موضوع مقاله: کشاورزی در کشور گرجستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کشاورزی در کشور گرجستان | مقدمه: از پایان دوره شوروی، نیروی کار بخش کشاورزی کاهش یافته است: حدود ۲۵ درصد از نیروی کار گرجستان در سال ۱۹۹۰ در کشاورزی مشغول بودند، در حالی که این رقم در سال ۱۹۷۰، ۳۷ درصد بوده است. | ## بخش 1: کشاورزی در کشور گرجستان | در دوره شوروی، مناطق باتلاقی در غرب خشک و مناطق خشک در شرق با استفاده از یک سیستم پیچیده آبیاری احیا شدند که به کشاورزی گرجستان اجازه داد تولید خود را بین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۸۰ ده برابر افزایش دهد. با این حال، تولید در دوره اتحاد جماهیر شوروی با مشکلاتی مواجه بود، از جمله تخصیص نادرست زمین‌های کشاورزی، مانند اختصاص دادن بهترین زمین‌های غلات به کشت چای و تخصص‌گرایی بیش از حد. تمرکز گرجستان بر محصولات پرکار مانند چای و انگور باعث شد که بهره‌وری نیروی کار روستایی در سطح رضایت‌بخشی باقی نماند. تا سال ۲۰۱۱، ۲۸۱٬۰۰۰ هکتار زمین زیر کشت رفته بود که معادل ۳۵٫۰ درصد از زمین‌های قابل کشت بود؛ ۱٬۸۲۳٬۰۰۰ رأس دام ثبت شده بودند و بخش کشاورزی ۹٫۳ درصد از تولید ناخالص داخلی کشور را تشکیل می‌داد. در این میان، ذرت در ۴۰ درصد از زمین‌ها و گندم زمستانه در ۳۷ درصد از زمین‌ها کشت می‌شد. دومین محصول کشاورزی مهم گرجستان انگور است که برای تولید شراب گرجی استفاده می‌شود. گرجستان یکی از قدیمی‌ترین و باکیفیت‌ترین سنت‌های شراب‌سازی جهان را دارد؛ یافته‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که تولید شراب در گرجستان از حدود ۳۰۰ قبل از میلاد آغاز شده است. در سال ۱۹۹۰، حدود چهل کارخانه بزرگ شراب‌سازی فعال بودند و تقریباً ۵۰۰ نوع شراب محلی تولید می‌شد. سایر محصولات مهم عبارتند از چای، مرکبات و میوه‌های غیرمرکبات که به ترتیب ۱۸٫۳ درصد، ۷٫۷ درصد و ۸٫۴ درصد از تولیدات کشاورزی گرجستان را تشکیل می‌دهند. چای ۳۶ درصد از تولیدات صنعت بزرگ فرآوری مواد غذایی را تشکیل می‌دهد، اگرچه کیفیت چای گرجستان در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تحت مدیریت شوروی به‌طور محسوسی کاهش یافت. دامداری، عمدتاً نگهداری گاو، خوک و گوسفند، حدود ۲۵ درصد از تولیدات کشاورزی گرجستان را تشکیل می‌دهد، اگرچه تراکم بالا و مکانیزاسیون پایین مانع از کارایی شده است. تا سال ۱۹۹۲، دیگر جمهوری‌های شوروی ۹۵ درصد چای فرآوری‌شده، ۶۲ درصد شراب و ۷۰ درصد کنسروهای گرجستان را خریداری می‌کردند. | ## بخش 2: کشاورزی در کشور گرجستان | عدم تعادل در این روابط، در اوایل دهه ۱۹۹۰ و در جریان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، به بحران‌های غذایی گرجستان دامن زد. توزیع زمین در دوران شوروی، کشاورزی با مالکیت مطلق دولتی بر تمام زمین‌های کشاورزی و تمرکز تولید در مزارع اشتراکی بزرگ، که به‌طور متوسط ۴۲۸ هکتار مساحت داشتند، مشخص می‌شد. هنگامی که گرجستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در پایان سال ۱۹۹۱ مستقل شد، کل کشور در آشفتگی کامل بود و با یک جنگ داخلی تلخ روبرو بود. کشاورزی گرجستان فروپاشید و زمین‌های تحت کنترل مزارع اشتراکی بزرگ به سرعت در تلاش برای جلوگیری از قحطی بین خانوارهای روستایی توزیع شد. این بهبود، حجم تولید کشاورزی را در سال‌های اخیر ۲۵ تا ۳۰ درصد بالاتر از پایین‌ترین سطح خود در سال ۱۹۹۳ افزایش داد، اما فروپاشی اولیه چنان چشمگیر بود که تولید کشاورزی در سال ۲۰۰۶ هنوز ۴۰ درصد کمتر از سال ۱۹۹۰ بود. [ نیازمند منبع ] در سال ۱۹۹۰، طبق آمار رسمی، بخش خصوصی ۴۶٪ از تولید ناخالص کشاورزی را به خود اختصاص داده بود و بهره‌وری مزارع خصوصی به‌طور متوسط حدود دو برابر مزارع دولتی بود. همانند خصوصی‌سازی شرکت‌ها، رئیس‌جمهور گامساخوردیا اصلاحات ارضی سیستماتیک را به تعویق انداخت زیرا از تسلط مافیاهای محلی بر روند توزیع مجدد زمین بیم داشت. گامساخوردیا در اوایل سال ۱۹۹۲ برکنار شد و ظرف چند هفته دولت جدید قطعنامه اصلاحات ارضی را صادر کرد که به موجب آن به افراد، نیم هکتار زمین اعطا می‌شد، با این شرط که زمین مورد کشت قرار گیرد. کمیسیون‌هایی در هر روستا برای فهرست‌برداری از قطعات زمین و شناسایی قطعاتی که باید خصوصی شوند، تشکیل شد. محدودیت‌هایی در مورد آنچه «مالکان» جدید می‌توانستند با زمین خود انجام دهند، اعمال شد و کشاورزان خصوصی بالقوه با مشکلات جدی در تهیه بذر، کود و تجهیزات مواجه شدند. قطعات کوچک به صورت رایگان به ساکنان شهر داده شد تا کمبود شدید غذا در آن سال را جبران کنند. بخش خصوصی در گرجستان در حال حاضر تقریباً ۱۰۰٪ از تولیدات کشاورزی را تولید می‌کند، که نسبت به ۴۰٪ قبل از سال ۱۹۹۰ افزایش یافته است. | ## بخش 3: کشاورزی در کشور گرجستان | تغییر تولید به بخش خصوصی، بازتابی از افزایش چشمگیر مالکیت زمین توسط خانوارهای روستایی است. یک دهه بعد، در سال ۲۰۰۰، ۳۷٪ از زمین‌های کشاورزی (یا بیش از ۷۰٪ از زمین‌های زراعی) توسط کشاورزان خصوصی استفاده می‌شود. توزیع زمین به‌طور کلی بین خانواده‌های روستایی، مالکیت زمین‌های نسبتاً کوچکی را ایجاد کرد؛ بنابراین، میانگین اندازه یک مزرعه شخصی در گرجستان ۰٫۹۶ هکتار است و تنها ۵٪ از مزارع بزرگتر از ۲ هکتار هستند. ساندرا روئلوفس، همسر هلندی میخائیل ساکاشویلی، رئیس‌جمهور سابق گرجستان، برنامه‌ای را ترویج کرده است که کشاورزان آفریقایی‌تبار آفریقای جنوبی را به مهاجرت به گرجستان تشویق می‌کند. این کشور به‌طور فعال کشاورزان آفریقایی‌تبار را برای کمک به احیای کشاورزی رو به زوال این کشور جذب می‌کند. در ۲۰ سال پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، نیمی از زمین‌های کشاورزی گرجستان از چرخه تولید خارج شده‌اند. اخیراً کشاورزان هندی (عمدتاً از پنجاب) نیز به کشاورزی گرجستان علاقه نشان داده و در آن سرمایه‌گذاری کرده‌اند. کشاورزان پنجابی به خاطر سخت‌کوشی‌شان شناخته شده‌اند و پنجاب سبد غذایی هند نامیده می‌شود. با این حال، اکثر آنها به هند بازگشته‌اند زیرا با مشکلات متعددی در بازاریابی محصولات خود مواجه شده‌اند و درخواست‌های اقامتشان مکرراً رد شده است. دولت در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸، گرجستان فروش زمین‌های کشاورزی به خارجی‌ها را در قانون اساسی گرجستان ممنوع کرد. قانون اساسی جدید می‌گوید که زمین‌های کشاورزی «منبعی با اهمیت استثنایی» هستند و فقط می‌توانند متعلق به «دولت، یک نهاد خودگردان، یک شهروند گرجستان یا اتحادیه‌ای از شهروندان گرجستان» باشند. | ## جمع‌بندی | فائو، ۲۰۱۲) گرجستان - سرشماری کشاورزی ۲۰۰۳/۲۰۰۴ - نتایج اصلی (فائو، ۲۰۰۵) کشاورزان خرده‌پا و مزارع خانوادگی در گرجستان (بوداپست.