موضوع مقاله: عیسی، پادشاه یهود | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عیسی، پادشاه یهود | مقدمه: در زبان یونانی کوئینه عهد جدید، به عنوان مثال در یوحنا ۱۹:۳، این عنوان به صورت *باسیلیوس تون ایودایون* نوشته شده است. | ## بخش 1: عیسی، پادشاه یهود | هر دو بار استفاده از این عنوان، به نتایج دراماتیکی در روایت‌های عهد جدید منجر می‌شود. در روایت ولادت عیسی در انجیل متی، سه مغ که از شرق می‌آیند، عیسی را «پادشاه یهود» می‌نامند که این امر دلالت بر این دارد که او همان مسیح در یهودیت است. در اواخر روایت‌های هر چهار انجیل و در شرح مصائب عیسی، عنوان «پادشاه یهود» منجر به اتهاماتی علیه عیسی می‌شود که به تصلیب عیسی می‌انجامد. کتیبه لاتین (در یوحنا ۱۹:۱۹ و متی ۲۷:۳۷) به صورت (*INRI*) به «عیسی ناصری، پادشاه یهود» ترجمه می‌شود و یوحنا ۱۹:۲۰ بیان می‌کند که این عبارت در زمان مصلوب شدن عیسی به سه زبان—زبان عبری، لاتین، و زبان یونانی کوئینه (ΙΝΒΙ = Ἰησοῦς Ναζωραῖος Βασιλεὺς Ἰουδαίων)—نوشته شده بود. عنوان «پادشاه یهود» در عهد جدید تنها توسط جنتیل‌ها (غیریهودیان)، یعنی مجوس‌ها (سه مغ)، پونتیوس پیلاطس و سربازان روم باستان استفاده شده است. در مقابل، پیروان یهودی عیسی از عنوان «پادشاه اسرائیل» یا واژه عبری مسیح (Messiah) استفاده می‌کنند که آن هم می‌تواند دلالت بر پادشاهی یهود داشته باشد. در داستان ولادت در روایت ولادت عیسی در انجیل متی، سه مغ به هرود بزرگ در اورشلیم می‌روند و (در متی ۲:۲) از او می‌پرسند: «آن که پادشاه یهودیان به دنیا آمده کجاست؟» هرود از «سران کاهنان و علمای شریعت» می‌پرسد، که به او می‌گویند در بیت‌لحم یهودیه. این پرسش هرود را نگران می‌کند، چرا که آن لقب را از آنِ خود می‌داند، و در از مغ‌ها درباره زمان دقیق ظهور ستاره بیت‌لحم بازجویی می‌کند. هرود مغ‌ها را به بیت‌لحم می‌فرستد و به آن‌ها می‌گوید هنگامی که کودک را یافتند او را آگاه کنند. پس از آنکه مغ‌ها عیسی را می‌یابند و هدایای خود را تقدیم می‌کنند، چون در خواب هشدار یافته بودند که به نزد هرود بازنگردند، از راهی دیگر به سرزمین خود بازگشتند. فرشته‌ای در خواب بر یوسف نجار ظاهر می‌شود و او را هشدار می‌دهد که به مصر بگریزد و مریم را با خود ببرد (متی ۲:۱۳). هنگامی که هرود درمی‌یابد مغ‌ها او را فریب داده‌اند، فرمان کشتار بی‌گناهان در بیت‌لحم و اطراف آن را برای کودکان دو ساله و کمتر صادر می‌کند. | ## بخش 2: عیسی، پادشاه یهود | (متی ۲:۱۶) در روایت‌های مصائب در روایت‌های مصائب عیسی، لقب پادشاه یهودیان در سه موقعیت به کار رفته است. در نخستین این رویدادها، هر چهار انجیل بیان می‌کنند که این لقب هنگام بازجویی عیسی توسط پیلاتوس به کار رفت و مصلوب شدن او بر همین اساس بود، چنان‌که در متی ۲۷:۱۱، مرقس ۱۵:۲، لوقا ۲۳:۳ و یوحنا ۱۸:۳۳ آمده است. در ، و عیسی در پاسخ به پیلاتوس که می‌پرسد آیا او پادشاه یهودیان است، می‌گوید «تو خود گفتی» و چیزی بیشتر نمی‌افزاید. پژوهشگران دیگری می‌گویند این پاسخ به‌گونه‌ای سنجیده بود که هم پیلاتوس را نرنجاند و هم خواننده انجیل دریابد که پاسخ مثبت است. در ، عیسی اشاره می‌کند که اتهام پادشاهی نه از سوی پیلاتوس، بلکه از سوی «دیگران» مطرح شده، و در یوحنا ۱۸:۳۶ می‌گوید: «پادشاهی من از این جهان نیست». در عهد جدید، پیلاتوس عبارت «عیسای ناصری، پادشاه یهودیان» را به‌عنوان لوحی می‌نویسد که بر صلیب عیسی نصب شود. یوحنا ۱۹:۲۱ بیان می‌کند که یهودیان به پیلاتوس گفتند: «ننویس پادشاه یهودیان» بلکه بنویس که عیسی تنها این لقب را برای خود ادعا کرده، اما پیلاتوس به هر حال همان را نوشت. پاسخ پیلاتوس به این اعتراض در یوحنا ثبت شده است: «آنچه نوشتم، نوشتم.» پس از محاکمه توسط پیلاتوس و پس از رویداد شلاق زدن عیسی، سربازان عیسی را به‌عنوان پادشاه یهودیان به تمسخر می‌گیرند؛ ردایی ارغوانی (نشانه مقام شاهانه) بر او می‌پوشانند، تاج خار بر سرش می‌گذارند و او را در ، و کتک می‌زنند و آزار می‌دهند. تکیه مداوم یهودیان بر واژه پادشاه برای متهم کردن عیسی، عنصر کلیدی در تصمیم نهایی برای مصلوب کردن او بود. در پیلاتوس می‌خواهد عیسی را آزاد کند، اما یهودیان مخالفت می‌کنند و می‌گویند: «اگر این مرد را رها کنی، دوست قیصر نیستی؛ هر که خود را پادشاه بخواند، با قیصر مخالفت کرده»، و بدین‌ترتیب قدرت قیصر را به مرکز بحث می‌کشانند. ما را جز قیصر پادشاهی نیست.» از این رو، به‌کارگیری لقب «پادشاه یهودیان» توسط مسیحیت اولیه پس از مرگ عیسی بی‌خطر نبود، چرا که این لقب می‌توانست پیروان عیسی را در معرض پیگرد قانونی قرار دهد، زیرا عیسی به احتمال شورش علیه روم متهم شده بود. در اینجا، پس از آنکه عیسی صلیب را به گلگتا حمل کرده و بر آن میخکوب شده، سربازان به او بر صلیب می‌نگرند، او را به تمسخر می‌گیرند، سرکه به او می‌نوشانند و می‌گویند: «اگر پادشاه یهودیانی، خود را نجات بده.» در روایت موازی در ، کاهنان یهودی عیسی را به‌عنوان «پادشاه اسرائیل» به تمسخر می‌گیرند و می‌گویند: «او پادشاه اسرائیل است؛ حال از صلیب فرود آید تا به او ایمان بیاوریم.» پادشاه یهودیان در برابر پادشاه اسرائیل در عهد جدید، لقب «پادشاه یهودیان» تنها توسط غیریهودیان به کار رفته است: مغ‌ها، پونتیوس پیلاتوس و سربازان رومی. | ## بخش 3: عیسی، پادشاه یهود | در مقابل، یهودیان در عهد جدید لقب «پادشاه اسرائیل» را ترجیح می‌دهند؛ چنان‌که پیروان یهودی عیسی در و با احترام، و رهبران یهودی در و با تمسخر از آن استفاده کرده‌اند. از دیدگاه پیلاتوس، واژه «پادشاه» (صرف‌نظر از یهودیان یا اسرائیل) حساس است، زیرا احتمال شورش علیه امپراتوری روم را در ذهن تداعی می‌کند. در انجیل مرقس، تمایز میان «پادشاه یهودیان» و «پادشاه اسرائیل» آگاهانه رعایت شده و دو کاربرد این لقب توسط یهودیان و غیریهودیان از هم جدا شده است. سرنام INRI نمایانگر کتیبه لاتین است که به فارسی «عیسای ناصری، پادشاه یهودیان» ترجمه می‌شود (یوحنا ۱۹:۱۹). یوحنا ۱۹:۲۰ بیان می‌کند که این عبارت به سه زبان — عبری، لاتین و یونانی — نوشته شد و بر صلیب راستین نصب گردید. مسیحیت غربی در مسیحیت غربی، بیشتر صلیب‌های مسیح و بسیاری از تصویرسازی‌های مصلوب شدن عیسی، لوح یا پارشمنی را بالای سر او نشان می‌دهند که تیتولوس نامیده می‌شود و تنها سرنام لاتین INRI را بر خود دارد؛ گاه مستقیماً بر روی صلیب حک شده و معمولاً درست بالای سر عیسی قرار دارد. سرنام INRI (در مقابل کتیبه کامل) از سده دهم میلادی در کاربرد بوده است (صلیب گرو، کلن، حدود ۹۷۰). مسیحیت شرقی در مسیحیت شرقی، هم کلیسای ارتدکس شرقی و هم کلیساهای کاتولیک شرقی sui iuris از سرنام یونانی ΙΝΒΙ بر پایه نسخه یونانی کتیبه استفاده می‌کنند. برخی تصویرها عنوان را به «ΙΝΒΚ»، (، «پادشاه جهان») یا به (، «پادشاه جلال») تغییر می‌دهند، نه بدین معنا که این عبارت واقعاً نوشته شده بود، بلکه بازتاب این سنت است که تمثال‌ها واقعیت معنوی را به‌جای واقعیت مادی به تصویر می‌کشند. کلیساهای ارتدکس شرقی که از زبان اسلاوی کلیسایی در آیین‌های خود بهره می‌برند، از (، معادل ΙΝΒΙ برای ) یا سرنام (، «پادشاه جلال») استفاده می‌کنند. کاربردهای دیگر INRI در زبان اسپانیایی، واژه به هر عبارت توهین‌آمیز یا تمسخرآمیزی اطلاق می‌شود؛ معمولاً در عبارت ثابت (به معنای تحت‌اللفظی «برای توهین بیشتر/بزرگ‌تر») به کار می‌رود که به‌صورت اصطلاحی معادل «بر آتش دمیدن» یا «بدتر کردن اوضاع» است. بیشتر ترجمه‌های اولیس «INRI» را حفظ کرده و تفسیر نادرست تازه‌ای ارائه می‌دهند، مانند نمونه فرانسوی («او ما را دوباره بی‌گناه می‌کند»). | ## جمع‌بندی | ایزوپسفی در ایزوپسفی، عبارت یونانی مقدار عددی ۳۳۴۳ را به دست می‌دهد که ارقام آن به‌ظاهر با تاریخ پیشنهادی مصلوب شدن عیسی انطباق دارند: (۳۳، آوریل، روز سوم).