aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: واچه‌ای‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # واچه‌ای‌ها | مقدمه: دودمان واچه‌ای‌ها (به ارمنی: Վաչուտյան տուն یا Վաչուտյաններ) خاندان اشرافی-فئودالی ارمنی بود که با عنوان «شاهزادگان شاهزادگان» (ارمنی: Իշխանաց իշխան، تلفظ: ایشخاناتس ایشخان) شناخته می‌شد و از حدود سال ۱۲۰۶ تا ۱۳۵۰ میلادی در منطقه‌ای از ارمنستان میانه، شامل اراضی ایراکتور و استان آراگاتسوتن–آپاران حکومت می‌کردند و خراج‌گذار رسمیت‌یافته بودند. | ## بخش 1: واچه‌ای‌ها | تأسیس دودمان توسط واچه یکم آمبردتسی (مشهور به واچوتیان) در آغاز سدهٔ سیزدهم صورت گرفت، در دورهٔ ارمنستان زاکاری (۱۲۰۱–۱۳۳۵)، زمان حکومت زاکار دوم زاکاریان و ایوانه یکم زاکاریان. ارمنستان مناطق مختلفی به اشراف فئودال واگذار شد و واچه‌ای‌ها نیز یکی از این خاندان‌ها بودند. آن‌ها از طریق ازدواج با خاندان‌هایی چون زاکاریان‌ها، هامازاپیان-مامیکونیان و اوکانانطز روابط نزدیک حفظ کردند. | ## بخش 2: واچه‌ای‌ها | پایتخت‌ها و مراکز مذهبی مرکز اصلی حکومت واچه‌ای‌ها در آمبرد و مراکز مذهبی مهم آن‌ها شامل هووهاناوانک، ساغموساوانک و صومعهٔ آستواتسانتس بود که آن‌ها به تعمیر، ساخت و احیای آن‌ها پرداختند. پس از تخریب بخشی از حصار قلعه آمبرد توسط مغول‌ها در سال ۱۲۳۶، کُرت یکم، جانشین واچه یکم، پایتخت را به واردنیس، آراگاتسوتن منتقل و قلعه‌ای مستحکم ساخت. در سدهٔ ۱۳۰۰ میلادی، کُرت دوم و پسرش تیئودوس (آخرین شاهزادهٔ دودمان)، دوباره آمبرد را به‌عنوان پایتخت بازگردانند و آن را تعمیر کردند. | ## بخش 3: واچه‌ای‌ها | پایان دودمان دودمان در حدود سال ۱۳۵۰ میلادی توسط ملک اشرف از حکومت چوپانیان در شمال ایران منقرض شد؛ او خانوادهٔ زاکاری و تقریباً تمامی شاه‌زادگان ارمنی آن دوره را نابود کرد. ۱۲۳۰–۱۲۴۰ – کُرت یکم (فرزند واچه یکم)، همسر خوری شاهزادهٔ مامیکونیان-هامازاپیان؛ دوران حمله مغول به منطقه. | ## جمع‌بندی | واچه دوم (برادر کُرت یکم؛ نامش را بعداً حفظ کرده‌اند)** ۱۲۴۰–۱۳۲۹ (تاریخ دقیق نامشخص) داوید یکم** – Around 1240 واچه دوم** – circa 1240–1254 حسن** – پسر کُرت یکم ماماختون** داوید دوم** – پسر کُرت یکم مامکان** دایر** واچ سوم** داوید سوم** ۱۳۲۹–۱۳۳۸ – کُرت دوم، پسر دایر، همسر خواند خاتون، دختر امیرزادهٔ زاکاری ۱۳۳۸–۱۳۵۰ – تیئودوس (امبردتسی): آخرین فرمان‌روا و شاهزادهٔ دودمان یادداشت‌ها فراموش نکنید: شاهزادهٔ موسّس واچه یکم آمبردتسی با پادشاه واچه یکم ابریایی (ایبری) یا واچ یکم آلبانیایی (آذربایجان) در سدهٔ سوم میلادی اشتباه نشود.
موضوع مقاله: ژو باجیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژو باجیه | مقدمه: ژو باجیه (چینی: 猪八戒) که همچنین با نام ژو وونِنگ (چینی: 猪悟能) نیز شناخته می‌شود، یکی از سه شاگرد تانگ سان‌زانگ در رمان کلاسیک چینی سیر باختر نوشتهٔ وو چنگین در سدهٔ شانزدهم است. | ## بخش 1: ژو باجیه | واژهٔ ژو به معنای «خوک» و باجیه به معنای «هشت فرمان» است که به آموزه‌های اخلاقی در آیین بودا اشاره دارد. پیش از آنکه بوداسف گوان یین او را به گروه بپیوندد، ژو باجیه با نام ژو گانگ‌لیه (، به‌معنای «خوک یال‌سخت») شناخته می‌شد. پژوهشگران آیین بودا بر این باورند که نام‌های او با مفهوم «سیلا پارامیتا» در آموزه‌های بودایی در ارتباط‌اند. در بسیاری از نسخه‌های انگلیسی سیر باختر، ژو باجیه با نام‌هایی چون «راهب خوک»، «پیگ»، «پیگی»، یا «پیگسی» ترجمه شده است. | ## بخش 2: ژو باجیه | او ظاهری انسان‌نما و هیولاگونه با ترکیبی از انسان و خوک دارد و غالباً با تنبلی، شکم‌پرستی، و تمایل افراطی‌اش به زنان زیبارو، خود و همراهانش را به دردسر می‌اندازد. گرچه گاهی در برابر اذیت‌های مکرر ووکونگ واکنش‌های سرکشانه نشان می‌دهد، اما نقشه‌هایش معمولاً با رسوایی و تحقیر خودش پایان می‌یابد. نام بودایی او «ژو وونِنگ» که توسط بوداسف گوان یین به او داده شد، به معنای «خوک (تناسخ‌یافته) آگاه از توانایی» یا «خوکِ در حال رسیدن به قدرت» است؛ اشاره‌ای به اینکه او چنان خود را ارزشمند می‌داند که ظاهر ناخوشایند خود را از یاد برده است. تانگ سان‌زانگ لقب «باجیه» را به او داد که به معنای «هشت خویشتن‌داری» یا «هشت فرمان» است تا به او یادآوری کند که باید رژیم غذایی بودایی را رعایت کند. | ## بخش 3: ژو باجیه | سون ووکونگ، تانگ سان‌زانگ و حتی خود نویسنده در سراسر داستان همواره او را «احمق» خطاب می‌کنند. با این حال، بوداسف‌ها و دیگر موجودات آسمانی معمولاً او را با عنوان «تیان‌پنگ» (天蓬) می‌خوانند، که لقب پیشین او به عنوان فرمانده آسمانی معروف به «مارشال تیان‌پنگ» (天篷元帅) (تیان‌پنگ یوان‌شوای) بوده است. | ## جمع‌بندی | در دوران معاصر، ژو باجیه در تایوان و دیگر مناطق شرق آسیا، به‌عنوان خدای سرپرست ماساژورها، مهمانداران و کارگران جنسی شناخته می‌شود.
موضوع مقاله: آبشار گلی علی بیگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آبشار گلی علی بیگ | مقدمه: (گه‌لی در کردی به معنی دره است) این آبشار به نام شاهزادهٔ ایزدیان، میر علی بیگ، نام‌گذاری شده است؛ کسی که در پایان سال ۱۸۳۳ میلادی به‌دستور محمد پاشای رواندز و به دلیل خودداری از گرویدن به اسلام، در همین دره اعدام شد. | ## بخش 1: آبشار گلی علی بیگ | جغرافیا آبشار درهٔ علی‌بیگ در استان اربیل در اقلیم کردستان در شمال عراق واقع شده و بین دو شهر خلیفان و سوران قرار دارد. همچنین، این آبشار حدود ۶۰ کیلومتر از منطقهٔ گردشگری شقلاوه فاصله دارد و از ارتفاع بلندی سرازیر می‌شود. فاصلهٔ آن تا شهر اربیل حدود ۱۳۰ کیلومتر است و از تفرجگاه‌های زیبای شمال اربیل به‌شمار می‌رود. | ## بخش 2: آبشار گلی علی بیگ | ارتفاع آن از سطح دریا حدود ۸۰۰ متر است و دمای آن در تابستان تا ۳۵ درجهٔ سانتی‌گراد و در زمستان تا ۱۰ درجهٔ زیر صفر می‌رسد. درجهٔ حرارت آن در تابستان به ۳۱ درجهٔ سانتی‌گراد و در زمستان تا منفی ۱۰ درجه کاهش می‌یابد. در این دره، دو رودخانه با هم می‌آیند که یکی از آن‌ها از دول آلانه، نزدیک به منطقهٔ خلیفان سرچشمه می‌گیرد و درهٔ علی بیگ را تشکیل می‌دهد، و دیگری از حوالی رواندز با آبِ چنین رودخانه‌ای همراه شده و جریان بزرگی را پدیدمی‌آورد. | ## بخش 3: آبشار گلی علی بیگ | به‌دلیل کوهستانی بودن و تنوع پوشش گیاهی، این منطقه تبدیل به مقصدی برای گردشگری شده است و مقصد محبوب مردم منطقه—به‌ویژه از مناطق مرکزی و جنوب عراق—در تابستان محسوب می‌شود. در زمان سلطنت عثمانی‌ها در منطقهٔ عقره، به موصل فرستاده شد؛ در آن‌جا توسط افسر عثمانی‌ای به‌نام عمر وهبی پاشا به‌دلیل نگرش دینی‌اش که با مذهب رسمی متفاوت بود، مورد بدرفتاری قرار گرفت و حدود دو ماه در زندان بود. | ## جمع‌بندی | سپس به تصمیم حکومتیِ استانبول، همراه با شاهزاده‌اش «امیره میان خاتون» به منطقه‌ای در شمال آناتولی نزدیک سیواس تبعید شد.( طی سال‌های (۱۸۹۲–۱۸۹۸)، علی بگ سیواسی در میان ایزدیان به‌عنوان زندانی شناخته می‌شد.
موضوع مقاله: شا ووجینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شا ووجینگ | مقدمه: شا ووجینگ یکی از سه شاگرد زائر بودایی، تانگ سان‌زانگ، در رمان کلاسیک چینی سیر باختر است که در قرن شانزدهم توسط وو چنگین در دوران دودمان مینگ نوشته شده است، هرچند نسخه‌هایی از شخصیت او پیش از این رمان نیز وجود داشته‌اند. | ## بخش 1: شا ووجینگ | در این رمان، پیش‌زمینهٔ شا ووجینگ نسبت به سایر همراهان کمتر توسعه یافته و نقش او در ماجراجویی‌ها محدودتر است. در برخی بازگویی‌ها، شا ووجینگ به صورت موجودی افسانه‌ای به نام کاپا (از فولکلور ژاپنی) به تصویر کشیده می‌شود. | ## بخش 2: شا ووجینگ | معرفی مشابه ژو باجیه، شا ووجینگ در اصل ژنرالی در آسمان‌ها بود، با عنوان «ژنرال پرده‌بردار» . در هر صورت، او توسط امپراتور یشم مجازات شد: با چوب ۸۰۰ ضربه خورد و به زمین تبعید شد تا در قالب یک هیولای آدم‌خوار تناسخ یابد. | ## بخش 3: شا ووجینگ | او در رودخانه‌ای به نام «لیوشا هه» (؛ به معنای «رود ماسه‌های روان» یا «رود باتلاق شنی») سکونت گزید. در برخی روایت‌ها، روزانه هفت شمشیر پرنده از آسمان فرود آمده و سینه‌اش را می‌شکافتند و سپس بازمی‌گشتند؛ به همین دلیل، او مجبور بود همیشه در آب این رودخانه زندگی کند تا از این عذاب در امان بماند. | ## جمع‌بندی | در نسخه ژاپنی این داستان، او به شکل یک کاپا (موجود آبزی افسانه‌ای) تصویر شده است.
موضوع مقاله: سون ووکونگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سون ووکونگ | مقدمه: سون ووکونگ (, تلفظ ماندارین: ) همچنین با عنوان میمون شاه (Monkey King) نیز شناخته می‌شود، شخصیتی ادبی و دینی است که بیشتر به عنوان یکی از شخصیت‌های اصلی رمان کلاسیک چینی سیر باختر متعلق به قرن شانزدهم میلادی شناخته می‌شود. | ## بخش 1: سون ووکونگ | در این رمان، سون ووکونگ میمونی است که از دل یک سنگ متولد می‌شود و از طریق تمرین‌های تائویی به قدرت‌های فراطبیعی دست می‌یابد. پانصد سال بعد، او به همراه راهب تانگ سان‌زانگ، سوار بر اسب اژدهای سفید و در کنار دو شاگرد دیگر یعنی ژو باجیه و شا ووجینگ، راهی سفری برای به‌دست آوردن متون مقدس بودیسم می‌شود؛ سفری به‌سوی غرب یا بهشت غربی، جایی که بودا و پیروانش در آن اقامت دارند. او بسیار سریع است و می‌تواند با یک پشتک، مسافتی معادل ۱۰۸٬۰۰۰ لی (۵۴٬۰۰۰ کیلومتر یا ۳۴٬۰۰۰ مایل) را طی کند. | ## بخش 2: سون ووکونگ | سون ووکونگ حافظه‌ای بی‌نظیر دارد و می‌تواند تمامی میمون‌هایی را که تاکنون متولد شده‌اند به خاطر بسپارد. او به عنوان پادشاه میمون‌ها وظیفه دارد از همهٔ آن‌ها محافظت کند و مراقبشان باشد. او همچنین ۷۲ دگرپیکری زمینی را می‌آموزد که به وی اجازه می‌دهد به ۷۲ قدرت منحصربه‌فرد دست یابد، از جمله توانایی تبدیل شدن به حیوانات و اشیاء. | ## بخش 3: سون ووکونگ | موی بدن او خاصیت جادویی دارد و می‌تواند از آن برای ساختن نسخه‌هایی از خود یا تبدیل آن به انواع سلاح‌ها، حیوانات و دیگر اشیاء استفاده کند. توانایی‌های فراطبیعی که سون ووکونگ و برخی شخصیت‌های دیگر در سیر باختر از خود نشان می‌دهند، در زمان نگارش این رمان توسط بسیاری از خوانندگان به عنوان «قدرت‌های جادویی» تلقی می‌شدند. | ## جمع‌بندی | این قدرت‌ها با وجود آن که از سنت‌های دینی گوناگون الهام گرفته و کارکردهای متفاوت و متنوعی داشتند، اغلب بدون تمایز مشخصی از یکدیگر درک می‌شدند و در نسخه‌های غیرچینی کتاب نیز معمولاً به همین شکل، یعنی به عنوان «جادو» ترجمه می‌شدند.
موضوع مقاله: تانگ سان‌زانگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تانگ سان‌زانگ | مقدمه: تانگ سان‌زانگ یک راهب بودایی و زائر است که یکی از شخصیت‌های مرکزی در رمان کلاسیک چینی سیر باختر، نوشتهٔ وو چنگین در سدهٔ شانزدهم میلادی به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: تانگ سان‌زانگ | نام خانوادگی او در بدو تولد چِن بود، اما چون در نوزادی رها و در رودخانه‌ای پیدا شد، نام جیانگ لیو (; به معنای «شناور در رودخانه») را برایش برگزیدند که به شرایط یافت شدنش اشاره دارد. پس از آنکه به جمع راهبان پیوست، نام دارمایی او شوان‌زانگ (؛ به معنای «راز بزرگ») شد. | ## بخش 2: تانگ سان‌زانگ | بعدها، پس از آنکه با امپراتور تانگ سوگند برادری خورد، نام خانوادگی «تانگ» به او داده شد و در جریان سفر زیارتی‌اش، لقب «سان‌زانگ» (، به‌معنای «سه سبد» که به تریپیتاکا، مجموعه متون مقدس بودایی اشاره دارد) را دریافت کرد. با این حال، او بیشتر با نام احترام‌آمیز تانگ سِنگ (، به معنای «راهب تانگ») شناخته می‌شود. | ## بخش 3: تانگ سان‌زانگ | عنوان سان‌زانگ به مأموریت او برای یافتن متون مقدس بودایی معروف به سان‌زانگ‌جینگ یا «سه مجموعهٔ آموزه‌های بزرگ بودایی» اشاره دارد. در برخی ترجمه‌های انگلیسی سیر باختر، این عنوان به صورت تریپیتاکا آورده شده است که همان واژهٔ سانسکریت اصلی برای سان‌زانگ‌جینگ است. | ## جمع‌بندی | نام تانگ سان‌زانگ بازتاب‌دهندهٔ جایگاه او به عنوان برادر سوگندخوردهٔ امپراتور تای‌زونگ از دودمان تانگ است.
موضوع مقاله: انتشار گازهای غیر خروجی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انتشار گازهای غیر خروجی | مقدمه: انتشار گازهای غیر اگزوز از ساییدگی لنت ترمز وسیله موتوری، لاستیک‌ها، خود جاده‌ها و ذرات معلق در جاده ناشی می‌شود. | ## بخش 1: انتشار گازهای غیر خروجی | این ذرات معلق از ذراتی با اندازه میکرومتر تشکیل شده‌اند و اثرات منفی بر سلامتی، از جمله بیماری‌های تنفسی و سرطان، دارند. مطالعات اپیدمیولوژیک متعدد نشان داده‌اند که قرار گرفتن در معرض ذرات معلق با عفونت‌های حاد تنفسی، سرطان ریه و بیماری‌های مزمن تنفسی و قلبی عروقی مرتبط است. محققان همچنین همبستگی‌هایی بین قرار گرفتن در معرض ذرات ریز معلق و میزان مرگ و میر در همه‌گیری‌های قبلی ویروس کرونا یافته‌اند. مطالعات نشان داده‌اند که انتشار ذرات غیر خروجی از وسایل نقلیه می‌تواند بیشتر از ذرات ناشی از اگزوز باشد. کمیسیون اروپا انتظار دارد که «تا سال ۲۰۵۰، آلاینده‌های غیرآلاینده تا ۹۰ درصد از کل ذرات منتشر شده توسط حمل و نقل جاده‌ای را تشکیل دهند». ترمزهای اصطکاکی استاندارد در یک وسیله نقلیه تحت اصطکاک بین لنت ترمز و یک دیسک یا درام چرخان عمل می‌کنند. | ## بخش 2: انتشار گازهای غیر خروجی | فرایند اصطکاک باعث سایش لنت ترمز و سطح دیسک یا درام می‌شود و منجر به آزاد شدن ذرات می‌شود که بخش قابل توجهی از آنها در هوا پخش می‌شوند. هنگام تماس با جاده، سطح لاستیک به‌طور پیوسته در اثر تماس با سطح جاده ساییده می‌شود. این منجر به آزاد شدن مقادیر زیادی ذرات لاستیکی کوچک می‌شود که طیف وسیعی از اندازه‌ها را پوشش می‌دهند. اصطکاک بین سطح تایر و سطح جاده، که منجر به ساییدگی تایر می‌شود، می‌تواند سطح جاده را نیز ساییده کند، به خصوص در مواردی که سطح جاده از قبل دچار ترک خوردگی شده باشد. میزان انتشار گرد و غبار جاده‌ای به سرعت، اندازه، شکل، تخلخل وسیله نقلیه، میزان گرد و غبار روی سطح جاده و شرایط آب و هوایی بستگی دارد. راه‌های کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای دانشمندان و قانون‌گذاران متعددی در این حوزه، مقررات جامع‌تری برای لاستیک‌ها پیشنهاد کرده‌اند. | ## بخش 3: انتشار گازهای غیر خروجی | وسایل نقلیه سبک‌تر آلودگی کمتری دارند و کاهش کیلومترهای طی شده توسط وسایل نقلیه یکی دیگر از روش‌های کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای غیر از گازهای خروجی اگزوز است. کاهش تقاضا برای سفر با وسیله نقلیه شخصی می‌تواند با اقدامات مختلفی که جذابیت نسبی حمل و نقل عمومی و حالت‌های غیرموتوری را نسبت به وسایل نقلیه شخصی افزایش می‌دهد، محقق شود. این اقدامات می‌تواند شامل عوامل بازدارنده برای مالکیت و استفاده از وسایل نقلیه خصوصی، یعنی اقداماتی که هزینه‌ها و ناراحتی‌های آنها را افزایش می‌دهد، و همچنین مشوق‌هایی برای روش‌های جایگزین (مثلاً حمل و نقل عمومی، پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری) باشد. خودروهای برقی و هیبریدی خودروهای برقی و هیبریدی با ترمز احیاکننده، میزان فرسایش ترمز یکسانی منتشر نمی‌کنند، اما از سال ۲۰۲۲ سنگین‌تر از خودروهای احتراق داخلی بوده‌اند، بنابراین هنوز ذرات درشت‌تر بیشتری از ذرات معلق جاده، فرسایش جاده و فرسایش تایر منتشر می‌کنند. | ## جمع‌بندی | بیشتر سیاست‌ها، انتشار گازهای خروجی از اگزوز را هدف قرار می‌دهند و انتشار ذرات معلق غیر از اگزوز را تنظیم نمی‌کنند.
موضوع مقاله: نیزک‌شاهان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیزک‌شاهان | مقدمه: نیزک‌شاهان (فارسی میانه: 𐭭𐭩𐭰𐭪𐭩 nycky) یا هون‌های نیزک، یک پادشاهی مهم عشایری در جنوب منطقهٔ هندوکش در جنوب آسیا بود که از حدود ۴۸۴ تا ۶۶۵ میلادی دوام داشت. | ## بخش 1: نیزک‌شاهان | گرچه آن‌ها به‌عنوان آخرین حکومت از چهار حکومت هونی جنوب آسیا شناخته شده‌اند، اما قومیتشان هنوز مورد بحث و فرضی است. شواهد اصلی دربارهٔ آنان بیشتر سکه‌هایی با تصویر تاج سر گاومیش آبی و نام «نیزک» است. مؤسس آنان، خینغال، ممکن است از نوادگان هپتال‌ها بوده یا حاکم بومی‌ای بوده که خراج‌گذار شد. اطلاعات کمی دربارهٔ فرمانروایان پس از او موجود است؛ همواره مکاتبات دیپلماتیک با دودمان تانگ چین داشته‌اند و از نیمهٔ سدهٔ ششم میلادی با الخون‌ها هم‌عهد شده‌اند. دولت نیزک‌ها در میانهٔ سدهٔ هفتم میلادی در پی تهاجمات مرزی عرب‌ها رو به زوال نهاد؛ آخرین پادشاه آنان غار-ایلچی نام داشت. | ## بخش 2: نیزک‌شاهان | بارها تیگین، که تابع دولتشان بود، تاج و تخت را غصب کرد و دودمان کابل‌شاهان را بنیان نهاد. نیم‌قرن بعد در بخشی از توخارستان غربی دو فرمانروایی با نام «نیزک تَرخان» حضور داشتند که با فرماندار اموی مخالفت کردند؛ ارتباط دقیق آن‌ها با هون‌های نیزک فرضی است. شکل عربی بیشتر برای لقب «نیزک تارخان‌ها» در توخارستان غربی استفاده شده، در حالی که شکل پهلوی در سکه‌های هون‌های نیزک دیده می‌شود. ریشه‌شناسی دقیق نام مبهم است؛ فرانتز گرنت آن را مرتبط با واژهٔ پهلوی «nēzag» (به معنی نیزه) می‌داند، در حالی که یانوش هارماتا آن را از ریشهٔ سُکایی میانه *nājsuka- («شورنده، مبارز») پیگیری کرده است. با بررسی متون چینی، مینورو اینابا، پژوهشگر آسیای میانه، نتیجه گرفته است که «Nishu» هم نام شخصی و هم لقب در میان قبایل ترکی مختلف بوده است. | ## بخش 3: نیزک‌شاهان | قلمرو هون‌های نیزک بر ایالت «میهن» (Jibin)، معروف به «کاپیسی»، حکومت می‌کردند که در زمان کوآنزنگ با حجیم‌کردن در ناحیهٔ کابل بزرگ شناخته می‌شد. در حدود سال ۶۳۰ میلادی، خوآن‌تسانِگ، بودایی چینی، شرح می‌دهد که کاپیسی شامل یازده فرمانداری تابعه بود، از جمله لغمان، ناحیه بنو، ناگارهارا و گنداره. در اوایل سدهٔ هفتم، راهب هندی جنوبی دارماگوپتا این منطقه را دید، اگرچه زندگینامهٔ وی اکنون در دست نیست. جدول ماموریت‌ها نشانگر وجود سلسله‌ای از فرمانرواهاست، اگرچه نام خاندان ذکر نشده است ولی پژوهشگران آن را هون‌های نیزک می‌دانند. | ## جمع‌بندی | در سیزدهمین مأموریت (۶۵۸)، این منطقه «تحت‌الحمایه عمومی برای صلح غرب» خوانده شده و ذکر شده که از Xinnie (مؤسس) تا پادشاه Hexiezi دوازده نسل پشت سر هم پادشاهی کرده‌اند؛ گرچه این عدد برای اشاره به نسل‌ها به‌طور لفظی نبوده است.
موضوع مقاله: عملیات انبار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عملیات انبار | مقدمه: عملیات انبار شامل نبرد بین نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا، به همراه نیروهای امنیتی عراق، و شورشیان سنی در استان انبار در غرب عراق بود. | ## بخش 1: عملیات انبار | جنگ عراق از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ ادامه داشت، اما بخش عمده‌ای از نبردها و عملیات ضد شورش در الانبار بین آوریل ۲۰۰۴ و سپتامبر ۲۰۰۷ رخ داد. اگرچه این نبردها در ابتدا شامل جنگ سنگین شهری و عمدتاً بین شورشیان و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده بود، اما شورشیان در سال‌های بعد بر کمین کردن نیروهای امنیتی آمریکایی و عراقی با بمب‌های دست‌ساز، حملات گسترده به پاسگاه‌های رزمی و بمب‌گذاری در خودروها تمرکز کردند. تقریباً ۹۰۰۰ عراقی و ۱۳۳۵ آمریکایی در این نبرد کشته شدند که بسیاری از آنها در دره رود فرات و مثلث سنی در اطراف شهرهای فلوجه و رمادی جان خود را از دست دادند. الانبار، تنها استان تحت سلطه سنی‌ها در عراق، در حمله اولیه شاهد نبردهای کمی بود. خشونت در ۲۸ آوریل ۲۰۰۳ آغاز شد، زمانی که ۱۷ عراقی در فلوجه توسط سربازان آمریکایی در جریان یک تظاهرات ضد آمریکایی کشته شدند. در اوایل سال ۲۰۰۴، ارتش ایالات متحده فرماندهی این استان را به سپاه تفنگداران دریایی واگذار کرد. | ## بخش 2: عملیات انبار | تا پایان سال ۲۰۰۴، نبردهای وحشیانه‌ای در فلوجه و رمادی رخ داد، از جمله نبرد دوم فلوجه. خشونت در طول سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ تشدید شد، زیرا دو طرف برای تأمین امنیت دره غربی رود فرات تلاش می‌کردند. در این مدت، القاعده در عراق به گروه شورشی سنی اصلی این استان تبدیل شد و رمادی، مرکز استان، را به دژ خود تبدیل کرد. سپاه تفنگداران دریایی در اواخر سال ۲۰۰۶ گزارشی اطلاعاتی منتشر کرد و اعلام کرد که این استان بدون تعهد قابل توجه نیروهای اضافی از دست خواهد رفت. در اوت ۲۰۰۶، چندین قبیله مستقر در رمادی و به رهبری شیخ عبدالستار ابوریشه شروع به تشکیل چیزی کردند که در نهایت به بیداری انبار تبدیل شد، که بعدها منجر به شورش قبایل علیه القاعده عراق شد. نیروهای قبیله‌ای آمریکایی و عراقی در اوایل سال ۲۰۰۷ کنترل رمادی و همچنین شهرهای دیگری مانند هیت، حدیثه و رطبه را دوباره به دست گرفتند. | ## بخش 3: عملیات انبار | با این حال، در طول تابستان ۲۰۰۷، به ویژه در دره رودخانه غربی روستایی، به دلیل نزدیکی آن به مرز سوریه و شبکه گسترده نقاط ورود طبیعی برای ورود جنگجویان خارجی به عراق از طریق سوریه، درگیری‌های سخت‌تری ادامه یافت. در ژوئن ۲۰۰۷، ایالات متحده بخش عمده‌ای از توجه خود را به استان شرقی انبار معطوف کرد و شهرهای فلوجه و الکرمه را امن کرد. این درگیری‌ها تا سپتامبر ۲۰۰۷ تقریباً پایان یافت، اگرچه نیروهای آمریکایی تا دسامبر ۲۰۱۱ نقش تثبیت‌کننده و مشاوره‌ای خود را حفظ کردند. رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش، در جشن پیروزی، در سپتامبر ۲۰۰۷ به انبار پرواز کرد تا به شیخ ستار و دیگر چهره‌های برجسته قبیله‌ای تبریک بگوید. | ## جمع‌بندی | ارتش واحدهای رزمی خود را تا اوت ۲۰۱۰ خارج کرد و تنها واحدهای مشاوره‌ای و پشتیبانی را باقی گذاشت.
موضوع مقاله: ارتش منظم ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارتش منظم ایالات متحده آمریکا | مقدمه: در دوران مدرن، هسته حرفه‌ای ارتش ایالات متحده آمریکا همچنان ارتش منظم نامیده می‌شود. | ## بخش 1: ارتش منظم ایالات متحده آمریکا | از زمان انقلاب آمریکا تا پس از جنگ اسپانیا و آمریکا، شبه‌نظامیان ایالتی و هنگ‌های داوطلب که توسط ایالت‌ها سازماندهی شده بودند (اما پس از آن در زمان جنگ توسط مقامات فدرال و ژنرال‌های فدرال کنترل می‌شدند) از ارتش منظم کوچکتر ایالات متحده حمایت می‌کردند. این هنگ‌های داوطلب، در مقابل ارتش منظم ایالات متحده، داوطلبان ایالات متحده نامیده شدند. در طول جنگ داخلی آمریکا، حدود ۹۷ درصد از ارتش اتحادیه، داوطلبان ایالات متحده بودند. | ## بخش 2: ارتش منظم ایالات متحده آمریکا | در کاربرد معاصر، اصطلاح ارتش منظم به بخش فعال تمام وقت ارتش ایالات متحده اشاره دارد که از ارتش ذخیره و گارد ملی ارتش متمایز است. بخش چهارم، یعنی ارتش ایالات متحده، از زمان تعلیق خدمت سربازی اجباری در سال ۱۹۷۳ غیرفعال بوده و نیروهای مسلح ایالات متحده به یک نیروی مسلح کاملاً داوطلبانه تبدیل شده‌اند.Wright, Jr., Robert K. ساختار نظامی آمریکا از ترکیبی از ارتش قاره‌ای حرفه‌ای و ملی، شبه‌نظامیان ایالتی و هنگ‌های داوطلب جنگ انقلاب آمریکا و واحدهای نظامی مشابه آمریکایی پس از جنگ انقلاب تحت قانون شبه‌نظامیان ۱۷۹۲ توسعه یافت. | ## بخش 3: ارتش منظم ایالات متحده آمریکا | این واحدها، با تغییرات جزئی، پایه و اساس سازماندهی ارتش ایالات متحده را تا زمان ایجاد گارد ملی مدرن در سال ۱۹۰۳ فراهم کردند. قانون شبه‌نظامیان، استفاده از داوطلبانی را که می‌توانستند در هر کجای زمان جنگ مورد استفاده قرار گیرند، علاوه بر شبه‌نظامیان ایالتی که برای مدت کوتاهی به استفاده محلی در ایالت‌های خود محدود شده بودند، فراهم می‌کرد. | ## جمع‌بندی | حتی ارتش حرفه‌ای امروزی ایالات متحده که توسط ارتش ذخیره و گارد ملی ارتش تقویت شده است، دارای یک سیستم سازماندهی مشابه است: یک هسته دائمی و حرفه‌ای و واحدهای اضافی که می‌توانند در مواقع اضطراری یا زمان جنگ، بسیج شوند.Hogan, Jr., David W., U.
موضوع مقاله: چولی جانگسونگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چولی جانگسونگ | مقدمه: چئولی جانگ سونگ یا دیوار بزرگ کره ممکن است به هر یک از دو استحکامات بزرگی که بین کره قرون وسطی و چینی‌ها در غرب و سایر قبایل در شمال ساخته شده بود، اشاره داشته باشد. | ## بخش 1: چولی جانگسونگ | نخستین مورد، مجموعه ای از پادگان‌های نظامی مرتبط با قرن هفتم است که توسط امپراتوری گوگوریو ، یکی از سه پادشاهی کره ، ساخته شده است، که هم اکنون در شمال شرقی چین واقع گشته اند. دومین دیوار مرتبط به قرن یازدهم است که توسط سلسله گوریو کره ساخته شده و اکنون در کره شمالی واقع گشته است. نام عنوان کره‌ای چئولی جانگ‌سئونگ به معنی «دیوار هزار ری » است که اشاره به دیوار بزرگ چین دارد که عنوان چینی آن «دیوار ده هزار» یا «دیوار لی بی‌شمار» است. دیوار بعدی در زبان کره‌ای با نام گوریو جانگ‌سونگ ("دیوار بزرگ کره") هم شناخته می‌شود. | ## بخش 2: چولی جانگسونگ | دوره گوگوریو پس از پیروزی امپراتوری گوگوریو در جنگ‌های گوگوریو-سوئی ، در سال ۶۳۱ میلادی، گوگوریو پس از امپراتوری تانگ، جانشین دودمان سوئی در چین، که از شمال غربی تاخت و تاز را آغاز کرد، شروع به تقویت پادگان‌های نظامی فراوانی کرد. بنیان نهادن آن زیرنظر یون‌گه سومون، به هنگام حکومت پادشاه یئونگ نیو انجام شد همچنین، آماده سازی و یکپارچگی در سال ۶۴۷ جامهٔ اتمام پوشاند و بعد از آن یون‌گه سومون در یک کودتا موسوم به (مکریجی) زمام امور دربار گوگوریو را به دست گرفت. شبکه قلعه‌ها حدودا به طول ۱۰۰۰ لی در شمال شرقی چین امروزی، از بویئوسئونگ (به کره‌ای: 부여성) ( شهرستان نونگ‌آن امروزی) تا خلیج بوهای امتداد داشت. اساسی ترین پادگان‌ها به شرح زیر هستند: بیسا ( (شهرستان جینژو امروزی در دالیان ) جئونان ( ( گایژو امروزی) آنسی ( گوگوریو : 안촌홀 (安寸忽، (نزدیک هایچنگ امروزی در استان آنشان ) باگم ( (در شهرستان دنگتا امروزی در استان لیائویانگ ) یودونگ ( (درست در شرق لیائویانگ امروزی) گائه‌مو ( ; فوشون امروزی، شنیانگ ) هیوندو ( ) شین ( ( فوشون امروزی) بویئو ( ( شهرستان نونگ‌آن امروزی در جی‌لین ) دوره گوریو چئولی جانگ‌سئونگ دوم، دیوار سنگی است که از سال ۱۰۳۳ تا ۱۰۴۴، که توسط پادشاهی گوریو ، در شمال شبه جزیره کره تاسیس شد. | ## بخش 3: چولی جانگسونگ | این پل، قلعه‌هایی را که در زمان حکومت امپراتور هیون جونگ بنیان شده بودند، با عبور از این شهرها به هم پیوند می داد. اویجو (به کره‌ای: 의주) ویوان (به کره‌ای: 위원) هیونگ‌هوا (به کره‌ای: 흥화) جئونگ‌جو (به کره‌ای: 정주) یئونگ‌هائه (به کره‌ای: 영해) یئونگ‌دئوک (به کره‌ای: 영덕) یئونگسا (به کره‌ای: 영삭) جونگ‌یونگ (به کره‌ای: 정융) یئونگ‌ون (به کره‌ای: 영원) پیونگنو (به کره‌ای: 평로) ساکجو (به کره‌ای: 삭주) مائنگ‌جو (به کره‌ای: 맹주) اونجو (به کره‌ای: 운주) چئونگ‌سائه (به کره‌ای: 청새) آنسو (به کره‌ای: 안수) یئونگ‌هئونگ (به کره‌ای: 영흥) یو-دئوک (به کره‌ای: 요덕) جئونگ بیئونگ (به کره‌ای: 정변) و در هواجو (به کره‌ای: 화주) خاتمه می‌یابد. پادشاه دوکجونگ به یوسو امر کرد در پاسخ به تهاجم خیتان از شمال غربی و جورچن از شمال شرقی، مواضع دفاعی را بسازد. | ## جمع‌بندی | این رود از دهانه رودخانه یالو تا اطراف هام‌هونگ در کره شمالی امروزی امتداد داشت.اجزای آن همچنان وجود دارد، از جمله در اویجو و چونگ‌پیونگ .
موضوع مقاله: عاشقان و فیلم‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عاشقان و فیلم‌ها | مقدمه: عاشقان و فیلم‌ها (؛ ) فیلم کمدی رمانتیک سال ۲۰۱۵ محصول چین به کارگردانی نیو چائویانگ است. | ## بخش 1: عاشقان و فیلم‌ها | در این فیلم فرانسیس نگ، یو نان، کیم بوم، گل‌نظر، سیمون یام و کارا هوی ایفای نقش کردند. | ## بخش 2: عاشقان و فیلم‌ها | داستان این فیلم به دیدگاه‌ها و برخوردهای نسل‌های مختلف از دههٔ ۱۹۶۰ تا دههٔ ۲۰۰۰ میلادی (شامل متولدین دهه‌های ۶۰، ۷۰، ۸۰، ۹۰ و ۲۰۰۰) نسبت به دوستی، عشق و خانواده می‌پردازد. | ## بخش 3: عاشقان و فیلم‌ها | بازیگران فرانسیس نگ در نقش یائو شینگ‌جیه یو نان در نقش رویائو کیم بوم در نقش لین جون گل‌نظر در نقش جیامنگ سیمون یام در نقش چیو گویتانگ کارا هوی در نقش روان‌هوا ژانگ شویینگ در نقش سیو وانگ زونگ‌زه در نقش چیو شوی جیانگ وو در نقش استاد لیو نیو بن در نقش پدربزرگ لو یوان در نقش مادربزرگ تولید فیلم‌برداری عاشقان و فیلم‌ها در ۸ دسامبر ۲۰۱۴ به پایان رسید. | ## جمع‌بندی | بازخورد تا ۴ مه ۲۰۱۵، این فیلم توانست ۱٫۱۳ میلیون دلار در باکس آفیس چین فروش داشته باشد.