موضوع مقاله: پیتر مک‌ویلیام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیتر مک‌ویلیام | مقدمه: پیتر مک‌ویلیام (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۸۷۹ – درگذشته ۱ اکتبر ۱۹۵۱) بازیکن فوتبال اسکاتلندی بود که در پست هافبک چپ برای اینورنس ثیسل، نیوکاسل یونایتد و اسکاتلند بازی کرد. | ## بخش 1: پیتر مک‌ویلیام | مک‌ویلیام طولانی‌ ترین دوران مربیگری را در تاتنهام داشت (اما هر دو دوره مربیگری او به دلیل جنگ‌ های جهانی قطع شد، بنابراین سال‌های کمتری در فوتبال عادی بازی کرد) و اسپرز را به قهرمانی در جام حذفی سال ۱۹۲۱ رساند و اولین کسی شد که هم به عنوان یک بازیکن و هم به عنوان یک مربی، قهرمان این رقابت‌ها می‌شد. او چهارمین فرزند از شش فرزند پیتر مک‌ویلیام (۱۸۸؟–۱۸۵۱) و جین نیش (۱۸۸۵–۱۸۵۲) بود. آنها مدت کوتاهی پس از آن به این محل نقل مکان کردند و صاحب چهار فرزند به نام‌های پیتر نیش، الیزابت جین، فلورانس مارگارت، دیوید جان شدند. مک‌ویلیام در ۱ اکتبر ۱۹۵۱ در ردکار درگذشت و در گورستان کرکلیثام در همان نزدیکی به خاک سپرده شد. دوران فوتبال مک‌ویلیام دوران بازی خود را در اینورنس ثیسل آغاز کرد و به مدت دو سال با آنها ماند و پس از آن، دوران بسیار موفقی را در نیوکاسل یونایتد، بین سال‌های ۱۹۰۲ و ۱۹۱۱ داشت. او ۲۴۱ بازی انجام داد و ۱۲ گل را به عنوان یک هافبک چپ به ثمر رساند.Peter McWilliam, toon1892 او افتخارات متعددی را با نیوکاسل به دست آورد، و بخشی از تیم قهرمان لیگ فوتبال در فصل‌های ۰۵–۱۹۰۴، ۰۶–۱۹۰۵ و ۰۹–۱۹۰۸ بود و همراه با نیوکاسل، فینال‌های جام حذفی را در سال‌های ۱۹۰۵، ۱۹۰۶ و ۱۹۰۸ تجربه کرد و نهایتاً در سال ۱۹۱۰ این جام را بالای سر برد. دنیای فوتبال او را با نام «پیتر کبیر» می‌شناخت و محبوبیت زیادی در بین هواداران جوردی داشت. | ## بخش 2: پیتر مک‌ویلیام | تیم ملی او ۸ بازی ملی برای اسکاتلند در کارنامه دارد و بازوبند کاپیتانی تیم ملی را نیز به بازو بست. با این حال، پس از یک آسیب جدی زانو که در مسابقه قهرمانی بین‌المللی خانگی مقابل ولز در ۷ مارس ۱۹۱۱ متحمل شد، دوران بازی او به پایان رسید. دوران مربیگری او دو دوره مدیریت تاتنهام هاتسپر را بر عهده داشت که در این فاصله، میدلزبرو را مربیگری کرد. در ۲۱ دسامبر ۱۹۱۲، برای اولین بار به عنوان سرمربی تاتنهام منصوب شد و در ۱ ژانویه ۱۹۱۳ کار خود را آغاز کرد. اولین دوره حضورش در تاتنهام، شروعی ناموفق داشت و این باشگاه در پایان فصل ۱۹۱۴–۱۹۱۵، زمانی که فوتبال به دلیل جنگ جهانی اول به حالت تعلیق درآمد، در قعر جدول دسته یک لیگ فوتبال قرار گرفت. هنگامی که فوتبال پس از جنگ از سر گرفته شد، او تیم را به دسته اول بازگرداند و یکی از دوره‌های موفق باشگاه را ثبت کرد؛ پس از قهرمانی دسته دوم در سال ۱۹۲۰ و صعود به دسته اول، جام حذفی در سال ۱۹۲۱، جام خیریه را در شروع فصل بعد و نایب قهرمانی دسته اول را در سال ۱۹۲۲ برای باشگاه به ارمغان آورد. در سال ۱۹۲۷ او اسپرز را با قصد مربیگری میدلزبورو با پیشنهاد دستمزد اغواکننده ۱۵۰۰ پوند در سال ترک کرد. | ## بخش 3: پیتر مک‌ویلیام | اگرچه او در طول پنج فصل موفقیت‌هایی در باشگاه داشت، اما هرگز محبوب هواداران نشد. در سال ۱۹۳۴، او برای مدت کوتاهی به لندن بازگشت تا مربی جوانان آرسنال باشد و پیشنهاد آنها برای هدایت تیم اصلی را رد کرده‌بود. در سال ۱۹۳۸، مک‌ویلیام بار دیگر به نیمکت مربیگری تاتنهام بازگشت و شروع به بازسازی تیم کرد تا آنها را از دسته دوم خارج کند. او بسیاری از بازیکنان جوان‌تر از جمله بیل نیکلسون را از «تیم جوانان» در نورثفلیت به تیم اول آورد. میراث مک‌ویلیام آرتور روو که از بازیکنان مک‌ویلیام بود، به کمک سبک بازی پاسکاری سریع مک‌ویلیام، سبک «فشار و حمله» را توسعه داد که به «راه اسپرز» معروف شد و زیر نظر بیل نیکلسون به بهترینِ خود رسید. مک‌ویلیام، زمانی که در نیوکاسل بود، فوتبال مبتنی بر مالکیت را از رابرت اسمیت مک‌کول آموخت؛ سبکی از بازی که می‌توان ریشه‌های آن را در بازیکنان اسکاتلندی قرن نوزدهم پیدا کرد. ویک باکینگهام، بازیکن دیگری که زیر نظر مک‌ویلیام دوران حرفه‌ایش را در فوتبال آغاز کرد، تحت تأثیر ایده‌های بازی مالکانه و سبک پاس و پیشروی مک‌ویلیام قرار گرفت و آن را بیشتر توسعه داد. | ## جمع‌بندی | بعدها باکینگهام آژاکس و بارسلونا را مربیگری کرد و به عنوان یکی از افراد مؤثر در توسعه سبک بازی معروف به توتال فوتبال شناخته شد.