موضوع مقاله: طبق ربانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # طبق ربانی | مقدمه: طبق ربانی یا دوری عشای ربانی (diskos)، بشقاب فلزی بزرگی است که برای برگزاری عشای ربانی در آیین‌هایی مانند عشای ربانی به کار می‌رود. | ## بخش 1: طبق ربانی | این ظرف عموماً در طول خود نیایش استفاده می‌شود، در حالی که نان و شراب متبرک‌شدهٔ ذخیره در صندوقچه نان مقدس و درون یک سبوی نیایش نگهداری می‌شوند. در بسیاری از فرقه‌های نیایشی غربی، طبق ربانی معمولاً به شکل یک پیش‌دستی ساده یا یک کاسهٔ کم‌عمق است. طبق ربانی‌های کوچک‌تر اغلب دارای یک فرورفتگی هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهد به شکل ایمن روی جام قرار گیرند، همان‌طور که در تصویر سمت چپ دیده می‌شود. آیین رومی دستورالعمل کلی کتاب آیین رومی قواعدی را برای طبق ربانی‌ها تعیین کرده است: ظروف مقدس باید از فلزات گران‌بها ساخته شوند. Anita Stauffer (ناشران فورترس آگسبورگ) در کلیسای متدیست متحد، در طول آیین انتصاب کشیشان ارشد، هر کشیش ارشد یک شال مخصوص، به همراه یک جام و یک طبق ربانی را از اسقف دریافت می‌کند؛ این کار پس از بخشی از نیایش انجام می‌شود که در آن اسقف دست‌های خود را می‌گذارد و دعا می‌کند. این امر به این دلیل است که کشیشان ارشد تازه انتصاب‌شده اکنون می‌توانند آیین‌های رازآمیز مانند عشای ربانی را برگزار کنند. در خدمت متدیست برای عشای ربانی، نان در طول تقدیم هدایا روی طبق ربانی قرار می‌گیرد و بار دیگر پس از آنافورا ، به ویژه پس از تکه‌تکه کردن نان، روی آن گذاشته می‌شود. 25 May 2019 که به وسیلهٔ یک پایه که به طور دائم زیر آن متصل است، برافراشته می‌شود. دیسکوس یا همان دؤری معمولاً پرزینت‌تر از همتای لاتین خود است و باید همیشه از طلا ساخته شود یا دست‌کم طلاکاری شده باشد. روی دوری ممکن است یک تمثال از عیسی مسیح، ولادت عیسی، صلیب، یا در بیشتر موارد تئوتوکوس (مریم مقدس) حکاکی شود. | ## بخش 2: طبق ربانی | هنگامی که یک دوری ساخته می‌شود، معمولاً یک ستاره هماهنگ با آن (پایه فلزی کوچک و تاشو که برای جلوگیری از برخورد پارچهٔ پوشش با ذرات نان روی دوری استفاده می‌شود)، یک قاشق (برای توزیع نان و شراب مقدس میان مؤمنان) و یک نیزه (که برای بریدن بره در طول نیایش آماده‌سازی به کار می‌رود) آن را همراهی می‌کنند. برای مسیحیان مسیحیت شرقی، دوری نمادی از مریم است که کلمهٔ خدا را در رحم خود پذیرفت و او را به دنیا آورد، و همچنین نمادی از کلیسای مقبره مقدس است که پیکر او را پس از مصلوب شدن دریافت کرد و از همان‌جا رستاخیز یافت. نیایش الهی در طول نیایش الهی، نه تنها قربانی اصلی (نان مقدس) روی دیسکوس قرار می‌گیرد، بلکه ذرات کوچک‌تری نیز برای یادبود تئوتوکوس، قدیسان، زندگان و درگذشتگان روی آن گذاشته می‌شود. به این ترتیب، روی دیسکوس کل کلیسا بازنمایی می‌شود: کلیسای مجاهد و کلیسای پیروز که در اطراف مسیح صف‌آرایی کرده‌اند. در طول ورود بزرگ، شماس دوری را در حالی که پایهٔ آن را روی پیشانی خود گرفته است، حمل می‌کند. او سپس در کنار قربان‌گاه زانو می‌زند و کشیش دیسکوس را از او می‌گیرد و روی پارچه مقدس قربان‌گاه قرار می‌دهد. در زمان صلا، روحانیون سهم خود از نان مقدس را مستقیماً از روی دیسکوس برمی‌دارند، اما برای عشای ربانی مؤمنان، باقی‌ماندهٔ نان به تکه‌های کوچک تقسیم شده و درون جام ریخته می‌شود، که کشیش با استفاده از قاشق، آن را میان مؤمنان توزیع می‌کند. پس از عشای ربانی، شماس دوری را بالای جام مقدس نگه می‌دارد و سرودهای رستاخیز را می‌خواند. سپس ذرات باقی‌مانده (مربوط به قدیسان، زندگان و درگذشتگان) را به درون جام پاک می‌کند و می‌گوید: «خداوندا، گناهان همهٔ کسانی را که در اینجا یاد شدند، به واسطهٔ خون گران‌بهای خود و از طریق دعای همهٔ قدیسانت پاک گردان.» گاهی اوقات، هنگامی که یک اسقف آیین نیایش را برگزار می‌کند، یک دیسکوس کوچک‌تر برای او آماده می‌شود که نان مخصوصی روی آن قرار دارد و او پیش از ورود بزرگ، ذراتی را از آن برای یادبود زندگان و درگذشتگان برمی‌دارند. کاربردهای دیگر در طول تخصیص یک کلیسا، از دیسکوس برای نگهداری یادمان‌های مقدس قدیسان استفاده می‌شود که توسط اسقف در میز مقدس و پارچه قربان‌گاه مهر و موم خواهند شد. | ## بخش 3: طبق ربانی | هنگامی که یک کشیش به مقام کهنوت می‌رسد، بخشی از نان مقدس روی یک دیسکوس کوچک قرار گرفته و به او داده می‌شود، به عنوان نشانه‌ای از آیین‌های رازآمیز که به مراقبت او سپرده می‌شوند. برکت دادن و جابه‌جایی در سنت روسی، یک آیین نیایشی ویژه برای تبرک وجود دارد که جهت پاک‌سازی دوری پیش از نخستین استفاده در نیایش‌خوانی به کار می‌رود. این کار معمولاً درست پیش از آغاز نیایش آماده‌سازی انجام می‌شود و پس از آن کشیش دیسکوس را به محراب برده و نیایش را با استفاده از این ظرف تازه تبرک‌شده آغاز می‌کند. تا پیش از نخستین باری که دوری در نیایش‌خوانی الهی استفاده شود، یک ظرف معمولی به شمار می‌رود و هر کسی می‌تواند آن را لمس کند. با این حال، پس از استفاده در نیایش‌خوانی الهی، دوری تنها توسط یک شماس، کشیش یا اسقف قابل لمس است. یک شماس فرعی نیز می‌تواند ظروف مقدس را لمس کند، اما تنها در صورتی که به طور ایمن در پارچه پیچیده شده باشند. When not in use، جام، دوری و بقیه ظروف مقدس باید روی میز پیشکش و درون کیسه‌های پارچه‌ای خود باقی بمانند؛ یا روی میز قرار گرفته و با پارچه‌ای پوشانده شوند، یا به طور ایمن در کابینتی که درون میز پیشکش تعبیه شده است نگهداری شوند. آیین اسکندریه در کاربرد مربوط به آیین اسکندریه، دیسکوس معمولاً کف صافی دارد و بدون پایه است. | ## جمع‌بندی | علاوه بر این، لبه‌های آن کمی بالا آمده است که یک دیوارهٔ نسبتاً بلند را شکل می‌دهد و از افتادن ذرات نان مقدس به کف زمین جلوگیری می‌کند.