موضوع مقاله: رودولف دوم، پادشاه بورگونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رودولف دوم، پادشاه بورگونی | مقدمه: رودولف دوم (; ۸۸۵ – ۱۲ ژوئیه ۹۳۷) از سال ۹۱۲ تا ۹۳۳ پادشاه بورگونی علیا و سپس از سال ۹۳۳ تا زمان مرگش در سال ۹۳۷ پادشاه پادشاهی متحد بورگونی (حکومتی که بعدها به پادشاهی آرل معروف شد) بود. | ## بخش 1: رودولف دوم، پادشاه بورگونی | در سال ۹۳۳، رودولف دوم پادشاهی بورگونی سفلی (پرووانس) را از شاه هیو ایتالیا در ازای چشم‌پوشی از ادعاهایش بر تاج و تخت ایتالیا به دست آورد و بدین ترتیب پادشاهی متحد بورگونی را تأسیس کرد. زندگی رودولف، عضوی از مجلس بزرگان ولف، پسر پادشاه طبورگونی علیا، رودولف یکم، و همسرش گیلا از پرووانس بود. رودولف دوم پس از به تخت نشستن در سال ۹۱۲، وارد یک درگیری مرزی با دوک‌های همسایه‌اش سوابیا شد و به املاک تورگاو و زوریخ لشکرکشی کرد. در همان زمان، چندین اشراف ایتالیایی به رهبری مارگراف آدالبرت اول ایوریا از رودولف خواستند تا از طرف آنها در ایتالیا علیه امپراتور برنگار مداخله کند. در ۱۷ ژوئیه ۹۲۳، برنگار را در نبرد فیورنزولا شکست داد؛ برنگار سال بعد، احتمالاً به تحریک رودولف، به قتل رسید. سپس پادشاه بر بورگونی علیا و ایتالیا را با هم اداره کرد و به‌طور متناوب در هر دو پادشاهی اقامت داشت. با این حال، در سال ۹۲۶ اشراف ایتالیایی علیه او شوریدند و از هیو آرل، نایب‌السلطنه پادشاهی بورگونی سفلی، خواستند که به جای او بر آنها حکومت کند. پدرزن رودولف، دوک بورچارد دوم سوابیا، برای حمایت از او آمد؛ با این حال، او در نزدیکی نووارا توسط لمبرت، اسقف میلان مورد حمله قرار گرفت و کشته شد. | ## بخش 2: رودولف دوم، پادشاه بورگونی | پادشاه برای محافظت از خود به بورگونی علیا بازگشت و در این فرایند تاجگذاری هیو را به عنوان پادشاه ایتالیا تضمین کرد. در سال ۹۲۶ یا ۹۳۵، رودولف نماد سلطنتی نیزه مقدس را در ازای املاک بازل سوابیا به پادشاه فرانک شرقی، هاینریش مرغ‌گیر، اهدا کرد. در سال ۹۲۸، پادشاه لوئی سوم (نابینا) پادشاه بورگونی سفلی درگذشت و حکومت بر آن قلمرو به پادشاه هیو ایتالیا، رقیب رودولف، به ارث رسید. هوگ برای تثبیت جایگاه خود در ایتالیا، موافقت کرد که در ازای چشم‌پوشی رودولف از هرگونه ادعای ایتالیایی، از ادعاهای خود دست بکشد و بر بورگونی سفلی حکومت کند. بر این اساس، توافقی حاصل شد و دو قلمرو بورگونی (علیا و سفلی) از سال ۹۳۳ تحت حکومت رودولف متحد شدند. پس از مرگ او در سال ۹۳۷، دخترش آدلاید با پسر هوگ، لوتار، ازدواج کرد، در حالی که هوگ با بیوه رودولف، برتا، ازدواج کرد. آدلاید بعدها همسر دوم اتوی کبیر، امپراتور مقدس روم در سال ۹۶۲، و مادر امپراتور اتوی دوم شد. به گفته مورخ فرانسوی، پل فورنیه، پادشاهی آرل دولتی بود که از اراده سیاسی زاده شده بود. | ## بخش 3: رودولف دوم، پادشاه بورگونی | جمعیت‌های مختلفی که در این قلمرو حضور داشتند، هیچ پیوند محکمی با هم نداشتند، ساختار پادشاهی چنان مصنوعی بود که پذیرش خود پادشاهی، حتی به نامش، زمان می‌برد. قدرت در دست اربابان کلیسایی بزانسون، لیون و وین، سپس در شهرستان‌های وین، مورین و پرووانس و سرانجام، در اواخر قرن نیز در کنت‌نشین بورگونی (فرانش-کنته) و در مارکیزات پرووانس بود. حتی برای پایتخت نیز اقامتگاه ثابتی وجود نداشت: آرل مورد بی‌توجهی قرار گرفت و پادشاهان ترجیح می‌دادند در وین اقامت کنند، در حالی که وقتی به بورگونی می‌رفتند، گاهی در بازل اقامت می‌کردند، اما صومعه‌ها و دیرهایی مانند سنت موریس آگونه را ترجیح می‌دادند. با این حال، پرووانس به زودی به دست هیو بازگشت و هنگامی که رودولف درگذشت، طبق گفته فلودوارد وقایع‌نگار در اواخر سال ۹۳۷، پادشاهی آرل را به عنوان ارث برای پسرش کنراد، که هنوز خردسال بود، که تحت سرپرستی پادشاه جدید آلمان، اتو اول، حکومت می‌کرد، باقی گذاشت، اتحاد دو پادشاهی حداقل تا زمان مرگ هیو (۹۴۷) فقط در حد تئوری بود. پس از مرگ رودولف دوم، در همان سال ۹۳۷، در ۱۲ دسامبر، طبق گفته لیوتپراند، بیوه او، برتا از سوابیا، با هیو از پرووانس ازدواج کرد، در حالی که آدلاید از بورگونی، دختر رودولف دوم و برتا، به عقد پسر هیو، لوتار، درآمد. خاستگاه پسر کنت و سپس پادشاه بورگونی ترانسجوران، رودولف یکم و همسرش، ویلا از پرووانس (۸۷۳–۹۲۹، دختر پادشاه پرووانس بوسو (اینکه او دختر بوسو بوده است. پادشاه آرل، کنراد اول، از برادرزاده ویلا، چارلز کنستانتین، نام می‌برد و او را از بستگان خود می‌نامد) و همسر اولش که نه جزئیات شخصی و نه اجداد او مشخص نیست (وجود این همسر توسط آنال فولدنسه تأیید شده است، که بیان می‌کند کنت پرووانس، بوسو، همسر (اول) خود را مسموم کرد و نه (همان‌طور که برخی به اشتباه ادعا می‌کنند) ارمنگارد ایتالیا، دختر امپراتور لویی جوان و انگلبرگا از آلزاس. | ## جمع‌بندی | رودولف اول پسر کنت اوسر و سپس کنت بورگونی ترانسژوران، کنراد دوم (حدود ۸۳۵–۸۷۶) و والدرادا بود، همان‌طور که از خاطرات مربوط به تاریخ مدنی و کلیسای اوسر و اسقف‌نشین باستانی او برمی‌آید، که در آن پادشاه جدید فرانک‌های غربی، لویی لکنت‌دار، پس از مرگ همسرش، مالکیت او را بر صومعه سن ژرمن اوسر، که اجدادش ناشناخته هستند، تأیید کرد.