موضوع مقاله: هفتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هفتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: هفتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قوه قانون‌گذاری دولت فدرال ایالات متحده آمریکا بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: هفتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا | به‌دلیل تصویب متمم بیستم قانون اساسی که به‌تازگی به تصویب رسیده بود، مدت این دوره کنگره نزدیک به شصت روز کوتاه‌تر از دو سال کامل بود. تقسیم کرسی‌ها در مجلس نمایندگان بر پایه سرشماری ۱۹۳۰ ایالات متحده آمریکا انجام شده بود. حزب دموکرات اکثریت خود را در مجلس نمایندگان به‌شدت افزایش داد و برای نخستین بار از زمان شصت و پنجمین کنگره در سال ۱۹۱۷ کنترل سنا را نیز به‌دست‌آورد. با سوگند فرانکلین روزولت به‌عنوان رئیس‌جمهور در ۴ مارس ۱۹۳۳، دموکرات‌ها برای نخستین بار پس از شصت و پنجمین کنگره بر هر سه بخش حکومت فدرال چیرگی یافتند. ایالات متحده در آن زمان ۴۸ ایالت داشت و کل دوره قانون‌گذاری تحت تأثیر پیامدهای بحران بزرگ اقتصادی و سیاست‌های نیو دیل قرار داشت. رویدادهای مهم ۴ مارس ۱۹۳۳: فرانکلین دلانو روزولت به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا سوگند یاد کرد. این آخرین بار بود که مراسم تحلیف ریاست‌جمهوری در ۴ مارس برگزار شد؛ از ۱۹۳۷ به بعد این مراسم در ۲۰ ژانویه برگزار می‌شود. ۳ ژانویه ۱۹۳۴: نشست دوم هفتاد و سومین کنگره بر پایه متمم بیستم قانون اساسی که یک سال پیش‌تر به تصویب رسیده بود آغاز به کار کرد. ۵ دسامبر ۱۹۳۳: متمم بیست و یکم قانون اساسی با تصویب تعداد لازم از ایالت‌ها (۳۶ ایالت) به قانون اساسی افزوده شد و متمم هجدهم را لغو کرد و بدین ترتیب ممنوعیت الکل در ایالات متحده آمریکا پایان یافت. از آنجا که مجلس نمایندگان پیش‌تر کار خود را برای این دوره به پایان رسانده و تعطیل شده بود، رئیس جدیدی تا کنگره بعدی انتخاب نشد. قوانین مهم نشست نخست نشست نخست کنگره که به «صد روز» شهرت یافت، پیش از نشست عادی و به فراخوان رئیس‌جمهور روزولت برگزار شد. این قانون نخستین گام در «صد روز نخست» نیو دیل بود و در واکنش به بانک هالیدی تنظیم شده بود. این قانون به الزامات ذخیره و کمک مالی فدرال به نهادهای بزرگ ورشکسته پرداخت و ایالات متحده را از استاندارد طلا خارج کرد. همه بانک‌ها باید بازرسی فدرال را پشت سر می‌گذاشتند تا اجازه بازگشایی بیابند و ظرف یک هفته یک‌سوم بانک‌ها بازگشایی شدند. ۲۰ مارس ۱۹۳۳: قانون صرفه‌جویی ۱۹۳۳ — روزولت هشدار داد که بدون تصویب این قانون، کشور با کسری بودجه یک میلیارد دلاری روبه‌رو خواهد شد. این قانون بودجه فدرال را با کاهش حقوق کارکنان دولت و کاهش مستمری جنگ‌بازنشستگان تا ۱۵ درصد متعادل کرد. | ## بخش 2: هفتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا | ۳۱ مارس ۱۹۳۳: قانون امداد جنگلکاری سپاه غیرنظامی حفاظت — این قانون سپاه غیرنظامی حفاظت را به‌عنوان ابزاری برای مبارزه با بیکاری و فقر بنیان نهاد. ۱۲ مه ۱۹۳۳: قانون تنظیم کشاورزی — بخشی از طرحی بود که هنری والاس، وزیر کشاورزی روزولت، تدوین کرده بود و هدف آن حمایت از کشاورزان آمریکایی از طریق یارانه و کنترل تولید بود. ۱۲ مه ۱۹۳۳: قانون کمک اضطراری فدرال — اداره کمک اضطراری فدرال (FERA) را برای ایجاد پروژه‌های عمرانی و اشتغال‌زایی بنیان نهاد. ۱۸ مه ۱۹۳۳: قانون تنسی ولی آتوریتی — تنسی ولی آتوریتی را برای بهبود وضعیت دره تنسی از طریق پروژه‌های عمرانی ایجاد کرد. ۵ ژوئن ۱۹۳۳: قانون اوراق بهادار ۱۹۳۳ — کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) را به‌عنوان ابزاری برای جلوگیری از تکرار سقوط بازار سهام ۱۹۲۹ بنیان نهاد. ۱۲ ژوئن ۱۹۳۳: قانون گلس-استیگال ۱۹۳۳ — دنباله قانون گلس-استیگال ۱۹۳۲ بود و هدف آن ایمن‌تر کردن بانکداری و کاهش سفته‌بازی بود. ۱۶ ژوئن ۱۹۳۳: قانون بازیابی صنعتی ملی (NIRA) — طرحی ضد تورم منفی بود که قوانین ضد انحصار را کنار گذاشت و به اتحادیه‌های تجاری اجازه همکاری در تثبیت قیمت‌ها را داد. این قانون حق چانه‌زنی جمعی را برای کارگران تضمین کرد و اداره کارهای عمومی (PWA) و اداره بازیابی ملی (NRA) را ایجاد کرد. نشست دوم ۲۴ مارس ۱۹۳۴: قانون تایدینگز-مک‌دافی — خودمختاری فیلیپین مشترک‌المنافع و مسیری به‌سوی استقلال را فراهم کرد. ۶ ژوئن ۱۹۳۴: قانون بورس اوراق بهادار ۱۹۳۴ — از دل قانون اوراق بهادار ۱۹۳۳ برآمد و مشارکت در بازارهای مالی را تنظیم کرد. ۱۹ ژوئن ۱۹۳۴: قانون ارتباطات ۱۹۳۴ — نظارت بر ارتباطات رادیویی و مخابراتی را سامان‌دهی کرد. ۲۶ ژوئن ۱۹۳۴: قانون سلاح گرم ملی ۱۹۳۴ — مسلسل‌ها و تفنگ‌ها و تفنگ‌های ساچمه‌ای با لوله کوتاه را مقررات‌گذاری کرد. اصلاحیه‌های قانون اساسی ۵ دسامبر ۱۹۳۳: متمم بیست و یکم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا با تصویب ۳۶ ایالت (حداقل لازم) بخشی از قانون اساسی شد. این اصلاحیه متمم هجدهم را لغو کرد و به ممنوعیت الکل در ایالات متحده آمریکا پایان داد. استماع‌های کنگره بازرگانان مرگ کمیته: کمیته ویژه سنا برای بررسی صنایع تسلیحاتی رئیس: سناتور جرالد پی. نای (ج) مدت: ۴ سپتامبر ۱۹۳۴ تا ۲۴ فوریه ۱۹۳۶ کمیته تسلیحات سنا تنها به‌منظور برگزاری این استماع تشکیل شد. | ## بخش 3: هفتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا | گرچه شانزده سال از پایان جنگ جهانی اول می‌گذشت، گزارش‌های تازه‌ای مبنی بر نقش شرکت‌های بزرگ تسلیحاتی آمریکا در ورود این کشور به جنگ منتشر شده بود که جان ۵۳٬۰۰۰ آمریکایی را گرفت و از همین رو این شرکت‌ها لقب «بازرگانان مرگ» گرفتند. حزب دموکرات که برای نخستین بار از جنگ جهانی اول کنترل سنا را در دست داشت، از هیاهوی این گزارش‌ها برای سازمان‌دهی استماع و پیشبرد هدف ملی‌سازی صنایع تسلیحاتی بهره برد. نای از داکوتای شمالی را که به انزواطلبی سرسختانه‌اش شناخته بود برای ریاست کمیته برگزیدند. نای در آغاز استماع اعلام کرد: «وقتی بررسی سنا به پایان برسد، خواهیم دید که جنگ و آمادگی برای جنگ نه دربارهٔ افتخار و دفاع ملی بلکه دربارهٔ سود عده‌ای معدود است.» طی ۱۸ ماه بعد، «کمیته نای» ۹۳ جلسه استماع برگزار کرد و از بیش از ۲۰۰ شاهد از جمله جی.پی. اعضای کمیته شواهد محکمی از توطئه فعال میان سازندگان سلاح نیافتند، اما گزارش‌های کمیته نیز نتوانست پیش‌داوری عمومی علیه «منافع حریصانه تسلیحاتی» را کاهش دهد. این استماع‌ها هفتاد و سومین و هفتاد و چهارمین کنگره را دربر گرفت و تنها پس از آن پایان یافت که رئیس کمیته، نای، فراکسیون دموکرات سنا را برانگیخت تا بودجه کمیته را قطع کند. نای در آخرین جلسه کمیته در اوایل ۱۹۳۶ به رئیس‌جمهور پیشین وودرو ویلسون حمله کرد و مدعی شد ویلسون اطلاعات حیاتی را هنگام بررسی اعلام جنگ از کنگره پنهان کرده بود. رهبران دموکرات از جمله کارتر گلس رئیس کمیته اعتبارات از ویرجینیا واکنش خشمگینانه‌ای نشان دادند. گلس در برابر همکاران هلهله‌کنان در صحن شلوغ سنا مشتش را آن‌قدر بر میز کوبید که خون از بند انگشتانش جاری شد و عملاً فراکسیون دموکرات را به قطع بودجه استماع‌های بعدی واداشت. گرچه «کمیته نای» در هدف خود مبنی بر ملی‌سازی صنایع تسلیحاتی ناکام ماند، الهام‌بخش سه قانون بی‌طرفی در اواسط دهه ۱۹۳۰ شد که مخالفت عمیق آمریکا با دخالت در امور فراملی را نشان می‌داد. ترکیب حزبی سنا ۴۸ ایالت هر کدام دو سناتور داشتند که مجموعاً ۹۶ کرسی سنا را تشکیل می‌داد. حزب کرسی‌ها دموکرات (اکثریت) ۵۹–۶۰ جمهوری‌خواه ۳۴–۳۶ حزب کشاورز–کارگر ۱ جمع ۹۶ مجلس نمایندگان در طول این دوره ۱۲ مورد درگذشت و ۳ استعفا رخ داد. حزب کرسی‌ها دموکرات (اکثریت) ۳۰۷–۳۱۳ جمهوری‌خواه ۱۱۳–۱۱۷ حزب کشاورز–کارگر ۵ جمع ۴۳۵ افزون بر این، پنج نماینده بدون حق رأی نیز در کنگره حضور داشتند. رهبری سنا رئیس سنا: جان نانس گارنر (د)معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده به‌عنوان رئیس سنا خدمت می‌کند. رئیس موقت سنا: کی پیتمن (د) رهبری اکثریت (دموکرات) رهبر اکثریت سنا: جوزف تیلور رابینسون ویپ اکثریت سنا: جی. همیلتون لوئیس دبیر فراکسیون دموکرات: هیوگو بلک رهبری اقلیت (جمهوری‌خواه) رهبر اقلیت سنا: چارلز ال. | ## جمع‌بندی | رینی (د)، تا ۱۹ اوت ۱۹۳۴ (پس از آن خالی) رهبری اکثریت (دموکرات) رهبر اکثریت: جوزف دبلیو.