موضوع مقاله: واله‌مکس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # واله‌مکس | مقدمه: واله‌مکس به گروهی از کشتی‌های فله‌بر بزرگ (VLOC) گفته می‌شود که متعلق به شرکت معدنی برزیلی واله بوده یا توسط آن اجاره شده‌اند. | ## بخش 1: واله‌مکس | واله‌مکس با ظرفیت ۳۸۰٬۰۰۰ تا ۴۰۰٬۰۰۰ تن تناژ وزن مرده، با استانداردهای چاینامکس برای محدودیت‌های آبخور و تیر مطابقت دارد. انتظار می‌رفت که تمام ۳۵ کشتی سری اول تا سال ۲۰۱۳ به خدمت گرفته شوند، اما آخرین کشتی در سپتامبر ۲۰۱۶ تحویل داده شد. در اواخر ۲۰۱۵ و اوایل ۲۰۱۶، شرکت‌های کشتیرانی چینی ۳۰ کشتی دیگر برای تحویل در سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ سفارش دادند. سه کشتی اضافی نیز توسط یک شرکت ژاپنی سفارش داده شد که تعداد کل کشتی‌های واله‌مکس را تا سال ۲۰۲۰ به ۶۸ فروند رساند. این مکان‌ها معمولاً با عملیات معدنی واله در برزیل یا مقصدهای احتمالی این کشتی‌ها مرتبط بودند. همچنین ۱۶ کشتی دیگر با اندازه مشابه از کشتی‌سازی‌های چینی و کره‌ای برای شرکت‌های دیگر سفارش داده شد که تحت قراردادهای بلندمدت به وله اجاره داده شدند. دوازدهمین و آخرین کشتی واله‌مکس از سفارش اصلی وله، Ore Ningbo (که قبل از تحویل نامش تغییر یافت)، در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۵ تحویل داده شد. کشتی‌سازی دریایی و ساحلی اس‌تی‌ایکس علاوه بر کشتی‌هایی که وله برای خود سفارش داده بود، کشتی‌های مشابه دیگری برای شرکت‌های کشتیرانی دیگر ساخته شد و تحت قراردادهای بلندمدت به وله اجاره داده شد. کشتی‌سازی سنگین بوهای در ۳۰ آوریل ۲۰۰۷، Berge Bulk قراردادی با شرکت چینی کشتی‌سازی سنگین بوهای برای ساخت چهار کشتی بزرگ سنگ‌آهن‌بر با وزن ناخالص ۳۸۸٬۰۰۰ تن امضا کرد. Retrieved 1 September 2011 ممنوعیت ورود به بندرهای چین در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۲، وزارت بازرگانی جمهوری خلق چین به‌طور رسمی ورود کشتی‌های فله‌بر با ظرفیت بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ تن را به بندرهای چینی ممنوع اعلام کرد تا از صنعت حمل‌ونقل داخلی محافظت کند. پیش از این تصمیم، تنها یکی از کشتی‌های بسیار بزرگ فله‌بر چارتر شده توسط واله، یعنی Berge Everest، توانسته بود محموله سنگ آهن برزیلی را در بندر دالیان تخلیه کند که این رویداد در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۱ اتفاق افتاد. این کشتی که بخشی از محموله‌اش بارگیری شده بود، از مرکز انتقال واله در خلیج سوبیک فیلیپین حرکت کرده بود. | ## بخش 2: واله‌مکس | فروش کشتی‌ها در ابتدا، واله برنامه داشت ناوگانی متشکل از ۱۹ کشتی Valemax را برای خود نگهداری و مدیریت کند تا قیمت‌های متغیر چارتر کشتی‌های فله‌بر بزرگ را کنترل کند. این قیمت‌ها از ۲۳۳٬۹۸۸ دلار در روز در ژوئن ۲۰۰۸ به ۲٬۴۰۰ دلار در دسامبر همان سال کاهش یافت. با این حال، به دلیل رکود بزرگ مالی و امتناع بندرهای چینی از پذیرش کشتی‌های با ظرفیت کامل، هیئت‌مدیره جدید تصمیم گرفت سرمایه را به فعالیت‌های معدنی اختصاص دهد. Retrieved 11 December 2011 از آنجایی که در پونتا دا مادیرا امکاناتی برای تخلیه سنگ آهن از این کشتی وجود نداشت و همچنین هیچ کشتی‌سازی بزرگی در این منطقه نبود، تعمیرات اضطراری توسط غواصان انجام شد و بار کشتی بازتوزیع شد. پس از تخلیه محموله در بندر صُحار، کشتی برای تعمیرات و بازرسی به کشتی‌سازی STX در جینهه کره جنوبی بازگشت. ویژگی‌های عمومی اگرچه از نظر اندازه مشابه هستند، تفاوت‌هایی در ابعاد اصلی، ظرفیت بار، ماشین‌آلات و ظاهر خارجی بین کشتی‌های Valemax ساخته شده در کره جنوبی، چین و ژاپن وجود دارد. اما سه کشتی ساخته شده در ژاپن نمایانگر طراحی استاندارد دیگری با نام G400OC هستند. اندازه این کشتی‌ها عمدتاً بدست بندرهای چینی محدود شده و کشتی‌هایی با این اندازه معمولاً به عنوان چاینامکس شناخته می‌شوند. بزرگ‌ترین کشتی‌های فله‌بر ساخته شده تا به حال، کشتی‌های Valemax دارای هفت انبار بار با حجم کل ناخالص تقریباً هستند.M.V. هر انبار بار می‌تواند توسط یک بارگیری‌کننده کشتی در یک مرحله و با نرخ بارگیری ۱۳٬۵۰۰ تن در ساعت کاملاً پر شود و تقریباً به اندازه یک کشتی پاناماگذر کوچک سنگ آهن حمل کند. علاوه بر این، فضای داخل انبار بار که توسط کاس‌چنگ در هنگام تخلیه قابل دسترسی نیست و به عنوان «نقاط مرده» شناخته می‌شود، به حداقل رسیده است. مانند اکثر کشتی‌های فله‌بر مدرن، کشتی‌های Valemax با یک موتور دیزل دو زمانه کم‌سرعت کراس‌هد که مستقیماً به یک پیش‌ران با گام ثابت متصل شده است، کار می‌کنند. | ## بخش 3: واله‌مکس | کشتی‌های ساخته شده در ژاپن دارای موتورهای 7RT-flex82T با توان و سرعت ۷۴ دور در دقیقه هستند که کمی کمتر از نمونه‌های ساخته شده در کره جنوبی یا چین است. این کشتی‌های جدید به‌طور قابل‌توجهی بزرگ‌تر از رکورددار قبلی، Berge Stahl با تناژ ۳۶۴٬۷۶۷ تن، هستند که از زمان ساخت در سال ۱۹۸۶ بزرگ‌ترین کشتی فله‌بر جهان بود. اگرچه آبخور این کشتی قدیمی مشابه کشتی‌های Valemax یعنی است، کشتی‌های جدید طولانی‌تر و عریض‌تر هستند و می‌توانند حدود ۱۰٪ بار بیشتری حمل کنند. کشتی‌های Valemax همچنین از نظر تناژ وزنی خالص دومین کشتی بزرگ در حال خدمت هستند، که تنها توسط کشتی نفت‌کش کلاس تی‌آی با تناژ وزنی بیش از ۴۴۰٬۰۰۰ تن پیشی گرفته‌اند. این کشتی که در سال ۱۹۷۹ ساخته و در سال ۲۰۰۹ اوراق شد، طولی معادل و تناژ وزنی خالص ۵۶۴٬۶۵۰ تن داشت. انتقادات تصمیم Vale برای ساخت ناوگانی از کشتی‌های فله‌بر ۴۰۰٬۰۰۰ تنی با انتقادات گسترده‌ای از سوی شرکت‌های حمل‌ونقل دیگر روبرو شد. در این حادثه هیچ‌کدام از خدمه یا کارکنان پایانه آسیب ندیدند، اما کشتی‌ها دچار آسیب ساختاری شدند و برای بازرسی به منطقه لنگرگاه خارج از بندر منتقل شدند. مخالفت‌ها شرکت Vale همچنین با مخالفت‌هایی از سوی انجمن مالکان کشتی چین (CSA) روبه‌رو شد. این انجمن ادعا کرد که شرکت معدن‌کاری برزیلی در تلاش است تا مانند کنترل قیمت سنگ‌آهن، بازار حمل‌ونقل را نیز به انحصار خود درآورد. در گذشته، بندرهای چین به دلایل ایمنی و محیط‌زیستی اجازه افزایش ظرفیت خود به بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ تن برای کشتی‌های فله‌بر خشک را نداشتند. Retrieved 18 May 2012 لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا، رئیس‌جمهور پیشین برزیل، نیز به‌طور علنی از مدیرعامل سابق Vale، روگر آگنلی، به دلیل سفارش کشتی‌ها از کشتی‌سازی‌های آسیایی به جای ساخت آن‌ها در برزیل انتقاد کرد. | ## جمع‌بندی | دا سیلوا تلاش می‌کرد صنعت کشتی‌سازی در برزیل را برای ایجاد مشاغل بیشتر و افزایش تقاضای داخلی برای فولاد و محصولات دیگر احیا کند.