aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ستم درونی‌شده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ستم درونی‌شده | مقدمه: در نظریه عدالت اجتماعی، ستم درونی‌شده عبارت است از تسلیم‌شدن اعضای یک گروه سرکوب‌شده در برابر روش‌های گروه ستمگر و درونی‌کردن پیام آن علیه منافع خودشان. | ## بخش 1: ستم درونی‌شده | روزنواسر (۲۰۰۲) آن را به‌عنوان باور کردن، پذیرفتن و درونی‌کردن باورهای منفی‌ای تعریف می‌کند که ستمگر به‌عنوان حقیقت ارائه می‌دهد. اعضای گروه‌های محروم اجتماعی دیدگاه ستمگرانه نسبت به گروه خود را درونی می‌کنند و در نتیجه خودکلیشه‌سازی منفی را تأیید می‌کنند. این امر به بهزیستی روانی-اجتماعی و نظام‌های خودی آن‌ها آسیب می‌رساند و موجب می‌شود که پاسخ‌های رفتاری زیان‌بار و ناشی از استرس تولید و بازتولید کنند که به شکل‌گیری عادت‌های ناسازگار می‌انجامد. | ## بخش 2: ستم درونی‌شده | در نتیجه، آن‌ها با عدم درگیری آگاهانه و عمدی در مسئولیت فعال برای بهزیستی خود، «احساس مورد تعرض قرارگرفتن» را پرورش داده و تداوم می‌بخشند. افزون بر آن، نبود مشارکت پیش‌گیرانه به‌عنوان محرک‌هایی برای تغییر، مانند پرورش فضاهای مقابله‌ای و تمرین شهروندی فعال، رفاه کلی جمع را در جوامع هژمونیک مختل می‌کند. بسته به نوع تبعیض، انواع ستم درونی‌شده شامل نژادپرستی درونی‌شده، همجنس‌گراهراسی، جنسیت‌زدگی درونی‌شده، ناتوان‌گرایی درونی‌شده و یهودستیزی با خود می‌شود. | ## بخش 3: ستم درونی‌شده | این پدیده به‌عنوان بخشی از جامعه‌پذیری‌ای رخ می‌دهد که گروه‌های ستمگر را امتیازبخشی می‌کند. | ## جمع‌بندی | اعضای گروه‌های ستمگر جایگاه اجتماعی برتر خود را طبیعی، مقدس و بی‌عیب می‌پندارند و بر این باورند که امتیازات مرتبط با جایگاهشان انحصاری و کاملاً موجه است.
موضوع مقاله: آلوفیلیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلوفیلیا | مقدمه: عضو برون‌گروه می‌تواند هر کسی باشد که ویژگی‌هایی متفاوت از ویژگی‌های خود فرد (درون‌گروه) دارد، مانند کسی که به همان نژاد یا قومیت، فرهنگ، یا دین تعلق ندارد. | ## بخش 1: آلوفیلیا | این مفهوم چارچوبی برای فهم رهبری مؤثر بین‌گروهی است و به‌عنوان حالت ذهنی قابل اندازه‌گیری با پیامدهای ملموس مفهوم‌سازی شده است. این مقیاس به زبان‌های دیگری مانند ایتالیایی و اسپانیایی و نیز در زمینه‌های گوناگونی مانند سنجش نگرش مثبت نسبت به افراد مبتلا به زوال عقل و همچنین بزرگسالان جوان‌تر و مسن‌تر انطباق داده و اعتبارسنجی شده است. | ## بخش 2: آلوفیلیا | برای نمونه، مطالعه‌ای در اسپانیا نشان می‌دهد که دانش‌آموزانی با آلوفیلیای بالاتر فاصله اجتماعی کمتری نسبت به افراد مبتلا به چاقی داشتند. افزون بر آن، تجربه مثبت با اعضای برون‌گروه ممکن است آلوفیلیا را افزایش دهد؛ چنان‌که در مطالعه طولی تور آشپزی در ویتنام نشان داده شده است. | ## بخش 3: آلوفیلیا | در آن مطالعه، شرکت‌کنندگان آمریکایی تقریباً ده سال پس از رویداد، احساسات مثبتی نسبت به ویتنامی‌ها گزارش دادند که بازتاب‌دهنده ابعاد آلوفیلیا بود. | ## جمع‌بندی | در یک مطالعه نشان داده شده که مودیتا (تجربه شادی همدلانه) ارتباط نزدیک‌تری با افزایش سطوح آلوفیلیا دارد، در حالی که همدردی (تجربه اندوه همدلانه) ارتباط قوی‌تری با کاهش سطوح تعصب نشان می‌دهد.
موضوع مقاله: اندوفوبیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اندوفوبیا | مقدمه: اندوفوبیا ، یک نوواژه است که به‌عنوان انزجار یا تحقیر نسبت به هویت فرهنگی و/یا ویژگی‌های فنوتیپی قومیت خود، و همچنین افراد همان ملت، چه به دلیل تابعیت و چه به دلیل جنبه‌های فرهنگی-اجتماعی ایدیوسنکرازی کشور یا منطقه خاستگاهشان، فهمیده می‌شود. | ## بخش 1: اندوفوبیا | این مفهوم وارون بیگانه‌هراسی در نظر گرفته می‌شود که همان رد آن چیزی است که به‌عنوان بیگانه یا عجیب درک می‌شود. ریشه‌شناسی ریشه این اصطلاح از یونانی باستان ἔνδον به معنای «درون» و φόβος «فوبیا (اصطلاح پزشکی)» به معنای «وحشت» گرفته شده است. ملاحظات برای آنکه بتوان به‌درستی از اندوفوبیا سخن گفت، صرف اظهارنظر یا انتقاد درباره جنبه‌ای اجتماعی یا فرهنگی از کشور یا منطقه خاستگاه خود کافی نیست. | ## بخش 2: اندوفوبیا | باید مجموعه‌ای از نگرش‌ها وجود داشته باشد که رد یا حتی بیزاری نسبت به عناصر سازنده یک فرهنگ یا قومیت خاص را برانگیزد؛ عناصری که به‌عنوان بخشی از این‌همانی خود فرد فهمیده می‌شوند. این عناصر ممکن است شامل شیوه‌های سخن گفتن، خود زبان، باورها مانند دین غالب در محیط پیرامون، نظام سیاسی ملی، پوشاک، روش آشپزی، سبک زندگی و موارد دیگر باشند. این رفتار می‌تواند حتی به سطوح آسیب‌شناختی برسد و فرد را از زندگی آرام با خود و محیطش ناتوان کند. | ## بخش 3: اندوفوبیا | در بسیاری از موارد، اندوفوبیا با تعصبات تبعیض طبقاتی و نژادپرستی نیز پیوند دارد. | ## جمع‌بندی | از دیدگاه روان‌شناسی و جامعه‌شناسی، این رفتار به‌عنوان رفتاری مرتبط با عوامل دیگری مانند عقده حقارت و عزت نفس پایین مطالعه و تحلیل می‌شود؛ زیرا فرد خود را نسبت به تمدن، نژاد یا فرهنگ دیگری که به‌طور ضمنی یا صریح برتر می‌پندارد، پست‌تر احساس می‌کند.
موضوع مقاله: نوفیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نوفیم | مقدمه: نوفیم (، به معنای «چشم‌اندازها») یک شهرک اسرائیلی در لبه غربی شمال کرانه باختری است. | ## بخش 1: نوفیم | این شهرک در مجاورت شهرک یاکیر و در حدود ۳۰ کیلومتری شرق تل‌آویو قرار دارد و از نظر اداری در حوزه اختیارات شورای منطقه‌ای شومرون جای می‌گیرد. نوفیم در سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵ شمسی) توسط گروهی از یهودیان غیرمذهبی اسرائیلی بر زمین‌هایی که دولت اسرائیل آن‌ها را «اراضی دولتی» اعلام کرده بود بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 2: نوفیم | جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. پیشینه بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش‌های کاربردی – بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل ۶۲۵ دونوم از زمین‌های روستای فلسطینی دیر استیا را برای ساخت شهرک نوفیم مصادره کرد. | ## بخش 3: نوفیم | این شهرک در سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵ شمسی) بر اراضی‌ای که در سال ۱۹۸۲ به‌عنوان زمین‌های دولتی طبقه‌بندی شده بودند توسط گروهی از یهودیان سکولار اسرائیلی پایه‌گذاری شد. نهر کانا از شمال، غرب و جنوب نوفیم می‌گذرد و منطقه حفاظت‌شده نحال کانا در شمال آن واقع است. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند.
موضوع مقاله: نوفی نحمیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نوفی نحمیا | مقدمه: نوفی نحمیا یک پایگاه پیشرو اسرائیلی در شمال کرانه باختری است که در حوزه اداری شورای منطقه‌ای شومرون قرار دارد. | ## بخش 1: نوفی نحمیا | این پایگاه به‌طور رسمی در محدوده شهرک رحلیم جای می‌گیرد که خود یکی از شهرک‌های اسرائیلی در نزدیکی آن است. نوفی نحمیا نخستین بار در سال ۲۰۰۲ بنیان‌گذاری شد و در کنار شهرک رخلیم بر جاده ۶۰ میان کفار تپوح و عیلی واقع شده‌است. این روستا همچنین در همسایگی شهرهای فلسطینی اسکاکا و یاسوف قرار دارد و چند ده خانوار در آن زندگی می‌کنند. پایگاه‌های پیشرو اسرائیلی بر پایه حقوق بین‌الملل و نیز قوانین خود اسرائیل غیرقانونی شمرده می‌شوند. | ## بخش 2: نوفی نحمیا | در ژانویه ۲۰۲۱ دولت بنیامین نتانیاهو با بازطبقه‌بندی نوفی نحمیا به‌عنوان «محله‌ای» از شهرک رحلیم، به قانونی‌سازی آن اقدام کرد. او رئیس خانواده‌ای بود که شرکتی در زمینه جرثقیل داشت و نقش پررنگی در یاری‌رساندن به ایجاد شهرک‌ها در کرانه باختری ایفا کرد. پیشینه نوفی نحمیا در سال ۲۰۰۲ به‌عنوان یک پایگاه پیشرو غیرقانونی بنیان‌گذاری شد. بر پایه نظام اداری فلسطین، این پایگاه در استان سلفیت و بر زمین‌های روستای اسکاکا واقع شده‌است. | ## بخش 3: نوفی نحمیا | در ژانویه ۲۰۲۱ دولت بنیامین نتانیاهو تصمیم گرفت با بازطبقه‌بندی نوفی نحمیا به‌عنوان «محله‌ای» از شهرک رحلیم، آن را قانونی کند. خود رحلیم نیز پیش‌تر پایگاه پیشرو غیرقانونی بود که چند سال پیش از آن قانونی شده بود. جایگاه حقوقی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی شمرده می‌شوند. ماده ۴۹ قرارداد چهارم ژنو که اسرائیل نیز از امضاکنندگان آن است، تصریح می‌کند که «دولت اشغالگر حق انتقال بخشی از جمعیت غیرنظامی خود به سرزمین اشغال‌شده را ندارد». | ## جمع‌بندی | در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و اسرائیل باید شهرک‌سازی را متوقف کرده و شهرک‌نشینان را تخلیه کند.
موضوع مقاله: شعاری تیکوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شعاری تیکوا | مقدمه: شعاری تیکوا ( به معنی «دروازه‌های امید») یک شهرک اسرائیلی در شمال باختری کرانه باختری است که در ارتفاع ۲۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. | ## بخش 1: شعاری تیکوا | این شهرک در شمال خاوری روش هاعین و یک کیلومتری خاور خط سبز در نزدیکی الکانا واقع شده و به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. شعاری تیکوا در سال ۱۹۸۳ بنیان‌گذاری شد و نخستین ساکنان در آوریل ۱۹۸۵ به آنجا نقل مکان کردند. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. جغرافیا شعاری تیکوا در نزدیکی خط سبز و در سمت اسرائیلی دیوار حائل کرانه باختری واقع شده‌است. | ## بخش 2: شعاری تیکوا | این شهرک ۱۴ کیلومتر در باختر آریئل و ۱۳ کیلومتر در شمال خاوری پتح تیکوا جای گرفته‌است. شعاری تیکوا همراه با شهرک‌های همجوار الکانا و اتس افرایم بلوک شهرک‌نشینی کوچکی را تشکیل می‌دهد که با دیوار حائل از بقیه کرانه باختری جدا شده‌است. فاصله این شهرک تا تل‌آویو نزدیک به ۲۳ کیلومتر و تا بیت‌المقدس نزدیک به ۴۱ کیلومتر است. بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش‌های کاربردی – بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل زمین‌هایی را از سه روستای فلسطینی همجوار برای ساخت شعاری تیکوا مصادره کرد. | ## بخش 3: شعاری تیکوا | بزرگ‌ترین بخش از روستای عزون عتمه گرفته شد که ۲٬۶۸۹ دونم از زمین‌هایش را به شعاری تیکوا و اورانیت از دست داد. شعاری تیکوا در سال ۱۹۸۳ بنیان‌گذاری شد و نخستین ساکنان در آوریل ۱۹۸۵ به آنجا کوچ کردند. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی همه شهرک‌های اسرائیلی را در سرزمین‌های اشغال‌شده پس از ۱۹۶۷ بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند.
موضوع مقاله: شاعال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاعال | مقدمه: این شهرک در سال ۱۹۸۰ میلادی پایه‌گذاری شد و زیر نظر شورای منطقه‌ای جولان اداره می‌شود. | ## بخش 1: شاعال | نام این موشاو سرواژه‌ای عبری از عبارت «شَو عَم لِاَدماتو» به معنای «مردم به سرزمین خود بازگشتند» است. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. پیشینه هستهٔ بنیان‌گذار (گارعین) شاعال در سال ۱۹۷۶ میلادی از سوی گروهی از کنشگران جنبش حروت و در اعتراض به قطعنامهٔ سازمان ملل متحد که صهیونیسم را با نژادپرستی برابر دانسته بود شکل گرفت. در همان دوره، شهرک‌های ماعاله گاملا، اودم و یوناتان نیز با انگیزه‌ای مشابه در بلندی‌های جولان بنیان‌گذاری شدند. در گزارشی از سال ۱۹۷۷ که برای سنای ایالات متحده آمریکا تهیه شده بود، جمعیت این شهرک نزدیک به ۵۰ نفر برآورد شده و گزارش شده بود که ساکنان در حال آماده‌سازی زمین‌های کشاورزی برای پرورش سبزیجات هستند. | ## بخش 2: شاعال | در سال ۱۹۸۰ میلادی، در زمانی که بلندی‌های جولان هنوز زیر فرمانداری نظامی اسرائیل اداره می‌شد، شهرک به جایگاه کنونی خود نزدیک تپهٔ تل شیبان منتقل شد. در سال ۱۹۸۱ اسرائیل با تصویب قانون بلندی‌های جولان، این منطقه را یک‌جانبه ضمیمه کرد و نظام حکومت نظامی را با قوانین مدنی اسرائیل جایگزین ساخت. پیش از سال ۱۹۶۷ در محل کنونی شاعال روستای عربی فرحاتا قرار داشت که ساکنان آن در جریان جنگ شش‌روزه آنجا را ترک کردند. جغرافیا شاعال در شمال غربی بلندی‌های جولان و در ارتفاع ۷۷۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این شهرک در حدود ۴۰ کیلومتری شمال شرقی شهر طبریه، نزدیک به ۷۶ کیلومتری شمال شرقی حیفا و در حدود ۱۴۵ کیلومتری شمال شرقی مرکز تل‌آویو جای دارد. | ## بخش 3: شاعال | در جنوب شهرک، آبراهه نحال حمدال سرچشمه می‌گیرد و ارتباط شاعال با شبکهٔ راه‌های جولان از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۹۷۸ برقرار است. در بخش کشاورزی، کشت دیم‌آبی شامل سیب، آلو، گیلاس و انگور (برای تولید شراب) و نیز پرورش گله‌های گاو و گوسفند و مرغداری گوشتی انجام می‌شود. جمعیت آن در سال ۱۹۸۳ برابر ۷۱ نفر، در ۱۹۹۵ برابر ۱۶۸ نفر و در پایان سال ۲۰۱۴ برابر ۲۳۲ نفر بوده‌است. مهدکودک در شهرک‌های نزدیک ال‌روم و کلاع آلون و دبستان در مروم گولان در دسترس است و آموزش دبیرستانی در شهر کتسرین ارائه می‌شود. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.
موضوع مقاله: شیمعا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیمعا | مقدمه: شیمعا که با نام یونادَو نیز شناخته می‌شود، یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که در امتداد خط سبز، در جنوب لیونه و تنه عمریم قرار دارد. | ## بخش 1: شیمعا | این شهرک بر فراز تپه‌ای به بلندای ۶۱۵ متر از سطح دریا واقع شده و به‌صورت آبادی اجتماعی (ییشوو کِهیلاتی) سازمان‌دهی شده‌است و زیر نظر شورای منطقه‌ای هار حبرون اداره می‌شود. شیمعا نخستین بار در سال ۱۹۸۲ به‌عنوان پایگاه نظامی ناحال پایه‌ریزی شد و در سال ۱۹۸۸ به شهرکی غیرنظامی تبدیل گردید. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. نام نام شیمعا/یونادَو برگرفته از نام شیمعا، برادر شاه داوود و پسرش یونادَو است (کتاب دوم سموئیل، باب ۱۳، آیهٔ ۳). جغرافیا شیمعا در بخش جنوبی یهودا و کوه‌های یهودا، در مرز میان کوه‌های حبرون (هار حِورون) و بیابان نِگِو قرار دارد. این شهرک در حدود ۱۸ کیلومتری جنوب‌غربی مرکز شهر الخلیل (حبرون)، در حدود ۴۸ کیلومتری جنوب‌غربی بخش تاریخی اورشلیم و در حدود ۸۰ کیلومتری جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو واقع شده‌است. | ## بخش 2: شیمعا | شیمعا از راه بزرگراه شمارهٔ ۶۰ که شاهراه اصلی شمالی−جنوبی یهودا و سامره است به شبکهٔ راه‌های کرانه باختری متصل می‌شود. در جنوب آن چشم‌انداز نیمه‌بیابانی کم‌جمعیت گسترده شده و در شمال، شرق و غرب آن روستاها و شهرهای فلسطینی مانند السموع و الظاهریه واقع‌اند. پیشینه شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری پس از اشغال این سرزمین به دست ارتش اسرائیل در سال ۱۹۶۷ آغاز شد. در ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۸۳ دولت اسرائیل تأسیس شهرک جدیدی با نام کاری «اسائل/یتیر گیمِل» و سپس «نِتا» را تصویب کرد و در نوامبر همان سال پایگاه ناحال به شهرک غیرنظامی تبدیل شد. گشایش رسمی شهرک در ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۸ با حضور معاون نخست‌وزیر دیوید لوی برگزار شد و در سپتامبر همان سال نخستین ساکنان وارد شدند. در سال ۱۹۹۲ راه ارتباطی شهرک با بئرشبع ساخته شد و در سال ۱۹۹۴ نخستین خانه‌های آجری تکمیل گردید. | ## بخش 3: شیمعا | جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند. دیوار حائل در آغاز سدهٔ بیست و یکم، شیمعا به دلیل جایگاه خود در عمق کرانه باختری مانند بیشتر شهرک‌های شورای منطقه‌ای هار حبرون در مسیر دیوار حائل اسرائیل قرار نگرفت. بر پایهٔ وضعیت سال ۲۰۰۸ بخشی از حصار در جنوب شیمعا و تقریباً در امتداد خط سبز ساخته شده بود. زیرساخت‌ها و خدمات در شیمعا یک مرکز پیش‌دبستانی برای کودکان وجود دارد و دبستان در آبادی‌های بزرگ‌تر اطراف قرار دارد. فروشگاه مواد غذایی در شهرک وجود ندارد و ساکنان خرید خود را از آبادی‌های همجوار انجام می‌دهند. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۵ مجموعهٔ کوچکی از خانه‌ها به نام میتسپِه اِشتِموآ چند کیلومتر شمالی‌تر بنا شد که به‌تدریج به شهرکی مستقل تبدیل می‌شود.
موضوع مقاله: یاکیر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یاکیر | مقدمه: یاکیر یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب غربی شهر فلسطینی نابلس قرار دارد. | ## بخش 1: یاکیر | این شهرک در کنار شهرک‌های رِوَوا و نوفیم و در جاده ۵۰۶۶ میان برکان و کرنی‌شومرون واقع شده‌است. یاکیر به‌عنوان یک شهرک اجتماعی در فوریه ۱۹۸۱ بر روی زمین‌هایی بنیان‌گذاری شد که دولت اسرائیل از روستای فلسطینی دیر استیا مصادره کرده بود. این شهرک در ارتفاع ۴۲۰ متری از سطح دریا قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. | ## بخش 2: یاکیر | ریشه‌شناسی نام نام یاکیر از آیه‌ای در کتاب ارمیا (۳۱:۲۰) برگرفته شده‌است: «آیا افرایم پسر عزیز (یاکیر) من است؟» این واژه در زبان عبری به معنای «عزیز» و «محبوب» است. پیشینه بر پایه گزارش مؤسسه پژوهشی کاربردی بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل ۶۵۹ دونوم زمین از روستای فلسطینی دیر استیا را برای ساخت یاکیر مصادره کرد. بر پایه منبع عربی، جنبش گوش ایمونیم این شهرک را بنیان‌گذاری کرد و در آغاز مساحت آن ۲۹۲ دونوم بود. این شهرک بر روی زمین‌های وادی قانا ساخته شده که شامل اراضی روستاهای دیر استیا، بِدیا و قَراوه بنی‌حسان در شمال غربی استان سلفیت می‌شود. | ## بخش 3: یاکیر | تا سال ۲۰۱۳ توسعه ملکی برای پاسخ‌گویی به نیاز رو به رشد مسکن در شهرک ادامه داشت. رویداد مارس ۲۰۱۳ در مارس ۲۰۱۳ حمله سنگ‌پرانی به خودروها در روستای همسایه کفل حارس منجر به آسیب‌دیدگی کودکی به نام آدل بیتون شد که سرانجام بر اثر جراحات خود در فوریه ۲۰۱۵ درگذشت. رویداد ژوئن ۲۰۲۴ در ۵ ژوئن ۲۰۲۴ شهرک‌نشینان یاکیر و نوفیم همسایه در جریان جنگ غزه زمین‌های فلسطینی‌ها را با بولدوزر تخریب کرده و منطقه حائلی حصارکشی‌شده ایجاد کردند. پیامدهای زیست‌محیطی وادی قانا که شهرک یاکیر بر فراز آن قرار دارد از یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی به کانون آلودگی بهداشتی تبدیل شده‌است؛ دلیل این آلودگی سرازیر شدن فاضلاب شهرک‌هایی است که بر بالای این وادی بنا شده‌اند. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.
موضوع مقاله: البطیمات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # البطیمات | مقدمه: البطیمات (، ) روستایی فلسطینی‌عرب‌نشین در بخش حیفا از توابع قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود که در فاصلهٔ نزدیک به ۳۱ کیلومتری جنوب شرقی حیفا و در ارتفاع نزدیک به ۲۰۰ متری از سطح دریا قرار داشت. | ## بخش 1: البطیمات | این روستا در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۱ مه ۱۹۴۸ تخلیه شد و ساکنان آن آواره گردیدند. نام البطیمات از واژهٔ عربی «بُطُم» به معنای درخت بنه گرفته شده‌است که به فراوانی در سرزمین شام می‌روید. این روستا از کهن‌ترین آبادی‌های وابسته به ام‌الفحم در منطقهٔ الروحه به‌شمار می‌رفت. در سال ۱۸۸۲ میلادی، گزارش «بررسی فلسطین غربی» از سوی صندوق اکتشاف فلسطین «آثار ویرانه‌ها» را در این مکان ثبت کرد. در اواخر دوران عثمانی، مصطفی الخلیل بازرگان حیفایی زمین‌هایی در البطیمات و جاهای دیگر خریداری کرد. | ## بخش 2: البطیمات | در سدهٔ نوزدهم و نیمهٔ نخست سدهٔ بیستم، البطیمات یکی از آبادی‌های «اتحادیهٔ فحماوی» بود که تیره‌های خلیلی وابسته به ام‌الفحم آن را بنیان نهاده بودند. این اتحادیه شبکه‌ای از اجتماعات پیوسته با پیوندهای خویشاوندی بود که از نظر اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به ام‌الفحم وابستگی داشت و بخش‌های گسترده‌ای از بلاد الروحه، وادی عاره و مرج ابن عامر را در بر می‌گرفت. دوران قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که حکومت قیمومتی بریتانیا انجام داد، جمعیت البطیمات ۱۳۷ نفر و همگی مسلمان بودند. بر پایهٔ آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۱۱۰ مسلمان بود و مساحت زمین‌های آن ۳٬۸۳۲ دونوم بود. از این میان، ۸ دونوم زمین آبی و باغی، ۲٬۵۰۸ دونوم زمین غلات و ۴ دونوم زمین ساخته‌شده (شهری) بود. | ## بخش 3: البطیمات | روستا دارای یک مسجد بود و ساکنان آن برای آشامیدن و کشاورزی از چشمه‌ها بهره می‌گرفتند که مهم‌ترین آن‌ها «عین الأفندی» نام داشت. در سال ۱۹۴۵، کیبوتص گلعاد (ایون یتسحاق) بر روی زمین‌هایی که به‌صورت سنتی متعلق به روستا بود تأسیس شد. ۱۹۴۸ و پس از آن بنی موریس تاریخ تخلیهٔ روستا را مه ۱۹۴۸ و علت آن را «ترس از گرفتار شدن در درگیری‌ها» می‌داند، هرچند این علت را با نشانهٔ پرسش همراه کرده‌است. وضعیت کنونی در سال ۱۹۹۲، ولید خالدی وضعیت محل روستا را چنین توصیف کرد: «محوطه حصارکشی شده و پوشیده از علف‌های هرز و کاکتوس است. | ## جمع‌بندی | بیشتر زمین‌های پیرامون به عنوان چراگاه بهره‌برداری می‌شود، هرچند بخشی از آن‌ها زیر کشت است.» بر پایهٔ گزارش‌های دیگر، خانه‌های روستا تا سال ۱۹۶۷ هنوز قابل مشاهده بودند، اما شهرک ایون یتسحاق آثار آن‌ها را به‌طور کامل از میان برد تا ساکنان اصلی دیگر به بازدید از روستا نیایند.
موضوع مقاله: الجلمه (فلسطین) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الجلمه (فلسطین) | مقدمه: الجلمه بر دامنه شمالی کوه کرمل واقع بود و در نزدیک به دو کیلومتری شرق شهرک عسفیا جای داشت. | ## بخش 1: الجلمه (فلسطین) | این روستا درست بالای خربه عسافنه قرار گرفته بود؛ جایی که کاوش‌های باستان‌شناسی نشان داده‌است از سده نخست تا سده چهارم میلادی به‌صورت پراکنده مسکونی بوده‌است. در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین، الجلمه در فهرست جغرافیایی فلسطین به‌عنوان آبادی کوچک (مزرعه) طبقه‌بندی شده بود. پس از جنگ ۱۹۴۸ عرب‌ها و اسرائیل، منطقه به اسرائیل ملحق شد و اردوگاه نظامی و بازداشتگاهی در محل روستا برپا گردید. کاوش‌های باستان‌شناسی که میان سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۱ توسط دانشگاه میسوری با پشتیبانی شرکت کورنینگ گلس انجام شد، نشان داد که این محل از سده نخست تا سده چهارم میلادی به‌صورت متناوب مسکونی بوده‌است. | ## بخش 2: الجلمه (فلسطین) | باستان‌شناسان همچنین کارگاه شیشه‌سازی‌ای را کشف کردند که در سده چهارم میلادی به اوج تولید خود رسیده بود. در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین، الجلمه در «فهرست جغرافیایی فلسطین» به‌عنوان یک آبادی کوچک (مزرعه) طبقه‌بندی شد. دژ تگارت و دوران قیمومت در دهه ۱۹۳۰ میلادی، دولت قیمومت بریتانیا دژ تگارت جلمه را به‌عنوان اقدامی در برابر شورش عرب‌ها (۱۹۳۶–۱۹۳۹) بنا کرد. تخلیه و اشغال = بر پایه قطعنامه ۱۸۱ سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۷، منطقه الجلمه در بخش اختصاص‌یافته به دولت یهودی قرار گرفت. | ## بخش 3: الجلمه (فلسطین) | بر اساس دستورهای صادرشده به تیپ‌های هاگانا در چارچوب طرح دالت، وظیفه تسلط بر جاده حیفا–جلمه به تیپ کرملی سپرده شد. تخلیه و اخراج ساکنان الجلمه در هفته پایانی آوریل و آغاز مه ۱۹۴۸ صورت گرفت؛ هم‌زمان با اشغال مجموعه‌ای از روستاهای پشت جبهه حیفا از جمله بلد الشیخ. وضعیت کنونی زندان کیشون که به بازداشتگاه الجلمه نیز شناخته می‌شود، بعدها در محل دژ تگارت برپا شد. | ## جمع‌بندی | ولید خالدی، مورخ فلسطینی، در سال ۱۹۹۲ وضعیت محل روستا را چنین توصیف کرد: «اردوگاهی نظامی منطقه را اشغال کرده و درختان اکالیپتوس آن را پوشانده‌اند.» هیچ شهرکی اسرائیلی بر روی اراضی این روستا ساخته نشده‌است.
موضوع مقاله: زن گوساله بوفالوی سفید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زن گوساله بوفالوی سفید | مقدمه: همراهش هشدار داد که آن زن مقدس به نظر می‌رسد و هر کار ناشایستی خطرناک و بی‌احترامی است، اما کسی به حرفش گوش نداد. | ## بخش 1: زن گوساله بوفالوی سفید | مرد دوم نگاه کرد که اولی نزدیک شد و آن زن را در آغوش گرفت؛ در این هنگام ابر آن دو را فراگرفت. وقتی ابر پراکنده شد، تنها آن زن رازآلود و انبوهی از استخوان‌های مرد اول باقی مانده بود. اما آن زن مقدس او را به جلو خواند و گفت آسیبی به او نخواهد رسید، چون می‌تواند درون قلبش را ببیند و او انگیزه‌های مرد اول را ندارد. | ## بخش 2: زن گوساله بوفالوی سفید | چون آن زن به زبان لاکوتا سخن می‌گفت، مرد جوان تصمیم گرفت که او از قوم خودش است و پیش رفت. در آن هنگام، آن زن توضیح داد که واکهان (مقدس، دارای قدرت‌های معنوی و ماورایی) است. افزون بر آن توضیح داد که اگر او آنچه را دستور می‌دهد انجام دهد، قومش دوباره برخواهد خاست. | ## بخش 3: زن گوساله بوفالوی سفید | پیشاهنگ قول داد دستورهای او را اجرا کند و به او گفته شد به اردوگاهش بازگردد، شورا را فراخواند و برای ورودش جشنی برپا کند. او هفت آیین مقدس را برای حفاظت از مادر زمین به لاکوتاها آموخت و چهان‌نونپا، چپق تشریفاتی مقدس را به آن‌ها داد. | ## جمع‌بندی | هفت آیین عبارتند از: اینیپی (túپی تطهیر) هان‌بله‌چه‌یاپی (گریستن برای بینایی) ویوانیانگ واچیپی (رقص خورشید) هونکالووانپی (پیوند خویشاوندی) ایشناتی اویچالووانپی (آیین بلوغ دختران) تاپا وانکایه‌یاپی (پرتاب توپ) واناگی یوهاپی (نگهداری روح) هر بخش از چهان‌نونپا (دسته، کاسه، تنباکو، نفس و دود) نمادی از روابط جهان طبیعی، عناصر، انسان‌ها و موجودات معنوی‌ای است که چرخه هستی را حفظ می‌کنند.
موضوع مقاله: پدوئل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پدوئل | مقدمه: این شهرک در نزدیک به ۱۰ کیلومتری شهر فلسطینی بورقین و ۲۵ کیلومتری شرق تل‌آویو و در مجاورت شهرک‌های عیلی زهاو، بیت آریه-اوفاریم و بروخین قرار دارد. | ## بخش 1: پدوئل | پدوئل به‌صورت شهرک جامعه‌ای سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. رود شیلو از جنوب آن می‌گذرد و منطقه حفاظت‌شده طبیعی رود شیلو از شمال و غرب با پدوئل هم‌مرز است. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. پیشینه پدوئل در سال ۱۹۸۴ بر روی زمین‌های دولتی توسط گروهی از اسرائیلی‌های یهودی ارتدکس از یشیوای هار اتصیون واقع در الون شوات و با یاری سازمان آمانا بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 2: پدوئل | نام این شهرک نمادین بوده و از کتاب مقدس برگرفته شده‌است: «و بازخریدشدگان خداوند بازگشت کرده، با سرود شادی به صهیون خواهند آمد» (کتاب اشعیا ۳۵:۱۰ و ۵۱:۱۱). واژه «بازخریدشده» در زبان عبری «پِدویی» است و «پدوئل» به معنای «رهایی‌یافته خدا» است. شهرک بر فراز تپه‌ای به بلندای نزدیک به ۳۶۹ متر از سطح دریا میان روستاهای فلسطینی کفر الدیک و دیر بلوط قرار گرفته‌است. پدوئل نزدیک خط سبز در شمال کرانه باختری واقع شده و ۱۵ کیلومتر شرق پتح تیکوا و ۱۲ کیلومتر جنوب‌غربی آریئل قرار دارد. | ## بخش 3: پدوئل | جاده غیرمجاز ۲۰۲۳ میان ماه‌های اکتبر و نوامبر ۲۰۲۳ جاده‌ای غیرمجاز در جنوب شهرک بر روی زمین‌های شهرداری فلسطینی کفر الدیک تا یک پایگاه پیشرفته غیرقانونی جدید ساخته شد. در سال ۱۹۹۸ نزدیک به ۷۴۷ نفر در آن زندگی می‌کردند که تا پایان سال ۲۰۱۲ به حدود ۱۳۱۵ نفر رسید. آموزش نهادهای آموزشی گوناگونی در پدوئل وجود دارد: یک مهدکودک، سه کودکستان، یک دبستان، یک تلمود تورا و یشیوای ارتص حصوی که برنامه‌های آمادگی پیش‌نظامی و برنامه هسدر (ترکیب آموزش دینی با خدمت نظامی) را ارائه می‌دهد. جایگاه در حقوق بین‌الملل جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه کنوانسیون چهارم ژنو غیرقانونی می‌داند. | ## جمع‌بندی | ماده ۴۹ این کنوانسیون تصریح می‌کند که «نیروی اشغال‌گر نباید بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند».