موضوع مقاله: کاظم رجوی (شاعر) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاظم رجوی (شاعر) | مقدمه: از نوجوانی به شعر و نویسندگی روی آورد و اشعار او بیشتر درون‌مایه‌های اجتماعی، انتقادی، تاریخی و فلسفی دارند. | ## بخش 1: کاظم رجوی (شاعر) | رجوی به زبان‌های عربی، ترکی آذری، ترکی استانبولی و فرانسوی تسلط داشت و دربارهٔ زبان‌های پهلوی، فارسی باستان و اوستایی نیز آگاهی گسترده‌ای داشت. پس از فراغت از تحصیل در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و سال‌ها در دبیرستان‌های تهران و دانشکدهٔ افسری به تدریس پرداخت. از سال ۱۳۴۳ نیز در دانشگاه ملی ایران (دانشگاه شهید بهشتی کنونی) به تدریس ادبیات فارسی اشتغال داشت. کاظم رجوی در تهران به سن ۸۴ سالگی درگذشت و در آرامگاه امامزاده طاهر به خاک سپرده شد. به جز مجموعه‌های شعر، حدود ۲۵ کتاب چاپ‌شده و نشده از او در موضوعات گوناگون بر جای مانده است. زندگی و پیشه کاظم رجوی، فرزند عباسعلی دیلمقانی، در سال ۱۲۹۱ شمسی / ۱۹۱۲ میلادی در دیلمقان (مرکز شهرستان شاپور، سلماس کنونی) در ایالت آذربایجان (استان آذربایجان غربی) زاده شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را تا سال ۱۳۱۰ در تبریز گذراند و سپس از ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۳ در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران تحصیل کرد. رجوی در سال‌های ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۴ ضمن انجام خدمت نظام وظیفه در دانشکدهٔ افسری، دورهٔ مهندسی نظامی را نیز گذراند. پس از پایان خدمت نظام، از سال ۱۳۱۴ به فعالیت در آموزش و پرورش پرداخت و در دبیرستان‌های آذربایجان شرقی به تدریس دروس ادبی، فلسفی و تربیتی مشغول شد. | ## بخش 2: کاظم رجوی (شاعر) | مدتی نیز به عنوان بازرس فنی، کفیل و رئیس دانشسرای پسران تبریز و دبیرستان وابسته به آن خدمت کرد. از جمله سمت‌های اداری و آموزشی او می‌توان به تدریس در دبیرستان‌های تهران (۱۳۱۸–۱۳۲۲)، بازرسی فنی و وزارتی (۱۳۲۲–۱۳۲۵)، تدریس در دبیرستان‌های مرکز (۱۳۲۵–۱۳۲۹)، بازرسی فنی (۱۳۲۹–۱۳۳۸) و از سال ۱۳۳۸ بازرسی عالی وزارت فرهنگ، اشاره کرد. در کنار این سمت‌ها و مسئولیت‌ها، از سال ۱۳۱۸ به مدت حدود بیست سال دروس ادبی، تاریخی و فلسفی را در دبیرستان‌های نظام تدریس کرد و استاد ادبیات و روان‌شناسی رهبری و فرماندهی در دانشکدهٔ افسری بود. رجوی در مأموریت‌های فرهنگی و مطالعاتی خود چندین بار به استان‌های شمالی و شمال‌غربی ایران، به‌ویژه آذربایجان، سفر کرد. هدف او از این سفر، درمان بیماری رماتیسم و سیاتیک با آب دریاچهٔ رضائیه بود که مدتی طولانی از آن رنج می‌برد. در جریان این سفر، رجوی در هر شهری از آذربایجان غربی که توقف می‌کرد، منظومه‌ای می‌سرود و آن را در نشست‌ها و محافل فرهنگی قرائت می‌نمود؛ سروده‌هایی که با استقبال و توجه اهل ادب روبه‌رو شد. مجموعهٔ این اشعار در شهریور ۱۳۲۸ به‌کوشش ادارهٔ فرهنگ رضائیه به مناسبت جشن مهرگان به چاپ رسید. سپس در سال ۱۳۲۹ برای درمان از راه ترکیه به اروپا رفت و پس از بهبودی، مدتی در استانبول اقامت داشت. در آذر ۱۳۴۲ به دعوت دولت ترکیه برای شرکت در جشن‌های سالانهٔ بزرگداشت مولانا جلال‌الدین بلخی و ایراد سخنرانی در دانشگاه‌های آنکارا و استانبول به ترکیه سفر کرد و پس از حدود پنجاه روز به ایران بازگشت. | ## بخش 3: کاظم رجوی (شاعر) | او با مجلات سهند تبریز، ارمغان، ماهتاب، مهر، سپید و سیاه، خراسان و مجلات کشورهای پاکستان، ترکیه، هندوستان، عراق و کانادا همکاری داشت و مقالات و اشعار بسیاری از او در این مطبوعات چاپ شد. رجوی به مهارت در زبان‌شناسی شهرت داشت و علاوه بر فارسی و آذری، با زبان‌های ترکی، فرانسوی، عربی و انگلیسی آشنا بود. او همچنین دربارهٔ زبان‌های باستانی ایران مانند اوستایی، فارسی باستان و پهلوی دانش گسترده‌ای داشت و به بررسی لهجه‌های محلی علاقه نشان می‌داد. هرچند تا سال ۱۳۳۶، با همان نام خانوادگی خود در شعر تخلص می‌کرد، ولی برای هم‌نام بودنش با کاظم رجوی سیاستمدار، ناچار شد نام شعری خود را عوض کند. در محافل ادبی، به‌ویژه در تهران، شناخته‌شده بود و از اعضای مؤسس برخی از انجمن‌های ادبی به‌شمار می‌رفت. بیشتر اشعارش به زبان فارسی سروده شده، اما قطعاتی به زبان‌های ترکی آذری و فرانسوی نیز از او باقی مانده است. وی از زبان‌های عربی، ترکی، فرانسوی، انگلیسی و ایتالیایی ترجمه‌های منظومی به فارسی دارد. موضوعات اشعارش متنوع است و از غزل‌های عاشقانهٔ جوانی تا سروده‌های میهنی، اجتماعی، فلسفی و عرفانی در آثارش دیده می‌شود. | ## جمع‌بندی | فرزندانش در ۱۳۸۷ش کتابخانهٔ شخصی او را را که بالغ بر ۱۵۷۹ جلد کتاب و مجله بود، به مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی اهدا کردند.