موضوع مقاله: ابراهیم ایگال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابراهیم ایگال | مقدمه: پیش از تشکیل جمهوری سومالی، ایگال مدت کوتاهی به عنوان نخست‌وزیر دولت سومالی‌لند خدمت کرد. | ## بخش 1: ابراهیم ایگال | او همچنین دو بار به عنوان نخست‌وزیر جمهوری سومالی، به مدت کوتاهی در سال ۱۹۶۰ و بار دیگر از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹ خدمت کرد. زندگی و تحصیل ایگال در سال ۱۹۲۸ در اودوین، که در آن زمان بخشی از سومالی‌لند بریتانیا بود، متولد شد. او از زیرمجموعه عیسی موسه از زیرمجموعه طایفه هبار اول از طایفه بزرگتر اسحاق بود. او تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و متوسطه خود را در سومالی‌لند سابق بریتانیا به پایان رساند و سپس به بریتانیا نقل مکان کرد. شغل نخست‌وزیر ایالت سومالی‌لند در ۲۶ ژوئن ۱۹۶۰، ایگال نخست‌وزیر ایالت تازه استقلال یافته سومالی‌لند بود که پنج روز بعد با قلمرو سابق تحت قیمومیت سومالی ادغام شد و در ۱ ژوئیه ۱۹۶۰ جمهوری سومالی را تشکیل داد. کار دولتی او به عنوان وزیر دفاع اولین جمهوری سومالی (۱۹۶۰–۱۹۶۱)، وزیر آموزش (۱۹۶۲–۱۹۶۳)، نخست‌وزیر (۱۹۶۷–۱۹۶۹) و سفیر در هند (۱۹۷۶–۱۹۷۸) خدمت کرد. نخست‌وزیر جمهوری سومالی در سال ۱۹۶۷، عبدالرشید علی شرماکه به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد و ایگال را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد. بنا به گزارش‌ها، انتصاب محمد حاجی ابراهیم ایگال به سمت نخست‌وزیری تا حد زیادی با هزاران دلار حمایت پنهانی از او و دیگر عناصر طرفدار غرب در حزب حاکم لیگ جوانان سومالی توسط سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) تأمین مالی شد. | ## بخش 2: ابراهیم ایگال | او یک میانه‌رو عمل‌گرای آفریقایی و طرفدار غرب است .» در حالی که ایگال در سال ۱۹۶۸ علناً ادعا کرده بود که سومالی هیچ توجهی به تغییر مسیر خود در جهت اتحاد همه سومالیایی‌ها و بازپس‌گیری «سرزمین‌های از دست رفته» ندارد، پس از آنکه بعداً از ادعاهای خود نسبت به اوگادن دست کشید، خشم عمومی را در کشور برانگیخت. او هنوز نخست‌وزیر بود و در ایالات متحده اقامت داشت، زمانی که عبدالرشید علی شرمارکه در ۱۵ اکتبر ۱۹۶۹ ترور شد. اندکی پس از آن، شورای عالی انقلاب تازه تأسیس به رهبری سرلشکر زیاد باره، سرتیپ محمد عیناش گوله، سرهنگ دوم صلاح گبیر کدیه و رئیس پلیس جاما کورشل قدرت را به دست گرفتند. شورای عالی انقلاب متعاقباً نام کشور را به جمهوری دموکراتیک سومالی تغییر داد، اعضای دولت غیرنظامی سابق را دستگیر کرد، احزاب سیاسی را ممنوع کرد، پارلمان و دیوان عالی را منحل کرد و قانون اساسی را به حالت تعلیق درآورد. ایگال از جمله سیاستمدارانی بود که به دلیل نقش برجسته‌اش در دولت اولیه کشور توسط شورای عالی انقلاب بازداشت شد. او سرانجام آزاد شد و به عنوان سفیر در هند (۱۹۷۶–۱۹۷۸) منصوب شد، قبل از اینکه رژیم باره او را دوباره به اتهام توطئه تا سال ۱۹۸۵ زندانی کند. رئیس‌جمهور سومالی‌لند ایگال موفق شد با موفقیت گروه‌های شورشی را خلع سلاح و بازسازی کند، اقتصاد سومالی‌لند را تثبیت کند، با موفقیت تجارت دوجانبه با کشورهای خارجی برقرار کند، واحد پول جدید سومالی‌لند، شیلینگ سومالی‌لند، و همچنین گذرنامه سومالی‌لند و پرچم ملی سومالی‌لند را معرفی کند. در سال ۱۹۹۵، ایگال نامه‌ای به نخست‌وزیر اسرائیل، اسحاق رابین، نوشت و در آن خواستار برقراری روابط دیپلماتیک بین دو کشور شد. | ## بخش 3: ابراهیم ایگال | به گفته عبدالرحمان تور، اولین رئیس‌جمهور سومالی‌لند، ایگال به امید به رسمیت شناخته شدن از سوی ایالات متحده، به دنبال ایجاد رابطه با اسرائیل بود. در طول دوران ریاست جمهوری ایگال بر جمهوری سومالی‌لند، تعهد او به آرمان جدایی‌طلبی مورد تردید و چالش تندروها، به ویژه در جنبش ملی سومالی (SNM)، قرار گرفت. تندروها معتقد بودند که او هنوز در نهایت به آشتی با سایر بازیگران سیاسی در بقیه سومالی امیدوار است. در اوت ۲۰۰۱، ایگال با یک رأی از طرحی که توسط چندین نماینده مجلس ارائه شده بود و او را به دنبال کردن بی‌میلانه جدایی‌طلبی متهم می‌کرد، جان سالم به در برد. عبدالرحمن آواله، رهبر جنبش ملی جنوب، در مصاحبه‌ای با IRIN در همان سال، دربارهٔ ایگال گفت: «وقتی او می‌گوید طرفدار استقلال است، فقط برای مصرف محلی است. او به مردم اینجا یک چیز می‌گوید، اما در سخنرانی‌هایش در جاهای دیگر به وضوح اعلام کرده است که سومالی روزی متحد خواهد شد. او می‌گوید وقتی جنوبی‌ها خانه‌هایشان را تمیز کنند و با آنها مذاکره کنند، با آنها صحبت خواهیم کرد… او به مردم یک چیز می‌گوید و به جامعه بین‌المللی چیز دیگری.» مرگ ایگال در ۳ مه ۲۰۰۲ در پرتوریا، آفریقای جنوبی، در حالی که تحت عمل جراحی در یک بیمارستان نظامی بود، درگذشت. جسد او برای مراسم تشییع جنازه دولتی به سومالی‌لند بازگردانده شد و پس از آن، سه پسرش، طبق آخرین وصیتش، او را در کنار پدرش به خاک سپردند. | ## جمع‌بندی | طبق گزارش‌ها، حدود ۴۰۰۰ عزادار در مراسم خاکسپاری او در بربرا شرکت کردند و پارلمان هفت روز عزای عمومی اعلام کرد.