موضوع مقاله: رینارد روباه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رینارد روباه | مقدمه: این شیوه بیان داستانی در سراسر دوره میانه متاخر و همچنین به صورت کتاب چاپی در سراسر دوره مدرن اولیه محبوب بود. | ## بخش 1: رینارد روباه | داستان‌ها بیشتر به شخصیت اصلی رینارد، یک روباه قرمز انسان‌نما، شخصیت فریبکار مربوط می‌شوند. ماجراجویی‌های او معمولاً شامل فریب سایر حیوانات انسان‌نما به نفع خود یا تلاش برای اجتناب از تلاش‌های تلافی‌جویانه آنها است. در حالی که شخصیت رینارد در آثار بعدی ظاهر می‌شود، داستان‌های اصلی در دوره‌ی میانه توسط چندین نویسنده نوشته شده‌اند و اغلب به‌عنوان تقلید از ادبیات دوره میانه، مانند داستان‌های عاشقانه درباری و شعر حماسی فرانسه باستان، و همچنین طنزی از نهادهای سیاسی و مذهبی دیده می‌شوند.Bianciotto, G. نسخه‌های اصلی به فرانسوی باستان نوشته شده‌اند و از آن زمان به زبان‌های مختلف ترجمه شده است. با این حال، داستان‌های رینارد از سرتاسر اروپا آمده است و هر بازگویی جزئیاتی دارد که مختص منطقه خود است. داستان‌ها صرف نظر از جایی که اتفاق می‌افتند، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که جامعه اطراف خود را نشان دهند و ساختارهای جامعه اطراف خود را دربر گیرند، مانند دادگاه نجیب. در حالی که نویسندگان در داستان گفتن آزادی‌های زیادی قائل هستند، همه طنزها به قصد بی‌ادبی یا بدخواهانه نیستند. در ایران در کتاب‌های درسی سوم دبستان ایران نسخه‌ای منظوم از این داستان با اشعار استاد حبیب یغمایی، با عنوان «روباه و زاغ» به چاپ رسیده که بخشی از داستان رینارد را روایت می‌کند که درحال فریب کلاغی بود. بیشتر آنها به عنوان نام‌های شخصی در لورن دوره میانه مورد استفاده قرار می‌گرفتند. شخصیت‌های رینارد روباه بر اساس سلسله‌مراتب دوره میانه ساخته شده‌اند و در داستان‌ها به عنوان انسان رفتار می‌شود. در طول داستان‌ها، این شخصیت‌ها اغلب بین شکل انسان و حیوان و اغلب بدون اطلاع قبلی تغییر می‌کنند. شخصیت‌هایی که بین شکل انسان و حیوان جابجا می‌شوند، اغلب دارای موقعیت نخبه هستند، در حالی که شخصیت‌هایی که تغییر نمی‌کنند تمایل دارند دهقان باشند. آنها متوجه می‌شوند که موقعیت‌هایی که او در آن قرار دارد اغلب با زندگی خود آنها متفاوت نیست، و این در طول دهه‌ها ادامه دارد. استفاده متداول از حیوانات به‌عنوان شخصیت در داستان‌ها باعث شده است تا داستان‌هایی که به مناطق خاکستری اخلاقی برخورد می‌کنند، آسان‌تر قابل درک و پذیرش باشند. جوزف ژاکوبز، در حالی که ریشه آن را در لورن می‌بیند، عناصر کلاسیک، آلمانی و «فولکلور باستانی شمالی» را در داستان‌های رینارد دنبال می‌کند. یاکوب گریم در راینهارت فوکس (برلین، ۱۸۳۴) شواهدی برای این فرض بر اساس دلایل ریشه‌شناختی ارائه کرد که «داستان‌های روباه و گرگ در اوایل قرن چهارم، پنجم و ششم برای فرانک‌ها شناخته شده بودند». رینارد به دربار شاه نوبل (یا لئو)، شیر احضار شده است تا به اتهاماتی که توسط ایزنگریم گرگ علیه او مطرح شده پاسخ دهد. سایر حیوانات انسان‌نما، از جمله خرس بروین، الاغ بالدوین، و گربه تیبرت (تیبالت)، همگی دست به حیله‌گیری می‌زنند. برخی از داستان‌ها مراسم تشییع جنازه رینارد را نشان می‌دهند، جایی که دشمنان او برای ارائه سوگواره مادلین پر از تقوای غیر صادقانه جمع می‌شوند و انتقام پس از مرگ رینارد را نشان می‌دهد. | ## بخش 2: رینارد روباه | همسر رینارد، هرملین، در داستان‌ها ظاهر می‌شود، اما نقش فعال چندانی ایفا نمی‌کند. در برخی نسخه‌ها، زمانی که رینارد مرده تصور می‌شود، او دوباره ازدواج می‌کند و در نتیجه تبدیل به یکی از افرادی می‌شود که او قصد دارد از آنها انتقام بگیرد. داستان‌ها اغلب شامل مضامینی از جامعه معاصر با اشاره به آثار، زیارت، اعتراف و جنگ‌های صلیبی است. بحث بر سر این است که آیا آنها با رویدادهای اجتماعی قابل شناسایی مرتبط هستند یا خیر، اما اردوگاه رو به رشدی وجود دارد. داستان‌ها به گونه ای بیان می‌شوند که تداعی‌ها را آسان می‌کند، اما اثبات آن را دشوار می‌کند.[ نیازمند منبع ] داستان‌های رینارد قوانین و مفاهیم حقوقی دشوار را به زبان مشترک ترجمه می‌کنند و به مردم این امکان را می‌دهند که هم آن‌ها را درک کنند و هم از مشکلات حقوقی و بدجنسی شخصیت‌ها لذت ببرند. پادشاه فقط در یک تاریخ مشخص به پرونده‌ها رسیدگی کرد و همه اختلافات یکباره بررسی شد. نسخه‌های زیادی از دعوای رینارد با یسنگرین، آنتاگونیست همیشگی روباه در طول داستان‌ها پیروی می‌کنند. موضوع بحث است خواه این خشونت حیوانات را نشان می‌دهد که صرفاً به این شکل عمل می‌کنند، یا از نظر انسانی به معنای بازتاب خشونت در جامعه بشری، به ویژه جنگ‌های مختلفی است که مردم عادی در آن زمان متحمل شدند. یسنگریموس رینارد برای اولین بار در شعر لاتین دوره میانه Ysengrimus ظاهر می‌شود، یک حماسه ساختگی لاتین طولانی نوشته شده در سال. ۱۱۴۸–۵۳ توسط شاعر دوره میانهیی نیواردوس، که انبار بزرگی از ماجراهای رینارد را جمع‌آوری می‌کند. رومن دی رنارت اولین "شاخه" (یا فصل) روم دو رنارت در سال ۱۱۷۴ توسط پیر دو سنت کلود نوشته شده است، اگرچه در تمام نسخه‌های فرانسوی به عنوان "شاخه دوم" تعیین شده است. رومن د رنارت با استفاده از تاریخ داستان‌هایی که از زمان ازوپ نوشته شده‌اند شروع می‌کند. شخصیت اصلی گونه عاشقانه اغلب دارای یک ماجراجویی یا فراخوانی برای اقدام است که تقریباً همیشه توسط یک نیروی خارجی ایجاد می‌شود. در قرن سیزدهم، فرانسوی یک زبان ادبی استاندارد بود و بسیاری از آثار در دوره میانه به زبان فرانسه نوشته شد، از جمله رینارد روباه. رینارد از RI در حالی که شخصیت یکسانی را توصیف می‌کند، دارای بسیاری از ویژگی‌های شخصیتی متفاوت در R II است. آرنوت نامبرده شاعر قبلی رینارد بود که ویلم (نویسنده) ادعا می‌کند که کارش را به پایان رسانده است. با این حال، مخالفت‌های جدی با این مفهوم از نویسندگی مشترک وجود دارد، و تنها چیزی که محتمل تلقی می‌شود این است که Arnout فرانسوی‌زبان بوده است ("Walschen" در هلندی میانه به مردم فرانسوی زبان شمالی، به‌ویژه والون‌ها اطلاق می‌شود). آثار ویلم به یکی از نسخه‌های استاندارد این داستان تبدیل شد و پایه و اساس اکثر اقتباس‌های بعدی به زبان‌های هلندی، آلمانی و انگلیسی، از جمله ویلیام کاکستون، گوته و اف‌اس الیس بود. رنیار (با املای "رنارد") همچنین به‌طور خلاصه در داستان فیلیس از داستان زنان خوب چاسر ذکر شده است. | ## بخش 3: رینارد روباه | این داستان به لاتین و زبان‌های دیگر ترجمه شد، که باعث محبوبیت این داستان در سراسر اروپا شد. تیبالت در رمان رومئو و ژولیت شکسپیر از نام گربه در رینارد روباه نامگذاری شده است و مرکوسیو به همین دلیل آن را «شاهزاده گربه‌ها» می‌نامد. 3–6 با اختراع ماشین چاپ، داستان‌های رینارد روباه محبوبیت بیشتری پیدا کرد و شروع به ترجمه و بازآفرینی به زبان‌های مختلف کرد. داستان‌های رینارد از حس معمولی تجدید چاپ پیروی نمی‌کنند، زیرا زمان‌بندی مشخصی برای داستان‌ها وجود ندارد. بسیاری از صفحات اصلی این داستان‌ها گم شده‌اند، بنابراین به سختی می‌توان گفت که تغییرات ادبی دقیق چیست، که تعداد زیادی از آنها وجود ندارد، به استثنای تغییرات معمولی که از روزهای اولیه چاپخانه مشاهده می‌شود. همچنین تغییرات جزئی در جمله‌بندی وجود دارد که نشان دهنده مدرن شدن کاربردها و ترتیب متفاوت کلمات است. در حالی که تغییرات ممکن است اشتباه به نظر برسند، آنها به عنوان چنین تصور نمی‌شوند و اغلب در مدرن سازی داستان‌ها نگهداری می‌شوند. تغییرات در داستان‌ها در طول قرن پانزدهم به دلیل نقش‌های خاص در فرایند چاپ که برای حذف اشتباهات طراحی شده است، اشتباه تلقی نمی‌شود. در نسخه‌های مدرن اولیه رینارد روباه، ویژگی‌های حیوانات بر اساس توپوی ادبی بود که برای خوانندگان طبقه متوسط جذاب بود. درمان مدرن قرن ۱۹ راینکه فوکس اثر گوته شعری است شش‌متر، در دوازده بخش، که در سال ۱۷۹۳ سروده شد و اولین بار در سال ۱۷۹۴ منتشر شد. در گرگ و میش بت‌ها اثر فریدریش نیچه در سال ۱۸۸۹، نیچه از رینارد روباه به عنوان نمونه ای از یک دیالکتیک استفاده می‌کند. یک اثر طنز حماسی - اقتباس شده از نسخه ۱۸۵۸ کوتا حماسه روباه گوته راینکه فوکس در لوکزامبورگ. شناخته شده است که این تصویر آینه ای طنزآمیز از حوزه اجتماعی لوکزامبورگ پس از آشفتگی‌های بحران لوکزامبورگ است، که به موجب آن نویسنده انتقاد و شک اجتماعی خود را به جامعه حیواناتی که روباهش «رنرت» در آن زندگی می‌کند منتقل کرده است. فراتر از آن، تحلیلی روشنگر از تفاوت‌های زبانی مختلف منطقه‌ای و زیرمنطقه‌ای کشور است که در آن از گویش‌های متمایز برای به تصویر کشیدن روباه و همراهانش استفاده می‌شود. رجوع کنید به در اینجا چکیده‌ای از این کتاب و رجوع کنید به در اینجا مروری بر این کتاب داریم که متأسفانه هنوز به انگلیسی ترجمه نشده است. یوهان‌هاینریش رامبرگ (هنرمند)، دیتریش ویلهلم سولتاو (نویسنده)، والتراود مایرهوفر (ویرایشگر): "رینکه فوکس – رینارد روباه. طراحی‌ها و حکاکی‌های رنگ‌آمیزی با گزیده‌هایی از ترجمه انگلیسی شعر بورلسک سولتاو. | ## جمع‌بندی | آن لیر، «تاریخ رینارد روباه: چگونه ادبیات دوره میانه فرهنگ را منعکس می‌کند»، در: سقوط به دوره میانه، ویرایش.