موضوع مقاله: دیوید ۸ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دیوید ۸ | مقدمه: دیوید ۸ (؛ به سبک نوشتاری David) که معمولاً با نام دیوید شناخته می‌شود، یک شخصیت تخیلی است که در فرنچایز بیگانه حضور دارد و به‌وسیلهٔ مایکل فاسبندر به تصویر کشیده شده است. | ## بخش 1: دیوید ۸ | دیوید که در نخستین فیلم پیش‌درآمد یعنی پرومتئوس (۲۰۱۲) معرفی شد، نوعی اندروید است که به عنوان پیشخدمت، نگهدارنده و فرزند خالقش، پیتر ویلند، بنیان‌گذار شرکت ویلند، مشغول به خدمت است. در حالی که او به همراهان انسانی خود در سفر میان‌ستاره‌ای برای ملاقات با خالقانشان یعنی مهندسان فرازمینی، کمک می‌کند، درگیر مفهوم پیدایش زندگی خود می‌شود. پس از کشته شدن ویلند، دیوید از وظیفهٔ بندگی رها می‌شود و سپس مشغول انجام آزمایش‌هایی برای خلق گونه‌های خود از موجودات بیگانه می‌شود. شخصیت دیوید برای ارائه دیدگاهی غیرانسانی برای موضوع ملاقات انسان با خالقان خود در فیلم پرومتئوس مفهوم‌سازی شد و شکل گرفت. او در فیلم نمایندهٔ نسل بعدی خالقانی است که خالقان پیشین از آن‌ها سرخورده و مأیوس شده‌اند. فاسبندر که نخستین انتخاب کارگردان ریدلی اسکات برای این نقش بود، در ایجاد خصوصیات مشترک این شخصیت با توماس ادوارد لورنس مشارکت داشت؛ توماس ادوارد لورنس منبع الهام‌بخش این شخصیت به‌عنوان کنترل‌کننده اوضاع بود که بین دو فرهنگ گرفتار شده بود. همان‌طور که داستان روایت می‌شود، رفتارها و انگیزه‌های دیوید از یک عامل مرموز با انگیزه‌های مبهم به شخصیتی تبدیل می‌شود که آشکارا با رفاه و خوشی بشریت مخالفت می‌کند. به فاسبندر اختیار قابل توجهی برای طراحی و مدل‌سازی شخصیت آن‌طور که صلاح می‌دانست، داده شد. در حین آماده‌سازی، او به‌جای الهام‌گیری از قسمت‌های قبلی مجموعهٔ بیگانه، شخصیت ریچل با بازی شان یانگ در بلید رانر را بررسی کرد. فاسبندر از تعدادی دیگر از اجراهای سینمایی الهام گرفت؛ از جمله داگلاس رین در نقش هال ۹۰۰۰ در ۲۰۰۱: ادیسه فضایی، دیوید بویی در مردی که به زمین سقوط کرد، و درک بوگارد در پیشخدمت. علاوه بر این، فاسبندر مدل راه رفتن خود را از غواص آمریکایی گرگ لوگانیس الگوبرداری کرد. علی‌رغم استقبال نه چندان مثبت به فیلم‌های پیش‌درآمد بیگانه، هم نقش‌آفرینی فاسبندر و هم شخصیت دیوید با استقبال منتقدان روبه‌رو شده است. این شخصیت در نقدها به‌خاطر تبدیل شدن به یک آنتاگونیست در رخدادهای فیلم بیگانه: کاوننت (۲۰۱۷) تحسین شده است. منتقدان دیوید را یکی از بزرگ‌ترین شخصیت‌های بیگانه تا به امروز و یکی از بهترین شخصیت‌های منفی سینما در دهه ۲۰۱۰ می‌دانند. فاسبندر جوایز و نامزدی‌های متعددی را برای به تصویر کشیدن این شخصیت دریافت کرده است. یکی از ویژگی‌های شاخص سر ریدلی اسکات کارگردان، درون‌مایه هوش مصنوعی است که در فیلم‌های علمی-تخیلی او حضور دارد. اولین ورود اسکات به فلسفه هوش مصنوعی با شخصیت اندرویدی به نام اش در فیلم اصلی بیگانه بود که در سال ۱۹۷۹ اکران شد. ایان هولم نقش اش را به عنوان شخصیتی ایفا کرد که ممکن است به طرز غریبی شکل انسانی به خود بگیرد، با این حال او حس برتری خود را حفظ می‌کند که تنها در برابر ماهیت «بیگانه» فروتن می‌شود، موجودی که برخلاف آینده نسل بشر عمل می‌کند. در کتاب فرهنگ و فلسفه ریدلی اسکات، نویسندگان (آدام بارکمن، اشلی بارکمن و نانسی کانگ) استدلال می‌کنند که اگرچه اش برای ظاهر انسانی طراحی شده است، اما درون او زیست-مکانیکی است و خودش گمان نمی‌کند که موجودی دارای ادراک با ظاهری از زندگی باشد، بلکه یک ساخته مصنوعی است که شخصیتش توسط ماشین‌آلات دیکته می‌شود. هر قسمت بعدی در مجموعه فیلم‌های بیگانه به کارگردانی اسکات، حداقل یک شخصیت مصنوعی (اندروید) دارد که برای حفظ نظم در سفینه فضایی مربوطه تعیین شده است. در سال ۲۰۱۷، اسکات توضیح داد که مصنوعات به نمایش درآمده در فیلم‌های بیگانه که او کارگردانی کرده است، برای به چالش کشیدن ماهیت رباتیک خود و تقلید بی‌عیب و نقص از انسان‌ها طراحی شده‌اند. شکل اصلی اندرویدهای معرفی شده در بیگانه با ماهیت قابل مشاهده دیوید در پرومتئوس در تضاد است؛ اگرچه هر دو در خدمت اربابان شرکتی یکسانی هستند و درون غیرانسانی مشابهی دارند، اما دیوید خود را به عنوان یک موجود دارای ادراک شناسایی می‌کند که قادر به ابراز — اگر نه احساس — عواطف است. در فاصله زمانی بین انتشار بیگانه در سال ۱۹۷۹ و بازگشت اسکات به این فرنچایز با پرومتئوس در سال ۲۰۱۲، او فیلم علمی-تخیلی برجسته دیگری درباره هوش مصنوعی به نام بلاد رانر را در سال ۱۹۸۲ کارگردانی کرد. برخلاف اندرویدهای سفید-خون بیگانه که احساسات را تقلید می‌کنند و متوجه گسست از انسانیت هستند، بلاد رانر شامل رپلیکانت‌ها است، انسان‌نماهای زیست‌رباتیک پیشرفته‌ای که تنها با تجزیه و تحلیل دقیق واکنش‌های احساسی آن‌ها قابل شناسایی هستند. برای حفظ کنترل، سازندگان انسانی رپلیکانت‌ها خاطرات کاذبی را نصب می‌کنند که جزئیات تمام زندگی‌شان را در بر می‌گیرد و به آن‌ها حس هویت می‌دهد. فیلم تأثیرگذار بلاد رانر، مجموعه‌ای از پرسش‌های فلسفی را در مورد هوش مصنوعی و اینکه آیا یک اندروید واقعاً می‌تواند زنده در نظر گرفته شود یا خیر، برانگیخته است. این فیلم به طور خاص این سوال را مطرح می‌کند که آیا افکار، حس هویت، احساسات و آگاهی به طور کلی، زمانی که در مورد هوش مصنوعی به کار می‌روند، می‌توانند چیزی اصیل باشند. به دلیل اینکه دیوید خود را به عنوان یک موجود زنده — مشابه رپلیکانت‌ها — شناسایی می‌کند، منتقدان فیلم در سال ۲۰۱۲ نه تنها این سوال را مطرح کردند که آیا پرومتئوس پیش‌درآمد مستقیم بیگانه است، بلکه آیا این فیلم با بلاد رانر نیز ارتباط دارد یا خیر. تعدادی از مدل‌ها برای آزمایش هوش مصنوعی توسط فیلسوفان به عنوان مرتبط با مضامین موجود در آثار اسکات ذکر شده است. آزمونی که بیشترین ارتباط را با هوش مصنوعی در آثار او دارد، آزمون تورینگ است که توسط دانشمند علوم رایانه بریتانیایی، آلن تورینگ ابداع شد. استدلال تورینگ این بود که تفاوت معناداری بین یک انسان و یک اندروید وجود ندارد، که زمانی آشکار می‌شود که یک انسان نتواند تشخیص دهد فردی که با او ارتباط برقرار می‌کند انسان است یا اندروید. در بلاد رانر، روش شناسایی رپلیکانت‌های از نظر فیزیکی یکسان، از طریق اجرای آزمون خیالی وویت-کامپف است که ناهماهنگی در واکنش‌های احساسی را شناسایی می‌کند. اگرچه یک رپلیکانت در آزمون تورینگ شکست می‌خورد، اما یک اندروید در مقطع زمانی بیگانه، مانند اش، احتمالاً به طرز فوق‌العاده‌ای عمل می‌کند. علاوه بر این، آزمایش اتاق چینی که توسط جان سرل ابداع شد، به عنوان آزمونی مرتبط با اندرویدهای فرنچایز بیگانه مطرح شده است. همانطور که این آزمایش تعیین می‌کند آیا کسی می‌تواند تشخیص دهد که حروف چینی چیست بدون اینکه بداند «معنای» آن‌ها چیست، فیلسوفان شباهتی با اش ترسیم کرده‌اند که ممکن است به طرز غریبی از یک انسان تقلید کند، اگرچه در درک معنای انسان بودن شکست می‌خورد. کانگ معرفی نهایی دیوید را به عنوان شخصیت اندرویدی دیگری که توسط اسکات خلق شده، به عنوان ترکیبی بین هر دو فیلم بیگانه و بلاد رانر توصیف کرد؛ به طوری که این شخصیت مانند اش قادر به گذراندن آزمون تورینگ است و در عین حال مانند یک رپلیکانت توانایی عبور از آزمایش اتاق چینی را دارد، که نشان می‌دهد او در واقع اولین اندروید «زنده» در فرنچایز بیگانه است. توسعه شخصیت خلق نویسنده جان اسپایتس، دیوید را به عنوان یک اندروید درون سفینه در اولین پیش‌نویس فیلمنامه خود برای پیش‌درآمد بیگانه: مهندسان خلق کرد، به عنوان کاوشی در موضوع مخلوقات و حضور در محضر خالقان خود. همانطور که انسان‌های داخل سفینه پرومتئوس به دنبال کشف اسرار خالقان خود، یعنی مهندسان هستند، دیوید در حال حاضر در حضور خالقان خود است. برخلاف همراهان و جانشینان اندرویدی خود، دیوید نسبت به خالقان خود سرخورده می‌شود و به دنبال آن است که خود را به موجودی تبدیل کند که برخلاف ماهیت آن‌ها باشد. اسکات موافق این مفهوم بود و از نویسنده دیمون لیندلوف خواست تا هنگام بازنویسی فیلمنامه‌ای که با نام پرومتئوس اقتباس شد، آن را بیشتر دنبال کند. اگرچه دیوید به دلیل ناامیدی از خالقان خود، مفهوم سفر اکتشافی پرومتئوس را بیهوده می‌پنداشت، اما با این وجود مجذوب مفهوم خلقت بود. بنابراین، اقدامات خائنانه این شخصیت در فیلم‌ها، مانند آلوده کردن باستان‌شناس چارلی هالووی به یک جهش‌زای بیگانه، ناشی از تمایل به خلق یک نسل تکاملی جدید از خودش است. مدت کوتاهی پس از انتشار بیگانه: کاوننت، اسکات توضیح داد که وقتی دیوید بیشتر در مورد نسب خود از طریق بشریت و مهندسان می‌آموزد، «او از آن‌ها متنفر است. | ## بخش 2: دیوید ۸ | او هیچ احترامی برای مهندسان و هیچ احترامی برای انسان‌ها قائل نیست» و نتیجه می‌گیرد که ریشه‌کن کردن آن‌ها از هستی برای بهبود جهان خواهد بود. در رابطه با شخصیت‌های انسانی، دیوید نه تنها به عنوان یک پسر جایگزین برای پیتر ویلاند، بلکه به عنوان جایگزینی برای دختر طرد شده ویلاند، مردیت ویکرز، تصور شد. بازیگری که نقش ویکرز را ایفا کرد، شارلیز ترون، به تفصیل بیان کرد که اسکات خانواده ویلاند و شرکت او، شرکت ویلاند را به صورت مردسالارانه می‌دید که تنها دلبستگی ویکرز به آن، دی‌ان‌ای مشترک بود. این در تضاد با دیوید است که یک مصنوع مذکر است که برای جایگزینی ویکرز و حفظ پدرسالاری خانواده ساخته شده است. در طول فرآیند بازنویسی هشت ماهه که مستقیماً به فیلمبرداری اصلی منجر شد، دیمون لیندلوف بر تقویت بندگی دیوید نسبت به ویلاند و پرومتئوس تمرکز کرد - علیرغم اینکه دیوید برای پسر جایگزین بودن طراحی شده بود، او در واقع یک اسیر ضرب‌المثلی برای ارباب و سفینه‌اش بود. با مرگ ویلاند به دست مهندس بیدار شده، برنامه‌نویسی دیوید مسیر خود را طی کرده و هر اقدامی که او از آن به بعد انجام می‌دهد به اختیار خودش است که اساساً او را آزاد می‌کند. یک عنصر فلسفی که اسکات در مورد مدل دیوید ۸ مطرح کرد این است که او نمونه‌ای از خطرات حساس و باادراک کردن یک اندروید است - با داشتن ظرفیت اراده آزاد و توانایی خلق کردن، او از مرزهای اخلاقی عبور می‌کند که اندرویدهای دیگر در آن باقی می‌مانند. تضاد بین دیوید و سایر اندرویدها در بیگانه: کاوننت با خلق شخصیت والتر که از نظر فیزیکی یکسان است، بیشتر توسعه یافت؛ والتر رباتیک‌تر ساخته شده بود و قادر به خلق کردن به تنهایی نبود. در طول مرحله توسعه تولید پرومتئوس، ریدلی اسکات کارگردان، بازیگر آلمانی-ایرلندی مایکل فاسبندر را به عنوان انتخاب اول خود برای ایفای نقش دیوید در نظر گرفت. به فاسبندر آزادی عمل قابل توجهی برای الگوبرداری از شخصیت به هر شکلی که صلاح می‌دید داده شد. فاسبندر به جای الهام گرفتن از قسمت‌های قبلی بیگانه، شخصیت ریچل با بازی شان یانگ که یک رپلیکانت در بلاد رانر بود را مورد مطالعه قرار داد و به رفتار سرد و بی‌روح او توجه کرد. فاسبندر از تعدادی بازی‌های سینمایی دیگر الهام گرفت، از جمله داگلاس رین در نقش هال ۹۰۰۰ در فیلم ۲۰۰۱: ادیسه فضایی، دیوید بویی در مردی که به زمین سقوط کرد و دیرک بوگارد در پیشخدمت. علاوه بر این، فاسبندر راه رفتن خود را بر اساس گرگ لوگانیس، شیرجه‌زن المپیک آمریکایی الگوبرداری کرد. در فیلمنامه پرومتئوس ذکر شده است که دیوید به طور غیرمعمولی به فیلم محصول ۱۹۶۲ لورنس عربستان علاقه دارد و این شخصیت شباهت‌هایی به خودش می‌بیند، زیرا هر دوی آن‌ها به دنبال اهداف خود هستند. به این ترتیب، فاسبندر تصمیم گرفت بخش زیادی از بازی و ظاهر خود را بر اساس تصویرسازی پیتر اوتول از تی. فاسبندر با پخش نمونه‌هایی از موسیقی متن فیلم با فلوت خود توسط دیوید در بیگانه: کاوننت، به ارجاعات نقش خود به لورنس عربستان ادامه داد. برای اولین حضورش در پرومتئوس، فاسبندر که به طور طبیعی موهای قرمزی دارد، موهایش را بلوند کرد و به سبکی تحت تأثیر لورنس آرایش کرد. اسکات از فاسبندر خواست که موهایش را برای این نقش رنگ کند تا ظاهری دنیوی و نگران‌کننده به شخصیت بدهد. سرگذشت خیالی پرومتئوس (۲۰۱۲) در حالی که کشتی علمی پرومتئوس به سمت ماه LV-223 در حرکت است، دیوید به نگهداری از کشتی می‌پردازد و زمان خود را با فعالیت‌های تفریحی، نظارت بر رویاهای خدمه، تماشای فیلم و مطالعه زبان هندواروپایی بدوی (که تصور می‌شود مهندسان به آن صحبت می‌کنند) می‌گذراند. پس از ورود، یک نمایش هولوگرافیک توسط پیتر ویلاند که ظاهراً درگذشته است، دیوید را به عنوان پسر جایگزین او معرفی می‌کند. دیوید به همراه بخش عمده‌ای از خدمه، برای کاوش زمینی به سمت یکی از سازه‌های مصنوعی که حاوی کشتی‌های غرق‌شده مهندسان است، می‌روند. در داخل، دیوید از دانش زبانی خود برای فعال کردن یک هولوگرام باستانی استفاده می‌کند که مهندسان را در حال فرار از راهروهای کشتی نشان می‌دهد. با شناسایی یک طوفان باد، دیوید یکی از گلدان‌ها را برداشته و به پرومتئوس بازمی‌گرداند. دیوید توسط صدایی ناشناس در رادیو دستور می‌گیرد که «بیشتر تلاش کند»، که باعث می‌شود او قطره‌ای از جهش‌زا را از گلدان برداشته و هنگام نوشیدن شامپاین، هالووی را آلوده کند. روز بعد، سفر دیگری به کشتی مهندسان صورت می‌گیرد و دیوید برای مدیر اجرایی شرکت ویلاند، مردیت ویکرز، یک پخش زنده از تحقیقات خصوصی خود ارائه می‌دهد. با این حال، او دسترسی ویکرز را قطع کرده و آن را منحصراً برای مخاطبان خصوصی نگه می‌دارد. دیوید راه خود را به عرشه پرواز کشتی پیدا می‌کند و در آنجا هولوگرامی را فعال می‌کند که نشان می‌دهد مهندسان قصد سفر به زمین را داشتند و یک مهندس تنها در خواب زمستانی است. دیوید و بقیه تیم زمانی به پرومتئوس بازمی‌گردند که عفونت هالووی ناشی از جهش‌زا آشکار می‌شود و ویکرز را وادار می‌کند تا او را با یک آتش‌افکن بسوزاند. دیوید علائم حیاتی شاو را بررسی کرده و به او اطلاع می‌دهد که «باردار» است، که نتیجه انتقال جهش‌زا از هالووی به او در حین رابطه جنسی شب قبل است. پس از اینکه شاو با جراحی یک انگل بیگانه را از شکم خود خارج می‌کند، به طور تصادفی وارد اتاق‌های خصوصی مدیر سابقاً ناشناس دیوید — یعنی پیتر ویلاند که هنوز زنده است — می‌شود. شاو از دیوید درباره آزادی‌اش پس از مرگ احتمالی ویلاند می‌پرسد، که او با لحنی شوم درباره رویای هر کودکی برای مرگ والدینش پاسخ می‌دهد. او تیم را به عرشه پرواز کشتی هدایت می‌کند، جایی که مهندس را بیدار کرده و با او صحبت می‌کند. سر قطع شده دیوید از روی زمین تماشا می‌کند که مهندس کشتی را به فضا پرتاب کرده و تلاش می‌کند به سمت زمین برود. پس از اینکه کشتی بر اثر برخورد عمدی پرومتئوس از کار می‌افتد، دیوید به شاو هشدار می‌دهد که مهندس به دنبال اوست. دیوید پس از فرار شاو از دست مهندس با او تماس می‌گیرد و او را متقاعد می‌کند که سر و بدنش را بازیابی کند تا بتواند کشتی دیگری را هدایت کند. شاو شرط می‌کند که اگر او را به دنیای اصلی مهندسان ببرد با او همکاری خواهد کرد، که او با وجود درک نکردن انگیزه‌های شاو، می‌پذیرد. بیگانه: کاوننت (۲۰۱۷) مدت کوتاهی پس از خلقتش، دیوید با پیتر ویلاند جوان آشنا می‌شود که خود را به عنوان سازنده و «پدر» اندروید معرفی می‌کند. ویلاند از او می‌پرسد که نامش چیست و او با مشاهده مجسمه داوود اثر میکل‌آنژ، می‌گوید که نامش دیوید است. همانطور که دیوید پیانو می‌نوازد، ویلاند اظهار می‌کند که آن‌ها با هم به دنبال خالق بشریت خواهند گشت. ویلاندِ برآشفته با دستور دادن به دیوید برای آماده کردن یک فنجان چای پاسخ می‌دهد. پس از خروج دیوید و شاو به سمت دنیای اصلی مهندسان، آن‌ها به معبدی می‌رسند که توسط تعداد زیادی از مهندسان محاصره شده است. دیوید آن‌ها را با جهش‌زا بمباران می‌کند که منجر به انقراض تمام حیات غیرگیاهی در سیاره و همچنین جهش در گیاهان می‌شود که می‌تواند موجودات را آلوده کرده و آن‌ها را با «نئومورف‌ها» باردار کند. کشتی مهندسان پس از آن سقوط می‌کند و شاو به دلایل نامعلومی می‌میرد، اگرچه دیوید بدن او را حفظ کرده و در آزمایش‌هایش استفاده می‌کند. | ## بخش 3: دیوید ۸ | یازده سال بعد، تیمی از کشتی مستعمراتی کاوننت توسط دو نئومورف که از بدن دو نفر از آن‌ها بیرون زده‌اند، مورد حمله قرار می‌گیرند. او بازماندگان را ترغیب می‌کند تا به معبدی که در آن آزمایشگاه خود را بنا کرده، بروند. دیوید با موهای بلند شده، خود را معرفی کرده و به آن‌ها پناه می‌دهد، در حالی که درباره ۲٬۰۰۰ مستعمره‌نشین و ۱٬۰۰۰ جنین در حالت انجماد در کشتی کاوننت اطلاعات کسب می‌کند. او علاقه خاصی به مدل جانشین از خط تولید مصنوعی خود، والتر، نشان می‌دهد و به او می‌گوید که شاو هنگام سقوط کشتی مهندسان مرده است. دیوید ادعا می‌کند که عاشق شاو بوده و آن را با وابستگی والتر به متخصص زمینی‌سازی، دانیلز، مقایسه می‌کند که والتر آن را غیرممکن می‌داند. والتر توضیح می‌دهد که اگرچه او پیشرفته‌تر است، اما به دلیل ویژگی‌های انسانی دیوید و توانایی او در تفکر مستقل که باعث ایجاد مزاحمت برای اطرافیانش شده، او (والتر) از خلق کردن منع شده است. پس از اینکه یک نئومورف به روزنتال، افسر امنیتی کاوننت حمله کرده و سر او را قطع می‌کند، دیوید به آن نزدیک شده و با تلاش برای برقراری ارتباط، آن را آرام می‌کند. دیوید که تحت تهدید اسلحه اورام قرار دارد، به او نشان می‌دهد که چگونه از جهش‌زا برای مهندسی کردن «موجود کامل» استفاده کرده است که نئومورف‌ها یکی از نتایج آن هستند. دیوید، اورام را به اتاقی پر از تخم‌های بیگانه (اوومورف) هدایت می‌کند، جایی که اورام توسط یک «چهره‌چسب» (Facehugger) مورد حمله قرار گرفته و با اجبارِ تخم‌ریز به حلقش، باردار می‌شود. دیوید تماشا می‌کند که اورام مدت کوتاهی بعد بیدار شده و با بیرون زدن یک «زنومورف» از سینه‌اش می‌میرد. والتر با کشف جسد کالبدشکافی شده و مثله شده شاو، با دیوید روبرو شده و می‌گوید که می‌داند دیوید او و مهندسان را کشته است. والتر پیشنهاد دیوید برای پیوستن به او را رد می‌کند که باعث می‌شود دیوید یک بوسه یهودا به او بدهد و سپس با فلوت خود به گردن او ضربه بزند و ظاهراً او را از کار بیندازد. اگرچه در ابتدا والتر برتری دارد، اما دیوید به چاقویی دست پیدا کرده و والتر را شکست می‌دهد و مخفیانه هویت او را می‌گیرد. دیوید با تعداد کمی از بازماندگان سوار بر یک فرودگر باری فرار می‌کند که برای کشتن بیگانه‌ای که در تعقیب آن‌هاست استفاده می‌شود. در کشتی کاوننت، رایانه مرکزی کشتی، MU/TH/UR («مادر»)، به خدمه اطلاع می‌دهد که یک «شکل حیات ناشناخته» وارد کشتی شده است. دیوید با دانیلز و خلبان کشتی، تنسی، هماهنگ می‌شود تا بیگانه را به بخش زمینی‌سازی هدایت کنند، جایی که موجود به فضا پرتاب می‌شود. قبل از اینکه دانیلز به خواب برود، از رویایش درباره کلبه‌ای کنار دریاچه می‌گوید که قبلاً به والتر گفته بود. وقتی دیوید داستان او را تشخیص نمی‌دهد، دانیلز متوجه هویت او شده و وحشت می‌کند، اما دیوید او را به خواب می‌برد. دیوید دو رویان بیگانه را بالا آورده و آن‌ها را در کنار جنین‌های انسانی در انبار سرد ذخیره می‌کند. در حالی که انسان‌ها و جنین‌ها در اختیار او هستند، او پیامی با جعل هویت والتر ارسال می‌کند که در آن آمده است تمام خدمه به جز دانیلز و تنسی در انفجار نوترینو کشته شده‌اند و آن‌ها همچنان در مسیر مقصد اصلی خود، Origae-6 هستند. برای پرومتئوس، تیم بازاریابی به جای تمرکز بر ارتباط فیلم با قوانین بیگانه، بر شخصیت‌های اصلی و به ویژه دیوید تأکید کرد. در ۱۷ مارس ۲۰۱۲، ریدلی اسکات کارگردان، میزبان پنلی برای پرومتئوس در واندرکان بود که در آن به شرکت‌کنندگان کارت‌های ویزیت شرکت ویلاند داده شد که حاوی یک وب‌سایت و شماره تلفن بود. با تماس با آن شماره، یک پیام خودکار پخش می‌شد که اعلام می‌کرد خطوط شرکت ویلاند مشغول است و در آن لحظه یک پیام متنی حاوی پیوندی به ویدیویی با روایت فاسبندر ارسال می‌شد که دیوید را در حال جعبه‌گشایی، پیش از بیداری نشان می‌داد. یک ماه بعد، در ۱۷ آوریل، نسخه طولانی‌تری از ویدیوی جعبه‌گشایی منتشر شد که در آن دیوید اطلاعات بیشتری درباره وظایف خود در پرومتئوس به عنوان پیشخدمت و مسئول نگهداری کشتی ارائه می‌داد و همچنین توانایی خود را در تقلید بی‌عیب و نقص احساسات انسانی بدون محدودیت‌های اخلاقی یا پریشانی تبلیغ می‌کرد. همراه با این ویدیو، پوستر دیوید نیز منتشر شد که به عنوان یک آگهی تمام صفحه در وال‌استریت ژورنال به چاپ رسید. پیش از اکران بیگانه: کاوننت، شرکت فاکس قرن بیستم دو فیلم کوتاه پیش‌درآمد به کارگردانی ریدلی اسکات را به صورت آنلاین منتشر کرد. پس از اولین فیلم کوتاه با نام «آخرین شام» درباره خدمه کاوننت پیش از رفتن به خواب زمستانی، بخش دوم با نام «عبور» که پیوستگی بین پرومتئوس و بیگانه: کاوننت را برقرار می‌کرد، در ۲۶ آوریل ۲۰۱۷ منتشر شد. در «عبور»، شاو سر دیوید را در حین سفر فضایی با کشتی مهندسان به سمت دنیای اصلی این گونه، دوباره به بدنش متصل می‌کند. شاو در محفظه‌ای در کشتی وارد خواب زمستانی می‌شود و دیوید را بیدار و تنها می‌گذارد. کشتی به دنیای اصلی می‌رسد و بر فراز تجمع عظیم مهندسان در اطراف یک معبد، دیوید آماده می‌شود تا گلدان‌های حاوی جهش‌زا را بر روی آن‌ها رها کند. بازخورد بازخورد منتقدان با وجود استقبال سرد از فیلم‌های پیش‌درآمد بیگانه، تصویرسازی مایکل فاسبندر از دیوید با تحسین منتقدان روبرو شد و بازی او عموماً به عنوان نقطه قوت این آثار در نظر گرفته شد. پس از اکران منتقدان فیلم پرومتئوس در مه ۲۰۱۲، منتقدان چندین رسانه از جمله /Film و اسکرین اینترنشنال، فاسبندر را بخش برجسته فیلم دانستند. فارست ویکمن از مجله اسلیت فاسبندر را به دلیل توانایی در شبیه‌سازی دره وهمی تنها از طریق رفتارهایش ستود و دیوید را به عنوان بهترین تصویرسازی از یک اندروید تا به امروز رتبه‌بندی کرد. فیلیپ فرنچ از گاردین این شخصیت را ترکیبی از شخصیت خیالی پیشخدمت به نام جیووز (خلق شده توسط پی. وودهاوس) و یک مامور دوجانبه دانست که معمولاً در آثار تئاتر رنسانس انگلستان یافت می‌شود. لورنس با به تصویر کشیده شدن به عنوان یک «وسواسیِ کنترل» (control freak) که بین دو فرهنگ گرفتار شده، تمجید کرد؛ موازی این موضوع در پرومتئوس این است که دیوید بین انسانیت و مصنوعات گرفتار شده است. کواک جی-یوپ در نقد خود بر پرومتئوس با اشاره به تایتان پرومتئوس در اساطیر یونان، اظهار داشت که فاسبندر در هر صحنه «آتش را می‌دزدد» و بازی نقش اول نومی راپاس در نقش شاو را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. قوس شخصیتی دیوید در طول سری پیش‌درآمد بیگانه و مرکزی‌تر شدن نقش او، مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است. کوین لینکلن از مجله نیویورک دیوید را به دلیل شخصیت پویا و توانایی پیروزی بر شخصیت‌های بیگانه: کاوننت، بهترین شرور سینمایی سال‌های اخیر توصیف کرد. جان اسکوایرز از بلادی دیسگاستینگ در سال ۲۰۱۷ دیوید را به دلیل جایگزین شدن با قهرمان اصلی چهار فیلم اول یعنی الن ریپلی به عنوان بهترین شخصیت کل فرنچایز ستود. اسکوایرز اشتیاق دیوید برای تبدیل شدن به یک خالق در بیگانه: کاوننت را به عنوان توضیحی عطف به ماسبق برای مسموم کردن هالووی در پرومتئوس تلقی کرد. ون‌لی ما از News.com.au ضمن تمجید از توانایی فاسبندر در به تصویر کشیدن دیوید، از کم شدن حس رمز و راز با آشکار شدن انگیزه‌های واقعی شخصیت انتقاد کرد. او توسط جوایز انجمن منتقدان فیلم لندن ۲۰۱۲ برای بازیگر مکمل سال نامزد شد، اما این جایزه را به فیلیپ سیمور هافمن برای فیلم استاد واگذار کرد. | ## جمع‌بندی | در سی و نهمین دوره جوایز ساترن، فاسبندر نامزد جایزه ساترن بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد که این جایزه به کلارک گرگ برای ایفای نقش فیل کولسون در انتقام‌جویان رسید.