موضوع مقاله: گرگوری زیلبورگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گرگوری زیلبورگ | مقدمه: زندگی و حرفه زیلبورگ در ۲۵ دسامبر ۱۸۹۰ در خانواده‌ای یهودی در شهر کی‌یف اوکراین زاده شد و تحصیلات پزشکی خود را در سن پترزبورگ گذراند؛ شهری که در آن زیر نظر ولادیمیر بختیرف نیز فعالیت می‌کرد.M. | ## بخش 1: گرگوری زیلبورگ | در پی انقلاب فوریهٔ ۱۹۱۷، وی به‌عنوان دبیر وزارت کار در دوران دو نخست‌وزیر، الکساندر کرنسکی و گئورگی لووف، خدمت نمود. پس از به‌قدرت‌رسیدن بلشویک‌ها، به کیف بازگشت و در آن‌جا به‌عنوان روزنامه‌نگار سیاسی و منتقد تئاتر شهرت یافت. زیلبورگ در سال ۱۹۱۹ به ایالات متحده مهاجرت کرد و با تدریس در حوزهٔ چاوتاکوا و نیز ترجمهٔ ادبیات روسی به انگلیسی امرار معاش می‌نمود. از جمله آثاری که وی ترجمه کرد می‌توان به رمان ما اثر یوگنی زامیاتین و نمایشنامهٔ آنکه سیلی می‌خورد،R. این ترجمه، که با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شد، از زمان انتشار نخستین‌بار تاکنون هفده مرتبه تجدید چاپ شده است. پس از فراغت از تحصیل در سال ۱۹۲۶، در بیمارستان بلومینگدیل به کار پرداخت و از سال ۱۹۳۱ فعالیت روان‌کاوانهٔ خود را در نیویورک آغاز کرد؛ امری که به‌دلیل تجربهٔ نخستینِ روان‌کاوی‌اش زیر نظر فرانتس الکساندر در برلین میسّر شده بود.M. | ## بخش 2: گرگوری زیلبورگ | از دههٔ ۱۹۳۰ به بعد، زیلبورگ چندین اثر ماندگار در حوزهٔ تاریخ روان‌پزشکی منتشر ساخت. کتاب انسان، پزشکی و جادوگر در دوران رنسانس نخست با عنوان مجموعه‌سخنرانی‌های نوگوچی در دانشگاه جانز هاپکینز در سال ۱۹۳۵ ارائه شد. پس از آن، تاریخچهٔ روان‌شناسی پزشکی در سال ۱۹۴۱ و زیگموند فروید در سال ۱۹۵۱ انتشار یافتند. زیلبورگ منشأ حالت اخیر را در دوگانگی تجربهٔ مادری و سادیسمِ نهفته می‌دانست و به بررسی پیامدهای تعارض‌های حل‌نشده و نقش انتقالِ متقابلِ تحلیل‌گر در موقعیت تحلیلی پرداخت.H. گفته می‌شود موزیکال بانوی در تاریکی بر پایهٔ تجربهٔ ماس هارت از فرایند تحلیل با زیلبورگ شکل گرفته است. او همچنین تحلیل‌گران و نویسندگان برجستهٔ دیگری، از جمله توماس مرتون، را مورد بررسی قرار داده بود. | ## بخش 3: گرگوری زیلبورگ | زیلبورگ در سال ۱۹۱۹ با ری لیبو ازدواج کرد و صاحب دو فرزند، نانسی و گرگوری جونیور، شد. وی در سال ۱۹۴۶ با مارگارت استون ازدواج کرد که حاصل آن سه فرزند به نام‌های کارولین، جان و متیو بود. بر اساس گزارش سوزان کوئین و ران چرنو، زیلبورگ گاه دست به رفتارهایی غیراخلاقی، از جمله سوءاستفادهٔ مالی از بیماران خود، می‌زد. واربورگ اظهار کرده است که زیلبورگ از وی هدایای نقدی و—حتی در یک مورد—یک کت سمور برای همسرش درخواست کرده است. زندگینامه‌ای که دخترش با عنوان زندگی گرگوری زیلبورگ نگاشته، سفر معنوی زیلبورگ، دوستی او با نوئل مایو، دومینیکن، و گرایش نهایی او به آیین کاتولیک رومی را با جزئیات شرح می‌دهد. بایگانی‌های ادبی مقالات مربوط به زیلبورگ در کتابخانه اسناد و کتاب‌های نادر باینیکی در دانشگاه ییل نگهداری می‌شود و شامل نسخه‌های خطیِ شماری از آثار منتشرشدهٔ او، همچنین مجموعه‌ای از مکاتبات شخصی وی با مارگارت استون زیلبورگ است. | ## جمع‌بندی | کتابشناسی نوشته‌ها فروپاشی نظم کهن در اروپا (۱۹۲۰) مرد پزشک و جادوگر در دوران رنسانس (۱۹۳۵) تاریخچه روان‌شناسی پزشکی (۱۹۴۱) ذهن، پزشکی و انسان (۱۹۴۳) زیگموند فروید (۱۹۵۱) روان‌شناسی عمل مجرمانه و مجازات (۱۹۵۴) روانکاوی و دین (۱۹۶۲) ترجمه‌ها «کسی که سیلی می‌خورد» نوشته لئونید آندریف، ترجمه از روسی به همراه مقدمه (۱۹۲۱) ما اثر یوگنی زامیاتین، ترجمه شده از روسی (۱۹۲۴) جنایتکار، قاضی و مردم؛ تحلیلی روانشناختی از فرانتس الکساندر و هوگو اشتاوب، ترجمه شده از آلمانی (۱۹۳۱) طرح کلی روانکاوی بالینی نوشته اتو فنیچل، ترجمه برترام دی.