موضوع مقاله: اثبات گنگ بودن π | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اثبات گنگ بودن π | مقدمه: در قرن نوزدهم، چارلز هرمیت روش اثباتی را یافت که به دانشی فراتر از محاسبات پایه نیاز ندارد. | ## بخش 1: اثبات گنگ بودن π | سه روش اثبات ساده‌سازی هرمیت، مدیون مری کارترایت، ایوان نیون و نیکلاس بورباکی است. در سال ۱۸۸۲، فردیناند فون لیندمان این را ثابت کرد عدد نه تنها گنگ است بلکه عدد ترافرازنده نیز هست.. اثبات لمبرت در سال ۱۷۶۱، لمبرت این را ثابت کرد که رسیدن به عدد با بسط مسلسل زیر غیرمنطقی است: سپس لمبرت ثابت کرد که اگر غیر صفر و گویا است، پس این عبارت باید گنگ باشد. اثبات هرمیت این اثبات که در سال ۱۸۷۳ نوشته شده‌است، از توصیف عدد به عنوان کوچک‌ترین عدد مثبتی که نصف آن ریشه تابع کسینوس است و در واقع این را ثابت می‌کند گنگ است. توالی توابع متغیر حقیق را در نظر بگیرید؛ و برای به صورت زیر تعریف شده‌اند: با استفاده از روش استقرای ریاضی می‌توانیم آن ثابت کنیم که: و بنابراین داریم: بنابراین: که معادل است با: با استفاده از تعریف دنباله و استفاده از استقرا می‌توانیم نشان دهیم که: که درآن و توابع چند جمله ای با ضرایب صحیح هستند و درجه کوچکتر یا مساوی است. به‌طور خصوص که در آن: همچنین هرمیت یک عبارت بسته برای تابع ارائه کرد که به این صورت است: او ادعا خود را توجیه نکرد، اما به راحتی می‌توان آن را ثابت کرد. اول از همه، این ادعا معادل است با: در صورت استفاده از روش استقرا و فرض : و برای گام‌های بعدی استقرا، هر عدد طبیعی در نظر بگیرید: سپس، با استفاده ازانتگرال‌گیری جزء به جزء و قانون لایب نیتس، می‌توان به این رسید که: اگر ، با و که در هستند، پس از آنجایی که ضرایب اعداد صحیح هستند و درجه آن کوچکتر یا مساوی است، آنگاه مقداری عدد صحیح است. از سوی دیگر، حد این مقدار وقتی به سمت صفر می‌رود، بی‌نهایت خواهد بود و اگر به اندازه کافی بزرگ باشد، است. هرمیت برهان خود را به عنوان یک هدف غایی ارائه نکرد، بلکه به عنوان یک ایده بعدی در جستجوی خود برای اثبات ترافرازنده بودن مطرح کرد. او روابط بازگشتی را برای ایجاد انگیزه و به دست آوردن یک بازنمایی یکپارچه و ساده مورد بحث قرار داد. علاوه بر این، اثبات هرمیت از آنچه به نظر می‌رسد به روش اثبات لامبرت نزدیکتر است. اثبات کارترایت هارولد جفریس نوشت که این اثبات به عنوان نمونه در امتحانی در دانشگاه کمبریج در سال ۱۹۴۵ توسط مری کارترایت ارائه شد، اما او منشأ آن را ردیابی نکرده بود. هنوز هم در برگه ۴ سوالات امتحانی حال حاضر برای دوره تحلیل IA در دانشگاه کمبریج باقی مانده‌است. دو انتگرال‌گیری جزء به جزء رابطه بازگشتی را نشان می‌دهد: اگر: سپس این تبدیل می‌شود به: علاوه بر این، و ، از این رو برای همه : جایی که و چند جمله ای درجه و با ضرایب صحیح (بسته به هستند. | ## بخش 2: اثبات گنگ بودن π | از سوی دیگر: از این رو، برای به اندازه کافی بزرگ: یعنی می‌توانیم یک عدد صحیح بین و پیدا کنیم که این تناقضی است که از این فرض حاصل می‌شود گویا است. در واقع: با این حال، به وضوح ساده‌تر است و با حذف تعریف استقرایی توابع به دست می‌آید و به عنوان نقطه شروع بیان آن‌ها به عنوان یک انتگرال در نظر گرفته می‌شود. اثبات نیون این اثبات از توصیفبه عنوان کوچک‌ترین ریشه مثبت تابع سینوس استفاده می‌کند. با توجه به هر عدد صحیح مثبت ، تابع چند جمله ای را تعریف می‌کنیم: و برای هر فرض کنید: ادعای 1: یک عدد صحیح است. اثبات: با بسط به عنوان مجموع تک جمله‌ها، ضریب عددی از شکل است که یک عدد صحیح است که می‌باشد اگر . از این رو برابر است هنگامی که و برابر است با اگر در هر حالت، یک عدد صحیح است و بنابراین یک عدد صحیح است. به خصوص، از این رو نیز یک عدد صحیح است و بنابراین یک عدد صحیح است (در واقع بدیهی به نظر می‌رسد که از آنجا که و اعداد صحیح هستند، مجموع آنها نیز همین‌طور است. از این رو قاعده ضرب دلالت دارد که: با قضیه اساسی حسابان: از آنجا که و (در اینجا از خصوصیات فوق‌الذکر استفاده می‌کنیم به عنوان صفر تابع سینوس)، ادعا ۲ دنبال می‌شود. نتیجه‌گیری: از آنجایی که و برای (زیرا کوچک‌ترین صفر مثبت تابع سینوس است)، ادعاهای ۱ و ۲ این را نشان می‌دهد که یک عدد صحیح مثبت است. از آنجا که و برای ، با تعریف اصلی داریم: که برای بزرگ، کوچکتر از است، از این رو برای این ‌ها در ادعا ۲ است. این نشان می‌دهد که فرض اصلی که گویا است منجر به تناقض می‌شود که برهان را تکمیل می‌کند. اثبات فوق یک نسخه اصلاح شده‌است که تا حد امکان پیش نیازهای تجزیه و تحلیل فرمول را ساده کرده‌است. ادعای ۲ اساساً این فرمول را ایجاد می‌کند که در آن استفاده از انتگرال بخش‌های تجمیع شده را پنهان می‌کند. اثبات نیون بیشتر از آنچه در نگاه اول به نظر می‌رسد به اثبات کارترایت (و بنابراین هرمیت) نزدیک است. | ## بخش 3: اثبات گنگ بودن π | در حقیقت: بنابراین، جایگزینی این انتگرال را به شکل زیر ساده می‌کند: به خصوص، ارتباط دیگر بین این برهان‌ها در این واقعیت نهفته‌است که هرمیت پیشتر ذکر می‌کند که اگر تابع چند جمله ای است و پس: که از آن نتیجه می‌شود که: اثبات بورباکی برهان بورباکی به عنوان تمرینی در رساله حساب دیفرانسیل و انتگرال او بیان شده‌است. برای هر عدد طبیعی b و هر عدد صحیح غیر منفی ، تابع زیر تعریف می‌گردد: از آنجا که انتگرال یک تابع تعریف شده در بازه است که مقدار را در و م:ی گیرد که بزرگتر از است در غیر این صورت، . علاوه بر این، برای هر عدد طبیعی ، اگر به اندازه کافی بزرگ باشد، زیرا: و بنابراین: از سوی دیگر، انتگرال‌گیری جزء به جزءبه ما این امکان را می‌دهد که استنباط کنیم، اگر و اعداد طبیعی هستند به گونه ای که و تابع چند جمله ای از به تعریف شده باشد با: پس: انتگرال آخر است، از آنجا که تابع تهی است (زیرا تابع چند جمله ای درجه است). از آنجایی که هر تابع (با مقادیر صحیح را در و می‌گیرد و از آنجایی که همین اتفاق در مورد توابع سینوس و کسینوس رخ می‌دهد، این موضوع را ثابت می‌کند که یک عدد صحیح است. این اثبات کاملاً به اثبات نیون نزدیک است، تفاوت اصلی بین آنها در روش اثبات این است که اعداد اعداد صحیح هستند. او تابع زیر را در نظر می‌گیرد: این توابع به وضوح برای هر عدد حقیقی تعریف شده‌اند. بعلاوه: ادعای ۱: رابطه بازگشتی زیر برای هر عدد واقعی صادق است: اثبات: این را می‌توان با مقایسه ضرایب توان‌های از اثبات کرد. ادعای ۲: برای هر عدد واقعی ، اثبات: در واقع دنباله محدود است (از آنجایی که به میل می‌کند) و اگر حد بالایی است و اگر ، پس: ادعای ۳: اگر در این صورت گویا است و ، پس: اثبات: در غیر این صورت، یک عدد وجود خواهد داشت و اعداد صحیح و به طوری که و وجود خوهند داشت. برای این که دلیل را بیابید، فرض کنید و اگر در غیر این صورت، اعداد صحیح و را به شکلی انتخاب کنید که و تعریف کنید . در هر مورد، نمی‌تواند باشد زیرا در غیر این صورت مطابق ادعای ۱ دنبال خواهد شد که هر کدام برابر خواهد بود که با ادعای ۲ مغایرت دارد. حالا یک عدد طبیعی در نظر بگیرید به طوری که هر سه عدد و اعداد صحیح هستند و دنباله زیر را در نظر می‌گیرند پس: از سوی دیگر، از ادعای ۱ بر می‌آید که: که ترکیبی خطی از و با ضرایب صحیح است؛ بنابراین، هر مضرب صحیح است. در ضمن از ادعای ۲ بر می‌آید که هر کدام بزرگتر است از (و بنابراین ) اگر به اندازه کافی بزرگ باشد و دنباله ای از همه ‌ها به همگرا می‌شود. در حقیقت، و گاوس با استفاده از معادله تابعی آن بسط کسری ادامه یافته تابع ابر هندسی را یافت. | ## جمع‌بندی | این به لاکوویچ اجازه داد تا یک اثبات جدید و ساده‌تر برای این واقعیت بیابد که تابع مماس دارای بسط کسری پیوسته‌است که لامبرت کشف کرده بود.