aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: قباعه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قباعه | مقدمه: این روستا در ۶ کیلومتری شمال‌شرق شهر صفد و در نزدیکی جاده صفد–جسر بنات یعقوب در جلیل بالا قرار داشت. | ## بخش 1: قباعه | قباعه میان دو دره کوچک جای گرفته بود: مجرای بالایی وادی وقّاص در شمال و مجرای بالایی وادی مشیرفه در جنوب. در پیرامون روستا آثار باستانی شامل غارها، چاه‌ها، آب‌انبارها، گورستان‌ها و صخره‌های تراشیده وجود داشت که نشان‌دهنده سکونت دیرینه در این ناحیه بود. پیشینه دوره عثمانی در سال ۱۵۹۶ میلادی نام قباعه در دفترهای مالیاتی عثمانی در قالب ناحیه «جیرا» از توابع سنجق صفد ثبت شده‌است. جمعیت روستا در آن زمان تماماً مسلمان بود و ۱۱ خانوار و ۲ مرد مجرد (برآورد ۹۹ نفر) داشت. ساکنان مالیات ثابتی به میزان ۲۰ درصد بر فرآورده‌های کشاورزی شامل گندم، جو، درختان زیتون، تاکستان‌ها، بزها و کندوهای زنبور عسل می‌پرداختند که مجموع آن ۲٬۲۸۰ آقچه بود. در نقشه‌ای که پیر ژاکوتن در جریان لشکرکشی ناپلئون در ۱۷۹۹ تهیه کرد، این روستا با نام «Koubaa» ثبت شده‌است. در سال ۱۸۳۸ ادوارد رابینسون این روستا را با نام «el-Kuba'ah» به‌عنوان روستایی مسلمان‌نشین در ناحیه «الخیط» ثبت کرد. | ## بخش 2: قباعه | در سال ۱۸۸۱ پیمایش فلسطین غربی از سوی صندوق اکتشاف فلسطین روستا را با نام «Kabbaah» چنین توصیف کرد: «روستایی سنگی با چند غار در جنوب آن، دارای حدود ۱۵۰ نفر مسلمان؛ بر فراز یک خط‌الرأس واقع شده با زیتون‌زار و زمین کشاورزی. آب از برکه و چشمه‌های خوب تأمین می‌شود.» فهرست جمعیتی حدود سال ۱۸۸۷ جمعیت «Kaba'ah» را در حدود ۳۸۵ نفر مسلمان نشان می‌دهد. دوره قیمومت بریتانیا بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام دادند، جمعیت «قباعه» ۱۷۹ نفر مسلمان بود. قباعه روستایی فشرده بود و از نزدیک به ۶۰ خانه ساخته‌شده از سنگ و خشت تشکیل می‌شد؛ برخی از خانه‌ها در دل صخره کنده شده بودند. در اواخر دوره قیمومت، گسترش جمعیتی و شهری روستا مساحت ساخت‌وساز آن را به ۶۶ دونوم رسانده بود. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۴۶۰ نفر مسلمان بود و مساحت کل زمین‌های آن ۱۳٬۸۱۷ دونوم بود. از این میزان، ۳۷۹ دونوم باغ و زمین آبیاری‌شدنی، ۷٬۹۶۶ دونوم زیر کشت غلات و ۶۶ دونوم ساختمان‌های مسکونی بود. | ## بخش 3: قباعه | بیشتر ساکنان به کشاورزی می‌پرداختند؛ به‌ویژه پرورش درختان میوه مانند زیتون، انگور و انجیر. درختان دامنه‌های کوه را پوشانده بودند و غلات و سبزیجات در بستر دره‌ها کاشته می‌شدند. جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن در ۲ مه ۱۹۴۸، ایگال آلون با نیروهای هاگانا عملیاتی را آغاز کرد و پس از تصرف عین الزیتون و بیریا، روستاهای فرعم، قباعه و مغر الخیط را با آتش خمپاره‌انداز بمباران کرد که به تخلیه گسترده ساکنان انجامید. قباعه سرانجام در ۲۶ مه ۱۹۴۸ پس از حمله نظامی نیروهای اسرائیلی در چارچوب عملیات یفتاح به‌طور کامل از سکنه تخلیه شد. در سال ۱۹۵۳ شهرک حاتصور هگلیلیت در ۳ کیلومتری جنوب محل روستا پایه‌گذاری شد؛ اما بر زمین‌های خود روستا بنا نشد. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۹۲ محل روستا چنین توصیف شده‌است: «آوار سنگی خانه‌های ویران‌شده محل را پوشانده و بوته‌ها، علف‌ها، کاکتوس‌ها و درختان انجیر و کاج در آن می‌رویند.
موضوع مقاله: سده ییتسحاق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سده ییتسحاق | مقدمه: این روستا در بخش شرقی دشت شارون و در جنوب شرقی خدرا واقع شده و در حوزهٔ اداری شورای منطقه‌ای مناشه قرار دارد. | ## بخش 1: سده ییتسحاق | اقتصاد محلی بر پایهٔ کشاورزی استوار است و روستا از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان محصولات کشاورزی و گل در گلخانه‌های اطراف خود به‌شمار می‌رود. پیشینه این روستا در سال ۱۹۵۲ میلادی در محلی که پیش‌تر کیبوتص لهاووت حاویوا در آن مستقر بود بنیان‌گذاری شد؛ لهاووت حاویوا یک سال پیش از آن به مکان کنونی خود، سه کیلومتر شرقی‌تر، جابه‌جا شده بود. بنیان‌گذاران روستا مهاجران یهودی (عولیم) از لهستان بودند که به حزب چپ‌گرای مپام وابستگی داشتند. | ## بخش 2: سده ییتسحاق | بر پایهٔ منبع عبری، در کنار مهاجران لهستانی، مهاجرانی از ایران و یمن نیز در تأسیس روستا نقش داشتند. جغرافیا سده ییتسحاق در ارتفاع ۳۵ متری از سطح دریا در بخش شرقی دشت شارون قرار دارد. فاصلهٔ آن تا ساحل دریای مدیترانه نزدیک به ۱۱ کیلومتر، تا مرکز تل‌آویو در حدود ۴۲ کیلومتر به سوی جنوب غربی، تا مرکز حیفا در حدود ۴۵ کیلومتر به سوی شمال و تا شهر خدرا ۷ کیلومتر به سوی شمال غربی است. | ## بخش 3: سده ییتسحاق | در مرز شرقی موشاو، نهر حاویوا جریان دارد که به نهر خدرا می‌ریزد و در کنارهٔ غربی روستا وادی نهر ییتسحاق قرار دارد. سده ییتسحاق از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۵۸۱ به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است و بزرگراه شمارهٔ ۶ (بزرگراه فرااسرائیلی) از شرق موشاو می‌گذرد. این روستا یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان محصولات کشاورزی و گل در مجموعه‌های گلخانه‌ای اطراف خود در اسرائیل به‌شمار می‌رود. | ## جمع‌بندی | با این حال، بخش رو به رشدی از ساکنان روستا را افرادی تشکیل می‌دهند که پیوندی با کشاورزی ندارند.
موضوع مقاله: سده یوآو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سده یوآو | مقدمه: این کیبوتص میان شهرهای کریات گت، کریات ملاخی و اشکلون واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای یوآو اداره می‌شود. | ## بخش 1: سده یوآو | سده یوآو به نام ایتسخاک دوبنو، رزمنده پالماخ با نام رمز «یوآو» نام‌گذاری شده‌است که در جریان جنگ ۱۹۴۸ عرب و اسرائیل هنگام دفاع از کیبوتص نگبا در نزدیکی همین محل کشته شد. این کیبوتص بر زمین روستای فلسطینی عراق سویدان که در سال ۱۹۴۸ تخلیه شده بود بنا گردید. اقتصاد کیبوتص بر کشاورزی، پرورش طیور و گردشگری (چشمه‌های آب گرم معدنی) استوار است. پیشینه کیبوتص سده یوآو در سال ۱۹۵۶ به‌صورت یک مزرعه کوچک کشاورزی تأسیس شد و در ۱ ژوئن ۱۹۶۶ گروهی از جوانان وابسته به جنبش صهیونیستی هاشومر هاتزائیر به‌طور رسمی در آن ساکن شدند. | ## بخش 2: سده یوآو | این کیبوتص بر زمین‌های روستای فلسطینی عراق سویدان بنا شد که در سال ۱۹۴۸ تخلیه شده بود. نام کیبوتص برگرفته از نام رمز ایتسخاک دوبنو («یوآو»)، سرگرد پالماخ است که در جنگ ۱۹۴۸ هنگام دفاع از کیبوتص نگبای مجاور در بمباران‌های دژ پلیس بریتانیایی (که بعدها «دژ یوآو» نامیده شد) کشته شد. سرانجام، توسعه‌دهندگان به توانمندی این چاه‌ها به‌عنوان منبع حمام‌های معدنی سرشار از گوگرد پی بردند و در دهه ۱۹۸۰ کیبوتص یک مجموعه آبگرم درمانی به نام «حمه یوآو» را افتتاح کرد. یافته‌های باستان‌شناختی به گفته باستان‌شناس ناحیه اشکلون در سازمان باستان‌شناسی اسرائیل، یک کارگاه شراب‌سازی دوره بیزانس در حمه یوآو کشف شده و سه کارگاه مشابه نیز در نزدیکی آن یافت شده‌اند. | ## بخش 3: سده یوآو | این کارگاه‌ها در امتداد جاده باستانی بیت گوورین به بندر اشکلون قرار داشتند و گمان می‌رود که شراب تولیدشده از این مسیر به اروپا و شمال آفریقا صادر می‌شده‌است. جغرافیا سده یوآو در ارتفاع ۱۰۳ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی اسرائیل در ناحیه شفلا واقع شده‌است. فاصله آن تا ساحل دریای مدیترانه ۱۱ کیلومتر، تا مرکز تل‌آویو نزدیک به ۴۸ کیلومتر و تا بخش تاریخی اورشلیم در حدود ۵۴ کیلومتر است. خصوصی‌سازی در سال ۲۰۰۴ کیبوتص خصوصی‌سازی شد و از نظام اشتراکی در مدیریت اقتصادی خود دست کشید. | ## جمع‌بندی | بر پایه آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت کیبوتص ۴۳۰ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن ۰٫۹ درصد افزایش نشان می‌داد.
موضوع مقاله: سدی ترومات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سدی ترومات | مقدمه: این روستا در دره بیت شیان و در نزدیک به ۷ کیلومتری جنوب بیت‌شئان جای دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای عمق همعاینوت اداره می‌شود. | ## بخش 1: سدی ترومات | موشاو سدی ترومات یکی از چهار موشاو در بلوک «بیکورا» است؛ سه موشاو دیگر عبارت‌اند از رِوایا، رِحوو و تل تئومیم. این روستا در سال ۱۹۵۱ توسط مهاجران یهودی کُرد از روستای سندور در عراق بنیان‌گذاری شد. نام «سدی ترومات» به معنای «کشتزارهای هدیه‌ها» از مرثیه داوود برای شائول و یوناتان که در نبرد با فلیسطی‌ها در کوه جلبوع کشته شدند برگرفته شده‌است. جغرافیا سدی ترومات در ارتفاع ۱۳۰ متر زیر سطح دریا در دره بیت شیان واقع شده که بخشی از درهٔ اردن است. زمین دره هموار است و تپه‌های کوچکی که بیشتر بازماندهٔ سکونتگاه‌های باستانی هستند آن را قطع می‌کنند. در نزدیک به ۳ کیلومتری غرب روستا، زمین به‌سرعت به دامنه‌های کوه‌های گلبوع بالا می‌رود. این روستا ۳۲ کیلومتر جنوب دریاچهٔ طبریه، ۷ کیلومتر غرب رود اردن و در حدود ۷۸ کیلومتر شمال شرقی تل‌آویو جای دارد. | ## بخش 2: سدی ترومات | بزرگ‌راه ۹۰ از میان روستا عبور می‌کند و آن را به شبکهٔ راه‌های اسرائیل پیوند می‌دهد. پیشینه آغاز شکل‌گیری سه موشاو بلوک بیکورا (رِوایا، سدی ترومات و رِحوو) به اوایل سال ۱۹۵۰ بازمی‌گردد که آبراهام هرتسفلد تصمیم به ایجاد سکونتگاه در منطقهٔ سامریه گرفت. کیبوتص‌های دینی از سازمان شهرک‌سازی هپوعل همیزراحی خواستند گروهی را برای اسکان در این محل سازمان‌دهی کند تا ویژگی دینی منطقه حفظ شود. در سپتامبر ۱۹۵۱ نخستین نقطهٔ سکونتی موقت بر زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی السامریه برپا شد که بعدها به موشاو رحوو تبدیل شد. بنیان‌گذاران آن یهودیان کُردِ مهاجر از روستای سندور در عراق بودند که پیش از مهاجرت نیز به کشاورزی اشتغال داشتند. نام روستا از آیهٔ ۲۱ باب نخست کتاب دوم سموئیل گرفته شده‌است؛ جایی که داوود برای شائول و یوناتان که در جنگ با فلیسطی‌ها بر کوه جلبوع کشته شدند سوگواری می‌کند. حمله انتحاری ۲۰۰۳ در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۳ یک حمله انتحاری در موشاو رخ داد که طی آن اونر مردخای، فروشندهٔ مغازهٔ روستا، کشته شد. | ## بخش 3: سدی ترومات | بزرگ‌راه ۹۰ بزرگ‌راه ۹۰ که شاهراهی اصلی میان اورشلیم و شمال اسرائیل از راه درّهٔ اردن است از میان روستا می‌گذرد. این جاده سبب آلودگی صوتی و مشکلات ایمنی برای ساکنان شده و در طول سال‌ها قربانیانی نیز گرفته‌است. امروزه در روستا ۶۱ مزرعهٔ خصوصی وجود دارد که هر یک ۴۰ دونم (۴ هکتار) مساحت دارد و بر کشاورزی فشردهٔ گلخانه‌ای متمرکز است. برخی ساکنان نیز به کارهای خاکی، پیمانکاری جاده‌سازی و اقامتگاه‌های گردشگری می‌پردازند. امکانات مرکز پیش‌دبستانی و دبستان در مجتمع «بیکورا» در مرکز بلوک روستاها و در حاشیهٔ شمالی موشاو سدی ترومات قرار دارند. در این مجتمع استخر شنا، مجموعهٔ ورزشی، فروشگاه و کتابخانه نیز برای ساکنان روستاهای اطراف فراهم است. | ## جمع‌بندی | بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴، شمار ساکنان ۴۳۲ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن ۲٫۹ درصد افزایش داشت.
موضوع مقاله: شیخ عجلین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیخ عجلین | مقدمه: شیخ عجلین محله‌ای در جنوب غربی شهر غزه در نوار غزه است که در نزدیکی جاده ساحلی و بر فراز تپه‌ای بلند مشرف بر دریای مدیترانه قرار دارد. | ## بخش 1: شیخ عجلین | مساحت آن ۲۲۲۷ دونم است و جمعیت آن در سال ۲۰۱۵ در حدود ۱۵ هزار نفر برآورد شده‌است. شیخ عجلین در دوران معاصر بارها هدف حملات نظامی اسرائیل قرار گرفته و در جریان جنگ غزه (۲۰۲۳–۲۰۲۵) آسیب‌های گسترده‌ای دیده‌است. پیشینه و نام‌گذاری نام «شیخ عجلین» برگرفته از نام شخصی است.Palmer, 1881, page 362 ویکتور گِرَن، پژوهشگر فرانسوی، در سال ۱۸۶۳ میلادی از این منطقه دیدن کرد و شرحی از آن در کتاب خود آورد. آثار باستانی از مهم‌ترین آثار باستانی این منطقه، کف‌پوش موزاییکی (فسیفسا) است که بر فراز تپه «بطشان» قرار دارد و در تابستان ۱۹۶۶ به‌طور تصادفی کشف شد. | ## بخش 2: شیخ عجلین | این کف‌پوش متعلق به کلیسای بیزانسی غزه است و نقش‌هایی از جانوران گوناگون از جمله شیر، پلنگ و زرافه بر آن دیده می‌شود. در دایره‌ای در میانه آن کتیبه‌ای حک شده که ترجمه آن چنین است: «ما دو بازرگان چوب، مناموس و ایزوروس، فرزندان ایزیس مبارک، این فسیفسا را به مقدس‌ترین مکان تقدیم کردیم، در ماه لوس از سال ۵۶۹» که بر پایه تقویم غزه برابر با سال ۵۰۸/۵۰۹ میلادی است. رویدادهای معاصر حمله ۲۰۰۲ در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۲، نیروهای دفاعی اسرائیل به این محله حمله کردند و دفاتر نیروی امنیت پیشگیرانه تشکیلات خودگردان فلسطین را ویران ساختند. نبرد عملیات سرب ریخته در جریان عملیات سرب ریخته در سال ۲۰۰۸–۲۰۰۹، درگیری‌های شدیدی در این محله میان رزمندگان فلسطینی و ارتش اسرائیل رخ داد. | ## بخش 3: شیخ عجلین | جنگ ۲۰۱۴ در جریان جنگ غزه در سال ۲۰۱۴، هواپیماهای اسرائیلی مسجد شیخ عجلین را ویران کردند. پاکسازی فاضلاب و سواحل (۲۰۲۲) در سال ۲۰۲۲، پروژه‌ای با پشتیبانی بین‌المللی برای پاکسازی فاضلاب در غزه اجرا شد که بهره‌برداری از تأسیسات تصفیه فاضلاب را افزایش داد و میزان پساب ورودی به دریا را کاهش داد. در پی این اقدام، آب دریای مدیترانه به اندازه کافی پاکیزه شد و سواحل محله شیخ عجلین به یکی از مقاصد محبوب شنا در شهر غزه تبدیل گردید. | ## جمع‌بندی | تخریب گورستان‌ها (۲۰۲۳) در دسامبر ۲۰۲۳، روزنامه نیویورک تایمز گزارش داد که ارتش اسرائیل شش گورستان در نوار غزه از جمله گورستان شیخ عجلین را با خاک یکسان کرده‌است؛ اقدامی که نمونه‌ای از خشونت علیه مردگان شناخته می‌شود.
موضوع مقاله: شلومی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شلومی | مقدمه: این شهرک در جلیل غربی و در نزدیک به یک کیلومتری مرز لبنان و در حدود ۴ کیلومتری دریای مدیترانه و ۳ کیلومتری رأس الناقوره قرار دارد. | ## بخش 1: شلومی | شلومی در سال ۱۹۵۰ به‌دست مهاجران یهودی از تونس و مراکش بنیان‌گذاری شد و در سال ۱۹۶۰ به‌عنوان شورای محلی اعلام گردید. از مهم‌ترین این حمله‌ها می‌توان به پرتاب موشک‌های کاتیوشا در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ و همچنین حمله‌ای که سرآغاز جنگ ۲۰۰۶ لبنان شد اشاره کرد. در منطقه باستان‌شناختی میان شلومی و کیبوتص حانیتا بقایای شهر مسیحی پی‌مِتصوبا کشف شده که در تلمود اورشلیم از آن یاد شده‌است. ریشه‌شناسی نام نام شلومی از نام یکی از سران قبیله اشر در کتاب مقدس عبری گرفته شده‌است (سفر اعداد، ۳۴:۲۷). این روستای عربی در ماه مه ۱۹۴۸ توسط نیروهای هاگانا به تصرف درآمد و تقریباً به‌طور کامل ویران شد. 22 حمله‌های موشکی شلومی در ۱۱ مه ۲۰۰۵ که مصادف با سالروز استقلال اسرائیل بود هدف حمله موشک‌های کاتیوشای حزب‌الله قرار گرفت. | ## بخش 2: شلومی | در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ بار دیگر شلومی هدف حمله موشکی قرار گرفت؛ این حمله عملیات انحرافی بود که برای تسهیل کشتن سه سرباز و ربودن دو سرباز اسرائیلی انجام شد و جرقه آغاز جنگ ۲۰۰۶ لبنان را زد. در ۶ آوریل ۲۰۲۳ چندین موشک به شهرک اصابت کرد و به یک خیابان و مرکز تجاری آسیب وارد آمد. جنگ غزه در جریان جنگ ۲۰۲۳–۲۰۲۴ حماس و اسرائیل، شهرک‌های مرزی شمال اسرائیل از جمله شلومی هدف حمله‌های هدفمند حزب‌الله و گروه‌های فلسطینی مستقر در لبنان قرار گرفتند و ساکنان آنها تخلیه شدند. جمعیت‌شناسی بر پایه آمار سال ۲۰۲۲، حدود ۹۱٫۸ درصد جمعیت شلومی یهودی و ۸٫۲ درصد متعلق به گروه‌های دیگر بودند. از جمله کارخانه‌های موجود در این منطقه می‌توان به کارخانه گوشت و سوسیس شرکت «زوگلوبک» و «کارخانه فلزات حانیتا» اشاره کرد که ابزار و تجهیزات برش فلز تولید می‌کند. شلومی مرکز تجاری منطقه‌ای برای روستاها و کیبوتص‌های پیرامون خود به‌شمار می‌رود و شورای آن عضو مجموعه مسئولان جلیل غربی است که نهادی اقتصادی برای توسعه و پیشرفت منطقه است. | ## بخش 3: شلومی | باستان‌شناسی ویرانه‌های پی‌مِتصوبا در مسیر جاده میان شلومی و کیبوتص حانیتا، باستان‌شناسان اسرائیلی بقایای شهر پی‌مِتصوبا را یافتند. این شهر مسیحی آبادی بود که نام آن در تلمود اورشلیم، توسفتا (شِویئیت ۴:۸ به بعد) و موزاییک رِحوب متعلق به سده سوم میلادی آمده‌است. این شهر در آغاز سده هفتم میلادی هنگامی ویران شد که ایران ساسانی در جریان جنگ با امپراتوری بیزانس به این منطقه حمله کرد. کتیبه مَعصوب محوطه خربه مَعصوب در بخش شرقی روستای البصه جایی است که کتیبه مَعصوب در آن یافت شد و در سال ۱۸۸۵ به موزه لوور فروخته شد. این کتیبه به خط و زبان فنیقی بر روی یک سنگ‌نبشته آهکی به سبک هلنی نوشته شده و تاریخ آن به ۲۲۲/۲۲۱ پیش از میلاد در دوران حکومت بطلمیوسی بازمی‌گردد. | ## جمع‌بندی | متن ناقص کتیبه مربوط به پرستشگاهی وابسته به عشتروت است و اکنون در موزه لوور نگهداری می‌شود.
موضوع مقاله: شلته | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شلته | مقدمه: شلته (به عربی: ) روستایی عرب فلسطینی در بخش رمله از سرزمین قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. | ## بخش 1: شلته | این روستا بر فراز تپه‌ای از سنگ آهک سخت در دورترین بخش شرقی جلگه ساحلی میانی جای داشت و احتمالاً در سده نوزدهم میلادی آبادانی یافت. شلته در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ به‌دست گردان نخست تیپ یفتاح و در چارچوب عملیات دنی از سکنه تهی شد. در سال ۱۹۷۷ اسرائیل دو شهرک شیلات و کفار روت را بر زمین‌های این روستا بنیاد نهاد. پیشینه دوره‌های هخامنشی تا مملوکی پاره‌سفال‌هایی از دوره‌های هخامنشی، هلنیستی، رومی و بیزانسی در این مکان یافت شده‌اند و نیز سفالینه‌هایی که ممکن است به دوره‌های اموی، عباسی و صلیبی تعلق داشته باشند. پاره‌سفال‌هایی از دوره مملوکی نیز کشف شده‌است؛ هرچند فینکلشتاین این یافته را مشکوک دانسته‌است. دوره عثمانی با توجه به نبود نام روستا در دفترهای اولیه عثمانی، به نظر می‌رسد آبادانی آن در سده نوزدهم میلادی آغاز شده باشد. | ## بخش 2: شلته | در سال ۱۸۷۰ میلادی، ویکتور گرن جهانگرد فرانسوی از شلته دیدن کرد و نوشت که روستا «به چند خانه کاهش یافته و جانشین یک مکان باستانی شده‌است؛ چنان‌که چند آب‌انبار کنده‌شده در میان سکویی سنگی که به دست انسان صاف شده و شماری سنگ پراکنده یا درون‌کار ساختمان‌های مسلمانان گواه آن است.» فهرست روستاهای عثمانی نزدیک به همان سال نشان می‌دهد که شلته ۱۳ خانه و ۴۱ نفر جمعیت (تنها مردان) داشت و در خاور روستای جمزو جای گرفته بود. در آغاز سده بیستم، ساکنانی از روستای خربتا بنی‌حارث به شلته آمدند و آن را به‌عنوان دهکده‌ای وابسته به روستای خود بازآبادانی کردند. دوره قیمومت بریتانیا بر پایه سرشماری سال ۱۹۳۱ که دولت قیمومت بریتانیا انجام داد، شلته ۲۲ نفر جمعیت و ۷ خانه داشت. در بخش شمالی روستا مسجدی وجود داشت و مقام شیخ احمد شلتاوی نیز نزدیک آن قرار گرفته بود. کل زمین‌های روستا ۵٬۳۸۰ دونوم بود که ۲۷ دونوم آن زمین باغی و آبی، ۲٬۱۵۹ دونوم برای کشت غلات و ۶ دونوم زمین ساخت‌وساز عمومی به‌شمار می‌رفت. جنگ داخلی و جنگ ۱۹۴۸ در جریان جنگ داخلی فلسطین، شبه‌نظامیان عرب مستقر در شلته به کاروان‌های یهودی عازم اورشلیم حمله می‌کردند و رفت‌وآمد در این منطقه را فلج می‌ساختند. | ## بخش 3: شلته | در آغاز جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ماه مه ۱۹۴۸ نیروهای لژیون عرب اردن وارد روستا شدند. در پایان عملیات دنی و درست پیش از آغاز آتش‌بس دوم، نیروهای اسرائیلی توجه خود را از دشت لُد–رمله به لطرون معطوف کردند. پس از نیمه‌شب ۱۸ ژوئیه، یک گروهان از گردان نخست تیپ یفتاح شلته را تصرف کرد اما با آتش شدید مواجه شد و ۴۴ نفر تلفات داد. در «تاریخ جنگ استقلال» اسرائیل آمده‌است: «بدین‌سان، ساعاتی پیش از آتش‌بس، سنگین‌ترین ضربه عملیات دنی پرموفقیت بر ما فرود آمد.» بنی موریس مورخ اسرائیلی تاریخ حمله را ۱۵–۱۶ ژوئیه ثبت کرده‌است. به‌هرحال، ساکنان شلته در پی این حمله نظامی آواره شدند و بیشتر خانه‌ها ویران گردید. شلته پس از ۱۹۴۸ اسرائیل در سال ۱۹۷۷ شهرک‌های شیلات و کفار روت را بر زمین‌های روستا بنیاد نهاد. | ## جمع‌بندی | ولید خالدی مورخ فلسطینی در سال ۱۹۹۲ محل روستا را این‌گونه شرح داد: «محوطه از پوشش گیاهی کوهستانی پوشیده شده و درختان انار، بادام و خرنوب و علف‌های بلند در آن روییده‌اند.
موضوع مقاله: شوئوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شوئوا | مقدمه: شوئوا در سال ۱۹۵۰ بنیان‌گذاری شد و در ارتفاع ۶۱۳ متری از سطح دریا بر دامنه‌های جنگلی کوه‌های یهودا جای گرفته‌است. | ## بخش 1: شوئوا | نام این روستا برگرفته از ایستگاه پمپاژ آبی است که در نزدیکی آن بر مسیر خط لوله آب روش‌هاعین به اورشلیم قرار داشت. شوئوا به دو بخش قدیم و نو (که به آن شوئوای گسترش‌یافته نیز گفته می‌شود) تقسیم می‌شود. در جنوب روستا زمین به دره عمیق آبراه ناحال کسالون سقوط می‌کند و در سمت شمال‌غربی دره وادی ناحال نحشون قرار دارد که در ادامه به تنگه راهبردی شعار هاگای منتهی می‌شود. این روستا ۳۸ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۴۲ کیلومتر جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۱۵ کیلومتر غرب بخش تاریخی اورشلیم فاصله دارد. تنها ۳ کیلومتر به سمت شرق شهر ابوغوش واقع است که اعراب اسرائیلی در آن زندگی می‌کنند. | ## بخش 2: شوئوا | شوئوا از راه جاده محلی شماره ۳۹۵۵ به بزرگراه شماره ۱ متصل است که از شمال روستا می‌گذرد و اورشلیم را به تل‌آویو پیوند می‌دهد. پیشینه بنیان‌گذاری شهرک‌سازی نوین یهودی در این منطقه پس از جنگ ۱۹۴۸ آغاز شد؛ زمانی که ارتش اسرائیل دالان اورشلیم را تصرف کرد و بیشتر ساکنان عرب منطقه آواره شدند. در سال ۱۹۳۱ جمعیت ساریس ۴۷۰ نفر در ۱۱۴ خانه بود و در آن مسجد و مدرسه ابتدایی پسرانه وجود داشت. موشاو شوئوا در ۱۳ مارس ۱۹۵۰ به‌عنوان دهکده کاری بر ویرانه‌های روستای ساریس بنیان‌گذاری شد. بر پایه منبع عبری، بنیان‌گذاران نخست مهاجرانی از مراکش و طرابلس بودند؛ هرچند منبع انگلیسی آنان را یهودیان یمنی معرفی می‌کند. | ## بخش 3: شوئوا | در کنار موشاو یکی از ایستگاه‌های پمپاژ خط لوله آب روش‌هاعین−اورشلیم نیز وجود داشت که نام روستا از آن گرفته شده‌است. تعطیلی و بازسازی در سال ۱۹۵۲ نهادهای برنامه‌ریزی شهرک‌سازی اعلام کردند که روستا به اشتباه برپا شده و از ساکنان خواستند تا آن را تخلیه کنند. هنگامی که ساکنان از رفتن سر باز زدند، تأمین آب و دیگر خدمات کاهش یافت تا آنان را وادار به ترک کند. در سال ۱۹۵۷ (بر پایه منبع عبری) یا ۱۹۵۹ (بر پایه منبع انگلیسی و چکی) روستا دوباره در محل ساختمان‌های مهندسان ایستگاه پمپاژ برپا شد. گسترش در سال ۱۹۷۴ تصمیم به گسترش روستا و پذیرش خانواده‌های بیشتر گرفته شد که بخشی از آنان فرزندانی بودند که سهمی از زمین نداشتند. | ## جمع‌بندی | آتش‌سوزی ۲۰۲۱ در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ در جریان آتش‌سوزی بزرگ کوه‌های اورشلیم ساکنان روستا تخلیه شدند و روز بعد اجازه بازگشت یافتند.
موضوع مقاله: شومرا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شومرا | مقدمه: این روستا در نزدیکی مرز لبنان در منطقه جلیل بالا واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف قرار دارد. | ## بخش 1: شومرا | بنیان‌گذاران نخستین آن مهاجران یهودی از مجارستان و رومانی بودند که اندکی پس از پایه‌گذاری روستا را ترک کردند و سال بعد مهاجران یهودی از مراکش جایگزین آنان شدند. جغرافیا شومرا در ارتفاع ۵۷۱ متری از سطح دریا در بخش مرکزی جلیل بالا جای دارد و در حدود ۱۵ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه و ۲ کیلومتر از مرز لبنان فاصله دارد. شومرا به همراه روستاهای اون مناخم، زرعیت و شتولا یک مجموعه پیوسته سکونتگاهی را تشکیل می‌دهد. | ## بخش 2: شومرا | زمین‌های آن پیش‌تر به روستاهای فلسطینی اقرث، سروح و تربیخا تعلق داشت که همگی در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تخلیه شده بودند. ساکنان نخستین اندکی پس از بنیان‌گذاری روستا را ترک کردند، اما در سال ۱۹۵۰ میلادی مهاجران یهودی از مراکش در آن اسکان یافتند و موشاو از نو پایه‌گذاری شد. پس از جنگ، بخشی از ساختمان‌های روستا ویران شد ولی گروهی از ۲۱ خانه در مرکز آن به بخشی از موشاو جدید تبدیل گردید. | ## بخش 3: شومرا | آتش‌سوزی ۱۹۵۵ در اکتبر ۱۹۵۵ آتش‌سوزی بزرگی در موشاو رخ داد که بسیاری از باغ‌ها و شماری از خانه‌های مسکونی را ویران کرد. | ## جمع‌بندی | تأسیسات نظامی یک تسلیحات‌خانه متعلق به نیروهای دفاعی اسرائیل در این موشاو واقع است.
موضوع مقاله: خانواده شراب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خانواده شراب | مقدمه: خانواده شراب یک خانواده فلسطینی ساکن خان یونس و غزه در نوار غزه است که دو تن از اعضای آن در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۹ (۲۶ دی ۱۳۸۷) در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) به دست نیروهای دفاعی اسرائیل کشته شدند. | ## بخش 1: خانواده شراب | محمد شراب (۶۴ ساله) زخمی شد و دو پسرش کساب شراب (۲۷ ساله) و ابراهیم شراب (۱۷ ساله) در دوره‌ای از آرامش نسبی در جنگ جان باختند. عامر شراب، پسر دیگر این خانواده، دانشجوی کالج میدلبری در ایالت ورمانت ایالات متحده آمریکا و عضو سازمان بین‌المللی حل مناقشه «بذرهای صلح» بود. داستان این خانواده از سوی سناتور پاتریک لیهی در صحن مجلس سنای ایالات متحده آمریکا بازگو شد و توجه رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب کرد. | ## بخش 2: خانواده شراب | رویداد ۲۰۰۹ در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۹ (۲۶ دی ۱۳۸۷)، در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)، محمد شراب و دو پسرش کساب و ابراهیم هنگام بازگشت از مزرعه خانوادگی مورد حمله نیروهای اسرائیلی قرار گرفتند. محمد شراب زخمی شد، اما دو پسرش کساب (۲۷ ساله) و ابراهیم (۱۷ ساله) جان خود را از دست دادند. بازتاب بین‌المللی در ۲۹ ژانویه ۲۰۰۹ (۹ بهمن ۱۳۸۷)، مراسم یادبودی برای خانواده شراب در کالج میدلبری برگزار شد. | ## بخش 3: خانواده شراب | سناتور پاتریک لیهی از ایالت ورمانت داستان این خانواده را در صحن مجلس سنای ایالات متحده آمریکا بازگو کرد. | ## جمع‌بندی | حضور یافت و دربارهٔ کشته‌شدن اعضای خانواده‌اش در سال ۲۰۰۹ و همچنین کشته‌شدن پسرعموهایش در جنگ غزه ۲۰۱۴ سخن گفت.
موضوع مقاله: تلمی یحیئل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تلمی یحیئل | مقدمه: این روستا در نزدیکی کریات مالاخی واقع شده و در حوزهٔ اداری شورای منطقه‌ای بیر توفیا قرار دارد. | ## بخش 1: تلمی یحیئل | این روستا ۱۳ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۳۵ کیلومتری جنوب تل‌آویو، نزدیک به ۴۵ کیلومتری جنوب‌غربی اورشلیم و ۳ کیلومتری شمال‌شرقی کریات مالاخی قرار دارد. پیشینه موشاو تلمی یحیئل در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی (عولیم) از بلغارستان و رومانی بر زمین‌هایی که پیش‌تر متعلق به روستای فلسطینی یاصور بود بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 2: تلمی یحیئل | در آغاز، اقتصاد محلی بر کشاورزی استوار بود؛ اما بسیاری از ساکنان تجربه‌ای در کار کشاورزی نداشتند و موشاو را ترک کردند. در سال ۱۹۵۵ گروهی از مهاجران یهودی شمال آفریقا به موشاو فرستاده شدند و جمعیت آن را تقویت کردند. | ## بخش 3: تلمی یحیئل | ## جمع‌بندی | بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت روستا ۹۵۰ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن ۷ درصد افزایش یافته بود.