موضوع مقاله: شولامیت آلونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شولامیت آلونی | مقدمه: او بنیان‌گذار حزب راتس در اسرائیل بود و از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ رهبر حزب میرتس، رهبر اپوزیسیون و همچنین از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳ وزیر آموزش و پرورش اسرائیل بود. | ## بخش 1: شولامیت آلونی | خانواده در کودکی به فلسطین تحت قیمومت بریتانیا مهاجرت کردند و آلونی در تل‌آویو بزرگ شد. او در طول جنگ جهانی دوم در حالی که والدینش در نیروی زمینی بریتانیا خدمت می‌کردند، به مدرسه شبانه‌روزی فرستاده شد. پس از تأسیس دولت اسرائیل، او با کودکان پناهنده کار کرد و به تأسیس مدرسه‌ای برای کودکان مهاجر همت گماشت. پس از ازدواج در سال ۱۹۵۲ با روون آلونی، بنیان‌گذار اداره اراضی اسرائیل، او به کفر شمریاهو نقل مکان کرد. او همچنین به عنوان وکیل فعالیت می‌کرد، یک برنامه رادیویی به نام پس از ساعات کاری را میزبانی می‌کرد که به مردم عادی اسرائیل مشاوره حقوقی می‌داد و ستون‌هایی برای روزنامه یدیعوت اخرونوت و هفته نامه لائیشا می‌نوشت. آلونی در سال ۱۹۶۵ در فهرست حزب همسویی و اتحاد، ائتلافی از «ماپایی» و «احدوت هعفودا»، به کْنِسِت پیوست و متعاقباً شورای مصرف‌کنندگان اسرائیل را تأسیس کرد که به مدت چهار سال ریاست آن را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۷۳ از حزب همسویی و اتحاد خارج شد و جنبش حقوق شهروندی را تأسیس کرد که به «راتس» معروف شد. این حزب از اصلاحات انتخاباتی، جدایی دین از دولت و حقوق بشر حمایت می‌کرد و در انتخابات ۱۹۷۳ کْنِسِت سه کرسی به دست آورد. | ## بخش 2: شولامیت آلونی | راتس در ابتدا با آلونی به عنوان وزیر وزیر سیار به دولت تحت رهبری حزب همسویی و اتحاد پیوست، اما آلونی در اعتراض به انتصاب اسحاق رافائل به عنوان وزیر ادیان، بلافاصله استعفا داد. «راتس» برای مدت کوتاهی با پیوستن نمایندهٔ مستقل آریه الیاف به جنبش حقوق مدنی یعاد مبدل شد، اما بلافاصله پس از آن به وضعیت سابق خود بازگشت. آلونی در طول دهه ۱۹۷۰ تلاش کرد تا گفت و گوی مداوم با فلسطینیان را به امید دستیابی به یک راه حل صلح پایدار آغاز کند. در آستانه انتخابات ۱۹۸۴، راتس با صلح اکنون و «اردوگاه چپ اسرائیل» (معروف به شِلی) متحد شد تا تعداد نمایندگان خود را در کْنِسِت به ۵ کرسی افزایش دهد. در سال ۱۹۹۲، او راتس را به اتحاد با شینویی و ماپام هدایت کرد تا حزب جدید میرتس را تشکیل دهد که تحت رهبری او در انتخابات آن سال ۱۲ کرسی به دست آورد. آلونی در زمان اسحاق رابین وزیر آموزش و پرورش شد اما پس از یک سال به دلیل اظهارات صریح خود در مورد مسائل مذهبی مجبور به استعفا گردید. او همچنین به عنوان وزیر آموزش و پرورش، از تورهای سازمان‌دهی شده دانش‌آموزان دبیرستانی اسرائیلی به اردوگاه‌های کار اجباری هولوکاست انتقاد کرد، به این دلیل که چنین بازدیدهایی جوانان اسرائیلی را به بیگانه‌هراسی‌های متجاوز و ملی‌گرا تبدیل می‌کند و مدعی شد که دانش‌آموزان «با پرچم‌های افراشته راهپیمایی می‌کنند، گویی برای فتح لهستان آمده‌اند». پس از امضای توافق‌نامهٔ اسلو در سال ۱۹۹۳، آلونی احساسات خود را چنین ابراز کرد که این توافق‌ها نقطه عطف مثبتی در مقیاس تاریخی هستند: «احساس می‌کنم در ۲۹ نوامبر [تاریخ طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین] هستیم؛ ما آن زمان نمی‌دانستیم به سمت چه چیزی می‌رویم، اما می‌دانستیم که به سوی روزهای بزرگ پیش می‌رویم.» پس از قتل‌عام ۲۹ مسلمان در الخلیل در شهر الخلیل کرانه باختری در ۲۵ فوریه ۱۹۹۴، که توسط باروخ گلدشتاین انجام شد، آلونی خواستار اخراج مهاجران یهودی از شهرک‌های اسرائیلی الخلیل شد. | ## بخش 3: شولامیت آلونی | پس از انتخابات کْنِسِت در سال ۱۹۹۶، که در آن حزب مرتس سه کرسی خود را از دست داد، آلونی از رهبری مرتس کنار گذاشته شد و یوسی سرید به عنوان جانشین او به عنوان رهبر حزب انتخاب شد. سال‌های آتی زندگی در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۲ در برنامهٔ دموکراسی نو!، ایمی گودمن روزنامه‌نگار آمریکایی از آلونی پرسید: «اغلب وقتی در ایالات متحده آمریکا مخالفتی علیه سیاست‌های دولت اسرائیل ابراز می‌شود، مردم اینجا یهودی‌ستیز خوانده می‌شوند. پاسخ شما به آن چیست؟» آلونی در پاسخ گفت: «این ترفندی است که ما [اسرائیلی‌ها] استفاده می‌کنیم. وقتی در این کشور [ایالات متحده آمریکا] مردم از اسرائیل انتقاد می‌کنند، پس حتماً یهودی‌ستیز هستند… برخی نگرش اسرائیلی‌ها این است که ˈاسرائیل، کشور من است؛ چه درست چه اشتباهˈو آنها آماده نیستند انتقاد بشنوند.» آلونی یکی از اعضای هیئت مدیره سازمان «ییش دین» بود، سازمانی که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد و بر حقوق بشر در سرزمین‌های اشغالی فلسطین تمرکز دارد. زندگی شخصی شولامیت آلونی با همسرش، روون آلونی، سه پسر داشت: درر آلونی – شهردار کفر شمریاهو و مدیر ژیمناسیوم عبری هرتزلیا نمرود آلونی – فیلسوف تعلیم و تربیت اودی آلونی - کارگردان، نویسنده و هنرمند همسرش «روون آلونی» در سال ۱۹۸۸ درگذشت. این جایزه توسط بنیاد شولامیت آلونی، یک سازمان غیرانتفاعی که توسط گروهی از اعضای خانواده آلونی و متخصصان برجسته رسانه و فرهنگی برای این منظور ایجاد شده است، اعطا می‌شود. این جایزه که دارای یک بخش نقدی است هر سال در تئاتر یافا (معروف به تئاتر عبری-عربی) به سازندگان آثار فرهنگی (تئاتر، فیلم، شعر و نثر) به دو زبان عبری و عربی که آثارشان به ترویج حقوق بشر کمک کند، اعطا می‌شود. نخستین دریافت‌کنندگان این جایزه در اولین دورهٔ آن، شامل رعنا ابوفریحه (جایزه فرهنگ عربی)، رناتا راز (جایزه فرهنگ عبری) و سامی میخائیل (جایزه یک عمر دستاورد) بودند. | ## جمع‌بندی | دریافت‌کنندگان جایزه دیگر عبارتند از آیات ابو شمیس برای فرهنگ عربی، و آخی‌نوعم نینی برای یک عمر دستاورد.