موضوع مقاله: هامبرت دوم، کنت ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هامبرت دوم، کنت ساووی | مقدمه: پیشینه به گفته مورخ ساموئل گویچنون، اومبرتو پسر ارشد مارکیز تورین، کنت ساووی و کنت آئوستا و مورین، آمادئوس دوم، و جوآنا از ژنو، همسر جنوا، همسر ژِرِلا دوم، کنت او بود. | ## بخش 1: هامبرت دوم، کنت ساووی | آمدئو دوم ساووا، همیشه طبق گفته ساموئل گیشنون، پسر دوم کنت موریانا، کنت آئوستا و کیابلس، اودونه و مارگراوین تورین و شوش، آدلاید بود که از خاندان آردوینیچی‌تبار بود و طبق گفته ساموئل گیشنون، دختر مارگراو تورین و شوش، اولدریکو مانفردی دوم و کنتس برتا دگلی اوبرتنگی بود که طبق گفته مورخ لودوویکو آنتونیو موراتوری، دختر اوبرتو دوم، مارگراو میلان، تورتونا و جنوا بود. زندگی‌نامه در ۹ آگوست ۱۰۷۸، عمویش، مارکی تورین، کنت ساووی و کنت آئوستا و موریانا، پتر اول، درگذشت، همان‌طور که مورخ سی. به گفته مورخ و تبارشناس مجارستانی، شابولکس د واجای، در کتاب «استودیوس ژنئالوجیکوس، هرالدیکوس وای نوبیلیاریوس»، هنگام صحبت از ملکه برتا از آراگون، او اظهار می‌کند که مرگ پتر خشونت‌آمیز بوده است (با او مشورت نشده است). پس از مرگ پتر، مسئله جانشینی بین دختر پتر، اگنس، و برادر پتر، پدرش، آمادئوس، مطرح شد. به نظر می‌رسد که این مسئله طبق قانون سالیک حل شده است، همان‌طور که مورخ دومنیکو کاروتی نیز در کتاب «کنت اومبرتو اول (بیانکامانو) و شاه آردوینو: تحقیقات و اسناد» به آن اشاره کرده است. با این حال، حکومت پدرش، آمادئوس دوم، اسمی بود، زیرا حکومت همچنان در دست مادرش، مادربزرگ اومبرتو، آدلاید، باقی ماند، تا جایی که مورخ فرانسوی، ویکتور فلور دو سنت ژنیس، در کتاب «تاریخ ساووا»، از آمادئوس دوم با نام آدلائو یاد می‌کند. پدرش، آمادئوس دوم، در سال ۱۰۸۰ درگذشت و در کلیسای جامع سن جیووانی دی موریانا در ساووا به خاک سپرده شد. کمیته ثبت احوال مرگ آمادئوس را در ۲۶ ژانویه (هفتم فوریه، مصادف با آمدئوس دو سابودیا) گزارش می‌دهد. | ## بخش 2: هامبرت دوم، کنت ساووی | ویکتور فلور دو سنت ژنی، در کتاب «تاریخ ساوا»، مرگ آمادئوس را در اواخر قرن، حدود سال ۱۰۹۷ گزارش می‌دهد و در یادداشت پیوست، یادآوری می‌کند که مورخان مختلف، مرگ آمادئوس را حتی قبل از سال ۱۰۸۰ ذکر کرده‌اند. در نهایت، او به یاد می‌آورد که مورخ فرانسیسکوس گیلیمانی، در کتاب «د هلوتیا»، آمادئوس را به عنوان یکی از شرکت‌کنندگان در اولین جنگ صلیبی پس از برادر پادشاه فرانسه، فیلیپ اول، هیو کبیر و گادفری بویون، ذکر می‌کند. اومبرتو، که هنوز کودک بود، تحت عنوان اومبرتو دوم، تحت نیابت مادربزرگش، آدلاید، جانشین آمادئوس دوم شد، که او نیز به همراه فردریک مونتبلیار، شوهر خواهرزاده‌اش، اگنس ساووی (دختر پسرش پیتر اول)، بر مستعمرات ایتالیا حکومت می‌کرد. مادربزرگ موفق شد مستعمرات ایتالیا را گسترش دهد؛ در واقع گزارش می‌دهد که در سال ۱۰۹۱، همان سال با مرگ کنتس آدلاید، در ماه مارس، شهر آستی بخشی از فرمانروایی او بود. کنت‌های ساووی بار دیگر مرگ آدلاید را در دسامبر ۱۰۹۱ با دو آگهی درگذشت متفاوت گزارش می‌کند: در ۲۵ دسامبر و در ۱۹ دسامبر. پس از مرگ مادربزرگش، امبرتو با اموالی در ساووی، شهرستان آئوستا و در منطقه مارکیز تورین، دره شوش باقی ماند. بقیه مارکیز نزد وارثان فدریکو دی مونتبلیار، آخرین مارکیز تورین، رفتند، که باید از تهاجم آلمان به دستور امپراتور هنری چهارم که در سال ۱۰۹۲، مارس تورین را مجدداً تصاحب کرد، رنج می‌برد. در همان زمان، برادرزاده آدلاید (پسر خواهرش برتا)، بونیفاسیو دل واستو (که با آلیس، دختر پیتر اول ساووی ازدواج کرده بود)، نیز به سرزمین‌های ساووی حمله کرد و ادعای تسلط بر مارس تورین را مطرح کرد. | ## بخش 3: هامبرت دوم، کنت ساووی | حمله نیروهای آلمانی به ادعاهای وارثان فردریک پایان داد، اما دولت اومبرتو دوم را تضعیف کرد. در خاطراتی برای تاریخ کلیسایی اسقف‌نشین‌های ژنو نوشته مورخ ساوایی، ژوزف آنتوان بسون، سه سند وجود دارد که در آنها از هامبر یاد شده است: اومبرتو دوم بر حکومتی حکومت می‌کرد که مصمم به بازپس‌گیری سرزمین‌های از دست رفته در طول تهاجمات بود. با این حال، او در سنین جوانی درگذشت، بدون اینکه هرگز بتواند قلمروهای متعلق به مادربزرگش را بازپس گیرد. در سند شماره پنجم از کمیته رگستا سابودیه، اومبرتو خود را اینگونه تعریف می‌کند (اومبرتوس موریاننسیس می‌آید و ایتالیا مارشیو). سایر اسناد از کمیته رگستا سابودیه به حضور و فعالیت اومبرتو بین سال‌های ۱۰۹۸ تا ۱۱۰۳ گواهی می‌دهند. با وجود سرزمین‌های از دست رفته متعدد، او موفق شد دره شوش را تحت اختیار خود درآورد، که برای کنترل ترافیک ویا فرانسیسگنا از طریق گذرگاه مونت سنیس بسیار مهم بود. این امر به او اجازه داد تا اولین ضرابخانه ساووی را در شوش تأسیس کند و سکه‌های سگوزینی را ضرب کند. | ## جمع‌بندی | در ۱۹ سپتامبر او را در کلیسای جامع موتیه، در ساووا، در ورودی تارنتایز به خاک سپردند.