موضوع مقاله: نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن | مقدمه: نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن (به ) نیروی زمینی زیرمجموعه نیروهای دفاع‌ازخود ژاپن است، که در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد. | ## بخش 1: نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن | دستورالعمل‌های نظامی جدید که در دسامبر ۲۰۱۰ اعلام شد، نیروهای دفاع از خود ژاپن را از تمرکز جنگ سرد خود بر اتحاد جماهیر شوروی به تمرکز جدید بر چین، به ویژه در رابطه با اختلاف بر سر جزایر سنکاکو، هدایت می‌کند. نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن تحت فرماندهی رئیس ستاد زمینی، مستقر در شهر ایچیگایا، شینجوکو، توکیو، فعالیت می‌کند. فرماندهی نیروهای زمینی در زمان جنگ، فرماندهی و کنترل دو تا پنج ارتش را برعهده می‌گیرد. این هنگ یک نیروی استقرار سریع تحت فرماندهی نیروی زمینی برای استقرار در ژاپن و خارج از کشور است. 23px ارتش شمالی ژاپن مستقر در ساپورو 23px ارتش شمال شرقی ژاپن مستقر در سندای 23px ارتش شرقی ژاپن مستقر در آساکا، سایتاما 23px ارتش مرکزی ژاپن مستقر در ایتامی، هیوگو 23px ارتش غربی ژاپن مستقر در کوماموتو لشکرها نیروی زمینی ژاپن در حال حاضر ۹ لشکر فعال دارد (۱ لشکر زرهی، ۸ لشکر پیاده). تاریخچه قرن بیستم اندکی پس از پایان جنگ اقیانوس آرام در سال ۱۹۴۵ و پذیرش اعلامیه پوتسدام توسط ژاپن، ارتش امپراتوری ژاپن و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن به دستور فرمانده عالی متفقین منحل شدند. هر دو با نیروی اشغالگر نیروهای مسلح ایالات متحده جایگزین شدند که مسئولیت دفاع خارجی ژاپن را بر عهده گرفت. داگلاس مک‌آرتور اصرار داشت که ژاپن هیچ ارتشی ندارد که بتواند برای حل و فصل اختلافات بین‌المللی یا حتی برای دفاع از خود مورد استفاده قرار گیرد. بر این اساس، در طول تدوین قانون اساسی ژاپن در سال ۱۹۴۶، ماده ۹ اضافه شد که بیان می‌کرد: «مردم ژاپن برای همیشه جنگ را به عنوان حق حاکمیت ملت و تهدید یا استفاده از زور را به عنوان وسیله‌ای برای حل و فصل اختلافات بین‌المللی رد می‌کنند.» «به منظور دستیابی به هدف پاراگراف قبل، نیروهای زمینی، دریایی و هوایی و همچنین سایر پتانسیل‌های جنگی هرگز حفظ نخواهند شد. حق جنگ‌طلبی دولت به رسمیت شناخته نخواهد شد.» اعتقاد بر این است که هیتوشی آشیدا، رهبر جلسه ویژه مجلس، بند «به منظور دستیابی به هدف پاراگراف قبل» را در وسط ماده ۹ اضافه کرد. | ## بخش 2: نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن | هدف از این عبارت، ایجاد نیروهای نظامی در ژاپن بود که برای دفاع از ژاپن باشد و نه برای حل و فصل اختلافات بین‌المللی. سپس نخست‌وزیر شیگرو یوشیدا این عبارت را پذیرفت و توانست ایالات متحده را متقاعد کند که به ژاپن اجازه دهد نیروهای «دفاع از خود» را به کار گیرد. طبق مفاد پیمان همکاری و امنیت متقابل بین ایالات متحده و ژاپن، نیروهای ایالات متحده مستقر در ژاپن موظف بودند با تجاوز خارجی علیه ژاپن مقابله کنند، در حالی که نیروهای ژاپنی، چه زمینی و چه دریایی، با تهدیدات داخلی و بلایای طبیعی مقابله می‌کردند. تنها پس از وقوع جنگ کره، مک‌آرتور به نخست‌وزیر شیگرو یوشیدا اجازه داد تا یک نیروی ذخیره پلیس ملی ۷۵۰۰۰ نفری ایجاد کند. گسترش بعدی در سال ۱۹۵۲ رخ داد، زمانی که به عنوان مصالحه‌ای در مواجهه با درخواست‌های ایالات متحده برای ایجاد ارتشی ۳۵۰۰۰۰ نفری، نیروی ذخیره پلیس ملی به نیروی ایمنی ملی تغییر نام داد و به ۱۱۰۰۰۰ نفر افزایش یافت. در سال ۱۹۵۴، نخست‌وزیر یوشیدا، مجلس را مجبور به پذیرش قوانین تأسیس آژانس دفاعی و نیروهای دفاع‌ازخود ژاپن کرد که به صراحت به این نیروها اجازه می‌داد تا «از ژاپن در برابر تجاوز مستقیم و غیرمستقیم و در صورت لزوم برای حفظ نظم عمومی دفاع کنند.» در اول ژوئیه ۱۹۵۴، هیئت امنیت ملی به عنوان آژانس دفاعی سازماندهی مجدد شد و نیروی امنیت ملی پس از آن به عنوان نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن (نیروی زمینی)، نیروی دریایی دفاع‌ازخود ژاپن (نیروی دریایی) و نیروی هوایی دفاع‌ازخود ژاپن (نیروی هوایی) سازماندهی مجدد شد و ژنرال کیزو هایاشی به عنوان اولین رئیس شورای ستاد مشترک - رئیس حرفه‌ای سه شاخه - منصوب شد. قانون لازم‌الاجرا برای این امر، قانون نیروهای دفاع شخصی ۱۹۵۴ [قانون شماره ۱۶۵ سال ۱۹۵۴] بود. در آن سال، تعداد واقعی نیروهای زمینی، دریایی و هوایی دفاع از خود به ۱۴۶۲۸۵ نفر رسید که عمدتاً با تجهیزات قدیمی جنگ جهانی دوم ایالات متحده مسلح بودند. حداقل تا دهه ۱۹۷۰، نیروی زمینی دفاع از خود به اندازه‌ای که برای شکست دادن حمله‌ای از شمال لازم باشد، تقویت نشده بود - مقامات آگاه تخمین زدند که اگرچه رسماً گفته می‌شود ذخایر مهمات برای دو ماه کافی است، اما در واقع ظرف یک هفته یا کمتر تمام می‌شود. در طول دهه ۱۹۷۰، نیروی زمینی دفاع از خود ژاپن توانایی مشکوکی برای جلوگیری از حمله شوروی به هوکایدو داشت. | ## بخش 3: نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن | زبیگنیو برژینسکی در سال ۱۹۷۲ اظهار داشت که به نظر می‌رسد این نیرو برای مبارزه با «حمله‌ای شوروی که بر اساس الگوهای آمریکایی ربع قرن پیش انجام شده بود» بهینه شده است. سه سال بعد در سال ۱۹۷۵، اسامو کایهارا، دبیر سابق شورای دفاع ملی، در گزارش اخبار و جهان ایالات متحده گزارش داد که نیروی دفاع‌ازخود ژاپن در هر حمله شوروی کاملاً بی‌اثر بوده است، زیرا نیروی زمینی دفاع‌ازخود فقط می‌توانست به عنوان یک ارتش برای سه تا چهار روز بجنگد. در سال ۲۰۱۵، مجلس ژاپن قانونی را تصویب کرد که امکان تفسیر مجدد ماده ۹ قانون اساسی را فراهم می‌کرد. پرسنل نیروهای دفاع‌ازخود در واحدهای تهاجمی آبی-خاکی که برای تصرف جزایر دورافتاده طراحی شده‌اند، با نیروهای آمریکایی آموزش می‌بینند.Raymond L. Retrieved August 2, 2018 نیروهای بریتانیایی گروهان توپخانه افتخاری برای اولین بار با سربازان نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن در اویاما، استان شیزوئوکا در ۲ اکتبر ۲۰۱۸ رزمایش مشترک برگزار کردند. سپهبد پاتریک سندرز در مورد تنش‌های مربوط به کره شمالی گفت که ژاپن «مجبور نخواهد بود به تنهایی بجنگد.» نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن و نیروی زمینی هند اولین رزمایش مشترک نظامی خود را از ۲۷ اکتبر تا ۱۸ نوامبر ۲۰۱۸ در ایالت میزورام هند انجام دادند. این بزرگ‌ترین رزمایش‌های نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن از زمان پس از جنگ سرد در سال ۱۹۹۳ بود. این رزمایش‌ها بر اساس دستورالعمل‌های برنامه دفاع ملی ۲۰۱۹ برای تقویت قابلیت‌های دفاعی انجام می‌شود. | ## جمع‌بندی | وزیر دفاع، نوبوئو کیشی، گفت که این رزمایش‌ها برای پاسخ مؤثر به موقعیت‌های مختلف است.