موضوع مقاله: ارام‌اس کارونیا (۱۹۴۷) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارام‌اس کارونیا (۱۹۴۷) | مقدمه: او در ابتدا پس از ترامواهای سبز و سفید لیورپول «الهه سبز» لقب «الهه سبز» داشت و این نام مستعار ماند. | ## بخش 1: ارام‌اس کارونیا (۱۹۴۷) | او یکی از اولین کشتی‌های «دو منظوره» بود که هم برای گذرگاه‌های بین‌آتلانتیک کلاس ۲ و هم برای کروز کلاس ۱ ساخته شد. پس از ترک کانارد، او برای مدت کوتاهی در سال ۱۹۶۹ به عنوان SS Caribia خدمت کرد، پس از آن تا سال ۱۹۷۴ در نیویورک بستری شد، زمانی که برای قراضه فروخته شد. پس از قطع شدن خطوط بکسل او، بارها بر روی موج شکن سنگی خارج از بندر آپرا، گوام، سقوط کرد و به سه بخش تقسیم شد. تاریخ پس از جنگ جهانی دوم، خط کانارد وایت استار سه کشتی را در مسیر ساوت همپتون - نیویورک اداره کرد. این شرکت سفارشی برای یک همکار به مورتانیا، کشتی با سرعت و نسبت‌های مشابه برای حرکت فراآتلانتیک داد. در نهایت این نقش کشتی جدید نبود، زیرا مدیران کانارد وایت استار تصمیم گرفتند که کشتی جدید اساساً برای سفرهای دریایی ساخته شود. با در نظر گرفتن این موضوع، کشتی جدید - که به زودی توسط پرنسس الیزابت کارونیا نامیده می‌شود - ویژگی‌های بسیار متفاوتی را از همتایان ناوگان کانارد وایت استار دریافت کرد. یک استخر روباز یک چیز جدید بود، همان‌طور که امکانات حمام / دوش در هر کابین وجود داشت. با این حال، بر خلاف کشتی‌های کروز مدرن، اقامتگاه او در سفرهای ماوراء اقیانوس اطلس به دو طبقه تقسیم می‌شد. در سفرهای دریایی، همه اقامتگاه‌ها به صورت یک کلاس فروخته می‌شد، اگرچه بسیاری از اتاق‌های کابینت، هم در عرشه A و هم در عرشه R معمولاً به کلاس کابین اختصاص داده می‌شدند. هر دو رستوران منوی یکسانی را تنها در یک جلسه سرو می‌کردند و مسافران به رستورانی وابسته به مکان اتاق‌های کابینتشان اختصاص داده می‌شدند. در سفرهای دریایی کوتاه به دریای کارائیب و آمریکای جنوبی، هر کابین برای اشغال ارائه می‌شد و اغلب، مانند گذرگاه‌های اقیانوس اطلس، دو نشست برای ناهار و شام وجود داشت. برای اینکه او را از آسترهای کانارد وایت استار متمایز کند، شرکت تصمیم گرفت طرح رنگی متفاوتی به او بدهد. کارونیا به جای رفتن به بدنه سیاه معمولی آن زمان با روبنای سفید، رنگی منحصر به فرد از چهار رنگ مختلف "Cruising Green" دریافت کرد که او را به یک کشتی بسیار جذاب و فوراً قابل تشخیص تبدیل کرد. یکی دیگر از ویژگی‌های قابل توجه کشتی، قیف تک بزرگ او بود، یکی از بزرگترین قیف‌های نصب شده روی یک کشتی. این قیف مشابه قیف‌های SS بعدی ایالات متحده، به راحتی باد را گرفت و حمل کشتی را تا حدودی دشوار می‌کرد. کارونیا بزرگترین کشتی مسافربری بود که بعد از جنگ جهانی دوم تا ملکه الیزابت ۲ بیست سال بعد در اسکاتلند ساخته شد. | ## بخش 2: ارام‌اس کارونیا (۱۹۴۷) | ۱۹۴۹–۱۹۵۹: یک کشتی جلوتر از زمان خود RMS Caronia کاملاً جدید اولین سفر خود را در ۴ ژانویه ۱۹۴۹ بین ساوتهمپتون و نیویورک انجام داد. قبل از اینکه کشتی اولین سفرهای دریایی خود را از نیویورک به دریای کارائیب آغاز کند، دو گذرگاه ترانس آتلانتیک دیگر دنبال شد. از سال ۱۹۵۲ به بعد، او فقط در ماه‌های آگوست و سپتامبر گذرگاه‌های ماوراء اقیانوس اطلس را انجام داد و بقیه سال را به سفرهای دریایی اختصاص داد. در طول یکی از این سفرهای دریایی، او در ۱۲ مارس ۱۹۵۲ در مصر هنگام عبور از کانال سوئز به گل نشست. در ماه مه ۱۹۵۳، Caronia معروفترین سفر دریایی خود را انجام داد، که مربوط به مراسم تاجگذاری ملکه الیزابت دوم بود (که ۶ سال قبل کرونیا را نامگذاری کرده بود). از این کشتی به عنوان هتل استفاده می‌شد، زیرا بیشتر محل اقامت در بریتانیا به‌طور کامل رزرو شده بود. کارونیا در ۳۱ مه ۱۹۵۶ در مسینا، سیسیل، ایتالیا به گل نشست، اما روز بعد دوباره شناور شد. بازسازی سالانه او در نوامبر ۱۹۵۶ باعث شد که Caronia برای سفرهای دریایی در جنوب با تهویه مطبوع مجهز به کل کشتی مدرن شود. او که به آرامی از بندر یوکوهاما خارج شد تا از برخورد با یک کشتی نیروی دریایی ایالات متحده جلوگیری کند، توسط بادهای شدید در برابر موج شکن بندر رانده شد که باعث آسیب جدی به کمان او شد و در این فرایند یک فانوس دریایی بندر را تخریب کرد. خوشبختانه نیروی دریایی ایالات متحده به کانارد اجازه داد تا از حوض خشک خود در حیاط یوکوسوکا برای تعمیرات کارونیا استفاده کند. در همان سال سفر پاییزی Caronia دریای مدیترانه به دلیل تنش‌های سیاسی در خاورمیانه لغو شد. ۱۹۵۹–۱۹۶۷: رقابت فرا می‌رسد در سال ۱۹۵۹، Caronia برای آخرین بار عبور منظم از اقیانوس اطلس را انجام داد. رقابت از سوی هواپیمای جت به این معنی بود که در تجارت اقیانوس اطلس شمالی مسافران کافی برای او وجود نداشت. اولین سفر هر سال یک کروز استرلینگ است، به این دلیل که سایر کشتی‌های دریایی Caronia فقط با دلار آمریکا پرداخت می‌شوند و به جای مسیر مستقیم معمول، از مسیر جنوبی از طریق باهاما استفاده می‌کنند. کاهش تعداد مسافران در اقیانوس اطلس شمالی همچنین به این معنی بود که تعداد بیشتری از لاینرهای کانارد برای استفاده در سفرهای دریایی بازسازی شدند و طرح رنگ سبز مشابهی با Caronia دریافت کردند، که در سال ۱۹۶۲ به عنوان رنگ‌های رسمی مسافرتی خط معرفی شدند، زمانی که RMS Mauretania برای سفرهای دریایی رنگ‌آمیزی شد. در این زمان، برنامه‌های سفر Caronia به یک الگوی سالانه تبدیل شده بود، هر سفر دریایی مکان ایده‌آل خود را در تقویم پیدا کرده بود. در اوایل دهه ۱۹۶۰، سایر شرکت‌های کشتیرانی در حال رسیدن به کانارد بودند و کشتی‌های تفریحی مخصوص خود را می‌ساختند، که علاوه بر تجهیز بهتر از Caronia، بهتر از همیشه برای سفرهای دریایی مناسب بودند. | ## بخش 3: ارام‌اس کارونیا (۱۹۴۷) | کانارد برای همگام شدن با رقبای جدیدترش، تصمیم گرفت که در نوامبر ۱۹۶۵، کارونیا به مدت ده هفته در حوض خشک باشد، سوئیت‌های جدید و یک عرشه لیدو ساخته شود و فضای داخلی او به روز شود. ۱۹۶۶ با خود اعتصاب دریانوردان در بریتانیا را به همراه داشت که مسیرهای سفر کارونیا را به شدت ناراحت کرد. در نتیجه افزایش هزینه‌های عملیاتی، سال ۱۹۶۷ اولین سالی بود که Caronia برای صاحبانش سودی نداشت. کانارد به کارونیا اجازه داده بود که از برنامه تعمیر و نگهداری خود عقب بماند و موتورهای او نیاز به تعمیر اساسی داشتند. اوضاع در سفر دوم او بدتر شد، زمانی که انفجار در موتورخانه منجر به مرگ یکی از خدمه و سوختن شدید یکی دیگر شد. علاوه بر این، کشتی به مدت بیست ساعت تمام برق خود را از دست داد تا اینکه تعمیرات به او اجازه بازگشت به بندر را داد. برنامه‌هایی برای احیای کاریبیا برای پنج سال آینده در نظر گرفته شد، اما او در نیویورک لنگر انداخت و بدهی‌های اسکله‌اش همچنان انباشته می‌شد. سرانجام در ژوئیه ۱۹۷۴ صاحبان او تسلیم شدند و کشتی زمانی بزرگ را برای قراضه فروختند. یدک‌کش اقیانوس آلمانی هامبورگ وظیفه یدک کشی کشتی Caribia را به حیاط شکن در تایوان واگذار کرد. در ۱۲ آگوست ۱۹۷۴، ژنراتورهای هامبورگ از کار افتاد و خدمه او مجبور شدند برای نجات کشتی خود، کشتی Caribia را قطع کنند. بادهای طوفان کشتی بی جان را به سمت موج شکن آپرا بندرگاه سوق داد و در آنجا غرق شد. قبل از اینکه این اتفاق بیفتد، مشخص شد که او در کنار یک فرود کرافت در دوران جنگ کره که در همان مکان غرق شده بود، استراحت کرده بود. این لندینگ کرافت با تن‌ها مهمات شامل گلوله‌های ۲۲ میلی‌متری، ۴۰ میلی‌متری، ۵ اینچی و ۸ اینچی پر شده بود. از آنجایی که آپرا تنها بندر آب عمیق در گوام است، تأمین مجدد بسیاری از کالاهای حیاتی (مثلاً فرآورده‌های نفتی) غیرممکن یا دشوار می‌شود. هیچ کشتی تجاری یا نظامی نمی‌توانست بندر را ترک کند یا وارد بندر شود تا زمانی که قسمت‌های قابل توجهی از عقب او برای اولین بار برداشته نشده بود. تا ژانویه ۱۹۷۵، قسمت اعظم قسمت عقب کاریبا برداشته شد، بنابراین دسترسی به بندر و از آن بازگردانده شد. | ## جمع‌بندی | علیرغم اینکه احتمالاً آینده‌نگرترین کشتی زمان خود بود، او تنها ۱۹ سال در خدمت بود.