موضوع مقاله: شخصیت تن‌پوش‌دار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شخصیت تن‌پوش‌دار | مقدمه: شخصیت تن‌پوش‌دار یا بازیگر مُلَبَّس، لباسی به تن می‌کند که معمولاً (اما نه همیشه) صورت وی را می‌پوشاند تا نماینده یک شخصیت غیرانسان مانند یک شگون‌آور یا شخصیت کارتونی باشد. | ## بخش 1: شخصیت تن‌پوش‌دار | این افراد شامل شخصیت‌های «گردشی» یا «ملاقاتی» در شهربازی‌ها، شگون‌آورهای شرکت‌ها، مدارس یا تیم‌های ورزشی و اجراکنندگان نمایش‌های خاص هستند. برخی از این تن‌پوش‌ها، به ویژه در پارک‌های موضوعی، صورت اجراکننده را کاملاً می‌پوشانند. نمونه‌هایی از این فعالیت‌ها شامل شگون‌آورها و اجرا در نقش شخصیت‌های فانتزی در مجموعه تلویزیونی کودکانه و شهربازی‌ها است. در پارک‌های موضوعی، نمایشگاه‌های بین‌المللی و جشنواره‌ها اجراکنندگان تن‌پوش‌دار یکی از ویژگی‌های اصلی شهربازی‌هایی مانند پارک‌های دیزنی، پارک‌ها و استراحتگاه‌های یونیورسال، سی‌ورلد، سیکس فلگز و لگولند و همچنین بسیاری دیگر از پارک‌های موضوعی و نمایشگاه‌های بزرگ و کوچک هستند. هدف از حضور اجراکنندگان تن‌پوش‌دار، تقویت تجربه فانتزی برای بازدیدکنندگان از طریق امکان ملاقات و تعامل با شخصیت‌های خیالی، مانند شگون‌آورهای یک شرکت یا سازمان است. برخی از این لباس‌ها صرفاً شامل پوشاک و چهره‌پردازی است، در حالی که تن‌پوش‌های مربوط به شخصیت‌های غیرانسان عموماً اجراکننده را به‌طور کامل پنهان می‌کنند و شامل یک لباس سرتاسری، سرِ مصنوعی و گاهی لوازم جانبی یا لباس‌های اضافی روی آن هستند. یک سیاست دیرینه در اکثر شهربازی‌های معروف مقرر می‌دارد که برای دسته اول شخصیت‌ها، جایی که صورت اجراکننده قابل مشاهده است (معمولاً شخصیت‌های «چهره» یا Face characters)، صحبت کردن مجاز است (معمولاً بر اساس فیلم‌نامه‌هایی که از قبل به دقت آماده شده‌اند)؛ در حالی که دسته دوم شخصیت‌ها، جایی که صورت پوشیده شده است (که گاهی شخصیت‌های «پشمالو» یا Fur characters نامیده می‌شوند)، اجازه صحبت کردن ندارند، اگرچه مجاز به ایجاد صداهای خاص هستند و تمایل دارند از طریق پانتومیم ارتباط برقرار کنند. یک اتفاق رایج که اغلب در مورد شخصیت‌های «پشمالو» رخ می‌دهد، این است که کودکان خردسال ممکن است به دلیل اندازه بزرگ تن‌پوش، احساس ترس و ارعاب کنند. آن‌ها همچنین ممکن است از حرکات سریع شخصیت‌های پرانرژی یا نزدیک شدن مستقیم شخصیت به آن‌ها بترسند؛ بنابراین، اجراکنندگان هنگام تعامل با کودکان کوچکتر، اغلب سرعت خود را کاهش داده یا زانو می‌زنند تا به کودک اجازه دهند خودش به آن‌ها نزدیک شود. برای شخصیت‌های انسانی که می‌توانند از طریق صحبت کردن با بازدیدکنندگان تعامل داشته باشند، فیلم‌نامه‌های دقیقی تهیه شده است که طیف وسیعی از سؤالاتی را که به‌طور مرتب توسط بازدیدکنندگان، به‌ویژه کودکان خردسال که در تشخیص واقعیت از فانتزی مشکل دارند، پرسیده می‌شود، پوشش می‌دهد. | ## بخش 2: شخصیت تن‌پوش‌دار | از اجراکنندگانی که در این نقش‌ها انتخاب می‌شوند، خواسته می‌شود که این فیلم‌نامه‌ها را به عنوان بخشی از آموزش خود حفظ و تمرین کنند تا بتوانند پیشینه داستان شخصیت خود را از حفظ یاد بگیرند و به‌طور مداوم در قالب نقش به بازدیدکنندگان پاسخ دهند. در شهربازی‌ها، به‌ویژه در پارک‌های شلوغ‌تر، اجراکنندگان محبوب تن‌پوش‌دار معمولاً توسط یک یا چند دستیار (که «همراه» یا «مراقب» نیز نامیده می‌شوند) با لباس فرم معمولی پارک همراهی می‌شوند که امور مربوط به خدمات مشتری، امنیت و کنترل انبوه مردم را بر عهده دارند. این کار ضرورت خارج شدن از نقش برای اجراکنندگان جهت رسیدگی به این‌گونه مسائل را به حداقل می‌رساند. زمانی که یک اجراکننده به استراحت نیاز دارد، صرفاً یک علامت از پیش تعیین‌شده می‌دهد و همراه آن‌ها می‌تواند به مشتریان اطمینان دهد که شخصیت لحظاتی دیگر باز خواهد گشت، پیش از آنکه آن‌ها را به یک سالن یا استراحتگاه برای تجدید قوا هدایت کند. تمامی اپراتورهای شهربازی که اجراکنندگان تن‌پوش‌دار را ارائه می‌دهند، مقررات سخت‌گیرانه‌ای را برای اجرای شخصیت‌ها اعمال می‌کنند تا اجراکنندگان هرگز توسط بازدیدکنندگان در وضعیتی خارج از نقش دیده نشوند. یک قانون مرتبط دیگر این است که اجراکنندگانی که تن‌پوش یک شخصیت واحد را به تن دارند (اغلب برای اینکه شخصیت مورد نظر هرگز برای مدت طولانی غایب نباشد) نباید در کنار یکدیگر توسط عموم دیده شوند. زیبایی‌شناسی کاوایی در ژاپن به این معنی است که از شگون‌آورها معمولاً برای مقاصد تبلیغاتی استفاده می‌شود. این شگون‌آورها اغلب با ظاهری ساخته می‌شوند که نسبت به شگون‌آورهای غربی بیشتر حالت چیبی دارند؛ با سری بسیار بزرگ که کل نیم‌تنه بالایی اجراکننده را در بر می‌گیرد و دست‌هایی که در قسمت پایین بدن قرار دارند. آنیمه‌گائو آنیمه‌گائو نوعی از کیگورومی است که برای نمایش شخصیت‌های انیمه یا کارتون استفاده می‌شود. صورت اجراکننده کاملاً با یک ماسک سبک‌دار پوشانده می‌شود و از لباس‌هایی مشابه پوشش معمول شخصیت استفاده می‌گردد. | ## بخش 3: شخصیت تن‌پوش‌دار | تن‌پوش‌های آنیمه‌گائو هم در نمایش‌های صحنه‌ای حرفه‌ای و هم توسط کازپلیرها (که گاهی «دالرز» (dollers) نامیده می‌شوند و ماسک‌های سفارشی از شخصیت‌های مختلف می‌سازند) استفاده می‌شود. این سبک هنوز بخش بسیار کوچکی از صحنه کازپلی در ژاپن است، اگرچه در طول اواسط دهه ۲۰۰۰، در کشورهای دیگر از جمله ایالات متحده، کانادا و ایالت‌های مختلف اروپایی شروع به جذب توجه کرد. برنامه‌های اخیر که از یک عروسک با اجراکننده تن‌پوش‌دار بهره می‌برند عبارتند از «بیگ برد» در سسمی استریت، بارنی در بارنی و دوستان و «بر» در «خرس در خانه آبی بزرگ». شخصیت‌های تن‌پوش‌دار با پیچیدگی کمتر شامل «هیپ هاپ هری»، «یو گابا گابا!»، «پولکارو» از «درِ خال‌خالی»، «وان وان» از «اینای اینای با!»، «نیکو نیکو پان»، «گالاپیکو پو» و «مک و موکسی» هستند. پافن‌استاف»، «موزهای شکافته»، «خیار»، «به کنج پو خوش آمدید» و مجموعه بریتانیایی «گافرز!». در سال‌های اخیر، اجراکنندگان آماتوری که تن‌پوش‌های غیرمجاز و تقلبی از شخصیت‌های مختلف فرهنگ عامه را به تن دارند، در مقاصد گردشگری محبوب مانند بلوار هالیوود و تایمز اسکوئر ظاهر شده‌اند. آن‌ها معمولاً برای عکس گرفتن ژست می‌گیرند و از گردشگران انعام جمع‌آوری (یا اغلب اخاذی) می‌کنند. فیلم مستند محصول ۲۰۰۷ با نام اعتراف‌های یک ابرقهرمان بر «ابرقهرمانان» تن‌پوش‌دار در پیاده‌رو مشاهیر هالیوود تمرکز دارد. | ## جمع‌بندی | تورنتو در کانادا یکی از قطب‌های این صنعت است و شش شرکت بزرگ در این شهر مستقر هستند.