aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: سوزان فطایر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوزان فطایر | مقدمه: سوزان عِز «سوزان» فَطایِر (۱ ژانویهٔ ۱۹۶۵) مترجم، دانشگاهی و فعال فلسطینی-ایتالیایی است. | ## بخش 1: سوزان فطایر | اوایل زندگی و تحصیلات فطایر در نابلس، کرانهٔ باختری، از پدر فلسطینی و مادری ایتالیایی اهل آبروتزو که در برزیل با هم آشنا شده بودند، به دنیا آمد.سوزان در شهر زادگاهش بزرگ شد. در سال ۱۹۸۴، به ناپل، ایتالیا، نقل‌مکان کردو در رشتهٔ اقتصاد و بازرگانی از دانشگاه فدریکو دوم ناپل فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 2: سوزان فطایر | حرفه و فعالیت‌های کنشگری فطایر در زمینه‌های گوناگونی فعالیت کرده است، از جمله به‌عنوان میانجی فرهنگی و سخنران دربارهٔ درگیری اسرائیل و فلسطین، و در این راستا بر تجربهٔ شخصی خود از نقض حقوق بشر علیه فلسطینیان به‌دست اسرائیل تمرکز داشته استو دربارهٔ جنگ غزه نیز سخنرانی کرده است. به‌عنوان عضوی از مستقر در ناپل، فطایر در سفر رسمی یاسر عرفات، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، به رم در ژوئن ۱۹۹۸ نقش میانجی داشت.در سال ۲۰۰۲، او عضوی از اولین هیئت شهرداری ناپل در سفر به نابلس بود؛ سفری که پایه‌گذار رابطهٔ خواهرخواندگی میان این دو شهر در سال بعد شد. | ## بخش 3: سوزان فطایر | او از سال ۲۰۱۳ به‌عنوان همکار متخصص زبان عربی در دانشگاه ناپل «لورینتاله»و از سال ۲۰۰۸ در دانشگاه ماچراتا مشغول به کار بوده است. از جمله فعالیت‌های او می‌توان به همکاری با گروه زنان در سیاه‌پوشی و نیز مشارکت در پروژه‌ای برای درمان کودکان فلسطینی و عراقی مبتلا به بیماری‌های قلبی اشاره کرد که با همکاری مقامات منطقه‌ای کامپانیا، انجمن امداد پزشکی فلسطین و صلیب سرخ هماهنگ شد. | ## جمع‌بندی | به پاس تلاش‌هایش، او در سال ۲۰۰۳ از سوی شهرداری ناپل جایزهٔ «زنی برای صلح» و در سال ۲۰۰۵ از سوی منطقهٔ کامپانیا جایزهٔ «کامپانیا برای صلح و حقوق بشر» را دریافت کرد.
موضوع مقاله: مرکز هنری بنیاد چینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرکز هنری بنیاد چینی | مقدمه: تاریخچه این بنیاد در صومعه سابق سن جورجیو در جزیره سن جورجیو ماجوره، ونیز واقع شده است. | ## بخش 1: مرکز هنری بنیاد چینی | ویتوریو چینی رابطه طولانی با حزب فاشیست ایتالیا داشت و در سال ۱۹۲۶ به آن پیوست و در طول دهه‌های حکومت بنیتو موسولینی، مناصب تأثیرگذاری را در دولت و صنعت اشغال کرده بود. در اوایل سال ۱۹۴۳، او به وزارت ارتباطات منصوب شد، اما خیلی زود استعفا داد و علناً وضعیت وخیم اوضاع ملی را به باد انتقاد گرفت. و با اشغال شمال ایتالیا توسط نازی‌ها، توسط اس‌اس دستگیر و به اردوگاه کار اجباری داخائو فرستاده شد. پسرش جورجو که به بیمارستان منتقل شده بود، توانست او را با رشوه دادن به مقامات با الماس و جواهرات، او را آزاد کند. | ## بخش 2: مرکز هنری بنیاد چینی | هدف بنیاد و مجموعه‌ها بخشی از هدف اصلی بنیاد، بازسازی صومعه‌ای بود که توسط ناپلئون تخریب شده و بعدها توسط ارتش اتریش و سپس ارتش ایتالیا مورد استفاده قرار گرفته بود، و همچنین احیای جزیره در چارچوب تاریخ فرهنگی ونیز. اکنون این مکان دارای یک کتابخانه تاریخی با حدود ۱۵ هزار جلد کتاب، بایگانی نسخه‌های خطی و مجموعه‌ای از اسناد مربوط به تاریخ، موسیقی، تئاتر و هنر است. این بنیاد دارای نسخه‌های خطی و نامه‌هایی از افراد مشهور تئاتر و ادبیات ایتالیا در آغاز قرن نوزدهم و بیستم، از جمله آریگو بویتو، الئونورا دوزه، گابریل دانونزیو، جووانی پاسکولی، جان فرانچسکو مالیپیرو و دیه‌گو والری (شاعر) است. مجموعه مالیپیرو شامل کتابخانه آهنگساز و همچنین نت‌ها، مکاتبات و بسیاری از دست‌نوشته‌های موسیقی است. | ## بخش 3: مرکز هنری بنیاد چینی | این بنیاد همچنین بیشتر آثار موسیقی نینو روتا، از جمله مجموعه‌ای از طرح‌ها را نگهداری می‌کند. این بنیاد همچنین محل مدرسه سن جورجیو برای مطالعه تمدن ونیزی است، یک مرکز دانشگاهی برای بررسی سهم جمهوری ونیز در تمدن. مهمانخانه فورستریا اقامتگاه اختصاصی مهمانان است که برای دوستان چینی ساخته شده و برای مهمانان مهمی که در جلسات بنیاد چینی شرکت می‌کنند، رزرو شده است. | ## جمع‌بندی | این مکان که مملو از آثار هنری ارزشمند است و از آن سوی آب، منظره‌ای از میدان سنت مارک و کاخ دوک را به نمایش می‌گذارد، مورد بازدید سران کشورها از جمله جیمی کارتر، مارگارت تاچر، رونالد ریگان، فرانسوا میتران، رومانو پرودی، کارلو آزلیو چامپی و خوان کارلوس اول، پادشاه اسپانیا، قرار گرفته است.
موضوع مقاله: جلسه درمان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جلسه درمان | مقدمه: این آلبوم در ۲۲ آوریل ۲۰۱۶ منتشر شد و شامل ۱۴ آهنگ است که بر تم‌های شخصی مانند سوءاستفاده، از دست دادن و مسائل روانی تمرکز دارد. | ## بخش 1: جلسه درمان | پیش‌زمینه آلبوم جلسه درمان به عنوان ادامه‌ای بر آلبوم اول ان‌اف با نام عمارت (۲۰۱۵) عمل می‌کند و ان‌اف در آن به کاوش عمیق‌تر در تجربیات شخصی خود می‌پردازد. ان‌اف اعلام کرده بود که این آلبوم مانند یک جلسه درمانیِ واقعی است و شامل متن‌های آسیب‌پذیر از داستان‌های شخصی سوءاستفاده و از دست دادن است که با مخاطبان زیادی هم‌ذات‌پنداری ایجاد کرده است. تهیه‌کنندگان آلبوم شامل دیوید گارسیا، جراد اینگرام و تامی پروفیت هستند و آلبوم در سبک هیپ هاپ مسیحی با عناصر هیپ هاپ اصلی طبقه‌بندی می‌شود. ان‌اف در مصاحبه‌ها تأکید کرده که این آلبوم برای کمک به دیگران در مواجهه با مشکلات روانی طراحی شده است. | ## بخش 2: جلسه درمان | پذیرش منتقدان آلبوم جلسه درمان عموماً نقدهای مثبتی دریافت کرد و منتقدان به صداقت و عمق احساسی متن‌ها اشاره کردند. مت کانر در مجله سی‌سی‌ام آلبوم را چهار ستاره از پنج ارزیابی کرد و نوشت که ان‌اف با موفقیت آلبوم دوم خود را به عنوان ادامه‌ای قدرتمند از عمارت ارائه داده و به کاوش عمیق‌تر می‌پردازد. کوین هاسکینز در پناهگاه عیسی فریک آلبوم را چهار و نیم ستاره از پنج ارزیابی کرد و گفت که ان‌اف چیزی خارج از چارچوب ارائه می‌دهد و احساسات خام را به خوبی بیان می‌کند، هرچند ممکن است برای برخی شنوندگان سنگین باشد. هیلی بلک در مجله هایلایت آلبوم را چهار از پنج ارزیابی کرد و نوشت که ان‌اف با قدرت فریاد می‌زند و مسیر خود را به عنوان نوازنده پیش‌بینی می‌کند، با ترکیبی از آهنگ‌های پر انرژی و ملایم‌تر. | ## بخش 3: جلسه درمان | در بررسی ترک‌استارز، آلبوم برای جریان خوب از آهنگ‌هایی مانند "نفس بکش" تا "واقعی" و "آه خدایا" ستایش شد که به موضوعاتی مانند شهرت، روابط شکست‌خورده و مسائل معنوی می‌پردازد. عملکرد تجاری آلبوم جلسه درمان در رتبه ۱۲ بیلبورد ۲۰۰ ظاهر شد و در هفته اول ۲۹٬۱۸۴ واحد معادل آلبوم فروخت. | ## جمع‌بندی | گواهی‌نامه‌ها آلبوم جلسه درمان در ایالات متحده توسط انجمن صنعت ضبط آمریکا (آرآی‌آی‌ای) گواهی پلاتین دریافت کرد.
موضوع مقاله: فاشیسم سازش‌ناپذیر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فاشیسم سازش‌ناپذیر | مقدمه: ایده‌های شاخص این خط فکری که هرگز به جز در میان چند تن از نمایندگان اولیه فاشیسم مانند فراماسون روبرتو فاریناچی یا سندیکالیست انقلابی ناپلی، آورلیو پادوانی (که اخراج و دوباره به حزب پذیرفته شد و بعدها در شرایطی که هرگز به‌طور کامل روشن نشد درگذشت) حمایت چندانی کسب نکردند و در مجموع توسط خود بنیتو موسولینی نادیده گرفته شدند، عبارتند از: سوسیالیسم ملی، سندیکالیسم انقلابی، جمهوری‌خواهی، آینده‌گرایی، سوم‌گرایی، ضد روحانیت، ضد پارلمانتاریسم، ضد کمونیسم و ضدسرمایه‌داری. | ## بخش 1: فاشیسم سازش‌ناپذیر | عناصر خاصی از فاشیسم ارتدوکس‌تر و ترسناک‌تر، مانند اجتماعی کردن اقتصاد، کورپوراتیسم و خصومت با سلطنت، توسط حزب فاشیست جمهوری‌خواه در جمهوری سوسیال کوتاه‌مدت ایتالیا اتخاذ شد و امروزه می‌توان بخشی از آن را در فاشیسم کوچک و «جنبش آزادی - حزب ناسیونال سوسیالیست» یافت. | ## بخش 2: فاشیسم سازش‌ناپذیر | ## بخش 3: فاشیسم سازش‌ناپذیر | ## جمع‌بندی | عناصر خاصی از فاشیسم ارتدوکس‌تر و ترسناک‌تر، مانند اجتماعی کردن اقتصاد، کورپوراتیسم و خصومت با سلطنت، توسط حزب فاشیست جمهوری‌خواه در جمهوری سوسیال کوتاه‌مدت ایتالیا اتخاذ شد و امروزه می‌توان بخشی از آن را در فاشیسم کوچک و «جنبش آزادی - حزب ناسیونال سوسیالیست» یافت.
موضوع مقاله: جمال تسلق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جمال تسلق | مقدمه: جمال تَسلَق (۲۷ فوریهٔ ۱۹۷۰) طراح مد لوکس فلسطینی است که در ایتالیا زندگی و کار می‌کند. | ## بخش 1: جمال تسلق | او در سال ۱۹۹۰ به ایتالیا رفت و در آنجا مد را آموخت.او آتلیه هم‌نام خود را در رم در سال ۱۹۹۹ تأسیس کرد. | ## بخش 2: جمال تسلق | آثار او در رویدادهایی همچون «مد برای صلح»، «مد در مدیترانه»، جمع‌آوری کمک برای نیازمندان و نمایش مد یونیسف برای کودکان به نمایش درآمده است. | ## بخش 3: جمال تسلق | ## جمع‌بندی | نمایشگاه‌ها برخی از نمایشگاه‌هایی که آثار او در آن‌ها ارائه شده است: آوریل ۲۰۱۱ – رام‌الله، فلسطین دسامبر ۲۰۱۰ – مراکش، مغرب – روز مد مراکش در جریان جشنواره بین‌المللی فیلم مراکش آوریل ۲۰۱۰ – امان، اردن – نمایش مد لوکس در هتل فور سیزنز فوریۀ ۲۰۰۹ – رم، ایتالیا – نمایش مد لوکس دسامبر ۲۰۰۹ – سورنتو، ایتالیا – در محیط «زندگی لوکس ایتالیا» نوامبر ۲۰۰۹ – کوالالامپور، مالزی – با حضور پادشاه و ملکه ژوئن ۲۰۰۹ – فلورانس، ایتالیا – نمایش مد فوریۀ ۲۰۰۸ – رم، ایتالیا – نمایش مد لوکس او لباس‌های خوانندگان مشهور ایتالیایی را در تلویزیون، کنسرت‌ها و جشنواره‌های بزرگ طراحی و ارائه کرده است.
موضوع مقاله: تنظیم مقررات ورزشی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تنظیم مقررات ورزشی | مقدمه: تنظیم مقررات ورزشی معمولاً توسط یک نهاد حاکم بر ورزش برای هر ورزش انجام می‌شود که منجر به هسته‌ای از قوانین نسبتاً ثابت و مورد توافق می‌شود. | ## بخش 1: تنظیم مقررات ورزشی | افرادی که مسئول فعالیت‌های تفریحی هستند، اغلب با پیوستن به فدراسیون‌های ورزشی مانند کمیته بین‌المللی المپیک یا با تشکیل نهاد نظارتی خود، به‌دنبال به رسمیت شناخته شدن و احترام به‌عنوان یک ورزشکار هستند. به این ترتیب، ورزش‌ها از فعالیت‌های تفریحی به ورزش‌های رسمی‌تر تکامل می‌یابند: دوچرخه‌سواری بی‌ام‌ایکس، اسنوبرد، کشتی و غیره از جمله تازه‌واردان نسبتاً جدید هستند. برخی از این فعالیت‌ها برای مدت زمان‌های مختلف، فعالیت‌های محبوب اما بدون چارچوب مشخص بوده‌اند. همچنین با تضمین اینکه قوانین گیم‌پلی یکسانی در سراسر جهان اجرا می‌شود، با استفاده از یک سیستم قوانین گیم‌پلی بین‌المللی استاندارد/همگن (که توسط نهادهای حاکم بر ورزش‌های بین‌المللی مربوطه تصویب شده است) که به‌طور یکنواخت در تمام انجمن‌های عضو و لیگ‌های شناخته شده اعمال می‌شود، جهانی بودن هر ورزش را ارتقا می‌دهد. | ## بخش 2: تنظیم مقررات ورزشی | میزان سازماندهی می‌تواند از مسابقات ملی یا جهانی برای این ورزش متفاوت باشد، یا می‌تواند به صورت کاملاً موردی و خودجوش رخ دهد. یک ورزش می‌تواند به صورت انفرادی (مثلاً تایم تریل در دوچرخه‌سواری) یا به صورت تیمی، یا فقط برای تفریح و تندرستی (مثلاً شنا) انجام شود. برخی از موقعیت‌های چالش‌برانگیز، زمانی که مقررات این ورزش با سایر اشکال مقررات همپوشانی دارد، مانند ایمنی (تلفات جانی جدی در تماشاگران فوتبال، به دلیل فرو ریختن سکوها یا مدیریت ضعیف جمعیت رخ داده است)، یا قوانین ساده کشور (برخی تعاملات ناخواسته یا فیزیکی بین شرکت‌کنندگان رخ می‌دهد)، باید مورد بررسی قرار گیرند. به‌عنوان مثال می‌توان به فیفا در فوتبال و فیبا در بسکتبال اشاره کرد که قوانین بین‌المللی بازی را تنظیم کرده‌اند که حتی امروزه در لیگ‌های ورزشی ایالات متحده نیز اجرا می‌شوند، با وجود اینکه از نظر تاریخی آنها را اجرا نمی‌کردند (که به این معنی بود که بسیاری از لیگ‌های ورزشی ایالات متحده در گذشته توسط نهادهای حاکم بین‌المللی به رسمیت شناخته نمی‌شدند، تا زمانی که شروع به اتخاذ قوانین بین‌المللی کردند). | ## بخش 3: تنظیم مقررات ورزشی | فرمول یک مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک نمونه‌ای از مقررات سختگیرانه و متغیر است، جایی که به نظر می‌رسد نهاد تنظیم‌کننده، به جای تعریف ساده‌ی این ورزش، آن را کنترل می‌کند. اخیراً تغییرات عمده‌ای در قوانین فرمول یک، تقریباً به‌صورت سالانه، ایجاد شده است و تغییرات بیشتری نیز برنامه‌ریزی شده است. گاهی اوقات این کار به‌دلایل ایمنی انجام می‌شود، گاهی اوقات برای جذاب‌تر کردن مسابقه به‌عنوان یک ورزش تماشاگرپسند، و گاهی اوقات برای ارتقای رقابت از طریق مشارکت تیم‌های کوچک‌تر. برخی از تغییرات، به‌عنوان مثال، احتمال سبقت گرفتن را بیشتر می‌کند یا احتمال برتری فنی چشمگیر هر تیم را کاهش می‌دهد. | ## جمع‌بندی | اگرچه این ورزش به شدت تحت نظارت است، اما اکثر مردم موافقند که این ورزش از این طریق سود زیادی برده است، به‌ویژه از طریق جهش‌های چشمگیر در ایمنی.
موضوع مقاله: آنتونیو پناکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنتونیو پناکی | مقدمه: آنتونیو پناکی (زاده ۲۶ ژانویه ۱۹۵۰ – درگذشته ۳ اوت ۲۰۲۱) نویسنده ایتالیایی، برنده جایزه استرگا در سال ۲۰۱۰ برای رمانش، کانال موسولینی بود. | ## بخش 1: آنتونیو پناکی | پناکی عضوی از یک خانواده بزرگ با هفت فرزند بود، از جمله جیانی پناکی روزنامه‌نگار و لورا پناکی اقتصاددان و سیاستمدار. او از سنین پایین خود را وقف سیاست کرد، اما برخلاف برادرانش که همگی به سازمان‌های چپ‌گرا پایبند بودند، در جنبش اجتماعی ایتالیا، یک حزب ملی‌گرا و محافظه‌کار ملی نئوفاشیست، ثبت نام کرد. با این حال، در حالی که فرهنگ سیاسی خود را افزایش می‌داد، ایدئولوژی نئوفاشیستی را رد کرد، با رهبران حزب درگیر شد و اخراج شد. پس از تأمل طولانی، به مارکسیسم نزدیک شد و به کمونیسم گروید و به حزب کمونیست ایتالیا (مارکسیست-لنینیست) پیوست و در اعتراضات سال ۱۹۶۸ شرکت کرد. در همین حال، او به عنوان کارگر در شرکت آلکاتل کاوی در لاتینا (که در آن زمان «فولگورکاوی» نامیده می‌شد) شروع به کار کرد و بیش از سی سال در آنجا ماند. در پایان دهه هفتاد، او وارد حزب سوسیالیست ایتالیا و کنفدراسیون عمومی کار ایتالیا شد که از آنجا اخراج شد. | ## بخش 2: آنتونیو پناکی | سپس به اتحادیه کارگری ایتالیا پیوست و به حزب کمونیست ایتالیا و دوباره به کنفدراسیون عمومی کار ایتالیا پیوست که در سال ۱۹۸۳ دوباره از آنجا اخراج شد. سپس سیاست را رها کرد و در رشته ادبیات از دانشگاه ساپینزا رم فارغ‌التحصیل شد و فعالیت خود را به عنوان نویسنده آغاز کرد. اولین رمان او، ماموت، ۵۵ بار از ۳۳ ناشر رد شد تا اینکه در سال ۱۹۹۴ توسط انتشارات دونزلی منتشر شد و جایزه آن را از آن خود کرد. در سال ۱۹۹۵، او رمان مرداب را نوشت که برنده جایزه جایزه ادبی ملی پیزا شد و به شهر لاتینا تقدیم شده بود. سپس در سال ۱۹۹۸، رمان یه ابر قرمز را نوشت، داستانی که با الهام از قتل یک زوج جوان در کوری نوشته شده بود، قتلی که سال قبل از آن اتفاق افتاده بود و در اخبار ملی بسیار مورد توجه قرار گرفت. در سال ۲۰۰۱، او انتشارات دونزلی را ترک کرد و به انتشارات آرنولدو موندادوری ادیتوره نقل مکان کرد. | ## بخش 3: آنتونیو پناکی | در سال ۲۰۰۳، کتاب زندگینامه‌ای «فاشیست کمونیست» منتشر شد و جایزه پریمو ناپولی را از آن خود کرد. این فیلم به فیلمی با عنوان «برادرم تک فرزند است» به کارگردانی دانیله لوکتی تبدیل شد. این فیلم در گیشه موفق بود و جایزه ویژه جشنواره کن را از آن خود کرد، اما پناکی به شدت با کارگردان مشاجره کرد زیرا در قسمت دوم فیلم، طرح کتاب تغییر کرده بود. از سال ۲۰۰۷، این نویسنده به همراه نویسندگان ناشناس درگیر پروژه‌ای شد که شامل نوشتن رمان وقایع‌نگاری‌هایی از سیاره‌ای متروکه با مشارکت و همکاری نویسندگان ناشناس بود. در سال ۲۰۰۸ مقاله تیر و چکش منتشر شد که در آن او شهرهای بنیان‌گذار فاشیسم در سراسر ایتالیا را توصیف کرد و موضوع فیلم کوتاه چشمان سبز را برای کارگردان کلمنته پرنارلا نوشت. در ۲ مارس ۲۰۱۰، رمان «کانال موسولینی»، رمانی دربارهٔ احیای آگرو پونتینو، منتشر شد. | ## جمع‌بندی | این کتاب که توسط نویسنده به عنوان «اثری که برای آن به دنیا آمدم» تعریف شده است، در ۲ ژوئیه همان سال برنده شصت و چهارمین دوره جایزه استرگا، جایزه آکوی تاریخ به عنوان «رمان تاریخی سال»، جایزه کتاب سال و یکی از فینالیست‌های جایزه پرمیو کامپیولو شد.
موضوع مقاله: کریستین روکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کریستین روکا | مقدمه: او به عنوان نویسنده، نویسنده مقاله «سفری به سوی بارنی» (۲۰۱۰) است که سفری به دنیای مردخای ریچلر، نویسنده «نسخه بارنی» است. | ## بخش 1: کریستین روکا | شغل روکا که در آلکامو، در منطقه سیسیل در جنوب ایتالیا متولد شد، در رشته حقوق از دانشگاه کاتولیک ساکرو کور در میلان فارغ‌التحصیل شد. چند سال بعد، از زمان تأسیس، خود را وقف روزنامه‌نگاری با ایل فوگلیو جولیانو فرارا کرد. | ## بخش 2: کریستین روکا | او همچنین خبرنگار ایل سول ۲۴ اور است و در ونیتی فیر ایتالیا می‌نویسد، که عمدتاً به سیاست آمریکا و بین‌المللی می‌پردازد. تا دسامبر ۲۰۱۳، او هر یکشنبه یک ستون موسیقی با عنوان گومالاکا برای سول ۲۴ اور می‌نوشت و از فوریه ۲۰۱۲ مدیر مجله، ضمیمه ماهانه همان روزنامه است. | ## بخش 3: کریستین روکا | در طول پخش رادیویی مطبوعات و رژیم غذایی، بوردین از رفت و آمدهای مکرر روکا با نیکولو پولاری و پیو پمپا در ستاد سیسمی در رابطه با مقالات نوشته شده در مورد پرونده نیجرگیت پرده برداشت. | ## جمع‌بندی | روزنامه‌های لا رپوبلیکا و ایل فاتو کووتیدیانو با نقل از همان مقاله نوشته شده توسط فرارا، از کمپینی برای انتشار اطلاعات نادرست به نفع اداره اطلاعات نظامی ایتالیا علیه نظرسنجی‌های انجام شده توسط جوزپه داوانزو و کارلو بونینی در مورد نیجرگیت صحبت کردند.
موضوع مقاله: آورلیو پادوانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آورلیو پادوانی | مقدمه: او که در سن ۱۸ سالگی داوطلبانه به برسالیری پیوسته بود، در طول جنگ ایتالیا و عثمانی و جنگ جهانی اول در هنگ یازدهم خدمت کرد و در نهایت به درجه سروانی رسید. | ## بخش 1: آورلیو پادوانی | او که شخصیتی کاریزماتیک بود، در دوران حکومتش تعداد ثبت‌نام‌ها افزایش یافت و نامزدهای مورد حمایت فاشیست‌ها در انتخابات ۱۹۲۱ در ناپل به‌طور نامتناسبی خوب عمل کردند. او در راهپیمایی اکتبر ۱۹۲۲ موسولینی به سمت رم شرکت کرد و پس از آن به سرعت به چهره‌ای برجسته در جنوب تبدیل شد و به عنوان راس منطقه کامپانیا از اقتدار عالی برخوردار شد. پادوانی از نمایندگان جناح چپ فاشیسم بود و از حزب به خاطر بورژوا شدن بیش از حد به قیمت منافع کارگران انتقاد می‌کرد. او که یک جمهوری‌خواه قسم‌خورده بود، همچنین از تمایلات موسولینی به سلطنت ایتالیا بیزار بود. | ## بخش 2: آورلیو پادوانی | پادوانی همچنین با فراماسونری که موسولینی با آن مخالف بود، مرتبط بود و بنابراین پادوانی مجبور شد در فوریه ۱۹۲۳ از روابط خود با آن سازمان دست بکشد. پادوانی با سازش‌های سیاسی مانند ادغام با ملی‌گرایان مخالف بود و چنین اقداماتی را خیانت به ریشه‌های «انقلابی» فاشیسم می‌دانست. این امر به ضرر او تمام شد، زیرا ملی‌گرایان هنوز نفوذ قابل توجهی در روستاها داشتند و یک ملی‌گرای سابق در منطقه ناپل، پائولو گرکو، دوستان مهمی در تجارت داشت. پادوانی به اعتراض خود به وفاداری به حزب فاشیست ادامه داد و بعداً دوباره به کار خود بازگشت، هرچند هرگز به مناصب دولتی بازنگشت. | ## بخش 3: آورلیو پادوانی | او در حالی که برای استقبال از جمعی از تحسین‌کنندگانش از بالکن خانه‌اش بیرون می‌رفت، بالکن به طرز غیرقابل توضیحی فرو ریخت و پادوانی و هشت نفر دیگر را کشت. مدت‌هاست که گمان می‌رود این حادثه یک بازی کثیف بوده است، زیرا محبوبیت و نفوذ پایدار پادوانی احتمالاً منبع ناراحتی موسولینی بود. در سال ۱۹۳۴، میدان سانتا ماریا دگلی آنجلی در ناپل به میدان آئورلیو پادوانی تغییر نام داد و بنای یادبود بزرگی به نام او ساخته شد. | ## جمع‌بندی | پس از جنگ جهانی دوم، نام میدان به میدان قبلی برگردانده شد و بنای یادبود برچیده شد و سرنوشت آن تا سال ۲۰۱۰ که بقایای آن در تونل بوربون پیدا شد، فراموش شد.
موضوع مقاله: زبان آربریش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زبان آربریش | مقدمه: آربریش یک گویش از زبان آلبانیایی است که توسط جوامع آلبانی‌تبار (که به آربریش‌ها معروفند) در جنوب ایتالیا صحبت می‌شود. | ## بخش 1: زبان آربریش | این زبان نمایانگر یک پدیده منحصربه‌فرد از حفظ زبان در یک بستر زبانی کاملاً متفاوت برای چندین قرن است.نام بومی این زبان ( Arbëresh)به معنای «زبان آلبانیایی‌ها» است و جزو خانواده زبانی آلبانیایی جنوبی از خانواده زبانی هندواروپایی می باشد.از زبان‌های خویشاوند این زبان می توان به زبان آلبانیایی مدرن (که در آلبانی و کوزوو صحبت می‌شود) و زبان آرمنیش (Arvanitika در یونان) اشاره کرد. پراکندگی محل اصلی پراکندگی این زبان مناطق متعددی در جنوب ایتالیا، به ویژه در کالابریا، سیسیل، پولیا و مولیزه است. تعداد سخنوران تخمین‌ها متفاوت است اما حدودا بین ۵۰,۰۰۰ تا ۱۰۰,۰۰۰ نفربه این زبان صحبت می کنند که اکثر آن‌ها دو زبانه بوده و به ایتالیایی نیز مسلط هستند. ریشه‌شناسی و تاریخچه زبان آربریش مستقیماً از گویش‌های آلبانیایی جنوبی توسکی (Tosk)مشتق شده است که توسط مهاجرانی که بین قرن‌های ۱۵ تا ۱۸ میلادی از آلبانی و بالکان به دلیل تهاجم امپراتوری عثمانی به ایتالیا مهاجرت کردند، به این مناطق آورده شد. | ## بخش 2: زبان آربریش | حفظ ویژگی‌های قدیمی: به دلیل انزوای جغرافیایی در جوامع خود در ایتالیا، این زبان بسیاری از ویژگی‌های آوایی، واژگانی و دستوری آلبانیایی قدیمی را حفظ کرده است که ممکن است در آلبانیایی مدرن تغییر یافته باشند. تأثیرات زبانی: زبان آربریش تحت تأثیر شدید زبان‌های محلی ایتالیا، به ویژه ایتالیایی و گویش‌های محلی جنوب ایتالیا، قرار گرفته و واژگان زیادی از این زبان‌ها وام گرفته است. تنوع گویشی آربریش یک زبان واحد نیست، بلکه مجموعه‌ای از گویش‌ها است که عمدتاً بر اساس منطقه سکونت دسته‌بندی می‌شوند. این گویش‌ها به دو گروه اصلی تقسیم می‌شوند: گروه شمالی (مانند مقاصد اصلی در مولیزه و بخش‌هایی از پولیا): این گویش‌ها تمایل بیشتری به حفظ ویژگی‌های قدیمی‌تر دارند. | ## بخش 3: زبان آربریش | گروه جنوبی (مانند مقاصد در سیسیل و کالابریا): این گویش‌ها ممکن است تحت تأثیر گویش‌های محلی جنوب ایتالیا بیشتر تغییر کرده باشند. وضعیت حفاظتی و رسمیت رسمیت آربریش در سطح ملی در ایتالیا رسمیت دولتی ندارد، اما تحت حمایت قانونی قانون شماره ۴۸۲/۱۹۹۹ (قانون حفاظت از زبان‌های اقلیت تاریخی ایتالیا) قرار گرفته است. | ## جمع‌بندی | تلاش‌های احیا سازمان‌های محلی و خود جامعه آربریش تلاش‌هایی برای آموزش زبان در مدارس محلی و تولید محتوای رسانه‌ای (مانند کتاب‌ها و مستندات) برای حفظ آن انجام می‌دهند.
موضوع مقاله: جیمی تورنس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمی تورنس | مقدمه: او به مدت شانزده سال به عنوان مهاجم برای فولام بازی کرد و همچنین دو فصل را در والسال گذراند که از جمله یک فصل به عنوان مربی بود. | ## بخش 1: جیمی تورنس | دوران حرفه‌ای او که در سال ۱۹۱۰ از اشفیلد به فولام پیوست، ۱۶ سال را در این باشگاه گذراند و در مجموع ۳۵۵ بازی در لیگ انجام داد و ۳۵ گل به ثمر رساند. تقریباً در تمام مدت حضورش در کریون کاتج، این باشگاه در دسته دوم بود و هدایت آن را فیل کلسو بر عهده داشت. | ## بخش 2: جیمی تورنس | او در ژوئیه ۱۹۲۶ به والسال رفت و در فصل ۱۹۲۸–۱۹۲۷ جایگزین دیوید اشورث به عنوان سرمربی شد. او پیروزی ۷–۰ مقابل کاونتری سیتی در لیگ دسته سوم جنوب را رقم زد و دیوید فیرهورست و موزز لین را به خدمت گرفت. | ## بخش 3: جیمی تورنس | تورنس چهل بازی لیگ و جام حذفی برای این باشگاه انجام داد و در پایان فصل فلوز پارک را ترک کرد. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی تورنس در طول جنگ جهانی اول به عنوان سازنده دیگ بخار کشتی در اسکاتلند کار می‌کرد.
موضوع مقاله: مانیفست گروه‌های رزمی ایتالیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مانیفست گروه‌های رزمی ایتالیایی | مقدمه: این بیانیه، نخستن بیانیه موضع سیاسی جنبش «گروه‌های رزمی ایتالیایی» بود، جنبشی که در سال 1919 توسط بنیتو موسولینی در میلان تأسیس شد و از اولین تجلی‌های فاشیسم شناخته شده با نام «سانسه‌پولکریسمو» است. | ## بخش 1: مانیفست گروه‌های رزمی ایتالیایی | این بیانیه به طور مشترک توسط آلچسته د آمبریس، سندیکالیست ملی‌گرا، و فیلیپو توماسو مارینتی، شاعر فوتوریست، نوشته شده است. این مانیفست در ۶ ژوئن ۱۹۱۹ در روزنامه «مردم ایتالیا» منتشر شد و به چهار بخش تقسیم شده است که اهداف جنبش را در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی، نظامی و مالی شرح می‌دهد. | ## بخش 2: مانیفست گروه‌های رزمی ایتالیایی | از میان پیشنهادهای مانیفست، تعهد به سازماندهی شرکتی منافع اقتصادی، ماندگارترین آنها بود. مجلس به جای تبدیل شدن به واسطه‌ای برای دموکراسی گسترده، در سال ۱۹۲۹ طبق قانون به نهادی منحصراً منتخب فاشیست‌ها تبدیل شد؛ و یک دهه بعد جای خود را به «اتاق شرکت‌ها» داد. | ## بخش 3: مانیفست گروه‌های رزمی ایتالیایی | در سپتامبر ۱۹۲۳، بحران کورفو تمایل رژیم به استفاده از زور در سطح بین‌المللی را نشان داد. | ## جمع‌بندی | شاید بزرگترین موفقیت دیپلماسی فاشیستی، پیمان لاتران در فوریه ۱۹۲۹ بود که اصل عدم مداخله در امور کلیسا را ​​پذیرفت.
موضوع مقاله: ویچنزو فازولو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویچنزو فازولو | مقدمه: ویچنزو فازولو (۵ ژوئیه ۱۸۸۵ – ۶ نوامبر ۱۹۶۹) معمار، مهندس، برنامه‌ریز شهری و مورخ معماری اهل ایتالیا بود. | ## بخش 1: ویچنزو فازولو | او یکی از چهره‌های برجسته معماری ایتالیا در دوران مدرن و دوره پس از رنسانس به‌شمار می‌رود و آثارش ترکیبی از روش‌های مثبت‌گرا در تاریخ‌نگاری و نگرش بصری و صحنه‌پردازانه به معماری سنتی است. زندگی و حرفه فازولو تحصیلات خود را در رم زیر نظر و گذراند و با تلفیق رویکرد مثبت‌گرایانه در تاریخ‌نگاری معماری و روش طراحی بصری و صحنه‌پردازانه، سبک منحصر به فرد خود را ایجاد کرد. | ## بخش 2: ویچنزو فازولو | از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۶۱، فازولو در دانشکده معماری رم تدریس کرد و از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۰ رئیس دانشکده بود. همزمان با فعالیت‌های دانشگاهی، فازولو پروژه‌های متعددی در رم طراحی کرد که شامل Casa delle Civette در ویلای تورلونیا (۱۹۱۶–۱۹۱۹)، دبیرستان مامیا‌نی (۱۹۲۴)، ایستگاه آتش‌نشانی در خیابان مارموراتا (۱۹۲۶–۱۹۲۸)، پل دوکا دئوستا (۱۹۳۶–۱۹۳۹) و مجموعه‌ای از مدارس و ساختمان‌های عمومی بود. | ## بخش 3: ویچنزو فازولو | به‌عنوان رئیس دفتر طراحی شهرداری رم (۱۹۱۲–۱۹۳۶)، فازولو نقش فعال در برنامه‌ریزی شهری داشت و دیدگاهی «رومی‌گرا» مطابق با رویکرد جیووانونی ارائه داد و با گرایش‌های نوگرایانه معماری مخالف بود. | ## جمع‌بندی | او عضو گروه دانشگاهی La Burbera بود و در مباحث شهری دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ شرکت داشت، اما به تدریج از پروژه‌های بزرگ دوران فاشیسم کنار گذاشته شد.