موضوع مقاله: مراقبت‌های بهداشتی در تایوان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مراقبت‌های بهداشتی در تایوان | مقدمه: مانند سایر اقتصادهای توسعه‌یافته، مردم تایوان از تغذیه خوبی برخوردارند، اما با مشکلات سلامتی مانند چاقی مزمن و بیماری‌های قلبی مواجه هستند. | ## بخش 1: مراقبت‌های بهداشتی در تایوان | در سال ۲۰۲۳، تایوان به ازای هر ۱۰۰۰ نفر جمعیت ۲٫۳ پزشک و ۷٫۳ تخت بیمارستانی داشت. هزینه‌های بهداشتی در سال ۲۰۲۳، ۷٫۸٪ از تولید ناخالص داخلی (GDP) را تشکیل می‌داد؛ ۶۳٪ از هزینه‌ها از بودجه عمومی بود. از جمله مسائل مهم بهداشتی اخیر می‌توان به بحران سارس در سال ۲۰۰۳ اشاره کرد، اگرچه این جزیره بعداً توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) امن اعلام شد. در سال ۲۰۲۰، تایوان با همه‌گیری کووید-۱۹ مواجه شد و چهار موج انتقال گسترده در جامعه را بین ژانویه ۲۰۲۰ و مارس ۲۰۲۳ تجربه کرد. این کشور در دو سال اول با موفقیت بیماری را مهار کرد، اما در آوریل ۲۰۲۲، زمانی که عفونت‌های اومیکرون در جامعه افزایش یافت، استراتژی کنترل خود را از مهار به کاهش تغییر داد. بر اساس شاخص مراقبت‌های بهداشتی نامبئو در سال ۲۰۲۵، تایوان با کسب امتیاز ۸۶٫۵ از ۱۰۰، بهترین سیستم مراقبت‌های بهداشتی جهان را دارد که نسبت به ۸۶ سال قبل اندکی افزایش یافته است. این هفتمین سال متوالی است که تایوان در رتبه اول شاخص مراقبت‌های بهداشتی نامبئو قرار می‌گیرد. | ## بخش 2: مراقبت‌های بهداشتی در تایوان | نسخه ۲۰۲۴ شاخص مراقبت‌های بهداشتی مجله جئوورد نیز تایوان را در بین ۱۱۰ کشور مورد بررسی، با امتیاز ۷۸٫۷۲ از ۱۰۰، در رتبه اول قرار داد بیمه سلامت ملی سیستم مراقبت‌های بهداشتی فعلی در تایوان، که به عنوان بیمه سلامت ملی (NHI, شناخته می‌شود) در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. بیمه سلامت ملی یک طرح بیمه اجتماعی اجباری تک‌پرداخت‌کننده است که توزیع بودجه مراقبت‌های بهداشتی را متمرکز می‌کند. بیمه سلامت ملی عمدتاً از طریق حق بیمه، که بر اساس مالیات حقوق و دستمزد است، تأمین مالی می‌شود و با پرداخت‌های از جیب و بودجه مستقیم دولت تکمیل می‌شود. اکثر ارائه دهندگان خدمات بهداشتی در بخش خصوصی فعالیت می‌کنند و یک بازار رقابتی در بخش ارائه خدمات بهداشتی تشکیل می‌دهند. با این حال، بسیاری از ارائه دهندگان خدمات بهداشتی با ارائه خدمات غیرضروری به تعداد بیشتری از بیماران و سپس صدور صورتحساب از دولت، از این سیستم سوءاستفاده کردند. در مواجهه با افزایش ضرر و زیان و نیاز به مهار هزینه‌ها، بیمه سلامت ملی در سال ۲۰۰۲ سیستم پرداخت را از هزینه خدمات به بودجه جهانی، نوعی سیستم پرداخت آینده‌نگر، تغییر داد. حق بیمه‌های تکمیلی با نرخ ۴٫۹۱٪ بر روی پاداش‌های بالا، هزینه‌های حرفه‌ای، سود سرمایه‌گذاری، سود سهام و اجاره وضع شد تا عدالت بیشتری در حق بیمه‌ها تضمین شود. | ## بخش 3: مراقبت‌های بهداشتی در تایوان | اجرای مراقبت‌های بهداشتی همگانی، نابرابری‌های بهداشتی کمتری را برای شهروندان کم‌درآمد در تایوان ایجاد کرد. علاوه بر این، امید به زندگی در گروه‌های طبقه سلامت که قبل از معرفی بیمه سلامت ملی، میزان مرگ و میر بالاتری داشتند، بیشتر افزایش یافت. امید به زندگی در تایوان تا سال ۲۰۲۳، ۸۰٫۲ سال بود میزان مرگ و میر نوزادان پایین بود و تنها ۴٫۳ مرگ در هر ۱۰۰۰ تولد زنده در سال ۲۰۲۳ بود. بیماری یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی بود که ژاپنی‌ها در سال‌های اولیه حضورشان در تایوان با آن مواجه بودند. بیماری‌های واگیردار یک مسئله مهم بود، شیوع طاعون از سال ۱۸۹۸ تا ۱۹۱۸ ادامه داشت. | ## جمع‌بندی | مراقبت‌های بهداشتی تا دهه ۱۹۷۰ تقریباً به‌طور کامل یک دغدغه دولتی بود، زمانی که تعدادی از گروه‌های صنعتی پیشرو تایوان بیمارستان‌هایی را افتتاح کردند.