موضوع مقاله: لومبریکوس ترستریس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لومبریکوس ترستریس | مقدمه: این‌گونه بزرگ‌ترین کرم خاکی بومی در بیشتر نقاط اروپا به‌شمار می‌رود و در حالت کشیده معمولاً به درازای ۲۰ تا ۲۵ سانتی‌متر می‌رسد. | ## بخش 1: لومبریکوس ترستریس | در برخی مناطقی که به‌عنوان گونه معرفی‌شده وارد شده، رقابت آن با کرم‌های بومی سبب شده تا آفت بالقوه‌ای تلقی شود. لومبریکوس ترستریس یکی از شناخته‌شده‌ترین گونه‌های کرم خاکی در خاک‌های باغی و کشاورزی مناطق معتدل است و برخلاف بسیاری از کرم‌های خاکی دیگر، غالباً در سطح زمین دیده می‌شود. این‌گونه همچنین در آموزش زیست‌شناسی به‌عنوان نمونهٔ استاندارد کرم خاکی برای میلیون‌ها دانش‌آموز در سراسر جهان به کار می‌رود. در بریتانیا عمدتاً کرم خاکی معمولی (به انگلیسی: ) یا لاب‌ورم (به انگلیسی: ) نامیده می‌شود؛ هرچند نام اخیر به یک پرتار دریایی نیز اطلاق می‌گردد. در آمریکای شمالی اصطلاح نایت‌کرالر (به انگلیسی: ) و به‌طور ویژه‌تر نایت‌کرالر کانادایی رواج دارد که به تولید تجاری انبوه این کرم‌ها در انتاریوی جنوبی برای طعمهٔ ماهیگیری اشاره دارد. در چندین زبان ژرمنی، این کرم با نام‌هایی به معنای «کرم باران» شناخته می‌شود؛ برای نمونه در آلمانی (کرم باران معمولی) و در دانمارکی (کرم باران بزرگ). سر تیره‌تر و به رنگ قهوه‌ای تا قهوه‌ای مایل به قرمز است و رنگ‌دانه‌های جانبی و پشتی به‌سوی عقب بدن کمرنگ‌تر می‌شوند. منبع آلمانی بیان می‌کند که این‌گونه در حالت بلوغ می‌تواند به درازای ۹ تا ۳۰ سانتی‌متر و حتی تا ۳۵ سانتی‌متر برسد. از آنجا که کرم در ناحیه‌ای نزدیک به انتهای بدن در طول عمر خود بندهای تازه‌ای می‌سازد، اندازهٔ بدن به سن جانور نیز بستگی دارد. مژکچه‌ها (Setae) — زائده‌های بسیار ریز مو مانند — با بهره‌گیری از مایع لزج، نیروی اصطکاک لازم را در برابر خاک اطراف فراهم می‌آورند. سرعت حرکت روی سطح مرطوب و هموار نزدیک به ۲۰ متر بر ساعت گزارش شده‌است و بر پایهٔ اندازه‌گیری درازای رد حرکت، فعالیت شبانه در سطح زمین تا ۱۹ متر در یک گشت‌وگذار تخمین زده شده‌است. این رفتار اغلب راهی برای فرار از سیلاب و لانه‌های آبگرفته دانسته می‌شود؛ اما چنین نمی‌تواند باشد زیرا L. بوم‌شناسی لومبریکوس ترستریس کرمی (anecic) است؛ بدین معنا که لانه‌های عمودی ژرف می‌سازد و برای تغذیه به سطح زمین می‌آید، برخلاف گونه‌های درون‌خاکی (endogeic) که در دل خاک تغذیه می‌کنند. این کرم لاشبرگ را از سطح خاک برداشته و به درون لایهٔ معدنی فرو می‌برد و مدفوع مخلوطی از مواد آلی و معدنی را در سطح خاک رسوب می‌دهد. | ## بخش 2: لومبریکوس ترستریس | در مناطقی با نیم‌رخ خاکی پودزول کلاسیک، ورود این‌گونه سبب از بین رفتن ظاهر نواری ویژه (لایهٔ تیرهٔ آلی سطحی ضخیم، زیر آن افق E کمرنگ و پایین‌تر افق B قهوه‌ای یا مایل به قرمز) شده و توالی افقی تازه‌ای از لاشبرگ نازک و افق Ap تیره (منطقهٔ آمیختن توسط کرم) بر روی افق B ایجاد کرده‌است. دمای بالای خاک و هوای شب و همچنین رطوبت پایین شب و خشکی خاک فعالیت آن را مهار می‌کند. در چنین شرایطی، به‌ویژه در تابستان، کرم‌ها به ژرف‌ترین بخش لانه‌های خود عقب‌نشینی می‌کنند. دمای زمستانی نیز می‌تواند فعالیت را کاهش دهد، در حالی که در اقلیم‌های اقیانوسی فعالیت ممکن است در سراسر زمستان ادامه یابد. لومبریکوس ترستریس می‌تواند بر قارچ‌های خاک پیامد چشمگیری بگذارد و ریززیستگاه‌های ویژه‌ای به نام «میدن» (midden) ایجاد کند که توزیع مکانی لاشبرگ و جانوران لاشبرگ‌زی در سطح خاک را به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. مدفوع این کرم پیامدهای مثبتی بر رشد گیاهان دارد؛ از جمله آغاز رشد ریشه، افزایش زیست‌تودهٔ ریشه و در نتیجه بالا بردن درصد ریشه در مقایسه با خاک‌های بدون مدفوع کرم. این دو کرم پهن شکارچی به‌طور تصادفی از نیوزیلند و استرالیا وارد شده‌اند و بسیار کارآمد کرم‌های خاکی را شکار می‌کنند. آن‌ها می‌توانند دوره‌های طولانی بدون غذا زنده بمانند و حتی هنگامی که جمعیت طعمه به سطح ناپایداری کاهش یافته باز هم پایدار بمانند. در برخی مناطق این شکارگری پیامد جدی منفی بر ساختار و کیفیت خاک داشته و هوادهی خاک و اختلاط مواد آلی که پیش‌تر توسط کرم‌های خاکی انجام می‌شد، متوقف شده‌است. رژیم غذایی لومبریکوس ترستریس جانوری پوده‌خوار است که عمدتاً از برگ‌های مردهٔ کف خاک و خاک معدنی لایهٔ سطحی (افق A) تغذیه می‌کند. در نتیجه، برگ‌های نمدار، زبان‌گنجشک و سپیدار بیش از همه مورد پسند هستند، و پس از آن‌ها افرای قندی و دیگر گونه‌های افرا قرار دارند. بلوط به دلیل غلظت پایین کلسیم خوش‌خوراکی کمتری دارد، اما در نبود برگ‌های پرکلسیم‌تر مصرف خواهد شد. افزون بر مواد گیاهی، این کرم در تغذیه از حشرات مرده، ریزموجودات خاک و مدفوع نیز مشاهده شده‌است. زادآوری لومبریکوس ترستریس کرمی نرماده (هرمافرودیت) هم‌زمان و وابسته به جفت‌گیری دوسویه است؛ به این معنا که افراد به‌طور متقابل اسپرم مبادله می‌کنند. | ## بخش 3: لومبریکوس ترستریس | جفت‌گیری در سطح خاک رخ می‌دهد، اما هر دو شریک در لانهٔ خود مهار شده باقی می‌مانند و پیش از جفت‌گیری بارها به لانهٔ همسایهٔ یکدیگر سر می‌زنند. اندازهٔ نسبی جفت، فاصله از جفت‌های احتمالی، خطر کشیده شدن به سطح زمین و باروری وابسته به اندازه همگی در رفتار جفت‌گیری نقش کلیدی دارند. اسپرم تا ۸ ماه ذخیره می‌شود و افراد جفت‌گیری‌کرده تا ۱۲ ماه پس از جفت‌گیری پیله (کوکون) تولید می‌کنند. لقاح در درون پیله صورت می‌گیرد و پیله در حفرهٔ کوچکی در خاک مجاور لانهٔ والدین نهاده می‌شود. اکنون این‌گونه به‌عنوان گونه‌ای مهاجم در کانادا و شمال ایالات متحده نیز حضور دارد. گونه به‌عنوان مهاجم در آمریکای شمالی لومبریکوس ترستریس در بخش‌های مرکزی-شمالی ایالات متحده مهاجم شمرده می‌شود. این‌گونه در زمین‌های شخم‌خورده به دلیل قرار گرفتن در معرض آفت‌کش‌ها، آسیب‌های فیزیکی ناشی از ادوات کشاورزی و کمبود مواد مغذی به‌خوبی دوام نمی‌آورد. اما در حصارها و بیشه‌زارها رشد خوبی دارد و می‌تواند موجب کاهش گیاهان علفی بومی و بازرویش درختان شود. به‌طور غیرمنتظره‌ای، بررسی‌های بعدی با بهره‌گیری از نشانگرهای ژنتیکی و بارکدگذاری دی‌ان‌ای نشان داد که این گونهٔ جمعی را می‌توان به دو دودمان جداگانه تقسیم کرد که به‌عنوان گونه‌های پنهان (کریپتوسپسیز) تفسیر شدند. افراد وارد شده به آمریکای شمالی همگی به لومبریکوس ترستریس به معنای دقیق تعلق دارند. کاربردها لومبریکوس ترستریس به‌عنوان زیست‌نشانگر کیفیت خاک شایستگی بالایی دارد؛ زیرا با حفر دالان‌ها مستقیماً مواد خاک را دریافت می‌کند و به‌عنوان تجزیه‌کننده بقایای گیاهی را می‌خورد. از سال ۱۹۸۵ میلادی این‌گونه در بانک نمونه‌های زیست‌محیطی آلمان به‌عنوان موجود پایشی بررسی می‌شود. | ## جمع‌بندی | همچنین به دلیل شمار نسبتاً کم نورون‌هایش (در حدود ۳۰۰) موضوع پژوهشی محبوبی در حوزهٔ عصب‌شناسی زیستی است.