موضوع مقاله: کاترین کانلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاترین کانلی | مقدمه: کاترین مارتینا اَن کانِلی (؛ زادهٔ ۱۲ ژوئیه ۱۹۵۷) سیاستمدار مستقل ایرلندی و رئیس‌جمهور ایرلند است که در پی پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۵ در این سمت خدمت می‌کند. | ## بخش 1: کاترین کانلی | وی از سال ۲۰۱۶ به عنوان نماینده حزب تچتا دالا (TD) برای حوزه انتخابیه گالوی وست خدمت کرده است. کانلی فعالیت سیاسی خود را به‌عنوان عضو حزب کارگر آغاز کرد و در سال ۱۹۹۹ به شورای شهر گالوی راه یافت. پس از ناکامی در انتخابات عمومی ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ در حوزه گالوی غرب به‌عنوان نامزد مستقل، سرانجام در سال ۲۰۱۶ به مجلس ایرلند (دایل ایرین) راه یافت. کانلی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۵ به‌عنوان نامزد مستقل شرکت کرد و موفق شد با اختلاف چشمگیری بر هیتر هامفریز و جیم گوین پیروز شود. او از بی‌طرفی ایرلند در سیاست خارجی حمایت می‌کند و دیدگاه‌هایش از سوی نشریه پلیتیکو «اغلب ضدغربی» توصیف شده‌اند. با وجود محکوم‌کردن حمله روسیه به اوکراین، او رویکرد ناتو نسبت به روسیه را «جنگ‌طلبانه» توصیف کرده است. در عرصه داخلی، کانلی از قانونی‌شدن ازدواج هم‌جنس‌گرایان و سقط جنین حمایت کرده است. او به زبان ایرلندی مسلط است و پیش‌تر به‌عنوان روان‌شناس بالینی و وکیل فعالیت داشته است. اوایل زندگی کانلی در حومه شانتالا، شهر گالوی، به عنوان یکی از ۱۴ خواهر و برادر بزرگ شد. سیاست گالوی کانولی برای اولین بار در انتخابات سال ۱۹۹۹ شرکت گالوی به عنوان کاندیدای حزب کارگر در حوزه انتخابیه محلی غرب شهر به شورای شهر گالوی انتخاب شد. برای انتخابات شورای شهر گالوی در سال ۲۰۰۴، کانولی به حوزه انتخابیه محلی جنوب شهر تغییر نام داد تا به خواهرش، کولت، اجازه دهد در انتخابات منطقه غرب شهر شرکت کند. کانولی به عنوان شهردار، با موفقیت از اعطای (به صورت غیابی) آزادی شهر گالوی به آنگ سان سو چی، فعال سیاسی میانمار، در ژوئن ۲۰۰۵ حمایت و ریاست آن را بر عهده داشت. هیگینز برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۴ بود؛ او بعداً به نامزدی دانا رزماری اسکالن برای آن انتخابات رأی داد. او قصد داشت در انتخابات عمومی ۲۰۰۷ به عنوان معاون هیگینز در گالوی وست شرکت کند، اما حزب تصمیم گرفت فقط یک نامزد را در این حوزه انتخابیه معرفی کند. طبق گزارش‌ها، هیگینز به دلیل نگرانی‌های سلامتی به بازنشستگی فکر کرده بود، اما اجازه داد نامش برای رقابت مجدد برای این کرسی مطرح شود. کانولی از هیگینز به خاطر «تعلل» در این تصمیم انتقاد کرد، تصمیم برای شرکت فقط او در انتخابات را «دیوانگی» توصیف کرد و گفت که حزب «فرصت بزرگی را از دست داد». او حزب کارگر را ترک کرد و به عنوان نامزد مستقل در انتخابات عمومی ۲۰۰۷ شرکت کرد و کمی بیش از ۲۰۰۰ رأی به دست آورد. | ## بخش 2: کاترین کانلی | کولت، که در سال ۲۰۱۴ کرسی خود را به عنوان عضو شورای شهر از حزب کارگر از دست داده بود، به عنوان یک عضو مستقل برای جایگزینی کاترین در شورای شهر گالوی، زمانی که او به عنوان نماینده مجلس انتخاب شد، انتخاب شد سیاست ملی کانلی دوباره در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۱ در گالوی وست شرکت کرد، جایی که او در آخرین کرسی به شان کین از فین گیل تنها با ۱۷ رأی باخت. او درخواست بازشماری کامل آرا را کرد که پس از چهار روز به پایان رسید اما نتیجه را تغییر نداد. او در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۶ از حوزه انتخابیه گالوی غربی به نمایندگی مجلس ایالتی انتخاب شد. در دومین جلسه مجلس سی و دوم در ۵ آوریل ۲۰۱۶، او اولین سخنرانی خود را ایراد کرد که در آن از نحوه برخورد آلن کلی، وزیر محیط زیست، جامعه و دولت محلی، با بحران بی‌خانمانی ایرلند انتقاد کرد. کانلی در کمیته حساب‌های عمومی عضویت داشت و رئیس کمیته زبان ایرلندی، گائلتاخت و جزایر بود. در سال ۲۰۱۸، کانلی به کلر دالی، میک والاس و مورین اوسالیوان در سفری به دمشق، معلولا و حلب در سوریه پیوست. او هنگام آغاز مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۲۵ خود از این سفر دفاع کرد و اظهار داشت که خودش هزینه این سفر را تأمین کرده و «حتی یک کلمه هم در حمایت از اسد نگفته است». با این حال، پولیتیکو مشاهده کرد که کانلی در آن زمان از انتقاد از اسد نیز خودداری کرده است. کانلی در انتخابات عمومی ۲۰۲۰ شرکت کرد و در دوازدهمین شمارش آرا دوباره انتخاب شد. در ژانویه ۲۰۲۱، کانولی از دولت به دلیل نحوه برخورد با گزارش نهایی کمیسیون تحقیق (خانه‌های مادر و نوزاد و برخی موارد مرتبط) انتقاد کرد. او با اشاره به نخست‌وزیر، وزیر امور کودکان، برابری، معلولیت، ادغام و جوانان به عنوان «سه مرد نادان»، از عدم ارائه گزارش به بازماندگان خانه‌های مادر و نوزاد قبل از انتشار عمومی آن انتقاد کرد. کانولی اظهار داشت: «این سندی که باید تحویل دهم، همان چیزی است که گزارش به نظر می‌رسد. من آن را از دیروز، زمانی که در قفسه‌های نمایندگان قرار داده شد، دارم.» در ژوئن ۲۰۲۳، کانلی در کنار کلر دالی، میک والاس، مایراد فارل و جورج گالووی در یک «انجمن بی‌طرفی» به میزبانی سازمان «اتحاد گالوی علیه جنگ» حضور یافت که موضوع بحث آن جنگ روسیه و اوکراین بود. در ماه مه ۲۰۲۴، در جریان مبارزات انتخاباتی برای انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۲۴، کانلی از کلر دالی در حوزه انتخابیه دوبلین حمایت کرد. مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۲۵ نوشتار اصلی: انتخابات ریاست‌جمهوری ایرلند (۲۰۲۵) در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۵، کانلی اعلام کرد که به عنوان نامزد در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۵ نامزد خواهد شد. در ۱۷ ژوئیه، اعضای جنبش همبستگی ایرلند و سوریه از حزب کارگر خواستند که به دلیل سفر کانلی به سوریه در سال ۲۰۱۸، از کمپین او حمایت نکنند در حالی که در ۱۸ ژوئیه، جیمی گورین، عضو شورا (برادر ورونیکا گورین، روزنامه‌نگار ترور شده)، اظهار داشت که کانلی به دلیل «اشتباه فاحش» خود در حمایت از نامزدی جما اودوهرتی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۸، گزینه مناسبی برای ریاست جمهوری نیست. کانلی با اشاره به کار گذشته اودوهرتی در روزنامه‌نگاری تحقیقی و در عین حال فاصله گرفتن از دیدگاه‌های اودوهرتی، از تلاش اودوهرتی برای شرکت در انتخابات حمایت کرده بود. | ## بخش 3: کاترین کانلی | گورین به ویژه با توجه به فعالیت‌های راست افراطی اودوهرتی در سال‌های بعد و ادعاهای مکرر او مبنی بر دست داشتن دولت در قتل ورونیکا گورین، از او انتقاد کرد. کانلی پاسخ داد: «من [او'دوهرتی] را شخصاً نمی‌شناختم، اما نقش او را می‌دانستم و وقتی زمانش رسید، او را نامزد کردم. به هیچ وجه.» در ۳۱ ژوئیه، کانلی حمایت و پشتیبانی حزب کارگر را به دست آورد و ۱۳ عضو دیگر اویراختاس را به اردوگاه خود آورد. کلر دالی و میک والاس به عنوان متحدان سیاسی کانلی شناخته شده‌اند و کانلی رسماً از دالی در مبارزات انتخاباتی مجدد اروپایی خود در سال ۲۰۲۴ حمایت کرد. او از همه‌پرسی سال ۲۰۱۳ در مورد اصلاحات دادگاه ایرلند حمایت کرد و گفت که تصویب همه‌پرسی «ایمان او را به دموکراسی تجدید کرد». در سال ۲۰۱۸، کانلی از لغو هشتمین متمم قانون اساسی که به اویراچتاس اجازه قانون‌گذاری برای سقط جنین را می‌داد، حمایت کرد و از قانونی شدن سقط جنین تا ۱۲ هفته حمایت کرد. در آوریل ۲۰۲۵، کانلی از جمله معترضان به ایجاد یک مزرعه بادی فراساحلی در سواحل شهرستان گالوی و شهرستان کلر بود. امور خارجه در سال ۲۰۲۵، نشریه پولیتیکو دیدگاه‌های سیاست خارجی کانولی را طرفدار بی‌طرفی، «اغلب ضد غرب» و ضد ناتو توصیف کرد، در حالی که انتقاد «تند» او از اسرائیل را نیز برجسته نمود. در آوریل ۲۰۲۵، کانولی در مجلس نمایندگان گفت: «من همه ما را به چالش می‌کشم تا برخیزیم و جلوی نسل‌کشی که به نام ما در حال وقوع است را بگیریم، زیرا ما همدست هستیم» در حالی که در ژوئیه همان سال، او اسرائیل را در بحبوحه جنگ غزه «دولت نسل‌کش» نامید. کانولی در حالی که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ شهردار گالوی بود، در مخالفت با جنگ عراق صحبت کرد. در سال ۲۰۲۲، طی یک مناظره در پارلمان ایرلند (Dáil) در مورد تهاجم روسیه به اوکراین، کانلی ادعا کرد که «ناتو نقش نفرت‌انگیزی در پیشروی به سمت مرز و مشارکت در جنگ‌طلبی ایفا کرده است. ایرلند در بسیاری از سطوح ریاکار بوده است.» کانلی نگرانی خود را در مورد به چالش کشیده شدن بی‌طرفی ایرلند ابراز کرده است؛ در سال ۲۰۲۵، او گفت که صلح ایرلند «توسط مجتمع صنعتی نظامی جنگ‌طلب» تهدید می‌شود کانولی در همه‌پرسی سال ۲۰۰۲ با تصویب پیمان نیس و در هر دو همه‌پرسی با تصویب پیمان لیسبون مخالفت کرد. کانولی اتحادیه اروپا را دارای «دستور کار آشکار نئولیبرال» دانسته و گفته است که نگران نظامی شدن اتحادیه اروپا است. کانولی پس از اظهارات فون در لاین در حمایت از اسرائیل در آوریل ۲۰۲۳، اعلام کرد که «از اروپایی بودن خود شرمسار است». در اوت ۲۰۲۵، کانولی اظهار داشت که خود را یک «اروپایی‌گرا» نمی‌داند و خود را «اروپایی متعهد» نامید. زندگی شخصی کانلی که اصالتاً اهل شانتالا است، از سال ۱۹۸۸ در کلداگ زندگی می‌کند و متأهل و دارای دو فرزند است. | ## جمع‌بندی | او که شغلش وکالت است، پیش از این نیز به عنوان روان‌شناس بالینی در هیئت بهداشت غربی در بالیناسلو، گالوی و کانمارا کار می‌کرد.