موضوع مقاله: بیت یهوشوع | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیت یهوشوع | مقدمه: این شهرک در دشت ساحلی اسرائیل و نزدیک شهر نتانیا واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای حوف هشارون قرار دارد. | ## بخش 1: بیت یهوشوع | بیت یهوشوع در ۱۷ اوت ۱۹۳۸ به‌عنوان کیبوتص و در چارچوب برنامهٔ شهرک‌سازی «برج و حصار» بنیان‌گذاری شد. بنیان‌گذاران آن اعضای جنبش‌های صهیونیستی آکیوا و هَنوعَر هَتصیونی بودند که از کراکوف لهستان آمده بودند. نام این شهرک از نام یهوشوع (اوژیاش) تخون، از رهبران صهیونیست گالیسیایی گرفته شده‌است. از نظر اقتصادی ساکنان بیت یهوشوع به کشاورزی مرکبات، پرورش گل، زنبورداری و پرورش طیور می‌پردازند. پیشینه منطقهٔ بیت یهوشوع از دوران پارینه‌سنگی میانی به‌صورت پراکنده سکونتگاه داشته و اوج آبادانی آن در دوران بیزانس (سده‌های چهارم تا هفتم میلادی) و اواخر دوران عثمانی (سدهٔ نوزدهم و آغاز سدهٔ بیستم) بوده‌است. پیش از سدهٔ بیستم، این ناحیه بخشی از جنگل شارون بود و به زمین‌های روستای غابَت کفرصور تعلق داشت. این جنگل درختزار بازی بود که در آن بلوط تابور غالب بود و از کفار یونا در شمال تا رعانانا در جنوب گسترش داشت. ساکنان عرب محلی به‌طور سنتی از این منطقه برای چرای دام، هیزم و کشت پراکنده بهره می‌بردند. گسترش سکونت و کشاورزی در دشت ساحلی در سدهٔ نوزدهم به جنگل‌زدایی و تخریب محیط زیست انجامید. شهرک بیت یهوشوع در ۱۷ اوت ۱۹۳۸ به‌عنوان کیبوتص و با بهره‌گیری از شیوهٔ «برج و حصار» بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 2: بیت یهوشوع | بنیان‌گذاران آن اعضای جنبش جوانان صهیونیستی آکیوا بودند که از کراکوف لهستان آمده بودند. بر پایهٔ گزارش صندوق ملی یهود، ساکنان نخستین پیرو یهودیت ارتدکس بودند و به کشاورزی فشرده و کشت مرکبات می‌پرداختند. نام شهرک به یاد یهوشوع (اوژیاش) تخون، از رهبران صهیونیست‌های عمومی در گالیسیای غربی برگزیده شد. سازمان صهیونیست‌های عمومی کمک مالی لازم برای ایجاد شهرک جدید را مشروط به نام‌گذاری آن به نام تخون کرده بود. در سال ۱۹۴۷ کیبوتص بیت یهوشوع به موشاو تبدیل شد و از سال ۱۹۵۰ با ساختار موشاو عُودیم اداره می‌شود. حادثهٔ راه‌آهن ۱۹۶۳ در سال ۱۹۶۳ در ایستگاه بیت یهوشوع دو قطار مسافری رو در رو با یکدیگر برخورد کردند. با آنکه کشته‌ای در این حادثه نبود، ۶۰ مسافر آسیب دیدند و ۱۵ درصد ناوگان راه‌آهن اسرائیل به ارزش ۱٫۵ میلیون لیرهٔ اسرائیلی از بین رفت. پس از انتشار گزارش کمیسیون بررسی که بخشی از مسئولیت را بر عهدهٔ مدیریت راه‌آهن نهاد، مناحم ساویدور مدیر راه‌آهن اسرائیل استعفا داد. در امتداد مرز جنوبی موشاو شاهراه منطقه‌ای ۵۵۳ می‌گذرد که دو بزرگراه ملی — شاهراه ۴ (تقاطع درور) در شرق و شاهراه ۲ (تقاطع پولِگ) در غرب — را به هم پیوند می‌دهد. ایستگاه راه‌آهن بیت یهوشوع قطارهای خط بینیامینا–رحوووت–اشکلون و خط حومه‌ای نتانیا–تل‌آویو–ریشون لتصیون را پوشش می‌دهد. | ## بخش 3: بیت یهوشوع | جمعیت و اداره بر پایهٔ سرشماری سال ۲۰۰۸ نزدیک به تمامی ساکنان موشاو یهودی بودند و ۱۳ درصد آنان مهاجران بازگشته (عالیا) از کشورهای دیگر بودند که بیشترشان پیش از ۱۹۶۰ به اسرائیل آمده بودند. میانهٔ سنی ۲۹ سال بود و به‌طور میانگین هر خانوار ۳٫۱ نفر عضو داشت؛ تنها ۷ درصد خانوارها تک‌نفره و ۳۵ درصد چهار نفره یا بیشتر بودند. شورای موشاو دارای پنج عضو است که هر پنج سال یک بار در چارچوب انتخابات شهرداری‌ها برگزیده می‌شوند. اعضای شورا به‌صورت داوطلبانه و بدون دریافت حقوق خدمت می‌کنند و جلسه‌های عادی شورا هر دو هفته یک بار برگزار می‌شود. اقتصاد بر پایهٔ داده‌های ۲۰۰۸، تمام جمعیت فعال موشاو شاغل بودند و ۲۳ درصد آنان کارآفرین خصوصی بودند (در میان مردان این نسبت به ۴۲ درصد می‌رسید). نزدیک به ۲۵ درصد شاغلان در حرفه‌های آزاد و فنی، ۲۰ درصد در زمینه‌های دانشگاهی و ۱۸ درصد در بازرگانی و خدمات کار می‌کردند. از بخش‌های اقتصادی موشاو می‌توان به باغ‌های مرکبات، پرورش گل، تولید عسل، مرغداری، دامداری و کشت آووکادو و گردوی پکان اشاره کرد. به‌طور میانگین هر خانوار ۲٫۴ تلفن همراه داشت و ۸۵ درصد خانوارها بیش از سه اتاق داشتند. آموزش در سال ۲۰۰۸، ۷۴ درصد بزرگسالان موشاو (۶۴ درصد مردان و ۸۴ درصد زنان) دارای تحصیلات بالاتر از دیپلم بودند و ۴۸ درصد دست‌کم مدرک کارشناسی داشتند. | ## جمع‌بندی | این مدرسه در سال ۱۹۵۳ بنیان‌گذاری شد و نزدیک به ۳۰۰ دانش‌آموز از پایه‌های یکم تا ششم (دو کلاس در هر پایه) از بیت یهوشوع و شهرک‌های همسایه اودیم، کفار نِتِر، تل ایتسحاق و شفاییم در آن درس می‌خوانند.