موضوع مقاله: مظفر شریف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مظفر شریف | مقدمه: پیشینه مظفر شریف، در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۱۹۰۶ در اوده‌میش، در ترکیه امروزی در خانواده ای مرفه به دنیا آمد. | ## بخش 1: مظفر شریف | مظفر در میان ۵ فرزند دختر و پسر خانواده دومین پسر بزرگ بود.مظفر شریف، در کالج بین‌المللی آمریکایی‌ها در ازمیر تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۶ از این کالج، فارغ‌التحصیل شد. وی به تحصیلات خود در دانشگاه استانبول ادامه داد و در سال ۱۹۲۸ موفق به اخذ مدرک کارشناسی از این دانشگاه شد. سپس مظفر شریف، عازم ایالات متحده آمریکا شد و بعد از طی دوره ای، نخست از دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۳۲ مدرک کارشناسی ارشد در رشته روانشناسی دریافت کرد و سپس به ادامه تحصیل در دانشگاه کلمبیا پرداخت و درسال ۱۹۳۵ مدرک دکترا به دست آورد. بعد از اتمام تحصیلات، وی به ترکیه بازگشت و ضمن تدریس در دانشگاه آنکارا آثار مهمی از روانشناسی را به زبان ترکی ترجمه کرد. مظفر شریف، یکی از فعالان سیاسی ضد نازیسم بود و در همین ارتباط در ترکیه به زندان افتاد اما با مداخله مقامات ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۴۴ از زندان آنکارا آزاد شد. بعد از آزادی، مظفر شریف، برای همیشه ترکیه را ترک گفته و در ایالات متحده آمریکا اقامت گزید. مظفر شریف، تا سال ۱۹۷۲ میلادی در دانشگاه‌های مختلفی از جمله دانشگاه پرینستون، دانشگاه ییل، دانشگاه اکلاهما، دانشگاه تگزاس در آستین، دانشگاه واشینگتن و دانشگاه پنسیلوانیا مشغول تدریس روانشناسی و جامعه‌شناسی بود. شریف، در سال ۱۹۴۵ با همسرش (کارولین وود)، که یک روانشناس آمریکایی بود، ازدواج کرده بود. همکاری تخصصی این زوج روانشناس، در مطالعه رفتار گروهی، منجر به طرح نظریه قضاوت اجتماعی شد. مظفر شریف، در تاریخ ۱۶ اکتبر ۱۹۸۸ در سن ۸۲ سالگی در بیمارستان فربنکس در ایالت آلاسکا به دنبال یک حمله قلبی، این جهان را بدرود گفت. وقتی چند نفر با هم این پدیده را مشاهده می‌کنند، به‌تدریج به یک برآورد مشترک از میزان حرکت نور می‌رسند. حتی زمانی که یک هفته بعد به‌صورت انفرادی آزمایش شدند، همچنان از همان برآورد گروهی پیروی می‌کردند. این پژوهش نشان داد که تأثیر اجتماعی می‌تواند درونی شود و بر درک فرد از واقعیت اثر بگذارد. این نظریه بر آزمایش غار راهزنان (۱۹۵۴) استوار بود که در آن ۲۲ پسر ۱۱ ساله‌ی سفیدپوست و پروتستان در یک اردوگاه دورافتاده به دو گروه تقسیم شدند. در مرحله‌ی اول، گروه‌ها بدون اطلاع از یکدیگر، پیوندهای اجتماعی درونی ایجاد کردند. | ## بخش 2: مظفر شریف | سپس در مرحله‌ی دوم، رقابت بین آنها شکل گرفت که به تعصب، درگیری و رفتارهای خصمانه منجر شد. این پژوهش یکی از مهم‌ترین مطالعات درباره‌ی تعارض گروهی و راه‌های کاهش آن در روان‌شناسی اجتماعی محسوب می‌شود. شریف بیان کرد که هنگام مواجهه با ایده‌های جدید، افراد آن‌ها را با باورهای موجود خود مقایسه کرده و سپس می‌پذیرند، رد می‌کنند یا نسبت به آن‌ها بی‌تفاوت می‌مانند. بر این اساس، او سه حوزه قضاوت را تعریف کرد: حوزه پذیرش: شامل ایده‌هایی است که فرد آن‌ها را معقول و قابل قبول می‌داند. حوزه بی‌تعهدی: شامل ایده‌هایی است که فرد نسبت به آن‌ها بی‌طرف است و آن‌ها را نه می‌پذیرد و نه رد می‌کند. نقش درگیری ذهنی و عزت نفس شریف تأکید کرد که میزان اهمیت یک موضوع برای فرد، بر نحوه قضاوت او تأثیر می‌گذارد. افرادی که نسبت به یک موضوع حساسیت کمتری دارند، معمولاً دارای حوزه وسیع‌تری از بی‌تعهدی هستند، درحالی‌که افراد با درگیری ذهنی بالا، ایده‌های مخالف را شدیدتر رد می‌کنند و احتمال تغییر نگرش آن‌ها کمتر است. تأثیر همگون‌سازی و تضاد در قضاوت اجتماعی شریف همچنین نشان داد که در فرآیند قضاوت، افراد دچار دو خطای شناختی می‌شوند: اثر تضاد: افراد ایده‌هایی را که در حوزه رد آن‌ها قرار دارند، دورتر و غیرقابل‌قبول‌تر از آنچه واقعاً هستند درک می‌کنند. اثر همگون‌سازی: افراد ایده‌هایی را که در حوزه پذیرش آن‌ها قرار دارند، نزدیک‌تر و مشابه‌تر از آنچه واقعاً هستند درک می‌کنند. این اثر نشان می‌دهد که اگر یک پیام به‌گونه‌ای ارائه شود که کاملاً با باورهای فعلی فرد در تضاد باشد، به‌جای تغییر نگرش، باعث مقاومت بیشتر و حتی تقویت باورهای اولیه فرد می‌شود. نظریه قضاوت اجتماعی شریف کمک شایانی به درک فرایند تغییر نگرش، تأثیر تبلیغات و روش‌های اقناع در ارتباطات اجتماعی کرده است. بحران در روان‌شناسی اجتماعی در سال ۱۹۷۷، مظفر شریف مقاله‌ای منتشر کرد که در آن مشکلات روان‌شناسی اجتماعی و راه‌حل‌های پیشنهادی را بررسی کرد. کیفیت در مقابل حجم انتشار: شریف معتقد بود که اگرچه تعداد تحقیقات و مقالات منتشرشده در روان‌شناسی اجتماعی افزایش یافته، اما کیفیت بسیاری از این مطالعات پایین است. او به عدم تعادل میان پژوهش‌های ارزشمند (گندم) و تحقیقات بی‌ارزش (کاه) اشاره کرد. رشد تحقیقات گروهی و تغییر نگرش: شریف با مقایسه‌ی افزایش چشمگیر تحقیقات درباره‌ی گروه‌های کوچک بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۷۲، اشاره کرد که این تحقیقات اغلب برهم بنا نشده‌اند و به دلیل عدم یکپارچگی متغیرها و روش‌ها، دستیابی به نتایج مشترک دشوار است. | ## بخش 3: مظفر شریف | او همچنین انتقاد کرد که روان‌شناسی اجتماعی بیش‌ازحد بر فرایندهای فردی مانند ناهماهنگی شناختی و نگرش‌ها تمرکز کرده و ویژگی‌های گروهی را نادیده گرفته است. افزایش فشار بحران: مظفر فرهنگِ "منتشر کن یا نابود شو" را عامل افزایش تحقیقات کم‌کیفیت دانست. او معتقد بود که محققان به‌جای همکاری در یک چارچوب مشترک، در حوزه‌های جداگانه‌ای فعالیت می‌کنند که باعث ازهم‌گسیختگی در این رشته می‌شود. راهکارهای پیشنهادی برای خروج از بحران: تأکید بر دیدگاه‌های علمی و تاریخی به‌جای تقابل این دو رویکرد. گسترش مطالعات میان‌رشته‌ای برای ایجاد چارچوب‌های مشترک پرسیدن سؤالات بنیادی درباره‌ی ساختار و کارکرد سیستم‌های اجتماعی استفاده از روش‌های مقایسه‌ای بین‌فرهنگی برای افزایش اعتبار پژوهش‌ها شریف معتقد بود که روان‌شناسی باید مانند علوم فیزیکی، سؤالات اساسی و چالش‌برانگیز بپرسد و از مشاهده‌ی مستقیم پدیده‌های اجتماعی در دنیای واقعی استفاده کند، نه اینکه از دور آنها را بررسی کند. دوران حرفه‌ای (۱۹۳۷–۱۹۶۶ ۱۳۱۶ تا ۱۳۴۵) ۱۹۳۷–۱۹۴۴: فعالیت در دانشگاه آنکارا شریف در این دوره یک آزمایشگاه کوچک در دانشگاه آنکارا تأسیس کرد که بر مطالعه قضاوت اجتماعی متمرکز بود. ۱۹۴۵–۱۹۴۷: بازگشت به ایالات متحده و فعالیت در دانشگاه پرینستون شریف در ژانویه ۱۹۴۵ به ایالات متحده بازگشت و به عنوان عضو پژوهشی وزارت امور خارجه آمریکا به دانشگاه پرینستون پیوست. ۱۹۴۷–۱۹۴۹: فعالیت در دانشگاه ییل شریف بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ به عنوان پژوهشگر وابسته به بنیاد راکفلر در دانشگاه ییل فعالیت کرد. همکاری او با کارل هوولند در این دوره آغاز شد که منجر به انتشار مقالات مهمی درباره اثرات لنگری نگرش‌ها شد. ۱۹۴۹–۱۹۶۶: دوران اوکلاهما و اوج فعالیت‌های علمی در سال ۱۹۴۹، شریف به دانشگاه اکلاهما نقل مکان کرد و به عنوان مدرس، استاد پژوهشی و مدیر مؤسسه روابط گروهی مشغول به کار شد که خود در سال ۱۹۵۲ (۱۳۳۱) آن را تأسیس کرده بود. این دوره، اوج فعالیت علمی او بود که به انتشار ۱۲ کتاب و ۴۳ مقاله پژوهشی در زمینه‌هایی مانند نگرش‌ها، ویژگی‌های گروه‌های طبیعی و گروه‌های آزمایشی، اثرات لنگری مقیاس‌های روان‌فیزیکی، قضاوت و عملکرد خود منجر شد. او در اوکلاهما سمینارهای متعددی برگزار کرد و پنج کتاب را بر اساس مقالات ارائه‌شده در این سمینارها تألیف کرد. این پژوهش ابتدا در سال ۱۹۵۴ (۱۳۳۳) به صورت یک گزارش فنی منتشر شد، اما نسخه‌ای از آن بدون اخذ حقوق مؤلف توسط انتشارات دانشگاه اوکلاهما در ۱۹۶۱ (۱۳۴۰) بازنشر شد. ۱۹۶۶: انتقال به دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا در سال ۱۹۶۶، شریف به همراه همسرش به دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا نقل مکان کرد. | ## جمع‌بندی | در این دانشگاه، کارولین به عنوان عضو هیئت علمی گروه روان‌شناسی و شریف به عنوان استاد جامعه‌شناسی مشغول به کار شد.