موضوع مقاله: آموزش در مالاوی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در مالاوی | مقدمه: مالاوی دارای نظام آموزشی ۸-۴-۴ است که از دورهٔ ابتدایی (پایه‌های یک تا هشت)، دورهٔ متوسطه (فُرم یک تا چهار) و آموزش عالی تشکیل شده‌است. | ## بخش 1: آموزش در مالاوی | بر اساس برآوردهای کتاب واقعیت‌های جهان سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحده در سال ۲۰۲۱، تنها ۶۷٫۳ درصد از جمعیت پانزده سال به بالا باسوادند که از این میان ۷۱٫۲ درصد را مردان و ۶۳٫۷ درصد را زنان تشکیل می‌دهند. از چالش‌های اصلی آموزش در مالاوی می‌توان به نابرابری جنسیتی، هزینه‌های تحصیلی، ضعف زیرساخت‌ها و ناهماهنگی برنامهٔ درسی با نیازهای بازار کار اشاره کرد. دولت مالاوی از سال ۱۹۹۴ آموزش ابتدایی رایگان را برای همهٔ کودکان برقرار کرد که به افزایش چشمگیر نرخ ثبت‌نام انجامید. آموزش ابتدایی مدارس ابتدایی در مالاوی عمدتاً به دو دستهٔ مدارس دولتی (یارانه‌بگیر) و مدارس خصوصی (بدون یارانه) تقسیم می‌شوند. تا سال ۱۹۷۰، حدود دو هزار مدرسهٔ ابتدایی برای خدمت‌رسانی به ۳۵ درصد از کودکان در سن تحصیل وجود داشت. حدود ۱۲ درصد از همهٔ دانش‌آموزان ابتدایی در مدارس خصوصی، که بیشتر توسط کلیساها اداره می‌شدند، تحصیل می‌کردند."Malawi" . آموزش متوسطه آموزش متوسطه در مالاوی دیرهنگام توسعه یافت، زیرا در دوران استعمار توجه اندکی به این سطح از آموزش می‌شد. مالاوی پنج نوع دبیرستان دارد: دبیرستان‌های شبانه‌روزی یارانه‌بگیر، دبیرستان‌های روزانهٔ یارانه‌بگیر، دبیرستان‌های شبانه‌روزی دولتی، دبیرستان‌های روزانهٔ دولتی و دبیرستان‌های خصوصی. بیشتر آموزگاران متوسطه دارای صلاحیت حرفه‌ای هستند و مدرک کارشناسی یا دیپلم دارند. سازمان خیریهٔ به هزینه‌های آموزشی به عنوان مانعی در برابر دسترسی به تحصیل در مالاوی اشاره می‌کند. یکی از بزرگ‌ترین انتقادها به دبیرستان‌های مالاوی این است که بیش از حد بر آمادگی برای ورود به دانشگاه تمرکز دارند و باید مهارت‌های فنی بیشتری آموزش دهند. اکثر دانش‌آموزان پس از فارغ‌التحصیلی مستقیماً وارد بازار کار می‌شوند و به آموزشی متفاوت نیاز دارند. از این رو، دبیرستان‌ها فارغ‌التحصیلان کافی برای تأمین نیاز بازار کار پرورش نمی‌دهند. نظام آموزشی دولتی دولت در سال ۱۹۹۴ آموزش ابتدایی رایگان را برای همهٔ کودکان برقرار کرد که بنا بر گزارش یونیسف موجب افزایش نرخ حضور در مدارس شد. در سال ۱۹۹۴، نرخ ثبت‌نام ناخالص ابتدایی ۱۳۳٫۹ درصد و نرخ ثبت‌نام خالص ابتدایی ۱۰۲٫۶ درصد بود. در سال ۱۹۹۵، ۶۲ درصد از دانش‌آموزانی که وارد مدرسهٔ ابتدایی شده بودند به پایهٔ دوم رسیدند و ۳۴ درصد به پایهٔ پنجم دست یافتند. نظام آموزشی خصوصی مدارس خصوصی در مالاوی رشد کرده‌اند و جایگزینی برای مدارس دولتی فراهم می‌کنند. مدارس خصوصی شامل مدارسی مانند مدرسهٔ متوسطهٔ دخترانهٔ خصوصی توکومبو، بدیر IS، فونگو، لیلونگوه گِرلز، مدرسهٔ خصوصی حُسنا و مدرسهٔ سانی‌ساید می‌شوند. | ## بخش 2: آموزش در مالاوی | مدرسهٔ متوسطهٔ دخترانهٔ توکومبو در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد و توسط بنیاد توسعهٔ نخاتابی اداره می‌شود. بنیاد بدیر که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد، دو مدرسه دارد: مدرسهٔ بین‌المللی بدیر استار در لیلونگوه و مدرسهٔ بین‌المللی بدیر در بلانتیر. هر دو مدرسه از برنامهٔ درسی امتحانات بین‌المللی کمبریج و همچنین MANEB بهره می‌گیرند. مدارس بنیادهای خیریه بسیاری از مدارس مستقل به صورت بنیادهای خیریه در مالاوی برای گروه‌های هدف خاص راه‌اندازی شده‌اند: , که توسط پرستار بچه ماری دا سیلوا تأسیس شد، مدرسهٔ جاکاراندا را نگهداری می‌کند. بزرگ‌ترین بخش از دانش‌آموزان این مدرسه کودکان یتیم شده در اثر همه‌گیری ایدز هستند که در سال ۲۰۰۸ در CNN Heroes معرفی شدند. آکادمی و دبستان سنت پاتریک یک سازمان خیریهٔ ثبت‌شدهٔ ایالات متحده است که در میان دیگر فعالیت‌هایش از مدرسهٔ متوسطهٔ واسامبو با ۵۰۰ دانش‌آموز حمایت می‌کند. مدرسهٔ ابتدایی و مرکز اجتماعی لِگسون کایرا بنیاد یک مدرسهٔ ابتدایی با انرژی خورشیدی و سیستم برداشت آب باران در روستای چیمفامبا در منطقهٔ روستایی مچینجی ساخته‌است. این مدرسه با کمک‌های خیریه‌ای توسط سازمان خیریهٔ بریتانیایی آلکوهلپ ساخته شده و کودکان روستا را از دورهٔ پیش‌دبستانی تا پایهٔ ششم می‌پذیرد. بنیاد ایماگو یک سازمان خیریهٔ تازه‌ثبت‌شده‌است که قصد دارد مدرسه‌ای پیش‌دبستانی و ابتدایی در منطقهٔ مانگوچی بسازد که یکی از پایین‌ترین سطوح آموزشی را در میان همهٔ مناطق مالاوی دارد. نظام آموزش عالی بخش دانشگاهی مالاوی از چهار دانشگاه دولتی و چند دانشگاه خصوصی تشکیل شده‌است. هیچ دانشگاهی در مالاوی در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهانی تایمز هایر یا QS جایگاهی ندارد. مالاوی در شمار کشورهایی است که پایین‌ترین نرخ مشارکت در آموزش دانشگاهی را در جهان دارند؛ کمتر از یک درصد از جوانان در سن ورود به دانشگاه در این کشور تحصیل دانشگاهی دارند. تلاش‌هایی برای بهبود دسترسی به آموزش عالی، به‌ویژه برای زنانی که معمولاً در نهادهای آموزشی مالاوی کمتر حضور دارند، در جریان است. دانشگاه‌های دولتی دانشگاه مالاوی نخستین و بزرگ‌ترین مؤسسهٔ آموزش عالی مالاوی است. مزوزو برنامه‌های خود را هم به صورت حضوری و هم از طریق آموزش باز، از راه دور و الکترونیکی (ODeL) ارائه می‌دهد. دانشگاه علوم و فناوری مالاوی (MUST)، که گاهی دانشگاه جنوب مالاوی نیز نامیده می‌شود، در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲ بر اساس قانون شمارهٔ ۳۱ سال ۲۰۱۲ به عنوان چهارمین دانشگاه دولتی مالاوی تأسیس شد. این مؤسسه در دشت‌های سرسبز شیر در تیولو واقع است و مساحتی بالغ بر دارد و زیربنای ساختمان‌های آن است. ظرفیت پذیرش این دانشگاه سه هزار نفر است، اما می‌تواند تا دو برابر این تعداد را در خود جای دهد. | ## بخش 3: آموزش در مالاوی | این دانشگاه پس از تکمیل شدن، دارای مؤسسهٔ فناوری مالاوی، مدرسهٔ علوم زمین و اقلیم ندِیتا، آکادمی علوم پزشکی و مدرسهٔ فرهنگ و میراث بینگو خواهد بود. دانشگاه‌های خصوصی دانشگاه مسیحی مرکزی دانشگاه مسیحی مرکزی (CCU) یک دانشگاه خصوصی غیرانتفاعی است که برنامه‌های آموزش باز و از راه دور در مالاوی ارائه می‌دهد. دانشگاه کاتولیک مالاوی این دانشگاه در پردیس مونفور در منطقهٔ چیلادزولو مالاوی قرار دارد. اکنون این دانشگاه همچنین رشته‌های اقتصاد، بازرگانی، مدیریت کسب‌وکار و حسابداری نیز ارائه می‌دهد. شهریهٔ این دانشگاه اخیراً شش برابر شد و به حدود ۳۸۰ پوند در سال رسید که بیش از دو برابر حداقل دستمزد قانونی در مالاوی است. حرفهٔ آموزش و معلمی وزارت آموزش مالاوی برنامه‌های درسی مدارس را تدوین می‌کند و بر آموزش معلمان نظارت دارد. بیشتر معلمان کار خود را به عنوان آموزگار ابتدایی در مدرسه‌ای نمونه در کنار مراکز آموزش معلمان آغاز می‌کنند. سپس تدریس فشردهٔ بلاک آزموده می‌شود که طی آن کارآموز معلمی به مدت شش هفته به تنهایی تدریس می‌کند. سه نوع مدرس، معلمان آیندهٔ مالاوی را تربیت می‌کنند: مدرسان دارای مدرک کارشناسی ارشد که ریاست بیشتر گروه‌ها را بر عهده دارند، دستیاران دارای دیپلم و دستیاران بدون دیپلم. آموزگاران ابتدایی مالاوی دارای چهار درجهٔ حرفه‌ای آموزشی (PT) برای معلمان ابتدایی است. معلم PT4 دارای گواهینامهٔ مدرسهٔ مالاوی (MSCE) معادل چهار سال آموزش متوسطه و دو سال گواهینامهٔ تدریس است. PT2 و PT1 نیز از طریق مصاحبه به دست می‌آیند؛ PT2 یک درجهٔ اداری (معاون مدیر) است، در حالی که PT1 برای مدیران مدرسه، مشاوران آموزش ابتدایی و سرپرستان میدانی در نظر گرفته شده‌است. این دانشکده سه نوع مدرک حرفه‌ای اعطا می‌کند: دیپلم آموزش، کارشناسی آموزش و گواهینامهٔ دانشگاهی آموزش. استادان دانشگاه شهروندان مالاوی که به عنوان استاد خدمت می‌کنند ۳۰ درصد از هیئت علمی دانشگاه را تشکیل می‌دهند. در سال ۱۹۷۷، از مجموع ۱۹۹ عضو هیئت علمی، ۸۷ نفر (برابر با ۴۴ درصد) از کشورهای خارجی بودند، در حالی که ۲۷ درصد از مالاوی بودند و ۴۸ درصد دیگر در خارج از کشور دوره‌های تکمیلی می‌گذراندند. نیاز جدی به ارتقای سطح کارکنان فعلی و آموزش مالاویان بیشتر برای تصدی این پست‌ها وجود دارد. سازمان‌های غیردولتی بنیاد کتاب وانگورو آموزگاران کتابخانه را در کالج آموزش معلمان DAPP آموزش می‌دهد. | ## جمع‌بندی | AYISE، یک سازمان غیردولتی بزرگ مستقر در بلانتیر مالاوی، در مرکز جوانان خود آموزش ارائه می‌دهد و با مدارس محلی همکاری می‌کند.