موضوع مقاله: دفاع موشکی ملی ایالات متحده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دفاع موشکی ملی ایالات متحده | مقدمه: دفاع موشکی ملی ایالات متحده (NMD) یک اصطلاح عمومی برای نوعی از دفاع موشکی است که برای محافظت از کل خاک ایالات متحده در برابر موشک‌هایی مانند موشک‌های بالستیک قاره‌پیما (ICBM) یا سایر موشک‌های بالستیک در نظر گرفته شده‌است. | ## بخش 1: دفاع موشکی ملی ایالات متحده | عناصر دیگری که به‌طور بالقوه می‌توانند در دفاع موشکی ملی ایالات متحده ادغام شوند عبارتند از موشک‌های ضد بالستیک، یا سامانه‌های موشکی مبتنی بر دریا، فضایی، لیزری و ارتفاع بالا. برنامه دفاع موشکی ملی نظر وسعت محدود است و برای مقابله با یک حمله نسبتاً کوچک ICBM از طرف یک دشمن پیچیده طراحی شده‌است. برخلاف برنامه ابتکار دفاع استراتژیک و آژانس دفاع موشکی، این برنامه به گونه ای طراحی نشده‌است که سپر محکمی در برابر حمله بزرگ یک دشمن از لحاظ فنی پیچیده باشد. از آن زمان به بعد به حفاظت از برخی از مناطق سیلوهای موشک‌های بالستیک قاره‌پیما ایالات متحده در برابر حمله اختصاص یافت و توانایی آنها را برای انجام یک حمله موشکی تلافی جویانه ارتقا داد. سیف گارد از همان موشک‌های اسپارتان و اسپرینت و همان فناوری راداری سنتینل استفاده کرد. سیف گارد برخی از مشکلات سنتینل را حل کرد: توسعه آن به دلیل پوشش جغرافیایی محدود و موشک‌های مورد نیاز کمتر، هزینه کمتری داشت. از بسیاری از خطرات برای عموم کلاهک‌های هسته ای دفاعی منفجر شده در جو اطراف جلوگیری کرد، زیرا سیستم حفاظتی در مناطق کم جمعیت داکوتا، مونتانا، مانیتوبا، ساسکاچوان و آلبرتا و نزدیک آن قرار داشت. | ## بخش 2: دفاع موشکی ملی ایالات متحده | به دلیل پوشش متراکم موشک‌های اسپرینت با برد کوتاه‌تر، که قادر به پوشش کل منطقه دفاعی تحت برنامه بزرگتر و قبلی پیشنهاد شده سنتینل نبودند، احتمال رهگیری بهتری را فراهم کرد. برنامه فعلی دفاع موشکی ملی اهداف چپ|قاب| لوگوی بخش دفاع موشکی گارد ملی ایالات متحده، بخشی از سیستم دفاع موشکی مدرن آمریکایی است در دهه ۱۹۹۰ و اوایل قرن بیست و یکم، مأموریت اعلام شده دفاع موشکی ملی ایالات متحده به هدف ساده‌تر جلوگیری از باج خواهی هسته ای یا تروریسم هسته ای توسط یک دولت به اصطلاح سرکش تغییر کرد. در زمان پرزیدنت بیل کلینتون، برخی آزمایش‌ها ادامه یافت، اما با وجود اظهارات حمایتی کلینتون در ۵ سپتامبر ۲۰۰۰، این پروژه بودجه کمی دریافت کرد که «چنین سیستمی، اگر به درستی کار کند، می‌تواند در دنیایی که گسترش سلاح‌های هسته‌ای کار را پیچیده کرده‌است، ابعاد بیشتری از بیمه به ما بدهد. اما به غیر از آن چندین سازمان و فرماندهی نظامی دیگر مانند فرماندهی فضایی و دفاع موشکی ارتش ایالات متحده و دلتای فضایی ۴ نقش دارند. آژانس دفاع موشکی و آژانس توسعه فضایی (SDA) در حال حاضر در حال توسعه عناصر یک سیستم دفاع موشکی مافوق صوت برای دفاع در برابر سلاح‌های مافوق صوت هستند. این عناصر شامل برنامه‌های رهگیر مختلف است، اگرچه انتظار می‌رود مانورپذیری و ارتفاع پایین پرواز سلاح‌های مافوق صوت چالش‌هایی را ایجاد کند. پیش‌بینی می‌شود که رهگیر فاز سر خوردن (GPI) آژانس دفاع موشکی بتواند در اواسط تا اواخر دهه ۲۰۲۰ در برابر موشک‌های مافوق صوت عمل کرده و دفاع کند. | ## بخش 3: دفاع موشکی ملی ایالات متحده | در حال حاضر برخی از موشک‌های رهگیر زمینی در وندنبرگ [پایگاه نیروی فضایی] در کالیفرنیا قرار دارند. موشک‌های رهگیر زمینی‌ها را می‌توان با رهگیرهای میانی SM-3 که از کشتی‌های نیروی دریایی شلیک می‌شوند، تقویت کرد. تمامی کشتی‌های مجهز به سیستم رزمی Aegis دارای موشک زمین به هوای ریم-۶۶ استاندارد هستند که با ارتقای اخیر، دارای قابلیت دفاع موشکی بالستیک مرحله پایانی است. ترمینال دفاع منطقه ای در ارتفاع بالا ترمینال دفاع منطقه ای ارتفاع بالا (THAAD) برنامه ای از ارتش ایالات متحده است که از موشک‌های رهگیر زمینی استفاده می‌کند که می‌تواند موشک‌ها را در قسمت بالایی جو و خارج از جو رهگیری کند. در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۲، یک رهگیر زمینی که از سایت آزمایش دفاع موشکی بالستیک رونالد ریگان پرتاب شد، یک کلاهک ساختگی ۲۲۵ کیلومتر بالاتر از اقیانوس آرام را منهدم کرد. در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۵، فرمانده، فرماندهی استراتژیک ایالات متحده دستور ایجاد فرماندهی اجزای عملکردی مشترک برای دفاع موشکی یکپارچه (JFCC IMD) را صادر کرد. | ## جمع‌بندی | پس از ایجاد شدن این نهاد فرماندهی، ویژگی‌ها و قابلیت‌های مورد نظر را برای عملیات دفاع موشکی جهانی و پشتیبانی از دفاع موشکی توسعه خواهد داد.