موضوع مقاله: موزه ملی تاریخ ویتنام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موزه ملی تاریخ ویتنام | مقدمه: ساختمان موزه در سال ۱۹۱۰، یک مؤسسه تحقیقات باستان‌شناسی از مدرسه فرانسوی خاور دور تحت حکومت استعماری فرانسه بود و در سال ۱۹۲۰ به‌طور گسترده بازسازی شد. | ## بخش 1: موزه ملی تاریخ ویتنام | این موزه در سال ۱۹۵۸ توسط دولت ویتنام شمالی (که اکنون دولت ویتنام است) خریداری شد و سپس مجموعه‌های مصنوعات آن گسترش یافت تا هنرهای شرقی و تاریخ ملی را پوشش دهد. این موزه، ماقبل تاریخ ویتنام (حدود ۳۰۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰۰ سال پیش) تا انقلاب اوت ۱۹۴۵ را برجسته می‌کند. این موزه بیش از ۲۰۰۰۰۰ نمایشگاه دارد که اقلامی از ماقبل تاریخ تا انقلاب ۱۹۴۷ و تأسیس جمهوری دموکراتیک ویتنام را در پنج بخش اصلی پوشش می‌دهد. این موزه در خیابان ترانگ تین شماره ۱، خیابان تران کوانگ خای شماره ۲۱۶، هانوی واقع شده است. تاریخچه ساختمان موزه قبلاً مؤسسه تحقیقات باستان‌شناسی مدرسه فرانسوی خاور دور تحت حکومت استعماری فرانسه بود که در سال ۱۹۱۰ افتتاح شد. این بنا در سال ۱۹۲۰ به‌طور گسترده مرمت شد، و بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۲ توسط معمار ارنست هبرارد دوباره طراحی شد. این بنا ترکیبی از معماری استعماری فرانسه و معماری سنتی ویتنامی است که به آن معماری هندوچین نیز گفته می‌شود. این موزه در سال ۱۹۵۸ توسط دولت ویتنام شمالی خریداری شد و سپس مجموعه‌های مصنوعات برای پوشش هنرهای شرقی و تاریخ ملی گسترش یافت. | ## بخش 2: موزه ملی تاریخ ویتنام | ویژگی‌ها این موزه در یک ساختمان فرانسوی دوران استعمار قرار دارد که به شکل گنبد و به شکل بتکده است. طراحی این ساختمان ترکیبی از معماری فرانسوی و چینی است که به معماری هندوچین معروف است. این ساختمان که توسط هبرارد طراحی شده است، شامل دیوارهای دوجداره و بالکن‌هایی برای سیستم تهویه طبیعی و محافظت در برابر نور خورشید است. این موزه به پنج بخش اصلی تقسیم شده است: بخش ۱ دوره ماقبل تاریخ از عصر حجر (۳۰۰۰۰–۴۰۰۰۰ سال) تا ۴۰۰۰–۵۰۰۰ سال پیش را پوشش می‌دهد؛ بخش ۲ نمایشگاه‌هایی از زمان ملت‌سازی در طول سلسله تران دارد؛ بخش ۳ نمایشگاه‌هایی از دوره سلسله هو تا انقلاب اوت ۱۹۴۵ دارد؛ و بخش ۴ آثاری از مجسمه‌های سنگی چامپا را در خود جای داده است. این موزه تاریخ ویتنام را با مجموعه‌ای بسیار بزرگ شامل حدود ۲۰۰۰۰۰ قلم کالا به نمایش می‌گذارد که عصر نوسنگی، عصر برنز، دوره‌های سا هون، اوک ائو و هونگ، سلسله نگوین، دوره چام و همچنین دونگ سون ویتنام شمالی، فرهنگی که حدود ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد تا ۱۰۰ میلادی وجود داشته است، پوشش می‌دهد. این نمایشگاه‌ها کمونیسم را برجسته کرده و حکومت استعمارگران فرانسوی را ظالمانه به تصویر می‌کشند. نمایشگاه‌های این موزه شامل سردخانه‌های دوران هونگ و نوسنگی، ابزارهای عصر برنز مانند سر تبر و آثار باستانی دوره چام است. همچنین تخت مزین امپراتور سلسله ۱۳ نگوین، لباس‌ها و سایر آثار باستانی به نمایش گذاشته شده است. | ## بخش 3: موزه ملی تاریخ ویتنام | در طبقه همکف، نمایشگاه شامل ابزارهای سنگی، سفال و زیورآلات تا سال ۱۴۰۰ میلادی است. در طبقه اول، نمایشگاه‌ها مربوط به دوران سلطنت از زمان دین و لی در سال ۹۰۰ میلادی تا آخرین امپراتوران ویتنام است. اینها اقلام تزئینی مانند یک کمد کشودار منبت‌کاری شده با صدف مروارید، ظروف استوانه‌ای میناکاری شده (اینها کوزه‌های تدفینی هستند)، سرامیک و ظروف لاکی براق هستند. یک ستون سنگی که در طول یک کاوش باستان‌شناسی با کتیبه‌ای در بنای یادبودی با برچسب جی۱ پیدا شد، که توسط هاریوارمان اول (حدود ۱۱۳۷) به خدای هاریوامسِشوارا اختصاص داده شده است، در موزه نگهداری می‌شود. نمایشگاه‌های آثار باستانی جدید، ویتنام مرکزی، ارتفاعات مرکزی، ویتنام جنوبی و همچنین یک کشتی قدیمی غرق شده در نزدیکی جزیره کو لائو چام را پوشش می‌دهند. این موزه دارای تابلوهایی به زبان انگلیسی است، اما این برای بیان تمام آنچه در موزه به نمایش گذاشته شده است، کافی نیست. برای شناساندن تاریخ ویتنام از گذشته تا به امروز، مدیریت موزه از سپتامبر ۲۰۰۳ تا نوامبر ۲۰۰۴ نمایشگاهی با ۴۵۰ اثر باستانی (۴۱۶ اثر از ۱۳ موزه ویتنامی و مابقی از ۸ موزه اروپایی) در اتریش و بلژیک ترتیب داد . | ## جمع‌بندی | موزه سلطنتی هنر و تاریخ (پادشاهی بلژیک) و موزه مردم‌شناسی وین (جمهوری اتریش) در این نمایشگاه که با عنوان «ویتنام - گذشته و حال» برگزار شد، مشارکت داشتند.