موضوع مقاله: کشتی هوایی مرموز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کشتی هوایی مرموز | مقدمه: گزارش‌های معمول این کشتی هوایی شامل مشاهده نورهای پرنده ناشناس در شب بود، اما روایت‌های دقیق‌تر، از وسایل نقلیه هوایی واقعی شبیه به یک کشتی هوایی (Dirigible) یا بالون خبر می‌دادند. | ## بخش 1: کشتی هوایی مرموز | گزارش‌های کشتی هوایی مرموز به عنوان پیش‌درآمد فرهنگی ادعاهای مدرن دربارهٔ شیء ناشناس پرنده (یوفو) یا بشقاب پرنده که توسط حیات فرازمینی هدایت می‌شوند، نگریسته می‌شود. گزارش‌های مربوط به خدمه و خلبانان ادعایی این کشتی‌های هوایی معمولاً آن‌ها را انسان‌نما توصیف می‌کردند، هرچند گاهی خدمه ادعا می‌کردند که از مریخ آمده‌اند. در آن زمان به‌طور گسترده باور بر این بود که این کشتی‌های هوایی مرموز محصول کار مخترع یا نابغه‌ای هستند که هنوز آمادگی علنی کردن اختراع خود را ندارد. اغلب استدلال شده است که مشاهدات کشتی هوایی مرموز نمی‌تواند نشان‌دهنده کشتی‌های هوایی هدایت‌پذیر واقعی باشد، زیرا هیچ پرواز آزمایشی مستند و رسمی از کشتی‌های هوایی دوربرد یا هواپیماهای موتوردار در آن دوره در ایالات متحده وجود ندارد و «نگه داشتن چنین چیزی به صورت مخفیانه غیرممکن و غیرمنطقی بود.» اگرچه چندین کشتی هوایی آزمایشی پیش از گزارش‌های ۱۸۹۶–۹۷ ساخته و آزمایش شده بودند (برای مثال سولومون اندروز پروازهای آزمایشی موفقی با Aereon خود در نیوجرسی در سال ۱۸۶۳ انجام داد)، اما فناوری آن روز به هیچ وجه نمی‌توانست کشتی‌های هوایی با قابلیت‌هایی که مردم در سال‌های ۱۸۹۶–۹۷ گزارش می‌دادند تولید کند. به ویژه داستان‌های «فرانک رید» اثر Luis Senarens که از سال ۱۸۸۲ آغاز شد و مکرراً بر کشتی‌های هوایی تمرکز داشت، در میان مخاطبان آمریکایی بسیار محبوب بود. ژول ورن، که با سنارنز آشنایی داشت، ایده مخترع مخفی را که یک کشتی هوایی قدرتمند ساخته بود برای رمان خود به نام روبر فاتح (که در سال ۱۸۸۷ در آمریکا منتشر شد) وام گرفت. اواخر قرن نوزدهم دوره‌ای از نوآوری‌های تکنولوژیک شدید، از جمله اختراع تلفن و اتومبیل بود. نشریات گسترده دربارهٔ پروازهای سبک‌تر از هوا و سنگین‌تر از هوا در اواخر قرن نوزدهم باعث به وجود آمدن این باور عمومی شد که توسعه یک کشتی هوایی موفق قریب‌الوقوع است. در ۱۷ نوامبر ۱۸۹۶، درست همان روزی که اولین مشاهده کشتی هوایی مرموز در ساکرامنتو (کالیفرنیا) رخ داد، روزنامه Sacramento Bee متنی را چاپ کرد که ادعا می‌شد تلگرافی از یک مخترع نیویورکی است؛ او اظهار کرده بود که با کشتی هوایی خود از نیویورک به کالیفرنیا پرواز می‌کند و ظرف دو روز به آنجا می‌رسد. مشاهدات اولیه در ژوئیه ۱۸۶۸، نشریه The Zoologist گزارشی از یک روزنامه محلی در کوپیاپو نقل کرد مبنی بر اینکه «پرنده‌ای غول‌پیکر» با «فلس‌های درخشان» که صدایی فلزی تولید می‌کرد، در حال پرواز بر فراز شهر دیده شده است. چارلز فورت در کتاب سال ۱۹۳۱ خود به نام Lo!، این گزارش را همراه با گزارش‌های مختلف دیگر از پدیده‌های هوایی قرن ۱۹ و ۲۰ مورد بحث قرار داد. در ۲۹ ژوئیه ۱۸۸۰، دو شاهد در لویی‌ویل (کنتاکی) شیء پرنده‌ای را دیدند که به عنوان «مردی احاطه شده توسط ماشین‌آلاتی که به نظر می‌رسید با دستانش کار می‌کند» همراه با بال‌هایی که از پشتش بیرون زده بود، توصیف شد. در نیویورک تایمز گزارش شد که «ظاهراً مردی با بال‌های خفاش و پاهای قورباغه اصلاح‌شده بود… هیولا در پاسخ به سوت یک لوکوموتیو بال‌هایش را تکان داد.» به گفته محقق جروم کلارک، گزارش‌هایی از مشاهده کشتی هوایی در سال ۱۸۸۰ در نیومکزیکو نیز به ثبت رسیده است.. موج کشتی‌های هوایی ۱۸۹۶–۱۸۹۷ شناخته‌شده‌ترین موج از مشاهدات کشتی‌های هوایی مرموز در سال ۱۸۹۶ از کالیفرنیا آغاز شد. سپس، در اوایل سال ۱۸۹۷، گزارش‌ها و روایت‌های مشابهی از مناطق دیگر منتشر شد که به‌طور کلی در پهنه کشور به سمت شرق حرکت می‌کردند. اگرچه اکثریت شاهدان تنها یک نور یا گروهی از نورها را در حال حرکت در آسمان شب گزارش کردند، برخی از روایت‌ها در طول این موج ادعا می‌کردند که سرنشینانی در برخی از این وسایل نقلیه قابل مشاهده بودند و گهگاه برخوردهایی با خلبان یا خدمه نیز گزارش می‌شد. این سرنشینان اغلب انسان به نظر می‌رسیدند، هرچند رفتار، حرکات و پوشش آن‌ها گاهی غیرعادی گزارش شده است. مایک دش، مورخ، مجموعه مشاهدات ۱۸۹۶–۱۸۹۷ را توصیف و خلاصه کرده و می‌نویسد: تعداد کل مشاهدات گزارش شده در طول موج ۱۸۹۶–۹۷ به هزاران مورد می‌رسید؛ بر اساس گزارش‌های روزنامه‌ها، تعداد کل شاهدان ممکن است از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر فراتر رفته باشد. همچنین در ماه‌های نوامبر و دسامبر، گزارش‌هایی از این کشتی هوایی در قلمرو آریزونا، نوادا، اورگن، ایالت واشنیگتن و بریتیش کلمبیا منتشر شد. بسیاری از گزارش‌های روزنامه‌ها، این مشاهدات را بخشی از یک پرواز بین‌قاره‌ای توسط مخترع کشتی هوایی توصیف می‌کردند. یک نور مرموز برای نخستین بار در شامگاه ۱۷ نوامبر ۱۸۹۶ بر فراز پایتخت ایالتی، ساکرامنتو، دیده شد. چندین شهروند نوری پرنده و عجیب را مشاهده کردند که به آرامی در آسمان و در ارتفاع تخمینی حرکت می‌کرد. به دلیل ابرناکی شدید در آن شب، جزئیات کمی قابل مشاهده بود؛ اکثر شاهدان تنها یک منبع نوری را گزارش کردند، اما چند نفر گفتند که می‌توانستند بدنه تاریک و مبهمی را در پشت نور درخشان تشخیص دهند. لوری ادعا کرد صدایی از داخل وسیله شنیده که دستوراتی برای افزایش ارتفاع صادر می‌کرده تا به برج مناره‌دار کلیسا برخورد نکنند. لوری همچنین توصیف کرد که نیروی محرکه این وسیله توسط دو مرد تأمین می‌شد که بر پدال‌های دوچرخه پا می‌زدند. | ## بخش 2: کشتی هوایی مرموز | بالای سر این مردان، به نظر می‌رسید که یک بخش مسافربری زیر بدنه اصلی قرار دارد و یک چراغ جلو درخشان نیز در بخش جلویی نصب شده بود. برخی شاهدان گزارش دادند که هنگام عبور نور از بالای سرشان، صدای صحبت یا آواز خواندن شنیده‌اند. در ۱۹ نوامبر ۱۸۹۶، روزنامه Daily Mail استوکتون یکی از قدیمی‌ترین روایت‌ها از مشاهده یک سفینه بیگانه ادعایی را منتشر کرد. شاو ادعا کرد در حالی که با کالسکه خود در حومه لودی در حال حرکت بود، با آنچه به نظر می‌رسید یک فضاپیمای فرودآمده باشد، برخورد کرد. شاو آن را دارای سطحی فلزی و بدون هیچ ویژگی خاصی به جز یک سکان و سرهای نوک‌تیز توصیف کرد. گفته می‌شود سه موجود بیگانهٔ باریک‌اندام با قد حدود در حالی که «صدای چهچهه عجیبی تولید می‌کردند» از سفینه به او نزدیک شدند. این موجودات کالسکه شاو را بررسی کردند و سپس سعی کردند او را به زور با خود به کشتی هوایی ببرند. گفته شده پس از اینکه بیگانگان متوجه شدند قدرت بدنی کافی برای بردن شاو را ندارند، او را رها کردند، سوار سفینه شدند و به سرعت از دید خارج گشتند. این مورد توسط برخی به عنوان یک تلاش اولیه برای ربودن توسط بیگانگان نگریسته می‌شود. در اواخر همان شب، این نور در سان فرانسیسکو، اوکلند و چندین شهر دیگر نیز دیده شد و هزاران نفر از جمله کارکنان خانگی شهردار سان فرانسیسکو، آدولف سوتو، آن را مشاهده کردند. کالینز به رسانه‌ها گفت که چند ماه پیش مردی برای مشاوره حقوقی دربارهٔ «اولین کشتی هوایی کاربردی جهان» با او تماس گرفته است. کالینز مدعی شد نورهایی که دیده شده، مربوط به پروازهای آزمایشی شبانه موکل او بوده است. پس از این ادعا، روزنامه‌ها لقب «کالینزِ کشتی هوایی» را به او دادند، اما فشار خبرنگاران و تمسخر عمومی باعث شد او بعدها از ادعاهای خود عقب‌نشینی کرده و مخفی شود. تقریباً هم‌زمان با دور شدن کالینز از ماجرای کشتی هوایی، ویلیام هنری هریسون هارت، دادستان کل سابق ایالت کالیفرنیا، پیش‌قدم شد و مدعی شد که وکالت مخترع کشتی هوایی را بر عهده دارد. او همچنین مدعی شد که در واقع دو کشتی هوایی وجود دارد؛ یکی در کالیفرنیا ساخته شده و دیگری در نیوجرسی. وی بعدها ادعا کرد که سومین کشتی هوایی «بسیار پیشرفته‌تر» در حال ساخت است و پس از تکمیل و آزمایش، برای بمباران هاوانا با دینامیت استفاده خواهد شد. هارت از فردی به نام دکتر کاتلین به عنوان یکی از مخترعان و دکتر بنجامین (همان دندانپزشکی که هرگونه ارتباطی را تکذیب کرده بود) به عنوان دستیار او نام برد. هارت نیز مانند کالینز، بعدها داستان‌های خود را تغییر داد و در نهایت صحبت با روزنامه‌ها را دربارهٔ کشتی هوایی متوقف کرد. دقیقاً مشخص نیست که هارت و کالینز چه نقش واقعی در ماجرای ظهور کشتی هوایی کالیفرنیا داشته‌اند. ویلیام راندولف هرست در سرمقاله‌ای که در ۵ دسامبر ۱۸۹۶ در سانفرانسیسکو اگزمینر منتشر شد، به «روزنامه‌نگاری جعلی» که به عقیده او منجر به خلق داستان کشتی هوایی شده بود، تاخت: موج کشتی‌های هوایی کالیفرنیا در دسامبر ۱۸۹۶ به پایان رسید، اما در فوریه ۱۸۹۷، گزارش‌هایی از نورهای مرموز در آسمان شب بر فراز غرب نبراسکا، آغازگر موج بزرگتری از مشاهدات بود که بخش اعظم میان‌غرب آمریکا را پوشش داد. این موج دوم تا مه ۱۸۹۷ ادامه یافت و گزارش‌های پراکنده‌ای نیز در ژوئن به ثبت رسید. Paul Globe، ۱۳ آوریل ۱۸۹۷ اگرچه بسیاری از روزنامه‌های سراسر کشور گزارش‌های مربوط به مشاهدات کالیفرنیا را منتشر کردند، اما به نظر می‌رسید این پدیده در ایالت‌های میان‌غرب و شرقی توجه کمتری را جلب کرده بود. با فرارسیدن سال ۱۸۹۷، موج کالیفرنیا پایان یافت، به جز چند مشاهده منزوی در اواسط ژانویه. در ۲ فوریه ۱۸۹۷، روزنامه Omaha Bee گزارشی از مشاهده‌ای بر فراز هیستینگز (نبراسکا) منتشر کرد: «چندین نفر از مردم هیستینگز گزارش می‌دهند که یک کشتی هوایی یا چیزی شبیه به آن، در آسمان غرب این شهر در حال پرواز بوده است… دیدبانی دقیقی برای ظهور مجدد آن برقرار شده است.» یکی از شاهدان در آرکانزاس مدعی شد که خلبان کشتی هوایی (در میانه تنش‌های منجر به جنگ آمریکا و اسپانیا) به او گفته است که مقصدشان کوباست تا با استفاده از «مسلسل هاچکیس» خود، «اسپانیا را بکشند». در روایتی از تگزاس، سه مرد از برخورد با یک کشتی هوایی و «پنج مرد با لباس‌های عجیب» گزارش دادند که ادعا می‌کردند از بازماندگان ده قبیله گمشده هستند و زبان انگلیسی را از اعزام قطب شمال هیو ویلوبی در سال ۱۵۵۳ آموخته‌اند. | ## بخش 3: کشتی هوایی مرموز | کشتی هوایی ناگهان ناپدید شد و مردی در جای آن ظاهر گشت؛ خلبان دستگاه کوچکی را به آن‌ها نشان داد که به او اجازه می‌داد کشتی هوایی را آنقدر کوچک کند که در جیبش جا شود. در ۲۸ مارس ۱۸۹۷، صدها نفر در توپیکا (کانزاس) یک «نور قرمز خونی» را دیدند که به آرامی حرکت می‌کرد. هاپکینز با یک کشتی هوایی فرودآمده به طول در نزدیکی اسپرینگفیلد، میزوری برخورد کرده است. خدمه آن یک زن و مرد برهنه بودند که به آسمان اشاره کرده و کلمه‌ای شبیه به «مریخ» (Mars) را به زبان آوردند. واقعه آرورا، تگزاس در روایتی از آرورا که در ۱۹ آوریل ۱۸۹۷ در دالاس مورنینگ نیوز منتشر شد، گزارش شد که یک کشتی هوایی با یک آسیاب بادی برخورد کرده و متلاشی شده است. بر اساس این گزارش، جسد سرنشین که به شدت آسیب دیده بود، نشان می‌داد که او «ساکن این جهان نیست». اگرچه این داستان در دهه ۱۹۶۰ مورد توجه علاقه‌مندان به یوفو قرار گرفت، اما اکثر محققان آن را یک شوخی فریب‌آمیز (Hoax) می‌دانند. ماجرای الکساندر همیلتون الکساندر همیلتون از لروی (کانزاس) مدعی شد که در آوریل ۱۸۹۷، یک کشتی هوایی بر فراز آغل گاوهای او توقف کرده و با یک کابل قرمز، یکی از گوساله‌های او را ربوده و با خود برده است. با این حال، در سال ۱۹۷۷ محققان تأیید کردند که این داستان تنها تلاشی برای برنده شدن در مسابقه «باشگاه دروغگویان» (Liars' Club) برای خلق عجیب‌ترین داستان خیالی بوده است. مشاهدات بعدی در سال ۱۹۰۹، مجموعه‌ای از گزارش‌های مشاهده کشتی هوایی در نیو انگلند منتشر شد که احتمالاً ناشی از یک شوخی فریب‌آمیز توسط والاس تیلینگهاست بود؛ او به دروغ ادعا کرد که یک وسیله نقلیه «سنگین‌تر از هوا» اختراع کرده و با آن از ووستر (ماساچوست) به نیویورک پرواز کرده است. گزارش‌های مشابهی از نیوزیلند، استرالیا و نقاط مختلف اروپا از جمله بریتانیا نیز منتشر شد. تا این زمان، فناوری کشتی هوایی پیشرفت زیادی کرده بود و چندین مدل موفق از جمله زپلین ساخته شده و به پرواز درآمده بودند. در سال ۱۹۰۹، ۴۷ پرواز موتوردار انجام شده بود و صدها مقاله خبری دربارهٔ هوانوردی منتشر گشت، به همین دلیل ادعاهای مربوط به کشتی‌های هوایی برای مردم آن زمان باورپذیر به نظر می‌رسید. جروم کلارک می‌نویسد: «یک ویژگی عجیب موج‌های کشتی هوایی پس از ۱۸۹۷، فراموشی تاریخی آن‌ها بود. برای مثال، سال ۱۹۰۹ با سیلی از مشاهدات جهانی و بحث‌های پیرامون آن همراه بود، اما روایت‌های آن زمان هیچ اشاره‌ای به وقایع مشابه و بسیار جنجالی که تنها یک دهه قبل رخ داده بود، نمی‌کردند.» توضیحات احتمالی شوخی‌های فریب‌آمیز یا شناسایی اشتباه در طول موج ۱۸۹۶–۹۷، تلاش‌های زیادی برای توضیح این پدیده صورت گرفت؛ از جمله شناسایی اشتباه اجرام آسمانی، حقه، شوخی دستی، نمایش تبلیغاتی و توهم. هاف، اخترشناس و مدیر رصدخانه دیربورن، اطمینان داشت که مردم ستاره ابط‌الجوزا در صورت فلکی شکارچی را مشاهده کرده‌اند. اخترشناسان دیگر معتقد بودند شاهدان احتمالاً مشتری، زهره و مریخ را با کشتی هوایی اشتباه گرفته‌اند. ثابت شد که برخی گزارش‌ها تنها بادبادک‌ها یا بالون‌هایی بوده‌اند که فانوس یا شمع به آن‌ها متصل شده بود. دیوید مایکل جیکوبز معتقد است بسیاری از داستان‌های کشتی هوایی ریشه در «خبررسانی جعلی» توسط خبرنگاران جویای نام داشت. در آن دوران روزنامه‌نگاری زرد در اوج بود و تشخیص این داستان‌ها به دلیل لحن طنزآمیز و اغراق‌آمیزشان آسان است. کشتی‌های هوایی واقعی برخی از نویسندگان استدلال کرده‌اند که این گزارش‌ها، روایت‌های واقعی از کشتی‌های هوایی ساخته دست بشر بوده‌اند. حتی شایعه شده بود که توماس ادیسون ذهن پشت این اختراعات است، تا جایی که در سال ۱۸۹۷ وی مجبور شد با صدور بیانیه‌ای تند، هرگونه ارتباط با این اشیاء را تکذیب کند.. دو افسر مهندس ارتش فرانسه به نام‌های آرتور کربز و شارل رنار، موفق شده بودند در اوایل سال ۱۸۸۴ با یک کشتی هوایی با نیروی الکتریکی به نام «لا فرانس» پرواز کنند. او معتقد است این وسایل توسط گروهی از افراد اهل کالیفرنیا در آیووا ساخته شده بودند. آلن دانلک نیز در کتاب خود (۲۰۰۹) مورد مشابهی را مطرح کرده و حدس می‌زند که مخترع در حال انجام یک سری پروازهای آزمایشی کوتاه از غرب به شرق و در امتداد خطوط راه‌آهن برای پشتیبانی لجستیکی بوده است. | ## جمع‌بندی | ادعاهای منشأ فرازمینی در سال‌های ۱۸۹۶ و ۱۸۹۷، برخی روزنامه‌ها فرضیه فرازمینی را برای توضیح ظاهر کشتی‌های هوایی پیشنهاد کردند.