موضوع مقاله: رژه انقلاب اکتبر ۱۹۴۱ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رژه انقلاب اکتبر ۱۹۴۱ | مقدمه: ژوزف استالین، دبیرکل حزب کمونیست، برای سربازانی که در رژه میدان سرخ حضور داشتند، سخنرانی کرد. | ## بخش 1: رژه انقلاب اکتبر ۱۹۴۱ | این سربازان بلافاصله پس از رژه به نبردگاه رفتند و بعدها بسیاری از آن‌ها کشته شدند. هر سال در روسیه کنونی، ۷ نوامبر به افتخار رژه ۱۹۴۱ به عنوان جایگزینی برای جشن انقلاب اکتبر، به عنوان روز افتخار نظامی، تعطیل است. ژوزف استالین، رهبر شوروی از سپهبد پاوِل آرتِمیِف، فرمانده منطقه نظامی مسکو، امکان برگزاری رژه نظامی به این مناسبت را جوبا شد. از طرفی با توجه به محدودیت نفرات و تجهیزات که قالبا در خط مقدم برای متوقف کردن دشمن به‌کارگرفته شده بود، امکان استفاده از مقدار ناچیزی از آن‌ها برای رژه بود. با تأکید استالین بر اهمیت سیاسی این مسئله در چنین شرایط حساسی، ژنرال‌ها از ابراز این نظرات عقب‌نشینی کردند. ارتشبد گئورگی ژوکوف، فرمانده جبهه غربی شوروی، معتقد بود آلمانی‌ها در کوتاه مدت تهاجم زمینی دیگری را آغاز نخواهند کرد. آرتمیف موفق شد با گردآوری دانشجویان دانشکده‌های نظامی، کهنه‌سربازان انقلاب، لشکر درِژینسکی ان‌کاوه‌ده، دو هنگ توپخانه و دو گردان تانک، مجموعاً ۲۸ هزار نفر بدین منظور تأمین کند. هنگامی که آرتمیف روز ۳۰ اکتبر از استالین پرسید که رژه چه زمانی برگزار خواهد شد پاسخ گرفت هیچ‌کس، حتی خود او، نمی‌بایست تا دقیقه آخر از آن مطلع شود. طبق تصمیم استالین رژه می‌بایست در ایستگاه متروی مایاکوفسکایا در خیابان گورکی برگزار می‌شد. یک سوی ایستگاه با فرش پوشانده شد و سکویی که از تالار تئاتر بولشوی آورده شده بود، در آن قرار گرفت. سه تن از بهترین نوازندگان تالار تئاتر بولشوی که از پیش از مسکو تخلیه شده بودند، بدون این که خود از دلیل آن مطلع باشند، با پوشش جنگنده‌ها به این شهر بازگشتند. بخش اضطراری ویژه‌ای در بیمارستان نظامی لفورتوو ایجاد و جهت انتقال مجروحین در صورت حمله هوایی، به این بیمارستان مقرر گردید. سرلشکر کوزما سینیلوف که به تازگی به عنوان فرمانده نظامی مسکو منصوب شده بود، مأمور به سازماندهی جزئیات رژه بود. | ## بخش 2: رژه انقلاب اکتبر ۱۹۴۱ | در شرایط عادی دست کم شش هفته بدین منظور زمان فراهم می‌بود و نفرات رژه در این زمینه تجربیات زیادی داشتند. این تمرینات در کرانه رود موسکوا اجرا می‌شد تا در صورت حمله هوایی نفرات زیر پل‌ها پناه بگیرند. آرتمیف روز ۶ نوامبر به استالین گزارش کرد که رژه ساعت ۸ صبح روز بعد، دو ساعت زودتر از معمول، برگزار خواهد شد. در ابتدا قرار بود سخنرانی استالین تنها در مسکو مخابره شود اما به دستور او در سرتاسر شوروی مخابره شد. استالین این سخنرانی تاریخی را ایراد کرد: «رفقا، مردان نیروی زمینی و نیروی دریایی سرخ، فرماندهان و کمیسارهای سیاسی، مردان و زنان کارگر، کشاورزان دسته‌جمعی، کارگران در حرفه‌های فکری، برادران و خواهرانِ در پشت دشمن ما که موقتاً زیر یوغ دزدان آلمانی افتاده‌اند و به چریک‌های مرد و زنان دلاور ما که مهاجمان آلمانی را از بین می‌برند! به نمایندگی از دولت شوروی و حزب بلشویک ما به شما سلام می‌کنم و بیست و چهارمین سالگرد انقلاب سوسیالیستی اکتبر بزرگ را به شما تبریک می‌گویم. رفقا، در شرایط سختی قرار گرفته‌ایم و امروز بیست و چهارمین سالگرد انقلاب اکتبر را جشن می‌گیریم. ما به‌طور موقت تعدادی از مناطق را از دست دادیم، دشمن در پشت دروازه‌های لنینگراد و مسکو ظاهر شده‌است. دشمن گمان می‌کرد که پس از اولین ضربه ارتش ما پراکنده خواهد شد و کشور ما به زانو در خواهد آمد. با وجود شکست‌های موقت، ارتش و ناوگان ما قهرمانانه حملات دشمن را در سراسر جبهه دفع می‌کنند و خسارات سنگینی به دشمن وارد می‌کنند، و کشور ما - کل کشور ما، خود را در یک اردوگاه جنگی سازماندهی کرده تا متجاوزان آلمانی را همراه با ارتش ما شکست دهد. اوکراین، قفقاز، آسیای مرکزی، اورال‌ها، سیبری و شرق دور به‌طور موقت از دست ما خارج شده بود. ما مهاجمان را شکست دادیم، تمام قلمروهای از دست رفته خود را پس گرفتیم و به پیروزی رسیدیم. کشور ما نسبت به ۲۳ سال پیش از نظر صنعت، مواد غذایی و مواد اولیه چندین برابر ثروتمندتر شده‌است. | ## بخش 3: رژه انقلاب اکتبر ۱۹۴۱ | ما اکنون همدردی و حمایت همهٔ مردم اروپا را داریم که زیر یوغ استبداد هیتلر افتاده‌اند. ما اکنون یک ارتش شگفت‌انگیز و یک نیروی دریایی شگفت‌انگیز داریم که از آزادی و استقلال میهن خود دفاع می‌کند. تمام کشور ما، تمام مردم کشور ما از ارتش ما، ناوگان ما حمایت می‌کنند و به آنها کمک می‌کنند تا انبوهی از مهاجمان فاشیست آلمان را شکست دهند. روح لنین بزرگ و پرچم پیروز او در حال حاضر الهام بخش ماست، در این جنگ میهنی همانند بیست و سه سال پیش. چه کسی می‌تواند انکار کند که ارتش سرخ ما بیش از یک بار سربازان افتخارآمیز آلمانی را به وحشت انداخته‌است؟ با قضاوت نه بر اساس اظهارات لاف‌زننده مبلغان آلمانی، بلکه با توجه به موقعیت واقعی آلمان، درک اینکه مهاجمان فاشیست آلمان با یک فاجعه روبرو هستند دشوار نخواهد بود. اکنون در آلمان گرسنگی و فقر حاکم است، در طول ۴ ماه جنگ، آلمان ۴ و نیم میلیون سرباز خود را از دست داده‌است، آلمان در حال خونریزی است، ذخایر انسانی آن در حال خشک شدن است، روح خشم نه تنها بر مردم اروپا، که زیر یوغ مهاجمان آلمانی قرار گرفته‌اند، بلکه بر خود مردم آلمان نیز که پایانی برای جنگ نمی‌بینند، مسلط است. شکی نیست که آلمان نمی‌تواند برای مدت طولانی چنین تنشی را تحمل کند چند ماه دیگر، نیم سال دیگر، شاید یک سال دیگر و آلمان هیتلری باید تحت فشار جنایاتش بترکد. رفقا، مردان نیروی زمینی سرخ و مردان نیروی دریایی سرخ، فرماندهان و کارگران سیاسی، پارتیزان‌ها! تمام دنیا به شما به عنوان نیرویی می‌نگرند که قادر به از بین بردن انبوه غارتگر مهاجمان آلمانی است. مردم اسیر اروپا که زیر یوغ مهاجمان آلمانی افتاده‌اند، به شما به چشم آزادی‌بخش خود نگاه می‌کنند. اجازه دهید تصاویر مردانه از اجداد بزرگ ما -الکساندر نوسکی، دیمیتری دونسکی، کوزما مینین، دیمیتری پوژارسکی، الکساندر سوورف و میخائیل کوتوزوف-الهام‌بخش شما در این جنگ باشد! | ## جمع‌بندی | زیر پرچم لنین، پیش به سوی پیروزی!» رژه بسیاری از سربازان مشارکت‌کننده در رژه بلافاصله پس از اتمام آن مستقیما به خط مقدم فرستاده شدند.