aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: آمادی کامارا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آمادی کامارا | مقدمه: آمادی کامارا (زاده ۲۸ مه ۲۰۰۵) بازیکن فوتبال حرفه‌ای اهل مالی است که به عنوان مهاجم برای باشگاه اشتورم گراتس در بوندس‌لیگا اتریش و تیم ملی مالی بازی می‌کند. | ## بخش 1: آمادی کامارا | او فوتبال را تا ۱۷ سالگی در باشگاه دیارا ادامه داد و در تابستان ۲۰۲۳ به باشگاه اشتورم گراتس در بوندسلیگای اتریش پیوست. اوکار خود را با بازی برای تیم ذخیره آغاز کرد و در بازی مقابل سن پولتن از مسابقات دسته دوم، که باخت ۴–۱ نتیجه‌اش بود، اولین بازی را برای تیمش انجام داد و به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت. او در تساوی ۲–۲ مقابل فلوریدسدورفر گل تساوی تیمش را در دقیقه ۸۳ به ثمر رساند که اولین گل حرفه‌ای او بود. | ## بخش 2: آمادی کامارا | در طول آن فصل، کامارا در ۱۳ بازی ۶ گل به ثمر رساند، از جمله دو گل در باخت ۵–۲ مقابل لافنیتس. کامارا اولین بازی خود برای تیم اصلی را در نوامبر ۲۰۲۳ مقابل آستریا کلاگن‌فورت انجام داد که اولین بازی او در بوندس‌لیگای اتریش نیز بود و در دقیقه ۶۵ به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و به این ترتیب به چهار هزارمین بازیکنی تبدیل شد که در بوندس‌لیگای اتریش به میدان رفته است. او در آن فصل ۱۷ بازی برای تیم اصلی انجام داد و یک گل مقابل آستریا کلاگن‌فورت به ثمر رساند. | ## بخش 3: آمادی کامارا | در فوریه ۲۰۲۴، او اولین گل خود را برای این باشگاه در پیروزی ۴–۱ مقابل اسلوان براتیسلاوا در بازی رفت پلی‌آف لیگ کنفرانس اروپا به ثمر رساند. | ## جمع‌بندی | عملکرد ملی کامارا اولین بازی خود را برای تیم ملی مالی در ۶ سپتامبر ۲۰۲۴ در مقدماتی جام ملت‌های آفریقا مقابل موزامبیک در ورزشگاه ۲۶ مارس انجام داد.
موضوع مقاله: سپاه تفنگداران دریایی اوکراین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سپاه تفنگداران دریایی اوکراین | مقدمه: سپاه تفنگداران دریایی اوکراین که به اختصار با نام تفنگداران دریایی اوکراین یا پیاده‌نظام دریایی اوکراین نیز شناخته می‌شود، شاخه نیروی زمینی تفنگدار دریایی نیروهای مسلح اوکراین از سال ۲۰۲۳ است که مسئولیت انجام عملیات‌های اعزامی و آبی-خاکی را برعهده دارد. | ## بخش 1: سپاه تفنگداران دریایی اوکراین | سپاه تفنگداران دریایی اوکراین از زمان تأسیس مدرن خود در سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۳ بخشی از نیروهای ساحلی نیروی دریایی اوکراین را تشکیل می‌داد. | ## بخش 2: سپاه تفنگداران دریایی اوکراین | این سپاه به‌عنوان بخشی از عملیات‌های آبی-خاکی، هوابرد و آبی-خاکی-هوابرد، به تنهایی یا با هماهنگی با یگان‌ها و واحدهای نیروی زمینی اوکراین به منظور تصرف بخش‌هایی از ساحل، جزایر، بنادر، پایگاه‌های ناوگان، فرودگاه‌های ساحلی و سایر اهداف ساحلی از دشمن استفاده می‌شود. | ## بخش 3: سپاه تفنگداران دریایی اوکراین | ## جمع‌بندی | همچنین می‌تواند برای دفاع از پایگاه‌های دریایی، مناطق ساحلی حیاتی، جزایر و اهداف ساحلی جداگانه و امنیت مناطق دشمن مورد استفاده قرار گیرد.
موضوع مقاله: محمدرحیم خازن‌الملک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محمدرحیم خازن‌الملک | مقدمه: محمدرحیم خازن‌الملک(۱۱۹۲ (۱۲۳۱ق)–۱۲۷۲ (۱۳۱۱ق عضو دارالشورای کبری، صندوق‌دار خاصه دربار، ناصری فرمانفرمایی خراسان و سیستان و تولیت آستان قدس رضوی بود.کریم سلیمان، القاب رجال عهد قاجاریه، تهران، نشر نی، 1379، ص 63. | ## بخش 1: محمدرحیم خازن‌الملک | حاج محمدرحیم در دوران قاجار ابتدا وارد دستگاه خدمتکاران محمد شاه شد و پس از به سلطنت رسیدن ناصرالدین شاه مدارج ترقی را به سرعت طی کرد وی در این دوران مناصبی مانند داروغگی دفترخانه مبارکه، پیشخدمت (آجودان) خاصه شاه، صندوق‌داری و رخت‌داری بیوتات سلطنتی دست یافت و در سال ۱۲۸۷ق به لقب خازن‌الملک را دریافت کرد. | ## بخش 2: محمدرحیم خازن‌الملک | او در سال ۱۲۹۶ق از سمت خود استعفا داد و در سال ۱۲۹۷ق با تشکیل دارالشورای کبری به دستور ناصرالدین شاه عضو این شورا گردید و در زمان زمامداری میرزا حسین‌خان سپهسالار به عنوان فرمانفرمایی مملکت خراسان و سیستان و نیز تولیت آستان قدس رضوی منصوب شد.ر. | ## بخش 3: محمدرحیم خازن‌الملک | محمدحسن اعتمادالسلطنه، تاریخ منتظم ناصری، به تصحیح محمداسماعیل رضوانی، تهران، دنیای کتاب، 1364- 1367، ج3، ص 1916.تاریخ منتظم ناصری، ج3، ص 1991 وی همچنین مسئول نگهداری الماس دریای نور بود. | ## جمع‌بندی | وی در ۱۵ سال آخر عمر خود بیمار و زمین گیر (فلج) بود و در سال ۱۳۱۱ قمری برابر با ۱۲۷۲ در سن حدود هشتاد سالگی به بیماری آنفولانزا درگذشت.محمدحسن‌خان اعتمادالسلطنه، المآثر والاثار، به کوشش: ایرج افشار، تهران، اساطیر، 1363، ج اوّل، ص 43مهدی بامداد، شرح حال رجال ایران، تهران، زوار، 1363، ج 5، ص 247 و 248.
موضوع مقاله: ماجد مردوخ روحانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماجد مردوخ روحانی | مقدمه: محمد ماجد مردوخ روحانی**، مترجم و ادیب نامدار کرد، در سال ۱۳۳۷ در محله **جورآباد** سنندج، واقع در خیابان شهدا (فرح سابق)، کوچه **حیرت سجادی** (روبه‌روی کوچه مفتی)، دیده به جهان گشود. | ## بخش 1: ماجد مردوخ روحانی | او از سوی پدر به خاندان سرشناس **مردوخ‌ها** و از طرف مادر به **مفتی‌زاده‌ها** تعلق داشت و در خانواده‌ای پرجمعیت، همراه با پنج برادر و یک خواهر پرورش یافت. اگرچه او در دانشگاه رشته **شیمی** را دنبال کرد، اما پس از فراغت از تحصیل، بیشتر به **فعالیت‌های پژوهشی، ترجمه، و نشر آثار خود و دیگر نویسندگان** پرداخت. وی در **۱۶ فروردین ۱۳۵۹**، برخلاف مخالفت خانواده، فعالیت حرفه‌ای خود را در **بخش کردی انتشارات سروش تهران** آغاز کرد. | ## بخش 2: ماجد مردوخ روحانی | آشنایی او با **عبدالرحمان شرفکندی (هژار مکریانی)** نقطه عطفی در زندگی حرفه‌ایش شد و به همکاری طولانی‌مدتی برای تدوین و انتشار آثار هژار انجامید، همکاری که حتی پس از درگذشت هژار نیز ادامه یافت. از جمله دستاوردهای برجسته **ماجد مردوخ روحانی** می‌توان به **تدوین و انتشار کتاب «چیشتی مجیور» (شلم‌شوربا) به زبان کردی** و همچنین **کتاب «هه‌نبانه بۆرینه»** از آثار هژار اشاره کرد. اما شاید مهمترین اثر او، **سرپرستی تدوین بزرگترین فرهنگ لغت کردی-فارسی** باشد که از **بهمن ۱۳۸۱** با همکاری **دانشگاه کردستان** آغاز شد. | ## بخش 3: ماجد مردوخ روحانی | جلد اول این فرهنگ در سال ۱۳۸۸ منتشر شد و تاکنون **چهار جلد** از آن به چاپ رسیده است. این اثر monumental با عنوان **«فرهنگ دانشگاه کردستان» (کردی-کردی-فارسی)**، حاوی **۹۳ هزار مدخل**، به عنوان جامع‌ترین فرهنگ لغت کردی شناخته می‌شود و در **اردیبهشت ۱۳۹۷** طی مراسمی باشکوه در دانشگاه کردستان، با حضور جمعی از **مفاخر، اندیشمندان، اساتید، شاعران، و نویسندگان** حوزه زبان و ادبیات کردی، رونمایی شد. | ## جمع‌بندی | هژار** نیز در کتاب **«چێشتی مجێور»** بارها از ماجد مردوخ روحانی به نیکی یاد کرده و از همکاری و تلاش‌های او تقدیر نموده است.
موضوع مقاله: پادشاهی لسوتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پادشاهی لسوتو | مقدمه: پادشاهی لسوتو شکل حکومت کشور لسوتو است (که تا پیش از استقلال در سال ۱۹۶۶ با نام باسوتولند شناخته می‌شد) و در آن یک پادشاه موروثی به‌عنوان رئیس کشور حکومت می‌کند. | ## بخش 1: پادشاهی لسوتو | اختیارات پادشاه طبق قانون اساسی کشور محدود شده‌اند و این نظام حکومتی یک پادشاهی مشروطه به شمار می‌رود. جانشینی نحوهٔ جانشینی در پادشاهی لسوتو در فصل پنجم قانون اساسی این کشور مشخص شده است. | ## بخش 2: پادشاهی لسوتو | بر اساس متن این فصل: (۱) شورای روسا می‌تواند در هر زمان، بر پایهٔ عرف و سنت‌های بومی لسوتو، شخص یا اشخاصی را (به ترتیب اولویت) که واجد شرایط جانشینی تاج و تخت هستند، تعیین کند. در صورتی که در زمان درگذشت پادشاه یا خالی شدن جایگاه سلطنت، شخصی پیش‌تر بر اساس این بند تعیین شده و بر پایهٔ عرف بومی لسوتو واجد صلاحیت سلطنت باشد، آن فرد (و در صورت وجود بیش از یک نفر، فردی که به‌عنوان دارای حق اولویت تعیین شده) پادشاه خواهد شد. | ## بخش 3: پادشاهی لسوتو | (۲) اگر هنگام درگذشت پادشاه یا خالی شدن منصب سلطنت، شخصی که بر اساس بند (۱) واجد شرایط سلطنت باشد وجود نداشته باشد، شورای روسا موظف است در اسرع وقت و مطابق با عرف بومی لسوتو، فردی را برای جانشینی تعیین کند و آن شخص بلافاصله به پادشاهی می‌رسد. | ## جمع‌بندی | حقوق و مزایا پادشاه لسوتو سالانه مبلغی معادل ۵۲٬۷۷۸ دلار ایالات متحده به‌عنوان مستمری سلطنتی دریافت می‌کند.
موضوع مقاله: حادثه تابلوی اعلانات سانجو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حادثه تابلوی اعلانات سانجو | مقدمه: حادثه تابلوی اعلانات سانجو ، این حادثه در ۲۰ اکتبر ۱۸۶۶ (۱۲ سپتامبر سال دوم کیئو) در روزهای پایانی دوره ادو رخ داد، زمانی که درگیری بین شینسنگومی‌ها، که مسئول حفظ صلح در کیوتو بودند، و گروهی از سامورایی‌های قلمرو توسا رخ داد. | ## بخش 1: حادثه تابلوی اعلانات سانجو | گروهی از سامورایی‌های توسا سعی کردند تابلوی شوگون‌سالاری را از انتهای شمال غربی پل سانجو بردارند، اما با شینسنگومی‌ها که در حال نگهبانی بودند درگیر شدند و یک سامورایی توسا کشته و دیگری اسیر شد. پس از حادثه کینمون که در ۱۹ ژوئیه ۱۸۶۸ رخ داد، تابلویی در انتهای غربی پل سانجو اوهاشی نصب شد که در آن خاندان قلمرو چوشو دشمن دربار امپراتوری اعلام شده بود. پیشینه حادثه پس از شکست دومین لشکرکشی چوشو در سال ۱۸۶۶ (کیئو ۲)، اقتدار شوگون‌سالاری ادو از بین رفت. علاوه بر این، در میان شهروندان کیوتو که در اثر آتش‌سوزی دوندون از خانه‌های خود بیرون رانده شده بودند، افکار عمومی قوی‌ای با قلمرو چوشو همدردی می‌کرد. | ## بخش 2: حادثه تابلوی اعلانات سانجو | در سال ۱۸۶۶ (کیئو (دوره) ۲)، موارد مکرری از پاره کردن اعلامیه‌های شوگون‌سالاری در کیوتو وجود داشت. به‌طور خاص، اعلامیه‌هایی که در انتهای شمال غربی پل سانجو اوهاشی بر روی رود کامو نصب شده بودند، سه بار پاره و به رودخانه انداخته شدند و منجر به دستور شینسنگومی برای محافظت از اعلامیه‌ها شد. شینسنگومی نیروهای خود را در سه پایگاه مستقر کرد که در اطراف تابلو اعلانات در پل سانجو اوهاشی متمرکز شده بودند و آماده بودند تا تابلو اعلانات را محاصره کنند. در روز حادثه، ۲۰ اکتبر ۱۸۶۶ (۱۲ سپتامبر ۱۸۶۶ در تقویم قمری)، ۱۲ مرد از جمله هارادا سانوسوکه در سانجو کایشو، ۱۲ مرد از جمله آرایی تادائو در مشروب‌فروشی و ۱۰ مرد از جمله اویشی کوواجیرو در خانه شهر در آن سوی پل مستقر بودند. | ## بخش 3: حادثه تابلوی اعلانات سانجو | علاوه بر این، دو دیده‌بان، آسانو کائورو و هاشیموتو میناسوکه، که خود را به شکل گدا درآورده بودند، در پای پل مستقر بودند و منتظر حضور مجرم بودند. در اواخر همان شب، چندین فرد مشکوک در انتهای غربی پل سانجو اوهاشی ظاهر شدند و اقداماتی برای کندن تابلو انجام دادند. واحد آرایی دیر رسید و حمله را ادامه داد، و شینسنگومی‌ها با سوءاستفاده از موقعیت، یکی از مخالفان خود را کشتند و دیگری را اسیر کردند. | ## جمع‌بندی | با این حال، کائورو آسانو، که قرار بود برود و با نیروهای اویشی مستقر در آن سوی پل تماس بگیرد، از ترس عبور از درگیری روی پل، مسیر انحرافی را انتخاب کرد که باعث تأخیر در گزارش، جلوگیری از تکمیل حمله گازانبری برنامه‌ریزی شده و باز شدن راه فرار برای مجرمان شد.
موضوع مقاله: آزمایشگاه‌های اورفیلد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آزمایشگاه‌های اورفیلد | مقدمه: این اتاق باعث جلب توجه رسانه‌ها شده و شایعات زیادی دربارهٔ تأثیرات روانی حضور در سکوت مطلق به‌وجود آورده است. | ## بخش 1: آزمایشگاه‌های اورفیلد | ساختمان ساختمان این مرکز در محله سیوارد مینیاپولیس واقع شده و در سال ۱۹۷۰ ساخته شده است. این مکان در ابتدا یک استودیوی ضبط به نام Sound 80 بود که میزبان موزیسین‌هایی مثل باب دیلن و پرینس بود، و آهنگ معروف "شهر رقصان" در سال ۱۹۸۰ هم آنجا ضبط شد. در سال ۱۹۹۴، او یک بخش جدید به ساختمان اضافه کرد تا آزمایشگاه آکوستیک خود را راه‌اندازی کند و اتاق بی‌پژواک را از انبار بیرون آورده و نصب کرد. این ساختمان، به‌جز دفاتر، هیچ پنجره‌ای ندارد و راهروها و اتاق‌هایی ایزوله با اندازه‌های مختلف در آن قرار دارند. اتاق بی‌پژواک اورفیلد این اتاق را در دهه ۱۹۸۰ خرید، زمانی که شرکت سانبیم تأسیساتش در شیکاگو را تعطیل کرد. | ## بخش 2: آزمایشگاه‌های اورفیلد | او به اعضای تیم فوتبال دانشگاه شیکاگو پول داد تا اتاق را باز کرده و با سه تریلی بار بزنند. او این اتاق را در انباری نگهداری می‌کرد تا اینکه در سال ۱۹۹۴ آن را به ساختمان آزمایشگاه منتقل کرد. او به نیویورک تایمز گفت که طراحان محصول از این اتاق برای بهبود صدای محصولات مصرفی مثل تشک‌های اسلیپ نامبر و ماشین ظرف‌شویی‌های ویرلپولاستفاده کرده‌اند. این اتاق یک جعبه فولادی دوجداره با شش ضلع است که با فنر درون یک اتاق فولادی پنج‌ضلعی معلق نگه داشته می‌شود. این دو اتاق داخل آزمایشگاه آکوستیک قرار دارند که دیوارهایی با ضخامت ۳۰ سانتی‌متر از بتن دارد. | ## بخش 3: آزمایشگاه‌های اورفیلد | درِ اتاق بی‌پژواک از پانل‌های فولادی با پوشش گوه‌های آکوستیکی از فایبرگلاس ساخته شده و داخل اتاق نیز با همین گوه‌ها پوشیده شده است. تبلیغات و بازدید عمومی اورفیلد به مدت پنج سال، هر جمعه بعد از ظهر تورهایی برای عموم برگزار می‌کرد که با پرداخت ۲۰ دلار کمک به یک خیریه غذا همراه بود. از اوت ۲۰۲۲، هزینه تور حداقل ۲۰۰ دلار به ازای هر نفر و با حداقل مبلغ کل ۴۰۰ دلار تعیین شده است. در سال ۲۰۲۲، در تیک‌تاک و یوتیوب شایعه شد که برای ماندن طولانی در اتاق جایزه نقدی وجود دارد. ساکت‌ترین مکان روی زمین آزمایشگاه اورفیلد در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۳ رکورد جهانی گینس برای «ساکت‌ترین مکان روی زمین» را در اختیار داشت. | ## جمع‌بندی | ولی اورفیلد دوباره در نوامبر ۲۰۲۱ با ثبت سطح صدای منفی ۲۴٫۹ دسی‌بل A این رکورد را بازپس گرفت.
موضوع مقاله: لشکر ۲ تفنگدار موتوری گارد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لشکر ۲ تفنگدار موتوری گارد | مقدمه: لشکر ۲ تفنگداران موتوری گارد یک لشکر پیاده‌نظام مکانیزه نیروی زمینی روسیه است، که به‌عنوان زیرمجموعه ارتش یکم تانک گارد در منطقه نظامی مسکو فعالیت می‌کند و ستاد فرماندهی و پادگان آن در استان مسکو قرار دارد. | ## بخش 1: لشکر ۲ تفنگدار موتوری گارد | لشکر ۲ تفنگداران موتوری گارد در سال ۱۹۴۱ تشکیل شد و در طول جنگ جهانی دوم شاهد نبردهای گسترده‌ای بود که به همین دلیل به یکی از مشهورترین و پرافتخارترین تشکیلات در ارتش شوروی تبدیل شد. | ## بخش 2: لشکر ۲ تفنگدار موتوری گارد | این لشکر به افتخار میخائیل کالینین و شهر تامان نامگذاری شد و تا زمان انحلال در سال ۲۰۰۹ و قبل از اصلاح در سال ۲۰۱۳، دست نخورده باقی ماند. | ## بخش 3: لشکر ۲ تفنگدار موتوری گارد | از سال ۲۰۱۶ این لشکر بخشی از ارتش یکم تانک گارد منطقه نظامی غرب است و بیشتر واحدهای آن در شهر کالینینتس، استان مسکو، ۴۵ کیلومتری (۲۸ مایلی) جنوب غربی مسکو مستقر هستند. | ## جمع‌بندی | در جریان حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، واحدهای این لشکر به استان سومی اوکراین حمله کردند و در نزدیکی شهر تروستیانتس درگیر نبرد شدند.
موضوع مقاله: حادثه آکه‌بونوتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حادثه آکه‌بونوتی | مقدمه: پیشینه شینسنگومی که از سوی شوگون‌سالاری ادو مأمور جستجوی بقایای حادثه ایکِه‌دایا شده بود، اطلاعاتی دریافت کرد مبنی بر اینکه یک سامورایی قلمرو چوشو در رستوران «آکِبونوتِی» در هیگاشیاما پنهان شده است. | ## بخش 1: حادثه آکه‌بونوتی | در آن زمان، شینسنگومی به دلیل تلفات زیاد در حادثه ایکِه‌دایا از قلمرو آیزو نیروی کمکی دریافت کرده بود. در ۱۰ ژوئن، ۲۰ مرد، شامل ۱۵ عضو شینسنگومی به رهبری تاکدا کانریوسای و ۵ سامورایی آیزو، برای جستجوی این سامورایی اعزام شدند. وقتی آنها وارد آکِبونوتِی شدند، یک سامورایی در اتاق نشیمن سعی کرد فرار کند، بنابراین شیبا تسوکاسا، سامورایی آیزو، او را تعقیب کرد و در باغ گیر انداخت و با نیزه دستی به پشت او زد و از پشت زخمی شد. بلافاصله پس از آن، سامورایی گفت: «من سامورایی نیستم، من آسادا توکیتارو هستم (بعضی‌ها می‌گویند توکیجیرو)» و پس از تأیید هویتش، او را آزاد کردند و آسادا توکیتارو را به اقامتگاه قلمرو توسا بردند. پس از پرس‌وجو از قبیله آیزو، آنها تصمیم گرفتند که عمل شیبا مشروع بوده و مشکلی وجود ندارد و یک پزشک و پیک را به اقامتگاه قلمرو توسا فرستادند تا همدردی خود را ابراز کنند، فقط برای اطمینان. | ## بخش 2: حادثه آکه‌بونوتی | با این حال، قلمرو توسا، آسادا را به دلیل عدم معرفی اولیه خود مقصر دانست و رسماً موضع خود را برای رسیدگی مسالمت‌آمیز به این موضوع اتخاذ کرد. با این حال، روز بعد، یازدهم، قلمرو توسا، آسادا را به دلیل «آمادگی نداشتن برای بوشیدو یا اصول رفتاری سامورایی» به دلیل تلاش برای فرار از صحنه و زخمی شدن در پشت که برای یک سامورایی نامناسب بود، توبیخ کرد و او را مجبور به انجام سپوکو کرد که اوضاع را تغییر داد. در آن زمان، قلمرو توسا از اتحاد دربار امپراتوری و شوگون‌سالاری تحت سیاست یامائوچی تویوشیگه حمایت می‌کردند و رابطه خوبی با خاندان آیزو داشتند، اما نیروهایی نیز در درون خاندان وجود داشتند که برای سرنگونی شوگون‌سالاری توطئه می‌کردند، مانند کینوتوی توسا. برخی از سامورایی‌های خاندان توسا علیه شمشیربازی سامورایی‌های خاندان آیزو و سپوکوی آسادا که در این زمان رخ داد، شورش کردند، زیرا معتقد بودند که با خاندان توسا ناعادلانه رفتار شده است و برخی حتی خواستار انتقام از شینسنگومی و خاندان آیزو شدند. یامائوچی قادر به سرکوب خواسته‌های تندروهای درون خاندان نبود و اوضاع تهدید می‌کرد که به درگیری بین آیزو و توسا تبدیل شود. | ## بخش 3: حادثه آکه‌بونوتی | او به عنوان شوگوشوکوی کیوتو، نمی‌توانست با جنگ با سایر خاندان‌ها، صلح کیوتو را مختل کند. از سوی دیگر، تنها راه برای حفظ آبروی خاندان توسا و حل و فصل اوضاع، اعدام شیبا به عنوان مجازات هر دو طرف بود، اما وقتی تصمیم گرفته شد که این جرم موجه است، هیچ توجیهی برای دستور دادن به شیبا برای انجام سپوکو وجود نداشت، بنابراین این امر غیرممکن بود. شیبا با شنیدن رنج ارباب، پس از مشورت با برادرش، تصمیم گرفت با انجام داوطلبانه سپوکو، قلمرو را از این مخمصه نجات دهد. در نهایت، شیبا در روز دوازدهم با کمک برادرش سپوکو انجام داد و از درگیری بین قلمروهای آیزو و توسا جلوگیری شد. | ## جمع‌بندی | علاوه بر سامورایی‌های آیزو، اعضای شینسنگومی نیز در مراسم تشییع جنازه شیبا برای سوگواری مرگ او شرکت کردند.
موضوع مقاله: ویلیام فچتلر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلیام فچتلر | مقدمه: ویلیام فچتلر (; – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ به‌عنوان سیزدهمین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می‌کرد و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶ فرماندهی نیروی مشترک ناپل را برعهده داشت. | ## بخش 1: ویلیام فچتلر | فچتلر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۶ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲ فرماندهی ناوشکن یواس‌اس پری را برعهده داشت و از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۴ فرمانده رزم‌ناو یواس‌اس ایندیانا بود. | ## بخش 2: ویلیام فچتلر | وی از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ به‌عنوان فرمانده ناوگان هفتم ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد، از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۷ فرماندهی ناوگان اقیانوس اطلس را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۰ معاون نیروی انسانی فرمانده نیروی دریایی آمریکا بود. | ## بخش 3: ویلیام فچتلر | ## جمع‌بندی | او در جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم و جنگ کره حضور داشت و در سال ۱۹۵۶ پس از ۴۰ سال خدمت در نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
موضوع مقاله: حادثه آبورانوکوجی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حادثه آبورانوکوجی | مقدمه: حادثه آبورانوکوجی ، یک درگیری بین شینسنگومی و گوریواجی (حزب نگهبانان آرامگاه امپراتوری) در پایان دوره ادو (پایان شوگون‌سالاری توکوگاوا) بود. | ## بخش 1: حادثه آبورانوکوجی | اعضای گوریواجی، ایتو کاشیتارو، تودو هیسوکه، هاتوری تاکه‌ئو و کئوچی آرینوسوکه کشته شدند. ترور ایتو کاشیتارو در ۱۴ آوریل ۱۸۶۷، برای شینسنگومی مشخص شد که ایتو کاشیتارو، که شینسنگومی را برای تشکیل گوریواجی (حزب نگهبانان آرامگاه امپراتوری) ترک کرده بود، در جنبش طرفدار امپراتوری و ضد شوگون‌سالاری فعالیت می‌کرد و با قلمرو ساتسوما ارتباط دارد، زیرا از سایتو هاجیمه، که به عنوان جاسوس توسط شینسنگومی به این گروه نفوذ کرده بود، این اطلاعات را شنیده بود. با این حال، نامه‌های ایتو از آن زمان همگی بر گفتگو تأکید داشتند و هیچ سابقه‌ای از اینکه خود ایتو کسی را به جز حادثه آبورانوکوجی کشته باشد، وجود نداشت. | ## بخش 2: حادثه آبورانوکوجی | علاوه بر این، هیچ سابقه‌ای از تلاش او برای ترور کوندو ایسامی وجود نداشت، بنابراین نظریه‌ای وجود دارد که هیچ نقشه‌ای برای ترور کوندو وجود نداشته است. گفته می‌شود که گوریواجیها دادخواستی مبنی بر درخواست تخفیف مجازات برای قلمرو چوشو که با شوگون‌سالاری ادو دشمنی داشتند، ارائه کردند که این امر کوندو ایسامی را خشمگین کرد و او از مجازات شدید قلمرو چوشو حمایت کرد و این امر منجر به حادثه آبورانوکوجی شد. در ۱۳ دسامبر همان سال، کوندو ایسامی، ایتو را به بهانه نیاز به جمع‌آوری کمک‌های مالی و بحث در مورد امور دولتی به خانه معشوقه‌اش در شیچیجو دعوت کرد و در آنجا یک مهمانی مشروب‌خوری ترتیب داد و ایتو را کاملاً مست کرد. | ## بخش 3: حادثه آبورانوکوجی | در راه بازگشت به خانه، چندین عضو شینسنگومی، از جمله اویشی کوواجیرو، به ایتو حمله کردند و موفق شدند او را با نیزه ترور کنند. | ## جمع‌بندی | اگرچه ایتو به شدت زخمی شد، اما یک ضربه به دشمن خود وارد کرد، فریاد زد "ای خائن!" و در مقابل معبد هونکوجی درگذشت.
موضوع مقاله: کاربردها و بازار کار نرم‌افزار سالیدورک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاربردها و بازار کار نرم‌افزار سالیدورک | مقدمه: سالیدورک (SolidWorks) یکی از نرم‌افزارهای پرکاربرد در حوزه طراحی به کمک رایانه (CAD) است که برای مدل‌سازی سه‌بعدی قطعات، مونتاژها و طراحی‌های صنعتی استفاده می‌شود. | ## بخش 1: کاربردها و بازار کار نرم‌افزار سالیدورک | این نرم‌افزار در صنایع مختلفی نظیر مهندسی مکانیک، خودرو، هوافضا، تجهیزات پزشکی و طراحی محصول نقش کلیدی دارد. کاربردهای سالیدورک نرم‌افزار سالیدورک امکان ایجاد مدل‌های سه‌بعدی دقیق، شبیه‌سازی رفتار قطعات تحت شرایط مختلف و تولید نقشه‌های فنی برای ساخت را فراهم می‌کند. | ## بخش 2: کاربردها و بازار کار نرم‌افزار سالیدورک | از جمله کاربردهای رایج این نرم‌افزار می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: طراحی قطعات صنعتی و ماشین‌آلات شبیه‌سازی تحلیل‌های تنشی و حرارتی طراحی قالب و مدل‌سازی مونتاژ طراحی و مهندسی معکوس محصولات بازار کار سالیدورک در بسیاری از کشورهای جهان، مهارت کار با نرم‌افزار سالیدورک یکی از نیازهای اصلی برای استخدام در شرکت‌های مهندسی، طراحی و ساخت به شمار می‌رود. در ایران نیز بسیاری از صنایع تولیدی، خودروسازی و شرکت‌های طراحی صنعتی از این نرم‌افزار به‌عنوان ابزار اصلی استفاده می‌کنند. | ## بخش 3: کاربردها و بازار کار نرم‌افزار سالیدورک | ## جمع‌بندی | آشنایی با سالیدورک می‌تواند مسیر شغلی مناسبی برای دانشجویان و فارغ‌التحصیلان رشته‌های فنی و مهندسی فراهم کند.
موضوع مقاله: حادثه تنمایا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حادثه تنمایا | مقدمه: پیشینه موتسو مونمیتسو شنید که میئورا یاسوشی، یک سامورایی از قلمرو کیشو که در آن زمان از طرفداران قدرتمند شوگون‌سالاری بود، در تبانی با گوزو آیدا و دیگران، در کیوتو دست به اقدامات نگران‌کننده‌ای زده است، و مغز متفکر پشت ترورهای ساکاموتو ریوما و ناکائوکا شینتارو (حادثه اومیا) همان قلمرو کیشو بود که از ریوما به خاطر مجبور کردن آنها به پرداخت غرامت هنگفت برای غرق کردن ایروها مارو کینه داشت. | ## بخش 1: حادثه تنمایا | او سپس با اعضای کایئنتای و ریکوئن-تای نقشه کشید تا میئورا اسوشی، که از سامورایی‌های کیشو بود، را بکشد. سامورایی‌های کیشو که خطر را حس کرده بودند، از شینسنگومی خواستند تا از طریق آیزو از میئورا محافظت کنند. در تنمایا، هفت عضو شینسنگومی، از جمله سایتو هاجیمه و اویشی کوواجیرو، برای محافظت از میئورا کیوتارو منصوب شدند. در ۱ ژانویه ۱۸۶۸، در مجموع ۱۶ مرد (یا ۱۵ نفر) از اعضای کایِنتای و ریکوئنتای، به میئورا کیوتارو و اعضای شینسنگومی که در طبقه دوم تنمایا مهمانی نوشیدنی برگزار کرده بودند، حمله کردند. | ## بخش 2: حادثه تنمایا | وقتی آنها به هم رسیدند، ناکای شوگورو گفت: «مئیورا-سان، مرا تنها بگذار» و با شمشیر خود حمله کرد و میئورا کیوتارو را از ناحیه گونه و چانه زخمی کرد. پس از آن، دو نیرو درگیر نبرد شدند، اما چراغ‌ها خاموش شدند و نبرد در تاریکی رخ داد. سایتو هاجیمه از پشت مورد حمله قرار گرفت و نزدیک بود جان خود را از دست بدهد، اما آمدو کاتسونوشین (یک سرباز هیتای) از او محافظت کرد. با شنیدن این حادثه، شینسنگومی و قلمرو کیشو برای کمک رفتند، اما زمانی که رسیدند، موتسو و دیگران به سرعت عقب‌نشینی کرده بودند. | ## بخش 3: حادثه تنمایا | از سوی دیگر، شینسنگومی‌ها متحمل مرگ میاگاوا نوبویوشی و فوناتسو کاماتارو، یک جراحت جدی و سه جراحت سبک شدند، در حالی که قلمرو کیشو دچار جراحاتی به میئورا، میاکه سیچی و سکی جینوسوکه شد. (تاریخ نانکی توکوگاوا همچنین بیان می‌کند که ساوا، توزائمون، ملازم جوان میئورا، و یک رفیق جوان خاص که زیردست او بودند، هر سه توسط نیزه‌ها زخمی شدند و مردند) ناگاکورا تسونه، سامورایی از قلمرو اوبی و برادر بزرگتر اوگورا توکوهی، در صحنه حادثه حضور داشت. | ## جمع‌بندی | یک بنای یادبود سنگی در محل حادثه در آبورانوکوجی شومند-دوری در بخش شیموگیو شهر کیوتو برپا شده است.