aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: مادام دالنوی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مادام دالنوی | مقدمه: ماری-کاترین لو ژومل دو بارنویل، بارونس دالنوی (متولد ۱۶۵۰/۱۶۵۱ - درگذشت ۱۴ ژانویه ۱۷۰۵) که به نام مادام دالنوی نیز شناخته می‌شود، نویسندهٔ فرانسوی قرن هفدهم و از نخستین خالقان و نویسندگان «قصه‌های پریان» به معنای امروزی آن است. | ## بخش 1: مادام دالنوی | او در سال ۱۶۹۷ مجموعه‌ای از داستان‌ها به نام قصه‌های پریان منتشر کرد که عنوان ژانر "قصه‌های پریان" را رایج ساخت. زندگی‌نامه مادام دولنوا در خانواده‌ای اشرافی در شهر بارنهویل لا برتران در منطقهٔ نرماندی فرانسه زاده شد. در ۱۵ سالگی، به خواست پدرش با فرانسوا دولاموت، بارون دولنوا، که ۳۰ سال از او بزرگ‌تر بود، ازدواج کرد. در سال ۱۶۶۹، او به خیانت علیه پادشاه متهم شد—اتهامی که گفته می‌شود توسط دو مرد مطرح شد که از معشوقه‌های مادام دولنوا و مادرش بودند. این ماجرا به زندانی شدن سه‌سالهٔ بارون در باستیل انجامید، ولی او نهایتاً بی‌گناه شناخته شد و اتهام‌زنندگان اعدام شدند. | ## بخش 2: مادام دالنوی | مادام دولنوا از دست پلیس گریخت و مدتی در کشورهای اسپانیا، هلند و انگلستان به جاسوسی مشغول بود و سپس به پاریس بازگشت. او در خیابان سن-بنو خانه‌ای داشت که در آن محفل‌های ادبی (سالون) برگزار می‌کرد و میزبان اشراف و نویسندگان برجستهٔ دوران بود. فعالیت ادبی مادام دولنوا دوازده کتاب منتشر کرد که شامل داستان‌های تاریخی، سفرنامه‌ها و مجموعه‌داستان‌های پریان می‌شود. آثار او اغلب از منظر زنان روایت می‌شدند و در آن‌ها عناصر خیال، جادو، حیوانات سخنگو و عشقِ رمانتیک با زبانی آراسته و آمیخته با طنز دیده می‌شود. برخلاف قصه‌های برادران گریم، داستان‌های او برای کودکان مناسب نبودند و بیشتر به‌شیوهٔ ادبی سالون‌های اشرافی نوشته شده بودند. | ## بخش 3: مادام دالنوی | قصه‌های پریان مهم‌ترین و معروف‌ترین اثر او، قصه‌های پریان (۱۶۹۷) است که داستان‌های زیادی را شامل می‌شود و بسیاری از آن‌ها به داستان‌های کلاسیک ادبیات کودک تبدیل شده‌اند. پژوهشگران بسیاری از شباهت داستان‌های او با روایت‌های شفاهی فولکلور خبر داده‌اند و معتقدند که او با سنت عامیانهٔ شفاهی یا بازنویسی‌های ادبی آن آشنا بوده‌است. مشهورترین فرزندان او ماری-آن، ژودیت-آنریته و ترز-آیمه بودند که همگی در ازدواج‌های اشرافی وارد شدند. | ## جمع‌بندی | با این حال، بسیاری از قصه‌های او به زبان‌های مختلف ترجمه شدند و در دوران بعد، محبوبیت گسترده‌ای در میان نویسندگان و خوانندگان ادبیات کودک و فانتزی یافتند.
موضوع مقاله: پرسفورست | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرسفورست | مقدمه: این اثر به زبان فرانسوی نوشته شده و از دیدگاه ادبی، بخشی از سنت رمان‌های پهلوانی قرون وسطا و مقدمه‌ای بر افسانه‌های شاه آرتور به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: پرسفورست | این رمان بیش از یک میلیون واژه دارد و به شش بخش (یا کتاب) اصلی تقسیم شده است که در مجموع ۵۳۱ فصل را شامل می‌شود. خلاصه داستان داستان با فرار پناه‌جویانی از شهر افسانه‌ای تروا آغاز می‌شود که به جزیره بریتانیا می‌رسند و سلسله‌ای پادشاهی بنیان می‌گذارند. با گذر زمان، این پادشاهی دچار انحطاط می‌شود تا اینکه اسکندر مقدونی در مسیر سفر به هند، در اثر طوفانی به بریتانیا می‌رسد. او از وضعیت نابسامان کشور آگاه می‌شود و دو برادر به نام‌های «بتیس» و «گادیفر» را به‌عنوان پادشاهان انگلستان و اسکاتلند منصوب می‌کند. بتیس که نام «پرُسِفورِست» (یعنی کسی که جنگل را می‌شکافد) را بر خود می‌نهد، مأمور ریشه‌کن کردن جادوگران و نابودی شرارت جنگل‌ها می‌شود. | ## بخش 2: پرسفورست | او با کمک گادیفر، بازماندگان جادوگری به‌نام دارنانت را شکست می‌دهد و نظامی مبتنی بر شوالیه‌گری، عدالت و یکتاپرستی به‌وجود می‌آورد. این نظام شوالیه‌گری با عنوان «فران پالِه» پایه‌ریزی می‌شود که الگویی برای میز گرد شاه آرتور محسوب می‌شود. پرُسِفورِست به پرستش خدای یگانه روی می‌آورد و به کمک زاهدی به‌نام «داردانون» دینی نوین را معرفی می‌کند که راه را برای ظهور مسیحیت هموار می‌سازد. اما با گذر زمان، خیانت و تجاوز امپراتوری روم به بریتانیا رخ می‌دهد؛ پسر ارشد پرُسِفورِست فریب زنی رومی را می‌خورد و به‌دنبال آن، یولیوس سزار به بریتانیا حمله می‌کند. گالافور، نوهٔ دیگر، با نوهٔ اسکندر ازدواج کرده و پادشاهی نوینی در بریتانیا بنیان می‌گذارد. | ## بخش 3: پرسفورست | او شمشیری را در سنگی فرو می‌برد که در آینده تنها کسی که شایستهٔ پادشاهی است (شاه آرتور)، آن را بیرون خواهد کشید. در پایان، بریتانیا یک‌بار دیگر مورد تهاجم قرار می‌گیرد و این بار، مردم تروا آن را اشغال می‌کنند و پادشاهی یونانی را نابود می‌سازند. بن‌مایه‌هایی چون دلاوری شوالیه‌ها، پیش‌بینی‌ها، عشق، خیانت، آزمون، و ظهور دین، در سراسر اثر دیده می‌شود. نسخه‌ها و چاپ نسخهٔ کامل و اصلاح‌شدهٔ اثر (دست‌نوشتهٔ C) در حدود سال‌های ۱۴۵۹–۱۴۶۰ توسط «دیوید اُبِر» برای «فیلیپ نیکوکار»، دوک بورگوین نگاشته شد. تأثیرات ادبی و فرهنگی پرسِفورِست اثری مهم در سنت شوالیه‌گری است که نه‌تنها الهام‌بخش افسانه‌های آرتوری بوده، بلکه برخی از عناصر داستانی آن در قصه‌های عامیانه اروپا همچون «زیبای خفته» نیز دیده می‌شود (مانند شخصیت «زِلاندین» که در خواب توسط یک شاهزاده باردار می‌شود). | ## جمع‌بندی | ژرار دو نروال نیز در داستان «آنژلیک» از نسخه‌ای نایاب از پرُسِفورِست یاد می‌کند.
موضوع مقاله: بلبل (قصه پریان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بلبل (قصه پریان) | مقدمه: بلبل یک افسانه ادبی نوشته هانس کریستین اندرسن نویسنده نامدار دانمارکی است که نخستین بار در سال ۱۸۴۳ منتشر شد. | ## بخش 1: بلبل (قصه پریان) | این داستان در امپراتوری چین اتفاق می افتد و ماجرای دوستی میان یک امپراتور و یک بلبل آوازخوان را روایت می‌کند. بلبل در این داستان نمادی از طبیعت، صداقت و هنر راستین است که در برابر جلوه‌های فریبنده و مصنوعیِ دنیای اشرافی قرار می‌گیرد. خلاصه داستان در باغ‌های کاخ امپراتور چین، بلبلی زندگی می‌کرد که آوازش آن‌قدر زیبا و دل‌نشین بود که شهرتش در سراسر جهان پیچیده بود. با این حال، خود امپراتور و درباریان هرگز از وجود این پرنده آگاه نبودند، تا آن‌که امپراتور ژاپن کتابی برای امپراتور چین فرستاد که در آن از آواز شگفت‌انگیز بلبل سخن رفته بود. کمی بعد، امپراتور هدیه‌ای از یکی از پادشاهان دریافت کرد: یک بلبل مکانیکی مرصع که آواز می‌خواند. با گذر زمان، درباریان و امپراتور بلبل واقعی را نادیده گرفتند و او در سکوت، کاخ را ترک کرد. | ## بخش 2: بلبل (قصه پریان) | امپراتور پرندهٔ مکانیکی را در کنار تخت خود گذاشت و شب‌ها با صدای او به خواب می‌رفت. امپراتور آرزو کرد که پرنده مکانیکی آواز بخواند تا خاطرات تلخ را فراموش کند، اما پرنده خاموش مانده بود. بلبل پیشنهاد کرد که دوباره در کاخ نماند، اما قول داد هر وقت خواست بازگردد و برای امپراتور آواز بخواند و آنچه در سراسر کشور دیده برایش بازگو کند، مشروط به آن‌که این راز میان او و امپراتور باقی بماند. تحلیل و مضمون داستان «بلبل» افزون بر آن‌که نقدی است بر ستایش بی‌حد از فناوری و ظاهرگرایی، تصویری شاعرانه از ارزش راستین طبیعت، هنر زنده، صدای دل و قدرت رهایی‌بخش موسیقی ارائه می‌دهد. بلبلِ واقعی که نمایندهٔ حقیقت، سادگی و الهام طبیعی است، در تضاد با پرندهٔ مکانیکی، مصنوعی و محدود قرار می‌گیرد که گرچه در آغاز جذاب می‌نماید، اما فاقد روح و احساس است. افسانه همچنین اشاره‌هایی لطیف به مرگ، رستگاری، و تحول روحی از طریق تجربه‌های درونی دارد. | ## بخش 3: بلبل (قصه پریان) | لحظه‌ای که بلبل با آوازش مرگ را از امپراتور می‌راند، اوج تمثیلی داستان است: هنر و زیبایی می‌توانند زندگی‌بخش باشند. اقتباس‌ها این داستان در زمینه‌های گوناگون هنری الهام‌بخش بوده‌است: موسیقی اپرای «بلبل» از ایگور استراوینسکی که بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۴ ساخته شد. بالهٔ «آواز بلبل» با موسیقی استراوینسکی، طراحی رقص از لئونید ماسین و طراحی صحنه توسط هانری ماتیس. قطعاتی از ملوینا رینولدز، چارلز استراوس و دیگران نیز از این داستان الهام گرفته‌اند. | ## جمع‌بندی | ادبیات اقتباس‌هایی ادبی از این افسانه شامل: رمان «لانهٔ بلبل» نوشتهٔ «نیکی لافتین» (۲۰۱۴).
موضوع مقاله: درخت کاج (قصه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # درخت کاج (قصه) | مقدمه: درخت کاج (به دانمارکی: Grantræet) یک افسانه ادبی است که توسط نویسندهٔ دانمارکی هانس کریستیان آندرسن در سال ۱۸۴۴ نوشته شده‌است. | ## بخش 1: درخت کاج (قصه) | این داستان دربارهٔ درختی جوان از نوع کاج است که آن‌قدر مشتاق رشد و رسیدن به آینده‌ای بزرگ‌تر است که نمی‌تواند از لحظهٔ اکنون خود لذت ببرد. این قصه نخستین بار در ۲۱ دسامبر ۱۸۴۴، همراه با ملکه برفی در مجموعه «داستان های پریان جدید» در کپنهاگ دانمارک منتشر شد. برخی پژوهشگران، از جمله «جکی وولشلاگر»، این داستان را نخستین قصهٔ اندرسن می‌دانند که روحی عمیقاً بدبینانه در آن حضور دارد. او به جای لذت بردن از زندگی‌اش، حسرت درختان بلندتر اطرافش را می‌خورد و منتظر است که روزی قد بکشد تا به چیزهای بزرگ‌تری در زندگی برسد. پرندگان به او می‌گویند که بعضی درختان قطع می‌شوند و به دکل کشتی تبدیل می‌گردند، و برخی دیگر به عنوان درخت کریسمس به خانه‌ها برده می‌شوند. | ## بخش 2: درخت کاج (قصه) | او در تاریکی با موش‌ها گفت‌وگو می‌کند و داستان کریسمس و روزهای جوانی‌اش در جنگل را برایشان بازگو می‌کند. او کم‌کم درمی‌یابد که همان روزهای زندگی ساده و طبیعی در جنگل، بهترین دورانش بوده‌اند. هنگام سوختن، حسرت زندگی گذشته را می‌خورد و واژه‌های آخرش چنین است: «تمام شد، تمام شد! کاش زمانی که می‌توانستم، شاد می‌بودم!» تحلیل داستان درخت کاج نماد انسانی است که همواره در آرزوی آینده‌ای بهتر، لحظهٔ حال را از دست می‌دهد. او نه از کودکی، نه از شکوه یک شب کریسمس، و نه حتی از آرامش انبار تاریک لذت می‌برد. | ## بخش 3: درخت کاج (قصه) | تنها در واپسین لحظات عمرش است که درمی‌یابد زیبایی واقعی زندگی، در همان لحظه‌هایی بود که او قدر ندانست. داستان با ساختاری سه‌مرحله‌ای—زندگی در جنگل، تجربهٔ کریسمس، و انزوا و مرگ—پیش می‌رود و مخاطب را به تأمل دربارهٔ معنای شادی، قدرشناسی، و ناپایداری زندگی وا می‌دارد. اقتباس‌ها در سال ۱۹۷۹، فیلمی ۲۸ دقیقه‌ای با اقتباس از این داستان در تورنتو، کانادا، تولید شد. در سال ۲۰۱۱، فیلمی دانمارکی از این داستان ساخته شد که پایانی متفاوت دارد: یکی از دانه‌های درخت از آتش می‌گریزد و به جنگل بازمی‌گردد، تا زندگی از نو آغاز شود. در سال ۲۰۱۴، نسخه‌ای کوتاه و دانمارکی‌زبان توسط «جنان سیرنیواسان» و «لی جاوتون» ساخته شد که در آن درخت خودش روایتگر ماجراهاست. | ## جمع‌بندی | چارلز شولز، خالق کمیک «پیناتز»، از عناصر این داستان در کریسمس چارلی براون الهام گرفت.
موضوع مقاله: چوپان خوک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چوپان خوک | مقدمه: چوپان خوک‌ یا چوپان گله خوک‌ها داستانی از هانس کریستین آندرسن است که نخستین‌بار در سال ۱۸۴۱ در کپنهاگ، دانمارک منتشر شد. | ## بخش 1: چوپان خوک | این افسانه دربارهٔ شاهزاده‌ای است که برای به دست آوردن عشق یک شاهدخت مغرور، خود را به شکل چوپان گله خوک‌ها درمی‌آورد. به همین منظور دو هدیهٔ گران‌بها برایش می‌فرستد: یک گل سرخ جادویی که تنها هر پنج سال یک‌بار شکوفه می‌دهد و عطری دل‌انگیز دارد، و یک بلبل که زیباترین آواز را می‌خواند. شاهدخت با دیدن جعبه‌ها، ابتدا خوشحال می‌شود، اما وقتی درمی‌یابد که گل و بلبل طبیعی‌اند، و مصنوعی یا ساخت دست انسان نیستند، از آن‌ها روی‌گردان می‌شود و هدیه‌ها را رد می‌کند. شاهزاده، ناراحت اما مصمم، خود را چوپان خوک جا می‌زند و از امپراتور می‌خواهد به او کاری بدهد. امپراتور، بی‌خبر از هویت واقعی او، او را به عنوان چوپان خوک در قصر استخدام می‌کند. چوپان خوک در کلبه‌اش وسیله‌ای جادویی می‌سازد: دیگی که هنگام جوشیدن موسیقی می‌نوازد. وقتی شاهدخت صدای موسیقی را می‌شنود، علاقه‌مند می‌شود و حاضر می‌شود برای داشتن آن، ده بوسه به چوپان خوک بدهد. | ## بخش 2: چوپان خوک | اما پادشاه که شاهد این صحنه‌هاست، خشمگین می‌شود و دخترش را به خاطر این کارهای سبک‌سرانه از قصر بیرون می‌اندازد. در همین هنگام، چوپان خوک چهرهٔ واقعی خود را نمایان می‌سازد و به شکل یک شاهزادهٔ شایسته ظاهر می‌شود. او به شاهدخت می‌گوید: «تو حاضر نبودی یک گل یا آواز بلبل را به خاطر عشق بپذیری، اما برای بازیچه‌ها به یک چوپان خوک بوسه دادی. سزاوار عشق من نیستی!» سپس او را ترک می‌کند و شاهدخت، تنها و غمگین، پشت دروازه قصر می‌ماند و آواز غمگینی می‌خواند. تحلیل ادبی داستان «چوپان خوک» به نقد غرور و تجمل‌پرستی در طبقات اشرافی می‌پردازد. برخلاف بسیاری از افسانه‌های فولکلور که در آن‌ها شاهزاده و دختر در پایان به وصال می‌رسند، آندرسن پایانی واقع‌گرایانه‌تر و عبرت‌آمیز برگزیده است. شاهدخت، به خاطر نادیده گرفتن زیبایی‌های طبیعی و اصالت عشق، عشق و جایگاه اجتماعی خود را از دست می‌دهد. | ## بخش 3: چوپان خوک | این داستان از لحاظ ساختاری در ردهٔ نوع ۸۵۰ شاخص آرنه-تامپسون-اوتر (ATU 850) قرار می‌گیرد که «نشانه‌های تولد شاهدخت» نام دارد. در برخی نسخه‌های مشابه در سنت‌های اسلاوی، چوپان با نوازندگی حیواناتی را به رقص درمی‌آورد و شاهدخت در ازای دیدن آن، نشانه‌های بدنش را نشان می‌دهد. داستان‌های مشابهی مانند «پادشاه ریش منقار» از برادران گریم و داستان «دختر مغرور» در پنتامرونه اثر باسیل نیز از تم‌هایی مشابه استفاده کرده‌اند، اما در بیشتر آن‌ها شاهدخت در پایان توبه می‌کند و با شاهزاده ازدواج می‌کند. اقتباس‌ها صحنه‌ای و تئاتری بالهٔ «صد بوسه» در سال ۱۹۳۵ توسط برونیسلاوا نژینسکا در کاونت گاردن اجرا شد. در دههٔ ۱۹۵۰، بوریس چایکوفسکی، آهنگساز روس، موسیقی نمایشی برای نسخهٔ رادیویی داستان ساخت. فیلم انیمیشن «چوپان خوک» به کارگردانی جین دیچ در سال ۱۹۷۴ بر اساس تصویرسازی‌های بیورن وینبلاد ساخته شد. نسخه‌های مختلفی از این داستان در قالب فیلم‌های زنده یا انیمیشن در شوروی، آلمان، ژاپن و دانمارک ساخته شده‌اند. | ## جمع‌بندی | انتشار داستان برای نخستین بار در ۲۰ دسامبر ۱۸۴۱ در کپنهاگ، دانمارک، توسط ناشر مشهور C.A.
موضوع مقاله: پایداری مداری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پایداری مداری | مقدمه: در ریاضی‌فیزیک و نظریه معادلات دیفرانسیل با مشتقات جزئی، اگر جوابی با داده‌های اولیه به اندازه کافی نزدیک به برای همیشه در یک همسایگی کوچک معین از مسیر باقی بماند، به جواب موج منفرد شکل گفته می‌شود که به‌طور مداری پایدار است. | ## بخش 1: پایداری مداری | ما می‌گوییم که موج منفرد در صورت وجود به‌طور مداری پایدار است اگر برای هر وجود دارد به طوری که برای هر با یک جواب برای همه تعریف شده است به گونه‌ای که ، و به گونه‌ای که این جواب را ارضاء می‌کند وجود دارد مثال با توجه به، جواب موج منفرد به معادله غیرخطی شرودینگر که در اینجا یک تابع با مقدار حقیقی هموار است، اگر معیار پایداری واکیتوف-کولوکولوف برآورده شود، از نظر مداری پایدار است: که در اینجا بار است از جواب ، که در زمان پایسته است (حداقل اگر جواب باشد به اندازه کافی هموار است). | ## بخش 2: پایداری مداری | ## بخش 3: پایداری مداری | ## جمع‌بندی | همچنین نشان داده شد، که اگر در یک مقدار خاص از ، سپس موج منفرد لیاپانوف پایدار است، با تابع لیاپانوف که توسط ، که در اینجا انرژی یک جواب است ، با پادمشتق از ، به شرطی که ثابت به اندازه کافی بزرگ انتخاب شده است.
موضوع مقاله: هانس خنگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هانس خنگ | مقدمه: هانس خنگ یک افسانهٔ ادبی اثر هانس کریستین آندرسن نویسنده برجسته دانمارکی است که نخستین‌بار در سال ۱۸۵۵ منتشر شد. | ## بخش 1: هانس خنگ | این داستان دربارهٔ پسر ساده‌دلی است که با شوخ‌طبعی و صراحت خود شاهزاده‌خانمی متکبر را به دست می‌آورد، در حالی که برادران تحصیل‌کرده‌اش با شکست مواجه می‌شوند. ترجمه اولیه انگلیسی (به عنوان "هانس کودن") در کتاب پری زرد اثر اندرو لانگ در سال ۱۸۹۴ آمده است. این داستان در زبان انگلیسی با عناوین مختلفی مانند «هانس خنگ»، «هانس دست‌وپاچلفتی»، «هانس کودن» و «جک کودن» ترجمه شده است. دو پسر بزرگ‌تر او تحصیل‌کرده و فصیح بودند و آرزو داشتند با شاهزاده‌خانمی که اعلام کرده بود فقط با کسی ازدواج می‌کند که بتواند بهترین سخنان را بگوید، ازدواج کنند. هر دو برادر یک هفته برای آماده‌سازی خود وقت داشتند و پدرشان به هرکدام اسبی داد؛ یکی اسبی سیاه و دیگری اسبی سفید. پسر سوم که او را «هانس خنگ» صدا می‌کردند و کسی او را جدی نمی‌گرفت، گفت که او نیز می‌خواهد برای خواستگاری برود. | ## بخش 2: هانس خنگ | در مسیر، هانس سه چیز عجیب پیدا کرد: یک کلاغ مرده، یک کفش چوبی کهنه، و کمی گل و لای. در قصر، شاهزاده پشت میزی نشسته بود و چند خبرنگار و یک سردبیر نیز حضور داشتند تا حرف‌های خواستگاران را بنویسند و در روزنامه منتشر کنند. دو برادر بزرگ‌تر یکی پس از دیگری وارد شدند و با وجود تمام دانش و آمادگی‌شان، وقتی نوبت به حرف زدن رسید، زبان‌شان بند آمد. او با بزش وارد سالن شد و گفت: «وای چقدر اینجا گرمه!» شاهزاده پاسخ داد: «خب معلومه! منم یک کلاغ دارم، می‌تونم باهاش کباب درست کنم؟» و کلاغ مرده را در کفش چوبی‌اش گذاشت و آن را «ظرف آشپزی با حلقه‌های قلع» نامید. باهات ازدواج می‌کنم!» سپس به هانس گفت که حرف‌هایشان ثبت و فردا در روزنامه چاپ خواهد شد. | ## بخش 3: هانس خنگ | هانس گفت: «پس بهترین چیزی که دارم رو به سردبیر تقدیم می‌کنم!» و گل و لای را در صورت سردبیر پرتاب کرد. تحلیل در این افسانه، آندرسن از نگاه انتقادی به طبقهٔ نخبه و تحصیل‌کردهٔ جامعه می‌نگرد که در برابر افراد ساده‌دل، اما صادق، باهوش و حاضر جواب کم می‌آورند. او همانند بسیاری از دیگر آثارش همچون «جوجه‌اردک زشت»، نابرابری اجتماعی و بی‌عدالتی در قضاوت افراد را به چالش می‌کشد. در نسخهٔ آندرسن، برخلاف برخی افسانه‌های کلاسیک که زن در پایان دگرگون شده و عاشق قهرمان می‌شود، شاهزاده خود به خاطر ویژگی‌های خاص و غیرمتعارف هانس، به او دل می‌بندد. | ## جمع‌بندی | اقتباس‌ها ادبی و هنری در سال ۱۸۹۴، اندرو لنگ داستان را با عنوان «هانس خنگ» در کتاب زرد افسانه‌ها منتشر کرد.
موضوع مقاله: پری کوچولو در خانه بقال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پری کوچولو در خانه بقال | مقدمه: پری کوچولو در خانه بقال یا جن در مغازه بقالی افسانه ای است که هانس کریستین آندرسن، نویسندهٔ برجستهٔ دانمارکی، است که نخستین بار در سال ۱۸۵۲ منتشر شد. | ## بخش 1: پری کوچولو در خانه بقال | داستان دربارهٔ یک جن خانگی (تومته در فرهنگ اسکاندیناوی) است که باید میان شعر و خوراک کریسمس (هلیم فرنگی با کره) یکی را انتخاب کند. این جن هر سال در شب کریسمس یک کاسه فرنی (هلیم فرنگی) با یک تکه بزرگ کره از بقال دریافت می‌کرد و به همین دلیل نسبت به او وفادار شده بود. روزی دانشجو برای خرید پنیر و شمع به مغازه می‌رود و متوجه می‌شود که پنیرش در کاغذی پیچیده شده که برگرفته از یک کتاب شعر ارزشمند است. او پنیر را پس می‌دهد و به‌جای آن کتاب را می‌خرد و با تمسخر می‌گوید که بقال چیزی از شعر نمی‌فهمد. جن (تومته، پری کوچولو)، که از این بی‌احترامی ناراحت شده، با جادوی خود کاری می‌کند که وسایل مغازه به حرف بیایند. | ## بخش 2: پری کوچولو در خانه بقال | اما وقتی جن به اتاق دانشجو می‌رود، شاهد منظره‌ای حیرت‌انگیز می‌شود: کتاب شعر در حال درخشش است و از آن نوری شگفت‌انگیز همانند درخت کریسمسی جادویی ساطع می‌شود. او شب‌های بسیاری را صرف تماشای این نور از سوراخ کلید می‌کند، اما هر بار به یاد خوراکی‌های خوشمزهٔ بقال می‌افتد و نمی‌تواند دل از او بکند. سرانجام، در جریان یک آتش‌سوزی در نزدیکی خانه، بقال و همسرش با طمع دارایی‌های دنیوی‌شان (سندها، دستبند طلا و...) از خانه فرار می‌کنند، در حالی که جن بی‌درنگ به سوی اتاق دانشجو می‌دود تا تنها گنج واقعی خانه را نجات دهد: کتاب شعر. او پی می‌برد که در دل خود شعر را از همه چیز بیشتر دوست دارد، اما در نهایت تصمیم می‌گیرد دل خود را میان بقال (برای خوراک کریسمس) و دانشجو (برای زیبایی روحی شعر) تقسیم کند. بقال که نمایندهٔ طبقه‌ای مادی‌نگر و سطحی است، صفحات کتاب شعر را به‌عنوان کاغذ بسته‌بندی پنیر استفاده می‌کند. | ## بخش 3: پری کوچولو در خانه بقال | این داستان بازتابی از تجربه‌های شخصی خود آندرسن است؛ نخستین مجموعهٔ شعری او توسط منتقدان نادیده گرفته شد و برخی نسخه‌هایش به عنوان کاغذ بسته‌بندی استفاده شدند. در این داستان، آندرسن از طریق جنِ مردد، وضعیت خود را میان دنیای هنر و زندگی مادی به تصویر می‌کشد. کلمهٔ Spekhøker در دانمارکی علاوه بر «بقال»، بار معنایی تحقیرآمیزی دارد و اشاره به فردی سطحی، مادی‌نگر و بی‌هنر دارد (معادل هنرنشناسی در فرهنگ غربی). اقتباس‌ها در سال ۱۸۹۷، اندرو لانگ این داستان را در کتاب صورتی از مجموعه کتاب‌های پریان لانگ منتشر کرد. | ## جمع‌بندی | در دههٔ ۱۹۵۰ آهنگساز روسی بوریس چایکوفسکی قطعه‌ای بر اساس این داستان برای نمایش رادیویی نوشت.
موضوع مقاله: وئام الدحمانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وئام الدحمانی | مقدمه: وئام الدحمانی (نام عربی: وئام الدحمانی)، (زادروز: ۲۲ اوت ۱۹۸۳، رباط، مراکش، درگذشت: ۲۲ آوریل ۲۰۱۸، ابوظبی، امارات متحده عربی) هنرمند زن مراکشی مقیم امارات بود که در زمینه اجرا، بازیگری و موسیقی فعالیت داشت. | ## بخش 1: وئام الدحمانی | او از دانشگاه آمریکایی شارجه در امارات فارغ‌التحصیل شد و مدرک لیسانس علوم محیطی را دریافت کرد. پیشه او ابتدا به عنوان گوینده در دبی تی‌وی فعالیت خود را آغاز کرد و سپس وارد دنیای موسیقی شد و چندین موزیک ویدئو منتشر کرد.Wiam Dahmani .. | ## بخش 2: وئام الدحمانی | نخستین تجربه سینمایی او در فیلم پاکستانی عشق خدا بود که در سال ۲۰۱۳ اکران شد و در گیشه عملکرد متوسطی داشت. در سال ۲۰۱۶، در دو فیلم پاکستانی هجرت و هوتل با عنوان دختر آیتم (بازیگر و رقصنده در سکانس‌های موزیکال) ظاهر شد. | ## بخش 3: وئام الدحمانی | ## جمع‌بندی | به گزارش رسانه‌ها، جسد او توسط مادرش در اتاق هتلش در ابوظبی پیدا شد و پیکرش در همان شهر به خاک سپرده شد.
موضوع مقاله: شهزاده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهزاده | مقدمه: شِهْزاده (به ، به ) یک عنوان سلطنتی ترکی به معنای «پسر شاه» است که به‌صورت عنوان رسمی پسران سلاطین در امپراتوری عثمانی به‌کار می‌رفت. | ## بخش 1: شهزاده | این عنوان با شاهپور در فارسی و پرنس (به انگلیسی: Prince) در زبان‌های اروپایی برابر است. واژه‌شناسی عنوان «شهزاده» از واژهٔ پارسی شاهزاده به معنای «فرزند شاه» گرفته شده است که تبدیل به عنوان رسمی پسران سلاطین عثمانی شد. همهٔ آنها اگرچه منشأ هندی یا ترکی داشتند، اما به شدت متأثر از زبان و فرهنگ پارسی بودند. در خطاب رسمی، این عنوان (مانند عنوان سلطان) پیش از نام اشخاص استفاده می‌شد و نشان‌دهندهٔ امتیاز خانوادگی آنها در عثمانی بود. دلیل اصلی آن بود که هر شاهزاده‌ای که بر تخت می‌نشست و سلطان می‌شد، ادارهٔ مطلق تمام امور کشور را به دست می‌گرفت. | ## بخش 2: شهزاده | دوره‌های آموزشی شاهزادگان در طول زمان دستخوش تغییرات مختلفی شدند؛ در آغاز، شاهزادگان از کودکی تحت تربیت دایه‌ها قرار می‌گرفتند و از سن ۱۱ تا ۱۵ سالگی به مکتب فرستاده می‌شدند تا خواندن، نوشتن، قرآن و علوم دینی پایه و همچنین مهارت‌های رزمی و اسب سواری بیاموزند. پس از پایان آموزش ابتدایی در ۱۵ سالگی، هر شهزاده به یک سنجاق (ولایت) فرستاده می‌شد تا به سرعت با امور حکومت‌داری آشنا شود. این شیوه در زمان سلطان احمد یکم منسوخ شد و بدین شکل محمد سوم آخرین سلطانی بود که زمانی به عنوان یک شهزاده به سنجاق فرستاده شده بود. مهم‌ترین دلیل رقابت میان شهزادگان برای تاج و تخت، این بود که هیچ سیستم جانشینی برای رسیدن به سلطنت وجود نداشت. به عبارت دیگر، در ابتدا هر شهزاده‌ای (حتی پسران سلاطین سابق) این حق را داشت که سلطان شود؛ تا اینکه سلطان مراد یکم حق سلطنت را به شخص سلطان و پسرانش محدود کرد. | ## بخش 3: شهزاده | خشونت سلطان محمد دوم پس از اعدام بیشتر خویشاوندان مذکر خود، قانون مشهورش برای پایان دادن به تهدید شهزاده‌ها را صادر کرد: «و هر کس از فرزندان من که سلطانی به او رسد، شایسته است که برای نظم جهان برادران خود را بکشد. پس بگذارید آنان چنین کنند...» از آن به بعد، هر سلطان جدیدی با کشتن تمام خویشاوندان مرد خود تاج و تخت را به دست می‌گرفت. در عوض سیستم قفس پیاده شد که در آن، وارثان احتمالی تاج و تخت برای همیشه در آپارتمان‌های ویژه‌ای در کاخ توپکاپی به نام «قفس» محبوس می‌شدند. | ## جمع‌بندی | یک شهزاده ممکن بود تمام عمر خود را در قفس بگذراند و دائماً توسط نگهبانان تحت نظر باشد که موجب از دست رفتن تعادل روانی آنها می‌شد.
موضوع مقاله: نجات اعتابو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نجات اعتابو | مقدمه: اوایل زندگی نجات اعتابو در ۹ مه ۱۹۶۰ در خمیسات، مراکش، در خانواده‌ای از طبقه پایین با پنج برادر و چهار خواهر به دنیا آمد. | ## بخش 1: نجات اعتابو | او از کودکی رؤیای وکیل شدن را در سر داشت، اما زندگی‌اش مسیر دیگری را برایش رقم زد. در سیزده‌سالگی، به‌طور مخفیانه از پنجره اتاقش بیرون می‌رفت و در عروسی‌های محلی و مهمانی‌های مدرسه، در ازای دریافت پول، آواز می‌خواند. این نوار به‌صورت غیرقانونی در سراسر مراکش پخش شد و آهنگ J'en ai marre (به معنی دیگر بس است به زبان فرانسوی) محبوبیت زیادی پیدا کرد. با این حال، خانواده‌اش خیلی زود متوجه فعالیت او شدند و با خوانندگی‌اش مخالفت کردند. برادرانش تهدید کردند که اگر به این مسیر ادامه دهد، او را خواهند کشت.نجات که ترسیده بود، تصمیم گرفت از خانه فرار کند. او به مغازه‌ای که موسیقی پخش می‌کرد پناه برد، زیرا فکر می‌کرد آنجا برایش امن‌تر است. | ## بخش 2: نجات اعتابو | همان روز، به‌طور اتفاقی، مصطفی المیلس، یک تهیه‌کننده معروف موسیقی مراکشی، پس از شنیدن آهنگ "J'en ai marr"، به دنبال او رفت. مصطفی از او حمایت کرد و از او خواست که به کازابلانکا، یکی از شهرهای بزرگ مراکش، نقل مکان کند. نجات که چاره‌ای نداشت، به کازابلانکا رفت و سه سال را در آنجا، در خانه مادر مصطفی المیلس، زندگی کرد. پس از سه سال، خانواده‌اش او را پیدا کردند و در نهایت با انتخابش کنار آمدند و اجازه دادند در دنیای موسیقی بماند. پیشه نجات اعتابو به‌عنوان خواننده و ترانه‌سرای موسیقی چابی، داستان‌های زنان مدرن مراکشی را روایت می‌کرد و سعی داشت وضعیت فمینیسم را در کشورش بهبود ببخشد. در سال ۱۹۹۲، بزرگ‌ترین موفقیت خود را با آهنگ هادی کدبا بینا به دست آورد که دربارهٔ زنی است که شوهرش به او خیانت کرده است. | ## بخش 3: نجات اعتابو | یکی دیگر از آهنگ‌های معروف او چوفی غیره، دربارهٔ زنانی است که با مردان متأهل رابطه دارند، موضوعی که در مراکش غیرقانونی است. این آهنگ در سال ۱۹۸۴ منتشر شد و به زبان عربی به معنای برو مرد دیگری را پیدا کن است. آهنگ‌های نجات اعتابو بحث‌های اجتماعی و سیاسی زیادی در مراکش ایجاد کردند و نقش مهمی در پیشبرد حقوق زنان در این کشور داشتند. اعتابو همچنین یکی از شخصیت‌های مستند مراکش سوئینگ است که دربارهٔ دو نسل از خوانندگان مراکشی ساخته شده است. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی نجات اعتابو با حسن دیکوک، تهیه‌کننده موسیقی مراکشی، ازدواج کرده و سه فرزند دارد.