موضوع مقاله: سن لورنزو در لوسینا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سن لورنزو در لوسینا | مقدمه: سن لورنزو در لوسینا یک کلیسای کاتولیک رومی، کلیسایی با عنوان و یک باسیلیکای کوچک در مرکز رم، ایتالیا است. | ## بخش 1: سن لورنزو در لوسینا | این باسیلیکا در میدان سن لورنزو در لوسینا در ریون کولونا، حدود دو بلوک پشت کاخ مونته‌چیتوریو، نزدیک به خیابان ویا دل کورسو واقع شده است. نام «لوسینا» از نام مادر روحانی رومی قرن چهارم میلادی گرفته شده است که به مسیحیان اجازه داد کلیسایی در این مکان بسازند. ظاهراً پاپ مارسلوس اول در طول آزار و اذیت امپراتور روم، ماکسنتیوس، در این مکان پنهان شده بود و پاپ داماسوس اول در سال ۳۶۶ میلادی در آنجا انتخاب شد. این کلیسا تیتولوس لوسینا نامیده شد و در اعمال شورای کلیسایی پاپ سیماکوس در سال ۴۹۹ میلادی نیز به آن اشاره شده است. کوزیمو فانزاگو در قرن هفدهم، فضای داخلی را به‌طور کامل بازسازی کرد، از جمله تبدیل راهروهای جانبی کلیسا به نمازخانه. در قرن نوزدهم، در مرمت بعدی فضای داخلی که به سفارش پاپ پیوس نهم انجام شد، تزئینات باروک شبستان با نقاشی‌های دیواری نقاشی شده توسط روبرتو بومپیانی جایگزین شد. لورنتی در لوسینا، که در سال ۶۸۴ میلادی تأسیس شد، مالکوم رانجیت پاتابندیگ دان، اسقف اعظم کلمبو، سریلانکا است که در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۰ منصوب شد. معماری در بازسازی سال ۱۶۵۰، طرح کلیسایی راهرویی تخریب شد و شبستان‌های جانبی با کلیساهای کوچک باروک جایگزین شدند که سپس به خانواده‌های اشرافی اجاره داده شدند تا تزئین شوند و به عنوان مقبره استفاده شوند. | ## بخش 2: سن لورنزو در لوسینا | سقف مسطح، طاق‌نما، طلاکاری شده و با گل‌های رز تزئین شده است و نقاشی از آپوتئوز سنت لارنس در پنل مرکزی دارد. مسیح بر صلیب اثر گویدو رنی (۱۶۳۹–۱۶۴۰) در بالای محراب بلند قابل مشاهده است که توسط شش ستون قرنتی از سنگ مرمر سیاه قاب گرفته شده است. در زیر محراب، یک محفظه نگهداری اشیاء مقدس وجود دارد که در آن شبکه‌ای از آهن حفظ شده است که طبق روایات، سنت لارنس بر روی آن به شهادت رسیده است. تخت مرمری پاپ پاسکال دوم در محراب پشت محراب بلند، کتیبه‌ای دارد که ترجمه یادگارهای سنت لارنس رم به باسیلیکا را ثبت می‌کند. یک مریم مقدس و کودک به همراه جان نپوموک و فرشته مقرب میکائیل اثر اونوفریو آولینو در محراب پشت محراب بلند آویزان است. جیان لورنزو برنینی، کاپلا فونسکا، چهارمین نفر از سمت راست، را برای گابریل فونسکا پرتغالی، که پزشک پاپ اینوسنت دهم (۱۶۴۴–۱۶۵۵) بود، طراحی کرد. این کلیسا دارای چندین نیم‌تنه زیبا از برنینی و کارگاهش است، از جمله پرتره‌ای از فونسکا در سمت چپ محراب. این کلیسا همچنین نقاشی «الیشا در حال ریختن نمک در چشمه تلخ» اثر جیاچینتو گیمینیانی مربوط به سال ۱۶۶۴ را در خود جای داده است. | ## بخش 3: سن لورنزو در لوسینا | هنرمند فرانسوی، نیکولا پوسین (۱۵۹۴–۱۶۶۵) در کلیسای دوم سمت راست به خاک سپرده شده است و با بنای یادبودی که سفیر فرانسه، فرانسوا-رنه دو شاتوبریان، در سال ۱۸۳۰ اهدا کرده است، گرامی داشته می‌شود. دو نقاشی او، سنت فرانسیس آسیزی را به تصویر می‌کشد: یکی او را در حال دریافت عادت مذهبی‌اش نشان می‌دهد و دیگری وسوسه‌های او را به تصویر می‌کشد. محراب، سنت فرانسیس را در حال ظهور بر جیاچینتا مارسکوتی در بستر مرگش، اثر مارکو بنفیال، نشان می‌دهد. سه سال پس از مرگ آهنگساز، پرتره او که توسط پیترو فرانچسکو پاپالئو (حدود ۱۶۴۲–۱۷۱۸) از سنگ مرمر کارارا تراشیده شده بود، در آنجا قرار داده شد. این پرتره به سفارش برادرزاده آهنگساز، فلیچه برناردو ریکورداتی، و شاگردش برناردو گافی ساخته شده است. چارلز استوارت، افسری در ارتش پاپ که در سال ۱۸۶۴ درگذشت، در این کلیسا به خاک سپرده شده است. او پسر جان استوارت، "مایسترو دی کاساًی شاهزاده چارلز ادوارد استوارت ("چارلز سوم"، "مدعی جوان") بود. | ## جمع‌بندی | درست بیرون از کلیسای جامع، مجسمه اصلی «وقتی غریبه بودم» قرار دارد که توسط هنرمند کانادایی تیموتی اشمالز به عنوان بخشی از مجموعه انجیل متی ۲۵ که به مناسبت جشن فوق‌العاده رحمت در سراسر رم نصب شده است، ساخته شده است.