موضوع مقاله: جرائم سازمان‌یافته در ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جرائم سازمان‌یافته در ایتالیا | مقدمه: قدرتمندترین این سازمان‌ها کامورا از کامپانیا، اندرانگتا از کالابریا و کوزا نوسترا از سیسیل هستند. | ## بخش 1: جرائم سازمان‌یافته در ایتالیا | علاوه بر سه سازمان قدیمی و شناخته‌شده، در ایتالیا سندیکاهای جرم سازمان‌یافته دیگری نیز وجود دارند که در قرن بیستم تأسیس شده و فعالیت چشمگیری دارند: ساکرا کرونا یونی‌تا، سوسیتا فوگیانا و گروه‌های مافیایی باری از ناحیه آپولیا، استیدا از سیسیل، گروه‌های جنایتکاری سینتی، مانند کازامونیکا، اسپادا و خاندان فاسچیانی از لاتسیو چهار گروه دیگر جرایم سازمان‌یافته ایتالیایی، یعنی باند دلا ماگلیانا از رم، مالا دل برنتا از ونتو، و باند دلا کوماسینا و گروه توراتلو، که هر دو در میلان مستقر هستند، در اوج قدرت خود نفوذ قابل توجهی داشتند، اما اکنون توسط نیروهای انتظامی ایتالیا به شدت تضعیف شده‌اند یا حتی منحل یا غیرفعال تلقی می‌شوند. یک گروه دیگر، باسیلیسکی از منطقه باسیلیکاتا، در حال حاضر فعال است، اما تصور می‌شود که عمدتاً تحت تأثیر گروه بزرگتر و قدرتمندتر «ندرانگتا» قرار گرفته است. جدیدترین گروه جرایم سازمان‌یافته ایتالیایی، مافیای کاپیتال (که تا حدودی جانشین یا ادامه باند دلا ماگلیانا بود و شامل بسیاری از اعضا و همکاران سابق باند دلا ماگلیانا می‌شد)، در سال ۲۰۱۴ توسط پلیس عمدتاً منحل شد. شناخته‌شده‌ترین گروه جرم سازمان‌یافته ایتالیا، مافیا یا مافیا سیسیلی است که اعضای آن آن را کوزا نوسترا می‌نامند. به‌عنوان گروه اصلی با نام «مافیا»، مافیا سیسیلی مبنای کاربرد امروزی این اصطلاح برای اشاره به گروه‌های جرم سازمان‌یافته محسوب می‌شود. این گروه همراه با کامورا ناپلی و اندرانگتا کالابریا در سراسر ایتالیا فعال هستند و در کشورهای دیگر نیز حضور دارند. درآمد گروه‌های جرم سازمان‌یافته ایتالیا تخمین زده شده است که به ۷ تا ۹ درصد تولید ناخالص داخلی کشور برسد. یک گزارش در سال ۲۰۰۹، ۶۱۰ کومونه را شناسایی کرد که حضور قوی مافیا در آن‌ها احساس می‌شود؛ مناطقی که در آن‌ها حدود ۱۳ میلیون ایتالیایی زندگی می‌کنند و ۱۴٫۶٪ از تولید ناخالص داخلی ایتالیا تولید می‌شود. با این حال، با وجود گستردگی جرم سازمان‌یافته در بخش‌های زیادی از کشور، ایتالیا تنها رتبه ۴۷ بالاترین نرخ قتل را دارد، معادل ۰٫۰۱۳ به ازای هر ۱۰۰۰ نفر، در مقایسه با ۶۱ کشور دیگر، و رتبه ۴۳ بیشترین تعداد تجاوز به ازای هر ۱۰۰۰ نفر را در مقایسه با ۶۴ کشور جهان دارد؛ ارقامی که در میان کشورهای توسعه‌یافته نسبتاً پایین محسوب می‌شوند. اسم سیسیلی مافیوسو (در ایتالیایی: mafioso) تقریباً به معنای «غرور و نمایش قدرت» است، اما می‌تواند به معنای «شجاعت و جسارت» نیز ترجمه شود. واژه سیسیلی مافیا به غارهای نزدیک ترپانی و مارسالا اشاره دارد، که اغلب به‌عنوان پناهگاه برای پناهندگان و مجرمان مورد استفاده قرار می‌گرفت. پیدایش مافیای سیسیل به سختی قابل ردیابی است زیرا مافیایی‌ها بسیار پنهان‌کار هستند و سوابق تاریخی خود را حفظ نمی‌کنند. آنها به انتشار دروغ‌های عمدی در مورد گذشته خود و گاهی اوقات باور به افسانه‌های خود معروف هستند. پیدایش مافیا در قرن نوزدهم به عنوان محصول گذار سیسیل از فئودالیسم به سرمایه‌داری و همچنین اتحاد آن با سرزمین اصلی ایتالیا آغاز شد. در دوران فئودالیسم، اشراف بیشتر زمین‌ها را در اختیار داشتند و قانون را از طریق ارتش‌های خصوصی و دادگاه‌های اربابی خود اجرا می‌کردند. پس از سال ۱۸۱۲، بارون‌های فئودال به‌طور پیوسته زمین‌های خود را به شهروندان عادی می‌فروختند یا اجاره می‌دادند. | ## بخش 2: جرائم سازمان‌یافته در ایتالیا | پس از آنکه ایتالیا در سال ۱۸۶۰ سیسیل را ضمیمه خود کرد، بخش بزرگی از زمین‌های عمومی و کلیسا را به شهروندان عادی توزیع کرد. 8–10 مافیای اولیه عمیقاً با پرورش‌دهندگان مرکبات و دامداران در ارتباط بود، زیرا این صنایع به ویژه در برابر دزدان و خرابکاران آسیب‌پذیر بودند و بنابراین به شدت به حمایت نیاز داشتند. مزارع مرکبات سیستم تولیدی شکننده‌ای داشتند که آنها را در برابر خرابکاری بسیار آسیب‌پذیر می‌کرد. در دهه ۱۹۲۰، اشاره شد که میزان موفقیت مافیا در بازپس‌گیری گاوهای دزدیده شده ۹۵٪ بود، در حالی که پلیس تنها ۱۰٪ موفق به این کار شد. مافیای سیسیل با بهره‌گیری از این فرصت، کنترل قراردادهای ساختمانی را به دست گرفت و میلیون‌ها دلار درآمد کسب کرد.Arlacchi. 119 این مافیا در تجارت رو به رشد قاچاق هروئین در مقیاس بزرگ، هم در ایتالیا و اروپا و هم در قاچاق مرتبط با ایالات متحده، مشارکت داشت. نمونه معروف این امر، قاچاق فرانسوی با جنایتکاران کورسی و مافیای ایتالیایی-آمریکایی است. کوزا نوسترا همچنین در قدرت «مشروع» نیز نفوذ داشته است، به ویژه در دوران دولت‌های فاسد دموکرات مسیحی، از دهه ۱۹۵۰ تا اوایل دهه ۱۹۹۰. دامنه نفوذ آن شامل بسیاری از وکلا، سرمایه‌داران و متخصصان برجسته می‌شد؛ همچنین با رشوه دادن یا تحت فشار قرار دادن سیاستمداران، قضات و مدیران، قدرت خود را اعمال می‌کرد. این گروه پس از محاکمات ماکسی، کمپین قضات جیووانی فالکونه و پائولو بورسلینو و سایر اقدامات علیه سیاستمداران و قضات فاسد، نفوذ خود را از دست داده است؛ با این حال، همچنان مقداری از نفوذ خود را حفظ کرده است. در سیسیل، اصطلاح «اجساد عالی» برای تمایز ترور مقامات برجسته دولتی از مجرمان عادی و شهروندان عادی که توسط مافیا کشته می‌شدند، استفاده می‌شود. برخی از قربانیان عالی‌رتبه آنها شامل کمیسرهای پلیس، شهرداران، قضات، سرهنگ‌ها و ژنرال‌های پلیس و اعضای پارلمان هستند. تقریباً ساعت ۶ بعد از ظهر، قاضی جیووانی فالکونه، همسرش و سه محافظ پلیس بر اثر انفجار بمبی عظیم کشته شدند. فالکونه، مدیر دادستانی (تقریباً دادستان ناحیه) دادگاه پالرمو و رئیس گروه ویژه تحقیقات ضد مافیا، به سرسخت‌ترین دشمن این سازمان تبدیل شده بود. ممکن است به قرن هفدهم برگردد، با این حال، اولین استفاده رسمی از کامورا به عنوان یک کلمه به سال ۱۷۳۵ برمی‌گردد، زمانی که یک فرمان سلطنتی تأسیس هشت خانه قمار در ناپل را مجاز دانست. کامورا همچنین در قاچاق سیگار تخصص دارد و برای هرگونه قاچاق سیگار از طریق ایتالیا از سایر گروه‌های جنایتکار رشوه دریافت می‌کند. | ## بخش 3: جرائم سازمان‌یافته در ایتالیا | در دهه ۱۹۷۰، مافیای سیسیل، کامورا را متقاعد کرد که مسیرهای قاچاق سیگار خود را به مسیرهای قاچاق مواد مخدر تبدیل کند. با این حال، همه رهبران کامورا موافقت نکردند و این امر باعث جنگ بین دو جناح شد و منجر به قتل تقریباً ۴۰۰ مرد شد. مافیای کامورا تجارت مواد مخدر در اروپا را کنترل می‌کند و بر اساس سیستمی از اصول مدیریتی خاص سازماندهی شده است. از دهه ۱۹۹۰ تا اوایل دهه ۲۰۰۰، خاندان دی لارو بزرگ‌ترین بازار روباز آن زمان در اروپا را که در سکوندیلیانو مستقر بود، اداره می‌کرد. رهبر سابق این خاندان، پائولو دی لارو، که این سیستم را طراحی کرده بود، از سال ۲۰۰۵ زندانی است. با این حال، سازمان او سالانه حدود ۲۰۰ میلیون یورو، صرفاً از تجارت قاچاق مواد مخدر، درآمد کسب می‌کرد. جنگ خاندان دی لارو علیه سکیسیونیست دی سکوندیلیانو الهام‌بخش سریال تلویزیونی فعلی ایتالیایی گومورا شده است. در آنجا، این سازمان یک عملیات تجاری گسترده با محوریت قاچاق مواد مخدر و پولشویی ایجاد کرده است. آنها به سرمایه‌گذاری مجدد سود خود در ایجاد هتل‌ها، کلوپ‌های شبانه، رستوران‌ها و شرکت‌ها در سراسر کشور معروف هستند. سلول‌های «ندرانگتا» گروه‌های خانوادگی با ارتباطات سست هستند که بر اساس روابط خونی و ازدواج شکل گرفته‌اند. مبارزه با جرایم سازمان یافته در ایتالیا برای مقابله مؤثرتر با این پدیده، برخی اقدامات قانونی از دهه ۱۹۸۰ آغاز شد، از جمله: معرفی جرایم انجمن نوع مافیا و تبادل انتخاباتی سیاسی-مافیایی ایجاد رژیم زندان ویژه با گنجاندن ماده ۴۱ بیس در قانون نظام زندان‌های ایتالیا توسعه همکاری قضایی بین‌المللی تأسیس برخی نهادهای ویژه مانند کمیسر عالی برای هماهنگی مبارزه با جرایم مافیایی (که بعدها منحل شد) در دهه ۱۹۹۰، به‌واسطه تلاش برخی قضات ایتالیایی مانند **جیووانی فالکونه، پائولو بورسلینو و آنتونینو کاپونتو دفتر تحقیقات ضدمافیا و دفتر ملی ضدمافیا و ضدتروریسم ایجاد شد. بسیاری از مقررات مربوط به این موضوع سپس در مصوبه قانونی شماره ۵۹ مورخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۱ جمع‌بندی گردید. گروه ضدمافیا مجموعه‌ای از قضات تحقیقاتی در دفتر دادستانی پالرموی سیسیل بود که به‌طور نزدیک با یکدیگر همکاری می‌کردند، اطلاعات را به اشتراک می‌گذاشتند و راهبردهای جدید تحقیق و تعقیب علیه مافیا سیسیلی توسعه می‌دادند. 29 مهم‌ترین ویژگی این گروه، پذیرش مسئولیت جمعی در پیشبرد پرونده‌های مافیا بود: تمام اعضای گروه دستورهای تعقیب را امضا می‌کردند تا هیچ‌یک از آن‌ها در معرض خطر خاص قرار نگیرد، مانند اتفاقی که جان قاضی گائتانو کوستا را گرفت. کوستا پس از آنکه تقریباً همه دادستان‌های دیگر دفتر از امضای کیفرخواست علیه شبکه قاچاق هروئین مافیا به رهبری خاندان اسپاتولا-اینزریلو-گامبینو امتناع کردند، این کیفرخواست‌ها را امضا کرد؛ این موضوع به بیرون دفتر درز کرد و در نهایت منجر به کشته شدن او شد. در ژوئیه ۱۹۸۳، روکو چینیکی توسط مافیا به قتل رسید و جایگاه او به‌عنوان رئیس «دفتر آموزش»، شاخه تحقیقاتی دفتر دادستانی پالرموی، به آنتونینو کاپونتو واگذار شد، که گروه را رسماً سازمان‌دهی کرد. | ## جمع‌بندی | 85-90 این گروه پس از آن تحقیقات متعددی دربارهٔ مافیا را با هم ترکیب کرد، که منجر به دادگاه ماکسی علیه مافیا شد؛ این دادگاه از فوریه ۱۹۸۶ آغاز و تا دسامبر ۱۹۸۷ ادامه یافت.