موضوع مقاله: تسامپا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تسامپا | مقدمه: تسامپا یا تسامبا (؛ ) یا زامبا یک ماده غذایی اصلی در تبت و هیمالیا است؛ این غذا همچنین در بخش‌هایی از شمال نپال رواج دارد. | ## بخش 1: تسامپا | تسامپا در ترکستان و مغولستان نیز خورده می‌شود و در آنجا با نام زامبا شناخته می‌شود. از آنجایی که آرد از قبل تفت داده شده است، آماده‌سازی تسامپا ساده است و نیازی به پختن ندارد؛ در واقع، این غذا به عنوان یک غذای فوری شناخته می‌شود و اغلب توسط تبتی‌ها، شرپاها، کوچ‌نشینان و سایر مسافران استفاده می‌شود. در حالی که تسامپای سنتی با چای آماده می‌شود، گاهی آب یا آبجو به جای آن به کار می‌رود. همچنین ممکن است به صورت نوعی هلیم فرنگی به نام «جام-تو» تهیه شود که معمولاً شیرین و آجیلی است و با پنیر تبتی، کره، چای و شکر آماده می‌گردد. تسامپا همچنین در نوعی آش (کانجی) با عصاره گوشت بره یا یاک (گاومیش تبتی) تهیه می‌شود که به آن «تسام-توگ» می‌گویند. آندره میگو نحوه آماده‌سازی آن را چنین توصیف کرده است: مقدار کمی چای کره در ته کاسه بریزید و یک پیمانه بزرگ از تسامپا را روی آن اضافه کنید. | ## بخش 2: تسامپا | با انگشت اشاره به آرامی هم‌بزنید، سپس با دست ورز دهید و در همین حال کاسه خود را مدام بچرخانید تا در نهایت به جسمی بزرگ و کوفته‌مانند برسید؛ سپس آن را میل کنید و برای آنکه بهتر از گلو پایین برود، چایِ بیشتری با آن بنوشید. تمام این فرآیند مستلزم چابکیِ دست است و تا زمانی که قلقِ کار و نسبت درستِ «تسامپا به چای» دستتان بیاید، به کمی تجربه عملی نیاز دارید تا بتوانید در این کار خبره شوید و به‌درستی قضاوت کنید که چه مقدار تسامپا با چه مقدار چای مناسب است. تا زمانی که این تناسب را درست به دست نیاورید، محصول نهایی ممکن است به یک توده خمیر خشکیده یا یک خمیر نیمه‌مایع تبدیل شود که به انگشتانتان می‌چسبد. علاوه بر این که تسامپا بخش قابل‌توجه و احتمالاً غالب رژیم غذایی تبتی را تشکیل می‌دهد، شهرت آن از سنت پرتاب کردن مشت‌های تسامپا به هوا در بسیاری از آیین‌های بودایی نیز نشات می‌گیرد. اعتقاد بر این است که پرتاب تسامپا در واقع قدمتی بیشتر از باورهای بودایی در این منطقه دارد و در اصل به عنوان پیشکشی به خدایان جاندارانگار (آنیمیست) برای درخواست محافظت آن‌ها استفاده می‌شده است. این سنت متعاقباً به عنوان «نشانه شادی و جشن» در مناسبت‌های شادی‌بخش مانند ازدواج و تولد، وارد آیین بودایی شد. | ## بخش 3: تسامپا | امروزه این سنت به‌ویژه به‌خاطر استفاده در جشن‌های سال نو شناخته می‌شود، جایی که با سرودن اشعاری همراه است که آرزوی خوش‌شانسی در سال پیش‌رو را برای خود و دیگران ابراز می‌کنند. پرتاب تسامپا همچنین در بیشتر مراسم‌های تدفین بودایی رخ می‌دهد که در آن، این عمل با هدف آزاد کردن روح متوفی انجام می‌شود. خمیرهای حاصل از مخلوط تسامپا و زیره سبز گاهی برای دندان‌درد یا دیگر نقاط دردناک به کار می‌روند. تسامپا همچنین در میان ورزشکاران تبتی به‌خاطر توانایی‌اش در تأمین سریع انرژی شناخته شده است؛ تفت دادن آرد باعث تجزیه آن به حالتی با هضم آسان می‌شود که اجازه می‌دهد کالری‌های موجود در آن به سرعت جذب بدن شوند. در حالی که تبتی‌ها به گویش‌های مختلف صحبت می‌کنند، در فرقه‌های متفاوتی عبادت می‌کنند و در مناطق مختلفی زندگی می‌کنند، تصور می‌شد که همه تبتی‌ها تسامپا می‌خورند. در سال ۱۹۵۷، نشریه «آینه تبت» مستقر در هند، نامه‌ای خطاب به «همه تسامپا-خورها» منتشر کرد و آن‌ها را به مشارکت در آنچه که بعداً به شورش ۱۹۵۹ تبت تبدیل شد، تشویق نمود. | ## جمع‌بندی | اخیراً، با ظهور دیاسپورای تبتی (تبتی‌های دور از وطن)، در ساختار هویت واحد تبتی، تأکید کمتری بر تسامپا و تأکید بیشتری بر بودیسم تبتی شده است.