موضوع مقاله: تاریخ پالرمو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاریخ پالرمو | مقدمه: این منطقه یکی از قدیمی‌ترین مکان‌ها در سیسیل را در خود جای داده است: نقاشی‌ها و خطاطی‌های دیواری جالب و نقاشی‌های پیشاتاریخی در غارهای آدائورا در سال ۱۹۵۳ توسط باستان‌شناس Jole Bovio Marconi کشف شدند. | ## بخش 1: تاریخ پالرمو | این آثار، شکل‌های رقصنده‌ای را نشان می‌دهند که یک آیین طلب باروری یا شگون را اجرا می‌کنند و احتمالاً مرتبط با شمن‌گرایی بوده‌اند. فنیقی‌ها در قرن ۸ قبل از میلاد فنیقی‌ها یک مستعمره تجاری رونق‌یافته در منطقه پالرمو تأسیس کردند. رابطه شهر جدید با سیکول‌ها، مردمانی که در شرق جزیره زندگی می‌کردند، هم تجاری و هم جنگی بود. این مستعمره مهم‌ترین بخش از سه مستعمره‌ای بود که «مثلث فنیقی» نامیده می‌شد و توسط توسیدید ذکر شده بود، دو مستعمره دیگر موتیا و سولونتوم بودند. یونانی‌ها بین قرن‌های ۸ و ۷ قبل از میلاد، یونان باستان جزیره سیسیل را مستعمره‌نشین کردند. جالب این‌که، ناپل اولیه نیز به دو بخش با همین نام‌ها تقسیم شده بود و نام کنونی آن از بخش دوم گرفته شده است. جنگ‌های پونی در جریان جنگ‌های پونی، پالرمو میان کارتاجی‌ها و رومیان دست‌به‌دست شد تا اینکه در سال ۲۵۴ قبل از میلاد، ناوگان رومی شهر را محاصره کرد. | ## بخش 2: تاریخ پالرمو | در نهایت شهر تسلیم شد و جمعیت مجبور شد برای حفظ آزادی خود مالیات جنگی پرداخت کند. هسدروبال تلاش کرد آن را بازپس گیرد، اما کنسول رومی کوینتوس کائیسیلیوس متلوس او را شکست داد و حکمرانی پایدار روم را بر شهری که پانورموس نامیده می‌شد، تحمیل کرد. در سال ۲۴۷، هامیلکار با ارتش کارتاجی در مونته پلگرینو، که آن زمان Ercta نام داشت، اردو زد. با این حال این تلاش بی‌ثمر بود و پالرمو به روم وفادار ماند؛ بنابراین این شهر عنوان پرایتور، عقاب طلایی و حق ضرب سکه خود را به عنوان یکی از تنها پنج شهر آزاد سیسیل دریافت کرد. دوره روم و بیزانس پانورموس در دوران طلایی جمهوری و امپراتوری روم، شهری رونق‌یافته و زیبا بود. به گفته جغرافی‌دان استرابون، در دوران امپراتوری روم، این شهر مقدار زیادی گندم برای پایتخت تأمین می‌کرد. با این حال، پس از سلطنت وسپاسیان، شهر دچار زوال شد و در سال ۴۴۵ توسط پادشاه وندال‌ها در آفریقا، گایسریک غارت شد. | ## بخش 3: تاریخ پالرمو | در سال ۵۳۵، ژنرال بلیساریوس بندر را در جریان برنامه ژوستینین یکم برای بازپس‌گیری ایتالیا تصرف کرد، که به زودی به جنگ گوت‌ها (۵۳۵–۵۵۴) شدید و فاجعه‌بار تبدیل شد. حکومت بیزانسی تا سال ۸۳۱ ادامه یافت، زمانی که اغلبیان مردم عرب در ماتزارا دل ولو پیاده شدند. عرب‌ها پس از محاصره‌ای یک‌ساله پالرمو را تصرف کردند و آن را پایتخت امارت سیسیل خود قرار دادند. پالرمو در دوره حکومت عرب‌ها پس از خیانت دریاسالار یوفمیوس که در سال ۸۲۷ به تونس گریخت و از رهبر اغلبیان زیادات‌الله درخواست کمک کرد، فتح مسلمانان سیسیل آغاز شد و امارت سیسیل برقرار شد. اگرچه حکومت آن‌ها کوتاه‌مدت بود، اما در این دوران بود که پالرمو (که در زبان عربی Balharm نامیده می‌شد) جای سیراکوز را به‌عنوان شهر اصلی سیسیل گرفت؛ گفته می‌شود که از نظر اهمیت و شکوه با کوردوبا (اسپانیا) و قاهره رقابت می‌کرد. به‌طور کلی، حکومت عرب‌ها بردبار بود و یهودیان نیز فضای خود را داشتند و اجازه رشد و شکوفایی یافتند. گفته می‌شود که عرب‌ها تأثیر ماندگاری بر فرهنگ سیسیل و به ویژه «مفهوم خانواده عربی» گذاشتند.p. | ## جمع‌بندی | 29 با این حال، پس از اختلافات خانوادگی، یک بازپس‌گیری مسیحی به دست نورمن‌ها از دوک‌نشین نورماندی، که از نوادگان وایکینگ‌ها بودند، انجام شد؛ خانواده‌ای که شهر را به مسیحیت بازگرداند، عمدتاً به تلاش‌های رابرت گیسکارد و ارتش او، خاندان هووتویل نامیده می‌شد.