موضوع مقاله: محمد بهار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محمد بهار | مقدمه: محمد بهار (؛ زاده ۲۰۰۰ – درگذشته ۳ ژوئیه ۲۰۲۴) یک فلسطینی مبتلا به نشانگان داون و اوتیسم بود که در جریان جنگ غزه پس از حمله سگ نظامی از واحد اوکتز ارتش اسرائیل جان خود را از دست داد. | ## بخش 1: محمد بهار | او در محله شجاعیه در غزه مورد حمله قرار گرفت و پس از آنکه سربازان اسرائیلی او را بدون درمان کافی رها کردند، درگذشت. او به نشانگان داون و اوتیسم مبتلا بود و در دوران مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفت. پدر محمد در سال ۲۰۰۲ در یک حمله هوایی اسرائیل کشته شد و مادرش نبیله از آن پس به‌تنهایی او را بزرگ کرد. به گفته خانواده‌اش، محمد بهار به رقص، ورزش و خوردن ملوخیه — یک غذای محبوب فلسطینی — علاقه داشت. تا سال ۲۰۲۳، محمد دیگر قادر به حرکت بدون کمک دیگران نبود و بیشتر وقتش را روی صندلی می‌گذراند. هیچ کاری را به‌تنهایی بلد نبود.» استفاده از سگ‌های جنگی توسط اسرائیل موارد متعددی از استفاده خشن از سگ‌های جنگی توسط نیروهای اسرائیلی گزارش شده‌است. شبکه الجزیره نیز تصاویری از دوربین نصب‌شده روی یک سگ همراه نیروهای اسرائیلی منتشر کرد که نشان می‌داد سگ یک زن فلسطینی سالخورده را در خانه‌اش می‌کشد و گاز می‌گیرد. حمله به محمد بهار زمینه در جریان جنگ غزه، محمد بهار و خانواده‌اش پیش از روز مرگ او حداقل شش بار آواره شده و پانزده بار خانه‌شان را برای فرار از بمباران‌های اسرائیل ترک کرده بودند. | ## بخش 2: محمد بهار | در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۴، درگیری‌های تازه‌ای در شجاعیه آغاز شد و ارتش اسرائیل به ساکنان دستور تخلیه داد. خانواده بهار، خسته از این جابه‌جایی‌های مداوم، در خانه یکی از آشنایان در محله شجاعیه پناه گرفت که درگیری‌های نظامی در آن جریان داشت. حادثه ۳ ژوئیه ۲۰۲۴ روز ۳ ژوئیه ۲۰۲۴، یک عملیات نظامی اسرائیل خانه‌ای را در خیابان نزاز هدف قرار داد. این عملیات شامل چند ده سرباز و یک سگ‌ها در امور نظامی بود که برای شناسایی مواد منفجره، تله‌ها و یافتن جنگجویان حماس به‌کار گرفته شده بود. نبیله، مادر محمد، روایت کرده که سربازان اسرائیلی با یورش وارد خانه شدند و شروع به شکستن و تخریب همه چیز کردند. وقتی به اتاق محمد رسیدند، نبیله به آن‌ها گفت: «او معلول است، معلول است، او را ببخشید، معلول است. سگ را از کنارش دور کنید.» سگ به تنه و بازوی محمد گاز گرفت و خونریزی شدیدی ایجاد کرد. محمد که در بیان مشکل داشت، به سگ فریاد زد: «اَوَله، اَوَله» (هی تو) یا «خَلَص یا حَبیبی» (بسه عزیزم). | ## بخش 3: محمد بهار | رها شدن و مرگ به گفته نبیله، سربازان اسرائیلی محمد را به اتاق دیگری انتقال دادند، در حالی که اسلحه به سمت بقیه خانواده نشانه رفته بودند و می‌گفتند یک پزشک نظامی خواهد آمد. پس از چند ساعت، سربازان اسرائیلی خانواده بهار را با تهدید اسلحه مجبور به ترک خانه کردند و دو برادر محمد را نیز دستگیر کردند — این دو برادر تا ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۴ همچنان در بازداشت بودند. خانواده بهار تلاش کرد با جمعیت هلال احمر فلسطین تماس بگیرد، اما به آن‌ها گفته شد که مقامات اسرائیلی در این مورد همکاری نمی‌کنند. در آنجا پیکر خون‌آلود محمد را روی زمین یافتند که داشت متلاشی می‌شد و کرم‌ها صورتش را خورده بودند. یک گارو روی بازویش بسته و زخم‌هایش با گاز پوشانده شده بود، اما هیچ درمان بیشتری انجام نشده بود و زخم‌ها بخیه نشده بودند. محمد در یک کوچه نزدیک به خاک سپرده شد، چرا که انتقال او به سردخانه یا گورستان بسیار خطرناک بود. واکنش‌ها مرگ محمد بهار موجی از خشم در اینترنت برانگیخت و خانواده‌اش خواستار تحقیق شدند. ارتش اسرائیل در پاسخ به بی‌بی‌سی اعلام کرد که سربازانش بهار را رها کردند زیرا تعدادی از آن‌ها در اثر موشک مجروح شده و به کمک نیاز داشتند، و افزود که کمک‌های اولیه ارائه شده‌است. | ## جمع‌بندی | مادر محمد، نبیله، که در زمان مرگ پسرش ۷۰ سال داشت، گفته‌است: انتقاد از پوشش رسانه‌ای گزارش بی‌بی‌سی با انتقاد فعالان مواجه شد که عنوان اولیه آن («مرد غزی مبتلا به نشانگان داون در تنهایی جان داد») را به دلیل پنهان کردن مسئولیت ارتش اسرائیل نادرست می‌دانستند؛ عنوان بعداً به «مرد غزی مبتلا به نشانگان داون توسط سگ نظامی IDF مورد حمله قرار گرفت و رها شد تا بمیرد، مادر به بی‌بی‌سی می‌گوید» تغییر یافت.