aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: اگنس یوانده ساوج | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اگنس یوانده ساوج | مقدمه: اگنس یوانده ساوج (زادهٔ ۲۱ فوریه ۱۹۰۶ – درگذشته در ۷ سپتامبر ۱۹۶۴) پزشک نیجریه‌ای-اسکاتلندی و نخستین زن اهل آفریقای غربی بود که در پزشکی آموزش دید و فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 1: اگنس یوانده ساوج | او در سال ۱۹۲۹، در سن ۲۳ سالگی، با رتبه عالی از دانشگاه ادینبرو فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۳۳، ادنا الیوت-هورتون، فعال سیاسی اهل سیرالئون و پیشگام در آموزش عالی، دومین زن اهل آفریقای غربی شد که از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و نخستین زنی بود که در رشته هنرهای آزاد مدرک کارشناسی گرفت. زندگی‌نامه اوایل زندگی و تحصیلات ساوج در ۲۱ فوریه ۱۹۰۶ در ادینبرو، اسکاتلند زاده شد. پدرش، ریچارد آکینوانده ساوج، یک پزشک، ناشر روزنامه و از نوادگان کریول‌های سیرالئون بود که در سال ۱۹۰۰ از دانشگاه ادینبرو فارغ‌التحصیل شد. برادرش، ریچارد گابریل آکینوانده ساوج نیز پزشک بود و در سال ۱۹۲۶ از ادینبرو فارغ‌التحصیل شد. ساوج در سال ۱۹۱۹ در آزمون ورودی کالج سلطنتی موسیقی پذیرفته شد و بورسیه‌ای برای تحصیل در دبیرستان بانوان جرج واتسون دریافت کرد. او در آنجا جایزه‌ای برای «برتری عمومی در کار کلاسی» دریافت کرد و گواهی فارغ‌التحصیلی آموزش عالی اسکاتلند را با موفقیت کسب کرد. | ## بخش 2: اگنس یوانده ساوج | ساوج در سال چهارم پزشکی در تمامی دروس با رتبه ممتاز قبول شد، جایزه‌ای در «بیماری‌های پوستی» و مدالی در «پزشکی قانونی» دریافت کرد و نخستین زنی در تاریخ ادینبرو شد که به چنین موفقیتی دست می‌یافت. او در سال ۱۹۲۹، جایزه یادبود «دوروتی گیلفیلان» را به‌عنوان برترین فارغ‌التحصیل زن دریافت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، به سرویس پزشکی استعماری در ساحل طلا (غنا) پیوست و به‌عنوان پزشک ارشد مشغول به کار شد. اگرچه صلاحیت علمی او از بسیاری از همتایان مردش بالاتر بود، اما مزایای کمتری دریافت می‌کرد. به توصیه مدیر کهدالک گاردن فریزر نام داشت، دولت استعماری قرارداد بهتری به او ارائه داد. در این دوره، او با سوزان دی گرافت-جانسون که سرپرست مدرسه دخترانه بود، همکاری داشت. جانسون که اغلب با ساوج در درمانگاه کار می‌کرد، بعدها در دانشگاه ادینبرو در رشته پزشکی تحصیل کرد و نخستین پزشک زن اهل غنا شد. | ## بخش 3: اگنس یوانده ساوج | یکی دیگر از پیشگامان پزشکی زنان در آفریقای غربی که در آچیموتا و دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبرو تحصیل کرد، ماتیلدا جی. او نخستین زن غنایی بود که بورسیه دانشگاهی دریافت کرد، دومین پزشک زن غنا و چهارمین زن آفریقای غربی شد که در رشته پزشکی آموزش دید. پس از ترک آچیموتا، ساوج به سرویس پزشکی استعماری بازگشت و امتیازات بهتری دریافت کرد. هم‌زمان، به‌عنوان پزشک ارشد بخش زنان و زایمان بیمارستان و سرپرست خوابگاه پرستاران منصوب شد. ساوج بر تأسیس مدرسه آموزش پرستاری کالج آموزش پرستاری کورله-بو نظارت داشت، جایی که یکی از بخش‌های بیمارستان به نام او نام‌گذاری شد. درگذشت ساوج در سال ۱۹۴۷، به دلیل «خستگی جسمی و روانی»، به‌طور زودهنگام بازنشسته شد و باقی عمر خود را در اسکاتلند، صرف پرورش خواهرزاده و برادرزاده‌اش کرد. | ## جمع‌بندی | او در ۷ سپتامبر ۱۹۶۴، در سن ۵۸ سالگی، بر اثر سکته مغزی، در بیمارستان سنت پل، همل همپستد در انگلستان درگذشت.
موضوع مقاله: هیدی بیننفلت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیدی بیننفلت | مقدمه: او مدال برنز شنای قورباغه ۲۰۰ متر زنان را در مسابقات ورزش‌های آبی اروپا ۱۹۲۷ به‌دست‌آورد. | ## بخش 1: هیدی بیننفلت | در بازی‌های مکابی ۱۹۳۲ و بازی‌های مکابی ۱۹۳۵ در فلسطین بریتانیا، او در مجموع ۵ مدال طلا، یک مدال نقره و یک مدال برنز در شنا به دست آورد. در سال ۱۹۲۴، در سن ۱۵ سالگی، بیننفلت برنده مسابقه سالانه پنج مایلی اتریشی شنا در آب‌های آزاد موسوم به «در سراسر وین» در دانوب شد که حدود ۵۰۰٬۰۰۰ تماشاگر را به خود جذب کرد. در سال ۱۹۲۵، او پس از شناگری به نام فریتزی لووی که در سبک آزاد شنا می‌کرد، دوم شد. | ## بخش 2: هیدی بیننفلت | les-sports.info تا دهه ۲۰۰۰ میلادی، بیننفلت تنها اتریشی بود که به همراه فریتزی لووی، که در همان مسابقات قهرمانی مسابقات ورزش‌های آبی اروپا در سال ۱۹۲۷ در ماده ۴۰۰ متر آزاد سوم شد، مدال شنا کسب کرد. در بازی‌های مکابی ۱۹۳۲ در فلسطین بریتانیا، او مدال‌های طلا را در ۱۰۰ متر کرال پشت، ۲۰۰ متر قورباغه، و ۱۰۰×۴ متر آزاد، یک مدال نقره در ۱۰۰ متر آزاد (در حالی که فریتزی لووی مدال طلا را به دست آورد)، و مدال برنز در ماده آزاد ۳۰۰ متر به دست آورد.Ron Kaplan (2015). دوران بعدی زندگی او و همسرش که یهودی بودند، پس از الحاق اتریش در سال ۱۹۳۸ به آلمان نازی قبل از جنگ جهانی دوم، معروف به آنشلوس، از اتریش گریختند و ابتدا به بریتانیای کبیر رفتند و در ۸ دسامبر ۱۹۳۹ وارد شهر دوور شدند و در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۰ در اردوگاه بازداشت زنان پورت ارین در جزیره من تحت نظر قرار گرفت. | ## بخش 3: هیدی بیننفلت | در آنجا این زوج به عنوان مربی شنا در نیویورک مشغول به کار شدند و سپس یک تجارت موفق املاک و مستغلات را در فلوریدا اداره کردند. | ## جمع‌بندی | او در آنجا به رقیب مادام العمر و دوست صمیمی خود فریتزی لووی که در حال مبارزه با سرطان پستان بود کمک مالی کرد.
موضوع مقاله: آلیس هرتس-زومر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلیس هرتس-زومر | مقدمه: آلیس هرتس-زومر (معروف به آلیس هرتس) (۲۶ نوامبر ۱۹۰۳ – ۲۳ فوریه ۲۰۱۴) پیانیست کلاسیک، معلم موسیقی و ابرصدساله چک‌تبار اهل اسرائیل بود که از اردوگاه کار اجباری ترزینشتات جان سالم به در برد. | ## بخش 1: آلیس هرتس-زومر | او ۴۰ سال در اسرائیل زیست و در سال ۱۹۸۶ به لندن مهاجرت نمود، جایی که تا پایان عمر خود در آنجا اقامت گزید. اوایل زندگی آلیس هرتس در پراگ، در پادشاهی بوهم (که بخشی از اتریش-مجارستان بود) در منطقه‌ای که امروزه جمهوری چک نامیده می‌شود، متولد شد. والدینش، فریدریش و سوفی «گیگی» هرتس، از اقلیت کوچک آلمانی‌زبان یهودیان پراگ بودند، هرچند خود آلیس بیان کرده بود که به زبان چکی نیز صحبت می‌کرد. پدرش بازرگان بود و مادرش زنی بسیار تحصیل‌کرده بود که در محافل نویسندگان مشهور رفت‌وآمد داشت. او دو خواهر داشت که یکی از آن‌ها خواهر دوقلویش، ماریانا، بود و همچنین دو برادر داشت. والدینش یک سالن فرهنگی را اداره می‌کردند که آلیس در دوران کودکی در آنجا با نویسندگانی مانند فرانتس کافکا و فرانتس ورفل، آهنگسازانی مانند گوستاو مالر و فیلسوفان و روشنفکرانی مانند زیگموند فروید ملاقات کرد. | ## بخش 2: آلیس هرتس-زومر | او به خانه ما می‌آمد، می‌نشست و با مادرم، بیشتر دربارهٔ نوشته‌هایش، صحبت می‌کرد. خواهر آلیس، ایرما، با فلیکس ولتش ازدواج کرده بود؛ او فیلسوف یهودی برجسته آلمانی‌زبان، روزنامه‌نگار، کتابدار و صهیونیست بود که پس از مهاجرت از اتریش در اورشلیم به‌عنوان کتابدار فعالیت می‌کرد. خواهر بزرگ‌تر آلیس هرتس، ایرما، به او نواختن پیانو را آموخت، که آلیس با پشتکار فراوان به آن پرداخت. آرتور اشنابل، پیانیست اتریشی-یهودی و از دوستان خانواده، او را تشویق کرد که حرفه‌ای را در زمینه موسیقی کلاسیک دنبال کند، انتخابی که آلیس تصمیم گرفت عملی کند. او سپس نزد پیانیست اهل چک، واکلاو اشتپان (۱۸۸۹–۱۹۴۴)، و در آکادمی موسیقی آلمانی پراگ، که در آن زمان جوان‌ترین شاگرد بود، به تحصیل پرداخت. او با برگزاری کنسرت‌ها در سراسر اروپا و کسب شهرت به فعالیت خود ادامه داد، اما پس از اشغال پراگ توسط نازی‌ها، یهودیان دیگر اجازه اجرای عمومی، شرکت در مسابقات موسیقی یا آموزش به دانش‌آموزان غیر یهودی را نداشتند. | ## بخش 3: آلیس هرتس-زومر | جنگ جهانی دوم پس از اشغال چکسلواکی، بیشتر خانواده و دوستان آلیس هرتس-زومر از طریق رومانی به اسرائیل (فلسطین تحت قیمومیت) مهاجرت کردند؛ از جمله ماکس برود و شوهرخواهرش، فلیکس ولتش. در ژوئیه ۱۹۴۳، آلیس به ترزینشتات فرستاده شد، جایی که او بیش از ۱۰۰ کنسرت برگزار کرد. در این کنسرت‌ها، همراه با دیگر موسیقی‌دانان، قطعاتی از بتهوون، باخ، برامس، شومان و شوپن، به‌علاوه آثار آهنگسازان چک را اجرا کرد و برای زندانیان و نگهبانان نواخت. او درباره اجراهای خود در این اردوگاه گفته بود: ما مجبور به اجرا بودیم، زیرا صلیب سرخ سه بار در سال می‌آمد. آلمانی‌ها می‌خواستند به نمایندگان نشان دهند که وضعیت یهودیان در ترزینشتات خوب است. ما در تالار شورا و در برابر ۱۵۰ نفر از افراد سالخورده، ناامید، بیمار و گرسنه اجرا می‌کردیم. | ## جمع‌بندی | اگر برای شنیدن ما نمی‌آمدند، خیلی زودتر از این‌ها می‌مردند؛ همان‌طور که ما نیز می‌مردیم.
موضوع مقاله: آدلاید استرادا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آدلاید استرادا | مقدمه: او دومین زن پرتغالی بود که دکترای علوم زیستی دریافت کرد و در مارس ۱۹۲۸ به عضویت انجمن زیست‌شناسی پرتغال درآمد. | ## بخش 1: آدلاید استرادا | اوایل زندگی آدلاید آگوستا فرناندز استرادا در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۸۹۸ در ناحیه پورتو، در محله ویتوریا متولد شد. پس از درگذشت پدرش در سال ۱۹۱۳، او برای تأمین هزینه‌های تحصیلی خود به‌صورت نیمه‌وقت در بیمارستان کار می‌کرد. در اکتبر ۱۹۲۱، او دوره پزشکی را در دانشکده پزشکی دانشگاه پورتو (FMUP) آغاز کرد، جایی که بعدها به تدریس نیز پرداخت. در دوران دانشجویی، در سال ۱۹۲۲ به مؤسسه بافت‌شناسی و رویان‌شناسی در دانشگاه پورتو دعوت شد و در آنجا با آبل سالازار آشنا شد. او در ادامه با سالازار در فعالیت‌های پژوهشی مختلف همکاری کرد و دوستی نزدیکی با او برقرار نمود. سالازار که هنرمند نیز بود، چندین نقاشی از استرادا کشید، از جمله یک تابلوی برهنه که استرادا از آن برای لوح مالکیت خود استفاده کرد. | ## بخش 2: آدلاید استرادا | حرفه پزشکی در سال ۱۹۲۳، او به‌عنوان دستیار بافت‌شناسی منصوب شد و سه سال بعد، به‌عنوان تهیه‌کننده آزمایشگاه تحلیل‌های بالینی در دانشگاه پورتو مشغول به کار شد. در سال ۱۹۳۲، او به سمت دستیار در کلینیک بیماری‌های عفونی دانشگاه پورتو منصوب شد. در سال ۱۹۴۱، او کارآموزی خود را در مرکز مطالعات میکروسکوپی دانشگاه پورتو آغاز کرد. این مرکز با هدف بازگرداندن آبل سالازار، که در آن زمان استاد بود اما به دلیل مخالفت با ریاست استادو نووو در سال ۱۹۳۵ از سمت خود برکنار شده بود، تأسیس شد. تحقیقات او در دانشگاه پورتو و مرکز مطالعات میکروسکوپی منجر به انتشار مقالات متعددی در نشریات علمی شد، از جمله «سندرم‌های مننژی و مننژیت حاد غیرطبیعی»، «سؤالاتی در مورد نام‌گذاری خون‌شناسی» و «شاخص‌های خون‌شناسی فاقد ارزش تشخیصی». در طول حرفه خود، استرادا عضو انجمن زیست‌شناسی پرتغال (۱۹۲۸) و انجمن آناتومیست‌ها بود. | ## بخش 3: آدلاید استرادا | سیاست در دورانی که زنان هنوز با موانع بسیاری روبه‌رو بودند و تعداد کمی از آنان می‌توانستند عقاید خود را علنی بیان کنند، استرادا با مجله اندیشه (به پرتغالی:Pensamento)، که تحت نظر یک مؤسسه فرهنگ سوسیالیستی بود و در پورتو منتشر می‌شد، همکاری کرد. او همچنین با مجله خورشید در حال طلوع (به پرتغالیO Sol: Nascente) که در آن زنان دربارهٔ شرایط زنان و نیاز به مشارکت فعال‌تر آنان در جامعه می‌نوشتند، همکاری داشت. استرادا از مخالفان رژیم استادو نووو بود و از کارزارهای انتخاباتی ژوزه نورتون د ماتوس در سال ۱۹۴۹ و هامبرتو دلگادو در سال ۱۹۵۸ حمایت کرد. جوایز و افتخارات در سال ۲۰۱۹، نمایشگاهی با عنوان «آدلاید استرادا: فراتر از علم» در موزه‌خانه آبل سالازار در پورتو برگزار شد. این نمایشگاه بخشی از مجموعه‌ای از نمایشگاه‌ها تحت عنوان «و بااین‌حال، آنان حرکت می‌کنند! این رویداد با هدف تجلیل از زنان در حوزه‌های حرفه‌ای مختلف که از محدودیت‌های اجتماعی و فرهنگی تحمیل‌شده بر زنان فراتر رفته بودند، برگزار شد. | ## جمع‌بندی | از سال ۱۹۹۹، آدلاید تنها پزشک زنی بوده است که نامش در نام‌گذاری جغرافیایی پورتو ثبت شده و خیابانی به نام او نام‌گذاری شده است.
موضوع مقاله: کریستیا آدایر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کریستیا آدایر | مقدمه: دنیلز آدیر (زاده ۲۲ اکتبر ۱۸۹۳ – درگذشته ۳۱ دسامبر ۱۹۸۹) مبارز حق رأی و فعال حقوق مدنی آفریقایی-آمریکایی مقیم تگزاس بود. | ## بخش 1: کریستیا آدایر | یک نقاشی دیواری در تگزاس در مورد زندگی او وجود دارد که در یک پارک شهرستانی به نمایش گذاشته شده است که به نام او نام‌گذاری شده است. او یک خواهر ناتنی بزرگتر داشت که مادرش به‌طور قانونی او را به فرزندی قبول کرده بود و دو برادر کوچکتر. زندگی اولیه او به‌شدت تحت‌تأثیر مذهب مسیحی او بود که در ۱۱ سالگی ایمان آورده بود و در کلیسای متدیست مشارکت می‌کرد. پیشه کریستیا دانیلز به‌مدت سه سال در مدارس دولتی ادنا تدریس کرد و سپس در سال ۱۹۱۸ پس‌از ازدواج با البرت اچ آدیر، ترمزبان راه‌آهن میسوری-اقیانوس آرام، تدریس را ترک کرد و به کینگزویل، تگزاس نقل‌مکان کرد. در اینجا، او به گروهی از زنان پیوست و علیه مؤسسات قمار و سازماندهی دادخواست‌ها برای حق رأی زنان مبارزه کرد. | ## بخش 2: کریستیا آدایر | علی‌رغم موفقیت جنبش حق رای زنان، او از رای دادن در تگزاس منع شد و به‌دلیل حکم ایالتی مبنی‌بر اینکه سیاهپوستان آمریکایی نمی‌توانند در انتخابات مقدماتی رای دهند حتی اگر به او اجازه ثبت‌نام برای رای دادن داده شد. این حادثه باعث شد که آدایر همکاری خود را با جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا آغاز کند. زمانی که روند تبعیض نژادی در آن زمان بیشتر شد، کار او در آن جنبش نیز افزایش یافت. او در سال ۱۹۲۵ به هیوستون نقل‌مکان کرد و در سال ۱۹۴۳ به بخش انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان این شهر پیوستO. پس‌از اینکه پرونده به نفع اسمیت تمام شد، بخش هیوستون انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان به یک هدف محبوب برای تهدیدات بمب تبدیل شد. | ## بخش 3: کریستیا آدایر | او از افشای فهرست اعضای گروه به پلیس امتناع کرد، زیرا معتقد بود که پلیس هوستون در تلاش است تا این فهرست را به‌منظور از هم گسیختن، تحت پوشش ادعاهایی تهیه کند. او یکی از اعضا بود که در طول دادگاه در مورد تلاش برای ضبط سوابق این گروه شهادت داد. آدایر روی تبعیض زدایی در کتابخانه عمومی هوستون، فرودگاه، بیمارستان و امکانات حمل‌ونقل عمومی و همچنین اتاق‌های رختکن فروشگاه‌های بزرگ کار کرد.Linda L. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی و میراث کریستیا دانیلز در سال ۱۹۴۳ بیوه شد و در سال ۱۹۸۹ در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
موضوع مقاله: آنا کولمن لد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنا کولمن لد | مقدمه: آنا کولمن واتس لد (۱۵ ژوئیه ۱۸۷۸ – ۳ ژوئن ۱۹۳۹) مجسمه‌ساز آمریکایی اهل ماساچوست بود که در طول جنگ جهانی اول وقت و مهارت خود را وقف طراحی پروتز برای سربازانی کرد که بر اثر جراحات جنگی دچار تغییر چهره شده بودند. | ## بخش 1: آنا کولمن لد | زندگی‌نامه آنا کولمن واتس در برین مار، پنسیلوانیا زاده شد و در اروپا تحصیل کرد، جایی که در پاریس و رم به یادگیری مجسمه‌سازی پرداخت. او در سالزبری، انگلستان، با دکتر مینارد لد ازدواج کرد و سپس به بوستون نقل مکان نمود. آنا به مدت سه سال در مدرسه موزه هنرهای زیبا در تافتس زیر نظر بلا پرات به تحصیل ادامه داد.اثر او، بچه‌های تریتون، در سال ۱۹۱۵ در نمایشگاه بین‌المللی پاناما-پسیفیک در سانفرانسیسکو به نمایش گذاشته شد. (این اثر اکنون به‌عنوان یک مجسمه فواره در بوستون پابلیک گاردن قرار دارد) در سال ۱۹۱۴، او از اعضای بنیان‌گذار انجمن هنرمندان بوستون بود و در هم نمایشگاه افتتاحیه و هم نمایشگاه سیار که به دنبال آن برگزار شد، شرکت کرد. آنا کولمن لد آثار دیگری نیز با شخصیت‌های اسطوره‌ای خلق کرد که این آثار همچنان نمایان شده و امروز در حراجی‌ها به فروش می‌رسند. آنا کولمن لد خود را در زمینه‌های مختلف هنری به چالش کشید و دو کتاب نوشت: تاریخ شادمانه هیرونیموس گمنام در سال ۱۹۰۵ که بر اساس یک داستان عاشقانه قرون‌وسطایی بود و او سال‌ها روی آن کار کرده بود، و ماجراجوی صریح در سال ۱۹۱۳، که طنزی بر جامعه بوستون بود. او همچنین دو نمایشنامه نوشت که هیچ‌یک از آن‌ها به تولید نرسید؛ یکی از آن‌ها داستان یک مجسمه‌ساززن را روایت می‌کرد که به جنگ می‌رود.او خود را وقف پرتره‌نگاری کرد و آثارش بسیار مورد تحسین قرار گرفت. | ## بخش 2: آنا کولمن لد | پرتره او از النورا دوسه یکی از تنها سه پرتره‌ای بود که این بازیگر به آن‌ها اجازه خلق داده بود. اواخر سال ۱۹۱۷، همسرش، دکتر مینارد لد، به عنوان مدیر اداره کودکان صلیب سرخ آمریکا در تول منصوب شد. آنا در جبهه داخلی باقی ماند، اما در جستجوی راه‌هایی برای کمک به تلاش‌های جنگی، با کارهای فرانسیس دروود وود در لندن آشنا شد. او ماسک‌های واقع‌گرایانه‌ای برای کمک به سربازانی که دچار تغییر شکل در صورت شده بودند، توسعه داد. گفته شده که او با وود تماس گرفت و با همکاری یکدیگر، تکنیک‌های ماسک‌سازی را بهبود بخشیدند. او درخواست اجازه داد تا برای کمک به سربازان به فرانسه برود، اما لازم بود که مجوز ویژه‌ای از ژنرال پرشینگ دریافت کند؛ چراکه خدمت همزمان همسران در مناطق جنگی ممنوع بود. او این مجوز را دریافت کرد و با صلیب سرخ آمریکا همکاری کرد تا به فرانسه برود و در بخش ماسک‌سازی برای چهره‌های آسیب‌دیده در پاریس فعالیت کند. | ## بخش 3: آنا کولمن لد | لد استودیوی «پرتره‌ماسک» صلیب سرخ آمریکا را تأسیس کرد تا ماسک‌های زیبایی‌شناختی برای مردانی که در جنگ جهانی اول به شدت آسیب دیده بودند، فراهم کند. خدمات او باعث شد که نشان لژیون دونور (صلیب شوالیه) و همچنین نشان سنت ساوا صربستان را دریافت کند. پس از جنگ جهانی اول، آنا کولمن لد تصویر یک جسد فاسد شده روی حصار سیم‌خاردار را برای یادبودی جنگی که به سفارش لژیون آمریکایی در منچستر بای د سی ساخته شد، خلق کرد. در سال ۱۹۳۶، لد همراه با همسرش به کالیفرنیا بازنشسته شد، جایی که در سال ۱۹۳۹ درگذشت. او دو دختر از خود به یادگار گذاشت: گابریلا می لد که همسر دوم جد پدری کیرا سدگ‌ویک بود و ورنون ابت لد که در سال ۱۹۷۰ درگذشت. | ## جمع‌بندی | مجسمه او با عنوان بچه‌های تریتون در مسیر میراث زنان بوستون به نمایش گذاشته شده است.
موضوع مقاله: جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۲۵ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۲۵ | مقدمه: جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۲۵ (با نام رسمی فرمول ۱ لویی ویتون استرالیا گرندپری ۲۰۲۵) یک مسابقه موتوری فرمول یک بود که در ۱۶ مارس ۲۰۲۵ در پیست آلبرت پارک در ملبورن، ویکتوریا برگزار شد. | ## بخش 1: جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۲۵ | لاندو نوریس راننده تیم مک‌لارن، پیش از ماکس فرستاپن راننده تیم مسابقه رد بول و جورج راسل در مرسدس، از جایگاه یک، پل پوزیشن در مسابقه به پیروزی رسید. پیش زمینه این رویداد در پیست آلبرت پارک ملبورن برای بیست و هشتمین بار در تاریخ برگزاری می‌شد. جایزه بزرگ استرالیا اولین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۵ و سی و نهمین دوره مسابقات جایزه بزرگ استرالیا به عنوان جایزه بزرگ مسابقات قهرمانی جهانی فرمول یک بود. این مسابقه همچنین اولین جایزه بزرگ استرالیا بود که از به عنوان افتتاحیه فصل برگزار شد. | ## بخش 2: جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۲۵ | فهرست ورودی رانندگان و تیم‌ها همان‌هایی بودند که در فهرست ورودی فصل منتشر شده مشخص کرده بودند، بدون راننده اضافی برای مسابقه. اولیور برمن، آندره آ کیمی آنتونلی، جک دوهان، گابریل بورتولتو، لیام لاوسون و آیزاک هجار به ترتیب با هاس، مرسدس، آلپاین، ساوبر، ردبول ریسینگ و ریسینگ بولز به عنوان راننده تمام وقت برای اولین بار در فرمول یک حضور داشتند. این جایزه بزرگ همچنین اولین مسابقه لوییس همیلتون به عنوان راننده فراری، پس از گذراندن دوازده فصل با مرسدس، و همچنین رقابت در اولین فصل خود بدون واحد قدرت مرسدس بود. استابان اوکون، نیکو هولکنبرگ و کارلوس ساینز جونیور برای فصل ۲۰۲۵ به ترتیب به تیم‌های به هاس، ساوبر و ویلیامز پیوستند. | ## بخش 3: جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۲۵ | انتخاب تایر تأمین کننده تایر پیرلی ترکیبات تایرهای C3، C4 و C5 را که به ترتیب سخت، متوسط و نرم برای تیم‌ها در نظر گرفته شده است، برای این مسابقه درنظر گرفته بود. تعیین خط تعیین خط در ۱۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۰ به وقت محلی (UTC+11) برگزار شد و ترتیب رانندگان در شروع مسابقه را مشخص کرد. | ## جمع‌بندی | این مسابقه قرار بود به مدت ۵۸ دور برگزار شود، اما به دلیل لغو رویه شروع، با یک دور کمتر برگزار شد.
موضوع مقاله: بانگ کمان: نخستین پرتاب پیکان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بانگ کمان: نخستین پرتاب پیکان | مقدمه: یک انیمهٔ بلند ژاپنی محصول سال ۲۰۲۲ است که برگرفته از مجموعهٔ تلویزیونی تسورونه (۲۰۱۸–۲۰۱۹) است. | ## بخش 1: بانگ کمان: نخستین پرتاب پیکان | این مجموعهٔ تلویزیونی خود از لایت‌ناولی به همین نام اثر کوتوکو آیانو اقتباس شده است. کیوتو انیمیشن استودیو سازندهٔ فیلم بوده و نویسندگی و کارگردانی آن برعهدهٔ تاکویا یامامورا بوده است. | ## بخش 2: بانگ کمان: نخستین پرتاب پیکان | داستان دربارهٔ پسری به نام میناتو نارومیاست که به دلیل اختلالی خاص از کیودو می‌هراسد. انتقادات فیلمارکس، شرکت ژاپنی بررسی و نظرسنجی فیلم، این انیمه را از لحاظ محبوبیت در روز اول، بر اساس ۱۰۲ نقد، با میانگین امتیاز ۴٫۰۲/۵، در رتبه چهارم قرار داد. | ## بخش 3: بانگ کمان: نخستین پرتاب پیکان | ## جمع‌بندی | چارلز سولومون، منتقد فیلم KPCC در برنامه فیلم‌ویک، این انیمه را «جذاب» توصیف کرد و از سازندگان فیلم به خاطر اینکه «فقط یک داستان ورزشی ضعیف دیگر» نساخته‌اند و بلکه به «رشد روانی و حتی معنوی [شخصیت‌ها]» پرداخته‌اند، تمجید کرد.
موضوع مقاله: مارلین فاروژیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارلین فاروژیا | مقدمه: مارلین فاروژیا (زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۶۶) سیاستمدار مالتی، نماینده پیشین مجلس نمایندگان مالت و رهبر سابق حزب دموکراتیک است. | ## بخش 1: مارلین فاروژیا | او پیش‌تر عضو حزب ملی‌گرا بود و در انتخابات عمومی ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸ از سوی این حزب نامزد شد. سپس به حزب کارگر پیوست و در انتخابات ۲۰۰۸ و ۲۰۱۳ به مجلس راه یافت، اما در سال ۲۰۱۵ از عضویت در این حزب استعفا داد. او در سال ۲۰۱۶ حزب دموکراتیک را تأسیس کرد، اما در سال ۲۰۱۹ از آن کناره‌گیری کرد. حرفه سیاسی فاروژیا نخستین بار در سال ۱۹۹۶ وارد عرصه سیاست شد و با نام «مارلین پولیچینو» در انتخابات شورای محلی از سوی حزب ملی‌گرا نامزد شد. او در انتخابات محلی زبوگ برگزیده شد و بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ در این شورا خدمت کرد. او سپس در انتخابات عمومی ۱۹۹۸ به‌عنوان نامزد حزب ملی‌گرا شرکت کرد اما تنها ۳۱۱ رأی در مرحله نخست از حوزه انتخابیه پنجم کسب کرد و موفق به ورود به مجلس نشد. پس از همه‌پرسی عضویت مالت در اتحادیه اروپا که در سال ۲۰۰۳ برگزار شد، فاروژیا به حزب کارگر پیوست. | ## بخش 2: مارلین فاروژیا | او در انتخابات عمومی ۲۰۰۸ از سوی این حزب نامزد شد و از حوزه انتخابیه پنجم با مجموع ۳٬۳۷۵ رأی در مرحله نخست انتخاب شد. او در انتخابات ۲۰۱۳ نیز از همان حوزه انتخاب شد و ۲٬۵۲۵ رأی در مرحله نخست به دست آورد. در ۴ دسامبر ۲۰۱۸، فاروژیا از مردم خواست تا «در برابر زورگویی در همه جا و در هر زمان ایستادگی کنند»؛ این اظهارات در واکنش به نشست پارلمان مالت بیان شد که در آن وزیر اقتصاد، کریس کاردونا، در تهدیدی علیه او و شریک زندگی‌اش گادفری فاروژیا گفت: «نوبت شما هم خواهد رسید». حزب دموکراتیک پس از بروز اختلافاتی با حزب کارگر، فاروژیا در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵ از این حزب استعفا داد و به تنها نماینده مستقل در پارلمان مالت تبدیل شد. او سپس حزب دموکراتیک را تأسیس کرد و به‌عنوان نخستین رهبر و تنها نماینده آن در مجلس فعالیت کرد. او در انتخابات عمومی ۲۰۱۷ مجدداً به پارلمان راه یافت و بدین ترتیب، نخستین نماینده مجلس از یک حزب سوم پس از سال ۱۹۶۲ شد. او به مخالفت با سوءاستفاده‌های دولت کارگری ادامه داد و از تظاهرات فعالان جامعه مدنی برای «حقیقت و عدالت» در آوریل ۲۰۱۸ حمایت کرد. | ## بخش 3: مارلین فاروژیا | او همچنین مدیریت دولت در موضوع تحقیقات پرونده اگرانت را مورد انتقاد قرار داد، پرونده‌ای که در آن تلاش شد سایر اتهامات فساد پنهان بماند. او در سال ۲۰۱۷ از رهبری حزب دموکراتیک کناره‌گیری کرد و در سال ۲۰۱۹ به‌طور کامل از این حزب خارج شد. دیدگاه‌های سیاسی فاروژیا به صراحت بیان در اظهار دیدگاه‌های خود شهرت دارد و بارها از حزب خود در موضوعات مختلفی از جمله مسائل اجتماعی، مسائل زیست‌محیطی، توسعه و همچنین حکمرانی انتقاد کرده است. او موضع سیاسی خود را چپ میانه تعریف می‌کند، با این حال، او تحت تأثیر کاتولیک رومی نیز خود قرار دارد. فاروژیا همچنین در مسائل مربوط به حفاظت از محیط زیست فعال بوده است به‌ویژه در جریان جنجال مرتبط با مؤسسه آمریکایی مالت. او از منتقدان سرسخت دخالت کنراد میتسی و رئیس دفتر نخست‌وزیر مالت، کیت شمبری، در افشای اوراق پاناما بوده است. در طول دوران فعالیت خود، فاروژیا اغلب مواضعی علیه سقط جنین، انجماد جنین و توزیع قرص‌های ضدبارداری اتخاذ کرده است. | ## جمع‌بندی | با این حال، در ماه مه ۲۰۲۱، او لایحه‌ای را به پارلمان ارائه کرد که پیشنهاد جرم‌زدایی از سقط جنین را مطرح می‌کرد و استدلال کرد که حمایت از زندگی نباید در تضاد با حق تعیین سرنوشت و حقوق باروری زنان تلقی شود.
موضوع مقاله: آلین برنشتاین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلین برنشتاین | مقدمه: زندگی شخصی او در سال ۱۸۸۰ در شهر نیویورک به عنوان دختر ربکا گلد اسمیت و جوزف فرانکو که یک بازیگر بود به دنیا آمد. | ## بخش 1: آلین برنشتاین | در زمانی که او ۱۷ ساله شد، پدر و مادرش هر دو مرده بودند و او توسط عمه‌اش، ریچل گلداسمیت، بزرگ شد. برنشتاین در سال ۱۹۲۵ با توماس ولف در کشتی آرام‌اس المپیک ملاقات کرد، در آن زمان ولف ۲۵ سال و برنشتاین ۴۴ سال سن داشتند. یکی از آخرین تماس‌های تلفنی وولف، زمانی که او در سن ۳۷ سالگی بر اثر تومور مغزی در حال مرگ بود، این بود که به برنشتاین بگوید که او را دوست دارد. در زمان مرگ ولف در سال ۱۹۳۸، برنشتاین برخی از دست نوشته‌های منتشر نشده ولف را در اختیار داشت. | ## بخش 2: آلین برنشتاین | در فیلم درام بیوگرافی نابغه محصول ۲۰۱۶، برنشتاین توسط نیکول کیدمن و ولف توسط جود لا به تصویر کشیده شدند. پیشه هنری بین سال‌های ۱۹۱۶ و ۱۹۵۱، برنشتاین برای ۵۱ اثر، طراحی صحنه، طراحی لباس یا هر دو را انجام داد. برای حدود یک دهه، او در درجه اول کار طراحی صحنه را انجام داد، اما دوباره در حدود سال ۱۹۴۰ به عنوان آخرین مرحله از حرفه خود به طراحی لباس بازگشت. در دهه ۱۹۳۰ او شروع به فعالیت نویسندگی کرد و دو کتاب او توسط ناپف، یک ناشر بسیار محترم در آن زمان، منتشر شده است. | ## بخش 3: آلین برنشتاین | اولین کتاب او، سه لباس آبی، کمک کرد تا او به عنوان یک طراح لباس در نیویورک تثبیت شود. این کتاب شامل مجموعه‌ای از سه داستان بود که در آن سه مرد کاملاً متفاوت یک کت و شلوار سرژ آبی رنگ را می‌پوشند. جزئیات نحوه پوشیدن کت و شلوار هر مرد، جنبه‌های شخصیت هر کدام از مردان را به روش‌های ظریفی آشکار می‌کند. یک نکته رایج در بین طراحان لباس این است که لباس‌ها اگر خوب باشند، در نهایت نباید مورد توجه قرار گیرند. | ## جمع‌بندی | داستان‌های کت و شلوار آبی توانایی برنشتاین را در تشخیص اینکه چگونه جزئیات حیاتی یک لباس شخصیت فرد را به تصویر می‌کشد نشان می‌دهد.