موضوع مقاله: هدویگ گورسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هدویگ گورسکی | مقدمه: هدویگ گورسکی (؛ (زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۹) یک شاعر شعر اجرایی اهل ایالات متحده و یک هنرمند آوانگارد است که زیبایی‌شناسی خود را «آینده‌گری آمریکایی» می‌نامد. | ## بخش 1: هدویگ گورسکی | اصطلاح «شعر اجرایی»، که پیش‌درآمدی بر شعرخوانی رقابتی محسوب می‌شود، به او نسبت داده شده است. او یک پژوهشگر آکادمیک نسل اول از لهستانی‌های آمریکا و یک نویسنده خلاق چیره‌دست است. آثار نوآورانه او در زمینه‌های شعر، نثر، درام و آثار صوتی در رسانه‌های مختلف و با استفاده از فرم‌های استاندارد و تجربی منتشر و تولید شده‌اند. پدرش در چهارده سالگی به دولت زیرزمینی لهستان و بعدها به ارتش ایالات متحده پیوست و در سال ۱۹۴۹ با خانواده‌اش با کشتی «جنرال استورجیس» که در نیواورلئان پهلو گرفت، وارد آمریکا شد. پدرش پیش از نقل مکان به نیوجرسی، در ناپولونویل (لوئیزیانا) کارهای الکتریکی انجام می‌داد. او پس از دریافت مدرک کارشناسی هنرهای زیبا در رشته نقاشی از دانشگاه هنر و طراحی نوا اسکوشیا در کانادا، در سال ۱۹۷۷ به همراه همسر اولش به آستین (تگزاس) نقل مکان کرد.Afterword. او در آنجا با نوازنده دلتا بلوز، بیب استووال، دوست شد و اغلب هنگام اجرای او برای گردشگران در جکسون اسکوئر، که انعام‌ها را در جعبه گیتار بازش جمع می‌کرد، همراهی‌اش می‌کرد. اندکی پس از نقل مکان به آستین، او طلاق گرفت و فعالیت‌های شعری و تئاتری خود را به‌طور جدی با غرق شدن در «فضای اتمسفریک شهری که بسیاری از هنرمندان محبوب آن زمان را به سمت خودشکوفایی شدید فرا می‌خواند و مسحور می‌کرد» آغاز نمود.Back Cover. او نمایشنامه تک‌پرده‌ای با عنوان «بوبی، مامان!» (Booby, Mama!) را نوشت، تولید و کارگردانی کرد که فرمی ابداعی بود که او آن را «درام نئو-منظوم» نامید. شرح حال هنری این تولید بیان می‌کند که این نمایشنامه منظوم بر اساس فرم نوشتاری «تقطیع» (cut-up) در هنر مفهومی ساخته شده بود که توسط ویلیام اس. خاطرات او با عنوان «مستی: هیت‌کلیف در خیابان پاول» جزئیات رویدادهای سال ۱۹۷۸ را شرح می‌دهد که به عنوان تولد شعر اجرایی به عنوان یک آوانگارد منطقه‌ای در آمریکا توصیف می‌شود که فعالیت بدن را به قدرت روانی بیان و نیت پیوند می‌دهد. هیچ پولی در کار نبود و از متن‌های «یافت‌شده» و بازیگران «خیابانی» استفاده می‌شد… کسانی که سرشار از اضطراب وجودی در حاشیه جامعه زندگی می‌کردند. او هرگز ادعای پیوند نزدیک با جنبش فمینیستی را نداشت، اما گفته می‌شود فمینیست‌ها آثار او را حاوی بیانیه‌های قدرتمندی دربارهٔ نابرابری‌های ناشی از نژاد و جنسیت در ایالات متحده می‌دانند. تصاویر در اشعار او زنانه هستند و آنچه را که طبق دستورات فمینیستی آن زمان نزاکت سیاسی تلقی می‌شد به چالش می‌کشند؛ این آثار بازتابی از اعتراض علیه رضایت از خود و انفعال هنرمندان و ناهمنوایان هستند. PAHA website در پانل این کنفرانس، شاعران لهستانی-آمریکایی، استیون لواندوفسکی و جوزف لیسوفسکی، دربارهٔ اینکه چگونه تبعیض آشکار و تفکر قالبی منفی ناشی از جوک‌های لهستانی دوران کودکی آن‌ها را تحت تأثیر قرار داده بود، بحث کردند. او این گروه‌های تحت آزار را در ایالات متحده «اقلیت‌های نامرئی» می‌نامد، زیرا آن‌ها اغلب دارای میراث اروپایی هستند. | ## بخش 2: هدویگ گورسکی | نوشته‌ها و حرفه گورسکی با مبارزات تمامی گروه‌های محروم که از جنگ طبقاتی پنهان در جامعه آمریکا رنج می‌برند همسو است، و به همین دلیل او را «ولادیمیر مایاکوفسکی آمریکایی» نامیده‌اند؛ کسی که شعار گورسکی یعنی «شعر یک چکش است» از او اقتباس شده است. شاعر اجرایی زمانی که باب هولمن برای نخستین بار یک نوار کاست از گورسکی با گروه «ایست آو ادن بند» (East of Eden Band) را شنید، به مایکل وچیو، شاعر نیویورکی، گفت که این بهترین گروهی است که تا به حال شنیده است. وچیو یکی از کسانی است که در پروژه آنتولوژی صوتی شاعران (جلد دوم) در کنار ایزابلا راسل-ایدس و بسیاری دیگر از شاعران اجرایی که گورسکی آثارشان را گردآوری و تولید کرده، حضور دارد. نویسندگان جاز و برنامه‌ریزان رادیویی مجذوب همکاری‌های هنری شعر و موسیقی بودند، اما تعداد کمی از فعالان این حوزه مانند گورسکی تمام دوران حرفه‌ای خود را صرف انجام انحصاری شعر شفاهی و موسیقی کردند. 172; او نخستین بار در یک اعلامیه مطبوعاتی در سال ۱۹۸۱، اصطلاح «شعر اجرایی» را برای نام‌گذاری سبک خود در سرودن شعر برای ارائه گفتاری، به جای انتشار چاپی، ابداع کرد. این اصطلاح به‌طور گسترده توسط فعالان بعدی در اواسط دهه ۱۹۸۰ برای نام‌گذاری این ژانر جدید پذیرفته شد، ژانری که در درون و به موازات فعالیت‌های زیر متمایز است: کلام گفتاری، شعرخوانی رقابتی، شعرخوانی، شعر اجرا شده و هنر اجرا.</p> نویسنده مردمی گورسکی شاعران را در جامعه آمریکا به عنوان یک گروه اقلیت محروم می‌بیند که سابقه‌ای از پیگرد قانونی توسط دولت آمریکا به دلیل فحاشی در هنگام استفاده از آزادی بیان دارند. او معتقد است: «هنرمندان و شاعران تجربی و آوانگارد در اوایل دهه ۱۹۹۰ بر اثر تلاش‌های یک برنامه محافظه‌کارانه برای حذف بودجه موقوفه ملی هنرها (NEA) در اواخر دهه ۱۹۸۰ و حذف مطالعات هنری از آموزش ابتدایی، بدنام شدند.» او پروژه‌هایی را برای توزیع آثار ادبیاتِ اجرا-محور در خارج از «جریان اصلی» تولید و تأمین مالی کرد. او در سال ۱۹۸۰ یکی از نویسندگان مؤسس آستین کرونیکل بود و ستون «لیترا» (Litera) را راه‌اندازی و نام‌گذاری کرد که به بحث دربارهٔ شعرخوانی‌ها، کتاب‌ها و سایر مسائل مهم مربوط به ادبیات غیر اصلی، رسانه جایگزین و ناشر خرده‌پا به‌ویژه شعر می‌پرداخت.واژه "litera" در زبان لهستانی به معنای «حرف» الفبا است.پاسخ ناشر، نیک باربارو، به نامه سردبیر در «آستین کرونیکل» (۱۹۸۵). پژوهشگر گورسکی پس از فعالیت حرفه‌ای در زمینه شعر اجرایی در دهه ۱۹۸۰، وارد تحصیلات تکمیلی در دانشگاه لوئیزیانا در لافایت شد و در سال ۲۰۰۱ مدرک دکتری در رشته نویسندگی خلاق را دریافت کرد. در سال‌های ۲۰۰۳–۰۴، گورسکی به عنوان دارنده بورسیه فولبرایت در دانشگاه برسلاو در لهستان دربارهٔ ادبیات اقلیت آمریکا سخنرانی کرد و پنج ماه را به سفر در مکان‌های مختلف از جمله اوکراین گذراند. او پیش از بازگشت به ایالات متحده، در سال ۲۰۰۴ در کافه کریستوفوری در کراکوف برای نمایندگی دیپلماتیک ایالات متحده و مؤسسه فرانسوی در کراکوف حضور یافت. همراه با رشد صحنه موسیقی، جامعه‌ای چند قومیتی از تئاتر، ادبیات و هنر در طول دهه ۱۹۷۰ شروع به شکل‌گیری کرد. این همان محیطی است که آثار گورسکی از دل لایه‌های زیرزمینی و مرموز آن رشد کرد؛ آنچه او «آوانگارد پیاده‌رو» می‌نامد.(Afterword. اجراهای پخش زنده گورسکی در رادیو «کی‌یوتی-اف‌ام» ضبط و در ایستگاه‌های رادیویی بین‌المللی توزیع شد. این آثار بخشی از شبکه ایستگاه‌های رادیویی و نوار کاست‌های مستقل (Indie) دهه ۱۹۸۰ شدند که جایگزین‌هایی برای موسیقی تجاری ارائه می‌دادند. آثار صوتی او که بر پایه ادبیات بود، محبوبیت شعر اجرایی را افزایش داد؛ ژانری که او برای توصیف کار خود نام‌گذاری کرد: شعری مبتنی بر ادبیات که فقط برای اجرا نوشته شده است و نه برای انتشار چاپی. | ## بخش 3: هدویگ گورسکی | گروه «ایست آو ادن» (East of Eden) که از نوازندگان حرفه‌ای جاز تشکیل شده بود، موفق بود زیرا موسیقی و شعر منحصراً برای اجرا با هم ترکیب شده بودند. قطعاتی که دی‌جالما گارنیه برای هر شعر می‌نوشت، از جاز تا موسیقی کانتری و راک اند رول را شامل می‌شد.توضیحی از هاوی ریچی، تهیه‌کننده رادیو کی‌یوتی-اف‌ام که میزبان برنامه "Kerouac Coffee House" بود تا شاعران و نوازندگان را گرد هم آورد. سبک برخلاف نسل بیت، گورسکی روایت‌های سبک‌یافته و اشعار غنایی مودی خود را فقط برای اجرا با موسیقی‌هایی که دی‌جالما گارنیه به‌طور خاص برای هر شعر ساخته بود، می‌نوشت. این شعرها فقط برای توزیع از طریق ضبط و بازتولید صدا، به‌ویژه برای رادیو (در مقابل چاپ) در نظر گرفته شده بودند. پیشینه او در افراط‌گرایی در دانشکده هنر بر علاقه او به نوشتن اجرایی و مفهوم پشت نحوه توزیع آثارش تأثیر گذاشت. اگرچه او مدرک دانشگاهی نقاشی از دانشگاه هنر و طراحی نوا اسکوشیا (NSCAD) در کانادا دریافت کرد، اما نخبه‌گرایی حاکم بر چرخه نگارخانه‌ها را نمی‌پسندید. او عشق خود به تصاویر را به سخن‌شناسی‌ای منتقل کرد که در برگیرنده جنبه‌های ضدسرمایه‌داری و سوسیالیستی موجود در هنر اجرا و هنر مفهومی بود.(Afterword. آن‌ها پس از اینکه گینزبرگ در جریان کنفرانس بوطیقای بی‌جسم جک کرواک در دهه ۱۹۸۰ در دانشگاه ناروپا یکی از شعرخوانی‌های اولیه او را به تمسخر گرفت، رابطه‌ای مبتنی بر دشمنی دوستانه داشتند. یکی از الگوهای اولیه او باب دیلن بود، زیرا «تصاویر فراواقع‌گرایانه و معانی مبهم در زبانی که به راحتی بر زبان جاری می‌شد» را تحسین می‌کرد. شور و جریان آوازی او با آنچه در نوارهای ریل از دیلن تامس، شاعر ولزی که در ابتدا الهام‌بخش او بود، شنیده بود مطابقت داشت. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود که از نخبه‌گرایی دوری می‌کرد، از موفقیت خود برای کمک به تولید و ترویج آثار ضبط شده دیگر شاعران آوازی غیرآکادمیک از جمله راول سالیناس، روکسی گوردون و جوی کول استفاده کرد. چندین مجموعه چاپی دیگر از اشعار در نسخه‌های محدود تولید شد، از جمله «صبحانه زودهنگام با هدویگ گورسکی» و «کتاب آهنگ‌های ایست آو ادن بند». ضبط‌های آرشیوی و ریمستر شده هدویگ گورسکی و گروه ایست آو ادن به همراه یک درام رادیویی به نام «سیزده دونات» (Thirteen Donuts) که او برای کی‌آروی‌اس-اف‌ام نوشت و کارگردانی کرد، در آی‌تیونز برای دانلود در دسترس است. لیست گسترده‌تری از آثار خلاقانه و انتشارات علمی این هنرمند-شاعر به‌صورت آنلاین در دسترس است. بخش انگلیسی، دانشگاه لوئیزیانا در لافایت ۲۰۰۱ مسابقه فیلمنامه‌نویسی جشنواره‌های ملی تئاتر صوتی برای «سیزده دونات» ۱۹۹۴ بورسیه تهیه‌کنندگی از شرکت پخش عمومی (CPB) در WWOZ، نیواورلئان ۱۹۹۰ گواهی یادبود روز جهانی زنان به مناسبت جشن امضای کتاب در تعاونی دانشگاه برای تجلیل از نویسندگان زن ۱۹۸۷ جایزه داوران برای بهترین استفاده از زبان برای شعر اجرایی «مکزیکو سولو» در مسابقه سالانه ترانه‌سرایان آستین ۱۹۸۶ تقدیر ویژه برای شعر اجرایی «خیابان‌های درخشان» در مسابقه سالانه ترانه‌سرایان آستین آثار ضبط‌های صوتی «شعر اجرایی هدویگ گورسکی». ضبط و پخش، دانشگاه تگزاس در آستین ۱۹۸۵ «عشق روشنفکرانه»، «بهشت کند»، «همیشه چیزی هست که می‌تواند خوشحالت کند»، همگی از آلبوم Intimacies گروه ایست آو ادن. | ## جمع‌بندی | شعری از هدویگ گورسکی که توسط آهنگساز دی‌جالما گارنیه ساختارشکنی شده است ۲۰۰۸ «نوجوان در نوا اسکوشیا».