موضوع مقاله: نسخه خطی ابریشمی چو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نسخه خطی ابریشمی چو | مقدمه: نسخه خطی ابریشمی چو ، همچنین با نام نسخه خطی ابریشمی چو از زیدانکو در چانگشا شناخته می‌شود، یک متن اختربینی و اخترشناختی چینی است که بر روی ابریشم نوشته شده‌است. | ## بخش 1: نسخه خطی ابریشمی چو | این نسخه در گوری متعلق به دوره ایالت‌های جنگ‌طلب (حدود ۳۰۰ پیش از میلاد) در ایالت جنوبی چینی چو کشف شد. این نسخه یکی از کهن‌ترین نوشته‌های ابریشمی بازمانده از چین باستان به‌شمار می‌رود و دربردارنده ۹۲۶ نویسه باستانی در سه بخش است که هر یک به جنبه‌ای از گاه‌شماری شمسی–قمری چینی می‌پردازد. محتوای آن شامل اسطوره‌های آفرینش، آیین‌های گاه‌شماری، و دیدگاه‌های دینی و کیهان‌شناختی مردم چو است. این نسخه در دهه ۱۹۴۰ میلادی به شکل نامشروع از چین خارج شد و اکنون بخش اصلی آن در بنیاد آرتور ام. سکلر در واشینگتن دی‌سی نگهداری می‌شود، در حالی که بخش‌هایی از آن در سال ۲۰۲۵ میلادی به چین بازگردانده شد. پیشینه خاستگاه نسخه خطی ابریشمی چو، همانند بسیاری از آثار باستانی قاچاق، نامشخص است. در فاصله سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۲ میلادی، گورکنان آن را در گوری نزدیک به زیدانکو (به معنای تحت‌اللفظی «انبار گلوله»)، در شرق چانگشا، هونان یافتند. باستان‌شناسان بعدها گور اصلی را یافتند و آن را به حدود ۳۰۰ پیش از میلاد نسبت دادند."," Sina، ۵ دسامبر ۲۰۰۵ بر پایه گزارش‌های موجود، در آغاز سال ۱۹۴۲ میلادی، گروهی از گورکنان غیرقانونی در استان هونان یک گور را کشف کردند. آن‌ها مجموعه‌ای شامل سلاح‌های برنزی، لاک‌ورها، و تکه‌هایی از پارچه را بیرون آوردند. سرانجام، مجموعه‌دار شانگ چنگزو از ماجرا آگاه شد، اما عتیقه‌فروش هونانی چای جیشیانگ زودتر دست به کار شد و این پارچه‌ها را به بهای ۳۰۰۰ یوان خرید. چگونگی انتقال نسخه از چای جیشیانگ به کاکس همچنان موضوع بحث است: چای مدعی بود که از کاکس خواسته شده بود تنها برای اسکن نسخه کمک کند؛ تلاش‌های چای برای بازگرداندن نسخه تا اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی ادامه یافت اما به نتیجه نرسید." ," Rednet، ۱۲ مارس ۲۰۰۹ نیکوکار این نسخه باستانی را در سال ۱۹۶۵ میلادی خریداری کرد و آن در نگارخانه آرتور سکلر در واشینگتن دی‌سی نگهداری می‌شود. اسناد مرتبط با این نسخه در نگارخانه هنر فریر و بایگانی نگارخانه آرتور سکلر موجود است. کاوش‌های اخیر در گورهای دوره چو، نسخه‌های تاریخی مشابهی بر روی و ابریشم کشف کرده‌اند — واژه چینی به معنای «لوح‌های بامبو و ابریشم (برای نوشتن)؛ کتاب‌های باستانی» است. نسخه خطی ابریشمی چو تقریباً هم‌دوره با (حدود ۳۰۵ پیش از میلاد) و (حدود ۳۰۰ پیش از میلاد) بوده و پیش از (۱۶۸ پیش از میلاد) نوشته شده‌است. محتوا نسخه خطی ابریشمی چو ۴۷ سانتی‌متر طول و ۳۸ سانتی‌متر عرض دارد و لبه‌ها و تاخوردگی‌هایش فرسوده‌اند. | ## بخش 2: نسخه خطی ابریشمی چو | برخی بخش‌ها در اثر نور تیره و ناخوانا شده‌اند، اما عکاسی فروسرخ به رمزگشایی برخی از بخش‌های ناخوانا کمک کرد. این سند ابریشمی دربردارنده ۹۲۶ نویسه باستانی در سه بخش است که هر یک به جنبه‌ای از گاه‌شماری شمسی–قمری چینی می‌پردازد. لی و کوک آن‌ها را «سال (متن بلند درونی)»، «فصل‌ها (متن کوتاه درونی)» و «ماه‌ها (متن پیرامونی)» می‌نامند. متن بلند و کوتاه درونی به صورت یک‌درمیان آمده‌اند: یکی با سیزده سطر ایستاده و دیگری با هشت سطر وارونه (مقایسه کنید با یونانی). پیشنهاد می‌کند که بخش نخست به شیوه عادی نوشته شده زیرا از اسطوره‌های آفرینش مردم چو سخن می‌گوید، و بخش دوم وارونه نوشته شده زیرا رویدادهایی را توصیف می‌کند که در آن‌ها آسمان در بی‌نظمی به سر می‌برد. متن پیرامونی در چهار حاشیه، در هر گوشه یک درخت با نمادپردازی رنگی و دوازده شخصیت جانور-انسانی نقابدار با توضیحات کوتاه نشان می‌دهد. پژوهشگران این دوازده تصویر را با خدایان ماه‌های چو و چهار درخت را با ستون‌های اساطیری نگاه‌دارنده آسمان پیوند می‌دهند. متن کوتاه درونی از کونگ کونگ می‌گوید که یکی از ستون‌های آسمانی را فرو انداخت و زمین را کج کرد. اگرچه تفسیر قطعی این دوازده شخصیت روشن نیست، لووه استدلال می‌کند: «به نظر می‌رسد آن‌ها ممکن است دوازده خدای نگهبان یا روح‌های مقدس را نمایندگی کنند که هر یک برای یکی از دوازده ماه دارای اقتدار کنش است. یا شاید دوازده شمن یا میانجی را نشان دهند که نقاب بر چهره دارند و توانایی ارتباط با خدایان را دارند.» این دوازده خدا را با نام‌های باستانی ماه‌ها در شناسایی کرد (۸/۱۵، ، ، ، ...). در سنت چینی، چهار نماد آسمانی عبارتند از اژدهای لاجوردی (به چینی: )، ققنوس سرخ (به چینی: )، ببر سفید (به چینی: )، و هیونمو (به چینی: ). نسخه خطی ابریشمی چو به اخترشناسی چینی و اختربینی چینی می‌پردازد، اسطوره‌های آفرینش فو هسی و نیو کوآ را توصیف می‌کند، و دیدگاه‌های دینی باستانی و کیهان‌زایی را آشکار می‌سازد. لی و کوک نتیجه می‌گیرند که «به‌طور کلی، نویسنده نسخه نگران آن بود که از گاه‌شمار با احترام و آگاهی کافی بهره گرفته شود. وگرنه، متن تهدید می‌کند که فروپاشی کیهانی و رویدادهای فاجعه‌بار شرور رخ خواهند داد.» لی و کوک این طرح را با شناسایی می‌کنند. نسخه خطی ابریشمی چو هم از تصویر و هم از متن تشکیل شده‌است؛ طراحی آن شبیه یک تخته فال‌بینی (؛ که گاه لوح فال‌بین یا کیهان‌نما نیز نامیده می‌شود) است، که خود مدلی از کیهان به‌شمار می‌رود. | ## بخش 3: نسخه خطی ابریشمی چو | این نوع ابزار، که چندین نمونه از آن در گورهای هان یافت شده، از یک صفحه گرد نمادین آسمان تشکیل شده که می‌تواند بر روی محوری روی یک صفحه مربع نماینده زمین بچرخد. شماری دیگر آن‌چیزی هستند که بارنارد «نویسه‌های بی‌نسل» می‌نامد — نویسه‌هایی که با نویسه‌های استاندارد شناسایی نشده‌اند و «ممکن است چیزی از «گویش» (نوشتاری) چو را بازتاب دهند، نه ویژگی‌های کلی‌تر ساختار نویسه‌های پیش از هان.» نخستین ترجمه انگلیسی این نسخه را فراهم آورد و پس از آن ترجمه دیگری ارائه داد. «سال (متن بلند درونی)» دارای سه زیربخش است: هشدار دربارهٔ رویدادهای غیرطبیعی در صورت تنظیم نادرست ماه‌ها، تأکید بر اهمیت گاه‌شمار درست برای سالی با فال نیک از سوی خدایان، و سفارش به مردم برای قربانی کردن با احترام در پیشگاه خدایان. «فصل‌ها (متن کوتاه درونی)» نیز دارای سه زیربخش است: توصیف چگونگی جداسازی آسمان و زمین توسط خدایان و تعیین چهار فصل، حمایت یاندی و ژو رونگ از آسمان با پنج ستون رنگارنگ، و تقسیم زمان توسط کونگ کونگ به دوره‌ها، روزها، ماه‌ها، و سال‌ها. یو بنیان‌گذار اسطوره‌ای دودمان شیا بود که آب‌های طوفان بزرگ را مهار کرد و چهار فصل را تنظیم نمود. «ماه‌ها (متن پیرامونی)» در حاشیه‌ها دارای دوازده زیربخش است که خدایان ماهانه را نشان می‌دهد و قواعد گاه‌شماری آن‌ها را فهرست می‌کند. برای نمونه، ماجر می‌گوید که این نسخه «تقویم‌های آیینی و اختربینی متأخر را پیش‌بینی می‌کند، از جمله "یوئه‌لینگ" از لوشی چون‌چیو، با تأکید بر اهمیت انجام اقدامات معین و خودداری از دیگران در هر ماه از سال به‌منظور تضمین ایمنی و نیک‌بختی برای جامعه به‌عنوان یک کل.» افزون بر این، جاو این نسخه را هم با در شیجی و هم با از گورهای چو در شهرستان یونمنگ و گورهای چین در تیانشوی مقایسه می‌کند. ؛ در چارچوب اصطلاحات سنتی مکاتب فکری چینی، این نسخه را کهن‌ترین نمونه طبقه‌بندی می‌کند. ؛ « نه تنها اخترشناسی و دانش گاه‌شماری و ریاضی را دربرمی‌گیرد، بلکه حوزه‌های مختلف مرتبط در فال‌بینی (مبتنی بر استنتاج) و فیزیوگنومی (مبتنی بر مشاهده) را نیز شامل می‌شود.» در برابر قرار داشت که طب سنتی چین را دربرمی‌گرفت، و هر دو تخصص با «فال‌بینان؛ جادوگران» پیوند داشتند. « اساساً با نظم جهانی (و از این‌رو، کیهان) مرتبط است، در حالی که اساساً با نظم انسانی (و از این‌رو، پیکر انسانی) مرتبط است.» لی نتیجه می‌گیرد که مدل کیهانی نسخه خطی ابریشمی چو بر پایه یا اختربینی گاه‌شماری استوار است. بازگشت به چین در سال‌های اخیر، تلاش‌های دیپلماتیک برای بازگرداندن این اثر به چین ادامه یافته‌است. در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۴ میلادی، اداره ملی میراث فرهنگی چین اعلام کرد که نسخه زیدانکو از ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۶ میلادی در موزه فوگ به‌امانت نگه‌داری شده و جعبه نگهداری تکه‌های نسخه را که توسط کتابخانه دانشگاه شیکاگو تحویل داده شده با برچسب امانت موزه فوگ به نمایش گذاشت. در ۱۶ مه ۲۰۲۵ میلادی (۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۴)، موزه ملی هنر آسیایی مؤسسه اسمیتسونیان در واشینگتن دی‌سی، دو بخش دوم و سوم نسخه — «فرمان پنج عنصر» و «فال دفاع و حمله» — را به همراه سبد بامبویی نگهدارنده آن‌ها به طور رسمی به نمایندگان چینی بازگرداند و اداره ملی میراث فرهنگی چین آن‌ها را تحویل گرفت. | ## جمع‌بندی | در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۵ میلادی، این دو بخش به‌طور رسمی در موزه استان هونان نگه‌داری شد.