موضوع مقاله: الیزابت اوکیه پکستون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الیزابت اوکیه پکستون | مقدمه: الیزابت اوکی پکستون (۱۸۷۸–۱۹۷۲) نقاش آمریکایی بود که با هنرمند دیگری به نام ویلیام مک گرگور پکستون (۱۸۶۹–۱۹۴۱) ازدواج کرد. | ## بخش 1: الیزابت اوکیه پکستون | پکستون‌ها بخشی از مدرسه بوستون بودند، گروه برجسته ای از هنرمندان که به خاطر آثاری از فضای داخلی زیبا، مناظر زیبا و پرتره‌هایی از حامیان ثروتمند خود شهرت داشتند. اوایل زندگی الیزابت در پراویدنس، رود آیلند، دختر پزشک هاوارد اوکی (۱۸۴۶–۱۹۰۲) و الیزابت وان به دنیا آمد و یک خواهر به نام آدل داشت. تحصیلات اوکیه پکستون نقاشی را در مدرسه هنر کوولز با جوزف دیکمپ و ارنست میجر (ارنست میجر) بررسی کرد. او همچنین از ویلیام مک گری پکستون که دانشجوی دانشگاه کاولز بود، در طول دوره تصدی او در مدرسه آموزش دید. ازدواج او در سال ۱۸۹۶ به ویلیام مک گری پکستون که یکی از مربیان هنری او بود و در ۳ ژانویه سال ۱۸۹۹ با او ازدواج کرد مشغول شد. آن‌ها اغلب تابستان‌ها را در دماغه کد و کیپ آن می‌گذراندند و در نیوتن، ماساچوست زندگی می‌کردند. او به عنوان یک زیبایی فوق‌العاده، پیش از ازدواج و در طول ازدواج، الگویی برای بسیاری از آثار خود، مانند نقاشی که در آن لباس برای توپ به تن داشت، خدمت کرد. این زوج، به جای آن که انرژی خلاقانه خود را بر روی کار خود متمرکز کنند، فرزند نداشتند. زمانی که پکستون او را قبل و بعد از مرگش به هزینه شغل اش رهبری کرد او را به او نشان داد. اسناد و مقالات ویلیام مک گری گور - از جمله طرح‌ها، مکاتبات و عکس‌ها - در بایگانی هنر آمریکایی در مؤسسه اسمیت سونیان در واشینگتن دی سی نگهداری می‌شوند. ۱۹۲۰ از میان زنانی که در قرن نوزدهم به دنیا آمده بودند، اغلب از خانواده‌هایی بودند که وسایل مالی کافی برای باز کردن استودیوهای خود و پرداخت هزینه تحصیلات خود فراهم می‌کردند. | ## بخش 2: الیزابت اوکیه پکستون | خوشبختانه بوستون شهری بود که تعدادی از معلمان عالی داشت که به زنان، از جمله شوهرش، ویلیام گری پکستون، ادموند سی تدریس می‌کردند؛ فیلیپ هیل، و ویلیام موریس هانت. بسیاری از زنان دیر وقت ازدواج می‌کنند، صرف‌نظر از زمانی که آن‌ها ازدواج می‌کنند، اغلب برای مدیریت نقش‌های سنتی زن و مادر با حرفه خود به عنوان یک هنرمند مبارزه می‌کنند. اوکیه پکستون که توسط یک منتقد هنری در نظر گرفته شد که نقاش بهتری نسبت به همسرش باشد، «نقاشی شده و طبیعت بی‌جان لحظاتی در زمان». اما مانند لیل ریز یان وستکاست هیل، که نقاش با استعدادی بود که با یک هنرمند ازدواج‌کرده بود، شغلش نسبت به همسرش از اهمیت کمتری برخوردار بود. نقاشی او، صبحانه‌اش، در رولندز در بوستون نشان داده شد و در ۱۷ مه ۱۹۰۷ به شرح زیر است. یک فنجان قهوه، یک فنجان قهوه و یک بشقاب چینی با لبه سبز روشن، یک بشقاب میوه حاوی نیمی از گریپ‌فروت و یک خوشه انگور فرنگی و یک بشقاب پر از خوراکی‌های آبی و سفید. همه این چیزها با توجه و محبت بسیار رنگ شده‌اند، خیلی قشنگ هستند، و این قدر به هم مربوط می‌شوند که از نگاه کردن به آن‌ها لذت می‌برد. با این حال، این مدرسه که یک محیط آشفته و پیچیده را نشان می‌دهد، به جای اینکه فضای داخلی و آشفته‌ای را نشان دهد، به جای اینکه فضای داخلی و آشفته‌ای را نشان دهد، به تصویر کشیده شد. کار او بینش یک زن نوظهور را در جزئیات محدود که در نقاشی آشکار شده بود فراهم آورد: شخصیت سریال صبحانه یک زن جدید است. او از حق رای زنان برای رای دادن در خارج از خانه استفاده می‌کند، برای رفتن به سینما به تنهایی، و برای خرید اشیایی که برای ایجاد فضای صمیمی برای خودش استفاده می‌کند، درست همان‌طور که در برنامه صبحگاهی می‌بینیم. رنا توبی او با تغییر از صحنه‌های داخلی به کاره‌ای زنده ادامه داد و او از رقابت با موضوعات همسران اجتناب کرد. | ## بخش 3: الیزابت اوکیه پکستون | جام مس با سیب، هنوز هم زندگی یک میز با رومیزی سفید است که بر روی آن یک کوزه مسی و سه سیب و یک فنجان و یک فنجان سبز قرار دارد. اوکیه پکستون در سال ۱۹۱۶ و ۱۹۱۷ در آکادمی پنسیلوانیا هنرهای زیبا به نمایش درآمد. او در شش گالری هنری بین سال‌های ۱۹۱۲ و ۱۹۴۱ و ده نمایشگاه در موزه و مدرسه آکادمی ملی نمایش داده شد. در سال ۱۹۱۳ او صبحانه را به نمایش گذاشت که در آکادمی ملی «بوم زیبا و ظریف» نامیده می‌شد. وی همچنین در نمایشگاه بین‌المللی پاناما - اقیانوسیه در سانفرانسیسکو در سال ۱۹۱۵ به نمایش گذاشته شد و مدال نقره را در صبح به دست آورد. اوهایت (بعدا آناهایت هانتینگتون) مدال طلا را در انجمن هنرمندان آمریکایی، نیویورک و مدال طلای ملی در انجمن هنرمندان آمریکایی نیویورک در سال ۱۹۶۴ دریافت کرد. آثار او در مجموعه‌های موزه هنرهای زیبا، بوستون، موزه هنرهای زیبا، گلدن دال، واشینگتن، و آرت اجتماعی نگهداری می‌شوند، کنکورد. از آنجا که کاره‌ای او به سرعت به جمع آورندگان خصوصی فروخته می‌شود، اما در مجموعه‌های عمومی به خوبی نمایش داده نمی‌شود. میراث در ۲۵ آوریل ۱۹۴۳ پخش شد و باربارا واکر از او که او کی کار می‌کند: دوستداران هنر که عاشق نقاشی عالی هستند تحت‌تاثیر آثار خانم الیزابت پکستون، بیوه نقاش مشهور پرتره قرار خواهند گرفت. طبیعت بی‌جان و مناظر او دارای کالیبر بالا است و یک تکنیک "ارباب پیر" واقعی است؛ با مهارت و جذابیت بسیار بالاتر از نقاش معمولی امروز انجام شده‌است. باربارا واکر کار او، صبحانه، همراه با ویلیام مریت چیس، الیس نیل، جان سینگلتون، و روی لیختنشتاین - در هنر و میل به ظاهر شدند: نقاشی، فرهنگ، و غذاهای آمریکایی، که توسط جودیت a ویرایش شده‌است. | ## جمع‌بندی | او در سال ۲۰۰۱ در نمایشگاهی از هنرمندان زن در موزه هنرهای زیبای بوستون به نام "استودیویی از خودش: زنان هنرمندان در بوستون ۱۸۷۰–۱۹۴۰" نمایش داده شد.