موضوع مقاله: خواهران چینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خواهران چینگ | مقدمه: خواهران چِینگ (, 𠄩婆徵، به‌معنای تحت‌اللفظی «دو بانوی [به‌نام] چِینگ»، ۱۴ – حدود ۴۳ میلادی) رهبران نظامی لوئویوئه بودند که پس از رهبری شورشی از قبایل لوئویوئه و دیگر قبایل در سال ۴۰ میلادی علیه اولین سلطه چینی‌ها بر ویتنام، به‌مدت سه سال حکومت کردند. | ## بخش 1: خواهران چینگ | چِینگ تَرَک نخستین فرمانروای زن در ویتنام و همچنین نخستین ملکه حاکم در تاریخ ویتنام بود (لی چیئو هوآنگ آخرین زنی بود که سلطنت را در دست داشت و تنها ملکه حاکم به‌شمار می‌رود). این دو خواهر در جیاوژو (Giao Chỉ)، یکی از گونهای دودمان هان چین در شمال ویتنام امروزی به دنیا آمدند. همچنین، تاریخ دقیق مرگ آن‌ها نیز نامعلوم است، اما هر دو حدود سال ۴۳ میلادی، پس از نبرد با نیروی اعزامی تنبیهی تحت فرمان ما یوان، ژنرال دودمان هان، جان خود را از دست دادند. پیش‌زمینه تاریخی فرمانده پیشین دودمان چین، ژائو توئو (در ویتنامی: Trieu Da)، در سال ۲۰۴ پیش از میلاد، دولت نانیو را تأسیس کرد و در سال ۱۸۰ پیش از میلاد، Âu Lạc را فتح نمود و قلمرو ویتنامی را در قلمرو خود ادغام کرد. در سال ۱۱۲ پیش از میلاد، امپراتور وو هان نیروهایی را علیه نانیو اعزام کرد و این پادشاهی در سال ۱۱۱ پیش از میلاد، طی فتح نانیو توسط هان، ضمیمه امپراتوری هان شد. برای اداره این منطقه، ۹ گون (تقسیمات کشوری) تأسیس شد، که سه مورد از آن‌ها در منطقه‌ای قرار داشتند که امروزه شمال ویتنام محسوب می‌شود. زندگی‌نامه خواهران چِینگ دختران خانواده‌ای ثروتمند و اشرافی از قوم لَک بودند (لَک‌ها مجموعه‌ای از مردمان چندقومیتی بودند). پدر آن‌ها یکی از فرمانروایان لَک در منطقه مِه لین (امروزه ناحیه مه لین، هانوی) بود. همسر چِینگ تَرَک، تی ساچ (شی سوئو) نیز فرمانروای لَک در چو دیین (امروزه ناحیه خوای چاو، استان هونگ ین) بود. سو دینگ، فرماندار چینی جیاوژو در آن زمان، به‌دلیل ظلم و ستمش در تاریخ ثبت شده است. | ## بخش 2: خواهران چینگ | طبق تاریخ هان متأخر، تی ساچ «طبیعتی سرسخت» داشت و سو دینگ تلاش کرد او را با اعمال قانون مهار کند و حتی قصد داشت او را بدون محاکمه اعدام کند.Hou Hanshu, vol. در مارس سال ۴۰ میلادی، چِینگ تَرَک و خواهر کوچک‌ترش، چِینگ نْیی، قیام لَک ویت‌ها علیه هان را رهبری کردند. تاریخ هان متأخر ثبت کرده است که چِینگ تَرَک این شورش را برای انتقام از قتل شوهرش آغاز کرد. قیام در دلتای رود قرمز آغاز شد، اما به‌سرعت در میان قبایل لَک و سایر مردمان غیرچینی از فرمانداری هپو تا رینان گسترش یافت. طبق تاریخ مختصر ویتنام، چِینگ نْیی به‌طور مشترک به‌عنوان هم‌پادشاه/ملکه حکومت کرد،Việt Nam sử lược، فصل دوم: پادشاهی چِینگ اما بر اساس ادبیات شفاهی، چِینگ نْیی نایب‌الملک شد. در سال ۴۲ میلادی، امپراتور گوانگ‌وو هان ژنرال ما یوان را با ۲۰٬۰۰۰ سرباز برای سرکوب قیام اعزام کرد. در سال بعد، این قیام سرکوب شد و ما یوان، چِینگ تَرَک و چِینگ نْیی را اسیر و گردن زد، سپس سرهای آن‌ها را به دربار هان در لوئویانگ فرستاد. شاعر و خوشنویس دودمان سونگ، هوانگ تینجیان (۱۰۴۵–۱۱۰۵) خواهران چِینگ را با لو جیا، وزیر اعظم نانیو که در سال ۱۱۲ پیش از میلاد در برابر سپاه امپراتور وو هان مقاومت کرد، مقایسه کرده است: لو جیا رشوه خیانت را نپذیرفت؛چِینگ تَرَک سپر برافراشت تا در برابر ظلم مقاومت کند. تاریخ‌نگاری منبع اصلی تاریخی دربارهٔ خواهران ترونگ، اثر تاریخ هان متاخر است که در قرن پنجم توسط مورخ فان یه گردآوری شده و تاریخ دودمان هان شرقی را از سال ۶ تا ۱۸۹ میلادی پوشش می‌دهد. منبع ثانویه، اما مشهورترین منبع در فرهنگ عامه، سالنامهٔ کامل دای ویت است که توسط نگو سی لین تحت فرمان امپراتور تدوین و در سال ۱۴۷۹ تکمیل شد. | ## بخش 3: خواهران چینگ | این روایات در بخش‌های مختلفی از تاریخ هان متاخر، تاریخ دودمان هان، که خواهران ترونگ علیه آن قیام کردند، آمده است. کتاب هان متاخر؛ قرن پنجم میلادی فصل هشتاد و ششم کتاب هان متاخر، با عنوان زندگینامهٔ بربرهای جنوبی و جنوب‌غربی،واژهٔ "بربرها" در متن اصلی چینی به همین شکل آمده و به صورت تاریخی ترجمه شده است. امپراتور گوانگ‌وو هان فرمان داد که چانگشا (長沙؛ WD: چانگ‌شا)، هپو و جیاوزی، همگی ارابه‌ها و قایق‌های جنگی تهیه کنند، جاده‌ها و پل‌ها را تعمیر کنند، مسیرهای آبی را بازسازی کنند و مواد غذایی و تجهیزات انبار نمایند. در سال هجدهم (۴۲ میلادی)، او ژنرال موج‌شکن ما یوان (馬援؛ WD: ما یوآن)، ژنرال کشتی‌های برج‌دار دوآن ژی (段志؛ WD: توآن چی) و [ژنرال خانگی لیو لانگ (劉隆؛ WD: لیو لانگ لیو لانگ در اینجا ذکر نشده، اما در زندگینامه لیو لانگ در هان‌شو آمده است که او نیز در این لشکرکشی علیه ترونگ تچ شرکت کرد و ترونگ نی را در تنگهٔ ممنوع (禁谿) دستگیر کرد، بیش از ۱۰۰۰ نفر را گردن زد و بیش از ۲۰۰۰۰ نفر را سرکوب کرد. را فرستاد که بیش از ۱۰٬۰۰۰ سرباز از چانگ‌شا، گویلین (桂陽؛ SV: کوئه دایونگ)، لینگلینگ (零陵؛ SV: لینگ لَنگ)، و تسانگ‌وو (蒼梧؛ SV: تسانگ‌وو) را در یک لشکرکشی مجازات‌گرانه رهبری کنند. در تابستان سال بعد (۴۳ میلادی)، در ماه چهارم، ما یوان جیاوزی را ویران کرد، ژنگ چه و ژنگ ار را گردن زد و دیگران یا تسلیم شدند یا پراکنده گشتند. او به سوی شورشیان جیوزن، دو یانگ (都陽؛ SV: دو دیانگ) و دیگران پیشروی کرده و آن‌ها را شکست داد. فصل بیست و چهارم، که به زندگینامهٔ ما یوان و برخی از فرزندان مرد برجسته‌اش می‌پردازد، این توصیف موازی را ارائه می‌دهد:Hou Hanshu, فصل ۲۴ "زندگی‌نامهٔ ما یوان" سپس زن جیاوزی، ژنگ چه، و خواهر کوچک‌ترش ژنگ ار شورش کردند؛ آن‌ها حمله کردند و فرمانداری سقوط کرد. … در بهار سال هجدهم [دورهٔ جیان‌وو] (۴۰ میلادی)، ارتش تا لانگبو (浪泊؛ SV: لانگ‌بک) پیشروی کرد، با شورشیان جنگید، آن‌ها را شکست داد، هزاران نفر را گردن زد و ده‌ها هزار نفر تسلیم شدند. | ## جمع‌بندی | یوان ژنگ چه را تا تنگهٔ ممنوع (禁谿؛ SV: کَم خِی) تعقیب کرد؛ شورشیان پس از چندین شکست، پراکنده و فراری شدند.