موضوع مقاله: دوره سوئیکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوره سوئیکو | مقدمه: این دوره با گاه‌شناسی تقویمی تعریف می‌شود و با دوران فرمانروایی امپراتریس سوئیکو پیوند دارد. | ## بخش 1: دوره سوئیکو | بسته به تعریف به‌کاررفته، این دوره با سال‌های ۶۰۴ تا ۶۲۸ میلادی همپوشانی دارد یا به‌عنوان مترادفی برای کل دوران سلطنت او (۵۹۳–۶۲۸) به‌کار می‌رود. در این دوران، اصلاحات گسترده‌ای در حوزه‌های دینی، سیاسی و فرهنگی صورت گرفت؛ از جمله پذیرش رسمی آیین بودا، تدوین نخستین قانون اساسی ژاپن، و برقراری روابط دیپلماتیک با دودمان سوئی در چین. شاهزاده شوتوکو، به‌عنوان ولیعهد و نایب‌السلطنه، نقش محوری در این دگرگونی‌ها ایفا کرد. گسترش آیین بودا، ورود تقویم چرخه شصت‌تایی، و تبادل فرهنگی با چین و شبه‌جزیره کره از برجسته‌ترین ویژگی‌های این دوره است. میراث دوره سوئیکو در نهادهای دینی، معماری معابد و ساختارهای اداری ژاپن تا سده‌های بعد باقی ماند. ۵۹۴: امپراتریس سوئیکو با صدور فرمان «شکوفایی سه گنج»، آیین بودا را به‌رسمیت شناخت. در پی این فرمان، تبارهای قدرتمند برای ساخت معابد خصوصی موسوم به «اوجی‌درا» با یکدیگر رقابت کردند. ۵۹۵: دو راهب بودایی، اِجی از گوگوریو و اِسو از بائکجه، به ژاپن آمدند و تابعیت ژاپنی پذیرفتند. ۵۹۵: بنا بر روایت‌های تاریخی، تکه‌ای از چوب معطر بر ساحل جزیره آواجیشیما پیدا شد و به دربار تقدیم گردید. شاهزاده شوتوکو آن را «جینکو» یا چوب آلوئه‌وود خواند و بدین ترتیب فرهنگ بخور به ژاپن وارد شد و با آیین بودا در سراسر کشور گسترش یافت. | ## بخش 2: دوره سوئیکو | ۵۹۷: بنا بر «نیهونشوکی» (کهن‌ترین تاریخ‌نامه ژاپن)، شاهزاده آسا از بائکجه در آوریل ۵۹۷ به ژاپن آمد و تصویری از شاهزاده شوتوکو کشید. این اثر که اکنون در آژانس دربار امپراتوری ژاپن نگهداری می‌شود، کهن‌ترین پرتره ژاپن به‌شمار می‌رود. امپراتریس سوئیکو فرمان داد معابدی برای خدای شینتویی زلزله در سراسر کشور بنا شود. ۶۰۲: کانروکو با کشتی به ژاپن رسید و دانش نجوم، تقویم‌نگاری و اونمیودو (آیین یین و یانگ) را با خود آورد. ۶۰۵: امپراتریس به ولیعهد شوتوکوتایشی، وزیران و استانداران فرمان داد دو پیکره بودا از مس و گلدوزی بسازند. ۶۰۶: نخستین مجسمه مسی بودا در ژاپن به راهنمایی استاد توری ساخته شد؛ بلندایش حدود شانزده شاکو بود و بعدها در معبد گانگوجی نصب گردید. در همان سال، امپراتریس طی فرمانی بر ساخت معابد بودایی و ترویج ادبیات بودایی تأکید کرد و به شاهزاده شوتوکو دستور داد سوتراهای «شیر بانو شریمالا» و «لوتوس» را برای عموم تفسیر کند. هنگامی که ایموکو نزد امپراتور یانگ رفت، نامه‌ای از امپراتریس سوئیکو تقدیم کرد که در آن برابری دو فرمانروا مطرح شده بود. این امر امپراتور را خشمگین ساخت، اما او به دلیل جنگ در پیش با گوگوریو تصمیم گرفت سفیرش پِی شیچینگ را به ژاپن بفرستد. همچنین امپراتریس فرمان خداپرستی صادر کرد و مردم را به تکریم ایزدان شینتو فراخواند. | ## بخش 3: دوره سوئیکو | ۶۰۹: ایموکو بار دیگر به دودمان سوئی اعزام شد تا نامه رسمی دیگری تحویل دهد و سفیر هائی سیسه را بازگرداند. دهه ۶۱۰ میلادی ۶۱۰: هاتا نو کاواکاتسو به‌عنوان راهنمای استقبال از سفیر شیلا (پادشاهی باستانی کره) منصوب شد. ۶۱۲: سوگانو اوماکو مراسم دفن کیتاشیهیمه در آرامگاه امپراتور کینمئی را برگزار کرد که نشان‌دهنده قدرت سیاسی گسترده قبیله سوگا بود. ۶۱۴: میتاسوکی به‌عنوان یکی از آخرین سفیران ژاپن به دودمان سوئی (کنزوئیشی) به چین اعزام شد. دهه ۶۱۸ تا ۶۲۸ میلادی ۶۱۸: ان ری دودمان سوئی را سرنگون کرد و دودمان تانگ را بنیاد گذاشت. در پی این رویداد، عنوان سفیر ژاپن از «کنزوئی‌شی» به «کنتوشو» تغییر یافت و تبادلات فرهنگی تا اوایل سده نهم میلادی ادامه یافت. ۶۲۰: شاهزاده شوتوکو و اوماکو «تنوکی» (تاریخ امپراتوران) و «سابقه ملی» را تدوین و به امپراتریس تقدیم کردند. ۶۲۳: سوگانو اوماکو لشکری چندده‌هزار نفری به فرماندهی ساکائیبه نو اوماروو به شیلا فرستاد تا باج‌گزاری را از آن‌ها بگیرد. ۶۲۴: اوماکو درخواست کرد استان کاتسوراگی به او واگذار شود، اما امپراتریس با گفتن که بخشیدن زمین دولتی به فرد خصوصی او را در تاریخ نادان جلوه خواهد داد، این درخواست را رد کرد. | ## جمع‌بندی | همچنین در همین سال، امپراتریس برای نخستین بار نظارت دولتی بر سنگهای بودایی را برقرار کرد و مناصب سوجو و سوزو برای نظارت بر راهبان و راهبه‌ها ایجاد شد.