موضوع مقاله: آگوستا امریتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آگوستا امریتا | مقدمه: آگوستا امریتا که به آن «امریتا آگوستا» نیز گفته می‌شودیک شهر باستانی و مستعمره رومی بود که در ۲۵ قبل از میلاد به‌دستور امپراتور آگوستوس و به‌دست فرمانده‌اش پوبلیوس کاریسیوس بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 1: آگوستا امریتا | هدف از تأسیس این شهر، اسکان سربازان بازنشسته (امریتی) از لژیون‌های دهم جِمینا و پنجم آلاودائه بود که در جنگ‌های کانتابری شرکت کرده بودند. از حدود سال ۱۵ پیش از میلاد، این شهر به عنوان پایتخت استان جدید لوسیتانیا انتخاب شد و از اواخر سده‌ی سوم میلادی نیز به عنوان پایتخت اسقف‌نشین اسپانیا شناخته می‌شد. جاده‌های رومی شهر را از غرب به فلیسیتاس جولیا اولیسیپو (لیسبون)، از جنوب به سویل، شمال غربی به منطقه معدن طلا و به کوردوبا (کوردووا) وتولدو متصل می‌کرد. مجموعه باستان‌شناسی مریدا در این شهر باستانی در سال ۱۹۹۳ از سوی یونسکو به عنوان میراث جهانی ثبت شد. معماری و شهرسازی تئاتر رومی این تئاتر از ۱۶ تا ۱۵ قبل از میلاد ساخته شد و توسط کنسول مارکوس ویپسانیوس آگریپا وقف گرفته شد.این مکان برای حدود ۶۰۰۰ تماشاگر جایگاه دارد. در اواخر قرن اول یا اوایل قرن دوم پس از میلاد، احتمالاً توسط امپراتور تراژان بازسازی شد.و یا هادریانبعداً بین سال‌های ۳۳۰ تا ۳۴۰ در زمان سلطنت کنستانتین و پسرانش دوباره بازسازی شد، زمانی که مسیری در اطراف بنا و عناصر تزئینی جدید اضافه شد. متعاقباً، با ظهور مسیحیت به عنوان یگانه دین دولتی روم، نمایش‌های تئاتری رسماً غیراخلاقی اعلام شد: تئاتر متروکه شد و قسمت اعظم بافت آن با خاک پوشانده شد و تنها طبقات بالای صندلی‌های آن در ("بالاترین قفس") باقی ماند. در سنت اسپانیایی، اینها به عنوان "هفت صندلی" شناخته می‌شدند که در آن تصور می‌شود چندین پادشاه مور برای تصمیم‌گیری در مورد سرنوشت شهر درآنجا دربار برگزار می‌کردند. این سالن دارای یک میدان بیضی شکل است که با صندلی‌های طبقه ای برای حدود ۱۵۰۰۰ تماشاگر احاطه شده است که بر اساس الزامات ایدئولوژی آگوستا تقسیم شده است: پایین‌ترین صندلی‌ها برای تماشاگران دارای بالاترین وضعیت در نظر گرفته شده بود. هنگامی که بازی‌ها از بین رفتند، سنگ لایه‌های بالایی برای استفاده در جاهای دیگر استخراج شد. سیرک رومی سیرک آگوستا امریتا حدود ۲۰ سال قبل از میلاد ساخته شد و سالها قبل از وقف آن حدود ۳۰ سال بعد، احتمالاً در زمان سلطنت جانشین آگوستوس، تیبریوس مورد استفاده قرار گرفت. | ## بخش 2: آگوستا امریتا | خارج از دیوارهای شهر، در کنار جاده‌ای که بازنشسته در کوردوبا ( کوردوبا) را به تولتوم (تولدو متصل می‌کرد). سیرک با طول حدود ۴۰۰ متر و عرض ۱۰۰ متر، بزرگ‌ترین ساختمان شهر بود و می‌توانست حدود ۳۰۰۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد – کل جمعیت شهر، کم و بیش. به یکی از شریان‌های اصلی مستعمره، دکومانوس ماکسیموس یا خیابان اصلی شرقی-غربی نمونه‌ای از سکونتگاه‌های رومی متصل می‌شود. مکان پل به دقت در مسیر رودخانه گوادیانا انتخاب شد، که به عنوان تکیه گاه یک جزیره مرکزی را ارائه می‌دهد که آن را به دو کانال تقسیم می‌کند. ساختار اصلی تداوم فعلی را فراهم نمی‌کرد، زیرا از دو بخش طاق تشکیل شده بود که در جزیره توسط یک استارلینگ بزرگ به هم متصل شده بودند. این قوس در قرن هفدهم پس از سیل در سال ۱۶۰۳ که به بخشی از سازه آسیب رساند، جایگزین آن شد. در دوران روم، طول چندین بار افزایش یافت و حداقل پنج بخش متوالی طاق اضافه شد تا جاده در طول سیل دوره ای گوادیانا قطع نشود. طول این پل در مجموع ۷۹۲ متر است که آن را به یکی از بزرگ‌ترین پل‌های بازمانده از دوران باستان تبدیل می‌کند. علیرغم نام آن، که به اشتباه در کشف آن تعیین شده بود، این ساختمان به فرقه امپراتوری اختصاص داده شد.در اواخر قرن اول پیش از میلاد یا اوایل دوران آگوست ساخته شد. در کاردو ماکسیموس یکی از خیابان‌های اصلی شهر قرار داشت و آن را به انجمن شهرداری متصل می‌کرد. ساخته شده از گرانیت و روکش اصلی آن با سنگ مرمر، دارای ابعاد ارتفاع، عرض و قطر داخلی است. | ## بخش 3: آگوستا امریتا | اعتقاد بر این است که این یک شخصیت پیروزمندانه دارد، اگرچه می‌تواند به عنوان مقدمه ای برای مجمع استانی نیز باشد. خانه میترائوم این ساختمان به‌طور اتفاقی در اوایل دهه ۱۹۶۰ پیدا شد و در دامنه جنوبی کوه سن آلبین قرار دارد. این خانه پریستایل را با فضای داخلی باغ و اتاقی از موزاییک کیهانی معروف بخش غربی را نشان می‌دهد، نمایشی تمثیلی از عناصر طبیعت (رودخانه‌ها، بادها و غیره) که توسط شکل آیون. همان‌طور که در بالا ذکر شد، آن را میترائوم واقعی نمی‌دانند، بلکه یک خانه در نظر گرفته می‌شود. به گفته پروفسور جیمی آلوارز دانشگاه چارلز سوم مادرید، قدیمی‌ترین آثار باستانی میترائوم در خارج از رم مشاهده می‌شود و مریدا «در رأس مکان‌های استانی است که این آیین در آن‌ها مواجه می‌شود». این مجسمه‌ها در حال حاضر در موزه ملی هنر رومی در مریدا قرار دارند، از جمله آخرین بقایای کشف شده در حفاری‌های اخیر در سال ۲۰۰۳. او خاطرنشان می‌کند که برخی از مجسمه‌هایی که در این مکان کشف شده‌اند در وضعیت بسیار خوبی هستند، و او را به این باور رساند که این مجسمه‌ها هستند. هر دو ساختمان هویت خود را حفظ کرده‌اند نقوش اصلی تیره (خانواده‌ها) که مالک آن‌ها بودند، ووکونیا و جولیا. اخیراً این منطقه به عنوان تفرجگاه و پارک در مورد ارتباط با مرگ ساکنان مریدا ترتیب داده شده است. نقل قول‌های اپیکوریان و رواقی‌ها در تابلوها نمایش داده می‌شوند و بقایای مقبره و درختان با تابلوهایی مخلوط می‌شوند که روش‌های تشییع جنازه رومی را توضیح می‌دهند. | ## جمع‌بندی | منطقه‌های محافظت شده اینها مکان‌های حفاظت شده گروه باستان‌شناسی مریدا هستند که توسط فهرست شده استUNESCO: کدناممکان۶۶۴–۰۰۱قنات معجزاتمریدا۶۶۴–۰۰۲قنات سان لازارومریدا۰۰۳–۶۶۴پل فاضلابمریدا۶۶۴–۰۰۴سد رودخانه گوادیانا، پل رومی، آلکازبامریدا۶۶۴–۰۰۵تئاتر رومی، آمفی‌تئاتر، خانه آمفی‌تئاترمریدا۶۶۴–۰۰۶طاق تراژان، معبد کنکوردیامریدا۶۶۴–۰۰۷بازیلیکای سنت کاترین (زنودوکیوم)مریدا۶۶۴–۰۰۸خانه باسیلیکا هررامریدا۶۶۴–۰۰۹مرکز تفسیر : , معبد مارسمریدا۶۶۴–۰۱۰سیرک رومیمریدا۶۶۴–۰۱۱خانه میترائوم، منطقه تشییع جنازه کلمباریامریدا۶۶۴–۰۱۲ و مجموعه هنری ویزیگوتیکمریدا۶۶۴–۰۱۳سد کورنالوومریدا۶۶۴–۰۱۴سد پروسرپینامریدا۶۶۴–۰۱۵فروم رومیمریدا۶۶۴–۰۱۶دیوار رومی و برج اسلامی آلبارانامریدا۶۶۴–۰۱۷موزه ملی هنر رومیمریدا۶۶۴–۰۱۸ابلیسک سنت اولالیامریدا۶۶۴–۰۱۹پل رومی روی رودخانه آلبارگاسمریدا۶۶۴–۰۲۰معبد دیانامریدا۶۶۴–۰۲۱حمام‌های حرارتی در خیابان پادشاهان هورتاسمریدا۶۶۴–۰۲۲آلانژ18 کیلومتری جنوب غربی مریدا.