aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: الن فون اون‌ورت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الن فون اون‌ورت | مقدمه: او کار خود را به‌عنوان مدل مد آغاز کرد و سپس به عکاسی مد، عکاسی نشر و تبلیغاتی روی آورد. | ## بخش 1: الن فون اون‌ورت | او در کودکی یتیم بود و سال‌های آغازین زندگی‌اش را اغلب در نظام‌های نگه‌داری کودکان در بایرن سپری کرد. در نهایت توانست دبیرستان را در مونیخ به پایان برساند؛ جایی که به‌مدت سه سال به‌عنوان دستیار یک شعبده‌باز سیرک کار می‌کرد. مدلینگ در بیست‌سالگی، زمانی که در خیابان قدم می‌زد، عکاسی از او پرسید آیا تاکنون به داشتن حرفه‌ای در مدلینگ فکر کرده است یا نه. او تصمیم گرفت شانسش را در مدلینگ امتحان کند و به پاریس رفت؛ جایی که به‌مدت هفت سال حرفه‌ای موفق در مدلینگ داشت. | ## بخش 2: الن فون اون‌ورت | دوست‌پسرش در آن زمان یک دوربین به او هدیه داد و همین به یک عکاسیِ ناگهانی از همکاران مدلش در کنیا انجامید. وقتی این عکس‌ها منتشر شدند، اون‌وِرت فهمید که این مسیر تازهٔ زندگی او خواهد بود؛ زیرا تقاضا برای مهارت‌های عکاسی‌اش از تقاضا برای خود او به‌عنوان مدل فراتر رفت. آثار او در وُگ، ونِتی فِر، اینتِرویو، دِ فِیس، اَرِنا، تویل، لُوامو وُگ، آی-دی و پلی‌بوی منتشر شده‌اند، و او چندین کتاب عکس نیز منتشر کرده است. اون‌وِرت عکاسی تبلیغاتیِ دوران دوران را بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ انجام داد و بخشی از عکاسی آلبوم‌هایشان، از جمله آزادی (۱۹۹۰) و مدازالند (۱۹۹۷)، را نیز بر عهده داشت. | ## بخش 3: الن فون اون‌ورت | از آثار او برای روی جلد آلبوم‌های دیگری نیز استفاده شده است، از جمله آلبوم زندگی پاپ (۱۹۹۱) از بناناراما؛ یک زن و یک مرد (۱۹۹۶) از بلیندا کارلایل؛ آیا من آن‌جور دختری هستم؟ (۱۹۹۶) از کتی دنیس؛ طناب مخملی (۱۹۹۷) از جنت جکسون؛ قدیسان و گناهکاران (۲۰۰۰) از آل‌سِینتز؛ زندگی برای اجاره (۲۰۰۳) از دایدو؛ بلک‌اوت (۲۰۰۷) از بریتنی اسپیرز؛ بازگشت به اصول (۲۰۰۶) از کریستینا آگیلرا؛ و همچنین آلبوم‌های هرچه بهتر می‌شود: یک دهه از موفقیت‌ها، درجهٔ آر و حرف بزن از ریانا. او همچنین جلد آلبوم گروه هول با عنوان از این جان سالم به‌در ببر (۱۹۹۴) را عکاسی کرده است. او در مصاحبه‌ای با وی گفت: «من هرگز زنان را به انجام کاری مجبور نمی‌کنم؛ اما به آن‌ها نقش‌هایی می‌دهم تا همیشه فعال و توانمند باشند.» او در مصاحبهٔ دیگری در سال ۲۰۱۸ با هارپرز بازار رویکرد فمینیستی خود را توضیح داد: «زنان در عکس‌هایم همیشه قوی‌اند، حتی اگر سکسی هم باشند. | ## جمع‌بندی | تلاش می‌کنم آن‌ها را تا حد ممکن زیبا نشان دهم، چون هر زنی می‌خواهد احساس زیبایی، جذابیت و قدرت کند.
موضوع مقاله: کتابخانه‌های باکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کتابخانه‌های باکو | مقدمه: اولین کتابخانه عمومی باکو، کتابخانه آتنائوم نریمان نریمانوف بود که با تأیید گورچاکوف، فرماندار باکو، در اوت ۱۸۹۴ افتتاح شد. | ## بخش 1: کتابخانه‌های باکو | - کتابخانه ریاست جمهوری کتابخانه ریاست جمهوری برای امور رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان (آذربایجان. این کتابخانه طبق فرمان رئیس‌جمهور آذربایجان مورخ ۲۲ ژوئن ۲۰۰۹، عنوان «متعلق به امور ریاست جمهوری آذربایجان» را دریافت کرد کتابخانه ملی کتابخانه ملی آذربایجان به نام محمد محمد آخوندوف (آذربایجان، کتابخانه ملی آذربایجان) در ۲۳ مه ۱۹۲۳ تأسیس شد. در سال ۱۹۳۹، این کتابخانه به نام میرزا فتحعلی آخوندوف، معلم آذربایجانی، نامگذاری شد. در سال ۲۰۰۵، به دستور هیئت وزیران آذربایجان، این کتابخانه عنوان «کتابخانه ملی» را دریافت کرد. در همان سال، کتابخانه ملی به عضویت سازمان بین‌المللی کنفرانس کتابداران ملی اروپا (CENL) درآمد. | ## بخش 2: کتابخانه‌های باکو | این کتابخانه بر اساس کتاب‌های چاپ شده به خط بریل و همچنین کتاب‌های صوتی بنا شده است. کتابخانه علمی دانشگاه ایالتی بیرجند کتابخانه علمی دانشگاه دولتی باکو در سال ۱۹۱۹ به ابتکار دولت جمهوری دموکراتیک آذربایجان افتتاح شد. طبق دستور شورای کمیسرهای خلق، در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲، کتاب‌هایی از ادارات و سازمان‌های مختلف به کتابخانه منتقل شد. مطابق مصوبه شماره ۱۳۱ وزارت آموزش و پرورش آذربایجان در سال ۱۹۷۱، کتابخانه علمی دانشگاه ایالتی باکو به یک مرکز علمی و روش‌شناختی تبدیل شد که هدف اصلی آن تنظیم کار کتابخانه‌های مؤسسات آموزشی کشور است. کتابخانه مرکزی علوم کتابخانه علمی مرکزی آکادمی ملی علوم آذربایجان در سال ۱۹۲۳ با حمایت «انجمن مطالعه و تحقیق آذربایجان» تأسیس شد. | ## بخش 3: کتابخانه‌های باکو | با فرمان رئیس‌جمهور آذربایجان مورخ ۴ ژانویه ۲۰۰۳ «دربارهٔ وضعیت آکادمی ملی علوم»، بند ۵۴ ماده ۵، کتابخانه علمی مرکزی وضعیت یک مؤسسه علمی را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۳، کتابخانه علمی مرکزی به عضویت فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های کتابداری (IFLA) درآمد. این کتابخانه با حمایت مجلس ملی کبیر ترکیه تأسیس شد در سال ۲۰۰۰، یک مرکز هماهنگی برای تبادل اسناد رسمی، کتاب و غیره بین کتابخانه‌های پارلمانی کشورهای مستقل مشترک‌المنافع تأسیس شد. | ## جمع‌بندی | کتابخانه دانشگاه خزر کتابخانه و مرکز اطلاعات دانشگاه خزر (KULIC) کتابخانه دانشگاه خزر است.
موضوع مقاله: انجمن خیریه ارمنی باکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انجمن خیریه ارمنی باکو | مقدمه: انجمن خیریه ارمنیان باکو یا مارتاسیراگان یک سازمان خیریه بود که توسط جامعه ارمنیان باکو ساخته و اداره می‌شد. | ## بخش 1: انجمن خیریه ارمنی باکو | این انجمن در سال‌های ۱۸۶۳–۱۸۶۴ تأسیس شد و به اولین سازمان خیریه در قفقاز تبدیل شد. در سال ۱۸۷۰، انجمن خیریه ارمنیان اولین کتابخانه و انتشارات را در باکو تأسیس کرد. رستومیان، که اساسنامه انجمن خیریه ارمنیان را نوشت، دادخواستی را به دولت محلی باکو برای ساخت انجمن ارائه داد. هدف کلی انجمن کمک به فقرا، ترویج و ساخت کتابخانه‌ها و مدارس، جمع‌آوری کمک‌های مالی برای بورسیه‌های تحصیلی، انتشار کتاب و بهبود رفاه عمومی جامعه بود. تا سال ۱۸۹۵، این سازمان در نهایت به نوزده مدرسه که شامل ۱۴۴۰ دانش‌آموز بودند، یارانه پرداخت کرد. این انجمن همچنین یک مهدکودک با چهل کودک، یک مدرسه دخترانه، یک پرورشگاه برای ۲۰ تا ۳۰ کودک یتیم، یک سالن ورزشی، یک کتابخانه، یک انتشارات و امکانات آموزشی را اداره می‌کرد. | ## بخش 2: انجمن خیریه ارمنی باکو | بسیاری از اعضای هیئت مدیره شامل چهره‌های برجسته ارمنی مانند سیاستمدار میکائیل باباجانیان بودند. این انجمن همچنین کمک‌های مالی قابل توجهی به تأمین مالی مدارس و آموزش ارمنیان در امپراتوری عثمانی انجام داد. در طول جنگ جهانی اول و روزهای سپتامبر، انجمن خیریه ارمنی به بسیاری از ارمنی‌های مجروح کمک کرد. این کتابخانه که شامل کتاب‌هایی به زبان‌های مختلف بود، مورد استفاده همه ملیت‌ها قرار گرفت. مهم‌ترین آنها نمایشنامه‌نویس الکساندر موسیسیان یا بیشتر با نام شیروانزاده بود که بین سال‌های ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳ کتابدار بود به دلیل سانسور شدید دولت تزاری روسیه، فعالیت‌های کتابخانه به حالت تعلیق درآمد. پس از ساخت کلیسای سنت گریگور روشنگر باکو، کتابخانه سرانجام در سال ۱۹۱۳ به محل خود منتقل شد و در آنجا فعالیت خود را از سر گرفت. | ## بخش 3: انجمن خیریه ارمنی باکو | در دوران اتحاد جماهیر شوروی، این کتابخانه با نام کتابخانه عمومی لنین بازگشایی شد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، این کتابخانه به عنوان کتابخانه مرکزی شهر شناخته شد. در سال ۲۰۰۳، کتابخانه مرکزی شهر به کتابخانه ریاست جمهوری آذربایجان تبدیل شد و تا به امروز به ساکنان باکو خدمت رسانی می‌کند. میراث حسن بیگ زردابی، نویسنده و روزنامه‌نگار برجسته آذربایجانی، تلاش‌های جامعه ارمنی را تحسین کرد. | ## جمع‌بندی | زردابی از شکست جمعیت مسلمان باکو در ایجاد سازمان خیریه خود در سال ۱۸۷۱ ابراز نارضایتی کرد.
موضوع مقاله: موزه قربانیان سرکوب سیاسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موزه قربانیان سرکوب سیاسی | مقدمه: این موزه در ساختمانی واقع شده است که شعبات نهادهای اصلی سرکوبگر دولت شوروی، یعنی کمیسیون اضطراری، کمیساریای خلق برای امور داخلی و کمیته امنیت کشور در آن قرار داشتند. | ## بخش 1: موزه قربانیان سرکوب سیاسی | در زیرزمین ساختمان، سلول‌های بازداشت، اتاق‌های بازجویی و مکان‌هایی برای تیرباران زندانیان محکوم به اعدام وجود داشت نمایشگاه موزه، غم‌انگیزترین سال‌های تاریخ آذربایجان، سیاست سرکوبگرانه اتحاد جماهیر شوروی در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۰ را روایت می‌کند که منجر به سرکوب سیاسی صدها هزار نفر از چهره‌های عمومی و دولتمردان، نمایندگان هنر، فرهنگ، علم و شهروندان عادی شد. توضیحات این موزه در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۹، در ساختمان اداری سرویس مرزی دولتی به عنوان بخشی از رویدادهای اختصاص داده شده به صدمین سالگرد گارد مرزی آذربایجان تأسیس شد. در زیرزمین ساختمان، سلول‌هایی برای بازداشت‌شدگان، اتاق‌های بازجویی و مکان‌هایی برای تیرباران محکومان به اعدام وجود داشت. | ## بخش 2: موزه قربانیان سرکوب سیاسی | نمایشگاه موزه عمدتاً شامل اسناد سیاسی دفتر ریاست جمهوری آذربایجان، اسناد و عکس‌های نگهداری شده در بایگانی‌های دولتی و فیلم-عکس اداره بایگانی ملی آذربایجان و سرویس امنیت دولتی و همچنین آثار هنرمندان محلی است. وزارت فرهنگ و مؤسسه تاریخ به نام عباسقلی باکیخانوف از آکادمی ملی علوم آذربایجان نیز در تهیه نمایشگاه موزه کمک کرده‌اند. نسخه‌هایی از اقدامات و اسناد مربوط به تیراندازی به شاعر میکائیل مشفق، معلم تقی شهبازی، بازیگر عباس میرزا شریف‌زاده و دیگران در تابلوی دیگری به نمایش گذاشته شده است. | ## بخش 3: موزه قربانیان سرکوب سیاسی | به منظور ارائه تصویری از رفتار بلشویک‌ها با زندانیان سیاسی در طول سال‌های سرکوب، سلول‌های بازداشت، سلول‌های انفرادی، اتاق‌های بازجویی و تیراندازی موزه از طریق بازسازی تاریخی مرمت شده‌اند. | ## جمع‌بندی | همچنین در راهروها قطعاتی وجود دارد که نمادی از اعتراض به دستگیری‌های غیرقانونی و آزادی است.
موضوع مقاله: زندان الخطیب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زندان الخطیب | مقدمه: این زندان توسط شعبه 251 اداره کل اطلاعات سوریه در دوران حکومت بعثی‌ها اداره می‌شد. | ## بخش 1: زندان الخطیب | الخطیب، مانند بسیاری از زندان‌های تحت حکومت بشار اسد ، از طریق شهادت‌های زندانیان سابق و بازماندگانی که شرایط بد و استفاده از شکنجه‌های سیستماتیک و عمومی از جمله تجاوز و خشونت جنسی را بازگو می‌کنند، شناخته شده است. این شرایط باعث مرگ تعداد قابل توجهی از زندانیان در الخطیب شد که برخی از آنها در عکس‌های گرفته شده توسط عکاس سزار شناسایی شده‌اند. در طول جنگ داخلی سوریه، این زندان محل نگهداری تظاهرکنندگان، زندانیان سیاسی و فعالان حقوق بشر بود. | ## بخش 2: زندان الخطیب | انور رسلان ، سرهنگ سابق سوری که به جرم جنایت علیه بشریت در آلمان محکوم شده بود، فرماندهی شعبه ۲۵۱ را که مدیریت زندان را بر عهده داشت، بر عهده داشت. عدالت در آغاز سال ۲۰۱۹، دو کارمند سابق این شعبه، گروهبان و سرهنگ انور رسلان ، در آلمان دستگیر شدند. در ژانویه 2021، ایاد الغریب به جرم همدستی در جنایت علیه بشریت، به دلیل انتقال تظاهرکنندگان به شعبه مجرم شناخته شد. | ## بخش 3: زندان الخطیب | حکم صادره در زمان صدور حکم الغریب رسماً تأیید کرد که در زندان الخطیب جنایت علیه بشریت رخ داده است. قضات اعلام کردند که در زندان شعبه 251 اداره کل اطلاعات سوریه ، از خشونت‌های جسمی و روانی وحشیانه برای گرفتن اعتراف اجباری، کسب اطلاعات در مورد جنبش مخالفان و جلوگیری از شرکت زندانیان در تظاهرات بیشتر علیه دولت استفاده شده است. در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۲، انور رسلان، که محاکمه‌اش پس از محکومیت الغریب برگزار شد، توسط دادگاه عالی کوبلنز به جرم جنایت علیه بشریت و همچنین قتل ۲۷ بازداشت‌شده بین سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ مجرم شناخته شد. | ## جمع‌بندی | تحریم‌های ایالات متحده کمیسیون مستقل بین‌المللی تحقیق در مورد سوریه، شعبه ۲۵۱ و زندان الخطیب را به عنوان تأسیساتی که توسط اداره کل اطلاعات سوریه کنترل می‌شود و در آنجا مرگ و میر در بازداشت و شکنجه رخ داده است، شناسایی کرد.
موضوع مقاله: مرکز زیبایی سیاسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرکز زیبایی سیاسی | مقدمه: هدف آنها جلب توجه به «مسائل بشردوستانه» و «حفاظت از زندگی انسان» از طریق مداخلات هنری («افزایش آگاهی») است. | ## بخش 1: مرکز زیبایی سیاسی | چهره‌های سیاه شده با زغال، جلوه‌ای خاص از هنرمندان را به نمایش می‌گذارد؛ خاکستر به عنوان نمادی هشداردهنده و یادآور تمدن‌های از دست رفته بیان می‌شود.Konzeption. اقدامات بمب‌های لته در سال ۲۰۰۹، این گروه از بمب‌های ساختگی، معروف به «بمب‌های لِتِه»، در مقابل رایشتاگ استفاده کرد تا این موضوع را یادآوری کند که کوره‌های آدم‌سوزی در آشویتس مورد حمله متفقین قرار نگرفتند. | ## بخش 2: مرکز زیبایی سیاسی | این اقدام همچنین پیشینه سقوط نظامی منطقه تحت حفاظت سازمان ملل متحد، سربرنیتسا، را در طول جنگ بوسنی در سال ۱۹۹۵ نشان دهد. این سنگ یادبود که دو متر از زمین ارتفاع دارد، در ملک اجاره‌ای همسایه در نزدیکی خانه بیورن هوکه (سیاست‌مدار شناخته شده راست افراطی) در بورنهاگن، تورینگن قرار دارد. | ## بخش 3: مرکز زیبایی سیاسی | تصویر روی کارخانه تسلا در واکنش به حرکتی مشابه سلام نازی که توسط ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا، در مراسم تحلیف دونالد ترامپ انجام شد، با همکاری گروه «به رهبری الاغ‌ها» عکسی از این حرکت و کلمه "HEIL" («سلام» به آلمانی) در شامگاه ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵، بر روی نمای کارخانه تسلا در گرونهایده (نزدیکی برلین) نمایش داده شد. | ## جمع‌بندی | پلیس تحقیقاتی را علیه فعالان به دلیل استفاده از نمادهای سازمان‌های دشمن قانون اساسی آغاز کرده است.
موضوع مقاله: بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۶۷–۱۹۷۵) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۶۷–۱۹۷۵) | مقدمه: جنگ شش‌روزه یک روز قبل از بسته شدن کانال سوئز در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ بین اسرائیل و چندین کشور عربی از جمله مصر آغاز شده بود. | ## بخش 1: بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۶۷–۱۹۷۵) | اسرائیل بیشتر فرودگاه‌های مصر را بمباران کرد و سپس وارد شبه‌جزیره سینا از جمله کل کرانه شرقی کانال سوئز شد و آن را اشغال کرد. در سال ۱۹۶۶، ۶۰٪ از کل مصرف نفت ایتالیا، ۳۹٪ از مصرف نفت فرانسه و ۲۵٪ از کل مصرف نفت بریتانیا از کانال سوئز عبور می‌کرد. تعطیلی قبلی ۱۹۵۶–۱۹۵۷ این کانال پیش از این، از اکتبر ۱۹۵۶ تا مارس ۱۹۵۷ در جریان بحران سوئز بسته شده بود، زمانی که جمال عبدالناصر، رهبر وقت مصر، خود را با اتحاد جماهیر شوروی متحد کرد و کانال سوئز را ملی اعلام کرد و آن را از سرمایه‌گذاران فرانسوی و بریتانیایی گرفت. | ## بخش 2: بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۶۷–۱۹۷۵) | مستقیماً پشت سر او فرمانده کل محمد فوزی و در سمت چپ او رئیس ستاد کل عبدالمنعم ریاض، ۱۶ نوامبر ۱۹۶۸. مصر از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰، با هماهنگی فعالیت‌های متحدانش، اردن و سازمان آزادی‌بخش فلسطین، جنگی فرسایشی را علیه اسرائیلی‌ها در آن سوی کانال سوئز به راه انداخت. خصومت‌ها در ابتدا به شکل دوئل‌های توپخانه‌ای محدود و تهاجم‌های کوچک به سینا بود، اما تا سال ۱۹۶۹، ارتش مصر خود را برای عملیات‌های بزرگ‌تر آماده ارزیابی کرد. | ## بخش 3: بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۶۷–۱۹۷۵) | در ۸ مارس ۱۹۶۹، ناصر رسماً آغاز جنگ فرسایشی را اعلام کرد که با گلوله‌باران گسترده در امتداد کانال سوئز، جنگ هوایی گسترده و حملات کماندویی مشخص می‌شد. | ## جمع‌بندی | این تلاش تا حدودی موفقیت‌آمیز بود، به طوری که مصر کنترل کرانه شرقی کانال را دوباره به دست گرفت، اما اسرائیل کنترل شبه‌جزیره سینا را حفظ کرد.
موضوع مقاله: بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۵۶–۱۹۵۷) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۵۶–۱۹۵۷) | مقدمه: در ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۶، جمال عبدالناصر، رئیس‌جمهور مصر، کانال سوئز را از سرمایه‌گذاران بریتانیایی و فرانسوی که مالک شرکت کانال سوئز بودند، ملی اعلام کرد و باعث شد بریتانیا و فرانسه با کمک اسرائیل یک عملیات نظامی برای حمله به شبه‌جزیره سینای مصر طراحی کنند و چتربازان بریتانیایی و فرانسوی برای محافظت از کانال سوئز وارد عمل شوند، اما هدف بازپس‌گیری کانال بود. | ## بخش 1: بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۵۶–۱۹۵۷) | ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی این حمله را محکوم کردند و تا اوایل سال ۱۹۵۷ اوضاع را آرام کردند. عرضه نفت از طریق کانال حدود ۶۶ درصد از نفتی که اروپا در آن زمان مصرف می‌کرد، از طریق کانال سوئز و عمدتاً از کشورهای عربی تأمین می‌شد. پروژه سد اسوان ایالات متحده در ابتدا قرار بود به تأمین مالی سد اسوان کمک کند، اما به دلیل نزدیکی مصر به نفوذ کمونیست‌ها در اتحاد جماهیر شوروی، چکسلواکی و به رسمیت شناختن حزب کمونیست چین به عنوان دولت چین، از تعهد قبلی خود عدول کرد. | ## بخش 2: بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۵۶–۱۹۵۷) | جمال عبدالناصر کانال سوئز را ملی کرد تا هزینه‌های ترانزیت را از آن دریافت کند و به تأمین مالی پروژه سد اسوان کمک کند. این اقدام با اعتراضات دیپلماتیک دولت اسرائیل همراه شد، زیرا این محاصره مانع عبور از این آبراه بین‌المللی و مسدود کردن عبور ایمن کشتی‌های غیرنظامی به بندر ایلات، بندر جنوبی اسرائیل، می‌شد و با اعلامیه آزادی دسترسی مصر در ۲۸ ژانویه ۱۹۵۰ در تضاد بود. دولت اسرائیل با هشدارهای اعلام‌شده مبنی بر اینکه محاصره تنگه تیران را بهانه‌ای برای جنگ می‌داند، به این کار ادامه داد و حملاتی را علیه نیروهای مصری در سینا آغاز کرد. | ## بخش 3: بسته‌شدن کانال سوئز (۱۹۵۶–۱۹۵۷) | در جنگ شش‌روزه (۵ تا ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷)، اسرائیل کنترل شبه‌جزیره سینا را به دست گرفت. مصر جنگ یوم کیپور ۱۹۷۳ (۶ تا ۲۵ اکتبر ۱۹۷۳) را برای تلاش جهت بازپس‌گیری کنترل کانال سوئز آغاز کرد، سپس مذاکرات پس از جنگ منجر به از سرگیری مذاکرات دیپلماتیک از طریق مذاکرات کیلو ۱۰۱ شد که در نهایت به مذاکرات صلح ۱۹۷۹ منجر شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۸۲، سینا به مصر بازگردانده شد و روابط دیپلماتیک از طریق پیمان صلح موفقیت‌آمیز اسرائیل و مصر عادی‌سازی شد.
موضوع مقاله: سقوط شب سخت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سقوط شب سخت | مقدمه: سقوط شب سخت یک فیلم اکشن، جنایی و درام ایتالیایی-آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی جورجو برونو با بازی دولف لاندگرن، هاروهیکو یامانوچی، ناتالیا بورن است. | ## بخش 1: سقوط شب سخت | داستان مربوط به مایکل اندرسون (لاندگرن) در یک مهمانی شام شرکت می‌کند که ناگهان، ۵۰ مهمان توسط ۱۵ تا ۲۰ مرد مسلح به قیمت ۱۵۰ میلیون دلار گروگان گرفته می‌شوند. داستان دربارهٔ گورو هال یامانوچی، یک مغز متفکر جنایتکار است که قصد دارد سرقت انبوهی از طلا را از خانواده روسینی اناجم دهد. | ## بخش 2: سقوط شب سخت | گورو و سربازانش غافل از یک مأمور باتجربه اینترپل که یکی از مهمان‌های روسینی مایکل اندرسون (دولف لاندگرن)، است در مهمانی شرکت می‌کنند و … تولید در سال ۲۰۱۴، توسعه این پروژه با عنوان «برج‌ها» (Towers) آغاز شد و قرار بود دولف لاندگرن در نقش شرور، اسکات ادکینز در نقش قهرمان اصلی بازی کنند. تا بهار ۲۰۱۵، روتخر هاور، استیون سیگال، کستاس مندیلر و وینی جونز ستاره‌های این فیلم بودند و جورجیو سرافینی قرار بود کارگردانی آن را بر عهده بگیرد. | ## بخش 3: سقوط شب سخت | ## جمع‌بندی | تا اینکه در سال ۲۰۱۸ فیلمبرداری در رم، لاتسیو، ایتالیا با بازی دولف لاندگرن و کارگردانی جورجو برونو انجام شد.
موضوع مقاله: گرته اشترن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گرته اشترن | مقدمه: همراه با همسرش هوراسیو کوپولا، به مدرن‌سازی هنرهای بصری در آرژانتین کمک کرد و در سال ۱۹۳۵ نخستین نمایشگاه هنر عکاسی مدرن را در بوئنوس آیرس برگزار نمود. | ## بخش 1: گرته اشترن | زندگی ابتدایی گرته اشترن، دختر فریدا هوخبرگر و لوئیس اشترن، در ۹ مهٔ ۱۹۰۴ در البرفرد آلمان متولد شد. او اغلب به دیدار خانواده‌اش در انگلستان می‌رفت و در همان‌جا نیز دوره ابتدایی را گذراند. پس از رسیدن به سن بلوغ، از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ هنرهای گرافیکی را در آموزشگاه هنر و صنایع دستی، اشتوتگارت مطالعه کرد، اما پس از یک دورهٔ کوتاه کار در این زمینه، با الهام از عکاسی ادوارد وستن و پل آوتر بریج، تمرکز خود را به عکاسی تغییر داد. به‌طور متناوب بین آوریل ۱۹۳۰ و مارس ۱۹۳۳، اشترن تحصیلات خود را نزد پیترهانس در کارگاه عکاسی باوهاوس در سائو ادامه داد، جایی که با عکاس آرژانتینی هوراسیو کوپولا آشنا شد. در سال ۱۹۳۳، شرایط سیاسی آلمان نازی باعث شد او همراه با برادرش به انگلستان مهاجرت کند، جایی که اشترن استودیوی جدیدی راه‌اندازی کرد و به‌زودی همکاری خود را با اورباخ از سر گرفت. | ## بخش 2: گرته اشترن | اشترن برای نخستین بار در سال ۱۹۳۵ همراه با همسر جدیدش، هوراسیو کوپولا، به آرژانتین سفر کرد. زوج تازه‌عروس نمایشگاهی در بوئنوس آیرس در مجلهٔ Sur برگزار کردند، که طبق گزارش مجله، نخستین نمایشگاه عکاسی مدرن در آرژانتین بود. در سال ۱۹۴۸، اشترن شروع به همکاری با Idilio، مجلهٔ تصویری زنان، که به‌طور ویژه برای زنان طبقهٔ پایین و پایین-متوسط طراحی شده بود، کرد. از خوانندگان خواسته می‌شد تا خواب‌های خود را برای تحلیل توسط «متخصصان» ارسال کنند تا به آن‌ها در یافتن «خودشناسی و خودیاری که به موفقیت در عشق، خانواده و کار کمک می‌کند» یاری رساند. هر هفته یک خواب انتخاب می‌شد، توسط متخصص، ریچارد رست، به‌طور عمیق تحلیل می‌گردید و سپس توسط اشترن از طریق فوتومونتاژ تصویرسازی می‌شد. | ## بخش 3: گرته اشترن | اشترن حدود ۱۵۰ فوتومونتاژ از این دست خلق کرد که تنها ۴۶ مورد آن‌ها در نگاتیو باقی مانده است. مجموعهٔ Idilio اغلب با نقاشی‌های Sueños فرانسیسکو گویا، مجموعه‌ای از طرح‌های مقدماتی برای آثار بعدی او، هوس‌ها، مقایسه شده است؛ همچنین مستقیماً با خود هوس‌ها نیز مقایسه شده‌اند. درگذشت در سال ۱۹۸۵، او از عکاسی بازنشسته شد، اما تا سال ۱۹۹۹ زندگی کرد و در ۲۴ دسامبر در ۹۵ سالگی در بوئنوس آیرس درگذشت. میراث در سال ۱۹۹۵، مستندسازی به نام خوان ماندلبائوم مستندی دربارهٔ استودیوی Ringl + Pit ساخت که در نیویورک تایمز مورد بررسی قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | مجموعه‌ها آثار اشترن در مجموعه‌های دائمی زیر نگهداری می‌شوند: موزه یهودیان موزه هنر مدرن موزه هنر متروپولیتن موزه جی.
موضوع مقاله: روزهای اهریمنی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روزهای اهریمنی | مقدمه: روزهای اهریمنی دومین آلبوم استودیویی گروه موسیقی مجازی بریتانیایی گوریلاز است که سال ۲۰۰۵ منتشر شد. | ## بخش 1: روزهای اهریمنی | در این آلبوم هنرمندان مهمان زیادی از جمله دی لا سول، ننه چری، ام‌اف دوم، آیک ترنر و دنیس هاپر حضور دارند. آلبوم روزهای اهریمنی ادامهٔ همان رویکرد موسیقایی گوریلاز است که ترکیبی از سبک‌های گوناگون مانند آلترناتیو راک، تریپ‌هاپ، آلترناتیو هیپ‌هاپ و آرت پاپ را کنار هم به‌کار می‌گیرد. فضای موسیقی و مضامین ترانه‌ها تاریک‌تر از آلبوم نخست گروه است و موضوعات آخرالزمانی و فضای سیاسی پس از ۱۱ سپتامبر در آن پررنگ است. | ## بخش 2: روزهای اهریمنی | دیمن آلبارن، خواننده و از خالقان پروژه، این آلبوم را یک آلبوم مفهومی آزاد توصیف کرده که «جهانی در وضعیت شب» را روایت می‌کند. مثل آلبوم قبلی، انتشار Demon Days نیز با یک کمپین چندرسانه‌ای بزرگ شامل وب‌سایت‌های تعاملی، موزیک‌ویدئوهای انیمیشنی و… همراه بود. موفقیت تجاری آلبوم روزهای اهریمنی چشمگیر بود؛ در جدول آلبوم‌های بریتانیا در رتبهٔ اول و در جدول بیلبورد ۲۰۰ آمریکا در رتبهٔ ششم قرار گرفت. | ## بخش 3: روزهای اهریمنی | تاکنون هشت میلیون نسخه از این آلبوم در دنیا فروش رفته است؛ در بریتانیا شش بار و در آمریکا دو بار گواهینامه پلاتینی گرفته است. آلبوم روزهای اهریمنی هنگام انتشار با تحسین منتقدان روبه‌رو شد و از آن زمان تاکنون به‌عنوان یکی از بهترین آثار گوریلاز و یکی از برترین آلبوم‌های قرن ۲۱ شناخته می‌شود؛ به‌ویژه به‌خاطر تنوع سبک‌های موسیقایی، مضامین پست‌مدرن آینده‌نگر و فضای تیره و گیرای آن. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۲۳، مجلهٔ رولینگ استون آلبوم را در رتبهٔ ۴۳۷ فهرست «۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران‌ها» قرار داد.
موضوع مقاله: آنیتا ره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنیتا ره | مقدمه: آنیتا کلارا رِه (متولد ۹ فوریهٔ ۱۸۸۵ در هامبورگ، درگذشتهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۳۳ در کامپن) نقاش آوانگارد آلمانی در دورهٔ جمهوری وایمار بود. | ## بخش 1: آنیتا ره | زندگی او در خانواده‌ای یهودی و قدیمی از بازرگانان هامبورگ که در تجارت کالاهای هندی فعال بودند، متولد شد. در سال ۱۹۰۶، او با ماکس لیبرمان آشنا شد، کسی به استعداد او پی برد و او را به ادامهٔ مسیر هنری تشویق کرد. او، فرانتس نلکن و چند نفر دیگر، حدود سال ۱۹۱۰، یک گروه کارگاهی تشکیل دادند، اما این گروه به‌دلیل عشقِ بی‌پاسخ او به نلکن منحل شد. در ۱۹۱۹، او به گروه انشعاب هامبورگ پیوست که بر اساس گروه‌های مشابه در برلین و مونیخ شکل گرفته بود. | ## بخش 2: آنیتا ره | او همچنین چندین نقاشی دیواری در ساختمان‌های عمومی خلق کرد، اما بیشتر آن‌ها بعدها توسط دولت نازی تخریب شدند. در سال ۱۹۳۰، او سفارش ساخت یک سه‌لتی برای محراب کلیسای جدید آنسگارکی‌رخه در لانگنهورن را دریافت کرد. با این حال، مسئولان کلیسا از طرح‌های او راضی نبودند و این سفارش در سال ۱۹۳۲ به‌دلیل «نگرانی‌های مذهبی» پس گرفته شد. در همین زمان، نازی‌ها او را یهودی اعلام کرده و انجمن هنر هامبورگ او را «بیگانه» خواند. | ## بخش 3: آنیتا ره | او در سال ۱۹۳۳ خودکشی کرد، بخشی به‌دلیل خصومت و آزار دائمی نیروهای یهودی‌ستیز، و بخشی به‌دلیل ناکامی‌های شخصی. در سال ۱۹۳۷، نازی‌ها آثار رِه را «منحط» اعلام کرده و شروع به پاکسازی آن‌ها از موزه‌ها کردند. | ## جمع‌بندی | ویلهلم ورنر، سرایدار نگارخانه هنر هامبورگ بسیاری از نقاشی‌های او را با پنهان‌کردنشان در آپارتمانش حفظ کرد.
موضوع مقاله: الیزابت آبگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الیزابت آبگ | مقدمه: او در جریان هولوکاست به حدود ۸۰ یهودی پناه داد و به همین دلیل به عنوان درستکار در میان ملل شناخته شد. | ## بخش 1: الیزابت آبگ | در سال ۱۹۱۲، در دانشگاه لایپزیگ ثبت‌نام کرد و تاریخ، مطالعات کلاسیک و مطالعات رومی را مطالعه نمود و در سال ۱۹۱۶ دکترای خود را دریافت کرد. او در سال ۱۹۱۸ به برلین نقل مکان کرد، زمانی که منطقهٔ آلزاس توسط فرانسه بازپس‌گرفته شد. | ## بخش 2: الیزابت آبگ | در برلین، در فعالیت‌های امدادی پس از جنگ که توسط جامعهٔ کوئیکرها سازماندهی شده بود، شرکت نمود. او در سال ۱۹۲۴ به عنوان معلم در لوئیزن‌گیمنازیوم برلین در برلین-میته مشغول به کار شد و عضو فعال حزب دموکرات آلمان بود. | ## بخش 3: الیزابت آبگ | آبیگ پس از به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۳، به‌طور علنی از رژیم نازی انتقاد کرد. | ## جمع‌بندی | او به‌عنوان مجازات برای انتقادش به مدرسه‌ای دیگر منتقل شد و در سال ۱۹۳۸ توسط گشتاپو مورد بازجویی قرار گرفت.