موضوع مقاله: روابط اردن و فلسطین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط اردن و فلسطین | مقدمه: روابط دوجانبه بین اردن و فلسطین عموماً قوی بوده است، زیرا هر دو ملت پیوندهای فرهنگی و تاریخی نزدیکی دارند. | ## بخش 1: روابط اردن و فلسطین | تاریخچه ۱۹۴۹–۱۹۶۷ اردن در ۲۴ آوریل ۱۹۵۰، پس از توافقنامه‌های آتش‌بس ۱۹۴۹، کرانه باختری را ضمیمه خود کرد. در پارلمان اردن، ۳۰ کرسی برای هر دو کرانه باختری و شرقی وجود داشت که تقریباً جمعیت برابری را تشکیل می‌داد. فلسطینی‌های کرانه باختری با تبعیض مواجه نبودند و از حقوق برابر با اردنی‌های کرانه شرقی برخوردار بودند. با این حال، فلسطینی‌های ساکن کرانه باختری نه شهروندی خود را از دست دادند و نه کرسی‌های خود را در پارلمان اردن. در سال ۱۹۷۰، درگیری بین نیروهای مسلح اردن به رهبری ملک حسین و سازمان آزادی‌بخش فلسطین به رهبری یاسر عرفات درگرفت. فلسطینی‌ها در یک عملیات هواپیماربایی جهانی شرکت کرده بودند و شایعاتی مبنی بر تمایل برخی برای سرنگونی یا ترور پادشاه اردن وجود داشت. پس از جنگ، اردن سازمان آزادی‌بخش فلسطین را به لبنان اخراج کرد، اما پناهندگان و شهروندان فلسطینی را در اردن نگه داشت. فلسطینی‌های ساکن کرانه باختری تابعیت اردنی خود را حفظ کردند تا زمانی که اردن در ۳۱ ژوئیه ۱۹۸۸ از تمام ادعاهای خود در مورد کرانه باختری صرف نظر کرد. عرفات بعداً سازمان آزادی‌بخش فلسطین را به عنوان «تنها نماینده مشروع مردم فلسطین» به رسمیت شناخت. | ## بخش 2: روابط اردن و فلسطین | ۱۹۸۸–۱۹۹۴ پس از قطع روابط قانونی بین کرانه باختری و پادشاهی اردن در سال ۱۹۸۸، دولت اردن از مبارزه سازمان آزادی‌بخش فلسطین برای تأسیس یک کشور فلسطینی در کرانه باختری و نوار غزه حمایت کرد. در طول کنفرانس‌های صلح که پس از کنفرانس صلح مادرید در سال ۱۹۹۱ برگزار شد، فلسطینی‌ها به عنوان یک هیئت فرعی در هیئت اردنی-فلسطینی نمایندگی می‌شدند، که این امر ناشی از درخواست‌های اسرائیل برای خودداری از نمایندگی فلسطینی‌ها به عنوان یک ملت مستقل بود. در سال ۱۹۹۲، اکثر مسائل مورد اختلاف اردن و اسرائیل حل و فصل شد، اما دولت اردن تا زمانی که هیچ توافقی با فلسطینی‌ها حاصل نشود، از امضای هرگونه توافق رسمی با اسرائیل خودداری کرد. [ نیازمند منبع ] در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳، پیمان اسلو امضا شد و روز بعد، اعضای فلسطینی هیئت اردنی-فلسطینی به یک هیئت جداگانه تبدیل شدند. توافقنامه اسلو به هیئت اردنی این امکان را داد که آشکارا با هیئت اسرائیلی مذاکره کند و در ۲۶ اکتبر ۱۹۹۴، پیمان صلح اسرائیل و اردن امضا شد. ۱۹۹۴–۲۰۲۲ پیمان صلح اسرائیل و اردن، اختلافاتی را بین اردن و تشکیلات خودگردان فلسطین بر سر مسئله اماکن مقدس اسلامی در شرق اورشلیم ایجاد کرد، که این پیمان، قیمومیت اردن بر آن را به رسمیت می‌شناخت، در حالی که تشکیلات خودگردان فلسطین ادعا می‌کرد که از همین حقوق برخوردار است. در بسیاری از مسائل دیگر، دولت اردن و تشکیلات خودگردان فلسطین با هم هماهنگ هستند، زیرا دولت امان از آرمان‌های فلسطینیان برای تشکیل یک کشور در مرزهای ۱۹۶۷ حمایت می‌کند. بر اساس یک نظرسنجی عمومی در سال ۲۰۲۲ که توسط مرکز مطالعات استراتژیک اردن در دانشگاه اردن انجام شد، ۸۷ درصد از جمعیت مورد بررسی در سطح مردمی و ۹۲ درصد از کارشناسان، آرمان فلسطین را یک مسئله مهم منطقه‌ای دانستند. ۲۰۲۳–اکنون در نتیجه درگیری بین اسرائیل و حماس، چشم‌انداز سیاسی اردن تحت تأثیر قرار گرفته است. | ## بخش 3: روابط اردن و فلسطین | بشر خصاونه، نخست‌وزیر اردن، با فراخواندن سفیر خود از اسرائیل، نارضایتی کشورش را از حمله اسرائیل به غزه ابراز کرد. علاوه بر این، اردن اعلام کرد که سفیر اسرائیل که پس از حمله حماس، امان را ترک کرده بود، اجازه بازگشت نخواهد داشت. خصاونه تأکید کرد که اردن در حال بررسی تمام گزینه‌های موجود در پاسخ به تجاوز اسرائیل به غزه و پیامدهای بعدی آن است. خصاونه استدلال کرد که محاصره نوار غزه پرجمعیت توسط اسرائیل، برخلاف ادعاهای آنها، نمی‌تواند به عنوان دفاع از خود توجیه شود. وی همچنین تأکید کرد که حمله اسرائیل بین اهداف غیرنظامی و نظامی تفاوتی قائل نمی‌شود و حتی مناطق امن و آمبولانس‌ها را هدف قرار می‌دهد. در طول جنگ غزه، در اوایل نوامبر ۲۰۲۳ و مارس ۲۰۲۴، اردن کمک‌های پزشکی فوری به غزه ارائه داد. نیروی هوایی اردن با همکاری نیروهای هوایی فرانسه، هلند و آمریکا، چندین محموله هوایی حاوی کمک‌های بشردوستانه را به غزه ارسال کرد. | ## جمع‌بندی | امروز اردن یک دفتر در رام‌الله، در کرانه باختری دارد، در حالی که فلسطین سفارتخانه ای در عمان دارد.