موضوع مقاله: ونوس و مارس (بوتیچلی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ونوس و مارس (بوتیچلی) | مقدمه: چسب‌رنگ و روغن روی تختهٔ چوبی؛ ۱۷۳×۶۹ سانتی‌متر؛ نگارخانهٔ ملی لندن ونوس و مارس اثری از ساندرو بوتیچلی، نقاش دوره رنسانس ایتالیا است که حدود سال ۱۴۸۵ میلادی خلق شد. | ## بخش 1: ونوس و مارس (بوتیچلی) | این اثر که به‌صورت نقاشی بر تخته چوبی اجرا شده، ونوس (الهه عشق) و مارس (الهه جنگ) را در قالب تمثیلی از زیبایی و دلاوری به تصویر می‌کشد. این زوج جوان و پرشور در فضایی جنگلی دراز کشیده‌اند؛ در حالی که ساتیرهای کودک با بازیگوشی اطرافشان را پر کرده‌اند. به باور رونالد لایت‌بون (پژوهشگر هنر)، این اثر برای گرامی‌داشت یک مراسم ازدواج طراحی شده و بخشی از تزئینات اتاق خواب عروس و داماد بوده.Lightbown, 164 قالب افقی گسترده و نزدیکی چهره‌ها به بیننده، این فرض را تقویت می‌کنند. از این نقاشی اغلب به‌عنوان نمادی از عشق متعادل آرمانی یاد می‌شود؛ زیرا در آن الهه‌های جنگ و عشق — دو نیروی متضاد — در صلح و آرامش کنار هم قرار گرفته‌اند. در حالی که پژوهشگران دیگر، از جمله رونالد لایت‌بون، آن را به حدود ۱۴۸۳ میلادی نسبت داده‌اند. لئوپولد و هلن اتلینگر نیز تاریخ آن را به نیمه دوم دهه ۱۴۸۰ نسبت می‌دهند.Lightbown, 164, 166; Ettlingers, 138 این تاریخ‌گذاری‌ها بر پایه تحلیل سبک هنری انجام شده‌اند؛ چرا که هیچ ارتباط قطعی میان این اثر و یک رویداد خاص، مانند مراسم ازدواج، به اثبات نرسیده است. | ## بخش 2: ونوس و مارس (بوتیچلی) | این نقاشی احتمالاً چند سال پس از آثار پریماورا و پالاس و سنتور (هر دو حدود ۱۴۸۲) و هم‌زمان با نقاشی زایش ونوس (حدود ۱۴۸۶) خلق شده است. این نقاشی تنها اثر از مجموعه آثاری است که نه در موزه اوفیتزی شهر فلورانس، بلکه از سال ۱۸۷۴ در نگارخانه ملی لندن نگهداری می‌شود. این نقاشی در فاصله ۱۰ مه تا ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴ و به مناسبت دویستمین سالگرد تأسیس نگارخانه ملی، در موزه فیتزویلیام شهر کمبریج به نمایش درآمد. توصیف اثر در این نقاشی، ونوس در حالی به مارس نگاه می‌کند که وی در خواب فرورفته است. در اطرافشان، چهار ساتیر کودک مشغول بازی‌اند: یکی کلاه‌خود و نیزهٔ مارس را حمل می‌کند؛ دیگری درون زره و زیر بازوی وی در حال استراحت است و سومی در تلاش برای بیدار کردن مارس، با صدف حلزونی در گوشش می‌دمد (که تا این لحظه بی‌نتیجه بوده). درختان پس‌زمینه حتی ممکن است برگ‌بو باشند که در این‌صورت به لورنتسو د مدیچی (سیاست‌مدار و حامی بزرگ هنر در فلورانس) اشاره دارد. | ## بخش 3: ونوس و مارس (بوتیچلی) | در پیش‌زمینه، دسته‌ای از زنبورها در اطراف سر مارس در حال پروازند؛ که ممکن است نمادی از این باشد که عشق اغلب با درد همراه است.Potterton, 36 تفسیر دیگری که نخستین‌بار توسط ارنست گامبریچ مطرح شد، این است که زنبورها نماد خانواده وسپوچی هستند که احتمالاً سفارش‌دهندهٔ این نقاشی بوده‌اند.Lightbown, 165–168 آن‌ها از دوران کودکی بوتیچلی با وی همسایه بودند و در سال ۱۴۸۰ یک نقاشی را با عنوان سنت آگوستین در اتاق مطالعه برای کلیسای اونیسانتی سفارش دادند. تصویر زنبور، نشان خانوادگی وسپوچی بود؛ چرا که نامشان در زبان ایتالیایی به معنای «زنبورهای کوچک» است. لانهٔ زنبورها نیز در حفره‌ای از درخت، در گوشهٔ بالای سمت راست نقاشی قرار دارد؛ دقیقاً در نقطه‌ای که معمولاً نام و نشان حامی اثر حک می‌شد.Ettlingers, 138–139 گمان می‌رود این نقاشی در ابتدا برای بخشی از تزئینات چوبی دیوار (اسپالیه‌را) یا بخشی از مبلمان، مانند پشتی تخت‌خواب یا نیمکت چوبی (لتوچو)، طراحی شده باشد. رونالد لایت‌بون در بررسی خود، مارس را «کامل‌ترین پیکرهٔ برهنهٔ مردان در آثار بوتیچلی» توصیف می‌کند؛ هرچند تعداد چنین پیکره‌هایی در آثار او چندان زیاد نیست. بوتیچلی برخلاف بسیاری از هنرمندان هم‌عصر فلورانسی خود، کمتر به نمایش دقیق آناتومی بدن علاقه‌مند بود؛ اما به‌نظر می‌رسد در این اثر توجه ویژه‌ای به آن داشته. ونوس در این نقاشی، برخلاف نقاشی زایش ونوس، کاملاً پوشیده است؛ چرا که در حالت نمادین ازدواج ظاهر شده. | ## جمع‌بندی | این در حالی است که طبق داستان اسطوره‌ها، ونوس همسر ولکان (خدای آتش و آهنگری) است و رابطه‌اش با مارس، از دیدگاه انسانی، نوعی خیانت زناشویی محسوب می‌شود.