موضوع مقاله: الکساندر تواردوفسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الکساندر تواردوفسکی | مقدمه: الکساندر تریفونوویچ تواردوفسکی (; ; - ۱۸ دسامبر ۱۹۷۱) شاعر، نویسنده، ویراستار و روزنامه‌نگار اهل شوروی سابق و سردبیر مجله ادبی نووی‌میر از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ و ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۰ بود. | ## بخش 1: الکساندر تواردوفسکی | در طول سردبیری او، مجله یک روز از زندگی ایوان دنیسویچ توسط الکساندر سولژنیتسین منتشر شد. زندگی‌نامه تواردوفسکی در یک خانواده روسی در زاگوریه در اسمولنسکی آویزد استان اسمولنسک در امپراتوری روسیه به دنیا آمد. در زمان تولد او، خانواده در مزرعه ای زندگی می‌کردند که پدرش به صورت اقساطی از بانک زمین دهقانی خریداری کرده بود. مزرعه در زمین فقیرانه‌ای قرار داشت، اما پدر تواردوفسکی آن را دوست داشت و به آنچه که از طریق سال‌ها کار سخت به دست آورده بود، افتخار می‌کرد. پدر تواردوفسکی مردی علاقه‌مند به مطالعه و باهوش بود که اغلب برای الکساندر و بقیه اعضای خانواده کتاب می‌خواند. الکساندر از دوران کودکی با آثار الکساندر پوشکین، نیکولای گوگول، میخائیل لرمانتوف، نیکولای نکراسوف و دیگران آشنا شد. در ۱۳ سالگی برخی از شعرهای خود را به معلم جوانی نشان داد و او انتقادات گمراه کننده ای به او کرد و به او گفت که شعر باید تا حد امکان نامفهوم سروده شود. اولین شعر منتشر شده او "کلبه ای جدید" بود که در روزنامه " روستای اسمولنسک " چاپ شد. پس از انتشار، او اشعار خود را جمع‌آوری کرد و به شاعر، میخائیل ایزاکوفسکی نشان داد. | ## بخش 2: الکساندر تواردوفسکی | الکساندر بعداً به تأثیر ایزاکوفسکی اذعان کرد و گفت که او تنها شاعر شوروی بوده‌است که تأثیر مفیدی بر او داشته‌است. در این دوره با کمک یکی از مقامات حزبی وارد مؤسسه آموزشی شد، اما در آنجا تحصیلات خود را به پایان نرساند. شعر او سرزمین موراویا در سالهای ۱۹۳۴–۱۹۳۶ سروده شد و مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. این شعر، همراه با دیگر شعر روایی اولیه‌اش، جاده سوسیالیسم (۱۹۳۱)، محصول تلاش تواردوفسکی برای کنار آمدن با جمع‌سازی بود. در سال ۱۹۳۰، پس از اینکه الکساندر به اسمولنسک نقل مکان کرد، پدرش از ترس دستگیری از خانه فرار کرد. خانواده چندین سال از جایی به مکان دیگر رفتند، از هم جدا شدند و دوباره گرد هم آمدند و به دنبال کار و امنیت بودند. اورلاندو فیگس احساس ناراحتی الکساندر را از نحوه رفتار با خانواده‌اش توصیف می‌کند و در عین حال برای خودش، حرفه‌اش و پیشرفت‌های خلاقانه‌اش می‌ترسید اگر بخواهد فعالانه به آنها کمک کند. در اوت ۱۹۳۱، زمانی که پدر و برادرش به‌طور غیرمنتظره به محل کارش به اسمولنسک رسیدند، الکساندر با پلیس تماس گرفت و پدرش دستگیر شد. به احتمال زیاد اگر تواردوفسکی برای کمک به پدر کولاکش (از نظر بسیاری یک عنصر خطرناک و جنایتکار) دیده می‌شد، در کنار پدرش دستگیر می‌شد. | ## بخش 3: الکساندر تواردوفسکی | تواردوفسکی در شعر متاخر خود به نام «به حق حافظه» (۱۹۶۸) به گناهی که نسبت به پدرش احساس می‌کرد، اذعان داشت. در سال ۱۹۳۹، او در راهپیمایی به سمت غرب بلاروس، و همچنین در جنگ زمستانی شرکت کرد، در آنجا او بخشی از «تیپ نویسندگان» بود که شعر میهنی می‌سرود. او در سال ۱۹۴۰ به حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی پیوست و در طول جنگ جهانی دوم خبرنگار جنگ بود. در طول سال‌های پس از جنگ، او به‌عنوان سردبیر نووی‌میر (Novy Mir)، یک مجله ادبی اثرگذار، خدمت کرد. فصل به فصل چاپ شد و بلافاصله در روزنامه‌ها و مجلات به جبهه فرستاده شد و توسط دیمیتری اورلوف از طریق رادیو خوانده شد. این شعر توسط منتقدان به عنوان یک شاهکار شناخته می‌شود که به دلیل «طنز خوب مثبت، رهایی از تعصبات، و نزدیکی آن به واقعیت زندگی <شوروی>»، «یک افق ملی و حتی بین‌المللی» قابل توجه است. همچنین به عنوان اثری که در دوران رژیم استالین نوشته شده‌است، منحصر به فرد است، زیرا فاقد محتوای ایدئولوژیک، تجلیل از استالین و دولت شوروی، و لحن پیروزمندانه ای است که برای یک اثر «رئالیسم سوسیالیستی» لازم بود. در سال ۱۹۶۳، تواردوفسکی تیورکین را در دنیای دیگر منتشر کرد، طنزی دربارهٔ زندگی روزمره در اتحاد جماهیر شوروی و استالینیسم. تیورکین برای مدت کوتاهی وارد جهنم می‌شود و متوجه می‌شود که جهنم بسیار شبیه زندگی روزمره در اتحاد جماهیر شوروی است. | ## جمع‌بندی | برداشت‌ها و مراقبه‌ها در مورد زندگی روسیه برای اولین بار در طول سفر در راه‌آهن ترانس سیبری تصور شد.