موضوع مقاله: چاقوی رزمی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چاقوی رزمی | مقدمه: چاقوی رزمی گونه‌ای چاقوی جنگی است که برای مصارف نظامی طراحی شده و اغلب برای نبردهای تن به تن یا نزدیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. | ## بخش 1: چاقوی رزمی | از زمان پایان جنگ سنگر به سنگر، بیشتر چاقوهای رزمی نظامی به‌طور ثانویه برای مصارف کاربردی (پاک کردن شاخ و برگ، بریدن شاخه‌ها برای پوشش، باز کردن جعبه‌های مهمات و غیره) طراحی شده‌اند. خنجرهایی که برای استفاده نظامی در درگیری‌های نزدیک طراحی شده‌اند، هزاران سال است که توسط سربازان حمل می‌شوند. استفاده از خنجرهای جنگی ساخته شده از آهن، نقطه عطف مهمی در توسعه چاقوهای رزمی بود، و چنین سلاح‌هایی در ارتش‌های باستانی خاورمیانه بسیار ارزشمند بودند. خنجرهای نظامی فرانسوی و ایتالیایی قرن چهاردهم نخستین خنجرهایی بودند که تیغه‌های باریک، نوک تیز و دو لبه داشتند و با هدف نفوذ در زره‌های جدید طراحی و ساخته شدند. انگلیسی‌ها و اسکاندیناوی‌ها چاقوی رزمی معروف به «خنجر بولوک» را در حدود سال ۱۳۵۰ میلادی وارد خدمت نظامی کردند. افزایش استفاده از سلاح گرم منجر به کاهش استفاده از خنجرهای جنگی و چاقوها به عنوان سلاح‌های نظامی شد. تاریخچه خنجرهایی که برای استفاده نظامی در درگیری‌های تن‌به‌تن طراحی شده‌اند، هزاران سال است که توسط سربازان حمل می‌شوند. 24 خنجرهای نظامی فرانسوی و ایتالیایی قرن چهاردهم اولین خنجرهایی بودند که تیغه بسیار باریک، نوک‌تیز و دو لبه را به عنوان واکنشی به بهبودهای صورت گرفته در طراحی زره و نیاز به بهره‌برداری از نقاط ضعف در حفاظت زرهی معرفی کردند. انگلیسی‌ها و اسکاندیناویایی‌ها یک چاقوی رزمی به نام «خنجر بیضه» را در حدود سال ۱۳۵۰ وارد خدمت نظامی کردند،Walker (1993) p. 28 در حالی که پونیارد فرانسوی و دیرک اسکاتلندی خنجرهایی بودند که از ابتدا به عنوان سلاح‌های نظامی طراحی شده بودند. افزایش استفاده از سلاح‌های گرم منجر به کاهش استفاده از خنجرها و چاقوهای رزمی به عنوان سلاح‌های سازمانی نظامی شد. با این حال، چاقوهایی که به صورت شخصی خریداری می‌شدند اغلب توسط سربازان پیاده برای استفاده به عنوان سلاح کمکی و ابزار کاربردی حمل می‌شدند. برخی از نیروهای نظامی برای کارزارهای خاص یا برای نیروهای متخصص مانند واحدهای پیشرو یا مهندسی میدانی چاقو صادر می‌کردند، اما این ابزارهای برش در درجه اول برای استفاده به عنوان چاقوی رزمی طراحی نشده بودند. | ## بخش 2: چاقوی رزمی | چاقوهای رزمی امروزی بند|راست|۳۰۰ پیکسل|چاقوی رزمی ان‌آر ۴۳ شوروی «چاقوی رزمی» که پیش‌تر به عنوان چاقوی سنگر شناخته می‌شد، توسط هر دو طرف در جبهه غربی در طول جنگ جهانی اول استفاده شد. اگرچه آن‌ها در جزئیات با هم تفاوت دارند، اما همه آن‌ها دارای ویژگی مشترک طراحی هدفمند برای استفاده نظامی هستند که نقش اصلی آن‌ها به عنوان یک سلاح نبرد تن‌به‌تن است. جنگ جهانی دوم در طول جنگ جهانی دوم، چاقوی مبارزه فربیرن-سایکس بریتانیایی توسط ویلیام ای. سایکس، دو عضو سابق پلیس شهرداری شانگهای که بسیاری از سربازان را در نبرد تن‌به‌تن آموزش دادند، طراحی شد. چاقوی فربیرن-سایکس الهام‌بخش چندین چاقوی مشابه در آن دوران شد، مانند استیلتو وی-۴۲ که توسط سرهنگ دوم رابرت تی. فردریک، فرمانده مشترک نیروی خدمات ویژه اول آمریکا و کانادا طراحی شد و استیلتو ریدر تفنگداران دریایی ایالات متحده که توسط سرهنگ دوم کلیفورد اچ. در اتحاد جماهیر شوروی، ارتش سرخ چاقوهای رزمی را بر اساس یک الگوی واحد به نام «سری NR» صادر کرد. ارتش ایالات متحده چاقوی سنگر ام۳ را در سال ۱۹۴۳ به عنوان چاقوی رزمی استاندارد خود پذیرفت. ام۳ یک چاقوی رزمی واقعی بود، زیرا صرفاً برای استفاده نظامی طراحی شده بود و در درجه اول به عنوان یک چاقوی مبارزه در نظر گرفته شده بود، اگرچه برخی سازش‌ها در طراحی برای حفظ مواد استراتژیک صورت گرفته بود.Cassidy, William L. 649 هنگامی که برای کارهای کاربردی مانند باز کردن قوطی‌های جیره یا جعبه‌های مهمات استفاده می‌شد، محدودیت‌های ام۳ به سرعت آشکار می‌شد. در ایالات متحده، بو راندال تولید «چاقوی مبارزه همه منظوره» را آغاز کرد و در کاتالوگ خود به آن شماره «۱» داد. بین سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۵، راندال مید نایوز ۴,۰۰۰ عدد از این چاقوها را برای استفاده در میدان نبرد توسط نیروهای آمریکایی تولید کرد که حدود ۱,۰۵۸ چاقو نیز به پیمانکار فرعی شرکت کارد و چنگال نورث‌همپتون در اسپرینگفیلد، ماساچوست برای برآوردن تقاضای زمان جنگ سپرده شد. در دهه ۱۹۵۰، راندال الگوی کلی چاقوی بوئی را برای چندین طراحی چاقوی مبارزه خود پذیرفت.Walker(1993) pp. | ## بخش 3: چاقوی رزمی | 130-131 پس از جنگ جهانی دوم اکثر نیروهای نظامی امروزه تا حد زیادی انواع چاقوی رزمی صادر شده برای سربازان را استاندارد کرده‌اند. به عنوان مثال، نیروهای تکاوری شیلی در استفاده از کوروو، یک سلاح نظامی سنتی شیلی، آموزش دیده‌اند. هنگ‌های گورکا از کوکری حمایت می‌کنند، یک ابزار برش و سلاح عمومی با تیغه پهن و منحنی که بیشتر به یک ماشتی یا چاقوی بولو فیلیپینی شبیه است تا یک چاقو. در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده، چاقوی رزمی استاندارد از زمان جنگ جهانی دوم، چاقوی رزمی-کاربردی یواس‌ام‌سی (کابار) بوده است. مدل ۱۴ راندال «اتک» که برای استفاده نظامی با نظرات کاپیتان جورج اینگراهام، جراح رزمی در واحد ۹۴ پزشکی ارتش ایالات متحده طراحی شده بود، یک چاقوی رزمی محبوب بود و به طور گسترده توسط سربازان و تفنگداران دریایی به صورت انفرادی خریداری می‌شد. در طول درگیری جنگ ویتنام، راندال بازخوردی از کاپیتان اینگراهام دریافت کرد که خواستار دندانه‌هایی در پشت تیغه برای بریدن بدنه هواپیماهای سقوط‌کرده جهت نجات پرسنل گرفتار و یک دسته توخالی برای ذخیره تجهیزات بقا شده بود. راندال این تغییرات را اعمال کرد و نتیجه آن اولین چاقوی از چاقوهای بقای مدرن بود. چاقوی رزمی دیگری که در طول جنگ ویتنام ظاهر شد، گربر مارک ۲ بود که برای استفاده نظامی توسط کاپیتان ارتش ایالات متحده، باد هولزمن و ال مار طراحی شد که به نوبه خود بر اساس الگوی یک گلادیوس رومی یا شمشیر کوتاه بود. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، شاگرد و حامی فربیرن، سرهنگ رکس اپل‌گیت با طراح چاقو بیل هارسی جی آر برای طراحی چاقوی مبارزه اپل‌گیت-فربیرن همکاری کرد؛ نام‌گذاری آن به این دلیل بود که به عنوان بهبودیافته فربیرن-سایکس بر اساس بحث‌هایی که اپل‌گیت و فربیرن در طول جنگ جهانی دوم برای رفع نقاط ضعف چاقوی F-S داشتند طراحی شده بود. 145 بند|راست|یک KM2000 مدرن متعلق به نیروی زمینی آلمان چاقوساز بیل هارسی بعداً با کریس ریوز برای طراحی «چاقوی یاربورو» همکاری کرد، یک چاقوی رزمی که به هر فارغ‌التحصیل دوره مقدماتی نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده اهدا می‌شود. در آخرین گام از این تکامل، بیل هارسی و کریس ریوز با پدر برنامه مبارزات ارتش مدرن، مت لارسن، برای طراحی «چاقوی رزمی LHR» همکاری کرده‌اند. ارتش آلمان از KM2000 ساخت ایکهورن به عنوان چاقوی سازمانی استاندارد خود استفاده می‌کند. چاقوساز ایکهورن در زولینگن آلمان، سرنیزه‌های KCB-77 را برای ارتش کانادا و سپاه تفنگداران دریایی آمریکا صادر کرده است. | ## جمع‌بندی | این چاقو همچنین به عنوان سرنیزه برای تفنگ اشتایر AUG با طراحی بولپاپ که توسط نیروهای اتریشی استفاده می‌شود، کاربرد دارد.