موضوع مقاله: هکتور مونرو، هشتمین لرد نوور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هکتور مونرو، هشتمین لرد نوور | مقدمه: هکتور مونرو، هشتمین لرد نوور (؛ 1726 – 27 december ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. | ## بخش 1: هکتور مونرو، هشتمین لرد نوور | او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۷۶۸ تا ۱۸۰۲ نماینده اینورنس برگ در مجلس عوام بریتانیا بود. اوایل دوران نظامی در اسکاتلند او پسر هیو مونرو، هفتمین لرد نووار، در راس، اسکاتلند بود. خانواده‌اش همچنین خانه‌ای در کلی‌ساید در گلسپی، ساترلند داشتند که در آن زمان مجموعه‌ای از کلبه‌ها بود و نه شهری که بعداً شکل گرفت. او در شبه‌نظامیان گلسپی خدمت کرد که در نبرد لیتل‌فری در ۱۵ آوریل ۱۷۴۶ در ساترلند، جایی که ژاکوبیت‌ها شکست خوردند، در کنار دولت جنگیدند. او در سنین پایین، احتمالاً در هنگ ۶۴ پیاده‌نظام (کوهستان‌نشینان لودون) در سال ۱۷۴۷، وارد ارتش منظم شد. گفته می‌شود هکتور اولین مأموریت خود را در ارتش پس از کمک به دوشس گوردون که به تنهایی در ساترلند سفر می‌کرد، دریافت کرد. دوشس بعداً از نفوذ خود استفاده کرد تا برای او یک مأموریت ستوانی در هنگ ۳۴ پیاده‌نظام (کامبرلند) فراهم کند. نقشه‌های اولیه آن را «تِنوئر» (به زبان گالیک اسکاتلندی: تیگ ان فوآمهیر، خانه غول) می‌نامند. دستگیری شورشیان یعقوبی نوشتار اصلی: حمله به رانوک در سال ۱۷۵۳ یا ۱۷۵۴، به هکتور مونرو دستور داده شد تا با سه اسکادران از دراگون‌ها به بادنوک برود تا شورشیان خاصی را در آن منطقه دستگیر کند، و دستور ویژه‌ای برای دستگیری جان دو کامرون، معروف به " گروهبان مور " داشت. هکتور مونرو همچنین وظیفه داشت تا ایون مک‌فرسون اهل کلونی را که در قیام جاکوبیت‌ها در سال ۱۷۴۵ شرکت داشت، دستگیر کند. | ## بخش 2: هکتور مونرو، هشتمین لرد نوور | روایت مک‌فرسون این است که روزی مونرو، با گروه بزرگی از سربازان، خانه مک‌فرسون را محاصره کرد. مک‌فرسون که هیچ راه فراری نداشت، خود را به عنوان یک پادو یا مهتر آرایش کرد، جلو آمد و اسب ستوان مونرو را نگه داشت در حالی که مونرو خانه‌اش را برای یافتن او جستجو می‌کرد. گفته می‌شود که در بازگشت، مونرو یک شیلینگ به مهتر آرایش داد و سپس سوار بر اسب رفت. با این حال، روایت دیگری از این داستان این است که مونرو اهل نووار در واقع مک‌فرسون را به خوبی می‌شناخت و هنگام انداختن هزینه مهتر آرایش به او چشمک می‌زد. در سال ۱۷۵۹، او به درجه سرگردی در هنگ ۸۹ پیاده‌نظام (هایلند) که به تازگی تأسیس شده بود، منصوب شد. جنگ در هند در دسامبر ۱۷۶۰، هنگ ۸۹ام از پورتسموث به مقصد هند شرقی حرکت کرد و در نوامبر به بمبئی رسید. دوک گوردون مایل بود که این هنگ را همراهی کند، اما به درخواست مادرش، جورج دوم، پادشاه بریتانیای کبیر، با گفتن این جمله که «فقط نه دوک در پادشاهی اسکاتلند وجود دارد»، او را ترغیب کرد که برای پایان تحصیلاتش در خانه بماند. هنگ ۸۹ هیچ ایستگاه خاصی به آن اختصاص داده نشده بود، اما مدام از جایی به جای دیگر در حرکت بود تا اینکه یک دسته قوی به فرماندهی سرگرد هکتور مونرو به ارتش تحت فرماندهی سرگرد جان کارناک، در همسایگی پاتنا، پیوست. سپس سرگرد مونرو فرماندهی را به عهده گرفت و با حمایت خوب افرادش، شورش مهیبی را در میان سربازان سرکوب کرد. پس از آنکه ۲۰ سرباز توسط سرگرد مونرو با شلیک توپ اعدام شدند و با برقراری نظم و انضباط، در ۲۳ اکتبر ۱۷۶۴ در نبرد بوکسار به دشمن حمله کرد. | ## بخش 3: هکتور مونرو، هشتمین لرد نوور | اگرچه نیروی مخالف او پنج برابر نیروی خودش بود، اما او آن را سرنگون و پراکنده کرد. به گفته مورخ جان ویلیام فورتسکیو، نیروهای مغول ۲۰۰۰ نفر کشته و ۱۳۳ توپ در میدان به جا گذاشتند. در این نامه آمده است: «پیروزی چشمگیری که شما به دست آوردید، به طوری که با یک ضربه نقشه‌های دشمن علیه این استان‌ها را کاملاً نقش بر آب کردید، رویدادی است که به ویژه برای شما، جناب، و برای همه افسران و افراد تحت فرمانتان بسیار افتخارآمیز است و در عین حال، مزایای خاصی برای گروهان به همراه دارد، به طوری که ما را بر آن می‌دارد تا از شما صمیمانه تشکر کنیم.» به خاطر این خدمت مهم، سرگرد مونرو بلافاصله به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت. عضو پارلمان در سال ۱۷۶۸، پس از بازگشت به خانه، به عنوان نماینده پارلمان از حوزه انتخابیه اینورنس برگ انتخاب شد، که بیش از سی سال نمایندگی آن را ادامه داد، اگرچه بخش زیادی از این دوره را در هند گذراند. او یکی از سهامداران بانک ورشکسته ایر داگلاس، هرون و شرکا بود که در بحران مالی ۱۷۷۲ فروپاشید. شاید به همین دلیل بود که در سال ۱۷۷۸ برای به دست گرفتن فرماندهی ارتش مدرس کمپانی هند شرقی به آنجا بازگشت. بازگشت به هند بعدها در سال ۱۷۷۸، مونرو پوندیچری را از فرانسوی‌ها گرفت، اما در سال ۱۷۸۰ در جنگ دوم انگلیس و میسور، شکست حیدرعلی از نیروی بریتانیایی در نبرد پرامباکام در نزدیکی کونجیورام، او را مجبور به عقب‌نشینی به کوه سنت توماس کرد. در آنجا، سر ایر کوت فرماندهی ارتش را به دست گرفت و در سال ۱۷۸۱ در پورتو نوو (پارانجیپتای)، جایی که مونرو فرماندهی لشکر راست را بر عهده داشت، پیروزی بزرگی علیه حیدرعلی به دست آورد. نگاپاتام در نوامبر همان سال توسط مونرو تصرف شد؛ و در سال ۱۷۸۲ او به اسکاتلند بازنشسته شد. در سال ۱۷۸۲، بنای یادبود فیریش به دستور مونرو در فیریش، نزدیک اوانتون، ایستر راس، اسکاتلند ساخته شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۷۸۷، به او سرهنگی هنگ چهل و دوم پیاده‌نظام (رویال هایلند) داده شد، سمتی که تا زمان مرگش در سال ۱۸۰۵ در اختیار داشت.