aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: دفن زباله پایاتاس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دفن زباله پایاتاس | مقدمه: این محل که در ابتدا در دهه ۱۹۷۰ تأسیس شد، محل سابق تخلیه زباله روباز، محل زندگی زباله‌خوارانی بود که پس از بسته شدن محل دفن زباله اسموکی ماونتین در تندو، مانیل، به این منطقه مهاجرت کردند. | ## بخش 1: دفن زباله پایاتاس | پس از وقوع رانش زمین پایاتاس در سال ۲۰۰۰، قانون مدیریت پسماند جامد اکولوژیکی که به تازگی تصویب شده بود، تعطیلی محل‌های تخلیه زباله روباز و کنترل‌شده را الزامی کرد. این محل تخلیه زباله در سال ۲۰۰۴ به یک مرکز دفع کنترل‌شده تبدیل شد و در سال ۲۰۱۷ به‌طور دائم تعطیل شد محل سابق دفن زباله در حال حاضر در حال بازسازی و تبدیل به یک پارک شهری برای فعالیت‌های دوچرخه‌سواری است. پیش از این، این منطقه دره ای بود که اطراف آن را روستاهای کشاورزی و شالیزارهای برنج احاطه کرده بود. ساکنان محل دفن زباله کوه اسموکی در تندو، مانیل که به عنوان زباله‌گرد کار می‌کردند، پس از تعطیلی محل دفن زباله پایاتاس در سال ۱۹۹۵ به آنجا مهاجرت کردند. | ## بخش 2: دفن زباله پایاتاس | پایاتاس سپس به عنوان «کوه اسموکی دوم»، «کوه اسموکی قرن بیست و یکم»، «کوه اسموکی دوم»، «کوه اسموکی جدید»، «دره اسموکی» یا «کوه اسموکی امروزی» شهرت یافت. در ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۰، رانش زمین در پایاتاس باعث مرگ ۲۳۲ نفر از ساکنان محل دفن زباله شد، که منجر به تصویب قانون جمهوری شماره ۹۰۰۳ یا قانون مدیریت پسماند جامد اکولوژیکی سال ۲۰۰۰ شد، که تعطیلی محل‌های دفن زباله روباز را تا سال ۲۰۰۱ و کنترل محل‌های دفن زباله را تا سال ۲۰۰۶ الزامی می‌کرد.Roxas, Pathricia Ann (August 6, 2017). محل دفن زباله بلافاصله پس از این حادثه توسط رئیس‌جمهور وقت، جوزف استرادا، بسته شد، اما چند هفته بعد توسط شهردار وقت شهر کزون، مل ماتای، بازگشایی شد تا از شیوع بیماری همه‌گیر در شهر به دلیل زباله‌های جمع‌آوری نشده ناشی از تعطیلی جلوگیری شود. در سال ۲۰۰۰، یک زمین‌شناس از دانشگاه فیلیپین مطرح کرد که ممکن است نشت شیرآبه از محل دفن زباله به سد و مخزن لا مسا وجود داشته باشد. | ## بخش 3: دفن زباله پایاتاس | در ژانویه ۲۰۱۱، یک محل دفن زباله جداگانه با سیاست مدیریت پسماند سختگیرانه‌تر در نزدیکی محل قدیمی تخلیه زباله ایجاد شد. زباله‌های موجود در محل تخلیه زباله روی یک لایه برزنت ریخته شد تا از نشت شیرآبه به آب‌های زیرزمینی جلوگیری شود. این محل تخلیه زباله در دسامبر ۲۰۱۷ به دنبال دستوری که توسط دفتر مدیریت محیط زیست DENR (DENR-EMB) در ۲ اوت ۲۰۱۷ صادر شد، برای بررسی گواهی انطباق زیست‌محیطی (ECC) خدمات محیطی ای پی ام، اپراتور محل تخلیه زباله، به‌طور دائم بسته شد. | ## جمع‌بندی | در ژانویه ۲۰۲۰، دادگاه بدوی منطقه‌ای شهر کزون به دولت شهر کزون دستور داد تا بیش از ۶ میلیون پزو به بستگان ۲۰۰۰ قربانی رانش زمین پایاتاس بپردازد.
موضوع مقاله: سلامت در قطر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سلامت در قطر | مقدمه: هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی قطر با ۴٫۷ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در سال ۲۰۱۴، جزو بالاترین‌ها در خاورمیانه است. | ## بخش 1: سلامت در قطر | پیشرفت این کشور در حوزه سلامت به دلیل نرخ بسیار بالای چاقی، دیابت و اختلالات ژنتیکی با مشکل مواجه شده است. در سال ۲۰۱۳، نرخ مرگ و میر نوزادان ۷ در هر ۱۰۰۰ تولد زنده بود و امید به زندگی ۷۹ سال بود. در سال ۲۰۱۴، حدود ۲۵۰ هزار نفر از ساکنان این کشور شهروند قطری بودند و میانگین درآمد سالانه آن‌ها حدود ۹۴ هزار دلار آمریکا برآورد می‌شد. نگرانی‌های بهداشتی چاقی در سال ۱۹۸۰، قطر چهارمین کشور از نظر میزان چاقی در جهان بود. در همان گزارش آمده است که ۲۲٫۱ درصد از دختران و ۳۳٫۵ درصد از پسران زیر ۲۰ سال در قطر دچار چاقی هستند. | ## بخش 2: سلامت در قطر | در سال ۲۰۰۳، حدود ۳۶٫۵ درصد از پسران و ۲۳٫۶ درصد از دختران ۱۲ تا ۱۷ ساله در قطر دچار اضافه‌وزن بودند. پیش‌بینی می‌شد تا سال ۲۰۱۵، ۷۳ درصد از زنان و ۶۹ درصد از مردان این کشور چاق باشند. بر اساس گزارش «انجمن بین‌المللی مطالعه چاقی»، قطر ششمین نرخ بالای چاقی در میان پسران در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا را دارد. قطر، همانند بسیاری از کشورهای نفت‌خیز، در مدت زمانی کوتاه مسیر چندین دهه توسعه را پیموده و از زندگی دشوار و ساده بیابانی به سبک زندگی مدرن با امکانات رفاهی، تهویه مطبوع، خدمتکاران و غذاهای آماده گذر کرده است. با وجود تغییر در نوع مواد غذایی مصرفی، سنت‌های فرهنگی مرتبط با غذا همچنان پایدار مانده‌اند. | ## بخش 3: سلامت در قطر | غذا معمولاً به‌صورت جمعی صرف می‌شود و کنترل میزان مصرف برای هر فرد تقریباً غیرممکن است. در فرهنگ قطری، نخوردن هنگام تعارف غذا رفتاری بی‌احترامی‌آمیز و ناپسند تلقی می‌شود، و چاقی نیز پدیده‌ای عادی و پذیرفته‌شده در جامعه به‌شمار می‌آید. دیابت این کشور دارای میان بالاترین نرخ چاقی دیابت و اختلالات ژنتیکی در جهان است. دولت کمپین‌ها و ابتکارات متعدد را برای مبارزه با افزایش دیابت راه اندازی کرده است؛ تأسیس انجمن دیابت قطر یکی از مهم‌ترین ابتکارات آن است. نقص‌های مادرزادی بر اساس گزارش جهانی «مارچ آو دایمز» دربارهٔ ناهنجاری‌های مادرزادی که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، قطر در میان ۲۰ کشور نخست جهان از نظر تعداد ناهنجاری‌های مادرزادی به ازای هر ۱۰۰۰ تولد قرار داشت. | ## جمع‌بندی | طبق داده‌های همین گزارش، قطر از نظر تعداد ناهنجاری‌های مادرزادی در رتبه شانزدهم جهان قرار دارد، و علت اصلی این مسئله، میزان بالای ازدواج‌های فامیلی در این کشور است.
موضوع مقاله: الکسیس کانرن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الکسیس کانرن | مقدمه: الکسیس کانرن بازیگر، نویسنده، و مجری بریتانیایی در تلویزیون و رادیو است که در حال حاضر مجری برنامهٔ شامگاهی آخر هفته در رادیو تایمز و چند برنامهٔ مشاورهٔ مصرف‌کننده برای شبکهٔ ۵ است. | ## بخش 1: الکسیس کانرن | او همچنین به‌دلیل اجرای مشترک برنامهٔ کلاهبرداری واقعی در شبکهٔ بی‌بی‌سی سه از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲ شناخته می‌شود. کنران در ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۶ برندهٔ مسابقهٔ مسترشف شد و در فینال لوییز مینچین و جیمی آزموند را شکست داد. زندگی و حرفه کنران در پاریس از پدری معتاد به قمار متولد شد که کم‌کم گرفتار بدهی شد. | ## بخش 2: الکسیس کانرن | پدرش به جرم و جنایت روی آورد و به یک دزد و شیاد حرفه‌ای تبدیل و در نهایت دستگیر شد. او به «ادارهٔ تجارت عادلانه» کمک کرده است تا به مصرف‌کنندگان و خریداران نشان دهد چگونه از قربانی شدن در کلاهبرداری‌ها جلوگیری کنند. همچنین او مجری ثابت برنامه‌های مشاورهٔ مصرف‌کنندگان در شبکهٔ ۵ است، با عناوینی مانند «کلاهبرداری‌ها: گرفتار نشوید» و «ماشین‌های برقی: کدام را باید بخرید؟» دیگر نقش‌های تلویزیونی او شامل ۲ قسمت از فصل پنجم مجموعهٔ بیدار کردن مردگان است که در آن در نقش «مایکل شرمن» بازی کرد. | ## بخش 3: الکسیس کانرن | او مجموعه‌دار کارت بازی است و بیش از ۵٬۰۶۰ دست کارت دارد و هر روز یک ساعت به تمرین تردستی با کارت اختصاص می‌دهد. | ## جمع‌بندی | از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی دیگری که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ببر و برف، خانواده دارل، شهر هالبی، پزشک‌ها، جوخه برادران و قانون مورفی اشاره کرد.
موضوع مقاله: موزه تاریخ منطقه ای جمهوری خواه رودکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موزه تاریخ منطقه ای جمهوری خواه رودکی | مقدمه: موزه تاریخ منطقه ای جمهوری خواه رودکی (به Осорхонаи ҷумҳуриявии таърихӣ Рӯдакӣ, به ) که به‌طور غیررسمی با نام «موزه رودکی» شناخته می‌شود، در شهر پنج‌کند در غرب تاجیکستان قرار دارد. | ## بخش 1: موزه تاریخ منطقه ای جمهوری خواه رودکی | این موزه به نام رودکی، شاعر، خواننده و موسیقی‌دان بزرگ سده نهم میلادی که در نزدیکی پنج‌کند زاده شد و به‌عنوان نخستین شاعر برجسته فارسی نو شناخته می‌شود، نام‌گذاری شده است. تاریخچه این موزه در سال ۱۹۵۸، زمانی که جمهوری سوسیالیستی شوروی تاجیکستان یکی از جمهوری‌های تشکیل‌دهنده اتحاد جماهیر شوروی بود، به مناسبت بزرگداشت هزار و یکصدمین سالگرد تولد ابوعبدالله رودکی تأسیس شد. این موزه مجموعه گسترده‌ای از آثار باستانی کشف شده در مکان‌های باستانی سرزم و پنجکنت باستانی را در خود جای داده است. این آثار تاریخ تمدن سغد، اجداد بسیاری از مردم پنجکنت امروزی، را به اشتراک می‌گذارند. | ## بخش 2: موزه تاریخ منطقه ای جمهوری خواه رودکی | مجموعه این موزه یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های باستانی تاجیکستان را در خود جای داده است و بیش از ۹۸ هزار اثر را در بر می‌گیرد که بیشتر آن‌ها از کاوش‌های باستان‌شناسی در دره زرافشان به دست آمده‌اند. کاوش‌هایی که از سال ۱۹۴۶ توسط موزه ارمیتاژ با همکاری مؤسسه تاریخ، باستان‌شناسی و قوم‌نگاری آکادمی علوم تاجیکستان انجام شده است، آثاری از دوره نوسنگی تا اواخر قرون وسطی را کشف کرده‌اند. این موزه علاوه بر مجموعه گسترده باستان‌شناسی خود، نمایشگاه‌های قوم‌نگاری را نیز به نمایش می‌گذارد که فرهنگ مردم تاجیک در شمال تاجیکستان را برجسته می‌کند. این موزه همچنین مجموعه‌ای از اسناد و تصاویر را دربردارد که بازتاب‌دهنده تاریخ سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و صنعتی منطقه از قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم است. | ## بخش 3: موزه تاریخ منطقه ای جمهوری خواه رودکی | یک سالن ویژه به رودکی اختصاص داده شده است که زندگی و آثار او را به نمایش می‌گذارد. مهم‌ترین اثر موزه، نقاشی دیواری‌ای از پنجکنت باستان است که صحنه‌هایی از زندگی روزمره و نبردهای مردم سغد را به نمایش می‌گذارد. علاوه بر این، این موزه آثار مذهبی را که منعکس کننده میراث زرتشتی تاجیکستان هستند، در خود جای داده است. | ## جمع‌بندی | نمای بیرونی آن شامل دو لوح کنده‌کاری‌شده است که الهام‌گرفته از نقاشی‌های دیواری پنجکنت باستانی بوده و بر روی آن گفته مشهور رودکی نقش بسته است: «در جهان، شادی‌ای بزرگ‌تر از دیدار دوستان و یاران نیست.» ساختمان موزه رودکی دارای ورودی اصلی ستونی در میان بنایی با دیوارهای سفید است و پنجره‌هایی در دو سوی درِ ورودی دیده می‌شود.
موضوع مقاله: تاپوی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاپوی | مقدمه: تاپوی، که به صورت تاپوی یا تاپی نیز نوشته می‌شود، نوعی شراب برنج است که در فیلیپین تولید می‌شود. | ## بخش 1: تاپوی | این یک نوشیدنی سنتی است و از استان بانائو و کوهستان سرچشمه گرفته است، جایی که برای مناسبت‌های مهمی مانند عروسی‌ها، مراسم برداشت برنج، جشن‌ها و نمایشگاه‌های فرهنگی استفاده می‌شود. این شراب از برنج خالص چسبناک یا ترکیبی از برنج چسبناک و غیرچسبناک به همراه ریشه‌های انواد، عصاره زنجبیل و یک کشت پودری که به صورت محلی به عنوان بوبود شناخته می‌شود، تولید می‌شود. ریشه‌شناسی واژه از کلمه پروتو-مالایو-پلی‌نزی تاپوی ("غذای تخمیر شده") گرفته شده است که خود از کلمه پیش-آسترونزیایی ("غذای تخمیر شده") گرفته شده است. کلمات مشتق شده به طیف گسترده‌ای از غذاهای تخمیر شده در سراسر اتریشونی، از جمله نان مخمر (به زبان تاگالوگ: tinapay) و شراب برنج اشاره دارند. | ## بخش 2: تاپوی | تاپوی نوعی از خمیر برنج یا شراب برنج رایج در اتریشونی به نام تاپی (یا تاپی در زبان‌های فیلیپینی) است. همزادگان در زبان‌های مدرن استرالیایی عبارتند از تاپایان (تاگالوگ)، تپایان (ایبان) و تمپایان (جاوه‌ای و مالایی). توضیحات ویژگی‌های تاپوی، مانند بسیاری از شراب‌های برنج دیگر، به فرایند و مواد تشکیل‌دهنده مورد استفاده هر تولیدکننده بستگی دارد. با این حال، به‌طور کلی، تاپوی یک شراب شفاف و کامل با طعم الکلی قوی، شیرینی متوسط و اغلب طعمی ماندگار از خود به جا می‌گذارد. | ## بخش 3: تاپوی | این شراب فاقد سولفیت (که مواد نگهدارنده موجود در شراب‌های دیگر است) است که گاهی باعث واکنش‌های نامطلوب مانند خماری و آلرژی می‌شود. سپس، برنج پخته، خنک و با یک کشت آغازگر طبیعی، که به صورت محلی به عنوان بوبود شناخته می‌شود، تلقیح می‌شود. این روز شاد و مفرح پر از مسابقات چوب‌بری، نمایشگاه‌های هنری و مهمانی‌های بزرگ آشپزی است که هدفشان غذا دادن به صدها نفر است. | ## جمع‌بندی | نوازندگان گونگ، که اکثراً کودکان هستند، در حالی که یک ریتم پر جنب و جوش می‌نوازند، می‌رقصند.
موضوع مقاله: شراب فیلیپین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شراب فیلیپین | مقدمه: این شراب‌ها شامل شراب‌های بومی تخمیر شده از شیره خرما، برنج، اشک جوب، نیشکر و عسل و همچنین شراب‌های مدرن هستند که عمدتاً از محصولات میوه مختلف تولید می‌شوند. | ## بخش 1: شراب فیلیپین | پیش از استعمار سنت‌های بومی شراب‌سازی در فیلیپین به قبل از استعمار جزایر توسط اسپانیایی‌ها در قرن شانزدهم برمی‌گردد. آنها معمولاً بخشی از فرایند تخمیر سنتی تاپای بودند و در داخل کوزه‌های سفالی معروف به تاپایان تخمیر می‌شدند. آنها هم برای تفریح و هم در آیین‌های آنیمیستی در ادیان مختلف بومی آنیتو مصرف می‌شدند. مصرف زیاد توبا و سایر نوشیدنی‌های الکلی در فیلیپین توسط استعمارگران اولیه اسپانیایی گزارش شده است. نوشیدن دسته جمعی (تاگایان یا اینومن به زبان‌های تاگالوگ و ویسایایی) جنبه مهمی از تعاملات اجتماعی فیلیپینی‌ها بوده و همچنان هست. شراب‌های بومی شامل موارد زیر است: شراب‌های نخل از جمله رایج‌ترین شراب‌های تولید شده در فیلیپین، توبا است که از شیره نخل تولید می‌شود. | ## بخش 2: شراب فیلیپین | توبا را می‌توان از نخل کائونگ (نخل سیاه‌رشته) و نخل دم ماهی (نخل‌های دم‌دار اس پی پی.) نیز تهیه کرد که به ترتیب با نام‌های توهاک و تونگانگ شناخته می‌شوند. یکی از انواع قابل توجه توبا از مردم ویسایای ویسایاس و میندانائو، باهالینا است که به دلیل استفاده از عصاره پوست برخی از گونه‌های حرا، به رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز مشخص است. توبا همچنین معمولاً با زرده تخم مرغ خام و سایر مواد شیرین، ترکیبی که به عنوان کینوتیول شناخته می‌شود، مصرف می‌شود. «می‌دانی کینوتیول چیست؟» در طول دوره استعمار اسپانیا، فناوری‌های تقطیر توسط بومیان فیلیپین در اوایل سال ۱۵۷۴ به کار گرفته شد که منجر به ساخت دستگاه‌های تقطیر دست‌ساز به نام کاوا شد. از این دستگاه‌ها برای تقطیر توبا و تبدیل آن به مشروب خرما به نام وینو د کوکو یا وینو د نیپا استفاده می‌شد که امروزه در دوران مدرن با نام لامبانوگ شناخته می‌شود. در میان جوامع کوردیلران (ایگوروت)، شراب برنج با نام‌های تاپوی، تیپی یا بایا شناخته می‌شود، در حالی که در این شراب‌های برنج به‌طور سنتی برای رویدادهای فرهنگی مهم مانند عروسی‌ها، مراسم برداشت برنج، جشن‌ها و سایر گردهمایی‌های عمومی دم می‌شوند. | ## بخش 3: شراب فیلیپین | فرایند تولید معمولاً شامل تخمیر برنج خالص چسبناک یا ترکیبی از برنج چسبناک و غیرچسبناک، همراه با ریشه‌های اونواد، عصاره زنجبیل و یک کشت آغازگر پودری معروف به بوبود است. در میان مردم ایلوکانو، شراب برنج به عنوان تاپوی یا بینوبودان شناخته می‌شود، در حالی که در میان مردم پانگاسینان، به عنوان بینوبوران شناخته می‌شود. شیرینی متمایز آن از تخمیر برنج چسبناک با بوبود حاصل می‌شود، از این رو نام آن از این فرایند گرفته شده است. با این حال، نوعی از آن در میان مردم سوبانن باقی مانده است که می‌توان آن را از اشک‌های ایوب (آدلای) نیز تهیه کرد، هرچند حتی این نوع نیز در حال ناپدید شدن است زیرا منبع نشاسته به‌طور فزاینده‌ای با کاساوا جایگزین می‌شود. پنگاسی همچنین در میان مردم سولودنون پانای باقی مانده است، اگرچه نیشکر نیز جایگزین آن شده است. | ## جمع‌بندی | در شمال فیلیپین، تنها شراب برنج باقی‌مانده، تاپوی مردم ایگوروت است که در زبان محلی بایا نیز نامیده می‌شود.
موضوع مقاله: باهالینا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باهالینا | مقدمه: باهالینا، که گاهی " شراب قرمز نارگیل " نامیده می‌شود، یک شراب نخل سنتی فیلیپینی است که از شیره نارگیل تخمیر شده یا شیره نخل نیپا تهیه می‌شود. | ## بخش 1: باهالینا | این شراب از توبا (شیره نخل) که از چند ماه تا چند سال کهنه شده است، گرفته می‌شود. توضیحات باهالینا به دلیل استفاده از باروک (که به آن تونگوگ یا تونگوگ نیز گفته می‌شود)، عصاره پوست خشک شده (مارکا تونگوگ یا تانگال) گونه‌های خاصی از حرا (سریوپس تاگال، چندل (گیاه) یا واتریا ایندیکا) که از ویژگی‌های بارز آن است، به رنگ قهوه‌ای-نارنجی پررنگ است. این عصاره‌های غنی از تانن از ترش شدن باهالینا جلوگیری می‌کنند و همچنین کمی تلخی به طعم آن می‌بخشند. باهالینا با لامبانوگ لوزون از این نظر متفاوت است که لامبانوگ تقطیر شده و از باروک استفاده نمی‌کند و بنابراین به رنگ سفید شیری یا شفاف است. باهالینا حدود ۱۰٪ تا ۱۳٪ درصد الکل (۲۰ تا ۲۶ پروف) دارد که بیشتر از توبا (۲٪-۴٪ درصد الکل) است. با این حال، میزان الکل آن بسیار کمتر از لامبانوگ است که ۴۰٪-۴۵٪ درصد الکل (۸۰ تا ۹۰ پروف) دارد. | ## بخش 2: باهالینا | آماده‌سازی باهالینا با تولید توبا (شیره نخل) شروع می‌شود که از شیره ساقه‌های بریده شده گل نارگیل یا نخل نیپا گرفته می‌شود. توبا معمولاً ابتدا به مدت یک هفته یا بیشتر در لوله‌های جمع‌آوری بامبو که روی درخت نارگیل باقی مانده‌اند، تخمیر می‌شود. آنها توسط مانانگته یا مانانانگوت (جمع‌کنندگان توبا) جمع‌آوری می‌شوند و بلافاصله در کوزه‌های شیشه‌ای سنتی یا کاربوی محکم بسته می‌شوند و با دقت اطمینان حاصل می‌شود که هیچ حفره هوایی باقی نمی‌ماند. باروک در طول این مراحل، چه زمانی که هنوز در لوله‌های بامبو هستند و چه در حین انتقال به کوزه‌ها، اضافه می‌شود. پس از حدود یک روز تا چند هفته، توبا به باهال تخمیر می‌شود که کمی الکلی است و طعم ترش و شیرین دارد. با این حال، برای تهیه باهالینا، باهال را با پارچه صاف می‌کنند تا رسوبات (لاگ) آن گرفته شود و سپس آن را به یک کوزه جدید منتقل می‌کنند. | ## بخش 3: باهالینا | این کار روزانه به مدت سه ماه تکرار می‌شود تا اطمینان حاصل شود که باهالینا به سرکه نارگیل تخمیر نمی‌شود. قبل از آماده شدن برای مصرف، حداقل به مدت دو ماه در انبارهای خنک نگهداری شود یا در اعماق زمین نگهداری شود. گاهی به عنوان «نوشیدنی فقرا» شناخته می‌شود، نه به دلیل کیفیت آن، بلکه به دلیل ارزان بودن آن در مقایسه با نوشیدنی‌های الکلی تجاری. باهالینا که از سه تا پنج سالگی رسیده باشد معمولاً ترجیح داده می‌شود زیرا طعم ملایم‌تری دارد. باهالینا معمولاً با نوشابه‌های گازدار مخلوط می‌شود که طعم شیرین‌تری به آن می‌دهد و یادآور شراب قرمز است. | ## جمع‌بندی | باهالینا به همراه توبا، باهال و سایر نوشیدنی‌های الکلی سنتی فیلیپینی هر ساله در ویسایای شرقی در یک رویداد چشیدن شراب با عنوان «اکتوبافست» جشن گرفته می‌شود.
موضوع مقاله: وزارت بهداشت جمهوری قزاقستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وزارت بهداشت جمهوری قزاقستان | مقدمه: وزارت بهداشت جمهوری قزاقستان (MH RK) یکی از نهادهای اجرایی مرکزی وزارتخانه در سطح کابینه در قزاقستان است. | ## بخش 1: وزارت بهداشت جمهوری قزاقستان | این وزارتخانه مسئولیت مدیریت و، در چارچوب قوانین مربوطه، هماهنگی بین‌بخشی در زمینه بهداشت عمومی، آموزش پزشکی و داروسازی را بر عهده دارد. در تاریخ ۶ اوت ۲۰۱۴، با صدور فرمان رئیس‌جمهور قزاقستان با عنوان «دربارهٔ اصلاحات مدیریت عمومی جمهوری قزاقستان»، نام این نهاد به «وزارت بهداشت و توسعه اجتماعی» تغییر یافت. اما بعداً در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷ دوباره تأسیس شد این وزارتخانه بالاترین وزارتخانه دولتی مسئول سلامت است. تاریخچه وزارت بهداشت و درمان بر اساس وزارت بهداشت و درمان جمهوری سوسیالیستی قزاقستان تأسیس شد. | ## بخش 2: وزارت بهداشت جمهوری قزاقستان | در اکتبر ۱۹۹۷، سازماندهی مجدد وزارتخانه‌ها در کابینه وزیران نورلان بالگیمبایف انجام شد. این وزارتخانه جدید پس از اتحاد با چندین ساختار دولتی دیگر، نام وزارت آموزش، فرهنگ و بهداشت را دریافت کرد که کریمبک کوشربایف وزیر آن شد. و واسیلی دیویاتکو رئیس کمیته بهداشت وزارت آموزش، فرهنگ و بهداشت جمهوری قزاقستان شد. در سال ۱۹۹۹، پس از یک سازماندهی مجدد دیگر، این نهاد اجرایی مرکزی به وزارت بهداشت، آموزش و ورزش تغییر نام داد. | ## بخش 3: وزارت بهداشت جمهوری قزاقستان | در نوامبر ۱۹۹۹، این وزارتخانه به وزارت آموزش و علوم، به ریاست کوشربایف، تغییر نام داد. در حالی که بخش بهداشت به یک ساختار جداگانه تبدیل شد که آژانس جمهوری قزاقستان برای مراقبت‌های بهداشتی بود. این وزارتخانه تا ۶ اوت ۲۰۱۴ ادامه داشت، جایی که با وزارت کار و حمایت اجتماعی ادغام شد و وزارت بهداشت و توسعه اجتماعی را تشکیل داد. تامارا دویسِنووا، وزیر سابق کار و حمایت اجتماعی، به عنوان وزیر منصوب شد و سالیدات کایربِکوا، وزیر بهداشت، به عنوان معاون اول وزیر این نهاد دولتی جدید منصوب شد. | ## جمع‌بندی | بر اساس فرمان رئیس‌جمهور جمهوری قزاقستان مورخ ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷، وزارت بهداشت و توسعه اجتماعی بار دیگر به دو وزارتخانه مستقل تقسیم شد.
موضوع مقاله: خاک آبدار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خاک آبدار | مقدمه: خاک آبدار خاکی است که به‌طور همیشگی یا فصلی از آب اشباع‌شده و در نتیجهٔ شرایط بی‌هوازی مانند آنچه در تالاب‌ها یافت می‌شود، ایجاد می‌کند. | ## بخش 1: خاک آبدار | این موضوع مهم است زیرا ریشه‌های گیاهان تنفس می‌کنند (یعنی اکسیژن و کربوهیدرات مصرف می‌کنند و در عین حال دی‌اکسید کربن آزاد می‌کنند) و باید هوای کافی - به‌ویژه اکسیژن - در خاک وجود داشته باشد تا از بیشتر شکل‌های حیات خاک پشتیبانی کند. هوا معمولاً توسط نیروهایی مانند تغییر فشار اتمسفر، عمل شستشوی آب باران و با انتشار ساده از طریق روزنه‌های به هم پیوسته حرکت می‌کند. علاوه بر ریشه گیاهان، بیشتر میکروارگانیسم‌های خاک برای زنده ماندن به اکسیژن نیاز دارند. | ## بخش 2: خاک آبدار | این امر دربارهٔ جانوران شناخته‌شده‌تر خاک مانند مورچه‌ها، کرم‌های خاکی و موش‌های کور نیز صادق است. وقتی خاک از آب اشباع می‌شود، انتشار گاز در خاک کند می‌شود (حدود ۱۰۰۰۰ برابر کندتر)، زیرا هیچ گذرگاه بازی برای عبور هوا وجود ندارد. وقتی سطح اکسیژن محدود می‌شود، رقابت شدیدی بین شکل‌های حیاتی خاک برای اکسیژن باقی‌مانده ایجاد می‌شود. | ## بخش 3: خاک آبدار | وقتی این محیط بی‌هوازی برای مدت طولانی در طول فصل رشد ادامه یابد، واکنش‌های زیست‌شناختی و شیمیایی کاملاً متفاوتی در مقایسه با خاک‌های هوازی شروع به تسلط می‌کنند. در خاک‌هایی که اشباع با آب درازمدت است و برای سال‌های زیادی تکرار می‌شود، معمولاً خواص منحصر به فردی در خاک ایجاد می‌شود که می‌توان آنها را در مزرعه تشخیص داد. خاک‌هایی با این خواص منحصر به فرد، خاک‌های آبدار نامیده می‌شوند و اگرچه ممکن است بخش نسبتاً کوچکی از چشم‌انداز را اشغال کنند، اما عملکردهای مهم خاک را در محیط حفظ می‌کنند. | ## جمع‌بندی | گیاهانی که در خاک‌های هیدریک یافت می‌شوند اغلب دارای آئرنشیم، فضاهای داخلی در ساقه‌ها و ریزوم‌ها، هستند که امکان انتقال اکسیژن اتمسفری به منطقه ریشه‌زایی را فراهم می‌کنند.
موضوع مقاله: تولید تنباکو در فیلیپین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تولید تنباکو در فیلیپین | مقدمه: تاریخچه تنباکو در سال ۱۵۹۲ به فیلیپین آمد، زمانی که کشتی اسپانیایی گالئون سن کلمنته با ۵۰ کیلوگرم بذر تنباکوی کوبایی که بخشی از مسیر تجاری مانیل-آکاپولکو بود، وارد مانیل شد. | ## بخش 1: تولید تنباکو در فیلیپین | با آب و هوایی مشابه منطقه ووئلتا آباخو در پینار دل ریو، کوبا، این محصول شروع به شکوفایی کرد و منبع درآمد جدیدی به اسپانیا معرفی شد. در ابتدا، با کشاورزان تنباکو منصفانه رفتار می‌شد، اما در نهایت، به دلیل سوءاستفاده‌هایی که اسپانیایی‌ها از آنها کردند و مجبور به کشت این محصول شدند، از تنباکو بیزار شدند. این انحصار نه تنها مردم، به ویژه ساکنان شمال و کاگایان، را مجبور به کشت تنباکو کرد، بلکه آنها را مجبور کرد بیش از آنچه زمینشان می‌توانست تولید کند، تولید کنند. تا زمان معرفی مجدد آن در اوایل دهه ۱۹۰۰، تنباکو برای مصرف خانگی و توسط کسانی که سیگار کشیدن را یادگرفته بودند، کشت می‌شد. دهه پس از به رسمیت شناختن استقلال فیلیپین، بازگشت صنعت دخانیات به جایگاه اقتصادی برجسته در منطقه ایلوکوس را رقم زد. | ## بخش 2: تولید تنباکو در فیلیپین | پس از خواندن مجموعه‌ای از مقالات ویژه از ماکسیمو سولیون که توضیح می‌داد چرا تنباکوی ویرجینیا در خاک ایلوکوس به خوبی رشد می‌کند، هری استون‌هیل، تاجر، متقاعد شد که سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در بازسازی این صنعت انجام دهد و شرکت خشک کردن و پخت تنباکوی فیلیپین (PTFCRC) را در سال ۱۹۵۱ تأسیس کند و کشاورزانی را از سراسر منطقه ۱ برای تولید تنباکو استخدام کند. کیسز، نماینده کنگره از حزب اتحادیه، لایحه‌ای را برای «محدود کردن واردات برگ تنباکوی خارجی» ارائه کرد که در نهایت توسط رئیس‌جمهور الپیدیو کویرینو به عنوان قانون جمهوری ۶۹۸ امضا شد این امر به سرمایه‌گذاری‌های استون‌هیل اجازه داد تا سود قابل توجهی کسب کنند، و صنعت محلی تازه بازسازی شده شکوفا شود. استون‌هیل یک دهه بعد، در دهه ۱۹۶۰، به دلیل فرار مالیاتی و رشوه‌خواری به مقامات دولتی، در آنچه که بعدها رسوایی استون‌هیل نامیده شد، تبعید شد، اما صنعت دخانیات به رشد خود ادامه داد. فصل کشت برلی و بومی از حدود اواسط نوامبر و تا ژوئن (برلی) و ژوئیه (بومی) آغاز می‌شود. برای عمل‌آوری برگ‌ها، کشاورزان سنتی تنباکو از روش‌های خشک کردن در هوا یا خشک کردن در آتش استفاده می‌کنند، در حالی که برخی دیگر از روش خشک کردن در دودکش استفاده می‌کنند. | ## بخش 3: تولید تنباکو در فیلیپین | حجم تولید و قیمت گذاری طبق گزارش اداره ملی دخانیات در سال ۲۰۱۹، تولید تنباکو برای هر نوع به شرح زیر است: ویرجینیا با ۲۱٬۳۲۲٬۸۷۸٫۶۷ کیلوگرم یا ۴۵٫۷۹٪ از کل حجم، بومی با ۱۱٬۶۳۲٬۵۰۷٫۱۶ کیلوگرم یا ۲۴٫۹۸٪ از کل، و برلی با ۱۳٬۶۱۶٬۲۸۹٫۲۳ کیلوگرم یا ۲۹٫۲۴٪ از کل حجم. در سال ۲۰۲۱، تولید تنباکو ۶ درصد (۴۶٫۲۸ میلیون کیلوگرم) کاهش یافت که کمتر از تولید سال ۲۰۲۰ با ۴۹٫۱۷ میلیون کیلوگرم بود. در مجموع ۲۶۶۲۸ هکتار در این سال‌های زراعی، عمدتاً در هفت استان اصلی تولیدکننده تنباکو، زیر کشت تنباکو رفت. آن تی ای قیمت‌های پایه را بر اساس درجه برگ تعیین می‌کند: ویرجینیا - ای ای (زیاد)، ای، بی، سی، دی، ای، اف۱، اف۲، یا آر (رد) برلی- ای، بی، سی، ای، اف اف و آر بومی - معدل بالا، متوسط ۱، متوسط ۲، ضعیف ۱ و ضعیف ۲. | ## جمع‌بندی | +حداقل قیمت کف هر نوع دخانیات (۲۰۱۷–۲۰۱۸) درجه ویرجینیا درجه برلی درجه بومی آ.ای.