aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: بهینه‌سازی گرگ خاکستری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بهینه‌سازی گرگ خاکستری | مقدمه: بهینه‌سازی گرگ خاکستری (GWO) یک الگوریتم جستجوی کاشف الهام‌گرفته از طبیعت است که رفتار شکار و سلسله‌مراتب اجتماعی گرگ‌های خاکستری در حیات وحش را شبیه‌سازی می‌کند. | ## بخش 1: بهینه‌سازی گرگ خاکستری | این الگوریتم در سال ۲۰۱۴ توسط سیدعلی میرجلیلی معرفی شد و به عنوان یک تکنیک هوش ازدحامی برای حل مسائل بهینه‌سازی به کار می‌رود. ساختار اجتماعی گرگ‌ها در این الگوریتم نقش کلیدی دارد، به طوری که گله توسط یک گرگ آلفا رهبری می‌شود، در حالی که گرگ‌های بتا و دلتا از او پیروی کرده و در فرایند تصمیم‌گیری نقش دارند و گرگ‌های امگا پایین‌ترین رتبه را دارند. این سلسله‌مراتب اجتماعی به تعادل بین کاوش و بهره‌برداری کمک می‌کند و در یافتن راه‌حل‌های بهینه مؤثر است. در الگوریتم GWO، فرایند بهینه‌سازی از سه مرحله اصلی تشکیل شده است: محاصره شکار، شکار کردن و حمله یا حرکت به سمت راه‌حل‌های جدید. در مرحله محاصره، گرگ‌ها موقعیت خود را بر اساس بهترین راه‌حل‌های شناخته‌شده تنظیم می‌کنند. در مرحله شکار، گرگ‌های آلفا، بتا و دلتا به‌طور جمعی مکان شکار را تخمین زده و گله را به سمت بهترین راه‌حل‌ها هدایت می‌کنند. | ## بخش 2: بهینه‌سازی گرگ خاکستری | در نهایت، مرحله حمله زمانی اتفاق می‌افتد که گرگ‌ها به شکار نزدیک شده و تمرکز جستجو بیشتر می‌شود تا همگرایی به سمت راه‌حل بهینه تسریع گردد. در صورتی که نیاز به کاوش بیشتری در فضای جستجو باشد، گرگ‌ها از یکدیگر فاصله می‌گیرند تا از گیر افتادن در بهینه‌های محلی جلوگیری کنند. یکی از مزایای مهم GWO سادگی آن و توانایی در حل مسائل بهینه‌سازی پیچیده با تعداد پارامترهای کنترلی کمتر نسبت به الگوریتم‌های دیگر مانند الگوریتم ژنتیک یا بهینه‌سازی ازدحام ذرات است. کارایی بالای این الگوریتم در یافتن بهینه‌های سراسری، آن را برای کاربردهای مختلفی از جمله بهینه‌سازی سیستم‌های قدرت، انتخاب ویژگی در یادگیری ماشین، و مهندسی سازه مناسب ساخته است. علاوه بر این، توانایی آن در ایجاد تعادل بین کاوش و بهره‌برداری باعث حفظ تنوع در فرایند جستجو شده و احتمال گیر افتادن در بهینه‌های محلی را کاهش می‌دهد. در کاربردهای سیستم‌های قدرت، GWO به‌طور گسترده برای بهینه‌سازی پیکربندی شبکه، افزایش تاب‌آوری و کاهش هزینه‌های عملیاتی استفاده شده است. | ## بخش 3: بهینه‌سازی گرگ خاکستری | به عنوان مثال، در طراحی شبکه‌های توزیع مقاوم، این الگوریتم برای تخصیص بهینه مسیرهای فیدر، تجهیزات پست‌های برق و راهبردهای تقویت شبکه در برابر حملات فیزیکی یا بلایای طبیعی به کار می‌رود. با در نظر گرفتن محدودیت‌های فنی و اقتصادی، این الگوریتم تعادلی میان تاب‌آوری و هزینه برقرار می‌کند. سازگاری آن با مسائل بزرگ‌مقیاس باعث شده که در سناریوهای پیچیده شبکه قدرت که در آن متغیرهای متعددی باید بهینه شوند، بسیار کاربردی باشد. با وجود مزایای قابل‌توجه، GWO محدودیت‌هایی نیز دارد، از جمله وابستگی به جمعیت اولیه و احتمال همگرایی کند در مسائل با ابعاد بالا. برای بهبود عملکرد آن، پژوهشگران روش‌های ترکیبی را پیشنهاد کرده‌اند که GWO را با تکنیک‌های دیگر مانند منطق فازی، شبکه‌های عصبی مصنوعی یا تکامل تفاضلی ترکیب می‌کند. این اصلاحات با هدف افزایش دقت، سرعت و سازگاری الگوریتم در محیط‌های پویا انجام شده است. | ## جمع‌بندی | به‌طور کلی، GWO همچنان یک ابزار بهینه‌سازی قدرتمند و انعطاف‌پذیر با کاربردهای گسترده در مهندسی، یادگیری ماشین و تاب‌آوری سیستم‌های قدرت محسوب می‌شود.
موضوع مقاله: دوروتی کاکس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوروتی کاکس | مقدمه: دوروتی هانا کاکس (۱۸۹۲–۱۹۷۷) باستان‌شناس و جاسوس آمریکایی بود که به خاطر فعالیت‌هایش در حفاری و سکه‌شناسی و همچنین مشارکتش در جاسوسی در دوران جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود. | ## بخش 1: دوروتی کاکس | او تحصیلات کارشناسی خود را در کالج برین مار در سال ۱۹۱۴ به پایان رساند و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته معماری از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. او به زبان‌های فرانسوی، ترکی و یونانی مسلط بود و در دوران جنگ جهانی اول به عنوان پرستار خدمت کرد. حرفه باستان‌شناسی کاکس در حفاری‌های هتی گلدمن در شهرهای باستانی یونان، اوتریس و کولوفون از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۷ به‌عنوان معمار و سرپرست خندق فعالیت داشت. هارلند در پردازش یافته‌های باستان‌شناسی و تهیه نقشه‌های دقیق معماری در تسونگیزا، یک محوطه عصر برنز پسین در یونان، کمک کرد. در طول زندگی‌اش، کاکس چندین اثر در زمینه سکه‌شناسی، سفال و یافته‌های حفاری‌های خود تألیف کرد. جاسوسی در جنگ جهانی دوم در آغاز جنگ جهانی دوم، کاکس توسط دفتر خدمات استراتژیک (OSS) برای پیوستن به بخش یونانی این سازمان که تحت رهبری رادنی یانگ، باستان‌شناس آمریکایی و رهبر عملیات جاسوسی، اداره می‌شد، انتخاب شد. | ## بخش 2: دوروتی کاکس | یانگ کاکس را به دلیل قابل اعتماد بودن و همکاری مؤثر، و همچنین به دلیل کیفیت کارش که با مردان انتخاب‌شده برای عملیات برابری می‌کرد، توصیه کرد. برای آماده‌سازی این مأموریت، کاکس در مهارت‌های مربوط به جاسوسی میدانی از جمله ارتباطات مخفی، رمزنگاری، شناسایی تجهیزات نظامی آلمان و ایالات متحده، تفسیر و تهیه گزارش‌های اطلاعاتی، و آموزش‌های مربوط به سلاح گرم آموزش دید. رئیس بریتانیایی امداد و بازسازی خاورمیانه به کاکس توصیه کرد که در قاهره بماند و گفت که تنها در صورتی می‌تواند مفید باشد که تحت نظر او در مصر کار کند. با این حال، او این توصیه را نادیده گرفت و به ازمیر سفر کرد، جایی که عملیات اطلاعاتی مستقلی را بدون دخالت بریتانیا راه‌اندازی کرد. در ازمیر، او گزارش‌هایی را درباره فعالیت‌های سربازان دشمن که فرار کرده بودند، پناهندگان یونانی و عوامل ویژه‌ای که در ترکیه سر درآورده بودند، به مقامات مافوق و همکارانش در قاهره، واشینگتن، دی.سی. کاکس در ترکیه تحت پوشش یک امدادگر غیرنظامی در انجمن امداد جنگ یونان فعالیت می‌کرد و با پناهندگان در شبه‌جزیره سینا، حلب و بیروت مصاحبه می‌کرد. | ## بخش 3: دوروتی کاکس | کاکس که از هواداران جبهه آزادی‌بخش ملی (یونان) بود، به چریک‌های چپ‌گرای یونانی کمک می‌کرد و در ازای دریافت اطلاعات، پول، غذا و تدارکات در اختیارشان قرار می‌داد. موقعیت او این امکان را فراهم کرد که اطلاعاتی درباره شرایط داخل یونان جمع‌آوری کند و از مقامات ترک برای به‌دست آوردن اطلاعات بیشتر استفاده کند. کاکس بازگو کرده است که «به‌عنوان نماینده انجمن امداد جنگ یونان، [چریک‌ها] برای دریافت لباس، غذا و دارو نزد من می‌آمدند. با وجود کارآمدی‌اش به‌عنوان یک جاسوس، کاکس تنها حقوق یک منشی را دریافت می‌کرد و بارها از سوی مقامات مافوقش در واشینگتن، دی.سی. زندگی بعدی و مرگ پس از پایان جنگ در ۱۹۴۵، کاکس به ایالات متحده بازگشت و به‌عنوان متصدی سکه‌های دانشگاه ییل منصوب شد. | ## جمع‌بندی | در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، او با برخی از همکاران سابق خود در دفتر خدمات استراتژیک برای حفاری‌هایی در گوردیوم، ترکیه و بلخ، افغانستان همکاری کرد.
موضوع مقاله: مری سافورد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مری سافورد | مقدمه: مری جین سافورد-بلِیک (۳۱ دسامبر ۱۸۳۴-۸ دسامبر ۱۸۹۱) پرستار، پزشک، آموزگار و نیکوکار بود. | ## بخش 1: مری سافورد | او به‌عنوان پرستار در ارتش اتحاد طی جنگ داخلی آمریکا فعالیت می‌کرد و در کنار مری آن بیکردایک به درمان بیماران و مجروحان در نزدیکی دژ دونلسون پرداخت. پس از جنگ، یکی از نخستین متخصص زنان در ایالات متحده شد و نخستین زنی بود که یک اوواریوتومی انجام داد. او بعدها در دانشگاه بوستون تدریس کرد و از نخستین زنانی بود که به کمیتهٔ مدارس بوستون انتخاب شد. سپس به ایلینوی بازگشت و با برادر بزرگ‌ترش زندگی کرد و در یک مدرسهٔ عمومی در شانی‌تاون تدریس کرد. بعدها، او در دو کشتی بیمارستانی نظامی در رود می‌سی‌سی‌پی، سیتی آو ممفیس و هیزل دل، خدمت کرد. | ## بخش 2: مری سافورد | پس از بازدید از بریتانیا و ایرلند، زمستان را در پاریس و ایتالیا سپری کرد.لیورمور، مری آ.، «مری جین سافورد»، نیو کاوننت، شیکاگو، ۲۸ ژوئن ۱۸۶۲ پس از جنگ، سافورد به تحصیل پزشکی پرداخت و در ۱۸۶۹ از کالج پزشکی و بیمارستان زنان نیویورک فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۸۷۲، سافورد یک مطب خصوصی در شیکاگو تأسیس کرد و یکی از نخستین متخصص زنان در ایالات متحده شد. او طرحی برای مسکن‌های گروهی ارائه کرد که بر یک منطقهٔ خدمات مشترک برای خانه‌داری تعاونی متمرکز بود تا از سختی‌های کار خانگی برای زنان بکاهد. بعدها، او استاد بیماری‌های زنان در دانشکده پزشکی دانشگاه بوستون شد و یکی از دو استاد متخصص زنان در این دانشگاه بود. به‌عنوان یک پزشک در ساوت اِند، بوستون، سافورد در مراقبت از زنان و دختران محروم شهر تخصص داشت—بیشتر آن‌ها مهاجرانی از مناطق شمالی، جنوبی، غربی و منطقهٔ ساوت بِی بودند. | ## بخش 3: مری سافورد | خانهٔ او در بوستون در خیابان پرسیوال شمارهٔ ۵ در منطقهٔ میتینگ هاوس هیل در دورچستر قرار داشت. زندگی شخصی سافورد در سال ۱۸۷۲ با جیمز بلِیک ازدواج کرد و دو دختر به نام‌های مارگاریتا و گلادیس را به فرزندی پذیرفت. سافورد در جنبش حق رأی زنان در ایالات متحده فعال بود و از دوستان مری لیورمور و آلیس استون بلک‌وِل به‌شمار می‌رفت. او از حامیان اصلاح پوشش، عضو اتحادیه آموزشی و صنعتی زنان و معتقد به عشق آزاد بود. از طریق ایزابل باروز، او با کاترین برشکوفسکی، سوسیالیست روس که به «مادربزرگ کوچک انقلاب روسیه» شهرت داشت، دوست شد. | ## جمع‌بندی | او در سال ۱۸۸۶ به دلیل مشکلات سلامتی بازنشسته شد و سال‌های پایانی عمرش را در تارپان اسپرینگز، فلوریدا نزد برادرش انسون و خانواده‌اش سپری کرد.
موضوع مقاله: هریت پیشنس دیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هریت پیشنس دیم | مقدمه: هریت پِیشِنس دِیم (۵ ژانویه ۱۸۱۵ – ۲۴ آوریل ۱۹۰۰) پرستاری برجسته در جنگ داخلی آمریکا بود. | ## بخش 1: هریت پیشنس دیم | اوایل زندگی دِیم در بارنستد، نیوهمپشایر در ۵ ژانویه ۱۸۱۵ از جیمز چادوُرن و فیبی آیرز زاده شد. در سال ۱۸۴۳، دِیم به کنکورد، نیوهمپشایر نقل مکان کرد، جایی که تا آغاز جنگ داخلی در آنجا زندگی می‌کرد و به مشاغل گوناگون مشغول بود. دِیم از ژوئن ۱۸۶۱ تا کریسمس ۱۸۶۵، زمانی که هنگ از خدمت خارج شد، به‌عنوان سرپرست با هنگ داوطلب دوم نیوهمپشایر خدمت کرد. حقوق او به‌عنوان سرپرست بیمارستان در ابتدا ماهانه شش دلار بود، اما در سال ۱۸۶۳ به ده دلار افزایش یافت. این هنگ عمدتاً از مردانی از کنکورد و اکستر تشکیل شده بود و تحت فرماندهی سرهنگ گیلمن مارستون قرار داشت. | ## بخش 2: هریت پیشنس دیم | دِیم همراه با نیروها راهپیمایی و اردو می‌زد و اغلب تنها زن در میان هزار مرد بود. وظایف او شامل نظارت بر دیگر پرستاران و پخت‌وپز برای بیماران بیمارستان بود که تعدادشان گاه به هزاران نفر می‌رسید. او را دیده‌ام که بدون هیچ لرزشی در برابر یک آتشبار توپخانه ایستاد، درحالی‌که مردی برای در امان ماندن از ترکش‌ها پشت او پناه گرفت. او همیشه در زمان‌های حساس حاضر بود.» دِیم در بول ران نخست، بول ران دوم، نبرد فردریکسبرگ و نبرد گتیسبورگ حضور داشت. رسیدگی او به سربازان فراتر از مراقبت پزشکی بود؛ او گاهی برای مجروحان توت‌فرنگی می‌چید یا برایشان نامه‌هایی به خانه می‌نوشت. | ## بخش 3: هریت پیشنس دیم | وظایف پرستاری او نیز متنوع بود؛ گاهی بر تدارکات نظارت می‌کرد و گاهی شرایط بهداشتی سایر هنگ‌ها را بررسی می‌کرد. دِیم تا پایان عملیات نظامی فعال در این بیمارستان باقی ماند و سپس به هنگ دوم نیوهمپشایر بازگشت. در نبرد دوم بول ران، دِیم به اسارت درآمد اما چون به‌طور یکسان از سربازان اتحادیه و مؤتلفه مراقبت می‌کرد، آزاد شد. در سال ۱۸۸۴، کنگره برای او یک مستمری نظامی تصویب کرد، اما دِیم همواره این پول را به نیازمندان اهدا می‌کرد. | ## جمع‌بندی | دِیم پس از درگذشت دوروتیا دیکس و استعفای دکتر سوزان آن ادسون، به‌عنوان سومین رئیس انجمن ملی پرستاران ارتش در جنگ داخلی آمریکا خدمت کرد.
موضوع مقاله: دوروتی کورنلیوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوروتی کورنلیوس | مقدمه: دوروتی آلیس کورنلیوس (۹ مارس ۱۹۱۸–۱۹۹۲) یک پرستار ثبت‌شده اهل اوهایو بود که در موقعیت‌های اجرایی و رهبری در حوزهٔ پرستاری فعالیت داشت. | ## بخش 1: دوروتی کورنلیوس | کورنلیوس تنها فردی بود که ریاست انجمن پرستاران آمریکا، شورای بین‌المللی پرستاران و شرکت مجلهٔ پرستاری آمریکا را بر عهده داشت. اوایل زندگی و تحصیلات دوروتی آلیس کورنلیوس در ۹ مارس ۱۹۱۸ در جانزتاون، پنسیلوانیا متولد شد. کورنلیوس در سال ۱۹۳۹ دیپلم پرستاری خود را از مدرسهٔ پرستاری بیمارستان یادبود کونه‌ماگ در جانزتاون، پنسیلوانیا دریافت کرد. او در سال ۱۹۴۲ مدرک کارشناسی علوم در رشتهٔ پرستاری را از دانشکدهٔ پرستاری دانشگاه پیتسبرگ اخذ کرد. حرفه اوایل حرفه پس از فارغ‌التحصیلی، کورنلیوس به‌عنوان یک پرستار سلامت عمومی در پیتسبرگ، پنسیلوانیا مشغول به کار شد و به‌عنوان مدیر بیمارستان سل پیتسبرگ خدمت کرد. او برای صلیب سرخ آمریکا در جانزتاون و کلیولند، اوهایو کار کرد و به‌عنوان پرستار ارشد برنامهٔ اهدای خون فعالیت داشت. در دوران جنگ جهانی دوم، کورنلیوس به‌عنوان ستوان درجهٔ جونیور در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرد. | ## بخش 2: دوروتی کورنلیوس | او از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۸۳ به‌عنوان مدیر اجرایی انجمن پرستاران اوهایو و سردبیر نشریهٔ بررسی پرستاران اوهایو فعالیت کرد. او در سال ۱۹۶۱ به کمیسیون فرمانداری در امور سالمندان در اوهایو منصوب شد و در سال ۱۹۶۳ ریاست شورای دفاع زنان اوهایو و مدرسهٔ صنعتی دختران را بر عهده داشت. انجمن پرستاران آمریکا در سال ۱۹۶۰، کورنلیوس به کمیتهٔ رفاه اقتصادی و عمومی انجمن پرستاران آمریکا منصوب شد. در این دوره، کورنلیوس همچنین رئیس کمیته‌های مالی، بازنشستگی و روابط کارکنان انجمن پرستاران آمریکا بود. شورای بین‌المللی پرستاران در سال ۱۹۷۳، کورنلیوس به‌عنوان رئیس شورای بین‌المللی پرستاران انتخاب شد. کمیته‌های فدرال ایالات متحده کورنلیوس توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده، شامل دوایت دی. منصب سیاسی در سال ۱۹۶۳، کورنلیوس نخستین زنی بود که برای عضویت در شورای شهر زادگاهش، رینولدزبورگ، اوهایو، نامزد شد. | ## بخش 3: دوروتی کورنلیوس | او همچنین سمت‌های محلی دیگری از جمله ریاست بخش و عضویت در کمیسیون برنامه‌ریزی و منطقه‌بندی رینولدزبورگ را بر عهده داشت. او از سوی فرمانداران اوهایو و پنسیلوانیا و همچنین مجلس سنای اوهایو و مجلس نمایندگان اوهایو تقدیر شد. از دیگر افتخارات او می‌توان به دریافت جایزهٔ ملی صلیب سرخ آمریکا برای خدمات برجسته، عضویت در آکادمی آمریکایی پرستاری در سال ۱۹۷۷ اشاره کرد. کورنلیوس در سال ۱۹۸۱ به تالار مشاهیر زنان اوهایو، در سال ۱۹۹۶ به تالار مشاهیر انجمن پرستاران آمریکا و در سال ۱۹۹۷ به تالار مشاهیر کهنه‌سربازان اوهایو راه یافت. او در سال ۲۰۰۸ به‌عنوان یکی از اسطوره‌های محلی دانشگاه ایالتی اوهایو مورد تقدیر قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | انجمن پرستاران منطقهٔ میانی اوهایو، صندوق بورسیهٔ پرستاری دوروتی آلیس کورنلیوس را به‌منظور «گرامیداشت حرفه‌ای‌گرایی و آرمان‌های» او تأسیس کرد.
موضوع مقاله: جنت براگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنت براگ | مقدمه: جنت هارمون واترفورد براگ (با نام اصلی جین نتی هارمون ۲۴ مارس ۱۹۰۷ — ۱۱ آوریل ۱۹۹۳) یک هوانورد آماتور آمریکایی بود. | ## بخش 1: جنت براگ | در سال ۱۹۴۲، او نخستین زن آفریقایی‌تبار آمریکایی بود که موفق به دریافت گواهینامه خلبانی تجاری شد. هارمون در مدارس اسقفی تحصیل کرد و سپس در کالج اسپلمن در آتلانتا، جورجیا ادامه تحصیل داد و در سال ۱۹۲۹ به عنوان یک پرستار ثبت‌شده صلاحیت یافت.Gubert et al., p. اندکی پس از فارغ‌التحصیلی، او جورجیا را ترک کرد و به ایلینوی رفت و در بیمارستان ویلسون در شیکاگو به عنوان پرستار مشغول به کار شد. پس از طلاق، هارمون همچنان به عنوان پرستار برای پزشکان مشغول به کار بود و در دانشگاه لویولا تحصیل کرد. در سال ۱۹۵۳، او با سامنر براگ ازدواج کرد و این زوج دو خانه سالمندان را در شیکاگو تأسیس و مدیریت کردند تا اینکه در سال ۱۹۷۲ بازنشسته شدند.Gubert et al., p. | ## بخش 2: جنت براگ | هوانوردی در سال ۱۹۲۸، براگ نخستین زن سیاه‌پوستی بود که در دانشگاه هوانوردی کرتیس-رایت در شیکاگو نام‌نویسی کرد. جنت (که در آن زمان واترفورد بود) در دانشگاه هوانوردی کرتیس-رایت ثبت‌نام کرد، که یک مدرسه هوانوردی مخصوص سیاه‌پوستان و تحت مدیریت جان سی. از پول خود را برای خرید نخستین هواپیمای مدرسه پرداخت کرد و در ساخت فرودگاه اختصاصی مدرسه در رابینز، ایلینوی همکاری داشت. در سال ۱۹۴۳، او برای پیوستن به برنامه خلبانان زن نیروی هوایی ارتش (WASP) درخواست داد. زمانی که برای مصاحبه مراجعه کرد، اثل شیهی، دستیار رئیس برنامه خلبانان زن نیروی هوایی ارتش، از انجام مصاحبه با او خودداری کرد زیرا او سیاه‌پوست بود. | ## بخش 3: جنت براگ | چند هفته بعد، او نامه‌ای از ژاکلین کوکران، رئیس برنامه خلبانان زن نیروی هوایی ارتش، دریافت کرد که دلیل رد درخواستش نیز همین مسئله عنوان شده بود. سپس او در برنامه آموزش خلبانی غیرنظامی در مؤسسه توسکیگی در توسکیگی، آلاباما نام‌نویسی کرد. با وجود اینکه دوره‌های آموزشی، آزمون‌ها و پروازهای آزمایشی خود را با موفقیت گذراند، اما در آلاباما به او گواهینامه خلبانی ندادند، زیرا او یک «دختر رنگین‌پوست» بود. بااین‌حال، او موفق شد گواهینامه خود را در فرودگاه پال-واوکی، ایلینوی دریافت کند. | ## جمع‌بندی | براگ در تأسیس انجمن ملی هوانوردان آمریکایی که برای نمایندگی این حرفه نوظهور در برابر دولت ایجاد شده بود، مشارکت داشت.
موضوع مقاله: نبرد ری (۱۱۹۴) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد ری (۱۱۹۴) | مقدمه: نبرد ری (۱۱۹۴) یکی از نبردهای مهم میان سلجوقیان ایران و خوارزمشاهیان بود که در تاریخ ۲۲ مارس ۱۱۹۴ میلادی در نزدیکی شهر ری رخ داد. | ## بخش 1: نبرد ری (۱۱۹۴) | این نبرد با پیروزی قاطع علاءالدین تکش، سلطان خوارزمشاهیان، و شکست طغرل سوم، آخرین سلطان سلجوقی ایران، به پایان رسید. با این شکست، سلسله سلجوقیان ایران منقرض شد و خوارزمشاهیان قدرت خود را در بخش‌های مرکزی ایران گسترش دادند. این نبرد از لحاظ تاریخی اهمیت زیادی داشت، زیرا به طور رسمی به دوران حکمرانی سلجوقیان ایران پایان داد و زمینه را برای رشد و قدرت‌گیری خوارزمشاهیان فراهم کرد. همچنین، این تحول موجب تغییرات سیاسی در منطقه شد و خلافت عباسی را وادار کرد تا روابط خود را با خوارزمشاهیان تقویت کند. | ## بخش 2: نبرد ری (۱۱۹۴) | پس از مرگ سلطان سنجر، قلمرو سلجوقیان میان شاخه‌های مختلف خاندان آن‌ها تقسیم شد و حکومت مرکزی آن‌ها ضعیف شد. در این زمان، خوارزمشاهیان که در ابتدا تحت سلطه سلجوقیان بودند، به تدریج قدرت گرفته و به رقیب اصلی سلجوقیان تبدیل شدند. علاءالدین تکش، سلطان خوارزمشاهی، به دنبال گسترش قلمرو خود در ایران بود و درگیری با سلجوقیان اجتناب‌ناپذیر شد. نبرد در سال ۱۱۹۴ میلادی، طغرل سوم، آخرین سلطان سلجوقی ایران، در تلاش برای مقابله با پیشروی خوارزمشاهیان، با سپاه خود در نزدیکی شهر ری مستقر شد. | ## بخش 3: نبرد ری (۱۱۹۴) | درگیری شدیدی میان دو سپاه رخ داد، اما نیروهای خوارزمشاهی به رهبری علاءالدین تکش موفق شدند ارتش سلجوقیان را شکست دهند. پیامدها با کشته شدن طغرل سوم، سلطنت سلجوقیان ایران به پایان رسید و خوارزمشاهیان کنترل مناطق مرکزی ایران را به دست گرفتند. خلافت عباسی، که از ضعف سلجوقیان نگران بود، از پیروزی خوارزمشاهیان استقبال کرد و روابط خود را با آن‌ها تقویت کرد. | ## جمع‌بندی | این پیروزی موجب افزایش قدرت خوارزمشاهیان شد و آن‌ها را به بازیگر اصلی در سیاست ایران و ماوراءالنهر تبدیل کرد.
موضوع مقاله: سقط جنین در ماداگاسکار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سقط جنین در ماداگاسکار | مقدمه: سقط جنین از دوران استعمار فرانسه، تحت تأثیر نگرش‌هایی که افزایش تولدها را تشویق می‌کردند، غیرقانونی بوده است. | ## بخش 1: سقط جنین در ماداگاسکار | لایحه‌ای که اجازه سقط جنین در موارد تجاوز را می‌داد، توسط عضو پارلمان ماسی گولامالی در نوامبر ۲۰۲۱ پیشنهاد شد اما توسط پارلمان پس گرفته شد. برخی زنان سقط جنین خودخواسته انجام می‌دهند یا به دنبال درمان‌های سنتی از مامایان سنتی هستند. قانون‌گذاری ماده ۳۱۷ قانون کیفری ماداگاسکار تصریح می‌کند که زنانی که سقط جنین انجام می‌دهند ممکن است به ۶ ماه تا ۲ سال زندان یا جریمه‌ای معادل ۲ میلیون اریاری محکوم شوند. همچنین افراد کمک‌کننده به سقط جنین ممکن است به ۱ تا ۵ سال زندان و جریمه‌ای میان ۳۶۰ هزار تا ۱۰.۸ میلیون اریاری (۸۰ تا ۲۵۰۰ یورو) محکوم شوند، و این مجازات برای مرتکبین تکراری افزایش می‌یابد. تا سال ۲۰۲۰، ماداگاسکار یکی از سیزده کشوری است که به طور کامل سقط جنین را ممنوع کرده است. بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۲۲ توسط آفربرومتر ، ۹۶٪ مردم ماداگاسکار با قانونی‌سازی سقط جنین تحت درخواست مخالفت می‌کنند، و ۸۵٪ حتی در موارد تجاوز نیز مخالف هستند. | ## بخش 2: سقط جنین در ماداگاسکار | با این وجود، ۶۵٪ موافقند که سقط جنین در صورتی که بارداری پرخطر باشد، قانونی شود. کلیسای کاتولیک ماداگاسکار و کلیسای عیسی مسیح در ماداگاسکار کاملاً با سقط جنین مخالفند. ماری فابیان رحاریلمبونیاین، رئیس کنفرانس اسقفی ماداگاسکار، بیان کرده است که زندگی نوزاد مقدس است. کلیسا بر رأی‌دهندگان تأثیر قابل توجهی دارد و سیاستمداران از دست دادن حمایت آن هراس دارند. در ۱۵ ژوئن ۱۸۹۸، فرماندار کل ژوزف گالی‌نی فرمانی تحت عنوان «اقدامات متنوع برای افزایش جمعیت در ایمرینا» صادر کرد که سقط جنین را جرم‌انگاری کرد. دولت معتقد بود نرخ سقط جنین در ماداگاسکار بالا بوده زیرا کمبود امکانات پزشکی زنان را از انجام سقط جنین می‌ترساند. | ## بخش 3: سقط جنین در ماداگاسکار | در دوره استعمار، دیدگاه‌های مسیحی، از جمله اخلاق جنسی، با تحرک اجتماعی همراه بودند. قانون فرانسه در سال ۱۹۲۰ با هدف افزایش نرخ تولد، جلوگیری از استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری و سقط جنین را ممنوع کرد. قرن بیست و یکم ماداگاسکار در سال ۲۰۰۳ پروتکل ماپوتو را امضا کرد، اما آن را تصویب نکرد. اواخر سال ۲۰۰۷، چندین آژانس‌های سازمان ملل پیشنهاد جرم‌زدایی از سقط جنین را ارائه کردند. | ## جمع‌بندی | کلیسای کاتولیک و رئیس‌جمهور مارک راوالومانانا به نظر می‌رسید مخالفت خود را اعلام کرده‌اند.
موضوع مقاله: محمد رمضان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محمد رمضان | مقدمه: زندگی حرفه محمد رمضان بازیگر خواننده رپر رقصنده و تهیه کننده است که پیش از این به شاهکار باورنکردنی سه بار پیاپی برنده جایزه بزرگترین استعداد کشور شده است این بازیگر کار خود را با ایفای نقش های کوچک در سریال هایی مانند سیندرلا آغاز کرد اما او در فیلم یسری نصرالله به نام شهرزاده به پیشرفتی دست یافت. | ## بخش 1: محمد رمضان | تهیه کنندگی محمد و احمد السبکی، تهیه کنندگان مصری محمد رمضان نیز از عمر شریف ستاره مشهور سینما تمجید کردبه قول معروف این هنرمند با جیمز خواننده رپ فرانسوی در آهنگ یا حبیبی همکاری کرد کانال یوتیوب او یکی از پربیننده ترین کانال های خاورمیانه است به طور کلی، محمد رمضان در طول حرفه همه کاره خود در بیش از ۱۵ فیلم بازی کرده است. | ## بخش 2: محمد رمضان | ## بخش 3: محمد رمضان | ## جمع‌بندی | جوایز جایزه بهترین ستاره تلویزیونی را برادرش محمود رمضان در همه پرسی اسکار خاورمیانه دریافت کرد.
موضوع مقاله: آدریانا هافمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آدریانا هافمن | مقدمه: آدریانا الیزابت هوفمان یاکوبی (; – ) گیاه‌شناس، محیط‌زیست‌گرا و نویسنده شیلیایی بود. | ## بخش 1: آدریانا هافمن | او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ به عنوان دبیر اجرایی کمیسیون ملی محیط زیست شیلی (CONAMA) خدمت کرد. هوفمان از مدافعان مدیریت پایدار و حفاظت از جنگل‌های شیلی بود و از سال ۱۹۹۲ به عنوان هماهنگ‌کننده سازمان «مدافعان جنگل شیلی» در برابر قطع غیرقانونی درختان ایستادگی می‌کرد. هوفمان نویسنده بیش از یک دوجین کتاب دربارهٔ فلور شیلی بود و ۱۰۶ نام گیاهی را توصیف کرد که عمدتاً شامل طبقه‌بندی مجدد گونه‌ها و تاکسون‌های مادون گونه‌ای کاکتوس‌ها می‌شد. زندگی‌نامه آدریانا هوفمان در سال ۱۹۴۰ در سانتیاگو از والدینی به نام لولا (با نام خانوادگی اصلی جاکوبی) و فرانتس هوفمان به دنیا آمد. هنگامی که مادرش برای تحصیل تکنیک‌های روان‌پزشکی به آلمان سفر کرد، آدریانا نیز همراه او رفت و در آنجا رشته خود را به زیست‌شناسی تغییر داد و در زمینه گیاه‌شناسی و اکولوژی تخصص گرفت. هوفمان در طول دوران حرفه‌ای خود به سراسر شیلی سفر کرد و گیاهان را مستندسازی و گونه‌ها را توصیف نمود. | ## بخش 2: آدریانا هافمن | در سال ۱۹۹۲، هوفمان به عنوان هماهنگ‌کننده سازمان غیرانتفاعی «مدافعان جنگل شیلی»، بزرگ‌ترین گروه حفاظت از جنگل در شیلی، منصوب شد. او در سال ۱۹۹۴ گروه «انجمن مدافعان جنگل بومی» را تشکیل داد که اعضای مؤسس آن شامل خوانندگان و شاعران مشهور، اقتصاددان مانفرد مکس نیف و اسقف برناردینو پینیرا بودند. تا اواسط دهه ۱۹۹۰، هوفمان به عنوان یکی از فعالان برجسته محیط زیست شیلی شناخته می‌شد. هوفمان در هیئت مدیره بنیاد لاهوئن، یک سازمان حفاظت از جنگل که پناهگاه ال کانی را تأسیس کرد، خدمت کرد. او همچنین نقش پیشرویی در انجمن علمی شیلی، انجمن زیست‌شناسی شیلی، بنیاد زمین، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت و انجمن رهبران زن شیلی داشت. تلاش‌های هوفمان با «مدافعان جنگل» شامل توسعه برنامه‌های آموزش محیط زیست برای معلمان نیز می‌شد. | ## بخش 3: آدریانا هافمن | تصدی در دولت هوفمان در مارس ۲۰۰۰ توسط رئیس‌جمهور ریکاردو لاگوس به عنوان دبیر اجرایی کمیسیون ملی محیط زیست منصوب شد. در دوران مسئولیت او، شبکه ملی مسیرهای پیاده‌روی «سندرو د شیلی» ایجاد شد، سیستم ارزیابی اثرات زیست‌محیطی (SEIA) بهبود یافت و برنامه‌هایی برای اجرای آموزش محیط زیست و بهبود کیفیت هوا در سانتیاگو انجام شد. در این دوره او با انتقادهایی از سوی بخش تجاری به دلیل مواضع محیط‌زیستی و از سوی گروه‌های محیط‌زیستی به دلیل نفوذ کم در دولت مواجه شد. پس از تأیید جنجالی استفاده از پت‌کک (نوعی سوخت فسیلی) برای ژنراتورهای گازی علی‌رغم مخالفت‌های او، هوفمان در اکتبر ۲۰۰۱ استعفا داد و اعلام کرد که دیگر احساس نمی‌کند از سوی لاگوس یا وزیران حمایت می‌شود. | ## جمع‌بندی | مرگ او ضایعه‌ای بزرگ برای جامعه علمی و محیط‌زیستی شیلی محسوب می‌شد، چرا که او بیش از نیم قرن از زندگی خود را وقف مطالعه و حفاظت از تنوع زیستی منحصر به فرد شیلی کرده بود.