موضوع مقاله: تئاتر استانیسلاوسکی و نمیروویچ-دانچنکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تئاتر استانیسلاوسکی و نمیروویچ-دانچنکو | مقدمه: تئاتر موسیقی آکادمیک استانیسلاوسکی و نمیروویچ-دانچنکو مسکو یک تئاتر موسیقی در مسکو است.Кинофестиваль созвездие". | ## بخش 1: تئاتر استانیسلاوسکی و نمیروویچ-دانچنکو | تئاتر موسیقی آکادمیک استانیسلاوسکی و نمیروویچ-دانچنکو مسکو در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد، زمانی که دو گروه به رهبری اصلاح‌طلبان افسانه‌ای تئاتر قرن بیستم - کنستانتین استانیسلاوسکی و ولادیمیر نمیروویچ-دانچنکو - با هم ادغام شدند: تئاتر اپرای استانیسلاوسکی (که در پایان سال ۱۹۱۸ به عنوان استودیوی اپرای تئاتر بولشوی تأسیس شد) و تئاتر موسیقی نمیروویچ-دانچنکو (که در سال ۱۹۱۹ به عنوان استودیوی تئاتر هنری مسکو تأسیس شد). این گروه، گروه سابق باله هنری مسکو بود که در سال ۱۹۲۹ توسط ویکتورینا کریگر، بالرین تئاتر بولشوی، تأسیس شد. کمی پس از مرگ استانیسلاوسکی، نمیروویچ-دانچنکو مسئولیت تمام گروه‌ها را بر عهده گرفت (وسولد مایرهولد که توسط استانیسلاوسکی برای کار در تئاترش دعوت شده بود، در سال ۱۹۳۹ دستگیر شد و هیچ کارگردان صحنه دیگری نتوانست با نمیروویچ-دانچنکو برابری کند). استودیوی اپرای استانیسلاوسکی در سال ۱۹۱۸، استانیسلاوسکی یک استودیوی اپرا تحت نظارت تئاتر بولشوی تأسیس کرد، هرچند بعداً ارتباط آن با تئاتر قطع شد. 31 در سال ۱۹۲۴، نام آن به «استودیوی اپرای استانیسلاوسکی» تغییر یافت و در سال ۱۹۲۶، هنگامی که به پایگاه دائمی خود در تئاتر دمیتروسکی نقل مکان کرد، به «استودیو-تئاتر اپرای استانیسلاوسکی» تبدیل شد.Carnicke, p. استانیسلاوسکی اندکی پیش از مرگش در سال ۱۹۳۸، از وسولود مایرهولد دعوت کرد تا مدیریت گروه را بر عهده بگیرد. مایرهولد تا زمان دستگیری خود در ژوئن ۱۹۳۹، رهبری این تئاتر را بر عهده داشت.Kazenin, chapter 1928-1941 رهبران ارکستر: شامل میخائیل ژوکوف (۱۹۲۲–۱۹۳۲، ۱۹۳۵–۱۹۳۸)، و فلیکس کوروبوف (فعلی) (۲۰۱۱). تئاتر موزیکال نمیروویچ-دانچنکو نمیروویچ در تولید نمایش «دوشیزه برفی» در تئاتر بولشوی شرکت کرده بود، اما خیلی زود آن را به قصد کار مستقل ترک کرد. در پایان سال ۱۹۲۰، او تولید «دختر مادام آنگو» اثر لکوک را آغاز کرد که باعث غوغایی در هسته «درام جدی» گروه تئاتر هنری مسکو شد. | ## بخش 2: تئاتر استانیسلاوسکی و نمیروویچ-دانچنکو | این نمایش در ماه مه ۱۹۲۰ با بازی والریا بارسووا و خوانندگان مهمان از لهستان و گروه تئاتر بولشوی به روی صحنه رفت و به یک موفقیت بزرگ تبدیل شد. تعدادی نمایش موفق تا سال ۱۹۲۵، زمانی که گروه برای یک تور طولانی به اروپا و ایالات متحده رفت، ادامه یافت. سال‌ها، استودیوی اپرای او پایگاه دائمی و ارکستر نداشت و هر دو را از تئاتر استانیسلاوسکی در خیابان بولشایا دمیتروفکا قرض گرفته بود. این گروه عمدتاً نمایش‌های کمدی موزیکال تولید می‌کرد، اما اپرای «جدی» - تراویاتا و کاترینا ایزمایلووا، هر دو در سال ۱۹۳۴ - را نیز اجرا می‌کرد. جنگ و ادغام در ژوئن ۱۹۴۱، گروه نمیروویچ در یک تور در مورمانسک و پایگاه‌های نظامی مجاور اجرا داشت. بلافاصله پس از شروع عملیات بارباروسا، به مسکو بازگشت؛ اجراها در ۱۰ آگوست از سر گرفته شد. در ۱ سپتامبر ۱۹۴۱، گروه‌ها که تعدادشان کاهش یافته بود، ادغام شدند و «تئاتر موزیکال دولتی مسکو به رهبری استانیسلاوسکی و نمیروویچ-دانچنکو» را تشکیل دادند. او که مشتاق غلبه بر محدودیت‌های ژانر اپرا بود، از عنوان یک تئاتر موزیکال دفاع کرد. در سپتامبر ۱۹۴۱، بخشی از گروه ابتدا به نالچیک، سپس به تفلیس و در نهایت به اشآباد منتقل شد. | ## بخش 3: تئاتر استانیسلاوسکی و نمیروویچ-دانچنکو | گروه مسکوی او تنها تئاتر مسکو بود که در اکتبر-نوامبر فاجعه‌بار ۱۹۴۱ اجرا داشت.Kazenin, chapter 1941-1949 نمیروویچ، پس از یک تخلیه کوتاه به تفلیس، در سپتامبر ۱۹۴۲ به مسکو بازگشت؛ او در آوریل ۱۹۴۳ درگذشت. پس از مرگ او، تئاتر توسط جوزف تومانیشویلی (کارگردان صحنه) و ساموئل ساموسود (بخش موسیقی) اداره می‌شد. در طول چهار سال جنگ، این گروه که به گروه‌های کوچک تقسیم شده بود، ۷۷۰ نمایش برای نیروهای خط مقدم اجرا کرد. دو نفر از کارکنان آن در جنگ کشته شدند و یک گروه از هنرمندان به اسارت جنگی درآمدند.Kazenin, chapter 1941-1949 ۱۹۴۵–۱۹۹۹ پس از جنگ، این تئاتر، به کارگردانی ساموسود (و بعدها دیمیتری کیتاجنکو و لف میخایلوف)، به عنوان یک اپرای کلاسیک به فعالیت خود ادامه داد؛ برخی از وودویل‌های موفق تولید شده در دهه ۱۹۳۰ را حفظ کرد، اما سهم آنها به تدریج کاهش یافت. در دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰، این تئاتر به‌طور منظم با کومیشه اپرای برلین همکاری می‌کرد و از والتر فلسنشتاین و دیتر مولر برای تولید موزیکال در مسکو دعوت می‌کرد. در سال ۱۹۷۶، پراودا حمله‌ای بی‌رحمانه علیه نسخه «اصلاح‌شده» بیبی‌آسپیلز چایکوفسکی آغاز کرد. سالن اصلی آسیب ندید، اما آتش انبار لوازم را از بین برد؛ ۲۰ عنوان نمایش برای سال‌ها لغو شد. شهر مسکو تئاتر را به مدت دو هفته تعطیل کرد؛ در ژانویه ۱۹۹۱، تحت همان مدیریت بازگشایی شد. | ## جمع‌بندی | در ژوئیه ۱۹۹۱، ارکستر و گروه کر به همراه رهبران خود استعفا دادند و برخی از تک‌خوان‌های اپرا را نیز با خود بردند که در نهایت منجر به جایگزینی مدیریت شد.Kazenin, chapter 1991-2000 قرن بیست و یکم در سال ۱۹۶۱، میخائیل یانشین، که در آن زمان رهبری تئاتر را بر عهده داشت، ولادیمیر کورنف، بازیگر، را به تئاتر دعوت کرد.