aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: لئو مول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لئو مول | مقدمه: لئونید مولودوژانین، معروف به لئو مول، (زاده ۱۵ ژانویه ۱۹۱۵ – درگذشته ۴ ژوئیه ۲۰۰۹) هنرمند نقاش و مجسمه‌ساز و شیشه‌گر اوکراینی کانادایی بود. | ## بخش 1: لئو مول | زندگی‌نامه لئونید مولودوژانین در پولونهٔ امپراتوری روسیه (اوکراین کنونی) به دنیا آمد. مول هنر سرامیک را در کارگاه سفالگری پدرش فرا گرفت و از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ در آکادمی امپریال هنر به مطالعه و یادگیری مجسمه‌سازی پرداخت. بعد از تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، مول به آلمان تبعید شد و در آنجا تحت تأثیر آرنو برکر، مجسمه‌ساز آلمانی قرار گرفت. به لاهه نقل مکان کرد و در دسامبر ۱۹۴۸، او و همسرش، مارگارت (که در سال ۱۹۴۳ با هم ازدواج کردند)، به وینیپگ، منیتوبا در کانادا مهاجرت کردند. او در سال ۱۹۴۹ میلادی اولین نمایشگاه از آثار سرامیکی‌اش را در وینیپگ به نمایش گذاشت. | ## بخش 2: لئو مول | مول به خاطر مجسمه‌هایش در مورد رقصندگان اسکوئر، اسکی بازان، بومیان و حیات وحش شهرت داشت. بالغ بر سیصد اثر از مول در باغ مجسمه لئو مول به مساحت ۱٫۲ هکتار در پارک آسینیبوئین وینیپگ به نمایش گذاشته شده‌است که مجموعه شامل یک گالری، یک کارگاه بازسازی شده و یک نمایشگاه خارجی است. این باغ در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۲ میلادی رونمایی شد و از آن موقع تاکنون دو بار توسعه و گسترش یافته‌است. این توسط کمک‌های مالی خصوصی پشتیبانی می‌شود و خود مول شخصاً دویست مجسمه برنزی را به شهر وینیپگ اهدا کرد. مول در چهارم ژوئیه ۲۰۰۹ میلادی در سن ۹۴ سالگی در بیمارستان سنت بانیفیس، وینیپگ، منیتوبا درگذشت. | ## بخش 3: لئو مول | برخی از آثار در سال ۲۰۰۲، مجسمه برنزی به یاد ماندنی او به نام لامبرجک (۱۹۹۰)، که در حال حاضر در پارک آسینبوین قرار دارد، بر روی تمبر پستی ۴۸ دلاری در کانادا در مجموعه مجسمه‌سازان نمایش داده شد. مجسمه برنزی کوچک مول از چوب بران (۱۹۷۸) الهام بخش او برای این مجسمه برنزی به یاد ماندنی بود. وی همچنین مجسمه تاراس شوچنکو، تصویرگر و نقاش اوکراینی را در ردیف سفارت واشینگتن به نمایش گذاشته‌است. افتخارات در سال ۱۹۸۹ میلادی درجه افسری کانادا به او منصوب شد و همچنین در سال ۲۰۰۰ میلادی نشان منیتوبا به وی اعطا شد. مول همچنین به عنوان آکادمیسین افتخاری در آکادمی پرتره کانادا (هون، سی پی ای) در سال ۲۰۰۰ است. | ## جمع‌بندی | مقاله‌های لئو مول در آرشیو و مجموعه‌های ویژه در دانشگاه مانیتوبا نگهداری می‌شود.
موضوع مقاله: رتافیلا قیروانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رتافیلا قیروانی | مقدمه: رتافیلا قیروانی در شهر قیروان (از کوچ‌نشین‌های یونان باستان در شمال آفریقا) که امروزه شحات نامیده می‌شود در سال ۵۰ پیش از میلاد متولد شد. | ## بخش 1: رتافیلا قیروانی | نیکوکراتس حاکمی بسیار ستمگر بود و در دوران او اهالی قیروان تحت آزار و اذیت بودند، اموالشان غصب می‌شد و خانه‌هایشان را تخریب می‌کردند. رتافیلیا که مصمم بود مردم خویش را از ستم این حاکم رها نماید تصمیم گرفت تا نیکوکراتس را مسموم کند. رتافیلا از ازدواج اجباری خود با نیکوکراتس صاحب دختری شد که این دختر مادر خویش را قانع ساخت تا برای سرنگونی پدر ستمگرش برادر پدرش یعنی لئاندر را اغوا نماید و رتافیلا توانست لئاندر را برای قتل نیکوکراتس قانع کند. | ## بخش 2: رتافیلا قیروانی | با مرگ نیکوکراتس، برادرش لئاندر به قدرت رسید اما او هم حاکمی ستمگر بود و اکنون رتافیلا نقشه‌ای دیگر برای رهایی مردم خویش از ستم حاکم نیاز داشت. این بار رتافیلا به شاهزاده‌ای لیبیایی به نام آنابوس را رشوه داد تا لئاندر را اسیر نماید، سپس لئاندر را به جنگ با لیبیایی‌ها تشویق نمود. با از میان رفتن لئاندر دوران استبداد در قیروان به سر آمد و مردم بسیار از رتافیلا تجلیل نمودند. | ## بخش 3: رتافیلا قیروانی | ایشان از او خواستند تا خود حکومت شهر را در دست بگیرد اما رتافیلا این خواسته را رد کرد. گفته شده رتافیلا باقی عمر خویش را مشغول زندگی معمولی بود در خانه خود به بافندگی می‌پرداخت. | ## جمع‌بندی | تاریخ‌نگاران بازگشت رتافیلا به زندگی عادی را نشانی از پیوستن او به یک فرقه زنانه در آن دوران می‌دانند.
موضوع مقاله: خوان فرناندس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خوان فرناندس | مقدمه: خوان فرناندس (Juan Fernández) (زادهٔ ۱۵۳۶- درگذشتهٔ ۱۶۰۴)، کاوشگر و ناوبر اسپانیایی در نواحی اقیانوس آرام در نایب‌الملک‌نشین پرو و فرماندهی شیلی در سرزمین‌های استعماری غرب آمریکای جنوبی بود. | ## بخش 1: خوان فرناندس | وی به دلیل پیدا کردن مسیر دریایی سریع از کایائو (پرو) به والپارایسو (شیلی) و همچنین به دلیل کشف جزایر خوان فرناندس در ساحل شیلی معروف است. کشف‌ها و فرضیه‌ها جزایر خوان فرناندس او در سال ۱۵۷۴ یک مسیر دریایی جدید از کایائو به والپارایسو پیدا کرد، بسیار سریع از مسیر قدیمی و هم‌مرز با کرانه ساحلی بود. با رد شدن از یک مسیر فرعی موفق شد از جریان شمالی هامبالت که حرکت کشتی‌ها به سمت جنوب ساحل را کُند می‌کرد، خلاصی یابد. در همین روند جزایر خوان فرناندس را کشف کرد که در غرب والپارایسوی امروزی در جنوب شرقی اقیانوس آرام قرار دارد. سرعتی که در کشف مسیر داشت به او اجازه داد سفرش را به اتمام برساند و در پرو مورد تفتیش عقاید قرار بگیرد و به همین دلیل به عنوان ال بروجیو دل پاسیفیکو یا «جادوگر اقیانوس آرام» قرار بگیرد. | ## بخش 2: خوان فرناندس | نیوزیلند مورخان پیشین مانند الکساندر دالریمپل و جیمز برنی ادعا کردند خوان فرناندس اولین اروپایی بود که به نیوزلند رسید. خوان خوفره فرماندار کویو در سال ۱۵۷۵ مأموریت سرزمین‌های ناشناخته جنوبی را با نظارت خوان فرناندس سازماندهی کرد. در نتیجه خوفره مسیر رسمی خود را تغییر داد و وانمود کرد ماموریتش تنها دریانوردی به جزایر کشف شده توسط فرناندس در سال ۱۵۷۴ بوده‌است. آن‌ها بعد از حرکت به سمت غرب در امتداد مدار ۴۰ درجه جنوبی (که یک ماه به‌طول انجامید) ادامه دادند. در بهار ۱۵۷۶ به جزیره‌ای به این شرح رسیدند «کوهستانی، حاصل‌خیز، با رودهای پرآب، با تمام میوه‌های مورد نیاز برای زندگی و با ساکنین سفیدپوست». | ## بخش 3: خوان فرناندس | بعدها گروه به سمت شیلی بازگشت و خوان فرناندس امیدوار بود کشف خود را به اطلاع مقامات دولتی برساند. وی درخواست کرد این کشف سرّی باقی بماند زیرا نایب‌الملک‌نشین پرو اجازه‌ای برای این مأموریت صادر نکرده بود. بعدها، پس از مرگ خوفره در سال ۱۵۷۸ فرناندس این مسئله را با مقامات در میان گذاشت و سعی کرد آن‌ها را متقاعد کند که باید به جزایر برگردد و ایالتی در آنجا تشکیل دهد. جیمز بلیچ استاد تاریخ دانشگاه اوکلند گفت، ادعایی مشابه می‌گوید فرانسوی‌ها و چینی‌ها در سال ۱۶۴۲ قبل از ایبل تاسمان نیوزیلند را کشف کردند. | ## جمع‌بندی | «گمان می‌کنم فرضیه‌هایی از این دست زیاد هستند و احتمال درست بودن آن-ها بسیار کم است».
موضوع مقاله: هفت گونه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هفت گونه | مقدمه: هفت گونه ذکر شده عبارتند از گندم ، جو ، انگور ، انجیر ، انار ، زیتون (روغن) و خرما (عسل) ( ). | ## بخش 1: هفت گونه | هفت گونه نقش مهمی در غذای بنی‌اسرائیل (بعدها: یهودیان ) در سرزمین اسرائیل و سنت‌های دینی یهودیت داشته‌اند . میشنا بیان می کند که تنها اولین میوه های هفت گونه را می توان به عنوان پیشکش به معبد اورشلیم آورد. مزارع گندم، تاکستان ها و باغ های زیتون هنوز هم یکی از ویژگی های برجسته مناظر امروز اسرائیل هستند. این دو غله برای اولین بار در فهرست کتاب مقدس هفت گونه سرزمین اسرائیل ذکر شده اند و اهمیت آنها به عنوان غذا در غذاهای باستانی اسرائیل در جشن برداشت جو در جشن شاوووت و درو گندم در جشن برداشت گندم در روز قدیم دیده می شود. انگور انگور عمدتاً برای تولید شراب مورد استفاده قرار می گرفت، اگرچه آن را به صورت تازه و خشک نیز مصرف می کردند. انجیر انجیر در سرتاسر سرزمین اسرائیل کشت می شد و انجیر تازه یا خشک بخشی از رژیم غذایی روزانه بود. | ## بخش 2: هفت گونه | انجیر اغلب در کتاب مقدس ذکر شده است (به عنوان مثال، ساموئل اول 25:18، ساموئل اول 30:12 و کرونیکلز 12:41) انار انار را معمولاً تازه مصرف می‌کردند، اگرچه گاهی اوقات از آن برای تهیه آب میوه یا شراب استفاده می‌شد، یا برای استفاده در زمانی که میوه‌های تازه خارج از فصل بود، آن را در آفتاب خشک می‌کردند. آنها احتمالاً نقشی جزئی در غذاهای اسرائیلی ایفا می کردند، اما از نظر نمادین مهم بودند، به عنوان زینت هایی بر روی لبه ردای کاهن اعظم و ستون های معبد ، و نقش برجسته روی سکه. روغن زیتون نه تنها برای غذا و برای پخت و پز، بلکه برای روشنایی، قربانی، مرهم، و مسح برای منصب کشیشی یا سلطنتی استفاده می شد. خرما خرما را به صورت تازه یا خشک مصرف می کردند، اما بیشتر به صورت آب پز در شربت غلیظ و با ماندگاری به نام « عسل خرما » ( دواش تماریم ) برای استفاده به عنوان شیرین کننده استفاده می شد. عسل در مرجع کتاب مقدس "سرزمینی که شیر و عسل جاری است" (به عنوان مثال،خروج 3:8 ) عسل خرما است. در حالی که در قوانین یهودی، خرما در دسته هفت گونه قرار دارد، عسل زنبور عسل ممکن است از نوع عسلی باشد که در تورات به آن اشاره شده است. | ## بخش 3: هفت گونه | در کتاب قضات سامسون عسل را از کندوی زنبور عسل می گیرد که در لاشه شیر می یابد ( ، همچنین به معمای سامسون مراجعه کنید). تفسیرتلمودی اندازه اندازه گیری های مختلف به مقادیر و اندازه های خاص اجرام شرعی یهودی گره خورده است. به عنوان مثال، حداقل عرض تسمه های تفیلین توسط قانونی که به موسی در سینا داده شد به اندازه یک دانه جو شناخته شده است. دانشمندان تلمود از آیه هفت گونه به عنوان اشاره ای برای تمام اقدامات با استفاده از اندازه میوه استفاده می کنند. اهمیت مدرن این هفت گونه به طور سنتی در تو بیشوات ، «سال نو برای درختان» یهودیان، در سوکوت ، «جشن غرفه‌ها» و در شاووت ، «جشن هفته‌ها» خورده می‌شوند. | ## جمع‌بندی | در حلاخا (قانون یهود) آنها را از سایر میوه ها مهمتر می دانند و بعد از خوردن آنها براخه (برکت) خاصی خوانده می شود.
موضوع مقاله: آیدا لافونتن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آیدا لافونتن | مقدمه: اکنون نیز در SDA (آکادمی رقص اسکاندیناوی) به عنوان دانشجو رشته رقص مشغول تحصیل می‌باشد. | ## بخش 1: آیدا لافونتن | از هر فرصتی برای آواز خواندن و اجرای برنامه‌های کوچک و نوشتن آهنگ‌های خود استفاده نمود. می‌توان گفت استعداد خلاق آیدا لافونتین با ورود به کلاس چهارم ابتدایی بیشتر و بیشتر آشکار شد. در یک پیشامد در خور توجه روزی معلمان مدرسه پس از طولانی شدن اجازه برای رفتن به دستشویی او را در دستشویی مدرسه پیدا کردند در حالی که مشغول آواز خواندن جلوی آینه به جای حل مسائل ریاضی درس بود. خانواده پس از مشاهده استعداد او تصمیم گرفتند که به آیدا فرصتی برای استعدادهایش بدهند و او را به مدرسه موسیقی منتقل کردند. | ## بخش 2: آیدا لافونتن | او در کودکی به دوستان و خانواده بلیت کنسرت می‌فروخت و در اتاق خصوصی خود برای آنها ترانه اجرا می‌کرد. سپس در ۷ اوت ۲۰۱۴ آلبوم تک آهنگ "Anthem" را منتشر نمود آیدا لافونتن در مصاحبه‌ای دربارهٔ خود اینچنین می‌گوید: راستش خیلی در سوئد نظرات مختلف زیادی در مورد موسیقی من وجود دارد. در ایالات متحده آمریکا راحت تر هستم، زیرا موسیقی پاپ که من دوست دارم بسیار آمریکایی است. اما با برخورد و تمجید بسیار خوبی که در شبکه‌های اجتماعی و از افراد صاحب نطر در حوزه صنعت موسیقی دریافت می‌کنم حس خوبی برای کار بیشتر به من دست می‌دهد. | ## بخش 3: آیدا لافونتن | تنها یک مایکل وجود خواهد داشت و مهم است که به عنوان هنرمندان پاپ پیام او را ادامه دهیم. من برای توسعه صدایم وقت می‌گذارم و می‌خواهم تلاش کنم و در بازارهای بین‌المللی گسترش پیدا کنم . | ## جمع‌بندی | دیسکوگرافی آیدا لافونتن از پاییز ۲۰۱۵م هر هفته برنامه دو نکته تک آهنگ خود را در مورد تک آهنگ‌های تازه منتشر شده هنرمندان دیگر در کانال رادیویی Freshsounds ارائه می‌دهد، این کانال وب سایت، از مجموعه ایستگاه‌های رادیویی MTG به‌شمار می‌رود.
موضوع مقاله: ضباعه بن زبیر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ضباعه بن زبیر | مقدمه: ضباعه بن زبیر (به عربی: ضباعة بنت الزبیر) همسر مقداد بن عمرو و دختر عموی محمد است که به جهت نقل روایت از محمد، در شمار معدود راویان حدیث از پیامبر اسلام است. | ## بخش 1: ضباعه بن زبیر | از او سه فرزند به نام‌های عبدالله، ام‌حکیم و ضباعه به دنیا آمد که مادر همگی‌شان عاتقه - دختر دائی عبدالمطلب- بوده‌است. بر اساس گزارشی که واثفی در کتاب همگام با پیامبر در حجة الوداع آورده‌است، محمد برای سفر حجة الوداع علاوه بر همسران خود، تمام زنان قوم خویش را نیز همراه کرده‌است که در این میان ضباعه بن زبیر نیز بوده‌است. در خصوص این ازدواج، از محمد گزارش شده‌است که من ضباعه را به عقد مقداد در نیاوردم مگر برای اینکه مردم موضوع ازدواج را سهل و آسان بگیرند. در این خصوص آورده‌اند که شأن و منزلت ضباعه از مقداد بالاتر بوده‌است و این ازدواج برای رفع این اختلاف طبقاتی و اشرافی گری در رسم اعراب بوده‌است. | ## بخش 2: ضباعه بن زبیر | بر اساس روایتی از جعفر صادق، مقداد فردی عامی بود و این مسئله اجماعی بود در حالی که ضباعه از اشراف قریش محسوب می‌شد. در خصوص پیامدهای این ازدواج آورده‌اند که اعراب پس از مشاهده رفتار محمد نسبت به بردگان و ازدواج آنان به یکدیگر، به تاسی به محمد، و با توجه به سخنان محمد پس از عقد ازدواج ضباعه و مقداد که گفته بود اگر کسی از این سنت محمد رویگردان شود، از او نیست؛ نسبت به سنت‌های جاهلی زمان خود که ازدواج با غیر هم شأن و منزلت را عار می‌دانستند، تجدید نظر کردند. سرانجام کریمه مشخص نیست و فقط از راوی بودنش گزارش‌هایی در میان است و معبد نیز در میان سپاهیان عایشه در جنگ جمل بود که توسط سپاهیان علی بن ابی‌طالب کشته شد. بنابر گزارشی که ابن حجر عسقلانی در کتاب تهذیب التهذیب گزارش می‌کند، ابن‌عباس، عایشه و عروه بن زبیر نقل کرده‌اند که برای زبیر بن عبدالمطلب نسلی باقی نماند جز از دخترش ضباعه و ام حکیم. | ## بخش 3: ضباعه بن زبیر | سرانجام شوهر او مقداد نیز در سن هفتادسالگی و در سال ۳۳ ه‍.ق در منطقه جزف از دنیا رفت. بنابر گزارش‌هایی، ضباعه بعد از مرگ مقداد، با برادرخوانده او عبدالرحمن بن اسود ازدواج کرد.هاشمی بغدادی، ابوجعفر محمد بن حبیب بن امیه، المحبر، تحقیق ایلزة لیختن شتیتر، بیروت، دار الآفاق الجدیدة، ص ۶۴–۶۵ گزارش حدیث از ضباعه، روایات بسیاری از محمد نقل شده‌است. بنابر گزارش‌های محمدباقر مجلسی، از محدثان شیعه امامیه، ضباعه یازده روایت از محمد نقل کرده‌است. | ## جمع‌بندی | (که بر اساس آن اگر حج کننده در ابتدای احرام شرط کند که در شرایط بخصوصی بتواند از احرام خارج شود، می‌تواند حج را ترک کند) در این روایت، محمد به ضباعه در خصوص تحلل توضیحاتی می‌دهد.
موضوع مقاله: ارتش بایرن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارتش بایرن | مقدمه: ارتش بایرن نیروهای مسلح انتخابگرنشین بایرن و سپس پادشاهی بایرن بود که از سال ۱۶۹۲ میلادی به عنوان ارتش دائمی بایرن فعال می‌کرد و پس از متحدسازی آلمان در سال ۱۸۷۰ در نیروی زمینی امپراتوری آلمان ادغام شد. | ## بخش 1: ارتش بایرن | تاریخچه امپراتوری مقدس روم (تا سال ۱۸۰۵) در سال ۱۶۸۱ قانون اساسی نظامی امپراتوری،بخشی از قانون در امپراتوری مقدس روم بایرن را موظف کرد که برای ارتش امپراتوری نیرو فراهم کند. علاوه بر این، تأسیس ارتش دائمی برای بایرن به‌طور فزاینده ای به عنوان نشانه ای از دولت-ملت و ابزار مهم قدرت-سیاست مطلق گرا تلقی می‌شد. در یک اردوگاه صحرایی در شوِبیش گموند در ۱۲ اکتبر ۱۶۸۲، نیروهای تازه استخدام شده رسماً به خدمت بایرن درآمدند که متشکل از هفت هنگ پیاده‌نظام، دو هنگ دراگون و دو هنگ کراسیر به همراه یک سپاه توپخانه راه اندازی شد. رنگ آبی میانی که قبلاً در میان پیاده‌نظام بایرن مورد استفاده گسترده قرار داشت از سال ۱۶۸۴ دوباره مورد استفاده قرار گرفت. کیراسیرها و توپخانه‌ها تونیک خاکستری روشن می‌پوشیدند، در حالی که دراگون تونیک‌های قرمز یا آبی می‌پوشیدند. ارتش بایرن در زمان ماکسیمیلیان دوم ، انتخابگر بایرن در طول جنگ بزرگ عثمانی، به ویژه در دوران محاصره بلگراد، متمایز شد. | ## بخش 2: ارتش بایرن | پس از شکست در نبرد بلانهایم، ارتش بایرن به عنوان یک نیروی جنگی منسجم وجود نداشت، اگرچه باقیمانده‌های کوچک تا پایان جنگ به مبارزه ادامه دادند. بایرن پس از جنگ توسط نیروهای اتریشی اشغال شد، که منجر به خیزش مردم شد، به طوری که بصورت خونین سرکوب شد.کریسمس خونین تا قبل از سال ۱۷۰۱ که جنگ جانشینی اسپانیا رخ داد، ترکیب ارتش همان بود که در زمان جنگ با عثمانی وجود داشت. ژنرال‌های توانا ارتش بایرن را بر اساس دیسیپلین فرانسوی اصلاح کردند و به زودی مدرن‌ترین ارتش در آلمان و اولین ارتشی در آلمان شد که شلاق زدن را لغو کرد. ۱۸۷۱–۱۹۱۸: امپراتوری آلمان در قانون اساسی امپراتوری آلمان، بایرن توانست حقوق گسترده‌ای را به ویژه در مورد حاکمیت نظامی برای خود تضمین کند. ارتش بایرن نه تنها مانند پادشاهی‌های ساکسونی و وورتمبرگ، نیروهای خود، وزارت جنگ و سیستم قضایی نظامی خود را حفظ کرد، بلکه از شماره گذاری مجدد هنگ‌های ارتش در سراسر امپراتوری مستثنی شد و فقط تحت کنترل امپراتوری آلمان قرار گرفت. افسران و مردان ارتش بایرن همچنان به پادشاهی بایرن و نه امپراتور آلمان سوگند یاد می‌کردند. | ## بخش 3: ارتش بایرن | جنگ جهانی اول در آغاز جنگ، بیشتر نیروهای بایرن در ارتش ششم آلمان به فرماندهی شاهزاده روپرشت بایرن، وابسته به فرماندهی عالی ارتش آلمان، گروه‌بندی شدند. نیروهای ذخیره ای که در بایرن باقی مانده بود تحت نظارت وزارت جنگ بایرن باقی ماند. ارتش ششم در نبرد لورن در سال ۱۹۱۴ و در نبردهای دیگر در جبهه غربی جنگید، اما به تدریج واحدهای آن با لشکرهای غیر بایرن جایگزین شدند. سرجوخه آدولف هیتلر، اگرچه تابع اتریش-مجارستان بود، به عنوان داوطلب در هنگ پیاده‌نظام شانزدهم بایرن خدمت کرد. بایرن همچنین نیروهای خود را در قلعه‌های کنفدراسیون آلمان در لاندو و اولم نگهداری می‌کرد. پس از سال ۱۹۱۸ انقلاب نوامبر ۱۹۱۸ آلمان منجر به کناره‌گیری لودویگ سوم پادشاه بایرن شد. | ## جمع‌بندی | برخی از سربازان در حال خلع ید به فرایکورپس محافظه کار دولت موقت بامبرگ علیه جمهوری شوراهای بایرن که در مونیخ اعلام شده بود، پیوستند.
موضوع مقاله: مریانا مراش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مریانا مراش | مقدمه: او سنت مجمع ادبی زنان در جهان عرب را احیا کرد و اولین زن سوری بود که مجموعه شعر منتشر کرد. | ## بخش 1: مریانا مراش | پس از به دست آوردن ثروت بالایی در قرن هجدهم، خانواده به خوبی در حلب جای خود را پیدا کرده و در آنجا مستقر شدند،; . دوران حیات او در حلب، با درگیری‌های مذهبی و فرقه‌ای همراه بود تا جایی که پدر ماریانا، با نوشتن رساله‌ای در سال ۱۸۴۹، تلاش کرد تا درگیری‌های فرقه‌ای را خنثی کند.. تا به سه فرزندش فرانسیس، عبدالله و ماریانا آموزش کامل، به ویژه در زمینه زبان و ادبیات عربی بدهد.; . همان‌طور که مرلین بوث گفته‌است، مادر ماریانا از «خانواده مشهور الآنتاکی» بود که با اسقف اعظم دیمیتریوس آنتاچی ارتباط داشت.; . حلب در آن زمان مرکز مهم فکری امپراتوری عثمانی بود که متفکران و نویسندگان زیادی در آن نگران آینده اعراب بودند.. | ## بخش 2: مریانا مراش | در مدارس مبلغان فرانسه بود که خانواده مراش زبان عربی را با زبان فرانسه و سایر زبان‌های خارجی (ایتالیایی و انگلیسی) آموختند. به نقل از مرلین بوث، والدین ماریانا با ارائه آموزش به دخترشان، در زمانی که زنان مدیترانه شرقی هیچ آموزشی دریافت نمی‌کردند، این باور رایج در آن زمان را به چالش کشیدند که یک دختر نباید آموزش ببیند.; . او علاوه بر تحصیلات رسمی در این مدارس، جایی که در معرض فرهنگ فرانسوی و آنگلوساکسون قرار داشت، تحت تعلیم پدر و برادرانش بود، به ویژه در زمینه ادبیات عرب از پدرش آموزش دید. در اولین بیوگرافی مریانا ذکر شده‌است که او در زبان‌های فرانسوی، عربی و ریاضیات عالی بود و قانون می‌نواخت و به زیبایی آواز می‌خواند.. محمد راغب الطباخ مورخ حلبی نوشت که او در حلب بی نظیر بود و «مردم با چشم دیگری به او می‌نگریستند». | ## بخش 3: مریانا مراش | با این حال، او پس از مرگ مادرش متقاعد شد که ازدواج کند و حبیب قضبان را که از فرزندان یک خانواده مسیحی محلی بود، برای شوهر انتخاب کرد. حرفه ادبی در اوایل سال ۱۸۷۰، مراش شروع به همکاری با مقالات و اشعار در مجلاتی در بیروت کرد.; ; ; . او در مقالات خود از وضعیت زنان عرب انتقاد کرد و از زنان عرب خواست - صرف نظر از تعلقات مذهبی آنها - به دنبال آموزش باشند و در مورد مسائل مورد علاقه خود اظهار نظر کنند.; . مراش پس از سرودن شعری در تعالی سلطان عبدالحمید دوم، از سوی دولت عثمانی اجازه چاپ کتاب خود را دریافت کرد. سبک شعر او بسیار سنتی تر از برادرش فرانسیس بود، که نمونه آن مرثیه ای بود که او برای زاری از مرگ او سروده بود.; . | ## جمع‌بندی | با این حال، او با شعر رمانتیک‌های فرانسوی، به ویژه شعر آلفونس دو لامارتین و آلفرد دو موسه، در خانه بود.
موضوع مقاله: تیموکلیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیموکلیا | مقدمه: تیموکلیا زنی است که پلوتارک داستان او را در کتاب زندگی اسکندر و به صورت مفصل‌تر در کتاب «در فضائل زنان» ذکر کرده‌است. | ## بخش 1: تیموکلیا | بر اساس گفته‌های پلوتارک هنگامی که سربازان طی لشکرکشی اسکندر به بالکان شهر تبای را در سال ۳۳۵ پیش از میلاد تصرف کردند سربازان تراکی به غارت شهر مشغول شدند و یکی از افسران ایشان به تیموکلیا تجاوز نمود. پس از تجاوز مرد تراکی از تموکلیا می‌خواهد تا اگر پولی را پنهان کرده‌است به او بدهد، تیموکلیا نیز می‌گوید مقداری پول در چاه آب واقع در باغچه خانه پنهان کرده و سرباز را به آنجا می‌برد. در آنجا تیموکلیا با افتخار خود را معرفی کرده و می‌گوید آخرین فرمانده فالانژ مقدس تب که «برای آزادی یونان» طی نبرد خایرونیا پدر اسکندر فیلیپ دوم مقدونی را در ۳۳۸ میلادی شکست داده برادر اوست. اسکندر که از حرف‌های زن متأثر می‌شود دستور می‌دهد تا او و فرزندانش را رها کنند و بابت کشتن افسر تراکی مجازات نشود. | ## بخش 2: تیموکلیا | کتاب در فضائل زنان نیز داستانی مشابه را نقل می‌کند به جز آنکه در آنجا افسر تراکی به طمع وجود ثروت وارد چاه خشک می‌شود و هنگامی که به پایین چاه می‌رسد تیموکلیا با انداختن سنگ او را می‌کشد. تبای در دومین سال سلطنت اسکندر طی جنگ سخت فتح شد زیرا این شهر رهبر شهرهای یونانی بود که پس از ترور فیلیپ شورش کرده بودند. تخمین زده می‌شود در فتح شهر ۶ هزار نفر از مردم آن کشته و ۳۰ هزار به اسیری رفتند، شهر هم آنچنان نابود شد که بازسازی آن دهه‌ها طول کشید. اما از آنجایی که هنرمندان در دربار می‌خواستند اسکندر را به عنوان مصداق پادشاه واقعی نشان دهند و در زندگی اسکندر تیموکلیا هم حضور داشت شاهد آثار کمی در مورد این موضوع هستیم. | ## بخش 3: تیموکلیا | دیوارنگاره‌های کاخ فونتن‌بلو اثر فرانچسکو پریماتیچو که در سال ۱۵۰۴ ترسیم شده‌اند از این نوع هستند. این دیوارنگاره‌ها که در اتاق آن ده‌پیسلو دلی، معشوقه فرانسوای یکم نقاشی شده است داستان زندگی اسکندر را با توجه کمتر به بخش نظامی آن نشان می‌دهد. در داستان زندگی اسکندر وقایع نامدارتری از مواجه اسکندر با اسیران زن مانند داستان آوردن خانواده داریوش به نزد اسکندر وجود دارد که داستان تموکلیا را به حاشیه می‌برند. | ## جمع‌بندی | یک نقاشی بسیار خاص دیگر هم نقاشی است که در آن تیموکلیا در حال انداختن سرباز تراکی درون چاه است که ابتدا در یک کتاب تاریخ آلمانی رسم شد و سپس الیزابتا سیرانی آن را در تابلو رنگ روغن کشید.
موضوع مقاله: جورج دیکی (فیلسوف) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جورج دیکی (فیلسوف) | مقدمه: جورج دیکی (۱۲ اوت ۱۹۲۶ – ۲۴ مارس ۲۰۲۰) استاد برجستۀ فلسفه در دانشگاه ایلینوی در شیکاگو بود. | ## بخش 1: جورج دیکی (فیلسوف) | تحصیلات و سوابق شغلی جورج دیکی پیش از تحصیلات کالج به مدت دو سال از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا خدمت کرد. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ایالتی فلوریدا در سال ۱۹۴۹ و دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس در سال ۱۹۵۹ دریافت کرد. او کار تدریس فلسفه را از سال ۱۹۵۶ در دانشگاه ایالتی واشینگتن آغاز کرد و پس از آن مدت کوتاهی نیز در دانشگاه هیوستن درس داد، تا سرانجام در سال ۱۹۶۵ به دعوت فیلسوف و منطق‌دان آمریکایی، روث بارکن مارکِس، به دانشگاه ایلینوی در شیکاگو (که در آن زمان حلقۀ شیکاگو خوانده می‌شد) رفتYanal (Ed.) 1994, p. | ## بخش 2: جورج دیکی (فیلسوف) | دیکی در طول ایام تحصیل و فعالیت خود بارها شایستۀ دریافت پژوهانه‌های معتبر علمی شناخته شده است؛ از جمله دریافت پژوهانۀ موقوفه ملی علوم انسانی (دو بار)؛ کمک‌هزینه گوگنهایم (۱۹۷۸)؛ و مؤسسۀ مطالعات پیشرفتۀ علوم انسانی در ادینبرا. دیکی طی سالهای (۱۹۹۰-۱۹۹۱) ریاست انجمن فلسفه ایلینوی را بر عهده داشته؛ و دو دوره عضو هیئت امنا (١٩٦٧-١٩٦٩ و مجدداً ١٩٩٥-١٩٩٧)، نایب‌رئیس (١٩٩١-١٩٩٢) و رئیس انجمن آمریکایی زیبایی‌شناسی (۱۹۹۳-۱۹۹۴) بوده است. نظریات و آثار دیکی فیلسوفی تحلیلی و صاحب آرایی مهم و تأثیرگذار در فلسفۀ هنر بود. | ## بخش 3: جورج دیکی (فیلسوف) | یکی از مهم‌ترین آثار او، سده ذوق (۱۹۹۶)، پژوهشی است در مورد رویکردهای تنی چند از مهم‌ترین فیلسوفان سده هجدهم در مورد نظریۀ ذوق. دیکی بخش عمده‌ای از این کتاب را به دفاع از نظریۀ ذوقِ دیوید هیوم در برابر آرای ایمانوئل کانت اختصاص داده است. | ## جمع‌بندی | کتاب‌‌ها (گزیده) مقدمه‌ای بر زیبایی‌شناسی (پگاسوس، ۱۹۷۱) هنر و زیبایی‌شناسی: یک تحلیل نهادی (انتشارات دانشگاه کرنل، ۱۹۷۴) حلقۀ هنر (انتشارات هیون، ۱۹۸۴) ارزیابی هنر (انتشارات دانشگاه تمپل، ۱۹۸۸) سده ذوق (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۱۹۹۶) مقدمه ای بر زیبایی‌شناسی: رویکردی تحلیلی (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۱۹۹۷) هنر و ارزش (بلک‌ول, ۲۰۰۱) کتاب‌های ترجمه‌شده به فارسی هنر و ارزش، ترجمه محمد روحانی، مدرسه اسلامی هنر ‫، ۱۳۹۲.