موضوع مقاله: سرجیو کورلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرجیو کورلی | مقدمه: او در زادگاهش چوپانی می‌کرد، با زنی به نام دانیلا مونتونی ازدواج کرده بود و دو دختر داشت. | ## بخش 1: سرجیو کورلی | در مقطعی در اوایل دهه ۱۹۸۰، کورلی به سرقت روی آورد، که در این دوران دچار اعتیاد به مواد مخدر نیز شد و شروع به آزار جسمی همسر و فرزندانش کرد. خدمات اجتماعی مجبور شدند چندین بار به دلیل ضرب و جرح‌های شدید علیه همسر کورلی مداخله کنند. در مقطعی، کورلی در زادگاهش یک باند تشکیل داد که عمدتاً به سرقت‌های سازمان‌یافته می‌پرداخت، اما گاهی قتل‌های سفارشی نیز انجام می‌داد. قتل‌ها قتل دوگانه در ۴ سپتامبر ۱۹۸۲، در یک جاده خاکی نزدیک ساحل آربوس، یک افسر جزء نیروی هوایی یک کاروان را دید که در یک برآمدگی کوچک معروف به سو پیستوکّو (بیسکویت) متوقف شده بود. بعدها مشخص شد که آن‌ها زیگفرید هایلمان ۴۱ ساله، بانکدار آلمانی و ماری هیده هلکن-یاگر ۲۵ ساله، مددکار اجتماعی بودند که ظاهراً دو روز پیش‌تر با شلیک گلوله کشته شده بودند. کارآگاهان دریافتند که هایلمان نخست کشته شد، زیرا از پنجره عقب هدف گلوله قرار گرفت و در نهایت وقتی به زمین افتاد کشته شد. قاتل سپس وارد خودرو شد، به هلکن-یاگر تعرض جنسی کرد و سپس او را از پشت سر با شلیک گلوله کشت. به دلیل شیوهٔ قتل، در ابتدا مظنون شدند که شاید این زوج قربانیان احتمالی هیولای فلورانس باشند، اما بدون هیچ سرنخی، پرونده بسته شد. سال‌ها بعد، کورلی اعتراف کرد که این زوج را پس از آن کشت که آن‌ها سگ شکاری‌اش، جلوسا، را زیر گرفتند و یکی از آن‌ها وقتی او شروع به فریاد زدن بر سرشان کرد، به او اشارهٔ توهین‌آمیز کرد. او از این عمل خشمگین شد، یک ساچمه‌زنی دولول کوتاه برداشت و آن‌ها را تا جاده خاکی تعقیب کرد، جایی که در حال رابطه جنسی بودند، به آن‌ها کمین کرد. کورلی ادعا کرد که همهٔ پول نقد ایتالیایی داخل خودرو را دزدید و ساچمه‌زن را در معدن اینگورتوسو انداخت. قتل‌های دیگر چون کورلی برای قتل دوگانه مجازات نشده بود، به کشتار ادامه داد و این بار همدستانی نیز به او پیوستند. | ## بخش 2: سرجیو کورلی | در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۶، او آنتونیو فراو ۵۰ ساله را در آغلش حلق‌آویز کرد تا هشت میلیون لیره از او سرقت کند. سال‌ها بعد، او این حادثه را به عنوان یک «شوخی» از سوی اعضای باندش برای ترساندن فراو روایت کرد، که چند روز پیش با کورلی مشاجره‌ای کرده بود. با این حال، طناب دار بیش از حد محکم بسته شد و به‌طور ادعایی باعث خفگی مرگبار فراو شد. اوایل مهٔ ۱۹۹۰، کورلی توسط رینا روگری مأمور شد تا همسر او، لوئیجی ملیس ۶۱ ساله، قصاب، را که قصد داشت کسب‌وکارش را رها کرده و به دامداری روی آورد، به قتل برساند. انگیزهٔ این جنایت این بود که رینا نمی‌خواست پولی را که از کسب‌وکار قصابی به دست می‌آمد از دست بدهد. در ۶ مه، کورلی در منطقه‌ای دورافتاده در حومه آربوس به ملیس کمین کرد، جایی که یک‌بار با شلیک ساچمه‌زن به او شلیک کرد و درجا کشت. آخرین قتل در نوامبر ۱۹۹۰ رخ داد، زمانی که کورلی تصمیم گرفت مودنو تووری ۳۵ ساله، ساکن گوسپینی را که بدهی‌های مواد مخدر داشت، بکشد. کورلی او را به منطقه‌ای دورافتاده کشاند و یک‌بار به سرش شلیک کرد، سپس او و دست راستش، لوئیجی مولونی، جسد را در زباله‌دانی نزدیک ماروبیو سوزاندند. دستگیری و اعترافات در سال ۱۹۹۲، آلمان به مقامات ایتالیایی فشار آورد تا قتل‌های هایلمان و هلکن-یاگر را حل کنند و برای هرگونه اطلاعاتی که منجر به دستگیری قاتل می‌شد، جایزهٔ سنگینی پیشنهاد داد. در همان زمان، کورلی توسط گروهبان فلیچه ماچونی مظنون به دست داشتن در قتل‌های اخیر شد، زیرا او مشکوک بود که چرا یک چوپان ظاهراً فقیر با یک لانچیا دلتا اچ‌اف گران‌قیمت در آربوس تردد می‌کند. مدت کوتاهی بعد، زمانی که پلیس در آغل او سلاح‌های غیرقانونی و لوازم مصرف مواد مخدر پیدا کرد، بازداشت شد. تقریباً بلافاصله، کورلی به سه قتلی که بین سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ مرتکب شده بود اعتراف کرد. | ## بخش 3: سرجیو کورلی | سپس ماچونی همسر کورلی، دانیلا، را بازجویی کرد و او پس از شکایت از رفتار دائماً خشونت‌آمیز شوهرش، فاش کرد که سال‌ها پیش شوهرش نزد او اعتراف کرده که آن زوج آلمانی را کشته است. کورلی سپس در مورد آن جنایت نیز مورد سؤال قرار گرفت و در نهایت اعتراف کرد که واقعاً گناهکار است و جزئیاتی را بازگو کرد که تنها قاتل می‌توانست بداند، مانند اینکه کالیبر ساچمه‌زن ۲۰ بوده، نه ۱۶ همان‌طور که قبلاً تصور می‌شد. وقتی از او دربارهٔ انگیزه پرسیده شد، گفت که می‌خواست از هایلمان و هلکن-یاگر به خاطر کشتن سگ شکاری‌اش انتقام بگیرد. محاکمه و زندان در محاکمه بعدی، کورلی و ۱۲ متهم دیگر (از جمله همدست اصلی او لوئیجی مولونی و رینا روگجری) به مجموعه‌ای از جرایم مربوط به این جنایات متهم شدند و همگی در رابطه با اتهامات خود محکوم شدند. دادگاه با توجه به ماهیت سازمان‌یافته و میزان خشونت این اقدامات، مجازات‌های سنگینی صادر کرد. از میان این‌ها، مهم‌ترین احکام، حبس ابد برای کورلی و مولونی بود، زیرا دومی در قتل‌های ملیس و تووری مشارکت فعال داشت. این محاکمه بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت و بار دیگر موضوع فعالیت باندهای خشن محلی را در مرکز توجه افکار عمومی قرار داد. شهادت دروغ دو سال پس از دستگیری‌اش، کورلی با مقامات تماس گرفت و ادعا کرد که هویت فرد مسئول کمین مرگبار علیه کارابینیری آتلیو مازونی و لئوناردو ننچتی، که در دزولو در سال ۱۹۹۲ کشته شدند، را می‌داند. بنا به گفته کورلی، قاتل یک جنایتکار محلی به نام جیانتو کازولا بود که ظاهراً مسئولیت این جنایات را بر عهده گرفته بود. این ادعا توجه زیادی برانگیخت، زیرا می‌توانست پروندهٔ حل‌نشدهٔ کشته‌شدن دو کارابینیری را روشن کند. با این حال، هنگامی که به عنوان شاهد به دادگاه آورده شد، کورلی از پاسخ‌دادن به پرسش‌ها خودداری کرد، زیرا پذیرش او در برنامه حمایت از شاهد رد شده بود. | ## جمع‌بندی | این اپیزود نشان داد که کورلی از شهادت به‌عنوان ابزاری برای کسب امتیاز یا جلب توجه استفاده می‌کرد، اما ناتوانی در پایبندی به ادعاهایش، موقعیت او را نزد دادگاه و افکار عمومی بیش‌ازپیش تضعیف کرد.