موضوع مقاله: آشپزی مالایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آشپزی مالایی | مقدمه: آشپزی مالایی غذای سنتی مردم مالایی جنوب شرقی آسیا که در مالزی امروزی، اندونزی (بخش‌هایی از سوماترا و کالیمانتان)، سنگاپور، برونئی، تایلند جنوبی و فیلیپین (به‌طور عمده بخش جنوبی) همچنین جزایر کوکوس، جزیره کریسمس، سریلانکا و آفریقای جنوبی ساکن هستند، می‌باشد. | ## بخش 1: آشپزی مالایی | همچنین استفاده از شیر نارگیل در غذاهای مالایی، در ویژگی غلیظ و خامه ای نمودن آنها، اهمیت دارد. رکن دیگر آنها سس میگو است که هم چنین مواد اولیه برای تهیهٔ سامبال، یک سس یا چاشنی قوی تهیه شده از سس میگو، فلفل تند، پیاز و سیر می‌باشد. در پخت و پز غذاهای مالایی همچنین از علف لیمو و خسرودار، به مقدار فراوانی استفاده می‌شود. اگر چه در هر وعده غذایی مالایی، انواع مختلفی از غذا وجود دارد، تمام آنها در همان وعده مصرف می‌شوند و برای چند وعده در نظر گرفته نمی‌شود. غذاها طوری در نظر گرفته می‌شوند تا بین همه به مقدار یکسان قرار داده شود و در کنار هر غذا یک قاشق گذاشته می‌شود. واژه گزینی کمابیش هر فرهنگ و زبانی در اصطلاحات استفاده شده در آشپزی، از جمله مالایی که با واژه‌های خاص خودش هنگام آماده‌سازی، روشهای پخت و پز و نام فراوان غذاها را دربر گرفته، دخیل بوده است. واژگان غذایی مالایی توسط انتقال فرهنگی در گذر نسل‌های زیادی شکل گرفته است.والدین مالایی به‌طور سنتی مهارت‌ها و مراحل پخت و پز را، از طریق کار آشپزی روزانه و هم چنین رخدادهای سنتی از جمله مهمانی‌های عروسی، به فرزندانشان انتقال داده‌اند. آمپلنگ، تردکی تهیه شده از ماهی خال خالی اسپانیایی، نشاسته تاپیوکا و سایر چاشنی‌ها، که به‌طور کامل در روغن سرخ شده است. آپام جوهول، کیک برنجی شیرین است که در برگهای رامبای پیچیده شده تا عطرش حفظ گردد و مطبوع به نظر برسد. | ## بخش 2: آشپزی مالایی | آسام پداس، خورش ماهی ترش (به‌طور معمول ماهی خال‌خالی)، تمر هندی، فلفل چیلی، گوجه فرنگی، بامیه و گشنیز ویتنامی. آیام گورنگ، یک اصطلاح عمومی برای مرغی است که به‌طور کامل در روغن سرخ شده است و از قبل با قرارگرفتن در مخلوطی از چاشنی‌ها و ادویه جات مزه دار شده است. آیام گورنگ کونیت، مرغی که به‌طور کامل در روغن سرخ شده است و از قبل با قرار گرفتن در مخلوطی از زردچوبه ودیگر چاشنی‌ها مزه دار شده است. آیام ماساک مراه، تکه‌های مرغی که در ظروف بزرگ با دیواره عمیق و در فر پخته می‌شود که مواد داخلش سامبال تند خشک شده است. تمایل بر این است که این نوع غذا در خانه آماده شود و به همین علت دارای تنوع زیادی در نسخه تهیه این غذا وجود دارد. آیام پانسه، غذایی است که با پختن مرغ درون ساقه بامبو، پر از آب (که بعد سوپ خواهد شد)، چاشنی‌ها و در نهایت با با برگهای تاپیوکا از گیاه مانیوک احاطه می‌شود، تهیه می‌گردد. بیگدیل، لقمه‌های سوخاری توپی شکل که از پوره سیب زمینی و بعضی اوقات گوشت چرخ‌کرده درست می‌شود. بیهون بلاکان، رشته فرنگی برنج که درون عصاره ای شامل فلفل قرمز تند، سس میگو (بلاکان)، تمر هندی و میگوی خشک شده است. روی آن را با سپیداج فرآوری شده، برش‌های خیار، جوانه لوبیا و برش‌هایی از تخم مرغ صدساله تزئین می‌کنند. | ## بخش 3: آشپزی مالایی | بیهون کاری، رشته فرنگی برنج با کاری، که با جوانه ماش و توفو سرخ شده و سامبال چیلی قرمز ارائه می‌شود. بوبور چا چا، صبحانه ای است که با استفاده از ساگو دانه‌دانه، سیب زمینی شیرین، سیب زمینی هندی، موز، شیر نارگیل، برگهای پاندانوس، شکر و نمک درست می‌شود. بوبور لامبوک، یک حلیم فرنگی برنجی خوشمزه است و در ماه رمضان مورد استفاده قرار می‌گیرد، که با ترکیبی از علف لیمو، ادویه جات، سبزیجات و گوشت مرغ یا گاو تهیه می‌شود. به‌طور معمول در مساجد محلی به صورت دسته جمعی پخته می‌شود، و بعد بین حاضران به عنوان وعده افطار توزیع می‌شود. بوبور پداس، یک حلیم فرنگی سنتی که از برنج خرد شده ریز سرخ شده و نارگیل رنده شده تهیه می‌شود، غذای ویژه ای از کالیمانتان غربی سینکالوک، کریل یا میگو کوچک تخمیری. کورما، مرغ یا گوشت به صورت تفت‌آب‌پزی به همراه آمیخته‌ای از پودر ادویه، دانه‌ها و شیر نارگیل یا نارگیل رنده شده. فالودا نوشیدنی خنکی است که از مخلوط شربت گل محمدی، رشته فرنگی و تخم شربتی با شیر تهیه می‌شود که اغلب با بستنی ارائه می‌شود. سیراپ باندونگ که از شیرعسلی یا شیر تغلیظ‌شده درست می‌شود که با شربت گل محمدی که آن را به رنگ صورتی درمی‌آورد طعم دار می‌گردد. | ## جمع‌بندی | et augm.) 2007, p.253-4 ته کریسان چای گل داوودی ته تاریک نوشیدنی محبوب چای شیر داغ است که بیشتر در اندونزی، مالزی و سنگاپور رواج دارد.