موضوع مقاله: آموزش در تایلند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در تایلند | مقدمه: آموزش در تایلند عمدتاً توسط دولت تایلند از طریق و از سطح پیش‌دبستانی تا دبیرستان فراهم می‌شود. | ## بخش 1: آموزش در تایلند | افزون بر این، سه سال پیش‌دبستانی و سه سال دوره دوم متوسطه نیز به‌صورت رایگان در دسترس است، اما اجباری نیستند. کودکان ۶ تا ۱۲ ساله به دبستان (به تایلندی: ประถม، «پراتوم») می‌روند و از سن ۱۲ سالگی وارد دوره متوسطه (به تایلندی: มัธยม، «ماتایوم») می‌شوند. پس از پایه نهم (ماتایوم ۳)، دانش‌آموزان می‌توانند دوره دوم متوسطه را در مسیر آمادگی برای ورود به دانشگاه دنبال کنند یا تحصیلات خود را در رشته‌های آموزش فنی و حرفه‌ای ادامه دهند. قانون اساسی و قانون آموزش تایلند صریحاً آموزش جایگزین را به رسمیت می‌شناسند و خانواده را به‌عنوان یک نهاد آموزشی تلقی می‌کنند. قانون آموزش در خانه که در سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳ خورشیدی) به تصویب رسید — آیین‌نامه وزارتی شماره ۳ دربارهٔ حق آموزش پایه توسط خانواده — اجرای این نوع آموزش را تنظیم می‌کند. خانواده‌ها باید درخواست آموزش در خانه را ارائه دهند و دانش‌آموزان سالانه ارزیابی می‌شوند. آموزش پیش‌دبستانی در سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳ خورشیدی) معرفی شد و در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸ خورشیدی) رایگان اعلام گردید. مدارس دولتی دو سال کودکستان (به تایلندی: อนุบาล؛ «انوبان») برای کودکان سه و چهار ساله و یک سال پیش‌دبستانی برای کودکان پنج ساله ارائه می‌دهند. آموزش اجباری از سن شش سالگی آغاز می‌شود و نه سال به طول می‌انجامد که شامل دبستان «پراتوم» (پایه‌های P1 تا P6) و دوره اول متوسطه «ماتایوم تون» (پایه‌های M1 تا M3) از سن ۱۲ سالگی می‌شود. دوره دوم متوسطه «ماتایوم پلای» (پایه‌های M4 تا M6) نیز اجباری نیست و به دو مسیر عمومی و آموزش فنی و حرفه‌ای تقسیم می‌شود. به ازای هر ۱۰۰ دانش‌آموز دبستانی، ۸۵٫۶ دانش‌آموز تحصیلات را در پایه M1 ادامه می‌دهند، ۷۹٫۶ دانش‌آموز تا M3 ادامه می‌دهند و تنها ۵۴٫۸ نفر به M6 یا مدارس حرفه‌ای می‌رسند. مدارس متوسطه دوم به سه دسته تقسیم می‌شوند: مدارس عمومی، مدارس آموزش فنی و حرفه‌ای و مدارس جامع که هر دو مسیر را ارائه می‌دهند. مدارس آموزش فنی و حرفه‌ای، برنامه‌هایی را ارائه می‌دهند که دانش‌آموزان را برای اشتغال یا تحصیلات بیشتر آماده می‌کنند. پس از پایان هر سطح، دانش‌آموزان باید در آزمون ملی آموزشی (NET) قبول شوند تا فارغ‌التحصیل شوند. فارغ‌التحصیلان سال ششم دبیرستان نامزد دو آزمون هستند: O-NET (آزمون عادی ملی آموزشی) و A-NET (آزمون پیشرفته ملی آموزشی). بخش خصوصی شامل مدارس انتفاعی و مدارس غیرانتفاعی با شهریه است که اغلب توسط سازمان‌های خیریه — به‌ویژه کلیساهای کاتولیک دیوسزی و راهبان مذهبی که بیش از ۱۴۳ مدرسه بزرگ ابتدایی و متوسطه در سراسر کشور اداره می‌کنند — اداره می‌شوند. مدارس روستایی و مدارس ناحیه‌ای معمولاً کودکستان و کلاس‌های دبستانی دارند، در حالی که مدارس شهری، دانش‌آموزان را از کودکستان تا سن ۱۵ سالگی پوشش می‌دهند و مدارس متوسطه مجزا برای سنین ۱۳ تا ۱۸ سال وجود دارد. به دلیل محدودیت‌های بودجه‌ای، مدارس روستایی معمولاً از تجهیزات کمتری نسبت به مدارس شهری برخوردارند. سطح آموزش، به‌ویژه در زبان انگلیسی، بسیار پایین‌تر است و بسیاری از دانش‌آموزان دبیرستانی روزانه ۶۰ تا ۸۰ کیلومتر به مدارس شهر نزدیک رفت‌وآمد می‌کنند. در مدارس دولتی، نیمسال اول در اواسط ماه مه آغاز می‌شود و تا اواخر سپتامبر یا اوایل اکتبر ادامه می‌یابد؛ نیمسال دوم از اواخر اکتبر یا اوایل نوامبر شروع شده و تا اواخر فوریه یا اوایل مارس پایان می‌یابد. | ## بخش 2: آموزش در تایلند | در مدارس خصوصی، نیمسال اول در اوت آغاز و در دسامبر پایان می‌یابد و نیمسال دوم از ژانویه تا جولای است. Hilaire، مبلغ مسیحی فرانسوی که پیشگام نوشتن کتاب‌های درسی تایلندی بود آموزش رسمی ریشه در مدارس دارد که در آن دوران تنها برای پسران در دسترس بود. از اواسط سده شانزدهم، تایلند تحت نفوذ قابل‌توجه کاتولیک‌های فرانسوی قرار گرفت تا اینکه در اواسط سده هفدهم این نفوذ به شدت کاهش یافت و کشور به تقویت ایدئولوژی فرهنگی خود بازگشت. برخلاف بسیاری از مناطق جنوب و جنوب شرق آسیا، از جمله شبه‌قاره هند، میانمار، لائوس، ویتنام، کامبوج، شبه‌جزیره مالایی، اندونزی و فیلیپین، تایلند هرگز مستعمره یک قدرت غربی نشد. در نتیجه، آموزش ساختاریافته به سبک کشورهای توسعه‌یافته با از سرگیری دیپلماسی در اواخر سده نوزدهم شتاب تازه‌ای گرفت. آموزش در دوران کهن احتمالاً یکی از نخستین گونه‌های آموزش هنگامی آغاز شد که پادشاه رام کهامهنگ در سال ۱۲۸۳ میلادی (۶۶۲ خورشیدی) الفبای تایلندی را بر پایه خطوط مون، خمر و هندی جنوبی اختراع کرد. کتیبه‌های سنگی از سال ۱۲۹۲ در این خط نو، جنبه‌های اخلاقی، فکری و فرهنگی را به تصویر می‌کشند. در دوره (۱۲۳۸–۱۳۷۸ میلادی)، آموزش توسط نهاد سلطنتی آموزشی («راجابوندیت») به اعضای خانواده سلطنتی و اشراف ارائه می‌شد، در حالی که مردم عادی توسط راهبان بودایی آموزش می‌دیدند. در دوره پادشاهی آیوتایا از ۱۳۵۰ تا ۱۷۶۷ میلادی، در زمان سلطنت پادشاه نارای کبیر (۱۶۵۶–۱۶۸۸)، اثر «چیندامانی» — که به‌طور کلی به‌عنوان نخستین کتاب درسی زبان تایلندی شناخته می‌شود و دستور زبان، شعر و اشکال رسمی مکاتبات را در خود گرد آورده — توسط منجم دربار به نام «پرا هوراتیبودی» نوشته شد تا نفوذ آموزشی مدارس ژزوئیت فرانسوی را مهار کند. مبلغان کاتولیک از سال ۱۵۶۷ در آیوتایا فعال بودند و ژزوئیت‌های فرانسوی در سال ۱۶۶۲ اجازه اقامت در آیوتایا را دریافت کردند. پس از مرگ نارای، احساسات بیگانه‌هراسی در دربار افزایش یافت و پیوندهای با غرب و هر نوع آموزش غربی عملاً قطع شد. این پیوندها تا زمان سلطنت پادشاه مونگکوت در اواسط سده نوزدهم به سطح پیشین خود بازنگشت. در دوره سلطنت پادشاه راما چهارم (۱۸۵۱–۱۸۶۵)، دستگاه چاپ وارد تایلند شد و برای نخستین بار کتاب‌ها به زبان تایلندی در دسترس قرار گرفتند. زبان انگلیسی به زبان مشترک خاور دور تبدیل شده بود و آموزشی که راهبان ارائه می‌دادند برای کارگزاران دولتی ناکافی بود. راما چهارم فرمان داد که اقداماتی برای نوسازی آموزش انجام شود و اصرار داشت که زبان انگلیسی در برنامه درسی گنجانده شود. در سال ۱۸۷۱، نخستین مدرسه نسبتاً مدرن با ساختمان اختصاصی، معلمان غیر روحانی و جدول زمانی در قصر گشوده شد تا به اعضای مذکر خانواده سلطنتی و پسران اشراف آموزش دهد. «فرمان سلطنتی مدرسه‌سازی» اعلام شد، آموزش زبان انگلیسی در قصر برای خانواده سلطنتی آغاز شد و مدارسی برای آموزش فرزندان مردم عادی خارج از قصر تأسیس شدند. با کمک مستشاران خارجی — عمدتاً انگلیسی — پادشاه در سال ۱۸۸۷ یک اداره آموزش تأسیس کرد که در آن زمان ۳۴ مدرسه با بیش از ۸۰ معلم و نزدیک به ۲٬۰۰۰ دانش‌آموز فعال بودند. در سال ۱۸۹۷، به ابتکار ملکه سریبارجاریندرا، دختران نیز به نظام آموزشی راه یافتند. در سال ۱۸۹۸، یک برنامه آموزشی دو بخشی برای بانکوک و استان‌ها راه‌اندازی شد که برنامه‌هایی برای پیش‌دبستانی، ابتدایی، متوسطه، فنی و آموزش عالی را دربر می‌گرفت. | ## بخش 3: آموزش در تایلند | در سال ۱۹۰۱، نخستین مدرسه دولتی دختران به نام «بامرونگ ویجاساتری» در بانکوک تأسیس شد و در سال ۱۹۱۳، نخستین مدرسه تربیت معلم برای زنان در مدرسه دختران «بنجاما راجالای» گشایش یافت. نخستین دانشگاه تایلند، دانشگاه چولالونگکورن، به نام چولالونگ کورن (راما پنجم) نامگذاری شد. این دانشگاه توسط فرزند و جانشین او واجیراوود (راما ششم) در سال ۱۹۱۷ (۱۲۹۶ خورشیدی) با ادغام مدرسه صفحات سلطنتی و کالج پزشکی تأسیس گردید. آموزش برای توسعه پایدار تایلند تفسیر ویژه‌ای از آموزش برای توسعه پایدار (ESD) دارد؛ «فلسفه اقتصاد کفایت» نقش پیشرو در شکل‌دهی به سیاست‌ها از جمله برنامه ملی توسعه اقتصادی و اجتماعی و قانون ملی آموزش داشته‌است. آموزش برای توسعه پایدار به‌طور گسترده‌ای در برنامه درسی آموزش ابتدایی و متوسطه از طریق چارچوب اقتصاد کفایت ادغام شده‌است. از سال ۲۰۰۲، برنامه آموزشی کشور گنجاندن آموزش برای توسعه پایدار را از پنج طریق مشخص ترویج داده‌است: نخست، موضوعات و محتوای مرتبط در هشت حوزه اصلی برنامه درسی گنجانده شده‌اند؛ دوم، پرورش منش دانش‌آموزان بر اساس هشت ویژگی از جمله یادگیری فعال، سبک زندگی کفایت‌محور و مسئولیت‌پذیری اجتماعی تعریف شده‌است؛ سوم، فعالیت‌های یادگیری پروژه‌محور مانند باشگاه‌ها و اردوهای حفاظت از طبیعت پیش‌بینی شده‌است؛ چهارم، ماژول‌های یادگیری ویژه مانند انرژی‌های تجدیدپذیر یا فلسفه اقتصاد کفایت توسعه و گنجانده شده‌اند؛ پنجم، پس از اصلاحات ساختاری ۲۰۰۸، ۳۰ درصد از کل برنامه درسی به موضوعات محلی و بومی اختصاص یافته‌است. دوازده ارزش پرایوت چان-او-چا، نخست‌وزیر و رئیس نظامی تایلند، در سال ۲۰۱۷ (۱۳۹۵ خورشیدی) اعلام کرد که اصلاح نظام آموزشی به‌فوریت ضروری است. پس از کودتای نظامی مه ۲۰۱۴ (اردیبهشت ۱۳۹۳)، پرایوت در یک برنامه تلویزیونی در جولای، دستور داد مدارس فهرستی از ۱۲ ارزش «تایلندی» که او تهیه کرده بود را نصب کنند. این ارزش‌ها عبارتند از: وفاداری به ملت، دین و پادشاهی صداقت، فداکاری، استقامت و آرمان والا برای خیر عمومی سپاس‌گزاری از والدین، سرپرستان و معلمان پشتکار در کسب دانش از طریق تحصیل در مدرسه و سایر روش‌ها حفظ آداب و سنن تایلندی اخلاق‌مداری و خیرخواهی نسبت به دیگران درک درست از دموکراسی با پادشاه به‌عنوان رئیس کشور انضباط، احترام به قانون و اطاعت از بزرگ‌ترها آگاهی مداوم برای انجام اعمال نیک به‌گونه‌ای که اعلی‌حضرت پادشاه آموخته‌است پیروی از اقتصاد خودکفا بر اساس آموزش‌های اعلی‌حضرت پادشاه توان جسمی و روحی؛ سرپیچی از گناهان دینی تقدم منافع ملی بر منافع شخصی مقامات به مدارس دولتی و نهادهای دولتی دستور دادند پارچه‌نوشته‌ای با آموزه‌های ژنرال پرایوت را نصب کنند. نهادهای دولتی همچنین یک شعر، یک ترانه و یک فیلم ۱۲ قسمتی بر اساس این آموزه‌ها تهیه کردند. در اواخر دسامبر ۲۰۱۴، وزارت اطلاعات، ارتباطات و مخابرات مجموعه‌ای از «برچسب‌ها» (استیکر) را برای تصویرسازی هر یک از دوازده ارزش برای کاربران برنامه گفتگوی لاین منتشر کرد. آموزش نظامی برای کودکستانی‌ها دولت نظامی زیر نظر پرایوت چان-او-چا برنامه «گردان مدافع سرزمین» را راه‌اندازی کرد تا به کودکان یونیفورم‌پوش چهار و پنج ساله شنا روی زمین، خزیدن زیر تور، ادای احترام نظامی و خوردن از سینی‌های فلزی روی زمین را بیاموزد. بر اساس گزارش رسانه تایلندی زبان «ماتیچون آنلاین»، «سربازان به کودکان عملیات نظامی نشان دادند و ارزش‌های میهن‌پرستانه از جمله عشق به ملت، ادیان و پادشاهی تایلند را از طریق دوازده ارزش تایلندی به آن‌ها آموختند.» این رسانه گزارش داد که این دومین بار است که نیروی زمینی سلطنتی تایلند این برنامه را اجرا کرده‌است و مدارس و کودکستان‌های بیشتری در آینده به این برنامه خواهند پیوست. نتایج بررسی بهره هوشی ۲۰۱۵ یک بررسی در سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۳ خورشیدی) توسط وزارت بهداشت عمومی نشان داد که میانگین بهره هوشی دانش‌آموزان تایلندی ۹۳ است که نسبت به عدد ۹۴ در سال ۲۰۱۱ کاهش یافته و از استاندارد بین‌المللی ۱۰۰ پایین‌تر است. در جولای ۲۰۱۵، اداره بهداشت تایلند برنامه‌ای را برای ارائه تغذیه بهتر و آموزش بهداشت در مدارس دولتی آغاز کرد. اهداف این برنامه شامل افزایش میانگین بهره هوشی از ۹۴ به ۱۰۰ و افزایش میانگین قد کودکان بود. در آن زمان، پسران به‌طور میانگین ۱۶۷ سانتی‌متر و دختران ۱۵۷ سانتی‌متر قد داشتند. در سال ۲۰۱۵، یک پژوهش بانک جهانی به این نتیجه رسید که «یک‌سوم از نوجوانان ۱۵ ساله تایلند 'از نظر کارکردی بی‌سواد' هستند» از جمله نزدیک به نیمی از کسانی که در مدارس روستایی درس می‌خوانند. بانک جهانی پیشنهاد کرد تایلند نظام آموزشی خود را بخشاً از طریق ادغام و بهینه‌سازی بیش از ۲۰٬۰۰۰ مدرسه در سراسر کشور اصلاح کند. گزینه دیگر استخدام ۱۶۰٬۰۰۰ معلم بیشتر برای مدارس خارج از پایتخت بود تا نسبت معلم به دانش‌آموز را با بانکوک هم‌تراز کند. | ## جمع‌بندی | حقوق آموزش ابتکار سنجش حقوق بشر نشان می‌دهد که تایلند با توجه به سطح درآمد خود، ۶۹٫۵ درصد از آنچه را که باید در زمینه حق آموزش محقق کند، به اجرا درآورده است.