موضوع مقاله: نوه مونوسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نوه مونوسون | مقدمه: نوه مونوسون که با نام‌های نوه افرایم و نوه افرایم مونوسون نیز شناخته می‌شود و ساکنانش آن را به‌اختصار مونوسون می‌نامند، یک برو (رُبع شهری) خودمختار در شهرداری مشترک یهود مونوسون در مرکز اسرائیل است. | ## بخش 1: نوه مونوسون | این شهرک در سال ۱۹۵۳ میلادی با حمایت مالی فرد (افرایم) مونوسون، تولیدکننده ثروتمند بارانی و رهبر برجسته صهیونیست اهل بوستون، بنیان‌گذاری شد. جمعیت نوه مونوسون در سال ۲۰۰۳ حدود ۲٬۶۰۰ نفر بود، اما با اجرای پروژه تامار که در آن ۲۰۰ واحد آپارتمانی خانوادگی با ۸۰۰ واحد جایگزین می‌شود، انتظار می‌رود جمعیت این شهرک تقریباً دو برابر شود. نوه مونوسون به دلیل سطح بالای فعالیت‌های داوطلبانه و خودمختاری اجتماعی-فرهنگی میان ساکنانش شناخته شده‌است. پیشینه بر پایه پژوهش ماروم، در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی این منطقه بخشی از ناحیه (ناحیه فرعی) لد بود که از شهر کنونی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر العاد در شمال و از دامنه‌های تپه‌ها در شرق تا حومه یافا در غرب گسترده بود. در این ناحیه هزاران نفر در حدود ۲۰ روستا زندگی می‌کردند و ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی مرغوب در اختیار داشتند. سنگ بنیاد نوه مونوسون در دسامبر ۱۹۵۳ با ابتکار فرد مونوسون، نیکوکار صهیونیست از بوستون ایالات متحده، گذاشته شد. او قصد داشت شهرکی برای کارکنان فرودگاه بین‌المللی اسرائیل (فرودگاه بن‌گوریون) در نزدیکی محل کارشان بسازد. در طول سال‌ها این شهرک خانواده‌های خلبانان هواپیمایی را به دلیل نزدیکی به فرودگاه جذب کرد و امروز جامعه‌ای مستقل از طبقه متوسط است که در ۲۰ دقیقه رانندگی از مرکز تل‌آویو قرار دارد. جایگاه شهرداری نوه مونوسون از سال ۱۹۵۳ به‌عنوان انجمن تعاونی در چارچوب شورای منطقه‌ای محلی فعالیت می‌کرد. | ## بخش 2: نوه مونوسون | برخی آن را نخستین شهرک اجتماعی (یشووب کهیلاتی) اسرائیل می‌دانند، سال‌ها پیش از آنکه این مفهوم رسمیت یابد، زیرا برای سکونت غیرکشاورزی در منطقه روستایی طراحی شده بود. در سال ۱۹۶۴ به درخواست فرد مونوسون از نخست‌وزیر وقت داوید بن‌گوریون، نوه مونوسون به شورای محلی مستقل ارتقا یافت. در سال ۲۰۰۳ در پی ادغام با شهر یهود، شورای محلی منحل شد و مدیریت محلی نوه مونوسون تأسیس گردید تا خودمختاری اجتماعی و فرهنگی شهرک در چارچوب شهرداری مشترک یهود مونوسون حفظ شود. در سال ۲۰۰۵ وزیر کشور اسرائیل، اوفیر پینس‌پاز، جایگاه قانونی رُبع شهری خودمختار (وَعَد رُوا ایرونی) را طبق فرمان شهرداری‌ها به این شهرک اعطا کرد. مدیریت محلی مسئول تمام جنبه‌های زندگی اجتماعی شهرک است و خدمات شهرداری پایه را از شهرداری مشترک یهود مونوسون دریافت می‌کند. این الگوی شهرداری دولایه مشابه نظام شوراهای منطقه‌ای است که دربرگیرنده چندین کمیته محلی هستند. در سال ۲۰۰۶ وزارت کشور جایگاه مشابهی به شهرک مکابیم-ریعوت در چارچوب ادغام با شهر مودیعین-مکابیم-ریعوت اعطا کرد. مرکز فرهنگی و سالن رقص توسط معمار الی شاپیر طراحی شدند و در سال ۱۹۹۴ به بهره‌برداری رسیدند. یکی از رویدادهای ویژه شهرک، «شب ترانه‌های رزمندگان» است که میان روز یادبود هولوکاست و روز یادبود سربازان برگزار می‌شود. | ## بخش 3: نوه مونوسون | این سنت از سال ۱۹۸۴ در نوه مونوسون آغاز شد و پس از آن به بسیاری از شهرک‌های دیگر اسرائیل گسترش یافت. نمایندگی سیاسی ساکنان نوه مونوسون در انتخابات شهرداری، رئیس و اعضای مدیریت محلی را انتخاب می‌کنند و همزمان با دیگر ساکنان یهود مونوسون در انتخابات ریاست و شورای شهر مشارکت دارند. در انتخابات شهرداری سال ۲۰۰۸ بیش از ۹۰ درصد رأی‌دهندگان شهرک به فهرست «قولنو نوه» رأی دادند که برنامه آن ادامه خودمختاری اجتماعی-فرهنگی و حفظ ویژگی روستایی رُبع بود. در نوامبر ۲۰۰۸ وزارت کشور برای نخستین بار در پیشینه کشور، انتخابات کمیته‌های رُبع شهری نوه مونوسون و مکابیم-ریعوت را به‌عنوان بخشی از انتخابات شهرداری برگزار کرد. فهرست «قولنو نوه» دارای دو نماینده در شورای شهرداری یهود مونوسون و تمام نُه کرسی مدیریت محلی است. باستان‌شناسی در اواخر دهه ۱۹۹۰ باستان‌شناسان اسرائیلی بقایای متعلق به دوره مس‌وسنگی (کالکولیتیک) را در ناحیه نوه مونوسون کشف کردند. گورستان بزرگی متعلق به عصر مفرغ میانه در نوه افرایم توسط باستان‌شناسان شناسایی شد و در سال ۲۰۲۵ به کشف بقایای معدنی‌شده (کلسیفیه‌شده) فتیله‌های کتانی ۴٬۰۰۰ تا ۴٬۵۰۰ ساله منجر گردید. | ## جمع‌بندی | برخی از این فتیله‌ها هنوز درون چراغ‌های روغنی قرار داشتند و ممکن است قدیمی‌ترین فتیله‌های شناخته‌شده باشند.