موضوع مقاله: گوستاف کنیتل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گوستاف کنیتل | مقدمه: گوستاف کنیتل (۲۷ نوامبر ۱۹۱۴ – ۳۰ ژوئن ۱۹۷۶) نظامی آلمانی در دوره رایش سوم و از اعضای وافن-اس‌اس بود که نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرد. | ## بخش 1: گوستاف کنیتل | سال‌های اولیه گوستاف کنیتل روز ۲۷ نوامبر سال ۱۹۱۴، به همراه برادر دوقلوی خود برنارت، در نوی-اولم زاده شد. کنیتل، با علاقه به نظامی‌گری، بهار سال ۱۹۳۴ به آلگماینه اس‌اس و حزب ناسیونال سوسیالیست پیوست. این بار مورد پذیرش بود و در هنگ دویچلانت اس‌اس-فرفوگونگس‌تروپه در الوانگن قرار گرفت. کنیتل درخواست گذراندن دوره آموزش افسری کرد و به دانشکده اس‌اس در بات تولتس فرستاده شد. روز ۹ نوامبر سال ۱۹۳۸ با درجه اس‌اس-اونتراشتورم‌فورر (معادل ستوان دوم) به زمره افسران درآمد و به هنگ دویچلانت اس‌اس بازگشت. روز ۹ نوامبر سال ۱۹۳۹ به درجه اس‌اس-اوبراشتورم‌فورر (معادل ستوان یکم) ترفیع گرفت. جنگ جهانی دوم با آغاز جنگ جهانی دوم، کنیتل نخستین تجربه رزمی خود را در نبرد فرانسه تجربه کرد. در این کارازار فرمانده یک دسته در گردان ۱۵ موتورسوار در لشکر یکم زرهی اس‌اس لایب‌اشتاندارته اس‌اس آدولف هیتلر بود. عملکرد خوبی در این جایگاه داشت تا این روز ۱۹ ژوئن سال ۱۹۴۰ در جریان حمله به سن-پورسن از ناحیه ران چپ به شدت زخمی شد. در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی، تا روز ۱۰ ژوئیه سال ۱۹۴۱ همچنان فرمانده این گروهان بود تا این که دوباره در جریان حمله لشکر لایب‌اشتاندارته به ارتفاعات مارخلوسک در اوکراین این بار در اثر اصابت ترکش و گلوله از ناحیه شانه راست مجروح شد. | ## بخش 2: گوستاف کنیتل | پس از درمان در بیمارستان‌های مختلف، کنیتل به گردان جایگزینی و آموزش اس‌اس در داخائو منتقل شد تا سلامت خود را بازیابد. همان ماه به میدان نبرد در جبهه شرقی بازگشت و در تصرف روستوف عملکرد متمایزی از خود نشان داد. این یگان پس از تحمل تلفات سنگین در جبهه شرقی، برای بازسازی و بازتجهیز به ناحیه رزمایش زنلاگر در آلمان فرستاده شد. پس محاصره ارتش ششم ورماخت در نبرد استالینگراد، لشکر لایب‌اشتاندارته بل شتاب به قسمت جنوبی جبهه شرقی فرستاده شد. کنیتل روز ۱۵ فوریه سال ۱۹۴۳ در نزدیکی برکا از قسمت پا و روز ۱۱ ژوئیه در نزدیکی تتروینو از قسمت بازوی چپ زخمی شد اما همچنان با نیروهای خود ماند. گردان کنیتل ماه مارس سال ۱۹۴۴ با حفظ یک تپه در مقابل حملات شدید ارتش سرخ، راه عقب‌نشینی لشکر شصت‌وهشتم پیاده‌نظام ورماخت و گریز آن از محاصره را باز نگاه داشت. کنیتل بدین جهت و به جهت سایر اقدامات رزمی، مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. مدت کوتاهی بعد به آلمان بازگشت و روز ۶ مه سال ۱۹۴۴ با ریمون گوتیه، بانوی ۲۱ ساله ازدواج کرد. پس از گذراندن سه سال در جبهه شرقی، او و یگانش چند روز پس از پیاده‌سازی در نرماندی به این منطقه فرستاده شد. کنیتل به رزمی در حال عقب‌نشینی در فرانسه به سمت خط وست‌وال در مرزهای غربی بدنه خاک آلمان ادامه داد. | ## بخش 3: گوستاف کنیتل | پس از یک مرخصی کوتاه، فرماندهی گردان ۱ جایگزینی میدانی اس‌اس را در لوبکه بر عهده گرفت. با این وجود با اصرار ویلهلم مونکه، فرمانده لشکر لایب‌اشتاندارته، مبنی بر بازگشت کنیتل به فرماندهی گردان ۱ شناسایی اس‌اس، روز ۱۳ دسامبر سال ۱۹۴۴ دوباره به خط مقدم در جبهه غربی رفت و به فرماندهی یگان موسوم به «گروه پرسرعت کنیتل»، یک گروه رزمی متشکل از نیروهای گردان ۱ شناسایی اس‌اس، منصوب شد. کنیتل که جنگ را مغلوبه می‌دید و میلی برای ادامه رزم نداشت، از مونکه خواست این جایگاه را به کس دیگری بدهد اما با او مخالفت شد. نیروهای گردان کنیتل روز ۱۶ دسامبر، در جریان نبرد آردن، ۱۱ تن از اسرای آمریکایی را در ورت کشتند. البته مشخص نیست کنیتل خود از این اقدام مطلع بود یا نه یا این که خود دستور به آن داده یا نه. بمب‌افکن‌های آمریکایی روز ۳۱ دسامبر سال ۱۹۴۴ قرارگاه فرماندهی کنتیل را در نزدیکی ویلزان بمباران کردند. روز ۵ ژانویه ساب ۱۹۴۶ قصد داشت با همسرش در نوی-اولم دیدار کند که توسط عوامل اطلاعاتی آمریکایی دستگیر شد. در ابتدا به قتل اسرای آمریکایی اعتراف کرد اما بعداً منکر آن شد و اعتراف پیشین خود را در اثر شکنجه جسمی و روحی خود توسط آمریکایی‌ها دانست. | ## جمع‌بندی | گوستاف کنیتل در نهایت در حال عمل قلب در بیمارستانی در اولم، روز ۳۰ ژوئن سال ۱۹۷۶ درگذشت.