موضوع مقاله: دفترنامه لنینگراد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دفترنامه لنینگراد | مقدمه: با توجه به انجامه آن، در سال ۱۰۰۸ پس از میلاد (یا احتمالاً ۱۰۰۹) در قاهره ساخته شده است. | ## بخش 1: دفترنامه لنینگراد | برخی پیشنهاد کرده‌اند که دفترنامه لنینگراد در برابر دفترنامه حلب تصحیح شده است، نسخه خطی کمی قبل‌تر که تا حدی در سده بیستم گم شد. کاله استدلال می‌کند که نسخه خطی لنینگراد به احتمال زیاد بر اساس نسخه‌های خطی دیگر گمشده خانواده بن اشر بوده است. دفترنامه حلب چندین دهه قدیمی‌تر است، اما بخش‌هایی از آن پس از شورش‌های ضدیهودی ۱۹۴۷ حلب مفقود شده است، و دفترنامه لنینگراد را به قدیمی‌ترین دفترنامه کامل مزورای تیبری تبدیل می‌کند که تا به امروز دست نخورده باقی مانده است. در دوران مدرن، دفترنامه لنینگراد به عنوان متن عبری که در بازتولید شده است، مهم است (۱۹۳۷)، (۱۹۷۷) و (۲۰۰۴–اکنون). همچنین به عنوان منبع اصلی برای بازیابی جزئیات در بخش‌های گمشده دفترنامه حلب عمل می‌کند. نام دفترنامه لنینگراد (کدکس یک کتاب دست‌نویس است که در یک طرف صحافی شده است، برخلاف طومار) به این دلیل نامگذاری شده است که از سال ۱۸۶۳ (پیش از سال ۱۹۱۷ به نام کتابخانه عمومی امپراتوری) در کتابخانه ملی روسیه در سن پترزبورگ نگهداری می‌شود. در سال ۱۹۲۴، پس از انقلاب روسیه، پتروگراد (سنت سابقپترزبورگ) به لنینگراد تغییر نام داد، و چون دفترنامه به عنوان متن اصلی مورد استفاده قرار گرفت. اگرچه نام شهر به سنت اصلی بازسازی شدپترزبورگ پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، کتابخانه ملی روسیه درخواست کرد که «لنینگراد» به نام دفترنامه حفظ شود. با این وجود، دفترنامه گاهی به عنوان دفترنامه پترسبورگنسیس یا کدکس پتروپولیتانوس یا دفترنامه سنت پترزبورگ شناخته می‌شود. | ## بخش 2: دفترنامه لنینگراد | Heb B 3) اشاره می‌کنند که حتی قدیمی‌تر است (۹۱۶ پس از میلاد)، اما فقط حاوی کتاب‌های انبیاء است. مطالب متن کتاب مقدس همان‌طور که در دفترنامه یافت می‌شود حاوی متن حروف عبری به همراه حروف صدادار تیبری و نشانه‌های قلاب است. همچنین مکمل‌های فنی مختلفی وجود دارد که با جزئیات متنی و زبانی سروکار دارند که بسیاری از آنها به اشکال هندسی نقاشی شده‌اند. دفترنامه لنینگراد، که پس از یک هزار سال در وضعیت فوق‌العاده‌ای بکر قرار داشت، نمونه‌ای از هنر یهودی قرون وسطی را نیز ارائه می‌کند. صفحه فرش ستاره‌ای را نشان می‌دهد که در لبه‌های آن نام کاتبان و در وسط آن یک تبرک نوشته شده است. همان‌طور که در بخش محتوا در بالا توضیح داده شد، ترتیب کتاب‌های دفترنامه لنینگراد از سنت متنی تیبری پیروی می‌کند و با اکثر انجیل‌های عبری مدرن متفاوت است: تاریخچه بر پایه انجامه آن، این دفترنامه در قاهره از نسخه‌های خطی نوشته شده توسط هارون بن موسی بن عشر کپی شده است. برای دفترنامه مازورتی غیرمعمول، همان مرد (اسماعیل بن یعقوب) صامت‌ها، مصوت‌ها و نت‌های مازورتی را نوشت. در سیستم آوازی آن (نقاط مصوت و آواز) توسط محققان به غیر از دفترنامه حلب (ویرایش خود بن اشر) وفادارترین نماینده سنت بن عشر است. با این حال، متن نامه آن کامل نیست و در صدها مکان با دستگاه مازورتیک خود در تضاد است. | ## بخش 3: دفترنامه لنینگراد | تغییرات و پاک‌سازی‌های متعددی وجود دارد، و موشه گوشن-گوتشتاین پیشنهاد کرد که یک متن موجود که از قوانین بن آشر پیروی نمی‌کند، به شدت اصلاح شده تا با این قوانین مطابقت داشته باشد. مالک سابق آن، مجموعه دار کریمه کارائیت، آبراهام فیرکویچ، در نوشته‌های خود هیچ نشانه‌ای از جایی که او دفترنامه را به دست آورده است، باقی نگذاشته است، که در سال ۱۸۳۸ به اودسا برده شد و بعداً به کتابخانه امپراتوری سنت پترزبورگ منتقل شد. نسخه‌های مدرن بیبلیا هبرایکا در سال ۱۹۳۵، دفترنامه لنینگراد به مدت دو سال به سمینار عهد عتیق دانشگاه لایپزیگ امانت داده شد، در حالی که پل کاله بر رونویسی آن برای متن عبری نسخه سوم کتاب بیبلیا هبرایکا (BHK)، منتشر شده در اشتوتگارت، ۱۹۳۷ نظارت داشت. این دفترنامه همچنین برای بیبلیا هبرایکا اشتوتگارتنزیا (BHS) در سال ۱۹۷۷ استفاده شد و برای بیبلیا هبرایکا قینتا (BHQ) استفاده می‌شود. دفترنامه لنینگراد به‌عنوان اثری اصلی از ماسوره‌های تیبری، چندین سده قدیمی‌تر از سایر نسخه‌های خطی عبری بود که تا پیش از بیبلیا هبرایکا برای تمام نسخه‌های پیشین انجیل‌های چاپی عبری استفاده می‌شد. دفترنامه وستمینستر لنینگراد نسخه دیجیتالی دفترنامه لنینگراد است که توسط مرکز پژوهش‌های پیشرفته کتاب مقدس J. این یک نسخه تأیید شده از متن میشیگان-کلارمونت است که از BHS در دانشگاه میشیگان در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ به سرپرستی H. نسخه‌های یهودی دفترنامه لنینگراد همچنین به‌عنوان پایه‌ای برای دو نسخه جدید یهودی از کتاب مقدس عبری (تنخ) عمل کرد: نسخه دوتان (که به صورت انبوه به عنوان تاناک رسمی نیروهای دفاعی اسرائیل در طول دهه ۱۹۹۰ میان سربازان توزیع شد). جی‌پی‌اس عبری-انگلیسی تنخ (فیلادلفیا، ۱۹۹۹) و جلدهای مختلف جی‌پی‌اس تفسیر تورات و جی‌پی‌اس تفسیر کتاب مقدس از متن وست مینستر که در بالا توضیح داده شد استفاده می‌کنند. | ## جمع‌بندی | این نسخه‌ها از دفترنامه لنینگراد به عنوان مهم‌ترین منبع (اما نه تنها منبع) برای بازسازی بخش‌هایی از دفترنامه حلب استفاده می‌کنند که از سال ۱۹۴۷ مفقود شده‌اند.