موضوع مقاله: ازدواج بین ادیان در یهودیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ازدواج بین ادیان در یهودیت | مقدمه: طبق هلاخا (قانون یهود)، که از تلمود گرفته شده است، ازدواج بین یک یهودی و یک غیر یهودی طبق قانون یهود هم ممنوع است و هم باطل تلقی می‌شود.Kiddushin 68b هاسکالا دیدگاه‌های متنوع‌تری را در مورد ازدواج بین ادیان تحت تأثیر قرار داد. | ## بخش 1: ازدواج بین ادیان در یهودیت | یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۰ که توسط مرکز تحقیقات پیو در ایالات متحده انجام شد، گزارش داد که ۴۲٪ از پاسخ‌دهندگان یهودی آمریکایی متأهل، همسر غیریهودی داشتند. در میان کسانی که پس از سال ۲۰۱۰ ازدواج کردند، نرخ ازدواج بین ادیان ۶۱٪ بود که با حذف یهودیان ارتدکس از داده‌ها، به ۷۲٪ افزایش می‌یابد. در کتاب مقدس عبری کتاب مقدس عبری حاوی روایت‌های متعددی از ازدواج‌های بین قومی است. چهره‌های برجسته‌ای مانند ابراهیم، موسی و داوود زنان غیر اسرائیلی را به عنوان همسر یا همسر می‌گیرند. کتاب‌های عزرا-نحیما ازدواج‌های گسترده میان یهودیان و سامری‌ها و به میزان کمتر فلیسطی‌ها را شرح می‌دهند. اما ازدواج بین ادیان به‌طور گسترده محکوم شد، زیرا اعتقاد بر این بود که چنین پیوندی می‌تواند منجر به انحراف یا ترک یهوه‌پرستی شود. از آنجایی که مفهوم این ازدواج‌های بین قومی به‌طور جدایی‌ناپذیری با اختلاط بالقوه ادیان بنی‌اسرائیل و خارجی گره خورده بود، متن کتاب مقدس از شرط داشتن همسران «خارجی» برای نشان دادن نگرانی‌های پیرامون ازدواج‌های بین ادیان استفاده می‌کند.Response of Rabbi Eliezer Zalmanov 08/19/2022 کتاب مقدس عبری شامل قوانین متعددی است که ازدواج‌های بین قومی و به تبع آن، بین ادیان را محدود یا ممنوع می‌کند. بنی‌اسرائیل باستان از ازدواج با افراد از هفت قوم کنعانی ساکن در سرزمین اسرائیل منع شده بودند.تثنیه ۲۰:۱۵–۱۷; یوشع ۹:۱–۲; یوشع ۲۴:۱۲ بنی‌اسرائیل مجاز بودند با زنان خارجی اسیر تحت شرایط سختگیرانه‌ای ازدواج کنند: زنان نمی‌توانستند اهل شهرهای داخل سرزمین اسرائیل باشند، زیرا ممکن بود این شهرها محل سکونت اقوام ممنوعه بوده باشند. علاوه بر این، زن اسیر باید باکره می‌بود و اجازه نداشت تا پس از سوگواری برای والدین غایب خود به مدت یک ماه کامل، هیچ گونه رابطه جنسی با اسیرکننده خود داشته باشد.اعداد ۳۱:17-18; Judges 21:9-21 اگر سربازی از چنین زنی خسته می‌شد، در صورت درخواست زن، باید او را آزاد می‌کرد. در دوره معبد دوم، با از دست دادن حاکمیت ملی و افزایش تعامل با غیریهودیان، یهودیان احساس کردند که بقای آنها به جدایی ایدئولوژیک (یا مذهبی و اجتماعی آنها از جهان خارج بستگی دارد. از آنجایی که قوانین موسی برای نیازهای آنها ناکافی بود، آنها موانع جدیدی بین خود و غیریهودیان، به ویژه در دوره‌های مکابیان (۱۶۴ تا ۶۳ پیش از میلاد) و خاخام‌ها، ایجاد کردند. اما برای تأکید بر جدی بودن این تابوها، بسیاری از یهودیان استدلال می‌کردند که آنها منشأ قوانین موسی را دارند. در اوایل دوره مکابیان، کتاب یوبیل‌ها متن (لاویان ۱۸:۲۱) را پیدا می‌کند که ممنوعیت ازدواج بین زنان اسرائیلی و مردان غیریهودی را بر آن استوار می‌کند. فیلون اسکندریه و یوسف فلاوی در عوض، به تثنیه ۷: ۳–۴ استناد می‌کنند و آن ممنوعیت را از هفت ملت کنعانی به همه غیریهودیان تعمیم می‌دهند. خاخام‌های میشنا و تلمود در جامعه‌ای زندگی می‌کردند که برخلاف جوامع یهودی یهودیه در قرن دوم پیش از میلاد و اسکندریه و روم در قرن اول میلادی، چندان تحت تأثیر ازدواج بین قومی قرار نگرفته بود. آنها می‌توانستند بپذیرند که نه موسی، بلکه مقام‌های بعدی بودند که رابطه جنسی با همه بیگانگان را ممنوع کردند. تورات تصریح می‌کند که یک سرباز یهودی نباید با یک زن اسیر غیر یهودی به عنوان همسر ازدواج کند، زیرا پسر علیه پدرش شورش خواهد کرد. این رسم توسط اعضای دودمان هرودیان که اصرار داشتند همسرانشان تغییر دین دهند، رعایت می‌شد. مورخ رومی تاسیتوس، در «تواریخ (تاسیتوس)» (حدود ۱۰۰–۱۱۰ میلادی)، یهودیان را به عنوان افرادی توصیف می‌کند که جدایی اجتماعی را رعایت می‌کنند و اظهار می‌دارد که آنها «هنگام غذا خوردن جدا می‌نشینند، جدا می‌خوابند و [...] از رابطه جنسی با زنان خارجی خودداری می‌کنند».تاسیتوس، «تاریخچه‌ها»، ۵٫۵ بسیاری از یهودیان احتمالاً ازدواج با غیریهودیان را با بیزاری می‌دیدند و بر اهمیت تغییر مذهب در حفظ مرزهای گروهی تأکید می‌کردند. اصرار بر تغییر مذهب یک تلاش تبلیغی بود، اما وسیله‌ای برای حفظ هویت یهودی بود، زیرا تغییر مذهب پس از ازدواج - که در عمل مسیحی مجاز است - در یهودیت مرسوم نبود. تلمود تصریح می‌کند که ازدواج بین یک یهودی و یک غیریهودی ممنوع است و طبق قانون یهود، ازدواج معتبری محسوب نمی‌شود، مگر اینکه غیریهودی به یهودیت روی آورد. از دوران کتاب مقدس تا قرون وسطی، برون‌همسری - ازدواج خارج از جامعه یهودی - رایج بود، همان‌طور که گرویدن به یهودیت نیز رایج بود. این موضع در سال ۱۸۴۴ توسط کنفرانس خاخام‌های برانزویک گسترش یافت تا شامل هر پیرو یک دین توحیدی شود، اما ازدواج با کسانی که در ایالت‌هایی زندگی می‌کردند که فرزندان حاصل از ازدواج نمی‌توانستند یهودی بزرگ شوند را ممنوع کرد. این کنفرانس بحث‌برانگیز بوددایرةالمعارف یهودی، "کنفرانس‌ها، خاخام‌ها" و یکی از اعضا بعداً به مخالف ازدواج بین نژادی تبدیل شد.لودویگ فیلیپسون، Israelitische Religionslehre (1865)، 3:350 یهودیت سنتی ازدواج بین یک یهودیِ مادرزاد و یک نوکیش را ازدواج بین ادیان نمی‌داند.Berakhot 28aربی یوسف کارو، شولحان عاروخ III:4:10 تفاسیر کلاسیک خاخام‌ها معتقدند که ازدواج‌های بین مذهبیِ کتاب مقدس، مانند ازدواج یوسف و آسنات یا روت با بوعز، پس از تغییر دین شریک غیراسرائیلی رخ داده است.پیدایش ربا، 65 نظرها در مورد اینکه آیا گروه‌های خاصی، مانند کنعانیان، حتی پس از تغییر دین واجد شرایط ازدواج بودند یا خیر، متفاوت است. | ## بخش 2: ازدواج بین ادیان در یهودیت | این لزوماً در مورد فرزندانشان صدق نمی‌کرد.میمونیدس، میشنه تورات، تقدس، قوانین روابط ممنوعه، 12:22 و مگید مشناه. شولحان عاروخ و تفاسیر آن، نظرات مختلفی را در مورد اینکه آیا ازدواج بین نژادی یک ممنوعیت تورات است و چه زمانی این ممنوعیت ربی است، ارائه می‌دهند.III:16:2 بچه‌های سرراهی - کودکانی که بدون والدین قابل شناسایی رها می‌شدند - اگر در مناطقی با حداقل یک ساکن غیریهودی یافت می‌شدند، عموماً از نظر ازدواج بین نژادی به عنوان غیریهودی طبقه‌بندی می‌شدند. این در تضاد با سایر حوزه‌های قانون یهود بود که کودکان سرراهی را در صورتی که اکثر مردم در منطقه‌ای که در آن یافت می‌شدند یهودی بودند، به عنوان یهودی طبقه‌بندی می‌کردند. نگرش‌های مدرن تلمود و هلاخا پس از آن بیان می‌کنند که نهاد ازدواج یهودی، «کیدوشین»، فقط می‌تواند بین یهودیان برقرار شود. یک مطالعه مرکز تحقیقات پیو در سال ۲۰۱۳ نشان داد که فرزندان حاصل از ازدواج‌های بین قومی بیشتر احتمال دارد که با یکدیگر ازدواج کنند و خود را از نظر مذهبی غیرمرتبط بدانند. نسل‌های جوان‌تر خانواده‌های ازدواج کرده با اقوام مختلف، در مقایسه با نسل‌های قدیمی‌تر، میزان بالاتری از هویت یهودی را نشان دادند. این مطالعه خاطرنشان کرد که تأثیر بلندمدت ازدواج بین قومی بر هویت یهودی همچنان نامشخص است. یهودیت ارتدکس یهودیت ارتدکس کاملاً به نگرش‌های تاریخی یهودیان در مورد ازدواج بین ادیان پایبند است و از پذیرش ازدواج‌های بین ادیان به عنوان معتبر یا مشروع خودداری می‌کند، و همچنین رابطه جنسی با عضوی از یک دین متفاوت را اکیداً ممنوع می‌کند. خاخام‌های ارتدکس در عروسی‌های بین ادیان مراسم برگزار نمی‌کنند و عموماً از تسهیل آنها خودداری می‌کنند، همچنین سعی می‌کنند از کمک به آنها به روش‌های دیگر خودداری کنند. ازدواج بین قومی سکولار به عنوان ارتداد تلقی می‌شود و افراد متأهل عملاً از اکثر جوامع ارتدکس جدا می‌شوند. تلاش‌های اطلاع‌رسانی توسط برخی گروه‌ها، مانند خبد و ارتدکس مدرن، به یهودیان متأهل، به ویژه زنان یهودی متأهل، می‌پردازند، زیرا قانون ارتدکس فرزندان زنان یهودی را صرف نظر از وضعیت پدر، یهودی می‌داند.In laws and Shabbat Law و ارتدکس مدرن، به یهودیان متأهل، به ویژه زنان یهودی متأهل، کمک می‌کنند، زیرا قانون ارتدکس فرزندان زنان یهودی را صرف نظر از وضعیت پدر، یهودی می‌داند. یهودیت محافظه‌کار یهودیت محافظه‌کار اعتبار قانونی ازدواج بین یهودیان را تأیید یا به رسمیت نمی‌شناسد، اما ورود همسران غیریهودی را در خانواده‌های یهودی به امید پرورش گرویدن به یهودیت نهایی تشویق می‌کند. استانداردهای مجمع خاخام‌ها در مورد اعمال خاخامی، خاخام‌های محافظه‌کار را از اجرای مراسم ازدواج بین یهودیان منع می‌کند و تا سال ۲۰۱۸، آنها را از شرکت در چنین مراسمی نیز منع می‌کرد. در سال ۱۹۹۵، شورای رهبری یهودیت محافظه‌کار بیانیه زیر را در مورد ازدواج بین نژادی منتشر کرد:در گذشته، ازدواج بین نژادی… به عنوان عملی شورشی و رد یهودیت تلقی می‌شد. اما اکنون، ازدواج بین نژادی اغلب نتیجه زندگی در یک جامعه باز است… اگر فرزندان ما در نهایت با گوی (تورات) ازدواج کنند، نباید آنها را رد کنیم. ما باید به عشق ورزیدن ادامه دهیم و با این کار، چه یهودی و چه غیر یهودی، تا حدی در زندگی آنها نفوذ داشته باشیم. زندگی شامل رشد مداوم است و فرزندان بزرگسال ما ممکن است به مرحله‌ای برسند که یهودیت برایشان معنای جدیدی پیدا کند. در سال ۲۰۲۴، کالج اتحادیه عبری، مدرسه علمیه جنبش اصلاحات، تصمیمی مبنی بر لغو الزام یهودی بودن شریک دانشجویان در روابط بلندمدت و متعهدانه اعلام کرد. انجمن یهودیت انسان‌شناس از استقبال از خانواده‌های ازدواج بین نژادی به عنوان فرصتی برای استقبال از غیریهودیان در جامعه یهودی حمایت می‌کند. در میان یهودیان ارتدکس، ۲٪ از ازدواج‌ها بین ادیان بوده است، در حالی که این رقم در میان یهودیان محافظه‌کار ۲۷٪، در میان یهودیان اصلاح‌طلب ۵۰٪ و در میان یهودیان غیرمذهبی ۶۹٪ بوده است. این مطالعه همچنین به تفاوت در میزان ازدواج‌های بین ادیان بر اساس هویت مذهبی اشاره کرد. در میان یهودیان معتقد به دین، ۳۶٪ ازدواج بین ادیان داشته‌اند، در حالی که این میزان در میان خداناباوری یهودی به‌طور قابل توجهی بالاتر و ۷۹٪ بوده است. تعاریف ازدواج بین ادیان جنبش‌های مختلف یهودی دیدگاه‌های متفاوتی در مورد چه کسی یهودی است؟ یهودیت ارتدکس معتقد است که وضعیت یهودیت از طریق مادر تعیین می‌شود و اگر مادر فرد یهودی نباشد یا اگر تغییر دین او به هلاخا کلاسیک پایبند نباشد، او را یهودی نمی‌شناسد. | ## بخش 3: ازدواج بین ادیان در یهودیت | یهودیت ماسورتی همچنین نسب پدری را رد می‌کند، اگرچه برخی از خاخام‌های محافظه‌کار ممکن است تغییر دین اصلاح‌شده را حتی اگر معیارهای سنتی هلاخایی را نداشته باشند، بپذیرند. یهودیت اصلاح‌شده نسب پدری را در صورتی که کودک در یک زمینه یهودی بزرگ شود، به رسمیت می‌شناسد. در موارد خاص، یک یهودی ممکن است با یک غیر یهودی که به خدا به معنای یهودیت اعتقاد دارد و سایر چارچوب‌های الهیاتی را رد می‌کند، ازدواج کند. خاخام استیون گرینبرگ پیشنهاد کرده است که در چنین مواردی، شریک غیر یهودی می‌تواند به عنوان گر توشاو در نظر گرفته شود. تأثیر و پیامدها در اوایل قرن نوزدهم، ازدواج بین یهودیان در بسیاری از مناطق کمتر مدرن بسیار نادر بود. 71 تا اوایل قرن بیستم، نرخ ازدواج بین نژادی در بسیاری از مناطق ژرمنی اروپای مرکزی، پروس، باواریا، اتریش، بوهمیا و غیره، پایین باقی ماند. 14 در دهه‌های اخیر، نرخ ازدواج‌های بین قومی در بسیاری از کشورها به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. بررسی ملی جمعیت یهودیان ۲۰۰۰–۲۰۰۱ گزارش داد که ۴۷٪ از یهودیان آمریکایی که بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ ازدواج کرده‌اند، با غیریهودیان ازدواج کرده‌اند. بررسی ملی جمعیت یهودیان در سال ۱۹۹۰، نرخ ازدواج بین نژادی ۵۲٪ را در میان یهودیان آمریکایی ثبت کرد. 193 در ایالات متحده، نرخ زاد و ولد در میان یهودیان کاهش یافته است، به طوری که هر بزرگسال یهودی به‌طور متوسط تا سال ۲۰۲۱، ۱٫۵ فرزند داشته است. برخی از محافظه‌کاران مذهبی به‌طور استعاری ازدواج بین ادیان را به عنوان «هولوکاست خاموش» توصیف می‌کنند. در مقابل، بسیاری از یهودیان لیبرال ازدواج بین ادیان را به عنوان یک جنبه غنی‌کننده از جامعه چندفرهنگی می‌دانند. تلاش فزاینده‌ای برای مشارکت دادن فرزندان والدین ازدواج کرده با ادیان مختلف صورت گرفته است. هر فرقه یهودی بر روی کسانی که آنها را یهودی می‌داند تمرکز دارد، در حالی که سازمان‌های سکولار و غیرفرقه‌ای هدفشان پیوند مجدد همه فرزندان حاصل از ازدواج‌های بین ادیان با جامعه یهودی است. در برخی موارد، فرزندان حاصل از ازدواج‌های بین ادیان، با حفظ هویت قومی یهودی، در دین والدین غیریهودی بزرگ می‌شدند. گلدواتر در تمام طول عمر خود یک اسقفی بود که تبار یهودی خود را تصدیق می‌کرد، اگرچه به ندرت خود را یهودی می‌دانست. روابط مسیحی-یهودی بسیاری از کلیساهای مسیحی تغییر دین یهودیان را می‌پذیرند و ممکن است به‌طور فعال آن را ترویج دهند. در مقابل، سازمان‌های یهودیِ مسیحایی، از جمله یهودیانِ طرفدار عیسی، به‌طور فعال در پی تشویق چنین گرویدن‌هایی هستند و اغلب آنها را به عنوان تحقق هویت یهودی جلوه می‌دهند. مخالفت با ازدواج‌های مختلط در اسرائیل روابط و ازدواج‌های بین ادیانی در ایالت اسراییل یک مسئله بحث‌برانگیز است، و مخالفت شدیدی در میان یهودیان اسرائیلی، به ویژه با روابط بین زنان یهودی و مردان مسلمان، وجود دارد. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۷ نشان داد که بیش از نیمی از یهودیان اسرائیلی ازدواج بین ادیان را با «خیانت ملی» برابر می‌دانند. اعضای لهاوا در شهرک‌های اسرائیلی Pisgat Ze'ev در اورشلیم شرقی گشت‌زنی کرده‌اند تا زنان یهودی را از قرار ملاقات با مردان شهروندان عرب اسرائیل منصرف کنند. گوپستاین، رهبر لهاوا، در نوامبر ۲۰۱۹ به اتهام تحریک به تروریسم، خشونت و نژادپرستی متهم شد. در پتخ تیکوا، مقام‌ها یک خط تلفن ویژه برای افراد ایجاد کردند تا گزارش دهند که زنان یهودی با مردان فلسطینی قرار می‌گذارند و به این زنان مشاوره روان‌شناسی ارائه دادند. به همین ترتیب، شهر کریات گت برنامه‌هایی را در مدارس اجرا کرد که به دختران یهودی در مورد قرار گذاشتن با مردان محلی بادیه پیشنهادها هشدار می‌داد. | ## جمع‌بندی | یک مطالعه مرکز تحقیقات پیو که در سال‌های ۲۰۱۴–۲۰۱۵ انجام شد، نشان داد که ۹۷٪ از یهودیان اسرائیلی از ایده ازدواج فرزندشان با یک مسلمان ناراحت هستند، در حالی که ۸۹٪ ناراحتی مشابهی را در مورد ازدواج فرزندشان با یک مسیحی ابراز کردند.