موضوع مقاله: آلیس هرتس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلیس هرتس | مقدمه: او شش خواهر و برادر داشت، پنج خواهر کوچک‌تر از خود به‌علاوهٔ یک برادر کوچک‌تر که در سن دو سالگی درگذشت. | ## بخش 1: آلیس هرتس | او تحصیلات متوسطه را در آلمان به اتمام رساند و تحصیلات عالی را جهت معلم شدن پی گرفت، اما یک اختلال چشمی مانع از اتمام دوره‌های آموزشی او شد و به جای آن به عنوان منشی در دفتر یک وکیل مشغول به کار شد. کنشگری در آلمان در اوایل دهه ۱۹۰۰، هرتس به جنبش فمینیستی پیوست و مدافع حقوق زنان شد، به ویژه برای حق رأی همگانی و هم‌باشی زنان. او با پل هرتس، شیمی‌دان و برادر مارگارتیه هرتس، یکی از فعالان برجسته حق رأی زنان، ازدواج کرد. این زوج به گوتزرو در ایالت مکلنبورگ-فورپومرن نقل مکان کردند و دو فرزند به نام‌های هلگا (۱۹۱۲–۲۰۱۰) و کنراد (۱۹۱۵–۱۹۲۹) به دنیا آوردند. بلافاصله پس از آغاز جنگ جهانی اول، شوهر آلیس هرتس به ارتش فراخوانده شد و او انتظار پیروزی آلمان و بازگشت همسرش را در عرض چند ماه داشت. در سال ۱۹۱۸، بدون امید فوری به پایان جنگ، هرتس به حمایت آشکار از دموکراتیزه کردن آلمان به همراه دیگر فعالان طرفدار دموکراسی و فمینیست‌ها پرداخت، که به دنبال اجرای حق رأی برای زنان بودند. این جنبش سعی کرد از وزیر دولتی هانس سیوکویچ درخواست «حق رأی عمومی، مساوی، مخفی و مستقیم» کند و با پایان جنگ جهانی اول در نوامبر همان سال، حقوق رأی با تأسیس جمهوری وایمار محقق شد. در سال ۱۹۱۹، خانواده هرتس به برلین-مالسدورف نقل مکان کردند، که شوهرش در آن شغلی در یک کارخانه لاستیک پیدا کرد. | ## بخش 2: آلیس هرتس | احتمالاً به دلیل قرار گرفتن منظم در معرض مواد شیمیایی خطرناک، پل در ۳۰ دسامبر ۱۹۲۸ به دلیل نارسایی کلیه درگذشت، در حالی که تنها ۴۵ سال سن داشت. در ۱۳ مارس ۱۹۳۳، هرتس و دخترش هلگا به سوئیس مهاجرت کردند، تصمیمی که در چند سال اخیر به دلیل نگرانی از افزایش یهودی‌ستیزی و قدرت سیاسی رو به رشد احزاب راست‌گرا در جمهوری وایمار در ذهن داشت. هرتس به درستی پیش‌بینی کرده بود که یهودیان و مخالفان سیاسی، به ویژه چپ‌گراها، تحت نظارت شدید قرار خواهند گرفت، به ویژه پس از آتش‌سوزی رایشس‌تاگ. آلیس و هلگا سپس به فرانسه نقل مکان کردند، و در آنجا آلیس زبان فرانسوی و اسپرانتو آموخت. هر دو مادر و دختر به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه دادند و از طریق مشارکت در اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی آلیس نازیسم را در مقالاتی که به نشریات حزب سوسیال دموکرات آلمان ارائه می‌کرد، مورد انتقاد قرار داد. پس از انحلال اجباری این سازمان توسط دولت نازی در تابستان ۱۹۳۳، او نویسنده یک مجله سوسیالیست مسیحی سوئیسی به نام «نوِیه وِگه» (راه‌های جدید) شد. پس از تهاجم به فرانسه، هرتس و دخترش مدتی را در اردوگاه توقیفی گورس نزدیک مرز اسپانیا گذراندند و هر دو در نهایت در سال ۱۹۴۲ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کردند. زندگی در ایالات متحده و فعالیت‌های ضد جنگ آلیس و هلگا در دیترویت میشیگان ساکن شدند. | ## بخش 3: آلیس هرتس | در آنجا هلگا به عنوان کتابدار در کتابخانه عمومی دیترویت مشغول به کار شد و آلیس مدتی به عنوان مدرس کمکی زبان آلمانی در دانشگاه ایالتی وین فعالیت کرد. این دو برای دریافت تابعیت ایالات متحده درخواست کردند، اما به دلیل عدم تمایل به سوگند به دفاع از کشور با اسلحه، درخواست آنها رد شد. هلگا بعداً دوباره درخواست داد و در سال ۱۹۵۴ تابعیت ایالات متحده را دریافت کرد، اما مشخص نیست که آیا آلیس چنین درخواستی کرده بود یا خیر. آلیس و هلگا به جمع یونیتارین‌ها پیوستند و هر دو در فعالیت‌های چندین گروه صلح‌طلب مشارکت کردند. هرتس یک نامه سرگشاده نوشت که قبل از مرگ خود آن را به چندین دوست و همکار فعال خود داد. جانسون را به استفاده از قدرت نظامی خود برای «از بین بردن کشورهای کشورهای مورد نظرش» متهم کرد. میراث هرتس که پیش از مرگش به یکی از دوستانش نزدیکش در این باره صحبت کرده بود، خاطرنشان کرد که از همه روش‌های اعتراضی پذیرفته‌شده در دسترس فعالان - از جمله راهپیمایی، اعتراض و نوشتن مقالات و نامه‌های بی‌شماری - استفاده کرده است و از خود می‌پرسید که چه کار دیگری می‌تواند انجام دهد. | ## جمع‌بندی | شینگو شیباتا، نویسنده و فیلسوف ژاپنی، اندکی پس از مرگش، صندوق صلح آلیس هرتس را تأسیس کرد.