موضوع مقاله: مسائل زیست‌محیطی در اسرائیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسائل زیست‌محیطی در اسرائیل | مقدمه: این بحران‌ها شامل کمبود و آلودگی آب، کوچک شدن دریای مرده، تولید و دفع پسماند، آلودگی هوا و تراکم جمعیت می‌شوند. | ## بخش 1: مسائل زیست‌محیطی در اسرائیل | علاوه بر این، اسرائیل عضو چندین کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد درباره تغییر اقلیم است، از جمله پروتکل کیوتو، کنوانسیون چارچوب سازمان ملل در مورد تغییرات اقلیمی و پروتکل مونترال. اقلیم مدیترانه‌ای به عنوان «تابستان خشک نیمه‌گرمسیری» (Csa) طبقه‌بندی می‌شوند و هم گرم‌ترین و هم سردترین ماه‌های سال را تجربه می‌کنند. با حرکت به سمت داخل سرزمین، اسرائیل به اقلیم نیمه‌خشک (Bsh) تغییر می‌یابد که میانگین دمای آن ۱۸ درجه سانتی‌گراد است. جنوب اسرائیل دارای «اقلیم بیابانی» (Bwh) است و سالانه به‌طور متوسط ۵۰ تا ۲۰۰ میلی‌متر بارش دریافت می‌کند. بارش‌ها در شمال کشور نسبتاً بیشتر است، جایی که تقریباً ۷۸٪، حدود ۱۱۰۰ میلی‌متر، از بارش سالانه کشور رخ می‌دهد. جنبش محیط زیستی در حالی که توسعه در اسرائیل همیشه در اولویت بوده است، حفاظت از محیط زیست همیشه توجه کافی از سوی دولت دریافت نکرده است، که منجر به رشد یک جنبش زیست‌محیطی داخلی قوی شده است. تعداد سازمان‌های غیردولتی زیست‌محیطی در دهه‌های اخیر به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است؛ در حال حاضر بیش از ۱۰۰ سازمان ثبت شده وجود دارند که کمپین‌های زیست‌محیطی را با درجات مختلفی از موفقیت دنبال می‌کنند. اگرچه همگنی ایدئولوژیک بالایی در بین سازمان‌های غیردولتی زیست‌محیطی وجود دارد، اما عدم کارایی آنها در پرداختن به مسائل زیست‌محیطی، تلاش‌ها برای جلوگیری از تشدید مشکلات زیست‌محیطی اسرائیل را مختل کرده است. مسائل معاصر آلودگی هوا بر اساس مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۲ توسط مجله شیمی اسرائیل انجام شد، تلاش‌های اسرائیل برای به حداقل رساندن اثرات آلودگی شیمیایی و بهبود کیفیت محیط زیست، در مقایسه با تلاش‌های اتحادیه اروپا و سایر کشورها، کمتر مؤثر بوده است. با توجه به رشد قابل توجه استفاده از وسایل نقلیه و انتشار گازهای گلخانه‌ای از نیروگاه‌ها، وجود اکسیدهای نیتروژن (NOx) و اکسیدهای گوگرد (SOx) در هوای نزدیک مراکز شهری بزرگ اسرائیل بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۲ به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. اکسیدهای نیتروژن در طول این سال‌ها دو برابر شده، CO2 190 درصد افزایش یافته و موارد بیماری تنفسی در بین کودکان از ۵ درصد به ۱۷ درصد افزایش یافته است. این کشور بخشی از ۳ طرح ابتکاری در زمینه کاهش و سازگاری و ۱۶ اقدام دیگر انجام شده توسط بازیگران غیردولتی است. طبق INDS اسرائیل، اهداف اصلی کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، کاهش سرانه انتشار گازهای گلخانه‌ای به ۸٫۸ تن CO2e تا سال ۲۰۲۵ و به ۷٫۷ تن CO2e تا سال ۲۰۳۰ است. در سناریوی معمول، انتشار گازهای گلخانه‌ای باید تا سال ۲۰۳۰ به ۱۰۵٫۵ میلیون تن CO2e یا ۱۰٫۰ میلیون تن CO2e به ازای هر نفر برسد. برای رسیدن به این هدف، دولت اسرائیل می‌خواهد تا سال ۲۰۳۰ مصرف برق را نسبت به سناریوی «طبق روال معمول» ۱۷ درصد کاهش دهد، ۱۷ درصد برق را از انرژی‌های تجدیدپذیر تولید کند و ۲۰ درصد حمل و نقل را از خودروها به حمل و نقل عمومی منتقل کند. در تلاش برای رعایت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، اسرائیل کمیته‌ای را با هدف ارزیابی پتانسیل کشور برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۳۰ تشکیل داد. یافته‌های آنها تأیید کرده است که بخش برق اسرائیل تقریباً نیمی از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای کشور را تولید می‌کند. دومین متخلف بزرگ، بخش حمل و نقل است که تقریباً ۱۹٪ از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای را تولید می‌کند. اگرچه انتشار گازهای گلخانه‌ای از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷ به‌طور پیوسته افزایش یافته است، اما از سال ۲۰۱۰ غلظت اکسیدهای نیتروژن و سایر آلاینده‌ها در اطراف مکان‌های اصلی ترافیک کاهش یافته است. علاوه بر این، کاهش سطح اکسید گوگرد مشاهده شده و به استفاده کارآمدتر از سوخت در نیروگاه‌های صنعتی نسبت داده شده است. با این حال، علیرغم تأثیرات فناوری در کاهش انتشار سرانه، رشد سریع جمعیت و افزایش مصرف سرانه منجر به کاهش کلی کیفیت هوا شده است. جنگل‌ها جنگل‌های ایجاد شده، جنگل‌های اصلی اسرائیل هستند و عمدتاً شامل تعدادی از درختان مخروطی مدیترانه‌ای بومی و غیربومی تحت یک برنامه جنگل‌کاری هستند که در دهه ۱۸۶۰ تحت نظر مهاجران تمپلار آلمانی آغاز شد و تا دوران مدرن ادامه یافت. صندوق ملی یهود (JNF) در سال ۱۹۰۱ برای خرید زمین و تشویق به سکونت یهودیان تأسیس شد و تاکنون بیش از ۲۴۰ میلیون درخت کاشته، ۱۸۰ سد ساخته، ۲۵۰ هزار هکتار زمین توسعه داده و بیش از ۱۰۰۰ پارک ایجاد کرده است. در سال ۲۰۰۶، JNF یک قرارداد اجاره ۴۹ ساله با دولت اسرائیل امضا کرد که به آن کنترل بیش از را می‌دهد. با این حال، منتقدان مخالف ادعا کرده‌اند که این منطقه بدون تلاش‌های JNF جنگلی نمی‌شد. | ## بخش 2: مسائل زیست‌محیطی در اسرائیل | نگرانی در مورد تمرکز بالای جنگل‌های تک‌ساله و تک‌محصولی در دهه ۱۹۷۰ مشاهده شد، زیرا این جنگل‌ها از سطح بالایی از آسیب‌پذیری در برابر تخریب بالقوه توسط آفات، بیماری‌ها، آتش‌سوزی، خشکسالی و برف برخوردار بودند. میانگین امتیاز شاخص یکپارچگی چشم‌انداز جنگلی اسرائیل در سال ۲۰۱۸، ۴٫۱۴ از ۱۰ بود که آن را در رتبه ۱۳۵ جهانی از بین ۱۷۲ کشور قرار می‌دهد. آتش‌سوزی‌های جنگلی در یک مطالعه در سال ۲۰۱۶ گزارش شد که انتظار می‌رود آتش‌سوزی‌های جنگلی در اسرائیل به دلیل هشدار جهانی و تمرکز بیشتر پوشش گیاهی چوبی ناشی از جنگل‌کاری افزایش یابد. همین مطالعه نشان داد که اکثر آتش‌سوزی‌های جنگلی، آتش‌سوزی‌های کوچک‌تر و برخی بزرگتر بوده‌اند و نقشه‌ها نقاط داغ را در کوه‌های جلیله سفلی، کوه‌های اورشلیم و نزدیک مودیعین نشان می‌دهند و بین ماه مه و اکتبر گسترش یافته‌اند. تراکم جمعیت اسرائیل یکی از پرجمعیت‌ترین کشورهای جهان است و بیشتر مردم آن در مرکز و ساحل مدیترانه زندگی می‌کنند. برخی از نویسندگان معتقدند که این رشد سریع جمعیت محصول سیاست‌های طرفدار زاد و ولد/مهاجرت است که توسط دولت اسرائیل در طول سال‌های شکل‌گیری آن دنبال شده است. با این حال، با توجه به فضای کم برای گسترش، این نرخ رشد فشار ناپایداری را بر محیط زیست به شکل افزایش مصرف، حمل و نقل، تخریب فضاهای طبیعی و تولید زباله وارد می‌کند. در دشت ساحلی، شهرنشینی سریع، آلودگی، ورود علف‌های هرز شکارچی و تکه‌تکه شدن زیستگاه‌ها، بسیاری از فضاهای طبیعی را آسیب دیده یا از بین برده است. کاهش فضای عمومی ساحل و آلودگی در امتداد خطوط ساحلی مدیترانه و دریای سرخ، دولت اسرائیل را مجبور به دنبال کردن برنامه‌های مختلف پاکسازی و بازرسی، از جمله عضویت در طرح اقدام مدیترانه، کرده است. علیرغم کاهش سرانه انتشار گازهای گلخانه‌ای از بخش‌های حمل و نقل و صنعتی، رشد جمعیت منجر به افزایش کلی آلودگی هوا شده است. طبق گزارش وزارت حفاظت از محیط زیست اسرائیل، فشار ناشی از جمعیت رو به رشد اسرائیل باید کاهش یابد تا از از بین رفتن فضاهای باز و کریدورهای اکولوژیکی در نزدیکی و بین آب‌های سطحی جلوگیری شود. یافته‌های آنها تخمین‌های قبلی وزارت حفاظت از محیط زیست مبنی بر کاهش سطح آب تقریباً یک متر در سال را تأیید کرده است. این امر تا حدی به دلیل پمپاژ بیش از حد آب‌های سطحی متصل به رودخانه اردن است که مستقیماً به دریای مرده منتهی می‌شود. علاوه بر این، کاهش سطح دریای مرده با افزایش تشکیل فروچاله‌ها مرتبط است، اگرچه مکانیسم‌هایی که از طریق آنها این اتفاق می‌افتد هنوز تأیید نشده است. این فروچاله‌ها خسارات قابل توجهی به زیرساخت‌ها و صنایع اطراف منطقه دریای مرده وارد کرده‌اند. مدیریت آب کمبود و کیفیت آب از سال‌های اولیه تأسیس اسرائیل در صدر نگرانی‌های زیست‌محیطی این کشور بوده است. با توجه به تنوع جغرافیایی اسرائیل در میزان بارندگی، ۱۳۰ خط لوله‌ای به طول یک کیلومتر که با نام «خط لوله ملی آب» شناخته می‌شود، در سال ۱۹۶۴ ساخته شد. تا اوایل دهه ۱۹۹۰، این خط لوله تقریباً نیمی از آب آشامیدنی اسرائیل را منتقل می‌کرد. این کشور توانسته است آب آشامیدنی تمیز را برای شهروندان خود فراهم کند، اما همچنین آب مازادی برای فروش به کشورهای همسایه مانند اردن داشته باشد. سرانه آب تجدیدپذیر سالانه ۸۶ متر مکعبی آن بسیار کمتر از آستانه ۵۰۰ متر مکعبی است که کمبود شدید را نشان می‌دهد. اسرائیل آب خود را عمدتاً از سه منبع، دریاچه کینرت (دریای جلیل) و سفره‌های آب ساحلی و کوهستانی پمپاژ می‌کند. در حال حاضر، مصرف آب اسرائیل تقریباً ۱ میلیارد متر مکعب در سال (میلیون متر مکعب در سال) از میزان تغذیه طبیعی فراتر می‌رود. آب‌های سطحی دریاچه طبریه تنها مخزن آب شیرین و منبع اصلی آب‌های سطحی اسرائیل است. کینرت آب مورد نیاز را عمدتاً برای استفاده در جنوب، جایی که میزان بارندگی سالانه در مقایسه با شمال نسبتاً کم است، فراهم می‌کند. دریاچه کینرت از رژیم جریان متغیری رنج می‌برد، به طوری که دوره‌های طولانی بارندگی با دوره‌های طولانی خشکسالی دنبال می‌شود و منجر به تغییرپذیری زیاد در میزان تغذیه طبیعی می‌شود. | ## بخش 3: مسائل زیست‌محیطی در اسرائیل | مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۴ انجام شد نشان داد که افزایش تقاضا برای آب، حتی در سال‌های خشکسالی، منجر به کاهش سطح آب دریاچه به زیر حد قانونی تقریباً ۲٫۵ متر شده است. این کاهش اثرات منفی بر تأسیسات ساحلی دریاچه داشته و شوری رودخانه اردن و دریای مرده را افزایش داده است. دهه‌ها تخلیه پساب‌های خطرناک، تقریباً حیات آبزیان را در رودخانه ریشه‌کن کرده بود و باعث شد اتحادیه دفاع از محیط زیست اسرائیل (IUED) چندین دادخواست موفق علیه دو مورد از بزرگ‌ترین آلوده‌کنندگان، Deshanim Ltd. تا سال ۱۹۹۸، بیشتر آب‌های سطحی، رودخانه‌ها و نهرها و همچنین ذخایر آب زیرزمینی اسرائیل تا حدی توسط زباله‌های صنعتی و شهری آلوده شده بودند. طبق گزارش وزارت بهداشت اسرائیل، وضعیت چاه‌های آب آشامیدنی اسرائیل نیز یک مسئله است. از سال ۲۰۰۲، گزارش شده است که ۳۶٪ از چاه‌های منطقه ساحلی مرکزی پس از عدم رعایت استاندارد موجود برای سطح نیترات (۹۰) مجبور به بسته شدن شده‌اند. طبق گزارشی که در سال ۲۰۱۰ توسط وزارت حفاظت از محیط زیست اسرائیل منتشر شد، تعداد قابل توجهی از چاه‌ها در مرکز و شمال کشور از نظر مقادیر مختلف آلاینده‌ها مثبت آزمایش شده‌اند. از سال ۲۰۰۴، تقریباً ۴۱٪ از آب برداشت شده از سفره آب ساحلی مطابق با استانداردهای ایمنی تعیین شده توسط اتحادیه اروپا و سازمان بهداشت جهانی بوده است. تقاضای زیاد برای جمعیت رو به رشد منجر به پمپاژ بیش از حد سفره آب ساحلی شده است که در برخی موارد میزان تغذیه آن را تا ۱۰۰٪ افزایش داده است. استفاده بیش از حد، ورود آلاینده‌های مصنوعی و جذب آب دریا، شوری سفره آب را افزایش داده است. سفره آب کوهستانی اسرائیل از پمپاژ بیش از حد آب رنج می‌برد، به طوری که سطح آب آن به زیر حداقل قانونی تعیین شده توسط کمیسیون آب اسرائیل رسیده است. تهدید آلودگی سفره آب کوهستانی به دلیل ترکیب کارستی آن که امکان جذب سریع‌تر آب و آلاینده‌ها را فراهم می‌کند، بسیار بیشتر از سفره آب ساحلی است. احیای آب کمبود آب در اسرائیل منجر به توسعه یک سیستم پیشرفته بازیابی و حفاظت از آب، به ویژه در رابطه با کشاورزی، شده است. در سال ۲۰۰۸، اسرائیل ۸۲ درصد از فاضلاب شهری خود را برای اهداف آبیاری استفاده می‌کرد، که بیش از هر کشور دیگری در آن زمان بود. در سال ۲۰۱۵، فاضلاب تصفیه شده، در کنار آب شور و نمک‌زدایی شده، تقریباً نیمی از آب قابل استفاده کشور را تشکیل می‌داد. در حال حاضر، اسرائیل ۸۵ درصد از آب آشامیدنی کشور را تولید می‌کند که توسط شرکت‌های شهری و منطقه‌ای از طریق نمک‌زدایی در مقیاس بزرگ آب شور و آب شور توزیع می‌شود. اسرائیل یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های نمک‌زدایی در جهان را دارد که از اسمز معکوس استفاده می‌کند. یکی از نگرانی‌ها در مورد تصفیه فاضلاب، محصول جانبی شناخته شده به عنوان لجن فاضلاب است. در سال ۲۰۰۸، بیش از ۱۰۰۰۰۰ تن از این زباله یا در زمین دفن شد یا مستقیماً به دریا ریخته شد. در سال ۲۰۰۲، مشخص شد که حدود نیمی از فاضلاب تصفیه شده مورد استفاده برای آبیاری، استانداردهای ایمنی را رعایت نمی‌کند و خطری برای زندگی انسان، ذخایر آب و محصولات غذایی ایجاد می‌کند. تا اوایل دهه ۱۹۹۰، بیشتر زباله‌ها در اسرائیل در محل‌های دفن زباله غیرمجاز دفن می‌شدند. از سال ۲۰۱۰، تقریباً ۶۵٪ از زباله‌های جامد در اسرائیل از طریق سوزاندن و دفن در زمین دفع و تقریباً ۳۰٪ بازیافت می‌شدند. از سال ۲۰۱۳، تقریباً نیم میلیون اسرائیلی به زیرساخت‌های مناسب فاضلاب و دفع زباله دسترسی نداشتند. | ## جمع‌بندی | در مناطق دیگر، بهبود سریع در سطح زندگی منجر به افزایش سالانه ۴–۵ درصدی زباله‌های جامد شده است که میانگین مقدار آن تقریباً به ۱۱۳۰۰ تن در سال می‌رسد.