موضوع مقاله: انستیتوی دریایی ایالات متحده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انستیتوی دریایی ایالات متحده | مقدمه: انستیتوی دریایی ایالات متحده (به انگلیسی: ؛ با نام اختصاری USNI) یک انجمن نظامی خصوصی و غیرانتفاعی آمریکایی است که انجمن‌های گفت‌وگوی مستقل و فراحزبی دربارهٔ مسائل امنیت ملی برگزار می‌کند. | ## بخش 1: انستیتوی دریایی ایالات متحده | این سازمان افزون بر انتشار مجلات و کتاب‌ها، هر ساله چندین همایش تخصصی برپا می‌کند. این انستیتو در سال ۱۸۷۳ بنیان‌گذاری شد و در سال ۲۰۲۰ نزدیک به ۵۰٬۰۰۰ عضو داشت که بیشتر آنان را پرسنل فعال و بازنشستهٔ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، سپاه تفنگداران دریایی و گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌دادند. انستیتوی دریایی هیچ‌گونه پیوند رسمی یا مالی با آکادمی نیروی دریایی آمریکا یا نیروی دریایی ایالات متحده ندارد؛ هرچند به موجب مجوزی که یک قانون کنگره در سال ۱۹۳۶ صادر کرد، مقر آن در محوطهٔ آکادمی دریایی جای گرفته‌است. پیشینه انستیتوی دریایی ایالات متحده در ۹ اکتبر ۱۸۷۳ توسط ۱۵ افسر نیروی دریایی تشکیل شد که در ساختمان گروه فیزیک و شیمی آکادمی دریایی در آناپولیس گرد هم آمدند تا دربارهٔ موضوعاتی از جمله پیامدهای کوچک‌تر شدن نیروی دریایی پس از جنگ داخلی آمریکا بحث کنند. در سال ۱۸۷۴ انستیتو آغاز به پذیرش مقالات و انتشار صورت‌جلسه‌های بحث‌هایش کرد که میان اعضای سازمان توزیع می‌شد. در سال ۱۸۹۸ انتشارات انستیتوی دریایی (به انگلیسی: ) برای چاپ راهنماهای پایهٔ دریایی بنیان‌گذاری شد. این انتشارات سرانجام دامنهٔ کار خود را به چاپ آثار عمومی‌تر در زمینه‌های تاریخ، زندگی‌نامه و امور روز گسترش داد. در سال ۱۹۹۹ انستیتو مقر پیشین خود، تالار پریبل، را به آکادمی دریایی واگذار کرد و یک بیمارستان متروکهٔ نیروی دریایی را بازسازی کرد تا به عنوان ستاد جدید بهره‌برداری شود. | ## بخش 2: انستیتوی دریایی ایالات متحده | تیلور در انستیتوی دریایی در آناپولیس، مریلند در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۱ انستیتوی دریایی یک مرکز همایش با سالن ۴۰۶ نفره، فضاهای پذیرایی، تراس سرپوشیده و روباز در پشت‌بام، پنج اتاق جلسه و یک استودیوی پخش افتتاح کرد. تیلور گرفته شده‌است؛ خلبان جنگندهٔ برجستهٔ نیروی دریایی در جنگ جهانی دوم که شرکت اینترپرایز رنت‌اِکار را بنیان نهاد. این مجله از سال ۱۸۷۴ منتشر می‌شود و یکی از کهن‌ترین مجلاتی است که به‌طور پیوسته در ایالات متحده چاپ شده‌است. هر شماره دربرگیرندهٔ مقالاتی از متخصصان نظامی و کارشناسان غیرنظامی، جستارهای تاریخی، نقد کتاب، عکس‌های رنگی و نظرات خوانندگان است. تقریباً یک‌سوم مطالب را پرسنل فعال و ذخیره، یک‌سوم را بازنشستگان نظامی و یک‌سوم را غیرنظامیان می‌نویسند. این مجله همچنین مقالاتی از وزیران دفاع، وزیران نیروی دریایی، رؤسای ستاد مشترک و فرماندهان ارشد نیروی دریایی، تفنگداران دریایی و گارد ساحلی منتشر کرده‌است. برای نمونه، در سال ۱۹۶۲ وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا مانع ارسال مقاله‌ای از یک سرهنگ تفنگداران دریایی به این مجله شد؛ مقاله‌ای دربارهٔ پیشنهاد ۱۹۴۹ برای ادغام واحدهای هوایی تفنگداران دریایی در نیروی هوایی. از میان همکاران این مجله می‌توان به مورخانی چون دیوید مک‌کولو و جیمز مک‌فرسن؛ دریانوردان و تفنگداران پیشین مانند ارنست بورگناین، جین هکمن و داگلاس فیربنکس جونیور؛ و خبرنگارانی همچون والتر کرونکیت و تام بروکا اشاره کرد. | ## بخش 3: انستیتوی دریایی ایالات متحده | انتشارات انستیتوی دریایی انتشارات انستیتوی دریایی (به انگلیسی: ) در سال ۱۸۹۸ بنیان‌گذاری شد و سالانه نزدیک به ۸۰ کتاب منتشر می‌کند. فهرست نیم‌سالانهٔ آن شامل آثاری در زمینهٔ تاریخ، زندگی‌نامه، آموزش نظامی حرفه‌ای و گاه داستان‌های پرفروش است. خبرگزاری USNI خبرگزاری USNI (به انگلیسی: ) سرویس خبری انستیتوی دریایی است که در سال ۲۰۱۲ پایه‌گذاری شد. آمریکایی‌ها در جنگ در سال ۲۰۰۷ انستیتو مجموعه‌ای ویدئویی با عنوان Americans at War (آمریکایی‌ها در جنگ) تولید کرد که شامل مصاحبه با کهنه‌سربازان آمریکایی از جنگ‌هایی بود که به جنگ جهانی اول بازمی‌گشت. بوش، سناتورها باب دول، دانیل اینوی و باب کری و دیگران شرح دادند که جنگ چگونه زندگی‌شان را دگرگون کرد. بایگانی عکس‌ها انستیتوی دریایی بیش از ۴۵۰٬۰۰۰ تصویر از افراد، کشتی‌ها و هواپیماهای همهٔ شاخه‌های نیروهای مسلح را در اختیار دارد. تاریخ‌های شفاهی برنامهٔ تاریخ شفاهی انستیتوی دریایی خاطرات شمار زیادی از چهره‌های نظامی آمریکایی را حفظ کرده‌است؛ از جمله ژنرال جیمی دولیتل، دریاسالاران آرلی برک و چستر نیمیتز. انستیتو مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها را ضبط می‌کند که سرگذشت هر شرکت‌کننده را پوشش می‌دهد. | ## جمع‌بندی | از آغاز این برنامه در سال ۱۹۶۹ بیش از ۲۳۰ جلد صحافی‌شده تکمیل شده و مصاحبه‌هایی برای تولید ده‌ها جلد دیگر ضبط گردیده‌است.