موضوع مقاله: استر لدربرگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استر لدربرگ | مقدمه: استر میریام زیمر لدربرگ (; – ) میکروبیولوژیست آمریکایی و پیشگام در ژنتیک میکروبی بود. | ## بخش 1: استر لدربرگ | او ویروس باکتریایی فاژ لاندا و عامل باروری F را کشف کرد، اولین اجرای پلیت‌گذاری تکراری را طراحی کرد و درک انتقال ژن‌ها بین باکتری‌ها را از طریق ترارسانی توسعه داد. لدربرگ همچنین مرکز مرجع پلاسمید را در دانشگاه استنفورد بنیان‌گذاری و مدیریت کرد، جایی که انواع مختلف پلاسمید را، از جمله آن‌هایی که کدگذاری مقاومت آنتی‌بیوتیکی، مقاومت به فلزات سنگین، ویریولانس، هم‌یوغی باکتریایی، کولیسین‌ها، عناصر جابه‌جا شونده و سایر عوامل ناشناخته را انجام می‌دادند، حفظ، نام‌گذاری و توزیع می‌کرد. به عنوان زنی در حوزه‌ای مردسالار و همسر برنده جایزه نوبل جاشوآ لدربرگ، استر لدربرگ برای به رسمیت شناخته شدن حرفه‌ای تلاش کرد. با وجود کشفیات اساسی او در زمینه میکروبیولوژی، هیچ‌گاه موقعیت تدریس رسمی در دانشگاه به او پیشنهاد نشد. کتاب‌های درسی اغلب کار او را نادیده می‌گیرند و دستاوردهایش را به همسرش نسبت می‌دهند. پدرش دیوید زیمر، مهاجری از رومانی بود که یک چاپخانه را اداره می‌کرد، و مادرش پولین گلر زیمر بود. زیمر در دوران رکود بزرگ بزرگ شد و اغلب ناهارش تکه‌ای نان با آب گوجه‌فرنگی فشرده بود. زیمر در دبیرستان ایواندر چایلدز در برانکس تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۸ در سن ۱۵ سالگی فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 2: استر لدربرگ | در ابتدا علاقه‌مند به ادبیات یا زبان فرانسوی بود، اما برخلاف توصیه معلمانش، که معتقد بودند زنان در رشته‌های علمی موفقیت کمتری دارند، به بیوشیمی تغییر رشته داد. پس از فارغ‌التحصیلی، زیمر به عنوان دستیار تحقیقاتی الکساندر هالندر در بنیاد کارنگی برای علوم (بعداً آزمایشگاه کولد اسپرینگ هاربر) کار کرد و تحقیقات خود را روی N. مشارکت‌ها در میکروبیولوژی و ژنتیک لدربرگ بیشتر دهه ۱۹۵۰ را در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن سپری کرد. او در این دانشگاه فاژ لاندا را کشف کرد، اولین اجرای موفقیت‌آمیز پلیت‌گذاری تکراری را توسعه داد و مکانیسم‌های ژنتیکی ترارسانی را بررسی کرد. این کشفیات، پایه‌های بسیاری از مطالعات ژنتیکی در نیمه دوم قرن بیستم را شکل دادند. او ابتدا این کشف را در سال ۱۹۵۱، زمانی که دانشجوی دکتری بود، گزارش کرد و سپس در مقاله‌ای در سال ۱۹۵۳ در مجله Genetics توضیح مفصلی از آن ارائه داد. زمانی که او مخلوطی از سویه جهش‌یافته و سویه والد K12 را روی یک پلیت آگار کشت داد، مشاهده کرد که پلاک‌هایی ظاهر شدند، که مشخص بود ناشی از عفونت باکتریوفاژها هستند. تابش UV باعث «درمان» باکتریوفاژ از سویه جهش‌یافته شده بود، که آن را نسبت به عفونت توسط همان باکتریوفاژی که سویه والد تولید می‌کرد، حساس کرده بود. | ## بخش 3: استر لدربرگ | مطالعات او نشان داد که λ دارای دو مسیر تکثیر است: یکی مسیر معمولی که در آن فاژ به سرعت خود را تکثیر کرده و در نهایت سلول میزبان E. استر و جاشوا لدربرگ نشان دادند که λ، در شکل خاموش خود، به لحاظ ژنتیکی در نزدیکی ژن‌های E. آن‌ها پیشنهاد کردند که ماده ژنتیکی λ به‌طور فیزیکی درون کروموزوم باکتری در کنار ژن‌های gal ادغام شده و همراه با DNA میزبان همانندسازی می‌شود. گاهی، DNA فاژ که جدا می‌شود، شامل قطعاتی از DNA میزبان نیز هست، که می‌تواند توسط فاژ به یک میزبان جدید وارد شود. پس از انتشار مطالعات او در مورد λ در طول چندین سال، لدربرگ یافته‌های خود را در کنفرانس‌های بین‌المللی ارائه کرد. در سال ۱۹۵۷، او در سمپوزیوم ژنتیک باکتریایی و ویروسی در کانبرا، استرالیا، دربارهٔ لیزوژنی λ و ترارسانی تخصصی سخنرانی کرد. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۵۸، او یافته‌های خود در مورد نقشه‌برداری ساختاری-جزئی از جایگاه gal را در دهمین کنگره بین‌المللی ژنتیک در مونترآل، کانادا ارائه داد.