موضوع مقاله: مدیریت زمین‌های اسرائیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مدیریت زمین‌های اسرائیل | مقدمه: مدیریت زمین‌های اسرائیل (؛ ؛ ؛ به اختصار ILA) نهادی دولتی در اسرائیل بود که مسئولیت مدیریت زمین‌های عمومی این کشور را بر عهده داشت. | ## بخش 1: مدیریت زمین‌های اسرائیل | مدیریت زمین‌های اسرائیل در سال ۱۹۶۰ به‌موجب مصوبه کنست تأسیس شد و در پی اصلاحاتی که از سال ۲۰۰۹ آغاز گردید، منحل و به سازمان زمین‌های اسرائیل تبدیل شد. این نهاد بر توزیع و حفاظت از تمامی زمین‌های دولتی، زمین‌های متعلق به صندوق ملی یهود و سازمان توسعه نظارت داشت. زمین‌های تحت مدیریت این نهاد عمدتاً به شهروندان اسرائیلی یا یهودیان غیرمقیم اجاره داده می‌شد و ۷ درصد باقی‌مانده از زمین‌های کشور در مالکیت خصوصی یا تحت حفاظت مراجع دینی قرار داشت. تأسیس مدیریت زمین‌های اسرائیل در سال ۱۹۶۰ به‌موجب تصویب قانون در کنست برای نظارت بر توزیع و حفاظت از تمامی زمین‌های اسرائیل ایجاد شد. بر پایه قانون اساسی: زمین‌های اسرائیل، این نهاد زمین‌هایی را مدیریت می‌کرد که متعلق به دولت، صندوق ملی یهود یا سازمان توسعه بودند. در مجموع نزدیک به ۴٬۸۲۰٬۵۰۰ ایکر (۱۹٬۵۰۸٬۰۰۰ دونم) تحت مدیریت این نهاد قرار داشت که ۹۳ درصد زمین‌های اسرائیل را تشکیل می‌داد. ۷ درصد باقی‌مانده زمین‌های در مالکیت خصوصی بود یا تحت حفاظت مراجع دینی قرار داشت. تخریب مناطق فلسطینی تخلیه‌شده در بهار ۱۹۶۵، مدیریت زمین‌های اسرائیل عملیات تخریب بیش از ۱۰۰ شهرک و روستای فلسطینی را آغاز کرد که در سال ۱۹۴۸ تخلیه شده بودند. پیش از اقدام این نهاد، برخی از روستاهای متروک ویران شده بودند و تنها مساجد یا کلیساهای آن‌ها باقی مانده بود، درحالی‌که برخی دیگر همچنان سرپا بودند. این عملیات که به‌طور برنامه‌ریزی‌شده اجرا شد، تا پیش از جنگ شش‌روزه ژوئن ۱۹۶۷ ادامه یافت و پس از جنگ نیز از سر گرفته شد و حتی به سرزمین‌های اشغالی جدید نیز گسترش پیدا کرد. | ## بخش 2: مدیریت زمین‌های اسرائیل | کارکردها مدیریت زمین‌های اسرائیل وظایف زیر را بر عهده داشت: تضمین بهره‌گیری از زمین‌های ملی مطابق با قوانین اسرائیل حفاظت و نظارت فعال بر زمین‌های دولتی در دسترس قرار دادن زمین‌های دولتی برای کاربرد عمومی برنامه‌ریزی، توسعه و مدیریت ذخایر زمین‌های دولتی آغاز طرح‌های برنامه‌ریزی و توسعه (شامل جابه‌جایی ساکنان موجود) تنظیم و مدیریت ثبت زمین‌های دولتی صدور مجوز قراردادها و توافق‌نامه‌ها با سایر طرف‌ها ارائه خدمات به عموم مردم اهداف سیاستی اهداف سیاستی مدیریت زمین‌های اسرائیل عبارت بودند از: تخصیص مناطق زمینی برای نیازهای عمومی و دولتی تأمین ذخایر زمین برای نیازهای آینده حفظ زمین‌های کشاورزی بهره‌گیری از زمین مطابق قانون حراست از زمین‌های دولتی چارچوب قانونی چهار قانون اسرائیلی پایه حقوقی سیاست زمین این کشور را تشکیل می‌دادند: قانون اساسی: زمین‌های اسرائیل (۱۹۶۰): تصریح می‌کند که تمامی زمین‌های متعلق به دولت اسرائیل در مالکیت دولت باقی می‌مانند و به هیچ‌کس فروخته یا واگذار نخواهند شد. قانون مدیریت زمین‌های اسرائیل (۱۹۶۰): جزئیات تأسیس و اداره مدیریت زمین‌های اسرائیل را توصیف می‌کند. پیمان میان دولت اسرائیل و سازمان جهانی صهیونیستی (تأسیس صندوق ملی یهود) (۱۹۶۰) ساختار شورای زمین‌های اسرائیل سیاست‌های مدیریت زمین‌های اسرائیل را تعیین می‌کرد. ریاست این شورا بر عهده معاون نخست‌وزیر اسرائیل و وزیر صنعت، بازرگانی، کار و ارتباطات بود. شورا ۲۲ عضو داشت؛ ۱۲ نفر نماینده وزارتخانه‌های دولتی و ۱۰ نفر نماینده صندوق ملی یهود بودند. مسائل مالکیت زمین «مالکیت» املاک در اسرائیل معمولاً به معنای حق اجاره از مدیریت زمین‌های اسرائیل برای دوره ۴۹ یا ۹۸ ساله بود. این نهاد میان زمین‌های شهری و زمین‌های کشاورزی تمایز قائل می‌شد: زمین‌های شهری برای دوره‌های ۴۹ ساله با امکان تمدید به مدت ۴۹ سال دیگر اجاره داده می‌شدند. با این حال، در عمل حقوق اعطاشده به مستأجران در نظام اجاره اسرائیل بسیار شبیه به حقوق کامل مالکیت بود. بر اساس قوانین اسرائیل، مدیریت زمین‌های اسرائیل نمی‌توانست زمین را به اتباع خارجی اجاره دهد. این محدودیت شامل ساکنان فلسطینی اورشلیم نیز می‌شد که دارای کارت شناسایی بودند اما شهروند اسرائیل به‌شمار نمی‌آمدند. | ## بخش 3: مدیریت زمین‌های اسرائیل | در عمل به خارجیانی که می‌توانستند ثابت کنند بر اساس قانون بازگشت واجد شرایط مهاجرت به اسرائیل هستند، اجازه اجاره داده می‌شد. در سال ۲۰۰۰، دادگاه عالی حکم داد که دولت نمی‌تواند زمین را بر اساس دین یا ملیت به شهروندان خود تخصیص دهد، حتی اگر زمین را از طریق واسطه‌ای مانند آژانس یهود واگذار کند. این حکم شامل محدودیت بر اجاره یا فروش زمین بر پایه ملیت، مذهب یا هر گونه معیار تبعیض‌آمیز دیگر بود. اصلاحات در چارچوب اصلاحاتی که در سال ۲۰۰۹ آغاز شد، مدیریت زمین‌های اسرائیل منحل و سازمان زمین‌های اسرائیل جایگزین آن شد. بر اساس بیانیه رسمی، «هدف اصلاحات کاهش موانع اداری برای صاحبان خانه‌هایی است که مایل به گسترش مسکن خود هستند و کاهش دخالت دولت در بازار املاک و امکان تمرکز سازمان زمین‌های بر توسعه و عرضه زمین‌های دولتی به‌جای سروکار داشتن با واحدهای مسکونی اجاره‌ای.» هدف این اصلاحات افزایش عرضه واحدهای مسکونی و در نتیجه کاهش قیمت مسکن بود. بر اساس توافق میان مدیریت نهاد، وزارت دارایی و اتحادیه‌های کارگری، نزدیک به ۲۰۰ نفر از کارکنان مدیریت زمین‌های داوطلبانه از کار خود کناره‌گیری کردند و بقیه در ساختار سازمان زمین‌های اسرائیل جای گرفتند. انتصاب کحلون در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۳، نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو وزیر پیشین ارتباطات و رفاه اجتماعی موشه کحلون را به‌عنوان رئیس جدید مدیریت زمین‌های اسرائیل منصوب کرد. کحلون به دلیل محبوبیت عمومی‌اش انتخاب شد؛ او پیش‌تر با اجرای اصلاحات بنیادین در بازار ارتباطات موفق شده بود هزینه‌های تلفن همراه را به‌طور چشمگیری کاهش دهد. تصمیم نتانیاهو از سوی سیاستمداران دیگر به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفت زیرا تنها دو روز پیش از انتخابات اتخاذ شده بود. رئیس کمیته مرکزی انتخابات، قاضی دادگاه عالی الیاکیم روبینشتاین، پخش کنفرانس خبری مربوط به اعلام انتصاب را از رسانه‌های اسرائیلی ممنوع کرد و حکم داد که این اقدام می‌تواند تبلیغات انتخاباتی تلقی شود که ممنوع است. | ## جمع‌بندی | رهبر حزب کارگر اسرائیل شلی یاخیمویچ اعلام کرد که انتصاب کحلون غیرقانونی بوده زیرا طبق قانون، رئیس مدیریت زمین‌های را نه نخست‌وزیر بلکه وزیر مسکن و ساختمان منصوب می‌کند.