موضوع مقاله: شاریته | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاریته | مقدمه: این بیمارستان آموزشی همکاری گسترده‌ای با بنیاد پژوهش آلمان دارد و یکی از بزرگترین مراکز پژوهش‌های پزشکی در آلمان است. | ## بخش 1: شاریته | مطابق رده‌بندی مجلهٔ فوکس، مابین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۲ این بیمارستان برترین بیمارستان آلمان در میان حدود ۱۰۰۰ بیمارستان این کشور بود. در سال‌های ۲۰۱۹، ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ میلادی، مجلهٔ نیوزویک این بیمارستان را ششمین بیمارستان برتر جهان و بهترین بیمارستان اروپا نامید. بیش از نیمی از برندگان جایزهٔ نوبل پزشکی آلمان، از حمله امیل آدولف فون برینگ، روبرت کخ و پاول ارلیش از پزشکان این بیمارستان بودند. | ## بخش 2: شاریته | چندین سیاستمدار و دیپلمات مشور در این بیمارستان مداوا شده‌ان، از جمله صدراعظم آلمان آنگلا مرکل که در بخش ارتوپدی این بیمارستان، تحت عمل جراحی ترمیم منیسک قرار گرفت و همچنین یولیا تیموشنکو و آلکسی ناوالنی که به‌دنبال مسمومیت با عوامل نوویچوک در اوت ۲۰۲۰ در این مرکز، تحت درمان قرار گرفتند. مطابق نظام رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس، شاریته بهترین مرکز آموزش پزشکی در آلمان و نهمین مرکز برتر آموزش پزشکی در اروپاست. مجلهٔ آموزش عالی تایمز هم آنرا بهترین مرکز آموزش پزشکی آلمان و هشتمین مرکز برتر آموزش پزشکی در اروپا قلمداد نمود. | ## بخش 3: شاریته | در واقع، بیش از نیمی از برندگان جایزه نوبل آلمان در پزشکی و فیزیولوژی از شاریته هستند. پنجاه و هفت برنده جایزه نوبل وابسته به دانشگاه هومبولت برلین و پنج نفر، از استادان دانشگاه آزاد برلین بودند. زلمار آشهایم - متخصص پزشکی زنان هاینریش آدولف فون باردلیبن - جراح ارنست فون برگمان - جراح آگوست بیر - جراح ماکس بیلشافسکی - نوروپاتولوژیست کارل بونهوفر - روان‌پزشک و متخصص اعصاب هانس گرهارد کروتسفلد - آسیب‌شناس عصبی و متخصص اعصاب تئودور بیلروت - جراح اوتو بینزوانگر - روان‌پزشک و متخصص اعصاب یوهان فریدریش دیفن‌باخ - جراح کریستین دروستن - ویروس‌شناس فردریک تئودور فون فریریشس - پزشک آسیب‌شناس روبرت فوریپ - پزشک و کالبدشناس ویلهلم گریزینگر - متخصص اعصاب و روان‌پزشک هرمان فون هلمهولتز - پزشک و فیزیک‌دان یواخیم فردریش هنکل - جراح فریدریش گوستاو یاکوب هنله - فیزیولوژیست و کالبدشناس ادوارد هاینریش هینوخ - متخصص کودکان اوتو هویبنر - متخصص کودکان راهل هیرش - پزشک اریش هوفمان - پزشک متخصص پوست آنتون لودویگ ارنست هورن - روان‌پزشک و روان‌درمانگر گیرو هوتر - هماتولوژیست فردریش یولی - روان‌پزشک و متخصص اعصاب فریدریش کراوس - پزشک متخصص داخلی برنهارت فون لانگنبک - جراح کارل لیونهارت - روان‌پزشک هوگو لیپمن - روان‌پزشک و متخصص اعصاب لیونور میکائلیس - پزشک و متخصص بیوشیمی هرمان اوپنهایم - متخصص اعصاب زاموئیل میتیا راپوپورت - متخصص بیوشیمی موریتس هاینریش رومبرگ - متخصص اعصاب فردیناند زاوئربروخ - جراح کورت شیمل‌بوش - آسیب‌شناس و پزشک متخصص بیهوشی یوهان لوکاس شونلاین - پزشک و آسیب‌شناس تئودور شوان - جانورشناس لودویگ ترائوبه - آسیب‌شناس تجربی و فیزیولوژیست رودلف ویرشو - پزشک و آسیب‌شناس کارل فریدریش اتو وستفال - متخصص اعصاب و روان‌پزشک کارل ورنیکه - متخصص اعصاب آوگوست فن واسرمان - باکتری‌شناس کاسپار فردریش ولف - فیزیولوژیست و رویان‌شناس برنهارت تسوندک - پزشک متخصص زنان و زایمان و از پیشگامان علم اندوکرینولوژی برندگان جایزهٔ نوبل امیل آدولف فون برینگ - برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۰۱ بابت کشف سرم دیفتری هرمان امیل فیشر - شیمی‌دان برندهٔ جایزهٔ جایزه نوبل شیمی ۱۹۰۲ و کاشف فرایند اِستریفیکاسیون فیشر-اسپیر روبرت کخ - پزشک و میکروب‌شناس برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۰۵ بابت پژوهش گسترده و مهمش دربارهٔ سل پاول ارلیش - ایمنی‌شناس و زیست‌شناس برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۰۸ بابت پژوهش دربارهٔ دستگاه ایمنی آلبرشت کوسل - زیست‌شناس برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۱۰ بابت تعیین ساختمان نوکلئیک اسید و مواد ژنتیکی سلول‌ها اتو واربورگ - زیست‌شناس برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۳۱ بابت کشف ماهیت و نحوه عملکرد آنزیم‌های تنفسی هنس اسپمن - رویان‌شناس برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۳۵ بابت کشف مراحل تکوین رویان ارنست چین - برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۴۵ بابت پژوهش دربارهٔ پنی‌سیلین هانس آدولف کربس - زیست‌شناس، پزشک و بیوشیمی‌دان برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۵۳ بابت کشف و توصیف چرخه اسید سیتریک و پژوهش‌های مهمش بر روی تنفس سلولی فریتس آلبرت لیپمان - بیوشیمی‌دان برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۵۳ بابت کشف کوآنزیم آ ورنر فورسمان - پزشک برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۵۶ بابت ابداع روشی برای کاتتریزاسیون قلبی مراکز علمی همکار در جهان بریتانیا: دانشگاه آکسفورد بریتانیا: دانشگاه بهداشت و بیماری‌های گرمسیری لندن ایالات متحده آمریکا: دانشکده پزشکی جانز هاپکینز در بالتیمور ایالات متحده آمریکا: دانشگاه نورث‌وسترن، شیکاگو کانادا: دانشگاه مونترآل استرالیا: دانشگاه موناش، ملبورن ژاپن: دانشگاه چیبا ژاپن: دانشگاه پزشکی سائیتاما برزیل: دانشگاه سائو پائولو چین: دانشگاه تونجیئی، شانگهای چین: دانشکده پزشکی تونجیئی، ووهان بنیاد اینشتین بیمارستان شاریته یکی از شرکای اصلی «بنیاد اینشتین» است که توسط شهر و ایالت برلین در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد. | ## جمع‌بندی | این مرکز، «بنیادی است که هدفش، ترویج علم و پژوهش‌های عالی بین‌المللی در برلین و تثبیت این شهر به عنوان یک مرکز برتر علمی» است.