موضوع مقاله: ارزیابی خسارت بمبران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارزیابی خسارت بمبران | مقدمه: ارزیابی با استفاده از تکنیک‌های متعددی از جمله تصاویر دوربین‌های نصب شده در سلاح، دوربین‌های اسلحه، نیروهای زمینی در نزدیکی هدف، تصاویر ماهواره‌ای و بازدیدهای بعدی از هدف انجام می‌شود. | ## بخش 1: ارزیابی خسارت بمبران | جلوگیری از دستیابی دشمن به اطلاعات در مورد خسارت بمبران، یکی از اهداف کلیدی سانسور نظامی است. برای سلاح‌های هسته‌ای ممکن است به دلیل خسارت گسترده ایجاد شده و دشواری در نزدیک شدن به محل، تکنیک‌های ویژه‌ای مورد نیاز باشد. تاریخچه ارزیابی خسارت بمبران در ابتدا، BDA به دلیل ماهیت منفصل بمباران هوایی در طول جنگ جهانی اول مورد نیاز بود. ضروری بود که نیروهای زمینی به منطقه‌ای فرستاده شوند تا مشخص کنند که آیا خسارت مؤثر بوده است یا باید دوباره به هدف حمله هوایی صورت گیرد. از این درگیری به بعد، تجهیزات تخصصی به طور ویژه برای ماموریت‌های نوع BDA استفاده شد. در ابتدا این‌ تجهیزات هواپیماهایی بودند که از جنگنده‌ها یا بمب‌افکن‌های تبدیل شده بودند (که در نیروی هوایی ایالات متحده نام‌گذاری جدید RQ دریافت کردند). از دهه ۱۹۵۰ به بعد ماهواره‌ها در دسترس قرار گرفتند، همچنین هواپیماهای نظارتی در ارتفاعات بالا مانند لاکهید یو-۲ و لاکهید اس‌آر-۷۱ بلک‌برد. در طول جنگ ویتنام، عملیات ویژه ایالات متحده و واحدهای زمینی معمولاً ارزیابی‌های خسارت نبرد در مناطق عملیاتی که نیروهای ایالات متحده حضور داشتند را انجام می‌دادند. | ## بخش 2: ارزیابی خسارت بمبران | در جنگ جهانی دوم، یونایتد پرس اینترنشنال گزارشی درباره خسارات‌هایی ناشی از حمله ژاپن به پرل هاربر منتشر کرد، از جمله جزئیات مربوط به تعداد کشتی‌های جنگی و تأسیسات ساحلی آسیب‌دیده. در درگیری‌های اخیر، نیروهای عملیات ویژه (SOF) در BDA مشارکت داشته‌اند، هم از طریق حضور فیزیکی و هم انجام پروازهای نظارتی با تجهیزاتی مانند پهپاد RQ-4 گلوبال هاوک. BDA در طول دو جنگ خلیج فارس، هم در طول درگیری و هم به صورت گذشته‌نگر استفاده شد. در روزهای آغازین کمپین هوایی جنگ خلیج فارس ۱۹۹۱، از این روش برای ارزیابی خسارت به تأسیسات کلیدی عراق از جمله راکتورهای هسته‌ای آن استفاده شد. در پایان حمله به عراق در سال ۲۰۰۳، یک تیم مشترک از کشورهای متحد (از جمله بریتانیا، ایالات متحده و استرالیا) خسارت وارد شده به تقریباً ۴۰۰ سایت در سراسر کشور را برای تعیین اثربخشی حملات سلاح ارزیابی کرد. با پیشرفت این حوزه و افزایش حجم داده‌های در دسترس، تکنیک‌های آماری برای بهبود سرعت و کیفیت تجزیه و تحلیل داده‌ها معرفی شده‌اند. ظهور تصاویر ماهواره‌ای در دسترس عموم مانند FIRMS ناسا همچنین به اطلاعات منبع باز این امکان را داده است تا ارزیابی خسارت نبرد را انجام دهد. ارزیابی تلاش می‌کند تعیین کند که آیا مهمات به درستی و مطابق با طراحی خود عمل کرده است یا خیر. | ## بخش 3: ارزیابی خسارت بمبران | برآوردی از میزان خسارت فیزیکی (از طریق انفجار مهمات، تکه‌تکه شدن و یا اثرات خسارت آتش) به هدف انجام می‌شود. برآوردهایی از درجه کاهش ارزش نظامی هدف در رابطه با مأموریت مورد نظر آن انجام خواهد شد. علیرغم پیشرفت‌ در تکنیک‌های جمع‌آوری داده، محدودیت‌ها پس از جنگ خلیج فارس ۱۹۹۱ در فرآیند ارزیابی آشکار شد، زمانی که داده‌های ارائه شده توسط دوربین‌های نصب شده روی هواپیما به درستی تجزیه و تحلیل نشد. این تحلیل نادرست منجر به ارائه اطلاعات نادرست یا ناقص به فرماندهان محلی در مورد میزان خسارت وارده شد. به ویژه این تحلیل به طور قابل اعتماد مشخص نکرد که آیا یک هدف آسیب دیده (اما از نظر نظامی همچنان قابل استفاده بوده) یا دیگر تهدیدی محسوب نمی‌شود. استفاده از اطلاعات نادرست اطلاعات در مورد خسارت بمبران برای دشمن بسیار ارزشمند است و اطلاعات نظامی و سانسورها تلاش می‌کنند بسته به شرایط، میزان خسارت را پنهان، اغراق‌آمیز یا کم‌اهمیت جلوه دهند. پس از حملات هوایی بلاف کوو (Bluff Cove) در طول جنگ فالکلند، ارتش بریتانیا رسانه‌ها را گمراه کرد تا تعداد واقعی تلفات را از کمتر از ۵۰ کشته به محدوده ۴۰۰ تا ۹۰۰ کشته و زخمی اغراق‌آمیز کنند. | ## جمع‌بندی | اعتقاد بر این است که این اطلاعات نادرست به مقاومت ضعیفی که بریتانیا در طول حمله بعدی به پورت استنلی با آن مواجه شد، کمک کرده است.