موضوع مقاله: مدرسه عالی نرمال پیزا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مدرسه عالی نرمال پیزا | مقدمه: این دانشگاه به همراه دانشگاه پیزا و مدرسه مطالعات پیشرفته سنت آنا، بخشی از سیستم دانشگاهی پیزا هستند. | ## بخش 1: مدرسه عالی نرمال پیزا | این مدرسه در سال ۱۸۱۰ با فرمان ناپلئون به عنوان شاخه‌ای از مدرسه عالی پاریس با هدف آموزش معلمان امپراتوری برای آموزش شهروندان تأسیس شد. در سال ۲۰۱۳، پس از الحاق مؤسسه علوم انسانی در فلورانس (SUM)، محوطه فلورانس به محوطه تاریخی پیزا اضافه شد. از سال ۲۰۱۸، مدرسه عالی با مدرسه مطالعات پیشرفته سنت آنا در پیزا، مؤسسه مطالعات پیشرفته پاویا و مدرسه عالی مریدوناله ناپل، تنها سه مؤسسه دانشگاهی دیگر با جایگاه ویژه هستند که در چشم‌انداز ایتالیا، مطابق با استانداردهای عالی، فعالیت‌های آموزشی کارشناسی و کارشناسی ارشد را ارائه می‌دهند. شخصیت‌های برجسته‌ای از دنیای علم، ادبیات و سیاست در نرمال تحصیل کرده‌اند، از جمله جوسوئه کاردوچی، کارلو روبیا، انریکو فرمی، آلدو کاپیتینی، کارلو آزگلیو چیمپی و اسکولا ماریوتی (که در یک کلاس بودند)، جووانی گرونچی، فیووانی‌گالی در زمان‌های اخیر و همچنین در زمان‌های اخیر. اصطلاح توسط جوزف لاکانال ابداع شد که در ارائه گزارشی به کنوانسیون ملی ۱۷۹۴ از طرف کمیته آموزش عمومی، آن را به شرح زیر توضیح داد: «این مدارس در واقع باید نمونه و الگوی سایر مدارس باشند." " این مدارس در واقع باید از نوع و حکومت همه مدارس دیگر باشند. دوره ناپلئونی فرمان ناپلئونی مورخ ۱۸ اکتبر ۱۸۱۰، در مورد «مؤسسات آموزش عمومی» در توسکانی- استانی از امپراتوری فرانسه از سال ۱۸۰۷ - یک «اقامتگاه دانشجویی دانشگاهی» در پیزا برای دانشجویان دانشگاه تأسیس کرد. بیست و پنج مکان برای دانشجویان دانشکده‌های هنر و علوم در نظر گرفته شد تا شعبه‌ای از مدرسه عالی پاریس در کشورهایی که استفاده از زبان ایتالیایی مجاز بود، ایجاد شود. | ## بخش 2: مدرسه عالی نرمال پیزا | اصطلاح «عادی» به مأموریت آموزشی اصلی آن اشاره دارد، یعنی آموزش معلمان دبیرستان برای آموزش شهروندان بر اساس «هنجارهای» منسجم آموزشی و روش‌شناختی. در ۲۲ فوریه ۱۸۱۱، اولین فراخوان صادر شد، اما مدرسه عالی پیزا فعالیت خود را تنها در سال ۱۸۱۳ آغاز کرد، زمانی که اولین دانشجویان هنر و علوم در مدرسه عالی حضور یافتند. اولین محل مدرسه عالی، صومعه سن سیلوسترو در پیزا بود: این یک اقامتگاه دانشجویی در میانه یک فرقه نظامی و یک صومعه بود که در آن زندگی دانشجویان با مقررات انضباطی سختگیرانه‌ای مشابه مقررات مدرسه عالی فرانسه در مورد پذیرش، مشاغل، مجازات‌ها، پاداش‌ها و حتی لباس دانشجویی مشخص می‌شد. با پیروی از مدل دانشسرای عالی نرمال، مدرسه عالی به یک "مدیر" واگذار شد که توسط "مدیر فرعی" و " اقتصاددان " که مسئولیت مدیریت، نظارت بر مطالعات و حفظ نظم را بر عهده داشتند، یاری می‌شد. در آن زمان، مدرسه عالی نرمال پیزا به بهترین دانش‌آموزان دبیرستانی، بین ۱۷ تا ۲۴ سال، اختصاص داشت که در طول دو سال تحصیل خود، مدرک‌هایی را نیز از دانشکده‌های هنر و علوم دانشگاه امپراتوری دریافت می‌کردند. دانشجویان تعهدات خاصی داشتند و موظف به گذراندن دوره‌های اضافی بودند: آنها توسط چهار " ریپتیتوری " که توسط مدیر از بین دانشجویان نورماله انتخاب می‌شدند، سرپرستی می‌شدند که روزانه دروس دانشگاه را "تکرار" می‌کردند و "کنفرانس‌هاً را که نوعی سمینار بودند، هماهنگ می‌کردند. با این آموزش مقدماتی، دانشجویان پس از فارغ‌التحصیلی خود را متعهد به تدریس در مدارس متوسطه حداقل به مدت ده سال می‌کردند. | ## بخش 3: مدرسه عالی نرمال پیزا | مدرسهٔ ناپلئونی نرماله عمر کوتاهی داشت: تنها سال تحصیلی آن ۱۸۱۳/۱۴ بود که در طی آن رانیری گربی، فیزیکدان، مدیر آن بود. در ۶ آوریل ۱۸۱۴، ناپلئون قانون کناره‌گیری را امضا کرد: بازگشت گراند دوک فردیناند سوم به تخت سلطنت توسکانی با تعطیلی مدرسه، علیرغم تلاش‌های مختلف برای نجات آن به نام عملکردش، همزمان شد. فرمی به‌طور گسترده‌ای به عنوان یکی از دانشمندان برجسته قرن بیستم شناخته می‌شود که در هر دو نظریه و آزمایش بسیار موفق است. گیدو فوبینی، ریاضیدان، معروف به قضیه فوبینی و Fubini-متریک مطالعه جووانی جنتیل، وزیر آموزش عمومی (۱۹۲۳) و neo-هگلیان ایده‌آل گرا فیلسوف، یک همتای بندتو کروس، خودش رو به عنوان " فیلسوف فاشیسمو روح نوشت دکترین فاشیسم (۱۹۳۲) برای بنتو موسولینی، همچنین سیستم فلسفه خود را طراحی کرد، ایده‌آل گرایی واقعی، و پروفسور در Scuola Normale Superiore کارلو گینزبورگ، مورخ مشهور و طرفدار حوزه تاریخ خرد. او بیشتر به خاطر فرماجیو و ورمی (۱۹۷۶، عنوان انگلیسی: پنیر و کرم‌ها: کیهان یک آسیاب قرن شانزدهم), که باورهای یک مرتد ایتالیایی را بررسی کرد، منوکیو، از مونترال والسلینا جووانی گرونچی، سیاستمدار، رئیس‌جمهور ایتالیا از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۲ اوژنیو ایلیا لاوی، ریاضیدان، به خاطر کمک‌های اساسی اش به نظریه گروه، نظریه معادلات دیفرانسیل جزئی و نظریه توابع چند متغیر پیچیده میشلا مارزانو، فیلسوف، نویسنده مدیا نورسا، پاپیرولوژیست فرانچسکو اورلاندو، نظریه‌پرداز ادبی کارلو روبیا، نایت گرند کراس فیزیکدان ذرات و مخترع که جایزه نوبل فیزیک را در سال ۱۹۸۴ با سایمون ون در میر برای کار منجر به کشف ذرات W و Z در سرن فرانچسکو روگیرو، مشارکت کننده در طراحی برخورد دهنده بزرگ هادرون سالواتور ستتیس، باستان‌شناس، مدیر سابق گتی مرکز تاریخ هنر و علوم انسانی و همچنین از خود Scuola Normale، اکنون رئیس کمیته علمی موزه لوور والتر سیتی، نویسنده روکساندرا سیرتانو، دانشمند علوم اعصاب لئونیدا تونلی، ریاضیدان، بیشتر برای ایجاد قضیه تونلی، معمولاً به عنوان پیشگام برای قضیه فوبینی.Leonida Tonelli. | ## جمع‌بندی | ویتو ولترا، ریاضیدان و فیزیکدان، شناخته شده برای کمک‌های خود را به زیست‌شناسی ریاضی و معادلات انتگرال.