موضوع مقاله: آنا ماریا انریکه آنیولتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنا ماریا انریکه آنیولتی | مقدمه: پدرش پائولو انریکه یک یهودی پرتغالی تبار بود؛ مادرش ماریا کلوتیلد آنیولتی فوسکونی یک مسیحی کاتولیک بود. | ## بخش 1: آنا ماریا انریکه آنیولتی | هیچ یک از والدین او مذهبی نبودند، بنابراین آنا ماریا و برادرش انزو تحصیلات غیر مذهبی داشتند. نیکولای از دانشگاهی در سیبری آمده بود و در طول اقامتش در روسیه، شاهد وقایعی بود که منجر به انقلاب اکتبر ۱۹۰۵ شد. او به مدت ۳۰ سال در فلورانس تدریس کرد، دقیقاً از همان سالی که آنا برای اولین بار ثبت نام کرد. در سال ۱۹۳۲ پس از فارغ‌التحصیلی و با مطالعه بیشتر در زمینه کتیبه‌شناسی و تحقیقات بایگانی، آنا ماریا به عنوان دستیار مشترک در دانشگاه مشغول به کار شد و در بایگانی دولتی فلورانس مشغول به کار شد.Home در سال ۱۹۳۶ او به عنوان مسئول بایگانی منصوب شد و همکاری خود را با بایگانی تاریخی ایتالیا، با نوشتن نقد کتاب و گزارش کنفرانس‌ها ادامه داد. آنا روند گرویدن به کاتولیک را در سال ۱۹۳۶ آغاز کرد و آن را در سال ۱۹۳۸ به پایان رساند. این نتیجه یک جستجوی معنوی بود که سال‌ها به طول انجامید و تا زمان مرگش بر تصمیمات زندگی او تأثیر گذاشت. در سال ۱۹۳۸، قوانین نژادی ایتالیا در ایتالیا تصویب شد و منجر به وقفه در تحصیل و شغل آنا شد، زیرا با وجود تغییر دین، او هنوز یهودی محسوب می‌شد. طبق قوانین نژادی، خدمت در ارتش، نگهبانی، مالکیت شرکت، داشتن زمین یا هرگونه املاک و مستغلات برای یهودیان ممنوع بود. | ## بخش 2: آنا ماریا انریکه آنیولتی | یهودیان دیگر مجاز به کار در ادارات نظامی و مدنی، نهادهای استانی و شهری، بانک‌ها و بیمه‌ها، مدارس و دانشگاه‌ها، صرف نظر از رتبه، نبودند. در سال ۱۹۳۹ او مجله‌ای به نام «پرینسیپی» تأسیس کرد که هدفش نشان دادن «ورطه جنگی که به سوی آن می‌دویم» بود. آنا با کشیشی دوست شد که از طریق او با خراردو برونی، از جمله روشنفکران دیگر آشنا شد. برونی در دانشگاه ساپینزای رم فلسفه خوانده بود و در حزب مردمی ایتالیا فعالیت داشت. او و برونی به همراه چند دوست دیگر، اولین هسته گروه اجتماعی مسیحی را تشکیل دادند. در سال ۱۹۴۳، آنا ماریا شغل خود را در رم ترک کرد و به فلورانس بازگشت تا در کنار مادرش باشد که تنها مانده بود. اما در ۱۲ مه ۱۹۴۴ یک خبرچین فاشیست که در خانه منتظرش بود، به او خیانت کرد و او را به همراه مادرش دستگیر کرد. ویلا تریست نام کوچک شکنجه‌گاه‌های مختلفی است که توسط نازی‌ها و فاشیست‌ها در سال‌های پایانی جنگ جهانی دوم افتتاح شدند. | ## بخش 3: آنا ماریا انریکه آنیولتی | آلمانی‌ها به فاشیست‌ها اجازه استفاده از طبقات پایین و زیرزمین مجتمع آپارتمانی را دادند، جایی که فرمانده ماریو کاریتا، اداره خدمات ویژه را سازماندهی می‌کرد، نهادی که در آن از مجرمان عفو شده از هر نوع، استقبال می‌شد. در ویلا تریست، محکومین در حالی که روی نوعی تخت درویشی دراز کشیده بودند، بازجویی می‌شدند. آنها را مجبور به نوشیدن نفت می‌کردند و انواع شکنجه‌ها، مانند شوک الکتریکی به اندام تناسلی یا بلعیدن اجباری نمک بدون آب را تحمیل می‌کردند. به مدت هفت روز، او را مجبور کردند که بایستد، بدون اینکه اجازه نشستن یا خوابیدن داشته باشد. به نظر می‌رسد که شرکت‌کنندگان در جلسات سادیسمی حتی شامل مردان مذهبی، از جمله یک راهب بندیکتی به نام پدر ایلدفونسو، نیز می‌شدند که در طول شکنجه با نواختن آهنگ‌های محلی ناپلی با پیانو خود را سرگرم می‌کرد. در ۱۲ ژوئن، فاشیست‌ها آنا را به چرسینادمکانی کوچک در تپه‌های شمال فلورانس، نزدیک سستو فیورنتینو بردند. | ## جمع‌بندی | رادیو CORA (مخفف رادیو کمیسر) یک ایستگاه پخش مخفی بود که توسط اعضای حزب اقدام فلورانس اداره می‌شد و از ژانویه تا ژوئن ۱۹۴۴، ارتباط بین جنبش مقاومت ایتالیا و فرماندهان متفقین را تضمین می‌کرد.