موضوع مقاله: آتول کا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آتول کا | مقدمه: آتول کا که در ایالات متحده آمریکا با نام یوتوپیا و در بریتانیا با نام رابینسون کروزولاند شناخته می‌شود در ایران به‌نام جزیره مرجانی شناخته می‌شود، یک فیلم کمدی فرانسوی-ایتالیایی است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد. | ## بخش 1: آتول کا | در اوایل همان دهه، آن‌ها به همکاری طولانی‌مدت خود با تهیه‌کننده هال روچ پایان دادند و قرارداد ساخت مجموعه‌ای از فیلم‌ها را با کمپانی‌های توئنتی‌سنتری‌فاکس و مترو گلدوین مایر امضا کردند. در اروپای پس از جنگ جهانی دوم، لورل و هاردی با استقبال جدیدی از سوی مخاطبانی روبه‌رو بودند که در دوران جنگ امکان تماشای فیلم‌های آن‌ها را نداشتند. در نتیجه، یک کنسرسیوم سینمایی فرانسوی-ایتالیایی به آن‌ها پیشنهادی برای بازی در فیلمی با بودجه ۱٫۵ میلیون دلاری داد که برای آن دوره مبلغ بسیار بالایی محسوب می‌شد.Aping 2008 تولید فیلم آتول کا با مشکلات فراوانی همراه بود که باعث شد روند ساخت آن نه ماه بیش از برنامه اولیه دوازده هفته‌ای به طول بینجامد. آیدا لورل، بیوه استن لورل، به زندگی‌نامه‌نویس جان مک‌کیب (نویسنده گفت: «بعید می‌دانم تاریخ رفتن‌مان به فرانسه و برگشتن‌مان را فراموش کنم – اول آوریل ۱۹۵۰ و اول آوریل ۱۹۵۱. لورل از داستان شدیداً سیاسی که کارگردان فرانسوی، لیو ژوانون، در نظر گرفته بود ناراضی بود و اصرار داشت آلفرد جی. گلدینگ و مانتی کالینز را برای کمک در نگارش فیلمنامه وارد پروژه کند (آلف گلدینگ نامی در عنوان‌بندی فیلم نداشت و مانتی کالینز با عنوان «شوخی‌پرداز» معرفی شد). | ## بخش 2: آتول کا | مشکلات ارتباطی قابل‌توجهی نیز وجود داشت، چرا که نه لورل و نه هاردی هیچ فرانسوی بلد نبودند و کارگردان ژوانون نیز انگلیسی بسیار کمی صحبت می‌کرد. بیماری دیابت لورل وخیم‌تر شد و او در لوکیشن‌های فیلم‌برداری در فرانسه به کولیت، دیسانتری و زخم پروستات مبتلا شد. و همسرش بعدها کیفیت مراقبت‌های پزشکی فرانسوی را مقصر دانست و ادعا کرد که در مقطعی، ناچار شده خود جای پرستار غایب را بگیرد و پانسمان همسرش را عوض کند. وزن لورل به ۱۱۴ پوند کاهش یافت و در بیشتر مدت تولید، او تنها می‌توانست روزی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه کار کند.McGarry 1992, p. در مدت اقامت در فرانسه، وزن بدن هاردی به ۳۳۰ پوند رسید و او نیاز به مراقبت پزشکی برای ضربان نامنظم قلب و آنفولانزای شدید پیدا کرد. مشکلات پزشکی با حادثه‌ای دیگر تشدید شد: بازیگر ایتالیایی آدریانو ریمولدی، که نقش مسافر قاچاقی را بازی می‌کرد، از یک قایق بادبانی پهلوگرفته سقوط کرد و به مدت یک ماه از روند تولید دور ماند تا دوران نقاهت را سپری کند. | ## بخش 3: آتول کا | هنگامی که لورل و هاردی توانایی کار کردن داشتند، رابطه‌شان با ژوانون به سرعت رو به وخامت گذاشت. آیدا لورل بعدها ادعا کرد که ژوانون کارگردانی بی‌کفایت بود که سه روز صرف فیلم‌برداری از یک دریاچه کرد، زیرا به گفته او: «این زیباترین دریاچه‌ای بود که تا آن زمان دیده بود.» در میانه تولید، کارگردان آمریکایی جان بری به‌صورت محرمانه برای همکاری با گروه وارد پروژه شد. دوران حرفه‌ای بری در آمریکا به‌دلیل قرار گرفتن در فهرست سیاه هالیوود از مسیر اصلی خارج شده بود و او به دنبال آغاز دوباره‌ای در فرانسه بود. با این حال، مشارکت او به‌صورت مخفیانه باقی ماند، چرا که بیم آن می‌رفت در صورت فاش شدن حضور کارگردانی که در فهرست سیاه قرار داشت، فیلم نتواند در آمریکا اکران سینمایی داشته باشد. نقش بری تا سال ۱۹۶۷ به‌طور عمومی شناخته نشده بود، تا آن‌که تاریخ‌نگار فیلم ویلیام کی. اورسن در کتاب خود با عنوان فیلم‌های لورل و هاردی به مشارکت این کارگردان بی‌نام‌ونشان اشاره کرد.Everson 1967, p. | ## جمع‌بندی | اگرچه جان بری هیچ‌گاه به‌طور علنی درباره کارش در آتول کا سخن نگفت، بازیگر نقش اول زن فیلم، سوزی دله‌یر، در گفت‌وگویی با مورخ نوربرت اپینگ، حضور او را تأیید کرد.