موضوع مقاله: اچ. وازگن آپوشیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اچ. وازگن آپوشیان | مقدمه: وازگن آپوشیان (؛ ؛ زاده – درگذشته ) سم‌شناس ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا و استاد بازنشسته زیست‌شناسی مولکولی و سلولی در دانشگاه آریزونا بود، سمتی که از سال ۱۹۷۵ به عهده داشت. | ## بخش 1: اچ. وازگن آپوشیان | زندگی‌نامه و تحصیلات هرایر وازگن آپوشیان در ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۲۶ در پراویدنس، رود آیلند به دنیا آمد. او مدرک کارشناسی ارشد و دکترای شیمی فیزیولوژیکی را در دانشگاه راچستر دریافت کرد و در آنجا برخی از مطالعات علمی در مورد سنتز ترکیبات حاوی حلقه ایزوآلوکسازین منتشر کرد. او دوره فوق دکترا را با آرتور کورنبرگ برنده جایزه نوبل در بخش بیوشیمی در دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد گذراند. نظرات او در مورد جیوه در واکسن‌ها و آمالگام‌های دندانی برخلاف اجماع جامعه پزشکی است و بحث‌برانگیز است. پژوهش اولین انتصاب دانشگاهی آپوشیان در دانشکده پزشکی دانشگاه واندربیلت بود،: 95A و از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ در آنجا مربی بود برخی از تحقیقات او در ژورنال ویروس‌شناسی منتشر شده است، و در آزمایش همه‌جانبه اوتیسم او شهادت داد که «اولین کسی بود که نشان داد یک ویروس می‌تواند اطلاعات ژنتیکی را منتقل کند که در ابتدا در آن نبود.» او همچنین شهادت داد که از سال ۱۹۵۹ تا زمانی که در سال ۱۹۶۷ برای تدریس به دانشگاه تافتس رفت، به عنوان یک متخصص ژن‌شناسی پزشکی فعالیت می‌کرد و در این مدت به دانشگاه استنفورد وابسته بود.: ۱۱۹ او در سال ۱۹۷۰ تافتس را ترک کرد تا رئیس گروه دانشکده پزشکی دانشگاه مریلند شود. در سال ۱۹۶۴، آپوشیان، به ویژه آرتور کورنبرگ، که هر دو در آن زمان به دانشگاه استنفورد وابسته بودند، «سنتز آنزیمی اسید دئوکسی ریبونوکلئیک» را در جورنال آو بایالاجیکال کمیستری منتشر کردند. کورنبرگ به دلیل کشف مکانیسم بیولوژیکی که توسط آن DNA سنتز می‌شود، جایزه نوبل را دریافت کرد. تحقیقات اخیر او بر متابولیسم ترکیبات آرسنیک، به ویژه، رمزگشایی چندشکلی در ژنی که برای گلوتاتیون S-ترانسفراز، که در سم‌زدایی آرسنیک نقش دارد، کد می‌کند، متمرکز شده است. پروفسور آپوشیان دارای تجربه تحقیقاتی و انتشاراتی در زمینه سم‌شناسی فلزات سنگین به ویژه آرسنیک و جیوه است. | ## بخش 2: اچ. وازگن آپوشیان | مطالعه جمعیت‌های انسانی در شیلی، مغولستان داخلی، رومانی، مکزیک و مناطق روستایی جنوب غربی چین از نظر بار بدن آنها از آرسنیک یا جیوه. متابولیسم انسان از عوامل کیلیت؛ و ژنتیک بیوشیمیایی به ویژه انتقال ژن در سلول‌های پستانداران. دیدگاه‌ها در مورد قرار گرفتن در معرض جیوه آپوشیان از این دیدگاه دفاع کرده است که واکسن‌های حاوی تیمروسال باعث اوتیسم می‌شوند و در سال ۲۰۰۴ در مقابل مؤسسه پزشکی شهادت داده است، قبل از اینکه آن‌ها بررسی کنند و به این نتیجه برسند که شواهد به نفع رد پیوند واکسن-اوتیسم است. سدیلو علیه وزیر بهداشت و خدمات انسانی در پرونده دادگاه سال ۲۰۰۷ سدیلو علیه وزیر بهداشت و خدمات انسانی، آپوشیان اولین شاهدی بود که توسط وکلای شاکی به جایگاه فراخوانده شد. آپوشیان در شهادت خود، یک فرضیه بالقوه را توضیح داد که چگونه واکسن‌های ام‌ام‌آر و حاوی تیمروسال ممکن است با هم در ایجاد اوتیسم کار کنند. مکانیسم پیشنهادی شامل چیزی است که به نام «اختلال جریان جیوه» شناخته می‌شود، و آپوشیان شهادت می‌دهد که «فرضیه کمتر از سه یا چهار هفته پیش ساخته شده است.» وی همچنین بیان کرد که اختلالات جریان خروجی قبلاً ثبت شده است و آنها را به عنوان «مشکلات ناشی از خارج شدن یک فلز، در این مورد جیوه، از سلول» توصیف کرد و به عنوان مثال بیماری ویلسون را ذکر کرد. آپوشیان همچنین با توجه به مفهوم رابطه دوز-پاسخ گفت: «این یک شکل قدیمی نقل قول است که تا همین اواخر در دانشکده‌های پزشکی و در مقطع کارشناسی و در مقطع کارشناسی ارشد تدریس می‌کردیم. اکنون باید حساسیت بیش از حد افراد را در نظر بگیریم.» به گفته آرتور آلن، نویسنده کتاب واکسن، «در معاینه متقابل، آپوشیان اذعان کرد که هیچ سابقه ای از ابتلای کودکی به اوتیسم در نتیجه قرار گرفتن در معرض جیوه قبل از نظریه تیمروسال وجود نداشت.» در پایان، استاد ویژه تصمیم گرفت که «گزارش‌ها و توصیه‌هایی که دکتر [آرتور] کریگزمن و برخی دیگر از پزشکان به سدیلوس‌ها داده‌اند و به سدیلوس‌ها توصیه می‌کنند که بین واکسیناسیون ام‌ام‌آر میشل و بیماری‌های مزمن او ارتباطی وجود دارد، بسیار اشتباه بوده است. تصمیمات این پرونده حاکی از آن است که پزشکانی که درمان خود را بر اساس آنها قرار می‌دهند غیرعلمی و غیراخلاقی هستند. | ## بخش 3: اچ. وازگن آپوشیان | جنجال آمالگام دندان آپوشیان علاوه بر مخالفت با جیوه در واکسن‌ها، نگرانی خود را در مورد ایمنی جیوه در پرکردگی‌های آمالگام دندان نیز ابراز کرده است. در ۱۱ ژوئیه ۱۹۹۴، آپوشیان برای برنامه بی‌بی‌سی با عنوان "زهر در دهان" مصاحبه کرد. مجری برنامه، تام منگولد، گفت که تحقیقات آپوشیان نشان داده است که دو سوم جیوه موجود در بدن از پر کردن آمالگام دندان به دست می‌آید. علاوه بر این، هنگامی که در ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۰ جلسه ای با عنوان "جیوه در پزشکی: آیا ما ریسک‌های غیرضروری می‌کنیم؟" برگزار شد، آپوشیان گفت: "آمالگام‌های جیوه در دهان شما، به اصطلاح پرکننده‌های نقره‌ای، حاوی ۴۸ تا ۵۰ درصد عنصر عنصری هستند. این مواد پر شده، جیوه را به طور مداوم به جیوه تبدیل می‌کند و جیوه را به طور مداوم به جیوه تبدیل می‌کند. برخی از ماهی‌ها حاوی متیل جیوه هستند که به سرعت از دستگاه گوارش جذب می‌شوند و به سرعت به مغز منتقل می‌شوند و به آرامی به جیوه تبدیل می‌شوند. این نگرانی‌ها توسط «تحقیقات آپوشیان» تأیید می‌شود، که به این نتیجه رسیده است که «همبستگی مثبتی بین میزان آمالگام در دندان‌ها و میزان آمالگام در بدن» افراد مبتلا به بی‌اعتباری وجود دارد. | ## جمع‌بندی | اما این روش ثابت شده است برای ارائه نتایج غیر قابل اعتمادی که "بار بدن" واقعی فلزات سنگین را در بیمار منعکس نمی‌کند.