موضوع مقاله: فرانچسکو آلبرونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرانچسکو آلبرونی | مقدمه: فرانچسکو آلبرونی (۳۱ دسامبر ۱۹۲۹–۱۴ اوت ۲۰۲۳) استاد جامعه‌شناسی و روزنامه‌نگار ایتالیایی بود. | ## بخش 1: فرانچسکو آلبرونی | او از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ عضو هیئت مدیره و عضو ارشد هیئت مدیره (رئیس) رای (شبکه رادیو تلویزیونی)، شبکه تلویزیونی دولتی ایتالیا بود. آلبرونی از معدود نویسندگان ثابت صفحه اول «کوریره دلا سرا»، محبوب‌ترین روزنامه ایتالیا بود که مقالات او را از سال ۱۹۷۳ تا ۲۰۱۱ منتشر می‌کرد. او سرمقاله‌ای چهار ستونی با عنوان «عمومی و خصوصی» (که از سال ۱۹۸۲ آغاز شد) برای نسخه دوشنبه نوشت. سال‌های اولیه اگرچه آلبرونی ادعا می‌کرد در مدرسه دانش‌آموزی نمونه و واقعاً کمال‌گرا بوده است ولی اعتراف می‌کرد که از نظم و انضباط نظامی‌مانندی خوشش نمی‌آمد که رژیم فاشیستی بر دانش‌آموزان تحمیل می‌کرد. براساس زندگینامه‌اش، او یک رهبر ذاتی بود که همیشه برای گروه پسرانی که معمولاً دور او جمع می‌شدند، بازی‌ها و ماجراجویی‌هایی اختراع می‌کرد. از آنجا که در خانه‌اش کتابی وجود نداشت، او اولین بار پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ شروع به مطالعه کرد: زمانی که ۱۶ ساله بود. بیشتر بعدازظهرها او در کتابخانه شهر مطالعه می‌کرد و موضوع مورد علاقه‌اش، تاریخ و فلسفه بود. آلبرونی در لیسئو ساینتیفیکو تحصیل کرد و سپس برای تحصیل در رشته پزشکی به پاویا نقل مکان کرد و در آنجا فارغ‌التحصیل شد. در اینجا او همچنین با راهب آگوستینو گملی آشنا شد که مجذوب تفکر و هوش درخشان آلبرونی شده بود و او را به تحصیل در زمینه رفتار اجتماعی سوق داد. در طول تحصیل در پاویا، او با وینچنزا پولیسه (۱۹۲۹–۱۹۹۲) آشنا شد و در سال ۱۹۵۸ با او ازدواج کرد. از ازدواجش با وینچنزا پولیسه، او سه فرزند دارد: مارگاریتا (زاده ۱۹۵۹)، فرانچسکا (زاده ۱۹۶۱) و پائولو جیووانی آگوستینو (زاده ۱۹۶۸) که به نام راهب آگوستینو گملی نامگذاری شد. سپس او با لورا بونین زندگی کرد که از او صاحب پسر چهارمی شد: جولیو (به نام جد مشهورش نامگذاری شد). | ## بخش 2: فرانچسکو آلبرونی | در سال ۱۹۹۸ با رزا جیانتا، معشوقه سابق معمار ایتالیایی روبرتو گویدوچی ازدواج کرد. حرفه دانشگاهی حرفه دانشگاهی او شامل سمت‌های زیر است: استاد کمکی روان‌شناسی در دانشگاه کاتولیک میلان در سال ۱۹۶۰ استاد کمکی جامعه‌شناسی در سال ۱۹۶۱ و سپس استاد تمام جامعه‌شناسی (دوباره در دانشگاه میلان) در سال ۱۹۶۴ عضو کمیته دو ملیتی بنیاد اولیوتی-بنیاد فورد شورای تحقیقات علوم اجتماعی رئیس دانشگاه ترنتو (ایتالیا) از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰. استاد در دانشگاه لوزان، دانشگاه کاتانیا و سپس دوباره در دانشگاه میلان (۱۹۷۸) معلم سابق دانشگاه IULM. در کشورهایی مانند ژاپن، اسپانیا، فرانسه، دانمارک، برزیل، سوئد و بسیاری دیگر مانند ترکیه و اسرائیل ترجمه شده‌اند. آلبرونی مطالعات متعددی در مورد جامعه‌شناسی جنبش‌ها و افراد، و به ویژه در مورد ماهیت عشق و روابط بین افراد و گروه‌ها انجام داده است. جنبش و نهاد: سنگ بنای آلبرونی در «جنبش و نهاد» یافت می‌شود که از اولین کتاب‌ها در مورد تحلیل جامعه‌شناختی جنبش‌ها، شروع، توسعه و پایان آنها است. مفهومی که در اینجا توسعه یافته است، اصطلاحاً «وضعیت نوپا» است، «وضعیت نوپا»، لحظه‌ای که در آن رهبری، ایده‌ها و ارتباطات گرد هم می‌آیند و تولد جنبش‌ها را تحریک می‌کنند. مصرف و جامعه: پس از این اثر اولیه، کتاب «مصرف و جامعه» منتشر شد که به رشد مدارس بازاریابی در ایتالیا کمک کرد. او در این کتاب که ایده‌ها و مدل‌های نظری «جنبش‌ها و نهادها» را بیشتر توسعه و گسترش می‌دهد، باورمند است که تجربه عاشق شدن در اصل حالت نوپا (یا «حالت اشتعال») یک جنبش جمعی است که منحصراً از دو نفر تشکیل شده است. با این حال، این بار، آلبرونی موضوع را با جزئیات بیشتری بررسی می‌کند و تا حد امکان از زبان داستان‌های عاشقانه بجای اصطلاحات انتزاعی روانکاوی یا جامعه‌شناسی استفاده می‌کند. این کتاب که به شدت علمی و در عین حال نوآورانه در زبان‌شناسی بود، به یک کتاب پرفروش بین‌المللی تبدیل شد که به بیست زبان ترجمه شده است. آثار بعدی آلبرونی، «دوستی» محصول ۱۹۸۴ و «اروتیسم» محصول ۱۹۸۶ بودند که در آنها به مقایسه شهوانیت مردانه و زنانه می‌پردازد. | ## بخش 3: فرانچسکو آلبرونی | پس «پرواز عروسی» (گارزانتی، میلان، ۱۹۹۲) را خلق کرد که در آن نگاه دقیق‌تری به عشق‌های دوران قبل از نوجوانی و جوانی به ستاره‌های سینما و سپس به گرایش عمومی زنان به جستجوی معشوق‌های برتر انداخت. مجموعه مقالات کوتاه در مورد جنبش‌های جمعی، که تعدادی از آنها در «منشا رویاها» (میلان، ۲۰۰۰) گنجانده شده است، بعدها تحت عنوان مناسب‌تر «نظریه‌های من و زندگی من» منتشر شدند. کتاب‌های او که از مقالات روزنامه تشکیل شده‌اند، توسط برخی منتقدان به عنوان کتاب‌هایی فاقد تحلیل علمی و ظاهراً به توصیه‌های کلیشه‌ای در مورد زندگی امروزی و مسائل عاشقانه تقلیل یافته‌اند. جدیدترین کتاب‌های او توسط منتقدان، هم به دلیل اصالت محتوا و هم به دلیل سبک نگارش، نوآورانه و قابل توجه تلقی می‌شوند. به طور خاص، «راز عاشق شدن» در بخش دوم رساله، نقدی بدیع بر مهم‌ترین نظریه‌های عاشق شدن، به ویژه با اشاره به مکتب اجتماعی فرانسه، ارائه می‌دهد. «سکس و عشق» نخستین تحلیل سیستماتیک در این زمینه است و در رویکرد آن به این موضوع، پیشرفتی محسوب می‌شود. کتاب‌شناسی نخبگان بدون قدرت (۱۹۶۳): دو گروه از اشخاص در جامعه، بنابر ویژگی‌هایی، قدرت نفوذ دارند: ۱. اشخاصی همچون رهبران سیاسی، مدیران اجرایی شرکت‌های بزرگ، مشاوران بلندپایه دولتی و صاحبان سازمان‌های بزرگ رسانه‌ای که از قدرت نهادی، تصمیم‌گیری و اثرگذاری بالا در جامعه برخوردارند. اشخاصی همچون موسیقیدانان، بازیگران سینمایی و قهرمانان ورزشی که قدرت سیاسی ندارند ولی همانند ستاره‌ها مورد احترام و توجه مردم هستند. امروزه پژوهشگران علوم اجتماعی این مرکزیت داشتن سلبریتی‌ها را در کنار چگونگی اثرگذاری آنان بر مسائل مملکتی تعریف می‌کنند؛ مسأله‌ای که برای رسانه‌های خبری به‌عنوان گفتمان‌سازی مورد تاکید است و آنان احساس می‌کنند که دیگر جای مرجعیت خود را به سلبریتی‌ها تغییر داده‌اند. وضعیت ناسنسی (۱۹۶۸) طبقات و نسل‌ها (۱۹۷۰) ایتالیا در دگرگونی (۱۹۷۶) جنبش و نهاد (۱۹۷۷) عاشق شدن و عشق (۱۹۷۹) دلایل خیر و شر (۱۹۸۱) درخت زندگی (۱۹۸۲) دوستی (۱۹۸۴) (بریل، ۲۰۱۶، ترجمه و مقدمه اچ. کالواروسو، ۱۹۸۶) عمومی و خصوصی (۱۹۸۷) نوع‌دوستی و اخلاق (با سالواتوره وکا، ۱۹۸۹) پیدایش (۱۹۸۹) حسود (۱۹۹۱) پرواز عروسی (۱۹۹۲) ارزش‌ها (۱۹۹۳): وقتی در مورد اینکه چه چیزی خوب و چه چیزی بد هست، سؤال می‌پرسیم، به دنبال راهنمایی برای هدایت اعمالمان هستیم. | ## جمع‌بندی | نویسنده با مشاهده تغییر ارزش‌ها در طول تاریخ، در مورد تضاد بزرگ میان وراثت بیولوژیکی و توانایی اخلاقی ما تأمل نموده است.