موضوع مقاله: آموزش در ایرلند شمالی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در ایرلند شمالی | مقدمه: آموزش در ایرلند شمالی از نظام‌های آموزشی بکاررفته در سایر بخش‌های بریتانیا متمایز است، هرچند شباهت‌هایی با ولز دارد. | ## بخش 1: آموزش در ایرلند شمالی | این نظام از جهت پیشینهٔ مشترک در توسعهٔ نظام مدارس ملی و خدمت به جامعه‌ای با جمعیت نسبتاً روستایی، به جمهوری ایرلند نزدیک‌تر است. سن کودک در اول ژوئیه هر سال، نقطهٔ ورود او به مرحلهٔ آموزشی مربوطه را در این منطقه تعیین می‌کند؛ در حالی که در انگلستان و ولز این تاریخ اول سپتامبر است. ایرلند شمالی، همانند سراسر جزیرهٔ ایرلند، یکی از جوان‌ترین جمعیت‌ها در اروپا را دارد و در میان چهار کشور تشکیل‌دهندهٔ بریتانیا، بالاترین نسبت کودکان زیر شانزده سال را به خود اختصاص می‌دهد. در سال تحصیلی ۲۰۲۱–۲۰۲۲، منظومهٔ آموزش مدرسه‌ای این منطقه دربرگیرندهٔ ۱٬۱۲۴ مدرسه از انواع گوناگون و حدود ۳۴۶٬۰۰۰ دانش‌آموز بود. نظام آموزشی ایرلند شمالی از دورهٔ پیش‌دبستانی تا آموزش عالی را دربرمی‌گیرد و زیر نظر هیئت اجرایی ایرلند شمالی اداره می‌شود. وزارت آموزش مسئول آموزش پیش از مدرسه، ابتدایی، متوسطه و ویژه است، در حالی که آموزش عالی و فنی‌وحرفه‌ای در حوزهٔ اختیارات وزارت اقتصاد قرار دارد. آموزش در این منطقه با تنوع فرهنگی، مذهبی و زبانی جامعه پیوندی عمیق دارد و مدارس به گروه‌های گوناگونی از جمله مدارس کنترل‌شده، مدارس کاتولیک، مدارس تلفیقی و مدارس داوطلبانه تقسیم می‌شوند. دیدکلی ایرلند شمالی همانند سراسر جزیرهٔ ایرلند، یکی از جوان‌ترین جمعیت‌ها در اروپا را دارد و در میان چهار کشور بریتانیا، بالاترین نسبت کودکان زیر شانزده سال (۲۱٪ در میانهٔ سال ۲۰۱۹) را به خود اختصاص می‌دهد. در سال تحصیلی ۲۰۲۱–۲۰۲۲، منظومهٔ آموزش مدرسه‌ای این منطقه دربرمی‌گرفت: ۷۹۶ مدرسهٔ ابتدایی با ۱۷۲٬۰۰۰ دانش‌آموز؛ ۱۹۲ مدرسهٔ متوسطه با ۱۵۲٬۰۰۰ دانش‌آموز؛ ۱۲۶ مدرسهٔ متوسطهٔ غیرگرامری با ۸۶٬۰۰۰ دانش‌آموز؛ ۶۶ مدرسهٔ گرامری (دبیرستان علمی) با ۶۵٬۰۰۰ دانش‌آموز؛ ۹۴ مدرسهٔ کودکستانی با ۵٬۸۰۰ دانش‌آموز؛ ۳۹ مدرسهٔ ویژه با ۶٬۶۰۰ دانش‌آموز (ویژهٔ کودکان با نیازهای آموزشی خاص)؛ و ۱۴ مدرسهٔ مستقل با ۷۰۰ دانش‌آموز. ثبت‌نام در آموزش فنی‌وحرفه‌ای و عالی در سال ۲۰۱۹–۲۰۲۰ (پیش از اختلالات ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹) به شرح زیر بود: شش کالج آموزش فنی‌وحرفه‌ای منطقه‌ای با ۱۳۲٬۰۰۰ دانشجو؛ دو دانشگاه — دانشگاه کوئینز بلفاست و دانشگاه اولستر — با ۵۳٬۰۰۰ دانشجو؛ دو کالج تربیت معلم — و — با ۲٬۲۰۰ دانشجو؛ با ۱٬۷۰۰ دانشجو در سه پردیس؛ و دانشگاه آزاد انگلستان با ۴٬۲۰۰ دانشجو. پیشینه برای آگاهی از پیشینهٔ این نظام پیش از تقسیم ایرلند در دههٔ ۱۹۲۰، نگاه کنید به تاریخ آموزش در ایرلند. بخش‌های دولتی که عمدتاً مسئول سیاست‌گذاری آموزشی هستند، بر پایهٔ سطوح گوناگون نظام آموزشی مسئولیت‌هایی دارند. مسئول آموزش پیش از مدرسه، ابتدایی، متوسطه و ویژه، سیاست‌گذاری در حوزهٔ کار با جوانان، ارتقای روابط مجتمعی درون مدارس و میان آن‌ها، و آموزش و حقوق معلمان است. (EA) مسئول تضمین ارائهٔ خدمات آموزش کودکستانی، ابتدایی و متوسطه برای برآوردن نیازهای کودکان و جوانان و ارائهٔ پشتیبانی از خدمات جوانان است. این سازمان در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد و خدمات آن پیش از آن توسط پنج شورای آموزش و کتابخانه از دههٔ ۱۹۷۰ به بعد ارائه می‌شد. هریک از شوراهای پیشین، اکنون یک زیرمنطقه از سازمان آموزش را تشکیل می‌دهند: زیرمنطقهٔ سازمان آموزش محدودهٔ جغرافیایی ۱. شمال شرقی (پیشتر NEELB) آنتریم، بالیمنا، بالیمانی، کاریکفرگوس، کولرین، لارن، ماگرافلت، مویل، نیوتاون‌ابی ۳. جنوبی (پیشتر SELB) آرماق، بانبریج، کوکستاون، کریگاوون، دانگانون و ساوث تایرون، نیوری و مورن ۵. | ## بخش 2: آموزش در ایرلند شمالی | غربی (پیشتر WELB) دری، فرمانا، لیماوادی، اوما، استرابان برنامهٔ درسی بیشتر آزمون‌های برگزارشده و برنامه‌های آموزشی مدارس ایرلند شمالی توسط (CCEA) تنظیم می‌شود. همهٔ مدارس در ایرلند شمالی از «برنامهٔ درسی ایرلند شمالی» پیروی می‌کنند که بر پایهٔ برنامهٔ درسی ملی مورد بهره‌گیری در انگلستان و ولز بنا شده‌است. دانش‌آموزان در سن یازده سالگی، هنگام ورود به آموزش متوسطه، طیف گسترده‌ای از درس‌ها را از نه «حوزهٔ یادگیری» فرامی‌گیرند: زبان و سواد، ریاضیات و اعداد، زبان‌های مدرن، هنرها، محیط زیست و جامعه، علوم و فناوری، یادگیری برای زندگی و کار، تربیت بدنی، و آموزش دینی. + حوزه‌های یادگیری حوزهٔ یادگیری رشته‌های اجباری زبان و سوادانگلیسی، ایرلندی (تنها در مدارس با آموزش به زبان ایرلندی)، آموزش رسانه ریاضیات و اعدادریاضیات، سواد مالی زبان‌های مدرنیک زبان رسمی اتحادیهٔ اروپا (به جز انگلیسی و ایرلندی در مدارس ایرلندی‌زبان) هنرهاهنر و طراحی، نمایش، موسیقی محیط زیست و جامعهتاریخ، جغرافیا علوم و فناوریعلوم، فناوری و طراحی یادگیری برای زندگی و کاراشتغال‌پذیری، اقتصاد خانه، شهروندی محلی و جهانی، رشد فردی تربیت بدنیتربیت بدنی آموزش دینیآموزش دینی درس‌های غیراجباری ارائه‌شده در برخی مدارسفناوری اطلاعاتیک زبان رسمی دیگر اتحادیهٔ اروپاعربی، لاتین، چینی ماندارین یا زبانی غیر اروپایی در سن چهارده سالگی، دانش‌آموزان درس‌هایی را که می‌خواهند برای آزمون‌های گواهی عمومی آموزش ثانوی (GCSE) ادامه دهند، انتخاب می‌کنند. در حال حاضر، بهره‌گیری از دروس زبان انگلیسی و ریاضیات اجباری است، هرچند در برخی مدارس دروسی مانند ادبیات انگلیسی، فرانسه، یادگیری برای زندگی و کار، مطالعات دینی و علوم نیز ممکن است اجباری باشند. در سن شانزده سالگی، برخی دانش‌آموزان در مدرسه می‌مانند و (AS و A2) یا مدارک حرفه‌ای مانند سطوح پیشرفتهٔ کاربردی را انتخاب می‌کنند؛ بسیاری نیز وارد کالج‌های فنی‌وحرفه‌ای می‌شوند. دانش‌آموزانی که مقطع AS و A2 را انتخاب می‌کنند معمولاً سه یا چهار درس برمی‌گزینند و موفقیت در این مقطع پذیرش در دانشگاه را تعیین می‌کند. مراحل آموزشی آموزش پیش از دبستان در ایرلند شمالی اختیاری است و مرحلهٔ پیش‌دبستانی را برای کودکان سه و چهارساله دربرمی‌گیرد. آموزش ابتدایی سه مرحله را دربرمی‌گیرد — بنیادی، مرحلهٔ کلیدی ۱ و مرحلهٔ کلیدی ۲: مرحلهٔ بنیادی کلاس آمادگی، سن ۴ (اختیاری) ابتدایی ۱، سن ۴ تا ۵ ابتدایی ۲، سن ۵ تا ۶ مرحلهٔ کلیدی ۱ ابتدایی ۳، سن ۶ تا ۷ ابتدایی ۴، سن ۷ تا ۸ مرحلهٔ کلیدی ۲ ابتدایی ۵، سن ۸ تا ۹ ابتدایی ۶، سن ۹ تا ۱۰ ابتدایی ۷، سن ۱۰ تا ۱۱ آموزش متوسطه (پس از ابتدایی) تا سه مرحله را دربرمی‌گیرد — مرحلهٔ کلیدی ۳، مرحلهٔ کلیدی ۴ و مرحلهٔ کلیدی ۵: مرحلهٔ کلیدی ۳ سال ۸، سن ۱۱ تا ۱۲ سال ۹، سن ۱۲ تا ۱۳ سال ۱۰، سن ۱۳ تا ۱۴ مرحلهٔ کلیدی ۴ سال ۱۱، سن ۱۴ تا ۱۵ سال ۱۲، سن ۱۵ تا ۱۶ (شامل آزمون‌های GCSE) مرحلهٔ کلیدی ۵ سال ۱۳، سن ۱۶ تا ۱۷ (شامل آزمون‌های AS) سال ۱۴، سن ۱۷ تا ۱۸ (شامل آزمون‌های A2) گرچه وزارت آموزش از «سال ۸ تا سال ۱۴» برای آموزش متوسطه بهره می‌گیرد، برخی مدارس همچنان از اصطلاحات سنتی «فرم اول تا پنجم»، «ششم پایین» و «ششم بالا» استفاده می‌کنند. جوانان می‌توانند پس از مرحلهٔ کلیدی ۴ در یک مدرسهٔ متوسطه (اغلب مدرسهٔ گرامری) یا کالج آموزش فنی‌وحرفه‌ای به تحصیل ادامه دهند. طیف گسترده‌ای از مدارک آموزش عالی از طریق کالج‌های فنی‌وحرفه‌ای، دانشگاه‌ها و دیگر مؤسسات، از جمله کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، در دسترس است. انتقال به آموزش متوسطه بیشتر دانش‌آموزان دورهٔ ابتدایی به مدارس متوسطهٔ غیرگرامری منتقل می‌شوند. با این حال، مسئلهٔ انتقال به دورهٔ متوسطه و گزینش تحصیلی توجه رسانه‌ای بالایی دارد، چرا که بسیاری از والدین جایگاه فرزندشان در مدرسهٔ گرامری را نوعی تحرک اجتماعی می‌دانند. در سال ۲۰۲۱–۲۰۲۲، ۵۷٪ از جوانان در آموزش متوسطه (۸۷٬۰۰۰ دانش‌آموز) در مدارس غیرگرامری تحصیل می‌کردند و ۴۳٪ در مدارس گرامری (۶۵٬۰۰۰ دانش‌آموز). قانون آموزش ایرلند شمالی ۱۹۴۷ نظامی مدرسه‌ای را معرفی کرد که شامل آزمون دولتی به عنوان آزمون ورودی برای مدارس گرامری بود؛ این آزمون پیشتر در ۱۹۴۴ در انگلستان و ولز معرفی شده بود. این آزمون به عنوان نوعی گزینش تحصیلی در ایرلند شمالی حفظ شد، در حالی که انگلستان و ولز به سمت نظام مدرسهٔ فراگیر حرکت کردند. اختلاف نظر سیاسی دربارهٔ گزینش تحصیلی — با یونیونیست‌ها که عموماً موافق و ناسیونالیست‌ها و حزب اتحاد که عموماً مخالف بودند — بازتاب‌دهندهٔ اختلافات میان محافظه‌کاران و کارگری در بریتانیا بود. مارتین مک‌گینس به عنوان وزیر آموزش در نخستین مجلس ایرلند شمالی پس از پیمان جمعه نیک، بررسی انتقال به دورهٔ متوسطه — گزارش برنز — را سفارش داد که در سال ۲۰۰۱ پایان دادن به آزمون یازده‌ساله‌ها را پیشنهاد کرد. | ## بخش 3: آموزش در ایرلند شمالی | در مشاوره‌های عمومی پس از آن، اکثر پاسخ‌دهندگان از لغو این آزمون حمایت کردند، اما خواستار ادامهٔ گزینش تحصیلی از راه‌های دیگر بودند. مجلس در نوامبر ۲۰۰۲ تعلیق شد و در دوران حکومت مستقیم، وزیر آموزش گروه کاری انتقال به دورهٔ متوسطه را تشکیل داد که در ۲۰۰۴ گزارش خود را ارائه کرد و به‌طور کلی از گزارش برنز حمایت نمود. مجلس در مارس ۲۰۰۷ بازگشایی شد و وزیر آموزش وقت تصمیم پیشینیان خود برای لغو آزمون یازده‌ساله‌ها را تأیید کرد؛ آخرین آزمون دولتی در ۲۰۰۸ برگزار شد. بسیاری از مدارس کنترل‌شده در آغاز مدارس کلیسایی — زیر مدیریت کلیسای ایرلند، و — بودند که کنترل آن‌ها در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ به دولت واگذار شد. سه کلیسا از طریق شورای نمایندگان ناقلین (TRC) نقش خود را در آموزش حفظ می‌کنند و حدود ۱٬۵۰۰ ناظر مدرسه به هیئت مدیرهٔ مدارس کنترل‌شده معرفی می‌کنند. قانون آموزش ۲۰۱۴ که در پی آن سازمان آموزش ایجاد شد، با تعهد وزیر آموزش و هیئت اجرایی ایرلند شمالی برای ایجاد و تأمین مالی نهادی حمایتی برای مدارس در بخش کنترل‌شده همراه بود. (CSSC) از این رو در ۲۰۱۶ آغاز به کار کرد و دفتر مرکزی آن در ، بلفاست، قرار دارد. در ۲۰۲۱–۲۰۲۲، در بخش کنترل‌شده ۳۷۹ مدرسهٔ ابتدایی، ۶۳ مدرسهٔ کودکستانی، ۵۳ مدرسهٔ ثانوی (غیرگرامری) و ۱۶ مدرسهٔ گرامری وجود داشت — در مجموع ۵۱۱ مدرسه. این بخش شامل ۲۴ مدرسهٔ ابتدایی تلفیقی کنترل‌شده، پنج مدرسهٔ ثانوی و یک مدرسهٔ کودکستانی با وضعیت تلفیقی کنترل‌شده، و دو مدرسهٔ ایرلندی‌زبان بود. حدود ۱۴۷٬۰۰۰ دانش‌آموز در مدارس کنترل‌شده تحصیل می‌کردند (شامل ۸٬۰۰۰ دانش‌آموز در مدارس تلفیقی کنترل‌شده) که نزدیک به ۴۲٪ از کل دانش‌آموزان ایرلند شمالی را نشان می‌دهد. از نظر ترکیب مذهبی، ۵۹٪ دانش‌آموزان مدارس کنترل‌شده پروتستان، ۱۱٪ کاتولیک و ۳۰٪ از پس‌زمینه‌های دیگر بودند. اعضای CCMS شامل نمایندگان وزارت آموزش، امنا (اسقف‌های کاتولیک در ایرلند شمالی)، والدین و معلمان می‌شوند. در ۲۰۲۱–۲۰۲۲، ۴۴۲ مدرسهٔ کاتولیک — ۳۵۵ مدرسهٔ ابتدایی، ۵۶ مدرسهٔ متوسطه (غیرگرامری) و ۳۱ مدرسهٔ کودکستانی — با جمعاً ۱۲۴٬۰۰۰ دانش‌آموز وجود داشت که نزدیک به ۳۵٪ از کل دانش‌آموزان را تشکیل می‌داد؛ ۹۳٪ دانش‌آموزان این بخش از پس‌زمینهٔ کاتولیک بودند. این مدارس اکنون از بودجهٔ دولتی بهره‌مند می‌شوند و توسط هیئت مدیره‌هایی که مطابق طرح مدیریت هر مدرسه تشکیل شده‌اند اداره می‌شوند — معمولاً نمایندگان بنیان‌گذاران، والدین، معلمان و در بیشتر موارد نمایندگان وزارت یا سازمان آموزش. این بخش شامل ۲۹ مدرسه زیر مدیریت کاتولیک با ۳۰٬۰۰۰ دانش‌آموز و ۲۱ مدرسه زیر سایر اشکال مدیریتی با ۲۱٬۰۰۰ دانش‌آموز بود؛ ۹۵٪ دانش‌آموزان مدارس کاتولیک داوطلبانه از پس‌زمینهٔ کاتولیک و ۵۷٪ دانش‌آموزان سایر مدارس داوطلبانه از پس‌زمینهٔ پروتستان بودند. مدارس تلفیقی کنترل‌شده آن‌هایی هستند که با تأیید والدین برای داشتن وضعیت تلفیقی انتخاب شده‌اند. | ## جمع‌بندی | (IEF) یک صندوق امانی برای توسعه و رشد آموزش تلفیقی در پاسخ به تقاضای والدین است.