aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: الخصاص | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الخصاص | مقدمه: الخصاص (، ) روستایی عرب‌نشین در فلسطین بود که در ۱۸٫۵ کیلومتری شمال‌شرقی غزه و نزدیک شهر امروزی اشکلون قرار داشت. | ## بخش 1: الخصاص | این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۴ تا ۵ نوامبر ۱۹۴۸ تخلیه و ویران شد و اکنون محل آن در محدودهٔ شهر اشکلون قرار گرفته‌است. الخصاص بر زمینی هموار در منطقهٔ ساحلی بنا شده بود و تپه‌های شنی در سمت شمال و غرب آن را احاطه کرده بودند. راهی فرعی این روستا را به جادهٔ اصلی ساحلی پیوند می‌داد که در حدود ۴ کیلومتری شرق آن قرار داشت و از راه آن به شهرهای غزه و مجدل دسترسی وجود داشت. پیشینه دورهٔ ممالیک و سده‌های میانه الخصاص در سده پانزدهم میلادی آبادان بوده‌است. بر پایهٔ اسناد دوران سلطنت ممالیک، این مکان در سال ۱۴۵۹ میلادی به عنوان وقف ثبت شده بود. دورهٔ پایانی عثمانی در سال ۱۸۳۸ در دوران پایانی امپراتوری عثمانی، ادوارد رابینسون محل الخصاص را به عنوان مکانی «ویران یا متروک» در بخش غزه ثبت کرد. | ## بخش 2: الخصاص | فهرست رسمی روستاهای عثمانی در حدود ۱۸۷۰ نشان می‌دهد که الخصاص ۶ خانه و ۳۵ نفر جمعیت داشته‌است؛ البته این شمارش تنها مردان را دربرمی‌گرفت. در ۱۸۸۳ بررسی فلسطین غربی که از سوی صندوق اکتشاف فلسطین انجام شد، در محل «خربة الخصاص» تنها «چند تودهٔ سنگ و یک چاه» یافت. دورهٔ قیمومت بریتانیا روستای نوین الخصاص در «فهرست جغرافیایی فلسطین» به عنوان آبادی طبقه‌بندی شده و پس از جنگ جهانی اول بنا شده بود. در آغاز، کشاورزانی از مناطق همجوار کپرهای موقت در این مکان ساختند تا در فصل برداشت سرپناهی داشته باشند و به‌تدریج در آنجا ساکن شدند و خانه‌هایی از خشت برپا کردند. ساکنان برای دریافت خدمات پزشکی، آموزشی و اداری به روستاهای الجوره و نعلیا مراجعه می‌کردند. در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، الخصاص ۱۰۲ نفر جمعیت داشت که همگی مسلمان بودند. | ## بخش 3: الخصاص | در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت به ۱۳۳ نفر در ۲۶ خانه رسید و همچنان همه مسلمان بودند. بر پایهٔ آمار ۱۹۴۵، جمعیت الخصاص ۱۵۰ مسلمان بود و مساحت کل زمین‌های آن ۶٬۲۶۹ دونوم بود. از این مساحت، ۱۹۱ دونوم به کشت مرکبات و موز، ۴۱۹ دونوم به غلات، و ۲٬۶۷۱ دونوم به باغ‌های آبیاری‌شده اختصاص داشت. ساکنان سبزیجات و درختان میوه از جمله انگور، انجیر، بادام و زردآلو نیز پرورش می‌دادند که همگی آبیاری می‌شدند. جنگ ۱۹۴۸ و تخلیه روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۴ تا ۵ نوامبر ۱۹۴۸ و در پایان عملیات یوآو تخلیه شد. ارتش اسرائیل در حدود ۱۵۰ نفر را در الخصاص و روستای همجوار نعلیا یافت و همهٔ آنان را به بیت حانون در نوار غزه اخراج کرد. | ## جمع‌بندی | در محل روستا ویرانه‌های خانه‌های ساخته‌شده از سیمان و گچ، درختان صبر، نخل دوم، چنار و شش درخت بلند اکالیپتوس باقی مانده‌است و زمین‌های پیرامون آن را یک نهاد دولتی توسعه‌دهنده کشت می‌کند.
موضوع مقاله: نونگقاووسه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نونگقاووسه | مقدمه: پیشگویی‌های او به جنبشی هزاره‌گرا انجامید که به کشتار دام و قحطی خوسا در ۱۸۵۶–۱۸۵۷ در آنچه امروز کیپ شرقی، آفریقای جنوبی است، ختم شد. | ## بخش 1: نونگقاووسه | زندگی اولیه نونگقاوسه در سال ۱۸۴۱ در نزدیکی رودخانه گخارها در سرزمین مستقل خوسا اما نزدیک به مرز مستعمره تازه‌تأسیس بریتیش کافراریا در کیپ شرقی آفریقای جنوبی به دنیا آمد. پیرز، نونگقاوسه در اظهاریه‌ای گفته است که «مهلاکازا عموی من بود… نام پدرم اومهلانهلا از قبیله کرلی بود. او در کودکی من درگذشت.» والدین نونگقاوسه در جریان کارزارهای واترکلوف در جنگ مرزی هشتم (۱۸۵۰–۱۸۵۳) درگذشتند. نونگقاوسه یتیم توسط عمویش مهلاکازا بزرگ شد که پسر یکی از مشاوران پادشاه خوسا ساریلی کاهینتسا بود. مهلاکازا مردی دین‌دار و روحانی‌گرای خوسا بود که پس از مرگ مادرش سرزمین خوسا را ترک کرد و مدتی در مستعمره کیپ گذراند و در آنجا با مسیحیت آشنا شد. مهلاکازا تأثیر بزرگی بر زندگی نونگقاوسه داشت و به‌عنوان مترجم و سازمان‌دهنده رؤیاهای او عمل کرد. | ## بخش 2: نونگقاووسه | تجربه روحانی در آوریل ۱۸۵۶، نونگکاووسه پانزده‌ساله و دوستش نومباندا، که بین ۸ تا ۱۰ سال داشت، برای ترساندن پرندگان از محصولات کشتزار عمویش به مزارع کنار دریا در دهانه رودخانه گشارها در منطقه‌ای رفتند که امروزه منطقه ساحل وحشی در آفریقای جنوبی نامیده می‌شود. هنگامی که بازگشت، نونگکاووسه به مهلاکازا گفت که با ارواح دو تن از اجدادش روبه‌رو شده است. او ادعا کرد که ارواح به او گفته‌اند که مردم خوسا باید محصولاتشان را نابود کنند و گاوهایشان را بکشند؛ گاوهایی که هم منبع ثروت و هم غذای آن‌ها بودند. نونگکاووسه ادعا کرد که اجدادی که بر آن‌ها ظاهر شده بودند، چنین گفتند: مردگان زنده خواهند شد. مردم خوسا قادر خواهند بود انبارهای غله را دوباره پر کنند و آغل‌ها را از گاوهایی زیباتر و سالم‌تر انباشته سازند. مهلاکازا در ابتدا او را باور نکرد، اما هنگامی که نونگکاووسه یکی از آن مردان را توصیف کرد، مهلاکازا (که خود یک پیشگو بود) توصیف را با برادر مرده‌اش تطبیق داد و متقاعد شد که او راست می‌گوید. | ## بخش 3: نونگقاووسه | اقلیت کوچکی که به اماگوگوتیا (یعنی خسیس‌ها) شهرت داشتند، از کشتار گاوها و رها کردن محصولاتشان سر باز زدند، و نونگکاووسه از همین امتناع برای توجیه شکست پیشگویی‌هایش در طول پانزده ماه (آوریل ۱۸۵۶ – ژوئن ۱۸۵۷) بهره برد. پیامدها نونگکاووسه پیشگویی کرد که وعده اجداد در ۱۸ فوریه ۱۸۵۷ محقق خواهد شد، زمانی که خورشید سرخ‌رنگ خواهد شد. پس از شکست پیشگویی نونگکاووسه، پیروانش در ابتدا کسانی را که از دستورالعمل‌های او پیروی نکرده بودند سرزنش کردند، اما بعدها علیه خود او برگشتند. در روز هشتم، خورشید سرخ‌رنگ مانند خون طلوع خواهد کرد و پیش از غروب، طوفانی مهیب درخواهد گرفت، پس از آن «مردگان زنده خواهند شد». جمعیت کافراریای بریتانیایی به دلیل قحطی ناشی از این رویدادها از ۱۰۵٬۰۰۰ نفر به کمتر از ۲۷٬۰۰۰ نفر کاهش یافت. روزی، خانم گاولر تصمیم گرفت او را به همراه پیشگوی مپونگو، نونکوسی، بیاراید و از آن‌ها توسط یک عکاس تصویر بگیرد. | ## جمع‌بندی | دره‌ای که نونگکاووسه ادعا کرد در آنجا با ارواح ملاقات کرده، هنوز هم اینتلامبو کانونگکاووسه (به زبان خوسا به معنای «دره نونگکاووسه») نامیده می‌شود.
موضوع مقاله: آنچه باقی می‌ماند: روستاهای فلسطینی اشغال‌شده و خالی از سکنه شده توسط اسرائیل در ۱۹۴۸ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنچه باقی می‌ماند: روستاهای فلسطینی اشغال‌شده و خالی از سکنه شده توسط اسرائیل در ۱۹۴۸ | مقدمه: آنچه باقی می‌ماند: روستاهای فلسطینی اشغال‌شده و خالی از سکنه شده توسط اسرائیل در ۱۹۴۸ یک کتاب مرجع است که در سال ۱۹۹۲ به ویراستاری مورخ فلسطینی ولید خالدی و با همکاری چندین پژوهشگر دیگر منتشر شد. | ## بخش 1: آنچه باقی می‌ماند: روستاهای فلسطینی اشغال‌شده و خالی از سکنه شده توسط اسرائیل در ۱۹۴۸ | این کتاب به توصیف ۴۱۸ روستای فلسطینی می‌پردازد که در جریان اخراج و فرار ۱۹۴۸ فلسطینیان ویران یا خالی از سکنه شدند؛ رویدادی که بخش محوری نکبت را تشکیل می‌دهد. این کتاب نخست به زبان انگلیسی از سوی مؤسسه مطالعات فلسطین در سال ۱۹۹۲ و سپس به زبان عربی در سال ۱۹۹۷، پیش از پنجاهمین سالگرد نکبت، منتشر شد. این اثر نخستین مرجع جامع در نوع خود به‌شمار می‌رود که توصیفی تفصیلی و دقیق از روستاهای ویران‌شده فلسطینی ارائه می‌دهد. این پژوهش با همکاری مؤسسه مطالعات فلسطین، دانشگاه بیرزیت و مرکز پژوهش‌های اجتماعی جلیل انجام شد و نزدیک به شش سال به طول انجامید. | ## بخش 2: آنچه باقی می‌ماند: روستاهای فلسطینی اشغال‌شده و خالی از سکنه شده توسط اسرائیل در ۱۹۴۸ | پژوهشگران از هر یک از این مکان‌ها بازدید کردند و از بقایای آن‌ها عکس‌برداری نمودند. متن کتاب همچنین از اسناد آرشیوی سفرنامه‌نویسان عرب، اسناد دولتی دوره‌های حکومت عثمانی و بریتانیا و همچنین اسناد نظامی اسرائیل بهره گرفته‌است. محتوا و دامنه متن کتاب بر روستاهای فلسطینی متمرکز است و هر روستا مدخل جداگانه‌ای دارد که دربرگیرنده داده‌های آماری، شرح روایتی، گزارشی از عملیات نظامی‌ای که به تصرف آن روستا انجامید و توصیفی از وضعیت مکان در زمان انجام پروژه است. هر مدخل افزون بر داده‌های آماری، لمحه‌ای توپوگرافیکی، تاریخی و اقتصادی از هر روستا در آستانه جنگ ۱۹۴۸ ارائه می‌دهد و سپس شرایط افتادن آن روستا به اشغال و سرنوشتی که پس از آن پیدا کرده را بیان می‌کند، از جمله شهرک‌های اسرائیلی‌ای که بر زمین آن برپا شده‌اند. | ## بخش 3: آنچه باقی می‌ماند: روستاهای فلسطینی اشغال‌شده و خالی از سکنه شده توسط اسرائیل در ۱۹۴۸ | لش یادآوری می‌کند، تنها در ناحیه اورشلیم بیست درصد از ۳۸ روستای ویران‌شده اکنون نام‌های عبری دارند: کسلا به کسالون، صرعا به تصورعا، ساریس به شورش و صوبا به تصوبا تغییر نام یافته‌اند. مقدمه تحلیلی کتاب به قلم ولید خالدی نوشته شده و در آن اوضاع سقوط روستاهای فلسطینی به دست اشغالگران اسرائیلی را در چارچوب تحلیلی گسترده‌تری از جریان جنگ و تحولات مسئله فلسطین بررسی می‌کند. نسخه عربی آن در سال ۱۹۹۷ در بیروت از سوی مؤسسه مطالعات فلسطین با ۸۴۶ صفحه انتشار یافت و تا سال ۲۰۰۱ سه چاپ داشته‌است. | ## جمع‌بندی | ترجمه عربی را حسنی زینه انجام داد و نویسندگان آن شریف الموسی، محمدعلی الخالدی و حسنی زینه بودند.
موضوع مقاله: بیت اوروت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیت اوروت | مقدمه: بیت اوروت (، به معنای «خانه نورها») یک محله یهودی‌نشین در یال شمالی کوه زیتون در اورشلیم شرقی است که در نزدیکی بیمارستان آگوستا ویکتوریا و محله فلسطینی‌نشین الطور قرار دارد. | ## بخش 1: بیت اوروت | هسته اصلی این محله را یشیوای ایروینگ موسکوویتز تشکیل می‌دهد که یک مرکز آموزشی صهیونیسم دینی از نوع هِسدِر (Hesder) است. خرید زمین این محله در سال ۱۹۹۰ با سرمایه‌گذاری ایروینگ موسکوویتز، نیکوکار یهودی آمریکایی، و به همت حنان پورات، سیاستمدار اسرائیلی، انجام شد. این پروژه از آغاز با مناقشه همراه بوده‌است؛ زیرا مقامات فلسطینی ساخت‌وساز یهودی در محله‌هایی را که به باور آنها باید عربی بمانند، محکوم کرده‌اند. جامعه بین‌المللی شهرک‌سازی‌های اسرائیل در اورشلیم شرقی را غیرقانونی می‌داند، هرچند دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. او این خانه را «آشیانه سوئدی اورشلیم» نامید و از آن برای پذیرایی مهمانان سرشناس از جمله امپراتور اتیوپی هایله سلاسی و ولیعهد سوئد گوستاو بهره می‌برد. ساختمان پس از مرگ اندرسون به خانواده‌اش منتقل شد و سپس محمد عیسی ابوسابیتانی، تاجر ساکن محله ابوطور، آن را خریداری و اجاره داد. | ## بخش 2: بیت اوروت | وارثان او در سال ۱۹۸۵ خانه و زمین اطراف آن را به بهای چند میلیون دلار به ایروینگ موسکوویتز فروختند. خرید این زمین را حنان پورات، سیاستمدار اسرائیلی، در سال ۱۹۹۰ ترتیب داد و دکتر ایروینگ موسکوویتز، نیکوکار یهودی آمریکایی، و همسرش چرنا موسکوویتز هزینه آن را تأمین کردند. مکان به دلیل اهمیت تاریخی‌اش انتخاب شد: در جریان جنگ شش‌روزه در سال ۱۹۶۷، پورات تفنگدار چتربازان بود و فرمانده‌اش گیورا اشکنازی در نبرد برای شهر قدیم اورشلیم در همین نقطه کشته شده بود. پس از نزدیک به چهار سال بازسازی، دانش‌آموزان یشیوا در اوت ۱۹۹۰ آموزش خود را آغاز کردند. الون تا زمان انتخابش به عنوان نماینده کنست در سال ۱۹۹۶ ریاست یشیوا را بر عهده داشت. مناقشه‌ها این خرید از آغاز جنجال‌برانگیز بود؛ زیرا زمین بیت اوروت در اصل برای ساخت مدرسه‌ای عربی برنامه‌ریزی شده بود و تدی کولک، شهردار وقت اورشلیم، با خرید آن مخالفت کرد. | ## بخش 3: بیت اوروت | مقامات فلسطینی ادامه ساخت‌وسازهای یهودی در مناطقی را که به گفته آنها باید محله‌های عربی باقی بمانند، محکوم کرده‌اند. گسترش در ژانویه ۲۰۱۰ شهرداری اورشلیم طرح ساخت چهار ساختمان جدید با مجموع ۲۴ واحد مسکونی برای خانواده‌های کارکنان و دانش‌آموزان یشیوا را تصویب کرد. در این مراسم نمایندگان کنست، اعضای شورای شهر اورشلیم، مایک هاکبی نامزد پیشین ریاست‌جمهوری از حزب جمهوری‌خواه و بازیگر جان ویت حضور داشتند. برنامه روز اورشلیم بیت اوروت میزبان برنامه‌ای پرطرفدار به مناسبت روز اورشلیم است. موقعیت بیت اوروت چشم‌اندازی پانورامیک از سراسر شهر اورشلیم، کوه معبد و دیوارهای شهر قدیم فراهم می‌آورد. در چارچوب این برنامه، تورهای رایگان راهنمادار متعددی در امتداد یال کوه زیتون و منطقه نبرد ۱۹۶۷ برگزار می‌شود. | ## جمع‌بندی | یکی از این تورها مسیری را دنبال می‌کند که چتربازان برای رسیدن به دروازه شیران و آزادسازی اورشلیم پیمودند.
موضوع مقاله: الحمرا (روستایی در فلسطین) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الحمرا (روستایی در فلسطین) | مقدمه: الحمرا روستایی عربی فلسطینی در بخش بیسان بود که در ۷٫۵ کیلومتری جنوب شهر بیسان قرار داشت. | ## بخش 1: الحمرا (روستایی در فلسطین) | این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل توسط نیروهای دفاعی اسرائیل تخلیه و ویران شد. نام روستا برگرفته از طایفه الحمرا از شاخه‌های قبیله الصقور (به معنای «شاهین‌ها») بود که سده‌ها پیش در این سرزمین ساکن شده بودند. پیشینه در بخش شرقی روستا آثار باستانی مربوط به دوران کنعانیان وجود داشت، به‌ویژه تل‌های ابوخرج و الشقاف. بر پایه نوشته‌های ولید خالدی، این طایفه چندین سده پیش به دلیل فراوانی آب و حاصلخیزی خاک در این منطقه ساکن شد. نخستین اشاره تاریخی به این روستا به سال ۱۲۸۱ میلادی بازمی‌گردد؛ هنگامی که منصور قلاوون، سلطان ممالیک بحری، در مسیر بازگشت از سوریه به مصر از آن گذر کرد. در دوران حکومت سنجر الجولی (فرماندار غزه و بخش بزرگی از سرزمین فلسطین از ۱۳۱۱ تا ۱۳۲۰ و ۱۳۲۹ میلادی) دستور ساخت خان سالار داده شد؛ کاروانسرایی که به نام دوست او، امیر سالار نایب‌السلطنه پیشین، نام‌گذاری شده بود. | ## بخش 2: الحمرا (روستایی در فلسطین) | دوره قیمومت بریتانیا در آغاز سده بیستم، خانه‌های الحمرا پراکنده بودند و از سازه‌های خشت و گلی دائمی یا چادرهای موی شتر (بدوی) تشکیل می‌شدند. بر پایه آمار روستایی سال ۱۹۴۵ در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین، جمعیت الحمرا ۷۳۰ تن مسلمان بود و مساحت کل زمین‌ها ۱۱٬۵۱۱ دونوم ثبت شده بود. از این میزان ۸٬۶۲۳ دونوم متعلق به عرب‌ها و ۲٬۱۵۳ دونوم متعلق به یهودیان بود و بقیه اراضی عمومی به‌شمار می‌رفت. از زمین‌های کشاورزی، ۳۲ دونوم برای آبیاری و باغ‌ها و ۸٬۴۲۷ دونوم برای کشت غلات بهره‌گیری می‌شد و ۷۳۳ دونوم غیرقابل کشت بود. روستا در نقطه تقاطع وادی المدوع و وادی شوباش قرار داشت و روستاهای العریضه، الخنیزیر، السامریه، الاشرفیه و الفاطور در اطراف آن واقع بودند. چهره‌های برجسته از شخصیت‌های شناخته‌شده این روستا سرحان حسین العلی بود که در شورش ۱۹۳۶–۱۹۳۹ فرماندهی گروه‌های انقلابی منطقه بیسان را بر عهده داشت. | ## بخش 3: الحمرا (روستایی در فلسطین) | جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن در ۳۱ مه ۱۹۴۸ روستای الحمرا به دست نیروهای اسرائیلی تخلیه شد. جمعیت آوارگان این روستا در سال ۱۹۴۹ حدود ۴۸۷ تن برآورد شده بود و تا سال ۱۹۹۸ شمار کل پناهندگان برخاسته از الحمرا به نزدیک ۵٬۲۰۰ تن رسید. هنگامی که ولید خالدی در آغاز دهه ۱۹۹۰ از محل بازدید کرد، درختان انجیر، کاکتوس و علف‌های هرز محوطه را پوشانده بودند. شهرک حرمونیم که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شده بود، در فاصله نزدیک ۲ کیلومتری جنوب روستا قرار داشت. | ## جمع‌بندی | نام این شهرک در سال ۱۹۵۲ به حمادیا تغییر یافت تا با نام عربی روستای المحیدیه هم‌خوانی داشته باشد.
موضوع مقاله: المسمیه الصغیره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # المسمیه الصغیره | مقدمه: المسمیه الصغیره که به نام‌های مسمیت الحورانی و الحورانیه نیز شناخته می‌شد، روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای غزه بود که در فاصله نزدیک به ۴۲ کیلومتری شمال شرقی غزه قرار داشت. | ## بخش 1: المسمیه الصغیره | این روستا در ارتفاع ۶۰ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی جنوبی سوریه عثمانی واقع شده بود. المسمیه الصغیره در نیمه دوم سده نوزدهم میلادی توسط طایفه الحورانی که پیش‌تر در روستای همجوار المسمیه الکبیره زندگی می‌کردند و به دلیل اختلاف با دیگر ساکنان آن را ترک کرده بودند تأسیس شد. پیشینه المسمیه الصغیره در نیمه دوم سده نوزدهم میلادی توسط طایفه الحورانی بنیان نهاده شد. این طایفه پیش‌تر در روستای مجاور المسمیه الکبیره ساکن بودند اما به علت درگیری با دیگر ساکنان آنجا را ترک کردند و روستای جدیدی بنا نهادند. واژه «صغیره» در عربی به معنای «کوچک» است و برای تمایز این روستا از المسمیه «الکبیره» (بزرگ) به کار می‌رفت. | ## بخش 2: المسمیه الصغیره | 8 در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت روستا به ۳۵۴ نفر در ۷۳ خانه افزایش یافت که همگی مسلمان بودند.Mills, 1932, p. 5 طبق آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا به ۵۳۰ نفر مسلمان رسیده بود و مساحت کل زمین‌های آن ۶٬۴۷۸ دونوم بود. از جمله آنکه هیچ مدرسه‌ای نداشت و کودکان روستا در مدرسه المسمیه الکبیره درس می‌خواندند. منبع آب آشامیدنی و مصارف خانگی ساکنان چاه‌هایی به عمق ۳۰ تا ۴۰ متر بود و از وادی الزریقه که یکی از سرشاخه‌های اصلی نهر صقریر بود از شمال روستا می‌گذشت. اقتصاد کشاورزی ستون اصلی اقتصاد روستا بود و غلات مهم‌ترین محصول آن به‌شمار می‌رفت. | ## بخش 3: المسمیه الصغیره | افزون بر کشاورزی، ساکنان به پرورش دام نیز می‌پرداختند و تعداد دام‌های روستا نزدیک به ۴٬۰۰۰ رأس شامل گوسفند، بز، گاو، شتر و قاطر بود. کشاورزان در بازار هفتگی الفالوجه شرکت می‌کردند و محصولات خود را در شهرهای غزه، المجدل (عسقلان) و یافا نیز به فروش می‌رساندند. مورخ اسرائیلی بنی موریس می‌نویسد که این عملیات نظامی در ده روز میان دو آتش‌بس نخست جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل انجام شد و «موجب تخلیه روستا گردید». پس از جنگ، این منطقه به دولت اسرائیل الحاق شد و در سال ۱۹۵۶ موشاو کفار هاریف بر روی زمین‌های المسمیه الصغیره تأسیس گردید. | ## جمع‌بندی | به گفته ولید خالدی: «عملاً هیچ اثری از روستا بر جای نمانده و محل آن پوشیده از علف‌های هرز، گیاهان بلند و درختان پراکنده اکالیپتوس است».
موضوع مقاله: المزار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # المزار | مقدمه: المزار روستایی فلسطینی عرب‌نشین در بخش حیفا بود که در حدود ۴ کیلومتری شمال شرقی الصرفند قرار داشت. | ## بخش 1: المزار | روستای المزار در ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۸ در جریان جنگ اعراب و اسرائیل در پی حمله نظامی نیروهای اسرائیلی به‌طور کامل تخلیه و ویران شد. نام «مزار» در زبان عربی به‌معنای «زیارتگاه» یا «جایی که به دیدارش می‌روند» است و احتمالاً به‌پاس یادبود کسانی نهاده شده که در نبردهای دوران صلیبی در آن‌جا کشته و به خاک سپرده شدند. پس از جنگ ۱۹۴۸ این منطقه به اسرائیل الحاق شد و کیبوتص عین کرمل در سال ۱۹۵۰ بخشی از زمین‌های روستا را به خود اختصاص داد. پیشینه نام روستا از واژه عربی «مزار» گرفته شده که به‌معنای زیارتگاه است و به احتمال زیاد به یادبود شمار زیادی از کشته‌شدگان جنگ‌های صلیبی اشاره دارد که در آن مکان دفن شده بودند. فهرست جمعیتی مربوط به حدود سال ۱۸۸۷ نشان می‌دهد که المزار نزدیک به ۸۵ ساکن داشت که همگی مسلمان بودند. دوره قیمومت بریتانیا در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین، بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین جمعیت المزار ۱۳۴ نفر و همگی مسلمان بودند. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت المزار همراه با خربه المناره، اجزم و قمبزه شمارش شد. | ## بخش 2: المزار | جمعیت کل این مجموعه ۲٬۱۶۰ نفر بود که ۸۸ نفر مسیحی و ۲٬۰۸۲ نفر مسلمان در ۴۴۲ خانه زندگی می‌کردند. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۲۱۰ نفر و همگی مسلمان بودند و مساحت کل اراضی آن ۷٬۹۷۶ دونم بود. از این میان ۵ دونم به مرکبات و موز، ۴۷۳ دونم به باغ‌ها و زمین‌های آبی، ۳٬۷۵۰ دونم به کشت غلات و ۳۹ دونم به بافت ساخته‌شده (شهری) اختصاص داشت. حدود یک‌سوم اراضی آن در کوه کرمل و بقیه در دشت ساحلی روبه‌روی ساحل عتلیت واقع بود. اقتصاد ساکنان بر کشاورزی و دامداری استوار بود و در فصل ۱۹۴۳ حدود ۱۰۰ دونم زیتون بارده در شمال و جنوب غربی روستا کاشته شده بود. همچنین ۸۵۶ دونم از اراضی در مالکیت یهودیان بود که تنها ۱۰٫۷ درصد کل زمین‌ها را تشکیل می‌داد. نیروهای مهاجم تنها با ۱۰ تا ۲۰ عرب روبه‌رو شدند که گریختند و سربازان هر آنچه را که قابل سوزاندن بود به آتش کشیدند. | ## بخش 3: المزار | چند روز پس از عقب‌نشینی نیروها، شماری از روستاییان شامل رزمندگان و غیرنظامیان به روستا بازگشتند. پس از جنگ، این منطقه به اسرائیل الحاق شد و کیبوتص عین کرمل در سال ۱۹۵۰ بر بخشی از زمین‌های المزار پایه‌گذاری شد. آرامگاه شیخ یحیی مقام شیخ یحیی (اَحیا) بر دامنه‌های پایینی تپه‌ای در روستا واقع بود. اتاق شرقی که کهن‌تر به‌نظر می‌رسید اتاقی مستطیلی با گنبد و ساخته‌شده از سنگ کورکار بود که سطح آن با گچی حاوی قطعات سفال بیزانسی پوشیده شده بود. روستا در زمان حاضر از روستا امروز تنها آوار و سنگ‌پاره‌های خانه‌های سنگی بر جای مانده‌است. دیوارهای سنگی نیمه‌برجا و خرابه‌های مسجد روستا که تا سال ۱۹۸۳ پابرجا بود نیز دیده می‌شود. | ## جمع‌بندی | افزون بر کیبوتص عین کرمل، تأسیساتی مانند پارک ملی «هار هکرمل» نیز بر اراضی این روستا ایجاد شده‌است.
موضوع مقاله: السمکیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # السمکیه | مقدمه: السمکیه روستایی عربی فلسطینی در قضای طبریه در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. | ## بخش 1: السمکیه | این روستا در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۴ مه ۱۹۴۸ در چارچوب عملیات ماتاته تخلیه شد. محل این روستا در «تل حوم» (تلحوم) بود که با شهر باستانی کفرناحوم رومی-بیزانسی شناسایی شده‌است. روستا در منطقه‌ای آتشفشانی در ساحل شمالی دریاچه طبریه واقع بود و راهی فرعی آن را به جاده اصلی کنار ساحل دریاچه متصل می‌کرد. بر اساس سرشماری سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۳۸۰ نفر شامل ۳۳۰ مسلمان و ۵۰ مسیحی بود و مساحت زمین‌هایش ۱۰٬۵۲۶ دونم بود. پیشینه در سال ۱۸۳۸ میلادی، ادوارد رابینسون از قبیله بدوی «السمکیه» یاد کرد که ساختمان‌هایی را در ابوشوشه به‌عنوان انبار نگه می‌داشتند. | ## بخش 2: السمکیه | در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین این رقم به ۲۹۰ نفر (۲۶۶ مسلمان و ۲۴ مسیحی) در ۶۰ خانه رسید. بر اساس آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت «السمکیه» به ۳۸۰ نفر رسیده بود (۳۳۰ مسلمان و ۵۰ مسیحی). مساحت زمین‌های روستا ۱۰٬۵۲۶ دونم بود که از این میان ۲ دونم برای مرکبات و موز، ۶۶ دونم برای باغداری و زمین‌های آبیاری‌شده، ۴٬۰۳۴ دونم برای غلات بهره‌برداری می‌شد و ۶٬۴۲۴ دونم به‌عنوان زمین غیرقابل کشت طبقه‌بندی شده بود. در السمکیه یک صومعه ایتالیایی، یک کلیسای فرانسیسکن و یک کلیسای ارتدوکس یونانی وجود داشت. جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن در ۴ مه ۱۹۴۸، ایگال آلون عملیات ماتاته (، به معنای «عملیات جاروب») را آغاز کرد تا ساکنان بدوی منطقه را بیرون راند. | ## بخش 3: السمکیه | بنی موریس محل سکونت بدوی‌ها را با نام «عرب السمکیه (سمکیه/تلحوم)» فهرست کرده‌است. مورخ صالح عبدالجواد نوشته‌است که نیروهای هاگانا در جریان تیراندازی‌های بی‌رویه دست‌کم پنج نفر از ساکنان روستا را کشتند. هاگانا به سوی غیرنظامیان در حال فرار تیراندازی کرد و دست‌کم سه نفر از اهالی طابغه را که به السمکیه پناه آورده بودند به قتل رساند. | ## جمع‌بندی | وضعیت کنونی ولید خالدی، مورخ فلسطینی، در سال ۱۹۹۲ دربارهٔ محل روستا نوشت: «محل روستا پوشیده از گیاهان خودرو، توده‌های سنگ بازالت و درختان نخل خرماست.
موضوع مقاله: السامریه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # السامریه | مقدمه: این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۲۷ مه ۱۹۴۸ و در چارچوب عملیات گیدئون توسط نیروهای دفاعی اسرائیل از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: السامریه | روستا بر زمینی هموار در دره بیسان ساخته شده بود و در تقاطع چند راه از جمله جاده عمومی بیسان–اریحا جای گرفته بود. در این روستا یک مسجد و سه خربه باستانی به نام‌های خربة الحمرا، تلول الثوم و تل الخاب وجود داشت. پیشینه دوره عثمانی در سال ۱۸۵۲ میلادی، ادوارد رابینسون السامریه را از کوه‌های ماورای اردن مشاهده و ثبت کرد. | ## بخش 2: السامریه | در سال ۱۸۸۲ میلادی، پیمایشگران صندوق اکتشاف فلسطین در بررسی فلسطین غربی دربارهٔ «خربت السامریه» نوشتند: «تنها دیوارهای ویران و ردّ آثار باقی مانده‌است؛ با این حال این مکان ظاهر یک محوطه باستانی را دارد و آبرسانی خوبی دارد.» آن‌ها دربارهٔ «خربة الحمرا» یادداشت کردند: «چند دیوار سرپا و یک آسیاب ویران؛ نشانه‌ای از قدمت باستانی دیده نمی‌شود» و دربارهٔ «تلول الثوم» نوشتند: «تپه‌های مصنوعی؛ نهر آبی در شمال آن جاری است.» دوره قیمومت بریتانیا بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که دستگاه حکومتی قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام داد، روستای السامریه ۱۶۲ نفر جمعیت داشت که همگی مسلمان بودند. بر اساس آمار روستایی سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۲۵۰ نفر بود که ۲۴۰ تن مسلمان و ۱۰ تن مسیحی بودند. مساحت کل زمین‌های روستا ۳٬۸۷۳ دونوم بود که از این میان ۱۱ دونوم آبیاری‌شده یا باغ، ۲٬۸۰۱ دونوم زمین زراعی غلات و ۲۲ دونوم زمین ساخته‌شده بود. | ## بخش 3: السامریه | مسجد روستا در تقاطع دو راه ساخته شده بود: یکی به سوی روستای قاعون و دیگری به روستای عرب العریضه. در اواخر دوره قیمومت، روستا با ساخت خانه‌های نو در امتداد جاده عمومی گسترش یافت. ۱۹۴۸ و پس از آن روستا در ماه مه ۱۹۴۸ پس از اخراج ساکنان عرب بیسان از سکنه تخلیه شد. | ## جمع‌بندی | گردان چهارم از تیپ گولانی چندین روستای واقع بر جاده جنین را تصرف کرد و ممکن است السامریه نیز هم‌زمان با سقوط روستاهای المزار و نورس به دست نیروهای اسرائیلی افتاده باشد.
موضوع مقاله: السنبریه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # السنبریه | مقدمه: السنبریه روستایی فلسطینی در بخش صفد بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در اول مه ۱۹۴۸ از سوی گردان نخست پالماخ در چارچوب عملیات یفتاح تخلیه و ویران شد. | ## بخش 1: السنبریه | این روستا در ۳۱٫۵ کیلومتری شمال شرقی صفد و در نزدیکی وادی حاصبانی و در بخش شمالی دشت حوله قرار داشت. ساکنان السنبریه از چشمه‌های نزدیک آب آشامیدنی تأمین می‌کردند و معیشت خود را از راه کشاورزی به دست می‌آوردند. بر پایه سرشماری ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۱۳۰ نفر بود و زمین‌های آن ۲٬۵۳۲ دونوم وسعت داشت. امروزه از روستا هیچ اثری باقی نمانده و شهرک‌های معیان باروخ و دفنه بر زمین‌های آن برپا شده‌اند. پیشینه در شمال روستا ستونی با کتیبه‌ای رومی کشف شد که در آن نام امپراتور یولیانوس (۳۳۱–۳۶۳ میلادی) آمده بود.Khalidi, 1992, p. | ## بخش 2: السنبریه | 494 این ستون در نزدیکی پلی رومی بر فراز وادی حاصبانی یافت شد که نشان‌دهنده سکونت در این منطقه در دوران باستان است. در سال ۱۸۷۵ ویکتور گرن به این منطقه سفر کرد و از «ویرانه‌های روستایی کوچک» یاد کرد که به نام «خربت سمبزیه» شناخته می‌شد.Guérin, 1880, p. 121 دوره قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت روستا ۸۳ نفر بود؛ ۷۷ مسلمان و ۶ مسیحی که در ۲۰ خانه زندگی می‌کردند.Mills, 1932, p. 171 ۱۹۴۸ و پس از آن السنبریه در محدوده عملیات یفتاح قرار داشت؛ عملیاتی تهاجمی که در نیمه دوم آوریل ۱۹۴۸ در جلیل بالا آغاز شد. من با شماری از اعضای معیان باروخ و کیبوتص‌های نزدیک صحبت کردم و به این برداشت رسیدم که میل به ویران کردن روستاها و خانه‌های [اعراب] وجود دارد تا بازگشت آنان ناممکن شود. | ## بخش 3: السنبریه | به دبیرخانه کیبوتص دستور داد خانه‌ها را فوراً ویران کنند و آشکارا گفت این کار ما را قادر می‌سازد زمین‌های روستا را تصرف کنیم چون اعراب نخواهند توانست بازگردند. علف و درخت سطح ناهموار زمین را پوشانده و تعدادی درخت زیتون کهنسال در محوطه پراکنده‌اند. شهرک‌های ساخته‌شده بر زمین‌های روستا شهرک معیان باروخ در سال ۱۹۴۷ درست در شمال روستا بنیاد نهاده شد. | ## جمع‌بندی | شهرک یووال که در سال ۱۹۵۲ بر زمین‌های روستای ویران‌شده آبل القمح (بخش صفد) ساخته شد در حدود یک کیلومتری شمال غربی محل روستا واقع است.