موضوع مقاله: لشکر ۱۵۲ پیچنو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لشکر ۱۵۲ پیچنو | مقدمه: پیچنو به عنوان یک لشکر پیاده‌نظام اشغالگر طبقه‌بندی می‌شد، به این معنی که هنگ توپخانه این لشکر به جای سه گروه توپخانه از لشکرهای پیاده‌نظام خطی، شامل دو گروه توپخانه بود و گردان خمپاره‌انداز لشکر با یک گردان مسلسل‌دار لشکر جایگزین شد. | ## بخش 1: لشکر ۱۵۲ پیچنو | این لشکر در جنوب ایتالیا مستقر بود و پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیله در برابر پیشروی نیروهای آلمانی مقاومت کرد. سپس این لشکر به ارتش متفقین ایتالیا پیوست و برای جنگیدن در کنار متفقین در طول نبرد ایتالیا آموزش دید. تاریخچه این لشکر با تیپ پیچنو آغاز می‌شود که در ۶ فوریه ۱۹۱۷ با هنگ‌های پیاده‌نظام ۲۳۵ و ۲۳۶ تشکیل شد. این تیپ در جنگ جهانی اول در جبهه ایتالیا جنگید و پس از جنگ در ۳۰ دسامبر ۱۹۱۸ به همراه هنگ‌هایش منحل شد. تاریخچه ریشه‌های این لشکر به تیپ «پیسنو» در جنگ جهانی اول برمی‌گردد که در ۶ فوریه ۱۹۱۷ از هنگ‌های ۲۳۵ و ۲۳۶ پیاده‌نظام تشکیل و در ۳۰ دسامبر ۱۹۱۸ منحل شد. از سال ۱۹۴۱، در طول جنگ جهانی دوم، لشکرهای پیاده‌نظام اشغالگر تشکیل شدند؛ این لشکرها، لشکرهای پیاده‌نظام استاندارد بودند، بدون لژیون پیراهن سیاه، و تجهیزات آنها شامل توپخانه کمتر اما تعداد بیشتری مسلسل بود. عنوان «اشغالگر» در سال ۱۹۴۲ لغو شد، اما ویژگی‌های سازمانی و اهداف عملیاتی آنها بدون تغییر باقی ماند. در میان این نیروها، در ۲۰ فوریه ۱۹۴۲، در کییتی، لشکر ۱۵۲ پیاده‌نظام اشغالی «پیچنو» به همراه هنگ ۲۳۵ پیاده‌نظام «پیچنو»، هنگ ۲۳۶ پیاده‌نظام «پیچنو» و هنگ ۱۵۲ توپخانه به ازای هر لشکر پیاده‌نظام تشکیل شد. این واحد بزرگ به دفاع ساحلی پولیا، در مناطق بریندیسی، اوترانتو، سانتا ماریا دی لوکا، گالیپولی و لپورانو اختصاص داده شد. در ژوئن ۱۹۴۲، هنگ ۲۳۶ به ساردینیا اعزام شد و با هنگ ۳۳۶ پیاده‌نظام تازه تأسیس «پیچنو» جایگزین شد. | ## بخش 2: لشکر ۱۵۲ پیچنو | در سپتامبر همان سال، گردان‌های هنگ اخیر به لشکر ۱۶ پیاده‌نظام «پیستویا» ملحق شدند و در لشکرکشی تونس شرکت کردند. با اعلام آتش‌بس کاسیبیل، این لشکر بدون انحلال به گروتالیه، مونته‌مسولا و ماسافرا نقل مکان کرد تا از جبهه شمالی پایگاه نظامی دریایی تارانتو که توسط لشکر اول فالشیرم‌یگر آلمان تهدید می‌شد، دفاع کند. این لشکر که در ۱۰ اکتبر ۱۹۴۴ تحت فرماندهی ارتش متخاصم پادشاهی جنوب ایتالیا قرار گرفت، به گروه رزمی «پیچنو» و سرانجام در ۲۵ ژانویه ۱۹۴۵ به مرکز آموزش نیروهای رزمی ایتالیا تبدیل شد. جنگ جهانی اول شجره‌نامه این لشکر با تیپ «پیچنو» که در ۶ فوریه ۱۹۱۷ با هنگ‌های ۲۳۵ و ۲۳۶ پیاده‌نظام تشکیل شد، آغاز می‌شود. این تیپ در جنگ جهانی اول در جبهه ایتالیا جنگید و پس از جنگ در ۳۰ دسامبر ۱۹۱۸ به همراه هنگ‌هایش منحل شد. جنگ جهانی دوم لشکر ۱۵۲ پیاده‌نظام «پیچنو» در ۲۰ فوریه ۱۹۴۲ در کییتی فعال شد و شامل هنگ ۲۳۵ پیاده‌نظام «پیچنو»، هنگ ۲۳۶ پیاده‌نظام «پیچنو» و هنگ ۱۵۲ توپخانه «پیچنو» بود که پس از فعال شدن لشکر تشکیل شد. به عنوان لشکری که در طول جنگ تشکیل شد، پیچنو انبارهای هنگ مخصوص به خود را نداشت و بنابراین هنگ‌های آن توسط انبارهای لشکر ۲۴ پیاده‌نظام «پینرولو» و لشکر ۴۹ پیاده‌نظام «پارما» تشکیل شدند: هنگ ۲۳۵ پیاده‌نظام «پیچنو» برای اولین بار در ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۱ در آسکولی پیچنو توسط هنگ ۴۹ پیاده‌نظام «پارما» تشکیل شد، در حالی که هنگ ۲۳۶ پیاده‌نظام «پیچنو» در ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۱ توسط هنگ ۵۰ پیاده‌نظام «پارما» در ماچراتا تشکیل شد. هنگ ۲۳۵ پیاده‌نظام در ۱ دسامبر ۱۹۴۱ به هنگ ۳۸۳ پیاده‌نظام «ونتزیا» تغییر نام داد و به لشکر ۱۹ پیاده‌نظام «ونتزیا» اختصاص یافت. هنگ ۲۳۵ام دوباره در ۱ ژانویه ۱۹۴۲ در کییتی توسط هنگ چهاردهم پیاده‌نظام «پینرولو» تشکیل شد. در اوایل مارس ۱۹۴۲، هنگ ۲۳۶ام پیاده‌نظام از لشکر جدا شد و به ساردینیا اعزام شد، جایی که وظیفه محافظت از پایگاه هوایی میلیس را بر عهده داشت. | ## بخش 3: لشکر ۱۵۲ پیچنو | به عنوان جایگزین، انبار هنگ چهاردهم پیاده‌نظام «پینرولو»، هنگ ۳۳۶ام پیاده‌نظام «پیچنو» را در ۲۶ آوریل ۱۹۴۲ تشکیل داد. هنگ ۳۳۶ام پیاده‌نظام به هنگ ۲۳۵ام پیاده‌نظام و هنگ ۱۵۲ام توپخانه «پیچنو» در لشکر پیوست. هنگ ۱۵۲ام توپخانه در ۱۵ آوریل ۱۹۴۲ توسط انبار هنگ ۴۹ام توپخانه «پارما» در ترامو تشکیل شده بود. در ژوئن ۱۹۴۲، این لشکر به آپولیا منتقل شد و وظیفه دفاع ساحلی از شبه جزیره سالنتو را بر عهده گرفت. واحدهای این لشکر در بریندیسی، اوترانتو، سانتا ماریا دی لوکا، گالیپولی و لپورانو مستقر شدند. در ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۲، سه گردان از هنگ ۳۳۶ پیاده‌نظام به عنوان واحدهای موتوری سازماندهی مجدد شدند و در ماه سپتامبر، این گردان‌ها به لیبی اعزام شدند تا لشکر موتوری شانزدهم «پیستویا» که از نظر نیروی انسانی ضعیف شده بود را دوباره تقویت کنند. گردان‌های هنگ ۳۳۶ پیاده‌نظام در کیه‌تی بازسازی شدند و تا دسامبر ۱۹۴۲ این هنگ با تمام قوا بازگشت. این لشکر تا زمان اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ در منطقه سالنتو باقی ماند. | ## جمع‌بندی | پیکنو به همراه لشکر ۵۸ پیاده‌نظام «لگنانو»، لشکر ۲۱۰ ساحلی و تیپ ۳۱ ساحلی بلافاصله برای تشکیل یک خط دفاعی از تارانتو از طریق گروتالیه، فرانکاویلا فونتانا و لاتیانو تا بریندیسی مستقر شدند تا از فرود لشکر اول هوابرد بریتانیا در تارانتو در ۹ سپتامبر در برابر حملات لشکر اول فالشیرم‌یگر آلمان محافظت کنند.