موضوع مقاله: تلما برومفیلد دان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تلما برومفیلد دان | مقدمه: تِلما فلورنوی برومفیلد دان (؛ ۶ فوریهٔ ۱۹۰۰ – ۳۱ دسامبر ۱۹۹۲) پژوهشگر پزشکی اهل ایالات متحده بود که پژوهش‌هایش بر روی موش‌ها منجر به پیشرفت‌های قابل توجهی در تحقیقات سرطان انسان شد. | ## بخش 1: تلما برومفیلد دان | اوایل زندگی تلما فلورنوی برومفیلد در رنان، ویرجینیا زاده شد؛ پدرش ویلیام اندرو برومفیلد و مادرش افی فلورنوی تورنتون برومفیلد بودند. او سپس به دانشگاه کرنل رفت، به‌مدت یک سال به کالج وستهمپتون منتقل شد، و پس از آن به دانشگاه کرنل بازگشت و در آنجا جایزه گیلفورد را برای برتری در نثر انگلیسی، برای مقاله‌ای با عنوان «تنباکوی ویرجینیا» دریافت کرد. او در سال ۱۹۲۶ مدرک پزشکی خود را از دانشکده پزشکی دانشگاه ویرجینیا اخذ کرد و سپس دورهٔ کارآموزی را در بیمارستان بلویو آغاز کرد. پژوهش‌های پزشکی دان در سال ۱۹۴۲ به عضویت مؤسسه ملی سرطان درآمد و از سال ۱۹۴۷ تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۷۰ به‌عنوان آسیب‌شناس کارکنان در این مؤسسه ماند.Potter, Michael (2007). او روش‌هایی را برای القای تومورهای بدخیم در معده و رودهٔ حیوانات آزمایشی توسعه داد و رفتار سلول‌های سرطانی حاصل از آن را مورد مطالعه قرار داد. استوارت از مؤسسه ملی سرطان، کمک‌های مهم دان در زمینهٔ تحقیقات سرطان شامل مطالعات او در مورد تومورهای پستانی، سارکوم سلول‌های شبکه‌ای، لوسمی، تومورهای پلاسماسل، تومورهای ماست سل، تومورهای سلول دانه‌ای، سرطان دهانهٔ رحم و تومور شایع کبدی موش است. | ## بخش 2: تلما برومفیلد دان | استوارت همچنین به اکتشافات دان در زمینهٔ تومورهای پلاسمای سلولی ترشح‌کنندهٔ پروتئین، که از ناحیه ایلئوسکال موش‌ها منشأ می‌گیرند، اشاره می‌کند؛ یافته‌ای که آغازگر برنامه‌ای از تحقیقات حیوانی بود که منجر به درک بهتری از مرگ و میر ناشی از سرطان در انسان شد. او خطوطی از تومور ماست سل قابل پیوند موش را ایجاد کرد که اکنون به عنوان «سلول‌های دان» شناخته می‌شود و به‌طور گسترده‌ای در مطالعات آزمایشگاهی مورد استفاده قرار می‌گیرد. کندی در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۶۲ در دیدار با دریافت‌کنندگان جایزهٔ زن فدرال ۱۹۶۲ برای کمک‌های برجسته به دولت. جینز، شیمی‌دان پژوهشی در وزارت کشاورزی؛ ایولین هریسون، معاون اداره برنامه‌ها و استاندارد در کمیسیون خدمات کشوری؛ دکتر نانسی گریس رومن، رئیس نجوم و فیزیک خورشیدی در اداره کل ملی هوانوردی و فضا (ناسا)؛ رئیس‌جمهور کندی؛ مارگارت اچ. دان، محقق سرطان در مؤسسهٔ ملی سرطان؛ کیتی لوخهایم، معاون دستیار وزیر امور خارجه در امور عمومی (همراهی‌کنندهٔ دریافت‌کنندگان). همتایان تلما برومفیلد، همزمان با تحصیل او در دانشگاه کرنل و دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه ویرجینیا، او را به عضویت در انجمن‌های افتخاری فی بتا کاپا و آلفا امگا آلفا انتخاب کردند. | ## بخش 3: تلما برومفیلد دان | در سال ۱۹۵۸، مؤسسهٔ ملی بهداشت دان را به‌عنوان یکی از شش عضو هیئت پزشکان زن برجستهٔ آمریکایی که برای تبادل اطلاعات و نظرات در مورد علم و سرطان به اتحاد جماهیر شوروی فرستاده شده بودند، انتخاب کرد. همچنین در سال ۱۹۵۸، انجمن زنان پزشکی آمریکا دان را به‌عنوان «زن سال» برای ناحیهٔ کلمبیا انتخاب کرد. در سال ۱۹۵۹، انجمن آسیب‌شناسان واشینگتن او را به‌عنوان رئیس این انجمن انتخاب کرد. در سال ۱۹۶۲، دان به‌عنوان دریافت‌کنندهٔ جایزهٔ زن فدرال برای کمک‌های برجسته به دولت با جان اف. زندگی شخصی تلما برومفیلد در سال ۱۹۲۹ با ویلیام لروی دان، که او نیز پزشک بود، ازدواج کرد. پسر آنها جان تورنتون دان (۱۹۳۲–۲۰۰۴) به یک محقق پزشکی برجسته در مطالعهٔ اختلالات تیروئید و بهداشت عمومی تبدیل شد. | ## جمع‌بندی | خود او نیز در سال ۱۹۹۲ در سن ۹۲ سالگی در یک خانهٔ سالمندان در لینچبرگ، ویرجینیا درگذشت.