aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: بیت حورون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیت حورون | مقدمه: این شهرک در کنار جادهٔ ۴۴۳ میان مودیعین و اورشلیم واقع شده و نام خود را از گردنهٔ باستانی بیت‌حورون در کتاب مقدس (یوشع ۱۰:۱۰) گرفته‌است. | ## بخش 1: بیت حورون | جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. بیت حورون جامعه‌ای مرکب از یهودیان سکولار و ارتدکس است و دارای امکاناتی چون مدرسهٔ ابتدایی دینی، کودکستان، کنیسه، کتابخانه و میکوه می‌باشد. بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل زمین‌هایی از چند روستای فلسطینی پیرامون را برای ساخت بیت حورون مصادره کرد: ۱۰۳۶ دونوم از بیتونیا برای بیت حورون و گیوات زیو ۸۶۳ دونوم از بیت‌عور الفوقا ۶۷ دونوم از التیره ۶۱ دونوم از خرباثا المصباح جنبهٔ حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. | ## بخش 2: بیت حورون | ساختار اجتماعی و امکانات بیت حورون جامعه‌ای مشترک از یهودیان ارتدکس و سکولار است. یک مدرسهٔ دینی ابتدایی در بیت حورون وجود دارد که کودکان محلی و روستاهای پیرامون را آموزش می‌دهد. همچنین سه شیرخوارگاه، یک کودکستان، دو کنیسه، یک کُلِل (مرکز پژوهش تلمودی)، یک میکوه (حوضچهٔ تطهیر) برای زنان و مردان و یک کتابخانه در این شهرک وجود دارد. | ## بخش 3: بیت حورون | آب‌وهوای منطقه مدیترانه‌ای است؛ میانگین دمای سالانه نزدیک به ۲۰ درجهٔ سلسیوس و میانگین بارش سالانه در حدود ۸۲۰ میلی‌متر است. | ## جمع‌بندی | گرم‌ترین ماه ژوئیه با میانگین ۳۰ درجهٔ سلسیوس و سردترین ماه ژانویه با میانگین ۱۰ درجهٔ سلسیوس است.
موضوع مقاله: انیعام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انیعام | مقدمه: این شهرک در سال ۱۹۷۸ بنیان‌گذاری شد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای جولان قرار دارد. | ## بخش 1: انیعام | انیعام در نزدیک به ۱۰ کیلومتری جنوب‌شرقی کاتسرین و در ارتفاع ۴۳۰ متری از سطح دریا جای گرفته‌است. جامعه بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در بلندی‌های جولان را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ هرچند دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. انیعام به‌ویژه به دلیل وجود «دهکده هنرمندان» در ورودی آن شناخته می‌شود که دربرگیرنده کارگاه‌ها و نگارخانه‌های هنری گوناگونی است. ریشه‌شناسی نام نام انیعام برگرفته از نام یکی از اعضای قبیله منسه در کتاب مقدس (اول تواریخ ایام، باب ۷، آیه ۱۹) است که قلمرو قبیله‌ای او بلندی‌های جولان را دربرمی‌گرفت. همچنین این نام به عبارت عبری «اَنی عام» به معنای «نالهٔ مردم» نیز تعبیر شده که یادآور سرنوشت یهودیان در اتحاد جماهیر شوروی بود. جغرافیا انیعام بر فراز فلات میانی بلندی‌های جولان و در کنار شاخه‌ای از آبراه نحال یهودیا قرار دارد؛ جایی که دره‌ای ژرف آغاز می‌شود. | ## بخش 2: انیعام | این شهرک در نزدیک به ۲۷ کیلومتری شمال‌شرقی شهر طبریه، حدود ۷۲ کیلومتری شمال‌شرقی حیفا و در حدود ۱۳۴ کیلومتری شمال‌شرقی مرکز تل‌آویو واقع شده‌است. ذخیرگاه طبیعی جنگل یهودیا در جنوب‌غربی شهرک جای دارد و چشمه توت نیز در نزدیکی ورودی شهرک در کنار جاده اصلی قرار گرفته‌است. پیشینه بلندی‌های جولان در جنگ ۱۹۶۷ به تصرف ارتش اسرائیل درآمد و از آن زمان هدف شهرک‌سازی اسرائیلی‌ها قرار گرفت. در سال ۱۹۷۱ گروهی از مهاجران یهودی اتحاد شوروی با نام «عالیا ۷۰» شکل گرفت که برنامه‌شان ایجاد شهرکی ویژه دانشمندان و تحصیل‌کردگان دانشگاهی در بلندی‌های جولان بود. اعضای این گروه نخست در نزدیکی شهرک راموت جای گرفتند اما در سال ۱۹۷۴ به دلیل اختلاف نظر دربارهٔ سمت‌وسوی اجتماع پراکنده شدند. بخش باقی‌مانده فعالان به همراه شماری از اسرائیلی‌های بومی در سال ۱۹۷۸ روستای انیعام را بنیان نهادند. | ## بخش 3: انیعام | در گزارشی که در سال ۱۹۷۷ برای سنای ایالات متحده تهیه شده بود نیز به ساخت‌وساز جاری در این مکان اشاره شده‌است. شهرک در آغاز برای ۴۰ خانوار عضو تعاونی کشاورزی طراحی شد و بعدها دو محله گسترش‌یافته برای ۱۱۰ خانوار دیگر به آن افزوده شد. فرآورده‌های کشاورزی شهرک دربرگیرنده مرکبات، انگور (برای تولید شراب)، زیتون و پرورش گاو و گوسفند مرینوس است. شمار قابل توجهی از هنرمندان در انیعام ساکن شده‌اند و «دهکده هنرمندان انیعام» را در ورودی شهرک پدیدآورده‌اند. این مجموعه دربرگیرنده کارگاه‌های سرامیک، زرگری، نقاشی، مجسمه‌سازی و خیاطی است و هر هنرمند ساختاری متناسب با سبک هنری خود ساخته‌است. همچنین فروشگاه‌های بوتیک، رستوران، کافه و اقامتگاه‌های بوم‌گردی (تسیمِریم) در انیعام وجود دارد که از نزدیکی شهرک به مراکز گردشگری بلندی‌های جولان بهره می‌برند. | ## جمع‌بندی | + روند جمعیت انیعامسال۱۹۸۳۱۹۹۵۱۹۹۹۲۰۰۰۲۰۰۱۲۰۰۳۲۰۰۴۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۹۲۰۱۰۲۰۱۱۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۴جمعیت ۸۸ ۱۹۱ ۲۷۷ ۲۹۳ ۳۰۰ ۳۴۷ ۳۷۹ ۳۸۴ ۴۱۴ ۴۶۲ ۴۹۴ ۴۴۵ ۴۶۷ ۵۰۲ ۵۲۸ ۵۳۰ ۵۲۶ وضعیت حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در بلندی‌های جولان را بر پایه کنوانسیون چهارم ژنو غیرقانونی می‌داند اما دولت اسرائیل این تفسیر را رد می‌کند.
موضوع مقاله: عمیحی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عمیحی | مقدمه: جامعهٔ جهانی همهٔ شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ دیدگاهی که دولت اسرائیل آن را نمی‌پذیرد. | ## بخش 1: عمیحی | عمیحی در حدود ۳۰ کیلومتری شمال اورشلیم و ۵۰ کیلومتری شرق تل‌آویو در ارتفاع نزدیک به ۷۹۰ متری از سطح دریا بر روی تپه‌های رشته‌کوه مرکزی سامره جای دارد. پیشینه تأسیس عمیحی پیامد توافق دولت اسرائیل با ساکنان پایگاه غیرقانونی آمونا بود. پس از آنکه دادگاه عالی اسرائیل در سال ۲۰۱۴ حکم تخلیهٔ آمونا را صادر کرد، نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو به ساکنان آن ساخت شهرکی جدید را وعده داد. | ## بخش 2: عمیحی | تخلیهٔ آمونا در فوریهٔ ۲۰۱۷ انجام شد و ساکنان آن خواستار انتقال به تپه‌ای نزدیک پایگاه گئولَت صیون در شرق شیلو شدند. نخستین واحدهای مسکونی موقت در ۲۱ فوریهٔ ۲۰۱۸ نصب شد و نخستین خانواده‌ها (بیش از ۳۰ خانواده) در مارس ۲۰۱۸ به عمیحی نقل مکان کردند. در غرب آن شهرک‌های شیلو و شووت راحل و در شرق آن پایگاه‌های غیرقانونی ادی اد، آحیا، اش‌کودش و کیدا واقع شده‌اند. | ## بخش 3: عمیحی | شهرک از راه جاده‌ای به شاهراه ۶۰ و سپس شاهراه ۴۵۸ (معروف به شاهراه آلون) متصل است. بر پایهٔ این طرح، شهرک باید تا ۱۱۰۰ خانوار را در خود جای دهد و پایگاه ادی اد که در حدود یک کیلومتری آن واقع است و حتی بر اساس قوانین اسرائیل نیز غیرقانونی شمرده می‌شود در حوزهٔ قضایی عمیحی گنجانده شود و بدین ترتیب غیرمستقیم قانونی گردد. به باور هم منتقدان و هم طرفداران آن، اجرای این طرح به گسست عملی پیوستگی سرزمینی کرانه باختری میان بخش مرکزی (رام‌الله و اورشلیم) و بخش شمالی (نابلس و جنین) خواهد انجامید و چشم‌انداز تحقق چاره دوکشوری را تضعیف خواهد کرد. | ## جمع‌بندی | وضعیت حقوقی جامعهٔ بین‌المللی همهٔ شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ موضعی که دولت اسرائیل آن را رد می‌کند.
موضوع مقاله: ابیریم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابیریم | مقدمه: این شهرک در جلیل علیا و در فاصلهٔ سه کیلومتری از معالوت ترشیحا قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف اداره می‌شود. | ## بخش 1: ابیریم | ابیریم در میان جنگل طبیعی بلوط و در مجاورت منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ نحل کزیو واقع شده‌است. این شهرک در سال ۱۹۸۰ در چارچوب طرح «دیدبان‌های گالیله» برای تقویت حضور جمعیتی یهودیان در گالیله تأسیس شد. این شهرک در فاصلهٔ نزدیک به ۱۷ کیلومتری از سواحل دریای مدیترانه و ۷ کیلومتری از مرز لبنان قرار دارد. شهرک از طریق جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۹۲۵ به شبکهٔ راه‌ها متصل است و این جاده به روستای مجاور فسوطه منتهی می‌شود. در ۲ کیلومتری شمال شرقی ابیریم، شهر کوچک فسوطه قرار دارد که ساکنان آن عرب‌های اسرائیلی هستند. خانه‌های شهرک با توجه به چشم‌انداز طبیعی طراحی و ساخته شده‌اند و در دل بیشه‌زار مدیترانه‌ای متراکمی جای گرفته‌اند به گونه‌ای که بسیاری از آن‌ها از خیابان به‌سختی دیده می‌شوند. | ## بخش 2: ابیریم | پیشینه ابیریم در سال ۱۹۸۰ بر زمین‌هایی تأسیس شد که پیش از ۱۹۴۸ متعلق به فسوطه بود.بررسی فلسطین، نقشهٔ شمارهٔ 17-27 تربیخا، مقیاس 1:20,000، ۱۹۴۸. تأسیس آن در ۲۵ دسامبر ۱۹۸۰ و در چارچوب برنامهٔ «دیدبان‌های گالیله» صورت گرفت که هدف آن ایجاد شهرک‌های جدید یهودی‌نشین در مناطقی با اکثریت عرب بود. این نام برگرفته از ویرانه‌های نزدیک آن به نام بُرج مصر (، به معنی «برج مصری») است که در سال ۱۹۵۷ به خرابهٔ مصاد ابیریم (، به معنی «ویرانهٔ دژ شوالیه‌ها») تغییر نام داد. قدمت و کاربرد اصلی این ویرانه‌ها نامشخص است؛ فرضیه‌ها از دژ صلیبی تا آرامگاهی متعلق به دورهٔ هلنیستی (سده‌های چهارم تا سوم پیش از میلاد) را دربرمی‌گیرد. ساخت شهرک ابیریم یکی از آخرین مواردی بود که دولت اسرائیل اجازهٔ ساخت سکونتگاه دائمی در منطقهٔ حفاظت‌شده را صادر کرد. همچنین در آن سال آیین‌نامه‌ای برای شهرک تدوین شد که ابیریم را «جامعه‌ای سکولار و کثرت‌گرا» تعریف می‌کرد و انجام خدمت سربازی یا خدمت ملی را شرط پذیرش ساکنان جدید قرار می‌داد. | ## بخش 3: ابیریم | انجمن حقوق مدنی اسرائیل علیه این آیین‌نامه اعتراض کرد و آن را تبعیض‌آمیز نسبت به شهروندان عرب خواند. ابیریم به عنوان «شهرک بازیافت‌کننده» شناخته می‌شود و در آن تفکیک زباله و تولید کمپوست خانگی انجام می‌گیرد. + روند تغییرات جمعیت ابیریمسال۱۹۸۳۱۹۹۵۲۰۰۱۲۰۰۳۲۰۰۴۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۹۲۰۱۰۲۰۱۱۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۴جمعیت ۴۴ ۱۶۷ ۱۷۴ ۱۹۶ ۱۹۶ ۲۰۲ ۲۰۹ ۲۱۳ ۲۱۶ ۱۹۳ ۱۸۲ ۱۸۲ ۱۹۳ ۱۸۶ ۱۸۳ خدمات و امکانات در ابیریم مراکز مراقبت پیش‌دبستانی برای کودکان وجود دارد. دبستان شهرک در کیبوتص ساسا واقع است و بیشتر خدمات مورد نیاز ساکنان در شهر نزدیک معالوت ترشیحا ارائه می‌شود. | ## جمع‌بندی | در مرکز شهرک زمین بازی «نقودات‌حن» به یاد حن شمیر از ساکنان شهرک که بر اثر بیماری سرطان درگذشت ساخته شده‌است.
موضوع مقاله: عیناو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عیناو | مقدمه: عیناو یک شهرک اسرائیلی در شمال کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده‌است. | ## بخش 1: عیناو | این شهرک در مجاورت روستای فلسطینی رامین در استان طولکرم واقع شده و زمین‌های آن روستا برای ساخت عیناو مصادره شده‌است. عیناو در بزرگراه ۵۷ میان آونی هفتز و شاوی شومرون قرار دارد و جامعه آن از پیروان صهیونیسم دینی و یهودیت ارتدکس تشکیل شده‌است. جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که این شهرک‌ها ناقض حقوق بین‌الملل هستند. | ## بخش 2: عیناو | اسرائیل برای ساخت این شهرک و جاده‌های کمربندی و پایگاه‌های نظامی همراه آن، ۴۷۰ دونوم از زمین‌های روستای فلسطینی رامین را مصادره کرد. منبع عربی بنیان‌گذاری شهرک را به جنبش گوش ایمونیم نسبت می‌دهد و زمین‌های مصادره‌شده را شامل اراضی روستاهای کفراللبد، رامین و بیت‌لید می‌داند. در سال ۲۰۱۸ مساحت کلی شهرک تا حصار نزدیک به ۴۶۶ دونوم و مساحت بافت شهری آن در حدود ۱۸۳ دونوم بود. نام‌گذاری نام شهرک از واژه عبری «عِناو» به معنای انگور گرفته شده‌است و یادآور تاکستان‌هایی است که پیش‌تر ویژگی برجسته مناطق پیرامون بود. | ## بخش 3: عیناو | جایگاه حقوقی جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. ماده ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که اسرائیل نیز آن را امضا کرده‌است، تصریح می‌کند که «نیروی اشغالگر نمی‌تواند بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». | ## جمع‌بندی | در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری سازمان ملل حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و از اسرائیل خواست شهرک‌سازی را متوقف و شهرک‌نشینان را تخلیه کند.
موضوع مقاله: کناف (شهرک اسرائیلی در بلندی‌های جولان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کناف (شهرک اسرائیلی در بلندی‌های جولان) | مقدمه: کناف (، به معنی «بال») یک شهرک اسرائیلی در جنوب بلندی‌های جولان است که به‌صورت موشاو شیتوفی سازمان‌دهی شده و زیر مدیریت اسرائیل قرار دارد. | ## بخش 1: کناف (شهرک اسرائیلی در بلندی‌های جولان) | این شهرک یکی از چهار شهرک جولان است که مشرف بر دریاچه طبریه است و در حوزه اختیار شورای منطقه‌ای جولان قرار می‌گیرد. هسته بنیان‌گذار شهرک در سال ۱۹۸۵ تشکیل شد و ساکنان در سال ۱۹۹۱ به مکان دائمی خود نقل مکان کردند. کناف در ارتفاع ۳۱۰ متری از سطح دریا و در نزدیک به ۱۷ کیلومتری شمال شرق شهر طبریه واقع شده‌است. در کنار شهرک بقایای یک کنیسه باستانی از دوره بیزانسی وجود دارد که از نظر باستان‌شناسی دارای اهمیت ویژه‌ای است. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را از نظر حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. در آوریل ۱۹۸۵ اعضای گروه شهرک‌نشین به مکانی موقت در موشاو الیعاد نقل مکان کردند و شش سال در آنجا در شرایط موقت زندگی کردند. در ماه مه ۱۹۹۱ آن‌ها به مکان دائمی در نزدیکی مزرعه کناف (محل مزرعه‌ای که در سال ۱۹۶۷ هنگام تخلیه در حدود ۱۶۰ ساکن داشت) منتقل شدند. | ## بخش 2: کناف (شهرک اسرائیلی در بلندی‌های جولان) | جامعه بین‌المللی شهرک‌سازی‌های اسرائیل در بلندی‌های جولان را مغایر با حقوق بین‌الملل می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. نام شهرک از کنیسه باستانی خرابه کناف (حُربَت کناف) که در دامنه آن واقع است گرفته شده‌است. بنیان‌گذاران در ابتدا می‌خواستند نام «عین کناف» را بر آن بگذارند زیرا شهرک آب خود را از چشمه مجاور دریافت می‌کند، اما کمیته نام‌گذاری دولتی نام «کناف» را تأیید کرد. جغرافیا کناف بر روی فلاتی در بخش جنوبی بلندی‌های جولان قرار دارد که در آنجا زمین به‌شدت به سمت دریاچه طبریه شیب پیدا می‌کند. این شهرک در ارتفاع ۳۱۰ متری از سطح دریا واقع شده و در نزدیک به ۱۷ کیلومتری شمال شرق شهر طبریه، ۶۷ کیلومتری شرق حیفا و ۱۲۴ کیلومتری شمال شرق تل‌آویو قرار دارد. دسترسی به شهرک از طریق جاده شماره ۸۶۹ که به دریاچه طبریه منتهی می‌شود فراهم است. کشاورزی دربرمی‌گیرد باغ‌های گلابی، تاکستان‌ها، دامداری شیری، پرورش گوسفند و محصولات دیگر. | ## بخش 3: کناف (شهرک اسرائیلی در بلندی‌های جولان) | این کنیسه که «کنیسه دیر عزیز» نامیده می‌شود نخستین بار توسط لارنس اولیفنت در سال ۱۸۸۵ توصیف شد. در گزارش او جزئیاتی دربارهٔ دیواری سه متری ذکر شده بود که گمان می‌رود در زلزله ۱۹۲۰ فروریخته باشد. از ویژگی‌های برجای‌مانده این کنیسه می‌توان به کف سنگی بازالتی، بقایای هشت ستون و سه نیمکت اشاره کرد. در بررسی‌های باستان‌شناختی محوطه، دستگاه‌های فشردن زیتون (روغن‌گیری)، یک گورستان و آنچه ممکن است کارگاه سفالگری بوده باشد نیز مستندسازی شدند. در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ کاوش‌های کنیسه ساختار بازیلیکایی منحصربه‌فردی، یک اپس و یک بیمای (بیمه) باشکوه را آشکار ساخت. این کنیسه با دیگر کنیسه‌های بلندی‌های جولان تفاوت دارد؛ هنگامی که نمازگزاران رو به جنوب می‌ایستادند به دیوار بلند ساختمان نگاه می‌کردند نه به دیوار پهن آن. ساکنان شهرک کناف حوضچه‌ای به ابعاد ۵ در ۱۰ متر و عمق آب نزدیک به ۶۰ سانتی‌متر در محل این چشمه ساخته‌اند. | ## جمع‌بندی | این حوضچه به یادبود ناوسروان ذخیره آشر («آشی») نوبیک ساخته شد که در ۹ اوت ۲۰۰۶ در جریان جنگ دوم لبنان در جنوب لبنان کشته شد.
موضوع مقاله: دولو (شهرک اسرائیلی در کرانه باختری) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دولو (شهرک اسرائیلی در کرانه باختری) | مقدمه: دولو یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده‌است. | ## بخش 1: دولو (شهرک اسرائیلی در کرانه باختری) | این شهرک در نزدیک به ۲۷ کیلومتری شمال‌باختری اورشلیم جای دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین قرار می‌گیرد. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. نام این شهرک از نهر دولو در نزدیکی آن گرفته شده‌است که در آن درختان چنار خاوری (دولِو به زبان عبری) می‌رویند. دولو در شرق دیوار حائل اسرائیل در کرانه باختری واقع شده و در حدود ۶ کیلومتری شمال‌باختری رام‌الله و ۱۱ کیلومتری خاوری مودیعین قرار دارد. | ## بخش 2: دولو (شهرک اسرائیلی در کرانه باختری) | شهرک اسرائیلی تلمون در شمال آن و روستاهای فلسطینی عین قینیا، دیر ابزیع و الجانیه در مجاورت آن جای دارند. پیشینه دولو در سال ۱۹۸۳ میلادی و در جشن سوکوت با اسکان پنج خانواده بنیان‌گذاری شد. بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، زمین این شهرک از سه روستای فلسطینی مصادره شده‌است: ۸۶۷ دونوم (۰٫۸۶۷ کیلومترمربع) از روستای الجانیه ۱۵۷ دونوم (۰٫۱۵۷ کیلومترمربع) از عین قینیا ۲۲ دونوم (۰٫۰۲۲ کیلومترمربع) از دیر ابزیع شهرک‌نشینان اسرائیلی همچنین چشمهٔ عین بوبین واقع در نزدیکی دیر ابزیع را برای پروژه‌های آبیاری زیر نظر خود درآوردند. برنامهٔ بازپروری جوانان در سال ۱۹۸۸ مدرسهٔ دخترانهٔ اولپانات دولو برنامه‌ای برای بازپروری جوانان در معرض خطر با نام «خانه‌های دولو برای جوانان در معرض خطر» راه‌اندازی کرد که اکنون شعبه‌هایی در اشدود و مودیعین دارد. | ## بخش 3: دولو (شهرک اسرائیلی در کرانه باختری) | این برنامه جایزهٔ ملی تعالی در آموزش را به خاطر ۲۵ سال خدمت به جامعهٔ اسرائیل دریافت کرد. رویدادهای امنیتی در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۵ یک اسرائیلی ۲۵ ساله به نام دنی گونن در نزدیکی چشمهٔ عین بوبین به ضرب گلوله کشته شد و همراه وی زخمی گردید. مهاجم فلسطینی به بهانهٔ درخواست کمک به آن‌ها نزدیک شد و سپس از فاصلهٔ نزدیک به سوی آن‌ها آتش گشود. در ۲۳ اوت ۲۰۱۹ رینا شنرب دختر ۱۷ ساله‌ای بر اثر انفجار بمب در کنار چشمهٔ عین بوبین کشته شد و پدر و برادرش به‌شدت زخمی شدند. | ## جمع‌بندی | پس از این رویداد، نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو در ۲۶ اوت ۲۰۱۹ دستور داد طرح ساخت محلهٔ جدیدی شامل نزدیک به ۳۰۰ واحد مسکونی در دولو و در نزدیکی چشمهٔ عین بوبین برای تصویب به کمیتهٔ برنامه‌ریزی ارائه شود.
موضوع مقاله: بیت هاعمق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیت هاعمق | مقدمه: بیت هاعمق در سال ۱۹۴۹ بنیان‌گذاری شد و بخشی از بنیان‌گذاران آن اعضای جنبش جوانان یهودی هابونیم از مجارستان بودند. | ## بخش 1: بیت هاعمق | بنیان‌گذاران نخستین آن نزدیک به ۱۰۰ عضو هسته «لائور» از جنبش جوانان هابونیم مجارستان بودند که پیش از آن در عین‌گو، کفار گیلعادی و کووتصات کینرت آموزش دیده بودند. نام کیبوتص از شهر کتاب‌مقدسی «بیت‌عمق» گرفته شده که در کتاب یوشع ۱۹:۲۷ در شمار زمین‌های تیره آشر یاد شده‌است. کیبوتص بر روی زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی کویکات ساخته شد که ساکنان آن در جنگ ۱۹۴۸ آواره شده بودند. روستای کویکات در دوره صلیبیون «کوکت» (Coket) نامیده می‌شد و در آن یک مسجد و یک مدرسه ابتدایی پسرانه وجود داشت که در سال ۱۸۸۷ ساخته شده بود. پس از تخلیه، ساختمان‌های روستا ویران شد به‌جز زیارتگاه درزی شیخ ابومحمد القریشی که هنوز در ورودی کیبوتص برجاست. تحولات اولیه و ترکیب جمعیتی در تابستان ۱۹۴۹ نزدیک به ۲۰ مهاجر یهودی از عراق، سوریه و لبنان به کیبوتص پیوستند که «هسته عراقی» نامیده می‌شدند؛ اما آنها با اکثریت مجاری‌تبار هماهنگ نشدند و تا آغاز ۱۹۵۱ تنها دو نفر از آنان باقی مانده بودند که آنها نیز سرانجام رفتند. در سال ۱۹۵۰ در پی شکاف ایدئولوژیک در جنبش هاکیبوتص هامئوحاد نزدیک به ۳۰ عضو هوادار مپ‌م کیبوتص را ترک کردند. | ## بخش 2: بیت هاعمق | پس از کاهش شدید جمعیت، در همان سال ۱۹۵۰ گروه‌هایی از اعضای جنبش هابونیم از بریتانیا و هلند به کیبوتص پیوستند. در پی این تغییرات، اکثریت ساکنان کیبوتص از یهودیان بریتانیایی‌تبار تشکیل شدند و بیت هاعمق به «کیبوتص یوتصئی آنگلیا» (کیبوتص انگلیسی‌ها) شهرت یافت. خصوصی‌سازی در سال ۲۰۰۷ ساکنان بیت هاعمق با رأی‌گیری تصمیم به خصوصی‌سازی کیبوتص گرفتند و از آن پس به‌صورت «کیبوتص نوین» (کیبوتص میتحادش) اداره می‌شود. جغرافیا بیت هاعمق در ارتفاع نزدیک به ۲۰ متر از سطح دریا در مرز میان دشت ساحلی اسرائیل و دامنه‌های غربی جلیل بالا جای دارد. در جنوب کیبوتص دره کم‌ژرفای وادی ناحال زوخ آغاز می‌شود و در سوی دیگر آن تپه باستانی تل عمق قرار دارد. کیبوتص در حدود ۶ کیلومتر جنوب‌شرقی شهر نهاریا قرار دارد و از راه بزرگراه شماره ۷۰ به شبکه حمل‌ونقل متصل است. از نخستین کنش‌های اقتصادی کیبوتص کارخانه خشک‌کردن انجیر بود که از درختان انجیر پیرامون کیبوتص بهره‌برداری می‌کرد. | ## بخش 3: بیت هاعمق | شاخه‌های اصلی اقتصادی کیبوتص امروزه دربرمی‌گیرد: شرکت «صنایع زیستی» (Biological Industries) که یکی از تأمین‌کنندگان برجسته جهانی صنعت علوم زیستی است، باغ‌های آووکادو و موز، کشت‌های زراعی، خانه سالمندان، نیروگاه خورشیدی، مهمان‌سرا، گاوداری، مرغداری و جوجه‌کشی. در سال ۱۹۵۳ پس از حفر چاه توسط شرکت «مکوروت» آب یافت شد و جشن آب در کیبوتص برگزار گردید. امروزه کیبوتص نزدیک به ۵۰۰ نفر ساکن دارد که دربرگیرنده ۲۸۰ عضو و نامزد، ۱۵۰ کودک و نزدیک به ۵۰ سرباز و جوان است. در مرکز کیبوتص موزه باستان‌شناسی کوچکی در درون خانه‌ای بازمانده از روستای کویکات جای دارد. در کنار آن باغ باستان‌شناسی با تأسیسات باستانی روغن‌کشی زیتون قرار دارد که در کاوش‌های منطقه یافت شده‌اند. | ## جمع‌بندی | مدرسه نتاعیم در سال ۲۰۱۸ مدرسه ابتدایی دولتی «بیت حینوخ نتاعیم» در بیت هاعمق گشایش یافت که به‌عنوان مدرسه‌ای منطقه‌ای برای شورای ماته آشر در کنار مدرسه «معاینوت» در کبری خدمت می‌کند.
موضوع مقاله: بیت گملیئل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیت گملیئل | مقدمه: این روستا در جنوب شرقی شهر یبنه واقع شده و از نظر اداری به شورای منطقه‌ای حِوِل یبنه وابسته است. | ## بخش 1: بیت گملیئل | بیت گملیئل در سال ۱۹۴۹ توسط خانواده‌های بازمانده از هولوکاست که از کشورهای اروپایی و شمال آفریقا مهاجرت کرده بودند بنیان‌گذاری شد. این موشاو وابسته به جنبش صهیونیستی-دینی هپوعل همیزراحی است و نام آن برگرفته از ربان گملیئل دوم، رئیس سنهدرین در یبنه پس از ویرانی معبد دوم، است. پیشینه بیت گملیئل در سال ۱۹۴۹ به‌عنوان اردوگاه کار صهیونیستی-دینی جنبش هپوعل همیزراحی بنیان‌گذاری شد. این نام به افتخار ربان گملیئل دوم، رئیس سنهدرین (شورای عالی یهود) در یبنه پس از ویرانی معبد دوم برگزیده شد؛ وی در شهر یبنه که در مجاورت موشاو قرار دارد به خاک سپرده شده‌است. نخستین ساکنان موشاو خانواده‌های یهودی بازمانده از هولوکاست بودند که از رومانی، مجارستان و چکسلواکی مهاجرت کرده بودند. شماری از خانواده‌ها نیز از کشورهای شمال آفریقا یعنی الجزایر و تونس به این شهرک آمدند. | ## بخش 2: بیت گملیئل | مهاجران نخستین هرکدام زمینی به مساحت دو و نیم دونم، یک مرغداری و یک گاو دریافت کردند. در نخستین سال‌ها موشاو ۹۳ خانوار داشت که بیشتر به کشاورزی می‌پرداختند و در زمینه‌های گوناگونی مانند دامداری، سبزی‌کاری، مرغداری و باغداری کار می‌کردند. در آغاز دهه ۱۹۹۰ نخستین طرح گسترش موشاو اجرا شد و موجی از ساکنان تازه پذیرفته شدند. در پایان همان دهه با اجرای طرح گسترش دوم شمار خانوارها به نزدیک ۲۷۰ خانواده رسید. امروزه تنها اقلیت کوچکی از ساکنان به کشاورزی اشتغال دارند و بیشتر تندروان در مشاغل آزاد بیرون از موشاو کار می‌کنند. جغرافیا بیت گملیئل در ارتفاع ۲۸ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی اسرائیل و در کنار بخش پایین‌دست رود سورِک (نحال سورک) قرار دارد که از سمت غربی روستا می‌گذرد. | ## بخش 3: بیت گملیئل | این روستا در فاصله نزدیک ۹ کیلومتری از ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۲۴ کیلومتری جنوب تل‌آویو و نزدیک به ۴۵ کیلومتری شمال غربی اورشلیم واقع شده‌است. بیت گملیئل از طریق جاده شماره ۴۱۰ (جاده یبنه–رحوووت) به شبکه ترابری دسترسی دارد. خدمات و امکانات در موشاو یک کتابخانه عمومی، باشگاه برگزاری رویدادها، زمین ورزشی سرپوشیده برای بسکتبال و فوتسال، زمین چمن مصنوعی و شعبه‌ای از سازمان جوانان بنی‌عقیوا وجود دارد. جمعیت جمعیت بیت گملیئل در اواخر سده بیستم و آغاز سده بیست‌ویکم رشد چشمگیری داشت. | ## جمع‌بندی | بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان ۹۵۱ نفر بود و نرخ رشد جمعیت در آن سال ۲٫۶ درصد گزارش شد.
موضوع مقاله: زوهر (موشاو اسرائیلی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زوهر (موشاو اسرائیلی) | مقدمه: این شهرک در نزدیکی شهر کریات گت واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای لاخیش قرار دارد. | ## بخش 1: زوهر (موشاو اسرائیلی) | این موشاو در شمال صحرای نگو و در نزدیکی شهرهای کریات گت، اشکلون و سدروت جای گرفته‌است. دریاچه‌ای بزرگ مصنوعی به نام دریاچهٔ زوهر در کنار این شهرک قرار دارد که یکی از بزرگ‌ترین آب‌انبارهای اسرائیل به‌شمار می‌رود. نام «زوهر» به معنای «درخشندگی» است و ریشه در متون کتاب مقدس دارد، از جمله کتاب حزقیال (فصل‌های ۱ و ۸) و کتاب دانیال (فصل‌های ۲ و ۱۲). این نام نمادی از نور بزرگی بود که مهاجران نوین به منطقهٔ لاخیش آوردند و امید آنان به احیای سریع این سرزمین را بازتاب می‌داد. | ## بخش 2: زوهر (موشاو اسرائیلی) | پیش از تأسیس دولت اسرائیل، پایگاه صحرایی پالماخ به مدت نزدیک به شش ماه در این منطقه مستقر بوده‌است. در دههٔ ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی، موشاو هدف حملات فدائیان فلسطینی قرار گرفت که از نوار غزه به اسرائیل نفوذ می‌کردند. در آغاز، موشاو به زیرمجموعهٔ اتحادیه گروه‌ها و کیبوتص‌ها تعلق داشت که در چارچوب جنبش کارگری صهیونیستی فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۶۵ میلادی ساکنان زوهر از فعالان برجستهٔ جنبش روستایی در مبارزه علیه قانون موشاوها بودند و در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ نقش مهمی در پایه‌گذاری جنبش جوانان اتحادیه کشاورزی ایفا کردند. | ## بخش 3: زوهر (موشاو اسرائیلی) | جغرافیا زوهر در شمال صحرای نگو و در جنوب غربی منطقهٔ حِوِل لاخیش در ارتفاع ۱۱۷ تا ۱۱۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این شهرک در نزدیکی شهرهای کریات گت، اشکلون و سدروت جای دارد و در حدود ۱۶ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه فاصله دارد. از نظر کشاورزی، شرایط منطقه برای پرورش بیشتر محصولات رایج در اسرائیل مطلوب است؛ دما مناسب، خاک سنگین و بارش نسبتاً خوبی دارد. ساخت این دریاچه از سال ۱۹۴۹ آغاز شد و اکنون یکی از بزرگ‌ترین آبگیرهای اسرائیل به‌شمار می‌رود. | ## جمع‌بندی | بر پایهٔ سرشماری ۲۰۱۴ میلادی، ۳۳۸ نفر در این موشاو زندگی می‌کردند و اکثریت مطلق ساکنان آن یهودی بودند.