موضوع مقاله: هواناو بی‌اچ.۷ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هواناو بی‌اچ.۷ | مقدمه: ۷ شرکت بریتیش هاورکرفت، که با عنوان کلاس ولینگتون نیز شناخته می‌شود، یک مدل هاورکرافت با اندازهٔ متوسط است. | ## بخش 1: هواناو بی‌اچ.۷ | این وسیله، نخستین هاورکرافت با تولید انبوه بود که به‌طور خاص برای کاربردهای نظامی توسعه یافت. ۷، نخستین پرواز خود را در نوامبر ۱۹۶۹ انجام داد و توسط نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا تحت آزمایش‌های گسترده قرار گرفت. این هاورکرافت، چندین نقش نظامی از جمله جست‌وجو و حذف مین‌های دریایی، نظارت بر ماهی‌گیری، جنگ‌افزار ضدزیردریایی، عملیات امداد و نجات، گشت مرزی، نظارت دریایی، و وظایف حمل و نقل و ترابری را انجام می‌دهد. توسعه در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل دههٔ ۱۹۶۰، مخترع بریتانیایی کریستوفر کوکرل، شکل جدیدی از وسایل حمل و نقل را توسعه داد که این وسیله، به‌طور گسترده، با عنوان هواناو شناخته شد.Paine and Syms 2012, p. سازندهٔ بریتانیایی، شرکت ساندرز رو، که کوکرل برای توسعهٔ یک هاورکرافت با دَوام با او همکاری کرده بود، به‌زودی چندین هواناو تجاری با دوام را ارائه داد. مدل اس‌آر.ان۴، یک فرابر بزرگ، جهت استفاده در کانال مانش با ظرفیت ۴۱۸ مسافر، همراه با ۶۰ خودرو بود. شرکت تازه‌تأسیس بریتیش هاورکرافت، تصمیم به توسعهٔ یک هاورکرافت جدید گرفت که به بی‌اچ. ۷ بر خلاف مدل‌های پیشین، نخستین هاورکرافت تولیدی بود که عمدتاً برای اهداف نظامی توسعه یافته بود.Amyot 1989, p. ۷ قادر به انجام مأموریت‌های امنیتی مختلف ساحلی از جمله جلوگیری از قاچاق، عملیات امداد و نجات، گشت مرزی، نظارت دریایی، همگی با تحرک و سرعت بیشتری نسبت به جایگزین‌های دیگر با کاربردهای مشابه بودند. پیشنهاد شد که این مدل، در از طریق نصب موشک‌های ضد کشتی مانند اگزوسه فرانسوی، برای ایفای نقش ضدکشتی، تجهیز شود.Amyot 1989, p. ۷ ویژگی‌های بسیار مطلوبی را برای عملیات آبی خاکی و مأموریت‌های مقابله با مین‌های دریایی ارائه می‌کند و به خروجی صدای کم و کنترل‌پذیری بالا به‌عنوان ویژگی‌های مثبت طراحی آن اشاره می‌کند.Amyot 1989, pp. | ## بخش 2: هواناو بی‌اچ.۷ | این پروژه، در ابتدا حمایت قابل‌توجهی از دولت بریتانیا دریافت کرد اما همهٔ تعهدات توافق‌شده، محقق نشد. این اتفاق، تیم طراحی شرکت را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد، زیرا این تیم، همزمان با تصمیم دولت برای توقف کار، در حال مطالعه و امکان‌سنجی توسعهٔ هاورکرافت‌های بزرگ اقیانوس‌پیما بود. ان۶ است و بسته به پیکربندی و تجهیزات نصب‌شده، وزن هر یک از آن‌ها حدود ۶۰ تن و دارای ظرفیت حمل بار تقریباً ۱۵ تن است. طبق گزارش‌ها، نسخهٔ غیرنظامی آن، با گنجایش حداکثر هشت خودرو و کمی بیش از ۷۰ مسافر، طراحی شده‌است. در نمونهٔ نظامی، محموله‌ها می‌توانند از محموله‌های پالت‌بندی‌شده، حداکثر شش هویتزر ام۱۰۱، یا سه خودروی زرهی فرت تشکیل شوند. این وسیلهٔ نقلیهٔ نظامی، توسط خدمه‌ای پنج‌نفره، متشکل از یک خلبان، یک ناوبر/اپراتور رادار، یک مهندس/تیرانداز، یک توپچی اختصاصی، و یک افسر فرمانده اداره می‌شود. بیشتر خدمه در داخل کابین کنترل کشتی که در مرکز قرار دارد، می‌نشینند، که دید همه‌جانبه را فراهم می‌کند. این هواناو می‌تواند نصب و استفاده از موشک‌های هدایت‌شونده مختلف، از جمله موشک موشک سطح‌به‌هوای سی‌کت (Seacat)، به همراه موشک هدایت‌شونده ضدتانک اس‌اس. انواع متعددی از مسلسل‌ها با کالیبرهای متنوع و خدمه‌ای که آن‌ها را به‌کار می‌گیرند نیز می‌توانند در این هواناو مستقر شوند. ۷ از آخرین پیشرفت‌های شرکت بریتیش هاورکرافت در طراحی یک بالشتک هوایی انعطاف‌پذیر بهره برده بود. بر پایهٔ گزارش مجله نیو ساینتیست، این بالشتک توانسته‌است به درجهٔ بیشتری از ثبات و ایمنی دست یابد و کارکرد این هواناو را در دریا بهبود بخشد. | ## بخش 3: هواناو بی‌اچ.۷ | بالشتک مورد استفاده در این هواناو، عمدتاً از یک نایلون مصنوعی با پوشش نئوپرین ساخته شده‌است. در طول طراحی آن، تأکید قابل‌توجهی بر سهولت تعمیر و نگهداری وجود داشت؛ در نتیجه، بخش بزرگی از تعمیرات بی‌اچ. ۷ را می‌توان در میدان جنگ، انجام داد و یک تیم متشکل از شش خدمهٔ تعمیر و نگهداری، معمولاً برای سرویس کردن بی‌اچ. برای افزایش زمان بین فواصل تعمیر و سرویس، بیشتر مواد مورداستفاده در سرتاسر این وسیله، در برابر خوردگی، مقاوم هستند. ۷ نخستین بار در نوامبر ۱۹۶۹ پرواز کرد و توسط نیروی دریایی بریتانیا مورد ارزیابی قرار گرفت. این هاورکرافت، از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۳ در چندین نقش مختلف، از جمله اقدامات مقابله با مین‌های دریایی، نظارت بر کشتی‌ها و قایق‌های ماهی‌گیری، و جنگ ضدزیردریایی آزمایش شد. ۱ و چهار فروند از مدل ام‌کی۵آ توسط نیروی دریایی شاهنشاهی ایران در دهه ۱۹۷۰ عملیاتی شدند. شرکت بریتیش هاورکرافت، خاورمیانه را به‌عنوان منطقهٔ فروش کلیدی، برای این نوع هاورکرافت در نظر گرفته بود و پیشنهاد خرید و سفارش آن، به ایران و عربستان سعودی، داده شد.Yun and Bliault 2014, p. ایران، پس از انقلاب ۱۳۵۷، به‌دلیل اِعمال چندین تحریم اقتصادی، قادر به دریافت قطعات یدکی و پشتیبانی از خارج از کشور نبود. | ## جمع‌بندی | علاوه بر این، گزارش شده‌است که ایران، هواناو مشابهی را در داخل این کشور، مهندسی معکوس کرده‌است.