موضوع مقاله: جنگل‌های ارواح | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنگل‌های ارواح | مقدمه: جنگل‌های واقع در نزدیکی ساحل یا پای‌رود نیز ممکن است در معرض خطر مرگ ناشی از مسمومیت با آب شور باشند، اگر هجوم آب دریا میزان آب شیرینی را که درختان برگ‌ریز برای تغذیه دریافت می‌کنند کاهش دهد. | ## بخش 1: جنگل‌های ارواح | این می‌تواند مناطق ساحلی را تغییر دهد و مناطق وسیعی از درختان را از بین ببرد و چیزی را به جا بگذارد که «جنگل ارواح» نامیده می‌شود. در جنوب ایالات متحده آمریکا، باتلاق‌های ساحلی در حال گسترش به مناطق خشک جنگلی هستند که باعث از بین رفتن درختان و باقی ماندن مناطقی از درختان مرده به نام درختان خشکه‌دار می‌شود. مناطقی از ایالات متحده که در سطح دریا یا پایین‌تر از آن قرار دارند، بیشتر در معرض جزر و مد هستند. ویژگی‌های ساحلی که تحت تأثیر تغییر سطح دریا قرار دارند، به‌طور غیرمستقیم تحت تأثیر تغییرات اقلیمی قرار می‌گیرند. با افزایش سطح آب دریاها در سطح جهان، خطوط ساحلی در جنوب ایالات متحده در حال تغییر هستند و در برخی مناطق، باتلاق‌های نمکی پر از درختان مرده و در حال مرگ را به جا می‌گذارند. در شمال غربی اقیانوس آرام، یک منطقه فرورانش بزرگ و فعال به نام منطقه فرورانش کاسکادیا وجود دارد. در اینجا، یک مرز صفحه همگرا وجود دارد که در آن صفحه گوردا، صفحه خوآن دو فوکا و صفحه اکسپلورر به زیر صفحه آمریکای شمالی فرو رانده می‌شوند. اینجاست که تنش ایجاد شده بین دو صفحه همگرا به بالا آمدن عمودی کوه‌های ساحل تبدیل می‌شود. | ## بخش 2: جنگل‌های ارواح | اما پس از آن، هر ۵۰۰+ سال، یک زلزله بزرگ در منطقه فرورانش کاسکادیا رخ می‌دهد و تمام آن تنش انباشته شده آزاد می‌شود. و با فرونشست، خط ساحلی که زمانی مرتفع بود، چندین متر پایین‌تر از سطح دریا قرار می‌گیرد. در اینجا، سطح دریا تغییر نکرده است، اما خط ساحلی تغییر شکل داده و آن را مستعد جزر و مد کرده است. مناطقی از خط ساحلی می‌توانند با آب دریا غرق شوند و باتلاق‌هایی ایجاد کنند و جنگل‌های ارواح را به جا بگذارند. رویداد کسکادیا توسط زمین‌شناس برایان اتواتر در کتابش با عنوان «سونامی یتیم» مستند شده است. او با جمع‌آوری شواهد از درختان و زمین، تشخیص داد که زلزله و سونامی در زمانی بین سال‌های ۱۶۸۰ تا ۱۷۲۰ رخ داده است، اما نتوانست تاریخ دقیق آن را مشخص کند. دانشمندان ژاپنی که سوابق گسترده‌ای از سونامی‌ها از سال ۶۸۴ میلادی داشتند، گزارش را خواندند و به اتواتر گفتند که تاریخ و حتی زمان دقیق آن را می‌دانند: ۲۶ ژانویه ۱۷۰۰ ساعت ۹ شب چند ساعت پس از زلزله، امواج سونامی از اقیانوس عبور کرده و یک دهکده ماهیگیری را از بین بردند. ژاپنی‌ها گیج شده بودند زیرا هیچ زلزله‌ای در نزدیکی ژاپن رخ نداده بود که بتوان آن را دلیل سونامی دانست؛ بنابراین جنگل ارواح در واشینگتن، گواهی بر منشأ آن بود. | ## بخش 3: جنگل‌های ارواح | با نگاهی به سوابق چینه‌شناسی می‌توان تشخیص داد که جنگل‌های ارواح در شمال غربی اقیانوس آرام در اثر زلزله و فرونشست ایجاد شده‌اند. با کندن زمین، در مجاورت یک جنگل ارواح، لایه‌های مختلف رسوب می‌توانند چینه‌شناسی موجود در یک جنگل ارواح را آشکار کنند. لایه‌های پر از مواد آلی می‌توانند نشان دهند که کف جنگل قدیمی قبل از فرونشست در کجا قرار داشته است. این لایه نشان‌دهندهٔ رویداد سونامی است، جایی که ساحل با آب دریا که پر از رسوبات شنی است، پوشانده شد. روی رسوب سونامی، یک رسوب گلی قرار خواهد گرفت که نمایانگر منطقه‌ای است که در معرض جزر و مد اقیانوس قرار دارد. بیشتر چرخه زندگی به صورت لارو در حال تغذیه از بافت آبکش (پوست داخلی) درختان کاج میزبان سپری می‌شود. این فعالیت تغذیه‌ای در نهایت درختان مورد حملهٔ موفق را محاصره کرده و از بین می‌برد. | ## جمع‌بندی | این اثرات مستقیم و غیرمستقیم به‌طور بالقوه عواقب مخربی برای کاج‌های پوست سفید و سایر کاج‌های مرتفع دارند.