موضوع مقاله: رادیو البموث آزاد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رادیو البموث آزاد | مقدمه: هنگامی که ناشران او در بانتام درخواست بازنویسی‌های گسترده‌ای کردند، او پروژه را کنار گذاشت و آن را در قالب سه‌گانه والیس بازپروری کرد. | ## بخش 1: رادیو البموث آزاد | آن‌ها سپس نسخه‌ای را تحت عنوان فعلی (چرا که عنوان اصلی بسیار به والیس نزدیک بود) منتشر کردند که از روی نسخه دست‌نویس اصلاح‌شده‌ای که دیک به دوستش تیم پاورز داده بود، آماده شده بود. خلاصه داستان در این تاریخِ بدیل، رئیس‌جمهوری فاسد در ایالات متحده به نام فریس اف. فریمونت، که حروف نخست نامش به عدد ۶۶۶ اشاره دارد، در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ و پس از دوران لیندون جانسون به قدرت می‌رسد. این شخصیت آمیزه‌ای از جوزف مک‌کارتی و ریچارد نیکسون تصویر شده است؛ سیاستمداری که با طرح یک نظریهٔ توطئه دربارهٔ سازمانی خرابکار و به‌احتمال ساختگی به نام «آرامچک»، آزادی‌های مدنی و حقوق بشر را زیر پا می‌گذارد. او همچنین به جنبشی پوپولیستی و راست‌گرا با عنوان «دوستان مردم آمریکا» وابسته است. بدگمانی و فرصت‌طلبی رئیس‌جمهور در نهایت به شکل‌گیری یک جنبش مقاومت واقعی می‌انجامد؛ مقاومتی که از طریق پیام‌های رادیویی باریک‌پرتو از ماهواره‌ای مرموز در نزدیکی زمین هدایت می‌شود. این پیام‌ها از سوی موجودی یا شبکه‌ای فرازمینی و بسیار هوشمند به نام «والیس» فرستاده می‌شود؛ موجودی که قدرتی عظیم دارد اما همه‌توان نیست. فریمونت سرانجام دیک و برِیدی را بازداشت می‌کند، آن هم پس از آن‌که برِیدی می‌کوشد صفحه‌ای موسیقی با پیام‌های پنهانِ دعوت به شورش علیه دیکتاتوری منتشر کند. | ## بخش 2: رادیو البموث آزاد | برِیدی و سیلویا اعدام می‌شوند و دیک در پایان، زندگی خود را در اردوگاه کار اجباری روایت می‌کند، در حالی که تازه‌ترین اثر منسوب به او در واقع به دست نویسنده‌ای سایه‌نشین و مورد تأیید حکومت نوشته شده است. با این حال، ناگهان از یک رادیوی ترانزیستوری همان موسیقی با همان پیام پنهان پخش می‌شود. روشن می‌شود که دیک و دوستانش تنها طعمه‌ای بوده‌اند که والیس برای منحرف کردن توجه حکومت تدارک دیده بود، تا یک گروه موسیقی بسیار مشهورتر بتواند با پشتیبانی یک شرکت ضبط قدرتمند، اثری مشابه را منتشر کند. وقتی دیک می‌بیند نوجوانان ترانه را زمزمه می‌کنند، درمی‌یابد شاید رهایی در دل و ذهن نسل بعدی نهفته باشد. خود دیک یک شخصیت اصلی است، اگرچه قهرمان داستان، نیکلاس بردی، به عنوان وسیله‌ای برای بیان گنوسیسم ادعایی دیک و ظهور خدا به انسان در ۱۱ فوریه ۱۹۷۴ عمل می‌کند. علاوه بر این، ساداسا سیلویا شخصیتی است که ادعا می‌کند فریس فریمونت در واقع یک عامل کمونیسم در عملیات مخفیانه است که توسط مادر ساداسا در زمانی که فریمونت هنوز نوجوان بود، جذب شده است. مانند والیس، رادیو البموث آزاد با سبک بسیار شخصی دیک از مسیحیت (یا گنوسیسم) سروکار دارد. همچنین پیامدهای اخلاقی خبرچینی علیه دوستان مورد اعتماد برای مقامات را بررسی می‌کند. | ## بخش 3: رادیو البموث آزاد | همچنین بیزاری دیک از حزب جمهوری‌خواه در کتاب برجسته است و آمریکای نیکسون را به عنوان یک دولت پلیسی استالینیسم یا نئوفاشیسم هجو می‌کند. جرالد یوناس از نیویورک تایمز معتقد بود که این رمان «ممکن است صرفاً یک پیش‌نویس اولیه (و آن هم یک پیش‌نویس رها شده) بوده باشد، اما این کتاب دیک در بهترین حالت خود نیست». دیوید لنگفورد در شماره ۹۲ مجله وایت دورف، این رمان را نقد کرد و اظهار داشت: «دیک ترس و فساد را به خوبی درک می‌کرد. من کمتر متقاعد شدم که بخش‌های رؤیایی کتاب خوب باشند، اگرچه جمله فوق‌العاده‌ای در آن وجود دارد که سیاستمداران عصبی ماهواره بیگانه را نابود می‌کنند: آن‌ها به خدا شلیک کردند.» جی. کاپارولا اظهار داشت که «نتیجه نهایی، پایانی رضایت‌بخش (هرچند معمایی) برای سه‌گانه رمان‌های والیس او ارائه می‌دهد (که دو رمان دیگر والیس و The Divine Invasion هستند).» رابطه با والیس هنگامی که او رادیو البموث آزاد را به صورت والیس بازنویسی کرد، خط داستانی آن را به عنوان یک فیلم در پس‌زمینه (که آن هم والیس نام داشت) گنجاند که دغدغه‌های الهیاتی و وجودی اصلی رمان او را به صورت یک میز آن آبیم (نسخه مینیاتوری از دغدغه‌های اصلی او در این مرحله از فعالیت ادبی‌اش) بازگو می‌کرد. اقتباس سینمایی جان آلن سیمون نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی یک فیلم اقتباسی از این رمان را بر عهده داشت. فیلمبرداری در اکتبر ۲۰۰۷ در استودیوهای لیسی استریت لس آنجلس و چندین مکان دیگر انجام شد. | ## جمع‌بندی | این فیلم در فوریه ۲۰۱۰ در جشنواره فیلم سدونا به عنوان یک اثر در حال ساخت به نمایش درآمد و در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴ به صورت اکران محدود منتشر شد.