aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: عجنجول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عجنجول | مقدمه: عجنجول روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای رمله در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. | ## بخش 1: عجنجول | روستای عجنجول بر روی تپه‌های کم‌ارتفاعی در غرب قرار داشت که بر روستاهای بیت نوبا و یالو در جنوب شرقی مشرف بود. خانواده ابوغوش در سده هجدهم میلادی در این روستا ساکن شدند و از آنجا بر دره اَیالون و روستای مهم بیت لقیا نظارت داشتند. ریشه‌شناسی نام نام عجنجول از ریشه برگرفته از زبان آرامی است و به معنای «گوساله کوچک» می‌باشد. این روستا به عنوان مکانی توصیف شده که خانواده ابوغوش از آنجا بر دره اَیالون و از جمله روستای مهم بیت لقیا نظارت داشتند. در سال ۱۸۸۳ میلادی، بررسی فلسطین غربی که از سوی صندوق اکتشاف فلسطین انجام شد، در محل خرابه جنجول «آثاری از ویرانه‌ها» یافت. | ## بخش 2: عجنجول | در آغاز سده بیستم میلادی، ساکنانی از بیت عنان در این محل سکونت گزیدند و آن را به عنوان روستایی وابسته به روستای اصلی خود بنیان نهادند. دوره قیمومت بریتانیا بر پایه سرشماری سال ۱۹۳۱ که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا انجام شد، عجنجول ۱۹ نفر جمعیت و ۵ خانه داشت. بر اساس آمار روستایی سال ۱۹۴۵، جمعیت بیت نوبا و عجنجول روی‌هم‌رفته ۱٬۲۴۰ نفر بود که همگی مسلمان بودند. از این میزان، ۱٬۰۰۲ دونوم به باغ‌ها و زمین‌های آبیاری‌شده و ۶٬۹۹۷ دونوم به کشت غلات اختصاص داشت. روستا بر روی تپه‌های کم‌ارتفاع قرار داشت و از مهم‌ترین محصولات آن غلات، زیتون، انجیر و بادام بود. | ## بخش 3: عجنجول | دانش‌آموزان عجنجول در مدرسه بیت نوبا درس می‌خواندند و برخی از ساکنان بیت نوبا نیز در فصل‌های کشاورزی در عجنجول اقامت می‌کردند. جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن هیچ گزارش مکتوبی دربارهٔ سرنوشت روستاییان در سال ۱۹۴۸ میلادی وجود ندارد. در سال ۱۹۹۲ میلادی، وضعیت محل روستا چنین توصیف شد: آوار سنگی خانه‌ها در نقطه‌ای کوچک متمرکز و پوشیده از پوشش گیاهی وحشی، تنها بقایای روستا هستند. | ## جمع‌بندی | در سمت جنوبی روستا سازه‌ای سنگی با دو گور وجود دارد و در جنوب غربی آن گورستان روستا قرار دارد که دو گور سنگی در آن نمایان است.
موضوع مقاله: العلمانیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # العلمانیه | مقدمه: العلمانیه روستایی عرب‌نشین فلسطینی در بخش صفد بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۲۰ آوریل ۱۹۴۸ توسط گردان نخست پالماخ در عملیات یفتاح از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: العلمانیه | این روستا در ۱۴٫۵ کیلومتری شمال شرق صفد و در بخش جنوب غربی دشت حوله، نزدیک ساحل غربی دریاچه حوله جای داشت. العلمانیه در دوره عثمانی روستایی کوچک و کاملاً مسلمان‌نشین بود و ساکنان آن از کشاورزی و پرورش دام امرار معاش می‌کردند. جمعیت روستا از نزدیک به ۵۵ نفر در سده شانزدهم میلادی به ۲۶۰ نفر در سال ۱۹۴۵ رسید. | ## بخش 2: العلمانیه | پس از تخلیه، محوطه روستا زیر پوشش انبوه درختان اکالیپتوس قرار گرفت و بخشی از اراضی پیرامون آن به منطقه حفاظت‌شده طبیعی دریاچه حوله تبدیل شد. پیشینه دوره عثمانی در سال ۱۵۹۶ میلادی نام العلمانیه در دفترهای مالیاتی امپراتوری عثمانی ثبت شده بود. 42 در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت روستا به همراه عرب الزبید ۴۳۲ نفر (۵ مسیحی و ۴۲۷ مسلمان) در ۱۰۰ خانه شمارش شد.Mills, 1932, p. | ## بخش 3: العلمانیه | 171 ساکنان از کشاورزی و به‌ویژه کشت گندم و جو و نیز پرورش دام و زنبورداری امرار معاش می‌کردند و آب آشامیدنی خود را از چشمه‌های اطراف تأمین می‌نمودند. تخلیه ۱۹۴۸ و پیامدها العلمانیه در ۲۰ آوریل ۱۹۴۸ در پی حمله نظامی نیروهای یه‌شو از سکنه تخلیه شد.Morris, 2004, p. | ## جمع‌بندی | 502 در سال ۱۹۹۲ وضعیت محل روستا چنین توصیف شد: «محوطه پوشیده از درختان انبوه اکالیپتوس است به‌گونه‌ای که شناسایی آثار روستا دشوار می‌نماید.
موضوع مقاله: العریفیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # العریفیه | مقدمه: العریفیه روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای صفد بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۱ آوریل ۱۹۴۸ توسط گردان نخست پالماخ در چارچوب عملیات یفتاح تخلیه و ویران شد. | ## بخش 1: العریفیه | العریفیه بر دامنه‌های بلندی‌های جولان قرار داشت و از سمت شرق مشرف بر دریاچه حوله بود. جغرافیا العریفیه روستایی در شمال فلسطین بود که بر دامنه‌های غربی بلندی‌های جولان واقع شده بود و از شرق به دریاچه حوله اشراف داشت. این روستا در قضای صفد در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین جای داشت و در ۲۱ کیلومتری شمال‌شرقی شهر صفد قرار گرفته بود. | ## بخش 2: العریفیه | اشغال و تخلیه در ۱۹۴۸ العریفیه مانند بیشتر روستاهای منطقه شمالی فلسطین در آوریل تا مه ۱۹۴۸ در جریان عملیات یفتاح تخلیه شد. به‌طور دقیق مشخص نیست که نیروهای صهیونیستی چه زمانی این روستا را اشغال کردند و فرایند تخلیه ساکنان آن چگونه صورت گرفت. برخی روستاهای هم‌جوار در اوایل مه اشغال شدند، در حالی که برخی دیگر تا اواخر عملیات (۲۵ مه) مقاومت کردند. | ## بخش 3: العریفیه | موقعیت جغرافیایی العریفیه در نزدیکی مرز سوریه و فلسطین نشان می‌دهد که احتمالاً در مراحل نخست عملیات مورد حمله قرار گرفته و ساکنانش همانند روستای مجاور خیام الولید گریخته یا اخراج شده‌اند. محل روستا اکنون متروک است و علف‌های هرز، خارها و درختان صبر (کاکتوس) آن را پوشانده‌اند. | ## جمع‌بندی | از بناهای روستا تنها بقایای یک آسیاب آبی و مجرای سنگی انتقال آب به آسیاب بر جای مانده‌است.
موضوع مقاله: مرکز خرید الاندلسیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرکز خرید الاندلسیه | مقدمه: این مرکز خرید در تیر ۱۳۹۰ (ژوئیه ۲۰۱۱) گشایش یافت و در زمان افتتاح بزرگ‌ترین مرکز خرید در نوار غزه بود. | ## بخش 1: مرکز خرید الاندلسیه | مرکز خرید الاندلسیه دومین مرکز خرید سرپوشیده شهر غزه پس از مرکز خرید غزه بود و در بخش غربی شهر غزه در نزدیکی میدان حیدر عبدالشافی قرار دارد. این مجتمع تجاری در مساحتی به وسعت ۳۰۰۰ متر مربع ساخته شده و دارای سینما، رستوران‌ها، فروشگاه‌های خرده‌فروشی، سوپرمارکت و استخر شنا است. | ## بخش 2: مرکز خرید الاندلسیه | مرکز خرید در ژوئیه ۲۰۱۱ گشایش یافت و در آن زمان بزرگ‌ترین مرکز خرید در نوار غزه به‌شمار می‌رفت. این مجتمع در مساحتی ۳۰۰۰ مترمربعی ساخته شده و دربرگیرنده سینما، رستوران‌ها، فروشگاه‌های خرده‌فروشی، سوپرمارکت و استخر شنا است. | ## بخش 3: مرکز خرید الاندلسیه | گشایش این مرکز خرید نشان‌دهنده رشد طبقه متوسط در غزه بود که خود موجب افزایش نارضایتی از حکومت حماس در میان این قشر شده بود. | ## جمع‌بندی | دیگر مراکز خرید غزه نخستین مرکز خرید غزه با نام «مرکز خرید غزه» (Gaza Mall) در ژوئیه ۲۰۱۰ در محله ریمال گشایش یافت.
موضوع مقاله: الدلهمیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الدلهمیه | مقدمه: الدلهمیه روستایی عرب‌نشین فلسطینی در بخش طبریه در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. | ## بخش 1: الدلهمیه | این روستا در ۱۵ آوریل ۱۹۴۸ در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین و در چارچوب عملیات گدعون از سکنه تخلیه شد. الدلهمیه در ۱۴ کیلومتری جنوب طبریه و در ساحل شمالی رود یرموک در مرز میان فلسطین تحت قیمومت و فراسوی اردن قرار داشت. اقتصاد روستا بر کشاورزی استوار بود و ساکنان آن از خاک حاصلخیز زمین‌های پیرامون و آب رود اردن برای آبیاری بهره می‌گرفتند. پس از تخلیه، روستا به‌کلی ویران شد و در محل آن باغ موز متعلق به کیبوتص اشدوت یعقوب ایجاد گردید. | ## بخش 2: الدلهمیه | 264 در سال ۱۸۷۵ ویکتور گرن یادداشت کرد که خانه‌های روستا از خشت ساخته شده و بیشتر آن‌ها سقفی از کپرهای نیزار داشتند.Guérin, 1880, p. 186 در سال ۱۹۰۲ شهرک مناحمیا توسط صهیونیست‌ها در نزدیکی روستا بنیان نهاده شد، اما بر زمین‌های روستا ساخته نشد.Khalidi, 1992, p. 39 این رقم در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۲۴۰ نفر کاهش یافت: ۲۲۶ مسلمان، ۱ یهودی و ۱۳ مسیحی که در ۵۰ خانه زندگی می‌کردند.Mills, 1932, p. 83 اشدوت یعقوب در جنوب غربی و اشدوت یعقوب مئوحاد در غرب روستا در سال ۱۹۳۳ توسط صهیونیست‌ها بنیان نهاده شدند، اما هیچ‌کدام بر زمین‌های روستا ساخته نشدند. | ## بخش 3: الدلهمیه | سال ۱۹۴۸ و پیامدهای آن مورخان می‌گویند جزئیات تخلیه روستا روشن نیست، اما احتمال می‌دهند روستا در اواسط تا اواخر آوریل ۱۹۴۸ هنگام تصرف روستای همسایه سمخ به دست نیروهای صهیونیست افتاده باشد. تا ۳ مه ۱۹۴۸ به صندوق ملی یهود گزارش شده بود که پیرامون دریاچه طبریه از سکنه عرب تخلیه شده‌است. | ## جمع‌بندی | بر زمین آن باغ موزی وجود دارد که به کیبوتص نزدیک اشدوت یعقوب تعلق دارد.» شمار آوارگان این روستا تا سال ۱۹۹۸ به نزدیک ۲٬۹۲۱ نفر رسیده بود.
موضوع مقاله: الفاتور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الفاتور | مقدمه: الفاتور روستایی عربی فلسطینی در بخش بیسان بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین تحت قیمومت در ۱۲ مه ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: الفاتور | پیشینه در سال ۱۸۸۱ میلادی، ادوارد هنری پالمر در بررسی فلسطین غربی از این مکان با نام یاد کرد و آن را دارای «صخره‌ها و چشمه» توصیف نمود. زمین‌های روستا در جنوبی‌ترین بخش بیسان در مرز طوباس قرار داشت و ۱۹۹ متر پایین‌تر از سطح دریا بود. | ## بخش 2: الفاتور | دوره قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، «عرب الفاتور» دارای ۶۶ نفر جمعیت بود که همگی مسلمان بودند و در ۱۶ خانه زندگی می‌کردند. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا به ۱۱۰ نفر مسلمان رسیده بود و مساحت کل زمین‌ها ۷۲۹ دونم بود. | ## بخش 3: الفاتور | همچنین شهرک مخولا که در سال ۱۹۶۸ پایه‌گذاری شد، در نزدیک به ۵ کیلومتری جنوب غربی محل الفاتور واقع است و بخشی از زمین‌های آن را به کار می‌برد. | ## جمع‌بندی | وضعیت کنونی روستا امروزه ویران شده و هیچ شهرکی بر روی زمین‌های آن ساخته نشده‌است.
موضوع مقاله: الغزاویه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الغزاویه | مقدمه: الغزاویه روستایی فلسطینی بود که در ۲ کیلومتری شرق شهر بیسان (بیت‌شئان) قرار داشت. | ## بخش 1: الغزاویه | جمعیت این روستا در سال ۱۹۴۵ حدود ۱٬۶۴۰ نفر بود که از این میان ۱٬۰۲۰ نفر عرب و ۶۲۰ نفر یهودی بودند. ساکنان عرب روستا از اعضای قبیله بدوی الغزاویه بودند که همراه با قبایل البشاتوه و الصقور بیشتر جمعیت دره بیسان را تشکیل می‌دادند. روستا در ۲۰ مه ۱۹۴۸ در جریان عملیات گدعون توسط تیپ ۱ گولانی اسرائیل اشغال شد و ساکنان عرب آن ناگزیر به سوریه یا کرانه باختری کنونی گریختند. امروزه شهرک‌های معوز حاییم و نوه ایتان بر زمین‌های این روستای پیشین بنا شده‌اند. پیشینه چندین محوطه باستان‌شناختی در این منطقه گواه پیشینه دراز سکونت انسان در آن است. | ## بخش 2: الغزاویه | روستا از سوی شمال با تل‌البرطه، از سوی باختر با تل‌الحصن و از سوی جنوب باختری با تل‌الملیحه احاطه شده بود. کاوش‌های باستان‌شناختی تل‌الحصن نشان‌دهنده سکونت پیوسته از هزاره سوم پیش از میلاد تا سده هشتم میلادی است که در آن زمان روستایی عربی در محل قرار داشت. دوره قیمومت بریتانیا در دوران نوین، روستا گستره پهناوری از دره بیسان را دربرمی‌گرفت. ساکنان روستا از اعضای قبیله بدوی الغزاویه بودند که با قبایل البشاتوه و الصقور بخش عمده جمعیت دره را پدیدمی‌آوردند. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا انجام دادند، روستا با نام «عرب ابوهشیه» ثبت شد و ۱۵۶ ساکن مسلمان و ۲۹ خانه داشت. | ## بخش 3: الغزاویه | بر پایه آمار روستایی سال ۱۹۴۵، الغزاویه ۱٬۰۲۰ ساکن داشت که همگی مسلمان بودند و مساحت کل زمین‌های آن ۱۸٬۴۰۸ دونوم بود. از این مساحت، ۱۳ دونوم برای مرکبات و موز، ۵٬۱۸۵ دونوم برای غلات، ۳۴ دونوم برای باغ‌های آبیاری‌شده و ۹۱ دونوم به‌عنوان زمین غیرقابل کشت طبقه‌بندی شده بود. جنگ ۱۹۴۸ و پیامدها روستا در ۲۰ مه ۱۹۴۸ در جریان عملیات گدعون که بخشی از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل بود، به دست تیپ ۱ گولانی اسرائیل اشغال شد. شهرک‌های یهودی‌نشین معوز حاییم (بنیادگذاری ۱۹۳۷) و نوه ایتان (بنیادگذاری ۱۹۳۸) بر زمین‌های روستای پیشین ساخته شده‌اند؛ هرچند بخش بزرگی از این زمین‌ها همچنان به‌ویژه برای کشت گندم بهره‌برداری کشاورزی می‌شود. به گفته ولید خالدی، محوطه باستان‌شناختی تل‌الریان در محدوده روستا به زباله‌دان تبدیل شده‌است. | ## جمع‌بندی | تمام منطقه تسطیح شده و اکنون شهرک‌نشینان اسرائیلی از آن برای کشاورزی بهره می‌برند.
موضوع مقاله: الغبیه التحتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الغبیه التحتا | مقدمه: الغبیه التحتا روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای حیفا بود که در ۲۸ کیلومتری جنوب شرقی حیفا قرار داشت. | ## بخش 1: الغبیه التحتا | این روستا در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۸ آوریل ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه و ویران شد. الغبیه التحتا یکی از سه روستای کوچک عربی بود که مجموعاً «غبیات» نامیده می‌شدند و دو روستای دیگر عبارت بودند از الغبیه الفوقا و النغنغیه. این روستاها در لبه شرقی کوه کرمل و نزدیک به حاشیه غربی مرج ابن عامر ساخته شده بودند. الغبیه التحتا در شمال غربی مجموعه و در ارتفاع نزدیک به ۱۰۰ متر از سطح دریا واقع بود و فاصله آن تا جاده آسفالته حیفا–جنین نزدیک به یک کیلومتر بود. | ## بخش 2: الغبیه التحتا | بیشتر این چشمه‌ها در مرج ابن عامر و در شمال یا شمال شرق النغنغیه قرار داشتند؛ از جمله عیون طریمه، عیون الجواریر، عین الزخره، عیون الفخیخیره، عین البواطی، عیون الفرت، عین العلیق و عین باشا. دوره قیمومت بریتانیا بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا انجام دادند، الغبیه التحتا ۷۹ نفر جمعیت داشت که همگی مسلمان بودند. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، دو روستای الغبیه با هم شمارش شدند و جمعیت مجموع آن‌ها ۲۰۰ نفر مسلمان در ۳۸ خانه بود. بر اساس آمار روستایی سال ۱۹۴۵ (فلسطین)، جمعیت این روستا همراه با الغبیه الفوقا و النغنغیه ۱٬۱۳۰ نفر مسلمان بود و مجموع زمین‌های آن‌ها ۱۲٬۱۳۹ دونوم بود. | ## بخش 3: الغبیه التحتا | از این مقدار ۲۰۹ دونوم زمین باغی و آبیاری‌شده، ۱۰٬۸۸۳ دونوم زمین زراعی (غلات) و ۱٬۰۴۷ دونوم زمین غیرقابل کشت بود. مهم‌ترین محصولات کشاورزی غلات گوناگون بود و درختان میوه در فضای محدودی به‌ویژه در شمال النغنغیه و پیرامون آن کاشته شده بود. در سال ۱۹۴۳ ساکنان این روستاها ۱۴۰ رأس گاو، ۱۰ بز بالای یک سال، ۲۷ اسب، ۱۹ خر، ۵۲۳ پرنده خانگی و ۱۱۶ کبوتر اهلی داشتند. | ## جمع‌بندی | ۱۹۴۸ و پیامدها در ۸ و ۹ آوریل ۱۹۴۸ نیروهای هاگانا به الغبیه الفوقا، الغبیه التحتا و خربت بیت‌راس حمله کردند و طی روزهای پس از آن روستاها را ویران ساختند.
موضوع مقاله: الجماسین الشرقی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الجماسین الشرقی | مقدمه: الجماسین الشرقی روستایی عرب‌نشین فلسطینی در زیربخش یافا بود که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: الجماسین الشرقی | این روستا در ۹ کیلومتری شمال شرقی یافا و در ۵ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه در جلگه ساحلی میانی قرار داشت. نام «جماسین» برگرفته از واژه عربی «جمّاس» به معنای پرورش‌دهنده گاومیش است و «الشرقی» به بخش شرقی محل سکونت این قبیله اشاره دارد. ساکنان این روستا همگی مسلمان و از تبار بادیه‌نشینانی بودند که از دره اردن مهاجرت کرده بودند. «الشرقی» نیز صفتی است به معنای «شرقی» که به بخش شرقی محل سکونت قبیله اشاره می‌کند. نخستین یادکرد از قبیله جماسین در سندی وقفی از دوره سلطان بیبرس در نیمه دوم سده سیزدهم میلادی آمده‌است. در سرشماری عثمانی سال ۱۵۹۶ میلادی، قبیله‌ای به نام «جماسین (مزرعه حسنه)» در ناحیه بنی‌صعب از لوای نابلس ثبت شده و مالیاتی بر بُز، کندوهای عسل و گاومیش پرداخت می‌کرده‌است. ولید خالدی بر این باور است که با توجه به نبود مالیات بر محصولات کشاورزی، این مزرعه احتمالاً به دامداری کوتاه‌برد و کارهای نیمه‌کوچ‌نشینی اختصاص داشته‌است. | ## بخش 2: الجماسین الشرقی | مسکن ویژه ساکنان روستا که به «خوص» معروف بود، کلبه‌ای مخروطی یا هرمی‌شکل از تنه و شاخه‌های درخت بود و برخی خانه‌ها نیز از آجر ساخته شده بودند. دوره قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، ناحیه قبیله‌ای جماسین ۲۰۰ نفر جمعیت مسلمان داشت. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت الجماسین الشرقی ۷۳۰ نفر مسلمان بود و مساحت زمین‌های روستا ۳۵۸ دونوم بود. از این زمین‌ها ۵۳ دونوم به مرکبات و موز، ۱۹۳ دونوم به باغ‌ها و زمین‌های آبی، ۴۰ دونوم به غلات اختصاص داشت و ۱۸ دونوم نیز غیرقابل کشت بود. پرورش گاومیش منبع درآمد اصلی روستا بود؛ ساکنان گوشت و شیر گاومیش را در یافا می‌فروختند و از این حیوانات برای کشیدن گاری نیز بهره می‌بردند. برخی از ساکنان در باغ‌های مرکبات بیرون روستا به‌ویژه باغ‌های متعلق به آلمانی‌ها در سارونا کار می‌کردند. ۱۹۴۸ و پس از آن در دسامبر ۱۹۴۷، عوامل یهودی گزارش دادند که عرب‌ها در حال ترک روستاهای الجماسین هستند. | ## بخش 3: الجماسین الشرقی | در دسامبر ۱۹۴۷ و ژانویه ۱۹۴۸، رهبران روستاهای الشیخ مونس، المسعودیه، الجماسین الشرقی و الجماسین الغربی و مختاران اجلیل القبلیه، اجلیل الشمالیه و ابوکشک با نمایندگان هاگانا در پتخ تیکوا دیدار کردند. این روستاها خواهان صلح بودند و تعهد دادند که اجازه استقرار ارتش آزادی‌بخش عرب یا شبه‌نظامیان محلی عرب را ندهند و در صورت ناتوانی از جلوگیری از ورود آن‌ها، از هاگانا کمک بخواهند. روستاهای جماسین به همراه ابوکشک همچنین با یک افسر پلیس یهودی در رمت گن تماس گرفتند. روستا احتمالاً پیش از پایان قیمومت بریتانیا در ۱۵ مه ۱۹۴۸ به دست نیروهای صهیونیست افتاد؛ در آن زمان این نیروها بر کل منطقه ساحلی میان حیفا و تل‌آویو تسلط داشتند. روستا در زمان حاضر گسترش شهری تل‌آویو کل محل روستا را دربرگرفته و تنها چند تکه زمین با آوار و ویرانه باقی مانده‌است. | ## جمع‌بندی | چند خانه عربی که هنوز پابرجاست در شبکه خیابان‌های تل‌آویو در کنار ساختمان‌های مسکونی و تجاری جدید ادغام شده‌اند.
موضوع مقاله: الجوره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الجوره | مقدمه: این روستا در ۸٫۵ کیلومتری باختر اورشلیم قرار داشت و در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۱۱ ژوئیه ۱۹۴۸ در چارچوب عملیات دنی تخلیه و بخش بزرگی از آن ویران شد. | ## بخش 1: الجوره | الجوره در گودالی میان کوه‌های اورشلیم واقع بود و نام آن به معنای «گودال آب» است. در آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۴۲۰ نفر مسلمان و مساحت زمین‌های آن ۴٬۱۵۸ دونوم گزارش شده‌است. پیشینه در نزدیکی باختر الجوره دو خرابه از دوره بیزانس وجود داشت: «خربت سعیده» و «عین الجدیده». دوره عثمانی «خربت القصور» در دفتر مالیاتی عثمانی سال ۱۵۹۶ به‌عنوان مکانی در ناحیه القدس ثبت شده بود. 123 در سال ۱۸۶۳ ویکتور گِرَن دربارهٔ الجوره نوشت: «دهکده‌ای کوچک با حدود صد ساکن که از چشمه‌ای نسبتاً پرآب تغذیه می‌شود و آب آن به حوضچه‌ای می‌ریزد. دره‌ای که تا پایین روستا امتداد دارد از درختان انجیر، زیتون و تاکستان پوشیده شده‌است.»Guérin, 1869, p. 5 فهرست روستایی عثمانی در حدود سال ۱۸۷۰ جمعیت روستا را ۸۴ نفر (تنها مردان) در ۲۰ خانه گزارش کرد.Socin, 1879, p. | ## بخش 2: الجوره | 14 این شمار در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۳۲۹ مسلمان در ۶۳ خانه افزایش یافت.Mills, 1932, p. 41 بر پایه آمار روستایی ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۴۲۰ مسلمان بود و مساحت کل زمین‌های آن ۴٬۱۵۸ دونوم گزارش شد. الجوره از نظر امکانات و خدمات عمومی تقریباً خالی بود و ساکنان آن برای دسترسی به خدمات به روستای عین‌کارم مجاور و شهر اورشلیم وابسته بودند. موقعیت جغرافیایی الجوره در گودی میان کوه‌ها واقع بود که از جنوب‌خاوری به سوی شمال‌باختری کشیده می‌شد. بلندی روستا ۷۲۵ متر از سطح دریا بود؛ در حالی که کوه‌های پیرامون آن تا ۸۵۱ متر بالا می‌رفتند. خانه‌های روستا از سنگ ساخته شده بودند و در بخش قدیمی نقشه‌ای مستطیلی و در بخش نوساز نقشه‌ای قوسی داشتند. جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن نیروهای اسرائیلی در چارچوب عملیات دنی روستا را اشغال کردند. | ## بخش 3: الجوره | بر پایه تاریخ جنگ اسرائیلی، واحدهای اسرائیلی در بخش جنوبی راهرو اورشلیم دو بلندی را (که یکی از آنها بعدها کوه هرتصل نام گرفت) تصرف کردند و از آنجا عین‌کارم را گلوله‌باران نمودند. این دو بلندی درست در مرز الجوره قرار داشتند و روستا به احتمال زیاد در همان تاریخ اشغال شد. موشاو اورا در سال ۱۹۵۰ بر زمین‌های متعلق به الجوره، در فاصله حدود نیم کیلومتری خاور محل روستا بنا گردید. وضعیت کنونی در سال ۱۹۹۲ محل روستا چنین توصیف شد: تنها سازه‌های باقی‌مانده دو خانه سنگی در کف دره در لبه جنوبی روستا هستند. بزرگ‌تر آنها ساختمانی مستطیلی و دوطبقه است؛ طبقه دوم آن دو درِ قوسی دارد که هرکدام دو پنجره قوسی در دو سوی خود دارند. | ## جمع‌بندی | ویرانه‌های خانه‌ها، پلکان‌ها و چاه‌ها بر زمین‌های مجاور دیده می‌شوند و جنگل‌های سرو محل روستا را دربرگرفته‌اند.
موضوع مقاله: الخیمه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الخیمه | مقدمه: این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۹ ژوئیه ۱۹۴۸ توسط تیپ ۸۴ گیواتی در عملیات آن‌فار از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: الخیمه | روستا بر زمینی موج‌دار در دشت ساحلی میانی بنا شده بود و از سوی شمال و غرب بر پهنه‌ای هموار مشرف بود. جمعیت آن در سال ۱۹۴۵ به ۱۹۰ نفر (همگی مسلمان) می‌رسید و مساحت کل زمین‌های آن ۵٬۱۵۰ دونوم بود. پس از جنگ ۱۹۴۸ قلمرو روستا به اسرائیل الحاق شد و شهرک روادیم در نزدیکی زمین‌های آن تأسیس گردید. پیشینه در سال ۱۸۶۳ ویکتور گرن از این روستا بازدید کرد و جمعیت آن را دویست و پنجاه نفر گزارش نمود. در سال ۱۸۸۲ در بررسی فلسطین غربی که از سوی صندوق اکتشاف فلسطین انجام شد، الخیمه روستایی خشتی در زمینی پست توصیف شد که چاهی در سمت شرق آن قرار داشت. بر پایه منبع عربی، در دوران عثمانی خط آهنی از بئرالسبع به رمله از غرب روستا می‌گذشت؛ اما رفت‌وآمد در این خط در دوره قیمومت بریتانیا متوقف شد. دوره قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا انجام شد، روستای «خیمه» ۱۳۲ نفر جمعیت مسلمان داشت. | ## بخش 2: الخیمه | بر پایه آمار روستایی سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۱۹۰ نفر و همگی مسلمان بودند و مساحت کل زمین‌ها ۵٬۱۵۰ دونوم بود. از این میان، ۴ دونوم آبیاری‌شده یا کشت درختی بود، ۵٬۰۰۷ دونوم به کشت غلات اختصاص داشت و ۹ دونوم منطقه مسکونی شهری طبقه‌بندی شده بود. روستا از دو دسته خانه خشتی عمود برهم تشکیل شده بود؛ دسته شمالی بر محوری شرقی-غربی امتداد داشت. در «فهرست جغرافیایی فلسطین» که در دوره قیمومت تهیه شد، الخیمه «مزرعه» طبقه‌بندی شده بود. ساکنان روستا که بیشترشان مسلمان بودند، در مسجد روستای مجاور تینه نماز می‌گزاردند و فرزندان خود را نیز برای آموزش ابتدایی به همان روستا می‌فرستادند. جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن بنی موریس تاریخ و علت تخلیه جمعیت روستا را هر دو «نامعلوم» ذکر کرده‌است. با این حال، او الخیمه را در ارتباط با عملیات آن‌فار در اواسط ژوئیه ۱۹۴۸ یاد کرده‌است. | ## بخش 3: الخیمه | بر پایه منبع عربی، لشکر گیواتی روستا را در ۹ تا ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۸ اشغال کرد و الخیمه احتمالاً از نخستین روستاهایی بود که سقوط کرد زیرا درست در جنوب منطقه تحت کنترل این لشکر واقع بود. پس از جنگ ۱۹۴۸ منطقه به اسرائیل الحاق شد و در اوت ۱۹۴۸ الخیمه یکی از ۲۱ روستای فلسطینی بود که زمین‌های آن برای ایجاد شهرک اسرائیلی روادیم پیشنهاد شد. اما به گفته ولید خالدی، روادیم در شمال الخیمه و بر زمین‌های روستای ویران‌شده المخیزن واقع است. وضعیت کنونی روستا در سال ۱۹۹۲ محل روستا چنین توصیف شده‌است: از روستا تنها سه تپه در شرق، غرب و جنوب محل باقی مانده که بقایای خانه‌ها را در خود دارد. آبگیر مصنوعی بزرگی در نزدیک ۱۰۰ متری شمال‌شرق محل و نیز بنای یادبودی در کنار چاهی در نزدیک نیم کیلومتری شمال وجود دارد. | ## جمع‌بندی | بر روی بنای یادبود نوشته شده: «به یاد اعضای کیبوتص روادیم که در سال ۱۹۴۸ بر این سرزمین ساکن شدند».
موضوع مقاله: الخنیزر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الخنیزر | مقدمه: الخنیزر روستایی عرب‌نشین فلسطینی در قضای بیسان بود که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۲۰ مه ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: الخنیزر | این روستا در جنوب شهر بیسان و در فاصلهٔ نزدیک به ۱۰ کیلومتری آن قرار داشت و نزدیک به ۲۰۰ متر پایین‌تر از سطح دریا واقع بود. الخنیزر در آغاز اردوگاه فصلی بدوان کوچ‌نشین بود که به‌تدریج به روستایی یکجانشین تبدیل شد. ساکنان آن همگی مسلمان بودند و از چشمه‌های شمال و جنوب شرقی روستا برای آشامیدن و آبیاری بهره می‌بردند. پس از تخلیه، شهرک تیرات زوی بر زمین‌های این روستا و روستای همجوار الزراعه بنا شد. پیشینه در سال ۱۸۸۱ میلادی، تلی در نزدیکی روستا با نام «تل الخنیزر» به معنای «تپهٔ خوک‌ها» و چشمه‌ای مجاور با نام «عین الخنیزر» به معنای «چشمهٔ خوک‌ها» ثبت شد. | ## بخش 2: الخنیزر | دورهٔ قیمومت بریتانیا روستا در زمینی هموار در بخش غربی روستای الزراعه قرار داشت. خانه‌های ساکنان ترکیبی از ساختمان‌های آجری و چادرها بود که در گسترهٔ وسیعی پراکنده شده بودند. بر پایهٔ سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام دادند، جمعیت الخنیزر ۸۳ نفر و همگی مسلمان بودند. بر پایهٔ آمار روستایی سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۲۶۰ نفر مسلمان بود و مساحت کل زمین‌های آن ۳٬۱۰۷ دونم بود. از این مقدار، ۳۶ دونم به مرکبات و موز، ۱٬۶۵۸ دونم به باغ‌ها و زمین‌های آبی، ۲۵۶ دونم به غلات اختصاص داشت و ۳۴ دونم زمین غیرقابل کشت بود. | ## بخش 3: الخنیزر | شهرک یهودی‌نشین تیرات زوی در سال ۱۹۳۷ به دست مهاجران اروپایی بر زمین‌های روستاهای الخنیزر و الزراعه بنیاد نهاده شد. جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن به گزارش بنی موریس، ساکنان الخنیزر در ۲۰ مه ۱۹۴۸ روستا را در پی سقوط شهر همجوار ترک کردند. در سال ۱۹۴۸ جمعیت روستا به ۳۰۲ نفر رسیده بود و شمار آوارگان آن تا سال ۱۹۹۸ به نزدیک به ۱٬۵۸۲ نفر افزایش یافت. روستا در زمان کنونی در سال ۱۹۹۲ وضعیت روستا چنین گزارش شد: تنها نشانهٔ بازمانده یک گورستان بر فراز تل ابوالفرج (مختصات ۱۹۹/۲۰۳) در شمال محل روستا است. | ## جمع‌بندی | در شمال و غرب این تل، چشمه‌های عیون ام‌الفرج و عین‌الخنازیر جریان دارند و درختان نخل بیشتر محوطهٔ روستا و زمین‌های پیرامون آن را پوشانده‌اند.