موضوع مقاله: روبر دو واوران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روبر دو واوران | مقدمه: عنوان مارکی که او با خود داشت، عنوانی بود که پیش از انقلاب فرانسه در فرانسه جدِ بزرگِ او، آلفونس فرانسوا دو واوران وی‌یه-او-تِرتْر، داشت و پس از آن نیز هنگامی که نوادگانش در اودِنگ (در استان انو) ساکن شدند، این عنوان را حفظ کردند. | ## بخش 1: روبر دو واوران | از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۷، او به کاوش در آمریکای جنوبی پرداخت و به مطالعه اقوام بومی آمریکا که با آنان برخورد می‌کرد، به‌ویژه در حوضه‌های رودهای اورینوکو و آمازون، پرداخت. او تمام هزینه‌های اکتشافات خود را از ثروت شخصی‌اش تأمین می‌کرد، امری که آزادی عمل گسترده‌ای در پژوهش‌هایش به او می‌داد. امروزه یکی از خیابان‌های شهر آنتورپ به نام او نام‌گذاری شده استو زندگی‌نامه روبر دو واوران در قلعهٔ رونسِله (فلاندر شرقی) همراه با سه خواهرش بزرگ شد. او در سال ۱۹۱۷ به‌عنوان داوطلب جنگ به اروپا بازگشت و تا سال ۱۹۱۹ در خدمت نظامی باقی ماند. او در مجموع نزدیک به بیست‌وپنج سال از زندگی خود را به اقامت‌های منظم در آمریکای جنوبی گذراند تا با دوربین عکاسی که همواره همراهش بود یا با دوربین فیلم‌برداری‌اش، از مناطق، فرهنگ‌ها و سنت‌های اقوام گوناگونی ثبت و ضبط کند که شیوهٔ زندگی آنان به‌تدریج بر اثر پیشروی گریزناپذیر تمدن مدرن در حال تغییر یا نابودی بود. او همچنین به مشاهدهٔ جانوران و گیاهان پرداخت و گونه‌هایی را کشف کرد که تا آن زمان ناشناخته بودند، از جمله ماهی «بیوتودوما واورینی» که نام خود را بر آن نهاد. | ## بخش 2: روبر دو واوران | از ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۷، او سراسر آمریکای جنوبی را پیمود تا سنت‌ها و آداب‌ورسوم اقوام بسیاری را مستند کند. اهمیت فیلم‌های او به‌ویژه در این نکته نهفته است که حاوی اسناد دست‌اول دربارهٔ قبایلی هستند که برخی از آن‌ها از آن زمان به بعد نابود شده‌اند یا حتی به‌طور کامل از میان رفته‌اند. او مجموعه‌ای از اشیای ساخته‌شده توسط بومیان آمریکا گردآوری کرد، ۴ فیلم بلند و ۷ فیلم کوتاه ساخت و هزاران عکس گرفت. مشهورترین فیلم او «در سرزمین اسکالپ» (۱۹۳۱) است که از جمله به کوچک‌سازی سرهای انسان در میان شوارها (که بیشتر با نام جیواروها شناخته می‌شوند) می‌پردازد. روبر دو واوران همچنین کتاب‌ها و مقاله‌های بسیاری دربارهٔ آمریکای جنوبی نوشته است. با افروخته شدن آتش جنگ جهانی دوم، او در سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵، در بلژیک گرفتار ماند و بخش زیادی از وقت خود را صرف نهایی‌کردن یادداشت‌ها و نگارش آثارش کرد. | ## بخش 3: روبر دو واوران | او متنی را نوشت که حکم پیشگفتار کتاب پس از مرگش را دارد؛ کتابی که در آن چندین عکس از مجموعهٔ خصوصی شاه نیز آمده است. او از جمله نوشت: «در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۷، مارکی دو واوران سفرهای بسیار بزرگ و طولانی‌ای انجام داد. او همواره توانست همدلی را برانگیزد و اعتماد اقوامی را که در میان آنان اقامت‌هایی چندساله داشت، به دست آورد. روبر دو واوران بخش عمدهٔ مجموعه‌های خود را به موزه‌های گوناگون سپرد، از جمله موزه‌های سلطنتی هنر و تاریخ در بروکسل، مؤسسهٔ سلطنتی علوم طبیعی بلژیک، موزهٔ تاریخ طبیعی لندن و موزهٔ انسان‌شناسی در پاریس. در پایان سال ۲۰۱۷، سینماتک سلطنتی بلژیک مستندی را به او اختصاص داد با عنوان «مارکی دو واوران، از عمارت تا جنگل»، ساختهٔ گریس وینتر و لوک پلنتیه. کتاب‌ها علاوه بر مقالات فراوانی که در نشریات تخصصی منتشر کرده است، مارکی دو واوران به‌ویژه آثار زیر را به چاپ رسانده است: آداب و رسوم سرخ‌پوستان وحشیِ آمریکای جنوبی، روبر مارکی دو واوران، پایو، ۱۹۳۷ – ۶۵۶ صفحه جیواروها، کوچک‌کنندگانِ سر، روبر مارکی دو واوران، پایو، ۱۹۴۱ – ۲۱۲ صفحه در میان جنگل‌های آمازون، روبر مارکی دو واوران، پایو، ۱۹۴۳ – ۲۴۲ صفحه از گراند چاکو تا آمازون، روبر مارکی دو واوران، ۱۹۴۴ – انتشارات سی. | ## جمع‌بندی | دِسار، ۲۷۰ صفحه سرخ‌پوستان وحشیِ آمریکای جنوبی: زندگی اجتماعی، روبر مارکی دو واوران، پایو، ۱۹۵۱ – ۳۰۱ صفحه اسطوره‌شناسی، آیین‌ها و جادوگری نزد سرخ‌پوستان آمازون، مارکی دو واوران، انتشارات دو روشر، ۱۹۷۹ – ۳۹۲ صفحه (اثر پس از مرگ) یک گویش جدید آراواک: رِزیگارو، پل ریوِه و روبر دو واوران، نشریهٔ انجمن آمریکاشناسان، ۱۹۵۱، صص.