موضوع مقاله: سقوط بغداد (۱۹۱۷) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سقوط بغداد (۱۹۱۷) | مقدمه: سقوط بغداد (۱۱ مارس ۱۹۱۷) در جریان لشکرکشی به میان‌رودان و نبرد میان نیروهای امپراتوری بریتانیا و امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول رخ داد. | ## بخش 1: سقوط بغداد (۱۹۱۷) | ورود ژنرال سر فردریک استنلی مود پس از تسلیم پادگان کوت توسط بریتانیایی‌ها در ۲۹ آوریل ۱۹۱۶، ارتش بریتانیا در میان‌رودان دستخوش بازسازی اساسی شد. فرمانده جدید، ژنرال سر فردریک استنلی مود، وظیفه بازیابی اعتبار نظامی بریتانیا را به عهده گرفت. در حالی که این نیروها در حال آموزش بودند، مهندسان نظامی بریتانیا یک راه‌آهن صحرایی از ساحل تا بصره ساختند. ژنرال مود همچنین نیروی کوچکی از قایق‌های مسلح و کشتی‌های پشتیبانی رودخانه‌رو را در منطقه مستقر کرد. انگلیسی‌ها حدود پنجاه‌هزار سرباز آموزش‌دیده و مجهز داشتند؛ بیشترشان سربازان هند بریتانیا از نیروی اعزامی هند د که به همراه لشکر ۱۳ (غربی) ارتش بریتانیا، نیروهای اعزامی میان‌رودان را تشکیل می‌دادند. بخش‌های هندی سپاه سوم هند (که سپاه دجله نیز نامیده می‌شد) نیز در واحدهای ارتش بریتانیا بود. نیروهای عثمانی کوچکتر بودند؛ شاید حدود بیست‌وپنج هزار نیرو، تحت فرماندهی ژنرال خلیل پاشا. نیروهای عثمانی بر سر پادگانی به نام چم خدایری به می‌جنگیدند که انگلیسی‌ها پس از دو هفته محاصره (۶ تا ۱۹ ژانویه ۱۹۱۷) آن را تصرف کرده‌بودند. | ## بخش 2: سقوط بغداد (۱۹۱۷) | انگلیسی‌ها در ادامه مجبور شدند نیروهای عثمانی را از یک خط دفاعی قوی در امتداد رودخانه الغراف خارج کنند. فرمانده محلی عثمانی، قره‌بکر بیگ، اجازه نداد نیروهایش مانند نیروهای ژنرال تاونشند در اولین نبرد کوت، در این شهر گرفتار شوند. خلیل پاشا تصمیم گرفت برای دفاع از بغداد، نیروهایش را در محل تلاقی دیالی و دجله در حدود ۵۶ کیلومتری جنوب بغداد مستقر کند. او معتقد بود که می‌تواند از مواضع عثمانی پیشی بگیرد و مستقیماً برای بغداد ضربه بزند. خلیل پاشا در پاسخ، ارتش خود را از مواضع دفاعی خود خارج کرد تا در برابر انگلیسی‌ها را در آن سوی رودخانه مستقر شوند. این شکست ناگهانی، خلیل پاشا را نگران کرد و به ارتش خود دستور داد تا به سمت شمال بغداد عقب‌نشینی کنند. با اینکه مقامات عثمانی دستور تخلیه بغداد را در ساعت ۸ شب ۱۰ مارس صادر کردند، اما اوضاع به سرعت از کنترل خلیل پاشا خارج شد. انگلیسی‌ها به دنبال نیروهای عثمانی بودند و بغداد را بدون جنگ در ۱۱ مارس تصرف کردند. | ## بخش 3: سقوط بغداد (۱۹۱۷) | پی‌آمدها نتیجه این نبرد، پیروزی قاطع برای انگلیس و یک شکست دیگر برای دولت عثمانی بود. دولت عثمانی مجبور شد به عملیات نظامی خود در ایران پایان دهد و برای جلوگیری از حرکت انگلیسی‌ها برای تصرف موصل، ارتش جدیدی ایجاد کند. بریتانیایی‌ها ولایت بصره را در نزدیکی آغاز جنگ در سال ۱۹۱۴ و اکنون مرکز ولایت بغداد را تصرف کرده بودند. اگرچه این خبر خوبی برای نیروهای انگلیسی بود، اما این امر باعث درگیری بوروکراتیک زیادی بین دولت انگلیس در لندن و دولت انگلیس در هند بر سر نحوه مدیریت منطقه شد. زمانی که مود بغداد را تصرف کرد، بالفعل فرماندار میان‌رودان از بصره تا بغداد بود. سر پرسی کاکس، افسر سیاسی سپاه دجله، تلاش کرد اعلامیه‌ای صادر کند مبنی بر اینکه این ولایت تحت اداره مشترک بریتانیا و هند است، اما لندن به کاکس دستور داد که اعلامیه خود را صادر نکند. لندنی‌ها اعلامیه خود را صادر کردند و در آن از رهبران عرب خواستند تا به دولت بریتانیا کمک کنند. به هر حال، آنها محرکان اصلی نبرد میان‌رودان بودند و می‌خواستند این منطقه جدید تحت کنترل مستقیم خودشان قرار گیرد. | ## جمع‌بندی | حکم آن، یک اداره بریتانیایی و نه انگلیسی-هندی برای بصره و یک مدیر عرب برای بغداد بود.