موضوع مقاله: تقلید جنسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تقلید جنسی | مقدمه: تقلید جنسی زمانی رخ می‌دهد که یک جنس، رفتار، پدیدار یا علامت‌دهی شیمیایی جنس مخالف را تقلید می‌کند. | ## بخش 1: تقلید جنسی | این پدیده بیشتر در گونه‌های بی‌مهره دیده می‌شود، اگرچه تقلید جنسی در بین مهره‌داران مانند کفتارهای خالدار نیز دیده می‌شود. تقلید جنسی معمولاً به عنوان یک راهبرد جفت‌گیری برای دستیابی به جفت، یک سازوکار دفاعی برای جلوگیری از افراد غالب‌تر یا یک راهبرد بقا به کار می‌رود. تقلید جنسی در گونه‌های مختلف به‌طور متفاوتی به کار می‌رود و بخشی از راهبرد آن‌ها برای بقا و تولیدمثل است. نمونه‌هایی از تقلید جنسی درون‌گونه‌ای در جانوران شامل کفتار خالدار، انواع خاصی از ماهیان، پرندگان گنجشک‌سان و برخی از گونه‌های حشرات است. تقلید جنسی میان‌گونه‌ای همچنین می‌تواند در برخی از گونه‌های گیاهی، به‌ویژه ارکیده‌ها، رخ دهد. در گیاهانی که از تقلید جنسی استفاده می‌کنند، گل‌ها سیگنال‌های جفت‌گیری حشرات گرده‌افشان خود را تقلید می‌کنند. این حشرات از طریق جفت‌گیری دروغین یا دیگر رفتارهای جنسی که روی گل انجام می‌دهند، جذب گل‌ها شده و آنها را گرده‌افشانی می‌کنند. سیستم‌های اجتماعی تقلید جنسی می‌تواند در گسترش سیستم اجتماعی یک گونه نقش داشته باشد. کفتارهای ماده در همهٔ سنین دارای اندام تناسلی شبه‌نری هستند، از جمله یک آلت تناسلی کاذب که از کلیتوریس تشکیل شده است و یک کیسه بیضه کاذب که از لب‌های واژن تشکیل شده است. این ویژگی‌ها احتمالاً در ابتدا برای کاهش میزان پرخاشگری درون‌جنسی دریافت‌شده توسط توله‌ها و ماده‌های نابالغ از ماده‌های بالغ تکامل یافته‌اند. با این حال، این ویژگی فراتر از کاربرد آغازین خود فرگشت یافته و به ارتباط کفتارهای خالدار بسیار مرتبط شده است. کفتارهای زیردست با نعوظ آلت تناسلی یا شبه‌آلت تناسلی خود و اجازه دادن به فرد غالب برای لیسیدن آن، به افراد غالب سلام می‌کنند. این احتمالاً در ابتدا به عنوان وسیله‌ای برای تشخیص جنسیت فرد زیردست تکامل یافته است، زیرا شبه‌آلت تناسلی در حالت نعوظ کمتر شبیه آلت تناسلی واقعی است و چشیدن این ناحیه می‌تواند امکان تشخیص غلظت هورمون‌های خاص جنسی را فراهم کند. با این حال، این رفتار همچنان توسط ماده‌های بالغ و جفت‌گیری که دیگر از نظر دیداری یا بویایی به‌طور قانع‌کننده‌ای شبیه نرها نیستند، انجام می‌شود. سیستم‌های جفت‌گیری در کفتارهای خالدار، تنها راه جفت‌گیری نرها با ماده‌ها، همکاری کامل ماده به دلیل کلیتوریس شبه‌نرینه در ماده است. بند ناف ۱۲ تا ۱۸ سانتی‌متر طول دارد، در حالی که مسیر از رحم تا انتهای کلیتوریس ۴۰ سانتی‌متر است. بند ناف اغلب پیش از بیرون آمدن توله پاره می‌شود و منجر به مرگ بسیاری از توله‌ها در اثر کمبود اکسیژن می‌شود. بافت کلیتوریس گاهی هنگام زایمان برای نخستین بار پاره می‌شود که می‌تواند برای مادر کشنده باشد. | ## بخش 2: تقلید جنسی | چندین مطالعه نشان داده‌اند که ماهی‌های نر کوچک، برای دسترسی به قلمرو ماده‌ها و جفت‌گیری با آنها، مانند ماهی ماده از گونهٔ خود رفتار می‌کنند و پدیدار می‌شوند. ماهی نر از قلمرو محافظت می‌کند و هنگامی که ماهی ماده تخم‌گذاری می‌کند، ماهی نر والدین از آن قلمرو تا زمان بیرون آمدن تخم‌ها محافظت می‌کند. نوع دوم نرها، نرهای یواشکی، انگلی هستند و از نظر اندازه کوچک، رنگ و الگوهای حرکتی شبیه ماهی بلنید ماده هستند. این امر به آنها اجازه می‌دهد تا به لانه‌ای که توسط نرهای والدین محافظت می‌شود، نفوذ کنند. نرهای یواشکی با همان الگوهای رنگی و حرکت‌هایی که ماده‌ها دارند، به لانه‌ها نزدیک می‌شوند. بیشتر موارد نرهای یواشکی زمانی دیده می‌شوند که یک ماده از پیش در درون لانه وجود دارد، اگرچه گاهی ماهی یواشکی در کنار یک ماده وارد لانه می‌شود. این گونه از ماهی‌ها اسپرم خود را پیش از اینکه ماهی ماده تخم‌هایش را در آب رها کند، آزاد می‌کنند و این امر باعث می‌شود که ماهی یواشکی بتواند تخم‌ها را بارور کند، حتی اگر ماهی ماده در لانه حضور نداشته باشد. ماهی‌های نابالغ با داشتن یک نقطه تاریک در نزدیکی مخرج، به ماده‌های باردار این گونه شباهت دارند. با این حال، در این مورد، نرهای تقلیدکننده توانایی شبیه‌شدن به ماده‌ها یا تبدیل شدن به یک نر بالغ از نظر ریخت‌شناختی را در بیشتر دوران بزرگسالی خود دارند. این نقطه تاریک به نرهای ماده اجازه می‌دهد تا از تجاوز نرهای غالب‌تر فرار کنند و همچنین احتمال گریز یک ماده در نزدیکی را به دلیل اصرار نرهای معاشقه‌گر کاهش می‌دهد. نرهای بالغ به ماهی‌های زیردست حمله نمی‌کنند و ماهی زیردست تصمیم می‌گیرد چه زمانی دعوا را آغاز کند، که این به آن یک مزیت می‌دهد، زیرا نر بالغ انتظار این را ندارد. نقطهٔ تاریک همچنین امکان دسترسی نرهای زیردست به ماده‌ها را فراهم می‌کند، ویژگی‌ای که سودمند است زیرا تخم‌های ماده‌ها تنها در یک دورهٔ لقاح پنج‌روزه می‌توانند بارور شوند. در برخی از گونه‌های پرندگان، نرها در طول سال دوم زندگی خود (نرهای SY) رنگ پرهایشان شبیه ماده‌ها است. این نرهای SY از نظر جنسی بالغ هستند و توانایی تولیدمثل دارند، اما ریخت‌شناسی آنها با نرهای مسن‌تر، پس از سال دوم (ASY) بسیار متفاوت است. هنگامی که یک نر با رنگ کدر در منطقه است، نرهای بالغ پرخاشگری خود را کاهش می‌دهند و طوری رفتار می‌کنند که گویی مزاحم ماده است. پرهای کدر بیشتر در نرهای جوان‌تر دیده می‌شود، احتمالاً به دلیل اینکه در بهار سال پیش دیرتر به دنیا آمده‌اند. شباهت به ماده‌ها به این نرهای جوان هنگام تلاش برای اشغال قلمرویی که نرهای زیادی از پیش در آن حضور دارند، سود می‌رساند، زیرا نرهای جوان می‌توانند اطلاعات و دسترسی به قلمروی را که در غیر این صورت برای آنها قابل دسترسی نبود، به دست آورند. با این حال، DPM مزایایی دارد: همان‌طور که در بالایاد شد، پرخاشگری نرهای مسن‌تر را کاهش می‌دهد. | ## بخش 3: تقلید جنسی | همچنین، این پرندگان ماده‌مانند می‌توانند به قلمروها، جفت‌ها و غذاهایی دسترسی پیدا کنند که در غیر این صورت، ممکن است در دسترس آنها نباشد. از آنجا که آنها مجبور به رقابت با نرهای دیگر نیستند، میزان مرگ و میر آنها کمتر است. این به عنوان فرضیه آستانهٔ تولیدمثل شناخته می‌شود و بیان می‌کند که نرهای SY تنها در صورتی باید تولیدمثل را به تأخیر بیندازند که تفاوت مرگ و میر زیادی بین نرهای SY که برای تولیدمثل تلاش می‌کنند و آنهایی که تلاش نمی‌کنند، وجود داشته باشد. کنترل مولکولی بر تقلید جنسی در گونهٔ پرندهٔ ساحلیِ تلیله شکیل (Philomachus pugnax)، سه ریخت نر متمایز وجود دارد: نرهای مستقل، ریخت اولیه و با پرهای تیره که قلمروی را ایجاد و با پرخاشگری از آن دفاع می‌کند، نرهای اقماری، ریختی با پرهای روشن که از قلمرو خود دفاع نمی‌کند بلکه به دنبال نرهای مستقل برجسته‌ای می‌گردد تا در کنار آنها خودنمایی کند، و نرهای تغذیه‌گر که بدون پرهای معمول نرهای زادآور هستند و در عوض بیشتر شبیه ماده‌ها هستند، اندازهٔ بدن کوچکتری دارند، چیزی بین نر و مادهٔ معمول، و به‌طور مداوم یک قلمرو یگانه‌ای را اشغال نمی‌کنند، بلکه آزادانه بین قلمروهای مستقل نرهای مختلف حرکت می‌کنند، شاید به دلیل پرهای شبیه ماده‌شان، و با ماده‌ها جفت‌گیری پنهانی می‌کنند. وقتی تستوسترون به تلیله‌های شکیل ماده تزریق می‌شود، رفتار جفت‌گیری نر و رنگ پرهای نر در تلیله‌های شکیل ماده بیان می‌شود. در این مورد، تستوسترون با تأثیر بر روی یک ژن اتوزومال منفرد، ویژگی‌های محدود به جنس را بیان می‌کند. در نهایت، نر گاما کوچک‌ترین ریخت است و برای فرصت‌های جفت‌گیری به حرمسراها حمله می‌کند، جایی که ماده‌ها برای جفت‌گیری با نرهای آلفا می‌روند. انتخاب روی این آلل‌ها بر پایهٔ تعادل هاردی-واینبرگ عمل می‌کند و موفقیت جفت‌گیری در بین هر سه ریخت برابر است. ماهی مرکب غول‌پیکر، Sepia apama، با این ظرفیت زاده می‌شود که ریخت‌شناسی خود را تغییر دهد تا شبیه یک ماده یا یک نر بالغ به نظر برسد. وقتی هیچ رقابتی در نزدیکی دیده نشود، ماهی مرکب شبیه یک نر بالغ خواهد بود و با ماده جفت‌گیری می‌کند. رایج‌ترین نمونه از این مورد، گرده‌افشانی فریبنده جنسی است و در میان برخی از ارکیده‌ها یافت می‌شود. ارکیده از ماده‌های گرده‌افشان خود، معمولاً از زنبورهای پرده‌بال مانند زنبورهای عسل و زنبورهای عسل، تقلید می‌کند و نرها را به سمت گل جذب می‌کند. گل‌های ارکیده از فرومون‌های جنسی و تا حدی ظاهر دیداری حشره ماده از گونه گرده‌افشان خود تقلید می‌کنند. برتری بویایی بر نشانه‌های دیداری در بسیاری از موارد، مانند جنس ارکیدهٔ اروپایی Ophrys و همچنین بسیاری از ارکیده‌های فریبندهٔ جنسی استرالیایی، نشان داده شده است. سیگنال‌های دیداری همچنین جذابیت گل‌های برخی از گونه‌های Ophrys را برای گرده‌افشان‌های آنها افزایش می‌دهند. این به احتمال زیاد، نتیجهٔ مقدار بیشتر عطری است که از گل‌های ارکیده گسیل می‌شود؛ زنبورهای ماده تمایل دارند تا عطر کمتری تولید کنند تا از جذب شکارچیان جلوگیری کنند. | ## جمع‌بندی | صرف نظر از اینکه ارکیده‌ها از ظاهر، عطر یا هر دو استفاده می‌کنند، آنها گرده‌افشان ماده را برای منافع خود تقلید می‌کنند.