موضوع مقاله: پروانه سفید رگ‌سیاه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پروانه سفید رگ‌سیاه | مقدمه: محدوده پراکنش آن از شمال غرب آفریقا در غرب تا قفقاز و سراسر دیرین‌قطب تا سیبری و ژاپن در شرق امتداد دارد. | ## بخش 1: پروانه سفید رگ‌سیاه | زیرگونه‌ها زیرگونهها عبارتند از: آپوریا کراتگی آدربال (فروه‌ستورفر، ۱۹۱۰) ژاپن آپوریا کراتگی اوگوستا (توراتی، ۱۹۰۵) سیسیل آپوریا کراتگی اوگوستیور (گریوز، ۱۹۲۵) اردن، اسرائیل آپوریا کراتگی بانگهاسی (بریک، ۱۹۲۱) آپوریا کراتگی بازانیا (فروه‌ستورفر، ۱۹۱۰) آلپ آپوریا کراتگی کلونا (کرولیکوفسکی، ۱۹۰۹) روسیه آپوریا کراتگی کراتگی (لینه، ۱۷۵۸) اسکاندیناوی آپوریا کراتگی فرت (توراتی و فیوری، ۱۹۳۰) یونان آپوریا کراتگی هیالینا (روبر، ۱۹۰۷) آسیای صغیر آپوریا کراتگی ایرانیکا (فورستر، ۱۹۳۹) ارمنستان، ایران، جمهوری آذربایجان آپوریا کراتگی کاراواایوی (کرولیکوفسکی، ۱۹۲۶) روسیه، اوکراین، بالکان آپوریا کراتگی مورتانیکا (اوبرتور، ۱۹۰۹) شمال آفریقا آپوریا کراتگی ماینهاردی (کرولیکوفسکی، ۱۹۰۹) سیبری، شبه‌جزیره کامچاتکا آپوریا کراتگی پلوسیدا (روبر، ۱۹۰۷) کپه‌داغ آپوریا کراتگی روتوندا (آیچبرگر، ۱۹۷۱) ایتالیا آپوریا کراتگی روتائه (بریک، ۱۹۴۰) اسپانیا آپوریا کراتگی ساخالیننسیس (ماتسومورا، ۱۹۲۵) ساخالین آپوریا کراتگی شوگنانا (شلیوژکو، ۱۹۲۵) پامیر آپوریا کراتگی تیانشانیکا (رول، ۱۸۹۳) آپوریا کراتگی ترانسیتوریا (لمپکه، ۱۹۷۴) اروپای مرکزی پراکندگی و زیستگاه این گونه در جنگل‌های باز، زمین‌های چرا، باغ‌ها، مسیرها، باغچه‌ها، چمنزارها و بیشه‌زارها در بیشتر اروپا، آسیای معتدل، کره و ژاپن یافت می‌شود. این گونه از جزایر بریتانیا منقرض شده است، اما تلاش‌های غیررسمی برای بازگرداندن این گونه در جنوب انگلستان انجام شده است. علاوه بر این، ماده با مالش دادن بال‌هایش به یکدیگر بیشتر فلس‌های خود را از دست می‌دهد که نتیجه آن تقریباً شفاف شدن بال‌هاست. این پروانه را می‌توان از سایر اعضای پروانه‌های سفید جنس پیرید به دلیل بال‌های رگ‌دار مشخصش تشخیص داد. شفیره به رنگ سفید مایل به کرم، با لکه‌های سیاه، با یک کمربند ابریشمی به یک شاخه متصل است. سفید، با رگبرگ‌های سیاه نازک، ماده دارای ناحیه دیسکی بزرگ با فلس‌های پراکنده روی بال جلو؛ سطح زیرین مشابه سطح بالایی. سراسر اروپا و شمال آسیا، تا شمال دور و در شمال آفریقا تا دامنه‌های کوه‌های اورس گسترش می‌یابد؛ در مصر وجود ندارد. | ## بخش 2: پروانه سفید رگ‌سیاه | (۱۹ الف) دارای رگبرگ‌های عرضی به‌طور مشخص‌تر سیاه و رگبرگ‌های انتهایی در حاشیه دیستال با غبار سیاه بیشتری هستند، و تمام رگبرگ‌ها در زیر با حاشیه سیاه پهن‌تری دارند: از سیسیل. — هیالینا زیرگونه جدید، از توروس (جنوب آسیای صغیر)، در نر سفید خالص است، با رگبرگ‌های نازک تیره، نوک‌های آن‌ها به سختی قابل مشاهده تیره شده‌اند؛ ماده به اندازه آلپیکا شفاف نیست، لبه‌های تیره رگبرگ‌ها در انتها کم‌رنگ اما پهن هستند، و رگبرگ‌های عرضی بال جلو با سیاه سایه‌دارتر هستند. — پلوسیدا زیرگونه جدید، از آیدره، در هر دو جنس دارای فلس‌های پراکنده است، اما رگه‌های تیره دورتر به سمت قاعده گسترش می‌یابند؛ در زیر، بال عقب و نوک بال جلو دارای ته رنگ زرد هستند، رگبرگ‌های بال جلو با حاشیه نسبتاً پهن قهوه‌ای دودی. — توت علاوه بر این، انحرافات زیر را برمی‌شمارد: سوفوسا نمونه‌هایی هستند که با قهوه‌ای دودی سایه‌دار شده‌اند؛ مارجیناتا افراد دارای نوار حاشیه دیستال مشخص سیاه در بال عقب (تا حدودی یادآور کولیاس ادوسا)؛ لونولاتا دارای رگبرگ‌های دیسکو-سلولار بال عقب با علامت پهن سیاه است که یک نیم‌ماه سیاه مشخص را تشکیل می‌دهد؛ ملانا دارای نوارهای قهوه‌ای دودی بین رگبرگ‌های سطح زیرین بال عقب است؛ فلاوا نمونه‌های کاملاً زرد هستند. — لارو پوشیده از کرک‌های کوتاه سفید؛ خاکستری خاکستری، پشتی سیاه، با دو نوار نارنجی-زرد یا قهوه‌ای-قرمز و بالای پاها یک خط زرد-قرمز؛ سر، پاهای سینه‌ای و پاهای مخرجی سیاه؛ روی پرونوس، پیروس و کراتگوس، بالغ در ماه مه. این پروانه هنوز هم در مناطق محلی بسیار فراوان است، اگرچه فراوانی و دامنه آن در نتیجه تخریب سیستماتیک لانه‌های زمستانی و مبارزه با پرچین‌های زالزالک به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است. ازدحام و دسته‌های مهاجر این پروانه از دوران گذشته ثبت شده است، و «پیش‌گویی باران خونی» به ترشحات قرمز تیره پروانه‌هایی نسبت داده می‌شود که تعداد زیادی از آن‌ها در یک فضای کوچک از شفیره خارج شده بودند. | ## بخش 3: پروانه سفید رگ‌سیاه | به نظر می‌رسد این گونه در اروپای مرکزی شایع‌تر است؛ دکتر سایتس این حشره را به صورت منفردتر در آسیای شرقی و همچنین در الجزایر یافت، جایی که در ماه ژوئن در نزدیکی لامبز با آن مواجه شد. کراتگی در جنوب ژاپن کمیاب‌تر از شمال آن کشور است، همچنین در منطقه آمور، جایی که همراه با آ. ویرایش جلد ۱: بخش ۱، پروانه‌های بزرگ منطقه دیرین‌قطب، پروانه‌های روزانه دیرین‌قطب، ۱۹۰۹، ۳۷۹ صفحه، با ۸۹ صفحه رنگارنگ (۳۴۷۰ شکل) زیست‌شناسی دوره پرواز پروانه سفید رگ‌سیاه بین آوریل و ژوئیه است. تخم‌ها بر روی گیاه میزبان، که معمولاً عضوی از تیره گلسرخیان رزاسه است و اغلب روی درختان و درختچه‌ها (سیب معمولی، سیب کایدو، گلابی اروپایی، گلابی آسیایی، بارانک سوئدی، بارانک دورگه، بارانک، زالزالک یک‌برچه، زالزالک دوبرچه، زالزالک ژاپنی، آلوچه خاردار، گیلاس پرنده، گیلاس پرنده ساخالین، توس spp.، بید برگ‌فلفلی، به ژاپنی) گذاشته می‌شوند. کرم‌ها به صورت گروهی در یک چادر تارمانند با برگ‌های درهم‌تنیده زمستان‌گذرانی می‌کنند. | ## جمع‌بندی | کرم‌ها در ابتدا به صورت نزدیک به هم از برگ‌های گیاه میزبان تغذیه می‌کنند، قبل از اینکه در مراحل رشدی بعدی به سایر قسمت‌های درخت پراکنده شوند.