موضوع مقاله: تاریخچه جمعیت‌شناسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاریخچه جمعیت‌شناسی | مقدمه: با توجه به فقدان سوابق جمعیتی قبل از دهه ۱۹۵۰، شکاف‌های زیادی در سوابق تاریخ جمعیتی ما وجود دارد. | ## بخش 1: تاریخچه جمعیت‌شناسی | با زیستگاهی به مساحت ۶۸ میلیون کیلومتر مربع (" دنیای قدیم در جنوب، با عرض جغرافیایی ۵۰ درجه شمالی، منهای استرالیا ")، هومو ارکتوس می‌توانسته حدود ۱٫۷ میلیون نفر باشد. پس از جایگزینی انسان خردمند با انسان امروزی و مهاجرت به دنیای جدید و سرزمین‌های یخ‌زدایی‌شده، تا ۱۰۰۰۰ سال پیش از میلاد، جمعیت جهان به چهار میلیون نفر نزدیک می‌شد. مک‌اوِدی و جونز استدلال می‌کنند که پس از افزایش جمعیت به حداکثر محدودهٔ موجود، محدودیت اجداد ما در جمع‌آوری غذا بود و رشد بیشتر جمعیت، نیازمند فعالیت‌های تولید غذا بود. جمعیت جهان در هزاره پنجم پیش از میلاد ۵۰٪ و تا سال ۱۰۰۰ پیش از میلاد هر هزاره ۱۰۰٪ افزایش یافت و به ۵۰ میلیون نفر رسید. پس از آغاز عصر آهن، میزان رشد، با دو برابر شدن زمان ۵۰۰ سال اولیه، به اوج خود رسید. با این حال، این رشد، بین سالهای ۵۰۰ سال قبل از میلاد و ۱ میلادی کاهش یافت و در حدود ۲۰۰ میلادی متوقف شد. این «چرخه اولیه» در این برهه از تاریخ، محدود به اروپا، شمال آفریقا و سرزمین اصلی آسیا بود. مک‌اودی و جونز، یک «چرخه قرون وسطایی» ثانویه را توصیف می‌کنند که توسط اروپای فئودالی و چین سونگ، در حدود سال ۹۰۰ میلادی هدایت می‌شد. در دوره بین سال‌های ۵۰۰ تا ۹۰۰ میلادی، جمعیت جهان به آرامی رشد کرد، اما نرخ رشد بین سال‌های ۹۰۰ تا ۱۳۰۰ میلادی، زمانی که جمعیت دو برابر شد، شتاب گرفت. در طول قرن چهاردهم، کاهش جمعیت، در ارتباط با مرگ سیاه که از آسیا به اروپا گسترش یافت، رخ داد. ریچاردز، جمعیت جهان را از اوایل دوره مدرن ۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ میلادی، به شرح زیر تخمین زد. ۱۵۰۰ - جمعیت جهان ۴۰۰–۵۰۰ میلیون نفر ۱۶۰۰ - جمعیت جهان ۵۰۰–۶۰۰ میلیون نفر ۱۷۰۰ - جمعیت جهان ۶۰۰–۷۰۰ میلیون نفر جمعیت جهان در سال ۱۸۰۰، ۸۵۰، تا ۹۵۰ میلیون نفر در قرن هجدهم، جمعیت جهان وارد دوره‌ای از رشد شتابان خود شد. در طول قرن بیستم، نرخ رشد در میان جمعیت‌های اروپایی کاهش یافت و جای خود را به شتاب سریع نرخ رشد در سایر قاره‌ها داد، که در ۵۰ سال آخر این هزاره، به ۲۱ در هزار در سال رسید. بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۲۰۰۰، جمعیت جهان ۲۷۷ درصد افزایش یافت که شامل افزایش چهار برابر، از ۱٫۵ میلیارد نفر به ۶ میلیارد نفر است. در دوران امپراتوری مغول و در سال ۱۷۰۰، این جمعیت به ۱۶۰ میلیون نفر و در سال ۱۸۰۰، به ۱۸۵ میلیون نفر افزایش یافت. in JSTOR مطالعات جمعیت هند از سال ۱۸۸۱، بر موضوعاتی مانند کل جمعیت، میزان تولد و مرگ و میر، میزان رشد، تمرکز جغرافیایی، سواد، اختلاف بین روستایی و شهری، شهرهای یک میلیون نفری و سه شهر با جمعیت بیش از هشت میلیون نفر: دهلی، بمبئی بزرگ (بمبئی) و کلکته (کلکته) متمرکز بوده‌اند.J.H. عوامل دیگر مؤثر، شامل افزایش درآمد و شرایط زندگی بهتر، بهبود تغذیه، محیط زیست امن‌تر و پاک‌تر و اعمال سیاست‌های بهداشتی و مراقبت‌های پزشکی بهتر بود. | ## بخش 2: تاریخچه جمعیت‌شناسی | در شلوغ‌ترین مراکز، معمولاً خانه‌ها نزدیک به هم، با لبه‌های به هم چسبیده و اغلب پشت به پشت ساخته می‌شوند. در واقع، فضا آنقدر ارزشمند است که به جای خیابان‌ها و جاده‌ها، کوچه‌های پر پیچ و خم، تنها راه دسترسی به خانه‌ها را فراهم می‌کنند. بی‌توجهی به بهداشت، اغلب با انبوهی از زباله‌های فاسد و گودال‌های فاضلاب مشهود است، در حالی که نبود توالت فرنگی، آلودگی عمومی هوا و خاک را افزایش می‌دهد. اقتصاددان بریتانیایی، آنگوس مدیسون، جمعیت گذشته آسیا را از طریق تجزیه و تحلیل دقیق سوابق بوروکراتیک چین و تولید ناخالص داخلی گذشته این کشور تخمین زد. در طول سلسله‌های مینگ (۱۳۶۸–۱۶۴۴) و چینگ (۱۶۴۴–۱۹۱۱)، چین افزایش جمعیت بالایی را تجربه کرد. از سال‌های ۱۷۴۹ تا ۱۸۱۱، جمعیت چین دو برابر شد و از تقریباً ۱۷۷ میلیون نفر به ۳۵۸ میلیون نفر رسید. با این حال، تا سال ۱۸۱۵، افزایش قیمت برنج باعث شد که خانوارهای بی‌زمین، به تغذیه نوزادان پسر روی آورند که این امر باعث افزایش مرگ و میر نوزادان دختر شد. خانوارهای طبقه متوسط، به دلیل توان اقتصادی بالاتر، برعکس این عمل کردند و میزان مرگ و میر نوزادان دختر در آنها کاهش یافت. علاوه براین، افزایش قیمت برنج، بر جمعیت بزرگسالان نیز تأثیر گذاشت، بطوری که میزان مرگ و میر مردان بالغ، بیشتر از میزان مرگ و میر زنان بالغ افزایش یافت. اروپای مدرن اولیه کارل جولیوس بلوچ (و برای روسیه، یاروسلاو وودارسکی) جمعیت اروپای اوایل دوران مدرن را، در حدود سال ۱۶۰۰، به شرح زیر تخمین زدند: برای مطالعهٔ بیشتر سیپولا، کارلو ام. فرار از گرسنگی و مرگ زودرس، ۱۷۰۰–۲۱۰۰: اروپا، آمریکا و جهان سوم (۲۰۰۴) فوگل، رابرت دبلیو . «گذار جمعیتی: سه قرن تغییر بنیادی»، مجله چشم‌اندازهای اقتصادی (۲۰۰۳)، ۱۷، شماره ۴، صفحات. اطلس تاریخ جمعیت جهان (۱۹۷۸) نمودارهای پایه کل جمعیت برای هر منطقه از جهان، از ۴۰۰ سال قبل از میلاد تا ۲۰۰۰ میلادی، به صورت آنلاین و رایگان ریگلی، ای.ای. با استفاده از داده‌های مربوط به ثبت احوال خانوادگی در طول سه قرن اول میلادی و روش‌ها و مدل‌های جمعیت‌شناسی مدرن. شیدل، والتر، ویراستار بحث در مورد جمعیت‌شناسی رومی (بریل: انتشارات لیدن، ۲۰۰۱) *شایدل، والتر. اندازه جمعیت روم: منطق بحث، ژوئیه ۲۰۰۷، مقالات کاری پرینستون/استنفورد در ادبیات کلاسیک آسیا دیویس، کینگزلی. جمعیت هند و پاکستان (۱۹۵۱) دایسون، تیم، ویراستار جمعیت‌شناسی تاریخی هند: مطالعاتی در قحطی، بیماری و جامعه (لندن: انتشارات کرزون، ۱۹۸۹) ماری بات، پی.ان. | ## بخش 3: تاریخچه جمعیت‌شناسی | «مرگ و میر و باروری در هند، ۱۸۸۱–۱۹۶۱: یک ارزیابی مجدد.» در جمعیت‌شناسی تاریخی هند (۱۹۸۹). یک چهارم بشریت: اسطوره‌شناسی مالتوسی و واقعیت‌های چینی، ۱۷۰۰–۲۰۰۰ (۲۰۰۲)؛ استدلال می‌کند که باروری زناشویی در چین بسیار پایین‌تر از سطح اروپایی بوده است، به‌ویژه به دلیل نوزادکشی و سقط جنین و همچنین میزان پایین‌تر ازدواج برای مردان، میزان پایین باروری زناشویی و میزان بالای فرزندخواندگی. مقدمه‌ای بر جمعیت‌شناسی تاریخی انگلیسی (۱۹۶۶) هوستون، آرکانزاس ، تاریخ جمعیت بریتانیا و ایرلند ۱۵۰۰–۱۷۵۰ (۱۹۹۵) لیندرت، پیتر اچ. تاریخ جمعیت انگلستان ۱۵۴۱–۱۸۷۱ (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۱۹۸۹) ریگلی، ویراستار ای.ای. تاریخ جمعیت انگلستان از بازسازی خانواده ۱۵۸۰–۱۸۳۷ (۱۹۹۷) اروپای غربی کین، ال.پی. فرزندان حوا: جمعیت و رفاه در تاریخ (وایلی-بلک‌ول، ۲۰۱۲) ۳۹۱ صفحه؛ شامل اروپا و آمریکای شمالی فلین، مایکل دبلیو . «دو قرن و نیم تاریخ جمعیتی در یک روستای باواریایی.» مطالعات جمعیتی 24.3 (1970): 353–376. جمعیت و تغذیه: مقاله‌ای در مورد تاریخ جمعیت‌شناسی اروپا (مطالعات کمبریج در مورد جمعیت، اقتصاد و جامعه در گذشته) (۱۹۹۱). «روندهای جمعیتی در استونی در طول قرن‌ها.» سالنامه تحقیقات جمعیتی در فنلاند ۲8 (1990): ۵۰–۶۶. روندها و الگوهای جمعیتی در اتحاد جماهیر شوروی قبل از ۱۹۹۱ (۱۹۹۳) مک‌کارتی، جاستین. تاریخ جمعیت خاورمیانه و بالکان (انتشارات ایسیس، ۲۰۰۲) آمریکای لاتین کوک، نوبل دیوید. فروپاشی جمعیتی: سرخپوستان پرو، ۱۵۲۰–۱۶۲۰ (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۰۴) سانچز-آلبورنوز، نیکلاس و و.ا.ر. «جمعیت‌شناسی تاریخی امپراتوری عثمانی: مشکلات و وظایف»، در دیمیتری جورجویچ، و ریچارد بی. محقق، میهن‌پرست، مربی: مقالات تاریخی به افتخار دیمیتری جورجویچ (۱۹۹۲) صفحات: ۱۵۱–۱۷۱. عوامل بلندمدت در رشد اقتصادی آمریکا (انتشارات دانشگاه شیکاگو، ۱۹۸۶) صفحات ۴۳۹–۵۵۶. «شمار کشته‌شدگان جنگ داخلی بر اساس سرشماری.» تاریخ جنگ داخلی (۲۰۱۱) ۵۷# صفحات: ۳۰۷–۳۴۸. | ## جمع‌بندی | تاریخچه جمعیت ایالات متحده (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۱۲) (گزیده) اسمیت، دانیل اسکات.