موضوع مقاله: بوکس در یونان باستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بوکس در یونان باستان | مقدمه: بوکس یونان باستان (، پیگماچیا به معنی «مبارزه با مُشت») حداقل (بنا بر ایلیاد هومر) به قرن هشتم پیش از میلاد برمی‌گردد و در زمینه‌های اجتماعی گوناگون در دولت‌شهرهای یونانی برگزار می‌شد. | ## بخش 1: بوکس در یونان باستان | با این حال، واضح است که مسابقات بوکس با دستکش بخش مهمی از فرهنگ ورزشی یونان باستان در اوایل دوره کلاسیک بود. یکی از افسانه‌ها حاکی از آن است که فرمانروای قهرمان، تسئوس، شکلی از بوکس را اختراع کرد که در آن دو مرد رو در رو می‌نشستند و با مشت یکدیگر را می‌زدند تا اینکه یکی از آنها کشته شود. با گذشت زمان، تغییراتی اعمال شد تا بوکسورها در حالت ایستاده مقابله کنند و دستکش (با تیغه) بپوشند و از بازو تا زیر آرنج خود را بپوشانند؛ به غیر از این پوشش، آن‌ها کاملاً برهنه می‌جنگیدند. بر اساس ایلیاد، جنگجویان میسنایی مشت‌زنی را در میان مسابقات خود برای گرامیداشت کشته شدگان گنجاندند؛ اگرچه ممکن است حماسه‌های هومری فرهنگ یونانی متأخر را به جای تاریخ قدیمی‌تر منعکس کنند. بوکس یکی از مسابقاتی بود که در اواخر جنگ تروا به یادبود دوست کشته شده آشیل، پاتروکلوس، برگزار شد. در بزرگداشت پاتروکلوس بود که یونانی‌ها بعداً بوکس (پیگمه یا پیگماچیا) را به بازی‌های المپیک سال ۶۸۸ قبل از میلاد، معرفی کردند. مبارزان برای محافظت از خود در برابر آسیب، بندهای چرمی (به نام هیمانتس) روی دست‌ها (انگشتان آزاد) می‌گذاشتند و مچ دست و گاهی سینه خود را هم می‌بستند. هیچ محافظی برای صورت یا سر مبارزان وجود نداشت، یعنی بوکس یونانی در مقایسه با بوکس امروزی بسیار خطرناک‌تر بود. | ## بخش 2: بوکس در یونان باستان | از زمان ایلیاد تا حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد، «هیمانتس» به عنوان محافظ برای بند انگشت و دست استفاده می‌شد. هیمانتس بندهایی از جنس پوست گاو بودند که تقریباً بلندی داشتند و چندین بار دور دست و بند انگشتان پیچیده می‌شدند. این بندها معمولاً دارای حلقه‌هایی بودند که ورزشکار می‌توانست چهار انگشت خود را درون آن وارد کند و دست را به شکل یک مشت محکم ببندد. به‌طور کلی، این تنها شکل محافظتی بود که شرکت کنندگان از دوران هومر تا پایان قرن پنجم استفاده می‌کردند. چنین دستکش‌هایی را امروزه می‌توان در بسیاری از گلدان‌های حفاری شده از قرن پنجم و ششم قبل از میلاد کشف کرد. سفایرای بسیار شبیه هیمانتس بود؛ تنها تفاوت قابل توجه این بود که آنها دارای یک قسمت درونی بالشتکی بودند که در اطراف دست‌ها پیچیده می‌شد و قسمت بیرونی بند به‌طور قابل توجهی ضخیم‌تر و سخت‌تر بود. علاوه بر این، در این دوره زمانی برای تسهیل آسیب بیشتر، «تسمه‌های تیز» معرفی شدند و تا حدود سال ۲۰۰ پس از میلاد محبوبیت داشتند.Swaddling, op. اوزیس از چندین نوار چرمی ضخیم تشکیل شده بود که دور دست، مچ و ساعد را احاطه می‌کرد. | ## بخش 3: بوکس در یونان باستان | یک نوار به جنس پشم گوسفند، بر روی ساعد قرار داده می‌شد تا عرق بازیکن را جذب کند. کوریکوس برای تمرین در پالائسترا (واقع در بخشی از ژیمناسیوم) استفاده می‌شد و با ماسه، آرد یا ارزن داخل آن را پر می‌کردند. این کیسه‌ها معمولاً در نقاشی‌هایی که از بوکس در آن زمان کشیده می‌شد، به تصویر کشیده شده‌اند. بوکسوری که می‌افتاد را می‌شد مورد ضرب و شتم قرار داد و تفاوتی با حالت ایستاده نداشت. به‌طور معمول، هر مردی که مایل به شرکت در این رویداد بود، بدون در نظر گرفتن قدرت یا توده عضلانیش، به بازی‌ها راه می‌یافت و شرکت کنندگان تصادفی با یکدیگر رقابت می‌کردند. اعتقاد بر این است که هر نوع ضربه ای با دست مجاز بود، هرچند استفاده از دست برای کوبیدن به کرهٔ چشم مجاز نبود. | ## جمع‌بندی | اگر به دلیل سرسختی رقبا، مبارزه بیش از حد طول می‌کشید، ورزشکاران می‌توانستند بدون اینکه هیچ‌یک از آنها از خود دفاع کنند، به نوبت به یکدیگر ضربه بزنند تا روند ناک اوت یا تسلیم شدن را تسریع کنند.