موضوع مقاله: مسابقات تیراندازی قهرمانی جهان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسابقات تیراندازی قهرمانی جهان | مقدمه: مسابقات تیراندازی قهرمانی جهان توسط فدراسیون بین‌المللی ورزش تیراندازی اداره می‌شود. | ## بخش 1: مسابقات تیراندازی قهرمانی جهان | مسابقات جهانی تیراندازی در سال ۱۸۹۷ و پس از برگزاری موفقیت‌آمیز بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ آغاز شد، و اگرچه ISSF تا سال ۱۹۰۷ تأسیس نشد، این مسابقات اولیه هنوز توسط سازمان به عنوان آغاز یک ردیف قهرمانی مداوم در نظر گرفته می‌شود. با این منطق، مسابقات سال ۲۰۰۶ در زاگرب، چهل و نهمین دوره مسابقات تیراندازی قهرمانی جهان نام گرفت. این مسابقات قهرمانی، شامل تمام رویدادهای تیراندازی ISSF، از سال ۱۹۵۴ هر چهار سال یکبار برگزار می‌شود. فقط برای رویدادهای تفنگ ساچمه ای، یک مسابقه قهرمانی جهانی اضافی در سال‌های فرد وجود دارد. مسابقات تیراندازی قهرمانی جهان مسابقات جهانی هر ساله از سال ۱۸۹۷ تا ۱۹۳۱ به استثنای سال‌های ۱۹۱۵–۱۹۲۰ (وقفه در جنگ جهانی اول) و ۱۹۲۶ برگزار می‌شد. از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۹، آنها به صورت دوسالانه برگزار می‌شدند، اگرچه مسابقات ۱۹۴۱–۱۹۴۵ لغو شد (دوباره به دلیل جنگ جهانی). برنامه فعلی، با مسابقات بزرگ جهانی تنها هر چهار سال یکبار، در سال ۱۹۵۴ تطبیق داده شد. در اصل، تفنگ ۳۰۰ متر (در موقعیت‌های مختلف) تنها رشته در این برنامه بود، علی‌رغم بسیاری از رویدادهای دیگر که در المپیک گنجانده شده بود. | ## بخش 2: مسابقات تیراندازی قهرمانی جهان | این برنامه تا سال ۱۹۲۹ مورد استفاده قرار گرفت و تنها تغییر آن اضافه شدن تفنگ ۳۰۰ متری ارتش با استفاده اجباری از سلاح ارتش کشور میزبان در سال ۱۹۱۱ بود. مسابقات قهرمانی ۱۹۲۹ در استکهلم شاهد اضافه شدن بیشتر رویدادهای باقی مانده از برنامه المپیک بود: گوزن دوی ۱۰۰ متر، تفنگ درازکش ۵۰ متر و تراپ. بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم، تفنگ استاندارد ۳۰۰ متر (با قوانین سختگیرانه تر از تفنگ ۳۰۰ متری اما تفنگ ارتشی کمتر از ۳۰۰ متر) به همراه تپانچه ۲۵ متری مرکز آتش و اسکیت اضافه شد. مسابقات ویژه زنان از سال ۱۹۵۸ به آرامی اضافه شد، اگرچه زنان قبلاً و گاه با موفقیت اجازه داشتند در کنار مردان رقابت کنند. آخرین مسابقه تفنگ ارتش باقیمانده و گوزن دوی ۱۰۰ متر در سال ۱۹۶۶ رها شد، دومی به نفع هدف دویدن ۵۰ متر. تفنگ استاندارد ۵۰ متری هم برای مردان و هم برای زنان اضافه شد، اما به دلیل شباهت به تفنگ ۵۰ متری برای مردان خیلی زود کنار گذاشته شد. مسابقات قهرمانی جهانی ۱۹۷۰ در فونیکس، مسابقات تفنگ بادی، تپانچه استاندارد ۲۵ متر و مسابقه اهداف متحرک میکس را اضافه کرد. ابتدا مسابقات نوجوانان اضافه شد (مانند مسابقات قهرمانی بزرگسالان، این مسابقات فقط هر چهار سال یکبار برگزار می‌شود). | ## بخش 3: مسابقات تیراندازی قهرمانی جهان | ثانیاً، در مسابقات تفنگ ۳۰۰ متر و ۵۰ متر دیگر مدالی در پوزیشن‌های تکی اعطا نمی‌شد (به جز دمرو که مسابقه خاص خود را دارد). سوم، تراپ دوتایی پنج سال قبل در مونتکاتنه ترمیه معرفی شده بود و اکنون راه خود را به مسابقات قهرمانی بزرگ باز کرده‌است. در این نوع مسابقات بود که اولین زن در تیراندازی به مدال قهرمانی جهان دست یافت: کارولا ماندل (ایالات متحده آمریکا) در سال ۱۹۵۰. به عنوان جبران از دست دادن جایگاه المپیک ۲۰۰۵ برای اهداف متحرک ۱۰ متر، تصمیم گرفته شده‌است که مسابقات جهانی موقت در اهداف متحرک ۱۰ متر و اهداف متحرک ۵۰ متر در سال‌های المپیک از سال ۲۰۰۸ برگزار شود. نسخه ۵ (۱۹۶۱، ۱۹۶۷، ۱۹۷۳، ۱۹۷۵، ۱۹۸۳) اهداف پروازی و اهداف متحرک به‌طور همزمان برگزار شد. رویدادهای متوقف شده مدال ملل این جدول فقط برای رویدادهای ارشد، شامل رویدادهای جاری و متوقف شده، محاسبه شده‌است. انفرادی در این فهرست، مدال آوران متعدد تنها فردی در تمام دوران است که حداقل ۷ مدال طلا کسب کرده باشد. | ## جمع‌بندی | # نام ملت سال‌هاپیوند= مجموع ترتیب ۱ کنراد اشتهلی ۱۸۹۸–۱۹۱۴ ۲۲ ۱۳ ۹ ۴۴ تپانچه / تفنگ ۲ کارل زیمرمن ۱۹۲۱–۱۹۴۷ ۱۹ ۹ ۱۳ ۴۱ تفنگ ۳ یوسیاس هارتمن ۱۹۲۱–۱۹۳۳ ۸ ۸ ۱۰ ۲۶ تفنگ ۴ امیل کلنبرگر ۱۸۹۹–۱۹۲۲ ۸ ۷ ۰ ۱۵ تفنگ ۵ Łukasz Czapla ۲۰۰۶–۲۰۱۸ ۸ ۳ ۰ ۱۱ اهداف متحرک ۶ تورستن اولمان ۱۹۳۳–۱۹۵۴ ۸ ۲ ۰ ۱۰ تپانچه ۷ پائول فن آسبروخ ۱۹۰۰–۱۹۲۵ ۷ ۵ ۸ ۲۰ تپانچه / تفنگ ۸ امیل مارتینسون ۲۰۰۲–۲۰۱۸ ۷ ۵ ۳ ۱۵ اهداف متحرک ۹ والتر استوکس ۱۹۲۱–۱۹۲۴ ۷ ۵ ۱ ۱۳ تفنگ ۱۰ گری اندرسون ۱۹۶۲–۱۹۶۶ ۷ ۲ ۱ ۱۰ تفنگ فردی و تیمی در این لیست چند مدال آور (انفرادی و تیمی) تمام دوران.