موضوع مقاله: آرون (پسر ایوان ولادیسلاو) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرون (پسر ایوان ولادیسلاو) | مقدمه: پس از تسخیر بلغارستان توسط بیزانس او به همراه برادرانش وارد ارتش بیزانس شد و در طول دهه‌های ۱۰۴۰ و ۱۰۵۰ یک سری فرماندهی نظامی بالاتر را در استان‌های شرقی امپراتوری بیزانس برعهده داشت که در این فرایند از پاتریکیوس به پروتوپروئدروس ارتقا یافت. | ## بخش 1: آرون (پسر ایوان ولادیسلاو) | در این مقام، او در اولین نبردها با ترکان مهاجم سلجوقی و همچنین در برابر قیام برادر همسرش آیزاک یکم کومننوس در سال ۱۰۵۷ به جنگ ناموفقی دست زد. خانواده اشرافی آرونیوس به نام او نامگذاری شد و شامل فرزندان او و همچنین فرزندان خواهر و برادرش بود. او دو برادر بزرگتر به نام‌های پریسیان و آلوسیان و همچنین سه برادر کوچکتر و شش خواهر داشت. پس از مرگ ایوان ولادیسلاو در فوریه ۱۰۱۸، مقاومت بلغارستان در برابر باسیل دوم امپراتور بیزانس سقوط کرد و هارون به همراه دو برادر بزرگترش به کوه تاومور در تومورنیتسا فرار کردند. باسیل کوه را با نیروهایش محاصره کرد و سه برادر پس از دریافت ضمانت برای امنیت خود، سرانجام تسلیم شدند. پرسیان عنواناستاد منصب را دریافت کرد (که نشان می‌دهد او پسر ارشد و وارث پدرش است)، در حالی که آلوسیان و آرون عنوان کمی پایین‌تر پاتریکیوس را دریافت کردند. | ## بخش 2: آرون (پسر ایوان ولادیسلاو) | پریسیان بعداً درگیر توطئه‌ای برای غصب تاج و تخت از امپراتور رومانوس سوم آرگیروس شد ، که منجر به نابینایی و تبعید او به صومعه شد، و برادر دوم، آلوسیان، در قیام نافرجام پیتر دلیان در سال ۱۰۴۰ شرکت داشت و رهبری آن را پیش از خیانت به بیزانسی‌ها غصب کرد. در این مدت آرون، درکنار کاتاکالون ککائومنوس، کاتپانوی آنی، با اولین تهاجمات گسترده ترکان سلجوقی به ارمنستان تحت کنترل بیزانس روبرو شدند. اولین تهاجم به رهبری «حسن کَر» توسط دو فرمانده بیزانسی در شرق دریاچه وان در سال ۱۰۴۸ نابود شد حمله حسن به زودی با یک لشکرکشی بزرگتر به رهبری ابراهیم ینال دنبال شد که نیروهای محلی بیزانس قادر به مقابله با آن نبودند. به گفته تاریخ‌دان جان اسکیلیتز، برخلاف ککائومنوس، که می‌خواست هر چه سریع‌تر با ترک‌ها مقابله کند، آرون از موضع دفاعی‌تر طرفداری کرد، از پشت استحکامات آنها عقب نشینی کرد و نیروهای آنها را عقب نشاند و در عین حال به درخواست دستورالعمل امپراتور کنستانتین نهم نظر آرون غالب شد و بیزانسی ها ترک‌ها را بدون مزاحمت رها کردند در حالی که آنها منتظر رسیدن نیروهای کمکی به رهبری شاهزاده گرجی لیپاریت چهارم بودند. در نتیجه این بی‌تحرکی، ترک‌ها توانستند به‌طور گسترده یورش ببرند و ویرانی‌های زیادی به بار آورند که در نهایت به غارت کاپترون منجر شد. پس از ورود لیپاریت، ارتش ترکیبی در نبرد کاپترون با ترک‌ها مقابله کرد: در یک درگیری شدید شبانه، آرون و ککائومنوس، به فرماندهی دو جناح، عقب‌رانده شدند و ترک‌ها را «تا بانگ خروس» تعقیب کردند. | ## بخش 3: آرون (پسر ایوان ولادیسلاو) | اما در مرکز، اینال موفق شد لیپاریت را تصرف کند که دو فرمانده بیزانسی تا روز بعد آن را یاد نگرفتند. اینال توانست با اسرا و غنایم خود به قلمرو سلجوقی عقب‌نشینی کند و دو فرمانده بیزانسی چاره‌ای جز بازگشت به پایگاه‌های خود باقی نگذاشتند. و بیشتر با آرون، یک مجیستروس و دوکس از ادسا که از طریق مهر او تأیید شده است، شناخته می‌شود، اگرچه این شناسایی قطعی نیست. درطول قیام ژنرال‌های شرقی تحت رهبری برادر همسرش ایزاک یکم کومنوس در سال ۱۰۵۷ آرون به امپراتور میخائیل ششم وفادار ماند )، و فرماندهی جناح چپ ارتش امپراتوری در نبرد سرنوشت‌ساز پترو را برعهده داشت. در طول نبرد، افراد او مخالفان خود را شکست دادند و به اردوگاه آنها فشار آوردند، اما آرون در تکمیل پیروزی خود تردید داشت و به ارتش شورشی فرصت داد تا وضعیت را معکوس کند و نیروهای امپراتوری را شکست دهد. در حدود ۱۰۵۹ او در وصیت خود اوستاتیوس بویلاس را به عنوان پرودروس (و احتمالا دوکس) در بین‌النهرین تعیین کرد، سپس دفتر پروستراتور در امتداد دوکس (امر دقیق مشخص نشده است) را داشته است و در نهایت ، پس از ۱۰۵۹، عنوان پروتوپرودروس است. | ## جمع‌بندی | این خانواده نه تنها شامل نوادگان آرون، بلکه همه فرزندان پدرش جان ولادیسلاو و از جمله آلوسیانوی‌ها، نوادگان برادرش آلوسیان بود.