موضوع مقاله: گریگوری پوتانین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گریگوری پوتانین | مقدمه: او کاوشگر آسیای داخلی و نخستین کسی بود که فهرست بیشتر گیاهان بومی این مناطق را ترتیب نمود. | ## بخش 1: گریگوری پوتانین | در رابطه با مسئله سرزمین مادری، پوتانین نویسنده و فعال سیاسی بود و خود را متعلق به جنبش جدایی‌طلبی سیبری می‌پنداشت. زندگی اوایل زندگی پوتانین در یک مدرسه نظامی، پیج کورپس در شهر امسک که برای فرزندان خانواده‌های ثروتمند دایر شده بود، آموزش دید. پوتانین هنگامی که در دهه ۱۸۵۰ میلادی در یک فرقه کازاک در آلتای خدمت می‌کرد، برای اولین بار به سیبری سفر نمود. او برای آموزش در رشته ریاضی فیزیک، در ۱۸۵۸ میلادی به سن پترزبورگ برگشت اما در ۱۸۶۱ میلادی برای شرکت در تظاهرات دانشجویان دستگیر شده و از دانشگاه سن پیترزبورگ اخراج شد. بنا بر حمایت وی از منطقه‌گرایی و حقوق مردمان سیبری، او به اتهام حمایت از جدایی‌طلبی سیبری در ۱۸۶۷ میلادی دستگیر گردید. مدت محکومیت کار شاقه وی به پنج سال تقلیل داده شده و در جریان این پنج سال، او کتابی در مورد تاریخ سیبری نوشت. این سفر اکتشافی زمستان ۱۸۷۶–۱۸۷۷ را با تدارکات ناچیز و زمستان سخت در خاود سپری کرد. هنگام حضور در خاود، سفر اکتشافی انواع متنوع نمونه‌های زیست‌شناختی جمع‌آوری نموده و پژوهشی در مورد قوم‌نگاری آن منطقه انجام داد. سفر اکتشافی ۱۸۸۴ – ۱۸۸۶ پوتانین همراه با آگستس اونوویچ سکاسی، از ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۶ میلادی در مناطق شمالی چین سفر کرد. | ## بخش 2: گریگوری پوتانین | او با گروهی از مردم ترک به‌نام قوم سالار روبرو شده و پوتانین اطلاعاتی را در مورد زبان آنها یادداشت کرد. از آنجا گروه اکتشافی به شهر شینینگ سفر نموده و با حاکم آن ملاقات نمود، کسی که به آنجا اجازه سفر به مناطق شرقی تبت را داد. آنها شهر شینینگ را ترک نموده و به شهرستان مین-چاو رفتند، از بلندی‌های فلات تبت عبور نموده و معلومات به‌دست آمده در مورد سبزیجات بومی آنجا را ثبت نمودند. قبل از اینکه سفر اکتشافی به مین-چاو برسد، از مناطق گوئی-دوئی، رونان، لابرانگ و جسی دیدار نمود. تدارکات سفر اکتشافی در شهرستان سونگپان تمام شد و آنها دوباره به لانژو برگشتند و در مسیر راه در مناطق لونگ-آن-فو، ون-هسین، تسی-چائو، هونگ-چانگ-فو و دی-دائو توقف داشتند. آنها قبل از اینکه به روسیه بازگردند، زمستان ۱۸۸۵ میلادی را در خانقاه کومبوم سپری نمودند. هنگامی که در آنجا بود، او به نخستین خارجی مبدل شد که از زبان‌های یوغوری شرقی و یوغوری غربی گزارش داده و واژه‌نامه این زبان‌ها را ترتیب داد که در همکاری با واسیلی رادولف در کتاب وی در مورد این سفر اکتشافی تحت عنوان سرزمین مرزی تانگوت‌ها و تبتی‌ها ی چین و مغولستان مرکزی، در ۱۸۹۳ میلادی به چاپ رسید. اواخر زندگی در ۱۸۸۹ میلادی، پوتانین گروهی را رهبری کرد که نخستین دانشگاه دولتی تومسک را در شهر تمسک در آسیای روسی تأسیس نمودند. پوتانین نور پیشوای جنبش جدایی‌طلبی سبری بود که هدف آن تا ایجاد یک حکومت منطقه‌ای تا اندازه مستقل برای سیبری بود، اما این جنبش هیچ سازمان منطقه‌ای یا حزب مشخص نداشت و تنها به گروه کوچکی از دانشمندان در دانشگاه تومسک محدود می‌شد. | ## بخش 3: گریگوری پوتانین | در همین مکان بود که آنها یک کنفرانس منطقه‌ای در اوت ۱۹۱۷ و یک کنگره برگزار نمودند تا قانون اساسی سیبری مستقل را بسازند. توماسک از جانب نمایندگان مراکز بزرگ سیبری در ۸ دسامبر ۱۹۱۸ به عنوان رئیس شورای موقتی سیبری در تومسک انتخاب شد. اما، این مجلس به‌طور گسترده تحت کنترل ایزری (انقلابیون سوسیالیست، SRs) بود و پوتانین نمی‌خواست تا فقط به‌طور نمادین از وی استفاده گردید، از اینرو او به رسم اعتراض در ۱۲ ژانویه ۱۹۱۸ هنگام گردهمایی نخستین سیبودوما (Siboduma) از سمت خود کنار رفت. متعاقب آن او ایده آزادی سیبری را رها نموده و طرفدار یک حکومت مرکزی قوی شد تا بتواند نظم را بازگردانده و بلشویک‌ها را شکست دهد. اعضای سیبودوما در شب ۲۵–۲۶ ژانویه سال ۱۹۱۸ توسط گارد سرخ محلی روسیه پراکنده شده یا دستگیر گردیدند. بزرگ‌داشت خیابان پوتانین اسکایا در نووسیبیرسک، روسیه پس از وی نام‌گذاری شده‌است. در ۱۸۸۲ میلادی، گیاه‌شناس کارل ماکسیموویچ گونه‌ای از گیاه گل‌دار از مغلستان که مربوط به خانواده گل‌سرخیان است را به‌نام پوتانینیا منتشر نمود که پس به افتخار وی نام‌گذاری شده‌است. در ۱۸۸۹ میلادی، گیاه‌شناس کارل ماکسیموویچ همچنین درخت چینی سماق را با نام رهوس پوتانینی منتشر نمود که در خزان همانند یک پارچه سرخ می‌درخشد و به افتخار وی نام‌گذاری شده‌است. | ## جمع‌بندی | هنگام مراجعه به یک نام گیاهی، کوته‌نوشت نویسنده، پوتانین (Potanin) نشان‌دهنده این فرد به عنوان نویسنده است.