موضوع مقاله: سایت لیزری بوهو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سایت لیزری بوهو | مقدمه: تأسیسات لیزری بوهو یک ایستگاه سلاح ضد ماهواره‌ای لیزری (ASAT) در سین‌کیانگ چین است که توسط ارتش آزادی‌بخش خلق به عنوان بخشی از برنامه ملی ASAT چین اداره می‌شود. | ## بخش 1: سایت لیزری بوهو | این تأسیسات، سیستم‌های ضد فضایی نرم زمینی را برای مسافت‌یابی لیزری، خیره‌سازی و کور کردن ماهواره‌ها اداره می‌کند. اعتقاد بر این است که این تأسیسات یکی از مراکز اصلی تحقیق و توسعه چین برای سلاح‌های انرژی هدایت‌شده است. این تأسیسات شامل چندین ساختمان با سقف‌های جمع‌شونده برای عملیات لیزری است و گمان می‌رود که سیستم‌های لیزری سیار و مستقر در وسایل نقلیه را نیز در خود جای داده باشد. گمان می‌رود که آرایه‌های لیزری شیمیایی این تأسیسات حداقل قابلیت‌های مخرب ASAT محدودی داشته باشند. رایج‌ترین نام مورد استفاده برای این تأسیسات، «بوهو»، صرفاً یک اختصار عامیانه چینی برای نام دریاچه بوستن (博斯腾湖; Bósīténg Hú) در مجاورت آن است. ناظران غربی گاهی اوقات از این تأسیسات به عنوان تأسیسات دریاچه بوستن یا سایت آزمایش کورلا شرقی برای شهر مجاور واقع در غرب آن یاد می‌کنند. اعتقاد بر این است که این تأسیسات توسط واحد ۶۳۶۵۵ ارتش آزادی‌بخش خلق، زیرمجموعه واحد ۶۳۶۵۰، فرماندهی آزمایش و ارزیابی مخفی که پایگاه آزمایش هسته‌ای مالان واقع در طرف مقابل دریاچه را کنترل می‌کند، اداره می‌شود. مالان مسئول میدان‌های آزمایش در نزدیکی لوپ نور است که برای آزمایش سلاح‌های هسته‌ای و بیولوژیکی چین استفاده می‌شود. اعتقاد بر این است که فرماندهی و کنترل عملیات خیره‌کننده غیرمخرب برگشت‌پذیر بوهو در سطح فرماندهی میدان نبرد برای اهداف در فرماندهی میدان نبرد غربی انجام می‌شود. اعتقاد بر این است که عملیات مخرب ASAT که می‌تواند به عنوان یک اقدام جنگی تلقی شود، از طریق کمیسیون مرکزی نظامی در پکن هماهنگ می‌شود. | ## بخش 2: سایت لیزری بوهو | پیشینه چین از سال ۱۹۶۴ برنامه سلاح ضد ماهواره (ASAT) داشته است که در پی دستور ۱۶ دسامبر ۱۹۶۳ رئیس مائو تسه‌تونگ به نی رونگژن مبنی بر «برای من یک پرتو مرگ بساز» (死光，要组织一批人专门去研究它) ایجاد شد. تأسیسات لیزر بوهو در سال ۲۰۰۳ برای پیشبرد قابلیت‌های کشور در سیستم‌های تهاجمی نرم‌کش ASAT ساخته شد. این تأسیسات در ابتدا تابع واحد ۶۳۶۵۰ از اداره کل تسلیحات PLA، واحد مسئول آزمایش‌های هسته‌ای چین، واقع در طرف مقابل دریاچه بوستن بود. از زمان اصلاحات ارتش آزادی‌بخش خلق در سال ۲۰۱۵ که منجر به لغو اداره کل تسلیحات شد، مسئولیت تأسیسات بوهو به واحد ۶۳۶۵۵، یک واحد تابعه تحت واحد ۶۳۶۵۰ که دارای حق ثبت اختراع در زمینه‌های تحقیقاتی متنوعی مانند لیزر و اپتیک، کشتی‌های هوایی بسیار بزرگ استراتوسفری و مایکروویوهای پرقدرت، منتقل شد. برخی معتقدند واحدهای 63650 و 63655 توسط واحد 32026 نیروی پشتیبانی استراتژیک ارتش آزادی‌بخش خلق (PLASSF) که اکنون منحل شده است، جذب شده‌اند، زمانی که بخش عمومی تسلیحات در سال 2015 منحل شد. بین سال‌های 2015 تا 2023، واحد 32026، که احتمالاً شماره واحد پایگاه 36 است، در کایفنگ، هنان مستقر بود و واحدهای تابعه‌ای داشت که حداقل در اورومچی، شی‌آن و شهرداری‌های پکن و تیانجین مستقر بودند. از زمان انحلال PLASSF در سال 2023 به نفع توزیع مسئولیت‌ها به سه شاخه نظامی جدید، از جمله یک نیروی فضایی مستقل جدید، نیروی هوافضای ارتش آزادی‌بخش خلق (PLAASF)، سلسله مراتب سازمانی ساختار فرماندهی بالاتر از خود واحدهای شماره‌گذاری شده نامشخص است. احتمالاً مجوز استفاده از قابلیت‌های مختلف در بوهو متفاوت و وابسته به قابلیت و هدف خواهد بود. طبق گفته موسسه مطالعات هوافضای چین (CASI) نیروی هوایی ایالات متحده، کمیسیون نظامی مرکزی ارتش آزادی‌بخش خلق (CMC) حملات مخرب و غیرقابل برگشت با سلاح‌های انرژی هدایت‌شده را به عنوان "استراتژیک" طبقه‌بندی می‌کند که نیاز به تأیید رهبری ملی دارد، در حالی که حملات کم‌قدرت و برگشت‌پذیر به عنوان "کمپین" و "تاکتیکی" در نظر گرفته می‌شوند، که نشان می‌دهد فرماندهان صحنه نبرد احتمالاً می‌توانند از سلاح‌های کم‌قدرت و برگشت‌پذیر بدون تأیید مکرر مقامات بالاتر استفاده کنند. ایالات متحده ارزیابی می‌کند که وقتی استفاده محدود به اهداف درون صحنه نبرد باشد، خیره‌کننده‌های لیزری ماهواره‌ای برگشت‌پذیر و سلاح‌هایی برای غیرفعال کردن سیستم‌هایی که از اطلاعات فضایی استفاده می‌کنند، مانند سلاح‌های مایکروویو و سلاح‌های طیف الکترومغناطیسی شبکه‌ای، احتمالاً می‌توانند به راحتی در سطح فرماندهی صحنه نبرد انجام شوند. | ## بخش 3: سایت لیزری بوهو | احتمالاً مجوز خیره‌سازی به صورت آزادانه‌تر و در سطوح پایین‌تر فرماندهی داده می‌شود تا از اتکا به فناوری‌های جایگزین مانند پارازیت الکترونیکی ماهواره‌ای که می‌تواند به طور بالقوه باعث تداخل طیف الکترومغناطیسی برای ارتش آزادی‌بخش خلق و زیرساخت‌های غیرنظامی چین و کشورهای همسایه شود، کاسته شود. توان کاربردی از سال 2022، گزارش قدرت نظامی چین وزارت دفاع ایالات متحده بیان کرده است: "جمهوری خلق چین دارای چندین سلاح لیزری زمینی با سطوح قدرت مختلف برای مختل کردن، تخریب یا آسیب رساندن به ماهواره‌ها است که شامل قابلیت محدود فعلی برای استفاده از سیستم‌های لیزری علیه حسگرهای ماهواره‌ای می‌شود. از اواسط تا اواخر دهه 2020، جمهوری خلق چین ممکن است سیستم‌های قدرت بالاتری را برای گسترش تهدید به سازه‌های ماهواره‌های غیر نوری به کار گیرد." اعتقاد بر این است که این گزارش به تأسیسات بوهو اشاره دارد. گزارش سال 2022 از آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده (DIA) ارزیابی می‌کند که چین به "قابلیت محدودی" در فناوری انرژی هدایت‌شده ضد ماهواره دست یافته است. گزارش DIA نشان می‌دهد که این کشور دارای قابلیت مخرب است اما هنوز آن را نشان نداده است. طبق گزارشی از CASI، چین تأسیسات لیزری دیگری دارد که کمتر از بوهو توسط محققان بررسی می‌شوند، زیرا «بوهو یکی از تأسیسات شناخته‌شده‌ای است که به وضوح سوخت کافی برای یک لیزر شیمیایی پرقدرت را در خود جای داده است» که می‌تواند برای اثرات مخرب استفاده شود.Burke, Kristin (1 June 2023). ارزیابی بنیاد جهان امن نتیجه می‌گیرد که تأسیسات بوهو احتمالاً «محل اصلی» تحقیق و توسعه سلاح‌های انرژی هدایت‌شده چین است و کار این تأسیسات «ممکن است با هدف توسعه لیزرهای خیره‌کننده یا مخرب نصب‌شده روی خودرو باشد.» گزارش‌های دیگر حاکی از آن است که چین به طور گسترده در حال به‌کارگیری قابلیت‌های خیره‌کننده سیار است. اولین ساخت و ساز در این مکان در ژانویه یا فوریه 2002 با جاده عرض جغرافیایی که از میان تأسیسات عبور می‌کند، آغاز شد. تا اواسط اکتبر، ساخت اولین ساختمان‌ها در جایی که قرار بود به دفتر مرکزی اداری تبدیل شود، و همچنین اولین ساختمان اداری تأسیسات لیزر، آغاز شده بود. ساخت تأسیسات برای استقرار لیزرها در سال 2003 آغاز شد و تا سال 2004 به پایان رسید. | ## جمع‌بندی | از آن زمان، به صورت دوره‌ای ساختمان‌های جدیدی اضافه شده است و به نظر می‌رسد که اکنون ساخت و ساز بر اساس نیاز انجام می‌شود.