aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ابوالفضل آبایی (هزاوه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابوالفضل آبایی (هزاوه) | مقدمه: ابوالفضل آبایی (زاده ۳۰ شهریور ۱۳۶۵ در اراک) مدیر ورزشی، مربی تغذیه و مربی بدنساز اهل ایران است. | ## بخش 1: ابوالفضل آبایی (هزاوه) | وی به عنوان مدیر تیم فوتسال آلومینیوم اراک (ایرالکو) شناخته می‌شود و در صعود این باشگاه به لیگ برتر فوتسال ایران پس از ۱۷ سال حضور در لیگ‌های پایین‌تر نقش داشته است. وی از دوران کودکی به ورزش علاقه‌مند بود و فعالیت ورزشی خود را با فوتبال آغاز کرد. او تحصیلات خود را در حوزه علوم ورزشی ادامه داد و موفق به دریافت مدرک دکترای فیزیولوژی ورزشی شد. | ## بخش 2: ابوالفضل آبایی (هزاوه) | فعالیت حرفه‌ای آبایی از سال ۱۳۹۸ همکاری خود را با باشگاه آلومینیوم اراک آغاز کرد. سوابق ۱۳۹۸: مربی تغذیه تیم فوتبال آلومینیوم اراک ۱۳۹۹: مربی تغذیه تیم فوتبال آلومینیوم اراک ۱۴۰۰: مربی تغذیه و مدیر تیم فوتسال آلومینیوم اراک ۱۴۰۱: مربی تغذیه و مدیر تیم فوتسال آلومینیوم اراک ۱۴۰۲: مدیر تیم فوتسال آلومینیوم اراک در لیگ برتر فوتسال ایران در دوران حضور وی به عنوان مربی تغذیه، تیم فوتبال آلومینیوم اراک موفق شد به سطوح بالاتر فوتبال ایران صعود کند. صعود به لیگ برتر فوتسال یکی از مهم‌ترین بخش‌های کارنامه مدیریتی آبایی، حضور در کادر مدیریتی تیم فوتسال آلومینیوم اراک در فصل ۱۴۰۱–۱۴۰۲ است. | ## بخش 3: ابوالفضل آبایی (هزاوه) | آبایی در نیم‌فصل دوم آن فصل به عنوان مدیر تیم منصوب شد و در روند صعود تیم نقش داشت. مدیریت تیم فوتسال آلومینیوم آبایی در نخستین فصل حضور آلومینیوم اراک در لیگ برتر فوتسال، مدیریت تیم را برعهده داشت. | ## جمع‌بندی | وی در گفت‌وگو با رسانه‌ها بر تثبیت جایگاه تیم در لیگ برتر، رفع نقاط ضعف تیم، توسعه آکادمی فوتسال و سرمایه‌گذاری در رده‌های پایه تأکید کرده است.
موضوع مقاله: پارک ایالتی بایسنتنیال کپیتول مال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پارک ایالتی بایسنتنیال کپیتول مال | مقدمه: این پارک در زمینی به مساحت ۱۹ جریب (حدود ۷۷٬۰۰۰ متر مربع) در شمال-شمال‌غربی ساختمان کنگره ایالت تنسی قرار دارد و به‌عنوان امتدادی از محوطه کنگره ایالتی در نظر گرفته می‌شود. | ## بخش 1: پارک ایالتی بایسنتنیال کپیتول مال | الهام گرفته شده و عناصر معماری یونان کلاسیک، باروک و بوزار را در خود جای داده است. این پارک به‌عنوان یک موزه روباز عمل می‌کند که از نمادها برای نمایش تاریخ، جغرافیا، فرهنگ و میراث موسیقایی ایالت تنسی از طریق مجموعه‌ای از یادبودها، مسیرهای پیاده‌روی و نمایشگاه‌های تفسیری استفاده می‌کند. این پارک که سالانه بیش از ۲٫۵ میلیون بازدیدکننده دارد، پربازدیدترین پارک در میان ۶۱ پارک ایالتی تنسی و یکی از پربازدیدترین فضاهای عمومی شهر نشویل به‌شمار می‌رود. این منطقه دارای چشمه‌هایی بود که حیوانات وحشی را جذب می‌کرد و به‌عنوان شکارگاهی مهم برای بومیان آمریکا مورد استفاده قرار می‌گرفت. بعدها این چشمه‌ها توسط نخستین کاوشگران و مهاجران اروپایی که در قرن هجدهم به منطقه آمدند نیز استفاده شدند. این محل به دلیل نزدیکی به رودخانه کامبرلند مستعد سیلاب بود و تا زمان ورود مهاجران آلمانی در دهه ۱۸۳۰ به‌طور دائمی مسکونی نشد. | ## بخش 2: پارک ایالتی بایسنتنیال کپیتول مال | هنگامی که نشویل به‌عنوان پایتخت دائمی ایالت انتخاب شد، ساختمان کنگره بر روی تپه‌ای در جنوب این محل ساخته شد. با گذشت زمان، نهر فرنچ لیک کریک با زباله و فاضلاب خام آلوده شد و در نهایت در یک تونل فاضلابی آجری محصور و مدفون گردید. این منطقه در اوایل قرن بیستم رو به زوال رفت و بسیاری از ساختمان‌های آن و اطرافش بعدها در چارچوب یک پروژه گسترده نوسازی شهری که با قانون مسکن سال ۱۹۴۹ تأمین مالی شده بود، تخریب شدند. از اواسط قرن بیستم، چندین ساختمان بلند در اطراف کنگره ایالتی ساخته شد و برخی افراد خواستار حفظ چشم‌انداز شمالی از ساختمان کنگره شدند. در ابتدا قرار بود یک مجموعه بزرگ اداری برای اسکان نهادهای گسترش‌یافته دولت تنسی در این محل ساخته شود، اما بعدها برنامه‌ها تغییر کرد و تصمیم بر آن شد که یک پارک خطی برای بزرگداشت دویستمین سالگرد تأسیس ایالت تنسی ایجاد شود. اگرچه این طرح در آغاز با تردید برخی برنامه‌ریزان دولتی روبه‌رو شد، اما در نهایت پذیرفته شد. | ## بخش 3: پارک ایالتی بایسنتنیال کپیتول مال | عملیات ساخت در ۲۷ ژوئن ۱۹۹۴ آغاز شد و پارک در ۱ ژوئن ۱۹۹۶، همزمان با دویستمین سالگرد ایالت شدن تنسی، افتتاح و تقدیم عموم شد. برخی از امکاناتی که در طرح اولیه پیش‌بینی شده بودند، از جمله یک کاریلون (مجموعه‌ای از ناقوس‌های کوک‌شده) و مسیر پیاده‌روی ویژه تقدیر از اهداکنندگان، به دلیل محدودیت‌های مالی به تعویق افتادند اما در سال‌های بعد به پارک افزوده شدند. این پارک در سال‌های نخست با مشکلات نگهداری و کمبود استفاده عمومی روبه‌رو بود، اما بعدها به‌عنوان یک نماد فرهنگی و تاریخی شناخته شد. در سال ۲۰۱۸، موزه ایالتی تنسی به گوشه شمال‌غربی پارک منتقل شد و در سال ۲۰۲۱ نیز کتابخانه و آرشیو ایالتی تنسی به گوشه شمال‌شرقی آن انتقال یافت. | ## جمع‌بندی | استقرار این نهادها در مجموعه پارک، مفاهیمی را که از همان مراحل اولیه طراحی پارک در نظر گرفته شده بودند، به‌طور کامل محقق کرد.
موضوع مقاله: کتابخانه تمپلتون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کتابخانه تمپلتون | مقدمه: ساختمان به دست جان تمپلتون، سرمایه‌گذار و نیکوکار اهل این منطقه، ساخته شد و قرار بود به‌عنوان کتابخانه‌ای برای مطالعهٔ رابطه علم و دین فعالیت کند. | ## بخش 1: کتابخانه تمپلتون | پس از درگذشت تمپلتون در سال ۲۰۰۸، این مجموعه هرگز به‌طور کامل به‌عنوان کتابخانه مورد بهره‌برداری قرار نگرفت و تا سال ۲۰۲۳ از ساختمان آن به‌عنوان آپارتمان‌های خصوصی استفاده می‌شد، هرچند محوطهٔ آن همچنان برای بازدید عموم باز است. هدف این کتابخانه تسهیل پژوهش در زمینهٔ اصلی مورد علاقهٔ تمپلتون، یعنی تلاقی علم و دین، بود. وی در سال ۲۰۰۰ در مصاحبه‌ای با روزنامه تنسیئن اظهار داشت: این کتابخانه همچنین قرار بود محل نگهداری آثار و نوشته‌های تمپلتون باشد و تعدادی واحد مسکونی برای استادان و پژوهشگران در آن در نظر گرفته شده بود. تمپلتون زمینی را بر فراز فلات کامبرلند، در نزدیکی مرکز همایش‌های جامعه سنت مری و مشرف به جادهٔ میان سیوانی و وینچستر، تنسی، خریداری کرد. وی در همان سال اظهار داشت که احتمالاً کتابخانه در آینده برای عموم مردم نیز گشوده خواهد شد. | ## بخش 2: کتابخانه تمپلتون | در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۱، گروهی از دانشجویان دانشگاه جنوب در نیمه‌شب وارد کتابخانهٔ قفل‌شده شدند. دانشجوی سال اولی به نام «وسلی میچل» از ایالت ورمانت از شکافی که تصور می‌کرد کانال انتقال لباس‌های شست‌وشو است، عبور کرد. این شکاف در واقع به یک دستگاه فشرده‌ساز زباله مجهز به حسگر حرکتی منتهی می‌شد که با فعال شدن، او را زیر فشار له کرد و موجب مرگش شد. مرگ میچل تأثیر عمیقی بر دانشجویان و اعضای هیئت علمی سیوانی گذاشت و به یکی از حوادث تلخ در تاریخ دانشگاه تبدیل شد. پس از درگذشت تمپلتون در سال ۲۰۰۸، مجموعهٔ برنامه‌ریزی‌شدهٔ کتابخانه هرگز به ساختمان منتقل نشد. | ## بخش 3: کتابخانه تمپلتون | در سال ۲۰۱۹، سخنگوی بنیاد تمپلتون اعلام کرد که این بنیاد قصد دارد بخشی از کتابخانه را در آینده برای بازدید عموم بازگشایی کند. با این حال، تا سال ۲۰۲۳ ساختمان همچنان برای عموم گشوده نشده بود و واحدهای مسکونی خصوصی در آن اجاره داده می‌شد. محوطهٔ آن شامل یک مسیر بیضی‌شکل سنگفرش‌شده و تندیس برنزی هم‌اندازهٔ واقعی جان تمپلتون است. محوطهٔ کتابخانه برای عموم باز است و دارای سکوهای دید با دسترسی مناسب به چشم‌انداز درهٔ زیرین، نیمکت‌ها و یک حوض بازتاب است. | ## جمع‌بندی | این فضای سبز به دلیل موقعیت مرتفع خود، چشم‌انداز گسترده‌ای از مناطق اطراف را در اختیار بازدیدکنندگان قرار می‌دهد.
موضوع مقاله: کتابخانه و آرشیو ایالت تنسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کتابخانه و آرشیو ایالت تنسی | مقدمه: این نهاد در سال ۱۸۵۴ تأسیس شد و امروزه زیرمجموعه وزارت امور ایالت تنسی فعالیت می‌کند. | ## بخش 1: کتابخانه و آرشیو ایالت تنسی | برخلاف بسیاری از ایالت‌های آمریکا که کتابخانه ایالتی و آرشیوهای دولتی را به‌صورت دو سازمان مستقل اداره می‌کنند، در تنسی این دو نهاد به‌صورت مشترک و تحت یک مدیریت فعالیت می‌کنند. تاریخچه کتابخانه ایالتی تنسی در آغاز در ساختمان کاپیتول ایالت تنسی مستقر بود، در حالی که آرشیوهای ایالتی در زیرزمین ساختمان یادبود جنگ تنسی نگهداری می‌شدند. در سال ۱۹۱۹، مجمع عمومی تنسی اداره آرشیو و تاریخ را با کتابخانه ایالتی ادغام کرد و «کتابخانه و آرشیو ایالت تنسی» شکل گرفت. در سال ۱۹۵۳، ساختمان جدید کتابخانه و آرشیو در مرکز شهر نشویل و در نزدیکی ساختمان کنگره ایالتی افتتاح شد. کلینتون پرنت جونیور طراحی شده بود، به یاد سربازان جنگ جهانی دوم ساخته شد و هزینه ساخت آن حدود ۲٫۳ میلیون دلار بود. | ## بخش 2: کتابخانه و آرشیو ایالت تنسی | این بنا در سال ۲۰۰۳ به دلیل اهمیت آموزشی و معماری نئوکلاسیک خود در ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده آمریکا ثبت شد. با گذشت بیش از پنجاه سال، افزایش حجم مجموعه‌ها و نیاز به امکانات نگهداری پیشرفته موجب شد برنامه ساخت ساختمانی جدید آغاز شود. پس از سال‌ها برنامه‌ریزی، بودجه لازم در سال ۲۰۱۷ تصویب شد و عملیات ساخت مجموعه جدید آغاز گردید. ساختمان کنونی که توسط شرکت معماری «تاک-هینتون» طراحی شده است، در مجاورت پارک ایالتی بایسنتنیال کپیتول مال در نشویل قرار دارد. کتابخانه کتاب‌ها و رسانه‌های دسترس‌پذیر در سال ۱۹۷۰ بخشی با عنوان «کتابخانه نابینایان و معلولان جسمی تنسی» تأسیس شد که در سال ۲۰۱۸ نام آن به «کتابخانه کتاب‌ها و رسانه‌های دسترس‌پذیر» (LABM) تغییر یافت. | ## بخش 3: کتابخانه و آرشیو ایالت تنسی | این بخش کتاب‌ها و نشریات را در قالب‌های صوتی، بریل و چاپ درشت در اختیار افراد دارای معلولیت‌های بینایی یا جسمی قرار می‌دهد. این مرکز با خدمات کتابخانه ملی برای نابینایان و دارای معلولیت چاپی وابسته به کتابخانه کنگره همکاری می‌کند. مجموعه‌ها کتابخانه و آرشیو ایالت تنسی دارای یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های پژوهشی مرتبط با تاریخ ایالت تنسی است. | ## جمع‌بندی | مجموعه‌های آن شامل: نزدیک به ۷۰۰ هزار جلد کتاب چاپی بیش از یک میلیون تصویر و عکس تاریخی هزاران پرونده موضوعی مجموعه‌های گسترده میکروفیلم آرشیوهای صوتی و اسناد قانون‌گذاری دست‌نوشته‌ها و اسناد تاریخی همچنین این نهاد جامع‌ترین مجموعه روزنامه‌های منتشرشده در تنسی را در اختیار دارد که قدیمی‌ترین آن‌ها به سال ۱۷۹۱ بازمی‌گردد.
موضوع مقاله: دکاو اف۱۰ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دکاو اف۱۰ | مقدمه: دکاو اف۱۰ (به آلمانی: DKW F10) خودرویی بود که توسط شرکت دکاو در اینگولشتات آلمان غربی تولید شد. | ## بخش 1: دکاو اف۱۰ | این مدل بین سال‌های ۱۹۴۹ و اوایل ۱۹۵۰ به فروش رسید و نخستین خودروی تولیدی شرکت پس از جنگ جهانی دوم به‌شمار می‌رفت. در آغاز تولید، دکاو از شاسی‌های باقی‌مانده یا آسیب‌دیدهٔ مدل دکاو اف۸ و همچنین موتورهای موجود آن استفاده کرد. طراحی پس از پایان جنگ جهانی دوم، کارخانهٔ تولید بدنهٔ دکاو در اشپانداو در منطقه‌ای قرار گرفت که بعدها بخشی از آلمان شرقی شد. در نتیجه، شرکت دکاو در آلمان غربی ناچار شد ساخت بدنهٔ خودروهای خود را به شرکت‌های دیگر واگذار کند. این بدنه نسبت به مدل اف۸ مدرن‌تر بود، اما به دلیل ساخت دستی، هزینهٔ تولید بیشتری داشت. | ## بخش 2: دکاو اف۱۰ | اف۱۰ تنها در دو گونهٔ بدنه عرضه می‌شد: سدان دو در کروکی دو در تولید در دسامبر ۱۹۴۹، دکاو تولید دکاو شنلاستر را آغاز کرد که امکان دسترسی به قطعات جدید را فراهم ساخت. این موضوع به شرکت اجازه داد از موتورهای نو و شاسی‌های به‌روزشده در اف۱۰ استفاده کند. شاسی جدید دارای فناوری‌های پس از جنگ، از جمله ترمزهای هیدرولیکی و کمک‌فنرهای تلسکوپی بود. در اواخر سال ۱۹۴۹ تعداد ۲۲ دستگاه و در نیمهٔ نخست سال ۱۹۵۰ تعداد ۱۷۴ دستگاه دیگر از اف۱۰ با شاسی کاملاً جدید تولید شد. تنها تعداد اندکی از این خودرو در آلمان به فروش رسید و بیشتر تولیدات آن صادر شدند. | ## بخش 3: دکاو اف۱۰ | علاوه بر این، شرکت باوئر از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۲ بیش از ۱٬۱۰۰ بدنهٔ جدید را بر روی شاسی‌های قدیمی اف۸ نصب کرد و عملاً این خودروهای پیش از جنگ را نوسازی نمود. در آلمان شرقی شرکت آی‌اف‌ای در آلمان شرقی نیز از بدنهٔ طراحی‌شده توسط باوئر استفاده کرد. این شرکت از سال ۱۹۴۹ مدل آی‌اف‌ای اف۸ را تولید می‌کرد و پس از معرفی اف۸۹ در آلمان غربی، ظرفیت مازاد باوئر برای تولید بدنه‌های کروکی در اختیار آی‌اف‌ای قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | در نتیجه، حدود ۲۵۰ دستگاه خودروی بسیار مشابه با دکاو اف۱۰ بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ ساخته شد.
موضوع مقاله: زالواییکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زالواییکا | مقدمه: این سوپ از مناطق مرکزی لهستان برخاسته و نخستین یادکردها از آن به سده نوزدهم میلادی در شهرهای ووچ و رادومسکو بازمی‌گردد. | ## بخش 1: زالواییکا | با گذشت زمان، دگرگونی‌های منطقه‌ای گوناگونی از این غذا پدید آمد که چندین نمونه از آن‌ها در فهرست محصولات سنتی لهستان ثبت شده‌اند. نخستین یادکردها از آن در سده نوزدهم میلادی از شهرهای ووچ و رادومسکو به‌جای مانده‌است. از این رو، سیب‌زمینی پایه بسیاری از خوراک‌ها به‌شمار می‌رفت و آن را به شکل‌های گوناگون مانند آب‌پز، پوره یا سرخ‌شده سر می‌کشیدند. زالواییکا به‌خاطر سادگی آماده‌سازی، در سده‌های نوزدهم و بیستم میلادی در سراسر کشور گسترش یافت و به شهرهایی مانند کیلتسه و راه پیدا کرد. زالواییکای ووچ مواد اصلی این سوپ عبارتند از: آب‌ترش نان (خمیرمایه چاودار)، آب، سوسیس و پیاز خردشده. سیب‌زمینی‌ها پوست کنده، به مکعب‌های کوچک بریده شده، سپس در آب ریخته و پخته می‌شوند. | ## بخش 2: زالواییکا | هنگامی که سیب‌زمینی‌ها تقریباً پخته شدند، سوسیس و آب‌ترش نان به آن‌ها افزوده می‌شود. زالواییکای رادومسکو (استان ووچ) زالواییکای رادومسکو به مواد بیشتری مانند مرزنجوش و قارچ خوراکی خشک‌شده نیاز دارد. این دستور پخت در ۲۱ دسامبر ۲۰۰۹ (۳۰ آذر ۱۳۸۸) در فهرست محصولات سنتی لهستان ثبت شد. مواد تشکیل‌دهنده: آب سیب‌زمینی ژور (آب‌ترش چاودار) گوشت خوک نمک‌سود (با چربی بُرشته) پیاز سیر خامه ترش برگ بو فلفل دلمه‌ای خوشبو نمک و فلفل قارچ (ترجیحاً از نوع سبز) زالواییکا با رو (استان ووچ) این دستور پخت در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۸ (۲ بهمن ۱۳۸۶) در فهرست محصولات سنتی لهستان ثبت شد. مواد تشکیل‌دهنده: آب سیب‌زمینی ژور (آرد چاودار — سبوس‌دار یا کامل، یا آرد گندم، پوست نان، پیاز، آب) دودی یا سوسیس هویج پیاز تفت‌داده‌شده سیر برگ بو (اختیاری) نمک و فلفل قارچ خشک‌شده (اختیاری) آرد با خامه یا دوغ (برای چاشنی، اختیاری) رو یا چربی بُرشته از گوشت خوک تازه زالواییکای شوی‌داکشیه‌ای (استان اشوی‌داشکسیه) این دستور پخت در ۶ سپتامبر ۲۰۰۶ (۱۵ شهریور ۱۳۸۵) در فهرست محصولات سنتی لهستان ثبت شد. این دستور پخت از استان اشوی‌داشکسیه برخاسته و شباهت زیادی به دستور ووچ دارد، اما سیر و گوشت خوک دودی نیز به آن افزوده می‌شود و میزان خامه ترش در آن کمتر است. | ## بخش 3: زالواییکا | فرایند پخت تقریباً همانند است، با این تفاوت که گوشت خوک نیز به سوپ اضافه می‌شود. مواد تشکیل‌دهنده: آب سیب‌زمینی ژور (آب‌ترش چاودار) گوشت خوک دودی یا سوسیس پیاز سیر برگ بو فلفل دلمه‌ای خوشبو نمک و فلفل خامه ترش چربی بُرشته گوشت خوک زالواییکای روگوو این سوپ از دهه ۱۹۴۰ میلادی (۱۳۲۰ خورشیدی) در روستای و پیرامون آن پخته و سرو می‌شد، هنگامی که مهاجران بازگشته از مناطق شرقی در آنجا ساکن شدند. این سوپ کدر با رنگ کرم‌خاکستری، غلیظ و دارای تکه‌های دیدنی سیب‌زمینی، پیاز تفت‌داده و چربی بُرشته است. ویژگی برجسته زالواییکای روگوو، شکل سیب‌زمینی‌هاست که به صورت حلقه‌ای (نه مکعبی) بریده می‌شوند. | ## جمع‌بندی | این دستور پخت در ۲۷ فوریه ۲۰۲۳ (۸ اسفند ۱۴۰۱) در فهرست محصولات سنتی لهستان ثبت شد.
موضوع مقاله: پانچیت بوکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پانچیت بوکو | مقدمه: پانچیت بوکو (به تاگالوگ: ، به زبان تاگالوگ به معنای «نودل نارگیل جوان»؛ در زبان‌های ویسایایی با نام پانچیت بوتونگ نیز شناخته می‌شود) یک غذای فیلیپینی است که از نوارهای بسیار نازک گوشت نارگیل جوان (buko) به همراه ادویه‌های گوناگون، سبزیجات و گوشت یا خوراک دریایی تهیه می‌شود. | ## بخش 1: پانچیت بوکو | این غذا نوعی خوراک نودل فیلیپینی (پانچیت) به‌شمار می‌رود، هرچند معمولاً نودل سنتی در آن به‌کار نمی‌رود. دستورپخت این غذا متنوع است و اغلب از سایر خوراک‌های پانچیت فیلیپینی الهام می‌گیرد. این غذا به‌طور مستقل هم در میان مردم تاگالوگ، به‌ویژه در کزون و لاگونا، و هم در میان مردم ویسایا پدیدار شده است. | ## بخش 2: پانچیت بوکو | نوع‌های ویسایایی گاهی شامل نودل گندم می‌شوند که آن‌ها را از نوع‌های تاگالوگ متمایز می‌کند. پیشینه و انواع پانچیت بوکو از نوارهای بسیار نازک گوشت نارگیل جوان تهیه می‌شود که نقش نودل را ایفا می‌کنند. نوع تفت‌داده‌شده اغلب با و روغن نارگیل که از شیر نارگیل به‌دست می‌آید، تهیه می‌شود. | ## بخش 3: پانچیت بوکو | خاستگاه این غذا به‌طور مستقل هم در میان مردم تاگالوگ، به‌ویژه در کزون و لاگونا، و هم در میان مردم ویسایا پدیدار شده است. | ## جمع‌بندی | نوع‌های ویسایایی گاهی شامل نودل گندم می‌شوند که آن‌ها را از نوع‌های تاگالوگ متمایز می‌کند.
موضوع مقاله: سوپ میگو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوپ میگو | مقدمه: سوپ میگو که با نام سوپ میگوی دریایی نیز شناخته می‌شود، یک غذای سوپ است که با بهره‌گیری از میگوی آب شیرین یا آب شور به عنوان ماده اصلی تهیه می‌شود. | ## بخش 1: سوپ میگو | انواع گوناگونی از این غذا در نقاط مختلف جهان وجود دارد؛ از جمله «پراون می پنانگ» در مالزی، «چوپه ده کامارونس» پرویی، «کنگ سوم کونگ» تایلندی و «کالدو ده کامارونس» مکزیکی. سوپ میگو را می‌توان به صورت سوپ مبتنی بر آبگوشت یا عصاره، سوپ خامه‌ای یا چاودر تهیه کرد. این سوپ در کشورهای گوناگون به شکل‌های متفاوتی تهیه می‌شود و در هر منطقه ویژگی‌های بومی خاص خود را دارد. در ایالات متحده آمریکا، سوپ خامه‌ای میگو به صورت تولید انبوه فراوری و به شکل کنسرو یا منجمد توزیع می‌شود. | ## بخش 2: سوپ میگو | مکزیک «کالدو ده کامارونس» در مکزیک به عنوان غذایی صرفاً مبتنی بر میگو شناخته می‌شود. مواد اصلی این غذا شامل میگوی رودخانه‌ای، ماهی، سیب‌زمینی، تخم‌مرغ، شیر، پونه کوهی و فلفل است. در ژوئیه ۲۰۱۶ (تیر ۱۳۹۵) در لیما، پرو، قطعنامه‌ای از سوی آشپزان و صاحبان محلی ها و رستوران‌ها برای برگزاری «هفته چوپه ده کامارونس» در بزرگداشت این غذا اعلام شد که از ۱۰ تا ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۶ در رستوران‌های لیما، تاکنا و آرکیپا برگزار گردید. این غذا با میگو، پیاز، اسفناج آبی، تربچه، گوجه‌فرنگی و فلفل سبز دراز تهیه می‌شود و معمولاً با سس ماهی چاشنی زده می‌شود. | ## بخش 3: سوپ میگو | تایلند که با نام‌های «کنگ سوم» یا «گنگ سوم» (به تایلندی: ) نیز شناخته می‌شود، یک غذای سوپ در آشپزی تایلندی است که ریشه در جنوب تایلند دارد. توم یام گونگ (سوپ ترش میگو) که با نام‌های «توم یام» و «توم یام» (به تایلندی: ) نیز شناخته می‌شود، یک غذای سوپ تایلندی است. این غذا به شیوه معمول چاودر با بهره‌گیری از شیر یا خامه، سیب‌زمینی، پیاز، موسیر، کرفس، آبگوشت یا عصاره و میگو تهیه می‌شود. تولید انبوه سوپ خامه‌ای میگو یک محصول سوپ کنسروی با تولید انبوه در ایالات متحده آمریکا است. | ## جمع‌بندی | افزون بر مصرف به عنوان سوپ، سوپ خامه‌ای میگوی آماده را می‌توان به عنوان یک ماده در غذاهایی مانند قالب‌های گوشت دریایی و نیز به کار برد.
موضوع مقاله: سوپ بادام زمینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوپ بادام زمینی | مقدمه: سوپ بادام زمینی (به نام‌های دیگر: سوپ بادام‌زمینی زراعی) نوعی سوپ است که از بادام زمینی و معمولاً مواد دیگری تهیه می‌شود. | ## بخش 1: سوپ بادام زمینی | این خوراک یکی از غذاهای پایه در آشپزی غرب آفریقاست و در شرق آسیا (به‌ویژه تایوان)، ایالات متحده آمریکا (بیشتر در ویرجینیا) و دیگر نقاط جهان نیز مصرف می‌شود. در شمال غرب آرژانتین، بولیوی و پرو نیز رواج دارد و گاهی با گوشت استخوانی و ماکارونی کوتاه توخالی یا سیب‌زمینی سرخ‌شده سرو می‌شود. | ## بخش 2: سوپ بادام زمینی | تهیه سوپ بادام زمینی از بادام زمینی تهیه می‌شود که آن را له کرده و به صورت خمیر درمی‌آورند؛ این خمیر معمولاً «خمیر بادام زمینی» نامیده می‌شود. این غذا یک خوراکی لذیذ است که و و مردم دیگر کشورهای آفریقایی از جمله سیرالئون آن را مصرف می‌کنند. | ## بخش 3: سوپ بادام زمینی | ## جمع‌بندی | برای تهیه این سوپ به شیوه مردم ادو (نیجریه)، برگ‌های اوگو، برگ‌های اوزیزا، دانه (اوزیزا) و (برگ تلخ) از مواد اصلی و ضروری به‌شمار می‌روند.
موضوع مقاله: سوپ پالوتس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوپ پالوتس | مقدمه: سوپ پالوتس (به مجاری: ) یک سوپ مجارستانی است که از نظر ماهیت به شباهت دارد، اما سبک‌تر و دارای طعمی کمی ترش است. | ## بخش 1: سوپ پالوتس | این سوپ از آشپزی مجارستانی به‌شمار می‌رود و پیشینه‌ای پیوند خورده با نام‌های برجسته ادب و آشپزی مجارستان دارد. دستور پخت آن در طول زمان دستخوش تحول شده و امروزه گونه‌های متنوعی از آن در رستوران‌ها و خانه‌های مجارستان تهیه می‌شود. پیشینه پیشینه دقیق این سوپ روشن نیست، اما افسانه‌های گوناگونی دربارهٔ خاستگاه آن وجود دارد. برجسته‌ترین روایت این است که یانوش این سوپ را برای مراسم افتتاحیه یک رستوران پدیدآورد؛ مراسمی که نویسنده نام‌آور کالمان میکسات نیز در آن حضور داشت. | ## بخش 2: سوپ پالوتس | بنا به روایت دیگری، یانوش گوندل این سوپ مشهور را برای جشن تولد کالمان میکسات در سال ۱۸۹۲ میلادی (۱۲۷۱ خورشیدی) عرضه کرد. میکسات از او خواسته بود سوپی بیاورد که تاکنون نخورده و «همه طعم‌های آشپزی مجارستانی را در خود داشته باشد». دستور پخت سوپ پالوتس معمولاً از گوشت گوسفند، گوشت خوک یا گوشت گاو تهیه می‌شود و به‌ندرت از گوشت بوقلمون استفاده می‌شود. مناسب‌ترین گوشت‌ها برای این سوپ گوشت‌هایی است که برای پخت طولانی مدت مناسبند؛ مانند گردن گاو، ساق گاو، ران خوک و کتف خوک. | ## بخش 3: سوپ پالوتس | این سوپ اغلب با افزودن خامه ترش به روش هم‌زدن با آرد غلیظ می‌شود، اما گاهی بدون این مرحله طبخ شده و خامه ترش جداگانه سرو می‌شود. در دستورهای جدیدتر، از سرکه یا آب لیموترش برای ترش کردن سوپ بهره گرفته می‌شود و مقداری شوید نیز به عنوان تزیین افزوده می‌شود. در روش پخت متداول، پیاز ریز خرد شده را تفت می‌دهند، سپس پاپریکای قرمز می‌افزایند و با آب می‌جوشانند. گوشت را به تکه‌های کوچک برش داده و به همراه برگ بو، زیره آسیاب‌شده، فلفل، سیر له‌شده و نمک اضافه می‌کنند. | ## جمع‌بندی | پس از نیم‌پز شدن، سیب‌زمینی مکعبی و لوبیا سبز خرد شده افزوده می‌شود و در پایان با خامه ترش و آرد غلیظ می‌شود.
موضوع مقاله: ماتوی پونومارنکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماتوی پونومارنکو | مقدمه: ماتوی روسلانوویچ پونومارنکو (به اوکراینی: Матвій Русланович Пономаренко؛ زادهٔ ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۰۶) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است که در پست مهاجم برای باشگاه دینامو کی‌یف در لیگ برتر اوکراین و تیم ملی اوکراین بازی می‌کند. | ## بخش 1: ماتوی پونومارنکو | دوران باشگاهی پونومارنکو که در میرونیفکا، استان کی‌یف متولد شد، فعالیت ورزشی خود را در مدرسهٔ ورزشی محلی شمارهٔ ۱ آغاز کرد، جایی که اولین مربی او میخائیلو هالیچ بود. او در باشگاه‌های دینامو کی‌یف و زوریا لوهانسک (به‌عنوان بازیکن قرضی) در لیگ برتر اوکراین بازی کرد و بعداً به تیم بزرگسالان دینامو ارتقا یافت. | ## بخش 2: ماتوی پونومارنکو | پونومارنکو اولین بازی خود را برای دینامو در لیگ برتر اوکراین به‌عنوان بازیکن تعویضی در نیمهٔ دوم مقابل شاختار دونتسک در ۳ نوامبر ۲۰۲۳ انجام داد. دوران ملی در ژوئیهٔ ۲۰۲۴، پونومارنکو توسط سرمربی دمیترو میخیلنکو به تیم ملی زیر ۱۹ سال اوکراین برای بازی در جام ملت‌های اروپا زیر ۱۹ سال ۲۰۲۴ فراخوانده شد. | ## بخش 3: ماتوی پونومارنکو | ## جمع‌بندی | در ۲۶ مارس ۲۰۲۶، او در اولین بازی خود برای تیم ملی اوکراین در شکست ۱–۳ مقابل سوئد در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ انجاپ داد و گلزنی کرد، با این حال اوکراین از جام جهانی ۲۰۲۶ بازماند.
موضوع مقاله: محله (شهرسازی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محله (شهرسازی) | مقدمه: یک محله می‌تواند از نظر اداری تعریف شده و مرزهای آن به‌طور رسمی تعیین گردد و ممکن است ساختار اداری خاص خود را (به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از شهر، شهرک یا سایر مناطق شهری) داشته باشد. | ## بخش 1: محله (شهرسازی) | چنین تقسیمی به‌ویژه در کشورهایی مانند بلغارستان ، کرواسی ، فرانسه ، گرجستان (، k'vart'ali)، ایتالیا ، رومانی و صربستان ( / ) بسیار رایج است. در کشورهایی مانند فنلاند، این مناطق شهری (Kaupunginosa) معمولاً در طرح‌های جامع شهری (Kaava) تعریف می‌شوند و اگرچه اهمیت اداری و سیاسی مستقلی ندارند، اما برای تسهیل ارتباطات، برنامه‌ریزی‌های توسعه منطقه و طراحی شهری به کار می‌روند. | ## بخش 2: محله (شهرسازی) | برای مناطقی که شهر محسوب نمی‌شوند، تقسیم‌های مشابهی مانند دهستان، شهرک و روستا به کار می‌رود. این اصطلاح اغلب برای منطقه‌ای که با گروه خاصی از مردم در ارتباط است به کار می‌رود؛ به عنوان مثال، گفته می‌شود که برخی شهرها دارای محله یهودی‌ها، محله‌های دیپلماتیک یا محله‌های بوهمین (Bohemian) هستند. | ## بخش 3: محله (شهرسازی) | ## جمع‌بندی | تاریخچه بیشتر شهرهای روم باستان توسط دو خیابان یا مسیر اصلی خود، یعنی کاردو (کاردو ماکسیموس) و دکومانوس (دکومانوس ماکسیموس)، به چهار بخش تقسیم می‌شدند که به هر یک از این چهار بخش، «کوی» یا ربع (Quarter) می‌گفتند.
موضوع مقاله: ویوین ویلسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویوین ویلسون | مقدمه: او دختر بزرگ ایلان ماسک و همسر اولش، جاستین ماسک (با نام خانوادگی قبلی ویلسون) است. | ## بخش 1: ویوین ویلسون | در سال ۲۰۲۰، ویلسون به عنوان یک زن ترنس آشکارسازی کرد، درمان اختلال هویت جنسیتی را آغاز کرد و دو سال بعد از پدرش ایلان ماسک جدا شد و نام قانونی خود را هم تغییر داد. بعداً در همان سال، او با آژانس استعدادیابی سی‌ای‌ای قرارداد امضا کرد، زیرا پس از ترک تحصیل از دانشگاه تمپل در ژاپن، برای مدلینگ به لس‌آنجلس بازگشته بود. مجله تین ووگ، ویلسون را فردی توصیف کرده است که دائماً در فضای مجازی حضور دارد و از نظر سیاسی رک و صریح صحبت می‌کند. | ## بخش 2: ویوین ویلسون | او خود را چپ‌گرا می‌داند و از درآمد پایه همگانی، مراقبت سلامتی همگانی، کاهش نابرابری ثروت و حقوق بشر حمایت می‌کند. ویلسون از اقدامات و دیدگاه‌های ایلان ماسک در مورد حقوق تراجنسیتی‌ها و همچنین تصویر او در زندگینامه‌اش که توسط والتر ایزاکسون نوشته شده انتقاد کرده است. ماسک رابطه سرد خود با فرزندش (ویوین ویلسون) را به تأثیرات «نئومارکسیستی» نسبت می‌دهد، توصیفی که ویلسون آن را رد می‌کند. | ## بخش 3: ویوین ویلسون | آشکارسازی ویلسون در سال ۲۰۲۰ از طریق یک استوری اینستاگرام که به صورت عمومی منتشر شد، به عنوان یک تراجنسیتی آشکارسازی کرد. طبق گزارش‌ها، مادرش از تغییر جنسیت او بسیار حمایت می‌کرد و وقتی ویلسون آشکارسازی کرد، تعجب نکرد. پدرش به اندازه او حمایت نکرد و به گفته ویلسون، پدرش ماه‌ها با او صحبت نکرده بود، اما برای شروع مسدودکننده‌های تستوسترون و هورمون‌درمانی به اجازه او نیاز داشت. | ## جمع‌بندی | ویلسون درمان خود را برای اختلال هویت جنسیتی در سال ۲۰۲۰ آغاز کرد، که به گفته خودش در ابتدا پدرش از آن حمایت نمی‌کرد.