موضوع مقاله: شصت و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شصت و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: شصت و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قوه مقننه دولت فدرال ایالات متحده آمریکا بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: شصت و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا | این کنگره از ۴ مارس ۱۹۱۷ تا ۴ مارس ۱۹۱۹ در واشینگتن دی‌سی برگزار شد و با سال‌های پنجم و ششم ریاست‌جمهوری وودرو ویلسون همزمان بود. تقسیم کرسی‌ها در مجلس نمایندگان بر پایه سرشماری ۱۹۱۰ ایالات متحده انجام گرفته بود. در مجلس نمایندگان، هرچند حزب جمهوری‌خواه بیشترین کرسی‌ها را به دست آورده بود، نمایندگان حزب پیشرو و نماینده سوسیالیست مایر لاندن با دموکرات‌ها ائتلاف کردند و اکثریت عملیاتی را در اختیار آنان قرار دادند. بدین ترتیب حزب دموکرات همراه با رئیس‌جمهور ویلسون کنترل کامل هر سه شاخه حکومتی را در دست داشت. بخش عمده‌ای از دوره قانون‌گذاری این کنگره تحت‌تأثیر رویدادهای جنگ جهانی اول قرار داشت که ایالات متحده از ۶ آوریل ۱۹۱۷ رسماً در آن وارد شد. ۸ مارس ۱۹۱۷: مجلس سنای ایالات متحده آمریکا قاعده «کلوچر» را برای محدودسازی فیلیباسترها (سخنرانی‌های طولانی بازدارنده) تصویب کرد. ۳۱ مارس ۱۹۱۷: ایالات متحده مالکیت هند غربی دانمارک را در برابر پرداخت ۲۵ میلیون دلار به دانمارک به دست آورد و نام آن به جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا تغییر یافت. | ## بخش 2: شصت و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا | ۲ آوریل ۱۹۱۷: رئیس‌جمهور وودرو ویلسون از کنگره خواست تا علیه امپراتوری آلمان اعلان جنگ کند. ۴ دسامبر ۱۹۱۷: رئیس‌جمهور ویلسون در پیام سالانه وضعیت اتحاد از کنگره خواست تا علیه اتریش-مجارستان نیز اعلان جنگ کند. ۴ مارس ۱۹۱۸: نخستین مورد تأییدشده آنفلوانزای اسپانیایی در پادگان فانستون در کانزاس شناسایی شد و به یک همه‌گیری جهانی تبدیل شد که تا ۱۹۲۰ ده‌ها میلیون نفر را در سراسر جهان کشت. ۴ دسامبر ۱۹۱۸: رئیس‌جمهور ویلسون با کشتی به پاریس رفت تا در کنفرانس صلح شرکت کند؛ او نخستین رئیس‌جمهور آمریکا بود که در دوران تصدی خود به اروپا سفر کرد. این اصلاحیه در ۱۶ ژانویه ۱۹۱۹ تصدیق شد و به متمم هجدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا تبدیل گشت. ترکیب حزبی سنا وابستگی حزبی آغاز دوره پایان دوره دموکرات (اکثریت) ۵۴ ۵۱ جمهوری‌خواه ۴۲ ۴۵ جمع ۹۶ ۹۶ مجلس نمایندگان در مجلس نمایندگان، حزب جمهوری‌خواه ۲۱۶ کرسی و حزب دموکرات ۲۱۳ کرسی داشت. با پیوستن ۳ نماینده حزب پیشرو و ۱ نماینده سوسیالیست به فراکسیون دموکرات‌ها، اکثریت عملی در اختیار ائتلاف دموکرات‌ها قرار گرفت. | ## بخش 3: شصت و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا | همیلتون لوئیس (دموکرات) ویپ اقلیت: چارلز کرتیس (جمهوری‌خواه) رئیس نشست جمهوری‌خواهان سنا: یاکوب اچ. گالینگر (تا ۱۷ اوت ۱۹۱۸)؛ سپس هنری کابوت لاج (از ۱۹۱۸) رئیس نشست دموکرات‌های سنا: توماس اس. کینگ رهبری مجلس نمایندگان رئیس مجلس: چمپ کلارک (دموکرات) رهبری اکثریت (دموکرات) رهبر اکثریت: کلود کیچین رئیس نشست دموکرات‌ها: ادوارد دبلیو. ساندرز رئیس کمیته مبارزات انتخاباتی دموکرات‌ها: اسکات فریس رهبری اقلیت (جمهوری‌خواه) رهبر اقلیت: جیمز آر. وودز اعضا سنا بر اساس متمم هفدهم، از ۱۹۱۴ سناتورهای آمریکا به‌صورت مستقیم از سوی مردم انتخاب می‌شدند. در این کنگره، سناتورهای رده ۲ دوره‌شان با پایان این کنگره به سر می‌رسید و باید در ۱۹۱۸ بار دیگر انتخاب می‌شدند؛ سناتورهای رده ۳ دوره‌شان در کنگره پیشین آغاز شده بود و در ۱۹۲۰ نیاز به انتخاب مجدد داشتند؛ و سناتورهای رده ۱ دوره‌شان در همین کنگره آغاز شده و در ۱۹۲۲ باید دوباره انتخاب می‌شدند. بروسارد (دموکرات) تا ۱۲ آوریل ۱۹۱۸؛ والتر گویون (دموکرات) از ۲۲ آوریل تا ۵ نوامبر ۱۹۱۸؛ سپس ادوارد جی. | ## جمع‌بندی | مجلس نمایندگان مجلس نمایندگان ۴۳۵ عضو با حق رأی داشت که نمایندگان ۴۸ ایالت بودند.