موضوع مقاله: کلید فشاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلید فشاری | مقدمه: سطح آنها معمولاً صاف یا به شکلی است که انگشت یا دست انسان را در خود جای دهد، به طوری که به راحتی تورفته یا فشرده شود. | ## بخش 1: کلید فشاری | کلیدها اغلب سوئیچ‌های بایاس‌شده هستند، اگرچه بسیاری از کلیدهای بدون بایاس (به دلیل ماهیت فیزیکی آنها) هنوز برای بازگشت به حالت بدون فشار خود به یک فنر نیاز دارند. اصطلاحات مربوط به «فشار دادن» یک کلید شامل فشار دادن ، فشردن ، کوبیدن ، زدن ، ضربه زدن و مشت زدن است. در کاربردهای صنعتی و تجاری، کلیدهای فشاری می‌توانند توسط یک اتصال مکانیکی به یکدیگر متصل شوند، به طوری که عمل فشار دادن یک دکمه باعث آزاد شدن دکمه دیگر شود. این روش اتصال در عملیات دستی ساده‌ای استفاده می‌شود که در آن دستگاه یا فرایند هیچ مدار الکتریکی برای کنترل ندارد. کلیدهای فشاری قرمز همچنین می‌توانند برای سهولت در کار و تسهیل توقف دستگاه، سرهای بزرگی (به نام سرهای قارچی) داشته باشند. این کلیدهای فشاری، دکمه‌های توقف اضطراری نامیده می‌شوند و برای افزایش ایمنی، در بسیاری از حوزه‌های قضایی توسط قوانین برق الزامی شده‌اند. این شکل قارچی بزرگ همچنین می‌تواند در دکمه‌هایی برای استفاده توسط اپراتورهایی که برای کار خود نیاز به پوشیدن دستکش دارند و نمی‌توانند یک دکمه فشاری توکار معمولی را فعال کنند، یافت شود. | ## بخش 2: کلید فشاری | معمولاً این چراغ در مرکز کلید فشاری قرار دارد و یک لنز جایگزین دیسک سخت مرکزی کلید فشاری می‌شود. منبع انرژی برای روشن کردن نور مستقیماً به کنتاکت‌های پشت کلید فشاری وابسته نیست، بلکه به عملی که کلید فشاری کنترل می‌کند، وابسته است. به این ترتیب، وقتی یک کلید شروع فشار داده می‌شود، باعث شروع فرایند یا عملکرد دستگاه می‌شود و یک کنتاکت ثانویه که در عملیات یا فرایند طراحی شده است، بسته می‌شود تا چراغ راهنما را روشن کند و نشان دهد که فشار دادن کلید باعث شروع فرایند یا عملکرد حاصل شده است. برای جلوگیری از فشار دادن اشتباه دکمه توسط اپراتور، کلیدهای فشاری اغلب با رنگ‌های مختلف کدگذاری می‌شوند تا با عملکردشان مرتبط باشند. رنگ‌های رایج قرمز برای توقف دستگاه یا فرایند و سبز برای شروع دستگاه یا فرایند هستند. در فرهنگ عامه، عبارت «دکمه» به دکمه‌ای (معمولاً تخیلی) اشاره دارد که یک رهبر نظامی یا دولتی می‌تواند برای پرتاب سلاح‌های هسته‌ای آن را فشار دهد. کلیدهای اسکرام و اسکرَمبل مشابه کلیدهای اعلام حریق، برخی دکمه‌های قرمز بزرگ، هنگامی که با هشدارهای بصری و شنیداری مناسب مانند چراغ‌های چشمک‌زن و آژیر برای موارد اضطراری بسیار اضطراری به کار گرفته می‌شوند، به عنوان "کلیدهای scram" (از اصطلاح عامیانه scram به معنای "از اینجا برو بیرون") شناخته می‌شوند. | ## بخش 3: کلید فشاری | به‌طور کلی، چنین دکمه‌هایی به عملکردهای در مقیاس بزرگ، فراتر از یک هشدار آتش‌نشانی معمولی، مانند مراحل خاموش کردن خودکار، قطع کامل برق تأسیسات، اطفاء حریق مانند انتشار هالون و غیره متصل هستند. نوعی از این، کلید اسکرامبل است که زنگ خطر را برای فعال کردن پرسنل اورژانس به صدا درمی‌آورد تا به‌طور پیشگیرانه به چنین بلایایی رسیدگی کرده و به محل اعزام شوند. آژیر حمله هوایی در یک پایگاه هوایی چنین اقدامی را آغاز می‌کند، که در آن خلبانان جنگنده هوشیار شده و برای دفاع از پایگاه به هواپیماهای خود " اسکرامبل " می‌شوند. تاریخچه کلیدهای فشاری در اواخر قرن نوزدهم، قطعاً حداکثر تا سال ۱۸۸۰ اختراع شدند. این نام از کلمه فرانسوی (تکمه، چیزی که برجسته است) گرفته شده است، نه از نوع دکمه‌های مورد استفاده در لباس. | ## جمع‌بندی | واکنش اولیه عمومی کنجکاوی آمیخته با ترس بود، که بخشی از آن به دلیل ترس گسترده از برق بود، که در آن زمان یک فناوری نسبتاً جدید بود.