موضوع مقاله: آدولف گرونبام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آدولف گرونبام | مقدمه: آدولف گرونبام (به انگلیسی: Adolf Grünbaum)؛ (زاده ۱۵ مه ۱۹۲۳ – درگذشته ۱۵ نوامبر ۲۰۱۸) فیلسوف علم آلمانی-آمریکایی و منتقد روان‌کاوی و همچنین فلسفه علم کارل پوپر بود. | ## بخش 1: آدولف گرونبام | او استاد فلسفه در دانشگاه پیتسبرگ از سال ۱۹۶۰ تا زمان مرگش بود و همچنین به‌عنوان رئیس مشترک مرکز فلسفه علم (از ۱۹۷۸) و استاد پژوهش روان‌پزشکی (از ۱۹۷۹) و استاد پژوهش‌گر گروه تاریخ و فلسفه علم (از سال ۲۰۰۶) خدمت کرد. آثار او عبارتند از مسائل فلسفی فضا و زمان (۱۹۶۳)، مبانی روان‌کاوی (۱۹۸۴)، و اعتبارسنجی در نظریه بالینی روان‌کاوی (۱۹۹۳). زندگی و حرفه خانواده آدولف گرونبام که یهودی بودند در سال ۱۹۳۸ آلمان نازی را ترک کردند و به ایالات متحده مهاجرت کردند. گرونبام در سال ۱۹۴۳ مدرک لیسانس خود را با ممتاز دوگانه در فلسفه و ریاضیات از دانشگاه وسلین میدل‌تاون، کنتیکت دریافت کرد. در طول جنگ جهانی دوم، گرونبام در کمپ ریچی، مریلند آموزش دید و یکی از سربازان ریچی بود. او در برلین مستقر شد و از نازی‌های دارای موقعیت عالی بازجویی کرد و در سال ۱۹۴۶ به ایالات متحده بازگشت. گرونبام مدرک کارشناسی ارشد خود را در فیزیک (۱۹۴۸) و دکترای خود را در فلسفه (۱۹۵۱) از دانشگاه ییل دریافت کرد. او پس از ارتقاء به رتبه‌های بالاتر در دانشگاه لیهای، بتلهم، پنسیلوانیا (۱۹۵۶–۱۹۶۰)، از سال ۱۹۵۰ شروع کرد و در سال ۱۹۵۵ استاد تمام شد. در پاییز ۱۹۶۰، گرونبام دانشگاه لیهای را ترک کرد تا به هیئت علمی دانشگاه پیتسبرگ بپیوندد، جایی که او اولین استاد فلسفه شد. در آن سال او همچنین مدیر مؤسس مرکز فلسفه علم آن دانشگاه شد و تا سال ۱۹۷۸ به‌عنوان مدیر فعالیت کرد. او و همکارانی که به خدمت گرفته شدند، دپارتمان‌های فلسفه و تاریخ و فلسفه علم در سطح جهانی ایجاد کردند. جذب تعدادی از این همکاران از دپارتمان فلسفه دانشگاه ییل از سال ۱۹۶۲ شروع شده بود. | ## بخش 2: آدولف گرونبام | در طول این دوره استخدام، دانشگاه پیتسبرگ کسانی ماند نیکلاس رشر، ویلفرد سلارز، ریچارد گیل، نوئل بلنپ، آلان راس اندرسون و جرالد ماسی به چشم می‌خورند. در سال ۲۰۰۳، گرونبام از دپارتمان فلسفه در دانشگاه پیتسبورگ استعفا داد، درحالی‌که در طول عمر کرسی استادی و سایر وابستگی‌هایش در آن دانشگاه حفظ شد. او رئیس بخش منطق، روش‌شناسی و فلسفه علم اتحادیه بین‌المللی تاریخ و فلسفه علم (IUHPS) در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ بود و سپس به‌طور خودکار از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ رئیس IUHPS شد. او جایزه دانشمند ارشد ایالات متحده را از بنیاد الکساندر فون هومبولت (آلمان، ۱۹۸۵)، جایزه فرژن برای علم از پارلمان ایتالیا (۱۹۹۸) و مدال صلیب ویلبر لوسیوس را برای دستاوردهای برجسته از دانشگاه ییل (۱۹۹۰) دریافت کرد. همچنین در می ۱۹۹۵ دکترای افتخاری از دانشگاه کنستانس آلمان و در سال ۲۰۱۳ دکترای افتخاری فلسفه را از دانشگاه کلن آلمان دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳، نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان را از جمهوری فدرال آلمان دریافت کرد. کار فلسفی گرونبام نویسنده نزدیک به ۴۰۰ مقاله و فصل کتاب و همچنین کتاب‌هایی در مورد فضا-زمان و نقد روان‌کاوی بود. او به‌عنوان بخشی از تجربه‌گرایی منطقی آمریکایی تلقی می‌شود که با هانس رایشنباخ مرتبط است. گرونبام فلسفه علم پوپری را که در دهه ۱۹۶۰ توسط فیزیک‌دان ریچارد فاینمن به تمسخر گرفته شد را قبول نکرد.جیمز گلیک، نابغه: زندگی و علم ریچارد فاینمن (نیویورک: کتاب‌های پانتئون، 1992، صفحات 123-4) به دنبال پیشنهاد نئولایبنیتس گرونبام یک مبادله نقل‌قولی بین آن‌ها شکل گرفت، که جریان زمان ممکن است فقط در موجودات آگاه یک توهم باشد، و در آن فاینمن می‌پرسید که آیا سگ‌ها و سوسک‌ها به اندازه کافی موجودات آگاه هستند یا خیر.توماس گلد (ویرایش)، ماهیت زمان (ایتاکا، نیویورک: انتشارات دانشگاه کرنل، 1967). 22 مه 1920 - 22 ژوئن 2004»، خاطرات بیوگرافی اعضای انجمن سلطنتی، 2006 52، 117-35 فاینمن از چاپ نام خود امتناع کرد و به «آقای ایکس» که به‌راحتی قابل‌تشخیص بود، تبدیل شد. حدود ۴۰ سال بعد، نویسنده جیم هولت، گرونبام را در دهه ۱۹۵۰ به‌عنوان «مهم‌ترین متفکر در فضا و زمان» توصیف کرد و گفت «تا دهه ۲۰۰۰، مسلماً بزرگ‌ترین فیلسوف زنده علم» بود. هولت گرونبام عقل‌گرا را این‌گونه به تصویر می‌کشد که هرگونه نشانه‌ای از اسرارآمیز بودن در کیهان را رد می‌کند.جیم هولت، چرا جهان وجود دارد؟ | ## بخش 3: آدولف گرونبام | یک داستان معمایی وجودی (نیویورک: نورتون، 2012) آثار برگزیده علم مدرن و پارادوکس‌های زنو (نسخه اول، ۱۹۶۷؛ ویرایش دوم، ۱۹۶۸ 1967) «علم مدرن و پارادوکس‌های حرکت زنو» در: آر ام. هندسه و کرونومتری در دیدگاه فلسفی (۱۹۶۸ 1968) هندسه و زمان‌سنجی در دیدگاه فلسفی. مسائل فلسفی فضا و زمان (نسخه اول، ۱۹۶۳؛ چاپ دوم، ۱۹۷۳ 1963) مسائل فلسفی فضا و زمان. دوردرخت، هلند: شرکت انتشارات ریدل مبانی روان‌کاوی (۱۹۸۴ 1984) مبانی روان‌کاوی: نقد فلسفی. این کتاب همچنین در ترجمه‌های فرانسوی، آلمانی، مجارستانی، ایتالیایی، ژاپنی و لهستانی منتشر شده است. اعتبارسنجی در نظریه بالینی روان‌کاوی: مطالعه‌ای در فلسفه روان‌کاوی (۱۹۹۳ 1993) اعتبارسنجی در نظریه بالینی روان‌کاوی، مطالعه‌ای در فلسفه روان‌کاوی. مجموعه آثار، جلد ۱ (ویرایش توماس کوپکا): عقلانیت علمی، شرایط انسانی و کیهان‌شناسی قرن بیستم، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۳. جلد ۳: سخنرانی‌های روان‌کاوی (ویرایش توماس کوپکا و لیان لانگ‌ویل)، همچنین در سال ۲۰۱۹ منتشر می‌شود. یادنامه سه کتاب تجلیل (جلد «یادنامه») که به آثار او می‌پردازد تا به امروز منتشر شده است: (۱۹۸۳) فیزیک، فلسفه و روان‌کاوی: مقالاتی به افتخار آدولف گرونبام. پیتسبورگ، پی‌ای/کنستانز، آلمان: انتشارات دانشگاه پیتسبرگ/انتشارات دانشگاه کنستانز. | ## جمع‌بندی | مجموعه مقالات کنفرانس بین‌المللی، «سمپوزیوم آدولف گرونباوم به افتخار آثار پروفسور آدولف گرونباوم»، سانتا باربارا، کالیفرنیا، اکتبر ۲۰۰۲.