موضوع مقاله: اشغال رمادی به دست آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اشغال رمادی به دست آمریکا | مقدمه: اشغال رمادی به دست آمریکا به دوره حضور نظامی ایالات متحده آمریکا در شهر رمادی، مرکز استان انبار عراق، در جریان جنگ عراق اشاره دارد. | ## بخش 1: اشغال رمادی به دست آمریکا | این شهر یکی از کانون‌های اصلی شورش عراق بود که در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ به درگیری‌های مسلحانه گسترده انجامید. عملیات مورفریزبورو در فوریه ۲۰۰۷ یک حمله آمریکایی برای جداسازی منطقه الملعب در شرق رمادی از بقیه شهر و بیرون‌راندن تنظیم القاعده در عراق بود. رمادی از شمال و غرب به رود فرات محدود می‌شود و از شرق و جنوب به‌تدریج در حومه‌های شهر محو می‌گردد. سیل‌بند رمادی نیز در این شهر واقع است که آب رود فرات را به دریاچه حبانیه منتقل می‌کند. پایگاه اصلی در گوشه شمالی شهر بر زمین یکی از دو کاخ دوره صدام حسین قرار داشت و نخست «منطقه تجمع تاکتیکی رایفلز» و سپس «اردوگاه الماس آبی» نامیده شد. دیده‌بان حقوق بشر در همان سال از این اردوگاه بازدید کرد و دریافت برخی از ساکنان از سال ۱۹۸۲ و پس از آنکه در جریان جنگ ایران و عراق از مناطق مرزی ایران رانده شده بودند در آنجا سکونت داشتند. مارس تا ژوئیه ۲۰۰۳ هنگ سوم سواره‌نظام زرهی نخستین یگان نظامی آمریکایی بود که در اوایل مه ۲۰۰۳ به رمادی رسید. ستاد فرماندهی این هنگ در پایگاه رایفلز قرار داشت که تا ژوئیه صدها کارگر از سراسر جهان شبانه‌روزی در آن برای ساخت سالن غذاخوری و مرکز تفریحی نیروهای آمریکایی کار می‌کردند. یگان‌های آمریکایی دیگری که در آغاز در رمادی مستقر شدند عبارت بودند از: گروهان سی، گردان دوم، هنگ ۳۲۵ پیاده هوابرد که کاخ ریاست‌جمهوری پیشین را ستاد خود قرار داد و بارها هدف حمله خمپاره‌ای قرار گرفت. گروهان براوو، گردان یکم، هنگ ۱۲۴ پیاده‌نظام گارد ملی فلوریدا که نخست در ساختمان دولتی موسوم به «سلول شهردار» در مرکز شهر مستقر بود اما پس از اعتراض محلی در ژوئن ۲۰۰۳ به کاخی سنگی در حاشیه شهر منتقل شد. گروهان ستاد، گردان یکم، هنگ ۱۲۴ پیاده‌نظام گارد ملی فلوریدا که محوطه کاخ جنوب پایگاه رایفلز را در مجاورت سیل‌بند رمادی توسعه داد؛ این مکان «هوریکان پوینت» نام گرفت. لشکر ۲۱۲ توپخانه صحرایی از فورت‌سیل اوکلاهوما که مسئول پشتیبانی توپخانه سنگین برای هنگ سوم سواره‌نظام زرهی بود و در دانشگاه انبار مستقر شد. در مارس، لشکر یکم تفنگداران دریایی در استان انبار مستقر شد و جایگزین لشکر ۸۲ گردید. | ## بخش 2: اشغال رمادی به دست آمریکا | در حالی که یگان‌های ارتش دوره‌های یک‌ساله را در عراق سپری می‌کردند، یگان‌های تفنگداران دریایی هفت ماه می‌ماندند. در روزهای آغازین شورشی که از آوریل ۲۰۰۴ آغاز شد و محاصره فلوجه بر آن سیطره داشت، گردان ۲/۴ تفنگداران دریایی یکی از مرگبارترین حملات جنگ را تجربه کرد و در ۶ آوریل ۲۰۰۴ دوازده تفنگدار دریایی را در یک روز از دست داد. چهار گردانی که دالان رمادی–فلوجه را (از جمله خالدیه) در اختیار داشتند عمدتاً مواضع خود را در امتداد شاهراه مرکزی شهر حفظ کردند. در بقیه ماه نیز گروه‌های شورشی خسارات سنگینی متحمل شدند؛ بین ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ شورشی در نبردهای پراکنده با تفنگداران دریایی و گردان ۱–۱۶ پیاده‌نظام کشته شدند. برخلاف تیم رزمی ۱ لشکر یکم که مکانیزه بود، ۲–۲ آی‌دی عمدتاً تیپی سبک بود و تنها تانک‌هایش از یک گروهان از گردان ۲–۷۲ زرهی تأمین می‌شد. در ژوئیه ۲۰۰۵ تیم رزمی ۲–۲۸ با افزودن گردان ۲–۶۹ زرهی، یگانی باتجربه از لشکر سوم پیاده که از بعقوبه اعزام شده بود، تقویت گردید. در سپتامبر ۲۰۰۵ با آنکه حملات تفنگداران دریایی نزدیک قائم و حدیثه شورشیان را به سوی پایین رود راندند، تیم ۲–۲۸ تلفاتی را متحمل شد. گردان ۲۲۴ مهندسی رزمی (گارد ملی آیووا) از ژانویه ۲۰۰۵ عملیات پاکسازی مسیر را انجام می‌داد و در دسامبر ۲۰۰۵ جای خود را به گردان ۵۴ مهندسی از تیپ ۱۳۰ مهندسی سپاه پنجم مستقر در آلمان سپرد. آوریل تا مه ۲۰۰۶ تیم رزمی لشکر ۲–۲۸ از گارد ملی پنسیلوانیا جایگزین ۲–۲ آی‌دی شد. گردان ۲–۲۲۲ توپخانه صحرایی از گارد ملی یوتا بیش از ۴۰۰۰ گلوله توپ در طول یک سال شلیک کرد و نخستین یگان گارد ملی بود که سامانه سلاح پالادین را در عملیات رزمی به کار برد. گردان ۱–۵۰۶ هنگ ۵۰۶ پیاده‌نظام از لشکر ۱۰۱ هوابرد که از شهرک صدر بغداد منتقل شده بود به تقویت نیروها پرداخت. در مارس ۲۰۰۶ دو سرباز از هنگ ۷۵ رنجر در رمادی کشته شدند که احتمالاً نشان‌دهنده حضور عناصر گروه عملیاتی محرمانه ۱۴۵ بود؛ همان نیرویی که بعدها در کشتن ابومصعب الزرقاوی نقش ایفا کرد. در اوایل ژوئن ۲۰۰۶ تیم رزمی لشکر دوم، لشکر ۲۸ پیاده استقرار یک‌ساله‌اش را به پایان رساند و تیم رزمی لشکر یکم، لشکر یکم زرهی از تل‌عفر در شمال عراق جایگزین آن شد. | ## بخش 3: اشغال رمادی به دست آمریکا | برخلاف نگرانی‌ها دربارهٔ تکرار حمله فلوجه، این لشکر رویکردی متفاوت اتخاذ نمود: ساکنان را از فرار منصرف کرد و با بهره‌گیری بسیار محدود از سلاح‌های سنگین مانند تانک‌های آبرامز، توپخانه و پشتیبانی هوایی نزدیک به آهستگی پیشروی کرد. دو ستون نیروی مکانیزه آمریکایی همراه با یگان‌های ارتش عراق به سمت شمال و حومه‌های شهر پیشروی کردند و برای نخستین بار در جنگ دو ورودی اصلی شهر را مسدود نمودند. تیم رزمی لشکر یکم زرهی مجموعه‌ای از پاسگاه‌های رزمی مشترک آمریکایی-عراقی را در داخل و بیرون شهر ایجاد کرد. مهم‌تر از همه به ما فرصت داده‌اند تا با مردم رمادی تعامل کنیم و روابط واقعی با مردم در بخش‌هایی از شهر برقرار سازیم که پیش‌تر نتوانسته بودیم». این حملات در ۲۴ ژوئیه به نبردی گسترده در سطح شهر انجامید که شورشیان در آن تلفات سنگینی متحمل شدند. در اواسط سپتامبر ۲۰۰۶ گردان یکم هنگ ششم تفنگداران دریایی فرماندهی مرکز شهر رمادی را بر عهده گرفت و ایستگاه‌های امنیتی متعددی ساخت. فشار مداوم این گردان به تدریج شورشیان را بیرون راند و زمینه را برای تشکیل نیروی پلیس عراقی و واحد گارد ملی عراقی فراهم ساخت. این گردان در موج افزایش نیرو ۲۰۰۶/۲۰۰۷ تمدید شد و ۳۰٬۰۰۰ سرباز اضافی به استان انبار اعزام گردید. در ماه‌های آغازین ۲۰۰۷، گردان یکم هنگ نهم پیاده‌نظام از لشکر دوم پیاده با پشتیبانی گردان سوم هنگ ۶۹ زرهی از لشکر سوم پیاده، گروهان براوو از گردان یکم هنگ ۲۶ پیاده‌نظام از لشکر یکم پیاده، نیروهای ویژه دریایی (سیلز) و ارتش عراق، عملیات مورفریزبورو را در شرق رمادی آغاز کردند. بیش از ۴۰ درگیری رخ داد، ۸ انبار بزرگ سلاح کشف شد، نزدیک به ۵۵ بمب کنار جاده‌ای منفجر یا یافته شد، ۷۰ شورشی کشته، ۱۰ نفر زخمی و ۳۲ نفر بازداشت شدند. موفقیت این عملیات به تشکیل نیروی پلیس رمادی انجامید که در کنار ارتش آمریکا و ارتش عراق فعالیت می‌کرد. | ## جمع‌بندی | گردان ۱–۹ پیاده‌نظام با شیخ اصلی منطقه صوفیا همکاری کرد و داده‌های اطلاعاتی ارزشمندی به دست آورد.