aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: آموزش در قبرس شمالی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در قبرس شمالی | مقدمه: آموزش در قبرس شمالی زیر نظر وزارت آموزش ملی و فرهنگ این سرزمین سازماندهی می‌شود. | ## بخش 1: آموزش در قبرس شمالی | نظام آموزشی آن شامل چهار مرحله است: پیش‌دبستانی، آموزش ابتدایی، آموزش متوسطه و آموزش عالی. آموزش ابتدایی به مدت پنج سال اجباری است و تمامی مدارس ابتدایی دولتی و رایگان هستند. قبرس شمالی در دهه‌های اخیر به یکی از مقصدهای مهم آموزش عالی در منطقه مدیترانه تبدیل شده‌است. به گزارش فایننشال تایمز، شمار دانشجویان دانشگاه‌های این سرزمین در سال ۲۰۲۴ به ۱۰۰٬۰۰۰ نفر رسیده که نیمی از ترکیه، ۴۰ درصد از دیگر کشورها و بقیه از میان ساکنان بومی هستند. درآمدهای حاصل از شهریه دانشجویان بین‌المللی از محرک‌های اصلی اقتصاد قبرس شمالی به‌شمار می‌رود. بخش آموزش عالی قبرس شمالی در عین حال با انتقادهایی روبه‌رو بوده‌است؛ از جمله اتهام گمراه‌کردن داوطلبان در فرایند جذب، جعل اطلاعات دربارهٔ اعتبارسنجی بین‌المللی، بورسیه‌ها، اشتغال و مسکن. | ## بخش 2: آموزش در قبرس شمالی | دولت جمهوری قبرس نیز مدعی شده‌است که برخی دانشجویان تنها به قصد عبور از منطقه حائل سازمان ملل و درخواست پناهندگی در جنوب جزیره ثبت‌نام می‌کنند. پیش‌دبستانی کودکان زیر شش سال در قبرس شمالی می‌توانند در مهدکودک‌ها و پیش‌دبستانی‌های دولتی یا خصوصی شرکت کنند. تمامی دبستان‌ها دولتی و رایگان هستند؛ افزون بر این، مدارس ابتدایی خصوصی نیز در این سرزمین فعالیت دارند. دوره متوسطه مدارس متوسطه در قبرس شمالی شامل دوره راهنمایی (سه‌ساله) و دوره دبیرستان (چهارساله) هستند که در مجموع هفت سال آموزش ارائه می‌دهند. انواع گوناگونی از دبیرستان‌ها در نظام آموزشی قبرس شمالی وجود دارند: دبیرستان‌های دولتی عمومی، دبیرستان‌های خصوصی، دبیرستان‌های علوم، هنرستان‌های فنی و حرفه‌ای، هنرستان‌های تکنیکی، دبیرستان‌های تجاری و دبیرستان‌های هنرهای زیبا. بر اساس آمار سال ۲۰۲۳، ۳۴ دبیرستان و مدرسه راهنمایی دولتی، ۱۲ دبیرستان و مدرسه راهنمایی خصوصی و ۱۲ هنرستان حرفه‌ای در قبرس شمالی فعال هستند. | ## بخش 3: آموزش در قبرس شمالی | در سال ۲۰۱۳ تعداد ۶۳٬۷۶۵ دانشجو از ۱۱۴ کشور در نه دانشگاه قبرس شمالی مشغول به تحصیل بودند. درآمدهای حاصل از شهریه دانشجویان بین‌المللی از محرک‌های اصلی اقتصاد قبرس شمالی گزارش شده و فرانس ۲۴ اعلام کرده‌است که این بخش یک‌سوم تولید ناخالص داخلی این سرزمین را تشکیل می‌دهد. بخش آموزش عالی قبرس شمالی با انتقادهایی نیز روبه‌رو بوده؛ از جمله اتهام گمراه‌کردن داوطلبان از راه معرفی این سرزمین به‌عنوان عضو اتحادیه اروپا (جمهوری قبرس)، ارائه اطلاعات نادرست دربارهٔ اعتبارسنجی بین‌المللی، بورسیه‌ها، اشتغال و مسکن. دولت جمهوری قبرس نیز ادعا کرده‌است که برخی دانشجویان تنها به قصد عبور از منطقه حائل سازمان ملل و درخواست پناهندگی در آن‌جا ثبت‌نام می‌کنند. آکادمی آموزش اتاتورک و آکادمی پلیس نیز آموزش‌های تخصصی در حوزه‌های مرتبط ارائه می‌دهند. ACPE دانشکده‌های حقوق سه دانشگاه قبرس شمالی از سوی انجمن دانشکده‌های حقوق اروپا (ELFA) اعتبارسنجی شدند. | ## جمع‌بندی | دانشگاه آمریکایی گیرنه و دانشگاه بین‌المللی قبرس عضو (ECBE) هستند.ECBE Members در تاریخ ۱۷ تا ۱۸ مه ۲۰۱۹ (۲۷ تا ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۸)، شبکه نهادهای تضمین کیفیت در آموزش عالی اروپای مرکزی و شرقی (CEENQA) نشست خود را در قبرس شمالی برگزار کرد و ۲۶ نهاد تضمین کیفیت از ۲۰ کشور در آن شرکت کردند.
موضوع مقاله: آموزش در پاپوآ گینه نو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در پاپوآ گینه نو | مقدمه: زبان‌های اصلی آموزش شامل زبان انگلیسی، زبان توک پیسین، زبان هیری موتو و شماری از زبان‌های بومی محلی است. | ## بخش 1: آموزش در پاپوآ گینه نو | پاپوآ گینه نو بر پایه ارزیابی ابتکار سنجش حقوق بشر در تأمین حق آموزش بر اساس سطح درآمد کشور، تنها ۶۸٫۵٪ از آنچه باید فراهم کند را محقق ساخته‌است. این ابتکار حق آموزش را در دو بخش ابتدایی و متوسطه بررسی می‌کند؛ با در نظر گرفتن سطح درآمد کشور، پاپوآ گینه نو ۹۶٫۵٪ از ظرفیت ممکن را در آموزش ابتدایی و تنها ۴۰٫۶٪ را در آموزش متوسطه تحقق بخشیده‌است. نرخ باسوادی در این کشور بر اساس برآورد سال ۲۰۱۵ میلادی در مجموع ۶۴٫۲٪ است که در میان مردان ۶۵٫۶٪ و در میان زنان ۶۲٫۸٪ گزارش شده‌است. پیشینه نخستین مدرسه در پاپوآ گینه نو در سال ۱۸۷۳ میلادی به دست مبلغان مسیحی انگلیسی تأسیس شد. مبلغان دینی به ارائه پایه‌های آموزشی ادامه دادند و زبان انگلیسی و زبان آلمانی به‌عنوان زبان‌های اصلی آموزش به‌کار می‌رفتند. 115 کمیسیون کوری در سال ۱۹۶۴ میلادی برای بررسی امکان تأسیس آموزش عالی در تشکیل شد. | ## بخش 2: آموزش در پاپوآ گینه نو | در سال ۱۹۶۵ میلادی، نخستین دانشگاه پاپوآ گینه نو، یعنی ، در پورت مورزبی تأسیس شد. در سال ۱۹۹۵ میلادی، دولت پاپوآ گینه نو برنامه آموزش دوزبانه‌ای را به اجرا گذاشت که هم از زبان‌های محلی و هم از زبان انگلیسی بهره می‌گرفت. آموزش در پاپوآ گینه نو از سال ۲۰۱۲ میلادی، به‌عنوان یکی از وعده‌های انتخاباتی ، رایگان شد. این سیاست در سال ۲۰۱۹ میلادی در دوران نخست‌وزیری پیتر اونیل لغو گردید؛ اما نخست‌وزیر جیمز ماراپه در سال ۲۰۲۱ میلادی اعلام کرد که دولتش این سیاست را از سال ۲۰۲۲ میلادی دوباره اجرا خواهد کرد. ارائه آموزش پیشینه آموزش مبلغانی در پاپوآ گینه نو موجب شده که بخش بزرگی از آموزش از سوی مدارس مذهبی تأمین شود. وزارت آموزش برآورد کرده که ۲۹٪ از آموزش متوسطه دوره اول کشور توسط کلیساها اداره می‌شود. | ## بخش 3: آموزش در پاپوآ گینه نو | ۳٪ آن توسط مدارس بین‌المللی خصوصی اداره می‌شود و بقیه از سوی دولت تأمین مالی می‌شود. مراحل آموزشی پاپوآ گینه نو از یک سامانه نمره‌دهی A تا D بهره می‌گیرد که نمره D به‌معنای رد شدن است. در سه سال نخست آموزش رسمی، زبان‌های محلی هم به‌عنوان درس تدریس می‌شوند و هم به‌عنوان زبان آموزش به‌کار می‌روند. در پایه‌های هفتم و هشتم، آموزش تنها به زبان انگلیسی انجام می‌شود، هرچند زبان‌های محلی ممکن است به‌صورت غیررسمی هنوز کاربرد داشته باشند. در آغاز دهه ۲۰۰۰ میلادی، بیش از ۴۰۰ زبان در سامانه آموزشی پاپوآ گینه نو به‌کار می‌رفتند. +ساختار آموزشیسن سطحمدرسهزبان۷ مقدماتی مدرسه محلی اجتماع‌محور زبان‌های محلی۸۹ ابتدایی۱۰۱۱۱۲۱۳ متوسطه۱۴۱۵ دبیرستان استانی زبان‌های رسمی(انگلیسی، توک‌پیسین، هیری موتو)۱۶۱۷ دبیرستان فنی و حرفه‌ای(مدت متغیر) دبیرستان ملی۱۸۱۹+آموزش عالیدانشگاه دانشگاه‌ها در پاپوآ گینه نو شش دانشگاه وجود دارد که همگی زیر نظر دفتر آموزش عالی PNG اعتبارسنجی شده‌اند و دارای قوانین تأسیس مصوب پارلمان هستند. | ## جمع‌بندی | این شش دانشگاه به ترتیب حروف الفبا به همراه محل اصلی هر یک عبارت‌اند از: در مادانگ در پورت مورزبی در گوروکا در وودال با پردیس‌های وابسته در پوپوندتا، کاویینگ و سپیک در پورت مورزبی دانشگاه فناوری (یونیتک) در لائه آموزش زبان در سال ۲۰۱۵ میلادی، زبان اشاره پاپوآ گینه نویی به‌عنوان زبان رسمی در پاپوآ گینه نو به رسمیت شناخته شد.
موضوع مقاله: ابتکار سنجش حقوق بشر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابتکار سنجش حقوق بشر | مقدمه: بنیان‌گذاران این سازمان متوجه خلأ قابل‌توجهی در دسترسی آسان و درک‌پذیر داده‌های حقوق بشری شدند و برآن شدند تا این شکاف را پر کنند. | ## بخش 1: ابتکار سنجش حقوق بشر | ابتکار سنجش حقوق بشر یک پایگاه داده رایگان و در دسترس از سنجه‌ها (metrics) تولید می‌کند که عملکرد حقوق بشری کشورهای مختلف جهان را خلاصه می‌نماید. این سازمان بر این باور است که با داشتن مجموعه‌ای مناسب از معیارهای سنجش، بهبود وضعیت حقوق بشر در سراسر جهان آسان‌تر خواهد شد. این سازمان در حال حاضر ۱۳ حق بشری را اندازه‌گیری می‌کند و هدف آن گسترش پیوسته حوزه سنجش خود به گونه‌ای است که طیف کامل حقوق مندرج در حقوق بین‌الملل، به‌ویژه مجموعه معاهدات بین‌المللی موسوم به لایحه بین‌المللی حقوق بشر، را دربرگیرد. داده‌های این سازمان در رسانه‌های بین‌المللی معتبر از جمله رویترز، گاردین و شبکه رسانه‌ای الجزیره مورد استناد قرار گرفته‌است. با بهره‌گیری از این ابزار می‌توان عملکرد کشورهای مختلف، حقوق گوناگون یا گروه‌های خاص در معرض خطر نقض حقوق را بررسی کرد. | ## بخش 2: ابتکار سنجش حقوق بشر | ابتکار سنجش حقوق بشر در حال حاضر در مجموع ۱۳ حق بشری را اندازه‌گیری می‌کند که شامل حقوق کیفیت زندگی، حقوق ایمنی در برابر دولت، و حقوق توانمندسازی می‌شود. این سازمان می‌کوشد تا با تولید سنجه‌هایی که طیف کامل حقوق مندرج در حقوق بین‌الملل — به‌ویژه لایحه بین‌المللی حقوق بشر — را پوشش دهند، اندازه‌گیری‌های خود را پیوسته گسترش دهد. رویکرد ابتکار سنجش حقوق بشر در اندازه‌گیری حقوق مدنی و سیاسی در میان سازمان‌های حقوق بشری منحصربه‌فرد است. این رویکرد با دریافت آگاهی‌ها مستقیماً از پژوهشگران و کارشناسان حقوق بشری که رویدادهای هر کشور را رصد می‌کنند، به حل دشواری اندازه‌گیری حقوق مدنی و سیاسی می‌پردازد. داده‌های مربوط به حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این سازمان از شاخص تحقق حقوق اجتماعی و اقتصادی (SERF Index) گرفته شده که توسط ، و در دانشگاه کانتیکت توسعه یافته‌است. | ## بخش 3: ابتکار سنجش حقوق بشر | این داده‌ها از داده‌های عینی قابل مقایسه در سطح بین‌الملل و در دسترس عموم — از قبیل آمارهای مرگ‌ومیر کودکان و ثبت‌نام مدرسه — ساخته می‌شوند. سنجه‌های پوشش‌دهنده پنج حق اقتصادی و اجتماعی و هفت حق مدنی و سیاسی در سال ۲۰۱۸ (۱۳۹۷) منتشر شدند. پیامد و تأثیر داده‌های ابتکار سنجش حقوق بشر توسط رسانه‌هایی از جمله رویترز، گاردین و شبکه رسانه‌ای الجزیره مورد استناد قرار گرفته‌است. افزون بر این، داده‌های این سازمان در نشریات دانشگاهی گوناگون، گزارش‌های حمایتی و دولتی، مؤسسه‌های حقوق بشری و موارد دیگر بهره‌گیری شده‌است. | ## جمع‌بندی | پژوهش‌ها نشان می‌دهند که داده‌های HRMI در بررسی روند تغییرات حقوق بشر در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ نیز بهره‌گیری شده‌است؛ از جمله کاهش سطح حقوق بشر در کشورهایی از آنگولا تا ایالات متحده آمریکا و نیوزیلند گزارش شده‌است.
موضوع مقاله: مرحله حذفی لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه ۲۰۲۶ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرحله حذفی لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه ۲۰۲۶ | مقدمه: مرحله حذفی لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه ۲۰۲۶ از ۱۷ مه با بازی پلی‌آف مقدماتی آغاز شد و در ۲۴ مه ۲۰۲۶ با فینال در ایدن پارک در اوکلند، نیوزیلند، برای تعیین قهرمان لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه ۲۰۲۶ به پایان رسید. | ## بخش 1: مرحله حذفی لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه ۲۰۲۶ | در مجموع ۵ تیم در مرحله حذفی با هم رقابت کردند که ۲ تیم به پلی‌آف راه پیدا می‌کنند و ۳ تیم دیگر به نیمه نهایی راه پیدا کردند. تیم‌های راه یافته مرحله حذفی شامل ۴ تیم برتر راه یافته از گروه صدرنشین و تیم برتر راه یافته از گروه چالشگران است. | ## بخش 2: مرحله حذفی لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه ۲۰۲۶ | ۳ تیم برتر به نیمه نهایی راه یافتند، در حالی که تیم‌های چهارم و پنجم وارد پلی‌آف مقدماتی شدند.+ورود به نیمه نهاییرتبهتیم۱ ملبورن جنوبی۲ اوکلند اف‌سی۳ ساوت آیلند یونایتد+ورود به پلی‌آفرتبهتیم۴ بولا اف‌سی۵ وانواتو یونایتد فرمت هر بازی در مرحله حذفی به صورت تک‌مسابقه انجام می‌شود و هر بازی در اوکلند، نیوزیلند برگزار شد. برنامه برنامه به شرح زیر است (تمام قرعه‌کشی‌ها در دفتر مرکزی یوفا در نیون، سوئیس برگزار شد). | ## بخش 3: مرحله حذفی لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه ۲۰۲۶ | ## جمع‌بندی | مرحلهتاریخپلی‌آف مقدماتی۱۷ مه ۲۰۲۶نیمه نهایی۲۰ مه ۲۰۲۶فینال۲۴ مه ۲۰۲۶ نمودار پلی‌آف مقدماتی تیم ۱نتیجهتیم ۲بولا اف‌سی ۱–۲ وانواتو یونایتد نیمه نهایی تیم ۱نتیجهتیم ۲ملبورن جنوبی ۴–۰ وانواتو یونایتداوکلند اف‌سی ۱–۰ ساوت آیلند یونایتد فینال فینال در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۲۶ در ایدن پارک در اوکلند برگزار شد.
موضوع مقاله: فهرست دانشگاه‌های پاراگوئه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست دانشگاه‌های پاراگوئه | مقدمه: این فهرست دانشگاه‌های پاراگوئه است که بر پایه اطلاعات آموزش عالی این کشور گردآوری شده‌است. | ## بخش 1: فهرست دانشگاه‌های پاراگوئه | در سال ۲۰۲۵، پاراگوئه دارای دست‌کم ۵۵ دانشگاه است که از این میان ۹ دانشگاه دولتی و ۴۶ دانشگاه خصوصی هستند. این فهرست بر پایه داده‌های اداره‌کل آموزش عالی وزارت آموزش و علوم پاراگوئه تنظیم شده‌است. | ## بخش 2: فهرست دانشگاه‌های پاراگوئه | نظام آموزش عالی پاراگوئه از دهه ۱۹۶۰ به بعد با تأسیس نخستین دانشگاه‌های خصوصی گسترش یافت و در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ شتاب بیشتری گرفت. دانشگاه ملی آسونسیون (UNA) که در سال ۱۸۸۹ تأسیس شد، کهن‌ترین و بزرگ‌ترین دانشگاه کشور به‌شمار می‌رود و شعبه‌هایی در سراسر کشور دارد. | ## بخش 3: فهرست دانشگاه‌های پاراگوئه | پس از آن، از دهه ۱۹۹۰ به بعد دانشگاه‌های خصوصی متعددی در آسونسیون و دیگر شهرهای بزرگ کشور تأسیس شدند. توسعه آموزش عالی در پاراگوئه با چالش‌هایی چون پراکندگی جغرافیایی، تفاوت در کیفیت آموزشی میان نهادهای دولتی و خصوصی و نیاز به اعتبارسنجی همراه بوده‌است. | ## جمع‌بندی | با این حال گسترش شعبه‌های دانشگاه‌های بزرگ به شهرهای کوچک‌تر، دسترسی به آموزش عالی را برای شهروندان بیشتری فراهم کرده‌است.
موضوع مقاله: فهرست دانشگاه‌های پرو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست دانشگاه‌های پرو | مقدمه: فهرست دانشگاه‌های پرو شامل دانشگاه‌های دولتی و خصوصی رسمی این کشور است که بر پایه منطقه دسته‌بندی شده‌اند. | ## بخش 1: فهرست دانشگاه‌های پرو | بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۵، شمار دانشجویان دانشگاه‌های خصوصی به ۹۷۹٬۸۹۶ نفر و دانشجویان دانشگاه‌های دولتی به ۳۳۳٬۵۰۱ نفر می‌رسید. ۱۲ مه هر سال به عنوان «روز دانشگاه‌های پرویی» گرامی داشته می‌شود؛ این تاریخ همزمان است با سالروز تأسیس دانشگاه ملی سن مارکوس، که کهن‌ترین دانشگاه در قاره آمریکا به‌شمار می‌آید. میانگین سال‌های تحصیل در پرو برای دانش‌آموختگان متولد پس از ۱۹۸۰، در سال ۲۰۱۸ برابر با ۱۱٫۴ سال بود و برای شهر لیما این عدد به ۱۲٫۶ سال می‌رسید، در حالی که میانگین سال‌های تحصیل مورد انتظار در کل کشور ۱۴٫۲ سال برآورد شده‌است. | ## بخش 2: فهرست دانشگاه‌های پرو | فرایند اعطای مجوز را به عنوان گامی اجباری برای همه دانشگاه‌های پرو اجرایی کرده‌است. در این فرایند، هر دانشگاه باید شرایط پایه کیفی مشخصی را برآورده کند تا بتواند به ارائه خدمات آموزشی ادامه دهد. بر پایه آمار ژانویه ۲۰۲۱، ۹۲ دانشگاه و دو مرکز تحصیلات تکمیلی مجوز دولتی دریافت کردند، در حالی که مجوز ۴۸ دانشگاه دیگر رد شد. | ## بخش 3: فهرست دانشگاه‌های پرو | مناطق شمالی دانشگاه ملی تروخیو، تروخیو ، چاچاپویاس ، لامبایکه ، کاخامارکا ، خائن ، ایکیتوس ، تاراپوتو ، پیورا ، تروخیو ، تروخیو ، تروخیو دانشگاه پیورا (UDEP)، پیورا ، لامبایکه ، تروخیو ، تروخیو ، کاخامارکا ، لامبایکه ، چیکلایو ، ایکیتوس ، چیکلایو ، چیکلایو ، تروخیو ، سویانا مناطق مرکزی ، اواراز (UNCP)، اوانکایو ، کرو ده پاسکو ، پوکایپا دانشگاه کانتیننتال، اوانکایو ، چیمبوته (UPLA)، اوانکایو استان اوئانوکو ، اوئانوکو ، اوئانوکو مناطق جنوبی ، آیاکوچو ، کوسکو (UNSA)، ارکیپا ، آبانکای ، ارکیپا ، ارکیپا ، کوسکو ، کوسکو ، اوئانکاولیکا ، ایکا ، پوئرتو مالدونادو ، پوئرتو مالدونادو ، موکگوا ، خولیاکا ، پونو ، تاکنا ، تاکنا دانشگاه‌های فاقد مجوز دانشگاه‌های زیر در فرایند اعطای مجوز موفق نشدند و مجوزشان رد شد. این دانشگاه‌ها در ابتدا موظف بودند ظرف دو سال فعالیت‌های خود را متوقف کنند؛ اما به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹، این مهلت را به پنج سال افزایش داد. | ## جمع‌بندی | از میان آن‌ها، تنها دانشگاه‌های سان مارکوس در لیما، سان کریستوبال در اوامانگا و سان آنتونیو آباد در کوسکو همچنان به فعالیت ادامه می‌دهند.
موضوع مقاله: فهرست دانشگاه‌های اروگوئه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست دانشگاه‌های اروگوئه | مقدمه: فهرست دانشگاه‌های اروگوئه شامل نهادهای آموزش عالی دولتی و خصوصی است که در این کشور واقع در جنوب آمریکای جنوبی فعالیت می‌کنند. | ## بخش 1: فهرست دانشگاه‌های اروگوئه | بر پایه ماده ۴ فرمان اجرایی ۱۰۴/۰۱۴ اروگوئه، دو نوع نهاد دانشگاهی در این کشور وجود دارد: نهادهایی که در سه یا بیشتر حوزه موضوعی غیرمرتبط به آموزش، پژوهش و گسترش دانش می‌پردازند و نام «دانشگاه» (به اسپانیایی: ) را به کار می‌برند، و نهادهایی که در یک یا چند حوزه مرتبط یا دو حوزه غیرمرتبط فعالیت دارند و «انستیتوی دانشگاهی» (به اسپانیایی: ) نامیده می‌شوند. در بیشتر تاریخ اروگوئه، دانشگاه اروگوئه به‌عنوان تنها دانشگاه کشور شناخته می‌شد. با پایان دیکتاتوری نظامی در سال ۱۹۸۴ (۱۳۶۳)، نهاد اجرایی کشور مجوز تأسیس دانشگاه‌های خصوصی را صادر کرد و سامانه آموزش عالی از حالت تک‌دانشگاهی به سامانه‌ای با چند دانشگاه دولتی و خصوصی تبدیل شد. از آن پس، شمار دانشگاه‌های اروگوئه به‌تدریج افزایش یافته و امروزه این کشور دارای دو دانشگاه دولتی و چند دانشگاه خصوصی است که در مونته‌ویدئو و دیگر شهرهای کشور فعالیت می‌کنند. | ## بخش 2: فهرست دانشگاه‌های اروگوئه | فرایند بنیان‌گذاری این دانشگاه با طرح قانونی کشیش داماسو آنتونیو لاراناگا در سال ۱۸۳۳، فرمان اوریبه در ۲۷ مه ۱۸۳۸ و فرمان ۱۸۴۹ که دانشگاه را رسماً تأسیس کرد، آغاز شد. در همان سده، به موجب فرمان اجرایی ۲۶ ژانویه ۱۸۷۶، دوره‌های درسی «لیسئو مطالعات دانشگاهی» به‌عنوان دوره‌های دانشگاهی رسمی شناخته شد و این نهاد در سال ۱۸۷۸ به «دانشگاه آزاد» تبدیل گردید که بعدها «دانشگاه کاتولیک» نام گرفت. در پایان در سال ۱۹۸۴ (۱۳۶۳)، قوه مجریه فرمان ۳۴۳/۹۸۴ را صادر کرد که به موجب آن فعالیت دانشگاه کاتولیک اروگوئه مجاز دانسته شد — این عملاً بازتأسیس آن دانشگاه بود — و با این اقدام، تحولی از «سامانه تک‌دانشگاهی به سامانه‌ای از دانشگاه‌ها» آغاز گردید که در آن دانشگاه دولتی و دانشگاه‌های خصوصی در کنار هم قرار گرفتند. پس از آن، فرمان-قانون ۱۵٬۶۶۱ مصوب ۲۹ اکتبر ۱۹۸۴ (۷ آبان ۱۳۶۳)، مدارک دانشگاهی صادرشده توسط دانشگاه‌های خصوصی را — که مورد تأیید قوه مجریه بوده و نزد وزارت آموزش و فرهنگ به ثبت رسیده‌اند — با همان آثار حقوقی مدارک دانشگاه اروگوئه معتبر شناخت. | ## بخش 3: فهرست دانشگاه‌های اروگوئه | این فرمان-قانون و فرمان یادشده — که از سوی نهادهای غیرقانون اساسی صادر شده بودند — توسط قانون اعتبارسنجی اقدامات دولت دوران دیکتاتوری نظامی تأیید گردیدند. در سال ۱۹۹۵ (۱۳۷۴)، رویه‌های دریافت شناسایی رسمی برای نهادهای آموزش عالی از طریق فرمان اجرایی ۳۰۸/۹۹۵ تعیین شد. این فرمان با فرمان ۱۰۴/۰۱۴ لغو شد و فرمان اخیر جای آن را به‌عنوان مقررات اجرایی فرمان-قانون ۱۵٬۶۶۱ گرفت. در دانشگاه‌های دولتی اروگوئه آزمون ورودی وجود ندارد و هر کسی می‌تواند در آن‌ها ثبت‌نام کند، اما فارغ‌التحصیل شدن دشوار است. | ## جمع‌بندی | شهریه دانشگاه‌های دولتی رایگان است و برخی دانشجویان همزمان با کار یا بزرگ کردن فرزندان به تحصیل ادامه می‌دهند.
موضوع مقاله: فهرست دانشگاه‌های ونزوئلا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست دانشگاه‌های ونزوئلا | مقدمه: این مکان به «پالاسیو د لاس آکادمیاس» شهرت دارد.|alt=تصویر پانوراما از یک ساختمان دو طبقه قرن نوزدهمی در کنار میدانی با چند درخت کوچک. | ## بخش 1: فهرست دانشگاه‌های ونزوئلا | فهرست دانشگاه‌های ونزوئلا شامل مجموعه‌ای گسترده از دانشگاه‌ها در ونزوئلا است که طیف متنوعی از رشته‌های آموزشی را پوشش می‌دهند. دانشگاه‌های این کشور در مجموع به ۲۳ دانشگاه دولتی و ۲۴ دانشگاه خصوصی تقسیم می‌شوند که در ایالت‌های گوناگون کشور پراکنده‌اند. پردیس اولیه این دانشگاه در مکانی بود که اکنون به «پالاسیو د لاس آکادمیاس» معروف است؛ اما در سال ۱۹۴۴، رئیس‌جمهور ایسایاس مدینا انگاریتا آن را به دانشگاه شهر کاراکاس منتقل کرد. نخستین دانشگاه خصوصی کشور، بود که در سال ۱۹۵۳ با نام «دانشگاه کاتولیک ونزوئلا» در دوران حکومت مارکوس پرز خیمنز تأسیس شد. | ## بخش 2: فهرست دانشگاه‌های ونزوئلا | نیز تاریخچه‌ای دارد که به سال ۱۹۶۰ بازمی‌گردد، هنگامی که کارآفرین گروهی مدنی را برای ایجاد نهادی آموزشی رهبری کرد؛ این دانشگاه سرانجام در سال ۱۹۷۰ به طور رسمی تأسیس شد. پردیس اولیه این دانشگاه در مکانی بود که اکنون «پالاسیو د لاس آکادمیاس» نام دارد؛ اما در سال ۱۹۴۴، رئیس‌جمهور ایسایاس مدینا انگاریتا آن را به دانشگاه شهر کاراکاس منتقل کرد. دانشگاه زولیا سومین دانشگاه قدیمی کشور است که در سال ۱۸۹۱ با تبدیل کالج فدرال ماراکایبو به دانشگاه تأسیس شد. دولت در سال ۱۹۰۴ به دلایل سیاسی دستور تعطیلی این دانشگاه را صادر کرد و آن تا سال ۱۹۴۶ بسته ماند. | ## بخش 3: فهرست دانشگاه‌های ونزوئلا | آخرین دانشگاهی است که پیش از قرن بیستم تأسیس شد؛ این دانشگاه در سال ۱۸۹۲ بنیان‌گذاری شد و پیشینه آن به سال ۱۸۳۳ و تأسیس کالج کارابوبو به فرمان رئیس‌جمهور بازمی‌گردد. دانشگاه‌های خصوصی نخستین دانشگاه خصوصی تأسیس‌شده در ونزوئلا بود که در سال ۱۹۵۳ (۱۳۳۲ هجری شمسی) با نام «دانشگاه کاتولیک ونزوئلا» در دوران حکومت مارکوس پرز خیمنز تأسیس شد. در آغاز در سال ۱۹۶۲ به عنوان شعبه‌ای از دانشگاه کاتولیک آندرس بلو طراحی شد و در سال ۱۹۸۲ به عنوان یک دانشگاه مستقل تأسیس گردید. | ## جمع‌بندی | تاریخچه‌ای دارد که به سال ۱۹۶۰ بازمی‌گردد، هنگامی که کارآفرین گروهی مدنی را برای ایجاد نهادی آموزشی رهبری کرد که «با معیارهای نوین، دانشجویان جوان از همه طبقات اجتماعی را توانمند سازد».
موضوع مقاله: فهرست دانشگاه‌های بنگلادش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست دانشگاه‌های بنگلادش | مقدمه: دانشگاه‌های دولتی از سوی دولت تأمین مالی می‌شوند و به‌عنوان نهادهای خودگردان اداره می‌شوند، در حالی که دانشگاه‌های خصوصی توسط بخش خصوصی تأسیس و اداره می‌شوند. | ## بخش 1: فهرست دانشگاه‌های بنگلادش | دانشگاه‌های بین‌المللی توسط سازمان‌های بین‌المللی مانند سازمان همکاری اسلامی تأمین مالی می‌شوند. همهٔ دانشگاه‌های بنگلادش زیر نظر فعالیت می‌کنند؛ این کمیسیون بر پایهٔ فرمان ریاست‌جمهوری (شماره ۱۰ سال ۱۹۷۳) تأسیس شده‌است. | ## بخش 2: فهرست دانشگاه‌های بنگلادش | بیشتر دانشگاه‌ها رشته‌های عمومی را دربرمی‌گیرند و در زمینه‌هایی مانند بازرگانی، مهندسی و فناوری آموزش می‌دهند. بیست و دو دانشگاه دارای برنامه‌های درسی تخصصی هستند: دو دانشگاه در زمینهٔ اسلام‌شناسی، چهار دانشگاه در کشاورزی، شش دانشگاه در مهندسی، یک دانشگاه در مهندسی نساجی، یک دانشگاه در دام‌پزشکی، یک دانشگاه در علم هوانوردی، یک دانشگاه در اقیانوس‌نگاری و یک دانشگاه در مطالعات زنان تخصص دارند. | ## بخش 3: فهرست دانشگاه‌های بنگلادش | بخش چیتاگرام دارای ۹ دانشگاه دولتی است، بخش کولنا هفت، بخش راج‌شاهی شش، و هر یک از بخش مؤمن‌سینگ، بخش رنگ‌پور و بخش سلهت چهار دانشگاه دولتی دارند. | ## جمع‌بندی | بر اساس این سامانه، دانشگاه‌های دولتی بنگلادش در پنج خوشه دسته‌بندی می‌شوند: دانشگاه‌های کشاورزی، دانشگاه‌های علوم و فناوری، دانشگاه‌های مهندسی، دانشگاه‌های پزشکی و دانشگاه‌های علوم عمومی.
موضوع مقاله: فهرست دانشگاه‌های کامبوج | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست دانشگاه‌های کامبوج | مقدمه: فهرست دانشگاه‌های کامبوج شامل مؤسسه‌های آموزش عالی دولتی و خصوصی کامبوج است که بر پایه فهرست رسمی گردآوری شده‌است. | ## بخش 1: فهرست دانشگاه‌های کامبوج | این فهرست دربرمی‌گیرد دانشگاه‌ها، مؤسسه‌ها و مراکز آموزشی تخصصی سراسر این کشور در پنوم‌پن و استان‌های گوناگون. نظام آموزش رسمی کامبوج در دوران خمرهای سرخ (۱۹۷۵–۱۹۷۹) به‌کلی از میان رفت و بسیاری از تحصیل‌کردگان یا از کشور گریختند یا جان خود را از دست دادند. | ## بخش 2: فهرست دانشگاه‌های کامبوج | پس از فروپاشی رژیم خمرهای سرخ، دستگاه آموزشی کشور از نو بازسازی شد و به نظام آموزش عمومی کنونی، شامل دوازده پایه از پایه اول (در سن شش سالگی) تا پایه دوازدهم، شکل گرفت. دانش‌آموزانی که خواهان ادامه تحصیل در آموزش عالی هستند باید در آزمون‌های ورودی شرکت کنند. | ## بخش 3: فهرست دانشگاه‌های کامبوج | ## جمع‌بندی | کامبوج امروزه دارای ده‌ها مؤسسه آموزش عالی دولتی و خصوصی است که در رشته‌های گوناگون از مهندسی و پزشکی تا هنر و مدیریت آموزش می‌دهند.
موضوع مقاله: فهرست دانشگاه‌های عراق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست دانشگاه‌های عراق | مقدمه: بر پایه داده‌های این وزارت، بیش از ۸۵ دانشگاه و مؤسسه آموزش عالی در سراسر عراق فعالیت دارند. | ## بخش 1: فهرست دانشگاه‌های عراق | دانشگاه‌های عراق به چهار دسته اصلی تقسیم می‌شوند: دانشگاه‌های دولتی که در مالکیت دولت مرکزی هستند؛ دانشگاه‌های اقلیم کردستان که زیر نظر دولت اقلیم اداره می‌شوند؛ دانشگاه‌ها و کالج‌های خصوصی که متعلق به نهادهای غیردولتی، اتحادیه‌ها یا سازمان‌های عمومی و خصوصی‌اند؛ و نهایتاً مؤسسات آموزش عالی وابسته به وزارتخانه‌های دفاع و کشور مانند دانشکده‌های نظامی و آکادمی پلیس. بر اساس آخرین آمار، عراق دارای ۵۱ دانشگاه دولتی (از جمله ۱۵ دانشگاه در اقلیم کردستان) و بیش از ۹۱ دانشگاه و کالج خصوصی (از جمله ۱۴ در اقلیم کردستان) است که در مجموع شمار دانشگاه‌ها و آکادمی‌های فعال در این کشور را به بیش از ۱۴۰ مؤسسه می‌رساند. دانشگاه‌های بغداد دانشگاه بغداد یکی از بزرگ‌ترین و کهن‌ترین دانشگاه‌های عراق به‌شمار می‌رود و نخستین دانشگاه عراقی است که در رتبه‌بندی QS و تایمز آموزش عالی جای گرفته‌است. | ## بخش 2: فهرست دانشگاه‌های عراق | مدرسه مستنصریه (دانشگاه المستنصریه) در سال ۱۹۶۳ میلادی پایه‌گذاری شد و نام خود را از میراث مدرسه مستنصریه عباسی برگرفته است. فهرست دانشگاه‌های واقع در بغداد به شرح زیر است: دانشگاه بغداد دانشگاه المستنصریه دانشگاه التراث دانشگاه عراق دانشگاه آمریکایی عراق - بغداد دانشگاه‌های خارج از بغداد دانشگاه‌های دولتی در استان‌های مختلف عراق دربرمی‌گیرند: دانشگاه المثنی — استان المثنی (تأسیس: ۲۰۰۷) دانشگاه بابل (عراق) — استان بابل (تأسیس: ۱۹۹۱) دانشگاه دیاله — استان دیاله (تأسیس: ۱۹۹۸ یا ۱۹۹۹) دانشگاه کرکوک — استان کرکوک (تأسیس: ۲۰۰۳) دانشگاه کوفه — استان نجف (تأسیس: ۱۹۸۷) — استان میسان (تأسیس: ۲۰۰۷) دانشگاه ذی‌قار — استان ذی‌قار (تأسیس: ۲۰۰۰) — استان صلاح‌الدین (تأسیس: ۱۹۸۷) دانشگاه القادسیه — استان القادسیه (تأسیس: ۱۹۸۷) دانشگاه انبار — استان انبار (تأسیس: ۱۹۸۷) دانشگاه بصره — بصره (تأسیس: ۱۹۶۷) — کربلا (تأسیس: ۲۰۰۲) دانشگاه موصل — موصل (تأسیس: ۱۹۶۷) دانشگاه واسط — استان واسط (تأسیس: ۲۰۰۳) — سامرا (تأسیس: ۲۰۱۲) — موصل — موصل — بصره دانشگاه الکفیل — کربلا — بابل — نجف دانشگاه بغداد دانشگاه بغداد در سال ۱۹۵۸ میلادی تأسیس شد و بزرگ‌ترین دانشگاه عراق محسوب می‌شود. این دانشگاه در سال ۲۰۱۸ برای نخستین بار در رتبه‌بندی تایمز آموزش عالی در جایگاه ۸۰۱ تا ۱۰۰۰ در میان ۱۲۵۰ دانشگاه برتر جهان قرار گرفت. | ## بخش 3: فهرست دانشگاه‌های عراق | دانشگاه موصل دانشگاه موصل در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد و دومین دانشگاه بزرگ عراق پس از دانشگاه بغداد به‌شمار می‌رود. دانشگاه بصره دانشگاه بصره در سال ۱۹۶۷ در شهر بصره پایه‌گذاری شد و یکی از کهن‌ترین دانشگاه‌های عراق است. این دانشگاه در گذشته شعبه‌هایی در استان میسان و ذی‌قار داشت که بعداً به دانشگاه‌های مستقل تبدیل شدند. | ## جمع‌بندی | دانشگاه‌های اقلیم کردستان اقلیم کردستان عراق دارای تعدادی دانشگاه دولتی و خصوصی است که زیر نظر دولت اقلیم اداره می‌شوند: دانشگاه سلیمانیه دانشگاه صلاح‌الدین-اربیل دانشگاه سوران دانشگاه زاخو دانشگاه راپرین دانشگاه حلبجه دانشگاه گرمیان دانشگاه چرمو مؤسسه کردستان برای مطالعات راهبردی و پژوهش علمی هیئت کردستان برای تخصص‌های پزشکی دانشگاه‌های خصوصی عراق دارای شمار قابل‌توجهی دانشگاه و کالج خصوصی است.