موضوع مقاله: آموزش در برونئی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در برونئی | مقدمه: آموزش در برونئی توسط دولت برونئی از طریق (به مالایی: ) و (به مالایی: ) تأمین و نظارت می‌شود. | ## بخش 1: آموزش در برونئی | وزارت آموزش و پرورش بیشتر مدارس دولتی و خصوصی کشور را اداره می‌کند، در حالی که وزارت امور دینی به‌طور ویژه مدارس دینی دولتی را که آموزش دینی اسلامی (به مالایی: ) ارائه می‌دهند، مدیریت می‌نماید. آموزش اجباری دو شکل دارد: آموزش عمومی که دوازده سال به طول می‌انجامد و دربرگیرنده دوره‌های پیش‌دبستانی، ابتدایی و متوسطه است؛ و آموزش دینی اسلامی ابتدایی که هفت سال طول می‌کشد و برای دانش‌آموزان مسلمان اجباری است. آموزش عمومی را می‌توان در مدارس دولتی یا خصوصی دریافت کرد، اما آموزش دینی تنها در مدارس دینی دولتی ارائه می‌شود. زبان رسمی کشور مالایی است، اما زبان انگلیسی زبان اصلی تدریس در بیشتر مدارس ابتدایی، متوسطه، کالج‌ها و دانشگاه‌ها به‌شمار می‌رود. تا سال ۲۰۱۹، وزارت آموزش و پرورش ۲۳۲ مدرسه در سطوح پیش‌دبستانی، ابتدایی و متوسطه، ۱۲ مؤسسه فنی و حرفه‌ای و ۷ دانشگاه و مؤسسه آموزش عالی را زیر پوشش داشت. ساختار کنونی نظام آموزشی با آغاز سند چشم‌انداز و تصویب «نظام آموزشی ملی سده بیست‌ویکم» (SPN21) در سال ۲۰۰۷ شکل گرفت. پیشینه پیش از سال ۱۹۰۶، آموزش در برونئی سنتی بود و تنها به آموزش دینی اسلامی محدود می‌شد. تدریس عمدتاً در کامپونگ‌آیر (روستای روی آب) انجام می‌گرفت که در آن دوره مرکز اداری کشور به‌شمار می‌رفت. آموزش در تالارها و مساجد برگزار می‌شد و با الگوهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی جامعه برونئی همخوانی داشت. فراگیران در مجلس درس به شکل حلقه‌وار دور استاد می‌نشستند و آموزش دینی دو بار در روز، صبح و عصر، برگزار می‌شد. نخستین برنامه آموزش رسمی در برونئی در سال ۱۹۱۲ آغاز شد و مدرسه مالایی در بندر برونئی (بندر سری بگاوان کنونی) گشوده شد. پس از آن، مدارس مالایی دیگری در ناحیه برونئی-مؤارا، کوالا بلایت و ناحیه توتونگ در سال ۱۹۱۸ گشوده شدند. این مدارس ویژه دانش‌آموزان پسر در سنین ۷ تا ۱۴ سال بودند و آموزش خواندن و نوشتن به زبان عربی و لاتین و نیز نگارش حروف جاوی را دربرمی‌گرفت. تا سال ۱۹۴۱، شمار مدارس به ۳۲ باب رسیده بود که ۲۴ مدرسه مالایی، ۳ مدرسه خصوصی انگلیسی و ۵ مدرسه چینی را دربرمی‌گرفت و در مجموع ۱٬۷۱۴ دانش‌آموز داشت. اصلاحات آموزشی در برونئی در دهه ۱۹۵۰ در دوران سلطنت عمر علی سیف‌الدین سوم صورت گرفت. وی سه سیاست اصلی را برای آموزش در برونئی تعریف کرد: تأسیس شورای مشورتی شریعت در ۱۹۵۴، تأسیس اداره امور دینی، رسوم و رفاه، و ارائه آموزش دینی اسلامی به شکل کامل. | ## بخش 2: آموزش در برونئی | مدارس متوسطه مالایی از سال ۱۹۶۶ در بلایت آغاز به کار کردند و مهدکودک‌ها از سال ۱۹۷۹ در برونئی تأسیس شدند. از آن پس، زبان‌های مالایی و انگلیسی به‌طور توأم در برنامه درسی به کار گرفته شدند. در همان سال، دانشگاه برونئی دارالسلام به‌عنوان نخستین مؤسسه آموزش عالی کشور تأسیس شد. در سال ۱۹۸۵، آموزش دوزبانه مالایی-انگلیسی برای همه دانش‌آموزان رسمی شد؛ پیش از آن، دانش‌آموزان با نمرات بالاتر در گواهینامه ابتدایی، آموزش به زبان انگلیسی دریافت می‌کردند. نظام آموزشی ملی برونئی تا ۲۰۰۷ با آغاز سند چشم‌انداز و تصویب «نظام آموزشی ملی سده بیست‌ویکم» (SPN21) به ساختار و انسجام درسی کنونی خود دست یافت. پایه‌های تحصیلی +نمای کلی پایه‌های تحصیلی در برونئیعمومیدینیعربیسن معمولپیش‌دبستانی۵–۶ابتداییسال ۱۶–۷سال ۲پیش‌دبستانی۷–۸سال ۳ابتدایی I۸–۹سال ۴ابتدایی II۹–۱۰سال ۵ابتدایی IIIآمادگیآمادگی ۱۱۰–۱۱سال ۶ابتدایی IVآمادگی ۲۱۱–۱۲متوسطهسال ۷ابتدایی Vمتوسطهسال ۷۱۲–۱۳سال ۸ابتدایی VIسال ۸۱۳–۱۴سال ۹سال ۹۱۴–۱۵سال ۱۰سال ۱۰۱۵–۱۶سال ۱۱سال ۱۱۱۶–۱۷سال ۱۲ (پایین ششم)سال ۱۲ (پایین ششم)۱۷–۱۸سال ۱۳ (بالای ششم)سال ۱۳ (بالای ششم)۱۸–۱۹ آموزش عمومی پیش‌دبستانی آموزش کودکان در برونئی می‌تواند از کودکستان آغاز شود. مهدکودک‌ها پیش از دوره پیش‌دبستانی اجباری، اختیاری هستند و تنها در مدارس غیردولتی وجود دارند. آموزش اجباری با یک سال دوره پیش‌دبستانی (که معمولاً با نام شناخته می‌شود) آغاز می‌گردد و دانش‌آموزان معمولاً در سن ۵ سالگی وارد این دوره می‌شوند. پیش از نظام آموزشی کنونی (SPN21)، سال‌های ابتدایی با عنوان «دارجه» شناخته می‌شدند و از اعداد رومی بهره می‌گرفتند، مانند «ابتدایی IV». دوره ابتدایی با آزمون سراسری (ارزیابی مدرسه ابتدایی، معروف به PSR) پایان می‌یابد. سال‌های هفتم و هشتم دوره پایین متوسطه را تشکیل می‌دهند و با آزمون ارزیابی پیشرفت دانش‌آموزی (SPA) به پایان می‌رسند. سال‌های نهم تا یازدهم دوره بالای متوسطه را تشکیل می‌دهند و با آزمون سراسری برونئی- (سطح O) پایان می‌یابند. دانش‌آموزانی که در تمام پنج درس آزمون PSR نمره A کسب کنند، می‌توانند در «مدارس علوم» که برنامه درسی آن‌ها بر علوم تأکید دارد ثبت‌نام کنند. در مدارس عادی نیز دانش‌آموزانی که در دوره پایین متوسطه عملکرد خوبی داشته‌اند، ممکن است در کلاس‌های «رشته علوم» قرار گیرند که در آن‌ها زیست‌شناسی، شیمی و فیزیک به‌صورت جداگانه تدریس می‌شوند. دوره ششم دانش‌آموزانی که الزامات آزمون سطح O را برآورده کنند می‌توانند وارد دوره پیش‌دانشگاهی دوساله شوند که آن‌ها را برای آزمون (گواهینامه پیشرفته برونئی-کمبریج) آماده می‌سازد. دانش‌آموزان می‌توانند سه یا بیشتر از سه موضوع درسی در سطح A را بر اساس ترکیب‌های مجاز انتخاب کنند. | ## بخش 3: آموزش در برونئی | مؤسسه آموزش فنی برونئی (IBTE) با تأیید سلطان حسن البلقیه در ۲۷ مه ۲۰۱۴ (۶ خرداد ۱۳۹۳) و هم‌زمان با جشن معراج تأسیس شد. این مؤسسه وظایف قانونی اداره آموزش فنی را به عهده گرفت و ساختار اداری آن را به یک ساختار مبتنی بر هیئت امنا تبدیل کرد. هدف از تأسیس IBTE، بازسازی نظام آموزش فنی برای انطباق با نیازهای کشور و پشتیبانی از هدف دولت برونئی در پرورش شهروندانی توانمند، تحصیل‌کرده و اقتصادی فعال در راستای چشم‌انداز است. ابتدایی دینی طبق قانون آموزش دینی اسلامی اجباری که در سال ۲۰۱۲ تصویب و از ژانویه ۲۰۱۳ (دی ۱۳۹۱) لازم‌الاجرا شد، تمام کودکان مسلمان برونئی بین سنین ۷ تا ۱۵ سال باید در مدارس دینی ثبت‌نام کنند و عدم رعایت این قانون پیامدهایی در پی دارد. شمار ثبت‌نام‌شدگان پیش و پس از تصویب این قانون همچنان بالا بود؛ ۵٬۰۳۶ نفر در ۲۰۱۳، ۵٬۳۵۸ نفر در ۲۰۱۴ و ۵٬۱۰۲ نفر در ۲۰۱۵ ثبت‌نام کردند. این آمار نشان می‌دهد که ثبت‌نام بالا احتمالاً به دلیل احساس تکلیف والدین بوده و نه مستقیماً در پی تصویب قانون. در دهه ۱۹۵۰، برنامه درسی مدارس دینی از پایه اول تا ششم طیف گسترده‌ای از موضوعات اسلامی را دربرمی‌گرفت، از جمله: قرآن؛ توحید؛ (اطاعت)؛ طهارت؛ نماز؛ زکات؛ روزه؛ حج؛ (بازرگانی)؛ مناکحات؛ جنایات؛ آداب؛ تاریخ؛ تجوید؛ فرائض؛ تصوف؛ تمرین عملی دینی؛ و ذکر. از ژانویه ۲۰۱۵، برنامه درسی مدارس اوگاما از دوره پیش‌دبستانی آغاز می‌شود و موضوعاتی مانند قرآن، عملی، توحید، آداب، آشنایی با الفبای جاوی و زبان عربی را دربرمی‌گیرد. پایه پنجم شامل نماز، زکات، حج و معاملات است و پایه ششم مناکحات، جنایات، فرائض و روایت را دربرمی‌گیرد. دانش‌آموزان با گذراندن این مسیر می‌توانند وارد دانشگاه‌های اسلامی داخل و خارج از کشور، به‌ویژه دانشگاه الازهر در قاهره، مصر، شوند. ورود به این مسیر آموزشی از طریق یک آزمون ورودی استاندارد که معمولاً در پایان سال چهارم ابتدایی عمومی برگزار می‌شود، تعیین می‌گردد. آموزش عربی با یک دوره آمادگی دوساله عربی (به مالایی: ) آغاز می‌شود، سپس پنج سال متوسطه و دو سال دوره ششم را دربرمی‌گیرد. در پایان متوسطه، دانش‌آموزان در آزمون (SPUB، «گواهینامه آموزش دینی برونئی») شرکت می‌کنند؛ در پایان دوره ششم نیز آزمون (STPUB، «گواهینامه عالی آموزش دینی برونئی») برگزار می‌شود. مدارس متوسطه عربی ممکن است آموزش متوسطه عمومی را نیز به‌عنوان گزینه‌ای موازی ارائه دهند که با آزمون‌های سطح O و A به پایان می‌رسد. آمار بر اساس سالنامه آماری برونئی دارالسلام ۲۰۱۹، وزارت آموزش و پرورش ۲۳۲ مدرسه در سطوح پیش‌دبستانی، ابتدایی و متوسطه، ۱۲ مؤسسه فنی و حرفه‌ای، و ۷ دانشگاه و مؤسسه آموزش عالی را زیر نظر داشت. در همان سال، وزارت امور دینی ۱۵۸ مدرسه دینی اسلامی را اداره می‌کرد که ۲٬۲۰۵ معلم داشت و ۳۶٬۹۲۶ دانش‌آموز در آن‌ها ثبت‌نام کرده بودند. | ## جمع‌بندی | تعداد کل روزهای تحصیلی در سال بین ۲۰۲ و ۲۱۰ روز است و سال تحصیلی چهار ترم از ژانویه تا دسامبر دارد.