موضوع مقاله: سبد حمل آستروآسیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سبد حمل آستروآسیایی | مقدمه: سبد حمل آستروآسیایی یا کافا، سبدی حصیری است که در میان بسیاری از مردمان استروآسیایی و استرونزیایی در کامبوج، اندونزی، مالزی، میانمار، فیلیپین و تایلند رایج است. | ## بخش 1: سبد حمل آستروآسیایی | این سبد را بر پشت خود حمل می‌کنند تا به مزارع بروند، اما در مهمانی‌ها نیز به عنوان زینت برای دختران عمل می‌کند. بافتن این سبدهای حمل بار، هنری است که از نسلی به نسل دیگر با سبکی واحد منتقل شده است که هویت قبیله‌ای را تعریف کرده و توجه مردم‌شناسان را به خود جلب کرده است. تاریخچه از زمان ورود قوم‌شناسان اروپایی در نیمه دوم قرن نوزدهم، سبد حمل و نقل استرا-آسیایی که دانشمندان فرانسوی از آن به عنوان «هوت» یاد می‌کردند، توجه‌ها را به خود جلب کرد. 58-67 فرض بر این است که این سبد حمل که در بین مردم استراسیا از اندونزی تا لائوس رایج است، می‌تواند با جغرافیا نیز توضیح داده شود، زیرا مناطق کوهستانی مانند مناطق جنوب شرقی آسیا، حفظ مرکز ثقل را دشوارتر می‌کند و بنابراین شکل متعادل دو زین سبد را توضیح می‌دهد. همچنین می‌توان آن را با سبدهای یافت شده در سیکیم، در هیمالیا، مقایسه کرد که از یک نوار دیگر که برای وزن‌گیری بهتر به پیشانی بسته می‌شود، استفاده می‌کنند. گونه‌شناسی توضیحات سبدهای حمل آسترواستیک معمولاً با مواد بامبو و حصیر بافته می‌شوند؛ پایه از چوب تراشیده شده (برای سبدهای اِده) یا بامبو (برای سبدهای مِنونگ) ساخته می‌شود. سبد به شکل یک استوانه گرد بافته می‌شود، با دو بند ساخته شده از طناب جنگلی بافته شده بسیار محکم، یک سر آن با بدنه نزدیک به دهانه سبد بافته می‌شود، و سر دیگر آن به پایه سبد گره می‌خورد. پایه چوبی تراشیده شده در سبد مردم اد نیز بسیار خاص است زیرا یک جعبه چوبی ۴ وجهی است که کاملاً با دست و با تبر سنتی از چوب‌های نرم مانند برنج، وزغ جنگلی تراشیده شده است. همچنین خاص است زیرا از پوست سم گاو بافته شده است، طناب ساخته شده از پوست درخت به آن استحکام خوبی می‌دهد، بنابراین برای ساخت افسار یا صندلی راحتی برای فیل‌سواری نیز استفاده شده است. | ## بخش 2: سبد حمل آستروآسیایی | سبدهای حمل بار آسترواستیک اغلب بر روی پشت حمل می‌شوند و از «بندهای کمری» یا «تسمه‌های بار» که به دور شانه‌ها پیچیده می‌شوند، مانند تخته‌های گهواره‌ای پاپوزی، استفاده می‌کنند. این بندهای گره‌دار برای حمل بر روی پشت، متمایزترین ویژگی این سبدها هستند که نشان دهنده کاربرد صحیح آنها نیز می‌باشد. همچنان که شالیزارهای برنج آبیاری شده، مزارع هزارتو و پرتوی گندم را به شالیزارهای پلکانی منتقل می‌کنند، کیسه حمل بار از نژاد آسترا-آسیایی نیز از لائوس تا اندونزی رواج بیشتری پیدا می‌کند. با وجود وحدت جغرافیایی، سبد حمل بار نیز به راحتی از طریق ویژگی‌های خاص از یک منطقه به منطقه دیگر قابل شناسایی است. این پایه بسته به مواد موجود و آداب و رسوم محلی، از یک منطقه و یک قبیله به منطقه و قبیله دیگر متفاوت است؛ بنابراین، پایه سبدهای مردم راده از چوب تراشیده شده یا سبدهای مردم منونگ از بامبو ساخته می‌شود. به نظر می‌رسد مردم موی و خاس با سبدهای تک بنده‌ای که در جلو حمل می‌شوند و نمونه‌ای از سبدهای دوکو نپالی یافت شده در هیمالیا هستند، آشنا هستند. این کیف‌های حمل تک بنده‌ای که برخلاف اکثر گروه‌های قومی دیگر استروآسیایی هستند، در یوننان نیز مشاهده شده‌اند. کیف‌های حمل استروآسیایی معمولاً دارای دو بند هستند که در پشت حمل می‌شوند و پایداری بیشتری دارند. مردم کاتو به خاطر تنوع زیاد کیف‌های حمل خود شناخته شده‌اند در حالی که مردم چورو به خاطر داشتن سنگین‌ترین کیف‌های حمل آستروآسیایی بدنام هستند. | ## بخش 3: سبد حمل آستروآسیایی | صنایع دستی یک سبد حمل و نقل استرا-آسیایی معمولاً از بامبو ساخته می‌شود، بامبویی که فقط مردان مجاز به آوردن آن در جنگل، در ماه‌های ژوئن و ژوئیه در طول فصل باران‌های موسمی در جنوب شرقی آسیا هستند. بامبوهای صاف، که گره‌های آنها با فاصله زیاد از هم قرار دارند و قسمت بالای آنها یک منحنی تیز تشکیل می‌دهد، بهترین گزینه برای ساخت کلاه هستند. پس از برش، این بامبوها به مدت یک هفته در آفتاب خشک می‌شوند و سپس به صورت نوار تقسیم می‌شوند. از چاقوهای مخصوصی که کوچک و بسیار تیز با انتهای نوک تیز هستند برای تقسیم این بامبوها استفاده می‌شود. استفاده کنید پیمانه برنج جمعیت‌های قبیله‌ای مقدار را نه با وزن، بلکه با حجم سبد و میزان محصول را با تعداد سبدهای برداشت شده برای یک سبد کاشته شده محاسبه می‌کنند. به گفته مردم تامپوآن، وقتی یک سبد کاشته می‌شود، می‌تواند تا سی و پنج سبد برنج به همان اندازه را درو کند. در طول برداشت، سبد حمل برنج به عنوان پوست و بدنه برنج شخصی‌سازی می‌شد که در آیین‌های مردمی به آن وعده‌ها و تهدیدهایی داده می‌شد: بنابراین، چاقویی در زمین یا در درختی پشت سبد حمل برنج فرومی‌رفت تا نشانه‌ای از تهدید و محافظت باشد. | ## جمع‌بندی | در روزگار مدرن، سبد حمل برنج برای اندازه‌گیری برنج در استرالیا-آسیایی اغلب با یک قوطی نفت سفید جایگزین شده است.