aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ات لاتسته نیوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ات لاتسته نیوس | مقدمه: این نشریه اکنون بخشی از «دی‌پی‌جی مدیا» و محبوب‌ترین روزنامه در فلاندر و بلژیک است. | ## بخش 1: ات لاتسته نیوس | تاریخچه قرن ۱۹ یولیوس هوستهٔ پدر که دیدگاهی لیبرال داشت، این روزنامه را در ۷ ژوئن ۱۸۸۸ پنج روز پیش از انتخابات بلژیک تأسیس کرد. او با روزنامه‌اش قصد داشت از یک سو از حزب لیبرال در انتخابات پیش‌رو حمایت کند و از سوی دیگر، پشتیبان جنبش فلاندری در بروکسل باشد؛ شهری که تحت سلطه بورژواهای فرانسوی‌زبان (فرانسکیل‌یوها) بود. این روزنامه از آرمان «قانون برابری» (قانون برابری میان زبان‌های هلندی و فرانسوی در بلژیک)، نجات تئاتر سلطنتی فلاندر در بروکسل و انتخاب اولین هیئت حاکمه شهریِ فلاندری، لیبرال و متعلق به خنت در سال ۱۹۰۷ حمایت کرد. ماهیت لیبرال، موضع ضد فرانسوی‌زبان و حمایت از جنبش فلاندری، از ویژگی‌های اساسی این روزنامه جدید بود، درست همان‌طور که رویکرد ضد روحانیت آن نیز چنین بود. در سال ۱۸۹۷، فلور برتون روزنامه «دِ نیو خازت» را در آنتورپ با خط‌مشی تحریریه‌ای اساساً مشابه تأسیس کرد. | ## بخش 2: ات لاتسته نیوس | ۱۹۰۰–۱۹۴۵ هنگامی که یولیوس هوستهٔ پدر درگذشت، فرزندش یولیوس هوستهٔ پسر، مسئولیت کامل انتشار را بر عهده گرفت. او سبک تهاجمی و تقابلی مورد پسند پدرش را تعدیل کرد و لحنی ملایم‌تر و رسمی‌تر را برگزید. او با گنجاندن اخبار منطقه‌ای بیشتر، دامنه فعالیت روزنامه را گسترش داد و بخش ورزشی را تقویت کرد تا به طیف وسیع‌تری از مخاطبان دست یابد. زمانی که جنگ جهانی دوم آغاز شد، یولیوس هوستهٔ پسر به بریتانیا گریخت، اگرچه روزنامه‌اش تحت کنترل نازی‌ها به انتشار خود ادامه داد. داستان‌ها شامل تن‌تن در کنگو، تن‌تن در آمریکا، گوش شکسته، ستاره اسرارآمیز و اسب شاخدار بود. | ## بخش 3: ات لاتسته نیوس | از سال ۱۹۹۰ اِت لاتسته نیوس از سال ۱۹۹۵ از یک روزنامه به‌شدت جنجال‌محور (لیبرال) به یک روزنامه جنجالی و عامه‌پسند-پوپولیست تغییر کرد که توجه ویژه‌ای به «مردمِ در متن و پشتِ اخبار» دارد. اِت لاتسته نیوس در ۲۱ نسخه منطقه‌ای منتشر می‌شود که هر کدام بخش یکسانی از اخبار ملی و محدود بین‌المللی را دارند، اما هر یک شامل چند صفحه خبر از مناطق مختلف فلاندر نیز هستند. وب‌سایت این روزنامه در فلاندر بسیار محبوب است (طبق آمار «مرکز اطلاعات رسانه‌ها»، از سال ۲۰۱۶ در بین ۱۰ سایت پربازدید بلژیک قرار دارد) و با مقالات جنجالی که به‌طور منظم به‌روزرسانی می‌شوند و اغلب دارای تیترهای کلیک‌خور (Clickbait) هستند، شناخته می‌شود. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۳ تیراژ آن ۲۹۴٬۰۰۰ نسخه بود که آن را به پرفروش‌ترین روزنامه بلژیک تبدیل کرد.
موضوع مقاله: رنه پاتیون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رنه پاتیون | مقدمه: رنه پاتیون (؛ ؛ – ) یک کارتونیست طنز و سیاسی و هنرمند کمیک اهل فرانسه بود که در لسنون متولد شد. | ## بخش 1: رنه پاتیون | او در مقام یک هنرمند کمیک، شناخته‌شده‌ترین و طولانی‌ترین مجموعه‌اش، کمیک‌استریپ طنز «جک پالمر» دربارهٔ یک کارآگاه خصوصی دست‌وپاچلفتی بود. از سال ۱۹۹۳، او کاریکاتورهایی را در کانار آنشنه منتشر کرد و آن‌ها را با نام «پاتیون» امضا می‌کرد. | ## بخش 2: رنه پاتیون | در سال ۲۰۰۲، او جایزه بزرگ «طنز تلخ» را در نمایشگاه بین‌المللی کاریکاتور و طنز مطبوعاتی در سن-ژوست-لو-مارتل دریافت کرد. در سال ۲۰۰۱، او کتاب «تحقیقات کُرس» را منتشر کرد که به گروه‌های «استقلال‌طلب» در جزیره کُرس می‌پرداخت. | ## بخش 3: رنه پاتیون | این آلبوم به موفقیت مردمی و انتقادی دست یافت و ۳۰۰٬۰۰۰ نسخه از آن به زبان فرانسوی و ۳۰٬۰۰۰ نسخه به زبان کُرسی چاپ شد. فیلمی به همین نام با بازی ژان رنو بر اساس این کتاب ساخته و در سال ۲۰۰۴ اکران شد. | ## جمع‌بندی | آثار او در «لکو دِ ساوان» نیز منتشر شد و در سال ۲۰۱۵ آثاری از او در شارلی ابدو به چاپ رسید.
موضوع مقاله: انقلاب بدون خشونت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انقلاب بدون خشونت | مقدمه: انقلاب بدون خشونت انقلابی است که عمدتاً توسط غیرنظامیان بدون سلاح و با بهره‌گیری از تاکتیک‌های مقاومت مدنی، از جمله اشکال گوناگون اعتراضات مسالمت‌آمیز، انجام می‌شود تا بدون استفاده یا تهدید به خشونت موجب کناره‌گیری حکومت‌هایی شود که ریشه‌دار و اقتدارگرا تلقی می‌شوند. | ## بخش 1: انقلاب بدون خشونت | در حالی که بسیاری از کارزارهای مقاومت مدنی اهدافی بسیار محدودتر از انقلاب را دنبال می‌کنند، یک انقلاب بدون خشونت عموماً با حمایت هم‌زمان از دموکراسی، حقوق بشر و استقلال ملی در کشور مورد نظر شناخته می‌شود. یک کارزار مؤثر مقاومت مدنی، و حتی دستیابی به یک انقلاب بدون خشونت، ممکن است در یک مورد خاص امکان‌پذیر باشد، حتی اگر حکومت مستقر در قدرت علیه معترضان اقدامات خشونت‌بار و سرکوبگرانه اتخاذ کند. این باور رایج که بیشتر انقلاب‌هایی که در رژیم‌های دیکتاتوری رخ داده‌اند، قیام‌هایی خونین یا خشونت‌آمیز بوده‌اند، با تحلیل‌های تاریخی تأیید نمی‌شود. انقلاب‌های بدون خشونت در قرن بیستم با جنبش استقلال هند به رهبری مهاتما گاندی و با بهره‌گیری از نافرمانی مدنی به‌عنوان ابزار مقاومت مسالمت‌آمیز، در سطح بین‌المللی برجسته شدند. یکی از انقلاب‌های مهم بدون خشونت، انقلاب سودان در اکتبر ۱۹۶۴ بود که به سرنگونی یک دیکتاتوری نظامی انجامید. | ## بخش 2: انقلاب بدون خشونت | این نوع انقلاب‌ها بعدها، به‌ویژه در دهه ۱۹۸۰ و هم‌زمان با تضعیف ائتلاف‌های سیاسی دوران جنگ سرد که از حفظ وضع موجود حمایت می‌کردند، موفق‌تر و رایج‌تر شدند. مرور کلی نمونه‌های تاریخی مقاومت بدون خشونت برای دستیابی به تغییرات سیاسی قابل توجه، دست‌کم به دوران روم باستان بازمی‌گردد. اکثریت طبقه «پلبی‌ها» (عوام) در روم با برگزاری اعتصاب‌های عمومی و ترک شهر، حاکمان را وادار کردند تغییراتی در قانون اساسی مکتوب جمهوری اعمال کنند. با وجود خشونت‌های ناشی از تقسیم هند پس از استقلال، و نیز قیام‌های انقلابی متعددی که تحت کنترل گاندی نبودند، استقلال هند پس از یک دوره مقاومت ملی و از طریق فرایندهای حقوقی به دست آمد، نه از راه یک انقلاب نظامی. انقلاب مسالمت‌آمیز در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، روشنفکران در اتحاد جماهیر شوروی و دیگر کشورهای کمونیستی، و همچنین در برخی کشورهای دیگر، تمرکز خود را بر مقاومت مدنی به‌عنوان امیدبخش‌ترین شیوه برای مقابله با رژیم‌های اقتدارگرای ریشه‌دار قرار دادند. | ## بخش 3: انقلاب بدون خشونت | استفاده از اشکال گوناگون تبادل غیررسمی اطلاعات، از جمله از طریق «سامیزدات» (نشریه‌های زیرزمینی‌ای)، گسترش یافت. نخست، انقلاب «قدرت مردم» در فیلیپین در سال ۱۹۸۶ بود که اصطلاح «قدرت مردم» را، به‌ویژه در کشورهای اسپانیایی‌زبان و آسیایی، به‌طور گسترده رایج ساخت. سه سال بعد، انقلاب‌های ۱۹۸۹ که به سرنگونی رژیم‌های کمونیستی در بلوک شرق انجامیدند، این مفهوم را تقویت کردند (به‌جز استثنای قابل‌توجه انقلاب خونین رومانی). انقلاب‌های ۱۹۸۹ الگویی برای آنچه بعدها «انقلاب‌های رنگی» در عمدتاً کشورهای پسا‌کمونیستی نام گرفت، فراهم کردند؛ جنبش‌هایی که معمولاً از یک رنگ یا گل به‌عنوان نماد خود استفاده می‌کردند، مشابه شیوه‌ای که در انقلاب مخملی چکسلواکی دیده شد. | ## جمع‌بندی | در دسامبر ۱۹۸۹، با الهام از انقلاب‌های ضدکمونیستی در اروپای شرقی، اتحادیه دموکراتیک مغولستان (MDU) تظاهرات خیابانی گسترده و اعتصاب‌های غذا را علیه رژیم کمونیستی سازمان‌دهی کرد.
موضوع مقاله: پیپلز البو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیپلز البو | مقدمه: پیپُلز اِلبو (به انگلیسی: People’s Elbow، به معنی: آرنج مردم)، یکی از حرکات پایانی مشهور در کشتی کج است که توسط کشتی‌گیر آمریکایی راک مورد استفاده قرار گرفت. | ## بخش 1: پیپلز البو | این حرکت به‌عنوان یکی از نمادین‌ترین و شناخته‌شده‌ترین حرکات نمایشی در تاریخ دبلیودبلیوئی شد. این حرکت به‌تدریج به حرکت پایانی اصلی راک تبدیل شد و نقش مهمی در محبوبیت گسترده او میان تماشاگران ایفا کرد. برخلاف بسیاری از حرکات پایانی که بر قدرت یا تکنیک‌های پیچیده متکی هستند، پیپلز البو بیشتر بر نمایش، زمان‌بندی و تعامل با تماشاگران تمرکز دارد. اجرای این حرکت معمولاً با حرکات نمایشی خاصی مانند درآوردن محافظ آرنج و پرتاب آن به میان تماشاگران همراه است که باعث افزایش هیجان در مسابقه می‌شود. تریپل اچ درباره‌ی حرکت پیپلز البو اظهار داشته است که این حرکت در ابتدا به‌عنوان یک شوخی طراحی شده بود و هرگز برای استفاده جدی به عنوان حرکت پایانی در نظر گرفته نشده بود. | ## بخش 2: پیپلز البو | او توضیح داد که راک نخستین بار این حرکت را در یکی از مسابقات در مقابل آندرتیکر اجرا کرد تا آندرتیکر، حریفش در آن زمان، را بخنداند و آندرتیکر را از حالت جدی‌اش در بیارد. سپس بالای سر حریف می‌ایستد و به تماشاگران نگاه می‌کند تا او را برای حرکت هیجان‌زده کنند. در ادامه، راک محافظ آرنج سمت راست خود را در می‌آورد و به سمت تماشاگران پرتاب می‌کند، سپس با دستان خود حرکتی ضربدری انجام می‌دهد و به سمت چپ رینگ حرکت کرده و به طناب برخورد می‌کند و پس از بازگشت، با همان سرعت از روی حریف می‌پرد و این بار به سمت راست رینگ را دوباره به طناب می‌زند، سپس به سمت حریف برمی‌گردد و آرنج خود را محکم روی سینه او فرود می‌آورد. گاهی اوقات، اگر محافظ آرنج سمت راست قبلاً استفاده شده باشد، راک حرکت را دوباره انجام می‌دهد، اما این بار با محافظ آرنج سمت چپ انجام می‌دهد. در برخی موارد، اگر هر دو محافظ آرنج استفاده شده باشد، حرکت بدون استفاده از محافظ آرنج‌ها اجرا می‌شود. | ## بخش 3: پیپلز البو | واکنش‌ها و نقدها پیپلز البو از سوی منتقدان و تحلیل‌گران کشتی کج به‌عنوان حرکتی نمادین و سرگرم‌کننده توصیف شده است، هرچند برخی آن را از نظر فنی کم‌اثرتر از دیگر حرکات پایانی می‌دانند. با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند که تأثیر واقعی این حرکت نه در میزان آسیب فیزیکی، بلکه در ارتباط احساسی با تماشاگران و جایگاه فرهنگی آن نهفته است. تأثیر فرهنگی پیپلز البو به یکی از شناسه‌های اصلی شخصیت راک تبدیل شد و در فرهنگ عامه، بازی‌های ویدئویی دبلیودبلیوئی، محصولات تبلیغاتی دبلیودبلیوئی و برنامه‌های تلویزیونی بازتاب گسترده‌ای پیدا کرد. | ## جمع‌بندی | این حرکت اغلب به‌عنوان نمونه‌ای از اهمیت شخصیت‌پردازی و نمایش در کشتی کج مورد اشاره قرار گرفت.
موضوع مقاله: مقبره بابه مزاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مقبره بابه مزاری | مقدمه: آرامگاه عبدالعلی مزاری، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان، در شهر مزار شریف، ولایت بلخ است. | ## بخش 1: مقبره بابه مزاری | این آرامگاه یکی از مکان‌های شاخص سیاسی و نمادین در شمال افغانستان به‌شمار می‌رود و همه‌ساله میزبان مراسم یادبود وی است. پیشینه عبدالعلی مزاری (۱۳۲۶–۱۳۷۳ هـ ش) از رهبران سیاسی افغانستان در دهه ۱۳۷۰ خورشیدی و دبیرکل حزب وحدت اسلامی افغانستان بود. پس از سقوط حکومت طالبان در سال ۱۳۸۰ خورشیدی، بنای یادبود رسمی و بزرگ‌تری بر مزار وی ساخته شد. | ## بخش 2: مقبره بابه مزاری | موقعیت جغرافیایی مقبره عبدالعلی مزاری در بخش غربی شهر مزار شریف و بر فراز تپه‌ای مشرف به شهر قرار دارد. موقعیت مرتفع این آرامگاه باعث شده است که از نقاط مختلف شهر قابل مشاهده باشد و به یکی از نشانه‌های شهری مزار شریف تبدیل گردد. ویژگی‌های معماری آن شامل: گنبد بزرگ مرکزی ایوان ورودی با طاق‌های بلند محوطه وسیع اطراف آرامگاه استفاده از سنگ و مصالح مقاوم در نمای بیرونی طراحی بنا به گونه‌ای انجام شده است که علاوه بر کارکرد آرامگاهی، ظرفیت برگزاری گردهمایی‌های بزرگ را نیز داشته باشد. | ## بخش 3: مقبره بابه مزاری | مراسم سالگرد همه‌ساله در سالروز کشته‌شدن عبدالعلی مزاری، مراسمی با حضور مقام‌های دولتی، رهبران سیاسی و شهروندان در این مکان برگزار می‌شود. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۳۹۵ خورشیدی، دولت افغانستان به عبدالعلی مزاری لقب «شهید وحدت ملی» اعطا کرد.
موضوع مقاله: ستاره درخشان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ستاره درخشان | مقدمه: ستاره درخشان یا استاربرایت (به انگلیسی: Starbright) یک فیلم فانتزی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۶ به کارگردانی فرانچسکو لوسنته و نویسندگی جوزف بیتونتی و المپیا لوسنته است. | ## بخش 1: ستاره درخشان | بازیگران این فیلم جان ریس-دیویس، دیگو بونتا، الکساندرا دالینگ، تد لواین، بکی آن بیکر، بنگا آکیناگبه، تام کری و جان وستلی هستند. | ## بخش 2: ستاره درخشان | داستان فیلم دربارهٔ زن جوانی است که یک ستاره سقوط کرده را کشف می‌کند و باید از آن در برابر نیروهای تاریکی که می‌خواهند از قدرت آن سوءاستفاده کنند، محافظت کند. | ## بخش 3: ستاره درخشان | این فیلم روند توسعه طولانی مدتی داشت؛ در ابتدا در سال ۲۰۱۰ با بازیگران متفاوت معرفی شد و سپس دستخوش تغییرات قابل توجهی شد. | ## جمع‌بندی | ساخت فیلمبرداری اصلی در لوکیشن‌های مختلفی در ایالات متحده، کانادا و بخش‌هایی از اروپا انجام شد و از لوکیشن‌های کاربردی و جلوه‌های ویژه برای خلق حس فانتزی فیلم استفاده شد.
موضوع مقاله: مرد کیهانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرد کیهانی | مقدمه: مرد کیهانی یک فیلم علمی تخیلی سیاه‌وسفید و مستقل آمریکایی محصول سال ۱۹۵۹ به کارگردانی هربرت اس. | ## بخش 1: مرد کیهانی | در این فیلم بازیگرانی همچون جان کارادین، بروس بنت و آنجلا گرین به ایفای نقش پرداخته‌اند. داستان فیلم دربارهٔ یک موجود فرازمینی است که در آغاز عصر فضا با پیامی حاوی صلح و درک متقابل بین سیاره‌ای به زمین می‌آید، اما با نیروهای نظامی درگیر می‌شود. داستان نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (USAF) یک شیء ناشناس پرنده (UFO) را که با سرعت ۱۸۰٬۰۰۰ مایل در ساعت از فراز دهکده‌ای در کالیفرنیا عبور می‌کند، ردیابی می‌نماید. این یوفو که یک کره سفید است، در دره‌ای خارج از دهکده در ارتفاع حدود ۶ فوتی (۱٫۸ متری) از زمین معلق می‌ماند. سرهنگ متیوز و دکتر کارل سورنسون، اخترفیزیکدان مؤسسه فناوری پاسیفیک (PIT)، به محل فراخوانده می‌شوند. کتی گرانت، بیوه‌ای که همسر خلبانش را در جنگ کره از دست داده، به همراه پسر کوچکش کن که به دلیل یک بیماری لاعلاج از صندلی چرخدار استفاده می‌کند، در نزدیکی دره اقامت دارند. شب‌هنگام، کره پرتویی از نور ساطع می‌کند که از آن یک فیگور انسانی تیره و نیمه‌شفاف خارج می‌شود. | ## بخش 2: مرد کیهانی | این موجود به آزمایشگاه سورنسون می‌رود و مسئله‌ای علمی را که دانشمندان در حل آن ناتوان بودند، حل می‌کند. سرهنگ متیوز که این موجود را خطرناک می‌بیند، دستور ضبط کره را می‌دهد، اما نیروهای نظامی موفق به تکان دادن آن نمی‌شوند. مرد کیهانی در قامت یک غریبه با عینک ضخیم و کلاه شاپو در اقامتگاه کتی اتاق می‌گیرد. در همین حال، ارتش سعی می‌کند با استفاده از الکترومغناطیس‌های قدرتمند به کره آسیب بزند. مرد کیهانی در حالی که کن را در آغوش گرفته ظاهر می‌شود و او را به مادرش بازمی‌گرداند. وقتی دانشمندان با دستگاه‌های مغناطیسی به موجود حمله می‌کنند، او ظاهراً کشته می‌شود، اما در همان لحظه کن که قبلاً فلج بود، به‌طور معجزه‌آسایی شفا یافته و شروع به راه رفتن می‌کند. در نهایت، کره پرتو نوری ساطع کرده، بدن مرد کیهانی را جذب می‌کند و به فضا بازمی‌گردد. | ## بخش 3: مرد کیهانی | بازیگران جان کارادین در نقش مرد کیهانی بروس بنت در نقش دکتر کارل سورنسون آنجلا گرین در نقش کتی گرانت پال لنگتون در نقش سرهنگ متیوز اسکاتی مورو در نقش کن گرانت هربرت لیتون در نقش ژنرال نولند هال توری در نقش دکتر استاین‌هولتز تولید فیلم مرد کیهانی با سرعت و عمدتاً در لابی یک هتل و در پارک گریفیت لوس آنجلس فیلم‌برداری شد که از رصدخانه گریفیتس به عنوان نمای مؤسسه فناوری پاسیفیک استفاده گردید. جلوه ویژه نمایش مرد کیهانی به صورت یک پیکر سیاه نیمه‌شفاف با پوشاندن لباس چسبان سفید به کارادین و فیلم‌برداری در مقابل پس‌زمینه سیاه و سپس چاپ نگاتیو تصویر در صحنه انجام شد. استقبال مجله ورایتی در زمان اکران، فیلم را یک «اثر علمی تخیلی کسل‌کننده» نامید و از فیلمنامه آن به دلیل نداشتن تحرک کافی انتقاد کرد. بیل وارن، مورخ فیلم‌های علمی تخیلی، فیلم را «پرحرف» توصیف کرد اما جلوه ویژه معلق ماندن کره سفید را از معدود نقاط قوت فیلم دانست که حسی وهم‌آور ایجاد می‌کرد. در مقابل، فیل هاردی منتقد بریتانیایی، فیلم را یک «اثر عجیب و درگیرکننده با بودجه کم» نامید که ایده‌ای مشابه فیلم روزی که دنیا از حرکت ایستاد (۱۹۵۱) را دربارهٔ یک بیگانه نیک‌خواه دنبال می‌کند. | ## جمع‌بندی | او پایان خوش‌بینانه فیلم و شفای کودک را دارای یک قدرت ساده‌لوحانه اما تأثیرگذار دانست.
موضوع مقاله: فاکتور نپتون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فاکتور نپتون | مقدمه: در جلوه‌های ویژه این فیلم از فیلم‌برداری زیر آب از مدل‌های مینیاتوری در کنار آبزیان واقعی استفاده شده است. | ## بخش 1: فاکتور نپتون | داستان دانشمندان علوم دریایی پس از یک اقامت طولانی برای انجام تحقیقات اقیانوس‌شناسی، آماده ترک آزمایشگاه زیرآبی خود می‌شوند. دکتر اندروز (والتر پیجن) از ادریان بلیک (بن گازارا)، کاپیتان یک زیردریایی آزمایشی، می‌خواهد تا خسارات را بررسی کرده و زیرآب‌پیما را نجات دهد. او «مک» مک‌کی (ارنست بورگناین)، سرپرست غواصان، و دکتر لیا جانسن (ایوت میمی‌یو)، نامزد یکی از دانشمندان، را نیز با خود همراه می‌کند. بلیک متوجه می‌شود که آزمایشگاه از مهار خود جدا شده و به داخل یک گودال اقیانوسی کاوش‌نشده در ژرف‌دریا سقوط کرده است، اما احتمالاً سالم باقی مانده است. با کاهش ذخیره هوای آزمایشگاه، تیم به اعماق این گودال ناشناخته فرومی‌روند و با یک بوم‌سازگان شگفت‌انگیز روبرو می‌شوند که پر از ماهی‌های غول‌پیکر و غیرعادی است. | ## بخش 2: فاکتور نپتون | پس از زنده ماندن از مواجهه با ساکنان متخاصم اعماق، آن‌ها آزمایشگاه را در حالی که نیمه‌سالم است پیدا می‌کنند؛ دانشمندان بازمانده با استفاده از مخازن غواصی نفس می‌کشند و در حال دفع حملات مارماهی‌های غول‌پیکر و گرسنه هستند. غواصی به نام مولتون جان خود را فدا می‌کند تا حواس مارماهی‌ها را پرت کند تا دیگران نجات یابند. بازیگران بن گازارا در نقش فرمانده ادریان بلیک ایوت میمی‌یو در نقش دکتر لیا جانسن والتر پیجن در نقش دکتر ساموئل اندروز ارنست بورگناین در نقش دان مک‌کی، سرپرست غواصان دونالی رودس در نقش باب کازینز، غواص کریس ویگینس در نقش کاپیتان ویلیامز مایکل جی. رینولدز در نقش دکتر هال همیلتون مارک واکر در نقش دیو مولتون، غواص لسلی کارلسون در نقش بریگز استوارت گیلارد در نقش فیل بردلی، غواص تولید سندی هوارد، تهیه‌کننده آمریکایی، ایده فیلم را نزد دیوید پرلموتر و هارولد گرینبرگ برد. هوارد می‌خواست فیلم در ایالات متحده ساخته شود، اما گرینبرگ موفق شد شرایط فیلم‌برداری را در کانادا فراهم کند. | ## بخش 3: فاکتور نپتون | فیلم از ۲۵ سپتامبر تا ۱۶ دسامبر ۱۹۷۲ با بودجه‌ای معادل ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ دلار فیلم‌برداری شد. «تله‌فیلم کانادا» مبلغ ۲۰۰٬۰۰۰ دلار به بودجه فیلم کمک کرد، به این شرط که دنیل پتری کارگردانی آن را بر عهده بگیرد. ساختار تأسیسات زیرآبی آزمایشگاه در این فیلم شباهت زیادی به پروژه‌های واقعی دهه ۱۹۶۰ مانند پروژه «کونسلف ۲» ژاک-ایو کوستو و «سی‌لب» نیروی دریایی آمریکا دارد. استقبال مجله تی‌وی گاید به فیلم ۱ ستاره از ۵ ستاره داد و بیان کرد که اگرچه فیلم‌برداری زیر آب آن به خوبی انجام شده، اما داستان فیلم قابل پیش‌بینی، شخصیت‌ها کلیشه‌ای و روایت ضعیف است. | ## جمع‌بندی | روزنامه نیویورک تایمز نیز فیلم‌برداری آن را ستود، اما ارزش چندانی در سایر بخش‌های فیلم پیدا نکرد.
موضوع مقاله: مرد علاج‌ناپذیر (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرد علاج‌ناپذیر (فیلم) | مقدمه: مرد علاج‌ناپذیر یک فیلم علمی تخیلی و ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۷۴ به کارگردانی مایک هاجز است که بر پایه رمانی به همین نام نوشته مایکل کرایتون در سال ۱۹۷۲ ساخته شده است. | ## بخش 1: مرد علاج‌ناپذیر (فیلم) | در این فیلم جرج سیگال و جوآن هکت به ایفای نقش پرداخته‌اند و داستان بر خطرات شستشوی مغزی و قدرت کامپیوترها تمرکز دارد. او اغلب دچار حملاتی می‌شود که باعث غش کردن و از دست رفتن هوشیاری‌اش می‌شود و پس از آن در محیط‌های ناشناخته بیدار می‌شود، در حالی که نشانه‌هایی از رفتار خشونت‌آمیز در طول حمله از خود نشان داده است. بنسون که از سندرم ضایعه مهارگسیختگی حاد رنج می‌برد، با یک روش تجربی جراحی روانی موسوم به «مرحله سوم» موافقت می‌کند. در این مرحله، جراحان باید الکترودهایی را در مغز او بکارند که شروع حمله صرع را تشخیص داده و سپس از یک پالس الکتریکی برای متوقف کردن آن استفاده کنند. | ## بخش 2: مرد علاج‌ناپذیر (فیلم) | ژانت راس، روان‌پزشک بنسون، با این روش مخالف است؛ او نگران است که پس از عمل، بنسون به دلیل ادغام شخصیتش با یک کامپیوتر (چیزی که او به آن بی‌اعتماد است)، دچار روان‌پریشی بیشتری شود. جراحی در ابتدا موفقیت‌آمیز به نظر می‌رسد، اما دو روز بعد مشخص می‌شود که مغز او به پالس‌های الکتریکی اعتیاد پیدا کرده است. زمانی که این حملات مداوم شوند، بنسون در حالت غش دائمی و رفتارهای خشونت‌آمیز ناشی از آن قرار خواهد گرفت. او به شدت خشونت‌آمیز می‌شود، اما هوش بالای او اجازه می‌دهد تا مدت قابل توجهی از دست پلیس فرار کند. | ## بخش 3: مرد علاج‌ناپذیر (فیلم) | پلیس او را محاصره کرده و زمانی که او قصد دارد اسلحه خود را بالا بیاورد، توسط هلیکوپتر پلیس هدف گلوله قرار می‌گیرد. فیلم با صحنه‌ای پایان می‌یابد که در آن پزشکان رو به دوربین به مخاطبان می‌گویند که آن‌ها نفرات بعدی برای این عمل پزشکی هستند. بازیگران جرج سیگال در نقش هری بنسون جوآن هکت در نقش دکتر ژانت راس ریچارد دیسارت در نقش دکتر جان الیس جیل کلایبورگ در نقش آنجلا بلک دونالد موفات در نقش دکتر آرتور مک‌فرسون مت کلارک در نقش گرهارد مایکل سی. گوین در نقش دکتر رابرت موریس ویکتور آرگو در نقش بهیار جیمز سیکینگ در نقش رالف فریدمن تولید در ابتدا قرار بود خود کرایتون رمان را در سال ۱۹۷۱ اقتباس کند، اما برادران وارنر احساس کردند که او بیش از حد از منبع اصلی فاصله گرفته است و نویسنده دیگری را استخدام کردند. | ## جمع‌بندی | استنلی کوبریک از طرفداران هاجز بود و پس از دیدن فیلم گفت: «من آن را دیده‌ام و فوق‌العاده است.» همچنین ترنس مالیک، کارگردان مشهور، در نامه‌ای به هاجز از تصاویر فیلم تمجید کرد و آن را اثری تکان‌دهنده نامید.
موضوع مقاله: دغلکاری (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دغلکاری (فیلم) | مقدمه: دغلکاری یک فیلم ماجراجویی آمریکایی محصول سال ۱۹۷۰ به کارگردانی گوردون داگلاس، تهیه‌کنندگی سول دیوید و با بازی برت رینولدز و سوزان کلارک است. | ## بخش 1: دغلکاری (فیلم) | خلاصه داستان در یک سفر اکتشافی در پاپوآ گینه نو، «تروپیس‌ها» که قبیله‌ای از موجودات میمون‌مانند هستند، توسط انسان‌ها به عنوان برده مورد استفاده قرار می‌گیرند. زمانی که ادعا می‌شود یکی از تروپیس‌ها به قتل رسیده است، دادگاه قتل بر این پرسش متمرکز می‌شود که آیا تروپیس‌ها انسان هستند یا حیوان. بازیگران برت رینولدز در نقش داگلاس تمپل سوزان کلارک در نقش دکتر سیبیل گریم راجر کارمل در نقش اتو کرپس پاول هوبشمید در نقش وان‌کرویسن Chips Rafferty در نقش پدر دیلینگهام الکساندر ناکس در نقش بافینگتون Pat Suzuki در نقش توپازیا ادوارد فاکس در نقش بروس اسپوفورد ویلفرید هاید-وایت در نقش ایتون ویلیام مارشال در نقش دادستان کل ریس ویلیامز در نقش قاضی دراپر جیمز بیکن در نقش مفسر نیوت آرنولد در نقش بازرس میمز Michael Preece در نقش نایلر تولید توسعه کتاب اصلی در سال ۱۹۵۳ با عنوان «شما آن‌ها را خواهید شناخت» در ایالات متحده منتشر شد. | ## بخش 2: دغلکاری (فیلم) | نویسنده رمان را برای نمایشنامه‌ای به نام «باغ‌وحش» که در پاریس اجرا شد، اقتباس کرد. اتو پرمینگر حق امتیاز نسخه نمایشی را خریداری کرد و از نلسون گیدینگ خواست تا آن را تحت عنوان «پرونده تروپیس‌های دردسرساز» اقتباس کند. گیدینگ بعدها اعلام کرد که رمان اصلی اثر ژان بروله را به پرمینگر نشان داده بود تا فیلمی از آن ساخته شود. | ## بخش 3: دغلکاری (فیلم) | پس از تماشای نمایشنامه‌ای بر اساس رمان در کارکاسون، پرمینگر موافقت کرد اما بعدها درگیر پروژه‌های دیگر شد. یونیورسال اصرار داشت که فیلم به جای پاپوآ گینه نو، در لوکیشن‌های امن‌تر و اقتصادی‌تر در جامائیکا فیلم‌برداری شود. | ## جمع‌بندی | در نخستین روز فیلم‌برداری، دیوید کارگردان خود ریچارد ویلسون را اخراج و گوردون داگلاس را جایگزین او کرد.
موضوع مقاله: نیرنگ (فیلم ۱۹۸۳) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیرنگ (فیلم ۱۹۸۳) | مقدمه: داستان فیلم دربارهٔ شیطانی است که از یک بازی نقش‌آفرینی برای تبدیل کردن یک مرد جوان به یک قاتل زنجیره‌ای استفاده می‌کند. | ## بخش 1: نیرنگ (فیلم ۱۹۸۳) | داستان گروهی از جوانان که در یک فروشگاه اجاره لباس کار می‌کنند، در یک بازی نقش‌آفرینی فانتزی نیز با هم همکاری دارند. یکی از بازیکنان، مرد جوانی به نام آدام (تام هاورستاک)، از نوادگان خاندانی است که همگی توسط شیطان نفرین شده‌اند. در حالی که او مشغول کار در اجرای تئاتر کالج محلی است، یک جادوگر عجیب ظاهر می‌شود و آدام را نفرین می‌کند. این نفرین او را مجبور می‌کند سرنوشت اجدادش را به یاد آورد و باور کند که واقعاً یک جادوگر (وارلاک) است. | ## بخش 2: نیرنگ (فیلم ۱۹۸۳) | آدام به تدریج قادر به تشخیص تفاوت بین فانتزی و واقعیت نیست و باور می‌کند که به عنوان یک وارلاک، مأموریت دارد افراد مختلفی را بکشد. با افزایش تعداد جسدها، پلیس محلی گیج می‌شود و هیچ‌کس شک نمی‌کند که آدام یک قاتل زنجیره‌ای مجنون است که تحت فرمان شیطان دست به قتل می‌زند. آدام پس از انجام بازی نقش‌آفرینی با دستور کشتن تمامی اعضای «رسولان جهنم» پیش از آنکه آن‌ها او را بکشند، در یک مهمانی بالماسکه که توسط مردی به نام دکتر اویل میزبانی می‌شود شرکت می‌کند. وقتی پلیس متوجه می‌شود که آدام قاتل است، او را در یک کارخانه محاصره کرده و به او شلیک می‌کنند، اما بدن او ناپدید شده و یک عروسک خیمه‌شب‌بازی به جای آن باقی می‌ماند. | ## بخش 3: نیرنگ (فیلم ۱۹۸۳) | با بررسی جسد، آن‌ها متوجه می‌شوند که دانجن مستر آن‌ها همان دکتر اویل و در واقع خودِ شیطان بوده است. بازیگران دیوید کالدریسی در نقش ساحر / دکتر اویل وندی کروسون در نقش باربارا تام هاورستاک در نقش آدام دیوید مین در نقش چاک جیم کوبرن در نقش سیمکوی جادوگر کیت لینچ در نقش ژانت استار آندریف در نقش ایرن کلودیا اودی در نقش دالی کلارک جانسون در نقش دیو جوردی جانسون در نقش جیک انتشار این فیلم در دورانی اکران شد که واکنش‌های عمومی شدیدی علیه بازی‌هایی که گمان می‌رفت ترویج‌کننده فعالیت‌های غیبی میان جوانان هستند (مانند سیاه‌چال‌ها و اژدهایان) وجود داشت. | ## جمع‌بندی | پس از اکران سینمایی در سال ۱۹۸۳، فیلم بعدها توسط «مدیا هوم اینترتینمنت» روی نوار ویدئویی (VHS) منتشر شد.