موضوع مقاله: آموزش در استرالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در استرالیا | مقدمه: آموزش در استرالیا دربرمی‌گیرد بخش‌های آموزش دوران کودکی (پیش‌دبستانی) و آموزش ابتدایی (مدارس ابتدایی)، سپس آموزش متوسطه (دبیرستان‌ها و دبیرستان‌های ارشد) و در نهایت آموزش دانشگاهی که شامل آموزش عالی (دانشگاه‌ها و دیگر مراکز آموزش عالی) و آموزش فنی و حرفه‌ای (سازمان‌های آموزشی ثبت‌شده) می‌شود. | ## بخش 1: آموزش در استرالیا | مسئولیت تنظیم مقررات و تأمین بودجه آموزش اساساً بر عهده ایالت‌ها و قلمروهای استرالیا است؛ با این حال دولت استرالیا نیز در تأمین بودجه مشارکت می‌کند. نظام آموزشی استرالیا از چارچوب یکپارچه‌ای به نام (که از سال ۱۹۹۵ اجرا شده) بهره می‌گیرد که آموزش عالی، آموزش فنی‌وحرفه‌ای و آموزش مدرسه‌ای را در بر می‌گیرد. آموزش در استرالیا بسته به ایالت یا قلمرو و تاریخ تولد، برای کودکان در سنین چهار تا شش‌سالگی آغاز و تا سنین پانزده تا هفده‌سالگی اجباری است. در آموزش ابتدایی و متوسطه، مدارس دولتی حدود ۶۴ درصد از دانش‌آموزان استرالیایی را تحت پوشش دارند و حدود ۳۶ درصد در مدارس غیردولتی تحصیل می‌کنند. در سطح آموزش عالی، اکثر دانشگاه‌های استرالیا دولتی هستند و شهریه دانشجویان از طریق برنامه وام دانشجویی موسوم به HECS یارانه‌ای می‌شود که بازپرداخت آن از زمان رسیدن بدهکاران به سطح درآمد مشخصی آغاز می‌گردد. در سال ۲۰۱۸، شاخص آموزش منتشرشده همراه با شاخص توسعه انسانی سازمان ملل متحد، استرالیا را با امتیاز ۰٫۹۲۹ در رتبه دوم جهان قرار داد. همچنین در سال ۲۰۱۲، استرالیا به‌عنوان سومین کشور بزرگ ارائه‌دهنده آموزش بین‌الملل پس از ایالات متحده و بریتانیا رتبه‌بندی شد. در مطالعه PISA در سال ۲۰۱۸، دانش‌آموزان استرالیایی در خواندن رتبه شانزدهم، در ریاضیات رتبه بیست‌ونهم و در علوم رتبه هفدهم جهان را کسب کردند که نشان‌دهنده کاهش قابل توجه در استانداردهای آموزشی است. جدول زمانی معرفی تحصیلات اجباری ۱۸۷۱: ۱۸۷۲: ۱۸۷۵: ۱۸۸۰: ۱۹۰۰: ۱۹۱۶: تنظیم مقررات، اداره و بودجه تنظیم مقررات، اداره و تأمین بودجه آموزش بر عهده ایالت‌ها و قلمروهای استرالیا است زیرا دولت استرالیا اختیار قانون‌اساسی خاصی برای تصویب قوانین در زمینه آموزش ندارد. با این حال دولت فدرال به تأمین مالی مدارس غیردولتی کمک می‌کند، به تأمین مالی دانشگاه‌های دولتی یاری می‌رساند و آموزش دانشگاهی را از طریق یک طرح ملی وام دانشجویی یارانه‌ای می‌کند و بر ارائه‌دهندگان آموزش فنی‌وحرفه‌ای نظارت می‌کند. در سال‌های ۲۰۲۴–۲۵، دولت استرالیا ۷٫۲ درصد از بودجه فدرال خود یعنی معادل ۵۳ میلیارد دلار استرالیا را به آموزش اختصاص داد. آموزش پس از دوره اجباری در چارچوب تنظیم می‌شود که یک نظام یکپارچه از مدارک ملی در مدارس، آموزش فنی‌وحرفه‌ای و بخش آموزش دانشگاهی است. سال تحصیلی در استرالیا بسته به ایالت و مؤسسه متفاوت است؛ با این حال به‌طور کلی برای مدارس ابتدایی، متوسطه و کالج‌های TAFE از اواخر ژانویه/اوایل فوریه تا اوایل/اواسط دسامبر ادامه داردبرای استرالیای غربی، نگاه کنید به: برای نیو ساوت ولز: برای استرالیای جنوبی: برای قلمرو شمالی: برای ویکتوریا: برای قلمرو پایتخت استرالیا: برای کوئینزلند: برای تاسمانی: و برای دانشگاه‌ها از اواخر فوریه تا اواسط نوامبر با تعطیلات فصلی و استراحت‌های میان‌ترم. پژوهشی که در فوریه ۲۰۲۶ (بهمن ۱۴۰۴) منتشر شد نشان داد که هزینه دبیرستان در استرالیا تقریباً چهار برابر میانگین OECD است و این کشور را گران‌ترین کشور برای تحصیل دوره متوسطه فرزندان معرفی می‌کند. پیش‌دبستانی ارائه خدمات دولتی در استرالیا در سال‌های پیش از ورود کودکان به مدرسه نوآوری نسبتاً تازه‌ای است. در گذشته برنامه‌های پیش‌دبستانی در استرالیا چندان تنظیم‌شده نبودند و کودکان به‌صورت غیررسمی توسط پرستاران بچه یا اعضای خانواده نگهداری می‌شدند. | ## بخش 2: آموزش در استرالیا | اگرچه حضور کودکان همچنان اجباری نیست، از سال ۲۰۰۹ دولت فدرال بر تشویق خانواده‌ها برای ثبت‌نام کودکان‌شان (از حدود ۴ سالگی) در مراکز پیش‌دبستانی یا مهدکودک با کیفیت تمرکز داشته‌است. قانون‌گذاری فدرال و ایالتی اکنون مستلزم است که خدمات پیش‌دبستانی برنامه‌های مبتنی بر چارچوب یادگیری سال‌های اولیه مصوب ملی را اجرا کنند. نخستین فرصت بسیاری از کودکان استرالیایی برای یادگیری در کنار دیگران خارج از محیط خانواده، مهدکودک یا گروه بازی با راهنمایی والدین است. آموزش پیش‌دبستانی از آموزش ابتدایی در تمام ایالت‌ها و قلمروها جدا است؛ به‌جز در استرالیای غربی که آموزش پیش‌دبستانی بخشی از نظام ابتدایی است. در کوئینزلند برنامه‌های پیش‌دبستانی معمولاً با عنوان «کیندرگارتن» یا «پیش‌آمادگی» شناخته می‌شوند و اغلب خصوصی‌اند اما اگر حداقل ۶۰۰ ساعت در سال و توسط معلم دارای مجوز اجرا شوند از بودجه ایالتی بهره‌مند می‌گردند. مهدکودک‌ها در استرالیا عموماً توسط شوراهای محلی، گروه‌های اجتماعی یا سازمان‌های خصوصی اداره می‌شوند؛ به‌جز در قلمرو شمالی و کوئینزلند که مسئولیت آن‌ها با دولت قلمرو یا ایالت است. مهدکودک‌ها برای کودکان سه تا پنج‌ساله باز هستند و میزان حضور از ایالتی به ایالت دیگر بسیار متفاوت است. در همان سال، مدارس دولتی ۶۴ درصد از کل دانش‌آموزان را تحت پوشش داشتند در حالی که مدارس کاتولیک (۱۹٫۷ درصد) و مدارس مستقل (۱۶٫۳ درصد) بقیه را پوشش می‌دادند. در همان سال نزدیک به ۳۱۱٬۶۵۵ معلم تمام‌وقت در مدارس ابتدایی و متوسطه استرالیا مشغول به کار بودند. مدارس دولتی رایگان هستند در حالی که مدارس خصوصی چه مذهبی و چه غیرمذهبی شهریه دریافت می‌کنند. صرف‌نظر از اینکه مدرسه دولتی یا خصوصی باشد، همه ملزم به رعایت همان چارچوب استانداردهای درسی هستند که توسط اداره می‌شود. بیشتر دانش‌آموزان چه در مدارس خصوصی و چه دولتی لباس متحدالشکل (یونیفورم) می‌پوشند هرچند الزامی در این زمینه وجود ندارد. دولت استرالیا بخش عمده‌ای از بودجه عمومی مدارس غیردولتی را فراهم می‌کند که توسط ایالت‌ها و قلمروها تکمیل می‌شود. مدارس غیردولتی اعم از مذهبی و غیرمذهبی معمولاً شهریه اجباری و هزینه‌های دیگری دریافت می‌کنند. مدارس دولتی هیچ هزینه اجباری ندارند هرچند بسیاری از آن‌ها «هزینه‌های داوطلبانه» برای پوشش برخی هزینه‌ها درخواست می‌کنند. آموزش ابتدایی آموزش ابتدایی در استرالیا عموماً سال‌های اول تا ششم یا هفتم مدرسه را دربرمی‌گیرد و کودکان معمولاً در سنین پنج تا دوازده‌سالگی در این مقطع تحصیل می‌کنند. | ## بخش 3: آموزش در استرالیا | در نیو ساوت ولز و ویکتوریا از پایه هفتم تا دوازدهم ادامه دارد در حالی که در استرالیای غربی، کوئینزلند، قلمرو شمالی و استرالیای جنوبی از پایه هشتم تا دوازدهم است. حضور در مدرسه تا سن ۱۷ سالگی در تاسمانی، تا ۱۶ سالگی در ویکتوریا، استرالیای جنوبی و کوئینزلند و تا ۱۵ سالگی در سایر ایالت‌ها و قلمروها اجباری است. در برخی ایالت‌ها مؤسسات فنی‌وحرفه‌ای موسوم به TAFE (مخفف ) معادل دروس دوره متوسطه را ارائه می‌دهند. TAFE اغلب توسط بزرگسالانی که دوره دوازدهم را کامل نکرده‌اند مورد استفاده قرار می‌گیرد. شهریه دانشجویان از طریق برنامه وام دانشجویی HECS یارانه‌ای می‌شود که پرداخت آن از زمانی آغاز می‌شود که بدهکار به سطح درآمد مشخصی برسد. در سال ۲۰۱۲، استرالیا از سوی OECD به‌عنوان سومین کشور بزرگ ارائه‌دهنده آموزش بین‌الملل پس از ایالات متحده و بریتانیا رتبه‌بندی شد. مهم‌ترین ارائه‌دهندگان این نوع آموزش کالج‌های TAFE هستند که در سراسر کشور پراکنده‌اند. این مؤسسات انواع دوره‌های آموزش فنی و مهارت‌محور را برای دانشجویان جوان و بزرگسالانی که به دنبال ارتقای مهارت‌های شغلی خود هستند ارائه می‌دهند. رتبه‌بندی و ارزیابی بین‌المللی در مطالعه PISA در سال ۲۰۱۸ که توسط OECD انجام شد، دانش‌آموزان استرالیایی در خواندن رتبه شانزدهم، در ریاضیات رتبه بیست‌ونهم و در علوم رتبه هفدهم جهان را کسب کردند. این نتایج نشان‌دهنده کاهش قابل توجه در استانداردهای آموزشی در مقایسه با سال‌های پیشین است. با این حال شاخص آموزش منتشرشده همراه با شاخص توسعه انسانی سازمان ملل در سال ۲۰۱۸ بر اساس داده‌های ۲۰۱۷، استرالیا را با امتیاز ۰٫۹۲۹ در رتبه دوم جهان قرار داد. در مطالعه PISA سال ۲۰۱۶، نظام آموزشی استرالیا در خواندن در رتبه پانزدهم، در علوم در رتبه چهاردهم و در ریاضیات در رتبه بیست‌وسوم جهان قرار داشت. بودجه مدارس بخش اعظم هزینه‌های مدارس دولتی توسط دولت ایالت یا قلمرو پرداخت می‌شود. دولت فدرال استرالیا بیشترین بودجه دولتی را برای مدارس غیردولتی تأمین می‌کند که توسط ایالت‌ها و قلمروها تکمیل می‌گردد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۲۴–۲۵ بودجه آموزش دولت استرالیا به ۵۳ میلیارد دلار استرالیا بالغ شد که معادل ۷٫۲ درصد از بودجه فدرال است.