aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: کمبود مولیبدن (در گیاهان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کمبود مولیبدن (در گیاهان) | مقدمه: کمبود مولیبدن زمانی رخ می‌دهد که رشد گیاه محدود شود زیرا گیاه نمی‌تواند مقادیر کافی از این ماده در تغذیه گیاه را از بستر کشت خود جذب کند. | ## بخش 1: کمبود مولیبدن (در گیاهان) | برای محصولاتی که در خاک رشد می‌کنند، این مسئله ممکن است نتیجه غلظت کم مولیبدن در کل خاک (یعنی ماده مادری خاک از نظر مولیبدن فقیر است) باشد، یا به این دلیل باشد که مولیبدن خاک در اشکالی نگه داشته شده است که برای گیاهان قابل دسترس نیست – جذب سطحی مولیبدن در پی‌اچ خاک اسیدی در قوی‌ترین حالت خود است. عملکردها در گیاهان، مولیبدن برای چندین آنزیم ضروری است، از جمله: نیتروژناز، که برای تثبیت بیولوژیکی توسط هر دو نوع دیازوتروف‌های همزیست و غیرهمزیست مورد نیاز است؛ نیترات ردوکتاز، که برای احیای نیترات مورد نیاز است – این فرایند برای ادغام در پروتئین‌ها ضروری است؛ و گزانتین دهیدروژناز، که در سنتز اسید اوریک از پورین‌ها نقش دارد. علائم کمبود مولیبدن در اکثر گیاهان با تجمع نیترات در بخش آسیب‌دیده گیاه مرتبط است. علائم عبارتند از: برگ‌های کم‌رنگ با کلروز (زردی) بین‌رگی و حاشیه‌ای و نکروز (سوختگی)؛ ناهنجاری دم‌تازیانه در محصولات کلم‌ها (به‌ویژه گل کلم)؛ کاهش تشکیل کاکل در ذرت؛ جوانه‌زنی پیش از موعد دانه ذرت. | ## بخش 2: کمبود مولیبدن (در گیاهان) | در بقولات، مهار تثبیت N2 ممکن است منجر به ایجاد گیاهانی کم‌رنگ، زرد و دچار کمبود نیتروژن شود. شرایط خاک کمبود مولیبدن در بسیاری از انواع مختلف خاک رایج است؛ برخی از خاک‌ها غلظت مولیبدن کل پایینی دارند و برخی دیگر به دلیل جذب سطحی قوی مولیبدن، مولیبدن قابل جذب برای گیاه کمی دارند. علائم در مواردی که هر دو شرط صادق باشد، مانند خاک‌های ماسه‌ای اسیدی، بسیار شایع است. نیازهای مولیبدن مولیبدن یک ریزمغذی ضروری است، به این معنی که برای رشد و نمو گیاه حیاتی است اما به مقدار بسیار کمی مورد نیاز است. | ## بخش 3: کمبود مولیبدن (در گیاهان) | اگرچه نیاز به مولیبدن در بین محصولات مختلف متفاوت است، غلظت مولیبدن برگ (بر پایه ماده خشک) در محدوده برای اکثر محصولات کافی است. با این حال، در بسیاری از شرایط، استفاده از کود مولیبدن به‌صورت خاکی، بذری یا محلول‌پاشی بسیار مقرون‌به‌صرفه‌تر از استفاده از آهک برای افزایش دسترسی به مولیبدن است. | ## جمع‌بندی | نرخ معمول مصرف خاکی و محلول‌پاشی است؛ نرخ‌های توصیه‌شده برای تیمار بذر از متغیر است.
موضوع مقاله: کمبود نیتروژن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کمبود نیتروژن | مقدمه: کمبود نیتروژن یک وضعیت ناهنجار است که در آن گیاه قادر به دریافت نیتروژن کافی از خاک نیست. | ## بخش 1: کمبود نیتروژن | این امر می‌تواند منجر به توقف رشد، عدم تولید گل یا میوه، و کلروز (کمبود کلروفیل که منجر به تغییر رنگ می‌شود) شود. این مشکل ممکن است زمانی رخ دهد که مواد آلی با محتوای کربن بالا، مانند خاک‌اره، به خاک اضافه شوند. از کمبود نیتروژن می‌توان با استفاده از خرده‌های چمن به‌عنوان خاک‌پوش یا محلول‌پاشی با کود حیوانی جلوگیری کرد. کاشت محصولات کود سبز مانند چاودار برای پوشاندن خاک در طول زمستان به جلوگیری از آبشویی نیتروژن کمک می‌کند، در حالی که کودهای سبز از تیره بقولات مانند ماشک معمولی، نیتروژن اضافی را از اتمسفر تثبیت می‌کنند. علاوه بر این، سیستم آبیاری ضعیف در مزرعه می‌تواند منجر به هدررفت نیتروژن در گیاهان شود، زیرا وجود آب راکد در مزرعه باعث تبخیر نیتروژن در هوا خواهد شد. علائم علائم کمبود نیتروژن می‌تواند شامل موارد زیر باشد: کاهش محتوای سبزینه در برگ‌های گیاه که معمولاً منجر به رنگ زرد کم‌رنگ (کلروز) می‌شود. تأثیر بر تولید سیب‌زمینی علائم کمبود نیتروژن در سیب‌زمینی شامل کلروز عمومی برگ‌ها است؛ در این وضعیت برگ‌ها سبز کم‌رنگ شده و در گیاهان دچار کمبود، به‌شدت به سمت بالا فنجانی می‌شوند. | ## بخش 2: کمبود نیتروژن | کمبود نیتروژن همچنین باعث می‌شود برگ‌ها کوچک بمانند و پیش از موعد بریزند که منجر به کاهش فتوسنتز در گیاه می‌شود. همبستگی مستقیمی بین اندازه غده و عملکرد با مقدار نیتروژن قابل دسترس گیاه در خاک وجود دارد. با این حال، نیتروژن اضافی در خاک نیز می‌تواند برای تولید سیب‌زمینی مضر باشد و بر چگونگی توسعه ریشه‌ها تأثیر منفی گذاشته و باعث تأخیر در آغاز تشکیل غده شود. تشخیص علائم بصری کمبود نیتروژن، تشخیص آن را در برخی گونه‌های گیاهی نسبتاً آسان می‌کند. این علائم شامل رشد ضعیف گیاه و تغییر رنگ برگ‌ها به سبز کم‌رنگ یا زرد است، زیرا گیاه قادر به ساخت کلروفیل کافی نیست. برگ‌های پایینی (برگ‌های قدیمی‌تر) ابتدا علائم را نشان می‌دهند، زیرا گیاه نیتروژن را از بافت‌های قدیمی به بافت‌های جوان‌تر و مهم‌تر منتقل می‌کند. با این حال، گزارش شده است که علائم کمبود نیتروژن در گیاهان مختلف در بخش‌های متفاوتی ظاهر می‌شود؛ برای مثال، کمبود نیتروژن در چای با کندی رشد شاخساره و زرد شدن برگ‌های جوان‌تر شناسایی می‌شود. | ## بخش 3: کمبود نیتروژن | با این وجود، این علائم فیزیکی می‌تواند ناشی از تنش‌های متعدد دیگر مانند کمبود سایر مواد مغذی، مسمومیت، آسیب علف‌کش، بیماری، خسارت حشرات یا شرایط محیطی نیز باشد؛ بنابراین، قابل‌اعتمادترین راه تشخیص کمبود نیتروژن، انجام آزمایش‌های کمی علاوه بر ارزیابی علائم بصری گیاه است. با این حال، کمبود نیتروژن را می‌توان به روش‌های غیرتخریبی و با اندازه‌گیری محتوای کلروفیل نیز تشخیص داد. آزمایش‌های محتوای کلروفیل به این دلیل مؤثر هستند که محتوای نیتروژن برگ و غلظت کلروفیل ارتباط نزدیکی با هم دارند. محتوای کلروفیل را می‌توان با یک کلروفیل‌سنج تشخیص داد؛ ابزاری قابل حمل که میزان سبزی برگ‌ها را برای تخمین غلظت نسبی کلروفیل آن‌ها اندازه‌گیری می‌کند. همچنین می‌توان محتوای کلروفیل را با یک فلورومتر کلروفیل ارزیابی کرد که نسبت فلورسانس کلروفیل را برای شناسایی ترکیبات فنولی (که در زمان محدودیت نیتروژن به مقدار بیشتری تولید می‌شوند) اندازه‌گیری می‌کند. | ## جمع‌بندی | اقدامات اصلاحی کودهایی مانند آمونیوم فسفات، کلسیم آمونیوم نیترات و اوره را می‌توان برای جبران کمبود استفاده کرد.
موضوع مقاله: کمبود روی (در گیاهان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کمبود روی (در گیاهان) | مقدمه: کمبود روی زمانی رخ می‌دهد که رشد گیاه محدود شود، زیرا گیاه نمی‌تواند مقادیر کافی از این ماده در تغذیه گیاه را از بستر کشت خود جذب کند. | ## بخش 1: کمبود روی (در گیاهان) | علائم بصری کمبود شامل موارد زیر است: کلروز - زرد شدن برگ‌ها؛ اغلب به‌صورت بین‌رگبرگی؛ در برخی گونه‌ها، جوان‌ترین برگ‌ها بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند، اما در برخی دیگر هم برگ‌های قدیمی و هم برگ‌های جدید کلروتیک می‌شوند؛ لکه‌های نکروز - مرگ بافت برگ در مناطق دچار کلروز؛ برنزه شدن برگ‌ها - مناطق کلروتیک ممکن است به رنگ برنزی درآیند؛ روزت شدن برگ‌ها - دولپه‌ای‌های دچار کمبود روی اغلب دارای ساقه‌های کوتاه‌شده هستند، بنابراین برگ‌ها روی ساقه به‌صورت دسته‌ای جمع می‌شوند؛ توقف رشد گیاهان - گیاهان کوچک ممکن است در نتیجه کاهش رشد یا کاهش طویل شدن میان‌گره‌ها ایجاد شوند؛ ریزبرگی (Little leaf) - برگ‌های کوچکی که اغلب کلروز، لکه‌های نکروزه یا برنزه شدن را نشان می‌دهند؛ تغییر شکل برگ‌ها - برگ‌ها اغلب باریک‌تر شده یا حاشیه موج‌دار پیدا می‌کنند. کمبود روی در بسیاری از انواع مختلف خاک رایج است؛ برخی از خاک‌ها (خاک‌های ماسه‌ای، هیستوسول‌ها و خاک‌هایی که از ماده مادری به‌شدت هوازده ایجاد شده‌اند) دارای غلظت کلی روی پایینی هستند، و برخی دیگر به دلیل جذب سطحی قوی روی، دارای روی قابل جذب کمی برای گیاه هستند (خاک‌های آهکی، خاک‌های به‌شدت هوازده، ورتی‌سول‌ها، گلی‌سول، خاک‌های شور). خاک‌های دارای ماده آلی کم و خاک‌های متراکم که مانع از گسترش ریشه می‌شوند نیز در معرض خطر بالای کمبود روی قرار دارند. استفاده از کودهای فسفاته نیز مکرراً با کمبود روی مرتبط بوده است؛ این امر ممکن است به دلیل افزایش جذب توسط کانی‌های رس (به‌ویژه اکسیدهای آهن)، سرکوب همزیستی قارچ‌ریشه و/یا تثبیت روی در بافت‌های گیاهی باشد. | ## بخش 2: کمبود روی (در گیاهان) | درمان روی یک ریزمغذی ضروری است، به این معنی که برای رشد و نمو گیاه حیاتی است اما به مقدار بسیار کم مورد نیاز است. اگرچه نیاز به روی در بین محصولات مختلف متفاوت است، غلظت روی در برگ (بر پایه ماده خشک) در محدوده ۲۰ تا ۱۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم برای اکثر محصولات کافی است. مقادیر توصیه‌شده برای کاربرد روی واقعی بین ۵ تا ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار متغیر است، اما سطوح بهینه روی بسته به نوع گیاه و شدت کمبود متفاوت است. استفاده از روی ممکن است کمبود روی را در خاک‌های قلیایی برطرف نکند، زیرا حتی با افزودن روی، ممکن است برای جذب گیاه غیرقابل دسترس باقی بماند. | ## بخش 3: کمبود روی (در گیاهان) | محلول‌پاشی روی به‌صورت سولفات روی یا به‌صورت کلات روی (یا سایر کمپلکس‌های آلی) نیز به‌ویژه در درختان میوه و تاکستان‌ها به‌طور گسترده استفاده می‌شود. روی را می‌توان به‌صورت تیمار بذر یا از طریق فرو بردن ریشه نشاهای پیوندی در محلول نیز تأمین کرد. کمبود روی نفوذپذیری غشای زیستی را افزایش می‌دهد، زیرا آنزیم‌های حاوی روی در سم‌زدایی از رادیکال‌های آزاد اکسیژن که به غشا آسیب می‌رسانند، نقش دارند. روی ممکن است در کنترل بیان ژن دخیل باشد؛ به نظر می‌رسد این عنصر در تثبیت ساختار آران‌آ و دی‌ان‌آ، حفظ فعالیت آنزیم‌های سنتزکننده DNA و کنترل فعالیت آنزیم‌های تجزیه‌کننده RNA اهمیت دارد.Brown, P.H. | ## جمع‌بندی | تقریباً نیمی از محصولات غلات جهان در خاک‌های دارای کمبود روی کشت می‌شوند؛ در نتیجه، کمبود روی یک مشکل گسترده است.
موضوع مقاله: پرپچوال گریس، ال‌تی‌دی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرپچوال گریس، ال‌تی‌دی | مقدمه: این مجموعه توسط تلویزیون ام‌جی‌ام و اف‌ایکس پروداکشنز تولید شده و سازندگان آن استیون کنراد و بروس تریس هستند که نویسندگی تمامی قسمت‌ها را نیز بر عهده داشته‌اند. | ## بخش 1: پرپچوال گریس، ال‌تی‌دی | بازیگران اصلی این مجموعه شامل بن کینگزلی، جیمی سیمپسون، لوئیس گوسمن، دیمون هریمن، کریس کنراد و جکی ویور هستند. همچنین تری اوکوئین، کرتوود اسمیت، تیموتی اسپال و مایکل چرنس در نقش‌های فرعی حضور دارند. | ## بخش 2: پرپچوال گریس، ال‌تی‌دی | در ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۰ اعلام شد که این مجموعه برای فصل دوم تمدید نخواهد شد، اما قرار بود با یک پایان محدود به نتیجه برسد. داستان داستان پرپچوال گریس، ال‌تی‌دی دربارهٔ «جیمز»، یک کلاه‌بردار جوان است که تلاش می‌کند از کشیشی به نام بایرون براون سوءاستفاده کند، اما به‌زودی متوجه می‌شود که این کشیش بسیار خطرناک‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کرد. | ## بخش 3: پرپچوال گریس، ال‌تی‌دی | بازیگران و شخصیت‌ها اصلی بن کینگزلی در نقش بایرون «پا» براون – کشیشی خطرناک و فریبکار که یک مرکز بازپروری را اداره می‌کند و از طریق آن از افراد سوءاستفاده مالی می‌کند جیمی سیمپسون در نقش جیمز شیلر – آتش‌نشان سابقی که دچار مشکلات روانی است لوئیس گوسمن در نقش هکتور کونترراس – کلانتر شهری در مکزیک دیمون هریمن در نقش پل آلن براون – پسر شعبده‌باز و بزهکار خانواده کریس کنراد در نقش تریسی «نیو لیف» کانلی جکی ویور در نقش لیلیان «ما» براون – همسر زیرک پا فرعی تری اوکوئین در نقش وسلی واکر – رنجر تگزاس کرتوود اسمیت در نقش دیو لسر تیموتی اسپال در نقش دونالد دلوش مایکل چرنس در نقش اورلی پیردو افرن رامیرز در نقش فیلیپه اوستد – پزشک قانونی هانا می لی در نقش اسکاتی شولز دانا دلو‌رنزو در نقش والری اسپونتز ورونیکا فالکون در نقش کلارا دش ویلیامز در نقش گلن پیردو الیانا الکساندر در نقش ماریسول آلونسو آلوارز در نقش امیل کالوین بنوتو در نقش ماتیاس تولید توسعه در ۲۸ اوت ۲۰۱۸ اعلام شد که شبکهٔ اپیکس سفارش ساخت فصل اول این مجموعه را با عنوان اولیهٔ Our Lady, LTD صادر کرده است. این مجموعه توسط استیون کنراد و بروس تریس نوشته و تهیه شده است و کنراد کارگردانی چند قسمت را نیز بر عهده داشته است. | ## جمع‌بندی | پخش این مجموعه در ۲ ژوئن ۲۰۱۹ از شبکهٔ اپیکس پخش شد و در ۴ اوت ۲۰۱۹ به پایان رسید.
موضوع مقاله: جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۹ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۹ | مقدمه: جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۹ (؛ ) بیست و ششمین دوره جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال است، مسابقات قهرمانی بین‌المللی فوتبال جوانان دوسالانه بین‌المللی مردان که توسط تیم‌های ملی زیر ۲۰ سال فدراسیون‌های عضو فیفا به رقابت می‌پردازد، از زمان شروع آن در سال ۱۹۷۷ به عنوان مسابقات قهرمانی جوانان جهان فیفا شناخته می‌شود و از تا ۲۰۲۹ در ارمنستان گرجستان برگزار خواهد شد. | ## بخش 1: جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۹ | این مسابقات به طور مشترک توسط ارمنستان و گرجستان برگزار خواهد شد که هر دو نخستین تورنمنت فیفای خود را میزبانی می‌کنند. همچنین این دومین تورنمنت جوانان فیفا خواهد بود که به طور مشترک میزبانی خواهد شد. میزبانی کشورهای زیر در ژوئن ۲۰۲۴ برای پیشنهاد میزبانی ابراز علاقه‌مندی کردند: ارمنستان و گرجستان، و ، ارمنستان و گرجستان پس از جلسه شورای فیفا در ۲۸ آوریل ۲۰۲۶ در ونکوور، کانادا، به عنوان میزبانان جام جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۲۹ اعلام شدند* . | ## بخش 2: جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۹ | ورزشگاه‌ها ارمنستان متعهد شده است که برای این مسابقات یک استادیوم ۱۱۰۰۰ نفری در وانادزور و یک استادیوم ۱۰۰۰۰ نفری در ایجوان بسازد. استادیوم‌های جدید در نزدیکی مرز گرجستان واقع خواهند شد و میزبانی مشترک را تسهیل می‌کنند. علاوه بر ارمنستان و گرجستان که به طور خودکار به عنوان میزبان صعود کردند، ۲۲ تیم دیگر از شش رقابت قاره‌ای جداگانه صعود خواهند کرد. | ## بخش 3: جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۹ | در ۲ اکتبر ۲۰۲۵، شورای فیفا سهمیه اصلاح‌شده‌ای را تصویب کرد که شامل اولین سری پلی‌آف بین قاره‌ای برای یک تورنمنت جوانان فیفا می‌شود. | ## جمع‌بندی | سهمیه کشور میزبان مستقیماً از سهمیه‌های اختصاص داده شده به کنفدراسیون آنها گرفته خواهد شد.
موضوع مقاله: لومچوواک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لومچوواک | مقدمه: لومچوواک خانواده‌ای از مانورهای آکروباتیک بسیار شدید است که در آن هواپیما با سرعت پیشروی بسیار کم، به‌دلیل پیشایسش ژیروسکوپی و گشتاور پروانه چرخان، حول محورهای انتخابی می‌چرخد. | ## بخش 1: لومچوواک | ریشه‌شناسی این واژه برگرفته از گفته‌ای از مکانیک خلبان آکروباتیک چکسلواکی، لادیسلاو بزاک، در نمایش هوایی سال ۱۹۵۸ در برنو، چکسلواکی است. هنگامی که خبرنگاران از او دربارهٔ مانورهای واژگونی بزاک پرسیدند، او به‌طنز آن‌ها را «لومچوواک» نامید و توضیح داد که این واژه به‌معنای «سردرد» است. | ## بخش 2: لومچوواک | تکنیک‌های پرواز اجرای مانور لومچوواک بسته به نوع هواپیما و سبک خلبان متفاوت است. شاید دشوارترین بخش در اجرای این مانور، استفاده از دستهٔ گاز نه به‌عنوان وسیله‌ای برای کنترل سرعت، بلکه به‌عنوان ابزاری برای کنترل پیشایسش ژیروسکوپی و گشتاور باشد. | ## بخش 3: لومچوواک | ## جمع‌بندی | دست‌کم پنج نوع پایه از لومچوواک وجود دارد که هر یک دارای چندین گونهٔ مشتق‌شده هستند.
موضوع مقاله: اعتصاب پولمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اعتصاب پولمن | مقدمه: اعتصاب پولمن شامل دو اعتصاب مرتبط در سال ۱۸۹۴ بود که در دوره‌ای از رکود عمیق اقتصادی، سیاست‌های کارگری در ایالات متحده را شکل داد. | ## بخش 1: اعتصاب پولمن | نخست، در بهار ۱۸۹۴ اتحادیه راه‌آهن آمریکا (ARU) علیه کارخانه شرکت پولمن در شیکاگو دست به اعتصاب زد. پس از ناکامی این اقدام، این اتحادیه تحریم سراسری تمامی قطارهایی را که واگن‌های مسافربری پولمن را حمل می‌کردند، آغاز کرد. این رویداد، اتحادیه راه‌آهن آمریکا را در برابر شرکت پولمن، شرکت‌های اصلی راه‌آهن، اتحادیه‌های اصلی کارگری و دولت فدرال ایالات متحده به ریاست گروور کلیولند قرار داد. اعتصاب و تحریم، بخش بزرگی از حمل‌ونقل باری و مسافری کشور در غرب دیترویت را متوقف کرد. نزدیک به ۴۰۰۰ کارگر کارخانه‌ی شرکت پولمن در واکنش به کاهش اخیر دستمزدها، اعتصابی خودجوش (بدون تأیید رسمی اتحادیه) را شروع کردند. بیشتر کارگرانی که واگن‌های پولمن را می‌ساختند، در «شهر شرکتی» پولمن در حومه‌ شیکاگو زندگی می‌کردند. جنی کرتیس که در پولمن زندگی می‌کرد و رئیس اتحادیهٔ خیاطان (شاخهٔ محلی ۲۶۹ اتحادیهٔ راه‌آهن آمریکا) بود، در گردهمایی این اتحادیه سخنرانی کرد و مردم را به اعتصاب فراخواند. | ## بخش 2: اعتصاب پولمن | با تضعیف بخش بزرگی از اقتصاد در پی بحران اقتصادی سال ۱۸۹۳، شرکت‌های راه‌آهن خرید واگن‌های مسافربری جدیدِ ساخته‌شده توسط پولمن را متوقف کردند. در نتیجه، این شرکت بخشی از کارگران را اخراج کرد و دستمزد کارکنان باقی‌مانده را نیز کاهش داد. از جمله دلایل این اعتصاب می‌توان به نبود دموکراسی در شهر پولمن و ساختار سیاسی آن، کنترل سخت‌گیرانه و پدرسالارانهٔ شرکت بر کارگران، هزینه‌های بالای آب و گاز، و امتناع شرکت از اجازه دادن به کارگران برای خرید و مالکیت خانه اشاره کرد. دبس سازمان‌دهندگان این اتحادیه را به پولمن آورد و بسیاری از کارگران ناراضی کارخانه را به عضویت درآورد. وقتی شرکت پولمن از به‌رسمیت شناختن اتحادیهٔ راه‌آهن آمریکا یا انجام هرگونه مذاکره امتناع کرد، این اتحادیه علیه کارخانه دست به اعتصاب زد، اما این اقدام نشانه‌ای از موفقیت نداشت. برای پیروزی در اعتصاب، دبس تصمیم گرفت حرکت واگن‌های پولمن بر روی خطوط راه‌آهن را متوقف کند. کارکنان پولمن که بر روی قطارها کار می‌کردند (مانند مأموران قطار و خدمتکاران)، در این اعتصاب شرکت نکردند. | ## بخش 3: اعتصاب پولمن | دبس و اتحادیهٔ راه‌آهن آمریکا تحریمی گسترده علیه تمامی قطارهایی که واگن پولمن حمل می‌کردند، اعلام کردند. این اقدام بیشتر خطوط راه‌آهن در غرب دیترویت را تحت تأثیر قرار داد و در اوج خود حدود ۲۵۰ هزار کارگر در ۲۷ ایالت را دربر گرفت. کارگر در تاریخ ۷ ژوئیهٔ ۱۸۹۴ میان اجاره‌های بالا و دستمزدهای پایین از سوی پولمن تحت فشار قرار گرفته است. دستمزدهای پایین، اجاره‌های گران، و شکست ایدهٔ یک شهرک کارگری آرمان‌شهری، از پیش برای کارگران پولمن مشکل‌ساز بود. شهرهای شرکت، مانند پولمن، با این هدف ساخته شدند که همه‌چیز در محدوده‌ای کوچک قرار گیرد تا کارگران نیازی به رفت‌وآمدهای طولانی نداشته باشند. استفاده از فروشگاه‌ها و مسکن تحت مدیریت شرکت، رقابت را از میان برد و زمینه را برای بهره‌کشی، انحصار و قیمت‌های بالا فراهم کرد. با این حال، او نه اجاره‌ها را کم کرد و نه قیمت‌ها را در فروشگاه‌های شرکتی پایین آورد، و هیچ نشانه‌ای از اعمال تعدیل متناسب با هزینه‌های زندگی نیز ارائه نداد. | ## جمع‌بندی | این اعتصاب در نهایت با اعزام نیروهای ارتش ایالات متحده از سوی رئیس‌جمهور برای متفرق کردن معترضان پایان یافت.
موضوع مقاله: مانور قیچی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مانور قیچی | مقدمه: مانور قیچی یکی از مانورهای نبرد هوایی است که معمولاً توسط خلبانان جنگنده‌های نظامی به‌کار می‌رود. | ## بخش 1: مانور قیچی | این مانور عمدتاً ماهیتی دفاعی دارد و توسط هواپیمایی اجرا می‌شود که تحت حمله قرار گرفته است. قیچی شامل مجموعه‌ای از گردش‌های کوتاه به‌سمت هواپیمای مهاجم است که با هر گردش، سرعت کاهش می‌یابد، با این هدف که مهاجم وادار به عبور از هدف (Overshoot) شود. | ## بخش 2: مانور قیچی | در صورت اجرای صحیح، این مانور می‌تواند باعث شود هواپیمای مهاجم آن‌قدر جلوتر قرار گیرد که هواپیمای مدافع بتواند برتری کسب کرده و به حمله بپردازد. قیچی یک تکنیک مانور در فاصلهٔ نزدیک است و از این‌رو معمولاً تنها در برابر سلاح‌ها یا موشک‌های با کارایی پایین کاربرد دارد. | ## بخش 3: مانور قیچی | این مانور از جنگ جهانی اول تا جنگ کره یکی از روش‌های اصلی به‌شمار می‌رفت، اما امروزه بسیار کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. معرفی موشک‌هایی با زاویهٔ درگیری بالا، کارایی این مانور را به‌طور قابل‌توجهی کاهش داده است، زیرا مهاجم می‌تواند حتی زمانی که مدافع در مقابل او قرار ندارد نیز شلیک کند. | ## جمع‌بندی | همچنین جنگنده‌های مدرن به‌دلیل حفظ بهتر انرژی نسبت به طرح‌های قدیمی، استفاده از این تکنیک را دشوارتر کرده‌اند؛ به‌گونه‌ای که محدودیت‌های مانور اغلب به توانایی‌های فیزیکی خلبان، مانند از کاهش هشیاری ناشی از شتاب (G-LOC)، وابسته است نه به محدودیت‌های خود هواپیما.
موضوع مقاله: مانور آکروباتیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مانور آکروباتیک | مقدمه: مانور آکروباتیک به مسیر پرواز پیچیده‌ای گفته می‌شود که در نمایش‌های هوایی، نبردهای هوایی یا مسابقات آکروباتیک به‌کار می‌رود. | ## بخش 1: مانور آکروباتیک | آکروباتیک می‌تواند توسط یک هواپیما به‌تنهایی یا به‌صورت گروهی با چند هواپیمای دیگر انجام شود. تقریباً تمامی هواپیماها توانایی اجرای نوعی از مانورهای آکروباتیک را دارند، هرچند انجام این‌گونه مانورها در برخی هواپیماها ممکن است از نظر قانونی مجاز نباشد یا از نظر ایمنی مناسب تلقی نشود. مانور آکروباتیک از پنج مانور پایه تشکیل می‌شود: خطوط (افقی و عمودی)، حلقه‌ها، غلتش‌ها (رول‌ها)، چرخش‌ها (اسپین‌ها) هَمِرهِدها (چرخش‌های سرکشنده). بیشتر شکل‌های آکروباتیک ترکیبی از این مانورهای پایه هستند که در آن‌ها غلتش‌ها نیز بر روی این حرکات اعمال می‌شوند. انواع مانورها شیرجه (Dive): پایین‌آمدن شدید دماغه (نه لزوماً عمودی) که به افزایش سرعت هوا و نرخ نزول منجر می‌شود. | ## بخش 2: مانور آکروباتیک | لِیزی اِیت (Lazy Eight): شامل یک‌چهارم حلقه رو به بالا، سپس یک وینگ‌اور (به چپ یا راست)، نیم‌حلقهٔ پایین+بالا، وینگ‌اور در جهت مخالف، و در پایان یک‌چهارم حلقهٔ رو به پایین. در همهٔ انواع آن، هواپیما به‌نظر می‌رسد که از کنترل خارج شده و در حال غلتیدن است. برای مثال، یک در یک سبک آن، به‌طور هم‌زمان دماغه روی دم و نوک بال روی نوک بال می‌چرخد، در شرایطی با شتاب منفی و اثر ژیروسکوپی. سپس دماغه به حالت افقی برمی‌گردد و هواپیما در جهت اصلی شتاب می‌گیرد کولبیت (Kulbit)؛ مانور پس از واماندگی مشابه کبرای پوگاچف، اما با زاویه گام ۳۶۰ درجه و پرواز در یک «حلقه». مسیر پرواز در طول غلتش بشکه‌ای شکل یک دربازکن افقی را دارد و یک مسیر مارپیچی را دنبال می‌کند. | ## بخش 3: مانور آکروباتیک | این حرکت شامل یک چرخش به سمت بالا و به دنبال آن یک غلتش کنترل نشده در محور غلتش است که منجر به یک صعود اولیه و سپس نزول به ارتفاع اولیه می‌شود. غلتش آهسته (Slow roll)؛ به آرامی حول محور طولی غلت بزنید و با کنترل متقاطع ورودی‌های الویتور و سکان، سطح پرواز را حفظ کنید. انواع رایج آن شامل غلتش دو نقطه‌ای، غلتش سه نقطه‌ای، غلتش چهار نقطه‌ای و غیره است... شامل افزایش اولیه سرعت هوایی و در نتیجه افزایش نرخ صعود و به دنبال آن کاهش سرعت هوایی و کاهش نرخ صعود و بازگشت به سرعت و ارتفاع اولیه است. افتادن برگ (Falling leaf)؛ خاموش‌کردن دریچه گاز، واماندگی در سطح بال‌ها، اجازه دادن به هواپیما برای لغزش جانبی در یک جهت، سپس مقابله با لغزش با سکان قبل از ایجاد چرخش، اجازه دادن به هواپیما برای لغزش جانبی در جهت دیگر، دوباره مقابله با سکان، شیرجه برای خروج از مانور. | ## جمع‌بندی | هواپیما تا زمانی که تکانه رو به جلو از بین برود، به صورت عمودی اوج می‌گیرد و به دلیل گشتاور موتور هنگام لغزش دم، غلتش می‌کند.
موضوع مقاله: صعود زوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # صعود زوم | مقدمه: پیش از اجرای این مانور، هواپیما در ارتفاعی که امکان پرواز هم‌سطح پایدار وجود دارد، به سرعت بالایی شتاب می‌گیرد. | ## بخش 1: صعود زوم | سپس خلبان با شیب تندی هواپیما را به سمت بالا می‌کشد و انرژی جنبشی حرکت رو به جلو را به ارتفاع (انرژی پتانسیل) تبدیل می‌کند. این حالت با اوج‌گیری یکنواخت متفاوت است، زیرا در اوج‌گیری یکنواخت افزایش انرژی پتانسیل از کار مکانیکی انجام‌شده توسط موتور تأمین می‌شود. | ## بخش 2: صعود زوم | صعودهای زوم تا حدودی توسط هواپیماهای جنگنده مدرن انجام می‌شوند و معمولاً در این زمینه به عنوان «صعود نامحدود» شناخته می‌شوند. خلبان‌ها از زمین بلند می‌شوند، در ارتفاع پایین به سرعت بالا شتاب می‌گیرند و سپس هواپیما را به صورت عمودی یا تقریباً عمودی می‌کشند تا به سرعت به ارتفاع کروز هواپیما صعود کنند. | ## بخش 3: صعود زوم | ## جمع‌بندی | از صعودهای زوم برای آزمایش طرح‌های جدید هواپیما و انجام تحقیقات در شرایط مختلف پروازی استفاده شده است.
موضوع مقاله: اوج‌گیری (هوانوردی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوج‌گیری (هوانوردی) | مقدمه: این مرحله یکی از بخش‌های منطقی یک پرواز معمولی به‌شمار می‌رود (مرحلهٔ اوج‌گیری یا خروج از باند) که پس از برخاستن و پیش از رسیدن به مرحلهٔ پرواز کروز انجام می‌شود. | ## بخش 1: اوج‌گیری (هوانوردی) | عملیات اوج‌گیری اوج‌گیری یکنواخت با استفاده از نیروی رانش اضافی انجام می‌شود؛ یعنی مقداری که نیروی رانش تولیدشده توسط سامانهٔ پیشران از نیروی مقاومتی که هوا در برابر حرکت هواپیما ایجاد می‌کند (Drag)، بیشتر است. هواپیما تا زمانی به‌طور یکنواخت اوج می‌گیرد که این نیروی پیشران اضافی به صفر برسد. این کاهش ممکن است در نتیجهٔ اقدام عمدی خلبان در تنظیم توان موتور رخ دهد یا به‌دلیل کاهش چگالی هوا که بر عملکرد موتور تأثیر می‌گذارد. مرحله اوج‌گیری مرحلهٔ اوج‌گیری که با نام‌های «خروج از باند» یا «اوج‌گیری اولیه» نیز شناخته می‌شود، مرحله‌ای از پرواز است که طی آن هواپیما پس از برخاستن به ارتفاع کروز از پیش تعیین‌شده صعود می‌کند. | ## بخش 2: اوج‌گیری (هوانوردی) | این مرحله بلافاصله پس از برخاست آغاز می‌شود و پیش از ورود به مرحلهٔ کروز قرار دارد. اگرچه معمولاً یک مرحلهٔ اوج‌گیری در پرواز وجود دارد، در پروازهای بسیار طولانی ممکن است چندین مرحلهٔ اوج‌گیری به‌صورت متناوب با مراحل کروز انجام شود؛ به‌گونه‌ای که با کاهش وزن سوخت موجود در هواپیما، ارتفاع پرواز به‌تدریج افزایش می‌یابد (نگاه کنید به اوج‌گیری پلکانی). با ادامهٔ اوج‌گیری، به‌دلیل کاهش چگالی هوا و در نتیجه کاهش نیروی رانش، نرخ اوج‌گیری کاهش می‌یابد. اوج‌گیری تدریجی همچنین دید رو به جلوی خلبان را بر فراز دماغهٔ هواپیما بهبود می‌بخشد. | ## بخش 3: اوج‌گیری (هوانوردی) | هواپیماها همچنین می‌توانند در هنگام پرواز در نواحی دارای جریان‌های هوای صعودی اوج بگیرند؛ اما از آن‌جا که این نواحی غیرقابل‌پیش‌بینی بوده و معمولاً در مکان‌های نامناسب قرار دارند، و نیز بیشتر هواپیماها برای چنین اوج‌گیری غیرفعالی به‌خوبی سازگار نیستند، تنها گلایدرها به‌طور منظم از این نوع اوج‌گیری استفاده می‌کنند. در برخی حوزه‌های قضایی و تحت شرایط معین، اوج‌گیری‌های معمولی (نرمال) بر اساس مقررات یا رویه‌ها تعریف می‌شوند و در طراحی مسیرهای هوایی،حریم‌های هوایی و رویه‌های ناوبری ابزاری به‌کار می‌روند. اوج‌گیری معمولی در واقع نرخ‌های اوج‌گیری استانداردی هستند که بیشتر هواپیماها در اغلب شرایط قادر به دستیابی به آن‌ها هستند و به‌عنوان راهنمایی محافظه‌کارانه در تدوین رویه‌ها یا ساختارهایی که تا حدی به این نرخ‌ها وابسته‌اند استفاده می‌شوند. | ## جمع‌بندی | برای مثال، ممکن است در طراحی یک رویهٔ ناوبری یا تعیین حدود فضای پروازی در مناطق پایانه‌ای فرودگاه‌ها، یک اوج‌گیری معمولی برابر با ۲۰ متر بر کیلومتر (۱۲۰ فوت بر مایل دریایی) فرض شود.