موضوع مقاله: لشکرکشی غزنویان به قنوج | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لشکرکشی غزنویان به قنوج | مقدمه: حمله غزنویان به قنوج یا محاصره قنوج در سال ۱۰۱۸ میلادی، یک لشکرکشی نظامی بود که توسط محمود غزنوی، فرمانروای وقت امپراتوری غزنوی، علیه دودمان پراتیهارا انجام شد. | ## بخش 1: لشکرکشی غزنویان به قنوج | در این محاصره، راجیاپالا، فرمانروای پراتیهارا، نهایتاً به محمود غزنوی تسلیم شد و بدین‌ترتیب برتری اسمی او را تحت حکومتش پذیرفت. در پی تسلیم راجیاپالا به محمود، او به دست چندلا، فرمانروای ویدیادهارا، به دلیل تسلیم شدن در برابر فاتح غزنوی کشته شد. گوپالا، چهارمین فرمانروای این خاندان، شکست خورد و قنوج توسط محمود، پسر ابراهیم غزنوی و والی پنجاب غزنوی، غارت شد. متعاقباً، قنوج تحت کنترل دودمان گاهاداوالا قرار گرفت و فرمانروای آن، ماداناپالا، توسط مسعود سوم شکست خورد و به دست غزنویان زندانی شد. پیش‌زمینه محمود غزنوی، به عنوان فرمانروای امپراتوری غزنوی، مجموعه‌ای از حملات را به هند ترتیب داد. پیش از رسیدن به شمال هند، او ابتدا شاهی‌های هندو را در افغانستان و چندین پادشاه محلی دیگر را در شمال هند شکست داد. در سال ۱۰۱۸، محمود غزنوی لشکرکشی را از غزنی رهبری کرد که هدف آن تصرف قنوج از دودمان پراتیهارا بود. قنوج از اهمیت راهبردی برخوردار بود، زیرا در چهارراه قدرت میان پالا، پراتیهارا و راشترکوتیا قرار داشت. | ## بخش 2: لشکرکشی غزنویان به قنوج | این دودمان‌ها برای کنترل قنوج با یکدیگر رقابت می‌کردند، اما در سال ۱۰۱۸، راجیاپالا، فرمانروای پراتیهارا، بر این شهر تسلط داشت. محمود در مسیر خود به سوی قنوج، پس از شکست فرمانروایانشان، بولندشهر و مهابان را تصرف کرد. راجیاپالا، فرمانروای قنوج، برخلاف انتظار هیچ مقاومتی نکرد و با عبور از رود گنگ از پایتخت خود گریخت و نهایتاً به باری پناه برد. سرانجام، راجیاپالا که به باری گریخته بود، تصمیم گرفت به محمود تسلیم شده و برتری اسمی غزنویان را بپذیرد. پس از این پیشرفت، محمود با موفقیت در تثبیت کنترل بر قنوج، به لشکرکشی‌های دیگری در هند پرداخت. ویدیادهارا، فرمانروای چندلا، همراه با متحدانش، دست به کار شده و راجیاپالا را کشتند. در همین حال، محمود غزنوی لشکرکشی خود را ادامه داد و دژ مونجهوان، که دژی در اختیار برهمنان بود، را تصرف کرد. پس از مرگ راجیاپالا، جانشینان او با انتقال پایتخت خود به باری در نزدیکی قنوج، تا زمان فتح نهایی قلمروشان توسط راجپوت‌های گاهاداوالا، به حفظ کنترل بر بخش‌هایی از مناطق ادامه دادند. | ## بخش 3: لشکرکشی غزنویان به قنوج | لشکرکشی‌های بعدی پس از دومین لشکرکشی محمود در جلگه گنگ، شاهزاده‌ای راشترکوتی به نام چاندرا در سال ۱۰۲۷ کنترل قنوج را از پراتیهاراها گرفت. در دوران حکومت آن‌ها، قنوج توسط سپاهیان چالوکیا به رهبری سومشوارا اول و یک نیروی اعزامی فرستاده شده توسط ویراجیندرای چولا غارت شد. بین سال‌های ۱۰۸۶ و ۱۰۹۰، محمود، پسر ابراهیم غزنوی و والی پنجاب تحت فرمانروایی غزنویان، حمله دیگری به قنوج ترتیب داد. در این لشکرکشی، او گوپالا را شکست داد و سپس با چاندرادوا، پادشاه گاهاداوالا، متحد شد. پس از ترک شمال هند توسط محمود در پی پیروزی بر گوپالا، چاندرادوا تاج‌وتخت قنوج را از گوپالا گرفت. پادشاه گاهاداوالا مالیاتی به نام توروشکاداندا بر مردم وضع کرد تا بتواند خراج سالانه به سلاطین غزنه بپردازد. احتمالاً اعزام لشکرکشی‌های مسلمانان به شمال هند به طور دوره‌ای، برای تضمین پرداخت مستمر این خراج بوده است. بعدها، ماداناپالا، که از ۱۱۰۰ تا ۱۱۱۴ میلادی به عنوان پادشاه گاهاداوالا حکومت می‌کرد و پسر چاندرادوا بود، توسط مسعود سوم، فرمانروای غزنوی، شکست خورد و به عنوان اسیر جنگی گرفته شد. | ## جمع‌بندی | او پس از آن آزاد شد که پسرش گووینداچاندرا، که از ۱۱۱۴ تا ۱۱۵۴ حکومت کرد، فدیه او را پرداخت، چنان‌که در کتیبه‌های گاهاداوالا اشاره شده است.