aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: دوک‌نشین بزرگ اولدنبورگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوک‌نشین بزرگ اولدنبورگ | مقدمه: این ایالت که توسط شاخه‌ای از خاندان هولشتاین-گوتورپ اداره می‌شد، پایتختش شهر اولدنبورگ بود. | ## بخش 1: دوک‌نشین بزرگ اولدنبورگ | تاریخچه سیاسی و حاکمیت اولدنبورگ پس از پایان دوران ناپلئونی در کنگره وین (۱۸۱۵) به مقام دوک‌نشین بزرگ ارتقا یافت. این ایالت در ابتدا به صورت یک سلطنت مطلقه اداره می‌شد، اما در پی انقلابات ۱۸۴۸، به یک سلطنت مشروطه تبدیل گشت. اولدنبورگ در طول قرن نوزدهم شاهد تغییرات گسترده‌ای بود؛ از عضویت در کنفدراسیون آلمان شمالی در سال ۱۸۶۷ تا تبدیل شدن به یکی از ایالت‌های فدرال امپراتوری آلمان در سال ۱۸۷۱ میلادی. | ## بخش 2: دوک‌نشین بزرگ اولدنبورگ | قلمرو و جغرافیا این دوک‌نشین بزرگ از سه بخش مجزا تشکیل شده بود که با یکدیگر مرز زمینی نداشتند: قلمرو اصلی اولدنبورگ در شمال غربی آلمان، شاهزاده‌نشین اوی‌تین (در نزدیکی دریای بالتیک) و شاهزاده‌نشین بیرکنفلد (در جنوب غربی و در نزدیکی مرز فرانسه). این پراکندگی جغرافیایی باعث شده بود که اولدنبورگ نفوذ سیاسی خود را در مناطق مختلف آلمان گسترش دهد. اقتصاد و پول رایج واحد پول اولدنبورگ تا سال ۱۸۵۸ «تالر» بود که پس از آن به «ورینستالر» تغییر یافت و در نهایت با تشکیل امپراتوری آلمان در سال ۱۸۷۳، «مارک طلای آلمان» جایگزین آن شد. | ## بخش 3: دوک‌نشین بزرگ اولدنبورگ | اقتصاد این ایالت عمدتاً بر پایه کشاورزی، دریانوردی و تجارت از طریق بنادر دریای شمال استوار بود. انحلال و پایان سلطنت با وقوع انقلاب نوامبر ۱۹۱۸ و فروپاشی نظام‌های سلطنتی در آلمان، فردریش آگوست دوم، آخرین دوک بزرگ اولدنبورگ، مجبور به کناره‌گیری از قدرت شد. | ## جمع‌بندی | امروزه اکثر اراضی سابق این دوک‌نشین بزرگ در ایالت مدرن نیدرزاکسن قرار گرفته است.
موضوع مقاله: دوک‌نشین بزرگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوک‌نشین بزرگ | مقدمه: این مقام در سلسله‌مراتب اشرافی اروپای غربی، به‌ویژه در فضای سیاسی آلمان، جایگاهی بالاتر از «دوک» و پایین‌تر از «پادشاه» داشت و حاکمان آن از پروتکل‌های سلطنتی مشابه پادشاهان برخوردار بودند. | ## بخش 1: دوک‌نشین بزرگ | ریشه‌های تاریخی و عصر ناپلئونی اگرچه عنوان دوک بزرگ ریشه‌های قدیمی‌تری دارد (مانند توسکانی در قرن شانزدهم)، اما دوران طلایی شکل‌گیری «دوک‌نشین‌های بزرگ» به اوایل قرن نوزدهم و دوران ناپلئون بناپارت بازمی‌گردد. با انحلال امپراتوری مقدس روم در سال ۱۸۰۶، بسیاری از لندگراف‌نشین‌ها و ایالت‌های کوچک آلمانی برای حفظ بقای سیاسی خود با ناپلئون متحد شده و در مقابل، عناوین حاکمیتی بالاتری دریافت کردند. ایالت‌هایی نظیر هسن، بادن و اولدنبورگ در این دوره به دوک‌نشین بزرگ ارتقا یافتند. جایگاه سیاسی در کنفدراسیون آلمان پس از سقوط ناپلئون و برگزاری کنگره وین در سال ۱۸۱۵، اکثر این دوک‌نشین‌های بزرگ به رسمیت شناخته شدند و به عضویت کنفدراسیون آلمان درآمدند. | ## بخش 2: دوک‌نشین بزرگ | در این دوران، این ایالت‌ها دارای حاکمیت داخلی کامل، ارتش مستقل و حتی سفارت‌خانه‌های خاص خود بودند. ساختار اداری و اجتماعی دوک‌نشین‌های بزرگ معمولاً از نظر وسعت جغرافیایی و جمعیت، بزرگ‌تر از دوک‌نشین‌های معمولی بودند. این ایالت‌ها در قرن نوزدهم میلادی پیشگام در تدوین قانون اساسی و ایجاد نظام‌های پارلمانی در آلمان شدند. برای مثال، دوک‌نشین بزرگ هسن یا دوک‌نشین بزرگ بادن از مراکز اصلی لیبرالیسم آلمانی بودند و زیرساخت‌های صنعتی و آموزشی پیشرفته‌ای را در قلمرو خود ایجاد کردند که الگویی برای سایر ایالت‌ها گشت. | ## بخش 3: دوک‌نشین بزرگ | پایان دوران دوک‌نشین‌ها با تشکیل امپراتوری آلمان در سال ۱۸۷۱، دوک‌نشین‌های بزرگ به عنوان ایالت‌های فدرال زیرمجموعه امپراتوری به حیات خود ادامه دادند. با این حال، پایان قطعی این شکل از حکومت با انقلاب ۱۹۱۸ آلمان و پایان جنگ جهانی اول رقم خورد. با سقوط رژیم‌های سلطنتی در آلمان، تمامی دوک‌نشین‌های بزرگ به «ایالت‌های آزاد» یا جمهوری تبدیل شدند. | ## جمع‌بندی | امروزه تنها لوکزامبورگ به عنوان آخرین دوک‌نشین بزرگ مستقل در جهان باقی مانده است.
موضوع مقاله: پرلات امپراتوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرلات امپراتوری | مقدمه: اگرچه قلمرو تحت حاکمیت آن‌ها معمولاً بسیار کوچک بود، اما آن‌ها به عنوان حاکمان مستقل در سرزمین خود شناخته می‌شدند و از حقوقی مشابه شاهزادگان امپراتوری برخوردار بودند. | ## بخش 1: پرلات امپراتوری | جایگاه و وظایف اداری پرلات‌های امپراتوری به عنوان حاکمان صومعه‌های مستقل، وظایف دوگانه‌ای داشتند؛ آن‌ها هم رهبر معنوی جامعه مذهبی خود بودند و هم قاضی و حاکم غیرنظامی ساکنان قلمروشان. تفاوت اصلی آن‌ها با «شاهزاده-اسقف‌ها» در وسعت قلمرو و رتبه کلیسایی بود؛ پرلات‌ها معمولاً بر مناطق بسیار کوچک‌تری حکومت می‌کردند اما در داخل آن مرزها، قدرت مطلقه را در اختیار داشتند. حضور در دیت امپراتوری در ساختار سیاسی دیت امپراتوری، پرلات‌های امپراتوری دارای صندلی و حق رای بودند. | ## بخش 2: پرلات امپراتوری | برخلاف شاهزادگان بزرگ که هر کدام یک رای انفرادی داشتند، پرلات‌ها معمولاً دارای یک رای جمعی بودند. این جایگاه به آن‌ها اجازه می‌داد تا در تصمیم‌گیری‌های کلان امپراتوری، به‌ویژه در امور مذهبی و مالیاتی، مشارکت داشته باشند و نفوذ کلیسای کاتولیک را در لایه‌های اداری حفظ کنند. سکولاریزاسیون و پایان قدرت سیاسی دوران اقتدار پرلات‌های امپراتوری با وقوع جنبش اصلاحات پروتستانی تضعیف شد، اما پایان قطعی جایگاه سیاسی آن‌ها در سال ۱۸۰۳ میلادی رقم خورد. | ## بخش 3: پرلات امپراتوری | در جریان روند «سکولاریزاسیون»، تقریباً تمامی صومعه‌ها و ابی‌های مستقل منحل گشتند و اراضی آن‌ها به ایالت‌های بزرگ‌تر همسایه (مانند بایرن یا پروس) واگذار شد. | ## جمع‌بندی | با این اتفاق، پرلات‌ها حاکمیت سیاسی خود را از دست دادند و تنها به مقامات مذهبی در ساختار کلیسا تبدیل شدند.
موضوع مقاله: ارباب‌نشین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارباب‌نشین | مقدمه: این اصطلاح هم به معنای «اعمال قدرت و حاکمیت» و هم به معنای «قلمرو تحت حاکمیت» به کار می‌رفت. | ## بخش 1: ارباب‌نشین | ارباب‌نشین‌ها سنگ‌بنای نظام فئودالی در آلمان بودند و از نظر وسعت و قدرت سیاسی، جایگاهی پایین‌تر از کنت‌نشین‌ها و دوک‌نشین‌ها داشتند. تنوع و پراکندگی جغرافیایی ارباب‌نشین‌ها در سراسر امپراتوری پراکنده بودند، اما بیشترین تمرکز آن‌ها در جنوب و غرب آلمان (مناطق شوابن و فرانکن) دیده می‌شد. | ## بخش 2: ارباب‌نشین | برخی از این قلمروها تنها شامل یک روستا و قلعه اطراف آن بودند، در حالی که برخی دیگر چندین شهرک را در بر می‌گرفتند. بسیاری از خاندان‌های مشهور اشرافی آلمان، قدرت خود را از همین ارباب‌نشین‌های کوچک آغاز کردند و بعدها با جمع این اراضی، ایالت‌های بزرگ‌تری را به وجود آوردند. | ## بخش 3: ارباب‌نشین | تحول در عصر مدرن و انحلال با گذشت زمان و به‌ویژه پس از صلح وستفالی، بسیاری از ارباب‌نشین‌های کوچک توسط همسایگان قدرتمندتر بلعیده شدند. روند نهایی نابودی این واحدهای کوچک حاکمیتی در سال ۱۸۰۶ میلادی و با انحلال امپراتوری مقدس روم رقم خورد. | ## جمع‌بندی | در جریان روند «مدیاتیزاسیون»، استقلال سیاسی ارباب‌نشین‌ها سلب شد و آن‌ها به املاک خصوصی اشرافی در داخل ایالت‌های بزرگ‌تر (مانند پادشاهی بایرن یا پروس) تبدیل گشتند، هرچند برخی حقوق تشریفاتی آن‌ها تا انقلاب ۱۹۱۸ حفظ شد.
موضوع مقاله: موشک ضربه هدفمند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موشک ضربه هدفمند | مقدمه: موشک‌های ضربه هدفمند (پریزم، به انگلیسی: PrSM ) یک سری موشک‌های بالستیک هستند که در آغاز با برد کوتاه و بعدها با برد متوسط توسط لاکهید مارتین برای جایگزینی MGM-140 ATACMS توسعه داده شدند. | ## بخش 1: موشک ضربه هدفمند | گونه‌های بعدی آن، به ویژه موشک ضد کشتی زمین-پایه (LBASM)، دارای قابلیت هدف قرار دادن ضد کشتی خواهند بود، و گونه‌های دیگر بردها و بارهای جدید خواهند داشت. موشک ضربه هدفمند در حال حاضر تنها قادر به پرتاب از پرتابگر M142 HIMARS است؛ اگرچه برنامه‌هایی برای ایجاد موشکهایی که قادر به پرتاب از کشتی‌های در سطح از طریق سیستم پرتاب عمودی Mark 41 باشند تحت بررسی است. | ## بخش 2: موشک ضربه هدفمند | برنامه‌ریزی شده است که پریزم، همراه با موشک‌های دیگر آمریکایی و استرالیا، در یک مجموعه در استرالیا تولید شود و تولید داخلی آن در ایالات متحده افزایش یابد. این موشک برای اولین بار در جنگ توسط ایالات متحده در طول جنگ ایران ۲۰۲۶ استفاده شد. | ## بخش 3: موشک ضربه هدفمند | خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا) گزارش داد که ۲۱ نفر در حمله موشکی به شهر لامرد در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ کشته شدند. | ## جمع‌بندی | نیویورک تایمز و بی‌بی‌سی هر دو گزارش دادند که سلاح مورد استفاده در آن پریزم بوده است.
موضوع مقاله: شاهزاده اسقف‌نشین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده اسقف‌نشین | مقدمه: در این ساختار، اسقف نه تنها رهبر معنوی یک دیوسیز (قلمرو مذهبی) بود، بلکه به عنوان یک شاهزاده امپراتوری( به آلمانی: Reichsfürst)، حاکم مدنی و سیاسی سرزمین خود نیز به شمار می‌رفت. | ## بخش 1: شاهزاده اسقف‌نشین | برای مواردی که حاکم مذهبی رتبه بالاتر «اسقف اعظم» را داشت، از واژه اِرتس‌اشتیفت( به آلمانی: Erzstift) استفاده می‌شد. تمایز میان قلمرو مذهبی و سیاسی یکی از جنبه‌های کلیدی هوخ‌اشتیفت، تمایز آن با «دیوسیز» (Diocese) بود. | ## بخش 2: شاهزاده اسقف‌نشین | در حالی که قدرت مذهبی اسقف بر تمام دیوسیز (که می‌توانست شامل ایالت‌های همسایه نیز باشد) گسترش می‌یافت، قدرت سیاسی و حق مالیات‌گیری او تنها محدود به مرزهای هوخ‌اشتیفت بود. سه تن از مهم‌ترین این حاکمان (اسقف‌های اعظم ماینتس، کلن و تری‌یر) حتی مقام انتخابگر را داشتند و در انتخاب امپراتور نقش مستقیم ایفا می‌کردند. | ## بخش 3: شاهزاده اسقف‌نشین | این ایالت‌های مذهبی نقش مهمی در حفظ توازن قدرت میان خاندان‌های بزرگ غیرمذهبی مانند هابسبورگ و هوهن‌تسلرن داشتند. سکولاریزاسیون و زوال دوران هوخ‌اشتیفت‌ها با وقوع اصلاحات پروتستانی متزلزل شد، زیرا بسیاری از صومعه‌ها و اسقف‌نشین‌های شمال آلمان منحل یا پروتستان شدند. | ## جمع‌بندی | در این روند که به «سکولاریزاسیون» معروف است، تمامی هوخ‌اشتیفت‌ها منحل و اراضی آن‌ها به ایالت‌های غیرمذهبی بزرگ‌تر واگذار شد تا قدرت کلیسا در امور سیاسی آلمان برای همیشه پایان یابد.
موضوع مقاله: فرمان نهایی مجمع امپراتوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرمان نهایی مجمع امپراتوری | مقدمه: این فرمان که با فشار مستقیم ناپلئون بناپارت تدوین گشت، منجر به بزرگ‌ترین بازتوزیع ارضی در تاریخ آلمان پیش از قرن بیستم شد و ساختار سیاسی امپراتوری مقدس روم را برای همیشه دگرگون کرد. | ## بخش 1: فرمان نهایی مجمع امپراتوری | ریشه‌ها و ضرورت سیاسی دلیل اصلی صدور این فرمان، نیاز به جبران خسارت شاهزادگان آلمانی بود که اراضی خود را در کرانه چپ رودخانه راین به دلیل فتوحات فرانسه از دست داده بودند. طبق پیمان لونه‌ویل (۱۸۰۱)، امپراتوری مقدس روم پذیرفت که این مناطق رسماً به خاک فرانسه ضمیمه شوند. برای راضی نگاه داشتن شاهزادگان بزرگ آلمانی (مانند حاکمان بایرن، پروس و بادن)، مقرر شد که اراضی مذهبی و شهرهای آزاد کوچک در داخل آلمان به آن‌ها واگذار شود. سکولاریزاسیون و مدیاتیزاسیون این فرمان شامل دو فرایند بزرگ حقوقی بود: سکولاریزاسیون: انحلال تمامی ایالت‌های مذهبی (به جز مجمع شوالیه‌های مالت و نظام تتونیک). | ## بخش 2: فرمان نهایی مجمع امپراتوری | بر این اساس، تمامی هوخ‌اشتیفت‌ها و ابی‌های مستقل منحل و اراضی آن‌ها به حاکمان غیرمذهبی واگذار شد. این شهرهای کوچک که مستقیماً تحت نظر امپراتور بودند، استقلال خود را از دست داده و به ایالت‌های بزرگ‌تر همسایه ضمیمه شدند. پیامدهای سیاسی و مذهبی این قانون توازن قدرت را در امپراتوری به نفع پروتستان‌ها و ایالت‌های بزرگ تغییر داد. کلیسای کاتولیک قدرت سیاسی و ثروت عظیم خود را در آلمان از دست داد و نهاد «شاهزاده-اسقف» برای همیشه از میان رفت. | ## بخش 3: فرمان نهایی مجمع امپراتوری | ایالت‌هایی مانند بایرن، بادن و وورتمبرگ با بلعیدن همسایگان کوچک خود به قدرت‌های منطقه‌ای تبدیل شدند که زمینه‌ساز تشکیل کنفدراسیون راین در سال‌های بعد گشت. با حذف ایالت‌های کوچک و مذهبی که ستون‌های وفاداری به امپراتور بودند، اقتدار هابسبورگ‌ها به شدت کاهش یافت. تنها سه سال بعد، در سال ۱۸۰۶، فرانسیس دوم تحت فشار ناپلئون رسماً انحلال امپراتوری مقدس روم را اعلام کرد. | ## جمع‌بندی | این فرمان راه را برای ملی‌گرایی آلمانی و در نهایت اتحاد آلمان در اواخر قرن نوزدهم هموار کرد.
موضوع مقاله: پیمان لونه‌ویل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیمان لونه‌ویل | مقدمه: این پیمان که پس از شکست‌های سنگین اتریش در نبردهای «مارنگو» و «هوهن‌لیندن» به امضای ژوزف بناپارت (به نمایندگی از فرانسه) و لودویگ فون کوبنتسل (به نمایندگی از اتریش) رسید، عملاً به حضور اتریش در جنگ‌های ائتلاف دوم پایان داد. | ## بخش 1: پیمان لونه‌ویل | مفاد اصلی و تغییرات ارزی طبق مفاد این پیمان، امپراتور فرانتس دوم پذیرفت که تمامی متصرفات امپراتوری مقدس روم در کرانه چپ رودخانه راین رسماً به خاک فرانسه ضمیمه شود. همچنین حاکمیت فرانسه بر بلژیک ( یا همان هلند اتریش) و جمهوری‌های تحت‌الحمایه فرانسه در ایتالیا و هلند به رسمیت شناخته شد. در مقابل، فرانسه پذیرفت که از برخی مناطق تحت اشغال خود در شرق راین عقب‌نشینی کند، اما ساختار سیاسی آلمان با از دست دادن مرزهای طبیعی خود در غرب برای همیشه دگرگون شد. | ## بخش 2: پیمان لونه‌ویل | اصل جبران خسارت و سکولاریزاسیون یکی از مهم‌ترین بخش‌های این پیمان، توافق بر سر «جبران خسارت» شاهزادگان آلمانی بود که اراضی خود را در غرب راین از دست داده بودند. مقرر شد که این شاهزادگان با دریافت اراضی مذهبی (ابی‌ها و اسقف‌نشین‌ها) و شهرهای آزاد امپراتوری در داخل آلمان، خسارات خود را جبران کنند. این بند قانونی مستقیماً منجر به صدور فرمان نهایی مجمع امپراتوری در سال ۱۸۰۳ شد که طی آن نظام سنتی ایالت‌های مذهبی در آلمان برای همیشه برچیده گشت (سکولاریزاسیون). | ## بخش 3: پیمان لونه‌ویل | پیامدهای ژئوپلیتیک در اروپا پیمان لونه‌ویل باعث تثبیت قدرت ناپلئون بناپارت در اروپا شد و اتریش را به عنوان قدرت مسلط در ایتالیا تضعیف کرد. این معاهده با حذف سد دفاعی رود راین، راه را برای نفوذ سیاسی و نظامی فرانسه به عمق خاک آلمان هموار کرد. | ## جمع‌بندی | همچنین، فروپاشی تدریجی ساختار امپراتوری مقدس روم که از این پیمان آغاز شده بود، در نهایت به تشکیل «کنفدراسیون راین» تحت حمایت فرانسه و انحلال رسمی امپراتوری در سال ۱۸۰۶ میلادی انجامید.
موضوع مقاله: لودویگ فون کوبنتسل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لودویگ فون کوبنتسل | مقدمه: او به عنوان نماینده تام‌الاختیار اتریش، نقش کلیدی در امضای معاهدات سرنوشت‌سازی همچون پیمان لونه‌ویل (۱۸۰۱) ایفا کرد و برای سال‌ها هدایت سیاست خارجی هابسبورگ‌ها را در برابر توسعه‌طلبی فرانسه بر عهده داشت. | ## بخش 1: لودویگ فون کوبنتسل | فعالیت‌های دیپلماتیک و مذاکرات لونه‌ویل کوبنتسل فعالیت حرفه‌ای خود را در دربار ماریا ترزیا آغاز کرد و سال‌ها به عنوان سفیر اتریش در روسیه فعالیت داشت، جایی که اعتماد کاترین دوم را جلب کرد. مهم‌ترین ماموریت او در سال ۱۸۰۱ رقم خورد؛ زمانی که پس از شکست‌های نظامی اتریش، او برای مذاکره با **ژوزف بناپارت** به شهر لونه‌ویل اعزام شد. او در این مذاکرات تلاش کرد تا از فروپاشی کامل نفوذ اتریش در آلمان جلوگیری کند، اما در نهایت مجبور شد الحاق کرانه چپ رود راین به فرانسه را بپذیرد؛ تصمیمی که منجر به تغییرات بنیادین در ساختار امپراتوری مقدس روم گشت. | ## بخش 2: لودویگ فون کوبنتسل | صدارت عظما و سیاست خارجی در سال ۱۸۰۰، کوبنتسل به عنوان وزیر امور خارجه و صدراعظم دولتی منصوب شد. او در این مقام تلاش کرد تا میان قدرت‌های بزرگ اروپایی توازن ایجاد کند، اما همواره تحت فشار نبوغ نظامی ناپلئون قرار داشت. شکست سنگین اتریش در نبرد استرلیتز در سال ۱۸۰۵، ضربه نهایی به جایگاه سیاسی او بود و مدت کوتاهی پس از امضای پیمان پرسبرگ، مجبور به استعفا از مقام خود شد. | ## بخش 3: لودویگ فون کوبنتسل | سال‌های پایانی و میراث لودویگ فون کوبنتسل پس از کناره‌گیری از سیاست، سال‌های پایانی عمر خود را در وین گذراند. او به عنوان دیپلماتی شناخته می‌شد که با وجود شرایط بسیار دشوار نظامی، تمام تلاش خود را برای حفظ بقای امپراتوری هابسبورگ به کار بست. مرگ او در سال ۱۸۰۹، درست پیش از اوج‌گیری دوباره درگیری‌ها میان اتریش و فرانسه، رخ داد. | ## جمع‌بندی | او به دلیل مهارت در گفتگو و ذکاوت سیاسی، همواره مورد احترام رقبای فرانسوی‌اش، از جمله تالیران، بود.
موضوع مقاله: لزنوالید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لزنوالید | مقدمه: این بنا که در ابتدا به عنوان بیمارستان و استراحتگاه برای سربازان معلول و پیر ارتش فرانسه ساخته شد، امروزه به دلیل میزبانی از آرامگاه ناپلئون بناپارت و موزه ارتش فرانسه، یکی از مهم‌ترین نمادهای ملی و تاریخی این کشور به شمار می‌رود. | ## بخش 1: لزنوالید | تاریخچه و معماری ساخت این بنا در سال ۱۶۷۰ میلادی به دستور لوئی چهاردهم آغاز شد تا سرپناهی برای سربازان آسیب‌دیده در جنگ‌ها فراهم شود. معماری بخش‌های اصلی آن بر عهده لیبرال بروانت بود، اما گنبد مشهور و طلایی آن (Église du Dôme) که یکی از شاهکارهای معماری باروک محسوب می‌شود، توسط ژول هاردوین مانسار طراحی گشت. این گنبد با ارتفاع ۱۰۷ متر، برای سده‌ها بلندترین بنای پاریس بود و الهام‌بخش ساخت بناهای بزرگی همچون ساختمان کاخ کنگره آمریکا در ایالات متحده آمریکا شد. | ## بخش 2: لزنوالید | آرامگاه ناپلئون بناپارت مهم‌ترین بخش لزنوالید، سرداب زیر گنبد بزرگ است که تابوت سرخ‌رنگ و عظیم ناپلئون بناپارت در آن قرار دارد. پس از انتقال بقایای جسد ناپلئون از جزیره سنت هلن به پاریس در سال ۱۸۴۰ (واقعه بازگشت خاکستر)، این مکان به آرامگاه دائمی او تبدیل شد. علاوه بر ناپلئون، شخصیت‌های برجسته دیگری همچون برادرانش ژوزف بناپارت و ژروم بناپارت، و فرماندهان مشهوری مانند مارشال فوش نیز در این مجموعه به خاک سپرده شده‌اند. | ## بخش 3: لزنوالید | موزه ارتش و اهمیت ملی امروزه لزنوالید میزبان «موزه ارتش» (Musée de l'Armée) است که یکی از غنی‌ترین مجموعه‌های سلاح، زره و تجهیزات نظامی جهان را از دوران باستان تا جنگ جهانی دوم در خود جای داده است. | ## جمع‌بندی | همچنین کلیسای سن-لوئی-د-لزنوالید که به «کلیسای سربازان» معروف است، با پرچم‌های به غنیمت گرفته شده از جنگ‌های مختلف تزئین شده و همچنان مراسم‌های رسمی نظامی و ملی فرانسه در حیاط بزرگ این عمارت برگزار می‌گردد.
موضوع مقاله: مجلس شاهزادگان امپراتوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مجلس شاهزادگان امپراتوری | مقدمه: این نهاد نقش کلیدی در قانون‌گذاری و تصمیم‌گیری‌های کلان سیاسی و نظامی امپراتوری ایفا می‌کرد. | ## بخش 1: مجلس شاهزادگان امپراتوری | نیمکت روحانی: شامل شاهزاده-اسقف‌ها، شاهزاده-ابات‌ها و شاهزاده-پرایورها بود که تحت هدایت اسقف اعظم زالتسبورگ یا مجمع‌الجزایر بشکوفس‌هوفن قرار داشتند. نیمکت غیرروحانی: شامل دوک‌ها، مارگراف‌ها، لندگراف‌ها و کنت‌های امپراتوری بود که تحت هدایت دوک بایرن یا آرشیدوک اتریش فعالیت می‌کردند. | ## بخش 2: مجلس شاهزادگان امپراتوری | آن‌ها در گروه‌هایی به نام «کالج» سازماندهی می‌شدند و هر کالج تنها یک رای واحد در مجلس داشت. این سیستم باعث می‌شد که قدرت سیاسی واقعی در دست خاندان‌های بزرگ باقی بماند، اما ایالت‌های کوچک نیز فرصتی برای ابراز نظر داشته باشند. | ## بخش 3: مجلس شاهزادگان امپراتوری | قدرت سیاسی و انحلال مجلس شاهزادگان مسئولیت تصویب قوانین مالیاتی، اعلان جنگ و صلح و همچنین تایید تصمیمات امپراتور را بر عهده داشت. توازن قدرت میان کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها در این مجلس همواره یکی از چالش‌های اصلی بود، به‌ویژه پس از صلح وستفالی که منجر به رسمیت یافتن مذهب پروتستان در ساختار رای‌گیری شد. | ## جمع‌بندی | این مجلس تا زمان فروپاشی امپراتوری مقدس روم در سال ۱۸۰۶ میلادی به فعالیت خود ادامه داد و با وقوع روند مدیاتیزاسیون، جایگاه خود را به عنوان یک نهاد حاکمیتی از دست داد.
موضوع مقاله: شتولیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شتولیم | مقدمه: m.co.il] شتولیم (به عبری: ، به معنای «نشانده‌شدگان») یک موشاو در جنوب مرکزی اسرائیل است. | ## بخش 1: شتولیم | شتولیم در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط پناهندگان یهودی از پادشاهی متوکلی یمن بنیان‌گذاری شد. پیشینه موشاو شتولیم در سال ۱۹۵۰ توسط مهاجران یهودی از پادشاهی متوکلی یمن بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 2: شتولیم | سیل‌ها شتولیم به دلیل قرارگیری میان دو نهر (نحل لخیش و نحل هاالا) بارها دچار آبگرفتگی و سیل شده‌است. در سال ۱۹۵۱ موشاو بر اثر سیل محاصره شد و برای دریافت آذوقه نیازمند کمک ارتش شد؛ باشگاه هوانوردی اسرائیل نیز با پرتاب مواد غذایی از هوا به ساکنان یاری رساند. | ## بخش 3: شتولیم | در سال ۱۹۶۷ نیز بخش‌های گسترده‌ای از موشاو زیر آب رفت و شمار زیادی از ساکنان از خانه‌هایشان تخلیه شدند. | ## جمع‌بندی | گسترش مسکونی در سال ۱۹۹۵ روند ساخت واحدهای مسکونی جدید در بخش توسعه‌ای موشاو آغاز شد.
موضوع مقاله: آلیس مایو مک‌کی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلیس مایو مک‌کی | مقدمه: مک‌کی که در آدلاید متولد شده است، تولید، نویسندگی، کارگردانی و گاهی بازیگری در فیلم‌های ترسناک را از دوران نوجوانی آغاز کرد و در همان زمان به عنوان یک زن ترنس آشکارسازی نمود. | ## بخش 1: آلیس مایو مک‌کی | بسیاری از فیلم‌های او به مسائل پیش روی جامعه ترنس می‌پردازند؛ یکی از مضامین تکرار شونده در آثار او، ترنس‌فوبیا (ترنس‌ستیزی) است که در قالب هیولاها، خون‌آشام‌ها یا زامبی‌ها به تصویر کشیده می‌شود. او تا به امروز شش فیلم بلند منتشر کرده و در حال حاضر روی هفتمین اثر خود کار می‌کند. او در سه‌سالگی به تماشای نمایش شبح اپرا برده شد و از این تجربه به عنوان یکی از اولین الهام‌بخش‌های خود یاد می‌کند. | ## بخش 2: آلیس مایو مک‌کی | او در کودکی به مدرسه موسیقی رفت و هم‌زمان با یادگیری پیانو، گیتار و فاگوت، به تحصیل در رشته آهنگسازی پرداخت. او پیش از ساخت اولین فیلم کوتاهش در ۱۲ سالگی، داستان‌های کوتاه می‌نوشت و آن‌ها را در مسابقات شرکت می‌داد. او در ۱۶ سالگی دبیرستان برایتون را رها کرد و به سیدنی نقل مکان نمود، هرچند اغلب برای فیلم‌برداری آثارش به آدلاید بازمی‌گردد. | ## بخش 3: آلیس مایو مک‌کی | او هرگز در مدرسه فیلم‌سازی تحصیل نکرده است، به‌جز تلاش کوتاهی برای گذراندن یک دوره در «مؤسسه آموزش‌های فنی و حرفه‌ای» که آن را هم رها کرد تا در عوض، با مشاهدهٔ مراحل فیلم‌برداری در استودیوهای «وی مید اِ ثینگ» در آدلاید، این حرفه را بیاموزد. متدها، تأثیرپذیری‌ها و سبک آثار مک‌کی از طریق سرمایه‌گذاری جمعی ساخته می‌شوند و به بودجه‌های دولتی متکی نیستند. او اصرار دارد که در تمامی فیلم‌هایش از «عوامل و بازیگرانی که عمدتاً کوئیر و از نظر جنسیتی متنوع هستند» استفاده کند. | ## جمع‌بندی | مک‌کی اعلام کرده است که از رسانه‌های اجتماعی بیزار است و «به‌شدت» با استفاده از هوش مصنوعی در سینما مخالفت دارد و افزوده است که «از تمام جنبه‌های آن در هر صنعتی متنفر است.» او همچنین اظهار داشته است که «رسانه‌های استرالیایی را زیاد دنبال نمی‌کند» و بیشتر موفقیت‌هایش در ایالات متحده رقم خورده است، در حالی که «حمایت از جانب استرالیا… هرگز واقعاً وجود نداشته است.» دو مورد از تأثیرگذارترین چهره‌هایی که او مکرراً به آن‌ها اشاره می‌کند، گرگ آراکی و جان واترز هستند.
موضوع مقاله: صومعه قدیس تئودوسیوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # صومعه قدیس تئودوسیوس | مقدمه: صومعهٔ قدیس تئودوسیوس که به نام‌های دیر دوسی و دیر ابن عبید نیز شناخته می‌شود، صومعه‌ای است که در حدود سال ۴۷۶ میلادی توسط قدیس بنیان نهاده شد و دست‌کم از سدهٔ دوازدهم میلادی آرامگاه او (که اکنون تهی است) را در خود جای داده‌است. | ## بخش 1: صومعه قدیس تئودوسیوس | این صومعه در روستای در حدود ۸ کیلومتری خاور بیت‌لحم و در مسیر جاده‌ای که به صومعهٔ می‌رسد، در کرانه باختری، فلسطین واقع شده‌است. این صومعه از نظر وابستگی کلیسایی به پاتریارک‌نشین ارتدکس یونانی اورشلیم تعلق دارد و یکی از مهم‌ترین بناهای رهبانی مسیحی در بیابان یهودیه به‌شمار می‌رود. در محوطهٔ صومعه غاری وجود دارد که بنا بر سنت مسیحی، پناهگاه سه مغ پس از دیدار با عیسای نوزاد در بیت‌لحم بوده‌است. 274 صومعهٔ بیزانسی در نیمهٔ نخست سدهٔ هفتم میلادی، در جریان فتوحات ساسانی و اسلامی ویران شد. این رویداد بخشی از زنجیره‌ای از حمله‌ها به صومعه‌های بیت‌المقدس و بیابان یهودیه در اواخر سدهٔ هشتم و آغاز سدهٔ نهم میلادی بود. با این حال، شواهد باستان‌شناختی بیشتر نشان‌دهندهٔ ترک آرام صومعه است تا ویرانی بر اثر حمله یا بلای طبیعی. | ## بخش 2: صومعه قدیس تئودوسیوس | میان سال‌های ۱۱۱۳ تا ۱۱۱۵ میلادی، از صومعه دیدن کرد و نوشت: «در شش ورستی بیت‌المقدس، صومعهٔ قدیس تئودوسیوس واقع است؛ بر فراز کوهی قرار دارد و دیوارهایی آن را دربرگرفته‌اند. در بالای کوه، در محوطهٔ صومعه، غاری هست که زمانی پناهگاه شبانهٔ مجوس هنگام گریز از هرود بوده‌است. دو زائر سدهٔ پانزدهم نیز نخست از کاربرد آن به‌عنوان آغل چارپایان توسط مسلمانان و سپس ویرانی کامل آن خبر دادند. وضعیت در سدهٔ نوزدهم در سال ۱۸۶۳، از این مکان که آن را «دیر دوسی» نامید بازدید کرد و چنین نوشت: دربارهٔ کلیسای دوم نیز نوشت: بازسازی نوین جایگاه صومعهٔ کهن در سال ۱۸۹۸ میلادی توسط راهبان یونانی کلیسای اورشلیم برای بازسازی آماده شدSchick, 1899, pp. در سال ۱۸۹۸ نوشت: «ویرانه‌ها متعلق به صومعه‌ای پیشین‌اند و تنها در دوران نوین به‌عنوان انبار غله توسط قبیلهٔ کوچ‌نشین عبیدیه به کار رفته‌اند. اکنون به نظر می‌رسد صومعهٔ یونانی در بیت‌المقدس حقوق مالکیتی بر این مکان داشته و پس از توافق با اعراب برای ترک آن، سال گذشته آن را تصرف کردند. | ## بخش 3: صومعه قدیس تئودوسیوس | آنان به برداشتن آوار پرداختند و دیوارهای باقی‌مانده را نمایان ساختند و بازسازی را آغاز کردند. صومعه بازسازی خواهد شد و بار دیگر ایستگاهی برای زائران خواهد بود.» اهمیت غار مجوس غاری در محوطهٔ صومعه بنا بر سنت مسیحی، جایی است که سه مغ در نخستین شب پس از تقدیم هدایای خود به عیسای نوزاد در آن پناه گرفتند، پس از آنکه فرشته‌ای بر آنان نمایان شد و فرمان داد بدون گزارش دادن جایگاه عیسی به هرود پادشاه، از راهی دیگر به سرزمین خود بازگردند. در محراب شمالی کلیسای نو، صحنهٔ هبوط مسیح به هادس بر نیم‌گنبد نقش شده و در ردیف پایین آن تصاویر قدیسانی چون نیکلاس قدیس و دیده می‌شود. سرداب زیر کلیسا همان غاری است که بنا بر سنت، پناهگاه مجوس بوده و بعدها به آرامگاه قدیسان تبدیل شده‌است. | ## جمع‌بندی | جایگاه جغرافیایی صومعه در دهکدهٔ در استان بیت‌لحم واقع شده و در حدود ۸ کیلومتری خاور بیت‌لحم قرار دارد.