موضوع مقاله: شورای تاشکند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شورای تاشکند | مقدمه: این شورا در ۲ مارس ۱۹۱۷ در یک جلسه افتتاحیه که شامل سی و پنج کارگر از مسیر ریلی بینا خزری بود، تأسیس شد. | ## بخش 1: شورای تاشکند | 190 عضویت تنها دو نفر از آسیای مرکزی در این کمیته مشارکت داشتند، وکیلفیض‌الله خواجه‌اف و تاشپولاد ناربوتابکوف. با وجود این ناکامی در مشارکت فعال اکثریت جمعیت، بسیاری از آسیای مرکزی امیدهای زیادی به دوران پس از تزار داشتند. شاعر سراج‌الدین مخدوم صدقی اشعاری را در اشعار عامیانه منتشر کرد تا انقلاب را رواج دهد. پیشکسوتان مقاومت جدیدیه در برابر طرح خدمت سربازی در سال ۱۹۱۶ مانند کوجایف و منور قاری، شورای مسلمانان تاشکند (شورای اسلامیه تاشکند) را سازماندهی کردند. تاشکند شهری دوپاره بود، به طوری که آسیای مرکزی‌ها (عمدتاً مسلمان) عموماً در شهر قدیمی زندگی می‌کردند، در حالی که روس‌ها و سایر اروپایی‌ها معمولاً در شهر جدید، که محل توسعه راه‌آهن نیز بود، زندگی می‌کردند. | ## بخش 2: شورای تاشکند | شوروی یک کمیسیون تدارکات مستقل برای مبارزه با آنچه که آن را «غارتگران تاجر» توصیف می‌کرد، تأسیس کرد، با این حال، این اصطلاح به زودی بار طبقاتی ظاهری خود را از دست داد، زیرا این اصطلاح منحصراً برای اشاره به آسیای مرکزی‌ها استفاده می‌شد. در همان زمان، هنگامی که برخی از کارگران آسیای مرکزی شاخه مسلمان حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه را تأسیس کردند، شورای تاشکند از آنها استقبال نکرد. آن‌ها هیچ نمایندگی و سازمان رسمی نداشتند؛ مردم تاشکند و دیگر شهرهای کوچک‌تر تا اواخر آوریل یا مه حتی از کلمه «بلشویک» هم خبر نداشتند؛ بنابراین، آن‌ها مجبور بودند با منشویک‌ها همکاری کنند. سازمان‌های شوروی ابتدا در مناطق تاشکند و ترکستان پس از برکناری مقامات رژیم شاهنشاهی پس از تشکیل شورای منطقه‌ای در ۷ تا ۱۵ آوریل، سازماندهی شدند شورای منطقه‌ای که توسط اولین کنگره منطقه‌ای نمایندگان کارگران و سربازان تشکیل شده بود، تسلط اسمی در ترکستان را به دست گرفت، در حالی که کمیته اجرایی شورای تاشکند که تحت سلطه منشویک‌ها و حزب سوسیالیست انقلابی بود، در تاشکند برتری یافت. با این حال، کمیته ترکستان که در پتروگراد منصوب شده بود و شامل چندین عضو سابق دومای دولتی، رئیس آن، به علاوه چهار کمیسر روس و چهار کمیسر مسلمان بود، حتی پس از ورود دولت موقت به تاشکند برای «احیای نظم» در منطقه، شوروی‌ها را در دولت به رسمیت نشناخت. | ## بخش 3: شورای تاشکند | کمیته ترکستان تلاش می‌کرد تا برای حفظ نظم، قدرت خود را بر مقامات و نیروهای محلی اعمال کند، اما هر تلاشی متعاقباً با زیر سؤال بردن مشروعیت روند دادرسی توسط شوروی‌ها مواجه می‌شد. قدرت و نفوذ منشویک‌ها، به ویژه پس از آنکه دولت موقت در دومین کنگره منطقه‌ای حزب کارگران سوسیال دموکرات روسیه که از ۲۱ تا ۲۷ ژوئن ۱۹۱۷ در تاشکند برگزار شد، قطعنامه بلشویک‌ها مبنی بر پایان جنگ را به نفع منشویک‌ها رد کرد (244). در این راستا، هیچ اقدام سیاسی و اجتماعی دیگری بدون تصمیم شورای تاشکند و شورای منطقه‌ای نمی‌توانست انجام شود. پس از «روزهای ژوئیه» در پتروگراد، زمانی که سربازان، ملوانان و کارگران طرفدار بلشویک تهدید به سرنگونی دولت کردند، بسیاری در تاشکند به بلشویک‌ها پیوستند و در نتیجه حمایت از منشویک‌ها کاهش یافت، به ویژه هنگامی که سازمان سوسیال دموکرات تاشکند در ۲۱ ژوئیه قطعنامه‌ای برای «تمام قدرت به شورا» تصویب کرد (264). با بحرانی شدن کمبود مواد غذایی در ماه سپتامبر و افزایش بی‌اعتمادی نسبت به دولت موقت، جمعیتی متشکل از هزاران نفر گرد هم آمدند و در آنجا هیئت رئیسه به ریاست بلشویک‌ها انتخاب شد (256). | ## جمع‌بندی | شورای تاشکند با دولت ماوراء خزر که از کمک‌های مختلف هیئت بریتانیایی مالسون و روس‌های سفید برای کنترل منطقه بین سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ برخوردار بود، جنگید.