موضوع مقاله: یاکوپو دا ترزو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یاکوپو دا ترزو | مقدمه: او بقیه دوران کاری خود را با سفر به انگلستان در سال‌های ۱۵۵۴–۱۵۵۵ در طول ازدواج فیلیپ دوم اسپانیا و ماری اول انگلستان که از سال ۱۵۵۴ تا مرگ او در سال ۱۵۵۸ ادامه داشت، برای دربار اسپانیا کار کرد.Sotheby's او با نام جاکومو یا جاکوپو نیزولا (یا نیزولا) در زمانی بین سال‌های ۱۵۱۴ تا ۱۵۱۹ در ترزو سول‌آدا، روستایی در حدود ۳۰ کیلومتری (۱۹ مایلی) شمال شرقی میلان در کنار رودخانه آدا (که اکنون در منطقه کلان‌شهری میلان قرار دارد) متولد شد. | ## بخش 1: یاکوپو دا ترزو | پدرش گاسپاره به عنوان «استاد» یا «مستر» توصیف شده است که نشان دهندهٔ جایگاه حرفه‌ای یا اجتماعی اوست. او نزد یک تراشندهٔ جواهرات حکاکی شده و اشیاء سنگی سخت در میلان آموزش دید.Cupperi در دهه ۱۵۴۰ او هنرمندی موفق بود که عمدتاً در میلان مستقر بود و حامیان او از جمله کوزیمو اول د مدیچی، دوک بزرگ توسکانی، که در سال‌های ۱۵۵۰–۱۵۵۲ برای دو ظرف بزرگ، یک گلدان و یک فنجان، از جنس کریستال سنگی (کوارتز) به او پول پرداخت کرد، بودند. میلان تحت حکومت اسپانیا بود و خانه لئونه لئونی، رئیس ضرابخانه آنجا از سال ۱۵۴۲، و تولیدکننده اصلی مجسمه‌های پرتره بزرگ برای هابسبورگ‌ها بود. او برای هابسبورگ‌ها مدال ساخته بود،Rossi از جمله مدال چارلز پنجم، امپراتور مقدس روم در سال ۱۵۳۶. یاکوپو برای بزرگداشت این ازدواج مدال‌هایی ساخت که دو چهره پرتره و دو تصویر پشت سر تمثیلی را مدل‌سازی می‌کردند. این مدال‌ها در نسخه‌هایی با دو سر، یکی روی هر صورت، و نمونه‌های مرسوم‌تر با دو سر مربوط به هر یک از زوج‌ها ریخته‌گری شدند. در اواخر سال ۱۵۵۴، جاکوپو مدال نقره مریم مقدس را به کاردینال گرانول در بروکسل، در واقع وزیر امور خارجه هابسبورگ،Sotheby's فرستاد اما مدال فیلیپ مربوط به سال ۱۵۵۵ است. بنابراین، پس از تهیه مدال ازدواج مری، در روز سال نو ۱۵۵۵، یاکوپو به عنوان مجسمه‌ساز (escultor) دربار فیلیپ در لندن منصوب شد. در سال ۱۵۵۵، او به دنبال فیلیپ به بروکسل، پایتخت هلند اسپانیا، رفت و حداقل تا سال ۱۵۵۹ در آنجا ماند. | ## بخش 2: یاکوپو دا ترزو | هیچ‌یک از جواهرات او (به معنای معمول گردنبند و غیره) باقی نمانده است؛ این احتمال وجود دارد که او برخی از جواهرات گرانبهایی را که ماری اول در پرتره‌اش اثر آنتونیس مور در موزه پرادو و سایر پرتره‌های دربار اسپانیا در آن دوره استفاده می‌کرد، ساخته باشد. او به خاطر سنگ‌های قیمتی حکاکی شده‌اش شناخته می‌شد که برخی از آنها باقی مانده‌اند. در بروکسل، او «مهر بزرگ» فیلیپ را که تا سال ۱۵۵۷ مورد استفاده قرار می‌گرفت، ساخت، اما خودش آن را طراحی نکرد و الماسی را با نشان سلطنتی چارلز پنجم حکاکی کرد، که او نیز در سال ۱۵۵۶ برای یک لیوان آبخوری کریستال سنگی به او پول داده بود.RossiSotheby's; Cupperi او در مادرید حکاکی‌ها و نقش برجسته‌های مختلفی بر روی سنگ‌های سخت برای دربار ساخت، اما این آثار عموماً امضا نشده بودند و همین امر منجر به عدم قطعیت در انتساب آنها می‌شد. خانواده سلطنتی از او برای ارزش‌گذاری و مذاکره در مورد خرید اقلام مشابه و همچنین آثار باستانی استفاده می‌کردند. او همچنین به عنوان یک دلال فعالیت می‌کرد و در سال ۱۵۸۴ تابلوی «فیلیپ بشارت» اثر رابرت کمپین که اکنون در پرادو است را به ال اسکوریال فروخت. او برای دربارهای دیگر نیز کار می‌کرد؛ آثاری برای مدیچی، دربار پارما و هابسبورگ‌های اتریشی ثبت شده است. او بر اساس طرحی از معمار خوان دِ هِرِرا، خیمه محراب اصلی را در کلیسای صومعه ال اسکوریال (۱۵۸۶)، از برنز طلاکوب، کریستال سنگی و سنگ سخت رنگی ساخت.Cupperi او یا کارگاهش، ممکن است نقش برجسته‌های لاجوردی دوازده سزار را تراشیده باشند که (احتمالاً بعداً) در حاشیه یک بشقاب نفیس از جنس کریستال سنگی حکاکی شده، طلا، جواهرات و میناکاری گنجانده شده‌اند. مدال‌ها مدال‌های اولیه ساخته شده در ایتالیا شامل مدال‌های همسر، ایزابلا دی کاپوا، و دخترش ایپولیتا (۱۵۳۵–۱۵۶۳) فرانته گونزاگا، فرماندار وقت دوک‌نشین میلان، بود که در حدود سال ۱۵۵۲ ساخته شدند. مدال او از ماری مجارستانی، خواهر چارلز پنجم، مربوط به حدود سال‌های ۱۵۴۹–۱۵۵۱ و مدال خواهرزاده‌اش پرنسس جوآنا از پرتغال، خواهر فیلیپ دوم، مربوط به سال ۱۵۵۴ است. | ## بخش 3: یاکوپو دا ترزو | جیانلو دلا توره، مهندس و ساعت‌ساز اهل کرمونا، یکی دیگر از ایتالیایی‌هایی بود که برای دربار اسپانیا کار می‌کرد و به نظر می‌رسد مدال او مربوط به اولین سال‌های اقامت یاکوپو در اسپانیا باشد.Sotheby's; Cupperi مدال‌های ازدواج فیلیپ و مری (که در بخش قبلی مورد بحث قرار گرفت) در نسخه‌های بیضی‌شکل تکرار شدند و فقط سرهایشان را نشان می‌دادند و مدت‌ها بعد، فیلیپ دوباره با مدال گرد مشابهی به تصویر کشیده شد. این پرتره «مجسمه‌ساز مشهور را در کنار خیمه‌ای که برای محراب بلند کلیسای سن لورنزو در اسکوریال ساخته بود، نشان می‌داد». دیگری، که آن هم گم شده، به عنوان اثر برناردینو کامپی از کرمونا ثبت شده است که احتمالاً قبل از ترک ایتالیا نقاشی شده است. سومی، که مردی بسیار مسن‌تر را نشان می‌دهد، به نقاش دربار اسپانیا، آلونسو سانچز کوئلو، شاید حدود سال ۱۵۸۰، نسبت داده می‌شود.Sotheby's همچنین مدالی از او، اثر آنتونیو آبوندیو، مربوط به سال ۱۵۷۲ وجود دارد. آبوندیو یکی دیگر از مدال‌آوران مهاجر ایتالیایی بود که بیشتر برای هابسبورگ‌های اتریش کار می‌کرد.Cupperi بردگان در کارگاه ملکه کاترین پرتغال، خواهر چارلز پنجم، از رسم دربار پرتغال پیروی می‌کرد و تعداد قابل توجهی برده در دربار سلطنتی داشت که در این دوره عمدتاً از برزیل امروزی و برخی از آفریقای پرتغالی بودند. با آنها عموماً به خوبی رفتار می‌شد و برخی در مهارت‌های مختلف آموزش می‌یافتند، اما به عنوان اموال منقول نیز با آنها رفتار می‌شد و گاهی به عنوان هدیه تقدیم می‌شدند. برخی دیگر آزاد می‌شدند.Jordan, 155–173 در سال ۱۵۵۴، او نوه‌اش در مادرید، دون کارلوس، وارث تاج و تخت اسپانیا، سه برده فرستاد. تا سال ۱۵۶۴، دو نفر از این برده‌ها، دیه‌گو دِ سن پدرو و خوان کارلوس، در کارگاه جاکوپو دا ترتزو آموزش می‌دیدند و بعدها خانواده کارلوس هزینه غذا و لباس آنها را پرداخت می‌کردند. طبق وصیت‌نامه دون کارلوس در همان سال، قرار بود آنها با مرگ او که به‌طور غیرمنتظره‌ای در اوایل سال ۱۵۶۸ اتفاق افتاد، آزاد شوند. | ## جمع‌بندی | پرداخت‌ها به جاکوپو فقط در سال ۱۵۶۸ ثبت شده است که مربوط به هزینه‌های سال‌های ۱۵۶۴ و ۱۵۶۵ است.