موضوع مقاله: شطرنجی‌سازی قلم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شطرنجی‌سازی قلم | مقدمه: شطرنجی‌سازی قلم فرایند تبدیل متن از توصیف برداری (مانند آنچه در قلم‌های مقیاس‌پذیری مانند تروتایپ یافت می‌شود) به توصیف شطرنجی یا بیت‌مپ است. | ## بخش 1: شطرنجی‌سازی قلم | همچنین ممکن است شامل اشاره‌گذاری (Hinting) باشد؛ یعنی اطلاعاتی که در داده‌های قلم جاسازی شده‌اند و جزئیات پردازش تصویر را برای اندازه‌های خاص نویسه‌ها بهینه‌سازی می‌کنند. در سیستم‌عامل‌های نوین، شطرنجی‌سازی قلم معمولاً از طریق یک کتابخانه مشترک که میان برنامه‌های کاربردی متعدد به اشتراک گذاشته می‌شود انجام می‌گیرد. پیاده‌سازی‌های مختلفی از این فناوری در سیستم‌عامل‌های گوناگون وجود دارد که هر یک رویکرد متفاوتی نسبت به دقت نمایش، خوانایی و وفاداری به طرح اصلی قلم اتخاذ می‌کنند. انواع شطرنجی‌سازی شطرنجی‌سازی ساده (دوسطحی) ساده‌ترین شکل شطرنجی‌سازی، ترسیم خطوط بدون هیچ‌گونه هموارسازی است. به همین دلیل بسیاری از پرونده‌های قلم (مانند تروتایپ) حاوی اشاره‌گذاری‌هایی هستند که به شطرنجی‌ساز کمک می‌کنند تا محل قرارگیری پیکسل‌ها را در نواحی مشکل‌ساز نویسه‌ها تعیین کند. به‌عنوان نمونه تمام نسخه‌های مایکروسافت ویندوز پیش از ویندوز ۹۵ (مانند ویندوز ۳٫۱) تنها از این نوع شطرنجی‌ساز داخلی برخوردار بودند. در این روش برای هر پیکسل در لبه‌های نویسه تعیین می‌شود که چه مقدار از آن پیکسل توسط نویسه اشغال شده‌است و آن پیکسل با همان میزان کدری ترسیم می‌شود. برای نمونه هنگام ترسیم یک حرف سیاه بر زمینه سفید اگر پیکسلی باید نیمه‌پر باشد با رنگ خاکستری ۵۰٪ رسم می‌شود. | ## بخش 2: شطرنجی‌سازی قلم | اعمال ساده‌لوحانه این روش می‌تواند نویسه‌هایی مات و تار تولید کند؛ مثلاً اگر خط عمودی‌ای که باید یک پیکسل پهنا داشته باشد دقیقاً بین دو پیکسل بیفتد به‌صورت خطی خاکستری دو پیکسلی نمایش داده می‌شود. سیستم‌های نوین معمولاً خطوط را به مختصات صحیح پیکسلی سوق می‌دهند تا نویسه‌ها واضح‌تر دیده شوند. در برخی موارد به‌ویژه در نمایشگرهای تخت می‌توان از این ویژگی بهره برد و پردازش را در سطح زیرپیکسلی انجام داد که تفکیک‌پذیری مؤثر صفحه‌نمایش را افزایش می‌دهد. سامانه‌های شطرنجی‌سازی رایج در سیستم‌عامل‌های نوین، شطرنجی‌سازی معمولاً توسط یک کتابخانه مشترک (Shared library) فراهم می‌شود که بسیاری از برنامه‌های کاربردی از آن استفاده می‌کنند. چنین کتابخانه‌ای ممکن است در سیستم‌عامل یا محیط رومیزی تعبیه شده باشد یا بعداً اضافه شود. مایکروسافت ویندوز مایکروسافت ویندوز از زمان ویندوز اکس‌پی از پردازش زیرپیکسلی پشتیبانی کرده‌است. شطرنجی‌ساز استاندارد مایکروسافت بدون کلیرتایپ از رویکردی استفاده می‌کند که بر نیت طراح قلم در جهت وضوح تأکید دارد؛ با قرار دادن اجباری متن در مختصات صحیح پیکسلی و پیروی از اشاره‌گذاری طراح قلم، متن بر روی صفحه‌نمایش خواناتر می‌شود اما ممکن است تفاوتی با خروجی چاپی داشته باشد. مک‌اواس (کوارتز) کوارتز در مک‌اواس با استفاده از موقعیت‌دهی زیرپیکسلی متمایز است؛ نویسه‌ها را به مکان‌های دقیق پیکسلی سوق نمی‌دهد بلکه با فنون مختلف هموارسازی از جمله پردازش زیرپیکسلی، نویسه‌ها را نزدیک‌تر به طرح کلی اصلی قلم نمایش می‌دهد. | ## بخش 3: شطرنجی‌سازی قلم | نتیجه آن شباهت بسیار زیاد نمایش بر صفحه‌نمایش با خروجی چاپی است اما در اندازه‌های کوچک ممکن است خوانایی کاهش یابد. از نسخه مک‌اواس موهاوی (Mojave) پردازش زیرپیکسلی حذف شد و صرفاً هموارسازی خاکستری‌مقیاس به‌کار می‌رود. این تغییر برای نمایشگرهای با تراکم پیکسلی بالا (رتینا) مشکلی ایجاد نمی‌کند اما خوانایی متن بر نمایشگرهای خارجی با تراکم پیکسلی معمولی را کاهش می‌دهد. فری‌تایپ بیشتر سیستم‌های دیگر از کتابخانه فری‌تایپ استفاده می‌کنند که بسته به تنظیمات می‌تواند رفتاری بین پیاده‌سازی مایکروسافت و اپل داشته باشد؛ این کتابخانه از اشاره‌گذاری و هموارسازی پشتیبانی می‌کند و به‌صورت اختیاری پردازش و موقعیت‌دهی زیرپیکسلی را نیز انجام می‌دهد. فری‌تایپ همچنین ویژگی‌هایی مانند پردازش زیرپیکسلی با توازن رنگ و تصحیح گاما ارائه می‌دهد که در هیچ‌یک از دو پیاده‌سازی دیگر وجود ندارد. پردازش‌گرهای اختصاصی برنامه‌ها برخی برنامه‌ها راه‌حل‌های شطرنجی‌سازی اختصاصی خود را به همراه دارند. چارچوب‌های گرافیکی مانند اسکیا (Skia) که در گوگل کروم به‌کار می‌رود گاهی از شطرنجی‌ساز مخصوص خود استفاده می‌کنند. | ## جمع‌بندی | بازی‌های ویدئویی و دیگر برنامه‌های سه‌بعدی نیز ممکن است به شطرنجی‌سازهای سریع‌تر مبتنی بر پردازنده گرافیکی مانند شطرنجی‌سازهای مبتنی بر تابع فاصله علامت‌دار (SDF) نیاز داشته باشند.