موضوع مقاله: شین‌جی‌تای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شین‌جی‌تای | مقدمه: شین‌جی‌تای (به ژاپنی: ، به معنای «شکل نویسه‌های نو») صورت‌های ساده‌شده کانجی هستند که از زمان انتشار فهرست در سال ۱۹۴۶ میلادی (۱۳۲۵ خورشیدی) در ژاپن به کار می‌روند. | ## بخش 1: شین‌جی‌تای | برخی از صورت‌های نو موجود در شین‌جی‌تای در نویسه‌های چینی ساده‌شده نیز یافت می‌شوند، اما دامنه دگرگونی‌های شین‌جی‌تای به طور کلی گسترده‌تر از ساده‌سازی چینی نیست. شین‌جی‌تای از راه کاهش شمار ضربه‌های قلم در (به معنای «شکل نویسه‌های کهن»، یا «seiji»، یعنی «نویسه‌های درست و اصیل») پدید آمد؛ کیوجی‌تای همان کانجی‌های ساده‌نشده‌اند که معمولاً همانند نویسه‌های چینی سنتی هستند. این ساده‌سازی از راه جایگزین کردن مؤلفه صوتی (نشانه آوا) با مؤلفه‌ای هم‌آوا اما با ضربه‌های کمتر، یا جایگزینی بخش پیچیده‌ای از نویسه با بخشی ساده‌تر انجام شده‌است. از دهه ۱۹۵۰ میلادی (۱۳۳۰ خورشیدی) به این سو چندین مرحله ساده‌سازی صورت گرفته‌است، اما تنها دگرگونی‌هایی که رسمیت یافتند، تغییرات فهرست در سال‌های ۱۹۸۱ و ۲۰۱۰ میلادی (۱۳۶۰ و ۱۳۸۹ خورشیدی) بودند. پیشینه صورت‌های زیر در پی اصلاحات نویسه‌ای پس از جنگ جهانی دوم در پایه‌گذاری شدند. بسیاری از آن‌ها برگرفته از اختصارنویسی‌های دست‌نوشته پرکاربرد پیش از جنگ (به ژاپنی: ، «») بودند. →معنا→ اسم: «آهن»→ فعل: «دادن»→ اسم: «آموختن»→ اسم: «بدن»→ اسم: پایه، سکو→ اسم: «کشور»، «پادشاهی»، «ملت»→ اسم: «دروازه»→ فعل: «رونوشت گرفتن»→ صفت: «پهناور»، «گسترده»→ اسم: «شکل (هستی‌شناختی)»→ فعل: بازگشتن→ اسم: دندان→ فعل: راه رفتن→ اسم: «دایره»، «ین ژاپن»؛ صفت: «گرد»، «دایره‌ای»→ اسم: «بخش اداری» در ۳۳۲ مورد، نویسه‌های استاندارد جدید ضربه‌های کمتری نسبت به صورت‌های کهن دارند، در ۱۴ مورد شمار ضربه‌ها برابر است و در ۱۱ مورد یک ضربه بیشتر دارند. ساده‌سازی‌های غیررسمی ساده‌سازی شین‌جی‌تای تنها به نویسه‌های موجود در فهرست‌های تویو و جویو اعمال شد و صورت‌های کیوجی‌تای همچنان صورت رسمی باقی ماندند. با این حال، صورت‌های ساده‌شده هیوگایجی در مجموعه‌های نویسه ژاپنی وجود دارند و نامیده می‌شوند. این صورت‌ها غیررسمی تلقی می‌شوند، موضعی که گزارش ۲۰۰۰ میلادی (۱۳۷۹ خورشیدی) شورای زبان ملی دربارهٔ نویسه‌های خارج از جدول کانجی‌های جویو بر آن تأکید کرده‌است. روزنامه روزنامه آساهی در ساده‌سازی هیوگایجی پیشرو است و ساده‌سازی‌های داخلی آن «نویسه‌های آساهی» نامیده می‌شوند. این کار به دلیل آن است که در دوران چاپ با ماشین تحریر، کانجی‌های پیچیده‌تر به درستی چاپ نمی‌شدند. (JIS) صورت‌های ساده‌شده فراوانی از کانجی بر اساس الگوی ساده‌سازی‌های شین‌جی‌تای دربردارد، مانند (صورت ساده‌شده )؛ بسیاری از این‌ها در یونی‌کد گنجانده شده‌اند، اما در بیشتر مجموعه‌های نویسه کانجی وجود ندارند. ریاکوجی برای نوشتن دستی، مانند اختصارات (در چینی ساده‌شده، این اختصار رسمی شده‌است) و (که در یونی‌کد به صورت 㐧 وجود دارد) بخشی از اصلاحات شین‌جی‌تای نیستند و از این رو جایگاه رسمی ندارند. روش‌های ساده‌سازی کانجی پذیرش صورت‌های خط علفی صورت‌های (همچنین «خط علفی» نامیده می‌شود) و از کانجی به عنوان شین‌جی‌تای پذیرفته شدند. نمونه‌ها عبارتند از: (ریشه دین/مراسم) ← استانداردسازی و یکپارچه‌سازی صورت‌های نویسه نویسه‌هایی که دو یا چند صورت گوناگون داشتند زیر یک صورت استاندارد شدند. | ## بخش 2: شین‌جی‌تای | نویسه («TŌ»، «shima»؛ جزیره) صورت‌های گوناگون (که هنوز در نام‌های خاص دیده می‌شود) و را نیز داشت، اما تنها صورت استاندارد شد. ریشه 辶 پیش از این با دو نقطه چاپ می‌شد (چنانچه در هیوگایجی دیده می‌شود) اما با یک نقطه نوشته می‌شد (چنانچه در دیده می‌شود)، از این رو صورت نوشتاری با یک نقطه استاندارد شد. جایگزینی نشانه «اون» نویسه‌های گروه «کی‌سی موجی» (به ژاپنی: ) هر یک یک مؤلفه معنایی و یک مؤلفه آوایی دارند. در ساده‌سازی، مؤلفه‌های آوایی با هم‌آواهایی که ضربه‌های کمتری داشتند جایگزین شدند. همچنین اختصارنویسی‌های محاوره‌ای دست‌نوشته بر اساس این الگو وجود دارند که در آن‌ها نمادهای غیرکانجی به عنوان نشانه آوا به کار می‌روند. پذیرش نویسه‌های گوناگون در برخی موارد، یک نویسه استاندارد با یک نویسه گوناگون جایگزین شد که نه صورت گرافیکی مشابه داشت و نه آوای «اون» مشترک، اما پایه تاریخی برای استانداردسازی داشت. در هر دو مورد، نویسه جایگزین معنا و آوای متفاوتی داشت، اما به دلیل شمار ضربه‌های کمتر پذیرفته شد. برای نمونه: بخش از حذف شد و به تبدیل گردید افزودن ضربه در پنج مورد پایه و شش مورد مشتق (جمعاً یازده مورد)، کانجی‌ها با افزودن یک ضربه دگرگون شدند تا ترکیب آن‌ها منظم‌تر شود: (به ژاپنی: ، به ژاپنی: ) — مؤلفه پایینی به رایج تبدیل می‌شود — به همین شکل (به ژاپنی: ) — پایین به تبدیل می‌شود (به ژاپنی: ) — بالا-راست به تبدیل می‌شود (به ژاپنی: ، به ژاپنی: ) — دو ضربه پایینی رایج را می‌سازند (به ژاپنی: ) — ضربه کوچک بالا-چپ اکنون ضربه‌ای جداگانه است ناسازگاری‌ها ساده‌سازی به شکل یکنواخت انجام نشد. نخست اینکه تنها گروهی از نویسه‌ها (کانجی‌های جویوی رایج) ساده شدند و نویسه‌های خارج از این گروه (هیوگایجی) عموماً صورت پیشین خود را حفظ کردند. برای نمونه، ، و به ترتیب به ، و ساده شدند، اما هیوگایجی‌های ، و که همان مؤلفه را دربردارند، در صورت‌های ساده‌نشده باقی ماندند. دوم اینکه حتی هنگامی که ساده‌سازی در برخی نویسه‌های این گروه انجام شد، ساده‌سازی مشابه برای همه نویسه‌ها اعمال نشد. برای نمونه، نویسه به معنای «اژدها» به صورت تنها و در برخی نویسه‌های مرکب ساده شد، اما در برخی دیگر نه. این نویسه خود به ساده شد، و نویسه مرکب («آبشار») نیز به تبدیل گردید؛ اما در نویسه‌های («حمله») و («سبد») ساده‌سازی انجام نشد. از سوی دیگر، نویسه («سوراخ کردن») ساده نشد، و نویسه مرکب («عادت کرده») هم ساده نشد، اما در نویسه مرکب ساده‌سازی انجام شد و به («حقیقت») تبدیل گردید. اصلاح کانجی‌های جویو در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹ خورشیدی) ناسازگاری‌های بیشتری پدیدآورد: در برخی موارد، ریشه‌هایی که پیش از این به طور یکنواخت در مجموعه جویو ساده شده بودند، اکنون در برخی نویسه‌های جویوی جدید در صورت سنتی خود ظاهر شدند. با این حال، («درخشش») که پیش از این از شین‌جی‌تای‌های گسترش‌یافته بود، جایگزین شد. | ## بخش 3: شین‌جی‌تای | با این حال، دستورالعمل‌های منتشرشده از سوی دولت ژاپن به صراحت ساده‌سازی در نوشتن دستی را مجاز می‌دانند و به‌کارگیری نویسه‌های جایگزین در متن الکترونیکی را منع نمی‌کنند. ساده‌سازی‌ها در کانجی‌های جویو و جین‌می‌یو در ۲٬۱۳۶ کانجی جویو، ۳۶۴ جفت نویسه ساده‌شده و سنتی وجود دارد. کانجی برای ساده‌سازی سه کانجی سنتی متفاوت (به ژاپنی: ، به ژاپنی: و به ژاپنی: ) به کار می‌رود. فهرست کانجی‌های جین‌می‌یو همچنین ۶۳۱ کانجی دیگر را که عنصری از فهرست کانجی‌های جویو نیستند دربردارد؛ ۱۸ تای آن‌ها یک صورت گوناگون دارند. نویسه‌های سنتی که ممکن است نمایش‌شان دشوار باشد به دلیل ، برخی نویسه‌های شین‌جی‌تای با نظیرهای کیوجی‌تای خود یکپارچه شده‌اند. در میان کانجی‌های جویو، ۶۲ نویسه وجود دارند که نمایش صورت کیوجی‌تای آن‌ها ممکن است دشوار باشد: این نویسه‌ها نویسه‌های یکپارچه CJK در یونی‌کد هستند که صورت کهن (کیوجی‌تای) و صورت نو (شین‌جی‌تای) آن‌ها زیر استاندارد یونی‌کد یکپارچه شده‌اند. هرچند صورت‌های کهن و نو در استاندارد JIS X 0213 از هم متمایزند، صورت‌های کهن به «نویسه‌های سازگاری CJK» در یونی‌کد نگاشت می‌شوند که از نظر یونی‌کد معادل‌های استانداری صورت‌های نو به‌شمار می‌روند و ممکن است توسط نرم‌افزارهای کاربری از هم تمیز داده نشوند. از این رو، بسته به محیط کاربر، شاید نتوان میان صورت‌های کهن و نو این نویسه‌ها تمایز قائل شد. جنجال‌ها همانند یکی از جنبه‌های جنجال‌برانگیز نویسه‌های چینی ساده‌شده، برخی شین‌جی‌تای‌ها در اصل نویسه‌هایی جداگانه با معناهای متفاوت بودند. برای نمونه، کانجی («GEI»؛ هنر، دستاورد) به ساده شد، اما در اصل نویسه‌ای جداگانه با آوای «اون» «UN» بود. اما مشکلی خاص ایجاد می‌کند: نخستین کتابخانه عمومی ژاپن، (ساخته‌شده در دوره نارا)، از این نویسه بهره می‌گیرد. این نویسه همچنین در ادبیات ژاپنی کلاسیک اهمیت دارد و کتاب‌های تاریخ ژاپنی مجبور شده‌اند میان این دو نویسه از راه نوشتن «UN» با صورت کهن ریشه 艹 (که 艸 است) تمایز برقرار کنند. تفاوت‌های ساده‌سازی میان چینی و ژاپنی چین سرزمین اصلی، سنگاپور، مالزی و ژاپن سامانه‌های نوشتاری خود را مستقل از یکدیگر ساده کردند. نویسه‌های چینی سنتی هنوز به طور رسمی در هنگ‌کنگ، ماکائو، تایوان، کره جنوبی (به عنوان مکملی برای هانگول، هرچند در کره شمالی دیگر به کار نمی‌رود) و در میان بسیاری از چینی‌های خارج از کشور به کار می‌روند. در چینی، نویسه‌های بسیار بیشتری نسبت به ژاپنی ساده شدند؛ برخی نویسه‌ها تنها در یکی از این زبان‌ها ساده شدند؛ برخی دیگر به شیوه یکسان در هر دو زبان ساده شدند و برخی به شیوه‌های متفاوت. | ## جمع‌بندی | این بدان معناست که کسانی که می‌خواهند سامانه‌های نوشتاری هر دو زبان چینی و ژاپنی را بیاموزند، گاهی باید سه صورت متفاوت از یک نویسه را فرا بگیرند: چینی سنتی، چینی ساده‌شده و ژاپنی مدرن (مانند برای «اژدها»).