موضوع مقاله: میدان کاپیتولین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میدان کاپیتولین | مقدمه: میدان کاپیتولین یک میدان عمومی است که در بالای کاپیتولین باستانی، بین فروم روم و مارتیوس در رم، ایتالیا واقع شده است. | ## بخش 1: میدان کاپیتولین | این میدان شامل سه ساختمان اصلی است: کاخ سناتوری، که به عنوان شهرداری رم نیز شناخته می‌شود، و دو کاخی که موزه‌های کاپیتولین را تشکیل می‌دهند، شامل کاخ محافظه‌کاران و کاخ جدید. موزه‌ها یکی از قدیمی‌ترین موزه‌های ملی جهان به‌شمار می‌روند و در سال ۱۴۷۱ تأسیس شدند، زمانی که پاپ سیکستوس چهارم برخی از برجسته‌ترین تندیس‌ها را اهدا کرد، از جمله گرگ ماده، اسپیناریو، کامیلس و سر عظیم امپراتور کنستانتین. در طول قرن‌ها، مجموعهٔ موزه‌ها رشد کرده و شامل بسیاری از بهترین آثار هنری و مصنوعات دوران روم باستان شده است. اگر اثری در رم بسیار ارزشمند یا شکننده بود و نسخه‌ای جایگزین آن ساخته شد، احتمالاً نسخهٔ اصلی اکنون در موزهٔ کاپیتولین به نمایش گذاشته شده است. تاریخچه میدان کاپیتول، در بالای تپهٔ کاپیتولین، شکل کنونی خود را در قرن ۱۶ به دست آورد، زمانی که پاپ پل سوم از میکل‌آنژ خواست تا بازسازی میدان را برای دیدار امپراتور انجام دهد. پروژه شامل بازسازی نمای کاخ سناتوری، که چند سال پیش بر روی خرابه‌های دفتر اسناد قدیمی روم باستان ساخته شده بود، و کاخ محافظه‌کاران قرن ۱۵ بود. همچنین شامل ساخت کاخ جدید و افزودن مجسمه‌ها و تندیس‌های مختلف از جمله تندیس سوار بر اسب مارکوس اورلیوس بود که در مرکز میدان قرار گرفت. بر روی باقی‌مانده‌های قلعه‌ای متعلق به خانواده کورسینی ساخته شده بود که مردم روم در سال ۱۱۱۴ به تصرف خود درآوردند. فضای جلوی قلعه، که برای تجمع مردم اختصاص داشت، با ساختمان‌هایی احاطه شده بود که به عنوان مقر فرماندهان نیروی نظامی شهر استفاده می‌شدند. میکل‌آنژلو دی لودوویکو بوناروتی (۱۴۷۵–۱۵۶۴)، معروف به میکل‌آنژ، هنرمند و معمار دوران رنسانس بود. او توسط پاپ پل سوم مأمور شد تا این میدان را بازسازی کند، زیرا پاپ می‌خواست نمادی از روم جدید ایجاد کند تا بر چارلز پنجم، که انتظار می‌رفت در سال ۱۵۳۸ از رم دیدن کند، تأثیر بگذارد. از زمان قرون وسطی، این میدان به حدی رها شده بود که به آن (تپهٔ بز) نیز گفته می‌شد، زیرا پس از سفر پیروزمندانه به افتخار چارلز پنجم در سال ۱۵۳۶ برای چرا کردن بزها استفاده می‌شد. در اوج شهرت خود، به او فرصت داده شد تا یک میدان شهری عظیم برای یک شهر بزرگ بسازد و عظمت روم را بازسازی کند. از ۱۵۳۴ تا ۱۵۳۸، او میدان را کاملاً بازطراحی کرد، هر جزئیات را رسم کرد و باعث شد کاپیتولین دیگر به سمت انجمن رومی نباشد، بلکه به سمت کلیسای جامع سنت پیتر که مرکز سیاسی جدید شهر بود، متمایل شود. در سال ۱۵۴۶، میکل‌آنژلو طرح بیضوی میدان را ارائه داد که شامل کف‌پوش مارپیچی پیچیده با ستاره‌ای دوازده‌پر در مرکز آن بود. میکل‌آنژلو نمای ساختمان‌های رسمی دولت شهری رم، شامل کاخ محافظه‌کاران، کاخ سناتوری و کاخ جدید را طراحی کرد. او نمای جدیدی برای کاخ محافظه‌کاران فرسوده طراحی کرد و کاخ جدید را به عنوان یک مکمل متقارن طراحی نمود تا تعادل و هماهنگی میان ساختمان‌های موجود ایجاد شود. کار آن‌قدر کند پیش رفت که میکل‌آنژلو تنها شاهد تکمیل پلکان دوگانه‌ای بود که دسترسی جدید به کاخ را فراهم می‌کرد و دو تندیس خدایان رودخانه‌های «تیبر» و «نیل» را در محل خود قرار داد. | ## بخش 2: میدان کاپیتولین | میکل‌آنژلو موقعیت تندیس را در مرکز میدان و بر روی یک میدان بیضوی سنگ‌فرش شده قرار داد. تندیس اصلی پس از بازسازی، اکنون در موزه‌های کاپیتولین نگهداری می‌شود، در حالی که یک نسخهٔ کپی در میدان قرار داده شده است. پاپ پل سوم میکل‌آنژلو را مأمور کرد تا یک چارچوب مناسب برای تندیس فراهم کند و نظم به تپهٔ نامنظم بالای شهر بدهد، که پیش‌تر دو ساختمان قرون وسطایی فروپاشیده در زاویهٔ حاد نسبت به یکدیگر در آن قرار داشتند. کاخ سناتورها و کاخ محافظه‌کاران یک زاویهٔ ۸۰ درجه تشکیل می‌دهند، که میکل‌آنژلو نمای جدید خود را بر آن‌ها منطبق کرد تا پرسپکتیو به سمت نقطهٔ دید توسط کاخ سناتوری گسترش یابد. برای این منظور، او ایدهٔ ساخت کاخ جدید را برای بستن پرسپکتیو به سمت کلیسای سانتا ماریا در آرا کوئلی و سنگ‌فرش کردن میدان ارائه داد. امروزه بخش‌هایی از سکوی معبد و پی‌ها پشت کاخ محافظه‌کاران در منطقهٔ نمایشگاهی ساخته‌شده در باغ کافرلی و داخل موزه‌های کاپیتولین قابل مشاهده است.; . اختلافات حاصل از معاملات تجاری در این مکان حل و فصل می‌شد، مگر آن‌که اهمیت کافی داشت تا به دادگاه عمومی، مانند دادگاه محافظان، ارجاع شود. جهت‌گیری سازه‌های پیشین طبق یک اصل طراحی حفظ شد که روسِلینو بعداً در شهر Pienza نیز به کار برد، که منجر به ایجاد یک میدان ذوزنقه‌ای شد. کاخ محافظه‌کاران قرن پانزدهم در موزه‌های کاپیتولین، تقریباً در سال ۱۵۴۰ توسط میکل‌آنژلو تخریب شد، اما طرح اولیهٔ آن در نقاشی‌های نقاش هلندی مارتن ون هیمسکرک که بین ۱۵۳۶ و ۱۵۳۸ کشیده شده بود، مستند شد. میکل‌آنژلو کاخ محافظان را بازطراحی کرد، تمامی سازه‌های قبلی را حذف نمود و آن را باکاخ سناتوری هماهنگ کرد. او یک پلکان دوگانه اضافه کرد تا به ورودی جدید دسترسی یابد، ورودی‌ای که دیگر به سمت فوروم‌ها نبود بلکه به سمت میدان بود. او همچنین نمای ساختمان را تغییر داد تا با کاخ سناتوری و کاخ جدید منطبق شود و ستون‌نما غول پیکر، یک قاب با نرده و یک برج به آن افزود. او ایوانی به نمای این کاخ اضافه کرد و ستون‌نما بزرگ و کرنیش با نرده و مجسمه‌ها ایجاد کرد. میکل‌آنژلو همچنین پلکان شیب‌دار و نرده‌ای را طراحی کرد که از آن می‌توان به میدان آراکوئلی در پایهٔ تپهٔ کاپیتولین نگاه کرد. بلوک‌های پپرینو از مجموعه تابولاریم در سمت چپ کاخ و گوشه‌ای از برج ناقوس مجدداً به‌کار رفته‌اند. این کاخ اکنون محل شهرداری رم است و پیش‌تر در قرن ۱۸ توسط جیووانی باتیستا پیرا نسّی به اقامتگاه سناتور آبوندیو رزونیکو تبدیل شده بود.Lowe, Adam. این پلکان را نمی‌توان تنها به‌عنوان بخشی از ساختمان در نظر گرفت بلکه باید در بستر کل میدان بررسی شود. پله‌ها که از مرکز هر بال شروع می‌شوند، به آرامی بالا می‌روند تا به گوشهٔ داخلی برسند، هم‌سطح می‌شوند و به سطح اصلی نما بازمی‌گردند. | ## بخش 3: میدان کاپیتولین | سپس به شکوهی پیوسته به سمت یکدیگر ادامه می‌دهند و در ورودی مرکزی طبقهٔ دوم به هم می‌رسند. این تغییر مختصر مسیر قطری و جهت داخلی، محور مرکزی را جذب می‌کند و دو طرف کاخ را به هم پیوند می‌دهد. فوارهٔ جلوی پلکان شامل تندیس‌های خدایان رودخانه تیبر و نیل و همچنین الههٔ روم است. بخش بالایی نما توسط میکل‌آنژلو با ستون‌نماهای بزرگ کرینتی طراحی شد تا با دو ساختمان دیگر هم‌خوانی داشته باشد. دلا پورتا تکمیل نمایکاخ سناتوری را انجام داد، از جمله جایگذاری تندیس آتنا در طاق مرکزی که از کاخ محافظه‌کاران برداشته شده بود و در سال ۱۵۹۳ با تندیسی کوچک‌تر از الهه از پورفری قرمز و مرمر سفید جایگزین شد. در سال ۱۵۸۷، زمانی که شاخه‌ای از قنات جدید به کاپیتولیو رسید، پاپ سیکستوس پنجم مسابقهٔ عمومی برای ساخت یک فواره در میدان اعلام کرد. این پروژه بزرگ، تنها به‌طور جزئی با ساخت دو مخزن در مرکز نمای کاخ، بین تندیس‌های دو رودخانه و زیر طاق حاوی تندیس الهه اجرا شد. نمای این کاخ کپی دقیقی از نمای کاخ محافظه است که با استفاده از نقشه‌های میکل‌آنژ هنگام بازطراحی آن کاخ یک قرن پیش ساخته شده بود. کوردوناتا کوردوناتا از کلمهٔ cordone که در معماری به معنای «عنصر خطی که حد را برجسته می‌کند» است راهی با شیب ملایم و عریض است که به تدریج از شهر تا بالای تپه بالا می‌رود. عرض آن به اندازه‌ای طراحی شده که سوارکاران بتوانند بدون پایین آمدن از اسب، تپه را صعود کنند. در کنار دو شیر مصری از بازالت سیاه که در پایهٔ کوردوناتا قرار دارند، در وسط مسیر و در فضای چمن‌کاری سمت چپ، بنای یادبود کولا دی ریِنتسو، سیاستمدار ایتالیایی (۱۳۱۳–۱۳۵۴)، نصب شده که در سال ۱۸۸۶ ساخته شد. در بالای کوردوناتا مجسمه‌های دیوسکوری، مجسمه‌های مرمری کاستور و پولوکس، از معبد کاستور و پولوکس، و دو مجسمه سلاح مرمری از نینفو دی الساندرو (غنائم ماریو) از میدان ویتوریو قرار دارند. دو فواره‌ای که در سال ۱۵۸۸ توسط جیاکومو دلا پورتا در میدان کاپیتولیو ساخته شدند، دو شیر از بازالت در دو طرف پایهٔ کوردوناتا هستند. این شیرها در سال ۱۵۸۲ از بقایای «معبد ایزیس» منتقل شدند و با دو گلدان مرمری ویژه برای جمع‌آوری آب تکمیل شدند. دو شیر اصلی در سال ۱۸۸۵ به موزه‌های واتیکان منتقل شدند، اما در سال ۱۹۵۵ دوباره به جای خود بازگردانده شدند. بنیتو موسولینی دستور داد که سنگفرش میدان طبق طرح میکل‌آنژ تکمیل شود، که توسط آنتونیو مونوز (۱۸۸۴–۱۹۶۰) در سال ۱۹۴۰، بر اساس طرحی از اتین دوپراک، انجام شد. سنگفرش هندسی میدان و مجسمه سوارکار مارکوس اورلیو در پشت اسکناس‌های ۵۰ سنتی یورویی ضرب شده در ایتالیا و در تمام صفحات گذرنامه ایتالیایی دیده می‌شود. | ## جمع‌بندی | نمایی از میدان در روی اسکناس‌های ۱۰۰۰۰ لیری، موسوم به «میکل‌آنژ»، که توسط بانک ایتالیا از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۷ منتشر شده است، قرار دارد.