aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: بلو آپ (مجله) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بلو آپ (مجله) | مقدمه: «بلو آپ» یک مجله موسیقی ماهانه ایتالیایی است که عمدتاً بر موسیقی آلترناتیو و گمنام تمرکز دارد. | ## بخش 1: بلو آپ (مجله) | این مجله علاوه بر مقالات مربوط به موسیقی، بخش‌هایی نیز به ادبیات و تحلیل فیلم اختصاص داده است. تاریخچه و مشخصات بلو آپ (Blow Up) در سپتامبر ۱۹۹۵ به عنوان یک مجله هوادارانه تأسیس شد که به یک مجله ماهانه تبدیل شد. | ## بخش 2: بلو آپ (مجله) | مجله بلو آپ توسط انتشارات تاتل منتشر می‌شود که توسط سفیدها در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد و در کورتونا، توسکانی مستقر است. نام این مجله از شخصیت آرچیبالد «هری» تاتل در فیلم برزیل (فیلم ۱۹۸۵) محصول سال ۱۹۸۵ الهام گرفته شده است. | ## بخش 3: بلو آپ (مجله) | علاوه بر مجله، تاتل در سال ۲۰۰۳ مجموعه‌ای از کتاب‌ها با عنوان «کتاب‌های هری» را افتتاح کرد که به رشته‌ها، مضامین و پدیده‌های فرهنگی مرتبط با موسیقی و فرهنگ راک اختصاص دارد. | ## جمع‌بندی | این مجله در سال ۲۰۱۰ جایزه جایزه غریبه را با انگیزه زیر دریافت کرد: استفانو ایزیدورو بیانکی با عمل کردن از حاشیه و استقلال کامل، از مطبوعات موسیقی پیشین در برخورد با توزیع غیرمتعارف یا رایگان در قلمرو ملی پیشی گرفت و سهم قابل توجهی در شکل‌گیری نسل جدید شنوندگان، نوازندگان و منتقدان داشته است.
موضوع مقاله: د داسک‌بلادز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # د داسک‌بلادز | مقدمه: د داسک‌بلادز یک بازی ویدئویی به سبک نقش‌آفرینی اکشن است که توسط فرام‌سافتور برای کنسول نینتندو سوئیچ ۲ ساخته و منتشر خواهد شد. | ## بخش 1: د داسک‌بلادز | بازی تنها از حالت چندنفره برخوردار است، و تا هشت بازیکن را پشتیبانی می‌کند و شامل هر دو حالت بازیکن در مقابل بازیکن (PvP) و بازیکن در مقابل محیط یا هیولا (PvE) است. بازیکنان از بین بیش از دوجین شخصیت شبیه به خون‌آشام تحت نام بلادسورن (Bloodsworn) که هر کدام سلاح‌ها و توانایی‌های منحصر به فردی در اختیار دارند، یکی را انتخاب می‌کنند تا در نقشه‌های مختلف با یکدیگر به رقابت بپردازند. توسعه و انتشار فرام‌سافتور ایده‌های بالقوه‌ای را با نینتندو در میان گذاشت و آنچه را که کارگردان بازی هیدتاکا میازاکی به عنوان طرح کلی برای د داسک‌بلادز ارائه داد، توصیف کرد. | ## بخش 2: د داسک‌بلادز | اگرچه میازاکی آن را «بیشتر مجموعه‌ای از ایده‌های پراکنده تا یک ارائه شایسته» توصیف کرد، اما نینتندو برای ساخت بازی ابراز علاقه کرد و منجر به شروع پروژه شد. در ابتدا، یک تیم کوچک در فرام‌سافتور توسعه بازی برای کنسول نینتندو سوئیچ را آغاز کرد. همانطور که آن‌ها پیشرفت کردند، نینتندو استودیو را از کنسول نینتندو سوئیچ ۲ که قرار بود عرضه شود مطلع کرد که این امر باعث تغییر در استراتژی توسعه برای بهره‌گیری از سخت‌افزار جدید و تأکید بیشتر بر ویژگی‌های آنلاین بازی و هماهنگی بیشتر با چشم‌انداز اصلی فرام‌سافتور شد. | ## بخش 3: د داسک‌بلادز | اگرچه از نظر مفهومی به خون‌آشام‌ها مرتبط هستند، اما بلادسورن‌ها به عنوان موجوداتی هیولاگونه به تصویر کشیده نمی‌شوند. در عوض، توسعه‌دهندگان قصد داشتند مضامین عاشقانه مرتبط با خون‌آشام‌ها و خون را از طریق بلادسورن که به‌طور کلی با نام د داسک‌بلادز نیز شناخته می‌شوند، بازنگری کنند. جلوه‌های بصری بازی از سبک گوتیک و دورهٔ ویکتوریایی و همچنین اواخر دوران نوین آغازین الهام گرفته شده است. | ## جمع‌بندی | فرام‌سافتور برای گیم‌پلی حالت بازیکن در مقابل بازیکن (PvP) و بازیکن در مقابل محیط یا هیولا (PvE) را پیاده‌سازی کرد، زیرا معتقد بود که این روش فرصت‌های متنوعی برای طراحی بازی ارائه می‌دهد و به آن‌ها اجازه می‌دهد تخصص خود را در خلق رویارویی‌های چالش‌برانگیز با دشمنان به کار گیرند.
موضوع مقاله: بابا بهم گفت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بابا بهم گفت | مقدمه: این مجموعه از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۳ در مجله یانگ یو شوئیشا، منتشر و فصل‌های آن در ۲۷ جلد تانکوبون جمع‌آوری شد. | ## بخش 1: بابا بهم گفت | از جمله مجموعه دیگری که با عنوان بابا به من گفت: نسخه کوکوهانا، از سال ۲۰۱۱ در کوکوهانا منتشر شده است. یک مجموعه درام تلویزیونی ۱۲ قسمتی از این مانگا اقتباس شد که در سال ۲۰۰۳ از شبکه آموزشی ان‌اچ‌کی پخش شد. | ## بخش 2: بابا بهم گفت | خلاصه داستان چیسه، دختری دبستانی، همراه با پدر بیوه‌اش که یک رمان‌نویس است، زندگی می‌کند. مادرش زمانی که او بسیار خردسال بود، درگذشت، اما پیوند عمیق و نزدیکی میان او و پدرش شکل گرفته است. | ## بخش 3: بابا بهم گفت | پدر که بیش از هر چیز مورد علاقه و احترام چیسه است، بیشتر وقت خود را در خانه صرف نویسندگی می‌کند؛ امری که موجب خوشحالی و آرامش دختر می‌شود. | ## جمع‌بندی | بازخوردها بابا به من گفت در سال ۱۹۹۰ برندهٔ سی‌وپنجمین جایزهٔ مانگای شوگاکوکان در بخش شوجو شد.
موضوع مقاله: زندگی رؤیایی آقای کیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زندگی رؤیایی آقای کیم | مقدمه: زندگی رؤیایی آقای کیم (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی با بازی ریو سونگ ریونگ، میونگ سه بین و چا کانگ یون ساخته شده است. | ## بخش 1: زندگی رؤیایی آقای کیم | این مجموعه از ۲۵ اکتبر ۲۰۲۵، شنبه‌ها ساعت ۲۲:۳۴۰ (کی‌اس‌تی) و یکشنبه‌ها ساعت ۲۲:۳۰ از شبکهٔ جی‌تی‌بی‌سی پخش خواهد شد. | ## بخش 2: زندگی رؤیایی آقای کیم | خلاصه داستان این مجموعه روایتگر مدیر کیم است که کار خود را در یک شرکت بزرگ در سئول آغاز می‌کند و باید میان سیاست‌های اداری و چالش‌های شخصی مسیر خود را پیدا کند. | ## بخش 3: زندگی رؤیایی آقای کیم | بازیگران ریو سونگ ریونگ در نقش کیم ناک سو میونگ سه بین در نقش پارک ها جین چا کانگ یون در تقش کیم سو گیوم تولید این مجموعه به کارگردانی چو هیون تاک، کارگردان آثار قلعه آسمان (۲۰۱۸)، گل برفی (۲۰۲۱) و خانواده استثنایی (۲۰۲۴)، ساخته شده و فیلمنامهٔ آن را کیم هونگ گی و یون هه سونگ نوشته‌اند. | ## جمع‌بندی | تولید مجموعه بر عهدهٔ شرکت‌های اس‌ال‌ال، دراما هاوس استودیو و بارو انترتینمنت است.
موضوع مقاله: فردایی حتمی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فردایی حتمی | مقدمه: فردایی حتمی (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی ایم هیون ووک و نویسندگی یو یونگ آه است و پارک سو جون و وون جی آن در نقش‌های اصلی آن ایفای نقش می‌کنند. | ## بخش 1: فردایی حتمی | این مجموعه از ۶ دسامبر ۲۰۲۵، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۲:۳۰ از شبکهٔ جی‌تی‌بی‌سی پخش خواهد شد و همچنین برای استریم در برخی مناطق جهان از طریق پرایم ویدئو در دسترس خواهد بود. بازیگران پارک سو جون در نقش لی گیونگ دو خبرنگار روزنامهٔ دونگ‌وون ایلبو وون جی آن در نقش سو جی وو دوست‌دختر سابق گیونگ دو لی ال در نقش سو جی یون لی جو یونگ در نقش لی سو یونگ کانگ کی دونگ در نقش چا وو شیک جو مین گوک در نقش لی جونگ مین تولید توسعه این مجموعه توسط ایم هیون ووک، کارگردان آثار بازتابی از تو (۲۰۲۱) و پادشاه سرزمین (۲۰۲۳)، ساخته شده و فیلم‌نامهٔ آن توسط یو یونگ آه نوشته شده که پیش‌تر نویسندگی مجموعه‌هایی چون رویارویی (۲۰۱۸)، سی و نه (۲۰۲۲) و وکیل طلاق شین (۲۰۲۳) را بر عهده داشته است. | ## بخش 2: فردایی حتمی | این مجموعه با همکاری شرکت‌های اس‌ال‌ال، استوری فارست و استودیوز آی‌ان تهیه شده است. انتخاب بازیگران در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ گزارش شد که پارک سو جون برای ایفای نقش اصلی مرد پیشنهاد دریافت کرده است. | ## بخش 3: فردایی حتمی | در ۹ سپتامبر ۲۰۲۵ نخستین تصاویر ویژهٔ مجموعه با حضور پارک سو جون و وون جی آن منتشر شد. انتشار در ۲۷ مه ۲۰۲۵، شبکهٔ جی‌تی‌بی‌سی فهرست مجموعه‌های تلویزیونی نیمهٔ دوم سال را اعلام کرد. | ## جمع‌بندی | این مجموعه قرار است در دسامبر ۲۰۲۵، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۲:۳۰ (کی‌اس‌تی) پخش شود.
موضوع مقاله: خانواده تایفون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خانواده تایفون | مقدمه: خانوادهٔ تایفون (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی جانگ هیون سوک و به کارگردانی لی نا جونگ و با بازی لی جون هو و کیم مین ها است. | ## بخش 1: خانواده تایفون | این مجموعه از ۱۱ اکتبر ۲۰۲۵ روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۲۰ (کی‌اس‌تی) از شبکهٔ تی‌وی‌ان پخش خواهد شد. خلاصه داستان این مجموعه روایتگر دوران رشد یک مدیر عامل جوان و تلاش‌های خانواده و کارکنان اوست که در جریان بحران مالی ۱۹۹۷ آسیا می‌کوشند شرکت کوچک پدرش را حفظ کنند. بازیگران اصلی لی جون هو در نقش کانگ ته پونگ مدیر عاملی که برای نجات شرکت تایفون، کسب‌وکار کوچکی که از پدرش به جا مانده، در میانهٔ بحران مالی ۱۹۹۷ تلاش می‌کند. پیش از وقوع بحران، او به‌عنوان یکی از اعضای «قبیلهٔ نارنجی آپ‌گوجونگ» به تصویر کشیده شده است؛ پدیده‌ای فرهنگی در میان جوانان دههٔ ۱۹۹۰ که نام خود را از رنگ خط مترو منتهی به آن منطقه گرفته است. کیم مین ها در نقش اوه می سون حسابدار شرکت تایفون و دختر بزرگ خانواده که فردی مسئولیت‌پذیر است. مو جین سونگ در نقش پیون هیون جون مدیر شرکت کشتیرانی پیوسانگ‌سون، پسر باک هو و رقیب ته پونگ. | ## بخش 2: خانواده تایفون | کیم یونگ اوک در نقش یوم بون یی کوان اون سونگ در نقش اوه بوم کوان هان سول در نقش اوه می هو کیم جه هوا در نقش چا سون تک لی چانگ هون در نقش گو ما جین لی سانگ جین در نقش به سونگ جونگ کیم سونگ ایل در نقش گو میونگ گوان پارک سونگ یون در نقش کیم اول نیو کیم سانگ هو در نقش پیو باک هو تولید توسعه این مجموعه به کارگردانی لی نا جونگ و نویسندگی جانگ هیون سوک ساخته شده و با همکاری شرکت‌های ایمجینوس، استودیو پی‌آی‌سی و تری استودیو تهیه شده است. انتخاب بازیگران در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۴ گزارش شد که لی جون هو در حال مذاکره برای ایفای نقش اصلی در این مجموعه است و پیشنهاد را به‌طور مثبت بررسی می‌کند. در ۱۱ نوامبر، گزارش شد که کوم سه روک پیشنهاد نقش اصلی زن را دریافت کرده و آن را به‌طور مثبت بررسی می‌کند، اما در نهایت به دلیل تداخل برنامه‌ها از پروژه کناره‌گیری کرد. در ۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، خبر رسید که کیم مین ها به‌عنوان جایگزین کوم در نظر گرفته شده است. یک روز بعد، حضور سونگ دونگ ایل و کیم جی یونگ در نقش والدین شخصیت لی تأیید گردید. در ۲۰ فوریه، کیم مین سوک و مو جین سونگ به ترتیب در نقش بهترین دوست و رقیب شخصیت لی انتخاب شدند. | ## بخش 3: خانواده تایفون | انتشار و تبلیغات خانوادهٔ تایفون از ۱۱ اکتبر ۲۰۲۵، روزهای شنبه و یکشنبه از شبکهٔ تی‌وی‌ان پخش خواهد شد. در ۳۰ مه، شبکهٔ تی‌وی‌ان یک ویدئوی معرفی از این مجموعه منتشر کرد که شامل توضیحات لی جون هو و کیم مین ها بود و به‌عنوان بخشی از پیش‌نمایش ۱۰ دقیقه‌ای آثار آیندهٔ این شبکه ارائه شد. پوستر اول که لی جون هو را در نقش کانگ ته پونگ نشان می‌داد در ۸ سپتامبر منتشر شد. دو روز بعد، در ۱۰ سپتامبر، دومین پوستر به همراه یک تیزر کوتاه که بر تأثیر بحران مالی ۱۹۹۷ تمرکز داشت منتشر شد. نمایش زودهنگام قسمت اول در ۱۵ سپتامبر در «سی‌جی‌وی یونگ‌سان آی‌پارک مال» برگزار شد که بازیگران و ۴۰۰ طرفدار منتخب (بر اساس یک مسابقهٔ شعارنویسی) در آن حضور داشتند. | ## جمع‌بندی | در ۱۹ سپتامبر، نخستین تصاویر از لی جون هو و کیم مین سوک در قالب اعضای «قبیلهٔ نارنجی آپ‌گوجونگ» منتشر شد.
موضوع مقاله: لوئیزا باتیستاتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوئیزا باتیستاتی | مقدمه: زنی ایتالیایی در قرن نوزدهم بود که در کتاب «طرح‌هایی از تمام زنان برجسته» (۱۸۵۳) نوشته نویسنده آمریکایی سارا جوزفا هیل، به عنوان قهرمان قیام علیه حکومت اتریش که در لومباردی رخ داده بود و به عنوان پنج روز میلان شناخته می‌شود، ثبت شده است. | ## بخش 1: لوئیزا باتیستاتی | این شورش در دوره ۱۸ تا ۲۲ مارس ۱۸۴۸ رخ داد و در اخراج پادگان اتریشی به فرماندهی جوزف رادتزکی از شهر موفق بود. با این حال، رادتزکی در ۶ آگوست همان سال دوباره وارد میلان شد و اتریش تا سال ۱۸۵۹ کنترل شهر را در دست داشت. هیل نوشت:لوئیزا باتیستاتی، اهل استرادلا، ساردینیا و مانتو دوز در میلان، در جریان انقلاب پنج روزهٔ میلان در سال ۱۸۴۸ شجاعت فوق‌العاده‌ای از خود نشان داد. | ## بخش 2: لوئیزا باتیستاتی | در روز یکشنبه، ۱۰ مارس، او یک سرباز سواره‌نظام را که کارابین حمل می‌کرد، خلع سلاح نمود. او خود را در رأس پل پاپّیتی قرار داد و با ثبات در آنجا باقی ماند و در روزهای ۲۰، ۲۱ و ۲۲ مارس علیه دشمن جنگید،i.e. رهبری گروهی دلیر از جوانان را بر عهده گرفت و با هر شلیک یک کروات را از پای درآورد. | ## بخش 3: لوئیزا باتیستاتی | که ۵۸۰ نفر را در خود جای داده بود و محل پناه گرفتن بیوه‌ها و فرزندانشان و سایر زنان هنگام هجوم فریدریش یکم، امپراتور مقدس روم به میلان بود، دفاع نمود. | ## جمع‌بندی | او همچنین در دایرةالمعارف آمازون‌ها (۱۹۹۱) نوشته جسیکا آماندا سالمونسون ظاهر می‌شود.
موضوع مقاله: نوآوری‌های فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نوآوری‌های فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی ایتالیا | مقدمه: این کشور با سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه، همکاری دانشگاه‌ها و شرکت‌های فناور، و مشارکت در پروژه‌های بین‌المللی، نوآوری‌های متعددی در تجهیزات پزشکی، داروسازی و فناوری‌های بیوتکنولوژی ایجاد کرده است. | ## بخش 1: نوآوری‌های فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی ایتالیا | شرکت‌ها و مؤسسات تحقیقاتی با تمرکز بر توسعه داروهای نوین، تجهیزات پزشکی و فناوری‌های ژنتیک، جایگاه ایتالیا را در بازار اروپایی و جهانی تثبیت کردند. در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، با رشد فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی، کاربردهای پزشکی دیجیتال و تحلیل داده‌های سلامت نیز توسعه یافت. این شرکت‌ها با نوآوری‌های خود به توسعه بازار داخلی و بین‌المللی کمک می‌کنند و زمینه را برای درمان‌های شخصی‌سازی‌شده فراهم می‌کنند. | ## بخش 2: نوآوری‌های فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی ایتالیا | تأثیر اقتصادی و علمی صنعت فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی ایتالیا باعث ایجاد فرصت‌های شغلی، رشد شرکت‌های فناور و توسعه پژوهش‌های علمی شده است. سرمایه‌گذاری در داروهای نوین، تجهیزات پزشکی و فناوری‌های هوش مصنوعی، نه تنها به سلامت مردم کمک کرده بلکه سهم قابل توجهی در صادرات فناوری‌های پیشرفته ایتالیا دارد. جمع‌بندی و نتیجه‌گیری ایتالیا با بیش از پنج دهه فعالیت در حوزه فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی، توانسته است جایگاه خود را در نوآوری علمی و فناوری تثبیت کند. | ## بخش 3: نوآوری‌های فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی ایتالیا | شرکت‌ها، مؤسسات تحقیقاتی و استارتاپ‌ها با توسعه تجهیزات پزشکی پیشرفته، داروهای نوین و فناوری‌های هوش مصنوعی پزشکی، نه تنها به رشد علمی کشور کمک کرده‌اند بلکه اثرات اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی نیز ایجاد کرده‌اند. | ## جمع‌بندی | با ادامه سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه، تقویت همکاری‌های بین‌المللی و تمرکز بر فناوری‌های نوین پزشکی و بیوتکنولوژی، ایتالیا می‌تواند در آینده به یکی از قطب‌های برتر جهانی در این حوزه تبدیل شود.
موضوع مقاله: ماتیلده بورومئو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماتیلده بورومئو | مقدمه: ماتیلده، شاهزادهٔ فورستنبرگ (متولد دونا ماتیلده دی پرینسیپی بورومئو آرسه تاورنا؛ زاده ۸ اوت ۱۹۸۳) سوارکار و پرورش‌دهنده اسب ایتالیایی است. | ## بخش 1: ماتیلده بورومئو | او عضو خاندان بورومئو، یک خانواده اشرافی ایتالیایی با پیوندهای تاریخی با کلیسای کاتولیک و دوک‌نشین میلان است. او از طریق ازدواج با شاهزاده آنتونیوس زو فورستنبرگ، عضو خاندان آلمانی فورستنبرگ است. ماتیلده بورومئو در مسابقات بین‌المللی سوارکاری به نمایندگی از ایتالیا شرکت کرده است. او خواهر دونا لاوینیا بورومئو (همسر جان الکان) و دونا ایزابلا بورومئو (همسر اوگو براچتی پرتی) است. | ## بخش 2: ماتیلده بورومئو | او خواهر ناتنی بئاتریس بورومئو، که با خانواده شاهزاده موناکو (عروس پرنسس کارولین موناکو) ازدواج کرد، و کارلو لودوویکو بورومئو، شوهر طراح مد ایتالیایی مارتا فری است. شغل ماتیلد بورومئو پس از اخذ مدرک خود در رشته پرورش و رفاه حیوانات از دانشگاه میلان، کار در مزرعه خانوادگی‌اش در لوملینا را آغاز کرد. او در صنعت روزانه کار می‌کند و در سال ۲۰۰۶ شروع به پرورش اسب‌های پرش با اسب کرد. اندکی پس از شروع رقابت در مسابقات سوارکاری، سوار بر اسب‌هایی شد که خودش پرورش داده بود. | ## بخش 3: ماتیلده بورومئو | او در تور قهرمانان جهانی، مستر پاریس، مستر ورونا و در پیازا دی سینا شرکت کرده است. او به نمایندگی از ایتالیا، در مونت کارلو مقام دوم، در تورتونا مقام اول، در ورونا مقام دوم و در تروچازانو مقام اول را کسب کرده است. او در روزهای اول و دوم در گرند پری درجه یک CIS در نمایشگاه زمستانی میلان مقام نهم و در روز سوم مقام دهم را کسب کرد. در سال ۲۰۱۵، ماتیلد بورومئو به عنوان سفیر اصلی نمایشگاه زمستانی میلان و فیرا ورونا کاوالی خدمت کرد. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۱، بورومئو با آنتونیوس زو فورستنبرگ، کوچک‌ترین پسر هاینریش فورست زو فورستنبرگ، در ایزولا بلا، یکی از جزایر بورومئو در دریاچه ماجیوره که متعلق به خانواده بورومئو است، ازدواج کرد.
موضوع مقاله: والنتین نیکولایف (بازیکن فوتبال) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # والنتین نیکولایف (بازیکن فوتبال) | مقدمه: والنتین نیکولایف (; ۱۶ اوت ۱۹۲۱ – ۹ اکتبر ۲۰۰۹) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. | ## بخش 1: والنتین نیکولایف (بازیکن فوتبال) | وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سرخ، مدال پنجاهمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، قهرمان ورزشی اتحاد شوروی، مدال بیستمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال دفاع از مسکو، مدال چهلمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، نشان شایستگی نبرد، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، مدال سی‌امین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال «برای پیروزی بر آلمان در جنگ بزرگ میهنی ۱۹۴۱-۱۹۴۵»، روبان مدال بزرگداشت ۸۵۰مین سالگرد مسکو، مدال ژوکوف، نشان دوستی خلق، و مدال شصتمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱) شده است. | ## بخش 2: والنتین نیکولایف (بازیکن فوتبال) | ## بخش 3: والنتین نیکولایف (بازیکن فوتبال) | ## جمع‌بندی | از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد.
موضوع مقاله: جنگ (داستان کوتاه لوئیجی پیراندلو) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنگ (داستان کوتاه لوئیجی پیراندلو) | مقدمه: این داستان، بحثی را بین والدین سربازان در جنگ جهانی اول در مورد چگونگی برخورد آنها با غم و اندوه دنبال می‌کند. | ## بخش 1: جنگ (داستان کوتاه لوئیجی پیراندلو) | برخی این داستان را به همراه «دیوار» ژان پل سارتر، یکی از بزرگ‌ترین داستان‌های کوتاه دوره بین دو جنگ جهانی می‌دانند. ترجمه انگلیسی این داستان از آن زمان به یک اثر ادبی تبدیل شده است که اغلب در ایالات متحده، کانادا و آلمان تدریس می‌شود. خلاصه داستان داستان با ورود یک مادر و پدر به قطار برای ترک رم و دیدار تنها پسرشان آغاز می‌شود، که پیش‌تر برای خدمت در جنگ جهانی اول اعزام شده بود. در این هنگام، سایر مسافران از همسر می‌پرسند که چه اتفاقی افتاده است و او به آن‌ها می‌گوید که تنها پسرشان تازه به جبهه اعزام شده است. | ## بخش 2: جنگ (داستان کوتاه لوئیجی پیراندلو) | بسیاری از مسافران با این موضوع همذات‌پنداری می‌کنند و زنی به آن‌ها می‌گوید که پسرش که از آغاز جنگ اعزام شده بود، دو بار زخمی بازگشته و دوباره به جبهه فرستاده شده است. سپس آن‌ها دربارهٔ این بحث می‌کنند که آیا فرستادن تنها پسر به جنگ بهتر است یا داشتن دو پسر که هر دو به جبهه فرستاده شوند. اما مسافر دیگری استدلال می‌کند که داشتن یک پسر باقی‌مانده به معنای آن است که پدر مجبور خواهد بود ادامه زندگی خود را در غم و رنج بگذراند. در این هنگام، مسافر دیگری که پیراندلو او را چاق و سرخ‌روی توصیف می‌کند، بحث را «مزخرف» می‌نامد و می‌گوید که فرزندان آن‌ها متعلق به کشورشان هستند و نه برای خودشان. | ## بخش 3: جنگ (داستان کوتاه لوئیجی پیراندلو) | او توضیح می‌دهد که پسرش در جنگ کشته شده است، اما پسرش برای او پیامی فرستاده بود که در لحظات آخر از کشته شدن در دفاع از کشورش خرسند بوده است، و به همین دلیل او از مرگ پسرش سوگواری نمی‌کند.[۲] این سخن، سایر مسافران را ساکت می‌کند، کسانی که از سخنان او تحت تأثیر قرار گرفته و همگی با احساس او موافقت می‌کنند. مادر داغ‌دیده نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد و شروع به اندیشیدن دربارهٔ خودخواهی غم خود می‌کند. | ## جمع‌بندی | اما اندکی بعد، او نسبت به استدلال او بی‌تفاوت می‌شود و پرسشی به ظاهر ساده می‌پرسد: «پس، پسرت واقعاً مرده است؟» داستان با این پرسش پایان می‌یابد که مرد چاق با شنیدن این کلمات، به این واقعیت پی می‌برد که پسرش واقعاً مرده است و شروع به گریه غیرقابل کنترل می‌کند، که باعث تعجب سایر مسافران می‌شود.
موضوع مقاله: ایل بارتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایل بارتی | مقدمه: این نشریه به عنوان یک ضمیمه ادبی چهار صفحه‌ای برای مجله دیگر گوبتی، انقلاب لیبرال، آغاز به کار کرد. | ## بخش 1: ایل بارتی | او پس از تعطیلی انقلاب لیبرال در سال ۱۹۲۵، از این مجله برای ادامه رویکرد انتقادی خود نسبت به فاشیسم استفاده کرد. گوبتی از آغاز به کار این مجله در سال ۱۹۲۴ تا زمان مرگش در فوریه ۱۹۲۶، آن را رهبری می‌کرد. | ## بخش 2: ایل بارتی | پس از مونتی، سانتینو کاراملا و پیرو زانتی جانشین او شدند که تا زمان تعطیلی آن در دسامبر ۱۹۲۸، آن را اداره می‌کردند. نویسندگان اصلی آن لئون گینزبورگ، بندتو کروچه، اوژنیو مونتاله و گائتانو سالومینی بودند. | ## بخش 3: ایل بارتی | ماسیمو میلا فعالیت خود را به عنوان منتقد موسیقی و مورخ در سال ۱۹۲۸ در این مجله آغاز کرد. ایل بارِتی همچنین ترجمه‌هایی از آثار سورئالیست‌ها و دادائیست‌های مشهور، از جمله جیمز جویس، راینر ماریا ریلکه، ویرجینیا وولف، آندره ژید، پل والری، استفان مالارمه، مارسل پروست و شارل بودلر را منتشر کرد. | ## جمع‌بندی | ایل بارِتی در طول حیات خود در مجموع ۵۳ شماره و همچنین شماره‌های ویژه‌ای در مورد ادبیات فرانسه و تئاتر آلمان منتشر کرد.Eric Bulson (2016).
موضوع مقاله: آرتریبون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرتریبون | مقدمه: آرتریبون یک مجله هنری ایتالیایی با توزیع سراسری است که دفتر مرکزی آن در رم قرار دارد. | ## بخش 1: آرتریبون | این مجله نمایشگاه‌های جاری، مصاحبه با هنرمندان، نقد و بررسی و تحلیل موضوعاتی مانند بازار هنر، معماری و طراحی را پوشش می‌دهد. این مجله در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد و هم به صورت آنلاین و هم به صورت چاپی، هر کدام با محتوای متفاوت، در دسترس است. این مجله هر دو ماه یکبار با تیراژ ۵۵۰۰۰ نسخه منتشر می‌شود و در بیش از ۶۵۰ مکان در سراسر ایتالیا توزیع می‌شود. تاریخچه از زمان تأسیس در سال ۲۰۱۱، آرتریبون توسط بنیان‌گذار و سردبیر آن، ماسیمیلیانو تونلی، اداره می‌شود. | ## بخش 2: آرتریبون | پس از دو سال فعالیت، ایل جورناله، آرتریبون را به عنوان سخنگویی می‌دید که می‌تواند داستان بازار هنر را روایت کند و در عین حال به عنوان همتای آن عمل کند. در عرض چند سال، آرتریبون خود را «به عنوان پلتفرم اصلی بحث، اخبار و تحقیقات فرهنگ بصری در ایتالیا» قرار داد. در سال ۲۰۱۵، آرتریبون نقشه هنر خیابانی رم را برای اداره محلی رم تهیه کرد و وب‌سایت آن اخیراً با تأمین مالی بخشی از بودجه اروپایی، بازسازی شد. به گفته بزرگ‌ترین روزنامه ایتالیا ، کوریره دلا سرا، آرتریبون اکنون به همراه آرتزلایف و اکسیبارت، یکی از شناخته‌شده‌ترین مجلات آنلاین، در مورد رویدادها و نمایشگاه‌های فرهنگی در ایتالیا و سراسر جهان اطلاع‌رسانی و بررسی می‌کند. | ## بخش 3: آرتریبون | در سال ۲۰۲۱، روزنامه پیشرو ایتالیا، لا رپوبلیکا، از اظهار نظر نژادپرستانه ماسیمیلیانو تونلی در مورد یک نمایشگاه هنر آفریقایی در لندن خبر داد که هیئت تحریریه آرتریبون از آن فاصله گرفت و سردبیر آن عذرخواهی کرد. در بهار ۲۰۲۵، مجله هنری فینستر سول آرته پس از توهین دفتر مطبوعاتی یک نمایشگاه به تونلی پس از انتشار یک مقاله انتقادی، همبستگی خود را با او ابراز کرد. یک ویرایش عمیق سرمقاله و گرافیک در پایان سال ۲۰۱۸ تکمیل شد اکثر جلدهای آن انتزاعی یا مفهومی هستند که با محتوا و سبک مجله مطابقت دارند. | ## جمع‌بندی | از سپتامبر ۲۰۲۲، مدرسه طراحی موسسه طراحی اروپایی جلدهای مجله را طراحی کرده است و «به بررسی مضامین معاصر مانند آلودگی بین هنر و فناوری، انسان و طبیعت، واقعیت و مجازی» می‌پردازد.