موضوع مقاله: انتخاب میزبان المپیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انتخاب میزبان المپیک | مقدمه: کمیته‌های ملی المپیک که مایل به میزبانی بازی‌های المپیک باشند، شهرهایی را در قلمرو کشور خود انتخاب می‌کنند تا برای بازی‌های المپیک پیشنهاد میزبانی دهند. | ## بخش 1: انتخاب میزبان المپیک | تاکنون ۵۱ شهر مختلف برای میزبانی بازی‌های المپیک مدرن انتخاب شده‌اند: سه شهر در اروپای شرقی، پنج شهر در شرق آسیا، یک شهر در آمریکای جنوبی، سه شهر در اقیانوسیه، نُه شهر در آمریکای شمالی و الباقی در غرب اروپا. هنوز هیچ شهری نتوانسته از مناطق آمریکای مرکزی، آفریقا، آسیای مرکزی، خاورمیانه، آسیای جنوبی یا آسیای جنوب شرقی برای میزبانی المپیک انتخاب شود. با توجه به تغییرهای اخیر در منشور المپیک، تصمیمات برای گزینش شهر میزبان در جلسه‌های کمیته بین‌المللی المپیک بین هفت تا یازده سال پیش از بازی‌ها اتخاذ می‌گردد. به عنوان مثال، بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در ۷ سپتامبر ۲۰۱۳ به توکیو، المپیک زمستانی ۲۰۲۲ در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۵ به پکن، بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۸ به‌طور مشترک به پاریس و لس آنجلس در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۳ تفویض شدند. بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۶ در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۹ به میلان - کورتینا دامپتزو و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۳۲ در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۱ به بریزبن داده شد. آخرین تصمیم شهر میزبان بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۳۴ بود که در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۴ به سالت لیک سیتی اهدا شد. همکاری IOC - IPC بازی‌های پارالمپیک با داستان‌هایی کاملاً متفاوت، اما با اهدافی مشترک، در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی آغاز شدند و رویکرد انتخاب شهر میزبان برای برگزاری مسابقات پارالمپیک، به تدریج به یک سازمان مشترک و همکار برای المپیک تبدیل شدند. نخست در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلون و مادرید که در کشور اسپانیا برگزار شد و پس از آن در پارالمپیک زمستانی ۱۹۹۴ در لیلهامر، نروژ، رویکرد میزبانی پارالمپیک به شکل مشترک با المپیک اتخاذ شد. | ## بخش 2: انتخاب میزبان المپیک | اولین جلسه IOC در سال ۱۸۹۴ اولین بازی‌ها را به ترتیب به آتن (۱۸۹۶) و پاریس (۱۹۰۰) اهدا کرد. المپیک ۱۹۰۴ هم در ابتدا به شیکاگو اهدا شد، اما سپس به سنت لوئیس منتقل شد تا همگام با نمایشگاه جهانی برگزار شود. قبل از المپیک ۱۹۰۸ سیستمی برای اخذ پیشنهاد معرفی شد و به این ترتیب، میزبانی به شهر رم تعلق گرفت. پس از فوران کوه وزوویوس در سال ۱۹۰۶، ایتالیا بازی‌ها را به کمیته بین‌المللی المپیک بازگرداند که لندن برای میزبانی انتخاب شد. المپیک ۱۹۴۰ در ابتدا به توکیو اهدا شد، اما پس از درگرفتن جنگ دوم چین و ژاپن در سال ۱۹۳۸، کمیته بین‌المللی المپیک این رأی را بازگرداند و محل برگزاری به هلسینکی تغییر کرد. بازی‌های المپیک ۱۹۴۴ که به لندن اهدا شد هم در نهایت به دلیل جنگ جهانی دوم لغو شد. المپیک ۱۹۵۶ به ملبورن اعطا شد، اما قوانین قرنطینه اسب در استرالیا باعث شد مسابقات سوارکاری در استکهلم برگزار شوند. در سه دوره فقط یک پیشنهاد میزبانی وجود داشته است، استکهلم در سال ۱۹۱۲ و لس آنجلس در سال‌های ۱۹۳۲ و ۱۹۸۴. | ## بخش 3: انتخاب میزبان المپیک | با شروع بازی‌های المپیک ۲۰۰۴، قرار شد تنها شهرهایی که بالاترین امتیاز را دارند در فهرست نهایی رای گیری در IOC قرار بگیرند. پاریس و لس آنجلس - که به ترتیب در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۸ میزبان بازی‌ها انتخاب شدند - همراه با لندن تنها شهرهای میزبان سه دوره المپیک خواهند بود. لندن، آنتورپ، مونیخ و سیدنی تنها شهرهایی هستند که هرگز در برنده شدن در مناقصه شکست نخورده‌اند. سنت لوئیس تنها شهری است که میزبانی بازی‌ها را بدون ارائه پیشنهاد انجام داده است. هلسینکی، مینیاپولیس، مونترال و مونیخ برای المپیک تابستانی و زمستانی پیشنهاد داده‌اند. همه به جز مینیاپولیس در برنده شدن در مناقصه‌های تابستانی موفق بوده‌اند، اما هیچ‌کدام المپیک زمستانی را برگزار نکرده‌اند. ایالات متحده بیشترین پیشنهادها را داده است و برای ۲۲ بازی، شامل همه بازی‌ها از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۸۴، پیشنهاد داده است. | ## جمع‌بندی | شهرهای پیشنهادی این فهرستی از تمامی شهرها، چه موفق و چه ناموفق، است که تاکنون پیشنهادی برای میزبانی المپیک‌های تابستانی یا زمستانی ارائه کردند.