aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: مدرسه ملی فیلم و تلویزیون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مدرسه ملی فیلم و تلویزیون | مقدمه: مدرسه ملی فیلم و تلویزیون ، ؛ مؤسسه‌ای آموزشی در زمینهٔ فیلم، تلویزیون و بازی‌های رایانه‌ای است که در سال ۱۹۷۱ در استودیوهای بیکنزفیلد، در شهرستان بیکنزفیلد، باکینگهام‌شر، انگلستان بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 1: مدرسه ملی فیلم و تلویزیون | این مدرسه به‌عنوان یکی از معتبرترین مراکز آموزش تولیدات تصویری در سطح بین‌المللی شناخته می‌شود و در رتبه‌بندی سال ۲۰۲۴ نشریهٔ هالیوود ریپورتر در میان ۱۵ مدرسهٔ برتر فیلم جهان جای گرفته است. تا سال ۲۰۲۱ بیش از ۵۰۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی و حدود ۱۵۰۰ نفر در دوره‌های کوتاه‌مدت در شعبه‌های بیکنزفیلد، گلاسگو، لیدز و کاردیف آموزش دیده‌اند. | ## بخش 2: مدرسه ملی فیلم و تلویزیون | امکانات این مدرسه شامل صحنه‌های فیلم‌برداری و تلویزیونی، استودیوهای انیمیشن و طراحی تولید، اتاق‌های تدوین، تجهیزات پس‌تولید صدا، استودیو ضبط موسیقی و چهار سالن دوبله است و در اوایل ۲۰۱۷ با اضافه کردن سینمای سوم و یک استودیوی تلویزیونی توسعه یافته است. بی‌بی‌سی «مدرسه ملی فیلم و تلویزیون» را «مرکز پیشرو در آموزش تولید برنامه‌های فیلم و تلویزیون» نامیده و آن را «مرتبط با نیازهای فعلی و آیندهٔ صنعت» توصیف کرده است. | ## بخش 3: مدرسه ملی فیلم و تلویزیون | مجله فیلم بریتانیا زمانی «مدرسه ملی فیلم و تلویزیون» را به‌عنوان یکی از معدود مدارسی توصیف کرد که «بسیار بسیار نزدیک» به تضمین شغلی در صنعت فیلم است. آثار دانشجویی این مدرسه طی شش سال گذشته سه بار نامزد جایزهٔ اسکار شده‌اند و در سال ۲۰۱۷ فیلم فارغ‌التحصیلی «داستانی عاشقانه» به کارگردانی و نویسندگی مشترک آنوشکا نانایاکارا، جایزهٔ انیمیشن کوتاه بریتانیایی آکادمی فیلم بریتانیا (بفتا) را در هفتادمین دوره جوایز بفتا دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۸ نیز «مدرسه ملی فیلم و تلویزیون» جایزهٔ مشارکت برجستهٔ بریتانیا در سینما را از آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا دریافت نمود.
موضوع مقاله: آنا کال‌ول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنا کال‌ول | مقدمه: با توجه به اینکه هیچ‌کس دیگر در خانواده‌اش در این حرفه نبود، این موضوع برای والدینش کاملاً غیرمنتظره بود، اما آن‌ها از او حمایت کردند و به او کمک کردند تا اولین قدم‌ها را در مسیر رویایش بردارد. | ## بخش 1: آنا کال‌ول | آنا در سن ده‌سالگی به مدلینگ روی آورد و مدت کوتاهی بعد وارد تبلیغات تلویزیونی شد. او این بخت را داشت که با برخی از بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان از جمله کوکاکولا، تی‌بی‌اس، بی‌ام‌و، کورونا، تی‌ال‌سی و دیگر برندها همکاری کند. | ## بخش 2: آنا کال‌ول | به‌ویژه، یک تبلیغ ان‌اف‌ال که در سال ۲۰۱۰ بازی کرد، بازخورد بسیار خوبی دریافت کرد و باعث شد در میان طرفداران فوتبال آمریکایی شناخته‌تر شود. از آنجا که آنا همیشه می‌دانست که به‌دنبال چالشی بزرگ‌تر در حرفه‌اش است، در سال‌های اخیر تمرکز خود را بیشتر روی تلویزیون و سینما گذاشت. | ## بخش 3: آنا کال‌ول | ## جمع‌بندی | او عاشق حیوانات است و امیدوار است روزی پناهگاه حیوانات بدون کشتار خود را راه‌اندازی کند.
موضوع مقاله: آزادراه شهید شوشتری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آزادراه شهید شوشتری | مقدمه: آزادراه شهید شوشتری یا بزرگراه شهید شوشتری با شماره بزرگراه ۲۱ تهران، نخستین آزادراه کمربندی شرق تهران است. | ## بخش 1: آزادراه شهید شوشتری | این آزادراه با هدف کاهش ترافیک عبوری و اتصال محورهای جنوب شرق تهران به شبکه آزادراهی بدون عبور از معابر شهری طراحی شده است. فاز اول آن به‌طول حدود ۹٫۳ کیلومتر از تقاطع بزرگراه امام رضا (ع) تا بلوار هجرت در حال ساخت است و قرار است در خرداد سال ۱۴۰۵ افتتاح شود. مسیر آزادراه شوشتری از جنوب شرق تهران (بزرگراه امام رضا) آغاز می‌شود و پس از عبور از محدوده مناطق شهرداری ۱۵ و ۱۴، به بزرگراه یاسینی در شرق تهران منتهی می‌گردد. با بهره‌برداری کامل، این آزادراه بخشی از رینگ بیرونی شهر را تکمیل کرده و ترافیک عبوری از استان‌های شمالی را از معابر درون‌شهری نظیر بزرگراه بسیج دور می‌کند. | ## بخش 2: آزادراه شهید شوشتری | تاریخچه طرح ساخت این بزرگراه از اواخر دهه ۸۰ خورشیدی آغاز شده و در دوره ششم مدیریت شهری تهران به صورت رسمی به پروژه‌ای آزادراهی ارتقاء یافت. این پروژه شامل دو فاز است: فاز اول (حدود ۹ کیلومتر از تقاطع بزرگراه امام رضا با بزرگراه نجفی رستگار تا تقاطع بلوار هجرت) که داخل محدوده شهری بوده و تا خرداد سال ۱۴۰۵ آماده بهره‌برداری خواهد شد. فاز دوم (حدود ۶ کیلومتر از تقاطع بلوار هجرت تا بزرگراه یاسینی) که عبور آن از مناطق نظامی و پارک ملی سرخه حصار با حساسیت‌های زیست‌محیطی و امنیتی همراه است و در دست مطالعه و طراحی چند گزینه شامل تونل کامل، پل یا مسیر سطحی قرار دارد. چالش‌ها و رفع معارضان در مسیر پروژه، معارضان ملکی (تجاری و مسکونی) وجود داشتند که ۲۶ مورد از آن‌ها تملک و آزادسازی شد؛ همچنین یک ملک با عرصه ۱۳۲ مترمربعی با اعتبار ۹ میلیارد تومان خریداری شد تا عملیات اجرایی ادامه یابد. | ## بخش 3: آزادراه شهید شوشتری | انتقادات وعده‌های تأخیر در افتتاح فاز اول: مدیران شهری وعده داده بودند پروژه تا پایان سال ۱۴۰۳ تکمیل شود، اما معارضان ملکی و نظامی باعث تأخیری جدی شدند و افتتاح بارها به تعویق افتاد. مشکلات زیست‌محیطی و معارضان نظامی: سازمان حفاظت محیط زیست با عبور سطحی یا کانالی فاز دوم این بزرگراه از پارک جنگلی سرخه‌حصار مخالف بود و هیچ‌یک از طرح‌های پیشنهادی مثل تونل یا پل فعلا به تصویب نرسیده است. اهداف و تاثیرات پروژه هدف اصلی پروژه تسهیل عبور ترافیک عبوری و کاهش بار ترافیکی بزرگراه بسیج است؛ برآورد می‌شود با بهره‌برداری فاز نخست، حدود ۵٪ ترافیک شرق تهران و ۱٫۵٪ ترافیک کل شهر کاهش یابد. مشخصات فنی و طراحی طول کل پروژه: ۱۶٫۳ کیلومتر (۹.۳ کیلومتر فاز نخست + ~۶ کیلومتر فاز دوم). | ## جمع‌بندی | طراحی آزادراهی شامل زیرگذرها، تونل (حدود ۶ کیلومتر در دو تونل رفت و برگشت)، پل‌ها و مسیر سطحی است.
موضوع مقاله: بزرگراه بروجردی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بزرگراه بروجردی | مقدمه: فاز نخست این پروژه به طول حدود ۳٫۷ کیلومتر در مهر ۱۴۰۲ بهره‌برداری شد و هدف آن بهبود دسترسی بزرگراهی در منطقه ۱۸ شهرداری تهران عنوان شده است. | ## بخش 1: بزرگراه بروجردی | مسیر ابتدای بزرگراه از تقاطع بزرگراه آزادگان در امتداد آزادراه تهران–ساوه آغاز شده و پس از حدود ۳٫۷ کیلومتر تا بلوار الغدیر (میدان جانبازان) ادامه دارد. با تکمیل فاز دوم، مسیر تا بلوار بهار (شهید افتخاری) ادامه خواهد یافت و مجموعاً حدود ۴٫۷ تا ۵/۰ کیلومتر طول خواهد داشت. تاریخچه طرح بزرگراه ۷۶ متری بروجردی در اواخر دهه ۸۰ و در دو قطعه طراحی شد که قطعه نخست این پروژه در اولویت اجرا قرار داشت. | ## بخش 2: بزرگراه بروجردی | پس از تغییر واحد اجرایی در شهرداری تهران، پیشرفت پروژه تا سال ۱۴۰۰ به حدود ۶۹٪ رسید و فاز نخست در مهر ۱۴۰۲ افتتاح شد. فاز اول مسیر ۳٫۷ کیلومتری را حد فاصل تقاطع بزرگراه آزادگان تا میدان جانبازان در بلوار الغدیر طی می‌کند. با گشایش فاز نخست، مسیر ترافیکی تندروها از تقاطع بزرگراه آزادگان در سطح صفر آغاز شده و در محدوده ۴۵ متری کن به سطح منفی یک منتقل می‌شود و در ادامه قبل از بلوار الغدیر مجدداً به سطح صفر بازمی‌گردد. | ## بخش 3: بزرگراه بروجردی | قطعه یک بزرگراه بروجردی در قالب مسیرهای تندروی شمالی و جنوبی هر یک با سه خط عبوری و مسیر کندروی شمالی و جنوبی هر یک با دو خط عبوری طراحی و اجرا شده است. فاز دوم حدود ۱ کیلومتر اضافی با گشایش چند پل و کندرو (تندرو و کندرو) در حال تکمیل است. | ## جمع‌بندی | انتقادات و چالش‌ها طولانی شدن زمان اجرا: علی‌رغم برنامه‌ریزی اولیه، فاز نخست حدود ۱۳ سال طول کشید تا به بهره‌برداری برسد؛ توقف پروژه در دوره پنجم مدیریت شهری و مسائل مربوط به معارضان ملکی موجب تأخیر قابل توجهی شد.
موضوع مقاله: نیک برومفیلد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیک برومفیلد | مقدمه: سبک خودبازتاب‌گرایانهٔ او تأثیر قابل‌توجهی بر بسیاری از فیلم‌سازان بعدی داشته است. | ## بخش 1: نیک برومفیلد | در اوایل قرن بیست‌ویکم، او شروع به استفاده از بازیگران غیرحرفه‌ای در آثار داستانی کرد؛ رویکردی که خود آن را «سینمای مستقیم» می‌نامد. آثار او دامنه‌ای وسیع از مطالعات دربارهٔ هنرمندان گرفته تا آثار سیاسی، از جمله بررسی‌هایی دربارهٔ آفریقای جنوبی پیش و پس از پایان آپارتاید و ظهور دولت اکثریت سیاه‌پوست به رهبری نلسون ماندلا و حزب کنگره ملی آفریقا را در بر می‌گیرد. | ## بخش 2: نیک برومفیلد | برومفیلد معمولاً با گروه تولیدی کوچک کار می‌کند، خودش صدابرداری را انجام می‌دهد و از یک یا دو فیلم‌بردار بهره می‌برد. او اغلب در فیلم نهایی دیده می‌شود، معمولاً در حالی که بوم صدا را در دست دارد و ضبط‌کنندهٔ نواری ناگرا را حمل می‌کند. | ## بخش 3: نیک برومفیلد | ## جمع‌بندی | از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به فتیشیسم، کرت و کورتنی اشاره کرد.
موضوع مقاله: ممنوعیت صدای زنان در افغانستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ممنوعیت صدای زنان در افغانستان | مقدمه: ممنوعیت صدای زنان در افغانستان، به‌ویژه پس از بازگشت طالبان به قدرت در اوت ۲۰۲۱، محدودیت‌های شدید و روزافزونی بر حقوق زنان اعمال شده است. | ## بخش 1: ممنوعیت صدای زنان در افغانستان | یکی از مهم‌ترین و بحث‌برانگیزترین این محدودیت‌ها، ممنوعیت صدای زنان در فضای عمومی است؛ ممنوعیتی که شامل شعرخوانی، سخنرانی و حتی صدا بلند کردن دربرابر بسته شدن مکاتب دختران و حضور صوتی در رسانه‌ها می‌شود. زمینه در دوران پیشین حاکمیت طالبان (۱۹۹۶–۲۰۰۱)، زنان از بیشتر فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی محروم بودند. پس از سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱، با وجود چالش‌ها، زنان افغان توانستند در عرصه‌های موسیقی، رسانه، آموزش، سیاست و ادبیات به‌تدریج حضوری پررنگ پیدا کنند. | ## بخش 2: ممنوعیت صدای زنان در افغانستان | طالبان در ابتدا وعده داد که سیاست‌های متفاوت‌تری نسبت به گذشته اتخاذ خواهد کرد، اما اقدامات عملی آن‌ها نشان داد که این وعده‌ها فاقد پایبندی واقعی است. ممنوعیت‌های اعمال‌شده پخش صدای زنان از رادیو و تلویزیون در بسیاری از ولایات ممنوع شده است. زنان اجازه ندارند در محافل عمومی آواز بخوانند یا شعر بخوانند، حتی در مراسم سنتی و مذهبی. | ## بخش 3: ممنوعیت صدای زنان در افغانستان | واکنش‌های بین‌المللی سازمان ملل متحد: رزا اوتونبایوا، نماینده ویژه سازمان ملل در افغانستان، اعلام کرده است که ممنوعیت شنیدن صدای زنان در انظار عمومی، چشم‌انداز ناراحت‌کننده‌ای را دربارهٔ آینده افغانستان به تصویر می‌کشد و این قوانین «محدودیت‌های غیرقابل تحمل» بر حقوق زنان و دختران وضع می‌کند. عفو بین‌الملل: این سازمان حقوق بشری اعلام کرده است که طالبان پس از ممنوعیت حضور زنان در اماکن عمومی، صدای آنان را نیز خفه کرده‌اند و این محدودیت‌ها تمام جنبه‌های زندگی زنان را تحت تأثیر قرار داده است. | ## جمع‌بندی | مقاومت زنان افغان در واکنش به این محدودیت‌ها، زنان افغان در داخل و خارج از کشور با نشر ویدیوهای آوازخوانی و استفاده از هشتگ‌هایی مانند «#صدای_زن_عورت_نیست» اعتراض خود را اعلام کرده‌اند.
موضوع مقاله: موندو ایسپانیکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موندو ایسپانیکو | مقدمه: موندو ایسپانیکو (؛ معنای تحت‌اللفظی: «جهان اسپانیایی‌زبان») یک مجله فرهنگی و سیاسی ماهانه بود که بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۷ منتشر می‌شد. | ## بخش 1: موندو ایسپانیکو | آلفردو سانچس بیا مؤسس این مجله بود که توسط مؤسسه فرهنگ اسپانیایی‌زبان (IHC) منتشر می‌شد. موندو ایسبانیکو در دسامبر ۱۹۷۷ و پس از انتشار شماره ۳۵۷ به فعالیت خود پایان داد. | ## بخش 2: موندو ایسپانیکو | نویسندگان و محتوا از نویسندگان اصلی موندو ایسبانیکو می‌توان به تونو، میگل میورا، لوپس روبیو، استبیتا، ماکسیمو، سبریان، منا، مونوآ، پیکازو، چومی چومس، سِسک، لوئیس مدرانو و زئوس اشاره کرد. انریکه اِرِروس نیز در این مجله فعالیت داشت و مسئول انتخاب طرح‌ها و نقاشی‌ها بود. | ## بخش 3: موندو ایسپانیکو | موضوعات متداول در موندو ایسبانیکو شامل گذشته استعماری امپراتوری اسپانیا، هنر و معماری کلاسیک و معاصر اسپانیایی، نوآوری‌های فنی، سینمای اسپانیا، مد و گاوبازی بود. این مجله شماره‌های ویژه‌ای را به شخصیت‌های برجسته فرهنگ اسپانیا مانند نقاش فرانسیسکو گویا اختصاص می‌داد. | ## جمع‌بندی | همچنین موندو ایسبانیکو به گزارش‌ها و نقدهای منفی دربارهٔ اسپانیا که در مجلات آمریکایی مانند لایف منتشر می‌شد، واکنش نشان می‌داد.
موضوع مقاله: جنیفر گیرلینگز-سیمونز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنیفر گیرلینگز-سیمونز | مقدمه: جنیفر گیرلینگز-سیمونز (با نام خانوادگی قبلی سیمونز؛ متولد ۵ سپتامبر ۱۹۵۳) پزشک و سیاستمدار سورینامی است که از ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۵ یازدهمین رئیس‌جمهور سورینام بوده است. | ## بخش 1: جنیفر گیرلینگز-سیمونز | زندگی‌نامه اوایل زندگی سیمونز در پاراماریبو، به عنوان بزرگ‌ترین فرزند از چهار فرزند خانواده، بزرگ شد. اولین سمت او به عنوان پزشک روستایی برای شرکت اونوراخت در منطقه پارا بود، ارتباطی که بعداً در مبارزات سیاسی خود به آن اشاره کرد. در سال ۱۹۸۳، سیمونز مدت کوتاهی در بیمارستان آکادمیک پاراماریبو مشغول به کار شد، قبل از اینکه به بخش پوست منتقل شود. حرفه سیاسی سیمونز اولین بار در سال ۱۹۹۶ به عنوان عضو مجلس ملی انتخاب شد و نماینده منطقه پاراماریبو از حزب دموکراتیک ملی بود که توسط دسی بوترس تأسیس شده بود. پس از انتخابات عمومی سال ۲۰۱۰، گیرلینگز-سیمونز به عنوان رئیس مجلس ملی انتخاب شد و دومین زنی بود که این سمت را بر عهده گرفت. | ## بخش 2: جنیفر گیرلینگز-سیمونز | در آوریل ۲۰۱۲، سیمونز به دلیل تصمیمش مبنی بر منع اعضای مجلس از اشاره به قانون عفو عمومی آوریل ۲۰۱۲ در جریان بحث در مورد قانون ضد تعقیب و آزار، توسط مخالفان در پارلمان به رفتار دیکتاتوری متهم شد. در ۸ آوریل ۲۰۲۰، سیمونز به عنوان رئیس تیم مدیریت بحران کووید-۱۹ پارلمانی در طول همه‌گیری کووید-۱۹ در سورینام منصوب شد. او در انتخابات عمومی سورینام در سال ۲۰۲۰ انتخاب شده بود، اما در نهایت تصمیم گرفت کرسی خود را تصاحب نکند. استفن تسانگ، که در فهرست حزب دموکراتیک ملی در جایگاه ششم قرار داشت، متعاقباً واجد شرایط ورود به مجلس ملی شد. رئیس‌جمهور سورینام (۲۰۲۵–تاکنون) در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۴، او جانشین دسی بوترسه به عنوان رهبر حزب دموکراتیک ملی شد. | ## بخش 3: جنیفر گیرلینگز-سیمونز | حزب دموکراتیک ملی با پنج حزب دیگر برای حمایت از جیرلینگز-سیمونز برای ریاست جمهوری، توافق ائتلافی امضا کرد. این ائتلاف روی هم رفته ۳۴ کرسی دارد، دقیقاً دو سوم اکثریت لازم برای اینکه او بدون حمایت احزاب دیگر، اولین رئیس‌جمهور زن سورینام شود. در ۳ ژوئیه، حزب اصلاحات مترقی، که رهبری ائتلاف حاکم را بر عهده داشت، اعلام کرد که کاندیدایی را علیه گیرلینگز-سیمونز معرفی نخواهد کرد. هیچ‌کس دیگری تا مهلت مقرر کاندیداتوری نکرد و انتخاب گیرلینگز-سیمونز را تضمین کرد. | ## جمع‌بندی | او در ۶ ژوئیه بدون رقیب به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد و رهبر NPS، گرگوری روسلند، به عنوان معاون رئیس‌جمهور انتخاب شد.
موضوع مقاله: کوین رولند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوین رولند | مقدمه: کوین رولند (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌پرداز، گیتارنواز و موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. | ## بخش 1: کوین رولند | زندگینامه رولند در ۱۷ اوت ۱۹۵۳ در ودنسفیلد، استافوردشر (که اکنون ولورهمپتون نام دارد) از والدینی ایرلندی اهل کراسمولینا ایرلند متولد شد. خانواده‌اش در ۱۱ سالگی به هرو، لندن نقل مکان کردند و او در ۱۵ سالگی مدرسه را ترک کرد. حرفه اولین گروه رولند، لوسی و دِ لاورز، تحت تأثیر راکسی میوزیک بودند و دوام چندانی نداشتند. پروژه بعدی او، گروه پانک راک کیل‌جویز ، کمی موفق‌تر بود و تک‌آهنگ «جانی به بهشت نمی‌رود» را در سال ۱۹۷۷ منتشر کرد. رولند که از صحنه پانک بیگانه شده بود، به همراه کوین آرچر ، گیتاریست کیل‌جویز، یک گروه جدید تحت تأثیر موسیقی سول به نام دکسیز میدنایت رانر تشکیل دادند. | ## بخش 2: کوین رولند | بسیاری از آهنگ‌های این گروه از تبار ایرلندی رولند الهام گرفته شده بودند و از طریق سبک آوازی خاص رولند قابل تشخیص بودند. رولند بعداً در مورد تشکیل گروه گفت که "داشتن یک سبک آوازی مهم است" و "من ایده قرار دادن آن صدای "گریان" را داشتم"، که تا حدودی از ژنرال جانسون از رؤسای هیئت مدیره الهام گرفته شده بود. در پایان دهه ۸۰ میلادی، رولند می‌خواست سبک‌های مختلف ترانه‌سرایی را امتحان کند و گروه دکسیز میدنایت رانر شروع به ضبط موسیقی‌های «درون‌گرایانه‌تر و غمگین‌تر» کرد. آثار جدید موفقیت‌آمیز نبودند؛ دکسیز میدنایت رانر توسط ناشرشان کنار گذاشته و منحل شد. فکر می‌کردم همه موسیقی جدید ما را می‌شنوند و می‌گویند: 'وای'.» او به مواد مخدر معتاد شد، پولش را از دست داد و وارد مراکز ترک اعتیاد شد. | ## بخش 3: کوین رولند | وقتی گروه دکسیز در سال ۱۹۸۷ منحل شد، رولند یک آلبوم انفرادی به نام «سرگردان » ضبط کرد که به همراه سه تک‌آهنگش، یک شکست تجاری بود. انتشار بعدی او تا سال ۱۹۹۹ طول کشید، زمانی که مجموعه‌ای از تفسیرهای آهنگ‌های کلاسیک به نام « زیبایی من» را ضبط کرد که جلد آلبوم آن، رولند را با گریم سنگین و لباس زیر زنانه به تصویر می‌کشید. هر دوی این آهنگ‌های جدید توسط ناشر موسیقی آزمایش رادیویی شدند، اما هیچ‌کدام پخش کافی برای انتشار نداشتند. رولند از حدود سال ۲۰۰۵، میزبان یک تور دی‌جی محبوب در کلوب‌ها و مکان‌های مختلف در سراسر بریتانیا بوده است. مجموعه گلچین‌شده‌ی او شامل آهنگ‌های مورد علاقه‌ی شخصی‌اش، آهنگ‌های سول قدیمی و پاپ از هنرمندان برجسته‌ای مانند راکسی میوزیک، تی. | ## جمع‌بندی | وی در تابستان ۲۰۲۰ ویدیوی جدیدی برای آهنگ Rag Doll منتشر کرد، تبلیغی که نوه‌اش رو، در آن حضور دارد.
موضوع مقاله: لنارت کارل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لنارت کارل | مقدمه: لنارت کارل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در حال حاضر برای بایرن مونیخ در پست هافبک بازی می‌کند. | ## بخش 1: لنارت کارل | وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال آلمان بازی کرده است. دوران باشگاهی کارل در سال ۲۰۱۵ به آکادمی ویکتوریا آشافنبورگ پیوست و در سال ۲۰۱۷ به آکادمی آینتراخت فرانکفورت رفت. او سپس در سال ۲۰۲۲ دوباره به ویکتوریا آشافنبورگ بازگشت، پیش از آنکه توجه بایرن مونیخ را جلب کند، و در تابستان همان سال به آکادمی آن‌ها پیوست. در فصل ۲۵–۲۰۲۴، او با تیم زیر ۱۷ سال بایرن مونیخ در گروه F لیگ نوجوانان آلمان آغاز به کار کرد و در تنها ۹ بازی، ۱۷ گل و ۸ پاس گل به ثبت رساند. | ## بخش 2: لنارت کارل | در اکتبر ۲۰۲۴، باشگاه‌های بزرگ اروپایی مانند رئال مادرید و آژاکس علاقه‌مند به جذب او شدند. کارل در حالی که تنها ۱۶ سال داشت، هم‌زمان در ترکیب تیم‌های زیر ۱۷ سال و زیر ۱۹ سال باشگاه در فصل ۲۰۲۴–۲۵ بازی کرد. در ۴ آوریل ۲۰۲۵، او نخستین دعوت خود را به تیم اصلی بایرن مونیخ دریافت کرد و در بازی خارج از خانه برابر آگسبورگ در چارچوب مسابقات بوندس‌لیگا که با پیروزی ۳–۱ بایرن همراه بود، به عنوان بازیکن ذخیره بدون حضور در زمین در فهرست قرار گرفت. دو ماه بعد، در ۱۵ ژوئن، او نخستین بازی حرفه‌ای خود را در جریان پیروزی ۱۰–۰ برابر اوکلند سیتی در جام جهانی باشگاه‌ها انجام داد. | ## بخش 3: لنارت کارل | دوران ملی کارل در تیم‌های ملی زیر ۱۵ سال آلمان، زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال بازی کرده‌است. سبک بازی کارل یک هافبک هجومی چپ‌پا است که در نقش شماره ۱۰ بازی می‌کند؛ پشت مهاجم قرار می‌گیرد و بازی را در یک‌سوم پایانی میدان هدایت می‌کند. | ## جمع‌بندی | به‌خاطر هوش بالایش هنگام مالکیت توپ و مشارکت مؤثر در گل‌ها، با بازیکنانی مانند توماس مولر، مسعود اوزیل و باستین شواین‌اشتایگر مقایسه شده‌است.
موضوع مقاله: توماس کامپانیلو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توماس کامپانیلو | مقدمه: توماس کامپانیلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای امپولی در پست مهاجم بازی می‌کند. | ## بخش 1: توماس کامپانیلو | وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده است. دوران باشگاهی کامپانیلو در دوران نوجوانی به آکادمی جوانان چرتالدزه جووانی پیوست. | ## بخش 2: توماس کامپانیلو | در سال ۲۰۱۵، به آکادمی جوانان امپولی ملحق شد و در سال ۲۰۲۴ به تیم اول این باشگاه راه یافت. او در ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۵، در جریان باخت ۵–۰ خانگی مقابل آتالانتا در لیگ برای نخستین‌بار به میدان رفت. | ## بخش 3: توماس کامپانیلو | روزنامه ایتالیایی ایل تیرنو در سال ۲۰۲۵ نوشت: «هوش تاکتیکی او به وی این امکان را می‌دهد که به مناطق عقب‌تر نیز حرکت کند... | ## جمع‌بندی | با بهره‌مندی از سرعت زیاد و کنترل عالی توپ، توماس هم در حرکات بدون توپ و هم در دریبل‌زنی مهارت دارد».
موضوع مقاله: پونی سفید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پونی سفید | مقدمه: پونی سفید سومین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی آلترناتیو متال آمریکایی دفتونز می‌باشد که در ۲۰ ژوئن سال ۲۰۰۰ از سوی ماوریک رکوردز منتشر گردید. | ## بخش 1: پونی سفید | این آلبوم توسط تری دیت تهیه و تولید شد؛ این فرد دو آلبوم نخست گروه، یعنی آدرنالین (۱۹۹۵) و اطراف خز (۱۹۹۷) را نیز تهیه می‌باشد. این آلبوم نقطهٔ عطفی در تکامل صدای گروه بود؛ جایی که عناصر سبک‌هایی مانند پست-هاردکور، تریپ هاپ، شوگیز، پراگرسیو راک و پست-راک را با صدای آلترناتیو متال که دفتونز با آن شناخته شده بودند، درآمیختند. | ## بخش 2: پونی سفید | پونی سفید همچنین اولین آلبومی بود که فرانک دلگادو به‌عنوان یکی از اعضای دائم گروه در آن حضور داشت و وظیفهٔ ترن‌تیبل و سینث‌سایزر را بر عهده گرفت. او پیش‌تر به‌عنوان مهمان در دو آلبوم نخست گروه فعالیت کرده بود و در برخی ترانه‌ها افکت‌های صوتی تولید می‌کرد. | ## بخش 3: پونی سفید | ## جمع‌بندی | این آلبوم همچنین نخستین آلبومی بود که در آن چینو مورنو شروع به نواختن گیتار ریتم در کنار خوانندگی کرد.
موضوع مقاله: ماریا بودن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماریا بودن | مقدمه: ماریا بودن یا ماریا یک فیلم درام زندگینامه‌ای محصول ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی جسیکا پالود است. | ## بخش 1: ماریا بودن | ماریا اقتباسی است از کتاب خاطرات ونسا اشنایدر با نام دخترخاله‌ام ماریا اشنایدر که در ۲۰۱۸ منتشر شده است. فیلم دربارهٔ ماریا اشنایدر (۱۹۵۲-۲۰۱۱) است و تجربیات او را در حین بازی در آخرین تانگو در پاریس (۱۹۷۲) ساختهٔ برناردو برتولوچی به نمایش می‌گذارد. | ## بخش 2: ماریا بودن | آناماریا وارتولومی در نقش اصلی و ایوان آتال و مت دیلون در نقش‌های مکمل بازی می‌کنند. اولین نمایش جهانی فیلم ۲۱ مه ۲۰۲۴ در بخش غیررقابتی اولین نمایش کن در هفتاد و هفتمین جشنواره فیلم کن انجام شد. | ## بخش 3: ماریا بودن | داستان ماریا اشنایدر ۱۹ ساله، دختر بازیگر فرانسوی دانیل گلین، در درام اروتیک آخرین تانگو در پاریس محصول ۱۹۷۲ ساختهٔ کارگردان ایتالیایی برناردو برتولوچی نقش‌آفرینی می‌کند. داستان فیلم حول یک مرد آمریکایی مسن‌تر است که با یک زن جوان فرانسوی در آپارتمانی در پاریس ملاقات می‌کند و این دو در آنجا یک رابطهٔ جنسی ناشناس را آغاز می‌کنند. | ## جمع‌بندی | ماریا با ایفای نقش «ژان» یک‌شبه به یک ستاره تبدیل می‌شود؛ اما برای رسوایی و شهرتی که فیلم برایش در پی دارد، آماده نیست.
موضوع مقاله: زندان در آتش: حبس ابد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زندان در آتش: حبس ابد | مقدمه: زندان در آتش - حبس ابد یک فیلم زندان دلهره‌آور و جنایی محصول سال ۲۰۰۱ سینمای هنگ کنگ به کارگردانی ادموند یوئن با بازی بن وونگ، آیریس وانگ، تامی وانگ، ویلیام هو، لی وای-کی، چپمن تو و بیل لانگ است. | ## بخش 1: زندان در آتش: حبس ابد | با وجود عنوان، این فیلم ارتباطی با فیلم زندان در آتش محصول ۱۹۸۷ و دنباله آن زندان در آتش ۲ در سال ۱۹۹۱ ندارد. احمق بزرگ (ویلیام هو) و بیل دیوانه (تامی وانگ) بسکتبال بازی می‌کنند و بیل توپ را به سمت تونگ (بن وونگ) شوت می‌کند که او توپ را دفع می‌کند. بیل از این کار احساس تحقیر می‌کند و با تونگ درگیر می‌شود و در نهایت تونگ در بیمارستان بستری می‌شود. | ## بخش 2: زندان در آتش: حبس ابد | در طول بستری شدن در بیمارستان، تونگ به زمانی فکر می‌کند که خانواده‌اش به خانه دیگری نقل مکان کردند و یک دکه غذا در همان نزدیکی باز کردند. با این حال، دکه آنها توسط رهبر سه‌گانه، سینگ (بیل لانگ)، که دائماً خانواده تونگ را قلدری می‌کند و همچنین به دوست دختر تونگ، سائو (آیریس وانگ)، تجاوز می‌کند. تونگ که نمی‌تواند قلدری سینگ را تحمل کند، او را با تکه‌تکه کردن می‌کشد و این منجر به زندانی شدن تونگ می‌شود. | ## بخش 3: زندان در آتش: حبس ابد | بازخوردها شبکه فیلم هنگ کنگ، بایگانی شده در ۵ فوریه ۲۰۱۵ در وی‌بک ماشین، به این فیلم امتیاز ۶٫۵ از ۱۰ را داد و به طرح داستانی غیراصیل آن اشاره کرد، اما همچنین آن را به عنوان یک فیلم سه‌گانه مناسب که با وجود بودجه کم، تضاد خوبی با فیلم‌های هنگ کنگی الهام گرفته از هالیوود که در آن دوره اکران می‌شدند، ایجاد می‌کند، ستود. | ## جمع‌بندی | این فیلم در طول اکران خود از ۸ تا ۱۴ مارس ۲۰۰۱ در هنگ کنگ، ۱۸۲۴۰ دلار هنگ کنگ در گیشه سینماهای هنگ کنگ فروش داشت.
موضوع مقاله: مچ دست شنبه شب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مچ دست شنبه شب | مقدمه: مچ دست شنبه شب پنجمین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی آلترناتیو متال آمریکایی دفتونز می‌باشد که در ۳۱ اکتبر سال ۲۰۰۶ از سوی ماوریک رکوردز منتشر گردید. | ## بخش 1: مچ دست شنبه شب | این آلبوم آخرین اثر دفتونز بود که در آن چی چنگ، نوازندهٔ بیس، حضور داشت؛ همچنین آخرین آلبوم در طول دوران حرفه‌ای و زندگی او بود، پیش از اینکه در سال ۲۰۰۸ در یک تصادف رانندگی جدی دچار کما شود. | ## بخش 2: مچ دست شنبه شب | مچ دست شنبه شب حاصل یک روند خلاقانهٔ دشوار و پرتنش بود که تقریباً دو سال به طول انجامید و روابط بین اعضای گروه را تحت فشار قرار داد. | ## بخش 3: مچ دست شنبه شب | الهام‌بخشی برای این آلبوم تا حد زیادی تحت تأثیر اعتیادهای دارویی چینو مورنو (خوانندهٔ گروه) و ازدواج در حال فروپاشی او بود. | ## جمع‌بندی | با این حال، نتیجهٔ نهایی با استقبال هواداران و منتقدان مواجه شد، برخی منتقدان نیز این آلبوم را پیشرفتی نسبت به آلبوم قبلی خودعنوان گروه قلمداد کردند.
موضوع مقاله: سونگ یانگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سونگ یانگ | مقدمه: او در ۳۶ پیش از میلاد پس از تسلیم شدن به گوگوریو، به ریاست سرزمین دامول منصوب گردید. | ## بخش 1: سونگ یانگ | تاریخچه در سال ۳۷ قبل از میلاد، هنگام شکار ، او از رودخانه بیریو بالا رفت و از کشور بیریو بازدید نمود. جومونگ از گوگوریو و سونگ یانگ از بیریو از طریق مناظره و هنرهای رزمی برای تسلط بر یکدیگر به رقابت پرداختند، با این حال توسط امپراتور جومونگ شکست خورد. | ## بخش 2: سونگ یانگ | زمانی که او در سال ۳۶ قبل از میلاد تسلیم امپراتور جومونگ شد، جومونگ او را به عنوان فرماندار بیریو منصوب کرد که به دامولدو تغییر عنوان داد. در سال ۱۸ قبل از میلاد، او دختر خود را به عنوان همسر به پادشاه یوری از گوگوریو پیشنهاد نمود و سرانجام به ازدواج این دو ختم شد. | ## بخش 3: سونگ یانگ | دیدگاهی وجود دارد که «یانگ (讓)» در سونگ‌یانگ (松陽) مرتبط با نمادهای چینی «نا (那)» یا «نو (奴)» است. | ## جمع‌بندی | بر این اساس، سونگ‌یانگ می‌تواند به معنای «سرزمین سونگ (松)» یا «سونگ‌نا (松那)» و «سونگ‌نو (松奴)» تفسیر شود، که به تاریخ و فرهنگ کره اشاره دارد.