موضوع مقاله: معیان تسوی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معیان تسوی | مقدمه: این کیبوتص در نزدیکی زیخرون یاکوف واقع شده و از نظر اداری زیرمجموعه شورای منطقه‌ای هوف هاکارمل است. | ## بخش 1: معیان تسوی | مَعیان تسوی در ۳۰ اوت ۱۹۳۸ به‌عنوان بخشی از پروژه شهرک‌سازی «برج و حصار» توسط مهاجران یهودی از اتریش، چکسلواکی و آلمان بنیاد نهاده شد. جغرافیا مَعیان تسوی در دشت ساحلی اسرائیل در ارتفاع ۶۳ متری از سطح دریا قرار دارد. این کیبوتص در جنوب غربی شهر زیخرون یاکوف و در فاصله ۳ کیلومتری از سواحل دریای مدیترانه جای گرفته‌است. فاصله آن تا مرکز تل‌آویو نزدیک به ۵۶ کیلومتر در جهت شمال‌شمال‌شرقی و تا مرکز حیفا نزدیک به ۲۷ کیلومتر در جهت جنوب‌جنوب‌غربی است. پیشینه کیبوتص مَعیان تسوی در ۳۰ اوت ۱۹۳۸ به‌عنوان یک شهرک از نوع «برج و حصار» تأسیس شد. بنیان‌گذاران آن اعضای جنبش جوانان «هامکابی هاتصعیر» بودند که در سال ۱۹۳۵ از آلمان نازی گریخته بودند. این گروه در آغاز دوره کارآموزی خود را در کیبوتص دگانیا گذراندند و در سال ۱۹۳۶ به‌طور موقت به منطقه کفار بیلو نقل مکان کردند و به‌عنوان «گروه کار» مشغول به کار شدند. مکان نخستین استقرار کیبوتص در تقاطع بزرگراه شماره ۴ با جاده‌ای که به ایستگاه راه‌آهن زیخرون یاکوف می‌رسید و در نزدیکی باقیمانده باتلاق‌های کبارا قرار داشت. | ## بخش 2: معیان تسوی | در سال ۱۹۴۲ به دلیل شیوع بیماری مالاریا ناشی از مجاورت با باتلاق‌ها، ساکنان کیبوتص به مکان کنونی آن منتقل شدند. نام نخست کیبوتص صرفاً «مَعیان» (چشمه) بود که برگرفته از چشمه‌ای در منطقه بنیامینا بود. در سال ۱۹۴۵ نام «تسوی» به آن افزوده شد تا بزرگداشت تسوی هنری فرنک، کنشگر صهیونیست و از سران شرکت پیکا در اسرائیل باشد که زمین‌های کیبوتص را خریداری کرده بود. در سال ۱۹۴۶ گروه دیگری از یهودیان آلمانی که از هولوکاست جان سالم به در برده بودند به کیبوتص پیوستند. در سال ۱۹۵۲ به دنبال انشعاب در «کیبوتص مئوحاد»، بخشی از اعضای کیبوتص سدوت یام به مَعیان تسوی پیوستند. در سال‌های نخست، کیبوتص پیشگام پرورش موز در منطقه ساحلی و همچنین پرورش ماهی در استخرهای پرورشی بود و تعمیرگاه بزرگی برای کامیون‌های دیزلی راه‌اندازی کرد. کیبوتص دارای کارخانه ساخت ابزارهای اپتیکی (Optics) برای تولید عدسی‌های عینک با نام تجاری «اسکوپوس» است و همچنین قطعات اپتیکی برای دستگاه‌های فناوری پیشرفته و سامانه‌های تسلیحاتی پیشرفته تولید می‌کند. دیگر بخش‌های اقتصادی کیبوتص دربرمی‌گیرد: استخرهای پرورش ماهی، کشت‌های زراعی، باغ‌های موز و آووکادو، مرغداری (پرورش بوقلمون) و مهدکودک‌هایی که به ساکنان منطقه نیز خدمت می‌دهند. | ## بخش 3: معیان تسوی | از آنجا که بیشتر بنیان‌گذاران کیبوتص مهاجرانی از آلمان بودند، غرامت‌ها و مستمری‌های دریافتی از آلمان همواره به کیبوتص واگذار می‌شد تا زمان خصوصی‌سازی. مَعیان تسوی اکنون یک کیبوتص «نوشونده» (در حال بازسازی) به‌شمار می‌رود که سامانه‌های زندگی در آن خصوصی‌سازی شده و تخصیص مسکن نیز صورت گرفته‌است. موزه طبیعت شیمعون اِنگِرس در گذشته در کیبوتص موزه‌ای طبیعی به نام «بیت هاطِوَع» (خانه طبیعت) به یادبود شیمعون اِنگِرس، از اعضای کیبوتص، برپا بود. این موزه دربرگیرنده مجموعه‌ای از پوست‌آکنده‌های پرندگان، خزندگان و پستانداران منطقه کرمل و همچنین یافته‌های باستان‌شناختی از مکان‌هایی مانند غار کبارا و نحل اورن بود. موزه پس از درگذشت شیمعون اِنگِرس در سال ۱۹۵۸ بنیاد نهاده شد و مجموعه آن بر پایه گردآوری‌های شخصی وی شکل گرفته بود. بخشی از مجموعه این موزه اکنون در موزه ملی علوم، فناوری و فضای اسرائیل (مَداعتِک) در نمایشگاهی با عنوان «میان کرمل و دریا» به نمایش درآمده است. | ## جمع‌بندی | بر پایه آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت کیبوتص ۶۵۴ نفر بود که اکثریت آنان را یهودیان تشکیل می‌دادند.