موضوع مقاله: کوه‌های رون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوه‌های رون | مقدمه: کوه‌های رون (به آلمانی: Rhön) گروهی از کوه‌های کم‌ارتفاع در مرکز آلمان هستند که در اطراف منطقه مرزی بین ایالت‌های هسن، بایرن و تورینگن واقع شده‌اند. | ## بخش 1: کوه‌های رون | خاستگاه‌ها اغلب تصور می‌شود نام «رون» (Rhön) از واژه سلتی raino (=تپه‌ای) گرفته شده باشد، اما تفاسیر متعدد دیگری نیز ممکن است. سوابق راهبان در صومعه فولدا مربوط به قرون وسطی، منطقه اطراف فولدا و همچنین بخش‌های دورتر رون را با نام بوخونیا (Buchonia)، سرزمین جنگل‌های باستانی راش توصیف می‌کنند. جغرافیا موقعیت رون که در داخل ایالت‌های هسن، بایرن و تورینگن قرار دارد، از شمال غرب به کنول (Knüll)، از شمال شرق به جنگل تورینگن، از جنوب شرق به گرابفلد (Grabfeld)، از جنوب به فرانکن سفلی، از جنوب غرب به جنگل اسپیسارت (Spessart) و از غرب به فوگلسبرگ محدود می‌شود. این نام ریشه‌های تاریخی اصیل دارد: «رون پیشین» از دیدگاه تورینگن، کوهپایه‌ها (یا بخش جلویی) منطقه کوهستانی را تشکیل می‌دهد. در این چشم‌انداز با شیب ملایم، کوه‌های گنبدی‌شکل منفرد متعددی در هر دو طرف مرز هسن و تورینگن و همچنین در برخی مکان‌ها در بایرن سر برآورده‌اند. → نقشه‌های آنلاین برگه‌نقشه‌هایی که با ستاره (*) مشخص شده‌اند تاکنون در فهرست گنجانده نشده‌اند. فلات‌های مرتفع آن با ارتفاعاتی که از شروع می‌شوند، با بازالت جامد پوشیده شده‌اند. رون بلند یک واحد اصلی منطقه طبیعی در ارتفاعات شرق هسن است؛ مناطق طبیعی را ببینید. این کوه نقطه مرتفع اصلی در فلات «رون طولانی» را تشکیل می‌دهد که به سمت شمال شرق از روی اشتیرن‌برگ تا النبوگن (شنیتسرزبرگ) امتداد می‌یابد، بدون اینکه از زمین‌های پست قابل توجهی عبور کند. بازالتِ این کوه نیز منطقه وسیعی را می‌پوشاند، اما در برخی نقاط توسط ماسه‌سنگ بونتر و موشل‌کالک گسسته شده است؛ به‌ویژه کوپن‌های (Kuppen) بازالتی وایهربرگ (، شمال غرب) و ارن‌برگ (، شمال شرق) که اندکی از بقیه جدا افتاده‌اند. بین انتهای شمال شرقی «رون واسرکوپه» در ارن‌برگ و فلات «رون طولانی» (Long Rhön) که از هایدل‌شتاین تا کمی آن‌سوتر از اشتیرن‌برگ امتداد دارد، دره بالای اولستر قرار گرفته است. «رون طولانی» به سمت جنوب غربی در امتداد خط‌الرأس اصلی (حوضه آبریز) تا خط‌الرأس دامرزفلد کشیده می‌شود. این خط‌الرأس به وضوح باریک‌تر از «رون طولانی» است و لایه بازالتی آن چندین بار قطع شده است. در جنوب هایدل‌شتاین و هوهه هوله، سردرهٔ باریکِ دره برند (Brend valley) در نزدیکی بیشفزهایم آن در رون، مرز با گروه کوهستانی دیگری از «رون بلند» به نام «گروه کروزبرگ» را تشکیل می‌دهد که شامل آرنزبرگ و کروزبرگ است. این رودخانه که یک سردره (valley head) عریض و عمیق را تشکیل می‌دهد و توسط خط‌الرأس دامرزفلد احاطه شده، به سمت جنوب غربی جریان دارد. در سوی دیگر دره زین و در جنوب غربی گروه کروزبرگ، کوه‌های سیاه قرار دارند که شامل شوارتسن‌برگ (فویربرگ، ) و توتنانس‌برگ می‌شوند. این کوه‌ها توسط دره باریکِ بالادست رود پریمیش، موسوم به «کلرزباخ»، از گروه کروزبرگ جدا شده‌اند. منطقه شیب شرقی رون طولانی به وضوح با خط‌الرأس‌های نام‌برده متفاوت است و منطقه گذار از «رون بلند» به منطقه موشل‌کالکِ «گوی ملریش‌شتات» (Mellrichstädter Gäu)، بخش شرقی فلات‌های ورا گوی، را تشکیل می‌دهد. گنبدهای منفردی از بسترهای رو به پایینِ تریاس در شرقِ پوشش بازالتیِ یکپارچهٔ «رون طولانی» در میان‌رودان شاخه‌های رود زاله فرانکن، بین رودهای برند و شتروی (Streu)، سر برآورده‌اند؛ به‌ویژه گانگولفس‌برگ و روتر کوپه . منطقه آموزشی ویلدفلکن که مساحتی بالغ بر (معادل تقریباً یک چهارم «رون بلند») را می‌پوشاند، برای عموم قابل دسترسی نیست. کوه‌ها و تپه‌های گنبدی‌شکل منفرد متعددی تا ارتفاع بر فراز دره‌ها برافراشته شده‌اند که پوشش بازالتی آن‌ها در مناطق قله متمرکز است و برخلاف «رون بلند»، تمام چشم‌انداز را نمی‌پوشاند. این گنبدها یا کوپن‌ها، کُنده‌های آتشفشانهای سابق یا دودکش‌های آتشفشانی هستند که به شدت هوازده شده‌اند. میان مخروط‌های نوک‌تیز و گنبدهای پهن، فلات‌های کوچک بسیاری قرار دارند که به‌ویژه در «رون پیشین» رایج هستند. بر روی پایه‌ای از ماسه‌سنگ بونتر میانی، توالی‌های چینه‌شناسی از بونتر بالایی (روت)، موشل‌کالک و کوپر قرار گرفته‌اند؛ که دو سنگ آخر تنها در جاهایی باقی مانده‌اند که توسط صفحه‌ای از بازالت در لایه بالایی محافظت شده باشند. این منطقه طبیعی از کوه پهن و هرمی‌شکل پلس به سمت شمال شرق تا مسافتی دور در ماسه‌سنگ بونتر «تپه‌های شتات‌لنگس‌فلد» که به سمت رود ورا سرازیر می‌شوند، امتداد می‌یابد. در غرب، دره میانی فلدا مرزی طبیعی بین کالتنزوندهایم در جنوب و پایینِ درمباخ در شمال تشکیل می‌دهد. | ## بخش 2: کوه‌های رون | این منطقه طبیعی از شهرک آورزبرگ در جنوب، که نام منطقه از آن گرفته شده، تا مرز با رون طولانی در النبوگن کشیده شده است. در شمال شرقیِ این منطقه، کوپنِ برجستهٔ بایر به ارتفاع می‌رسد، اما شمالی‌ترین قله آن، کوه محبوب برای تماشای مناظر یعنی اوخزن‌برگ (Oechsen) است. این منطقه در شمال، جایی که حومه شهر توسط جنگل زویلینگس‌والد محصور شده، در زویس‌برگ به ارتفاع می‌رسد. در منتهی‌الیه جنوب شرقی، ارتفاعات حتی بیشتر می‌شوند، جایی که هابل‌برگ در غرب تان (رون)، روبروی آورزبرگ و در شمال آن قرار گرفته است. در شمال و جنوبِ این «کگل‌شپیل» (به معنای ستون‌های بازی بولینگ)، بیشترِ کوپن‌ها در این منطقه طبیعی نیز به صورت ردیفی در امتداد حوضه آبریز بین رودهای ورا و فولدا و همچنین بین اولستر و هاونه قرار گرفته‌اند. در غرب، آن‌ها در فلات هاونه کاملاً به رود هاونه نمی‌رسند؛ در جنوب، دره نوست در پایین‌دست هوفبیبر یک مرز طبیعی را تشکیل می‌دهد. در اینجا نیز پرتگاه‌های کوپر وجود ندارند و حتی موشل‌کالک تنها به صورت جزیره‌ای در اطراف گنبدهای منفرد دیده می‌شود. اکثریت مخروط‌های بازالتی و فونولیت مستقیماً بر روی ماسه‌سنگ‌های «بونتر میانی» قرار گرفته‌اند. مخروط فونولیتی میلس‌بورگ تنها کوه در «رون کوپن» است که از مرز ۸۰۰ متر عبور می‌کند. حتی ارتفاع نالن‌برگ بزرگ در جنوب رود فولدا، در سایر بخش‌های منطقه قابل دسترسی نیست. در جنوب غربی، این منطقه توسط ماسه‌سنگ صخره‌ای «هوهر کامر» (Hoher Kammer) محدود می‌شود که از ارتفاعات خط‌الرأس دامرزفلد (تا ) سرازیر می‌شود. دره‌های شماله زین (زین باریک) و زین پهن (Breiter Sinn) که به سمت جنوب غربی می‌روند، این منطقه طبیعی را که به وضوح ناهمگن‌تر از سایر رشته‌های «رون کوپن» است، به سه بخش تقسیم می‌کنند. در غرب، فلات‌های ناهموار دیاباز و بازالت به لندرکن تبدیل می‌شوند، در حالی که شمال شرقیِ آورزبرگ کوچک (حدود ) به خط‌الرأس دامرزفلد منتهی می‌شود. در بین فلات‌ها و خط‌الرأس‌های ناهموارتر، نفوذی‌های بازالتی با گنبد ملایم وجود دارند که به‌ویژه در جنوب شرقی، سمت چپ رود زین در نزدیکی باد بروکنوا سر برآورده‌اند. رودها رودخانه‌های زیر از کوه‌های رون سرچشمه می‌گیرند یا از کنار و میان آن‌ها عبور می‌کنند (طول‌ها در پرانتز آمده است): زاله فرانکن (Fränkische Saale) – در گرابفلد سرچشمه می‌گیرد، از جنوب شرقی رون می‌گذرد، به سمت جنوب غربی جریان می‌یابد و به رود ماین می‌ریزد و بنابراین متعلق به حوضه آبریز رود راین است. دره زاله فرانکن در منطقه اطراف باد نوی‌اشتات آن در زاله بخشی از مرز جنوب شرقی رون با گرابفلد را تشکیل می‌دهد. شتروی (Streu) – در رون در دامنه‌های جنوبی النبوگن سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب به زاله فرانکن می‌ریزد. برند – در بیشفزهایم آن در رون در رون سرچشمه می‌گیرد، به سمت جنوب شرقی به زاله فرانکن می‌ریزد. پریمیش – از چشمه‌های متعدد بین کروزبرگ و کوه‌های سیاه سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب شرقی به زاله فرانکن می‌رود. تولبا – در پلاتزر کوپه در رون سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب به زاله فرانکن می‌ریزد. زین – در رون در نزدیکی ویلدفلکن سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب به زاله فرانکن می‌ریزد. رود ورا – در مرز بین جنگل تورینگن و ارتفاعات تورینگن سرچشمه می‌گیرد، از کنار رون به سمت شمال شرقی می‌گذرد و به سمت شمال جریان می‌یابد. حضور منطقه‌ای سلت‌ها به خوبی اثبات شده است و یک شهر مهم سلتی در میلس‌بورگ وجود داشته است. بسیاری از نام‌های مکان‌ها، کوه‌ها و مراتع در رون احتمالاً ریشه در واژگان سلتی دارند. این اصطلاح توسط رومی‌ها در دوران باستان پسین ابداع شد و جنگل راش باستانی در رون و رشته‌کوه‌های کم‌ارتفاع همسایه یعنی اسپیسارت و فوگلسبرگ را توصیف می‌کرد. به دلیل دید وسیع از کوه‌های رون، این کوه‌ها در قرون وسطی به مکان‌هایی برای قلعه‌های واقع بر تپه‌ها تبدیل شدند. | ## بخش 3: کوه‌های رون | این قلعه برای نظارت و حفاظت از عبور و مرور در جاده باستانی آنتسانویا (Antsanvia) و همچنین محافظت از روستاهای دره هاونه مورد استفاده قرار می‌گرفت. رون همچنین بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۷ خانه جامعه مسیحی معروف به «برودرهوف» (Bruderhof) بود، تا زمانی که توسط آزار و اذیت نازی‌ها منحل شد. ذخیره‌گاه زیست‌کره در سال ۱۹۹۱، یونسکو بخش‌هایی از رون را به دلیل اکوسیستم منحصربه‌فرد کوهستانی‌اش به عنوان برنامه انسان و زیست‌کره اعلام کرد. پوشش گیاهی و جانوری در نتیجهٔ جغرافیا و زمین‌شناسی منطقه، رون ناحیه‌ای با تعداد زیستگاه و گونه‌های بالاتر از میانگین است. اما انسان نیز با ایجاد یک چشم‌انداز فرهنگی غنی، زیستگاه‌های ثانویه ارزشمندی را به وجود آورده است. پوشش گیاهی طبیعی آن احتمالاً تحت تسلط جنگل‌های راش با گروه‌های پراکنده از سایر درختان بوده است، اما امروزه درختان راش بسیار کاهش یافته‌اند. تعداد کمی از این جنگل‌های باستانی به عنوان عناصر اصلی ذخیره‌گاه زیست‌کره رون شناسایی شده‌اند. جنگل‌های راش مرتفع‌تر، زیستگاهی برای گونه‌های گیاهی نادر و گاه منزوی مانند شیرتیغک آلپی، گل استکانی بزرگ و علف ماه هستند. پوشش گیاهی جنگل‌های راش کم‌ارتفاع‌تر ترکیبی از گونه‌های کوهستانی و دیگر گونه‌ها را دارد. علاوه بر گل‌های وحشی رایج مانند سوسن سرخ، موگه، جعفری وحشی جنگلی و والک، انواع مختلف ثعلبیان نیز در اینجا شکوفا می‌شوند، از جمله ارکیده‌های گلسر، ریشه مرجانی زرد، آشیانک (ارکیده شبح)، کفش بانوی و ثعلب ارغوانی. تنها مناطق کوچکی از چشم‌انداز رون اساساً باز هستند: خلاش‌های گنبدی (Hochmoore)، برون‌زدهای صخره‌ای و رودهای سنگی. هیچ جنگل سوزنی‌برگ معتدله‌ای به‌طور طبیعی در رون وجود ندارد، اما گونه‌های قابل توجهی از گل‌های وحشی مانند ارکیده کفش بانوی، سفیدبرفی و بوته سوزان در جنگل‌های مخلوط کاج یافت می‌شوند. چشم‌انداز فرهنگی که طی قرن‌ها توسط بشر شکل گرفته نیز دارای تنوع زیادی از زیستگاه‌ها و گیاهان است؛ با این حال، امروزه مناطق وسیع علفزار جزو تهدیدشده‌ترین و شدیداً زیر کشت رفته‌ترین زیستگاه‌ها هستند. گل‌های کمیاب‌تر شامل انواع ابرویی و ارکیده‌های نظامی، ثعلب ارغوانی، ارکیده سوخته، ارکیده بال‌سبز، ارکیده آدم، ارکیده هرمی، ارکیده قورباغه‌ای و ارکیده مارمولکی هستند. شبدر باتلاقی، آلاله سفید، ارکیده مردابی غربی و سنبل باتلاقی در چمنزارهای خیس و مرداب‌های کم‌ارتفاع یافت می‌شوند؛ و گونه‌های بسیار کمیابِ شبدر قهوه‌ای بزرگ، نازک‌برگ مودار (hairy stonecrop) و اسکوروی‌گرس پیرنه در مرداب‌های چشمه‌ایِ «رون بلند» (Hohe Rhön) دیده می‌شوند. علاوه بر پستانداران رایج‌تر مانند شوکا، روباه، رودک، خرگوش اروپایی و گراز، پستانداران کوچک‌تری مانند موش زمستان‌خواب معمولی، حشره‌خوار آبی معمولی و حشره‌خوار آبی مدیترانه (حشره‌خوار آبی میلر) نیز حضور دارند. پرندگانی که در اینجا دیده می‌شوند شامل سیاه‌خروس سیاه، قرقاول‌ها، لک‌لک سیاه، شاه‌بوف‌ها، یلوه حنایی، سنگ‌چشم پشت‌سرخ و دارکوب‌های قهوه‌ای (Wryneck) هستند. برند چتر رون پروژه Dachmarke Rhön (پروژه برند چتر رون) توسط گروه کاری رون اداره می‌شود و هدف آن ترویج یک هویت مشترک برای منطقه رون، ارائه تصویری واحد از منطقه به دنیای خارج و هماهنگ‌سازی اقدامات بازاریابی سه ایالت فدرال مشارکت‌کننده است. پیاده‌گردها برای تقریباً مسیر پیاده‌روی به اینجا می‌آیند و علاقه‌مندان به گلایدررانی از اوایل قرن بیستم جذب این منطقه شده‌اند. پست دیدبانی آلفا - یک پست دیدبانی سابق ایالات متحده در طول جنگ سرد، که اکنون یک بنای یادبود است. این مسیر طول دارد و از بورگزین در ناحیه ماین-اشپسارت آغاز شده، از طریق روس‌باخ (Roßbach)، درای‌شتلتس (Dreistelz)، خانه وورتسبورگ (Würzburger Haus) در فارنزبرگ، کلبه کیسینگر در فویربرگ، کروزبرگ (صومعه)، اوبروایسن‌برون، از میان مورهای قرمز و سیاه، بر روی النبوگن و امبرگ از طریق اوبرالبا، با عبور از بایر به شتات‌لنگزفلد و در نهایت به مقصدش در باد زالزونگن بر روی رود ورا می‌رسد. سایر مسیرهای پیاده‌روی عبارتند از: «راه روستا» (Ortesweg) که با یک مثلث قرمز ۲/۳ پر مشخص شده و از کلاین‌هیلیگ‌کرویتس بر روی میلس‌بورگ به باد نوی‌اشتات آن در زاله می‌رود . «راه زمین‌شناسی در واسرکوپه» «راه طبیعت آورزبرگ» در نزدیکی هیلدرس «راه پیش‌ازتاریخ میلس‌بورگ» ۱۰ مسیر پیاده‌روی دایره‌ای در تالائو (Thalau)؛ در مجموع . علاوه بر این، مسیرهای زیر از رون عبور می‌کنند: «راه ماین-ورا» (Main-Werra Weg) از گموندن آم ماین بر روی کروزبرگ و واسرکوپه به فاشا، مشخص‌شده با سر پیکان قرمز . مسیر پیاده‌روی طولانی اروپایی شماره ۳ از طریق فولدا به ملریش‌اشتات، مشخص‌شده با صلیب آبی. | ## جمع‌بندی | مسیر پیاده‌روی طولانی اروپایی شماره ۶ از طریق هونفلد، گرسفلد (رون) به باد کنیگسهوفن ایم گرابفلد، مشخص‌شده با صلیب سفید در زمینه آبی.