aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: جیان کارلو ویک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیان کارلو ویک | مقدمه: زندگی جیان کارلو ویک، با نام کوچک «جیان کارلو»، در تورین ایتالیا در سال ۱۹۰۹ متولد شد. | ## بخش 1: جیان کارلو ویک | پدر ویک لاتین‌دان و یونانی‌دان بود و مادرش، باربارا آلاسون (۱۸۷۷–۱۹۶۸)، نویسنده و ضدفاشیست مشهور ایتالیایی بود. در سال ۱۹۳۰، ویک مدرک دکترای خود را از دانشگاه تورین زیر نظر گلب واتاگین با پایان‌نامه‌ای در مورد نظریه الکترونیک فلزات دریافت کرد. هایزنبرگ از این نظریه‌پرداز جوان ایتالیایی خوشش می‌آمد - آنها علاقه مشترکی به موسیقی کلاسیک داشتند - و با محبتی با او رفتار می‌کرد که ویک هرگز فراموش نکرد. هایزنبرگ هفته‌ای یک بار، ویک و دیگر دانشجویان را برای شب‌های پرشور گفتگو و پینگ‌پنگ به خانه‌اش دعوت می‌کرد. در سال ۱۹۳۷ او استاد فیزیک نظری در دانشگاه پالرمو و سپس در دانشگاه پادوا شد و سپس در سال ۱۹۴۰ به دانشگاه ساپینزای رم بازگشت تا کرسی فیزیک نظری را به دست آورد. | ## بخش 2: جیان کارلو ویک | در سال ۱۹۴۶ او به دنبال فرمی به ایالات متحده آمریکا، ابتدا به دانشگاه نوتردام و سپس به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی رفت. ویک در دوران مک‌کارتیسم از قسم خوردن به یک سوگند بحث‌برانگیز خودداری کرد، بنابراین در سال ۱۹۵۱ از برکلی اخراج شد و به دانشگاه کارنگی ملون در پیتسبرگ رفت. او تا سال ۱۹۵۷ در آنجا ماند و مدتی را در موسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون و در سرن در ژنو گذراند. در سال ۱۹۶۵، او به عنوان استاد تمام وقت در دانشگاه کلمبیا در نیویورک مشغول به کار شد، جایی که با تسونگ-دائو لی همکاری کرد. کار ویک به عنوان عضوی از گروه فرمی در رم، گشتاور مغناطیسی هیدروژن را با روش‌های نظری گروهی محاسبه کرد. | ## بخش 3: جیان کارلو ویک | او نظریه واپاشی بتای فرمی را به انتشار پوزیترون و گیراندازی الکترون تعمیم داد و رابطه بین برد یک نیرو و جرم ذره حامل نیرو آن را توضیح داد. او به گروهی از فیزیکدانان ایتالیایی به رهبری گیلبرتو برناردینی پیوست که اولین اندازه‌گیری طول عمر میون را انجام دادند. ویک در ایالات متحده، سهم اساسی در نظریه میدان کوانتومی داشت، مانند قضیه ویک در سال ۱۹۵۰، که نشان داد چگونه می‌توان محاسبات در نظریه میدان کوانتومی را بر حسب حاصلضرب‌های نرمال مرتب بیان کرد و بنابراین نمودار فاینمن را استخراج کرد. او همچنین چرخش ویک را معرفی کرد، که در آن محاسبات به صورت تحلیلی از فضای مینکوفسکی به فضای اقلیدسی چهاربعدی با استفاده از تغییر مختصات به زمان موهومی ادامه می‌یابند. | ## جمع‌بندی | او فرمول مارپیچی را برای برخورد بین ذرات با اسپین دلخواه توسعه داد، با جفری چیو روی تقریب ضربه کار کرد و روی نظریه مزون، اصول تقارن در فیزیک و ساختار خلاء نظریه میدان کوانتومی کار کرد.
موضوع مقاله: کوپتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوپتا | مقدمه: کوپتا یا copeta (که از قبیت عربی گرفته شده و به معنی 'شیرین کنسرو شده' است) یک دسر است که از عسل، شکر حل شده و بادام خرد شده تهیه می‌شود. | ## بخش 1: کوپتا | کوپتا معمولاً در طول دوره کریسمس در مناطق کالابریا، کامپانیا، آپولیا و سیسیل ایتالیا و همچنین در پوننته لیگوره مصرف می‌شود، از سوی دیگر، در تمام طول سال تهیه می‌شود. دستور پخت خاص، که ممکن است شامل مواد اضافی باشد، از منطقه‌ای به منطقه دیگر متفاوت است و بسته به سنت‌های خانوادگی ممکن است تفاوت‌هایی داشته باشد. | ## بخش 2: کوپتا | روش تهیه آن مشابه روش مورد استفاده برای جورجیولنا است، با این حال در افزودن دانه کنجد متفاوت است. 'کوپتا'' به عنوان یک ('محصول کشاورزی-غذایی سنتی از کالابریا، کامپانیا و آپولیا') شناخته شد. | ## بخش 3: کوپتا | انواع در کامپانیا، «کوپتا» در استان‌های آولینو، بنونتو و سالرنو تولید می‌شود و به عنوان یک «تورونه» سفید، جمع و جور و با طعم فندق، بادام و پسته در نظر گرفته می‌شود. | ## جمع‌بندی | در استان ریتی، لاتزیو و در منطقه آبروتزو، «کوپتا» با عسل و گردو خرد شده تهیه می‌شود و معمولاً نرم و به شکل مربع است تا ترد و مستطیل شکل؛ معمولاً روی «برگ بو» سرو می شود که به عنوان ظرف و نگهدارنده استفاده می شود.
موضوع مقاله: موتستا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موتستا | مقدمه: موتستا در سراسر واله دائوستا و همچنین بخش شمالی پیه‌مونت (یعنی در کاناوزه، والسزیا و وال د'اوسولا) تولید می‌شود. | ## بخش 1: موتستا | گوشت می‌تواند گاو، گوسفند، بز، خوک یا شکار باشد، که در بین گوشت‌های شکاری، بز کوهی و بز کوهی به ویژه مورد توجه هستند. آماده‌سازی گوشت با سیر، برگ‌خشک برگ بو، رزماری، مریم‌گلی و سایر گیاهان کوهی (بسته به دستور پخت) طعم‌دار می‌شود، سپس نمک زده شده و در آب خودش خوابانده می‌شود. | ## بخش 2: موتستا | پس از مرینیت شدن، گوشت برای مدت زمان متفاوتی در جای خنک قرار می‌گیرد: در مورد «موتستا»ی خانگی، گوشت تا 20 روز طعم‌دار می‌شود. در قصابی‌های صنعتی، گوشت با دستگاه ماساژ داده می‌شود تا رنگ همگن خود را حفظ کرده و رایحه‌های معطر آن حفظ شود. | ## بخش 3: موتستا | «موتستا»ی جوان‌تر، تازه‌تر و نرم‌تر توصیف می‌شود و با درجه رسیدگی بالاتر، برش سرد آن سفت‌تر و طعم آن قوی‌تر می‌شود و رنگ گوشت نیز تیره‌تر می‌شود. | ## جمع‌بندی | منشأ این چارکوتیری باستانی است و از نیاز خانواده‌های دهقانی به نگهداری گوشت در ماه‌های طولانی زمستان در آلپ ناشی می‌شود.
موضوع مقاله: واکیریا ترادورا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # واکیریا ترادورا | مقدمه: واکیریا ترادورا (; – ) پارتیزان ضد فاشیست اهل پادشاهی ایتالیا در جنگ جهانی دوم بود. | ## بخش 1: واکیریا ترادورا | او به عنوان یکی از پنج فرزند وکیل ضد فاشیست متعهد گوستاوو ترادورا، در دوران جوانی خود چندین بار شاهد آزار و اذیت و زندانی شدن پدرش بود. نگرش تحقیرآمیز او نسبت به رژیم فاشیستی ایتالیا در آن زمان، باعث شد که بارها در مدرسه مورد سرزنش و بازجویی در ستاد پلیس قرار گیرد. در ژانویه ۱۹۴۴، هنگامی که مأموران سازمان هوشیاری و سرکوب ضد فاشیسم به خانه‌اش حمله کردند تا پدرش را دستگیر کنند، او پدرش را پنهان کرد و متعاقباً آنها به مونتی دل بورانو گریختند تا به تشکل‌های پارتیزانی در آن منطقه بپیوندند. | ## بخش 2: واکیریا ترادورا | آنها به تیپ‌های گاریبالدی که در استان پزارو و اوربینو به ویژه گردان پنجم، تحت فرماندهی ساموئل پانیچی فعالیت می‌کردند، پیوستند. ترادورا تنها زن در یک دسته شش نفره که نام ستبلو را برای خود برگزیده بود، به عنوان رهبر دسته انتخاب شد. وی در مین و مواد منفجره تخصص داشت و عملیات‌هایی را برای تخریب پل‌ها به منظور جلوگیری از تحرکات ارتش‌های ورماخت و فاشیسم ایتالیا انجام می‌داد. | ## بخش 3: واکیریا ترادورا | وی در طول جنگ با آلفونسو تیله، کاپیتان دفتر خدمات راهبردی آشنا شد؛ آنها پس از جنگ ازدواج کردند و مدت کوتاهی در ایالات متحده زندگی کردند. | ## جمع‌بندی | پس از بازگشت به ایتالیا، او در سیاست و در انجمن ملی پارتیزان‌های ایتالیایی فعال ماند.
موضوع مقاله: جمهوری نولی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جمهوری نولی | مقدمه: جمهوری نولی (; ) یک جمهوری دریایی ایتالیایی بود که در شهر نولی در لیگوریا متمرکز بود و از سال ۱۱۹۲ تا ۱۷۹۷ وجود داشت. | ## بخش 1: جمهوری نولی | نولی برای محافظت از خود در برابر حملات و تهاجمات احتمالی ساونا و مارکیزات فیناله، در سال ۱۲۰۲ با جمهوری جنوا در قالب نوعی تحت‌الحمایه متحد شد. در واقع، اسناد آن زمان نشان می‌دهد که این رابطه از نوع برابر بوده و نه از نوع تسلیم. این اتحاد به جمهوری نولی اجازه داد تا از چنان اهمیت فزاینده‌ای برخوردار شود که در سال ۱۲۳۹، یک اسقف‌نشین توسط پاپ گرگوری نهم در آنجا تأسیس شد. پس از ۱۰ سال موجودیت، این جمهوری کوچک دریایی با جمهوری بزرگتر و قدرتمندتر همسایه، یعنی جمهوری جنوا، متحد شد و این جمهوری به نولی وضعیت یک تحت‌الحمایه جنوا را تا زمان انحلال آن در سال ۱۷۹۷ داد. | ## بخش 2: جمهوری نولی | این جمهوری به مدت ۶۰۵ سال پابرجا ماند تا اینکه در سال ۱۷۹۷ توسط ناپلئون ضمیمه شد. اقتصاد با وجود اندازه کوچکش، کارخانه کشتی‌سازی و بندر خوب نولی به آنها اجازه داد تا به یک قدرت تجاری تبدیل شوند. آنها روابط تجاری خوبی با جنوا داشتند، زیرا فقط باید یک پنی می‌پرداختند تا اجازه تجارت در جنوا را داشته باشند، در حالی که اسپانیایی‌ها باید ۶۰ پنی می‌پرداختند تا اجازه تجارت داشته باشند. نظامی کارخانه کشتی‌سازی کارآمد نولی به آنها اجازه داد تا با وجود اندازه کوچکشان، به نوعی به یک قدرت دریایی تبدیل شوند. | ## بخش 3: جمهوری نولی | اتحاد با جنوا، به ویژه از آنجا که جنوا از بندر نولی برای پناه دادن به کشتی‌های خود استفاده می‌کرد، محافظت زیادی از آنها به عمل آورد. مشخص است که در جریان درگیری با ساوونا، نولی در سال ۱۲۲۷ شهر اسپورنو را که متعلق به آنها بود، غارت کرد. پرچم پرچم نولی برای نخستین بار در سده‌ی سیزدهم با یک صلیب سفید و زمینه قرمز، دقیقاً برعکس پرچم جنوا، ایجاد شد. | ## جمع‌بندی | بسیاری از کشتی‌های تجاری نولی ترجیح می‌دادند زیر پرچم جنوا پرواز کنند، زیرا این پرچم احترام بسیار بیشتری را به خود جلب می‌کرد.
موضوع مقاله: روابط ایتالیا و هند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط ایتالیا و هند | مقدمه: روابط تجاری و فرهنگی میان این دو کشور به دوران امپراتوری روم و هند باستان بازمی‌گردد. | ## بخش 1: روابط ایتالیا و هند | ایتالیا دارای سفارت در دهلی نو و کنسولگری‌های کلان در بمبئی، کلکته و بنگلور است. نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، در یک دیدار دوجانبه با نخست‌وزیر جمهوری ایتالیا، جورجا ملونی، در حاشیه نشست جی۷ در آپولیا، ایتالیا، ۱۴ ژوئن ۲۰۲۴. فلفل (زبان ایتالیایی: pepe یا Pepper) در حدود ۳۰ پیش از میلاد در روم محبوب شد و در نهایت بیش از ۷۰ درصد دستورهای آشپزی رومی‌ها به استفاده از فلفل هندی نیاز داشت. اولین روابط مستند میان هند باستان و روم باستان در دوران حکومت آگوستوس (۲۷ پیش از میلاد – ۱۴ میلادی)، نخستین امپراتور روم رخ داد. | ## بخش 2: روابط ایتالیا و هند | طبق گفته استرابون (II.5.12)، مدت کوتاهی پس از تصرف مصر توسط آگوستوس، زمانی که گالوس فرماندار مصر بود (۲۶–۲۴ پیش از میلاد)، سالانه تا ۱۲۰ کشتی از Myos Hormos به هند سفر می‌کردند: گایوس پلینیوس سکوندوس (۲۳–۷۹ میلادی)، معروف به پلینیوس، حدود سال ۷۷ میلادی، احتمالاً مهم‌ترین گزارش دربارهٔ هند و تجارت آن با روم را در آثار کلاسیک برجای گذاشت. او جزئیات زیادی دربارهٔ هند ارائه می‌دهد، هرچند همه آن‌ها دقیق نیست، اما مشاهداتش فراتر از صرفاً تاریخ خام است و تصویری از آشنایی فرهنگ و تجارت هند با روم ارائه می‌دهد:«مرجان در میان هندی‌ها همانقدر ارزشمند است که مروارید هندی. مرغوب‌ترین نوع در خلیج گالیک اطراف جزایر Stoechades، در خلیج سیسیل اطراف جزایر آیولین و اطراف درپانا یافت می‌شود… دانه‌های مرجان برای مردان هندی همانقدر ارزشمند است که مروارید نمونه برای زنان رومی. پیش از این، گال‌ها (فرانسه) شمشیرها، سپرها و کلاه‌خودهای خود را با مرجان تزئین می‌کردند. | ## بخش 3: روابط ایتالیا و هند | اکنون به دلیل قیمت آن بسیار کمیاب است و به ندرت در زیستگاه طبیعی دیده می‌شود.» پلینیوس. تبیولا پیتینگریانا، نسخه‌ای از نقشه جهان قرن چهارم یا اوایل قرن پنجم، «معبد آگوستوس» را در Muziris، یکی از بنادر اصلی تجارت با امپراتوری روم در ساحل جنوب غربی هند، نشان می‌دهد.Ball (2000), p. 123 این و شواهد توافقات وام میان نمایندگان، یکی از آن‌ها احتمالاً در Muziris زندگی می‌کرد و اشاره‌ای غیرمستقیم در پرایپلاس، همگی به وجود سکونتگاه شهروندان رومی در منطقه اشاره دارند.Casson (1989), p. | ## جمع‌بندی | سفیرانی از «هندی‌های شرق» در دربار کنستانتین بزرگ ثبت شده‌اند:«سفیرانی از هندی‌های شرق هدایا آوردند… که به پادشاه (کنستانتین بزرگ) تقدیم کردند تا به رسم شناخت سلطه او بر اقیانوس‌شان باشد.
موضوع مقاله: روابط ایتالیا و ژاپن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط ایتالیا و ژاپن | مقدمه: روابط دوجانبه بین ژاپن و ایتالیا به‌طور رسمی در ۲۵ اوت ۱۸۶۶ آغاز شد، اما نخستین تماس‌ها بین این دو کشور حداقل به قرن شانزدهم بازمی‌گردد، زمانی که گروه اعزامی تنشو در سال ۱۵۸۵ به رهبری ایتو مانشو به رم رسید. | ## بخش 1: روابط ایتالیا و ژاپن | در قرن نوزدهم، ایتالیا و ژاپن تغییرات عمده‌ای در ساختار سیاسی و اجتماعی خود تجربه کردند؛ ایتالیا در سال ۱۸۶۱ به وحدت ملی رسید و ژاپن از سال ۱۸۶۸ وارد فرایند مدرنیزاسیون عمیق بر اساس الگوهای غربی شد که به نام نوسازی میجی شناخته می‌شود. در همین دوره، روابط این دو کشور به‌طور فزاینده‌ای نزدیک شد و نهایتاً در مشارکت دو کشور به عنوان اعضای نیروهای محور در جنگ جهانی دوم تجلی یافت. تاریخچه روابط اولیه از قرن سیزدهم اگرچه روابط بین ژاپن و ایتالیا به‌طور رسمی با امضای اولین پیمان دوستی در سال ۱۸۶۶ آغاز شد، نخستین تماس‌ها بین دو کشور را می‌توان به قرن سیزدهم نسبت داد، زمانی که مارکو پولو (۱۲۵۴–۱۳۲۴) از وجود ژاپن باخبر شد که آن را نام‌های ژاپن (یا زیپانگو) نامید. اگرچه او هرگز پا به خاک ژاپن نگذاشت، این دریانورد ونیزی ژاپن را جزیره‌ای بزرگ و مستقل پر از ثروت توصیف کرد. | ## بخش 2: روابط ایتالیا و ژاپن | او به عنوان نخستین کسی شناخته می‌شود که مفهوم «کشور جزیره‌ای» را به تصور اروپاییان معرفی کرد. ژاپن نسبتاً منزوی ماند و بنابراین تا حد زیادی از نفوذ غرب مصون بود، حداقل تا سال ۱۵۴۳، زمانی که یک کشتی پرتغالی حامل یسوعیان پرتغالی و ایتالیایی مسیر خود را گم کرده و در این کشور آسیایی به گل نشست. دایمیوهای ژاپنی کلیسای کاتولیک، مسیحی، گروه اعزامی تنشو را به پاپ گریگوری سیزدهم فرستادند. این نخستین مأموریت ژاپنی در یک کشور خارجی بود که به ابتکار مبلغ الساندرو والیگنانو و دایمیوهای مسیحی ژاپنی اوتومو سورین، اومورا سومیتادا و آریما هارونوبو انجام شد. | ## بخش 3: روابط ایتالیا و ژاپن | این هیئت شامل چهار شخصیت جوان بلندپایه بود: ایتو مانشو، جولینو ناکاورا، مارتینو هارا و میکله چیجیوا، که دیوگو د مسکیتا به عنوان مترجم آنها را همراهی می‌کرد. این گروه در سال ۱۵۸۵ به ایتالیا رسید و در رم توسط پاپ گریگوری سیزدهم و به ویژه جانشین او پاپ سکستوس پنجم مورد استقبال قرار گرفت، که کلیسای سانتا ماریا دل‌اورتو را به آنها هدیه داد؛ این مکان از آن زمان محل عبادت جامعه کاتولیک ژاپنی در پایتخت ایتالیا بوده است. در سال ۱۶۱۵، دایمیوی سندای، داته ماسامونه، هیئت دیگری به رهبری سامورایی هاسه‌کورا تسونه‌ناگا فرستاد. | ## جمع‌بندی | او با پاپ پل پنجم ملاقات کرد و رسماً خواستار پیمان تجاری بین ژاپن و مکزیک (آنگاه ویسرایتی نیو اسپانیا) و همچنین اعزام مبلغین مسیحی به ژاپن شد.
موضوع مقاله: روابط آرژانتین و ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط آرژانتین و ایتالیا | مقدمه: روابط آرژانتین و ایتالیا روابط دوجانبه و دیپلماتیک بین آرژانتین و ایتالیا است که بیش از یک قرن سابقه دارد. | ## بخش 1: روابط آرژانتین و ایتالیا | هر دو کشور روابط دوستانه‌ای دارند که اهمیت آن بر تاریخچه ایتالیایی-آرژانتینی متمرکز است. در سال ۱۹۲۴، ایتالیا نمایندگی دیپلماتیک خود در بوئنوس آیرس را به سفارت ارتقا داد. | ## بخش 2: روابط آرژانتین و ایتالیا | همان سال، شاهزاده ایتالیایی امبرتو از پونتیه (آینده پادشاه اومبرتوی دوم) از آرژانتین دیدن کرد.Umberto II، پادشاه ایتالیا هدف اصلی سفر شاهزاده به آرژانتین (و سایر کشورهای آمریکای جنوبی) بخشی از برنامه سیاسی فاشیسم برای پیوند دادن ایتالیایی‌های مقیم خارج از ایتالیا با کشور مادرشان بود. روابط بین دو کشور عمیق‌تر شد و نخستین برنامه‌های همکاری در آرژانتین توسط دولت ایتالیا به رهبری بتینو کراشی در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ اجرا شد. | ## بخش 3: روابط آرژانتین و ایتالیا | در سال ۱۹۸۶، دولت ایتالیا همچنین ۱۵۰ میلیون واحد ارزی اروپا یارانه به آرژانتین اعطا کرد. | ## جمع‌بندی | روابط دوحزبی پس از پایان ریاست‌جمهوری رائول آلفونسین و انفجار رسوایی مانی‌پولیته کند شد.
موضوع مقاله: کارلا کاپونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارلا کاپونی | مقدمه: کارلا کاپونی (; – ) معروف به دختر کوچولوی انگلیسی، پارتیزان و سیاستمدار اهل ایتالیا بود. | ## بخش 1: کارلا کاپونی | زندگینامه کارلا کاپونی در رم متولد و بزرگ شد، او در مدرسه انیو کوئیرینو ویسکونتی لیسئو جیناسیو در همان کلاسی درس می‌خواند که کارلو لیتزانی و پیرو دلا ستا، عضو آینده شورای شهر در آن درس می‌خواندند. در سال ۱۹۴۰ پدرش که مهندس معدن بود درگذشت و سه خواهر مجبور به کار شدند و کارلا کاپونی مجبور شد تحصیل در رشته حقوق را رها کند. در ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۳ بلافاصله پس از بمباران سن لورنزو، کارلا برای جستجوی مادرش به بیمارستان پلیس‌کلینیکو شتافت و به عنوان داوطلب در آنجا ماند؛ متعاقباً او به فعالان کمونیست مخفی اجازه داد تا در آپارتمانش در مقابل انجمن تراژان، از جمله جواکینو ژسموندو، لوچیانو لوسانا، آدل بی، کارلا آنجلینی و ماریو لپوراتی جمع شوند. در یکی از این جلسات، او با روزاریو بنتیوگنا دانشجوی پزشکی آشنا شد؛ در استودیوی مجسمه‌ساز نینو فرانچینا، با فیلیبرتو اسباردلا (یکی از رهبران پرچم سرخ) آشنا شد. | ## بخش 2: کارلا کاپونی | تقریباً در زمان اشغال ایتالیا توسط آلمان (۱۹۳۹-۱۹۴۵)، او به حزب کمونیست ایتالیا پیوست و فعالیت خود را در مقاومت آغاز کرد. یکی از رفقای او در دوران مبارزه، او را اینگونه توصیف کرد: «این زن جوان بور که شب‌ها برای تیراندازی به آلمانی‌ها بیرون می‌رفت... با سلاح در دست، اولین نفر از اولین‌ها، در ده‌ها اقدام شرکت کرد و خود را به طرز فوق‌العاده‌ای متمایز ساخت.» در طول جنگ، او به عنوان «دختر کوچک انگلیسی» شناخته می‌شد. از جمله اولین اقدامات مهم او، ترور یک افسر آلمانی بود که در حال خروج از هتل اکسلسیور، کیفی حاوی نقشه‌های دفاعی شهر را حمل می‌کرد. | ## بخش 3: کارلا کاپونی | با وجود روحیه‌ی صلح‌طلبی که من دارم و با هر نوع خشونتی مخالفم، غیرممکن به نظر می‌رسید که بتوانم اسلحه را نگه دارم، به سمت او نشانه بگیرم و از پشت به او شلیک کنم. بعد از اینکه از شوک اولیه عبور کردیم، به خصوص از آنجایی که بسیاری از رفقای ما دستگیر و شکنجه می‌شدند، تمام تردیدهای ما جای خود را به عزم راسخ برای مبارزه در راه آرمانمان داد.»در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۴، کاپونی با روزاریو بنتیوگنا که با او در جبهه مقاومت جنگیده بود، ازدواج کرد. او همچنین تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۰ در کمیته اجرایی انجمن ملی پارتیزان‌های ایتالیایی خدمت نمود. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۴، دخترش النا (که سال بعد، در سال ۲۰۱۵، در سن ۶۹ سالگی درگذشت)، که فرصت دفن والدینش را با هم پیدا نکرده بود، در ۸۰ سانتی‌متر خاک در گورستان غیر کاتولیک رم در تستاچیو ، همانطور که خودشان می‌خواستند، به وصیت آنها احترام گذاشت و خاکستر آنها را در رودخانه تیبر پراکنده کرد.
موضوع مقاله: روابط ایتالیا و برزیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط ایتالیا و برزیل | مقدمه: هر دو کشور از روابط دوستانه و نیمه‌ویژه‌ای برخوردارند که اهمیت آن بر تاریخچه مهاجرت ایتالیایی‌ها به برزیل متمرکز است. | ## بخش 1: روابط ایتالیا و برزیل | در سال ۱۸۲۶، دوک‌نشین پارما استقلال برزیل را به رسمیت شناخت و در سال ۱۸۲۷، یک سفیر از پادشاهی دو سیسیل به برزیل اعزام شد. | ## بخش 2: روابط ایتالیا و برزیل | در سال ۱۹۲۴، شاهزاده ایتالیایی پونتیه (آینده پادشاه اومبرتوی دوم) از شهر سالوادور، باهیا دیدن کرد، زیرا ریو دو ژانیرو (پایتخت برزیل در آن زمان) برای شاهزاده ناامن بود و سائو پائولو به‌طور موقت توسط شورشیان اشغال شده بود.Umberto II، پادشاه ایتالیا هدف اصلی سفر شاهزاده به برزیل (و سایر کشورهای آمریکای جنوبی) بخشی از برنامه سیاسی فاشیسم برای پیوند دادن ایتالیایی‌های مقیم خارج از ایتالیا با کشور مادرشان بود. | ## بخش 3: روابط ایتالیا و برزیل | در طول جنگ جهانی اول، برزیل پس از غرق و توقیف چندین کشتی تجاری برزیلی، به قدرت‌های مرکزی اعلام جنگ کرد و تنها کشور آمریکای لاتین بود که فعالانه در جنگ شرکت کرد و هشت کشتی جنگی به اروپا و ۱۰۰ امدادگر به فرانسه اعزام کرد.Brazil in the First World War در پایان جنگ، برزیل و ایتالیا هر دو در پیمان ورسای شرکت کردند. | ## جمع‌بندی | هر دو کشور بازیگران فعال در سازمان‌های بین‌المللی هستند و رهبران هر دو کشور در مناسبت‌های متعدد به صورت رسمی از یکدیگر بازدید کرده‌اند.
موضوع مقاله: ایدا دالسر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایدا دالسر | مقدمه: ایدا ایرنه دالسر (۲۰ اوت ۱۸۸۰ – ۳ دسامبر ۱۹۳۷) نخستین همسر بنیتو موسولینی، دیکتاتور فاشیست ایتالیا بود. | ## بخش 1: ایدا دالسر | اوایل زندگی ایدا دالسر در سوپرامونته، روستایی در نزدیکی ترنتو (ترنت) زاده شد؛ منطقه‌ای که در آن زمان بخشی از کنت‌نشین تیرول در امپراتوری اتریش–مجارستان بود. پس از بازگشت، به میلان نقل مکان کرد و یک سالن زیبایی به سبک فرانسوی افتتاح نمود. ازدواج مشخص نیست که آیا ایدا دالسر نخستین بار بنیتو موسولینی جوان را در ترنتو ملاقات کرده است، جایی که او در سال ۱۹۰۹ اولین شغلش به عنوان روزنامه‌نگار را پیدا کرده بود، یا در میلان، جایی که اندکی پس از آن نقل مکان کرد. این دو رابطه‌ای را آغاز کردند و زمانی که موسولینی به دلیل فعالیت‌های سیاسی شدیداً سوسیالیستی‌اش از یافتن کار محروم شد، او از درآمد شغل زیبایی‌اش برای تأمین هزینه‌های زندگی او حمایت کرد. فعالیت سیاسی او سرعت گرفت و در سال ۱۹۱۹، فاشی ایتالیایی دی کومباتیمنتو را تأسیس کرد. | ## بخش 2: ایدا دالسر | در سال ۱۹۲۱، این گروه به حزب ملی فاشیست تبدیل شد و در همان سال، موسولینی همچنین به مجلس نمایندگان انتخاب شد. با راهپیمایی رم در سال ۱۹۲۲، موسولینی قدرت را به دست گرفت و به دیکتاتوری تبدیل شد که رسماً توسط خاندان سلطنتی ساووی به رسمیت شناخته شد. پس از اینکه موسولینی به قدرت رسید، ایدا دالسر و پسرش تحت نظارت پلیس قرار گرفتند و مدارک مکتوب مربوط به رابطهٔ آن‌ها توسط مأموران دولت برای نابودی جمع‌آوری شد. او همچنان بر نقش خود به عنوان همسر دیکتاتور پافشاری می‌کرد و حتی علناً موسولینی را به خیانت متهم نمود. او اظهار داشت که در سال‌های اقامت موسولینی در میلان، او رشوه‌ای از دولت فرانسه دریافت کرده بود، در ازای فعالیت‌های سیاسی برای حمایت از مشارکت ایتالیا به عنوان کشور بی‌طرف در جنگ در کنار فرانسه. | ## بخش 3: ایدا دالسر | سرنوشت بنیتو آلبینو بنیتو آلبینو موسولینی توسط مأموران دولتی ربوده شد و به او گفته شد که مادرش فوت کرده است. در سال ۱۹۳۱، هنگامی که ۱۵ ساله بود، به عنوان یتیم توسط رئیس سابق پلیس فاشیست سوپرامونته به فرزندی پذیرفته شد. او ابتدا در یک کالج بارنابیت در مونکالیری تحصیل کرد و سپس به نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا پیوست، اما همواره تحت نظارت نزدیک دولت فاشیست باقی ماند. با این حال، او همواره تأکید می‌کرد که بنیتو موسولینی پدرش است و در نهایت، به زور در یک بیمارستان روانی در مومبلو، استان میلان نگهداری شد، جایی که در ۲۶ اوت ۱۹۴۲، در سن ۲۶ سالگی، پس از دریافت مکرر تزریق‌های ایجادکننده کما، درگذشت. ایدا و بنیتو رسماً به عنوان «خطر برای خود و دیگران» توصیف شدند، اما سوابق بیمارستان نشان می‌دهد که هر دو در زمان بستری شدن هشیار بوده‌اند. | ## جمع‌بندی | در فیلم‌ها داستان اولین ازدواج بنیتو موسولینی در دوران فاشیسم سرکوب شد و عملاً سال‌ها بعد هم به‌طور گسترده شناخته نشد.
موضوع مقاله: روابط ایتالیا و مکزیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط ایتالیا و مکزیک | مقدمه: روابط ایتالیا و مکزیک برای نخستین بار در سال ۱۸۷۴، پس از وحدت ایتالیا، روابط دیپلماتیک رسمی برقرار کردند. | ## بخش 1: روابط ایتالیا و مکزیک | این دو کشور دو بار در طول قرن بیستم در جبهه‌های مخالف قرار گرفتند: ابتدا در جنگ داخلی اسپانیا بین ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ و سپس در طول جنگ جهانی دوم بین ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵. مکزیک در سال ۱۹۴۶ روابط دیپلماتیک خود با ایتالیا را از سر گرفت و از آن زمان روابط بدون وقفه ادامه داشته است. تاریخچه اولین تماس بین ایتالیا و مکزیک در سال ۱۸۶۹، درست قبل از پایان وحدت ایتالیا در ۱۸۷۰، رخ داد؛ زمانی که ایتالیا تمایل خود را برای تأسیس کنسولگری در مکزیک اعلام کرد. کنسولگری ایتالیا در مکزیک در دسامبر ۱۸۷۲ افتتاح شد؛ با این حال روابط دیپلماتیک بین دو کشور تا ۱۵ دسامبر ۱۸۷۴ برقرار نشد.روابط دیپلماتیک بین ایتالیا و مکزیک - صفحه ۱۱ (به اسپانیایی) در سال ۱۸۷۵، مکزیک دفتر دیپلماتیک خود را در رم افتتاح کرد. | ## بخش 2: روابط ایتالیا و مکزیک | نخستین مهاجران ایتالیایی به مکزیک در سال ۱۸۵۷ وارد شدند و موج‌های بزرگ‌تری در دهه ۱۸۸۰ رخ داد. بسیاری از مهاجران چندین شهر با زبان ایتالیایی در سراسر کشور تأسیس کردند.مهاجرت ایتالیایی‌ها به مکزیک (به اسپانیایی) در طول جنگ جهانی اول، مکزیک بی‌طرف باقی ماند زیرا در همان زمان درگیر انقلاب مکزیک بود و دفتر دیپلماتیک خود در رم را بست. این دفتر در سال ۱۹۱۸ دوباره بازگشایی شد و در سال ۱۹۲۲ به ساختمان کنسولگری فعلی خود نقل مکان کرد.۱۰۰ سال، ساختمان سفارت مکزیک در ایتالیا (به اسپانیایی)تاریخچه روابط دیپلماتیک بین مکزیک و ایتالیا (به اسپانیایی) در دهه ۱۹۳۰، روابط دیپلماتیک بین دو کشور به تدریج تیره شد، زمانی که نخست‌وزیر ایتالیا بنیتو موسولینی در جریان جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی در ۱۹۳۵–۱۹۳۶ به ابیسینیا (اکنون اتیوپی) حمله و آن را تصرف کرد. مکزیک یکی از معدود کشورهایی بود که به شدت علیه اشغال ابیسینیا توسط نیروهای ایتالیایی اعتراض کرد. | ## بخش 3: روابط ایتالیا و مکزیک | در طول جنگ داخلی اسپانیا (۱۹۳۶–۱۹۳۹)، ایتالیا و مکزیک از جناح‌های مخالف حمایت کردند، به طوری که مکزیک از جناح جمهوری‌خواهان (جنگ داخلی اسپانیا) و ایتالیا از ملی‌گراها حمایت کرد. این موضوع دو کشور را در مقابل یکدیگر قرار داد و در نهایت باعث تعاملات عمدتاً منفی بین آن‌ها شد. در طول جنگ جهانی دوم، در ۲۲ مه ۱۹۴۲، مکزیک به نیروهای محور (که ایتالیا نیز جزو آن بود) اعلان جنگ کرد، به دلیل حملات زیردریایی‌های آلمانی به دو نفتکش مکزیکی در خلیج مکزیک همان سال. روابط دیپلماتیک در ۱ ژوئن ۱۹۴۶ از سر گرفته شد و ایتالیا و مکزیک در ۱۰ فوریه ۱۹۴۷ معاهده صلح امضا کردند. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۷۴، رئیس‌جمهور لوئیس اچوریا نخستین رئیس‌دولت مکزیکی بود که به ایتالیا سفر رسمی کرد.سفر رسمی رئیس‌جمهور مکزیک به ایتالیا (به ایتالیایی) در سال ۱۹۸۱، رئیس‌جمهور ساندرو پرتینی نخستین رئیس‌دولت ایتالیایی بود که به مکزیک سفر کرد.بازگشت رئیس‌جمهور ایتالیا از سفر به آمریکای لاتین (مکزیک، کاستاریکا، کلمبیا) و پرتغال (به ایتالیایی) از زمان این سفرهای اولیه، بازدیدهای متعددی بین رهبران دو کشور انجام شده است.