موضوع مقاله: مری پاتر (راهبه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مری پاتر (راهبه) | مقدمه: مری پاتر ، ال سی ام(۲۲ نوامبر 1847 – ۹ آوریل ۱۹۱۳) یک راهبه کاتولیک انگلیسی بود که به دلیل تأسیس شرکت کوچک مریم در سال ۱۸۷۷ شناخته شد. | ## بخش 1: مری پاتر (راهبه) | در قرن بیستم، دلیل او برای قدیس‌شدن باز شد و در ۸ فوریه ۱۹۸۸، پاپ ژان پل دوم او را بزرگوار اعلام کرد. او پنجمین فرزند و تنها دختری بود که از ویلیام و مری آن (مارتین) پاتر به دنیا آمد. مری پاتر یک بیماری مادرزادی قلبی و ریوی داشت که باعث شد او در سلامت ضعیف و سرفه دائمی تا آخر عمر باقی بماند. پدرش در سال ۱۸۴۸ خانه و خانواده را ترک کرد، به استرالیا رفت و دیگر برنگشت و همسرش را رها کرد تا فرزندان خود را بزرگ کند. پس از حدود چهار ماه، او به گادفری نامه نوشت تا نامزدی را خاتمه دهد، پس از آن که اسقف ساوتوارک، توماس گرانت ، به او پیشنهاد داد که به عنوان یک خواهر مذهبی دعوت شود. خواهری پاتر تصمیم گرفت با مادر و برادرش با قطار به برایتون برود و زندگی مذهبی را بررسی کند. پس از مدتی بحث، به پاتر پیشنهاد شد که روز بعد، عید لقاح معصوم، روز خوبی برای پذیرایی از او به عنوان یک فرد مستضعف خواهد بود. مشخص شد که زندگی در صومعه از نظر فیزیکی برای پاتر بسیار سخت بود و به او توصیه شد که پس از هجده ماه آن را ترک کند. مدیر معنوی او، پدر لمبرت، اس جی، متقاعد شده بود که او باید به یک نظم متفکرانه برود که ستایش عشای ربانی و فعالیت رسولانه را با هم ترکیب کند، به جای یک نظم کاملاً متفکرانه مانند کارملیت ها. | ## بخش 2: مری پاتر (راهبه) | پس از مدتی دعا و تأمل، او به فکر امکان تأسیس گروهی از خواهران مذهبی وقف کمک معنوی و در صورت امکان جسمانی بیماران و در حال مرگ افتاد. در سال ۱۸۷۲، او بیشتر و بیشتر متقاعد شد که این چیزی است که او برای انجام آن فراخوانده شده است. شرکت کوچک مریم پاتر از مونسینور جان ویرچ، که به تازگی به عنوان کشیش نظامی به ساوت‌سی وارد شده بود، به دنبال مشاوره معنوی بود. او نوشت: "من نمی‌توانم احساس کنم از خدا خواسته‌ام تا خودم را وقف نجات جان‌ها در آخرین ساعت زندگی‌شان کنم. من به شدت به دعا برای مردگان کشیده شده‌ام." مری به نوشتن برای مونسینور ویرچ ادامه داد، اگرچه او کمتر دلگرم کننده بود. کوچکترین برادر مری، جورج، که در آن زمان معلم کالج رتکلیف بود، به مری نامه نوشت و به او پیشنهاد کرد که به اسقف باگشاو ، اسقف ناتینگهام، برای اجازه کار در اسقف نشین خود درخواست دهد. باگشاو پیشنهاد داد که اجاره ۱۲ ماه را بپردازد و پاتر برای شروع "کار ویژه" خود یک کارخانه جوراب ساق بلند بدون استفاده پیدا کرد. تاریخ افتتاحیه اولین صومعه او دوشنبه عید پاک، ۲ آوریل ۱۸۷۷ بود بعد از مدتی زنان جوان دیگری در این منطقه فقیرانه به نام هایسون گرین به او پیوستند. پس از بحث های فراوان با پدر سلی و دیگران، تصمیم گرفته شد که این گروه را "شرکت کوچک مریم" بنامند. | ## بخش 3: مری پاتر (راهبه) | در نهایت آنها بر روی یک لباس ساده از یک جامه ساده سیاه و یک چادر آبی کم رنگ به نتیجه رسیدند. اسقف باگشاو با دیدگاه پاتر درباره شرکت کوچک مریم موافق نبود و نمی توانست بفهمد که او می خواهد خواهران هم "فعال و هم متفکر" باشند. او نمی توانست آرزوی او را درک کند که خواهران دائماً در حال دعا برای مردگان باشند. از طریق تماس با بسیاری از اسقف ها و غیر مذهبی ها، گروه کوچک مریم به خوبی شناخته شد و دعوت هایی برای رفتن به کشورهای دیگر وجود داشت. گروه کوچک مریم سپس به نیمکره جنوبی گسترش یافت و شکوفا شد و بیماران، فقرا و افراد در حال مرگ را در جایی که نیاز داشتند، مورد توجه قرار داد. نوشته های معنوی پاتر در ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۲ توسط متکلمان تایید شد در سال ۱۹۸۸، پاپ ژان پل دوم، مادر مری پاتر را "محترم" معرفی کرد. در سال ۱۹۹۷، جسد او به انگلستان بازگردانده شد و اکنون در کلیسای جامع سنت بارناباس، ناتینگهام آرمیده است. | ## جمع‌بندی | علاوه بر این، یکی از اتاق های کنفرانس در ساختمان نیوتن دانشگاه ناتینگهام ترنت در ژانویه ۲۰۱۰ به افتخار او نامگذاری شد، پس از بازسازی آن انجام شد.