۹۶۴ ۱۹۶۴/۶۵ ۲۳ ۷ ۵ ۱۱ ۱۹ ۳۳ ۴۳ پنجم در PCSL از دست دادن پلی‌آف ۱۹۶۵/۶۶ ۲۱ ۵ ۳ ۱۳ ۱۳ ۲۸ ۵۰ هفتم در PCSL بازی‌های حذفی را از دست داد ۱۹۶۶/۶۷ ۲۱ ۷ ۲ ۱۲ ۱۶ ۲۹ ۳۲ ششم در PCSL بازی‌های حذفی را از دست داد ۱۹۶۷–۶۸ ۱۸ ۷ ۴ ۷ ۱۸ ۲۵ ۲۷ پنجم در PCSL بازی‌های حذفی را از دست داد ۱۹۶۸/۶۹ ۲۴ ۱۳ ۳ ۸ ۲۹ ۴۷ ۳۶ چهارم در PCSL نیمه‌نهایی پلی‌آف را از دست داد ۱۹۶۹/۷۰ ۱۶ ۸ ۲ ۶ ۱۸ ۳۲ ۴ چهارم در PCSL نیمه نهایی پلی آف را باخت ۱۹۷۰/۷۱ ۲۴ ۸ ۱ ۱۵ ۱۷ ۲۷ ۴۸ هشتم در PCSL پلی آف را از دست داد ۱۹۷۱/۷۲ ۱۵ ۷ ۱ ۷ ۱۵ ۲۳ ۳۰ چهارم در PCSL نیمه نهایی پلی آف را باخت برنده جام استان بریتیش کلمبیا ۱۹۷۲ ۱۹۷۲/۷۳ ۱۸ ۱۴ ۱ ۳ ۲۹ ۵۴ ۱۷ نفر اول در PCSL برنده جایزه ستاره برتر ۱۹۷۳ شکست در فینال استانی ۱۹۷۳ برنده جایزه چالش ۱۹۷۲ بازیکنان برجسته نام‌هایی که در ادامه آمده‌اند، بازیکنان بازنشسته و سابق باشگاه فوتبال وست‌مینستر رویالز هستند که توسط تالار مشاهیر فوتبال کانادا در بخش بازیکنان مورد تقدیر قرار گرفته‌اند.