موضوع مقاله: ایگور باوچار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایگور باوچار | مقدمه: او در بهار اسلوونی به شهرت رسید، زمانی که به عنوان رئیس کمیته دفاع از حقوق بشر، بزرگ‌ترین جنبش مستقل جامعه مدنی در جمهوری سوسیالیستی اسلوونی، خدمت کرد. | ## بخش 1: ایگور باوچار | او در طول جنگ استقلال اسلوونی در ژوئن ۱۹۹۱ وزیر کشور اسلوونی بود و به همراه وزیر دفاع، یانز یانشا، نیروهای دفاعی اسلوونی را هماهنگ می‌کرد. او تا سال ۱۹۹۲ یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های سیاسی اسلوونی باقی ماند و تا سال ۲۰۰۲، زمانی که سیاست را برای فعالیت در بخش خصوصی ترک کرد، عضو مهمی از تشکیلات سیاسی بود. اوایل کار ایگور باوچار در شهر پوستوینا در غرب اسلوونی، که در آن زمان بخشی از جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود، در خانواده‌ای از دره ویپاوا متولد شد. پس از چند سال، تصمیم گرفت حرفه پلیسی را رها کند و در دانشگاه لیوبلیانا (دانشکده علوم اجتماعی) ثبت نام کرد و در آنجا علوم سیاسی خواند. در دوران دانشجویی، او سردبیر مجله دانشجویی رادیکال تریبونا شد که از گرایش‌های مارکسیستی ارتدوکس و حتی مائوئیستی حمایت می‌کرد. در اوایل دهه ۱۹۸۰، او به اتحادیه جوانان سوسیالیست اسلوونی پیوست و چندین وظیفه مهم را در ساختار رسمی جوانان سیاسی حزب کمونیست بر عهده گرفت. در سال ۱۹۸۴، هنگامی که یانشا به دلیل انتقاد از ارتش خلق یوگسلاوی در اواسط دهه ۱۹۸۰ مورد آزار و اذیت قرار گرفت، باوچار موضع قاطعی در دفاع از دوستش اتخاذ کرد. در همان زمان، او در زندگی عمومی در اتحاد سوسیالیستی کارگران، یک سازمان کمکی حزب کمونیست که برای پوشش حوزه جامعه مدنی تأسیس شده بود، فعال ماند. | ## بخش 2: ایگور باوچار | در سال ۱۹۸۷، باوچار کنفرانسی در مورد سیاست‌های زیست‌محیطی در یوگسلاوی ترتیب داد که بازتاب گسترده‌ای در بحث‌های عمومی داشت. او به همراه یانز یانشا، با استان کاوچیچ، سیاستمدار کمونیست اصلاح‌طلب سابق اسلوونیایی که در جریان چرخش اقتدارگرایانه در سیاست داخلی یوگسلاوی در سال ۱۹۷۲ برکنار شده بود، ارتباط برقرار کرد و خاطرات خود را منتشر کرد. حرفه سیاسی در ماه مه ۱۹۸۸، هنگامی که ارتش خلق یوگسلاوی چهار روزنامه‌نگار مجله جایگزین ملادینا، از جمله دوستش یانز یانشا، را دستگیر کرد، باوچار یکی از اعضای بنیانگذار کمیته دفاع از حقوق بشر شد. این سازمان به زودی با بیش از ۱۰۰۰۰۰ عضو (تقریباً ۵٪ از کل جمعیت کشور) به بزرگ‌ترین سازمان جامعه مدنی در اسلوونی تبدیل شد. در سال ۱۹۸۹، او هماهنگی مجمع قانون اساسی، یک شبکه فراگیر جامعه مدنی که ابتکارات مربوط به قانون اساسی جدید اسلوونی را به هم متصل می‌کرد، را بر عهده داشت. هنگامی که ائتلاف DEMOS در آوریل ۱۹۹۰ در اولین انتخابات آزاد اسلوونی پیروز شد، باوچار وزیر کشور در کابینه لویژه پیترله شد. در این سمت، او به یکی از معماران اصلی مسیر اسلوونی برای استقلال از یوگسلاوی تبدیل شد. باوچار به همراه وزیر دفاع، یانز یانشا، دفاع اسلوونی را در طول جنگ ده روزه در ژوئن و ژوئیه ۱۹۹۱ سازماندهی کرد. | ## بخش 3: ایگور باوچار | پس از انشعاب در اتحادیه دموکراتیک اسلوونی در سال ۱۹۹۲، باوچار به عضویت حزب چپ لیبرال دموکرات درآمد. پس از بحران در ائتلاف DEMOS در اوایل سال ۱۹۹۲، پس از سقوط دولت لویژه پیترله، باوچار تلاش ناموفقی برای انتخاب شدن به عنوان نخست‌وزیر انجام داد. بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲، او به عنوان وزیر ادغام اروپا در دولت چپ‌گرای یانز درنووشک خدمت کرد. در این دوره، او از دوست قدیمی خود یانز یانشا که به حزب دموکراتیک اسلوونی پیوسته و به رهبری اپوزیسیون محافظه‌کار رسیده بود، جدا شد. اتهامات مربوط به حرفه تجاری و فساد در سال ۲۰۰۲، باوچار کناره‌گیری خود را از سیاست اعلام کرد. در همان سال، او از کوپر به ریاست شرکت هلدینگ ایسترابنز رسید که او را به یکی از قدرتمندترین مدیران اسلوونی تبدیل کرد. باوچار در زمان ریاست خود بر این شرکت، تلاش کرد تا مدیریت ایسترابنز را خریداری کند که به دلیل بحران مالی ۲۰۰۸ شکست خورد. شش ماه بعد، او در جریان تحقیقات مربوط به کلاهبرداری مالی دستگیر و پس از ۱۰ ساعت آزاد شد. | ## جمع‌بندی | در سپتامبر ۲۰۱۶، او به جرم پولشویی مجرم شناخته شد و به ۵ سال زندان و ۱۸ میلیون یورو جریمه محکوم شد.