موضوع مقاله: فیات میرافیوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیات میرافیوری | مقدمه: کارخانه میرافیوری دفتر مرکزی و منطقهٔ صنعتی شرکت خودروسازی ایتالیایی فیات، زیرمجموعهٔ اف‌سی‌ای ایتالیا (که بخشی از استلانتیس است) و همچنین دفتر مرکزی گروه صنعتی سی‌ان‌اچ به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: فیات میرافیوری | این مجموعهٔ صنعتی در شهر تورین، ایتالیا واقع شده و نام آن از ناحیه‌ای در همین شهر به نام «میرافیوری» گرفته شده است. این کارخانه قدیمی‌ترین کارخانهٔ خودروسازی در اروپا است و هنوز هم تا حدی در حال فعالیت است. بیست کیلومتر خط آهن و ۱۱ کیلومتر جاده زیرزمینی، انبارهای مختلف را به هم متصل می‌کنند. ساختمان اداری که مشرف به کورسو جووانی آنیلی است، یک ساختمان ۵ طبقه به طول ۲۲۰ متر است که با سنگ‌های سفید از فیناله لیگوره پوشیده شده است. امروزه حدود ۱۸٬۰۰۰ کارمند در این منطقه کار می‌کنند و در سال ۲۰۱۲ حدود ۴۱٬۶۰۰ خودرو تولید شده است. در حال حاضر، این کارخانه فیات ۵۰۰ئی، شاسی‌بلند لوکس مازراتی لوانته، سدان اسپرت مازراتی گیبلی و سدان لوکس مازراتی کواتروپورته را تولید می‌کند. در بیش از ۸۰ سال از زمان افتتاح، بیش از ۳۵ نوع خودرو و ۲۸٫۷ میلیون وسیله نقلیه در کارخانه میرافیوری تولید شده است. | ## بخش 2: فیات میرافیوری | تاریخچه این بنا در ۱۵ مه ۱۹۳۹ با حضور بنیتو موسولینی افتتاح شد، اما دوچه خود را در فضایی سرد از کارگران یافت که با افزایش قیمت مواد غذایی به دلیل سیاست‌های خودکفایی و ترس از جنگ قریب‌الوقوع مشخص می‌شد، و این امر، زمانی که سؤالی خطاب به جمعیت مطرح شد و تنها چند صد نفر از ۵۰ هزار نفر حاضر به آن پاسخ دادند، منجر به ترک صحنه شد. تولید خودرو در واقع تنها در سال ۱۹۴۷ با سری دوم فیات ۵۰۰بی «توپولینو» و جابجایی خطوط تولید فیات ۱۱۰۰ که قبلاً در کارخانه لینگوتو ساخته شده بود، آغاز شد. در عرض چند روز، ۱۰۰٬۰۰۰ کارگر دست به دست هم دادند: این اولین شورش بزرگ کارگری بود که به زودی به تمام کارخانه‌های شمال ایتالیا گسترش یافت. این اعتصاب که با نام «اعتصاب‌های مارس ۱۹۴۳» در تاریخ ثبت شد، آغاز فروپاشی رژیم فاشیستی را رقم زد و اولین بخش آشکار مقاومت ضد فاشیستی را نشان داد. این کارخانه که در طول جنگ جهانی دوم به شدت در اثر حملات هوایی آسیب دیده بود، با یک پروژه توسعه که با دو برابر شدن ظرفیت به اوج خود رسید، بازسازی و گسترش یافت و در سال ۱۹۵۸ تکمیل شد. از دوران پس از جنگ، طراحی پیشرفته‌ترین محصولات فیات (اتومبیل، وسایل نقلیه صنعتی، موتورهای هوانوردی، هواپیما و غیره) در ساختمان اداری متمرکز شد و این کارخانه به محل بزرگ‌ترین توسعه صنعتی در تورین تبدیل شد. در سال ۱۹۵۶، بخش توسعه‌ای به نام «میرافیوری-جنوب» افتتاح شد که در آن فعالیت‌های قالب‌گیری ورق فلزی و ماشین‌کاری مکانیکی (موتورها و جعبه‌دنده‌ها) مستقر و گسترش یافت، در حالی که در منطقه اصلی (که اکنون میرافیوری-شمال نامیده می‌شود) عملیات سنگفرش، نقاشی، مونتاژ، پرداخت‌کاری و تست مسیر و همچنین کارهای جزئی انجام می‌شد. | ## بخش 3: فیات میرافیوری | در سال ۱۹۶۹، در دوران رونق کامل اقتصادی، آشفتگی شدید ناشی از قرارداد کار سه ساله کارگران فلزکار، منجر به پاییز داغ شد. ادعاهای مربوط به قرارداد به خواسته‌های دانشجویان پیوست و به جنبشی جان بخشید که بیش از یک دهه ایتالیا را تکان داد. در اوایل دهه ۱۹۷۰، این کارخانه ارتقا یافت تا خطوط تولید یک مدل بسیار مهم برای طیف محصولات فیات را در خود جای دهد: سدان ۱۳۱ که به افتخار کارخانه‌ای که در آن سال‌ها به اوج تولید و فناوری رسیده بود، ۱۳۱ میرافیوری نامگذاری شد و اولین مدلی بود که دوباره از حروف الفبای عددی استفاده کرد. در سال ۲۰۰۲، فیات تولید لانچیا لیبرا و آلفا رومئو ۱۶۶ را به کارخانه دیگری منتقل کرد. در سال ۲۰۰۳، کارخانه میرافیوری تولید مینی‌ون فیات آیدیا و مدل مشابه لانچیا موسی را آغاز کرد و در سال ۲۰۰۶ دومین خط مونتاژ فیات گرانده پونتو را راه‌اندازی کرد. تولید گرند پونتو در سال ۲۰۰۷ متوقف شد و خط مونتاژ به تولید آلفا رومئو می‌تو و بسیاری از قطعات پونتو تبدیل شد. در نوامبر ۲۰۱۸، اف‌سی‌ای اعلام کرد که تولید فیات ۵۰۰ الکتریکی برای سال ۲۰۲۰ برنامه‌ریزی شده است. | ## جمع‌بندی | در ژوئیه ۲۰۱۹، اف‌سی‌ای سرمایه‌گذاری ۷۸۸ میلیون یورویی را برای ساخت فیات ۵۰۰e الکتریکی آغاز کرد.