موضوع مقاله: تاریخ قومی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاریخ قومی | مقدمه: همچنین مطالعه تاریخ گروه‌های قومی مختلف است که ممکن است هنوز وجود داشته باشند یا نداشته باشند. | ## بخش 1: تاریخ قومی | تاریخ قومی از داده‌های تاریخی و قوم‌نگاری به عنوان پایه و اساس خود استفاده می‌کند. روش‌ها و مطالب تاریخی آن فراتر از استفاده استاندارد از اسناد و نسخه‌های خطی است. فرد سمت راست از نظر بیولوژیکی مرد است و لباس زنانه پوشیده است، که یک رسم رایج در فیلیپین پیش از استعمار است. در زمان انتشار این جلدها، «اصطلاح «تاریخ قومی» و مفاهیم آن به معنایی که در اینجا به کار رفته است، اخیراً وارد ادبیات شده و کاملاً مورد توافق نیستند.»Howard F. در اواسط تا اواخر قرن بیستم، تعدادی از مورخان قومی مکزیک شروع به انتشار سیستماتیک بسیاری از متون الفبایی استعماری به زبان‌های بومی مکزیکی، در شاخه‌ای از تاریخ قوم‌نگار که در حال حاضر با عنوان فیلولوژی جدید شناخته می‌شود، کردند. این حوزه به جای جهت‌گیری نظری، جهت‌گیری عملی پیدا کرد و متخصصان، هم به نفع و هم به ضرر دعاوی سرخپوستان شهادت دادند. کلاین، متخصص آمریکای لاتین، که مأمور کار روی سرخپوستان فلوریدا شده بود و جیکاریلا آپاچی و آرمینی ویلر-وگلین، مدیر پروژه تحقیقاتی دریاچه‌های بزرگ و دره اوهایو و بنیانگذار انجمن آمریکایی تاریخ قومی، اشاره کرد. | ## بخش 2: تاریخ قومی | این حوزه همچنین به ملانزی رسیده است، جایی که تماس اخیر اروپاییان به محققان این امکان را داد تا دوره اولیه پس از تماس را مستقیماً مشاهده کنند و به سؤالات نظری مهمی بپردازند. مایکل هارکین استدلال می‌کند که «تاریخ قومی» بخشی از آشتی عمومی بین تاریخ و انسان‌شناسی در اواخر قرن بیستم بود.Michael E. 34#2 pp 113-128 تاریخ قومی به لطف فشارهای غیرعلمی خارجی، بدون یک چهره فراگیر یا برنامه آگاهانه، به صورت ارگانیک رشد کرد؛ با این حال، به مسائل محوری در تحلیل فرهنگی و تاریخی پرداخت. مورخان قومی به استفاده از دانش ویژه خود در مورد گروه‌های خاص، بینش‌های زبانی و تفسیر خود از پدیده‌های فرهنگی افتخار می‌کنند. آن‌ها ادعا می‌کنند که به تحلیلی عمیق‌تر از آنچه یک مورخ معمولی قادر به انجام آن است، صرفاً بر اساس اسناد مکتوب تولید شده توسط و برای یک گروه، دست می‌یابند. آن‌ها سعی می‌کنند فرهنگ را بر اساس اصطلاحات خاص خود و طبق کد فرهنگی خاص خود آن فرهنگ درک کنند. تاریخ قومی با سایر روش‌های تاریخی مرتبط متفاوت است، زیرا دیدگاه‌های امیک را به عنوان ابزار تحلیل در بر می‌گیرد. | ## بخش 3: تاریخ قومی | این حوزه و تکنیک‌های آن به دلیل چارچوب جامع و فراگیر خود، برای نوشتن تاریخ مردم بومی آمریکا بسیار مناسب هستند. این امر به ویژه به دلیل توانایی آن در ایجاد پل بین چارچوب‌های مختلف و دسترسی به زمینه‌ای آگاهانه‌تر برای تفسیر گذشته، اهمیت دارد. بعدها، جیمز آکستل، تاریخ قومی را به عنوان «استفاده از روش‌های تاریخی و قوم‌شناسی برای کسب دانش در مورد ماهیت و علل تغییر در فرهنگی که توسط مفاهیم و مقولات قوم‌شناسی تعریف شده است» توصیف کرد. دیگران این مفهوم اساسی را بر بازیگران تاریخی که قبلاً نادیده گرفته شده بودند، متمرکز کرده‌اند. به عنوان مثال، اد شیفلین ادعا کرد که تاریخ قومی اساساً باید حس خود مردم را در مورد چگونگی شکل‌گیری رویدادها و روش‌های آن‌ها برای ساخت فرهنگی گذشته در نظر بگیرد.Schieffelin, E. او تاریخ قومی را تلاشی مبتنی بر رویکردی کل‌نگر و در زمانی توصیف کرد که وقتی بتوان آن را «به خاطرات و صداهای افراد زنده پیوند داد» بیشترین پاداش را می‌دهد. | ## جمع‌بندی | هارکین با تأمل در تاریخ قوم‌شناسی به عنوان یک حوزه تحقیقاتی در ایالات متحده، آن را در چارچوب وسیع‌تری از همگرایی‌ها و واگرایی‌های حوزه‌های تاریخ و انسان‌شناسی و شرایط ویژه دعاویی ارضی سرخپوستان آمریکایی و تاریخ حقوقی در آمریکای شمالی در اواسط قرن بیستم قرار داده است.