موضوع مقاله: راموت منشه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # راموت منشه | مقدمه: این کیبوتص بر فراز فلات منشه میان رشته‌کوه کرمل و مرج ابن عامر جای گرفته و از نظر اداری زیرمجموعه شورای منطقه‌ای مگیدو است. | ## بخش 1: راموت منشه | راموت منشه در ژوئیه ۱۹۴۸ به دست بازماندگان هولوکاست و مبارزان یهودی از اتریش و لهستان بنیان نهاده شد. در سال‌های نخست، گروه‌هایی از مهاجران یهودی آمریکای جنوبی نیز به کیبوتص پیوستند. اقتصاد کیبوتص نخست بر کشاورزی استوار بود ولی به‌تدریج کارکردهای صنعتی و گردشگری نیز در آن گسترش یافت. پیرامون کیبوتص زمین‌های باز و عمدتاً کشاورزی قرار دارد که اعضای کیبوتص آن‌ها را کشت می‌کنند. به گفته بنی موریس، کیبوتص بر زمینی نزدیک به دالیة الروحاء، روستای تخلیه‌شده فلسطینی، بنا شده‌است. در همین حال ولید خالدی اشاره می‌کند که زمین راموت منشه در واقع متعلق به روستای پیشین صبارین بوده‌است. پیشینه در سال ۱۹۴۶ یک گروه گرعین از جنبش هشومر هتسعیر متشکل از بازماندگان هولوکاست و مبارزان یهودی از اتریش و لهستان تشکیل شد. این گرعین «بونه هانگو» (به عبری: ، به معنی «سازندگان نگو») نام گرفت و اعضای آن در نظر داشتند در نگو ساکن شوند. در آوریل ۱۹۴۶ اعضای گرعین در لا اسپتزیا در ایتالیا همراه با ۱۴۰۰ بازمانده دیگر هولوکاست سوار بر کشتی شدند، اما بریتانیایی‌ها کشتی را کشف کردند و مانع حرکت آن شدند. شهروندان لا اسپتزیا خوراک و کمک به کشتی فرستادند و بریتانیایی‌ها را تحت فشار گذاشتند تا سرانجام اجازه حرکت کشتی به سوی فلسطین صادر شد. | ## بخش 2: راموت منشه | با وجود آرزوی اسکان در نگو، آنان برای آموزش به عین هاشوفیت و دالیا فرستاده شدند و در ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۸ با ۶۴ عضو کیبوتص را بنیان نهادند. کیبوتص در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل به عنوان پایگاه نظامی به کار رفت و پس از جنگ، اعضا به مکانی نزدیک‌تر نقل مکان کردند. شرایط زندگی در روزهای نخست بسیار دشوار بود؛ اعضا در آلونک و چادر زندگی می‌کردند و به آب و برق دسترسی نداشتند. مهاجران آمریکای جنوبی در سال‌های نخست، کیبوتص چند گروه گرعین از هشومر هتسعیر آمریکای جنوبی را در خود جای داد. در ۱۹۵۵ گروه دیگری شامل ۲۳ مهاجر اروگوئه‌ای و در ۱۹۶۲ نیز ۳۱ عضو از گروه جوانان «اشت» به کیبوتص پیوستند. بحران اقتصادی و بازسازی در دهه ۱۹۸۰ کیبوتص به عنوان بخشی از بحران سراسری سهام بانک‌ها دچار بحران اقتصادی شد. این بحران در دهه ۱۹۹۰ با اجرای برنامه بازسازی سخت‌گیرانه‌ای پایان یافت: بخش‌های اقتصادی زیان‌ده بسته شد، بخشی از دارایی‌های کیبوتص به بخش خصوصی فروخته شد، بودجه جامعه کاهش یافت و فرایند تدریجی خصوصی‌سازی آغاز شد. کیبوتص ساختار سنتی تعاونی را کنار گذاشت و به ساختار «تور ایمنی اجتماعی» روی آورد. بدین ترتیب کیبوتص به سقف تعیین‌شده در طرح کلان ملی شماره ۳۵ اسرائیل رسید که بیشینه خانوارها را تا سال ۲۰۲۰ به ۴۰۰ واحد محدود می‌کرد. در سال ۲۰۱۱ همزمان با اعتراضات سراسری عدالت اجتماعی، اعضای کیبوتص خواستار آزادسازی زمین‌های پیرامونی برای گسترش شدند تا اعضای پیشین بتوانند به کیبوتص بازگردند و خانه بسازند. | ## بخش 3: راموت منشه | اقتصاد درآمد اصلی راموت منشه از کارکردهای صنعتی به دست می‌آید، هرچند بخش‌های کشاورزی مانند گاوداری، باغ‌های آووکادو و کشت زراعی نیز پابرجا هستند. تا دهه ۱۹۸۰ اقتصاد کیبوتص بر کشاورزی شامل محصولات زراعی، باغداری، پنبه و دامداری استوار بود. پس از بحران اقتصادی دهه ۱۹۹۰ و اصلاحات ساختاری، نظام حقوق برابر لغو شد و ساختار تعاونی به حداقل رسید. کیبوتص بخشی از شرکت آراد (Arad Ltd.) را در اختیار دارد که در کارخانه‌ای درون کیبوتص کنتور آب تولید می‌کند. در گذشته کیبوتص کلوب شبانه‌ای به نام «ترمینال» داشت که مردم سراسر منطقه را به خود جذب می‌کرد. در سال ۲۰۱۰ این کلوب بسته شد و کلوب مشابهی با همان نام در نزدیکی قریوت بدون ارتباط با کیبوتص گشایش یافت. ورزش کیبوتص دارای تیم فوتبال هپوئل راموت منشه مگیدو است که نماینده همه شهرک‌های شورای منطقه‌ای مگیدو بوده و در لیگ دسته دوم شمال بازی می‌کند. زمین فوتبال درون مرزهای کیبوتص قرار دارد و اعضای کیبوتص آن را «ورزشگاه اکالیپتوس» می‌نامند زیرا درختان اکالیپتوس آن را فراگرفته‌اند. | ## جمع‌بندی | بالاترین دستاورد تیم در فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹ بود که برای نخستین بار به دسته اول صعود کرد ولی پس از یک فصل به دسته دوم بازگشت.