موضوع مقاله: تیزیانو ترزانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیزیانو ترزانی | مقدمه: پس از فارغ‌التحصیلی، در شرکت اُلیوتی، تولیدکننده تجهیزات اداری، مشغول به کار شد. | ## بخش 1: تیزیانو ترزانی | این نخستین تماس او با آسیا و اولین گام او در تصمیم‌گیری برای تغییر بنیادین زندگی و کشف آسیا بود. سپس از اُلیوتی استعفا داد و به نیویورک نقل مکان کرد تا در دانشگاه کلمبیا در دانشکده امور بین‌الملل و عمومی به مطالعه زبان و فرهنگ چینی بپردازد. دوران خبرنگاری پس از اولین دورهٔ فعالیت خود به عنوان خبرنگار در Il Giorno، در ۱۹۷۱ به سنگاپور نقل مکان کرد و به عنوان خبرنگار آسیایی هفته‌نامهٔ آلمانی در اشپیگل فعالیت نمود، به همراه همسرش آلمانی‌تبار آنجلا اشتوده و دو فرزند خردسالشان. سپس همکاری خود را با روزنامه‌های ایتالیایی کوریره دلا سرا و لا رپوبلیکا پیشنهاد داد. در این میان، به صورت نیمه‌مخفی، اطلاعاتی دربارهٔ سیاست شرق آسیا به بانکا کومرشاله ایتالیا که توسط رافائل ماتولی هدایت می‌شد، ارسال می‌کرد. ترزانی دانش زیادی دربارهٔ زمینه‌های تاریخی و سیاسی آسیا داشت و همچنین علاقهٔ عمیقی به جنبه‌های فلسفی فرهنگ آسیایی نشان می‌داد. اگرچه بی‌اعتقاد بود، اما در سفرهای خود همواره به جنبه‌های معنوی کشورهای بازدید شده توجه داشت. اقامت او در پکن در دههٔ ۱۹۸۰ پایان یافت، زمانی که در ۱۹۸۴ به دلیل فعالیت‌های "ضد انقلاب" دستگیر و اخراج شد. | ## بخش 2: تیزیانو ترزانی | کتاب‌ها و مقالات تجربیات ترزانی در آسیا در مقالات و یادداشت‌های روزنامه‌ای و همچنین در چندین کتابی که نوشته، بازتاب یافته است. سقوط و آزادسازی سایگون، تصرف پایتخت ویتنام توسط ویت‌کنگ و تلاش آخرین غربی‌ها برای فرار با هلیکوپترهای آمریکایی را روایت می‌کند؛ او مدتی در آنجا ماند و شاهد تغییرات بود. دو سال بعد، تقریباً جان خود را هنگام مستندسازی "کامبوج دمکراتیک" از دست داد: خرمر روژ پس از ورود او به شهر مرزی پوئی‌پت قصد اعدامش را داشت و او تنها با دانستن زبان چینی جان خود را نجات داد. در یکی از شناخته‌شده‌ترین کتاب‌هایش، Un indovino mi disse (یک فالگیر به من گفت), ترزانی سفرهای خود در آسیا را با پای پیاده و دریایی دنبال می‌کند، مطابق توصیه و هشدار فالگیری در هنگ کنگ که به او گفته بود در طول سال ۱۹۹۳ از هواپیما استفاده نکند. ریشارد کاپوسچینسکی دربارهٔ این کتاب نوشت: "کتاب بزرگی است که در بهترین سنت‌های روزنامه‌نگاری ادبی نوشته شده... آخرین اثر و درگذشت در آخرین کتابش Un altro giro di giostra (یک دور دیگر در چرخ و فلک، ۲۰۰۱)، ترزانی با بیماری خود، یک سرطان روده که در نهایت به مرگ او منجر شد، مواجه می‌شود، اما پیش از آن به جست‌وجو در کشورهای مختلف و تمدن‌ها برای یافتن درمان و دیدگاه نوینی از زندگی پرداخته است. بخشی کوتاه از کتاب او: "...پس از مدتی، هدف سفر من دیگر درمان سرطانم نبود، بلکه برای بیماری‌ای بود که همهٔ ما را درگیر می‌کند: مرگ‌پذیری". ترزانی اوایل دههٔ ۲۰۰۰ را در انزوا در منطقه کوهستانی هیمالیا در کلبه‌ای کوچک که برای مدیتیشن و نوشتن کتاب‌هایش اجاره کرده بود، گذراند. | ## بخش 3: تیزیانو ترزانی | او به ندرت خانواده‌اش در ایتالیا را ملاقات می‌کرد اما مجبور شد از انزوا دست بکشد زمانی که بیماری‌اش بیش از حد پیشرفت کرد. او به ایتالیا بازگشت و آخرین ماه‌های زندگی را با همسر و پسر بزرگش در اورسینا، روستایی کوچک در کوه‌های آپنین در استان پیستویا گذراند، جایی که آن را "عشق واقعی و آخرین خود" می‌دانست. آخرین خاطراتش در مصاحبه‌ای برای تلویزیون ایتالیا با عنوان "Anam"، یک واژه هندی به معنی "کسی که نام ندارد"، ثبت شده است؛ لقب او در تجربه‌ای در اشرام در هند به دست آمده بود. با این حال، بررسی مقالات مرتبط با ترزانی در آوِنویره نشان می‌دهد که دیدگاه کاملاً متفاوت است: "ترزانی مسیحی‌تر از یک استاد نو-ایج است". کتاب‌های او به بسیاری از زبان‌ها ترجمه شده‌اند: آلمانی، فرانسوی، لهستانی، اسپانیایی، پرتغالی، هلندی، ترکی، اسلوونیایی، ژاپنی، چینی، روسی، مجاری و رومانیایی و در هند (به انگلیسی)، تایلند (به انگلیسی)، برزیل (به پرتغالی) و آرژانتین (به اسپانیایی) منتشر شده‌اند. فیلم پایان، آغاز من است بر اساس کتاب هم‌نام ساخته شد و روزهای پایانی او (تابستان ۲۰۰۴، زمانی که به سرطان مبتلا شد) را نشان می‌دهد که او برای پسرش فولکو، ماجراهای زندگی، سفرها و دیدگاه‌های فلسفی خود دربارهٔ زندگی و مرگ را روایت می‌کند. نقش ترزانی بیمار و بازنشسته که در کوه‌های توسکانی زندگی می‌کند و لباس و ظاهر هندی‌ها (سادهو) را دارد، توسط بازیگر سوئیسی-آلمانی برونو گانز و نقش پسرش توسط بازیگر ایتالیایی الیو جرمانو بازی شده است. | ## جمع‌بندی | فیلم، تولیدی آرت‌هاوس آلمانی-ایتالیایی بود و انتظار نمی‌رفت پرفروش شود، اما در مطبوعات اروپایی نقدهای مثبتی دریافت کرد: "در این فیلم [به پایین نگاه کنید]، پدرتان به نوعی روحیه فرانسیسکانی دارد...