موضوع مقاله: زمان دایره‌ای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زمان دایره‌ای | مقدمه: زمان دایره‌ای، که زمان گروهی نیز نامیده می‌شود، به هر زمانی اشاره دارد که گروهی از افراد، معمولاً کودکان خردسال، برای انجام فعالیتی که همه در آن شرکت می‌کنند، دور هم می‌نشینند. | ## بخش 1: زمان دایره‌ای | این روش اکنون به‌طور گسترده در مدارس سراسر بریتانیا و ایالات متحده مورد استفاده قرار می‌گیرد. در اسکاتلند، بسیاری از مدارس ابتدایی به‌طور منظم از این روش استفاده می‌کنند و شروع به معرفی آن به مدارس متوسطه کرده است. زمان دایره‌ای فرصتی ویژه برای اجرای بازی‌های انگشتی، سرودها و قافیه‌ها، آوازخوانی، نواختن سازهای ریتمیک، خواندن داستان، و شرکت در بازی‌های حرکتی و فعالیت‌های آرام‌سازی فراهم می‌آورد. زمان دایره‌ای زمانی را برای گوش دادن، توسعه دامنه توجه، ترویج ارتباط شفاهی و یادگیری مفاهیم و مهارت‌های جدید فراهم می‌کند. معلمان این قدرت را دارند که زمان گروهی را برای همه افراد درگیر مؤثرتر و لذت‌بخش‌تر کنند. موری وایت نخستین نویسنده بریتانیایی بود که کتابی دربارهٔ زمان دایره‌ای منتشر کرد، و اثر او با عنوان «دایره‌های جادویی» در دهه ۱۹۸۰ موجب شناخته شدن و افزایش محبوبیت این روش گردید. جنی موزلی به عنوان پیشگام و مروج اصلی استفاده از زمان دایره‌ای در مدارس و سایر محیط‌های گروهی شناخته می‌شود. او اظهار داشته که صنعت نیز از این روش بهره برده است «برای غلبه بر شکاف‌هایی که ممکن است میان مدیریت و کارکنان خط تولید ایجاد شود… شهرت ژاپن در زمینه کیفیت را تا حد زیادی می‌توان به استفاده گسترده از این رویکرد نسبت داد». | ## بخش 2: زمان دایره‌ای | [ نیازمند منبع ] زمان دایره‌ای در ایالات متحده برنامه‌ای غیررسمی‌تر به‌شمار می‌آید. مراکز نگهداری از کودکان معمولاً یک، دو یا سه گردهمایی گروهی در روز دارند که با عنوان «زمان دایره‌ای» شناخته می‌شود. در این زمان، کودکان به‌صورت دایره‌ای (معمولاً روی قالیچه) می‌نشینند و آموزگار ممکن است کتابی را با صدای بلند بخواند، آواز گروهی را هدایت کند، یا کودکان را در گفت‌وگویی مشارکتی درگیر سازد. زمان دایره‌ای ممکن است با بررسی وضعیت آب‌وهوا آغاز شود و ارتباطی میان نوع لباس‌هایی که کودکان پوشیده‌اند و شرایط جوی برقرار گردد. سازمان یک دایره باز از صندلی یا کوسن ساخته شده است که به همه اجازه می‌دهد به وضوح رو به روی یکدیگر قرار بگیرند. شیء سخنگو می‌تواند هر چیزی باشد (یک اسباب‌بازی، یک کوسن یا یک تکه چوب یا پلاستیک تزیین‌شده). سپس این شیء سخنگو در دایره دست به دست می‌شود و فقط به کسی که شیء سخنگو را دارد اجازه صحبت داده می‌شود. این کار به نشان دادن این نکته کمک می‌کند که آنچه اتفاق می‌افتد، نوع خاصی از فعالیت کلاسی است که در آن معلم به جای هدایت‌کننده، نقش تسهیلگر را دارد. | ## بخش 3: زمان دایره‌ای | معلم مسئولیت ویژه‌ای دارد تا مطمئن شود که احساسات همه حفظ شده و فعالیت‌های مناسب آماده شده است. موارد استفاده زمان دایره‌ای می‌تواند برای حل مشکلاتی به کار رود که توسط آموزگار یا دانش‌آموزان شناسایی شده‌اند. مسائل و مشکلات ممکن است از طریق بارش فکری یا دورهایی با پرسش‌هایی مانند «بهترین چیز در این مدرسه چیست…» و «بدترین چیز در این مدرسه چیست…» مطرح شوند. هدف آن است که اگر مشکلی واقعی شناسایی شد، دست‌کم یک پیشنهاد مثبت پیش از پایان جلسه مورد توافق قرار گیرد. بازی‌ها و فعالیت‌ها می‌توانند به گونه‌ای طراحی شوند که اعتماد، احترام، همدلی و درک متقابل را ارتقا دهند و به شرکت‌کنندگان امنیت و آزادی لازم برای بررسی مسائل و یافتن راه‌های پیش رو را بدهند. بدون آموزش کافی، این فرایند می‌تواند رقیق و بی‌اثر شود یا توسط معلمان مورد سوءاستفاده قرار گیرد تا سعی کنند کودکان را در ملاء عام شرمنده کنند و آنها را به «رفتار» وادارند. | ## جمع‌بندی | کودکان می‌توانند نسبت به این فرایند بدبین و بی‌تفاوت شوند، شکاف بین ارزش‌ها و عمل را تشخیص دهند و ممکن است آن را چیزی بیش از یک مکانیسم کنترل دیگر نبینند.