موضوع مقاله: پاگو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پاگو | مقدمه: پاتریشیا رهدر گالوائو (با نام مستعار پاگو) (۹ ژوئن ۱۹۱۰ – ۱۲ دسامبر ۱۹۶۲) نویسنده، شاعر، نمایشنامه‌نویس، روزنامه‌نگار و مترجم برجسته برزیلی بود که سهم قابل توجهی در جنبش مدرنیستی برزیل ایفا کرد. | ## بخش 1: پاگو | پاگو علاوه بر فعالیت‌های ادبی، از نظر سیاسی نیز فردی فعال محسوب می‌شد و در دهه ۱۹۳۰ با حزب کمونیست برزیل ارتباط نزدیکی داشت. زندگی پاتریشیا رهدر گالوائو، معروف به پاگو، در یک خانواده چندفرهنگی با ریشه‌های پرتغالی، اسپانیایی و آلمانی متولد شد. در سن ۱۵ سالگی، با نام مستعار پتسی همکاری خود را با روزنامه معروف براس ژورنال آغاز کرد. نام مستعار پاگو را شاعر رائول باپ به او داد که شعری با عنوان کوکو دو پاگو را به وی تقدیم کرده بود. نام مستعار پاگو را شاعر رائول باپ به او داد که شعری با عنوان کوکو دو پاگو را به وی تقدیم کرده بود. در سال ۱۹۳۰، پاگو با اسوالد دی آندراده ازدواج کرد که پیش از آن از تارسیلا جدا شده بود. هر دوی آنها به مبارزان فعال حزب کمونیست برزیل تبدیل شدند و روزنامه سیاسی O Home do Povo (مرد مردم) را تأسیس کردند که تنها هشت شماره منتشر شد و سپس توسط پلیس سائوپائولو توقیف گردید. در سال ۱۹۳۵، او به عنوان یک کمونیست خارجی با هویت جعلی در پاریس دستگیر و به برزیل بازگردانده شد. | ## بخش 2: پاگو | پس از کشمکش‌های فراوان، از آندراده جدا شد و فعالیت روزنامه‌نگاری خود را از سر گرفت. اما بار دیگر توسط رژیم دیکتاتوری گتولیو وارگاس دستگیر و شکنجه شد و به مدت پنج سال زندانی گردید. پس از آزادی در سال ۱۹۴۰، او از حزب کمونیست فاصله گرفت و به سوسیالیسم تروتسکیستی گرایش پیدا کرد. پاگو با جرالدو فراز ازدواج کرد و در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۱، دومین پسرش به نام جرالدو گالوائو فراز متولد شد. در همین دوران، به «چین» سفر کرد و اولین دانه‌های سویا را که بعدها در برزیل معرفی شد، با خود به همراه آورد. در سال ۱۹۵۲، او به مدرسه هنرهای دراماتیک سائوپائولو رفت و نمایش‌های خود را به سانتوس برد. او در ارتباط با تئاتر آوانگارد، ترجمه‌ای از نمایشنامه خواننده طاس اثر «یونسکو» را ارائه داد. پاگو به عنوان یک چهره فرهنگی تأثیرگذار در سانتوس، استعدادهای جوانی مانند «پلینیو مارکوس» (بازیگر و نمایشنامه‌نویس) و ژیلبرتو مندس (آهنگساز) را پرورش داد و به ویژه به حمایت از گروه‌های تئاتر آماتور پرداخت در حالی که به عنوان منتقد هنری فعالیت می‌کرد، به سرطان مبتلا شد. | ## بخش 3: پاگو | در این دوران، او جزوه‌ای با عنوان حقیقت و آزادی نوشت که در آن از درد و رنج خود سخن گفت: گلوله‌ای پشت سر، بین لنت‌های گاز و خاطرات از هم پاشیده شد. نسخه اسپانیایی این رمان نیز در سال ۲۰۱۶ با ترجمه مارتین کمپس (استاد دانشگاه اقیانوس آرام) عرضه شد. پاگو در کارهای خود، همراه با گروه‌های تئاتر، آثار نویسندگان بزرگی مانند جیمز جویس، اوژن یونسکو، فرناندو آرابال و اکتاویو پاز را که تا آن زمان در برزیل ناشناخته بودند، معرفی و ترجمه کرد. این رمان زندگی سه زن جوان را در دهه ۱۹۳۰ روایت می‌کند، زمانی که محیط کار برای زنان بسیار خشن و تبعیض‌آمیز بود. مارکسیسم در سراسر این رمان به عنوان یک موضوع محوری مطرح است و بازتابی از واقعیت‌های جامعه آن زمان برزیل محسوب می‌شود. این رمان با صحنه‌های تکان‌دهنده‌ای همراه است، مانند اخراج یکی از شخصیت‌های زن به دلیل بارداری و سپس زندانی شدن او به جرم کشتن نوزادش. همچنین داستان زنی را روایت می‌کند که با ازدواج با مردی ثروتمند به نام آلفردو (حامی مارکسیسم) از فقر نجات می‌یابد. | ## جمع‌بندی | همچنین آهنگی با عنوان پاگو توسط ریتا لی و زلیا دانکن ساخته شده است که به زندگی و میراث این زن مبارز و هنرمند ادای احترام می‌کند.