موضوع مقاله: سپیریتون ملیکیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سپیریتون ملیکیان | مقدمه: سبیریتون آوتیسی ملیکیان (؛ زاده - درگذشته ) آهنگساز، رهبر ارکستر، موسیقی‌شناس اهل ارمنستان بود. | ## بخش 1: سپیریتون ملیکیان | زندگی‌نامه وی در در واغارشاپات در به دنیا آمد و از دانشکده علوم الهی گئورگیان فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۴ مهٔ ۱۹۳۳ در سن ۵۲ سالگی در ایروان درگذشت و در پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد. اسپیریدون آوتیسی ملیکیان (به ارمنی: Սպիրիդոն Ավետիսի Մելիքյան زادهٔ ۱ دسامبر ۱۸۸۰ – درگذشته در ۴ آوریل ۱۹۳۳) موسیقی‌شناس، آهنگ‌ساز، رهبر گروه کر و معلم ارمنستانی بود.Ռոբերտ Աթայան. پسر وی، آهنگساز هراچیا ملیکیان، در سال ۱۹۴۲ در جریان حمله موگیلف در جنگ جهانی دوم کشته شد. اوایل زندگی اسپیریدون در ۱ دسامبر ۱۸۸۰ در واغارشاپات، فرمانداری ایروان در امپراتوری روسیه، در خانواده‌ای معلم به دنیا آمد. توانایی برجسته او در آواز، توجه کومیتاس، معلمش، را جلب کرد و پس از فارغ‌التحصیلی، او را به عنوان دستیار خود منصوب کرد. ما دوستان خوبی شدیم، زیرا زبان یکدیگر را درک می‌کردیم… او با آوازهای محلی و همچنین سرودهای مذهبی آشنا بود. از سال پنجم، او به عنوان رهبر گروه کُر تمام دانش‌آموزانی که در کلیسا آواز می‌خواندند منصوب شد.»Սպիրիդոն Մելիքյան, Հոդվածներ, հուշեր, նամակներ, փաստաթղթեր (مقالات، خاطرات، نامه‌ها، اسناد). | ## بخش 2: سپیریتون ملیکیان | به توصیه کومیتاس، او بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۸ به برلین رفت تا در کنسرواتوار خصوصی ریچارد اشمیت تحصیل کند. کومیتاس به او پیشنهاد کرد که بر تاریخ موسیقی باستانی و مدرن تمرکز کند، صدای خود را پرورش دهد و دانش خود را در زمینه هنر کُرال عمیق‌تر کند. کومیتاس مجموعه عظیمی از آوازهای محلی ارمنی را برای کپی‌برداری به او قرض داد تا با خود به برلین ببرد. خوشبختانه، ملیکیان در سال ۱۹۳۱ نسخه‌ای که تهیه کرده بود را با عنوان «Ազգագրական ժողովածու» (مجموعه قوم‌نگاری) منتشر کرد و بدین ترتیب گنجینه‌ای ملی را حفظ کرد. فعالیت‌های موسیقی پس از بازگشت به ارمنستان در سال ۱۹۰۸، اسپیریدون ملیکیان تصمیم گرفت خود را به‌طور کامل وقف موسیقی کند، کلیسا را ترک کرد و از مقام شماسی استعفا داد. پس از یک سال تدریس در شوشی، او در تفلیس ساکن شد و به عنوان معلم موسیقی و رهبر گروه کر در مدرسه نرسیسیان فعالیت کرد. وی سخنرانی‌های متعددی برگزار کرد و کتاب‌های درسی دربارهٔ آواز نوشت و سطح موسیقایی جامعه را ارتقا داد. با تأسیس ارمنستان شوروی، ملیکیان به ایروان نقل مکان کرد و تدریس در مدارس موسیقی محلی را آغاز کرد. | ## بخش 3: سپیریتون ملیکیان | در سال ۱۹۲۷، او به هیئت علمی کنسرواتوار ایروان (اکنون کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان) پیوست و به تدریس تئوری موسیقی و رهبری گروه کر پرداخت. او بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۱ رهبر کنسرواتوار بود و از ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۲ ریاست دپارتمان تئوری را بر عهده داشت. ملیکیان با گروه کُر هفتاد و پنج نفره کنسرواتوار به شهرهای مختلف سفر کرد که شامل اجرایی در مسکو بود. «Հայ ժողովրդական երգեր և պարեր» (ترانه‌ها و رقص‌های محلی ارمنی)، دو جلد، منتشرشده بین سال‌های ۱۹۴۹–۱۹۵۲ «Վանա ժողովրդական երգեր» (ترانه‌های محلی وان)، دو جلد، منتشرشده بین سال‌های ۱۹۲۷–۱۹۲۸، گردآوری‌شده توسط شاگردش گ. گارداشیان «Ազգագրական ժողովածու» (مجموعه قوم‌نگاری)، منتشرشده در سال ۱۹۳۱، گردآوری‌شده توسط کومیتاس. آثار آهنگسازی ملیکیان شامل بالادی برای ارکستر و گروه کُر به نام «Ախթամար» (آختامار)، تنظیم‌هایی از ترانه‌های محلی برای آواز انفرادی و گروه کُر بود که برخی از آن‌ها جایگاهی دائمی در رپرتوار دارند. اسپیریدون ملیکیان همچنین در زمینه مطالعات موسیقی‌شناسی نیز فعالیت داشت، از جمله آثارش می‌توان به «Հունական ազդեցութիւնը հայ երաժշտության տեսականի վրայ» (تأثیر یونانی بر تئوری موسیقی ارمنی) و «Հայ ժողովրդական երգի գամմաներ» (گام‌های ترانه‌های محلی ارمنی) اشاره کرد. | ## جمع‌بندی | با این حال، این متون دارای خطاها و مشکلات روش‌شناسی هستند و استاندارد علمی را برآورده نمی‌کنند.Ռոբերտ Աթայան.