موضوع مقاله: تئوک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تئوک | مقدمه: این خوراک از آرد بخارپز غلات گوناگون، از جمله برنج چسبناک و برنج غیرچسبناک تهیه می‌شود. | ## بخش 1: تئوک | تئوک نه‌تنها به‌عنوان دسر یا خوراکی فصلی، بلکه به‌عنوان یک وعده غذایی نیز مصرف می‌شود. دامنه آن از انواع پیچیده با رنگ‌ها، عطرها و شکل‌های گوناگون با استفاده از مغزها، میوه‌ها، گل‌ها و «نامول» (سبزی‌ها/سبزیجات وحشی) تا تئوک ساده سفید برنجی که در خانه پخته می‌شود، گسترش دارد. برخی از مواد رایج در انواع تئوک عبارت‌اند از: لوبیای آزوکی، سویا، ماش، ، کدوتنبل، شاه‌بلوط، دانه کاج، عناب، میوه‌های خشک، دانه و روغن کنجد و عسل. تئوکی که به ارواح تقدیم می‌شود «بوک‌تئوک» (کیک برنجِ خوش‌یُمن) نام دارد و با همسایگان و خویشاوندان تقسیم می‌شود. (سوپ کیک برنج) برای جشن سال نو کره‌ای و برای چوسوک (جشنواره برداشت محصول) تقسیم می‌شود. گمان می‌رود از حدود سده هفتم تا هشتم پیش از میلاد مصرف می‌شده‌اند، زیرا مدارکی از کاشت بذر، شخم‌زنی و کشاورزی همراه با آثار باستانی کشف‌شده در سراسر کشور وجود دارد. در میان آثار یافت‌شده در کاوش‌گاه‌ها ابزارهایی مانند «گالدول» (سنگ صافی که هنگام آسیاب کردن میوه روی سنگ آسیاب به کار می‌رفت) و «دولهواگ» (هاونی کوچک از سنگ) وجود داشت که در آن دوره کاربرد داشته‌اند. خاستگاه کیک‌های برنجی به دوران پیش از تاریخ بازمی‌گردد، زمانی که آرد درشت به‌دست‌آمده از فرایند اولیه خرمن‌کوبی غلات مخلوط بدون استفاده از ظروف آشپزی کباب می‌شد یا در تابه سرخ می‌شد. کی ، ایناَمباک ، کاسه شستن برنج باگاجی ، ملاقه‌مانند از کدو اونگ‌باگی و جاباگی ، کاسه‌های بزرگ و گرد سفالی چه و چت‌داری ، الک و پایه‌های الک مت‌دول ، سنگ آسیاب و جئولگوت‌گونگی ، هاون و دسته هاون و تئوک‌مه ، تخته کوبیدن چوبی و کوبه (ابزار) و سیرومیت ، بخارپز سفالی و حصیر کف آن سوت و گئونگ‌گوره ، پاتیل و توری بخارپز بئون‌چئول ، تابه ضخیم چائِبان ، سینی حصیری تئوک‌سال ، مُهر چوبی نقش‌دهی به تئوک انواع تئوک به‌طور کلی به چهار دسته تقسیم می‌شود: تئوک بخارپز ، تئوک کوبیده ، تئوک آب‌پز و تئوک سرخ‌شده در تابه . تئوک بخارپز با قرار دادن آرد برنج یا برنج چسبناک در «سیرو» ، یک بخارپز بزرگ سفالی، پخته می‌شود و اغلب «سیروتئوک» نامیده می‌شود. در تهیه تئوک سرخ‌شده، خمیر برنج مانند پنکیک صاف شده و با روغن گیاهی در تابه سرخ می‌شود. | ## بخش 2: تئوک | تئوک شکل‌داده‌شده با ورز دادن خمیر با آب داغ و سپس شکل‌دادن به آن به صورت توپک تهیه می‌شود. در برخی موارد، غلات دیگر، حبوبات (لوبیای آزوکی یا ماش)، دانه کنجد، آرد گندم یا نشاسته با برنج مخلوط می‌شود. میوه‌ها و مغزهای گوناگونی به‌عنوان مواد فرعی به کار می‌روند، از جمله خرمالو، هلو یا زردآلو، شاه‌بلوط، گردو و دانه کاج. همچنین سبزیجات مزه‌دار یا گیاهان دارویی می‌توانند برای طعم‌دهی به تئوک استفاده شوند. برای تهیه تئوک بخارپز یا سیروتئوک، برنج معمولی یا برنج چسبناک مدتی در آب خیسانده و سپس آسیاب می‌شود. بر اساس روش بخارپز کردن، سیروتئوک به دو گروه تقسیم می‌شود: «سئولگی‌تئوک» که به صورت یک قطعه بزرگ شکل می‌گیرد، و «کیه‌تئوک» که از چند لایه با پودر لوبیای آزوکی یا پودر حبوبات دیگر تشکیل شده‌است. سئولگی‌تئوک را «موری‌تئوک» نیز می‌نامند که اساسی‌ترین شکل سیروتئوک محسوب می‌شود، زیرا تنها از برنج درست می‌شود. نام کیه‌تئوک از قید «کیه‌کیه» (켜켜، به معنای «لایه‌لایه») در زبان کره‌ای گرفته شده‌است، زیرا این تئوک به صورت لایه‌لایه ساخته می‌شود. کونگ‌تئوک — تئوک تهیه‌شده با انواع حبوبات یا — تئوک تهیه‌شده با ماکولی (شراب برنج تصفیه‌نشده) — به معنای واقعی «تئوک رنگین‌کمان»؛ این نوع تئوک دارای نوارهای رنگارنگ است. از این تئوک به‌ویژه برای «جانچی» ، ضیافت یا جشن کره‌ای مانند «دول» (جشن اولین سالگرد تولد نوزاد)، (جشن شصتمین سالگرد تولد) یا «گیئولهون جانچی» (جشن عروسی) بهره گرفته می‌شود. (تئوک پوشیده‌شده با پودر لوبیای آزوکی یا پودر سویای بوداده)، (가래떡، تئوک سفید استوانه‌ای‌شکل)، (절편، تئوک نقش‌دار) و (단자، توپک تئوک چسبناک پوشیده با خمیر حبوبات) رایج‌ترین تئوک‌های کوبیده هستند. | ## بخش 3: تئوک | برنج و برنج چسبناک پوست کنده می‌شوند تا ذرات یا پودر دانه به دست آید و سپس در سیرو (بخارپز سفالی) بخارپز شده و با ابزار کوبیده می‌شوند. تئوک کوبیده بر اساس نوع برنج به دو دسته تقسیم می‌شود: تئوک کوبیده چسبناک (찹쌀도병، چپسال دوبیئونگ) و تئوک کوبیده غیرچسبناک (맵쌀도병، مپسال دوبیئونگ). اینجئولمی، نماینده تئوک کوبیده چسبناک، بر اساس انواع «گومول» (고물، روکش از پودر حبوبات، دانه کنجد یا ورقه‌های عناب) یا مواد فرعی مخلوط‌شده با برنج پخته‌شده هنگام کوبیدن روی آنبان، متفاوت است. «پاتینجئولمی» و «کاینجئولمی» نمونه‌هایی از نوع اول هستند که به ترتیب با پودر لوبیای قرمز و کنجد پوشیده می‌شوند. (가래떡؛ همچنین «هوین‌تئوک»، 흰떡، به معنای واقعی «تئوک سفید» نامیده می‌شود) — تئوکی که به شکل استوانه سفید بلند درمی‌آید. — تئوک سنتی جزیره ججو، بزرگ‌ترین جزیره کره تئوک شکل‌داده‌شده گول‌تئوک — به معنای واقعی «تئوک با عسل» اما داخل آن از شیره کره‌ای پر شده‌است. گول‌تئوک از نظر شکل شبیه است اما کوچک‌تر — در تعطیلات چوسوک ، روز سپاسگزاری کره‌ای، خورده می‌شود گوچی‌تئوک سام‌تئوک — تئوکی که برای «سام» (쌈، خوراکی که در برگ پیچیده می‌شود) به کار می‌رود دالگال‌تئوک — نام آن از «دالگال» (달걀 یا 계란، تخم‌مرغ) گرفته شده‌است — داخل این توپک‌های برنجی معمولاً خمیر لوبیای قرمز یا کنجد است. تئوک سرخ‌شده در تابه — نان‌های کوچک و شیرین سرخ‌شده از آرد برنج چسبناک که با گلبرگ‌های آزالیای کره‌ای، گل داوودی یا رز تزئین شده‌اند. ، تئوک شیرین سرخ‌شده در تابه با مغزهای گوناگون به شکل هلال جواک ، از آرد برنج چسبناک تهیه شده و با مغزهایی مانند ، عناب و شاه‌بلوط پر شده و در تابه سرخ می‌شود. سایر انواع سوک‌تئوک گاکسک پیون تئوک‌سال از دوره گوریو (۹۱۸–۱۳۹۲ میلادی) تئوک با قالبی به نام «تئوک‌سال» از طریق فشار دادن بر سطح آن شکل‌های گوناگونی می‌گرفت. این قالب‌ها بسته به طراحی‌شان دارای مفاهیم معنوی متفاوت بودند یا نماد جایگاه خانوادگی به‌شمار می‌رفتند. | ## جمع‌بندی | با صنعتی شدن تولید کیک برنج از دهه ۱۹۷۰ میلادی، این سنت تا حد زیادی از زندگی روزمره کره‌ای ناپدید شد.