موضوع مقاله: کمدی الهی مصور بوتیچلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کمدی الهی مصور بوتیچلی | مقدمه: دانته و ویرژیل هر کدام ۶ بار نشان داده شده‌اند و از طریق یک برآمدگی از 10 شکاف دایره پایین می‌آیند. | ## بخش 1: کمدی الهی مصور بوتیچلی | کمدی الهی مصور بوتیچلی نسخه خطی کمدی الهی دانته است که توسط ۹۲ تصویر تمام صفحه توسط ساندرو بوتیچلی به تصویر کشیده شده است که شاهکارها و از بهترین آثار نقاش دوره رنسانس به شمار می‌روند. نسخه خطی در نهایت ناپدید شد و بیشتر آن در اواخر قرن نوزدهم دوباره کشف شد، که در مجموعه دوک همیلتون توسط گوستاو فردریش واگن، با چند صفحه دیگر در کتابخانه واتیکان یافت شد. بوتیچلی قبلاً نقاشی‌هایی تولید کرده بود که اکنون گم شده‌اند تا به حکاکی برای نسخه چاپی تبدیل شوند، اگرچه از صد کانتو فقط نوزده مورد اول به تصویر کشیده شد. لیپمن به سرعت و بی سر و صدا حرکت کرده بود و زمانی که فروش اعلام شد، اعتراض قابل توجهی در مطبوعات و پارلمان بریتانیا به راه افتاد.Havely, R. نگاره های صحافی شده در مجموعه ملکه کریستینا سوئد بود و پس از مرگ وی در رم در سال 1689 توسط پاپ الکساندر هشتم برای مجموعه واتیکان خریداری شد. چیدمان دقیق متن و تصاویر مشخص نیست، اما یک چیدمان عمودی - قرار دادن صفحه تصویر در بالای صفحه متن - توسط باربارا واتس به عنوان یک روش کارآمدتر برای ترکیب جفت‌های متن-تصویر پیشنهاد شده است. حجم طراحی شده برای باز شدن عمودی تصویر تقریباً به عرض ۴۷ و ارتفاع ۶۴ سانتی متر سانتی متر است و هم متن و هم تصویر هر کانتو را در یک صفحه قرار می دهد. نقاشی برلین و کسانی که در مجموعه واتیکان با هم جمع شده بودند، برای اولین بار پس از قرن ها، در یک نمایشگاه تمام ۹۲ تصویر در برلین، رم، و لندن آکادمی سلطنتی، به نمایش گذاشته شدند. او همچنین یک کمدی دیگر را به تصویر کشید، این بار نسخه چاپی با حکاکی به عنوان تصویر، که توسط نیکولو دی لورنزو دلا ماگنا در فلورانس در سال 1481 منتشر شد و وازاری از آن یاد کرده است. محققین موافقند که حکاکی‌های باچیو بالدینی از طرح‌های کشیده‌شده بوتیچلی پیروی می‌کنند، اگرچه متأسفانه بالدینی نتوانست سبک بوتیچلی را بسیار مؤثر ارائه کند.Lightbown, pp. 86-89 تلاش بوتیچلی برای طراحی تصاویر یک کتاب چاپی، برای یک نقاش برجسته، بی سابقه بود، و اگرچه به نظر می رسد چیزی شبیه به شکست بوده است، نقشی برای هنرمندانی بود که آینده مهمی داشتند.Landau, 35, 38 وازاری با مخالفت با این نسخه نوشت: "او با ذهن پیچیده‌اش، در آنجا شرحی بر بخشی از دانته نوشت و جهنمی را که چاپ کرد، به تصویر کشید و زمان زیادی را صرف آن کرد و این پرهیز از کار منجر به مشکلات جدی در زندگی او شد." Vasari, 152 وازاری، که زمانی زندگی می‌کرد که چاپ‌ بسیار مهم‌تر از زمان بوتیچلی شده بود، هرگز آن را جدی نمی‌گرفت، شاید به این دلیل که نقاشی‌های خودش در بازتولید فروش خوبی نداشت. کمدی الهی از 100 کانتو تشکیل شده است و متن چاپ شده فضایی برای یک حکاکی برای هر کانتو دارد. با این حال، تنها 19 تصویر حک شده است و بیشتر نسخه های کتاب فقط دو یا سه نسخه اول را دارند. دو مورد اول و گاهاً سه مورد، معمولاً در صفحه کتاب چاپ می‌شوند، در حالی که موارد بعدی روی صفحات جداگانه چاپ می شوند که در جای خود چسبانده می‌شوند. این نشان می‌دهد که تولید حکاکی‌ها از چاپ عقب مانده است و تصاویر بعدی در کتاب های چاپی و صحافی شده چسبانده شده است و شاید به کسانی که قبلاً کتاب را خریده بودند فروخته شده است. | ## بخش 2: کمدی الهی مصور بوتیچلی | تصویر لوسیفر دو صفحه را در بر می گیرد و خارج از ساختار تصویرسازی متن قرار دارد و روایت سریال را یکسان می‌کند. اغلب تصور می‌شود که طراحی های بوتیچلی به سفارش لورنزو دی پیرفرانچسکو د مدیچی ، حامی مهم این هنرمند، انجام شده است. از طرف دیگر، نقاشی‌هایی که ما داریم ممکن است مجموعه‌ای متفاوت برای استفاده و لذت بوتیچلی باشد، که نتیجه رونالد لایت‌باون است.Lightbown, 282 اگرچه کتاب چاپ شده و مصور به سرعت در دهه‌های آخر قرن پانزدهم جایگزین نسخه خطی سنتی و بسیار گران قیمت می‌شد، اما بزرگ ترین کتاب شناسان هنوز نسخه‌های خطی را سفارش می‌دادند، Ettlingers, 178-179 و این تا قرن بعد نیز ادامه داشت، از هنرمندانی مانند جولیو کلویو (1498-1578)، که شاید آخرین هنرمند بزرگی بود که عمدتاً تذهیب نسخه خطی انجام می‌داد. قرار بود کل دنباله موضوعی هر کانتو با طراحی تمام صفحه خود توسط بوتیچلی به تصویر کشیده شود. به طور معمول، تا قرن پانزدهم، در هر تصویر قاب شده در دانتس مصور، یک حادثه واحد مانند سایر آثار روایی نشان داده می‌شد. بوتیچلی این سنت را با یک روایت مستمر دیگر ترکیب می‌کرد، جایی که حوادث مکرر نشان داده می‌شد، معمولا بدون قاب و در حاشیه زیر متن. بنابراین چهره های اصلی دانته، ویرژیل و بئاتریس اغلب چندین بار در یک تصویر ظاهر می‌شوند.Ettlingers, 178-179; Lightbown, 294 دو طرح دیگر هم وجود دارد، یک نقشه از جهنم قبل از دوزخ ، و یک طراحی دو صفحه ای از لوسیفر که نزول دانته و ویرژیل به جهنم را نشان می دهد. طبق معمول، متن قبل از شروع تصاویر تکمیل شده و حروف بزرگی که قرار بود روشن شوند حذف شده‌اند. تاریخ دقیق ایجاد تصاویر مشخص نیست، اما توافق شده است که آنها در یک دوره چند ساله تولید شده‌اند و یک پیشرفت سبکی نیز در این روند شناسایی شده است.Lightbown, 282, 290 تخمین‌ها بین شروع در حدود اواسط دهه 1480 و اتمام آخرین آنها در تقریباً یک دهه بعد، و دوره‌ای بین حدود 1480 و 1505 (زمانی که لورنزو دی پیرفرانچسکو مرده بود) متفاوت است.Lightbown, 282-290, 295 بوتیچلی هرگز این کار را تمام نکرد. بسیاری از تصاویر به طور کامل ترسیم نشده‌اند و تنها برای چهار مورد از آنها نورپردازی کامل شده است. با این حال، نقاشی‌ها به قدری هنری و زیبای هستند که به عنوان «مرکز دستاورد هنری بوتیچلی» توصیف شده‌اند و اهمیتشان کمتر از Primavera نیست . از تعداد کمی از صفحه‌های باقی مانده، هیچ کدام مستقیماً به نقاشی‌های باقی مانده مربوط نمی‌شود.Lightbown, 296 تصور می‌شود که بوتیچلی طراحی‌ها را تقریباً دنباله‌ روی متن آغاز کرده است. هر صفحه ابتدا با یک قلم فلزی کشیده شده و خطوطی باقی مانده که اکنون بسیار کم رنگ شده‌اند. بسیاری از صفحات فراتر از این مراحل، که اغلب با هم در یک صفحه یافت می‌شوند و فقط برخی از قسمت‌های آن جوهر می‌شوند، خارج نشده‌اند. تنها چهار صفحه به طور کامل مرحله نهایی رنگ آمیزی را در تمپرا دریافت کرده‌اند، در حالیکه بقیه صفحات تنها بخشی رنگی دارند و آنهم معمولا فقط چهره های اصلی است. | ## بخش 3: کمدی الهی مصور بوتیچلی | دست نوشته های بوتیچلی چندین نوآوری را در نحوه ارائه متن و تصاویر در جلد گنجانده است. در دیگر نسخه‌های خطی مصور مشابه دوزخ دانته، از تصاویر متعددی برای به تصویر کشیدن وقایع توصیف‌شده در یک کانتو استفاده شده است. علاوه بر این، بیشتر فضا در یک صفحه به تصویر و تفسیر مربوطه داده شده در حالی که بخش متن در مقایسه با آن کوچکتر است. چیدمان متن و تصویر بوتیچلی با ارائه متن در یک صفحه در چهار ستون عمودی نوآوری می‌کند. علاوه بر این، بر خلاف آثار مشابه، نسخه خطی بوتیچلی تنها از یک تصویر در هر کانتو استفاده می‌کند که یک صفحه کامل را اشغال می‌کرد و تصویری یکپارچه از توالی رویدادهای یک کانتو را در قالب عمودی ارائه می‌کرد. به این ترتیب، خوانندگان می‌دانند که وقتی به یک صفحه جدید می‌روند، وارد توالی موضوعی یک کانتو جدید می‌شوند. متن هر کانتو، از چپ به راست، تا حد زیادی با تصویری مطابقت دارد، زیرا خواننده تصویر را از گوشه سمت چپ بالا مشاهده می‌کند و سپس به سمت پایین ادامه می‌دهد. دو تصویر اضافی از نقشه جهنم و لوسیفر خارج از این ساختار متن کانتو قرار دارند، بنابراین عنصری از تداوم را ارائه می‌دهند که کار را متحد می‌کند. نقاشی دوم لوسیفر توسط بوتیچلی از دوزخ XXXIV دو صفحه را شامل می شود و خارج از ساختار تصویرسازی متن قرار دارد و روایت مجموعه را متحد می‌کند. اگرچه تصاویر سه دور اول تصاویر متفاوتی را به تصویر می‌کشند، چشم‌انداز عمودی آنها را به یک واحد پیوند می‌دهد. دور سوم شامل تصاویری برای کانتوهای پانزدهم، شانزدهم و شانزدهم است که مجازات کسانی را که با خشونت علیه خد، طبیعت و هنر مرتکب گناه شده‌اند، به تصویر می‌‌کشد. بوتیچلی از سیزده نقاشی برای نشان دادن دایره هشتم جهنم استفاده می کند که ده شکاف را به تصویر می‌کشد که دانته و ویرژیل از طریق یک خط الراس پایین می‌آیند. از آنجایی که متن هر کانتو در یک صفحه نوشته شده بود و تصویر همراه آن در یک صفحه جداگانه قرار داشت، چیدمان دو صفحه در قالب افقی غیرعملی بود زیرا تقریباً می‌شد. این امر مستلزم این است که خوانندگان سر خود را از چپ به راست بچرخانند در حالی که سعی می کنند ستون های متن در سمت چپ را به تصویر سمت راست متصل کنند. چیدمان عمودی، چیدن صفحه تصویر در بالای صفحه متن، روش کارآمدتری برای ترکیب جفت تصویر-متن است. | ## جمع‌بندی | اگر صحافی نسخه خطی به صورت عمودی باز شود، ابعاد آن تقریباً عرض و ارتفاع خواهد بود، و هم متن و هم تصویر را در یک صفحه قرار می دهد.