aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ریچارد کورل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ریچارد کورل | مقدمه: ریچارد کورل (؛ زادهٔ ۱۹۶۴) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است که از ۵ دسامبر ۲۰۲۵ به عنوان سیزدهمین فرمانده ستاد فرماندهی استراتژیک ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند. | ## بخش 1: ریچارد کورل | او پیش از این از ژوئیه ۲۰۲۵ تا دسامبر ۲۰۲۵ به عنوان جانشین فرماندهی استراتژیک ایالات متحده خدمت کرده بود. پیش از آن، او از ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۰ تا ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۲ به عنوان مدیر ادغام استراتژیک نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرده بود. | ## بخش 2: ریچارد کورل | کورل در سال ۱۹۸۶ با مدرک کارشناسی مهندسی شیمی از مؤسسه فناوری رز-هولمن فارغ‌التحصیل شد و از طریق برنامه آموزشی افسران ذخیره نیروی دریایی این مدرسه، مأموریت خود را دریافت کرد. او بعداً مدرک کارشناسی ارشد خود را در مطالعات استراتژیک بین‌المللی از دانشکده حقوق و دیپلماسی فلچر در دانشگاه تافتس دریافت کرد. | ## بخش 3: ریچارد کورل | در ماه مه ۲۰۲۲، کورل برای ارتقاء به درجه دریاسالاری و انتصاب به عنوان جانشین فرماندهی استراتژیک ایالات متحده نامزد شد. در سپتامبر ۲۰۲۵، کورل برای ارتقاء به درجه آدمیرالی و انتصاب به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی استراتژیک ایالات متحده نامزد شد. | ## جمع‌بندی | کورل در ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۱ در شهرستان کیتساپ، واشینگتن با همسرش، سامانتا آن ویلر، ازدواج کرد.
موضوع مقاله: جین ماریا باوکت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جین ماریا باوکت | مقدمه: جین ماریا باوکت (۱۸۳۷–۱۸۹۱) نقاش بریتانیایی سبک سنتی دوره ویکتوریا بود که بیشتر با رنگ روغن کار می‌کرد. | ## بخش 1: جین ماریا باوکت | آثار او را «تصویرهایی دلپذیر و اندکی ساده‌لوحانه از زنان و کودکان، در فضاهای داخلی یا اغلب صحنه‌های ساحلی» توصیف کرده‌اند. او با وجود حضور در حرفه‌ای که مردان بر آن چیره بودند، موفق به ساختن جایگاهی حرفه‌ای برای خود شد. جین در سال ۱۸۶۲ با نقاش ازدواج کرد اما آثارش را همچنان با نام خانوادگی پیش از ازدواج امضا می‌کرد. دوره نمایشگاهی او از ۱۸۵۸ آغاز شد و تا سال ۱۸۹۱ ادامه یافت و در این مدت بیش از ۱۲۰ اثر در گالری‌های گوناگون بریتانیا و ایرلند به نمایش گذاشت. برخی پژوهشگران آثار باوکت را از دیدگاه فمینیستی بررسی کرده‌اند و استدلال می‌کنند که او در پاره‌ای از نقاشی‌هایش با پرهیز از به تصویر کشیدن زنان به‌مثابه الگوهای فضیلت اخلاقی، ابهام آگاهانه‌ای در اثر ایجاد کرده‌است. | ## بخش 2: جین ماریا باوکت | همچنین گفته شده که برخی آثار او نشان می‌دهد زنان و کودکان صرف‌نظر از حضور یا غیاب مرد می‌توانند شاد و خودبسنده باشند. در سال ۱۸۶۲، جین با نقاش ازدواج کرد اما همچنان آثار خود را با نام خانوادگی پیش از ازدواج امضا می‌کرد. با گذر زمان، خانواده روزگار آسوده‌تری یافت و در اواسط دهه ۱۸۸۰ باوکت و همسرش خانه‌ای نوساز و باشکوه در همپستید خریدند که کارگاهی بزرگ با سقف گنبدی داشت و از راه یک گلخانه طاق‌دار به بخش اصلی خانه متصل می‌شد. او بیشتر با رنگ روغن کار می‌کرد و صحنه‌های روزمره خانگی و نقاشی ژانر را موضوع آثارش قرار می‌داد. در طول این سال‌ها، باوکت بیش از ۱۲۰ اثر در نهادهای گوناگونی چون (RBA)، ، ، ، و انجمن سلطنتی نقاشان رنگ روغن انگلستان به نمایش گذاشت. | ## بخش 3: جین ماریا باوکت | در این نقاشی زنی — که احتمالاً همسر و مادر خانواده است — در حالی که به پنجره خیره شده مربا روی نان می‌مالد؛ یکی از کودکان کنار آتش نان تست می‌کند و دیگری جفت دمپایی مردانه‌ای به دست دارد. گفته شده که باوکت در چهره مادر ابهام آگاهانه‌ای ایجاد کرده، چرا که او قطار شوهرش را می‌بیند که از دور نزدیک می‌شود. همچنین استدلال شده که این اثر توانایی زنان و کودکان را در شاد بودن بدون تکیه به حضور مرد نشان می‌دهد. این منتقد همچنین پیشنهاد می‌کند که باوکت در آثارش مفاهیم زندگی روزمره، صحنه‌های خانگی آرمانی و ایدئال مادری را درهم می‌آمیزد و از به تصویر کشیدن زنان به‌مثابه الگوهای فضیلت خانگی سر باز می‌زند. استدلال شده که این اثر احساس محدودیت و حبس را به تصویر می‌کشد و دربارهٔ قیدهای اخلاقی تحمیل‌شده بر زنان طبقه متوسط در دهه‌های ۱۸۷۰–۱۸۸۰ تفسیر اجتماعی ارائه می‌دهد. | ## جمع‌بندی | همچنین گفته شده که پرچم‌های برجسته سوسن اشاره‌ای به بیداری جنسی دارند که با مفهوم محدودیت‌های اخلاقی پیوند می‌خورد.
موضوع مقاله: گلخانه موتارت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گلخانه موتارت | مقدمه: گلخانه موتارت (به انگلیسی: ) یک باغ گیاه‌شناسی در دره رود ساسکاچوان شمالی در ادمونتون، آلبرتا، کانادا است که در مقابل بخش مرکزی شهر قرار دارد. | ## بخش 1: گلخانه موتارت | این مجموعه از شناخته‌شده‌ترین نشانه‌های شهر ادمونتون به‌شمار می‌رود و از سه گلخانه عملیاتی، باغ‌های عمومی و چهار هرم شیشه‌ای ویژه تشکیل شده‌است. چهار هرم اصلی مجموعه، گونه‌های گیاهی سه زیست‌بوم متفاوت را در خود جای داده‌اند: اقلیم معتدل، اقلیم خشک و اقلیم گرمسیری. بخشی از هزینه‌های ساخت آن از محل کمک بنیاد گلدیز و مریل موتارت تأمین شد و مابقی را دولت آلبرتا و شهرداری ادمونتون پرداختند. دو هرم بزرگ‌تر هر کدام مساحتی برابر با ۶۶۰ متر مربع (۷٬۱۰۰ فوت مربع) دارند و دو هرم متوسط دارای مساحت ۴۱۰ متر مربع (۴٬۴۰۰ فوت مربع) هستند. سه هرم به نمایش گیاهان مناطق گرمسیری، معتدل و خشک اختصاص دارند و هرم چهارم برای نمایش‌های فصلی گیاهان زینتی به‌کار می‌رود. | ## بخش 2: گلخانه موتارت | زیست‌بوم‌ها هرم معتدل هرم معتدل گیاهانی را که نمایانگر آب‌وهوای معتدل هستند در خود جای داده‌است؛ از جمله گیاهانی از مناطقی چون جنوب دریاچه‌های بزرگ، استرالیا و حتی نواحی کوهستانی آسیا. این منطقه به یک جنگل با درختان برگ‌ریز شرقی و درختچه‌های کوچک تبدیل می‌شود که شامل درختان سرخ‌دار، سرو و نیز هست. این گیاهان توانایی رشد در محیط‌هایی با هوای خشک، رطوبت نامنظم و نوسان‌های دمایی شبانه‌روزی گسترده را دارند. در بهار ۲۰۱۳ (۱۳۹۲)، یک گیاه آگاو آمریکانا در این هرم شکوفا شد و به ارتفاع ۹ متر (۳۰ فوت) رسید. هرم گرمسیری هرم گرمسیری تنوع زیستی چشمگیری ارائه می‌دهد؛ زیر سایه‌بان نخل‌های بلند، درختان موز و انجیر گریان، ارکیده‌ها، انواع ختمی و پرنده بهشت قرار دارند. | ## بخش 3: گلخانه موتارت | گیاهان این هرم از جنگل‌های بارانی گرمسیری، جنگل‌های همیشه‌سبز و علفزارها آمده‌اند. یک آبشار به مرکز هرم می‌ریزد که ماهیان کوچک و نیلوفرهای آبی در آن زندگی می‌کنند. این کافه چندین غذا با مواد اولیه محلی، از جمله سبزیجات و کاهو پرورش‌یافته در خود گلخانه، سرو می‌کند. این مجموعه که در مالکیت و مدیریت شهر ادمونتون قرار دارد، همچنین محل برگزاری رویدادهای ویژه‌ای مانند عروسی است. | ## جمع‌بندی | بازسازی این مجموعه در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) تحت بازسازی ۶٫۳ میلیون دلاری قرار گرفت که در ژوئن همان سال به پایان رسید.
موضوع مقاله: فهرست تنقلات بر پایه کشور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست تنقلات بر پایه کشور | مقدمه: فهرست تنقلات بر پایه کشور فهرستی از تنقلات است که به کشور یا منطقه‌ای خاص تعلق دارند یا از آنجا سرچشمه گرفته‌اند. | ## بخش 1: فهرست تنقلات بر پایه کشور | تنقلات خوراکی‌هایی هستند که معمولاً کوچک‌تر از یک وعده غذایی کامل‌اند و اغلب در فاصله میان‌وعده‌های اصلی به عنوان میان‌وعده خورده می‌شوند. تنقلات در انواع گوناگونی یافت می‌شوند که هم فراورده‌های بسته‌بندی‌شده و فراوری‌شده را دربرمی‌گیرند و هم خوراکی‌هایی که از مواد تازه در خانه تهیه می‌شوند. آسیا اندونزی نام تصویر توضیح 120px شیرینی‌های کوچک چسبناک بر پایهٔ آرد برنج، شیرین‌شده با شکر ، قالب‌ریزی‌شده و رنگ‌آمیزی‌شده. 120px کراکرهایی تهیه‌شده از دانه‌های له‌شدهٔ 125px اندونزیایی 120px کیک برنجی آب‌پز، پُرشده با شکر نارگیل و غلتانده‌شده در نارگیل تازه رنده‌شده. | ## بخش 2: فهرست تنقلات بر پایه کشور | 120px چیپس یا کرانچی سنتی، تنقلات کراکر به‌اندازهٔ یک لقمه که می‌تواند شور یا شیرین باشد. 120px کرانچی سرخ‌شده در روغن فراوان، عمدتاً از آرد تاپیوکا، با افزودنی‌هایی چون میگو، ماهی، سیر و حتی پوست گاو. اوتاک-اوتاک 120px معمولاً از خمیر ماهی اسپانیش ماکرل یا ماهی شیر، ادویه‌دار و پیچیده در برگ موز، سپس کبابی‌شده و با سس بادام‌زمینی سرو می‌شود. 120px فریتر ذرت به سبک اندونزیایی 120px موز یا موز پختنی خمیردارشده و سرخ‌شده در روغن فراوان ژاپن مالزی و سنگاپور نام تصویر توضیح center|120px پنکیک شیرین تاشده، رایج در جنوب‌شرق آسیا. | ## بخش 3: فهرست تنقلات بر پایه کشور | کیک آناناس center|125px شیرینی سنتی تایوانی شیرین، حاوی کره، آرد، تخم‌مرغ، شکر و مربا یا برش‌های آناناس. کیک آفتاب (تایوان) دسر محبوب تایوانی که در اصل از شهر تایچونگ در تایوان سرچشمه می‌گیرد. | ## جمع‌بندی | center|125px دسر سنتی آشپزی تایوانی تهیه‌شده از تارو کراکر نخود کولوکو تنقلات ترد تایوانی تهیه‌شده از نخود، در طعم‌هایی چون لیمو، ریحان و تند، با شکل مارپیچی مشخص و چاشنی قوی.
موضوع مقاله: فهرست خوراک‌های کلمی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست خوراک‌های کلمی | مقدمه: کله‌های کلم به‌طور معمول وزنی در حدود دارند و می‌توانند سبز، بنفش یا سفید باشند. | ## بخش 1: فهرست خوراک‌های کلمی | کلم‌های سبز با برگ‌های صاف و کله‌های سفت رایج‌ترین نوع هستند و کلم‌های قرمز با برگ‌های صاف و کلم‌های ساوی چروک‌برگ در هر دو رنگ کمتر دیده می‌شوند. می‌توان آن را ترشی انداخت، برای تهیه خوراک‌هایی مانند کلم‌ترش تخمیر کرد، بخارپز کرد، آب‌پز کرد، تف داد، تفت‌آب‌پزی کرد یا به‌صورت خام مصرف نمود. (گاهی سبزیجات دیگری مانند شلغم، پیاز و هویج نیز افزوده می‌شود) معمولاً با سیب‌زمینی آب‌پز سرو می‌شود. | ## بخش 2: فهرست خوراک‌های کلمی | بیگوس – خورشت لهستانی – خوراک سنتی انگلیسی که از سبزیجات یک به روش سرخ کردن کم‌روغن تهیه می‌شود. پای کلمی پای روسی شا فالی (غذا) دلمه کلم‌پیچ هولیشکس، که گاهی گولوب نیز نامیده می‌شود شچی کاسوئلا و – خورشت‌های کلمی در آشپزی ترکیه کلکانون سالادکلم کورتیدو – شام آب‌پز کانادایی، پرطرفدار در نیوفاندلند کیمچی – خوراکی از در شرق چین، متشکل از کوفته‌های بزرگ گوشت خوک که با سبزیجات پخته می‌شوند. لنیوِیه گولوبتسی – آمیزه‌ای از گوشت چرخ‌کرده و کلم، – خوراک شمال آلمان از کلم قرمز پخته، سرکه، میخک و سیب ترش. | ## بخش 3: فهرست خوراک‌های کلمی | ترینشات زاسمازانا کاپوستا – خوراک کلم‌ترش در آشپزی لهستانی؛ نگاه کنید به خوراک‌های پایه‌ای کلم کلم‌ترش – نوعی کلم چینی ترشی‌انداخته‌شده سنتی در آشپزی چینی که برای مقاصد گوناگون بهره‌گیری می‌شود. | ## جمع‌بندی | سوان‌چای شکل منحصربه‌فردی از پائوشای است که به دلیل مواد بهره‌گرفته‌شده و روش تولید، از دیگر انواع متمایز است.
موضوع مقاله: نبرد بولج (فیلم ۲۰۱۸) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد بولج (فیلم ۲۰۱۸) | مقدمه: نبرد بولج یک فیلم ویدئویی آمریکایی در ژانر فیلم جنگی محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی و نویسندگی استیون لوک با بازی استیون لوک و تام برنگر است. | ## بخش 1: نبرد بولج (فیلم ۲۰۱۸) | داستان در کریسمس ۱۹۴۴، آلمانی‌ها آخرین حمله خود را علیه ارتش‌های متفقین در غرب انجام می‌دهند. به ستوان رابرت کاپا و دسته سربازان لشکر دوم پیاده‌نظامش دستور داده شده است که یک تقاطع جاده‌ای حیاتی را در برابر متجاوزان آلمانی حفظ کنند. | ## بخش 2: نبرد بولج (فیلم ۲۰۱۸) | کاپا و افرادش باید ایمان و قدرت خود را برای ایستادگی در برابر دشمنشان در نبرد حماسی معروف به «نبرد بولج» بیابند. ساخت این فیلم تقریباً به‌طور انحصاری در زمینی به مساحت ۱۰۰ هکتار در بیگ لیک (مینه‌سوتا)، فیلمبرداری شد. | ## بخش 3: نبرد بولج (فیلم ۲۰۱۸) | ## جمع‌بندی | بسیاری از سنگرها و تمام ساختمان‌ها قبل از فیلمبرداری در محل وجود داشتند، زیرا این ملک به‌طور منظم برای بازی‌های ایرسافت و بازسازی جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار می‌گیرد.
موضوع مقاله: زبان لیوی-کارلیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زبان لیوی-کارلیایی | مقدمه: زبان لیوی-کارلیایی یک فراگویش از زبان کارلیایی است که خود زبانی از شاخه زبان‌های فینی در خانواده زبان‌های اورالی به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: زبان لیوی-کارلیایی | این زبان را کارلیایی‌های اولونتس (به خودنامی: یا ) بدان سخن می‌گویند که به‌طور سنتی در ناحیهٔ میان دریاچه‌های لادوگا و اونگا، در شمال رودخانه سیویر، ساکن بوده‌اند. نام «کارلیایی‌های اولونتس» از نام سرزمین محل سکونت آن‌ها، اولونتس‌کرای، گرفته شده که خود برگرفته از نام شهر اولونتس و آن نیز از نام رود اولونکا است. یونسکو این زبان را در اطلس زبان‌های در خطر جهان (۲۰۱۰) به‌عنوان زبانی «در معرض خطر قطعی» طبقه‌بندی کرده‌است. | ## بخش 2: زبان لیوی-کارلیایی | پیش از جنگ جهانی دوم، زبان لیوی-کارلیایی هم در روسیه و هم در فنلاند، در شرقی‌ترین بخش کارلیای فنلاندی، رواج داشت. پس از آنکه فنلاند پس از جنگ ناگزیر به واگذاری بخش‌های بزرگی از کارلیا به اتحاد جماهیر شوروی شد، جمعیت لیوی-کارلیایی‌زبان فنلاند به درون مرزهای این کشور کوچانده شد.«زبان کارلیایی»، در وب‌سایت فرهنگ لیویک امروزه هنوز گویشورانی از زبان لیوی-کارلیایی در سراسر فنلاند پراکنده‌اند، اما همه مناطقی که لیوی-کارلیایی زبان انجمنی (community language) آن‌هاست در خاک روسیه قرار دارند. گویشوران این زبان عمدتاً در ناحیه‌های اولونتسکی، پریاژینسکی، پیتکیارانتسکی و تا اندازه‌ای سووارسکی در جمهوری کارلیا یافت می‌شوند. | ## بخش 3: زبان لیوی-کارلیایی | زبان لیوی-کارلیایی برای مدت طولانی نسبتاً از تأثیر زبان روسی به دور ماند، علی‌رغم سرازیر شدن انبوه روس‌ها پس از پایه‌گذاری سن‌پترزبورگ در سال ۱۷۰۳ میلادی. آواشناسی واکه‌ها پیشینپسینگِردناگِردگِردناگِردبسته میانیباز همخوان‌ها لبیلثویکامینرم‌کامیچاکناییسادهکامی‌شدهانفجاریبی‌واکواک‌دارانسایشیبی‌واکواک‌دارسایشیبی‌واک واک‌دارخیشومی ناسودهر-گونه همخوان‌ها می‌توانند به‌صورت مشدد یا کشیده نیز ظاهر شوند. | ## جمع‌بندی | تا سال ۲۰۰۷ میلادی، حرف Ü نیز بخشی از این الفبا بود؛ شورای زبان کارلیایی توصیه کرد که این حرف با حرف y جایگزین شود.
موضوع مقاله: گلخانه باغ بیابانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گلخانه باغ بیابانی | مقدمه: این سازه در سال ۱۹۸۵ (۱۳۶۴ خورشیدی) ساخته شد و در کنار به مساحت ۱۰ ایکر (حدود ۴۰٬۵۰۰ مترمربع) قرار دارد. | ## بخش 1: گلخانه باغ بیابانی | این گلخانه یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های کاکتوس و دیگر گیاهان گوشتی در جهان را در خود جای داده‌است که شامل شماری از گونه‌های کمیاب و در خطر انقراض می‌شود. مساحت گلخانه بیابانی حدود ۲۸۰ مترمربع (۳٬۰۰۰ فوت مربع) است و به عنوان تأسیسات حفاظتی، منبع پژوهشی و ذخیرگاه تنوع ژنتیکی برای مجموعه هانتینگتون و جامعه عمومی خدمت می‌کند. این گلخانه اکنون بیش از ۲٬۲۰۰ اکسشن (نمونه ثبت‌شده) دارد که نماینده بیش از ۴۳ خانواده گیاهی، ۱٬۲۶۱ گونه و زیرگونه گوناگون و ۲۴۶ سرده هستند. | ## بخش 2: گلخانه باغ بیابانی | کشت برون‌زیستگاهی (ex-situ)، چنان‌که این روش شناخته می‌شود، می‌تواند به عنوان راه‌حل موقت برای گیاهانی باشد که در غیر این صورت با از بین رفتن زیستگاهشان از جهان محو خواهند شد. گیاهان جمع‌آوری‌شده از طبیعت، قلمه یا بذر فروخته نمی‌شوند؛ تنها نهال‌های بذری، پیوندها و قلمه‌های ریشه‌دارشده که در شرایط نهالستانی و بدون آسیب به جمعیت‌های وحشی تولید شده‌اند عرضه می‌گردند. دورگه‌های شیک دورگه‌های شیک عمدتاً از تلاقی دورگه‌های «پارامونت» هری جانسون که در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ پدید آمدند و از تلاقی‌های پیاپی نسل‌های آن‌ها به دست آمده‌اند. | ## بخش 3: گلخانه باغ بیابانی | مانند دورگه‌های پارامونت، دورگه‌های شیک می‌توانند چندین بار در یک فصل گل بدهند و با افزایش سن، شمار بیشتری گل تولید کنند. | ## جمع‌بندی | در شرایط رشد هانتینگتون، نخستین موج گل‌دهی معمولاً در آوریل است و موج‌های بعدی در ماه‌های مه، ژوئن و ژوئیه رخ می‌دهد؛ در برخی دورگه‌ها این گل‌دهی حتی تا آگوست، سپتامبر و اکتبر نیز ادامه می‌یابد.
موضوع مقاله: مرکز پروانه سیسیل بی. دی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرکز پروانه سیسیل بی. دی | مقدمه: دی (به انگلیسی: ) یک تالار آفتاب‌گیر گرمسیری است که در در ایالات متحده آمریکا واقع شده‌است. | ## بخش 1: مرکز پروانه سیسیل بی. دی | این مرکز بزرگ‌ترین تالار آفتاب‌گیر گرمسیری شیشه‌پوش در آمریکای شمالی به‌شمار می‌رود. این مرکز به افتخار سیسیل دی، نیکوکار و بنیان‌گذار زنجیره هتل‌های دیز این، نام‌گذاری شده‌است. گنبد شیشه‌ای این مرکز در بلندترین نقطه خود به ارتفاع حدود ده و نیم متر می‌رسد و در آن بیش از هزار پروانه از پنجاه گونه مختلف زندگی می‌کنند. این مجموعه یکی از نخستین مراکز پروانه در ایالات متحده آمریکا بوده و در سال ۲۰۰۴ گواهی‌نامه LEED را دریافت کرده‌است. ده سال پس از درگذشت وی، همسرش دین دی سندرز هم آثار هنری و هم کمک‌های مالی به اهدا کرد تا این مرکز را به یادبود شوهرش بسازد. این مرکز یک گنبد شیشه‌ای به مساحت حدود ۶۷۸ متر مربع (۷٬۳۰۰ فوت مربع) است که در اوج خود به ارتفاع ۱۰٫۷ متر (۳۵ فوت) می‌رسد و در غیاب ابر، نور خورشید را به درون می‌تاباند. | ## بخش 2: مرکز پروانه سیسیل بی. دی | عملکرد در این مرکز در هر زمان از سال بیش از هزار پروانه از بیش از پنجاه گونه مختلف وجود دارد. به همین اندازه مهم، ۲۵۰ گونه گیاهی مختلف هستند که شهد مورد نیاز پروانه‌ها را تأمین می‌کنند. این تالار آفتاب‌گیر یک بوم‌سازگان گرمسیری را شبیه‌سازی می‌کند؛ دما در حدود ۲۷ درجه سانتی‌گراد (۸۰ درجه فارنهایت) و رطوبت نسبی ۷۴ درصد نگه داشته می‌شود که شرایط ایده‌آلی برای نمونه‌های موجود است. در فصل تابستان پروانه‌های بیشتری دیده می‌شوند زیرا این جانوران انرژی خود را از خورشید می‌گیرند. حشرات خون‌سرد هستند و تا زمانی که دمای بدنشان به ۲۷ درجه سانتی‌گراد نرسد، پرواز نمی‌کنند. تأمین پروانه‌ها مرکز پروانه، پروانه‌های خود را از کشاورزان در شش کشور خریداری می‌کند: مالزی، تانزانیا، کاستاریکا، فیلیپین، السالوادور و اکوادور. | ## بخش 3: مرکز پروانه سیسیل بی. دی | پروانه‌ها از طریق خدمات پستی ایالات متحده آمریکا، فدکس یا یونایتد پارسل سرویس در جعبه‌های مقوایی کوچک با پنبه بالش‌گذاری‌شده به باغ‌ها فرستاده می‌شوند. پس از رسیدن، شفیره‌ها روی تخته‌ای عمودی سنجاق می‌شوند و در محیطی کنترل‌شده نگه داشته می‌شوند تا بیرون بیایند. بر اساس اطلاعات منبع آلمانی، حدود ۳۰ درصد از پروانه‌های به‌نمایش‌درآمده در خود مرکز پرورش می‌یابند. رویداد پروانه آبی مورفو پروانه آبی درخشان در ماه سپتامبر ظاهر می‌شود و در این ماه رویدادهای ویژه‌ای برگزار می‌گردد. پیشگیری از فرار پروانه‌ها وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا هشدارهایی را در خروجی‌های مرکز نصب کرده که از بردن هر گونه پروانه، حشره یا گیاه از محوطه ممانعت می‌کند. پروانه‌ها به‌عنوان گونه مهاجم شناخته می‌شوند و برای پیشگیری از «فرار پروانه» تدابیری اتخاذ شده‌است. | ## جمع‌بندی | مدیر مرکز در سال ۲۰۱۴ اظهار داشت: «پروانه‌ها می‌توانند مانند انسان‌ها به ویروس‌ها و عفونت‌های باکتریایی مبتلا شوند.
موضوع مقاله: باغ زمستانی اسپرینگبورن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باغ زمستانی اسپرینگبورن | مقدمه: باغ زمستانی اسپرینگبورن (به انگلیسی: ) یک بزرگ پیشین است که در در محله در شهر گلاسگوی اسکاتلند واقع شده و در سال ۱۹۰۰ میلادی (۱۲۷۸ خورشیدی) ساخته شده‌است. | ## بخش 1: باغ زمستانی اسپرینگبورن | این بنا پس از آسیب ناشی از طوفان، در سال ۱۹۸۳ از کاربرد افتاد؛ اما در ۲۲ مارس ۱۹۸۵ (۱ فروردین ۱۳۶۴) از تخریب برنامه‌ریزی‌شده نجات یافت، زمانی که دفتر اسکاتلند آن را در فهرست قانونی بناهای دارای ارزش معماری یا تاریخی ویژه در دسته الف (بالاترین دسته حفاظتی) قرار داد. این بزرگ‌ترین سازه از نوع خود در اسکاتلند به‌شمار می‌رود و طول آن در حدود ۵۵ متر و مساحت آن حدود ۸۴۲ متر مربع است. امروزه باغ زمستانی اسپرینگبورن تنها به صورت ویرانه حفظ شده‌است و علی‌رغم طرح‌های گوناگون برای بازسازی، دهه‌هاست که کاربرد مناسبی برای آن یافت نشده‌است. صندوق باغ زمستانی اسپرینگبورن در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد و به‌تدریج به سوی تهیه طرح بازسازی برای این بنا پیش رفته‌است. | ## بخش 2: باغ زمستانی اسپرینگبورن | خانواده محلی رید، مالک در نزدیکی پارک بودند و در عمارت بزرگی به نام بلمونت هاوس در ضلع شمالی پارک سکونت داشتند. این خانواده در سال ۱۸۹۳ یک باندستند (سکوی موسیقی) ساخته‌شده توسط را به پارک هدیه داد و همچنین مبلغ ۱۲٬۰۰۰ پوند برای ساخت اهدا کرد. شرط این بخشش آن بود که شهرداری گلاسگو هزینه احداث یک باغ زمستانی در پارک را بپردازد. برای جلوگیری از تخریب برنامه‌ریزی‌شده توسط شورای ناحیه گلاسگو در سال ۱۹۸۵، این بنا دو روز پیش از آنکه کمیته برنامه‌ریزی درخواست تخریب را بررسی کند، توسط دفتر اسکاتلند به فهرست بناهای حفاظت‌شده افزوده شد. | ## بخش 3: باغ زمستانی اسپرینگبورن | علی‌رغم طرح‌های گوناگون برای بازسازی، دهه‌هاست که کاربردی برای آن یافت نشده‌است. پس از آنکه فعالان جامعه محلی در سال ۲۰۱۲ علیه تخریب کارزار کردند، صندوق باغ زمستانی اسپرینگبورن در سال ۲۰۱۳ به عنوان یک ثبت‌شده تأسیس گردید و به‌تدریج به سوی تهیه طرح بازسازی برای این بنا پیش رفته‌است. لبه‌های گرد با عناصر شیشه‌ای پوشش‌دار که پیش‌تر روی هم قرار می‌گرفتند، بعداً افزوده شدند. این بنا بزرگ‌ترین سازه از نوع خود در اسکاتلند است و طول آن در حدود ۵۵ متر (۱۸۰ فوت) و مساحت آن حدود ۸۴۲ متر مربع (۹٬۰۶۰ فوت مربع) است. | ## جمع‌بندی | این بنا یکی از پنج سازه بزرگ یا گلخانه بزرگ در گلاسگو است که در کنار آن‌هایی که در ، در ، و قرار دارند، به‌شمار می‌رود.
موضوع مقاله: کارت مجازی اچ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارت مجازی اچ | مقدمه: کارت مجازی اچ یا hCard یک میکروفرمت برای انتشار اطلاعات تماس افراد، شرکت‌ها، سازمان‌ها و مکان‌ها در اچ‌تی‌ام‌ال، اتم، آراس‌اس یا اکس‌ام‌ال است. | ## بخش 1: کارت مجازی اچ | این میکروفرمت با استفاده از بازنمایی یک‌به‌یک از ویژگی‌ها و مقادیر کارت مجازی (RFC 2426) و شناسایی آن‌ها از طریق کلاس‌های HTML و ویژگی‌های rel کار می‌کند. hCard به ابزارهای تجزیه و تحلیل اجازه می‌دهد تا اطلاعات تماس را استخراج کرده، نمایش دهند، در نقشه نشان دهند، نمایه‌سازی یا جستجو کنند، یا آن‌ها را در یک برنامه دفترچه آدرس بارگذاری نمایند. | ## بخش 2: کارت مجازی اچ | فیس‌بوک نیز در فوریه ۲۰۱۱ استفاده از hCard را برای نشانه‌گذاری مکان‌های رویدادها آغاز کرد. در مه ۲۰۰۹، گوگل اعلام کرد که hCard و میکروفرمت‌های مرتبط را تجزیه کرده و برای غنی‌سازی صفحات نتایج جستجو به کار خواهد برد. | ## بخش 3: کارت مجازی اچ | در سپتامبر ۲۰۱۰، گوگل قصد خود را برای نمایش اطلاعات hCard در نتایج جستجوی محلی اعلام کرد. | ## جمع‌بندی | در فوریه ۲۰۱۱، فیس‌بوک استفاده از hCard را برای نشانه‌گذاری مکان رویدادها آغاز کرد.
موضوع مقاله: رودخانه ماخالنگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رودخانه ماخالنگ | مقدمه: سرچشمهٔ آن در ارتفاعات کوه‌های مالوتی قرار دارد و جریان آن در مسیر خود عمدتاً به سوی جنوب‌باختری ادامه می‌یابد. | ## بخش 1: رودخانه ماخالنگ | مسیر رود ماخالِنگ در شمال‌غربی کوه ماچاخه با ارتفاع در کوه‌های مالوتی سرچشمه می‌گیرد. این رود در مسیر خود به سمت جنوب‌غربی، از ارتفاعات لسوتو عبور کرده و از نزدیکی شهرها و روستاهای مولیمو-انتوسه، ماخالنگ، رامابانتا و قابا می‌گذرد و در نهایت در مرز بین‌المللی و در نزدیکی ایالت آزاد به رود اورنج می‌پیوندد. در ارتفاع حدود ، محل تلاقی این رود با اورنج، پایین‌ترین نقطهٔ کشور لسوتو محسوب می‌شود و در عین حال یکی از نمونه‌های نادر «فهرست کشورها بر پایه محدوده ارتفاع» در جهان است. | ## بخش 2: رودخانه ماخالنگ | درهٔ این رود بخشی از مسیر دسترسی به چندین گذرگاه کوهستانی مهم از جمله گذرگاه گاد هلپ می و گذرگاه گیتس آو پارادایس را تشکیل می‌دهد. آبشار کیلوآنه نیز در بخش بالادست رود قرار دارد و یکی از جاذبه‌های گردشگری منطقه است. این آبشار حدود ارتفاع دارد و بیشتر به دلیل عرض زیاد و جریان آب گسترده‌ای که به شکل «پرده عروس» روی صخره‌ها جاری می‌شود شناخته می‌شود.وبگاه گردشگری لسوتو در بخش‌های بالادست، این رود فاقد دشت سیلابی گسترده است و جریان آن سریع و تند می‌باشد. | ## بخش 3: رودخانه ماخالنگ | بر روی این رودخانه سدهای بزرگ وجود ندارد، اما تعدادی سد کوچک و متوسط با هدف حفاظت خاک و ذخیرهٔ آب احداث شده‌اند. این سازه‌ها در معرض رسوب‌گذاری قرار دارند و برخی از آن‌ها نیز در اثر جریان‌های شدید آب دچار تخریب شده‌اند. شاخه‌ها رود ماخالنگ دارای سه شاخهٔ اصلی به نام‌های ماخالاننگ، قوقوانه و خیبیتینگ است. | ## جمع‌بندی | هر سه این شاخه‌ها از سمت کرانهٔ راست به رود ماخالنگ می‌پیوندند و آب‌های جاری از کوه‌های مالوتی را به آن منتقل می‌کنند.
موضوع مقاله: صفا هاشمیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # صفا هاشمیان | مقدمه: صفا هاشمیان (زادهٔ ۲۱ آبان ۱۳۶۶ در قزوین) سنگ‌نورد و مربی حرفه‌ای ایرانی در رشته‌های پاراگلایدر و کوهنوردی است. | ## بخش 1: صفا هاشمیان | تحصیلات هاشمیان مدرک کارشناسی مدیریت جهانگردی و کارشناسی ارشد اکوتوریسم را از مؤسسه آموزش عالی علامه قزوینی دریافت کرده و مقالات بسیاری در حوزه گردشگری به ثبت رسانده است. | ## بخش 2: صفا هاشمیان | دستاوردهای ورزشی مدال برنز کوهنوردی در مسابقات بین‌‌المللی ۲۰۰۱ تهران مدال طلای تیمی سنگ‌نوردی در مسابقات جهانی آتش‌نشانان ۲۰۱۰ دائگو، کره جنوبی دستاوردهای بین‌المللی مجمع جهانی شهرهای جاده ابریشم در مهرماه سال ۱۳۹۵ به ریاست مسعود نصرتی، شهردار قزوین و دبیرکلی سید صفا الدین هاشمیان به مرکزیت این شهر با هدف تعامل سازنده و همکاری متقابل با سازمان ملل متحد در راستای تحقق اهداف توسعه پایدار تأسیس و آغاز به کار نمود. | ## بخش 3: صفا هاشمیان | مقر اصلی دبیرخانه مجمع جهانی شهرهای جاده ابریشم در مجموعه فرهنگی تاریخی سعدالسلطنه قزوین به عنوان آخرین مقصد جاده ابریشم قرار دارد. | ## جمع‌بندی | گواهینامه‌های تخصصی مربیگری درجه ۳ سنگ‌نوردی از فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی ایران.