موضوع مقاله: هگوشریم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هگوشریم | مقدمه: هگوشریم (، به معنای «پل‌سازان») یک کیبوتص در انگشت جلیل در شمال اسرائیل است که در ۵ کیلومتری شرق کریات‌شمونا قرار دارد. | ## بخش 1: هگوشریم | این کیبوتص در مجاورت پارک ملی حورشات تال واقع شده و شاخه‌هایی از رود اردن از جمله سنیر (حاصبانی)، کورن (شاخه‌ای از رود دان) و تال از میان آن می‌گذرند. اقتصاد هگوشریم بر پایه کشاورزی، گردشگری و صنعت استوار بوده و کیبوتص به‌ویژه به دلیل تولید دستگاه‌های اپیلیدی شهرت جهانی یافت. روابط میان ساکنان این موشاو و روستاهای اطراف به دلیل کمبود زمین و تنش میان مذهبی‌ها و سکولارها بسیار تیره بود و در جریان جنگ استقلال ۱۹۴۸، ساکنان نحالیم ناچار به ترک محل شدند و به نزدیکی پتح‌تیکوا در مرکز اسرائیل نقل مکان کردند. مهاجران نخست در ساختمان‌های متروکه نحالیم ساکن شدند اما پس از مدتی کوتاه به نقطه کنونی در کنار شاخه‌ای از نهر دان و نزدیک ویرانه‌های کاخ امیر فاعور نقل مکان کردند. امیر فاعور رئیس قبیله بدوی عرب الفاضل بود که زمین‌های خود در این منطقه را در سال ۱۹۴۰ به صندوق ملی یهود فروخته بود. کیبوتص بخشی بر زمین‌های روستای فلسطینی خصاص بنا شد که در جریان جنگ ۱۹۴۸ فلسطین توسط نیروهای پالماخ در عملیات یفتاح تصرف شده و ساکنان آن آواره شده بودند و ساختمان‌های روستا به‌کلی تخریب شد. بنیان‌گذاران نام «هگوشریم» (پل‌سازان) را برای کیبوتص برگزیدند تا نمادی از پل زدن میان سرزمین اسرائیل و یهودیان پراکنده در جهان باشد. | ## بخش 2: هگوشریم | شکاف در سازمان «هکیبوتص همئوحاد» در دهه ۱۹۵۰ موجی از مهاجران جدید را از کیبوتص‌های دیگر به هگوشریم آورد؛ از جمله از ایلت هشحر و کفر گیلادی (۱۹۵۲)، نوه‌اور (۱۹۵۴) و یاد حنا (۱۹۵۵) که به تثبیت کیبوتص جوان کمک فراوانی کردند. کیبوتص در سال ۲۰۰۰ خصوصی‌سازی شد و بر پایه مدل «شبکه ایمنی» اداره می‌شود؛ اعضا در برابر کار خود دستمزد دریافت می‌کنند و در عین حال مالیات اجتماعی پرداخت می‌نمایند که میزان آن را مجمع عمومی تعیین می‌کند. جغرافیا هگوشریم در بخش شمالی دره حوله در جلیل بالا در ارتفاع نزدیک به ۱۱۰ متر از سطح دریا واقع شده و نزدیک سرچشمه‌های رود اردن قرار دارد. این کیبوتص نزدیک به ۱۵۰ کیلومتر شمال‌شرقی تل‌آویو و نزدیک به ۷۵ کیلومتر شمال‌شرقی حیفا جای گرفته و از طریق بزرگراه شماره ۹۹ به شبکه حمل‌ونقل متصل است. اقتصاد گردشگری مهمان‌خانه کیبوتص در سال ۱۹۵۳ بر روی ویرانه‌های کاخ زمستانی امیر فاعور تأسیس شد و عناصر معماری کاخ مانند طاق‌ها در ساختمان اصلی هتل گنجانده شدند. در سال ۱۹۹۷ یک شریک خصوصی وارد مدیریت مهمان‌خانه شد و آن را به هتلی با نام «هتل در طبیعت» تبدیل کرد. در محدوده کیبوتص ذخیره‌گاه طبیعی غیررسمی به نام «دره رود ناپدید» وجود دارد که در سال ۱۹۹۰ به همت آوری دیمند از اعضای کیبوتص تأسیس شد و دارای تراکم بالایی از گیاهان نادر است. | ## بخش 3: هگوشریم | کشاورزی در دهه ۱۹۵۰ بخش‌های مرغداری، گاوداری، باغ سیب، سبزی‌کاری، پرورش ماهی و مرکبات توسعه یافت. در آغاز دهه ۱۹۷۰ گاوداری شیری تعطیل شد و امروزه در کیبوتص باغ‌های میوه، پرتقال‌زارها، کشت‌های زراعی و مرغداری گوشتی فعال است. صنعت کیبوتص در سال ۱۹۷۴ کارخانه «مپرو» را خریداری کرد که تراز نجاری و تجهیزات اپتیک نظامی تولید می‌کرد. در سال ۱۹۸۶ این کارخانه شروع به تولید دستگاه‌های دستی اپیلیدی برای موزدایی کرد که به موفقیت جهانی دست یافت. با این حال کیبوتص نتوانست از درآمدهای هنگفت آن برای توسعه محصولات جدید بهره ببرد و پس از چهار سال کارخانه ورشکست شد و توسط مدیر تصفیه فروخته شد. | ## جمع‌بندی | کاوش‌های سال ۲۰۰۳ در این محوطه مجموعه بزرگی از بقایای استخوانی عمدتاً متعلق به گاو و خوک به دست داد که شواهدی از اهلی‌سازی این حیوانات در جنوب شام فراهم می‌آورد.