موضوع مقاله: ویا دل کورسو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویا دل کورسو | مقدمه: ویا دل کورسو (به ) یکی از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین خیابان‌های شهر رم در ایتالیا است که به‌طول حدود ۱٫۵ کیلومتر، از پیاتسا دل پوپولو در شمال تا پیاتسا ونیزیا در جنوب امتداد دارد. | ## بخش 1: ویا دل کورسو | این خیابان از دیرباز مرکز زندگی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی شهر بوده و امروزه نیز یکی از مراکز اصلی خرید و گردشگری در رم به‌شمار می‌رود. در آن زمان این مسیر با نام «ویا لاتا» (Via Lata) شناخته می‌شد و بخشی از ویا فلامینیا بود که رم را به شمال ایتالیا متصل می‌کرد. این خیابان یکی از شاهراه‌های اصلی ورودی به شهر محسوب می‌شد و به‌ویژه در دوران امپراتوری روم برای حرکت ارتش‌ها و کاروان‌های تجاری اهمیت داشت. در سده پانزدهم میلادی و به‌ویژه در دوران پاپ پل دوم، خیابان بازسازی و گسترش یافت. پاپ پل دوم این مسیر را به‌عنوان شریان اصلی رم مدرن در نظر گرفت و آن را تا پیاتسا دل پوپولو امتداد داد. در همین زمان مسابقات اسب‌دوانی که بخشی از کارناوال رم بودند در این خیابان برگزار می‌شدند. این مسابقات، که تا سده نوزدهم ادامه یافتند، علت نام‌گذاری خیابان به «کورسو» (به‌معنای «دوندگی» یا «مسابقه») بوده‌اند. در دورهٔ رنسانس و باروک، ویا دل کورسو به مرکز توجه اشراف و خاندان‌های بزرگ رم بدل شد. بسیاری از کاخ‌های باشکوه، کلیساها و بناهای عمومی در امتداد این خیابان ساخته شدند، از جمله پالاتزو دلتسنه و سانتا ماریا این ویا لاتا. این بناها نقشی اساسی در تثبیت جایگاه کورسو به‌عنوان قلب سیاسی و فرهنگی رم داشتند. در سده نوزدهم و پس از اتحاد ایتالیا، این خیابان به یکی از مراکز اصلی گردهمایی‌های سیاسی و اجتماعی بدل شد. در همین دوره فروشگاه‌ها و کافه‌های مدرن نیز در کورسو تأسیس شدند که تا امروز بخشی از هویت تجاری آن باقی مانده‌اند. در دوران معاصر، کورسو به‌عنوان یکی از محورهای اصلی گردشگری و خرید در رم شناخته می‌شود. پروژه‌های بازسازی شهری در سده بیستم و بیست و یکم بر حفظ اصالت تاریخی خیابان در عین مدرن‌سازی زیرساخت‌ها متمرکز بوده‌اند. این پروژه‌ها شامل سنگ‌فرش مجدد، ایجاد مسیرهای پیاده‌روی و محدودسازی ترافیک موتوری در بخش‌هایی از خیابان بوده‌است. | ## بخش 2: ویا دل کورسو | معماری و ویژگی‌ها ویا دل کورسو یک خیابان کاملاً مستقیم است که طول آن حدود ۱٫۵ کیلومتر است و یکی از معدود خیابان‌های رم به‌شمار می‌رود که از دورهٔ باستان تا امروز امتداد مستقیم خود را حفظ کرده‌است. عرض خیابان در بخش‌هایی متفاوت است، اما به‌طور میانگین ۱۰ تا ۱۲ متر است و در برخی قسمت‌ها باریک‌تر می‌شود. در امتداد این خیابان مجموعه‌ای از کاخ‌ها، کلیساها و میدان‌های تاریخی قرار گرفته‌اند که هر یک ارزش معماری و هنری ویژه‌ای دارند. از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: پالاتزو دلتسنه – یکی از مهم‌ترین کاخ‌های رنسانسی رم که به‌عنوان محل اقامت خاندان دلتسنه ساخته شد. سانتا ماریا این ویا لاتا – کلیسای تاریخی که ریشه‌های آن به اوایل مسیحیت بازمی‌گردد. خیابان کورسو همچنین به سه میدان بزرگ و مشهور متصل است: پیاتسا دل پوپولو در شمال، پیاتسا کولونا در میانه و پیاتسا ونیزیا در جنوب. این میدان‌ها نقاط عطفی در ساختار شهری رم به‌شمار می‌روند و کورسو آن‌ها را همچون نخ تسبیح به هم پیوند می‌دهد. با وجود ورود خودروها در سدهٔ بیستم، بخش‌هایی از خیابان به‌طور ویژه برای پیاده‌روی طراحی شده‌اند تا هویت تاریخی و تجربهٔ گردشگری آن حفظ شود. نمای ساختمان‌ها نیز در طول قرون با وجود تغییرات کوچک، شکل کلی خود را حفظ کرده‌اند و امروزه بخشی از سیمای ماندگار رم محسوب می‌شوند. نقش شهری و فرهنگی ویا دل کورسو از دیرباز به‌عنوان قلب تپندهٔ اجتماعی و اقتصادی رم شناخته می‌شود. این خیابان نه‌تنها محل عبور و مرور ساکنان شهر بوده، بلکه بستری برای نمایش قدرت سیاسی، فرهنگی و مذهبی نیز به‌شمار می‌رفته‌است. در طول سده‌ها، بسیاری از جشن‌ها، راهپیمایی‌های مذهبی و کارناوال‌های مشهور رم در این خیابان برگزار شده‌اند. کارناوال رم که از سده شانزدهم تا نوزدهم میلادی یکی از مهم‌ترین رویدادهای اجتماعی اروپا بود، با مسابقات اسب‌دوانی در کورسو شناخته می‌شد. این مسابقات تا سال ۱۸۸۳ ادامه یافتند و پس از آن به‌دلیل حوادث و فشارهای اجتماعی متوقف شدند. پس از اتحاد ایتالیا در ۱۸۶۱، کورسو به صحنهٔ اصلی جشن‌های ملی، تظاهرات مردمی و رژه‌های نظامی بدل شد. | ## بخش 3: ویا دل کورسو | به‌ویژه در سدهٔ بیستم، بسیاری از جنبش‌های سیاسی و اجتماعی از این خیابان به‌عنوان نماد اعتراض یا حمایت استفاده کرده‌اند. فروشگاه‌های مدرن، بوتیک‌های بین‌المللی و کافه‌های تاریخی مانند «کافه روسی» و «کافه گرکو» در این خیابان قرار دارند. کافه گرکو، که در ۱۷۶۰ تأسیس شد، میزبان شخصیت‌های برجسته‌ای چون یوهان ولفگانگ فون گوته، لرد بایرون و هانس کریستین آندرسن بوده‌است. امروزه کورسو نقشی دوگانه دارد: از یک‌سو محور اصلی گردشگری و خرید در مرکز رم است، و از سوی دیگر مکانی برای تجربهٔ تاریخ زندهٔ شهر. این خیابان همچنان پیوندی میان گذشتهٔ باستانی، شکوه رنسانس و زندگی پرجنب‌وجوش معاصر برقرار می‌کند. رویدادها و جشن‌ها ویا دل کورسو از دیرباز صحنهٔ اصلی بسیاری از رویدادهای مذهبی، اجتماعی و فرهنگی رم بوده‌است. مهم‌ترین آن‌ها کارناوال رم بود که از سده شانزدهم تا نوزدهم میلادی در این خیابان برگزار می‌شد. در طول این کارناوال، مسابقات اسب‌دوانی از پیاتسا دل پوپولو تا پیاتسا ونیزیا برگزار می‌شدند و تماشاگران از پنجره‌های کاخ‌ها و بالکن‌های کلیساها این مسابقات را دنبال می‌کردند. در کنار مسابقات، نمایش‌های خیابانی، موسیقی، و اجرای نمایش‌های کمدی نیز بخشی از جشن‌های کورسو بودند. این رویدادها شهرتی اروپایی یافتند و گردشگران بسیاری را از نقاط مختلف قاره به رم جذب کردند. مراسم مذهبی بزرگ، از جمله راهپیمایی‌های هفتهٔ مقدس و جشن‌های کلیسای سانتا ماریا دل پوپولو، از کورسو عبور می‌کردند. برای نمونه، مسابقات دوچرخه‌سواری و دویدن شهری در مسیر این خیابان برگزار می‌شوند و بخش‌هایی از جشنواره‌های موسیقی و هنری رم نیز در میدان‌ها و کاخ‌های اطراف کورسو برگزار می‌گردند. پیاتسا ونیزیا در انتهای جنوبی خیابان، جایی است که قصر ونیزیا و بنای یادبود ویتوریو امانوئله دوم قرار دارند. پیاتسا کولونا با ستون مارکوس اورلیوس، پیوند کورسو با شکوه دوران باستان را آشکار می‌کند. | ## جمع‌بندی | کافه گرکو در شمارهٔ ۸۶ کورسو، از مهم‌ترین مراکز فرهنگی رم در سده‌های گذشته بوده‌است.