موضوع مقاله: ابی مارتین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابی مارتین | مقدمه: ابی مارتین (به انگلیسی: ؛ نام کامل: اَبیگیل سوزان مارتین؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۸۴) روزنامه‌نگار، مجری تلویزیونی و کنشگر آمریکایی است. | ## بخش 1: ابی مارتین | او از بنیان‌گذاران پایگاه شهروندخبرنگاری «مدیا روتس» است و در هیئت‌مدیرهٔ بنیاد آزادی رسانه که برنامهٔ «پروژه سانسورشده» را اداره می‌کند عضویت دارد. مارتین در فیلم مستند «پروژه سانسورشده: پایان دادن به سلطنت خوراک‌خبری ناچیز» (۲۰۱۳) حضور داشت و هم‌کارگردان فیلم «۹۹٪: فیلم مشارکتی جنبش اشغال وال استریت» (۲۰۱۳) بود. مارتین از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ مجری برنامهٔ «بریکینگ دِ سِت» در شبکهٔ دولتی روسیه آرتی آمریکا بود. او در سال ۲۰۱۴ با محکوم کردن الحاق کریمه به روسیه در برنامهٔ زنده‌اش توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد. پس از ترک آرتی در سال ۲۰۱۵، مجموعهٔ مستند و مصاحبه‌ای «پرونده‌های امپراتوری» را در شبکهٔ تله‌سور راه‌اندازی کرد. در سال ۲۰۱۹ فیلم مستند «پرونده‌های امپراتوری: غزه برای آزادی می‌جنگد» را منتشر کرد. زندگی اولیه مارتین در اوکلند (کالیفرنیا) به دنیا آمد و در شهر نزدیک پلیزانتون بزرگ شد. علاقهٔ او به روزنامه‌نگاری زمانی آغاز شد که دوست‌پسر دوران دبیرستانش پس از حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ به ارتش پیوست. او در این باره گفته‌است: «نمی‌خواستم او به جنگ برود، چه رسد به اینکه در آن بجنگد. شروع کردم به پرسیدن اینکه واقعاً چه اتفاقی دارد می‌افتد.» هنگامی که دانشجوی سال دوم دانشگاه ایالتی سن‌دیگو بود، آنچه را «فروش» جنگ عراق توسط رسانه‌ها می‌نامید زیر سؤال برد. در سال ۲۰۰۴ در کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری جان کری فعالیت کرد اما از پارادایم چپ-راست سرخورده شد. مارتین مدتی به‌عنوان روزنامه‌نگار تحقیقی برای یک پایگاه خبری آنلاین در سن دیگو کار کرد و سپس به شمال کالیفرنیا بازگشت. جنبش حقیقت یازده سپتامبر در سال ۲۰۰۸ مارتین در جنبش حقیقت یازده سپتامبر فعال بود و گروه خود را در سن دیگو تأسیس کرد. در آن سال اعلام کرد که حملات یازده سپتامبر «یک توطئهٔ درونی بوده و دولت ما در آنچه رخ داد شریک بوده‌است». | ## بخش 2: ابی مارتین | مدیا روتس در سال ۲۰۰۹ مارتین سازمان «مدیا روتس» را به‌عنوان بستری برای شهروندخبرنگاری پایه‌گذاری کرد. به‌عنوان روزنامه‌نگار مستقل مدیا روتس، رویدادهای اعتراضی «اشغال اوکلند» را در جریان جنبش اشغال وال استریت در سال ۲۰۱۱ پوشش داد. فیلم مستند او از تظاهرات اشغال اوکلند توسط خانوادهٔ اسکات اولسن، تفنگدار سابق و کهنه‌سرباز جنگ عراق، در دادخواهی علیه ادارهٔ پلیس اوکلند به‌کار رفت. تصاویر مارتین برای اثبات مسالمت‌آمیز بودن تظاهرات در زمانی که اولسن ادعا می‌شد با پرتابهٔ پلیس به سر ضربه خورده بود بهره‌گیری شد. بریکینگ دِ سِت و کار در آرتی از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ مارتین مجری برنامهٔ «بریکینگ دِ سِت» در شبکهٔ آرتی آمریکا بود. این برنامه خود را «نمایشی که پارادایم کاذب چپ/راست تعیین‌شده توسط نظام حاکم را می‌شکند و واقعیت‌های سخت را گزارش می‌دهد» توصیف می‌کرد. در تیتراژ آغازین برنامه، مارتین با پتک تلویزیونی را که شبکهٔ سی‌ان‌ان پخش می‌کرد خرد می‌کرد. انتقاد از الحاق کریمه در سال ۲۰۱۴ مارتین به‌خاطر انتقاد از پوشش آرتی از الحاق کریمه به روسیه مورد توجه قرار گرفت. او در ۳ مارس ۲۰۱۴ برنامه‌اش را با بیانیه‌ای یک‌دقیقه‌ای در محکومیت مداخلهٔ نظامی روسیه در اوکراین به پایان رساند. گلن گرینوالد بیانیهٔ مارتین را با رفتار بی‌چون‌وچرای رسانه‌های آمریکایی در جریان حمله ۲۰۰۳ به عراق مقایسه کرد و آن را نمونه‌ای از «استقلال روزنامه‌نگارانه» خواند. منتقدان مارتین استدلال کردند که او از روی اتوکیو می‌خواند و این بدان معناست که سخنانش با رضایت تهیه‌کنندگان برنامه بیان شده بود. آرتی در بیانیه‌ای اعلام کرد: «برخلاف تصور عمومی، آرتی روزنامه‌نگارانش را به اطاعت وادار نمی‌کند و آن‌ها آزادند نظرات خود را نه‌تنها در خلوت بلکه در آنتن بیان کنند.» آرتی همچنین پیشنهاد اعزام مارتین به کریمه را مطرح کرد اما او این پیشنهاد را رد کرد و گفت نمی‌خواهد «یک تجربهٔ روابط عمومی تأییدشده» داشته باشد. نیویورک تایمز نوشت که آرتی به مارتین اطلاع داده بود سخنانش دربارهٔ اوکراین «مطابق سیاست تحریریهٔ ما نیست». او اتهامات کنترل خارجی بر خود و تولسی گبرد را «هیستری نومک‌کارتیستی» خواند که ویژگی جنگ سرد نوین است. | ## بخش 3: ابی مارتین | مارتین گفت که «کارزار بدنام‌سازی آرتی» توسط «رسانه‌های شرکتی» اثر سردکننده‌ای بر روزنامه‌نگاران دگراندیش مشروع داشته‌است. او تأکید کرد که بر برنامه‌اش در آرتی «کنترل تحریریهٔ کامل» داشته و روزنامه‌نگاران آمریکایی دیگر آرتی مانند کریس هجز و لی کمپ نیز همین وضعیت را داشته‌اند. از میهمانان این برنامه می‌توان به نوآم چامسکی، کریس هجز، ریچارد وولف، رالف نیدر و جیل استاین اشاره کرد. این برنامه نخست از شبکهٔ تله‌سور انگلیسی پخش می‌شد که عمدتاً از سوی دولت ونزوئلا تأمین مالی می‌شد. مارتین اعلام کرد که برنامه «کاملاً مستقل از تله‌سور» است و آن‌ها صرفاً محتوا را به شبکه می‌فروشند. در سال ۲۰۱۸ تله‌سور به دلیل افزایش تحریم‌های آمریکا علیه ونزوئلا تأمین مالی برنامه را متوقف کرد و از آن پس برنامه با کمک‌های مردمی ادامه یافت. فیلم مستند بلند «پرونده‌های امپراتوری: غزه برای آزادی می‌جنگد» در مه ۲۰۱۹ منتشر شد و به راهپیمایی بازگشت در غزه می‌پردازد. این فیلم در سینماهای مستقل در آمریکا، بریتانیا و استرالیا اکران شد و در مه ۲۰۲۱ به‌صورت رایگان در یوتیوب منتشر شد. دادخواهی آزادی بیان در فوریهٔ ۲۰۲۰ سخنرانی مارتین در کنفرانسی در دانشگاه جنوب جورجیا دربارهٔ سواد رسانه‌ای انتقادی لغو شد؛ زیرا او از امضای تعهدنامهٔ عدم تحریم اسرائیل که قانون ایالت جورجیا الزام می‌کرد خودداری نمود. مارتین با نمایندگی شورای روابط اسلامی-آمریکایی دادخواستی برای آزادی بیان علیه ایالت جورجیا ثبت کرد. در مه ۲۰۲۱ دادگاه فدرال جورجیا به نفع مارتین رأی داد و قاضی مارک کوهن نتیجه گرفت که قانون طراحی‌شده برای جلوگیری از جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل ناقض اصلاحیهٔ نخست قانون اساسی ایالات متحده است. زندگی شخصی مارتین با مایک پریسنر، کهنه‌سرباز جنگ عراق و هم‌تهیه‌کنندهٔ «پرونده‌های امپراتوری» ازدواج کرده‌است. آن‌ها دو فرزند دارند؛ نخستین فرزندشان در ژوئن ۲۰۲۰ و دومین در ژانویهٔ ۲۰۲۳ به دنیا آمد. علاوه بر کار روزنامه‌نگاری، مارتین به‌عنوان هنرمند تجسمی و اجرایی نیز فعالیت دارد. | ## جمع‌بندی | آثار منتخب تلویزیون «پرونده‌های امپراتوری» (۲۰۱۵–، مجری) «بریکینگ دِ سِت» (۲۰۱۲–۲۰۱۵، مجری) فیلم «غزه برای آزادی می‌جنگد» (۲۰۱۹، کارگردان) «۹۹٪: فیلم مشارکتی جنبش اشغال وال استریت» (۲۰۱۳، هم‌کارگردان) «پروژه سانسورشده» (۲۰۱۳) نوشته‌ها مارتین، ابی (۲۰۱۱).