موضوع مقاله: بازداشت آیشمن توسط موساد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بازداشت آیشمن توسط موساد | مقدمه: تا سال ۱۹۶۰، موساد از محل اختفای آدولف آیشمن در حومه‌های بوئنوس آیرس مطمئن شده بود. | ## بخش 1: بازداشت آیشمن توسط موساد | نخست‌وزیر اسرائیل، دیوید بن‌گوریون، با آگاهی از این‌که استرداد رسمی به اسرائیل بعید است (آرژانتین سابقه‌ای در امتناع از تحویل دادن فراریان نازی داشت)، عملیاتی مخفیانه برای دستگیری آیشمن را تأیید کرد. در مه ۱۹۶۰، تیمی از موساد به رهبری مأمور رافی ایتان و با هدایت مدیر ایسر هارل نظارت برقرار کرده و نقشه‌ای پیچیده برای ربودن آیشمن آماده کردند. ربودن و بازداشت آیشمن برنامه ریزی ده نفر توسط موساد مأمور این کار شدند، از جمله یک متخصص تغییر قیافه، یک پزشک، یک جعل‌کننده مدارک، یک متخصص مبارزه تن‌به‌تن و خود هارل. یکی از مأموران بازمانده اردوگاه آشویتس بود، جایی که والدینش به اتاق گاز فرستاده شده بودند. هارل گفت: «ما نه تنها حق، بلکه وظیفه اخلاقی داریم که این مرد را به عدالت بسپاریم [...] ما در مسیر یک سفر تاریخی گام برمی‌داریم. این عملیات محرمانه بود: سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس از آن هیچ اطلاعی نداشت و این مأموریت نقض چندین کنوانسیون سازمان ملل بود. به‌عنوان مثال، آرژانتین باید پیش از انتقال آیشمن از کشور، دستور استرداد صادر می‌کرد. مأموران موساد با استفاده از گذرنامه‌های جعلی اوایل سال ۱۹۶۰ به بوئنوس آیرس سفر کرده و نظارت شدیدی بر آیشمن را که بیش از سه ماه طول کشید، آغاز کردند. مأموران هشت خودرو و هفت خانه و آپارتمان اجاره کردند که به‌عنوان پناهگاه استفاده می‌شد. چند روز پس از رسیدن، این ویلا به یک قلعه کوچک با سیستم هشدار و سلولی برای نگهداری آیشمن تا زمان انتقالش به اسرائیل تبدیل شد. | ## بخش 2: بازداشت آیشمن توسط موساد | یک مأمور زن موساد تمام مدت در خانه به‌عنوان خدمتکار ملبس بود؛ وظیفه او آشپزی برای گروه، تمیز نگه داشتن خانه و ایجاد تصور برای دنیای بیرون بود که یک خانواده عادی در آن زندگی می‌کند. از چپ به راست: رافی ایتان، زوی مالکین، ابرهام شالوم مأموران محل سکونت آیشمن را شناسایی کردند. در ۱۹ مارس ۱۹۶۰، یکی از مأموران به‌آرامی از مقابل خانه عبور کرد و در ساعت ۲ بعدازظهر مردی حدود پنجاه ساله با پیشانی بلند و عینک را دید که در حال حمل لباس بود. پس از شناسایی آیشمن، او به‌طور مداوم زیر نظر گرفته شد و توسط مأموران اسرائیلی مرتباً عکس‌برداری می‌شد. آن‌ها عادات آیشمن را ثبت کردند: محل کار او، زمان حضور و ترک محل کار، و اتوبوسی که برای رفت‌وآمد استفاده می‌کرد. هر شب ساعت ۷:۴۰ از اتوبوس پیاده می‌شد و سپس در جاده‌ای خلوت تا خانه‌اش پیاده‌روی می‌کرد. اجرای برنامه برنامه ابتدا این بود که آیشمن از کشور با هواپیما خارج شود، همزمان با روز ملی آرژانتین، زمانی که دیپلمات‌های اسرائیلی برای یک دیدار رسمی دعوت شده بودند. آن‌ها قرار بود در ۱۹ مه وارد شوند و برنامه این بود که هواپیما در ۲۰ مه بازگردد – بدون دیپلمات‌ها، اما با آیشمن در آن. وقتی آیشمن عصر از اتوبوس پیاده شد، مأموران وانمود می‌کردند که خودرو خراب شده است. در حالی که زندانی بود، بیانیه‌ای نوشت که به‌طور داوطلبانه به اسرائیل پیوسته و مایل است در آنجا محاکمه شود. | ## بخش 3: بازداشت آیشمن توسط موساد | ایتان در سال ۲۰۱۱ به بی‌بی‌سی گفت که آیشمن از نظر مشخصات جسمی «کاملاً معمولی» بود. آیشمن دارو دریافت کرده و در یونیفورم شرکت هواپیمایی ملی اسرائیل، «ال‌عال» لباس پوشیده بود. یکی از اعضای خدمه اصلی پرواز در بوئنوس آیرس ماند تا تعداد خدمه مطابقت داشته باشد و شک آرژانتینی‌ها ایجاد نشود. دولت اسرائیل ابتدا دخالت خود در ربودن را انکار کرد و مدعی شد که او توسط داوطلبان یهودی گرفته شده است. در ۲۳ مه ۱۹۶۰، بن‌گوریون در کنست اعلام کرد که آیشمن با موافقت دولت دستگیر شده و او را بزرگ‌ترین جنایتکار تمام دوران توصیف کرد. دولت آرژانتین که از نقض حاکمیت خود توسط اسرائیل خشمگین شده بود، اعتراض رسمی خود را در سازمان ملل ثبت کرد. یک مناقشه دیپلماتیک داغ درگرفت که در آن آرژانتین خواستار پاسخگویی برای این اقدام شد. شورای امنیت موضوع را مورد بحث قرار داد و در ژوئن ۱۹۶۰ قطعنامه ۱۳۸ شورای امنیت سازمان ملل را تصویب کرد که اعتراض آرژانتین را به رسمیت می‌شناخت و از «اسرائیل خواست تا جبران مناسب انجام دهد». در نهایت، اسرائیل و آرژانتین به توافق رسیدند که اسرائیل به‌طور رسمی ابراز تأسف کند و در ازای آن، آرژانتین بر بازگرداندن آیشمن اصرار نکند. | ## جمع‌بندی | تا زمان آغاز محاکمه، شکاف عمدتاً به‌طور آرام برطرف شده بود و تمرکز بین‌المللی به روند قانونی در حال وقوع در اسرائیل منتقل شد.