موضوع مقاله: مردم موسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مردم موسی | مقدمه: شخص موآگا مردم موس زبان مور کشور موگو قوم موس یا موسی (به انگلیسی: Mossi people) یک گروه قومی گور هستند که بومی بورکینافاسوی امروزی و عمدتاً حوزه رودخانه ولتا می‌باشند. | ## بخش 1: مردم موسی | مردم موسی بزرگ‌ترین گروه قومی در بورکینافاسو هستند که ۵۲٪ از جمعیت، یا حدود ۱۱٫۱ میلیون نفر را تشکیل می‌دهند. ۴۸٪ دیگر جمعیت بورکینافاسو از بیش از ۶۰ گروه قومی، عمدتاً گورونسی، سنوفو، لوبی، بوبو، بیسا و فولانی، تشکیل شده است. تاریخچه قوم موسی اصالتاً اهل بورکینافاسو هستند، اگرچه تعداد قابل توجهی از موسی‌ها در کشورهای همسایه، ازجمله بنین، ساحل عاج، غنا، مالی و توگو زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۲۲، جمعیت تخمینی بورکینافاسو بیش از ۲۰ میلیون نفر بود که بیش از ۱۱ میلیون نفر از آنها موسی هستند. ریشه‌ها طبق سنت‌های شفاهی، خانواده موسی حاصل ازدواج یک شاهزاده خانم مامپروسی/داگومبا به نام یننگا و یک شکارچی ماندِه هستند.[ نیازمند منبع ] یننگا یک شاهزاده خانم جنگجو، دختر پادشاه نا گبوا، در شمال غنای امروزی بود. سنت‌ها می‌گویند که او هنگام کاوش در قلمرو خود با اسب، راه خود را گم کرد و توسط ریاله، یک شکارچی تنها از قبیله مانده، نجات یافت. آنها ازدواج کردند و پسری به نام اوئدرائوگو به دنیا آوردند که به‌عنوان پدر قوم موسی شناخته می‌شود. امپراتوری موسی اگرچه سوابقی از قوم موسی وجود دارد که عمدتاً با استفاده از خط عجمی نوشته شده‌اند، اما تاریخ قوم موسی تا حد زیادی به‌صورت شفاهی حفظ شده است. با این وجود، مورخان آغاز وجود آنها به‌عنوان یک دولت را به قرن یازدهم نسبت می‌دهند. قوم موسی به لطف تسلط بر اسب توانستند سرزمین‌های وسیعی را فتح کنند، یک امپراتوری مرفه ایجاد کنند و تا زمان فتح پادشاهی‌های موسی توسط فرانسوی‌ها، صلح را در منطقه حفظ کنند. گسترش امپراتوری موسی در قرن نوزدهم با آغاز استعمار شدید توسط فرانسوی‌ها متوقف شد. حکومت فرانسه بر جامعه موسی تأثیر گذاشت و قدرت امپراتور موسی، موگو نعبا، را تضعیف کرد. امروزه برای تصمیمات حیاتی، به‌ویژه تصمیماتی که بر سرنوشت جامعه تأثیر می‌گذارند، با او مشورت می‌شود. دو رویداد بزرگ بر وضعیت موگو نعبا در طول استعمار تأثیر گذاشته است: در طول مرحله اولیه تهاجم فرانسه، او به پادشاهی مامپروسی که موسی‌ها همیشه با آن روابط برادرانه داشته‌اند، عقب‌نشینی کرد. قوم موسی و چندین قوم دیگر نقش مهمی در ارتش فرانسه در طول جنگ جهانی دوم ایفا کردند. مردم موسی جامعه خود را در یک فرایند سلسله مراتبی اولیه سازماندهی کرده‌اند که در آن خانواده و دولت عناصر کلیدی هستند. هنگامی که سوارکاران از جنوب حمله کردند، یک طبقه سیاسی یا حاکم به نام ناکومسه (به معنی آواز ناکوآمبگا) و یک طبقه معنوی به نام تنگابیسی ایجاد کردند. تنگابیسی‌ها شامل سایا (آهنگران)، نیونیوسه (کشاورزان)، یارسه (بافندگان و بازرگانان) و دیگران می‌شوند. ریشه‌های قوم نیونیوسه متنوع است: در شمال، اجداد آنها دوگون و کورومبا بودند، در جنوب غربی اجداد آنها للا، نونا، سیسالا و دیگران بودند، و در شرق دور گورمانچه بودند. توصیف «قبیله نیونیوسه» یا «هنر نیونیوسه» اشتباه است، زیرا نیونیوسه‌ها خارج از جامعه موسی وجود ندارند، همه نیونیوسه‌ها موسی هستند. درعین‌حال، همه بخش‌های جامعه موسی ازنظر فرهنگی یکسان نیستند، زیرا تفاوت‌های بین ناکومسه و تنگابیسی قابل توجه است؛ فقط تنگابیسی‌ها از ماسک استفاده می‌کنند و فقط ناکومسه‌ها در زمینه جشن‌های سیاسی از مجسمه‌ها استفاده می‌کنند. موگو نعبا و ناکومسه بالاترین مقام در جامعه موسی متعلق به موگو نعبا است که قدرت اجرایی به او داده می‌شود. امروزه او در وآگادوگو، پایتخت تاریخی امپراتوری موسی و پایتخت فعلی بورکینافاسو، زندگی می‌کند. اگرچه پویایی سیاسی کشور تغییر کرده است، موگو نعابا توسط مردمش به رسمیت شناخته می‌شود و از اقتدار قابل توجهی برخوردار است. ناکومسه‌ها اغلب در پادشاهی به‌عنوان فرمانداری به سرزمین‌هایی اختصاص داده می‌شوند و به نام موگو نعبا حکومت می‌کنند. | ## بخش 2: مردم موسی | مانند گذشته، موگو نعبا برای اعمال کامل قدرت خود به حمایت «باستانی‌ها»، یعنی رعایای نیون-نیون (یا گنون-گنون-سسه) خود نیاز دارد. نیون-نیون‌ها مردمی هستند که قبل از موسی‌ها در مناطق تحت کنترل موسی زندگی می‌کردند. جامعه موسی به‌صورت به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: نوادگان سوارکارانی که بر مردمان فلات موسی غلبه کردند، ناکومسه نامیده می‌شوند و همه موسی نپاها (پادشاهان) منحصراً از طبقه ناکومسه می‌آیند. این افراد از تندیس‌ها به‌عنوان هنر سیاسی برای اعتبار بخشیدن به حکومت خود بر مردمانی که فتح کرده‌اند، استفاده می‌کنند. نوادگان مردمان کشاورز باستانی که از آغاز زمان این سرزمین را اشغال کرده بودند و به حق اشغال اولیه، صاحبان زمین بودند و هستند، تنگابیسی «مردم زمین» نامیده می‌شوند. این تنگابیسی‌ها را می‌توان بیشتر به گروه‌های آهنگران (سایا)، گروه‌های تاجران (یارس) و از همه مهم‌تر، گروه‌های کشاورزان (نیونیوسه) تقسیم کرد. به‌طور کلی، آهنگران و تاجران از ماسک استفاده نمی‌کنند، اما نیونیوسه‌ها سازندگان و استفاده‌کنندگان اصلی ماسک در جامعه موسی هستند. این دو گروه عموماً با هم ادغام شده‌اند اما دارای زیربخش‌های داخلی هستند که هر کدام خانواده حاکم خود را دارند؛ آنها مراسم و سایر رویدادهای مهم را اجرا می‌کنند. مردم موسی اغلب با گروه‌ها هویت پیدا می‌کنند؛ از این رو، در تمام سطوح، سلسله‌مراتب در جامعه موسی وجود دارد. در زندگی روزمره، سلسله‌مراتب خانوادگی از همه مهم‌تر است «موگونابا» اصطلاحی بود که به لئون فربنیوس گفته شد، اصطلاح مناسبی برای امپراتور موسی در واگادوگو، زمانی که در سال‌های ۱۹۰۴–۱۹۰۶ از این کشور بازدید کرد. گزارش او یکی از معدود گزارش‌های بی‌طرفانه در آفریقا است، او دربار را بسیار شبیه به دربار اروپایی توصیف می‌کند که اشراف در آن بر سر تجارت، قدرت و صنعت دسیسه می‌کردند. این گزارش باعث ناباوری در اروپا شد، زیرا هیچ منبع اروپایی هرگز آفریقایی‌ها را ازنظر اجتماعی مانند اروپایی‌ها ندانسته بود. ترجمه انگلیسی کتاب «صدای آفریقا» توسط رودولف بلیند، که توسط هاچینسون و شرکا منتشر شده بود، حاوی برخی نظرات نژادپرستانه بود که او آن را برای مطابقت با حساسیت‌های انگلیسی ضروری می‌دانست - در غیر این صورت او معتقد بود که هیچ انگلیسی این کتاب را واقع‌بینانه نمی‌داند. او در کتاب «موسی ولتای علیا: توسعه سیاسی مردم سودان» به تفصیل دربارهٔ پیچیدگی نظام‌های سیاسی موسی نوشت. زبان موسی قوم موس به زبان مور، از گروه زبان‌های اوتی-ولتای غربی، زیرگروه شمال غربی، صحبت می‌کنند. این گروه زبانی بخشی از یک گروه بزرگتر به نام زبان‌های گور است که متعلق به خانواده نیجر-کنگو است. به‌عنوان مثال، گویشی در استان یاتنگا (اوهایویا) صحبت می‌شود، گویش متمایز دیگری در منطقه شمالی، گویش سومی در جنوب شرقی در کوپلا، متفاوت از گویش چهارمی در همان منطقه به نام تنکودوگو. با وجود این تفاوت‌های منطقه‌ای، گویش‌ها برای یکدیگر قابل فهم هستند.[ نیازمند منبع ] ارزش‌های فرهنگی طبق توضیحات ماری تاپسوبا، رایزن فرهنگی سابق سفارت بورکینافاسو در سنگال و موسی، فرهنگ موسی را می‌توان به چهار ارزش اصلی که مشخصه این گروه قومی است تقسیم کرد. نگرش نسبت به اجداد اعتقاد بر این است که اجداد به دنیای بهتری رسیده‌اند که از آنجا می‌توانند بر زندگی روی زمین تأثیر بگذارند. اجداد همچنین داورانی هستند که قدرت اجازه ورود به یک فرزند به «معبد اجداد» دارند. اگر یکی از اجداد از ورود او جلوگیری کند، روح فرد طرد شده محکوم به فرار تصادفی برای همیشه می‌شود. وقتی آنها این کار را انجام می‌دهند (که فقط در شرایط بحرانی اتفاق می‌افتد)، این چیزی بیش‌از نماد است - این فراخوانی برای عدالت قریب‌الوقوع است. زمین زمین با اجداد مرتبط است و مسیری است که می‌توان ازطریق آن به اجداد دسترسی پیدا کرد. خانواده خانواده یک عنصر فرهنگی اساسی در قوم موسی است که برای جمع‌گرایی ارزش زیادی قائلند. فردگرایی در فرهنگ سنتی موسی وجود ندارد: اعمال و رفتارهای فرد همیشه به‌عنوان ویژگی‌های خانواده‌اش در نظر گرفته می‌شود. | ## بخش 3: مردم موسی | در نتیجه، از همه انتظار می‌رود که به نام خانواده خود عمل کنند؛ بنابراین، خانواده کوچک‌ترین نهاد در جامعه موسی است. بااین‌حال، وقتی مردی پسری ندارد، زنان می‌توانند از شوهران و حتی از پدر خود ارث ببرند. سلسله‌مراتب سلسله‌مراتب یک مفهوم اساسی برای قوم موسی است و در فرهنگ آنها فراگیر است. ازطریق آنها، جامعه، شادی یا رنج خود را ابراز می‌کند، یا صرفاً وظایف خود را در قبال یاد اجداد انجام می‌دهد. دربار موگو نعبا مراسم جمعه دربار مورو نعبا از رویدادی سرچشمه می‌گیرد که در آن خواهر مورو نعابا به شمال، به سرزمین یادگا، پادشاهی به نام یاتنگا، گریخت. مورو نعابا باید تصمیم می‌گرفت که آیا او را دنبال کند و اشیاء قدرت مقدس خود را پس بگیرد یا در آنجا بماند و بر مردمش حکومت کند. او سه بار قصر خود را ترک کرد تا سوار بر اسب سفید شود و سه بار دیگر به قصر بازگشت. درنهایت او خواهرش را تعقیب نکرد و تا به امروز پادشاهان یاتنگا ادعا می‌کنند که قدرت حکومت موسی را در دست دارند. بخش سیاسی جامعه موسی، ناکومسه (به معنی ناکومبا)، از هنر برای اعتبار بخشیدن به حکومت خود استفاده می‌کنند. علاوه‌بر این، روسای موسی از مجسمه‌های چوبی تراشیده شده برای نشان دادن اجداد سلطنتی خود استفاده می‌کنند. این مجسمه‌ها هر ساله در جشنواره‌های سلطنتی به نام نا پوسوم، زمانی که روسای هر خانواده در جامعه، وفاداری و بیعت خود را با رئیس قبیله تجدید می‌کنند، به نمایش گذاشته می‌شوند. استفاده از ماسک در مراسم تشرف و تشییع جنازه، امری معمول در بین تمام اقوام ولتایی یا گورزبان، ازجمله نیونیوسه‌ها، للاها، وینیاماها، نوناها، بواباها و دوگون‌ها است. ماسک‌ها در مراسم تدفین ظاهر می‌شوند تا از طرف اجداد، انجام صحیح مراسم را مشاهده کنند. آنها در مراسم تشییع جنازه یا یادبود که در فواصل منظم طی چند سال پس‌از فوت یک بزرگتر برگزار می‌شود، ظاهر می‌شوند. ماسک‌ها برای احترام به متوفی و تأیید اینکه روح متوفی شایسته ورود به دنیای اجداد است، استفاده می‌شوند. بدون مراسم تشییع جنازه مناسب، روح در نزدیکی خانه باقی می‌ماند و برای فرزندانش مشکل ایجاد می‌کند. آن‌ها در سه سبک اصلی تراشیده می‌شوند که با سبک‌های مردم باستانی که در سال ۱۵۰۰ توسط ناکومسه مهاجم فتح شدند و در جامعه جدید موسی ادغام شدند، مطابقت دارد: در شمال، ماسک‌ها تخته‌های عمودی با سطح گرد مقعر یا محدب هستند. در جنوب غربی، ماسک‌ها حیواناتی مانند بز کوهی، گاومیش بوته‌ای و موجودات عجیب را نشان می‌دهند و به رنگ‌های قرمز، سفید و سیاه رنگ‌آمیزی شده‌اند. در شرق، در اطراف بولسا، ماسک‌ها دارای پایه‌های بلندی در بالای صورت هستند که الیاف به آنها متصل است. ماسک‌های زنانه دو جفت آینه گرد به جای چشم دارند؛ ماسک‌های کوچک که نمایانگر یالی (کودک) هستند، دو شاخ عمودی دارند. تمام ماسک‌های نیونیوس با لباس‌های ضخیمی که از الیاف کنف وحشی، کنف بری ساخته شده‌اند، پوشیده می‌شوند. در قدیم فقط نیونیوس‌های شمالی در یاتنگا و کایا و مردم شرقی اطراف بولسا اجازه می‌دادند که از ماسک‌هایشان عکس گرفته شود. شخصیت‌های ماسک شامل بالینگا، زن فولانی؛ کاتره، کفتار؛ نیاکا، بز کوهی کوچک؛ وان پلگا، بز کوهی بزرگ و بسیاری دیگر می‌شوند. | ## جمع‌بندی | هر خانواده نیونیوز ماسک مخصوص به خود را دارد و تا به امروز وظیفه محافظت از ماسک‌ها را بر عهده دارند.