موضوع مقاله: خورا کادیشا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خورا کادیشا | مقدمه: این سازمان متشکل از مردان و زنان یهودی است که بر آماده‌سازی اجساد یهودیان متوفی برای دفن طبق سنت یهودی نظارت دارند و تا زمان دفن، از بی‌احترامی به اجساد، چه عمدی و چه غیرعمدی، جلوگیری می‌کنند. | ## بخش 1: خورا کادیشا | دو مورد از الزامات اصلی، نشان دادن احترام مناسب به جسد و تطهیر آیینی بدن و سپس پوشاندن لباس برای دفن است. عبارت فعلی احتمالاً یک آوانگاری آوایی از تلفظ اشکنازی نسخه عبری است که به اشتباه به عنوان یک عبارت آرامی تفسیر شده و بنابراین با yodh و aleph نوشته شده است. الیزر اشکنازی در سال ۱۵۶۴، به تقلید از اصناف مسیحی، اولین انجمن تدفین مدرن یهودی را تشکیل داد و مقررات آن را هم یهودا لو تدوین کرد. در ایتالیا آرون برشیا بن موسی، کابالیست ایتالیایی، راهنمای مهم خِورا را با عنوان «عبور از یبوک» در سال ۱۶۲۶ منتشر کرد. این راهنما هم روش مراقبت از بیماران و افراد در حال مرگ و هم نحوه انجام مراسم مرگ را شرح می‌دهد. به همین ترتیب، کتاب «سفر هائییم» اثر سیمون فرانکفورتر، که در سال‌های ۱۷۰۲ و ۱۷۱۶ در آمستردام منتشر شد، همچنان متنی مهم در تعریف کار چِورا کادیشا است. مجموعه‌ای از نقاشی‌های تولید شده توسط یا برای چِورا کادیشا در پراگ در حدود سال ۱۷۸۰، هر مرحله از فرایند و سایر جنبه‌های کار این گروه، مانند عیادت از بیماران را نشان می‌دهد. انجمن‌های تدفین در اروپا عموماً کارکردی اجتماعی داشتند اما در ایالات متحده آمریکا، سازماندهی انجمن‌ها توسط کنیسه‌های محله بسیار رایج‌تر شده است. برخی از انجمن‌های تدفین، انجمن‌های تدفین بودند، در حالی که برخی دیگر مستقل از انجمن‌های تدفین سنتی بودند. 13–14 امروزه، علاقه به کار خورا کادیشا در جوامع یهودی غیر ارتدکس دوباره احیا شده است. توابع شوره کادیشا اعضای یک خِورا کادیشا در جنبه‌های مختلف مراقبت از زندگان و مردگان مشارکت دارند. پس از مرگ، این انجمن همچنین ممکن است شمیراهایی را برای محافظت در برابر ربودن جسد، خورده شدن توسط حیوانات موذی یا هتک حرمت تا زمان دفن بگمارند. | ## بخش 2: خورا کادیشا | در برخی جوامع، این کار را افراد نزدیک به متوفی یا شمریم‌های حقوق‌بگیر و استخدام‌شده توسط خانه تشییع جنازه انجام می‌دادند. زمانی خطر سرقت جسد بسیار جدی بود؛ در دوران مدرن، این نگهبانی به راهی برای احترام به متوفی تبدیل شده است. علاوه بر این، اکثر انجمن‌های تدفین با ترتیب دادن مراسم دعا، غذا و سایر امکانات، از خانواده‌ها در طول شیوا (هفته سنتی عزاداری) نیز حمایت می‌کنند. یکی از وظایف خاص انجمن کفن و دفن، رسیدگی به مردگانی است که هیچ خویشاوند درجه یکی ندارند. این وظایف مت میتزوا «جسد میتزوا» نامیده می‌شوند زیرا رسیدگی به یک میتزوا عملاً بر هر فرمان مثبت دیگری غلبه دارد. فرایند تطهیر آیینی این انجمن، قصد دارد مطمئن شود رفتار محترمانه با متوفی مطابق با قوانین، آداب و رسوم و سنت‌های یهودی تضمین شده است. برخلاف معمول، از آنجایی که هلاخای کمی برای تعریف این فرایند وجود دارد، منهاج بخش زیادی از کار را تعریف می‌کند و جوامع برخی از شیوه‌های خاص خود را توسعه می‌دهند. با این حال، برخی از خورا کادیشاهای غیر ارتدکس اجازه می‌دهند تیم‌های مختلط جنسیتی تشکیل شوند. برخی از خورا کادیشاها سیاست‌هایی را برای آماده‌سازی بدن افراد دارای جنسیت نامنطبق تدوین کرده‌اند که ممکن است از رویه‌های جنسیتی سنتی نیز منحرف شود. «طهارت» (Taharah) در واقع بخشی از فرآیندی سه مرحله‌ای را توصیف می‌کند، اما به‌طور گسترده به عنوان کنایه‌ای برای همه وظایف مرتبط استفاده می‌شود. ابتدا طی فرایندی به نام رچیتزا بدن کاملاً از کثیفی، مایعات و جامدات بدن و هر چیز دیگری که ممکن است روی پوست باشد، پاک می‌شود. سپس طی فرآیندی به نام طهارت بدن شسته‌شده با غوطه‌ور شدن در میکوا یا جریان مداوم آب ریخته شده از سطل‌ها، از سر بر روی کل بدن، به صورت آیینی تطهیر می‌شود. | ## بخش 3: خورا کادیشا | با این حال، اگر بدن متوفی پوشیده از خون ناشی از خونریزی مربوط به علت مرگ یا خونریزی پس از مرگ باشد، بدن معمولاً شسته نمی‌شود، که با اعتقادات مربوط به لزوم دفن تمام قسمت‌های بدن مطابقت دارد. علاوه بر این، هر چیزی که در حین تمیز کردن از بدن جدا می‌شود - مو، پوست، ناخن‌های کوتاه شده - ذخیره و با متوفی دفن می‌شود. متوفی را با تاچریخیم یا کفن‌هایی از جنس پارچهٔ سفید خالص از جنس موصلی یا کتان می‌پوشانند که از ده تکه برای مرد و دوازده تکه برای زن تشکیل شده است. این کفن‌ها برای هر یهودی یکسان است و به‌طور نمادین یادآور لباس‌هایی است که کاهن اعظم اسرائیل می‌پوشید. اگر متوفی قدیته می‌پوشید، آن را روی بدن قرار می‌دهند و یک حاشیه از آن را می‌بُرند. ممکن است تکه‌هایی از سفال بدون لعاب روی چشم‌ها و دهان قرار داده شود و خاکی که اغلب از اسرائیل است، روی بدن پاشیده شود. سپس گروهی از متوفی به خاطر هرگونه خطا یا اقدامات بی‌احترامی سهوی عذرخواهی می‌کنند. برای دفن در سرزمین مقدس (از جمله اسرائیل امروزی)، در بیشتر گورستان‌ها از تابوت استفاده نمی‌شود. با این حال، اگر قرار باشد جسد برای دفن در اسرائیل به صورت بین‌المللی ارسال شود، به تابوت مورد تأیید خطوط هوایی نیاز است، همچنین در بسیاری از موارد، مومیایی کردن هم لازم است. سایر فعالیت‌ها بسیاری از انجمن‌های تدفین، سالانه طی یک یا دو روز گردهمایی برگزار می‌کنند و جلسات مطالعه منظمی را ترتیب می‌دهند تا در مورد مفاد مربوط به شریعت یهود به‌روز آگاه باشند. از آنجا که طبق روایات، خداوند موسی را دفن کرده است، این تاریخ «روز تعطیل» برای خورا کادیشا است. | ## جمع‌بندی | ، یک جعبه کاج ساده: بازگشت به مراسم تشییع جنازه ساده یهودی و سنت‌های ابدی، خاخام آرنولد ام.