موضوع مقاله: رابرت اسکارپیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رابرت اسکارپیت | مقدمه: رابرت اسکارپیت ؛ در ۲۴ آوریل ۱۹۱۸ در سنت مکایر، ژیروند، فرانسه زاده و در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۰ در لانگون، ژیروند، فرانسه درگذشت. | ## بخش 1: رابرت اسکارپیت | او بیشتر برای عموم به خاطر نگارش مقالات طنز در روزنامه‌هایی همانند «لوموند» شناخته می‌شود که در آنها از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۹ حدود بیست ستون در ماه می‌نوشت. در ۱۸ سالگی (۱۹۳۶) چون می‌خواست به تحصیل ادامه دهد، بیشتر به ضرورت و علاقه، تحصیل انگلیسی را انتخاب کرد. تحصیلات کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد را با مدرک «دکتری ادبیات انگلیسی» به پایان رساند. او به عنوان متخصص ادبیات انگلیسی نویسنده حدود پنجاه کتاب در زمینه داستان و جامعه‌شناسی مقاله و رمان است. خبرنگار اسکارپیت با داستان‌های کوتاه طنز خود در روزنامه لوموند شناخته شد و به عنوان منتقد ادبی برای بسیاری از مجلات، ستون‌نویس لوموند در سال ۱۹۸۳، سپس جنوب غرب بود. استاد و جامعه‌شناس پس از جنگ جهانی دوم دبیرکل و مدیر مؤسسه فرانسوی آمریکای لاتین در مکزیک شد. سپس استادیار زبان انگلیسی و استاد ادبیات تطبیقی در دانشکده هنر بوردو (۱۹۵۱–۱۹۷۰) و مؤسس مرکز جامعه‌شناسی ادبیات بود که در سال ۱۹۶۰ افتتاح شد و بعدها مؤسسه ادبیات و هنر تکنیک‌های توده ای خوانده شد. اسکارپیت به عنوان مدیر علمی طرح «فرهنگ بین‌المللی اصطلاحات ادبی» (DITL V.2) خدمت کرد. طرح در حال انجام با بودجه انجمن بین‌المللی ادبیات تطبیقی از سال ۱۹۸۸ توسط ژان ماری گراسین ادامه یافت.DITL علوم ارتباطات به قول خودش: برای اندازه‌گیری ریسک نوشتن، باید درک کرد که خواندن چیست، چگونه می‌توان پیام متنی را دریافت کرد. کتاب «جامعه‌شناسی ادبیات» او که در سال ۱۹۵۸ به زبان فرانسه منتشر شد به ۲۳ زبان ترجمه شده‌است. این کتاب که به ۲۰ زبان ترجمه شده‌است، پدیده کتاب جلد شومیز بازار انبوه و پیامدهای ورود به دنیای کتاب‌های ارزان قیمت را تحلیل می‌کند. او دریافت که مسئله کتاب باید به عنوان یک مسئله ارتباطی از طریق نوشتن مورد مطالعه قرار گیرد. | ## بخش 2: رابرت اسکارپیت | از اینرو، با غوطه ور شدن در ادبیات «ارتباط‌شناسی»، یکی از اولین پژوهشگرانی بود که علم ارتباطات را در فرانسه معرفی و ترویج کرد. شغل و به رسمیت شناختن CIS او در سال ۱۹۶۰ «مرکز جامعه‌شناسی واقعیات ادبی» را تأسیس کرد که در سال ۱۹۶۵ به «مؤسسه فنون توده‌ای ادبیات و هنر» و در سال ۱۹۷۸ به «آزمایشگاه علوم اطلاعات و ارتباطات» تبدیل شد. در سال ۱۹۶۷ به او مأموریت داده شد تا مدرسه بوردو را ایجاد کند که بر سرگرمی‌های اجتماعی و فرهنگی - اجتماعی تمرکز داشت و از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ مدیر آن بود. در سال ۱۹۷۲، با همکاری سایر نویسندگان، پژوهشگران و دانشگاهیان، از جمله ژان میریات و رولان بارت، گروه ذی‌نفوذ را ایجاد کرد که هدف آن کسب اعتبار دانشگاهی برای علوم اطلاعات و ارتباطات است. این منجر به ایجاد کمیته علوم اطلاعات و ارتباطات می‌شود که به جامعه علوم اطلاعات و ارتباطات فرانسه (SFSIC) تبدیل شد. اسکارپیت بین سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۸ رئیس دانشگاه بوردو و استاد علوم اطلاعات و ارتباطات شد. پژوهش‌ها و نظریه علم اطلاعات و ارتباطات در سال ۱۹۷۶، او با ارائه نظریه عمومی علوم اطلاعات و ارتباطات، حداقل در فرانسه، پیشگام بود. این مطالعه که مروری بر علم اطلاعات و ارتباطات برای امروز ارائه می‌کند، یک کتاب ضروری برای هر علاقه‌مند به این حوزه علم است. این نیاز به حسابرسی برای هر دو پدیده اطلاعات، بنابراین اسناد به‌طور کلی و موارد مربوط به ارتباطات را تأیید می‌کند. همان‌طور که خودش می‌گوید: از نظر من اطلاعات محتوای ارتباط است و ارتباطات وسیله نقلیه اطلاعات.ژان دوز و آن ماری لولان، مصاحبه رابرت اسکارپیت در سال ۱۹۹۲، منتشر شده در SFSIC نویسنده اسکارپیت در سال ۱۹۶۰ پینچر فرایچ و چندین رمان از جمله مرد جوان و شب (۱۹۸۰) و یک روز زیبا برای مردن (۱۹۹۲) را منتشر کرده است. لیتراترون پس از تغییرات دولت در سال ۱۹۶۸ دنبال شد و سیاستمداران و بازرگانان را به سخره می‌گیرد. در دهه ۱۹۸۰، او کتاب‌هایی برای کودکان نوشت که خودش آنها را تصویرسازی کرد و در مجموعه رولتابوس گنجانده شد. | ## بخش 3: رابرت اسکارپیت | در سال ۱۹۵۳ و با موافقت ژان بروئل، مدیر موسس باتو موش پاریس، رابرت اسکارپیت زندگینامه داستانی ژان سباستین موشه نوشت، جایی که او هم همکار بارون اوسمان، مخترع قایق‌های رودخانه‌ای، و هم خالق یک بازرسی پلیس متخصص در زمینه اطلاعات، کوکی‌ها است. طنز، پاریس: انتشارات دانشگاه فرانسه، ۱۹۶۰ [چاپ دهم: ۱۹۹۴] انقلاب کتاب، پاریس: یونسکو، ۱۹۶۵. [چاپ دوم بازبینی و به روز شده: یونسکو، ۱۹۶۹] ادبی و اجتماعی: عناصری برای جامعه‌شناسی ادبیات، ویرایش. کتاب فرانسوی: سال کتاب بین‌المللی ۱۹۷۲، ترازنامه که به سرپرستی جولین کاین، رابرت اسکارپیت، هانری ژان مارتین تهیه شد. کتاب‌شناسی فارسی اسکارپیت، روبر، ۱۳۷۴: جامعه‌شناسی ادبیات ترجمه مرتضی کتبی، تهران: سمت، ۱۳۶ صفحه. اسکارپیت، روبرت، ۱۳۷۹: جامعه‌شناسی ادبیات ترجمه پرویز امینی، سنندج: دانشگاه کردستان، ۱۲۸ صفحه. اسکارپیت، روبرت، ۱۳۷۹ (چاپ ۲): داستان‌های مکزیکی، ترجمه اردشیر نیک‌پور، تهران: علمی و فرهنگی، ۲۴۴ صفحه. ژان میریات، رابرت اسکارپیت، مستندات و علوم اینفورکام، مستندشناس - علوم اطلاعات، ۲۰۰۰، ج. ژان دوز و آن ماری لولان، مصاحبه با رابرت اسکارپیت در سال ۱۹۹۲، منتشر شده توسط SFSIC. آن ماری لولان، در اطراف رابرت اسکارپیت: جوشش بوردو (۱۹۶۰–۱۹۷۲)، پاریس، هرمس (CNRS)، ۲۰۰۷). مجموعه مقالات روز ادای احترام به رابرت اسکارپیت، ۲۳ اکتبر ۱۹۹۸، ارتباطات و سازمان، (دانشگاه ISIC-GRECO بوردو ۳)، شماره ویژه، s.۲e، ترم ۲۰۰۰. | ## جمع‌بندی | نیکول رابین: ادای احترام به رابرت اسکارپیت، دانشگاهی، نویسنده، روزنامه‌نگار، بوردو، PUB ،۲۰۰۱.