موضوع مقاله: سیاست در لسوتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیاست در لسوتو | مقدمه: سیاست در لسوتو در چارچوب یک پادشاهی مشروطه با نظام دموکراسی نمایندگی و نظام پارلمانی صورت می‌گیرد. | ## بخش 1: سیاست در لسوتو | در این ساختار، نخست‌وزیر رئیس دولت محسوب می‌شود و کشور از نظام چندحزبی پیروی می‌کند. قوه مقننه میان دولت و دو مجلس مجلس لسوتو، یعنی مجلس سنا و مجلس ملی تقسیم شده‌است. قوهٔ مجریه +مقام‌های عالی‌رتبهٔ دولت لسوتوعنوان مقامنامحزب سیاسیتاریخ تصدیپادشاهلتسی سوم–۷ فوریه ۱۹۹۶نخست‌وزیرسام ماتکانهانقلاب برای رفاه۲۸ اکتبر ۲۰۲۲ حکومت لسوتو یک پادشاهی مشروطه است. پادشاه عمدتاً نقش تشریفاتی ایفا می‌کند؛ او دیگر هیچ‌گونه اختیار اجرایی ندارد و از مشارکت فعال در امور سیاسی منع شده‌است. بر اساس قانون اساسی، رهبر حزبی که اکثریت کرسی‌ها در مجلس ملی لسوتو را به‌دست آورد، به‌طور خودکار به‌عنوان نخست‌وزیر منصوب می‌شود. پادشاهی در لسوتو موروثی است، اما طبق مفاد قانون اساسی که پس از انتخابات سراسری لسوتو (۱۹۹۳) لازم‌الاجرا شد، پادشاه «نماد زندهٔ وحدت ملی» به‌شمار می‌رود و هیچ‌گونه قدرت اجرایی یا قانون‌گذاری ندارد. طبق قوانین سنتی، «مجمع رؤسای قبایل» صلاحیت دارد که دربارهٔ جانشینی پادشاه تصمیم‌گیری کند، در صورت نابالغ بودن ولیعهد، نایب‌السلطنه تعیین نماید و حتی پادشاه را عزل کند. مجلس ملی ۱۲۰ عضو دارد که برای دوره‌ای پنج‌ساله انتخاب می‌شوند: ۸۰ نفر از طریق حوزه‌های انتخابیهٔ تک‌نفره و ۴۰ نفر از طریق نمایندگی تناسبی. | ## بخش 2: سیاست در لسوتو | احزاب سیاسی و انتخابات انتخابات سراسری انتخابات در حوزهٔ انتخاباتی «منطقهٔ استادیوم» به‌دنبال درگذشت نامزد حزب «کنگرهٔ آزادی کامل باسوتولند» به تعویق افتاد. حزب حاکم «کنوانسیون همهٔ باسوتو» تمامی کرسی‌های حوزه‌های انتخابیه، از جمله کرسی رهبر حزب، «انکاکو کابی» را از دست داد.با اینکه حزب «کنگرهٔ دموکراتیک» کارزار انتخاباتی خود را در مخالفت با حزب ABC پیش برد، حمایت اخیرش از دولت ائتلافی موجب شد تا حزب تازه‌تأسیس «انقلاب برای رفاه» (RFP) گزینه‌ای معتبرتر برای آغاز مسیری نو به نظر برسد. +نتایج انتخابات سراسری لسوتو – ۷ اکتبر ۲۰۲۲حزبآرا٪ آراکرسی‌های حوزه‌ای (FPTP)کرسی‌های فهرستی (نسبی)مجموع کرسی‌هاتغییر نسبت به دوره پیشانقلاب برای رفاه۲۰۱٬۴۷۸٪۳۸٫۸۹۵۷۰۵۷جدیدکنگره دموکراتیک۱۲۸٬۵۱۷٪۲۴٫۸۱۱۸۱۱۲۹۱–کنوانسیون همه باسوتو۳۷٬۸۰۹٪۷٫۳۰۰۸۸۴۰–حزب عمل باسوتو۲۹٬۲۸۵٪۵٫۶۵۰۶۶جدیداتحاد دموکرات‌ها۲۰٬۸۴۳٪۴٫۰۲۲۳۵۴–جنبش برای تغییر اقتصادی۱۷٬۲۸۱٪۳٫۳۴۱۳۴۲–کنگره دموکراتیک لسوتو۱۲٬۳۲۶٪۲٫۳۸۰۳۳۸–انقلابیون سوسیالیست۱۰٬۷۳۸٪۲٫۰۷۱۱۲جدیدحزب ملی باسوتو۷٬۳۶۷٪۱٫۴۲۰۱۱۴–جبهه مردمی برای دموکراسی۴٬۶۵۵٪۰٫۹۰۰۱۱۲–نشست سیاسی امپولوله۴٬۴۸۵٪۰٫۸۷۰۱۱جدیدجنبش میثاق باسوتو۴٬۱۱۷٪۰٫۷۹۰۱۱جدیدامید – مپاتلالاتسانه۳٬۷۱۷٪۰٫۷۲۰۱۱جدیدحزب ملی مستقل۳٬۷۰۴٪۰٫۷۱۱۰۱بدون تغییرسایر احزاب (بدون کرسی)––۰۰۰–جمع کل۵۱۸٬۰۵۴٪۱۰۰٫۰۰۸۰۴۰۱۲۰– قوهٔ قضائیه قانون اساسی این کشور یک نظام قضائی سلسله‌مراتبی و مستقل را پیش‌بینی کرده‌است. ساختار قضائی لسوتو شامل «دادگاه عالی»، «دادگاه استیناف»، «دادگاه‌های شهرستان» (قضات ناحیه‌ای) و «دادگاه‌های عرفی» است که عمدتاً در مناطق روستایی فعالیت دارند. در لسوتو محاکمه با هیئت منصفه وجود ندارد و قضاوت‌ها توسط یک قاضی (یا در پرونده‌های کیفری با حضور دو قاضی ناظر) انجام می‌گیرد. قانون اساسی همچنین از آزادی‌های اساسی مدنی از جمله آزادی بیان، آزادی انجمن و مطبوعات، آزادی تجمعات مسالمت‌آمیز و آزادی مذهب حمایت می‌کند. «دادگاه استیناف» در شهر ماسرو واقع شده و از یک رئیس دیوان و شش قاضی استیناف تشکیل می‌شود. «دادگاه عالی» دارای صلاحیت اولیهٔ نامحدود در امور مدنی و کیفری و نیز صلاحیت تجدیدنظر در دعاوی ارجاعی از دادگاه‌های پایین‌رتبه‌تر است. | ## بخش 3: سیاست در لسوتو | «دادگاه‌های شهرستان» توسط مأموران قضائی (قضات ناحیه‌ای) که کارمند دولت هستند، اداره می‌شود. این دادگاه‌ها ضبط رسمی دادرسی ندارند و آراء آن‌ها برای دعاوی آتی الزام‌آور نیست. رئیس دادگاه عالی و قضات دادگاه استیناف توسط پادشاه و به توصیهٔ نخست‌وزیر منصوب می‌شوند. قضات پویسن دادگاه عالی نیز توسط پادشاه و به توصیهٔ شورای خدمات قضائی برگزیده می‌شوند. قضات دادگاه عالی می‌توانند پس از رسیدن به ۷۵ سالگی بازنشسته شوند، اما در صورت سوءرفتار یا ناتوانی می‌توانند توسط پادشاه از سمت خود برکنار شوند. ؛رئیس‌های دادگاه عالی: ۱۹۳۷–۱۹۴۸: سر والتر هاگارد (انگلیسی) ۱۹۵۰–۱۹۵۲: سر والتر هریگن (انگلیسی) ۱۹۵۲–۱۹۵۶: هارولد کرون ویلان (انگلیسی) ۱۹۵۹–۱۹۶۱: کاکس (انگلیسی) ۱۹۶۱–۱۹۶۲: الیان (انگلیسی) ۱۹۶۲–۱۹۶۵: واتکین ویلیامز (انگلیسی) ۱۹۶۵–۱۹۶۶: بنسون (انگلیسی) ۱۹۶۶–۱۹۶۸: جانستون ۱۹۶۸–۱۹۷۳: هندریک رودلف جاکوبز (آفریقای جنوبی) ۱۹۷۴–۱۹۷۵: جواس تسلیسو ماپتلا ۱۹۷۶–۱۹۸۶: توفیق سلیمان قطران (پس از آن رئیس دیوان عالی بلیز، ۱۹۸۶) ۱۹۸۶–۱۹۹۳: پیتر برندان کولینان ۱۹۹۴–۲۰۰۲: جوزف لِبونا خِئولا ۲۰۰۲–۲۰۱۳: ماهاپلا لهوهولا ۲۰۰۴: باپتیستا مولای (سرپرست) ۲۰۱۳: تسلیسو موناپاتی (سرپرست) ۲۰۱۴–۲۰۱۸: نتومِنگ ماجارا ۲۰۲۰–اکنون: ساکوآنه پیتر ساکوآنه تقسیمات اداری برای مقاصد اداری، کشور لسوتو به ۱۰ ناحیه تقسیم شده‌است. | ## جمع‌بندی | هر ناحیه توسط یک دبیر ناحیه‌ای و یک افسر نظامی ناحیه‌ای اداره می‌شود که به‌ترتیب از سوی دولت مرکزی و نیروهای دفاعی لسوتو منصوب می‌گردند.