موضوع مقاله: غیرزمینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # غیرزمینی | مقدمه: غیرزمینی یک فیلم مستقل آمریکایی در ژانر سیاه و سفید، علمی-تخیلی و ترسناک محصول سال ۱۹۵۷ به تهیه‌کنندگی و کارگردانی بوریس پتروف (با نام مستعار بروک ال. | ## بخش 1: غیرزمینی | در این فیلم جان کارادین، مایرون هیلی، الیسن هیز، ماریلین بوفرد، آرتور بتنایدز، سالی تاد و تور جانسون به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم در ۲۸ ژوئن ۱۹۵۷ توسط ریپابلیک پیکچرز به صورت دو فیلم با یک بلیت همراه با فیلم آغاز پایان (۱۹۵۷) منتشر شد. خلاصه داستان در یک مؤسسه روان‌پزشکی، دکتر چارلز کانوی (جان کارادین) به‌طور مخفیانه در حال آزمایش بر روی غدد مصنوعی است تا به راز طول عمر دست یابد؛ او با خدمتکار خود لوبو (تور جانسون) و دستیارش دکتر شارون گیلکریست (ماریلین بوفرد) همکاری می‌کند. کانوی سوژه‌های آزمایش خود را از طریق همکاری به نام دکتر لورن رایت دریافت می‌کند که بیمارانی را که به دنبال درمان بیماری‌های جزئی هستند، به او تحویل می‌دهد. رایت سوژه جدید خود، گریس توماس (الیسن هیز) را که به دنبال درمان افسردگی است، تحویل می‌دهد. وقتی کانوی به رایت اعتراض می‌کند که بیماری با بستگان زنده را نزد او آورده است، رایت به او اطمینان می‌دهد که قصد دارد کیف و وسایل گریس را به دریا بیندازد تا خانواده و مقامات تصور کنند او خودکشی کرده است. سپس او از کانوی می‌خواهد پیشرفت آزمایش‌هایش را نشان دهد؛ کانوی او را به زیرزمین می‌برد و هری جدرو را که آخرین قربانی اوست معرفی می‌کند. جدرو زنده است اما به شدت تغییر شکل یافته و در زندگی نباتی به سر می‌برد؛ این موضوع رایت را نگران می‌کند، زیرا فاش می‌کند که خواهر جدرو در حال جستجوی اوست. آن شب، لوبو (که جمله معروف «وقتِ رفتن به تختخواب است!» را می‌گوید) متوجه پرسه زدن فرانک اسکات (مایرون هیلی) در محوطه می‌شود. | ## بخش 2: غیرزمینی | اسکات سعی می‌کند هویت خود را پنهان کند، اما کانوی به سرعت از روی توصیفات روزنامه‌ها و خالکوبی روی مچ دستش متوجه می‌شود که او یک زندانی فراری است. او به جای تحویل دادن اسکات به پلیس، به او پیشنهاد می‌دهد در آزمایش‌هایش شرکت کند. اسکات صبح روز بعد با گریس و دو بیمار دیگر آشنا می‌شود: دنی گرین (آرتور بتنایدز) که برای کنترل خشم تحت درمان است و ناتالی اندریس (سالی تاد) که درمانش برای فروپاشی عصبی رو به اتمام است. در حالی که سایر بیماران در خواب هستند، ناتالی بیهوش شده، به اتاق عمل برده می‌شود و یک غده مصنوعی همراه با دوز بالای الکتریسیته به او تزریق می‌شود. به لوبو دستور داده می‌شود که جدرو را زنده دفن کند، اما فرانک اسکات مخفیانه به محل دفن رفته و تابوت را باز می‌کند. در همین حال، اسکات شروع به فاش کردن اعمال غیرقانونی دکتر کانوی برای سایر بیماران می‌کند. او موفق می‌شود به گریس و دنی نشان دهد که چه بلایی سر ناتالی آمده است، اما توسط دکتر کانوی و شارون غافلگیر می‌شوند. دنی با منحرف کردن حواس لوبو به اسکات کمک می‌کند تا فرار کند، اما لوبو پیش از اینکه توسط اسکات بیهوش شود، دنی را به ضرب گلوله می‌کشد. اسکات با اسلحه لوبو با دکتر کانوی روبرو می‌شود و فاش می‌کند که او یک قاتل فراری نیست، بلکه ستوان مارک هیوستون، یک افسر پلیس مخفی است که برای تحقیق دربارهٔ فعالیت‌های این روان‌پزشک فرستاده شده است. | ## بخش 3: غیرزمینی | لوبو جدرو را می‌کشد، اما نیروهای پشتیبان پلیس هیوستون به سرعت می‌رسند و لوبو و شارون را دستگیر کرده و گریس را درست پیش از عمل نجات می‌دهند. پلیس در زیرزمین با مجموعه‌ای از وحشت‌ها روبرو می‌شود؛ تمام سوژه‌های شکست‌خورده آزمایش‌های طول عمر کانوی. کاپیتان پلیس با خود فکر می‌کند: «خدای من، اگر آن‌ها واقعاً تا ابد زنده بمانند چه؟» بازیگران جان کارادین در نقش دکتر چارلز کانوی مایرون هیلی در نقش مارک هیوستون / فرانک اسکات الیسن هیز در نقش گریس توماس ماریلین بوفرد در نقش دکتر شارون گیلکریست آرتور بتنایدز در نقش دنی گرین سالی تاد در نقش ناتالی اندریس تور جانسون در نقش لوبو هری فلیر در نقش هری جدرو روی گوردون در نقش دکتر لورن رایت گای پرسکات در نقش کاپیتان پلیس جورج ریگان ریموند گات در نقش افسر پلیس میلر پل مک‌ویلیامز در نقش افسر پلیس اِد تولید این فیلم به همراه «کالبدشکافی یک روان‌پریش» (Anatomy of a Psycho) (۱۹۶۱)، یکی از دو فیلمی بود که بوریس پتروف با نام مستعار «بروک ال. تور جانسون در نقش «لوبو»، خدمتکار دکتر کانوی ظاهر می‌شود؛ نقشی مشابه شخصیتی با همین نام در فیلم عروس هیولا (۱۹۵۵) اثر اد وود. هال مدیر هنری تحسین‌شده فیلم‌های کلاسیکی چون دراکولا (۱۹۳۱)، فرانکنشتاین (۱۹۳۱) و عروس فرانکنشتاین (۱۹۳۵) بود. انتشار این فیلم در ۲۸ ژوئن ۱۹۵۷ در ایالات متحده توسط ریپابلیک پیکچرز به صورت دو فیلم با یک بلیت همراه با فیلم آغاز پایان اکران شد. بازخورد این فیلم در نشریه تجاری «Harrison's Reports» مورد نقد منفی قرار گرفت و به عنوان اثری «متوسط»، «ساخته شده با بودجه‌ای بسیار اندک» و «تلاشی ضعیف و مبتذل، پر از نمایش‌های بدیهی و بازی‌های ملودراماتیک تصنعی» توصیف شد. | ## جمع‌بندی | لئونارد ملتین، منتقد فیلم، بعداً به فیلم یک و نیم ستاره از چهار ستاره داد و نوشت: «آزمایش‌های طول عمرِ دانشمند دیوانه، کانوی، فقط منجر به ایجاد زیرزمینی پر از عقب‌ماندگان تغییر شکل یافته شده است.