موضوع مقاله: انقراض پرندگان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انقراض پرندگان | مقدمه: انقراض پرندگان به معنای حذف کامل همهٔ اعضای گونه‌های تحت رده طبقه‌بندی پرندگان (Aves) است. | ## بخش 1: انقراض پرندگان | از میان همهٔ گونه‌های شناخته‌شده پرندگان (تقریباً ۱۱۱۵۴)، ۱۵۹ گونه (۱٫۴٪) منقرض شده‌اند و ۲۲۶ گونه (۲٪) در بحران انقراض قرار دارند. یک اجماع عمومی در میان پرنده‌شناسان وجود دارد که اگر فعالیت‌های انسانی طبق روندهای کنونی ادامه یابد، یک سوم از کل گونه‌های پرندگان و حتی بخش بیشتری از جمعیت پرندگان تا پایان سدهٔ بیست و یکم منقرض خواهند شد. دانشمندان برآورد می‌کنند که گونه‌های در معرض خطر انقراض، بدون تلاش‌های حفاظتی مناسب، در عرض چند دهه با انقراض روبرو خواهند شد؛ برای برخی از این گونه‌ها، حضور کنونی جمعیت‌های موجود نامشخص است. گونه‌های جزیره‌ای به ویژه به این عوامل حساس هستند، به طوری که ۹۵ درصد از انقراض پرندگان از پایان سدهٔ ۱۵ میلادی بومی جزایر بوده‌اند. از بین رفتن زیستگاه، تأثیر چشمگیری بر پرندگان دارد، به‌ویژه جنگل‌زدایی که با کاهش حدود ۷۰ درصد از کل گونه‌های شناخته‌شده پرندگان مرتبط است. برخی از پرندگان ممکن است به دلیل ریخت‌شناسی بیشتر در معرض فعالیت‌های انسانی باشند. گونه‌های پرندگان کوچک‌تر به‌طور چشمگیری بیشتر در اثر تخریب زیستگاه آسیب می‌بینند و گونه‌های بزرگ‌تر اغلب بیشتر توسط شکار انسان و گونه‌های مهاجم در معرض خطر قرار می‌گیرند. پرندگان بزرگ‌تر که با انقراض روبرو می‌شوند، اغلب گونه‌های جزیره‌ای هستند و این تفاوت‌ها در تأثیر در بین پرندگان ممکن است با صفت‌هایی که بین بسیاری از پرندگان جزیره‌ای و سرزمین اصلی متفاوت است، مرتبط باشد. | ## بخش 2: انقراض پرندگان | از بین رفتن زیستگاه اگرچه دگرگونی کامل زیستگاه می‌تواند به شدت زیست‌پذیری گونه‌ها را کاهش دهد، اما تکه‌تکه‌شدن زیستگاه نیز زیان‌بار است و با انقراض مرتبط است. به عنوان مثال، توکای درختزار، اگرچه هنوز وجود دارد و در معرض خطر انقراض نیست، اما به دلیل تکه‌تکه‌شدن زیستگاه‌ها، کاهش چشمگیری داشته است. این تغییر در زیستگاه، توکای درختزار و دیگر پرندگان آوازخوان جنگلی را بیشتر در معرض انگلی قرار داده و جمعیت آنها را کاهش داده است. بهره‌برداری رفتارهای استثمارگرانه، مانند برداشت تخم و شکار (مثلاً برای پر، گوشت، تاکسیدرمی و غیره)، نیز با انقراض و کاهش گونه‌ها مرتبط است. اگرچه ذاتاً فعالیت‌هایی در تضاد با حفاظت از حیات وحش نیستند، برداشت بی‌رویه می‌تواند به‌طور چشمگیری به جمعیت‌ها آسیب برساند و به‌طور بالقوه سبب انقراض و/یا انقراض کامل شود. اگرچه اغلب با دوران باستان مرتبط است، اما بهره‌برداری پرندگان هنوز هم مسئله‌ای رایج در سدهٔ بیست و یکم است، حتی با وجود وضع قوانین حفاظتی. زردپره سرزیتونی، پرنده‌ای آوازخوان که به عنوان یک غذای لذیذ سنتی در نظر گرفته می‌شود، در فرانسه به‌طور غیرقانونی شکار می‌شود، جایی که با انقراض کامل روبرو است. تجارت حیوانات خانگی نیز ارتباط محکمی با انقراض پرندگان دارد، به ویژه طوطی‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. | ## بخش 3: انقراض پرندگان | گونه‌های مهاجم گونه‌های مهاجم هم می‌توانند تهدید چشمگیری برای بقای پرندگان باشند، و پرندگان با پراکندگی محدود (به عنوان مثال، گونه‌های جزیره‌ای) در معرض خطر بیشتری قرار دارند. گونه‌های مهاجم خطرناک برای پرندگان (خوک‌ها، جوندگان و غیره) معمولاً از طریق شکار در سطح زمین به گونه‌های پرندگان آسیب می‌رسانند، که به‌ویژه برای بسیاری از گونه‌های بومی جزیره، آنها هیچ تجربه‌ای دربارهٔ آن یا دفاعی در برابر آن ندارند. دربارهٔ طوطی جغدی (کاکاپو)، یک طوطی نیوزیلندی که به شدت در معرض خطر انقراض است، تنها وسیله دفاع آنها در برابر شکارچیان از طریق دیدگریزی است که شامل کمترین حرکت است. این رفتار در برابر شکارچیان بومی (یعنی پرندگان شکاری) مؤثر است، اما تأثیر کمی برای منصرف کردن پستانداران مهاجم نیوزیلند (به عنوان مثال، موش‌ها، گربه‌ها و راسوها) دارد. بسیاری از رویدادهای انقراض پرندگان که به بیماری مرتبط هستند، با گونه‌های معرفی‌شده نیز همبستگی دارند. عسل‌کش‌های هاوایی، تیره‌ای از سهره‌های بومی هاوایی، نمونه بارزی از این مورد هستند. | ## جمع‌بندی | جمعیت سهره‌های عسل‌خوار هاوایی توسط مالاریای پرندگان آسیب می‌بینند و شیوع آن به این پرندگان با ورود پشه خانگی جنوبی مهاجم، یک ناقل شناخته‌شده مالاریای مرغی، همبستگی دارد.