موضوع مقاله: بیسیک (اصطلاح عامیانه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیسیک (اصطلاح عامیانه) | مقدمه: بیسیک یک اصطلاح عامیانه در فرهنگ عامهٔ آمریکا است که به‌صورت تحقیرآمیز برای توصیف افرادی—به‌ویژه زنان جوان—به کار می‌رود که از نظر فرهنگی «غیراصیل» یا «بی‌ابتکار» تلقی می‌شوند و تصور می‌شود به محصول‌ها، مُدها و موسیقی‌هایی گرایش دارند که آن‌ها را مرفه یا سطح‌بالا نشان دهد، در حالی که واقعاً چنین نیستند. | ## بخش 1: بیسیک (اصطلاح عامیانه) | اصطلاح «basic bitch» نخست در فرهنگ هیپ‌هاپ پدید آمد و بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ از طریق موسیقی رپ، ترانه‌ها، وبلاگ‌ها و ویدئوها محبوب شد. تاریخچه خاستگاه پیش از دههٔ ۱۹۸۰، واژهٔ airhead در زبان عامیانهٔ آمریکا برای اشاره به فردی گیج، دست‌وپاچلفتی یا کم‌هوش به کار می‌رفت. با ظهور دختر دره (valley girls) و خرده‌فرهنگ پرپی، این اصطلاح به تشویق‌کنندگان ورزشی و افراد تازه‌به‌دوران‌رسیده یا طبقهٔ متوسطی اطلاق شد که گفتار «اَپ‌تاک» و پوشش دختران محبوب و طبقه‌بالا را تقلید می‌کردند. در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ و اوایل ۲۰۰۰، «airhead» ها به‌عنوان یک خرده‌فرهنگ طبقهٔ متوسط در بسیاری از دبیرستان‌های حومه‌ای آمریکا شناخته شدند، هرچند از نظر ظاهری تفاوت چندانی با «پرِپی» های سنتی نداشتند. در آن زمان، بسیاری از جاک‌ها ثروتمند سفیدپوست و نوجوانان پرپی شروع به تقلید از مُد شهری کردند و ظاهر نیمه‌رسمی و محافظه‌کار دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ را کنار گذاشتند و به سمت «بلینگ» طلایی، لباس‌های گران‌قیمت، اسنیکرز، جین تیره و شلوار ورزشی رفتند.Last White Superstar. | ## بخش 2: بیسیک (اصطلاح عامیانه) | اعضای این گروه باور داشتند که لباس‌های برند—به‌عنوان جلوه‌ای از مصرف‌گرایی خودنمایانه—کلید محبوبیت است. مُد و کلیشه‌ها از دههٔ ۱۹۹۰ تا اوایل دههٔ ۲۰۱۰، دختران و پسران محبوب در مدارس اغلب لباس‌های پرپی ارزان را با عناصر به‌ظاهر جسورانهٔ مُد هیپ‌هاپ ترکیب می‌کردند، در تقلید از پوشش رپرهای پیشرو مانند کانیه وست. دامن کوتاه، کتانی نایکی، رنگ‌های پاستلی مانند آبی روشن یا صورتی کم‌رنگ، لباس‌های برند اروپستال، هولیستر یا ابرکرومبی اند فچ، لباس‌های گران‌قیمت خریداری‌شده توسط والدین، شلوار ورزشی خاکستری، نیم‌تنه، کتانی سفید آل-استارز، شلوار جذب، و بوت‌های Ugg از پوشش‌های رایج میان «airhead» های آمریکایی، «haul girl» های استرالیایی و «Essex girl» های بریتانیایی در دههٔ ۲۰۱۰ بودند. علاقه به «برانچ» (اغلب همراه با پروسِکو) و کوکتل‌های شیرین مدرن مانند پورن‌استار مارتینی نیز در این خرده‌فرهنگ رایج بود. دختران محبوب در بریتانیا، استرالیا، نیوزیلند، آمریکا و کانادا اغلب به رفتارهایی مانند بی‌رحمی، شایعه‌پراکنی، تکبّر، تنگ‌نظری، همجنس‌گراهراسی، عدم‌مدارا، به‌رخ‌کشیدن ثروت، فخرفروشی، سطحی‌بودن، بدن‌نکوهی، هرزه‌نکوهی، تحقیر فقرا و قلدری آشکار برای حفظ جایگاه خود متهم می‌شوند. | ## بخش 3: بیسیک (اصطلاح عامیانه) | در ترانه‌هایی که از این اصطلاح استفاده می‌کنند، برندهای لوکس مانند گوچی و پرادا ذکر می‌شوند تا نشان دهند کسانی که آن‌ها را می‌پوشند، «جایگاه اجتماعی» خود را می‌خرند، نه اینکه آن را به‌دست آورده باشند. در مقاله‌ای در گاردین با عنوان «چرا به اینکه یک basic bitch هستم افتخار می‌کنم»، روزنامه‌نگار بریتانیایی دیزی بوکانان از این روند انتقاد می‌کند و می‌گوید کسانی که زنان را «basic bitch» می‌نامند، «تمام نشانه‌های فرهنگی زنانه» را رد می‌کنند و «بر اساس جنسیت دربارهٔ علایق و عادات زنان قضاوت می‌کنند». این دیدگاه نشان می‌دهد که دارایی‌ها و مصرف‌گرایی، در واقع، نشانه‌هایی از زنانگی تلقی می‌شوند. مایکل رید رابرتز نیز در The American Reader می‌نویسد که استفادهٔ گسترده از این اصطلاح برای تمسخر رفتار و علایق زنان، «مطابق با کلیشه‌های بی‌روح و غیرخلاقانهٔ زنانگی در سرمایه‌داری متأخر» است و نگرشی زن‌ستیزانه را بازتاب می‌دهد. در رسانه‌ها از دههٔ ۱۹۸۰، «airhead» ها یا دختران محبوب اغلب در فیلم‌های دبیرستانی و نوجوانانه در نقش ضدقهرمان ظاهر شده‌اند. | ## جمع‌بندی | نمونه‌ها شامل دختر دره، گروهک، هذرها، داستان سیندرلا، زیبا در لباس صورتی، دختران بدجنس و بی‌سرنخ می‌شود.