aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: سس جنوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سس جنوا | مقدمه: این سس معمولاً با پاستاهایی مانند زیتی، ریگاتونی یا پاکری سرو می‌شود و با پنیر رنده شده تزئین می‌گردد. | ## بخش 1: سس جنوا | سس جنوزه می‌تواند با گوشت‌های ارزان‌قیمت گاو، خوک، گوساله یا سوسیس تهیه شود، اما تمرکز اصلی روی پیازهای آرام‌پز است. تاریخچه با وجود نامش که به معنای «به سبک جنوا» است، سس جنوزه یک سس اصلی پاستای ناپل است و در قرن ۱۵ یا ۱۶ به این شهر معرفی شد. نویسنده آشپزی آرتور شوارتز در دهه ۱۹۹۰ نوشت که این سس در جنوا و بخش‌های دیگر ایتالیا خارج از ناپل ناشناخته بوده است. | ## بخش 2: سس جنوا | برخی مردم ناپل آن را نمونه‌ای از کیفیت آشپزی ناپلی قبل از معرفی گوجه‌فرنگی می‌دانند. ممکن است این سس توسط مهاجران یا بازرگانان جنوایی آورده شده باشد، زمانی که جنوا و ناپل دو بندر مهم ایتالیا بودند. نسخه اولیه سس احتمالاً از عصارهٔ غلیظ گوشت یا خورشت فرانسوی داوب تکامل یافته است. | ## بخش 3: سس جنوا | در سال ۱۸۳۷، دستور خود را به‌صورت عصارهٔ گوشت غلیظ با سوفریتو ارائه می‌داد و تمرکز خاصی روی پیاز نداشت. طرز تهیه سس با تفت دادن گوشت گاو یا گوساله همراه با پیاز و پخت آرام بین دو تا ده ساعت آماده می‌شود. در برخی نسخه‌های مدرن کمی رب گوجه‌فرنگی اضافه می‌شود، هرچند برخی طرفداران سنتی آن را نمی‌پسندند. | ## جمع‌بندی | سس جنوزه معمولاً با پاستای بزرگ استوانه‌ای پاکری، و همچنین ریگاتونی، زیتی یا کاندله سرو می‌شود که شکل آن‌ها قادر به نگه داشتن سس است.
موضوع مقاله: آنجلو گریلو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنجلو گریلو | مقدمه: دام آنجلو گریلو او اس بی (۱۵۵۷) اکتبر ۱۶۲۹) شاعر ایتالیایی اوایل باروک متعلق به خانواده اشرافی جنوایی اسپینولا بود. | ## بخش 1: آنجلو گریلو | او بیشتر اشعار مذهبی را با نام خود می‌نوشت، اما با نام مستعار لیویو سلیانو، متون عاشقانه مادریگال می‌نوشت. زندگی‌نامه گریلو که در سال ۱۵۵۷ در یک خانواده ثروتمند جنووسی متولد شد، در نوجوانی در سال ۱۵۷۲ به فرقه بندیکتین پیوست. او به مقام راهب بزرگ چندین کلیسا، از جمله سنت پاول بیرون دیوارها در رم، رسید و در آنجا یکی از اعضای بنیان‌گذار آکادمی علوم بود. اشعار مذهبی گریلو در سال ۱۵۸۵ در گلچین‌ها ظاهر شدند و او اولین مجموعه تک‌اثری خود از قافیه‌ها را در سال ۱۵۸۹ منتشر کرد. | ## بخش 2: آنجلو گریلو | او این مجموعه را بازسازی و گسترش داد و تا زمان رسیدن به نسخه نهایی، مجموعه‌ای شامل بیش از دو هزار شعر، در سال ۱۶۲۹، یازده بار منتشر شد.. بین سال‌های ۱۵۸۷ تا ۱۶۱۳، بیست نسخه از اشعار او منتشر شد که برای یک شاعر در آن زمان رکوردی محسوب می‌شود. اشعار او بین پترارکیسم و مفهوم‌گرایی در نوسان است و وام‌های قابل توجهی به تورکواتو تاسو دارد. کتاب «نامه‌ها» ی او که پس از مرگش در چندین نسخه منتشر شد، شامل مکاتبات با اکثر نویسندگان بزرگ آن زمان است و تصویری دقیق و زنده از زندگی ادبی معاصر ارائه می‌دهد. | ## بخش 3: آنجلو گریلو | از سال ۱۵۸۴، گریلو مکاتبات نامه‌ای با تورکواتو تاسو، که سپس در سانت‌آنا زندانی بود، داشت. متن‌های مادریگال او توسط مونته‌وردی، فیلیپو بونافینو، اوراتزیو وکی، لوکا مارنزیو، جولیانو پاراتیکو، سالامونه روسی، پومپونیو ننا و دیگران تنظیم شده است. رابطه نزدیک بین گریلو و مونته‌وردی در مکاتبات آنها که از حدود سال ۱۶۱۰ آغاز شد و تا زمان مرگ شاعر در سال ۱۶۲۹ ادامه یافت، آشکار می‌شود نامه‌های گریلو به جولیو کاچینی، به دختران کاچینی، فرانچسکا و ستیما، که هر دو نوازنده بودند، به مونته‌وردی، به شاعران رینوچینی و چیابرا، به جیووانی ماتئو بمبو، جالب‌ترین و آشکارترین نکات را در مورد روابط شاعران و نوازندگان ارائه می‌دهد. | ## جمع‌بندی | آثار شعرهای اخلاقی (۱۵۸۰ و ۱۵۹۹)؛ پیتوسی‌های آفِتی (۱۵۸۱)؛ پمپه دلا مورته (۱۵۹۹)؛ در ستایش جووانی امپریالی، دوج جنوا (۱۶۱۸).
موضوع مقاله: اسرار تراپانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسرار تراپانی | مقدمه: این مجسمه‌ها صحنه‌هایی از وقایع جشن مذهبی، یک نمایش مذهبی در مرکز و اوج هفته مقدس در تراپانی هستند. | ## بخش 1: اسرار تراپانی | جشنواره مذهبی تراپانی از قدیمی‌ترین رویدادهای مذهبی در اروپا هستند که به‌طور مداوم در حال اجرا هستند و از قبل از عید پاک ۱۶۱۲ هرآدینه نیک برگزار می‌شدند و حداقل ۱۶ ساعت مداوم، اما گاهی اوقات بسیار فراتر از ۲۴ ساعت، طولانی‌ترین جشنواره مذهبی در سیسیل و ایتالیا هستند. تاریخچه در اواخر قرون وسطی و اوایل رنسانس، پدیده نمایش‌های مصائب در بیشتر کشورهای کاتولیک رواج یافته بود. | ## بخش 2: اسرار تراپانی | نمایش‌های مصائب، حتی زمانی که از یک عبادت خالصانه مذهبی سرچشمه می‌گرفتند، به هر حال گهگاه به نمایش‌های مضحک تبدیل می‌شدند، روندی که در اوایل قرن شانزدهم رواج بیشتری یافت و باعث ناراحتی آشکار سلسله مراتب کاتولیک شد، که سپس شروع به مخالفت با آنها کردند. در برخی مناطق امپراتوری اسپانیا، این نمایش‌ها با رژه‌های هفته عید پاک جایگزین شدند که شامل آثار هنری و مجسمه‌ای از وقایع Passion بود. | ## بخش 3: اسرار تراپانی | مانند رژهٔ pasos در سویل یا رژهٔ vare در کالتانیزتا و دیگر رژه‌های مشابه در امپراتوری اسپانیا، در ترپانی نیز در دوران ضد اصلاحات صحنه‌های اشتیاق از طریق گروه‌های مجسمه‌ای روایت شد که توسط هنرمندان محلی ساخته شدند. همچنین، از آنجا که «برادری خون گران‌بهای مسیح و Misteri»، یکی از دو انجمن مذهبی که رژهٔ Misteri را در اوایل تا اواسط قرن هفدهم مدیریت می‌کردند، در سال ۱۶۰۳ تأسیس شد و رژهٔ مذکور صراحتاً در سندی رسمی مورخ ۲۰ آوریل ۱۶۱۲ ذکر شده است — سندی که بر اساس آن اتحادیهٔ کارگران ماهر، نگهداری گروه نمایانگر «صعود به کالواری» را بر عهده گرفت — می‌توان با اطمینان فرض کرد که رژهٔ Misteri پیش از عید پاک ۱۶۱۲ برگزار شده بوده است. | ## جمع‌بندی | توسط صنف کفش‌دوزان داوری توسط صنف قصابان صعود به کالواری توسط مردم و شهروندان ترپانی کندن لباس‌ها توسط صنف‌های پارچه‌فروشان و فروشندگان پارچه بلند کردن صلیب توسط صنف نجاران زخم به سینه توسط صنف‌های نقاشان و تزئین‌کاران نزول از صلیب توسط صنف‌های خیاطان و مبلمان‌سازان انتقال به قبر توسط صنف کارگران نمکزار قبر توسط صنف تولیدکنندگان پاستا اندوه‌ها توسط صنف‌های گارسون‌ها، رانندگان، کارکنان هتل، قنادان و بارمن‌ها.
موضوع مقاله: جان کرمونا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جان کرمونا | مقدمه: او در طول مذاکرات استقلال در سال ۱۹۶۴ دادستان کل مالت و نویسنده قانون اساسی مالت بود. | ## بخش 1: جان کرمونا | او چندین بار، هم به عنوان فرماندار کل و هم به عنوان رئیس‌جمهور، وظایف رئیس دولت را به صورت موقت بر عهده گرفت. او همزمان از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۲ به عنوان اولین قاضی نماینده مالت در دادگاه حقوق بشر اروپا خدمت کرد. کرمونا همچنین شاعری برجسته بود که به زبان‌های ایتالیایی، انگلیسی و مالتی می‌نوشت. مدرک دکترای حقوق از دانشگاه مالت، دکترای حقوق از دانشگاه لندن و دکترای حقوق از دانشگاه ساپینزا رم. او در دانشکده اقتصاد لندن و مؤسسه مطالعات حقوقی پیشرفته دانشگاه لندن، در زمینه حقوق اساسی تحقیق کرد. | ## بخش 2: جان کرمونا | او از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۹ مدرس دانشکده حقوق دانشگاه مالت بود و در آن زمان به درجه استادی ارتقا یافت. کرمونا همچنین از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴ به عنوان دادستان کل مالت خدمت کرد و در سال ۱۹۶۴ به عنوان دادستان کل تاج منصوب شد. در سال ۱۹۶۵، او به‌طور همزمان به سه سمت منصوب شد: قاضی دادگاه‌های عالی مالت، معاون رئیس دادگاه تجدیدنظر و معاون رئیس دادگاه قانون اساسی مالت. او از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۱ به عنوان رئیس دادگستری مالت خدمت کرد پس از پیوستن مالت به شورای اروپا در سال ۱۹۶۵، کرمونا به عنوان اولین قاضی نماینده این کشور در دادگاه حقوق بشر اروپا برای سه دوره متوالی، از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۲، خدمت کرد. خدمات عمومی با شروع قانون اساسی سال ۱۹۵۹، مالت قبل از استقلال از طریق ایجاد نهادهای قانونگذاری محلی، از حاکمیت داخلی بیشتری برخوردار شد. | ## بخش 3: جان کرمونا | او نویسنده اصلی پیش‌نویس قانون اساسی مالت در سال ۱۹۶۴ بود و در کنفرانس استقلال مالت در لندن در سال ۱۹۶۳ نماینده دولت مالت بود پس از استقلال، کرمونا از ایجاد یک سیستم افتخارات بومی حمایت کرد، زیرا شهروندان مالتی فقط به جوایزی از تاج بریتانیا دسترسی داشتند. او در سال ۱۹۶۷ رئیس کمیته انتخاب مدال ملی لیاقت شد که از طریق کنفدراسیون کمیته‌های مدنی داوطلبانه اعطا می‌شد. شعر در دهه ۱۹۶۰، کرمونا به عنوان معاون رئیس انجمن بین‌المللی شعر خدمت کرد؛ در آن زمان کریستوفر فرای رئیس انجمن بود. آهنگساز چارلز کامیلری از اشعار کرمونا به عنوان متن کانتاتای جنگ (۲۰۰۲) استفاده کرد. از جمله نشان‌های او می‌توان به نشان افتخار ملی لیاقت (مالت)، نشان شوالیه نظامی مستقل مالت، نشان شوالیه محترم‌ترین نشان سنت جان اورشلیم (بریتانیا)، نشان شوالیه لژیون دونور (فرانسه)، نشان شوالیه سنت گرگوری کبیر (واتیکان)، نشان شوالیه صلیب بزرگ نشان کنستانتین، و نشان شوالیه صلیب بزرگ نشان لیاقت (ایتالیا) اشاره کرد. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی کرمونا در سال ۱۹۴۹ با بئاتریس کریسپو باربارو (۱۹۲۷–۲۰۰۱) ازدواج کرد؛ آنها صاحب دو دختر و یک پسر شدند.
موضوع مقاله: بروشیتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بروشیتی | مقدمه: بروشیتی (، لمباردی: brüscitt) یک غذای تک‌دوره‌ای ایتالیایی است که در آشپزی لمباردی، پیه‌مونتی و تیچین تهیه می‌شود و با گوشت گاو خردشده که به‌مدت طولانی پخته می‌شود، درست می‌گردد. | ## بخش 1: بروشیتی | این غذا یک غذای معمول زمستانی است و معمولاً همراه با پولنتا، پوره یا ریزوتو آلا میلانزه سرو می‌شود. بروشیتی در بخش‌های شمال‌غربی لمباردی (ایتالیا)، شمال‌شرقی پیه‌مونت (ایتالیا) و کانتون تیچینو (سوئیس) رواج دارد. ریشه‌شناسی در زبان لمباردی، واژهٔ brüscitt (بروشیتی) به‌معنای «خُرده‌ها» است، به اندازهٔ گوشت اشاره دارد که به قطعات ریز خُرد می‌شود. توضیحات این خوراک از گوشت گاوِ خردشدهٔ ریز درست می‌شود و برای مدت طولانی (۲ ساعت تا ۴ ساعت) بر روی شعلهٔ ملایم پخته می‌گردد. در پایان پخت، این خوراک با شراب‌های سرخِ خوش‌ساختی مانند باربِرا، بارولو یا نِبّیولو ترکیب می‌شود. | ## بخش 2: بروشیتی | این غذا از خوراک‌های معمول زمستانی است و همراه با پولِنتا ریزوتو یا پوره سرو می‌شود. ترکیبات تغذیه‌ای آن شامل ۶٫۷۳ گرم پروتئین، ۴٫۹۳ گرم چربی که ۲٫۲۹ گرم آن اسید چرب است، ۱٫۱۴ گرم فیبر و ۱۰٫۰۵ گرم کربوهیدرات که ۱٫۲۱ گرم آن قند می‌باشد، تشکیل می‌دهد. منشأ آن در کومونه در منطقهٔ آلتو میلانزه استان وارزه در لمباردی است و در آنجا بسیار محبوب است. علاوه بر لمباردی، این خوراک در استان وربانو-کوزیو-اوسولا در پیه‌مونت و همچنین در جنوب کانتون تیچینو در سوئیس نیز رایج است. بر اساس اولین فرضیه‌ها، این غذا از تکه‌های گوشت گاوی پدید آمده است که پس از دباغی پوست‌ها باقی می‌ماندند. | ## بخش 3: بروشیتی | تا پیش‌از رونق اقتصادی ایتالیا در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، برای تهیهٔ بروشیتی از گوشت‌های سفت‌تر گاو استفاده می‌شد که پخت طولانی‌تری نیاز داشت. بعدها از گوشت‌های نرم‌تر هم استفاده شد؛ مانند کاپلودل‌پرته، دیافراما، فوزلّو و رئاله. این خوراک، ساده اما مقوی بود و با هدف نیرو بخشیدن به کشاورزانی ساخته می‌شد که در زمین‌ها کار می‌کردند. این خوراک از نیاز به غذایی پدید آمد که بتواند روی خاکسترهای شومینه به‌آرامی بپزد، بدون آنکه به مراقبت زیادی نیاز داشته باشد، و در پایان پخت با کمی شراب کامل می‌شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۷۵ در شهر بوستو آرسیتزیو انجمنی به نام ماجیسترو دئی بروشیتی تأسیس شد که هدف آن گسترش شناخت از خوراکی‌های روستایی محلی بود.
موضوع مقاله: آلفردو گوتزونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلفردو گوتزونی | مقدمه: آلفردو گوتزونی (؛ ۱۲ آوریل ۱۸۷۷ – ) افسر نظامی ایتالیایی بود که در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم حضور داشت. | ## بخش 1: آلفردو گوتزونی | گوتزونی فعالیت نظامی را از سال ۱۸۹۷ در ارتش سلطنتی ایتالیا آغاز کرد و در جنگ جهانی اول جنگید. در سال ۱۹۳۹، گوتزونی نقش برجسته‌ای در حمله ایتالیا به آلبانی داشت و در سال ۱۹۴۰ فرمانده کل نیروهای عالی آلبانی بود. در ژوئن ۱۹۴۰، پس از ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم، گوتزونی فرماندهی ارتش چهارم ایتالیا را در طول حمله به فرانسه بر عهده داشت. در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۰، گوتزونی به عنوان معاون وزیر جنگ و معاون رئیس ستاد کل عالی جانشین اوبالدو سودو شد. در سال ۱۹۴۳، گوتزونی فرمانده ارتش ششم ایتالیا در سیسیل و فرمانده نیروهای محور در سیسیل در طول حمله متفقین به این جزیره بود. | ## بخش 2: آلفردو گوتزونی | زندگی‌نامه آلفردو گوتزونی، متولد مانتوا در سال ۱۸۷۷، از پدر و مادری به نام‌های پوستومیو و دژانیرا جوبلینی، پس از اتمام تحصیلاتش در آکادمی نظامی، در جنگ ایتالیا و ترکیه در سال ۱۹۱۱ شرکت کرد. در آغاز جنگ جهانی اول، او تا سال ۱۹۱۸ رئیس ستاد لشکرهای هفتم و یازدهم بود، زمانی که به عنوان رئیس ستاد سپاه سوم ارتش منصوب شد. در سال ۱۹۲۹، او به هنگ ۵۸ پیاده‌نظام منتقل شد و در سال ۱۹۳۰ به درجه ژنرالی ارتقا یافت و به فرماندهی تیپ سوم آلپاین اعزام شد. در سال ۱۹۳۳، او تا سال ۱۹۳۴ فرماندهی آکادمی نظامی در مودنا را بر عهده داشت، زمانی که فرماندهی لشکر بیست و یکم نارنجک‌اندازان ساردینی نیز به او سپرده شد. در سال ۱۹۳۶ به عنوان فرماندار اریتره منصوب شد و سال بعد گروه جدیدی به نام سپاه یازدهم به او سپرده شد. | ## بخش 3: آلفردو گوتزونی | در سال ۱۹۳۹ فرمانده نیروی اعزامی به آلبانی بود و بعداً در همان سال فرمانده کل نیروهای اشغالگر و متعاقباً فرمانده کل کل نیروها در خاک آلبانی شد. او رابطه وحشتناکی با گالئاتزو چیانو داشت (که در دفتر خاطراتش او را به «مشکوک، حقیر، کوچک، چاق و با موهای رنگ شده» متهم کرده بود). او میدان جنگ را ترک کرد تا از ۳۰ نوامبر ۱۹۴۰ تا ۲۵ مه ۱۹۴۱ به عنوان معاون وزیر امور خارجه در امور جنگ و معاون رئیس ستاد کل تحت فرماندهی ژنرال اوگو کاوالرو خدمت کند. دوران خدمت او با حمله انگلیسی-آمریکایی به سواحل سیسیل و عقب‌نشینی نیروهای ایتالیایی از خاک سیسیل به پایان رسید. او بازنشسته شد، اما پس از ۸ سپتامبر توسط نیروهای جمهوری اجتماعی ایتالیا دستگیر و پس از دو حمله‌ای که روبرتو فاریناچی از ستون‌های رژیم فاشیستی انجام داد، به عنوان خائن محاکمه شد. | ## جمع‌بندی | پس از جنگ، او تلاش ناموفقی برای به رسمیت شناختن فرماندهی خود به خاطر دفاع از سیسیل انجام داد.
موضوع مقاله: نذیر عرباوی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نذیر عرباوی | مقدمه: نذیر عرباوی ( (متولد ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۹ سیاستمدار، حقوقدان و دیپلمات الجزایری است که از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ به عنوان نخست‌وزیر الجزایر مشغول به کار بود. | ## بخش 1: نذیر عرباوی | اوایل زندگی عرباوی در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۹ در تبسا، الجزایر (در زمان حکومت فرانسه) متولد شد. او در وزارت امور خارجه مشغول به کار شد و به عنوان مدیر بخش امور حقوقی و کنسولی، مدیر بخش روابط اقتصادی بین‌المللی و مدیر بخش مغرب عربی خدمت کرد. | ## بخش 2: نذیر عرباوی | او بعداً به عنوان دیپلمات به عنوان سفیر در سازمان ملل متحد، پاکستان، اتحادیه عرب، اتحادیه مغرب عربی و مصر خدمت کرد. رئیس‌جمهور تبون در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، عرباوی را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد و به این ترتیب او جایگزین ایمن بن عبدالرحمن، که اخراج شده بود، شد. | ## بخش 3: نذیر عرباوی | ## جمع‌بندی | تبون در ۲۸ اوت ۲۰۲۵، عرباوی را از سمت نخست‌وزیری برکنار کرد و سیفی غریب به عنوان نخست‌وزیر موقت به جای او منصوب شد.
موضوع مقاله: نخست‌وزیر الجزایر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نخست‌وزیر الجزایر | مقدمه: نخست‌وزیر به همراه سایر وزرا و اعضای دولت که نخست‌وزیر جدید توصیه می‌کند، توسط رئیس‌جمهور الجزایر منصوب می‌شود. | ## بخش 1: نخست‌وزیر الجزایر | مجلس ملی خلق باید برنامه قانونی دولت جدید را تصویب کند، در غیر این صورت مجلس منحل شده و نخست‌وزیر باید استعفا دهد. طولانی‌ترین دوره نخست‌وزیری متعلق به محمد بن احمد عبدالغنی بود که از ۸ مارس ۱۹۷۹ تا ۲۲ ژانویه ۱۹۸۴ در زمان ریاست جمهوری شاذلی بن جدید خدمت کرد. نقش و قانون اساسی عنوان نخست‌وزیر از زمان استقلال در سال ۱۹۶۲ به شرح زیر تکامل یافته است: رئیس دولت: ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۲–۱۵ سپتامبر ۱۹۶۳ نخست‌وزیر: ۸ مارس ۱۹۷۹–۵ نوامبر ۱۹۸۸ رئیس دولت: ۵ نوامبر ۱۹۸۸–۱۲ نوامبر ۲۰۰۸ نخست‌وزیر: ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸–۳۰ دسامبر ۲۰۲۰ نخست‌وزیر یا رئیس دولت: از ۳۰ دسامبر ۲۰۲۰ مجلس مؤسسان ۱۹۶۲ تصمیم گرفت تا زمان تصویب قانون اساسی، رئیس دولت، رئیس شورا، را تعیین کند. در قانون اساسی ۱۹۷۶، این سمت اختیاری است و در زمان ریاست جمهوری هواری بومدین به او واگذار نشده بود. | ## بخش 2: نخست‌وزیر الجزایر | از زمان بازنگری قانون اساسی در سال ۱۹۸۸، این سمت به عنوان رئیس دولت شناخته می‌شد. در جریان بازنگری قانون اساسی در سال ۲۰۰۸، دوباره از نخست‌وزیری که توسط رئیس‌جمهور منصوب می‌شود، نام برده شد. دوره تصدی نخست‌وزیر یا رئیس دولت مانند هر عضو دیگر دولت توسط رئیس‌جمهور منصوب می‌شود. نخست‌وزیر ابتدا به عنوان رئیس کابینه منصوب می‌شود و سپس افرادی را برای مناصب خالی دولتی پیشنهاد می‌دهند. | ## بخش 3: نخست‌وزیر الجزایر | مجلس ملی خلق باید برنامه و سیاست کلی نخست‌وزیر را تصویب کند، در غیر این صورت ممکن است از سمت خود برکنار شود. محمد عبدالغنی از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ تقریباً پنج سال متوالی این سمت را بر عهده داشت. | ## جمع‌بندی | با این حال، از سال ۲۰۰۵، احمد اویحیی رکورد طولانی‌ترین دوره تصدی را در اختیار دارد و ده سال از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸، ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶، ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ و از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به عنوان نخست‌وزیر خدمت کرده است.
موضوع مقاله: کارناوال در ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارناوال در ایتالیا | مقدمه: این جشن در بسیاری از شهرها برگزار می‌شود که برخی از آن‌ها در سراسر جهان به‌خاطر جشن‌های ویژه‌ای که برای این مناسبت برگزار می‌کنند، شهرت دارند. | ## بخش 1: کارناوال در ایتالیا | کارناوال به‌نوعی جشن خداحافظی است برای خوردن، نوشیدن و خوش‌گذرانی پیش از محدودیت‌ها و جدیت روزه بزرگ. حدود یک ماه قبل از چهارشنبه خاکستر، ایتالیایی‌ها در طول چندین آخر هفته با رژه‌ها، ماسک‌ها و کنفتی‌ها جشن می‌گیرند. معروف‌ترین کارناوال‌های ایتالیا در ونیز، ویارجو، ایوریا، چنتو، آپولیا و آچیراله برگزار می‌شوند. کارناوال ونیز اولین بار در سال ۱۲۹۶ ثبت شد، با اعلامیه‌ای از سوی سنای ونیز که یک روز قبل از شروع ایام روزه، یک جشنواره عمومی را اعلام کرد. کارناوال ایوریا به خاطر «نبرد پرتقال‌ها» که با میوه بین مردم پیاده و سربازان ستمگر سوار بر گاری‌ها انجام می‌شد، مشهور است، تا جنگ‌های قرون وسطی را به یاد بیاورد، تمثیلی از مبارزه برای آزادی. در مورد ریشه‌ها، یک روایت رایج می‌گوید که این نبرد یادبود مقاومت شهر در برابر حاکم ستمگر شهر است که یا عضوی از خانواده رانیری است یا ترکیبی از قرن دوازدهم. کارناوال آمبروزی در بیشتر بخش‌های اسقف‌نشینی کاتولیک رومی میلان، جایی که آیین آمبروزی برگزار می‌شود، گسترده است و در این منطقه، کارناوال در اولین یکشنبه ایام روزه‌داری به پایان می‌رسد؛ آخرین روز کارناوال، شنبه است، ۴ روز پس از سه‌شنبه‌ای که در آن پایان می‌یابد و آیین رومی برگزار می‌شود. | ## بخش 2: کارناوال در ایتالیا | اکثر جشن‌های ساردینی نه تنها شامل جشن‌ها و رژه‌ها، بلکه شامل آیین‌های باروری خام مانند خونریزی برای بارور کردن زمین، مرگ و رستاخیز شخصیت‌های کارناوال و نمایش خشونت و شکنجه نیز می‌شود. شخصیت‌های معمول کارناوال ساردینی، جانورگونه و/یا دوجنسیتی هستند، مانند ماموتونه‌ها و ایسوهادوره‌ها از مامویادا، بوئه‌ها و مردوله‌ها از اوتانا و بسیاری دیگر. این کارناوال با اجراهای خیابانی جشن گرفته می‌شود که معمولاً با نوحه‌های ساردینیایی همراه هستند. به معنای تحت‌اللفظی «گریه نوزاد وقتی مادر دیگر نمی‌خواهد به او شیر بدهد» (از کلمه تیتا به معنای سینه). از دیگر نمونه‌های خاص و مهم کارناوال در ساردینیا می‌توان به کارناوال سارتیگلیا در اورستانو و کارناوال تمپیو پاوسانیا اشاره کرد. با وجود منشأ بت‌پرستانه، این رویداد به‌قدری گسترده جشن گرفته می‌شد و سنت آن به‌قدری قوی بود که به‌سرعت تغییر یافت تا با آیین‌های کاتولیک هم‌خوانی پیدا کند. کارناوال در ایتالیا به‌طور سنتی در ماردی گرا برگزار می‌شود، اما آخر هفته قبل از آن نیز فعالیت‌هایی برگزار می‌شود. | ## بخش 3: کارناوال در ایتالیا | اگرچه ریشه‌های کارناوال را می‌توان به جشن‌های یونان و روم باستان بازگرداند، اما این رویداد با جهان کاتولیک مرتبط است. در واقع، کارناوال در روز تعطیل برگزار می‌شود، در آخرین روز قبل از روزه بزرگ که جشن گرفتن مجاز است؛ بنابراین، تاریخ ثابتی ندارد و بسته به روز عید پاک تعیین می‌شود. چه طبقات بالاتر با ارابه‌های زیبا و تزئین‌شده ثروت خود را به نمایش می‌گذاشتند و چه طبقات پایین‌تر در خیابان‌ها نیروها را دنبال می‌کردند، کارناوال در سراسر ایتالیا شکل گرفت و رشد کرد. بسیاری از کارناوال‌ها در قرن هجدهم ممنوع شدند، اما در قرن بیستم دوباره برقرار گردیدند. کارناوال درسه‌شنبه اعتراف به پایان می‌رسد که روز قبل از شروع چله روزه در چهارشنبه خاکستر است. | ## جمع‌بندی | ریشه‌های این کارناوال به قرون وسطی بازمی‌گردد و چندین قرن برگزار می‌شد تا اینکه در سال ۱۷۹۷ لغو شد.
موضوع مقاله: برسائولا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برسائولا | مقدمه: این گوشت پس از نمک‌زنی و خشک شدن در هوای آزاد، برای مدت دو تا سه ماه نگهداری می‌شود تا به تدریج سخت شده و رنگ آن تیره و نزدیک به بنفش شود. | ## بخش 1: برسائولا | برسائولا معمولاً از استیک بالاران داخلی گوشت گاو تهیه می‌شود و به همین دلیل گوشت حاصل کم‌چرب، نرم و لطیف است و دارای عطری شیرین و کمی کهنه یا خاکی است که به آن هویت منحصر به فردی می‌بخشد. این محصول در اصل از منطقه کوهستانی والتلینا سرچشمه می‌گیرد؛ دره‌ای سرسبز و تاریخی که در قلب رشته‌کوه‌های آلپ و در شمال ایتالیا، در ناحیهٔ لمباردی واقع شده است. والتلینا از گذشته‌های دور به دلیل شرایط آب‌وهوایی خاص، مراتع حاصل‌خیز و سنت‌های غذایی دیرینه‌اش شهرت داشته و همین بستر طبیعی و فرهنگی، زمینه‌ساز پیدایش و تکامل محصولی چون برسائولا شده است. | ## بخش 2: برسائولا | برسائولا تنها یک خوراک معمولی نیست؛ بلکه نمادی از مهارت و تجربهٔ نسل‌های پی‌درپی مردمان این سرزمین است که با دقت و ظرافت، گوشت گاو را با روش‌های سنتی نمک‌سود و خشک می‌کردند تا غذایی سالم، ماندگار و خوش‌طعم فراهم آورند. این فرآیند نه‌تنها طعمی متمایز و عطری دل‌انگیز به گوشت می‌بخشد، بلکه ارزش غذایی آن را نیز حفظ می‌کند و به همین دلیل در میان دوستداران غذاهای ایتالیایی جایگاه ویژه‌ای یافته است. امروزه برسائولا در آشپزی مدیترانه‌ای و به‌ویژه سفره‌های ایتالیایی به‌عنوان پیش‌غذا یا همراهی‌کنندهٔ غذاهای اصلی بسیار پرطرفدار است. | ## بخش 3: برسائولا | معمولاً آن را به صورت ورقه‌های بسیار نازک برش می‌دهند و با ترکیباتی همچون سبزیجات تازه، برگ‌های معطر، برش‌های پنیر کهنه یا چند قطره روغن زیتون بکر سرو می‌کنند. این ترکیب ساده اما دلنشین، جلوه‌ای از تعادل و سادگی غذاهای ایتالیایی را نشان می‌دهد و به همین دلیل، برسائولا نه تنها در شمال ایتالیا، بلکه در سراسر جهان به عنوان یک غذای اصیل، سالم و خوش‌مزه شناخته می‌شود. | ## جمع‌بندی | خدمت رسانی به عنوان پیش‌غذا ( آنتی‌پاستو )، برساولا معمولاً به نازکی کاغذ برش داده می‌شود و در دمای اتاق یا کمی سرد سرو می‌شود.
موضوع مقاله: گویدو گوینیزلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گویدو گوینیزلی | مقدمه: او اولین کسی بود که به این سبک جدید شعر نوشت و بنابراین "ایپسو فکتو" بنیانگذار آن محسوب می‌شود. | ## بخش 1: گویدو گوینیزلی | زندگی هویت دقیق او نامشخص است، اما ممکن است گوئیدو دی گوینیزلو دی ماگنانو باشد که در سال ۱۲۷۴ به همراه لامبرتازی گیبلین‌ها از بولونیا تبعید شد و حدود دو سال بعد در مونسلیچه درگذشت. او با گیتون د آرتزو مکاتبه داشت، که او را با احترام «کارو پدر میو» خطاب می‌کرد و در عوض او را «فیگلیو دیلِتُزو» صدا می‌زدند. با فرض اینکه غزل مورد بحث واقعاً خطاب به اوست، بعدها توسط گوئیدو به «خطای لایدی» متهم شد که می‌خواست با استفاده از ایده‌ها و اصطلاحات فلسفه طبیعی از بانوی خود ستایش کند. بوناگیونتا اوربیکیانی همچنین او را متهم کرد که با واردات فلسفی خود، شعر عاشقانه را مبهم کرده است. اما اینها دقیقاً دلایلی بودند که دانته او را تحسین می‌کرد و با گذشت زمان، این تحسین بیشتر می‌شد. | ## بخش 2: گویدو گوینیزلی | شعر پنج کانزونی و پانزده سونت وجود دارد که قطعاً از اوست، به علاوه قطعاتی از دو شعر دیگر. شعر گینیزلی را می‌توان به طور خلاصه به عنوان آشتی بین خداگرایی و عشق زمینی با درون‌نگری عمیق روانشناختی توصیف کرد. آثار اصلی او عبارتند از «در قلب مهربان عشق جاودانه است» (در قلب مهربان عشق ساکن است)، که پیتر درونک آن را «شاید تأثیرگذارترین ترانه عاشقانه قرن سیزدهم» می‌داند. «در قلب مهربان عشق جاودانه است» بر وحدت عشق والا و «نجابت» حقیقی تأکید دارد: این، و روشی که گویدو شور و عقل را برای خلق شعری فلسفی از عشق ترکیب کرد، عمیقاً دانته را تحت تأثیر قرار داد، که چندین بار از این قطعه شعر نقل قول و آن را تکرار می‌کند. ابیات جفری چاسر در «ترویلوس و کرسیدا» «لذت عشق، ای نیک‌اندیش، | در نجیبانه‌ترین لحظات، می‌توان به ترمیم عشق پرداخت» (III.4-5) به نظر می‌رسد پژواک روشنی از آغاز شعر باشد. | ## بخش 3: گویدو گوینیزلی | غزل‌ها نیز مضامینی را به نمایش می‌گذارند که در کاوالکانتی و دانته دوباره ظاهر می‌شوند، مانند سلام نجات‌بخش بانو («سالوتو»)، استفاده از تصاویر طبیعی برای ستایش او (یادآور غزل غزل‌های سلیمان)، و ایده عشق به عنوان اشتیاقی که همه چیز را پیش از خود حمل می‌کند، اگرچه شعری مانند «Vedut'ho la lucente stella diana» در واقع سبک‌های جدید و قدیمی را با هم ترکیب می‌کند. نقش در «کمدی الهی» دانته برزخ یازدهم گوییدو گوینیزلی دو بار در برزخ یازدهم دانته آلیگیری ظاهر می‌شود. در ابتدا، او به طور خلاصه در برزخ یازدهم، زمانی که دانته با هنرمند بزرگ ایتالیایی، ادریسی دا گوبیو، در تراس غرور روبرو می‌شود، ذکر می‌شود. اودریسی ضمن بحث در مورد ماهیت زودگذر شهرت و شناخت، به گوئیدو گوینیزلی و جانشین او، گوئیدو کاوالکانتی (حدود ۱۲۵۰–۱۳۰۰) اشاره می‌کند: برزخ XXVI در برزخ'' XXVI، دانته از طریق تراس شهوت سفر می‌کند، جایی که سرانجام گوئیدو گوینیزلی را ملاقات می‌کند. گوئیدو مانند سایر سایه‌های این تراس، در شعله‌های آتش فرو می‌رود تا از آرزوهای سوزان خود در حالی که زنده است توبه کند. | ## جمع‌بندی | وقتی گویدو هویت خود را فاش می‌کند، دانته از احترام و احترامی که برای شاعر قائل است، روایت می‌کند: در این قطعه، دانته به تأثیر گینیزلی بر شعر ایتالیایی و سبک Dolce Stil Novo اشاره می‌کند.