aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: هاخوتریم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاخوتریم | مقدمه: این کیبوتص در نزدیکی طیره کرمل واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای هوف هاکارمل قرار دارد. | ## بخش 1: هاخوتریم | سرآغاز شکل‌گیری این کیبوتص به دسامبر ۱۹۴۱ بازمی‌گردد که گروهی از پناهندگان یهودی چکسلواکی و آلمان یک شرکت کار در نزدیکی کریات حایم تشکیل دادند. نام هاخوتریم (پاروزنان) نمادی از آرزوی بنیان‌گذاران برای پرداختن به ماهیگیری بود. کیبوتص در سال ۱۹۵۲ در محل کنونی خود بر روی زمین‌هایی که پیش‌تر به روستای فلسطینی الطیره تعلق داشت، پایه‌گذاری شد. هاخوتریم در جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی در کنار دریای مدیترانه و در نزدیکی دامنه‌های جنگلی کوه کرمل جای گرفته‌است. | ## بخش 2: هاخوتریم | بزرگراه و خط‌آهن اصلی اسرائیل، کیبوتص را از تپه‌های شنی ساحل مدیترانه جدا می‌کنند. این کیبوتص در حدود ۷۶ کیلومتری شمال‌شمال‌شرق مرکز تل‌آویو، نزدیک به ۷ کیلومتری جنوب‌غرب مرکز حیفا و ۲ کیلومتری جنوب‌غرب شهر طیره کرمل واقع شده‌است. پیشینه سرآغاز کیبوتص هاخوتریم به دسامبر ۱۹۴۱ بازمی‌گردد که پناهندگان یهودی از چکسلواکی و آلمان یک گروه کاری در نزدیکی کریات حایم تشکیل دادند. بر پایه منبع چکی، گروه بنیان‌گذار از سال ۱۹۴۸ به‌طور موقت در محله آلمانی در حاشیه حیفا که تخلیه شده بود اقامت گزید. | ## بخش 3: هاخوتریم | سرانجام، در سال ۱۹۵۲ کیبوتص در مکان کنونی خود بر زمین‌هایی که پیش‌تر متعلق به روستای تخلیه‌شده فلسطینی الطیره بود پایه‌گذاری شد. شرکت فرآوری پلاستیک «آر.اُ.پی.» (R.O.P.) از واحدهای صنعتی فعال در این کیبوتص است. | ## جمع‌بندی | بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴، ساکنان کیبوتص عمدتاً یهودی بودند و شمار آنها ۶۸۹ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن ۴٫۲ درصد رشد داشت.
موضوع مقاله: گت، اسرائیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گت، اسرائیل | مقدمه: این کیبوتص در نزدیکی شهر کریات گت واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای یوآو قرار دارد. | ## بخش 1: گت، اسرائیل | کیبوتص گت در سال ۱۹۴۱ به دست مهاجران یهودی از لهستان، یوگسلاوی و اتریش بنیان‌گذاری شد. نام این کیبوتص از شهر باستانی فلسطی گت گرفته شده که در هنگام تأسیس کیبوتص، محل آن را در نزدیکی تل ارانی شناسایی کرده بودند. اقتصاد کیبوتص بر پایه کشاورزی و صنایع غذایی استوار است و شرکت پریمور که یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان آبمیوه در اسرائیل است از سوی این کیبوتص اداره می‌شود. پیشینه کیبوتص گت در سال ۱۹۴۱ به دست اعضای جنبش جوانان صهیونیستی هَشومر هَتصعیر که از لهستان، یوگسلاوی و اتریش به فلسطین تحت قیمومت بریتانیا مهاجرت کرده بودند تأسیس شد. در پایان دهه ۱۹۴۰ میلادی مساحت اراضی کیبوتص نزدیک به ۴٬۹۸۰ دونم (۴٫۹۸ کیلومتر مربع) بود. در جریان جنگ ۱۹۴۸ درگیری‌های سنگینی در این منطقه در اطراف روستای عربی الفالوجه رخ داد که نیروهای مصری در آنجا تمرکز یافته بودند. کیبوتص در آن دوران محاصره و به‌طور پیوسته گلوله‌باران شد و کودکان و زنان تخلیه شدند. | ## بخش 2: گت، اسرائیل | در سال ۱۹۴۹ پس از آنکه ساکنان روستای فلسطینی همجوار عراق المنشیه اخراج شدند، بخشی از زمین‌های آنها به کیبوتص گت منتقل شد. ۱۰۸ پس از پایان جنگ، ساکنان تخلیه‌شده به خانه‌هایشان بازگشتند و از سال ۱۹۵۰ بازسازی روستای ویران‌شده آغاز شد. رویدادهای مهم در سال ۱۹۵۲ آبگیرهای مصنوعی برای پرورش ماهی در نزدیکی کیبوتص ایجاد شد و در سال ۱۹۵۳ استخر شنا افتتاح گردید. در سال ۱۹۸۸ کیبوتص نظام تربیت خانوادگی را جایگزین نظام پرورش اشتراکی کودکان کرد. در آغاز دهه ۱۹۹۰ کیبوتص با بحران اقتصادی روبه‌رو شد و در آغاز سده بیست‌ویکم خصوصی‌سازی صورت گرفت و اعضا بر پایه کار فردی دستمزد دریافت کردند. در سال ۱۹۹۷ دبستانی در کیبوتص گشایش یافت که کودکان روستاهای پیرامون نیز از آن بهره‌مند شدند. جغرافیا کیبوتص گت در جلگه ساحلی اسرائیل در ناحیه شفلا و در ارتفاع ۱۴۴ متری از سطح دریا جای دارد. | ## بخش 3: گت، اسرائیل | رود لاخیش از جنوب و وادی ناحال گوورین از شمال کیبوتص می‌گذرند و در سمت غربی وادی ناحال کومِم آغاز می‌شود. کیبوتص در ۲۲ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۴۹ کیلومتری جنوب تل‌آویو و نزدیک به ۴۵ کیلومتری جنوب‌غربی اورشلیم و ۳ کیلومتری شمال‌شرقی شهر کریات گت قرار دارد. اقتصاد اقتصاد کیبوتص بر کشاورزی (محصولات زراعی، پرورش مرکبات و دامداری) و صنایع غذایی استوار است. شرکت پریمور که یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان آبمیوه در اسرائیل است توسط کیبوتص اداره می‌شود. شرکت سیترامِد نیز در این کیبوتص روشی برای بهره‌برداری از ویژگی‌های ضدباکتریایی پوست مرکبات ابداع کرده که به عنوان نگهدارنده طبیعی در صنایع غذایی و بهداشتی به کار می‌رود. در زمان تأسیس کیبوتص، محل این شهر باستانی را در تپه باستانی تل ارانی در نزدیکی کیبوتص شناسایی کرده بودند. | ## جمع‌بندی | با این حال بیشتر پژوهشگران امروزه تل صافی را که سیزده کیلومتر شمال‌شرقی‌تر قرار دارد گزینه محتمل‌تری برای محل شهر باستانی گت می‌دانند.
موضوع مقاله: لوای غزه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوای غزه | مقدمه: لوای غزه در شکل نهایی خود از اول ژوئیه ۱۹۳۹ پدید آمد، هنگامی که لوای جنوب به دو بخش تقسیم شد: لوای لُد که عمدتاً شهری بود و لوای غزه که سرشت روستایی داشت. | ## بخش 1: لوای غزه | پیشینه در سال ۱۹۲۱ سرزمین فلسطین به هفت لوا تقسیم شد و بئر السبع و غزه هر یک لوای جداگانه‌ای بودند. در ژوئیه ۱۹۲۲ این دو لوا با هم ادغام شدند و لوای جنوب را پدیدآوردند که بخش‌های غزه، بئر السبع و حبرون را دربرمی‌گرفت. | ## بخش 2: لوای غزه | در پایان سال ۱۹۳۸ فرماندار دیگری برای لوای جنوب گمارده شد که مسئولیت بخش‌های بئر السبع و غزه را بر عهده داشت. در اول ژوئیه ۱۹۳۹ لوای جنوب رسماً به دو لوا تقسیم شد: لوای لد (عمدتاً شهری) و لوای غزه (عمدتاً روستایی). | ## بخش 3: لوای غزه | در سپتامبر ۱۹۴۰ شهرک‌های یهودی‌نشین یبنه، گان یبنه، بیتسارون، کفار وربورگ، بئر طوویا و نِگبا به لوای غزه ضمیمه شدند. بخش‌ها لوای غزه در سال ۱۹۳۹ دو بخش داشت: بخش غزه بخش بئر السبع فرمانداران لوای جنوب (غزه، بئر السبع، حبرون) آبرامسون، ۱۹۲۲–۱۹۲۵ لوای جنوب (از یافا به جنوب) رونالد استورز، اوت ۱۹۲۵–۱۹۲۶ کمپبل، ۱۹۲۶–۱۹۳۱ رابرت ادوارد هرولد کراسبی، ۱۹۳۱–۱۹۳۹ لوای غزه باکستون بالارد، ۱۹۴۰–۱۹۴۳ ویلیام رایدر مک‌گی، ۱۹۴۳–۱۹۴۶ للوید فیلیپس، ۱۹۴۶–۱۹۴۷ و. | ## جمع‌بندی | تورن تورن، ۱۹۴۸ کوچ اجباری ۱۹۴۸ در سال ۱۹۴۸ ساکنان لوای غزه در هر دو بخش غزه و بئر السبع در جریان کوچ اجباری دسته‌جمعی به دست سازمان‌های نظامی صهیونیستی که بعدها ارتش اسرائیل را شکل دادند از سرزمین‌های خود رانده شدند.
موضوع مقاله: گانوت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گانوت | مقدمه: این روستا در نزدیکی هیریا (اکنون پارک آریئل شارون) واقع شده و از نظر اداری به شورای منطقه‌ای سدوت دان وابسته است. | ## بخش 1: گانوت | گانوت نخستین بار در سال ۱۹۵۰ توسط سربازان ترخیص‌شده بنیان‌گذاری شد اما پس از مدتی رها شد و در سال ۱۹۵۵ دوباره بازسازی و مسکونی گردید. پیشینه در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی، سرزمینی که گانوت در آن قرار دارد به ناحیه (نهیه) لد تعلق داشت. این ناحیه گستره‌ای از شهر کنونی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر العاد در شمال و از دامنه‌های کوهستانی در شرق از راه دره لد تا حومه‌های یافا در غرب را دربرمی‌گرفت. این منطقه خانه هزاران ساکن در نزدیک به ۲۰ روستا بود که ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی مرغوب در اختیار داشتند. | ## بخش 2: گانوت | موشاو نخستین بار در سال ۱۹۵۰ توسط سربازان ترخیص‌شده از نیروهای دفاعی اسرائیل بنیان‌گذاری شد، اما پس از چندی رها گردید. در سال ۱۹۵۵ شرکت رَسکو (شرکت ساخت‌وساز روستایی و حومه‌ای) آن را بازسازی کرد و ساکنانی از سراسر کشور در آن اسکان یافتند. بر پایه منبع عربی، موشاو بر زمین روستای العباسیه بنا شده‌است که در سال ۱۹۴۸ ویران شد. نام‌گذاری نام «گانوت» (به معنای «باغ‌ها») از کتاب عاموس ۹:۱۴ برگرفته شده‌است: جمعیت و اقتصاد مساحت موشاو نزدیک به ۵۰۰ دونم است و جمعیت آن در حدود ۴۵۰ نفر گزارش شده‌است. | ## بخش 3: گانوت | با آنکه گانوت به اتحادیه کشاورزی وابسته است، بیشتر ساکنان آن به مشاغل آزاد در بیرون از موشاو مشغول‌اند و کشاورزی درآمد اصلی آنان به‌شمار نمی‌رود. در موشاو تأسیساتی مانند تالار مراسم و مزرعه اسب‌سواری درمانی (گونه‌ای از حیوان‌درمانی) وجود دارد. | ## جمع‌بندی | موقعیت جغرافیایی تبادل بزرگراهی گانوت که بزرگراه ۱ (مسیر اورشلیم–تل‌آویو) را به بزرگراه ۴ (مسیر اشدود–حیفا) پیوند می‌دهد، در کنار این موشاو قرار دارد.
موضوع مقاله: گنی یوحانان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گنی یوحانان | مقدمه: این روستا در منطقه شفله و در نزدیکی شهر رخووت واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای گزر قرار دارد. | ## بخش 1: گنی یوحانان | گنی یوحانان در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط مهاجران یهودی از رومانی بنیان‌گذاری شد و به نام یوحانان کرمنیتسکی، نخستین رئیس صندوق ملی یهود، نام‌گذاری گردید. جغرافیا گنی یوحانان در ارتفاع ۶۳ متری از سطح دریا و در مرز میان جلگه ساحلی پرجمعیت و منطقه شفله واقع شده‌است. این روستا در حدود ۱۵ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۲۵ کیلومتری جنوب‌شرق تل‌آویو و نزدیک به ۳۸ کیلومتری شمال‌غرب اورشلیم جای دارد. پیشینه بنیان‌گذاری تأسیس گنی یوحانان بخشی از موج شهرک‌سازی بود که پس از تأسیس دولت اسرائیل از سال ۱۹۴۹ با نظارت آژانس یهود آغاز شد. هسته نخستین ساکنان این موشاو را مهاجران یهودی از رومانی و لهستان تشکیل می‌دادند که در اردوگاه‌های مهاجران نزدیک نتانیا اقامت داشتند و مهاجرانی از آمریکای جنوبی نیز به آنان پیوستند. | ## بخش 2: گنی یوحانان | نخستین گروه ده نفره در دسامبر ۱۹۴۹ به این محل آمدند و ۵۰ چادر در محل برپا کردند. این موشاو به نام یوحانان کرمنیتسکی نخستین رئیس صندوق ملی یهود نام‌گذاری شده‌است. دهه‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ در دهه ۱۹۵۰ وضعیت اقتصادی روستا دشوار بود و بسیاری از ساکنان آن را ترک کردند. روستا در زمستان‌ها با سیلاب‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کرد و نفوذ افراد بیگانه نیز مشکلاتی ایجاد می‌کرد. نزدیک به یک‌سوم مزارع رها شدند و مهاجران یهودی تازه‌وارد از طرابلس در لیبی و شماری از یهودیان یمنی جایگزین آنان شدند. | ## بخش 3: گنی یوحانان | در دهه ۱۹۶۰ کشاورزی روستا رشد کرد و شامل پرورش گل، سبزیجات، گلخانه‌داری و مرغداری شد؛ اما بخشی از ساکنان به مشاغل غیرکشاورزی روی آوردند. در دهه ۱۹۷۰ موج دیگری از مهاجرت رخ داد و نزدیک به ۱۸ مزرعه خالی ماند که به‌تدریج نسل جوان ساکنان آن‌ها را پر کرد. تا پایان دهه ۱۹۸۰ اهمیت کشاورزی در اقتصاد محلی به‌شدت کاهش یافت و بیشتر گاوداری‌ها تعطیل شدند. سده بیست‌ویکم در دهه نخست سده بیست‌ویکم شهرک مسکونی جدیدی برای نسل دوم ساکنان ساخته شد و خانواده‌های جوان به موشاو پیوستند. | ## جمع‌بندی | جمعیت بر پایه آمار مرکز آمار اسرائیل جمعیت گنی یوحانان در سال ۲۰۱۴ برابر ۶۱۰ نفر بوده و در آن سال رشد جمعیت ۲٫۵ درصد ثبت شده‌است.
موضوع مقاله: گن سورک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گن سورک | مقدمه: این موشاو در دشت ساحلی اسرائیل و در نزدیک به چهار کیلومتری جنوب‌غربی ریشون لتسیون واقع شده و مساحتی در حدود ۷۰۰ دونوم دارد. | ## بخش 1: گن سورک | این موشاو در سال ۱۹۵۰ به دست مهاجران یهودی از لهستان و رومانی بنیان‌گذاری شد و نام خود را از نخل سوقک (نحل سورک) که از جنوب آن جاری است گرفته‌است. پیشینه موشاو گن سورک در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط مهاجران یهودی (عولیم) از لهستان و رومانی بر زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی نبی روبین بنیان‌گذاری شد. روستای عربی نبی روبین پیش از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در نزدیکی مصب نخل سورک قرار داشت. این روستا را قبیلهٔ بدوی المالحه که از شبه‌جزیره سینا مهاجرت کرده بودند بنیان نهاده بود. | ## بخش 2: گن سورک | در روستا یک مسجد و یک مدرسهٔ ابتدایی پسرانه که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شده بود وجود داشت و در سال ۱۹۴۵ جمعیت آن ۱۴۲۰ نفر بود. در ژوئن ۱۹۴۸ این منطقه به تصرف نیروهای اسرائیلی درآمد و ساختمان‌های روستا به‌جز مسجد و زیارتگاه نبی روبین تخریب شد. جغرافیا گن سورک در ارتفاع ۳۸ متری از سطح دریا در دشت ساحلی اسرائیل واقع شده‌است. این موشاو در نزدیک به ۴ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، حدود ۱۴ کیلومتری جنوب مرکز تل‌آویو و ۴ کیلومتری جنوب‌غربی شهر ریشون لتسیون قرار دارد. | ## بخش 3: گن سورک | در حاشیهٔ جنوبی مجموعهٔ شهری تل‌آویو جای گرفته و در نزدیکی تپه‌های شنی ساحلی و بزرگراه شمارهٔ ۴ واقع است. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت این موشاو ۶۷۷ نفر بوده و اکثریت قاطع ساکنان آن را یهودیان تشکیل می‌دادند. | ## جمع‌بندی | یادمان‌ها در کنار دبیرخانهٔ موشاو یک یادمان به یادبود کشته‌شدگان نبرد عیون قارا در جنگ جهانی اول و موزهٔ کوچکی با یافته‌هایی از آن نبرد وجود دارد.
موضوع مقاله: گن نر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گن نر | مقدمه: این روستا در نزدیکی خط سبز و در جنوب شهر عفوله واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای گیلبوآ قرار دارد. | ## بخش 1: گن نر | این شهرک بر روی زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی المزار ساخته شده و به نام لرد بارنت جنر، رهبر یهودیان بریتانیا، نام‌گذاری شده‌است. جغرافیا گن نر در دامنه‌های کوه گیبوریم در رشته‌کوه گیلبوآ و در مرز دشت یزرعئل قرار دارد. این روستا نزدیک به ۱۰ کیلومتر جنوب‌شرقی عفوله، ۳۰ کیلومتر جنوب‌غربی دریاچه طبریه و ۲۲ کیلومتر غرب رود اردن جای گرفته‌است. گن نر در حدود ۱ کیلومتر شمال خط سبز واقع شده که اسرائیل را از کرانه باختری رود اردن جدا می‌کند. در آغاز سده بیست‌ویکم، این منطقه با ساخت دیوار حائل اسرائیل از کرانه باختری جدا شد. | ## بخش 2: گن نر | این شهرک از طریق بزرگراه شماره ۶۰ (شمالی-جنوبی) و جاده محلی شماره ۶۶۷ (شرقی-غربی) به شبکه حمل‌ونقل متصل است. در جنوب‌غرب گن نر، روستای صندله در فاصله حدود ۱ کیلومتری قرار دارد که ساکنان آن شهروندان عرب اسرائیل هستند. این برنامه که در سال ۱۹۸۵ آغاز شده بود، هدفش ایجاد شهرک‌های غیرکشاورزی از نوع «ییشوو کهیلاتی» برای نسل جوان بومیان منطقه بود. بر پایه برنامه‌های نخستین در سال ۱۹۸۵، نام کاری این شهرک «هار گیبوریم» (به معنای «کوه دلاوران») بود. خانواده جنر مبالغ هنگفتی برای آبادانی این شهرک اهدا کردند و خواستار جاودانه کردن نام بزرگ خاندان بودند. | ## بخش 3: گن نر | گن نر برای گنجایش ۵۰۰ خانوار طراحی شده بود، اما تقاضا از پیش‌بینی‌های نخستین فراتر رفت و تا سال ۲۰۰۴ شمار خانوارها به ۶۵۰ رسید. در شهرک دو بخش مسکونی وجود دارد: گن نر الف که در بخش بالاتر و در محل خانه‌های نخستین قرار دارد و گن نر ب که جدیدتر است و در بخش پایین‌تر واقع شده‌است. مدرسه ابتدایی «نر هگیلبوآ» نیز در این شهرک فعال است که دانش‌آموزان روستاهای پیرامون نیز از آن بهره می‌گیرند. در سال ۲۰۱۰ این سالن بازسازی شد و ظرفیت آن به ۲٬۰۵۷ صندلی افزایش یافت تا امکان میزبانی بازی‌های یوروکاپ فراهم شود. | ## جمع‌بندی | با این حال سالن برای بازی‌های یوروکاپ تأیید نشد زیرا حداقل ظرفیت مورد نیاز ۳٬۰۰۰ صندلی بود و در نتیجه باشگاه از شرکت در این مسابقات انصراف داد.
موضوع مقاله: هارئیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هارئیل | مقدمه: این کیبوتص در نزدیکی لطرون واقع شده و مساحتی برابر با ۱۲٬۰۰۰ دونوم دارد و در حوزه اداری منطقه آماری ماتیه یهودا قرار می‌گیرد. | ## بخش 1: هارئیل | هارئیل در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۸ بر روی زمین روستای تخلیه‌شده فلسطینی بیت جیز بنیان‌گذاری شد. نام این کیبوتص از تیپ ۱۰ هارئیل وابسته به پالماخ گرفته شده که بنیان‌گذاران آن از اعضای این تیپ بودند. ساختمانی که اسحاق رابین از آن فرماندهی تیپ هارئیل را بر عهده داشت در محوطه کیبوتص قرار دارد. این کیبوتص به نام تیپ ۱۰ هارئیل از پالماخ نام‌گذاری شد که بنیان‌گذاران کیبوتص از اعضای آن بودند. ساختمانی که اسحاق رابین از آن فرماندهی تیپ هارئیل را بر عهده داشت همچنان در محوطه کیبوتص قرار دارد. بیشتر بنیان‌گذاران، صابرا (یهودیان بومی فلسطین) بودند، هرچند برخی از آنان مهاجران تازه‌وارد از مجارستان و لهستان بودند. | ## بخش 2: هارئیل | در سال ۱۹۵۴ کیبوتص به دلیل مشکلات اقتصادی ترک شد و در سال ۱۹۵۵ گروه جدیدی از اعضای هشومر هتسائیر دوباره آن را آباد کردند. در سال ۱۹۷۸ به دلیل اختلافات داخلی میان اعضا، کیبوتص بار دیگر ترک شد و پس از آن گروه تازه‌ای متشکل از اسرائیلی‌های بومی و مهاجران یهودی در آن ساکن شدند. بر اساس آمار سال ۱۹۳۱ در بیت جیز ۳۷۰ نفر در ۶۷ خانه زندگی می‌کردند و تا سال ۱۹۴۸ جمعیت آن به ۶۳۸ نفر در ۱۱۵ خانه رسیده بود. نیروهای اسرائیلی بیت جیز را در ماه مه ۱۹۴۸ تصرف کردند و بخش عمده ساختمان‌های آن به‌جز ساختمان مدرسه تخریب شد. جغرافیا هارئیل در ارتفاع ۲۰۳ متری از سطح دریا در مرز میان دامنه‌های جنگلی کوه‌های یهودا در دالان اورشلیم و تپه‌ماهورهای کشاورزی شفلا قرار دارد. در شرق کیبوتص، جنگل اشتائول قرار دارد که توسط صندوق ملی یهود کاشته شده و بخشی از مجموعه جنگلی بزرگ‌تری به نام پارک رابین است. | ## بخش 3: هارئیل | این کیبوتص ۲۷ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۴ کیلومتر جنوب شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۲۷ کیلومتر غرب بخش تاریخی اورشلیم فاصله دارد. هارئیل ۳ کیلومتر از خط سبز فاصله دارد که اسرائیل را از کرانه باختری رود اردن جدا می‌کند. شراب‌سازی در تاکستان‌های کیبوتص یک دستگاه فشردن انگور مربوط به پیش از دوران روم باستان کشف شده‌است. شراب‌سازی «کلو دو گات» که در سال ۱۹۹۸ در کیبوتص تأسیس شد، سالانه نزدیک به ۹۰٬۰۰۰ بطری شراب تولید می‌کند. | ## جمع‌بندی | جمعیت بر اساس داده‌های سال ۲۰۱۴، جمعیت هارئیل ۲۳۶ نفر بود و اکثریت مطلق ساکنان آن را یهودیان تشکیل می‌دادند.
موضوع مقاله: حتساو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حتساو | مقدمه: این روستا در کنار بزرگراه ۴۰ میان گدرا و بئرشبع واقع شده و مساحتی برابر با ۳٬۲۰۰ دونوم (۳٫۲ کیلومتر مربع) دارد. | ## بخش 1: حتساو | حتساو از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای بیر توفیا در استان جنوب اسرائیل قرار دارد. حتساو از دو بخش تشکیل شده‌است: بخش کشاورزی و بخش «مربع‌های زرد» که واحدهای مسکونی برای ساکنان تازه‌وارد را دربرمی‌گیرد. | ## بخش 2: حتساو | پیشینه موشاو حتساو در سال ۱۹۴۹ توسط پناهندگان یهودی از طرابلس در لیبی بنیان‌گذاری شد. از میان بنیان‌گذاران این روستا، بن‌تسیون حلفون بود که بعدها به عضویت کنست درآمد. | ## بخش 3: حتساو | جغرافیا و ساختار حتساو در میان شهرهای گدرا و بئرشبع واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا نزدیک به ۶۴ متر است. | ## جمع‌بندی | این روستا از دو بخش تشکیل شده‌است: بخش کشاورزی و بخش موسوم به «مربع‌های زرد» که واحدهای مسکونی برای ساکنان جدید را دربرمی‌گیرد.
موضوع مقاله: حاتصور هگلیلیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حاتصور هگلیلیت | مقدمه: حاتصور هگلیلیت (، به معنی «حاتصور جلیل») شهری در فلات کورازیم در جلیل علیا در شمال اسرائیل است که در نزدیکی روش پینا و صفد قرار دارد. | ## بخش 1: حاتصور هگلیلیت | حاتصور هگلیلیت در سال‌های ۱۹۵۲–۱۹۵۳ به‌عنوان اردوگاه موقت (معبره) برای اسکان مهاجران و پناهندگان یهودی که عمدتاً از شمال آفریقا آمده بودند بنیان گذاشته شد. این شهر در سال ۱۹۵۶ به شورای محلی ارتقا یافت و در سال ۱۹۵۸ جایگاه «شهر توسعه» را دریافت کرد. از جاذبه‌های شناخته‌شده شهر آرامگاه حونی دایره‌کش است که یکی از چهره‌های افسانه‌ای یهودی به‌شمار می‌رود. در سال ۷۳۲ پیش از میلاد، تیگلات-پیلسر سوم پادشاه امپراتوری آشوری نو این شهر را فتح کرد و ساکنان آن را تبعید نمود و شهر به‌کلی سوزانده شد.اسرائیل فینکلشتاین، کتاب مقدس کشف‌شده هازور باستان در تل هازور کشف شده‌است. | ## بخش 2: حاتصور هگلیلیت | حاتصور هگلیلیت نوین حاتصور هگلیلیت در سال‌های ۱۹۵۲–۱۹۵۳ به‌عنوان اردوگاه موقت (معبره) بنیان گذاشته شد.Vilnay (1976), p. 2489 این اردوگاه جدید بر زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ مغر الخیط فلسطینی، در ۱ کیلومتری جنوب شرقی محل روستا، ساخته شد. ص۴۷۹ دو اردوگاه مجاور در ابتدا «حاتصور الف» و «حاتصور ب» نامیده می‌شدند و نام خود را از محوطهٔ باستانی تل هازور گرفته بودند. این اردوگاه‌ها مهاجران و پناهندگان یهودی را که عمدتاً از شمال آفریقا آمده بودند در خود جای داده بودند. | ## بخش 3: حاتصور هگلیلیت | 327 در طول زمان، شهر ویژگی جمعیت‌شناختی یهودی سنتی-مذهبی خود را حفظ کرد و بعدها محله‌ای از یهودیان فوق‌ارتدوکس نیز در آن شکل گرفت که حسیدیم گور در آن ساکن شدند. در دسامبر ۲۰۱۱ بر اساس داده‌های سازمان مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت شهر ۸٬۷۰۵ نفر بود و نرخ رشد جمعیت آن صفر درصد گزارش شد. جمعیت شهر از یهودیان با گرایش‌های گوناگون (سکولار، سنتی و ارتدوکس) تشکیل شده‌است. | ## جمع‌بندی | جاذبه‌ها یکی از شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های شهر آرامگاه حونی دایره‌کش است که در کنار آرامگاه دو نوهٔ او یعنی ابا حیلقیا و حنان هنحبا قرار دارد.
موضوع مقاله: حتا (روستای ویران‌شده فلسطینی در غزه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حتا (روستای ویران‌شده فلسطینی در غزه) | مقدمه: حتی روستایی عرب فلسطینی با ۱٬۱۲۵ ساکن بود که در ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۸ در پی حمله نیروهای اسرائیلی تیپ ۸۴ گیواتی در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: حتا (روستای ویران‌شده فلسطینی در غزه) | نام آن احتمالاً از قبیله الحوط برگرفته شده که از نجد در مرکز شبه‌جزیره عربستان آمده و در اواخر سده پنجم میلادی در نزدیکی این مکان اردو زده بودند. پس از جنگ، منطقه به اسرائیل ملحق شد و شهرک‌های زبدیئل و آلوما بر روی زمین‌هایی که به حتی تعلق داشت بنا شدند. 100 این روستا در ۳۱ کیلومتری شمال شرق غزه و در ارتفاع ۱۰۰ متری از سطح دریا قرار داشت. حتی بر روی یک محوطه باستان‌شناختی بنا شده بود و یک تپه (تل) و یک خربه نیز در قلمرو روستا وجود داشت. پیشینه دوره پیش از عثمانی جغرافی‌دان عرب یاقوت حموی (درگذشته ۱۲۲۸ میلادی) از این روستا با نام «حتّاوه» یاد کرده و آن را زادگاه دانشمند اسلامی عمرو الحتّاوی دانسته‌است. دوره عثمانی حتی همچون دیگر نقاط سرزمین فلسطین در سال ۱۵۱۷ میلادی به امپراتوری عثمانی ملحق شد. در دفترهای مالیاتی سال ۱۵۹۶ با نام «حتی السجاره» در ناحیه غزه از توابع سنجق غزه ثبت شده بود. | ## بخش 2: حتا (روستای ویران‌شده فلسطینی در غزه) | 381 در سده‌های هفدهم و هجدهم میلادی، منطقه حتی دچار فرایند چشمگیر کاهش جمعیت روستایی شد که ناشی از فشار کوچ‌نشینان بر جوامع محلی بود. ساکنان روستاهای متروک‌شده به روستاهای باقی‌مانده کوچ کردند، اما زمین‌ها همچنان از سوی روستاهای همسایه کشت می‌شد. 118 ویکتور گرن در سال ۱۸۶۳ از روستا دیدن کرد و جمعیت آن را نزدیک به ۶۰۰ نفر برآورد کرد. وی در کنار چاه آب چهار تنه ستون شکسته مشاهده کرد که سه تای آنها از سنگ مرمر خاکستری‌سفید و چهارمی از مرمر آبی‌رنگ بود. ستون آبی به شکل افقی بر دهانه چاه قرار داشت و شیارهای عمیقی از طناب آب‌کشی بر آن ایجاد شده بود. پیرامون روستا کشتزارهای بزرگ تنباکو و درختان کاج، زیتون و انجیر قرار داشت.Guérin, 1869, p. 125 فهرست روستاهای عثمانی در حدود سال ۱۸۷۰ نشان می‌داد که حتی ۷۸ خانه و ۲۱۱ نفر جمعیت داشت؛ هرچند شمارش جمعیت تنها مردان را دربرمی‌گرفت.Socin, 1879, p. | ## بخش 3: حتا (روستای ویران‌شده فلسطینی در غزه) | 133 در سال ۱۸۸۳ بررسی فلسطین غربی (صندوق اکتشاف فلسطین) روستا را محاط به باغ‌هایی توصیف کرد که برخی از آنها درختان گز داشت. 9 در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین این رقم به ۶۴۶ نفر در ۱۴۰ خانه افزایش یافت و همگی همچنان مسلمان بودند.Mills, 1932, p. این عملیات آخرین عملیات در دوره ده‌روزه میان دو آتش‌بس جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل بود.Wallach, 1978, p. 47 روستا توسط گردان سوم تیپ ۸۴ گیواتی مورد حمله قرار گرفت و غیرنظامیان بر طبق دستورات اخراج شدند. حتی بخشی از سرزمینی بود که در طرح تقسیم فلسطین به دولت عربی اختصاص یافته بود اما در سال ۱۹۴۹ به اسرائیل ملحق شد. پس از جنگ در اوت ۱۹۴۸ قرار بود موشاوی به نام رواحه در این مکان ساخته شود اما این نقشه تا سال ۱۹۵۳ عملی نشد. | ## جمع‌بندی | ولید خالدی در سال ۱۹۹۲ دربارهٔ بقایای روستا نوشت: «بخش کوچکی از محوطه پوشیده از جنگلی است که اسرائیلی‌ها کاشته‌اند.
موضوع مقاله: حوات شیکمیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حوات شیکمیم | مقدمه: این مزرعه در شمال بیابان نگو و نزدیک شهر سدروت قرار دارد و مساحتی در حدود ۳٬۸۲۳ دونوم (نزدیک به ۴ کیلومتر مربع) را دربرمی‌گیرد. | ## بخش 1: حوات شیکمیم | شارون این مزرعه را در سال ۱۹۷۲ خریداری کرد و پس از آن مالکیت آن را به پسرانش عمری و گلعاد واگذار کرد تا از تعارض منافع در دوران تصدی وزارتخانه‌های مختلف جلوگیری شود. جغرافیا حوات شیکمیم در ارتفاع نزدیک به ۸۵ متر از سطح دریا، در مرز شمالی بیابان نگو و جنوب دشت ساحلی قرار دارد. این مزرعه نزدیک به ۱۶ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۶۴ کیلومتر جنوب‌جنوب‌غربی تل‌آویو و ۳ کیلومتر شرق شهر سدروت واقع شده‌است. پیشینه بنیان‌گذاری و خرید توسط شارون زمین‌های مزرعه و اراضی اطراف آن در سال ۱۹۱۱ توسط گروهی به نام «شئاریت ایسرائل» خریداری شد. در دهه ۱۹۵۰ یهودیان مهاجر از استرالیا مزرعه‌ای دامداری در این محل تأسیس کردند و زمین‌ها را از کیبوتس دوروت دریافت نمودند. آنان تلاش کردند گوسفندان نژاد مرینو پرورش دهند اما موفق نشدند و مزرعه برای سال‌ها متروک ماند. در سال ۱۹۷۲ آریل شارون که در آن زمان فرمانده منطقه جنوبی ارتش اسرائیل بود، مزرعه را با بهره‌گیری از وامی که از مشولام ریکلیس، تاجر آمریکایی-اسرائیلی، دریافت کرده بود خریداری کرد. | ## بخش 2: حوات شیکمیم | شارون و همسرش لیلی نام «حوات شیکمیم» (مزرعه چنارنماها) را به دلیل درختان چنارنمای موجود در محل بر آن نهادند. بهای خرید مزرعه نزدیک به ۵۰۰ هزار دلار آمریکا بود که ارزش آن تا دسامبر ۲۰۰۴ به ۱۱٫۵ میلیون دلار رسید. به گفتهٔ عزالدین ابوالعیش، مسجد این روستا به عنوان اصطبل اسب‌های عربی شارون به کار گرفته شده‌است. مالکیت و تعارض منافع هنگامی که شارون در سال ۱۹۷۷ وزیر کشاورزی شد، گمانه‌زنی‌هایی دربارهٔ تعارض منافع مطرح شد. او در سال ۱۹۷۸ مالکیت مزرعه را به همسرش لیلی واگذار کرد و در سال ۱۹۸۱ آن را به صورت امانی درآورد. در مزرعه پرورش گوسفند و گاو، و همچنین کشت سبزیجات، مرکبات، هندوانه و پنبه انجام می‌شود. اجارهٔ زمین در ژوئن ۲۰۱۰ ادارهٔ زمین اسرائیل (ILA) قرارداد اجاره مزرعه را برای ۴۹ سال دیگر با اجاره‌بهای سالانه ۱۴۲٬۰۰۰ شقل تمدید کرد. | ## بخش 3: حوات شیکمیم | پیش از آن، از سال ۲۰۰۳ وضعیت اجاره نامشخص بود زیرا ادارهٔ زمین درصدد بررسی بهره‌گیری از اراضی فراتر از محدودهٔ قرارداد بود. در دوران نخست‌وزیری شارون (۲۰۰۱–۲۰۰۶) او هر آخر هفته نزدیک‌ترین مشاوران خود را در مزرعه گرد هم می‌آورد؛ این نشست‌ها به «مجمع مزرعه» (فوروم هَحاوا) شناخته می‌شد و گفته می‌شود مهم‌ترین تصمیم‌های دولتی در همین مجمع اتخاذ می‌شد. در جریان جنگ اول لبنان (۱۹۸۲) و همچنین در دوران طرح خروج یک‌جانبه از نوار غزه (۲۰۰۵)، تظاهرات‌هایی در مقابل مزرعه علیه سیاست‌های شارون برگزار شد. رویدادهای خانوادگی لیلی شارون در مارس ۲۰۰۰ درگذشت و در «تپهٔ شقایق» (گیوعات هَکَلانیوت) مشرف بر مزرعه به خاک سپرده شد. شارون در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۴ درگذشت و در کنار همسرش لیلی در تپهٔ شقایق به خاک سپرده شد. نیروگاه خورشیدی در سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ نیروگاه خورشیدی فتوولتائیکی در محوطهٔ مزرعه ساخته شد. | ## جمع‌بندی | با این حال، از آنجا که مزرعه تحت شرایط قانونی اجارهٔ بلندمدت کشاورزی نبود، دادگاه عالی اسرائیل این نیروگاه را غیرقانونی اعلام کرد و اجازهٔ اتصال آن به شبکهٔ برق داده نشد.