موضوع مقاله: انتخابات فدرال آلمان (۱۹۴۹) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انتخابات فدرال آلمان (۱۹۴۹) | مقدمه: انتخابات فدرال در ۱۴ اوت ۱۹۴۹ در آلمان غربی برای انتخاب اعضای اولین بوندستاگ برگزار شد،(با انتخاب هشت کرسی دیگر در برلین غربی بین ۱۹۴۹ و ژانویه ۱۹۵۲ و یازده کرسی دیگر بین فوریه ۱۹۵۲ و ۱۹۵۳). | ## بخش 1: انتخابات فدرال آلمان (۱۹۴۹) | این اولین انتخابات آزاد فدرال در آلمان غربی از سال ۱۹۳۳ و اولین انتخابات پس از تقسیم کشور بود. حزب اتحادیه یک دولت ائتلافی راست میانه با حزب دموکرات آزاد و حزب آلمان تشکیل داد. رقابت‌های انتخاباتی پس از جنگ جهانی دوم، قرارداد تسلیم آلمان و تقسیم کشور به چهار منطقه اشغالی متفقین، انتخابات جمهوری فدرال آلمان، که بر اساس قانون اشغال در سه منطقه غربی برگزار می شد و با اعلام قانون اساسی آن توسط شورای پارلمانی (Parlamentarischer Rat)، مجمع ایالت های آلمان غربی در ۲۳ مه ۱۹۴۹ تحت قانون اشغال در سه منطقه غربی تأسیس شد. اکثر احزاب آلمان غربی در زمان انتخابات بوندستاگ در سال ۱۹۴۹ متعهد به دموکراسی بودند، اما در مورد اینکه آلمان غربی باید به چه نوع دموکراسی تبدیل شود، اختلاف نظر داشتند. رهبر حزب دموکرات مسیحی، کنراد آدناوئر ۷۳ ساله، شهردار سابق کلن و رئیس حزب در منطقه بریتانیا از مارس ۱۹۴۶، به میانه روی، غیر فرقه گرایی و دموکراسی مسیحی، اقتصاد بازار اجتماعی و اتحاد با غرب اعتقاد داشت. همه میلیون ها آلمانی دیگر به حزب سوسیال دموکرات کورت شوماخر رهبر حزب سوسیال دموکرات خواهان آلمانی متحد، دموکراتیک و سوسیالیست بود. | ## بخش 2: انتخابات فدرال آلمان (۱۹۴۹) | شوماخر به شدت علیه ادغام اجباری حزب کمونیست و حزب سوسیال دموکرات (هر دو در منطقه تحت اشغال شوروی) در حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان معترض بود و همچنین مسیر حزب را از گروه مدافع طبقه کارگر در دوران جمهوری وایمار به سمت یک حزب خیمه بزرگ چپ با ویژگی‌های میهنی متمایز، تبدیل کرده بود. او دائماً آدناوئر را به خیانت به منافع ملی متهم کرد که در نهایت در جلسه ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۹ بوندستاگ به او گفت: "صدراعظم متفقین!". شوماخر کلیسای کاتولیک را مورد انتقاد قرار داد و آن را پنجمین قدرت اشغالگر نامید و از آموزش مذهبی انتقاد کرد. نتایج در نهایت و با ناامیدی بزرگ برای سوسیال دموکرات ها، اتحادیه با ۳۱٫۰ درصد نسبت به سوسیال دموکرات با ۲۹٫۲ درصد از آرا، از آنها پیشی گرفت.در آلمان غربی شرکت کنندگان به اندازه کافی از آدناوئر و هم ائتلافی های - لیبرال (دموکرات‌های آزاد) و محافظه‌کار (حزب آلمان) - دولت او در برابر سیاست‌های شوماخر و سایر چپ‌گرایان، برای تشکیل اکثریت جزئی نمایندگان احزاب راست میانه حمایت کردند. برای ورود به بوندستاگ، یک حزب باید حداقل در یکی از ایالت ها از آستانه ۵ درصد عبور می کرد یا حداقل در یک حوزه انتخاباتی پیروز می شد. پسایند شوماخر به صراحت از تشکیل ائتلاف بزرگ امتناع کرده بود و حزب خود را به سمت مخالف سوق داده بود (حزب تا دسامبر ۱۹۶۶ در آن جایگاه باقی ماند) و ریاست گروه پارلمانی سوسیال دموکرات را به عنوان رهبر اقلیت به عهده گرفت. | ## بخش 3: انتخابات فدرال آلمان (۱۹۴۹) | در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۹، او در انتخابات ریاست جمهوری آلمان شکست خورد و در دومین رای گیری در رقابت با تئودور هویس، رئیس حزب دموکرات آزاد شکست خورد. شوماخر در ۲۰ اوت ۱۹۵۲ به دلیل زندانی شدن طولانی مدت در اردوگاه کار اجباری در دوران نازی درگذشت. او که توسط فراکسیون اتحادیه نامزد شده بود، در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۹ با اکثریت مطلق ۲۰۲ رای از ۴۰۲ رای به عنوان اولین صدراعظم جمهوری فدرال آلمان انتخاب شد. آدناوئر اطمینان حاصل کرده بود که آرای نمایندگان عمدتاً سوسیال دموکرات برلین غربی به حساب نمی آید. در ۲۰ سپتامبر، او کابینه اول آدناوئر متشکل از وزرای اتحادیه ، دموکرات آزاد و حزب آلمان را تشکیل داد. | ## جمع‌بندی | او که به عنوان صدراعظم موقت انتخاب شد، تا سال ۱۹۶۳ این سمت را بر عهده داشت ، سه بار دیگر (در سال ۱۹۵۳، در سال ۱۹۵۷ و در سال ۱۹۶۱) مجدداً انتخاب شد.