موضوع مقاله: تلمی یوسف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تلمی یوسف | مقدمه: تلمی یوسف (، به معنای «شیارهای یوسف») یک شهرک اسرائیلی و موشاو در شبه‌جزیره سینا بود. | ## بخش 1: تلمی یوسف | این شهرک در نزدیکی شهر یامیت قرار داشت و در سال ۱۹۸۲ در پی پیمان‌های کمپ دیوید تخلیه شد. موشاو تلمی یوسف در سال ۱۹۷۷ به‌دست گروهی از مهاجران یهودی از آفریقای جنوبی و ایالات متحده آمریکا بنیان‌گذاری شد. نام آن از یوسف وایتس، مدیر پیشین بخش زمین و جنگل‌کاری صندوق ملی یهود گرفته شده بود. پس از تخلیه، ساکنان شهرک، موشاو جدیدی هم‌نام در منطقه حِوِل شالوم در اسرائیل در نزدیکی مرز مصر و غزه تأسیس کردند. بنیان‌گذاری موشاو تلمی یوسف در سال ۱۹۷۷ به‌دست یک گروه گارعین (هسته شهرک‌نشینی) متشکل از مهاجران یهودی از آفریقای جنوبی و ایالات متحده آمریکا و با یاری جنبش «هایحود هاحقلایی» (اتحاد کشاورزی) پایه‌گذاری شد. نام شهرک برگرفته از یوسف وایتس بود که از سران صندوق ملی یهود و مدیران اداره زمین اسرائیل به‌شمار می‌رفت. برخلاف دیگر نقاط شهرک‌نشینی، هر خانواده از هسته مهاجران می‌بایست مبلغ ۱۵ هزار دلار بابت هزینه‌های ساخت بپردازد؛ از جمله به‌دلیل گسترش فضای مسکونی هر خانواده به ۱۰۸ مترمربع. از آنجا که اقتصاد موشاو بر پایه کشاورزی بود، مهاجران پیش از اسکان به اولپان (مرکز آموزش زبان) تصوحار در منطقه حِوِل هبَسور و سپس به مرکز آموزش کشاورزی سِده نیتسان فرستاده شدند. هم‌زمان صندوق ملی یهود ۱۰۰۰ دونم گلخانه برای موشاو آماده کرد که عمدتاً برای پرورش گوجه‌فرنگی، انبه و آووکادو در نظر گرفته شده بود. | ## بخش 2: تلمی یوسف | در ۲۷ ژوئیه ۱۹۷۷ مراسم نهادن سنگ بنای شهرک با حضور پروفسور رعنان وایتس (پسر یوسف وایتس)، رئیس جنبش اتحاد کشاورزی عمانوئل فریدلندر، نمایندگان ارتش اسرائیل، فدراسیون صهیونیستی آفریقای جنوبی و مهاجران برگزار شد. در سال ۱۹۷۷ گزارشی که برای سنای ایالات متحده آمریکا تهیه شده بود، اعلام کرد که شهرک در حال ساخت است. با وجود ابهام ناشی از مذاکرات میان اسرائیل و مصر دربارهٔ تخلیه سینا، دولت اسرائیل در ژانویه ۱۹۷۸ تصمیم گرفت کار ساخت شهرک را ادامه دهد. در سپتامبر همان سال، پس از امضای پیمان‌های کمپ دیوید، دولت تخلیه شهرک‌های یامیت را اعلام کرد. هسته مهاجران که در آن زمان شامل چند ده خانواده (۱۴ خانواده آفریقای‌جنوبی و بقیه انگلیسی‌زبان) بود، تصمیم گرفت اولپان را ترک کرده و با شتاب به خانه‌های جدید خود در موشاو نقل‌مکان کند؛ هرچند موشاو هنوز به شبکه‌های آب، برق و فاضلاب متصل نشده بود. ساخت شهرک که قرار بود تا ژوئن ۱۹۷۸ پایان یابد، به‌دلیل تأخیرهای ساختمانی تا زمان تخلیه کامل نشد. تخلیه و انتقال به حول شالوم در پی امضای پیمان صلح مصر و اسرائیل، تلمی یوسف از نخستین شهرک‌هایی بود که بر سر انتقال دسته‌جمعی به منطقه حِوِل شالوم (نزدیک نوار غزه و شبه‌جزیره سینا) به توافق رسید. تنها خانواده‌هایی که پیش از اکتبر ۱۹۷۸ به موشاو سینا آمده بودند واجد شرایط دریافت غرامت بودند. بنیان‌گذاری موشاو جدید مشروط به یافتن ۳۰ خانواده متقاضی بود، اما جذب این تعداد با دشواری روبه‌رو شد؛ زیرا واجدان شرایط غرامت می‌بایست در صورت درخواست انتقال از غرامت خود چشم‌پوشی می‌کردند. | ## بخش 3: تلمی یوسف | مقاومت در برابر تخلیه در سپتامبر ۱۹۸۱ خانواده‌هایی وابسته به جنبش گوش اِمونیم به ۱۵ خانه‌ای که ساکنان پیشین‌شان به شهرک جدید نقل‌مکان کرده بودند هجوم آوردند و برای مبارزه با تخلیه آماده شدند. این خانواده‌ها به رهبری آوری الیتصور مدعی بودند که ساکنان باقی‌مانده موشاو آنها را دعوت کرده‌اند. دولت میان تخلیه فوری و انتظار برای تخلیه سراسری منطقه یامیت دودل بود و نتوانست به جمع‌بندی برسد. به‌دلیل نزدیکی به مرز، تلمی یوسف به یکی از چهار کانون اصلی مقاومت مخالفان عقب‌نشینی از سینا تبدیل شد؛ در کنار عتصمونا، یامیت و حتصر آدار. در ۴ مارس ۱۹۸۲ ارتش اسرائیل ۲۲ خانواده مخالف را که در محل سنگربندی کرده بودند بدون خشونت تخلیه کرد. در ۱۷ مارس ۱۹۸۲ گروهی از نُه زن به رهبری گئولا کوهن بر بام یکی از خانه‌ها رفتند و چند هفته در آنجا ماندند تا مانع عقب‌نشینی شوند. موشاو جدید در سال ۱۹۸۲ ساکنان موشاو پیشین به موشاو جدیدی به همین نام در حول شالوم منتقل شدند. | ## جمع‌بندی | شماری از خانواده‌های مهاجر ترجیح دادند به موشاو جدید نروند و به کشورهای مبدأ خود بازگردند.