موضوع مقاله: هیده‌سابورو اوئنو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیده‌سابورو اوئنو | مقدمه: هیده‌سابورو اوئنو (; – ) دانشمند در زمینه کشاورزی و استاد دانشگاه اهل توکیو بود. | ## بخش 1: هیده‌سابورو اوئنو | اوئنو در ۱۹ ژانویه ۱۸۷۲ در هیسای (استان میه) (تسو، میه کنونی)، استان میه به دنیا آمد. در سال ۱۸۹۵ از بخش کشاورزی دانشگاه امپراتوری توکیو فارغ‌التحصیل شد و در همان سال برای تحصیل در رشته مهندسی کشاورزی و تحقیقات در زمینه کشاورزی وارد مقطع کارشناسی ارشد شد. او کار فارغ‌التحصیلی خود را در ۱۰ ژوئیه ۱۹۰۰ به پایان رساند و به عنوان استادیار شروع به تدریس در دانشگاه امپراتوری توکیو یا دانشگاه توکیو امروزی کرد. وی در راستای آموزش کارشناسان فنی در زمینه اصلاح اراضی زراعی: تحصیل در رشته مهندسی زهکشی و احیاء تلاش کرد. فناوری تعدیل مجدد زمین‌های قابل کشت برای احیای پایتخت امپراتوری، پس از زلزله بزرگ کانتو در سال ۱۹۲۳ مورد استفاده قرار گرفت. زندگی شخصی اوئنو در استان میه در شهر هیسای (استان میه)، در یک خانواده سرشناس محلی به دنیا آمد. به دلیل بیماری مدت زیادی مجرد ماند و بعداً با یائه‌کو که خیلی بزرگتر از او بود هم‌خانه شد. او علاقه زیادی به کار خود داشت و نه تنها در مدارس سخنرانی می‌کرد، بلکه خود به عنوان مهندس به جاهای مختلف سفر می‌کرد. شخصیت او مورد تحسین بسیاری از شاگردانش قرار داشت که تنها به مراقبت از آنها محدود نمی‌شد. خانواده «تسوروکو» دختر خوانده اوئنو نیز در همان عمارت زندگی می‌کردند تا اینکه اوئنو درگذشت. سرپرست هاچیکو در یازدهم نوامبر سال ۱۹۲۳، در اوداتهٔ ژاپن سگ نری از نژاد آکیتا در خانه کشاورزی به نام «سایتو یوشی‌کازو» متولد شد. تقریباً در همان زمان، اوئنو هیده سابورو، استاد بخش کشاورزی دانشگاه امپراتوری توکیو (دانشگاه توکیو کنونی)، به دنبال یک سگ ژاپنی اصیل برای خود بود. شخصی که این هدیه را داد «یوماسه چیوماتسو» (世間瀬 千代松)، شاگرد استاد اوئنو بود که در آن زمان در اداره استان آکیتا کار می‌کرد. اوئنو که فرزندی نداشت، توله سگ را گرامی داشت و به او اجازه داد زیر تختش بخوابد و حتی با او غذا بخورد. | ## بخش 2: هیده‌سابورو اوئنو | او نام سگ را «هاچی» گذاشت؛ زیرا در هنگام ایستادن، پاهای جلویی او شکل کاراکتر کانجی 八 را می‌ساخت که در زبان ژاپنی به معنای «هشت» است. دانشگاهی که او در آن تدریس می‌کرد کمی از محل زندگی اش فاصله داشت و به همین جهت او مجبور بود هر روز به ایستگاه شیبویا با قطار برود تا به محل کار و تدریسش برسد. او شروع به همراهی اوئنو در راه رفتن به محل کار، تا ایستگاه شیبویا کرد و عصر نیز در آنجا منتظر بازگشت استادش بود. سپس در سال ۱۹۲۵، تنها ۱۶ ماه پس از اینکه اوئنو سرپرستی هاچی را بر عهده گرفت، این دو به‌طور ناگهانی از هم جدا شدند. در ۲۱ مه، هاچی طبق معمول اوئنو را تا ایستگاه همراهی کرد، اما اندکی پس از جلسه هیئت علمی، اوئنو دچار خونریزی مغزی شد و به‌طور ناگهانی در سن ۵۳ سالگی درگذشت. هاچی عصر برای خوشامدگویی به استاد به ایستگاه رفت و پس از عدم حضور استاد به خانه بازگشت. از آنجایی که «یائه‌کو ساکانو» همسر اوئنو خانه‌دار بود، پس از مرگ شوهرش نتوانست خانه شان را در شیبویا حفظ کند و به خانه‌های کوچکتر و اجاره‌ای نقل مکان کرد. هاچی توسط یکی از آشنایان او که یک فروشگاه کیمونو در نیهون‌باشی توکیو اداره می‌کرد، به خانه برده شد. بعد از این حرکت، هاچی گاهی سعی می‌کرد به ایستگاه شیبویا که هشت کیلومتری با مکان زندگی‌اش فاصله داشت، بازگردد. هاچی چندین بار دست به دست شد اما هرگز از تلاش برای رفتن به ایستگاه شیبویا دست برنداشت. باغبان سابق اوئنو، «کوبایاشی کیکوزابورو»، که در نزدیکی خانه سابق اوئنو در شیبویا زندگی می‌کرد، از وضعیت اسفبار هاچی مطلع شد و حضانت سگ را بر عهده گرفت. پس از آن، هاچی هر روز صبح و عصر چه در باران و برف یا هوای صاف، به ایستگاه بازمی‌گشت، جایی که در کنار در خروجی منتظر صاحب قبلی اش اوئنو می‌ماند. سایتو هیروکی ایچی، بنیان‌گذار انجمن حفاظت از سگ ژاپنی، عمیقاً تحت تأثیر وفاداری هاچی قرار گرفت. او در سال ۱۹۳۲ مقاله ای برای پیشرو آساهی شیمبون امروزی نوشت و داستان سگ را بازگو کرد. | ## بخش 3: هیده‌سابورو اوئنو | از طریق نوشته‌های او، مردم در ژاپن و خارج از کشور دریافتند که هاچی چگونه صادقانه در انتظار بازگشت استاد متوفی خود به مدت هفت سال بوده‌است. با پیر شدن و خسته شدن هاچی، و کارکنان ایستگاه نیز از او مراقبت می‌کردند، مردم از دور و اطراف ابراز نگرانی کردند. داستان او توسط روزنامه‌ها و برنامه‌های رادیویی مورد توجه قرار گرفت و با افزایش شهرت او، مردم محلی خواستار ساخت مجسمه ای به افتخار او شدند. در سال ۱۹۳۴، داوطلبان شروع به جمع‌آوری پول برای این هدف کردند و مجسمه برنزی هاچی به ارتفاع ۱۶۲ سانتی‌متر در خارج از ورودی ایستگاه شیبویا بالای یک پایه ۱۸۰ سانتی‌متری ساخته شد. اما در سال ۱۹۳۵، با ابتلا به بیماری، ضعیف شد و در ۸ مارس در سن ۱۳ سالگی (معادل ۹۰ سال در سال‌های انسانی)، که تقریباً ۱۰ سال بیهوده منتظر استاد خود بود، درگذشت. مراسم تشییع جنازه هاچی در ۱۲ مارس برگزار شد و بقایای او در کنار قبر اوئنو در گورستان آئویاما به خاک سپرده شد. افراد زیادی از پیر و جوان برای ادای احترام آمده بودند، از جمله کارکنان ایستگاه شیبویا. یائه‌کو ساکانو انگشت شست | 250x154px | چپ | یائه‌کو ساکانو یائه‌کو ساکانو (Yaeko Sakano|坂野 八重子)، که بیشتر به عنوان یائه‌کو اوئنو نامیده می‌شود، یک شریک زندگی بدون ازدواج رسمی برای هیده سابورو اوئنو تا زمان مرگ او در سال ۱۹۲۵ به مدت ۱۰ سال بود. گزارش شده‌است که هاچیکو هر زمان که به ملاقات او می‌آمد، خوشحالی و محبت زیادی نسبت به او نشان می‌داد. یائه‌کو در ۳۰ آوریل ۱۹۶۱ در سن ۷۶ سالگی درگذشت و علیرغم درخواست او از اعضای خانواده‌اش برای دفن با شریک زندگی فقیدش، او را در معبدی در تایتو-کو، توکیو دورتر از قبر اوئنو به خاک سپردند. سوابق او بعداً توسط شو شیوزاوا، استاد دانشگاه توکیو در سال ۲۰۱۳، که همچنین رئیس انجمن مهندسی آبیاری، زهکشی و روستایی ژاپن بود، و مدیریت قبر اوئنو در گورستان آئویاما را بر عهده داشت، پیدا شد. در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۳، که ۹۰مین سالگرد تولد هاچیکو بود، شو شیوزاوا و کیتا ماتسویی، متصدی موزه یادبود مردمی و ادبی شیرانه شیبویا احساس کردند که باید یائه‌کو همراه با اوئنو و هاچیکو دفن شود. شیوزاوا همچنین به عنوان یکی از سازمان‌دهندگان درگیر ساخت مجسمه برنزی هاچیکو و اوئنو بود که بعداً در محوطه دانشگاه توکیو در هشتادمین سالگرد مرگ هاچیکو در ۹ مارس ۲۰۱۵ رونمایی شد. در نتیجه مجسمه برنزی این جفت در خروجی شرقی ایستگاه هیسای در اکتبر ۲۰۱۲ تکمیل شد و مراسم رونمایی برگزار شد. | ## جمع‌بندی | پردیس دانشگاه توکیو در ۸ مارس ۲۰۱۵ (هشتادمین سالگرد مرگ هاچی)، مجسمه برنزی استاد اوئنو و هاچی با هم به عنوان نمادی از احترام متقابل بین انسان و حیوان در پردیس دانشکده کشاورزی دانشگاه توکیو در بونکیو نصب شد.