موضوع مقاله: فیلیپ اول پیه‌مونت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیلیپ اول پیه‌مونت | مقدمه: فیلیپ اول پیه‌مونت (؛ ۱۲۷۸ – ۲۵ سپتامبر ۱۳۳۴) از سال ۱۲۸۲ تا زمان مرگش، فرمانروای پیه‌مونت و بین سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۷، شاهزاده آخیا بود. | ## بخش 1: فیلیپ اول پیه‌مونت | اولین ازدواج فیلیپ در ۱۲ فوریه ۱۳۰۱ در رم با ایزابلا از ویلهاردوین، پرنسس آخیا، جشن گرفته شد. با این ازدواج، او شاهزاده آخیا شد، اگرچه او پیش از این در سال ۱۲۸۲ از طریق ارث از پدرش، فرمانروای پیه‌مونت بود. با این حال، او یک شاهزاده مقتدر بود و این امر او را با اشرافیت قلمرو خود در تضاد قرار می‌داد. او سعی کرد بارون‌های مورئا را آرام کند، اما در سال ۱۳۰۴ مجبور به پذیرش پارلمان شد. در سال ۱۳۰۷، شاه چارلز دوم ناپل، حاکم مطلق آخائیا، این شاهزاده‌نشین را مصادره کرد و آن را به پسرش، شاهزاده فیلیپ اول تارانتو، داد. خاستگاه فیلیپ، به گفته مورخ فرانسوی ساموئل گیشنون، در کتاب «تاریخچه خانوادگی خانه سلطنتی ساووی»، پسر ارشد توماس سوم، لرد پیمونت و کنت مورین، و همسرش، گویا یا گایا از بورگوندی بود که به گفته ساموئل گیشنون، دختر هیو از شالون، همسر کنت بورگوندی و لرد سالینز، و کنتس بورگوندی، آدلاید دآنش بود. توماس سوم از ساووی، به گفته ساموئل گیشنون، پسر ارشد توماس دوم، لرد پیمونت، کنت ساووی، آئوستا و مورین، کنت فلاندرز و انو، و همسر دومش، بئاتریس فیشی، که دختر سوم تئودورو فیشی، کنت لاوانیا بود، و همسرش، سیمونا د ولتا از کاپ کورس بود. زندگی‌نامه پدرش، توماس سوم، به گفته ساموئل گیشنون، در سن-گنیکس-سور-گویه بیمار شد، جایی که در ماه مه ۱۲۸۲، وصیت‌نامه‌ای تنظیم کرد که در آن درخواست دفن شدن در صومعه آلتاکومبا (در صومعه آلتاکومبا) را داشت. او برای همسرش، گویا (بانوی من گویای بورگوندی، همسر من) و مادرش، بئاتریس (مادرم، بانو بی. کومیتیس) وصیت‌نامه‌هایی تنظیم کرد و پسر بزرگش فیلیپ را به عنوان وارث خود معرفی کرد و برای چهار فرزند دیگر (پسران دیگرم پیتر، توماس، آمدئو و ویلیام برادرانش) سهم‌الارث کافی ترتیب داد و ترتیب داد که همسرش قیم فرزندان باشد و برادرش، لرد سالینز، کنت شالون و کنت بورگوندی، اتو چهارم (لرد اوتونم کومیتم بورگوندی دیکتا دومینه گویا ژرمن) و پسر عمویش، آیمار روسیون، اسقف اعظم لیون (خویشاوند من) به او کمک کنند. کنت ساووی عموی بزرگ او، فیلیپ اول، بود که در ۱۵ یا ۱۶ اوت ۱۲۸۵ در قلعه روسیلون در بوژی، بین لیون و ژنو درگذشت. | ## بخش 2: فیلیپ اول پیه‌مونت | جانشینی، همچنین طبق مفاد وصیت‌نامه کنت، آمادئوس چهارم، تصریح کرد که در غیاب وارث مرد، وارث او برادرش، پدربزرگ فیلیپ، توماس دوم است؛ بنابراین، با توجه به فوت پدربزرگ و پدر، جانشین باید فیلیپ می‌بود که در آن زمان حدود هفت سال داشت، بنابراین مشخص شد که جانشین پسر دوم توماس دوم، عمویش، آمادئوس پنجم، خواهد بود. گویا، مادر فیلیپ و برادر دیگر پدرش، لویی یا لوئی، خواستار تقسیم شهرستان شدند و در ژانویه ۱۲۸۶، توافقی حاصل شد: در ازای ادای احترام فئودالی، لویی تمام وو را با عنوان بارون، شهر بوژی و مستمری سالانه ۴۰۰ لیور از برادرش دریافت کرد، در حالی که به فیلیپ سرزمین‌های پینرولو و تورین اعطا شد؛ مورخ فرانسوی، ویکتور فلور دو سنت ژنی، در کتاب خود «تاریخ ساوا» گزارش می‌دهد که داوری در لیون منعقد شد و تقسیم ارث والدین و عموهایشان، پیتر دوم و فیلیپ اول، را تنظیم کرد. در ۱۲ فوریه ۱۳۰۱، فیلیپ با ایزابلا از ویلاردوئن (*۱۲۶۳ †۱۳۱۲)، پرنسس آخائیا، دختر ویلیام دوم از ویلاردوئن، شاهزاده آخائیا، در رم ازدواج کرد. در ۲۳ فوریه، فیلیپ طبق سند اعطای نشان در کتاب «پیش‌درآمدی بر تاریخ خانوادگی خانه سلطنتی ساووا» نوشته ساموئل گیشنون، نشان افتخار شاهزاده آخائیا را از پادشاه سیسیل، چارلز از آنژو، به نمایندگی از پسرش، شاهزاده تارانتو، فیلیپ اول از آنژو، دریافت کرد. در نامه بعدی، فیلیپ اول از آنژو، فیلیپ از ساووا را به عنوان شاهزاده آخائیا به رسمیت شناخت. این زوج تازه ازدواج کرده بلافاصله پس از عروسی به پیمونت رفتند، زیرا فیلیپ باید قبل از عزیمت به مورئا، جایگاه لرد خود را تعیین می‌کرد. او که یک سال پس از ازدواجش با ایزابلا، که از طریق او شاهزاده آخیا شده بود، به یونان رفته بود تا قدرت خود را در آنجا اعمال کند، سعی کرد تمام لاکونیا را برای بیزانسی‌ها فتح کند، در حالی که سلف او، فلورنتیوس انو، با سیاستی خردمندانه و انسانی، صلح را با فرماندار بیزانسی میستراس حفظ کرده و رونق اقتصادی را به موریا بازگرداند. اما شخصیت اقتدارگرای او، و همچنین با یونانیان، به سرعت او را در تضاد با بارون‌های محلی قرار داد، که او سعی کرد آنها را مطیع خود کند، اما در عوض مجبور شد در سال ۱۳۰۴ نهاد پارلمان را بپذیرد. علاوه بر این، از آنجایی که او به عنوان ارباب پیه‌مونت با سیاست آنژوینِ کنت همسایه پرووانس و پادشاه سیسیل، چارلز دوم، مخالف بود، این اختلاف تا حدی عمیق‌تر شد که چارلز دوم در سال ۱۳۰۶ اعلام کرد که فیلیپ از حقوق فئودالی خود بر شاهزاده‌نشین آخائیا صرف نظر کرده است. فیلیپ به بی‌وفایی و عدم حمایت از چارلز در یک لشکرکشی نظامی علیه اپیروس و ایزابلا به عدم کسب رضایت حاکم قبل از ازدواج با ساووی متهم شدند. فیلیپ، در ماه مه ۱۳۰۷، در ازای امتیازاتی در ایتالیا و مستمری مادام‌العمر، از ادعاهای غیرقابل دفاع خود نسبت به این شاهزاده‌نشین صرف نظر کرد، در حالی که همسرش ایزابلا از فیلیپ جدا شد و سال‌های آخر عمر خود را در تبعید در انو، سرزمین‌های شوهر دومش، فلوران، گذراند، در حالی که پسر چارلز دوم، فیلیپ اول آنژو، به عنوان شاهزاده آخائیان (فیلیپ دوم آخائیان) شناخته شد. | ## بخش 3: فیلیپ اول پیه‌مونت | با این حال، فیلیپ ساووی عنوان شاهزاده آخائیان را حفظ کرد و شهرستان آلبا در آبروتزو را به عنوان یک تیول دریافت کرد، همان‌طور که در سند انتخابات در «پیش‌درآمدی بر تاریخ خانوادگی خانه سلطنتی ساووی» اثر ساموئل گیشنون آمده است. چارلز دوم آنژو متعاقباً با نامه‌های ثبت اختراع مورخ ۳۰ ژانویه ۱۳۰۸، این شهرستان را به یک شاهزاده‌نشین ارتقا داد، اما فیلیپ ساووی-آخه از این عنوان صرف نظر کرد، زیرا متقاعد شده بود - و به درستی - که این اقدام، مصالحه‌ای نه چندان آشکار را پنهان می‌کند که به موجب آن آنژو تلاش خواهد کرد تا مستمری وعده داده شده اما پرداخت نشده را کاهش یا لغو کند. فیلیپ ساووی-آخه همچنان عنوان کنت آلبا را به نمایش می‌گذاشت، بدون اینکه هرگز مالکیت مادی تیول ابروتزو را به دست آورد. پس از بازگشت به پیمونت، فیلیپ ساووی-آخه از عمویش آمادئوس پنجم ساووی در سیاست توسعه‌طلبانه‌اش حمایت کرد. در پاییز ۱۳۱۰، او به همراه عمویش، کنت ساووی، آمادئوس پنجم، و پسر عمویش، بارون وود، لویی دوم، به گرمی از هنری هفتم که برای تاجگذاری به عنوان امپراتور به رم می‌رفت، استقبال کرد. سال بعد، اگرچه او جانشین امپراتوری هنری هفتم بود، فیلیپ شهرهای آستی و ورچلی را علیه او برانگیخت. در سال ۱۳۱۸، او با مارکی سالوتزو، مانفرد چهارم، و لرد میلان، ماتئو اول ویسکونتی، پیمانی منعقد کرد. با این حال، فیلیپ به رقابت با کنت‌های ساووی ادامه داد، اما در حالی که با آمادئوس پنجم، اختلافات با داوری و توافق‌های موقت حل و فصل می‌شد، با پسرعموهایش، ابتدا ادوارد و سپس آیمونه، که به عنوان صلح‌طلب شناخته می‌شدند، درگیری شدیدتر شد. در ۹ ژوئن ۱۳۳۰، فیلیپ وصیت‌نامه خود را تنظیم کرد و پسر اولش جیمز را به عنوان وارث خود تعیین کرد و به همه فرزندان دیگرش، چه دختر و چه پسر، که هنوز زنده بودند و همسر دومش، کاترین، که قرار بود سرپرستی فرزندان را بر عهده داشته باشد، اشاره کرد. به گفته ساموئل گیشنون، فیلیپ در ۲۵ سپتامبر ۱۳۳۴ در پینرولو درگذشت و در کلیسای فرانسیسکن به خاک سپرده شد. ازدواج‌ها فیلیپ با ایزابلای ویلاردوئن، دختر ویلیام دوم ویلاردوئن، شاهزاده آخائیا، و آنا کومننا دوکاینا، دختر، طبق کتاب فتح پرنسس لا موره، از مستبد اپیروس، میخائیل دوم دوکاس و تئودورا پترالیف، ازدواج کرده بود: ایزابلا در سومین ازدواج خود بود و طبق کتاب فتح پرنسس لا موره، به عنوان اولین ازدواج خود، با فیلیپ آنژو، پادشاه اسمی ساردینیا، قاضی اسمی تورس و پادشاه اسمی تسالونیکی، پسر دوم پادشاه سیسیل، چارلز اول آنژو، پسر پادشاه فرانسه، لویی هشتم، و بئاتریس پرووانس، کوچک‌ترین دختر کنت پرووانس، ریموند برنگوئر چهارم، ازدواج کرده بود. | ## جمع‌بندی | ایزابلا، در ازدواج دوم خود، باز هم طبق کتاب «فتح شاهزاده موره»، با فلورنتیوس انو (۱۲۵۵–۱۲۹۷)، فرماندار پادشاهی ناپل، کوچک‌ترین پسر کنت انو، جان آونس، و نایب‌السلطنه شهرستان هلند، آدلاید هلند، ازدواج کرده بود؛ ایزابلا از شوهر دوم خود دختری به نام ماتیلدا (۱۲۹۳–۱۳۳۱)، پرنسس آینده آخیا، به دنیا آورد.