موضوع مقاله: بلندترین کوه‌های صعودنشده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بلندترین کوه‌های صعودنشده | مقدمه: در برخی از نقاط جهان، نقشه‌برداری و نقشه‌نگاری هنوز قابل اعتماد نیست و هیچ گزارش جامعی از مسیرهای کاوشگران، کوهنوردان و ساکنان محلی وجود ندارد. | ## بخش 1: بلندترین کوه‌های صعودنشده | در برخی موارد، حتی صعودهای مدرن توسط گروه‌های بزرگ‌تر نیز به خوبی مستند نشده‌است و بدون فهرست شناخته‌شده جهانی، بهترین چیزی که می‌توان در تعیین بلندترین قله‌های صعودنشده جهان به دست آورد، تا حدودی حدس و گمان است. این کوه از سال ۱۹۹۴ و زمان وضع ممنوعیت توسط دولت بوتان برای کوهنوردی بالای ۶٬۰۰۰ متر (۲۰٬۰۰۰ فوت) به دلیل اعتقادات معنوی/مذهبی، برای کوهنوردان ممنوع بوده‌است. وجود بسیاری از قله‌های بکر به‌دلیل دست‌نیافتنی بودن کوه ناشی از انزوای جغرافیایی یا بی‌ثباتی سیاسی است. برخی از کوه‌ها به دلیل اعتقادات مذهبی یک کشور یا منطقه‌ای که چنین کوه‌هایی را مقدس شمرده و باید مصون بمانند، غیرقابل دسترس هستند. علاوه بر این، از آنجا که تلاش برای صعود به کوه‌های بلندتر جهان معمولاً یک کار بزرگ است، قله‌های کوچک‌تر، در حالی که هنوز بسیار مهیب و عطیم هستند، به سادگی کمتر از قله‌های بلندتر مورد توجه قرار می‌گیرند. از سوی دیگر، قله‌های بلندتر توسط گروه‌هایی که مسیر جدیدی را دنبال می‌کنند و حتی در فصل زمستان که شرایط عموماً سخت‌تر است، نیز صعود می‌شود. خطوط افقی بریده، پایین‌ترین خطوط ترازی را نشان می‌دهند که قله‌های بلندتر را احاطه نمی‌کنند. | ## بخش 2: بلندترین کوه‌های صعودنشده | بسیاری از کوه‌ها، علاوه بر بلندترین نقطه یا قله آن‌ها، دارای قله‌های فرعی نیز هستند. به‌طور کلی برجستگی توپوگرافی یک قله اصلی یا فرعی و همچنین توپوگرافی عمومی، همه در هنگام تعیین اینکه آیا چنین قله‌هایی به عنوان قله مستقل یا فرعی هستند، در نظر گرفته می‌شوند. اگرچه معیارهایی عینی برای تشخیص قله‌های اصلی از قله‌های فرعی پیشنهاد شده‌است، ولی همچنان هیچ استاندارد مورد توافق و گسترده‌ای وجود ندارد. در سال ۱۹۹۴ فدراسیون بین‌المللی کوهنوردی ۸۲ قله در کوه‌های آلپ را مشخص و طبقه‌بندی کرد که این قله‌ها حداقل ۴۰۰۰ متر (۱۳٬۰۰۰ فوت) بالاتر از سطح دریا بوده و برجستگی توپوگرافی آن‌ها به عنوان یک قله متمایز نسبت به گردنه‌های مجاور حداقل ۳۰ متر (۹۸ فوت) است. تأیید وضعیت صعود گاهی تعیین این‌که آیا یک قله کوه به‌طور کامل صعود شده یا خیر، ممکن است دشوار باشد. شواهد نشان می‌دهد که مدت‌ها پیش از آغاز کوهنوردی مدرن در اواسط قرن نوزدهم، برخی مردم واقعاً به قله‌ها یا نزدیک به قله‌های اصلی کوه رفته‌اند. کاوش‌های باستان‌شناسی در کوه‌های آند نشان داده‌است که انسان در دوران پیش از تاریخ تا ارتفاع ۶٬۷۳۹ متر (۲۲٬۱۱۰ فوت) نیز سفر کرده‌است. | ## بخش 3: بلندترین کوه‌های صعودنشده | در حدود ۱۲٬۰۰۰ سال پیش، سکونت‌گاه‌های دائمی با ارتفاع ۴۵۰۰ متر (۱۴٬۸۰۰ فوت) در کوه‌های آند وجود داشته‌است. در منطقه هیمالیای بزرگ، شهر لهاسا در تبت، با قرار داشتن در ارتفاع ۳۶۵۰ متری (۱۱۹۸۰ فوت)، از قرن هفتم سکنه دائمی داشته‌است و بسیاری از سکونت‌گاه‌های کوچک‌تر در سراسر هیمالیای بزرگ در ارتفاعات بیش از ۴۰۰۰ متر (۱۳۰۰۰ فوت) قرار دارند. با وجود انسان‌هایی که هزاران سال در ارتفاعات زندگی می‌کنند، قله‌های نزدیک به چنین سکونت‌گاه‌هایی ممکن است در گذشته صعود شده یا نشده باشد. با این حال، بسیاری از مناطق دور از سکونت‌گاه‌ها ممکن است هرگز کاوش نشده باشند، به ویژه از آنجا که برخی از قله‌های مرتفع در رشته‌کوه‌های بزرگ قرار دارند و به‌قدری دور افتاده‌اند که تا زمانی که کاوشگران آن‌ها را مشاهده کردند، برای ساکنان محلی ناشناخته بودند. کانگچنجونگا سومین قله بلند دنیا، چندین بار صعود شده‌است، اما در سفر اعزامی ۱۹۵۵، اولین کوهنوردان صعودکننده به قله موافقت کردند که به خواسته‌های مردم محلی احترام بگذارند و به بالاترین قسمت کوه قدم نگذارند. در نمونه مشابه دیگری، بر روی ناندا دیوی نیز صعود انجام شده‌است اما کسی به بلندترین نقطه قله قدم نگذاشته و اکنون صعود به قله اصلی برای کوهنوردان ممنوع است. تنها یک بار تلاش برای صعود به قله ماچوپوچار در سال ۱۹۵۷ انجام شده‌است، زمانی که کوهنوردان به فاصله ۱۵۰ متری (۴۹۰ فوت) قله رسیدند؛ سپس دولت نپال صعود این قله را ممنوع اعلام کرد. | ## جمع‌بندی | فهرست بلندترین کوه‌های صعودنشده تصور می‌شود قله‌های زیر، با ارتفاع نسبی حداقل ۱۵۰ متر (۴۹۰ فوت)، تا اوت ۲۰۱۸ صعود نشده باشد.