موضوع مقاله: بزم شاه‌بلوط | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بزم شاه‌بلوط | مقدمه: بزم شاه‌بلوط (گاهی ضیافت شاه‌بلوط، باله شاه‌بلوط، جشن شاه‌بلوط، یا مسابقه روسپی‌ها) نام رویدادی است که گفته می‌شود در شامگاه ۳۱ اکتبر ۱۵۰۱ (۱۰ آبان ۸۸۰) در کاخ حواری در رم برگزار شد و میزبانی آن را چزاره بورجا، فرزند الکساندر ششم، بر عهده داشت. | ## بخش 1: بزم شاه‌بلوط | این رویداد، که به‌عنوان یک مهمانی شبانه با حضور پنجاه روسپی یا کورتیزان وصف شده، یکی از بحث‌انگیزترین گزارش‌های مربوط به دوران پاپ الکساندر ششم و خاندان بورجا به‌شمار می‌رود. منبع اصلی این رویداد، خاطرات یوهان بورکارد، تشریفات‌دار دربار پاپی، است که در آرشیو واتیکان نگهداری می‌شد و در اواسط سده نوزدهم میلادی در دسترس پژوهشگران قرار گرفت. گزارش بورکارد از جهت تاریخی همواره مورد تردید مورخان بوده و بسیاری از پژوهشگران معاصر و مدرن صحت آن را زیر سؤال برده‌اند؛ با این حال دو منبع مستقل معاصر نیز وقوع نوعی مجلس اجتماعی در آن تاریخ را تأیید می‌کنند، هرچند با جزئیاتی بسیار کمتر. این ضیافت در فرهنگ عامه بازتاب گسترده‌ای یافته و در آثار ادبی، نمایشی و تلویزیونی بازآفرینی شده است. نقاشی مشهور گناه (۱۸۸۰) اثر هاینریش لوسو و سریال تلویزیونی «خانواده بورجا» از جمله آثاری هستند که از این رویداد الهام گرفته یا آن را به تصویر کشیده‌اند. گزارش بورکارد شرح این ضیافت در کتاب نوشته ، و سرپرست مراسم دربار پاپی، آمده است. بر اساس گزارش بورکارد، این ضیافت در آپارتمان‌های چزاره بورجا در کاخ حواری برگزار شد. در ۴ نوامبر ۱۵۰۱، فرانچسکو پپی، فرستاده فلورانس، گزارش داد که پاپ شب قبل از جشن همه‌قدیسان را با چزاره بورجا در کاخ گذراند، در حالی که خوانندگان و کورتیزان‌هایی دعوت شده بودند و تمام شب را با نشاط، رقص و خنده سپری کردند. همچنین فرانچسکو ماتاراتسو از پروجا در گاه‌نامه خود از جشنی با رقص در واتیکان یاد کرده است. | ## بخش 2: بزم شاه‌بلوط | اعتبار تاریخی نویسندگان معاصر و مدرن هر دو درستی گزارش بورکارد را زیر سؤال برده‌اند. دو منبع معاصر مستقل تأیید می‌کنند که رویدادی اجتماعی در تاریخ مذکور روی داده، اما جزئیات کمتری از آن جشن ارائه می‌دهند. پژوهشگر بلژیکی واتیکان در اثر پنج‌جلدی خود دربارهٔ الکساندر ششم، گمان می‌برد که این بخش شاید باشد که بعدها به خاطرات بورکارد افزوده شده، با این استدلال که پاپ نمی‌توانسته مرتکب چنین رفتار «حیوان‌گونه‌ای» شده باشد. با این حال، مورخان دیگر زندگینامه‌نویسی دی‌رو را نقد کرده و آن را «اثری عذرخواهانه عظیم که مطالب مفید در آن زیر لایه‌ای از سفیدنمایی پنهان شده» توصیف کرده‌اند. برخی دیگر بر آن انتقاد کرده‌اند که دی‌رو همه ستایش‌ها را دربارهٔ الکساندر ششم بدون نقد می‌پذیرد و هر انتقادی را رد می‌کند. الکساندر لی می‌نویسد: «آنچه 'بزم شاه‌بلوط‌ها' خوانده می‌شود تنها در خاطرات بورکارد گواهی شده، و نه تنها ذاتاً باورنکردنی بود، بلکه بسیاری از معاصران نیز آن را چنین دانستند.». برن، کشیش و مورخ کاتولیک، استدلال می‌کند که «کورتیزان» ترجمه نادرستی از واژه‌ای است که بهتر است «درباریان» معنا شود، و اشاره به «برهنگی» صرفاً به معنی «کنار انداختن ردای رویی» است. گیلز میلتون در دفاع از اعتبار تاریخی این گزارش استدلال می‌کند که «اثری به‌غایت جدی» است، بورکارد به‌طور کلی منبعی قابل اعتماد و غیرمبالغه‌گر است، و رویدادهای توصیف‌شده با شخصیت الکساندر ششم سازگار است؛ پاپی که بیشترین شمار فرزندان نامشروع را در میان همه پاپ‌ها داشت. انریکو چلانی، ویراستار نسخه لاتین ، نیز گزارش را قابل اعتماد می‌داند و به گزارشگری دقیق بورکارد بدون جدل و کینه‌توزی اشاره می‌کند. | ## بخش 3: بزم شاه‌بلوط | فولکر راینهاردت، مورخ، با وجود اینکه گزارش بورکارد را احتمالاً غیرالحاقی می‌داند، آن را با دیده انتقادی می‌نگرد: شواهد نشان می‌دهد که الکساندر ششم، که به شفاعت قدیسان اهمیت می‌داد، بعید بود جشن آنان را آلوده کند؛ شیوه کار چزاره بورجا هم نه خودنمایی، بلکه پنهان‌کاری بود. افزون بر این، بورکارد آشکارا خود در آن ضیافت حضور نداشته و احتمالاً گزارش را از منبعی مخالف بورجا دریافت کرده است. ماریون هرمان-روتگن نیز احتمال می‌دهد که شاه‌بلوط‌ها در واقع نشانه‌ای از آداب و رسوم برداشت آجیل باشند، و همچنین بررسی می‌کند که آیا توصیف بورکارد با باور روزگار خود به جادوگری و سبت جادوگران مرتبط است یا نه. لودویگ فون پاستور به‌عنوان هسته تاریخی رویداد، «جشن رقص رسوا» یی را می‌پذیرد که با توجه به گزارش فرستاده فلورانس (پپی) به‌سختی می‌توان در آن شک کرد. جرمی دوکسنی آدامز در نقدی برای ، نشریه ، نوشت که اثر منچستر «برخی از بی‌پایه‌ترین خطاهای واقعی و عجیب‌ترین قضاوت‌هایی است که این منتقد در مدت زمانی طولانی خوانده یا شنیده است.» این ضیافت در قسمت چهارم از فصل سوم سریال تلویزیونی خانواده بورجا ساخته شبکه شوتایم به تصویر کشیده شده است. در این سریال، ضیافت به‌عنوان دامی برای اخاذی از اعضای ناوفادار مجمع کاردینال‌ها نشان داده می‌شود و توسط اداره می‌گردد، در حالی که بورکارد پشت پرده پنهان شده و فسق کاردینال‌ها را ثبت می‌کند. هیچ‌یک از اعضای خاندان بورجا در صحنه حضور ندارند و کاردینال‌های وفادار، مانند کاردینال فارنزه، از پذیرفتن دعوت‌نامه بر حذر داشته می‌شوند. نقاشی (۱۸۸۰) اثر که راهبه‌ای را در حال رابطه جنسی با یک راهب نشان می‌دهد، گمان می‌رود از بزم شاه‌بلوط‌ها الهام گرفته شده باشد. | ## جمع‌بندی | نویسنده آلمانی اسکار پانیتسا در نمایشنامه طنزانتقادی خود «شورای عشق» (۱۸۹۴) که جمله دیگر به هرزگی‌های الکساندر ششم می‌پردازد، این ضیافت را نیز به کار گرفت: در پرده دوم، دوازده کورتیزان ظاهر می‌شوند که با اشاره‌ای لباس‌هایشان را کنار می‌اندازند و سپس بر سر شاه‌بلوط‌هایی که در میان سالن پاشیده می‌دزدند کشمکش می‌کنند.