موضوع مقاله: یولیانگ پان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یولیانگ پان | مقدمه: موزه سرنوشی یولیانگ پان (؛ – ) که با نام شیوکینگ چن زاده شد و با نام یولیانگ ژانگ نیز شناخته می‌شود، نقاش چینی و همچنین نخستین زنی در کشور چین بود که به سبک غربی نقاشی می‌کرد. | ## بخش 1: یولیانگ پان | او در شانگهای و پاریس تحصیل کرد و بعداً استاد نقاشی مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا در پاریس شد. در سال ۱۹۸۵، بسیاری از آثار او به چین منتقل شد و در موزه هنر ملی در پکن و موزه آنهویی در هفئی گردآوری شد. علیرغم اینکه او به خاطر معرفی نقاشی‌های غربی به چین در یادها مانده است، او همچنین زاویه دید و دریچه‌ای جدید را برای دیده شدن زنان از طریق نقاشی‌هایش، نه فقط به عنوان سوژه، بلکه به عنوان هنرمند و خالق آنها فراهم کرد. او بابت آثار هنری‌اش برنده جوایز متعددی شد و نمایشگاه‌های بین‌المللی در اروپا، ایالات متحده آمریکا و ژاپن برپا کرد. نقاشی‌ها، مجسمه‌ها و آثار مهم او هنوز در فرانسه در مجموعه موزه سرنوشی نگهداری می‌شوند. زندگی او به عنوان یک هنرمند در رمان‌ها، فیلم‌ها و اپراهای گوناگونی در چین و ایالات متحده آمریکا به تصویر کشیده شده است. هنر او در جریان دوگانگی متضاد شرق و غرب، سنت و مدرنیته، شوونیسم مردانه و فمینیسم نوپا تکامل یافت. از پان همچنین به عنوان هنرمندی یاد می‌شود که با برچسب‌هایی مانند هنرمند «معاصر/مدرن»، «چینی» و «زن» درگیر بود و در عین حال آنها را زیر سؤال برد.Park, Elissa H. زندگی اوایل زندگی و آموزش ژانگ یولیانگ پان با نام اصلی شیوکینگ چن در سال ۱۸۹۵ در استان جیانگسو به دنیا آمد. پس از مرگ پدر و مادرش در سن ۱۴ سالگی، عمویش او را به یک روسپی‌خانه فروخت، اما او تن به روسپی‌گری و فحشا نداد. پان از آنجا فرار کرد و در طول این مدت چندین بار اقدام به خودکشی کرد، سعی کرد چهره خود را تغییر دهد و چندین بار هم مورد ضرب و شتم قرار گرفت، تا اینکه سرانجام به یک دختر خواننده تبدیل شد. | ## بخش 2: یولیانگ پان | یک سند قانونی که در آن وصیت او به اعضای خانواده مشخص شده بود، امضای «پان-ژانگ یولیانگ» (به چینی: 潘張玉良) را بر خود دارد. پان با همسرش به شانگهای نقل مکان کرد و در آنجا از سد امتحانات گذشت و در سال ۱۹۲۰ وارد «مدرسه هنر شانگهای» شد، و در آنجا زیر نظر «وانگ جیوان» نقاشی خواند. او به دلیل پیشینه «متفاوت» خود، اغلب طرد می‌شد و در الگوی «بانوی مدرن شانگهای» نمی‌گنجید - زن‌های جوانی که تحصیلات هنری‌شان بر زنانگی و زیبایی آنها می‌افزود. پان اغلب توسط همسالانش به عنوان «خونگرم و صریح» توصیف می‌شد، البته گاهی هم «بی‌روح». پس از فارغ‌التحصیلی، او برای ادامه تحصیل به لیون و پاریس رفت و توسط همسرش زانهوآ پان حمایت مالی شد. او ابتدا در مؤسسه چینی-فرانسوی لیون و مدرسه ملی هنرهای زیبای لیون تحصیلات مقدماتی خود را طی کرد و سپس برای تکمیل تحصیلات خود به مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا در پاریس رفت. او در سال ۱۹۲۵ برنده بورسیه تحصیلی معتبر رم برای تحصیل در آکادمی هنرهای زیبای رم در ایتالیا شد و در آنجا زیر نظر اومبرتو کورومالدی تحصیل کرد. شغل و زندگی بعدی یولیانگ پان در سال ۱۹۲۶، بابت آثارش در نمایشگاه بین‌المللی هنر رم برنده جایزه طلا شد. در سال ۱۹۲۹، لیو هائیسو او را برای تدریس در مدرسه هنر شانگهای دعوت کرد که منجر به بازگشت او به چین شد. او به عنوان «اولین هنرمند زن چینی که به سبک غربی نقاشی کرد» مفتخر شد و از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۶ پنج نمایشگاه انفرادی در چین برگزار کرد. کار یولیانگ پان به شدت توسط مقامات دولتی و منتقدان محافظه کار مورد انتقاد قرار گرفت - عمدتاً به دلیل به تصویر کشیدن زنان برهنه در نقاشی‌هایش. | ## بخش 3: یولیانگ پان | علیرغم اختلاف نظرها، پان در دنیای هنر جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲)، در کنار نقاش زن همکار گوان زیلان به دلیل تجسم مدرنیته مورد توجه قرار گرفت.[۱۱] در چین، زنان هنرمند عموماً به نمایش طبیعت و گاهی پرتره محدود می‌شدند، اما نقاشی تصاویر برهنه نامناسب تلقی می‌شدند. با وجود این، پان همچنان به کارش در زمینهٔ به تصویر کشیدن زنان برهنه ادامه داد و اغلب از خودش به عنوان الگو و سوژه استفاده می‌کرد. به‌غیر از آثار برهنه‌اش، پان به خاطر ترکیب یکپارچه تکنیک‌های نقاشی با جوهر چینی در سبک‌های غربی شهرت داشت و به خاطر توانایی و مهارت در نقاشی‌های جوهری‌اش در تضعیف ماهرانه اقتدار سنت‌های هنری اروپا تحسین شد. 38 آثار او در سطح بین‌المللی به ویژه در بریتانیا، ایالات متحده، آلمان، ژاپن، ایتالیا، سوئیس، بلژیک و یونان به نمایش گذاشته شد. اگرچه او به مدت تقریباً پنجاه سال در فرانسه زندگی کرد، اما تابعیت چینی خود را حفظ کرد. در چین، مشارکت‌های مهم او به هنر مدرن چینی به دلیل غیبت طولانی مدت او از زادگاهش نادیده گرفته شد، در حالی که در پاریس، او به عنوان یک نقاش چینی و خارجی طبقه‌بندی می‌کردند و بنابراین او را از قدردانی هنرش در جریان اصلی حذف کردند. در سال ۱۹۸۵، بسیاری از آثار او به چین بازگردانده شد و اکنون در موزه هنر ملی چین در پکن و موزه استانی آنهویی در هفئی نگهداری می‌شود. میراث هنری و افتخارات در سال ۱۹۲۶، آثار او برنده جایزه طلا در نمایشگاه بین‌المللی هنر رم شد. موزه آنهویی مجموعه‌ای از آثار هنری یولیانگ پان شامل ۴۰۰۰ قطعه، ۳۸۹۲ طرح، ۳۹۳ نقاشی با جوهر، ۳۶۱ نقاشی رنگ روغن، ۱۳ چاپ بلوک، ۶ حکاکی و ۴ مجسمه را در خود جای داده است. تنها ده تا از نقاشی‌های رنگ روغن او در بازار موجود است که منجر به ارزش‌گذاری و قیمت بالایی برای آنها شده است. | ## جمع‌بندی | از سال ۲۰۰۰، بالاترین قیمتی که تابلوی این هنرمند در حراجی به‌فروش رفته بود ۴٬۴۵۱٬۸۰۲ دلار آمریکا برای تابلوی «برهنه در کنار پنجره» بود که در سال ۲۰۱۴ در حراج محدود پُلی در هنگ کنگ عرضه شد.