aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: روسانا کازاله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روسانا کازاله | مقدمه: زندگی و حرفه کازاله در شهر نیویورک از پدری ایتالیایی-آمریکایی مادری ایتالیایی متولد شد. | ## بخش 1: روسانا کازاله | حرفه موسیقی او در اواخر دهه ۷۰ میلادی به عنوان خواننده پشتیبان برای گروهی به نام آلبرو آغاز شد. او همچنین برای بسیاری از تولیدات موسیقی رقص مانند کلاین و ام‌بی‌او، کانو، مایک فرانسیس و پینک پراجکت به عنوان نوازنده جلسه‌ای کار کرد. اولین تک‌آهنگ کازاله با نام «Didin» با همکاری آلبرتو فورتیس در سال ۱۹۸۲ ساخته شد. در سال ۱۹۸۳، او نقش کوچکی در فیلم «یک دانش‌آموز اسکولاستیکا» ساخته پوپی آواتی ایفا کرد. | ## بخش 2: روسانا کازاله | و همچنین با دو آهنگ به نام‌های «اینکانتو» و «یک تو برای تو» در ساخت موسیقی متن فیلم مشارکت داشت. در سال ۱۹۸۷، دومین آلبوم خود با نام «از طریق یک میستری» را منتشر کرد و برای اجرا در جشنواره جاز اومبریا در پروجا دعوت شد. کازاله سه بار دیگر در جشنواره موسیقی سانرمو در سال‌های ۱۹۸۹، ۱۹۹۱ و ۱۹۹۳ شرکت کرد. پس از انتشار آلبوم «جاز در من» در سال ۱۹۹۴، کازاله اولین حضور خود در تئاتر را در یک تولید ایتالیایی به نام «یک آمریکایی در پاریس» تجربه کرد. | ## بخش 3: روسانا کازاله | اجرای کازاله با نقدهای مثبتی روبرو شد و او جایزه «باب فاسه» را برای بهترین بازیگر زن تازه‌کار دریافت کرد. در سال ۱۹۹۶، کازاله هفتمین آلبوم خود به نام «نِلا آن ولو» را منتشر کرد که توسط خود کازاله و آندره‌آ زوپینی نوشته و تهیه شده بود. | ## جمع‌بندی | پس از آلبوم «ژاک برل در من» در سال ۱۹۹۹ به تئاتر بازگشت و در فیلم بعضی‌ها داغشو دوست دارن با بازی مرلین مونرو در کنار الساندرو گاسمان و جانمارکو تونیاتسی ایفای نقش کرد.
موضوع مقاله: فابیو ماسیمو کاستالدو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فابیو ماسیمو کاستالدو | مقدمه: فابیو ماسیمو کاستالدو (زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۵) سیاست‌مدار ایتالیایی است که از سال ۲۰۱۴ نماینده پارلمان اروپا بوده‌است. | ## بخش 1: فابیو ماسیمو کاستالدو | در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۷، وی به عنوان معاون رئیس پارلمان اروپا انتخاب شد; در این سمت، جایگزین الکساندر گراف لمبزدورف شد و جوان‌ترین معاون رئیس در تاریخ پارلمان اروپا شد. به عنوان نماینده پارلمان اروپا، او از ۱ ژوئیه تا ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴ و دوباره از ۲۰ اکتبر ۲۰۱۴ تا ۱ ژوئیه ۲۰۱۹ در گروه پارلمانی اروپای آزادی و دموکراسی مستقیم عضویت داشت و از ۱۶ تا ۱۹ اکتبر ۲۰۱۴ عضو غیر وابسته (Non-Inscrits) بود. | ## بخش 2: فابیو ماسیمو کاستالدو | در ۳ ژوئیه ۲۰۱۹، وی دوباره به عنوان معاون رئیس پارلمان اروپا انتخاب شد، به عنوان یک مستقل با حمایت بیش از چهل نماینده از گروه‌های سیاسی مختلف، در حالی که هیئت نمایندگی جنبش پنج ستاره جزو گروه تکنیکی غیر وابسته‌ها بود. انتخاب او دومین موفقیت یک نامزد مستقل پس از انتخاب ادوارد مک‌میلان-اسکات در سال ۲۰۰۹ بود. | ## بخش 3: فابیو ماسیمو کاستالدو | ## جمع‌بندی | در ژوئیه ۲۰۲۳، وی شایعات مربوط به پیوستن به فورزا ایتالیا وابسته به حزب مردمی اروپا را رد کرد، زیرا گفته می‌شد رهبر M5S جوئزه کونته او را از فهرست نامزدهای انتخابات پارلمان اروپا ۲۰۲۴ کنار گذاشته‌است.
موضوع مقاله: کریستین (خواننده) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کریستین (خواننده) | مقدمه: گائتانو کریستیانو وینچنزو روسی (؛ ۸ سپتامبر ۱۹۴۳-۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵) که بیشتر با نام کریستین شناخته می‌شد، خواننده اهل ایتالیا بود. | ## بخش 1: کریستین (خواننده) | زندگی و حرفه روسی پسر یک پلیس و یک زن خانه‌دار، در تاریخ ۸ سپتامبر ۱۹۴۹ در پالرمو متولد شد و در جوانی بازیکن باشگاه فوتبال پالرمو و منتووا بود، اما به دلیل آریتمی قلبی مجبور به ترک این حرفه شد. او حرفه خود را به عنوان خواننده در اوایل دهه ۷۰ میلادی آغاز کرد و اولین آهنگ موفق خود را در سال ۱۹۸۰ با آهنگ «دانیلا» به دست آورد که در رتبه هفتم جدول آهنگ‌های پرفروش ایتالیا قرار گرفت. | ## بخش 2: کریستین (خواننده) | کریستین که اغلب با خولیو ایگلسیاس همکاری می‌کرد و با او در برخی از آثار و سبک‌های مشترک همکاری داشت، بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ چهار تک‌آهنگ داشت که در رتبه اول جدول آهنگ‌های پرفروش ایتالیا قرار گرفتند. او بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، شش بار در رقابت اصلی جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و در سال ۱۹۸۴ با آهنگ «کارا» رتبه سوم را کسب کرد. | ## بخش 3: کریستین (خواننده) | روسی در سال ۱۹۸۷ با خواننده‌ای به نام دورا مورونی ازدواج کرد؛ این زوج در سال ۱۹۹۷ از هم جدا شدند. | ## جمع‌بندی | ترانه‌شناسی آلبوم ۱۹۷۷ - پیکولا اینکوساینته ۱۹۸۲ - زندگی دیگر، عشق دیگر ۱۹۸۳ - مسیحی ۱۹۸۴ - کارا ۱۹۸۵ - سری ۱۹۸۶ - اینسیمه ۱۹۸۷ - چه عشقی ۱۹۸۸ - نگهبان آسمان ۱۹۹۰ - اگر عشق نیست...
موضوع مقاله: سوفیا کورادی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوفیا کورادی | مقدمه: او به لقب «ماما اراسموس» معروف است زیرا ایده‌پرداز و بنیان‌گذار اراسموس ماندوس برای تبادل دانشجویان بین دانشگاه‌های اروپایی بوده است. | ## بخش 1: سوفیا کورادی | زندگی و فعالیت سوفیا کورادی در سال ۱۹۳۴ در رم به دنیا آمد و در دانشگاه ساپینزای رم در رشته حقوق تحصیل کرد. در سال ۱۹۵۷ با کمک بورس تحصیلی فولبرایت برای ادامه تحصیل به ایالات متحده آمریکا رفت و گرچه تنها چند امتحان و پایان‌نامه باقی مانده بود، موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در قانون‌گذاری دانشگاهی تطبیقی از دانشگاه کلمبیا شد. پس از فارغ‌التحصیلی، همزمان با فعالیت دانشگاهی، به عنوان مشاور علمی برای انجمن روسای دانشگاه‌های ایتالیا مشغول به کار شد و این موقعیت به او امکان داد ایده خود را در سطح علمی و بین‌المللی معرفی کند. | ## بخش 2: سوفیا کورادی | در سال ۱۹۶۹، او پیش‌نویس اولیه پروژه اراسموس را تهیه کرد که در آن آمده بود: «دانشجو، حتی اگر از خانواده‌ای مقیم خارج نباشد، می‌تواند درخواست کند بخشی از برنامه تحصیلی خود را در دانشگاه‌های خارجی بگذراند و پیشاپیش آن را برای تصویب به شورای دانشکده ارائه دهد.» شورای دانشکده می‌تواند معادل‌سازی را تصویب کند که پس از ارائه مدارک تحصیلی در خارج از کشور توسط دانشجو اجرا خواهد شد. این پیش‌نویس به وزیر آموزش عمومی ایتالیا ارائه شد و در همان سال، کنفرانس ایتالیایی-فرانسوی روسای دانشگاه‌ها در پیزا برگزار شد که کورادی اطلاعیه مطبوعاتی گسترده‌ای در این رابطه تهیه کرد. تحقیقات او تحقیقات خود را در کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد انجام داده و موضوع حق آموزش به عنوان یک حق بنیادی انسانی را بررسی کرده است. | ## بخش 3: سوفیا کورادی | همچنین برای دانشگاه علوم اقتصادی لندن، یونسکو و آکادمی حقوق بین‌الملل در لاهه فعالیت داشته است. او از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۴، آموزش مادام‌العمر را در دانشکده علوم تربیتی دانشگاه رما تِره تدریس کرده است. در روز ۹ مه (روز اروپا) این جایزه از سوی فیلیپه ششم و رئیس پارلمان اروپا مارتین شولز به او اعطا شد. | ## جمع‌بندی | ۲۰۱۶ - صلیب بزرگ پادشاه آلفونسو د یورس، نشان غیرنظامی آلفونسوی دهم، فرمان دولت اسپانیا.
موضوع مقاله: کامیلو کورسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کامیلو کورسی | مقدمه: کامیلو کورسی (زادهٔ ۱۳ مه ۱۸۶۰ در رم - درگذشته ۱۷ ژوئیه ۱۹۲۱ در رم) امیر و سیاست‌مدار اهل ایتالیا بود. | ## بخش 1: کامیلو کورسی | وی در جنگ ایتالیایی-ترکیه ۱۹۱۱–۱۹۱۲ خدمت کرد؛ ابتدا به عنوان کاپیتان و پس از ارتقاء به دریاسالار در سال ۱۹۱۱، معاون رئیس ستاد نیروی دریایی تحت فرمان دریاسالار لئون ویاله بود. او در تصرف چندین جزیره در دریای اژه و حمله به دژهای امپراتوری عثمانی در تنگه داردانل برجسته شد. در سال ۱۹۱۴ به عنوان فرمانده آکادمی دریایی سلطنتی ایتالیا منصوب شد و در سال ۱۹۱۵، با ورود ایتالیا به جنگ جهانی اول، فرماندهی اولین گردان دریایی و فرماندهی ستاد ناوگان را برعهده گرفت، با ناوشکن به عنوان ناو پرچم. | ## بخش 2: کامیلو کورسی | فعالیت سیاسی در ۲۴ سپتامبر ۱۹۱۵، وزیر نیروی دریایی لئون ویاله پس از اختلافات طولانی بین رئیس ستاد نیروی دریایی پائولو تان دی رولِو و فرمانده کل ناوگان، دوک آبراتسی، از سمت خود استعفا داد. چند روز بعد ناوشکن در بندر بریندیسی منفجر شد که این حادثه احتمالاً یک اقدام خرابکارانه اتریش-مجارستان تلقی شد. نخست‌وزیر سالاندرا، کورسی را برای ورود به کابینه دعوت کرد و او جایگزین ویاله شد. | ## بخش 3: کامیلو کورسی | کورسی از ایده‌های دوک آبراتسی حمایت کرد و تنها ۱۱ روز پس از انتصاب به وزارت، تان دی رولِو نیز استعفا داد. | ## جمع‌بندی | اگرچه او تقریباً دو سال وزیر بود، تجربهٔ ترکیب نقش کابینه‌ای با مسئولیت نیروی دریایی موفقیت‌آمیز نبود و در ژوئن ۱۹۱۷، تان دی رولِو به سمت قبلی خود بازگشت و شاگردش آرتورو تریانی جای او را گرفت.
موضوع مقاله: قانون شرایط اضطراری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قانون شرایط اضطراری | مقدمه: قانون شرایط اضطراری قانونی است که در سال ۱۹۸۸ توسط پارلمان کانادا تصویب شد و به دولت کانادا اجازه می‌دهد تا اقدامات موقت و فوق‌العاده‌ای را برای واکنش به فوریت‌های خاص شامل رفاه عمومی، نظم عمومی، یا شرایط خاص بین‌المللی و جنگی انجام دهد. | ## بخش 1: قانون شرایط اضطراری | این قانون ادعا می‌کند که هرگونه اقدام دولت همچنان تابع منشور حقوق و آزادی‌های کانادا و لایحه حقوق کانادا خواهد بود. طبق این قانون، کابینه کانادا می‌تواند در واکنش به وضعیتی اضطراری و بحرانی که با هیچ قانون موجودی قابل رسیدگی نیست یا فراتر از توانایی یک استان برای مقابله با آن است یا حاکمیت کانادا را تهدید می‌کند، وضعیت اضطراری ملی اعلام کند. | ## بخش 2: قانون شرایط اضطراری | قبل از اعلام وضعیت اضطراری ملی، کابینه فدرال باید با کابینه‌های ایالتی مشورت کند. در موارد اضطراری در مورد رفاه عمومی یا نظم عمومی که اثرات اضطراری محدود به یک استان داشته باشد یا عمدتاً در یک استان رخ دهد، اگر کابینه استانی اعلام نکند که وضعیت فراتر از ظرفیت استان برای رسیدگی به آن است، نمی‌توان از قانون اضطراری استفاده کرد. | ## بخش 3: قانون شرایط اضطراری | ## جمع‌بندی | قانون شرایط اضطراری از زمان تصویب در سال ۱۹۸۸، تنها یک بار و در پاسخ به کاروان اعتراضی کانادا در سال ۲۰۲۲ مورد استفاده قرار گرفته است.
موضوع مقاله: اعمال توماس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اعمال توماس | مقدمه: این کتاب به طور کامل هم به زبان سریانی و هم به زبان یونانی باقی مانده است و همچنین تکه‌هایی از آن در نقل‌های دیگر یافت می‌شود. | ## بخش 1: اعمال توماس | نسخه‌های سریانی که اکنون در دسترس هستند، ظاهراً اصلاح شده‌اند تا برخی آموزه‌های انکراتیتی (تأکید افراطی بر پرهیز جنسی و زهد) حذف شوند. قدیمی‌ترین اشاره به این متن در نوشته‌های اوریگن (حدود سال 225 میلادی) دیده می‌شود. او در تفسیر کتاب پیدایش (که امروز اصل آن از بین رفته است، اما نقل‌هایی از آن در آثار بعدی مانند تاریخ کلیسایی یوسبیوس حفظ شده) به «اعمال توماس» اشاره کرده است. | ## بخش 2: اعمال توماس | محتوا کتاب «اعمال توماس» شامل سیزده بخش یا «عمل» است که ماجراهای سفر و تبلیغ توماس رسول را روایت می‌کند. توماس در ابتدا مایل به رفتن نیست، اما عیسی او را به صورت برده به یک بازرگان هندی می‌فروشد. بخش زیادی از کتاب به معجزات خارق‌العادۀ او اختصاص دارد: شفا دادن بیماران بیرون راندن شیاطین زنده کردن مردگان آزاد کردن حیوانات وحشی تبدیل آب به شراب نجات دادن افراد از خطر از ویژگی‌های اصلی این کتاب، تأکید بر زهد جنسی است. | ## بخش 3: اعمال توماس | در داستان آمده که او در شب عروسی دختر پادشاه، او و دامادش را قانع می‌کند که از آمیزش خودداری کنند و به زندگی عفیفانه روی آورند. یکی از بخش‌های مهم این اثر «سرود مروارید» است که به صورت شعری مستقل در دل داستان گنجانده شده. این سرود روایتی نمادین از روح انسانی است که از وطن الهی خود پایین می‌آید، به زمین تبعید می‌شود، ولی در نهایت به سرزمین اصلی باز می‌گردد. | ## جمع‌بندی | دلیل مرگ او این است که ملکه و پسر شاه پس از ایمان آوردن به تعلیمات توماس، از آمیزش جنسی و زندگی معمول سلطنتی دست می‌کشند و این موضوع شاه را خشمگین می‌کند.
موضوع مقاله: فرانچسکو د آگوستینو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرانچسکو د آگوستینو | مقدمه: او تحصیلات حقوقی و فلسفی خود را در دانشگاه بن و دانشگاه فریبورگ ادامه داد و سپس دکترای حقوق خود را از دانشگاه کاتانیا دریافت کرد. | ## بخش 1: فرانچسکو د آگوستینو | وی از سال ۱۹۷۴ در دانشگاه‌های مختلف ایتالیا از جمله دانشگاه سالنتو و دانشگاه اوربینو به عنوان استاد مشغول بود و همچنین استاد مهمان در فرانسه، اسپانیا و ایالات متحده آمریکا، به ویژه در دانشگاه نیویورک بود. او ریاست انجمن حقوقدانان کاتولیک ایتالیا را برعهده داشت و رئیس افتخاری کمیته ملی زیست‌اخلاق ایتالیا بود. | ## بخش 2: فرانچسکو د آگوستینو | دیدگاه‌های شخصی و حقوقی د آگوستینو در مورد مرگ آسان (euthanasia) اظهار نظر کرده و به‌طور کلی با استفاده از آن برای بیماران مبتلا به بیماری‌های صعب‌العلاج مخالف بود. وی بیان کرده بود که: «پاسخ درست به تمام موقعیت‌های تراژیک بیماری‌های مزمن که به مرگ منجر می‌شوند، قطع درمان نیست (که مرگ آسان شکل شدید آن است)، بلکه نزدیک شدن گرم و دلسوزانهٔ درمانگر به بیمار است». | ## بخش 3: فرانچسکو د آگوستینو | در سال ۱۹۹۹، د آگوستینو اظهار داشت که «ارتباط همجنس‌گرایانه نمی‌تواند از لحاظ حقوقی به رسمیت شناخته شود، زیرا ارتباط نیست؛ یا بهتر و دقیق‌تر، ارتباطی نیست که از لحاظ حقوقی اهمیت داشته باشد». | ## جمع‌بندی | او هرگونه استدلال برای برابری روابط همجنس‌گرایانه با روابط دگرجنس‌گرایانه را «از لحاظ عینی بی‌پایه» توصیف کرد و افزود که این برای یک حقوقدان کافی است تا ماهیت ارتباطی رابطه همجنس‌گرایانه را از نظر حقوقی غیرمهم و غیرقابل رسمیت بدانند.
موضوع مقاله: لوئیس ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوئیس ساووی | مقدمه: لوئیس ساووی (؛ ژوئن ۱۴۳۶ – آوریل ۱۴۸۲) از سال ۱۴۵۹ تا ۱۴۶۴ به عنوان همسر و فرمانروای مشترک ملکه شارلوت، پادشاه قبرس بود. | ## بخش 1: لوئیس ساووی | زندگی‌نامه طبق گفته ساموئل گیشنون، لویی در ژوئن ۱۴۳۱ در ژنو متولد شد، اما مورخ در یادداشتی تصریح می‌کند که او در سال ۱۴۳۶ متولد شده است؛ بنابراین تولد در ژوئن ۱۴۳۶ همان چیزی است که نویسندگان معاصر پذیرفته‌اند. گیشنون همچنین تصریح می‌کند که شاهزاده هنگام ازدواج در سال ۱۴۴۴، ۸ ساله بوده است. برخی به دوره‌ای بین ۱۴۳۶ تا ۱۴۳۷ اشاره می‌کنند، به ویژه برای این سال گذشته، مورخ سوئیسی، ادوارد مالت (۱۸۰۵–۱۸۵۶). | ## بخش 2: لوئیس ساووی | در ۱۴ دسامبر ۱۴۴۴، در قلعه استرلینگ، او با آنابلا، کوچک‌ترین دختر شاه جیمز اول اسکاتلند (درگذشته ۱۴۳۷) و خواهر شاه جیمز دوم اسکاتلند، ازدواج کرد. او در ۷ اکتبر ۱۴۵۹ با او ازدواج کرد و پادشاه قبرس و همچنین پادشاه اسمی اورشلیم و پادشاهی ارمنی کیلیکیه شد. اولین ازدواج در ۱۴ دسامبر ۱۴۴۴، در قلعه استرلینگ، با پرنسس آنابلا اسکاتلند، دختر جیمز اول اسکاتلند، ازدواج کرد. | ## بخش 3: لوئیس ساووی | ازدواج دوم او با ازدواج بعدی (۱۴۵۹) با دختر عمویش شارلوت لوزینیان (۱۴۴۴–۱۴۸۷)، دختر ژان دوم قبرس و هلنا پالایولوگوس، رؤیای پدرش برای سلطنت بر قبرس را محقق کرد. حاصل این ازدواج پسری به نام هیو (یا هنری) بود که اندکی پس از تولد (ژوئیه ۱۴۶۴) درگذشت. با این حال، در سپتامبر ۱۴۶۰، توسط جیمز لوزینیان، پسر نامشروع ژان دوم قبرس و معشوقش ماریتا پاتراس، از کشور اخراج شد. | ## جمع‌بندی | سال‌های پایانی و مرگ پس از چندین تلاش ناموفق برای فتح مجدد قبرس، و عدم حمایت لازم از سوی برادرش، دوک آمادئوس نهم ساووا، لویی به صومعه ریپاگلیا پناه برد و تا پایان عمر در آنجا ماند.
موضوع مقاله: فیلیبرت اول، دوک ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیلیبرت اول، دوک ساووی | مقدمه: فیلیبرت اول، دوک ساووی (؛ ۱۷ اوت ۱۴۶۵ – ) پسر آمادئوس نهم، دوک ساووی و یولاند والوا بود. | ## بخش 1: فیلیبرت اول، دوک ساووی | فیلیبرت در سال ۱۴۷۴ توسط همسر دومش، بونا ساووی، به عقد بیانکا ماریا اسفورتزا، دختر گالئاتزو ماریا اسفورتزا از میلان، درآمد. در ابتدا توسط اشراف ساووی ربوده و در تورین نگهداری می‌شد، اما مداخله لویی یازدهم فرانسه منجر به آزادی فیلیبرت شد. او در سن ۱۷ سالگی در لیون بر اثر سل درگذشت و دوک‌نشین به برادر کوچکترش چارلز به ارث رسید. | ## بخش 2: فیلیبرت اول، دوک ساووی | زندگی‌نامه جوانی فیلیبر اول پسر آمادئوس نهم (۱۴۳۵–۱۴۷۲) و دوشس یولاندا از والوا (۱۴۳۴–۱۴۷۸) (همچنین با نام ویولانته فرانسه یا والوا شناخته می‌شود) بود. دوران سلطنت هنگامی که چارلز اول از بورگوندی، معروف به دلیر، مادر دوشس دوک فیلیبر را به اسارت گرفت، ایالت‌های ساووی بدون داشتن نیابت سلطنت دچار هرج و مرج شدند. این وضعیت زمانی حل شد که برادرزن یولاندا، جیان لوئیجی، دوشس را آزاد کرد و او توانست به پیمونت بازگردد، اما چند سال بعد در مونکریولو درگذشت. | ## بخش 3: فیلیبرت اول، دوک ساووی | با وجود این، اختلاف با بورگوندی و فرانسه ادامه یافت و به نظر نمی‌رسید کسی بتواند جلوی آن را بگیرد. برای یافتن یک راه حل منطقی، لویی یازدهم فیلیبر را به فرانسه فراخواند و سعی کرد او را متقاعد کند که حکومت ایالات را به عموهایش بسپارد، به خصوص که دوک جوان وقت خود را صرف شکار و شرکت در مهمانی‌های دربار می‌کرد. جسد او در اوتکومب به خاک سپرده شد، اما امروزه تنها سنگ قبرهای کنت باقی مانده است، پس از آنکه ژاکوبن‌ها مقبره او را تصرف کردند و بقایای او را به همراه سایر اعضای خاندان ساووی نابود کردند. | ## جمع‌بندی | همسر او، بیانکا ماریا (که بعدها با امپراتور ماکسیمیلیان ازدواج کرد)، برای دوک جوان فرزندی به دنیا نیاورد و بنابراین تاج و تخت به برادرش چارلز رسید.
موضوع مقاله: فیلیبر دوم، دوک ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیلیبر دوم، دوک ساووی | مقدمه: فیلیبرت دوم، دوک ساووی (؛ ۱۰ آوریل ۱۴۸۰ – ) از سال ۱۴۹۷ تا زمان مرگش دوک ساووی بود. | ## بخش 1: فیلیبر دوم، دوک ساووی | زندگی‌نامه فیلیبرت، متولد پونت-دن، پسر فیلیپ (فیلیپو) بی‌زمین و همسر اولش مارگریت بوربون بود. در سال ۱۴۹۶، پدر فیلیبرت به طرز شگفت‌آوری جانشین دوک شد، زمانی که نوه برادرزاده نابالغش، دوک چارلز دوم ساووی، که وارث مرد دودمان ساووی بود، درگذشت. در همان سال، فیلیبرت ۱۶ ساله با یولاند لوئیز ساووی ۹ ساله، پسر عمویش و تنها خواهر دوک جوان متوفی، ازدواج کرد. او دختر دوک چارلز اول ساووی، جنگجو، و بلانش مونتفرات، و همچنین نوه عموی مرحوم فیلیبرت، دوک آمادئوس نهم ساووی بود. او وارث کل برادر، پدر، پدربزرگ و مادربزرگش یولاند فرانسوی، بزرگ‌ترین دختر بازمانده از پادشاه چارلز هفتم فرانسه بود. | ## بخش 2: فیلیبر دوم، دوک ساووی | حق طبیعی او، پس از مرگ برادرش، جانشینی پادشاهی‌های قبرس، اورشلیم و ارمنستان بود، اگرچه پدر فیلیبرت این عناوین را به خود اختصاص داد. پس از یک سلطنت کوتاه، فیلیپ دوم در سال ۱۴۹۷ درگذشت و فیلیبرت به عنوان دوک ساووی جانشین او شد. این زوج جوان سرانجام ادعاهای خود را مطرح کردند و عناوین ملکه و پادشاه قبرس، اورشلیم و ارمنستان را به خود اختصاص دادند. ازدواج بعدی او، او را به شبکه‌ای از اتحادها در اطراف هابسبورگ‌ها، که بر هلند، آلزاس، فرانش-کنته، تیرول، اتریش و غیره حکومت می‌کردند، پیوند داد. در سال ۱۵۰۱، او با مارگارت اتریشی، تنها دختر ماکسیمیلیان اول و همسر اولش مری بورگوندی، دوشس بورگوندی، ازدواج کرد. | ## بخش 3: فیلیبر دوم، دوک ساووی | او قبلاً با جان، شاهزاده آستوریاس، وارث تاج و تخت آراگون و کاستیا، ازدواج کرده بود. لویی همچنین میلان را که از شرق با ساووی همسایه بود، فتح کرد و بدین ترتیب ساوویاردها را بین متصرفات فرانسه قرار داد. خانواده فیلیبرت با افراد زیر ازدواج کرد: یولاند لوئیز ساووی (۱۴۸۷–۱۴۹۹)، دختر پسر عموی اولش، چارلز اول ساووی. | ## جمع‌بندی | مارگارت اتریشی، دوشس ساووی که فرماندار هفده استان هلند (۱۵۰۷–۱۵۱۵، ۱۵۱۹–۱۵۳۰) و دختر ماکسیمیلیان اول و ماری بورگوندی بود.
موضوع مقاله: فیلیپ، دوک نمور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیلیپ، دوک نمور | مقدمه: در ابتدا قرار بود کشیش شود، در سن پنج سالگی به مقام اسقفی ژنو منصوب شد، اما در سال ۱۵۱۰، هنگامی که به عنوان کنت ژنووا منصوب شد، از این مقام استعفا داد. | ## بخش 1: فیلیپ، دوک نمور | او در زمان لویی دوازدهم خدمت کرد و در نبرد آگنادلو (۱۵۰۹) با او حضور داشت، در سال ۱۵۲۰ در زمان امپراتور شارل پنجم و در نهایت در زمان برادرزاده‌اش، فرانسیس اول. در سال ۱۵۲۸، فرانسیس دوک‌نشین نمورس را به او داد و او را با شارلوت اورلئان، دختر لویی د اورلئان، دوک لونگویل، ازدواج کرد. آنها دو فرزند داشتند: جوانا (۱۵۳۲–۱۵۶۸)، که با نیکولا، دوک مرکور، به عنوان همسر دومش ازدواج کرد و از او ۶ فرزند داشت. | ## بخش 2: فیلیپ، دوک نمور | زندگی‌نامه فیلیپ پسر دوک فیلیپ دوم ساووی و همسر دومش، کلودین دو بروس، و برادر لوئیز ساووی، مادر فرانسیس اول فرانسه بود. او که در ابتدا قرار بود به حرفه کلیسایی روی آورد، در سن پنج سالگی به عنوان اسقف ژنو منصوب شد، اما در سال ۱۵۱۰، زمانی که به عنوان کنت ژنو منصوب شد، از این مقام کناره‌گیری کرد. او در زمان لویی دوازدهم خدمت کرد و در نبرد آگنادلو (۱۵۰۹)، در سال ۱۵۲۰ در زمان امپراتور شارل پنجم و در نهایت در زمان برادرزاده‌اش، فرانسیس اول، با او همراه بود. | ## بخش 3: فیلیپ، دوک نمور | در سال ۱۵۲۸، فرانسیس او را به عنوان دوک‌نشین نمورس به سرپرستی گرفت و او را با شارلوت اورلئان-لونگویل (۱۵۱۲–۱۵۴۹)، دختر لویی اول اورلئان-لونگویل و ژان دو هوخبرگ، ازدواج داد. | ## جمع‌بندی | فرزندان از شارلوت، فیلیپ دارای: جیمز (۱۵۳۱–۱۵۸۵)، دوک ژنو و نمورس؛ جوانا (۱۵۳۲–۱۵۶۸)، که در سال ۱۵۵۵ با نیکلاس لورن (۱۵۲۴–۱۵۷۷)، دوک مرکور، ازدواج کرد.
موضوع مقاله: شاهزاده اومبرتو ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده اومبرتو ساووی | مقدمه: زندگی‌نامه اومبرتو در تورین به دنیا آمد، چهارمین پسر شاهزاده آمادئو ساووی، دوک آئوستا، تنها فرزند از همسر دوم و خواهرزاده‌اش، پرنسس ماریا لتیزیا بناپارت (۱۸۶۶–۱۹۲۶)، دختر شاهزاده ناپلئون و پرنسس ماریا کلوتیلد ساووی. | ## بخش 1: شاهزاده اومبرتو ساووی | پسر عمویش، پادشاه ویکتور امانوئل سوم ایتالیا، می‌خواست او را دستگیر کند، اما مادرش او را به تورین برد و از پادشاه خواست تا این دستگیری را انجام دهد. در ماه ژوئیه، ویکتور امانوئل دستور داد که او را در قلعه مونکالیری بازداشت کنند و سپس هجده ماه را در یک کشتی جنگی بگذرانند، که در این مدت یک سرهنگ کارابینیری به عنوان مربی و نگهبان او عمل می‌کرد. دوران کودکی و تحصیلات اومبرتو به همراه مادرش ماریا لتیزیا بناپارت و مادربزرگش ماریا کلوتیلد ساووی اومبرتو ساووی، پسر آمادئوس اول اسپانیا و همسر دومش ماریا لتیزیا بناپارت، در ۲۲ ژوئن ۱۸۸۹ در تورین متولد شد. در ۲ دسامبر همان سال، با حکم سلطنتی، پادشاه اومبرتو اول عنوان کنت سالامی را به نوه‌اش اعطا کرد. این عنوان یادبود لشکرکشی هزار نفری بود که - در سالامی - روند اتحاد ایتالیا را آغاز کرد. | ## بخش 2: شاهزاده اومبرتو ساووی | پس از مرگ پدرش، او توسط مادرش ماریا لتیزیا و مادربزرگ و عمه‌اش ماریا کلوتیلد بزرگ شد. اومبرتو، برادر ناتنی امانوئل فیلیبرتو از ساووی-آئوستا، ویتوریو امانوئل از ساووی-آئوستا، کنت تورین، و لوئیجی آمادئو از ساووی-آئوستا، دوک ابروتزی، در یک کالج غیرنظامی (تنها کالج در خاندان ساووی) در مونکالیری تحصیل کرد. جنگ جهانی اول در طول جنگ جهانی اول، اومبرتو داوطلب خدمت در ارتش سلطنتی ایتالیا شد. در طول جنگ، به خاطر شجاعتی که در حین خدمت به عنوان افسر بمب نشان داد، مدال نقره به او اعطا شد. بولتن رسمی دادگاه اعلام کرد که او در جنگ کشته شده است، اما در واقع او قربانی بیماری همه‌گیر آنفولانزای سال ۱۹۱۸ بود. | ## بخش 3: شاهزاده اومبرتو ساووی | مرگ او که در مونته گراپا به آنفولانزای اسپانیایی مبتلا شده بود، در سال ۱۹۱۸، مجرد و بدون فرزند درگذشت. در خبرنامه رسمی دادگاه آمده است که او پس از جنگ در مونته گراپا، در حالی که از جراحات جنگی رنج می‌برد، درگذشته است. در واقع، او در بیمارستان نظامی مستقر در ویلا چیاواچی بر اثر آنفولانزای اسپانیایی درگذشت. در ویلا چیاواچی، پلاکی در هشتمین سالگرد مرگ او نصب شده است که یادآور اقامت کوتاه و روزهای پایانی اوست. | ## جمع‌بندی | در ابتدا در گورستان کرسپانو ونتو به خاک سپرده شد، بقایای او در سال ۱۹۲۶ به بنای یادبود مونته گراپا منتقل شد.
موضوع مقاله: شاهزاده ویتوریو امانوئل، کنت تورین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده ویتوریو امانوئل، کنت تورین | مقدمه: زندگی اولیه والیبال ویتوریو امانوئل اهل ساووی-آئوستا، کنت تورین، دانشجوی دانشکده نظامی میلان در سال ۱۸۸۵. | ## بخش 1: شاهزاده ویتوریو امانوئل، کنت تورین | ویتوریو امانوئل درست قبل از اینکه پدرش، پرنس آمادئو اهل ساووی، دوک آئوستا، در شرف عزیمت به اسپانیا باشد، جایی که به عنوان پادشاه انتخاب شده بود، در تورین متولد شد. با به تخت نشستن پدرش بر تخت اسپانیا، او عنوان اضافی «فرزند اسپانیا» را نیز به دست آورد. دوئل در سال ۱۸۹۷، ویتوریو امانوئل، شاهزاده هنری اورلئان را به دوئل دعوت کرد، پس از آنکه هنری در چندین مقاله در روزنامه فیگارو، سربازان ایتالیایی را که در طول جنگ اول ایتالیا-اتیوپی در اتیوپی اسیر بودند، بزدل توصیف کرد. | ## بخش 2: شاهزاده ویتوریو امانوئل، کنت تورین | در نهایت بر سر استفاده از شمشیر به عنوان سلاح انتخابی توافق شد، زیرا ایتالیایی‌ها فکر می‌کردند دوئل با تپانچه، که مورد علاقه فرانسوی‌ها بود، شایسته شوهران خیانتکار است، نه شاهزاده‌های اصیل. دوئل با شمشیر، به کارگردانی کنت لئونتیف و کنت آووگادرو، که ۲۶ دقیقه طول کشید، ساعت ۵ صبح ۱۵ اوت ۱۸۹۷ در جنگل مارشو در ووکرسون فرانسه برگزار شد. آنری از ناحیه شکم راست دچار جراحت شدیدی شد و پزشکان هر دو طرف، این جراحت را به اندازه‌ای جدی دانستند که او را در وضعیت حقارت آشکار قرار داد و باعث پایان دوئل و مشهور شدن ویتوریو امانوئله در اروپا شد. | ## بخش 3: شاهزاده ویتوریو امانوئل، کنت تورین | در تورین، شاه امبرتو، از او استقبال کردم و گفتم: «می‌خواهم اولین کسی باشم که از صمیم قلب به خاطر الگویی که ایجاد کردید و موفقیتی که به دست آوردید، به شما تبریک می‌گویم.» سال‌های بعد در آوریل ۱۸۹۸، ویتوریو امانوئله سفری به دور دنیا را آغاز کرد. پس از گذراندن یک روز در باشگاه گلف نیوپورت، او یک جام نقره‌ای به این باشگاه اهدا کرد که به برنده مسابقات گلف سالانه کنت تورین اهدا می‌شود. پس از اقامت در ایالات متحده، در مرحله بعدی تور جهانی خود از چین و ژاپن بازدید کرد. | ## جمع‌بندی | ویتوریو امانوئله در ارتش سلطنتی ایتالیا مشغول به کار شد و فرمانده کل سواره نظام ایتالیا شد.