موضوع مقاله: شروود بوهلرت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شروود بوهلرت | مقدمه: از سال ۱۹۸۳ الی ۲۰۰۷، نمایندهٔ بخش وسیعی از نیویورک مرکزی در مجلس نمایندگان ایالات متحده بود. | ## بخش 1: شروود بوهلرت | اوایل زندگی، آموزش و اویل حرفهٔ سیاسی شروود لوئیس بوهلرت، در ۲۸ سپتامبر سال ۱۹۳۶ در شهر یوتیکا ایالت نیویورک در خانوادهٔ الیزابت مونیکا (موسوم به چامپوکس) و شروود برلت، متولد شد و از کالج یوتیکا فارغ شد.Profile, cen.acs.org. دو سال (۱۹۵۶–۱۹۵۸) در ارتش ایالات متحده خدمت کرد و سپس به عنوان مدیر روابط عمومی شرکت شیمیایی ویندوت کار کرد. بوهلرت پس از ترک شرکت ویندوت، به عنوان رئیس ستاد دو عضو کنگره از بخش شمالی ایالت بنام‌های الکساندر پایرین و دونالد جی. پس از این سمت، مدیر اجرائی شهرستان در شهرستان اونیدای ایالت نیویورک انتخاب شد و از سال ۱۹۷۹ تا سال ۱۹۸۳ در این سمت خدمت کرد. پس از چهار سال خدمت به عنوان مدیر اجرائی شهرستان، در انتخابات سال ۱۹۸۲ کاندید عضویت در کنگره شد و برنده شد. مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخابات میچل دوباره در انتخابات سال ۱۹۸۲ شرکت نکرد. بوهلرت برای جانشینی میچل در این حوزه انتخابیه، وارد دور مقدماتی انتخابات جمهوری‌خواهان شد، این حوزه انتخابیه در حوزه‌بندی مجدد از شماره سی و یکم به شماره بیست و پنجم تغییر شماره داده شده‌است. | ## بخش 2: شروود بوهلرت | شماره حوزهٔ انتخابیهٔ وی دو مرتبه و هر مرتبه پس از حوزه‌بندی مجدد – از شماره بیست و پنجم (۱۹۸۳–۱۹۹۳) به شماره بیست و سوم (۱۹۹۳–۲۰۰۳) و از شماره بیست و سوم به شماره بیست و چهارم (۲۰۰۳–۲۰۰۷)، تغییر یافت. با آغاز دههٔ ۱۹۸۰ و بحران بارندگی اسیدی، بوهلرت به صدای رسای حزب جمهوری‌خواه برای محیط زیست تبدیل شد. بوهلرت سهمی بسزایی در مواد قانون باران اسیدی اصلاحیه‌های سال ۱۹۹۰ قانون هوای پاک، داشت. او همواره بر افزایش استانداردهای میانگین مصرف سوخت شرکتی برای کامیون‌های سبک و خودرو تأکید داشت و حامی اصلی از حزب جمهوری‌خواه (GOP) از چندین اصلاحیهٔ قانون میانگین مصرف سوخت شرکتی بود. به‌علت جدال‌های همیشگی بوهلرت بر سر قوانین محیط زیستی که حتی اغلب وی را در مخالفت با رهبری حزبش قرار می‌داد، روزنامهٔ نشنال ژونال لقب «زنبور سبز» را به وی اعطا کرد و او را به‌عنوان یکی از جملهٔ ده‌ها «بازیگران کلیدی» مجلس نمایندگان، برجسته ساخت. مجله تایم، بوهلرت را به دلیل دیدگاه‌های میانه‌روی اش، به‌عنوان «مرکز قدرت» در کاپیتال هیل یا مقر حکومت ایالات متحده و شرکت انتشاراتی کانگرشنال کوارترلی وی را یکی از ۵۰ عضو مؤثر کنگره نام‌گذاری کرد. بوهلرت عضو چندین گروه ملی میانه‌رو حزب جمهوری‌خواه (GOP) از جمله گروه مشارکت خیابان اصلی جمهوری‌خواهان و گروه انجمن رپیون، بود. | ## بخش 3: شروود بوهلرت | بوهلرت در کمیتهٔ علوم، از سرمایه‌گذاری در بنیاد ملی علوم، برنامه‌های آموزشی علوم و ریاضی و ریاست علوم وزات انرژی حمایت نمود.H.R. این لایحهٔ علوم و فناوری (S&T) امنیت داخلی که از کمیتهٔ علوم به بیرون گزارش شد، در نهایت مورد پذیریش رهبری کنگره و رئیس‌جمهور بوش قرار گرفت و به‌عنوان بخشی از قانون امنیت داخلی سال ۲۰۰۰ به تصویب رسید. چندین نماد به افتخار وی نام‌گذاری شده‌است که نمایانگر فعالیت وی در حمل و نقل و مسائل علمی است. این نمادها شامل ایستگاه میتروی یونین جدیداً ساخته شده در یوتیکا و تسهیلات علمی جدید آزمایشگاه تحقیقات نیروهای هوایی (که یک ریاست اطلاعاتی در شهر رم ایالت نیویورک است)، است. وی عضو کمیتهٔ منتخب اطلاعات مجلس نمایندگان نیز بود و در سال ۲۰۰۴ به عنوان رئیس موقت این کمیته خدمت کرد. حرفهٔ پسا کنگره بوهلرت پس از سال ۲۰۰۷ در قسمت ترویج گروه‌های علمی و محیط زیستی به فعالیت خود ادامه داد. وی در هیئت مدیرهٔ مشارکت سیاسی غیر حزبی برای حفاظت از اقلیم تحت ریاست الکور معاون پیشین ریاست‌جمهوری، خدمت کرد. | ## جمع‌بندی | مرگ بوهلرت در ۲۰ سپتامبر سال ۲۰۲۱ در سن ۸۴ سالگی بر اثر عوارض زوال عقل در یک مرکز آسایش‌گاه مراقبت از بیماران در نیو هارتفورد ایالت نیویورک درگذشت.