موضوع مقاله: مورخان نوین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مورخان نوین | مقدمه: این اصطلاح در سال ۱۹۸۸ توسط بنی موریس، یکی از برجسته‌ترین مورخان نوین، ابداع شد. | ## بخش 1: مورخان نوین | درک تاریخ‌نگاری جدید با انتشار آثار چهار دانشمند در دهه ۱۹۸-ظهور کرد: بنی موریس، ایلان پاپه، اوی شلایم و سیمها فلاپان. برخی از نتیجه‌گیری‌های آن‌ها در ایدئولوژی سیاسی پسا صهیونیست‌ها گنجانده شده‌است. نظرات سیاسی مورخان منفرد است، و هرکدام در دوره‌های متفاوتی از تاریخ اسرائیل تخصص دارند.. استدلال‌های اصلی اوی شلایم اختلافات مورخان نوین را با آنچه وی «تاریخ رسمی» خواند، با عبارات زیر شرح داد: در نسخه تاریخ رسمی گفته شده که انگلیس سعی داشت مانع ایجاد دولت یهود شود. مورخان نوین ادعا کردند که اتفاقاً انگلیس سعی در جلوگیری از ایجاد کشور فلسطین داشته‌است نه اسرائیل. مورخان نوین گفتند که مقصر اصلی «بن‌بست» اسرائیل است.پاپه می‌گوید رهبران صهیونیست قصد داشتند اکثر اعراب فلسطینی را جابجا کنند. بر اساس گزارش مورخان نوین، اسرائیل و کشورهای عربی هردو در قبال درگیری اعراب و اسرائیل و وضعیت اسرائیل فلسطین سهیم هستند. تأثیر بر روایت تاریخی سنتی اسرائیل و افکار عمومی میشال بن‌ژوزف هیرش، استدلال می‌کند که قبل از ظهور مورخان نوین، اسرائیلی‌ها روایت تاریخی یک طرفه‌ای از شرایط منجر به ایجاد مشکل آوارگان فلسطینی داشتند و هرگونه روایت متقابل دیگر ممنوع بود. «به گفته بن ژوزف هیرش، نتیجه‌گیری مورخان نوین و بحث گسترده‌ای که آن‌ها راه انداختند، این تابو تمام‌شد و دیدگاه به مشکل آوارگان فلسطینی و علل آن را در اسرائیل تغییر داد.» بن یوزف هیرش می‌گوید تاریخ‌نگاری سنتی اسرائیلی این‌طور روایت می‌کند که از سال ۱۹۴۸ تا اواخر دهه ۱۹۹۰ اعراب سبب آوارگی فلسطینیان بودند. او می‌گوید که استدلال‌های مورخان نوین این روایت را به‌طور قابل توجهی به چالش کشید و منجر به بحث گسترده‌ای در دانشگاه و در گفتمان عمومی گسترده‌تر، از جمله روزنامه‌نگاران و ستون‌نویسان، سیاستمداران، شخصیت‌های عمومی و عموم مردم شد. بن ژوزف هیرش بر این باور است که از اواخر دهه ۱۹۹۰تغییر قابل توجهی در نحوه نگرش به مسئله آوارگان فلسطینی در جامعه اسرائیل رخ داده و روایتی پیچیده‌تر مورد پذیرش بیشتر قرار گرفته‌است که این نکته را به رسمیت می‌شناسد که مواردی وجود داشت که نیروهای اسرائیلی فلسطینی‌ها را با اطلاع و مجوز رهبری اسرائیل اخراج کردند. | ## بخش 2: مورخان نوین | بن ژوزف هیرش ویژگی‌هایی را که به کار مورخان نوین و بحث‌های ناشی از آن تغییر می‌دهد، توصیف می‌کند. یک سری برنامهٔ تلویزیونی در سال ۱۹۹۸ به مناسبت پنجاهمین سالگرد اسرائیل از آثار آن‌ها استفاده کرد، همچنین در سال ۱۹۹۹ آثار آن‌ها در کتاب‌های درسی به دانش آموزان پایه نهم معرفی شد.Bronner, Ethan. اوی بیکر، در روزنامه جروزالم پست می نویسد که تأثیر آثار مورخان نوین بر تاریخ درگیری اعراب و اسرائیل «نمی‌تواند اغراق‌آمیز باشد». او می‌گوید که کار مورخان نوین در حال حاضر در دانشگاه جریان اصلی را تصاحب کرده و تأثیر آن‌ها محدود به محافل روشنفکری نبود. وی برای نشان دادن منظور خود تغییراتی در کتاب‌های درسی اسرائیل، اقدامات رهبران سیاسی اسرائیل و تحولات در روند صلح اسرائیل و فلسطین را ذکر می‌کند. انتقاد نوشته‌های مورخان نوین مورد انتقادهای متعددی واقع‌شده‌است، هم از سوی مورخان سنتی اسرائیلی که آنها را به جعل جنایت‌های صهیونیستی متهم می‌کنند، و هم از سوی نویسندگان عرب یا حامی عرب که آنها را متهم به سفیدکردن حقیقت رفتارهای نادرست صهیونیست‌ها می‌کنند. افرائیم کرش آنها را متهم کرده‌است که به س سؤالاتی که به گفته وی بسیار مهم هستند توجه نکرده‌اند: چه کسی جنگ را آغاز کرد؟ در اوایل سال۲۰۰۲، مشهورترین مورخان نوین، بنی موریس، برخی از مواضع سیاسی شخصی خود را علناً معکوس کرد.Morris, 2002 اگرچه هیچ‌یک از نوشته‌های تاریخی خود را پس نگرفته‌است. اوی شلایم در اقدامی پیشگیرانه در ابتدای کتاب جدید خود اظهار می‌دارد که تمرکز او بر سیاست اسرائیل و نقش اسرائیل در روابط با جهان عرب است و بنابراین او نیازی به اسناد عربی ندارد. هر طرح احتمالی اسرائیل، هر سوسو زدن یک ایده دور از ذهن که توسط دیوید بن گوریون و دیگر طراحان اسرائیلی بیان شده‌است، به‌عنوان شواهد قطعی برای برنامه‌های توسعه رژیم‌صهیونیستی به تاریخ راه پیدا می‌کند. پساصهیونیسم برخی از مفسران این نکته را مطرح‌کرده‌اند که تاریخ‌نگاری مورخان نوین از جنبشی موسوم به پساصهیونیسم الهام گرفته و به آن انگیزه داده‌است. | ## بخش 3: مورخان نوین | باروخ کیمرلینگ با انتقاد از تمرکز بر «پساصهیونیسم»، استدلال کرد که بحث در مورد این اصطلاح «مهمل، نیمه حرفه‌ای و عمدتاً سیاسی» است. به‌گفته کیمرلینگ، این اصطلاح به‌طور خودسرانه در مورد هرگونه تحقیق در مورد تاریخ، جامعه یا سیاست اسرائیل که انتقادی بوده یا انتقادی تلقی شود به‌کار رفته‌است. کیمرلینگ این بحث را برای تحقیق در این زمینه‌ها مضر دانست، زیرا تمرکز را از کیفیت و شایستگی بورسیه تحصیلی به این که آیا باید اثر را صهیونیستی یا پساصهیونیستی توصیف کرد منحرف نموده‌است. علاوه بر این، کیمرلینگ تأکید کرد که دانشگاهیان از تحقیقات جدی در مورد موضوعات جدلی منحرف شده‌اند و محیطی که این امر را تقویت می‌کند مانع تحقیقات دانشگاهیان جوانتر می‌شود که از ترس برچسب‌خوردن از سوی یکی از دو اردوگاه در هراسند. بنی موریس «مورخان قدیم» تا سال ۱۹۴۸ به عنوان شرکت کنندگان بزرگسال متعهد در تولد حماسی و باشکوه مشترک‌المنافع یهودی زندگی کردند. بازسازی ۱۹۴۸، بنی موریس، مجله مطالعات فلسطین، جلد۲۷، شماره۲ (زمستان ۱۹۹۸)، ۸۱–۹۵. (رد موریس به کرش) ایجاد درگیری اعراب و اسرائیل، ۱۹۴۷–۱۹۵۱ ، ایلان پاپه (۱۹۹۴) ،. پاکسازی نژادی فلسطین ، ایلان پاپه، وان‌ورلد، آکسفورد:۲۰۰۶ بنی موریس، ۱۹۴۸ ، انتشارات دانشگاه ییل ،۲۰۰۸ ، جنگ برای فلسطین: بازنویسی تاریخ ۱۹۴۸، ویرایش مشترک یوجین روگان و آوی شلم نور ماسالها، "تاریخ جدید، پس صهیونیسم و استعمار نو: نقدی بر" مورخان نوین "اسرائیلی، مطالعات سرزمین مقدس: مجله چند رشته‌ای، جلد ۱۰، شماره ۱ (مه۲۰۱۱): ۱–۵۳.ISSN 1474-9475 . اخراج فلسطینیان: مفهوم "انتقال" در اندیشه سیاسی صهیونیستی، ۱۸۸۲–۱۹۴۸، توسط نور ماسالها. واشینگتن دی سی، IPS، ۱۹۹۲ ، نکبای فلسطین: استعمارزدایی از تاریخ، روایت مناطق زیر دست، بازپس‌گیری حافظه، توسط نور ماسالها. فروپاشی روند صلح اسرائیل و فلسطین، فصلنامه علوم سیاسی، دوره ۱۱۶، شماره۲، تابستان۲۰۰۱. | ## جمع‌بندی | دانیل پولیسار، تحریریه: «تاریخ سازی»، اژر، شماره فصل بهار، ۵۷۶۰ /۲۰۰۰؛ سرمقاله مورخ ۱ فوریه۲۰۰۰ است.