موضوع مقاله: بقایای باستانی لون‌لوهتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بقایای باستانی لون‌لوهتا | مقدمه: آنچه لون‌لوهتا را استثنایی می‌کند این است که مردگان با غوطه‌ور شدن در آب دفن شده‌اند. | ## بخش 1: بقایای باستانی لون‌لوهتا | تدفین در آب طی عصر آهن در سراسر کشورهای غربی رویه‌ای نادر بوده است که این موضوع لون‌لوهتا را در سطح بین‌المللی نیز به یک کشف مهم در باستان‌شناسی تبدیل می‌کند. بافت‌های نرم در آب متلاشی شده‌اند، اما استخوان‌ها در کف آب فرو رفته و زیر لایه‌ای از رسِ فاقد اکسیژن پوشانده شده‌اند. در کاوش‌های باستان‌شناسی در لون‌لوهتا، بقایای کمتر از یکصد جسد غرق‌شده در دریاچه مربوط به عصر آهن، یک دیگِ منطقه‌ای رومی، سگک‌ها و زیورآلاتی کشف شده است. امروزه در این مکان چیزی جز چند چشمه کوچک باقی نمانده است، اما در آزمایش‌های خاک که توسط یک زیست‌شناس به نام هارالد لیندبرگ (Harald Lindberg) در دهه ۱۹۱۰ انجام شد، نشانه‌هایی از گیاهان نیلوفر آبی و جگنیان و همچنین بقایای کک آبی (Daphnia) به دست آمد که حاکی از وجود یک پهنه آبی وسیع‌تر در دوران باستان است. ظاهراً مردگان به کمک تیرک‌های چوبی که به لباس آن‌ها فرو می‌رفت یا در زیر بغل و میان پاهایشان محکم می‌شد، در برکه غوطه‌ور می‌شدند تا روند غرق شدن تسهیل گردد. تیرک‌های تراشیده‌شده از چوب که متعلق به عصر آهن هستند، در نزدیکی اجساد پیدا شده‌اند. بافت‌های نرم اجساد تقریباً به هیچ وجه باقی نمانده‌اند (در مقایسه با مرداب‌نشینان یا اجساد باتلاقی شمال غربی اروپا که به خوبی حفظ شده‌اند). پیش از این تصور می‌شد که این افراد حتی برای زمان خود به طور استثنایی کوتاه‌قامت بوده‌اند، به طوری که مردان به طور متوسط ۱۵۸ سانتی‌متر و زنان ۱۴۷ سانتی‌متر قد داشته‌اند. با این حال، جدیدترین تحقیقات (توسط مارکو نیسکانن از دانشگاه اولو) نشان داده است که اکثر بزرگسالان دفن‌شده در لون‌لوهتا زن بوده‌اند و اندازه متوسط بدن آن‌ها به وضوح بزرگ‌تر از تصورات پیشین بوده و تفاوت معنی‌داری با دیگر مردمان اسکاندیناوی در آن زمان ندارد.Niskanen, 2006 بر اساس تاریخ‌گذاری‌های جدید بر روی استخوان‌های انسانی، لون‌لوهتا از سده چهارم تا نهم میلادی مورد استفاده قرار می‌گرفته است. از دیرباز گمان می‌رفت که این مکان یک قربان‌گاه بوده است و اجساد می‌توانند انسان‌های قربانی‌شده باشند. | ## بخش 2: بقایای باستانی لون‌لوهتا | این امر چندان هم نامعمول نبود؛ برای مثال، مشخص شده که ژرمن‌ها و سلت‌ها گاهی انسان‌ها را در باتلاق‌ها قربانی می‌کردند، و همچنین رها کردن کودکان در باتلاق (وایناموئینن) یا غرق کردن مردان در اسطوره‌شناسی فنلاندی نیز شناخته شده است. بر اساس برخی گمانه‌زنی‌ها، این مکان می‌توانست یک گور دسته‌جمعی برای قربانیان یک بیماری همه‌گیر یا قحطی باشد، اما سابقه طولانی استفاده از این مکان با تفسیری که صرفاً بر یک فاجعه منفرد تأکید دارد، همخوانی ندارد. علاوه بر این، بر اساس تحقیقات، در آن دوره زمانی هیچ فاجعه گسترده‌تری در سایر نقاط فنلاند روی نداده است، بلکه شرایط برعکس بوده است. جدیدترین تفسیر این است که اینجا یک گورستان مخصوص زنان و کودکان بوده است.Wessmann, 2009 بررسی استخوان‌ها در دانشگاه‌های اولو و هلسینکی تأیید کرد که عمدتاً زنان در لون‌لوهتا دفن شده‌اند. بر اساس شکل کشیده جمجمه، پیشتر تصور می‌شد که آن‌ها با اسکاندیناوی‌ها، فنلاندی‌ها و سامی‌های امروزی تفاوت دارند. اما به گفته نیسکانن، این افراد در این زمینه نیز در مقایسه با سایر اهالی اسکاندیناوی در عصر آهن کاملاً عادی بوده‌اند. هیچ دلیلی وجود ندارد که مانع از این فرض شود که مردمان لون‌لوهتا اجداد فنلاندی‌های امروزی باشند، حتی اگر تغییراتی در شکل جمجمه در طول زمان رخ داده باشد. به نظر می‌رسد مجموعه نسبتاً بزرگی از استخوان‌های حیوانی که در لون‌لوهتا یافت شده، متعلق به دوره‌های مختلفی است که این مسئله به استفاده طولانی‌تر یا مکرر از لون‌لوهتا اشاره دارد. بر اساس تاریخ‌گذاری رادیوکربن، استخوان‌های گاو مربوط به عصر آهن پیش از روم و استخوان‌های اسب مربوط به قرون وسطای آغازین هستند. اهمیت وجود استخوان‌های حیوانات در لون‌لوهتا موضوعی است که تحقیقات بیشتری را می‌طلبد. | ## بخش 3: بقایای باستانی لون‌لوهتا | طبق تحقیقات، اشیای قیمتی نیز به همراه اجساد دفن شده‌اند، بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که آن‌ها برده نبوده‌اند. حداقل تا زمان کارهای میدانی در سال ۲۰۱۴، هیچ نشانه‌ای از سکونتگاه مسکونی در این مکان یافت نشده است.YLE, 2014 این موضوع می‌تواند حاکی از آن باشد که عمل دفن در مکانی به دور از محل زندگی عمدی بوده است. تحقیقات ژنتیکی نخستین تلاش برای مطالعه قطعات دی‌ان‌ای حفظ شده در استخوان‌های لوان‌لوهتا در سال ۲۰۰۹ انجام شد. محققان از تکنیک PCR (واکنش زنجیره‌ای پلیمراز) استفاده کردند، اما نتایج منتشر نشد زیرا تکرارپذیری آن‌ها دشوار بود. در یک مطالعه ژنتیکی بر روی بقایای هفت فرد از لون‌لوهتا، مشخص شد که شش نفر از آن‌ها خویشاوندی نزدیکی با قوم سامیِ امروزی داشتند و یک نفر از نظر ژنتیکی به لیتوانیایی‌ها، نروژی‌ها و ایسلندی‌های معاصر نزدیک بود. ژنوم سه فرد که با سامی‌های امروزی اشتراک ژنتیکی داشتند نیز در سطح دقیق‌تری مورد بررسی قرار گرفت. لون‌لوهتا از چندین چشمه تشکیل شده است و در گذشته یک برکه یا دریاچه کوچکِ چشمه‌ای بوده است. در مقابل، کلداماکی در دوران باستان یک خلیج دریایی بوده که به تدریج در حال مسدود شدن بود. پاولی راهکونن (Pauli Rahkonen) که به بررسی نام مکان‌ها (جای‌نام‌شناسی) در مناطق لون‌لوهتا و کلداماکی و لایه‌های تاریخی آن‌ها پرداخته است، اظهار می‌دارد افرادی که تدفین‌های آبی در این دو منطقه را انجام داده‌اند، به احتمال زیاد به زبان‌های سامی، زبان‌های فینی-بالتیک یا زبان‌های ژرمنی صحبت نمی‌کردند. | ## جمع‌بندی | به جای آن، احتمال می‌رود که آن‌ها به زبان‌های ناشناخته‌ی دیرین‌اروپایی یا زبان‌های اورالی غربی سخن می‌گفتند که حضور آن‌ها در منطقه توسط واژگانی که به عنوان زیرلایه (زبان‌شناسی) در نام مکان‌ها گنجانده شده‌اند، تأیید می‌شود.