موضوع مقاله: جورجا ملونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جورجا ملونی | مقدمه: جورجا ملونی (؛ زادهٔ ) سیاستمدار ایتالیایی است که از ۲۲ اکتبر ۲۰۲۲ به عنوان نخست‌وزیر ایتالیا خدمت می‌کند. | ## بخش 1: جورجا ملونی | ملونی همچنین از ۸ مارس ۲۰۱۴ رهبر حزب برادران ایتالیا بوده و از ۲۰۲۰ ریاست حزب راست‌گرای محافظه‌کاران و اصلاح‌طلبان اروپا را برعهده دارد. در سال ۱۹۹۲، ملونی به «جبهه جوانان» (شاخه جوانان جنبش اجتماعی ایتالیا) پیوست؛ این حزب نئوفاشیست در سال ۱۹۴۶ توسط پیروان فاشیسم ایتالیایی بنیان‌گذاری شده بود. او بعدها به رهبری ملی «اقدام دانشجویی» رسید؛ جنبش دانشجویی حزب اتحاد ملی که در سال ۱۹۹۵ به‌عنوان جانشین قانونی جنبش اجتماعی ایتالیا تأسیس شد و به‌سوی محافظه‌کاری ملی گرایش یافت. ملونی از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ عضو شورای استان رم بود و سپس ریاست «اقدام جوانان»، شاخه جوانان حزب حزب اتحاد ملی را برعهده گرفت. در سال ۲۰۰۸، در دولت چهارم برلوسکونی به‌عنوان وزیر سیاست‌های جوانان منصوب شد و تا سال ۲۰۱۱ در این سمت باقی ماند. او در سال ۲۰۱۲ حزب «برادران ایتالیا» را که جانشین قانونی AN محسوب می‌شود، بنیان‌گذاری کرد و در سال ۲۰۱۴ به ریاست آن رسید. ملونی در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۴ و انتخابات شهرداری رم در سال ۲۰۱۶ نامزد شد اما موفقیتی کسب نکرد. پس از انتخابات سراسری ۲۰۱۸، رهبری برادران ایتالیا را در جایگاه اپوزیسیون در کل دوره هجدهم قانون‌گذاری برعهده داشت. محبوبیت برادران ایتالیا به‌ویژه در دوران مدیریت همه‌گیری کووید-۱۹ توسط کابینه دراگی، که کابینه وحدت ملی بود و برادران ایتالیا تنها حزب مخالف آن بود، افزایش یافت. او با اتانازی، ازدواج با همجنس و بچه‌داری همجنس‌گرایان مخالف است و خانواده هسته‌ای را منحصر به زوج‌های زن و مرد می‌داند. او از طرح محاصره دریایی برای جلوگیری از مهاجرت غیرقانونی حمایت کرد، هرچند این طرح هرگز اجرا نشد. ملونی از ناتو حمایت می‌کند و در قبال اتحادیه اروپا دیدگاه‌هایی شک‌گرایانه دارد که خود آن را «واقع‌گرایی اروپایی» می‌نامد. پیش از حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، خواهان بهبود روابط با روسیه بود، اما پس از آغاز جنگ، آن را محکوم کرد و وعده داد که به ارسال تسلیحات به اوکراین ادامه دهد. در سال ۲۰۲۴، مجله فوربز او را سومین زن قدرتمند جهان معرفی کرد و در فهرست افراد تأثیرگذار مجله تایم قرار گرفت. پدر او، فرانچسکو ملونی، فرزند نینو ملونی، مدیر رادیویی اهل ساردنی، و زوئه اینکروچی، بازیگر اهل لمباردی، بود. بر اساس برخی زندگی‌نامه‌ها و گزارش‌های سیاسی، فرانچسکو ملونی به عنوان مشاور مالیاتی فعالیت می‌کرد و دارای گرایش‌های سیاسی چپ‌گرایانه بود. در مقابل، آنا پاراتوره بعدها به نویسندگی روی آورد و به عنوان رمان‌نویس شناخته شد. هفده سال پس از ترک خانواده، در سال ۱۹۹۵، فرانچسکو ملونی به اتهام قاچاق مواد مخدر در اسپانیا محکوم شد و به نه سال زندان محکوم گردید. این پرونده بعدها در رسانه‌های ایتالیایی مورد توجه قرار گرفت، به‌ویژه پس از آنکه جورجیا ملونی به یکی از چهره‌های برجسته سیاست ایتالیا تبدیل شد. وی اظهار داشته است که آخرین تماس پدرش با او در سال ۲۰۰۶ و پس از انتخاب او به عنوان نایب‌رئیس مجلس نمایندگان ایتالیا برقرار شد. ملونی در گفت‌وگوهای عمومی خود بارها تأکید کرده است که پدرش هیچ نقشی در تربیت یا مسیر سیاسی او نداشته است. | ## بخش 2: جورجا ملونی | در سال‌های بعد، برخی اسناد حقوقی و گزارش‌های رسانه‌ای به وجود یک ارتباط اقتصادی غیرمستقیم میان شبکه‌ای از شرکت‌های فعال در حوزه املاک و مستغلات و اعضای خانواده ملونی اشاره کردند. بر اساس این اسناد، آنا پاراتوره، مادر جورجیا ملونی، در دوره‌های مختلف به عنوان شریک یا سهامدار در برخی از این شرکت‌ها حضور داشته است. این گزارش‌ها مدعی وجود پیوندهای اقتصادی غیرمستقیم از طریق این شبکه شرکتی بودند، هرچند این موضوع به صورت گسترده در محافل حقوقی و رسانه‌ای مورد بحث قرار گرفت و جزئیات آن محل تفسیرهای متفاوت بوده است. ملونی از پیروان کلیسای کاتولیک است و از هویت مذهبی خود تا حد بسیاری برای کمک به ایجاد یک چهره ملی‌گرا برای خود، استفاده کرده است. من مسیحی هستم.» ملونی علیرغم اعتقادات مسیحی‌اش و حمایت از ارزش‌های خانوادگی سنتی، از ازدواج نکردن با پدر فرزندش دفاع کرده است. تحصیلات و فعالیت سیاسی اولیه در سال ۱۹۹۲، جورجیا ملونی در سن پانزده‌سالگی به سازمان جوانان وابسته به جنبش اجتماعی ایتالیا، پیوست. جنبش اجتماعی ایتالیا حزبی نئوفاشیست بود که در سال ۱۹۴۶ توسط شماری از پیروان و اعضای پیشین فاشیسم ایتالیایی و حامیان بنیتو موسولینی تأسیس شده بود. این حزب در دهه‌های پس از جنگ جهانی دوم یکی از مهم‌ترین جریان‌های راست افراطی در ایتالیا به‌شمار می‌رفت و تا سال ۱۹۹۵ فعالیت ادامه داد. ملونی در دوران نوجوانی و هم‌زمان با عضویت در جبهه جوانان، فعالیت خود را در محیط‌های دانش‌آموزی و آموزشی نیز گسترش داد. در همین دوره او تشکل دانش‌آموزی «گِلی آنتِناتی» (به معنای «نیاکان») را بنیان‌گذاری کرد. این گروه دانش‌آموزی در اعتراضات علیه طرح اصلاح نظام آموزش عمومی ایتالیا که توسط روزا روسو یروولینو، وزیر آموزش وقت، پیشنهاد شده بود شرکت کردند. فعالیت‌های این تشکل بخشی از موج اعتراض‌های دانش‌آموزی دهه ۱۹۹۰ در ایتالیا محسوب می‌شد که نسبت به سیاست‌های آموزشی دولت و تغییرات برنامه‌ریزی‌شده در نظام آموزش کشور واکنش نشان می‌دادند. در سال ۱۹۹۵، جنبش اجتماعی ایتالیا منحل شد و در جریان «چرخش فیوجی» به ائتلاف ملی تبدیل شد. این حزب جدید تلاش کرد خود را از میراث آشکار فاشیستی جنبش اجتماعی ایتالیا فاصله دهد و در چارچوب محافظه‌کاری ملی و راست دموکراتیک فعالیت کند. ملونی نیز به فعالیت خود در ساختار جدید ادامه داد و به یکی از چهره‌های جوان و فعال این جریان سیاسی تبدیل شد. اقدام دانشجویی سازمان دانش‌آموزی و دانشجویی وابسته به ائتلاف ملی بود و در مدارس و دانشگاه‌های سراسر ایتالیا فعالیت می‌کرد. این سازمان با هدف ترویج دیدگاه‌های سیاسی و فرهنگی ائتلاف ملی در میان نسل جوان ایجاد شده بود و در بسیاری از مباحث مربوط به آموزش، هویت ملی، فرهنگ و سیاست دانشجویی حضور فعال داشت. ملونی در مقام رهبر ملی اقدام دانشجویی مسئول هماهنگی فعالیت‌های این سازمان در سطح کشور شد. او در این جایگاه با شاخه‌های محلی سازمان در مناطق مختلف ایتالیا همکاری می‌کرد، در نشست‌ها و همایش‌های دانشجویی شرکت داشت و در شکل‌گیری مواضع سیاسی و فرهنگی این تشکل نقش ایفا می‌کرد. این مجمع توسط وزارت آموزش ایتالیا تأسیس شده بود و بستری برای گفت‌وگو میان دولت، مسئولان آموزشی و سازمان‌های دانش‌آموزی و دانشجویی فراهم می‌کرد. حضور در این نهاد، نخستین تجربه رسمی ملونی در نمایندگی یک سازمان سیاسی در سطح ملی محسوب می‌شد. | ## بخش 3: جورجا ملونی | فعالیت‌های او در جبهه جوانان، گِلی آنتناتی و اقدام دانشجویی باعث شد که در اواخر دهه ۱۹۹۰ به یکی از شناخته‌شده‌ترین فعالان جوان جناح راست ایتالیا تبدیل شود. این تجربه‌ها زمینه ورود او به مسئولیت‌های حزبی و انتخاباتی در سال‌های بعد را فراهم کرد و نقش مهمی در شکل‌گیری مسیر سیاسی او ایفا نمود. آغاز فعالیت‌های سیاسی در ائتلاف ملی در سال ۱۹۹۸، جورجیا ملونی پس از پیروزی در انتخابات مقدماتی، به عنوان عضو شورای استان رم انتخاب شد. وی تا سال ۲۰۰۲ در این شورا عضویت داشت و در این دوره در فعالیت‌های اداری و سیاسی مربوط به مدیریت محلی استان رم مشارکت می‌کرد. انتخاب او در سنین جوانی، توجه بسیاری از فعالان سیاسی جناح راست ایتالیا را به خود جلب کرد و جایگاهش را در ساختار حزبی ائتلاف ملی تقویت نمود. حضور در این نهاد به او امکان داد تا در تصمیم‌گیری‌های سیاسی و سازمانی حزب در سطح ملی نقش ایفا کند و ارتباط گسترده‌تری با رهبران برجسته جناح راست ایتالیا برقرار سازد. ملونی در سال‌های آغازین دهه ۲۰۰۰ فعالیت خود را در سازمان‌های جوانان وابسته به ائتلاف ملی گسترش داد. اقدام جوانان مهم‌ترین تشکل جوانان وابسته به ائتلاف ملی بود و نقش مهمی در آموزش سیاسی نسل جدید اعضای حزب و سازمان‌دهی فعالیت‌های آنان در سراسر کشور داشت. در مقام رئیس اقدام جوانان، ملونی مسئول هدایت فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی این سازمان در سطح ملی بود. او در گردهمایی‌ها، کنگره‌های حزبی و برنامه‌های آموزشی متعددی شرکت می‌کرد و به تدریج به یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های نسل جدید راست ایتالیا تبدیل شد. بسیاری از تحلیلگران سیاسی، این دوره را نقطه آغاز ظهور او به عنوان یکی از رهبران آینده جناح محافظه‌کار ایتالیا می‌دانند. ملونی در کنار فعالیت‌های سیاسی خود، برای تأمین هزینه‌های زندگی به مشاغل مختلفی نیز اشتغال داشت. او در سال‌های جوانی به عنوان پرستار کودک (بچه‌نگهدار)، پیشخدمت و متصدی بار کار می‌کرد. ملونی بعدها در مصاحبه‌های خود به این دوره اشاره کرده و گفته است که این تجربه‌ها به او در شناخت بهتر جامعه و کسب استقلال مالی کمک کرده‌اند. فعالیت هم‌زمان در عرصه سیاست و اشتغال در مشاغل مختلف موجب شد که ملونی در میان بخشی از هوادارانش به عنوان سیاستمداری با پیشینه‌ای مردمی و برخاسته از طبقه متوسط شناخته شود. این تصویر بعدها در کارزارهای انتخاباتی و فعالیت‌های سیاسی او نیز مورد توجه قرار گرفت. پس از لغو انتخابات درون‌حزبی (پریما)، او به همراه سیاستمداران هم‌حزبی خود ایگنازیو لا روسا و گویدو کروستو گروهی سیاسی با رویکرد ضد مونتی تشکیل داد. جورجا ملونی با شعار قدیمی و جنجال‌برانگیز «خدا، میهن، خانواده» وارد رقابت‌های انتخاباتی ۲۰۲۲ شد. او مخالف حقوق دگرباشان جنسی (ال‌جی‌بی‌تی) است و خواهان محاصرهٔ دریایی لیبی برای جلوگیری از ورود پناهندگان است و به‌طور مداوم در مورد مهاجران مسلمان هشدار می‌دهد. | ## جمع‌بندی | جورجا ملونی در سخنرانی خود در اسپانیا در تابستان ۲۰۲۲ گفت: «آری به خانواده‌های مرسوم، نه به دگرباشان جنسی (ال‌جی‌بی‌تی)، آری به هویت جنسی، نه به ایدئولوژی جنسیت… نه به خشونت اسلامی، آری به امنیت مرزها، نه به مهاجرت بی‌رویه».