aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: آشوری‌های فلسطین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آشوری‌های فلسطین | مقدمه: آشوری‌های فلسطین آشوریانی هستند که در فلسطین زندگی می‌کنند و شمار آنان چند هزار نفر برآورد می‌شود. | ## بخش 1: آشوری‌های فلسطین | آشوری‌های فلسطین از نظر مذهبی عمدتاً مسیحی و پیرو آیین سریانی شرقی و غربی هستند و بزرگ‌ترین کلیسای آنان کلیسای ارتدکس سریانی است. حضور آشوری‌ها در فلسطین امروزی ریشه‌ای تاریخی دارد و بخش عمده‌ای از آنان بازماندگان کسانی هستند که در سال ۱۹۱۵ میلادی از نسل‌کشی آشوری‌ها در منطقه طور عبدین گریختند و در محله‌هایی موسوم به «محله سریانی» در بیت‌لحم و شهر قدیم اورشلیم پناه یافتند. پس از جنگ ۱۹۶۷، شمار زیادی از سریانی‌ها سرزمین‌های مقدس را ترک کردند و جمعیت آنان به‌شدت کاهش یافت. پیشینه حضور آشوری‌ها در سرزمین فلسطین عمدتاً از فراریان نسل‌کشی آشوری‌ها در منطقه طور عبدین در سال ۱۹۱۵ میلادی سرچشمه می‌گیرد. بسیاری از این پناهندگان در «محله سریانی» بیت‌لحم و همچنین محله سریانی در شهر قدیم اورشلیم اسکان یافتند. | ## بخش 2: آشوری‌های فلسطین | محله سریانی شهر قدیم در میان محله ارمنی و محله یهودی در بخش جنوبی شهر قدیم جای داشت. پس از جنگ عرب و اسرائیل در ۱۹۶۷، صدها سریانی که در جریان جنگ از شهر قدیم اورشلیم گریخته بودند، پس از بازگشت دریافتند که خانه‌هایشان به دست مقامات اسرائیلی تصرف شده و قرار است به شهرک‌نشینان یهودی واگذار یا تخریب شود. برآورد می‌شود که ۶۵ درصد از سریانی‌هایی که در آغاز سال ۱۹۶۷ در سرزمین مقدس سکونت داشتند، طی سال‌های بعد از آن منطقه (به‌ویژه اورشلیم و بیت‌لحم) را ترک کردند. آشوری‌های ساکن در سرزمین‌های مقدس امروز در حدود ۵٬۰۰۰ نفر هستند که بیشتر آنان در شهرهای اورشلیم و بیت‌لحم زندگی می‌کنند. از محله سریانی شهر قدیم بازمانده‌ای کوچک برجای مانده که باشگاه اجتماعی سریانی و صومعه مار مرقس در آن واقع است. | ## بخش 3: آشوری‌های فلسطین | بیشتر آشوری‌های سرزمین مقدس (اسرائیل و فلسطین) از پیروان کلیسای ارتدکس سریانی هستند و جامعه کوچک‌تری از آشوری‌های کاتولیک نیز در این منطقه حضور دارد. آشوری‌های ارتدکس کلیسای ارتدکس سریانی کلیسای ارتدکس سریانی بزرگ‌ترین کلیسای آشوری در فلسطین است و زیر نظر اسقف‌نشین اسرائیل، فلسطین و اردن با رهبری روحانی اسقف‌اعظم جبرائیل دحو اداره می‌شود. کلیسای ارتدکس سریانی همچنین حقوق مشترکی در کلیسای مقبره مقدس دارد و دارای حقوق جزئی در آرامگاه مریم مقدس است که در آن محرابی در سمت غربی این مکان مقدس در اختیار دارد. آشوری‌های کاتولیک کلیسای کاتولیک سریانی کلیسای کاتولیک سریانی دارای نمایندگی پاتریارکی در اورشلیم است که در سال ۱۸۹۲ تشکیل شد و مقر آن کلیسای مار توما در اورشلیم است. کلیسای کاتولیک کلدانی از سال ۱۹۰۳ میلادی، کلیسای کاتولیک کلدانی در اورشلیم از طریق یک نایب پاتریارک غیرمقیم نمایندگی داشته‌است. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۹۷، این کلیسا قلمرو وابسته به پاتریارک را تأسیس کرد که پیش از آن به‌عنوان نیابت پاتریارکی اورشلیم در درون اسقف‌نشین خود پاتریارک اداره می‌شد.
موضوع مقاله: عسرت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عسرت | مقدمه: این شهرک در نزدیکی گدرا واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای گدروت قرار دارد. | ## بخش 1: عسرت | عسرت در سال ۱۹۵۴ میلادی بر ویرانه‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی بشیت بنیان‌گذاری شد. واژه «عسرت» در زبان عبری به معنای «ده» است و این شهرک به افتخار ده عضو جنبش بیلو نام‌گذاری شده که شهر گدرا را بنیان نهادند. عسرت مرکز جغرافیایی و اداری شورای منطقه‌ای گدروت به‌شمار می‌رود و نهادهای خدماتی گوناگونی مانند مدرسه ابتدایی، مهدکودک، استخر شنا، مرکز فرهنگی، درمانگاه، کتابخانه و اداره پست در آن جای دارد. عسرت در سال ۱۹۵۴ به عنوان مرکز اداری شورای منطقه‌ای گدروت بنیان‌گذاری شد و همچنان این کارکرد را حفظ کرده‌است. نخستین خانه‌هایی که در این شهرک ساخته شدند برای کارکنان ایستگاه تراکتوری بود که به روستاهای پیرامون خدمات‌رسانی می‌کرد. عسرت مرکز شش آبادی دیگر شورا شامل مِیشار، میسگاو دوو، کفار آویو، کفار مردخای، شدما و گان هاداروم است. | ## بخش 2: عسرت | افزون بر اسرائیلی‌های بومی، مهاجران یهودی از کشورهایی چون ایتالیا، آرژانتین، آلمان، فرانسه، یمن، رومانی، استرالیا، ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و آفریقای جنوبی به این شهرک مهاجرت کرده‌اند. روستای بشیت عسرت بر روی زمین‌های بشیت ساخته شده‌است؛ روستایی فلسطینی که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تخلیه شد. در جریان عملیات نظامی در ماه مه ۱۹۴۸ ساکنان عرب روستا گریختند و اجازه بازگشت نیافتند. ساختمان‌های روستا سپس ویران شد، هرچند چند بنا از جمله مسجد روستا تا حدی برجای ماند. زمین‌های ساکنان عرب بشیت پس از تأسیس دولت اسرائیل به عنوان «اموال غایبان» اعلام و به عسرت و آبادی‌های مجاور الحاق شد. در محوطه شهرک آرامگاهی کهن وجود دارد که به شیث، پسر آدم در کتاب مقدس عبری، نسبت داده می‌شود. | ## بخش 3: عسرت | به باور پژوهشگران صندوق اکتشاف فلسطین، نام بشیت از «بِیت شیت» به معنای «خانه شیث» گرفته شده‌است.صندوق اکتشاف فلسطین (PEF), 1838, ص. جغرافیا عسرت در ارتفاع ۵۶ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی اسرائیل واقع شده‌است. این شهرک ۹ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۲۷ کیلومتر جنوب مرکز تل‌آویو، حدود ۴۵ کیلومتر غرب بخش تاریخی اورشلیم و ۹ کیلومتر شمال‌شرقی بندر اشدود فاصله دارد. عسرت از راه جاده‌های محلی شماره ۴۱۰۱ و ۴۱۰۲ به شبکه حمل‌ونقل متصل است که در جنوب به بزرگراه شماره ۴۱ می‌پیوندند. | ## جمع‌بندی | جمعیت بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴، اکثریت مطلق ساکنان عسرت را یهودیان تشکیل می‌دادند و جمعیت شهرک ۹۷۴ نفر بود.
موضوع مقاله: گفن (موشاو اسرائیلی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گفن (موشاو اسرائیلی) | مقدمه: این روستا میان شهرهای بیت شمش و کریات ملاخی در ناحیه شفلا قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا اداره می‌شود. | ## بخش 1: گفن (موشاو اسرائیلی) | نام این روستا از مزامیر باب ۸۰ آیهٔ ۱۵ برگرفته شده که در آن از خداوند خواسته می‌شود بر «این تاک» نظر افکند. اقتصاد محلی بر پایهٔ کشاورزی و به‌ویژه تاکداری استوار است و جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ حدود ۳۹۰ نفر بوده‌است. پیشینه این روستا در ۸ سپتامبر ۱۹۵۵ توسط مهاجران یهودی مراکشی بر زمین‌هایی بنا شد که پیش‌تر به روستای عربی فلسطینی مغلّس تعلق داشت. بیشتر بنیان‌گذاران از روستاهای کوه‌های اطلس بزرگ در مراکش آمده بودند و در سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ به سرزمین اسرائیل مهاجرت کردند؛ برخی مستقیماً در گفن ساکن شدند و برخی دیگر از اردوگاه‌های موقت یا شهرک‌های نزدیک به آنجا منتقل شدند. نام «گفن» (تاک) از مزامیر (تهیلیم) باب ۸۰ آیهٔ ۱۵ گرفته شده‌است: «خدای لشکرها، بازگرد و از آسمان بنگر و ببین و از این تاک دیدن کن.» این نام‌گذاری به سبب تاکستان‌های انگور منطقه صورت گرفته‌است. | ## بخش 2: گفن (موشاو اسرائیلی) | در آغاز قرار بود گفن بخشی از طرح منطقه‌ای یکپارچهٔ آبادسازی «حِوِل لاخیش» باشد، اما سپس به منطقهٔ «دالان اورشلیم» منتقل شد زیرا شرایط طبیعی و اقتصادی مشابهی با آن ناحیه داشت. روستای مغلّس در محل کنونی موشاو و در حاشیهٔ جنوبی آن، تا سال ۱۹۴۸ روستای عربی مغلّس قرار داشت. در این روستا چشمه‌ای آب معدنی وجود داشت که برای درمان بیماری‌های کلیوی به کار می‌رفت. نیروهای اسرائیلی در ژوئیه ۱۹۴۸ این روستا را تصرف کردند و بیشتر بناهای آن ویران شد و تنها یک ساختمان برجای ماند. جغرافیا گفن در ارتفاع ۱۶۴ متری از سطح دریا در تپه‌ماهورهای کشاورزی ناحیهٔ شفلا واقع شده و نزدیک به دامنه‌های جنگلی غربی کوه‌های یهودا قرار دارد. | ## بخش 3: گفن (موشاو اسرائیلی) | در غرب گفن، بزرگراه شمارهٔ ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) در جهت شمالی‌ـجنوبی کشیده شده‌است. بر اساس آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت آن ۳۹۰ نفر بود که در مقایسه با سال پیش از آن ۴٫۳ درصد رشد داشت. + روند تغییرات جمعیت گفن سال ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۱ ۲۰۰۵ ۲۰۰۸ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ جمعیت ۳۰۸ ۳۷۷ ۳۳۲ ۲۹۹ ۳۲۱ ۳۰۸ ۳۳۹ ۳۴۴ ۳۹۰ اقتصاد در دهه‌های نخست پس از بنیان‌گذاری، اقتصاد گفن بر کشاورزی، پرورش طیور و تا حدی پرورش گوسفند استوار بود. | ## جمع‌بندی | از دههٔ ۱۹۹۰ به بعد بسیاری از ساکنان به کار در بیرون از روستا روی آوردند، هرچند تاکداری و انگورکاری همچنان از ویژگی‌های اقتصادی منطقه به‌شمار می‌رود.
موضوع مقاله: دروزیان در فلسطین در قیمومت بریتانیا بر فلسطین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دروزیان در فلسطین در قیمومت بریتانیا بر فلسطین | مقدمه: در نخستین سرشماری دورهٔ قیمومت بریتانیا، دروزیان یکی از هشت گروه جمعیتی دینی بودند که دسته‌بندی شدند. | ## بخش 1: دروزیان در فلسطین در قیمومت بریتانیا بر فلسطین | احساس هویت مستقل در میان دروزیان از دههٔ ۱۹۳۰ افزایش یافت؛ زمانی که برخی شهروندان عرب آنان را در درگیری‌های قومی میان اعراب و یهودیان بی‌طرف می‌دانستند. در اوایل سدهٔ بیستم، بسیاری از نویسندگان دروزیان را در برخوردهای میان اعراب فلسطینی و یهودیان در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بی‌طرف توصیف کردند. این برداشت سرانجام به نزدیک شدن رهبری صهیونیستی به سران دروزی و پیشنهاد پیمان عدم تعرض انجامید که روابط نسبتاً آرامی میان دو طرف پدیدآورد. در دوران قیمومت بریتانیا، دروزیان نه ملی‌گرایی عربی آن دوره را پذیرفتند و نه در مقاومت خشونت‌آمیز علیه استعمار مشارکت کردند. در سال ۱۹۴۸ بسیاری از دروزیان داوطلبانه به ارتش اسرائیل پیوستند و هیچ روستای دروزی‌نشینی در جریان نکبت ویران یا برای همیشه تخلیه نشد. | ## بخش 2: دروزیان در فلسطین در قیمومت بریتانیا بر فلسطین | پس از تأسیس دولت اسرائیل، دروزیان همبستگی خود را با اسرائیل نشان دادند و از جنبش‌های عربی و اسلامی ضد اشغال فاصله گرفتند. جمعیت‌شناسی بر پایهٔ سرشماری ۱۹۲۲، شمار دروزیان ۷٬۰۲۸ تن ثبت شد که بیشتر آنان در بخش‌های عکا، حیفا، طبریه و صفد زندگی می‌کردند. بررسی فلسطین در سال‌های ۱۹۴۵–۱۹۴۶ جمعیت دروزیان فلسطین را در حدود ۱۳٬۰۰۰ تن برآورد کرد. + مراکز اصلی جمعیت دروزی در فلسطین روستا سرشماری ۱۹۲۲ سرشماری ۱۹۳۱ دلیات الکرمل ۹۲۱ ۱٬۱۵۴ یرکا ۹۳۷ ۱٬۱۳۸ بیت جن ۸۹۵ ۱٬۰۹۹ المغار ۶۷۶ ۸۷۷ عسفیا ۵۹۰ ۷۴۲ جولس ۴۴۲ ۵۸۶ شفا عمرو ۴۰۲ ۴۹۶ حورفیش ۳۸۶ ۴۷۴ البقیعه ۳۰۴ ۴۱۲ هویت و بی‌طرفی در دههٔ ۱۹۳۰ احساس هویت جداگانه در میان دروزیان فلسطین رو به رشد گذاشت. نویسندگان اوایل سدهٔ بیستم نیز دروزیان را در برخوردهای دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میان اعراب فلسطینی و یهودیان بی‌طرف وصف کردند. | ## بخش 3: دروزیان در فلسطین در قیمومت بریتانیا بر فلسطین | این تصویر سبب شد رهبری صهیونیستی به سران دروزی نزدیک شود و پیمان عدم تعرض پیشنهاد دهد که به روابط نسبتاً آرام میان دو طرف انجامید. دوران قیمومت و جنگ ۱۹۴۸ در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین، دروزیان ملی‌گرایی عربی نوظهور را نپذیرفتند و در مقاومت خشونت‌آمیز علیه استعمار شرکت نکردند. در سال ۱۹۴۸ شمار زیادی از دروزیان داوطلبانه به ارتش اسرائیل پیوستند و هیچ‌یک از روستاهای دروزی‌نشین در جریان نکبت ویران یا به‌طور دائم تخلیه نشد. | ## جمع‌بندی | پس از تأسیس دولت اسرائیل، دروزیان همبستگی خود را با اسرائیل نشان دادند و از جنبش‌های عربی و اسلامی ضد اشغال فاصله گرفتند.
موضوع مقاله: پری فیتزپاتریک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پری فیتزپاتریک | مقدمه: وی برای نقش‌آفرینی‌هایش در نقش کارآگاه کریس لوماکس در سریال بی‌بی‌سی با نام لاین آو دیوتی، نقش فلیپ در این انگلستان ۸۶ است و این انگلستان ۹۰ است و نقش هات اند کلد در دریفرز شناخته می‌شود. | ## بخش 1: پری فیتزپاتریک | اوایل زندگی فیتزپاتریک در سن ۱۱ سالگی در «کارگاه تلویزیونی مرکزی جوانان و نوجوانان» حضور یافت. | ## بخش 2: پری فیتزپاتریک | او در آنجا با ویکی مک‌کلور دوست شد، کسی که بعدها در این انگلستان ۸۶ است، این انگلستان ۹۰ است، من نیکولا هستم، فصل ششم لاین آو دیوتی و بدون گناه با او همکاری کرد. | ## بخش 3: پری فیتزپاتریک | حرفه در سال ۲۰۲۲، فیتزپاتریک در درام جنایی شروود، در کنار لسلی منویل و دیوید موریسی و همچنین «هال‌ریرز» نقش‌آفرینی کرد. | ## جمع‌بندی | در دسامبر ۲۰۲۲، فیتزپاتریک بار دیگر در کنار مک‌کلور به ایفای نقش پرداخت و در تریلر روان‌شناختی آی‌تی‌وی با نام بدون گناه، نقش همسر سابق او را بازی کرد.
موضوع مقاله: مسیر مارتینوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسیر مارتینوس | مقدمه: مسیر مارتینوس با حدود ۱۲۰۰ کیلومتر طول، یکی از طولانی‌ترین مسیرهای پیوسته زیارتی و پیاده‌گردی طولانی در آلمان محسوب می‌شود. | ## بخش 1: مسیر مارتینوس | مسیر عبور تانهایم – اوکسن‌هاوزن – بیبراخ آن در ریس – شمرهوفن – بورگ‌ریدن – اولم – ارباخ – ایهینگن – تسوئیفالتن – تراشتلفینگن با کلیسای سنت مارتین – هشینگن – روتنبورگ – هرنبرگ – بوبلینگن – زیندلفینگن − وایل در اشتات – لئونبرگ/بوبلینگن – اشتوتگارت/میدان شلوس‌پلاتز – کورن‌وست‌هایم – لودویگزوبورگ – بسیگ‌هایم – لاوفن آم نکا با کلیسای سنت مارتین – هایل‌برون – شوایگرن مسیر منطقه‌ای دریاچه کنستانس–آلگو–اوبراشوابن مسیر منطقه‌ای مارتینوس (Bodensee-Allgäu-Oberschwaben) از اوبرتورینگن به بیبراخ آن در ریس منتهی می‌شود و مسافتی در حدود ۲۶۴ کیلومتر دارد. | ## بخش 2: مسیر مارتینوس | ## بخش 3: مسیر مارتینوس | ## جمع‌بندی | مسیر عبور اوبرتورینگن – لانگن‌ارگن – وانگن در آلگو – ایسنی – لوتکیرش – ولف‌وگ – واینگارتن – تسودورف – اولندورف – بیبراخ آن در ریس مسیر منطقه‌ای فرانکن-هوهنلوهه مسیر منطقه‌ای هوهنلوهه-فرانکن از باد مرگنت‌هایم به هایل‌برن منتهی شده و حدود ۹۲ کیلومتر وسعت دارد.
موضوع مقاله: ویوند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویوند | مقدمه: ویوند که تا سال 2018 با نام جو انیمیت شناخته می‌شد، یک پلتفرم مبتنی بر ابر برای ایجاد ویدئوهای انیمیشنی است که به کاربران امکان ساخت داستان‌های تصویری و ویدئوهای آموزشی و تبلیغاتی را می‌دهد. | ## بخش 1: ویوند | این پلتفرم ابزارهایی مبتنی بر کشیدن و رها کردن ارائه می‌دهد که شامل هزاران قالب شخصیت، صحنه و عناصر آماده برای ویدئوهای مختلف است. ویوند توسط پژوهشگران و دانشجویان نیز برای ترکیب صداهای تاریخی با بازسازی‌های انیمیشنی استفاده می‌شود. در 6 مه 2018، نام جو انیمیت به ویوند تغییر کرد و از اچ‌تی‌ام‌ال۵ به جای فلش استفاده شد. | ## بخش 2: ویوند | ویوند برای کاربران عادی، آموزشی و سازمان‌ها قابل استفاده است و ویدئوهای تولید شده می‌توانند شامل شخصیت‌های متحرک با هماهنگی لب‌ها، صداگذاری، و حرکت اشیا باشند. این پلتفرم به دلیل سهولت استفاده و محدودیت ابزارها، گاهی با انتقادهایی درباره ساده بودن محیط تولید مواجه شده است. به‌طور مثال، در سال 2011، هری پارتریج یک ویدئوی طنز درباره محدودیت‌های ویوند منتشر کرد. | ## بخش 3: ویوند | ویوند از ابتدا با اکشن‌اسکریپت ۳.۰ و ادوبی فلش توسعه یافت و پس از تغییر به اچ‌تی‌ام‌ال۵، از فناوری مدرن وب بهره می‌برد. | ## جمع‌بندی | این سرویس در زمینه تولید ویدئوهای آموزشی، تبلیغاتی و محتوای بازاریابی در شرکت‌ها و مدارس استفاده می‌شود و نسخه مخصوص مدارس نیز تا پایان پشتیبانی فلش فعال بود.
موضوع مقاله: هامفری کار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هامفری کار | مقدمه: هامفری کار (؛ ؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی فوتبال، کمدین، بازیگر، و نویسنده اهل بریتانیا است که از اعضای گروه کمدی طرح‌واره «دِ پنی دردفرلز» محسوب می‌شود. | ## بخش 1: هامفری کار | او در خارج از گروه این کمدی، به عنوان یک هنرمند انفرادی فعالیت کرده و به‌طور منظم در مجموعه‌های تلویزیونی کمدی «فست اند لوس» و «لایو ات د الکتریک» و همچنین در برنامه‌های متعدد رادیو بی‌بی‌سی ۴ حضور یافته است. او همچنین از زمانی که دوستانش، راب مک‌الهنی و رایان رینولدز که هر دو بازیگر هستند، باشگاه فوتبال ورکسام را خریداری کردند، به عنوان مدیر اجرایی این باشگاه خدمت کرده است. | ## بخش 2: هامفری کار | او در مدرسه لادگروو و کالج ایتون، در کنار هم‌کلاسی‌اش ویلیام، شاهزاده ولز آینده، تحصیل کرد. به گفته کار، او و ویلیام «تحت‌اللفظی از [سن] ۷ تا ۱۰ سالگی در یک اتاق خواب مشترک بودند». | ## بخش 3: هامفری کار | او بعدها در دانشگاه ادینبرا در رشته تاریخ تحصیل کرد و در نمایش‌های پانتومیم شرکت تئاتر دانشگاه ادینبرا به ایفای نقش پرداخت. کار به عنوان عضوی از این گروه کمدی، همراه با دانشجویان هم‌دوره‌ای خود، دیوید رید و تام تاک، اجرا می‌کرد. | ## جمع‌بندی | از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به روز بینی قرمز ۲۰۱۱، ۸ تا از هر ۱۰ گربه شمارش معکوس را اجرا می‌کنند، فیلادلفیا همیشه آفتابی است، مشکلات با پدر، جستجوی افسانه‌ای و شان دنیا را نجات می‌دهد اشاره نمود.
موضوع مقاله: بازیلیکای سنت مارتین، واینگارتن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بازیلیکای سنت مارتین، واینگارتن | مقدمه: بازیلیکای کوچک سنت مارتین و اسوالد، کلیسای صومعه سابق صومعه امپراتوری واینگارتن است که در سال ۱۷۲۴ تقدیس شد. | ## بخش 1: بازیلیکای سنت مارتین، واینگارتن | این بنا در شهر واینگارتن (آلتدورف سابق) در منطقه راونزبورگ ایالت بادن-وورتمبرگ واقع شده است. از نظر معماری، این کلیسای کاتولیک رومی یک بازیلیکا نیست، بلکه یک کلیسای تالاری ب به سبک باروک است. تاریخچه بناهای پیشین این کلیسا جایگزین یک بنای رومانسک شد که در سال ۱۰۵۶ توسط ولف چهارم به عنوان آرامگاه خاندان ولف بنیان‌گذاری شده بود. کلیسا و صومعه متعلق به راهبان بندیکتی در محل یک کاخ پادشاهی متعلق به قرن دهم میلادی بر روی تپه «مارتینزبرگ» بنا شده‌اند. | ## بخش 2: بازیلیکای سنت مارتین، واینگارتن | خاندان ولفن که از منطقه مسی-موزل در امپراتوری فرانک مهاجرت کرده بودند، این کلیسا را به قدیس ملی فرانک‌ها، سنت مارتین تور، تقدیم کردند. ابتدا یک کلیسای کوچک ۱۴ متری ساخته شد و از سال ۱۱۲۴، یک بازیلیکای ستون‌دار سه شبستانه به سبک رومانسک عالی جایگزین آن گشت. بنای جدید باروک در سال ۱۷۱۲ طراحی‌های بنای جدید توسط فرانتس بیر و یوهان یاکوب هرکومر مستند شد. ساخت گنبد در سال ۱۷۲۴ به پایان رسید و کلیسا در ۱۰ سپتامبر ۱۷۲۴ توسط اسقف کنستانس تقدیس گشت. | ## بخش 3: بازیلیکای سنت مارتین، واینگارتن | فرسکوها (نقاشی‌های دیواری) توسط کوزماس دامیان آسام بین سال‌های ۱۷۱۸ تا ۱۷۲۰ اجرا شدند و تزئینات گچی اثر جاکومو آنتونیو کوربلینی است. صومعه امپراتوری در سال ۱۸۰۳ منحل شد و از سال ۱۸۱۱ این بنا به عنوان کلیسای محله سنت مارتین فعالیت می‌کند. در سال ۱۹۵۶، به مناسبت ۹۰۰امین سالگرد تأسیس صومعه، پاپ پیوس دوازدهم این کلیسا را به مقام بازیلیکای کوچک ارتقا داد. | ## جمع‌بندی | این یادگار مقدس محور اصلی یکی از بزرگترین رژه‌های اسب‌سواری اروپا به نام سواری خونبه آلمانی: Blutritt است که سالانه برگزار می‌شود.
موضوع مقاله: شورای منطقه‌ای سدوت دان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شورای منطقه‌ای سدوت دان | مقدمه: شورای منطقه‌ای سدوت دان (؛ به معنای «کشتزارهای دان») یک شورای منطقه‌ای در ناحیه دشت ساحلی مرکزی استان مرکزی اسرائیل است. | ## بخش 1: شورای منطقه‌ای سدوت دان | این شورا در سال ۱۹۵۲ با نام «شورای منطقه‌ای دره لد» (عمق لود) بنیان‌گذاری شد و در سال ۲۰۱۸ نام کنونی خود را برگزید. شورای منطقه‌ای سدوت دان از شمال با فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون و اور یهودا، از شرق با شورای منطقه‌ای حِوِل مودیعین و لد، از جنوب با بئر یعقوب و رمله و از غرب با بیت دگان و ریشون لتسیون هم‌مرز است. پیشینه شورای منطقه‌ای سدوت دان در سال ۱۹۵۲ تأسیس شد و در آغاز ده شهرک را دربرمی‌گرفت. | ## بخش 2: شورای منطقه‌ای سدوت دان | پس از آنکه شهرک آزور به شورای محلی ارتقا یافت، شمار شهرک‌های شورا به ۹ کاهش یافت. نخستین دفتر شورا در اتاقی کوچک در موشاو حِمِد قرار داشت؛ اما پس از دو سال به کفر خاباد منتقل شد و تا امروز در همان‌جا باقی مانده‌است. نام پیشین شورا («عمق لود» یعنی دره لد) به موقعیت جغرافیایی آن در دره لد اشاره داشت. | ## بخش 3: شورای منطقه‌ای سدوت دان | جمعیت اداره مرکزی آمار اسرائیل شمار جمعیت شورای منطقه‌ای را به‌شرح زیر گزارش کرده‌است: سال سرشماری ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۸ ۲۰۱۶ ۲۰۲۲ شمار ساکنان ۴٬۶۰۰ ۶٬۲۰۰ ۶٬۹۰۰ ۸٬۶۰۰ ۱۲٬۰۰۰ ۱۴٬۷۳۸ ۱۵٬۹۶۷ بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴، نزدیک به ۹۹٫۵ درصد ساکنان شورا یهودی بودند. | ## جمع‌بندی | فهرست شهرک‌ها شورای منطقه‌ای سدوت دان هشت موشاو، یک شهرک اجتماعی و یک روستای غیررسمی را دربرمی‌گیرد.
موضوع مقاله: جرج گتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جرج گتی | مقدمه: جرج مجبور شد در سنین پایین کار کند تا زمانی که عمویش، جوزف گتی، هزینه‌های تحصیل او را تأمین کرد. | ## بخش 1: جرج گتی | سرانجام، گتی ازدواج کرد و در دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان به تحصیل در رشته حقوق پرداخت و به کانون وکلا راه یافت. گتی به مینیاپولیس در مینه‌سوتا نقل مکان کرد و در آنجا در زمینه حقوق بیمه و شرکت‌ها متخصص شد و در شهری که «پایتخت آرد» آمریکا بود، زندگی مرفهی برای خود ساخت. در سال ۱۸۹۰، نخستین فرزند او که یک دختر بود، در همه‌گیری حصبه که شهر را فراگرفت، درگذشت. در سال ۱۸۹۲، خانواده گتی صاحب فرزند دیگری شدند، پسری به نام ژان پل گتی (که بعدها با نام جی. | ## بخش 2: جرج گتی | در سال ۱۹۰۴، خانواده گتی از مینه‌سوتا به اکلاهما نقل مکان کردند، جایی که جرج حرفه خود را به عنوان یک نفتی مستقل آغاز کرد. طی دو سال، او از طریق شرکت نفتی خود با نام «مینهوما» ثروت هنگفتی به دست آورد و خانواده‌اش را به لس آنجلس در کالیفرنیا منتقل کرد. در سال ۱۹۱۳، جرج به پسرش ژان پل (که در آن زمان ۲۱ ساله بود) پولی قرض داد تا در چاه‌های نفت سرمایه‌گذاری کند. تا سال ۱۹۱۵، ژان پل اولین ثروت میلیون دلاری خود را انباشته بود و سال بعد، جرج و ژان پل شرکت نفتی گتی را ثبت کردند که بعدها به «گتی اویل» تبدیل شد. | ## بخش 3: جرج گتی | گتی، اینک.» بود و ارزشی بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون دلار آمریکا (معادل ۱۹۲٫۷۳ تا ۲۸۹٫۰۹ میلیون دلار در سال ۲۰۲۵) داشت، برای همسرش سارا به ارث گذاشت، اگرچه ژان پل گتی رئیس شرکت شد. جورج گتی دوم بزرگ‌ترین پسر ژان پل گتی و نوه جورج فرانکلین گتی، جورج فرانکلین گتی دوم (۱۹۲۴–۱۹۷۳) نام داشت. | ## جمع‌بندی | اقامتگاه او، یعنی «گتی هاوس»، پس از آن به شهر اهدا شد و به اقامتگاه رسمی شهردار وقت لس آنجلس تبدیل گشت.
موضوع مقاله: اون مناخم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اون مناخم | مقدمه: این روستا در جلیل غربی و در فاصلهٔ نزدیک به شش کیلومتری شمال‌غربی معالوت ترشیحا واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف قرار دارد. | ## بخش 1: اون مناخم | اون مناخم در ارتفاع نزدیک به ۶۲۰ متری از سطح دریا و در فاصلهٔ سه کیلومتری مرز اسرائیل و لبنان جای گرفته‌است. این موشاو در ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۰ به دست مهاجران یهودی شمال آفریقا بر روی زمین‌های چند روستای فلسطینی تخریب‌شده بنیان نهاده شد. نام آن برگرفته از نام آرتور مناخم هانتکه، از رهبران برجستهٔ جنبش صهیونیسم در آلمان پیش از جنگ جهانی دوم است. پیشینه موشاو اون مناخم در ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۰ توسط مهاجران و پناهندگان یهودی از شمال آفریقا بنیان‌گذاری شد. این روستا بر روی زمین‌هایی ساخته شد که پیش‌تر متعلق به روستاهای فلسطینی اقرث، نبی روبین، سروح و تربیخا بود و ساکنان آن‌ها در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل آواره شدند. در جریان عملیات حیرام در پاییز ۱۹۴۸ نیروهای اسرائیلی این منطقه را تصرف کردند و جمعیت عرب آن آوارهٔ شد. | ## بخش 2: اون مناخم | این محل در دهه ۱۹۵۰ برای مدتی سکونتگاه یهودی‌نشین بود اما سپس ترک شد و ساکنان دائمی در ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۰ در آنجا اسکان یافتند. نام‌گذاری نام این موشاو برگرفته از نام آرتور مناخم هانتکه، از رهبران برجستهٔ صهیونیسم در آلمان و از مسئولان سازمان کِرِن هَیسود است. جغرافیا اون مناخم در بخش مرکزی جلیل بالا در ارتفاع ۶۱۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این روستا نزدیک به ۱۵ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه و ۳ کیلومتر از مرز لبنان فاصله دارد. اون مناخم همراه با روستاهای شومره، زرعیت و شتولا یک مجموعهٔ فشردهٔ سکونتی را تشکیل می‌دهد. بر پایهٔ آمار پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان ۲۷۶ نفر بود که نسبت به ابتدای آن سال ۱٫۴ درصد کاهش نشان می‌داد. | ## بخش 3: اون مناخم | + روند تغییرات جمعیت اون مناخم سال ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۱ ۲۰۰۳ ۲۰۰۵ ۲۰۰۸ ۲۰۱۰ ۲۰۱۲ ۲۰۱۴ جمعیت ۲۱۵ ۳۰۹ ۲۹۷ ۲۹۷ ۳۰۵ ۳۰۹ ۳۰۱ ۲۹۶ ۲۵۹ ۲۶۹ ۲۷۶ اقتصاد ساکنان موشاو عمدتاً از کشاورزی باغی امرار معاش می‌کنند. در اون مناخم کلبه‌های اقامتی خصوصی برای گردشگران، شراب‌سازی‌های بوتیک و مزارع تمشک و گیلاس برای چیدن توسط بازدیدکنندگان وجود دارد. باستان‌شناسی در غاری در نزدیکی اون مناخم که دست‌نخورده باقی مانده بود، کتیبه‌ای به یونانی بر فراز یکی از طاقچه‌های دفن (لوکولوس) کشف شد. این غار دارای سه بخش با طاقچه‌های فراوان بود و دو کتیبهٔ یونانی بر فراز طاقچه‌های گوناگون به همراه حکاکی یک پیکرهٔ انسانی در آن یافت شده‌است. حملات حزب‌الله اون مناخم به دلیل نزدیکی به مرز لبنان بارها مورد حملهٔ راکتی حزب‌الله قرار گرفته‌است. پارک یادبود سروان‌ها در نزدیکی اون مناخم پارکی به نام «پارک سروان‌ها» به یاد سروان‌های نیر زهاوی و ییفتاح عین که در ۹ ژوئن ۱۹۷۸ در عملیات شَلِخِت (یورش به لبنان) کشته شدند ساخته شده‌است. | ## جمع‌بندی | آموزش در اون مناخم مراکز پیش‌دبستانی فعال هستند و دانش‌آموزان برای تحصیل در دورهٔ ابتدایی به روستای بِتسِت مراجعه می‌کنند.