موضوع مقاله: خانواده بنت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خانواده بنت | مقدمه: خانوادهٔ بنت یک خانوادهٔ داستانی است که توسط نویسندهٔ انگلیسی، جین آستین، در رمان غرور و تعصب، در سال ۱۸۱۳ خلق شده‌است. | ## بخش 1: خانواده بنت | خانواده بنت متشکل از آقا و خانم بنت و پنج دخترشان، جین، مری، کاترین، لیدیا و الیزابت، شخصیت اصلی رمان است. این خانواده به طبقهٔ اشراف زمین‌دار هرتفوردشر در دورهٔ ریجنسیِ تاریخ انگلستان تعلق دارد. روابط میان اعضای خانوادهٔ بنت نقش مهمی در پیشبرد داستان دارد، زیرا آن‌ها با چالش‌هایی مواجه‌اند که دختران جوان خانواده هنگام تلاش برای تضمین آینده‌ای خوب از طریق ازدواج با آن روبه‌رو می‌شوند. او با خانم بنت ازدواج کرده است، دختر یک وکیل در مریتون (مرحوم آقای گاردینر پدر) که ۵۰۰۰ پوند به عنوان سهم ازدواج خود وارد این ازدواج کرده بود.Baker, William. دارایی که به عنوان سهم ازدواج خانم بنت وارد شده است، جزو املاک لانگ‌بورن محسوب نمی‌شود؛ بنابراین مشمول قوانین ارث قانونی نمی‌شود، اما پس از فوت آقای و خانم بنت می‌تواند میان دختران تقسیم شود. با این حال، هر گونه انتظار دختران برای دریافت مهریه از املاک لانگ‌بورن تحت شرایط این قرارداد سخت محدود شده است. آقای بنت هیچ تلاشی برای تغییر رفتار همسرش یا دختران کوچک‌تر نمی‌کند و بیشتر به «لذت بردن از نمایش» توجه دارد. آقای بنت در نخستین حضورش در کتاب این‌گونه توصیف می‌شود: «ترکیبی عجیب از هوش تیز، طنز کنایه‌آمیز، خویشتن‌داری و دمدمی‌مزاجی، به‌گونه‌ای که تجربهٔ بیست و سه سال برای همسرش کافی نبود تا شخصیت او را بفهمد»؛ و همین حس طنز کنایه‌آمیز، خشک و ظریف اوست که همسرش را آزار می‌دهد. راوی به بسیاری از کوتاهی‌های آقای بنت در انجام وظایفش به‌عنوان شوهر و پدر اشاره می‌کند. اگرچه مهارت او در کنایه باعث جلب همدردی خواننده می‌شود، اما او دارای ایراداتی نیز هست: بی‌تفاوت و غیرمسئول، خودمحور، لجباز، تنبل و با بی‌میلی نسبت به جمع‌ها. آقای بنت می‌پذیرد که با دختری کم‌فهم ازدواج کرده، اما خودش تا حد زیادی نقش اجتماعی‌اش به‌عنوان پدر خانواده را رها کرده است. این بی‌تفاوتی با کناره‌گیری او به کتابخانه‌اش و پنهان شدن پشت طنزهای کنایه‌آمیز نمادین می‌شود. اگرچه آقای بنت مردی باهوش است، اما تنبلی، سستی و بی‌اعتنایی‌اش باعث می‌شود بیشتر وقت آزادش را به مسخره کردن ضعف‌های دیگران (با طنزی کنایه‌آمیز) بگذراند، به جای آنکه به مشکلات خودش رسیدگی کند. هنگامی که در یک رویداد اجتماعی شرکت می‌کند، مانند بال در نترفیلد، شاهدی سکوت و سرگرم از اشتباهات خانواده‌اش است. حتی کشف نقش دارسی در ازدواج لیدیا تنها با یک تعجب و احساس راحتی از سوی او همراه است: «خیلی بهتر شد. | ## بخش 2: خانواده بنت | خانم بنت جین بنت جین بنت بزرگ‌ترین دختر خانوادهٔ بنت است؛ او در آغاز رمان ۲۲ ساله و در پایان ۲۳ ساله است. مانند خواهر کوچکترش، الیزابت، جین نیز مورد علاقهٔ پدرش است، زیرا طبیعتی آرام و مؤدب دارد. مانند سایر خواهرانش، جین پیش از ازدواج با چارلز بینگلی، سالانه ۴۰ پوند وجه شخصی داشته است. شخصیت جین در مقایسه با الیزابت شیرین‌تر، خجالتی‌تر و به همان اندازه معقول است، اما به اندازهٔ الیزابت زیرک نیست. اگر جین ویژگی‌ای از مادرش به ارث برده باشد، آن سخت‌گیری فکری محدود است؛ او تمایلی به بدگویی از دیگران ندارد (مگر شواهد قوی وجود داشته باشد)، در حالی که مادرش حتی با کمترین شواهد نیز دربارهٔ دیگران قضاوت منفی می‌کند. جین عاشق آقای بینگلی می‌شود («او همان چیزی است که یک مرد جوان باید باشد»، جین می‌گوید: «عاقل، خوش‌اخلاق، سرزنده؛ و من هیچ‌گاه رفتارهای چنین خوشایندی ندیده‌ام! – چنین راحتی همراه با تربیت کامل».) آقای بینگلی مرد جوان ثروتمندی است که به تازگی مزرعهٔ نِتِرفیلد را که در همسایگی آن‌هاست، اجاره کرده است. عشق آن‌ها در ابتدا با دخالت دوست بینگلی، آقای دارسی، و خواهرش، کارولین بینگلی، به مشکل می‌خورد، زیرا آن‌ها از ارتباط پایین جین نگران‌اند و برای بینگلی برنامهٔ دیگری دارند که شامل خانم دارسی، خواهر کوچکتر آقای دارسی، می‌شود. در نهایت آقای دارسی، با کمک الیزابت، خطای خود را می‌بیند و به پیوند دوبارهٔ جین و بینگلی کمک می‌کند. اگرچه جین اغلب به‌عنوان مهربان و دوست‌داشتنی توصیف می‌شود، همیشه محبت خود را به طور واضح به آقای بینگلی نشان نمی‌دهد. شیرینی و تمایل او به دیدن خوبی‌ها در دیگران باعث می‌شود گاهی بینگلی و حتی آقای دارسی عمق عشق او را درک نکنند. شارلوت لوکاس حتی به الیزابت توصیه می‌کند که جین باید محبت خود را به بینگلی واضح‌تر نشان دهد. تنها الیزابت، که با خواهرش ارتباط نزدیک و درک شهودی دارد، شدت عشق جین را به‌طور کامل درمی‌یابد. همان‌طور که در جلد ۳، فصل ۱۹ رمان آمده است، پس از ازدواج، این زوج توانستند یک سال در نترفیلد زندگی کنند، قبل از اینکه زندگی در مری‌تون (با فشار مادر و خانم فیلیپس) برای خلق‌وخوی خوبشان بیش از حد شود و باعث شد اجارهٔ آن ملک را رها کرده و در جای دیگری ساکن شوند («آقای بینگلی و جین تنها دوازده ماه در نتِرفیلد ماندند. نزدیک بودن به مادر و خویشاوندان مری‌تون حتی برای خلق‌وخوی آرام او یا قلب مهربان او مطلوب نبود. | ## بخش 3: خانواده بنت | مانند دو خواهر کوچکترش، کیتی و لیدیا، او از نظر آقای بنت «نادان» به نظر می‌رسد و از نظر خانم بنت مثل خواهرانش نه زیباست و نه «خوش‌اخلاق». مری در امور اجتماعی ناتوان است و بیشتر مطالعه، نوازندگی و آواز خواندن می‌پردازد تا شرکت در فعالیت‌های خانوادگی. او معمولاً به جای گفت‌وگو با دیگران، نصیحت و اخلاق‌مداری می‌کند، ولی به‌طور متناقض، مشتاق است «مهارت‌ها» و توانایی‌های خود را به نمایش بگذارد و به آن‌ها مغرور است. اگرچه علاقهٔ او به کتاب‌ها از پدرش به ارث رسیده، اما فقدان خودآگاهی و تشخیص درست از مادرش را نیز به ارث برده است؛ مری تنها قادر است معانی سطحی آنچه می‌خواند را درک کند و اغلب جملات کتاب‌ها را تکرار می‌کند به جای اینکه گفت‌وگوی اصلی داشته باشد. زمانی که الیزابت درخواست ازدواج آقای کالینز را رد می‌کند، خانم بنت امیدوار است مری او را قانع کند و مری نیز امیدوار بود که توجهات آقای کالینز به خودش معطوف شود. اما در جلد سوم، فصل ۱۹ آمده است که پس از ازدواج جین، الیزابت و لیدیا و نقل مکان آن‌ها از لانگ‌بورن، و زندگی کیتی عمدتاً با جین و الیزابت، مری توجه بیشتری دریافت می‌کند و مجبور می‌شود در مهمانی‌ها با افراد بیشتری معاشرت کند: «مری تنها دختر باقی‌مانده در خانه بود؛ و ناگزیر از تعقیب مهارت‌ها بازداشته شد زیرا خانم بنت توانایی نشستن تنها را نداشت. مری مجبور بود بیشتر با مردم معاشرت کند، اما همچنان می‌توانست هر دیدار صبحگاهی را به نصیحت بگذراند؛ و چون دیگر با مقایسهٔ زیبایی خواهرانش با خود ناراحت نمی‌شد، پدرش گمان می‌کرد که او با این تغییر با رضایت نسبی کنار آمده است.» طبق کتاب «یادنامهٔ جین آستن» اثر جیمز ادوارد آستن-لی، مری با یکی از کارمندان آقای فیلیپس ازدواج می‌کند و راضی است که به عنوان ستاره‌ای در جامعهٔ مری‌تون شناخته شود. کاترین بنت کاترین بنت، که به «کیتی» معروف است، چهارمین دختر خانوادهٔ بنت است وی در ابتدای رمان ۱۷ سال و در پایان ۱۸ سال دارد. با اینکه کیتی تقریباً دو سال از لیدیا بزرگ‌تر است، تقریباً کاملاً تحت تأثیر خواهر کوچکترش قرار دارد. اگرچه کیتی به گونه‌ای به تصویر کشیده شده که هیچ فکر متفاوتی نسبت به لیدیا ندارد، لیدیا او را دست کم می‌گیرد و به همین دلیل کیتی نسبت به او کمی دلخور است؛ برای مثال وقتی لیدیا توسط خانم فورستر تازه‌ازدواج کرده به برایتون دعوت می‌شود، کیتی نسبت به لیدیا حسادت می‌کند و اظهار می‌دارد که به عنوان خواهر بزرگ‌تر دو ساله، به همان اندازه حق دعوت شدن دارد. مانند هر یک از خواهرانش، کیتی نیز پیش از ازدواج سالانه ۴۰ پوندسالانه ۴۰ پوند وجه شخصی داشت. در جلد دوم، فصل ۳۷ ذکر شده که در حالی که خواهران بزرگ‌ترش، جین و الیزابت، طی سال‌ها (قبل از وقایع رمان «غرور و تعصب») تلاش کرده‌اند تا کیتی و لیدیا را آموزش دهند و رفتارهای وحشیانه و بی‌ادبانهٔ آن‌ها را کنترل کنند، این تلاش‌ها توسط کیتی و لیدیا «فضولی» تلقی شد، توسط مادرشان تضعیف شد و از سوی پدرشان پشتیبانی نشد. در جلد سوم، فصل ۱۹، کیتی در مدت زمانی که با الیزابت و جین سپری می‌کند و تحت تأثیر منفی لیدیا نیست، پیشرفت می‌کند. | ## جمع‌بندی | طبق کتاب «یادنامهٔ جین آستن»، «کیتی بنت با رضایت کامل با یک کشیش در نزدیکی پمبرلی ازدواج کرد»، احتمالاً در کلیسایی تحت حمایت خانوادهٔ دارسی.