موضوع مقاله: تو هه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تو هه | مقدمه: تو هه (مجسمه اسباب‌بازی) یا کون گیونگ بوت یک اسباب‌بازی سنتی برای کودکان در ویتنام است که از پودر برنج چسبناک به شکل مجسمه‌های خوراکی مانند حیوانات، گل‌ها یا شخصیت‌های داستان‌های عامیانه ساخته می‌شود. | ## بخش 1: تو هه | در گذشته، تو هه فقط در مناسبت‌های جشنواره‌ها، به ویژه تت نگوین دان و تت ترونگ تو که جشنواره‌های مورد علاقه کودکان ویتنامی هستند، ساخته و فروخته می‌شد. امروزه، این اسباب‌بازی تقریباً در تمام جشنواره‌های سنتی و در مکان‌های عمومی مانند پارک‌ها یا باغ‌ها معرفی می‌شود. از آنجایی که تو هه یکی از نادرترین اسباب‌بازی‌های سنتی باقی‌مانده ویتنام است، هنر ساخت تو هه به عنوان سفیر فرهنگی ویتنام در نظر گرفته می‌شود و تلاش‌های زیادی برای حفظ و توسعه این هنر سنتی انجام می‌شود. اشکال مجسمه تو هه که با دست هنرمند مدل‌سازی می‌شوند، از حیوانات، گل‌ها و شخصیت‌های داستان‌های عامیانه مانند تون نگو خونگ، پادشاه میمون در سفر به غرب، گرفته شده‌اند. هفت رنگ اصلی برای مجسمه‌های تو هه وجود دارد که عبارتند از سبز، آبی دریا، قرمز، بنفش، زرد، سفید و سیاه، این رنگ‌ها از پودر برنج مخلوط با رنگ‌های خوراکی به دست می‌آیند که برای جایگزینی رنگ‌های درختان یا خاکستر استفاده می‌شوند تا خوراکی بودن تو هه تضمین شود. در گذشته، پس از ورز دادن، آن را بخارپز می‌کردند، اما امروزه مجسمه‌ها مستقیماً از خمیر از پیش جوشیده ساخته می‌شوند تا صنعتگر بتواند زمان ساخت یک مجسمه را کاهش دهد. این خمیر از پودرهای برنج چسبناک و معمولی تهیه می‌شود، قبل از اینکه به مدت یک ساعت در آب جوش قرار گیرد، با آب شیرین ورز داده می‌شود و در نهایت با رنگ خوراکی رنگ می‌شود. | ## بخش 2: تو هه | هیچ درسی برای ساخت تابو وجود ندارد، پسران این مهارت را صرفاً از طریق تماشا و خودآموزی از پدر خود منتقل می‌کنند. با این وجود، امروزه ساخت تابو به معلولان نیز آموزش داده می‌شود تا بتوانند با ساخت تابو و سایر اشکال هنر سنتی زندگی کنند. به‌طور سنتی، صنعتگران توهه مجموعه‌ای از ابزارهای جمع و جور داشتند تا بتوانند در یک روز به چندین مکان عمومی مانند بازارها، محوطه معابد عمومی و به ویژه جشنواره‌های محلی که کودکان اغلب برای بازی یا همراهی والدین خود در آنجا جمع می‌شدند، بروند. دو مناسبت مهم سالانه برای صنعتگران توهه، تت نگوین دان و تت ترونگ تو هستند زیرا این دو جشنواره‌های مورد علاقه کودکان ویتنامی هستند. امروزه، تُو هِ نه تنها در تعطیلات تت و سایر جشنواره‌ها، بلکه در تمام طول سال در مکان‌های عمومی مانند پارک‌ها و باغ‌ها ساخته و فروخته می‌شود. روستایی در حومه هانوی وجود دارد که بسیاری از مردم با ساخت و فروش تُو هِ امرار معاش می‌کنند. این روستا، روستای شوان لا است که حدود ۲۰۰ صنعتگر تُو هِ دارد و تقریباً همه روستاییان از کودکان تا بزرگسالان می‌توانند در مدت زمان بسیار کوتاهی تُو هِ بسازند. | ## بخش 3: تو هه | در مواجهه با تهدید اسباب‌بازی‌های مدرن و سایر اشکال سرگرمی، صنعتگران باید خلاق‌تر و خلاق‌تر باشند تا مجسمه‌هایشان سرزنده‌تر و به کودکان نزدیک‌تر به نظر برسند، به همین دلیل، امروزه می‌توان مجسمه‌ها را با الهام از شخصیت‌های فیلم‌ها و کارتون‌های بین‌المللی مانند دورایمون، پیکاچو و حتی ملوان ماه با موهای بور خودش ساخت. به عنوان یکی از نادرترین اسباب‌بازی‌های سنتی باقی‌مانده در دوران مدرن، تو او سفیر فرهنگی ویتنام محسوب می‌شود. برخی از صنعتگران برای اجرای هنر ساخت تو او به ایالات متحده یا کره جنوبی دعوت می‌شوند. یکی دیگر از نشانه‌های مثبت وجود تو او این است که وزارت فرهنگ و اطلاعات ویتنام توجه بیشتری به حفظ و ترویج این هنر سنتی نشان داده است. به یک صنعتگر تو او از تای بینه به دلیل تلاشش در حفظ هنر ساخت تو او، از انجمن ادبیات و هنر عامیانه ویتنام مدال اهدا شد در حالی که تو او اغلب در جشنواره‌های فرهنگی معرفی می‌شود. | ## جمع‌بندی | تو او برای کودکان فقیر منطقه کوهستانی در شمال ویتنام که توانایی خرید اسباب‌بازی را ندارند، آورده می‌شود و به آنها دستورالعمل‌هایی برای ساخت اشکال ساده‌ای از مجسمه‌های تو او داده می‌شود.