موضوع مقاله: انسفالیت اسبی شرقی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انسفالیت اسبی شرقی | مقدمه: عکس‌ها افت ضعیف سیگنال در هسته دم‌دار چپ (پیکان سفید) و ناحیه دی‌انسفال را نشان می‌دهد. | ## بخش 1: انسفالیت اسبی شرقی | (ب) تصویر محوری بازیابی وارونگی تضعیف شده مایع در ام‌آرآی مغز بیمار ۱۴ ساله در روز دوم بستری. تصویر، مناطق T2 غیرطبیعی سفیدتر در نواحی میانی لوب گیجگاهی (فلش‌های ضخیم) را به همراه مناطق غیرطبیعی T2 در نواحی پونتومزانسفالیک پشتی (فلش‌های نازک) نشان می‌دهد. (پ و ت) تصاویر FLAIR از اسکن ام‌آرآی مغز بیمار ۱۵ ساله در روز سوم بستری: (پ) تصویر T2 غیرطبیعی چگال‌تر هسته دم‌دار و هسته‌های تالاموس که در سمت راست مشخص‌تر است (پیکان). (ت) نواحی T2 غیرطبیعی چگال‌تر در ماده خاکستری لُب آهیانه‌ای-گیجگاهی راست مشخص‌تر است (پیکان) و ماده سفید زیر قشری، اما به صورت پراکنده نیز در سراسر مغز دیده می‌شوند. اِنسفالیت اسبی شرقی یا به اختصار EEE که به آن ۳ ئی یا بیماری خواب هم می‌گویند (با بیماری خواب آفریقایی یا همان تریپانوزومیاز آفریقایی اشتباه نشود) یک بیماری زئونوز ویروسی است که توسط نیش پشهٔ کولیستا ملانورا ایجاد می‌شود. عامل این بیماری، آلفاویروس‌ها (توگاویروس) است که نخستین بار در سال ۱۹۳۳ جداسازی شد. این بیماری بیشتر در حوزهٔ کارائیب و همچنین در شرق، شمال شرقی، جنوب شرقی ایالات متحده آمریکا دیده می‌شود. این بیماری نخستین بار در سال ۱۸۳۱ در ماساچوست و زمانی که ۷۵ اسب به‌طور مرموزی تلف شدند، شناسایی شد. در اسب‌سانان، این بیماری علاوه بر اسب در الاغ و گورخر هم دیده شده و به‌ندرت انسان را هم گرفتار می‌کند. این ویروس بیشتر روی پرندگانی که در باتلاق‌های قاره آمریکا زندگی می‌کنند تاثیر می‌گذارد. با توجه به نادر بودن این بیماری، بروز آن می‌تواند اثرات اقتصادی فراتر از تلف شدن چند اسب و طیور داشته باشد. تشخیص اِنسفالیت اسبی چالش‌برانگیز و دشوار است، زیرا بسیاری از علائم آن شبیه سایر بیماری‌های ویروسی است و بیماران ممکن است کاملاً بدون علامت باشند. | ## بخش 2: انسفالیت اسبی شرقی | تأیید بیماری ممکن است نیاز به جمع‌آوری و آزمایش مایع مغزی-نخاعی یا بافت مغز داشته باشد. اگر نمونه‌برداری از مایع مغزی-نخاعی انجام شود، باید آن را جهت بررسی به آزمایشگاه‌های تخصصی فرستاد. اِنسفالیت اسبی شرقی ارتباط نزدیکی به اِنسفالیت اسبی ونزولایی و اِنسفالیت اسبی غربی دارد. در ایالات متحده این بیماری بیشتر در بخش‌های شمال شرقی و بسیار کمتر در دیگر نقاط قاره آمریکا دیده می‌شود. این بیماری بسته به سن فرد، ممکن است به صورت گسترده در بدن (سیستمیک) یا محدود به مغز (اِنسفالیت) پیشرفت کند. در حالی که بیماری مغزی (اِنسفالیت) در میان نوزادان شایع‌تر است، در بزرگسالان و کودکان اما اِنسفالیت معمولاً پس از بیماری سیستمیک آن ظاهر می‌شود. علائم بیماری شامل تب بالا (۳۹/۵ تا ۴۱ درجه)، درد عضلانی، تغییر سطح هوشیاری، سردرد، تحریک پرده‌های مغز، نورهراسی و تشنج است که ۳ تا ۱۰ روز پس از نیش پشهٔ آلوده رخ می‌دهد. به دلیل تأثیر این ویروس بر مغز، بیمارانی که زنده می‌مانند، ممکن است با آسیب‌های روحی و جسمی مانند اختلالات شخصیتی، فلج، صرع و اختلالات ذهنی-هوشی مواجه شوند. پیشگیری این بیماری را می‌توان در اسب‌ها با استفاده از واکسنی که معمولاً همراه با واکسیناسیون سایر بیماری‌ها از جمله ویروس انسفالیت اسبی غربی، ویروس انسفالیت اسبی ونزوئلایی و کزاز تجویز می‌شود، پیشگیری کرد. استفاده از دفع‌کننده‌های حشرات، پوشیدن لباس‌های ضخیم و محافظ و کاهش میزان آب‌های راکد بهترین وسیله برای پیشگیری هستند. مدیریت درمان شامل تجویز کورتیکواستروئیدها، داروی‌های ضد تشنج و اقدامات حمایتی (درمان علائم) مانند تزریق مایعات داخل وریدی، لوله‌گذاری در نای، و داروهای تب‌بر است. تنها ۴٪ از انسان‌هایی که بیماری را می‌گیرند؛ علامت‌دار می‌شوند و حدود ۶ مورد در سال در ایالات متحده آمریکا گزارش می‌شود. | ## بخش 3: انسفالیت اسبی شرقی | یک سوم از مبتلایان می‌میرند و بسیاری از کسانی که بهبود می‌یابند، دچار آسیب دائمی مغز و عوارض ناشی از آن می‌شوند. همه‌گیرشناسی ایالات متحده آمریکا فعالیت ویروس در چندین ایالت در شمال شرقی آمریکا از سال ۲۰۰۴ افزایش یافته است. بین سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶، حداقل ده مورد انسانی انسفالیت اسبی شرقی در ماساچوست گزارش شده است. در سال ۲۰۰۶ حدود ۵۰۰٬۰۰۰ هکتار (۲٬۰۰۰ کیلومتر مربع) از اراضی جنوب شرقی ماساچوست با حشره‌کش سم‌پاشی شدند تا خطر ابتلای انسان به این بیماری را کاهش دهد. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ این ویروس در پشه‌ای از گونه کوکیاپیدیا پرتوربانس در پارک ایالتی نیکرسون در دماغه کاد ماساچوست شناسایی شد. از سپتامبر ۲۰۱۹ افزایش قابل توجهی در تعداد مبتلایان در نیو انگلند و میشیگان دیده شد. تا ۳۱ اکتبر ۲۰۱۹ پنج نفر در میشیگان سه نفر در کنِتیکت، یک نفر در رود آیلند، یک نفر در آلاباما، یک نفر در ایندیانا، و سه نفر در ماساچوست جان باختند. در اواخر اوت ۲۰۲۴ در پلیموث، ماساچوست به دلیل یافتن موارد جدید پارک‌های شهر را هنگام غروب می‌بستند. اروپا در اکتبر ۲۰۰۷ یک شهروند بریتانیایی اهل لیوینگستون، اسکاتلند نخستین قربانی اروپایی این بیماری شد. این مرد که در تابستان سال ۲۰۰۷ در تعطیلات خود برای ماهیگیری به نیوهمپشر آمریکا رفته بود در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۷ مشخص شد که مبتلا به انسفالیت اسبی شرقی شده است. او در ۳۱ اوت ۲۰۰۷ تنها یک روز پس از بازگشت به خانه به این بیماری مبتلا شد و کمی بعد به کما رفت. | ## جمع‌بندی | سلاح بیولوژیک ویروس انسفالیت اسبی شرقی یکی از ده‌ها عامل میکروبی بود که ایالات متحده پیش از تعلیق برنامه سلاح‌های بیولوژیکی خود در سال ۱۹۶۹ - چند سال قبل از امضا (۱۹۷۲) و سپس تصویب (۱۹۷۵) کنوانسیون سلاح‌های بیولوژیکی - به عنوان سلاح‌های بیولوژیکی بالقوه مورد بررسی و تحقیق قرار داد.