موضوع مقاله: مگس ماسه‌ای آمریکایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مگس ماسه‌ای آمریکایی | مقدمه: حشرات بالغ قبل از طلوع فجر در اوایل تابستان بیرون می‌آیند و در فاصله حدود ۳۰ دقیقه می‌میرند. | ## بخش 1: مگس ماسه‌ای آمریکایی | جفت جلویی مانند کف دست و جفت‌های باقی مانده خاردار هستند و از آبشش‌ها که در سطح شکمی شکم قرار دارند محافظت می‌کنند. بخش اول شکم دارای یک جفت آبشش منفرد است و بخش‌های دیگر دارای جفت‌های بیشتر از آبشش‌های نسبتاً کوچک‌تر هستند. دولانیای آمریکایی در نهرها و رودخانه‌های دشت‌های ساحلی جنوب شرقی ایالات متحده یافت می‌شود. زیست در فلوریدا، بزرگسالان در پایان آوریل یا اوایل ماه مه، و در کارولینای جنوبی، در نیمه اول ژوئن ظاهر می‌شوند. نرها پس از حدوداً پنج دقیقه پس از ظهور، در یک رودخانه به طول حدود ۱۵ تا ۲۰ متر (۴۹ تا ۶۶ فوت) گشت می‌زنند و ماده‌هایی را برای جفت‌گیری جستجو می‌کنند. به محض ظهور، ماده‌ها جفت می‌شوند، تخم‌های خود را در آب می‌گذارند و در عرض حدود پنج دقیقه می‌میرند. این تخم‌ها در حدود ۱ میلی‌متر (۰٫۰۴ اینچ) قطر دارند که یکی از بزرگ‌ترین تخم‌هایی است که توسط مگس‌ها گذاشته می‌شود. پوره‌هایی که از این لانه‌ها بیرون می‌آیند با استفاده از پاهای جلویی و سر خود در رسوبات بستر رودخانه فرومی‌روند. | ## بخش 2: مگس ماسه‌ای آمریکایی | توصیف مگس ماسه‌ای آمریکایی (خانواده: Behningiidae) یکی از کوچک‌ترین گونه‌های مگس‌های مای است که بال‌های جلویی غشایی آن تنها ۱۰ تا ۱۳ میلی‌متر (۰٫۴ تا ۰٫۵ اینچ) طول دارد. به عنوان یک ساب ماگو و ایماگو، مگس ماسه‌ای آمریکایی به رنگ بنفش مایل به قهوه ای کم رنگ است. بالهای جلویی رگه دار مثلثی توری بزرگ و بالهای عقبی کوچکتر آنها مستقیماً بالای بدن در حالت استراحت نگه داشته می‌شوند. اندام‌های جلویی ایماگو بلند هستند، اما دو دم بیرونی در انتهای شکم بلندتر هستند، اغلب بیش از دو برابر طول بقیه بدن. پاها همگی بدون چنگال هستند، زیرا برای خزیدن استفاده نمی‌شوند، بلکه بیشتر برای اهداف دفاعی (پاهای عقبی) و شکاری (پاهای جلویی) استفاده می‌شوند. پوره‌ها را می‌توان در نهرها و رودخانه‌های دشت‌های ساحلی جنوب شرقی ایالات متحده، جایی که در بستر رودخانه شنی حفر می‌کنند، یافت. بر اساس مشاهدات صحرایی و آزمایشگاهی، نیاز اولیه این گونه وجود بسترهایی از ماسه درشت است که پوره‌ها در آن زندگی می‌کنند. زندگی مگس ماسه‌ای آمریکایی اکثریت قریب به اتفاق زندگی خود را به عنوان یک پوره سپری می‌کند و مواد مغذی خود را از طریق شکار سایر موجودات کوچک ساکن شن و ماسه دریافت می‌کند. | ## بخش 3: مگس ماسه‌ای آمریکایی | آنها می‌توانند تا دو سال را به عنوان یک پوره سپری کنند تا از رودخانه در ایالت سابیماگو بیرون بیایند. در این حالت است که D.americana در برابر شکار آسیب پذیرتر است، زیرا ماده‌های subimago (حشره کامل یک روزه‌ها به مجرد خروج از پوستک آخرین دوره پورگی تا زمان پوست اندازی بعدی) غذای مورد علاقه بسیاری از ماهی‌ها و سوسک‌های گردباد و همچنین انواع گنجشک‌ها، خفاش‌ها، سنجاقک‌ها و عنکبوت‌ها هستند. در حالی که ماده‌ها هرگز از حالت ساب‌ماگوی خود عبور نمی‌کنند، نرها به صورت imagos در می‌آیند و در عرض پنج دقیقه پس از انجام این کار، دیوانه‌وار در عرض رودخانه به جستجوی جفت می‌روند. پس از جفت‌گیری با یک ماده، ایماگوهای نر تا ۳۰ دقیقه ادامه خواهند داد تا زمانی که از خستگی به داخل رودخانه سقوط کرده و غرق شوند. ماده‌ها که در حالت ساب ماگوی آهسته خود گیر کرده‌اند، می‌توانند تا پنج دقیقه زندگی کنند و اگر بخواهند قبل از مرگ با موفقیت جفت‌گیری کنند، باید برای یافتن آنها به یک نر اعتماد کنند. پس از جفت‌گیری، یک ماده می‌تواند قبل از مرگ تا ۶۰ تخم تولید کند و متعاقباً به بستر رودخانه شنی فرورود، جایی که تخم‌های نسبتاً بزرگ، اگر خورده نشده باشند، ظرف یک سال از تخم بیرون می‌آیند. | ## جمع‌بندی | تغذیه رژیم غذایی شامل لاروهای میج است که در همان زیستگاه زنده می‌مانند، اما ممکن است شامل ریز سخت پوستان، لارو حشرات گزنده باشد.