موضوع مقاله: ساوندز (مجله) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساوندز (مجله) | مقدمه: ساوندز (به انگلیسی: Sounds) یک روزنامه هفتگی موسیقی پاپ/راک بریتانیایی بود که از ۱۰ اکتبر ۱۹۷۰ تا ۶ آوریل ۱۹۹۱ منتشر می‌شد. | ## بخش 1: ساوندز (مجله) | این روزنامه به خاطر پوسترهای رایگان در وسط روزنامه (در ابتدا سیاه و سفید، سپس رنگی از اواخر ۱۹۷۱) و بعدها به خاطر پوشش هوی متال (به ویژه موج نوی هوی متال بریتانیایی)، پانک و موسیقی Oi! علاوه بر این، این مجله مسئول ابداع اصطلاح «موسیقی جدید» بود که بعدها به عنوان «پست-پانک» شناخته شد. تاریخچه نشریهٔ «ساوندز» توسط انتشارات اسپات‌لایت (بخشی از مورگان گرامپیان) تولید می‌شد که توسط جان تامپسون و جو سائول به همراه جک هاتون و پیتر ویلکینسون، که مجلهٔ ملودی میکر را برای تأسیس شرکت خود ترک کرده بودند، تأسیس شده بود. «ساوندز» اولین پروژهٔ آنها بود، یک هفته‌نامه که به پراگرسیو راک اختصاص داشت و هاتون، کسانی را که سعی در جذب آنها از نشریهٔ قبلی‌اش داشت، «ملودی میکر چپ‌گرا» توصیف می‌کرد. قرار بود «ساوندز» رقیب هفتگی عناوینی مانند «ملودی میکر» و «نیو موزیکال اکسپرس» (NME) باشد. | ## بخش 2: ساوندز (مجله) | میک میدلز از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ صحنهٔ موسیقی منچستر را برای ساوندز پوشش می‌داد و دربارهٔ بسیاری از گروه‌های نوظهور آن زمان از بازکاکز و اسلاتر اند د داگز گرفته تا د فال و جوی دیویژن مطلب می‌نوشت. جان راب در سال ۱۹۸۷ به این گروه پیوست و از اصطلاح «بریت‌پاپ» برای اشاره به گروه‌هایی مانند د لاز، استون روزز و اینسپیرال کارپتس استفاده کرد، اگرچه در آن زمان این اصطلاح به ژانر/جنبش بریت‌پاپ تبدیل نشد (زیرا این گروه‌ها تحت ناشرانی مانند بگی، مدچستر و ایندی-دنس گروه‌بندی می‌شدند). اگرچه این مجله دیگر منتشر نمی‌شد، اما کرت کوبین در ۲۲ اوت ۱۹۹۱ برای یک عکسبرداری در لندن و روز بعد که برای اولین بار در جشنواره ردینگ اجرا داشتند، یک تی‌شرت سفید آستین بلند با طرح ساوندز پوشید. نمودار Obscurist حدود یک سال دوام آورد و اولین بار در شمارهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۸۱، به عنوان جایگزینی برای نمودارهای اصلی و مبتنی بر فروش موسیقی، ظاهر شد و به گروه‌ها و موسیقی‌های خارج از جریان اصلی اجازه داد تا شناخته شوند. در سال ۱۹۸۷، مورگان-گرامپین توسط یونایتد نیوز اند مدیا (که بعدها به یونایتد بیزینس مدیا تبدیل شد) خریداری شد، ابتدا به عنوان بخشی از بخش انتشارات تبلیغاتی یونایتد (UAP) و بعداً به عنوان بخشی از مجموعه اطلاعات CMP که در آن زمان بود. | ## بخش 3: ساوندز (مجله) | بود که در ابتدا به عنوان ضمیمه منتشر می‌شد و سپس به عنوان یک نشریهٔ جداگانه از آن جدا شد. مجلهٔ ساوندز در سال ۱۹۹۱ پس از آنکه شرکت مادر، یوبی‌ام، تصمیم گرفت بر روی روزنامه‌های تجاری مانند میوزیک ویک تمرکز کند و بنابراین بیشتر عناوین مجلات مصرفی خود را به اسنشل فروخت، منحل شد. مشارکت‌کنندگان مشارکت‌کنندگان شامل گری بوشل، سندی رابرتسون، جیووانی دادومو، میک میدلز، فیل ساتکلیف، جف بارتون، جان راب، فیل بل، میک سینکلر، کارولین کون، آنتونلا گامبوتو، ویوین گلدمن، جین جکمن (که با نام «جین ساک» می‌نوشت)، جان اینگهام، آلن مور (معروف به «کورت وایل»)، لیزو مزیمبا،Display Ad AwakeningsThe Observer; 17 March 1991 جان پیل، باربارا چارون، ادوین پونسی (معروف به «سویج پنسیل»)، کتی آنسورث، جان رانسون، جان سویج، سیلوی سیمونز، پنی ولنتاین، مارگریت ون کوک، مری آن هابز، مت اسنو، جانی والر، جیمز براون (که بعدها لودد را تشکیل داد)، اندی راس (که با نام «اندی هرت» می‌نوشت و بعدها فود رکوردز را تشکیل داد)، استیو لاماک، کو اف ساترلند و گروه استریپ راس کارول از یوتی، و عکاسان مایکل پاتلند، ایان دیکسون، جیل فورمانوفسکی، اندی فیلیپس، استیو پین، ویرجینیا توربت، تونی موترام، گوین واتسون، راس هالفین و جانت بکمن. | ## جمع‌بندی | در میان کارکنان تحریریه و تبلیغات، بیلی واکر، سردبیر، آلف مارتین، مدیر ارشد تبلیغات و لن درایور، مسئول تولید تبلیغات، حضور داشتند.