aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: گودلیو کوئیستاد روول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گودلیو کوئیستاد روول | مقدمه: گودلیو کوئیستاد روول (؛ زادهٔ ) سیاستمدار آلمانی است که از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۹ به عنوان عضو پارلمان اروپا خدمت کرد. | ## بخش 1: گودلیو کوئیستاد روول | او عضو اتحادیه دموکرات مسیحی در نیدرزاکسن است که بخشی از حزب مردم اروپا محسوب می‌شود. او اخیراً به عنوان هماهنگ‌کننده کمیته تجارت بین‌الملل (INTA) حزب مردم اروپا، رئیس گروه نظارت بر بریتانیای INTA، معاون هماهنگ‌کننده کمیته حقوق بشر (DROI) و معاون رئیس هیئت روابط با کانادا فعالیت داشته است. پس از فارغ‌التحصیلی، از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ در مؤسسه ماکس پلانک برای به تحصیل دکترا شیمی‌فیزیک زیستی در گوتینگن دکترا پرداخت. از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ کوئیستاد روول تحقیقات خود را در دانشکده پزشکی هانوفر ادامه داد. از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹ به عنوان مشاور علمی دانشگاه هیلدسهایم خدمت و در آنجا همچنین به عنوان کارمند علمی در مؤسسه گلوتولوژی کاربردی کار کرد و بعدها به عنوان شورای علمی در مؤسسه گلوتولوژی کاربردی منصوب شد. او سخنرانی‌های مهمانی در دانشگاه کالینینگراد، مدرسه کسب‌وکار اروپایی و دانشگاه هاروارد ارائه کرده است. | ## بخش 2: گودلیو کوئیستاد روول | حرفه سیاسی حرفه در سیاست ملی در سال ۱۹۹۰ کوئیستاد روول عضو هیئت مدیره اتحادیه دموکرات مسیحی در نیدرزاکسن و از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۲ او عضو هیئت مدیره ملی اتحادیه دموکرات مسیحی بود. او به عنوان یکی از حامیان اصلی آنگلا مرکل در تلاش برای تصدی مقام صدراعظمی در سال ۲۰۰۴ محسوب می‌شود. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۶ کوئیستاد روول عضو هیئت مدیره ملی اتحادیه زنان برای اتحادیه دموکرات مسیحی، عضو کمکی کمیته اروپایی بوندستاگ آلمان و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ او رهبر انجمن شهری اتحادیه دموکرات مسیحی در هیلدسهایم بود. عضو پارلمان اروپا، ۲۰۱۹–۱۹۸۹ از سال ۱۹۸۹، کوئیستاد روول به عنوان عضو پارلمان اروپا فعالیت می‌کرد و یکی از معاونان ارشد حزب دموکرات مسیحی آلمان (CDU) در پارلمان اروپا به همراه المار بروک و کارل-هاینتس فلورنتس وی همچنین از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۷ عضو هیئت اجرایی (کوایستور) و همچنین عضو هیئت مدیره حزب مردم اروپا (EPP) بود. به عنوان عضو کمیته تجارت بین‌الملل، او از تولیدکنندگان خودروی اروپایی در برابر قیمت‌گذاری تخریبی رینگ‌های آلومینیومی توسط تولیدکنندگان چینی دفاع کرد. به درخواست وی، این کمیته تصمیم گرفت ترکیه را به دلیل عدم اجازه صادرات کالا از قبرس به ترکیه مورد انتقاد فوری قرار دهد. | ## بخش 3: گودلیو کوئیستاد روول | در نهایت، او از ترکیه خواست تا قوانین کپی‌رایت را به‌طور مؤثر اجرا کرده و از سرقت برندها جلوگیری کند. کوئیستاد روول ممنوعیت استفاده از لامپ‌های رشته‌ای در اروپا را سیاستی تحمیلی و غیردموکراتیک می‌دانست، چرا که پارلمان و افکار عمومی در این تصمیم‌گیری مشارکت نداشتند. او با هدف تقویت بنگاه‌های کوچک و متوسط (SMEs)، بر افزایش مشارکت آن‌ها در تجارت بین‌المللی و تحکیم روابط با ایالات متحده تأکید وی همچنین در تدوین یک توافقنامه جدید انرژی بین روسیه و اتحادیه اروپا نیز مشارکت فعال داشت. در این نقش، وی از سال ۲۰۱۰ برنامه‌های تبادل دانشجو و پروژه‌های ترویج دموکراسی در چین و هند را راه‌اندازی کرد. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۹۹، او تلاش‌های مؤثری برای ارتقای اولویت حقوق کودکان در دستور کار کمیسیون اروپا انجام داد.
موضوع مقاله: نل ماندی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نل ماندی | مقدمه: ماندی (۲۷ اکتبر ۱۹۲۱ – ۲۵ اوت ۲۰۰۵) یک بیوشیمی‌دان اهل ایالات متحده بود که به‌خاطر تخصصش در زمینهٔ سیب‌زمینی شناخته می‌شد. | ## بخش 1: نل ماندی | او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در دانشگاه کرنل گذراند، جایی که در سال ۱۹۵۳ دکترای بیوشیمی گرفت و سپس نزدیک به پنجاه سال به‌عنوان عضو هیئت علمی در آنجا فعالیت کرد. ماندی آثار متعددی دربارهٔ موضوعاتی مانند محتوای شیمیایی و تغذیه‌ای سیب‌زمینی و تأثیر اصلاح خاک و بسته‌بندی بر آن‌ها منتشر کرد. او در راه‌اندازی نخستین کنگره بین‌المللی غذا در سال ۱۹۶۰ نقش داشت و در کشورهایی چون اندونزی، موریس، ساحل عاج و نیجریه به‌صورت بین‌المللی فعالیت کرد. از کتاب‌های او می‌توان به شیمی تجربی غذا و زندگی‌نامهٔ شما هرگز شکست نمی‌خورید، مگر اینکه تلاش را متوقف کنید: داستان یک زن شیمیدان پیشگام اشاره کرد. پدرش دیلی (که گاهی به‌صورت «دیلی» نیز ثبت شده) به‌عنوان ممیز مالیاتی شهرستان کار می‌کرد و مادرش، اتل کرول ماندی (متولد ۱۹ فوریه ۱۸۸۹) بود. اتل ماندی تا پایان عمر همراه دخترش نل در تمامی محل‌هایی که کار نل او را می‌برد، با او زندگی می‌کرد. | ## بخش 2: نل ماندی | در سال ۱۹۴۳، ماندی مدرک کارشناسی خود را با درجه عالی در رشتهٔ شیمی از دانشگاه باپتیست واچیتا دریافت کرد و دو سال بعد، مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه تگزاس در آستین گرفت. در سال ۱۹۵۳، دکترای خود را در رشتهٔ بیوشیمی از دانشگاه کرنل در ایالت نیویورک دریافت کرد. او به‌مدت ۴۸ سال در دانشگاه کرنل تدریس کرد و کارش را به‌عنوان دانشیار تغذیه آغاز کرد. نل هرگز ازدواج نکرد و همیشه با مادرش زندگی کرد؛ مادری که همراه او به ایتاکا نقل مکان کرد و در سال ۱۹۷۲ در همان‌جا درگذشت. در زمستان سال ۱۹۹۶، زمانی که ۷۵ سال داشت، مورد حملهٔ یک نوجوان قرار گرفت که این حادثه باعث شد به‌صورت نسبی شنوایی‌اش را از دست بدهد. در پی این اتفاق، ماندی در زمینهٔ حقوق قربانیان و ایمنی سالمندان فعال شد و همین موضوع منجر به ارائهٔ لوایحی در سنای نیویورک و مجمع قانون‌گذاری این ایالت گردید. | ## بخش 3: نل ماندی | او مدافع اصلاحاتی در زمینهٔ حمایت از قربانیان از جمله بازپرداخت خسارت، تسهیل مسیرهای اداری، حمایت‌های عاطفی و حفاظتی شد. نوشته‌ها و مطالعات او در نشریات گوناگونی منتشر شده‌اند و موضوعات گسترده‌ای در مورد سیب‌زمینی را شامل می‌شوند؛ از جمله تأثیر اصلاحات خاک بر محتوای شیمیایی سیب‌زمینی یا چگونگی اثر بسته‌بندی بر ترکیب شیمیایی آن. این فرصت پس از آن برایش فراهم شد که جایزه‌ای از ناتو دریافت کرد تا به اسکاتلند برود و در سمیناری دربارهٔ پیشرفت‌های اخیر در علوم غذایی شرکت کند. در دانشگاه ایالتی فلوریدا، از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ به‌عنوان استاد تغذیه و علوم غذایی فعالیت داشت. تحت نظارت دولت ایالات متحده، برای وزارت کشاورزی (USDA) کار کرد و بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ نیز با سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا به‌عنوان مشاور همکاری نمود. در سال ۲۰۰۱، او زندگی‌نامهٔ خودنوشتش با عنوان «تو هرگز شکست نمی‌خوری مگر این‌که دست از تلاش برداری: داستان یک زن شیمیدان پیشگام» را منتشر کرد. | ## جمع‌بندی | این کتاب بر چالش‌هایی تمرکز دارد که دکتر ماندی به‌عنوان یک زن در علم با آن‌ها مواجه بود و همچنین تلاش‌هایش برای بهبود وضعیت تغذیه و امنیت غذایی در سراسر جهان، به‌ویژه در کشورهای جهان سوم.
موضوع مقاله: مثل یک مرد فکر کن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مثل یک مرد فکر کن | مقدمه: این فیلم بر اساس کتاب استیو هاروی در سال ۲۰۰۹ بنام مانند زن رفتار کن مانند مرد فکر کن. | ## بخش 1: مثل یک مرد فکر کن | در این فیلم گروهی از بازیگران با حضور کوین هارت، مگان گود، جری فرارا، رجینا هال، مایکل ایلی، ترنس جی، تراجی پی. نقدهای گوناگونی از سوی منتقدان دریافت کرد که کمدی فیلم، موسیقی متن و اجرای بازیگران (به ویژه بازی‌های گود، مالکو و هارت) را ستایش کردند، اما به دلیل اینکه یک «رامکام استاندارد» است مورد انتقاد قرار گرفت. این فیلم موفقیت تجاری داشت و ۹۶٫۱ میلیون دلار در برابر بودجه ۱۲ میلیون دلاری فروخت. | ## بخش 2: مثل یک مرد فکر کن | دنباله این فیلم با نام تو هم مثل یک مرد فکر کن در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۴ به نمایش درآمد، با بازگشت بازیگران اصلی، همراه نقدهای منفی منتقدان و موفقیت تجاری متوسطی را به همراه داشت. ساخت فیلمبرداری اصلی در ۱ ژوئیه ۲۰۱۱ در لس آنجلس و کال‌ور سیتی، کالیفرنیا آغاز شد و در ۵ سپتامبر به پایان رسید. بازخوردها وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز گزارش داد که ۵۴ درصد تائیدیه و بر اساس رای ۱۰۱ منتقد با میانگین امتیاز ۵٫۵ از ۱۰ به این فیلم نقد مثبت دادند. | ## بخش 3: مثل یک مرد فکر کن | در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس رای ۳۰ منتقد، امتیاز ۵۱ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان دهنده «بررسی‌های مختلط یا متوسط» است. | ## جمع‌بندی | در وبگاه بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها این فیلم بر اساس رای ۵۲٫۰۰۰ کاربر دارای امتیاز ۶٫۵ از ۱۰ می‌باشد.
موضوع مقاله: پائولا اولسیوسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پائولا اولسیوسکی | مقدمه: اولسیوسکی یک زیست‌شیمی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است که به‌عنوان پژوهشگر همکار در مرکز امنیت سلامت دانشگاه جانز هاپکینز فعالیت می‌کند. | ## بخش 1: پائولا اولسیوسکی | اسلون بود، جایی که برنامه‌های این بنیاد در زمینه میکروبیولوژی محیط‌های ساخته‌شده، شیمی محیط‌های داخلی و ابتکارات مدنی را ایجاد و هدایت کرد. او همچنین برنامه زیست‌امنیتی را تا پایان آن در سال ۲۰۱۱، و برنامه زیست‌شناسی سنتزی را تا پایان آن در سال ۲۰۱۴ هدایت کرد. تحصیلات اولسیوسکی مدرک کارشناسی خود را در رشته شیمی با رتبه کوم لائوده از دانشکده ییل دریافت کرد، و مدرک دکتری در شیمی زیستی را از مؤسسه فناوری ماساچوست در سال ۱۹۷۹ با پایان‌نامه‌ای دربارهٔ تکامل دی-آمینو اسید دهیدروژناز، تحت نظارت کریستوفر تی. توسعه تجاری زیست‌فناوری و علوم زیست‌پزشکی اولسیوسکی توسعه تجاری محصولات تشخیص درون‌کشتگاهی را در شرکت انزو بیوکم (NYSE:ENZ) رهبری کرد، یک شرکت زیست‌فناوری که بر دستکاری و اصلاح اسیدهای نوکلئیک برای تولید محصولات درمانی و تشخیصی تمرکز دارد. او همچنین ابتکار زیست‌فناوری شهر نیویورک، یک برنامه تأمین‌شده توسط دولت برای بهبود ظرفیت منطقه در رشد شرکت‌های زیست‌فناوری از طریق تقویت همکاری‌های بین صنعت و دانشگاه را هدایت کرد. | ## بخش 2: پائولا اولسیوسکی | نقش‌ها در هیئت‌های مدیره و کمیته‌های مشورتی اولسیوسکی رئیس کمیته مشورتی علمی زیرکمیته تحقیقات امنیت داخلی در سازمان حفاظت محیط‌زیست ایالات متحده است، و در هیئت‌مدیره مؤسسه مسیر حیاتی نیز عضویت دارد. در سال ۲۰۰۱، او در هیئت مشاوران گزارش کارت واکنش زیستی مرکز جنگ‌افزارهای کشتارجمعی خدمت کرد. او نخستین زن فارغ‌التحصیل از این دانشگاه بود که به‌عنوان رئیس انجمن فارغ‌التحصیلان ام‌آی‌تی (۲۰۰۳–۲۰۰۴) خدمت کرد و همچنین عضو هیئت مشورتی ابتکار ام‌آی‌تی دربارهٔ نژاد و تنوع هیئت علمی در سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ بود. او همچنین عضو کمیته پیشرفت‌های فناورانه و جلوگیری از کاربرد آن‌ها در تهدیدهای نسل بعدی جنگ‌افزارهای زیستی بود، که گزارش شورای ملی پژوهش با عنوان «جهانی‌سازی، زیست‌امنیتی و آینده علوم زیستی» را منتشر کرد. از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲، او در هیئت مشورتی کنسرسیوم ملی مطالعات تروریسم و واکنش به تروریسم (START) عضویت داشت. | ## بخش 3: پائولا اولسیوسکی | کین ۲۴» از مؤسسه فناوری ماساچوست شد، جایزه‌ای که به‌پاس خدمات و دستاوردهای برجسته در حوزه جمع‌آوری کمک‌های مالی اهدا می‌شود. در سال ۲۰۰۰، او نشان «برنز بیور» از انجمن فارغ‌التحصیلان ام‌آی‌تی را دریافت کرد که به‌دلیل خدمات ممتاز اعطا می‌شود — این بالاترین افتخاری است که انجمن به یکی از اعضای خود اعطا می‌کند. همچنین در سال ۲۰۰۰، او جایزه خدمات برجسته کلاس دانشگاه ییل را دریافت کرد، که توسط رهبری کلاس انتخاب و به هم‌کلاسی‌هایی که وقت، انرژی و اشتیاق خود را وقف کلاس کرده‌اند، اهدا می‌شود. در سال ۲۰۱۸، اولسیوسکی به‌عنوان همکار انجمن پیشرفت علوم آمریکا (AAAS) در بخش علوم شیمیایی انتخاب شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۲۲، انجمن بین‌المللی کیفیت و اقلیم هوای داخلی، اولسیوسکی را به‌عنوان عضو جدید فرهنگستان خود معرفی کرد و همچنین جایزه ویژه این انجمن را به او اهدا کرد ″به‌پاس حمایت و پشتیبانی او از پژوهش‌های پایه در زمینه میکروبیولوژی و شیمی محیط داخلی.
موضوع مقاله: ارین اوشی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارین اوشی | مقدمه: اوشی زیست‌شناس آمریکایی است که ریاست مؤسسه پزشکی هاورد هیوز (HHMI) را بر عهده دارد. | ## بخش 1: ارین اوشی | در سال ۲۰۱۳، او به‌عنوان معاون و مدیر ارشد علمی مؤسسه پزشکی هاورد هیوز منصوب شد. پیش از آن، او استاد زیست‌شناسی مولکولی و زیست‌شناسی یاخته‌ای، شیمی و زیست‌شناسی شیمیایی در دانشگاه هاروارد بود. در سال ۲۰۱۶، انتصاب او به‌عنوان رئیس آینده، و نخستین زن در این سمت، در مؤسسه پزشکی هاورد هیوز اعلام شد. زندگی و تحصیلات ارین اوشی یکی از پنج فرزند خانواده است و در لروی، نیویورک زاده شد. اوشی در سال ۱۹۸۸، مدرک کارشناسی هنر خود را در رشتهٔ بیوشیمی از کالج اسمیت دریافت کرد و در سال ۱۹۹۲، در سن ۲۶ سالگی، دکترای خود را در شیمی از مؤسسه فناوری ماساچوست دریافت کرد. حرفه و پژوهش در دوران فوق‌دکتری، اوشی با رابرت تیجیان و ایرا هرسکویتز در زمینهٔ تنظیم کروماتین و رونویسی در مخمر پژوهش کرد. | ## بخش 2: ارین اوشی | زمانی که هم‌کلاسی دورهٔ تحصیلات تکمیلی او، جاناتان وایسمن به او پیوست، آن‌ها کار روی تعیین موقعیت و فراوانی تمام پروتئین‌های ژنوم مخمر را آغاز کردند. در نهایت، آن‌ها دو کتابخانه ایجاد کردند که در هر دو، پروتئین‌ها به نشانگر GFP متصل شده بودند و دارای برچسب‌های تصفیه با افشاندن متوالی بودند. پس از دریافت مدرک دکتری، اوشی برای مدت کوتاهی به‌عنوان پژوهشگر پایه فعالیت کرد و سپس در سال ۱۹۹۳، به‌عنوان استادیار به هیئت علمی دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو پیوست. در سال ۲۰۰۵، او به دانشگاه هاروارد جذب شد تا مدیر مرکز زیست‌شناسی سیستم‌ها (FAS) و استاد زیست‌شناسی مولکولی، زیست‌شناسی یاخته‌ای، شیمی و زیست‌شناسی شیمیایی باشد. در سال ۲۰۱۲، او به‌عنوان معاون جدید و مدیر ارشد علمی مؤسسه پزشکی هاورد هیوز برگزیده شد و برنامه پژوهشگران مؤسسه پزشکی هاورد هیوز را رهبری کرد و سپس در سال ۲۰۱۶ به‌عنوان رئیس مؤسسه پزشکی هاورد هیوز منصوب شد. در دوران ریاست او، در سال ۲۰۲۵، مؤسسه پزشکی هاورد هیوز برنامه برتری فراگیر ۳ (IE3) خود را لغو کرد، که یک جایزه ۸٫۸ میلیون دلاری ۶ ساله (۲۰۲۲–۲۰۲۸) بود که به شبکه علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات اختصاص داشت و هدف آن ارتقاء آموزش و پژوهش علوم در مقطع کارشناسی بود، که پس از حذف برنامه‌های مربوط به تنوع، عدالت و شمولیت از سوی دولت رئیس‌جمهور منتخب دونالد ترامپ در تمامی آژانس‌های علمی ایالات متحده اتفاق افتاد. | ## بخش 3: ارین اوشی | جوایز و افتخارات اوشی در سال ۱۹۹۴ به‌عنوان پژوهشگر بنیاد دیوید و لوسیل پکارد انتخاب شد. و در سال ۲۰۰۰، جایزه پژوهشگر جوان را از انجمن زیست‌شناسی یاخته‌ای آمریکا دریافت کرد. در سال ۲۰۰۱، اوشی جایزه جایزه آکادمی ملی علوم در زیست‌شناسی مولکولی را برای «مشارکت‌ها در درک انتقال سیگنال، تنظیم حرکت پروتئین به درون و بیرون هسته، و چگونگی کنترل فعالیت پروتئین از طریق فسفریلاسیون» دریافت کرد. در سال ۲۰۰۷، او گفته بود که دویدن و ویک‌بردینگ می‌کند و یکی از دلایل بزرگ برای انتقال به هاروارد، فرصت تدریس به دانشجویان مقطع کارشناسی بوده است. | ## جمع‌بندی | زامبو در سال ۲۰۱۱ قهرمان ملی شد و سپس در مسابقات قهرمانی جهانی در اتریش قهرمان جهان شد.
موضوع مقاله: کلیدسپاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیدسپاری | مقدمه: کلیدسپاری یا اعطای کلیدها به سنت پطرس توسط مسیح، فرسکویی است از پیترو پروجینو، نقاش دوره رنسانس ایتالیا، که در سال‌های ۱۴۸۱–۱۴۸۲ میلادی اجرا شد و در کلیسای سیستین در رم قرار دارد. | ## بخش 1: کلیدسپاری | تاریخچه سفارش این اثر در سال ۱۴۸۰ آغاز شد، زمانی که پروجینو در حال تزئین نمازخانه‌ای در کلیسای قدیمی سنت پیتر در رم بود. پاپ سیکستوس چهارم از کار او رضایت داشت و تصمیم گرفت تزئینات نمازخانهٔ جدیدی را که در کاخ واتیکان ساخته بود نیز به او بسپارد. به دلیل بزرگی پروژه، بعدها گروهی از نقاشان فلورانسی از جمله ساندرو بوتیچلی، دومنیکو گیرلاندایو و دیگران به او پیوستند. در حالی که نقاشی هنوز در حال اجرا بود، بازدید آلفونسوی دوم ناپل باعث شد تا او در بخش چپ صحنه در میان گروه شخصیت‌های جلویی افزوده شود. این کلیدها نماد قدرت بخشش گناهان و رساندن پیام الهی هستند، که به آنان توانایی ورود دادن دیگران به بهشت را می‌بخشند. شخصیت‌های اصلی در دو ردیف فشرده در پیش‌زمینه و نزدیک به سطح تصویر، زیر خط افق قرار گرفته‌اند."Perugino ". | ## بخش 2: کلیدسپاری | در مرکز، عیسی در حال اعطای کلیدهای نقره‌ای و طلایی به پطرس زانوزده است و اطراف او حواریون از جمله یهودا (پنجمین نفر از سمت چپ مسیح) قرار دارند، همگی دارای هاله‌ای در اطراف سرشان هستند. در میان آنان، پرتره‌هایی از معاصران آن دوره نیز دیده می‌شود، از جمله کسی که گفته می‌شود خودنگارهٔ پروجینو است (پنجمین نفر از سمت راست). در مرکز پس‌زمینه، معبدی قرار دارد که شبیه به کلیسای آرمانی در کتاب در باب معماری از لئون باتیستا آلبرتی است. در فاصلهٔ میانهٔ میدان، دو صحنه از زندگی مسیح به تصویر کشیده شده‌اند: پرداخت مالیات به قیصر در سمت چپ، و سنگسار عیسی در سمت راست. برخی از حواریون مانند یوحنای رسول، با چهره‌هایی زیبا، موهای بلند، رفتاری نجیب و وقار خاص، یادآور قدیس توما در مجسمه برنزی وروکیو در اورسانمیکله هستند. ژست‌های پیکره‌ها به تعداد کمی حالات پایه محدود شده‌اند که اغلب به صورت قرینه تکرار می‌شوند، نشان از استفاده از کارتون (طرح اولیهٔ مشترک) دارد. | ## بخش 3: کلیدسپاری | سر آن‌ها اندکی کوچک‌تر از بدن است و ویژگی‌های چهره با دقت و جزئیات بالا پرداخت شده‌اند. قبةالصخره و ایوان‌های آن که در محور مرکزی قرار دارد، احتمالاً بر اساس طرحی از یک معمار ساخته شده، اما اجرای پروجینو بیشتر شبیه به بازنمایی یک مدل چوبی است که با دقت رنگ‌آمیزی شده. این ساختمان با قوس‌هایش، پس‌زمینه‌ای را تشکیل می‌دهد که کنش‌ها در برابر آن اتفاق می‌افتد. حس گستردگی بی‌پایان جهان که تا افق ادامه می‌یابد، در این اثر از هر نقاش معاصر او برجسته‌تر است؛ درختان پرپَر در برابر آسمان ابری و تپه‌های آبی-خاکستری دوردست، راه‌حلی هنرمندانه هستند که بعدها برای نقاشانی مانند رافائل آموزنده بود. ساختمان مرکزی، شباهت بسیاری به ساختمان موجود در ازدواج مقدس دارد، و همچنین به ساختمان نقاشی‌شده توسط شاگرد پروجینو، پینتوریکیو، در مجموعهٔ داستان‌های سنت برناردینو در نمازخانه بوفالینی در سنتا ماریا در آراکوئلی. افسانه این فرسکو زمانی نشانه‌ای از خوش‌یُمنی در مجمع انتخاب پاپ دانسته می‌شد: بر اساس یک خرافه، کاردینالی که به قید قرعه در سلولی زیر این فرسکو اقامت می‌یافت، اغلب به عنوان پاپ انتخاب می‌شد. | ## جمع‌بندی | اسناد معاصر نشان می‌دهد که دست‌کم سه پاپ در هنگام برگزاری کنکلاو در حجرهٔ زیر این فرسکو سکونت داشتند: کلمنت هفتم، ژولیوس دوم و پاپ پائولوس سوم.Chambers, DS.
موضوع مقاله: جرترود اریکا پرلمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جرترود اریکا پرلمن | مقدمه: او به خاطر کارهایش در شیمی پروتئین، به ویژه کشف‌هایش در زمینه زیست‌شناسی فسفوپروتئین‌ها و ساختار و عملکرد پپسین و پپسینوژن شناخته می‌شود. | ## بخش 1: جرترود اریکا پرلمن | اوایل زندگی پرلمن در تاریخ ۲۰ آوریل ۱۹۱۲ در لیبرتس (ریشنبِرگ)، امپراتوری اتریش-مجارستان در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. تحصیلات او در سال ۱۹۳۶ دکترای شیمی و فیزیک خود را از دانشگاه آلمانی پراگ دریافت کرد. او ادامه آموزش‌های پسادکترای خود را در کپنهاگ در مؤسسه زیست‌شناسی آزمایشگاه کارلسبرگ تحت سرپرستی دکتر فریتز لیپمن و پروفسور ک. | ## بخش 2: جرترود اریکا پرلمن | او تحقیقات خود را در دانشکده پزشکی هاروارد از ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۶ ادامه داد و سپس در بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون، ماساچوست ادامه داد. او در سال ۱۹۴۶ به عنوان همکار بنیاد هم‌دلی به مؤسسه راکفلر در نیویورک سیتی منتقل شد. او در سال ۱۹۶۵ مدال گاروان–اولین را از انجمن شیمی آمریکا برای «خدمات برجسته به شیمی» دریافت کرد، به دلیل تحقیقاتش در مورد ساختار پپسین، آنزیمی که هضم غذا را تسریع می‌کند. | ## بخش 3: جرترود اریکا پرلمن | انجمن‌های علمی پرلمن عضو انجمن شیمی آمریکا، انجمن شیمی‌دانان زیستی آمریکا، انجمن بیوفیزیک، انجمن بیوشیمی بریتانیا و انجمن هاروی بود. او خواهر بیوشیمی‌دان پیتر پرلمن بود که به همراه اوا انگوال در سال ۱۹۷۱ در دانشگاه استکهلم آزمایش ایمنوسوربنت آنزیمی (ELISA) را اختراع کرد. | ## جمع‌بندی | برادرزاده‌اش توماس پرلمن استاد در مؤسسه کارولینسکا است که به خاطر کارهایش در زمینه تعیین و نگهداری نورون‌های دوپامین در مغز شناخته شده است:sv:Thomas Perlmann و همچنین دبیرکل کمیته نوبل برای فیزیولوژی یا پزشکی است.
موضوع مقاله: ایدث هامفری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایدث هامفری | مقدمه: ادیث الن هامفری (; – ) شیمیدان معدنی بریتانیایی بود که تحقیقات پیشگامانه‌ای در زمینه شیمی کوئوردیناسیون تحت نظر آلفرد ورنر در دانشگاه زوریخ انجام داد. | ## بخش 1: ایدث هامفری | او به عنوان اولین زن بریتانیایی شناخته می‌شود که موفق به اخذ مدرک دکترای شیمی شد و همچنین اولین شیمیدانی بود که یک کمپلکس معدنی کایرال را سنتز کرد. در هشتم آوریل ۱۹۹۱، به مناسبت صد و پنجاهمین سالگرد تأسیس انجمن سلطنتی شیمی (RSC)، کمیته شیمی سوئیس نمونه‌ای از کریستال‌های سنتز شده توسط هامفری برای دکترای خود را همراه با طیف CD مدرن از محلول یک کریستال برای آنها ارسال کرد. اوایل زندگی و تحصیلات ادیث هامفری در ۱۱ سپتامبر ۱۸۷۵ در شماره ۴۱ خیابان لیس مور، کنیش تاون لندن متولد شد. او کوچک‌ترین فرزند از میان هفت فرزند جان چارلز هامفری (۱۸۳۳–۱۹۰۳) و لوئیزا (با نام خانوادگی فراست، ۱۸۳۱–۱۹۱۱) بود. مادرش پیش از ازدواج خیاط بود و پدرش منشی هیئت مدیره متروپولیتن لندن و بعداً شورای شهر لندن بود. جان هامفری که خود در شرایط مالی دشواری بزرگ شده بود (پدرش کفاش بود)، حامی جدی تحصیلات برای تمام فرزندانش، اعم از دختر و پسر بود. | ## بخش 2: ایدث هامفری | دو خواهر بزرگترش معلم شدند و برادرانش، از جمله هربرت آلفرد هامفری (۱۸۶۸–۱۹۵۱) مخترع پمپ هامفری و ویلیام هامفری (۱۸۶۳–۱۸۹۸) رئیس کالج فوراً بی در فریتاون، سیرالئون، همگی تا مقطع دانشگاهی تحصیل کردند. هافری در مدرسه دخترانه کمدن و سپس از سال ۱۸۹۱ در مدرسه نورث لندن کالجییت (یکی از اولین مدارس دخترانه در بریتانیا که علوم را در برنامه درسی گنجانده بود) تحصیل کرد. از سال ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۷، هامفری با دریافت بورسیه سالانه ۶۰ پوندی در کالج بدفورد لندن شیمی (و فیزیک) خواند. تحقیقات پسادکتری در ۱۷ اکتبر ۱۸۹۸، هامفری در رشته شیمی دانشگاه زوریخ ثبت نام کرد. او به گروه رو به رشد دانشجویان آلفرد ورنر پیوست که در آزمایشگاه‌های زیرزمینی نامناسبی به نام «کاتاکومبن» (قبرستان زیرزمینی) کار می‌کردند. هامفری بورسیه سه ساله سالانه ۶۰ پوندی از هیئت آموزش فنی شورای شهر لندن دریافت کرده بود، اما تحصیل در سوئیس پرهزینه بود و هامفری در تنگنای مالی قرار داشت. | ## بخش 3: ایدث هامفری | ورنر که استعداد هامفری را تشخیص داده بود، او را به عنوان دستیار خود منصوب کرد و به این ترتیب هامفری اولین زنی شد که این سمت را به دست آورد. هامفری سختکوش بود، اما خاطراتش از آن دوره نشان می‌دهد که از زندگی اجتماعی چندان رضایتی نداشت. هافری «اولین دانشجویی بود که موفق به تهیه اولین سری جدید کمپلکس‌های کبالت ایزومر هندسی ورنر شد - دسته‌ای از ترکیبات که نقش کلیدی در توسعه و اثبات نظریه کوئوردیناسیون او داشتند.» یکی از این ترکیبات، سیس-بیس (اتیلن دی آمین) دی نیترو کبالت (III) برماید، اولین سنتز یک کمپلکس کبالت کایرال هشت‌وجهی بود. در سال ۱۹۹۱، کمیته شیمی سوئیس کریستال‌های کایرال هامفری را به انجمن سلطنتی شیمی اهدا کرد که اکنون در برلینگتون هاوس لندن نگهداری می‌شود. | ## جمع‌بندی | «چه تأسف‌بار است که در آن زمان اهمیت کار خانم هامفری شناخته نشد، زیرا در این صورت او مسئول ارائه مدرک غیرقابل انکاری برای اثبات درستی نظریه کوئوردیناسیون ورنر و در نتیجه اعطای جایزه نوبل به او می‌بود.» اگرچه یک مطالعه بعدی در مورد کیفیت نمونه‌ها تردید ایجاد کرده است، اما جایگاه هامفری به عنوان یک زن پیشگام در علم همچنان قابل توجه است.
موضوع مقاله: ماریا کریستینا برون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماریا کریستینا برون | مقدمه: ماریا کریستینا برون (; – ) شیمی‌دان و مخترع سوئدی بود که احتمالاً نخستین زن مخترع دارای حق ثبت اختراع در کشورش محسوب می‌شود. | ## بخش 1: ماریا کریستینا برون | زندگی اولیه ماریا بزرگ‌ترین دختر از سه دختر یوهان بروهن، چاپچی کتاب (درگذشتهٔ ۱۷۴۲) بود. در میان این نخبگان می‌توان به نیلس لیندبلوم، استاد ریاضیات در ارتش، و پر لِنبرگ اشاره کرد. هر دوی این استادان از اعضای آکادمی سلطنتی علوم سوئد بودند و در ارتش خدمت می‌کردند. در سال ۱۷۷۳، پس از نه سال، پادشاه سوئد جایزه‌ای به مبلغ ۶۰۰۰ دالِر مسی برای بهترین طراحی بسته‌بندی باروت تعیین کرد. ماریا روی این موضوع آزمایش‌هایی انجام داد و کارتریج‌هایی از کاغذ طراحی کرد که سپس آنها را لاک‌زنی کرد. در تاریخ ۲ مارس ۱۷۷۴، او ایده‌اش را به آکادمی سلطنتی علوم ارائه داد، جایی که کارتریج‌هایش زیر نظر سرلشکر شارپنتیه مورد آزمایش قرار گرفتند. | ## بخش 2: ماریا کریستینا برون | هرچند این مسئله قابل رفع بود، ولی همچنان نیاز به ماده‌ای پشمی برای پوشاندن انتهای کارتریج وجود داشت. رقیب ماریا، سرگرد پر گوستاف واگنفلت نیز ایده‌ای مشابه ارائه داد، اما زن بودن ماریا باعث شد اعضای مرد آکادمی به اختراع او با شک و تردید نگاه کنند. از آنجایی که هیچ‌کدام از اختراعات به‌طور کامل موفق نبودند، پروژه کنار گذاشته شد. ماریا پس از دریافت جایزه خود، کارگاه کاغذ دیواری خود را تعطیل کرد و به زندگی خصوصی خود بازگشت که با پول جایزه ای که دریافت کرده بود زندگی کرد. حرفه پس از رقابت، ماریا به صورت مستقل و با هزینهٔ شخصی خود، نسخهٔ بهبود یافتهٔ کارتریج‌های لاک‌زده‌اش را برای تمرینات نظامی به دانشجویان توپخانه ارائه می‌داد، و این روند تا سال ۱۷۸۰ ادامه داشت. سرگرد پر گوستاف واگنفلت، همان رقیب مسابقه، حقوقی سلطنتی به مبلغ ۵۰۰ ریکس‌دالر برای اختراع کارتریج‌های لاک‌زده دریافت کرد. | ## بخش 3: ماریا کریستینا برون | کاپیتان لیندفلت این طراحی را شناخت و در اعتراض به این موضوع به هیئت نظامی شکایت کرد. ماریا نیز از این موضوع آگاه شد و در سال ۱۷۸۳ نامه‌ای به دفتر جنگ نوشت و ادعای مالکیت خود بر طراحی و جایزه را مطرح کرد. بسیاری از افرادی که درگیر ماجرا بودند، وانمود کردند که چیزی نمی‌دانند، چون نمی‌خواستند به عنوان کسانی شناخته شوند که باعث بی‌آبرویی چهره‌های مهم آن زمان شدند. نهایتاً در اوت ۱۷۸۶، هیئت نظامی اعلام کرد که اختراع ماریا بهترین و مقرون به‌صرفه‌ترین گزینه بوده و بنابراین او برنده رقابت شناخته شد. | ## جمع‌بندی | جوایز در تاریخ ۸ مه ۱۷۸۷، ماریا نیمی از جایزه را دریافت کرد، که معادل ۱۶۶ ریکس‌دالر و ۳۲ شیلینگ از مجموع ۳۳۳ ریکس‌دالر و ۱۶ شیلینگ بود.