موضوع مقاله: زایمان در هائیتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زایمان در هائیتی | مقدمه: زایمان در هائیتی تحت تأثیر رفتارهایی است که توسط باورها، سنت‌ها و نگرش‌های محلی تعیین می‌شود و همچنین تحت تأثیر شرایط اقتصادی و محدودیت‌های موجود در امکانات بهداشتی قرار دارد. | ## بخش 1: زایمان در هائیتی | بارداری در هائیتی، ناباروری بار اجتماعی منفی به همراه دارد و زنان انتظار دارند که فرزند بیاورند. دوران بارداری و زایمان به‌عنوان زمانی شاد و جشن‌گونه برای خانواده‌ها دیده می‌شود و نه به‌عنوان یک مشکل پزشکی. آنها معمولاً افزایش ترشح بزاق را تجربه می‌کنند و به‌طور مرتب آب دهان خود را تف می‌کنند، زیرا باور دارند که نمی‌توانند بزاق اضافی را ببلعند. زنان باردار از خوردن ادویه‌جات خودداری می‌کنند، چون اعتقاد دارند که ممکن است برای جنین مضر باشد. با این حال، آنها تشویق می‌شوند که سبزیجات و میوه‌های قرمز مصرف کنند، زیرا این مواد غذایی برای تقویت خون جنین مفید به نظر می‌رسند. زنان باردار همچنین تشویق می‌شوند که وعده‌های غذایی بزرگتری بخورند، چون فکر می‌کنند برای دو نفر غذا می‌خورند. مراقبت‌های دوران بارداری بسیاری از زنان باردار در هائیتی به دلیل فقر، کمبود دسترسی به خدمات بهداشتی، کمبود پرسنل پزشکی و دیدگاه‌هایشان نسبت به مراقبت‌های دوران بارداری، مراقبت‌های کافی دریافت نمی‌کنند. این مشکلات به‌ویژه در مناطق روستایی بیشتر مشهود است، زیرا بیشتر متخصصان بهداشتی در پایتخت متمرکز هستند. نسبت پزشک به بیمار در هائیتی ۱ به ۶۷٬۰۰۰ است و درصدی از کارکنان بهداشتی هر سال به کشورهای ایالات متحده و کانادا می‌روند تا در آنجا مشغول به کار شوند، جایی که دستمزد بالاتری دارند. زایمان در هائیتی، بسیاری از زنان تا زمان زایمان مشغول به کار هستند؛ بنابراین، بسیاری از آنها در بیمارستان زایمان نمی‌کنند. آنها ممکن است چمباتمه بزنند، بایستند، قدم بزنند یا بنشینند تا موقعیت‌های راحت‌تری برای خود ایجاد کنند. آنها ممکن است احساسات خود را با فریاد زدن، جیغ کشیدن، دشنام دادن، خرخر کردن یا ناله کردن ابراز کنند. بیشتر زنان زایمان و تولد نوزادان خود را دور از بیمارستان انجام می‌دهند و درخواست داروهای مسکن نمی‌کنند. در طول فرایند زایمان، پدر نوزاد غایب است و مادر ممکن است تنها باشد، یا با دایه یا یکی از اعضای خانواده و دوستان زن او احاطه شده باشد. بخش عمده‌ای از تصمیم‌گیری‌ها به زن در حال زایمان واگذار می‌شود و مشاوره از سوی افرادی که از او حمایت می‌کنند، به حداقل می‌رسد. | ## بخش 2: زایمان در هائیتی | طبق سنت، بیشتر زنان در هائیتی زایمان خود را با حضور ماماهایی که همیشه تحصیلات رسمی ندارند، انجام می‌دهند. از نظر جغرافیایی، بسیاری از جاده‌ها هنوز پس از زلزله ۲۰۱۰ تخریب شده‌اند و به هر حال زنان خودرو برای رفتن به بیمارستان یا مرکز زایمان ندارند. عوارض و ناهنجاری‌ها پره‌اکلامپسی و اکلامپسی از جمله دلایل اصلی نرخ بالای مرگ و میر مادران در هائیتی هستند. به دلیل عدم دسترسی به مراقبت‌های پیش از زایمان، بسیاری از زنان علائم پره‌اکلامپسی و اکلامپسی را تا زمان زایمان نوزاد خود متوجه نمی‌شوند. زنان نیازمند سزارین اضطراری اغلب هرگز آن را دریافت نمی‌کنند، زیرا بسیاری از آن‌ها پول لازم برای انجام آن را ندارند. دوره پس از زایمان در هائیتی، دوره پس از زایمان بلافاصله پس از تولد آغاز شده و حدود ۴۰ روز به طول می‌انجامد. او نقش فعالی در مراقبت از خود دارد، به گونه‌ای که لباس گرم می‌پوشد، حمام‌های روزانه می‌گیرد و چای می‌نوشد تا انرژی خود را بازیابی کند. باورها و رفتارهای فرهنگی در سه روز اول، استراحت مطلق در بستر توصیه می‌شود و همچنین از هر چیزی که «سرد» باشد، مانند وزش باد، بیرون رفتن و بعضی از غذاها، باید پرهیز شود. همراه با غذاهای «سرد»، مادران همچنین آموزش می‌بینند که از غذاهای «سفید» مانند لوبیا سفید، خرچنگ و شیر اجتناب کنند. غذاهای «سفید» و «سرد» باور دارند که می‌توانند ترشح واژن را افزایش دهند یا خطر خونریزی را بالا ببرند. هائیتی‌ها بر این باورند که زنان در این دوره نسبت به ورود گاز به بدن حساس‌تر هستند. برای پیشگیری از این، مادران توصیه می‌شوند که یک کمربند سفت یا پارچه‌ای دور کمر خود بپوشند تا استخوان‌هایی که در طول زایمان شل شده‌اند، سفت شوند. در سه روز اول، مادر در آب تقویت شده‌ای که از جوشاندن گیاهان خاص در آب تهیه شده است، حمام می‌کند. این گیاهان شامل پاپایا، پرتقال ترش، ساورساپ (کوروسول)، نعناع (تی بوم)، رازیانه، برگ بو و اکالیپتوس است. حمام دوم پس از سه روز به مدت سه روز دیگر صورت می‌گیرد، جایی که مادر در آب تقویت شده‌ای که توسط خورشید گرم شده است، نه جوشانده، حمام می‌کند. | ## بخش 3: زایمان در هائیتی | حمام سوم در یک ماه بعد اتفاق می‌افتد و یک حمام سرد است، اولین حمامی که مادر از زمان زایمان می‌گیرد. این حمام سرد برای ترویج بهبودی و سفت شدن عضلات و استخوان‌هایی که در طول زایمان شل شده‌اند، انجام می‌شود. شیردهی شیردهی در هائیتی به دلایل فرهنگی و اقتصادی به‌طور گسترده‌ای انجام می‌شود؛ ۹۷٪ از نوزادان شیردهی می‌کنند. شیردهی تا نه ماه تشویق می‌شود و مادران در مناطق روستایی به دلیل جنبه‌های اقتصادی و عملی این کار، آن را برای مدت طولانی‌تری ادامه می‌دهند. یکی از باورهای اشتباه در هائیتی این است که شیر مادر عامل بیماری‌های نوزادان مانند اسهال، کزاز یا انگل‌های روده‌ای است. مادران هائیتی همچنین دربارهٔ نوع شیر دریافتی نوزاد حساس هستند، زیرا باور دارند که شیر خیلی غلیظ یا خیلی رقیق می‌تواند به مادر و نوزاد آسیب برساند. اگر شیر خیلی رقیق باشد، که به دلیل ترس یا نگرانی مادر است، آن را «ترشیده» می‌دانند و ممکن است باعث اسهال و عدم رشد نوزاد و همچنین سردرد و احتمالاً افسردگی پس از زایمان در مادر شود. در جایگزین‌های شیر مادر، رژیم غذایی «گرم» و «سرد» که بسیاری از هائیتی‌ها به آن اعتقاد دارند نیز رعایت می‌شود. دوره پس از زایمان به عنوان یک دوره «گرم» در نظر گرفته می‌شود و نیاز به غذاهای «سرد» دارد. شیر کامل قابل قبول است، اما شیر خشک به عنوان غذایی «گرم» شناخته می‌شود و از آن پرهیز می‌شود. چای گیاهی نیز به‌طور زودهنگام به نوزاد معرفی می‌شود و بخش مهمی از تغذیه نوزاد را تشکیل می‌دهد. مراسم و آیین‌ها در هائیتی مراسم مختلفی برای گذر از مراحل مختلف زندگی و آیین‌های تولد وجود دارد. بینی نوزاد چندین بار در روز به آرامی فشرده می‌شود تا سوراخ‌های بینی تنگ‌تر شوند، زیرا در هائیتی این ویژگی جذاب‌تر به‌شمار می‌رود. برای پاکسازی روده‌های نوزاد از مدفوع نخست، معمولاً از ملین‌ها (لوک) استفاده می‌شود. به مادران هشدار داده می‌شود که این عمل ممکن است باعث از دست دادن سریع آب بدن شود. | ## جمع‌بندی | جوز، روغن کرچک و تار عنکبوت از جمله موادی هستند که بر روی بند ناف قرار می‌دهند تا روند بهبودی سرعت یابد و از «سرما خوردن بند ناف» نوزاد جلوگیری شود.