موضوع مقاله: پیکان‌پارسانان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیکان‌پارسانان | مقدمه: پیکان‌پارسانان یک راسته از چهاراندامان یا چهارپایان گروه تاج است که احتمالاً از اعضای خزنده‌ریختان هستند. | ## بخش 1: پیکان‌پارسانان | پیکان‌پارسانان نخستین بار در دوره کربنیفر پیشین (میسیسیپین) فرگشت یافتند و بزرگ‌ترین و موفق‌ترین چهارپایان شکارچی در دوره کربنیفر پسین (پنسیلوانین) بودند. آن‌ها شکارچیان نیمه‌آبزی تخصص‌یافته‌ای با بدن‌های کشیده برای شنای موجی‌شکل مارماهی‌مانند بودند. اکثر چهارپایان دیگر دارای پلوروسنترا و اینترسنترا هستند که از نظر اندازه و شکل تفاوت‌های فاحشی با هم دارند. پیکان‌پارسانان از نخستین چهارپایان گوشت‌خوار بزرگ بودند و اعضایی مانند پروتروگیرینوس (شبیه به تمساح) در مرحله ویزین از دوره کربنیفر ظاهر شدند. تنوع آن‌ها در طول دوره پرمین کاهش یافت، اگرچه دست‌کم یک نماینده (آرچریا) در سیسورالین رایج بود. نام واژه Embolomeri از دو بخش یونانی باستان ساخته شده است: کانبُلوس (ἔμβολος): به معنای «گُوِه»، «پیکان» یا «چیزی که به درون رانده شده». این نام‌گذاری که در سال ۱۸۸۴ میلادی توسط ادوارد درینکر کوپ انجام شد، به ساختار ویژهٔ مهره‌های این جانداران اشاره دارد. | ## بخش 2: پیکان‌پارسانان | در این گروه از چهارپایان اولیه، بدنهٔ مهره از دو بخش استوانه‌ای‌شکل (پلوروسنتروم و اینترسنتروم) تشکیل شده است که تقریباً هم‌اندازه هستند. در واقع واژهٔ انبولوپایان به این ویژگی اشاره دارد که یکی از بخش‌های مهره مانند یک «گوه» یا «قطعه پازل» در کنار بخش دیگر قرار گرفته و یک ستون مهره‌ای استوار برای زندگی نیمه‌آبزی آن‌ها فراهم می‌کرده است. راسته Embolomeri نخستین بار توسط ادوارد درینکر کوپه در سال ۱۸۸۴ در طول بازنگری او در تکامل "غوک‌مانندان" (دوزیستان) نام‌گذاری شد. در آن زمان، فسیل‌های پیکان‌پارسانان کمیاب بودند، بنابراین کوپه فقط توانست "کریکوتیدهایی" مانند Cricotus را دارای مهره‌های پیکان‌وار شناسایی کند. نام سرده "Cricotus" مشکوک است، زیرا کوپه از آن برای اشاره به فسیل‌های پیکان‌پارسانی استفاده کرده که در هر نقطه‌ای بین رسوبات اواسط پنسیلوانین ایلینوی و رد بدز پرمین در تگزاس یافت شده بودند. این تعریف شامل ایوهرپتون نمی‌شود، که تقریباً همیشه به عنوان یکی از نزدیکان این گروه در نظر گرفته می‌شود. با این حال، نویسندگان دیگر از اصطلاح "Anthracosauria" برای اشاره به گروه گسترده‌تری استفاده می‌کنند که شامل پیکان‌پارسانان در ترکیب با دوزیستان خزنده-مانند دیگر (رپتیلیومورف‌ها) می‌شود. | ## بخش 3: پیکان‌پارسانان | رپتیلیومورف‌ها همگی چهارپایانی هستند که نسبت به دوزیستان زنده، به خزندگان و سیناپسیدهای امروزی (پستانداران و اجدادشان) نزدیک‌ترند. با این وجود، رپتیلیومورف‌ها احتمالاً دارای ویژگی‌های بیولوژیکی دوزیست‌مانند، مانند تولیدمثل وابسته به آب بوده‌اند. بسیاری از مطالعات انجام شده از دهه ۱۹۹۰ نیز گروه نازک‌مهره‌ها را نسبت به پیکان‌پارسانان به آمنیوت‌ها نزدیک‌تر دانسته‌اند. اگر نازک‌مهره‌ها هم از نزدیکان آمنیوت‌ها و هم اجداد دوزیستان مدرن باشند، این بدان معناست که تاج-چهارپایان (نوادگان جد مشترک تمام چهارپایان زنده) گروهی بسیار محدودتر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد. با این حال، اکثر نویسندگان، تمنوسپوندیل‌ها (تمساح‌سانیان) را اجداد دوزیستان مدرن می‌دانند. این موضوع نشان می‌دهد که پیکان‌پارسانان احتمالاً رپتیلیومورف (نزدیک‌تر به خزندگان) و در درون کلاد چهارپایان هستند. | ## جمع‌بندی | با این وجود، حتی این طبقه‌بندی نیز پایدار نیست، زیرا برخی از تحلیل‌ها نشان داده‌اند که پیکان‌پارسانان نسبت به تمنوسپوندیل‌ها ابتدایی‌تر (basal) هستند.