aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: فرانچسکا مامبرو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرانچسکا مامبرو | مقدمه: فرانچسکا مامبرو (؛ زادهٔ ) فعال و تروریست ایتالیایی است که عضو برجستهٔ راست‌گرای افراطی هسته‌های مسلح انقلابی ایتالیا (NAR) بود. | ## بخش 1: فرانچسکا مامبرو | او در مارس ۱۹۸۲ در رم به عنوان مظنون بمب‌گذاری در بولونیا در اوت ۱۹۸۰ دستگیر شد. زندگی اولیه مامبرو در ۲۵ آوریل ۱۹۵۹ در کیتی، تنها دختر خانواده‌ای چهار فرزند، متولد شد (برادران او ماریانو، ماریو و ایتالوی بودند). سیاست‌های راست‌گرای افراطی مامبرو در دوران تحصیل در لیسه فعال شد و بعدها به جنبش اجتماعی ایتالیا پیوست، ابتدا در بخش جوانان و سپس در FUAN که در دفتر مرکزی آن در ویا سیه‌نا فعالیت می‌کرد. مامبرو همچنین عضو مبارزهٔ مردمی بود که در آن زمان توسط تئودورو بوانتمپو و پائولو سینورلی رهبری می‌شد. او به گروه گروه‌های مسلح انقلابی پیوست که در آن زمان توسط والریو فیوراونتی رهبری می‌شد و او قبلاً در دوران کودکی با او آشنا شده بود. ریکاردو بوکا این زوج را چنین توصیف می‌کند: یکی از اولین اقدامات مامبرو با گروه، در ۷ مارس ۱۹۷۹ بود—شب قبل از سالگرد روز جهانی زن—که او یک بمب دست‌ساز در منطقهٔ پراتی رم قرار داد؛ فیوراونتی همراه با چند نفر دیگر او را پوشش دادند. | ## بخش 2: فرانچسکا مامبرو | در ۳۰ مارس سال بعد، مامبرو، فیوراونتی و دیگران به یک پایگاه ارتش در پادوا حمله و آنجا را سرقت کردند، که در آن مسلسل‌ها، تفنگ‌های خودکار، تپانچه و مهمات به سرقت رفت. هنگام فرار، مامبرو حروف "BR" را بر دیوار پادگان نوشت تا تحقیقات بعدی پلیس را گمراه کند. دو ماه بعد، مامبرو در واحدی شرکت داشت که در حمله‌ای به یک دبیرستان در رم، یک پلیس را کشت و دیگری زخمی شد. او در اکتبر ۱۹۸۱، کاپیتان ۲۶ سالهٔ فرانچسکو استراولو، مأمور اجرای قانون که گروه‌های راست‌گرا را در ایتالیا بررسی می‌کرد، به قتل رساند و به طور علنی اعلام کرد: ما به تصاحب قدرت یا آموزش دادن مردم علاقه‌ای نداریم. ما از مردن یا پایان دادن روزهای خود در زندان نمی‌ترسیم؛ تنها ترس ما این است که نتوانیم همه چیز و همهٔ افراد را پاک کنیم. در ۵ مارس ۱۹۸۲، در جریان تیراندازی با پلیس پس از سرقت از بانکا نازیوناله دل لاورو در رم، مامبرو از ناحیهٔ کشالهٔ ران مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت مجروح شد. | ## بخش 3: فرانچسکا مامبرو | او به اورژانس بیمارستان سانتو اسپیریتو منتقل شد؛ زنده ماند اما در همانجا دستگیر شد. مامبرو به بی‌گناهی خود در بمب‌گذاری ادامه داد و اشاره کرد که با توجه به تعداد دیگر قتل‌هایی که اعتراف کرده بود، برای او دلیلی برای دروغ گفتن وجود نداشت. مامبرو مجموعاً به ۹۶ قتل (شامل ۸۵ قتل در بولونیا) و همچنین سرقت، مالکیت غیرقانونی سلاح، ورود غیرمجاز به خانه، آدم‌ربایی، مشارکت در گروه‌های شورشی، فعالیت‌های تروریستی و توطئه متهم شد. در سال ۱۹۸۵، او با والریو فیوراونتی ازدواج کرد، شریک دههٔ گذشتهٔ خود و با او در سال ۲۰۰۱ دختری به دنیا آورد. مامبرو، همراه با فیوراونتی، مسئولیت اخلاقی اقدامات NAR را پذیرفت اما مشارکت در بمب‌گذاری بولونیا و به‌طور خاص کشتن آلکسندرو کاراویلانی، دانش‌آموز ۱۷ ساله‌ای که در ۵ مارس ۱۹۸۲ کشته شد، رد کرد. آزادی از زندان مامبرو در سال ۲۰۱۳ به مرخصی مشروط رسید و حکم او پنج سال بعد به‌طور رسمی پایان یافت. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۵، کوزیمو ماریا فرّی اظهار داشت که مامبرو در طول مدت محکومیت تحت نظارت بوده و این دولت را متقاعد کرده که او «نوعی پشیمانی» نشان داده است.
موضوع مقاله: نجاة مکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نجاة مکی | مقدمه: آثار او تحت تأثیر محیط اطراف، فرهنگ و طبیعت امارات، از جمله صحرا، دریا و فولکلور محلی شکل گرفته‌اند. | ## بخش 1: نجاة مکی | او فعالیت خود را در مؤسسات و انجمن‌های هنری متعددی مانند انجمن هنرهای تجسمی امارات و گروه دوستان هنر خلیج ادامه می‌دهد. تحصیلات نجاة مکی نخستین زن اماراتی بود که در سال ۱۹۷۷ موفق به دریافت بورسیهٔ دولتی برای تحصیل هنر در خارج از کشور شد. او مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ نقش‌برجسته و فلز از دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه قاهره دریافت کرد و در سال ۲۰۰۱ نیز دکتری فلسفهٔ هنر را از همان دانشکده اخذ نمود. | ## بخش 2: نجاة مکی | پیشه نجاة مکی تحت تأثیر هنرمندان پیشگام مصری همچون محمود مختار، محمد سعید، حامد ندا، برادران وانلی، السجینی و سعید الصدر قرار گرفت. خلاقیت او همچنین از محیط بومی امارات، از جمله صحرا، دریا و فولکلور محلی الهام گرفته است. آثار مکی طیف گسترده‌ای از سبک‌ها از رئالیسم گرفته تا اکسپرسیونیسم انتزاعی را دربرمی‌گیرد.هنر و خلاقیت نجاة مکی تحت تأثیر عوامل محیطی متعددی شکل گرفت، اما دغدغهٔ اصلی او همواره وطنش بود؛ این تمرکز بر فرهنگ و طبیعت امارات در آثارش منعکس شده و مناظر صحرا، دریا و فولکلور محلی را به تصویر می‌کشد. | ## بخش 3: نجاة مکی | نجاة مکی دربارهٔ پیوند عمیق خود با رنگ چنین گفته است: «همه‌چیز برای من رنگ دارد. در کودکی، پدرم دکان عطاری داشت که پر بود از جعبه‌های گیاهان دارویی گوناگون، همچنین رنگ نیلی و سنگ زاج. | ## جمع‌بندی | من از همهٔ آن‌ها برای نقاشی روی کیسه‌های کاغذی استفاده می‌کردم و همان‌جا بود که علاقه‌ام به رنگ شکل گرفت.
موضوع مقاله: ماریو آماتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماریو آماتو | مقدمه: ماریو آماتو، معاون دادستان عمومی رم، توسط دو نفر از اعضای سازمان راست افراطی هسته‌های مسلح انقلابی که نو فاشیست بودند، ترور شد. | ## بخش 1: ماریو آماتو | زندگی‌نامه حرفه و تحقیقات تروریسم سیاه پس از خدمت به عنوان معاون دادستان در دادستانی روورِتو از سپتامبر ۱۹۷۱ تا تابستان ۱۹۷۷، در ۳۰ ژوئن ۱۹۷۷ ماریو آماتو با همان سمت به دادستانی رم منتقل شد. او همراه با ویتوریو اوکورسیو، نخستین قاضی بود که سعی کرد یک «دیدگاه کلی» نسبت به تروریسم سیاه ارائه دهد. | ## بخش 2: ماریو آماتو | ترور او تا صبح ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰ در تحقیقات تروریسم سیاه تنها بود، تنها چند هفته پیش از بمب‌گذاری بولونیا. پس از قتل، جوزوا فیوراوانتی و فرانچسکا مامبرو طبق گفته‌های خود جشن گرفتند و اعلام کردند: «امروز آماتو زندگی حقیر خود را با گلوله پایان داد.» پس از مرگ پس از مرگ آماتو، یک پول در دادستانی رم تشکیل شد که با استفاده از تحقیقات و بینش‌های آماتو، نتایج قابل توجهی در زمینه تحقیقات تروریسم سیاسی و جرم سازمان یافته به دست آمد. | ## بخش 3: ماریو آماتو | دیوان کیفری بولونیا، در حکم شماره ۱/۲۰۲۰، گیلبرتو کاوالینی را به حبس ابد محکوم کرد. در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۲، شهرداری روورِتو خیابانی را به نام او اختصاص داد و شهرداری رم نیز خیابانی نزدیک پیازاله کلودیو را به او اختصاص داد. | ## جمع‌بندی | در چهل امین سالگرد مرگ، تمبری به ارزش ۱٫۱۰ یورو از سری تماتیک «حس مدنی» به او اختصاص یافت.
موضوع مقاله: نیروهای مسلح انقلابی (ایتالیا) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیروهای مسلح انقلابی (ایتالیا) | مقدمه: نیروهای مسلح انقلابی ، مخفف NAR، یک سازمان مسلح نئو فاشیست ایتالیایی بود که در دورهٔ سال‌های سرب از ۱۹۷۷ تا نوامبر ۱۹۸۱ فعال بود. | ## بخش 1: نیروهای مسلح انقلابی (ایتالیا) | این گروه در چهار سال بیش از ۱۰۰ قتل انجام داد و قصد ترور سیاستمدارانی مانند فرانچسکو کسیگا، جیان‌فرانکو فینی و آدولفو اورسو را داشت. این گروه روابط نزدیکی با باندلا دلا ماگیانا داشت که حمایت‌های لجستیکی مانند محل اقامت، مدارک جعلی، اسلحه و بمب‌ها را برای NAR فراهم می‌کرد. در نوامبر ۱۹۸۱ کشف شد که NAR سلاح‌هایی را در زیرزمین وزارت بهداشت مخفی کرده بود. اولین دادگاه علیه آن‌ها در مه ۱۹۸۵، ۵۳ نفر را به اتهام فعالیت‌های تروریستی محکوم کرد. ایدئولوژی اواخر دههٔ هفتاد میلادی دوره‌ای از خشونت سیاسی بود که شامل بمب‌گذاری‌ها، ترورها و درگیری‌های خیابانی میان جناح‌های رقیب مسلح بود. | ## بخش 2: نیروهای مسلح انقلابی (ایتالیا) | نئو فاشیست‌های جوان، حزب سیاسی راست افراطی قانونی MSI را به دلیل بی‌عملی در برابر حملات مخالفان سیاسی و پلیس، مانند کشتار آکا لارنتیا، خیانت‌کار می‌دانستند. تحت تأثیر جنبش‌های چپ‌گرا، گروه بزرگی از جوانان راست افراطی، از جمله فیوروانتی و همکاران نزدیک او، از درگیری خیابانی به تروریسم روی آوردند. بر خلاف همتایان چپ‌گرای خود، آن‌ها بر ویژگی‌های فردی مانند خودانگیختگی و تمایل به مبارزه حتی در یک مأموریت شکست‌خورده، بیش از اهداف سیاسی تأکید داشتند. در سال ۱۹۸۰، عضو NAR، جورجو والی رهبر موقعیت سوم شد که به عنوان جبهه‌ای برای NAR استفاده می‌شد. اقدامات بمب‌گذاری ۱۹۸۰ بولونیا بمب‌گذاری ۱۹۸۰ ایستگاه قطار اصلی بولونیا که ۸۵ نفر کشته بر جای گذاشت، بخشی از استراتژی تنش بود و هدف آن انداختن تقصیر به گروه‌های چپگرای مسلح بود. | ## بخش 3: نیروهای مسلح انقلابی (ایتالیا) | اعضای NAR والریو فیوروانتی و فرانچسکا مامبرو در این بمب‌گذاری محکوم شدند.تاسیناری، ۲۰۰۸، ص ۶۲۶ انبار اسلحه در وزارت بهداشت در ۲۵ نوامبر ۱۹۸۱، مقامات ایتالیایی انبار اسلحه‌ای در زیرزمین وزارت بهداشت کشف کردند. بر اساس گفته‌های باندلا دلا ماگیانا، مائوریتزیو آباتینو، تنها ماسیمو کارمیناتی بود که می‌توانست به راحتی به انبار اسلحه دسترسی داشته باشد. ماسیمو کارمیناتی نه تنها ارتباط نزدیکی با باندلا دلا ماگیانا داشت بلکه با مأموران مخفی SISMI از جمله ژنرال پیترو موزومچی و سرهنگ جوزپه بلمونته که عضو پروپاگاندا دوئه بود، نیز در ارتباط بود. ترورها در ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰، اعضای NAR جیلبرتو کاوالینی و لوئیجی چیواردینی (که بعداً در سال ۲۰۰۷ به ۳۰ سال زندان محکوم شد به دلیل نقششان در بمب‌گذاری بولونیا ۱۹۸۰) قاضی ماریو آماتو را ترور کردند. | ## جمع‌بندی | آماتو مسئول تحقیقات دربارهٔ راست رادیکال در ایتالیا پس از ترور قاضی ویتوریو اوکورسو در ۱۰ ژوئیه ۱۹۷۶ بود (اوکورسو توسط پیئرلوییجی کونکوتلی، رهبر گروه‌های مسلح Ordine Nuovo، به ضرب گلوله کشته شد).
موضوع مقاله: رجاء القرق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رجاء القرق | مقدمه: به عنوان مدیرعامل گروه عیسی صالح القرق و شرکت‌های تابعۀ آن در حوزه‌های تجارت، تولید، خرده‌فروشی، مدیریت و اعطای امتیاز و املاک فعالیت می‌کند. | ## بخش 1: رجاء القرق | همچنین عضو هیئت مدیرۀ اتاق بازرگانی و صنعت دبی است.او چندین بار در فهرست‌های سالانه مجلهٔ فوربز خاورمیانه قرار گرفته و از جمله، سه سال متوالی ۲۰۲۰، ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ در فهرست ۵۰ زن قدرتمند خاورمیانه انتخاب شده است. زندگی‌نامه رجا عیسی القرق در سال ۱۹۷۷ از دانشگاه کویت فارغ‌التحصیل شد و مدرک کارشناسی در رشته ادبیات انگلیسی دریافت کرد. سایر سمت‌های مهم او در حوزه آموزش شامل معاون رئیس هیئت امنای دانشگاه محمد بن راشد برای علوم پزشکی و سلامت و عضو هیئت امنای دانشگاه عجمان است. او همچنین نایب‌رئیس هیئت مدیره دانشگاه حمدان بن محمد، عضو هیئت مدیره شرکت دبی برای خدمات بهداشتی و آموزشی و معاون رئیس دانشگاه دبی است. در مارس ۲۰۲۰، بانک ملی فجیره رجا عیسی القرق را به عنوان نایب‌رئیس هیئت مدیره خود منصوب کرد. | ## بخش 2: رجاء القرق | او همچنین عضو هیئت مشورتی بانک کاتس، بخش مدیریت ثروت گروه رویال بانک اسکاتلند است. القرق مؤسس شورای بانوان کارآفرین دبی است، که به توسعه شخصی و حرفه‌ای بانوان فعال در کسب‌وکار در دبی می‌پردازد. علاوه بر این، او عضو کمیته مشاوره کسب‌وکارهای خانوادگی است، که بر فعالیت‌های مرکز کسب‌وکارهای خانوادگی دبی نظارت دارد. او رئیس بنیاد خیریه عیسی صالح القرق، همچنین به عنوان رئیس بنیاد الجلیله فعالیت می‌کند؛ یک سازمان غیرانتفاعی که به پیشبرد آموزش و تحقیقات پزشکی در امارات متحده عربی می‌پردازد. جوایز و بزرگداشت‌ها او موفق به دریافت دکترای افتخاری در رشته اقتصاد از دانشگاه کوئینز بلفاست شدو همچنین عنوان دکترای عالی ادبیات از دانشگاه آمیتی هند به او اعطا شد. | ## بخش 3: رجاء القرق | او در رتبهٔ دوم «قدرتمندترین بانوان کارآفرین خاورمیانه» در فهرست مجلۀ فوربز خاورمیانه برای سال ۲۰۲۳ قرار گرفت. در همان سال، در فهرست «۱۰۰ رهبر الهام‌بخش در خاورمیانه» توسط مجلهٔ اِرِیبین بیزنیس و فهرست «۱۰۰ زن قدرتمند جهان» برای سال ۲۰۲۳ توسط فوربز معرفی شد. در سال ۲۰۲۴، رجاء القرق در فهرست «۱۰۰ نفر از قدرتمندترین عرب‌ها» توسط مجله گولف بیزنس قرار گرفت. او بالاترین نشان غیرنظامی فرانسه، «لژیون دونور» (شوالیه) تقدیر شده است، به پاس تلاش‌هایش در تقویت روابط میان امارات و فرانسه. آثار در دسامبر ۲۰۱۹، رجا عیسی القرق خودزندگی‌نامه خود با عنوان «رجاء القرق: یک خودزندگی‌نامه» را منتشر کرد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۲۳، او کتاب «قدرت اصالت: سه اصل موفقیت در رهبری» را منتشر نمود که در آن به موانع و پیروزی‌هایی که در مسیر حرفه‌ای خود تجربه کرده، می‌پردازد.
موضوع مقاله: محاصره‌شکن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محاصره‌شکن | مقدمه: این کشتی معمولاً سبک و سریع است و به جای رویارویی با محاصره‌کنندگان، از مخفی‌کاری و سرعت برای شکستن محاصره استفاده می‌کند. | ## بخش 1: محاصره‌شکن | دوندگان محاصره معمولاً محموله حمل می‌کنند، به عنوان مثال غذا یا اسلحه به یک شهر محاصره شده می‌آورند. کشتی‌های محاصره‌کننده اغلب سریع‌ترین کشتی‌های موجود هستند و به سلاح‌های سبک و زره‌پوش مجهزند. عملیات آنها بسیار پرخطر است زیرا ناوگان‌های محاصره‌کننده در شلیک به آنها تردید نمی‌کنند. با این حال، سود بالقوه (از نظر اقتصادی یا نظامی) حاصل از یک محاصره موفق بسیار زیاد است، بنابراین کشتی‌های محاصره‌کننده معمولاً خدمه‌های بسیار خوبی داشتند. | ## بخش 2: محاصره‌شکن | اگرچه «روش کار» آنها شبیه به «قاچاقچیان» است، اما اغلب توسط نیروی دریایی ایالت‌ها به عنوان بخشی از ناوگان منظم اداره می‌شوند. ایالت‌هایی که آنها را اداره می‌کردند شامل «ایالات کنفدراسیون آمریکا» در طول «جنگ داخلی آمریکا» و «آلمان» در طول «جنگ‌های جهانی» بودند. جنگ داخلی آمریکا در طول جنگ داخلی آمریکا، به دلیل محاصره دریایی توسط اتحادیه به عنوان بخشی از طرح آناکوندا برای قطع تجارت خارجی کنفدراسیون، اجرای محاصره به یک اقدام مهم برای کنفدراسیون تبدیل شد. دوازده بندر اصلی و تقریباً ۳۵۰۰ مایل از خط ساحلی در امتداد کنفدراسیون توسط تقریباً ۵۰۰ کشتی نیروی دریایی اتحادیه گشت‌زنی می‌شدند. | ## بخش 3: محاصره‌شکن | پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند نقش مهمی در اجرای محاصره توسط کنفدراسیون ایفا کرد. بازرگانان بریتانیایی قبل از جنگ تجارت قابل توجهی با جنوب انجام داده بودند و از قحطی پنبه لانکاشر رنج می‌بردند. امپراتوری بریتانیا همچنین بسیاری از بنادر بی‌طرف در کارائیب، به ویژه باهاما و برمودا را کنترل می‌کرد. | ## جمع‌بندی | سرمایه‌گذاران بریتانیایی، هماهنگ با منافع کنفدراسیون، دستور ساخت کشتی‌های بخاری را دادند که طولانی‌تر، باریک‌تر و به‌طور قابل توجهی سریع‌تر از اکثر کشتی‌های بخار معمولی محافظ خط ساحلی آمریکا بودند و به این ترتیب آنها را قادر می‌ساختند تا از محاصره‌کنندگان پیشی بگیرند و مانور دهند.
موضوع مقاله: محاصره‌شکن‌ها در جنگ داخلی آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محاصره‌شکن‌ها در جنگ داخلی آمریکا | مقدمه: کنفدراسیون توانایی صنعتی کمی داشت و نمی توانست مقدار تسلیحات و سایر تجهیزات مورد نیاز برای مبارزه با اتحادیه (جنگ داخلی آمریکا) را تولید کند. | ## بخش 1: محاصره‌شکن‌ها در جنگ داخلی آمریکا | برای برآوردن این نیاز، سرمایه‌گذاران بریتانیایی، تعداد زیادی را که در جزایر بریتانیا ساخته می‌شدند و برای واردات اسلحه، مهمات و سایر لوازم مورد استفاده قرار می‌گرفتند، در ازای پنبه‌ای که صنایع نساجی بریتانیا نیاز زیادی داشت، تامین مالی کردند. برای نفوذ به محاصره، این کشتی‌های نسبتاً سبک با آبخور کم، که عمدتاً در کارخانه‌های کشتی‌سازی بریتانیا ساخته شده و به طور خاص برای سرعت طراحی شده بودند، اما برای حمل مقادیر زیاد پنبه مناسب نبودند، مجبور بودند بدون شناسایی شدن، معمولاً در شب، از محاصره اتحادیه عبور کنند. راهبران محاصره معمولاً کشتی‌های خصوصی بودند که اغلب با نامه ثبت اختراع صادر شده توسط دولت کنفدراسیون فعالیت می‌کردند. | ## بخش 2: محاصره‌شکن‌ها در جنگ داخلی آمریکا | در صورت مشاهده، راهبران محاصره سعی می‌کردند از هر نیروی دریایی اتحادیه کشتی‌های جنگی در گشت محاصره پیشی بگیرند یا به سادگی از آنها پیشی بگیرند، که اغلب با موفقیت انجام می‌شد. برای جلوگیری از قوانین و مصادره در زمان جنگ، این کشتی‌ها محموله‌هایی را به بندرهای بی‌طرف، که عمدتاً در باهاما، برمودا و کوبا واقع شده بودند، حمل می‌کردند. کشتی‌های تجاری بی‌طرف به نوبه خود این محموله‌ها را حمل می‌کردند که معمولاً از بریتانیای کبیر یا سایر نقاط خارج از کشور می‌آمدند یا به آنجا می‌رفتند. | ## بخش 3: محاصره‌شکن‌ها در جنگ داخلی آمریکا | کشتی‌های خروجی عمدتاً پنبه، تنباکو و سایر کالاها را برای تجارت و درآمد صادر می‌کردند، در حالی که نامه‌ها و مکاتبات مهم را نیز برای تأمین‌کنندگان و سایر طرف‌های ذینفع در اروپا، اغلب در انگلستان و فرانسه، حمل می‌کردند. بسیاری از اسلحه‌ها و سایر مهمات مورد استفاده توسط ارتش ایالات مؤتلفه از طریق محاصره‌کنندگان از بریتانیا وارد می‌شدند. | ## جمع‌بندی | برخی از محاصره‌کنندگان حملات موفقیت‌آمیز زیادی انجام دادند، در حالی که بسیاری دیگر توسط نیروهای اتحادیه دستگیر یا نابود شدند.
موضوع مقاله: جیان فرانچسکو مالفاتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیان فرانچسکو مالفاتی | مقدمه: جیووانی فرانچسکو جوزپه مالفاتّی, که به نام‌های جیان فرانچسکو یا جیانفرانچسکو نیز شناخته می‌شود (۲۶ سپتامبر ۱۷۳۱ – ۹ اکتبر ۱۸۰۷)، ریاضیدان ایتالیایی بود. | ## بخش 1: جیان فرانچسکو مالفاتی | او بیشتر به دلیل مطرح کردن مسئله مالفاتّی شناخته شده است و همچنین نخستین ریاضیدانی بود که با استفاده از یک حل‌کننده درجه شش، معادله درجه پنج را «حل» کرد. زندگی‌نامه جیان فرانچسکو مالفاتّی در آلا, ترنتینو, امپراتوری مقدس روم به دنیا آمد. او در سال ۱۷۵۴ به فرارا نقل مکان کرد و در سال ۱۷۷۱، زمانی که دانشگاه دوباره تأسیس شد، استاد دانشگاه فرارا شد. در سال ۱۷۸۲ یکی از بنیان‌گذاران انجمن علوم ایتالیا بود، که توسط آنتونیو ماریا لورگنا تأسیس شد و بعدها به آکادمی ملی علوم (چهارده‌تایی) تبدیل شد. | ## بخش 2: جیان فرانچسکو مالفاتی | این دایره‌های لمسی اکنون به نام دایره‌های مالفاتّی شناخته می‌شوند، هرچند ریاضیدان ژاپنی آجیما ناونو و هموطن مالفاتّی، جیلیو دی چکو دا مونته‌پولچیانو، پیش‌تر روی همین مسئله کار کرده بودند.. چندین مرکز مثلث استخراج شده از این دایره‌ها نیز به نام‌های هر دو ریاضیدان، آجیما و مالفاتّی، نام‌گذاری شده‌اند..C. در مطالعه‌ای که در سال ۱۷۷۱ منتشر شد، مالفاتّی با استفاده از روش حذف گرفته شده از اویلر و اتین بزو، با محاسبه یک معادله درجه پنج به حل‌کننده‌ای درجه شش رسید که به آن حل‌کنندهٔ مالفاتّی گفته می‌شود. پیش‌گفتار دانشنامه نوین ایتالیا، سیه‌نا، توسط وینچنزو پاتزینی کارلی و فرزندان، و لوئیجی و بندتو بایندی (1779) صص. | ## بخش 3: جیان فرانچسکو مالفاتی | بررسی انتقادی یک مسئلهٔ احتمال از آقای دانیله برنولی و حل یک مسئله مشابه برنولی. شکایت به همکار پاولو روفینی درباره اثبات وی در مورد غیرقابل حل بودن معادلات بالاتر از درجه چهار. | ## جمع‌بندی | مسئلهٔ هندسی: از میان مثلث‌های متساوی‌الاضلاع، مربع‌ها و دایره، کدام شکل بیشینهٔ فضا را در یک مثلث داده شده اشغال می‌کند.
موضوع مقاله: جیووانی مگلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیووانی مگلی | مقدمه: زندگی‌نامه ماگلی در ۲۷ ژوئن ۱۸۸۴ در بارسلونا پوتزو دی گوتو، فرزند دیومده ماگلی و آنتونیا کالکانیو، متولد شد. | ## بخش 1: جیووانی مگلی | او حتی پس از پایان خصومت‌ها علیه ترکیه در آنجا ماند و در عملیات ضد چریکی شرکت کرد و در سال ۱۹۱۳ نشان شجاعت دریافت کرد. در آوریل ۱۹۱۵، او کاپیتان هنگ دهم پیاده‌نظام «رجینا» بود و با این واحد، پس از ورود پادشاهی ایتالیا به جنگ در ۲۴ مه، در دومین نبرد ایزونزو (از ۱۸ ژوئیه تا ۳ اوت) شرکت کرد و اولین مدال برنز شجاعت نظامی خود را در ۲۲ ژوئیه دریافت کرد. او دستیار فرمانده گردان خود شد و در طول سومین نبرد ایزونزو، مدال برنز دیگری برای شجاعت نظامی دریافت کرد. او بعداً به مدت یک سال و نیم به ستاد کل سپاه نهم در دره کوردول علیا منتقل شد که شایسته ذکر در گزارش‌ها بود. پس از ارتقاء به درجه سرگردی، به فرماندهی عالی منتقل شد و تا پایان جنگ در آنجا خدمت کرد. در اوایل دوران پس از جنگ، او بخشی از کمیسیونی بود که مسئول تهیه پیش‌نویس پیمان صلح با اتریش بود و برای انجام مأموریت‌های ویژه به اتریش اعزام شد. از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۵ فرماندهی یک گردان از هنگ ۴۷ پیاده‌نظام را بر عهده داشت، سپس به ستاد کل بازگشت. | ## بخش 2: جیووانی مگلی | پس از ارتقاء به درجه سرهنگ دومی در سال ۱۹۲۸، رئیس ستاد لشکر نظامی مسینا شد؛ در سال ۱۹۳۲ به درجه سرهنگی رسید و فرماندهی هنگ ۸۳ پیاده‌نظام «ونیز» به او سپرده شد. در سال ۱۹۳۴ به عنوان رئیس ستاد سپاه سیزدهم ارتش در کالیاری منصوب شد و از سال ۱۹۳۵ به عنوان رئیس دبیرخانه و دفتر ستاد کل در رم خدمت کرد. در سال ۱۹۳۸ برای مطالعاتی در مورد معاهدات مربوط به سربازان و صلیب سرخ در لندن و ژنو بود. همچنین در سال ۱۹۳۸، پس از ارتقاء به درجه سرتیپ، فرماندهی لشکر ۱۳۱ زرهی سنتارو را بر عهده گرفت که در سال ۱۹۳۹ به آلبانی اعزام شد و در سال‌های ۱۹۴۰–۱۹۴۱ در جنگ یونان و ایتالیا شرکت کرد. در طول این نبرد، او کمی زخمی شد، اما فرماندهی لشکر خود را حفظ کرد و بعداً به مدت یک ماه جایگزین فرمانده زخمی لشکر ۳۷ پیاده‌نظام مودنا شد که در بخش حساسی از جبهه مستقر شده بود و از یک بحران جدی جلوگیری کرده و حملات مکرر یونانی‌ها را دفع می‌کرد. در فوریه ۱۹۴۱، اوگو کاوالرو، رئیس ستاد کل، به عنوان افسر ستاد به فرماندهی عالی فراخوانده شد. در پایان سال ۱۹۴۲، به دلیل انجام وظایف محوله به او به شیوه‌ای عالی، به درجه سپهبدی ارتقا یافت. | ## بخش 3: جیووانی مگلی | در مارس ۱۹۴۳ فرماندهی سپاه هفتم ارتش که برای انجام وظایف اشغال در کورسیکا مستقر بود به او واگذار شد و فرمانده کل نیروهای مسلح ایتالیا در کورسیکا، حدود ۸۰۰۰۰ نفر، شد. در ۴ سپتامبر به ماگلی دستور داده شد که در صورت حمله آلمانی‌ها، آنها را از کورسیکا اخراج کند. این دستور در پی آتش‌بس کاسیبیله که روز قبل امضا شده بود، صادر شد، اما تا ۸ سپتامبر همچنان مخفی نگه داشته شد. پس از اعلام آتش‌بس، پس از برخی سردرگمی‌های اولیه و مذاکرات بی‌ثمر، ماگلی دستور حمله به تیپ «رایشفورر-اس‌اس» وافن-اس‌اس را صادر کرد. سربازان ایتالیایی در کنار مقاومت کورسیکا جنگیدند و در ۱۴ سپتامبر، نیروهای فرانسه آزاد که در آژاکسیو پیاده شده بودند، به آنها پیوستند. جنگ در ۴ اکتبر ۱۹۴۳ پایان یافت، زمانی که آخرین نیروهای آلمانی، با از دست دادن حدود ۱۴۰۰ کشته یا اسیر، کرس را به مقصد ایتالیا ترک کردند. | ## جمع‌بندی | پس از عقب‌نشینی نیروهای ایتالیایی از کرس در اواخر سال ۱۹۴۳، ماگلی فرماندهی نیروهای مسلح ساردینیا و بعداً فرماندهی سپاه سیزدهم را بر عهده گرفت.
موضوع مقاله: اومبرتو موندینو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اومبرتو موندینو | مقدمه: زندگی‌نامه او در ۱۱ فوریه ۱۸۸۳ در رم متولد شد، پسر ژنرال پیدمونتی، پیر اودون موندینو، و مارکیز پارمسه، بئاتریس پالاویچینو. | ## بخش 1: اومبرتو موندینو | او که برای زمان خود فوق‌العاده قدبلند بود (تقریباً دو متر)، در ۵ اکتبر ۱۹۰۱ وارد آکادمی نظامی سلطنتی توپخانه و مهندسان در تورین شد و در ۱ اوت ۱۹۰۴ با درجه ستوان دوم توپخانه فارغ‌التحصیل شد. او در هنگ اول توپخانه دژ، هنگ اول توپخانه کوهستانی و هنگ دوم توپخانه کوهستانی خدمت کرد و به درجه ستوان و سپس کاپیتان ارتقا یافت. در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲ در جنگ ایتالیا و عثمانی شرکت کرد و در طول نبرد زنزور (۸ ژوئن ۱۹۱۲) مدال برنز شجاعت نظامی را کسب کرد. سپس به عنوان افسر ستاد در جنگ جهانی اول شرکت کرد و به درجه سرگردی و بعداً به سرهنگ دومی ارتقا یافت. در نیمه دوم دهه ۱۹۲۰، او فرمانده هنگ دوم توپخانه سنگین صحرایی و هنگ ششم توپخانه سنگین صحرایی و معاون رئیس ستاد فرماندهی سپاه اودینه بود. | ## بخش 2: اومبرتو موندینو | در ۱۶ مارس ۱۹۳۹ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و در اول سپتامبر همان سال فرماندهی لشکر ۴۴ کرمونا را که در پیزا مستقر بود و بعداً به ونتیمیگلیا و سانرمو منتقل شد، بر عهده گرفت. پس از ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم، در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، او در حمله علیه فرانسه به فرماندهی لشکر کرمونا شرکت کرد، که با این حال در ذخیره نگه داشته شد و در نبردها درگیر نشد. در مارس ۱۹۴۱، او با «کرمونا» به ساردینیا نقل مکان کرد و ستاد خود را در ماکومر تأسیس کرد. در ۲۱ فوریه ۱۹۴۲، فرماندهی لشکر را به سرتیپ نینو سوزانی واگذار کرد و فرماندهی سپاه پانزدهم ارتش در پادوا را بر عهده گرفت، که در ۱۰ ژوئن همان سال به سپاه هفتم ارتش تغییر نام داد. از ۱۰ نوامبر ۱۹۴۲، پس از تصمیم محور برای اشغال ویشی فرانسه، او بر اشغال کورسیکا (عملیات سی۲) توسط ایتالیا نظارت داشت و با هیچ مخالفتی از سوی نیروهای ناچیز ویشی فرانسه روبرو نشد و ستاد خود را در کنسولگری ایتالیا در باستیا مستقر کرد. | ## بخش 3: اومبرتو موندینو | در ۱۲ فوریه ۱۹۴۳، او فرماندهی سپاه بیست و پنجم ارتش مستقر در الباسان، آلبانی را به عهده گرفت و جایگزین ژنرال جیووانی وکی شد. بلافاصله پس از امضای آتش‌بس کاسیبیله، در شب بین ۹ تا ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۳، ارتباط او با دو لشکر تحت فرماندهی‌اش، لشکر ۴۱ پیاده‌نظام فیرنزه و لشکر ۵۳ پیاده‌نظام آرتزو، که وظیفه دفاع از مسیرهای دسترسی شرقی به آلبانی در برابر پیشروی آلمان را بر عهده داشتند، قطع شد. فرماندهی سپاه ارتش در ۱۴ سپتامبر الباسان را ترک کرد و چهار روز بعد به استروگا و سپس در ۲۱ سپتامبر به بیتولی رسید که توسط آلمانی‌ها تصرف شد. موندینو سپس به اوفلاگ ۶۴ در شوکن، لهستان فرستاده شد و تا فوریه ۱۹۴۵ در آنجا ماند، زمانی که توسط ارتش سرخ در حال پیشروی آزاد شد. | ## جمع‌بندی | 70 او در سال ۱۹۴۶ به نیروی ذخیره ارتش منتقل شد، در سال ۱۹۵۶ به مرخصی اجباری فرستاده شد و در سال ۱۹۶۴ در پارما درگذشت.