aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: گیوعات یعاریم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیوعات یعاریم | مقدمه: این موشاو در کوه‌های یهودا واقع شده و در حوزه قضایی شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا قرار دارد. | ## بخش 1: گیوعات یعاریم | گیوعات یعاریم در نزدیک به ۲٫۵ کیلومتری جنوب نوه ایلان و میان اشتهول و عین کرم جای گرفته‌است. بیشتر ساکنان پیشین در کشاورزی به‌ویژه موکاری و مرغداری کار می‌کردند اما امروزه بسیاری از ساکنان در خارج از موشاو به‌ویژه در اورشلیم و منطقه مواسرت به کار مشغولند. | ## بخش 2: گیوعات یعاریم | گیوعات یعاریم محل احتمالی شهر باستانی «گیوعه» (Gibeath) شناخته می‌شود که در کتاب یوشع (۱۸:۲۸) نام آن آمده‌است. نام موشاو نیز از همین کتاب برگرفته شده و «گیوعات یعاریم» به معنای «تپه جنگل‌ها» است. | ## بخش 3: گیوعات یعاریم | اقتصاد و جمعیت از زمان بنیان‌گذاری، بیشتر ساکنان گیوعات یعاریم در کشاورزی کار می‌کردند؛ به‌ویژه در زمینهٔ موکاری، مرغداری و میوه‌کاری. امروزه بسیاری از ساکنان در خارج از موشاو به‌ویژه در شهرهای اورشلیم و منطقه مواسرت مشغول به کارند. | ## جمع‌بندی | در گذشته ساکنان گیوعات یعاریم بیشتر یهودیان دین‌دار یمنی‌تبار بودند اما از دههٔ ۱۹۹۰ میلادی موشاو گسترش یافت و ساکنان تازه‌ای با پیشینه‌ها و دیدگاه‌های دینی گوناگون به آن مهاجرت کردند.
موضوع مقاله: گیوات نیلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیوات نیلی | مقدمه: این روستا در نزدیکی زیخرون یاکوف و وادی عاره در استان حیفا واقع شده و از نظر اداری زیرمجموعه شورای منطقه‌ای آلونا است. | ## بخش 1: گیوات نیلی | گیوات نیلی در سال ۱۹۵۳ میلادی توسط مهاجران یهودی از عراق، ترکیه و تونس بنیان‌گذاری شد. این موشاو بر روی زمین‌های روستای فلسطینی تخلیه‌شده‌ام الشوف ساخته شد و نام آن برگرفته از سازمان زیرزمینی نیلی است که در دوران جنگ جهانی اول علیه امپراتوری عثمانی فعال بود. پیشینه موشاو گیوات نیلی در سال ۱۹۵۳ میلادی توسط مهاجران یهودی (عولیم) از عراق، ترکیه و تونس بر روی زمین‌هایی که پیش‌تر به روستای فلسطینی ام الشوف تعلق داشت بنیان‌گذاری شد. ساکنان موشاو وابسته به جنبش سیاسی راست‌گرای بیتار و سازمان نظامی ایرگون بودند و روستا در چارچوب برنامه شهرک‌سازی میشکی حروت بیتار پدید آمد. | ## بخش 2: گیوات نیلی | نام این موشاو از سازمان زیرزمینی نیلی گرفته شده‌است که شبکه‌ای جاسوسی طرفدار بریتانیا بود و در دوران جنگ جهانی اول در فلسطین عثمانی علیه امپراتوری عثمانی فعالیت می‌کرد. روستای ام الشوف در حدود یک کیلومتری شمال شرق موشاو کنونی، روستای عربی ام الشوف قرار داشت. در ماه مه ۱۹۴۸ در جریان جنگ استقلال، روستا به تصرف نیروهای اسرائیلی درآمد و سکونت عرب‌ها در آنجا پایان یافت. جغرافیا گیوات نیلی در بلندی‌های لبه غربی دشت رامات منشه در ارتفاع ۱۳۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است. | ## بخش 3: گیوات نیلی | در شمال روستا وادی نحال تنینیم با شاخه فرعی نحال نیلی و در جنوب آن وادی نحال آلونا جریان دارد. این روستا ۱۲ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۵۷ کیلومتری شمال شرق تل‌آویو، نزدیک به ۲۹ کیلومتری جنوب جنوب شرق حیفا و ۸ کیلومتری شرق زیخرون یاکوف قرار دارد. در سال ۲۰۰۹ بخش جدیدی از بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) در غرب روستا گشایش یافت. | ## جمع‌بندی | بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۴، ۷۲۸ نفر در این روستا زندگی می‌کردند که نسبت به سال پیش از آن رشد ۵٫۱ درصدی را نشان می‌دهد.
موضوع مقاله: گیوعاتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیوعاتی | مقدمه: این روستا در نزدیکی اشدود قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای بیر توفیا اداره می‌شود. | ## بخش 1: گیوعاتی | گیوعاتی در سال ۱۹۵۰ به دست کهنه‌سربازان نیروهای دفاعی اسرائیل و پناهندگان یهودی مصر بر ویرانه‌های روستای فلسطینی بیت دراس بنیان‌گذاری شد. نام این موشاو برگرفته از تیپ گیوعاتی ارتش اسرائیل است که در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از ورود نیروی زمینی مصر به اسرائیل از جنوب جلوگیری کرد. بنیان‌گذاران آن کهنه‌سربازان نیروهای دفاعی اسرائیل و پناهندگان یهودی از پادشاهی مصر بودند. | ## بخش 2: گیوعاتی | این موشاو بر ویرانه‌های روستای عربی بیت دراس واقع در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا ساخته شد. این تیپ در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از پیشروی نیروی زمینی مصر به داخل اسرائیل از جبهه جنوبی جلوگیری کرد. اقتصاد شرکت «پاشوت یاروک» (، به معنای «سبز ساده») یک شرکت مستقر در گیوعاتی است که محصولی به نام «شاک پد» (Shock Pad) را توسعه داده و تولید می‌کند. | ## بخش 3: گیوعاتی | این محصول یک مادهٔ ضربه‌گیر، ضدآب و ضدآتش است که به‌طور منحصربه‌فرد از پلی‌اتیلن بازیافتی ساخته می‌شود. | ## جمع‌بندی | شاک پد در حال حاضر در زمین‌های بازی کاربرد دارد و توانایی بهره‌گیری به‌عنوان عایق در ساختمان‌سازی را نیز دارد.
موضوع مقاله: حینانیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حینانیت | مقدمه: این شهرک به‌صورت یک آبادی اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون قرار دارد. | ## بخش 1: حینانیت | حینانیت درست در آن سوی خط سبز مرزی با اسرائیل در استان جنین واقع شده و در حدود ۱۵ کیلومتری غرب شهر جنین قرار دارد. در شمال این شهرک روستای فلسطینی عانین جای گرفته که دیوار حائل کرانه باختری آن‌ها را از یکدیگر جدا می‌کند. حینانیت بزرگ‌ترین شهرک در مجموعه شهرک‌های شاکد است که شاکد، ریحان و تل مناشه را نیز دربرمی‌گیرد. | ## بخش 2: حینانیت | جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. پیشینه این شهرک نخست در سال ۱۹۸۰ میلادی به‌صورت یک موشاو از سوی جنبش موشاویم بنیان‌گذاری شد. در ژانویه ۱۹۸۱ یهودیان کوهستان از قفقاز در آن ساکن شدند و هم‌زمان شهرک از موشاو به‌آبادی اجتماعی تبدیل شد. | ## بخش 3: حینانیت | موقعیت جغرافیایی حینانیت در کنار بزرگراه ۶۵ قرار دارد و بزرگ‌ترین شهرک در بلوک شهرک‌نشین شاکد به‌شمار می‌رود. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.
موضوع مقاله: هار گیلو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هار گیلو | مقدمه: هار گیلو (؛ ) یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و در نزدیک به ۲ کیلومتری غرب شهر فلسطینی بیت‌لحم و ۵ کیلومتری جنوب اورشلیم در بخش شمالی تپه‌های یهودا جای دارد. | ## بخش 1: هار گیلو | جامعه جهانی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. هار گیلو در سال ۱۹۶۸ بنیان‌گذاری شد و نام آن برگرفته از شهر کتاب‌مقدسی گیلو (یوشع ۱۵:۵۱) در کوهستان سبط یهودا است. پیشینه به دلیل جایگاه راهبردی هار گیلو، ارتش‌های عثمانی، بریتانیا و اردن همگی پایگاه‌هایی در این مکان داشتند. پس از جنگ شش‌روزه در ژوئن ۱۹۶۷ یک پایگاه نیروهای دفاعی اسرائیل در اینجا برپا شد. بر پایه گزارش مؤسسه پژوهشی کاربردی بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل برای ساخت هار گیلو زمین‌هایی از دو روستا/شهر فلسطینی مصادره کرد: ۹۲ دونوم از الولجه و ۲۷۱ دونوم از بیت جالا. | ## بخش 2: هار گیلو | به گفته سازمان صلح اکنون، هار گیلو پیوستگی سرزمینی دولت فلسطین را می‌گسلد و نزدیکی آن به الولجه و بیت جالا گنجاندن آن در مرزهای نهایی اسرائیل را دشوار می‌سازد. این شهرک درون دیوار حائل کرانه باختری قرار دارد که در آغاز دهه ۲۰۰۰ ساخته شد و از بیرون شهرک می‌گذرد و آن را از روستاهای فلسطینی همسایه جدا می‌کند. جایگاه حقوقی بین‌المللی مانند همه شهرک‌های اسرائیلی در سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل، هار گیلو بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی شناخته می‌شود، هرچند اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. جامعه جهانی بر این باور است که شهرک‌سازی اسرائیل ناقض ممنوعیت کنوانسیون چهارم ژنو دربارهٔ انتقال جمعیت غیرنظامی قدرت اشغالگر به سرزمین اشغالی است. اسرائیل مدعی است که کنوانسیون چهارم ژنو بر سرزمین‌های فلسطینی قابل اعمال نیست، زیرا این سرزمین‌ها پیش از تسلط اسرائیل تحت حاکمیت قانونی هیچ دولت مستقلی نبوده‌اند. | ## بخش 3: هار گیلو | این دیدگاه از سوی دیوان بین‌المللی دادگستری و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ رد شده‌است. مدرسه هار گیلو بر فراز قله کوه در ارتفاع ۹۲۳ متری قرار دارد و چشم‌اندازی همه‌جانبه از منطقه را پدیدمی‌آورد: در جنوب کوه الخلیل، هرودیوم و شهر حلحول؛ در شرق بیابان یهودا، دریای مرده و کوه‌های موآب در اردن؛ در شمال اورشلیم و کوه‌های سامره؛ و در غرب جنگل اورشلیم، دشت‌های یهودا و ناحیه تل‌آویو و دریای مدیترانه دیده می‌شوند. باستان‌شناسی کاوش‌های باستان‌شناختی در سال ۱۹۹۸ بازمانده‌های دو ساختمان و یک کارگاه شراب‌فشاری کنده‌شده در سنگ را آشکار کرد که هر دو به دوره سوم عصر آهن (۵۸۶–۵۳۹ پیش از میلاد) تعلق داشتند. | ## جمع‌بندی | همچنین قطعات سفالینه‌هایی یافت شد که نشان‌دهنده کنش انسانی در این مکان در دوره آغازین اسلامی است.
موضوع مقاله: حمدات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حمدات | مقدمه: حمدات یک شهرک اجتماعی (مجتمعی) اسرائیلی در کرانه باختری است که در دره رود اردن و در نزدیکی آبادی فلسطینی خربت مخول واقع شده‌است. | ## بخش 1: حمدات | این شهرک در سال ۱۹۷۹ میلادی تأسیس شد و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای بقعت هایاردن قرار دارد. جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه قوانین بین‌المللی غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. دیگر شهرک‌های اسرائیلی در این ناحیه روعی و بقاعوت هستند و نزدیک‌ترین شهر، بیت‌شئان، در حدود سی دقیقه رانندگی در شمال حمدات قرار دارد. پیشینه حمدات نخست در سال ۱۹۷۹ به‌عنوان یک پایگاه نظامی پیشگام ناحال بنیان‌گذاری شد و اندکی پس از آن از حالت نظامی خارج و به یک کیبوتص تبدیل شد که گروهی از پیشگامان هاشومر هاتزعیر و سازمان پیشاهنگی پسران و دختران اسرائیل در آن ساکن شدند. | ## بخش 2: حمدات | به دلیل شرایط سخت زندگی در دره (گرمای شدید و دوری از مراکز شهری) این گروه کیبوتص را ترک کردند و روستا به تیپ ناحال نیروهای دفاعی اسرائیل بازگردانده شد. در سال ۱۹۹۷ گروه تازه‌ای به سازمان‌دهی سازمان شهرک‌سازی آمانا برای سکونت دوباره در حمدات شکل گرفت. این گروه از دانشجویان آکادمی پیشانظامی بنی‌داوید در علی و یک خانواده به نام شطریت تشکیل شده بود. همچنین هنگامی که شهرک شیرات هایام در نوار غزه (از مجموعه گوش قطیف) در سال ۲۰۰۵ تخلیه شد، ۱۵ خانواده ساکن آن به حمدات نقل مکان کردند زیرا شهرک کشاورزی پیش‌بینی‌شده در مسکیوت هنوز آماده نبود. | ## بخش 3: حمدات | جنبه حقوقی جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. آموزش سه ماه پس از بازتأسیس روستا، یک آکادمی پیشانظامی دینی (ارتدکس) به نام «حمدات یهودا» در آن بنیان‌گذاری شد. کودکان خردسال در دبستان کیبوتص سده الیاهو آموزش می‌بینند و نوجوانان در دبیرستان سده الیاهو و دیگر مراکز آموزشی منطقه تحصیل می‌کنند. جمعیت‌شناسی حمدات جمعیت همگنی ندارد و از خانواده‌هایی با پیشینه‌های قومی گوناگون یهودی و از نقاط مختلف اسرائیل تشکیل شده‌است. | ## جمع‌بندی | یک کنیسه مرکزی در روستا وجود دارد که به ساکنان خدمات دینی ارائه می‌دهد و مراسم مذهبی نیز در آکادمی برگزار می‌شود.
موضوع مقاله: حرمش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حرمش | مقدمه: حرمش (، به معنای «داس») یک شهرک اسرائیلی در تپه‌های غربی سامره در کرانه باختری است. | ## بخش 1: حرمش | جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. بیشتر ساکنان حرمش یهودیان سکولار یا غیریهودیان هستند و بیش از نیمی از جمعیت آن را مهاجران تازه‌وارد از اتحاد جماهیر شوروی پیشین تشکیل می‌دهند. پیشینه حرمش نخست در ۱۴ فوریه ۱۹۸۲ به‌عنوان پاسگاه نظامی توسط ناحل پایه‌گذاری شد و سپس در ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۴ به شهرک اجتماعی تبدیل شد و سازمان شهرک‌سازی میشکی حروت بیتار مسئولیت آن را بر عهده گرفت. | ## بخش 2: حرمش | جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری را غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. جمعیت جمعیت حرمش در سال ۲۰۱۷ برابر با ۲۱۵ نفر و در سال ۲۰۱۸ در حدود ۲۲۸ نفر بوده‌است. بیش از نیمی از ساکنان مهاجرانی هستند که از اتحاد جماهیر شوروی پیشین به اسرائیل (علیا) کرده‌اند. | ## بخش 3: حرمش | رویدادها حمله ۲۰۰۲ در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۲ یک مهاجم فلسطینی مسلح به کلاشینکف وارد شهرک شد و سه نفر از ساکنان را به نام‌های اورنا اشل (۵۳ ساله)، هاداس تورگمن (۱۴ ساله) و لینوی ساروسی (۱۴ ساله) کشت. حمله ۲۰۰۵ در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۵ یکی از ساکنان حرمش به نام یوگنی رایدر (۲۸ ساله) در حمله‌ای تیراندازی در نزدیکی باقه الشرقیه در شمال کرانه باختری کشته شد. حمله ۲۰۲۳ در ۳۰ مه ۲۰۲۳ شهرک‌نشینی به نام مئیر تماری (۳۲ ساله) در حملهٔ تیراندازی نزدیک ورودی شهرک کشته شد. | ## جمع‌بندی | باستان‌شناسی محوطهٔ باستان‌شناسی فراسین در آن سوی جاده قرار دارد و با کفر پرشای که در تلمود (تلمود بابلی، عبودا زارا، ۳۱الف) یاد شده یکسان‌انگاری می‌شود.
موضوع مقاله: شورای منطقه‌ای هار حبرون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شورای منطقه‌ای هار حبرون | مقدمه: شورای منطقه‌ای هار حبرون یک شورای منطقه‌ای اسرائیلی در جنوب تپه‌های یهودا در ناحیه کوه الخلیل (حبرون) در جنوب کرانه باختری است که بر شهرک‌های اسرائیلی نظارت اداری دارد. | ## بخش 1: شورای منطقه‌ای هار حبرون | مرکز اداری این شورا در منطقه صنعتی میتاریم واقع شده و در سال ۱۹۸۳ بنیان‌گذاری شد. هرچند شهرک کریات اربع از نظر جغرافیایی در محدوده سرزمینی شورای هار حبرون جای دارد، یک شورای محلی مستقل به‌شمار می‌رود. | ## بخش 2: شورای منطقه‌ای هار حبرون | جغرافیا شورای منطقه‌ای هار حبرون در کوهستان‌های یهودا در جنوب کرانه باختری واقع شده‌است. سه شهرک از شهرک‌های این شورا شامل اشکولوت، سانسانا و بیت یتیر در منطقه موسوم به «منطقه درز» قرار دارند؛ یعنی در سمت اسرائیلی دیوار حائل کرانه باختری واقع شده‌اند اما همچنان در داخل کرانه باختری هستند. | ## بخش 3: شورای منطقه‌ای هار حبرون | بیشتر شهرک‌های اسرائیلی در این ناحیه در آغاز دهه ۱۹۸۰ میلادی بنیان‌گذاری شدند و در سال ۱۹۸۳ یک واحد اداری مستقل برای آنها ایجاد شد. از سال ۲۰۰۸ سه شهرک اشکولوت، سانسانا و بیت یتیر در سمت غربی و اسرائیلی دیوار حائل قرار گرفتند و شهرک‌های باقی‌مانده میان مناطق خودگردان فلسطینی پراکنده هستند. | ## جمع‌بندی | شهرک‌ها شورای منطقه‌ای هار حبرون خدمات شهری را به شهرک‌های زیر ارائه می‌دهد: از نظر ساختاری این شهرک‌ها دربرمی‌گیرند: ۳ موشاو، ۱۱ شهرک اجتماعی و ۵ پایگاه پیشرو.
موضوع مقاله: حشمونائیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حشمونائیم | مقدمه: حشمونائیم (، به معنای «حشمونیان») یک شهرک اسرائیلی در بخش غربی کرانه باختری است که در کنار جادهٔ ۴۴۳ واقع شده‌است. | ## بخش 1: حشمونائیم | این شهرک دو کیلومتر شرق مودیعین-مکابیم-ریعوت و در میانهٔ راه اورشلیم و تل‌آویو قرار دارد و از نظر اداری زیرمجموعهٔ شورای منطقه‌ای ماته بنیامین است. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. ساخت نخستین خانه‌ها در دسامبر ۱۹۸۳ آغاز شد و نخستین خانواده‌ها در اوت ۱۹۸۷ در این شهرک ساکن شدند. نام شهرک از سلسلهٔ حشمونیان گرفته شده که در دوران باستان در این منطقه زندگی می‌کردند. بیش از نیمی از ساکنان حشمونائیم انگلیسی‌زبان هستند و بیشتر آن‌ها از ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرده‌اند. مراسم گشایش رسمی در ۱۲ ژوئن ۱۹۸۴ با حضور نخست‌وزیر اسحاق شامیر و خاخام اعظم سفاردی موردخای الیاهو برگزار شد. بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل برای ساخت حشمونائیم زمین‌هایی از چند روستا و شهر فلسطینی مصادره کرد: ۹۴۵ دونوم از نیعلین ۱۸۶ دونوم از المدیه ۵ دونوم از صفا بر اساس احکام حقوقی اسرائیل، این سرزمین به‌عنوان زمین دولتی بدون مالک از سوی حاکمیت پیشین (پادشاهی هاشمی اردن) اعلام شده بود و از این رو به نهاد حاکم بعدی یعنی دولت اسرائیل منتقل شده بود. | ## بخش 2: حشمونائیم | حشمونائیم در آغاز از دو محله تشکیل شده بود: رامات مودیعین که در ۱۹۸۳ و گنی مودیعین که در ۱۹۸۵ بنیان‌گذاری شد. این ساختمان‌ها ناقض دورهٔ توقف ده‌ماههٔ ساخت‌وساز در کرانه باختری اعلام شده بودند. بیش از نیمی از ساکنان انگلیسی‌زبان مادری بودند که بیشتر آن‌ها از ایالات متحده آمریکا آمده بودند. بسیاری از ساکنان به‌صورت حضوری یا از راه دور برای شرکت‌های آمریکایی کار می‌کردند. بر پایهٔ داده‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت شهرک در ژانویهٔ ۲۰۲۲ به ۲٬۶۳۰ نفر رسیده بود. جایگاه در حقوق بین‌الملل همچون همهٔ شهرک‌های اسرائیلی در سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل، جامعهٔ بین‌المللی حشمونائیم را ناقض کنوانسیون چهارم ژنو می‌داند که انتقال جمعیت غیرنظامی قدرت اشغالگر به سرزمین اشغال‌شده را منع می‌کند و بر این پایه آن را بر اساس حقوق بین‌الملل عرفی غیرقانونی به‌شمار می‌آورد. اسرائیل بر این باور است که کنوانسیون چهارم ژنو بر سرزمین‌های فلسطینی اعمال نمی‌شود. | ## بخش 3: حشمونائیم | این دیدگاه از سوی دیوان بین‌المللی دادگستری و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ رد شده‌است. خدمات شهرکی در حشمونائیم ده کنیسه وجود دارد: چهار اشکنازی، سه سفاردی، دو یمنی و یک خبدی. این شهرک دارای پنج کودکستان، یک دبستان دینی و یک دبیرستان یشیوا است که دانش‌آموزان پسر را از سراسر منطقهٔ بنیامین جذب می‌کند. همچنین یک باشگاه جوانان، شعبه‌ای مستقل از بنی‌عقیوا، دو زمین بسکتبال، یک زمین بیسبال، زمین‌های بازی، کتابخانه و مرکز تناسب اندام در شهرک وجود دارد. حمل‌ونقل فاصلهٔ حشمونائیم تا اورشلیم، تل‌آویو، پتخ تیکوا و آریئل نزدیک به سی دقیقه با خودرو است. | ## جمع‌بندی | ورزش تیم بیسبال حشمونائیم تایتانز در لیگ سالانهٔ انجمن بیسبال اسرائیل شرکت می‌کند.
موضوع مقاله: کریات نتافیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کریات نتافیم | مقدمه: کریات نتافیم (، ) یک شهرک اسرائیلی در شمال کرانه باختری است که در حدود ۸ کیلومتری باختر شهر آریل قرار دارد. | ## بخش 1: کریات نتافیم | این شهرک به‌صورت یک شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. کریات نتافیم در ژوئن ۱۹۸۶ از سوی گروهی از یهودیان ارتدکس یمنی‌تبار بنیان‌گذاری شد و از آن زمان خانواده‌هایی با پیشینه‌های گوناگون به آن پیوسته‌اند. پیشینه کریات نتافیم در ژوئن ۱۹۸۶ از سوی گروهی از یهودیان ارتدکس یمنی‌تبار بنیان‌گذاری شد. این شهرک بر روی زمین‌هایی متعلق به روستاهای فلسطینی قراوه بنی حسان و حارس ساخته شد. این شهرک بخشی از زنجیره‌ای از شهرک‌ها است که در امتداد بزرگراه عابر سامره (بزرگراه شمارهٔ ۵) ساخته شده‌اند و در مجاورت شهرک صنعتی برکان قرار دارد. | ## بخش 2: کریات نتافیم | نام این شهرک برگرفته از آیه‌ای در کتاب مقدس است: «شراب تازه از کوه‌ها خواهد چکید» (عاموس ۹:۱۳). وضعیت حقوقی و اعتراض‌ها جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. در سال ۲۰۰۹ سازمان صلح اکنون به دادگاه عالی اسرائیل دادخواست داد و علیه وزیر دفاع وقت ایهود باراک شکایت کرد و خواستار تخریب ۱۴ سازهٔ غیرقانونی شد که بدون مجوز بر روی زمین‌های عمومی و خصوصی فلسطینی ساخته شده بودند. وزارت دفاع در پاسخ طرح‌های ساختمانی را تأیید کرد که این ۱۴ سازه را قانونی می‌ساخت. دادگاه عالی در اول اکتبر دستور موقت مبنی بر توقف ساخت‌وساز تا حل‌وفصل مسائل حقوقی صادر کرد. در ۲۹ دسامبر درخواست دیگری مبنی بر محکومیت شهرک‌نشینان به‌دلیل نقض دستور دادگاه مطرح شد. | ## بخش 3: کریات نتافیم | در نوامبر ۲۰۱۴ شهرک‌نشینان کریات نتافیم زیر حمایت نیروهای دفاعی اسرائیل اقدام به تسطیح و تخریب زمین‌های بیشتری از قراوه بنی حسان کردند که به‌نظر می‌رسید تلاشی برای گسترش شهرک باشد. مسئلهٔ فاضلاب روستای قراوه بنی حسان در باختر استان سلفیت از آلودگی ناشی از تخلیهٔ فاضلاب تصفیه‌نشدهٔ شهرک کریات نتافیم رنج می‌برد. بر پایهٔ گزارش‌ها فاضلاب تصفیه‌نشده از طریق حوضچه‌هایی درون شهرک به‌سمت جادهٔ کمربندی شمارهٔ ۵۰۵ (عابر سامره) پمپاژ می‌شود و در مسیری بیش از ۲ کیلومتر در حاشیهٔ جاده جریان می‌یابد. این فاضلاب موجب جذب حشرات و جوندگان و انتشار بوی نامطبوع شده و محیط زیست منطقه را با خطر روبه‌رو کرده‌است. | ## جمع‌بندی | گرم‌ترین ماه تیر (ژوئیه) با میانگین ۳۱ درجه و سردترین ماه دی (ژانویه) با میانگین ۱۰ درجه است.
موضوع مقاله: کلیسای سنت میشل، هامبورگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای سنت میشل، هامبورگ | مقدمه: این بنا که به فرشته مقرب، میکائیل، تقدیم شده است، مشهورترین کلیسای شهر و از مهم‌ترین بناهای سبک معماری باروک در شمال آلمان به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: کلیسای سنت میشل، هامبورگ | برج ۱۳۲ متری این کلیسا با پوشش مسی، قرن‌هاست که به عنوان نمادی برای دریانوردان در رودخانه البه عمل می‌کند. نخستین بنا در سال ۱۶۴۷ ساخته شد که در سال ۱۷۵۰ بر اثر برخورد صاعقه کاملاً ویران گشت. بنای دوم توسط «یوهان لئونارد پری» و «ارنست گئورگ زونین» بین سال‌های ۱۷۵۰ تا ۱۷۶۲ طراحی و ساخته شد. ساختمان فعلی، بازسازی دقیق بنای باروک قبلی است که پس از تخریب در جنگ جهانی دوم، مجدداً در سال ۱۹۵۲ مرمت و بازگشایی شد. | ## بخش 2: کلیسای سنت میشل، هامبورگ | معماری و ساختار تالاری سنت میشائیلیس یکی از بزرگترین کلیساهای پروتستان است که به سبک «کلیسای تالاری» با پلان چلیپایی ساخته شده است. عرض صحن مرکزی ۴۴ متر و طول آن ۵۲ متر است که فضایی بسیار وسیع و بدون ستون‌های مزاحم را فراهم می‌کند. برخلاف باسیلیکاهای کاتولیک، در اینجا تمرکز بر «کلیسای موعظه» است که در آن منبر در مرکز توجه قرار دارد تا همه مؤمنان صدای خطیب را به وضوح بشنوند. ساعت نصب شده بر روی این برج، بزرگترین ساعت در نوع خود در آلمان محسوب می‌شود که چهار صفحه آن هر کدام ۸ متر قطر دارند. | ## بخش 3: کلیسای سنت میشل، هامبورگ | عقربه‌های بزرگ این ساعت با طلا پوشانده شده و وزن هر کدام به بیش از ۱۳۰ کیلوگرم می‌رسد. سکوی بازدید در ارتفاع ۱۰۶ متری برج، نمای پانورامای خیره‌کننده‌ای از بندر هامبورگ و مرکز شهر ارائه می‌دهد. فضای داخلی و ارگ‌ها فضای داخلی کلیسا با رنگ سفید و تزئینات طلایی، نمونه‌ای فاخر از باروک متأخر است. این کلیسا دارای ۵ ارگ مجزا است که بزرگترین آن‌ها توسط شرکت «اشتاین‌مایر» ساخته شده و دارای ۱۴۵ لوله صوتی است. | ## جمع‌بندی | محراب بلند ۲۰ متری که از مرمر گران‌بها ساخته شده و حوضچه تعمید که با نقوش فرشتگان تزئین گشته، از بخش‌های هنری برجسته در شبستان وسیع کلیسا هستند.
موضوع مقاله: سنت دوناتوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سنت دوناتوس | مقدمه: دوناتوس (اهل مونسترآیفور) (زاده حدود ۱۴۰ میلادی در رم؛ درگذشته پیش از ۱۸۰) یک فرمانده نظامی رومی بود که به عنوان یک قدیس در کلیسای کاتولیک مورد احترام است. | ## بخش 1: سنت دوناتوس | زندگی گفته می‌شود در زمان بیماری سخت پدرش، فاستوس، مادرش فلامینیا از سنت گرواسیوس در میلان طلب کمک کرد. فاستوس سلامت خود را بازیافت و فلامینیا پسری به دنیا آورد که نام او را «دوناتوس» (به معنای هدیه داده شده) گذاشت. او به عنوان فرمانده لژیون دوازدهم (لژیون صاعقه)، در حدود سال ۱۶۶ میلادی در جریان جنگ‌های مارکومانی در منطقه دانوب خدمت می‌کرد. در یک محاصره ناامیدکننده که سربازان از تشنگی در حال مرگ بودند، دوناتوس و دیگر سربازان مسیحی لژیون ملیتنه برای باران دعا کردند. طوفان شدیدی آغاز شد و باران فراوان انسان‌ها و حیوانات را سیراب کرد، اما صاعقه‌ها اردوگاه مارکومانی‌ها را ویران کرد. | ## بخش 2: سنت دوناتوس | اما زمانی که دوناتوس به دلیل نذر خود، ازدواج با الکساندرا (نوه امپراتور) را رد کرد، مسیحی بودن او فاش و به دلیل «تحقیر خدایان» به مرگ محکوم شد. وقایع مربوط به «معجزه باران» در طول جنگ‌های مارکومانی از نظر تاریخی تایید شده است. مسیحیان این معجزه را به خدای خود نسبت دادند، اما اتفاقات بعدی مانند ازدواج با نوه امپراتور، صرفاً بخشی از افسانه‌های مذهبی (Hagiography) محسوب می‌شود. تکریم و احترام در سال ۱۶۴۶، به دستور پاپ اینوسنت دهم، قبر او باز شد و بقایای منسوب به سنت دوناتوس به کلیسای یسوعیان در مونسترآیفور هدیه شد. صبح آن روز، کشیش یسوعی، پدر هیرده، در حال برگزاری مراسم قداس در کلیسای سنت مارتین بود که صاعقه‌ای به محراب برخورد کرد. | ## بخش 3: سنت دوناتوس | کشیش از سنت دوناتوس طلب کمک کرد؛ دردهایش تسکین یافت و او توانست خود را به بقایای قدیس که در راه مونسترآیفور بود برساند. این معجزه باعث آغاز احترام گسترده به سنت دوناتوس شد و از آن زمان، ۳۰ ژوئن روز بزرگداشت اوست. دوناتوس اغلب به شکل یک سرباز رومی همراه با شاخه نخل، صاعقه، قفسه گندم یا تاک انگور تصویر می‌شود. | ## جمع‌بندی | او در منطقه آیفل، اسقف‌نشین کلن و اتریش سفلی به عنوان حامی در برابر طوفان، صاعقه، تگرگ و آتش‌سوزی شناخته می‌شود.
موضوع مقاله: کوخاو هشاحر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوخاو هشاحر | مقدمه: کوخاو هشاحر (، به معنای «ستارهٔ صبح») یکی از شهرک‌های اسرائیلی در شمال کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی در منطقهٔ بنیامین سازمان‌دهی شده‌است. | ## بخش 1: کوخاو هشاحر | این شهرک بر روی یک رشته‌کوه مشرف بر دره رود اردن واقع شده و از طریق جادهٔ آلون قابل دسترسی است. بر پایهٔ نظام اداری فلسطین، این شهرک در استان رام‌الله و البیره در مرکز کرانه باختری جای گرفته‌است. | ## بخش 2: کوخاو هشاحر | جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، هرچند دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. پیشینه کوخاو هشاحر در سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۷ شمسی) توسط نُه یا ده زوج جوان در محل یک پاسگاه نیروهای دفاعی اسرائیل بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 3: کوخاو هشاحر | وی همچنین گفت که ۷۴ درصد شن استخراج‌شده از این معدن‌ها برای ساخت‌وساز در داخل اسرائیل به کار می‌رود که به معنای نقض حقوق بین‌الملل است. پایگاه معوز استر معوز استر پایگاه استیطانی بود که در سال ۲۰۰۵ توسط ساکنان کوخاو هشاحر در شمال این شهرک و به یادبود استر گالیا—ساکن کوخاو هشاحر که در تقاطع ریمونیم به دست مهاجمان فلسطینی کشته شده بود—برپا شد. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل و به‌ویژه کنوانسیون چهارم ژنو غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالفت می‌کند.