موضوع مقاله: دومین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دومین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: این کنگره از ۴ مارس ۱۷۹۱ تا ۴ مارس ۱۷۹۳ در تالار کنگره در فیلادلفیا (ایالت پنسیلوانیا) برگزار شد و با سال‌های سوم و چهارم ریاست‌جمهوری جرج واشینگتن هم‌زمان بود. | ## بخش 1: دومین کنگره ایالات متحده آمریکا | تقسیم کرسی‌های مجلس نمایندگان بر پایه بند ۳ بخش ۲ اصل نخست قانون اساسی ایالات متحده صورت گرفت. در این دوره هنوز احزاب سیاسی سازمان‌یافته‌ای وجود نداشت و اعضای کنگره بر پایه الگوی رأی‌دهی‌شان به دو گروه «هوادار دولت» و «مخالف دولت» دسته‌بندی می‌شوند. رویدادهای مهم ۵ آوریل ۱۷۹۲: رئیس‌جمهور واشینگتن برای نخستین بار از حق وتو بهره گرفت و لایحه‌ای دربارهٔ تقسیم‌بندی کرسی‌های نمایندگان میان ایالت‌ها را رد کرد. آوریل–مه ۱۷۹۲: مجلس نمایندگان نخستین جلسات بازرسی دولت فدرال را برگزار کرد و شکست ژنرال آرتور سنت‌کلر در نبرد واباش را بررسی نمود. ۱۳ اکتبر ۱۷۹۲: سنگ بنای عمارت اجرایی ایالات متحده که اکنون به کاخ سفید شناخته می‌شود، گذاشته شد. ایالت‌های پذیرفته‌شده ۴ مارس ۱۷۹۱: ورمانت به عنوان چهاردهمین ایالت به اتحادیه پیوست. اصلاحیه‌های قانون اساسی ۱۵ دسامبر ۱۷۹۱: ده اصلاحیه نخست قانون اساسی ایالات متحده که در مجموع به منشور حقوق شناخته می‌شوند، با تصویب شمار لازم از ایالت‌ها (یازده ایالت) به بخشی از قانون اساسی تبدیل شدند. قوانین مهم ۲۰ فوریه ۱۷۹۲: قانون خدمات پستی که اداره پست ایالات متحده را بنیان نهاد. ۱ مارس ۱۷۹۲: قانون مربوط به انتخاب رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور و جانشینی ریاست‌جمهوری که فرایند انتخاب و جانشینی را تعیین کرد. | ## بخش 2: دومین کنگره ایالات متحده آمریکا | ۲ آوریل ۱۷۹۲: قانون ضرب سکه ۱۷۹۲ که ضرابخانه ایالات متحده آمریکا را تأسیس کرد و مقررات ضرب سکه را تنظیم نمود. ۱۴ آوریل ۱۷۹۲: قانون تقسیم‌بندی ۱۷۹۲ که شمار کرسی‌های مجلس نمایندگان را از ۶۹ کرسی به ۱۰۵ کرسی بر پایه سرشماری ۱۷۹۰ افزایش داد. ۲ مه ۱۷۹۲: نخستین قانون شبه‌نظامیان ۱۷۹۲ که به رئیس‌جمهور اختیار فراخوانی شبه‌نظامیان ایالت‌ها را در صورت تهاجم یا شورش داد. ۵ مه ۱۷۹۲: قانون تسهیل زندانیان بدهکار ۱۷۹۲ که مقررات کیفری برای بازداشت‌شدگان بابت بدهی مالی و فرار مالیاتی وضع کرد. ۸ مه ۱۷۹۲: دومین قانون شبه‌نظامیان ۱۷۹۲ که هر مرد آزاد سفیدپوست شهروند بین ۱۸ تا ۴۵ سال را ملزم به عضویت در شبه‌نظامیان ایالت محل سکونتش کرد. ۱۲ فوریه ۱۷۹۳: قانون بردگان فراری ۱۷۹۳ که ترتیبات حقوقی بازگرداندن بردگان فراری را تعیین کرد. ۲ مارس ۱۷۹۳: قانون قضایی ۱۷۹۳ که دربرگیرنده قانون منع دستور موقت نیز بود و نظام دادرسی فدرال را بهبود بخشید. اعضا بر پایه تحلیل الگوی رأی‌دهی‌شان به دو جناح دسته‌بندی می‌شوند: هوادار دولت و مخالف دولت . جناح هوادار دولت بعدها به حزب فدرالیست تبدیل شد و جناح مخالف دولت پایه‌گذار حزب جمهوری‌خواه دموکرات گردید. | ## بخش 3: دومین کنگره ایالات متحده آمریکا | با پیوستن ورمانت و کنتاکی به اتحادیه، چهار کرسی تازه افزوده شد و شمار سناتورها در پایان دوره به ۳۰ نفر رسید. جانسون (هوادار دولت)، تا ۴ مارس ۱۷۹۱ راجر شرمن (هوادار دولت)، از ۱۳ ژوئن ۱۷۹۱ دلاور جرج رید (هوادار دولت) ریچارد باست (هوادار دولت) جورجیا ویلیام فیو (مخالف دولت) جیمز گان (مخالف دولت) کنتاکی جان براون (مخالف دولت)، از ۱۸ ژوئن ۱۷۹۲ جان ادواردز (مخالف دولت)، از ۱۸ ژوئن ۱۷۹۲ مریلند چارلز کارول (هوادار دولت)، تا ۳۰ نوامبر ۱۷۹۲ ریچارد پوتس (هوادار دولت)، از ۴ فوریه ۱۷۹۳ جان هنری (هوادار دولت) ماساچوست جرج کابوت (هوادار دولت) کلب استرانگ (هوادار دولت) نیوهمپشر پین وینگیت (مخالف دولت) جان لانگدان (هوادار دولت) نیوجرزی جان روتهرفورد (هوادار دولت) فیلمون دیکینسن (هوادار دولت) نیویورک آرون بر (مخالف دولت) روفس کینگ (هوادار دولت) کارولینای شمالی ساموئل جانستون (هوادار دولت) بنجامین هاوکینز (هوادار دولت) پنسیلوانیا آلبرت گالتین (مخالف دولت)، از ۲۸ فوریه ۱۷۹۳ (رسماً در کنگره بعدی مستقر شد) رابرت موریس (هوادار دولت) رودآیلند تئودور فاستر (هوادار دولت) جوزف استنتون (جونیور) (مخالف دولت) کارولینای جنوبی پیرس باتلر (مخالف دولت) رالف ایزارد (هوادار دولت) ورمانت موسی رابینسون (مخالف دولت)، از ۱۷ اکتبر ۱۷۹۱ استفان آر. بردلی (مخالف دولت)، از ۱۷ اکتبر ۱۷۹۱ ویرجینیا ریچارد هنری لی (مخالف دولت)، تا ۸ اکتبر ۱۷۹۲ جان تیلور (مخالف دولت)، از ۱۲ دسامبر ۱۷۹۲ جیمز مونرو (مخالف دولت) مجلس نمایندگان کنتیکت همه نمایندگان به صورت سراسری انتخاب می‌شدند. جیمز هیلهاوس (هوادار دولت) امیسا لرند (هوادار دولت) جاناتان استرجز (هوادار دولت) جاناتان ترامبل، جونیور (هوادار دولت) جرمایا وادزورث (هوادار دولت) دلاور جان وینینگ (هوادار دولت) جورجیا حوزه ۱: آنتونی وین (مخالف دولت)، تا ۲۱ مارس ۱۷۹۲ جان میلج (مخالف دولت)، از ۲۲ نوامبر ۱۷۹۲ حوزه ۲: آبراهام بالدوین (مخالف دولت) حوزه ۳: فرانسیس ویلیس (مخالف دولت) کنتاکی حوزه ۱: کریستوفر گریناپ (مخالف دولت)، از ۹ نوامبر ۱۷۹۲ حوزه ۲: الکساندر دی. اور (مخالف دولت)، از ۸ نوامبر ۱۷۹۲ مریلند حوزه ۱: فیلیپ کی (هوادار دولت) حوزه ۲: جاشوا سنی (مخالف دولت)، تا ۶ دسامبر ۱۷۹۲ ویلیام هیندمن (هوادار دولت)، از ۳۰ ژانویه ۱۷۹۳ حوزه ۳: ویلیام پینکنی (هوادار دولت)، تا نوامبر ۱۷۹۱ جان فرانسیس مرسر (مخالف دولت)، از ۶ فوریه ۱۷۹۲ حوزه ۴: ساموئل استرت (مخالف دولت) حوزه ۵: ویلیام ونز مری (هوادار دولت) حوزه ۶: آپتون شردین (مخالف دولت) ماساچوست حوزه ۱: فیشر ایمز (هوادار دولت) حوزه ۲: بنجامین گودهیو (هوادار دولت) حوزه ۳: البریج جری (مخالف دولت) حوزه ۴: تئودور سجویک (هوادار دولت) حوزه ۵: شرجشوب بورن (هوادار دولت) حوزه ۶: جرج لئونارد (هوادار دولت)، از ۲ آوریل ۱۷۹۲ حوزه ۷: آرتمس وارد (هوادار دولت) حوزه ۸: جرج تچر (هوادار دولت)، از ۴ آوریل ۱۷۹۱ نیوهمپشر همه نمایندگان به صورت سراسری انتخاب می‌شدند. نیکولاس گیلمان (هوادار دولت) ساموئل لیورمور (هوادار دولت) جرمایا اسمیت (هوادار دولت) نیوجرزی همه نمایندگان به صورت سراسری انتخاب می‌شدند. الیاس بودینوت (هوادار دولت) آبراهام کلارک (هوادار دولت) جاناتان دیتون (هوادار دولت) آرون کیتچل (مخالف دولت) نیویورک حوزه ۱: تامس تردول (مخالف دولت)، از ۲۴ اکتبر ۱۷۹۱ حوزه ۲: جان لارنس (هوادار دولت) حوزه ۳: اگبرت بنسون (هوادار دولت) حوزه ۴: کرنلیوس سی. اسکونمیکر (مخالف دولت) حوزه ۵: پیتر سیلوستر (هوادار دولت) حوزه ۶: جیمز گوردون (هوادار دولت) کارولینای شمالی حوزه ۱: جان استیل (هوادار دولت) حوزه ۲: نتانیل میکون (مخالف دولت) حوزه ۳: جان باپتیستا اش (مخالف دولت) حوزه ۴: هیو ویلیامسن (مخالف دولت) حوزه ۵: ویلیام بری گراو (هوادار دولت) پنسیلوانیا حوزه ۱: تامس فیتزسایمنز (هوادار دولت) حوزه ۲: فردریک مولنبرگ (مخالف دولت) حوزه ۳: ایزرائل جیکبز (هوادار دولت) حوزه ۴: دنیل هیستر (مخالف دولت) حوزه ۵: جان دبلیو. کیترا (هوادار دولت) حوزه ۶: اندرو گرگ (مخالف دولت) حوزه ۷: تامس هارتلی (هوادار دولت) حوزه ۸: ویلیام فیندلی (مخالف دولت) رودآیلند بنجامین بورن (هوادار دولت) کارولینای جنوبی حوزه ۱: ویلیام ال. | ## جمع‌بندی | اسمیت (هوادار دولت) حوزه ۲: رابرت بارنول (هوادار دولت) حوزه ۳: دنیل هیوگر (هوادار دولت) حوزه ۴: تامس سامتر (مخالف دولت) حوزه ۵: تامس تودور تاکر (مخالف دولت) ورمانت حوزه ۱: ایزرائل اسمیت (مخالف دولت)، از اکتبر ۱۷۹۱ حوزه ۲: نتانیل نایلز (مخالف دولت)، از اکتبر ۱۷۹۱ ویرجینیا حوزه ۱: الکساندر وایت (هوادار دولت) حوزه ۲: جان براون (مخالف دولت)، تا ۱ ژوئن ۱۷۹۲ (برای سناتوری کنتاکی استعفا داد) حوزه ۳: اندرو مور (مخالف دولت) حوزه ۴: ریچارد بلند لی (هوادار دولت) حوزه ۵: جیمز مدیسن (مخالف دولت) حوزه ۶: آبراهام بی.