موضوع مقاله: نبرد ججاو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد ججاو | مقدمه: نبرد ججاو|جَجاو در ۲۰ ژوئن ۱۷۰۷ بین دو شاهزاده گورکانی هند، بهادرشاه یکم و محمد اعظم شاه، درگرفت. | ## بخش 1: نبرد ججاو | پس از مرگ اورنگ‌زیب در ۱۷۰۷ بدون تعیین جانشین مشخص، و وصیت به تقسیم امپراتوری گورکانیان بین پسرانش، اختلافات آنها به جنگ نظامی انجامید. پس از کشته شدن اعظم شاه و سه پسرش در نبرد ججاو، بهادر شاه اول در ۱۹ ژوئن ۱۷۰۷ به عنوان پادشاه گورکانی تاجگذاری کرد. حتی قبل از مرگ اورنگ‌زیب، بهادر شاه اول برای تصاحب تاج و تخت امپراتوری گورکانی (مغول) آماده می‌شد. او با کمک مونی خان، نایب‌السلطنه لاهور، نیروهای محلی را جمع‌آوری کرد و جاده‌ها را بهبود بخشید. همچنین موفق شد راو بود سینگ و بیجای سینگ را متقاعد کند تا سربازانشان را برایش بفرستند. بهادر شاه با رسیدن به لاهور، خود را امپراتور گورکانی اعلام کرد و سپس به سمت آگرا حرکت کرد. بهادرشاه نامه‌ای به اعظم شاه نوشت و از او خواست با قسمت جنوبی هند، که توسط اورنگ‌زیب به او وصیت شده بود، راضی باشد. سهم تو از سقف تا آسمان است.» درگیری با درک اجتناب‌ناپذیری جنگ، بهادر شاه اول به سمت آگرا حرکت کرد و تصمیم گرفت نبردی در دهلپور (۳۴ مایل دورتر از شهر) انجام دهد. تحت فرماندهی او، شاهزاده عظیم‌الشأن با ۸۰ هزار سواره‌نظام و ۱۱ کرور روپیه که از بنگال، جایی که والی آن بود، جمع‌آوری کرده بود، اعزام شد. | ## بخش 2: نبرد ججاو | به محض اینکه اعظم شاه شنید که بهادر شاه اول آماده می‌شود تا به سمت آگرا حرکت کند، قلعه گوالیار را به عهده وزیر، اسد خان، گذاشت. او با رهبری ۲۵۰۰۰ سواره‌نظام، همراه با برادرش، میرزا والا جهان، و سایر رؤسای راجپوت بود. وقتی به نزدیکی دهلپور رسیدند، اعظم شاه بیداربخت را فرمانده ۶۵۰۰۰ سواره‌نظام و ۴۰۰۰۰ پیاده‌نظام دیگر قرار داد. ارتش به چهار شاخه تقسیم شد که تحت فرماندهی بیداربخت، خود اعظم شاه، و پسرانش علی تبر و والا جهان بودند. اعظم شاه معتقد بود که «نبرد توپخانه سرگرمی بچه‌هاست و تنها سلاح واقعی شمشیر است». پس از رسیدن این خبر به بهادر شاه اول، او به ججاو رسید و در ۱۸ ژوئن در چهار مایلی شهر اردو زد. برای جمع‌آوری آب، در ۲۰ ژوئن، بیداربخت و مردانش به سمت ججاو حرکت کردند بدون اینکه بدانند بهادر شاه آنجا اردو زده است. برای اطلاع دادن به اعظم شاه، او پیام‌آور خود، ارادت‌خان را با پیام نزد او فرستاد. خان عالم دکهینی و منور خان، که مسئول بال مرکزی نیروها بودند، برای حمله به چادرها اعزام شدند. | ## بخش 3: نبرد ججاو | در همین حال، ذوالفقار خان، که مسئول بال چپ ارتش اعظم شاه بود، به او توصیه کرد تا روز بعد را برای شروع یک نبرد تمام‌عیار صبر کند. با دیدن ۵۰ هزار سواره‌نظام در حال نزدیک شدن، ارادت‌خان به اعظم شاه دربارهٔ پیشروی آنها اطلاع داد. بیداربخت متوجه شد که بسیج کردن همه مردانش برای جنگ دشوار است زیرا آنها «برای غارت چادرها پراکنده شده بودند». جلال خان سوار فیل جداگانه‌ای شد و پس از اینکه به منور خان آسیب رساند، سربازان منور خان فرار کردند. حتی پس از مرگ بیشتر فرماندهان و سربازانش و دو پسرش، بیداربخت و علی تبر، خود اعظم شاه سوار بر فیلش به دشمن حمله کرد. مورخ دربار، کامراج، در کتاب عبرت‌نامه، نوشت که او «چندین بار توسط تیرها زخمی شد، اما به زخم‌ها توجهی نکرد». حدود ساعت ۸ عصر، دستیار بهادر شاه، رستم دل خان، سوار بر فیل شاهزاده مرده شد، شاهزاده را سر برید، و به سمت بهادر شاه رفت. فیل او توسط دو فیل دیگر دنبال می‌شد؛ اولین فیل جسد علی تبر را حمل می‌کرد، دیگری زنان شاهزاده مرده را حمل می‌کرد که توسط بهادر شاه محافظت می‌شدند. | ## جمع‌بندی | پیامدها کتاب عبرت‌نامه تخمین می‌زند که ۱۲۰۰۰ سواره‌نظام اعظم شاه در میدان جنگ کشته شدند.