موضوع مقاله: مداخله بریتانیا در جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مداخله بریتانیا در جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران | مقدمه: اسفند ۱۴۰۴، زمانی که ایالات متحده و اسرائیل حملات هوایی مشترکی را در سراسر ایران انجام دادند. | ## بخش 1: مداخله بریتانیا در جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران | در طول این درگیری، بریتانیا پهپادها و موشک‌های ایرانی را بر فراز کشورهای متحد در خاورمیانه، از جمله قطر، عراق و اردن، سرنگون کرده است. پس از حمله یک پهپاد ایرانی به یک پایگاه نظامی بریتانیا در قبرس، بریتانیا تجهیزات نظامی بیشتری را به این جزیره اعزام کرد و شروع به جابجایی ناوشکن اچ‌ام اس دراگون به مدیترانه شرقی کرد. با گسترش درگیری در سراسر منطقه، بریتانیا از تلاش‌های خود برای آموزش ۳۰۰۰۰۰ شهروند خود در منطقه خبر داد. پیش از حملات اولیه آمریکا و اسرائیل، کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، درخواست دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای استفاده از پایگاه‌های نظامی بریتانیا را رد کرد. در ۱۰ اسفند، استارمر درخواست ایالات متحده برای استفاده از پایگاه‌های بریتانیا برای حملات «دفاعی» به توانمندی‌های ایران را پذیرفت؛ با این حال، امتناع اولیه او باعث ایجاد اختلاف با ترامپ شد. بریتانیا همچنین توسط مقامات قبرس به دلیل عدم هشدار یا جلوگیری از حمله پهپادی مورد انتقاد قرار گرفت. رهبران حزب محافظه‌کار و حزب اصلاحات بریتانیا، استارمر را مردد و فاقد حمایت کافی از ایالات متحده خواندند، در حالی که رهبر لیبرال دموکرات‌ها نسبت به دخالت بیشتر در منطقه هشدار داد و رهبر حزب سبز خواستار پایان حمایت بریتانیا از اسرائیل شد. فوریه ۲۰۲۶، زمانی که ایالات متحده و اسرائیل موجی از حملات هوایی را به ایران آغاز کردند، از جمله ترور رهبر ایران، سید علی خامنه‌ای، و دیگر رهبران ارشد ایران. در پاسخ، ایران حملات موشکی و پهپادی تلافی‌جویانه‌ای را در سراسر خاورمیانه، از جمله اماکن نظامی و غیرنظامی در سراسر اسرائیل و کشورهای خلیج فارس، آغاز کرد. پیش از این درگیری، کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، رابطه‌ای قوی برقرار کرده بودند. پیش از این درگیری، نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا یک کشتی - اچ‌ام‌اس، یک شکارچی مین - در خاورمیانه، در تأسیسات پشتیبانی نیروی دریایی بریتانیا در بحرین داشت. نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در پایگاه هوایی المنهاد در امارات متحده عربی فعالیت می‌کند، تفنگداران دریایی سلطنتی در پایگاه پشتیبانی لجستیک مشترک بریتانیا در دقم، عمان و سایر پرسنل بریتانیایی در پایگاه هوایی العدید تحت مدیریت ایالات متحده در قطر مستقر هستند. بریتانیا حاکمیت خود را بر دو پایگاه بریتانیایی در قبرس - عضو اتحادیه اروپا - از جمله پایگاه نیروی هوایی سلطنتی آکروتیری، که به عنوان پایگاه مقدم برای عملیات خاورمیانه استفاده می‌شود، حفظ می‌کند. استارمر در ابتدا مخالفت صریحی با این حملات ابراز نکرد، اگرچه دولت بریتانیا نیز از بیان اینکه آیا از این حملات حمایت می‌کند یا خیر، خودداری کرد. استارمر در بیانیه‌ای گفت که ایران «باید از حملات بیشتر خودداری کند، برنامه تسلیحاتی خود را کنار بگذارد و خشونت و سرکوب وحشتناک مردم ایران را که شایسته حق تعیین آینده خود هستند، متوقف کند.» در روز اول درگیری، استارمر تلفنی با ترامپ، امیر قطر، تمیم بن حمد آل ثانی و رئیس‌جمهور امارات متحده عربی، محمد بن زاید آل نهیان صحبت کرد. او بیانیه مشترکی را به همراه امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، و فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، منتشر کرد و از ایران خواست تا «از فعالیت‌های بی‌ثبات‌کننده خود در منطقه و سرزمین‌های ما خودداری کند». پیش از حملات ایالات متحده و اسرائیل، ترامپ درخواست اجازه استفاده از دو پایگاه بریتانیایی - دیگو گارسیا در قلمرو اقیانوس هند بریتانیا و نیروی هوایی سلطنتی فیرفورد در گلاسترشر انگلستان - را به عنوان پایگاهی برای حمله به ایران، احتمالاً برای پرتاب بمب‌افکن‌های رادارگریز بی-۲، کرده بود. استارمر این درخواست را رد کرد؛ اسپکتیتور گزارش داد که در جلسه شورای امنیت ملی در ۲۷ فوریه، وزرای کابینه از جمله اد میلیبند، راشل ریوز و شبانه محمود مخالفت خود را با این ایده ابراز کرده بودند. با این حال، در سن ۲۸ سالگی استارمر در بیانیه‌ای در ماه فوریه گفت که هواپیماهای بریتانیایی برای عملیات دفاعی «برای محافظت از مردم، منافع و متحدانمان» در آسمان خاورمیانه «در حال پرواز» هستند. بریتانیا جت‌های جنگنده خود را از پایگاه هوایی اکروتیری و العدید نیروی هوایی سلطنتی برای رهگیری پهپادها و موشک‌های کروز ایرانی مستقر کرد. چهار فروند تایفون نیروی هوایی سلطنتی از اسکادران شماره ۱۲ به درخواست قطر مستقر شدند که یکی از آنها یک پهپاد ایرانی را در مسیر قطر رهگیری کرد. | ## بخش 2: مداخله بریتانیا در جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران | استارمر اعلام کرد که بریتانیا متخصصان اوکراینی را برای کمک به رهگیری پهپادهای ایرانی به خاورمیانه خواهد آورد. در عراق، یک موشک ایرانی در فرود آمد دور از نیروهای بریتانیایی مستقر در پایگاه به عنوان بخشی از عملیات علیه دولت اسلامی. علاوه بر این، جان هیلی، وزیر دفاع بریتانیا، در ۲۸ فوریه اعلام کرد که دو موشک بالستیک ایرانی به سمت قبرس شلیک شده است، اما او «کاملاً مطمئن» است که این جزیره هدف قرار نگرفته است. ۱–۲ مارس در بیانیه‌ای خطاب به نمایندگان مجلس (نمایندگان مجلس) در ۱ مارس، استارمر از تصمیم خود مبنی بر عدم حمایت از حملات اولیه آمریکا و اسرائیل - علیرغم اینکه استرالیا و کانادا نیز این کار را کردند - به عنوان «عمدی» دفاع کرد و افزود که «من از آن حمایت می‌کنم». با این حال، ساعت ۹ شب (به وقت گرینویچ) در ۱ مارس، استارمر اعلام کرد که به ایالات متحده اجازه داده است تا با استفاده از پایگاه‌های بریتانیا برای «هدف دفاعی خاص و محدود» به قابلیت‌های ایران حمله هوایی کند. یک ساعت پس از اعلام استارمر در تاریخ ۱ مارس، باند فرودگاه نیروی هوایی سلطنتی آکروتیری در قبرس توسط یک پهپاد ایرانی یک طرفه از نوع شاهد که برای انفجار در لحظه برخورد طراحی شده بود، مورد اصابت قرار گرفت. این حمله خسارت کمی به بار آورد و تلفات جانی نداشت، هرچند باعث تخلیه خانواده‌های اعضای ارتش شد. دو پهپاد دیگر نیز صبح روز ۲ مارس در فرودگاه نیروی هوایی سلطنتی آکروتیری رهگیری شدند. زمان پرواز لازم، مقامات بریتانیا را به این باور رساند که حمله قبل از بیانیه استارمر در مورد اجازه استفاده آمریکایی‌ها از پایگاه‌های بریتانیا انجام شده است. هیلی حمله به قبرس را «نمونه ای از حملات خطرناک و کورکورانه ایران و نیروهای نیابتی آن در سراسر منطقه» توصیف کرد؛ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران از آن زمان تهدید به حملات بیشتر به قبرس کرده است. در ۲ مارس، جنگنده‌های اف-۳۵ نیروی هوایی سلطنتی، پهپادهای شاهد ایرانی را با استفاده از موشک آسرام بر فراز اردن سرنگون کردند. یک فروند تایفون بریتانیایی، پهپادی را که به سمت قطر هدایت می‌شد، سرنگون کرد، در حالی که نیروهای بریتانیایی، پهپادهایی را در حریم هوایی عراق که نیروهای غربی در این کشور را هدف قرار می‌دادند، رهگیری کردند. در جریان پرسش‌های نخست‌وزیر در ۲ مارس، استارمر به نمایندگان مجلس اطمینان داد که دولتش «اشتباهات عراق» را به خاطر دارد. او متعهد شد که بریتانیا فقط بر اساس «مبانی قانونی» و با یک «طرح عملی و سنجیده» عمل خواهد کرد، و اینکه «به اقدامات تهاجمی نخواهد پیوست»، در حالی که «از مردم خود در منطقه محافظت می‌کند و از دفاع جمعی متحدان خود حمایت می‌کند». استارمر افزود که دولتش به «تغییر رژیم از آسمان» اعتقادی ندارد، بلکه «بهترین راه پیش رو برای منطقه و جهان، یک توافق مذاکره شده است که در آن ایران موافقت می‌کند از هرگونه آرزویی برای توسعه سلاح هسته‌ای دست بکشد و فعالیت‌های بی‌ثبات‌کننده خود را در سراسر منطقه متوقف کند». تأخیر در تأیید دسترسی ایالات متحده به پایگاه‌های بریتانیا توسط استارمر باعث ایجاد اختلاف بین او و ترامپ شد. ترامپ همچنین انتقاد خود را از توافق دولت استارمر برای انتقال حاکمیت جزایر چاگوس - جایی که پایگاه دیه‌گو گارسیا در آن قرار دارد - به موریس تکرار کرد و گفت: «ما از کی‌یر بسیار ناامید شدیم» و «او باید با آن مبارزه می‌کرد». در پاسخ، در طول پرسش‌های نخست‌وزیر، استارمر گفت که «رئیس‌جمهور ترامپ مخالفت خود را با تصمیم ما مبنی بر عدم مشارکت در حملات اولیه ابراز کرده است، اما وظیفه من است که قضاوت کنم چه چیزی به نفع ملی بریتانیا است، این کاری است که من انجام داده‌ام و از آن حمایت می‌کنم.» ترامپ انتقادات خود را تشدید کرد. در ۳ مارس، در دیدار با صدراعظم آلمان، مرتس، گفت که از تصمیم بریتانیا «راضی نیست»، تصمیمی که به گفته او منجر به «پروازهای اضافی زیاد» هواپیماهای آمریکایی شده است. ترامپ در مورد استارمر گفت که «این وینستون چرچیل نیست که ما با آن سر و کار داریم». ترامپ در مصاحبه‌ای با روزنامه سان گفت که استارمر «مفید نبوده» و «هرگز فکر نمی‌کردم چنین چیزی را از بریتانیا ببینم». | ## بخش 3: مداخله بریتانیا در جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران | بریتانیا با دیگران بسیار متفاوت بوده است… دیدن اینکه رابطه آشکارا آنطور که بود نیست، بسیار غم‌انگیز است.» روزنامه تایمز لندن علاوه بر این گزارش داد که متحدان بریتانیا در خلیج فارس، به ویژه امارات متحده عربی، از بریتانیا به دلیل عدم اعطای دسترسی سریع‌تر به پایگاه‌های نظامی‌اش به ایالات متحده انتقاد کرده‌اند. در ۳ مارس، استارمر اعلام کرد که بریتانیا در کنار فرانسه و یونان، تجهیزات نظامی بیشتری را به قبرس اعزام خواهد کرد. استارمر پس از صحبت با نیکوس کریستودولیدس، رئیس‌جمهور قبرس، گفت که بریتانیا دو بالگرد وایلدکت نیروی دریایی سلطنتی مسلح به موشک‌های مارتلت با قابلیت ضد پهپاد را به این جزیره اعزام خواهد کرد که قرار است طی چند روز به آنجا برسند. علاوه بر این، استارمر اعلام کرد که ناوشکن اچ‌ام‌اس دراگون برای دفاع از قبرس از کانال مانش به مدیترانه شرقی منتقل خواهد شد. با این حال، از آنجا که دراگون نیاز به خارج شدن از تعمیر و نگهداری و تجهیز به سلاح‌های صحیح داشت، قرار نبود تا هفته بعد سفر خود را آغاز کند. کیریاکوس کوروس، کمیسر عالی قبرس در بریتانیا، گفت که کشورش از عدم هشدار بریتانیا به قبرسی‌ها در مورد حمله قریب‌الوقوع «ناامید» شده است، در حالی که سخنگوی کریستودولیدس گفت که این شکست «چیزی است که باید بگوییم با نارضایتی به آن نگاه می‌کنیم». پس از اعلام استقرار نیروهای اضافی بریتانیا در قبرس توسط استارمر، کوروس گفت: «فرانسوی‌ها در حال آمدن هستند. حداقل انتظار ما این است که بریتانیایی‌ها نیز حضور داشته باشند، زیرا همان‌طور که گفتم، ما نه تنها از قبرسی‌ها در جزایر دفاع می‌کنیم.» در ۵ مارس هیلی از قبرس بازدید کرد تا با وزیر دفاع قبرس در نیکوزیا دیدار کند. در ۴ مارس، وزارت دفاع بریتانیا اعلام کرد که جت‌های جنگنده این کشور به انجام «عملیات‌های هوایی دفاعی در سراسر خاورمیانه در دفاع از منافع بریتانیا و متحدانش» ادامه می‌دهند. تخلیه اتباع بریتانیایی استارمر همچنین از تلاش‌هایی برای تخلیه شهروندان بریتانیایی از خاورمیانه خبر داد. تخمین زده می‌شود که تقریباً ۳۰۰۰۰۰ بریتانیایی در این منطقه زندگی می‌کنند که بیشتر آنها در امارات متحده عربی هستند. در ۲ مارس، استارمر گفت که وزارت امور خارجه بریتانیا تیم‌های اعزام سریع را به منطقه، به ویژه امارات متحده عربی، اعزام خواهد کرد. در همان روز، ایوت کوپر، وزیر امور خارجه، گفت که حدود ۱۰۲۰۰۰ بریتانیایی حضور خود را در خاورمیانه نزد مقامات بریتانیا ثبت کرده‌اند؛ تا ۵ مارس، این تعداد به ۱۳۸۰۰۰ نفر افزایش یافته بود. دولت بریتانیا در تاریخ ۳ مارس اعلام کرد که پروازی را از مسقط، عمان، با اولویت دادن به اتباع آسیب‌پذیر بریتانیایی، چارتر خواهد کرد. هرچند، به گفته الکس نوریس، وزیر کشور بریتانیا، پرواز ماه مارس به دلیل مشکلاتی در «سوار کردن مسافران» یک روز به تعویق افتاد. واکنش‌های سیاسی داخلی پس از شروع جنگ، کمی بادِنوخ، رهبر حزب محافظه‌کار مخالف، گفت: «من در کنار متحدانمان در ایالات متحده و اسرائیل ایستاده‌ام، در حالی که آنها با تهدید جمهوری اسلامی ایران و رژیم پلید آن مقابله می‌کنند.» بادِنوخ از منطق استارمر برای عدم اعطای فوری دسترسی ایالات متحده به پایگاه‌های بریتانیا انتقاد کرد و گفت: «به ما گفته شده است که این تردید و تأخیر به دلیل نگرانی‌هایی در مورد قوانین بین‌المللی است. قوانین بین‌المللی مانع از آن نشده است که متحدان ما به وضوح و بدون ابهام بیان کنند که در کدام طرف هستند.» او افزود که «موشک‌های ایرانی به متحدان ما در خلیج فارس اصابت کردند» تا دولت استارمر اقدامی انجام دهد. اد دیوی، رهبر لیبرال دموکرات‌ها، در ابتدا اظهار داشت که ایرانیان «سزاوار زندگی آزاد از یک رژیم بی‌رحم هستند»، اما «اقدام نظامی یک‌جانبه و غیرقانونی، آزادی، صلح و امنیت را به ارمغان نخواهد آورد» و هشدار داد که بریتانیا «نمی‌تواند توسط یک رئیس‌جمهور ایالات متحده به یک جنگ طولانی دیگر در خاورمیانه کشیده شود». بعداً، دیوی از استارمر به خاطر انجام «کار بهتر از آنچه انتظار داشتم» در فاصله گرفتن از ترامپ تمجید کرد، هرچند هشدار داد که «یک شیب لغزنده از اقدام دفاعی به تهاجمی وجود دارد» و دخالت بریتانیا در خاورمیانه «می‌تواند به زودی از کنترل خارج شود». در ۲۸ فوریه، پیش از آنکه استارمر درخواست ترامپ برای استفاده از پایگاه‌های بریتانیا را بپذیرد، نایجل فاراژ، رهبر حزب اصلاحات بریتانیا، در رسانه‌های اجتماعی نوشت: «نخست‌وزیر باید نظر خود را در مورد استفاده از پایگاه‌های نظامی ما تغییر دهد و از آمریکایی‌ها در این مبارزه حیاتی علیه ایران حمایت کند!» فاراژ گفت که با شروع «حملات علیه این رژیم شرور در ایران»، «برای نتیجه درست برای مردم شگفت‌انگیز ایران» دعا می‌کند. | ## جمع‌بندی | در ۲ مارس، فاراژ گفت که تصمیم‌گیری کند استارمر «رابطه ویژه» بریتانیا و ایالات متحده را به خطر می‌اندازد و «تهدید بزرگی برای ناتو» محسوب می‌شود.