موضوع مقاله: مقیاس رتبه‌بندی ADHD | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مقیاس رتبه‌بندی ADHD | مقدمه: مقیاس رتبه‌بندی ADHD برای کمک به تشخیص اختلال کم توجهی - بیش‌فعالی (ADHD) در کودکان ۵ تا ۱۷ ساله استفاده می‌شود. | ## بخش 1: مقیاس رتبه‌بندی ADHD | بررسی اجمالی ADHD-RS یک ارزیابی خوداظهاری ۱۸ سؤالی است که برای پاسخ به آن حدود پنج دقیقه زمان نیاز است. هر سؤال بسامد رفتار را اندازه‌گیری می‌کند، و در آن از پاسخ دهنده خواسته می‌شود که مشخص کند که آیا رفتار «همیشه یا خیلی زیاد»، «اغلب»، «تا حدودی» یا «به ندرت یا هرگز» رخ می‌دهد. نُه مورد اول سؤال‌هایی دربارهٔ رفتارهای مربوط به بی‌توجهی است (مثلاً "در سازماندهی کار و فعالیت‌ها مشکل دارد"). مجموعه دوم ۹ موردی سؤال‌هایی دربارهٔ رفتارهای مرتبط با علائم بیش فعالی و تکانشگری (مثلاً "حرف زدن بیش از حد") است. چند نمونه از رفتارهای ADHD که با این مقیاس اندازه‌گیری می‌شوند عبارتند از: مشکل در تمرکز روی کارها، سازماندهی، یا عدم توانایی در توجه، تکان دادن بدن، بی‌قراری، بی حوصلگی دائم، عدم توانایی در انتظار کشیدن و قطع کردن مداوم حرف دیگران. مقیاس رتبه‌بندی ADHD با ارائه معیاری دقیق و معتبر که قادر به شناسایی وجود ADHD در کودکان است، بر دنیای روان‌شناسی بالینی تأثیر گذاشته‌است. همچنین در شناسایی زیرشاخه‌های (عمدتاً بی‌توجه، عمدتاً بیش فعال- تکانشی و ترکیبی) این اختلال مفید است. تاریخچه و توسعه اختلال کم توجهی - بیش‌فعالی (ADHD) یکی از شایع‌ترین اختلالات عصبی است که در کودکان دیده می‌شود. ADHD-RS توسط جورج جی دوپاول، توماس جی پاور، آرتور دی آناستوپولوس و رابرت رید برای ارزیابی مؤثر کودکان و نوجوانان مشکوک به ADHD ایجاد شد. معیارهای تشخیصی از طریق انتخاب آیتم‌هایی از مقیاس‌های درجه‌بندی عمومی مانند فهرست بررسی رفتار کودک ایجاد شدند. ارزیابی تا حد زیادی با هدف تطبیق مشاهدات والدین و معلم از علائم ADHD با معیارهای DSM-IV برای این بیماری صورت می‌گیرد. این مقیاس همراه با مقیاس رتبه‌بندی عملکرد تحصیلی (APRS) توسعه داده شد، تا بتواند به عنوان یک سیستم تکمیلی برای شناسایی اختلالات رفتاری بالقوه در کلاس درس استفاده شود. | ## بخش 2: مقیاس رتبه‌بندی ADHD | عملکرد در کلاس هنوز یک عامل تشخیصی است، اگرچه از طریق معیارهای جامع تر DSM-5 ارزیابی می‌شود؛ زیرا کودکان مبتلا به ADHD احتمالاً در عملکرد تحصیلی، رفتار شخصی و حفظ روابط اجتماعی مشکل پیدا می‌کنند. ADHD-RS نمرات دامنه «بی‌توجه» و «بیش فعال - تکانشگری» را از هم جدا می‌کند که در نهایت منجر به سه نمره برای «بی‌توجهی»، «بیش فعالی- تکانشگری» و «کل» می‌شود. DSM-IV همچنین معیارهای تشخیصی را به دو دسته بی‌توجهی و بیش فعالی- تکانشگری تقسیم‌بندی می‌کند که هر کدام شامل ۹ علامت است. با انتشار نسخه جدید DSM-V، پرسشنامه نیز مطابق با معیارهای جدید ایجاد شده ویرایش شد. نسخه‌های پرسشنامه چهار نسخه پرسشنامه سؤال‌ها مناسبی را بر اساس سن شخص، در مورد بیش فعالی و بی‌توجهی در موقیعیت‌های خاص می‌پرسند. سؤال‌ها مربوط به موقعیت‌ها و فعالیت‌ها در محیط مدرسه است، مانند نشستن بر صندلی یا تکمیل تکالیف مدرسه. روایی سازه (مثلا روایی پیش‌بینی کننده، همزمان، همگرا و تمایز) عالی در شرایط بالینی، روایی پیش‌بینی برای خرده مقیاس ترکیبی والدین و معلمان به ترتیب ۶۰٪ و ۶۵٪ دقت بود. روایی تبعیض آمیز کافی تفاوت معنی دار آماری در میانگین امتیاز بین سه گروه از شرکت کنندگان که به عنوان ADHD ترکیبی، ADHD بی‌توجه و بدون ADHD شناسایی شدند. ارزیابی بر روی یک نمونه تصادفی از جامعه که شامل بسیاری از زمینه‌های قومی و جمعیتی مختلف بود، هنجار شد. حساسیت به درمان کافی می‌توان از آن برای دسترسی به پیشرفت علائم ADHD در طول درمان استفاده کرد. ابزار بالینی خوب به راحتی از طریق خرید کتابچه راهنمای شامل اطلاعات ارزیابی و امتیازدهی با مجوز فتوکپی، روان سنجی قوی قابل دسترس است. ایجاد این مقیاس همچنین راهی ثابت برای پزشکان برای تشخیص ADHD در کودکان فراهم کرد. | ## بخش 3: مقیاس رتبه‌بندی ADHD | این مقیاس در هر دو محیط بالینی و مدرسه برای اندازه‌گیری وجود ADHD و همچنین نوع فرعی که ممکن است وجود داشته باشد، استفاده می‌شود. این مقیاس همچنین می‌تواند برای اندازه‌گیری وجود و تداوم علائم در طول درمان استفاده شود. این مقیاس همچنین به عنوان پایه ای برای مطالعاتی که طیف گسترده‌ای از موضوعات مرتبط با ADHD را پوشش می‌دهد، استفاده شده‌است. با این حال، به دلیل افزایش جمعیت آمریکایی‌های لاتین تبار در ایالات متحده، مقیاس رتبه‌بندی ADHD به اسپانیایی نیز ترجمه شده‌است تا کسانی را که به عنوان زبان اول اسپانیایی صحبت می‌کنند، پوشش دهد. همچنین، بسیاری از کشورهای دیگر نیز مقیاس ADHD را به زبان گفتاری اصلی خود ترجمه و تأیید کرده‌اند. طبق آرشیو روان‌پزشکی بالینی در سائوپائولو، TDAH (مخفف پرتغالی ADHD) تا پایان سال ۲۰۰۶ به‌طور کامل در برزیل تأیید شد. معلمان و والدین ممکن است از معیارهای ذهنی متفاوتی برای تعریف علائم استفاده کنند و ممکن است در هنگام رتبه‌بندی زمینه علائم را در نظر نگیرند. علاوه بر این، روایی ARS قابل قبول است، اما نمونه مورد استفاده برای محاسبه این آمار از کودکان ۵ تا ۱۴ ساله تشکیل شده‌است و بنابراین نمی‌توان آن را فراتر از محدوده سنی تعمیم داد. بر اساس مطالعه دقتی که انجمن اطفال در سال ۲۰۱۶ انجام داد، از بین تمام مقیاس‌هایی که بررسی کردند، ASQ به دلیل ایجاز و دقت تشخیص بالا، مؤثرترین مقیاسی است که می‌توان برای تشخیص بیماری استفاده کرد. کتابچه راهنمای موسوم به «مقیاس‌های رتبه‌بندی جامع Conners» که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، بیان می‌کند که نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل روایی متمایز نشان می‌دهد که دقت نمرات در همه اشکال مورد استفاده برای تشخیص بیماری ۷۸ درصد است. همچنین سؤال‌هایی در مورد اینکه آیتم‌های ARS چقدر از معیارهای صریح DSM پیروی می‌کنند وجود دارد. به‌طور خاص، یکی از موارد بیش فعالی مشخص نمی‌کند که در نوجوانان، به جای حرکت رفتاری بیش از حد، افکار بی‌قراری کافی است. | ## جمع‌بندی | این مقیاس را می‌توان با خرید کتاب راهنمای مقیاس رتبه‌بندی ADHD، که شامل نسخه‌هایی از نسخه‌های معلم و والدین با مجوز فتوکپی برای استفاده بالینی است، در دسترس قرار داد.