موضوع مقاله: میدان تیر بوتوو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میدان تیر بوتوو | مقدمه: بوتووو در طول پاکسازی بزرگ ژوزف استالین برای اعدام‌های دسته جمعی و گورهای دسته جمعی مورد استفاده قرار گرفت و طبق اسناد، ۲۰۷۶۱ زندانی از ملیت‌های مختلف توسط کمیساریای خلق در امور داخلی و سازمان‌های جانشین آن به این مکان منتقل و اعدام شدند.Бутовский полигон. | ## بخش 1: میدان تیر بوتوو | تعداد دقیق قربانیان اعدام شده در بوتووو ناشناخته است زیرا تنها داده‌های ناقص از طبقه‌بندی خارج شده‌اند. کلیسای ارتدکس روسیه در سال ۱۹۹۵ مالکیت بوتوو را به دست گرفت و دستور ساخت یک کلیسای یادبود بزرگ از دوران احیای روسیه را صادر کرد و مجموعه یادبود گور دسته جمعی را می‌توان روزانه بازدید کرد. تاریخچه بوتووو اولین بار در متون تاریخی در سال ۱۵۶۸ به عنوان متعلق به فئودور دروژین، از بویارهای ایوان مخوف، ذکر شده است و این منطقه در جنوب مسکو تا قرن نوزدهم توسط شهرک کوچک کوسمودمیانسکویه دروژینو (که به نام قدیسان کاسما و دامیان نامگذاری شده بود) اشغال شده بود. زیمین، پس از انقلاب اکتبر، مزرعه را در ازای حق فرار از کشور به بلشویک‌ها اهدا کرد و سپس مزرعه به مالکیت ارتش سرخ درآمد. در دهه ۱۹۲۰، ارتش سرخ این مکان را که اکنون رسماً بوتووو نام دارد و برگرفته از نام شهری در نزدیکی آن است، به OGPU، پلیس مخفی اتحاد جماهیر شوروی، به عنوان یک مستعمره کشاورزی واگذار کرد. در سال ۱۹۳۴، پس از آنکه OGPU در کمیساریای خلق در امور داخلی ادغام شد، بخشی از این ملک با حصار بلندی احاطه و به یک میدان تیر کوچک تبدیل شد. وحشت بزرگ (۱۹۳۷–۱۹۳۸) در ۳۱ ژوئیه ۱۹۳۷، کمیساریای خلق در امور داخلی فرمان شماره ۰۰۴۴۷ «دربارهٔ عملیات سرکوب کولاک‌های سابق، جنایتکاران و دیگر عناصر ضد شوروی» را صادر کرد و سرکوب سیاسی پس از آن منجر به سهمیه‌بندی گسترده احکام اعدام و اعدام شد. طی ۱۴ ماه بعدی، ۲۰۷۶۱ نفر اعدام و متعاقباً در همان محل دفن شدند و ۱۰۰۰۰ تا ۱۴۰۰۰ نفر دیگر نیز در میدان تیر کومونارکا که در همان نزدیکی و در فاصله قرار داشت، تیرباران و دفن شدند. به‌طور متوسط، در طول پاکسازی بزرگ، روزانه ۵۰ نفر اعدام می‌شدند و برخی روزها هیچ اعدامی صورت نمی‌گرفت، در حالی که در روزهای دیگر صدها نفر تیرباران می‌شدند. فرایند اجرا قربانیان به محض صدور احکام توسط ارگان‌های غیرقضایی مانند کمیته‌های سه نفره، " تروئیکا " یا دو نفره " دوویکا " یا دادگاه نظامی دیوان عالی، جمع‌آوری می‌شدند.Schlögel, Karl (2014). سپس آنها را با کامیون‌هایی با برچسب "نان" یا "گوشت" به بوتوو منتقل می‌کردند تا عملیات از دید ساکنان محلی پنهان بماند. | ## بخش 2: میدان تیر بوتوو | برخی از زندانیان بلافاصله پس از ورود، هنگامی که کامیون آنها پر از مونوکسید کربن می‌شد، کشته می‌شدند و سپس اجساد در گودال‌های اطراف دفن می‌شدند. اکثر قربانیان به یک سربازخانه طولانی، ظاهراً برای معاینه پزشکی، هدایت می‌شدند، جایی که حضور و غیاب و تطبیق افراد با پرونده‌ها از جمله عکس‌ها انجام می‌شد. همین عکس‌های پرونده‌های کمیساریای خلق در امور داخلی بعداً به عنوان یادبود قربانیان عمل می‌کردند. Retrieved 17 August 2018.پس از طلوع آفتاب، مأموران کمیساریای خلق در امور داخلی، که اغلب از سطل ودکایی که در اختیارشان قرار می‌گرفت مست می‌شدند، زندانیان را از پادگان‌ها دور می‌کردند و از فاصله نزدیک، اغلب با یک تپانچه ناگانت ام۱۸۹۵، به پشت سرشان شلیک می‌کردند. افراد تیرباران شده بلافاصله یا مدت کوتاهی پس از آن، در یکی از ۱۳ خندق که در مجموع بودند، انداخته می‌شدند. اعدام‌ها و دفن‌ها بدون اطلاع به بستگان و بدون برگزاری مراسم تشییع جنازه در کلیسا یا اماکن عمومی انجام می‌شد. Retrieved 15 December 2021.آنها شامل کارگران، دهقانان، کولاک‌ها، گارد سفید سابق و دیگر «عناصر ضد شوروی»، اشراف روسی و نخبگان پیش از انقلاب، بلشویک‌های قدیمی، ژنرال‌های نظامی، ورزشکاران، خلبانان و هنرمندان، «عناصر اجتماعی خطرناک» مانند ولگردها، گدایان، دزدان، مجرمان خرده‌پا و کسانی که به «تحریک و تبلیغ ضد شوروی» متهم بودند، بودند. قربانیان عمدتاً مرد بودند (۹۵٫۸۶٪) و اکثر آنها هنگام مرگ بین ۲۵ تا ۵۰ سال سن داشتند. جوان‌ترین فرد اعدام شده، میشا شامونین ۱۳ ساله، یک کودک یتیم و خیابانی، به جرم سرقت دو قرص نان بود. بیش از ۶۰ ملیت مختلف نیز در میان قربانیان حضور داشتند، از جمله ۷۵۵ اوکراینی، فرانسوی، آمریکایی، ایتالیایی، چینی و ژاپنی. نزدیک به ۱۰۰۰ روحانی ارتدکس روسی و همچنین روحانیون لوتری، پروتستان و کاتولیک، عمدتاً از لهستان یا اتریش، در بوتوو اعدام شدند. | ## بخش 3: میدان تیر بوتوو | به‌طور خاص، کومونارکا شاهد اعدام چهره‌های سیاسی و عمومی برجسته از لیتوانی، لتونی و استونی و رهبران کمینترن از آلمان، رومانی، فرانسه، ترکیه، بلغارستان، فنلاند و مجارستان بود. اکثر رهبران ارشد مغولستان، از جمله نخست‌وزیر سابق آناندین آمار و ۲۸ نفر از همکارانش، در ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۱ در کومونارکا اعدام شدند. مرگ‌های قابل توجه جایگاه بوتوو به عنوان محل اصلی اعدام به این معنی بود که بسیاری از افراد سرشناس در این مکان کشته و دفن شدند، از جمله فرمانده نظامی شوروی، هایک بژیشکیان؛ سیاستمدار تزاری ولادیمیر دژونوفسکی؛ نقاش الکساندر دروین، بازیگر فیلم ماریا لیکو و عکاس گوستاو کلوتسیس که همگی لتونیایی بودند؛ اسقف ارتدکس سرافیم چیچاگوف و شاهزاده دیمیتری شاخوفسکوی؛ رئیس سابق دومای دولتی فئودور گولووین؛ اولین خلبان روس، نیکولای دانیلوفسکی؛ آهنگساز میخائیل خیترووو-کرامسکوی؛ فیزیکدان نظری هانس هلمن؛ انسان‌شناس ایوار لاسی؛ پنج ژنرال تزاری و نمایندگان خانواده‌های اشرافی روس مانند روستوپچین‌ها، توچکوف‌ها، گاگارین‌ها، اوبولنسکی‌ها، اولسوفیف‌ها و بیبیکوف‌ها. بسیاری از اعضای حزب کمونیست آلمان (KPD) نیز در میان قربانیان بودند، به عنوان مثال هرمان توبنبرگر و والتر هانیش، که بیش از دویست نفر از آنها با تأیید صریح رهبران KPD ، ویلهلم پیک و والتر اولبریشت، تیرباران شدند، گفته می‌شود که توسط هربرت ونر، که در آن زمان هنوز عضو دفتر سیاسی KPD بود، به کمیساریای خلق در امور داخلی لو داده شده بودند. در ۷ ژوئن ۱۹۹۳، گروه کوچکی از فعالان، مقامات و برخی از بستگان کسانی که در بوتوو جان باختند، از این مکان بازدید کردند. در اکتبر ۱۹۹۳، پلاکی افتتاح شد که روی آن نوشته شده بود: «در این منطقه از میدان تیر بوتوو، چندین هزار نفر، در سال‌های ۱۹۳۷–۱۹۳۸، مخفیانه تیرباران و دفن شدند.» یک سال بعد، علاقه کلیسای ارتدکس روسیه به این مکان زمانی برانگیخته شد که بایگانی‌کنندگان کشف کردند که سرافیم چیچاگوف، متروپولیتن لنینگراد و چهره ارشد کلیسا، در آنجا کشته شده است. در سال ۱۹۹۵، سازمان‌های امنیتی روسیه، بوتوو و کومونارکا را برای «استفاده بدون محدودیت زمانی» به کلیسای ارتدکس روسیه منتقل کردند. یک کلیسای چوبی کوچک، کلیسای شهیدان و اعتراف‌کنندگان جدید روسیه، در ۱۶ ژوئن ۱۹۹۶ افتتاح شد. در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، هفتادمین سالگرد سرکوب‌ها را با بازدید از میدان تیر بوتوو گرامی داشت و مرگ قربانیان را به «افراط در درگیری‌های سیاسی» نسبت داد. | ## جمع‌بندی | برخی از کسانی که به این اظهارات پوتین اشاره کردند، انتقاد کردند و گفتند که این اظهارات نشان دهنده شکست او، و شاید شکست کل جامعه روسیه، در درک این واقعیت است که قربانیان بوتوو نه به دلیل مخالفت سیاسی با استالین، بلکه صرفاً به دلیل پیشینه، ملیت یا اینکه صرفاً در مکانیسم پاکسازی که به دنبال سرکوب یا حذف بخش بزرگی از مخالفان بالقوه حکومت استالین بود، کشته شدند.Christensen, Karin Hyldal (2017).