موضوع مقاله: تویا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تویا | مقدمه: تُویا (گاه به صورت توییو، تویو، تویا، تجیو یا تویو) یک بانوی نجیب‌زاده مصری و مادر ملکه تیه (ملکه) و همسر یویا بود. | ## بخش 1: تویا | زندگی‌نامه گمان می‌رود تویا از نوادگان ملکه احمس-نفرتاری باشد و او در بسیاری از نقش‌های رسمی در پیوند میان مذهب و حکومت در مصر باستان مشارکت داشته است. p.96 او با یویا، یکی از درباریان قدرتمند مصر باستان در دوره دودمان هجدهم مصر ازدواج کرد. فرزندان تویا و یویا دختری به نام تیه (ملکه) داشتند که همسر فرعون آمنهوتپ سوم شد. همسر بزرگ سلطنتی، بالاترین مقام مذهبی مصر بود که در مراسم و آیین‌های رسمی در کنار فرعون شرکت می‌کرد. آن‌ها همچنین پسری به نام آنن داشتند که دارای عنوان‌هایی همچون «صدر اعظم مصر سفلی»، «دومین پیامبر آمون»، «کاهن اعظم هلیوپولیس» و «پدر الهی» بود.Rice, Michael (1999). این مقبره که در سال ۱۹۰۵ کشف شد، تا پیش از کشف مقبره توت‌عنخ‌آمون، سالم‌ترین مقبره کشف‌شده در این دره محسوب می‌شد. این مقبره توسط گروهی از کارگران به سرپرستی باستان‌شناس جیمز کویبِل و به نمایندگی از میلیونر آمریکایی تئودور م. هرچند که مقبره در دوران باستان مورد دستبرد قرار گرفته بود و تمامی جواهرات جعبه‌های جواهرات آن به سرقت رفته بودند، بسیاری از اشیای آن همچنان در جای خود باقی بودند، از جمله تخت‌ها، جعبه‌ها، تابوت‌ها، ارابه و مومیایی‌های دو صاحب مقبره. تابوت چوبی بزرگ تویا، با روکش طلا و رنگ سیاه، در برابر دیوار جنوبی مقبره قرار داده شده بود. | ## بخش 2: تویا | این تابوت مستطیل‌شکل است و درپوش آن به شکل سقف شیب‌دار زیارتگاه پر-ور مصر علیا طراحی شده است و بر روی پایه‌های تزیینی سورتمه‌مانندی قرار دارد که سه تیرک متصل در زیر آن‌ها، غیرعملکردی بودنشان را نشان می‌دهد. دزدان باستانی تابوت را تا حدی از هم جدا کرده بودند تا به تابوت‌های داخلی و مومیایی او دسترسی پیدا کنند. درپوش و یکی از دیواره‌های بلند آن را روی تختی در سوی دیگر مقبره قرار داده بودند، درحالی‌که دیوارهٔ دیگر را به دیوار جنوبی تکیه داده بودند. تابوت بیرونی او که به‌صورت انسان‌شکل و دارای روکش طلا بود، برداشته شده و درپوش آن روی تخت‌ها قرار داده شده بود، درحالی‌که قسمت زیرین تابوت در دورترین گوشهٔ مقبره گذاشته شده بود. درپوش تابوت دوم (داخلی‌ترین تابوت)، که آن نیز با طلا پوشیده شده بود، برداشته و به کناری گذاشته شده بود، اما قسمت زیرین تابوت و مومیایی او همچنان درون تابوت بیرونی باقی مانده بودند. کویبل بر این باور بود که این امر به دلیل دشواری سارقان دربرداشتن درپوش این تابوت رخ داده است. مومیایی پیکر مومیایی‌شدهٔ تویا درحالی یافت شد که با پارچهٔ بزرگی از کتان پوشانده شده بود. این نوارها با رزین پوشانده شده بودند و در مقابل هر یک از آن‌ها، عناوین طلایی او که از ورق طلا بریده شده بودند، قرار داشت. نوارهای مومیایی که زمانی پیکر پیچیده‌شدهٔ او را پوشانده بودند، در بالای کوزه‌های ذخیره‌سازی در سوی دیگر اتاق پیدا شدند. | ## بخش 3: تویا | نخستین بررسی بر روی پیکر او توسط کالبدشناس استرالیایی گرافتن الیوت اسمیت انجام شد. دستان او به‌صورت صاف در کنار بدنش قرار داشتند و کف دستانش بر روی ران‌هایش گذاشته شده بودند. برش مومیایی او با نخ دوخته شده بود و در انتهای پایینی آن، مهره‌ای از عقیق جگری متصل شده بود؛ حفرهٔ بدنش با پارچهٔ کتانی آغشته به رزین پر شده بود. هنگامی که داگلاس دری، که بعدها نخستین کالبدشکافی مومیایی توت‌عنخ‌آمون را انجام داد، در حین بررسی به اسمیت کمک می‌کرد و پای تویا را آشکار کرد تا قد او را به‌طور دقیق اندازه بگیرد، مشخص شد که او صندل‌هایی از ورق طلا به پا دارد. مغز او برداشته شده بود، اما هیچ ماده‌ای جایگزین آن نشده بود، و هر دو سوراخ بینی‌اش با پارچهٔ کتانی پر شده بودند. مواد مومیایی به درون حفره‌های چشمی او تزریق شده بود و همچنین پرکننده‌هایی در بخش‌های میانی و پایین‌تر صورتش قرار داده شده بودند تا ظاهر او طبیعی‌تر به نظر برسد. دندان‌های او در زمان مرگش وضعیت نامناسبی داشتند و چندین دندان آسیاب او از بین رفته بودند. | ## جمع‌بندی | اسکن نشان داد که او دچار کژپشتی خفیف بوده است و زاویهٔ زاویه کاب او ۲۵ درجه بوده است.