موضوع مقاله: فهرست میراث جهانی در تایلند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست میراث جهانی در تایلند | مقدمه: تایلند این کنوانسیون را در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۷ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی تایلند دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. | ## بخش 1: فهرست میراث جهانی در تایلند | سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. میراث فرهنگی شامل بناهای تاریخی مانند آثار معماری، مجسمه‌ها، کتیبه‌ها، مجموعه‌های ساختمانی و محوطه‌های باستانی است. از سوی دیگر، میراث طبیعی به ویژگی‌های فیزیکی و زیستی، شکل‌های زمین‌شناسی و زیستگاه گونه‌های در خطر انقراض حیوانات و گیاهان اطلاق می‌شود. همچنین مکان‌هایی که از نظر علمی، حفاظتی یا زیبایی طبیعی اهمیت دارند، جزو میراث طبیعی به‌شمار می‌روند. سه اثر نخست شامل شهرستان تاریخی ساکهاتایی، پارک تاریخی آیوتایا و پناهگاه‌های حیات وحش تونگ‌یای–هوی خا خا انگ در سال ۱۹۹۱ ثبت شدند. سوکوتای پایتخت این پادشاهی بود که سی ساچانالای مرکز زندگی مذهبی آن و چندین صومعه بودایی و کامفانگ فت از مرزها و شبکه‌های تجاری پادشاهی محافظت می‌کرد. این سه شهر رویکردهای برنامه‌ریزی شهری و سیستم‌های پیچیده مدیریت آب مشابهی داشتند. آنها در توسعه اولین سبک معماری سیامی متمایز، ادبیات، هنر و نیز اعمال مذهبی سیامی مهم بودند. این شهر یک شهر مهم و جهانی، یک مرکز تجاری با ارتباطات دیپلماتیک در هند، چین، ژاپن و همچنین در اروپا بود. تبادل تأثیرات فرهنگی منجر به توسعه هنر ملی تایلندی با کاخ‌های اشرافی و صومعه‌های بودایی شد. پایتخت به بانکوک نقل‌مکان کرد و آیوتایا اکنون به عنوان یک محوطه باستان‌شناسی حفظ شده است. این پناهگاه‌ها، که بیش از گستردگی دارند، در امتداد مرز میانمار، شامل انبوهی از زیستگاه‌های مختلف، از جمله جنگل‌های استوایی خشک، تالاب‌ها، ذخایر سنگ‌آهک و کوه‌ها است. | ## بخش 2: فهرست میراث جهانی در تایلند | این منطقه همچنین منطقه‌ای با تنوع زیستی جانوری و گیاهی بالا است که شامل گونه‌هایی از مناطق چین-هیمالیا، سوندایک، هندو-برمه و هند-چین است. این مکان، یک تپهٔ خاکی بزرگ است که به‌طور مداوم توسط یک جامعه کشاورزی مستقر در حدود ۱۵۰۰–۹۰۰ پیش از میلاد اشغال شده‌بود. با کاوش‌هایی که توسط باستان‌شناسان در سال ۱۹۶۶ در اینجا انجام شد، تعداد زیادی مصنوعات سرامیکی و همچنین ابزارهای مربوط به برنز کاری، اهلی‌کردن حیوانات و کشاورزی برنج مرطوب کشف شد.۵جایگزین=Medium-sized waterfall in a tropical forest|200pxمجموعه جنگلی دونگ فایا ین–خائو یایسارابوری، ناخون راچاسیما، ناخون نایوک، پراچینبوریسا کائئو، بوریرام۲۰۰۵۵۹۰(x)این سایت شامل پنج منطقه حفاظت‌شده در کوه‌های دونگ فایا ین و رشته‌کوه سانکامپنگ به نام‌های پارک‌های ملی خوا یای، تپ لن، پنگ سیدا و تا پرایا و پناهگاه حیات‌وحش دونگ یای است. جنگل‌های استوایی اینجا، زیستگاه گونه‌های جانوری و گیاهی فراوانی بوده که شماری از آنها در خطر انقراض هستند. از گونه‌های پستان‌داران اینجا می‌توان به گیبون ابلق، فیل آسیایی، ببر، گربه پلنگی و بنتنگ اشاره کرد.۶جایگزین= Clouded mountain scenery|200pxمجموعه جنگلی کائنگ کراچانراتچاپوری، پتچابوری، پراچواپ خیری خان۲۰۲۱۱۴۶۱(x)این سایت شامل جنگل‌ها و ذخایر حیات‌وحش در تپه‌های تناسرم است: پارک‌های ملی کائنگ کراچان، کوی بوری، و چالوئم فراکیات تای پراچان و پناهگاه حیات‌وحش مائه نام فاچی. این سایت به‌دلیل قرار گرفتن در محل تلاقی قلمروهای گیاهی و جانوری هیمالیا، هندوچین و سوماترا، کانون گوناگونی زیستی است. هنر و معماری سی تپ در دوره دواراواتی تحت‌تأثیر بودیسم تراواده و در دوره خمرها تحت‌تأثیر هندوئیسم و بودیسم مهایانه قرار گرفت.۸200px:پارک تاریخی فو پرا بت۲۰۲۴۱۵۰۷(iii v)تشکیلات بزرگ ماسه‌سنگ در این منطقه در طول قرن‌ها الهام‌بخش مردم برای ساخت مکان‌های مذهبی در اطراف آن‌ها بوده است. موقعیت جغرافیایی فهرست آزمایشی افزون بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت پیش‌تر در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. #نگارهنامموقعیتسالش ثبتمعیارهاشرح۱ 200px وت پرا ماهاتات استان ناکون سی تاممارات ۲۰۱۲ ۵۷۵۲(i ii vi) وت پرا ماهاتات معبد بودایی (وت) مهم است. استوپای اصلی آن، فرا بوروماتات چدی، در قرن ۱۳ تحت سلطنت پادشاه سری دماسوکاراجا ساخته شد تا نمادی از ترواده بودیسم در منطقه ایجاد کند. معماری معبد نمایانگر تلفیقی از تأثیرات سری‌لانکا و سنت‌های محلی است.۲ 200px چیانگ مای استان چیانگ‌مای ۲۰۱۵ ۶۰۰۳(i ii iii vi) چیانگ مای در سال ۱۲۹۶ به عنوان پایتخت پادشاهی لان نا تأسیس شد. | ## بخش 3: فهرست میراث جهانی در تایلند | علیرغم اینکه این منطقه در قرن ۱۶ توسط میانمار و دودمان تاونگو تصرف شد و در قرن ۲۰ به تایلند ضمیمه گردید، مردم تمدن لان نا هنوز هم سنت‌های فرهنگی خود را حفظ کرده‌اند. این نامزدی شامل شهر چیانگ مای و مناطق اطراف آن است که به‌طور برجسته شامل تعداد زیادی معبد بودایی می‌باشد.۳ 200px وت پرا تات پانوم استان ناکون پانوم ۲۰۱۷ ۶۱۸۳(i ii vi) وت پرا تات پانوم معبد بودایی باستانی و مهم‌ترین معبد در دره رود مکونگ است. بر اساس یک افسانه محلی، این معبد اندکی پس از نیروانای گوتاما بودا تأسیس شده و گفته می‌شود که بقایای بودا را در خود جای داده است. کاوش‌های باستان‌شناسی نشان داده‌اند که کهن‌ترین سازه‌های آن به قرون هفتم یا هشتم میلادی بازمی‌گردند. در دهه ۱۹۷۰ میلادی، این معبد مورد بازسازی قرار گرفت.۴ 200px پارک تاریخی فانوم رونگ استان بوریرام ۲۰۱۹ ۶۴۰۱(iii iv v) فانوم رونگ یک مجموعه معبد هندوئیسم است که توسط امپراتوری خمر بین قرون دهم تا سیزدهم ساخته شد. این مکان به شیوا اختصاص یافته و با مجسمه‌ها و کنده‌کاری‌های سنگی تزئین شده که صحنه‌هایی از حماسه‌های رامایانا و مهاباراتا را به تصویر می‌کشند. در دشت‌های اطراف، بقایای سیستم مدیریت آب از قرون پانزدهم تا هجدهم حفظ شده است.۵ 200px ذخیره‌گاه‌های طبیعی دریای آندامان استان رانونگ، استان پهانگ نگا، استان پوکت ۲۰۲۱ ۶۵۷۳(vii ix x) این نامزدی شامل شش پارک ملی و یک منطقه حفاظت‌شده مانگرو در امتداد ساحل دریای آندامان تایلند است. علاوه بر جنگل‌های مانگرو، جنگل‌های همیشه‌سبز استوایی، کوه‌های کارست، سواحل شنی، بسترهای علف دریایی، صخره‌های مرجانی و زیستگاه‌های دریای باز نیز در این منطقه وجود دارند. این منطقه که در نقطه تلاقی نواحی هندوچینی، هندو-هیمالیایی و سوندالند قرار دارد، تنوع زیستی بسیار بالایی دارد. پارک ملی لائم سون در تصویر دیده می‌شود.۶ 200px سونگکلا و سکونتگاه‌های وابسته به دریاچه سونگخلا استان سونگکلا ۲۰۲۴ ۶۷۵۶(ii iv v) دریاچه سانگخلا یک دریاچه بزرگ آب لب‌شور است که سواحل آن از هزاران سال پیش مسکونی بوده‌اند. چون دهانه داخلی دریاچه پناهگاهی امن برای کشتی‌های تجاری که بین چین و شبه‌قاره هند سفر می‌کردند، فراهم می‌کرد، بسیاری از سکونتگاه‌ها به شهرهای بندری مهم تبدیل شدند. این نامزدی شامل شهرهای باستانی فنگ یانگ، فا خو، سی یانگ، و ناحیه ساتینگ فرا است که بین قرن‌های ۷ تا ۱۰، سکونتگاه‌های مستحکم سینگورا در کوه دانگ و لئم سون از قرن ۱۷، و سونگکلا در بو یانگ از اواسط قرن ۱۹ رونق یافتند. | ## جمع‌بندی | این سکونتگاه‌ها تعامل فرهنگ‌ها و ادیان مختلف را نشان می‌دهند که تأثیراتی از چین، هند، جاوه و کامبوج را به همراه دارند.