aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: آزار ترکمان‌های عراق به‌دست صدام حسین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آزار ترکمان‌های عراق به‌دست صدام حسین | مقدمه: آزار ترکمان‌های عراق به‌دست صدام حسین به آزار و اذیت ترکمان‌های عراق توسط دولت بعث عراق در زمان صدام حسین اشاره دارد. | ## بخش 1: آزار ترکمان‌های عراق به‌دست صدام حسین | با این حال، دولت بعثی، ترکمن‌های عراق را به عنوان یک گروه قومی متمایز که هیچ ارتباطی با ترکمن‌های آسیای مرکزی یا ترکمن‌های ترکیه ندارد، معرفی کرد. در ۲۶ تا ۲۹ آوریل ۱۹۷۶، فخری کوروتورک، رئیس جمهور ترکیه، به دعوت حسن البکر، رئیس جمهور عراق، از عراق بازدید کرد و پس از آن از موصل، کرکوک و بصره بازدید کرد. 72, وقتی صدام حسین برای اولین بار به قدرت رسید، دستور اعدام بالاترین رهبران جامعه ترکمن عراق را صادر کرد که به عنوان روز شهدای ترکمن به یادگار ماند. در دوران صدام حسین، در دهه ۱۹۸۰، ممنوعیت‌های بیشتری بر زبان ترکی اعمال و اجرا شد و ترکمن‌های عراق از صحبت کردن به زبان ترکی در اماکن عمومی، مدارس و رسانه‌ها منع شدند. در حالی که ترکمن‌های عراق هدف چندین قتل عام، مانند سال‌های ۱۹۲۴، ۱۹۴۶ و ​​۱۹۵۹، قرار گرفتند، حزب بعث عراق مسئول قتل عام ترکمن‌های عراق بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۳ بود. قتل عام‌های قابل توجه شامل اعدام‌های ۱۹۸۰، قتل عام آلتون کوپری در سال ۱۹۹۱، قتل عام اربیل در سال ۱۹۹۶ و قتل عام‌ها در جریان عملیات انفال بود که با وجود هدف قرار دادن کردها در درجه اول، ترکمن‌های عراقی را نیز هدف قرار داده و کشته بود. | ## بخش 2: آزار ترکمان‌های عراق به‌دست صدام حسین | در ۶ مه ۱۹۸۰، اطلاعات نظامی عراق دستورالعمل ۱۵۵۹ را صادر کرد که دستور اخراج مقامات ترکمن عراقی از کرکوک را می‌داد. تعداد قابل توجهی از مخالفان ترکمن عراقی به احزاب اسلام‌گرای شیعه مورد حمایت ایران پیوستند. پس از قیام‌های عراق در سال ۱۹۹۱ و پیروزی کردها، ایالات متحده مناطق پرواز ممنوع بر فراز کردستان عراق ایجاد کرد. مناطق پرواز ممنوع، منطقه ترکمن را به دو قسمت تقسیم کرده بود، نیمی از آنها تحت مناطق پرواز ممنوع تحت حاکمیت کردها و نیمی دیگر هنوز تحت حاکمیت عراق بودند. به برخی از سازمان‌های ترکمن در حکومت اقلیم کردستان پناهندگی داده شد، جایی که آنها همچنان با محدودیت‌ها و گاهی حتی قتل عام توسط پیشمرگه‌ها روبرو بودند. دولت ترکیه تمایلی به مقابله با دولت عراق در مورد آزار و اذیت ترکمن‌های عراق نداشت. | ## بخش 3: آزار ترکمان‌های عراق به‌دست صدام حسین | در ۲۸ فوریه ۱۹۸۰، پس از اعدام روشنفکران ترکمن، وزارت امور خارجه ترکیه پیام تسلیت فرستاد، اگرچه ادعا کرد که ترکمن‌های عراق شهروند عراق هستند و ترکیه نباید در امور عراق دخالت کند. نام مدارس، محله‌ها، روستاها، خیابان‌ها، بازارها و مساجد با نام‌های ترکی به نام‌های عربی تغییر یافت. بسیاری از روستاهای ترکمن‌های عراقی، به‌ویژه در دهه ۱۹۹۰، بدون بازسازی تخریب شدند. 56, در سال ۲۰۰۳، بیشتر سرزمین‌های مورد مناقشه شمال عراق توسط پیشمرگه‌ها تصرف شد که شروع به انتقام‌گیری از مهاجران عرب کردند و در نهایت روند عربی‌سازی سکونتگاه‌های کردنشین را معکوس کردند و به بی‌رحمی شهرت یافتند، تا جایی که به محض ورود پیشمرگه‌ها به هر سکونتگاهی، مهاجران عرب فرار می‌کردند. 62 اعراب بدون حکم دادگاه از ترک محل خودداری کردند و پس از آن ساکنان ترکمن تهدید کردند که ترکمن‌های آواره قصد بازگشت به بشیر را دارند که در آن هر عربی که در روستا باقی مانده باشد کشته خواهد شد. | ## جمع‌بندی | 71, در جریان نسل‌کشی ترکمن‌های عراق توسط داعش از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷، بسیاری از شبه‌نظامیان و رهبران داعش، افسران ارتش عراق در زمان صدام حسین بودند.
موضوع مقاله: اورگیلو آرنه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اورگیلو آرنه | مقدمه: اورگیلو حارم یا آرنه (مرگ پس از ژانویه ۱۱۷۵)، شاهزاده انطاکیه، یکی از دولت‌های صلیبی در خاورمیانه و اراضی مقدس از دهه ۱۱۶۰ میلادی تا زمان مرگش بود. | ## بخش 1: اورگیلو آرنه | او نخستین همسر شاهزاده بوهموند انطاکیه بود اما بخش اعظمی جزئیات از زندگی وی نامشخص است. براساس گفته مورخ، اندرو باک، اورگیلو یکی از فرزندان خانواده اشرافی فرسنل بود که پس از تصرف آرنه یا حارم در قلمروی دولت جدید صلیبی انطاکیه مستقر شدند. با این حال هم اصل و نسب او و هم نحوه ازدواجش با بوهموند نامشخص است و تنها اطلاعات موجود از وی آن است که احتمالاً پس از ژانویه ۱۱۷۵ میلادی درگذشته باشد. مورخ اندرو باک معتقد است که وی وارث حارم یا آرنه، دژ استراتژیک و مهم در خطوط و مرزهای شاهزاده‌نشین انطاکیه که وظیفه مقابله در برابر یورش‌های مسلمانان از جانب حلب را داشت، بوده است. | ## بخش 2: اورگیلو آرنه | براساس گفته باک، اورگیلو در دهه ۱۱۶۰ به ازدواج بوهموند سوم، شاهزاده انطاکیه درآمد. اندرو باک معتقد است که با وجود کمبود اطلاعات از زندگی وی، اورگیلو احتمالاً از خاندان‌های برجسته و قدیمی انطاکیه بوده است که توانسته به ازدواج شاهزاده آن قلمرو در بیاید؛ بنابراین از نظر باک وی یکی از فرزندان و اعضای خاندان اصیل و برجستهٔ فرسنل با تباری نورمنی است که حدود ۱۱۱۱ به رهبری گی فرسنل آرنه یا حارم را متصرف شدند. به گفته باک، آرنه «تاریخی آشفته و پرآشوبی» داشت چراکه بارها میان نیروهای شاهزاده‌نشین انطاکیه و نیروهای امارت حلب دست به دست می‌شد تا آن که در سال ۱۱۶۴ به‌طور کامل از دستان شاهزاده‌نشین انطاکیه خارج شد. هرچند بوهموند تلاش‌هایی برای بازپس‌گیری آن در دهه ۱۱۷۰ و ۱۱۸۰ ترتیب داد اما موفق نبود. | ## بخش 3: اورگیلو آرنه | اورگیلو از بوهموند دو فرزند پسر شد: ریمون در سال ۱۱۶۹ و بوهموند در سال ۱۱۷۱ به دنیا آمدند. بوهموند پس از مرگ پدر، به عنوان جانشین قلمروی انطاکیه انتخاب شد در حالی ریمون پس از وارث پسر نداشتن ریمون سوم، کنت طرابلس، به عنوان پسرخوانده وی به عنوان جانشین قلمروی طرابلس انتخاب شد. باک چنین فرضی را مطرح می‌سازد که احتمالاً برادر کوچکتر و ناتنی بوهموند، بالدوین، انطاکیه را برای پیوستن به گارد وارنگیان پس از تولدش ترک گفته است چراکه بوهموند درصدد آن بود تا جایگاه وارث را حفظ کند تا پس از مرگ زودهنگامش مشکلی در مسئله جانشینی مطرح نشود. | ## جمع‌بندی | مالکولم باربر، مورخ قرون وسطی نیز چنین اذعان داشته است که آخرین اشاره به اورگیلو در فوریه ۱۱۷۵ است در حالی گی پری معتقد است که آخرین اشاره به شاهزاده اورگیلو در مارس ۱۱۷۵ بوده است.
موضوع مقاله: مارپرستی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارپرستی | مقدمه: هند نژادی از موجودات مار مانند که ناگا نامیده می‌شوند، در اسطوره‌شناسی هندو برجسته هستند. | ## بخش 1: مارپرستی | (زبان سانسکریت: नाग) کلمه زبان سانسکریت و زبان پالی برای خدا یا طبقه موجود یا موجود است که به شکل یک مار بسیار بزرگ است که در هندوئیسم یافت می‌شود. استفاده از اصطلاح «ناگا» اغلب مبهم است، زیرا این کلمه ممکن است در زمینه‌های مشابه به یکی از چندین قبایل انسانی موسوم به «ناگاس» اشاره داشته باشد. به فیل ها؛ و به مارهای معمولی، به ویژه شاه کبرا، مار موشی هندی و کبرای هندی که هنوز در زبان هندی و سایر زبان‌های هند به مار «ناگ» می‌گویند. مار عمدتاً نمایانگر تولد دوباره، مرگ و مرگ و میر است، زیرا پوست خود را ریخته و به‌طور نمادین «تولد دوباره» دارد. | ## بخش 2: مارپرستی | در بخش بزرگی از هند، نمادهای حکاکی شده از مارهای کبرا یا «ناگا» یا سنگ‌ها به عنوان جایگزین وجود دارد. در میان برخی از هندیان، مار کبری که تصادفاً کشته می‌شود، مانند یک انسان سوزانده می‌شود. در شمال هند، یک نسخه مردانه از مار به نام ریوان و معروف به «پادشاه مارها» پرستش می‌شد. آنها نقش‌های برجسته ای را در افسانه‌های مختلف بازی می‌کنند: نامتناهی (فلسفه) اولین پادشاه ناگاها، یکی از دو کوه ویشنو است. | ## بخش 3: مارپرستی | پاتانجلی حکیم و نویسنده یوگا سوترا بود و گفته می‌شد که تجسم نامتناهی (فلسفه)، مار الهی که تخت ویشنو را تشکیل می‌دهد. تکشاکا فرمانروای جنگل خندوا بود که بعداً پاریکشیت را به عنوان انتقام از پانداواها برای سوزاندن جنگل کشت. | ## جمع‌بندی | به بت‌های مار هدایایی از شیر و بخور تعلق می‌گیرد تا به عبادت کننده در کسب علم، ثروت و شهرت کمک کند.
موضوع مقاله: تورانی‌ها (اوستا) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تورانی‌ها (اوستا) | مقدمه: تورانی‌ها (𐬙𐬏𐬌𐬭𐬌𐬌𐬀)، قوم‌نام گروهی است که در اوستا آمده است، یعنی مجموعه متون مقدس مزدیسنا. | ## بخش 1: تورانی‌ها (اوستا) | هویت آنها نامعلوم است، اما گمان می‌رود که مردمان ایرانی‌تبار عشایر کوچ‌نشین اوراسیایی از استپ اوراسیا باشند. مانند قوم‌نام ایرانی که از ایران‌شهر گرفته شده است، اصطلاح امروزی تورانی نیز یک پسین‌سازی از نام توران است. توران و ایران هر دو به ترتیب تشکیلاتی از قومیت‌های ایرانی باستانی توریا و آریا هستند. با این حال، تورانیان در افسانه‌های بعدی ایران، به ویژه در شاهنامه به عنوان دشمنان ایرانیان ظاهر می‌شوند. در قرون وسطی، مردم ترک در توران شروع به سکونت کردند و این نام بیشتر بر آنها گفته می‌شد. | ## بخش 2: تورانی‌ها (اوستا) | جنبش مدرن پان‌ناسیونالیسم، پان‌تورانیسم نیز در نهایت نام خود را از این اصطلاح گرفته است. همچنین به نظر می‌رسد این متن دلالت بر این دارد که شخصیت‌های برجسته دوره اولیه زرتشتی متعلق به خانواده او هستند. این برجستگی و نقش مثبت کلی تورانیان برخلاف نقش متضاد آنها در سایر بخش‌های اوستای جوان و نیز عدم حضور آریاها در گاتاها است. فروردین یشت فروردین‌یشت طولانی‌ترین یشت است و به بزرگداشت فروهر، یک مفهوم منحصربه‌فرد زرتشتی، مشابه و مرتبط با مفهوم روح اختصاص دارد. در بخش اول، خود فروشی‌ها، اغلب به خاطر کمک در هنگام جنگ، مورد ستایش قرار می‌گیرند. | ## بخش 3: تورانی‌ها (اوستا) | قسمت دوم یشت، فروشی‌های افراد متعددی مورد احترام قرار گرفته است که نقش مهمی در جامعه زرتشتیان اولیه داشتند. با وجود این، یک اجماع علمی وجود دارد که تورانیان مردمان ایرانی‌تبار عشایر کوچ‌نشین اوراسیایی در استپ اوراسیا در شمال ایرانیان باستان زندگی می‌کردند. علاوه بر این، تعدادی از نام‌های شخصی تورانی مانند افراسیاب، آگراراتها، بیدرفش، و ارجاسپ، در اوستا آمده است. | ## جمع‌بندی | همچنین داستان پادشاه اساطیری فریدون که جهان را بین سه پسر خود تور (توریا)، سلم (شاهنامه) (سایریما) و ایرج (پسر فریدون) (آریا) تقسیم کرد، به رسمیت شناختن خویشاوندی باستانی ایرانیان و تورانیان تعبیر می‌شود.
موضوع مقاله: زائولی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زائولی | مقدمه: زائولی یا زاوولی رقص سنتی مردم گورو (که به زبان گورو صحبت می‌کنند) در مرکز ساحل عاج است. | ## بخش 1: زائولی | ماسک زائولی، که در این رقص استفاده می‌شود، در دهه ۱۹۵۰ ایجاد شد و بنا به گفته‌ها، الهام‌گرفته از دختری به نام "دیلا لو زائولی" (به معنای "زائولی، دختر دیلا") است. با این حال، داستان‌های مختلفی دربارهٔ منشأ این ماسک خاص وجود دارد و هر ماسک ممکن است تاریخچه نمادین خاص خود را داشته باشد. | ## بخش 2: زائولی | این رقص در سال ۲۰۱۷ در فهرست نمایندگی میراث فرهنگی ناملموس بشریت توسط یونسکو به ثبت رسید. هر روستای گورو یک رقاص زائولی محلی (که همیشه مرد است) دارد که در مراسم تشییع جنازه و جشن‌ها به اجرا می‌پردازد. | ## بخش 3: زائولی | این رقص به عنوان ابزاری، برای افزایش تولید و بهره‌وری روستاهایی که در آن اجرا می‌شود، شناخته شده و به عنوان وسیله‌ای برای وحدت جامعه گورو و به‌طور کلی کشور، دیده می‌شود. یک ویدیوی پرطرفدار که شامل آهنگ "Bungee Jump" از هنرمندان موسیقی الکترونیک کاپیتان هوک و آستریکس است، از تصاویری از رقصندگان زائولی استفاده می‌کند. | ## جمع‌بندی | ویدئوهای کوتاهی از رقص‌های سنتی زائولی نیز در اینترنت دست به دست می‌شود که موسیقی متن آن جای خود را به ریتم‌های تند و به ظاهر مناسب موسیقی سایکدلیک ترنس داده است.
موضوع مقاله: آکادمی امپراتوری-سلطنتی زبان‌های شرقی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آکادمی امپراتوری-سلطنتی زبان‌های شرقی | مقدمه: آکادمی امپراتوری-سلطنتی زبان‌های شرقی ، که با نام آکادمی شرقی نیز شناخته می‌شود، در سال 1754 توسط امپراتریس ماریا ترزا در وین تأسیس شد. | ## بخش 1: آکادمی امپراتوری-سلطنتی زبان‌های شرقی | جنگ‌های عثمانی در اروپا، و همچنین مبادلات اقتصادی و فرهنگی، مترجمان را ضروری کرده بود و علاقه علمی به شرق بیدار شده بود. در سال 1754، امپراتریس ماریا ترزا به پیشنهاد ونزل آنتون، شاهزاده کانیتس-ریتبرگ، آکادمی شرقی را تاسیس کرد، جایی که مطالعات شرقی در کنار زبان‌های ترکی، فارسی و عربی تدریس می‌شد. بیشتر دانشجویان وارد خدمات دیپلماتیک می‌شدند، جایی که به دلیل سنشان "جوانان زبان" نامیده می‌شدند. | ## بخش 2: آکادمی امپراتوری-سلطنتی زبان‌های شرقی | در پایان قرن نوزدهم، آکادمی شرقی سازماندهی مجدد شد و به آکادمی کنسولی تغییر نام داد. در سال 1902، آکادمی به ساختمان جدیدی در بولتزمن‌گاسه منتقل شد که توسط معمار لودویگ باومن ساخته شده بود. پس از آنشلوس در سال 1938، فعالیت‌های آکادمی توسط حاکمان جدید ناسیونال سوسیالیست به شدت محدود شد. | ## بخش 3: آکادمی امپراتوری-سلطنتی زبان‌های شرقی | از سال 1941، این ساختمان به عنوان بیمارستان نظامی ارتش آلمان مورد استفاده قرار گرفت. در ابتدا، به عنوان نمایندگی آمریکا و از سال 1951 به عنوان سفارت ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | پانویس لینک به بیرون رولاند پیتش (2012): اوتوکار ماریا فریهر فون شلختا-وسرد و سین دوتانگ پرسیشر دیچتکونست ، در اسپکتروم ایران.
موضوع مقاله: کتیبه‌های خصوصی فارسی میانۀ ساسانی و پساساسانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کتیبه‌های خصوصی فارسی میانۀ ساسانی و پساساسانی | مقدمه: کتیبه‌های خصوصی فارسی میانۀ ساسانی و پساساسانی کتابی نوشتۀ سیروس نصراله‌زاده است که در سال ۱۴۰۲ خورشیدی در ۳۷۲ صفحه در انتشارات آریارمنا و گروه پژوهشی باستان‌کاوی تیسافرن منتشر شده و شایسته تقدیر چهل و دومین جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران شده است. | ## بخش 1: کتیبه‌های خصوصی فارسی میانۀ ساسانی و پساساسانی | معرفی کتاب کتیبه‌های خصوصی فارسی میانه ساسانی و پساساسانی به کتیبه‌های خصوصی فارسی میانهٔ ساسانی و پساساسانی موجود از دورهٔ ساسانی به چند دسته تقسیم می‌شوند. کتیبه‌های سلطنتی یا دولتی که به الفبای پهلوی کتیبه‌ای یا منفصل نوشته شده‌اند، یکی از این دسته‌ها را تشکیل داده‌اند. این کتیبه‌ها یا مربوط به شاهان ساسانی است مثل اردشیر اول، شاپور اول، نرسی، شاپور دوم و سوم و یا بزرگان و مقامات دولتی و دینی مثل کتیبهٔ ابنون، کرتیر، مهرنرسی و دیگران. | ## بخش 2: کتیبه‌های خصوصی فارسی میانۀ ساسانی و پساساسانی | این کتیبه‌ها دیدگاه رسمی حکومت ساسانی را نشان می‌دهد، اما دستهٔ دیگر که مربوط به اواخر دورهٔ ساسانی تا سده‌های ۵ هجری است، کتیبه‌های موسوم به کتیبه‌های خصوصی است. بخش مهمی از کتیبه‌های خصوصی گورنوشته‌های جامعهٔ زردشتی است که در ایران، چین و استانبول یافت شده است. قدیمی‌ترین این کتیبه‌ها از اواخر دورهٔ یزدگرد سوم آغاز می‌شود و متأخرترین آنها برج‌ لاجیم در استان مازندران است. | ## بخش 3: کتیبه‌های خصوصی فارسی میانۀ ساسانی و پساساسانی | این کتیبه‌ها گاه درمورد وقف چاه یا زمین است و گاه دیدار جامعهٔ زردشتی از جایی مثل هند و یا تعمیر قلعه‌ای در فارس. در دورهٔ ساسانی مسیحیت در ایران توسعهٔ بسیاری یافت و حتی حکومت ساسانی توانست نوعی مسیحیت ایرانی به نام «نستوری» را در ایران در تقابل با مسیحیت ارتودوکس بیزانس شکل دهد. یکی از آنها گورنوشته‌ای است که در استانبول امروزی قرار دارد و بخش دیگر کتیبه‌های یادبودی آنها است که در هند و هرات یافته شده است. | ## جمع‌بندی | جایزه در آیین پایانی چهل و دومین جشنوارۀ کتاب سال ایران که سه‌شنبه هفتم اسفندماه ۱۴۰۳ در تالار وحدت برگزار شد، کتاب کتیبه‌های خصوصی فارسی میانۀ ساسانی و پساساسانی که انتشارات آریارمنا و گروه پژوهشی باستان‌کاوی تیسافرن آن را منتشر کرده، به‌عنوان کتاب شایسته قدردانی انتخاب شد..
موضوع مقاله: حنان عواد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حنان عواد | مقدمه: تحصیلات تکمیلی خود را در چندین دانشگاه عربی و بین‌المللی از جمله دانشگاه مک‌گیل ادامه داد و دو مدرک کارشناسی ارشد و دکترای خود را گرفت. | ## بخش 1: حنان عواد | پس از فارغ‌التحصیلی به وطن بازگشت و به عضویت مؤسس دانشگاه قدس و مدرس دانشگاه بیرزیت درآمد. او رئیس و بنیان‌گذار اتحادیهٔ بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی، شاخهٔ فلسطین از سال ۱۹۸۸ است. در طی سال‌های حرفهٔ خود، نقش مهمی در دفاع از مسئلهٔ فلسطین ایفا کرد و در محافل فرهنگی عرب به عنوان «سفیرهٔ انتفاضه» و «عاشق وطن» شهرت یافت. آثار بسیاری از شعر، نثر، خاطرات، ادبیات فلسطین و مطالعات انتقادی منتشر کرده است. زندگی و پیشه حنان احمد عوّاد در سال ۱۹۵۱ در قدس، ادارهٔ اردنی کرانهٔ باختری، به دنیا آمد. | ## بخش 2: حنان عواد | پدرش یک مهندس برق و تاجر بود.در سال ۱۹۷۱ از دانشکدهٔ معلمان رام‌الله دیپلم آموزش و پرورش گرفت. سپس در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۷ لیسانس ادبیات عرب و کارشناسی ارشد علوم انسانی را از مؤسسه مطالعات آسیایی و آفریقایی در قدس دریافت کرد. او همچنین مدرک فوق لیسانس خود را از دانشگاه الازهر در سال ۱۹۷۶ و مدرک کارشناسی ارشد را در رشتهٔ علوم انسانی از دانشگاه مک‌گیل کانادا گرفت. پس از فارغ‌التحصیلی به وطن بازگشت و به عضویت مؤسس دانشگاه قدس درآمد و مدرس دانشگاه بیرزیت شد. نوشتن را از سنین پایین در روزنامهٔ «القدس» و «الشعب» وابسته به سازمان آزادیبخش فلسطین، شروع کرد و وضعیت فلسطین را به سبک ادبی و بلاغی بیان می‌کرد. | ## بخش 3: حنان عواد | به نمایندگی از او به هنگام حصرش، سفرهای گسترده‌ای را انجام داد و با پیام‌ها و بیانیه‌ها به رؤسای جمهور و کنفرانس‌ها در کشورهای مختلف جهان، نمایندهٔ او شد. او مناصب بسیاری را در امور عمومی داشته و دارد، از جمله:عضو مجلس ملی فلسطین، رئیس روابط بین‌الملل اتحادیهٔ نویسندگان فلسطین، رئیس انجمن جهانی قلم شاخهٔ فلسطین، رئیس سازمان جهانی زنان برای صلح و آزادی شاخهٔ فلسطین، مشاور فرهنگی استانداری قدس و وزارت ارتباطات، بنیانگذار اتحادیه نویسندگان فلسطین در سرزمین‌های اشغالی و بنیانگذار بسیاری از شاخه‌های فلسطینی در نهادهای مهم بین‌المللی است. علاوه بر تدریس در دانشگاه قدس، دانشگاه بیرزیت و دانشگاه مک گیل، او یکی از اعضای مؤسس روزنامهٔ «الشعب»، از اعضای مؤسس انجمن روزنامه‌نگاران فلسطین و عضو کنفرانس ملی عربی، از اعضای مؤسس دانشگاه قدس و رئیس گروه فرهنگی آن، عضو هیئت امنای شورای عرب در قدس و عضو مشاور مجلهٔ «المواکب» است. اشعار او به دلیل تأثیرات تجاوزگری اسرائیل، رنگ و بویی میهنی دارد و به هر دو نوع کلاسیک و آزاد می‌سراید. محمد ابوشاور دربارهٔ او گفته است: «ویژگی شعر او مبارزه و تجلیل از قهرمانان فلسطینی است. | ## جمع‌بندی | شعر او انقلابی است و به مسائل سرزمین اشغالی با سبکی جذاب و کلامی ظریف پرداخته است.» زندگی شخصی او به خاطر ظاهرش معروف است که همواره کوفیهٔ فلسطینی می‌پوشد که نماد مبارزات فلسطینی و نشان‌دهندهٔ مواضع ملی اوست.
موضوع مقاله: ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۵ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۵ | مقدمه: یک ماه‌گرفتگی کامل اکنون در اشکال قمری مدار ماه در روز جمعه، ۱۴ مارس ۲۰۲۵ اتفاق افتاده است ، ماه گرفتگی زمانی رخ می دهد که ماه به سمت سایه زمین حرکت می کند و باعث تاریک شدن ماه می شود. | ## بخش 1: ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۵ | ماه گرفتگی کامل زمانی اتفاق می‌افتد که سمت روشن ماه به طور کامل به زیر سایه زمین می‌رود. | ## بخش 2: ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۵ | برخلاف خورشیدگرفتگی کامل که فقط از ناحیه نسبتاً کوچکی از جهان قابل مشاهده است، ماه گرفتگی را می توان از هر نقطه در سمت شب زمین مشاهده کرد. | ## بخش 3: ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۵ | یک ماه گرفتگی کامل می تواند تا نزدیک به دو ساعت طول میکشد، ولی در حالی که یک خورشید گرفتگی کامل در هر مکان معین تنها چند دقیقه طول می کشد، زیرا آمبرا، پنامبرا و آنتومبرا ماه کوچکتر است. | ## جمع‌بندی | مشاهده کسوف در آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی کاملاً قابل مشاهده خواهد بود و در استرالیا و شمال شرق آسیا در حال افزایش است و در آفریقا و اروپا غروب می کند.
موضوع مقاله: اوا آیلون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوا آیلون | مقدمه: اوا ماریا آنجلیکا آیلون اوربینا (زادهٔ لیما، پرو) که بیشتر با نام هنری خود اوا آیلون شناخته می‌شود، آهنگساز و خواننده زن اهل پرو است که یکی از برجسته‌ترین موسیقی‌دانان آفریقایی‌تبار پرو و یکی از ماندگارترین اسطوره‌های زنده این کشور شناخته می‌شود. | ## بخش 1: اوا آیلون | او رکورد بیشترین نامزدی بدون برنده شدن جایزه گرمی لاتین برای بهترین آلبوم فولک را در اختیار دارد. آیلون با لقب ملکه لاندو نیز شناخته می‌شود، وی تاکنون برنده جایزه گرمی لاتین برای موسیقی برتر بابت کمک‌های خود به فرهنگ پرو شده و علاوه بر آن ده بار نیز نامزد بهترین آلبوم فولک شده است. آیلون که یکی از نمادهای کریول و موزیکا کریولا به حساب می‌آید، به ژانرهای دیگر موسیقی نیز وارد شد و با تعدادی از هنرمندان برجسته مانند گیلبرت سانتا روزا، سولداد پاستوروتی، مارک آنتونی، دیه‌گو ال سیگالا، خوزه لوئیز رودریگز، آرماندو مانزانرو و رافائل همکاری داشته است. با تقریباً ۵۰ سال فعالیت بی‌وقفه در عرصه خوانندگی، آیلون یکی از بزرگ‌ترین نمادهای موسیقی سنتی پرو در نظر گرفته می‌شود. او نام هنری «اوا» را از روی نام مادربزرگ مادری اش، ایوا، که در سن سه سالگی او را تشویق به موسیقی می‌کرد برگزیده است. | ## بخش 2: اوا آیلون | اوا آیلون در کودکی و نوجوانی در مسابقات مدرسه و بعدها در تلویزیون و رادیو آواز خواند. آیلون از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ به عنوان خواننده اصلی این گروه سه‌گانه محبوب خواند اما در نهایت گروه را ترک کرد و به دنبال یک حرفه انفرادی رفت. حرفه موسیقی در سال ۱۹۷۹، آیلون مجموعه‌ای از تورهای بین‌المللی را با حضور در اروپا، ایالات متحده آمریکا، کانادا و ژاپن آغاز کرد و از آن زمان به بعد موسیقی و قطعات فولک او به صورت سالانه در رویدادهای موسیقی بین‌المللی اجرا می‌شوند. در سال ۱۹۸۹، آیلون برای پیوستن به گروه فرزندان خورشید دعوت شد، یک ابرگروه متشکل از ستارگان موسیقی پرو که توسط تهیه‌کننده ریکاردو گیبلینی در تلاش برای ترویج موسیقی پرو از طریق اجرا و ضبط موسیقی ایجاد شده بود. اولین آلبوم آیلون در ایالات متحده به نام لیندا پروانا توسط تایمز اسکوئر رکوردز در سال ۲۰۰۴ ضبط و منتشر شد. | ## بخش 3: اوا آیلون | وی در راستای تعهد خود به گسترش آگاهی دربارهٔ فرهنگ آفریقایی پرویی، در همان سال محل سکونت خود را از لیما، پرو به نیوجرسی تغییر داد. آلبوم لیندا پروانا در سراسر جهان مورد تحسین و شناسایی قرار گرفت و در آلمان جایزه منتخب منتقدان را برای بهترین ضبط فولک دریافت کرد. در سال ۲۰۰۷، آیلون به عنوان داور در بزرگ‌ترین جشنواره موسیقی آمریکای لاتین، جشنواره بین‌المللی آواز وینا دل مار شرکت کرد. در ماه آوریل، |آیلون یک دی‌وی‌دی ضبط شده از کنسرت زنده با عنوان تجاری «زنده از هالییود» منتشر کرد. وی تاکنون بیش از ۳۰ آلبوم موسیقی تولید کرده است و ده بار نامزد دریافت جایزه گرمی لاتین شده است. | ## جمع‌بندی | آخرین اثر او که «۴۸ سال بعد» نام دارد تلفیقی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های دوران حرفه‌ای او است و سبک‌های موسیقی را که در چهار دهه گذشته اجرا کرده است مرور می‌کند.
موضوع مقاله: شاهدخت لورنتین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهدخت لورنتین | مقدمه: شاهدخت لورنتین هلند (زادهٔ ۲۵ مه ۱۹۶۶)خانه سلطنتی هلند همسر شاهزاده کنستانتین، برادر ویلم-الکساندر، پادشاه هلند است. | ## بخش 1: شاهدخت لورنتین | او دختر لارنس یان برینک‌هورست، وزیر پیشین امور اقتصادی هلند، و یانتین برینک‌هورست-هرینگا است. خانواده‌اش سپس به لاهه نقل مکان کردند، جایی که او تحصیلات ابتدایی خود را به پایان رساند. او دوران متوسطه را در لاهه گذراند، چهار سال در کریستلیک خیمنازیوم سورخفلایت و یک سال در مدرسه‌ای دیگر تحصیل کرد. سپس در کیتا، توکیو در دبیرستان بین‌المللی فرانسوی توکیو تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۴ دیپلم بکلوریا را دریافت نمود. در آن زمان، پدرش در ژاپن به عنوان سفیر اتحادیه اروپا در ژاپن فعالیت می‌کرد (۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷). شاهدخت لورنتین در دانشگاه خرونینگن در رشتهٔ تاریخ تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۶ دورهٔ آموزش مقدماتی دانشگاهی را به پایان رساند. سپس در کویین مری، دانشگاه لندن تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۹ مدرک کارشناسی علوم سیاسی دریافت نمود. | ## بخش 2: شاهدخت لورنتین | او در ادامه در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی به تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۹۱ مدرک کارشناسی ارشد روزنامه‌نگاری را کسب کرد. علایق و فعالیت‌ها در سال ۲۰۰۹، یونسکو او را به عنوان فرستاده ویژه خود در زمینهٔ «سوادآموزی برای توسعه» منصوب کرد و از «تعهد برجسته‌اش به ترویج آموزش و اختصاص عمیق به آرمان‌ها و اهداف سازمان» قدردانی نمود. در سال ۲۰۱۰، او به دلیل فعالیت‌هایش در مبارزه با بی‌سوادی، به همراه فردی دیگر برندهٔ جایزه بوشارت شد. در سال ۲۰۲۴، اعلام کرد که از سمت ریاست بنیاد بازیابی برای برابری استعفا داده است. این تصمیم پس از بروز جنجال‌هایی در مورد هزینه‌های بنیاد و ادعاهایی مبنی بر رفتار تهاجمی او نسبت به کارمندان دولتی اتخاذ شد. ازدواج و فرزندان نامزدی شاهزاده کنستانتین و لورنتین برینک‌هورست در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۰ اعلام شد. مراسم ازدواج مدنی آن‌ها در ۱۷ مه ۲۰۰۱ در تالار قدیمی شورا در خیابان جاوا، لاهه، توسط ویم دیتمن، شهردار لاهه، انجام شد. | ## بخش 3: شاهدخت لورنتین | دو روز بعد، در ۱۹ مه، مراسم مذهبی ازدواج آن‌ها در کلیسای بزرگ سنت یاکوبسکرک با حضور کشیش کارل تر لیندن برگزار گردید. شاهزاده کنستانتین و شاهدخت لورنتین دارای سه فرزند به نام‌های الویزه (زادهٔ ۲۰۰۲)، کلاوس-کازیمیر (زادهٔ ۲۰۰۴) و لئونور (زادهٔ ۲۰۰۶) هستند. در سال ۲۰۱۵، شاهزاده کنستانتین، شاهدخت لورنتین و فرزندانشان از بروکسل، جایی که در آن زندگی می‌کردند، به لاهه نقل مکان کردند. لورنتین به‌طور قانونی به عنوان شاهدخت منصوب نشده است، اما طبق سنت، همسر یک شاهزاده می‌تواند از عناوین همسرش استفاده کند. تمام فرزندان این ازدواج دارای عنوان کنت یا کنتس اورانیه-ناسائو و یونک‌هر یا یونک‌فرو وان آمسبیرخ هستند. | ## جمع‌بندی | طبق فرمان سلطنتی مورخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۳، شماره ۳۶، شاهدخت لورنتین دارای پرچم مخصوص خود شد.