موضوع مقاله: ادگار باوئر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ادگار باوئر | مقدمه: ادگار باوئر (۷ اکتبر ۱۸۲۰ – ۱۸ اوت ۱۸۸۶) فیلسوف سیاسی آلمانی و از اعضای هگلیان جوان بود. | ## بخش 1: ادگار باوئر | Cambridge آنارشیست‌های آلمانی مانند ماکس نتلائو و گوستاو لاندوئر، ادگار بائوئر را به عنوان بنیان‌گذار سنت آنارشیستی در آلمان نسبت می‌دهند.Cp. در اواسط دهه ۱۸۴۰، نقد مارکس و انگلس از برادران بائوئر، آغاز همکاری آنها و مرحله مهمی در توسعه تفکر مارکسیستی بود. او در دانشگاه برلین حقوق و فلسفه خواند و در آنجا به عضویت حلقه هگلیان جوان در اطراف برادرش برونو بائر درآمد. دیگر اعضای حلقه او آرنولد روگه، کارل مارکس، ماکس اشتیرنر، فردریش انگلس، گئورگ هرویگ، کارل گرون، موزس هس و میخائیل باکونین بودند. ادگار بائر به زودی یکی از همکاران دائمی انواع نشریات فلسفی و سیاسی شد و خود را با یک ایدئولوژی انقلابی مشتاق خاص متمایز کرد. او «چرخش ماتریالیستی» در فلسفه هگل جوان را که توسط لودویگ فویرباخ آغاز شد (همان‌طور که مارکس، انگلس، گرون و دیگران انجام دادند) دنبال نکرد، اما در عوض به «فلسفه کنش» ایده‌آلیستی نئوفیشتایی که توسط برادرش برونو تبلیغ شد، وفادار ماند. ادگار نیز مانند برونو یک ضد خداپرست سرسخت بود و رهایی از دین را پیش شرط ضروری رهایی اجتماعی می‌دانست. | ## بخش 2: ادگار باوئر | برخلاف برونو که به سوسیالیسم بدبین بود، ادگار خود را سوسیالیست می‌دانست و معمولاً با «سوسیالیست‌های واقعی» اطراف هس و گرون مرتبط بود. هنگامی که برونو بائر به دلیل بیخدایی اش از موقعیت آکادمیک خود برکنار شد، برای ادگار روشن شد که با توجه به شهرت برادرش و سابقه رو به رشد او به عنوان یک روزنامه‌نگار رادیکال، حرفه آکادمیک برای او بسته شده‌است. در سال ۱۸۴۲ تحصیلات خود را رها کرد و به یک نویسنده و روزنامه‌نگار آزاد تبدیل شد. زندان، انقلاب و تبعید او در سال ۱۸۴۳ کتابی با عنوان «تعارض نقد با کلیسا و دولت» منتشر کرد. زمانی که او در زندان بود، همکاران سابقش مارکس و انگلس نقدی تند از او و برادرش برونو با عنوان خانواده مقدس (۱۸۴۴) منتشر کردند. با وجود این، به نظر می‌رسد که ادگار بائوئر روابط دوستانه اش با مارکس و انگلس را حفظ کرده‌است. ادگار بائوئر که در آستانه انقلاب ۱۸۴۸ از زندان آزاد شد، در مبارزات انقلابی در برلین و هامبورگ شرکت کرد. | ## بخش 3: ادگار باوئر | پس از شکست انقلابیون مخفی شد و سپس برای چندین سال با نامی در آلتونا زندگی کرد و به عنوان روزنامه‌نگار مشغول به کار شد. در طول جنگ آلمان و دانمارک بر سر شلسویگ-هولشتاین (۱۸۴۸–۱۸۵۱)، او از طرف دانمارکی حمایت کرد. در سال ۱۸۵۱، در مواجهه با دستگیری قریب‌الوقوع، به دانمارک گریخت و از آنجا به لندن، انگلستان رفت، جایی که چندین سال در تبعید زندگی کرد. او که اکنون کاملاً محافظه کار بود، آنارشیسم، سوسیالیسم، دموکراسی، بی خدایی و فلسفه انتقادی را کنار گذاشته بود. او در هانوفر مستقر شد، یک کارمند دولتی پروس شد و در سال ۱۸۷۰ نشریه محافظه کار برگ‌های کلیسایی را تأسیس کرد. دسامبر 1842Der جدال بین نقد و کلیسا و دولت (شارلوتنبورگ، ۱۸۴۳) خاطرات تاریخ مدرن (۱۸۴۳–۱۸۴۴، ۱۲ شماره، با برونو بائوئر) تاریخ جنبش‌های مشروطه در جنوب آلمان در طول سال‌های ۱۸۳۱–۳۴ (شارلوتنبورگ، ۱۸۴۵، ۳ جلد) هنر تاریخ و تاریخ انقلاب فرانسه آقای دالمن (مگدبورگ، ۱۸۴۶) تاریخچه لوترانیسم (با نام مستعار مارتین فون گیزمار، لایپزیگ، ۱۸۴۶–۱۸۴۷) در مورد ازدواج به معنای لوتریسم (لایپزیگ، ۱۸۴۷) انسان و ازدواج در برابر کرسی قضاوت اخلاق. | ## جمع‌بندی | جلد پنجم (۱۸۴۸)، ص ۳۱۷–۳۴۳ امپراتوری آلمان در شکل تاریخی خود (آلتونا، ۱۸۷۲) حقیقت دربارهٔ انترناسیونال (آلتونا، ۱۸۷۳) آزادی انگلیسی (لایپزیگ، ۱۸۵۷) حقوق دوک نشین هلشتاین (برلین، ۱۸۶۳) آلمانی‌ها و همسایگان آنها (هامبورگ، ۱۸۷۰) مقاله پنجم، اندیشه آلمان و سلطنت دانمارک (آلتونا، ۱۸۷۳) اتحادیه ماسونی و نور (هانوفر، ۱۸۷۷) مجوس شمال.