aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: وتوکاناس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وتوکاناس | مقدمه: وتوکاناس (، ) منطقه کوچکی در واسا فنلاند است که بین کوتی‌رانتا و پالوساری قرار دارد. | ## بخش 1: وتوکاناس | این محله در نوار باریکی از خشکی توسعه یافته است که پالوساری را به سرزمین اصلی متصل می‌کند. در میان منطقه‌های آماری مدیریت شهری واسا، وتوکاناس به منطقه بزرگ گربو تعلق دارد. نقشه در نقشه‌های طرح شهری، این منطقه محله بیستم واسا را تشکیل می‌دهد که علاوه بر وتوکاناس، شامل منطقه کوچک ایسولاهتی نیز می‌شود. تاریخچه نام این محله به قرن چهاردهم میلادی بازمی‌گردد، زمانی که ماهیگیران و دیگر دریانوردان قایق‌های خود را از روی این باریکه خشکی می‌کشیدند تا از دور زدن پالوساری جلوگیری کنند (Veto به معنای کشیدن و kannas به معنای باریکه است). جاده‌ای که واسای قدیم، گربو و وسترویک را به هم متصل می‌کرد، از دهه ۱۷۸۰ از میان وتوکاناس می‌گذشت؛ یعنی زمانی که بندر واسا به پالوساری منتقل شد. | ## بخش 2: وتوکاناس | راه‌های ارتباطی از وتوکاناس به شهر در سال ۱۹۰۰ و با ساخت پلی بر روی خلیج پیتکان‌لاهتی (که بعدها خشک شد) بهبود یافت. وتوکاناس به عنوان یکی از حومه‌های واسا که از نظر جغرافیایی امتداد پالوساری نیز در نظر گرفته می‌شود، در اوایل قرن بیستم به سرعت رشد کرد. بر اساس دفاتر ثبت احوال در سال ۱۹۱۰، جمعیت این منطقه به ۸۰۹ نفر رسیده بود، در حالی که کمی بیش از ده سال پیش از آن، این منطقه عملاً خالی از سکنه بود. پیش از آنکه جاده فعلی آلسکات (جاده منطقه‌ای ۷۲۴ فنلاند) در دهه ۱۹۸۰ تکمیل شود، مرز محله در جاده واپائودن‌تیه در نظر گرفته می‌شد. پیش از تکمیل جاده منطقه‌ای، ارتباطات خیابانی پیوسته‌ای بین محله‌های ویکینگا و وتوکاناس وجود داشت؛ از جمله خیابان کاناکسن‌کاتو در ویکینگا که تا خیابان مونتای ان‌کاتو امتداد می‌یافت. | ## بخش 3: وتوکاناس | وتوکاناس در دهه ۱۹۶۰ یک مرکز مهم صنعتی و اشتغال بود و از جمله یک کارخانه آبجوسازی و یک کارخانه تولید تور در آن قرار داشت. در سال ۱۹۶۶، اولین سوپرمارکت فنلاند به نام تی‌تی-سوپرمارکت توسط شرکت توکو-تولیما در وتوکاناس تأسیس شد. از میان ساکنان وتوکاناس در سال ۲۰۱۵، زبان مادری ۵۵٫۹٪ فنلاندی، ۳۵٫۲٪ سوئدی و ۸٫۹٪ سایر زبان‌ها بود. | ## جمع‌بندی | از نیروی کار منطقه در سال ۲۰۱۳، دانشجویان ۱۷٫۰٪ و بیکاران ۱۲٫۳٪ را تشکیل می‌دادند.
موضوع مقاله: یربوی قدیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یربوی قدیم | مقدمه: یربوی قدیم (، ) یک منطقه کوچک واقع در بخش مرکزی منطقه بزرگ گربوی واسا در فنلاند است که به همراه بخش شمال غربی شبه‌جزیره یربو و لنسی‌متسه، محله ۳۱ واسا را تشکیل می‌دهد. | ## بخش 1: یربوی قدیم | علی‌رغم نام این منطقه، قدیمی‌ترین ساختمان‌های یریو در سمت محله مجاور یعنی لیل‌بو قرار دارند. سکونتگاه‌های بخش شرقی منطقه در امتداد جاده وسترویکین‌تیه عمدتاً متعلق به دهه‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ هستند. خانه‌های جاده منتی‌مانتیه جدیدترند و از دهه ۱۹۸۰ تا اواخر دهه ۲۰۰۰ ساخته شده‌اند. شهر واسا در حال برنامه‌ریزی یک منطقه مسکونی به نام یربون رینه (Gerbyn rinne) با حدود ۳۰۰ ساکن در منطقه جنگلیِ دارای کاربری تفریحی در غرب جاده منتی‌مانتیه است. | ## بخش 2: یربوی قدیم | این طرح با مخالفت افراد محلی روبرو شده است و طوماری در مخالفت با این پروژه نزدیک به دو هزار امضا جمع‌آوری کرد. خدمات در منطقه یربوی قدیم، مهدکودک سوئدی‌زبان یربو، مهدکودک فنلاندی‌زبان پاکاری (Paakari) و خانه محلی کلیسای یربو قرار دارند. در جاده منتی‌مان‌تیه مرکز بهداشت یربو قرار دارد که در حال حاضر تنها مرکز مشاوره سلامت کودکان در آن فعال است. خدمات دندانپزشکی و مطب‌های پزشک و پرستار در طی سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ به مرکز شهر منتقل شدند. | ## بخش 3: یربوی قدیم | در سال ۲۰۱۵، زبان مادری ۵۷٫۲٪ از ساکنان گربی قدیم فنلاندی، ۲۵٫۵٪ سوئدی و ۱۷٫۲٪ سایر زبان‌ها بود. از نیروی کار منطقه در سال ۲۰۱۳، دانشجویان ۲۱٫۲٪ و بیکاران ۱۴٫۵٪ را تشکیل می‌دادند. در مقایسه با سایر مناطق گربی، تعداد بیکاران و دانشجویان در یربوی قدیم به میزان قابل‌توجهی زیاد است. | ## جمع‌بندی | همچنین افرادی که در یربوی قدیم به زبان‌های دیگر صحبت می‌کنند، بیشترین تعداد را در میان تمام مناطق کوچک یربو دارند.
موضوع مقاله: دیونیسیوس اکسیگووس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دیونیسیوس اکسیگووس | مقدمه: دیونیسیوس اکسیگووس ، (لاتین برای «دیونیسیوس فروتن»؛ گاهی در انگلیسی به صورت «دنیس کوچک»، «دنیس کوتوله»، «دنیس خُرد» یا «دنیس کوتاه‌قد» آمده که اشاره به تواضع اوست. | ## بخش 1: دیونیسیوس اکسیگووس | یونانی باستان: Διονύσιος؛ حدود ۴۷۰ — حدود ۵۴۴) راهبی بیزانسی از قرن ششم بود که در سکاستان کوچک زاده شد و در رم فعالیت داشت. او عضو جامعه‌ای از راهبان سکایی بود که در کنستانتسا (امروزه کنستانتسا، رومانی) — شهر اصلی سکاستان کوچک — متمرکز بودند. دیونیسیوس بیشتر به خاطر ابداع گاه‌شماری پس از میلاد (AD) شناخته می‌شود که برای شماره‌گذاری سال‌های گاه‌شماری میلادی و گاه‌شماری ژولینی (مسیحی‌شده) به کار می‌رود. | ## بخش 2: دیونیسیوس اکسیگووس | او ۴۰۱ قانون کلیسایی را از یونانی به لاتین ترجمه کرد، از جمله قوانین رسولی و مصوبات اولین شورای نیقیه، اولین شورای قسطنطنیه، شورای خلقیدون و شورای سردیکا، و همچنین مجموعه‌ای از احکام پاپ‌ها از پاپ سیریسیوس تا پاپ آناستازیوس دوم. این مجموعه‌های قانونی دیونیسیوسی از اقتدار بزرگی در غرب برخوردار بودند و همچنان راهنمای اداره کلیساها هستند. نویسنده‌ای که در سال ۶۱۶ ادامه‌ای بر محاسبات دیونیسیوس نوشت، او را «داناترین رئیس دیر شهر رم» خواند و سنت بید لقب افتخاری «آباس» را به او داد. | ## بخش 3: دیونیسیوس اکسیگووس | آباس لزوماً به معنای رئیس دیر نبود، بلکه به هر راهبی — به‌ویژه راهبی ارشد و محترم — اطلاق می‌شد، و واقعاً کاسیودوروس در کتاب Institutiones می‌نویسد که دیونیسیوس تا اواخر عمر راهبی عادی بود. کاربرد واژه‌ای چنین مبهم و کهنه مانند «سکایی» این گمان را برمی‌انگیزد که معاصران او در دسته‌بندی‌اش دشواری داشتند — چه از سر ناآگاهی از شخص او، چه از ناآشنایی با سرزمین بومی‌اش، سکاستان کوچک. در قرن ششم، واژه «سکایی» می‌توانست به معنای ساکن سکاستان کوچک باشد، یا به سادگی به کسی اشاره کند که از شمال‌شرق جهان یونانی-رومی، با محوریت دریای مدیترانه، می‌آمد. | ## جمع‌بندی | حتی در مورد «راهب سکایی» Joannes Maxentius — دوست و همراه دیونیسیوس — هر دو راهب تنها از آن رو «سکایی» خوانده می‌شوند که خاستگاه جغرافیایی‌شان نسبت به رم چنین بود، درست همان‌گونه که فاوستوس ریزی «گالیایی» نامیده می‌شود.
موضوع مقاله: عمر تیشلر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عمر تیشلر | مقدمه: عمر تیشلر (؛ زادهٔ ۱۹۷۵)، ژنرال اسرائیلی است که در حال حاضر به‌عنوان فرماندهٔ نیروی هوایی اسرائیل فعالیت می‌کند. | ## بخش 1: عمر تیشلر | او به عنوان خلبان اف-۱۶ آموزش دید، هرچند اندکی پس از آن به عضویت گروه بنیان‌گذار اسکادران ۶۹ که دوباره تشکیل شده بود و اف-۱۵ئیها را پرواز می‌دهد، درآمد. در سال ۲۰۰۲، تیشلر در رشته مهندسی پزشکی تحصیل کرد و پس از آن نیروی هوایی اسرائیل را به مقصد بخش خصوصی ترک کرد. | ## بخش 2: عمر تیشلر | پس از جنگ، او به عنوان دومین فرمانده اسکادران ۱۰۵ با هواپیماهای اف-۱۶دی به نیروی هوایی اسرائیل بازگشت. در سال ۲۰۱۱، تیشلر به عنوان فرمانده اسکادران ۱۴۰ منصوب شد و در سال ۲۰۱۳ فرماندهی اسکادران ۱۱۹ را بر عهده گرفت. | ## بخش 3: عمر تیشلر | در دسامبر ۲۰۲۵، یسرائیل کاتس، وزیر دفاع اسرائیل، انتصاب تیشلر را به عنوان فرمانده بعدی نیروی هوایی اسرائیل تأیید کرد. در مه ۲۰۲۶، او به عنوان فرمانده نیروی هوایی اسرائیل، جایگزین تومر بار، منصوب شد. | ## جمع‌بندی | جوایز و افتخارات عمر تیشلر به خاطر خدماتش در طول سه جنگ، سه نشان افتخار دریافت کرد.
موضوع مقاله: قلعه لاخرانزا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلعه لاخرانزا | مقدمه: تاریخچه قدمت این قلعه به قرن سیزدهم برمی‌گردد، زمانی که متعلق به مک‌سوئین‌ها بود. | ## بخش 1: قلعه لاخرانزا | در سال ۱۲۶۲، شاه الکساندر سوم قلعه و زمین‌های آن را به والتر استوارت، ارلِ منتیث واگذار کرد. اعتقاد بر این است که رابرت بروس در سال ۱۳۰۶ در بازگشت از ایرلند برای ادعای تاج و تخت اسکاتلند، در لاخرانزا به زمین نشست. در طول دهه ۱۴۹۰، جیمز چهارم از این قلعه در لشکرکشی خود علیه ارباب جزیره‌ها و کلن مک‌دونالد استفاده کرد. در سال ۱۶۰۰، رابرت مونتگومری از اسکلمورلی، قلعه را برای مارکز همیلتون از آلاستیر مک‌آلاستیر و پیروانش پس گرفت. | ## بخش 2: قلعه لاخرانزا | در سال ۱۶۱۴ این قلعه توسط پادشاه اشغال شد و در دهه ۱۶۵۰ توسط الیور کرامول مورد استفاده قرار گرفت. تا سال ۱۷۰۵، قلعه لاخرانزا پس از خریداری شدن توسط دوشس همیلتون، به دارایی خانواده همیلتون تبدیل شد. خانوادهٔ همیلتون مالک املاک دیگری در جزیره آران بودند، بنابراین در نهایت آن را به خانواده بلک‌وود-دیویدسون فروختند که از آن به عنوان مقر اصلی خود استفاده کردند. در فرهنگ عامه برای کتاب جزیره سیاه در مجموعه ماجراهای تن‌تن، انتشارات مثوئن، ناشر انگلیسی، خواستار واقع‌گرایی بیشتری برای ویرایش سوم در سال ۱۹۶۶ شد. | ## بخش 3: قلعه لاخرانزا | بوب دو مور، دستیار وقت هرژه، دقیقاً پا جای پای تن‌تن گذاشت و از مکان‌های مختلف الهام گرفت تا مجموعه‌ای جدید از طرح‌های پس‌زمینه را خلق کند. به گفته شارل دیریک، یکی از اعضای استودیو هرژه، به اشتباه این‌گونه استنباط شده است که قلعه لاخرانزا به عنوان مدل مورد استفاده قرار گرفته است. اما این قلعه دارای یک برج مربعی شکل است و شکل ظاهری آن مناسب نیست، در حالی که در همان جزیره، بوب دو مور جزئیات خاصی از قلعه برودیک را بازسازی می‌کند. | ## جمع‌بندی | این قلعه در ۱۹ مارس ۲۰۱۰ در برنامه «دام جالی و جزیره سیاه» در کانال ۴ تلویزیون ظاهر شد، که در آن به عنوان قلعه کیسیمول در جزیره بارا در هبریدهای بیرونی به تصویر کشیده شد، زیرا بلافاصله پس از آن نشان داده شد که جالی در تلاش برای رسیدن به قلعه کیسیمول است.
موضوع مقاله: ماری-آدلاید، دوشس بزرگ لوکزامبورگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماری-آدلاید، دوشس بزرگ لوکزامبورگ | مقدمه: او نخستین دوشس بزرگ حاکم لوکزامبورگ (پس از پنج دوک بزرگ)، نخستین فرمانروای زن از زمان دوشس ماریا ترزا (۱۷۴۰–۱۷۸۰، که همچنین یک آرشیدوشس اتریشی و امپراتریس مقدس روم بود) و نخستین فرمانروای لوکزامبورگی بود که از زمان کنت یان نابینا (۱۲۹۶–۱۳۴۶) در این قلمرو متولد شده بود. | ## بخش 1: ماری-آدلاید، دوشس بزرگ لوکزامبورگ | ماری-آدلاید که در سال ۱۹۰۷ توسط پدرش، دوک بزرگ گیوم چهارم، به عنوان وارث مقدر معرفی شد تا از بحران جانشینی به دلیل نداشتن فرزند پسر جلوگیری شود، پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۱۲، در سن ۱۷ سالگی به عنوان دوشس بزرگ منصوب شد. | ## بخش 2: ماری-آدلاید، دوشس بزرگ لوکزامبورگ | او در طول جنگ جهانی اول حکومت کرد و حمایت آشکار او از نیروهای اشغالگر آلمان منجر به عدم محبوبیت زیادی در لوکزامبورگ و همچنین کشورهای همسایه فرانسه و بلژیک شد. | ## بخش 3: ماری-آدلاید، دوشس بزرگ لوکزامبورگ | به توصیه پارلمان و تحت فشار شدید مردم لوکزامبورگ و در تاریخ ۱۴ ژانویه ۱۹۱۹ به نفع خواهر کوچکترش شارلوت، که موفق شد سلطنت و دودمان را در یک همه‌پرسی ملی در اواخر همان سال نجات دهد، کناره‌گیری کرد. | ## جمع‌بندی | ماری-آدلاید پس از کناره‌گیری از سلطنت، در صومعه‌ای در ایتالیا به گوشه‌نشینی پرداخت و سپس به دلیل بیماری آنجا را ترک کرد.
موضوع مقاله: هزار چشم دکتر مابوزه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هزار چشم دکتر مابوزه | مقدمه: هزار چشم دکتر مابوزه یک فیلم جنایی-دلهره‌آور محصول سال ۱۹۶۰ به کارگردانی فریتس لانگ است. | ## بخش 1: هزار چشم دکتر مابوزه | این فیلم دنباله‌ای بر فیلم سال ۱۹۳۳ لانگ یعنی وصیت‌نامه دکتر مابوزه است و سومین فیلم به کارگردانی فریتس لانگ محسوب می‌شود که شخصیت مغز متفکر جنایتکار خیالیِ نوربرت ژاک، یعنی دکتر مابوزه، در آن حضور دارد. ولفگانگ پرایس در نقش اصلی این فیلم، در کنار دان آدامز، پیتر فن ایک، گرت فروبه، ورنر پترز و آندره‌آ ککی به ایفای نقش می‌پردازد. این اثر یک تولید مشترک بین‌المللی میان استودیوهای آلمان غربی، ایتالیایی و فرانسوی بود. این فیلم که توسط شرکت پریزما فیلم‌ورلایه توزیع شد، آغازگر مجموعه‌ای از فیلم‌های مابوزه شد که در سال‌های بعد برای رقابت با فیلم‌های جنایی شرکت ریالتو فیلم منتشر شدند. | ## بخش 2: هزار چشم دکتر مابوزه | بازرس کراس تماسی از مخبر خود، پیتر کورنلیوس، دریافت می‌کند؛ یک پیشگوی نابینا که این جنایت را پیش‌بینی کرده بود، اما تصویر عامل آن را ندیده بود. در همین حال، هنری تراورز، یک صنعتگر ثروتمند آمریکایی، در هتل لوکسور اقامت می‌گزیند؛ هتلی که در طول جنگ جهانی دوم توسط نازی‌ها مجهز شده بود تا از مردم در تمام اتاق‌ها جاسوسی کنند. او با ماریان منیل درگیر ماجرا می‌شود، زنی که توسط شوهر بدجنس و پاچماقی‌اش (دارای نقص پا) تهدید می‌شود. میستلتسوایگ، که ظاهراً یک فروشنده بیمه است، نیز از مهمانان هتل است و به نظر می‌رسد که همیشه در آن حوالی پرسه می‌زند. | ## بخش 3: هزار چشم دکتر مابوزه | این شخصیت‌های متفاوت در نهایت گرد هم می‌آیند تا معمای آنچه را که به نظر می‌رسد ظهور مجدد دکتر مابوزهٔ سال‌ها پیش درگذشته است، حل کنند. بازیگران پیتر فن ایک در نقش هنری تراورز دان آدامز در نقش ماریان منیل گرت فروبه در نقش بازرس کراس ورنر پترز در نقش هیرونیموس بی. جردن / دکتر مابوزه / پیتر کورنلیوس آندره‌آ ککی در نقش برگ هوارد ورنون در نقش شماره ۱۲ دیوید کامرون در نقش مایکل پارکر راینهارد کولدهوف در نقش روبرتو منیل نیکو پپه در نقش مدیر هتل لوکسور ژان-ژاک دلبو در نقش دیتریش لیندا سینی در نقش کورینا رولف وای در نقش رئیس اینترپل لوته آلبرتی در نقش اگنس مانفرد گروته در نقش پاول کایزر ولفگانگ فلتس در نقش کارل رولف موبیوس در نقش افسر پلیس انتشار این فیلم برای نخستین بار در ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۰ در گلوریا-پالاست در اشتوتگارت (آلمان) و در ۲۸ ژوئن ۱۹۶۱ در پاریس اکران شد. نسخه فرانسوی فیلم، دو دقیقه طولانی‌تر از نسخه تدوین‌شده آلمانی است و پایان متفاوتی دارد. | ## جمع‌بندی | رسانه خانگی این فیلم در مه ۲۰۲۰ توسط شرکت تخصصی یوریکا اینترتینمنت روی دیسک بلوری در بریتانیا منتشر شد.
موضوع مقاله: موریس لوی (منتقد ادبی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موریس لوی (منتقد ادبی) | مقدمه: موریس لِوی (؛ ۹ ژوئیه ۱۹۲۹ - ۲۱ مارس ۲۰۱۲) منتقد ادبی، مترجم، انگلیسی‌پژوه و دستورنویس فرانسوی، پیشگام در مطالعهٔ ادبیات گوتیک و متخصص ادبیات فانتزی و وهمناک (فانتاستیک) بود. | ## بخش 1: موریس لوی (منتقد ادبی) | او مورد اخیر را به عنوان ابزاری برای «احیا کردن» ِ «اسطوره‌های مرده» در چارچوب افسون‌زدایی مدرنیته تحلیل می‌کند.Cf. در سال ۱۹۷۹، موریس لوی «مرکز مطالعات و پژوهش‌ها دربارهٔ ادبیات وهمناک و خیال‌پردازانه» یا به اختصار «سِرلی» (CERLI) را بنیان نهاد، که به پرورشگاهی برای متخصصان بزرگِ حوزهٔ فانتاستیک در سه دههٔ گذشته در فضای دانشگاهی فرانسه تبدیل شد. گزیدهٔ آثار مطالعات رمان «گوتیک» انگلیسی، ۱۷۶۴–۱۸۲۴، تولوز، انتشارات دانشکده ادبیات و علوم انسانی تولوز. | ## بخش 2: موریس لوی (منتقد ادبی) | ۹، ۱۹۶۸، شانزدهم-۷۵۱ صفحه بازنشر: رمان «گوتیک» انگلیسی، ۱۷۶۴–۱۸۲۴، پاریس، آلبن میشل، مجموعهٔ «کتابخانه تکامل بشریت» (شماره ۱۱)، ۱۹۹۵، ویرایش دوم، سی و هفتم-۷۷۴ صفحه (شابک ۹۷۸-۲-۲۲۶-۰۷۶۲۴-۳، شماره کنترل کتابخانه کنگره ۹۵۲۰۲۲۵۱،). لاوکرفت یا دربارهٔ فانتاستیک، پاریس، اتحادیه عمومی انتشارات، مجموعهٔ «۱۰–۱۸» (شماره ۶۷۵)، ۱۹۷۲، ۱۹۱ صفحه. ویرایش جدید همراه با مقدمه‌ای منتشرنشده از نویسنده: لاوکرفت یا دربارهٔ فانتاستیک، پاریس، کریستیان بورژوا، ۱۹۸۵، ویرایش دوم، ۱۹۰ ص. | ## بخش 3: موریس لوی (منتقد ادبی) | تصاویری از رمان سیاه، پاریس، اریک لوسفلد، ۱۹۷۳، ۲۳۰ صفحه «اسرار اودولفو» اثر آن رادکلیف، انتشارات دیدیه اِرودیسیون و مرکز ملی آموزش از راه دور، ۱۹۹۶. | ## جمع‌بندی | بازول، یک عیاش ملوکولیایی، زندگی، سفرها، عشق‌ها و عقاید او، انتشارات ادبی و زبان‌شناختی دانشگاه گرنوبل، ۲۰۰۱.
موضوع مقاله: موریس لوی (مهندس) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موریس لوی (مهندس) | مقدمه: موریس لوی (؛ – ) مهندس فرانسوی و عضو بنیاد فرانسه بود که بابت مشارکت‌های متعددش در حوزهٔ مکانیک محیط‌های پیوسته شناخته می‌شود. | ## بخش 1: موریس لوی (مهندس) | او که در مدرسه پلی‌تکنیک (جایی که شاگرد آدمار ژان کلود باره دو سن-ونان بود)Osakada K., p.24 و مدرسه ملی پل‌ها و راه‌ها تحصیل کرده بود، در سال ۱۸۶۳ مهندس شد. در طول جنگ فرانسه و پروس (۱۸۷۰–۱۸۷۱)، از سوی دولت دفاع ملی، کنترل بخشی از توپخانه به او واگذار شد. در طول دهه بعد، او چندین سمت آموزشی داشت، از جمله در سال ۱۸۷۵ استاد اکول سانترال، در سال ۱۸۷۹ عضو کمیسیون نقشه‌برداری ژئودتیک فرانسه و در سال ۱۸۸۵ استاد کالج فرانسه شد. | ## بخش 2: موریس لوی (مهندس) | نظریه کرنش کل لوی این فرض را که توسط سن-ونان بیان شده بود و می‌گفت «جهت‌های کرنش‌های اصلی با جهت‌های تنش‌های اصلی هم‌پوشانی دارند»، به این فرض تغییر داد که «جهت‌های نموِ کرنش‌های اصلی با جهت‌های تنش‌های اصلی هم‌پوشانی دارند» و این امر همچنین اولین تلاش برای استفاده از قاعده جریان نموی بود. یک سیستم آزمایشی بین ژوانویل-لو-پون و سنت موریس نصب شد؛ این سیستم شامل یک کابل بی‌پایان (مداوم) بود که توسط موتورهای بخار قدرتمند در حرکت نگه داشته می‌شد و قایق‌ها به آن متصل می‌شدند و به این ترتیب سرعت آن‌ها در چهار کیلومتر در ساعت حفظ می‌شد. آثار برگزیده لوی نویسنده چندین اثر است، از جمله: استاتیک گرافیکی و کاربردهای آن در هنر ساخت‌وساز (۱۸۷۴؛ ویرایش دوم ۱۸۸۷)؛ دربارهٔ اصل انرژی (۱۸۸۸)؛ بررسی ابزارهای کشش قایق‌ها: یدک‌کشی طنابی (به همراه ام.جی. | ## بخش 3: موریس لوی (مهندس) | پاوی، ۱۸۹۴) لوی همچنین مقالاتی در زمینه‌های سینماتیک، مکانیک، ریاضیات فیزیک، هندسه و غیره در گزارش‌های آکادمی علوم، ژورنال اکول پلی‌تکنیک و ژورنال ریاضیات محض و کاربردی نوشت. | ## جمع‌بندی | لوی دارندهٔ نشان «فرمانده» و «شوالیه» لژیون دونور و افسر آموزش عمومی و عضو فرهنگستان علوم و فرهنگستان سلطنتی علوم رم بود.
موضوع مقاله: موریس لوی (فیزیک‌دان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موریس لوی (فیزیک‌دان) | مقدمه: موریس مارک لوی (؛ – ) فیزیک‌دان نظری فرانسوی بود که به خاطر کارش روی مدل سیگما در فیزیک ذرات شناخته می‌شد. | ## بخش 1: موریس لوی (فیزیک‌دان) | او مدرک دیپلم (باکالوریا) خود را در دبیرستان بوژو در الجزیره دریافت کرد و سپس در رشته ریاضی و فیزیک از دانشگاه الجزیره فارغ‌التحصیل شد. او در ادامه مدرک تحصیلات تکمیلی خود را در رشته اپتیک اخذ کرد و در سال ۱۹۴۵ وارد مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه شد. او الجزایر را به مقصد فرانسه ترک کرد و به آزمایشگاه تحقیقات فیزیک سوربن (انجمن سلطنتی عکاسی) به مدیریت ژان کابان پیوست. پس از اقامتی کوتاه در دانشگاه لیدن، او در سال ۱۹۴۹ از پایان‌نامه خود تحت نظارت ژان کابان دفاع کرد. | ## بخش 2: موریس لوی (فیزیک‌دان) | حرفه در سال ۱۹۴۹، لوی برای کار تحت مدیریت لئون روزنفلد از دانشگاه منچستر بازدید کرد. لوی در سال ۱۹۵۲ به فرانسه بازگشت، پژوهشگر ارشد مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه شد و در بخش فیزیک دانشگاه اکول نورمال سوپریور به مدیریت ایو روکار مشغول به کار شد. او به مدت دوازده سال به دانشجویان سال اول در اکول نورمال سوپریور مکانیک کوانتومی تدریس کرد. او در سال ۱۹۵۳ به عنوان استاد دانشکده علوم بوردو و سپس در سال ۱۹۵۴ در دانشکده علوم پاریس منصوب شد. | ## بخش 3: موریس لوی (فیزیک‌دان) | در سال۱۹۶۰، او مدرسه تابستانی فیزیک کارژز را در جزیره کرس بنیان نهاد؛ برنامه‌ای که در نهایت به «مؤسسه مطالعات علمی کارژز» تبدیل شد. لوی از همان بدو تأسیس دانشگاه پیر و ماری کوری در سال ۱۹۷۱، استاد این دانشگاه و همچنین پژوهشگر آزمایشگاه فیزیک نظری و انرژی‌های بالا بود و به ویژه با ژان-لویی باسدوان و جان ایلیوپولوس همکاری داشت. | ## جمع‌بندی | پژوهش‌های برجسته و تقدیرها در سال ۱۹۶۰، او همراه با ماری گل-من مقاله‌ای بنیادین دربارهٔ مدل سیگما نوشت که در دهه‌های بعد به عنوان کانون توجه و راهنمایی برای فیزیک ذرات عمل کرد و چارچوب مدرنی را برای درک برهم‌کنش‌های ضعیف و تعامل آن‌ها با شکست تقارن کایرال (دست‌سان) توسط برهم‌کنش‌های قوی فراهم آورد.
موضوع مقاله: فیوچر فیلم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیوچر فیلم | مقدمه: (فیوچر فیلم اوی ) یک شرکت توزیع‌کننده ویدیوی خانگی مستقر در فنلاند است که دفتر مرکزی آن در شهر واسا قرار دارد. | ## بخش 1: فیوچر فیلم | از اوایل تا اواخر دهه ۱۹۹۰، این شرکت بیشتر به عنوان توزیع‌کننده پویانمایی‌های کودکان شناخته می‌شد. محصولاتِ فیوچر فیلم گاهی توسط شرکت گلدن ویس اوی (مانند انیمه بسیار محبوب گینگا: ناگاره‌بوشی گین) دوبله می‌شدند، اما این شرکت اغلب از خدمات تیم مسابقه‌ای آگاپیو استفاده می‌کرد. عناوین منتشرشده توسط آن‌ها شامل مواردی چون لاو هینا، اسکول رامبل، فروت بسکت، برزرک، گینگا دنسِتسو وید و غیره می‌شود. | ## بخش 2: فیوچر فیلم | این تغییر رویه احتمالاً تحت تأثیر محبوبیت نسخهٔ دی‌وی‌دی بدون سانسورِ ناگاره‌بوشی گین بوده است. همچنین احتمالاً به همین دلیل، نسخه‌های فعلی انیمه‌های آن‌ها به جای دوبله دارای زیرنویس هستند که در واقع استانداردِ ترجیحی برای بیشتر برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی در فنلاند محسوب می‌شود. علاوه بر این، فیوچر فیلم از اوایل دهه ۱۹۹۰ در زمینه انتشار ویدیوی خانگیِ فیلم‌های سینمایی نیز فعالیت داشته است. | ## بخش 3: فیوچر فیلم | فیلم‌شناسی ۲۰۱۵ : یک مرد ایده‌آل اثر یان گوزلان امور شرکتی دفتر مرکزی شرکت و انبار فیوچر فیلم در واسا واقع شده‌اند."صفحه اصلی." فیوچر فیلم. | ## جمع‌بندی | این شرکت دارای دفتری در هلسینکی و یک انبار برای فیلم‌های اکران‌اول در وانتا است.
موضوع مقاله: شبه‌جزیره یربو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شبه‌جزیره یربو | مقدمه: شبه‌جزیره یربو (، ) یکی از منطقه‌های کوچک آماری شهر واسا در منطقه بزرگ گربو است. | ## بخش 1: شبه‌جزیره یربو | این منطقه کوچک شبه‌جزیره‌ای در بخش جنوب غربی گربو (یربو) و منطقه‌های ساحلی مجاور آن را در بر می‌گیرد. بخش شمال غربی این شبه‌جزیره منطقه‌ای با خانه‌های ویلایی است و بخش جنوب شرقی آن را یک منطقه جنگلیِ بدون طرح شهری تشکیل می‌دهد. توصیف بخش شمال غربیِ منطقه کوچک شبه‌جزیره یربو، در نزدیکی لنسی‌متسه، به محله ۳۱ واسا تعلق دارد. توسعه این منطقه به عنوان یک منطقه مسکونی به شکل امروزی از اواخر دهه ۱۹۹۰ آغاز شد. | ## بخش 2: شبه‌جزیره یربو | شکل‌گیری این منطقهِ خانه‌های ویلایی در دهه ۲۰۱۰، زمانی که طرح شهری منطقه در سال ۲۰۰۹ لازم‌الاجرا شد، شتاب گرفت. در بخش جنوب شرقی شبه‌جزیره، فضای سبز پاسکرت (Passkäret) واقع شده است که شامل باتلاق‌ها، بیشه‌های ساحلی و جنگل‌های مخروطیان است. این محله یک منطقه ویلایی کوچک است که خانه‌های آن بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ ساخته شده‌اند. در سده‌های ۱۸۰۰ و ۱۹۰۰، یک لنگرگاه قایق در تقاطع جاده ساحلی یربو و هوویلاتیه وجود داشت. | ## بخش 3: شبه‌جزیره یربو | امروزه یک مسیر دوچرخه‌سواری از کنار این ساحل می‌گذرد که به سمت ایسولاهتی می‌رود. در سال ۲۰۱۵، زبان مادری ۶۶٫۰٪ از ساکنان شبه‌جزیره یربو فنلاندی، ۳۲٫۶٪ سوئدی و ۱٫۴٪ سایر زبان‌ها بود. از نیروی کار منطقه در سال ۲۰۱۳، دانشجویان ۱۷٫۱٪ و بیکاران ۳٫۳٪ را تشکیل می‌دادند. | ## جمع‌بندی | میانگین درآمد در شبه‌جزیره یربو یکی از بالاترین‌ها در واسا است؛ در سال ۲۰۱۴ ساکنان این منطقه به طور متوسط ۵۷٬۹۴۶ یورو در سال درآمد داشتند.
موضوع مقاله: والسکا گریسباخ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # والسکا گریسباخ | مقدمه: گریزباخ از چهره‌های شاخص جریان «مکتب برلین» در فیلم‌سازی به شمار می‌رود و بیشتر به‌خاطر فیلم‌های درام «غربی» (۲۰۱۷) و «ماجراجویی رؤیایی» (۲۰۲۶) شناخته می‌شود. | ## بخش 1: والسکا گریسباخ | زندگی‌نامه والسکا گریسباخ پیش از آغاز تحصیل در رشته سینما در وین، در شهرهای برلین، مونیخ و وین به مطالعه ادبیات آلمانی و فلسفه پرداخت. فیلم پایان‌نامه گریسباخ با عنوان «Mein Stern» («ستاره‌ام باش») موفق به دریافت جایزه منتقدان بین‌المللی در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو و همچنین جایزه بهترین فیلم بلند در جشنواره فیلم تورین شد. | ## بخش 2: والسکا گریسباخ | دومین فیلم او با عنوان «Longing» نیز در سال ۲۰۰۶ در بخش مسابقه پنجاه‌وششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد. سومین فیلم گریسباخ با عنوان «غربی» در بخش «نوعی نگاه» در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. | ## بخش 3: والسکا گریسباخ | ## جمع‌بندی | فیلم «ماجراجویی رؤیایی» او نیز نخستین نمایش جهانی خود را در بخش مسابقه اصلی جشنواره کن ۲۰۲۶ تجربه کرد و موفق به دریافت جایزه هیئت داوران شد.
موضوع مقاله: پوکین‌یروی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پوکین‌یروی | مقدمه: بیشتر قطعات زمین در این منطقه به خانه‌های ویلایی اختصاص یافته است، اما علاوه بر آن‌ها، خانه‌های ردیفی و آپارتمان‌های کوچک نیز در این منطقه وجود دارد. | ## بخش 1: پوکین‌یروی | پیش از تبدیل شدن به یک منطقه مسکونی، پوکین‌یروی از مزارع و جنگل‌های طبیعی تشکیل شده بود. این دریاچه در اصل یک خلیج دریایی بوده که به دلیل بالا آمدن خشکی پس از عصر یخبندان از دریا جدا شده و به دریاچه تبدیل گردیده است. | ## بخش 2: پوکین‌یروی | بستر دریاچه پوکین‌یروی و همچنین خلیج مجاور آن یعنی اونکی‌لاهتی، بر اثر آلاینده‌های شرکت کمیرا (Kemira) و انبار نیروهای دفاعی فنلاند که در این منطقه فعالیت می‌کردند، به شدت آلوده شده است. امروزه ورود هرگونه آلاینده جدید ممنوع است، اما بار سمی انباشته‌شده در طول یک قرن همچنان در بستر پوکین‌یروی و اونکی‌لاهتی باقی مانده است و هنوز مشخص نیست که چگونه می‌توان حدود پانزده آر (معادل ۱۵۰۰ متر مربع) از این خاک‌های آلوده را به طور مناسب جابه‌جا و منتقل کرد. | ## بخش 3: پوکین‌یروی | عملیات پاکسازی و احیای پوکین‌یوی در بهار ۲۰۱۱ آغاز شد، اما به دلیل کشف مواد مضر، کارها در همان تابستان متوقف گردید. در سال ۲۰۱۵، زبان مادری ۷۳٫۹٪ از ساکنان پوکین‌یروی فنلاندی، ۲۳٫۲٪ سوئدی و ۲٫۹٪ سایر زبان‌ها بود. | ## جمع‌بندی | از نیروی کار این منطقه در سال ۲۰۱۳، دانشجویان ۱۷٫۹٪ و بیکاران ۵٫۳٪ را تشکیل می‌دادند.