موضوع مقاله: گیوات هامیوتار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیوات هامیوتار | مقدمه: گیوات هامیوتار یک شهرک اسرائیلی و محله‌ای در اورشلیم شرقی است که در سال ۱۹۷۰ میان دو محله رامات اشکول و تپه فرانسوی بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 1: گیوات هامیوتار | این محله بر فراز تپه‌ای ساخته شده که در جریان جنگ شش‌روزه صحنه نبردی مهم بوده‌است. کاوش‌های باستان‌شناختی در این منطقه آرامگاه‌های کهن یهودی مهمی را آشکار کرده‌است و گیوات هامیوتار یکی از نخستین محله‌های «خانه‌ات را خودت بساز» در اورشلیم بود. جامعه بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در اورشلیم شرقی را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. گیوات هامیوتار بر ارتفاعی نزدیک به ۸۱۴ متر از سطح دریا جای دارد و در حدود ۲٫۵ کیلومتر شمال شهر قدیم واقع شده‌است. از شمال با محله عربی شعفاط، از جنوب‌غرب با معالوت دفنا و از غرب با رامات اشکول هم‌مرز است. تک‌تیراندازان اردنی از این موقعیت راهبردی در جریان نبرد تپه مهمات بر نیروهای اسرائیلی آتش می‌گشودند. گیوات هامیوتار پس از دو بار تلاش توسط نیروی زرهی اسرائیلی تصرف شد؛ نخستین تلاش پس از کشته شدن یک سرباز اسرائیلی بر اثر آتش خودی شکست خورد. محله گیوات هامیوتار به‌عنوان بخشی از زنجیره‌ای از محله‌های یهودی موسوم به «محله‌های بریح» (لولا) برنامه‌ریزی شد که هدفشان پیوند دادن اورشلیم غربی به کوه اسکوپوس بود. نام محله به معنای «تپه بریده‌شده» است که یا به سنگرهای متقاطع اردنی پیش از ساخت محله اشاره دارد، یا به برش خاکی که از میان شلوحه کوه اسکوپوس برای ایجاد جاده‌ای از شهر قدیم اورشلیم به نابلس ایجاد شده بود. در ژوئیه ۱۹۶۷، نخست‌وزیر لوی اشکول به کارمندان دولت دستور داد تا رویه‌های معمول اداری را دور بزنند تا ساخت گیوات هامیوتار و دیگر محله‌های بریح هرچه زودتر آغاز شود. در ۱۱ ژانویه ۱۹۶۸ دولت اسرائیل فرمان مصادره بزرگی برای ۳٬۳۴۵ دونام زمین صادر کرد که بخش بزرگی از اراضی گیوات هامیوتار را نیز دربرمی‌گرفت و با محکومیت شورای امنیت سازمان ملل روبه‌رو شد. برای تسریع فرایند ساخت، زمین با یارانه دولتی عرضه شد و بیشتر خانه‌های گیوات هامیوتار به‌صورت خصوصی ساخته شدند. | ## بخش 2: گیوات هامیوتار | اکثر خانه‌ها دوخانواری بودند که نخست یک طبقه داشتند و با گذشت زمان طبقه دوم و گاه سوم به آن‌ها افزوده شد. از شمال و غرب نهر صوفیم آن را دربرمی‌گیرد، از شرق «درخ شخم» (جاده نابلس) و از جنوب بلوار اشکول آن را محدود می‌کند. قله گیوات هامیوتار ۸۱۴ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد و دیدگاهی بی‌همتا از مرکز شهر اورشلیم، هار هبایت و تپه مهمات فراهم می‌آورد. باستان‌شناسی کاوش‌های باستان‌شناختی فراوانی میان سال‌های ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۹ در گیوات هامیوتار انجام شده‌است. گورهای کشف‌شده در این کاوش‌ها متعلق به دوره معبد دوم (بیت‌المقدس دوم) تشخیص داده شده‌اند. در نزدیکی گیوات هامیوتار و تپه‌های مجاور نزدیک به بیست غار تدفین از دوره معبد دوم یافت شده‌است. موزه اسرائیل یکی از گورها تنها مدرک فیزیکی شناخته‌شده از رسم تصلیب در روم باستان را به دست داد. این بقایا متعلق به شخصی به نام یهوحانان بن حگقول بود و شامل استخوان پاشنه‌ای بود که میخی از پهلو در آن فرورفته بود. نوک میخ خم شده بود که احتمالاً بر اثر برخورد با گرهی در چوب تیر عمودی رخ داده و مانع بیرون کشیدن میخ از پا شده بود. این کشف در ۱ سپتامبر ۱۹۶۸ توسط باستان‌شناس واسیلیوس تسافریس انجام شد و شلد متعلق به مردی جوان بود که در دهه بیست زندگی‌اش در دوره شورش بزرگ یهود به صلیب کشیده شده بود. آرامگاه «شمعون، سازنده معبد» آرامگاهی دیگر که بسیار پرتزئین بود، بقایای خانواده «شمعون، سازنده معبد» (شمعون بنا هیخلا) را در خود داشت. موزه اسرائیل سومین آرامگاه جالب باستان‌شناختی در گیوات هامیوتار متعلق به «ابا، پسر [نسل؟] کاهن الیعازر، پسر [نسل] هارون کاهن بزرگ» است. | ## بخش 3: گیوات هامیوتار | ابا که به بابل تبعید شده بود، بقایای «متتیاهو پسر یهودا» را پنهانی به اورشلیم بازگرداند و در غاری که برای خانواده‌اش آماده کرده بود به خاک سپرد.S. IEJ 23 (1973), 72-81 برخی پژوهشگران بر این باورند که متتیاهو پسر یهودا همان آنتیگونوس دوم (آنتیگونوس دوم متتیاس)، آخرین پادشاه حشمونائی بوده‌است. با این حال، جو زیاس، باستان‌شناس و نگهدارنده پیشین بخش باستان‌شناسی سازمان آثار باستانی اسرائیل، این نظریه را رد می‌کند و آن را چیزی فراتر از یک افسانه شهری نمی‌داند؛ به گفته او تنها اسکلت بدون سری که در ۱۹۷۱ یافت شد متعلق به زنی سالخورده بود و هیچ بقایای دیگری در آنجا قابل انتساب به پادشاه آنتیگونوس دوم نیست. نخستین کنیسه در گیوات هامیوتار از این جهت منحصربه‌فرد بود که سبک نیایش در آن به هیچ گروه قومی خاصی تعلق نداشت و یهودیان همه تبارها می‌توانستند در آنجا نماز بگزارند. در دهه نخست هزاره سوم میلادی، بسیاری از ساکنان سکولار و ارتدوکس مدرن محله نقل مکان کردند و یهودیان فرامذهبی (حَریدی) اکثریت را به دست آوردند. تا سال ۲۰۱۰ در حدود ۲۰ درصد ساکنان گیوات هامیوتار حریدی بودند، در حالی که در رامات اشکول مجاور اکثریت حریدی شده بودند. + روند شمار جمعیت ۲۰۰۰–۲۰۰۸سال۲۰۰۰۲۰۰۲۲۰۰۳۲۰۰۴۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۸جمعیت ۲٬۹۱۲ ۲٬۹۴۸ ۲٬۹۵۸ ۲٬۹۵۹ ۲٬۹۱۲ ۲٬۹۰۱ ۲٬۸۶۰ ۲٬۸۳۱ از اواسط دهه ۱۹۸۰ یک مرکز جنبش ماکویا (جنبش مسیحی ژاپنی هوادار اسرائیل) در این محله فعال است. این خواسته برای ساخت بناهای کوتاه به تخصیص محله به‌عنوان منطقه «خانه‌ات را خودت بساز» انجامید. خیابان‌های محله بر پایه خطوط تراز اصلی تپه و بدون عملیات خاکبرداری گسترده ساخته شدند. محله چهار خیابان دارد که نام‌هایشان با جنگ شش‌روزه پیوند دارد: خیابان «ششت هیامیم» (شش روز)، خیابان «میدبار سینای» (بیابان سینا)، خیابان «متسری تیران» (تنگه تیران) و خیابان «میفراتس شلومو» (خلیج سلیمان). ایستگاه قطار سبک اورشلیم در گیوات هامیوتار اندکی بیرون از محله، در تقاطع خیابان ششت هیامیم با بلوار بار-لو و نزدیک نهر صوفیم قرار دارد. | ## جمع‌بندی | نزدیک قله تپه نیز «دیدبان عودد» به یاد گروهبان عودد اونر از گردان چتربازان ساخته شده‌است که در محله بزرگ شد و در حادثه آموزشی در لبنان در سال ۱۹۸۲ کشته شد.