aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: تیموریم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیموریم | مقدمه: این روستا در دشت ساحلی اسرائیل و در نزدیک به یک کیلومتری جنوب تقاطع ملاخی و نزدیک شهر کریات ملاخی جای دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای بیر توفیا اداره می‌شود. | ## بخش 1: تیموریم | تیموریم افزون بر کارکرد موشاو شیتوفی، به‌عنوان یک شهرک اجتماعی برای ساکنان غیرعضو نیز فعالیت دارد. تیموریم در سال ۱۹۴۸ به‌عنوان کیبوتص پایه‌گذاری شد و در سال ۱۹۵۳ به موشاو شیتوفی دگرگون گشت و از نخستین موشاوهای شیتوفی کشور بود. در سال ۱۹۵۴ به‌دلیل کمبود زمین از جایگاه نخستین خود در جلیل سفلا به مکان کنونی در جنوب اسرائیل جابه‌جا شد. پیشینه روستای تیموریم در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸ به‌دست گروهی (گارعین) از جوانان یهودی برآمده از آفریقای جنوبی، رومانی و پادشاهی مصر و وابسته به جنبش جوانان «هانوعار هاتصیونی» به‌صورت کیبوتص بر تپه شیمرون در جلیل سفلا بنیان نهاده شد؛ در همان جایی که اکنون شهرک تیمرات قرار دارد. نام روستا از کتاب مقدس برگرفته شده‌است؛ اشاره به نقش‌برجسته‌های نخلی در معبد سلیمان در کتاب اول پادشاهان، باب ۶، آیه ۲۹. | ## بخش 2: تیموریم | در سال ۱۹۵۳ تیموریم از کیبوتص به موشاو شیتوفی بازسازماندهی شد و از نخستین موشاوهای شیتوفی در اسرائیل به‌شمار می‌رفت. در سال ۱۹۵۴ به‌دلیل کمبود زمین در جایگاه نخست، روستا به مکان کنونی خود در جنوب اسرائیل منتقل شد. این جابه‌جایی بخشی از موج استقرار پس از جنگ ۱۹۴۸ بود که طی آن ارتش اسرائیل بر منطقه چیرگی یافته و بیشتر ساکنان عرب آواره شده بودند. در اواخر سده بیستم و آغاز سده بیست‌ویکم، روستا با افزودن محله مسکونی تازه‌ای برای نسل جوان گسترش یافت. جغرافیا تیموریم در ارتفاع ۸۰ متری از سطح دریا در دشت ساحلی اسرائیل و در ناحیه شفلا جای دارد. | ## بخش 3: تیموریم | روستا ۱۵ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۴۰ کیلومتری جنوب مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۴۵ کیلومتری جنوب‌غربی بخش تاریخی اورشلیم و ۲ کیلومتری جنوب‌شرقی کریات ملاخی فاصله دارد. روستا دارای دو واحد صنعتی است: «تومر پلاستیکس» که مبلمان پلاستیکی برای بازار سازمانی تولید می‌کند (تأسیس در بازه ۱۹۶۱–۱۹۷۵) و «تومر ۲۰۰۰» که لوله‌های فلزی می‌سازد (تأسیس ۱۹۷۸). جمعیت روستا روندی رو به رشد داشته‌است، هرچند در سال ۲۰۱۴ کاهشی ۲٫۲ درصدی را تجربه کرد و به ۷۷۲ نفر رسید. + روند دگرگونی جمعیت تیموریم سال ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۱ ۲۰۰۳ ۲۰۰۵ ۲۰۰۷ ۲۰۰۹ ۲۰۱۱ ۲۰۱۴ شمار ساکنان ۱۸۹ ۲۵۵ ۲۹۷ ۳۶۲ ۵۸۵ ۶۳۱ ۶۷۶ ۷۵۹ ۷۹۱ ۸۲۱ ۷۷۲ ساکنان سرشناس اسف لوینگارت (زاده ۱۹۹۸)، بازیکن بیسبال در تیم ملی اسرائیل. | ## جمع‌بندی | مایکل هریس (زاده ۱۹۵۶)، پژوهشگر سیاست‌گذاری عمومی و مدیر دانشگاهی اسرائیلی-آمریکایی.
موضوع مقاله: مگیدو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مگیدو | مقدمه: این کیبوتص در مرج ابن عامر واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای مگیدو اداره می‌شود. | ## بخش 1: مگیدو | مگیدو را گروهی از بازماندگان هولوکاست از مجارستان و لهستان پایه‌گذاری کردند که در پایان جنگ جهانی دوم سازمان‌دهی شده و در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل شرکت کرده بودند. کیبوتص در نزدیکی تقاطع مگیدو قرار دارد؛ جایی که بزرگراه ۶۵ (از خدرا به عفوله) و بزرگراه ۶۶ (از حیفا به سمت جنوب به‌سوی کرانه باختری) یکدیگر را قطع می‌کنند. در ادبیات آخرالزمانی مسیحی، کوه مگیدو که تپه‌ای مشرف بر دره‌ای است که کیبوتص کنونی در آن قرار دارد، به‌عنوان محل نبرد نهایی میان نیروهای خیر و شر در آخر زمان شناخته می‌شود که آرماگدون نام دارد و در باب ۱۶ کتاب مکاشفه (آیهٔ ۱۶) از عهد جدید آمده‌است. کیبوتص مگیدو هیچ‌گاه از نظر اقتصادی و جمعیتی رشد چشمگیری نداشت و در نوامبر ۲۰۰۰ ساختار اشتراکی خود را رها کرد و هر عضو مسئول معاش خود شد. جغرافیا کیبوتص مگیدو در نزدیکی تل مگیدو واقع شده که یکی از غنی‌ترین محوطه‌های باستان‌شناختی منطقه است. این کیبوتص در حدود ۹۰ کیلومتری شمال اورشلیم، ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی حیفا و ۱۰ کیلومتری شمال غربی جنین قرار دارد. در سال ۲۰۰۵ باستان‌شناسان اسرائیلی بقایای یک کلیسای باستانی را در محوطهٔ زندان کشف کردند که شاید کهن‌ترین کلیسا در سرزمین مقدس باشد. مقامات در حال بررسی انتقال زندان هستند تا این محوطه برای گردشگران در دسترس قرار گیرد. | ## بخش 2: مگیدو | پیشینه دوران باستان تل مگیدو یکی از کهن‌ترین سکونتگاه‌های خاورمیانه به‌شمار می‌رود. این محوطه بر شاخهٔ غربی گذرگاهی باریک نگهبانی می‌داد که مصر باستان را به آشور متصل می‌کرد. در حدود ۲۰۰۰ پیش از میلاد شهر تا اندازه‌ای احیا شد و پس از ساخت‌وسازهای گسترده، در عصر مفرغ میانی به بزرگ‌ترین وسعت خود یعنی ۱۰ تا ۱۲ هکتار رسید. با وجود تسلط تحوتموس سوم بر شهر، مگیدو همچنان شکوفا ماند و کاخی بزرگ و پرشکوه در عصر مفرغ پسین ساخته شد. منطقه دوباره توسط گروه‌هایی که برخی پژوهشگران آنها را اسرائیلیان نخستین دانسته‌اند سکونت یافت و سپس شهری بدون دیوار توسط فلسطینیان جایگزین آن شد. پس از تصرف توسط اسرائیلیان، شهر اهمیت یافت اما ویران شد و احتمالاً مهاجمان آرامی عامل آن بودند. از آن زمان مگیدو غیرمسکونی باقی ماند و ویرانه‌های پیش از ۵۸۶ پیش از میلاد بدون آشفتگی از سکونتگاه‌های نوتر حفظ شدند. دورهٔ عثمانی در دورهٔ عثمانی، لجون پایتخت امارت توربای (۱۵۱۷–۱۶۸۳) بود که مرج ابن عامر، کوه کرمل، دره بیت شیان، شمال سامریه و بخش شمالی دشت شارون را دربرمی‌گرفت. | ## بخش 3: مگیدو | لجون مرکز یک سنجاق هم‌نام و یکی از پایتخت‌های ایالتی سرزمین فلسطین در سده شانزدهم میلادی بود. نیروهای متفقین به فرماندهی ژنرال ادموند آلنبی با ارتش عثمانی در نزدیکی محوطهٔ باستانی جنگیدند. این گروه در پایان جنگ جهانی دوم شکل گرفته و در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل شرکت کرده بود. در سال‌های پس از آن گروه‌های بیشتر و داوطلبان سازمان‌های جوانان به کیبوتص ملحق شدند، اما جمعیت رشد نکرد زیرا اعضا کیبوتص را ترک می‌کردند. بازسازماندهی و دگرگونی ساختاری کیبوتص مگیدو همواره با مشکلات جمعیتی و اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کرد. در نوامبر ۲۰۰۰، به دلیل مشکلات جمعیتی و بی‌ثباتی اقتصادی، اعضای کیبوتص تصمیم گرفتند شیوهٔ زندگی اشتراکی را کنار بگذارند. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۷ دو محلهٔ جدید در بخش‌های غربی و شمالی کیبوتص با ۱۰۸ واحد مسکونی ساخته شد.
موضوع مقاله: تاروم (موشاو اسرائیل) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاروم (موشاو اسرائیل) | مقدمه: تاروم در حوزه اداری شورای منطقه‌ای ماتیه یهودا قرار دارد و وابسته به سازمان هاپوعل همیزراحی است. | ## بخش 1: تاروم (موشاو اسرائیل) | تاروم در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط مهاجران یهودی از یمن بنیان‌گذاری شد و پس از چند سال، گروهی از یهودیان کوچین از هند نیز به آن پیوستند. جغرافیا تاروم در ارتفاع ۲۸۸ متری از سطح دریا بر دامنه‌های جنگلی در لبه غربی کوه‌های یهودا و در منطقه دالان اورشلیم واقع شده‌است؛ جایی که زمین به‌سوی ناحیه تپه‌ماهوری شفلا شیب پیدا می‌کند. در شمال روستا، جنگل اشتائول قرار دارد که توسط صندوق ملی یهود کاشته شده و بخشی از مجموعه جنگلی بزرگ‌تری به نام پارک رابین است. این روستا ۳۱ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۷ کیلومتر جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۲۴ کیلومتر غرب بخش تاریخی اورشلیم فاصله دارد. | ## بخش 2: تاروم (موشاو اسرائیل) | تاروم در فاصله نزدیک به ۴ تا ۵ کیلومتری خط سبز قرار دارد که مرز اسرائیل با کرانه باختری رود اردن را مشخص می‌کند. این روستای عربی تا سال ۱۹۴۸ در محل تل‌صرعه در حدود یک کیلومتری جنوب تاروم کنونی قرار داشت و آثار سکونتگاه‌های کهن در آن یافت می‌شد. در سال ۱۹۳۱ میلادی ۲۷۱ نفر در ۶۵ خانه و در سال ۱۹۴۸ تعداد ۳۹۴ نفر در ۹۴ خانه در آن زندگی می‌کردند. نیروهای اسرائیلی این روستا را در ژوئیه ۱۹۴۸ تصرف کردند و ساختمان‌های آن در سال ۱۹۴۹ تخریب شد. | ## بخش 3: تاروم (موشاو اسرائیل) | بنیان‌گذاران تاروم یهودیانی از یمن بودند که در چارچوب عملیات فرش پرنده به اسرائیل مهاجرت کرده بودند. نام روستا از کتاب مزامیر (باب ۸۹، آیه ۱۴) برگرفته شده‌است: نام موشاو همسایه تعوز نیز از همین آیه گرفته شده‌است. در سال ۲۰۱۳ بخش گسترش جدیدی در موشاو ساخته شد که نزدیک به ۵۰ خانواده از بخش دین‌دار ملی‌گرا را در خود جای داد. | ## جمع‌بندی | بر پایه آمار پایان سال ۲۰۱۴، تعداد ساکنان این روستا ۷۷۲ نفر بود و جمعیت آن در طول آن سال ۶٫۶ درصد رشد کرد.
موضوع مقاله: میتاو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میتاو | مقدمه: این روستا در منطقهٔ تعنک واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای گیلبوآ قرار دارد. | ## بخش 1: میتاو | میتاو در دامنه‌های غربی رشته‌کوه گیلبوآ و در بخش جنوب شرقی درهٔ یزرعیل جای گرفته و ارتفاع آن از سطح دریا ۷۰ متر است. میتاو در سال ۱۹۵۴ میلادی توسط مهاجران یهودی از کردستان و عراق بنیان‌گذاری شد و سومین روستایی بود که در مجموعهٔ تعنک تأسیس شد. پیشینه موشاو میتاو در سال ۱۹۵۴ میلادی بر زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی المزار بنیان‌گذاری شد. این روستا سومین شهرک تأسیس‌شده در مجموعهٔ تعنک بود و به همین دلیل نام کاری آن «تعنک گیمل» (تعنک ۳) گذاشته شد. نام «میتاو» از کتاب پیدایش (۴۷:۱۱) برگرفته شده‌است: «یوسف … زمینی در بهترین بخش سرزمین به آنها داد». | ## بخش 2: میتاو | مجموعهٔ تعنک از سه خوشهٔ تقریباً همسان از روستاهای کشاورزی تشکیل شده که هر خوشه شامل سه روستا و یک روستای مرکزی با کارکردهای خدماتی است. میتاو در شرقی‌ترین خوشه همراه با روستاهای پرازون و آویتال و روستای مرکزی مرکز یاعل جای دارد. جغرافیا میتاو در بخش جنوب شرقی درهٔ یزرعیل و در دامنه‌های غربی کوه‌های گیلبوآ در ارتفاع ۷۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این روستا در حدود ۳۰ کیلومتری جنوب غربی دریاچهٔ طبریه، ۲۵ کیلومتری غرب رود اردن، ۷ کیلومتری جنوب شهر عفوله و ۴ کیلومتری شمال خط سبز قرار دارد. روستا از راه بزرگراه شمارهٔ ۶۰ (محور شمالی-جنوبی) و جادهٔ محلی شمارهٔ ۶۷۵ (محور شرقی-غربی) به شبکهٔ ترابری متصل است. | ## بخش 3: میتاو | در پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان ۴۶۱ نفر بود و نرخ رشد جمعیت در آن سال ۲٫۴ درصد گزارش شد. + روند دگرگونی جمعیت میتاو سال ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۱ ۲۰۰۵ ۲۰۰۸ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ جمعیت ۳۸۲ ۴۸۹ ۴۱۸ ۳۱۰ ۳۲۳ ۳۶۹ ۳۷۸ ۴۴۲ ۴۶۱ امکانات و اقتصاد اقتصاد میتاو امروزه تنها بخشی بر کشاورزی استوار است و بسیاری از ساکنان برای کار به بیرون از روستا رفت‌وآمد می‌کنند. با این حال همسایگی با مناطق فلسطینی کرانهٔ باختری رود اردن در پیرامون شهر جنین به‌ویژه در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی مشکلاتی پدیدآورد. | ## جمع‌بندی | در آغاز سدهٔ بیست‌ویکم دیوار حائل اسرائیل این منطقه را از کرانهٔ باختری جدا کرد.
موضوع مقاله: موکیعیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موکیعیم | مقدمه: این روستا در نزدیکی اشکلون قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای حوف اشکلون اداره می‌شود. | ## بخش 1: موکیعیم | موکیعیم در سال ۱۹۴۹ به‌عنوان کیبوتص توسط سربازان ترخیص‌شده نیروهای دفاعی اسرائیل بنیان‌گذاری شد که از مجارستان مهاجرت کرده بودند. نام آن به رخنه‌ای اشاره دارد که نیروهای اسرائیلی در جبهه ارتش مصر در این منطقه در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل ایجاد کردند. پیشینه موکیعیم در سال ۱۹۴۹ به‌عنوان کیبوتص توسط سربازان ترخیص‌شده نیروهای دفاعی اسرائیل بنیان‌گذاری شد. هسته نخست بنیان‌گذاران نخست در شرق خان‌یونس ساکن شدند و در آنجا کیبوتص نیر معون را تأسیس کردند و سپس در سال ۱۹۵۱ به دستور جنبش هَعُوِد هَتصیونی به جنوب اشکلون منتقل شدند و کیبوتص موکیعیم را پایه‌گذاری کردند. بربره طبق طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین قرار بود بخشی از دولت عربی باشد، اما ساکنان آن پس از تصرف روستا توسط نیروهای دفاعی اسرائیل از نیروی زمینی مصر در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل به‌زور اخراج شدند. | ## بخش 2: موکیعیم | نام موکیعیم نمادین است و به رخنه‌ای اشاره دارد که ارتش اسرائیل در جبهه ارتش مصر در این منطقه در جنگ ۱۹۴۸ ایجاد کرد. در سال ۲۰۰۵ موکیعیم ۲۵ خانواده را پذیرفت که در چارچوب طرح خروج یک‌جانبه اسرائیل از نوار غزه از شهرک پِئات ساده تخلیه شده بودند. جغرافیا موکیعیم در جلگه ساحلی اسرائیل در ارتفاع ۵۵ متر از سطح دریا واقع شده‌است. این روستا در ۵ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۵۳ کیلومتری جنوب‌جنوب‌غربی تل‌آویو، نزدیک به ۶۴ کیلومتری جنوب‌غربی اورشلیم و ۵ کیلومتری جنوب‌شرقی شهر اشکلون قرار دارد. در شرق روستا وادی ناحال گِعا جریان دارد که در جنوب‌شرقی موشاو به وادی ناحال عُوِد می‌ریزد. | ## بخش 3: موکیعیم | در امتداد ضلع شرقی روستا بقایای خط آهنی از دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین بر جای مانده که زمانی مسیر بین‌المللی حیفا به مصر را تشکیل می‌داد. جمعیت بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴، اکثریت مطلق ساکنان موکیعیم را یهودیان تشکیل می‌دادند و در آن سال ۳۷۸ نفر در این روستا زندگی می‌کردند. جمعیت این روستا در درازمدت روندی افزایشی داشته‌است؛ از ۱۷۷ نفر در سال ۱۹۶۱ به ۱۲۱ نفر در سال ۱۹۷۲ کاهش یافت اما سپس رشد کرد و در سال ۲۰۰۵ پس از پذیرش خانواده‌های تخلیه‌شده از نوار غزه به ۲۶۵ نفر رسید و تا سال ۲۰۱۳ به ۳۸۸ نفر افزایش یافت. | ## جمع‌بندی | امکانات در موکیعیم یک فروشگاه مواد غذایی، مرکز بهداشتی و مجموعه‌های ورزشی وجود دارد.
موضوع مقاله: متات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # متات | مقدمه: این شهرک در نزدیکی مرز لبنان و میان شهرهای معالوت ترشیحا و صفد جای دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف اداره می‌شود. | ## بخش 1: متات | متات در سال ۱۹۷۹ میلادی پایه‌گذاری شد و نخستین شهرک از طرح «دیدبانان در جلیل» بود. این شهرک بر روی زمین‌های دو روستای فلسطینی دیرالقاسی و المنصوره بنا شده که در جنگ ۱۹۴۸ تخلیه شده بودند. نام متات در جماتریا برابر با ۸۴۰ است که ارتفاع این محل از سطح دریا بر حسب متر است. جغرافیا متات در بخش مرکزی جنگلی و کوهستانی جلیل بالا قرار دارد و در ارتفاع نزدیک به ۸۴۰ متری از سطح دریا بنا شده‌است. این شهرک بر فراز کوه «هَر متات» ساخته شده و در حدود ۱٫۵ کیلومتر از مرز لبنان و نزدیک به ۲ کیلومتر شمال شهر معالوت ترشیحا فاصله دارد. متات از طریق جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۹۹ که در امتداد مرز لبنان کشیده شده به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است. در تابستان دما به‌ندرت از ۳۰ درجهٔ سلسیوس فراتر می‌رود و رطوبت هوا پایین است و شب‌های تابستان خنک است. | ## بخش 2: متات | زمستان‌ها سرد و بارانی است و میانگین بارش سالانه بیش از ۸۰۰ میلی‌متر است و گاهی نیز برف می‌بارد. پیشینه شهرک متات در سال ۱۹۷۹ میلادی توسط گروهی از خانواده‌های وابسته به سازمانی به نام «هَسوکا» بنیان‌گذاری شد و نخستین شهرک طرح «دیدبانان در جلیل» بود. این طرح با هدف تقویت حضور جمعیتی یهودیان در مناطقی از جلیل که اکثریت عرب‌نشین بودند اجرا شد. متات بر زمین‌های دو روستای فلسطینی دیرالقاسی و المنصوره بنا شده که هر دو در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تخلیه شده بودند. نام‌گذاری نام متات از کوه «هَر متات» که شهرک بر فراز آن ساخته شده گرفته شده‌است. همچنین ارزش عددی حروف عبری واژهٔ «מתת» در جماتریا برابر با ۸۴۰ است که با ارتفاع این محل بر حسب متر از سطح دریا هم‌خوانی دارد. این دژها پس از سال ۱۹۳۶ و در واکنش به شورش عرب‌ها در فلسطین در امتداد مرزهای لبنان و سوریه ساخته شدند. | ## بخش 3: متات | در سال ۲۰۱۴ تصمیم گرفته شد سازهٔ فلزی هشت‌ضلعی بالای دژ به دلیل خطر فروریزی برچیده شود. جنگ لبنان ۲۰۰۶ در جریان جنگ لبنان ۲۰۰۶، شهرک متات از سوی حزب‌الله لبنان هدف حملات موشکی قرار گرفت. جنگ غزه ۲۰۲۳ در جریان جنگ غزه، شهرک‌های مرزی شمال اسرائیل از جمله متات هدف حملات حزب‌الله لبنان و گروه‌های فلسطینی مستقر در لبنان قرار گرفتند و ساکنان آن‌ها تخلیه شدند. در سال ۲۰۲۳ دژ تگارت متات نیز بر اثر شلیک موشک ضدزره از سوی حزب‌الله آسیب چشمگیری دید. بیشتر ساکنان در کشاورزی، صنایع محلی و گردشگری کار می‌کنند و بسیاری از آنان برای کار به بیرون از شهرک رفت‌وآمد می‌کنند. | ## جمع‌بندی | گردشگری نیز منبع درآمد مهمی است و چشم‌انداز زیبای متات چندین هتل کوچک را به خود جذب کرده‌است.
موضوع مقاله: ماتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماتا | مقدمه: این روستا در دالان اورشلیم و در نزدیک به هشت کیلومتری جنوب شرقی بیت شمش جای گرفته و از نظر اداری زیر نظر منطقه آماری ماتیه یهودا قرار دارد. | ## بخش 1: ماتا | ماتا در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط مهاجران یهودی از یمن بر زمین‌هایی که پیش‌تر به روستاهای عربی تخلیه‌شدهٔ عَلّار و خربت التنور تعلق داشت بنیان‌گذاری شد. این موشاو در ارتفاع ۶۱۱ متری از سطح دریا بر دامنه‌های جنگلی کوه‌های یهودا واقع شده‌است. زمین‌های موشاو پیش‌تر به روستاهای عربی تخلیه‌شدهٔ عَلّار و خربت التنور تعلق داشت. پس از آن گروه‌های دیگری از مهاجران یهودی شمال آفریقا نیز به بنیان‌گذاران اولیه پیوستند. پیش از سال ۱۹۴۸ میلادی، روستای عربی عَلّار در حاشیهٔ شمالی موشاو کنونی قرار داشت که در آن مسجد و زیارتگاه اسلامی الشیخ ابراهیم وجود داشت. پس از تصرف منطقه توسط نیروهای اسرائیلی در اکتبر ۱۹۴۸، ساختمان‌های روستا به‌جز مدرسه و مسجد ویران شد. در ابتدا این موشاو زیر نظر شورای منطقه‌ای ایلا قرار داشت تا اینکه در سال ۱۹۶۴ این شورا در منطقه آماری ماتیه یهودا ادغام شد. | ## بخش 2: ماتا | موشاو به جریان سیاسی هَپوعِل هَمیزراحی وابسته است؛ اما امروزه بیشتر ساکنان آن سکولار هستند. جغرافیا ماتا در ارتفاع ۶۱۱ متری از سطح دریا بر دامنه‌های جنگلی کوه‌های یهودا واقع شده‌است. این روستا در نزدیک به ۴۰ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، حدود ۴۷ کیلومتری جنوب شرقی مرکز تل‌آویو، نزدیک به ۱۷ کیلومتری جنوب غربی بخش تاریخی اورشلیم و ۷ کیلومتری شرق بیت شمش جای دارد. موشاو در نزدیک به ۳ کیلومتری خط سبز قرار دارد که مرز اسرائیل با کرانهٔ باختری رود اردن را مشخص می‌کند. در بقایای این بنا هنوز کف موزاییکی با نوشته‌هایی به زبان یونانی از نوع بیزانسی دیده می‌شود. در سده دوازدهم میلادی، صلیبیون صومعه‌ای روستایی در این مکان برپا کردند که شامل چند ساختمان با طاق‌های بشکه‌ای، دیوار محصورکننده و یک نمازخانه بود. شارل کلرمون-گانو ویرانه‌های کلیسایی نیمه‌برپا در درهٔ پایین‌تر (وادی التنور) را توصیف کرده که به گمان وی ریشه‌ای قرون‌وسطایی داشت.Charles S. | ## بخش 3: ماتا | 455, 458–459 در دره درختان گوناگونی می‌رویند از جمله بادام شیرین و تلخ، زیتون، انگور، انار، لیمو، انجیر، گردو، گلابی سوری، خرنوب و زالزالک. در جنوب شرقی موشاو چشمه‌ای طبیعی به نام عین جوریش وجود دارد که نام خود را از روستای کوچک عربی متروکی در نزدیکی شهرک صور هداسا (هار کیترون) گرفته‌است. در آن روستای متروک هنوز گورنیش‌های حجاری‌شده در صخره که به عنوان آرامگاه به کار می‌رفته‌اند دیده می‌شوند. هنگامی که خداوند جهان را نابود کرد، تنور نوح آب فوران کرد و این نشانهٔ تعهد بزرگ نوح به خداوند بود. پس از پایان طوفان و فروکش کردن آب‌ها، تنور کارکرد اصلی خود را فراموش کرد و آب همچنان از آن جاری ماند. | ## جمع‌بندی | هنگامی که نوح با کشتی خود از آنجا گذشت، تنها چشمه‌ای دید نه تنور خود را؛ از این رو به راه خود ادامه داد و سرانجام بر کوه آرارات فرود آمد.
موضوع مقاله: معذر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معذر | مقدمه: معذر روستایی فلسطینی در بخش طبریه بود که در ۱۲٫۵ کیلومتری جنوب غربی شهر طبریه قرار داشت. | ## بخش 1: معذر | این روستا بر زمینی بلند و هموار در جلیل شرقی سفلی و ۶ کیلومتری شمال شرقی جبل طابور (کوه تابور) واقع بود. چندین جویبار از چشمه‌های روستا سرچشمه می‌گرفت و به وادی البیره می‌ریخت که آب آن به رود اردن می‌پیوست. در اواخر سده نوزدهم میلادی، مهاجران الجزایری از وادی بردی و بویره به این روستا آمدند و در آن ساکن شدند. معذر در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین، در ۱۲ مه ۱۹۴۸ به دست تیپ ۱ گولانی و در چارچوب عملیات گیدئون تخلیه شد. ساکنان روستا همگی مسلمان بودند و روستا دارای مسجد و مدرسه‌ای بود که در دوره عثمانی بنیان نهاده شده بود. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۴۸۰ نفر و مساحت کل زمین‌های آن ۱۱٬۶۶۶ دونوم بود. بر پایه دفتر مالیاتی سال ۱۵۹۶، معذر روستایی در ناحیه طبریه از سنجق صفد بود و ۱۷ خانوار با جمعیت برآوردی ۹۴ تن داشت که همگی مسلمان بودند. | ## بخش 2: معذر | 6 نقشه‌ای از لشکرکشی ناپلئون در سال ۱۷۹۹ که پیر ژاکوتن ترسیم کرده بود، این مکان را با نام شارا نشان می‌داد، هرچند جای‌نمایی آن نادرست بود. در اواخر سده نوزدهم، معذر یکی از چندین روستایی بود که مهاجران الجزایری در آن سکنا گزیدند. این مهاجران از قبیله اولاد سیدی خالد و سیدی عمرو بودند که از وادی بردی و بویره در الجزایر کوچ کرده بودند. در سال ۱۸۸۱، گزارش بررسی فلسطین غربی از سوی صندوق اکتشاف فلسطین روستا را دارای نزدیک به ۲۵۰ ساکن مسلمان توصیف کرد که در خانه‌هایی از بازالت و دیگر سنگ‌ها زندگی می‌کردند. 39 این رقم در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین اندکی افزایش یافت و به ۳۵۹ مسلمان در ۹۱ خانه رسید.Mills, 1932, p. 83 بر پایه آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۴۸۰ مسلمان بود و مساحت کل زمین‌ها ۱۱٬۶۶۶ دونوم بود. 172 معذر دارای مدرسه‌ای بود که عثمانیان بنیان نهاده بودند اما در دوره قیمومت بریتانیا بسته شد. | ## بخش 3: معذر | در روستا مسجدی وجود داشت و ویرانه‌های کلیسایی، گورستانی و دژ صلیبی به نام کاسل دو شِریو نیز باقی مانده بود. تخلیه و پس از ۱۹۴۸ روستا در ۱۲ مه ۱۹۴۸ در جریان عملیات گیدئون به دست تیپ ۱ گولانی تخلیه شد. در سال ۱۹۹۲ وضعیت محل روستا چنین توصیف شد: «محوطه حصارکشی شده و به‌عنوان چراگاه اسرائیلی بهره‌برداری می‌شود. انبوهی بزرگ از کاکتوس در میان آوار سنگی خانه‌ها روییده و چاهی با پمپ در مرکز محل هست. درختان اکالیپتوس، خرمای دوم و زیتون‌تلخ در محل می‌رویند.» شهرک کفار قیش که در سال ۱۹۴۶ ساخته شد بر زمین‌های روستا در جنوب آن قرار گرفته‌است. | ## جمع‌بندی | شهرک‌های شارونا (بنیان‌گذاری ۱۹۳۸) و شدموت دوورا (بنیان‌گذاری ۱۹۳۹) نیز به ترتیب در شمال و غرب محل روستا واقع‌اند، هرچند بر زمین‌های خود روستا نیستند.
موضوع مقاله: کوخاو میخائل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوخاو میخائل | مقدمه: این روستا در جلگهٔ ساحلی جنوبی، میان کریات گت و اشکلون واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای حوف اشکلون قرار دارد. | ## بخش 1: کوخاو میخائل | این موشاو در ارتفاع ۹۷ متری از سطح دریا قرار گرفته و در حدود ۱۲ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۱۰ کیلومتر جنوب شرقی شهر اشکلون فاصله دارد. این روستا بر زمین‌های روستای عربی متروکهٔ کوکبه ساخته شده و بخش نخست نام خود را از آن روستا گرفته‌است. این روستا در حدود ۵۰ کیلومتر جنوب‌جنوب‌غربی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۵۶ کیلومتر جنوب‌غربی بخش تاریخی بیت‌المقدس واقع شده‌است. دسترسی به شبکهٔ حمل‌ونقل از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۲۳۲ فراهم است که در شمال روستا به بزرگراه شمارهٔ ۳۵ می‌پیوندد. پیشینه موشاو کوخاو میخائل در اکتبر ۱۹۵۰ به‌عنوان اردوگاه موقت (معبارا) توسط مهاجران یهودی عراقی بنیان‌گذاری شد. این روستا بر زمین‌های روستای عربی کوکبه بنا شد که تا جنگ ۱۹۴۸ در آنجا وجود داشت. | ## بخش 2: کوخاو میخائل | در آن زمان نام مکان صرفاً «کوخاو» (ستاره) بود که برگرفته از نام عربی روستای پیشین بود. در سال ۱۹۵۷ در زمین‌های جنوبی کوخاو نفت کشف شد که بخشی از گسترش میدان نفتی حلص مجاور بود. به دلیل وضعیت دشوار اقتصادی، بخش بزرگی از ساکنان اولیه موشاو را ترک کردند و روستا تقریباً خالی از سکنه شد. در سال ۱۹۵۹ بخش استقرار تصمیم به تخلیهٔ کامل موشاو گرفت و در پی آن بیشتر خانواده‌ها رفتند و تنها ۵ تا ۶ خانواده باقی ماندند. در سال ۱۹۶۰ طرحی برای اسکان مجدد ۴۰ جوان سرباز وظیفه‌پایان از موشاو نوگا ریخته شد، اما این نقشه هرگز عملی نشد. در سال ۱۹۶۴ کمیتهٔ نام‌گذاری دولتی نام روستا را به «کوخاو میخائل» تغییر داد تا یاد سر مایکل سوبل، نیکوکار بریتانیایی، را گرامی بدارد. | ## بخش 3: کوخاو میخائل | در دههٔ ۱۹۸۰ شماری از اسرائیلی‌هایی که پس از امضای پیمان صلح مصر و اسرائیل از شبه‌جزیره سینا تخلیه شده بودند نیز در این موشاو ساکن شدند. در سال ۲۰۰۵ طرح توسعهٔ روستا اجرا شد و ۱۱۸ قطعه زمین برای ساخت خانه‌های خانوادگی در سه محلهٔ مسکونی جدید آماده‌سازی گردید. اقتصاد اقتصاد محلی بر پایهٔ کشاورزی استوار است و دربرمی‌گیرد پرورش گل، مرکبات، باغداری و کشت زراعی. با این حال بیشتر ساکنان به‌عنوان کارمند یا کارآفرین در بیرون از روستا به کار مشغول‌اند و روزانه برای کار رفت‌وآمد می‌کنند. در روستا فروشگاه مواد غذایی، استخر شنا، مجموعهٔ ورزشی و مرکز فرهنگی‌اجتماعی وجود دارد. | ## جمع‌بندی | جمعیت روستا روندی رو به رشد داشته و در پایان سال ۲۰۱۴ به ۹۸۲ نفر رسیده بود که نسبت به سال پیش از آن ۲٫۴ درصد افزایش نشان می‌داد.