موضوع مقاله: آخرین پرواز کشتی نوح | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آخرین پرواز کشتی نوح | مقدمه: آخرین پرواز کشتی نوح یک فیلم آمریکایی در سبک ماجراجویی برای کودکان و محصول ۱۹۸۰ است که توسط شرکت والت دیزنی تولید شده و با بازی الیوت گولد، ژنویو بوژو و ریکی شرودر همراه است. | ## بخش 1: آخرین پرواز کشتی نوح | داستان نوح دوگان، یک خلبان خسته و ناامید، بیکار است و به دلیل قمار بدهی زیادی دارد. به او پیشنهاد می‌شود که محموله‌ای از حیوانات را با یک بمب‌افکن بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس، هواپیمایی بزرگ و از رده خارج، به جزیره‌ای دورافتاده در اقیانوس آرام جنوبی منتقل کند. برنادت «برنی» لافلور، مبلغ اصلی، او را همراهی می‌کند، اگرچه در ابتدا از یکدیگر خوششان نمی‌آید. برنی این حیوانات را در یتیم‌خانه‌ای پرورش داده و به دو کودک یتیم، جولی و بابی، نزدیک است. هنگامی که هواپیما آماده حرکت می‌شود، بابی که نگران رفتار دوگان با حیوانات است، تصمیم می‌گیرد به‌طور مخفیانه سوار بمب‌افکن شود تا مطمئن شود که حیوانات به درستی مراقبت می‌شوند. در طول پرواز، هواپیما از مسیر خارج می‌شود و به دلیل کمبود سوخت، دوگان مجبور می‌شود در جزیره‌ای ناشناخته که بابی آن را دیده است، فرود اضطراری انجام دهد. در جزیره، گروه با دو ملوان سالخورده ژاپنی که ۳۵ سال است تنها زندگی می‌کنند، ملاقات می‌کنند. دوگان به آن‌ها مشکوک است، زیرا این ملوان‌ها از پایان جنگ جهانی دوم بی‌خبرند، اما برنی دوستی و اعتماد آن‌ها را جلب می‌کند. او متوجه می‌شود که یکی از آن‌ها «کلیولند» نام دارد، به افتخار شهر آمریکایی کلیولند که مادرش قبل از جنگ زمانی را در آنجا گذرانده بود و به او زبان انگلیسی آموخته بود، که امکان ارتباط میان دو گروه را فراهم می‌کند. ملوان‌ها دوگان و برنی را متقاعد می‌کنند که اگر در جزیره بمانند، امیدی به نجات وجود ندارد، زیرا آن‌ها دهه‌ها در آنجا بوده‌اند و هیچ‌کس برای بازگرداندنشان نیامده است. آن‌ها پیشنهاد می‌دهند هواپیمای قدیمی را به یک قایق تبدیل کنند تا به تمدن بازگردند. این کار نیازمند واژگون کردن بمب‌افکن بی-۲۹ است، زیرا این پیکربندی پایدارتر و ضدآب‌تر خواهد بود، و دوختن یک بادبان برای حرکت که برنی داوطلب انجام آن می‌شود. | ## بخش 2: آخرین پرواز کشتی نوح | ملوان‌های ژاپنی پرچم جنگی امپراتوری ژاپن خود را به او می‌دهند، که او از آن به عنوان پارچه اصلی برای بادبان استفاده می‌کند. در حالی که آن‌ها روی هواپیما کار می‌کنند، دوگان و برنی کم‌کم به یکدیگر علاقه‌مند می‌شوند و عاشق هم می‌شوند. برنی نام «کشتی نوح» را روی هواپیمای تغییرشکل‌یافته می‌نویسد، که از نام کوچک دوگان الهام گرفته است، با وجود اینکه این کار ابتدا باعث نارضایتی او می‌شود، اما در نهایت آن را می‌پذیرد. به اصرار بابی، حیوانات سوار کشتی می‌شوند و «کشتی نوح» و خدمه‌اش به دریا می‌زنند. پس از روزهای زیادی در دریا بدون دیدن تمدن، برنی که از داستان کشتی نوح و کبوتر بازگشته با شاخه زیتون الهام گرفته است، پیشنهاد می‌دهد یک اردک را با پیامی که نیاز به نجاتشان را بیان می‌کند، آزاد کنند. بابی هنگام ماهیگیری از قایق به دریا می‌افتد، اما دوگان که با او رابطه‌ای دوستانه برقرار کرده است، پسر را از یک کوسه بزرگ که دور قایق می‌چرخید، نجات می‌دهد. در نهایت، آن‌ها توسط گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا با کشتی یواس‌سی‌جی‌سی ملون نجات می‌یابند، که اردک را نیز پیدا کرده است، و کشتی به اوآهو یدک کشیده می‌شود. بازیگران الیوت گولد در نقش نوح دوگان ژنویو بوژو در نقش برنادت لافلور ریکی شرودر در نقش بابی وینسنت گاردنیا در نقش «استونی» استون تامی لورن در نقش جولیتامی لورن دخترخوانده چارلز جروت، کارگردان فیلم، بود. جان فوجیوکا در نقش «کلیولند» یوکی شیمودا در نقش هیرو دینا الکار در نقش بنچلی جان پی. این فیلم در دسامبر ۱۹۷۸ به عنوان بخشی از برنامه فیلم‌های دیزنی برای سال آینده اعلام شد. رون میلر، رئیس وقت دیزنی، عمداً از کارگردان و بازیگرانی استفاده کرد که قبلاً با دیزنی همکاری نکرده بودند. این فیلم کارگردان چارلز جروت را با چند نفر از افرادی که در فیلم‌های دیگر در استودیوهای مختلف با آن‌ها همکاری کرده بود، دوباره متحد کرد. | ## بخش 3: آخرین پرواز کشتی نوح | او پیش‌تر با ژنویو بوژو در فیلم یک‌هزار روز از آن از یونیورسال همکاری کرده بود که برای هر دو نامزدی جوایز اسکار به همراه داشت. ترانه اصلی فیلم، «نیمی از من»، اشعاری از هل دیوید داشت که همچنین ترانه‌هایی برای فیلم موزیکال افق گمشده از کلمبیا پیکچرز نوشت. 58 همان‌طور که ریکی شرودر و دینا الکار که هر دو در فیلم قهرمان که در ۴ آوریل اکران شد، حضور داشتند. عکاسی در لوکیشن شامل صحنه‌هایی در فرودگاهی بیابانی در ویکتور ویل، کالیفرنیا، کوآئی و وایکیکی، هاوایی بود. اسکلت‌های فرسوده چهار بمب‌افکن B-29 که در پایگاه هوایی نیروی دریایی ایالات متحده پایگاه هوایی تسلیحات نیروی دریایی چاینا لیک قرار داشتند، استفاده شد. دو هواپیما برای صحنه‌های هاوایی و دو هواپیما برای فیلمبرداری داخلی به استودیو بوربانک ارسال شدند. پس از فیلمبرداری، تمام بقایای هواپیما باید به نیروی دریایی ایالات متحده بازگردانده می‌شد.O'Leary 1980, p. بازخورد آخرین پرواز کشتی نوح در بسیاری از سینما ماشینها به همراه فیلم صد و یک سگ خالدار با دو فیلم با یک بلیت اکران شد. شعار تبلیغاتی فیلم این بود: «خانواده‌تان را به یک تابستان دیزنی دعوت کنید.» در میان واکنش‌های منتقدان، نقد ۱٫۵ ستاره‌ای راجر ایبرت به‌ویژه تند بود: «فیلم 'آخرین پرواز کشتی نوح' والت دیزنی یک فیلم افتضاح است که از تخیل خلاقانه تهی است—فیلمی که از قطعات آشنا ساخته شده، اما هویت خاص خود را ندارد. آن‌قدر ناامیدکننده و قابل پیش‌بینی است که در نیم ساعت آخر فقط به این فکر می‌کنیم: بیایید ببینیم… قایق به دریا زده است، پس حداقل باید یک حمله کوسه و یک طوفان بد قبل از نجات رخ دهد. جانت ماسلین از نیویورک تایمز آن را «یک فیلم متوسط دیزنی» نامید که «کسل‌کننده، اما بی‌ضرر بود، به‌جز در لحظات نادر موسیقایی آن.» جین سیسکل از شیکاگو تریبون به فیلم ۱ ستاره از چهار ستاره داد و نوشت: «نتیجه‌ای که ناگزیر از تماشای آخرین فیلم ماجراجویی کمدی دیزنی 'آخرین پرواز کشتی نوح' گرفته می‌شود این است که تولیدات والت دیزنی هیچ تصوری از مخاطبان این فیلم نداشتند. | ## جمع‌بندی | این فیلمی بسیار بد است که بین یک نمایش کودکانه و سرگرمی بزرگسالانه گیر کرده است.» ورایتی با تمسخر نوشت که فیلم «ارزش‌های اساسی را آموزش می‌دهد، عمدتاً اینکه هر انسان باید مایل باشد برای یک حیوان، حتی یک مرغ، جان خود را به خطر بیندازد، اگر فرصتی پیش بیاید»، و «به‌طور ضمنی به کوچکترها می‌گوید: اگر چیزی را نمی‌خواهید، زیاد غر بزنید و گریه کنید تا شاید بزرگ‌ترها کوتاه بیایند.» چارلز چمپلین از لس آنجلس تایمز به طور کلی مثبت بود و اظهار داشت که فیلم «در بیشتر موارد فیلمی روان و رضایت‌بخش برای خانواده است که از گذشته دیزنی بیرون آمده است، با بچه‌های بامزه (که حداقل به اندازه بزرگسالان باهوش هستند) و یک وسیله خیره‌کننده در مرکز داستان.» گری آرنولد از واشینگتن پست نوشت: «یک افسانه ماجراجویی کم‌قدرت، 'آخرین پرواز' مدام در مکانیک محافظه‌کارانه و خشک سرگرمی‌های کودکانه دیزنی گیر می‌کند.» لئونارد ملتین در راهنمای ویدیوی خانگی خود به فیلم ۲٫۵ ستاره از ۴ ستاره داد و نوشت: «احساسات معمول دیزنی؛ تا حدی مؤثر.» این فیلم در گیشه ناامیدکننده بود.