موضوع مقاله: دوروتی لاوینیا براون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوروتی لاوینیا براون | مقدمه: براون در حین خدمت در مجلس نمایندگان، برای حقوق زنان و حقوق رنگین‌پوستان مبارزه کرد. | ## بخش 1: دوروتی لاوینیا براون | عوامل متعددی براون را ترغیب نمود تا حرفهٔ جراحی را تعقیب نماید، از جمله: مراقبتی که در جریان عملیات جراحی لوزه از وی صورت گرفت و عملکردی که او آن را دید و سبب شد کاری انجام دهد که باعث افتخار سایر آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار شود. با وجودی‌که مادر براون تلاش کرد که او را متقاعد سازد تا با وی زندگی نماید، اما براون پنج مرتبه فرار کرد و هر بار به دارالایتام تروی می‌رفت. مدیر مدرسهٔ عالی تروی، پی برد که براون بی خانمان است و ترتیبی را ساخت تا توسط لولا و ساموئل ویسلی ردمون، مورد مراقبت و حمایت قرار گیرد.^ "Dr. آموزش براون پس از اتمام دبیرستان، در کالج بینیت که از لحاظ تاریخی یک کالج مربوط به سیاه‌پوستان در گرینزبورو کارولینای شمالی بود، پذیرفته شد. به کمک یک خانم متدیست از بخش خدمات مسیحی در کالج جراحی آمریکا پذیرفته شد و در سال ۱۹۴۱ موفق به دریافت مدرک لیسانس از آن کالج شد. وی به عنوان بازرس بخش مهمات ارتش روچستر در شهر روچستر ایالت نیویورک، خدمت می‌کرد. براون در سال ۱۹۴۴ در کالج پزشکی مهری که از لحاظ تاریخی یک کالج مربوط به سیاه‌پوستان در نشویل است، پذیرفته شد. براون پس از فراغت در سال ۱۹۴۹ در جملهٔ سه بهترین کلاس، علیرغم مخالفت‌های محلی با آموزش جراحان زن، در سال ۱۹۴۹ کارآموز دورهٔ اکمال تخصص بیمارستان هابارد شد. حرفه براون برای این‌که حرفه‌اس را آغاز نماید، به عنوان پزشک در جنگ دوم جهانی کمک کرد. براون از سال ۱۹۵۷ تا سال ۱۹۸۳، جراح ارشد بیمارستان ریورساید واقع نشویل بود، این بیمارستان اکنون از بین رفته‌است. | ## بخش 2: دوروتی لاوینیا براون | در سال ۱۹۶۶ از جملهٔ نخستین زنان سیاه‌پوست آمریکا بود که در مجمع عمومی تنسی (مشهور به مجلس مقننه ایالتی تنسی)، انتخاب شد و دو سال این سمت را به‌عهده داشت. وی تقریباً در راستای قانونی سازی سقط جنین در موارد تجاوز جنسی یا زنای با محارم و در راستای گسترش سقط جنین‌های قانونی موجود در مواردی که «جان مادر در خطر باشد»، به موفقیت‌های نائل گردید. براون در جریان حرفهٔ سیاسیش، درگیر تصویب قانون تاریخ سیاه‌پوستان شد، این قانون مدارس دولتی تنسی را به «اجرای برنامه ویژه در جریان هفتهٔ تاریخ سیاه‌پوستان به‌منظور شناسایی دستاوردهای آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار»، ملزم ساخت. پس از کار در جنگ دوم جهانی، وارد پزشکی در کالج پزشکی مهری واقع نشویل ایالت تنسی شد. دکتر براون سپس دورهٔ کارآموزی یک‌ساله را در بیمارستان هارلم سپری نمود و بعداً دورهٔ پنج سالهٔ اکمال تخصص را در رشتهٔ جراحی عمومی در بیمارستان مهری و هابارد، به اتمام رساند. براون در سال ۱۹۶۸ برای کسب کرسی در مجلس سنای ایالت تنسی تلاش کرد، اما در انتخابات شکست خورد و این شکست تا حدی به دلیل حمایت وی از قوانین سقط جنین بود. براون در سال ۱۹۶۸، پس از ترک سیاست به بیمارستان ریورساید برگشت تا به عنوان پزشک دائم‌الوقت در این بیمارستان کار کند. و بیمارستان‌های عمومی یا غیرتخصصی و مدیر آموزش برنامه شیفت‌های گردش بالینی بیمارستان‌های ریورساید و مهری، اجرای وظیفه نمود. وی همچنین استاد جراحی کالج پزشکی مهری بود و برای مؤسسهٔ ملی سلامت در مؤسسهٔ ملی قلب، ریه و خون، مشورت می‌داد. براون پس از شکست در رقابت بر سر کرسی در مجلس سنای تنسی، در کمیتهٔ مشترک فرصت‌ها برای زنان در پزشکی که از طرف انجمن پزشکی آمریکا حمایت می‌شد، خدمت کرد. | ## بخش 3: دوروتی لاوینیا براون | براون، در کنار حمایت از زنان در بخش پزشکی، تأثیر عمده‌ای در مبارزه برای حقوق رنگین‌پوستان داشت و عضو دائمی انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان (NAACP)، بود. زندگی شخصی براون در سال ۱۹۵۶، یک کودک دختر را از یک بیمار مجرد در بیمارستان ریورساید به فرزندی پذیرفت. بیمار در حالی‌که هنوز حامله بود، نزد براون آمد و از وی درخواست نمود تا کودکش را به فرزندی بپذیرد. براون به پذیرش کودک موافقت کرد، زیرا می‌خواست کودکی داشته باشد و می‌دانست که چنین چانسی هرگز دوباره میسر نخواهد شد.(1958). براون نخستین زن مجرد در تنسی بود که قانوناً کودکی را به فرزندی گرفت و آن کودک را به افتخار مادر رضاعیش، لولا دینز براون نامید. قدردانی‌ها در سال ۱۹۵۹، نخستین زنی بود که عضو کالج جراحان آمریکا شد و نخستین سیاه‌پوست بود که در مجلس انتخاب شد. او همچنین به کسب دکترای افتخاری از کالج روسل سیج واقع توری ایالت نیویورک و همچنین از کالج بینیت در گرینزبورو کارولینای شمالی، نائل گردید. وی در کمیتهٔ‌های که روی مسائل علمی، دینی، پزشکی و سیاسی بحث می‌کردند، به عنوان رئیس شرکت کرد. جایزهٔ هورشیو آلگر در سال۱۹۹۴ و جایزهٔ بشردوستانهٔ بنیاد کارنگی در سال ۱۹۹۳، نیز به براون اهدا گردید. | ## جمع‌بندی | از آنجاییکه دوروتی لاوینیا براون، در حرفهٔ خود به عنوان جراح به دستاوردهای زیادی نائل شده بود، وی یک سخنران پر طرفدار در سطح ملی و بین‌المللی بود.