موضوع مقاله: سرجیو کوسیمینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرجیو کوسیمینی | مقدمه: قتل‌ها در ۲۶ دسامبر ۱۹۸۹، کمی بیش از یک سال پس از حادثهٔ موتورسیکلت، کوسیمینی آنتونیو کوردونه، مربی بازنشستهٔ فوتبال ۶۵ ساله را که در فلورانس با سگ خود قدم می‌زد، با شلیک گلوله کشت. | ## بخش 1: سرجیو کوسیمینی | کوردونه با یک شلیک به شقیقه کشته شد و قاتل او نامه‌ای پر از تهدید برای رئیس سابق تیم سیار فلورانس گذاشت که در پایان با عدد ۶۶۶، عدد وحش امضا شده بود. بعداً کوسیمینی ادعا کرد دو تماس ناشناس با اداره پلیس محلی داشته که در آن به قتل اعتراف کرده اما مقامات نتوانستند تماس‌گیرنده را شناسایی کنند. در ۲۰ مارس ۱۹۹۰، کوسیمینی به دو دختر در خیابان تعرض جنسی کرد و پلیسی که به صحنه رسید را مورد ضرب و شتم قرار داد – برای این جرم به چهار ماه حبس محکوم شد اما قاضی او را «غیرخطرناک» دانست و هیچ روزی را در زندان سپری نکرد. کمتر از دو ماه بعد، در ۱ ژوئن، کوسیمینی با یک موتورسیکلت سرقتی در سمت مخالف خیابان در سینیا حرکت می‌کرد. دو کارابینری، ماریو فورزیرو ۲۸ ساله و نیکولا کمپانیله ۲۴ ساله، برای سؤال پرسیدن به او نزدیک شدند، اما کوسیمینی به محض دیدن آن‌ها، هفت‌تیرش را بیرون آورد و سه بار شلیک کرد. فورزیرو در همان لحظه روی فرمان خودرو جان داد، در حالی که کمپانیله توانست از وسیله نقلیه خارج شود و شش شلیک انجام دهد قبل از اینکه روی زمین بیفتد. او به ایستگاه پلیس منتقل شد، جایی که نه تنها به قتل دو کارابینری بلکه به قتل کوردونه نیز اعتراف کرد و مدعی شد که آن مرد «به اشتباه به او نگاه کرده بود». سپس گفت همین موضوع در مورد فورزیرو و کمپانیله هم صدق می‌کند و افزود که «کار را وقتی که بیرون بیایم تمام می‌کنم». | ## بخش 2: سرجیو کوسیمینی | دستگیری و دوران بازداشت در طول محاکمهٔ کوسیمینی، او به دلیل وضعیت روانی نامناسب برای محاکمه اعلام شد و تقریباً بلافاصله به یک بیمارستان روانی در مونتلوپو فیورنتینو منتقل شد. در این خصوص، پدرش فرانکو (که در ۲۰۱۱ درگذشت) درخواست کرد که پسرش هرگز آزاد نشود و او را از وصیت‌نامه خود خارج کرد. در سال ۱۹۹۸، به کوسیمینی اجازه داده شد تا با همراهی دو داوطلب برای یک پیاده‌روی کوتاه از مرکز خارج شود. هنگام پیاده‌روی در باغ‌های Boboli، او توانست از دو داوطلب فرار کند پس از اینکه آن‌ها برای خرید نوشیدنی وارد یک کافه نزدیک شدند. کوسیمینی به مدت دو روز فراری بود تا اینکه در فیئزوله دستگیر شد، بدون مقاومت و درخواست کرد که دوباره به زندان منتقل شود. در زمان دستگیری، کوسیمینی گفت که تنها می‌خواست کمی آزاد باشد، زیرا کارکنان بیمارستان به او داروهای زیادی داده بودند و او صداهایی می‌شنید که به او دستور خودکشی می‌دادند. در ۲ فوریه، پس از تعطیلی بیمارستان روانی مونتلوپو فیورنتینو، او به مرکز مراقبت بهداشتی در ولترا منتقل شد. در بیانیه‌ای دربارهٔ این تصمیم، ماریو کوردونه اظهار داشت که او مخالف تعطیلی بیمارستان‌های روانی است و انتقال کوسیمینی را شرم‌آور خواند، زیرا این مرکز هیچ حفاظت مسلحانه‌ای نداشت. | ## بخش 3: سرجیو کوسیمینی | زندگی اولیه سرجیو کوسیمینی در سال ۱۹۶۳ در فلورانس در یک خانواده مرفه به دنیا آمد. پدرش فرانکو صاحب یک کارخانهٔ مبلمان در پوگی‌بونسی بود، در حالی که مادرش از خانواده‌ای ثروتمند می‌آمد. مرگ مادرش بر اثر لوکمی تأثیر عمیقی بر روان سرجیو گذاشت و کمی بعد، او شروع به نشان دادن علائم عدم تعادل روانی کرد. وخامت سلامت روان از «ترس از مورد حمله قرار گرفتن»، کوسیمینی چندین چاقو و زنجیر تهیه کرد و آن‌ها را در اتاقش نگه می‌داشت، جایی که خود را برای مدت‌های طولانی حبس می‌کرد. پدرش که در آن زمان با یک زن جوان اهل سینیا ازدواج مجدد کرده بود، شروع به فرستادن سرجیو به روان‌شناس‌ها و روان‌پزشک‌ها برای درمان کرد، اما جوان همچنان دچار اضطراب و افسردگی شدید شد. در سال ۱۹۷۹، او اولین سرقت خود را در یک اسلحه‌خانه در فلورانس انجام داد و یک تفنگ سرقت کرد و شروع به داشتن رؤیاهای عرفانی کرد که ادعا می‌کرد مریم مقدس را می‌بیند. دو سال بعد، کوسیمینی به نیروی مسلح ایتالیا پیوست، اما در سال ۱۹۸۳ پس از آن که افسر پزشکی نتیجه گرفت که او دچار اختلال شخصیت اسکیزویید است، از خدمت مرخص شد. در ۸ نوامبر ۱۹۸۸، کوسیمینی با یک شات‌گان کوتاه زیر جلیقه‌اش روی یک موتور سیکلت متوقف شد. | ## جمع‌بندی | وقتی از او پرسیده شد چرا این سلاح را دارد، به شوخی گفت: «می‌خواستم یک سرقت انجام دهم.» کمی بعد، او شروع به سوءمصرف مواد مخدر کرد و در خیابان‌ها زندگی می‌کرد.