موضوع مقاله: ویلیام پاکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلیام پاکا | مقدمه: ویلیام پاکا (William Paca) (زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۷۴۰ – درگذشتهٔ ۱۳ اکتبر ۱۷۹۹)، از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا و یکی از امضاءکنندگان انجمن قاره‌ای و اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا بوده‌است. | ## بخش 1: ویلیام پاکا | او نمایندهٔ مریلند در نخستین و دومین کنگره قاره‌ای، فرماندار مریلند و قاضی فدرال ایالات متحده آمریکا برای منطقهٔ مریلند بوده است. اوایل زندگی پاکا در ۳۱ اکتبر ۱۷۴۰ در ابینگدام، ایالت مریلند، آمریکای بریتانیا چشم به جهان گشود. او در سال ۱۷۵۲ وارد مدرسه در آکادمی فیلادلفیا و مدرسه خیریه شد و به کالج فیلادلفیا (دانشگاه پنسیلوانیا کنونی) رفت و در سال ۱۷۵۹ با مدرک کارشناسی هنر از کالج فیلادلفیا فارغ‌التحصیل شد.Goodrich, p. اگرچه این رشته نیازی به مطالعه و تحصیل بیشتر نداشت ولی پاکا به تنهایی درخواست آن را داشت و از شرایط خوبی نیز برخوردار بود.Russo, William Paca او همچنین در معبد داخلی در لندن شرکت کرده و در سال ۱۷۶۱ به همراه استفان بوردلی درس حقوق خواند و در همان سال در هیئت وکلا پذیرفته شد. پاکا فرزند جان پاکا (زادهٔ حدود ۱۷۱۲ – درگذشتهٔ ۱۷۸۵) که یک مزرعه‌دار ثروتمند در منطقهٔ انگلیسی و الیزابت اسمیت (درگذشتهٔ ۱۷۶۶) بود. پاکا از مری چو که دختر یکی از مزرعه‌داران برجستهٔ مریلند بود، خواستگاری کرده و در ۲۶ مه ۱۷۶۳ با یکدیگر ازدواج کردند. آنها صاحب سه فرزند شدند گرچه فقط پسرشان، جان فیلمون به سن بزرگسالی رسید و بقیه در کودکی از دنیا رفتند. حرفهٔ سیاسی پاکا میان سال‌های ۱۷۶۷ تا ۱۷۷۴ عضو مجلس سلفی مربوط به املاک مریلند بود. او از سال‌های ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۹ نمایندهٔ مریلند در نخستین و دومین کنگرهٔ قاره‌ای بود. او در سال ۱۷۸۸ نمایندهٔ مجمع ایالتی مریلند بوده تا رأی دهد که آیا مریلند باید قانون اساسی پیشنهادی ایالات متحده را تصویب کند یا نکند. | ## بخش 2: ویلیام پاکا | فقط ساموئل چیس در آن زمان میان بقیهٔ وکلای جوان در آناپلیس دوست صمیمی و همکار سیاسی پاکا شد. پاکا و چیس مخالفان محلی را با قانون تمبر سال ۱۷۶۵ رهبری کردند و سازمان پسران آزادی را در شهرستان آنا آروندل، مریلند راه‌اندازی کردند. خدمات قضایی فدرال پاکا در ۲۲ دسامبر ۱۷۸۹ قرار ملاقاتی از طرف جورج واشینگتن، رئیس‌جمهور وقت، در دورهٔ تعطیلی موقت خود در مورد یک کرسی جدید که در بند ۷۳ اساسنامهٔ کل ایالات متحده آمریکا تصویب شده، در دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده آمریکا برای منطقهٔ مریلند، دریافت کرد. او در ۸ فوریه ۱۷۹۰ برای این موقعیت شغلی توسط رئیس‌جمهور واشینگتن، نامزد شد و در ۱۰ فوریه ۱۷۹۰ توسط سنای ایالات متحده آمریکا تأیید شده و در همان روز حکم خود را دریافت کرد. حرفهٔ پاکا در کرسی فدرال اثر قابل توجهی بر صلاحیت قضایی اداره نیروی دریایی دادگاه فدرال و آن چیزی که قرار بود در چهار دههٔ بعد به کار اصلی دادگاه عالی تبدیل شود، داشت. او به عنوان نخستین قاضی فدرال برای دادگاه منطقهٔ مریلند، نظری در مورد پروندهٔ بتسی ارائه کرد که زمانی که توسط دادگاه عالی برگردانده شد، پیامدهای گسترده‌ای داشت. پاکا در آن پرونده بر اساس سوابق محکم حقوق بین‌الملل و بریتانیا استدلال کرد که دادگاه منطقه، صلاحیت قضایی حکمیت در مورد جوایزی که توسط کشتی‌های خارجی به بنادر آمریکا آورده می‌شوند، ندارد. دادگاه عالی در رأی‌های متوالی خلاف آن را بیان کرد و یک صلاحیت انحصاری در مورد جوایزی که به دادگاه‌های ناحیه فدرال واگذار شده بود، ایجاد کرد و این امتیاز را از کنسولگری‌های خارجی که مسئولیت آنها بود، سلب کرد. نظر پاکا نخستین نظر دادگاه منطقه‌ای بود که منتشر شد، گرچه به‌طور کامل برگردانده شد، بینشی در آموزش حقوقی گستردهٔ امضا کننده اعلامیه استقلال و مؤلف/گردآورندهٔ چندین مفاد آنچه به منشور حقوق تبدیل شد، ایجاد کرد.Peter G. اعضای افتخاری برخلاف اعضای موروثی واجد شرایط نمایندگی توسط یک نواده زنده نیستند.Thomas, p. | ## بخش 3: ویلیام پاکا | خانهٔ آناپلیس او، خانه و باغ پاکا، به فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی اضافه شده و در سال ۱۹۷۱ به عنوان بنای تاریخی ملی برگزیده شد. نام‌گذاری این باشگاه بیانگر این واقعیت است که پاکا تنها ایتالیایی-آمریکایی بوده که اعلامیهٔ استقلال را امضاء کرد و دلیل اعطای این افتخار به وی نیز همین موضوع است. خانه پاکا- کارول در کالج سنت جان به افتخار پاکا و یار او، کارلس کارول کارلتون، دیگر امضا کننده اعلامیهٔ استقلال، نام‌گذاری شده‌است. طبق گفتهٔ استنلی ساوث: «شایعه ایتالیایی بودن این نام ناشی از سخنی بود که در سال ۱۹۱۱ توسط جیمز کاردینال گیبونز از بالتیمور مبنی بر وجود رابطه‌ای بین پاکا و خانواده ایتالیایی پچی، بیان شد.South, Stanley A. 202 در نامه‌ای به مجلهٔ نیویورک تایمز به تاریخ ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۷، یکی از نوادگان پاکا ادعا کرد: نیاکان ویلیام پاکا اصالتی ایتالیایی و بریتانیایی داشتند. شیاوو همچنین گزارش داده که پاکا در طول مصاحبه به پاپ لئو سیزدهم که نام خانوادگی‌اش پچی بوده، اشاره کرده‌است. استیورسون و یاکوبسن گزارش کردند که هجی نام خانوادگی جد مهاجر ویلیام پاکا، رابرت، شامل پیکر، پکر، پیکا، پکا و پاکا است.Stiverson, G. نه «پچی» و نه «پاچی» (و نه «پاکا») تأیید نشده‌اند، اما می‌توان به این واقعیت توجه کرد که املای ایتالیایی این نام برای کارمندان انگلیسی‌زبان آن زمان مشخضاً دشوار یا به کل ناآشنا بوده‌است. پدر ویلیام پاکا، جان پاکا و همچنین پدربزرگش، آکیلا پاکا (زادهٔ حدود ۱۶۷۵ – درگذشتهٔ ۱۷۲۱) هر دو در مریلند چشم به جهان گشودند. | ## جمع‌بندی | جان پاکا با وجود اینکه در مستعمره بریتانیایی زندگی می‌کردند ولی به سرزمین خود تعلق خاطر داشت و نام نخستین فرزند خود را آکیلا گذارد (آکیلا نام لاکوئیلای فعلی بود که تنها در سال ۱۹۳۹ این نام را به خود دید) و به فرزندان خود فرهنگ و زبان خاستگاه‌شان را آموخت.