موضوع مقاله: گونزالو گوئررو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گونزالو گوئررو | مقدمه: گوئررو با کسب آزادی‌اش، به جنگجویی محترم تحت نظر فرمان‌روایی، از مایا تبدیل شد و سه تن از اولین کودکان مستیسو در مکزیک و به احتمال نخستین فرزندان دورگهٔ قارهٔ آمریکا را بزرگ کرد. | ## بخش 1: گونزالو گوئررو | غرق شدن کشتی در سال ۱۵۱۱، گونزالو با ۱۵ نفر دیگر از جمله جرونیمو دی آگیلار از پاناما در یک کاراول به سمت سانتو دومینگو در حال حرکت بود که کشتی آن‌ها غرق شد. هرچند، خدمه موفق شدند که سوار قایق‌های نجات شوند و به مدت دو هفته در حوالی شبه جزیرهٔ یوکاتان شناور بودند تا اینکه جریان قوی آب، آن‌ها را به ساحل ایالت کنونی کینتانارو در مکزیک رساند. زمانی که به خشکی رسیدند، گوئررو و دیگر افراد خدمه توسط سرخ‌پوستان مایا اسیر شدند. بردگی برنال دیاز دی کاستیلو (نویسندهٔ کتاب تاریخ واقعی از فتح اسپانیای نو، فصل ۲۹) بر اساس گزارش آگیلار، شرح می‌دهد که مایاها کمابیش بلافاصله تعدادی از خدمهٔ کشتی را قربانی کردند در حالی که بقیه را در قفس انداختند. اسپانیایی‌ها موفق به فرار شدند، اما توسط دیگر فرمانروایان مایا اسیر و برده گشتند. تا سال ۱۵۱۹، سالی که هرنان کورتس فتح مکزیک را آغاز کرد، تنها دو نفر از بازماندگان آن کشتی، زنده مانده بودند: گونزالو گوئررو که تا آن زمان در میان مایاها به عنوان فرماندهٔ جنگی برای ناکن کان، فرمانروای چاکتمال (که شامل بخش‌هایی از مکزیک و بلیز می‌شد) معروف شده بود؛ جرونیمو دی آگیلار که در زادگاهش، اسپانیا، کشیش بود. گوئررو در آن زمان با دختر ناکن کان، زازیل هو ازدواج کرد و پدر نخستین فرزندان دورگه در آن منطقه شد. بنا به گزارش برنال دیاز، زمانی که راهب تازه آزاد شده تلاش کرد تا گوئررو را متقاعد کند که به او بپیوندد، گوئررو پاسخ داد: «برادر آگیلار؛ من متأهل هستم و سه فرزند دارم، آن‌ها در اینجا به من به چشم کاسیک (رئیس قبیله) و در زمان جنگ به چشم فرمانده نگاه می‌کنند. سپس آگیلار دوباره با گوئررو صحبت کرد و اعتقاد و باور مسیحی او را یادآور شد و به او هشدار داد که روح جاودانهٔ خود را به خاطر یک زن سرخ‌پوست حرام نکند. او با فرستادن نامه‌ای بلند که در آن باور مسیحی گوئررو را به او یادآور می‌شد، با پیشنهاد دوستی و عفو کامل و درخواست آمدن به کشتی، در صدد تلاش برای قانع کردن گوئررو بود. گوئررو پاسخ خود را در پشت آن نامه نوشت و اظهار کرد که نمی‌تواند ارباب خود را ترک کند، چون برده‌است، «اگرچه متأهلم و زن و فرزند دارم. | ## بخش 2: گونزالو گوئررو | به نظر می‌رسد، گوئررو به دوستان و خانوادهٔ مایایی خود گفته بود که اسپانیایی‌ها نیز همانند دیگر انسان‌ها از دنیا می‌روند. او ارتش مایا را در حملات علیه کورتس و معاونانش مانند پدرو دی آلوارادو و فرماندار پانامایی، پدراریاس، رهبری کرد. مرگ در نبرد زمانی که معاون‌های مونتهو، آویلا و لوژان دوباره به چاکتمال رسیدند، اویدو اعلام کرد که گوئررو تا سال ۱۵۳۲ از دنیا رفته‌است. آندرس دی سرسیدا در نامه‌ای به پادشاه اسپانیا به تاریخ ۱۴ اوت ۱۵۳۶، از نبردی می‌نویسد که در اواخر ژوئن ۱۵۳۶ میان پدرو دی آلوارادو و سرخ‌پوستی هندوراسی به نام سیکامبا روی داد. پس از نبرد، جسد برهنه و خالکوبی شدهٔ یک اسپانیایی در شهر سیکامبا به نام تیکامایا پیدا شد. بنا به اظهار سرسیدا، این اسپانیایی در اوایل سال ۱۵۳۶ با ۵۰ قایق جنگی از چاکتمال برای کمک به سیکامبا در نبرد علیه اسپانیایی‌هایی که در تلاش برای استعمار سرزمین‌هایش بودند، آمده بود. اگرچه سرسیدا اظهار می‌کند که آن اسپانیایی گونزالو آروکا نام داشت، اما چمبرلین و دیگر مورخانی که دربارهٔ این رویداد می‌نویسند، آن مرد را گونزالو گوئررو اعلام می‌کنند. اول از همه، جرونیمو دی آگیلار است که اظهار می‌کند، گوئررو همزمان با او توسط مایاها اسیر شد. در اقدامات اولیهٔ اسپانیایی‌ها برای وقایع‌نگاری فتوحات که در اواخر قرن شانزدهم و اوایل قرن هفدهم صورت گرفت (اویدو، هررا) از گوئررو نام برده شده‌است، هرچند نسبت به گزارش‌های مقارن با او، از صحت کمتری برخوردارند. گزارش‌های اخیر اگرچه گوئررو در وقایع تاریخی متعددی از فتوحات مکزیک و رسانه‌ها حضور دارد و ماهیت او از لحاظ تاریخی تأیید شده‌است، برخی گزارش‌ها دربارهٔ او دارای ضد و نقیض هستند. این گزارش‌ها که اغلب، با فقدان حقایق و دروغ‌های تاریخی همراه اند، در طول قرن‌ها منجر به بازنگری مجدد و مداوم از شخصیت گوئررو شده‌است. | ## بخش 3: گونزالو گوئررو | این جریان با وقایع‌نگاران قرن شانزدهم آغاز شد و در قرن بیستم با مکتب بومی‌گرایی مکزیکی که هر کدام هدف و تفسیر خاص خود را داشتند، به پایان رسید.Menna (2017) منتقد ادبی، رز آنا ام. مولر، در مقاله‌ای با نام از پیروی آیین تا کمیک: بازنمایی گونزالو گوئررو به عنوان قهرمان فرهنگی در فرهنگ عامهٔ مکزیک، توصیف‌های متعددی از گوئررو، از شخصیتی منفور برای مهاجمان اسپانیایی قرن شانزدهم تا بنیان‌گذار مکزیک کنونی را بررسی می‌کند. با این حال، همچون بسیاری از اسطوره‌ها، حقیقت مربوط به این اسطوره نیز بسیار بحث‌برانگیز است. شاید مشهورترین اثر ادبی که از گوئررو به عنوان پدر دورگه‌ها در مکزیک تجلیل می‌کند، کتاب گونزالو گوئررو: داستانی تاریخی اثر یوجینیو آگیره است که در سال ۱۹۸۰ در مکزیک منتشر شد. این کتاب به پرفروش‌ترین کتاب ملی تبدیل شد و در سال ۱۹۸۱، مدال نقرهٔ آکادمی بین‌المللی پاریس را به دست آورد. در سال ۱۹۹۹، کتاب محبوب دیگری با نام گوئررو و خون قلب نوشتهٔ آلن کلارک در مکزیک منتشر شد که دربارهٔ زندگی معنوی و پیشینهٔ گوئررو و آگیلار است. گوئررو و آگیلار شخصیت‌های اصلی در رمان تاریخی فرمانروای مایا نوشتهٔ جان کو رابینز هستند که در سال ۲۰۱۱ در ایالات متحده منتشر شد. کتاب «اعترافات گونزالو گوئررو» نوشتهٔ جان ریزینگر که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، کتابی تاریخی است که از زاویهٔ دید گوئررو به شرح انگیزه‌ها و درگیری‌های او و همچنین رابطه‌اش با همسر مایایی‌اش پرداخته‌است. دیوید استاکتون، نویسندهٔ آمریکایی، زندگی و کارهای گوئررو را در رمان خود به نام نشانه‌ای از پیروزی (۱۹۶۰) به صورت داستان درآورده است. این اثر که به تازگی، توسط انتشارات Faber & Faber دوباره چاپ شده‌است، «هشتمین رمان دیوید استاکتون و اولین رمانی است که او به عنوان «سه‌گانهٔ آمریکایی» در نظر گرفت… این کتاب تصویری واضح از تأثیر دو تمدن بزرگ بر یکدیگر و حکایت گوئررو - مردی که با درک آیین و وفاداری واقعی خود، آن‌ها را تا فرجام اجتناب‌ناپذیرشان دنبال کرد را بیان می‌کند». | ## جمع‌بندی | یواخیم آی کروگر، روان‌شناس اجتماعی، در مقاله‌ای تاریخ نگارانه، حکایت گونزالو گوئررو را به عنوان پدیدهٔ تحول بنیادی هویت بازنگری کرده که پرسش‌هایی را دربارهٔ ماهیت انسان مطرح می‌کند: «چه بسا داستان گونزالو بتواند ما را ترغیب کند که نگاهی دوباره به جایگاه و هستی خود بیندازیم.