موضوع مقاله: ناپلئون بی. بروارد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ناپلئون بی. بروارد | مقدمه: او به‌عنوان نوزدهمین فرماندار ایالت فلوریدا انتخاب شد و از ۳ ژانویهٔ سال ۱۹۰۵ تا ۵ ژانویهٔ ۱۹۰۹ در این سمت خدمت کرد. | ## بخش 1: ناپلئون بی. بروارد | او بیشتر به خاطر پروژهٔ بزرگش برای زهکشی تالاب‌های اورگلیدز (منطقه‌ای طبیعی در جنوب فلوریدا) به هدف استفاده از زمین‌های آن برای کشاورزی معروف است. بروارد به‌عنوان فرماندار فلوریدا با دولت فدرال به منظور تأمین بودجهٔ این پروژه متحد شد. او پیش از آن به عنوان نمایندهٔ مجلس فلوریدا و کلانتر شهرستان دووال این ایالت خدمت می‌کرد. بروارد متحد «استرایت‌اوت‌ها» بود- عناصر وابسته به حزب دموکرات در ایالت فلوریدا که گرایش پوپولیستی داشتند.Proctor, S. 123 اوایل زندگی و تحصیلات والدین بروارد آمریکایی بودند و او از جانب پدر نسب فرانسوی داشت. دورهٔ کودکی وی در یک رشته مزارع خانوادگی در کنار رودخانهٔ سنت جانز شهر جکسونویل ایالت فلوریدا گذشت. مزرعهٔ اصلی آنان در دوران جنگ داخلی آمریکا حین اشغال شهر توسط نیروهای متحدین آتش زده شد. وی همراه با برادرش قبل از اینکه با عمویش به شهر نقل مکان کنند، چند سالی از مزرعهٔ خانوادگی مواظبت نمودند. بروارد ابتدا با عمویش جو پارسونز روی رودخانه کار کرد و در طول تابستان در قایق بخاراش کارهای معمولی را انجام می‌داد. او در سال ۱۸۷۶ پس از این‌که از مدرسه فارغ شد، کارش را به عنوان خدمهٔ کشتی آغاز و به نیوانگلند سفر کرد. بروارد در سال ۱۸۷۸ پس از کسب تجربه به عنوان خدمهٔ کشتی، به شهر جکسونویل بازگشت و در رودخانهٔ سینت جانز در قایق‌های یدک‌کش مشغول به کار شد. بروارد در ژانویه سال ۱۸۸۳ با دختر کاپیتان خود، (جورجیانا کارولینا «کری» کمپ) ازدواج کرد. در بهار آن سال برای دریافت مجوز ناخدایی کشتی در کرانهٔ رود سینت جانز-نوار شنی‌ای دایماً در حال تغییر در امتداد دهانهٔ رودخانه که گاه بالای آب و گاهی هم چندین فوت زیر آب می‌رفت- درخواست داد. به نظر می‌رسید، بروارد زندگی راحتی در پیش دارد تا اینکه همسر وی در اواخر اکتبر سال ۱۸۸۳ یک روز پس از به دنیا آوردن پسرش درگذشت. | ## بخش 2: ناپلئون بی. بروارد | او در سال ۱۸۸۵ به سینت جانز بازگشت و در قایق بخار پدر زن‌اش، کیت اسپنسر به ناخدایی آغاز کرد. زمانی که در کشتی کار می‌کرد با انی ایزابل داگلاس، دختر جوان یکی از کاپیتان‌ها که مسافر دایمی کشتی بود، آشنا شد و سپس هر دو در سال ۱۸۸۷ ازدواج کردند. آغاز فعالیت سیاسی بروارد شهرت و اعتبار خود را به عنوان یک ناخدا و کاپیتان خوب تثبیت کرد. پس از آن نمایندهٔ حزب دموکرات شهرستان، در جلسه‌ای بروارد را به عنوان گزینهٔ مناسب برای پُست کلانتر جدید شهر نامزد کرد. بروارد در کمتر از یک ماه پس از تقررش به عنوان کلانتر شهر به دلیل ناکام‌سازی یک عملیات ضد قمار در سطح ایالت بدنام شد. در اوایل سال ۱۸۹۰، حزب دموکرات در ایالت فلوریدا دستخوش یک سری اختلافات داخلی شد. در جکسونویل دو جناح سیاسی (استریت اوت‌ها) و (آنتی‌ها) ایجاد شد که سرانجام به اردوگاه‌های سراسری مبدل شدند. آنتی‌ها محافظه‌کار و گرایش تجاری داشتند، در حالی که استرایت‌اوت‌ها با پوپولیست‌ها و کشاورزان متحد بودند. در این دوره، پوپولیست‌ها در اتحاد مختلط با جمهوری‌خواهان در ایالت‌های متعدد جنوبی پیروز شدند. در انتخابات ۱۸۹۲، استرایت‌اوت‌ها به رهبری بروارد کرسی‌های دفاتر شهری را تصاحب کردند. آنتی‌ها و استرایت‌اوت‌ها با شکایت به فرماندار و وزیر امور خارجه، همدیگر را به تقلب در انتخابات متهم کردند. درگیری کوبا در سال ۱۸۹۵، بروارد، برادر و یکی از شرکایش، دست به ساخت یک قایق بخار جدید به نام «سه دوست» زدند. در زمان ساخت این قایق، شورشیان کوبایی مبارزات شان را برای کسب استقلال از اسپانیا آغاز کردند. یکی از اعضای برجسته جامعهٔ کوبایی جکسونویل در مورد ارسال محموله مهمات و انتقال برخی از تبعیدی‌های کوبایی از ناسائو (پایتخت باهاما) به کوبا با بروارد در تماس شد. | ## بخش 3: ناپلئون بی. بروارد | بروارد موافقت نمود و در ژانویه سال ۱۸۹۶، قایق سه دوست در نخستین سفرش از جکسونویل خارج شد و به مقصد کوبا حرکت کرد. بروارد به این عملیات ماجراجویانه ادامه داد تا این‌که رئیس‌جمهور ویلیام مک‌کینلی علیه اسپانیا اعلام جنگ کرد. سفیر اسپانیا در آمریکا با آگاهی از هویت آمریکایی بروارد، خواستار توقف فعالیت و توقیف کشتی او شد. مقام‌های آمریکایی تلاش کردند که بروارد را بازداشت کنند، اما او با بارگیری کشتی سه‌دوست در مکان‌های خلوت با استفاده از تاریکی شب، پنهان کردن کشتی در عقب کشتی‌های بزرگ حین خروج از رودخانه سینت جونز، سوار کردن کوبایی‌ها و بار زدن مهمات از کشتی‌های دیگر در نقاط مختلف نزدیک دهانهٔ رودخانه، مقام‌های آمریکایی را دور می‌زد. او به جز زمانی که می‌خواست از بازداشت فرار کند، هیچگاه تظاهر نمی‌کرد که یک ماجراجو نیست. با این‌همه، بروارد اقدامات احتیاطی مانند مخفی کردن سلاح‌ها و مهمات در محموله‌های مواد خوراکی را به منظور جلوگیری از توقیف محموله‌هایش از سوی اسپانیایی‌ها انجام می‌داد. بازگشت به سیاست در سال ۱۸۹۶، استرایت‌اوت‌ها پیشنهاد کردند تا بروارد را در پُست کلانتر شهر نامزد کنند، اما او به دلیل درگیری در عملیات ماجراجویانه‌اش پیشنهاد آنان را رد کرد. بروارد پیشنهاد دموکرات‌ها برای نامزدی در مجلس را پذیرفت و تقریباً بدون این‌که رقیبی در برابر خود دشته باشد، پیروز شد. بروارد در مجلس نمایندگان بسیاری از برنامه‌های توسعه‌ای شامل لایحهٔ یک داروخانهٔ عمومی و قانونی که طلاق را به علت خبط دماغ یا جنون تجویز می‌کرد (به درخواست صنعت‌گر قدرتمند، هنری فلاگر) مورد حمایت قرار داد. بروارد بارها از جایگزین ساختن طرح انتخابات مقدماتی به‌جای سیستم کنوانسیون ایالتی حمایت کرده بود؛ سیستمی که توسط یک گروه کوچک به رهبری فلاگر کنترل می‌شد. قانون جامعی در مجلس تدوین شده بود که بروارد با شور و شوق از آن حمایت کرد، اما وقتی سنا لایحه را شدیداً تضعیف کرد، او حمایت خود را پس گرفت. بروارد به عنوان یک «استریت‌اوت» و حامی «فرد عادی» به‌طور طبیعی مخالف کنترل فلاگر بر سیستم نامزدی حزب در انتخابات ایالت بود؛ سیستمی که حامی پیشنهاد نامزدهای دموکرات از جناح مخالف پنداشته می‌شد. آز آنجاییکه ایالت فلوریدا سیاه‌پوستان را از حق رأی محروم کرده بود و اساساً یک ایالت تک‌حزبی بود، کنترل آنتی‌ها بر سیستم نامزدی عملاً به معنای کنترل آنان بر کل دولت ایالتی بود. | ## جمع‌بندی | بروارد به حدی باهوش باود که از لایحهٔ پیشنهادی فلاگر در مورد طلاق حمایت کند، اما با آنهم می‌خواست قدرت آن مرد قدرتمند را تصاحب کند.