aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: نان قتلمه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نان قتلمه | مقدمه: قَتْلَمه، نان لایه‌ایِ سرخ‌شده است که در آشپزی آسیای مرکزی، پاکستان، ترکیه و آذربایجان رایج است. | ## بخش 1: نان قتلمه | ریشه‌شناسی کلمۀ قتلمه در زبان‌های ترکی به‌معنای «تاکرده» است که از فعل «کاتلاماک» به‌معنی «تا کردن» می‌آید که احتمالاً به روش سنتی تهیۀ این نان اشاره دارد. گلوله‌های کوچک این خمیر را برداشته و روی آن، ماش سیاه، گشنیز و انار می‌پاشند؛ سپس خمیر را پهن می‌کنند و در روغن سرخ می‌کنند. | ## بخش 2: نان قتلمه | در بسیاری از نقاط اطراف پاکستان، قتلمه، دارای خمیری بر پایۀ مخمّر است و روی آن را گوشت چرخ‌کردۀ گوسفند ادویه‌دار می‌ریزند. این روش پخت، با غذاهای گیاهی‌ای که عمدتاً در شهر شرقی لاهور سرو می‌شود، تفاوت دارد. | ## بخش 3: نان قتلمه | ## جمع‌بندی | ترکیه نوع ترکی این نان، معمولاً به‌عنوان دسر با سرشیر (خامۀ لخته‌شده) درست می‌شود و مانند بسیاری از غذاهای لذیذ دیگر از غازی عینتاب، با پسته نیز پُر شده و همچنین روی آن می‌ریزند.
موضوع مقاله: اندرو دیوید اورشان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اندرو دیوید اورشان | مقدمه: اورشان که در نزدیکی شهر ارومیه به دنیا آمد، در اوایل زندگی خود تحت تأثیر فعالیت های تبلیغی پروتستان قرار گرفت. | ## بخش 1: اندرو دیوید اورشان | در سن 18 سالگی تصمیم گرفت به ایالات متحده سفر کند و در آنجا فعالیت های مذهبی خود را آغاز کرد و آیین پنطیکاستی را پذیرفت و بعداً رسالت پنطیکاستی ایرانی را تأسیس کرد. پس از گذراندن حدود یازده سال در ایالات متحده، در سال 1913 اورشان به کشور محل تولد خود بازگشت، اما پس از مدت کوتاهی متوجه شد که خود و آشوری های هموطنش در تله حمله عثمانی ها در جنگ جهانی اول به دام افتاده اند. | ## بخش 2: اندرو دیوید اورشان | اورشان که به مبشر ایرانی معروف است، مؤلف کتابهای مذهبی متعدد و همچنین سراینده سرودهای زیادی بود. او نشریه شاهد خدا (1917) را منتشر میکرد، نشریه ای که تا پایان عمر خود به نشرش ادامه داد. | ## بخش 3: اندرو دیوید اورشان | اورشان گزارشی سریالی از داستان زندگی خود در نشریه منتشر کرد و آن را زندگی اندرو بار دیوید اورشان نامید. | ## جمع‌بندی | پسر بزرگ او، ناتانیل، بعدها به عنوان رئیس کلیسای بین المللی پنطیکاستی برای بیش از بیست سال خدمت کرد.
موضوع مقاله: استیو مارتینو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استیو مارتینو | مقدمه: او بیشتر به خاطر کارگردانی فیلم‌های بلو اسکای استودیو، هورتون صدایی می‌شنود (۲۰۰۸)، عصر یخبندان: رانش قاره‌ای (۲۰۱۲) و فیلم بادام زمینی‌ (۲۰۱۵) شناخته شده است. | ## بخش 1: استیو مارتینو | اوایل زندگی مارتینو در دانشگاه ایالتی اوهایو تحصیل کرد و در رشته طراحی آموزش دید. من قبلاً چنین تصاویری را در هیچ جا ندیده بودم.» او به دانشگاه بازگشت و در سال ۱۹۸۹ مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد، و در گروه تحقیقات گرافیک رایانه‌ای (که بعدها به مرکز محاسبات پیشرفته برای هنر و طراحی تغییر نام داد) که توسط چوری تأسیس شده بود، تحصیل کرد. | ## بخش 2: استیو مارتینو | فعالیت پس از فارغ‌التحصیلی، مارتینو به لس آنجلس رفت و در زمینه پویانمایی و جلوه‌های بصری مشغول به کار شد. در این استودیو، او کارگردانی مشترک فیلم‌های پویانمایی هورتون صدایی می‌شنود (۲۰۰۸) و عصر یخبندان: رانش قاره‌ای (۲۰۱۲) را بر عهده داشت. | ## بخش 3: استیو مارتینو | همچنین، او کارگردان فیلم پویانمایی فیلم بادام زمینی (۲۰۱۵) بود که اقتباسی از کمیک استریپ بادام زمینی‌ها اثر چارلز ام. در فوریه ۲۰۱۸، گزارش شد که مارتینو به همراه کارن دیشر کارگردانی یک فیلم پویانمایی موزیکال فانتزی با عنوان موقت فاستر را برای بلو اسکای استودیو بر عهده خواهند داشت. | ## جمع‌بندی | در نوامبر ۲۰۲۳، استودیوی وایلدبرین اعلام کرد که مارتینو کارگردانی یک فیلم پویانمایی از بادام زمینی‌ها را برای اپل تی‌وی پلاس بر عهده خواهد داشت.
موضوع مقاله: آنا مالر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنا مالر | مقدمه: او را به دلیل چشمان بزرگ و آبی‌اش با نام مستعار گوکی صدا می‌کردند (gucken به آلمانی به معنای «نگاه کردن» یا «دید زدن» است). | ## بخش 1: آنا مالر | آنا همچنین در سه‌سالگی خواهر بزرگترش ماریا مالر (۱۹۰۲–۱۹۰۷) را بر اثر تب مخملک و در شش‌سالگی پدرش را از دست داد. پیامدهای این دو تراژدی با روابط عاشقانه مادرش با معمار آلمانی والتر گروپیوس و رابطه پرالتهاب او با نقاش اکسپرسیونیست اتریشی اسکار کوکوشکا هم‌زمان شد. با این حال، ازدواج دوم آلما مالر با گروپیوس تا حدودی در دوران نوجوانی آنا احساس یک زندگی خانوادگی را به او بخشید و نیز یک خواهر ناتنی به نام مانون گروپیوس (۱۹۱۶–۱۹۳۵) برای او به ارمغان آورد. آنا مالر توسط معلمان خصوصی آموزش دید و از توجه دوستان مادرش که شامل بسیاری از شخصیت‌های برجسته هنری در زمینه موسیقی، هنرهای تجسمی و ادبیات بودند، بهره‌مند شد. به‌عنوان دختر آهنگساز اتریشی گوستاو مالر، انتظار می‌رفت که آنا حرفه‌ای موسیقایی را دنبال کند، اما این امر هرگز محقق نشد. | ## بخش 2: آنا مالر | پس از طلاق، آنا در طول دهه ۱۹۲۰ به‌طور پراکنده در برلین، رم و پاریس هنر و نقاشی را آموخت. در سن بیست و شش سالگی، آنا دریافت که مجسمه‌سازی بهترین وسیله برای بیان خلاقیتش است. او در سال ۱۹۳۰ در وین از فریتز وُترُبا درس مجسمه‌سازی گرفت و به یک مجسمه‌ساز شناخته‌شده در آنجا تبدیل شد. آن‌ها در تاریخ ۲ نوامبر ۱۹۲۰ ازدواج کردند، اما ازدواجشان در عرض چند ماه به پایان رسید. کرنک بعدها توسط آلما درخواست شد تا دو حرکت از پیش‌نویس سمفونی ناتمام دهم مالر سمفونی شماره ۱۰ مالر را به‌صورت تمیز نسخه‌برداری کند. | ## بخش 3: آنا مالر | ویولنیست استرالیایی آلما مودی به کرنک کمک کرد تا از حامی مالی سوئیسی خود ورنر راینهارت کمک مالی دریافت کند. این کمک به کرنک و مالر اجازه داد تا در زوریخ زندگی کنند و به‌عنوان قدردانی، کرنک این کنسرتو را به مودی تقدیم کرد. تا آوریل ۱۹۳۹، او در همپستید لندن زندگی می‌کرد و در روزنامه برای یافتن شاگرد آگهی می‌داد. در ۳ مارس ۱۹۴۳، آنا مالر با رهبر ارکستر آناتول فیستولاری ازدواج کرد و از این ازدواج دختری به نام مارینا (متولد ۱ اوت ۱۹۴۳) داشت. | ## جمع‌بندی | پس از جنگ، او به کالیفرنیا در ایالات متحده سفر کرد، بدون فیستولاری، که همچنان همسرش بود.
موضوع مقاله: مچ‌باکس (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مچ‌باکس (فیلم) | مقدمه: مچ‌باکس یک فیلم کمدی اکشن و ماجراجویی آمریکایی آماده اکران به کارگردانی سم هارگریو و نویسندگی دیوید کوگشال و جاناتان تروپر است که فیلمنامه بر اساس برند اسباب‌بازی به همین نام ساخته شده است. | ## بخش 1: مچ‌باکس (فیلم) | جان سینا، جسیکا بیل، سم ریچاردسون، آرتورو کاسترو، تیونا پریس، راندیپ هودا، دانای گوریرا و کوری استول در این فیلم ایفای نقش می‌کنند. | ## بخش 2: مچ‌باکس (فیلم) | داستان مچ‌باکس یک ماجراجویی پر جنب و جوش، جهانی و صمیمانه است که شان (جان سینا) را دنبال می‌کند، که پس از انجام یک مأموریت، به زادگاهش بازمی‌گردد، جایی که او دوباره با دوستان دوران کودکی خود از بیست سال پیش ارتباط برقرار می‌کند. | ## بخش 3: مچ‌باکس (فیلم) | در طول اتحاد دوبارهٔ آنها، این باند ربوده می‌شود و برای یک مأموریت نادرست استفاده می‌شود. | ## جمع‌بندی | اکنون همه آنها باید برای اثبات بی‌گناهی خود با یکدیگر همکاری کنند و با انجام این کار، خود و دوستی خود را در این راه دوباره کشف کنند.
موضوع مقاله: لائودیسه سوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لائودیسه سوم | مقدمه: لائودیسه سوم (; ) که با نام لائودیکا نیز شناخته می‌شود، شاهزاده‌ای از پنتوس و ملکه‌ای از دودمان سلوکی بود. | ## بخش 1: لائودیسه سوم | او در خلال لشکرکشی آناپازیس همسرش، آنتیوخوس سوم، در سال‌های ۲۱۲ تا ۲۰۶ پیش از میلاد، به عنوان نایب‌السلطنه برای پسر ارشدش، آنتیوخوس (پسر آنتیوخوس سوم بزرگ), خدمت کرد. آخرین فعالیت‌های ثبت‌شده او به سال‌های ۱۷۷–۱۷۶ پیش از میلاد بازمی‌گردد و مربوط به دربار پسرش، سلوکوس چهارم، است.Beilman, A. لائودیسه حدود سال ۲۲۱ پیش از میلاد با آنتیوخوس سوم ازدواج کرد و در انطاکیه (شهر باستانی) به مقام ملکه رسید. پولیبیوس می‌نویسد که او به عنوان «دوشیزه‌ای که قبلاً به همسری شاه درآمده بود» به آنتیوخوس سوم وعده داده شده بود.G. ازدواج او بخشی از یک استراتژی دیپلماتیک برای تقویت روابط بین سلوکیان و پنتوس بود. | ## بخش 2: لائودیسه سوم | لائودیسه نخستین فرزند خود، آنتیوخوس (پسر آنتیوخوس سوم بزرگ), را هنگامی به دنیا آورد که همسرش آنتیوخوس سوم در حال لشکرکشی علیه مولون بود.Polybius, v. 43 گفته می‌شود که او و فرزندانش گاهی آنتیوخوس را در سفرهای نظامی همراهی می‌کردند.P. لائودیسه سوم و آنتیوخوس سوم هشت فرزند داشتند: آنتیوخوس (پسر آنتیوخوس سوم بزرگ), سلوکوس چهارم، Ardys, یک دختر ناشناس که با دمتریوس اول باکتریا نامزد شد، لائودیسه چهارم، کلوپاترا یکم، آنتیوخیس و آنتیوخوس چهارم (نام اصلی میتراداتس). بسیاری از کتیبه‌ها از لائودیسه با عنوان «خواهر» یا «ملکه-خواهر» آنتیوخوس سوم یاد کرده‌اند و او نیز آنتیوخوس را «برادر» خطاب می‌کرد، هرچند که این دو تنها از طریق مادری پسرعمو و دخترعمو بودند.A. این رسم در دودمان بطلمیوسیان نیز رواج داشت، جایی که بطلمیوس دوم با خواهرش ازدواج کرد و این پیوند با ازدواج خدایان زئوس و هرا مقایسه شد.J. | ## بخش 3: لائودیسه سوم | لائودیسه و آنتیوخوس سوم این سنت را با ترتیب دادن ازدواج دو تن از فرزندانشان، آنتیوخوس و لائودیسه، در سال ۱۹۵ پیش از میلاد ادامه دادند. برخی معتقدند که او به نفع همسر جدیدش طرد شد، اما هیچ مدرکی برای این ادعا وجود ندارد. با اینکه همسر دوم آنتیوخوس نفوذ سیاسی لائودیسه را نداشت، نام او تا پس از مرگ آنتیوخوس از اسناد عمومی ناپدید شد. اثری از یک مُهر گِلی نشان می‌دهد که آنتیوخوس پسر در پیش‌زمینه و لائودیسه در پس‌زمینه قرار دارد، که شاید بیانگر نمایش آشکار قدرت او به عنوان نایب‌السلطنه باشد.P. | ## جمع‌بندی | آیین سلطنتی که آنتیوخوس سوم در سال ۱۹۵ پیش از میلاد به افتخار لائودیسه بنا نهاد، احتمالاً برای قدردانی از مدیریت او در دوران غیبتش بود.L.
موضوع مقاله: احمس نفرتاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # احمس نفرتاری | مقدمه: پسرش آمنهوتپ یکم فرعون شد و ممکن است در دوران خردسالی او، احمس- نفرتاری به عنوان نایب‌السلطنه حکومت کرده باشد. | ## بخش 1: احمس نفرتاری | خانواده احمس-نفرتاری دختر تائو دوم و اهمسه‌حتپ یکم و نوه تائو یکم و ملکه تتی‌شری بود. احتمال دارد که او با کاموسه ازدواج کرده باشد، اما شواهدی برای این ازدواج در دست نیست. در آن زمان او بسیار جوان بود و مادرش اهمسه‌حتپ یکم به عنوان نایب‌السلطنه حکومت کرد. برخی پژوهشگران باور دارند که نفوذ مادرشاهی در سلطنت احمس-نفرتاری از نوبه نشأت گرفته است. سنگ‌نوشته‌ای از کرنک نشان می‌دهد که احمس، منصب «دومین پیامبر آمون» را خرید و به این مقام زمین، کالا و مدیرانی اختصاص داد. آمنهوتپ یکم در دوران جوانی به سلطنت رسید و ممکن است مادرش تا زمان بلوغ او، به عنوان نایب‌السلطنه حکومت کرده باشد.Shaw, Ian. او در نوبه، در کنار نایب‌السلطنه کوش اهمسه نامیده شده به تورو، در همراهی با شاه تازه‌تاج‌گذاری‌شده، به تصویر کشیده شده است. یک قطعه سفال در آرامگاه KV20 با نام او و تحوتموس یکم یافت شده است که نشان می‌دهد او در آن زمان زنده بوده است. | ## بخش 2: احمس نفرتاری | یک تندیس بزرگ از او در کرنک احتمالاً آخرین تصویری است که در دوران حیاتش ساخته شده است. مرگ و ایزدانگاری احتمالاً احمسه-نفرتاری در حدود سال پنجم یا ششم پادشاهی تحوتمس یکم درگذشت. در متن آمده است که «همسر الهی احمسه-نفرتاری، که در نزد خدای بزرگ، سرور غرب، موجه است، به آسمان پرواز کرد». هلک پیشنهاد داده است که جشن آیینی سالانه (II شمو ۱۴) که در دیر المدینه به احمسه-نفرتاری اختصاص داده شده بود، احتمالاً سالروز درگذشت او را گرامی می‌داشت. 73-95 او احتمالاً در ذراع ابوالنجا به خاک سپرده شد و معبدی یادبودی در آنجا داشت. جسدی که به او منتسب است، بدون هیچ نشانه شناسایی، در قرن نوزدهم کشف و در ۱۸۸۵ توسط امیل بروگش باز شد. مسئولان موزه این مومیایی را به ملکه احمسه-نفرتاری نسبت دادند، در حالی که مومیایی دیگر در اتاقی مرطوب نگهداری شد که باعث تجزیه آن شد، به حدی که در باغ موزه دفن گردید. مانند تتی‌شری، مادربزرگش، موهای او در حال کم‌پشت شدن بود و بافت‌هایی از موهای مصنوعی با موی طبیعی او ترکیب شده بود تا این موضوع را بپوشاند. | ## بخش 3: احمس نفرتاری | طبق توصیف گرافتن الیوت اسمیت در ۱۹۱۲، پوست مومیایی به همان شیوه اغلب مومیایی‌های هم‌دوره‌اش سیاه شده است. او همچنین رشته‌های موی افزوده‌شده را مشابه مدل موی زنان نوبی‌ها در زمان خودش می‌داند. چندین نویسنده به برجستگی قابل‌توجه دندان‌های جلویی احمسه-نفرتاری که در تصاویر رادیوگرافی پروجکشن آشکار شده، اشاره کرده‌اند. این ویژگی به‌عنوان پیش‌آمدگی آرواره شدید ماگزیلاری یا دندانی-آلوئولار توصیف شده است. همین ویژگی در مومیایی مادربزرگش، تتی‌شری، نیز مشاهده شده که نشان‌دهنده وراثتی بودن آن است. هریس و ونته بیان می‌کنند که این ویژگی در میان نوبی‌ها، چه در دوران باستان و چه در زمان نگارش آن‌ها، شایع بوده است. همچنین ذکر شده که احمسه-نفرتاری از نظر خلوص نسب با مادرش، اح‌حتپ یکم، اشتراک دارد. | ## جمع‌بندی | در آوریل ۲۰۲۱، مومیایی احمسه-نفرتاری همراه با مومیایی‌های سه ملکه و هجده فرعون دیگر در رویدادی با عنوان رژه طلایی فراعنه به موزه ملی تمدن مصر منتقل شد.
موضوع مقاله: حمله فرامرزی ۲۰۰۶ حزب‌الله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حمله فرامرزی ۲۰۰۶ حزب‌الله | مقدمه: حمله فرامرزی ۲۰۰۶ حزب‌الله، حمله‌ای فرامرزی بود که توسط شبه‌نظامیان حزب‌الله لبنان به یک گشت نظامی اسرائیل در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ در خاک اسرائیل انجام شد. | ## بخش 1: حمله فرامرزی ۲۰۰۶ حزب‌الله | شبه‌نظامیان حزب‌الله با استفاده از راکت‌هایی که به چندین شهر اسرائیلی شلیک شد، از لبنان به اسرائیل رفتند و دو خودروی ارتش اسرائیل را غافلگیر کرده و سه سرباز را کشته و دو سرباز دیگر را اسیر کردند. | ## بخش 2: حمله فرامرزی ۲۰۰۶ حزب‌الله | حزب‌الله در ازای آزادی سربازان اسیر شده، خواستار آزادی اسیران لبنانی شد؛ اسرائیل نپذیرفت و در پاسخ به حمله حزب‌الله، عملیات زمینی و هوایی گسترده‌ای را در سراسر لبنان آغاز کرد. | ## بخش 3: حمله فرامرزی ۲۰۰۶ حزب‌الله | دو سال بعد، در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸، اجساد دو سرباز اسیر توسط حزب‌الله، در ازای سمیر قنطار و چهار زندانی حزب‌الله، به اسرائیل، بازگردانده شد. | ## جمع‌بندی | حزب‌الله در ابتدا نام این عملیات فرامرزی را «آزادی سمیر قنطار و برادرانش» گذاشت، اما در نهایت آن را به «عملیات وعده صادق» (عربی: عملیة الوعد الصادق) خلاصه کرد.
موضوع مقاله: پیکره‌های ونوس مالتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیکره‌های ونوس مالتا | مقدمه: پیکرک‌های ونوس مال‌تا (همچنین: مالطا) چندین پیکرک پارینه‌سنگی از جنس فرهنگ مال‌تا–بورت هستند که در سیبری، روسیه کشف شده‌اند. | ## بخش 1: پیکره‌های ونوس مالتا | دِل‌پورت در مجموع از ۲۹ پیکرک یاد کرده است.به نقل از دِل‌پورت (۱۹۷۹)، صفحهٔ ۱۹۷. این پیکرک‌ها در مال‌تا، در نزدیکی رود آنگارا و دریاچه بایکال در استان ایرکوتسک، سیبری توسط باستان‌شناسان سرگئی زامیاتنین، گئورگی سوسنفسکی و میخائیل گراسیموف کشف شدند.به نقل از دِل‌پورت (۱۹۷۹)، صفحهٔ ۱۹۳. کشف حدود ۳۰ پیکرک زنانه با اشکال مختلف در مال‌تا، در رود آنگارا و نزدیکی دریاچه بایکال در استان ایرکوتسک در سیبری کشف شدند. تنوع گسترده اشکال، همراه با واقع‌گرایی مجسمه‌ها و عدم تکرار در جزئیات، نشانه‌های آشکاری از هنر توسعه‌یافته، هرچند ابتدایی، هستند. این تصاویر که از عاج دندان ماموت تراشیده شده‌اند، معمولاً بسیار استیلیزه بودند و اغلب ویژگی‌های اغراق‌آمیز و نامتناسب (عموماً سینه‌ها یا باسن) داشتند. ویژگی‌ها در نگاه اول، واضح است که پیکرک‌های ونوس مال‌تا دو نوع هستند: زنان با اندام‌های اغراق‌شده و زنان با اندام‌های باریک و ظریف. | ## بخش 2: پیکره‌های ونوس مالتا | برخی از پیکرک‌ها بدون لباس هستند در حالی که برخی دیگر با نقش‌هایی که به نظر می‌رسد خز یا لباس را نشان می‌دهند، همراه هستند. برخلاف آنچه در اروپا یافت می‌شود، برخی از پیکرک‌های ونوس مال‌تا با چهره تراشیده شده‌اند. بیشتر این پیکرک‌ها در قسمت پایین باریک شده‌اند و باور بر این است که این کار برای این بود که آن‌ها را می‌شد در زمین فرو برد یا به صورت ایستاده قرار داد. در حالت ایستاده، این پیکرک‌ها ممکن است نماد ارواح مردگان بوده باشند، مشابه «عروسک‌های روح» که تقریباً در سراسر جهان، از جمله سیبری، توسط مردم معاصر استفاده می‌شود. سبک شباهت‌های پیشنهاد شده میان مال‌تا و تمدن‌های پارینه‌سنگی بالایی غربی و شرقی اروپا با باور دیرینه‌ای هم‌راستا است که مردم باستانی مال‌تا به تمدن‌های پارینه‌سنگی اروپا ارتباط داشته‌اند. این شباهت‌ها می‌توانند از طریق ابزارها، ساختارهای مسکونی و هنر آن‌ها برقرار شوند. | ## بخش 3: پیکره‌های ونوس مالتا | این شباهت‌ها پرسش‌هایی را در مورد منشأ مردم پارینه‌سنگی سیبری به وجود می‌آورند و اینکه آیا مردمان مهاجر از آسیای جنوب‌شرقی آمده‌اند یا احتمالاً از اروپا. از سوی دیگر، می‌توان استدلال کرد که به‌طور کلی پیکرک‌های ونوس مال‌تا از پیکرک‌های زنانه غرب و مرکز اروپا متفاوت هستند. به عنوان مثال، هیچ‌کدام از نمونه‌های سیبری نشان‌دهنده انبساط شکم نیستند، همان‌طور که در نمونه‌های اروپایی اصلی مشاهده می‌شود و از آنجا که سینه‌ها اغلب وجود ندارند، تعداد کمی از پیکرک‌ها شواهد کافی برای تعریف جنسیت به عنوان زن دارند. به‌طور قطعی‌تر، تقریباً نیمی از آن‌ها دارای جزئیات چهره (بین بینی صاف، چشم‌های تنگ و دهان) هستند، چیزی که در پیکرک‌های ونوس اروپایی مشاهده نمی‌شود. بسیاری از آن‌ها همچنین به نظر می‌رسد که لباس پوشیده‌اند، با کلاه‌هایی که به وضوح در ونوس بورت قابل مشاهده هستند، چیزی که در ونوس‌های اروپایی وجود ندارد. | ## جمع‌بندی | نزدیک‌ترین سایت اروپایی برای پیکرک‌های ونوس، کوستیونکی است و تحقیقات در حال انجام است تا ارتباطاتی با مال‌تا پیدا شود.
موضوع مقاله: ونوس ساوینیانو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ونوس ساوینیانو | مقدمه: این پیکرک در سال ۱۹۲۵ در نزدیکی ساوینیانو سول پانارو در استان مودنا، ایتالیا کشف شد. | ## بخش 1: ونوس ساوینیانو | او پیکرک را در عمق حدود در میان رسوبات فرایندهای رودخانه‌ای متعلق به پلیستوسن پسین یافت. زامبلی پس از تمیز کردن این «سنگ قدیمی»، علی‌رغم توصیه همسرش برای دور انداختن آن، آن را نگه داشت. در نهایت، او پیکرک را به یک نقاش و مجسمه‌ساز محلی، جوزپه گراتزیوسی، نشان داد که اهمیت این کشف را درک کرد و توانست آن را در ازای دویست کیلوگرم انگور از کشاورز دریافت کند. | ## بخش 2: ونوس ساوینیانو | گراتزیوسی سپس این پیکرک را به پسرش، پائولو گراتزیوسی، که در آن زمان دانشجوی باستان‌شناسی بود، نشان داد. پیکرک اصلی از ۵ آوریل تا ۴ مه ۲۰۱۴ به‌طور موقت برای نمایش در پروژه «ساوینیانو، شهر باستان‌شناسی» به این شهر امانت داده شد. مشابه دیگر ونوس‌های پارینه‌سنگی، ویژگی‌های زنانه در آن اغراق‌شده است: ران‌ها و باسن بزرگ و شکم، سینه‌ها و باسن برجسته هستند. | ## بخش 3: ونوس ساوینیانو | تاریخ‌گذاری این پیکرک پس از کشف تمیز شد، بنابراین تمامی آثار ارگانیکی که می‌توانستند برای تاریخ‌گذاری گاه‌شناختی مورد استفاده قرار گیرند، از بین رفتند. به همین دلیل، تاریخ‌گذاری آن از ابتدا بحث‌برانگیز بوده و تنها از طریق مقایسه با دیگر پیکرک‌ها امکان‌پذیر است. با توجه به این مقایسه‌ها، اکنون عموماً پذیرفته شده که ونوس ساوینیانو متعلق به فرهنگ باستان‌شناختی گراوتیان بوده و تاریخ آن در حدود ۲۵٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ پیش از امروز تخمین زده می‌شود. | ## جمع‌بندی | این نتیجه برخلاف نظر غالب آن زمان بود که بسیاری از دانشگاهیان ایتالیایی معتقد بودند هیچ دورهٔ پارینه‌سنگی زبرین در ایتالیا وجود نداشته و گذار مستقیم از موستری به دوران نوسنگی رخ داده است.
موضوع مقاله: ونوس براسمپوی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ونوس براسمپوی | مقدمه: این تندیس که حدود ۲۵٬۰۰۰ سال قدمت دارد، یکی از نخستین نمایش‌های واقع‌گرایانهٔ چهرهٔ انسان به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: ونوس براسمپوی | کشف براسمپوی روستایی کوچک در دپارتمان‌های فرانسه در لاند واقع در جنوب‌غربی فرانسه است. دو غار نزدیک این روستا که ۱۰۰ متر از یکدیگر فاصله دارند، از نخستین مکان‌های پارینه‌سنگی بودند که در فرانسه کاوش شدند. ونوس براسمپوی در سال ۱۸۹۴ در غار پاپ کشف شدبرای بررسی اصطلاح قرن نوزدهمی ونوس که همچنان برای پیکره‌های زنانهٔ دورهٔ پارینه‌سنگی به‌کار می‌رود، بنگرید به پیکرک‌های ونوس. به‌نظر می‌رسد این مجسمه‌ها نمونه‌هایی از کارهای ناتمام باشند، گویی هنرمند یا هنرمندان هم‌زمان چندین پیکره را تراشیده‌اند. از آنجا که روش‌های کاوش باستان‌شناسی در آن زمان تازه در حال توسعه بودند، کاوشگران به چینه‌شناسی مکان چندان توجهی نکردند. با این حال، پیت لایه‌هایی را شناسایی کرد که به اواخر و میانهٔ دورهٔ سولوترین نسبت داده شدند. او پایین‌ترین لایه‌های دست‌یافته را عاجی («رنگ‌پریده یا سفید مانند عاج») نامید، چرا که این بخش‌ها سرشار از آثار ساخته‌شده از عاج بودند. | ## بخش 2: ونوس براسمپوی | بررسی‌های مدرن در این مکان زیر نظر آنری دلپورت در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۰ انجام شد. در سال ۱۸۹۴، یکی از این لایه‌ها که امروزه به عنوان گراوتیان شناخته می‌شود، چندین قطعهٔ پیکره از جمله «بانوی کلاه‌دار» را دربرداشت. پیت این تندیس‌ها را مشابه نمایش‌های حیوانی دورهٔ مگدالنین دانست و یک گاه‌شناسی فرضی ارائه کرد که بعدها توسط آبه بریل رد شد. هرچند ممکن است این بازسازی نادرست باشد، زیرا انسان‌های اروپایی ۲۳٬۰۰۰ تا ۲۹٬۰۰۰ سال پیش پوستی تیره‌تر داشته‌اند. به گفته باستان‌شناس پل بان، این سر «بدون مشخصه جنسی است، اگرچه معمولاً آن را 'ونوس' یا 'بانو' می‌نامند». در حالی که پیشانی، بینی و ابروها به‌صورت برجسته تراشیده شده‌اند، دهان در آن دیده نمی‌شود. بر روی سر الگویی شطرنجی با دو سری برش کم‌عمق متقاطع ایجاد شده است که به‌عنوان یک کلاه‌گیس، کلاهی با تزیینات هندسی یا صرفاً نمایشی از موی بافته‌شده در سبک کورنروز تفسیر شده است. | ## بخش 3: ونوس براسمپوی | اگرچه سبک نمایش اساساً واقع‌گرایانه است، اما نسبت‌های سر دقیقاً با هیچ‌یک از جمعیت‌های انسانی گذشته یا حال حاضر مطابقت ندارد. وایت ادعا کرده است که از اواسط قرن بیستم، نگرانی‌های تفسیری از نژاد به زن‌بودگی و باروری تغییر یافته است. تاریخ‌گذاری با این‌که این سر آن‌قدر زود کشف شد که امکان بررسی دقیق زمینه آن وجود نداشت، پژوهشگران توافق دارند که ونوس براسمپوی متعلق به یک فرهنگ مادی در دوران پارینه‌سنگی زبرین، یعنی گراوتیان (۲۹٬۰۰۰–۲۲٬۰۰۰ پیش از امروز) است. به‌طور دقیق‌تر، این پیکره به دوره گراوتیان میانه، با نوایلز بورین در حدود ۲۶٬۰۰۰ تا ۲۴٬۰۰۰ پیش از امروز، تاریخ‌گذاری شده است., p. این پیکره تقریباً هم‌عصر با دیگر پیکرک‌های ونوس در دوران پارینه‌سنگی، مانند ونوس لسپوگ، ونوس دولنی ویستونیتسه، ونوس ویلندورف و غیره است. | ## جمع‌بندی | دیگر نمایش‌های چهره‌های زنانه در همین دوره شامل چهره زنانه از دولنی ویستونیتسه (حدود ۲۶٬۰۰۰ پیش از امروز) و ونوس‌های دارای چهره از فرهنگ مال‌تا (سیبری، ۲۴٬۰۰۰ پیش از امروز) هستند.
موضوع مقاله: پیکره‌های ایزدبانوی ماری مینوسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیکره‌های ایزدبانوی ماری مینوسی | مقدمه: دو پیکره‌های ایزدبانوی ماری مینوسی در سال ۱۹۰۳ در کاخ مینوسی کنوسوس در جزیرهٔ کرت یونان کشف شدند. | ## بخش 1: پیکره‌های ایزدبانوی ماری مینوسی | برنامهٔ کاوشی که چندین دهه تحت هدایت باستان‌شناس انگلیسی آرتور ایوانز انجام شد، به‌طور قابل‌توجهی دانش و آگاهی دربارهٔ عصر برنز مینوسی‌ها را گسترش داد. با این‌حال، ایوانز بعدها به دلیل اغراق‌ها و ایده‌های بیش از حد گمانه‌زنانه‌اش مورد انتقاد قرار گرفت، هم در مورد «مرمت» برخی اشیاء خاص، از جمله معروف‌ترین این پیکره‌ها، و هم دربارهٔ تفاسیری که از مینوسی‌ها بر پایهٔ یافته‌های باستان‌شناسی ارائه داد. پیکره‌های کنوسوس که هر دو به‌طور قابل‌توجهی ناقص هستند، به اواخر دورهٔ دوره نوساختمانی مینوسی‌ها، حدود ۱۶۰۰ پیش از میلاد، تعلق دارند.German؛ این مرز بین مینوسی‌ها و مینوسی پایانی است. ایوانز پیکرهٔ بزرگ‌تر را «ایزدبانوی مار» و پیکرهٔ کوچک‌تر را «کاهنهٔ مار» نامید؛ از آن زمان، این بحث وجود داشته که آیا ایوانز در این نام‌گذاری درست عمل کرده، یا اینکه هر دو پیکره کاهنه‌هایی را به تصویر می‌کشند، یا اینکه هر دو پیکره، همان ایزدبانو یا ایزدبانوان متفاوتی را نمایش می‌دهند. ترکیب پوشش‌های پرزرق‌وبرقی که سینه‌ها را کاملاً نمایان می‌گذارند، همراه با «ماربازی»،اصطلاح German توجه بسیاری را جلب کرد، چه رسد به انواع جعلی که پس از آن ساخته شد. | ## بخش 2: پیکره‌های ایزدبانوی ماری مینوسی | پیکرهٔ کوچک‌تر به‌ویژه همچنان نمادی محبوب از هنر و آیین‌های مینوسی است و اکنون به‌طور کلی با عنوان «ایزدبانوی مار» شناخته می‌شود. با این حال، باستان‌شناسان تصاویر مشابه اندکی یافته‌اند و ایزدبانوی مار در نظریات کنونی دربارهٔ موضوع مبهم دین مینوسی نقش چندانی ندارد. برخی پژوهشگران همچنین استدلال کرده‌اند که این پیکره‌ها واقعاً مار در دست ندارند، یا دست‌کم به اندازه‌ای که ایوانز تصور می‌کرد، مار در اطراف آن‌ها نیست، بلکه اشیای دیگری را در دست دارند. این ماده در مصر باستان نماد تجدید حیات بود و به همین دلیل در آیین‌های تدفینی و نیایشگاه‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت. پیکرهٔ بزرگ‌تر دارای مارهایی است که از بازوان او بالا رفته و به «تاج استوانه‌ای بلند» او می‌رسند، جایی که سر یک مار در بالای آن دیده می‌شود. | ## بخش 3: پیکره‌های ایزدبانوی ماری مینوسی | او دارای سینه‌های برهنه و برجسته است و به نظر می‌رسد که یک یا چند مار به دور آن‌ها پیچیده‌اند. به دلیل قطعات از دست‌رفته، مشخص نیست که آیا یک مار یا چند مار به دور بازوان او پیچیده‌اند. پوشش او شامل کمربندی ضخیم با یک «گرهٔ مقدس» است.Witcombe: 4؛ Hood, 133 کوچک‌ترین پیکره، همان‌طور که بازسازی شده، دو مار را در دستان بلندش نگه داشته است و پیکره‌ای که بر روی تاج او قرار دارد، یک گربه یا پلنگ‌مانندها است. تاج یک قطعه ناقص بود که در همان چاله یافت شد و گربه/پلنگ نیز قطعه‌ای جداگانه بود که ایوانز مدتی بعد تصمیم گرفت که به این پیکره تعلق دارد، تا حدی به این دلیل که به نظر می‌رسید اتصالات هماهنگی بین تاج و گربه وجود دارد. پژوهشگران اخیر به نظر می‌رسد که پذیرای این ایده هستند که کلاه و گربه متعلق به یکدیگرند، اما در مورد تعلق هر یک یا هر دو به بقیه پیکره تردید دارند.Witcombe: 2; Hood, 133; German سومین پیکره که از نظر اندازه در حد میانی است، از کمر شکسته شده، اما بخش پایینی آن با دیگر پیکره‌ها قابل مقایسه است. | ## جمع‌بندی | درون جعبه‌سنگی همچنین یک دست دیگر نیز وجود داشت که احتمالاً ماری را در دست داشته است.