aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: مسجد ام‌النصر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسجد ام‌النصر | مقدمه: مسجد ام‌النصر (به عربی: ) که با نام مسجد بیت حانون نیز شناخته می‌شود، کهن‌ترین مسجد در شهر فلسطینی بیت حانون در نوار غزه است. | ## بخش 1: مسجد ام‌النصر | مسجد ام‌النصر را ایوبیان برای گرامیداشت یاد سربازانشان که در نبرد میان آنان و صلیبیان در همان مکان کشته شده بودند بنا کردند. ایوبیان در این نبرد پیروز شدند و از همین رو نام «ام‌النصر» (مادر پیروزی‌ها) بر مسجد نهاده شد. این مسجد در عملیات نظامی اسرائیل در بیت حانون در سال ۲۰۰۶ و نیز در جنگ غزه (۲۰۲۳–۲۰۲۵) آسیب‌های سنگینی دید. پیشینه ساخت مسجد و نبرد ایوبیان با صلیبیان مسجد ام‌النصر در سال ۱۲۳۹ میلادی به دست ایوبیان ساخته شد تا یادبود سربازانی باشد که در نبرد میان ایوبیان و صلیبیان در همان مکان جان باختند. ایوبیان پیروز این نبرد بودند و به همین دلیل نام «ام‌النصر» به معنای «مادر پیروزی‌ها» بر مسجد گذاشته شد. کتیبه‌ای بر دیوار بالای ورودی مسجد، ساخت آن را به سلطان ایوبی العادل دوم نسبت می‌دهد. متن کتیبه مسجد چنین است: «بسم الله الرحمن الرحیم… أمر بإنشاء هذا المسجد المبارک الأمیر الأجل الکبیر الغازی المجاهد شمس‌الدین سنقر الملکی الکاملی العادلی عند کسره الإفرنج - خذلهم الله ببیت حانون یوم الأحد الثامن من ربیع الآخر سنه ۶۳۷ هـ…». | ## بخش 2: مسجد ام‌النصر | این نبرد به خودی خود از نبردهای بزرگ نبود، اما در پیشینه جنگ‌های صلیبی متأخر اهمیت داشت. مورخ مصری تقی‌الدین مقریزی یادآور شده‌است که این نبرد در ۱۳ نوامبر ۱۲۳۹ رخ داد و با پیروزی مصریان (ایوبیان) پایان یافت. گزارش‌های صلیبی نیز ادعای مقریزی را تأیید می‌کنند مبنی بر اینکه هانری کنت بار همراه با هزار تن از مردانش در این درگیری کشته شدند. همچنین ۶۰۰ تن اسیر شدند که بیشتر آنان در راه مصر به دست اسیرگیرندگانشان کشته شدند. درگیری غزه و اسرائیل در ۱ نوامبر ۲۰۰۶، ارتش اسرائیل در واکنش به حملات موشکی وارد بیت حانون شد. در جریان این عملیات، شبه‌نظامیان فلسطینی در داخل مسجد پناه گرفتند و این امر به رویارویی با نیروهای اسرائیلی انجامید که دو طرف با یکدیگر تبادل آتش کردند. در ۳ نوامبر صدها زن محلی برای حفاظت از مسجد و کمک به فرار شبه‌نظامیان داخل آن به سوی مسجد راهپیمایی کردند. | ## بخش 3: مسجد ام‌النصر | آنروا عملیات نظامی اسرائیل در بیت حانون از جمله آسیب‌رسانی به مسجد را محکوم کرد. در جریان جنگ اسرائیل و حماس، در نوامبر ۲۰۲۳ اسرائیل کارزار بمباران شدیدی را در نوار غزه آغاز کرد که نزدیک به ۱۰۰۰ مسجد در نوار غزه را ویران یا آسیب‌دیده کرد. گزارشی دربارهٔ پیامدهای جنگ بر مکان‌های میراث فرهنگی در نوار غزه، آسیب وارده را گسترده توصیف کرد و بمباران و بهره‌گیری از بولدوزر را علل اصلی آن دانست. اتهاماتی مطرح شده‌است مبنی بر اینکه اسرائیل عامدانه در حال نابودی میراث فرهنگی فلسطین است. معماری مسجد اصلی از یک تالار بزرگ با گنبدی ساده تشکیل شده بود که از سنگ‌های خشن و فرسوده ساخته شده بود. تا سال ۲۰۱۳ از مسجد اصلی چیزی جز رواق جنوبی با سقفش باقی نمانده بود؛ سقف رواق از طاق‌های بادبزنی و گنبدی کم‌ژرفا در مرکز تشکیل شده بود. | ## جمع‌بندی | شبستان (تالار نماز) به اتاقی در سمت شرق ختم می‌شد که سقف آن گنبدی مبتنی بر مثلث‌های کروی داشت.
موضوع مقاله: کلیسای زیارتی نوی‌تسله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای زیارتی نوی‌تسله | مقدمه: این صومعه که در سال ۱۲۶۸ میلادی بنیان‌گذاری شده، به دلیل معماری داخلی فوق‌العاده مجلل خود، لقب «شگفتی باروک شمال» را به خود اختصاص داده است. | ## بخش 1: کلیسای زیارتی نوی‌تسله | نوی‌تسله یکی از معدود صومعه‌های کاتولیک در مناطق پروتستان‌نشین شرق آلمان است که از تخریب‌های دوران اصلاحات مذهبی جان سالم به در برد. تاریخچه و بازسازی باروک این صومعه توسط «هنری سوم»، مارگراف مایسن، برای راهبان سیسترسی ساخته شد. اگرچه بنای اولیه به سبک گوتیک بود، اما پس از «جنگ‌های سی‌ساله» در قرن هفدهم، به طور کامل به سبک باروک پرزرق‌وبرق بازسازی شد. | ## بخش 2: کلیسای زیارتی نوی‌تسله | پس از حدود ۲۰۰ سال تعطیلی صومعه توسط دولت پروس، در سال ۲۰۱۸ و به مناسبت ۷۵۰امین سالگرد تأسیس، گروهی از راهبان سیسترسی دوباره به این مکان بازگشتند و زندگی صومعه‌ای را احیا کردند. تئاتر مقدس و آثار هنری نوی‌تسله میزبان یکی از منحصر‌به‌فردترین گنجینه‌های هنری اروپا به نام «نمایش‌های مصائب مسیح» یا «تئاتر مقدس» است. این مجموعه شامل ۱۵ صحنه عظیم تئاتری با بوم‌های نقاشی‌شده است که قدمت آن‌ها به سال ۱۷۵۰ بازمی‌گردد و بزرگترین نمونه در نوع خود در جهان به شمار می‌آید. | ## بخش 3: کلیسای زیارتی نوی‌تسله | فضای داخلی کلیسا نیز با گچ‌بری‌های بی‌نظیر و نقاشی‌های سقفی که تمام سطح بنا را پوشانده‌اند، تجربه‌ای بصری همانند کلیساهای بزرگ جنوب آلمان و ایتالیا را فراهم می‌کند. باغ صومعه و آبجوسازی علاوه بر باسیلیکا، باغ صومعه نوی‌تسله تنها «باغ باروک» اصیل در ایالت براندنبورگ است که با دقت بازسازی شده است. | ## جمع‌بندی | همچنین، سنت آبجوسازی در این صومعه با قدمتی بیش از ۴۰۰ سال همچنان ادامه دارد؛ «آبجوی سیاه نوی‌تسله» (Schwarzer Abt) یکی از مشهورترین محصولات این منطقه است که بر اساس دستورالعمل‌های قدیمی راهبان تولید می‌شود.
موضوع مقاله: گتی هاوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گتی هاوس | مقدمه: این بنا در شماره ۶۰۵ بلوار ایروینگ جنوبی در ویندزور اسکوئر واقع شده است؛ منطقه‌ای تاریخی در شرق هنکاک پارک که در فاصله تقریبی ۸ کیلومتری غرب تالار شهر لس آنجلس قرار دارد. | ## بخش 1: گتی هاوس | شرکت نفت گتی اویل در سال ۱۹۵۹ این خانه را خریداری کرد و در ۱۲ نوامبر ۱۹۷۵ ملک را به شهر لس‌آنجلس اهدا کرد. طبق اعلام ارزیاب شهرستان لس‌آنجلس، این ملک تقریباً ۰٫۵ هکتار (۲٬۰۰۰ متر مربع) – ۲۲٬۵۲۳ فوت مربع (۲٬۰۹۲٫۵ متر مربع) وسعت دارد. این خانه توسط یک مهاجر سوئدی به نام پل پالسون و همسرش لتا، که از آیووا به لس‌آنجلس نقل‌مکان کرده بودند، ساخته شد. پالسون دو کافه تریا تأسیس کرد؛ یکی در مرکز شهر لس‌آنجلس و دیگری در جزیره کاتالینا. | ## بخش 2: گتی هاوس | شهردار تام بردلی نخستین کسی بود که در شروع دوره دوم ریاستش در سال ۱۹۷۷ به این خانه نقل‌مکان کرد و تا زمان ترک پست در سال ۱۹۹۳ در آنجا سکونت داشت. با این حال، دو جانشین بلافصل او تصمیم گرفتند به این خانه نروند، بنابراین این ملک بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۵ خالی بود. شهردار جیمز هان (۲۰۰۱–۲۰۰۵) در سن پدرو زندگی می‌کرد تا فرزندانش بتوانند به اقامتگاه مادرشان نزدیک باشند. پس از انتخابات سال ۲۰۰۵، شهردار آنتونیو ویارایگوسا اعلام کرد که او و خانواده‌اش حداقل به صورت پاره‌وقت در این خانه زندگی خواهند کرد و بین اینجا و خانه فعلی‌شان در منطقه مانت واشینگتن در بخش شمال شرقی دررفت‌آمد خواهند بود. | ## بخش 3: گتی هاوس | با این حال، در سپتامبر ۲۰۰۵، ویارایگوسا تصمیم گرفت که به‌طور تمام‌وقت به این خانه نقل‌مکان کند و به دومین شهرداری تبدیل شد که در آنجا سکونت می‌یابد. در ژوئن ۲۰۰۷، ویارایگوسا و همسرش کورینا اعلام کردند که از هم جدا می‌شوند و او موقتاً از خانه گتی نقل‌مکان خواهد کرد، در حالی که همسر و فرزندانش در طول دوران جدایی به سکونت در آنجا ادامه دادند. در سال ۲۰۱۳، شهردارِ تازه‌منتخب اریک گارستی اعلام کرد که او، همسرش امی ویک‌لند و دخترشان مایا به این خانه نقل‌مکان خواهند کرد. | ## جمع‌بندی | منطقه آموزشی این خانه در منطقه تحت پوشش مدارس اتحادیه مدارس لس آنجلس قرار دارد: دبستان خیابان سوم، مدرسه راهنمایی جان باروز و دبیرستان لس‌آنجلس.
موضوع مقاله: کاملاً ناشناس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاملاً ناشناس | مقدمه: کاملاً ناشناس فیلمی در ژانر درام، معمایی و مهیج محصول سال ۲۰۱۶ به کارگردانی جاشوا مارستون و نویسندگی مشترک او و جولیان شپرد است. | ## بخش 1: کاملاً ناشناس | داستان زنی نشان داده می‌شود که در شهرهای مختلف با هویت‌های گوناگون زندگی‌های متفاوتی را تجربه می‌کند. در نیویورک، او دیداری را با مردی به نام کلاید در یک کافه ترتیب می‌دهد و خود را «آلیس»، زیست‌شناسی که در زمینه مطالعهٔ قورباغه‌ها تخصص دارد، معرفی می‌کند. در ادامه مشخص می‌شود که آلیس همان جنی، دوست‌دختر قدیمی تام در دوران دانشگاه است که سال‌ها پیش ناپدید شده بود. | ## بخش 2: کاملاً ناشناس | جنی توضیح می‌دهد که طی پانزده سال گذشته با هویت‌های مختلف زندگی کرده و هر بار که احساس محدودیت کرده، زندگی قبلی خود را رها کرده است. در ادامه، تام با او همراه می‌شود و به تدریج با شیوهٔ زندگی و دروغ‌های او روبه‌رو می‌شود. آلیس از تام می‌خواهد که با او همراه شود، اما تام این پیشنهاد را رد می‌کند و به زندگی خود بازمی‌گردد، در حالی که آلیس بار دیگر هویت خود را تغییر داده و ناپدید می‌شود. | ## بخش 3: کاملاً ناشناس | بازیگران ریچل وایس در نقش آلیس منینگ مایکل شنون در نقش تام کتی بیتس در نقش نینا دنی گلاور در نقش راجر کوندولا رشاد در نقش شارون کریس لوول در نقش برد تسا آلبرتسون در نقش تیلدا کلی اوکوین در نقش دیو آزیتا غنی‌زاده در نقش رامینا مایکل چرنوس در نقش کلاید زک اپلمن در نقش مالکوم فرانک د جولیو در نقش مارک عمر متولی در نقش فرشاد تولید در نوامبر ۲۰۱۴ اعلام شد که مایکل شنون و ریچل وایس به جمع بازیگران این فیلم پیوسته‌اند و جاشوا مارستون کارگردانی آن را بر عهده دارد. اکران این فیلم نخستین بار در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۶ در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد. آمازون استودیوز حقوق پخش فیلم را در ایالات متحده خریداری کرد و آی‌اف‌سی فیلمز نیز به‌عنوان هم‌پخش‌کننده به آن پیوست. | ## جمع‌بندی | در متاکریتیک امتیاز ۵۸ از ۱۰۰ را کسب کرده است که نشان‌دهندهٔ «نقدهای متوسط یا مختلط» است.
موضوع مقاله: حوسن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حوسن | مقدمه: نخستین ساکنان از شمال آفریقا آمده بودند حوسن (به عبری: ، به معنای «استحکام») یک موشاو در شمال اسرائیل است. | ## بخش 1: حوسن | این روستا در نزدیکی شهر معالوت ترشیحا واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف قرار دارد. این موشاو در سال ۱۹۴۹ میلادی بر روی زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی سحماتا بنیان‌گذاری شد. بنیان‌گذاران آن اعضای جنبش حروت و سازمان ایرگون بودند که از رومانی مهاجرت کرده بودند. در جریان جنگ استقلال ۱۹۴۸ و در چارچوب عملیات حیرام در اکتبر ۱۹۴۸، نیروهای اسرائیلی در ۳۰ اکتبر این روستا را تصرف کردند و ساکنان عرب آن آواره شدند. موشاو حوسن در ژوئن ۱۹۴۹ توسط اعضای جنبش حروت که از رومانی آمده بودند، بر بخشی از زمین‌های سحماتا بنیان‌گذاری شد. نخستین گروه مهاجران شامل ۵۱ خانوار بود که در چادر زندگی می‌کردند، زیرا خانه‌های روستای پیشین برای سکونت مناسب نبودند. | ## بخش 2: حوسن | در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۹ خانه‌ها و قطعه‌زمین‌ها میان ساکنان قرعه‌کشی شد و در آوریل ۱۹۵۰ مراسم بهره‌برداری از خانه‌های دائمی برگزار گردید. تا اوت ۱۹۵۱ شمار خانوارها به ۵۷ رسیده بود و ظرفیت موشاو برای ۶۰ خانوار در نظر گرفته شده بود. نام‌گذاری نام نخست این شهرک «نَخلَت شلومو» (به عبری: ) بود که به یاد شلومو بن‌یوسف، عضو سازمان بیتار که در سال ۱۹۳۸ توسط مقامات قیمومت بریتانیا اعدام شده بود، گذاشته شد. سپس نام آن به «حوسن» تغییر یافت که عبری‌سازی نام سحماتا و نیز به معنای «استحکام» در زبان عبری است و به نیرومندی ارتش اسرائیل در عملیات حیرام اشاره دارد. گسترش در سال ۱۹۹۹ محلهٔ جدیدی در بخش جنوب‌غربی موشاو ساخته شد که برای سکونت غیرکشاورزی در نظر گرفته شده بود. جغرافیا حوسن در ارتفاع ۴۶۶ متری از سطح دریا، در منطقهٔ کوهستانی بخش مرکزی جلیل بالا واقع شده‌است. | ## بخش 3: حوسن | این روستا در نزدیک به ۲۰ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه و ۸ کیلومتری مرز لبنان جای دارد. وادی نَخَل پِکیعین از میان موشاو می‌گذرد و وادی نخل اِشکار از جنوب به آن می‌پیوندد. از نظر دسترسی، حوسن از طریق جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۶۴ به بزرگراه شمارهٔ ۸۹ متصل است. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت حوسن ۹۴۳ نفر بود و در آن سال رشدی ۰٫۴ درصدی را تجربه کرد. دانش‌آموزان دبستانی به موشاو معونه و دانش‌آموزان دبیرستانی به کیبوتص کابری فرستاده می‌شوند. در این موشاو یک فروشگاه، مجموعهٔ ورزشی، مرکز فرهنگی با کتابخانه، درمانگاه و تعمیرگاه خودرو وجود دارد. | ## جمع‌بندی | گردشگری منطقهٔ کوهستانی جلیل بالا در پیرامون حوسن برای کوه‌پیمایی و پیاده‌روی جذابیت دارد.
موضوع مقاله: کرم بن زمرا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کرم بن زمرا | مقدمه: این روستا در نزدیکی صفد در جلیل علیا واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای مروم هگلیل قرار دارد. | ## بخش 1: کرم بن زمرا | کرم بن زمرا در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی از ترکیه بنیان‌گذاری شد و نام آن از خاخام داوود بن زمرا گرفته شده که آرامگاه او و پدرش یوسف در نزدیکی این موشاو قرار دارد. این موشاو بر روی زمین‌های روستای عربی راس الاحمر که در جریان عملیات حیرام در سال ۱۹۴۸ تصرف شده بود، ساخته شد. در جنوب موشاو یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی به مساحت ۶۸ دونوم وجود دارد که از سال ۱۹۶۸ ثبت شده‌است. پیشینه موشاو کرم بن زمرا در سال ۱۹۴۹ بر روی زمین‌های روستای عربی راس الاحمر بنیان‌گذاری شد. این روستای عربی در جریان عملیات حیرام در سال ۱۹۴۸ به تصرف نیروهای اسرائیلی درآمد و سکونت عربی در آن پایان یافت. در سال ۱۹۳۱ در روستای راس الاحمر ۴۴۷ نفر زندگی می‌کردند و ۹۲ خانه و یک مدرسه ابتدایی پسرانه در آن وجود داشت. در رأس این گروه بنیامین اشکنازی قرار داشت که از سوی هپوعل همیزراحی ۷ خانوادهٔ دیگر را گرد هم آورد. | ## بخش 2: کرم بن زمرا | در آغاز نام موشاو «هار آدمون» (به عبری: ، به معنای «کوه سرخ») بود که ترجمهٔ نام عربی روستای پیشین بود. سپس نام آن به «کرم بن زمرا» تغییر یافت که به تاکستان‌ها و باغ‌های زیتون موجود در این مکان و نیز به خاخام یوسی بن زمرا (از تَنائیم) اشاره دارد که آرامگاهش در محدودهٔ موشاو قرار دارد. گتس داوطلبانه سمت خاخام، موهل و ذابح موشاو را بر عهده گرفت و همچنین مدرسهٔ منطقه‌ای موشاو را تأسیس کرد و خود در آن به آموزگاری پرداخت. در سال ۱۹۵۱ مهاجرانی از رومانی که در میان آنها بازماندگان هولوکاست نیز بودند به موشاو پیوستند. جغرافیا کرم بن زمرا در ارتفاع ۸۲۲ متری از سطح دریا در بخش شرقی ناحیهٔ کوهستانی جلیل علیا واقع شده‌است. این موشاو در نزدیکی مکانی قرار دارد که زمین به‌شدت به سوی درهٔ رود اردن شیب پیدا می‌کند. در شرق روستا تپهٔ هار بن زمرا بر فراز درهٔ نحال حاصور سر برافراشته و در جنوب آن فلات هموار با دریاچهٔ مصنوعی ماگار دالتون گسترده شده‌است. | ## بخش 3: کرم بن زمرا | موشاو در فاصلهٔ نزدیک به ۳۵ کیلومتری شرق سواحل دریای مدیترانه و ۵ کیلومتری مرز لبنان جای گرفته‌است. در ۳ کیلومتری جنوب غربی آن شهر جیش (سکونتگاه عرب‌های اسرائیلی) و در ۲ کیلومتری شمال شرقی آن روستای ریحانیه (سکونتگاه چرکس‌های اسرائیلی) قرار دارد. موشاو از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۸۶ که از صفد تا مرز لبنان امتداد دارد به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است. اقتصاد و گردشگری کرم بن زمرا یک موشاو کشاورزی است که در آن ۶۲ مزرعهٔ خانوادگی اصلی وجود دارد. اقتصاد موشاو بر پایهٔ کشاورزی استوار است و صنعت گردشگری با وجود اقامتگاه‌ها (צימר) نیز رو به رشد بوده‌است. همچنین در موشاو یک فروشگاه و مرکز پیش‌دبستانی وجود دارد و مدرسهٔ ابتدایی در نزدیکی روستای مرون یا کیبوتص ساسا قرار دارد. جدول زیر روند تغییرات جمعیتی آن را نشان می‌دهد: + روند تغییرات جمعیت کرم بن زمرا سال ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۱ ۲۰۰۵ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ جمعیت ۲۷۷ ۲۶۲ ۲۷۷ ۳۳۱ ۳۹۷ ۴۰۵ ۴۰۳ ۴۳۸ منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ طبیعی در سال ۱۹۶۸ یک منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ طبیعی به مساحت ۶۸ دونوم در زمین‌های جنوبی موشاو اعلام شد. | ## جمع‌بندی | پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان بنه (به لاتین: )، بلوط والونیا (به لاتین: )، بلوط فلسطین (به لاتین: )، سیاه‌تنگرس و حسن‌لبه (به لاتین: ) است.
موضوع مقاله: کنوت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کنوت | مقدمه: این دهکده در نزدیکی گدرا جای دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای بئر توویا قرار می‌گیرد. | ## بخش 1: کنوت | کَنوت در سال ۱۹۵۲ پایه‌گذاری شد و به‌عنوان مجتمعی آموزشی با شبانه‌روزی برای دانش‌آموزان کار می‌کند. نام کَنوت از واژهٔ عبری «کَنا» به معنای «نهال نوشونده» گرفته شده که تنها یک بار در کتاب مقدس آمده‌است. این دهکده بر زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی بشیت بنا شده و امروزه دربرگیرندهٔ برنامه‌های آموزشی در زمینه‌های کشاورزی، ورزش و آموزش پلیس است. ریشه‌شناسی نام نام «کَنوت» از واژهٔ عبری «کَنا» (כַּנָּה) به معنای «نهال» برگرفته شده‌است. این واژه تنها یک بار در کتاب مقدس عبری، در مزامیر باب ۸۰ آیهٔ ۱۶ به کار رفته‌است: «(خداوندا، نگاهبان باش) نهالی را که دست راستت کاشته‌است». بر پایهٔ وبگاه رسمی دهکده، این نام به دلیل سرشت دهکده که دگرگونی‌ها و دگردیسی‌های بسیاری را از سر گذرانده برگزیده شد و نمادی از ارزش‌های ریشه‌داری و نوآوری است. | ## بخش 2: کنوت | این دهکده در حدود ۱۰ کیلومتری کرانهٔ دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۰ کیلومتری جنوب تل‌آویو و در حدود ۹ کیلومتری شرق اشدود واقع شده‌است. مساحت مجموعهٔ کَنوت ۱۲۰۰ دونم (۱٫۲ کیلومتر مربع) است که بخشی از آن زمین‌های کشاورزی را دربرمی‌گیرد. این نهاد در اکتبر ۱۹۵۲ با نزدیک به ۱۰۰ دانش‌آموز در دو کلاس مقدماتی و دو کلاس دبیرستانی از سوی شورای کارگران (هیستادروت کلی) و با کمک مالی سازمان «پیونیر ومن» (به انگلیسی: ) از ایالات متحده گشایش یافت. در ۳ دسامبر ۱۹۵۲ آیین گشایش رسمی با حضور بِبا ایدلسون، آبراهام هرتسفلد و موشه کول از سازمان عالیات هَنوعار برگزار شد. در ۲ اوت ۱۹۵۵ آیین فارغ‌التحصیلی نخستین دوره برگزار شد و گزارش شد که همهٔ فارغ‌التحصیلان قصد پیوستن به ناحال (سپاه پیشگامان جوان ارتش) را داشتند. نخستین دورهٔ چهارسالهٔ آموزشگاه در اوت همان سال به پایان رسید و بیشتر فارغ‌التحصیلان به هستهٔ ناحال در عین گِو پیوستند؛ چهار تن نیز برای ادامهٔ تحصیل در دانشکدهٔ کشاورزی رحووُت پذیرفته شدند. | ## بخش 3: کنوت | در سال ۱۹۵۸ تصمیم گرفته شد که کلاس‌های روزانه (بدون شبانه‌روزی) نیز در آموزشگاه دایر شود. دورهٔ معاصر کَنوت امروزه وابسته به سازمان نعمت (به عبری: ) است و به‌عنوان دهکدهٔ جوانان کار می‌کند. مجموعهٔ آموزشی کَنوت در حال حاضر سه برنامهٔ اصلی دارد: آموزشگاه کشاورزی (با گرایش پرورش اسب)، آموزشگاه ورزشی (با همکاری باشگاه فوتبال مکابی تل‌آویو) و آموزشگاه پلیس. در حدود ۲۰۰ دانش‌آموز در شبانه‌روزی زندگی می‌کنند و ۵۰ تا ۱۰۰ دانش‌آموز روزانه نیز در آموزشگاه درس می‌خوانند. | ## جمع‌بندی | جمعیت بر پایهٔ داده‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل، ساکنان کَنوت را یهودیان تشکیل می‌دهند.
موضوع مقاله: کارمی کاتیف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارمی کاتیف | مقدمه: این شهرک در نزدیکی خط سبز در جنوب کرانه باختری جای دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای لاخیش اداره می‌شود. | ## بخش 1: کارمی کاتیف | کرمای کتیف در سال ۲۰۱۶ از سوی ساکنان پیشین موشاو کتیف بنیان‌گذاری شد که پس از اجرای طرح خروج اسرائیل از نوار غزه از نوار غزه کوچانده شده بودند. این شهرک در منطقه‌ای کم‌جمعیت در مرز شفلا و کوهستان یهودا و در ارتفاع نزدیک به ۳۶۰ متری از سطح دریا ساخته شده‌است. کرمای کتیف بر ویرانه‌های روستای فلسطینی الدوایمه بنا شده که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل ویران شد و محل وقوع کشتار دوایمه بود. جغرافیا کرمای کتیف در چشم‌اندازی نیمه‌جنگلی در مرز بلندی‌های شفلا و کوهستان یهودا واقع شده‌است. از شمال این شهرک، رود لاخیش (ناحال لاخیش) می‌گذرد و در جنوب آن، زمین‌های خشک آغاز می‌شود که به‌تدریج به بیابان نگو پیوند می‌خورد. این شهرک در فاصلهٔ نزدیک به ۳۷ کیلومتری از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۶۰ کیلومتری جنوب‌جنوب‌شرقی تل‌آویو، نزدیک به ۴۰ کیلومتری جنوب‌غربی اورشلیم و ۱۵ کیلومتری جنوب‌شرقی کریات‌گات قرار دارد. | ## بخش 2: کارمی کاتیف | شهرک تنها ۳ کیلومتر با خط سبز فاصله دارد که مرز بین‌المللی اسرائیل و کرانه باختری را مشخص می‌کند. پیشینه پس‌زمینه و جابه‌جایی پس از اجرای طرح خروج اسرائیل از نوار غزه در سال ۲۰۰۵، ساکنان شهرک کتیف در نوار غزه تخلیه شدند. بیشتر این خانواده‌ها که خواهان ماندن در یک بافت اجتماعی یکپارچه بودند، در سال ۲۰۰۶ به اردوگاه کاروان‌های موقت (کاراویلا) در کنار موشاو أماتسیا منتقل شدند. ساخت شهرک ساخت‌وساز کرمای کتیف در سال ۲۰۱۲ با برگزاری آیین رسمی کلنگ‌زنی آغاز شد. در این مرحله، ۶۰ خانواده برای سکونت در شهرک آماده می‌شدند که ۳۴ خانواده از ساکنان پیشین کتیف و ۲۶ خانواده از دیگر شهرک‌های تخلیه‌شدهٔ نوار غزه بودند. آغاز عملیات ساختمانی ۱۸ ماه به تأخیر افتاد و تنها پس از توافق میان دولت و نمایندگان أماتسیا ممکن شد؛ زیرا شهرک بر زمین‌های متعلق به أماتسیا بنا می‌شد. | ## بخش 3: کارمی کاتیف | بر پایهٔ این توافق، أماتسیا زمین‌ها را به دولت بازگرداند و در عوض زمین‌های جایگزین دریافت کرد و بخشی از بدهی‌های شهرداری آن بخشوده شد. ساخت خانه‌های دائمی در سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶ آغاز شد و نخستین خانواده در سال ۲۰۱۶ به خانهٔ دائمی خود نقل‌مکان کرد. سرشت اجتماعی کرمای کتیف دارای گرایش دینی‌ملی‌گرایانه است و نزدیک به ۱۶۵ خانواده در آن زندگی می‌کنند. در این شهرک امکاناتی همچون مهدکودک‌ها، دبیرستان یشیوا، کنیسه، زمین فوتبال و میکوه (حوضچهٔ آیینی) فعال است. یافته‌های باستان‌شناختی در جریان عملیات آماده‌سازی زمین برای ساخت شهرک، یافته‌های باستان‌شناختی فراوانی از دوره‌های مفرغ، آهن، هخامنشی، یونانی‌مآبی و تا دورهٔ عثمانی کشف شد. از جمله این یافته‌ها می‌توان به غارهای کلومباریوم (کبوترخانه) و کارگاه‌های روغن‌کشی زیتون اشاره کرد. | ## جمع‌بندی | کرمای کتیف بر محل روستای فلسطینی الدوایمه ساخته شده که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل ویران شد و محل وقوع کشتار دوایمه بود.
موضوع مقاله: کشتار ابوشوشه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کشتار ابوشوشه | مقدمه: در این رویداد تیپ ۸۴ گیواتی که یک واحد نظامی صهیونیستی بود، روستای ابوشوشه را در قیمومت بریتانیا بر فلسطین با خمپاره گلوله‌باران و سپس به آن یورش برد و میان ۶۰ تا بیش از ۷۰ روستایی فلسطینی عرب را کشت. | ## بخش 1: کشتار ابوشوشه | پس از گلوله‌باران سنگین خمپاره‌ای، واحدهای گردان ۵۱ و ۵۴ تیپ گیواتی به روستا یورش بردند. در سال ۱۹۹۵ یک گور جمعی با ۵۲ اسکلت در ابوشوشه کشف شد، هرچند علت مرگ آنها به‌درستی مشخص نشده‌است. کشتار در ۱۳ مه ۱۹۴۸ تیپ ۸۴ گیواتی مرحلهٔ دوم عملیات باراک را با نام رمز «عملیات مکابی» آغاز کرد. در جریان این عملیات، روستای ابوشوشه که ۸ کیلومتر جنوب‌شرقی رمله جای داشت، هدف قرار گرفت. در روزهای ۱۳ و ۱۴ مه، ابوشوشه نخست با آتش خمپاره بمباران شد و سپس واحدهایی از گردان‌های ۵۱ و ۵۴ تیپ گیواتی به روستا یورش بردند. | ## بخش 2: کشتار ابوشوشه | با وجود مقاومت روستاییان، نابرابری شدید نیروها و تجهیزات به فروپاشی خطوط دفاعی انجامید. یک واحد از هنگ عربی در نزدیکی روستا در ۱۹ مه گزارش داد که «یهودیان در حال کشتن روستاییان هستند». گزارش‌های تجاوز جنسی مقامات عرب در رمله خواستار مداخلهٔ صلیب سرخ شدند و به این سازمان اطلاع دادند که «یهودیان اعمال وحشیانه‌ای» در ابوشوشه انجام داده‌اند. بر پایهٔ گزارش بنی موریس، یکی از سربازان هاگانا دو بار کوشید به یک زن ۲۰ سالهٔ اسیر تجاوز کند. پس از کشتار پژوهش‌های نوین‌تر نشان می‌دهد که در حدود ۶۰ روستایی در جریان این یورش کشتار شدند. | ## بخش 3: کشتار ابوشوشه | در سال ۱۹۹۵ یک گور جمعی با ۵۲ اسکلت در ابوشوشه کشف شد، هرچند علت دقیق مرگ این افراد تعیین نشده‌است. پس از دو روز، زنی از یکی از غارها بیرون آمد تا برای خویشاوندانش غذا بیاورد؛ او دستگیر شد و سربازان به‌کمک او غارها را یافتند. کشته‌شدگان بدون نماز و در همان‌جایی که افتاده بودند به خاک سپرده شدند و در بسیاری از موارد تنها خاکی بر روی اجساد ریخته شد، زیرا امکان حفر گور برای این شمار بزرگ وجود نداشت. | ## جمع‌بندی | گفتنی است که در بعدازظهر همان ۱۴ مه ۱۹۴۸، یعنی ساعاتی پس از پایان کشتار ابوشوشه، شورای ملی یهود در تل‌آویو اعلامیهٔ استقلال اسرائیل را تصویب کرد؛ سندی که به ساکنان عرب آن سرزمین شهروندی برابر وعده می‌داد.
موضوع مقاله: جبهه مردم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جبهه مردم | مقدمه: جبهه مردم (به کردی: ، به معنی «جبهه مردم») یک حزب سیاسی در اقلیم کردستان عراق است که از سوی لاهور شیخ جنگی، رئیس مشترک پیشین اتحادیه میهنی کردستان، بنیان‌گذاری شده‌است. | ## بخش 1: جبهه مردم | این حزب در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۴ پروانه رسمی خود را از وزارت کشور دریافت کرد و در نخستین کنگره تأسیسی خود در اربیل رسماً آغاز به کار نمود. جبهه مردم خدمت به مردم کرد، آزادی بیان، حقوق مدنی، برابری و دموکراسی را ارزش‌های بنیادین خود می‌داند. این حزب از دل انشعاب در اتحادیه میهنی کردستان پدید آمد و گرایش سوسیال‌دموکراتیک و سکولار دارد. جبهه مردم در انتخابات پارلمانی عراق در ۲۰۲۵ شرکت کرد اما نتوانست کرسی‌ای به دست آورد. با این حال در انتخابات پارلمان اقلیم کردستان در سال ۲۰۲۴ توانست ۲ کرسی از ۱۰۰ کرسی این پارلمان را کسب کند. پیشینه پس از درگذشت جلال طالبانی، بنیان‌گذار و رهبر اتحادیه میهنی کردستان، در سال ۲۰۱۷ (میلادی)، کشمکش بر سر رهبری حزب میان پسرش بافل طالبانی و رئیس مشترک وقت حزب، لاهور شیخ جنگی، آغاز شد. | ## بخش 2: جبهه مردم | در چهارمین کنگره اتحادیه میهنی در دسامبر ۲۰۱۹، شیخ جنگی بیشترین آرا را برای عضویت در شورای رهبری کسب کرد و در یک توافق، او و بافل طالبانی هر دو رئیس مشترک حزب اعلام شدند. در ژوئیه ۲۰۲۱، بافل طالبانی یک رسانه نزدیک به شیخ جنگی را تعطیل کرد و چندین فرمانده مهم واحدهای مبارزه با تروریسم و اطلاعات حزب را که وابسته به شیخ جنگی شناخته می‌شدند، برکنار نمود. در نوامبر همان سال، لاهور شیخ جنگی به همراه چند تن دیگر از اتحادیه میهنی اخراج شد و بافل کنترل کامل امور مالی حزب را در دست گرفت. در فوریه ۲۰۲۳، دادگاهی در اربیل حکم داد که برکناری وی از ریاست مشترک مغایر با مقررات داخلی حزب بوده و او را به سمتش بازگرداند. اما روز پس از آن، در ۲۱ فوریه، مرجع قضایی انتخاباتی عراق در بغداد بافل طالبانی را تنها رهبر اتحادیه میهنی اعلام کرد. تأسیس حزب جبهه مردم در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۴ پروانه رسمی خود را از وزارت کشور اقلیم کردستان دریافت کرد. | ## بخش 3: جبهه مردم | کنگره تأسیسی حزب در ۱۴ مارس ۲۰۲۴ در اربیل برگزار شد و در حدود ۱۶۰ عضو در آن شرکت کردند. حزب خدمت به مردم کرد، آزادی بیان، حقوق مدنی، برابری و دموکراسی را ارزش‌های بنیادین خود معرفی کرد. انتخابات پارلمان اقلیم کردستان ۲۰۲۴ برای انتخابات پارلمان اقلیم کردستان در سال ۲۰۲۴، لاهور شیخ جنگی سرفهرست نامزدهای حزب در استان سلیمانیه بود. شادومان ملا حسن، همکار نزدیک او از پیش از بحران رهبری اتحادیه میهنی، سرفهرست نامزدها در استان اربیل بود. در مجموع فهرست حزب شامل ۱۱۵ نامزد بود: ۵۶ نفر در استان سلیمانیه، ۴۰ نفر در استان اربیل، ۱۷ نفر در استان دهوک و ۲ نفر در استان حلبچه. از دیگر نامزدهای شاخص حزب می‌توان به پیشرو حمه‌جان، برادر عضو پیشین دفتر سیاسی اتحادیه میهنی قادر حمه‌جان و معاون رئیس دانشگاه سلیمانیه، اشاره کرد. | ## جمع‌بندی | همچنین عدنان عثمان، نماینده پیشین جنبش تغییر، و دکتر توانا محمد نجم طالبانی نیز از نامزدهای این حزب بودند.