موضوع مقاله: شورای منطقه‌ای عمق حفر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شورای منطقه‌ای عمق حفر | مقدمه: شورای منطقه‌ای عمق حفر (به عبری: ) یک شورای منطقه‌ای در ناحیه دشت شارون در استان مرکزی اسرائیل است. | ## بخش 1: شورای منطقه‌ای عمق حفر | قلمرو این شورا در شمال به خدرا، در جنوب به نتانیا، در غرب به دریای مدیترانه و در شرق به طولکرم و خط سبز محدود می‌شود. دفتر مرکزی شورا در نزدیکی کفار مونش، در تقاطع روپین و در مجاورت مرکز دانشگاهی روپین جای دارد. شورای منطقه‌ای عمق حفر در سال ۱۹۴۰ بنیان‌گذاری شد و نخستین شورای منطقه‌ای تأسیس‌شده در اسرائیل به‌شمار می‌رود. این شورا ۴۱ شهرک را دربرمی‌گیرد و بر گستره‌ای نزدیک به ۱۳۰٬۰۰۰ دونم پراکنده‌است. زمین‌های عمق حفر در آن زمان به دو خاندان لبنانی به نام‌های طیان و قبنی تعلق داشت که در بیروت می‌زیستند و زمین‌ها را به کشاورزان عرب اجاره داده بودند. در سال ۱۹۲۶ شورش اجاره‌داران آغاز شد و آن‌ها از پرداخت اجاره به مالکان سر باز زدند. دو مالک لبنانی تصمیم گرفتند زمین‌های خود را بفروشند و با یهوشوا حنکین قرارداد بستند، به این شرط که معامله تا پایان کار محرمانه بماند. حنکین در سال ۱۹۲۷ مسائل حقوقی پیچیده خرید زمین را حل کرد و قراردادی برای خرید دره حفر امضا کرد. رئیس صندوق ملی یهود، مناحم اوسیشکین، به کانادا سفر کرد و ۳۰۰٬۰۰۰ دلار گردآوری کرد و تعهداتی برای رساندن آن به یک میلیون دلار گرفت. اوسیشکین نشست محرمانه‌ای با رئیس جامعه یهودیان کانادا، آهارون پریمن، برگزار کرد و وی همراه گروهی از بانکداران یهودی کانادایی پرداخت این مبلغ را تقبل کردند. در شانزدهمین کنگره جهانی صهیونیسم در زوریخ در سال ۱۹۲۹، اوسیشکین اعلام کرد که عمق حفر اکنون در دست یهودیان است. آغاز شهرک‌سازی گروهی بیست‌نفره از جوانان جنبش‌های «ویتکین» و «هاعمق» به دره تازه‌خریداری‌شده نقل مکان کردند. آن‌ها در ساختمانی متروک ساکن شدند و به خشکاندن باتلاق‌ها و آماده‌سازی زمین برای کشاورزی پرداختند. این گروه نخست با بدوهایی که در منطقه دام‌هایشان را می‌چرانیدند درگیر شد و پلیس انتدابی سرانجام بدوها را از منطقه بیرون راند. | ## بخش 2: شورای منطقه‌ای عمق حفر | در سال ۱۹۳۱ گروهی از جنبش هشومر هتسعیر در خدرا شهرک عین هاحورش را بنا نهادند و نخستین باغ مرکبات را کاشتند. شرکتی به نام «یاخین» زمین‌های کشاورزی را برای مهاجران خارج از کشور آماده می‌کرد. گروه دیگری از جنبش کیبوتص هامئوحد در سال ۱۹۳۲ گیوات حاییم را بنیان نهاد و سازمان سربازان ترخیص‌شده تیپ یهودی نیز شهرک اویحایل را برپا کرد. تأسیس شورا پیشینه شورا به کمیته گوش شهرک‌های عمق حفر بازمی‌گردد که از سال ۱۹۳۴ نمایندگی شهرک‌ها را بدون اختیارات شهرداری بر عهده داشت. این کمیته به نمایندگی در برابر نهادهای دولتی، مبارزه با مالاریا، راه‌سازی و رسیدگی به نهر الکساندر می‌پرداخت. در آغاز سال ۱۹۳۸ گفت‌وگوها دربارهٔ تأسیس شورای محلی فراگیر برای همه شهرک‌های عمق حفر آغاز شد که نخستین ابتکار از این دست در سرزمین فلسطین انتدابی بود. در مارس ۱۹۴۰ شورا رسماً تأسیس شد و حق رأی به هر ساکن بالای ۲۰ سال که بیش از شش ماه در محل سکونت داشت اعطا گردید؛ این نوآوری در مقایسه با شوراهای روستایی دیگر که حق رأی را مشروط به مالکیت زمین می‌کردند چشمگیر بود. در دسامبر ۱۹۴۰ شورا ۱۸ شهرک کشاورزی و ۴ شهرک کارگری داشت که بر گستره ۳۰٬۷۰۰ دونم پراکنده بودند و ۴۰۰۰ نفر در آن‌ها می‌زیستند. پس از تأسیس دولت اسرائیل، در دسامبر ۱۹۴۸ نزدیک به ۵۵٬۰۰۰ دونم دیگر به قلمرو شورا افزوده شد. در اوت ۱۹۵۰ نیز یاد حانا، گن یوشیا، حانیئل، بورگتا، عولش و بئروتاییم به شورا ضمیمه شدند. الیاخین که پیش‌تر بخشی از عمق حفر بود در سال ۱۹۷۷ با پشتیبانی دولت از شورا جدا شد. در سال ۱۹۸۸ نیز چهار روستای عرب‌نشین به درخواست خودشان از شورا جدا شدند و به‌عنوان شورای محلی زیمر شناخته شدند. اردوگاه گذار پس از ۱۹۴۸ اردوگاه گذاری (معبره) در عمق حفر برپا شد که بیشتر یهودیان یمنی را در خود جای می‌داد. در اکتبر ۱۹۵۲ شورش‌ها و درگیری‌های خشونت‌باری میان ساکنان اردوگاه و پلیس رخ داد. | ## بخش 3: شورای منطقه‌ای عمق حفر | تنش میان اردوگاه و کیبوتص‌های همسایه دلیل مستقیم دخالت نیروهای انتظامی بود و ریشه‌های ژرف آن به تبعیض علیه یهودیان مزراحی (شرقی) در اسرائیل بازمی‌گشت. روابط خواهرخواندگی شورای عمق حفر با چندین منطقه در جهان پیوند خواهرخواندگی دارد. از سال ۱۹۶۶ مبادلات جوانان و بزرگسالان میان عمق حفر و شهرستان زیگن-ویتگنشتاین در آلمان برقرار بوده‌است. در مه ۱۹۷۳ پیمان دوستی رسمی میان شورای عمق حفر و منطقه زیگن-ویتگنشتاین امضا شد و در اوت همان سال به توافق‌نامه رسمی همکاری در چارچوب شهرهای خواهرخوانده تبدیل گردید. همچنین در سال ۲۰۱۲ پارک زیگن بر کرانه نهر الکساندر با همکاری عمق حفر و زیگن گشایش یافت. به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس شورا، ساختمان نوینی در مجاورت مرکز دانشگاهی روپین طراحی شد. معمار این بنا مناحم بئر بود و ساخت آن در آغاز دهه ۱۹۸۰ طراحی شد اما نزدیک به ده سال به درازا کشید و دفتر شورا در جریان جنگ خلیج فارس به ساختمان نو منتقل گردید. آمفی‌تئاتر منطقه‌ای در سال ۱۹۵۰ به ابتکار شورا در نزدیکی کفار مونش ساخته شد تا به‌عنوان سکویی مشترک برای رویدادهای فرهنگی به کار رود و همزمان زمینه اشتغال بیکاران فراهم آید. بازیافت و محیط زیست در سال ۲۰۱۵ شورای عمق حفر در شمار چهار نهاد محلی پیشرو در بازیافت در اسرائیل قرار داشت. در سال ۲۰۲۳ شورا برای پنجمین بار جایزه «قهرمان بازیافت» را از سوی شرکت تامیر دریافت کرد. سامانه فرآوری فضولات دامی (مطبخ) در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد و هر روز فضولات گاوداری‌های شهرک‌های شورا را دریافت می‌کند. فضولات از راه هضم بی‌هوازی فرآوری شده و بیوگاز حاصل برای تولید برق و آب گرم به کار می‌رود. جمعیت‌شناسی دفتر مرکزی آمار اسرائیل شمارهای زیر را برای جمعیت شورای منطقه‌ای عمق حفر ارائه کرده‌است: سال سرشماری ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۸ ۲۰۲۲ شمار ساکنان ۱۶٬۷۰۰ ۲۰٬۴۰۰ ۲۲٬۴۰۰ ۲۳٬۸۰۰ ۳۵٬۵۰۰ ۴۲٬۹۴۹ روسای شورا نخستین رئیس شورا حاییم بن‌تسوی از کفار ویتکین بود که از بنیان‌گذاری شورا تا ۱۹۷۵ در این سمت خدمت کرد، با وقفه‌ای در جنگ جهانی دوم که به ارتش بریتانیا پیوست و در ایتالیا جنگید. نحوم ایتسکوویتس از مُشاو اومتس میان ۱۹۹۵ و ۲۰۰۶ ریاست شورا را داشت و دوره‌ای از توسعه نوین را با حفظ ویژگی روستایی منطقه آغاز کرد. | ## جمع‌بندی | در انتخابات اکتبر ۲۰۱۸ گالیت شائول از حُگلا رانی عیدان را شکست داد و نخستین زن در تاریخ شورا شد که به ریاست آن دست یافت.