موضوع مقاله: میکلوش زرینی (شاعر) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میکلوش زرینی (شاعر) | مقدمه: زرینی می‌خواست با اتحاد و تشکیل یک حزب ملی در مجارستان به مبارزه با امپراتوری عثمانی بپردازد. | ## بخش 1: میکلوش زرینی (شاعر) | در نبرد سنت‌گوتهارد موفقیت‌های نظامی بزرگی به دست آورد، اما دربار وین موفقیت‌های او را به باد داد و با سلطان صلح کرد. اعتماد زرینی به هابسبورگ متزلزل شد، ولی با مرگ غیرمنتظره‌اش توسط گراز در سال ۱۶۶۴، هنگام شکار در نزدیکی چاکوتس، از اقدام سیاسی او جلوگیری شد. زندگی و تحصیل زرینی در چاک‌تورنیا، پادشاهی مجارستان (اکنون چاکوتس، کرواسی) با اصالت کروات به دنیا آمد و هفتمین شخص در خانواده با نام میکلوش بود. جد او میکلوش زرینی، قهرمان محاصره سیگت‌وار و پدرش، دیوردی زرینی، نجیب‌زاده‌ای هابسبورگ با تبار کروات بودند. زرینی در کالج یسوعی‌ها در گراتس، وین و نادی‌سومبات (اکنون ترناوا در اسلواکی) تحصیل کرد. پس از تحصیل و بازگشت خانه، طبق سنت خانوادگی، به رسیدگی از املاک و شرکت در جنگ علیه ترک‌ها پرداخت؛ آنها را از نواحی بین دو رود مور و دراوا بیرون کرد و از مجارستان، ترانسیلوانی، کرنتن و اشتایرمارک دفاع کرد. او که در دوران تحصیل در سطح عالی لاتین فراگرفته و آلمانی و ترکی هم می‌دانست، به زبان مجاری شعر می‌سرود. محقق هلندی، یاکوبوس تولیوس، او را ملاقات کرد، و در سفرنامه خود از زرینی با شگفت‌زدگی یاد می‌کند که کرواتی، مجاری، ایتالیایی، آلمانی، ترکی عثمانی و لاتین را به راحتی صحبت می‌کرد. جنگ و سیاست در دوره بین ۱۶۴۲–۱۶۴۵، او با ارتشی به هزینه شخصی در جنگ سی‌ساله شرکت کرد. اگرچه مشتاق جنگ با هموطن مجاری خود نبود، متعاقباً ارتش دیوردی راکوتسی یکم، پرنس ترانسیلوانی، مورد حمایت عثمانی را در تیسای علیا شکست داد. در مراسم تاج‌گذاری فردیناند چهارم، پادشاه رومن‌ها، مجارستان، کرواسی و بوهمیا، شمشیر سلطنتی را او حمل می‌کرد و به کاپیتان-ژنرال و بان کرواسی برگزیده شد. | ## بخش 2: میکلوش زرینی (شاعر) | امپراتور، در واکنش به روابط خوب زرینی با پروتستان‌ها و مجارهای ترانسیلوانی، فرنتس وشلینی را به جای او نامزد کرد. در سال ۱۶۶۳، ارتش عثمانی به رهبری وزیر اعظم ، حمله گسترده‌ای را علیه پادشاهی مجارستان آغاز کرد که در نهایت هدف آن محاصره و اشغال وین بود. جهت آماده‌سازی برای حمله در سال آینده، نیروهای آلمانی از امپراتوری مقدس روم استخدام شدند، از فرانسه کمک رسید و زرینی هم تحت فرماندهی رایموندو مونتکوکولی به فرماندهی کل ارتش مجارستان منصوب شد. زرینی در ژانویه و فوریه ۱۶۶۴ پیروزی‌های بزرگی به‌دست‌آورد، و یک لشکرکشی زمستانی را با علم به آنکه ترک‌ها میلی به جنگ در زمستان ندارند، رهبری کرد. او با ارتش ۲۰٬۰۰۰ نفری خود، ۲۴۰ کیلومتر به داخل دشمن نفوذ کرد، در اوسییک را که در خدمت تدارکات عثمانی بود، آتش زد و برای جنگ بهاری آماده شد. دربار وین در تمام طول مسیر به زرینی مشکوک بود و او را مروج ایده‌های جدایی‌طلبانه در مجارستان می‌دانست و او را متهم می‌کرد که با ساختن قلعه خود صلح را برهم زده است. محاصره کانیژا، مهم‌ترین قلعه عثمانی در جنوب مجارستان، توسط دسیسه‌های مونتکوکولی با شکست مواجه شد. پس از رفع محاصره کانیژا، کوپرولو احمد روی به قلعه زرینی گذاشت که زرینی برای آزادسازی قلعه شتافت. ارتش امپراتوری تحت فرماندهی مونتکوکولی غیرفعال ماندند و از هر گونه کمکی خودداری کردند. با این حال صلح واش‌وار، که با وجود پیروزی هابسبورگ-مجارستان، سرزمین‌های زیادی را در دست عثمانی می‌گذاشت، زرینی را خشمگین کرد. نظر وین به‌طور گسترده پذیرفته شد که او، علیرغم اینکه قبلاً از حامیان وفادار دربار بوده، در راه‌اندازی توطئه وشلینی با هدف بازگرداندن پادشاهی مستقل مجارستان شرکت داشته است. | ## بخش 3: میکلوش زرینی (شاعر) | درگذشت در تاریخ‌نگاری رسمی مجارستان ۱۸ نوامبر ۱۶۶۴ روزی است که زرینی در یک حادثه شکار در جنگل کورشانِتس در کرواسی امروز، توسط یک گراز وحشی زخمی و کشته شد. منبع اصلی برای دلیل مرگ، زندگی‌نامه صدراعظم میکلوش بِتلِن، تنها شاهد عینی در آن زمان بوده که تنها ۲۲ سال داشت؛ وی خاطرات خود را نزدیک به نیم قرن بعد، در سن ۶۶ سالگی نوشت. در هر حال این واقعیت باقی است که هم هابسبورگ‌ها و هم عثمانی‌ها قوی‌ترین دشمن خود را در مجارستان به دلیل مرگ او از دست دادند. گراز یا همان ایشتوان پُکا سرشکارچی در توصیفی از حادثه بیان می‌کند که بزرگ‌ترین لرد کشور مورد حمله یک گراز وحشی قرار گرفته و خودش از ترس به بالای درخت گریخته است. برای یادبود دهکده‌ای که زرینی در آن درگذشت در سال ۱۸۹۶ به زرینی‌فالوا (کرواسی امروز، کورشانِتس) تغییر نام یافت. با وجود این، برجسته‌ترین شخصیت ادبیات باروک در مجارستان قرن هفدهم است: آثار او به عنوان نویسنده و شاعر، در سطح ملی شهره است. از ابتدای جوانی شعر می‌گفت و بیشتر آنها را در سنین ۲۰ تا ۲۵ سالگی سروده و سپس وارد سیاست و رهبری نظامی شده است. در ایام سربازی غزل‌هایی صمیمانه برای ماریا دراسکویچ، معروف به ویولا، همسر آینده‌اش سروده است. او یاد و خاطره همسرش را که در سال ۱۶۵۰ درگذشت، همراه با اشعار کوتاه‌تر خود، در مجلدی با عنوان سیرن دریای آدریاتیک (۱۶۵۱) جاودانه کرد. حماسه محاصره سیگت، اثر اصلی زرینی متشکل از ۱۵ ترانه است؛ در آن یاد و خاطره جد شهیدش، میکلوش زرینی را گرامی داشت؛ که قهرمانانه از سیگت‌وار دفاع کرد. علی‌رغم اینکه تفسیر زبان منسوخ آن برای خواننده عادی دشوار است، تا به امروز یکی از معدود آثار ادبی مجاری قبل از قرن نوزدهم است که هنوز به‌طور گسترده برای مردم شناخته شده است. | ## جمع‌بندی | در مقالات و مانیفست‌های خود، همچون مجارها را میازارید – پادزهری برای افیون ترکی یا تأملی بر زندگی ماتیاش، مثال‌هایی برای ارتش منظم، تجدید اخلاقی ملت، استقرار مجدد پادشاهی، اتحاد سلطنتی مجارستان با ترانسیلوانی، و البته بیرون راندن عثمانی مطرح می‌کند.