موضوع مقاله: کازو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کازو | مقدمه: این ساز نوعی میرلیتون (که خود یک ممبرانوفون یا ساز غشایی است) محسوب می‌شود؛ میرلیتون‌ها دسته‌ای از سازها هستند که صدای نوازنده را با استفاده از یک غشاء لرزاننده، معمولاً از جنس روده حیوانات یا ماده‌ای با ویژگی‌های مشابه، تغییر می‌دهند. | ## بخش 1: کازو | فشار هوای نوسان‌دار ناشی از این زمزمه، باعث لرزش غشاء کازو می‌شود و صدای حاصله با زیر و بم و بلندی زمزمه نوازنده تغییر می‌کند. ادعا می‌شود که آلاباما وست، یک آمریکایی آفریقایی‌تبار در میکن (جورجیا)، در حدود سال ۱۸۴۰ کازو را اختراع کرده است، هرچند هیچ سند و مدرکی برای تأیید این ادعا وجود ندارد. در سال ۱۸۷۹، سایمون سِلِر پتنتی برای یک "شیپور اسباب‌بازی" دریافت کرد که بر اساس همان اصل کازو کار می‌کرد. توسعه و ثبت اختراعات اولین ظهور مستند یک کازو توسط یک مخترع آمریکایی، وارن هربرت فراست، ایجاد شد که ساز موسیقی جدید خود را در پتنت شماره ۲۷۰٬۵۴۳ خود که در ۹ ژانویه ۱۸۸۳ صادر شد، کازو نامید. کازوی فراست شکل ساده و شبیه زیردریایی کازوهای مدرن را نداشت، اما از این نظر مشابه بود که سوراخ آن دایره‌ای و بالاتر از طول لوله قرار داشت. در سال ۱۸۹۷، میلان آگراوال یک ساز چوبی شبیه به کازو را به ثبت رساند، هرچند ناشناخته ماند و کاربرد کمی داشت. تا سال ۱۹۹۴، این شرکت ۱٫۵ میلیون کازو در سال تولید می‌کرد و تنها تولیدکننده کازوهای فلزی در آمریکای شمالی بود. | ## بخش 2: کازو | این کارخانه، تقریباً با پیکربندی اصلی خود، اکنون «کارخانه و موزه کازو» نامیده می‌شود. این ساز یکی از معدود سازهای آکوستیک توسعه‌یافته در ایالات متحده و یکی از آسان‌ترین سازهای ملودیک برای نواختن است، که تنها به توانایی زمزمه کردن نت‌ها به صورت هم‌آهنگ نیاز دارد. در شمال شرقی انگلستان و ولز جنوبی، کازو نقش مهمی در گروه‌های جاز نوجوانان ایفا می‌کند. در طول کارناوال‌ها، نوازندگان از کازو در کارناوال کادیز در اسپانیا و در مورگاها در اروگوئه استفاده می‌کنند. این گروه در اوایل دهه ۱۹۲۰ چندین آهنگ موفق کازو داشتند که در آنها دیک اسلوین کازو فلزی و رد مک‌کنزی از شانه‌وکاغذ استفاده می‌کرد (البته مک‌کنزی کازو فلزی هم می‌نواخت). ووکافون، نوعی کازو با صدای شبیه ترومبون، گاهی در ارکستر پل وایتمن نیز استفاده می‌شد. با این حال، در اثر دیوید بدفورد با عنوان "With 100 Kazoos" ظاهر می‌شود، جایی که به جای استفاده از نوازندگان حرفه‌ای، کازوها به تماشاگران داده می‌شوند تا یک گروه سازهای حرفه‌ای را همراهی کنند. | ## بخش 3: کازو | در این قسمت‌های کوتاه، گروه کازو با بالا و پایین رفتن صدای "تشویق" در مقیاس بالا و پایین می‌رود. اجراهای کوتاه کازو در بسیاری از ضبط‌های مدرن ظاهر می‌شوند، معمولاً برای جلوه‌های کمدی. در آهنگ ترافیک سراسری شهر (ترانه) از آلبوم بانوکده الکتریکی، جیمی هندریکس از یک ساز شانه و کاغذ برای همراهی گیتار و تأکید بر صدای یک بلندگوی سوخته استفاده کرد. نواختن کازو، صدای یک گروه برنجی نظامی را در آهنگ سرجوخه کلگ از گروه پینک فلوید به سخره گرفت. خواننده-ترانه‌سرای بریتانیایی ری دورست، رهبر گروه پاپ-بلوز Mungo Jerry، در بسیاری از ضبط‌های گروه خود کازو نواخته است، همان‌طور که عضو سابق پل کینگ نیز این کار را کرده است. کازو در رسانه‌ها یکی از شناخته‌شده‌ترین نوازندگان کازو در دوران اخیر، باربارا استوارت (۲۰۱۱–۱۹۴۱) است. استوارت، که یک خواننده با تحصیلات کلاسیک بود، کتابی دربارهٔ کازو نوشت، گروه "Kazoophony" را تشکیل داد، در کارنگی هال و در برنامه تلویزیونی آخر شب با کونان اوبراین کازو نواخت. | ## جمع‌بندی | موسیقی متن فیلم فرار مرغی که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و توسط جان پاول و هری گرگسون-ویلیامز ساخته شده، در چندین قطعه خود از کازو استفاده می‌کند.