موضوع مقاله: واکنش‌ها به کشته شدن سید علی خامنه‌ای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # واکنش‌ها به کشته شدن سید علی خامنه‌ای | مقدمه: کشته شدن سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در جریان حملات هوایی مشترک آمریکا و اسرائیل به تهران، باعث عزاداری رسمی در ایران، محکومیت‌ها و درخواست‌ها برای خویشتن‌داری از سوی دولت‌های خارجی و سازمان‌های بین‌المللی و تظاهرات در میان جوامع شیعه در خارج از کشور شد. | ## بخش 1: واکنش‌ها به کشته شدن سید علی خامنه‌ای | رسانه‌های وابسته به دولت ایران کشته شدن او را شهادت توصیف کردند، در حالی که نهادهای امنیتی و نظامی ایران علناً وعده انتقام دادند. در خارج از ایران، واکنش‌ها شامل بیانیه‌های رسمی، راهپیمایی‌ها و شب زنده‌داری‌ها و در برخی موارد، خشونت در اعتراضات، به ویژه در پاکستان و عراق، بود. برخی از جوامع ایرانی خارج از کشور و فعالان ضد جمهوری اسلامی نیز مرگ او را جشن گرفتند. در روزهای بعد، ایران حملات تلافی‌جویانه‌ای را در چندین کشور خلیج فارس که میزبان دارایی‌های ایالات متحده بودند، انجام داد، حملاتی به زیرساخت‌های حیاتی گزارش شد، دولت‌ها اقدامات اضطراری از جمله تخلیه را انجام دادند و قیمت نفت در بحبوحه اختلالات تولید و کشتیرانی از طریق تنگه هرمز به بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه رسید. در جریان انتقال قدرت بعدی، مجلس خبرگان رهبری، سید مجتبی خامنه‌ای، پسر خامنه‌ای، را به عنوان رهبر بعدی انتخاب کرد. این تصمیم باعث درخواست‌های رسمی برای وحدت در ایران شد و تفسیرها و انتقادات بین‌المللی را به دنبال داشت. در ۹ اسفند ۱۴۰۴، در اولین روز حملات بزرگ آمریکا و اسرائیل به ایران، او در مجتمع مسکونی خود کشته شد. رادیو و تلویزیون دولتی ایران بعداً مرگ او را در ساعات اولیه ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ تأیید کرد و هیئت دولت ایران یک دوره طولانی عزای عمومی و تعطیلات عمومی اعلام کرد. داخلی رسانه‌های دولتی ایران پس از تأیید مرگ خامنه‌ای، ۴۰ روز عزای عمومی و مجموعه‌ای از تعطیلات عمومی را اعلام کردند. آنها این کشته شدن او را شهادت توصیف کردند و اظهار کردند که مسیر سیاسی و مذهبی خامنه‌ای پس از مرگ او ادامه خواهد یافت. مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، این را «جنایتی بزرگ» توصیف کرد و گفت که بی‌پاسخ نخواهد ماند. طرفداران خامنه‌ای در نزدیکی حرم امام رضا در مشهد از مرگ او اندوهگین شدند؛ فیلم‌های ویدیویی نشان می‌دهند که چندین نفر گریه و گریه می‌کنند و دیگران در حالی که در غم به زمین سقوط می‌کنند. در ۱ مارس، جمعیت در میدان انقلاب تهران جمع شدند، جایی که شرکت کنندگان به عنوان پوشیدن سیاه، تلوار پرچم‌های ایران و حمل پورترهای خامنه‌ای توصیف شدند. ویدئوها گزارش شده است که نشان می‌دهد هزاران نفر در یاسوج و اصفهان در حال سوگ مرگ او هستند، و صحنه‌های مشابهی در شیراز، قزوین و استان لرستان گزارش شده است. در طول تجمع‌های غم عام، یک پرچم قرمز شیعه انتقام بعد از ترور در مسجد جمکران در قم بلند شد که نشانه ای از انتقام در زمینه نمادیت شیعه و خطابات متحد با دولت است. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به طور علنی آمریکا و اسرائیل را به خاطر آنچه که به قتل خامنه‌ای توصیف کرد، مقصر قرار داد. برخی گزارش‌ها، جشن‌هایی را توسط برخی از ایرانیان داخل و خارج از کشور در کنار عزاداری رسمی و تجمعات طرفدار دولت توصیف کردند. پس از اعلام اولیه مرگ خامنه‌ای، صدای جشن در پایتخت شنیده شد و ویدیوهایی از جشن‌ها در شهرهایی مانند اصفهان، کرج، کرمانشاه، سنندج، شیراز و ایذه به صورت آنلاین منتشر شد. نیروهای امنیتی نیز برای جلوگیری از خیزش مستقر شدند و فیلم‌هایی نشان می‌داد که آنها به روی جشن‌گیرندگان در خیابان‌ها آتش می‌گشایند. رضا پهلوی، ولیعهد تبعیدی، پسر ارشد آخرین شاه ایران، محمدرضا پهلوی و از مخالفان شناخته شده رژیم جمهوری اسلامی، اندکی پس از مرگ خامنه‌ای، به طور یکجانبه «پایان جمهوری اسلامی» را اعلام کرد. پهلوی گفت که مرگ خامنه‌ای «پایان» نیست و از ایرانیان خواست تا با آماده شدن برای «حضور گسترده و قاطع در خیابان‌ها» جمهوری اسلامی را سرنگون کنند. مریم رجوی، رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران، مرگ خامنه‌ای را به عنوان «پایان استبداد مذهبی» و «فروپاشی رژیم ولایت فقیه» ستود و خواستار یک دولت انتقالی شد که ملاها و سلطنت‌طلبان را کنار بگذارد و گفت که مجاهدین خلق به دنبال مداخله خارجی در ایران نیست. بین‌المللی گزارش‌های مربوط به کشته شدن خامنه‌ای، تظاهراتی را در تعدادی از کشورهای آسیا، خاورمیانه و اروپا به دنبال داشت. واکنش‌ها بسته به مکان متفاوت بود: در برخی از شهرها، مردم برای سوگواری و اعتراض علیه آمریکا و اسرائیل گرد هم آمدند، در حالی که در برخی دیگر، گروه‌های کوچک‌تری برای ابراز حمایت از حملات گرد هم آمدند. پس از خبر کشته شدن خامنه‌ای، ایرانیان مقیم خارج نیز در سراسر جهان راهپیمایی‌هایی برای حمایت از کشته شدن وی برگزار کردند. در سراسر آمریکا، صدها تظاهرکننده در شهرهایی از جمله واشینگتن دی.سی.، نیویورک، لس آنجلس، آتلانتا، شیکاگو و بوستون گرد هم آمدند تا به حملات آمریکا و اسرائیل اعتراض کنند. اعضای جوامع شیعه مسلمان در جامو و کشمیر، دهلی نو و سایر مناطق، جلسات دعا و تظاهرات گسترده‌ای را سازماندهی کردند. برخی از شرکت‌کنندگان تصاویر خامنه‌ای و پرچم‌های ایران را حمل می‌کردند و این حملات را محکوم می‌کردند. تجمعات عزاداری و اعتراضی در سراسر مناطق شیعه‌نشین هند، به ویژه در جامو و کشمیر، لکنو و کارگل برگزار شد. در جامو و کشمیر، انجمن شریعت شیعه به مدت ۴۰ روز عزای عمومی اعلام کرد و از پیروان خود خواست تا با برافراشتن پرچم‌های سیاه و سازماندهی فعالیت‌های مذهبی، این روز را جشن بگیرند. تجمعات اعتراضی نیز در شهرهای لکهنو و کارگیل برگزار شد و تعداد زیادی از شهروندان تصاویر رهبر ایران را حمل می‌کردند و با مردم ایران ابراز همبستگی می‌کردند. | ## بخش 2: واکنش‌ها به کشته شدن سید علی خامنه‌ای | در بنگلادش، تظاهراتی که توسط جماعت اسلامی بنگلادش سازماندهی شده بود، کشته شدن خامنه‌ای را محکوم کرد و خواستار مداخله سازمان همکاری اسلامی شد. در یونان، بیش از ۱۳۰۰ معترض در آتن با پلاکاردهایی که روی آنها نوشته شده بود «دست‌ها از ایران کوتاه» تجمع کردند. در بغداد، تظاهرکنندگان تلاش کردند به سفارت آمریکا نزدیک شوند که منجر به درگیری با نیروهای امنیتی شد. اعتراضات ضد جنگ در رباط، مراکش، برگزار شد، در حالی که در کانو، نیجریه، مسلمانان شیعه پرچم‌های ایران و فلسطین را تکان می‌دادند و اقدامات ایالات متحده و اسرائیل را محکوم می‌کردند. در پاکستان، بسیاری حملاتی که منجر به کشته شدن خامنه‌ای شد را محکوم و با ایران ابراز همبستگی کردند. اتحادیه مسلمانان پاکستان و جوامع مختلف، اعتراضات گسترده و سه روز عزاداری را در همبستگی با ایران آغاز کردند. تظاهرکنندگان در شهرهای بزرگ تجمع کردند و مخالفت خود را با این ترور ابراز کردند و همدستی دولت را محکوم کردند. برخی از اعتراضات در کراچی و گلگت بلتستان به درگیری با نیروهای امنیتی منجر شد که منجر به تلفات و ایجاد حکومت نظامی موقت و استقرار نیروهای نظامی شد. تظاهرات ضد جنگ کوچک‌تری نیز در کره جنوبی، اسپانیا، ترکیه و بریتانیا گزارش شده است. امیر خان متقی، وزیر امور خارجه افغانستان، حمله به ایران را محکوم کرد و به دولت و مردم ایران به خاطر هدف قرار گرفتن سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، تسلیت گفت. در آرژانتین، خاویر میلی، رئیس‌جمهور، عملیات نظامی اسرائیل و ایالات متحده را ستود و خامنه‌ای را با عباراتی بسیار محکوم‌کننده توصیف کرد، در حالی که او را به حمایت ایران از تروریسم و بمب‌گذاری آمیا در سال ۱۹۹۴ در بوئنوس آیرس نیز مرتبط دانست. پابلو کیرنو، وزیر امور خارجه، به طور مشابه بمب‌گذاری آمیا را از طریق حزب‌الله به ایران نسبت داد و گفت که مرگ خامنه‌ای و فروپاشی احتمالی دولت ایران می‌تواند برای خانواده‌های قربانیان تسکین‌بخش باشد. آنتونی آلبانیزی، نخست‌وزیر استرالیا، گفت که برای خامنه‌ای سوگواری نخواهد شد و او را مسئول برنامه موشکی ایران، حمایت از گروه‌های نیابتی و سرکوب غیرنظامیان دانست. نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان، به دلیل مرگ خامنه‌ای و دیگر مقامات ایرانی در حملات گزارش شده آمریکا و اسرائیل، به مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، تسلیت گفت. الهام علی‌اف، رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان، نیز به پزشکیان تسلیت گفت و مرگ خامنه‌ای را بدون اشاره به علت آن، ضایعه بزرگی برای ایران توصیف کرد. وزارت امور خارجه بنگلادش اعلام کرد که از این ترور متأسف است و آن را نقض قوانین و هنجارهای بین‌المللی توصیف کرد. چین حمله منجر به کشته شدن خامنه‌ای را به شدت محکوم کرد و آن را نقض جدی حاکمیت ایران، منشور سازمان ملل و هنجارهای بین‌المللی خواند. وانگ یی، وزیر امور خارجه، در تماسی با سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، گفت که قتل یک رهبر مستقل و درخواست‌ها برای تغییر رژیم غیرقابل قبول است. الکساندر لوکاشنکو، رئیس‌جمهور بلاروس، این حمله را خائنانه خواند و از طرف مردم بلاروس تسلیت گفت. انور ابراهیم، نخست‌وزیر مالزی، کشته شدن خامنه‌ای را محکوم کرد اما به ایران توصیه کرد که از تشدید بیشتر تنش‌ها خودداری کند. کره شمالی این حمله را به عنوان «عمل تجاوز غیرقانونی» محکوم کرد و آن را «رفتاری بی‌شرمانه و گانگستری» توسط ایالات متحده و اسرائیل خواند که به ادعای آنها «از نیروی نظامی برای تحقق جاه‌طلبی‌های خودخواهانه و سلطه‌جویانه خود سوءاستفاده کرده‌اند.» ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، این را «قتل خودخواهانه» خواند. او به پزشکیان تسلیت گفت و گفت که «کشتن خامنه‌ای نقض تمام معیارهای اخلاق انسانی و قوانین بین‌المللی است.» در ترکیه، رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور، اظهار داشت که از درگذشت خامنه‌ای متأثر شده است و ترکیه به تلاش‌های دیپلماتیک برای «بازگرداندن صلح و ثبات» ادامه خواهد داد. در آفریقا، رئیس‌جمهور چاد، محمد دبی، به ایران تسلیت گفت و با مردم ایران ابراز همبستگی کرد. کایا کالاس، رئیس سیاست خارجی، آن را لحظه‌ای تعیین‌کننده در تاریخ ایران خواند و گفت که راهی به سوی آینده‌ای متفاوت گشوده است، در حالی که اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، گفت که این واقعه امید تازه‌ای را برای مردم ایران ایجاد کرده است. مارگوس تساخنا، وزیر امور خارجه استونی، مرگ آیت‌الله خامنه‌ای را ضربه‌ای استراتژیک به اتحاد روسیه و ایران توصیف کرد. الینا والتونن، وزیر امور خارجه فنلاند، در توییتر نوشت: «این واقعه دریچه‌ای را برای تغییر مورد انتظار در خاورمیانه باز می‌کند. دیکتاتوری ایران مدت‌هاست که شهروندان خود را گرفتار کرده و مانعی برای صلح منطقه‌ای بوده است» و افزود: «ایران پهپادها و موشک‌هایی را که در جنگ تجاوزکارانه‌اش علیه اوکراین استفاده کرده است، در اختیار روسیه قرار داده است. عدم پایبندی روسیه به توافق‌نامه‌های عدم اشاعه هسته‌ای، تهدیدی مداوم برای صلح جهانی بوده است». بایبا براژ، وزیر امور خارجه لتونی، با بیان اینکه جهان برای او سوگواری نخواهد کرد، به مرگ علی خامنه‌ای واکنش نشان داد و آن را مایه آسودگی خاطر مردم ایران خواند و ابراز امیدواری برای آینده‌ای عاری از ظلم کرد. کستوتیس بودریس، وزیر امور خارجه لیتوانی، بیانیه‌ای در مورد مرگ علی خامنه‌ای صادر کرد و اظهار داشت که «به نظر می‌رسد امید به آینده‌ای بهتر برای مردم ایران - و همچنین برای اسرائیلی‌ها و تمام خاورمیانه - نزدیک‌تر شده است.» جان هیلی، وزیر دفاع، به اسکای نیوز گفت که «تعداد کمی از مردم برای مرگ خامنه‌ای سوگواری خواهند کرد» و او را رهبر یک رژیم شیطانی توصیف کرد که از حملات تروریستی در غرب حمایت می‌کرد. واکنش‌ها در میان چهره‌های مخالف متفاوت بود، برخی از قتل خامنه‌ای تجلیل کردند و برخی دیگر ادعا کردند که این اقدام قوانین بین‌المللی را نقض کرده است. | ## بخش 3: واکنش‌ها به کشته شدن سید علی خامنه‌ای | وزارت امور خارجه اتریش مرگ او را به عنوان فرصتی ممکن برای تغییر در ایران توصیف کرد و بیت ماینل-رایزینگر، وزیر امور خارجه، اظهار داشت که ایرانیان تحت حاکمیت روحانیون رنج کشیده‌اند و چرخه خشونت باید پایان یابد. هند، مطابق با رویکرد خود در موارد مشابه گذشته، محکومیتی صادر نکرد، اگرچه ویکرام مصری، وزیر امور خارجه، چند روز بعد دفتر تسلیت را بدون ذکر هیچ گونه اشاره‌ای به پیشینه درگذشت خامنه‌ای امضا کرد. در پاکستان، نخست‌وزیر شهباز شریف مراتب تسلیت خود را در مورد «شهادت سید علی خامنه‌ای» ابراز کرد و در «غم و اندوه» مردم ایران در کنار آنها ایستاد. مقتدی صدر، رهبر مخالفان عراقی و روحانی شیعه، «غم و اندوه» خود را پس از مرگ خامنه‌ای در توییتر ابراز کرد. سید علی سیستانی نیز به مردم ایران و مسلمانان سراسر جهان تسلیت گفت و از ایرانیان خواست تا وحدت خود را حفظ کرده و «اهداف شوم متجاوزان را خنثی کنند». بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، اولین کسی بود که این حمله را گزارش کرد و اظهار داشت: «۴۷ سال است که رژیم آیت‌الله شعار «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر آمریکا» سر داده است. این رژیم خون ما را ریخته، بسیاری از آمریکایی‌ها را کشته و مردم خود را قتل‌عام کرده است.» یسرائیل کاتس، وزیر دفاع، این حمله را جشن گرفت و اظهار داشت: «کسی که برای نابودی اسرائیل اقدام کرد، نابود شده است… عدالت اجرا شده و محور شرارت ضربه مهلکی خورده است.» دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور، در اظهار نظر در مورد مرگ خامنه‌ای، او را «یکی از شرورترین افراد تاریخ» نامید و اعلام کرد که ایالات متحده به بمباران ایران ادامه خواهد داد. برخی از اعضای کنگره از حزب دموکرات، از جمله سناتور جان فترمن، به این اعلامیه واکنش مثبت نشان دادند، در حالی که بسیاری از اعضای حزب جمهوری‌خواه، مانند نماینده تام ایمر، از پست ترامپ استقبال کردند. حساب رسمی توییتر اوکراین، مرگ خامنه‌ای را جشن گرفت و نوشت: «هیچ چیز بهتر از مرگ یک دیکتاتور نیست». بازیگران غیردولتی حماس با انتشار بیانیه‌ای در سوگ درگذشت آیت‌الله علی خامنه‌ای، او را منبع حمایت سیاسی، دیپلماتیک و نظامی از آرمان فلسطین و مقاومت مسلحانه توصیف کرد. این گروه همچنین ایالات متحده و اسرائیل را مسئول این حمله دانست و آنها را کاملاً مسئول آنچه تجاوز به حاکمیت ایران و پیامدهای گسترده‌تر منطقه‌ای توصیف کرد، دانست. نعیم قاسم، دبیرکل حزب‌الله لبنان، این حمله را به عنوان یک جنایت بزرگ محکوم کرد و گفت که حزب‌الله تلافی خواهد کرد و به مقابله با آنچه او تجاوز توصیف کرد، ادامه خواهد داد. نچیروان ادریس بارزانی، رئیس اقلیم کردستان عراق، نیز به مردم، دولت و رهبری ایران تسلیت گفت و خامنه‌ای را هم رهبر عالی ایران و هم یک عالم برجسته مذهبی توصیف کرد. جهاد اسلامی فلسطین این حمله را هم به عنوان یک جنایت جنگی و هم یک حمله خائنانه محکوم کرد. سیاستمدار لهستانی، گژگوش براون، دفتر تسلیت خود را در سفارت ایران در ورشو امضا کرد. تحلیل اکونومیست، کشته شدن خامنه‌ای را «موفقیتی عظیم» برای ایالات متحده و اسرائیل توصیف کرد و خاطرنشان ساخت که تلاشی مشابه برای کشتن صدام حسین در جریان حمله ۲۰۰۳ به عراق، نه ماه طول کشیده بود. همچنین این نشریه پیشنهاد کرد که کشتن خامنه‌ای، که در چارچوب مفاهیم شهادت شیعه شکل گرفته است، ممکن است در واقع به نفع رژیم باشد تا تضعیف آن. هارلان اولمن، رئیس گروه مشاوره استراتژیک کیلوون و مشاور شورای آتلانتیک، کشتن خامنه‌ای را «اشتباهی بزرگ» خوانده و نوشته است که ایالات متحده او را به یک «شهید» تبدیل کرده است. جولیان بورگر از گاردین نسبت به «فروپاشی به سبک لیبی» هشدار می‌دهد، جایی که یک ایران چند قومیتی و از هم پاشیده منجر به خلاء امنیتی گسترده می‌شود که به جنبش‌های جدایی‌طلبانه و ایجاد بحران پناهندگان برای غرب منجر می‌شود. نیویورک تایمز نوشت که با کشتن خامنه‌ای، اسرائیل «از یک روبیکون جدید عبور کرده و رئیس دولت یک کشور مستقل را کشته است - کاری که به گفته دو … مقام دفاعی اسرائیل، در اوایل جنگ ژوئن گذشته از انجام آن طفره رفته بود.» آتلانتیک، کشتن خامنه‌ای را اوج یک فروپاشی داخلی طولانی مدت دانست و استدلال کرد که فروپاشی رژیم او کمتر از قدرت آتش خارجی ناشی از پوسیدگی داخلی بوده است. به گفته گریم وود، «اگر افرادی که به آنها اعتماد دارید تا شما را اداره کنند، آماده باشند که شما را بفروشند، بهترین دفاع‌ها هم ارزش زیادی ندارند.» و خامنه‌ای را در نهایت به دلیل خیانتی که توسط سیستم خودش ایجاد شده، از بین برد. ایران اینترنشنال، کشته شدن خامنه‌ای را به عنوان پایان مدت‌ها انتظار «دیکتاتوری که ملتی آرزوی رفتنش را داشت» معرفی کرد و مرگ او را به عنوان پایان دورانی که با سرکوب، انعطاف‌ناپذیری ایدئولوژیک و خونریزی گسترده، به ویژه کشتار دی ۱۴۰۴، تعریف می‌شود، مطرح کرد. در این روایت، کشتن او در لحظه‌ای از بحران عمیق داخلی رخ می‌دهد، با نظامی تهی که با مبارزات جانشینی، خشم عمومی و فروپاشی احتمالی روبرو است، و مرگ او را کمتر یک شوک ژئوپلیتیکی و بیشتر اوج عدم مشروعیت انباشته داخلی می‌کند. کریم سجادپور در مقاله‌ای برای آتلانتیک، خامنه‌ای را به عنوان نگهبان سرسخت انقلابی توصیف کرد که به طور فزاینده‌ای از بخش بزرگی از جامعه ایران جدا شده است و استدلال کرد که ضد آمریکایی بودن او بیشتر ریشه در حفظ رژیم دارد تا ایدئولوژی. او با اشاره به این طنز نمادین که خامنه‌ای، پس از دهه‌ها خصومت با ایالات متحده و اسرائیل، در حمله‌ای توسط همان دشمنان کشته شد، به پایان رساند. برخی از تحلیلگران معتقدند که مرگ خامنه‌ای می‌تواند به عنوان نمادی قدرتمند برای رهبری ایران عمل کند، هواداران را متحد کند و تعهد ایدئولوژیک را در مواجهه با حمله خارجی تقویت کند. علی واعظ از گروه بین‌المللی بحران معتقد است که کشته شدن خامنه‌ای، عملگراترین تصمیم‌گیرنده در سیستم را از بین می‌برد، به طور بالقوه در را به روی دیپلماسی هسته‌ای می‌بندد و تندروهای کمتر قابل پیش‌بینی را توانمند می‌سازد. میانجیگران عمانی مشاهده کرده‌اند که پیش از این حمله، دستیابی به یک توافق صلح، شامل امتیازات ایران در مورد ذخایر اورانیوم، در دسترس بود. همچنین خاطرنشان کرده‌اند که این امر می‌تواند به جای دستیابی به اهداف استراتژیک برای ایالات متحده و اسرائیل، عناصر تندرو را تقویت کرده و چشم‌انداز تغییر سریع رژیم را کاهش دهد و به بی‌ثباتی بیشتر منطقه‌ای دامن بزند. | ## جمع‌بندی | تحلیلگران حقوقی و سیاسی، کشتن او را به عنوان نقض حقوق بین‌الملل مورد انتقاد قرار داده‌اند و معتقدند که این اقدام، خطر عادی‌سازی قتل عمد رهبران خارجی را به همراه دارد.