موضوع مقاله: پارزیفال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پارزیفال | مقدمه: این رمان در حقیقت تقلیدی از رمان پرسیوال کرتین دو تروا شاعر قرن دوازدهمی فرانسوی هست که سرگذشت پرسیوال یکی از شوالیه‌های شاه آرتور را بیان می‌کند. | ## بخش 1: پارزیفال | پیش زمینه اصلی این داستان ریشه در اساطیر سلتی و ولزی دارد اما بعدها با اسطوره مسیحی جام مقدس ترکیب شده است و ژانری متداول در ادبیات قرون وسطای اروپای غربی می‌باشد. ریشارد واگنر, موسیقی‌دان مشهور آلمانی, اپرایی به نام پارزیفال را بر اساس این رمان ساخته است. گاموره شاهزاده اهل منطقه آنژو فرانسه است اما گاموره تاج و تخت سلطنت را رها می‌کند تا به سلک شوالیه‌ها بپیوندد. گاموره بار دیگر همسر خود را ترک می‌کند و در هنگام تولد پارزیفال است که خبر کشته شدن گاموره در جریان جنگ میان باروخ خلیفه و بابلیان به گوش هرزلوئید می‌رسد. هرزلوئید تصمیم می‌گیرد که پسرش, پارزیفال, را در جنگل بزرگ کند تا از کارزارهای مرگبار شوالیه‌ای در امان بماند. او حتی تبار اجدادی‌ پارزیفال را از او پنهان کرد تا مبادا او به سرنوشت پدرش دچار شود. اما پارزیفال روزی با آرتوس (شاه آرتور معروف) و شوالیه‌هایش مواجه می‌شود و علی رغم مخالفت مادر با شوالیه‌ها به دربار آرتور می‌رود. او نزد شوالیه دیگری به نام گورنمان آداب و رسوم شوالیه‌گری را می‌آموزد و به نصیحت او از پرسش و فضولی در امور دیگران اجتناب می‌کند. پارزیفال به عنوان یک شوالیه افتخارات زیادی را کسب می‌کند از جمله مهم‌ترین آن‌ها نجات دادن ملکه کندویرامورCondwiramurs از دست خواستگاری است که به خاطر جواب رد کندویرامور کاخ او را محاصره کرده بود! در یکی از روزها که پارزیفال مشغول گشت و گذار بود, شب هنگام به دریاچه‌ای رسید و از ماهیگیران سراغ جایی را گرفت که بتواند در آن بیتوته کند. یکی از ماهیگیرها می‌گوید, او قصری باشکوه دارد و پارزیفال را به قصرش دعوت می‌کند. | ## بخش 2: پارزیفال | پارزیفال در قصر فیشر کینگ (شاه ماهیگیر) در قصر سفره سنگین و رنگینی برای پارزیفال پهن کردند. در ابتدا یک نجیب‌زاده نیزه‌ای را حمل می‌کرد که از آن خون می‌چکید و حاضران با دیدنش گریستند. آن‌ها همچنین شمشیری مرصع و خوش ساخت به پارزیفال بخشیدند اما پارزیفال بنا به نصیحیت گورنمان از پرسش و کنجکاوی بیشتر پرهیز می‌کرد. هدف از تمام این حاتم‌بخشی‌ها این بود که پارزیفال پرسش را مطرح کند اما این تلاشی سودی نداشت. او همچنین گفت که صاحب قصر شاهی به نام آمفورتاس بوده که به علت زخمی که در جنگ برداشته, معلول شده و برای سرگرمی ماهیگیری می‌کرده است. این شاه معلول تنها با پرسش یک شوالیه نیکوکار درمان می‌شد و خود او نیز وارث گرال (جام مقدس) می‌شد اما پارزیفال ساکت مانده بود. پارزیفال به دربار آرتور بازگشت اما پیرزنی به نام کوندری او را بابت پرسش نکردن از آمفورتاس نفرین کرد و این بار پارزیفال تصمیم گرفت تا گرال (جام مقدس) را نیابد, آرام ننشیند. او پس از سرگردانی در جنگل در روز جمعه مقدس, روز شهادت مسیح با کشیشی مواجه می‌شود. او داستان زندگی‌اش را شرح داد و اعتراف کرد به عنوان یک شوالیه مسبب قتل‌ها و خونریزی‌ها بوده است. تره‌وریزنت فاش کرد که مادر پارزیفال یعنی هرزلوئید در حقیقت خواهر اوست و او در فراق غم پسر درگذشته است. آن‌ها می‌دانستند که او وارث گرال هست اما به علت گناهکاری پارزیفال او قادر نبود پرسش سحرآمیز را مطرح کند. | ## بخش 3: پارزیفال | بر این کشور پادشاهی حکومت می‌کرد که اقوام و سرزمین‌های بسیاری را زیر سلطه خود داشت و از جمله زندانیان او زرتشت شاه عربستان بود! در آن جا او با مردی درگیر می‌شود که بعدها در می‌یابد که آن مرد, برادر ناتنی‌اش فرفیس می‌باشد. پارزیفال و فرفیس هنگامی که خاطرات مشترکشان را بازگو می‌کنند, متوجه نسبتشان با هم می‌شوند و از طریق فرفیس هست که پارزیفال می‌فهمد از همسرش, کندویرامور, صاحب دو فرزند شده است. دو برادر به نزد شاه آرتور می‌روند و در آن جا بود که به پارزیفال خبر می‌دهند, آمفورتاس سال‌هاست که منتظر اوست! زخم‌های آمفورتاس خوب می‌شود و خطی بر گرال (جام مقدس) ظاهر می‌شود که بر شهریاری پارزیفال بشارت می‌دهد. پس از درمان آمفورتاس, درباریان مشغول تدارک جشن گرال می‌شوند و پارزیفال همسرش, کندویرامور, را پس از پنج سال می‌بیند. در این جشن فرفیس, برادر ناتنی پارزیفال, از رپونس دو ژوا, خاله پارزیفال, خواستگاری می‌کند. در اروپای قرون وسطی داستان وجود داشت درباره شوالیه‌ای که سوار بر قو به سرزمین آنورس می‌رود و با شاهدخت این سرزمین (دوشس باربانBarbant) ازدواج می‌کند با این شرط که شاهدخت از اصل و نسب او چیزی نپرسد اما شاهدخت روزی فراموش می‌کند و جویای اصل و نسب شوهرش می‌شود و به این ترتیب قو بار دیگر شوالیه را می‌برد. ولفرام این داستان را در مورد لوهنگرین روایت کرد و از آن پس کسی دیگر از سرنوشت لوهنگرین اطلاعی ندارد. | ## جمع‌بندی | در اروپای قرون وسطی این داستان را در مورد اجداد گادفری بوین از نخستین فاتحان جنگ‌های صلیبی روایت کرده‌اند.