aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: مردم سندی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مردم سندی | مقدمه: سندی‌ها یک گروه قومی هندواروپایی هستند که از منطقه سند در پاکستان منشأ گرفته و بومی آنجا محسوب می‌شوند. | ## بخش 1: مردم سندی | سرزمین تاریخی سندی‌ها از جنوب‌شرقی بلوچستان، منطقه بهاولپور در پنجاب، منطقه ماروار در راجستان، و منطقه کَچ در گجرات مرز می‌گیرد. سندی‌ها سومین گروه قومی بزرگ در پاکستان پس از پنجابی‌ها و پشتون‌ها هستند و در استان سند اکثریت جمعیت را تشکیل می‌دهند. در هند نیز جمعیت قابل توجهی از سندی‌ها وجود دارد که عمدتاً مهاجران دوران تقسیم هند و نسل‌های بعدی آنان هستند. مهاجرت سندی‌ها به دیگر نقاط جنوب آسیا، کشورهای حوزه خلیج فارس، جهان غرب و شرق دور نیز گسترش یافته است. | ## بخش 2: مردم سندی | حدود ۹۴٪ از آنان پیرو اسلام‌اند که بیشترشان سنی هستند و جمعیت قابل توجهی نیز به مذهب شیعه گرایش دارند. اقلیت بزرگی حدود ۵٪ پیرو آیین هندو هستند؛ و گروه‌های کوچکتری که هر یک کمتر از ۱٪ جمعیت را تشکیل می‌دهند، پیرو آیین‌های مسیحیت، سیک و جین هستند. مسلمانان در استان سند اکثریت دارند؛ در حالی که هندوها عمدتاً در شرق سند متمرکزند و در منطقه عمرکوت اکثریت را تشکیل می‌دهند و در دیگر مناطق نیز جمعیت قابل توجهی دارند. سندی‌های ساکن هند عمدتاً هندو هستند و اقلیت‌های کوچکی از مسلمانان، مسیحیان، سیک‌ها و جینی‌ها نیز در میان آنان دیده می‌شود. | ## بخش 3: مردم سندی | با وجود جدایی جغرافیایی، سندی‌ها همچنان پیوندهای فرهنگی و ارزشی مشترک خود را حفظ کرده‌اند. سندی‌ها در طول تاریخ تا حد زیادی منزوی بوده‌اند و همین امر موجب حفظ ویژگی‌های منحصربه‌فرد فرهنگ سندی شده است. | ## جمع‌بندی | آنان به قبایل و طوایف گوناگونی تعلق دارند و با دیگر گروه‌های گویش‌ور سندی ارتباط نزدیکی دارند.
موضوع مقاله: روبرتو گونسالس اچه‌وریا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روبرتو گونسالس اچه‌وریا | مقدمه: روبرتو گونسالس اچه‌وریا (متولد ۱۹۴۳) منتقد کوبایی ادبیات و فرهنگ آمریکای لاتین است. | ## بخش 1: روبرتو گونسالس اچه‌وریا | اوایل زندگی، تحصیلات و حرفه گونسالس اچه‌وریا در سال ۱۹۴۳ در ساگوا لا گراند متولد شد؛ خانواده‌اش وقتی او ۱۳ ساله بود به هاوانا نقل مکان کردند و پس از انقلاب کوبا، خانواده‌اش به تمپا در ایالات متحده مهاجرت کردند، جایی که اقوام پدری‌اش قبلاً به آنجا نقل مکان کرده بودند. گونسالس اچه‌وریا مدرک لیسانس خود را در سال ۱۹۶۴ از دانشگاه فلوریدای جنوبی، مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۶۶ از دانشگاه ایندیانا و مدرک کارشناسی ارشد دوم و دکترای خود را در سال ۱۹۷۰ از دانشگاه ییل دریافت کرد. | ## بخش 2: روبرتو گونسالس اچه‌وریا | از سال ۱۹۷۷، او در دانشگاه ییل تدریس می‌کند، جایی که در سال ۱۹۸۵ اولین کرسی وقفی زبان اسپانیایی (R. در سال ۱۹۹۱، او به عنوان استاد باس (Bass Professor) ادبیات اسپانیایی و تطبیقی و در سال ۱۹۹۵، به عنوان استاد استرلینگ، بالاترین رتبه کرسی دانشگاهی در دانشگاه ییل، منصوب شد. | ## بخش 3: روبرتو گونسالس اچه‌وریا | ## جمع‌بندی | گونسالس اچه‌وریا دارای دکترای افتخاری از دانشگاه کولگیت (۱۹۸۷)، دانشگاه فلوریدای جنوبی (۲۰۰۰) و دانشگاه کلمبیا (۲۰۰۲) است.
موضوع مقاله: آبه میرزا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آبه میرزا | مقدمه: آبه میرزا، یکی از چهره‌های برجسته موسیقی افغانستان، در تاریخ ۳۱ فروردین ۱۳۹۵ در افغانستان درگذشت. | ## بخش 1: آبه میرزا | آبه میرزا از سنین جوانی به آوازخوانی در محافل خانوادگی و دوستانه مشغول بود و به تدریج توانست سبک خاصی به نام «هزارگی مالستانی» را پدید آورد. سبک و تأثیرگذاری سبک مالستانی، که آبه میرزا پایه‌گذار آن بود، به خاطر صدای خاص و تنظیمات موسیقایی منحصر به فردش شناخته می‌شود. این سبک به موضوعات اجتماعی و فرهنگی مردم هزاره مالستان می‌پردازد و در میان مردم محلی به شدت محبوبیت دارد. | ## بخش 2: آبه میرزا | با این حال، آبه میرزا به دلایل فشارهای اجتماعی و سنتی نتوانست این سبک را به طور کامل توسعه دهد. میراث و نسل بعدی نسل بعدی موسیقی‌دانان، به ویژه «صفدر علی مالستانی»، از کارهای آبه میرزا الهام گرفتند و او را الگویی برای خود قرار دادند. این موضوع را می‌توان در بسیاری از آثار صفدر علی مالستانی مشاهده کرد که با صدای نازک و دلکش خود توانسته است توجه بسیاری را جلب کند. | ## بخش 3: آبه میرزا | برخی از مردم بر این باورند که صدای او خود به آبه میرزا نسبت داده می‌شود، در حالی که واقعیت این است که آبه میرزا به عنوان اولین پیشکسوت آوازخوانی در این سبک شناخته می‌شود. فشارهای اجتماعی و عدم پذیرش برخی سبک‌های جدید از طرف جامعه به او اجازه نداد تا به طور کامل استعدادهای خود را بروز دهد. | ## جمع‌بندی | با این حال، او توانست با استعداد و صبر خود، تأثیری عمیق بر فرهنگ موسیقی افغانستان بگذارد و به عنوان یک نماد از هنر مردم مالستان شناخته شود.
موضوع مقاله: اتحاد قلمرو گرجستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اتحاد قلمرو گرجستان | مقدمه: این حرکت در اصل توسط اشراف محلی قدرتمند اِریستاو‌ها آغاز شد و به دلیل جنگ‌های قدرت طولانی‌مدت و مناقشات جانشینی تهاجمی میان پادشاهان گرجستان صورت گرفت، که ناشی از سنت‌های مستقل حکومت‌داری آن‌ها در دوران کلاسیک و تأسیس نظام‌های سلطنتی عصر هلنیستی در کولخیس و ایبریا بود. | ## بخش 1: اتحاد قلمرو گرجستان | این ابتکار توسط داوید سوم کبیر از سلسله باگراتیونی ، قدرتمندترین حاکم قفقاز در آن زمان، حمایت شد. او شاهزاده سلطنتی باگرات ، خویشاوند و فرزندخوانده خود را بر تخت ایبری نشاند که در نهایت به عنوان پادشاه تمام گرجستان تاجگذاری کرد. 61 اما علیرغم اشتیاقشان، برخی از حکومت‌های گرجی که هدف اتحاد قرار گرفته بودند، آزادانه به اتحاد نپیوستند و در طول این فرآیند به طور فعال با آن مبارزه کردند و عمدتاً از امپراتوری بیزانس و خلافت عباسی کمک و حمایت خواستند. | ## بخش 2: اتحاد قلمرو گرجستان | اگرچه اتحاد قلمرو در سال 1008 بیشتر سرزمین‌های غربی و مرکزی گرجستان را متحد کرد، اما این روند به سمت شرق ادامه یافت و در نهایت در زمان پادشاه داوید چهارم سازنده به طور کامل تکمیل شد. Rapp (2017) p, 16 قدرت متمرکز تاج و تخت از قرن چهاردهم میلادی رو به ضعف گذاشت، و هرچند در دوران گیورگی پنجم درخشان بار دیگر قدرت مرکزی احیا شد،Rapp & Crego, 12-I, p, 4 اما این وحدت دیری نپایید؛ زیرا پس از یورش‌های مغول‌ها و تیمور، پادشاهی متحد گرجستان در قرن پانزدهم به‌طور کامل فروپاشید.Rapp (2017) pp, 19-20 پیشینه شاهنشاهی ساسانی در سال ۵۸۰ میلادی پادشاهی ایبریا (قفقاز) را منحل کرد و آن را به یکی از استان‌های ساسانی تبدیل نمود،Rapp (2017) pp, 1-2 که در ابتدا توسط مرزبانان ایرانی و بعدها با رتبه‌ای پایین‌تر توسط شاهزادگان بومی ایبریایی اداره می‌شد.Suny, p. 30 در قرن هشتم، اعراب به سرزمین‌های گرجستان حمله کردند و امارت تفلیس را تأسیس نمودند، در حالی که شاهزادگان دودمانی گرجی به اوپلیستسیخه و کاختی گریختند.Suny, p. | ## بخش 3: اتحاد قلمرو گرجستان | 11 آدارناس چهارم پادشاهی گرجستان را با عنوان پادشاهی ایبریا (قرون وسطی) احیا کرد؛ پادشاهی‌ای که تمرکز آن بر سرزمین‌های تاریخی تائو و کلارجتی بود.Suny, p. | ## جمع‌بندی | 31Rapp (2016) location: 686 در همان زمان، پادشاهی آبخازها با بحران جانشینی دودمانی روبه‌رو بود، و قدرت نوظهور شرقی شاهزاده‌نشین کاختی درگیری‌های مداومی با همسایگان ایبریایی خود داشت.Rayfield (2013) location: 1175 هم‌زمان، کلیسای ارتدکس گرجی در حال گسترش بود و تا حدود سال ۹۵۰ میلادی به شرقی‌ترین مناطق رسید؛ زمانی که ملکه دینار از هرتی از طبیعت‌گرایی مسیحی (مونو‌فیزیتیسم) دست کشید و بدین‌ترتیب تمامی دولت‌های گرجی از نظر کلیسایی متحد شدند که زمینه‌ساز وحدت سیاسی بعدی گشت.
موضوع مقاله: تاریخ افغانستان یادداشت‌ها و برداشت‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاریخ افغانستان یادداشت‌ها و برداشت‌ها | مقدمه: تاریخ افغانستان؛ یادداشت‌ها و برداشت‌ها کتابی پژوهشی از محمد آصف آهنگ است که با رویکردی انتقادی نسبت به تاریخ‌نگاری رسمی افغانستان نوشته شده‌است. | ## بخش 1: تاریخ افغانستان یادداشت‌ها و برداشت‌ها | ساختار کتاب جلد نخست کتاب در سه بخش تدوین شده است: نام‌های تاریخی افغانستان از عهد اوستا تا امروز سلاطین افغانستان; از تشکیل امپراطوری درانی تا سقوط امیر حبیب‌الله کلکانی از آغاز سلطنت نادر‌شاه تا کودتای محمد داود خان همچنین کتاب شامل هفت ضمیمه و تصاویری از دستخط نویسنده است. دیدگاه‌های کلیدی پیوند تاریخی افغانستان با فلات ایران آهنگ بر این باور است که قلمرو افغانستان تا پیش از دورهٔ نادرشاه افشار دارای تاریخ مشترک با ایران بوده‌است. وی ادعا می‌کند که واژه‌های باستانی چون «اییرنه‌ویجه» و «ایرانشهر» بر منطقهٔ گسترده‌ای دلالت داشته‌اند که افغانستان کنونی نیز بخشی از آن بوده‌است. نقد به نام‌گذاری تاریخی و جعل تاریخی وی با نقد روایت‌هایی که نام‌هایی مانند «آریانا» یا «خراسان» را به‌عنوان نام تاریخی افغانستان معرفی می‌کنند، می‌نویسد که خراسان یکی از ایالت‌های چهارگانهٔ فلات ایران بوده و نه نام یک کشور مستقل. | ## بخش 2: تاریخ افغانستان یادداشت‌ها و برداشت‌ها | او معتقد است که افغانستان و ایرانِ کنونی در گذشته با نام‌های «ایران شرقی» و «ایران غربی» شناخته می‌شدند و تاریخ این دو منطقه تا ۱۷۴۷ میلادی مشترک بوده‌است. نقد تاریخ‌نگاری رسمی و سیاسی آهنگ تاریخ‌نگاری دورهٔ معاصر افغانستان را سیاسی و وابسته به دولت‌ها می‌داند و معتقد است مورخان از دورهٔ سراج‌التواریخ تا زمان داوودخان نتوانسته‌اند «حقایق را چنان‌که لازم است» بیان کنند. نگاهی به رویکرد محمد آصف آهنگ به حاکمان افغانستان نویسنده، حاکمان مختلف افغانستان را نیز به‌گونه‌ای تحلیلی بررسی کرده‌است: احمدشاه ابدالی: سیاستمداری مدبّر که توانست از شرایط دوره بهره بگیرد و حوزهٔ نفوذ خود را گسترش دهد. امان‌الله خان: رهبر اصلاح‌طلب که استقلال افغانستان را به‌دست آورد؛ اما به‌دلیل کمبود امکانات و ساختار اداری ناکام ماند. | ## بخش 3: تاریخ افغانستان یادداشت‌ها و برداشت‌ها | حبیب‌الله کلکانی: زمامدار کوتاه‌مدتی که از تنش‌های قومی بهره برد اما دستاورد مهمی نداشت. محمد داوودخان: از دید آهنگ، سیاستمداری کوتاه‌نگر و پشتونستان‌خواه که سیاست‌هایش پیامدهای گسترده‌ای برای افغانستان داشت. | ## جمع‌بندی | اهمیت اثر سید عسکر موسوی ویراستار علمی کتاب به این باور است که هرچند آهنگ تاریخ‌نگار آموزش‌دیده نبود، اما روحیهٔ نقادانه و روش مستند او این کتاب را به اثری مهم در نقد تاریخ‌نگاری افغانستان تبدیل کرده‌است.
موضوع مقاله: صدیقه آوار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # صدیقه آوار | مقدمه: صدیقه آوار (متولد ۱۹۰۱، جهانگیر، استانبول - ۱۹۷۹، استانبول) معلمی ترک بود که به خاطر مدیر بودن در مؤسسه دخترانه الازیغ (EGI) بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۹ شناخته می‌شود. | ## بخش 1: صدیقه آوار | او به عنوان یکی از قهرمانان ملی ترکیه و نمونه‌ای برای ترک‌سازی جمعیت کرد توصیف شده است. اوایل زندگی و تحصیلات او فرزند محمد بیگ، یک کارمند دولت عثمانی و یک زن خانه‌دار بود. 94–95 مؤسسه دختران الازیغ پس از چندین درخواست از جانب خودش، سرانجام در سال ۱۹۳۹ به مؤسسه دختران الازیغ منصوب شد و پس از دو ماه به سمت مدیر مؤسسه ارتقا یافت. او در سال ۱۹۴۲ به‌طور خلاصه به عنوان دستیار مدیر در مؤسسه دختران توکات منصوب شد، اما در سال ۱۹۴۳ به الازیغ بازگشت و تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۵۹ در آنجا ماند. در ابتدا، آوار در جذب دختران به عنوان شاگرد خود با مشکلاتی روبرو بود، زیرا روستاییان شک داشتند که با دختران در مؤسسه به خوبی رفتار شود. | ## بخش 2: صدیقه آوار | او در ترک‌سازی کردها تا حدودی آرمان‌گرا بود و استراتژی‌هایی را در مورد چگونگی دستیابی به نتیجه مطلوب به شیوه‌ای مشارکتی تدوین کرد. به گفته زینب تورکیلماز، آوار به لزوم جلب قلب و ذهن دختران کرد و عاشق کردن آنها به ترک بودن متوسل شد. او ضرب و شتم فارغ التحصیلان، اما در عین حال استفاده از زبان مادری آنها را نیز ممنوع کرد. او در این کار چنان موفق بود که با گذشت زمان، دختران احساس می‌کردند که زبان ترکی از زبان کردی یا زازاکی آنها برتر است. آوار تصاویر قبل و بعد از فرایند تربیت یک زن متمدن ترک‌زبان از یک دختر کرد را نگه می‌داشت. | ## بخش 3: صدیقه آوار | آوار همچنین به فرایند جذب دانش‌آموزان روی آورد، زیرا از بازرس کل خواست که اجازه دهد خودش دختران را جذب کند و سربازان، روستاییان را مجبور به تحویل دختران به مؤسسه نکنند. در حالی که او استفاده از زبان مادری دانش‌آموزانش را ممنوع کرده بود، هنگام جذب آنها از زبان کردی استفاده می‌کرد. آوار حدود هزار دختر را آموزش داد تا اینکه مدرسه تعطیل شد و او مجبور به ترک آن شد. 179 میراث او که به عنوان قهرمان ملی جمهوری ترکیه توصیف می‌شود، شیوه برخورد دولت‌ها با کردها را متحول کرد. | ## جمع‌بندی | او در سال ۱۹۳۷، قبل از اینکه برای تدریس به مؤسسه دختران الازیغ برود، از همسرش طلاق گرفت.
موضوع مقاله: خرافات در ترکیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خرافات در ترکیه | مقدمه: ترکیه کشوری پر از سنت‌های فراوان است و خرافات آن نیز چندان از این سنت‌ها عقب نمانده است. | ## بخش 1: خرافات در ترکیه | اعتقاد بر این است که خرافات مبتنی بر اسطوره‌ها، افسانه‌ها، حکایات، سنت‌ها و داستان‌ها هستند. ریشه‌های دقیق آنها ناشناخته مانده است، زیرا بیشتر آنها به صورت شفاهی از طریق داستان‌های عامیانه منتقل شده‌اند. همچنین خرافات مورد اعتقاد قرار می‌گیرند تا مردم دلیلی برای احساس امنیت داشته باشند. مانند بسیاری از باورها، آنها همچنین برای توضیح یک قدرت بالاتر به کار می‌روند و اعتقاد بر این است که باعث افزایش لطف و عنایت می‌شوند. چشم بد طلسمی به نام نظر قرار است در برابر «چشم زخم»، خرافه‌ای که در میان چندین فرهنگ رایج است، محافظت کند. | ## بخش 2: خرافات در ترکیه | اعتقاد بر این است که این انرژی از هر انرژی مثبت یا منفی که به سمت کسی هدایت شود، ناشی می‌شود. اثرات آن می‌تواند تا حد علائم خاصی از بیماری‌ها، هر نوع درگیری منفی و حتی تا حد مرگ پیش برود. به عنوان نوعی پیشگیری از این تأثیرات، اعتقاد بر این است که استفاده از چشم زخم به فرد محافظت می‌دهد. کوبیدن روی چوب اعتقاد بر این است که «کوبیدن بر چوب» تمام انرژی‌های شیطانی را دفع می‌کند. این آیین زمانی کامل می‌شود که فرد در مورد اتفاق مثبتی که در زندگی‌اش افتاده صحبت می‌کند. | ## بخش 3: خرافات در ترکیه | این آیین به این صورت است که لاله گوش راست خود را بگیرید و دو بار بر چوب بکوبید و در عین حال بگویید «ماشاءالله». اعتقاد بر این است که این کار مانع از آن می‌شود که شیطان از بخت خوب شما آگاه شود. ریختن سرب یک سنت قدیمی مولیبدومانسی به نام "kurşun dökme" در ترکی (به معنای واقعی کلمه، "ریخته گری سرب"، "ریختن سرب") وجود دارد که قرار است به مشکلات معنوی مختلف، مانند مبارزه با اثرات چشم بد یا پیش‌بینی آینده، کمک کند. محققان دانشگاه آنکارا مطالعه ای در مورد اثرات این سنت بر سلامت زنان انجام دادند. | ## جمع‌بندی | تکرار جمله مردم ترکیه معتقدند که تکرار چیزی چهل بار می‌تواند باعث وقوع اتفاق مورد نظر شود."Superstitions" دست راست و دست چپ مردم ترکیه همچنین معتقدند که خارش دست راست به معنای ورود غیرمنتظره پول در آینده نزدیک است.
موضوع مقاله: پناهگاه حیات وحش گور هندی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پناهگاه حیات وحش گور هندی | مقدمه: پناهگاه حیات‌وحش گور هندی، که با نام پناهگاه خر وحشی نیز شناخته می‌شود، در منطقه «ران کوچک» از ایالت گجرات هند واقع شده و مساحتی بالغ بر ۴۹۵۴ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد. | ## بخش 1: پناهگاه حیات وحش گور هندی | این گونه که در زبان گجراتی «خور» یا «گوده‌خور» نامیده می‌شود، زیرگونه‌ای جنوبی از خر وحشی آسیایی (یا آناگر) است. منطقه ران کچ یک بیابان ساحلی است که در فصل باران به‌مدت حدود یک ماه دچار سیلاب می‌شود و در آن حدود ۷۴ فلات یا جزیره مرتفع وجود دارد که محلی‌ها آن‌ها را «بت» می‌نامند. | ## بخش 2: پناهگاه حیات وحش گور هندی | این بت‌ها پوشیده از علفزار هستند و غذای جمعیتی حدود ۲۱۰۰ رأس خر وحشی را تأمین می‌کنند. طبق داده‌های ارائه‌شده به مرکز میراث جهانی یونسکو، تنوع زیستی این منطقه شامل موارد زیر است: - ۹ راسته پستانداران، شامل بیش از ۳۰ گونه و زیرگونه؛ - حداقل ۷۰٬۰۰۰ آشیانه و جفت پرنده؛ - دست‌کم ۳۰ گونه خزنده شامل ۲ گونه لاک‌پشت، ۱۴ گونه مارمولک، ۱۲ گونه مار و همچنین تمساح مردابی؛ - ۴ گونه دوزیست؛ - حدود ۹۰ گونه بی‌مهره شامل: ۲۵ گونه زئوپلانکتون، یک گونه کرم حلقوی، ۴ گونه سخت‌پوست (از جمله Metapenaeus kutchensis، نوعی میگو)، ۲۴ گونه حشره، ۱۲ گونه نرم‌تن و ۲۷ گونه عنکبوت‌سان. | ## بخش 3: پناهگاه حیات وحش گور هندی | ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره مناطقی از اکوسیستم‌های زمینی و ساحلی هستند که در چارچوب برنامه انسان و زیست‌کره یونسکو (MAB) به رسمیت شناخته می‌شوند. هدف این برنامه، حفاظت از تنوع زیستی، پژوهش، پایش و ارائه مدل‌های توسعه پایدار است. | ## جمع‌بندی | از شهر بوج می‌توان به مناطق غنی از نظر اکولوژیکی و حفاظتی منطقه کچ سفر کرد، از جمله: پناهگاه خر وحشی هندی، پناهگاه بیابانی کچ، پناهگاه نارایان سارووار، پناهگاه هوبره کچ، ذخیره‌گاه علفزار بانی و منطقه حفاظت‌شده تالاب چاری‌دند.
موضوع مقاله: اوناکوتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوناکوتی | مقدمه: اوناکوتی یا سوبرای خونگ یک نماد سنگ‌تراشی و مکان باستانی شیواپرستی است که میزبان نقش‌برجسته‌ها، پیکره‌ها و تصاویر خدایان و الهه‌هاست. | ## بخش 1: اوناکوتی | بر اساس سبک هنری، نقش‌برجسته‌های اوناکوتی به دوره‌ای بین قرن هفتم تا نهم میلادی و پیش از حکومت مانیکیا نسبت داده می‌شوند. هنر سنگی این منطقه تحت حمایت سلسله «دوا» از سرزمین «سری بومی» در منطقه «ساماتاتا» شکل گرفته است. تنها کتیبه موجود در اوناکوتی روی تصویر «چاتورموخالینگا» قرار دارد و شامل چند نوشته به خط بنگالی از قرن یازدهم تا دوازدهم میلادی است که از شخصی به نام «سری جای‌دوا» یاد می‌کند، احتمالاً یک زائر. واژه «اوناکوتی» در زبان‌های هندی و بنگالی به‌معنای «یکی کمتر از یک کرور» (یعنی ۹۹٬۹۹٬۹۹۹) است. این مکان در سال ۲۰۲۲ در فهرست موقت میراث جهانی یونسکو ثبت شد و امروزه به‌عنوان مهم‌ترین جاذبه گردشگری منطقه اوناکوتی در بخش «کایلاش‌هار» ایالت شمال‌شرقی هند، «تریپورا»، شناخته می‌شود. تصاویر موجود در اوناکوتی به دو دسته تقسیم می‌شوند: پیکره‌های تراشیده‌شده در سنگ و مجسمه‌های سنگی. | ## بخش 2: اوناکوتی | سر مرکزی شیوا که با نام «اوناکوتی‌سوار کال‌بهیراوا» شناخته می‌شود، حدود ۳۰ فوت ارتفاع دارد که شامل تاج‌سر تزیینی به ارتفاع ۱۰ فوت نیز هست. در دو طرف تاج‌سر، دو پیکره زن تمام‌قد دیده می‌شود: یکی الهه دورگا که بر شیر ایستاده و دیگری زنی ناشناس در سمت دیگر. او از همراهانش خواست پیش از طلوع آفتاب بیدار شوند و به راه ادامه دهند، اما هیچ‌کس جز خود شیوا بیدار نشد. شیوا پیش از ترک آن‌ها، همه را نفرین کرد و به سنگ تبدیل نمود، و این‌گونه نام «اوناکوتی» شکل گرفت. بر اساس باورهای محلی، سازنده این پیکره‌ها «کالو گورجار» بود؛ او از پیروان پارواتی بود و آرزو داشت همراه شیوا و پارواتی به کوه «کایلاش» برود. با اصرار پارواتی، شیوا با اکراه پذیرفت، به شرطی که کالو در یک شب یک کرور پیکره از شیوا بسازد. | ## بخش 3: اوناکوتی | کالو با شور و شوق مشغول کار شد، اما با طلوع صبح، تعداد پیکره‌ها تنها «یکی کمتر از یک کرور» بود. شیوا که قصد داشت از شر کالو خلاص شود، او را با پیکره‌هایش در اوناکوتی رها کرد و به راه خود ادامه داد. هر ساله در ماه آوریل، جشن بزرگی به نام «اشوک‌اشتامی ملا» برگزار می‌شود که هزاران زائر در آن شرکت می‌کنند. اوناکوتی ۱۷۸ کیلومتر شمال‌شرق آگارتالا (نزدیک‌ترین فرودگاه)، ۸ کیلومتر شرق کایلاش‌هار (مرکز منطقه)، و ۱۴۸ کیلومتر جنوب‌شرق سیلچار قرار دارد. سفر از آگارتالا نیز امروزه آسان‌تر شده است؛ قطار صبح از آگارتالا پیش از ساعت ۱۰ به دهارماناگر می‌رسد و قطار عصر از دهارماناگر تا ساعت ۸ شب به آگارتالا بازمی‌گردد. پس از ثبت آن توسط اداره باستان‌شناسی هند (ASI)، وضعیت کمی بهبود یافته، اما هنوز نیاز به حفاری و مرمت گسترده دارد. | ## جمع‌بندی | دولت مرکزی هند اخیراً مبلغ ۱۲ کرور روپیه برای توسعه این منطقه به‌عنوان مقصد گردشگری مهم اختصاص داده است.
موضوع مقاله: شمشیر عثمان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شمشیر عثمان | مقدمه: تاریخچه بستن شمشیر عثمان یک مراسم حیاتی بود و ظرف دو هفته پس از به تخت نشستن سلطان انجام می‌شد. | ## بخش 1: شمشیر عثمان | این رسم زمانی آغاز شد که عثمان اول توسط شیخ اده‌بالی، مربی و پدرزنش، شمشیر اسلام را به کمر بست. بستن شمشیر در مجموعه آرامگاه در ایوب، در کنار آبراه شاخ طلایی در پایتخت، قسطنطنیه، برگزار می‌شد. اگرچه سفر از کاخ توپکاپی (محل اقامت سلطان) تا شاخ طلایی کوتاه بود، سلطان با شکوه فراوان سوار قایق می‌شد تا به آنجا برود. مجموعه آرامگاه ایوب توسط محمد دوم به افتخار ابو ایوب انصاری، از یاران محمد که در اولین محاصره قسطنطنیه توسط مسلمانان در قرن هفتم کشته شده بود، ساخته شد؛ بنابراین بستن شمشیر در مکانی مقدس انجام می‌شد و سلطان تازه به تخت نشسته را به اجداد قرن سیزدهمی‌اش و خود محمد پیوند می‌داد. | ## بخش 2: شمشیر عثمان | شمشیر عثمان توسط شریف قونیه، یک درویش مولوی، که برای این منظور به قسطنطنیه فراخوانده شده بود، به سلطان جدید بسته شد. چنین امتیازی از زمانی که عثمان اول در سال ۱۲۹۹ محل اقامت خود را در سگوت تأسیس کرد، قبل از اینکه پایتخت به بورسا و بعداً به قسطنطنیه منتقل شود، برای مردان این فرقه صوفی محفوظ بود. تا اواخر قرن نوزدهم، ورود غیرمسلمانان به مسجد ایوب و تماشای مراسم کمربند بستن ممنوع بود. اولین کسی که از این سنت فاصله گرفت، محمد پنجم بود که مراسم کمربند بستن او برای افراد با ادیان مختلف آزاد بود. | ## بخش 3: شمشیر عثمان | این مراسم که در ۱۰ مه ۱۹۰۹ برگزار شد، با حضور نمایندگان همه جوامع مذهبی موجود در امپراتوری، به ویژه شیخ الاسلام، پاتریارک قسطنطنیه، خاخام ارشد (حاخام باشی) و نماینده کلیسای حواری ارمنی برگزار شد. این واقعیت که به غیرمسلمانان اجازه تماشای این مراسم داده شد، نیویورک تایمز را قادر ساخت تا شرح بسیار مفصلی از آن بنویسد. محمد ششم، برادر و جانشین محمد پنجم، که مراسم کمربند بستن او در ۴ ژوئیه ۱۹۱۸ برگزار شد، با اجازه فیلمبرداری از این مراسم، پا را فراتر گذاشت. | ## جمع‌بندی | از آنجایی که او آخرین سلطان عثمانی بود، این تنها مراسمی از این دست است که تاکنون فیلمبرداری شده است.
موضوع مقاله: سوتهارا چیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوتهارا چیم | مقدمه: سوتهارا چیم روان‌پزشک کامبوجی است که به خاطر کار با قربانیان و خانواده‌هایشان در نسل‌کشی کامبوج شناخته می‌شود. | ## بخش 1: سوتهارا چیم | مادرش به عنوان یک مقام دولتی در وزارت کارهای عمومی و حمل و نقل کار می‌کرد، پدرش وقتی او جوان بود درگذشت. خانواده‌اش توسط خمرهای سرخ از پایتخت تخلیه و برای کار به استان‌ها آورده شدند، اقدامی که امید می‌رفت موقتی باشد (آنها تا پس از سقوط رژیم خمرهای سرخ به شهر برنگشتند). او از خانواده‌اش جدا شد و سپس به او دستور داده شد که در کلبه‌ای با سایر فرزندان زندگی کند، که همگی برای کار در حفر کانال به خدمت گرفته شده بودند. | ## بخش 2: سوتهارا چیم | او در دوران کودکی می‌خواست معمار شود، اما مادرش او را تشویق کرد که وارد رشته پزشکی شود. از آنجایی که مراقبت‌های روان‌پزشکی تنها در دهه ۱۹۹۰ در کامبوج معرفی شد، بسیاری از افراد روان‌پزشکی را درک نمی‌کنند و آن را نوعی «جادوی سیاه» می‌دانند و تصور می‌شود که مشکلات سلامت روان به دلیل تسخیر شدن توسط ارواح شیطانی است. سازمان سوتیارا در چارچوب این باورها برای ارائه درمان به افراد فعالیت می‌کند و به آنها کمک می‌کند تا بر آسیب‌های روانی طولانی مدت پس از سال‌ها جنگ، نسل‌کشی و تغییرات اجتماعی غلبه کنند. | ## بخش 3: سوتهارا چیم | برگزارکنندگان جایزه مگسایسای «شجاعت آرام او در غلبه بر آسیب‌های عمیق برای تبدیل شدن به شفادهنده مردمش» را دلیل اعطای این جایزه به او عنوان کردند. او همچنین جایزه حقوق بشر حقوق بین‌الملل و عدالت سال ۲۰۱۲ را از مرکز لایتنر در دانشکده حقوق دانشگاه فوردهام در ایالات متحده آمریکا دریافت کرده است. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۷، جایزه «شکستن زنجیرهای ننگ» گیسلن سال ۲۰۱۷ را در گنت، بلژیک در روز جهانی سلامت روان دریافت کرد.
موضوع مقاله: دولمن (پیراهن نظامی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دولمن (پیراهن نظامی) | مقدمه: دولمن یا پیراهن نظامی است یا ژاکتی که با پارچه‌های بافته شده تزئین شده است و اولین بار توسط هوسارهای مجارستانی پوشیده می‌شد. | ## بخش 1: دولمن (پیراهن نظامی) | این کلمه ریشه ترکی دارد و پس از ورود به زبان مجارستانی، به زبان‌های دیگر نیز راه یافته است. این لباس از قرن شانزدهم به بعد توسط دهقانان پوشیده می‌شد و سرانجام در سراسر کشور، عمدتاً در میان دهقانان ثروتمند، رواج یافت. دولمن نظامی دولمن از قرن شانزدهم از طریق مجارستان وارد فرهنگ غرب شد و تا قرن نوزدهم ادامه یافت، جایی که هوسارهای مجارستانی آن را به عنوان یک لباس رسمی نظامی توسعه دادند. زیر آن، یک پیراهن گلدوزی شده پوشیده می‌شد که تا کمر محکم بریده شده بود و در زیر آن، پیراهن به شکل دامنی گشاد می‌شد که گاهی به سبک چاکورا تقریباً تا زانو می‌رسید. | ## بخش 2: دولمن (پیراهن نظامی) | لباس دومی به نام پِلِس (pelisse) اغلب روی آن پوشیده می‌شد: کتی مشابه اما با تزئینات خز، که اغلب روی شانه چپ انداخته می‌شد و آستین‌ها (در صورت وجود) گشاد بودند. دولمن شیک در قرن نوزدهم، در مد زنان غربی، دولمن لباسی بود که به عنوان نوعی پوشش به سبک ژاکت در فضای باز پوشیده می‌شد. دولمن یک سبک محبوب از شنل بود که توسط زنان شیک‌پوش در دهه‌های ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ پوشیده می‌شد. ساختار منحصر به فرد دولمن - که به صورت یک تکه و با آستین‌هایی که جلوه‌ای شنل‌مانند و پهن به آن می‌بخشید، برش خورده بود - عناصری از یک ژاکت را به نمایش می‌گذاشت که با سبک‌های جدید لباس زیر آن مطابقت داشت. | ## بخش 3: دولمن (پیراهن نظامی) | شکل آن در جلو (با بخش‌های آویختهٔ استادانه) و برش پشت برای تأکید بر سبک جدید دامن، همراه با ساختار بالاتنه و شانه‌های دولمن، جایگاه آن را به عنوان یک لباس شیک تثبیت کرد. دولمن‌ها اغلب از مخمل ابریشمی، خز یا پشم برای لباس زمستانی ساخته می‌شدند و با تزئینات تزئینی مانند روبان، حاشیه، مهره‌دوزی و منگوله تزئین می‌شدند.Mantle بسیاری از نمونه‌های باقی‌مانده از دولمن‌ها از شال‌های بته‌جقه‌ای ساخته شده بودند که به دلیل شکل دامن‌های گشاد - که دولمن‌ها مناسب‌تر به نظر می‌رسیدند - در شکل اصلی خود از مد افتاده بودند. آستین دولمن، آستینی است که در یک آستین حلقه‌ای بسیار پایین قرار می‌گیرد؛ در واقع، آستین حلقه‌ای ممکن است تا خط کمر امتداد یابد، در این صورت هیچ درز زیربغلی در بلوز وجود نخواهد داشت. | ## جمع‌بندی | آنها باعث می‌شدند شانه‌ها شیب‌دار به نظر برسند، بنابراین ظاهر کمر را به حداقل می‌رساندند.