موضوع مقاله: آیگیر-ژال ۲ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آیگیر-ژال ۲ | مقدمه: آیگیر-ژال ۲ یک محوطه تاریخی در شهر نارین در قلمرو دانشگاه آسیای مرکزی (UCA) قرقیزستان است. | ## بخش 1: آیگیر-ژال ۲ | آیگیر-ژال تنها محوطه در تیان-شان است که شواهدی از سکونت انسان از دوران میان‌سنگی (هزاره ۱۲ پیش از میلاد) تا دوره ترک‌ها (قرن ۱۳ میلادی) در آن وجود دارد. با این حال، در دوران شوروی این محوطه تا حدی تخریب شد، بنابراین تحقیق در مورد این محوطه برای مدت طولانی غیرممکن بود. تنها در سال ۲۰۱۲ بود که برای اولین بار توسط تیم باستان‌شناسی کوبات تابالدیف مورد تحقیق قرار گرفت. از سال ۲۰۰۲، کل مجموعه ایگیر-ژال در فهرست آثار ملی با اهمیت قرقیزستان قرار گرفته است. روش‌شناسی در طول کاوش‌ها از روش‌های مختلفی برای یافتن آثار باستانی استفاده شد: تمیز کردن شبکه‌بندی سیستمی از خطوط عمود برهم و نقاط با فاصله مساوی است که یک مستطیل یا مربع را تشکیل می‌دهد که به عنوان چارچوب مرجع مکانی در یک مکان باستانی استفاده می‌شود. حفاری با استفاده از تجهیزاتی مانند بیلچه و ماله غربالگری: الک کردن خاک و رسوبات حفاری شده از طریق توری، برای بازیابی مصنوعاتی که در حفاری یافت نشده‌اند. شناورسازی روشی برای بازیابی مصنوعات بسیار کوچک از رسوبات حفاری با استفاده از آب است. عکاسی از آثار باستانی و سایر یافته‌ها توتال استیشن ابزاری است که برای اندازه‌گیری فاصله شیب‌دار اشیاء تا دستگاه، زوایای افقی و زوایای عمودی استفاده می‌شود. او توسط نمایندگان دانشگاه آسیای مرکزی دعوت شده بود که در طول ساخت جاده‌ای که در کنار این مکان قرار داشت، استخوان‌های انسانی پیدا کردند. | ## بخش 2: آیگیر-ژال ۲ | در طول کاوش‌های او، تپه‌های دفن بسیاری یافت که قدمت آنها به عصر برنز تا دوران ترک‌ها بازمی‌گردد. پس از یافتن ابزارهای سنگی، او از باستان‌شناس دیگری به نام آیدا عبدیکانوا دعوت کرد. به لطف او، امکان یافتن لایه فرهنگی دیگری که قدمت آن به عصر میان‌سنگی (۱۳۱۰۰–۱۳۸۵۰ پیش از میلاد) بازمی‌گردد، فراهم شد. در سال ۲۰۱۳، کاوش‌ها توسط تیم باستان‌شناسی متشکل از دانشجویان بخش انسان‌شناسی دانشگاه آمریکایی آسیای مرکزی (AUCA) به سرپرستی آیدا عبدیکانووا ادامه یافت. در طول تحقیقات، این تیم تپه‌ای از بقایای انسانی را کشف کرد که قدمت آن به عصر آهن تا دوره سکاها (VIII-III قبل از میلاد) برمی‌گردد. در سال ۲۰۱۴، تیم باستان‌شناسی و دانشجویان دانشگاه آمریکایی آسیای مرکزی کاوش‌های سال‌های گذشته را ادامه دادند. در طول آن سال‌های کاوش، مواد آلی و معدنی زیادی در قلمرو محوطه آیگیر-ژال ۲ یافت شد. در سال ۲۰۱۴ باستان‌شناسان منطقه شماره ۱ را افتتاح کردند، اما این منطقه در سال ۲۰۱۴ به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفت، زیرا تنها ۸ متر مربع کاوش شد، اما در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ کارهای کاوش در آن منطقه ادامه یافت. با این حال، در سال ۲۰۱۸ پس از یافتن مقداری نمک در بالای ساختار دیوارمانند، فرضیه دیگری مطرح شد مبنی بر اینکه می‌تواند یک رودخانه نیز باشد. | ## بخش 3: آیگیر-ژال ۲ | در سال ۲۰۱۷، تصمیم گرفته شد که کاوش در مناطق قبلی که در سال ۲۰۱۶ کاوش شده بودند، از جمله سازه دیوار مانند، ادامه یابد تا شکل آن آشکار شود. علاوه بر این، چندین گودال آیینی مربوط به عصر آهن، عصر میان‌سنگی و عصر برنز پیدا شد. یکی دیگر از یافته‌های جالب، سازه سنگی بود که در کنار آن استخوان‌های انسان قرار داشت. به احتمال زیاد، این یک تپه دفن بوده است، شکل کفش مانند آن نشان می‌دهد که احتمالاً تپه دفن مربوط به دوران هونی بوده است. در سال ۲۰۱۸، تیم باستان‌شناسی متشکل از دانشجویان دانشگاه آمریکایی آسیای مرکزی و دانشگاه ایندیانا به سرپرستی الف. در گودال آیینی مربوط به عصر آهن، قطعاتی از زغال چوب، سرامیک و بقایای کشتی پیدا شد. این مهره در غرب سازه سنگی در محل یافتن بقایای انسانی در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ پیدا شد. | ## جمع‌بندی | پس از تجزیه و تحلیل استخوان‌های انسانی، جنسیت فرد دفن شده در آنجا تأیید شد: یک زن.