موضوع مقاله: بزرگ‌علف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بزرگ‌علف | مقدمه: آنها با اندازه بزرگشان، با برگ‌های بزرگ و گل‌های بسیار بزرگ و اغلب رنگی نامعمول، که به‌عنوان سازگاری با شرایط آب و هوایی سخت در جزایر فرگشت یافته‌اند، مشخص می‌شوند. | ## بخش 1: بزرگ‌علف | پیدایش و پراکنش پیوند= نزدیک از بزرگ‌علف‌ها در جزیره اندربی از مجمع الجزایر اوکلند در اصل، این اصطلاح برای توصیف علف‌هایی با برگ‌های بزرگ که مراتع را در جزایر زیرقطبی تشکیل می‌دهند، ابداع شد، اما همچنین برای توصیف اشکال گیاهی استوایی آلپ که در آند، آفریقای‌شرقی و گینه‌نو یافت می‌شود به‌کار می‌رفت. آنها علف‌های بزرگی هستند که می‌توانند به اندازۀ بیش از یک متر برسند، اغلب دارای گل‌های رنگارنگ خیره‌کننده، برگ‌های بزرگ و ساقه‌های بلند هستند و اجزای مهم بوم‌سازگان جزایر زیرقطبی هستند. فراتر از این صفات، بزرگ‌علف‌ها می‌توانند شکل‌های مختلفی داشته باشند؛ مثلاً برخی از جنس‌ها دارای برگ‌های چندساله و برخی دیگر خزان‌پذیر هستند. گل‌های با رنگ‌های شدید منحصر به گیاهان بزرگ نیستند، بلکه در دیگر گونه‌های گیاهی در همان محیط‌ها نیز دیده می‌شوند یا به‌طور تصادفی به‌وجود آمده‌اند یا سازگاری فرگشت با محیط هستند. آنها در محیط‌های مرطوب، بادخیز و سرد جزایر زیرقطبی زندگی می‌کنند، جایی که با گیاهان بالشتکی و علفه‌های توده‌ای همزیستی می‌کنند اما درختان وجود ندارند. پژوهشگران از دهه ۱۹۴۰ اغلب به اشتباه تصور می‌کردند که آنها به صخره‌ها و تاقچه‌ها محدود می‌شوند، زیرا چرندگان آنها را از مناطق دیگر خارج کرده بودند. آنها بهترین گیاهان شناخته‌شده در جزایر زیرقطب جنوب نیوزیلند هستند و اجزای مهم تنوع زیستی این منطقه هستند. در نهایت، سنبل ختایی در ایسلند به‌عنوان نمونه‌ای از بزرگ‌علف نیم‌کره شمالی در نظر گرفته شده است. | ## بخش 2: بزرگ‌علف | چندین جنس مختلف زیرقطبی به‌طور مستقل این ویژگی را فرگشت دادند که برای جنس پلوروفیلوم مشخص است. این گیاهان از آخرین بیشینه یخبندان در جزایر زیرقطبی جان سالم به در بردند و پس از پایان آن به سمت شمال گسترش یافتند. برگ‌های بزرگ می‌توانند هواپخش‌های حاوی مواد مغذی را رهگیری کنند و گرما را در محیط‌های سرد به‌دام اندازند. برگ‌ها همچنین ممکن است برای جذب گرما از تشعشعات منتشر عمل کنند و دمای بالاتری در بزرگ‌علف‌ها نسبت به محیط پیرامون اندازه‌گیری شده است. در عین حال، کمبود جانوران گیاه‌خوار، آب فراوان و مواد مغذی به‌دست آمده توسط پرندگان دریایی و دمای ثابت رشد گیاهان بزرگ را تسهیل می‌کند. در مقابل، پرندگان از آن‌ها به‌عنوان پوشش و منبع حشرات استفاده می‌کنند و توسط پرندگان لانه‌ساز نقب‌زده می‌شوند. آنها جزو نخستین گیاهانی هستند که لانه‌های آلباتروس سابق را در جزیره آدامز مستقر کردند. گیاهان با برگ‌های بزرگ در مکان‌های دیگری مانند شیلی، هاوایی، کنیا و نیوزلند نیز وجود دارند، اما ویژگی‌های خاصی برای بزرگ‌علف‌ها زیرقطبی وجود دارد و تفاوت‌های محیطی مانند تابش کمتر و پایدارتر وجود دارد. | ## بخش 3: بزرگ‌علف | فرگشت آنها ممکن است توسط عوامل محیطی مشابهی که در کوه‌های مرتفع و آب‌وهوای قطبی با آن مواجه می‌شوند، هدایت شود، مانند هوای سرد و باد، و بنابراین ممکن است نمونه‌هایی از فرگشت همگرا باشند. جیرجیرک‌های سنگین، جیرجیرک‌های بدون پرواز نیوزلند، برای گرده‌افشانی بزرگ‌علف‌ها دیده شده‌اند و ممکن است گرده‌افشان اصلی آنها باشد. تاریخ بشر بزرگ‌علف‌ها اولین بار توسط گیاه‌شناس بریتانیایی جوزف دالتون هوکر، که این اصطلاح را در سال ۱۸۴۷ ابداع کرد توصیف شد. سایت باغ فیرچایلدز در جزیره آدامز در سال ۱۸۹۱ به‌دلیل بزرگ‌علف‌های آن مورد توجه قرار گرفت. ظاهر مشخصه پلوروفیلوم را به گیاهی تبدیل می‌کند که می‌تواند در باغبانی استفاده شود، اما تلاش‌ها برای کشت آن در خارج از محیط زیرقطب جنوب تا حد زیادی ناکام بوده است. در جزیره مک‌کواری، خرگوش‌ها بزرگ‌علف‌ها را مصرف می‌کنند در حالی که موش‌ها بذرهای مینای برگ‌نقره‌ای را در مکان‌هایی که برای جوانه‌زنی مناسب نیستند، ذخیره می‌کنند و رشد جمعیت خرگوش منجر به کاهش عمده جمعیت‌های گیاهی و همچنین دیگر گونه‌های گیاهان جزیره شده است. در جاهایی که جانوران چرنده حذف شده‌اند، گونه‌های گیاهی اغلب به سرعت دوباره زمین را اشغال می‌کنند. انتظار می‌رود که پس از کاهش جمعیت خرگوش‌ها و جوندگان از سال ۲۰۱۰، این اتفاق در جزیره مک‌کواری رخ دهد. | ## جمع‌بندی | کاربردهای دیگر این اصطلاح اصطلاح «بزرگ‌علف» گاهی برای توصیف گونه‌های گیاهی از دیگر قاره‌ها به‌کار می‌رود که ویژگی‌هایی شبیه به بزرگ‌علف‌های زیرقطبی دارند.