موضوع مقاله: کلاتو (روزی که دنیا از حرکت ایستاد) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلاتو (روزی که دنیا از حرکت ایستاد) | مقدمه: کلاتو (Klaatu) یک شخصیت خیالی فرازمینی انسان‌نما است که بیشتر به خاطر حضور در فیلم علمی تخیلی روزی که دنیا از حرکت ایستاد محصول ۱۹۵۱ و نسخه بازسازی شده آن در سال ۲۰۰۸ شناخته می‌شود. | ## بخش 1: کلاتو (روزی که دنیا از حرکت ایستاد) | شخصیت کلاتو تا حدی به دلیل عبارت نمادین «کلاتو بارادا نیکتو!» که با او مرتبط است، محبوبیت یافت. حضورها «بدرود با ارباب» (۱۹۴۰) کلاتو در یک داستان کوتاه نوشته هری بیتس در شماره اکتبر ۱۹۴۰ مجله «علمی-تخیلی آنالوگ و واقعیت» معرفی شد. او پس از رسیدن با یک سفینه فضایی و معرفی خود و همراه ربات بزرگش گنات، به ضرب گلوله کشته می‌شود. بقیه داستان به تلاش‌های قهرمان انسانی، ساترلند، می‌پردازد که سعی می‌کند به گنات کمک کند تا کلاتو را از روی یک ضبط صوتی بازسازی کند. کلاتو دستگاهی را برای مطالعه حیات در سیارات دیگر به رئیس‌جمهور آمریکا تقدیم می‌کند. او با درک اینکه کشورهای دیگر ممکن است مایل به ملاقات با او نباشند، نام مستعار «کارپنتر» (نجار) را بر اساس نامی که روی لباس‌ها و چمدانش پیدا کرده، برمی‌گزیند. او با بابی بنسون، پسری که در همان مسافرخانه به همراه مادر بیوه‌اش هلن بنسون (با بازی پاتریشا نیل) اقامت دارد، دوست می‌شود. وقتی کلاتو/کارپنتر نزد بارنهارت آورده می‌شود، پروفسور موافقت می‌کند که دانشمندان تمام کشورها را گرد هم آورد. او از کلاتو می‌خواهد تا نمایشی از قدرت ارائه دهد تا تهدید بالقوه‌ای را که اتحاد فرازمینی در صورت برهم خوردن صلح در فضا توسط زمین ایجاد می‌کند، نشان دهد. | ## بخش 2: کلاتو (روزی که دنیا از حرکت ایستاد) | کلاتو نیروی برق را در سراسر جهان به مدت ۳۰ دقیقه قطع می‌کند، به جز در مکان‌هایی که جان انسان‌ها در خطر باشد، مانند بیمارستان‌ها و هواپیماهای در حال پرواز. با خیانت خواستگار خانم بنسون، کلاتو توسط ارتش ایالات متحده به ضرب گلوله کشته می‌شود. با این حال، او پیش از مرگ به خانم بنسون دستور می‌دهد تا پیام «کلاتو بارادا نیکتو!» را به گورت برساند و با این کار جان او را نجات می‌دهد. در جمع دانشمندان، کلاتو یک اتمام حجت می‌کند: زمین می‌تواند به دیگر جهان‌های فضاپیما بپیوندد، جایی که صلح از طریق یک نیروی قدرتمند از ربات‌های مشابه گورت حفظ می‌شود، یا با نابودی روبرو شود. روزی که دنیا از حرکت ایستاد (۲۰۰۸) در بازسازی سال ۲۰۰۸ فیلم «روزی که دنیا از حرکت ایستاد»، کیانو ریوز در نقش کلاتو و جنیفر کانلی در نقش هلن بنسون ظاهر می‌شوند. در این نسخه فاش می‌شود که ویژگی‌های زیستی کلاتو برای پذیرش فرم انسانی با استفاده از دی‌ان‌ای به دست آمده در سال ۱۹۲۸ تغییر یافته است. او با مردی به نام آقای وو ملاقات می‌کند که در واقع عضو دیگری از نژاد بیگانه کلاتو در لباس مبدل است. این دو قصد دارند بشریت را نابود کنند تا از نابودی سیاره جلوگیری کنند، در حالی که گونه‌های جانوری را در مخازنی مشابه مفهوم کشتی نوح حفظ کنند. در طول فیلم، کلاتو وقت خود را با هلن و پسرخوانده‌اش جیکوب می‌گذراند و با پروفسور بارنهارت گفتگو می‌کند. | ## بخش 3: کلاتو (روزی که دنیا از حرکت ایستاد) | کلاتو پس از مشاهده رفتار انسان‌ها، تصمیم می‌گیرد فرم فیزیکی خود را فدا کند تا اقدامات مخرب گورت را متوقف کند. در تصویرسازی ریوز، کلاتو حداقل احساسات را از خود نشان می‌دهد و توضیح می‌دهد که او یک موجود فرازمینی است که در یک بدن انسانی ساکن شده است. در نتیجه، او فاقد حرکات و حالات طبیعی انسان است و خونسردتر و منزوی‌تر به نظر می‌رسد. فیلمسازان قصد داشتند کلاتو را با دیدگاهی متمرکز و منحصر به فرد نسبت به جهان، متمایز نشان دهند. برخلاف کلاتوی اصلی که با زمین ناآشنا بود، در نسخه بازسازی شده، عضو دیگری از نژاد کلاتو معرفی می‌شود که دهه‌ها پیش از حوادث فیلم در زمین حضور داشته است. تحلیل گری وستفال، پژوهشگر علمی-تخیلی، می‌نویسد که سیاره خاستگاه کلاتو در فیلم ۱۹۵۱ باید مریخ باشد؛ او به ادعای کلاتو استناد می‌کند که سفرش مسافت ۲۵۰ میلیون مایل (تقریباً ۴۰۰ میلیون کیلومتر) را پوشش داده است — مسافتی که تقریباً برابر با فاصله زمین و مریخ در زمان مقارنه است. وستفال انتخاب این مسافت خاص را بسیار معنادار می‌داند — به عقیده او، کسی که مسافتی را به صورت تصادفی بگوید، به احتمال زیاد عددی رندتر را انتخاب می‌کند، که این امر تصادفی بودن رقمی نسبتاً دقیق را که با حداکثر فاصله زمین و مریخ مطابقت دارد، غیرمحتمل می‌سازد. وستفال به عنوان شواهد تأییدکننده درون‌داستانی، به جمله کلاتو دربارهٔ «همسایه» بودن و تیتر روزنامه‌ای که می‌گوید «'مرد مریخی' از بیمارستان ارتش فرار کرد!» اشاره می‌کند. علاوه بر این، وستفال می‌نویسد که به تصویر کشیدن مریخی‌ها به عنوان شخصیت‌های والدگونه «یک پیرنگ فراگیر در علمی-تخیلی است» و «کلاتو به خوبی در این سنت جای می‌گیرد.» به‌طور خاص، او کلاتو را نمونه‌ای از کهن‌الگوی مریخی‌ها به عنوان الگوهای والد مثبت می‌بیند که خرد خود را به اشتراک می‌گذارند و هشدارهای سختگیرانه‌ای دربارهٔ حماقت‌ها می‌دهند — برخلاف والدین سرکوبگر یا وابسته. | ## جمع‌بندی | از این رو وستفال نتیجه می‌گیرد که کلاتو هم از نظر متنی و هم از نظر بینامتنی، یک مریخی است.