موضوع مقاله: فرکینگ در نیوزیلند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرکینگ در نیوزیلند | مقدمه: فرکینگ از سال ۱۹۸۹ در نیوزیلند، عمدتاً در تاراناکی و همچنین در لایه‌های زغال‌سنگ در وایکاتو و ساوتلند، انجام شده است. | ## بخش 1: فرکینگ در نیوزیلند | نگرانی‌هایی در مورد اثرات منفی آن مطرح شده است و برخی از حوزه‌های قضایی دولت محلی خواستار توقف فرکینگ شده‌اند، اما این درخواست توسط دولت رد شده است. تاریخچه فرکینگ از سال ۱۹۸۹ در منطقه تاراناکی انجام می‌شود و این تکنیک در بیش از ۵۰ چاه در مناطق تاراناکی و وایکاتو مورد استفاده قرار گرفته است. شرکت مینرالز برای استخراج گاز از لایه‌های زغال‌سنگ در سواحل جنوب کانتربری و دشت‌های کانتربری درخواست مجوز اکتشاف داده است. در سال ۲۰۱۲، شورای منطقه‌ای تاراناکی گزارشی منتشر کرد که نشان می‌داد ۶۵ فعالیت شکست هیدرولیکی در ۳۹ چاه انجام شده است، بدون اینکه هیچ مدرکی دال بر مشکلات زیست‌محیطی مرتبط وجود داشته باشد. همچنین در سال ۲۰۱۲، پس از آنکه ارتباط احتمالی بین زلزله و شکست هیدرولیکی در انگلستان نشان داده شد، کرایست‌چرچ اولین شهر در نیوزیلند بود که خود را «منطقه عاری از فرکینگ» اعلام کرد. در سال ۲۰۱۳، نخست‌وزیر جان کی اظهار داشت که عملیات شکست هیدرولیکی در تاراناکی در ۳۰ سال گذشته بدون هیچ مشکلی با خیال راحت در حال انجام بوده است. دامنه این گزارش پس از بازخورد در مورد گزارش موقت گسترش یافت، که بر اساس آن PCE به این نتیجه رسید که نگرانی در مورد خود فرکینگ نیست، بلکه در مورد گسترش صنعتی است که فرکینگ آن را فعال کرده است. | ## بخش 2: فرکینگ در نیوزیلند | PCE هیچ مدرکی دال بر وجود مشکلات عمده زیست‌محیطی پیدا نکرد و در صورت رعایت بهترین شیوه‌ها، خطرات ناشی از یک مشکل عمده کم است. با این حال، PCE همچنین دریافت که نظارت و مقررات نیوزیلند برای مدیریت خطرات زیست‌محیطی کافی نیست. گزارش سال ۲۰۱۴ توصیه‌هایی را برای رفع کاستی‌های نظارتی ارائه می‌دهد و نتیجه می‌گیرد که تهدید نهایی، تغییرات اقلیمی است. مخالفت فعالان محیط زیست با استناد به نگرانی‌هایی در مورد آلودگی آب و لرزه‌خیزی القایی، نگرانی‌هایی را در مورد فرکینگ مطرح کرده‌اند. چهار شورای محلی خواستار توقف فرکینگ شده‌اند؛ شورای شهر کرایست‌چرچ، شورای منطقه سلوین، شورای منطقه کایکورا و شورای منطقه وایماکاریری. در سال ۲۰۱۲، هیئت‌های محلی در کرایست‌چرچ و در منطقه تاراناکی جنوبی، جایی که فرکینگ در حال انجام است، خواستار ممنوعیت آن شدند. در آوریل ۲۰۱۲، شورای شهر کرایست‌چرچ به اتفاق آرا رأی داد تا این شهر را منطقه عاری از فرکینگ اعلام کند. | ## بخش 3: فرکینگ در نیوزیلند | سخنگوی محیط زیست کانتربری گفت که شورای منطقه‌ای هیچ قانون خاصی در رابطه با فرکینگ ندارد، اما سیاست‌هایی وجود دارد که در مورد درخواست‌های فرکینگ اعمال می‌شود. در نیوزیلند، دکتر جان رایت، کمیسر پارلمانی محیط زیست، تحقیقاتی در مورد فرکینگ انجام داد. یک گزارش اولیه، مقررات سختگیرانه‌تری را در مورد این عمل توصیه کرد، اما از تلاش برای توقف آن خودداری کرد. دولت نیوزیلند از این گزارش استقبال کرد، اما اپوزیسیون در مورد تعهد دولت برای وضع قوانین سختگیرانه‌تر تردید داشت. دکتر رایت گفت که نمی‌تواند این احتمال را رد کند که فرکینگ می‌تواند باعث زلزله‌های بزرگی مانند سلسله لرزش‌هایی شود که بخش زیادی از کرایست‌چرچ را در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ ویران کرد. گری تیلور، رئیس انجمن دفاع از محیط زیست، گفت که از بررسی موضوع فراگیر تغییرات اقلیمی توسط دکتر رایت با توجه به سیاست‌های دولت در مورد تغییرات اقلیمی و سوگیری به سمت سوخت‌های فسیلی، خوشحال است. | ## جمع‌بندی | تیلور خواستار سیاست‌های متعادل‌تری شد که در آن به انرژی‌های تجدیدپذیر اولویت داده شود و کربن به درستی قیمت‌گذاری شود.