موضوع مقاله: کلر امریک راکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلر امریک راکی | مقدمه: کلر امریک راکی (؛ ۲۷ سپتامبر ۱۸۸۸ – ۶ ژوئن ۱۹۷۰) یک سپهبد پرافتخار سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود که در جنگ جهانی دوم فرماندهی لشکر پنجم تفنگداران دریایی را در نبرد ایوو جیما بر عهده داشت و پس از جنگ فرماندهی سپاه سوم آبی‌خاکی را در اشغال شمال چین به دست گرفت. | ## بخش 1: کلر امریک راکی | راکی برای خدمات برجسته‌اش با سپاه سوم آبی‌خاکی، نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا) و برای فرماندهی شایسته لشکر پنجم تفنگداران دریایی، نشان خدمات برجسته (نیروی دریایی ایالات متحده) دریافت کرد. او در جنگ جهانی اول نیز در نبرد شاتو-تیری شرکت داشت و به دلیل دلاوری در میدان نبرد دو بار صلیب نیروی دریایی و یک بار صلیب خدمات برجسته (ایالات متحده) دریافت کرد. راکی در سال ۱۹۵۰ با درجه سپهبدی بازنشسته شد و در ۶ ژوئن ۱۹۷۰ بر اثر سکته قلبی درگذشت. زندگی آغازین و آغاز خدمت کلر راکی در ۲۷ سپتامبر ۱۸۸۸ در کلمبیا سیتی (ایندیانا) زاده شد. او از کالج گتیسبرگ با مدرک کارشناسی علوم در سال ۱۹۰۹ فارغ‌التحصیل شد و سپس در رشته جنگل‌داری در دانشگاه ییل به تحصیل پرداخت. نخستین مأموریت خدمتی او به‌عنوان افسر جوان، گذراندن دوره آموزشی در مدرسه پایه افسری در نورفک (ویرجینیا) بود. پس از فارغ‌التحصیلی در مه ۱۹۱۵ به خدمت دریایی اعزام شد؛ نخست به‌عنوان عضو گروه تفنگداران دریایی بر ناوشکن یواس‌اس نبراسکا و سپس بر ناوشکن یواس‌اس نوادا. جنگ جهانی اول پس از خدمت دریایی، راکی در ژوئن ۱۹۱۷ راهی فرانسه شد و یک سال بعد، به‌عنوان عضو هنگ پنجم تفنگداران دریایی، در نبرد دفاعی آن-مارن (شاتو-تیری) شرکت کرد. او در ۶ ژوئیه ۱۹۱۸ در شاتو-تیری با به خطر انداختن جان خود نیروهای پشتیبان را به خط مقدم رساند و در جای مناسب مستقر کرد و به همین دلیل صلیب نیروی دریایی دریافت کرد. راکی همچنین صلیب خدمات برجسته (ایالات متحده) دریافت کرد و نامش در دستورات عمومی لشکر دوم نیروهای اعزامی آمریکا ذکر شد. | ## بخش 2: کلر امریک راکی | پس از بازگشت به ایالات متحده در ۱۹۱۹، راکی به هائیتی اعزام شد و به‌عنوان عضو ژاندارمری هائیتی تا ۱۹۲۱ در آنجا خدمت کرد و سپس به پادگان تفنگداران دریایی در واشینگتن دی.سی. پس از خدمت در ستاد سپاه تفنگداران دریایی، به‌عنوان دانشجو در دوره افسران ارشد مدارس سپاه تفنگداران دریایی در پایگاه سپاه تفنگداران دریایی کوانتیکو در ویرجینیا پذیرفته شد. پس از فارغ‌التحصیلی در ژوئیه ۱۹۲۵ به مدرسه فرماندهی و ستاد در فورت لون‌وورت در کانزاس اعزام شد و پس از اتمام دوره در ژوئن ۱۹۲۶ به‌عنوان مدرس در بخش تاکتیک مدارس سپاه تفنگداران دریایی مشغول به کار شد. از ژانویه تا نوامبر ۱۹۲۸، او فرمانده گردان نخست هنگ یازدهم توپخانه در تیپ دوم تفنگداران دریایی مستقر در نیکاراگوئه بود و در آنجا برای خدمات برجسته‌اش ستاره طلایی (به‌جای صلیب نیروی دریایی دوم) دریافت کرد. سپس راکی افسر اطلاعات، عملیات و آموزش پایگاه تفنگداران دریایی سن‌دیگو در کالیفرنیا و بعدها رئیس ستاد آن پایگاه شد. در ژوئن ۱۹۳۴ به‌عنوان رئیس بخش طرح‌های جنگی ستاد سپاه تفنگداران دریایی منصوب شد و پس از آن افسر نیروی دریایی تفنگداران در ناو یواس‌اس کالیفرنیا شد. او در ژوئیه ۱۹۳۹ به واشینگتن بازگشت و مسئولیت عملیات در بخش طرح‌های جنگی وزارت نیروی دریایی را بر عهده گرفت. در اوت ۱۹۴۱ رئیس ستاد لشکر دوم تفنگداران دریایی شد؛ سمتی که هنگام ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم در آن خدمت می‌کرد. جنگ جهانی دوم راکی در اوت ۱۹۴۲ به‌عنوان مدیر بخش طرح‌ها و سیاست‌ها در ستاد سپاه تفنگداران دریایی منصوب شد و یک سال بعد معاون فرمانده سپاه تفنگداران دریایی شد. در فوریه ۱۹۴۴ به جبهه اقیانوس آرام اعزام شد و به‌ترتیب فرماندهی لشکر پنجم تفنگداران دریایی و سپس سپاه سوم آبی‌خاکی را بر عهده گرفت. | ## بخش 3: کلر امریک راکی | راکی لشکر پنجم را که واحدی تازه‌تأسیس و بی‌تجربه بود به نیرویی جنگاور تبدیل کرد و در نبرد ایوو جیما (۱۹ فوریه تا ۲۶ مارس ۱۹۴۵) با تاکتیکی جسورانه نیروهایش را در پای کوه سوریباچی در ایوو جیما پیاده کرد. او با سرعت جزیره را به دو نیم تقسیم کرد و با فرماندهی برتر، کوه را تصرف نمود و سپس با حمله به سمت شمال آخرین کانون مقاومت ژاپنی را نابود کرد. در ۲۵ ژوئن ۱۹۴۵ فرماندهی سپاه سوم آبی‌خاکی را بر عهده گرفت که پس از پایان جنگ، مأموریت اشغال مناطقی در شمال چین را انجام داد. پس از غیرفعال شدن سپاه سوم آبی‌خاکی، فرماندهی لشکر نخست تفنگداران دریایی (تقویت‌شده) با ستاد در تیانجین چین را بر عهده گرفت. سپس به ایالات متحده بازگشت و در سپتامبر ۱۹۴۶ فرمانده کل بخش اقیانوس آرام در سان‌فرانسیسکو شد. پس از جنگ و درگذشت در ۱ ژانویه ۱۹۴۷ به درجه موقت سپهبدی ارتقا یافت و روز بعد فرماندهی نیروی تفنگداران دریایی ناوگان اقیانوس اطلس با ستاد در نورفک ویرجینیا را بر عهده گرفت. در ۱ ژوئیه ۱۹۴۹ هنگام انتقال دوباره به فرماندهی بخش اقیانوس آرام در سان‌فرانسیسکو، به درجه دائمی سرلشکری بازگشت. ژنرال راکی در ۶ ژوئن ۱۹۷۰ در سن ۸۱ سالگی بر اثر سکته قلبی در هارویچ پورت (ماساچوست) درگذشت. | ## جمع‌بندی | مراسم تشییع با تشریفات کامل نظامی در ۱۱ ژوئن ۱۹۷۰ در آرامستان ملی آرلینگتون برگزار شد.