موضوع مقاله: فلسفه سورن کی‌یرکگور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فلسفه سورن کی‌یرکگور | مقدمه: یکی از موضوعات تکرارشونده فلسفه کی‌یرکگور اهمیت سوبژکتیویته است که به نحوه ارتباط مردم با حقایق (عینی) مربوط می‌شود. | ## بخش 1: فلسفه سورن کی‌یرکگور | او در «نتیجه‌گیری پس‌نوشته‌های غیرعلمی به بخش‌های فلسفی» استدلال می‌کند که «ذهنیت حقیقت است» و «حقیقت ذهنیت است». کی‌یرکگور بیان می‌کند که اساساً حقیقت فقط کشف حقایق عینی نیست؛ درحالی‌که حقایق عینی مهم هستند، عنصر دوم و حیاتی‌تری از حقیقت وجود دارد که شامل نحوه ارتباط فرد با آن موضوعات واقعی است. نام مستعار بسیاری از نوشته‌های قبلی کی‌یرکگور از ۱۸۴۳ تا ۱۸۴۶ با نام مستعار نوشته شده بودند. او در کتاب نقطه‌نظر کاری‌ام به‌عنوان نویسنده توضیح داد که آثاری که با نام مستعار نوشته شده است، از دیدگاه‌هایی نوشته شده‌اند که متعلق به او نیست: درحالی‌که کی‌یرکگور نویسنده‌ای مذهبی بود، نویسندگان مستعار او از دیدگاه‌هایی نوشتند که از منظر زیبایی‌شناسی یا نظری و با نام آنتی-کلیماکوس که نامی در برابر کلیماکوس بود، می‌نوشتند. نویسنده‌ای مستعار که پس از نگارش نقطه نظر ایجاد شد: آنتی-کلیماکوس نویسنده‌ای مذهبی است که از دیدگاه مسیحی چنان ایدئال می‌نویسد که کی‌یرکگور نمی‌خواست آرای او را به خود نسبت دهد. از آن‌جا که نویسندگان با نام مستعار از دیدگاه‌هایی می‌نویسند که متعلق به کی‌یرکگور نیست، برخی از فلسفه‌های ذکرشده در آثار او ممکن است باورهای خود کی‌یرکگور را منعکس نکنند. درست همان‌طور که سایر فیلسوفان در مقالات خود دیدگاه‌هایی را برای بحث و انتقاد مطرح می‌کنند، کی‌یرکگور نیز نام مستعار را برای بررسی عمیق یک دیدگاه خاص استفاده می‌کند، که در برخی موارد ممکن است یک یا دو کتاب را به استفاده از یک نام اختصاص دهد و در آن کی‌یرکگور یا نام مستعار دیگری را نقد کنند. برای مثال نویسنده با نام مستعار یوهانس کلیماکوس، مسیحی نیست و از دیدگاه غیرمسیحی استدلال می‌کند. آنتی-کلیماکوس، همان‌طور که قبلاً ذکر شد یک مسیحی است و از دیدگاه مسیحی متدین استدلال می‌کند. بیشتر نوشته‌های فلسفی و دینی کی‌یرکگور از ۱۸۴۶ تا ۱۸۵۵ توسط خودش نوشته و تألیف شد و هیچ نام مستعاری برای این آثار قائل نشد. Oneworld, 2003, در مقاله حاضر که درباره فلسفه کی‌یرکگور است، به نویسنده، اعم از مستعار یا غیرمستعار اشاره می‌کند. مضامین فلسفه کی‌یرکگور بیگانگی بیگانگی اصطلاحی است که فیلسوفان به طیف وسیعی از پدیده‌ها، از جمله هرگونه احساس جدایی و نارضایتی از جامعه به‌کار می‌برند. احساس ناتوانی در برابر استحکام نهادهای اجتماعی؛ ماهیت غیرشخصی و غیرانسانی سازمان‌های اجتماعی در مقیاس‌های بزرگ و دیوان‌سالارانه. کی‌یرکگور مفهوم بیگانگی را می‌شناسد و می‌پذیرد، و آن را با عبارات بدیع خود بیان می‌کند و می‌فهمد. از نظر کی‌یرکگور، عصر حاضر عصری انعکاسی است؛ عصری که به عینیت و اندیشه به‌جای عمل، سخن گفتن از آرمان‌ها به‌جای کنش، بحث درباره کنش، عمومیت و اعلان بر واقعیت، و خیال بر دنیای واقعی ارزش می‌دهد. از نظر کی‌یرکگور، به‌دلیل فقدان یافتن اُتوریته واقعی و مشروع، معنای ارزش‌ها از زندگی حذف شده است. انسان‌های خودآگاه به‌جای افتادن در هر اتوریته ادعایی، هر کتاب مقدس، هر «حرف» یا هر ندای بزرگ و ماندگار دیگری، باید با یک عدم قطعیت وجودی روبه‌رو شوند. بشریت معنا را از دست داده است، زیرا معیار پذیرفته‌شده واقعیت و حقیقت، تفکر مبهم و ذهنی است؛ چیزی که با منطق، تحقیق تاریخی یا تحلیل علمی قابل اثبات نیست. و حتی آن دسته از انتخاب‌هایی که به آن‌ها فکر می‌کنند، زمانی که خود زندگی رسم می‌شود، متفاوت می‌شوند. از نظر کی‌یرکگور، نوع عینیتی که یک دانشمند یا مورخ ممکن است از آن استفاده کند، اصل مطلب نیست؛ انسان‌ها انگیزه ندارند و از طریق عینیت محض معنایی در زندگی پیدا نمی‌کنند. این پدیده‌ها به‌طور عینی قابل اثبات نیستند؛ و از طریق هیچ‌گونه تحلیلی از جهان خارج به‌وجود نمی‌آیند. کی‌یرکگور در تحلیل از عصر حاضر از عباراتی استفاده می‌کند که با نظریه ازخودبیگانگی هگل و مارکس شباهت دارند، اما دقیقاً منطبق نیستند. عقیده کی‌یرکگور صریحاً به این معناست که انسان‌ها از خدا بیگانه هستند زیرا بیش از حد در دنیا غرق شده‌اند. آلبر کامو نیز درباره ایده غریبه بودن در جهان نوشت، اما معنای کی‌یرکگور درباره غریبه را معکوس کرد. برای کامو غریبه کسی بود که در جهان زندگی می‌کرد و مجبور بود به شیوه‌ای مسیحی زندگی کند، حتی اگر نمی‌خواست مسیحی باشد. اما کی‌یرکگور درباره فرد مسیحی‌ای بحث می‌کرد که می‌خواهد مسیحی‌ای باشد که در جهانی زندگی می‌کند که مسیحی نیست. هم کامو و هم کی‌یرکگور نسبت به دموکراسی مسیحی که در آن همه مجبور به مشارکت در مسیحیت هستند نظر مشترکی داشتند، زیرا معتقد بودند آزادی انتخاب وجود ندارد و در یک دموکراسی غیرمسیحی هیچ کس اجازه ندارد در مسیحیت مشارکت فعال داشته باشد. | ## بخش 2: فلسفه سورن کی‌یرکگور | او آن را در افسانه سیزیف آورده است: کی یرکگور در سه گفتار سازنده (۱۸۴۳) و پایان‌نامه غیرعلمی پس‌نوشته‌های فلسفی (۱۸۴۶) آن را این‌گونه بیان کرد: انتزاع یکی از عناصر نقد کی‌یرکگور از مدرنیته در اثر اجتماعی-سیاسی او، دو عصر: مروری ادبی، پول است؛ که او آن را انتزاع می‌نامد.Kierkegaard, Søren. محسوس نیست و فقط در یک بافت مصنوعی معنا دارد که در نهایت در خدمت اهداف فریبنده و گمراه‌کننده است. با این حال، در واقعیت، کاری که فرد انجام می‌دهد، بیان این است که شخص چه کسی است. به‌عنوان یک فرد، کاری که انجام می‌دهد قرار است درک بیرونی رابطه او با دیگران و جهان باشد. کاری که تقلیل کار به ارزش پولی انجام می‌دهد این است که واقعیت انضمامی کشمکش‌های روزمره فرد با جهان، برای دادن شکل و معنا دادن به آن، با یک انتزاع جایگزین شود. کی‌یرکگور ابراز تأسف می‌کند که «یک مرد جوان امروز به توانایی‌ها یا مهارت‌ها یا عشق به یک دختر زیبا یا شهرتش حسادت می‌کند، نه! کی‌یرکگور فکر می‌کند که این تأکید بر پول منجر به انکار موهبت‌های روح برای افراد فقیر و بدبخت می‌شود. در زیر سه نقل قول در مورد ایده کی‌یرکگور از انتزاع وجود دارد که نمی‌توان بدون تفکر در مورد انضمام به آن فکر کرد. اولی از انسان اصیل و دومی از اخلاق‌شناس در یا این/یا آن و سومی از کتابی که همه آثار قبلی او را توضیح می‌داد: پایان‌نامه غیرعلمی پس‌نوشته‌های فلسفی. کی‌یرکگور معتقد بود که افراد باید صمیمانه و اکیداً حقیقت این واقعیت را درک کنند تا عاشقانه زندگی کنند. اگرچه مردم مرگ را در اطراف خود می‌بینند و به‌عنوان یک واقعیت عینی درک می‌کنند که همه خواهند مرد، اما تعداد کمی از مردم واقعاً، ذهنی و درونی می‌دانند که روزی خواهند مرد. کی‌یرکگور در سه گفتار سازنده (1844) در مورد مرگ چنین گفت: ترس یا اضطراب برای نویسنده کی‌یرکگور، ویگیلیوس هاوفنینسیس (نام مستعار)، اضطراب/ترس/انگست (بسته به ترجمه و زمینه) ترس غیرمتمرکز است. هاوفنینسیس از مردی استفاده می‌کند که در لبه یک ساختمان بلند یا صخره ایستاده است. او به این فکر می‌کند که اگر فقط خودش را با قدرت انتخاب خود بیندازد، به چه چیزی می‌تواند تبدیل شود. تا زمانی که آن‌جا می‌ایستد، در چهارراه زندگی ایستاده است و نمی‌تواند تصمیم بگیرد. صرف این واقعیت که فرد امکان و آزادی انجام کاری، حتی وحشتناک‌ترین احتمالات را دارد، باعث ایجاد احساسات بی‌حد و حصر می‌شود. هاوفنینسیس در مفهوم اضطراب بر اولین اضطراب تجربه‌شده توسط انسان تمرکز می‌کند: انتخاب آدم برای خوردن یا نخوردن از درخت ممنوعه حکمت خدا. از آن‌جایی که مفاهیم خیر و شر قبل از خوردن سیب، که اکنون به آن گناه نخستین می‌گویند، به وجود نیامده بود، آدم هیچ مفهومی از خیر و شر نداشت و نمی‌دانست که خوردن از درخت بد است. اضطراب از آن‌جا ناشی می‌شود که خود نهی خداوند به این معناست که آدم آزاد است و می‌تواند انتخاب کند که از خدا اطاعت کند یا نه. پس از نظر کی‌یرکگور اضطراب مقدم بر گناه است و این اضطراب است که آدم را به گناه می‌کشاند. اضطراب ما را از انتخاب‌ها، خودآگاهی و مسئولیت شخصی آگاه می‌کند و ما را از حالت بی‌واسطه‌ای ناخودآگاه به حالت بازتابی خودآگاه می‌رساند. (سارتر این اصطلاحات را هوشیاری پیش‌بازتابی و آگاهی انعکاسی می‌نامد.) یک فرد از طریق تجربه ترس خودآگاه می‌شود. بنابراین، اضطراب ممکن است یک احتمال برای گناه باشد، اما اضطراب می‌تواند شناخت یا تحقق هویت واقعی و آزادی‌های خود نیز باشد. ناامیدی کی‌یرکگور به‌عنوان مؤلف کتاب بیماری منتهی به مرگ استدلال می‌کند که خود انسان ترکیبی از جنبه‌های مختلف است که باید در تعادل آگاهانه قرار گیرند: متناهی، نامتناهی، آگاهی از «رابطه این دو با خودش» و آگاهی از «قدرتی که خود را مطرح می‌کند». متناهی (محدودیت‌هایی مانند محدودیت‌هایی که بدن فرد یا شرایط خاص تحمیل می‌کند) و نامتناهی (آن ظرفیت‌هایی که ما را از محدودیت‌هایی مانند تخیل رها می‌کنند) همیشه در حالت تنش وجود دارند. زمانی که خود از تعادل خارج است، یعنی درک اشتباهی از این‌که کیست دارد، زیرا بیش از حد خود را بر اساس شرایط محدود‌کننده خود تصور می‌کند (بنابراین نمی‌تواند آزادی خود را برای تعیین این‌که چه خواهد بود تشخیص دهد). نکته قابل توجه این‌که آنتی-کلیماکوس می‌گوید که فرد می‌تواند ناامید باشد حتی اگر کاملاً احساس خوشبختی کند. | ## بخش 3: فلسفه سورن کی‌یرکگور | ناامیدی فقط یک احساس نیست، به معنای عمیق‌تر، از دست دادن خود است، یعنی حالتی را توصیف می‌کند که فرد تصور اشتباهی از خود دارد. برای مثال، ما می‌توانیم به سادگی با لذت‌هایمان زندگی کنیم؛ ارضای امیال، تمایلات یا حواس‌پرتی‌ها. کی‌یرکگور در بیماری منتهی به مرگ به‌طور خاص با خود به‌عنوان محصول روابط می‌پردازد. این یک خود واقعی ایجاد نمی‌کند، زیرا یک انسان می‌تواند بدون «خود» همان‌طور که او آن را تعریف می‌کند زندگی کند. در عوض، خود یا توانایی ایجاد خود از رابطه با مطلق یا خدا (خود تنها از طریق ارتباط با خدا قابل تحقق است) به‌عنوان رابطه‌ای بین رابطه متناهی و نامتناهی که به انسان مربوط می‌شود پدید می‌آید. ترحم (شور) از نظر کی‌یرکگور، برای درک امر مطلق، ذهن باید خود را به طور ریشه‌ای از محتوای عینی خالی کند. کی‌یرکگور نام این میل را پاتوس: شور می‌گذارد.Kangas در راستای این فلسفه، برخی از محققان شباهت‌هایی را بین مفهوم رواقیون از آپاتیا و حقیقت ذهنی به‌عنوان عالی‌ترین شکل حکمت ترسیم کرده‌اند. به گفته افلاطون حتی میل به تکثیر نوعی میل به جاودانگی است؛ یعنی ما می‌خواهیم از طریق فرزندان خود و فرزندانشان در زمان امتداد داشته و زندگی کنیم. چشیدن آن چیزی است که هست، فقط باید می‌توانست فراتر از مرزهای زمان و مکان ادامه یابد. همان‌طور که این تشبیه نشان می‌دهد، انسان‌ها به‌دنبال چیزی فراتر از این‌جا و اکنون هستند. و آنچه موجب انگیزه و استمرار در عمل است، اشتیاق، میل به غلبه بر سختی‌ها، دردها و رنج ها است. همچنین این اشتیاق است که ما را قادر می‌سازد به نام واقعیتی برتر برای آرمان‌ها بمیریم. درحالی‌که یک دانشمند ممکن است این عشق را به‌عنوان یک احساس ساده یا میل ساده حیوانی ببیند، کی‌یرکگور آن را به‌عنوان چیزی می‌بیند که به خود منبع حیات متصل است. ذهنیت یوهانس کلیماکوس در پایان‌نامه غیرعلمی پس‌نوشته‌های فلسفی، این خط رمزآلود را می‌نویسد: «سوژکتیویته حقیقت است». برای درک مفهوم کلیماکوس از فرد، مهم است که به آنچه او در مورد ذهنیت می‌گوید نگاه کنیم. در اصطلاح سخت، ذهنیت به آنچه برای فرد شخصی است اشاره دارد - چیزی که فرد را از دیگران متمایز می‌کند. یوهان فیشته در سال ۱۷۹۹ در کتاب خود با نام وظیفه انسان به‌طور مشابهی در مورد ذهنیت نوشت: برای مثال، دانشمندان و مورخان جهان عینی را مطالعه می‌کنند، به این امید که حقیقت طبیعت، یا شاید حقیقت تاریخ را کشف کنند. از نظر تاریخ، با مطالعه گذشته، فرد می‌تواند قوانینی را استخراج کند که تعیین می‌کنند وقایع چگونه رخ خواهند داد. به این ترتیب فرد می‌تواند آینده را با دقت بیشتری پیش‌بینی کند و شاید کنترل رویدادهایی را که در گذشته به‌نظر می‌رسید خارج از توان و کنترل انسان‌ها بوده است را در دست بگیرد. در جایی که دانشمند یا مورخ به یقین می‌رسد، کلیماکوس بسیار دقیق اشاره می‌کند که منجر به تغییر علم به‌عنوان ابزارهای مشاهده می‌شود. شدیدترین حملات او علیه کسانی بود که معتقد بودند تاریخ و قوانین آن را درک کرده‌اند، و با این کار می‌توانستند بفهمند که خود واقعی انسان چیست. یعنی، فرض بر این است که با مطالعه تاریخ، کسی می‌تواند بفهمد که واقعاً چه کسی است. سه مرحله از زندگی محققان اولیه کی‌یرکگور در تلاش بودند تا پیچیدگی تألیف کی‌یرکگور را با تمرکز به سه سطح وجود فردی کاهش دهند، که در گذر از یکی از نام‌های مستعار کی‌یرکگور، یوهانس کلیماکوس، که پایان‌نامه غیرعلمی پایان نامه را نوشت، نام برند. اگرچه مراحل تنها یک راه برای تفسیر اندیشه کی‌یرکگور را نشان می‌دهد، اما به روشی محبوب برای معرفی نویسندگی او تبدیل شده است. پژوهندگان اولیه آمریکایی و محافل اروپایی به تقسیم‌بندی‌های فکری درباره نوشته‌های آثار او اشاره می‌کنند. | ## جمع‌بندی | او مخالف «انعکاس خود از واقعیت» و تقسیم «دنیای روح» بود، زیرا جهان روح را نمی‌توان به‌طور عینی تقسیم کرد.