موضوع مقاله: کشتار بولونیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کشتار بولونیا | مقدمه: کشتار بولونیا یک بمب‌گذاری تروریستی در ایستگاه راه‌آهن مرکزی بولونیا در بولونیا، ایتالیا در صبح ۲ اوت ۱۹۸۰ بود که ۸۵ نفر را کشت و بیش از ۲۰۰ نفر را زخمی کرد. | ## بخش 1: کشتار بولونیا | چندین عضو سازمان تروریستی نئو فاشیست (NAR، هسته‌های مسلح انقلابی) به دلیل این بمب‌گذاری محکوم شدند، p. انفجار سقف سالن انتظار را فرو ریخت، بخش اعظم ساختمان اصلی را تخریب کرد و به قطار آنکونا–کیاسو که در سکوی اول منتظر بود، اصابت کرد. بسیاری از عبورکنندگان و مسافران به مصدومان کمک‌های اولیه ارائه دادند و به نجات افرادی که زیر آوار مانده بودند، کمک کردند. به دلیل تعداد بالای قربانیان و کمبود وسایل نقلیه اضطراری برای انتقال مجروحان به بیمارستان‌ها، آتش‌نشانان از اتوبوسها، خودروهای شخصی و تاکسیها استفاده کردند. برخی پزشکان و کارکنان بیمارستان زودتر از تعطیلات بازگشتند تا از قربانیان مراقبت کنند و بخش‌های بیمارستان که برای تعطیلات تابستان بسته بودند، دوباره باز شدند تا مصدومان را پذیرش کنند. انتقادات شدیدی به نمایندگان دولت ایتالیا که در مراسم تشییع جنازه قربانیان در بازیلکا سن پترونیو در ۶ اوت حضور داشتند، وارد شد. 587 اتوبوس شماره ۳۷ (برای انتقال قربانیان استفاده شد) و ساعت (که در ۱۰:۲۵ متوقف شد) نمادهای کشتار بودند. تحقیقات دولت به رهبری نخست‌وزیر دموکرات مسیحی فرانچسکو کسسیگا ابتدا فرض کرد که حادثه ناشی از انفجار تصادفی یک دیگ بخار قدیمی در زیرزمین ایستگاه بوده است. روزنامه ل'Unità وابسته به حزب کمونیست ایتالیا (PCI) در ۳ اوت مسئولیت حمله را به نئو فاشیست‌ها نسبت داد. این چمدان همچنین حاوی وسایل شخصی دو افراطی راست‌گرا، یک فرانسوی و یک آلمانی بود. هر دو رهبر ترزا پوزیزیونه گفتند که موزومچی تلاش داشت توجه‌ها را از سرپرست P2 لیچیو جلی منحرف کند. دادستانی و محاکمه حمله به گروه NAR (هسته‌های مسلح انقلابی)، یک سازمان تروریستی نئو فاشیست نسبت داده شده است. دیوان عالی در آوریل ۲۰۰۷ حکم لوئیجی چی‌آواردینی، عضو NAR با ارتباط نزدیک با ترزا پوزیزیونه، را تأیید کرد. چی‌آواردینی همچنین به اتهام ترور فرانچسکو اوانجلیستا در ۲۸ مه ۱۹۸۰ و قاضی ماریو آما تو در ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰ متهم شد. در ۲۶ اوت ۱۹۸۰، دادستان بولونیا بیست و هشت حکم دستگیری برای اعضای راست‌گرای NAR و ترزا پوزیزیونه صادر کرد. از جملهٔ دستگیرشدگان ماسیمو مورسلّو (آیندهٔ بنیان‌گذار سازمان و حزب سیاسی نئو فاشیست فورزا نواوا), فرانچسکا مامبرو، آلدو سِمِراری, مائوریزیو نری و پائولو سینورلی بودند. | ## بخش 2: کشتار بولونیا | ماسیمیلیانو فاچینی، والریو فیوراوانتی، فرانچسکا مامبرو، سرجیو پیچیافوکو، روبرتو رینانی و پائولو سینورلی به قتل متهم شدند. جیلبرتو کاوالینی، فاچینی، فیوراوانتی، اگیدیو جولیانی، مارچلو یانیلی، مامبرو، جووانی ملیولی، پیچیافوکو، روبرتو راهو، رینانی و سینورلی به تشکیل گروه مسلح متهم شدند. مارکو بالان، جوزپه بلمونته، فابیو د فلیچه, استفانو دل کیاچه, فاچینی, لیچیو جلی, مائوریزیو جورجی, پیترو موزومچی, فرانچسکو پازینزا, سینورلی و آدریانو تیلگر به همکاری برانداز متهم شدند. در ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۸، فاچینی، فیوراوانتی، مامبرو و پیچیافوکو به حبس ابد محکوم شدند؛ رینانی و سینورلی تبرئه شدند. کاوالینی، فاچینی، فیوراوانتی، جولیانی، مامبرو، پیچیافوکو، رینانی و سینورلی به تشکیل گروه مسلح محکوم شدند؛ یانیلی، ملیولی و راهو تبرئه شدند. بالان، بلمونته، د فلیچه، دل کیاچه، فاچینی، جلی، جورجی، موزومچی، پازینزا، سینورلی و تیلگر از اتهام همکاری برانداز تبرئه شدند. بلمونته، جلی، موزومچی و پازینزا به تهمت محکوم شدند.فرآیند تجدیدنظر در ۲۵ اکتبر ۱۹۸۹ آغاز شد. در تجدیدنظر، فاچینی، فیوراوانتی، مامبرو، پیچیافوکو، رینانی و سینورلی در ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۰ از اتهام قتل تبرئه شدند. در ۱۲ فوریه ۱۹۹۲، دیوان عالی دادگستری ایتالیا رینانی و سینورلی را از اتهام قتل تبرئه کرد؛ سینورلی همچنین از تشکیل گروه مسلح و همکاری برانداز تبرئه شد. دادگاه همچنین سایر متهمان را تبرئه، حکم قبلی را لغو و محاکمهٔ جدیدی را دستور داد زیرا احکام "غیرمنطقی، ناسازگار، عدم ارزیابی شواهد به درستی، عدم در نظر گرفتن وقایع قبل و بعد از حادثه، بدون انگیزه یا با انگیزهٔ ضعیف و در برخی بخش‌ها حمایت از استدلال‌های غیرممکن که حتی دفاع آن‌ها هم مطرح نکرده بود" بودند. ماسیمیلیانو فاچینی، والریو فیوراوانتی، فرانچسکا مامبرو و سرجیو پیچیافوکو به قتل متهم شدند؛ جیلبرتو کاوالینی، ماسیمیلیانو فاچینی، اگیدیو جولیانی، والریو فیوراوانتی، فرانچسکا مامبرو، سرجیو پیچیافوکو و روبرتو رینانی به تشکیل گروه مسلح متهم شدند و جوزپه بلمونته، لیچیو جلی، پیترو موزومچی و فرانچسکو پازینزا به تهمت متهم شدند. در ۱۶ مه ۱۹۹۴، فیوراوانتی، مامبرو و پیچیافوکو به حبس ابد محکوم شدند؛ فاچینی تبرئه شد. کاوالینی، فیوراوانتی، جولیانی، مامبرو و پیچیافوکو همچنین به تشکیل گروه مسلح محکوم شدند؛ فاچینی و رینانی تبرئه شدند. در ۲۳ نوامبر ۱۹۹۵، دیوان عالی احکام فیوراوانتی، مورا، مامبرو، جلی، پازینزا، موزومچی و بلمونته را تأیید کرد و محاکمهٔ جدید پیچیافوکو را دستور داد (که در دادگاه تجدیدنظر فلورانس در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۶ تبرئه شد و این حکم در ۱۵ آوریل ۱۹۹۷ توسط دیوان عالی تأیید شد). کارمینی و مانوچی بنینکاسا در دسامبر ۲۰۰۱ به دلیل کمبود شواهد تبرئه شدند و محکومیت بونجیووانی تأیید شد. در مقاله‌ای نوشتهٔ آلفیو برنابئی برای مجلهٔ بریتانیایی ضد فاشیسم سرچلایت در آوریل ۲۰۲۲ گزارش شد که: "در گامی مهم برای یافتن حقیقت پشت بمب‌گذاری در ایستگاه راه‌آهن بولونیا که در ۲ اوت ۱۹۸۰، ۸۵ نفر را کشت و ۲۰۰ نفر را زخمی کرد، عضو راست‌گرای پائولو بلینی به دخالت مستقیم در این کشتار محکوم شده است. | ## بخش 3: کشتار بولونیا | جلسات دادگاه بولونیا از آوریل ۲۰۲۱ آغاز شد و قاضی فرانچسکو کاروزو ریاست آن را بر عهده داشت، با حضور تعدادی وکیل از سوی انجمن خانواده‌های قربانیان. بلینی، اکنون ۶۹ ساله، عضو سازمان راست‌گرای آوانگاردیا نازionale بود که به دستور آن در ۱۹۷۵ یک فعال چپ جوان به نام آلچسته کامپانیله را کشت. در ۱۹۹۹، او این قتل را اعتراف کرد و افزود که چندین نفر دیگر را نیز به نمایندگی از رؤسای مافیا کشته است. بین ۱۹۹۹ و ۲۰۰۶، در جلسات کمیسیون پارلمانی که برای بررسی تروریسم در ایتالیا و ناکامی در شناسایی مسئولان کشتار بولونیا تشکیل شده بود و همچنین کمیسیونی که فعالیت‌های اطلاعاتی ایتالیا و آرشیو میترخین را بررسی می‌کرد، اطلاعات جدیدی دربارهٔ شبکه‌های تروریستی بین‌المللی و سرویس‌های اطلاعاتی ایتالیا در بلوک سابق شوروی و کشورهای عربی مانند سوریه، لبنان، لیبی، یمن و عراق به دست آمد. توافقات سری با رهبری فلسطین که به قاچاق اسلحه میان جبهه مردمی برای آزادی فلسطین و ایتالیا مرتبط بود و هشدار به سرویس ضدتروریسم ایتالیا سه هفته قبل از کشتار کشف شد. توماس کرام، عضو یک گروه تروریستی آلمانی که به کارلوس، جکال و فلسطینی‌ها مرتبط بود، در روز کشتار در بولونیا حضور داشت. فرانچسکو کوسیگا در نامه‌ای به انزو فراگالا از کمیسیون میترخین احتمال دخالت فلسطینی‌ها را مطرح کرد."کشتار بولونیا: کوسیگا، شاید عمل تروریسم عربی" . در سال ۲۰۰۵، کارلوس، جکال اظهار داشت که "کمیسیون میترخین سعی دارد تاریخ را تحریف کند" و "سی‌آی‌ای و موساد در بولونیا ضربه زدند" با هدف تنبیه ایتالیا به خاطر رابطه‌اش با سازمان آزادی‌بخش فلسطین."در بولونیا، سی‌آی‌ای و موساد مسئول بودند. پس از دستگیری عضو سابق Triple A آرژانتین، رودولفو آلمیرون، وکیل اسپانیایی خوزه آنخل پرز نیواس اعلام کرد که "احتمال دارد آلمیرون همراه با استفانو دله کیه و آگوستو کاوچی در بمب‌گذاری ایستگاه قطار بولونیا در ۱۹۸۰ مشارکت داشته باشند". در سال ۱۹۹۸، دیوان عالی آرژانتین از استرداد کاوچی به ایتالیا خودداری کرد."گزارش می‌شود که آلمیرون نیز در راست‌گرای افراطی اسپانیایی شرکت داشته" , Telam خبرگزاری آرژانتین، ۶ ژانویه ۲۰۰۷ . در مه ۲۰۰۷، پسر ماسیمو اسپارتی گفت: "پدرم همیشه دربارهٔ تحقیقات بولونیا دروغ گفته است". جبهه مردمی برای آزادی فلسطین همیشه مسئولیت را رد کرده است."نخست‌وزیر سابق ایتالیا علیه مردم فلسطین دروغ ساخته است". در ۱۹ اوت ۲۰۱۱، دادستان بولونیا تحقیقات دربارهٔ دو تروریست آلمانی، توماس کرام و کریستا مارگوت فرولیش، که هر دو به گروه کارلوس، جکال وابسته بودند و در روز حمله در بولونیا حضور داشتند، آغاز کرد."تحول در پروندهٔ کشتار ۲ اوت: دو تروریست آلمانی تحت تحقیق"، la Repubblica، ۱۹ اوت ۲۰۱۱ . هرچند بخش آسیب‌دیدهٔ ایستگاه عمدتاً بازسازی شده است، کاشی اصلی که توسط انفجار سوراخ شده بود باقی مانده و یک ترک عمیق (با پوشش شیشه‌ای) در دیوار اصلی بازسازی‌شده حفظ شده است. ساعت ابتدا تعمیر شد اما در سال ۱۹۹۶ مقامات تصمیم گرفتند آن را به طور دائم در ساعت ۱۰:۲۵ ثابت کنند. مسابقهٔ بین‌المللی آهنگسازی 2 Agosto به نمایندگی از انجمن خانوادهٔ قربانیان کشتار تأسیس شد و از سال ۱۹۹۵ به طور سالانه برگزار می‌شود. | ## جمع‌بندی | این رمان فرانسوی ۲۰۱۷ که زندگی سیاسی و فکری پاریس در اواخر قرن بیستم را به طنز می‌کشد، داستان دو کارآگاه را روایت می‌کند که به اشتباه به تحقیق دربارهٔ قتل فیلسوف Roland Barthes می‌پردازند.