موضوع مقاله: پارک ملی کوه‌های باله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پارک ملی کوه‌های باله | مقدمه: این پارک مساحتی در حدود را در کوه‌های باله و فلات سانتی در بلندی‌های اتیوپی پوشش می‌دهد. | ## بخش 1: پارک ملی کوه‌های باله | زیستگاه‌های آفریقای کوهستان این پارک دارای یکی از بالاترین درصدهای بوم‌زادی بودن در میان زیستگاه‌های زمینی در جهان هستند. برخی مناطق با ارتفاع پایین سالانه بارش دریافت می‌کنند، در حالی که در مناطق با ارتفاع بالاتر بارش می‌شود و بیش از ۱۲ میلیون نفر از کشورهای کنیا، سومالی و اتیوپی به آب‌های کوه‌های باله وابسته هستند. در مجموع ۴۰ رودخانه در منطقه پارک ملی کوه‌های باله سرچشمه می‌گیرند و به پنج رودخانه عمده می‌پیوندند: ویب، رود شبیلی، ولمل، دمبل و گاناله. علاوه بر این، کوه‌های باله منبع بسیاری از چشمه‌ها در دشت‌ها هستند که از اهمیت بالایی برخوردارند چرا که تنها منبع آب در تمام طول سال هستند. اگر چنین وضعیتی پیش آید، دامنه زندگی مردم و دام‌هایشان در فصل خشک به‌طور قابل توجهی کاهش می‌یابد و آنها به هر منبع آبی که باقی بماند متمرکز می‌شوند. به‌طور گسترده شناخته شده است که این توزیع نابرابر مردم و دام‌ها منجر به تخریب سریع و دائمی می‌شود؛ بنابراین، احتمال دارد که مردم به تدریج به کمک‌های غذایی وابسته شوند اگر مناطق جمع‌آوری آب در کوه‌های باله به اندازه کافی محافظت نشوند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد برداشت بیش از حد آب در کوه‌های باله در حال وقوع است. دو رودخانه که از کوه‌های باله سرچشمه می‌گیرند، رود شبیلی و یادات، دارای طرح‌های برق‌آبی هستند. سد بر روی رودخانه یادات برق را برای دلو-منا تأمین می‌کند، در حالی که سد روی رود شبیلی برق را برای منطقه باله فراهم می‌آورد. اقلیم دما در پارک ملی کوه‌های باله به‌طور گسترده‌ای متغیر است: در فلات، دماهای روزانه معمولاً حدود ۱۰ درجه سانتی‌گراد (۵۰ درجه فارنهایت) با بادهای شدید است؛ در دره گِسای، دمای روزانه به‌طور میانگین حدود ۲۰ درجه سانتی‌گراد (۶۸ درجه فارنهایت) است، و در جنگل هارنا دمای روزانه به حدود ۲۵ درجه سانتی‌گراد (۷۷ درجه فارنهایت) می‌رسد. مزارع آفریقای کوهستان در فلات سانتی بزرگ‌ترین منطقه پیوسته از این ارتفاع در کل قاره آفریقا است. جنگل هارنا جامعه گیاهی حدود نیمی از پارک را تشکیل می‌دهد، جنگلی از درختانی که با خزه و گلسنگ پوشیده شده‌اند و به نظر می‌رسد از شاخه‌ها آویزان هستند. سه نقطه داغ گیاهان دارویی شناسایی شده است: دو نقطه در منطقه گِسای و یک نقطه در منطقه آنگسو که مرز پارک را پوشش می‌دهند. | ## بخش 2: پارک ملی کوه‌های باله | گل‌های ماده هاگنیا حاوی کرم‌زدا هستند که برای درمان کرم‌های نواری در بین جمعیت‌های محلی استفاده می‌شود. پستانداران دیگر پارک ملی کوه‌های باله که در جنگل هارنا واقع شده‌اند شامل گرگ طلایی آفریقایی، گراز بزرگ جنگلی، شست‌بریده حبشی، شیر (گربه‌سان)، پلنگ آفریقایی و سگ وحشی آفریقایی هستند. جامعه جوندگان، به‌ویژه در فلات آفریقای کوهستانی، گونه‌های کلیدی در پارک ملی کوه‌های باله به‌شمار می‌آیند. پرندگان کوه‌های باله خانه بیش از ۲۸۲ گونه پرنده هستند، از جمله نه گونه از شانزده گونه‌ای که مختص اتیوپی هستند. پارک ملی کوه‌های باله خانه تقریباً همه گونه‌های خاص ارتفاعات اتیوپی و آبی‌سی‌نی‌های اتیوپی است. با بیش از ۸۶۳ گونه پرنده ثبت‌شده، که تقریباً ۹٫۵٪ تنوع پرندگان جهان و ۳۹٪ از گونه‌های پرندگان آفریقا را نمایندگی می‌کند، اتیوپی اغلب به‌عنوان یکی از کشورهای غنی از نظر تنوع پرندگان در آفریقا شناخته می‌شود. حداقل ۷ گونه دوزیست مختص در مناطق باتلاقی جنگلی و فلات‌های پارک ملی کوه‌های باله کشف شده‌اند. زبان اورومو زبان رسمی منطقه اورومیا است که به گروه زبان‌های کوشی تعلق دارد و به‌عنوان زبان میانجی برای بیش از ۲۵ میلیون نفر از قوم اورومو استفاده می‌شود. مذهب عمده در کوه‌های باله اسلام است (۷۷٪)، که پس از آن مسیحیت ارتدوکس (۲۰٪) و پروتستانت (۱٪) قرار دارند. این مردم به‌عنوان دامدار و کشاورز زندگی می‌کردند و جمعیت آن‌ها از قرن ۱۶ به‌سرعت رشد کرده و به گوشه‌وکنار کشور گسترش یافت. آن‌ها از مردم شرقی کوشیت هستند که از شاخه‌ای از نژاد کاکاسوید (که شامل مردم آسیای غربی، عرب‌ها و اروپایی‌ها می‌شود) منشأ گرفته‌اند و در نواحی مختلف از منطقه ولّو در شمال اتیوپی تا مومباسا در کنیا در جنوب پراکنده‌اند. حدود ۳٬۰۰۰ سال پیش، آن‌ها سنت‌هایی مانند مراسم ختنه و عدم مصرف ماهی را به مردم نیلوتیک در غرب منتقل کردند. علاوه بر این، مفاهیمی چون سیستم گادا و دامداری را در جامعه خود پذیرفته و گنجانده‌اند. | ## بخش 3: پارک ملی کوه‌های باله | سیستم گادا بر اساس اصول طبقه‌بندی جامعه به ۱۱ درجه عملکردی است که هرکدام نقش‌ها و وضعیت‌های خاص خود را دارند. آن‌ها سیستم سنتی رمه‌گردانی به نام سیستم گودانتو را دنبال می‌کنند که ویژگی مهمی در استفاده سنتی انسان از کوه‌های باله است. در این سیستم، دام‌ها، به‌ویژه گاوها، در ماه‌هایی که محصولات در ارتفاعات پایین در حال رشد هستند، به چراگاه‌های بالاتر فرستاده می‌شوند یا در فصل خشک برای پناه به جنگل می‌روند. اما این نباید با حرکت دام‌ها به‌دلیل کاهش زمین‌های چراگاه خارج از پارک اشتباه گرفته شود، که باعث می‌شود دام‌ها برای چرا وارد پارک شوند. خانه‌های مردم باله به شکل دایره‌ای بوده و به‌طور محلی به آن‌ها «منا سیتا» گفته می‌شود. سقف با علف‌های پوشالی از «سیتا» (علف‌های توده‌ای) یا باقی‌ماندهٔ محصولاتی همچون جو پوشیده می‌شود و توسط یک ستون چوبی که در وسط کف قرار دارد، نگهداری می‌شود. خانه به بخش‌هایی تقسیم می‌شود که دیوارهای آن از بامبو یا گل مخلوط با باقی‌ماندهٔ جو یا علف ساخته شده‌اند. تهدیدات پارک ملی کوه‌های باله با تهدیدات زیادی مواجه است که به‌دلیل توسعه مداوم و افزایش جمعیت اتیوپی ایجاد می‌شود. به‌عنوان مثال، در دره وب که یکی از زیستگاه‌های اصلی گرگ اتیوپی است، تراکم دام‌ها در حدود ۲۵۰ رأس در هر کیلومتر مربع تخمین زده می‌شود. با این سکونت‌ها سگ‌های خانگی نیز وارد منطقه می‌شوند که تهدید بزرگی برای گرگ اتیوپی به‌شمار می‌روند. سگ‌ها می‌توانند بیماری‌هایی مانند هاری و دیستمپر را منتقل کنند و در سال ۲۰۱۰، ۱۰۶ نفر از گرگ‌های اتیوپیایی (تقریباً ۴۰٪ از جمعیت گرگ‌های باله) را به‌قتل رساندند. | ## جمع‌بندی | بیش از ۱۲ میلیون نفر، دام‌های آن‌ها و محیط‌زیست در جنوب اتیوپی و همچنین کشورهای همسایه مانند سومالی و شمال کنیا به آب‌های حاصل از کوه‌های باله وابسته هستند.