aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: سپاه هفدهم ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سپاه هفدهم ایتالیا | مقدمه: در ۱۱ نوامبر ۱۹۳۸، سپاه زرهی در مانتوا، با لشکرهای موتوری "پو", "ترنتو" و تیپ‌های زرهی اول و دوم ایجاد شد. | ## بخش 1: سپاه هفدهم ایتالیا | در ۱ مارس ۱۹۴۱، سپاه زرهی بخشی از ارتش ذخیره پو بود که به سپاه هفدهم ارتش تغییر نام داد و در ۴ آوریل، در انتظار عملیات علیه یوگسلاوی، به آلبانی منتقل شد. سپس در حمله به یوگسلاوی (۶ تا ۱۸ آوریل ۱۹۴۱) شرکت کرد و در آنجا دوبروونیک، پودگوریتسا و تربینیه را فتح کرد. پس از بازگشت به ایتالیا در ۱۶ ژوئن ۱۹۴۱، این سپاه مسئولیت دفاع از لاتزیو، از مرزهای توسکانی تا دهانه رودخانه گاریگلیانو را بر عهده گرفت. این سپاه تا زمان آتش‌بس کاسیبیله در سپتامبر ۱۹۴۳، زمانی که توسط آلمانی‌ها در ولتری خلع سلاح و در ۹ سپتامبر منحل شد، در اینجا باقی ماند. تاریخچه سپاه هفدهم ارتش در ۱۱ نوامبر ۱۹۳۸ در مانتوا، با لشکرهای موتوری «پو» و «ترنتو» و تیپ‌های ۱ و ۲ زرهی تأسیس شد. | ## بخش 2: سپاه هفدهم ایتالیا | در ۱ نوامبر ۱۹۳۹، پس از تغییرات مختلف در واحدها، این سپاه شامل لشکرهای موتوری «تریسته» و «ترنتو» و لشکرهای زرهی «آریته» و «لیتوریو» بود. این فرماندهی در ناپل با وظایف اساساً سرزمینی تشکیل شد و جایگزین سپاه ارتش دهم شد که به شمال آفریقا منتقل شده بود. از ۱ مارس ۱۹۴۱، نام سپاه هفدهم ارتش را به خود گرفت و با وظایف دفاع ساحلی در منطقه به کالابریا منتقل شد. در ۴ آوریل، در انتظار عملیات علیه یوگسلاوی، به آلبانی منتقل شد و لشکر «مسینا» مستقر در منطقه اسکوتاری-کوکس و لشکرهای «مارکه» و «سنتاورو» مستقر در منطقه کوپلیکو-تارابوش-گرادیسکیه را به دست گرفت. در ۱۴ آوریل، نبردهای کوتاه اما شدیدی در کل جبهه رخ داد و واحدهای سپاه هفدهم ارتش با مقاومت شدیدی در دره‌های کیری و درین، در شمال شرقی اسکوتاری، در سواحل شرقی دریاچه‌ای به همین نام، مواجه شدند. | ## بخش 3: سپاه هفدهم ایتالیا | در ۱۷ آوریل، واحدهای سپاه هفدهم ارتش پس از عبور از مرز و غلبه بر آخرین مقاومت، به سرعت به همراه لشکر هجدهم پیاده‌نظام «مسینا» به سمت خلیج کوتور، و به همراه لشکرهای «سنتاورو» و «مارکه» به سمت راگوسا، پودگوریتسا و تربژنیه پیشروی کردند و به نیروهای ایتالیایی که از جبهه جولیان می‌آمدند، پیوستند. سپاه هفدهم ارتش تا ده روز اول ژوئن در مونته‌نگرو و جنوب دالماتیا باقی ماند و به عملیات جستجو و نجات مشغول بود. پس از بازگشت به خانه، در ۱۶ ژوئن با وظایف دفاع منطقه‌ای در لاتزیو، با واحدهای تحت فرماندهی خود که در بخش‌های پوشش ساحلی و گروه‌های سیار سازماندهی شده بودند، به منظور محافظت از کل نوار منطقه، از مرزهای توسکانی تا دهانه رودخانه گاریگلیانو، به کار گرفته شد. در طول سال ۱۹۴۲، سپاه هفدهم که هنوز درگیر دفاع از سرزمین لاتزیو بود، از ۱۵ آوریل توسط لشکرهای ساحلی ۲۲۰ و ۲۲۱ و متعاقباً توسط لشکر «پیاچنزا» به عنوان یک واحد متحرک تقویت شد. در طول سال ۱۹۴۳، سپاه هفدهم با ورود لشکرهای «پیاچنزا» و «گراناتیری دی ساردنیا» تقویت شد و تا ۸ سپتامبر با وظایف عمدتاً دفاع ساحلی مستقر ماند. | ## جمع‌بندی | این سپاه در ۹ سپتامبر ۱۹۴۳ در نتیجه وقایع ناشی از آتش‌بس کاسیبیله در ولتری منحل شد.
موضوع مقاله: سیبلا (بوهموند سوم انطاکیه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیبلا (بوهموند سوم انطاکیه) | مقدمه: او که در یک خانواده اصیل به دنیا آمد، قبل از ازدواج بسیار بحث برانگیزش با بوهموند، که بعداً منجر به تکفیر او شد، در شاهزاده‌نشین انطاکیه شهرت ضعیفی پیدا کرد. | ## بخش 1: سیبلا (بوهموند سوم انطاکیه) | سیبیلا در تمام مدتی که شاهزاده خانم انطاکیه بود، از طریق پیوندهایی که با اشراف ارمنی داشت، تأثیر زیادی بر شوهرش داشت. | ## بخش 2: سیبلا (بوهموند سوم انطاکیه) | زندگی اوایل زندگی و شهرت تقریباً هیچ سابقه‌ای از اوایل زندگی سیبیلا وجود ندارد، اما او به عنوان یک زن انطاکیه‌ای با جایگاه برجسته شناخته می‌شود. | ## بخش 3: سیبلا (بوهموند سوم انطاکیه) | او احتمالاً از طریق ازدواج خواهرش با لرد برزی، یکی از دست نشاندگان بوهموند، با بوهموند سوم، پادشاه انطاکیه، مرتبط بوده است. | ## جمع‌بندی | مورخ عرب معاصر، ابن اثیر، اظهار می‌کند که این خواهر «با صلاح‌الدین مکاتبه داشته و با او هدایایی رد و بدل می‌کرده است.» اینکه سیبیلا چگونه بوهموند را شناخت و متعاقباً همسر سوم او شد، مشخص نیست.
موضوع مقاله: کاوجا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاوجا | مقدمه: کاوجه، : caveje) میله‌ای از آهن فرفورژه است که در سکان گاوآهن یا گاری نصب می‌شد تا از افتادن یوغ گاو در صورت توقف ناگهانی جلوگیری کند. | ## بخش 1: کاوجا | این میله نمادی از منطقه تاریخی رومانیا در شمال ایتالیا است، جایی که به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفت. کاوجا یوغ مشترک گاوها را به سکان بست، و از جدا شدن یوغ در صورت توقف ناگهانی جلوگیری کرد. هر کاوجا روی آن یک طرح برجسته به نام کارنامه قرار دارد کارنامه معمولی شامل تصاویر خروس، هلال ماه، خورشید، عقاب، اژدها، قلب، یا سینه‌های کوچک (نماد رفاه) است. برخی از کارنامه نقوش مذهبی مانند صلیب مسیحی، کبوتر (نماد روح‌القدس در مسیحیت)، یا طاووس (نماد رستاخیز) را پذیرفتند. حلقه‌ها با صداهای زنده‌ای که هنگام راندن گاوها طنین‌انداز می‌شوند، طنین‌انداز می‌شوند، که به کاوجا منتهی می‌شوند نام جایگزین کاوجا کانتونا . | ## بخش 2: کاوجا | همراه با ناقوس‌های کلیسا، حلقه‌ها بین پنجشنبه مقدس و شنبه مقدس بسته می‌شدند تا به عنوان بخشی از مراسم مذهبی هفته مقدس، آنها را کر کنند. قدیمی‌ترین نمونه‌های کاوجا پین‌های فلزی بدون تزئین مربوط به قرن‌های ۱۴ و ۱۵ میلادی هستند. پین‌های فلزی نسبت به نمونه‌های چوبی که در اثر سایش با گاوها مستعد ساییدگی و پارگی بودند، برتری داشتند. تا اواسط قرن هجدهم، کاوجا به نمادی از جایگاه اجتماعی تبدیل شده بود: خانواده‌های ثروتمندتر با جفت‌های بیشتر حلقه و تزئینات استادانه‌تر متمایز می‌شدند. کاوجا به‌طور ویژه در نمایشگاه‌های روستایی به نمایش گذاشته می‌شدند، و برخی از خانواده‌ها صاحب کاوجا «رژه» بودند. | ## بخش 3: کاوجا | در یک آیین، آزدورا، مسن‌ترین زن خانه، می‌توانست با کشیدن علامت صلیب با یک کاوجا، جنسیت جنین را تشخیص دهد سه بار دور زن باردار نشسته چرخید و کاوجا قرار داد روی پایه‌ای کنار شمعی روشن. اگر حلقه‌های سمت چپ زودتر از بقیه زنگ می‌زدند، نشان دهنده تولد یک پسر بود، در حالی که حلقه‌های سمت راست نشان دهنده تولد یک دختر بود و نتیجه نامشخص نشان دهنده سقط خودبه‌خودی بود. کاوجا همچنین در آیین‌هایی برای جلوگیری از طوفان، دعا برای بخشش بدهی‌ها، تبرک خانه‌های تازه عروس و داماد، و گرفتن زنبور عسل استفاده می‌شده است. | ## جمع‌بندی | کاوجا همچنین می‌تواند برای دفع مازاپگول استفاده شود، جن‌های شبگرد موذی، با کاشتن آن در بیرون خانهٔ قربانیِ شکنجه‌شده.
موضوع مقاله: پرچم رم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرچم رم | مقدمه: پرچم رم ، پایتخت ایتالیا، مستطیلی دو رنگ است که به دو نوار عمودی هم‌اندازه تقسیم شده است: قرمز-بنفش در سمت چپ و زرد اخرایی در سمت راست. | ## بخش 1: پرچم رم | این نشان شامل صلیب یونانی زرد (طلایی) در نزدیکی گوشه بالا سمت چپ و در سمت راست آن، حروف زرد (طلایی) اس پی کیو آر (مخفف مجلس سنا و مردم روم که از لاتین به معنای سنا و مردم روم ترجمه می‌شود) است که به صورت مورب، از بالا سمت چپ تا پایین سمت راست، در سراسر سپر قرمز به سبک سپر سه‌گوشه با بالای مربع و پایه نوک تیز قرار گرفته‌اند. اعتقاد بر این است که طرح پرچم مدرن، با نوارهای عمودی قرمز و زرد، در سال ۱۸۷۰، سالی که شهر به پادشاهی ایتالیا پیوست، معرفی شد. در سال ۱۸۸۴، شهر رسماً نشان ملی خود را معرفی کرد که سپس بر روی نوع پرچم ایالتی به نمایش درآمد. | ## بخش 2: پرچم رم | طرح آن بر اساس یک حکاکی دیواری مربوط به قرن ۱۴ میلادی بود که قدیمی‌ترین نمایش نشان ملی شهر را به تصویر می‌کشید. در مرکز نشان ملی، یک بیضی قرمز-بنفش قرار داشت که صلیب زرد (طلایی) یونانی را در بالا سمت چپ و در سمت راست آن، حروف زرد (طلایی) اس پی کیو آر (مخفف مجلس سنا و مردم روم که از لاتین به معنای سنا و مردم روم ترجمه می‌شود) را به صورت مورب، از بالا سمت چپ تا پایین سمت راست، در سراسر بیضی قرار داده بود. بیضی در یک سپر زرد (طلایی) به سبک باروک با بالای گوش‌های طوماری و پایه لوب‌دار قرار داشت. | ## بخش 3: پرچم رم | طرح نشان ملی از سال ۱۸۸۴ تا ۲۰۰۴ مورد استفاده قرار می‌گرفت، تا اینکه با طرح ساده‌شدهٔ فعلی جایگزین شد، از جمله تغییر به سپر (دژ) قرمز ساده‌شده به سبک سپر سه‌گوشه با بالای مربع و پایهٔ نوک‌تیز. پرچمی که تا سال ۲۰۰۴ مورد استفاده قرار می‌گرفت، دارای نشان ملی به سبک باروک در مرکز، با قابی طوماری و تاجی گلدار با اشکال نسبتاً متغیر بود. این پرچم معمولاً در کاخ سناتوریو، مقر نمایندگی شهرداری رم در میدان کامپیدولیو، به نمایش گذاشته می‌شد. | ## جمع‌بندی | پرچم‌هایی با نشان ملی حتی پیچیده‌تر از نمونه نشان داده شده در اینجا، که از نمونه‌های مجسمه‌سازی گرفته شده‌اند، شناخته شده‌اند.
موضوع مقاله: مجله کلات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مجله کلات | مقدمه: مجله کلات یک پروژه انتشاراتی مستقل است که در پایان سال ۲۰۰۹، در میلان، به ابتکار پائولو پریولو و امانوئلا کارلی، با هدف بررسی فضای چندوجهی هنر، طراحی و معماری معاصر از طریق مواجهه نزدیک با شخصیت‌های اصلی آن، راه‌اندازی شد.KlatMagazine.com, About page نام کلات از کلمه «صحبت کردن» گرفته شده که از عقب به جلو نوشته می‌شود و نشان دهنده تمایل ناشران به توسعه واژگان جدید و روش‌های جدید تبادل نظر در مورد موضوعات تحت پوشش است.Exibart.com, Intervista a Paolo Priolo خلاصه مختصر این پروژه به عنوان یک نشریه چاپی فصلی آغاز شد که صرفاً از مصاحبه‌های بسیار طولانی تشکیل شده بود، به دو زبان (ایتالیایی و انگلیسی) منتشر می‌شد و در پانزده کشور توزیع می‌شد: ایتالیا، آلمان، بریتانیا، فرانسه، سوئد، بلژیک، پرتغال، چین، هنگ کنگ، مالت، سنگاپور، تایوان، ژاپن، استرالیا و ایالات متحده. | ## بخش 1: مجله کلات | بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱، پنج شماره منتشر شد که در مجموع شامل چهل مصاحبه با صاحب‌نظران برجسته طراحی و خلاقیت معاصر، از جمله استفانو بوئری، آندره آ برانزی، آلفردو جار، هانس اولریش اوبریست، فرانچسکو وزولی، روزا بارباد، مائوریتزیو کاتناس، مائوریتزیو کاتناس الیویرو توسکانی، نایجل کوتس، پیتر آیزنمن، مارتی گیکسه، تویو ایتو، جاسپر موریسون، پیتر زومتور. | ## بخش 2: مجله کلات | در سال ۲۰۱۲، ناشران تصمیم گرفتند نسخه چاپی را به پایان برسانند و ایده اولیه را به یک مجله آنلاین تبدیل کنند که ترکیبی روزانه از دیدگاه‌ها، گفتگوها، تصاویر و نظرات را ارائه می‌دهد و حوزه تحقیق را گسترش می‌دهد تا معماری، هنر معاصر، طراحی، عکاسی، مد و سایر اشکال خلاقیت کاربردی را در بر بگیرد. | ## بخش 3: مجله کلات | ## جمع‌بندی | مجله کلات نشریه‌ای است که در دادگاه میلان ثبت شده است (شماره ۱۹۷، ۲۴ آوریل ۲۰۰۹).
موضوع مقاله: پرچم فلورانس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرچم فلورانس | مقدمه: پرچم فلورانس، همچنین با نام جیگلیو فلورانس ( شناخته می‌شود) پرچم جمهوری فلورانس بین سال‌های ۱۲۵۰ تا ۱۵۳۲ بود. | ## بخش 1: پرچم فلورانس | این پرچم پس از انحلال جمهوری نیز به عنوان نماد شهر باقی ماند و امروزه نیز در سراسر فلورانس مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پرچم از یک زمینه سفید تشکیل شده است که با یک زنبق قرمز تزیین شده، که معمولاً به آن ژیگلیو می‌گویند، تزیین شده است. تاریخچه یکی از نظریه‌های پیرامون ریشه‌های پرچم، به تأسیس شهر در دوران امپراتوری روم در سال ۵۹ پیش از میلاد برمی‌گردد. تأسیس شهر در دوره جشن‌های مربوط به الهه رومی فلورا، منجر به این شد که گل‌ها، به ویژه زنبق، به عنوان نمادی از فلورانس جشن گرفته شوند. استفاده از رنگ‌های قرمز و سفید روی پرچم احتمالاً از نشان خانوادگی هیو، مارگراف توسکانی (۹۶۹–۱۰۰۱) گرفته شده است که یک سپر پالت‌دار با نوارهای عمودی متناوب قرمز و سفید را به کار گرفت. با این حال، در سال ۱۲۵۰، گیبلین‌ها توسط رقبای خود، گوئلف‌ها، شکست خوردند و تبعید شدند. استفاده مداوم از ژیگلیو سفید بر روی زمینه قرمز توسط گیبلین‌های تبعیدی منجر به این شد که گوئلف‌ها رنگ‌های شهر را معکوس کنند و پرچمی با ژیگلیو قرمز بر روی زمینه سفید ایجاد کنند. | ## بخش 2: پرچم فلورانس | سپس این نماد به‌طور گسترده در شهر مورد استفاده قرار گرفت و بر روی چندین ساختمان عمومی تزئین شد در حالی که پرچم بر فراز بسیاری دیگر به اهتزاز درآمد. ژیگلیو به روش‌های دیگری نیز به نمایش گذاشته شد، مانند نمایش بر روی سپر مارزوکو، نماد شیر نشان که در قرن چهاردهم به عنوان شخصیت فلورانس شناخته شد. شناخته‌شده‌ترین تصویر از ژیگلیو و مارزوکو را می‌توان در میدان سینیوریا یافت که بین سال‌های ۱۴۱۸ تا ۱۴۲۰ توسط دوناتلو خلق شده است. نماد جدید فلورانس در سراسر شهر و فراتر از آن به عنوان نمادی از قدرت و صلابت فلورانس مورد استفاده قرار گرفت. جیلیو فلورانس را می‌توان در مناطق اطراف فلورانس، مانند اسکارپریا و کسلفیورنتینو یافت، اما آنها بدون پرچم‌های زنبق به تصویر کشیده می‌شدند، که منحصراً برای استفاده در نمادها در شهر فلورانس در نظر گرفته شده بود. در سال ۱۵۳۲، پاپ کلمنت هفتم عنوان دوک جمهوری فلورانس را به خویشاوند خود، الساندرو دِ مدیچی، اعطا کرد و جمهوری را با دوک‌نشین فلورانس، که توسط خانواده مدیچی اداره می‌شد، جایگزین نمود. با این حال، استفاده از نشان خانوادگی مدیچی همچنان به‌طور گسترده توسط مردم رواج داشت و مترادف با نام شهر باقی ماند. | ## بخش 3: پرچم فلورانس | بین سال‌های ۱۸۰۸ تا ۱۸۱۴، فلورانس تحت کنترل ناپلئون بناپارت بود و به بخشدار بخش آرنو از امپراتوری اول فرانسه تبدیل شد. کنترل ناپلئون بر شهر منجر به تلاش‌هایی برای ممنوعیت پرچم جیلیو فلورانس و جایگزینی آن با پرچم دیگری شد. گیگلیو فلورانس را می‌توان در نمای باشکوه کلیسای جامع فلورانس و برج ناقوس جوتو نیز یافت. این پرچم همچنین در مسابقه سنتی پرتاب پرچم برای جایزه مارزوکو که هر ساله در اول ماه مه در میدان سینیوریا برگزار می‌شود، به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سراسر شهر فلورانس، این پرچم را می‌توان بر فراز ساختمان‌های عمومی و خصوصی متعددی، مانند کاخ وکیو، مشاهده کرد. | ## جمع‌بندی | به عنوان مثال، این پرچم را می‌توان روی سطل‌های زباله، آمبولانس‌ها و تیرک‌های تراموا در سراسر شهر یافت.
موضوع مقاله: مایندلینک آتاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مایندلینک آتاری | مقدمه: مایندلینک آتاری یک کنترل‌کننده بازی ویدئویی برای آتاری 2600 بود که هرگز عرضه نشد و در اصل قرار بود در سال ۱۹۸۴ منتشر شود. | ## بخش 1: مایندلینک آتاری | ویژگی منحصربه‌فرد مایندلینک این بود که به شکل یک هدبند طراحی شده بود و بازی را با خواندن سیگنال‌های عصبی–عضلانی پیشانی بازیکن کنترل می‌کرد. حرکت‌های پیشانی بازیکن توسط حسگر فروسرخ دریافت می‌شد و به حرکت درون بازی تبدیل می‌گردید. | ## بخش 2: مایندلینک آتاری | بازی‌هایی که به‌طور ویژه از این دستگاه پشتیبانی می‌کردند مشابه بازی‌هایی بودند که از کنترلر پدل استفاده می‌کردند، اما با کنترلر مایندلینک. یکی از آن‌ها نسخه‌ای تقلیدی از یک بازی مشهور شکستن آجر بود که با این کنترلر هدایت می‌شد. | ## بخش 3: مایندلینک آتاری | بازی دیگری برای شبیه‌سازی نوعی ادراک فراحسی طراحی شده بود تا وانمود کند محتوای کارت‌ها را پیش‌بینی می‌کند. | ## جمع‌بندی | آزمایش‌ها نشان دادند که بازیکنان به دلیل نیاز به حرکت دادن ابروها برای انجام بازی، اغلب دچار سردرد می‌شدند.
موضوع مقاله: تراکتور ها در هند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تراکتور ها در هند | مقدمه: تراکتورها در هند یک صنعت بزرگ هستند و نقش قابل‌توجهی در افزایش تولیدات کشاورزی این کشور دارند. | ## بخش 1: تراکتور ها در هند | در سال ۱۹۴۷، زمانی که هند از امپراتوری بریتانیا استقلال یافت، سطح مکانیزاسیون کشاورزی پایین بود. برنامه‌های پنج‌ساله با گرایش سوسیالیستی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به‌طور فعال مکانیزاسیون روستایی را از طریق سرمایه‌گذاری مشترک و همکاری بین صنعتگران محلی و تولیدکنندگان بین‌المللی تراکتور ترویج می‌کردند. | ## بخش 2: تراکتور ها در هند | با وجود این تلاش‌ها، در سه دهه اول پس از استقلال، تولید محلی تراکتورهای چهارچرخ به کندی رشد کرد. تا اواخر دهه ۱۹۸۰، تولید تراکتور به حدود ۱۴۰٬۰۰۰ دستگاه در سال رسید و نرخ دسترسی به کمتر از ۲ تراکتور به ازای هر ۱٬۰۰۰ کشاورز بود. | ## بخش 3: تراکتور ها در هند | پس از اصلاحات اقتصادی سال ۱۹۹۱، سرعت تغییر افزایش یافت و تا اواخر دهه ۱۹۹۰ تولید تراکتورها به حدود ۲۷۰٬۰۰۰ دستگاه در سال رسید. در اوایل دهه ۲۰۰۰، هند از ایالات متحده پیشی گرفت و بزرگ‌ترین تولیدکننده تراکتورهای چهارچرخ در جهان شد. | ## جمع‌بندی | سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (FAO) در سال ۱۹۹۹ تخمین زد که از کل زمین‌های کشاورزی هند، کمتر از ۵۰٪ تحت آماده‌سازی مکانیزه زمین قرار دارند، که نشان می‌دهد هنوز فرصت‌های زیادی برای مکانیزاسیون کشاورزی وجود دارد.
موضوع مقاله: شهرداری داراب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهرداری داراب | مقدمه: شهرداری داراب نهاد اجرایی و خدماتی شهر داراب در استان فارس است که وظیفهٔ مدیریت شهری، ارائهٔ خدمات عمومی، توسعهٔ زیرساخت‌ها، و نظارت بر ساخت‌وسازها را برعهده دارد. | ## بخش 1: شهرداری داراب | این شهرداری از سال ۱۳۰۵ خورشیدی فعالیت خود را آغاز کرده و در حال حاضر یکی از فعال‌ترین شهرداری‌های جنوب استان فارس به‌شمار می‌رود. وظایف این نهاد شامل صدور پروانه‌های ساختمانی، مدیریت پسماند، توسعهٔ فضای سبز، حمل‌ونقل شهری، زیباسازی، و اجرای طرح‌های عمرانی و فرهنگی است. مدیریت در سال ۱۴۰۳، ابوالحسن جاویدی با رأی اکثریت اعضای شورای اسلامی شهر داراب به‌عنوان شهردار این شهر انتخاب شد. | ## بخش 2: شهرداری داراب | وی پیش‌تر معاون شهرسازی اداره کل راه و شهرسازی استان هرمزگان بود و سابقهٔ فعالیت در حوزهٔ عمرانی و مدیریت شهری دارد. جاویدی در نخستین نشست خبری خود، طراحی «سند راهبردی داراب ۱۴۰۴» را به‌عنوان اولویت اصلی شهرداری اعلام کرد و بر توسعهٔ پایدار شهری، درآمد پایدار، مدیریت یکپارچه شهری، و بهبود کیفیت زندگی شهروندان تأکید نمود. با وجود مخالفت برخی اعضای شورا و طرح شکایت دربارهٔ سابقه مدیریتی وی، در نهایت با رأی هیئت حل اختلاف، انتخاب جاویدی تأیید شد و وی رسماً فعالیت خود را آغاز کرد. | ## بخش 3: شهرداری داراب | در دورهٔ مدیریت جاویدی، شهرداری داراب پروژه‌هایی چون اجرای پیاده‌رو سلامت، توسعه روشنایی معابر، بهسازی آرامستان، و راه‌اندازی سامانه شفافیت را آغاز کرده است. پروژه‌ها و فعالیت‌ها در دورهٔ مدیریت جدید، شهرداری داراب پروژه‌های متعددی را اجرا کرده است، از جمله: اجرای روکش آسفالت در بیش از ۱۰۰ هزار متر مربع از خیابان‌های اصلی شهر تکمیل روشنایی بلوار حکیم عباس دارابی با نصب ۲۰ پایه روشنایی زیباسازی و بهسازی آرامستان بهشت مجتبی (ع) رونمایی از یادمان شهدای آزادسازی خرمشهر در میدان مرکزی شهر آغاز عملیات اجرایی چمن مصنوعی ورزشی در محله دریمی با مشارکت اداره راه و شهرسازی آغاز عملیات اجرایی پیاده‌رو سلامت در بلوار فردوسی تا میدان پرستار راه‌اندازی سامانه شفافیت برای دسترسی عمومی به اطلاعات مالی و اداری شهرداری دستاوردها بر اساس گزارش بنیاد مسکن استان فارس، شهرداری داراب در سال ۱۴۰۳ موفق شد رتبهٔ نخست استان را در صدور پروانه‌های ساختمانی طرح نهضت ملی مسکن کسب کند. ارتباطات و خدمات الکترونیک شهرداری داراب از طریق پورتال رسمی خود خدمات متعددی را به‌صورت الکترونیک ارائه می‌دهد، از جمله: سامانه ۱۳۷ برای ارتباط مردمی سامانه پرداخت الکترونیک عوارض سامانه نقشه شهر و موقعیت املاک سامانه شفافیت و انتشار عمومی اطلاعات مالی و قراردادها موقعیت ساختمان مرکزی شهرداری داراب در خیابان شهید مدرس واقع شده است. | ## جمع‌بندی | ساعات کاری این نهاد از شنبه تا چهارشنبه ۷:۳۰ تا ۱۴:۳۰ و پنجشنبه‌ها تا ۱۲:۳۰ می‌باشد.
موضوع مقاله: توافق‌نامه راهبردی دفاع متقابل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توافق‌نامه راهبردی دفاع متقابل | مقدمه: توافق‌نامه دفاعی متقابل راهبردی (؛ )، یک پیمان امنیتی و دفاعی میان پاکستان و عربستان سعودی است. | ## بخش 1: توافق‌نامه راهبردی دفاع متقابل | بر اساس این توافق، هرگونه اقدام خصمانه علیه یکی از طرفین، به منزله حمله به هر دو کشور تلقی می‌شود. این توافق‌نامه در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵ در کاخ یمامه در ریاض توسط ولیعهد عربستان، محمد بن سلمان، و نخست‌وزیر پاکستان، شهباز شریف، که در جریان یک سفر رسمی در عربستان حضور داشت، امضا شد. پیش زمینه پاکستان و عربستان سعودی از دیرباز روابط نظامی، برنامه‌های آموزشی دفاعی، و پیوندهای اقتصادی، فرهنگی و مذهبی مستحکمی داشته‌اند. در سال‌های اخیر، تحولات ژئوپولیتیکی در خاورمیانه—از جمله نگرانی‌ها دربارهٔ تهدیدات خارجی، واکنش‌ها به اقدامات نظامی اسرائیل، و تردیدها نسبت به قابلیت اتکای آمریکا به‌عنوان تضمین‌کننده امنیت—موجب افزایش نگرانی‌های امنیتی منطقه‌ای شده‌اند. بسیاری از تحلیل‌گران، توافق‌نامه دفاعی متقابل را تا حدی پاسخی به این تحولات می‌دانند. | ## بخش 2: توافق‌نامه راهبردی دفاع متقابل | روزنامه فایننشال تایمز گزارش داد که حمله ۲۰۲۵ اسرائیل به دوحه (که متحد آمریکا محسوب می‌شود) یک هفته پیش از امضای توافق‌نامه، احساس امنیت کشورهای خلیج فارس را به‌شدت متزلزل کرده و بر نگرانی‌های دیرینه دربارهٔ غیرقابل پیش‌بینی بودن آمریکا و تعهد آن به دفاع از متحدانش افزوده است. یک مقام ارشد سعودی اظهار داشت: «امیدواریم این توافق بازدارندگی ما را تقویت کند—حمله به یکی، حمله به دیگری تلقی خواهد شد.» توافق این پیمان در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵ توسط ولیعهد عربستان سعودی، محمد بن سلمان، و نخست‌وزیر پاکستان، شهباز شریف، در ریاض امضا شد. این توافق‌نامه در شرایطی شکل گرفت که حملات هوایی اسرائیل به قطر و برگزاری نشست فوق‌العاده عربی-اسلامی در دوحه، فضای منطقه را متشنج کرده بود. زمان‌بندی این پیمان به‌نظر می‌رسد هشداری باشد در واکنش به گسترش عملیات نظامی اسرائیل در سراسر خاورمیانه. یک مقام ارشد سعودی در پاسخ به پرسش خبرگزاری رویترز دربارهٔ احتمال تأمین چتر هسته‌ای عربستان توسط پاکستان گفت: «این یک توافق‌نامه دفاعی جامع است که همه ابزارهای نظامی را در بر می‌گیرد.» بازتاب برخی کشورهای همسایه و قدرت‌های منطقه‌ای نگرانی خود را نسبت به تأثیر این توافق‌نامه بر توازن امنیتی منطقه ابراز کرده‌اند. | ## بخش 3: توافق‌نامه راهبردی دفاع متقابل | هند به‌ویژه با صدور بیانیه‌هایی اعلام کرده که تحولات مربوط به این پیمان را با دقت زیر نظر دارد. روزنامه پاکستانی «دان» این توافق را «مهم‌ترین ارتقاء در روابط دفاعی پاکستان و عربستان سعودی طی دهه‌های اخیر» توصیف کرده است. با این حال، برخی تحلیل‌گران به ابهام در جزئیات اجرایی توافق‌نامه اشاره کرده‌اند—به‌ویژه در مورد نحوه فعال‌سازی بندهای مربوط به بازدارندگی هسته‌ای و دفاع متقابل در عمل. | ## جمع‌بندی | حسین حقانی، دیپلمات پیشین پاکستانی، نیز اظهار داشته که این پیمان احتمالاً شامل سامانه‌های دفاع موشکی نیز می‌شود.
موضوع مقاله: فابریزیو ساکومانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فابریزیو ساکومانی | مقدمه: فابریزیو ساکومانی (۲۲ نوامبر ۱۹۴۲ – ۸ اوت ۲۰۱۹) اقتصاددان، مقام دولتی و مدیر کل بانک ایتالیا بود. | ## بخش 1: فابریزیو ساکومانی | او در سال ۱۹۶۶ مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد و بازرگانی را از دانشگاه بوکونی دریافت کرد. تنها وقفه‌های کاری او مربوط به فعالیت در صندوق بین‌المللی پول (۱۹۷۰–۱۹۷۵) و بانک اروپایی بازسازی و توسعه در لندن بود که در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ معاون رئیس آن بود. او همچنین میان سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۷ ریاست کمیته سیاست ارزی مؤسسه پولی اروپا را بر عهده داشت. | ## بخش 2: فابریزیو ساکومانی | او از ژوئن ۱۹۶۷ کار خود را در بانک ایتالیا آغاز کرد و در ۲ اکتبر ۲۰۰۶ به عنوان مدیر کل منصوب شد و در سال ۲۰۱۲ دوباره به این سمت رسید. وی عضو هیئت مدیره بانک تسویه‌های بین‌المللی و نماینده جایگزین رئیس بانک ایتالیا در شورای حکام بانک مرکزی اروپا بود. ساکومانی همچنین عضو شورای شورای روابط خارجی اروپا، اندیشکده‌ای بین‌المللی در حوزه سیاست خارجی و امنیتی بود. | ## بخش 3: فابریزیو ساکومانی | وزیر اقتصاد و دارایی در ۲۷ آوریل ۲۰۱۳، نخست‌وزیر منتخب انریکو لتا اعلام کرد که ساکومانی وزیر اقتصاد و دارایی در کابینه لتا خواهد بود. در ۲۲ فوریه ۲۰۱۴ و با تشکیل کابینه رنتسی به ریاست ماتئو رنتسی، او جای خود را به پیر کارلو پادوان داد. | ## جمع‌بندی | پس از مرگش، ژان-پیر موستیه مدیرعامل یونی‌کردیت او را فردی فرهیخته، باهوش و انسانی با فرهنگ و طنز توصیف کرد.
موضوع مقاله: ماکو (سوپ) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماکو (سوپ) | مقدمه: غذاهای مختلفی وجود دارد که از ماکو به عنوان یک ماده تشکیل دهنده استفاده می‌کنند، مانند بروسکتا آل ماکو و ماکو دی سن جوزپه، که دومی را می‌توان در روز سنت جوزف در سیسیل سرو کرد. | ## بخش 1: ماکو (سوپ) | تاریخچه ماکو یک غذای دهقانی و غذای اصلی است که قدمت آن به تاریخ باستان برمی‌گردد. ممکن است مردم روم باستان این ماده غذایی را که از باقلای خرد شده تهیه می‌شود، اختراع یا معرفی کرده باشند. هنوز گاهی در رستوران‌ها و هاستریاهای آنجا سرو می‌شود مواد لازم و طرز تهیه مواد اصلی شامل لوبیا باقالی، دانه‌ها و شاخه‌های رازیانه، روغن زیتون، نمک و فلفل هستند. | ## بخش 2: ماکو (سوپ) | گاهی اوقات این سوپ خنک شده تا جامد شود، سپس به نواری بریده، در آرد غلتانده و در روغن زیتون سرخ می‌شود. این غذا ممکن است در روز سنت جوزف در سیسیل تهیه شود تا انبارها خالی شوند و جا برای محصولات جدید سبزیجات بهاری باز شود. در سیسیل، سنت جوزف توسط بسیاری به عنوان قدیس حامی خود در نظر گرفته می‌شود و در بسیاری از جوامع ایتالیایی-آمریکایی، از سنت جوزف (سن جوزپه به زبان ایتالیایی) به خاطر جلوگیری از قحطی در سیسیل در قرون وسطی تشکر می‌شود. | ## بخش 3: ماکو (سوپ) | طبق افسانه، در آن زمان خشکسالی شدیدی وجود داشت و مردم برای قدیس حامی خود دعا کردند تا برایشان باران بیاورد. آنها قول دادند که اگر او به دعاهای آنها پاسخ دهد، ضیافت بزرگی برای بزرگداشت او ترتیب خواهند داد. باقلا محصولی بود که جمعیت را از گرسنگی نجات داد و بخش سنتی از محراب‌ها و سنت‌های روز سنت جوزف است. | ## جمع‌بندی | ریگاتونچینی با ماکا باقلا یک غذای سیسیلی است که با پاستا ریگاتونچینی (نسخه کوچکتر ریگاتونی) و خمیر باقلا فاوا تهیه می‌شود.