aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: مونتزوما (اساطیر) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مونتزوما (اساطیر) | مقدمه: مونتزوما، نام یک خدای-قهرمان در اساطیر برخی قبایل بومیان آمریکا در جنوب غرب ایالات متحده بود، به‌ویژه توهونو اوئودهام و مردمان پوئبلو. | ## بخش 1: مونتزوما (اساطیر) | روایت توهونو اوئودهام در افسانه توهونو اوئودهام، در آغاز زمان، روح بزرگ با کندن حفره‌ای گِل می‌یابد؛ سپس گِل را دوباره در حفره می‌اندازد و مونتزوما از آن بیرون می‌آید که به او در بیرون آوردن همه قبایل سرخپوستی کمک می‌کند، و آپاچی‌ها آخر از همه بیرون می‌آیند. گفته می‌شود که در روزگار اولیه همه انسان‌ها و حیوانات به زبانی مشترک سخن می‌گفتند؛ اما سیلی بزرگ همه را نابود کرد و تنها مونتزوما و دوستش کایوتی جان به در بردند. چون کایوتی از پیش او را از سیل آگاه کرده بود، مونتزوما قایقی ساخته و آن را بر قله کوه‌های سانتا روزا در آریزونا آماده نگه داشته بود. | ## بخش 2: مونتزوما (اساطیر) | پس از فروکش کردن سیل، مونتزوما و کایوتی دوباره بر فراز مونته روزا به هم می‌رسند، و مونتزوما کایوتی را چهار بار، یک‌بار به هر سو، می‌فرستد تا بفهمد دریا تا کجاست. در این میان، روح بزرگ با کمک مونتزوما دوباره جهان را از مردم و حیوانات پر کرده است. مونتزوما مسئولیت حکومت بر بشریت را به عهده می‌گیرد، اما متکبر و بدکار می‌شود، علیه روح بزرگ شورش می‌کند، کایوتی را می‌راند و به بشریت فرمان می‌دهد که خانه‌ای به بلندای آسمان بسازند. | ## بخش 3: مونتزوما (اساطیر) | پیش از آنکه بتواند در این کار موفق شود، روح بزرگ آن را با صاعقه فرو می‌ریزد و زبان‌های بشریت را به هم می‌آمیزد. | ## جمع‌بندی | مونتزوما در بدکاری‌اش پافشاری می‌کند و فرمان می‌دهد همه معابد ویران شوند؛ در پاسخ، روح بزرگ او را با فرستادن ملخی به شرق برای فراخواندن اسپانیایی‌ها کیفر می‌دهد که با مونتزوما به جنگ می‌پردازند و او را نابود می‌کنند.
موضوع مقاله: الیاهو مزراحی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الیاهو مزراحی | مقدمه: الیاهو مزراحی (به عبری: ؛ زاده حدود ۱۴۵۵ – درگذشته ۱۵۲۵ یا ۱۵۲۶) دانشمند یهودی، تلمودشناس، مرجع هلاخا (پوسِک)، و ریاضی‌دان عثمانی بود. | ## بخش 1: الیاهو مزراحی | او بیش از همه به سبب اثرش «سِفِر هَمّزراحی» شناخته می‌شود که ابرتفسیری بر تفسیر راشی بر تورات است و خود از مهم‌ترین تفسیرهای تورات به‌شمار می‌رود. همچنین به لقب «ریم» (به عبری: ) مشهور است که سرنام عبری «رَبّی الیاهو مزراحی» است و با نام جانوری اسطوره‌ای در کتاب مقدس عبری همنام است. مزراحی در قسطنطنیه در خانواده‌ای از یهودیان رومانیوت (یونانی‌زبان بومی) زاده شد و علوم تلمودی را نزد الیاهو هَلِوی و یهودا مینتس در پادوا آموخت. از سال ۱۴۹۷ تا پایان عمر، مقام خاخام‌باشی امپراتوری عثمانی را بر عهده داشت و در این دوره به مدارای خود با قرائیم شهرت یافت. خانوادهٔ او از یهودیان رومانیوت بودند؛ یعنی از یهودیان یونانی‌زبان بومی منطقه به‌شمار می‌رفتند و از تبعیدیان اسپانیایی نبودند. او نزد دو خاخام برجسته به نام‌های الیاهو هَلِوی و یهودا مینتس در شهر پادوا به فراگیری علوم تلمودی و توراتی پرداخت و از جوانی توانایی چشمگیری در تلمودشناسی نشان داد. | ## بخش 2: الیاهو مزراحی | مزراحی افزون بر دانش‌های دینی، در علوم دنیوی به‌ویژه ریاضیات و اخترشناسی تبحر داشت. خاخام‌باشی امپراتوری عثمانی پس از درگذشت موسی کاپسالی (حدود ۱۴۹۵)، مزراحی در سال ۱۴۹۷ به مقام خاخام‌باشی امپراتوری عثمانی رسید و این سمت را تا پایان عمر حفظ کرد. از ویژگی‌های دوران ریاست او رفتار مداراجویانه‌اش با قرائیم بود که این رویکرد را از استادش الیاهو هَلِوی به ارث برده بود. آثار سِفِر هَمّزراحی مهم‌ترین اثر مزراحی کتاب «سِفِر هَمّزراحی» است که ابرتفسیری بر تفسیر راشی بر تورات به‌شمار می‌رود. این کتاب نخستین بار در سال ۱۵۲۷ پس از مرگ مزراحی، به همت پسرش اسرائیل در ونیز به چاپ رسید. مزراحی خود این تفسیر را مهم‌ترین اثرش می‌دانست (پاسخ‌نامه‌ها، شماره‌های ۵ و ۷۸). | ## بخش 3: الیاهو مزراحی | بخشی از انگیزهٔ نگارش کتاب، دفاع از راشی در برابر انتقادات مفسران متأخر به‌ویژه موشه بن نحمان (نحمانیدس) بود. چندین اثر بر پایهٔ سِفِر هَمّزراحی نوشته شده‌است، از جمله: خلاصه‌ای به قلم یعقوب مارکاریا با عنوان «کیتسور مزراحی» (ترنتو، ۱۵۶۱)؛ خلاصه‌ای دیگر به قلم اسحاق هَکوهن از اوستروه با نام «مَتِّنَت عَنی» (پراگ، ۱۶۰۴–۱۶۰۹)؛ و تفسیرهایی از سوی شلومو لوریا (مَهَرشَل) با عنوان «یِریعوت شلومو» و نقدهایی از شموئل اِدلز (مَهَرشا). دیگر آثار دینی «توسِفِت سِمَگ»: حاشیه‌ای بر «سِفِر میتسووت گادول» (سمگ) اثر موسی بن یعقوب از کوسی. آثار ریاضی و علمی «سِفِر هَمیسپار» دربارهٔ حساب، و تفسیری بر «المجسطی» اثر بطلمیوس در اخترشناسی. | ## جمع‌بندی | (اثری مشابه با عنوان «مِلِخِت هَمیسپار» نیز به مزراحی نسبت داده شده که فصلی دربارهٔ شطرنج نیز دارد) تفسیری بر «اصول» اقلیدس.
موضوع مقاله: موسی کپسالی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موسی کپسالی | مقدمه: موسی کپسالی (به عبری: ) (زاده نزدیک به ۱۴۲۰ در کرت – درگذشته نزدیک به ۱۴۹۵ در استانبول) خاخام‌باشی (خاخام بزرگ) امپراتوری عثمانی بود. | ## بخش 1: موسی کپسالی | او نخستین خاخام بزرگی بود که پس از فتح قسطنطنیه به دست عثمانیان در سال ۱۴۵۳ به این مقام رسید و تا پایان عمر در این سمت باقی ماند. کپسالی در دوران سلطان محمد دوم و سپس بایزید دوم از نفوذ و جایگاه بالایی در دربار عثمانی برخوردار بود. وی نقش مهمی در سازماندهی جوامع یهودی امپراتوری و همچنین پذیرش یهودیان رانده‌شده از اسپانیا ایفا کرد. زندگی‌نامه دوران جوانی و تحصیل موسی بن الیاس کپسالی در نزدیک به سال ۱۴۲۰ در جزیره کرت که در آن زمان تحت فرمانروایی جمهوری ونیز بود زاده شد. نخست نزد پدرش در کرت به آموختن پرداخت و سپس برای ادامه تحصیل به یشیواهای آلمان و ایتالیا رفت. خاخامی در قسطنطنیه کپسالی در دهه ۱۴۴۰ میلادی سمت داوری یهودیان در جامعه یهودی قسطنطنیه را به دست آورد. دانش گسترده، هوش تیز و شیوه زندگی پرهیزکارانه‌اش او را پیش از فتح قسطنطنیه به دست عثمانیان در سال ۱۴۵۳ به برجسته‌ترین چهره یهودی این شهر بدل کرده بود. | ## بخش 2: موسی کپسالی | انتصاب به خاخام‌باشی پس از فتح قسطنطنیه در سال ۱۴۵۳ توسط محمد دوم، کپسالی به مقام خاخام‌باشی (خاخام بزرگ) تمامی یهودیان امپراتوری عثمانی برگزیده شد. سلطان چنان به وی احترام می‌گذاشت که کرسی ویژه‌ای در دیوان (شورای دولتی) در کنار مفتی اعظم مسلمانان و بالاتر از پاتریارک مسیحیان برای او در نظر گرفت. کپسالی اختیارات گسترده‌ای داشت که دربرمی‌گرفت: نظارت بر گردآوری مالیات یهودیان و واریز آن به خزانه دولت، گمارش خاخام‌ها و حتی ایفای نقش قاضی مدنی. بنا بر روایات، سلطان محمد دوم روزی با لباس مبدل در دادگاه کپسالی حضور یافت و از درستکاری و بی‌طرفی او در صدور احکام اطمینان حاصل کرد که همین امر سبب افزایش احترام سلطان به وی شد. کپسالی از مدافعان سرسخت یهودیت خاخامی بود و در برابر نزدیکی به قرائیان ایستادگی می‌کرد؛ هرچند در عمل از اختیاراتش علیه آنان سوءبهره‌گیری نکرد. برخورد با جوانان و شورش ۱۴۸۱ هنگامی که سلطان درصدد بهبود اوضاع اخلاقی برخی محله‌های قسطنطنیه برآمد، گفته می‌شد که این اقدام به تشویق کپسالی صورت گرفته‌است. کپسالی با جوانان یهودی که با ینی‌چریان نشست‌وبرخاست داشتند و شیوه زندگی غیریهودی و ناپسندی در پیش گرفته بودند با شدت برخورد کرد. | ## بخش 3: موسی کپسالی | برخی از این جوانان که از تنبیه بدنی وی خشمگین شده بودند در جریان آشوب خیابانی سال ۱۴۸۱ میلادی کوشیدند او را بکشند و کپسالی تنها با گریز جان سالم به در برد. دوران بایزید دوم و پذیرش یهودیان اسپانیا روابط کپسالی با بایزید دوم که جانشین محمد دوم شد نیز بسیار نیکو بود. دوستی بایزید با یهودیان که به‌ویژه در پذیرش آماده یهودیان رانده‌شده از اسپانیا در پی تفتیش عقاید اسپانیایی آشکار شد تا اندازه زیادی مرهون نفوذ کپسالی بود. کپسالی پس از فرمان اخراج یهودیان از اسپانیا در سال ۱۴۹۲ فعالیت پرشوری به راه انداخت و با سفر به جوامع یهودی مختلف کمک‌های مالی لازم برای اسکان نخستین آوارگان در قلمرو عثمانی را گردآوری کرد. طص درگذشت کپسالی در نزدیک به سال ۱۴۹۵ در استانبول درگذشت و در گورستان کهن یهودیان در محله اگری‌قاپو (دروازه کج) به خاک سپرده شد. | ## جمع‌بندی | احکام صادره از میان احکام دینی صادرشده توسط کپسالی دو مورد شناخته شده‌است: نامزدی که در حضور کمتر از ده نفر انجام شود نامعتبر است.
موضوع مقاله: مردان و شهر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مردان و شهر | مقدمه: مردان و شهر (به عربی: ) رمانی ۳۲۰ صفحه‌ای به زبان عربی است که صدام حسین، رئیس‌جمهور پیشین عراق، آن را نوشته و در سال ۲۰۰۲ میلادی منتشر شده‌است. | ## بخش 1: مردان و شهر | این اثر که تا اندازهٔ زیادی سرشتی زندگی‌نامه‌ای دارد، داستان نبرد پدربزرگ صدام حسین با عثمانی‌ها در دوران امپراتوری عثمانی را روایت می‌کند و همچنین بر خیزش حزب بعث عراق و برخی از خویشاوندان صدام از جمله عمویش تمرکز دارد. قهرمان رمان شخصیتی به نام «صالح» است؛ اما به‌گستردگی باور بر این است که این شخصیت در واقع بازتاب خود صدام حسین با نامی ساختگی است. مردان و شهر سومین اثر ادبی صدام حسین بود و مانند آثار پیشین او با نام مستعار «مؤلف» و بدون درج نام نویسنده روی جلد منتشر شد. درونمایه و محتوا رمان مردان و شهر اثری تاریخی-زندگی‌نامه‌ای است که رویدادهای زندگی پدربزرگ صدام حسین و نبرد او با ترکان عثمانی را به تصویر می‌کشد. | ## بخش 2: مردان و شهر | همچنین رمان به خیزش حزب بعث و چندین تن از خویشاوندان صدام از جمله عمویش می‌پردازد. قهرمان داستان شخصیتی با نام «صالح» است اما بیشتر تحلیل‌گران بر این باورند که این شخصیت در واقع زندگی‌نامهٔ خودنوشت صدام با پوشش داستانی است. فتاح، خبرنگار نیویورک تایمز، هدف اصلی کتاب ایجاد وجهه‌ای مثبت برای صدام حسین و تقویت «اعتبار ملی‌گرایانهٔ او از راه توصیف مبارزهٔ ادعایی پدربزرگش با ترکان عثمانی» بود. نویسندگی و انتشار صدام حسین در مجموع چهار رمان منتشر کرد که همگی با نام مستعار «مؤلف» به چاپ رسیدند. | ## بخش 3: مردان و شهر | نام صدام هرگز بر جلد هیچ‌یک از کتاب‌هایش درج نشد و تنها عبارت «روایتی نوشته‌شده به دست مؤلفش» بر روی جلد دیده می‌شد. اگرچه گمانه‌زنی‌هایی دربارهٔ نگارش اثر توسط نویسندهٔ سایه مطرح شد، سعدون الزبیدی، مترجم رسمی ریاست‌جمهوری صدام حسین، نویسندگی صدام را تأیید کرد. او گفت: جایگاه در نظام آموزشی عراق پیش از حملهٔ ۲۰۰۳ به عراق، رمان مردان و شهر به همراه دو رمان دیگر صدام یعنی زبیبه و پادشاه و دژ مستحکم در برنامهٔ درسی مدارس عراق گنجانده شد. رمان همچون آثار ادبی پیشین صدام مورد ستایش منتقدان و نویسندگان ادبی عراقی قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | پس از جنگ، کتاب‌های صدام محبوبیتی دوباره یافتند و نسخه‌های رسمی و غیررسمی آخرین کتاب او یعنی بیرون شو ای نفرین‌شده در داخل و خارج عراق به فروش رسید.
موضوع مقاله: فهرست خاخام‌های ارشد سفاردی اسرائیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست خاخام‌های ارشد سفاردی اسرائیل | مقدمه: عنوان عبری این جایگاه «ریشون لِصیّون» (؛ به معنای «نخستین برای صهیون») است که از آغاز سدهٔ هفدهم میلادی به کار رفته و ریشه در آیه‌ای از کتاب اشعیا (فصل ۴۱، آیهٔ ۲۷) دارد. | ## بخش 1: فهرست خاخام‌های ارشد سفاردی اسرائیل | میان سال‌های ۱۸۴۲ و ۱۹۲۰ میلادی، دارندهٔ این مقام با عنوان رسمی خاخام‌باشی ولایت دمشق از سوی دولت عثمانی و سپس اداره بریتانیایی سرزمین‌های اشغالی دشمن به رسمیت شناخته می‌شد. پس از تأسیس خاخام‌خانهٔ ارشد در سال ۱۹۲۱، عنوان ریشون لصیّون به خاخام ارشد سفاردی اسرائیل تعلق گرفت و در کنار آن جایگاه خاخام ارشد اشکنازی نیز پدید آمد. این عنوان محدودیت زمانی ندارد و حتی پس از پایان دورهٔ تصدی خاخام‌خانهٔ ارشد، دارندهٔ آن همچنان «ریشون لصیّون» خوانده می‌شود. پیشینه از آغاز دورهٔ عثمانی، شواهدی از خاخام‌هایی که ریاست جامعهٔ یهودی اورشلیم را بر عهده داشتند وجود دارد. | ## بخش 2: فهرست خاخام‌های ارشد سفاردی اسرائیل | این خاخام‌ها نخست با عنوان‌هایی چون «خاخام کُل» یا «حَخَم هَقَهَل» شناخته می‌شدند. کاربرد لقب «ریشون لصیّون» به‌تدریج در گذر نسل‌ها رواج یافت و برخی آن را به خاخام موشه گالانتی در اواسط سدهٔ هفدهم نسبت داده‌اند. در سال ۱۸۳۹ با انتشار اصلاحات عثمانی، خاخام‌های ارشد شهرهای بزرگ امپراتوری لقب خاخام‌باشی دریافت کردند. خاخام حاییم آوراهام گاگین نخستین کسی بود که در سال ۱۸۴۱ این لقب رسمی را به همراه اختیارات گسترده‌ای از سوی حکومت عثمانی دریافت کرد. | ## بخش 3: فهرست خاخام‌های ارشد سفاردی اسرائیل | پس از درگذشت خاخام یعقوب شائول الیشار در ۱۹۰۶، خاخام‌ها به‌سبب کشمکش‌های درونی جامعه پیرامون مسئلهٔ خاخام‌خانه با شتاب جابه‌جا شدند. در سال ۱۹۲۱ خاخام‌خانهٔ ارشد تأسیس شد و حکومت قیمومیت بریتانیا آن را به رسمیت شناخت؛ بدین ترتیب برای نخستین بار جایگاه قانونی رسمی برای خاخام‌خانه و دادگاه‌های شرعی اشکنازی و سفاردی در سرزمین اسرائیل پدید آمد. پوشش رسمی بر پایهٔ سنت سفاردی، ریشون لصیّون جامه‌ای (گِلیمه) به رنگ آبی تیره یا سیاه بر تن می‌کند که بخش جلوی آن با گلدوزی طرح برگ و گل به رنگ طلایی یا نقره‌ای آراسته شده‌است. | ## جمع‌بندی | سدهٔ هفدهم موشه بن یوناتان گالانتی (۱۶۶۵–۱۶۸۹) موشه ابن حاویو (۱۶۸۹–۱۶۹۶) سدهٔ هجدهم آوراهام بن داوید اسحاقی (۱۷۰۹–۱۷۲۹) الیعزر بن یعقوب ناحوم (حدود ۱۷۳۰) نیسیم حاییم موشه مزراحی (۱۷۴۸–۱۷۴۹) ایسرائل یعقوب آلگازی (حدود ۱۷۵۴) رفائل شموئل میوحاس (۱۷۵۶–۱۷۷۱) حاییم رفائل آوراهام بن اَشِر (۱۷۷۱–۱۷۷۲) رفائل موشه بولا (۱۷۷۲–۱۷۷۳) یوم‌طوو آلگازی (۱۷۷۳–۱۸۰۲) سدهٔ نوزدهم پیش از خاخام‌باشی موشه یوسف مُردخای میوحاس (۱۸۰۲–۱۸۰۶) یعقوب موشه عیّاش المغربی (۱۸۰۶–۱۸۱۷) یعقوب قوراح (۱۸۱۷–۱۸۱۸) رفائل یوسف حازان (۱۸۱۹–۱۸۲۱) یوم‌طوو دانون (۱۸۲۲–۱۸۲۳) شلومو موشه سوزین (۱۸۲۴–۱۸۳۶) یونا موشه ناوون (۱۸۳۶–۱۸۴۱) یهودا رفائل ناوون (۱۸۴۱–۱۸۴۲) دورهٔ خاخام‌باشی حاییم آوراهام گاگین (۱۸۴۲–۱۸۴۸) — نخستین خاخام‌باشی فلسطین که از سوی حکومت عثمانی به رسمیت شناخته شد.
موضوع مقاله: قدیس کوربینیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قدیس کوربینیان | مقدمه: او به عنوان بنیان‌گذار اسقف‌نشین فرایزینگ شناخته می‌شود و یکی از چهره‌های کلیدی در گسترش دین مسیح در جنوب آلمان امروزی است. | ## بخش 1: قدیس کوربینیان | مشهورترین نماد او در هنر دینی، «خرس کوربینیان» است که باری را بر پشت حمل می‌کند؛ نمادی که امروزه در نشان رسمی شهر فرایزینگ و همچنین نشان خانوادگی پاپ بندیکت شانزدهم دیده می‌شود.Vogel, Lothar. 42 زندگی زاهدانه و سفر به رم کوربینیان در نزدیکی ملون در پادشاهی فرانک‌ها (فرانسه امروزی) متولد شد. او که از جوانی تمایلات پارسایانه داشت، مدتی را به عنوان گوشه‌نشین در نزدیکی یک کلیسای محلی زندگی کرد. با افزایش شهرت او به تقدس، جمعیت زیادی برای طلب دعا نزد او می‌آمدند که این موضوع با روحیه خلوت‌گزین او سازگار نبود. | ## بخش 2: قدیس کوربینیان | به همین دلیل، او سفری را به مقصد رم آغاز کرد تا از پاپ گرگوری دوم اجازه بگیرد که به عنوان یک زاهد در انزوا زندگی کند.Wood, Ian. 156 با این حال، پاپ که متوجه توانایی‌های تبلیغی و مدیریتی او شده بود، او را به عنوان اسقف منصوب کرد و مأمور ساخت تا برای تبشیر انجیل به مناطق شرقی و باواریا برود. مأموریت در باواریا و افسانه خرس مهم‌ترین بخش زندگی کوربینیان در فرایزینگ رقم خورد. طبق روایت‌های سنتی، در یکی از سفرهای او به رم، خرسی به اسب او حمله کرد و آن را درید. | ## بخش 3: قدیس کوربینیان | با وجود موفقیت‌های مذهبی، او با دوک گریموآلد به دلیل ازدواج غیرقانونی‌اش با بیوه برادرش (بیلیتوردیس) دچار اختلاف شدید شد و مجبور شد مدتی از فرایزینگ تبعید شود. او پیش از مرگ درخواست کرده بود که در کنار مزار «قدیس والنتین» در میسنبه آلمانی Mais دفن شود. | ## جمع‌بندی | 88 او به عنوان حامی معنوی شهر فرایزینگ شناخته می‌شود و روز ۲۰ نوامبر در باواریا به عنوان سالروز انتقال پیکر او جشن گرفته می‌شود.
موضوع مقاله: دوکلیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوکلیان | مقدمه: دوکلیان یا دوکلیانین ( یا ) شخصیتی در اسطوره‌شناسی صربی است که بازتابی از امپراتور روم دیوکلتیان است. | ## بخش 1: دوکلیان | او به عنوان شیطان خدا معرفی می‌شود، احتمالاً به دلیل آزار و اذیت‌های واقعی دیوکلتیان. افسانه‌ها بنای شهر دوکلیا، مرز دوکلیان و جاده‌های رومی نزدیک توزی را به او نسبت می‌دهند (طبق یک داستان عامیانه، او آن‌ها را به سوی برادر و خواهرش پرتاب می‌کرد در حالی که آن‌ها به سوی هوم می‌گریختند). | ## بخش 2: دوکلیان | یک ترانه عامیانه صربی درباره دوکلیان می‌گوید که او روزی خورشید را از آسمان برداشت و به زمین آورد. یحیی موفق شد او را فریب دهد و خورشید را به جای خود بازگرداند، اما پس از آن، در حالی که دوکلیان او را تعقیب می‌کرد، پاره‌ای از گوشت پای یحیی را کَند که این امر توضیح می‌دهد چرا انسان‌ها قوس کف پا دارند. | ## بخش 3: دوکلیان | چندین روایت متفاوت از داستانی وجود دارد که او هنوز زنده است؛ بر اساس آن‌ها او در رودخانه موراچا نزدیک دوکلیا (پل وزیر) در زنجیر است. | ## جمع‌بندی | در برخی از این روایت‌ها، او پیوسته زنجیرهایش را می‌جود و هر سال در آستانه کریسمس (یا در آستانه جورجودان) نزدیک است که زنجیرها را بگسلد و جهان را نابود کند، که در این هنگام چهار آهنگر کولی زنجیرها را دوباره می‌سازند.
موضوع مقاله: تامامو-نو-مائه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تامامو-نو-مائه | مقدمه: یکی از داستان‌هایی که این افسانه را توضیح می‌دهد از ادبیات داستانی دوره موروماچی (۱۳۳۶ تا ۱۵۷۳) به نام اوتوگی زوشی می‌آید. | ## بخش 1: تامامو-نو-مائه | در اوتوگی‌زوشی، تامامونومائه یک کورتیزان در دربار امپراتور ژاپن کونوئه (که از ۱۱۴۲ تا ۱۱۵۵ سلطنت کرد) بود. گمان می‌رود تامامونومائه بر اساس ملکه تاریخی فوجیوارا نو نوریکو (۱۱۱۷–۱۱۶۰)، مادر کونوئه، شکل گرفته باشد که در تعدادی از کشمکش‌های جانشینی که به شورش هوگن و شورش هیجی انجامید شرکت داشت. افسانه‌ها داستان‌های تامامونومائه به عنوان یک کیتسونه افسانه‌ای در دوران دوره موروماچی به صورت اوتوگی زوشی (روایت‌های منثور) ظاهر شدند و توری‌یاما سکیئن نیز در کونجاکو هیاکی شوئی به آن‌ها اشاره کرده است. فولکلور دوره ادو سپس این افسانه را با داستان‌های مشابه خارجی دربارهٔ روح‌های روباه که حاکمان را فاسد می‌کنند و در سرزمین‌هایشان هرج و مرج به پا می‌کنند درهم آمیخت. | ## بخش 2: تامامو-نو-مائه | او پادشاه را افسون کرد و دوران وحشتی به پا کرد که به شورشی انجامید که به دودمان شانگ پایان داد. روح روباه به مگادا از تیانژو (هند باستان) گریخت و به بانو کایو ، معشوقه ولیعهد بانزوکو (؛ برگرفته از داستان‌های هندی دربارهٔ کالماشاپادا آدم‌خوار)، تبدیل شد و او را واداشت تا سر هزار مرد را ببرد. همان روباه حدود ۷۸۰ پیش از میلاد به چین بازگشت و گفته می‌شود بائو سی، معشوقه پادشاه یو از دودمان ژو را تسخیر کرد. او امپراتور را سخت بیمار کرد و سرانجام توسط ستاره‌شناس آبه نو یاسوچیکا که برای تشخیص علت بیماری امپراتور فراخوانده شده بود، به عنوان روح روباه رسوا شد. | ## بخش 3: تامامو-نو-مائه | چند سال بعد، امپراتور کازوسا-نو-سوکه و میورا-نو-سوکه را فرستاد تا روباه را در دشت‌های ناسو، توچیگی بکشند. گفته می‌شود این سنگ در دوره نانبوکوچو توسط راهب بودایی گِنو شینشو که روح روباهِ اکنون پشیمان را برانداخت، نابود شد. او پس از این کار مراسم یادبود بودایی برگزار کرد و به روح اجازه داد سرانجام در آرامش بیاساید. ترک‌هایی در سنگ چند سال پیش از شکستن دیده شده بود که احتمالاً به آب باران اجازه داد نفوذ کند و آن را تضعیف نماید، بنابراین بسیار محتمل است که سنگ به‌طور طبیعی ترکیده باشد. | ## جمع‌بندی | برخی با شوخی حدس زدند که این امر تامامونومائه را آزاد کرده و شبکه‌های اجتماعی ژاپن پیش‌بینی کردند که نیروهای تاریکی آزاد شده‌اند.
موضوع مقاله: سشو-سکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سشو-سکی | مقدمه: در اسطوره‌شناسی ژاپنی، گفته می‌شود این سنگ هر کسی را که با آن تماس پیدا کند می‌کشد. | ## بخش 1: سشو-سکی | در ژاپن، سنگ‌ها و تخته‌سنگ‌های بزرگ در مناطقی که گاز آتشفشانی تولید می‌شود اغلب «سِشو-سِکی» (殺生石) به معنای سنگ کشتار نامیده می‌شوند و نماینده این سنگ‌ها همین سنگی است که با افسانه تامامو-نو-مائه و کیتسونه پیوند دارد.Sessho-seki. افسانه این سنگ را تبدیل‌یافته جسد تامامو-نو-مائه، زنی زیبا که رسوا شد به عنوان روباه در خدمت یک دایمیوی شرور که نقشه کشتن امپراتور کونوئه و تصاحب تخت او را می‌کشید، می‌دانند. طبق اوتوگی زوشی، هنگامی که روباه نه‌دمه توسط جنگجوی نامدار میورا-نو-سوکه کشته شد، جسدش به سِشو-سِکی تبدیل شد. | ## بخش 2: سشو-سکی | بعدها یک کشیش بودایی به نام گِنو برای استراحت نزدیک سنگ توقف کرد و روح تامامونومائه او را تهدید کرد. در ۲۶ مارس ۲۰۲۲، دولت محلی از کاهنان خواست تا مراسمی برای آرام کردن روح و رام کردن جانور در محل با دعا، نذورات و تکان دادن اونیوسا بر روی سنگ شکافته برگزار کنند. در کتاب اوکو نو هوسومیچی اثر ماتسوئو باشو به آن اشاره شده، چرا که او در قرن هفدهم از این سنگ بازدید کرد و بازدیدش را در کتابش (جاده باریک به شمال عمیق) روایت کرده است. | ## بخش 3: سشو-سکی | اقتباس سینمایی آن با عنوان کیووبی نو کیتسونه تو توبیمارو (سِشوسِکی) نیز ساخته شد. در فصل ۱۲۳ مانگای باکی گریپلر نویسنده از داستان شکستن سنگ برای نشان دادن قدرت لگد یکی از شخصیت‌ها استفاده کرد. | ## جمع‌بندی | این افسانه در سال ۱۹۶۸ به فیلم انیمه‌ای با عنوان کیووبی نو کیتسونه تو توبیمارو (سِشوسِکی) (九尾の狐と飛丸(殺生石 تبدیل شد.
موضوع مقاله: گاه‌شمار جنگ در عراق (۲۰۱۵) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گاه‌شمار جنگ در عراق (۲۰۱۵) | مقدمه: گاه‌شمار جنگ در عراق (۲۰۱۵) فهرستی از رویدادهای مهم جنگ در عراق (۲۰۱۷–۲۰۱۳) در سال ۲۰۱۵ میلادی است. | ## بخش 1: گاه‌شمار جنگ در عراق (۲۰۱۵) | این سال با نبردهای گسترده میان نیروهای عراقی، نیروهای پیشمرگه کردستان و شبه‌نظامیان بسیج مردمی از یک سو و تنظیم داعش از سوی دیگر همراه بود. در نیمه نخست سال، نیروهای عراقی موفق به بازپس‌گیری استان دیاله و شهر تکریت شدند، اما داعش نیز با تصرف شهر رمادی توانایی تهاجمی خود را نشان داد. در نیمه دوم سال، عملیات آزادسازی استان انبار آغاز شد و نیروهای کردی شهر سنجار را بازپس گرفتند. گاه‌شمار ژانویه ۸ ژانویه – یک بمب‌گذار انتحاری یک ایست بازرسی پلیس را در شهر یوسفیه هدف قرار داد و هفت نفر کشته شدند. ۲۱ ژانویه – آغاز عملیات موصل (۲۰۱۵) که در آن نیروهای پیشمرگه بخش بزرگی از مناطق اطراف موصل را از دست داعش بازپس گرفتند. ۲۵ ژانویه – تا ۲۱ غیرنظامی عرب-عراقی در روستای کوچو توسط شبه‌نظامیان ایزدی در واکنش به کشتار سنجار کشته شدند. ۱ آوریل – پس از یک ماه نبرد سخت، نیروهای ایرانی، عراقی و شبه‌نظامیان شیعه بر مقاومت داعش غلبه کردند و شهر تکریت را بازپس گرفتند. | ## بخش 2: گاه‌شمار جنگ در عراق (۲۰۱۵) | مه ۱۵ مه – داعش ساختمان اصلی دولتی و مرکز شهر رمادی (مرکز استان انبار) را تصرف کرد. ژوئن ۴ ژوئن – نیروهای داعش دریچه‌های سد رمادی را بستند و آب را بر روی شهرهای وفادار به دولت قطع کردند. ۱۳ ژوئن – شبه‌نظامیان به نیروهای دولتی در نزدیکی پالایشگاه بیجی حمله کردند و ۱۱ نفر در نزدیکی شهر بیجی کشته شدند. ۱۷ ژوئیه – یک بمب‌گذار انتحاری خودرویی بمب‌گذاری‌شده را در بازاری در شهر خان بنی سعد در جریان جشن‌های عید فطر منفجر کرد که ۱۲۰ تا ۱۳۰ نفر کشته و ۱۳۰ نفر دیگر زخمی شدند. ۲۳ ژوئیه – ترکیه بمباران پایگاه‌های ادعایی حزب کارگران کردستان در شمال عراق را آغاز کرد. اوت ۱ اوت – نیروهای پیشمرگه کردی عملیات تازه‌ای را علیه داعش در نزدیکی کرکوک و سنجار آغاز کردند. ائتلاف به رهبری آمریکا حملات هوایی متعددی به تأسیسات داعش در اطراف موصل انجام داد. | ## بخش 3: گاه‌شمار جنگ در عراق (۲۰۱۵) | شبه‌نظامیان شیعه تحت نیروهای بسیج مردمی عملیاتی را در غرب بغداد علیه هسته‌های داعش آغاز کردند. ۱۳ اوت – بمب‌گذاران انتحاری داعش به مسجد شیعیان در بعقوبه (استان دیاله) حمله کردند و دست‌کم ۲۰ نفر کشته شدند. ۲۱ اوت – داعش پس از آنکه ساکنان موصل شعارهای ضد داعش بر دیوارها نوشتند، حکومت نظامی در شهر برقرار کرد. اکتبر ۲۲ اکتبر – نیروهای امنیتی عراق و نیروهای بسیج مردمی بازپس‌گیری شهر بیجی، پالایشگاه نفتی آن و منطقه پیرامون آن را به پایان رساندند. نوامبر ۱۳ نوامبر – نیروهای کردی کنترل سنجار را پس از آنکه داعش آن را در اوت ۲۰۱۴ تصرف کرده بود بازپس گرفتند. | ## جمع‌بندی | دسامبر ۱۶–۱۷ دسامبر – عملیات دشت نینوا که در آن صدها جنگجوی داعش به مواضع کردی حمله کردند اما عقب رانده شدند.
موضوع مقاله: قدیس زیگیسموند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قدیس زیگیسموند | مقدمه: او فرزند «گوندوباد» بود و پیش از نشستن بر تخت سلطنت، از مذهب آریانیسم به مذهب کاتولیک گروید. | ## بخش 1: قدیس زیگیسموند | زیگیسموند به دلیل توبه عمیق پس از قتل فرزندش و همچنین شهادتش به دست فرانک‌ها، در کلیساهای کاتولیک و ارتدکس به عنوان قدیس شناخته می‌شود.Wood, Ian. 52 توبه و تأسیس صومعه سنت موریس بزرگ‌ترین لکه تاریک در زندگی زیگیسموند، دستور قتل پسرش «سیگریک» در سال ۵۲۲ میلادی بود. طبق روایات تاریخی، همسر دوم زیگیسموند با دسیسه و اتهام دروغین، پادشاه را متقاعد کرد که پسرش قصد خیانت دارد. | ## بخش 2: قدیس زیگیسموند | او بلافاصله پس از این واقعه دچار پشیمانی شدیدی شد و برای توبه به صومعه «سنت موریس» در واله رفت. 385 جنگ با فرانک‌ها و شهادت در سال ۵۲۳ میلادی، پادشاهان فرانک‌ها (پسران کلوویس یکم) به قلمرو بورگوندی حمله کردند تا انتقام مادربزرگ خود «کلوتیلد» را بگیرند. زیگیسموند در نبرد شکست خورد و پس از مدتی آوارگی در لباس راهب، توسط «کلودومر» پادشاه اورلئان اسیر شد. | ## بخش 3: قدیس زیگیسموند | میراث و انتقال به پراگ شهرت زیگیسموند به عنوان یک پادشاه توبه‌کار و شهید در سراسر اروپا گسترش یافت. در قرن چهاردهم میلادی، امپراتور کارل چهارم (امپراتور مقدس روم) که ارادت خاصی به او داشت، بخشی از بقایای پیکر او را به پراگ منتقل کرد و او را به عنوان یکی از قدیسان حامی پادشاهی بوهم معرفی نمود.Lützow, Count. | ## جمع‌بندی | 28 امروزه مزار او در کلیسای جامع سنت ویتوس در پراگ یکی از زیارتگاه‌های مهم اروپای مرکزی محسوب می‌شود و نام او در بسیاری از کشورهای اروپایی (مانند لهستان و مجارستان) به نامی رایج برای پادشاهان تبدیل شد.