موضوع مقاله: روابط آلبانی و ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط آلبانی و ایتالیا | مقدمه: به دلیل حضور پررنگ آلبانیایی‌ها در ایتالیا و حضور تاریخی مردم آربرش در آنجا، امروزه دو کشور از روابط دیپلماتیک بسیار دوستانه‌ای برخوردارند. | ## بخش 1: روابط آلبانی و ایتالیا | هر دو کشور عضو بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی هستند و دیدگاه‌های سیاسی مشترکی در مورد بالکان و جهان دارند، و ایتالیا حامی قوی نامزدی آلبانی در اتحادیه اروپا است. در جریان سفر ماتئو رنتسی، نخست‌وزیر ایتالیا، به تیرانا، آلبانی از سوی رنزی به عنوان نزدیکترین شریک ایتالیا در منطقه در نظر گرفته شد. شباهت‌های تاریخی و فرهنگی زیادی بین آلبانیایی‌ها و ایتالیایی‌ها وجود دارد که به روابط فرهنگی کمک زیادی کرده است. پرچم سه رنگ ایتالیا با سپر سلطنتی ساووی در کنار پرچم آلبانی از بالکن ستاد فرماندهی ایتالیا آویزان است. سیاست‌های ایتالیا در آن زمان در قبال آلبانی به عنوان وزنه تعادلی در برابر فشار اتریش در بالکان اتخاذ شد. در طول جنگ جهانی اول، تحت الحمایه ایتالیا بر آلبانی توسط پادشاهی ایتالیا در تلاشی برای تأمین یک آلبانی مستقل و قانونی تحت کنترل ایتالیا تأسیس شد. از ۴ ژوئن تا ۳ سپتامبر ۱۹۲۰، مجموعه‌ای از نبردها بین نیروهای ایتالیایی مستقر در سراسر منطقه ولوره و ملی‌گرایان آلبانیایی که به گروه‌های کوچک مبارز تقسیم شده بودند، رخ داد و این نبردها بعداً به عنوان جنگ ولوره شناخته شدند که به تحت الحمایه ایتالیا پایان داد.[ نیازمند منبع ] بعدها در دوران سلطنت و سلطنت زوغو یکم، ایتالیا به نزدیکترین متحد آلبانی تبدیل شد و آن را عملاً به یک کشور تحت الحمایه تبدیل کرد. در بهار ۱۹۲۵ دو امتیاز مهم با ایتالیا امضا شد؛ اولین امتیاز، حق تأسیس یک بانک ملی و دومین امتیاز، تأیید تأسیس یک شرکت ایتالیایی برای توسعه اقتصاد آلبانی بود. بعداً بانک آلبانی با سرمایه ایتالیا تأسیس شد و ایتالیا به انتشار و معرفی پول رسمی آلبانی، لک، کمک کرد. در ۷ آوریل ۱۹۳۹، نیروهای موسولینی به آلبانی حمله کردند و آن را دوباره به عنوان تحت‌الحمایه ایتالیا اعلام کردند. | ## بخش 2: روابط آلبانی و ایتالیا | با وجود برخی مقاومت‌های سرسختانه، به ویژه در دراج، ایتالیایی‌ها کار آلبانیایی‌ها را به پایان رساندند. زوغو یکم مجبور به تبعید شد و این کشور به عنوان یک پادشاهی جداگانه در اتحاد شخصی با تاج ایتالیا، بخشی از امپراتوری ایتالیا شد.[ نیازمند منبع ] پس از تسلیم ایتالیا در سال ۱۹۴۳، روابط بین ایتالیا و آلبانی قطع شد. در طول حکومت کمونیستی در آلبانی، این کشور منزوی بود و هیچ رابطه‌ای با کشورهای غربی، از جمله ایتالیا، نداشت.[ نیازمند منبع ] روابط پس از فروپاشی کمونیسم در آلبانی دوباره برقرار شد. پس از فروپاشی رژیم کمونیستی، ایتالیا هدف اصلی مهاجرت آلبانیایی‌هایی بود که کشور خود را ترک می‌کردند. این به دلیل نزدیکی جغرافیایی و به این دلیل بود که بسیاری از آلبانیایی‌ها ایتالیا را به عنوان نمادی از غرب در دوره کمونیسم می‌دیدند. از مارس ۱۹۹۷، ایتالیا گشت‌زنی دقیقی در دریای آدریاتیک انجام داد تا مهاجرت آلبانیایی‌ها را مهار کند. ایتالیا همچنین از طریق عملیات آلبا به بازگرداندن قانون و نظم در آلبانی پس از شورش ۱۹۹۷ کمک کرده است.[ نیازمند منبع ] در مارس ۲۰۲۰، در جریان موج اول دنیاگیری کووید-۱۹ در ایتالیا، آلبانی ۹۰ پزشک و پرستار را برای مقابله با فشاری که سیستم بهداشت و درمان ایتالیا متحمل می‌شد، به ایتالیا اعزام کرد. به عنوان بخشی از جیرو دیتالیای ۲۰۲۵، آلبانی میزبان بخش گرند پارتنزا از این مسابقه خواهد بود. روابط اقتصادی ایتالیا شریک اصلی صادرات آلبانی است، به طوری که ۴۵٫۳۳٪ از صادرات آلبانی در سال ۲۰۲۰ به ایتالیا صادر شده است، و همچنین شریک اصلی واردات آلبانی است، به طوری که ۲۵٫۲۵٪ از کل محصولات وارداتی آلبانی از ایتالیا بوده است. ایتالیا یکی از بزرگ‌ترین اهداکنندگان مالی آلبانی و همچنین حامی بزرگ ادغام یورو-آتلانتیک جمهوری آلبانی است.[ نیازمند منبع ] هر دو کشور مرز آبی مشترک دارند و یک منطقه انحصاری اقتضادی بین آنها وجود دارد. | ## بخش 3: روابط آلبانی و ایتالیا | ایتالیا پروژه‌های مختلفی را در زمینه‌های مختلف، مانند سیاسی، قضایی، انرژی و گردشگری، تأمین مالی کرده است. بازدیدهای سطح بالا در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۸، سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر وقت ایتالیا، طی سفری رسمی به تیرانا، با همتای خود، سالی بریشا، نخست‌وزیر، دیدار کرد. در طول این سفر، توافق‌نامه‌ای در مورد ساخت دو نیروگاه زغال‌سنگی با تأمین مالی ایتالیا امضا شد که به تقویت اقتصاد آلبانی کمک خواهد کرد. جورجو ناپولیتانو، رئیس‌جمهور سابق ایتالیا، در ۴ مارس ۲۰۱۴ از تیرانا بازدید کرد و در آنجا با رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر و رئیس مجلس دیدار کرد و همچنین با جامعه ایتالیایی ساکن تیرانا دیداری داشت. بعداً در ۱۰ مارس، دولت‌های هر دو کشور توافق‌نامه‌ای در مورد همکاری در زمینه انرژی امضا کردند که اتصال و ادغام سیستم‌های انرژی برق و گاز طبیعی را در هر دو کشور ارتقا می‌دهد. این تصمیم مهمی برای پروژه خط لوله ترانس آدریاتیک بود که گاز طبیعی را از یونان از طریق آلبانی و دریای آدریاتیک به ایتالیا و سپس به اروپای غربی منتقل خواهد کرد. نخست‌وزیر رنزی در سخنرانی خود گفت که آلبانی نزدیکترین متحد ایتالیا در منطقه است و ایتالیا کاملاً از ادغام آینده آلبانی در اتحادیه اروپا حمایت می‌کند. مهمان میزبان محل بازدید تاریخ بازدیدنخست‌وزیر سیلویو برلوسکونی نخست‌وزیر سالی بریشا تیرانا ۲۸ نوامبر ۲۰۰۸ رئیس‌جمهور بوجار نیشانی رئیس‌جمهور جورجو ناپولیتانو رم ۲۸ دسامبر ۲۰۱۲ رئیس‌جمهور جورجو ناپولیتانو بوجار نیشانی رئیس‌جمهور و ادی راما نخست‌وزیر تیرانا ۴ مارس ۲۰۱۴ نخست‌وزیر ماتئو رنتسی بوجار نیشانی رئیس‌جمهور و ادی راما نخست‌وزیر تیرانا ۳۰ دسامبر ۲۰۱۴ رئیس‌جمهور بوجار نیشانی کومونه سان کوزمو آلبانزه (بازدید از جمعیت آربره در کالابریا) سن کازمو آلبانیایی ۸–۹ آوریل ۲۰۱۵ رئیس‌جمهور ایلیر متا رئیس‌جمهور سرجو ماتارلا رم ۱۳–۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵ پیوندهای حمل و نقل ایر آلبانیا، ایتا ایرویز، رایان‌ایر و ویز ایر پروازهایی بین آلبانی و ایتالیا انجام می‌دهند. | ## جمع‌بندی | هیئت‌های دیپلماتیک مقیم آلبانی سفارتخانه‌ای در رم و کنسولگری‌های عمومی در باری و میلان دارد.