موضوع مقاله: درگیری ۲۰۰۷ لبنان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # درگیری ۲۰۰۷ لبنان | مقدمه: درگیری ۲۰۰۷ لبنان، زمانی آغاز شد که درگیری بین فتح الاسلام، یک سازمان شبه‌نظامی اسلام‌گرا، و نیروهای مسلح لبنان در ۲۰ مه ۲۰۰۷ در نهر البارد، اردوگاه پناهندگان فلسطینی آنروا در نزدیکی طرابلس، آغاز شد. | ## بخش 1: درگیری ۲۰۰۷ لبنان | این درگیری عمدتاً حول محاصره نهر البارد، علاوه بر درگیری‌هایی که در اردوگاه پناهندگان عین الحلوه در جنوب لبنان رخ داد و سایر بمب‌گذاری‌هایی که در داخل و اطراف بیروت، پایتخت لبنان، رخ داد، می‌چرخید. در سال ۱۹۶۲، فلسطینی‌ها صرف نظر از مدت زمانی که در آنجا زندگی کرده بودند، به عنوان خارجی در لبنان طبقه‌بندی می‌شدند. افراد غیر لبنانی، که شامل پناهندگان نیز می‌شد، تا سال ۲۰۰۵ از کار در بیش از ۷۰ حرفه تخصصی محدود بودند، تا اینکه قانون جدید رسماً ۵۰ شغل از این نوع را برای آنها آزاد کرد. [ نیازمند منبع ] جنگ داخلی لبنان، دولت و عموم مردم را به دلیل مشارکت پناهندگان فلسطینی در جنگ، عمیقاً نسبت به آنها بدبین کرد. مشکل اصلی، توافقنامه قاهره بود که توسط دولت لبنان و جنبش فلسطین امضا شد و توسط جنبش‌های مسیحی رد شد. آنها این توافقنامه را علیه حاکمیت لبنان می‌دانستند، زیرا به چریک‌های فلسطینی آزادی کنترل نشده‌ای می‌داد. با این حال، طبق توافقنامه اعراب در سال ۱۹۶۹، که در اواسط دهه ۱۹۸۰ توسط پارلمان لبنان لغو شد، دولت تمایلی به ورود به اردوگاه‌ها نداشته است. ساکنان فعلی اردوگاه‌ها از دسترسی به سرزمین مادری خود یا کشورهای عربی همسایه محروم هستند. کیلومتری شمال طرابلس، نزدیک جاده ساحلی، قرار دارد و از ماه فوریه، زمانی که دو اتوبوس در عین علک، روستایی عمدتاً مسیحی‌نشین در نزدیکی بکفیا، بمب‌گذاری شدند، تحت نظر بوده است. گاهشمار ۲۰ مه: آغاز نبرد در طرابلس و نهر البارد درگیری‌ها صبح زود پس از حمله پلیس به خانه‌ای در طرابلس که ظاهراً توسط شبه‌نظامیان فتح الاسلام مورد استفاده قرار می‌گرفت، آغاز شد. این گروه شبه‌نظامی متعاقباً شروع به تیراندازی به سمت نیروهای امنیتی لبنان کرد که آنها نیز به آتش متقابل پرداختند و درگیری‌هایی را در مجاورت اردوگاه پناهندگان فلسطینی نهر البارد در نزدیکی طرابلس آغاز کردند. بنا به گزارش‌ها، این افراد در برابر دستگیری مقاومت کردند و خشونت به خیابان‌های مجاور گسترش یافت. سپس شبه‌نظامیان به یک پست نظامی لبنان در دروازه اردوگاه حمله کردند و ۲۷ سرباز را در خواب کشتند، چندین وسیله نقلیه را تصرف کردند و همچنین تعداد نامشخصی از غیرنظامیان را که به نجات ارتش لبنان آمده بودند، کشتند. ۲۱–۳۱ مه: نهرالبارد در محاصره علیرغم گفتگوها در مورد آتش‌بس، شبه‌نظامیان فتح الاسلام به نبرد با ارتش لبنان در حومه اردوگاه پناهندگان ادامه دادند، در حالی که تانک‌ها و توپخانه لبنان به گلوله‌باران مواضع شبه‌نظامیان در اردوگاه ادامه دادند. در حال حاضر اردوگاه کاملاً توسط ارتش لبنان محاصره شده بود و نیروهای بیشتری با تانک‌ها و نفربرها وارد می‌شدند. ۱ و ۲ ژوئن: اولین حمله ارتش لبنان تانک‌ها در بیرون اردوگاه نهر البارد تجمع کرده و حمله زمینی را آغاز کردند. در میان کشته‌شدگان، یکی از رهبران ارشد فتح الاسلام، به نام ابو ریاض، نیز وجود داشت که توسط یک تک‌تیرانداز ارتش لبنان کشته شد. مترها قبل از اینکه مجبور شوند پس از متحمل شدن تلفات سنگین به دلیل ساختمان‌های بمب‌گذاری شده و سایر مواضع فتح الاسلام که شبه‌نظامیان پشت سر گذاشته بودند، متوقف شوند. در ۱۱ ژوئن، دو کارمند صلیب سرخ لبنانی در خارج از نهر البارد هنگام تخلیه غیرنظامیان کشته شدند. در ۱۲ ژوئن، ارتش لبنان دو موضع کلیدی از فتح الاسلام را در داخل اردوگاه اشغال کرد که یکی از آنها در سمت ساحلی اردوگاه بود. ۱۶ تا ۱۹ ژوئن: سومین حمله ارتش لبنان ارتش لبنان به حمله ادامه داد و بمباران سنگینی به اردوگاه وارد شد. در این زمان، تنها هدف ارتش، نابودی تمام مواضع شبه‌نظامیان در حومه اردوگاه بود، اما ارتش قصد ورود به خود اردوگاه را نداشت. تمام ساختمان‌های بخش جدید (شمالی) اردوگاه که جنگجویان فتح الاسلام در آن سنگر گرفته بودند، تصرف شده بود. ۲۱ ژوئن: سقوط بخش‌های بیرونی اردوگاه در ۲۱ ژوئن، وزیر دفاع لبنان گزارش داد که تمام مواضع فتح الاسلام در مناطق دورافتاده اردوگاه، که شبه‌نظامیان از آنجا به سربازان حمله می‌کردند، تصرف یا نابود شده‌اند. تنها مواضع باقی مانده، مواضعی در مرکز اردوگاه بود که از آنجا شبه‌نظامیان هیچ تهدیدی برای آنها ایجاد نمی‌کردند و بنابراین ارتش قصد حمله به مرکز اردوگاه را نداشت. ۲۴ و ۲۵ ژوئن: از سرگیری درگیری‌ها در طرابلس و نهر البارد در ۲۴ ژوئن، برای اولین بار از ۲۰ مه، پس از حمله نظامی به یک گروه شبه‌نظامی اسلام‌گرا که منجر به کشته شدن ۱۲ نفر شد، درگیری در طرابلس در یک آپارتمان آغاز شد. در میان کشته‌شدگان، ۷ شبه‌نظامی غیر عضو فتح، ۱ سرباز، ۱ پلیس و ۳ غیرنظامی بودند. ۳۰ ژوئن: جند الشام منحل شد در ۳۰ ژوئن، منبع عصبه الانصار گفت که ۲۳ عضو جند الشام در اردوگاه عین الحلوه در حومه شهر بندری صیدا در جلسه‌ای به عصبه پیوسته‌اند، در حالی که بقیه سلاح‌های خود را زمین گذاشته‌اند. عصبه الانصار سه عضو دیگر این گروه را به ظن پرتاب نارنجک به یک ایست بازرسی ارتش، در حادثه‌ای که تلفاتی نداشت، بازداشت کرد. ۱۲ تا ۲۴ ژوئیه: چهارمین حمله ارتش لبنان در ۱۲ ژوئیه، پس از مدتی آرامش در جنگ، ارتش لبنان حمله جدیدی را به سمت مرکز اردوگاه، جایی که آخرین مواضع جنگی اسلام‌گرایان قرار داشت، آغاز کرد. آنها با بمباران اردوگاه از سر گرفتند و سربازان در نبردهای خیابانی سنگین با شبه‌نظامیان درگیر شدند. در جریان نبرد در میان ویرانه‌های اردوگاه، جایی که جنگجویان اسلام‌گرا به خوبی سنگر گرفته بودند، ۳۳ سرباز کشته و ۹۳ نفر زخمی شدند و بخش‌های بزرگی از اردوگاه نیز تله‌های انفجاری داشت. در ۱۴ ژوئیه، شبه‌نظامیان با شلیک موشک‌های کاتیوشا به شهرهای اطراف اردوگاه، درگیری‌ها را تشدید کردند. در ۱۶ ژوئیه، ارتش موفق شد تپه‌ای را در قسمت جنوبی اردوگاه که موقعیتی بسیار استراتژیک داشت، تصرف کند. | ## بخش 2: درگیری ۲۰۰۷ لبنان | تا ۲۰ ژوئیه، تنها ۳۰۰ یارد مربع در قسمت جنوبی اردوگاه در دست اسلام‌گرایان باقی مانده بود. پیشروی ارتش کند شد تا اینکه آنها توانستند ده‌ها تله انفجاری را که توسط اسلام‌گرایان در ویرانه‌های اردوگاه به جا مانده بود، خنثی کنند. ۲۵ ژوئیه - ۱۳ اوت: پنجمین حمله ارتش لبنان سربازان تحت پوشش آتش توپخانه، آتش تانک و تیراندازی وارد منطقه درگیری شدند. یک شاهد عینی گفت که این سنگین‌ترین گلوله‌باران مواضع شورشیان بود که تا به حال دیده است. گمان می‌رود حدود ۱۳۰ نفر در این منطقه پناه گرفته باشند، حدود ۷۰ جنگجو و ۶۰ غیرنظامی. شبه‌نظامیان با شلیک چند موشک کاتیوشا به روستاهای لبنانی نزدیک اردوگاه پاسخ دادند. در ۲۸ ژوئیه، یک منطقه کوچک در بخش بازپس گرفته شده اردوگاه تصرف شد و شبه نظامیان داخل آن، ۸ نفر، کشته شدند. توپ‌ها و خودروهای زرهی به داخل اردوگاه رانده شدند تا خانه‌های مستحکم، سنگرها و تونل‌ها را تخریب کنند. ژنرال میشل سلیمان افزود که پیروزی قریب‌الوقوع است و تنها چند روز تا آن باقی مانده است. در دوم اوت، ابو هریره، معاون فرمانده فتح الاسلام، در ابو سمره در جریان تیراندازی با پلیس لبنان کشته شد. او در حالی که سعی داشت از دست پلیس فرار کند، به سمت یک ایست بازرسی که توسط پلیس ایجاد شده بود تیراندازی کرد. در ۸ اوت، گزارش شد که پیشروی نیروهای لبنانی با بوی اجساد پوسیده شبه‌نظامیان کشته‌شده‌ای که حتی هفته‌ها پس از مرگشان دفن نشده بودند، مواجه شده است. در ۲۴ اوت آتش‌بس برقرار شد تا ۶۳ عضو خانواده، ۲۵ زن و ۳۸ کودک، از جنگجویان اسلام‌گرا بتوانند اردوگاه را ترک کنند. این امر فرصتی برای حمله نهایی ارتش به شبه‌نظامیان باقی گذاشت و نشانه‌ها حاکی از آن بود که تنها ۷۰ شبه‌نظامی در اردوگاه فعال مانده‌اند، در واقع تقریباً ۱۰۰ نفر هنوز در آنجا سنگر گرفته بودند. ۳۰ اوت - ۳ سپتامبر: حمله نهایی ارتش لبنان پس از تخلیه غیرنظامیان و تقریباً یک هفته بمباران سنگین توسط هلیکوپترهای تهاجمی، نبردهای سنگین در ۳۰ اوت ادامه یافت. با پیشروی بیشتر نیروها در خیابان‌های پر پیچ و خم اردوگاه، نبردهای خیابانی بیشتری رخ داد. در این مرحله، بیشتر پناهگاه‌های زیرزمینی توسط ارتش تصرف شده بود، اما شبه‌نظامیان هنوز مواضع خود را در سنگرها و در میان ویرانه‌های اردوگاه حفظ کرده بودند. در طول آخرین حمله، شبه‌نظامیان در تمام مدت خواستار آتش‌بس بودند تا حدود ۳۵ شبه‌نظامی زخمی بتوانند تخلیه شوند. در اول سپتامبر، ارتش موفق شد خانه‌های شاکر عبسی و معاونش ابو هریره را که در ماه ژوئیه در جریان نبرد کشته شده بود، تصرف کند. ۲ سپتامبر: فرار شبه‌نظامیان و سقوط اردوگاه در دوم سپتامبر، شبه‌نظامیان طرحی هماهنگ برای فرار از نهر البارد اجرا کردند. درگیری زمانی آغاز شد که شبه‌نظامیان در حاشیه شرقی و جنوبی اردوگاه به ایست‌های بازرسی ارتش حمله کردند. حمله به حاشیه شرقی اردوگاه پس از آن آغاز شد که یک خودروی مرسدس حدود ساعت ۴:۰۰ از بیرون اردوگاه در یک ایست بازرسی ارتش توقف کرد. صبح شروع به تیراندازی به سمت سربازان کرد، در حالی که جنگجویان از داخل اردوگاه حمله‌ای را آغاز کردند. گمان می‌رود شاکر عبسی، رهبر فتح الاسلام، در گروه سوم بوده باشد که مسیر رودخانه‌ای را که بین قسمت جنوب شرقی اردوگاه و روستای عیون السمک در یک منطقه کوهستانی دورافتاده جریان دارد، دنبال کرده است. ارتش اعلام کرد که ۳۵ شبه‌نظامی موفق به شکستن محاصره و فرار شدند، اما بیشتر آنها در روزهای آینده کشته یا دستگیر شدند. این نبرد از سپیده دم تا اوایل بعد از ظهر ادامه داشت و سربازان با جنگجویان فتح الاسلام در ساختمان‌ها، مزارع و جاده‌های اطراف اردوگاه نهرالبارد درگیر شدند. به محض انتشار خبر پیروزی ارتش، تیراندازی‌های شادی‌آور در روستاهای اطراف آغاز شد. ده‌ها نفر از ساکنان محمره به خیابان‌های این شهر ریختند و با تکان دادن پرچم‌های لبنان و به صدا درآوردن بوق خودروها، کاروان‌های نظامی را که سربازان با علامت پیروزی به منطقه سرازیر شده بودند، به اهتزاز درآوردند. در ۳ سپتامبر، نیروهای لبنانی چهار شبه‌نظامی را در منطقه نزدیک اردوگاه کشتند و دو نفر را دستگیر کردند. شبه‌نظامیان به سربازانی که به دنبال جنگجویان فراری بودند حمله کردند و دو نفر از آنها را زخمی کردند و سربازان لبنانی را مجبور به فرار کردند، اما سرانجام در اثر آتش توپخانه که بیش از یک ساعت ادامه داشت، کشته شدند. بمب‌گذاری در بیروت و اطراف آن ۲۱ مه: فتح الاسلام مسئولیت دو بمب‌گذاری که در بیروت رخ داد را بر عهده گرفت. بمب‌گذاری سوم، در یک محله مسیحی‌نشین در شمال شرقی بیروت به نام منصوریه، زمانی خنثی شد که مقامات یک فلسطینی و یک مصری را که کیفی پر از مواد منفجره حمل می‌کردند، دستگیر کردند. گزارش‌ها حاکی از آن است که حدود پنج نفر در اثر انفجار زخمی شده و به چند ساختمان آسیب رسیده است. نیروهای امنیتی اعلام کردند که بمب در کیفی بوده که در مقابل ساختمانی در نزدیکی یک منطقه خرید رها شده بود. | ## بخش 3: درگیری ۲۰۰۷ لبنان | ۲۷ مه: در بیروت، دو پلیس و دو غیرنظامی بر اثر پرتاب نارنجک در منطقه‌ای عمدتاً مسلمان‌نشین شهر زخمی شدند. ۱۳ ژوئن: یک بمب خودرویی در ساحل ساحلی بیروت، کورنیش المناره، منفجر شد و ولید عیدو، نماینده پارلمان از بلوک «جریان مستقبل» که به خاطر مخالفتش با نفوذ سوریه در لبنان شناخته شده بود، کشته شد. این انفجار ممکن است به درگیری‌ها در شمال مرتبط بوده باشد، یا ممکن است به مجموعه‌ای از بمب‌گذاری‌ها و ترورهای چهره‌های ضد سوری که به قتل رفیق حریری برمی‌گردد، مرتبط باشد. حمله به نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد در ۲۴ ژوئن، یک نفربر زرهی یونیفل در مرز با اسرائیل مورد اصابت یک بمب خودرویی قرار گرفت که منجر به کشته شدن شش سرباز اسپانیایی و زخمی شدن دو سرباز اسپانیایی دیگر شد. اطلاعات جمع‌آوری‌شده از شبه‌نظامیان دستگیر شده نشان می‌داد که این شبه‌نظامیان قصد حمله به سربازان سازمان ملل در مرز اسرائیل و لبنان را داشتند. خود فتح الاسلام نیز اعلام کرد که اگر جنگ ادامه یابد، به اهدافی خارج از شمال لبنان حمله خواهد کرد. تلفات حداقل ۴۴۶ تا ۴۵۷ نفر، شامل ۱۶۸ تا ۱۷۹ سرباز و ۲۲۶ شبه‌نظامی، در جریان نبردهای ۱۰۵ روزه محاصره اردوگاه کشته شدند. دوازده غیرنظامی لبنانی در بمب‌گذاری‌های تروریستی در داخل و اطراف بیروت، دو سرباز و پنج شبه‌نظامی در اردوگاه عین الحلوه، هفت شبه‌نظامی اسلامی غیر وابسته به فتح در جریان حمله‌ای در طرابلس و شش سرباز سازمان ملل کشته و دو نفر دیگر در حمله بمب‌گذاری در مرز اسرائیل و لبنان زخمی شدند. ۵۵ غیرنظامی در نبردها در اردوگاه و در طرابلس کشته شدند، ۴۷ نفر از آنها فلسطینی بودند. بیشتر حدود ۳۱۰۰۰ فلسطینی که در این اردوگاه زندگی می‌کردند، در پی درگیری‌ها به اردوگاه‌های دیگر در کشور گریختند. واکنش‌ها : فؤاد سنیوره، نخست‌وزیر لبنان، فتح الاسلام را به تلاش برای بی‌ثبات کردن کشور متهم کرد. حسن الصباح، وزیر کشور لبنان، فتح الاسلام را «بخشی از دستگاه اطلاعاتی-امنیتی سوریه» توصیف کرد. سرلشکر اشرف ریفی، فرمانده پلیس ملی لبنان، با ارتش لبنان مخالفت کرد و هرگونه ارتباط ادعایی با القاعده را رد کرد و گفت که فتح الاسلام توسط دمشق کنترل می‌شود. سمیر جعجع، رهبر مسیحیان لبنان، گفت که فتح الاسلام شاخه‌ای از اطلاعات سوریه است و فعالیت‌های تروریستی آن باید پایان یابد. نایله معوض، وزیر امور اجتماعی لبنان، گفت که شبه‌نظامیان «وفاداری سوریه دارند و فقط از سوریه دستور می‌گیرند.» سامی حداد، وزیر اقتصاد و تجارت لبنان، به بی‌بی‌سی گفت که دولت او به سوریه به عنوان مغز متفکر خشونت‌ها مظنون است. او اعلام کرد: «من از این فرصت استفاده می‌کنم و از دوستانمان در سراسر جهان - دولت‌های عربی و دولت‌های غربی دوست - می‌خواهم که هم از نظر لجستیکی و هم با تجهیزات نظامی به ما کمک کنند.» محمد شطح، مشاور ارشد نخست‌وزیر فؤاد سنیوره، گفت که کابینه لبنان «حمایت کامل» خود را از تلاش‌های نظامی برای پایان دادن به جنگ اعلام کرد. شطح گفت: «نیروهای امنیتی لبنان شبه‌نظامیان را هدف قرار می‌دهند و به‌طور تصادفی به اردوگاه پناهندگان تیراندازی نمی‌کنند.» به گفته خلیل مکاوی، سفیر سابق لبنان در سازمان ملل، شرایط زندگی در اردوگاه تا حدودی در ظهور فتح الاسلام مقصر است. ولید جنبلاط، رهبر دروزی‌ها و حامی ائتلاف حاکم لبنان، گفت که «هیچ پیشنهادی» برای راه حل نظامی وجود ندارد. او گفت: «اما ما می‌خواهیم قاتلان به دست عدالت لبنانی سپرده شوند.» فتح الاسلام: ابوسلیم، سخنگوی فتح الاسلام، به تلویزیون الجزیره گفت که این گروه فقط از خود دفاع می‌کند. ابوسلیم در مصاحبه‌ای با شبکه عربی زبان الجزیره گفت: «ما مجبور و مجبور به حضور در این رویارویی با ارتش لبنان شدیم.» شاکر عبسی، رهبر فتح الاسلام، در ماه ژوئن به تلویزیون العربیه گفت که گروهش هیچ ارتباطی با القاعده یا سوریه ندارد. او گفت که گروهش به دنبال اصلاح اردوگاه‌های پناهندگان فلسطینی مطابق با قوانین اسلامی یا احکام اسلام است. او گفت: «ای طرفداران طرح ایالات متحده، به شما می‌گوییم که سنی‌ها در مبارزه با یهودیان، آمریکایی‌ها و متحدانشان پیشگام خواهند بود.» : دقایقی پس از آغاز خشونت‌ها، سوریه به دلایل امنیتی دو گذرگاه مرزی با شمال لبنان را موقتاً بست. بشار جعفری، سفیر سوریه در سازمان ملل، هرگونه ارتباط کشورش با این گروه را رد کرده و گفته است که برخی از آنها به دلیل حمایت از القاعده در سوریه زندانی بوده‌اند. : هیئت سازمان آزادی‌بخش فلسطین و اتحادیه گروه‌های فلسطینی اعزامی به سرای کبیر تأکید کردند که فلسطینی‌ها باید مسئولیت اقدام خودسرانه فتح الاسلام را بر عهده بگیرند. این هیئت متشکل از نمایندگانی از حماس، جبهه دموکراتیک، الصاعقه، جبهه نضال، جهاد اسلامی، فتح انتفاضه، جبهه آزادی‌بخش فلسطین و عباس زکی، نماینده کمیته اجرایی سازمان آزادی‌بخش فلسطین بود. : حزب‌الله لبنان گروه‌های سنی افراطی مانند القاعده و فتح الاسلام را دشمن می‌داند، اما سید حسن نصرالله، رهبر گروه شیعه حزب‌الله لبنان، در سخنرانی خود به مناسبت هفتمین سالگرد خروج اسرائیل از لبنان، از دولت لبنان خواست که به اردوگاه پناهندگان نهرالبارد حمله نکند و به فتح الاسلام حمله نکند. ما این را نمی‌پذیریم، پوشش نمی‌دهیم و در آن شریک نخواهیم بود.» نصرالله همچنین حملات علیه ارتش را محکوم کرد و گفت: «ارتش لبنان حافظ امنیت، ثبات و وحدت ملی در این کشور است. همه ما باید این ارتش را تنها نهاد باقی مانده‌ای بدانیم که قادر به حفظ امنیت و ثبات در این کشور است.» نصرالله نسبت به ارسال کمک‌های نظامی آمریکا به لبنان تردید داشت و به گفته رهبر حزب‌الله، لبنانی‌ها نباید اجازه دهند که به نمایندگی از ایالات متحده با القاعده درگیر شوند. او با اشاره به درگیری سال ۲۰۰۶ بین اسرائیل و حزب‌الله گفت: «من تعجب می‌کنم که چرا اکنون این همه به ارتش لبنان اهمیت داده می‌شود.» او از مخاطبان خود پرسید: «آیا شما حاضرید در جنگ‌های دیگران در داخل لبنان بجنگید؟» : رئیس‌جمهور جرج دابلیو. او گفت: «افراط‌گرایانی که سعی در سرنگونی این دموکراسی جوان دارند، باید مهار شوند.» وزارت امور خارجه آمریکا هرگونه ارتباط بین خشونت‌های این هفته و تلاش‌ها برای تشکیل دادگاه بین‌المللی برای محاکمه مظنونان ترور رفیق حریری، نخست‌وزیر سابق لبنان در سال ۲۰۰۵ را رد کرد. القاعده: القاعده بیانیه‌ای منتشر کرد و گفت: «فرزندان اسلام، ای فرزندان امت خدا و جهاد، برادران ما در اردوگاه نهرالبارد در لبنان هدف تجاوز آشکار ارتشی قرار گرفته‌اند که برای خیانت و ارتداد، یعنی ارتش لبنان، تلاش می‌کند.» آنها از «هر مسلمانی» خواستند تا از فتح الاسلام حمایت کنند زیرا این گروه به دنبال «رویارویی» با اسرائیل است. یک گروه مرتبط با القاعده مستقر در لبنان، دولت لبنان را به آغاز یک «جنگ صلیبی» پس از محروم کردن ساکنان فلسطینی از حقوق اولیه خود متهم کرد. گروه «توحید و جهاد در سوریه» اعلام کرد که مسیحیان لبنان بخشی از یک «جبهه متحد صلیبی-یهودی» علیه مسلمانان هستند و «ارتش، دولت، شاخه‌های اطلاعاتی و پلیس لبنان» را متهم کرد که «سگ‌های نگهبان فرانسه و آمریکا» هستند. | ## جمع‌بندی | این گروه با فراخواندن هواداران خود به «حمایت از جهاد»، همچنین گفت: «ما هشدار می‌دهیم که اگر دولت لبنان محاصره خود را لغو نکند، فرزندانش که در خاک سوریه زندگی می‌کنند، اهداف متحرک در نظر گرفته خواهند شد.» و افزود که عملیاتی را علیه مقامات دولتی لبنان و شهروندان در سوریه انجام خواهد داد.