موضوع مقاله: لاله شوکت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لاله شوکت | مقدمه: پدر شوکت، شوکت بیگ مسلم بیگ اوغلو خلیفه‌بیلی-حاجی‌یف، در سال ۱۹۱۲ در منطقه قوبای آذربایجان در خانواده‌ای از زمین‌داران نجیب و نیکوکار مسلم بیگ خلیفه‌بیلی متولد شد. | ## بخش 1: لاله شوکت | در سال ۱۹۶۸، او از مدرسه راهنمایی ۱۸۹ باکو فارغ‌التحصیل شد و وارد دانشگاه پزشکی آذربایجان شد و در آنجا مدرک پزشکی حرفه‌ای دریافت کرد. حرفه علمی شوکت پس از فارغ‌التحصیلی به مسکو نقل مکان کرد، جایی که دوره کارشناسی ارشد و دکترا خود را در کرسی جراحی دانشگاه دوستی مردم پاتریس لومومبا تحت راهنمایی استاد ولادیمیر وینوگرادوف گذراند . در سن ۲۵ سالگی، او جوان‌ترین کارشناس ارشد علوم در حوزه جراحی در اتحاد جماهیر شوروی شد. از سال ۱۹۷۸، شوکت در موسسه تحقیقاتی پزشکی اورژانس اسکلیفوسوفسکی در نوادا مشغول به کار بود . در سال ۱۹۹۱، شوکت رسماً توسط ایوان سیلایف، نخست‌وزیر روسیه، برای تدوین مفاهیم سیاست اجتماعی کشور به خدمت گرفته شد. حرفه سیاسی جنبش استقلال وقایع ژانویه سیاه ۱۹۹۰ به نوعی چاشنی پرواز شوکت در مسیر سیاسی‌اش شد. در سال ۱۹۹۱، شوکت در کنار ادوارد شواردنادزه ، الکساندر یاکوفلف ، آناتولی سوبچاک ، گاوریل پوپوف ، آلگیرداس برازاوسکاس و دیگر دموکرات‌ها، یکی از بنیانگذاران جنبش اصلاحات دموکراتیک در اتحاد جماهیر شوروی بود. وزیر امور خارجه در ژوئن ۱۹۹۳، شوکت توسط حیدر علی‌اف، رئیس جمهور وقت، به باکو دعوت شد و در ۷ ژوئن به عنوان وزیر امور خارجه جمهوری آذربایجان منصوب شد. اهمیت این سمت در طول زمان متفاوت بود و در زمان او، به دومین سمت پس از رئیس دولت تبدیل شد. | ## بخش 2: لاله شوکت | او در مصاحبه‌ای با آذربایجان اینترنشنال ، این نقش را اینگونه توصیف کرد: « وزیر امور خارجه ما در واقع بیشتر شبیه معاون رئیس جمهور است. اما در عین حال، نقش‌ها و مسئولیت‌های معاون رئیس جمهور آمریکا و معاون رئیس جمهور آذربایجان نیز کاملاً متفاوت است. مسئولیت من تمام جنبه‌های حکومت را شامل می‌شود - از استراتژی و ایدئولوژی گرفته تا جنگ، دفاع و اقتصاد. من همه اینها را مدیریت می‌کنم.» در ژانویه 1994، آخرین دارنده این مقام، لالا شوکت، در اعتراض به فساد در دولت، استعفانامه‌ای نوشت. پس از دولت و حزب لیبرال در ژانویه ۱۹۹۳، شوکت به عنوان سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار منصوب شد و به این ترتیب اولین سفیر زن در تاریخ آذربایجان لقب گرفت. با وجود انتصاب بعدی‌اش به عنوان سفیر در سازمان ملل متحد ، او به مدت ۸ ماه از رفتن به نیویورک خودداری کرد و این امر سابقه‌ای در رویه جهانی ایجاد کرد، زیرا او نمی‌توانست نماینده سیاست‌هایی باشد که برای او غیرقابل قبول بودند. در سال ۱۹۹۵، شوکت حزب لیبرال آذربایجان را تأسیس کرد و پس از انتخاب شدن در کنفرانس مؤسسان در ۳ ژوئن ۱۹۹۵، رهبر آن شد. در ۷ ژوئن ۲۰۰۳، در جریان کنگره حزب لیبرال، شوکت از حزب استعفا داد تا مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری خود را به عنوان کاندیدای مستقل آغاز کند و به سنت سیاسی آذربایجان کمک بیشتری کند. شوکت به عنوان رهبر جنبش وحدت ملی و حزب لیبرال آذربایجان، در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۵، رهبری فهرست ۷۰ نفره حزب لیبرال را بر عهده داشت. | ## بخش 3: لاله شوکت | شوکت در حوزه انتخابیه خود به پیروزی قاطعی دست یافت که رسماً توسط کمیسیون مرکزی انتخابات به رسمیت شناخته شد . با این حال، به دلیل جعل گسترده، پیروزی حداقل ۱۱ نامزد حزب لیبرال رسماً به رسمیت شناخته نشد. کمیسیون مرکزی انتخابات و دادگاه‌ها یا شکایات آنها را نادیده گرفتند یا بی‌اساس آنها را رد کردند. علاوه بر این، پیروزی تقریباً ۵۰ نامزد از بلوک «آزادلیق» متحد حزب لیبرال نیز رد شد. لاله شوکت هنگام شروع مبارزات انتخاباتی خود اظهار داشت: «من برای کرسی پارلمان نمی‌جنگم، بلکه برای ملتم می‌جنگم.» در ۱۷ فوریه ۲۰۰۶، بلوک سیاسی «آزادلیق» متشکل از سه حزب سیاسی مخالف اصلی تشکیل شد: حزب لیبرال آذربایجان ، حزب جبهه خلق و حزب شهروندان و توسعه. این بلوک نقش مهمی در مبارزه مخالفان برای دموکراسی و حقوق بشر در آذربایجان ایفا کرده است. در سال ۲۰۰۸، شوکت به همراه دیگر رهبران اپوزیسیون، انتخابات ریاست جمهوری را به دلیل فقدان کامل آزادی و فضای باز در کشور و همچنین فقدان حتی حداقل الزامات برای یک انتخابات آزاد و عادلانه، تحریم کردند. در سال ۲۰۱۰، پیش از انتخابات پارلمانی، بلوک سیاسی «آزادلیق» پس از تصمیم حزب جبهه خلق برای تشکیل ائتلاف با حزب مساوات منحل شد. حزب لیبرال آذربایجان در انتخابات پارلمانی به همراه متحد خود، حزب شهروندان و توسعه از بلوک منحل شده «آزادلیق»، و همچنین حزب سبز و جنبش روشنفکران، با تشکیل بلوک انتخاباتی «برای انسان» شرکت کرد. | ## جمع‌بندی | با این حال، انتخابات با تقلب گسترده خدشه‌دار شد و از ورود هر یک از اعضای مخالف به پارلمان جلوگیری شد.