موضوع مقاله: آمنی‌دنس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آمنی‌دنس | مقدمه: آمنی‌دنس ، به معنی «تماما دندان»، یک جنس منقرض‌شده از جانوران بزرگ کامبرین است که تنها از روی مجموعه‌ای از دستگاه‌های دهانی بزرگ و ساختارهای چنگال مانند اسکلروتیزه شناخته می‌شود، که در ابتدا با قطعات دهانی آنومالوکاریدیدها اشتباه گرفته می‌شد. | ## بخش 1: آمنی‌دنس | هنگامی که برای اولین بار نامگذاری شد، به عنوان یک پریاپولیید غول‌پیکر تفسیر شد، اما اکنون یک پان‌آرتروپود در نظر گرفته می‌شود. دستگاه دهانی آن بسیار شبیه به دستگاه دهانی پامبدلوریون، لوبوپودین آبشش‌دار کوچک‌تر است، که نشان می‌دهد احتمالاً خویشاوند نزدیک آن گونه، و حتی مترادف احتمالی آن است. با حداکثر طول تخمینی بدن ، گفته می‌شود که آمنی‌دنس بزرگترین موجود زنده آزادزی شناخته شده کامبرین بوده است. فسیل‌های آمنی‌دنس در شیل‌های مائوتیانشان در استان یوننان در جنوب چین یافت می‌شوند و به ویژه در منطقه کمی جوان‌تر لاگرشتات شیائوشیبا، به وفور یافت می‌شوند. در آن زمان، آنرا به عنوان مخروط دهانی یک آنومالوکاریدید تفسیر کردند و از آن به عنوان مدرکی برای این ادعا استفاده شد که آنومالوکاریدیدها می‌توانستند تا طول داشته‌ باشند. آمنی‌دنس بعدها به عنوان نمونه‌هایی از پیتویا و پاراپیتویا توصیف شد تا اینکه سرانجام در سال 2006 به عنوان یک گونه مجزا شناخته و آمنی‌دنس آمپلوس نامگذاری شد. در این زمان، به عنوان یک پریاپولید غول‌پیکر، با حداقل تفسیر شد، بسیار بزرگتر از اکثر پریاپولیدها شناخته شده. بعدها آمنی‌دنس به عنوان یکی از خویشاوندان نزدیک پامبدلوریون، گونه آبشش‌دار لوبوپودین، شناسایی شد. | ## بخش 2: آمنی‌دنس | در سال ۲۰۲۴، بقایای بیشتری از شیائوشیبا لاگرشتاته توصیف شد که به عنوان گونه جدیدی به نام O. qionqii پیشنهاد شدند، که برگرفته از کیونگچی افسانه‌ای و آدمخوار، یکی از چهار موجود باستانی در اساطیر چینی است که معنای نامش "به طرز ناراحت‌کننده‌ای عجیب" است. اعتبار این گونه جدید بعداً مورد سوال قرار گرفت، زیرا تمام نمونه‌هایی که به عنوان O. amplus شناسایی شدند، فاقد یک صفحه باریک بودند و هیچ‌کدام یک جفت صفحه کامل اضافی برای مجموع ۱۴ صفحه ادعایی، که دو ویژگی تشخیصی اصلی برای O. همچنین اصلاحیه‌ای در تفسیر دهان ارائه شد و استدلال شد که دهان شامل یک «صفحه میانی» جفت نشده در جلوی دهان بوده است که وجود یک دندان اضافی جفت نشده را در برخی فسیل‌ها توضیح می‌دهد. سایر ویژگی‌های تشخیصی نیز مورد بحث قرار گرفتند، از جمله تراز دقیق دندان‌های داخلی به صورت ستونی؛ این ویژگی نیز به عنوان منحصر به فرد بودن یک گونه نسبت به گونه دیگر نشان داده نشد. نویسندگان اصلی پاسخ دادند و استدلال کردند که وجود یک صفحه میانی بی‌اساس است، زیرا در نمونه‌های جدا شده قابل شناسایی نیست. آمنی‌دنس در درجه اول از روی قطعات دهانی بزرگ و اخیراً، از روی بخش‌های انتهایی زائده‌های جلویی شناخته شده است. | ## بخش 3: آمنی‌دنس | قطعات دهانی حفظ شده، یک حلق عضلانی کوتاه و احتمالاً بیرون‌زده را تشکیل می‌دادند که توسط دایره‌هایی از اسکلریت‌های خاردار احاطه شده بود، که یادآور اسکلریت‌های پریاپولیدها ، کینورینچ‌ها و لوریسیفران‌ها هستند. بر اساس اندازه بزرگ قطعات دهانی حفظ شده، تخمین زده می‌شود که آمنی‌دنس تا طول داشته است. دهان، برخلاف مخروط‌های دهانی رادیودونت‌ها، به صورت دو طرفه قرار گرفته بود و دو مجموعه "فک" روبروی هم را تشکیل می‌داد که از تعدادی صفحه دندانی تشکیل شده بودند که به یک صفحه پایه و یک خار ناخن مانند تقسیم می‌شدند. یک "صفحه میانی" جفت نشده احتمالاً در قسمت قدامی وجود داشت که ستون مخصوص دندان‌های حلقی زیرین خود را داشت. زائده‌های جلویی از قسمت‌های انتهایی آنها شناخته می‌شوند که به صورت پایه‌های پهن و به شدت اسکلروتیزه به نظر می‌رسند و دارای یک سری چنگال‌های بلند متقارن دو طرفه هستند. علاوه بر این، عناصری که ممکن است نشان دهنده پوسته‌های سر متقارن دو طرفه باشند و تعدادی ساختار کوچک تیغه مانند، مرتبط با قطعات دهانی و چنگال‌ها یافت شده‌اند. | ## جمع‌بندی | پراکنش فسیل‌های آمنی‌دنس هم در زیست‌بوم چنگ‌جیانگ و هم در لاگرشتات شیائوشیبا چین یافت می‌شود که سن آنها تقریباً 520 میلیون سال (مرحله کامبرین 3)Hofmann, M.