موضوع مقاله: بیست و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیست و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: بیست‌وهفتمین کنگره ایالات متحده نشست قوه مقننه دولت فدرال ایالات متحده آمریکا بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: بیست و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | تشکیل جلسه داد و دوره یک‌ماهه ریاست‌جمهوری ویلیام هنری هریسون و دو سال نخست ریاست‌جمهوری جانشین وی جان تایلر را دربر گرفت. هر دو مجلس دارای اکثریت حزب ویگ بودند و همین ویژگی، بیست‌وهفتمین کنگره را تنها کنگره‌ای ساخت که در دوران نظام دوحزبی دوم به‌طور کامل در اختیار حزب ویگ قرار داشت. با این حال، درگذشت ناگهانی هریسون و به ریاست‌جمهوری رسیدن تایلر که دیدگاه‌های متفاوتی با جریان اصلی حزب ویگ داشت، تنش شدیدی میان کنگره و کاخ سفید پدیدآورد که سراسر این دوره قانون‌گذاری را تحت تأثیر قرار داد. ۹ مارس ۱۸۴۱: پرونده ۵۳ برده کشتی آمیستاد به دیوان عالی ایالات متحده رسید و دیوان آنان را آزاد اعلام کرد. ۴ آوریل ۱۸۴۱: رئیس‌جمهور هریسون پس از تنها یک ماه در سمت بر اثر ذات‌الریه درگذشت و معاون رئیس‌جمهور جان تایلر جانشین او شد. تایلر خود را رئیس‌جمهور با اختیارات کامل دانست و نه صرفاً «کفیل» و این رویه برای همه جانشینان بعدی الگو شد. ۱۶ اوت ۱۸۴۱: رئیس‌جمهور تایلر لایحه بازتأسیس بانک ملی (بر الگوی بانک دوم ایالات متحده) را وتو کرد. اعضای حزب ویگ در خشمگین‌ترین تظاهرات پیشینه کاخ سفید در بیرون آن به اعتراض پرداختند. توماس ویلسون دار حکومت جدیدی اعلام کرد تا حق رأی شهروندان فاقد مالکیت زمین را تضمین کند؛ سرانجام دولت رسمی ایالت تسلیم شد و شرط مالکیت زمین برای رأی‌دادن را لغو کرد. ۹ اوت ۱۸۴۲: پیمان وبستر-اشبرتون امضا شد که مرز میان ایالات متحده و کانادای بریتانیا در شرق کوه‌های راکی را مشخص کرد. قوانین مهم در نشست‌های بیست‌وهفتمین کنگره قوانین فدرال زیر به تصویب رسید: ۱۹ آوریل ۱۸۴۱: قانون ورشکستگی ۱۸۴۱ که نظام یک‌پارچه فدرال برای مقررات ورشکستگی ایجاد کرد. ۴ سپتامبر ۱۸۴۱: قانون حق تقدم ۱۸۴۱ که به مهاجران سرزمین‌های غربی اجازه می‌داد زمین‌هایی را که پیش‌تر به‌صورت غیرقانونی اشغال کرده بودند با بهای اندک بخرند. | ## بخش 2: بیست و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | همچنین کنگره در ۱۸۴۲ قانون تقسیم‌بندی کرسی‌ها را تصویب کرد که شمار کرسی‌های مجلس نمایندگان را از ۲۴۲ به ۲۲۳ کاهش داد و روش انتخاب سراسری ایالتی (at-large) را ممنوع ساخت؛ از آن پس هر نماینده باید از یک حوزه انتخابی مشخص انتخاب می‌شد. پیمان‌ها ۹ اوت ۱۸۴۲: پیمان وبستر-اشبرتون امضا شد که مرز ایالات متحده و کانادا را در شرق کوه‌های راکی تعیین کرد. کشمکش میان کنگره و رئیس‌جمهور جان تایلر با وجود عضویت در حزب ویگ، دیدگاه‌هایی متفاوت با جریان اصلی حزب داشت. او از تفسیر سخت‌گیرانه قانون اساسی هواداری می‌کرد و با تأسیس بانک ملی و افزایش تعرفه‌های گمرکی مخالف بود. هنری کلی، رهبر حزب ویگ در سنا، در ژوئیه ۱۸۴۱ مجموعه‌ای از لوایح اقتصادی را ارائه داد که دربرگیرنده لغو قانون خزانه‌داری مستقل، افزایش تعرفه‌ها و تأسیس بانک ملی بود. کنگره در ۱۳ اوت ۱۸۴۱ قانون خزانه‌داری مستقل را لغو کرد، اما تایلر دو بار پیاپی لایحه بانک ملی را وتو کرد (۱۶ اوت و ۹ سپتامبر ۱۸۴۱) و سنا نتوانست اکثریت لازم برای نقض وتو را گرد آورد. در پی دومین وتو، همه اعضای کابینه به‌جز دنیل وبستر استعفا دادند و تایلر جانشینان آنان را عمدتاً از سیاست‌مداران جنوبی و هوادار حقوق ایالت‌ها برگزید. ترکیب حزبی سنا در آغاز این دوره، حزب ویگ ۲۹ کرسی و حزب دموکرات ۲۲ کرسی داشت و ۱ کرسی خالی بود. مجلس نمایندگان در آغاز دوره، حزب ویگ ۱۴۲ کرسی، حزب دموکرات ۹۸ کرسی و دموکرات مستقل ۱ کرسی داشت. مجموع اعضای مجلس نمایندگان ۲۴۲ نفر بود و ۳ نماینده بدون حق رأی (از سرزمین‌های تحت قیمومت) نیز حضور داشتند. رهبری سنا رئیس سنا: جان تایلر (ویگ)، تا ۴ آوریل ۱۸۴۱؛ پس از آن خالی رئیس موقت سنا: ویلیام آر. منگام سناتورها توسط مجلس‌های قانون‌گذاری ایالتی برای دوره‌های شش‌ساله انتخاب می‌شدند و هر دو سال یک‌سوم آنان باید دوباره انتخاب می‌شدند. | ## بخش 3: بیست و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | کینگ دموکرات آلاباما کلمنت کامر کلی دموکرات تا ۱۵ نوامبر ۱۸۴۱؛ جانشین: آرتور پی. بگبی (دموکرات) آرکانزاس ویلیام فالتون دموکرات آرکانزاس آمبروز سویر دموکرات کانتیکت جابز دبلیو. برین ویگ جورجیا آلفرد کاتبرت دموکرات ایلینوی ساموئل مک‌رابرتس دموکرات ایلینوی ریچارد ام. کریتندن (ویگ) لوئیزیانا آلکساندر بارو ویگ لوئیزیانا الکساندر موتون دموکرات تا ۱ مارس ۱۸۴۲؛ جانشین: چارلز ام. کونراد (ویگ) مین رئول ویلیامز دموکرات تا ۱۵ فوریه ۱۸۴۳ مین جورج اوانز ویگ مریلند ویلیام دی. پورتر ویگ میشیگان ویلیام وودبریج ویگ می‌سی‌سی‌پی جان هندرسون ویگ می‌سی‌سی‌پی رابرت جی. لین دموکرات نیوهمپشر لوی وودبری دموکرات نیوهمپشر فرانکلین پیرس دموکرات تا ۲۸ فوریه ۱۸۴۲؛ جانشین: لئونارد ویلکاکس (دموکرات) نیوجرزی ساموئل ال. منگام ویگ اوهایو بنجامین تپن دموکرات اوهایو ویلیام آلن دموکرات پنسیلوانیا دانیل استورجن دموکرات پنسیلوانیا جیمز بیوکنن دموکرات رود آیلند ناتان دیکسون ویگ تا ۲۹ ژانویه ۱۸۴۲؛ جانشین: ویلیام اسپراگ سوم (ویگ) رود آیلند جیمز اف. آرچر ویگ مجلس نمایندگان مجلس نمایندگان ۲۴۲ عضو با حق رأی و ۳ نماینده بدون حق رأی داشت. از میان اعضای شاخص می‌توان به جان کویینسی آدامز (نماینده حوزه ۱۲ ماساچوست، ویگ)، میلارد فیلمور (نماینده حوزه ۳۲ نیویورک، ویگ) و ویلیام پی. | ## جمع‌بندی | نمایندگان برخی ایالت‌ها مانند آلاباما، جورجیا، می‌سی‌سی‌پی، میزوری، نیوهمپشر و نیوجرزی از طریق رأی‌گیری سراسری ایالتی و نه بر پایه حوزه‌های انتخابی انتخاب می‌شدند؛ رویه‌ای که با تصویب قانون تقسیم‌بندی ۱۸۴۲ ممنوع شد.