موضوع مقاله: آفرینش‌گرایی زمین کهن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آفرینش‌گرایی زمین کهن | مقدمه: آفرینش‌گرایی زمین کهن مجموعه‌ای از دیدگاه‌های الهیاتی است که انواع خاصی از آفرینش‌گرایی را در بر می‌گیرد که می‌تواند شامل آفرینش‌گرایی روز-دوره، آفرینش‌گرایی شکاف، آفرینش‌گرایی تدریجی و گاهی اوقات فرگشت خداباوری باشد. | ## بخش 1: آفرینش‌گرایی زمین کهن | به طور کلی، آفرینش‌گرایی زمین کهن جایگاهی بین آفرینش‌گرایی زمین جوان (YEC) و فرگشت خداباورانه (TE) دارد. برای مدت‌های طولانی، تا سال ۱۹۶۰ خلقت‌گرایان انجیلی به خلقت‌گرایی زمین کهن پایبند بودند، تا این‌که جان سی. موریس کتاب طوفان پیدایش را منتشر کردند که باعث شد دیدگاه خلقت‌گرایی زمین جوان برجسته شود. تاریخچه آگوستین خلقت آنی را فرض کرد و روزهای سفر پیدایش را به‌صورت تمثیلی تفسیر کرد، و دیدگاه او بر گرگوری یکم، سنت بید و ایزودور سویل نیز تأثیر گذاشت. آگوستین تنها کسی نبود که روزهای پیدایش را تمثیلی می‌دانست، دیگران نیز چنین نظری داشتند: بازیل قیصریه، کلمنت اسکندریه، اوریجن و آتاناسیوس که روزهای روایت پیدایش را به‌صورت تمثیلی تفسیر می‌کردند. سیپریان استدلال می‌کرد که هر یک از روزهای سفر پیدایش به‌طور نمادین نمایانگر ۱۰۰۰ سال از تاریخ جهان است و معتقد بود که جهان ۷۰۰۰ سال دوام خواهد آورد. ایرنئوس و ژوستین شهید با استناد به مزمور ۹۰:۴ و دوم پطرس، اظهار داشتند که روزهای پیدایش می‌تواند ۶۰۰۰ سال از تاریخ زمین را از پیش نشان دهد. طبق گفته هیو راس ظاهراً توماس آکویناس روایت پیدایش را به‌عنوان روایت آفرینش‌گرایی زمین جوان با شش روز ۲۴ ساعته رد کرده است. توماس چالمرز نظریه آفرینش‌گرایی شکاف را که نوعی از آفرینش‌گرایی زمین کهن است، رواج داد. علاوه بر این، کتاب مقدس مرجع اسکافیلد از آن حمایت کرد، که باعث شد این نظریه مدت بیشتری دوام بیاورد. | ## بخش 2: آفرینش‌گرایی زمین کهن | احتمالاً مشهورترین معتقد به خلقت‌گرایی در عصر حاضر، سیاستمدار آمریکایی، فعال ضدتکامل و دادستان دادگاه اسکوپس، ویلیام جنینگز برایان بود. برخلاف بسیاری از پیروان محافظه‌کار برایان طرفدار سرسخت کتاب مقدس با تفسیر آفرینش‌گرایی زمین جوان نبود و هیچ اعتراضی به «تکامل قبل از انسان نداشت، اما به این دلیل که امتیاز دادن به حقیقت تکامل تا انسان، استدلالی را در اختیار مخالفان ما قرار می‌دهد که آن‌ها از آن استفاده می‌کنند، یعنی اگر تکامل همه گونه‌ها را تا انسان در نظر می‌گیرد، آیا این فرض را به نفع تکامل مطرح نمی‌کند که انسان را نیز شامل شود؟» او تعریف روزها در پیدایش ۱ به‌صورت بیست و چهار ساعت را یک مغالطه پهلوان‌پنبه طرفدار تکامل می‌دانست تا حمله به خلقت‌گرایان را آسان‌تر کند و در جلسه بازجویی در دادگاه اسکوپس اعتراف کرد که جهان بسیار قدیمی‌تر از شش هزار سال است و احتمالاً هر روز خلقت بیش از بیست و چهار ساعت بوده است.Numbers(2006) p58 واعظ باپتیست آمریکایی و مبارز ضدتکامل، ویلیام بل رایلی، بنیانگذار انجمن جهانی بنیادهای مسیحی و اتحادیه ضدتکامل آمریکا، یکی دیگر از خلقت‌گرایان برجسته روز-دوره در نیمه اول قرن بیستم بود که در مناظره‌ای معروف با خلقت‌گرای برجسته زمین هری ریمر، از این موضع دفاع کرد.Numbers(2006) p82 انواع آفرینش‌گرایی شکاف آفرینش‌گرایی شکافی نوعی از آفرینش‌گرایی زمین کهن است که این باور را مطرح می‌کند که دوره آفرینش شش روزه، همانطور که در کتاب پیدایش شرح داده شده است، شامل شش روز ۲۴ ساعته بوده است، اما در آیات اول و دوم پیدایش، بین دو آفرینش مجزا، شکاف زمانی وجود داشته است که این نظریه بیان می‌کند بسیاری از مشاهدات علمی، از جمله سن زمین را توضیح می‌دهد.Evolution vs. آفرینش‌گرایی تدریجی آفرینش‌گرایی تدریجی، باوری مذهبی است که می‌گوید خداوند اشکال جدید حیات را به تدریج و طی صدها میلیون سال آفریده است. به عنوان شکلی از خلقت‌گرایی زمین کهن، این نظریه تخمین‌های زمین‌شناسی و کیهان‌شناسی رایج برای سن زمین و سن جهان، برخی از اصول زیست‌شناسی مانند خردفرگشت و همچنین باستان‌شناسی را برای اثبات خود می‌پذیرد. از این دیدگاه، آفرینش در انفجارهای سریعی رخ داده است که در آن انواع گیاهان و حیوانات در مراحلی که میلیون‌ها سال طول می‌کشد، ظاهر می‌شوند. پس از این انفجارها دوره‌هایی از سکون یا تعادل برای پذیرش مخلوقات جدید رخ می‌دهد. این انفجارها نمونه‌هایی از آفرینش انواع جدید موجودات زنده توسط خداوند با مداخله الهی را نشان می‌دهند. از دیدگاه باستان‌شناسی، آفرینش‌گرایی تدریجیمعتقد است که «گونه‌ها به تدریج و با دگرگونی پیوسته اجدادشان ظاهر نمی‌شوند؛ [بلکه] همه آن‌ها به یک‌باره و «کاملاً شکل‌گرفته» به‌وجود می‌آیند».Gould, Stephen J. بنابراین ادعا می‌شود که شواهد مربوط به کلان‌فرگشت نادرست است، اما خردفرگشت به‌عنوان یک پارامتر ژنتیکی که توسط خالق در ساختار ژنتیک طراحی شده است تا سازگاری‌های محیطی و بقا را ممکن سازد، پذیرفته شده است. عموماً طرفداران آفرینش‌گرایی تدریجی آن را به‌عنوان حد وسطی بین آفرینش‌گرایی زمین جوان و فرگشت در نظر می‌گیرند. | ## بخش 3: آفرینش‌گرایی زمین کهن | رویکردهایی به پیدایش ۱ خلقت‌گرایان مسیحیِ زمینِ کهن ممکن است به روایت‌های آفرینش در کتاب پیدایش از چندین طریق مختلف بپردازند. تفسیر چارچوب +خلاصه‌ای از روایت آفرینش شش‌روزه در سفر پیدایش، که الگوی آن را بر اساس فرضیه چارچوب نشان می‌دهد.روزهای آفرینشروزهای آفرینشروز اول: نور؛ روز و شبروز چهارم: خورشید، ماه و ستارگانروز دوم: دریا و آسمانروز پنجم: موجودات دریایی؛ پرندگانروز سوم: زمین و پوشش گیاهیروز ششم: موجودات خشکی؛ انسان تفسیر چارچوب (یا فرضیه چارچوب) خاطرنشان می‌کند که یک الگو یا «چارچوب» در روایت پیدایش وجود دارد و به همین دلیل ممکن است این روایت به‌عنوان یک گزارش دقیق زمانی از آفرینش در نظر گرفته نشده باشد. این دیدگاه به اندازه کافی گسترده است که طرفداران سایر دیدگاه‌های زمین کهن (مانند بسیاری از خلقت‌گرایان روز-دوره) با بسیاری از نکات کلیدی مطرح‌شده در این فرضیه مشکلی ندارند، اگرچه ممکن است معتقد باشند که درجه خاصی از گاه‌شماری در آن وجود دارد. آفرینش‌گرایی روز-دوره آفرینش‌گراییِ روز-دوره تلاشی است برای تطبیق روایت آفرینش‌گرایی زمین جوان پیدایش از آفرینش با نظریه‌های علمی مدرن در مورد سن جهان، زمین، حیات و انسان‌ها. این نظریه معتقد است که شش روزی که در روایت پیدایش از خلقت به آن‌ها اشاره شده، روزهای معمولی ۲۴ ساعته نیستند، بلکه دوره‌های بسیار طولانی‌تری (هزاران یا میلیون‌ها سال) هستند. سپس روایت پیدایش به‌عنوان روایتی از فرآیند فرگشت کیهانی تفسیر می‌شود و مبنای گسترده‌ای را فراهم می‌کند که بر اساس آن می‌توان نظریه‌ها و تفسیرهای بی‌شماری را بنا کرد. طرفداران نظریه روز-دوره را می‌توان در میان تکامل‌گرایان خداباور و آفرینش‌گرایان تدریجی یافت. نظریه روز-دوره تلاش می‌کند تا این دیدگاه‌ها را با این استدلال که روزهای خلقت، روزهای معمولی ۲۴ ساعته نبودند، بلکه در واقع برای مدت زمان طولانی ادامه داشتند - یا همان‌طور که از نام این نظریه پیداست: هر یک از «روزها» به اندازه یک دوره طول کشیده‌اند - پیوند دهد. زمان کیهانی جرالد شرودر دیدگاهی را مطرح می‌کند که روزهای خلقت ۲۴ ساعته را با عمر میلیاردها سال برای جهان تطبیق می‌دهد، همان‌طور که فیلیپ ای. | ## جمع‌بندی | جانسون خلقت‌گرا در مقاله خود با عنوان «نیوتن چه می‌کرد؟» خلاصه می‌کند: «کتاب مقدس از دیدگاه جهان به‌عنوان یک کل، که شرودر آن را به‌معنای لحظه «محصور شدن کوارک» تفسیر می‌کند، زمانی که ماده پایدار از انرژی در اوایل ثانیه اول انفجار بزرگ تشکیل شد.» شرودر محاسبه می‌کند که یک دوره شش روزه تحت شرایط حبس کوارک، زمانی که جهان تقریباً یک تریلیون برابر کوچک‌تر و داغ‌تر از امروز بود، برابر با پانزده میلیارد سال زمان زمینی امروز است.