موضوع مقاله: پانزدهمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پانزدهمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: پانزدهمین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قوه مقننه دولت فدرال ایالات متحده بود که از مجلس سنا و مجلس نمایندگان تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: پانزدهمین کنگره ایالات متحده آمریکا | این کنگره از ۴ مارس ۱۸۱۷ تا ۴ مارس ۱۸۱۹ در ساختمان موقت کاپیتول آجری قدیم در واشینگتن دی.سی. تقسیم‌بندی کرسی‌های مجلس نمایندگان بر پایه سرشماری ۱۸۱۰ ایالات متحده انجام شده بود و هر دو مجلس دارای اکثریت حزب دموکرات-جمهوری‌خواه بودند. پانزدهمین کنگره در دوره‌ای فعالیت کرد که تاریخ‌نگاران آن را «دوران احساسات نیک» می‌نامند. در این دوره دو پیمان‌نامه مهم با بریتانیا دربارهٔ مرزهای ایالات متحده و کانادا به تصویب رسید و اسپانیا فلوریدا را به ایالات متحده واگذار کرد. از سوی دیگر نخستین بحران مالی بزرگ ایالات متحده یعنی وحشت ۱۸۱۹ در پایان دوره این کنگره آغاز شد و بحث‌های تندی دربارهٔ برده‌داری و پذیرش ایالت‌های جدید شکل گرفت که زمینه‌ساز تنش‌های آینده میان شمال و جنوب گردید. زمینه و رویدادهای مهم پانزدهمین کنگره کار خود را در شرایطی آغاز کرد که حزب فدرالیست در مسیر افول قرار داشت و حزب دموکرات-جمهوری‌خواه بر هر دو مجلس تسلط کامل یافته بود. روزنامه‌نگار بنجامین راسل در ۱۲ ژوئیه ۱۸۱۷ در روزنامه اصطلاح «دوران احساسات نیک» را برای نخستین بار به کار برد که بعدها از سوی تاریخ‌نگاران برای توصیف دوره ۱۸۱۷ تا ۱۸۲۵ پذیرفته شد. به‌ویژه دربارهٔ قانونی بودن یا نبودن برده‌داری اختلاف‌های شدیدی در درون کنگره و دولت مونرو وجود داشت. در پایان کار این کنگره بحث بر سر پذیرش میزوری و مین به اتحاد شدت گرفت و خط شکاف تازه‌ای میان نمایندگان ایالت‌های شمالی و جنوبی پدید آمد. این مناقشه به «سازش میزوری» در کنگره شانزدهم انجامید اما بذر جنگ داخلی آینده را کاشت. گاه‌شمار رویدادها ۴ مارس ۱۸۱۷: جیمز مونرو به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا سوگند یاد کرد. ۲۰ اکتبر ۱۸۱۸: معاهده ۱۸۱۸ میان ایالات متحده و بریتانیا مرز شمالی را در مدار ۴۹ درجه از دریاچه جنگل‌ها تا کوه‌های راکی تعیین کرد و زاویه شمال غرب را پدیدآورد. ۲ فوریه ۱۸۱۹: دادگاه عالی ایالات متحده در پرونده «کالج دارتموث در برابر وودوارد» رأی داد که دارتموث می‌تواند منشور خود را حفظ کرده و نهادی خصوصی باقی بماند. | ## بخش 2: پانزدهمین کنگره ایالات متحده آمریکا | ۲۲ فوریه ۱۸۱۹: با پیمان آدامز–اونیس اسپانیا فلوریدا را به ایالات متحده واگذار کرد. نامه دسامبر ۱۸۱۸ دو پیمان‌نامه مهم با بریتانیا یعنی پیمان راش–باگات و معاهده ۱۸۱۸ در دوره پانزدهمین کنگره تصویب و نهایی شدند. هر دو پیمان‌نامه دربارهٔ مرز ایالات متحده و کانادا بودند و محبوبیت گسترده‌ای در ایالات متحده داشتند. رئیس‌جمهور جیمز مونرو و وزیر امور خارجه جان کویینسی آدامز برای دستیابی به این توافق‌ها ستایش شدند. نامه‌ای که بسیاری از اعضای کنگره آن را امضا کردند و در آن «سپاسگزاری، دوستی و برادری با بریتانیای کبیر» ابراز شده بود خطاب به نخست‌وزیر بریتانیا رابرت جنکینسون، وزیر جنگ و مستعمرات هنری بثرست، وزیر امور خارجه رابرت استوارت (ویکونت کاسلری) و وزیر مختار بریتانیا در ایالات متحده چارلز باگات نوشته شد. این نامه همچنین به لوئی هجدهم پادشاه فرانسه حمله کرد به دلیل سخنان توهین‌آمیزی که دربارهٔ دیپلمات‌های آمریکایی و ایالات متحده گفته بود و نیز امتناعش از پرداخت غرامت‌های مربوط به خسارات شبه‌جنگ. این نامه در دسامبر ۱۸۱۸ امضا شد و امضاکنندگان از مناطق مختلف کشور بودند؛ هم از ماساچوست و هم از چندین ایالت جنوبی نمایندگانی آن را امضا کردند. چندین فرماندار نیز از جمله گابریل اسلاتر، ویلیام رابون، جان برنچ، جان گدز، جان بروکس و دیوید هولمز (سیاستمدار) نامه را امضا نمودند. اهمیت این نامه از آن رو بود که امضاکنندگان از هر دو حزب ویگ و دموکرات-جمهوری‌خواه بودند. همچنین بسیاری از اعضای کنگره و ساکنان واشینگتن رابطه بسیار خصمانه‌ای با سفیر فرانسه ژان-گیوم بارون هید دو نوویل داشتند که بر مضمون نامه دربارهٔ فرانسه تأثیر نهاد. قوانین مهم ۴ آوریل ۱۸۱۸: قانون پرچم ۱۸۱۸ – این قانون استانداردهای رسمی پرچم ایالات متحده آمریکا را تعیین کرد و مقرر نمود که پرچم سیزده نوار افقی سفید و قرمز و ستاره‌هایی به‌شمار ایالت‌های عضو اتحاد داشته باشد. ۱۸ آوریل ۱۸۱۸: قانون ناوبری – این قانون ورود کشتی‌ها از هر مستعمره بریتانیایی را که کشتی‌های آمریکایی اجازه ورود به آنها نداشتند به بنادر ایالات متحده ممنوع کرد. پیمان‌نامه‌ها ۲۹ آوریل ۱۸۱۷: پیمان‌نامه راش–باگات میان ایالات متحده و بریتانیا امضا شد که به‌موجب آن دو کشور محدودیت‌هایی بر نیروی دریایی خود در دریاچه‌های بزرگ و دریاچه شمپلین پذیرفتند. | ## بخش 3: پانزدهمین کنگره ایالات متحده آمریکا | ۲۰ اکتبر ۱۸۱۸: معاهده ۱۸۱۸ مرز شمالی ایالات متحده و کانادا را در مدار ۴۹ درجه شمالی از دریاچه جنگل‌ها تا کوه‌های راکی تعیین کرد. ۲۲ فوریه ۱۸۱۹: پیمان آدامز–اونیس: اسپانیا فلوریدا را به ایالات متحده واگذار کرد. ایالت‌های پذیرفته‌شده و قلمروهای تأسیس‌شده ۱۰ دسامبر ۱۸۱۷: می‌سی‌سی‌پی به‌عنوان بیستمین ایالت پذیرفته شد. ترکیب حزبی سنا در دوره این کنگره دو کرسی سنا برای هر یک از ایالت‌های تازه‌پذیرفته‌شده می‌سی‌سی‌پی و ایلینوی افزوده شد. دوره دموکرات-جمهوری‌خواه فدرالیست کل خالی آغاز ۲۵ ۱۳ ۳۸ ۰ پایان ۲۸ ۱۲ ۴۰ ۲ مجلس نمایندگان در دوره این کنگره یک کرسی مجلس نمایندگان برای هر یک از ایالت‌های تازه‌پذیرفته‌شده می‌سی‌سی‌پی و ایلینوی افزوده شد. سناتورها هر دو سال توسط مجالس قانون‌گذاری ایالتی برگزیده می‌شدند و یک‌سوم آنها در هر دوره کنگره دوره شش‌ساله تازه‌ای را آغاز می‌کردند. دانا فدرالیست ۳ دیوید دگت فدرالیست دلاور ۱ اوتربریج هورسی فدرالیست ۲ نیکلاس ون‌دایک فدرالیست جورجیا ۲ جرج تروپ دموکرات-جمهوری‌خواه تا ۲۳ سپتامبر ۱۸۱۸؛ جانشین: جان فورسایت ۳ چارلز تیت دموکرات-جمهوری‌خواه ایلینوی ۲ جسی بی. توماس دموکرات-جمهوری‌خواه از ۳ دسامبر ۱۸۱۸ ۳ نینیان ادواردز دموکرات-جمهوری‌خواه از ۳ دسامبر ۱۸۱۸ ایندیانا ۱ جیمز نوبل دموکرات-جمهوری‌خواه ۳ والر تیلور دموکرات-جمهوری‌خواه کنتاکی ۲ جان جی. کریتندن دموکرات-جمهوری‌خواه تا ۳ مارس ۱۸۱۹ ۳ ایشام تالبوت دموکرات-جمهوری‌خواه لوییزیانا ۲ ویلیام سی. کلیبورن دموکرات-جمهوری‌خواه درگذشت ۲۳ نوامبر ۱۸۱۷؛ جانشین: هنری جانسون ۳ الیگیوس فرومنتن دموکرات-جمهوری‌خواه مریلند ۱ الکساندر سی. اشمون فدرالیست تا ۱۰ مه ۱۸۱۸؛ جانشین: پرتیز ملن ۲ هریسون گری اوتیس فدرالیست می‌سی‌سی‌پی ۱ والتر لیک دموکرات-جمهوری‌خواه از ۱۰ دسامبر ۱۸۱۷ ۲ توماس هیل ویلیامز دموکرات-جمهوری‌خواه از ۱۰ دسامبر ۱۸۱۷ نیوهمپشایر ۲ دیوید ال. موریل دموکرات-جمهوری‌خواه ۳ جرمایا میسون فدرالیست تا ۱۶ ژوئن ۱۸۱۷؛ جانشین: کلمنت استورر نیوجرزی ۱ جیمز جی. ویلسون دموکرات-جمهوری‌خواه ۲ ماهلون دیکرسون دموکرات-جمهوری‌خواه نیویورک ۱ ناتان سنفورد دموکرات-جمهوری‌خواه ۳ روفس کینگ فدرالیست کارولینای شمالی ۲ مونتفورت استوکس دموکرات-جمهوری‌خواه ۳ ناتانیل مکون دموکرات-جمهوری‌خواه اوهایو ۱ بنجامین روگلز دموکرات-جمهوری‌خواه ۳ جرمایا مورو دموکرات-جمهوری‌خواه پنسیلوانیا ۱ جاناتان رابرتس دموکرات-جمهوری‌خواه ۳ آبنر لاکاک دموکرات-جمهوری‌خواه رودآیلند ۱ ویلیام هانتر فدرالیست ۲ جیمز بوریل، جونیور فدرالیست کارولینای جنوبی ۲ ویلیام اسمیت دموکرات-جمهوری‌خواه ۳ جان گیلارد دموکرات-جمهوری‌خواه تنسی ۱ جورج دبلیو. | ## جمع‌بندی | کمپبل دموکرات-جمهوری‌خواه تا ۲۰ آوریل ۱۸۱۸؛ جانشین: جان ایتون ۲ جان ویلیامز دموکرات-جمهوری‌خواه ورمانت ۱ ایزاک تیکنر فدرالیست ۳ دادلی چیس دموکرات-جمهوری‌خواه تا ۳ نوامبر ۱۸۱۷؛ جانشینان: جیمز فیسک سپس ویلیام ای.