موضوع مقاله: رکود دوستی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رکود دوستی | مقدمه: آمار ایالات متحده آمریکا نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که شمار دوستان صمیمی افراد به طور متوسط ​​کاهش یافته است. | ## بخش 1: رکود دوستی | شمار کسانی که می‌گویند به استثنای اعضای خانواده، بیش از ۱۰ دوست صمیمی دارند، در سال ۱۹۹۰، ۳۳ درصد بود ولی در سال ۲۰۲۱ به ۱۳ درصد کاهش یافته است. اثرات انزوای اجتماعی به طور چشمگیری خطر مرگ زودرس فرد را به هر دلیلی افزایش می‌دهد، خطری که ممکن است با سیگار کشیدن، چاقی و عدم فعالیت بدنی رقابت کند. یک مطالعه در آلمان نشان داد که داشتن چندین دوست با نگرانی کمتر در مورد اقتصاد و رضایت بیشتر از زندگی مرتبط است. تنهایی مزمن با خواب ضعیف‌تر مرتبط است و احتمال بیماری قلبی-عروقی را به اندازه کشیدن ۱۵ نخ سیگار در روز افزایش می‌دهد. این ممکن است به این دلیل باشد که افرادی که به طور مزمن تنها هستند، سیگنالینگ استرس "جنگ یا گریز" طولانی مدت ایجاد می‌کنند که بر عملکرد سیستم ایمنی تأثیر منفی می‌گذارد و منجر به ایمنی کمتر و التهاب بیشتر می‌شود. در نهایت، در مطالعه‌ای که ۹۹ کشور را ارزیابی کرد، مشخص شد کسانی که دوستی‌ها را در اولویت قرار می‌دهند، شادتر هستند، به خصوص اگر زن، مسن، کم‌سواد یا از فرهنگ فردگرایانه باشند. کاهش اولویت دوستی‌ها در آمریکای شمالی ممکن است به این معنی باشد که رکود دوستی باعث کاهش شادی برای شهروندان عادی می‌شود. | ## بخش 2: رکود دوستی | دلایل بالقوه برخی شیوه‌های نادرست برنامه‌ریزی شهری را به عنوان یکی از دلایل رکود دوستی ذکر می‌کنند، زیرا منجر به از بین رفتن مکان‌های سوم ارزان برای ملاقات با افراد جدید یا معاشرت با افرادی که از قبل می‌شناسیم، شده است. طراحی ضعیف شهر همچنین منجر به گسترش وابستگی به خودرو، حومه شهر و گسترش بی‌رویه شهر شده‌است که ملاقات با دوستان فعلی را زمان‌برتر، گران‌تر و دشوارتر می‌کند و در عین حال احتمال صحبت با غریبه‌ها را نیز کاهش می‌دهد. از آنجا که ارزش دستمزدها از اواخر سده بیستم رکود داشته است، کارهای ناپایدار رو به افزایش است و افراد مزایای شغلی کمتری دریافت می‌کنند، ممکن است افراد اغلب به جای سرمایه‌گذاری وقت در دوستی‌ها، بیشتر روی کار یا مدرسه تمرکز کنند. فرهنگ همچنین ممکن است در ایجاد انتظارات مخرب نقش داشته باشد، برای مثال، این ایده که دوستی‌ها باید همیشگی باشند، یا اینکه درگیری‌های گاه به گاه خوب نیستند، یا اینکه یک شکل ایده‌آل از دوستی وجود دارد، یا اینکه دوستان باید بدون اینکه به آنها گفته شود، به سادگی بدانند که دوستشان به چه چیزی نیاز دارد، همه نادرست هستند و می‌توانند به دوستی‌های موجود آسیب بزنند. برخی باورمندند که ظهور کارگرایی، این باور که کار مهم‌ترین جنبه زندگی و منبع هویت و معنا است، یک عامل است. کارگرایی، علاوه بر ایجاد فرهنگ رقابت، استرس و فرسودگی شغلی، می‌تواند باعث شود افراد شغل خود را بر روابط شخصی و سرگرمی‌هایشان اولویت دهند. بسیاری باورمندند که افزایش استفاده از فناوری و رسانه‌های اجتماعی مقصر است، زیرا بین استفاده زیاد از رسانه‌های اجتماعی و اینترنت و کاهش دوستان و زمان صرف شده با دیگران ارتباط وجود دارد. | ## بخش 3: رکود دوستی | تصور می‌شود زمانی که صرف تعامل با دیگران به صورت آنلاین یا مصرف غیرفعال محتوا می‌شود، کیفیت پایین‌تری نسبت به زمانی دارد که به صورت حضوری با دیگران سپری می‌شود. در نهایت، برخی باورمندند که همه‌گیری کووید-۱۹ ممکن است بر دوستی‌ها تأثیر منفی گذاشته باشد. به دلیل قرنطینه، فاصله‌گذاری اجتماعی و خطرات سلامتی، مردم مجبور شدند تماس فیزیکی خود را با دوستانشان محدود کنند و ممکن است ارتباطشان را از دست بدهند. با این حال، داده‌ها در مورد این موضوع محدود و متناقض است زیرا این همه‌گیری گروه‌های مختلف مردم را به طور متفاوتی تحت تأثیر قرار داده است. برخی افراد ممکن است با به اشتراک گذاشتن آسیب‌پذیری‌هایشان یا با قطع روابط جانبی و سطحی، دوستی‌هایشان را تقویت کرده باشند. | ## جمع‌بندی | کنش هایی برای مقابله با رکود دوستی یک مطالعه نشان داد که باور به اینکه دوستی بر اساس شانس اتفاق می‌افتد، با تنهایی بیشتر در پنج سال بعد مرتبط است، در حالی که باور به اینکه دوستی نیاز به تلاش دارد، با تنهایی کمتر مرتبط است.