موضوع مقاله: تحریم بزرگ آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تحریم بزرگ آمریکا | مقدمه: تحریم بزرگ آمریکا که به آن روز بدون مهاجر نیز می‌گویند، تحریم یک روزه مدارس و مشاغل ایالات متحده توسط مهاجران در ایالات متحده (عمدتاً آمریکای لاتین) بود که در ۱ می ۲۰۰۶ انجام شد. | ## بخش 1: تحریم بزرگ آمریکا | این تاریخ توسط سازمان‌دهندگان تحریم مصادف با اول ماه مه، روز جهانی کارگر که به عنوان یک تعطیلات ملی در آسیا، بیشتر اروپا و مکزیک برگزار می‌شود،انتخاب شد، اما در ایالات متحده به دلیل انجمن‌های کمونیستی آن برای برخی، رسماً به رسمیت شناخته نشده‌است. حامیان تحریم در شهرهای بزرگ در سراسر ایالات متحده تظاهرات کردند تا خواستار عفو عمومی و برنامه‌های قانونی برای بیگانگان غیرقانونی شوند. به همین دلیل، از این روز به عنوان «یک روز بدون مهاجر» یاد می‌شود، که اشاره ای به فیلم طنز سیاسی سال۲۰۰۴،یک روز بدون یک مکزیکی است. اگرچه اکثر تظاهرات‌ها مسالمت‌آمیز بودند، تجمع در ویستا، کالیفرنیا در پایان روز زمانی که جمعیت شروع به پرتاب سنگ و بطری به سمت معاونان کلانتر کردند، به خشونت کشیده شد. در یک نمایش همبستگی، اتحادیه‌های کارگری و سایر گروه‌ها در سطح بین‌المللی درگیر تحریم یک روزه محصولات ایالات متحده به نام «بایکوت گرینگو هیچ»، به ویژه در مکزیک و کشورهای آمریکای مرکزی شدند. ائتلاف از اعتراضات علیه قانون حفاظت از مرزها، ضد تروریسم و کنترل مهاجرت غیرقانونی، یک پیشنهاد قانونی که توسط مجلس نمایندگان ایالات متحده در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۵، با ۲۳۹ رای موافق در برابر ۱۸۲ رای مخالف به تصویب رسید، به وجود آمد، اما در سنای ایالات متحده به دلیل عدم ارجاع به آن به تصویب رسید. این لایحه اقامت غیرقانونی در ایالات متحده را جرم محسوب می‌کرد و مجازات‌های سخت‌تری را برای کسانی که آگاهانه افراد غیرشهروندی را به‌طور غیرقانونی به کار می‌گیرند و پناه می‌دهند، وضع می‌کرد. همچنین خواستار ساخت حصارهای امنیتی مرزی جدید در امتداد بخش‌هایی از ۲۰۰۰ مایلی مرز ایالات متحده و مکزیک شد. سازمان‌های ملی و شخصیت‌های برجسته بر سر حمایت از تحریم، با بسیاری از میانه‌روها که تظاهرات را تأیید کردند، اما از تحریم حمایت نکردند، اختلاف کردند. بسیاری از تظاهرات «میانه رو» برای ساعت سه بعد از ظهر، پس از ساعات کاری برای بسیاری از مشاغل غیر ماهر که در آن کارگران مهاجر غیرقانونی متمرکز می‌شوند، برنامه‌ریزی شده بودند. رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش از مهاجران خواست که تحریم نکنند و درعوض بعداز کار و آخر هفته اعتراض کنند. | ## بخش 2: تحریم بزرگ آمریکا | کنفرانس اسقف‌های کاتولیک ایالات متحده مراسم عشای ربانی را به عنوان جایگزینی برای تحریم پیشنهاد کرد و پیشنهاد کرد که کلیساها زنگ‌های خود را بیاد مهاجرانی که در تلاش برای آمدن به ایالات متحده جان خود را ازدست داده‌اند بصدا درآورند. اتحادیه شهروندان آمریکای لاتین متحد، که معمولاً یک سازمان میانه‌رو است، یکی ازمعدود سازمان‌هایی بود که به‌طور کامل از تحریم و اعتصاب حمایت کرد. ائتلاف ملی مهاجرت سرمایه مستقر در واشینگتن، تحریم رامحکوم کرد، در حالی که شورای ملی لارازا هیچ موضعی اتخاذ نکرد. در برخی موارد، شکافی که در سطح ملی رخ داد، در سطح محلی نیز مشهود بود، زیرا رویدادهای جداگانه ای توسط سازمان دهندگان مختلف برنامه‌ریزی شده بود. ۱۵۰۰ نفر بیرون تالار شهر سن برناردینو تجمع کردند و بعداً در سراسر شهر راهپیمایی کردند. بسیاری از مشاغل منطقه برای روز تعطیل شدند، مدارس در سرتاسر شهرستان‌های اورنج، سن برناردینو و ریورساید شاهد غیبت‌های اضافی بودند و ترافیک کافه تریا دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید ۲۰٪ کاهش یافت. لاس وگاس - در نوار لاس وگاس و در مرکز شهر، یک صفوف بیش از ۱۰۰۰۰ نفر از بلوار لاس وگاس از مرکز شهر خیابان فرمونت تا خیابان تروپیکانا، در فاصله حدود پیاده‌روی کردند. در مرکز شهر لس آنجلس هستم و در درجه اول توسط انجمن سیاسی مکزیکی آمریکایی سازماندهی شد، و شروع دوم در ساعت ۳:۰۰بعد از ظهر از مرکز شهر لس آنجلس پایین بلوار ویلشایر و توسط ائتلاف «ما آمریکا هستیم» متشکل از گروه‌های مذهبی از جمله اسقف نشینی کاتولیک رومی لس آنجلس، گروه‌های ذینفع قومی، و سازمان‌های کارگری مانند فدراسیون کار شهرستان لس آنجلس، فدراسیون کارگران آمریکا ‑ کنگره سازمانهای صنعتی سازماندهی شده‌است. میلواکی - طبق برآورد سازمان دهندگان، نزدیک به ۷۰۰۰۰ نفر در راهپیمایی در مرکز شهر میلواکی شرکت کردند. سانتافه / آلبوکرک - تظاهرات توسط «ما مردمی متحد هستیم»، یک گروه مدافع مهاجران سازماندهی شد. تام تانکردو، نماینده جمهوری‌خواه کنگره اظهار داشت: «مثلث آهنین کارفرمایان غیرقانونی، دولت‌های خارجی و گروه‌های (منافع)... | ## بخش 3: تحریم بزرگ آمریکا | فشار زیادی بر مقامات منتخب ما وارد می‌کند تا خواسته‌های آمریکایی‌های قانونمند را زیر پا بگذارند. همان‌طور که تقریباً همه نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد، آمریکایی‌ها خواهان مرزهای امن هستند - نه عفو - و دیر یا زود نمایندگانی را انتخاب خواهند کرد که به حرف‌های رای‌دهندگان خود گوش دهند.» تظاهرات متقابل در شهرهای مختلف همزمان با وقایع روز برگزار شد، هرچند که اکثراً ابعاد کوچکی داشتند. برخی اعضای خود را تشویق به خرید از مشاغل آمریکایی برای جبران تأثیر اقتصادی تحریم کردند. این نتیجه معکوس خواهد داشت." گروه جدیدی به نام ائتلاف «تو برای من صحبت نمی‌کنی» در واکنش به تحریم‌ها برای به چالش کشیدن این تصور که معترضان ۱می از طرف همه اسپانیایی‌ها صحبت می‌کنند، تشکیل شد. به گفته پیت نونز، دستیار وزیر خزانه داری سابق، که سخنگوی این گروه است، «میلیون‌ها آمریکایی اسپانیایی‌تبار -از جمله بسیاری از آنها که روند مهاجرت را به درستی طی کرده‌اند -از خواسته‌های افرادی که وانین کشور ما را زیر پا گذاشته‌اند آزرده خاطر شده‌اند. لو دابز از سی ان ان، از تحریم به دلیل ترویج آن توسط گروه‌هایی مانند سازمان اعتراضی رادیکال ائتلاف پاسخ انتقاد کرد. دابز همچنین اظهار داشت که «تصادفی نیست که آنها اول ماه مه را به عنوان روز تظاهرات و تحریم خود انتخاب کردند. به درستی این فرایند را انجام دهید، و کسانی که مخالف هستند، نژادپرست و متعصب خوانده می‌شوند؟» طبق سرمقاله مفسر محافظه‌کار، سینامون استیل ول از سانفرانسیسکو کرونیکل، «تنها چیزی که تحریم به آن دست یافت، افشای این دروغ بود که کشور بدون نیروی کار مهاجران غیرقانونی نمی‌تواند کار کند. در حالی که برخی ممکن است با این تجربه ناراحت شده باشند، اقتصاد به سختی متوقف شد. در ۱۵ می۲۰۰۶، پرزیدنت بوش برنامه‌هایی را برای پنتاگون برای استقرار ۶۰۰۰ سرباز گارد ملی برای کمک به امنیت مرزهای جنوبی ایالات متحده اعلام کرد.[CNN قانون حفاظت از مرزها، ضد تروریسم و کنترل مهاجرت غیرقانونی در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۵ با ۲۳۹ رای موافق در مقابل ۱۸۲ رای موافق توسط مجلس نمایندگان تصویب شد. | ## جمع‌بندی | در ۲۵ مه ۲۰۰۶، سنای ایالات متحده با ۶۲رای موافق در برابر ۳۶رای مخالف، لایحه اصلاحات مهاجرتی تحت حمایت کاخ سفید خود را تصویب کرد که به برخی از بیگانگان غیرقانونی فرصتی برای شهروندی و تقویت امنیت مرزها می‌دهد.