موضوع مقاله: ایالت قبرس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایالت قبرس | مقدمه: از ۱۶۷۰ تا ۱۷۰۳، و دوباره از ۱۷۸۴ به بعد، این یک سنجاق (فرعی) از ایالت مجمع الجزایر بود. | ## بخش 1: ایالت قبرس | وزیر اعظم (۱۷۰۳–۱۷۴۵ و ۱۷۴۸–۱۷۸۴)؛ و دوباره یک ایالت برای دوره کوتاه ۱۷۴۵ تا 1748. حملات و فتح عثمانی‌ها در زمان حکومت ونیزی‌ها، عثمانی‌ها گاهی به قبرس یورش بردند. ونیزی‌ها از ترس امپراتوری عثمانی که همیشه در حال گسترش بود، فاماگوستا، نیکوزیا و گیرنه را مستحکم کرده بودند، اما بیشتر شهرها طعمه آسانی بودند. در تابستان ۱۵۷۰، عثمانی‌ها دوباره حمله کردند، اما این بار با یک تهاجم تمام عیار به جای حمله. حدود ۶۰۰۰۰ سرباز شامل سواره نظام و توپخانه به فرماندهی مصطفی پاشا در ۲ ژوئیه ۱۵۷۰ بدون مخالفت در نزدیکی لیماسول فرود آمدند و نیکوزیا را محاصره کردند. از سوی دیگر، شهروندان فاماگوستا به رهبری فرمانده ونیزی، مارکو آنتونیو براگادین، مقاومت قهرمانانه ای انجام دادند که منجر به محاصره شهر برای حدود یک سال، از سپتامبر ۱۵۷۰ تا اوت ۱۵۷۱ شد. زمانی که عثمانی‌ها در نهایت به استحکامات نفوذ کردند، با وجود اینکه فرمانده عثمانی قبلاً موافقت کرده بود که در ازای تسلیم شهر، عبور امن مسیحیان به کرت تضمین شود، اکثر مسیحیان باقی‌مانده در شهر قتل‌عام شدند. براگادین گوش و بینی او را بریدند و پس از دو هفته در زندان انداختند، او را با گونی‌هایی از خاک و سنگ به پشتش به دور دیوارها کشیدند، سپس برهنه به ستونی در میدان اصلی بستند و پوست او را زنده کردند. سقوط فاماگوستا پایان حکومت ونیزی و آغاز دوره عثمانی در قبرس بود و مصطفی پاشا اولین فرماندار ترک جزیره شد. در ۲۵ می ۱۵۷۱، پاپ پیوس پنجم اتحادیه مقدس را تشکیل داد، ائتلافی بین ایالات پاپی، مالت، هابسبورگ اسپانیا، جمهوری ونیز، جمهوری جنوا و برخی دیگر از ایالت‌های ایتالیا. چهار ماه بعد، در ۷ اکتبر، نیروهای دریایی اتحادیه، که عمدتاً از کشتی‌های ونیزی، اسپانیایی و پاپ تشکیل شده بودند، به فرماندهی دون جان اتریشی، ناوگان ترکیه را در نبرد لپانتو در یکی از نبردهای سرنوشت‌ساز شکست دادند. با این حال، پیروزی بر عثمانی‌ها برای کمک به قبرس خیلی دیر به دست آمد و این جزیره برای سه قرن بعد تحت سلطه عثمانی‌ها باقی ماند. | ## بخش 2: ایالت قبرس | در سال ۱۵۷۳ ونیزی‌ها قبرس را ترک کردند و نفوذ کلیسای کاتولیک رومی را از بین بردند. جنبش استقلال یونان ۱۸۲۱–۱۸۲۹ بسیاری از یونانی‌های قبرس از تلاش‌های استقلال یونان که در سال ۱۸۲۱ آغاز شد، حمایت کردند که منجر به انتقام‌جویی شدید توسط امپراتوری عثمانی شد. در ۱۵ اکتبر ۱۸۲۱، یک گروه عظیم ترک یک اسقف اعظم، پنج اسقف، ۳۶ روحانی کلیسا را دستگیر و به دار آویختند و بیشتر یونانی‌های قبرس را در لارناکا و سایر شهرها به دار آویختند. هنگامی که عثمانی‌ها در سال ۱۸۷۷ از روس‌ها شکست خوردند و کنگره برلین در سال بعد به منظور تجدید نظر در معاهده سن استفانو که توسط روسیه و امپراتوری عثمانی بر اساس شرایط دیکته شده توسط اولی امضا شده بود، برگزار شد، به‌طور رسمی در تاریخ ۲۰۱۸ اعلام شد. ۹ ژوئیه ۱۸۷۸ که در ۴ ژوئن قبل از آن، بریتانیا و سلطان به‌طور مخفیانه کنوانسیون قسطنطنیه را امضا کردند که به موجب آن تملک و اداره قبرس به بریتانیای کبیر واگذار شده بود. به عنوان مبادله برای کنترل قبرس، انگلستان موافقت کرد که از امپراتوری عثمانی در جنگ روسیه و ترکیه حمایت کند. معماری عثمانی در قبرس ارتباط نزدیکی با معماری اصلی عثمانی دارد، با این حال، برخی ویژگی‌ها وجود دارد که آن را به‌طور مشخص قبرسی می‌سازد. این امر از این واقعیت ناشی می‌شود که در حالی که کلیساهای ارتدکس یونانی دست نخورده باقی مانده بودند، بسیاری از ساختمان‌های مورد استفاده کاتولیک‌ها که در معماری گوتیک ساخته شده بودند، به مسجد یا کاخ تبدیل شدند، مانند مسجد لاله مصطفی پاشا در فاماگوستا و مسجد سلیمیه در نیکوزیا. این ساختمان‌ها بعداً برای استفاده اصلاح شدند و بنابراین با عناصر مشخص عثمانی ترکیب شدند. معماری گوتیک نیز بر معماری عثمانی در جزیره تأثیر گذاشت زیرا عناصر گوتیک توسط عثمانی‌ها استفاده می‌شد، مانند مناره کامی کبیر در لارناکا. دو کاروانسرا باقی مانده، بیوک هان و کومارسیلار هان در نیکوزیا هستند که از بهترین نمونه‌های معماری عثمانی در این جزیره به‌شمار می‌روند. شناخته شده‌ترین کتابخانه در میان بسیاری از کتابخانه‌ها، کتابخانه محمود دوم است.Bağışkan, p. | ## بخش 3: ایالت قبرس | بازارها بخش‌های بسیار مهمی از زندگی تجاری عثمانی بودند و در سال ۱۸۷۲، ۲۳ بازار تنها در نیکوزیا حضور داشتند که هر کدام تخصص خاص خود را داشتند.Bağışkan, p. در سال ۱۸۸۳، گزارش‌های وقف منتشر شده توسط مقامات بریتانیایی در قبرس، ۸۱ مسجد را که به اداره اوکاف در قبرس تعلق داشتند، ذکر کرد. دو تا از برجسته‌ترین مکان‌های مذهبی مسلمانان که در دوره عثمانی ساخته شده‌اند، تکیه هالا سلطان در لارناکا و مسجد عرب احمد در نیکوزیا هستند. بارزترین نمونه آن، قنات بکیر پاشا است که بین سال‌های ۱۷۴۶ و ۱۷۴۸ تحت نظارت ابوبکیر پاشا ساخته شد. این قنات آب شیرین لارناکا را تأمین می‌کرد و قبل از ساخت آن، ساکنان محلی مجبور بودند دو ساعت آب را بر روی پشت خود حمل کنند.Gazioğlu, p. 138-9 قنات سیلیهتر که بین سالهای ۱۸۰۱ و ۱۸۰۳ ساخته شد و قنات عرب احمد آب نیکوزیا را تأمین می‌کرد. مقامات همچنین ساخت و بهبود کانال‌های مصنوعی برای تأمین آب و آبیاری را تشویق کردند که عملکرد محصول را بسیار افزایش داد و امکان تولید میوه در مقیاس بزرگ را فراهم کرد. از جمله روستاهایی که به دلیل آبیاری مصنوعی پس از تسلط بریتانیا بر جزیره به عنوان مرفه توصیف شده‌اند عبارتند از: مورفو، لاپیتوس، پولیس، لفکا، آودیمو و کولوسی. ساموئل بیکر، که در سال ۱۸۷۹ از قبرس بازدید کرد، به «آسیاب‌هایی که توسط آب تبدیل شده‌اند» و «مسیرهای باریکی که از آب جاری است» در لفکا اشاره کرد. او همچنین نوشت که «هر باغ و مزرعه با آبی که از کوه‌ها در کانال‌های مصنوعی هدایت می‌شد» در دامنه‌های شمالی کوه‌های گیرنه که تا شبه‌جزیره کارپاس امتداد دارد، آبیاری می‌شد. 143-7 در قرن نوزدهم، یک سری از فرمانداران عثمانی تلاش زیادی برای راست کردن و تنظیم مسیر پدیوس انجام دادند. اهم پاشا، که در دهه ۱۸۴۰ به عنوان فرماندار خدمت می‌کرد، ساخت جاده لارناکا- نیکوزیا و چندین پل را به پایان رساند. | ## جمع‌بندی | فرماندار مهمت هالت در دهه ۱۸۵۰ شبکه جاده‌ها و بندر لارناکا را بهبود بخشید و یک فروشگاه و بازار غلات در نیکوزیا برای تشویق پرورش گاو ایجاد کرد.Gazioğlu, p.