موضوع مقاله: نبرد فتح بویو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد فتح بویو | مقدمه: جنگ گوگوریو و بویو(۲۱-۲۲ میلادی)، که با نام فتح بویو نیز شناخته می‌شود، مرکز اوج دهه‌ها اصطکاک میان دو حکومت باستانی کره، گوگوریو و پادشاهی بویو بود. | ## بخش 1: نبرد فتح بویو | این نبرد که با تهاجم پیش‌دستانه گوگوریو به رهبری سومین امپراتور آن، تموشین، آغاز شد، نه تنها به کشته شدن پادشاه تسو انجامید، بلکه باعث فروپاشی سیاسی و الحاق بخش عمده‌ای از قلمرو بویو به گوگوریو گردید. این یک پیروزی راهبردی در تاریخ شرق آسیا بود که با حذف رقیب اصلی شمالی گوگوریو، زمینه را برای تبدیل این امپراتوری به یک قدرت بزرگ منطقه‌ای فراهم کرد و بعداً تمام خاک بویو به دلیل حمله خیتان ها تسلیم گوگوریو شد و بدون هیچ جنگی به آن الحاق گردید. پیش زمینه جنگ‌های اولیه پادشاه تسو دو تهاجم بزرگ را پیش از جنگ نهایی علیه گوگوریو ترتیب داد که هر دو با شکست مواجه شدند و به طور قابل توجهی به تکامل نظامی گوگوریو کمک کردند. گوگوریو گوگوریو یک دولت شدیداً نظامی‌گرا بود که بقا و توسعه خود را مدیون قدرت نظامی‌اش می‌دانست. این واحدها که هم سوار و هم اسب زره‌پوش بودند، شبیه به کاتافراکت‌های ایرانی عمل می‌کردند و نیروی ضربتی ویرانگری در میدان نبرد محسوب می‌شدند. گوگوریو به دلیل داشتن قلمرویی کوهستانی، در ساخت دژهای مستحکم بر فراز تپه‌ها و کوه‌ها مهارت داشت. استراتژی نظامی آنها اغلب متکی بر کشاندن دشمن به مناطق صعب‌العبور و سپس نابود کردن آنها از طریق کمین‌های غافلگیرانه بود. پیروزی‌های پیاپی در برابر تهاجمات بویو، ارتش گوگوریو را به یک نیروی جنگی باانگیزه، منظم و باتجربه تبدیل کرده بود. | ## بخش 2: نبرد فتح بویو | بویو تسو رهبری قدرتمند بود که توانست برای دهه‌ها قدرت بویو را حفظ کرده و ارتش‌های بزرگی را بسیج کند. این وسواس فکری باعث شد که او دو بار شکست‌های تحقیرآمیزی را تجربه کند و در نهایت، با دست‌کم گرفتن دشمن، خود را به کام مرگ بکشاند. تسو محور اصلی قدرت در این پادشاهی بود و با حذف او، کل ساختار سیاسی دچار تزلزل و فروپاشی شد. آنها می‌دانستند که یک حمله با هدف قرار دادن مستقیم پادشاه، می‌تواند پیامدهای سیاسی ویرانگرتری نسبت به یک پیروزی نظامی صرف داشته باشد و کل پادشاهی را از درون متلاشی کند. شرح نبرد در سال ۲۱ میلادی، تموشین که اکنون پادشاهی قدرتمند و بااعتماد به نفس بود، تصمیم گرفت به جای انتظار برای تهاجم بعدی، خود ابتکار عمل را به دست گرفته و به تهدید بویو برای همیشه پایان دهد. این لشکرکشی با دقت برنامه‌ریزی شده بود و هدف آن علاوه بر فتح فرسایشی، یک ضربه سریع و قاطع به مرکز فرماندهی دشمن بود. کتاب تاریخ سامگوک ساگی، که منبع اصلی ما برای این رویداد است، شرح نبرد را با عناصر اسطوره‌ای و نمادین درآمیخته است. یک کلاغ سرخ با دو بدن و یک سر در بویو دیده شد که فالگیران تسو آن را نشانه‌ای از اتحاد دو پادشاهی تحت رهبری او تعبیر کردند. | ## بخش 3: نبرد فتح بویو | در سوی دیگر، گفته می‌شود که ارتش گوگوریو در مسیر خود یک دیگ سه‌پایه جادویی یافت که بدون آتش غذا می‌پخت و موهیول اسبی الهی پیدا کرد. این عناصر اسطوره‌ای، که در تاریخ‌نگاری باستان رایج بودند، برای مشروعیت بخشیدن به لشکرکشی و تقویت روحیه سربازان به کار می‌رفتند. او پس از ورود به قلمرو بویو، اردوگاه خود را عمداً در یک منطقه باتلاقی و ناهموار برپا کرد. پادشاه تسو که از تهاجم گوگوریو به خشم آمده بود و دشمن خود را دست‌کم می‌گرفت، مشتاقانه برای نابودی ارتش گوگوریو تاخت. او با سواره‌نظام زبده خود به سمت اردوگاه حمله کرد، اما همان‌طور که تموشین پیش‌بینی کرده بود، اسب‌هایشان در گل و لای باتلاق گیر کردند و مزیت اصلی آنها، یعنی سرعت و تحرک، خنثی شد. درست در لحظه‌ای که سواره‌نظام بویو در زمین باتلاقی زمین‌گیر و آسیب‌پذیر شده بود، نیروهای گوگوریو که در اطراف منطقه کمین کرده بودند، حمله خود را آغاز کردند. در هرج و مرج نبرد، یکی از ژنرال‌های گوگوریو به نام گویو خود را به پادشاه تسو رساند و او را کشت. | ## جمع‌بندی | مرگ پادشاه در میدان نبرد، ارتش بویو را کاملاً از هم پاشید و نبرد با پیروزی قاطع گوگوریو به پایان رسید.