موضوع مقاله: اکوبریک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اکوبریک | مقدمه: اکوبریک یک بطری پلاستیکی است که با میزان معینی از پلاستیک‌های غیرقابل بازیافت پرشده است. | ## بخش 1: اکوبریک | از اکوبریک می‌توان برای تولید اقلام مختلف از جمله مبلمان، دیوارهای باغ و سایر سازه‌ها استفاده کرد. اکوبریک‌ها با جداسازی پلاستیک‌های مصرفی و محصور نمودن آنها، با فشرده سازی وکاهش میزان مساحت اشغال شده نهایی توسط پلاستیک و ممانعت از تجزیه آن به مواد سمی و میکرو پلاستیک اساساً برای مدیریت پلاستیک مصرفی تهیه می‌شوند. جنبش اکوبریکینگ مشارکت فردی در این فرایند را به عنوان ابزاری برای افزایش آگاهی از عواقب مصرف پلاستیک و خطرات آن ترویج می‌نماید. به‌طور معمول، تولیدکنندگان از چوب یا بامبو برای فشرده سازی دستی پلاستیک در بطری پلاستیکی استفاده می‌کنند. از هر اندازه بطری پلاستیکی شفاف پلی اتیلن ترفتالات (PET) می‌توان برای ساخت اکوبریک استفاده نمود. پلاستیک برش داده شده یا به قطعات کوچک تقسیم می‌شود و سپس کم‌کم در بطری جمع می‌شود، به‌طور متناوب پلاستیک در بطری قرار داده شده و لایه به لایه فشرده می‌گردد. بطری هربار چرخانده می‌شود تا اطمینان حاصل گردد که پلاستیک به‌طور کامل در بطری فشرده شده‌است. این کارکمک می‌کند تا فضای خالی باقی نماند و بسته‌بندی به استحکام مورد نیاز برای به‌کارگیری به عنوان ابزار ساخت و سازبرسد. (۸۰۸۰۵۰۷۵۲۹) جنبش جهانی اکوبریک در نتیجه برخی ابتکارات محلی در نقاط مختلف جهان در پاسخ به چالش‌های موجود در رابطه با مدیریت پسماندهای پلاستیکی پدید آمده‌است. توسعه پلاستیک در قرن بیستم انرژی حاصل از نفت باعث رشد اقتصاد جهانی طی صد سال اخیر شده‌است. استفاده گسترده از سوخت‌های فسیلی امکان توسعه حمل و نقل و فناوریهای مواد را فراهم نموده‌است. با این حال، در تصفیه نفت خام، چهار تا سیزده درصد آن نمی‌تواند به سوخت با ارزش و با انرژی بالا فراوری شود. این محصول جانبی به عنوان ماده اولیه در تولید بسیار ارزان پلیمرهای پلاستیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ۹٪ از آن بازیافت شده، ۱۲٪ سوزانده شده و ۷۹٪ در محل دفن زباله جمع‌آوری یا در طبیعت رها شده‌است. طبق سالنامه ۲۰۱۴ برنامه زیست‌محیطی سازمان ملل (یو ان ای پی)، آلودگی پلاستیکی زندگی موجودات دریایی، گردشگری، شیلات و مشاغل را تهدید می‌کند و خسارت کلی وارد برسرمایه‌های طبیعی حاصل از زباله‌های پلاستیکی هر ساله ۷۵ میلیارد دلار است. وقتی پلاستیک وارد بیوسفر می‌شود، سمومی آزاد می‌کند، به پلاستیک‌های ریز تبدیل می‌شود و گازهای گلخانه ای منتشر می‌کند که با چرخه‌های زیست‌محیطی تداخل دارد. هنگامی که پلاستیک سوزانده شده یا به آتش کشیده می‌شود، گازهای سمی مانند دیوکسین‌ها، فوران‌ها و بی فنیل‌های پلی کلر شده در اتمسفر آزاد می‌شوند. تخریب اکسیداتیو نوری ناشی از قرار گرفتن در معرض اشعه ماورا بنفش (UV) و سایش فیزیکی، قطعات پلاستیکی را به ذرات کوچکتر و کوچکتر تبدیل می‌کند، که به عنوان ریزپلاستیک (میکروپلاستیک)ها شناخته می‌شوند. | ## بخش 2: اکوبریک | میزان تخریب مستقیماً با مقدار سطح پلاستیکی که در معرض تابش اشعه قرار دارد و همچنین مدت زمان قرارگیری در معرض اشعه ماورا بنفش مرتبط می‌باشد. اکثر پلاستیک‌های یکبار مصرف غیرقابل بازیافت، ورق‌ها و نوارهایی با سطح وسیع هستند و بسیار مستعد تجزیه نوری می‌باشند. میکروپلاستیک (ریز پلاستیک)ها می‌توانند مسمومیت‌های محیط زیستی ایحاد کنند، در زنجیره‌های غذایی تجمع نموده و به دلیل ایحاد نگرانی در مورد ایمنی مواد غذایی باعث آسیب‌های اقتصادی شوند. تأثیر بر جامعه روستایی در کشورها و جوامعی که به بازیافت یا سوزاندن زباله هابه شکل صنعتی دسترسی ندارند، پلاستیک در خیابان‌ها، گودال هاو سواحل انباشته شده‌است. بدون گزینه‌هایی در مقیاس وسیع برای مدیریت پلاستیک، خانوارها و جوامع در مدیریت پلاستیک خود ناتوان بوده‌اند و تنها خطرات و مسمومیت ناشی ازسوزاندن زباله در دمای پایین، آلوده سازی آب و دور ریز بی‌قاعده پسماند، حاصل شده‌است. مشکل بازیافت صنعتی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۷ حدود ۸٬۳۰۰ میلیون تن (Mt) پلاستیک بکر در سراسر جهان تولید شده‌است. به عبارت دیگر، اکوبریک‌ها به عنوان راهی برای به دام انداختن و ممانعت از ورود پلاستیک به محیط، تخریب و ایجاد صدمه زیست‌محیطی به کار گرفته می‌شوند. در برنامه‌های کوتاه مدت بکارگیری اکوبریک، مثل مدول‌های میل استین یا دیلمن می‌توان تا سه سال بدون آسیب دیدن بطری از اکوبریک‌ها استفاده کرد. با استفاده از درزگیر سیلیکونی یا نوارهای لاستیکی به عنوان روش‌های اتصال کوتاه مدت و غیر دائمی، می‌توان اکوبریک‌ها را در پایان عمر سازه بدون آسیب استخراج نمود و دوباره در برنامه‌های کوتاه مدت یا بلند مدت دیگر مورد استفاده قرار داد. به‌طور خاص، روش ساخت و ساز با اکوبریک و خاک در دراز مدت، منجر به ایجاد باغ‌ها، پارک‌ها و دیوارهای خاکی می‌شود که اطمینان ایجاد می کنندکه پلاستیک تبدیل شده به آجر، کاملاً مهارشده است. ملات خاکی هنگام جداسازی اجزاء سازه به راحتی فرو می‌ریزد و امکان استخراج و استفاده مجدد از اکوبریک فراهم می‌گردد. راسل مایر، جو استاگل، کندیس ماسترت، پاتریشیا آکونا و ایرنه باکیسان در تأسیس اتحاد جهانی اکوبریک (جی ای ای) و هدف اصلی یعنی ایجاد کتاب راهنمای تصویری اکوبریک نقش اساسی داشتند. در سال ۲۰۱۴ با حمایت ایان دامیس بنیانگذار مبادلات اکوبریک در آفریقای جنوبی آنها توافق کردند که از اصطلاح 'ecobrick'بدون خط پیوند، و بدون حرف بزرگ، به عنوان مرجعی استاندارد و ثابت در کتاب راهنما و موارد مربوطه استفاده کنند. به این ترتیب اکوبریکرهای سراسر جهان قادرهستند با یک کلمه به مفهومی مشابه اشاره کنند و جستجوهای وب و هشتگ‌ها انتشار جهانی را تسریع می‌نماید. پس از اتمام این کتاب راهنما راسل مایر توسعه اتحاد جهانی اکوبریک یا جی ای ای را ادامه داد. جی ای ای یک شرکت غیرانتفاعی است با محوریت زمین با مأموریت حمایت از زیرساخت فن آورانه و فلسفی جنبش اکوبریک جهانی. اتحاد جهانی اکوبریک یا جی ای ای برنامه تحت وب GoBrik.com را به‌طور رایگان طراحی نموده و توسعه داده تا اکوبریکرها و جوامع شان را پشتیبانی و به یکدیگر مرتبط نماید. از آنجا که برنامه‌های کوتاه مدت معمولاً تحت پوشش قرار نمی‌گیرند، چنین ساختاری معمولاً برای استفاده در محیط داخلی است تا از تخریب نوری بطری‌ها توسط اشعه ماورا بنفش جلوگیری شود. | ## بخش 3: اکوبریک | برنامه‌های کوتاه مدت شامل: ماژول‌های اکوبریک میلستین: ماژول های شش ضلعی و مثلثی که برای نشستن استفاده می‌شوند، اما می‌توانند با هم ترکیب شوند و سطوح افقی یک یا دو طبقه ایجاد کنند. دیوارها می‌توانند بین ستون‌های ایستاده و تیرک‌ها قرار بگیرند یا به صورت یک ساختار ایستاده مدور باشند. روش دیگر، روش پورا ویدا، از توری بین ستون‌ها برای ایجاد دیوار از اکوبریک‌های ایستاده عمودی محصور استفاده می‌کند. تاریخچه جمع‌آوری پلاستیک در بطری برای جداسازی پلاستیک و ایجاد بلوک‌های ساختمانی به‌طور مستقل در مکان‌های مختلف جهان به عنوان یک راه حل محلی برای حل مشکل آلودگی پلاستیک بوجود آمده‌است پر کردن بطری‌ها با زباله‌های پلاستیکی بر مبنای تکنیک‌های ساخت بطری معمار آلمانی آندریاس فروئس (با استفاده از بطری‌های PET پر شده از شن) در آمریکای جنوبی در سال ۲۰۰۰ شکل گرفته‌است. سوزانا هیس، در گواتمالا ، از سال ۲۰۰۳ به عنوان یک روش ساخت و ساز و برای حل چالش‌های آلودگی پلاستیکی در جوامع اطراف دریاچه آتیتلان، جامعه را به تهیه اکوبریک تشویق کرد. در سال ۲۰۱۰، در شمال فیلیپین، راسل مایر و ایرنه باکیسان یک راهنمای برنامه درسی از روشهای ساده و توصیه شده تهیه کردند تا به مدارس محلی کمک کنند تا اطلاعات مربوط به آجرهای زیست‌محیطی را در برنامه درسی خود ادغام کنند. اتحاد جهانی اکوبریک به عنوان یک شرکت زمینی به توسعه و حفظ زیرساخت‌های مفهومی و فناوری جنبش جهانی اکوبریک ادامه می‌دهد.About the Global Ecobrick Movement فعالیت‌ها در آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۲ آغاز شد، زمانی که جوزف استاجل این ایده را به گریتون آورد، جاییکه در آن جشنواره سالانه تبدیل زباله به ثروت در محل دفن زباله‌های محلی توسط، کندیس ماسترت از آفریقای جنوبی، که پروژه‌های محلی ساخت مدرسه را در میان ساخت و سازهای شهر گریتون با آجرهای ساخته شده توسط مردم آغاز کرد، برگزار می‌شد. این جنبش از آن زمان در آفریقای جنوبی رشد کرده‌است، با سازمان‌هایی مانند ویست-اد، که توسط کندیس ماسترت، که هم در زامبیا و هم در حومه کیپ تاون برای آموزش مردم در مورد پلاستیک و ارزش آن فعالیت می‌کند و همچنین معمار یان دامیس به عنوان مبادله کننده اکوبریک تأسیس شده‌است. مطالعات موردی در روستای بیسائو در فیلیپین شمالی، جین لیوان، نگهبان بیمارستان قصد داشت یک اکوبریک در روز آماده کند تا خانه محقّر خود را که مورد تمسخر همسایگانش بود، اصلاح نماید. دو سال بعد خانه او یک جاذبه گردشگری است که هم در رسانه‌های محلی و هم رسانه‌های ملی به نمایش درآمده است. در جزیره آتشفشانی دورافتاده امتپ در دریاچه نیکاراگوئه، آلوارو مولینا که از زباله‌های پلاستیکی که دیگر جایی بدون آن‌ها وجود نداشت، دلگیر بود، شروع به تهیه آجرهای زیست‌محیطی در هتل خود نمود. جامعه او اکنون یکی از پاکترین جوامع در کشور است، با ده‌ها مدرسه محلی که با اکوبریک و اقتصاد خرد حاصل از خرید و فروش اکوبریک ساخته شده‌اند. این سازمان اکوبریکی پاکسازی منظم رودخانه را انجام می‌دهد، سازه‌هایی را در مدارس محلی بنا نموده و همچنین یک پروژه تحقیقاتی مهم را با آزمایشگاه ملّی لوس آلاموس در مورد تولید گاز اکوبریک‌ها انجام داده‌است. سازمان وی همچنین استفاده از پاکت‌های شیر و همچنین بطری‌ها برای ساخت اکوبریک را تبلیغ می‌کند. در پونه، هند جامعه ای به نام پونه پلاگرها که توسط ویوک گوراو تأسیس شده‌است از پلاستیک جمع شده در سطل‌های زباله آجر سازگار با محیط زیست می‌سازد. حمایت از زیرساخت‌ها در جوامع مستضعف، هدف تهیه این آجرها است در راستای همبستگی چندین SDG. در صربستان، تومیسلاو رادوانوویچ، استاد ریاضیات، پنج سال را صرف تبدیل ۱۳٬۵۰۰ بطری پلاستیکی به خانه رؤیایی خود کرد. | ## جمع‌بندی | خانواده آلفردو سانتا کروز از پورتو ایگوازو، آرژانتین، خانه خود را تقریباً از هزاران بطری پلاستیکی تهیه کردند.