موضوع مقاله: جیمز اوتیس جونیور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمز اوتیس جونیور | مقدمه: جیمز اوتیس جونیور (James Otis Jr) (۵ فوریه ۱۷۲۵–۲۳ مه ۱۷۸۳)، وکیل، فعال سیاسی، جزوه‌نویس و قانون‌گذار آمریکایی در بوستون، عضو مجلس استانی ماساچوست و از مدافعان اولیه نظرهای میهن‌پرستانه علیه سیاست پارلمان بود که منجر به انقلاب آمریکا شد. | ## بخش 1: جیمز اوتیس جونیور | اوایل زندگی اوتیس در بارنزتیبل غربی، ماساچوست به دنیا آمد و اولین کودک از ۱۳ اولاد فامیل و نخستین کودکی بود که از دوران نوزادی جان سالم به در برد. خواهراش مرسی اوتیس وارن، برادرش جوزف اوتیس و خردترین برادرش ساموئل آلین اوتیس رهبران انقلاب آمریکا شدند و برادرزاده‌اش هریسون گری اوتیس نیز همین راه را دنبال کرد. پدرش نامه‌ای برای او فرستاد که در آن ناامیدی‌هایش را عنوان کرده بود و او را تشویق می‌کرد که برای بهبودی خودش به دنبال تقوای الهی باشد. در سال ۱۷۵۵، اوتیس با روث کانینگهام، دختر یک تاجر و وارث ثروتی به ارزش ۱۰۰۰۰ پاوند ازدواج کرد.Charles H. دخترشان الیزابت مانند مادرش وفادارمانده بود؛ او با کاپیتان براون در ارتش بریتانیا ازدواج کرد و تا پایان عمر در انگلستان زندگی کرد. خردترین دختر آنها مری، با بنجامین لینکلن پسر جنرال برجسته ارتش قاره‌ای، بنجامین لینکلن ازدواج کرد. احکام استرداد اوتیس در سال ۱۷۴۳ از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد و به صدر حرفه حقوقی در بوستون رسید. با این حال زمانی که قومندان فرانسیس برنارد نتوانست پدرش را به سِمَت وعده داده شدهٔ ریاست کل عالی‌ترین محکمه استان منصوب کند، بلافاصله استعفا داد؛ در عوض این سمت به رقیب دیرینه اوتیس، توماس هاچینسون رسید. 91 گروهی از تجار خشمگین بوستون که شامل ازکیل گولدویت بود، از اوتیس خواستند تا مشروعیت «احکام استرداد» را در مقابل محکمه عالی، متصدی پیشین محکمه عالی قضایی ماساچوست به چلنج بکشد. | ## بخش 2: جیمز اوتیس جونیور | اوتیس خود را بنده وفادار به سلطنت می‌دانست، با این حال او در یک سخنرانی تقریباً پنج ساعته در مقابل حضار منتخب در مجلس ایالتی در فوریه ۱۷۶۱، علیه احکام استرداد سخنرانی کرد. جان آدامز سال‌ها بعد عنوان کرد: «اوتیس شعله آتش بود؛ با تلمیحات نافذ کلاسیک و کنجکاوی عمیق و دربردارنده خلاصه‌ای از وقایع تاریخی و سرشار از توانایی‌های قانونی». آدامز، اوتیس را به سطح یک بازیگر اصلی در شکل‌گیری انقلاب ارتقاء داد و تقریباً ۵۰ سال بعد نوشت: «این اولین صحنه از نخستین قانون مخالفت با ادعاهای خودسرانه بریتانیای کبیر بود. متن سخنرانی او در سال ۱۷۶۱ توسط آدامز در موارد متعددی بهبود یافت؛ ابتدا در سال ۱۷۷۳ چاپ شد و در سال‌های ۱۸۱۹ و ۱۸۲۳ نسخه طولانی‌تر آن به چاپ رسید. فرگوسن،Ferguson, 1979 چهار رساله‌ای که اوتیس در طی سال‌های ۱۷۶۴–۱۷۶۵ نوشت، تناقضات و حتی سردرگمی‌های فکری را آشکار می‌کند. اوتیس اولین رهبر آن دوره بود که نظریات متمایز آمریکایی در مورد مشروطیت و نمایندگی را توسعه داد، اما او به دیدگاه‌های سنتی دربارهٔ اقتدار پارلمانی تکیه می‌کرد. به گفته فرگوسن که احساس می‌کند اوتیس ناسازگار است، او با عقب‌نشینی از رادیکالیسم، از پیروی از مسیر منطقی نظریه قانون طبیعی خود سرباز زد. از سوی دیگر، ساموئلسون استدلال می‌کند که اوتیس را باید به‌عنوان یک متفکر سیاسی عمل‌گرا و نه یک نظریه‌پرداز در نظر گرفت. این امر توضیح می‌دهد که چرا مواضع او با سازگاری با واقعیت‌های سیاسیِ تغییریافته متحول شد و چطور او معضلات قانون اساسی نمایندگی پارلمانی استعماری و رابطه میان بریتانیای کبیر و مستعمرات آمریکای شمالی را افشا کرد.Samuelson, 1999 در سال ۱۷۶۴، اوتیس استدلال خود را در جزوه‌ای به‌طور مفصل شرح داد و عنوان کرد از آنجاییکه آمریکایی‌ها فاقد نمایندگی پارلمانی مناسب هستند، وضع مالیات بر آمریکایی‌ها توسط پارلمان خلاف قانون اساسی است. | ## بخش 3: جیمز اوتیس جونیور | برخی از دانشگاه‌ها معقتدند که نظر اوتیس به نفع محکمه یا قاضی است و این را وظیفه خود می‌دانند که قانون مغایر با قانون اساسی مکتوب و در حال اجرا را بررسی و لغو کنند.E. اوتیس گاهی در برابر خشونت اوباش رادیکال‌ها اندرز می‌داد و بر ضد پیشنهاد آدامز برای تشکیل کنوانسیون همه مستعمرات همچون انقلاب شکوهمند ۱۶۸۸ سخنرانی می‌کرد. با این حال، در فرصت‌های دیگر، اوتیس در برانگیختن احساسات و تشویق مردم به اقدام، از آدامز هم پیشی می‌گرفت. او حتی در یک جلسه شهری در ۱۲ سپتامبر ۱۷۶۸، طبق برخی گزارش‌ها، هموطنان خود را به مسلح شدن فرا خواند. میهن‌پرست و جزوه‌نویس اوتیس در اصل در حزب مردمی روستایی بود، اما عملاً با تجار بوستون ائتلاف کرد و پس از جنجال‌هایی که در مورد احکام استرداد مطرح شد، محبوبیتش بیشتر شد. او متعاقباً چندین جزوه مهم میهن‌پرستانه را نوشته کرد، در مجلس فعالیت نمود و یکی از رهبران کنگره قاره‌ای شد. او در سال ۱۷۴۳ از کمبریجِ ماساچوست، به واترتاون تبعید شد و با نزدیک شدن به اواخر دهه ۱۷۶۰ دچار رفتارهای عجیب و غریب پیش‌رونده شد. در سال ۱۷۶۹ مأمور مالیات، جان رابینسون در قهوه‌خانه «بریتیش کافی هاوس» ضربه‌ای به سرش زد. | ## جمع‌بندی | برخی‌ها بیماری روانی اوتیس را به این رویداد نسبت می‌دهند، اما جان آدامز، توماس هاچینسون و بسیاری دیگر معتقدند بیماری روانی او مربوط به قبل از سال ۱۷۶۹ است.