موضوع مقاله: من یک گرگینه نوجوان بودم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # من یک گرگینه نوجوان بودم | مقدمه: من یک گرگینه نوجوان بودم یک فیلم آمریکایی در ژانر فیلم علمی تخیلی و فیلم ترسناک محصول سال ۱۹۵۷ به کارگردانی جین فاولر جونیور است. | ## بخش 1: من یک گرگینه نوجوان بودم | کارآگاه دونوان از پلیس محلی به تونی توصیه می‌کند با دکتر آلفرد براندون، روان‌شناسی که در کارخانه هواپیماسازی محلی کار می‌کند و متخصص هیپنوتیزم‌درمانی است، صحبت کند. تونی ابتدا نمی‌پذیرد، اما دوست‌دخترش آرلین و پدر بیوه‌اش چارلز، نسبت به رفتارهای خشونت‌آمیز او ابراز نگرانی می‌کنند. در یک مهمانی هالووین در «خانه تسخیرشده» (خانه‌ای قدیمی که پاتوق نوجوانان است)، تونی پس از اینکه از پشت سر غافلگیر می‌شود، به دوستش ویک حمله می‌کند. او با دیدن چهره‌های وحشت‌زده دوستانش متوجه می‌شود که به کمک نیاز دارد و به دیدن دکتر براندون می‌رود. براندون به این نتیجه می‌رسد که پیشینه مشکل‌دار تونی، او را به سوژه‌ای عالی برای آزمایش‌هایش با سرم هیوسین تبدیل می‌کند؛ سرمی که او برای بازگرداندن شخصیت‌ها به غرایز بدوی‌شان ساخته است. با وجود اعتراض دستیار براندون، دکتر هوگو واگنر، مبنی بر اینکه آزمایش ممکن است باعث مرگ تونی شود، براندون سرم را به تونی تزریق کرده و به او می‌گوید که این یک داروی آرام‌بخش برای آماده‌سازی جهت هیپنوتیزم است. در طول جلسات هیپنوتیزم، براندون خاطرات تروماتیک کودکی تونی را بیرون می‌کشد و به او القا می‌کند که زمانی یک حیوان وحشی بوده است. پس از مهمانی دیگری در خانه متروکه، یکی از دوستان تونی به نام فرانک، هنگام بازگشت به خانه در جنگل مورد حمله قرار گرفته و کشته می‌شود. دونوان و رئیس پلیس بیکر عکس‌های مقتول را بررسی می‌کنند و متوجه می‌شوند زخم‌های مرگبار شبیه رد دندان نیش هستند، اما هیچ حیوان وحشی در آن منطقه وجود ندارد. پپی، سرایدار اداره پلیس و از بومیان کوه‌های کارپات (جایی که گرگینه‌ها در آنجا رایج هستند)، علائم موجود در عکس‌ها را شناسایی می‌کند. پس از جلسه دیگری با براندون، که در آن تونی به دکتر می‌گوید احساس می‌کند اتفاق بسیار بدی برایش در حال رخ دادن است، تونی به دفتر خانم فرگوسن، مدیر دبیرستان می‌رود. او به تونی می‌گوید که براندون گزارش مثبتی دربارهٔ او داده و قصد دارد او را برای ورود به کالج ایالتی توصیه کند. | ## بخش 2: من یک گرگینه نوجوان بودم | وقتی تونی از مدرسه خارج می‌شود، از کنار سالن ورزشی که دختری به نام ترزا در آن تنهاست عبور می‌کند. صدای زنگ مدرسه در پشت سر او به صدا در می‌آید و باعث تبدیل او به یک گرگینه می‌شود؛ او به ترزا حمله کرده و او را می‌کشد. صبح روز بعد، تونی به ظاهر عادی خود بازمی‌گردد، به دفتر براندون می‌رود و التماس کمک می‌کند. براندون می‌خواهد تغییر شکل تونی را روی فیلم ضبط کند تا ثابت کند روشش کار می‌کند، بنابراین دوباره سرم را به او تزریق می‌کند. پس از تغییر شکل، صدای زنگ تلفن غرایز تونی را تحریک می‌کند؛ او براندون و واگنر را می‌کشد و در این حین دوربین را درهم می‌شکند و فیلم را خراب می‌کند. دونوان و افسری دیگر که مطلع شده بودند تونی در آن نزدیکی دیده شده، وارد می‌شوند و در حالی که تونی به سمت آن‌ها حمله می‌کرد، چندین بار به او شلیک می‌کنند. دونوان در پایان دربارهٔ دخالت براندون و اشتباه انسان‌هایی که در قلمرو خداوند دخالت می‌کنند، تأمل می‌کند. آرکوف در خاطرات خود نوشته است که برای تولید فیلمی که نوجوانی را در حال تبدیل شدن به یک هیولا نشان می‌دهد، با مقاومت‌های زیادی روبرو شد؛ ایده‌ای که تا آن زمان هرگز در سینما بهره‌برداری نشده بود.Arkoff, pp. این فیلم اولین اثر از چهار فیلم «هیولای نوجوان» بود که توسط AIP در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ تولید شد. هر چهار فیلم بر مضمونی تمرکز داشتند که در آن نوجوانان بی‌گناه مورد سوءاستفاده قرار گرفته، تغییر شکل یافته و توسط بزرگسالان فاسد برای منافع خودخواهانه به کار گرفته می‌شدند. نشریه ورایتی گزارش داد: «یکی دیگر از آثار با موضوع بازگشت به غرایز، ترکیبی از داستان نوجوانان و علمی تخیلی است که در بازار فیلم‌های استثماری خوب عمل خواهد کرد [...] تنها چیز تازه در این محصول هرمان کوهن، استفاده یک روان‌پزشک از یک نوجوان مشکل‌دار است [...] اما به اندازه کافی خوب مدیریت شده تا نیازهای این نوع فیلم را برآورده کند. آن‌ها شامل «آثار استثماری و ارزانی بودند که به ویژه برای نوجوانان در ژانر تازه تأسیس نوجوان/سینما ماشین ساخته می‌شدند.»Dirks,Tim. | ## بخش 3: من یک گرگینه نوجوان بودم | Signet, میراث پس از من یک گرگینه نوجوان بودم، ستاره آن یعنی لندون به بازیگر ثابت سریال بونانزا (۱۹۵۹–۷۳) تبدیل شد. بازیگر دیگر فیلم، گای ویلیامز، نقش زورو را در مجموعه تلویزیونی دیزنی زورو (۱۹۵۷–۵۹) و پروفسور جان رابینسون را در سریال گمشده در فضا (۱۹۶۵–۶۸) ایفا کرد. اگرچه امروزه این فیلم تا حد زیادی به عنوان منبعی برای شوخی‌های «کمپ» در نظر گرفته می‌شود و با وجود اینکه در زمان اکران ایده تبدیل شدن یک انسان بالغ به حیوان جدید نبود، اما تبدیل شدن یک «نوجوان» به هیولا در یک فیلم در سال ۱۹۵۷، امری آوانگارد و حتی تکان‌دهنده محسوب می‌شد.Arkoff, pp. 61–75 احتمالاً من یک گرگینه نوجوان بودم راه را برای والت دیزنی هموار کرد تا نسخه خود را از رمان تغییر شکل فلیکس زالتن بسازد. این اثر با بازی تامی کرک در نقش نوجوان درمانده و فرد مک‌موری در سال ۱۹۵۹ با عنوان سگ پشمالو منتشر شد. این فیلم با دیالوگ کلاسیک مک‌موری به پیش‌قراول موفق خود ادای احترام می‌کند: «مسخره نباش؛ پسر من هیچ گرگینه‌ای نیست! 61–75 تأثیر در فرهنگ عامه عنوان فیلم که به سبک مجلات «پلیس گازت» (مانند آثار قبلی هالیوود مثل من یک عروس مذکر زمان جنگ بودم محصول ۱۹۴۹) انتخاب شده بود، با افزودن صفت «نوجوان» بارها توسط AIP استفاده شد؛ از جمله در دنباله آن من یک فرانکنشتاین نوجوان بودم و عنوان کاری اولیه فیلم حمله مردم عروسکی که «من یک عروسک نوجوان بودم» بود. عنوان فیلم‌نامه اثر سال ۱۹۸۵ یعنی فقط یکی از پسرها در ابتدا «من یک پسر نوجوان بودم» بود. تلویزیون اپیزود ۲٫۱۹ (۱۹۶۳) از نمایش دیک ون دایک با عنوان «من یک سرپرست نویسندگان نوجوان بودم» نام‌گذاری شد. اپیزود ۱٫۱۸ (۱۹۶۷) از سریال مانکیز عنوان «من یک هیولای نوجوان بودم» را بر خود داشت. لندون در نقش فرشته جاناتان اسمیت، خود را به گرگینه تبدیل می‌کند تا چند قلدر نوجوان را بترساند. اپیزودی از سریال باب‌اسفنجی شلوارمکعبی (۱۹۹۹) با عنوان «من یک گری نوجوان بودم» به تغییر شکل باب‌اسفنجی به یک حلزون می‌پردازد. | ## جمع‌بندی | با ترانه «من یک آنارشیست نوجوان بودم» و فیکر با ترانه «گرگینه نوجوان» به این فیلم ادای احترام کرده‌اند.