موضوع مقاله: نصرالله خان (بخارا) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نصرالله خان (بخارا) | مقدمه: امیر نصرالله یا نصرالله خان (چغتایی: نصرالله خان) یا امیر محمد نصرالله بهادر خان، از ۲۴ آوریل ۱۸۲۷ تا ۲۰ اکتبر ۱۸۶۰ امیر بخارا بود. | ## بخش 1: نصرالله خان (بخارا) | خانیکوف استدلال کرد که امیر نصرالله دومین فرزند ارشد بود و ظفر نامه خسروی ادعا کرد که او دومین پسر از شش پسر امیر حیدر بود و امیر عمر را به عنوان پسر سوم نام برد. فتح نامه سلطانی محمد میرعلیم بخاری نیز امیر نصرالله را به عنوان پسر سوم توصیف کرد. عبدالعظیم سامی و ملا عبادالله و ملا محمد شریف که کتاب «تاریخ امیر حیدر» را نوشته‌اند، ادعا کرده‌اند که این دو شاهزاده همسن بوده‌اند. به نظر می‌رسد که اکثر محققان ازبک و شوروی تصمیم گرفتند از این ادعا که امیر نصالله پسر دوم امیر حیدر بوده است، پیروی کنند، که به احتمال زیاد از نظر ن.و. ظهور امیر نصرالله آسیای مرکزی در قرن نوزدهم توسط حکومت‌های قبیله‌ای محلی مختلف اداره می‌شد. خانواده سلطنتی و روسای قبایل محلی در مناطق کوچک‌تر مانند شهرسبز و اوراتیپا تلاش می‌کردند با ایجاد تعادل در برابر نفوذ خارجی از بخارا و خوقند، در قدرت باقی بمانند. شورش خیتوی-قیچاق شورش خیتوی-قیچاق نقش مهمی در تعیین زندگی امیر نصرالله به عنوان یک رهبر داشت. خیتوها و قیپچوق‌ها از دشت قبچاق به ماوراءالنهر مهاجرت کردند و با اقامت در میونکول، کنفدراسیون قبیله‌ای مانند منغیت‌ها و کناگاها را تشکیل دادند.Lee, pp. شیوه ظالمانه جمع‌آوری مالیات و سربازگیری از بخارا برای مقاومت در برابر خطر نیروهای خیوان-ترکمن باعث ظهور این شورش شد.Lee, pp. او بر خلاف امیر حسین که سوءظن امیر حیدر را به خیانت برانگیخت و امیر عمر که در طول شورش عملکرد ضعیفی داشت، حاکم قرشی باقی ماند.Lee, p. نصرالله از روی تجربه شخصی می‌دانست که برای شکست دادن عمر، به حمایت مردم سمرقند و میونکول (منطقه‌ای بین سمرقند و بخارا) نیاز دارد. | ## بخش 2: نصرالله خان (بخارا) | سپس او در سراسر دره زرافشان لشکرکشی کرد، جایی که قبایل و طوایف محلی ازبک در طول مسیر از او اطاعت کردند. امیرنصرالله با تکیه زیاد بر قبایل قرشی و سمرقند، از جنگ جانشینی با برادرانش بیرون آمد.Lee, p. پس از رسیدن به تخت سلطنت بخارا، او مردم را برای چندین سال از مالیات معاف کرد و برای جلب حمایت آنها، انتصابات جدیدی را در بین ثروتمندان، اشراف و علما انجام داد.Lee, pp. سلطنت نصرالله بن حیدر تورا در زمانی حاکم بود که کشورهای آسیای مرکزی تحت فشار پیشروی امپراتوری روسیه در شمال و امپراتوری هند بریتانیا در جنوب بودند. نصرالله در غرب بیشتر به عنوان امیری شناخته می‌شود که چارلز استودارت و آرتور کانولی، فرستادگان بریتانیا، را زندانی و سرانجام در سال ۱۸۴۲ اعدام کرد و جوزف ولف را که در سال ۱۸۴۳ برای کسب خبر از آنها آمده بود، زندانی اما سرانجام آزاد کرد. [ نیازمند منبع ] در تاریخ‌نگاری روسیه تزاری و شوروی، امیر نصرالله به عنوان یک امیر قصاب (امیر قصاب)، خونخوار، ستمگر و مستبد شناخته می‌شد، زیرا برادران خود را اعدام کرد و علیه همسایگان خود در منطقه لشکرکشی کرد. روابط بین بخارا و شهرسبز منغیت‌ها و کناگاها از دشتی قپشوق به ماوراءالنهر مهاجرت کردند و روابط آنها از همکاری تا رقابت متغیر بود. هر قبیله برای قدرت و نفوذ بیشتر تلاش می‌کرد که منجر به سازماندهی کنفدراسیون قبیله‌ای شد. شهرسبز دژ نخبگان حاکم کناگاها بود که برای حفظ استقلال خود از امارت بخارا سرپیچی کردند. با این حال، این شهر همچنان به عنوان پناهگاه سیاسی برای رهبران برکنار شده بخارا، خوقند و حتی افغانستان عمل می‌کرد. خانواده‌های حاکم کناگاها نیز سعی کردند از طریق روابط خانوادگی، بخارا و خوقند را متعادل کنند. | ## بخش 3: نصرالله خان (بخارا) | روابط بخارا و خوقند منغیت‌های بخارا و مینگ‌های خوقند برای برتری در منطقه با هم رقابت می‌کردند. هر دو نهاد سیاسی تلاش می‌کردند تا از طریق توجیه سلسله‌ایِ تعلق به یک قبیله قدرتمند، سلطنت محلی و بیش از آن از طریق اعتبار اسلامی و مذهبی، حکومت خود را مشروعیت بخشند. امیر نصرالله و محمد علیخان خوقندی هر دو به امپراتوری عثمانی برای عناوین مذهبی مختلف نگاه می‌کردند تا حکومت خود را به عنوان رهبران عادل در منطقه مشروعیت بخشند. در سال ۱۸۳۹، او به دلیل ساخت قلعه پیشاغار در نزدیکی جبهه بخارا توسط آنها، علیه خوقند اعلام جنگ کرد. او دو بار در سال‌های ۱۸۳۹ و ۱۸۴۱ خجند را فتح کرد و خان خوقند را مجبور به صلح به نفع خود کرد و اوراتیپا و خجند را به عنوان غرامت تصرف کرد. خان خوقند نیز مجبور شد مبلغ سنگینی بپردازد و او را به عنوان ارباب به رسمیت بشناسد و نام او را روی سکه‌ها و خطبه‌ها بنویسد. هنگامی که محمد علیخان با پادشاه آییم، بیوه پدرش، ازدواج کرد، مرجع مذهبی خوقند این اقدام او را نپسندید و به بخارا چشم دوخت تا در ایجاد نظم اسلامی، شریعت که یکی از ارکان بخارا بود، دخالت کند. پس از سال‌ها جنگ نیابتی در داخل و اطراف اوراتیپها که برای تسلط بر منطقه رقابت می‌کردند، امیر نصرالله در سال ۱۸۴۲ به خوقند حمله کرد. نودیرابیگیم، شاعره برجسته، بیوه محمد عمرخان و دیگر اعضای خانواده سلطنتی همگی اعدام شدند. محکوم کردن امیر نصرالله به خاطر حکومت ظالمانه‌اش توسط عوض محمد، در توصیف امیر نصرالله به عنوان فردی بی‌رحم و سنگدل نقش داشت، اگرچه اعدام یک حاکم سرنگون شده در آسیای میانه غیرمعمول نبود.Lee, p. بی‌رحمی امیر نصرالله در خوقند و تحمیل مالیات‌های سنگین توسط او، خیانت به انتظارات علما و شهروندان خوقند بود.Lee, pp. | ## جمع‌بندی | اگرچه حکومت مینگ در خوقند توسط شیرعلیخان و با کمک قبایل قرقیز و قپچاق احیا شد، اما بخارا به دخالت در سیاست داخلی خوقند ادامه داد که حتی پس از مرگ امیر نصرالله نیز در تضعیف خوقند مؤثر بود.Lee, p.