موضوع مقاله: جهش از روی گاو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جهش از روی گاو | مقدمه: فرض بر این است که این قسمت از پیکره، با پین‌های نازک طلایی روی یک گاو نر آویزان بوده است. | ## بخش 1: جهش از روی گاو | برخی از این گونه‌ها بر اساس یک آیین باستانی از تمدن مینوسی برجای مانده بود که ورزشی آکروباتیک را شامل می‌شد که در آن یک شخص از پشت یک گاو نر (ورزا) به سوی دیگرش می‌پرید. در فرانسه مدرن ورزش مشابهی وجود دارد که معمولاً با گاوهای ماده به جای گاو نر چنین می‌کنند و به عنوان کورسه لاندایز شناخته می‌شود. اغلب به عنوان بازتابی از مراسمی در نظر گرفته می‌شود که در ارتباط با پرستش گاو نر تفسیر می‌شود. یونگر (۱۹۹۵) تصویرهای گاوپرشی در هنر ناحیهٔ اژه در عصر برنز را به شرح زیر طبقه‌بندی می‌کند: نوع اول: آکروبات از جلو به گاو نزدیک می‌شود، شاخ‌ها را می‌گیرد و به سمت عقب می‌پرد. نوع دوم: آکروبات از جلو به گاو نزدیک می‌شود، بدون دست زدن به شاخ‌ها شیرجه می‌زند و خود را با دستانش از پشت گاو به سمت یک طناب به عقب هل می‌دهد. نوع سوم: آکروبات در هوا بر روی پشت گاو نر به تصویر کشیده شده است، به همان سمتی که حیوان رو به رو است. تصویرهای نوع سوم اغلب در هنر مینوسی پسین (قرن ۱۴ تا ۱۳ قبل از میلاد) یافت می‌شوند. نقاشی‌های دیواری مینوسی از تل الدبا (اواریس، مصر) مربوط به سلسله هجدهم (قرن ۱۶ تا ۱۴ قبل از میلاد) علاوه بر نقوش اصیل مصری، طرح‌های مشابهی را نشان می‌دهند، به همین دلیل اغلب آنها را به صنعتگران مصری تعلیم یافته مینوسی نسبت می‌دهند، نه مستقیماً به صنعتگران مصری؛ اگرچه این مورد بحث است. نمونه‌های دیگری از صحنه‌های پرش گاو در سوریه امروزی یافت شده است، مانند نقش مهر استوانه‌ای که در سطح هفتم در آلالاخ (تمدن بابـِل قدیم، قرن ۱۹ یا ۱۸ قبل از میلاد) یافت شده که دو آکروبات را بر پشت گاو نر نشان می‌دهد و علامت عنخ در بین آنها قرار داده شده است. علاوه بر این، یک گلدان برجسته در سال ۱۹۹۷ میلادی در حسین‌دده تپه کشف شد که مربوط به پادشاهی قدیمی هیتی‌ها (قرن ۱۸ تا ۱۵ قبل از میلاد) است. | ## بخش 2: جهش از روی گاو | گمان می‌رود که پرش از روی گاو یکی از آیین‌های کلیدی در مذهب تمدن مینوسی در جزیرهٔ کرت، در عصر برنز بوده است. نقش‌های گاو نر در کاخ کنوسوس نمادی گسترده در هنر و تزئینات این محوطه باستانی است. باربارا اولسن، دانشیار مطالعات یونانی و رومی در کالج واسار، می‌گوید احتمالاً ورزش پرش از گاو برای شرکت کنندگان خطرناک نبود. "از تصاویر به نظر می‌رسد که آنها [از روی گاوها] موفقیت آمیز می‌پریدند و خبری از ارائه تصاویر خشونت آمیز وجود ندارد؛ بنابراین جهش از روی گاو نر لزوماً خشونتی در پی نداشت. اما یک ریتون یافت شده در هیا تریادا نشان می‌دهد که جراحات کاملاً هم ناشناخته نبوده‌اند. پرش از روی گاو نر هنوز در جنوب غربی فرانسه انجام می‌شود، جایی که به‌طور سنتی به عنوان کورسه لاندایزه (به فرانسوی: ) شناخته می‌شود. شهر مون دو مارسان در گاسکونی، به خاطر جهندگان خوبش مشهور است که با جلیقه‌های قهوه ای، به صورت تیمی به رقابت می‌پردازند و سعی می‌کنند از طفره رفتن رپرتوار و جهش‌های آکروباتیک خود برای جلوگیری از شاخ زدن و تهاجم گاو بهره ببرند. ماده گاو معمولاً با استفاده از طناب بلندی که به شاخ‌هایش متصل است هدایت می‌شود، به طوری که مستقیماً به سمت اجراکنندگان می‌رود و در صورتی که ترفندی را از دست بدهند، از زیر پا گذاشتن یا زیر پا زدن آنها جلوگیری می‌شود. اگرچه در این شکل از مسابقه خطری برای گاو وجود ندارد، اما این یک ورزش بسیار خطرناک برای شرکت کنندگان انسانی است. یکی از رقبای برجسته در شهر مونتوآ، به نام ژان پیر راچو در سال ۲۰۰۱ بر اثر برخورد با گاو از ناحیهٔ سرش کشته شد. | ## بخش 3: جهش از روی گاو | این مراسم در فرانسه از ماه مارس تا اکتبر به مناسبت فستیوال‌ها در بسیاری از شهرها و روستاها از جمله نوگارو، مونت دومارسان، داکس، کاستلنو دو آوزان و بسیاری مکان‌های دیگر برگزار می‌شود. پرش از گاو در ایالت تامیل نادو در کشور هند هم توسط مردم تامیل انجام می‌شود و به آن جالیکاتو، سالیککاتتو، ارو تاژوووتال و مانجو ویراتو می‌گویند. این یک ورزش سنتی است که در آن یک گاو نر مانند پولیکولام یا کانگایام در میان جمعیت رها می‌شود و گاو نر تلاش می‌کند فرار کند، اما چندین شرکت کننده انسانی تلاش می‌کنند کوهان بزرگی را که در پشت گاو قرار دارد با هر دو بازو گرفته و به آن آویزان بمانند. شرکت کنندگان تا زمانی که ممکن است کوهان را نگه می‌دارند و سعی می‌کنند گاو را با این شیوه متوقف کنند. در برخی موارد، شرکت کنندگان باید به اندازه کافی سوار شوند تا پرچم‌های روی شاخ گاو را بردارند. جالیکاتو معمولاً در ایالت تامیل نادو هند به عنوان بخشی از جشن‌های پونگال در روز ماتو پونگال که هر ساله در ژانویه برگزار می‌شود، انجام می‌شود. یک سنت مشابه، اما حتی خطرناک‌تر از پریدن از روی گاو بدون خشونت، در برخی از مناطق اسپانیا تمرین می‌شود. در این ورزش که مختص به تورِروس (گاوبازان) معروف به رکورددارها است، ورزشکار با طفره رفتن و جهش از روی گاو نر بدون استفاده از شنل یا شمشیر، به رقابت می‌پردازد. | ## جمع‌بندی | برخی از رکوردداران از یک میله بلند استفاده می‌کنند تا به معنای واقعی کلمه بر روی حیوان پریده و معلق بمانند.