موضوع مقاله: لوئیجی مالیونه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوئیجی مالیونه | مقدمه: لوئیجی مالیونه (ایتالیایی: Luigi Maglione) (کازوریا، ۲ مارس ۱۸۷۷ - کازوریا، ۲۲ اوت ۱۹۴۴) یک اسقف ایتالیایی کلیسای کاتولیک بود که در سال ۱۹۰۸ به خدمت دیپلماتیک واتیکان پیوست و از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۵ به عنوان سفیر پاپ خدمت کرد. | ## بخش 1: لوئیجی مالیونه | پس از چند سال کار در کوریای روم، از سال ۱۹۳۹ تا زمان مرگش در سال ۱۹۴۴ وزیر امور خارجه بود. حرفه آغازین و تحصیلات مالیونه در کازوریا متولد شد و در کالج آلمو کاپرانیکا و دانشگاه پاپی گریگوری تحصیل کرد و از آنجا مدرک دکترای فلسفه و الهیات را در رم دریافت کرد. او در ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۱ به مقام کشیشی منصوب شد و سپس تا سال ۱۹۰۳ در اسقف‌نشین ناپل به امور روحانیت پرداخت. مالیونه از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۷ در آکادمی کلیسای پاپی تحصیل کرد؛ و بعدها از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ در آنجا تدریس نمود. او از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۸ به عنوان یکی از مقامات دبیرخانه دولتی واتیکان خدمت کرد و به مقام خزانه‌داری خصوصی (۱۷ ژوئن ۱۹۱۰) و اسقفی داخلی (۲۲ فوریه ۱۹۱۸) ارتقا یافت. | ## بخش 2: لوئیجی مالیونه | صومعه‌ها در ۱ سپتامبر ۱۹۲۰، مالیونه توسط پاپ بندیکت پانزدهم به عنوان سفیر سوئیس و اسقف اعظم سزاریا دی فلسطین منصوب شد. او در ۲۶ سپتامبر بعد، از کاردینال پیترو گاسپاری، به همراه اسقف اعظم بوناونتورا چرتی و لورنتزو شیوپا ​​به عنوان متصدیان مشترک، در کلیسای سانتا ماریا در تراستوره، به مقام اسقفی منصوب شد. در فرانسه، او در ابتدا طرفدار آلمان محسوب می‌شد، اما آنقدر مورد اعتماد دولت فرانسه قرار گرفت که گزارش شده است که در پیمان هوار-لاوال در طول جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی دست داشته است.TIME Magazine. پیوند= مالیونه در دیدار با وزیر امور خارجه ایتالیای فاشیست و داماد موسولینی، کنت گالئاتزو چانو وزیر امور خارجه کاردینال پاپ پیوس یازدهم در ۱۶ دسامبر ۱۹۳۵ او را به عنوان کاردینال-کشیش سانتا پودنزیانا در شورای کلیسا منصوب کرد و سپس در ۲۲ ژوئیه ۱۹۳۸ به عنوان رئیس جماعت مقدس شورا منصوب شد. کاردینال مالیونه یکی از کاردینال‌های منتخب بود که در مجمع کاردینال‌های پاپ در سال ۱۹۳۹ شرکت کرد و در آن پاپ پیوس دوازدهم انتخاب شد. | ## بخش 3: لوئیجی مالیونه | پیوس دوازدهم، که همکلاسی سابق مالیونه بود، در ۱۰ مارس ۱۹۳۹ مالیونه را به عنوان وزیر امور خارجه واتیکان به جانشینی خود برگزید. پس از اشغال لیتوانی توسط نازی‌ها، لیتوانی از واتیکان درخواست کرد که اسقف‌نشین‌های خود را دوباره به کشور بازگرداند و اسقف‌های خود را جایگزین کند، که مالیونه در پاسخ گفت: «دولت کاوناس باید درک کند که واتیکان نمی‌تواند پشت سر ارتش‌ها حرکت کند و اسقف‌ها را تغییر دهد، زیرا نیروهای مبارز سرزمین‌های جدیدی را که متعلق به کشورهایی غیر از سرزمین خودشان است، اشغال می‌کنند.»Blet 73 کاردینال مالیونه یک سال قبل از پایان جنگ در کازوریا بر اثر التهاب عصبی و بیماری‌های گردش خون درگذشت. پس از مرگ او، پیوس دوازدهم با کمک دومنیکو تاردینی و جووانی باتیستا مونتینی (که بعدها پاپ پل ششم شد) وظایف این مقام را خود به عهده گرفت. او با شور و شوق از دیپلماسی زمان جنگ پیوس دوازدهم دفاع کرد و یک بار اعلام کرد: «اگر می‌پرسید که چرا اسناد ارسالی پاپ به اسقف‌های لهستان علنی نشده است، بدانید که به نظر می‌رسد در واتیکان بهتر است از همان هنجارهایی که خود اسقف‌های لهستانی از آن پیروی می‌کنند، پیروی شود... | ## جمع‌بندی | آیا پدر مسیحیت نباید بدبختی لهستانی‌ها را در کشور خودشان افزایش دهد؟»Blet 84 رابطه بین مالیونه و پاپ آنقدر نزدیک بود که ایتالیایی‌ها به شوخی می‌گفتند که هر وقت پیوس دوازدهم بدون مالیونه (به ایتالیایی به معنای "ژاکت") بیرون می‌رفت، سرما می‌خورد.TIME Magazine.