موضوع مقاله: شبه‌جزیره تاسمان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شبه‌جزیره تاسمان | مقدمه: شبه‌جزیره تاسمان ، که به‌طور رسمی با نام توراکانا / شبه‌جزیره تاسمان شناخته می‌شود، یک شبه‌جزیره واقع در جنوب شرقی تاسمانی در استرالیا است که از طریق بزرگراه آرتور در فاصلهٔ تقریبی در جنوب شرقی هوبارت قرار دارد. | ## بخش 1: شبه‌جزیره تاسمان | شبه‌جزیره تاسمان در جنوب و غرب شبه‌جزیره فارستیر واقع شده و از طریق یک باریکه خشکی به نام تنگه شاهین به آن متصل می‌شود. خودِ این بخش نیز توسط باریکه‌ای دیگر به نام ایست بی نک (East Bay Neck)، در نزدیکی شهر دانلی (که در فاصلهٔ تقریبی جاده‌ای از هوبارت قرار دارد) به خاک اصلی تاسمانی می‌پیوندد. این شبه‌جزیره در محاصرهٔ آب‌ها قرار دارد: از شمال به خلیج نورفولک، از شمال غربی به خلیج فردریک هنری، از غرب و جنوب به خلیج استورم و از شرق به دریای تاسمان. توصیف شهرهای کوچک بسیاری در شبه‌جزیره تاسمان قرار دارند که بزرگ‌ترین آن‌ها نوبینا و کونیا هستند. پارک حفاظت‌شده که در بزرگراه اصلی در تارانا (Taranna) واقع شده، در کنار میراث جهانی سایت‌های زندان استرالیا و شماری از سواحل، از جاذبه‌های گردشگری محبوب منطقه به‌شمار می‌رود. قلمرو آن‌ها شامل مناطقی بود که امروزه به نام شبه‌جزیره‌های تاسمان و فارستیر شناخته می‌شوند. مردم بومیان تاسمانی بخشی از گروه زبانی بزرگتر «پارداره‌رم» (Paredarerme) بودند که قلمروشان بخش بزرگی از کرانهٔ شرقی تاسمانی را در بر می‌گرفت. این منطقه پس از استعمار، به یاد کاشف هلندی، آبل تاسمان نام‌گذاری شد، اما از مارس ۲۰۲۱ نامی دوگانه (توراکانا / شبه‌جزیره تاسمان) یافت. این مکان بدین سبب به عنوان یک مستعمره کیفری برگزیده شد که از نظر جغرافیایی از باقی مستعمره جدا افتاده بود، اما دسترسی دریایی به آن آسان‌تر از دیگر محل تبعید ثانویه، یعنی لنگرگاه مکوایر در ساحل غربی بود (که در نتیجه می‌شد آنجا را تعطیل کرد). دسترسی‌ناپذیری آن با استقرار نگهبانان و سگ‌های نگهبان در «تنگه شاهین» تشدید می‌شد تا از فرار هرگونه محکوم جلوگیری شود. | ## بخش 2: شبه‌جزیره تاسمان | محوطه تاریخی معادن زغال‌سنگ که در نزدیکی نوک شمال غربی شبه‌جزیره واقع شده، در اصل محل یک معدن زغال‌سنگ بود که توسط محکومان اداره می‌شد. پیاده‌گردی در طبیعت (Bushwalking) نیز در زمین‌های اغلب ناهموار منطقه محبوبیت دارد؛ به‌ویژه نقاط تماشایی مانند دماغه رائول و دماغه پیلار در منتهی‌الیه جنوب غربی و جنوب شرقی شبه‌جزیره، که توسط ورودی پورت آرتور از هم جدا شده‌اند. صنعت محلی در دوران میان برچیده شدن سکونتگاه کیفری و ظهور صنعت گردشگری نوین، مردم منطقه بیشتر به صنایع چوب و ماهیگیری اشتغال داشتند. ناهمواری زمین و نوع خاک مانع کشاورزی در مقیاس بزرگ می‌شد، اگرچه باغداری و کشاورزی عمومی در مکان‌های مناسب انجام می‌شد و همچنان می‌شود. این منطقه تا زمان راه‌اندازی خدمات منظم کشتی‌های بخار رودخانه‌ای میان آنجا و هوبارت در دهه ۱۸۸۰، بسیار منزوی باقی ماند. این خدمات با آغاز صنعت گردشگری به پورت آرتور (زمانی که کشتی‌های بخار اقیانوس‌پیما در همان دهه ۱۸۸۰ شروع به پهلوگیری در هوبارت کردند) تشویق و تقویت شد. در بازه زمانی ۱۹۰۰ تا دهه ۱۹۳۰، متصدی اصلی خدمات‌رسانی به منطقه، «شرکت کشتی‌رانی کانال هیوون و شبه‌جزیره» بود که مالک چندین شناور از جمله شناور همچنان موجودِ «ام‌وی کارتلا» بود. گیاهان «ماده‌بلوط دماغه پیلار» درختچه یا درخت کوچکی است کمیاب که تنها در پارک ملی تاسمان یافت می‌شود؛ جایی که رویشگاه آن به منطقۀ «دماغه پیلار» در شبه‌جزیره تاسمان و «جزیره تاسمان» محدود است. پرندگان این شبه‌جزیره بخشی از «منطقه مهم پرندگان جنوب شرق تاسمان» را تشکیل می‌دهد که توسط انجمن جهانی پرندگان بدین عنوان شناخته شده است. دلیل این نام‌گذاری، اهمیت منطقه در حفاظت از طیفی از پرندگان جنگلی، به‌ویژه طوطی تیزپرواز و خال‌سفید چهل‌خال است که هر دو گونه در خطر انقراض به شمار می‌روند. | ## بخش 3: شبه‌جزیره تاسمان | شیطان تاسمانی اگرچه این منطقه بیشتر به خاطر پیشینۀ کیفری و تبعیدگاه بودنش شهرت دارد، اما اکنون منطقه‌ای کلیدی در نبرد برای نجات شیطان تاسمانی از انقراضِ ناشی از نوع جدیدی از سرطان منتقل‌شونده به نام تومور صورتی شیطان تاسمانی (دویل فیشیال تومور دیزیز) (DFTD) است. جداافتادگیِ این ناحیه از خاک اصلی تاسمانی (جایی که DFTD بدون مهار شیوع یافته و بیش از نیمی از تمام شیطان‌ها را کشته است) شرایطی ایده‌آل برای حفظ جمعیتی سالم و وحشی از شیطان‌های تاسمانی فراهم کرده است. این کار در قالب پروژه‌ای انجام می‌شود که پارک محلی حفاظت از شیطان تاسمانی در تارانا و دانشمندان دولتی و دانشگاهی در آن مشارکت دارند. دو کشتی بخار بزرگ اقیانوس‌پیما پس از برخورد با صخره‌های هیپولیت در نزدیکی ساحل شرقی غرق شدند: کشتی «تاسمان» در سال ۱۸۸۳ و کشتی «نورد» در سال ۱۹۱۵. «خلیج مانرو» در شمال دماغه پیلار، نام خود را از کشتی بارک آمریکایی «جیمز مانرو» گرفته است که در سال ۱۸۵۰ در آنجا درهم‌شکست. شبه‌جزیره تاسمان به خاطر خط ساحلی شرقی ناهموارش شهرت دارد و بخش بزرگی از آن اکنون در محدودۀ پارک ملی تاسمان قرار گرفته است. در تنگه شاهین، آرایش‌های سنگی عجیب بسیاری وجود دارد، از جمله «آشپزخانه شیطان»، «طاق تاسمان»، «حفره فوران» و سنگ‌فرش موزاییکی. در سمت جنوبی‌تر، بلندترین پرتگاه‌های دریایی نیمکره جنوبی قرار دارند که در دماغه پیلار تا ارتفاع از سطح دریای تاسمان سر بر آورده‌اند. این شبه‌جزیره دارای نقاط برجسته‌ای برای موج‌سواری در دماغه رائول، ساحل رورینگ و شیپسترن بلاف است. | ## جمع‌بندی | یک نقشۀ تاریخی پیمایشی موجود است که زمین‌شناسی و پوشش گیاهی شبه‌جزیره تاسمان، شبه‌جزیره فارستیر و جنوب شرقی رود کول را ترسیم می‌کند.