موضوع مقاله: برش نازک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برش نازک | مقدمه: در مینرالوژی نوری و پترولوژی، برش نازک(یا برش پتروگرافی نازک) یک برش نازک از یک نمونه سنگی یا معدنی است که در آزمایشگاه تهیه می‌شود و برای استفاده با میکروسکوپ پتروگرافی پلاریزه، میکروسکوپ الکترونی و میکروپروب الکترونی به کار می‌رود. | ## بخش 1: برش نازک | یک لایه نازک از سنگ با استفاده از اره الماسه از نمونه بریده شده و به طور اپتیکی صاف می‌شود. سپس لایه روی یک لام شیشه‌ای قرار می‌گیرد و با استفاده از ساینده‌های با دانه‌بندی ریز، به طور صاف تراشیده می‌شود تا ضخامت به حدود 30 میکرومتر برسد. این روش از جدول رنگ تداخل میشل_لوی برای تعیین ضخامت استفاده می‌شود و معمولا از کوارتز به عنوان شاخص استفاده می‌شود، زیرا یکی از فراوان‌ترین مواد معدنی است. از آنجا که مواد معدنی مختلف خواص نوری متفاوتی دارند، بیشتر مواد معدنی تشکیل دهنده سنگ به راحتی قابل شناسایی هستند. به عنوان مثال، پلاژیوکلاز را می‌توان با میکروسکوپ پتروگرافی به ‌عنوان یک ماده معدنی شفاف با صفحات دوتایی موازی متعدد مشاهده کرد. برش نازک همچنین برای مطالعه میکروسکوپی استخوان‌ها، فلزات و سرامیک‌ها استفاده می‌شود. آماده‌سازی تهیه برش نازک شامل مراحل زیر است: اطمینان حاصل شود که تمام مواد مورد استفاده تمیز باشد. سطح صیقلی منشور با استفاده از رزین اپوکسی به پایه چسبانده می‌شود، با اعمال فشار برای جلوگیری از تشکیل حباب‌ها و اجازه داده می‌شود خشک شود. پایه دیگری روی سطح سنگی که در معرض قرار گرفته چسبانده می‌شود، مگر اینکه قصد انجام تحلیل شیمیایی روی نمونه وجود داشته باشد. | ## بخش 2: برش نازک | کوارتز در برش نازک توضیحات در برش نازک، زمانی که کوارتز در نور پلاریزه صفحه‌ای (PPL) مشاهده می‌شود، بی‌رنگ با برآمدگی کم و بدون شکستگی است. اگر که به عنوان سیمان دور مواد معدنی دیگر را پر کند، در نور پلاریزه متقاطع (XPL)، کوارتز با رنگ‌های تداخل کمی مشاهده می‌شود و معمولا کوارتز ماده معدنی است که برای تعیین ضخامت استاندارد برش نازک که 30 میکرومتر است استفاده می‌شود، زیرا کوارتز در این ضخامت تنها رنگ تداخل بسیار کم‌رنگ زرد را نشان می‌دهد و رنگ دیگری از آن در این ضخامت نشان داده نمی‌شود. همچنین، کوارتز در بیشتر سنگ‌ها وجود دارد و بنابراین احتمالا برای ارزیابی ضخامت موجود خواهد بود. تعیین منشأ در برش نازک، منشأ دانه‌های کوارتز در یک سنگ رسوبی را می‌توان تخمین زد. در نور پلاریزه متقاطع، دانه کوارتز می‌تواند به طور هم‌زمان خاموش شود که به آن کوارتز منوکریستالی گفته می‌شود، یا به صورت موجی خاموش می‌شود که به آن کوارتز پلی‌کریستالی گفته می‌شود. دیواره‌های جابه‌جایی در مکان‌هایی هستند که جابه‌جایی‌ها، تغییر شکل درون‌بلوری از طریق حرکت یک جبهه جابه‌جایی در داخل یک صفحه، خود را در صفحات به اندازه کافی سازماندهی می‌کنند. این دیواره‌ها جهت‌گیری بلوری را در سراسر دیواره‌ها تغییر می‌دهند، بنابراین برای مثال در کوارتز، دوطرف دیواره‌، زاویه‌های خاموشی کمی تفاوت خواهند داشت و این باعث می‌شود خاموشی به صورت اندولوز ایجاد شود. چون خاموشی اندولوز نیازمند است که دیواره‌های جابه‌جایی توسعه یافته باشند و این دیواره‌ها معمولا در فشار و دمای بالا راحت‌تر ایجاد می‌شوند، دانه‌های کواتز با خاموشی اندولوز نشان‌دهنده منشأ سنگ دگرگونی برای آن دانه هستند. دانه‌هایی که کوارتز منوکریستالی هستند، احتمالا از فرآیندهای آتشفشانی شکل گرفته‌اند. | ## بخش 3: برش نازک | برخی به روندی اشاره می‌کنند که در سنگ‌های ماسه‌ای نارس، دانه‌های کوارتز پلی‌کریستالی کمتر از سنگ‌های ماسه‌ای بالغ وجود دارند، که دانه‌هایی دارند که از بسیاری از چرخه‌های رسوبی عبور کرده‌اند. سایر ویژگی‌های متمایز توصیفات فوق از کوارتز در مقطع نازک معمولا برای شناسایی آن کافی است. کانی‌هایی با ظاهر مشابه ممکن است شامل پلاژیوکلاز باشند، اگرچه می‌توان آن را با دوقلویی مشخص در نور پلاریزه متقاطع و کلیواژ در نور پلاریزه معمولی تشخیص داد، و کوردیریت، اگرچه می‌توان آن را با دوقلویی یا در برگرفتگی‌ها در دانه تشخیص داد. با این حال، برای اطمینان، ویژگی‌های متمایز دیگر کوارتز شامل این است که تک‌محوری است، علامت نوری مثبت دارد، علامت کشیدگی طول-کند دارد و زاویه انقراض صفر درجه‌ای دارد. سنگ‌های ریزدانه، به ویژه آن‌هایی که حاوی مواد معدنی با انکسار دوگانه نوری بالا مانند کلسیت هستند، گاهی به صورت برش‌های فوق‌العاده نازک آماده می‌شوند. یک برش نازک معمولی 30 میکرومتری همان‌طور که در بالا توضیح داده شد، تهیه می‌شود، اما برش سنگ با استفاده از یک سیمان حل‌شونده مانند بالزام کانادا (قابل حل در اتانول) به لام شیشه‌ای چسبانده می‌شود تا امکان کار روی هر دو طرف فراهم باشد. سپس با استفاده از یک خمیر الماس ریز صیقل داده می‌شود تا ضخامت آن به محدوده 2 تا 12 میکرومتر برسد. این تکنیک برای مطالعه ساختار میکروسکوپی کربنات‌های ریزدانه مانند میلونیت لوخ‌سایتن‌کالک(Lochseitenkalk) که دانه‌های ماتریکس آن کمتر از 5 میکرومتر اندازه دارند، استفاده شده‌است. | ## جمع‌بندی | این روش همچنین گاهی در تهیه نمونه‌های معدنی و سنگی برای میکروسکوپ الکترونی انتقالی(TEM) استفاده می‌شود و دقت بیشتری را در مقایسه ویژگی‌های استفاده از هر دو تصویربرداری نوری و الکترونی فراهم می‌کند.