aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: استان مرکزی (اسرائیل) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استان مرکزی (اسرائیل) | مقدمه: این استان به چهار بخش فرعی تقسیم می‌شود: بخش پتخ تیکوا، بخش رمله، بخش هشارون و بخش رخووت. | ## بخش 1: استان مرکزی (اسرائیل) | از نظر ترکیب جمعیتی، ۸۸ درصد ساکنان یهودی، ۸٫۲ درصد عرب و ۴ درصد «طبقه‌بندی‌نشده» هستند که بیشتر آنان مهاجران اتحاد شوروی پیشین با پیشینه یهودی نسبی یا اسمی‌اند. شهرهای واقع در محدوده مجتمع شهری گوش دان به استان تل‌آویو اختصاص یافتند و بخش‌های جنوبی و شرقی ناحیه پیشین لواء رمله به استان مرکزی جدید منتقل شدند. پس از جنگ ۱۹۴۸، شهرهای هسته‌ای مجتمع شهری گوش دان به استان تل‌آویو نوین اختصاص یافتند که مرکز زیربخش یافا در لواء لد دوره قیمومت را تشکیل می‌داد. بخش جنوبی و شرقی آن لواء (زیربخش رمله) به استان مرکزی منتقل شد و در بخش‌های فرعی رخووت و رمله ادغام گردید. | ## بخش 2: استان مرکزی (اسرائیل) | بخش فرعی هشارون در شمال استان نیز بخش‌های غربی لواء طولکرم دوره قیمومت را دربرمی‌گیرد. این تقسیم‌بندی جدید برآمده از مسیر خط سبز است که مرزهای لواهای پیشین را برید و تغییر مراکز جمعیتی را بازتاب می‌دهد. جمعیت بر پایه داده‌های سازمان مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت استان مرکزی در دهه‌های اخیر رشد چشمگیری داشته‌است: سال جمعیت سرشماری ۱۹۸۳ ۸۳۰٬۷۰۰ سرشماری ۱۹۹۵ ۱٬۲۲۲٬۵۰۰ سرشماری ۲۰۰۸ ۱٬۷۷۰٬۴۰۰ ۲۰۱۷ ۲٬۱۱۵٬۸۰۰ برآورد ۲۰۲۱ ۲٬۳۰۴٬۳۰۰ برآورد ۲۰۲۳ ۲٬۳۶۵٬۰۰۰ از نظر ترکیب دینی و قومی، ۸۸ درصد جمعیت یهودی، ۸٫۲ درصد عرب و ۴ درصد «طبقه‌بندی‌نشده» هستند که بخش عمده آنان را مهاجران اتحاد شوروی پیشین با تبار یهودی نسبی یا اسمی تشکیل می‌دهند. شهرک‌ها و روستاها در قالب شهرداری‌ها، شوراهای محلی و شوراهای منطقه‌ای سازمان‌دهی شده‌اند. | ## بخش 3: استان مرکزی (اسرائیل) | بخش‌های فرعی هشارون پتخ تیکوا رمله رخووت شهرها بخش فرعی شهرها هشارون کفار یونا، نتانیا، قلنسوه، الطیبه، طیره پتخ تیکوا العاد، غانه تقوا، گیوآت اشموئل، هود هشارون، کفر قاسم، کفر سابا، پتخ تیکوا، رعانانا، روش هاعین، یهود مونوسون رمله بئر یعقوب، لد، مودیعین-مکابیم-ریعوت، رمله رخووت نس زیونا، رخووت، ریشون لتسیون، یبنه شوراهای محلی بیت دگان، بنی عایش، الیاخین، اون یهودا، غن عونه، گدرا، جلجولیه، قدیما-تصوران، کفر بارا، قیریات عکرون، کوخاو یائیر، مازکرت باتیا، پردسیا، ساویون، شوهام، تل موند، زیمر شوراهای منطقه‌ای برنر، دروم هشارون، غان راوه، گدروت، گزر، عمق خفر، خِول مودیعین، خِول یبنه، حوف هشارون، لِو هشارون، نحل سورک، سدوت دان شهرداری‌های پیشین برخی شهرداری‌ها در گذر زمان با یکدیگر ادغام شده‌اند: قدیما — با تصوران ادغام شد و قدیما-تصوران را تشکیل داد. راموت هشاویم — از ۱۹۵۱ تا ۲۰۰۳ شورای محلی بود و سپس زیر نظر شورای منطقه‌ای قرار گرفت. اقتصاد شرکت هواپیمایی ال عال دفتر مرکزی خود را در محوطه فرودگاه بن‌گوریون در استان مرکز دارد. فرودگاه بین‌المللی بن‌گوریون که بزرگ‌ترین فرودگاه اسرائیل است در شهر لد در این استان واقع شده‌است. | ## جمع‌بندی | موقعیت جغرافیایی استان مرکز از شمال با استان حیفا، از غرب با استان تل‌آویو و دریای مدیترانه، از جنوب‌شرق با استان اورشلیم، از جنوب با استان جنوبی و از شرق با مناطق استان طولکرم، استان قلقیلیه، استان سلفیت و استان رام‌الله و البیره هم‌مرز است.
موضوع مقاله: حوف اشکلون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حوف اشکلون | مقدمه: حوف اشکلون یک شورای منطقه‌ای در منطقه جنوبی اسرائیل است که در سال ۱۹۵۰ بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 1: حوف اشکلون | این شورا از شمال با شورای منطقه‌ای بئر توویا، از شرق با شوراهای منطقه‌ای بئر توویا، لاخیش، شافیر و یوآو، از جنوب با شورای منطقه‌ای شَعَر هَنِگِو و نوار غزه و از غرب با شهر اشکلون و دریای مدیترانه هم‌مرز است. شورای منطقه‌ای حوف اشکلون ۱۹ شهرک را اداره می‌کند که دربرمی‌گیرد پنج کیبوتص، یازده موشاو، دو شهرک اجتماعی و یک دهکده جوانان. | ## بخش 2: حوف اشکلون | در روز شنبه ۲ ژوئن ۲۰۱۸ یک بادبادک آتش‌زا که از نوار غزه فرستاده شده بود، آتش‌سوزی بزرگی را در پارک طبیعی کارمیا ایجاد کرد که دست‌کم یک‌سوم این منطقه حفاظت‌شده را نابود ساخت. مقامات این رویداد را بدترین آتش‌سوزی از زمان آغاز بهره‌گیری فلسطینیان از بادبادک‌های آتش‌زا در ۳۰ مارس ۲۰۱۸ دانستند. | ## بخش 3: حوف اشکلون | ## جمع‌بندی | جغرافیا شورای منطقه‌ای حوف اشکلون در نزدیکی شهر اشکلون و در کنار ساحل دریای مدیترانه واقع شده‌است.
موضوع مقاله: دوروت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوروت | مقدمه: این کیبوتص در کنار جادهٔ ۳۳۴ و نزدیک شهر سدروت واقع شده و از نظر اداری به شورای منطقه‌ای شاعر هَنِگِو وابسته است. | ## بخش 1: دوروت | این شهرک در نزدیک به ۱۶ کیلومتری مرز نوار غزه و در حدود ۷ کیلومتری سدروت جای دارد. اقتصاد کیبوتص بر پایهٔ کشاورزی، صنعت و گردشگری استوار است و از محصولات کشاورزی آن می‌توان به سیر، گندم، هویج و مرکبات اشاره کرد. پیشینه دوروت در ایام حنوکای سال ۱۹۴۱ به‌دست پناهندگان یهودی آلمانی بنیان‌گذاری شد. پس از آن، گروه‌هایی از یهودیان بومی اسرائیل و مهاجرانی از چکسلواکی و لتونی به بنیان‌گذاران پیوستند. بر پایهٔ بررسی سال ۱۹۴۵، جمعیت دوروت ۲۳۰ نفر و مساحت کیبوتص ۴٬۲۳۶ دونم برآورد شده بود. در همان سال سازمان آمریکایی «هداسا» مبلغ ۱٬۲۵۰ لیرهٔ فلسطینی برای ایجاد درمانگاه مشترک با روستای همجوار هُج اهدا کرد. | ## بخش 2: دوروت | اشغال توسط ارتش بریتانیا در تابستان ۱۹۴۶، دوروت و روستای همسایه‌اش روحاما به اشغال ارتش بریتانیا درآمدند. نیروهای بریتانیایی در جست‌وجوی سلاح‌های غیرمجاز، خسارت مادی چشمگیری به کیبوتص وارد کردند. در همان سال تعاونی «یهودای جنوبی» خط اتوبوسی از تل‌آویو به دوروت و کیبوتص‌های همجوار نیر عام و روحاما راه‌اندازی کرد و نخستین استخر شنای نگو در دوروت گشایش یافت. جنگ ۱۹۴۸ با آغاز جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، گردان هوایی نگو در نزدیکی کیبوتص مستقر شد و دوروت هر روزه زیر بمباران نیروی هوایی مصر قرار داشت. کیبوتص در محاصره افتاد و ناگزیر از راه هوا تدارک‌رسانی می‌شد تا سرانجام در اکتبر ۱۹۴۸ آزاد گردید. در شب ۲۳ مه، کودکان دوروت و شهرک‌های اطراف به سوی شمال و به گیوات عالیا در یافا تخلیه شدند. | ## بخش 3: دوروت | پس از ۱۹۴۸، دوروت بر زمین‌های روستای عرب فلسطینی هوج گسترش یافت که ساکنانش در جریان جنگ آواره شده بودند. صندوق ملی یهود جنگلی به نام «جنگل زنان پیشگام» بر روی زمین‌های کیبوتص ایجاد کرد که هزینهٔ آن از کمک‌های مالی اهداکنندگان آمریکایی تأمین شد. جمعیت و اقتصاد افزون بر اعضای کیبوتص، نزدیک به ۸۰ کودک کشاورز، حدود ۶۰ دانشجو و ساکنان دیگر نیز در دوروت زندگی می‌کنند. کشاورزی کیبوتص با بهره‌گیری گسترده از آبیاری قطره‌ای بر بیش از ۱٬۴۸۰ هکتار زمین انجام می‌شود. محصولات اصلی شامل سیر، گندم، هویج، سیب‌زمینی، پکان، مرکبات و فراورده‌های لبنی است. همچنین دو کارخانه در کیبوتص فعالیت دارد: یکی برای ساخت بدنهٔ خودروهای صنعتی و کشاورزی و دیگری برای تولید فراورده‌های سیر. | ## جمع‌بندی | در دههٔ پایانی سدهٔ بیستم، کیبوتص دگرگونی‌هایی را تجربه کرد از جمله خصوصی‌سازی دارایی‌ها؛ هرچند بسیاری از سنت‌های شورایی و جمعی کیبوتص همچنان پابرجاست.
موضوع مقاله: گاعش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گاعش | مقدمه: این کیبوتص در دشت ساحلی و در شمال تل‌آویو واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای حوف هشارون اداره می‌شود. | ## بخش 1: گاعش | گاعش در سال ۱۹۵۱ توسط گروهی از مهاجران یهودی آمریکای جنوبی که اعضای جنبش جوانان هشومر هتصائیر بودند بنیان‌گذاری شد. ریشه‌شناسی نام نام این روستا از کوه گاعش در کتاب مقدس برگرفته شده‌است که در کنار آرامگاه یوشع در اِفرایم قرار داشت (یوشع ۲۴:۳۰). | ## بخش 2: گاعش | جغرافیا گاعش در ارتفاع ۲۷ متری از سطح دریا در دشت ساحلی و در منطقه دشت شارون قرار دارد. این کیبوتص در کرانه دریای مدیترانه و در حدود ۱۶ کیلومتری شمال‌شمال‌شرقی مرکز تل‌آویو و ۵ کیلومتری شمال شهر هرتزلیا واقع شده‌است. | ## بخش 3: گاعش | بنیان‌گذاران گروهی از مهاجران یهودی (علیا) از آمریکای جنوبی بودند که به «گروه آ» آمریکای لاتین در جنبش جوانان هشومر هتصائیر وابسته بودند. این گروه از سال ۱۹۴۸ یک گروه آماده‌سازی استقرار تشکیل داده بودند و در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از کیبوتص نِگبا دفاع کرده بودند. | ## جمع‌بندی | در پایان سال ۲۰۱۴ جمعیت آن ۶۵۸ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن ۰٫۶ درصد رشد داشت.
موضوع مقاله: گلعد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گلعد | مقدمه: این کیبوتص در بلندی‌های منشه میان دشت یزرعیل و کوه کرمل واقع شده و مساحتی در حدود ۱۴٬۵۰۰ دونوم دارد. | ## بخش 1: گلعد | گلعد از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای مگیدو قرار دارد و نزدیک به ۱۵ کیلومتر در شرق زیخرون یعقوب جای گرفته‌است. کیبوتص گلعد در سال ۱۹۴۵ به دست اعضای آلمانی جنبش جوانان صهیونیستی-سوسیالیستی هابونیم بنیان‌گذاری شد. نام رسمی نخستین آن «اون یتسحاق» (به معنی «سنگ یتسحاق») بود که به افتخار ایزاک اوخبرگ، نیکوکار آفریقای‌جنوبی، انتخاب شده بود. با این حال اعضای کیبوتص سرانجام نام گلعد (به معنی «یادمان») را برگزیدند تا یادبودی برای دوستان و خویشاوندان بنیان‌گذاران باشد که در هولوکاست جان سپردند. | ## بخش 2: گلعد | پیشینه کیبوتص گلعد در سال ۱۹۴۵ توسط گروهی (گرعین) از اعضای آلمانی جنبش جوانان هابونیم تأسیس شد که از سال ۱۹۳۸ شکل گرفته بود. زمین‌هایی که کیبوتص بر آن بنا شد با کمک مالی ایزاک (یتسحاق) اوخبرگ (۱۸۷۹–۱۹۳۸)، نیکوکار آفریقای‌جنوبی، خریداری شده بود. به همین دلیل کِرِن هایسود خواستار نام‌گذاری کیبوتص به «اون یتسحاق» (به معنی «سنگ یتسحاق») بود. با این حال اعضای کیبوتص نام «گلعد» را برگزیدند تا یادمانی برای بستگان و دوستانشان باشد که در هولوکاست کشته شدند. | ## بخش 3: گلعد | زمین‌های کیبوتص پیش‌تر به روستای فلسطینی البطیمات تعلق داشت که در سال ۱۹۴۸ تخلیه شد. چهره‌های سرشناس از میان بنیان‌گذاران کیبوتص گلعد می‌توان به گیورا یوسفتال و همسرش سنتا یوسفتال اشاره کرد که هر دو پس از آن عضو کنست شدند و گیورا چندین پست وزارتی را نیز بر عهده گرفت. جمعیت بر پایه داده‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت گلعد در پایان سال ۲۰۰۸ حدود ۴۱۲ نفر، در سال ۲۰۱۵ حدود ۴۶۳ نفر و در سال ۲۰۱۷ حدود ۴۸۵ نفر بوده‌است. | ## جمع‌بندی | جغرافیا کیبوتص گلعد در بلندی‌های منشه در ارتفاع ۱۸۶ متر از سطح دریا واقع شده‌است.
موضوع مقاله: گزیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گزیت | مقدمه: این کیبوتص در منطقه جلیل واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای دره یزرعیل قرار دارد. | ## بخش 1: گزیت | گزیت در سال ۱۹۴۸ بنیان‌گذاری شد و جمعیت آن بر پایه آمار سال ۲۰۱۴ برابر با ۶۴۰ نفر بوده‌است. این کیبوتص در ارتفاع نزدیک به ۱۳۰ متری از سطح دریا، در حاشیه شمالی دشت راموت ییساخار و در منطقه‌ای کشاورزی میان کوه تاور و بلندای گیوعَت هَمورِه جای گرفته‌است. ریشه‌شناسی نام نام گزیت نمادین است و از کتاب اشعیا، فصل ۹ آیه ۱۰ برگرفته شده‌است: «خشت‌ها فرو ریخته‌اند، اما ما با سنگ تراشیده بازمی‌سازیم». واژه عبری «گزیت» به معنای سنگ تراشیده و صیقل‌داده‌شده‌است که در ساخت بناهای مهم به کار می‌رفت و نماد استحکام و پایداری است. پیشینه شکل‌گیری در سال ۱۹۴۳ گروهی به نام «ایرگون بوروخوف» برای نخستین بار در محل کنونی کیبوتص مستقر شدند. اعضای بنیان‌گذار را مهاجران یهودی از آرژانتین، لهستان، رومانی و ترکیه تشکیل می‌دادند و کیبوتص در سال ۱۹۴۸ به‌طور رسمی تأسیس شد. این روستا در سال ۱۹۳۱ دارای ۱۰۸ ساکن و ۲۴ خانه بود و زیارتگاه اسلامی الشیخ ذیاب در آن قرار داشت. | ## بخش 2: گزیت | روستای الطیره در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تخلیه شد و ساکنان عرب آن آواره گشتند. استقرار دائم و تحولات سیاسی گزیت در سال ۱۹۵۰ به شهرکی دائمی تبدیل شد و به مکان کنونی خود منتقل گشت. در سال ۱۹۵۱–۱۹۵۲ شکاف سیاسی در کیبوتص رخ داد؛ اعضا تصمیم گرفتند به دولت اسرائیل وفاداری بورزند و در پی آن شماری از اعضای حزب ماکی با گرایش‌های چپ افراطی از کیبوتص اخراج شدند. در مه ۲۰۰۸ کیبوتص خصوصی‌سازی شد و از آن پس اعضا بر پایه کار انجام‌شده به‌صورت فردی دستمزد دریافت می‌کنند. در شمال کیبوتص رودخانه فصلی نحل تاور جریان دارد که در پیرامون آن منطقه حفاظت‌شده طبیعی وجود دارد. بلندای گیوعَت حَمود در جنوب‌شرقی کیبوتص با ارتفاع ۲۵۶ متر، بلندترین نقطه اطراف است. این کیبوتص نزدیک به ۱۵ کیلومتر شمال‌شرقی شهر عفوله و نزدیک به ۴۷ کیلومتر جنوب‌شرقی حیفا واقع شده‌است. | ## بخش 3: گزیت | اقتصاد شاخه‌های سنتی معیشت در گزیت دربرمی‌گیرد: کشت محصولات زراعی، باغ‌های میوه (در نزدیکی نحل تاور)، باغ‌های بادام و زیتون، دامداری (گاو گوشتی و گوسفند) و مرغداری. درآمد اصلی کیبوتص تا نزدیک به ۸۵ درصد از کارخانه «پلازیت» تأمین می‌شود که ورق‌های پلاستیکی سخت و محصولات پلاستیکی، به‌ویژه سینی‌های خوراکی برای صنایع غذایی تولید می‌کند. این کارخانه در سال‌های اخیر چندین واحد تولیدی دیگر را ادغام کرده و کارخانه‌هایی در بلغارستان و شیلی خریداری نموده‌است. در سال ۱۹۵۲ کارخانه «نعمان گزیت» برای تولید ظروف چینی در کیبوتص تأسیس شد اما پس از چند سال تعطیل گردید. جمعیت‌شناسی ساکنان کیبوتص گزیت سکولار هستند و اکثریت قاطع آن‌ها را یهودیان تشکیل می‌دهند. جمعیت کیبوتص در طول دهه‌ها نوسان داشته‌است: از ۶ نفر در سال ۱۹۴۸ به ۳۰۲ نفر در ۱۹۶۱، ۴۳۰ نفر در ۱۹۷۲، ۵۷۹ نفر در ۱۹۸۳، ۶۰۹ نفر در ۱۹۹۵ و ۶۴۰ نفر در ۲۰۱۴ رسیده‌است. | ## جمع‌بندی | خدمات و امکانات در کیبوتص مراکز پیش‌دبستانی، استخر شنا، مطب پزشکی و دندان‌پزشکی وجود دارد.
موضوع مقاله: گئالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گئالیا | مقدمه: این موشاو در دشت ساحلی اسرائیل و میان شهرهای یاونه و رحوووت واقع شده و مساحتی برابر ۲۰۰۰ دونوم دارد. | ## بخش 1: گئالیا | گئالیا در ۷ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه و در حدود ۲۰ کیلومتری جنوب تل‌آویو و ۴ کیلومتری غرب رحوووت جای گرفته‌است. در نزدیکی این موشاو محوطهٔ باستانی تل شالاف قرار دارد که آثار مربوط به عصر آهن در آن یافت شده‌است. پیشینه موشاو گئالیا در دسامبر ۱۹۴۸ توسط مهاجران یهودی از بلغارستان بنیان‌گذاری شد. نام نخست این موشاو «یاونه الف» بود و در سال ۱۹۵۲ نام کنونی «گئالیا» را دریافت کرد. | ## بخش 2: گئالیا | در سال‌های نخست، نزدیک به ۱۰۰ خانوار در موشاو زندگی می‌کردند که بیشتر به کشت سبزیجات می‌پرداختند. در سال ۱۹۵۴ موشاو برای نخستین بار به شبکهٔ برق متصل شد و زمین‌های باغ مرکبات برای بهره‌برداری در اختیار ساکنان قرار گرفت. در دههٔ ۲۰۰۰ میلادی، بسیاری از ساکنان از کشاورزی دست کشیدند و کاربری بخش‌هایی از موشاو به پمپ‌بنزین، رستوران و کارگاه‌های صنعتی تغییر یافت. تحولات زمین و ساخت‌وساز در مه ۱۹۹۲ شورای مدیریت اراضی اسرائیل تصمیم شمارهٔ ۵۳۳ را تصویب کرد که هدف آن تشویق تبدیل زمین‌های کشاورزی به زمین مسکونی برای مهاجران تازه‌وارد از کشورهای مشترک‌المنافع بود. | ## بخش 3: گئالیا | اگرچه این تصمیم بعداً لغو شد، موشاو گئالیا از معدود موشاوهایی بود که توانست پیش از لغو از آن بهره‌برداری کند. در سال ۱۹۹۸ موشاو صدها دونوم از زمین‌های باغ مرکبات خود را خریداری کرد که برای ساخت نزدیک به ۱۷۰۰ واحد مسکونی تغییر کاربری یافتند. جغرافیا گئالیا در ارتفاع ۲۲ متر از سطح دریا در دشت ساحلی اسرائیل و در بخش پایین‌دست رود سورک واقع شده‌است. | ## جمع‌بندی | این موشاو از طریق جادهٔ محلی شمارهٔ ۴۱۰ به شبکهٔ ترابری متصل است و بزرگراه شمارهٔ ۴۲ از شرق آن می‌گذرد.
موضوع مقاله: عقور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عقور | مقدمه: عقور دهکده‌ای عرب‌نشین فلسطینی در بخش اورشلیم بود که در دوره عثمانی بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 1: عقور | عقور در ۱۴٫۵ کیلومتری غرب اورشلیم در کنار وادی اسماعیل که شاخه‌ای از وادی الصرار است قرار داشت. این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۱۳ تا ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۸ و در چارچوب عملیات دانی از سکنه تخلیه شد. پیشینه عقور در اسناد سده شانزدهم میلادی ذکر نشده و به احتمال زیاد نخستین بار در دوره‌ای پسین سکونت‌گاه شد. در سال ۱۸۳۸ میلادی، در دوران عثمانی، «عکور» به‌عنوان روستایی مسلمان‌نشین در ناحیه العرقوب در جنوب‌غربی اورشلیم ثبت شد. او همچنین گزارش داد که چندین خانه دارای سنگ‌هایی از یک کلیسای قدیمی ویران‌شده بودند و ساکنان محل هنوز آن مکان را «کنیسه» (کلیسا) می‌نامیدند. چاهی نیز در روستا وجود داشت که با وجود ساخت نامرغوب برای نیازهای این سکونت‌گاه کوچک کافی بود. | ## بخش 2: عقور | فهرست روستاهای عثمانی در حدود سال ۱۸۷۰ نشان می‌دهد که عقور ۳۸ خانه و ۱۴۰ نفر جمعیت داشت؛ هرچند این شمار تنها مردان را دربرمی‌گرفت. در سال ۱۸۸۳، صندوق اکتشاف فلسطین در گزارش «بررسی فلسطین غربی» عقور را چنین توصیف کرد: «دهکده‌ای کوچک بر لبه تپه‌ماهور که زمین بسیار ناهمواری آن را فراگرفته است. چشمه‌ای خوب در شمال‌شرق، در فاصله نزدیک به یک مایل از روستا و بر همان تپه‌ماهور قرار دارد.» در سال ۱۸۹۶ جمعیت عقور در حدود ۱۳۲ نفر برآورد شد. دوران قیمومت بریتانیا بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام دادند، جمعیت عقور ۲۵ نفر و همگی مسلمان بودند. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت عقور همراه با رأس ابو عمار و عین هوبین شمارش شد و مجموع آن‌ها ۴۸۸ مسلمان در ۱۰۶ خانه بود. یک مردم‌شناس بریتانیایی در سال ۱۹۳۲ گزارش داد که گروهی از درختان سدر در شمال‌شرق روستا وجود داشت که ساکنان آن‌ها را نگهبانی‌شده به دست ارواح می‌پنداشتند. | ## بخش 3: عقور | بنا بر آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت عقور ۴۰ نفر مسلمان بود و مساحت کل زمین‌های آن ۵٬۵۲۲ دونوم بود. از این مقدار ۱۷۴ دونم برای زمین آبی و باغ‌ها، ۶۵۳ دونم برای کشت غلات و ۵ دونم زمین ساخته‌شده بهره‌برداری می‌شد. جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن روستا در ۱۳ تا ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۸ به دست یگان‌های تیپ ۱۰ هارئیل تخلیه شد. از ماه آوریل ۱۹۴۸ درگیری‌هایی پیرامون روستا جریان داشت و بسیاری از ساکنان گریخته بودند؛ افرادی که مانده بودند اخراج شدند. موقعیت جغرافیایی روستای عقور بر دامنه‌های شرقی پایینی کوه شیخ احمد سلیمان (۶۲۸ متر) از کوه‌های اورشلیم بنا شده بود و ارتفاع آن نزدیک به ۴۷۵ متر از سطح دریا بود. | ## جمع‌بندی | روستا و زمین‌هایش مشرف بر وادی اسماعیل بودند که به‌سوی غرب با نام وادی الصرار جریان می‌یابد.
موضوع مقاله: عرب ظهرة الضمیری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عرب ظهرة الضمیری | مقدمه: عرب ظهرة الضمیری روستایی عرب فلسطینی در بخش حیفا بود که در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین در ۴۰ کیلومتری جنوب حیفا قرار داشت. | ## بخش 1: عرب ظهرة الضمیری | ساکنان این روستا همگی مسلمان بودند و جمعیت آن بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ به ۶۲۰ نفر می‌رسید. پیشینه بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا انجام شد، روستای الضمیری ۲۲۷ نفر جمعیت داشت که همگی مسلمان بودند. | ## بخش 2: عرب ظهرة الضمیری | بر اساس آمار روستایی سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا به ۶۲۰ نفر رسیده بود که همگی مسلمان بودند. از این میزان، ۲۶۳ دونوم برای کشت غلات به کار می‌رفت و ۵۱۲ دونوم زمین غیرقابل‌کشت بود. | ## بخش 3: عرب ظهرة الضمیری | تخلیه روستا در ۶ آوریل ۱۹۴۸، هاگانا سیاست تازه‌ای را برای دشت‌های ساحلی به اجرا گذاشت که هدف آن پاکسازی کامل منطقه از ساکنان عرب بود. | ## جمع‌بندی | در ۱۰ آوریل همان سال، به ساکنان عرب ظهرة الضمیری به همراه ساکنان روستاهای عرب الفقراء و عرب النفیعات دستور داده شد که منطقه را ترک کنند.
موضوع مقاله: عرب العریضه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عرب العریضه | مقدمه: عرب العریضه روستایی فلسطینی و عرب‌نشین بود که در نزدیک به ۶ کیلومتری جنوب شهر بیت‌شئان قرار داشت. | ## بخش 1: عرب العریضه | این روستا در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین در بخش بیسان جای می‌گرفت و ساکنان آن همگی مسلمان بودند. پس از جنگ، منطقه به دولت اسرائیل ملحق گردید و امروزه هیچ نشانی از روستا بر جای نمانده‌است. پیشینه روستای عرب العریضه بر روی دو تپه باستان‌شناختی به نام‌های تل الرعیان و تل القرود استقرار داشت. تاریخ دقیق پایه‌گذاری روستا دانسته نیست، ولی تپه‌های مجاور آن محوطه‌هایی باستان‌شناختی به‌شمار می‌روند. | ## بخش 2: عرب العریضه | موقعیت جغرافیایی روستا در بخش جنوبی درّه بیت‌شئان و در گودی رود اردن در ارتفاع نزدیک به ۱۹۰ متر زیر سطح دریا قرار داشت. چشمه‌ها و چشمه‌سارهای فراوانی در پیرامون روستا وجود داشت؛ از جمله عین تل الرعیان، عین العریضه و عین الوبدی. چندین آبراهه نیز از زمین‌های روستا به سوی رود اردن می‌گذشتند که آب آنها از همین چشمه‌ها تأمین می‌شد. دوران قیمومت بریتانیا بر پایه سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، روستا ۱۸۲ نفر جمعیت داشت که همگی مسلمان بودند و در ۳۸ خانه زندگی می‌کردند. | ## بخش 3: عرب العریضه | بر اساس آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۱۵۰ تن بود که همگی مسلمان بودند و مساحت کل زمین‌های آن ۷۰۰ دونوم بود. در سال ۱۹۴۴/۱۹۴۵، از این مقدار ۶۰۰ دونم برای کشت غلات به کار می‌رفت و ۱۰۰ دونم نیز غیرقابل کشت طبقه‌بندی شده بود. جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن قطعنامه ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد که در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ تصویب شد، این منطقه را به دولت یهودی اختصاص داده بود. وضعیت کنونی ولید خالدی، مورخ فلسطینی، در سال ۱۹۹۲ بازمانده‌های روستا را چنین توصیف کرد: «هیچ اثری از روستا بر جای نمانده‌است. | ## جمع‌بندی | تمام محوطه روستا گندم‌کاری شده و محوطه باستان‌شناختی تل الرعیان به زباله‌دانی تبدیل شده‌است.» کیبوتص سده الیاهو که در سال ۱۹۳۹ بنیان‌گذاری شده بود، در شرق محوطه روستا بر روی زمین‌های آن قرار گرفته‌است.
موضوع مقاله: عروگوت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عروگوت | مقدمه: این روستا در نزدیکی کریات ملاخی قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای بیر توفیا اداره می‌شود. | ## بخش 1: عروگوت | پیشینه موشاو عروگوت در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی از لهستان و رومانی بر روی زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی قسطینه بنیان‌گذاری شد. آغاز شهرک‌سازی نوین یهودی در این منطقه پس از جنگ ۱۹۴۸ و تسلط ارتش اسرائیل بر این ناحیه صورت گرفت. | ## بخش 2: عروگوت | جغرافیا عروگوت در جلگه ساحلی اسرائیل و در منطقه شِفِلا واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا ۶۷ متر است. این روستا در حدود ۱۵ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۸ کیلومتری جنوب‌جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۴۳ کیلومتری جنوب‌غربی بخش تاریخی اورشلیم و ۲ کیلومتری شرق کریات ملاخی قرار دارد. | ## بخش 3: عروگوت | ## جمع‌بندی | جمعیت آن تا پایان سال ۲۰۱۴ به ۱٬۰۹۳ نفر رسید که نسبت به سال پیش از آن رشدی ۰٫۸ درصدی داشت.
موضوع مقاله: استخر الصداقه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استخر الصداقه | مقدمه: استخر الصداقه یک استخر شنای ۵۰ متری در نوار غزه است که در ماه مه ۲۰۱۰ گشایش یافت. | ## بخش 1: استخر الصداقه | این استخر متعلق به باشگاه ورزشی الصداقه (به معنای «دوستی») است و ساخت آن با حمایت مالی جمعیت اسلامی انجام شده‌است. تیم شنای باشگاه ورزشی الصداقه چندین مدال طلا و نقره از مسابقات شنای فلسطین کسب کرده‌است. گشایش این استخر واکنش‌های سیاسی گسترده‌ای به همراه داشت؛ سخنگویان دولت اسرائیل از وجود آن به عنوان نشانه‌ای بر پیچیدگی وضعیت اقتصادی غزه بهره بردند و مدعی شدند که تصویر بحران انسانی در غزه با واقعیت‌های میدانی همخوانی ندارد. گشایش مراسم گشایش استخر با حضور وزیران دولت غزه، اعضای مجلس قانون‌گذاری فلسطین، رهبران نهادهای اسلامی و ملی و همچنین اعضای باشگاه و ورزشکاران برگزار شد. دبیرکل جمعیت اسلامی، نسیم یاسین، از اهداکنندگانی که در تحقق این پروژه یاری رساندند سپاسگزاری کرد. | ## بخش 2: استخر الصداقه | وی اعلام کرد که هدف باشگاه ورزشی الصداقه کمک به «حفظ پایداری در کشور در برابر اشغال و ستمی است که درپی تضعیف اراده مردم ماست». نوار گشایش به‌طور مشترک توسط نسیم یاسین و جمال الخضوری، عضو مجلس قانون‌گذاری فلسطین از حماس، بریده شد. واکنش‌ها اندکی پس از گشایش استخر، سخنگویان دولت اسرائیل وجود آن را به عنوان نشانه‌ای از پیچیدگی وضعیت اقتصادی غزه مطرح کردند. دفتر مطبوعاتی دولت اسرائیل بیانیه‌ای مطبوعاتی بر پایه یادداشتی از تام گراس، روزنامه‌نگار بریتانیایی، برای خبرنگاران ارسال کرد. گراس در وبلاگ خود نوشته‌ای منتشر کرده بود که به استخر الصداقه اشاره داشت و مدعی بود این استخر بخشی از واقعیت غزه را نشان می‌دهد که از طریق «برنامه فریبکارانه بی‌بی‌سی و دیگر خبرگزاری‌های خارجی» پنهان مانده‌است. | ## بخش 3: استخر الصداقه | دفتر مطبوعاتی دولت اسرائیل با الهام از نوشته گراس، رایانامه‌ای به خبرنگاران فرستاد و به آنان پیشنهاد کرد از غذاهای لوکس در باشگاه روتس لذت ببرند و همچنین ممکن است بخواهند «از شنا در استخر جدید المپیکی بهره‌مند شوند». روزنامه گاردین دفتر مطبوعاتی را متهم کرد که از رستوران جدید و استخر المپیکی غزه «برای برجسته‌سازی ادعای اسرائیل مبنی بر نبود بحران انسانی در آنجا» بهره‌گیری می‌کند. اسرائیلی‌ها و هواداران اسرائیل در خارج از کشور از آن پس از ساخت این استخر برای ترویج این دیدگاه بهره بردند که میان برخی تصاویر رسانه‌ای از غزه و واقعیت‌های میدانی شکافی وجود دارد. دنی آیالون، معاون وزیر امور خارجه اسرائیل، نوشت: «هیچ‌کس ادعا نمی‌کند که وضعیت در غزه بی‌نقص است» اما ادعاهایی مبنی بر اینکه «وضعیت در غزه بحرانی انسانی در مقیاس دارفور است» در پرتو این واقعیت پوچ به نظر می‌رسد که «این همان غزه‌ای است که به‌تازگی مرکز خرید نوینی گشوده که در هر پایتخت اروپایی بجا می‌نمود. | ## جمع‌بندی | غزه‌ای که در آن استخر شنای المپیکی جدیدی گشایش یافته و هتل‌های پنج‌ستاره و رستوران‌ها خوراک‌های مجلل عرضه می‌کنند» و «بازارهای سرشار از انواع خوراکی‌ها در سراسر غزه به چشم می‌خورد».