موضوع مقاله: گالری دوریا پامفیلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گالری دوریا پامفیلی | مقدمه: گالری دوریا پامفیلی یک مجموعه هنری خصوصی بزرگ است که در کاخ دوریا پامفیلی در رم، ایتالیا، بین ویا دل کورسو و ویا دلا گاتا نگهداری می‌شود. | ## بخش 1: گالری دوریا پامفیلی | (تا همین اواخر، ورودی گالری از میدان کالج رومانو بود) نمای کاخ در ویا دل کورسو در مجاورت کلیسایی به نام سانتا ماریا در ویا لاتا قرار دارد. تورهای بازدید از اتاق‌های دولتی اغلب با کنسرت‌های موسیقی باروک و رنسانس به اوج خود می‌رسند و به محیط و شاهکارهای موجود در آن ادای احترام می‌کنند. به استثنای برخی از آثار قدیمی‌تر و جدیدتر، بخش عمده‌ای از این مجموعه شامل آثاری از قرن‌های ۱۶ و ۱۷ است که بخش زیادی از آنها از کیفیت استثنایی برخوردارند. مجموعه این مجموعه بزرگ از نقاشی‌ها، مبلمان و مجسمه‌ها از قرن شانزدهم توسط خانواده‌های دوریا، پامفیلی، لندی و آلدوبراندینی که اکنون از طریق ازدواج و نسب تحت نام خانوادگی ساده‌شده دوریا پامفیلی متحد شده‌اند، گردآوری شده است. این مجموعه شامل نقاشی‌ها و اثاثیه کاخ پامفیلی اینوسنت دهم (در میدان ناوونا) است که آنها را به برادرزاده‌اش کامیلو پامفیلی به ارث گذاشت. این کاخ در طول قرن‌ها گسترش یافته است؛ احتمالاً بزرگ‌ترین کاخ در رم است که هنوز در مالکیت خصوصی است. مجموعه اصلی در اتاق‌های دولتی، از جمله نمازخانه، به همراه جسد مومیایی‌شده قدیس خانواده به نمایش گذاشته شده است. با این حال، بخش عمده آن در مجموعه‌ای از چهار گالری طلاکاری و نقاشی‌شده در اطراف حیاط به نمایش گذاشته شده است. مجموعه‌ای گسترده از اتاق‌های دیگر اکنون به گالری‌های دائمی با نور کافی تبدیل شده‌اند که شامل هنرهای قرون وسطایی و بیزانسی در این مجموعه است. این کاخ برای ازدواج آندره‌آ چهارم، دوریا پامفیلی لندی، با پرنسس لئوپولدینا ماریا از ساووی، دختر لویی ویکتور، شاهزاده کاریگنان و کریستین از هسه-روتنبرگ در سال ۱۷۶۷ بازسازی شد. پرتره اینوسنت دهم اثر دیه‌گو ولاسکز (که قبلاً کاردینال جیوان باتیستا پامفیلی بود که در سال ۱۶۴۴ به مقام پاپ رسید) شاهکار این مجموعه محسوب می‌شود. ولاسکز، اگرچه چهره پاپ را ایده‌آل جلوه نمی‌دهد، اما در این پرتره بی‌تعارف نیست؛ معاصران اینوسنت دهم معتقد بودند که ویژگی‌های چهره اینوسنت دهم نمادی از سبک زندگی استبدادی و شخصیت کینه‌توزانه اوست. | ## بخش 2: گالری دوریا پامفیلی | این پرتره که برای بزرگداشت سال مقدس نقاشی شده است، به سفارش خواهرزن لذت‌گرای او، المپیا مایدالچینی، که محرم اسرار و مشاور نزدیک او و برخی می‌گویند معشوقه‌اش بود، کشیده شده است. از سال ۱۹۲۷، پرتره ولاسکز در یک اتاق کوچک مخصوص به همراه مجسمه نیم‌تنه همان پاپ اثر جیان لورنزو برنینی قرار داده شده است. کامیلو پامفیلی، پسر المپیا مایدالچینی، با سرپیچی از مادر قدرتمندش، از مقام کاردینالی که توسط عمویش پاپ به او اعطا شده بود، صرف نظر کرد و با المپیا بورگسه، بیوه، ازدواج کرد. او که یک آلدوبراندینی بود، کاخی را که به عنوان کاخ آلدوبراندینی شناخته می‌شد، به خانواده پامفیلی آورد. پس از یک دوره تبعید در کشور، برای جلوگیری از رویارویی با پاپ و المپیا مایدالچینی، این زوج تازه ازدواج کرده در کاخ آلدوبراندینی اقامت دائم گزیدند، که از سال ۱۶۵۴ کامیلو شروع به گسترش در مقیاس وسیع کرد. خانه‌های همسایه و یک صومعه با رشد کاخ، علیرغم مخالفت محلی از سوی یسوعیان همسایه در کالج رومانو، خریداری و تخریب شدند. پس از مرگ کامیلو در سال ۱۶۶۶، ساخت بنا تحت نظارت دو پسرش جیووانی باتیستا (وارث او) و بندتو ادامه یافت. یکی از دختران کامیلو و المپیا، آنا پامفیلی، در سال ۱۶۷۱ با جیووانی آندره‌آ سوم دوریا لندی، اشراف‌زاده جنوایی، ازدواج کرد و نوادگان آنها بودند که پس از پایان شاخه رومی خانواده پامفیلی در سال ۱۷۶۰، کاخ را به ارث بردند. در سال ۱۷۶۳، شاهزاده آندره‌آ چهارم نام‌های جنوایی و رومی خود را با هم ترکیب کرد و به دوریا-پامفیلی-لندی فعلی تبدیل شد. در سال ۱۷۶۷، سقف اتاق‌های دولتی توسط هنرمندان اواخر باروک مانند کرسنزیو اونوفری، آئورلیانو میلانی و استفانو پوزی (سالا دلی اسپکی) نقاشی دیواری شد. این مجموعه برای اولین بار توسط سه چهارم شاهزاده خانم انگلیسی، اوریتا پوگسون دوریا پامفیلی، که شوهر انگلیسی‌اش، فرمانده فرانک پوگسون، نام خود را به نام او اضافه کرد، برای عموم مردم افتتاح شد. پس از مرگ او در سال ۲۰۰۰، سرپرستی این مجموعه به فرزندان خوانده انگلیسی او، جاناتان دوریا پامفیلی و گسین پوگسون دوریا پامفیلی، که هنوز در کاخ زندگی می‌کنند، واگذار شد. | ## بخش 3: گالری دوریا پامفیلی | این مجموعه در کنار دارایی‌های خانواده‌های کولونا و پالاویچینی-روسپیگلیوسی، یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های هنری خصوصی در رم است. نمای کلی کلیسای خانوادگی توسط معمار کارلو فونتانا در اواخر قرن هفدهم طراحی شد، اما از آن زمان تاکنون تغییراتی در آن ایجاد شده است. سالتا جیالا و سالتا روسا حاوی ملیله‌های گوبلن هستند، از جمله آنهایی که علائم زودیاک اثر کلود آدران را به تصویر می‌کشند. گالری‌های اصلی نقاشی گالری اول: مریم مجدلیه اثر آنیباله کاراچی؛ مسیح در خانه فریسی اثر لودوویکو سیگولی؛ سنت روک با یک فرشته اثر کارلو ساراسنی و تانکرد و ارمنیا اثر گوئرسینو. گالری دوم (گالری ویژه): پرتره‌های ولاسکز و برنینی، مجسمه‌های رومی عتیقه و عبور از دریای سرخ اثر آنتونیو تمپستا. مدونا در پرستش کودک اثر گویدو رنی؛ مصلوب شدن توسط مارچلو ونوستی؛ خانواده مقدس توسط ساسوفراتو؛ منظره با صحنه شکار اثر پل بریل. اتاق آندره‌آ دوریا: پرتره کریستف کلمب اثر یان مابوزه و پرتره آندره‌آ دوریا اثر سباستیانو دل پیومبو. سالن سبز: ملیله‌دوزی بزرگ تورنه مربوط به اواسط قرن پانزدهم با افسانه قرون وسطایی اسکندر کبیر؛ برنز معصوم دهم اثر آلگاردی؛ پرتره اثر لوتو؛ و تابلوی بشارت اثر فیلیپو لیپی. توجه: کاخی که گالری دوریا پامفیلی در آن قرار دارد را نباید با کاخ پامفیلی، در میدان ناوونای رم، که اکنون سفارت برزیل است، اشتباه گرفت. همچنین نباید این کاخ را با کاخ دوریا-پامفیلی دوم، یک ویلای شهری تابستانی، در والمونتونه نزدیک رم اشتباه گرفت. | ## جمع‌بندی | این کاخ، اگرچه در طول جنگ جهانی دوم به شدت آسیب دیده است، اما به خاطر مجموعه نقاشی‌های دیواری اواخر باروک اثر فرانچسکو کوززا، پیر فرانچسکو مولا و ماتیا پرتی مشهور است.