موضوع مقاله: شیطان زشت خورشید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیطان زشت خورشید | مقدمه: شیطان زشت خورشید (که گاهی با نام شیطان خورشید یا در بریتانیا با عنوان خون بر لبانش نمایش داده شده) یک فیلم علمی تخیلی و فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۵۸ به تهیه‌کنندگی، کارگردانی و نویسندگی مشترک رابرت کلارک است که خودش در نقش اصلی نیز بازی کرده است. | ## بخش 1: شیطان زشت خورشید | از دیگر بازیگران این فیلم می‌توان به پاتریشیا منینگ، نان پترسون، پاتریک وایت و فرد لا پورتا اشاره کرد. داستان فیلم بر روی دانشمندی (با بازی کلارک) تمرکز دارد که در معرض یک ایزوتوپ پرتوزا قرار می‌گیرد و به زودی متوجه می‌شود که این اتفاق عواقب وحشتناکی برای او به همراه دارد. این فیلم با الهام از موفقیت مالی فیلم عفریته حیرت‌آور ساخته شد که کلارک در اوایل همان سال در آن بازی کرده بود. خدمه فیلم متشکل از دانشجویان سینمای دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بودند، در حالی که بازیگران (به جز کلارک) شامل افراد ناشناخته و همچنین خانواده و دوستان کلارک بودند. بودجه اولیه فیلم ۱۰٬۰۰۰ دلار تعیین شده بود، اما در نهایت ۵۰٬۰۰۰ دلار هزینه دربرداشت. فیلم شیطان زشت خورشید توسط شرکت متعلق به خود کلارک یعنی پاسیفیک اینترنشنال پیکچرز توزیع شد و در ۲۹ اوت ۱۹۵۸ به عنوان بخشی از یک برنامه دو فیلمه همراه با فیلم حمله هیولاهای خرچنگی اثر راجر کورمن اکران شد. فیلم در زمان انتشار نقدهای عمدتاً منفی دریافت کرد، اما از آن زمان به یک فیلم کالت تبدیل شده و بارها مورد ارجاع و نقیضه قرار گرفته است. یک دنباله غیررسمی با نام خشم شیطان خورشید (۱۹۶۵) در قالب فیلم کوتاه توسط دونالد اف. همچنین دو نسخه دوبله متفاوت از فیلم اصلی منتشر شده است: نسخه کمدی شیطان زشت خورشید: نسخه ویژه و چه خبر، شیطان زشت خورشید (که با نام انتقام شیطان خورشید نیز شناخته می‌شود)؛ نسخه دوم با اجازه خود کلارک تولید شده بود. خلاصه داستان زمانی که دکتر گیلبرت «گیل» مک‌کنا (کلارک)، دانشمند محقق، بر اثر قرار گرفتن تصادفی در معرض تشعشعات طی یک آزمایش با یک ایزوتوپ پرتوزا بیهوش می‌شود، او را به سرعت به بیمارستان نزدیک منتقل می‌کنند. پزشک معالج، دکتر استرن، از اینکه گیل هیچ نشانه‌ای از سوختگی (که برای پنج دقیقه قرارگیری در معرض تشعشع معمول است) ندارد، متعجب می‌شود. او به همکاران گیل، یعنی دستیار آزمایشگاه آن راسل (پاتریشیا منینگ) و دانشمند دکتر فردریک باکل (پاتریک وایت)، اطلاع می‌دهد که بیمار را برای چند روز تحت نظر نگه خواهد داشت. در حالی که او چرت می‌زند، به موجودی خزنده تبدیل می‌شود و بیماران دیگر را وحشت‌زده می‌کند. دکتر استرن به آن و دکتر باکل دربارهٔ این حادثه اطلاع می‌دهد و این فرضیه را مطرح می‌کند که قرار گرفتن در معرض تابش باعث معکوس شدن تکامل شده و گیل را پس از تماس با نور خورشید به یک خزنده ماقبل تاریخ تبدیل کرده است. استرن پیشنهاد می‌کند که گیل می‌تواند با ماندن در تاریکی و بیمارستان علائم خود را کنترل کند، اما اعتراف می‌کند که نمی‌توان بیمار را برخلاف میلش نگه داشت. او خود را در خانه‌اش حبس کرده و فقط شب‌ها بیرون می‌آید و ساعت‌هایش را به نوشیدن و پرسه زدن بی‌هدف در محوطه املاکش می‌گذراند. او بعداً به باری می‌رود که در آنجا ترودی آزبورن (نان پترسون)، نوازنده پیانوی اغواگر، در حال اجراست. باکل به زودی باخبر می‌شود که دکتر جیکوب هافمن (فرد لا پورتا)، متخصص برجسته مسمومیت‌های تابشی، پذیرفته است که به گیل کمک کند. وقتی مطالعات مسمومیت تابشی راهی برای حل علائم خاص گیل پیدا نمی‌کنند، دانشمند پریشان به خودکشی فکر می‌کند، اما به زودی نظرش تغییر می‌کند. در حالی که آن‌ها با هم هستند، صاحب بار که گمان می‌کند گیل مزاحم ترودی شده، با او درگیر می‌شود. آن‌ها تا صبح در ساحل می‌مانند و وقتی نور صبحگاهی گیل را بیدار می‌کند، او با وحشت فرار کرده و ترودی را در ساحل رها می‌کند. آن به زودی از راه می‌رسد و گیل را در حالی که از شدت شوک در زیرزمین کز کرده، پیدا می‌کند. گیل که معتقد است دیگر کمکی به او نمی‌شود، در ابتدا از دیدن دکتر هافمن امتناع می‌کند، اما با اصرار و گریه‌های آن، با اکراه می‌پذیرد. در طول معاینه، دکتر هافمن به عنوان یک اقدام احتیاطی به گیل دستور می‌دهد تا زمان بازگشت او با کمک، همیشه در خانه بماند. گیل که به خاطر رها کردن ترودی احساس گناه می‌کند، به بار برمی‌گردد اما توسط رقبای قبلی‌اش به شدت مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد. صبح روز بعد وقتی به هوش می‌آید، متوجه می‌شود ترودی او را به آپارتمان خود آورده است. | ## بخش 2: شیطان زشت خورشید | گیل با تبدیل شدن به موجود خزنده، او را در مقابل چشمان وحشت‌زده ترودی می‌کشد و به سمت تپه‌ها فرار می‌کند. گیل که می‌فهمد سوزی با بودن در کنار او در خطر است، او را به بیرون از کلبه در نور آفتاب می‌برد و رهایش می‌کند و خودش به موجود تبدیل می‌شود. در تعقیب و گریز پلیس، گیل یکی از افسران را می‌کشد و سپس از پله‌های یک مخزن بلند گاز طبیعی بالا می‌رود. گیلِ جهش‌یافته که به شدت مجروح شده، از ارتفاع چند طبقه‌ای سقوط کرده و می‌میرد، در حالی که همکارانش و آنِ گریان با اندوه نظاره‌گر هستند. بازیگران رابرت کلارک در نقش دکتر گیلبرت مک‌کنا/شیطان خورشید پاتریشیا منینگ در نقش آن راسل نان پترسون در نقش ترودی آزبورن پاتریک وایت در نقش دکتر فردریک باکل فرد لا پورتا در نقش دکتر جیکوب هافمن پیتر سیمیلوک در نقش جورج مسوریو ویلیام وایت در نقش ستوان پلیس پترسون رابرت گری در نقش دکتر استرن زاندرا کانکلینگ در نقش سوزی دل کورتنی در نقش دی‌جی رادیو تولید توسعه توسعه فیلم شیطان زشت خورشید پس از اکران فیلم عفریته حیرت‌آور در سال ۱۹۵۷ آغاز شد که کلارک در آن بازی کرده بود. کلارک با الهام از موفقیت مالی آن فیلم، تصمیم گرفت فیلم علمی تخیلی کم‌بودجه خودش را کارگردانی کند. به گفته کلارک، طرح فیلم الهام‌گرفته از رمان مورد غیرعادی دکتر جکیل و آقای هاید اثر رابرت لویی استیونسن بود که به موضوع اختلال تجزیه هویت می‌پرداخت. کلارک و تام بوتروس پیش‌نویس اول فیلمنامه را نوشتند که در آن زمان ساروس (Saurus) نام داشت؛ نامی که از واژه لاتین به معنای «خزنده» گرفته شده بود. انتخاب بازیگران کلارک علاوه بر کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی، نقش اصلی دکتر گیلبرت مک‌کنا را نیز بازی کرد. بقیه بازیگران عمدتاً از میان بازیگران مشتاق در اطراف دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC) و همچنین دوستان و خانواده کلارک انتخاب شدند. مریلین کینگ، خواهرزن کلارک، آهنگ «جستجوی عجیب» را برای صحنه بار در فیلم نوشت و اجرا کرد. زاندرا کانکلینگ که نقش دختربچه همراه مک‌کنا را بازی می‌کرد، در واقع دختر خواهرِ همسر کلارک بود و پرل دریگز که نقش پیرزنی در پشت‌بام بیمارستان را داشت، مادرزن کلارک بود. تصویربرداری اصلی فیلم شیطان زشت خورشید در سال ۱۹۵۷ آغاز شد و بیش از ۱۲ آخر هفته متوالی با تجهیزات اجاره‌ای به طول انجامید. در زمان تولید، کلارک در طول روزهای هفته مشغول بازی در فیلم‌های دیگر بود، در حالی که خدمه فیلم که دانشجو بودند به کلاس‌های درس می‌رفتند. تصمیمی مبنی بر فیلم‌برداری در آخر هفته‌ها گرفته شد، زیرا این تنها زمانی بود که کلارک و خدمه هر دو در دسترس بودند. بازیگران همچنین برای کاهش هزینه‌های اضافی، لباس و لوازم آرایش خود را تأمین می‌کردند؛ چنان‌که پترسون اظهار داشت: «من مجبور بودم خودم آرایش کنم و از لباس‌های خودم استفاده کنم… این یک فیلم بسیار کم‌بودجه بود». فیلم توسط سه فیلم‌بردار مختلف فیلم‌برداری شد که نام هر سه در پایان فیلم ذکر شده است: جان موریل، که کلارک بعدها گفت حداقل نیمی از فیلم را او فیلم‌برداری کرده است؛ ویلیس لاپنیکس، که پیش از کار روی پروژه‌های بزرگتری مانند قانون نیومن (۱۹۷۴) و کاپون (فیلم ۱۹۷۵)، فیلم‌های ایگا و فیلم ترسناک ملکه خون (۱۹۶۶) را فیلم‌برداری کرده بود؛ و استن فولیس که این تنها تجربه سینمایی او بود. شیطان زشت خورشید یکی از اولین فیلم‌هایی بود که از مکان‌های واقعی برای تصویربرداری استفاده کرد. به گفته کلارک: «وقتی به صحنه‌ای در یک بار نیاز داشتیم، به سانتا مونیکا رفتیم و از یک نفر پرسیدیم چقدر می‌گیرد تا اجازه دهد وارد بار او شویم و صحنه‌هایمان را بگیریم». تام بوتروس، تدوین‌گر و نویسنده همکار، در صحنه‌هایی که نیاز بود کلارک مقابل دوربین باشد، به عنوان کارگردان مشترک وارد عمل می‌شد. خانه مک‌کنا در فیلم در بلوار لافایت در لس آنجلس واقع شده بود که دیگر وجود ندارد. این مسافرخانه چهار طبقه برای پنج تا شش روزِ آخر هفته به مبلغ ۲۵ دلار در روز اجاره شده بود. صحنه‌ای در فیلم که در آن مک‌کنای تغییر شکل یافته با دستان خالی موشی را له می‌کند، در فیلمنامه نبود و در محل فیلم‌برداری به صورت بداهه اجرا شد. این جلوه با قرار دادن سس کچاپ روی موش انجام شد؛ کلارک موش را به آرامی فشار می‌داد تا کچاپ از لای انگشتانش بیرون بزند. صحنه‌های ساحلی در باس راک و نزدیکی ترانکاس فیلم‌برداری شدند، در حالی که صحنه‌های دیگر در نزدیکی سیگنال هیل تصویربرداری شدند. مخزن گاز بزرگی که بیش از ۳۰۰ فوت ارتفاع داشت، توسط شرکت گاز کالیفرنیای جنوبی در اختیار تیم قرار گرفت. | ## بخش 3: شیطان زشت خورشید | فیلم‌برداری در این مکان یک چالش بود، زیرا خدمه در برقراری ارتباط با یکدیگر مشکل داشتند و کلارک سعی می‌کرد در حالی که بالای سازه بزرگ بود، تیم فیلم‌برداری را هدایت کند. هیولای عنوان فیلم توسط ریچارد کاسارینو طراحی شد که لباس را با ۵۰۰ دلار طراحی کرد و آن را روی یک لباس غواصی (وت‌سوت) بنا کرد. شرایط داخل لباس بسیار داغ بود که همراه با هوای مرطوب، باعث می‌شد کلارک که تمام بدلکاری‌های فیلم را خودش انجام می‌داد، به شدت عرق کند. کاسارینو بعدها به عنوان طراح تولید فیلم جوخه جهنمی (۱۹۵۸) فعالیت کرد و همچنین مسئول طراحی لباس موجود دریایی در فیلم علمی تخیلی مقصد، فضای درونی (۱۹۶۶) بود. برادر کلارک که مدیر فروش یک ایستگاه تلویزیونی در آماریلو (تگزاس) بود، او را با مالک چندین سینمای ماشین (درایو-این) محلی آشنا کرد. کلارک موافقت کرد که فیلمش را در آماریلو اکران کند و این فیلم در ۲۹ اوت ۱۹۵۸ در یک برنامه دو فیلمه با فیلم حمله هیولاهای خرچنگی اثر راجر کورمن، تحت عنوان جایگزین شیطان خورشید به نمایش درآمد. در حالی که حواس تماشاگران پرت بود، کلارک لباس خود را عوض کرد و در نقش «شیطان خورشید» ظاهر شد. با این حال، هجده ماه پس از شروع توزیع، این شرکت ورشکست شد و به همین دلیل کلارک هرگز درآمدی از این قرارداد کسب نکرد. رسانه خانگی فیلم شیطان زشت خورشید در ۸ سپتامبر ۱۹۹۳ توسط راینو انترتینمنت بر روی وی‌اچ‌اس منتشر شد. بعدها در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۳، دوباره توسط همین شرکت به صورت یک دی‌وی‌دی دو دیسکه همراه با یک دنباله کمدی دوبله شده با عنوان چه خبر، شیطان زشت خورشید یا انتقام شیطان خورشید بازنشر شد. در نقدهای زمان اکران، بولتن ماهانه فیلم نقد تندی منتشر کرد و نوشت: «دیالوگ‌های پرگو، بازیگری ضعیف، فیلم‌برداری ناهمگون و صدای غیراستاندارد همگی به نقاط ضعف یک طرح داستانی به شدت غیرمنطقی می‌افزایند». باب استیونز از سان فرانسیسکو کرونیکل در نقدی در سال ۲۰۰۰، از ضعف روایی فیلم انتقاد کرد، اما نوشت: «باید اعتراف کنم که از تماشای این فیلم لذت می‌برم. سادگی آن راه مطمئن‌تری برای شگفتی است تا بدبینی و تکبری که در فیلم‌های فانتزی معاصر دیده می‌شود». تی‌وی گاید نقد منفی به فیلم داد و ۱٫۵ ستاره از ۴ ستاره به آن داد و آن را «خنده‌دار» نامید، اما خاطرنشان کرد که لباس هیولا خوب بوده است. جف رووین، نویسنده، آن را «چرخشی هوشمندانه در تم مرد گرگ‌نما» و فیلمی «تأثیرگذار و خشن که از لباس هیولایی عالی بهره می‌برد» نامید. اورمن نوشت که فیلم مضامین سنتی دهه ۱۹۵۰ را بیان می‌کند: هشداری دربارهٔ خطرات عدم همرنگی با جماعت و پیامی مبهم دربارهٔ انرژی هسته‌ای. کریس بارسانتی در «راهنمای فیلم علمی تخیلی» نوشت که این فیلم خود را از دیگر فیلم‌های هیولایی رادیواکتیو دهه ۵۰ متمایز می‌کند زیرا تمثیلی از اعتیاد به الکل است. میراث خشم شیطان خورشید در سال ۱۹۶۵، هفت سال پس از اکران فیلم اصلی، یک فیلم کوتاه دانشجویی به عنوان دنباله غیررسمی توسط فیلم‌ساز آماتور، دون گلوت ساخته شد. این فیلم که به صورت سیاه‌وسفید و با مدت زمان سه و نیم دقیقه ساخته شد، با بازی برنز در نقش شیطان خورشید همراه بود. داستان بر مردی (احتمالاً مک‌کنا) تمرکز داشت که به شیطان خورشید تبدیل می‌شود و پس از وحشت‌زده کردن چندین نفر، از بالای صخره‌ای به زمین سقوط کرده و می‌میرد. سال‌ها پس از اینکه کلارک حقوق فیلم را فروخت، این حقوق توسط هادی جان سالم و گریگوری استیون براون خریداری شد که نسخه‌ای دوبله شده با عنوان شیطان زشت خورشید: نسخه ویژه را منتشر کردند. نسخه دوبله شده دیگری با نام چه خبر، شیطان زشت خورشید (که با نام انتقام شیطان خورشید نیز شناخته می‌شود) با اجازه کارگردان اصلی منتشر شد. صحنه‌های جدیدی برای این نسخه با حضور پسر کلارک، کم کلارک، همراه با گوگی گرس و سوزان تایرل فیلم‌برداری شد. جی لنو، بازیگر و مجری معروف، صداپیشگی شخصیت مک‌کنا را بدون ذکر نام در عنوان‌بندی بر عهده داشت. | ## جمع‌بندی | در رسانه‌های دیگر بریده‌هایی از فیلم شیطان زشت خورشید در فیلم از هالیوود آمد ظاهر شد، در حالی که بخشی از موسیقی متن فیلم در صحنه تعقیب و گریز در قبرستان در فیلم شب مردگان زنده استفاده شد.