موضوع مقاله: امارت باری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # امارت باری | مقدمه: از مادرید اسکای‌لیتس امارت باری یک دولت اسلامی کوتاه‌مدت در آپولیا (در ایتالیای امروزی) بود که توسط بربرها اداره می‌شد. | ## بخش 1: امارت باری | ۲۰۸ بنیاد باری اولین بار در اواخر سال ۸۴۰ یا اوایل سال ۸۴۱ هدف حملات اغلبیان قرار گرفت و برای مدت کوتاهی اشغال شد.Kreutz, 25. به گفته بلاذری، باری در حدود سال ۸۴۷ توسط کالفون، مولای - شاید خدمتکار یا برده فراری - امیر اغلبیان آفریقا، از امپراتوری بیزانس فتح شد.Kreutz, 38. این فتح از نظر مسلمانان معاصر بی‌اهمیت تلقی می‌شد، زیرا توسط یک شخصیت فرعی و بدون حمایت هیچ دولت مسلمان دیگری انجام شده بود. با این حال، مفرغ بن سلام، جانشین کالفون، درخواست‌هایی را برای خلیفه عباسی متوکل در بغداد و همچنین برای فرماندار استان مصر خود فرستاد و خواستار به رسمیت شناختن این فتح با عنوان والی، فرمانداری که بر استانی از خلافت حکومت می‌کرد، شد که این عنوان به او اعطا شد.Kreutz, 38. او به سرزمین‌های شاهزاده‌نشین لومبارد بنونتو حمله کرد و شاهزاده عادلخیس را مجبور به پرداخت خراج نمود. در سال ۸۶۴، او سرانجام نشان رسمی را که در ابتدا توسط مُفرَغ درخواست شده بود، به دست آورد. در اواسط دهه ۸۶۰، یک راهب فرانکی به نام برنارد و دو همراهش در سفری زیارتی به اورشلیم در باری توقف کردند. طبق سفرنامه برناردی، گزارش برنارد از این رویداد، باری، شهر ساراسنوروم، قبلاً متعلق به «بنونتان‌ها» بود.Kreutz, 39. شهر را با خردمندی اداره می‌کرد و با دانشمند برجسته یهودی، ابو هارون، روابط خوبی داشت. جوسوئه موسکا اظهار می‌کند که این امارت برای اقتصاد منطقه موهبتی بوده و در این مدت تجارت برده، تجارت شراب و تجارت سفال رونق داشته است.Drew, 135.Kreuger, 761. | ## بخش 2: امارت باری | در سال ۸۵۹، لامبرت اول اسپولتو به جرارد، کنت مارسی، مایلپوتو، گستالد تله‌زه و واندلبرت، گستالد بویانو پیوست تا از ورود مجدد ساودان به باری پس از لشکرکشی علیه کاپوآ و سرزمین لاورو جلوگیری کند. امارت باری به اندازه کافی دوام آورد تا با همسایگان مسیحی خود وارد روابط شود.Kreutz, 40. باری همچنین به عنوان پناهگاهی برای حداقل یک رقیب سیاسی امپراتور کارولنژی لویی دوم، مردی از اسپولتو که در جریان یک شورش به آنجا گریخته بود، عمل می‌کرد.Kreutz, 40. در سال ۸۶۵، لویی دوم، شاید تحت فشار کلیسا، که همیشه از وجود یک دولت مسلمان در میان ایتالیا ناراحت بود، با صدور فرمانی از مردان جنگجوی شمال ایتالیا خواست تا در بهار ۸۶۶ در لوسرا برای حمله به باری گرد هم آیند. که آیا این نیرو هرگز به باری لشکرکشی کرده است یا خیر، اما در تابستان همان سال، امپراتور به همراه ملکه خود، انگلبرگا، در حال گشت و گذار در کامپانیا بود و از سوی شاهزادگان لمباردی - آدلخیس از بنونتو، گایفر از سالرنو و لندولف دوم از کاپوا - به شدت تشویق می‌شد تا دوباره به باری حمله کند.Kreutz, 40. او بلافاصله ماترا و اوریا را که اخیراً فتح کرده بود، محاصره کرد و اولی را به آتش کشید.Kreutz, 41. اوریا قبل از فتح مسلمانان، منطقه‌ای مرفه بود؛ بنابراین باربارا کروتز حدس می‌زند که ماترا در برابر لویی مقاومت می‌کرد در حالی که اوریا از او استقبال می‌کرد: بنابراین اولی ویران شد. این امر ممکن است ارتباطات بین باری و تارانتو، قطب دیگر قدرت مسلمانان در جنوب ایتالیا، را قطع کرده باشد.Kreutz, 172, n26. لویی پادگانی در کانوسا در مرز بین بنونتو و باری تأسیس کرد، اما تا مارس ۸۶۸ به اولی عقب‌نشینی کرد.Kreutz, 41. احتمالاً در همین زمان بود که لویی با امپراتور جدید بیزانس، باسیل اول، وارد مذاکره شد. | ## بخش 3: امارت باری | احتمالاً ازدواج بین ارمنگارد، دختر لویی، و کنستانتین، پسر ارشد باسیل، در ازای کمک دریایی بیزانس در تصرف باری مورد بحث قرار گرفت. کرونیکون سالرنیتانوم به‌طور متناقضی ابتکار عمل چنین گفتگوهایی را به لویی و سپس به باسیل نسبت می‌دهد.Kreutz, 42. حمله مشترک برای اواخر تابستان ۸۶۹ برنامه‌ریزی شده بود و لویی تا اواخر ژوئن در بنونتو در حال برنامه‌ریزی بود. ناوگان بیزانس - اگر به سالنامه برتینیانی اعتماد کنیم، شامل چهارصد کشتی - تحت فرماندهی نیکتاس با این انتظار که لویی دخترش را فوراً تحویل دهد، وارد شد.Kreutz, 43. او از انجام این کار خودداری کرد، بدون هیچ دلیل مشخصی، اما شاید به این دلیل که نیکتاس از به رسمیت شناختن عنوان امپراتوری او خودداری کرده بود، زیرا لویی بعداً در نامه‌ای به «رفتار توهین‌آمیز» فرمانده اشاره می‌کند.Kreutz, 44. در سال ۸۷۰، مسلمانان باریوت حملات خود را افزایش دادند و تا آنجا پیش رفتند که شبه جزیره گارگانو از جمله پناهگاه مونته سنت آنجلو را ویران کردند. امپراتور لویی پاسخی ترتیب داد و با جنگیدن تا اعماق آپولیا و کالابریا پیش رفت، اما مراکز جمعیتی اصلی مانند باری یا تارانتو را دور زد. ظاهراً چند شهر از کنترل مسلمانان آزاد شدند و گروه‌های مختلف مسلمان که با آنها روبرو شدند، به‌طور کلی شکست خوردند.Kreutz, 45. احتمالاً با دلگرمی از این موفقیت‌ها، لویی با نیروی زمینی فرانک‌ها، ژرمن‌ها و لومباردها و با کمک ناوگانی از اسکلاوینی‌ها به باری حمله کرد.Kreutz, 45. | ## جمع‌بندی | در فوریه ۸۷۱، ارگ سقوط کرد و ساودان اسیر و به زنجیر کشیده شد و به بنونتو برده شد.Kreutz, 173 n45 گزارش موجود در کتاب «اداره امپراتوری» کنستانتین پورفیروژنیتوس مبنی بر اینکه بیزانسی‌ها نقش عمده‌ای در سقوط شهر داشتند، احتمالاً ساختگی است.