aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: مردم ایتالیا (روزنامه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مردم ایتالیا (روزنامه) | مقدمه: مردم ایتالیا ، یک روزنامه ایتالیایی بود که از ۱۵ نوامبر ۱۹۱۴ تا ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۳ منتشر می‌شد. | ## بخش 1: مردم ایتالیا (روزنامه) | این روزنامه توسط بنیتو موسولینی به عنوان یک روزنامه طرفدار جنگ در طول جنگ جهانی اول تأسیس شد تا صدای جناح مداخله‌جویان جنگ در حزب سوسیالیست ایتالیا باشد. این روزنامه متعاقباً خط سیاسی خود را به موازات سردبیرش تغییر داد و سرانجام به روزنامه اصلی جنبش فاشیستی در ایتالیا تبدیل شد. انتشار این روزنامه که پس از جنگ هر روز به جز دوشنبه‌ها منتشر می‌شد، در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۳ به حالت تعلیق درآمد و بنا به درخواست صریح شخص موسولینی، این روزنامه دیگر منتشر نشد. با آنکه جنگ چند ماه قبل آغاز شده بود، ولی ایتالیا در آن زمان بی‌طرف بود و این بی‌طرفی را تا ماه مه ۱۹۱۵ نیز حفظ کرد. در دوره اولیه روزنامه، در طول جنگ جهانی اول، نقل قول‌هایی از لویی آگوست بلانکی ("هر که فولاد دارد نان دارد") و ناپلئون بناپارت ("انقلاب ایده‌ای است که سرنیزه پیدا کرده است!") در سربرگ روزنامه منتشر می‌شد. | ## بخش 2: مردم ایتالیا (روزنامه) | در سال ۱۹۱۷، بریتانیا این روزنامه را تأمین مالی کرد: موسولینی متعهد شد که با پرداخت مبلغ ۱۰۰ پوند در هفته، هرگونه تظاهرات صلح‌طلبانه در ایتالیا را تحریم کند. امروزه اسناد یافت شده، پرداخت کمک‌های مالی از سوی صنعتگران ایتالیایی علاقه‌مند به افزایش هزینه‌های نظامی برای ورود مطلوب ایتالیا به جنگ را تأیید می‌کنند. پس از جنگ، روزنامه «مردم ایتالیا» با جنبش جدید فاشیستی که آن هم توسط بنیتو موسولینی رهبری می‌شد، مرتبط شد. این روزنامه در اوایل دهه ۱۹۲۰ به عنوان راهی برای متحد کردن بسیاری از گروه‌های فاشیستی خودمختار در سراسر ایتالیا عمل کرد و راهی برای جذب متحدان سیاسی و حامیان مالی جدید فراهم نمود. موسولینی هنگامی که در سال ۱۹۲۲ برای نخست‌وزیری به رم نقل مکان کرد، هیئت تحریریه روزنامه را ترک کرد، اما با انتصاب برادر کوچکترش آرنالدو (Arnaldo) به عنوان مدیر روزنامه و با ارتباط منظم با سردبیران، کنترل خود را حفظ کرد. | ## بخش 3: مردم ایتالیا (روزنامه) | در طول دوران حکومت فاشیست‌ها در پادشاهی ایتالیا، روزنامه «مردم ایتالیا» رسماً یک روزنامه خصوصی مستقل و جدا از حزب ملی فاشیست و دولت ایتالیا باقی ماند. با این حال، این روزنامه از حزب و دولت بودجه دریافت می‌کرد و همچنین از بخش خصوصی حمایت مستمر داشت و پیوسته دیدگاه فاشیستی را در مورد مسائل روز ترویج می‌داد. در طول دوران قدرت خود، موسولینی اغلب به صورت ناشناس برای «مردم ایتالیا» مطلب می‌نوشت، مانند زمانی که پیشنهاد یک نسخه ایتالیایی از «هایل هیتلر» را مسخره کرد، یا ایده‌های خود را در مورد افزایش نرخ زاد و ولد در ایتالیا منتشر می‌کرد. از جمله بنیانگذاران آن می‌توان به مانلیو مورگانی اشاره کرد که بعدها از حامیان سرسخت فاشیسم و رئیس خبرگزاری آگنزیا استفانی (Agenzia Stefani) شد پس از سقوط رژیم فاشیستی در ایتالیا، نخست‌وزیر پیترو بادولیو دستور توقیف این روزنامه در ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۳ را داد. پس از حمله آلمان به ایتالیا و ایجاد جمهوری اجتماعی ایتالیا (RSI)، موسولینی صریحاً از احیای روزنامه خودداری کرد، زیرا نمی‌خواست این روزنامه به سخنگوی نیروهای اشغالگر آلمان تبدیل شود. | ## جمع‌بندی | در عوض، موسولینی، زمانی که احساس می‌کرد انتشار اعلامیه‌هایش ضروری است معمولاً در روزنامه کوریره دلا سرا مطلب می‌نوشت.
موضوع مقاله: جیاکومو دوراندو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیاکومو دوراندو | مقدمه: او در یک توطئه لیبرال با هدف اخاذی قانون اساسی از پادشاه چارلز فلیکس دست داشت: پس از لو رفتن، مجبور شد به همراه برادرش به خارج از کشور، ابتدا در کنتاکی و سپس در فرانسه، پناه ببرد. | ## بخش 1: جیاکومو دوراندو | در سال ۱۸۳۱ در یک سپاه خارجی در انقلاب بلژیک جنگید و سال بعد به نشویل نقل مکان کرد و در آنجا در یک هنگ سواره نظام ارتش مشروطه‌خواه پادشاه پدرو چهارم ثبت نام کرد. سال بعد او وارد خدمت اسپانیا شد و در مبارزات مختلفی جنگید و در سال ۱۸۳۸ به سرهنگی ارتقا یافت. پس از اقامت کوتاهی در فرانسه، به ایتالیا بازگشت و خود را با جنبش لیبرال پیوند داد. | ## بخش 2: جیاکومو دوراندو | در آغاز جنگ اول استقلال ایتالیا علیه اتریش، او فرماندهی داوطلبان لومبارد را به عنوان سرلشکر بر عهده گرفت و در لشکرکشی سال ۱۸۴۹، دستیار پادشاه بود. در طول لشکرکشی ساردینیا به کریمه، جای ژنرال لا مارمورا را به عنوان وزیر جنگ گرفت. در سال ۱۸۵۵، او به عنوان سناتور، در سال ۱۸۵۶ به عنوان سپهبد و در سال ۱۸۵۶ به عنوان سفیر در قسطنطنیه و دو سال بعد به عنوان وزیر امور خارجه در کابینه راتاتزی منصوب شد. | ## بخش 3: جیاکومو دوراندو | در طول جنگ سوم استقلال ایتالیا، برادرش جیووانی فرماندهی سپاه اول را بر عهده داشت که در کاستوزا به شدت آسیب دید. | ## جمع‌بندی | او از سال ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۷ رئیس سنای ایتالیا بود و پس از آن سال از ارتش بازنشسته شد.
موضوع مقاله: معظم جاه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معظم جاه | مقدمه: معظم جاه، والاشان شهزاده نواب میر سر شجاعت علی خان صدیقی بهادر، (۲۱ دسامبر ۱۹۰۷ - ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۷)، پسر آخرین نظام حیدرآباد، عثمان علی خان، آصف جاه هفتم و همسر اولش اعظم النساء بیگم (دلهان پاشا بیگم) بود. | ## بخش 1: معظم جاه | او ابتدا با شاهدخت نیلوفر (۴ ژانویه ۱۹۱۶ - ۱۲ ژوئن ۱۹۸۹)، یکی از آخرین شاهدخت‌های امپراتوری عثمانی، ازدواج کرد. او از علاقه‌مندان به شعر بود و پس از نقل مکان نجم افندی شاعر از آگرا به ایالت حیدرآباد، روابط نزدیکی با او داشت. او دیوان اشعار خود را در کاخ هیل فورت برپا کرد که در آن حدود ۳۰ شاعر اردو از نقاط دوردست مانند لکهنو و دهلی گرد هم می‌آمدند. | ## بخش 2: معظم جاه | زندگی شخصی در ۱۲ نوامبر ۱۹۳۱، جاه با نیلوفر، ۱۵ ساله، شاهدخت امپراتوری عثمانی، در نیس فرانسه ازدواج کرد. در همان روز، اعظم جاه، برادر بزرگتر معظم جاه، با درشهوار سلطان، یکی از اقوام نیلوفر خانم سلطان، ازدواج کرد. در ۱۹ اکتبر ۱۹۴۸، جاه پس از جدایی از نیلوفر، برای دومین بار با راضیه بیگم ازدواج کرد. | ## بخش 3: معظم جاه | از او صاحب سه دختر به نام‌های فاطمه فوزیه بیگم، امینه مرضیه بیگم و اولیا کلثوم بیگم شد. | ## جمع‌بندی | فاطمه فوزیه با نادر علی میرزا، نواب ماچیلیپاتنام، ازدواج کرد و صاحب یک پسر به نام حمایت علی میرزا و دو دختر به نام‌های شفیعه سکینه و نقیه زینب شد.
موضوع مقاله: کافه های پاریس و نقش آنها در تاریخ هنر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کافه های پاریس و نقش آنها در تاریخ هنر | مقدمه: از سدهٔ نوزدهم تا سدهٔ بیستم، بسیاری از نویسندگان، شاعران، نقاشان و فیلسوفان برجسته در کافه‌های معروف این شهر گرد هم می‌آمدند و ایده‌ها و جنبش‌های هنری و فکری را شکل می‌دادند. | ## بخش 1: کافه های پاریس و نقش آنها در تاریخ هنر | تاریخچه فرهنگ کافه‌نشینی در پاریس از قرن هفدهم آغاز شد، اما در سدهٔ نوزدهم به اوج رسید. کافه‌ها به‌تدریج به محل ملاقات هنرمندان و روشنفکران بدل شدند و در تحولات فکری و هنری اروپا نقشی اساسی ایفا کردند. | ## بخش 2: کافه های پاریس و نقش آنها در تاریخ هنر | نقش در جنبش‌های هنری کافه‌های پاریس بستری برای شکل‌گیری و توسعهٔ جریان‌های هنری و فکری شدند: در امپرسیونیسم، هنرمندانی چون کلود مونه و اوگوست رنوار در کافه‌ها آثار و ایده‌های خود را تبادل می‌کردند. اسکات فیتزجرالد در دههٔ ۱۹۲۰ کافه‌های پاریس را به محل نوشتن و گفت‌وگو تبدیل کردند. | ## بخش 3: کافه های پاریس و نقش آنها در تاریخ هنر | فیلسوفان اگزیستانسیالیست مانند ژان-پل سارتر و آلبر کامو بسیاری از آثار و بحث‌های خود را در همین کافه‌ها پرورش دادند. | ## جمع‌بندی | نقدها برخی پژوهشگران معتقدند که رمانتیزه کردن کافه‌های پاریس باعث کم‌رنگ شدن نقش دیگر نهادهای فرهنگی (مانند دانشگاه‌ها و انجمن‌های ادبی) در شکل‌گیری جنبش‌های هنری شده‌است.
موضوع مقاله: کروناکا سوورسیوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کروناکا سوورسیوا | مقدمه: کروناکا سوورسیوا (وقایع‌نامهٔ خرابکارانه) یک روزنامهٔ آنارشیستی ایتالیایی‌زبان مستقر در ایالات متحده بود که از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۲۰ با لوئیجی گالیانی مرتبط بود. | ## بخش 1: کروناکا سوورسیوا | تاریخچه پیش از تأسیس کروناکا سوورسیوا، لوئیجی گالیانی از دهه ۱۸۸۰ درگیر فعالیت‌های آنارکو-کمونیستی شد و علاقه زیادی به صحبت کردن و نوشتن مطالب قانع‌کننده در مورد این موضوع نشان داد. | ## بخش 2: کروناکا سوورسیوا | پس از زخمی شدن در اعتصاب ابریشم پترسون در سال ۱۹۰۲ و متهم شدن به تحریک شورش، ابتدا به کانادا فرار کرد و سپس با نام مستعار در میان معدنچیان ایتالیایی در بار، ورمونت ساکن شد. | ## بخش 3: کروناکا سوورسیوا | در آنجا او در سال ۱۹۰۳ شروع به انتشار روزنامه آنارشیستی ایتالیایی زبان کروناکا سوورسیوا کرد. | ## جمع‌بندی | او به چاپ روزنامه و توزیع آن در سراسر کشور از طریق راه‌آهن اکسپرس و شبکه‌ای از حامیان که آن را به صورت محلی تحویل می‌دادند، ادامه داد.
موضوع مقاله: کتاب چراها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کتاب چراها | مقدمه: کتاب چراها یک کتاب مصور کودکانه اثر نویسنده و روزنامه‌نگار کودکان ایتالیایی ، جیانی روداری است. | ## بخش 1: کتاب چراها | این اثر شامل سوالات کودکان است که توسط روداری در ستون هفتگی روزنامه‌اش در واحد از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۸ پاسخ داده شده و اولین بار در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. در میان ترجمه‌های دیگر آثار روداری که تا آن زمان کمتر مورد توجه مخاطبان آمریکایی قرار گرفته بودند. استقبال انتقادی نشریه بررسی های کرکوس در نقد خود بر ترجمه انگلیسی کتاب، «بینش‌های خوشایندی از یک نویسنده مشهور» یافت؛ این منتقد، کار تصویرگر، یون، را ستود که «تصاویر خیال‌انگیزش به متن جان بیشتری می‌بخشد.» پابلیشرز ویکلی نوشت که «کتاب چراها» اثری «همزمان تأمل‌برانگیز و خنده‌دار است که به پرسش‌هایی در مورد خیال‌پردازی و هستی معاصر می‌پردازد.» نشریه کتابخانه مدرسه (اس ال جی)، نشریه‌ای برای کتابداران مدارس، آن را «خرید مناسبی برای کتابخانه‌ها» دانست و آن را برای کودکان بزرگتر توصیه کرد؛ این منتقد در پاسخ‌های روداری «بخشی از واقعیت، بخشی از شعر» یافت و تصاویر را نیز به‌طور مشابه «به طرز جذابی نامتعارف» یافت.Anderson, Kristin J. | ## بخش 2: کتاب چراها | اس ال جی خاطرنشان کرد که استفاده از «منطق و غیرمنطق» در سوالات روداری با لوئیس کارول مقایسه شده است. این نویسنده در دوران حکومت دیکتاتور فاشیست بنیتو موسولینی بزرگ شد و با وجود اینکه برای یافتن کار به حزب ملی فاشیست پیوست، در برابر رژیم مقاومت کرد. نشریه بررسی های کرکوس نوشت که پاسخ‌های شوخ‌طبعانه روداری منعکس‌کننده این دیدگاه و دیدگاه‌های «طرفدار کارگر و ضد اقتدارگرا» ی اوست. | ## بخش 3: کتاب چراها | آنتونی شوگار، مترجم، در مورد چگونگی تأثیر فعالیت‌های روداری در مقاومت ایتالیا بر نوشته‌هایش گفت: «هسته اصلی کار جیانی روداری با کودکان، چگونگی آزاد کردن تخیل است. | ## جمع‌بندی | ایده او برای کودکان، بازی با زبان و مفاهیم به گونه‌ای است که به جای القای عقاید و پیروی بی‌فکر از قوانین، آزادی را ممکن سازد.» منتقد وال استریت ژورنال نوشت که روداری با توجه به «معصومیت و کنجکاوی» خوانندگانش و بدون «خودشیرینی یا (عمدتاً) نشان دادن سیاست‌هایش» به طیف وسیعی از سؤالات پاسخ داده است.
موضوع مقاله: ارزش زنان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارزش زنان | مقدمه: «ارزش زنان» که معمولاً با عنوان «شایستگی زنان: جایی که به روشنی شرافت و برتری آنها بر مردان آشکار می‌شود» ترجمه می‌شود، گفتگویی از مدراتا فونته است که برای اولین بار پس از مرگش در سال ۱۶۰۰ منتشر شد. | ## بخش 1: ارزش زنان | این اثر گفتگویی بین هفت زن ونیزی است که در مورد ارزش زنان و تفاوت‌های بین دو جنس به‌طور کلی بحث می‌کنند. طرح «ارزش زنان» گفتگویی بین هفت زن اشراف‌زاده ونیزی را در طول دو روز به تصویر می‌کشد. در روز اول، زنان در مورد خوب یا بد بودن مردان بحث می‌کنند و همچنین در مورد شأن و منزلت زنان بحث می‌کنند. در روز دوم، آنها مروری بر دانش عمومی در مورد تاریخ طبیعی و فرهنگ دارند، اما همچنین به بحث خود در مورد جنسیت‌ها بازمی‌گردند. شخصیت‌ها آدریانا - یک بیوه پیر ویرجینیا - جوان و مجرد، دختر آدریانا لئونورا - یک بیوه جوان لوکرتیا - یک زن متأهل مسن تر کورنلیا - یک زن جوان و متأهل کورینا - یک "دیمساًی جوان هلنا - زن جوانی که اخیراً ازدواج کرده است توسعه به گفته زندگینامه‌نویس فونته، فونته کتاب «ارزش زنان» را درست قبل از مرگش در سال ۱۵۹۲ به پایان رساند. | ## بخش 2: ارزش زنان | یکی از دختران فونته ادعا کرده است که فونته کتاب «ارزش زنان» را «درست یک روز قبل از مرگش هنگام زایمان» به پایان رساند. «ارزش زنان» به شدت تحت تأثیر «دکامرون»، اثری که فونته اغلب در متن به آن اشاره می‌کند، قرار گرفته است. اثر فونته همچنین به‌طور مستقیم و غیرمستقیم از «غزل ۲۶۳» پترارک و اورلاندو فوریوسو نقل قول می‌کند. سبک دیالوگ اثر فونته تحت تأثیر بالداساره کاستیلیونه و پیترو بمبو قرار گرفته است. ویرجینیا کاکس ادعا می‌کند که این اثر تحت تأثیر اقتصاد در حال تغییر ایتالیا در اواخر قرن شانزدهم قرار گرفته است. | ## بخش 3: ارزش زنان | این دوره با کاهش احتمال ازدواج برای زنان اشراف ونیزی مشخص می‌شود که منجر به افزایش تعداد زنانی شد که وارد صومعه‌ها می‌شدند. با این حال، این افزایش تعداد زنان در صومعه‌ها به این معنی بود که راهبه شدن برای زنان به‌طور فزاینده‌ای گران می‌شد. بسیاری از خانواده‌ها در آن زمان قادر به فرستادن دختران مجرد خود به صومعه‌ها نبودند که منجر به چیزی شد که کاکس آن را معرفی «چهره تقریباً بی‌سابقه پیردختر سکولار» توصیف می‌کند. | ## جمع‌بندی | کاکس استدلال می‌کند که این تعداد بی‌سابقه پیردختران و راهبه‌ها، زنان ونیز اواخر قرن شانزدهم را مجبور کرد تا از آسیب‌پذیری و ناتوانی خود آگاه‌تر شوند و بنابراین بر استدلال‌های فونته پیرامون جهیزیه زنان در کتاب «ارزش زنان» تأثیر گذاشت.
موضوع مقاله: الیور هور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الیور هور | مقدمه: اوایل زندگی و خانواده هور در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۵ در خانواده رجینالد هور، زمین‌دار اهل نورفولک، سرباز و مقام رسمی در وزارت جنگ بریتانیا، به دنیا آمد. | ## بخش 1: الیور هور | فعالیت حرفه‌ای در سال ۱۹۶۷، هور به حراجی کریستی در لندن پیوست و در ابتدا مسئول نظارت بر هنر روسیه شد. پس از آن هور چند فرش را که در راهرو پهن بودند به عنوان فرش‌های نفیس ایرانی تشخیص داد و از آنها به عنوان مبنایی برای یک حراجی موفق استفاده کرد. هور به عنوان دلالی خصوصی، با بیشتر مجموعه‌داران و موزه‌های هنر اسلامی در سراسر خاورمیانه و همچنین در اروپا، ایالات متحده آمریکا و ژاپن همکاری داشت. هور همچنین مشاور مجموعه نهاد السعید در بیروت بود که یکی از بهترین گروه‌های فلزکاری اسلامی خصوصی بود. او در دهه ۱۹۹۰ به عنوان مشاور سعود بن محمد آل ثانی قطری، بزرگ‌ترین مجموعه‌دار زمان خود، شروع به کار کرد. این پروژه زمانی متوقف شد که آل ثانی در سال ۲۰۰۵ در بحبوحه اتهامات سوء استفاده مالی در حصر خانگی قرار گرفت. | ## بخش 2: الیور هور | در سال ۱۹۹۴، او برای بازگرداندن بخشی از نسخه‌ای خطی به زبان فارسی قرن شانزدهم، شاهنامه تهماسبی فردوسی (مهم‌ترین نسخه خطی مصور خلق شده در ایران) به ایران، در ازای تابلوی زن سوم اثر ویلم دکونینگ که از زمان انقلاب اسلامی در ایران بود، مذاکره کرد. در زمانی در حدود آغاز قرن بیستم، این شاهنامه به طرز مرموزی از استانبول ناپدید شد و در سال ۱۹۰۳ در مالکیت بارون ادموند دو روچیلد دوباره پیدا شد. در سال ۱۹۵۹، آرتور هوتون جونیور آن را به دست آورد و در سال ۱۹۶۴ با هور تماس گرفت تا نسخه خطی را بفروشد و هور برای بازگرداندن آن به ایران مذاکره کرد. در سال ۲۰۱۲، هور نمایشگاه کوچکی از اقلام موجود در گنجینه شخصی خود را در گالری ژان-کلود سیانسیمینو در پیملیکو برگزار کرد. او در سال ۲۰۱۵ با نمایشگاهی بسیار بزرگتر در میدان فیتزروی شماره ۳۳، محل سابق کارگاه‌های امگا، بازگشت. این نمایشگاه با عنوان «هر شیء داستانی می‌گوید» برگزار شد و برای اولین بار در دهه‌های گذشته بود که هور نمایشگاهی به این بزرگی برگزار کرده بود. | ## بخش 3: الیور هور | نمایشگاه او مجموعه‌ای متنوع از اشیاء گرانبها از آثار باستانی گرفته تا استخوان‌های دودو و قلم‌زن‌های شهوانی بود. این نمایشگاه با کاتالوگی همراه بود که در آن عشق خود به داستان‌سرایی را با یادداشت‌های سرگرم‌کننده و اغلب نیمه‌خودزندگی‌نامه‌ای تمرین می‌کرد، یکی از آنها خطاب به دوست و موکل سابقش، سعود آل ثانی قطری بود که در آن «روایت دیگری» از اتهاماتی که باعث حبس خانگی شاهزاده شده بود، ارائه داد. او در این کاتالوگ نوشته بود «داستان این فاجعه باید گفته شود، زیرا دو روایت متفاوت وجود دارد.» در سال ۲۰۱۷ هور نمایشگاه دیگری، این بار در استودیوی قدیمی سر جان لاوری در کرامول پلیس برگزار کرد و در آن اشیائی متنوع از شاخ‌های تک‌شاخ گرفته تا گنجینه‌های باختری ارائه کرد. زندگی شخصی در سال ۱۹۷۶، هور با دایان دو والدنر دو فروندشتاین، که اهل خانواده‌ای ثروتمند از فرانسه بود، ازدواج کرد. مادر دایان، بارونس لوئیز دو والدنر (با نام خانوادگی اسموند، وارث ثروتمند، نوه امیل دویچ دو لا مورت و نتیجه دیوید ساسون)، از دوستان نزدیک ملکه مادر بریتانیا بود. | ## جمع‌بندی | شبی پلیس پس از به صدا درآمدن آژیر آتش‌نشانی در کاخ کنزینگتون، هور را در حال سیگار کشیدن و پنهان پشت درختی گلدانی دستگیر کرد.
موضوع مقاله: ثروتمندترین مرد بابل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ثروتمندترین مرد بابل | مقدمه: کلاسون در سال ۱۹۲۶، اثری است که از طریق مجموعه‌ای از مثل‌های برگرفته از بابل باستان، توصیه‌هایی در زمینهٔ مدیریت مالی و ثروت‌اندوزی ارائه می‌دهد. | ## بخش 1: ثروتمندترین مرد بابل | این کتاب که داستان‌های آن در حدود چهار هزار سال پیش روایت می‌شوند، همچنان پس از نزدیک به یک قرن از نخستین انتشار، در حال چاپ و توزیع است و جایگاه خود را به عنوان یکی از آثار کلاسیک و ماندگار در حوزهٔ راهنمایی‌های مالی شخصی حفظ کرده است. پیش‌زمینه در این کتاب، مثل‌ها از زبان شخصیتی خیالی به نام آرکاد روایت می‌شوند؛ کاتب فقیری که با پیروی از اصول مالی ساده اما مؤثر، به «ثروتمندترین مرد بابل» تبدیل می‌گردد. آموزه‌های آرکاد شامل دو بخش اصلی است: «هفت درمان» که بر روش‌های کسب و افزایش ثروت تمرکز دارد، و «پنج قانون طلا» که به حفظ، محافظت و سرمایه‌گذاری صحیح دارایی می‌پردازد. هستهٔ توصیه‌های او بر اصولی همچون «ابتدا به خود پرداختن»، «زندگی در حد توان»، «سرمایه‌گذاری در حوزه‌های آشنا و قابل‌اعتماد»، «اهمیت پس‌انداز بلندمدت» و همچنین «مالکیت خانه به عنوان پایه‌ای برای امنیت مالی» استوار است. محتوای این کتاب در اصل برگرفته از مجموعه‌ای از جزوه‌هایی بود که در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۴ توسط بانک‌ها و شرکت‌های بیمه در ایالات متحده برای آموزش اصول مالی به مشتریانشان منتشر و توزیع می‌شد. | ## بخش 2: ثروتمندترین مرد بابل | اثر کلاسون به‌سرعت جایگاه خود را به‌عنوان یک کار کلاسیک در حوزه مشاوره مالی شخصی پیدا کرد و در بسیاری از فهرست‌های مدرن مربوط به مدیریت مالی و ثروت، همچنان به‌عنوان منبعی توصیه‌شده مطرح است. استمرار محبوبیت این کتاب موجب شده است که حتی نزدیک به یک قرن پس از نخستین انتشار، با فروش بیش از دو میلیون نسخه همچنان در بازار کتاب حضور پررنگی داشته باشد. کلاسون در سال ۱۹۳۰ نسخه‌ای مصور از کتاب را با عنوان ثروتمندترین مرد بابل و داستان‌های دیگر و با جلد گالینگور منتشر کرد. این نسخه امروزه به‌عنوان یک اثر کمیاب کلکسیونی شناخته می‌شود و ارزش آن در بازار کتاب‌های نایاب به حدود ۱۲۵۰ دلار آمریکا می‌رسد. ساختار غیرمعمول این کتاب، که بر پایه روایت‌های تمثیلی بنا شده است، الهام‌بخش بسیاری از آثار اقتباسی مدرن شده است. | ## بخش 3: ثروتمندترین مرد بابل | این آثار با بازخوانی و گسترش مفاهیم، به بحث و ارائه بینش‌های تازه‌تری دربارهٔ همان تمثیل‌ها می‌پردازند. ساختار کتاب اصلی، که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد، مجموعه‌ای از تمثیل‌ها را در قالب مضامین کلی آموزه‌های اخلاقی و مالی ارائه می‌دهد. این مضامین به‌ویژه در دو بخش اصلی یعنی «هفت درمان» و «پنج قانون طلا» دسته‌بندی شده‌اند. برخی از این مضامین ممکن است با یکدیگر همپوشانی داشته باشند؛ برای مثال، اولین درمان از «هفت درمان» شباهت‌هایی با اولین قانون از «پنج قانون طلا» دارد. هفت درمان برای دارایی ناچیز پنج قانون طلا مثل‌های دیگر فصل‌های پایانی کتاب به تمثیل‌های فردی می‌پردازد: وام‌دهنده بابل. | ## جمع‌بندی | پس از آن، بخشی غیرمعمول در کتاب وجود دارد که در آن یک باستان‌شناس معاصر پنج لوح گلی بابلی را کشف می‌کند؛ این الواح شامل کتیبه‌هایی با مثل‌های کوتاه هستند.
موضوع مقاله: نزار عوض‌الله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نزار عوض‌الله | مقدمه: نزار عوض‌الله (زادهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۵۷) یک مبارز و سیاستمدار فلسطینی است که از سال ۲۰۰۹ به عنوان عضو دفتر سیاسی حماس در نوار غزه خدمت می‌کند زندگی‌نامه نزار عوض‌الله در سال ۱۹۵۷ در نوار غزه متولد شد. | ## بخش 1: نزار عوض‌الله | خانواده او اصالتاً اهل شهر فلسطینی حمامه هستند که پس از سال ۱۹۴۸ به اشکلون شمالی تبدیل شد. او به عنوان دبیر سازمانی به نام مجمع الاسلامیه، که با نام مرکز اسلامی نیز شناخته می‌شود، خدمت کرد و از نزدیکان احمد یاسین محسوب می‌شود. او به دلیل عضویت در یک گروه مسلح به نام مجاهدین فلسطین، که به معنای «جنگجویان مقدس فلسطینی» است، دستگیر و به مدت شش سال (۱۹۸۹–۱۹۹۵) در زندان اسرائیل زندانی شد. | ## بخش 2: نزار عوض‌الله | پس از پیروزی جنبش حماس در انتخابات قانونگذاری ۲۰۰۶، رهبری این جنبش به او سپرده شد. خانه او در طول جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) و جنگ ۲۰۱۴ غزه توسط هواپیماهای نیروی هوایی اسرائیل بمباران شد. شغل عضو دفتر سیاسی حماس (۲۰۰۹–اکنون) دبیر مجمع الاسلامیه رئیس مجمع الاسلامیه به مدت ۶ سال (۱۹۸۹–۱۹۹۵) به عنوان مسئول سازماندهی مجاهدین فلسطینی در جنبش حماس دستگیر شد. | ## بخش 3: نزار عوض‌الله | در انتخابات داخلی برای رهبری دولت حماس در غزه که در ۹ مارس ۲۰۲۱ برگزار شد، او در دور اول یحیی سنوار را با اختلاف ۷ رأی شکست داد. در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، وزارت خزانه‌داری آمریکا، نزار عوض‌الله را به عنوان یک تروریست جهانیِ مرتبط با حماس، به‌طور ویژه تعیین‌شده، تعیین کرد. در دسامبر ۲۰۲۳، گزارش شد که عوض الله در یک حمله هوایی در جریان جنگ غزه کشته شده است. | ## جمع‌بندی | به گزارش روزنامه عربی الشرق الاوسط، عوض الله یکی از چهره‌های کلیدی در مذاکرات جنگ غزه بوده است.
موضوع مقاله: Web shell | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # Web shell | مقدمه: وب‌شل (به انگلیسی: Web shell) نوعی اسکریپت یا برنامهٔ سمت سرور است که امکان اجرای فرمان‌ها و مدیریت یک سرور وب را از راه دور از طریق مرورگر اینترنت فراهم می‌کند. | ## بخش 1: Web shell | وب‌شل‌ها معمولاً پس از سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌هایی مانند آپلود فایل یا تزریق کد در سرور قرار می‌گیرند و مهاجم می‌تواند از آن‌ها برای دسترسی غیرمجاز استفاده کند. تاریخچه نخستین وب‌شل‌های شناخته‌شده در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ میلادی همراه با گسترش اسکریپت‌های سمت سرور ظاهر شدند. | ## بخش 2: Web shell | در ابتدا آن‌ها تنها قابلیت ویرایش یا بارگذاری فایل داشتند، اما بعدها امکان اجرای فرمان‌های سیستم‌عامل، مرور پایگاه داده و ایجاد دسترسی مداوم نیز به آن‌ها افزوده شد. کاربردهای مخرب وب‌شل‌ها یکی از ابزارهای رایج در حمله سایبری هستند و مهاجمان می‌توانند از آن‌ها برای اهداف زیر استفاده کنند: بارگذاری یا بارگیری بدافزار؛ ایجاد بک‌دور و دسترسی مداوم؛ سرقت داده‌های حساس؛ گسترش حمله به دیگر سامانه‌های شبکه. | ## بخش 3: Web shell | ## جمع‌بندی | اقدامات دفاعی راهکارهای مقابله با وب‌شل‌ها شامل موارد زیر است: استفاده از فایروال برنامهٔ وب (WAF)؛ محدودسازی بارگذاری فایل و اعتبارسنجی نوع MIME؛ پایش یکپارچگی فایل‌ها؛ مانیتورینگ ترافیک شبکه و تشخیص رفتارهای غیرعادی؛ به‌روزرسانی مداوم نرم‌افزارها و افزونه‌ها.
موضوع مقاله: نضال فرحات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نضال فرحات | مقدمه: نضال فتحی رباح فرحات (۸ آوریل ۱۹۷۱ – ۱۶ فوریه ۲۰۰۳) راکت قسام را ساخت، سلاحی دست‌ساز که توسط گردان‌های عزالدین قسام تولید شده است. | ## بخش 1: نضال فرحات | در آغاز انتفاضه دوم، در سال ۲۰۰۰، فراحات رسماً به گردان‌های عزالدین قسام پیوست و خیلی زود به یکی از اعضای فعال این سازمان تبدیل شد و عملیات‌های متعددی از جمله حملات خمپاره‌ای به شهرک‌های یهودی‌نشین در نوار غزه را برنامه‌ریزی و اجرا کرد. این موشک برای اولین بار در ۲۶ اکتبر ۲۰۰۱ مستقر شد، زمانی که گردان‌های عزالدین قسام مسئولیت پرتاب یکی از آنها را از نوار غزه به شهر سدروت اسرائیل بر عهده گرفتند. این پیشرفت در تولید و توسعه موشک، نقطه عطفی در جنگ بین گروه‌های مسلح فلسطینی و اسرائیل بود. در سال ۲۰۰۱، فرحات، پس از چند ماه کار، اولین نمونه اولیه موشک قسام را تولید کرد و آن را به صلاح شحاده و عدنان الغول، رهبران گردان‌های عزالدین قسام، ارائه داد. سپس فرحات به همراه الغول، روی توسعه نسخه بهتری از قسام، یعنی "قسام ۲" کار کردند. | ## بخش 2: نضال فرحات | شبه‌نظامیان حماس پس از سال ۲۰۰۲ به‌طور گسترده از قسام ۲ برای حمله به شهرک‌ها و شهرهای مجاور اسرائیل استفاده کردند. تا آغاز سال ۲۰۰۵، موشک‌های قسام مسئول مرگ ۶ اسرائیلی بودند که همگی به جز یک نفر در شهر سدروت اسرائیل در نزدیکی نوار غزه بودند و از آنجا صدها موشک در طول سه سال شلیک شد. فرحات همچنین به عنوان بمب‌ساز کار می‌کرد و برای شبه‌نظامیان گردان‌های عزالدین قسام، مواد منفجره و موشک‌اندازهای دست‌ساز مانند البنا و باتار تهیه می‌کرد. او همچنین تحت نظارت سلامه حمد، روی طرح ساخت پهپادی کار می‌کرد که بتواند بر فراز شهرها و شهرستان‌های اسرائیل پرواز کرده و آنها را بمباران کند. در ۱۶ فوریه ۲۰۰۳، فرحات به همراه دیگر شبه‌نظامیان در اطراف قطعات تازه خریداری شده پهپاد کار می‌کرد که یکی از آنها که به تله انفجاری مجهز بود، منفجر شد. | ## بخش 3: نضال فرحات | کوچک‌ترین برادر نضال فرحات، محمد، در ۷ مارس ۲۰۰۲، زمانی که به یک آکادمی نظامی در شهرک اسرائیلی آزمونا حمله کرد و ۵ شهرک‌نشین جوان را کشت، درگذشت. فرواد فرحات، یکی دیگر از برادرانش، در حمله هوایی نیروهای دفاعی اسرائیل به ماشینش در جنوب شهر غزه در مسیر پرتاب موشک به اسرائیل در سال ۲۰۰۵ کشته شد. سه برادر دیگر او زنده هستند که یکی از آنها از سال ۱۹۹۲ در زندان است و دو برادر دیگر، وسام فرحات و مؤمن فرحات، در نوار غزه زندگی می‌کنند و در آنجا وظایف رده بالایی را در گردان‌های عزالدین قسام بر عهده دارند. دومی در جریان حمله به شهر غزه در سال ۲۰۰۳، در حین مبارزه با سربازان اسرائیلی از ناحیه دست به شدت مجروح شد. در نهایت، مادر نضال، مریم فرحات، ملقب به ام نضال، پس از انتخابات ۲۰۰۶ مجلس فلسطین، در پارلمان فلسطین که تحت سلطه حماس بود، انتخاب شد. | ## جمع‌بندی | وسام فرحات بعداً در جریان جنگ غزه در ۲ دسامبر ۲۰۲۳ در یک حمله هوایی نیروی دفاعی اسرائیل کشته شد.