موضوع مقاله: لیبرترینیسم چپ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لیبرترینیسم چپ | مقدمه: نیز شناخته می‌شود، یک فلسفه سیاسی و نوعی از لیبرترینیسم است که روی آزادی فردی و برابری اجتماعی تأکید می‌ورزد. | ## بخش 1: لیبرترینیسم چپ | لیبرترینیسم چپ نمایان‌گر چندین رویکرد مرتبط و در عین حال متمایز با نظریات سیاسی و اجتماعی است. در کاربرد کلاسیک، این اصطلاح عبارت از انواع پاداقتدارگرایی سیاست‌های جناح چپ مانند آنارشیسم، خصوصاً آنارشیسم سوسیال است که طرفدارانش آن را صرفاً لیبرترینیسم می‌نامند. این کار به‌منظور تفکیک دیدگاه‌های لیبرترین در مورد ماهیت مالکیت و سرمایه، معمولاً در امتداد مرزهای فکری چپ و راست یا سوسیالیست-کپیتالیست انجام می‌شود. یا تحت شرایطی به مردم محل یا حتی جامعه جهانی مانند «مکتب اشتاینر ولنتاین» جبران خساره بپردازد. انارشیزم بازار جناح چپ (یا لیبرترینیسم چپ مبتنی بر بازار)، از جمله موچوالیزم (همزیستی متقابل) پیر-ژوزف پرودون و اگوریسم «ساموئل کانکین سوم»، به‌نگرانی‌های جناح چپ مانند طبقات، مساوات‌خواهی، محیط زیست گرایی، جنسیت، مهاجرت و جنسیت در الگو ضدسرمایه‌داری بازار آزاد. هرچند، لیبرترینیسم در ایالات متحده آمریکا به لیبرترینیسم کلاسیک و منارشیسم مرتبط شده و با در نظر داشتن اینکه لیبرترینیسم راست بیش از لیبرترینیسم چپ شناخته شده‌است، استفاده سیاسی از این اصطلاح تا آن زمان منحصراً با ضدسرمایه‌داری، سوسیالیسم لیبرترینیسم و آنارشیسم سوسیال گره خورده بود. در ایالات متحده آمریکا ضدسرمایه‌داری بازار آزاد به‌صورت آگاهانه خود را لیبرترین‌های راست و بخشی از لیبرترین چپ می‌نامند. | ## بخش 2: لیبرترینیسم چپ | «سباستین فاور»، یکی دیگر از کمونیست لیرترین فرانسوی، در اواسط دهه ۱۸۹۰ میلادی، انتشار روزنامه جدیدی با عنوان «لی لیبرتیر» را آغاز کرد. این کار درحالی صورت گرفت که جمهوری سوم فرانسه قوانین به اصطلاح «شریر» را وضع کرد که منشورهای آنارشیستی را در فرانسه ممنوع کرد. لیبرترینیسم چپ به‌عنوان یک اصطلاح برای نامیدن انواع مختلف فلسفه‌های اقتصادی و سیاسی که روی آزادی فردی تأکید می‌ورزند، به‌کار می‌رود. اصطلاح‌شناسی ژوزف دژاک اولین کسی بود که ایده‌های لیبرترین را با استفاده از اصطلاح لیبرترین ترتیب و تدوین نمود. فیلسوفان بعدی که در جناح چپ بودند، جزئیاتی را در فلسفه سیاسی او اضافه کردند تا نگرش‌ها و باورهای مربوط به سوسیالیزم بدون دولت را مطالعه و مستندسازی نمایند. لیبرترینیزم چپ به عنوان یک اصطلاح، توسط برخی از تحلیل‌گران سیاسی، استادان دانشگاه و اعضای رسانه‌ها، به‌ویژه در ایالات متحده، به‌کار رفت تا فلسفه لیبرترین را که، علاوه بر حمایت از دولت محدود و مالکیت خودی که در دو نوع لیبرترین مشترک است، حمایت از سرمایه‌داری بازار آزاد و حق مطلق بر مالکیت را نیز توصیف نماید. و شاخه استراتژیک آنارشیسم بازار جناج چپ می‌داند، اصطلاحی را به‌کار می‌برد که از سوی «رودریک تی. | ## بخش 3: لیبرترینیسم چپ | لانگ»، که لیبرترینیسم چپ را اینگونه توصیف می‌کند: «ادغام، یا من ادعا می‌کنم، ادغام مجدد لیبرترینیسم با نگرانی‌های که به‌طور سنتی به‌عنوان دغدغه‌های چپ تلقی می‌شود. لیبرترینیسم چپ شامل نگرانی‌ها برای توانمندسازی کارگران، نگرانی درباره پلوتوکراسی، نگرانی‌ها درباره فیمینزم و انواع مختلف برابری اجتماعی می‌گردد».Long, Roderick. به‌طور سنتی، مکاتب لیبرترین چپ، کمونیست و «طرفدار امحاء بازار» است و از جایگزینی پول با کوپن‌های کارگری یا برنامه‌ریزی غیرمتمرکز حمایت می‌کند. لیبرترین‌های چپ معاصر همچون: «هیلل اشتاینر»، ولنتاین پیتر، فیلیپ فان پاریس، «مایکل اوتسوکا» و «دیوید الرمن» معقتد اند که تصاحب زمین باید برای دیگران «کافی و خوب» باشد یا برای جبران اثرات محرومیت مالکیت خصوصی از سوی جامعه مالیاتی وضع شود. لیبرترین‌های سوسیالیست مانند آنارشیست‌ها (آنارشیست‌های سبز، آنارشیست‌های فردگرا و آنارشیست‌های سوسیال) و مارکسیست‌های لیبرترین (کمونیسم شورایی‌ها، دی لئونیست‌ها و لوکزامبورگیست‌ها) حق انتفاع و نظریه‌های اقتصادی سوسیالیست شامل جمع‌گرایی، موچوالیسم و سندیکالیزم بهبود و توسعه می‌بخشند. این‌ها از دولت به دلیل اینکه مدافع مالکیت خصوصی است، انتقاد می‌کنند و معتقدند که سرمایه‌داری، برده‌داری مزدی را به دنبال دار. | ## جمع‌بندی | که پل گودمن آن را به مثابه «توانایی آغاز یک کار و انجام آن به روش خود، بدون دستور از طرف مقامات که آن‌ها مشکل حقیقی و موجودیت ابزار را نمی‌دانند» تعریف می‌کند.Goodman, Paul (1972).