موضوع مقاله: لوئیجی تنکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوئیجی تنکو | مقدمه: از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به این دنیای دیوانه دیوانه ترانه اشاره کرد. | ## بخش 1: لوئیجی تنکو | مرگ او خودکشی اعلام شد، اما حتی دهه‌ها بعد، شواهد فراوان به نفع قتل، باعث شد تحقیقات دو بار از سر گرفته شود. ترزا زوکولا مادر وی با جوزپه تنکو ازدواج کرده بود و آنها پسری به نام والنتینو داشتند، اما این زوج در نهایت از هم جدا شدند و ترزا به کاسین نقل مکان کرد. شایعه شده است که لوئیجی تنکو حاصل یک رابطه خارج از ازدواج بین مادرش و مردی ناشناس از خانواده میکا بوده است که در آن زمان برای آنها کار می‌کرد: احتمالاً پسر شانزده ساله یا پدرش. تنکو دوران کودکی خود را در کاسین و ریکالدون گذراند تا اینکه در سال ۱۹۴۸ به لیگوریا و سپس به جنوا نقل مکان کرد، در آن جا مادرش یک مغازه شراب فروشی به نام انوس در محله لا فوچه داشت. او از همان ابتدا به موسیقی علاقه پیدا کرد و به صورت خودآموز گیتار، کلارینت و ساکسیفون را آموخت. تنکو اولین حضور خود را در دنیای موسیقی حرفه‌ای ایتالیا با گروه آی کاوالیری تجربه کرد که شامل جان پی‌یرو روربری و انتسو یاناچی می‌شد. در سال ۱۹۶۱ تنکو اولین تک‌آهنگ خود را با نام واقعی خود با عنوان «کواندو» منتشر کرد. او دانشگاه را با تحصیل در رشته مهندسی الکترونیک آغاز کرد و سعی داشت خواسته‌های مادر و برادرش را برآورده کند. | ## بخش 2: لوئیجی تنکو | در سال ۱۹۶۲، او یک تجربه کوتاه سینمایی را با فیلم «لا کوکاگنا» ساخته لوچیانو سالچه آغاز کرد. او همچنین در ساخت موسیقی متن فیلم همکاری داشت و دوستش فابریزیو د آندره را از طریق آهنگ «لا بالاتا دلروئه» معرفی کرد. لوئیجی کومنچینی تنکو را برای نقش بوبه در فیلم «لا راگازا دی بوبه» که بر اساس رمان کارلو کاسولا ساخته شده بود، در نظر داشت. با این حال، در سال ۱۹۶۳ دوستی او با جینو پائولی به دلیل رابطه مشکل‌دار با بازیگر استفانیا ساندرلی به هم خورد. در سال ۱۹۶۶، پس از گذراندن دوره خدمت اجباری سربازی، او آلبوم «یک روز پس از دیگری» را برای آرسی‌ای منتشر کرد. اینکه چگونه او در حالی که گذرنامه‌اش هنوز در اختیار ارتش ایتالیا بود، موفق به ورود به آرژانتین شد، مشخص نیست. علاوه بر این، طبق خدمت سربازی، فرد اجازه خروج از ایتالیا را نداشت و مجازات آن بازداشت بود که طبق دفترچه سوابق خدمتش، او چنین تجربه‌ای نداشت. در همان سال در رم، او با دالیدا خواننده ایتالیایی-فرانسوی آشنا شد و با او دوست شد. | ## بخش 3: لوئیجی تنکو | تصور عمومی بر این بود که آنها عاشق و معشوق شده‌اند، با این حال، تنکو نامزدی به نام والریا داشت که یک دهه پس از مرگش نامه‌های زیادی از او کشف شد. لینو پاترونو، دوست نزدیک تنکو، رابطه خود با دالیدا را یک «ترفند بازاریابی» توصیف کرد. ویدیوی این اجرا از بین رفته است؛ با این حال، فایل صوتی ضبط شده از رادیو باقی مانده است. آن شب، تنکو بد و بی‌موقع خواند، احتمالاً به این دلیل که کمی قبل از اجرا برای مقابله با اضطراب، باربیتورات و الکل مصرف کرده بود. پس از اجرا، در عصر ۲۶ ژانویه، او در رستوران نوسترومو به همراه دالیدا، همسر سابقش، دیگر دوستان و همکارانش دیده شد. تقریباً ساعت ۲ بامداد ۲۷ ژانویه، تنکو توسط دالیدا در اتاقش، شماره ۲۱۹، در هتل ساووی، مرده پیدا شد. با این حال، به دلیل تخلفات متعدد در تحقیقات، پرونده دو بار بازگشایی شد، اما همچنان حکم خودکشی صادر شد. چندین نفر از نزدیکان تنکو شاهد بودند که او بیشتر از فساد و رشوه‌خواری در جشنواره ناراحت بود و قصد داشت یک کنفرانس مطبوعاتی برای افشای همه چیز برگزار کند. | ## جمع‌بندی | تنکو در مراسمی کوچک در ریکالدون به خاک سپرده شد، در حالی که مسئولان جشنواره به نمایش ادامه دادند و سعی کردند از رسوایی فرار کنند.