موضوع مقاله: وحشت سرخ (اسپانیا) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وحشت سرخ (اسپانیا) | مقدمه: 70-71 در طی این خشونت‌ها و به خصوص هنگام آغاز کودتای ژوئیه ۱۹۳۶ میلادی ده‌ها هزار نفر جان خود را از دست دادند. | ## بخش 1: وحشت سرخ (اسپانیا) | کشته شدگان شامل کشیش‌ها، بزرگان اسپانیا، صاحبان صنایع، سیاسیون محافظه‌کار، اعضا و هواداران گروه‌های راست و چپ‌های ضداستالینی بودند. کلیساها، صومعه‌ها و مدارس کاتولیک در این دوران هدف آتش‌سوزی و هتک حرمت قرار گرفتند. در این دوران اختلافات حزبی به‌طور فزاینده‌ای تشدید می‌شد و حتی صرف اینکه فردی از آموزه‌های مذهب کاتولیک پیروی نماید نشانه‌ای از وفاداری او به احزاب راست دانسته می‌شد. 115 هرچند که خشونت پیش از کودتای ۱۹۳۶ میلادی نیز وجود داشت اما این رخداد موجب موجی از حملات خشونت‌آمیز علیه هرکسی شد که در مناطق زیر اداره جمهوری، دشمن تلقی می‌شدند. در این بخش‌ها فقط کافی بود تا فردی کشیش، مذهبی، شبه‌نظامی مسیحی یا عضو یک سازمان مذهبی کاتولیک باشد تا او را بدون محاکمه اعدام نمایند.Raguer, p. وحشت سرخ علاوه بر آزار و کشتار نیروهای راست‌گرا، شامل درگیری‌های درون جناح جمهوری‌خواه نیز بود. این درگیری‌ها به خصوص هنگامی که حزب کمونیست اسپانیا که پیرو استالینیسم بود ایجاد حزب اتحاد مارکسیستی کارگران را اعلام نمود و احزاب چپ ضد استالینیسم، تروتسکیسم و آنارشیست را غیرقانونی اعلام کرد شدت گرفت. حزب استالینیست که از حمایت کمینترن، کمیساریای خلق در امور داخلی و اداره اصلی اطلاعات (اتحاد جماهیر شوروی) برخوردار بود چیزی شبیه پاکسازی بزرگ شوروی را در اسپانیا علیه تیپ‌های بین‌المللی و دیگر گروه‌های جمهوری‌خواه آغاز نمود که نتیجه آن دستگیری‌های گسترده، بازجویی و شکنجه و اعدام‌های غیرقانونی بود. برخلاف تاریخ رسمی شوروی در زمان استالین که تقصیر شکست جمهوری‌خواهان اسپانیا را به گردن لئون تروتسکی و هوادارانش می‌اندازد تاریخ‌نگارانی مانند دونالد رایفیلد و رونالد رادوش شخص ژوزف استالین و مستشارهای شوروی که به اسپانیا اعزام شدند را عامل این شکست می‌دانند؛ زیرا استالین و هوادارانش در اسپانیا به جای تمرکز بر جنگ با نیروهای فرانکو به دنبال اصلاح جمهوری اسپانیا به شکل دلخواه خود و تبدیل آن به یک جمهوری خلقی بودند. جرج اورول که خود در جنگ داخلی اسپانیا حضور داشت مشاهداتش از پاکسازی درون جناحی جمهوری‌خواهان که به فرمان و هدایت شوروی انجام می‌شد را در کتاب درود بر کاتالونیا نوشته است یا در کتاب‌های دیگرش مانند قلعه حیوانات و ۱۹۸۴ (رمان) می‌کوشد تا نشان دهد که فاشیسم و سوسیالیسم اقتدارگرا دو روی یک سکه هستند. روشنفکران غربی دیگری مانند جان دوس پاسوس و آرتور کستلر که در آن زمان طرفدار شوروی بودند و این پاکسازی‌ها را مشاهده کردند نیز سرخوردگی خود را به مانند اورول ابراز می‌نمایند. شکاف میان فقیر و غنی در این کشور بسیار زیاد بود و قدرت کلیسای کاتولیک نیز اصلاحات را مشکل می‌ساخت. در نتیجه این وضعیت دهقانان و کارگرانی که در فقر به سر می‌بردند جلب ایده‌های آنارشیسم و مارکسیسم همراه با سطح بالایی از روحانی‌ستیزی شدند. طبقه زمینداران نیز به خصوص در شمال کشور همچنان پایبند محافظه‌کاری بودند که جلوی هر اصلاحی مقاومت می‌کرد. هنگامی که انقلاب سال ۱۹۳۱ میلادی منجر به سقوط آلفونسوی سیزدهم و روی کار آمدن جمهوری دوم اسپانیا شد ناآرامی‌ها در اسپانیا به سطح بالاتری نیز ارتقا یافت. و با وجودی که بعضی از اعضا کابینه قصد داشتند تا جلوی این خشونت‌ها را بگیرند گروهی دیگر از اعضا دولت مانع آن‌ها شدند. طبق یک روایت مشهور نخست‌وزیر اسپانیا مانوئل آزانیا در برابر کسانی که خواستار دخالت دولت برای توقف چپ‌ها بودند گفته بود: «تمام صومعه‌های اسپانیا به اندازه جان یک جمهوری خواه ارزش ندارد». در پاسخ به این خشونت‌ها سراسقف اسپانیا کاردینال پدرو سگورا ی‌سانز کاتولیک‌های اسپانیا را تشویق می‌کرد تا برای جلوگیری از نابودی دین در این کشور در انتخابات‌های بعدی به احزاب مخالف دولت رای دهند.A. 1 قانون اساسی جدید اسپانیا هرچند در حوزه آزادی‌های مدنی و انتخابات پیشرو بود اما در برخورد با کلیسا رویه‌ای سرکوب‌گرانه داشت. برای مثال میگل د اونامونو در نوامبر ۱۹۳۲ میلادی پیرامون شیوه‌های غیرقانونی و سرکوبگرانه دولت مانوئل آزانیا گفته بود: «حتی تفتیش عقاید اسپانیایی قرون وسطی نیز توسط قوانینی محدود می‌شد اما اکنون ما با چیزی وحشتناک‌تر روبرو هستیم. نیروی پلیسی که تنها حس وحشت عمومی را القا می‌کند و خطرهای غیرواقعی می‌سازد تا بر قانون سرپوش بگذارد.» پاپ پیوس یازدهم هم از نبود تحمل مذهبی نسبت به کاتولیک‌ها در جمهوری اسپانیا انتقاد کرد.Dilectissima Nobis, 2 انتخابات سال ۱۹۳۳ و نتایج آن در انتخابات سراسری سال ۱۹۳۳ اسپانیا حزب محافظه‌کارکنفدراسیون اسپانیایی راست‌های خودمختار بیشتر کرسی‌ها را به دست آورد اما رئیس‌جمهور نیکتو آلکالا زامورا با دعوت از حزب جمهوری‌خواه رادیکال و رهبر آن آلخاندرو لروکس دعوت نمود تا دولت را تشکیل دهد. تنش میان نیروهای چپ و راست پس از این اتفاق در سرتاسر اسپانیا ادامه یافت و موجب وقایعی مانند اعتصاب معدن‌چیان آستورریاس در سال ۱۹۳۴ میلادی شد. | ## بخش 2: وحشت سرخ (اسپانیا) | دولت توانست این شورش‌ها را سرکوب نماید اما رسوایی‌ها مانند استراپرلو و نومبلا به شدت محبوبیت لروکس را کاست. 148, Scepter 2002 این شکل از رفتار علیه کلیسا تا پیش از این در اسپانیا مرسوم نبود و به همین سبب عده‌ای آن را نقطه آغاز وحشت سرخ می‌دانند. این انجمن در برابر خواست قانون اساسی جدید که تعلیمات مذهبی از جانب کلیسا را ممنوع می‌نمود مقاومت می‌کرد و بالاخره در ۵ اکتبر ۱۹۳۴ نیروهای چپ‌گرا به این مدرسه رفته و تمام برادران را بدون محاکمه در نیمه شب در گورستان محلی تیرباران کردند. جنگ داخلی و آغاز خشونت‌ها در انتخابات سراسری سال ۱۹۳۶ اسپانیا ائتلاف جبهه خلقی که متشکل از نیروهای چپ میانه مانند اتحادیه جمهوری، چپ جمهوری‌خواه، حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا و چپ‌های رادیکال مانند حزب کمونیست اسپانیا، حزب اتحاد مارکسیستی کارگران در انتخابات مجلس پیروز شدند. در هفته‌های بعد خیابان‌های اسپانیا صحنه درگیری میان نیروهای طرفدار دولت و مخالفان آن بود تا آنکه در ۱۷ ژوئیه کودتای ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۶ اسپانیا آغاز و در ادامه آن جنگ داخلی اسپانیا شروع شد. این اتفاقات موجب شد که نیروهای طرفدار دولت دست به سرکوب نیروهای ملی‌گرا و مذهبی تحت عنوان ستون پنجم بزنند. خشونت علیه روحانیون در ماه‌های نخست جنگ داخلی و در نواحی که به دست شبه‌نظامیان طرفدار دولت افتاده بود بسیار بالا بود. این شبه‌نظامیان در تلاش برای انتقام از کارفرمایان و روحانیونی بودند که حالا دیگر اقتدار و نفوذ خود را از دست داده‌اند. تاریخ‌نگار آنتونی بیور در اینباره می‌گوید: «در نواحی تسلط جمهوری‌خواهان خشونتی ناگهانی ناشی از ترس سرکوب شده همراه با حس انتقام بود اما در مقابل تصفیه سرخ‌ها و آتئیست‌ها در نواحی تسلط ملی‌گرایانه امری ادامه‌دار و با برنامه بود.»Beevor, p. 91 در ماه ژوئیه ۸۶۱ روحانی کشته شدند که از این تعداد ۹۵ نفر در روز ۲۵ ژوئیه، روز جشن قدیس جیمز، قدیس محافظ اسپانیا بود. رونالد رادسون در اینباره می‌گوید: «هزینه‌ای که جمهوری اسپانیا در ازای دریافت کمک‌های شوروی پرداخت کرد همان عاملی بود که در نهایت موجب نابودی جمهوری شد. استالین در ازای کمک به اسپانیا این کشور را تبدیل به نمونه اولیه‌ای از جمهوری‌های خلقی کرد که بعدها در شرق اروپا ایجاد کرد. شوروی همراه با تسلیحات و مستشاران خود نیروهای اطلاعاتی از کمیساریای خلق در امور داخلی و اداره اصلی اطلاعات (اتحاد جماهیر شوروی) را نیز به شوروی فرستاد. یکی از کهنه‌سربازانی به نام والتر یانکا که در جنگ داخلی اسپانیا همراه با تیپ‌های بین‌المللی برای جمهوری‌خواهان جنگیده بود طی مصاحبه‌ای با جک کوهلر در سال ۱۹۹۱ میلای می‌گوید: «هنگامی که ما در خط مقدم با فاشیست‌ها می‌جنگیدیم. میلکه در پشت جبهه مشغول کشتار تروتسک‌یست‌ها و آنارشیست‌ها بود.» یک تاریخ‌نگار دیگر به نام استنلی پین اعتقاد دارد که اعمال جمهوری‌خواهان در کشتار مخالفان هرچند گاهی ناشی از وضعیت به هم خورده کشور است اما در نهایت سازمان‌دهی‌هایی نیز در آن وجود داشت که از جانب تمام گروه‌های چپ بر ضد دشمنان اعمال می‌شد. به عقیده او این اعمال خشن‌ترین و شدیدترین خشونت‌ها علیه مذهب کاتولیک در تاریخ اروپای غربی است که حتی در بعضی جنبه‌ها از مسحیت زدایی از فرانسه در انقلاب فرانسه نیز شدیدتر بود.Payne, Stanley G. p.168 معتقدند کشتارها در سمت جمهوری ناشی از پاشیدن اقتدار دولت و افتادن کشور به وضعیت آنارشی است و مقامات دولتی در بسیاری موارد از این کشتارها اطلاعی نداشتند. در حالی که کشتارها در سمت کودتاچیان به صورت سازماندهی شده و با اطلاع مقامات بوده است. فرانسیسکو پارتالوئا از قضات دیوان عالی عدالت مادرید که شاهد رفتار هر دو طرف در جنگ بوده است نیز ادعای یادشده را تأیید می‌نماید. در حالی که شکست جمهوری‌خواهان در ماه‌های نخست ناشی از ضعف نظامی آن‌ها بود و ربطی به ستون پنجم نداشت. ملی‌گرایان تنها هنگامی که تلاششان برای تصرف پایتخت در زمستان سال ۱۹۳۶ میلادی ناموفق ماند و خطوط جبهه‌ها تثبیت شدند تلاش کردند ستون پنجم را در مادرید فعال کنند اما فعالیت این نیروها هرگز در آن حدی که جمهوری‌خواهان تصور می‌کردند نبود و بالاخره هم شکست جمهوری و فتح مادرید در میدان نبرد رقم خورد و نه به دست ستون پنجم از داخل شهر.Ruiz, Julius. روحانیون کشته شده تخمین زده می‌شود از ۳۰۰۰۰ کشیش موجود در اسپانیا در سال ۱۹۳۶ میلادی در مجموع ۶۸۰۰ تن کشته شدند. | ## بخش 3: وحشت سرخ (اسپانیا) | همچنین ۲۸۳ راهبه در وحشت سرخ کشته و بسیاری دیگر به سختی شکنجه شدند.Jedin 617 ۱۳ اسقف نیز در این مدت جان خود را از دست دادند. نظرات جمهوری‌خواهان در میان جمهوری‌خواهان نظرات مختلفی نسبت به این کشتار وجود داشت. از سویی رئیس‌جمهور وقت مانوئل آزانیا گفته بود که تمام صومعه‌های اسپانیا به اندازه جان یک جمهوری‌خواه ارزش ندارد اما در سوی دیگر نیز افرادی مانند اندالیچیو پریتو از رهبران سوسیالیست‌ها وجود داشتند که طی یک سخنرانی رادیویی از مردم خواسته بود تا از خشونت و قتل بپرهیزند. ملی‌گراها کلیسای کاتولیک اسپانیا اعتقاد دارد که وحشت سرخ یک برنامه سیستماتیک جهت نابودی کلیسا بوده است.Montero, 52 یکی از سیاستمداران پادشاهی‌خواه اسپانیا با نام خوزه کالوو سوتیلو پیش از ترورش به دست جمهوری‌خواهان اعلام می‌کند که طی شش ماه از روی کار آمدن دولت پس از انتخابات سال ۱۹۳۶ میلادی ده‌ها کلیسا و صومعه هدف آتش‌سوزی و بمب‌گذاری قرار گرفته‌اند که طی آن ۷۴ تن کشته و ۳۴۵ نفر زخمی شده‌اند.Jedin 616Thomas 1976, p. پس از پایان آذیت و آزارها شبه‌نظامیان جمهوری‌خواه در مورد اینکه او را واقعاً به صلیب بکشند یا با گلوله اعدام کنند بحث کردند که در نهایت کشیش با گلوله کشته شد. موارد بسیار کمی از تجاوز به راهبه‌ها توسط شبه‌نظامیان جمهوری‌خواه پیش از کشتار آن‌ها ذکر شده است. البته بیور اشاره می‌کند که در کیفرخواست دولت فرانکو در سال ۱۹۴۶ علیه جنایات جمهوری‌خواهان به این مسئله اشاره‌ای نشده است. کشیش سیمپوسوئلوس را در آغلی که گاوهای جنگی نگهداری می‌شدند انداختند و او در آنجا بیهوش شد. در اثر شایعه‌ای که می‌گفت این فرقه در حال پخش شیرینی‌های سمی میان کودکان است بسیاری از راهبه‌های آن مورد خشونت و آزار قرار گرفتند. در شهر بارسلونا از ۵۸ کلیسای موجود تنها کلیسای جامع از دوران حکومت جمهوری سالم ماند. حتی بسیاری از کنیسه‌ها نیز مورد حمله قرار گرفتند اما کلیساهای کوچک پروتستان اکثراً سالم ماندند.Payne p. 215 در مادرید یک راهبه پس از آنکه صومعه‌اش مورد حمله قرار گرفت به دلیل رد پیشنهاد ازدواج یک شبه‌نظامی کشته شد. بسیاری از نیروهای چپ‌گرا که در وحشت سرخ دست داشتند محاکمه یا به صورت غیرقانونی اعدام شدند. کلیسای کاتولیک و پیوس دوازدهم که تازه به مقام پاپی انتخاب شده بود ضمن تبریک این پیروزی به ملی‌گراها از ایشان و مردم اسپانیا خواست در مجازات عادلانه جانیان بکوشند اما در قبال مردم بیگناهی که همراه جمهوری‌خواهان بودند رواداری پیشه کنند. 54 بسیاری از کمونیست‌هایی که از شوروی به اسپانیا فرستاده شده و در کشتارها نقش داشتند خود بعدها در دوران پاکسازی بزرگ به دست استالین کشته شدند. به تمام کمونیست‌هایی که در جنگ داخلی اسپانیا حضور داشتند مشکوک بود و اعتقاد داشت که آن‌ها نیز به ایده‌های منحرفانه‌ای مانند تروتسکیسم آلوده شده‌اند. ژنرال پاول سودوپلاتوف از اعضای رده بالای کمیساریای خلق در امور داخلی شوروی بعدها در مورد جنگ داخلی اسپانیا گفت: «از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ میلادی دو مبارزه مرگ یا زندگی، دو جنگ داخلی در اسپانیا جریان داشت. در یکی نیروهای ملی‌گرا به رهبری فرانکو با کمک هیتلر علیه جمهوری می‌جنگیدند که کمونیست‌ها به آن کمک می‌نمودند و دیگری یک جنگ داخلی میان خود کمونیست‌ها بود. استالین در شوروی و تروتسکی در تبعید هر یک امید داشتند با نجات و حمایت از جمهوری اسپانیا به عنوان پیشروی انقلاب جهانی کمونیستی شناخته شوند. ما نیروهای جوان اطلاعاتی بی‌تجربه را به همراه مربیان مجرب خود به اسپانیا می‌فرستادیم. یک کمونیست اسکاتلندی به نام هامیش فرازر که سابقه خدمت در ارتش جمهوری‌خواه اسپانیا و سازمان اطلاعاتی آن با نام سرویس اطلاعات نظامی را داشت در اثر مشاهداتش در وحشت سرخ آنقدر از کمونیسم دلزده شد که به مذهب کاتولیک گروید و خواستار به رسمیت شناختن دیپلماتیک اسپانیای فرانکو بود.Andrée Sheehy-Skeffington (1991). او آنچه را که بعد از جنگ جهانی دوم توسط سازمان‌های اطلاعاتی شوروی در اروپای شرقی رخ داد را مانند همان اتفاقاتی می‌دانست که هنگام جنگ داخلی در اسپانیا انجام شد.Stradling, Rob. | ## جمع‌بندی | واتیکان در سال ۲۰۰۷ میلادی ۴۹۸ کشیش کشته شده توسط جمهوری‌خواهان را بئاتیفیه کرد.