موضوع مقاله: شورش سربازان وظیفه مصر (۱۹۸۶) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شورش سربازان وظیفه مصر (۱۹۸۶) | مقدمه: شورش سربازان وظیفه مصر یا رویدادهای امنیت مرکزی شورشی بود که در ۲۵ فوریه ۱۹۸۶ (۶ اسفند ۱۳۶۴) از سوی نزدیک به ۱۷ تا ۲۵ هزار سرباز وظیفه نیروهای امنیت مرکزی مصر در قاهره و پیرامون آن آغاز شد. | ## بخش 1: شورش سربازان وظیفه مصر (۱۹۸۶) | این سربازان در اعتراض به شایعه افزایش دوره خدمت اجباری از سه سال به چهار سال بدون هیچ‌گونه مزایای افزوده یا ارتقای درجه دست به اعتراض خشونت‌آمیز زدند و مناطق گردشگری، مجتمع سفارت ایالات متحده آمریکا و دو هتل را هدف قرار دادند. ارتش با تانک، نفربر زرهی و تک‌تیرانداز و همچنین بالگردهای میل می-۸ و جنگنده‌های میگ-۲۱ به مقابله با سربازان شورشی پرداخت. این شورش پس از سه روز سرکوب شد و بر پایه گزارش‌های رسمی ۱۰۷ نفر، بیشتر از سربازان وظیفه، کشته شدند. پس از پایان رویدادها، وزیر کشور وقت احمد رشدی برکنار شد و دولت اصلاحاتی در ساختار نیروهای امنیت مرکزی وعده داد. پیشینه نیروهای امنیت مرکزی مصر یک نیروی شبه‌نظامی متشکل از سربازان وظیفه بودند که شرایط زندگی و حقوق نامناسبی داشتند. در اواخر فوریه ۱۹۸۶ شایعاتی میان سربازان پخش شد مبنی بر اینکه دوره خدمت اجباری آنها از سه سال به چهار سال افزایش خواهد یافت و همزمان کاهش اندکی در حقوق آنها اعمال خواهد شد. شورش از دو پادگان نیروهای امنیت مرکزی سر برآورد: یکی در مسیر جاده قاهره–فیوم و دیگری در مسیر جاده قاهره–اسکندریه. | ## بخش 2: شورش سربازان وظیفه مصر (۱۹۸۶) | در ساعت شش بعد از ظهر آن روز نزدیک به هشت هزار سرباز دست به تظاهرات اعتراضی زدند و رویدادها به‌سرعت به شش پادگان دیگر نیز گسترش یافت. بیشتر سربازان شورشی غیرمسلح بودند یا تنها به سپر، باتوم و تفنگ تهاجمی مجهز بودند. نیروی هوایی مصر و هوانوردی ارتش نیز با بهره‌گیری از بالگردهای می-۸ و جنگنده‌های میگ-۲۱ به سربازان شورشی در نزدیکی جیزه و در مصر علیا حمله کردند. فرمانده عملیات هوایی احمد شفیق بود که فرماندهی همه ناوگان میگ-۲۱ در منطقه نظامی مرکزی را بر عهده داشت. شورش سربازان در استان‌های قلیوبیه، اسماعیلیه و سوهاج به درون پادگان‌ها محدود ماند و نیروهای ارتش توانستند به‌آسانی آنها را محاصره و خلع‌سلاح کنند. گفته می‌شود زکی بدر، استاندار وقت اسیوط که بعدها وزیر کشور شد، دستور باز کردن آب‌بند (قنطره) اسیوط را داد تا از رسیدن سربازان شورشی که پادگان خود را در ساحل شرقی به آتش کشیده بودند به شهر جلوگیری کند. ارتش همچنین از هواپیماهای جنگی برای حمله به سربازان امنیت مرکزی در اسیوط بهره گرفت؛ هراس حکومت از تکرار رویدادهای ۱۹۸۱ که در آن گروه‌های اسلام‌گرای مسلح توانسته بودند شهر را تصرف کنند، در شدت واکنش نظامی در این منطقه نقش داشت. | ## بخش 3: شورش سربازان وظیفه مصر (۱۹۸۶) | تلفات و بازداشت‌ها بر پایه گزارش‌های رسمی، شورش سه روز به درازا کشید و در مجموع ۱۰۷ نفر، بیشتر از سربازان وظیفه امنیت مرکزی، کشته شدند. بیش از ۲۰ هزار سرباز وظیفه بدون هیچ مزایایی از خدمت اخراج شدند و محرکان اصلی شورش پس از محاکمه در دادگاه امنیت دولتی به اتهام آتش‌افروزی، شورش خشونت‌آمیز و سرپیچی از فرمان به مجازات‌های انضباطی محکوم شدند. سرلشکر احمد رشدی از مقام وزارت کشور برکنار شد و شماری از فرماندهان امنیتی نیز از کار برکنار شدند. برخی گزارش‌ها شورش را به توطئه‌ای علیه وزیر کشور وقت به دلیل سیاست‌هایش نسبت دادند. دولت مبارک اصلاحاتی را وعده داد که دربرمی‌گرفت: بالا بردن معیارهای پذیرش در نیروهای امنیت مرکزی، افزایش حقوق، بهبود شرایط زندگی در پادگان‌ها، کاهش شمار سربازان و انتقال پادگان‌ها به بیرون از مناطق مسکونی. | ## جمع‌بندی | همچنین تصمیماتی دربارهٔ تعیین نوع سربازانی که در آینده به نیروهای امنیت مرکزی ملحق می‌شوند اتخاذ شد.