موضوع مقاله: رزمک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رزمک | مقدمه: رَزمَک (به زبان پشتو و ) یکی از سه بخش اداری وزیرستان شمالی در ایالت خیبر پختونخوا پاکستان است. | ## بخش 1: رزمک | ساکنان این منطقه عمدتاً از قبیله وزیر پشتون‌ها هستند، همراه با شماری از افراد قبیله محسود. رهبر مشهور قبیله‌ای پشتون میرزالی‌خان (معروف به فقیر ایپی) در گرویک مستقر بود اما مدتی طولانی در رزمک پنهان می‌شد. تاریخچه ارتش بریتانیا یک اردوگاه ارتش هند بریتانیا در ژانویه ۱۹۲۳ در رزمک ایجاد شد تا پادگان اصلی بریتانیا در وزیرستان در موقعیتی راهبردی در سرحد شمال غربی مستقر شود. این اقدام پس از کارزار وزیرستان (۱۹۱۹–۱۹۲۰) و کارزار وزیرستان (۱۹۲۱–۱۹۲۴) صورت گرفت. این پادگان خودکفا ظرفیت ۱۰ هزار نفر را داشت و در نهایت دارای باغ‌ها، زمین‌های ورزشی، سینما و بازار شد. جاده‌های تازه‌ای نیز برای اتصال پادگان‌ها و اردوگاه‌های منطقه ساخته شد تا جابه‌جایی نیروها سریع‌تر انجام گیرد. این اردوگاه برای بریتانیایی‌ها در آرام‌سازی منطقه پیرامون اهمیت زیادی داشت و در کارزار وزیرستان (۱۹۳۶–۱۹۳۹) نیز نقشی کلیدی ایفا کرد. میرزاعلی‌خان داستان‌هایی دربارهٔ حاجی میرزاعلی خان (فقیر ایپی) بخشی از فرهنگ عامیانهٔ این منطقه است. او یک رهبر قبیله‌ای در وزیرستان بود که علیه راج بریتانیا شورش کرد و جنگ چریکی را علیه نیروهای بریتانیا آغاز نمود. | ## بخش 2: رزمک | پایگاه اصلی جنبش او در گرویک، روستایی دورافتاده در وزیرستان و در مرز افغانستان قرار داشت. گفته می‌شود زمانی‌که نیروها به سوی او تیراندازی کردند، گلوله‌ها در میانهٔ راه ذوب شده و به زمین افتادند. گفته می‌شود منشأ سنگریزه‌های سخت خاکستری‌رنگی که بر تپه‌های رزمک پراکنده‌اند، همان تیراندازی‌ها در محل اختفای میرزالی‌خان بوده است. پس از تشکیل پاکستان در اوت ۱۹۴۷، میرزاعلی‌خان و پیروانش پاکستان را به رسمیت نشناختند و کارزاری علیه این کشور آغاز کردند. یک جرگهٔ قبیله‌ای پشتون که در رزمک برگزار شد، میرزالی‌خان را به‌عنوان رئیس مجلس ملی پشتونستان برگزید. با این حال، بعدها فقیر ایپی در یک گردهمایی در رزمک گفت که دولت امارت اسلامی افغانستان او را فریب داده و به نام اسلام گمراه کرده است. او به پیروانش دستور داد اگر دولت افغانستان در آینده برنامه‌ای علیه پاکستان به نام او طرح‌ریزی کرد، هرگز از آن حمایت نکنند. مردم جمعیت این منطقه کوچ‌رو هستند و در بخش‌های دیگر وزیرستان شمالی نیز زمین دارند که هنگام سردی هوا به آنجا مهاجرت می‌کنند. ساختار اجتماعی این منطقه بر پایهٔ الیگارشی (حکومت بزرگان) است و ریش‌سفیدان قبایل و خانواده‌ها رهبران غیرانتخابی‌اند. | ## بخش 3: رزمک | بزرگان اصلی منطقه عبارتند از نور بقی جان، زُمان علی‌خیل، نواز شاخی‌مار در طوری‌خیل، شهزاده و سَودال در بوراخیل، و حکیم‌جان در دیردونی. طبق نیکات، تقسیم‌بندی سنتی قبیله‌ای، همه چیز در تحصیل رزمک به‌طور برابر میان این قبایل تقسیم می‌شود. بورا خیل بورا خیل‌ها در تجارت و بازرگانی فعال‌اند و بسیاری از آن‌ها رانندهٔ کامیون و اتوبوس در دیگر نقاط پاکستان هستند. آن‌ها مردمانی صلح‌جو هستند که معمولاً با دولت همکاری کرده و انضباط سخت قبیله‌ای را رعایت می‌کنند. آن‌ها مردمانی صلح‌جو هستند که معمولاً با دولت همکاری کرده و انضباط قبیله‌ای سختی دارند. مهسود مهسودها در بخش جنوبی رزمک، نزدیک به شوی‌دار غر و همچنین در وزیرستان جنوبی همسایه زندگی می‌کنند. تحصیل گاریوم گاریوم احتمالاً کم‌توسعه‌یافته‌ترینِ سه تحصیل است و تنها چند جاده و مدرسه دارد. ترابری وسیلهٔ اصلی جابه‌جایی در این منطقه پیاده‌روی یا خودروهای چهارچرخ متحرک (۴x۴) است. | ## جمع‌بندی | مدارس معمولاً در اختیار و مدیریت بزرگان محلی هستند که از سوی دولت به آن‌ها واگذار و تأمین مالی شده‌اند.