موضوع مقاله: دانه تاج‌خروس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دانه تاج‌خروس | مقدمه: پیوند= تاج‌خروس (چپ) و گندم (راست) دانه تاج‌خروس ، گونه‌های متعلق به سرده تاج‌خروس برای دانه خود به‌مدت ۸۰۰۰ سال کشت می‌شدند. | ## بخش 1: دانه تاج‌خروس | گیاهان تاج‌خروس به‌عنوان شبه‌غلات طبقه‌بندی شده و برای دانه‌های نشاسته‌ای خوراکی کشت می‌شوند، اما آنها در خانواده گیاه‌شناسی غلات واقعی مانند گندم و برنج نیستند. با این حال، این گیاه از آن زمان به‌عنوان یک علف هرز رشد کرده است، بنابراین پایه ژنتیکی آن تا حد زیادی حفظ شده است. تا پایان دهه ۱۹۷۰، چند هزار جریب در آنجا کشت می‌شد و همچنان زیر کشت می‌رود.[۵] بخش عمده‌ای از دانه تاج‌خروس که در حال حاضر رشد می‌کند در فروشگاه‌های مواد غذایی بهداشتی فروخته می‌شود. دانه تاج‌خروس همچنین به‌عنوان یک محصول غذایی در مناطق محدودی از مکزیک کشت می‌شود، جایی که از آن برای تهیه آبنبات به نام الگریا (alegría) (اسپانیایی برای شادی) در زمان جشنواره استفاده می‌شود. در سایر آماده‌سازی‌ها، می‌توان دانه را مانند ذرت بوداده ریخت و سپس یا با عسل مخلوط کرد یا مانند یک غلات صبحانه سرد با شیر، میوه‌های خشک و آجیل سرو کرد. تجزیه و تحلیل تغذیه‌ای دانه تاج‌خروس خام برای انسان غیرقابل خوردن است و نمی‌توان آن را هضم کرد زیرا مانع از جذب مواد مغذی می‌شود.بنابراین باید مانند سایر غلات آماده و پخته شود. تاج‌خروس پخته شده در ۱۰۰ گرم ۴۳۰ کیلوژول (۱۰۳ کیلوکالری) انرژی غذایی را تأمین می‌کند و منبع نسبتاً غنی از مواد معدنی غذایی از جمله فسفر، منگنز و آهن است. با توجه به سازمان نگرانی‌های آموزشی برای گرسنگی (ECHO)، برگ‌های تاج‌خروس مغذی هستند و «مقدار ویتامین C، آهن، بتاکاروتن، کلسیم، اسید فولیک و پروتئین به‌ویژه زیاد است»، با این حال، برگ‌های تاج‌خروس حاوی عوامل ضدتغذیه‌ای از جمله اگزالات‌ها، نیترات‌ها، ساپونین‌ها و ترکیبات فنلی است. | ## بخش 2: دانه تاج‌خروس | روش‌های پخت مانند جوشاندن برگ‌ها در آب و سپس دور ریختن آب ممکن است اثرات سمی را کاهش دهد. این گزارش همچنین به مطالعه‌ای اشاره می‌کند که نشان می‌دهد «تحقیقات نشان داده است که مصرف ۲۰۰ گرم تاج‌خروس پخته شده هیچ مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی‌کند.» دانه تاج‌خروس سرشار از پروتئین و لیزین است، آمینو اسیدی که در سایر غلات به مقدار کم یافت می‌شود. طبق گفته فائو، دانه تاج‌خروس به‌عنوان منبع پروتئین «از نظر محتوا و کیفیت نسبت به غلات سنتی برتر است». دانه تاج‌خروس دارای کمبود اسیدهای آمینه ضروری مانند لوسین و ترئونین است که هر دو در جوانه گندم وجود دارند. دانه تاج‌خروس عاری از گلوتن است که آن را برای افراد مبتلا به عدم تحمل گلوتن به دانه‌ای مناسب تبدیل می‌کند. بسیاری از گونه‌های دانه تاج‌خروس گیاهان مقاومی هستند که در برابر تغییرات پی‌اچ، محتوای نمک، محیط، دما و خشکی مقاومت نشان می‌دهند. تاج‌خروس پیچان یا تاج‌خروس «خکچه»، گونه‌ای تاج‌خروس وحشی بومی ایالات‌متحده است و در شمال‌شرق، نبراسکا و دشت‌های بزرگ، جنوب و غرب به‌عنوان یک علف‌هرز در نظر گرفته می‌شود. این نام از تمایل گیاه به جوانه‌زدن در جایی که گرازها در مرتع تغذیه می‌شوند، گرفته شده است. | ## بخش 3: دانه تاج‌خروس | اگرچه هم برگ‌ها و هم دانه‌های آن خوراکی هستند، تاج‌خروس به‌عنوان یک محصول غذایی کشت نشده است. آزتک‌ها تاج‌خروس را به‌عنوان یک محصول اصلی غلات در جایی که مکزیک کنونی در دوران پیشاکلمبی نامیده می‌شود، کشت می‌کردند. تاج‌خروس توسط آزتک‌ها برای تاماله، تورتیلا و آتول (Atole) (غلات داغ) استفاده می‌شد. علاوه بر این، آنها در طول ماه مقدس اویتسیلوپوچتلی تصاویر شکلی از خدایان خود را با تاج خروس، آگاو و ذرت می‌ساختند. در آخر ماه مجسمه‌های ساخته شده خدایان را خانواده‌ها می‌خوردند تا «خدا را به درون خود ببرند». هنگامی که اسپانیایی‌ها اعمال مذهبی مانند این را ممنوع کردند و دین خدای خود را که از طریق گندم پرستش می‌شد، تحمیل کردند، کشت دانه تاج‌خروس کاهش یافت. در فرهنگ کنونی مکزیک در روز مردگان، دانه‌های تاج‌خروس به‌عنوان میان‌وعده برای ارواح ارائه می‌شود. | ## جمع‌بندی | جمجمه‌های خوراکی از نظر تاریخی با دانه‌های گل تاج‌خروس ساخته می‌شدند، اگرچه امروزه از شکر ساخته می‌شوند.