موضوع مقاله: ماریا کریستینا ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماریا کریستینا ساووی | مقدمه: ماریا کریستینا ساووی (; – ) ملکه دو سیسیل به عنوان همسر اول فردیناند دوم از دو سیسیل بود. | ## بخش 1: ماریا کریستینا ساووی | خانواده ماریا کریستینا کوچک‌ترین دختر پادشاه ویکتور امانوئل اول ساردینیا و آرشیدوشس ماریا ترزا از اتریش-استه بود. پدربزرگ و مادربزرگ مادری او آرشیدوک فردیناند از اتریش-استه و ماریا بئاتریس ریکاردا دِسته بودند. فردیناند چهاردهمین فرزند و سومین پسر فرانسیس اول، امپراتور مقدس روم، و ماریا ترزا از اتریش بود. ماریا بئاتریس دختر ارشد ارکوله سوم دِسته و ماریا ترزا سیبو-مالاسپینا، دوشس ماسا و پرنسس کارارا بود. ملکه در ۲۱ نوامبر ۱۸۳۲، ماریا کریستینا با فردیناند دوم از دو سیسیلی در محراب بانوی ما آکواسانتا ازدواج کرد. روز بعد، او لباس عروسی نخ‌دوزی شده با طلا را به رستگاری‌طلبان اهدا کرد تا مجسمه بانوی ما تسبیح‌پوش را زینت دهد. ماریا کریستینا زیبا اما در عین حال ترسو و خجالتی توصیف شده است: متواضع و کم‌حرف، او عمیقاً مذهبی بود. در حالی که او ملکه دو سیسیلی بود، از اجرای احکام اعدام جلوگیری کرد و به عنوان «ملکه مقدس» شناخته می‌شد. اقامت در تورین ماریا کریستینا کوچک‌ترین دختر ویکتور امانوئل اول ساردینیا و آرشیدوشس ماریا ترزا از هابسبورگ-استه بود. پدربزرگ و مادربزرگ مادری او آرشیدوک فردیناند از اتریش-استه و ماریا بئاتریس ریکاردا دِسته بودند. ماریا بئاتریس بزرگ‌ترین دختر ارکوله سوم دِسته، آخرین نماینده خاندان باستانی استه، و ماریا ترزا سیبو-مالاسپینا، دوشس ماسا و پرنسس کارارا بود. | ## بخش 2: ماریا کریستینا ساووی | ماریا کریستینا در ۱۴ نوامبر ۱۸۱۲، در دوران ناپلئون، زمانی که پیمونت، جایی که پایتخت پادشاهی، تورین، به امپراتوری فرانسه ضمیمه شد، در کالیاری متولد شد. فرانسیس اتریش-استه، برادر ملکه ماریا ترزا، در دفتر خاطرات خود (که هنوز منتشر نشده و در بایگانی دولتی مودنا نگهداری می‌شود) از اقامت ۲۴ ماهه‌اش در ساردینیا می‌گوید: «من به خواهرم ملکه در زایمان کمک کردم، از او حمایت کردم، او را بلند کردم. ساعت ۸:۳۴ او دختری بسیار سالم و بزرگ به دنیا آورد که نامش کریستینا گذاشته شد.» او اضافه می‌کند که مراسم غسل تعمید ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر در کلیسای جامع کالیاری توسط «رئیس راهب خواهران» برگزار شد و پادشاه آینده چارلز فلیکس و همسرش ماریا کریستینا از بوربن-دو سیسیل به عنوان والدین تعمیدی او را به عهده داشتند. قلعه ماری-کریستین، یک استحکامات نظامی در نزدیکی شهر آوسوا، بخشی از مجموعه قلعه‌های اسیلون، که در آن زمان در مرز فرانسه و بخشی از قلمرو ساووی بود، به افتخار او وقف شد. در سال ۱۸۳۰، اشراف تورین به افتخار نامزدی او با فردیناند دوم، پادشاه دو سیسیل، جشن باشکوهی ترتیب دادند. بارونس المپیا ساویو، که در آن مراسم اولین حضور اجتماعی خود را تجربه می‌کرد، در خاطرات خود از او چنین یاد می‌کند: «شاهزاده خانم کریستینا هنوز ۲۰ ساله نشده بود: او زیبا بود، با زیبایی جدی و ملایم: قد بلند و پوست روشن، دو موج ضخیم از موهای قهوه‌ای فرفری، به طرز شاعرانه‌ای صورت رنگ‌پریده‌اش را که با دو چشم بزرگ و گویا روشن شده بود، زینت می‌دادند. او لباسی آبی و سفید، به رنگ آسمانی که برایش مقدر شده بود، و یک نیم‌تاج الماس بزرگ بر پیشانی‌اش پوشیده بود. من که مجذوب آن شخصیت جذاب، برجسته و در عین حال متواضع شده بودم، به جز او، تنها جذاب در میان آن سرهای تاجدار، چشم یا همدردی نداشتم.» خواهرانش، دوشس‌های مودنا و لوکا، نیز حضور داشتند، همان‌طور که مادرش، ملکه ماریا ترزا از اتریش-استه، زنی با روحیه‌ای قوی، اما به دلیل تکبر و بیزاری از آزادی‌های سیاسی، منفور بود؛ در واقع، او دشمن آشکار چارلز آلبرت بود که او را وحشی می‌نامید و وقتی از چزاره بالبو صحبت می‌کرد، او را دی کول استراسون می‌نامید. لقب ملکه مقدس در هر صورت، برخلاف تصور رایج، «ملکه مقدس»، همان‌طور که ناپلی‌ها او را صدا می‌زدند، عاشق فردیناند دوم بود. در خانواده جدیدش، ماریا کریستینا به خواهر شوهرش، پرنسس ماریا آنتونیتا، که دو سال از او کوچکتر بود، بسیار نزدیک شد. با این حال، این دو نفر مجبور شدند از هم جدا شوند، زمانی که پرنسس برای عروسی‌اش که در ۷ ژوئن ۱۸۳۳ با دوک بزرگ توسکانی، لئوپولد دوم، جشن گرفته شد، به فلورانس رفت. | ## بخش 3: ماریا کریستینا ساووی | ماریا کریستینا بعداً نوشت: «برای من رنج بزرگی بود که مجبور شدم از خواهر شوهرم آنتونیتا جدا شوم، کسی که بسیار خوب است و من قبلاً با او دوستی نزدیکی برقرار کرده بودم.» مرگ ماریا کریستینا قبل از بیست و چهار سالگی بر اثر عوارض زایمان درگذشت، در حالی که تنها پسرش، فرانچسکو، را به دنیا می‌آورد که پس از مرگ پدرش به تخت سلطنت نشست و بدین ترتیب آخرین پادشاه پادشاهی دو سیسیل شد. کمتر از یک سال بعد، فردیناند دوباره با ماریا ترزا از خاندان هابسبورگ-تشن ازدواج کرد. تنها فرزند فرانسیس دوم و همسرش، ماریا سوفی باواریایی، دختری که در زمان تبعید والدینش به دنیا آمد، به نام مادربزرگش نامگذاری شد. فرایند تقدیس فرایند تقدیس فردیناند دوم، همسر ماریا کریستینا، فرایند تقدیس همسر فقید ملکه را آغاز کرد: بیش از ۳۰ سال پس از مرگ او، واتیکان اعلام کرد که ماریا کریستینا از ساووی به عنوان محترم اعلام شده است. موضوع تقدیس و قدیس‌سازی متعاقباً متوقف شد، اما در اوایل دهه ۲۰۰۰ توسط کنفرانس‌های فرهنگی «ماریا کریستینا از ساووی» دوباره احیا شد. با نامه‌ای به تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۴ - که توسط رئیس، پروفسور مارگاریتا الیا لئوزاپا، امضا شده و منوط به تأیید شورای ملی در ۲۶ مه ۲۰۰۴ است - به پدر لوکا دِ روزا، از اعضای کلیسای کاتولیک، مأموریت تقدیس و قدیس‌سازی در انجمن امور قدیسان اعطا شد. بعدازظهر دوم مه ۲۰۱۳، پاپ فرانسیس در دیداری خصوصی با کاردینال آنجلو آماتو، رئیس جماعت امور مقدسین، فرمان مربوط به معجزه منتسب به شفاعت ماریا کریستینا را صادر کرد و بدین ترتیب چراغ سبز را برای تقدیس او نشان داد. روز شنبه، ۲۵ ژانویه ۲۰۱۴، ساعت ۱۱:۰۰ صبح، در کلیسای سانتا کیارا در ناپل، پانتئون پادشاهان بوربون، جایی که او به خاک سپرده شده است، مراسم تقدیس در یک جشن باشکوه عشای ربانی به ریاست کاردینال کرسنزیو سپه، اسقف اعظم متروپولیتن ناپل، و با حضور کاردینال‌های آنجلو آماتو، کاردینال نماینده تقدیس به عنوان رئیس جماعت امور مقدسین، و رناتو رافائله مارتینو، و اسقف‌های اعظم توماسو کاپوتو، آرماندو دینی، فابیو برناردو دانوریو، آریگو میلیو و ماریو میلانو برگزار شد. در این مراسم دوک و دوشس کاسترو، شاهزاده چارلز و شاهزاده کامیلا از بوربون-دو سیسیل، شاهزاده دون پدرو از بوربون به همراه همسرش سوفیا و فرزندانشان، آنا از فرانسه، دوشس کالابریا، شاهزاده آمادئو و سیلویا از ساووی-آئوستا، پرنسس کلوتیلد از ساووی و شاهزاده سرجیو از یوگسلاوی به نمایندگی از شاهزاده ویتوریو امانوئل، پرنسس ماریا گابریلا از ساووی، دوم دوآرته، دوک براگانزا و همچنین نمایندگان خاندان‌های بوربون و هابسبورگ-لورن حضور داشتند. معجزه برای تقدیس کلیسای کاتولیک برای اهداف تقدیس، شفای ماریا والارینو، که از ژوئن ۱۸۶۶ به دلیل تومور بدخیم در سینه راست و تومور اولیه در سینه چپش بیمار بود، را معجزه‌آسا دانست. | ## جمع‌بندی | والارینو با تکیه بر شفاعت حضرت ماریا کریستینا و خوردن تکه‌ای از بافت یک یادگار «از لباس» از آن حضرت، از عمل جراحی خودداری کرد.