موضوع مقاله: زمینه جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زمینه جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران | مقدمه: از ۱۳ ژانویه ۲۰۲۶، تنش‌ها بین ایران و آمریکا در بحبوحه سرکوب مداوم اعتراضات ضد دولتی سراسری توسط ایران تشدید شده است. | ## بخش 1: زمینه جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران | در ۱۳ ژانویه، مقامات ایرانی پس از آن‌که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در پاسخ به افزایش تلفات و بازداشت‌های گسترده مرتبط با اعتراضات، تهدید به اقدام نظامی احتمالی کرد، هشدار دادند که «آماده جنگ» هستند. ایالات متحده شروع به جمع‌آوری دارایی‌های هوایی و دریایی در منطقه در سطحی کرد که از آغاز حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ دیده نشده بود. دولت ایالات متحده اعلام کرد که حملات هوایی همچنان یک گزینه است و تأکید کرد که همه واکنش‌ها در دست بررسی است، در حالی که همچنان دیپلماسی را ترجیح می‌دهد. بازیگران منطقه‌ای، از جمله قطر، هشدار دادند که هرگونه تشدید تنش می‌تواند عواقب شدیدی برای خاورمیانه داشته باشد. این بحران در پس‌زمینهٔ فروپاشی اقتصادی رو به رشد ایران و ناآرامی‌های داخلی که از اواخر سال ۲۰۲۵ آغاز شده و تا اوایل سال ۲۰۲۶ ادامه یافته بود، آشکار شد. پیشینه روابط ایران با ایالات متحده و اسرائیل کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ که مورد حمایت ایالات متحده و بریتانیا بود، محمد مصدق، نخست‌وزیر ایران، را به‌دلیل ملی‌سازی صنعت نفت برکنار کرد و به تقویت حکومت محمدرضاشاه انجامید. نارضایتی از تمایل شاه به منافع غرب و حکومت خودکامه او به وقوع انقلاب ۱۳۵۷ انجامید که طی آن شاهنشاهی پهلوی سرنگون و جمهوری اسلامی جایگزین شد. حکومت جدید ایران روابط دیپلماتیک خود را با ایالات متحده و اسرائیل قطع کرد و کارکنان سفارت آمریکا را بیش از یک سال به گروگان گرفت. در سال ۱۹۸۸، یک ناو جنگی آمریکا با مین ایرانی برخورد کرد و ایالات متحده در پاسخ، به نیروی دریایی ایران حمله نمود. ایران برای بازدارندگی در برابر حملات موشکی عراق به شهرهای خود و نیز جبران کمبود نیروی هوایی مدرن—در نتیجه تحریم‌ها—برنامه موشک‌های بالستیک را آغاز کرد. در جریان جنگ عراق، ایران از شبه‌نظامیانی که با نیروهای آمریکایی در عراق می‌جنگیدند پشتیبانی نمود. همراه با حوثی‌ها در یمن و گروه‌های دیگر در سوریه و فلسطین، این نیروهای نیابتی به بخشی از «محور مقاومت» تبدیل شدند که هدف آن مقابله با نفوذ ایالات متحده، اسرائیل، عربستان سعودی و امارات متحده عربی در منطقه است. از سال ۲۰۰۶، شورای امنیت سازمان ملل متحد با مجموعه‌ای از تحریم‌ها علیه ایران واکنش نشان داد و ایالات متحده نیز تحریم‌های جداگانه‌ای اعمال کرد. آمریکا و اسرائیل یک کارزار جنگ سایبری علیه تأسیسات هسته‌ای ایران برای اخلال در فعالیت‌های آن‌ها انجام دادند و اسرائیل چندین تن از دانشمندان برجسته هسته‌ای ایران را ترور کرد. این تنش‌ها در ژانویه ۲۰۲۰، زمانی که رئیس‌جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، دستور ترور قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس را صادر کرد، تشدید شد. اسرائیل با گروه‌های شبه‌نظامی مورد حمایت ایران در سراسر خاورمیانه، از جمله حماس، حزب‌الله و حوثی‌ها درگیر شد. حملات اسرائیل به کنسولگری ایران در دمشق و ترور اسماعیل هنیه با حملات متقابل ایران به اسرائیل در آوریل و اکتبر پاسخ داده شد. در ژوئن ۲۰۲۵، اسرائیل با حمله به تأسیسات نظامی و هسته‌ای ایران، جنگ دوازده‌روزه را آغاز کرد که با پاسخ‌های نظامی ایران همراه شد. ایالات متحده نیز در جریان این درگیری به تأسیسات هسته‌ای ایران حمله کرد و این جنگ در نهایت با آتش‌بس پایان یافت. تنش‌های ایالات متحده و ایران تشدید جنگ ۱۴۰۴ ایران و اسرائیل، همراه با حملات آمریکا به سایت‌های هسته‌ای ایران، تأثیر عمده‌ای بر این بحران داشت. در طول سال ۲۰۲۵، اسرائیل کمپین عملیات پنهان و آشکار خود را علیه زیرساخت‌های نظامی ایران، سایت‌های موشکی و دارایی‌های سپاه پاسداران در سوریه و داخل خود ایران تشدید کرد. این اقدامات، این حس ایران را که تحت حمله خارجی مداوم قرار دارد، تشدید کرد و رهبران ایران را به سمت یک موضع دفاعی نظامی‌تر سوق داد. هنگامی که ایالات متحده حملات خود را به اهداف مرتبط با هسته‌ای ایران انجام داد، ایران این را به عنوان تأییدی بر این تفسیر کرد که دولت‌های واشینگتن و اورشلیم، تهدیدی وجودی برای جمهوری اسلامی هستند. اعتراضات ایرانیان پس از وقایع ۱۳ ژانویه، وضعیت داخلی ایران به دلیل تحریم‌ها و نارضایتی عمومی مداوم، همچنان با بحران اقتصادی همراه بود. کشور همچنان تورم بالا، کاهش ارزش پول ملی و کمبود کالاهای اساسی را تجربه می‌کرد که همگی به افزایش ناامیدی در میان ایرانیان منجر شد. فعالیت‌های اعتراضی که از ماه‌ها قبل آغاز شده بود، در چندین استان ادامه یافت و دانشجویان، کارگران و ساکنان مناطق محروم از نظر اقتصادی را درگیر کرد. تظاهرات اغلب بر نارضایتی‌های اقتصادی متمرکز بود، اما به خواسته‌های سیاسی گسترده‌تری از جمله درخواست برای پاسخگویی بیشتر و پایان دادن به فساد دولتی نیز گسترش یافت. گزارش‌های سازمان‌های حقوق بشری از دستگیری‌های گسترده، افزایش نظارت و اعزام نیروهای امنیتی به مناطقی با فعالیت اعتراضی مداوم حکایت دارد. محدودیت‌های اینترنتی، از جمله قطعی موقت و سانسور، برای محدود کردن ارتباطات و جلوگیری از سازماندهی تظاهرات استفاده شد. رسانه‌های دولتی این ناآرامی‌ها را نتیجه دخالت خارجی توسط طرف‌هایی مانند ایالات متحده و اسرائیل جلوه دادند. جناح‌های تندرو در درون حکومت از اقدامات شدیدتر برای سرکوب مخالفان حمایت می‌کردند. نارضایتی عمومی از مدیریت اقتصادی و حکومتداری به کاهش اعتماد به نهادهای دولتی منجر شد و تلاش‌های دولت برای ایجاد وحدت در دوره‌ای از تنش‌های بین‌المللی شدید را پیچیده‌تر کرد. سیاست آمریکا رویکرد دولت آمریکا در دوره پس از ۱۳ ژانویه، ایالات متحده موضع عمومی قاطعانه‌تری نسبت به ایران اتخاذ کرد و در عین حال همچنان تأکید داشت که به دنبال اجتناب از درگیری مستقیم است. مقامات ارشد دولت ترامپ مجموعه‌ای از بیانیه‌ها را منتشر کردند که موضع واشینگتن را تشریح می‌کرد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور، مجدداً تأکید کرد که ایالات متحده آماده است تا به هرگونه اقدامی که به عنوان تهدید پرسنل آمریکایی یا ثبات منطقه‌ای تلقی شود، پاسخ دهد، ضمن اینکه اظهار داشت که نیروی نظامی فقط در صورت لزوم استفاده خواهد شد. اظهارات او این وضعیت را به عنوان آزمایشی برای بازدارندگی مطرح کرد و تأکید کرد که ایران در قبال تشدید بیشتر تنش پاسخگو خواهد بود. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، با درخواست از ایران برای توقف سرکوب اعتراضات داخلی و پایبندی به تعهدات بین‌المللی، بر این رویکرد تأکید کرد. | ## بخش 2: زمینه جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران | وزیر امور خارجه در جلسات توجیهی عمومی، ناآرامی‌های داخلی ایران را به عنوان نشانه‌ای از نارضایتی گسترده توصیف کرد و از تهران خواست تا از طریق کانال‌های دیپلماتیک «کاهش تنش» را انتخاب کند. مشاور امنیت ملی نیز به‌طور مشابه هشدار داد که ایالات متحده حملات به شرکا یا منافع منطقه‌ای خود را تحمل نخواهد کرد و اقدامات ایران را بی‌ثبات‌کننده و مغایر با هنجارهای بین‌المللی خواند. مناظرات کنگره تشدید تنش‌های ایالات متحده و ایران پس از ۱۳ ژانویه، بحث‌های گسترده‌ای را در کنگره آمریکا برانگیخت، جایی که قانون‌گذاران دیدگاه‌های متفاوتی در مورد دامنه و جهت مناسب سیاست ایالات متحده ابراز کردند. اعضای کنگره که طرفدار رویکردی قاطعانه‌تر بودند، استدلال می‌کردند که فعالیت‌های منطقه‌ای ایران و سرکوب داخلی نیازمند اقدامات بازدارنده قوی‌تری است. این قانون‌گذاران از حفظ یا گسترش تحریم‌ها، افزایش آمادگی نظامی در منطقه و صدور هشدارهای واضح مبنی بر اینکه حمله به پرسنل یا متحدان ایالات متحده منجر به پاسخی قاطع خواهد شد، حمایت کردند. آنها استدلال کردند که برای جلوگیری از تشدید بیشتر تنش‌ها و مقابله با آنچه که آنها رفتار بی‌ثبات‌کننده ایران می‌دانستند، اتخاذ موضعی قاطع ضروری است. برخی از قانونگذاران دو حزبی با تأکید بر خطرات محاسبات اشتباه و احتمال درگیری ناخواسته، از یک استراتژی خویشتن‌دارانه‌تر حمایت کردند. این اعضا خواستار تجدید تعامل دیپلماتیک، شفافیت بیشتر در مورد تصمیم‌گیری‌های دولت و پایبندی به سازوکارهای نظارتی کنگره در رابطه با استفاده از نیروی نظامی شدند. برخی نگرانی‌هایی را در مورد مبنای قانونی هرگونه اقدام نظامی بالقوه مطرح کردند و به لزوم به‌روزرسانی مجوزها و تعاریف واضح‌تر از اهداف ایالات متحده اشاره کردند. آنها استدلال کردند که تلاش‌های دیپلماتیک پایدار، به جای افزایش فشار نظامی، بهترین راه برای کاهش تنش‌ها و رسیدگی به اختلافات دیرینه است. دیپلماسی بحث‌های بیشتر در مورد سیاست‌های ایالات متحده پس از ۱۳ ژانویه نیز بر امنیت پرسنل و تأسیسات آمریکایی در سراسر خاورمیانه متمرکز بود. وزارت دفاع با اشاره به نگرانی‌ها در مورد انتقام احتمالی گروه‌های همسو با ایران، اقدامات حفاظتی نیروها در پایگاه‌های عراق، سوریه و خلیج فارس را بررسی کرد. مقامات پنتاگون تأکید کردند که هرگونه حمله به نیروهای آمریکایی، واکنش مستقیمی را به دنبال خواهد داشت که نشان‌دهنده تلاش گسترده‌تر برای جلوگیری از فعالیت نیروهای نیابتی بدون تشدید درگیری آشکار است. تحلیلگران خاطرنشان کردند که این اقدامات با دوره‌های قبلی تنش‌های شدید مطابقت دارد، که طی آن ایالات متحده به دنبال ایجاد تعادل بین بازدارندگی و خطر محاسبه اشتباه بود. در سطح دیپلماتیک، ایالات متحده رایزنی‌ها با شرکای اروپایی و منطقه‌ای را برای هماهنگی پیام‌رسانی و ارزیابی راه‌های بالقوه برای کاهش تنش تشدید کرد. دیپلمات‌های آمریکایی با متحدان ناتو، اعضای شورای همکاری خلیج فارس و سایر شرکا برای تقویت نگرانی‌های مشترک در مورد سرکوب داخلی و فعالیت‌های منطقه‌ای ایران تعامل داشتند. هدف این گفتگوها حفظ یک موضع بین‌المللی واحد و در عین حال بررسی گزینه‌هایی برای گفتگوهای مجدد بود. با وجود این تلاش‌ها، پیشرفت همچنان محدود بود، زیرا اختلافات دیرینه بر سر تحریم‌ها، سیاست هسته‌ای و امنیت منطقه‌ای همچنان به شکل‌دهی به چارچوب وسیع‌تر روابط ایالات متحده و ایران ادامه می‌داد. اقدامات و تحرکات نظامی در ۱۳ ژانویه، مقامات ارشد امنیت ملی در کاخ سفید تشکیل جلسه دادند تا گزینه‌های نظامی بالقوه، از جمله حملات هوایی، عملیات سایبری و حملات هدفمند، را به عنوان بخشی از پاسخ دولت به سرکوب خشونت‌آمیز تظاهرات توسط ایران بررسی کنند. ارتش ایالات متحده شروع به تغییر موقعیت تجهیزات خود برای تقویت موقعیت منطقه‌ای خود کرد. تا ۲۵ ژانویه، یک گروه ضربت ناو هواپیمابر آمریکایی، یواس‌اس آبراهام لینکلن (سی‌وی‌ان-۷۲)، به همراه تجهیزات اضافی نیروی دریایی و هوایی، به سمت خلیج فارس اعزام شد. این حرکت به عنوان یک اقدام احتیاطی در بحبوحه ترس از تشدید بیشتر تنش توصیف شد و بخشی از تلاش گسترده‌تر برای جلوگیری از اقدامات ایران بود. در اواخر ژانویه، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ همچنان به بررسی گزینه‌های نظامی گسترده‌تر ادامه داد. گزارش‌های ۲۹ و ۳۰ ژانویه حاکی از آن بود که برنامه‌های بیشتری، از جمله عملیات کماندویی احتمالی علیه تأسیسات هسته‌ای ایران، به او ارائه شده است. این بررسی‌ها در کنار نگرانی‌های مداوم در مورد دستگیری‌های گسترده و ناآرامی‌های داخلی ایران صورت گرفت که مقامات آمریکایی از آنها به عنوان عوامل مؤثر در افزایش آمادگی نظامی یاد کردند. در ۱۴ فوریه، ترامپ اعلام کرد که دومین ناو هواپیمابر تهاجمی خود، یعنی یواس‌اس جرالد آر. فورد را پس از تکمیل عملیات در کارائیب به عنوان بخشی از عملیات نیزه جنوبی برای حمایت از ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن، به همراه گروه ضربت ناو هواپیمابر ۱۲ به خاورمیانه اعزام خواهد کرد. فورد، اوج جدیدی در استقرار تجهیزات نیروی دریایی ایالات متحده در طول بحران خاورمیانه را رقم زد. یک فرد آگاه از این جلسه گفت که مقامات ارشد امنیت ملی دولت در ۱۸ فوریه در اتاق وضعیت کاخ سفید برای بحث در مورد وضعیت ایران تشکیل جلسه دادند. همچنین در ۱۸ فوریه، استیو ویتکاف، فرستاده ویژه و جرد کوشنر، ترامپ را در مورد مذاکرات غیرمستقیمشان با ایران که یک روز قبل از آن انجام شده بود، توجیه کردند. با این حال، یک منبع آگاه هشدار داد که ترامپ به‌طور خصوصی هم موافق و هم مخالف اقدام نظامی بوده و از مشاوران و متحدان خود در مورد بهترین اقدام نظرخواهی کرده است. در ۱۹ فوریه ۲۰۲۶، طبق گزارش‌ها، ایالات متحده می‌تواند ظرف چند روز به ایران حمله نظامی کند، زیرا کاخ سفید هشدار داده است که تهران باید به توافق برسد. سخنرانی‌ها و پست‌های تهدیدآمیز در هفته پایانی ژانویه، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ از طریق تروث سوشال مجموعه‌ای از هشدارهای عمومی را علیه ایران منتشر کرد که یکی از مشهودترین تشدیدها در پیام‌رسانی ایالات متحده در طول بحران بود. در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۶، ترامپ اعلام کرد که «یک ناوگان عظیم به سمت ایران در حرکت است» و آن را «با قدرت، اشتیاق و هدف زیاد» توصیف کرد. ترامپ با اشاره به حملات قبلی ایالات متحده به تأسیسات هسته‌ای ایران، هشدار داد که اگر ایران با توافق موافقت نکند، «حمله بعدی بسیار بدتر خواهد بود». چندین پست به حملات قبلی آمریکا به سایت‌های هسته‌ای ایران اشاره داشت که ترامپ از آنها به عنوان مدرکی دال بر تمایل واشینگتن برای اقدام در صورت لزوم یاد کرد. او هشدار داد که هرگونه تشدید بیشتر تنش توسط ایران می‌تواند منجر به پاسخ شدیدتری شود و این وضعیت را به عنوان دریچه‌ای تنگ برای تهران جهت تغییر مسیر خود معرفی کرد. | ## بخش 3: زمینه جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران | ترامپ در سخنرانی خود در فورت برگ در ۱۳ فوریه اعلام کرد که تغییر رژیم «بهترین اتفاقی است که می‌تواند رخ دهد». ترامپ در پستی در وب‌سایت تروث سوشال، هنگام اشاره به مناقشه چاگوس، گفت که در صورت عدم موافقت ایران با توافق هسته‌ای، پایگاه‌های هوایی بریتانیا در نیروی هوایی سلطنتی فیرفورد و پایگاه مشترک در دیه‌گو گارسیا در قلمرو اقیانوس هند بریتانیا توسط ایالات متحده در حمله به ایران مورد استفاده قرار خواهند گرفت. با این حال، طبق گزارش‌ها، بریتانیا درخواست ترامپ برای استفاده از پایگاه‌های هوایی خود را رد کرده است و این امر منجر به انصراف ترامپ از حمایت از توافق جزایر چاگوس شده است. برخی از اطرافیان او نسبت به جنگ با ایران هشدار می‌دهند، اما من فکر می‌کنم ۹۰ درصد احتمال دارد که در چند هفته آینده شاهد اقدامات تحریک‌آمیز باشیم.» مقامات ایالات متحده اظهار داشتند که ایران دو هفته فرصت دارد تا پیشنهاد مفصلی ارائه دهد. رئیس‌جمهور ترامپ پس از اعزام دومین گروه ضربت ناو هواپیمابر به رهبری یواس‌اس جرالد آر. فورد به خاورمیانه، گفت که آماده است تا در ۱۰ روز آینده تصمیم بگیرد که آیا به ایران حمله کند یا خیر. ترامپ در جلسه هیئت صلح در واشینگتن گفت: «ممکن است مجبور شویم یک قدم جلوتر برویم، یا ممکن است نه. احتمالاً ظرف ۱۰ روز آینده متوجه خواهید شد.» پاسخ ایران پاسخ کلامی مقامات ارشد ایران هشدارهای ایالات متحده را به عنوان جنگ روانی رد کردند و واشینگتن را به سوءاستفاده از ناآرامی‌های داخلی ایران برای دستیابی به منافع استراتژیک متهم کردند. سخنگویان دولت بار دیگر تأکید کردند که ایران تحت فشار خارجی سیاست‌های خود را تغییر نخواهد داد و هشدار دادند که هرگونه اقدام نظامی توسط ایالات متحده با آنچه آنها «قاطع» و «پشیمان‌کننده» توصیف کردند، مواجه خواهد شد. این اظهارات با اطمینان خاطر مبنی بر اینکه نیروهای مسلح ایران برای مقابله با تهدیدات خارجی کاملاً آماده هستند، همراه بود. تلاش برای کنترل اعتراضات مقامات ایرانی تلاش‌های خود را برای کنترل اوضاع داخلی تشدید کردند. نیروهای امنیتی حضور خود را در شهرهای بزرگ گسترش دادند و رسانه‌های دولتی اعتراضات را تلاش‌های تحت نفوذ خارجی برای بی‌ثبات کردن کشور به تصویر کشیدند. مقامات، ناآرامی‌ها را بخشی از یک کارزار گسترده‌تر طراحی شده توسط دولت‌های متخاصم دانستند و استدلال کردند که ایالات متحده و اسرائیل از این تظاهرات برای توجیه افزایش فشار نظامی استفاده می‌کنند. واکنش دیپلماتیک از نظر دیپلماتیک، ایران همچنان اعلام کرد که پذیرای گفتگو است، اما تأکید کرد که هرگونه مذاکره‌ای باید به حاکمیت و منافع امنیتی آن احترام بگذارد. نمایندگان ایران از تحریم‌ها و استقرار نیروهای نظامی ایالات متحده به عنوان تحریک‌آمیز و غیرسازنده انتقاد کردند و از کشورهای منطقه خواستند از همسویی با آنچه تهران سیاست‌های بی‌ثبات‌کننده آمریکا توصیف می‌کند، خودداری کنند. در ۳۱ ژانویه، علی لاریجانی، مقام ارشد امنیتی ایران، در برنامه توییتر گفت که کار بر روی چارچوبی برای مذاکره با ایالات متحده در حال پیشرفت است. نظامی و جنبش‌ها رسانه‌های دولتی ایران از افزایش فعالیت در میان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خبر دادند، از جمله تغییر موقعیت واحدهای مسئول پدافند هوایی، عملیات موشکی و امنیت داخلی. تحلیلگران خاطرنشان کردند که این تحرکات با واکنش استاندارد ایران در دوره‌های تنش‌زا سازگار است و هدف آن نشان دادن آمادگی بدون تحریک رویارویی مستقیم است. ایران همچنین رزمایش‌های نظامی محدودی را در چندین منطقه انجام داد و بر قابلیت‌های موشکی و نیروهای واکنش سریع تأکید کرد. این رزمایش‌ها توسط مقامات ایرانی به عنوان یک امر عادی مطرح شد، اما به‌طور گسترده به عنوان پیامی به بازیگران خارجی، به ویژه ایالات متحده، تفسیر شد که ایران ظرفیت پاسخگویی به هرگونه حمله‌ای را حفظ کرده است. تصاویر ماهواره‌ای در این دوره، افزایش فعالیت در چندین پایگاه سپاه، از جمله جابجایی موشک‌اندازهای سیار و افزایش پراکندگی هواپیماها در فرودگاه‌های نظامی را نشان می‌داد، اقداماتی که معمولاً با تلاش برای کاهش آسیب‌پذیری در برابر حملات احتمالی مرتبط هستند. نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گشت‌زنی‌ها را افزایش داد و تحرکات نیروی دریایی ایالات متحده را از نزدیک زیر نظر داشت، در حالی که مقامات ایرانی بار دیگر تأکید کردند که این کشور از آب‌های سرزمینی خود در برابر هرگونه تجاوز احتمالی دفاع خواهد کرد. اگرچه هیچ درگیری مستقیمی گزارش نشده است، اما ترکیبی از افزایش فعالیت دریایی، آمادگی موشکی و استقرار نیروهای امنیتی داخلی به ایجاد فضای وسیع‌تری از هوشیاری نظامی در داخل ایران در طول تشدید تنش‌ها در اواخر ژانویه کمک کرد. در ۳ فوریه ۲۰۲۶، شش قایق توپدار نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تلاش کردند یک نفتکش آمریکایی را در تنگه هرمز متوقف و توقیف کنند. نفتکش استنا امریتیو درخواست‌های آنها را نادیده گرفت و با اسکورت ناو هواپیمابر یو اس اس مک‌فال (دی‌دی‌جی ۷۴) به سمت دریای عرب ادامه داد. علاوه بر این، یک جت جنگنده اف-۳۵ آمریکایی یک پهپاد ایرانی شاهد ۱۳۹ را که به ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن نزدیک می‌شد، سرنگون کرد. در ۵ فوریه، نیروی دریایی سپاه پاسداران ایران اعلام کرد که دو نفتکش خارجی را در نزدیکی جزیره فارسی در خلیج فارس توقیف و آنها را به بندر بوشهر منتقل کرده است و ادعا کرد که هر دو کشتی در عملیات قاچاق سوخت دست داشته‌اند. در جریان دور دوم مذاکرات هسته‌ای در ژنو در ۱۷ فوریه، خامنه‌ای کشتی‌های جنگی ایالات متحده در منطقه را تهدید کرد و گفت که ایران «قادر به غرق کردن… [آنها] است.» علاوه بر این، تنگه هرمز برای چندین ساعت در جریان یک رزمایش نظامی بسته شد. خامنه‌ای گفت که اگرچه ارتش ایالات متحده ممکن است قوی‌ترین ارتش جهان باشد، اما «قوی‌ترین ارتش جهان گاهی اوقات می‌تواند چنان سیلی محکمی بخورد که نتواند بلند شود.» پاسخ‌های نیابتی‌ها و سایر پاسخ‌های متحدان ابوحسین الحمیداوی، رهبر کتائب حزب‌الله، یک گروه عراقی وابسته به حشد شعبی، حمایت خود را از ایران مجدداً تأیید کرد و در صورت حمله آمریکا به ایران، نسبت به یک «جنگ تمام‌عیار» هشدار داد دبیرکل حزب‌الله لبنان بیانیه‌ای صادر کرد و گفت که آنها تصمیم خواهند گرفت که آیا مداخله کنند یا خیر، و «نگران» مقابله با ایالات متحده است. افغانستان گفته است که در صورت حمله آمریکا به ایران، از این کشور حمایت خواهد کرد. مذاکرات ایالات متحده از ایران خواست که ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده باقی‌مانده خود را منتقل کند، توسعه سلاح‌های هسته‌ای خود را متوقف کند، برنامه موشک‌های بالستیک خود را محدود کند و به حمایت از گروه‌هایی مانند حزب‌الله، حماس و حوثی‌ها پایان دهد. پیش از مذاکرات، ایران دیپلماسی منطقه‌ای خود را افزایش داد، به طوری که علی لاریجانی از مسکو بازدید کرد، عباس عراقچی در استانبول رایزنی‌هایی انجام داد و محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخست‌وزیر قطر، به تهران سفر کرد. ترکیه، مصر و قطر برای ترتیب دادن مذاکرات ایران و آمریکا تلاش کردند و ایران از عمان به عنوان یک محل بی‌طرف درخواست کرد. در ۶ فوریه، مذاکرات غیرمستقیم ایالات متحده و ایران در مسقط با میانجیگری بدر البوسعیدی، وزیر امور خارجه عمان، برگزار شد. هر دو طرف مذاکرات متمرکز بر هسته ای را به عنوان «شروع خوب» توصیف کردند و توافق کردند که علیرغم بی‌اعتمادی عمیق، به تعامل ادامه دهند. واکنش‌های بین‌المللی اروپا اتحادیه اروپا مقامات «نگرانی عمیق خود را از تشدید رویارویی بین ایالات متحده و ایران» ابراز کردند و از هر دو طرف خواستند از اقداماتی که می‌تواند منجر به درگیری گسترده‌تر شود، خودداری کنند. | ## جمع‌بندی | تحلیلگران امنیتی اتحادیه اروپا هشدار دادند که اگر دیپلماسی همچنان با شکست مواجه شود، این بحران خطر «یک آبشار خطرناک اشاعه هسته‌ای» را به همراه دارد.