موضوع مقاله: سامانه تصویر برداری حرارتی پیش نگر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سامانه تصویر برداری حرارتی پیش نگر | مقدمه: این سامانه‌ها به خلبانان و رانندگان کمک می‌کنند تا در شب یا شرایط مه‌آلود وسیله نقلیه خود را هدایت کنند و اجسام گرم را در برابر پس‌زمینه‌ای سردتر شناسایی کنند. | ## بخش 1: سامانه تصویر برداری حرارتی پیش نگر | طول موج مادون‌قرمزی که دوربین‌های حرارتی آشکار می‌کنند 3 تا 12 میکرومتر است و با سامانه‌های دید در شب، که در محدوده نور مرئی و مادون‌قرمز نزدیک (0.4 تا 1.0 میکرومتر) عمل می‌کنند، تفاوت قابل توجهی دارد. مشاهده در فواصل طولانی‌تر با LWIR دشوارتر است، زیرا نور مادون‌قرمز توسط هوا و بخار آب جذب، پراکنده و خمیده می‌شود. برخی دوربین‌های موج بلند نیاز دارند که آشکارسازشان به‌صورت کریوژنتیکی خنک شود، معمولاً برای چند دقیقه قبل از استفاده، اگرچه برخی دوربین‌های مادون‌قرمز با حساسیت متوسط به این کار نیاز ندارند. بسیاری از تصویربرداری‌های حرارتی، از جمله برخی دوربین‌های مادون‌قرمز پیش‌نگر (مانند برخی سامانه‌های دید تقویت‌شده LWIR) ، نیز بدون خنک‌کننده کار می‌کنند. این دوربین‌ها تقریباً به همان خوبی عمل می‌کنند، زیرا فرکانس‌های آن‌ها کمتر تحت تأثیر جذب بخار آب قرار می‌گیرند، اما معمولاً نیاز به آرایه حسگر گران‌قیمت‌تر و خنک‌سازی کریوژنتیکی دارند. | ## بخش 2: سامانه تصویر برداری حرارتی پیش نگر | بسیاری از سامانه‌های دوربین از پردازش تصویر دیجیتال برای بهبود کیفیت تصویر استفاده می‌کنند. آرایه‌های حسگر تصویربرداری مادون‌قرمز اغلب از پیکسل به پیکسل حساسیت بسیار نامتوازنی دارند، که ناشی از محدودیت‌های فرایند تولید است. برای رفع این مشکل، پاسخ هر پیکسل در کارخانه اندازه‌گیری شده و یک تبدیل، معمولاً خطی، سیگنال ورودی اندازه‌گیری‌شده را به سطح خروجی نگاشت می‌کند. در حوزه جنگ، این دوربین‌ها نسبت به سایر فناوری‌های تصویربرداری سه مزیت مشخص دارند: خود سامانه تصویربرداری تقریباً برای دشمن غیرقابل شناسایی است، زیرا انرژی منتشرشده از هدف را آشکار می‌کند، نه اینکه انرژی بازتاب‌شده از هدف را ارسال کند، همانند رادار یا سونار. این سامانه‌ها قادرند بهتر از دوربین‌های نور مرئی از میان دود، مه، غبار و سایر موانع جوی دید داشته باشند. | ## بخش 3: سامانه تصویر برداری حرارتی پیش نگر | ریشه کلمه ای نام این سیستم اصطلاح «رو به جلو» (forward-looking) برای تمایز دادن سیستم‌های تصویربرداری حرارتی ثابت که رو به جلو قرار دارند، از سیستم‌های فروسرخ با دنبال‌کردن جانبی، که به آن‌ها «push broom» نیز گفته می‌شود، و سایر سیستم‌های تصویربرداری حرارتی مانند سیستم‌های نصب‌شده روی گیمبال، سیستم‌های دستی و نظایر آن، به کار می‌رود. تصویربردارهای دنبال‌کننده جانبی معمولاً شامل یک آرایه یک‌بعدی (1D) از پیکسل‌ها هستند که با استفاده از حرکت هواپیما یا ماهواره، نمای آرایهٔ یک‌بعدی را روی زمین حرکت می‌دهند تا به مرور زمان یک تصویر دو‌بعدی (2D) ایجاد شود. عملکرد پلیس در این سیستم در سال ۲۰۰۱، دیوان عالی ایالات متحده در پرونده Kyllo v. United States تصمیم گرفت که اجرای نظارت بر املاک خصوصی با استفاده از دوربین‌های تصویربرداری حرارتی توسط مأموران قانون بدون حکم بازرسی (که به طور ظاهری برای شناسایی چراغ‌های رشد پرتاب حرارت بالا در کشت مخفی کانابیس انجام می‌شد) مغایر با متمم چهارم قانون اساسی است که حفاظت در برابر جستجوها و مصادره‌های غیرمعقول را تضمین می‌کند."KYLLO V. | ## جمع‌بندی | ایان بنی (Ian Binnie) قانون کانادا را با توجه به حکم Kyllo متمایز دانست و با اقلیت Kyllo موافقت کرد که مقامات عمومی نباید مجبور باشند حواس یا تجهیزات خود را از شناسایی انتشارها در حوزه عمومی مانند گرمای بیش از حد، دود، بوهای مشکوک، گازهای بی‌بو، ذرات معلق هوا، یا تابش‌های رادیواکتیو بازدارند، چرا که هر یک از این موارد می‌تواند خطرات برای جامعه را شناسایی کند.