موضوع مقاله: خاندان دلا توره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خاندان دلا توره | مقدمه: خاندان دلا توره یک خانواده اشرافی ایتالیایی بود که بین قرن‌های ۱۲ تا ۱۴ بر لومباردی و بخش بزرگی از شمال ایتالیا تسلط داشتند. | ## بخش 1: خاندان دلا توره | آنها قبل از اینکه توسط ویسکونتی‌ها در نبرد دسیو شکست خورده و از این مناطق اخراج شوند، صاحب لردنشین میلان بودند. در طول قرن‌ها، شاخه‌های مختلف خانواده عناوین متعددی کسب کرده‌اند: بارون، کنت، مارکز و حتی دوک و شاهزاده. بسیاری از اعضای انجمن نیز عناوین مختلفی مربوط به نشان‌های شوالیه دریافت کرده‌اند. دودمان مستقیم این خانواده امروزه توسط دو شاخه نشان داده می‌شود: شاخه دوک ریکاردو ماریا باربیری توریانی، متولد میلان در ۹ مه ۱۹۷۷، از آدریانو ماریا باربیری توریانی و والنتینا کارلا بالزاروتی، ازدواج کرده با دوشس گرتا نیکول مارونی، و شاخه کنت‌های توریانی سوئیسی-ایتالیایی، که وارثان آنها (از جمله مخترع و کارآفرین، آنجلو توریانی، دارنده اولین حق ثبت اختراع دستگاه قهوه صنعتی، و دکتر گویدو توریانی، مهندس و مدیر برجسته ملی و بین‌المللی)، در لومباردی ساکن هستند. ریشه‌ها خانواده‌ای باستانی از اشراف میلانی، از میلان پورتا نووا، که به‌طور سنتی از تبار فرانکی بودند، از خانواده د لا تور از بورگاندی بودند که دو عضو آنها در حدود سال ۱۰۰۰ برای ازدواج با دو دختر کنت تاسیوس به وال ساسینا نقل مکان کردند. گفته می‌شود که خاندان دِ لا تورز، به نوبه خود، از نوادگان آنسکاریو اول، کنت اوشرت (پادشاهی بورگوندی) و بعدها مارکی ایوریا هستند که با خانواده امپراتوری شارلمانی نسبت داشتند. به خاندان دِلا توره، از سوی اسقف‌نشین میلان، املاک وسیعی اعطا شده بود که تا کانتون تیچینو امتداد داشت. بدنه اصلی این املاک، شهرستان والساسینا بود که در روستای مستحکم پریمالونا متمرکز بود. در میان اولین اعضای مهم، می‌توان به آردریکوس دِ لا توره، که در سندی از سال ۱۱۳۰ در میان کاپیتان‌های میلانی ذکر شده است، و مارتینو «غول‌پیکر»، کنت والساسینا، که در طول جنگ‌های صلیبی در سرزمین مقدس جنگید و در سال ۱۱۴۸ در زیر دیوارهای دمشق کشته شد، اشاره کرد. پسرش، یاکوپو، با برتا ویسکونتی ازدواج کرد و به عنوان نایب‌السلطنه میلان خدمت کرد. در سال ۱۲۶۹، او توسط کورادو ونوستا فون ماتش (۱۲۲۶–۱۲۷۸، ارباب فئودال قلعه بوفالورا در والچیاوننا) اسیر شد و برای تمسخر عمومی در سوندالو در والتلینا در قفسی به نمایش گذاشته شد. | ## بخش 2: خاندان دلا توره | او بعداً توسط شبه‌نظامیان برادرش ناپو توریانی آزاد شد که قلعه را در ۲۵ سپتامبر ۱۲۷۳ ویران کردند. تاریخچه خانواده‌ای باستانی از اشراف میلانی اهل میلانو پورتا نووا، طبق سنت از نوادگان خاندان د لا تور دی بورگونا، که دو عضو آن حدود سال ۱۰۰۰ میلادی به وال ساسینا نقل مکان کردند تا با دو دختر کنت تاسیوس ازدواج کنند. گفته می‌شود د لا تور از نوادگان آنسکاریو اول، کنت اوشرت (پادشاهی بورگوندی) و بعدها مارکی ایوریا هستند که با خانواده امپراتوری شارلمانی نسبت دارند. خانواده دلا توره توسط اسقف‌نشین میلان با سرزمین‌های وسیعی که تا کانتون تیچینو می‌رسید، اداره می‌شد که بخش اصلی آن شهرستان والساسینا و روستای مستحکم پریملونا در مرکز آن بود. اولین عضو برجسته، مارتینو، ملقب به ایل گیگانته ("غول") بود که در طول جنگ‌های صلیبی در سرزمین مقدس جنگید. برادرزاده‌اش، ریموندو، در سال‌های ۱۲۶۲–۱۲۷۳ اسقف کومو و پاتریارک آکویلیا (۱۲۷۳–۱۲۹۹) بود، در حالی که برادرزاده دیگرش، سالوینو، پادِستای ورچلی بود. پاگانو، پسر یاکوپو، در سال ۱۲۴۰ به عنوان کاپیتان مردمی میلان منصوب شد و تا زمان مرگش در سال ۱۲۴۷ در این سمت باقی ماند. برادرش مارتینو (سوم) قدرت شخصی خود را بر شهر تحمیل کرد و فرمانروایی توریانی‌ها را آغاز کرد که حدود ۵۰ سال به طول انجامید. ناپلئونه، پسر پاگانو، در سال ۱۲۶۵ در میلان به قدرت رسید، اما در سال ۱۲۷۷ توسط ویسکونتی‌ها شکست خورد. برادرش فرانچسکو، پادِستای برشا، آلساندریا، برگامو، لودی و نووارا بود و در نبرد دسیو (۱۲۷۷) علیه ویسکونتی‌ها کشته شد. کورادو موسکا، که بین سال‌های ۱۲۷۷ تا ۱۲۸۱ رئیس شهر بود، به قدرت بازگردانده شد و تا سال ۱۳۰۷ که پسرش گویدو جانشین او شد، در قدرت ماند. | ## بخش 3: خاندان دلا توره | گویدو که سعی در تحریک مردم علیه امپراتور هنری هفتم داشت، مجبور به فرار شد و در سال ۱۳۱۲ درگذشت. فلوریموندو دلا توره، پسر کورادو موسکا، بیهوده تلاش کرد تا قدرت را در میلان به دست آورد. یکی دیگر از اعضای خانواده، کاسانو (یا گاستونه)، از سال ۱۳۰۸ تا ۱۳۱۶ اسقف اعظم میلان و از سال ۱۳۱۷ تا ۱۳۱۸ پاتریارک آکویلیا بود. اریپراندو، نواده سالوینو دلا توره، با اوریلا، دختر و وارث کنت والساسینا، ازدواج کرد. شاخه کارینتیایی که در سال ۱۵۳۲ توسط امپراتور مقدس روم به مقام بارون‌های زوم کروتز ارتقا یافت، با نام فون تورن و والساسینا، در سال ۱۵۴۱ به کنت‌های امپراتوری تبدیل شدند و در سال ۱۶۰۱ قلعه بلایبورگ را که هنوز مقر خانواده بود، به دست آوردند. در سال ۱۵۵۲ آنها مقام مارشال موروثی را در شهرستان گوریزیا به دست آوردند، جایی که اشراف اجدادی آنها در سال ۱۳۲۹ توسط والونو دلا توره به رسمیت شناخته شده بود. یکی از اعضای بعدی توریانی، جیرولامو، توسط امپراتور چارلز پنجم به عنوان کنت والساسینا منصوب شد و تا زمان مرگش در ونیز در سال ۱۵۳۰، متصرفاتی در موراویا داشت. فرانچسکو توریانی مشاور امپراتور فردیناند اول و بارون امپراتوری مقدس روم بود: او سفیر ونیز (۱۵۵۸) بود. خانواده‌های دیگری نام دلا توره (یا فون تورن آلمانی) را به خود گرفتند، بدون اینکه از نوادگان پسر خانواده میلان باشند (مانند کنتس الکساندرین فون تاکسیس در سال ۱۶۵۰ که نام خانوادگی خود را به تورن و تاکسیس تغییر داد، یا کاردینال کارلو رزونیکو که در سال ۱۷۵۸ پاپ کلمنت سیزدهم شد). اگرچه هر دوی این دو خانواده نام‌های مشابهی داشتند و هر دو بعداً به اشراف آلمانی و اتریشی تعلق داشتند، اما نباید آنها را با هم اشتباه گرفت، زیرا آنها فقط از طریق نسب زن با هم مرتبط هستند و به همین ترتیب، از نظر پدری جزئی از یک خاندان اشرافی نبودند. | ## جمع‌بندی | پسرعموهای همریشه آنها، خاندان تورن و تاکسیس، در سال ۱۶۹۵ توسط لئوپولد اول، امپراتور مقدس روم، به مقام رایشسفورست ارتقا یافتند، اما در سال ۱۸۰۶ پس از انحلال امپراتوری مقدس روم، به این مقام رسیدند.