موضوع مقاله: کمبود فسفر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کمبود فسفر | مقدمه: منظور از فسفر در اینجا نمک‌های فسفات ، مونو هیدروژن فسفات و دی‌هیدروژن فسفات است. | ## بخش 1: کمبود فسفر | این یون‌ها به‌راحتی به یکدیگر تبدیل می‌شوند و گونه غالب بر اساس پی‌اچ محلول یا خاک تعیین می‌شود. فسفات‌ها برای بیوسنتز مواد ژنتیکی و همچنین آدنوزین تری‌فسفات که برای حیات ضروری است، مورد نیاز هستند. علائم در گیاهان، فسفر (P) پس از نیتروژن به عنوان دومین ماده مغذی ضروری برای تضمین سلامت و عملکرد در نظر گرفته می‌شود. فسفر توسط گیاهان در فرآیندهای متعددی مانند فسفوریلاسیون نوری، انتقال ژنتیکی، جابه‌جایی مواد مغذی و ساخت غشاهای سلولی فسفولیپیدی استفاده می‌شود. در داخل یک سلول گیاهی، این وظایف برای عملکرد حیاتی هستند؛ برای مثال در فسفوریلاسیون نوری، ایجاد انرژی ذخیره شده در گیاهان نتیجه یک واکنش شیمیایی شامل فسفر است. هنگامی که فسفر در سطوح ناکافی وجود داشته باشد، فرآیندهای ژنتیکی مانند تقسیم سلولی و رشد گیاه مختل می‌شوند. از این رو، گیاهان دچار کمبود فسفر ممکن است با سرعتی کمتر از گیاهان دارای مقادیر کافی فسفر به بلوغ برسند. توقف رشد ناشی از کمبود فسفر با کوچک‌تر شدن اندازه برگ‌ها و کاهش تعداد آن‌ها مرتبط است. فتوسنتز که عملکرد اصلی سلول‌های گیاهی برای تولید انرژی از نور خورشید و آب است، معمولاً در حالت کمبود فسفر با نرخ طبیعی باقی می‌ماند. این عدم تعادل نرخ‌ها در گیاهان دچار کمبود فسفر منجر به تجمع کربوهیدرات اضافی در گیاه می‌شود. در برخی گیاهان، تغییر رنگدانه برگ در نتیجه این فرایند می‌تواند برگ‌ها را به رنگ ارغوانی تیره درآورد. | ## بخش 2: کمبود فسفر | برگ‌های سبز تیره‌تر و رنگدانه‌های ارغوانی یا قرمز می‌تواند نشان‌دهنده کمبود فسفر باشد. با این حال، این روش می‌تواند یک تشخیص نامشخص باشد زیرا سایر عوامل محیطی گیاه نیز می‌توانند منجر به علائم مشابه تغییر رنگ شوند. در محیط‌های تجاری یا تحت نظارت دقیق، کمبود فسفر با آزمایش‌های علمی تشخیص داده می‌شود. علاوه بر این، تغییر رنگ در برگ‌های گیاه تنها در صورت کمبود نسبتاً شدید فسفر رخ می‌دهد، بنابراین برای باغداران و کشاورزان مفید است که سطح فسفر را به صورت علمی قبل از وقوع تغییر رنگ بررسی کنند. هر یک از این روش‌ها قابل اجرا هستند اما هر کدام در مناطق جغرافیایی خاصی دقت بیشتری دارند. با افزودن عصاره فسفر به رنگ‌سنج، تغییر رنگ بصری در محلول ایجاد می‌شود و درجه این تغییر رنگ نشان‌دهنده غلظت فسفر است. برای اعمال این روش آزمایشی بر کمبود فسفر، غلظت فسفر اندازه‌گیری شده باید با مقادیر شناخته شده مقایسه شود. اگر غلظت فسفر اندازه‌گیری شده در آزمایش رنگ‌سنجی به‌طور قابل توجهی کمتر از سطوح بهینه خاک برای آن گیاه باشد، احتمالاً گیاه دچار کمبود فسفر است. تجزیه و تحلیل خاک با رنگ‌سنجی، در حالی که به‌طور گسترده استفاده می‌شود، می‌تواند به دلیل تداخل سایر ترکیبات و عناصر موجود دچار مشکلات تشخیصی شود. روش‌های اضافی تشخیص فسفر مانند تابش طیفی و طیف‌سنجی جرمی پلاسمای جفت‌شده القایی نیز با هدف بهبود دقت خواندن اجرا می‌شوند. مزایای این روش‌های اندازه‌گیری مبتنی بر نور، سرعت ارزیابی، اندازه‌گیری همزمان مواد مغذی گیاه و ماهیت آزمون‌های غیرمخرب آن‌ها است. | ## بخش 3: کمبود فسفر | درمان اصلاح و پیشگیری از کمبود فسفر معمولاً شامل افزایش سطح فسفر در دسترس در خاک است. کشاورزان با استفاده از پودر استخوان، خاک فسفات، کود حیوانی و کودهای فسفاته، فسفر را به خاک اضافه می‌کنند. بخش بزرگی از فسفر موجود در خاک در ترکیبات شیمیایی است که گیاهان نمی‌توانند جذب کنند. فسفر باید در آرایش‌های شیمیایی خاصی در خاک وجود داشته باشد تا به عنوان مواد مغذی گیاهی قابل استفاده باشد. تسهیل وجود فسفر قابل استفاده در خاک را می‌توان با حفظ خاک در یک محدوده پی‌اچ مشخص بهینه کرد. اسیدیته خاک که با مقیاس پی‌اچ اندازه‌گیری می‌شود، تا حدی تعیین می‌کند که فسفر چه آرایش‌های شیمیایی را تشکیل می‌دهد. بین پی‌اچ ۶ و ۷، فسفر کمترین پیوندها را تشکیل می‌دهد که ماده مغذی را برای گیاهان غیرقابل استفاده می‌کند. گونه‌های گیاهی و گیاهان مختلف در یک گونه نسبت به سطوح پایین فسفر در خاک واکنش‌های متفاوتی نشان می‌دهند. گیاهانی که ریشه‌های بزرگ‌تری دارند از نظر ژنتیکی برتری داشته و کمتر مستعد کمبود فسفر هستند. این گیاهان را می‌توان به عنوان یک روش پیشگیری طولانی‌مدت از کمبود فسفر پرورش داد. | ## جمع‌بندی | در کنار اندازه ریشه، سایر سازگاری‌های ریشه با فسفر کم، مانند همزیستی‌های میکوریزا، برای افزایش جذب مواد مغذی شناخته شده‌اند.