موضوع مقاله: ماریانا (شعر) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماریانا (شعر) | مقدمه: این شعر از یک موضوع مشترک در بسیاری از آثار تنیسون پیروی می‌کند و آن چیزی نیست جز انزوای ناامیدانه. | ## بخش 1: ماریانا (شعر) | انزوا وجود او را تعریف می‌کند و اشتیاق او برای ارتباط، او را از آرزوی مرگ در پایان هر بند رها می‌کند. ایده ماریانا از کتاب قیاس برای قیاس اثر ویلیام شکسپیر سرچشمه می‌گیرد، اما این شعر قبل از بازگشت معشوق ماریانا به پایان می‌رسد. این شعر مورد استقبال منتقدان قرار گرفت و منتقدان آن را نمونه ای از مهارت تنیسون در شعرسرایی توصیف می‌کنند. نسخه تنیسون توسط دیگران از جمله جان اورت میلی و الیزابت گاسکل برای استفاده در آثار خود اقتباس شده است. Britten تنیسون ماریانا را در سال ۱۸۳۰ به اتمام رساند و آن را در مجموعه معروف خود تحت عنوان اشعار (تنیسون، ۱۸۴۲) گنجانید که مجموعه ای از سروده‌های غنایی تنیسون می‌باشد.Hugh 1988 p. 54 پیش از این، او شعرهایی را در اثر اشعار دو برادر در سال ۱۸۲۷ ارائه کرد، جایی که شعرهای اولیه او در مورد انزوا و خاطره را می‌توان یافت. این موضوع در مجموعه بعدی با اشعاری مانند «ماریانا»، «قصیده خاطره» و سایر شعرهای وی ادامه یافت.Barton 2008 p. 20 تنیسون طی سفری به پیرنه در تابستان ۱۸۳۰ به دنبال کمک به شورشیان اسپانیایی بود. | ## بخش 2: ماریانا (شعر) | در آن زمان، او تحت تأثیر تجربه‌هایش قرار گرفت و تأثیر آن در شعر «ماریانا در جنوب»، که در سال ۱۸۳۲ منتشر شد، ظاهر شد. ساختار شعر بسیاری از آثار تنیسون در قالب مونولوگ‌های نمایشی و دراماتیک طبقه‌بندی می‌شود. ماریانا شعری شامل عناصر تک‌شناسی دراماتیک است، به این دلیل که در آن مضامینی وجود دارد که در شعر «اوریانا» و دیگر اشعار یافت می‌شود. «اوریانا» کاملاً یک مونولوگ دراماتیک است و «ماریانا» به این دلیل نیست که تنیسون در آن نشان می‌دهد که چگونه شخصیت قادر به کنترل زبانی شعر خود نیست که همین موضوع باعث می‌شود مضامین شعر تقویت گردد. به بیان دیگر رباعی میانی مصراع‌ها در مضمون به ابتدای یک الگوی چرخه‌ای بازمی‌گردد، در حالی که سطرهای رباعی آخر حاوی همان کلمات اولیه است.Jordan 1988 p. اما در «ماریانا»، تنیسون بیشتر از تصویرسازی شنیداری استفاده می‌کند که به تنهایی ماریانا تأکید کند. شنوایی او حساس است و قادر به شنیدن هر صدایی است اما این توانایی فقط سکوت اطرافش را آشکار می‌کند. تنهایی و انزوای او باعث می‌شود که نتواند زیبایی اطرافش را بشناسد و دنیا برایش دلتنگ باشد.Andres 2004 pp. | ## بخش 3: ماریانا (شعر) | 62, 64 برخلاف دیگر اشعار تنیسون، از جمله «بانوی شالوت»، هیچ حرکتی در «ماریانا» وجود ندارد. همچنین فقدان یک پایان واقعی در شعر دیده می‌شود اما در نسخه بعدی (ماریانا در جنوب) که این بار شعر را دوباره کار می‌کند، نتیجه‌گیری قوی تری وجود دارد که می‌توان در مرگ یافت.Jordan 1988 p. در نمایشنامه شکسپیر، ماریانا توسط شخصیت آنجلو طرد می‌شود و تنها زندگی می‌کند و به عشق خود می‌سوزد.Andrews 2004 p. 62 نسخه تنیسون برخلاف نمایشنامه شکسپیر که در شهر وین می‌گذرد، اشاره به شهر لینکلن شایر دارد. علاوه بر این، صحنه درون شعر هیچ گونه زمینه اصلی را ندارد، اما این دو اثر در تصویرسازی یک زندگی کسل کننده و زنی افسرده به نام ماریانا پیوند خورده‌اند.Lyall 1878 p. نقاشی ۱۸۵۱ جان اورت میلی ماریانا بر اساس ماریانا نسخه تنیسون است و سطرهای ۹ تا ۱۲ شعر تنیسون برای توضیح کاتالوگ این نقاشی استفاده شده است. به‌طور مشابه، همان‌طور که تنیسون الهام بخش میلی شد، نقاشی جان اورت میلی به عنوان الهام بخش رمان الیزابت گاسکل تحت عنوان روت عمل کرد. ماریانای تنیسون و شخصیت اصلی رمان گاسکل، روث، به صداهای اطراف خود حساس هستند و دائماً به بیرون از پنجره نگاه می‌کنند که نشان دهنده زندانی شدن آنها در خانه است. | ## جمع‌بندی | تصویر ماریانا که توسط تنیسون استفاده شده و آثار بعدی که به دنبال آن آمده‌اند یا الهام گرفته شده‌اند به همان اندازه زنی خسته را نشان می‌دهد.