موضوع مقاله: سیاره سرخ خشمگین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیاره سرخ خشمگین | مقدمه: این فیلم در سال ۱۹۵۹ فیلمبرداری شد و در ۸ سپتامبر ۱۹۶۰ در قالب دو فیلم با یک بلیت همراه با فیلم فراتر از سد زمان اکران شد. | ## بخش 1: سیاره سرخ خشمگین | فیلمبرداری سیاره سرخ خشمگین در ۹ سپتامبر ۱۹۵۹ در استودیوهای هال روچ در کال‌ور سیتی (کالیفرنیا) آغاز شد؛ تنها یک ماه پس از آن که ایب ملکویر و سید پینک پیش‌نویس نهایی فیلمنامه را به پایان رساندند. چنین محدودیت‌های مالی و زمانی باعث شد تا از تکنیک «سین‌مجیک» (CineMagic) استفاده شود؛ روشی در پردازش فیلم که پویانمایی‌های دستی را با تصاویر زنده (لایو اکشن) ترکیب می‌کرد. این فرایند نسبتاً ارزان برای تمام صحنه‌هایی که سطح مریخ را نشان می‌دادند، استفاده شد. داستان پرسنل کنترل مأموریت در زمین، سفینه موشکی «مریخ راکت ۱» (MR-1) را که پس از اولین سفر سرنشین‌دار به مریخ به مدار زمین نزدیک می‌شود، تحت نظر دارند. پرسنل از دیدن سفینه در مانیتورهای خود شگفت‌زده می‌شوند، زیرا معتقد بودند که این وسیله در فضا گم یا نابود شده است. تکنسین‌های زمینی قادر به برقراری تماس با هیچ‌کس در MR-1 نیستند، بنابراین موشک را با کنترل از راه دور به یک فرود امن در نوادا هدایت می‌کنند. تنها دو بازمانده از خدمه اصلی چهار نفره در سفینه یافت می‌شوند: دکتر آیریس رایان و سرهنگ تام اوبانیون، که کل بازوی راستش با یک رشد سبز عجیب بیگانه پوشیده شده است. مأموریت MR-1 به مریخ توسط دکتر رایان بازگو می‌شود، در حالی که او به یافتن درمانی برای بازوی به شدت عفونی سرهنگ اوبانیون نیز کمک می‌کند. او در گزارش خود، تجربیات خدمه را هنگام سفر به سیاره سرخ و کاوش در سطح آن با جزئیات شرح می‌دهد. پس از اینکه MR-1 به مریخ می‌رسد و خدمه آن سطح سیاره را کاوش می‌کنند، دکتر رایان مورد حمله یک گیاه گوشت‌خوار قرار می‌گیرد که افسر سام جیکوبز آن را با اشعه منجمدکننده خود که «کلئو» نامیده است، می‌کشد. سپس خدمه با موجودی عظیم برخورد می‌کنند که ترکیبی از موش، خفاش، عنکبوت و خرچنگ است و در ابتدا پاهای آن را با درخت اشتباه می‌گیرند. آن موجود نیز توسط جیکوبز که دوباره از تفنگ اشعه‌ای خود استفاده می‌کند، کور و رانده می‌شود. وقتی خدمه به سفینه خود بازمی‌گردند، متوجه می‌شوند که سیگنال‌های رادیویی آن‌ها مسدود شده و MR-1 به دلیل یک میدان نیروی مرموز قادر به ترک مریخ نیست. اوبانیون در مرحله بعد خدمه را به یک دریاچه مریخی هدایت می‌کند، جایی که شهری با سازه‌های بلند و چشمگیر در طرف دیگر و در فاصله‌ای دور قابل مشاهده است. هنگام عبور از آب در یک قایق بادی، آن‌ها توسط یک موجود غول‌پیکر آمیب‌مانند با یک چشم چرخان متوقف می‌شوند. همان‌طور که در حال ورود به سفینه هستند، موجود جیکوبز را می‌گیرد و او را به داخل بدن ژلاتینی خود می‌کشد و به زودی او را جذب می‌کند؛ این موجود همچنین بازوی اوبانیون را عفونی کرده است. | ## بخش 2: سیاره سرخ خشمگین | موجود سفینه را در بر می‌گیرد و انتظار می‌رود که در نهایت اسیدهایی تولید کند تا آن را بخورد. اوبانیون آن‌ها را در سیم‌کشی مجدد سفینه برای برق‌دار کردن بدنه خارجی هدایت می‌کند که باعث می‌شود موجود پس از نابودی بخش‌هایی از آن، دور شود؛ سپس آن‌ها سفینه را برای پرتاب سیم‌کشی می‌کنند. سه بازمانده موفق می‌شوند MR-1 را از سیاره بلند کنند، زیرا میدان نیرو به نوعی غیرفعال شده است، اما پروفسور گتل، طراح MR-1، بر اثر حمله قلبی ناشی از استرس‌های شدید صعود جان خود را از دست می‌دهد. هنگامی که MR-1 به زمین بازمی‌گردد، بازوی عفونی اوبانیون توسط کادر پزشکی با استفاده از شوک الکتریکی درمان می‌شود. تکنسین‌های کنترل مأموریت همچنین ضبط‌کننده‌های داده‌های MR-1 از سفر را بررسی می‌کنند و ضبطی از صدای یک بیگانه پیدا می‌کنند که اعلام می‌کند به خدمه سفینه اجازه داده شده مریخ را ترک کنند تا بتوانند پیامی را به سیاره خود برسانند. صدا سپس می‌گوید: «ما مریخی‌ها هزاران سال است که توسعه انسانی را در زمین مشاهده کرده‌ایم و تشخیص داده‌ایم که فناوری بشریت بسیار فراتر از پیشرفت در تکامل فرهنگی پیشی گرفته است.» بیگانه سپس انسان‌ها را به تهاجم به مریخ متهم می‌کند و هشدار می‌دهد که اگر مأموریت‌های آینده دوباره به سیاره سرخ بازگردند، زمین در تلافی نابود خواهد شد. پینک در مصاحبه‌ای چند سال پیش از مرگش در سال ۲۰۰۲ گفت: «این فیلمنامه روی میز آشپزخانه من نوشته شده است. ملکویر معتقد بود که این پروژه پتانسیل دارد، بنابراین پیشنهاد کرد که اگر پینک اجازه دهد او فیلم را کارگردانی کند، در نوشتن فیلم‌نامه کمک خواهد کرد. در حالی که ملکویر روی تنظیم یک فیلمنامه کاربردی کار می‌کرد، پینک با مائورر ملاقات کرد که در حال توسعه «سین‌مجیک» بود؛ یک فرایند فیلمبرداری «انقلابی» برای ایجاد جلوه‌های ویژه با ترکیب تصاویر دستی با لایو اکشن. با این حال، به زودی مشخص شد که این فرایند قادر نخواهد بود آنچه را که در مورد کیفیت جلوه‌هایش وعده داده شده بود، ارائه دهد.McGee, Mark (2016). انستیتوی فیلم آمریکا در کاتالوگ آنلاین خود به گزارش معاصری در هالیوود ریپورتر اشاره می‌کند که افزایش بودجه اختصاص یافته برای این پروژه را بیش از دو برابر رقم معمول اعلام کرده بود. اظهارات پینک در آستانه فیلمبرداری شواهدی در مورد اینکه چقدر پول کمی برای طراحی و ساخت دکورهای تولید هزینه شده است، ارائه می‌دهد. پینک در مصاحبه‌ای برای خبری در ۷ سپتامبر ۱۹۵۹ توسط گزارشگر آسوشیتد پرس، جیمز بیکن (نویسنده)، در مورد اثربخشی شدید کاهش هزینه‌ها با استفاده از فرایند جدید سین‌مجیک می‌گوید: «دکور ما برای سیاره مریخ به جای هزاران دلاری که تخمین زده بودیم، چند صد دلار برای ما هزینه داشت».Bacon, James (1959). پینک همچنین در آن مصاحبه تخمین می‌زند که فیلم «با نصف هزینه اصلی ساخته خواهد شد»، که تأیید می‌کند تهاجم مریخ (عنوان کاری فیلم پیش از انتشار آن) یک پروژه کم‌بودجه بوده است؛ بنابراین، بودجه تولید «ناچیز» ۲۰۰٬۰۰۰ دلاری ذکر شده برای سیاره سرخ خشمگین می‌تواند یک رقم تقریبی معتبر باشد. سین‌مجیک فرایند سین‌مجیک برای ایجاد یک درخشش قرمز روی صحنه‌هایی که سطح مریخ را نشان می‌دادند، استفاده شد. این فرایند کم‌هزینه باعث می‌شد بازیگران شبیه نقاشی‌های کارتونی به نظر برسند تا با دکور و وسایل صحنه کم‌هزینه و با واقع‌گرایی کمتر مطابقت داشته باشند. | ## بخش 3: سیاره سرخ خشمگین | برای دستیابی به این اثر، ابتدا یک نگاتیو سیاه و سفید با «سولاریزاسیون» (فرآیندی که بخشی از نگاتیو را معکوس می‌کند و باعث می‌شود برخی از قسمت‌های تصویر مثبت به نظر برسند) پردازش شد. در زمان تولید این فیلم، فیلم سیاه و سفید هزینه کمتری نسبت به فیلم رنگی و پردازش آن داشت. ترکیب استفاده از فیلم سیاه و سفید برای تمام صحنه‌های مربوط به مریخ و عدم نیاز به تولید نسخه مثبت فیلم، هزینه‌های تولید را کاهش داد. در برخی مناطق با فیلم فراتر از سد زمان (۱۹۶۰) و در مناطق دیگر با فیلم سیرک وحشت (۱۹۶۰) نمایش داده شد. پینک در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۵ دربارهٔ انتشار این فیلم گفت: «هیچ‌کدام از ما به دیگری اعتماد نداشتیم، که البته خوب شد چون من حتی با یک چوب ۱۰ فوتی هم به او نزدیک نمی‌شدم. یوژن آرچر، منتقد فیلم نیویورک تایمز، نقد منفی بر این اثر نوشت و از تصویرسازی سیاره مریخ انتقاد کرد و آن را به «یک تصویر مقوایی از فلش گوردون» تشبیه کرد.Archer, Eugene . با این حال، همه منتقدان در سال ۱۹۵۹ و اوایل ۱۹۶۰ نسبت به کل فیلم یا نقص‌های سین‌مجیک در شبیه‌سازی زمین، حیات گیاهی خیالی و موجودات غول‌پیکر در مریخ منتقد نبودند. او سین‌مجیک را در نقد خود به عنوان «یک افکت نوری به خوبی طراحی شده برای تأثیر دراماتیک» توصیف می‌کند، عنصری از فیلم که پیش‌بینی می‌کند «فروش ناخالص بزرگی» را به گیشه سرازیر خواهد کرد. برنز همچنین از هر دو فرم فیلمبرداری ارائه شده در فیلم و موسیقی آن تمجید می‌کند: گلن اریکسون از دی‌وی‌دی تاک در ارزیابی مجدد خود از فیلم در سال ۲۰۰۱، از کارگردانی تخت، فیلمنامه کسل‌کننده و استفاده بیش از حد از تصاویر آرشیوی انتقاد می‌کند. اریکسون با ملایمت از فیلم تمجید می‌کند که حداقل صحنه‌های سطح مریخ را با رنگ قرمز رنگ‌آمیزی کرده است که به نظر او به سکانس‌ها «ظاهری بیگانه و باورپذیر» می‌دهد. لئونارد ملتین در راهنمای فیلم خود در سال ۲۰۱۴، فیلم را فقط متوسط ارزیابی کرده و ۲ ستاره از ۴ ستاره به آن می‌دهد. با این حال، بروس ادر، منتقد آل‌مووی، در ارزیابی خود از فیلم مثبت‌تر است و به ویژه سبک کلی کارگردانی آن را تحسین می‌کند: میراث طرح روی جلد آلبوم سال ۱۹۸۲ گروه پانک راک آمریکایی میسفیتس با نام در میان ما راه برو (Walk Among Us)، موجود ترکیبی موش-خفاش-عنکبوت فیلم سیاره سرخ خشمگین را نشان می‌دهد. این موجود همچنین به‌طور کوتاهی در موزیک ویدئوی آیرن میدن برای ترانه «عدد اهریمن (ترانه)» به نمایش درآمد. رسانه خانگی سیاره سرخ خشمگین اولین بار روی وی‌اچ‌اس توسط «ثورن ای‌ام‌آی» / «اچ‌بی‌او ویدئو» منتشر شد. | ## جمع‌بندی | یک دهه بعد، MGM دوباره فیلم را به عنوان بخشی از مجموعه چندفیلمی «Midnite Movies» روی یک دیسک منتشر کرد که شامل فیلم‌های مردی از سیاره ایکس (۱۹۵۱)، احمق‌هایی از فضای بیرونی (۱۹۸۵) و بیگانه‌ای از لس آنجلس (۱۹۸۸) نیز می‌شد.