موضوع مقاله: آن کاترین امریش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آن کاترین امریش | مقدمه: در زمان زندگی‌اش، به عنوان یک عارف، بینندۀ مریم مقدس و فردی که نشانه‌های زخم‌های مسیح (استیگماتا) را داشت، شناخته می‌شد. | ## بخش 1: آن کاترین امریش | زندگی اولیه امریش در فلامشن، روستایی فقیرنشین در کوزفلد، در منطقۀ وستفالیای آلمان به دنیا آمد. گفته شده که امریش در حالت خلسۀ مذهبی، بینش‌هایی از زندگی و رنج‌های عیسی مسیح دریافت کرده بود که به گفتۀ خودش، توسط مریم مقدس به او نشان داده می‌شد. از کودکی در کارهای خانه و کشاورزی کمک می‌کرد و آموزش رسمی کمی داشت، اما اطرافیانش متوجه تمایل عمیق او به دعا شدند. برای این کار، نزد یک موسیقی‌دان به نام سونتگن در کوزفلد رفت، اما به دلیل فقر خانواده سونتگن، بخش زیادی از پس‌انداز خود را برای کمک به آن‌ها خرج کرد. زندگی مذهبی در سال 1802 میلادی، امریش و دوستش کلارا سونتگن موفق شدند به صومعه آگوستینی آگنتنبرگ در دولمن بپیوندند. او سال بعد نذر مذهبی خود را ادا کرد و به دلیل سخت‌گیری در رعایت قوانین صومعه شناخته شد. در سال 1812 میلادی، زمانی که ژروم بناپارت، پادشاه وستفالی، دستور تعطیلی صومعه را صادر کرد، امریش به خانه یک بیوه پناه برد. استیگماتا (زخم‌های مقدس) در اوایل سال 1813 میلادی، روی بدن امریش علائمی ظاهر شد که به عنوان استیگماتا شناخته می‌شوند. برخی از مردم این زخم‌ها را واقعی می‌دانستند، در حالی که عده‌ای معتقد بودند او با همکاری اطرافیانش دست به فریبکاری زده است. | ## بخش 2: آن کاترین امریش | در سال 1819 میلادی، مقامات مدنی او را به مکانی دیگر منتقل کرده و سه هفته تحت نظر قرار دادند، اما مدرکی دال بر تقلب پیدا نشد. دیدارهای معنوی و رؤیاها امریش ادعا می‌کرد که از دوران کودکی با عیسی مسیح گفتگو می‌کرده و روح‌های موجود در برزخ را دیده است. او همچنین مدعی بود که ذات خدا را به صورت سه کرۀ نورانی که در هم نفوذ کرده‌اند، مشاهده کرده است. به گفتۀ او، کودک عیسی در زمان بیماری کودکی‌اش به او ظاهر شده و گیاهانی را برای درمان به او معرفی کرده بود. تأثیر کلمانس ماریا برنتانو در زمان دومین بررسی کلیسا از امریش در سال 1819 میلادی، شاعر و نویسندۀ آلمانی، کلمانس ماریا برنتانو با او ملاقات کرد. برنتانو از سال 1819 تا زمان مرگ امریش در سال 1824 میلادی، یادداشت‌های زیادی از گفتگوهایش با او نوشت. اما از آنجا که امریش به گویش وستفالیایی صحبت می‌کرد، برنتانو نمی‌توانست سخنانش را مستقیماً ثبت کند و معمولاً پس از ترک او، یادداشت‌های خود را به زبان آلمانی معیار می‌نوشت و بعدها آن‌ها را ویرایش می‌کرد. برخی محققان این کتاب‌ها را ساخته و پرداختۀ تخیل برنتانو دانسته‌اند و حتی واتیکان نیز اعتبار آن‌ها را تأیید نکرده است. ادعاهای جعلی بودن نوشته‌ها در سال 1892 میلادی هنگامی که پروندۀ ترفیع امریش به مقام قدیسان به واتیکان ارسال شد، کارشناسان آلمانی به بررسی یادداشت‌های اصلی برنتانو پرداختند. | ## بخش 3: آن کاترین امریش | کشیش آلمانی، وینفرید هامپفنر در سال 1923 میلادی پس از بررسی این اسناد، اعلام کرد که بسیاری از مطالبی که به امریش نسبت داده شده در واقع ساخته و پرداختۀ برنتانو است. در سال 2004 میلادی واتیکان در جریان اعلام تبرک امریش تصریح کرد که نوشته‌های برنتانو از نظر کلیسا معتبر نیستند. مرگ و دفن امریش در تابستان 1823 میلادی ضعیف‌تر شد و سرانجام در 9 فوریه 1824 میلادی درگذشت. پس از دفن او، به دلیل شایعۀ دزدیه شدن جسدش، قبرش دو بار نبش شد؛ اما مشخص شد که پیکرش دست‌نخورده باقی مانده است. هر سال در عید پاک، زائران نوشته‌هایی حاوی دعاها و نذرهایشان را بر سر مزار او می‌گذارند که بعداً سوزانده می‌شود. خانۀ مریم مقدس اگرچه امریش و برنتانو هرگز به شهر افسوس نرفته بودند، اما در کتاب زندگی مریم مقدس شرحی از خانه‌ای ارائه شده که امریش مدعی بود محل زندگی مریم پس از عروج عیسی بوده است. در سال 1881 میلادی، یک کشیش فرانسوی به نام ژولین گویه بر اساس توصیفات این کتاب، خانه‌ای را بر روی تپه‌ای نزدیک افسوس یافت. در ابتدا یافته‌های او جدی گرفته نشد؛ اما راهبه‌ای به نام ماری دو ماندات-گرانسی تحقیقات او را پیگیری کرد. پاپ لوئی سیزدهم در سال 1896 میلادی از این مکان بازدید کرد و پاپ پیوس دهم در سال 1914 به زائران آن صومعه، امتیازات مذهبی اعطا کرد. | ## جمع‌بندی | پاپ‌های بعدی، از جملۀ ژان پل دوم، نیز این مکان را به عنوان یک مکان مقدس مورد تأیید قرار دادند.