aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: کیدمات تزوی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کیدمات تزوی | مقدمه: کیدمات تزوی یک شهرک اسرائیلی است که به‌صورت موشاوا (دهکدهٔ کشاورزی بدون نظام تعاونی) در بخش مرکزی بلندی‌های جولان سازمان‌دهی شده‌است. | ## بخش 1: کیدمات تزوی | کیدمات تزوی تنها موشاوای بلندی‌های جولان و نخستین شهرک از این نوع است که از دههٔ ۱۹۳۰ میلادی در اسرائیل بنیان‌گذاری شده‌است. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را از نظر حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. اقتصاد شهرک بر پایهٔ کشاورزی آبی، پرورش طیور و باغداری استوار است و چندین کارگاه کوچک شراب‌سازی بوتیک نیز در آن فعالیت دارند. ریشه‌شناسی نام نام این شهرک از نام تزوی ایزاکسون گرفته شده که رئیس اتحادیهٔ کشاورزان اسرائیل بود. پیش از آنکه نام رسمی شهرک تعیین شود، نام کاری آن «عین شمشون» بود که از نام روستای متروکهٔ سوری «عین السمسم» در نزدیکی آن گرفته شده بود. جغرافیا کیدمات تزوی در ارتفاع نزدیک به ۴۸۵ متر از سطح دریا در دامنهٔ غربی بخش مرکزی بلندی‌های جولان و در فاصلهٔ ۳٫۵ کیلومتری شمال قصرین جای دارد. | ## بخش 2: کیدمات تزوی | پیشینه پیشینهٔ باستانی در نزدیکی محل کنونی شهرک، آثار سکونتگاه‌هایی از دورهٔ میشنا شناسایی شده و دو کنیسهٔ باستانی در الدنکله و عین نشوط کشف شده‌اند. بنیان‌گذاری بلندی‌های جولان در جنگ شش‌روزه سال ۱۹۶۷ به تصرف ارتش اسرائیل درآمد و از آن پس هدف شهرک‌سازی قرار گرفت. کیدمات تزوی در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد؛ همان سالی که اسرائیل به‌طور یکجانبه بلندی‌های جولان را ضمیمهٔ خاک خود کرد و قوانین مدنی اسرائیل را بر این منطقه تحمیل نمود. مهاجران در آغاز در پایگاه نظامی متروکهٔ سوری «کلع» در شمال محل کنونی شهرک قلع آلون مستقر شدند و سپس در تابستان ۱۹۸۸ به مکان کنونی خود انتقال یافتند. مهاجران ابتدا قصد تأسیس یک موشاو را داشتند ولی سرانجام شهرک به‌صورت موشاوا (دهکدهٔ کشاورزی بدون نظام جمعی) بنیان‌گذاری شد. رویداد مه ۱۹۸۹ در ماه مه ۱۹۸۹ ساکنان کیدمات تزوی وارد باغ سیبی شدند که به کیبوتص منحل‌شدهٔ کلع تعلق داشت و مانع ورود اعضای کیبوتص ال‌روم به آن شدند. | ## بخش 3: کیدمات تزوی | این اختلاف پس از چند روز با توافق پایان یافت و باغ در اختیار کیدمات تزوی باقی ماند. در شهرک پنج کارگاه شراب‌سازی بوتیک با ظرفیت تولید مشترک بیش از ۱۳۰٬۰۰۰ بطری در سال فعالیت می‌کنند. تا سال ۲۰۰۴ از مجموع ۷۷ خانوادهٔ ساکن در شهرک ۴۰ خانواده به کشاورزی اشتغال داشتند. جدول زیر روند تغییرات جمعیت را نشان می‌دهد: + روند تغییرات جمعیت کیدمات تزویسال۱۹۹۵۱۹۹۹۲۰۰۰۲۰۰۱۲۰۰۳۲۰۰۴۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۹۲۰۱۰۲۰۱۱۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۴جمعیت ۲۰۳ ۲۷۳ ۲۷۶ ۳۰۰ ۳۳۵ ۳۴۱ ۳۵۳ ۳۷۱ ۳۷۳ ۳۷۵ ۳۲۹ ۳۳۴ ۳۳۳ ۳۴۲ ۳۴۴ ۳۳۳ خدمات عمومی در شهرک مرکز بهداشت، زمین فوتبال و بسکتبال، باشگاه نوجوانان و مهدکودک وجود دارد. هواپیمای اوراگان او در ۸ ژوئن ۱۹۶۷ در جریان جنگ شش‌روزه توسط نیروهای سوری در همین مکان سرنگون شد. در این یادمان سنگ‌یادبودی با دم هواپیما و نشان نیروی هوایی همراه با قطعات دیگری از هواپیما نصب شده‌است. | ## جمع‌بندی | وضعیت حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.
موضوع مقاله: آدامیت (کیبوتص اسرائیلی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آدامیت (کیبوتص اسرائیلی) | مقدمه: این کیبوتص در جلیل غربی و نزدیک مرز لبنان جای دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته آشر قرار می‌گیرد. | ## بخش 1: آدامیت (کیبوتص اسرائیلی) | نام آن برگرفته از ویرانه‌های شهرکی مربوط به دوره معبد دوم است که در همان منطقه یافت شده‌اند. آدامیت در اوت ۱۹۵۸ توسط اعضای سازمان جوانان سوسیالیستی-صهیونیستی هاشومر هاتزائیر بنیان‌گذاری شد. این کیبوتص بر زمین‌های روستای فلسطینی خربت عربین ساخته شد که ساکنان آن در جنگ ۱۹۴۸ آواره شده بودند. کیبوتص در سال ۱۹۶۷ تخلیه شد و در سال ۱۹۷۱ مهاجران تازه‌ای از انگلستان، ایالات متحده آمریکا و کانادا در آن ساکن شدند. آدامیت بر فراز تپه‌ای واقع شده که چشم‌اندازی گسترده از سرزمین جلیل را فراهم می‌آورد. | ## بخش 2: آدامیت (کیبوتص اسرائیلی) | اقتصاد کیبوتص بر پایه کشاورزی، پرورش مرغ، کارخانه فلزکاری و اجاره کلبه‌های تعطیلاتی به گردشگران استوار است. کیبوتص بر روی زمین‌های روستای فلسطینی خربت عربین بنا شد که ساکنانش پس از جنگ ۱۹۴۸ آواره شده بودند. در سال ۱۹۷۱ مهاجران تازه‌ای از انگلستان، ایالات متحده آمریکا و کانادا پس از یک سال آموزش در کیبوتص میشمار هایمک در آدامیت ساکن شدند. در دهه ۱۹۸۰ کیبوتص با دشواری‌های اقتصادی روبرو شد و زیر نظر مدیریت مستقیم دولتی قرار گرفت. از دهه ۱۹۹۰ محله‌ای نوساز در کنار تپه‌ها ایجاد شد که در آن ساکنان جدید می‌توانستند خانه خود را بسازند تا مهاجران بیشتری جذب شوند. | ## بخش 3: آدامیت (کیبوتص اسرائیلی) | جنگ ۲۰۲۳ در جریان جنگ ۲۰۲۳ میان حماس و اسرائیل، جوامع مرزی شمال اسرائیل از جمله آدامیت هدف حملات حزب‌الله لبنان و گروه‌های فلسطینی مستقر در لبنان قرار گرفتند و ساکنان آن تخلیه شدند. میزان بارش سالانه منطقه ۷۵۰ میلی‌متر است که در مقایسه با دیگر نقاط اسرائیل بسیار بالا به‌شمار می‌رود. اقتصاد پیش از این در کیبوتص پرورش مرغ و کشت تنباکو، انگور و موز رواج داشت، اما امروزه اقتصاد آن بیشتر بر پایه کشاورزی، باغ‌های میوه و پرورش آووکادو استوار است. | ## جمع‌بندی | همچنین کارخانه فلزکاری در کیبوتص فعال است و کلبه‌های تعطیلاتی برای گردشگران اجاره داده می‌شود.
موضوع مقاله: بیارات حنون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیارات حنون | مقدمه: بیارات حنون روستایی فلسطینی در بخش طولکرم در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. | ## بخش 1: بیارات حنون | این روستا در جریان «عملیات پاکسازی ساحل» در ۳۱ مارس ۱۹۴۸ و در بحبوحهٔ جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین تحت قیمومت از سکنه تهی شد. بیارات حنون بر فراز بلندی کوچکی جای گرفته بود و در جنوب آن استخری مصنوعی وجود داشت. برجسته‌ترین نشانهٔ روستا یک خانهٔ بزرگ بود که بخشی از آن تا سال ۱۹۹۲ همچنان پابرجا مانده بود. بخش نخست نام روستا از واژهٔ عربی «بیّاره» به معنی باغ یا بوستان گرفته شده‌است که نشان‌دهندهٔ پیوند روستا با دوران شکوفایی کشت مرکبات در نواحی ساحلی فلسطین از دههٔ ۱۸۸۰ میلادی است. امروزه اراضی بیارات حنون در محدودهٔ بخش جنوبی شهر نتانیا جای دارد و بخش‌هایی از سازه‌های تاریخی آن همچنان بر جاست. راه‌های فرعی روستا را به‌آبادی‌ها و شهرک‌های پیرامون پیوند می‌داد و یکی از این راه‌ها از میان روستا می‌گذشت و آن را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم می‌کرد. | ## بخش 2: بیارات حنون | پیشینه پیدایش و رشد روستا پیرامون یک املاک کشاورزی گسترده پدید آمد که از سال ۱۸۹۰ میلادی به دست اعضای خاندان حنون از طولکرم در زمین‌های غابات کفرصور بنیاد نهاده شد. جمعیت در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، بیارات حنون همراه با غابات کفرصور و عرب البلاوینه شمارش شد و جمعیت مجموع آن‌ها ۵۵۹ تن بود: ۶ مسیحی و ۵۵۳ مسلمان در ۱۲۸ خانه. به گفتهٔ ری ماروم، در میان ساکنان «نزدیک به ۲۰۰ کارگر فصلی مصری و قبایل فرودست مانند عرب البلاونه، عرب الحویطات و عرب القطاطوه» حضور داشتند. یافته‌های باستان‌شناختی کاوش‌های باستان‌شناختی در این محل ردپای دفن نوزادان در خمره از دورهٔ پایانی عثمانی را آشکار ساخت که معمولاً با کوچ‌نشینان یا کارگران فصلی با ریشهٔ مصری مرتبط دانسته می‌شود. تخلیهٔ روستا در جنگ ۱۹۴۸ بیارات حنون در اوایل آوریل ۱۹۴۸ و در جریان «عملیات پاکسازی ساحل» که از سوی هاگانا اجرا شد از سکنه تهی گشت. بنی موریس دو علت برای تخلیه برشمرده است: «ترس از گرفتار شدن در درگیری‌ها» و «اخراج به دست نیروهای یه‌شو». | ## بخش 3: بیارات حنون | رزماری اسبر نیز «کشتار در محل، خشونت، تجاوز و اخراج به دست نیروهای صهیونیست» را علت تخلیه دانسته‌است. در اواخر مارس ۱۹۴۸، نیروهای هاگانا و ایرگون به چندین روستا در منطقه حمله بردند و ساکنان آن‌ها را بیرون راندند یا با ارعاب وادار به فرار کردند. خانهٔ بزرگ دو طبقه‌ای همچنان در محل پابرجاست هرچند بخش‌هایی از آن ویران شده‌است. باغ‌های آووکادو از شمال و غرب و باغ‌های مرکبات از جنوب خانه را فراگرفته‌اند و در بخش شرقی محوطه مجموعه‌ای از خانه‌های ویران دیده می‌شود. | ## جمع‌بندی | در مارس ۲۰۱۵ کمیتهٔ نام‌گذاری خیابان‌ها و اماکن شهرداری نتانیا نام رسمی مکان را به «بئروت حونن» تغییر داد و شورای شهر این تصمیم را تأیید کرد.
موضوع مقاله: بیت ام المیس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیت ام المیس | مقدمه: بیت ام المیس روستای کوچک عربی فلسطینی در بخش اورشلیم بود که ۱۴ کیلومتر در غرب اورشلیم قرار داشت. | ## بخش 1: بیت ام المیس | این روستا در دورهٔ پایانی قیمومت بریتانیا بر فلسطین پدید آمد و در سال ۱۹۴۵ جمعیتی برابر ۷۰ نفر داشت. بیت ام المیس در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۲۱ اکتبر ۱۹۴۸ به دست تیپ هارئیل و در چارچوب عملیات ها-هار تخلیه شد. روستا بر بلندای کوهستانی به ارتفاع ۶۵۰ متر از سطح دریا جای داشت و سه دره آن را از سه سو دربرمی‌گرفت که به آن ارزش دفاعی-نظامی چشمگیری می‌بخشید. پیشینه دورهٔ پیش از قیمومت در سال ۱۸۶۳ ویکتور گرن بقایای روستایی کوچک را در این مکان یافت که در میان آن یک زیارتگاه مسلمانان قرار داشت. او یادآور شد که روستاییان نه چاه داشتند و نه آب‌انبار و ناگزیر بودند آب آشامیدنی خود را از چشمه‌ای نسبتاً دور بیاورند.Guérin, 1869, pp. | ## بخش 2: بیت ام المیس | 9-10 در سال ۱۸۸۳ در گزارش «پیمایش فلسطین غربی» وابسته به صندوق اکتشاف فلسطین در بارهٔ «بیت میس» آمده‌است: «دیوارهای ویران. دورهٔ قیمومت بریتانیا بر پایهٔ آمار روستایی سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۷۰ نفر و همگی مسلمان بودند و زمین‌های آن ۱٬۰۱۳ دونوم مساحت داشت. جغرافیا و موقعیت بیت ام المیس بر بلندای کوهستانی از کوه‌های اورشلیم در ارتفاع ۶۵۰ متر از سطح دریا ساخته شده بود. سه دره آن را احاطه کرده بود: وادی الحمار (از شاخه‌های وادی الغدیر) در شمال، وادی المربع در شرق و وادی ام المیس در غرب. در جنوب‌غربی روستا دو چشمهٔ «عین الشرقیه» و «عین الجرن» آب آشامیدنی را فراهم می‌کردند و خرابه‌های باستانی متعددی مانند خربهٔ جبعه، صغیر، سلطان ابراهیم و اکراد در پیرامون آن وجود داشت. | ## بخش 3: بیت ام المیس | راه‌های خاکی روستا را به‌آبادی‌های کسلا، عقور، بیت محسیر، دیر عمرو و خربة العمور پیوند می‌داد. جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن شرایط دقیق سقوط روستا روشن نیست؛ اما تقریباً قطعی است که تخلیهٔ آن در چارچوب عملیات «ها-هار» صورت گرفت. بر پایهٔ گزارش مورخ اسرائیلی بنی موریس روستا در ۲۱ اکتبر ۱۹۴۸ به دست تیپ هارئیل افتاد. منبع لهستانی اشاره می‌کند که در نیمهٔ دوم ماه مه ۱۹۴۸ نخست نیروهای مصری روستا را تصرف کردند و سپس در شب ۲۰ به ۲۱ اکتبر ۱۹۴۸ اسرائیلی‌ها آن را گرفتند و ساکنان را کوچاندند و خانه‌ها را ویران ساختند. 281 وضعیت کنونی روستا در سال ۱۹۹۲ ولید خالدی وضعیت محل روستا را چنین توصیف کرد: «محوطه پوشیده از علف‌های هرز است که پیرامون بقایای مصطبه‌های سنگی روییده‌اند. | ## جمع‌بندی | بقایای خانهٔ ویران‌شده با تکه‌هایی از طاق ورودی آن در گوشهٔ شمالی روستا دیده می‌شود و خرابه‌های خانه‌ای دیگر در فاصله‌ای اندک از گوشهٔ جنوبی در کنار یک چاه قرار دارد.
موضوع مقاله: بیت جیز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیت جیز | مقدمه: بیت جیز روستایی عرب‌نشین فلسطینی بود که بر زمین‌های پرشیب در دامنه‌های غربی بلندی‌های اورشلیم و در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب غربی رمله جای داشت. | ## بخش 1: بیت جیز | بیت جیز در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل به اشغال نیروهای اسرائیلی درآمد و از سکنه تهی شد. روستا نقشه‌ای مستطیلی با کوچه‌های تنگ داشت و خانه‌هایش از خشت و سنگ ساخته شده بود. در مرکز روستا مسجدی، چند دکان و مدرسه‌ای وجود داشت که در سال ۱۹۴۷ ساخته شده بود و میان بیت جیز و روستای همسایه بیت سوسین مشترک بود. اقتصاد روستا بر کشاورزی استوار بود و محصولات اصلی آن غلات، انجیر، سبزی، بادام و زیتون بود. پیشینه دوران باستان و صلیبی خربه بیت جیز در نزدیکی روستا به‌عنوان محل «گیزو» ی کتاب مقدس شناسایی شده و به شهرک صلیبی «گیت» (Gith) نیز نسبت داده شده‌است؛ هرچند برخی مورخان این انتساب را مشکوک دانسته‌اند.Sharon, 1999, p. 101 تا سال ۱۱۷۱ میلادی، گیت یکی از پنج روستای اسقف‌نشین لُد بود که به شاهدان اجازه داده شده بود در آن کلیسا بسازند و نیمی از ده‌یکِ روستا را دریافت کنند.Röhricht, 1893, RRH, p. | ## بخش 2: بیت جیز | بنا بر روایت محلی، مقام (آرامگاه مقدس مسلمانان) در سال ۱۳۳۴ میلادی برای نگهداری تابوت شیخ زید، حکیمی محلی، ساخته شد. سنگی با کتیبه‌های عربی در نزدیکی مقام یافت شد که ساخت بنا را به فرمانده‌ای مملوکی به نام سیف‌الدین عقل نسبت می‌دهد. 120 در سال ۱۸۸۳، بررسی فلسطین غربی از سوی صندوق اکتشاف فلسطین این مکان را با نام «خربت بیت جیز» توصیف کرد: «آثار ویرانه‌ها و یک مقام مقدس. ساکنان روستای کسلا در اورشلیم در این محل سکنا گزیدند و آن را به‌عنوان روستای وابسته به زادگاه خود پی‌ریزی کردند. 21 این رقم در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۳۷۱ نفر در ۶۷ خانه افزایش یافت که همچنان همگی مسلمان بودند.Mills, 1932, p. 102 بنا بر گفته موریس، ساکنان بیت جیز پس از حمله نظامی اسرائیل در ۲۰ آوریل ۱۹۴۸ از روستایشان گریختند. | ## بخش 3: بیت جیز | با این حال، مورخ فلسطینی عارف العارف اشاره می‌کند که روستا تا نخستین حمله نبرد لطرون در ۲۲ مه تخلیه نشده بود. وی می‌نویسد که حمله اسرائیل تا حدی شکست خورد زیرا نیروهای اسرائیلی گزارش‌های نادرستی دربارهٔ تخلیه روستا دریافت کرده بودند و از مقاومت سرسختانه شبه‌نظامیان محلی و نیروهای نظامی اردنی در بخش لطرون غافلگیر شدند.Abu Nawar, 2002, p. چند روز پس از اشغال، جاده بورما که از بیت جیز می‌گذشت توسط اسرائیلی‌ها ساخته شد تا بخش لطرون را دور بزند و خط تدارکاتی به اورشلیم برقرار شود. مورخ فلسطینی ولید خالدی در سال ۱۹۹۲ وضعیت باقی‌مانده‌های بیت جیز را چنین توصیف کرد:Khalidi, 1992, p. 365 اندرو پترسن که در سال ۱۹۹۶ از این مکان بازدید کرد، برجسته‌ترین بنای بر جای مانده را مقام شیخ زید دانست.Palmer, 1881, p. در دیوار شمالی درگاهی کوتاه در سمت شرقی وجود داشت و در دیوار جنوبی روبه‌روی ورودی، محرابی کم‌عمق (۰٫۳۵ متر) قرار گرفته بود. | ## جمع‌بندی | در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین این رقم به ۳۷۰ نفر رسید و در آمار سال ۱۹۴۵، سامی هداوی جمعیت ۵۵۰ نفر را ثبت کرد.
موضوع مقاله: اخیطوو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اخیطوو | مقدمه: این روستا در نزدیکی شهر خدرا واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای عمق خفر اداره می‌شود. | ## بخش 1: اخیطوو | اخیطوو در سال ۱۹۵۱ میلادی توسط مهاجران یهودی از ایران و عراق بنیان‌گذاری شد و بر روی زمین‌های روستای المنشیه ساخته شده‌است. نام این موشاو از نام شخصیت کتاب مقدسی اخیطوو بن پینحاس، نوه عِلی کاهن، گرفته شده که در کتاب‌های سموئیل از او یاد شده‌است. پیشینه موشاو اخیطوو در سال ۱۹۵۱ میلادی توسط مهاجران یهودی (عولِه‌ها) از ایران و عراق که بیشتر از منطقه کردستان بودند تأسیس شد. نخستین ساکنان روستا در آغاز به‌عنوان کارگر در کیبوتص‌ها و روستاهای پیرامون کار می‌کردند و سپس به کشاورزی خوداشتغالی روی آوردند و به کشت سیب‌زمینی و پرورش دام پرداختند. | ## بخش 2: اخیطوو | این روستا در سال‌های نخست از پدیده سرقت توسط نفوذی‌های آن‌سوی مرز آسیب فراوان دید. در آغاز دهه ۱۹۶۰ میلادی لوله‌های بزرگ خط انتقال آب ملی اسرائیل که در سال ۱۹۶۴ راه‌اندازی شد در این منطقه نصب گردید. از سال ۱۹۶۵ اعضای موشاو به‌طور جدی وارد بخش کشاورزی شدند و نخست به پرورش خیار و گوجه‌فرنگی در پوشش‌های نایلونی پرداختند و از سال ۱۹۷۰ گلخانه‌ها را توسعه دادند. این روستا ۱۲ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۴۰ کیلومتر شمال شرقی تل‌آویو و ۹ کیلومتر جنوب شرقی خدرا فاصله دارد. | ## بخش 3: اخیطوو | موشاو از راه جاده محلی شماره ۵۸۱ به شبکه حمل‌ونقل متصل است و بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) از شرق آن می‌گذرد. جمعیت موشاو اخیطوو نزدیک به ۱۰۰ خانوار عضو موشاو و ۸۰ خانوار افزوده‌شده پس از گسترش سال ۱۹۸۵ دارد. بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ جمعیت روستا ۱۰۴۵ نفر بود و در طول آن سال ۱٫۴ درصد رشد داشت. | ## جمع‌بندی | امکانات روستا دربرمی‌گیرد کتابخانه، زمین‌های بازی، زمین ورزشی، کنیسه، اداره پست و درمانگاه.
موضوع مقاله: اخیعزر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اخیعزر | مقدمه: این روستا در نزدیکی شهر لد واقع شده و از نظر اداری به شورای منطقه‌ای سدوت دان وابسته است. | ## بخش 1: اخیعزر | اخیعزر در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ توسط مهاجران یهودی از استان البیضاء در یمن بنیان‌گذاری شد. نام این روستا برگرفته از شخصیت کتاب‌مقدسی اخیعزر، رئیس قبیله دان است که پیش‌تر در این ناحیه سکونت داشت. جغرافیا اخیعزر در ارتفاع نزدیک به ۳۸ متر از سطح دریا در جلگه ساحلی اسرائیل قرار دارد. این روستا نزدیک به ۱۴ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۱۴ کیلومتر جنوب شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۳۹ کیلومتر شمال غربی بخش تاریخی بیت‌المقدس واقع شده‌است. در شمال اخیعزر بزرگ‌راه شماره ۱ و موشاو یاگل قرار دارند و در ۲ کیلومتری شمال آن فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون واقع است. | ## بخش 2: اخیعزر | پیشینه دوره عثمانی در دوره عثمانی، ناحیه‌ای که اخیعزر در آن واقع شده به ناحیه (زیربخش) لد تعلق داشت. این ناحیه از شهر کنونی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر کنونی العاد در شمال و از دامنه‌های تپه‌ها در شرق تا حومه یافا در غرب گسترده بود. این منطقه هزاران ساکن در نزدیک به ۲۰ روستا داشت که ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز در اختیار آن‌ها بود. بنیان‌گذاری روستا بر روی زمین‌های کشاورزی روستای تخلیه‌شده فلسطینی السافریه بنیان‌گذاری شد. اخیعزر در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ توسط مهاجران یهودی از استان البیضاء در یمن پایه‌گذاری شد. | ## بخش 3: اخیعزر | بنیان‌گذاران گروهی نزدیک به ۱۰۰ خانواده بودند که به جنبش صهیونیستی دینی هَپوعل هَمیزراحی وابسته بودند. نام روستا برگرفته از شخصیت کتاب‌مقدسی اخیعزر است که رئیس قبیله دان بود و پیش‌تر در این ناحیه سکونت داشت (سفر اعداد ۱:۱۲ و ۱۰:۲۵). رویدادهای پس از بنیان‌گذاری در سپتامبر ۱۹۵۳ دو جوان که پیاده از لد به اخیعزر می‌رفتند به قتل رسیدند. در ۷ دسامبر ۲۰۱۸ سیل‌های شدید ناشی از بارندگی سنگین و بالا آمدن سطح آب رودخانه شفیریم مجاور به روستا خسارت وارد کرد. جمعیت اقتصاد محلی بر پایه کشاورزی است، اما بیشتر ساکنان برای کار به بیرون از روستا رفت‌وآمد می‌کنند. | ## جمع‌بندی | بر پایه داده‌های مرکز آمار اسرائیل، جمعیت اخیعزر در سال ۲۰۱۴ برابر با ۱٬۷۶۰ نفر بود.
موضوع مقاله: بیریا (روستای اسرائیلی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیریا (روستای اسرائیلی) | مقدمه: این روستا در جلیل علیا و نزدیک شهر صفد جای دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای مروم هاگلیل اداره می‌شود. | ## بخش 1: بیریا (روستای اسرائیلی) | جامعه یهودی در اواخر سده شانزدهم میلادی محل را ترک کرد و تا اواخر سده نوزدهم، روستا تنها جمعیتی عرب مسلمان داشت. بر پایه گزارش صندوق ملی یهود، یهودیان در دوره تلمودی در بیریا و پیرامون آن زندگی می‌کردند. بیریا به سبب حکیمان گوناگونی که در دوره میشنا و تلمود در آنجا می‌زیستند شناخته شده‌است. دوره عثمانی در آغاز دوره عثمانی، روستا جمعیتی آمیخته از مسلمانان و یهودیان داشت. گفته می‌شود خاخام یوسف قارو، نویسنده شولحان عاروخ، نگارش بخش «اوراح حاییم» را در بیریا به پایان رسانده‌است. در سال ۱۹۰۸ بارون روچیلد زمین‌هایی به مساحت ۴۰۰۰ دونام در بیریا برای کشاورزان روش پینا خریداری کرد. در سال ۱۹۴۵ گروهی از پیشگامان وابسته به جنبش کیبوتص دینی در محلی نزدیک دژ بیریا مستقر شدند. | ## بخش 2: بیریا (روستای اسرائیلی) | در فوریه ۱۹۴۶ پس از حمله‌ای به اردوگاه هنگ عربی در منطقه، ارتش بریتانیا روستا را بازرسی کرد و سلاح‌هایی یافت. در واکنش، هزاران جوان یهودی از سراسر فلسطین آمدند و آبادی جدیدی را در نزدیکی محل نخست برپا کردند. ارتش بریتانیا نیز با تانک و زره‌پوش وارد عمل شد و مهاجران را بیرون راند، اما همان شب صدها نفر از صفد و روش پینا بار دیگر به محل بازگشتند و «بیریای سوم» را برپا کردند. بریتانیایی‌ها دو ماه پس از آن نیروهای خود را بیرون کشیدند، هرچند روستاییان تا تابستان سال بعد آزاد نشدند. دوره اسرائیل در جریان جنگ استقلال ۱۹۴۸، هم روستای عربی و هم آبادی یهودی آسیب دیدند و تخلیه شدند. روستای عربی بیریا در اواخر آوریل ۱۹۴۸ در چارچوب عملیات یفتاح به دست نیروهای اسرائیلی افتاد. در سال ۱۹۴۹ اردوگاه مهاجران در محل برپا شد که یهودیان مهاجر از لیبی و الجزایر در آن سکنا گزیدند. | ## بخش 3: بیریا (روستای اسرائیلی) | بیریای کنونی در سال ۱۹۷۱ توسط گروهی از مهاجران یهودی ایتالیایی بازبنیان‌گذاری شد. مکان روستای جدید نزدیک به ۱٫۵ کیلومتر جنوبی‌تر از دژ بیریای ۱۹۴۵ و بر جای روستای عربی پیشین قرار داشت. بیریا یکی از آبادی‌هایی بود که در جنگ دوم لبنان (۲۰۰۶) هدف راکت‌های کاتیوشای حزب‌الله لبنان قرار گرفت. جنگل‌های پیرامون روستا در این جنگ آسیب شدیدی دیدند و تلاش‌هایی برای بازسازی آن‌ها صورت گرفت. ساکنان آن بیشتر در حرفه‌های آزاد فعالیت دارند و اقتصاد روستا به‌تدریج بر گردشگری تکیه یافته‌است. جغرافیا بیریا در ارتفاع ۸۴۰ متری از سطح دریا و در حدود ۴۰ کیلومتری شرق ساحل دریای مدیترانه، در کرانه شرقی تپه‌های جلیل علیا و بر دامنه جنوبی کوه بیریا جای دارد. در دل این جنگل ویرانه‌های عین الزیتون و چند روستای فلسطینی دیگر از جمله بیریا، دیشوم، علما، عمقا و قدّیتا قرار دارد. | ## جمع‌بندی | برخی از این ویرانه‌ها و چشمه‌ها در مسیر پیاده‌روی «گذرگاه رزمنده» گنجانده شده‌اند.
موضوع مقاله: الیفلت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الیفلت | مقدمه: این روستا بر فراز فلات کورازیم در نزدیکی روش پینا قرار دارد و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای مووئوت هاحرمون جای می‌گیرد. | ## بخش 1: الیفلت | الیفلت در ارتفاع ۳۱۹ متری از سطح دریا واقع شده و در حدود ۷ کیلومتر شمال دریاچه طبریه و ۱۸ کیلومتر شمال شهر طبریه قرار گرفته‌است. این موشاو در سال ۱۹۴۹ میلادی توسط مهاجران یهودی یمنی‌تبار بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی الزنغریه بنیان نهاده شد. پس از چند سال رها شد و در دهه ۱۹۵۰ بار دیگر با مهاجرانی از شمال آفریقا و عراق بازسکونت یافت. نام الیفلت برگرفته از شخصیت‌هایی در کتاب مقدس عبری است که از آن جمله یکی از پسران داوود پادشاه بود. این روستا در حدود ۱۲۰ کیلومتری شمال شرقی تل‌آویو و ۵۵ کیلومتری شمال شرقی حیفا قرار دارد. | ## بخش 2: الیفلت | دسترسی به موشاو از طریق بزرگراه شماره ۹۰ و بزرگراه شماره ۸۹ که به سوی صفد می‌رود فراهم است. در حدود ۴ کیلومتری شمال شرقی الیفلت، شهر عرب‌نشین طوبا-زنگریه واقع شده که ساکنان آن از بدوی‌ها هستند. روستای عربی زنگریه چند کیلومتر شرقی‌تر از موشاو کنونی قرار داشت و نام آن برگرفته از قبیله بدوی محلی بود که به‌تدریج در این ناحیه ساکن شده بود. در سال ۱۹۳۱ این روستا ۵۲۶ نفر جمعیت و ۹۷ خانه داشت و در سال ۱۹۴۸ جمعیت آن به ۹۷۴ نفر در ۱۷۹ خانه رسیده بود. روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ماه مه ۱۹۴۸ در عملیات یفتاح به تصرف نیروهای اسرائیلی درآمد و ساکنانش به سمت شرق گریختند. | ## بخش 3: الیفلت | الیفلت نخست به‌صورت اردوگاه مهاجران (معبره) شکل گرفت و مهاجران یمنی در چارچوب جنبش موشاوها در آن اسکان یافتند. در سال ۱۹۵۱ جمعیت یمنی‌تبار روستا را ترک کرد و در سال ۱۹۵۲ این اردوگاه به موشاو کشاورزی تبدیل شد. مهاجران جدید از شمال آفریقا (طرابلسی ۵۰٪، مراکشی ۳۵٪ و تونسی ۱۵٪) و عراق جایگزین شدند. در دهه ۱۹۵۰ روستا دچار دشواری‌های اقتصادی شد که ناشی از نداشتن تجربه ساکنان در کشاورزی نوین بود. در حال حاضر از ۱۲۰ خانوار ساکن در الیفلت ۹۶ خانوار به کشاورزی مشغول‌اند و موشاو ۱۰۰ هکتار زمین کشاورزی را زیر کشت دارد. | ## جمع‌بندی | دبستان در مجتمع رامات کورازیم در نزدیکی روستا واقع است و دبیرستان‌ها در دیگر شهرک‌های منطقه قرار دارند.
موضوع مقاله: الیشاما | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الیشاما | مقدمه: این روستا در دشت شارون و نزدیک شهرهای هود هشارون و کفر سابا واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای دروم هشارون قرار دارد. | ## بخش 1: الیشاما | الیشاما در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط پناهندگان یهودی اهل طرابلس (لیبی) بنیان‌گذاری شد. نام این موشاو برگرفته از شخصیت کتاب مقدس، الیشاما بن عمیهود، رهبر قبیله افرایم است. اقتصاد محلی الیشاما بر پایه کشاورزی از جمله پرورش مرکبات، سبزیجات و گل و نیز دامداری استوار است. | ## بخش 2: الیشاما | پیشینه این موشاو در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط پناهندگان یهودی که از طرابلس در لیبی کنونی آمده بودند بنیان‌گذاری شد. این نام برگرفته از شخصیت تورات، الیشاما بن عمیهود، رهبر قبیله افرایم است (سفر اعداد ۱۰:۲۲). در جریان جنگ ۱۹۴۸ این روستا به دست نیروهای اسرائیلی افتاد و سکونت عربی در آن پایان یافت. | ## بخش 3: الیشاما | در امتداد سمت شرقی روستا وادی ناحال کانا و در سمت غربی آن ناحال هداس جریان دارد. این روستا در حدود ۱۲ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه و نزدیک به ۱۷ کیلومتر شمال‌شرقی مرکز تل‌آویو فاصله دارد. اقتصاد اقتصاد محلی الیشاما بر پایه کشاورزی استوار است و دربرمی‌گیرد پرورش مرکبات، سبزیجات و گل و همچنین دامداری را. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۶۱ جمعیت آن ۵۳۶ نفر بود که تا سال ۱۹۸۳ به ۴۵۴ نفر کاهش یافت و سپس دوباره افزایش پیدا کرد.