موضوع مقاله: آیین بهائی در ازبکستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آیین بهائی در ازبکستان | مقدمه: در دوره سیاست سرکوب دین در اتحاد جماهیر شوروی سابق، این جوامع کاهش یافتند - تا سال ۱۹۶۳ در کل اتحاد جماهیر شوروی حدود ۲۰۰ بهائی وجود داشت. | ## بخش 1: آیین بهائی در ازبکستان | تا دهه ۱۹۸۰ که آیین بهائی دوباره در سراسر اتحاد جماهیر شوروی شروع به رشد کرد، اطلاعات کمی در دست است. در سال ۱۹۹۱، یک محفل روحانی ملی بهائیان اتحاد جماهیر شوروی انتخاب شد، اما به سرعت بین اعضای سابق آن تقسیم شد. در سال ۱۹۹۲، یک محفل روحانی ملی منطقه‌ای برای کل آسیای مرکزی با مقر آن در عشق آباد تشکیل شد. در سال ۲۰۰۸، هشت محفل روحانی محلی بهائی یا گروه‌های کوچک‌تر در دولت ثبت نام کرده بودند هرچند اخیراً نیز حملات و اخراج‌هایی صورت گرفته است. تاریخ در منطقه بخشی از امپراتوری روسیه قدیمی‌ترین رابطه بین آیین بهائی و ازبکستان در حوزه تاریخ این کشور با روسیه قرار می‌گیرد. در آن زمان، زمانی که این منطقه به عنوان بخشی از امپراتوری روسیه، به نام‌های مختلف روسیه آسیایی یا ترکستان روسیه نامیده می‌شد، تاریخ آن به سال ۱۸۴۷ برمی‌گردد، زمانی که سفیر روسیه در تهران، شاهزاده دیمیتری ایوانوویچ دولگورکوف، درخواست کرد که باب، مبشر آیین بهائی که در ماکو زندانی بود، به جای دیگری منتقل شود. او همچنین قتل‌عام دینداران ایرانی را محکوم کرد و خواستار آزادی بهاءالله، بنیان‌گذار آیین بهائی، شد. در زمان حیات بهاءالله، این آیین در سمرقند تأسیس شد که میرزا ابوالفضل بعداً به آنجا سفر کرد. میرزا ابوالفضل در سال ۱۸۹۲ در سمرقند، کتابی با عنوان «فصل الخطاب» (برهان قاطع) در پاسخ به سؤالات میرزا حیدرعلی تبریزی نوشت. | ## بخش 2: آیین بهائی در ازبکستان | در سال ۱۹۱۰، جامعه بهائی سمرقند علاوه برداشتن یک مدرسه، اولین مجمع خود را انتخاب کرد و مرکزی ساخت که چهار جلسه در هفته برگزار می‌کرد. یکی از لوح‌های حضرت عبدالبهاء خطاب به محفل سمرقند می‌گوید:آیا می‌دانید در چه چرخه‌ای آفریده شده‌اید و در چه عصری وجود دارید؟ اگر در این فصل شاد و مسرور نباشیم، منتظر چه فصل دیگری باشیم و به دنبال چه زمان دیگری بگردیم؟ دوره شوروی در تاشکند، جامعه‌ای از بهائیان به حدود ۱۹۰۰ عضو گسترش یافته بود که از یک کتابخانه، مدارس زبان فارسی و روسی پشتیبانی می‌کردند و جلسات بزرگی با اجازه مقامات دولتی برگزار می‌شد. تا سال ۱۹۳۸، پس از دستگیری‌های متعدد و سیاست سرکوب دین، بهائیان در سراسر اتحاد جماهیر شوروی به زندان‌ها و اردوگاه‌ها فرستاده می‌شدند یا به خارج از کشور فرستاده می‌شدند. تا سال ۱۹۴۶ در تمام ترکستان، فقط جوامع عشق آباد، سمرقند و تاشکند به حیات خود ادامه دادند. بهائیان در طول دهه ۱۹۵۰، طبق نقشه رهبر وقت دین، شوقی افندی، موفق شدند دوباره وارد کشورهای مختلف بلوک شرق شوند. تا سال ۱۹۵۶، تنها اشاره مبهمی به وجود یک جامعه فعال بهائی در ازبکستان وجود داشت. در سال ۱۹۶۳ دو جامعه کوچک بهائی در فهرست بهائیان ثبت شدند - تاشکند و یک جامعه بهائی منزوی در فرغانه. | ## بخش 3: آیین بهائی در ازبکستان | بیت العدل اعظم، که از سال ۱۹۶۳ رهبر این آیین بود، جوامع کوچک بهائی را در بیشتر مناطق اتحاد جماهیر شوروی به رسمیت شناخت: ارمنستان، آذربایجان، گرجستان، ترکستان، تاجیکستان، ازبکستان. توسعه جامعه شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد آیین بهائی در دهه ۱۹۸۰ در سراسر اتحاد جماهیر شوروی شروع به رشد کرد. در سال ۱۹۹۱، یک محفل روحانی ملی بهائیان اتحاد جماهیر شوروی انتخاب شد، اما به سرعت بین اعضای سابق آن تقسیم شد. در سال ۱۹۹۲، یک محفل روحانی ملی منطقه‌ای برای کل آسیای مرکزی (ترکمنستان، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان و ازبکستان) با مقر آن در عشق آباد تشکیل شد. جامعه مدرن در سال ۲۰۰۶، سفیر سیار وزارت امور خارجه ایالات متحده در امور آزادی مذهبی بین‌المللی، ازبکستان را به دلیل سرکوب اخیر اقلیت‌های مذهبی مورد انتقاد قرار داد و گفت که دولت رئیس‌جمهور اسلام کریموف محدودیت‌ها را افزایش داده است. با این حال، بهائیان ازبک توانستند در سال ۲۰۰۸ در یک کنفرانس منطقه‌ای در مورد پیشرفت این دین در آلماتی در جنوب شرقی قزاقستان شرکت کنند دو جامعه در ازبکستان هماهنگی بیشتری در تلاش‌های این جامعه نشان دادند. سه عضو محفل روحانی ملی، نمایندگان حیفا برای کنوانسیون بین‌المللی بهائیان در سال ۲۰۰۸ بودند، و ازبک‌ها در جاهای دیگر به این آیین پیوسته بودند. اما در سال‌های ۲۰۰۹–۲۰۱۰، گروه‌های ثبت‌شده جلساتی داشتند که منحل شد و والدینی که اجازه حضور فرزندانشان در این جلسات را امضا کرده بودند، جریمه شدند. تبلیغات در مورد فعالیت‌های مذهبی، از جمله فعالیت‌های بهائیان و مسلمانان، از طریق اپراتورهای تلویزیون کابلی ازبکستان اجباری شده بود. | ## جمع‌بندی | جمعیت‌شناسی آمار کمیته امور مذهبی دولت نشان می‌دهد که یکی از جوامع بهائی بین اکتبر ۲۰۰۲ و فوریه ۲۰۰۷ ثبت نام خود را از دست داده است تا سال ۲۰۰۵، ۶ جامعه بهائی در دولت ثبت شده بودند در حالی که در سال ۲۰۰۸، هشت جامعه ثبت شده بودند.