موضوع مقاله: پزشکیار بیمارستانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پزشکیار بیمارستانی | مقدمه: پزشکیار بیمارستانی (به انگلیسی: ) که با کوته‌نوشت HM شناخته می‌شود، یک متخصص پزشکی درجه‌دار در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است که ممکن است در واحدهای سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا نیز خدمت کند. | ## بخش 1: پزشکیار بیمارستانی | گروه بیمارستانی نیروی دریایی آمریکا در ۱۷ ژوئن ۱۸۹۸ تأسیس شد و عنوان پزشکیار بیمارستانی به‌صورت عمومی برای این کارکنان به کار می‌رفت، در حالی که عنوان‌های رسمی گوناگونی مانند «شاگرد بیمارستان»، «ناظر بیمارستان» و «یار داروساز» برای این رسته به کار برده می‌شد. رسته پزشکیار بیمارستانی پُرنشان‌ترین رسته در نیروی دریایی آمریکا و پُرنشان‌ترین شغل نظامی در ایالات متحده به‌شمار می‌رود. این رسته بزرگ‌ترین رسته شغلی نیروی دریایی آمریکا نیز هست و در حدود ۲۵٬۰۰۰ عضو فعال و ذخیره دارد. معادل این رسته در گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا، فنّاور خدمات بهداشتی نامیده می‌شود. آن‌ها اغلب تنها مراقب پزشکی موجود در بسیاری از واحدهای ناوگان یا تفنگداران دریایی در طول استقرارهای طولانی‌مدت هستند. پزشکیاران بیمارستانی به‌عنوان فنّاوران بالینی یا تخصصی، کارکنان اداری پزشکی و ارائه‌دهندگان مراقبت بهداشتی در مراکز درمانی فعالیت می‌کنند. آن‌ها همچنین به‌عنوان پزشکیاران رزمی در کنار تفنگداران دریایی خدمت می‌کنند و درمان پزشکی اورژانسی از جمله درمان اولیه در محیط رزمی ارائه می‌دهند. پزشکیاران واجد شرایط ممکن است مسئولیت خدمت مستقل بر روی کشتی‌ها و زیردریایی‌ها، واحدهای نیروی تفنگداران ناوگان، واحدهای سیل و سیبی، و در ایستگاه‌های دورافتاده‌ای که هیچ افسر پزشکی در دسترس نیست را بر عهده بگیرند. پزشکیاران بیمارستانی پیش‌تر در مدرسه گروه بیمارستانی نیروی دریایی در گریت لیکس ایلینوی و سن‌دیگو کالیفرنیا آموزش می‌دیدند تا اینکه لایحه بازآرایی و تعطیلی پایگاه‌ها در سال ۲۰۱۱ موجب انتقال مدرسه به پردیس آموزش پزشکی (METC) در پایگاه مشترک سن آنتونیو تگزاس شد. در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا، خطاب غیررسمی به پزشکیار بیمارستانی که حق پوشیدن نشان جنگی نیروی تفنگداران ناوگان را دارد «دکتر» (Doc) است که معمولاً نشانه احترام به‌شمار می‌رود. در نیروی دریایی قاره‌ای و نیروی دریایی اولیه آمریکا، دستیاران پزشکی به‌صورت تصادفی از میان خدمه کشتی انتخاب می‌شدند. وظیفه اصلی آن‌ها داغ نگه داشتن اتوها و آماده داشتن سطل‌های شن برای ناحیه جراحی بود. در آن زمان در هنگام نبرد، جراحان قطع عضو انجام می‌دادند و از اتوهای داغ برای بستن زخم‌ها بهره می‌گرفتند و شن برای جلوگیری از سُر خوردن جراح بر روی عرشه خونین کشتی به کار می‌رفت. این کارکنان پیش‌تر به‌طور رایج «پسر لابلالی» (به انگلیسی: ) خوانده می‌شدند؛ اصطلاحی برگرفته از نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا و اشاره‌ای به جیره روزانه فرنی که به بیماران داده می‌شد. | ## بخش 2: پزشکیار بیمارستانی | این لقب آن‌قدر سال‌ها رایج بود که سرانجام در آیین‌نامه نیروی دریایی ۱۸۱۴ به‌صورت رسمی شناسایی شد. در دهه‌های بعدی، عنوان دستیار پزشکی سربازان چندین بار تغییر کرد: از پسر لابلالی به پرستار (۱۸۶۱) و سرانجام به «بِی‌من» (۱۸۷۶). رسته ارشد پزشکی سربازان با عنوان «ناظر جراح» در ۱۸۴۱ معرفی شد و تا پایان جنگ داخلی آمریکا ادامه یافت. با این حال فشارهایی برای اصلاح بخش سربازی وزارت پزشکی نیروی دریایی وجود داشت: دانش پزشکی به‌سرعت پیشرفت می‌کرد، نیروهای دریایی خارجی شروع به آموزش ملوانان ماهر پزشکی کرده بودند و ارتش آمریکا در سال ۱۸۸۷ یک گروه بیمارستانی سربازی تأسیس کرده بود. با نزدیک شدن جنگ آمریکا و اسپانیا، کنگره لایحه‌ای را تصویب کرد که تأسیس گروه بیمارستانی نیروی دریایی آمریکا را مجاز می‌ساخت و این لایحه در ۱۷ ژوئن ۱۸۹۸ به امضای رئیس‌جمهور ویلیام مک‌کینلی رسید. سه رسته در آن ایجاد شد: شاگرد بیمارستان، شاگرد بیمارستان درجه یک و ناظر بیمارستان. جنگ جهانی اول و دوم در طول جنگ جهانی اول، پزشکیاران بیمارستانی در سراسر ناوگان خدمت کردند و به‌ویژه در جبهه غربی در کنار تفنگداران دریایی سربلند بیرون آمدند. سه عمل جراحی اورژانسی آپاندکتومی بدون کمک توسط پزشکیاران در زیردریایی‌ها و بدون امکان تخلیه پزشکی انجام شد. گروه بیمارستانی تنها گروهی در نیروی دریایی آمریکاست که در یک سخنرانی مشهور توسط جیمز فارستال، وزیر نیروی دریایی، پس از پایان جنگ مورد تقدیر قرار گرفت. پس از جنگ، عنوان رسته به اصطلاح عمومی که همیشه در کار بود تغییر یافت: پزشکیار بیمارستانی. درجه‌های ارشدتر شامل پزشکیار بیمارستانی ارشد و پزشکیار بیمارستانی سرپرست در سال ۱۹۵۸ افزوده شدند. جنگ کره و ویتنام تا دوران معاصر پزشکیاران بیمارستانی در جنگ کره و جنگ ویتنام به همراه تفنگداران دریایی وارد نبرد شدند. پانزده پزشکیار بیمارستانی در میان کشته‌شدگان بمب‌گذاری پادگان تفنگداران دریایی در بیروت در سال ۱۹۸۳ بودند. دانشجویان یک دوره ۱۴ هفته‌ای را می‌گذرانند که آموزش گسترده‌ای در زمینه فنون پزشکی اورژانسی، بیماری‌ها و آسیب‌شناسی‌ها و فنون پرستاری ارائه می‌دهد. | ## بخش 3: پزشکیار بیمارستانی | پس از فارغ‌التحصیلی، به پزشکیار بیمارستانی کد طبقه‌بندی سربازی نیروی دریایی (NEC) با شماره HM-0000 داده می‌شود. برخی پزشکیاران آموزش تخصصی‌تری در نقش‌هایی مانند فنّاور آزمایشگاه پزشکی، فنّاور چشم‌پزشکی، فنّاور پرتونگاری، متخصص پزشکی هوافضا، فنّاور داروسازی و فنّاور اتاق عمل دریافت می‌کنند. این آموزش پیشرفته از راه مدارس «C» انجام می‌شود که ۳۹ کد طبقه‌بندی اضافی اعطا می‌کنند. مراکز FMTB در کمپ پندلتون و کمپ جانسون قرار دارند و ملوانانی که به نیروهای عملیاتی تفنگداران دریایی اعزام می‌شوند، کد NEC مربوط به فنّاور خدمات پزشکی میدانی (HM-L03A) را کسب می‌کنند. پزشکیاران بیمارستانی نیروی تفنگداران ناوگان (FMF) در طول مأموریت در تفنگداران دریایی، یونیفورم‌های خدمتی و استتاری تفنگداران دریایی (مارپت) را دریافت می‌کنند و به‌جای یونیفورم‌های سنتی نیروی دریایی از آن‌ها بهره می‌گیرند. پزشکیار ویژه شناسایی آبی‌خاکی پزشکیاران بیمارستانی می‌توانند تخصص بیشتری کسب کنند و آموزش ببینند تا به پزشکیار ویژه شناسایی آبی‌خاکی (به انگلیسی: ) تبدیل شوند. آن‌ها معمولاً در واحدهای شناسایی نیروی تفنگداران ناوگان و مارسوک خدمت می‌کنند و در رزم، شنای رزمی، غواصی اسکوبا، سقوط آزاد نظامی و عملیات آبی‌خاکی آموزش دیده‌اند. آن‌ها بیماری‌هایی از جمله بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار و دیگر بیماری‌های نیازمند درمان پُرفشار را درمان می‌کنند. نیروی دریایی دستیاران پزشک خود را از میان درجه‌داران واجد شرایط پزشکیار بیمارستانی در مدرسه علوم بهداشتی نیروی دریایی در پورتسموث (ویرجینیا) تا ۱۹۸۵ و سپس در سن‌دیگو کالیفرنیا آموزش می‌داد. تا سال ۲۰۱۶، نشان‌های شخصی اعطاشده به پزشکیاران بیمارستانی دربرگیرنده ۲۲ نشان افتخار (آمریکا)، ۱۷۹ نشان صلیب نیروی دریایی، ۳۱ نشان خدمات برجسته نیروی دریایی، ۹۵۹ ستاره نقره‌ای و بیش از ۱٬۶۰۰ نشان ستاره برنزی با نشان شجاعت رزمی بوده‌است. بر پایه منبع آلمانی، یکی از سربازانی که پرچم آمریکا را بر ایوو جیما برافراشتند، پزشکیار بیمارستانی جان بردلی بود. ساختار درجه‌بندی ساختار درجه‌بندی پزشکیاران بیمارستانی به شرح زیر است: HR: سرباز پزشکیار (E-1) HA: ناوی‌آموز پزشکیار (E-2) HN: ناوی پزشکیار (E-3) HM3: پزشکیار بیمارستانی درجه سه (E-4) HM2: پزشکیار بیمارستانی درجه دو (E-5) HM1: پزشکیار بیمارستانی درجه یک (E-6) HMC: سرپزشکیار بیمارستانی (E-7) HMCS: سرپزشکیار ارشد بیمارستانی (E-8) HMCM: سرپزشکیار بزرگ بیمارستانی (E-9) رویدادهای مهم در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۶، وزیر نیروی دریایی ری میبس تمامی رسته‌های سربازی نیروی دریایی آمریکا از جمله رسته پزشکیار بیمارستانی را لغو کرد. | ## جمع‌بندی | با این حال در اواخر دسامبر ۲۰۱۶، پس از واکنش‌های گسترده سربازان، بهره‌گیری از رسته‌ها بازگردانده شد.