موضوع مقاله: شناسایی زندانیان در اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شناسایی زندانیان در اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها | مقدمه: شیوه‌های تخصصی‌تر شناسایی در این اردوگاه‌ها با نشان‌های روی لباس و بازوبندها صورت می‌گرفت. | ## بخش 1: شناسایی زندانیان در اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها | شناسایی با شماره‌ها در اردوگاه آشویتس یک روش مرسوم این بود که شماره شناسایی روی بازوی زندانیان خالکوبی شود. زندانیانی که مستقیماً به اتاق‌های گاز فرستاده می‌شدند، هیچ شماره‌ای دریافت نمی‌کردند. با افزایش نرخ مرگ و میر شناسایی اجساد دشوار شد؛ چرا که لباس‌ها از روی اجساد برداشته می‌شدند؛ بنابراین، پرسنل پزشکی شروع به نوشتن شماره‌ها با جوهر پاک نشدنی روی سینه اجساد کردند. این مشکل در سال ۱۹۴۱ با ورود انبوه اسرای جنگی شوروی افزایش یافت و چند هزار خالکوبی اوّل روی آن‌ها انجام شد. این کار با یک مهر ویژه دارای شماره‌های خالکوبی که از سوزن‌ها تشکیل شده بود، صورت می‌گرفت. در مارس ۱۹۴۲، زندانیان اردوگاه آشویتس ۲ (بیرکناو) شروع به دریافت شماره زندانی خالکوبی‌شده کردند. این خالکوبی با جوهر آبی توسط زندانیان ماهر در بخشی از فرایند پذیرش زندانی انجام می‌شد. در سمت چپ شماره زندانی، یک حرف یا حرف‌هایی لاتین برای شناسایی سری‌های زندانیان خالکوبی می‌شد. | ## بخش 2: شناسایی زندانیان در اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها | از بهار سال ۱۹۴۳، تمام زندانیان در اردوگاه آشویتس، چه کسانی که پس از این تاریخ وارد شدند و چه زندانیان قدیمی که از پیش در محل بودند، خالکوبی شدند. تنها افراد ویژه‌ای که از داشتن خالکوبی شماره زندانی معاف شدند، زندانیان غیریهودی با تابعیت آلمانی بودند، و زندانیانی که به محل به منظور «تربیت مجدد» یا «تربیت برای کار» آمدند و در یک اردوگاه جداگانه نگهداری می‌شدند. در اردوگاه کار آشویتس - مونوویتز، زندانیان با شمارش زمان ورود به اردوگاه خالکوبی شدند. شناسایی با نشان‌های پارچه‌ای در اردوگاه‌های تمرکز در کشورهای اشغال‌شده توسط آلمان، از مثلث‌های معکوس رنگی برای نشان دادن دلیل زندانی شدن زندانیان استفاده می‌شد. این مثلث‌ها از پارچه ساخته شده بودند و بر روی کت و پیراهن زندانیان دوخته می‌شدند. مثلث قرمز برای زندانیان سیاسی مثلث سبز برای مجرمان عادی؛ قاتلان، دزدان، راهزنان، متقلبان و امثال آن‌ها که با این نشان مشخص می‌شدند. مثلث آبی برای مهاجران؛ همهٔ کسانی که پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها، به دلایل سیاسی از آلمان خارج شده بودند و پس از مدّتی بازگشته بودند. همهٔ آن‌ها متهم به جاسوسی و براندازی بودند و در سال ۱۹۳۵ دستور داده شد تا در «اردوگاه‌های آموزشی» نگهداری شوند، جایی که بر اساس تصمیم گشتاپو از آن آزاد می‌شدند. | ## بخش 3: شناسایی زندانیان در اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها | مثلث سیاه برای زندانیان «ضد اجتماعی»، از جمله کولی‌ها، عقب‌مانده‌های ذهنی، افراد گریزان از کار و مانند آن. یهودیان با دو مثلث که روی هم قرار داشتند و شکل ستاره داوود را می‌ساختند، مشخص می‌شدند. مثلث پایینی که نوک آن رو به بالا بود، زرد رنگ بود و نشانگر یهودی بودن فرد بود، در حالی که مثلث بالایی که نوک آن رو به پایین بود، ماهیت زندانی را بر اساس لیست رنگ‌های مثلث‌ها مشخص می‌کرد. از ۱ ژوئیه ۱۹۴۴ میلادی به بعد، زندانیان یهودی به همان شیوه‌ای که زندانیان غیریهودی نشانه‌گذاری می‌شدند، مشخص می‌شدند، با این تفاوت که یک نوار زرد موازی با لبهٔ بالایی مثلث به آن‌ها اضافه می‌شد. در میان آن‌ها زندانیانی نیز بودند که به دلیل «نژادآلودگی»، یعنی ارتباط یهودیان با آریایی‌ها، نشانه‌گذاری شده بودند. برخی از زندانیان همچنین یک حرف لاتین بزرگ در مرکز مثلث به نشانهٔ وابستگی ملّی خود حمل می‌کردند؛ بنابراین، حرف B بلژیکی نشان می‌دهد، F - فرانسوی، N - هلندی و غیره. چنین نشان‌هایی به نگهبانان کمک می‌کرد تا وظایف را به زندانیان محول کنند؛ به عنوان مثال، یک نگهبان با یک نگاه می‌توانست ببیند که آیا کسی یک مجرم محکوم (نشان سبز) است و در نتیجه احتمالاً دارای مزاجی «سخت» مناسب برای وظیفه کاپو است یا خیر. معمولاً کسی که نشان «مظنون به فرار» داشت را به گروه‌های کاری خارج از محوطه اردوگاه اختصاص نمی‌دادند. | ## جمع‌بندی | از کسی که نشان «F» داشت (زندانی سیاسی فرانسوی) می‌توانستند برای کمک به ترجمهٔ دستورهای شفاهی نگهبانان به قطاری از تازه‌واردان از فرانسه استفاده کنند.