موضوع مقاله: فرهنگ کانگراته | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرهنگ کانگراته | مقدمه: فرهنگ کانگراته یک تمدن ایتالیای ماقبل تاریخ بود که از اواخر سده ۱۳ پیش از میلاد تا ایتالیای ماقبل تاریخ در مناطقی که امروزه غرب لمباردی، شرق پیه‌مونته و کانتون تیچینو هستند، توسعه یافت.نقشه فرهنگ کانگراته کانگراته دینامیک فرهنگی ویژه‌ای داشت که در سفال و آثار برنزی آن نمایان است و نمونه‌ای بارز از فرهنگ هالشتات غربی بود. | ## بخش 1: فرهنگ کانگراته | نام این فرهنگ از محل کانگراته در لمباردی گرفته شده است، جنوب لنیانو و ۲۵ کیلومتر شمال میلان، جایی که گویدو سوترمایستر یافته‌های مهم باستان‌شناختی (حدود ۵۰ گور با سفال و اشیاء فلزی) را کشف کرد. نخستین کاوش در سال ۱۹۲۶ در منطقه رونه سانتا کولومبا انجام شد و کاوش سیستماتیک بین مارس ۱۹۵۳ و پاییز ۱۹۵۶ صورت گرفت که به کشف یک گورستان با ۱۶۵ گور انجامید.Di Maio, 1998, p. آن‌ها رسم جدید مراسم خاکسپاری یعنی آتش‌سپاری را که جایگزین خاکسپاری شد، به همراه آوردند.D'Ilario, 1984, p. هیچ اثری از فرهنگ پولادا پیشین نشان نمی‌دهند و شواهدی برای ورود تدریجی کانگراته به منطقه ارائه نمی‌کنند. ریشه‌های اوروبیی، جمعیتی که نویسندگان کلاسیک آن‌ها را در این مناطق مستقر دانسته و شهر کومو را بنیان گذاشتند، به فرهنگ کانگراته مرتبط شده است. مهم‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی، از پیشاتاریخ تا تاریخ شهر رم، در لبه‌های دره اولوونا کشف شده‌اند و شهر مردگان مرتبط با فرهنگ کانگراته استثناء نبوده است.D'Ilario, 1984, p. در ۱۹۵۳، یافته‌های دیگر در همان زمین هنگام ساخت یک خانه کشف شد؛ در ۱۹۵۶ کاوش‌ها در محدوده کودکستان «جوزپه گایو» که هفتصد متر جنوب کلیسای سانتا کولومبا است، انجام گرفت. | ## بخش 2: فرهنگ کانگراته | نخستین فعالیت‌های باستان‌شناسی به سرپرستی گیدو سوتِرمه‌ستر انجام شد و کاوش‌های دهه ۱۹۵۰ تحت نظارت فرانتِه ریتاتوره ون‌ویلِر انجام گرفت. وسایل برنزی همراه خاکستر (گردنبندها، سنجاق‌ها و حلقه‌ها) هدیه به مردگان نیستند، بلکه متعلق به خود فرد بوده‌اند. سلاح‌های زیادی یافت نشده‌اند؛ در کل گورستان کانگراته تنها چهار شمشیر کشف شده است. بررسی یافته‌ها نشان داد که حدود ۳۰٪ گورها حاوی خاکستر نوجوانان یا کودکان بوده‌اند. برآورد می‌شود که گورستان در اصل حدود ۲۰۰ گور داشته باشد که ۱۶۵ مورد آن کشف شده‌اند. با توجه به وفور یافته‌ها، امکان شناسایی جنبه‌های فرهنگی و اجتماعی کلی جمعیت‌های متعلق به این تمدن پیشاتاریخی فراهم شد. از یافته‌های کشف‌شده در کانگراته می‌توان نتیجه گرفت که جمعیت‌های ساکن در آنجا زندگی نسبتاً سختی داشته و امید به زندگی کوتاهی داشتند. | ## بخش 3: فرهنگ کانگراته | 20 وجود دو گورستان نسبتاً نزدیک و کشف یافته‌های مشابه در منطقه می‌تواند نشان‌دهنده وجود چند روستا در فاصله نسبتاً کوتاه باشد.Agnoletto, 1992, p. بقایای سکونت‌گاه‌هایی متعلق به جمعیت فرهنگ کانگراته در گابینلا در لنیانو کشف شده است. در طول کاوش‌ها که در اواسط دهه ۱۹۸۰ انجام شد، وسایل دوره برنز متأخر (اکثر تکه‌های سفال) نیز آشکار شدند.Di Maio, 1998, p. گورستان‌های کوچک دیگری از فرهنگ کانگراته در آپیانو جنتیله، لیگوریا، کانتون تیچینو (گودو، روویو، لوکارنو، جوبیاسکو و بلانزونا), در نوار نووارا (نووارا، ویکولونگو و کاستلتو زوپرا تیچینو) و در وربانو (پرمنو) نیز کشف شده‌اند. ویژگی برجسته، سفالگری است که اگرچه برخی نقاط مشترک با فرهنگ اسکاموزینا پیشین دارد، اما به‌طور کلی با آن متفاوت است و به‌طور مستقیم با فرهنگ زمین خاکستردان و به‌ویژه گروه‌های منطقه راین-سوئیس-فرانسه شرقی مرتبط است. | ## جمع‌بندی | سهم فرهنگ گورهای کوزه‌ای به‌ویژه در شکل و تزئینات کوزه‌ها و همچنین ترکیب آلیاژ فلزات برنزی اشیاء دفنی مشهود است.