موضوع مقاله: فهرست همراه‌های سیب‌زمینی سرخ‌کرده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست همراه‌های سیب‌زمینی سرخ‌کرده | مقدمه: فهرست همراه‌های سیب‌زمینی سرخ‌کرده فهرستی است از چاشنی‌ها، سس‌ها و خوراکی‌هایی که در کشورهای گوناگون همراه با سیب‌زمینی سرخ‌کرده سرو می‌شوند. | ## بخش 1: فهرست همراه‌های سیب‌زمینی سرخ‌کرده | سیب‌زمینی سرخ‌کرده یکی از پرطرفدارترین غذاهای جهان است که معمولاً با نمک طعم‌دار شده و با چاشنی‌های گوناگونی مانند کچاپ، مایونز، خردل، سس تند، سرکه، گریوی و سس باربیکیو عرضه می‌شود. شیوه سرو و همراه‌های سیب‌زمینی سرخ‌کرده بسته به فرهنگ غذایی هر کشور بسیار متفاوت است. برای نمونه در بلژیک مایونز و سس‌های ویژه بلژیکی رایج‌ترین همراه‌ها هستند، در کانادا پوتین خوراکی محبوبی بر پایه سیب‌زمینی سرخ‌کرده با دلمه پنیر و گریوی است و در هلند «پاتاتیه مِت» (سیب‌زمینی با سس) یکی از نمادهای فست فود به‌شمار می‌رود. در کشورهای آسیایی نیز ترکیب‌هایی ویژه مانند پودرهای طعم‌دار در ژاپن یا سس چیلی-گوجه‌فرنگی در مالزی و سنگاپور رواج دارد. استرالیا در استرالیا، سیب‌زمینی سرخ‌کرده (که استرالیایی‌ها آن را «چیپس» یا «هات چیپس» می‌نامند) در فروشگاه‌های فست فود، کافه‌ها، رستوران‌های غیررسمی و پاب‌ها رایج است. در فروشگاه‌های فست‌فود، سیب‌زمینی سرخ‌کرده ممکن است بر پایه مبلغ فروخته شود؛ مشتریان می‌توانند مثلاً «۱۰ دلار چیپس» سفارش دهند. سیب‌زمینی سرخ‌کرده در استرالیا اغلب با «نمک مرغ» پوشانده می‌شود؛ چاشنی شور و خوش‌طعمی که در استرالیای جنوبی اختراع شده و اکنون در سراسر کشور محبوبیت دارد. سس‌های همراه معمولاً شامل کچاپ گوجه‌فرنگی (که استرالیایی‌ها آن را «سس گوجه‌فرنگی» می‌نامند)، سس باربیکیو یا هستند. (که گاهی اسنک پک یا HSP نامیده می‌شود) یک خوراکی فست‌فودی است که از سیب‌زمینی سرخ‌کرده با نمک یا نمک مرغ، گوشت کباب ترکی، پنیر چدار رنده‌شده و سس‌هایی مانند سس سیر، سس چیلی یا سس باربیکیو تشکیل شده‌است. این غذا در اواخر سده بیستم میلادی به‌عنوان ترکیبی از آشپزی خاورمیانه‌ای‌تباران و اروپایی‌تباران استرالیایی پدید آمد. به‌طور سنتی، سیب‌زمینی‌های بیرون‌بر را با انگشتان از کیسه مخروطی کاغذی بیرون می‌آوردند. از دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با محبوبیت یافتن همراه‌های گوشتی گوناگون، جعبه‌های مقوایی و چنگال‌های پلاستیکی کوچک رواج یافت. «سیب‌زمینی سرخ‌کرده با مایونز» یا یکی از انواع گوناگون سس‌های ویژه بلژیکی یک غذای کلاسیک فست‌فود در بلژیک است که اغلب بدون هیچ غذای جانبی دیگری خورده می‌شود. پیش از ۱۹۶۰، گزینه‌های همراه محدود به شاه‌ماهی ترشی، کله‌گنجشکی بزرگ سرد یا سوسیس سیر بود. پس از ۱۹۶۰ انواع گوشت‌های سرخ‌شده مانند ران مرغ، میله‌های گوشت گاو یا خوک و ترکیب‌های گوناگون گوشت چرخ‌کرده رایج شدند. نمونه‌ای از آماده‌سازی درجا «ماموت اسپسیال» (ماموت ویژه) نام دارد؛ یک فریکاندل بزرگ سرخ‌شده که به شکل V بریده شده و با پیاز خردشده، مایونز و کچاپ (کاری) پوشانده می‌شود. نخستین سس‌های رایج در مجموعه گسترده کنونی عبارت بودند از مایونز، و سس ترشی محلی شبیه به . هرچند بلژیکی‌ها سرکه روی سیب‌زمینی نمی‌ریزند، اما ممکن است آن را با صدف‌های سرد نگهداری‌شده در سرکه بخورند که با غذای ملی صدف تازه‌جوش متفاوت است. | ## بخش 2: فهرست همراه‌های سیب‌زمینی سرخ‌کرده | بلغارستان در بلغارستان، سیب‌زمینی سرخ‌کرده را می‌توان با پوششی از ( سفید رنده‌شده) سفارش داد. کانادا در کانادا، سیب‌زمینی سرخ‌کرده جزء اصلی غذایی به نام پوتین است؛ ترکیبی از سیب‌زمینی سرخ‌کرده با دلمه پنیر تازه که با گریوی داغ پوشانده می‌شود. این غذا در اواخر دهه ۱۹۵۰ در مناطق روستایی کبک ابداع شد و اکنون در بسیاری از نقاط کشور و زنجیره‌های فست‌فود محبوب است. در نیوفاندلند، «چیپس، درسینگ و گریوی» شامل سیب‌زمینی سرخ‌کرده با آکنه بوقلمون (تهیه‌شده با ) و گریوی است. در جزیره پرنس ادوارد، «فرایز ویت دِ وِرکس» ترکیبی از سیب‌زمینی سرخ‌کرده، همبرگر سرخ‌شده، پیاز سرخ‌شده، گریوی (معمولاً گاو)، نخود فرنگی و به‌دلخواه قارچ است. در ، سیب‌زمینی سرخ‌کرده از کامیون‌هایی موسوم به «چیپ واگن» فروخته می‌شود و با کره ذوب‌شده عرضه می‌شود. همچنین مرسوم است که فروشنده به مشتری اجازه دهد در میانه پر کردن ظرف، چاشنی‌هایی مانند نمک، فلفل و سرکه بیفزاید. شیوه سنتی سرو سیب‌زمینی سرخ‌کرده در (به فنلاندی: ) غذایی به نام (به معنای «سیب‌زمینی‌سوسیسی») است؛ خوراکی متشکل از تکه‌های سوسیس سرخ‌شده و سیب‌زمینی با برش زیگ‌زاگ که احتمالاً در اوایل دهه ۱۹۶۰ پدید آمده‌است. در زنجیره‌های فست‌فود مانند مک‌دونالد، برگرکینگ یا هسبرگر بومی فنلاند، کچاپ همیشه عرضه می‌شود. برخی زنجیره‌ها خردل فنلاندی یا خردل آمریکایی و بسته‌های (نوعی ادویه باربیکیو) نیز ارائه می‌دهند. در کباب‌فروشی‌ها، سیب‌زمینی اغلب با سس‌های گوجه‌فرنگی و/یا ماست و نوارهای کباب ترکی پوشانده می‌شود. سیب‌زمینی سرخ‌کرده همچنین به‌عنوان غذای جانبی کباب، مرغ بریان یا سرخ‌شده و همبرگر محبوب است. همراه‌های معمول شامل کچاپ، مایونز، خردل دیژون و گاهی سسی شبیه به برنیز به نام «سُس پُم فریت» است که در رستوران‌های مک‌دونالد محلی و به شکل بطری در فروشگاه‌ها یافت می‌شود. ایسلند در ایسلند، سیب‌زمینی سرخ‌کرده با نمک یا ترکیبی ویژه از ادویه‌ها (شامل نمک، شکر، پودر پیاز، پودر سیر، فلفل سیاه، مونوسدیم گلوتامات و چاشنی‌های دیگر) موسوم به «فرنچ فرای میکس» (kartöflukrydd) طعم‌دار شده و با یا کچاپ سرو می‌شود. نخستین یادکرد سیب‌زمینی سرخ‌کرده در ایسلند در کتاب آشپزی ۱۹۴۵ با عنوان «سیب‌زمینی جوشانده در پیه» آمده‌است. ایرلند در ایرلند، سیب‌زمینی سرخ‌کرده عموماً «چیپس» نامیده می‌شود (به‌جز سیب‌زمینی‌های باریک رایج در برخی فست‌فودها). همراه‌ها و چاشنی‌هایی که با آن سرو می‌شوند بسیار شبیه به همراه‌های رایج در بریتانیا هستند. ژاپن برخی رستوران‌های ژاپنی مانند انواع بسته‌های طعم‌دهنده پودری برای چاشنی‌زدن به سیب‌زمینی سرخ‌کرده عرضه می‌کنند. | ## بخش 3: فهرست همراه‌های سیب‌زمینی سرخ‌کرده | مالزی و سنگاپور در مالزی و سنگاپور، سیب‌زمینی سرخ‌کرده اغلب همراه غذاهای غربی سرو شده و معمولاً با کچاپ گوجه‌فرنگی و سس چیلی یا گاهی «سس چیلی-گوجه» (ترکیب سس چیلی و کچاپ گوجه‌فرنگی) عرضه می‌شود. این ترکیب معمولاً «پاتاتیه مِت» (سیب‌زمینی با) نامیده می‌شود، در مقابل «پاتاتیه زوندر» (سیب‌زمینی بدون، یعنی بدون سس). دیگر سس‌های محبوب عبارت‌اند از «ساته‌سوس» (سس ساتای بادام‌زمینی)، کچاپ کاری و «اسپسیال» (ویژه؛ ترکیبی از پیاز خام خردشده، فریتسوس و کچاپ کاری یا کچاپ گوجه‌فرنگی). ترکیب جالب دیگری «پاتاتیه اورلُخ» (به هلندی «سیب‌زمینی جنگ») است که از سیب‌زمینی سرخ‌کرده با مایونز، سس ساتای و پیاز تشکیل شده و از منطقه‌ای به منطقه دیگر و حتی از یک اسنک‌بار به دیگری متفاوت است. اسنک‌بارهای هلندی به‌طور میانگین بین ۹ تا ۱۰ چاشنی گوناگون برای سیب‌زمینی سرخ‌کرده عرضه می‌کنند، هرچند برخی فروشگاه‌ها بسیار بیشتر ارائه می‌دهند. شیوه‌ای نسبتاً جدید سرو سیب‌زمینی «» (به معنای آرایشگاه، زیرا ناتانیئل گومز آرایشگری از روتردام آن را ابداع کرد) نام دارد. این غذا شامل سیب‌زمینی سرخ‌کرده، شاورما (یا دیگر سبک‌های کباب)، کاهو، پنیر ذوب‌شده، سس تند و سس سیر در سینی فویل آلومینیومی است که سپس در فر پخته می‌شود. افزوده جدید دیگر سس یوپی است؛ سسی بر پایه مایونز که دستور تهیه آن رازداری تجاری است. سیب‌زمینی سرخ‌کرده اغلب با دیگر فست‌فودهای سرخ‌شده محبوب مانند کراکت و سرو می‌شود، اما در رستوران‌های معمولی نیز به‌عنوان غذای جانبی عرضه می‌گردد. کچاپ موز (کچاپ ساخته‌شده از موز به‌جای گوجه‌فرنگی) نیز همراهی بسیار محبوب در فیلیپین است. رومانی در رومانی، سیب‌زمینی سرخ‌کرده گاهی با (سس سیر محبوب) سرو می‌شود یا با (نوعی پنیر شیر گوسفند) رنده‌شده پوشانده می‌شود. سیب‌زمینی سرخ‌کرده غذای جانبی محبوبی با استیک‌های کبابی، شنیتسل و است و همچنین ماده‌ای پرکاربرد در شاورما به‌شمار می‌رود. آن‌ها معمولاً از سیب‌زمینی‌هایی تهیه می‌شوند که پیش از سرخ کردن در سرکه خیسانده شده‌اند. این سیب‌زمینی‌ها اغلب «اسلَپ چیپس» نامیده می‌شوند (slap در آفریکانس به معنای نرم) زیرا خیساندن در سرکه آن‌ها را نرم می‌کند. در رستوران‌های فست‌فود بیشتر با کچاپ، مایونز و خردل دیژون سرو می‌شود، اما در رستوران‌های سنتی به‌ویژه رستوران‌های غذاهای دریایی با سس ویژه‌ای شامل گوجه‌فرنگی، جعفری، لیمو، سیر و روغن زیتون عرضه می‌گردد. این سس ویژه همچنین با ترکیبی از سبزیجات سرخ‌شده شامل سیب‌زمینی، بادمجان، فلفل سبز و کدو سرو می‌شود. تایلند در تایلند، سیب‌زمینی سرخ‌کرده «مَن فَرَنگ تُد» (؛ به معنای سیب‌زمینی سرخ‌شده) نامیده می‌شود اما به نام «فرِن فرای» نیز شناخته می‌شود. | ## جمع‌بندی | افزون بر دسترسی در رستوران‌های فست‌فود غربی یا مناطق با جمعیت زیاد گردشگران غربی، سیب‌زمینی سرخ‌کرده به‌طور فزاینده‌ای در بارها و مکان‌های تفریح شبانه محلی تایلند به‌عنوان میان‌وعده محبوبیت یافته‌است.