موضوع مقاله: فساد در لسوتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فساد در لسوتو | مقدمه: فساد در لسوتو همواره از دوران اولیه‌اش که تحت قیمومت بریتانیا بود، وجود داشته است. | ## بخش 1: فساد در لسوتو | پادشاه موشوشوه دوم (۱۹۳۸–۱۹۹۶) دوره‌ای سرشار از فساد و پارتی‌بازی را تجربه کرد که شامل اتهامات سوءاستفاده از بودجه‌های دولتی و اعطای قراردادهای دولتی به دوستان بود. با این حال، با پذیرش نظام چندحزبی در دهه ۱۹۹۰، کشور توانست برخی از مشکلات پیشین را مورد توجه قرار دهد. در دولت نتسو موخهله (۱۹۹۳–۱۹۹۸) نیز اتهامات فساد مالی در ارتباط با سوءاستفاده از بودجه پروژه‌های توسعه‌ای مطرح بود. در همین دوره، دوره نخست‌وزیری پاکالیتا موسیسیلی (۱۹۹۸–۲۰۱۲) به دلیل موارد متعدد فساد از جمله رشوه‌خواری مرتبط با پروژه آب‌های بلند لسوتو، به عنوان دوره‌ای چالش‌برانگیز شناخته می‌شود. در دوره نخست‌وزیر توماس تابانه (۲۰۱۷–۲۰۲۰) نیز فساد یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های لسوتو باقی ماند؛ دولت وی با پرونده‌های متعددی در زمینه سوءاستفاده از بودجه‌ها از جمله اختلاس کمک‌های مالی مرتبط با بحران کووید-۱۹ مواجه بود که نشان‌دهنده عمق این مشکل است. وضعیت فساد در لسوتو با ضعف نهادها، عدم تمایل به مبارزه با فساد، شفافیت و پاسخگویی محدود در دولت و نهادهای عمومی، فقدان مکانیزم‌های حمایت از گزارشگران فساد و مشارکت عمومی، گستردگی پارتی‌بازی و قوم‌سالاری، محدودیت در دسترسی به اطلاعات و آزادی مطبوعات تشدید شده است. اقدامات مقابله با فساد در لسوتو شامل ایجاد سازمان DCEO و تشکیل محکمه ضد فساد، تصویب قوانین مرتبط با سیاست‌های ضد فساد، حمایت‌های بین‌المللی از جمله سازمان ملل متحد و بانک توسعه آفریقا، و فعالیت‌های جامعه مدنی مانند کمپین‌های آگاهی‌بخشی است. مسئولان استعماری بودجه‌های اختصاص‌یافته به پروژه‌های توسعه‌ای را به تاراج برده و آن‌ها را برای منافع شخصی خود به کار گرفتند. | ## بخش 2: فساد در لسوتو | زمین‌هایی که متعلق به مردم باسوتو بود، اغلب بدون پرداخت غرامت مصادره و به مستعمره‌نشینان و حامیان استعماری اختصاص داده می‌شد. مردان باسوتو مجبور به کار در معادن و مزارع شدند، غالباً تحت شرایط سخت و بدون دریافت مزد منصفانه. مسئولان استعماری رشوه می‌گرفتند و در اعطای قراردادها و مشاغل به دوستان و خانواده‌ها ترجیح می‌دادند. اداره استعماری سیاست‌های تفکیک نژادی و تبعیض را ادامه داد و دسترسی مردم باسوتو به آموزش، خدمات بهداشتی و فرصت‌های اقتصادی را محدود کرد. مسئولان استعماری قدرت زیادی داشتند و اغلب از آن برای بهره‌کشی و ارعاب مردم محلی استفاده می‌کردند. آن‌ها با رهبران سنتی فاسد تبانی کرده و این افراد از فعالیت‌های غیرقانونی ثروت کسب می‌کردند. این فساد و بهره‌کشی مانع توسعه اقتصادی و اجتماعی لسوتو شده و فقر و نابرابری را ادامه داد. سوءاستفاده از بودجه‌های تخصیص‌یافته برای پروژه‌های مختلف توسط مدیران و سیاست‌مداران به رویه‌ای رایج تبدیل شده است. | ## بخش 3: فساد در لسوتو | رهبران همچنین به اعطای مناقصات به بستگان یا دوستان خود که صلاحیت لازم را ندارند روی آورده‌اند، تنها به این دلیل که می‌خواهند به آن‌ها کمک مالی کنند و همچنین آن‌ها را در بخش دولتی به کار می‌گیرند. مسئولان از کسب‌وکارها و اعضای جامعه رشوه می‌گیرند تا مجوزها و اسناد قانونی لازم را سریع‌تر صادر کنند و این افراد بتوانند آزادانه فعالیت کنند. این امر مانعی برای رشد اقتصادی لسوتو بوده و باعث عقب‌ماندگی کشور در زمینه فرصت‌های برابر در بخش توسعه شده و همچنین اعتماد شکننده مردم به دولت و نهادها را تضعیف کرده است. از سوی دیگر، فساد عدالت را مخدوش می‌کند، فقر بی‌پایان را در میان مردم حفظ کرده و جایگاه جهانی خوب کشور را لکه‌دار می‌سازد. رتبه‌بندی بین‌المللی در شاخص ادراک فساد ۲۰۲۴ که توسط سازمان شفافیت بین‌الملل منتشر شده است، لسوتو نمره ۳۷ را در مقیاسی از ۰ (بسیار فاسد) تا ۱۰۰ (کاملاً پاک) کسب کرده است. بر اساس این نمره، لسوتو در میان ۱۸۰ کشور رتبه ۹۹ را به خود اختصاص داده است، به طوری که کشوری که رتبه اول را دارد به عنوان دارای پاک‌ترین بخش عمومی شناخته می‌شود. برای مقایسه با نمرات منطقه‌ای، میانگین نمره کشورهای جنوب صحرای آفریقا ۳۳ بوده است. | ## جمع‌بندی | برای مقایسه با نمرات جهانی، بهترین نمره ۹۰ (رتبه ۱)، میانگین نمره ۴۳ و بدترین نمره ۸ (رتبه ۱۸۰) بوده است.