aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: والی (فوتبال) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # والی (فوتبال) | مقدمه: والی (به انگلیسی: volley) یک ضربه هوایی در فوتبال است که در آن پای بازیکن به توپ برخورد می‌کند و آن را قبل از رسیدن به زمین، در جهتی زاویه‌دار هدایت می‌کند. | ## بخش 1: والی (فوتبال) | هدف‌گیری با والی می‌تواند بسیار دشوار باشد و نیاز به هماهنگی خوب پا و چشم و زمان‌بندی دارد. ضربه نیمه والی (به انگلیسی: half volley) مفهومی مشابه دارد، اما زمانی اتفاق می‌افتد که توپ به‌جای اینکه در هوا باشد، تازه از زمین برگشته است. والی به‌طور کلی، والی مستلزم آن است که بازیکن با جلوی پای خود به توپ ضربه بزند، انگشتان پا به سمت پایین، مچ پا قفل شده و زانو بالا باشد. برای اکثر کاربردها مهم است که هنگام ضربه، زانو بالای توپ نگه داشته شود و کمی به جلو خم شود تا ضربه به سمت پایین نگه داشته شود. انجام این کار، چرخش بالایی زیادی ایجاد می‌کند و اگر به درستی انجام شود، از پرتاب شدید توپ به بالای دروازه جلوگیری می‌کند. به دلیل قدرت و چرخشی که به توپ داده می‌شود، ضربه می‌تواند مسیری غیرقابل پیش‌بینی را به سمت دروازه طی کند و دفاع در برابر آن دشوار باشد. | ## بخش 2: والی (فوتبال) | والی در حالت تهاجمی می‌تواند نقش مهمی در به ثمر رساندن گل‌های مستقیم داشته باشد. از آنجایی که والی زمانی اتفاق می‌افتد که توپ در هوا است، اغلب در مقابل دروازه و در نتیجه یک سانتر یا کرنر رخ می‌دهد. در این حالت، یک بازیکن مهاجم توپ را از روی دروازه در هوا عبور می‌دهد و بازیکن دیگر (چه در حالت ایستاده و چه در حال حرکت) قبل از برخورد توپ به زمین، با پای خود به آن ضربه می‌زند. این نسبت به یک ضربه معمولی مزیت دارد، زیرا بازیکن نیازی به گرفتن توپ، لمس بیشتر توپ و دادن چند ثانیه فرصت بیشتر به دروازه‌بان برای واکنش ندارد. به‌طور کلی، توپ با نوک پا به سمت پایین و به سمت دروازه زده می‌شود، اگرچه گاهی اوقات از انواع مختلفی مانند ضربه دوچرخه یا ضربه برگردان که در آن بدن بازیکن به صورت آکروباتیک حرکت می‌کند، استفاده می‌شود که بسیار مورد توجه تماشاگران قرار می‌گیرد. والی که در دفاع استفاده می‌شود، می‌تواند به سرعت توپ را از جریان بازی دور کند و به تیم مدافع اجازه دهد تا موقعیت خود را بازیابی کند. | ## بخش 3: والی (فوتبال) | اگرچه دقت کمتری دارد و اجرای آن نسبت به یک پاس بلند معمولی دشوارتر است، اما والی برای دفع توپ‌هایی که به سمت مدافع یا دور از او بالا و پایین می‌روند مفید است زیرا مدافع نیازی به گرفتن توپ یا تغییر جهت در صورت دویدن به سمت دروازه خودی ندارد. والی کمتر برای پاس‌ها استفاده می‌شود، زیرا کنترل آن دشوارتر است، اگرچه اغلب می‌توان از آن برای پرتاب توپ به سمت بازیکن دیگر استفاده کرد. همچنین، می‌توان از قسمت داخلی پا، قسمت خارجی یا حتی پاشنه پا برای پرتاب توپ به سمت بالا در والی استفاده کرد. نیمه والی اصطلاح نیمه والی زمانی استفاده می‌شود، که توپ بلافاصله پس از برخورد به زمین، زده می‌شود. نیمه والی ممکن است برای موقعیت‌هایی بهتر باشد که نمی‌توان به دلیل ارتفاع زیاد توپ، والی انجام داد و بازیکن می‌خواهد ضربه دقیق‌تری بزند. نمونه‌ای از یک‌نیمه والی، گل دیدیه دروگبا با پیراهن چلسی مقابل لیورپول در سال ۲۰۰۶ است. | ## جمع‌بندی | او توپ را با سینه‌اش از یک پاس بلند کنترل کرد، سپس چرخید و با پای چپش از قوس پنالتی شوتی زد که به گوشه پایین سمت چپ دروازه رفت.
موضوع مقاله: گویو (ژنرال) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گویو (ژنرال) | مقدمه: او اهل بوکمیونگ بود و در بیست و دومین سال پس از میلاد، در زمان سلطنت امپراتور تموشین، پادشاه تسو را در نبرد فتح بویو به قتل رساند و به دستاوردهای قابل توجه و بزرگی دست یافت.《삼국사기》 권14, 〈고구려본기〉2, 대무신왕 تاریخچه در ماه دوازدهم از سال ۲۱ میلادی ، هنگامی که پادشاه تموشین از گوگوریو به بویو حمله می‌کرد، مردی ظاهر شد. | ## بخش 1: گویو (ژنرال) | از شما التماس می‌کنم که بروید و پادشاه بویو را گردن بزنید.» پادشاه خوشحال شد و اجازه داد. در ماه فوریه سال ۲۲ میلادی، پادشاه تموشین به جنوب بویو حمله کرد و در دشت‌ها اردو زد. | ## بخش 2: گویو (ژنرال) | پادشاه تسو از بویو حمله‌ای غافلگیرانه را آغاز کرد و به ارتش گوگوریو فرصتی برای آماده شدن نداد. در این لحظه، ژنرال گوی‌یو شمشیر خود را کشید، فریاد زد و هجوم آورد و باعث شد سربازان بویو به عقب رانده شوند و بدون اینکه بتوانند مقاومت کنند، بیفتند. | ## بخش 3: گویو (ژنرال) | در ابتدا، بیماری او وخیم بود، بنابراین پادشاه تموشین شخصاً برای تسلی دادن به او به ملاقاتش رفت. | ## جمع‌بندی | او گفت: «من فردی حقیر از بوکمیونگ هستم، اما آنقدر لطف و عنایت سخاوتمندانه دریافت کرده‌ام که حتی با وجود اینکه مرده‌ام، جرأت نمی‌کنم فراموش کنم که محبت شما را جبران کنم، گویی هنوز زنده‌ام.» پادشاه تموشین این سخنان را از روی لطف دانست و به دلیل اینکه کارهای زیادی انجام داده بود، او را در جنوب کوه بوکمیونگسان دفن کرد و به اداره دولتی مربوطه دستور داد تا مراسم یادبود سالانه برای او برگزار کند.
موضوع مقاله: پل روسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پل روسکی | مقدمه: این پل جزیره روسکی را به بخش‌های ولادی‌وستوک در شبه جزیرهٔ موراویوف-آمورسکی بر روی تنگهٔ بوسفورس شرقی متصل می‌کند. | ## بخش 1: پل روسکی | Долгожданные мосты Владивостока получили имена نمای کلی پل منتهی به جزیره روسکی، طولانی‌ترین پل کابلی جهان است که دهانه مرکزی آن به طول . این پل همچنین پس از پل میو، دومین دکل بلند و طولانی‌ترین کابل‌های نگهدارنده را دارد. محل ساخت گذرگاه پل با شرایط آب و هوایی سختی مشخص می‌شود: دما از ۳۱- تا ۳۷+ متغیر است. | ## بخش 2: پل روسکی | °C (-24 تا +۹۹) °F)؛ طوفان‌ها بادهایی تا به همراه دارند و امواج تا ارتفاع؛ و سازندهای یخی در زمستان می‌توانند تا باشند. در ژانویه ۲۰۰۷، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور وقت روسیه، اظهار داشت که برگزاری اجلاس در ولادی وستوک یک احتمال مشخص است و حداقل ۱۰۰ میلیاردها روبل برای آماده‌سازی شهر برای اجلاس مورد نیاز بود، که در آن زمان سه برابر بیشتر از بودجه استانی کل سرزمین پریمورسکی بود. انتظار می‌رفت هزینه ساخت و ساز از یک میلیارد دلار آمریکا فراتر رود، و در توضیحات پروژه در سایت پیمانکار عمومی، هزینه‌های پروژه ذکر نشده بود. | ## بخش 3: پل روسکی | علاوه بر این، ظرفیت داخلی ۵۰٬۰۰۰ خودرو در روز، ده برابر جمعیت فعلی جزیره روسکی با تنها ۵۰۰۰ نفر جمعیت است که منجر به کمبود شدید استفاده از آن می‌شود. پیش از این انتقاداتی وجود داشت مبنی بر اینکه جاده آسفالته در طول سال اول پس از ساخت پل، در فاصله کمی پس از آن به بن‌بست رسیده بود. | ## جمع‌بندی | تا سال ۲۰۱۸، این جاده کل شبه‌جزیره ساپر، حدود ۲۵٪ از کل مساحت جزیره را پوشش می‌دهد.
موضوع مقاله: گروه مطالعات صلح‌شناسی دانشگاه برادفورد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گروه مطالعات صلح‌شناسی دانشگاه برادفورد | مقدمه: گروه مطالعات صلح‌شناسی یک دپارتمان دانشگاهی است که در سال ۱۹۷۳ در دانشگاه برادفورد در برادفورد ، بریتانیا تأسیس شد. | ## بخش 1: گروه مطالعات صلح‌شناسی دانشگاه برادفورد | این گروه اولین دپارتمان مطالعات صلح‌شناسی بود که در دانشگاه‌های بریتانیایی تأسیس شد و تا سال ۲۰۱۸ گفته می‌شد که بزرگترین مرکز تحقیقاتی دانشگاهی جهان برای مطالعه صلح و درگیری است. ] فعالیت‌های این مرکز شامل مطالعات فرآیندهای صلح ، روابط بین‌الملل، مطالعات امنیتی، حل منازعات، توسعه و آموزش در این زمینه‌ها می‌شود. تاریخچه ایده ایجاد دانشکده مطالعات صلح‌شناسی مربوط به سال ۱۹۶۴، دو سال قبل از تأسیس دانشگاه برادفورد بود. تد ادواردز و رابرت مک‌کینلی، معاون اول رئیس دانشگاه و معاون رئیس دانشگاه، هنگامی که در حال تدوین اساسنامه بودند، توافق کردند که در صورت به وجود آمدن فرصت، چنین دانشکده‌ای را تأسیس کنند. | ## بخش 2: گروه مطالعات صلح‌شناسی دانشگاه برادفورد | بعدها در دهه ۱۹۶۰، انجمن دوستان با تعدادی از دانشگاه‌ها با ایده‌های مشابه تماس گرفت و برادفورد تنها دانشگاهی بود که آماده تأمین مالی چنین ابتکاری شد. با گذشت ۱۰ هفته از آغاز فراخوان عمومی در سال ۱۹۷۱، مبلغ ۷۵۰۰۰ پوند مورد نیاز برای تأسیس این مرکز جمع‌آوری شد که از سوی چهره‌های سرشناسی چون هارولد ویلسون ، جی.بی. در طول دهه ۱۹۸۰، برخی از سیاستمداران حزب محافظه‌کار این سوال را طرح کردند که آیا مطالعات صلح یک موضوع دانشگاهی مناسب است یا خیر و گروه مطالعات صلح‌شناسی را پوششی برای کمپین خلع سلاح هسته‌ای دانستند. گزارش شد که مارگارت تاچر پرسیده است: «آیا تاکنون به مشکل مربوط به صلح‌شناسی رسیدگی شده است؟» و پیتر سوینرتون-دایر ، رئیس کمیته کمک‌های مالی دانشگاه (UGC)، وظیفه بررسی این دپارتمان را بر عهده گرفت. | ## بخش 3: گروه مطالعات صلح‌شناسی دانشگاه برادفورد | اعضای هیئت علمی سابق و فعلی هاله افشار یوری دیویس جام تولستوی جام تولستوی یک مسابقه فوتبال سالانه است که از سال ۱۹۹۵ بین دانشجویان گروه مطالعات صلح دانشگاه برادفورد و گروه مطالعات جنگ‌شناسی کالج کینگ لندن برگزار می‌شود. رقابت بین «مطالعات صلح» و «مطالعات جنگ» در فهرست «رقابت‌های بزرگ ورزشی دانشگاهی» فایننشال تایمز قرار گرفته است. | ## جمع‌بندی | این مسابقه به نام جنگ و صلح ، رمانی که در سال ۱۸۶۹ توسط نویسنده روسی لئو تولستوی نوشته شده است، نامگذاری شده است.
موضوع مقاله: روزنامه خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روزنامه خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار | مقدمه: روزنامهٔ خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار مجموعهٔ یادداشت‌های دست‌نویس ناصرالدین‌شاه است. | ## بخش 1: روزنامه خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار | این مجموعه که ۳۴ سال قمری (حدود ۳۳ سال خورشیدی) از زندگی شاه ایران قاجاری را در بر می‌گیرد، شامل شرح سفرهای او به اقصی‌نقاط ایران و جهان، ییلاق و قشلاق و شکار به همراه اهل حرم و دیوان، دیدارهای وی با اشخاص گوناگون مملکتی و نیز بخش اعظمی از زندگی خصوصی ناصرالدین‌شاه و نحوهٔ ارتباط او با همسران و فرزندانش است. بخش‌بندی یادداشت‌های ناصرالدین‌شاه، در سه مرکز مهم آرشیوی ایران به شرح زیر بایگانی شده است: ۱. سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران: مجموعاً ۸ آلبوم، شامل وقایع از محرم ۱۲۷۹ تا ربیع‌الاول ۱۳۰۸ق، به استثنای وقایع شش‌ماهه نخست سال ۱۳۰۶ق. | ## بخش 2: روزنامه خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار | مرکز اسناد خطی کاخ گلستان: مجموعاً ۵ دفتر، شامل وقایع از ربیع‌الاول ۱۳۰۸ تا ذی‌قعده ۱۳۱۳ق. چاپ در ایران این مجموعه تاکنون چندین‌بار بصورت ناقص توسط ناشران گوناگون ایرانی منتشر شده است. این چاپ‌ها به شکل سفرنامه‌های کوتاه و بلند و یا بصورت بخشی از کل مجموعه بوده است. | ## بخش 3: روزنامه خاطرات ناصرالدین‌شاه قاجار | از سال ۱۴۰۰، نشر سخن در حال چاپ کل یادداشت‌ها به مرور زمان بوده و تاکنون، شانزده جلد از آن را منتشر کرده است. | ## جمع‌بندی | میراث پرکاری ناصرالدین‌شاه در نوشتن، او را به دومین نفر در سران مملکتی جهان از حیث شمار سال‌های نوشتن خاطرات تبدیل کرده است.
موضوع مقاله: دنیای ژوراسیک: اردوگاه کرتاسه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دنیای ژوراسیک: اردوگاه کرتاسه | مقدمه: دنیای ژوراسیک: اردوگاه کرتاسه یک مجموعه تلویزیونی پویانمایی آمریکایی در ژانر علمی تخیلی، اکشن و ماجراجویی است که توسط زک استنتز برای نتفلیکس توسعه یافته و نخستین مجموعه تلویزیونی در پارک ژوراسیک به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: دنیای ژوراسیک: اردوگاه کرتاسه | داستان این مجموعه قبل، حین و بعد از اتفاقات فیلم دنیای ژوراسیک (۲۰۱۵) جریان دارد. آرون همرسلی و اسکات کریمر به‌عنوان شورانرها و تهیه‌کنندگان اجرایی مجموعه فعالیت دارند و در کنار آن‌ها لین لئوراس، استیون اسپیلبرگ، کالین ترورو و فرانک مارشال نیز به عنوان تهیه‌کننده اجرایی حضور دارند. بازیگران اصلی شامل صداپیشگی‌های پل میکل ویلیامز، شان جیامبرونی، کائوسار محمد، جنا اورتگا، رایان پاتر و رینی رادریگز هستند که نقش گروهی از نوجوانان کمپینگ را بازی می‌کنند که پس از فرار چند دایناسور از زیستگاهشان، در جزیره نوبلار گیر می‌افتند. فصل دوم در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۱، فصل سوم در ۲۱ مه ۲۰۲۱ و فصل چهارم در ۳ دسامبر ۲۰۲۱ منتشر شد. یک ویژه برنامه تعاملی مستقل با عنوان ماجراجویی پنهان نیز در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۲ منتشر شد. | ## بخش 2: دنیای ژوراسیک: اردوگاه کرتاسه | این مجموعه به‌طور کلی نقدهای مثبتی برای انیمیشن، شخصیت‌ها و صداپیشگان دریافت کرد، هرچند واکنش‌ها نسبت به طراحی شخصیت‌ها و فیلم‌نامه متنوع بود. این مجموعه در چهل و هشتمین جوایز آنی، برندهٔ جایزه دستاورد برجسته در جلوه‌های انیمیشنی شد. یک مجموعه دنباله با عنوان دنیای ژوراسیک: نظریه آشوب در ۲۴ مه ۲۰۲۴ در نتفلیکس منتشر شد. تولید به گفتهٔ زک استنتز، توسعه‌دهنده و تهیه‌کننده مشاور مجموعه که ایدهٔ این مجموعه را نیز به یونیورسال پیکچرز ارائه کرده بود، تولید دنیای ژوراسیک: اردوگاه کرتاسه از همان آوریل ۲۰۱۷ آغاز شد. در ژوئن ۲۰۱۸، اسکات کریمر مسئولیت پیش‌طرح و فیلم‌نامهٔ آزمایشی نوشته‌شده توسط استنتز را بر عهده گرفت و روی طراحی‌های اولیهٔ مجموعه کار کرد. | ## بخش 3: دنیای ژوراسیک: اردوگاه کرتاسه | در سال ۲۰۱۹ اعلام شد که این مجموعه پویانمایی قرار است سال بعد در نتفلیکس پخش شود و داستان آن در خلال اتفاقات فیلم دنیای ژوراسیک (۲۰۱۵) رخ می‌دهد. این پروژه یک همکاری مشترک بین نتفلیکس، یونیورسال پیکچرز، امبلین انترتینمنت و دریم‌ورکس انیمیشن است و اسکات کریمر و آرون همرسلی به‌عنوان شورانرهای مجموعه فعالیت داشته و همراه با لین لئوراس، استیون اسپیلبرگ، کالین ترورو و فرانک مارشال، به‌عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی پروژه عمل کردند. اسپیلبرگ نمی‌خواست این مجموعه به «نسخه‌ای کودکانه» از فیلم‌های پارک ژوراسیک تبدیل شود و اصرار داشت که شخصیت‌های نوجوان در سناریوهای خطرناک قرار گیرند، همانند فیلم‌ها. این سه نفر از فیلم‌های مختلف اسپیلبرگ الهام گرفتند که اغلب کودکان را در مواجهه با خطر نشان می‌دهند. برخلاف فیلم‌های پارک ژوراسیک که در آن کودکان شخصیت‌های فرعی هستند و توسط بزرگسالان نجات می‌یابند، این مجموعه تمرکز خود را بر نوجوانان و تلاش آن‌ها برای بقا به صورت مستقل گذاشته است. | ## جمع‌بندی | در طول تولید، اعضای تیم چندین بار فیلم دنیای ژوراسیک را تماشا کردند تا ارتباطات میان فیلم و مجموعه را توسعه دهند و حتی نقشه‌ای از جزیره نوبلار تهیه کردند تا در این فرایند به آن‌ها کمک کند.
موضوع مقاله: باغ‌سفارت روسیه در تهران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باغ‌سفارت روسیه در تهران | مقدمه: باغ‌سفارت روسیه یا عمارت ییلاقی سفارت روسیه، عمارتی است که در محلهٔ تاریخی زرگنده (الهیه کنونی) و ناحیهٔ جنوبی پل رومی در تهران قرار دارد. | ## بخش 1: باغ‌سفارت روسیه در تهران | تاریخچه این باغ که هسته مرکزی روستای قدیمی زرگنده بود، از سال ۱۳۶۰ خورشیدی و پس از ساخت بزرگراه صدر و تقسیم‌بندی جدید محلات این منطقه، در داخل محله الهیه قرار گرفت و امروزه بخش جنوبی این محله را تشکیل می‌دهد. قریه زرگنده که از موقوفات آستان شاه عبدالعظیم در شهر ری بود، ابتدا با فرمان فتحعلی‌شاه در سال ۱۲۲۹ قمری به میرزاسیدعلی، متولی‌باشی آن آستانه، واگذار شد و روس‌ها باغ ییلاقی سفارت خود را — که اقامتگاه تابستانی وزیرمختار روسیه بود — از او اجاره می‌کردند. تا اینکه محمدشاه قاجار در سال ۱۲۶۰ قمری با حکمی قریه زرگنده را به وزیرمختار روسیه واگذار نمود: «محل ییلاق جناب جلالت‌ماب وزیرمختار روس بود … واگذار به وزیرمختار روس فرمودیم…» و شاه در مقابل، مالیات قریه رامین شهریار را به متولی باشی آستان حضرت عبدالعظیم اختصاص داد. به نوشته ناسخ‌التواریخ: «حاجی میرزاآقاسی را در این وقت مجال اقامت، محال افتاد و با معدودی از ملازمان خود برنشست و از دروازه ارگ بیرون شد … و از قضا وزیرمختار [روسیه] از قریه زرگنده به نزدیک او سرعت می‌کرد تا در سرای او به اعانت او اقامت کند. | ## بخش 2: باغ‌سفارت روسیه در تهران | [اما] وقتی به کنار شهر رسید که حاجی میرزاآقاسی یک تیر پرتاب طریق فرار سپرده بود …». به این ترتیب، قریه زرگنده برای مدتی طولانی تحت حاکمیت سفارت روسیه در ایران قرار گرفت و به همین دلیل، در آغاز دوران سلطنت مظفرالدین‌شاه — که با ناآرامی‌های سیاسی همراه بود — باغ‌های زرگنده آن زمان و الهیه امروزی، مورد توجه دولتمردان و رجال سیاسی کشور قرار گرفت تا بتوانند تحت حمایت حاکمیت روسیه با آرامش خاطر سکونت کنند. به حدی که حتی محمدعلی‌شاه قاجار در پایان دوران سلطنت خود به سفارت روسیه پناه برد و از حکومت ایران کنار گذاشته شد. حاج سیدابوالقاسم پس از دوران استبداد صغیر و پیروزی مشروطه‌خواهان، حاج سیدابوالقاسم، امام جمعه تهران و داماد مظفرالدین شاه، از سمت خود برکنار شد و به دلیل ترس شدید از اعدام شیخ فضل‌الله نوری، با شتاب فراوان خود را از قلعه امامه به سفارت روسیه در زرگنده رساند. | ## بخش 3: باغ‌سفارت روسیه در تهران | با توجه به اینکه امپراتور روسیه وی را به تبعیت خود پذیرفته و در حمایت خود قرار داده بود، در سفارت روسیه متحصن شد و پس از چندی، با تضمینی که از دولت به واسطه سفارت دریافت کرد، راهی اروپا گردید. محمدعلی‌شاه و احمدشاه در تاریخ ۲۲ تیر ۱۲۸۸ شمسی (۲۴ جمادی‌الثانی ۱۳۲۷ قمری / ۱۳ ژوئیه ۱۹۰۹ میلادی)، با فتح تهران بدست مشروطه‌خواهان، محمدعلی‌شاه به باغ‌سفارت روسیه در منطقه زرگنده وارد شد و رسماً از روس‌ها درخواست پناهندگی سیاسی کرد. محمدعلی‌شاه به همراه اعضای خانواده من جمله احمدمیرزای ولیعهد و رجال و شخصیت‌های دولتی حامی رژیم استبدادی و همچنین ۵۰۰ قزاق مسلح، وارد سفارت روسیه شد و در آنجا پناهنده و متحصن گردید. او دو روز بعد توسط «مجلس عالی» از سلطنت خلع شد و ولیعهد ۱۲ ساله او برای سلطنت انتخاب شد، با انتقال احمد میرزا از باغ‌سفارت روسیه در زرگنده به کاخ سلطنتی، دوران پادشاهی او آغاز شد. | ## جمع‌بندی | دیری نپایید که محمدعلی شاه نیز زرگنده را ترک کرد و راهی بندر انزلی شد تا از آنجا ایران را به مقصد روسیه و سپس اروپا ترک کند.
موضوع مقاله: پاول سیوتکین (افسر نظامی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پاول سیوتکین (افسر نظامی) | مقدمه: پاول پاولوویچ سیوتکین (؛ متولد ۱۹ ژوئن ۱۹۲۲) یک رهبر نظامی سابق شوروی، توپخانه و سرهنگ بازنشسته است. | ## بخش 1: پاول سیوتکین (افسر نظامی) | زندگی‌نامه اوایل زندگی سیوتکین در ۱۹ ژوئن ۱۹۲۲ در روستای زاپولنا، در بخش اسلوبودسکوی از استان ویاتکا متولد شد. او دوران کودکی خود را در روستای بوبینو، شهرستان اسلوبودسکوی، استان کیروف گذراند و به همراه یک خواهر و برادر دیگر توسط یک مادر مجرد بزرگ شد. در سال ۱۹۳۲، خانواده‌اش به تیومن نقل مکان کردند، جایی که او تحصیلات تکمیلی خود را دریافت کرد. از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱، سیوتکین به عنوان ملوان یدک‌کش اوریول در بندر رودخانه تیومن و سفر اکتشافی رودخانه اوب-ینی‌سی کار کرد. از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲، او در کارخانه شماره ۷۶۲ «مکانیک» تیومن (که اکنون با نام کارخانه ماشین‌سازی تیومن شناخته می‌شود) کار کرد. جنگ بزرگ میهنی در سپتامبر ۱۹۴۲، سیوتکین داوطلب پیوستن به ارتش سرخ شد و ابتدا به بریانسک اعزام شد. او در هنگ ۱۵۳۹ توپخانه خودکششی سنگین به عنوان فرمانده یک توپ تهاجمی SU-۱۵۲ جنگید و بعداً به فرماندهی باتری توپ‌های خودکششی توپخانه خودکششی سنگین گارد ۳۷۳، نشان پرچم سرخ دو بار ایدریتسکی از هنگ کوتوزوف از جبهه سوم بلاروس منصوب شد. | ## بخش 2: پاول سیوتکین (افسر نظامی) | سیوتکین به خاطر عملکرد و شجاعت مثال‌زدنی در طول حملات شوروی که با بازپس‌گیری دوگاوپیلس و رزکنه به پایان رسید، مورد تقدیر قرار گرفت. او بعداً دو بار دیگر نیز جوایزی دریافت کرد، یک بار در جریان شکستن خطوط دفاعی آلمان در پروس شرقی و بار دیگر در تصرف قلعه پیلائو. در طول حمله به پروس شرقی، توپخانه سیوتکین ۹ تانک، ۱۰ نفربر زرهی، ۱۲ قبضه توپخانه، ۸ خمپاره‌انداز شش لول، ۱۰ سنگر و در مجموع حدود ۵۰۰ سرباز نازی را منهدم کرد. او دو بار (۱۹۴۵ و ۱۹۴۶) نامزد دریافت عنوان قهرمان اتحاد جماهیر شوروی شد، اما به دلیل وجود خطا در اسناد، این جایزه هرگز اهدا نشد. در سال ۱۹۵۱، از آکادمی لجستیک نظامی فارغ‌التحصیل شد و پس از آن در سمت‌های مختلفی خدمت کرد. در سال ۱۹۹۲، آپارتمان خود را در استونی فروخت، به فدراسیون روسیه نقل مکان کرد و در ساخت و ساز مشترک سرمایه‌گذاری کرد. او فریب خورد، بی‌خانمان شد و به مدت سه سال در یک سرایدار زندگی کرد و برای امرار معاش به گدایی متکی بود. | ## بخش 3: پاول سیوتکین (افسر نظامی) | در سال ۱۹۹۵، به دعوت اقوام، به شهر سوچی نقل مکان کرد و ۱۴ سال بعد را در بالکن یک آپارتمان اجاره‌ای زندگی کرد. سیوتکین بارها از دولت درخواست کرد که به پاس سهمش در جنگ، مدال ستاره طلایی را به او اعطا کند. در این راستا، او به وزارت دفاع، اداره کل پرسنل، بایگانی مرکزی ارتش و سایر مقامات نامه نوشت، اما هیچ پاسخی دریافت نکرد. بعداً، گروهی از کهنه سربازان جنگ بزرگ میهنی نامه‌ای را مستقیماً به رئیس‌جمهور روسیه ارسال کردند و درخواست کردند که شخصاً به این وضعیت رسیدگی کند. با حکم رئیس‌جمهور روسیه در ۷ مارس ۲۰۰۸، سیوتکین به خاطر خدماتش در شش دهه پیش، عنوان قهرمان فدراسیون روسیه را دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | در ۲۹ آوریل همان سال، در آستانه جشن شصت و سومین سالگرد پیروزی بزرگ، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، مدال ستاره طلایی را در کرملین به سیوتکین اهدا کرد.
موضوع مقاله: ساختمان اصلی دانشگاه دولتی مسکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساختمان اصلی دانشگاه دولتی مسکو | مقدمه: ساختمان اصلی دانشگاه دولتی مسکو یک آسمان‌خراش ۳۶ طبقه‌ای (بخش مرکزی) با ارتفاع واقع در مسکو، روسیه است. | ## بخش 1: ساختمان اصلی دانشگاه دولتی مسکو | این آسمان‌خراش را لف رودنف به عنوان دفتر مرکزی دانشگاه دولتی مسکو طراحی کرده است، و بلندترین آسمان‌خراش در میان آسمان‌خراش‌های «هفت خواهران» است که بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۳ به سبک معماری استالینیستی در مسکو ساخته شده‌اند. این ساختمان به مدت ۳۷ سال، از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۰، بلندترین ساختمان اروپا بود، تا اینکه بنای ماستروم در آلمان از آن پیشی گرفت. ارتفاع سقف آن ( بالای آن یک مناره ۵۸ متری قرار دارد که به یک ستاره پنج‌پر ۱۲ تنی ختم می‌شود. برج‌های جانبی از برج مرکزی کوتاه‌تر هستند؛ دو بال خوابگاهی ۱۸ و ۹ طبقه، به همراه بدنه مرکزی مجموعه، یک حیاط مجلل را تعریف می‌کنند. | ## بخش 2: ساختمان اصلی دانشگاه دولتی مسکو | در میان مجسمه‌هایی که ساختمان را تزئین کرده‌اند، مجسمه‌ای از ورا موشینا به نمایندگی از چند دانشجو و مجسمه‌ای از میخائیل لومونسف (۱۷۱۱–۱۷۶۵)، بنیانگذار دانشگاه مسکو، اثر ن. بازدیدکنندگان خارج از دانشگاه باید از قبل توسط میزبان خود در دانشگاه تأیید شوند و برای ورود باید گذرنامه داخلی (روسی) یا گذرنامه بین‌المللی خود را ارائه دهند. معمار برجسته بوریس ایوفان در سال ۱۹۴۷ برای پروژه آسمان‌خراش پیشنهاد داد، اما این کار به لِو رودنف واگذار شد، زیرا ایوفان در قرار دادن طرح اولیه آسمان‌خراش خود درست در لبه تپه‌های گنجشک، مکانی که در معرض خطر رانش زمین قرار داشت، اشتباه کرد. رودنف پیش از این بناهای مهمی مانند آکادمی نظامی ام‌وی فرونزه (۱۹۳۲–۱۹۳۷) و آپارتمان‌های مارشال (سادوویا-کودرینسکایا، ۲۸، ۱۹۴۷) را ساخته بود و احترام حزب کمونیست را به دست آورده بود. | ## بخش 3: ساختمان اصلی دانشگاه دولتی مسکو | برج اصلی که بیش از ۴۰٬۰۰ تن فولاد برای اسکلت خود و ۱۳۰٬۰۰۰ متر مکعب بتن مصرف کرده است، در ۱ سپتامبر ۱۹۵۳ افتتاح شد. با ارتفاع ۲۴۰ متر، این بنا در زمان احداث هفتمین ساختمان بلند جهان و همچنین بلندترین ساختمان اروپا بود. رکورد ارتفاع آن در اروپا تا سال ۱۹۹۰ پابرجا بود تا اینکه برج ماسترورم در فرانکفورت آلمان از آن پیشی گرفت. دانشگاه مسکو احتمالاً شناخته‌شده‌ترین ساختمان رودنف است که به خاطر آن در سال ۱۹۴۹ جایزه استالین را دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | خط افق دانشگاه الهام‌بخش ساختمان‌های مختلفی در کشورهای سوسیالیستی، مانند کاخ فرهنگ و علوم در ورشو، و همچنین لوگوی بازی‌های المپیک ۱۹۸۰ مسکو بوده است.
موضوع مقاله: آندری تیتنکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آندری تیتنکو | مقدمه: آندری لاورنتیویچ تیتنکو (؛ ۱۵ دسامبر ۱۹۱۸–۲ نوامبر ۲۰۲۲) یک سرباز شوروی بود که در طول جنگ جهانی دوم خدمت کرد و عنوان قهرمان اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد.Osovik, Kirill. | ## بخش 1: آندری تیتنکو | اوایل زندگی تیتنکو در ۱۵ دسامبر ۱۹۱۸ در روستای ژیخووه در استان چرنیهیف اوکراین، در یک خانواده دهقانی با اصالت روسی متولد شد. پس از آغاز عملیات بارباروسا در ژوئن ۱۹۴۱، او از مارس ۱۹۴۲ در جبهه‌های جبهه جنوبی (شوروی)، اول بالتیک و سوم بلاروس جنگید. تیتنکو در نبردهای قفقاز و نبرد استالینگراد و در حملات دونباس، تهاجم دنیپر-کارپاتی، تهاجم کریمه و پروس شرقی جنگید. در ۱۸ مارس ۱۹۴۵، در جریان حمله پروس شرقی، تیتنکو به عنوان فرمانده یک واحد توپ ضد تانک ۴۵ میلی‌متری در هنگ ششم تفنگداران پرچم سرخ خدمت کرد. | ## بخش 2: آندری تیتنکو | او در طول نبردی برای دژ مستحکم در شهر دویچ تیراو در کونیگسبرگ، خود را متمایز کرد. او یک دفاع پیرامونی ترتیب داد و خدمه پنج نفره توپچی تحت فرماندهی او موفق شدند حمله دو دسته پیاده‌نظام آلمانی را دفع کنند. پس از نبرد، او به دلیل جراحات وارده در بیمارستان بستری شد و برای بهبودی تحت شش عمل جراحی قرار گرفت. با حکم هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹ آوریل ۱۹۴۵، به پاس عملکرد مثال‌زدنی مأموریت رزمی فرماندهی در مبارزه با اشغالگران نازی و شجاعت و قهرمانی که در همان زمان از خود نشان داد، به تیتنکو عنوان قهرمان اتحاد جماهیر شوروی با اعطای نشان لنین و مدال ستاره طلایی اعطا شد. | ## بخش 3: آندری تیتنکو | اسناد با کمک ستاد فرماندهی منطقه نظامی قفقاز شمالی پیدا شد و او در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۷ عنوان قهرمان اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد."Андрей Лаврентьевич Титенко". زندگی بعدی تیتنکو پس از ترخیص از خدمت سربازی، در کارخانه‌های جمهوری سوسیالیستی خودمختار کالمیک و در روستاهای گریگوروپولیسکایا و نووترویسکایا در سرزمین استاوروپول کار کرد. بعداً به عنوان مدیر یک کارخانه فرآوری مواد غذایی کار کرد و به مدت ۲۷ سال ریاست اداره آتش‌نشانی ناحیه ایزوبیلنسکی را بر عهده داشت. | ## جمع‌بندی | تیتنکو به عنوان شهروند افتخاری این ناحیه و در سال ۲۰۲۰، به عنوان شهروند افتخاری سرزمین استاوروپول انتخاب شد.