موضوع مقاله: من با یک هیولا از فضا ازدواج کردم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # من با یک هیولا از فضا ازدواج کردم | مقدمه: من با یک هیولا از فضا ازواج کردم یک فیلم ترسناک و فیلم علمی تخیلی آمریکایی محصول ۱۹۵۸ از شرکت پارامونت پیکچرز به تهیه‌کنندگی و کارگردانی جین فاولر جونیور است که تام ترایون، تای هاردین و گلوریا تالبوت در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. | ## بخش 1: من با یک هیولا از فضا ازدواج کردم | پارامونت این فیلم را در ۱۰ سپتامبر ۱۹۵۸ به صورت یک برنامه دو فیلمه همراه با فیلم توده منتشر کرد.بیل وارن. داستان فیلم دربارهٔ مارج فارل، زن جوانی است که کم‌کم متوجه می‌شود شوهرش آن مردی نیست که پیش از ازدواج می‌شناخت و در نهایت درمی‌یابد که او در واقع یک موجود انسان‌نمای بیگانه است. خلاصه داستان پس از یک سال ازدواج، مارج فارل از اینکه شوهرش بیل، سرد رفتار می‌کند و دیگر مانند دوران پیش از ازدواج با او برخورد نمی‌کند، ناامید شده است. او هیچ نشانی از محبت واقعی نسبت به مارج یا سگ جدیدشان (که هدیه غافلگیرکننده مارج برای سالگرد ازدواج بود) نشان نمی‌دهد. سگ هر بار که بیل نزدیک می‌شود به او پارس کرده و خرناس می‌کشد؛ بیل سگ را در زیرزمین می‌کشد و به مارج می‌گوید سگ هنگام کشیدن قلاده‌اش خفه شده است. پس از انجام آزمایش‌های مختلف، پزشک به او اطمینان می‌دهد که می‌تواند بچه‌دار شود و پیشنهاد می‌کند که بیل نیز برای آزمایش مراجعه کند. او به زودی متوجه می‌شود که شوهران دیگر در حلقه دوستانشان نیز به همین شیوه رفتار می‌کنند. بیل به منطقه‌ای متروکه در جنگل می‌رود و در آنجا مارج کشف می‌کند که او آن مردی نیست که فکر می‌کرد با او ازدواج کرده، بلکه یک بدل بیگانه است. مارج از این موضوع وحشت‌زده می‌شود و سعی می‌کند به دیگران دربارهٔ توطئه بیگانگان هشدار دهد، اما بسیاری از مردان شهر، از جمله رئیس پلیس، پیش از این تسخیر شده‌اند و پس از شنیدن داستان او کاری انجام نمی‌دهند. او سعی می‌کند با ماشین فرار کند اما پلیس محلی او را متوقف کرده و می‌گوید تنها پل خروجی شهر فرو ریخته است. وقتی او به «بیل» می‌گوید که می‌داند او یک موجود بیگانه است، «بیل» نقشه خود را فاش می‌کند: تمام موجودات ماده در سیاره آن‌ها منقرض شده‌اند. | ## بخش 2: من با یک هیولا از فضا ازدواج کردم | او و دیگر نرها از گونه خود در حال تصاحب بدن انسان‌ها هستند تا بتوانند از زنان زمینی صاحب فرزند شوند. آن‌ها پیش‌بینی نکرده بودند که خاطرات بدن‌های میزبان باعث می‌شود آن‌ها برای نخستین بار عشق را تجربه کنند (گونه آن‌ها که به برقراری روابط عاطفی عادت نداشت، از ماده‌های خود فقط برای تولیدمثل استفاده می‌کرد). مارج در نهایت دکتر خود را متقاعد می‌کند و او گروهی از مردانی را جمع‌آوری می‌کند که به تازگی صاحب فرزند شده‌اند و بنابراین نمی‌توانند بیگانگان تغییرشکل‌یافته باشند. با این حال، ثابت می‌شود که بیگانگان در برابر جفت سگ ژرمن شپرد که توسط گروه همراه شده‌اند، بی‌دفاع هستند. با حمله سگ‌ها، بیگانگان کشته می‌شوند، به جز آن بیگانه‌ای که خود را به جای بیل جا زده بود. در طول درگیری، یکی از سگ‌ها و یکی از اعضای گروه توسط سلاح‌های پرتویی بیگانگان متلاشی می‌شوند. با ورود به سفینه، گروه متوجه می‌شوند که تمام مردان اسیر انسانی بیهوش اما هنوز زنده هستند، از جمله بیل واقعی. هر مرد به دستگاهی متصل است که آن‌ها را زنده نگه می‌دارد، در حالی که یک «پوسته» بدلی برای سکونت یک بیگانه ساخته می‌شود. گروه شروع به قطع اتصال اسرا می‌کند که باعث می‌شود بیگانگان یکی پس از دیگری کشته شوند. اندکی پیش از نابودی بدن بدلی‌اش، بیگانه‌ای که خود را به جای رئیس پلیس جا زده بود، پیامی به هم‌نوعان خود در مدار مخابره می‌کند که توسط انسان‌ها کشف شده‌اند. حالا که نقشه تولیدمثل آن‌ها در زمین لو رفته است، آن‌ها باید در جای دیگری به دنبال زنان انسان‌نما بگردند. | ## بخش 3: من با یک هیولا از فضا ازدواج کردم | انسان‌هایی که از سفینه جدا شده بودند، درست پیش از انفجار سفینه، زنده خارج شده و مارج به بیل واقعی می‌پیوندد. بازیگران تولید هم کارگردان جین فاولر جونیور و هم فیلم‌نامه‌نویس لوئیس ویتس در سریال‌های تلویزیونی کار کرده و موفقیت‌هایی داشتند. در فیلم من با یک هیولا از فضا ازدواج کردم، هر دو آزادی خلاقانه داشتند، اگرچه ویتس به طرز مشهوری در برابر هرگونه تغییر در فیلم‌نامه‌اش مقاومت می‌کرد که باعث آزار بازیگران اصلی می‌شد. بازخورد منتقدان پس از اکران، من با یک هیولا از فضا ازدواج کردم ثابت کرد که در میان مخاطبان و منتقدان محبوب است. با وجود بودجه اندک و ارزش‌های تولید بی‌پیرایه، این فیلم گزینه‌ای ایده‌آل برای مخاطبان سینما ماشین بود. در ابتدا قرار بود این فیلم اثر اصلی (فیلم A) در برنامه دو فیلمه با توده (۱۹۵۸) باشد، اما به انتهای برنوشت سقوط کرد زیرا تماشاگران هیولای تمام‌رنگی و جذاب فیلم توده را به این تهاجم داخلی تک‌رنگ و جدی‌تر ترجیح دادند. به دلیل عنوان جنجالی و بازاری‌اش، این فیلم مدت‌ها توسط منتقدان و مورخان سینما نادیده گرفته شد، هرچند هم در زمان اکران و هم در نقدهای بعدی، نقدهای قابل احترامی دریافت کرده است. نشریه ورایتی در نقد سال ۱۹۵۸ خود نوشت: «کارگردانی فاولر، هرچند گاهی کند است، با حرکت اکشن به سمت اوج، تعلیق فزاینده‌ای را ایجاد می‌کند. فولتون بهره می‌برد که به حفظ جذابیت فیلم کمک می‌کند.» لئونارد ملتین آن را یک «بازسازی کوچک و نسبتاً خوب از هجوم ربایندگان جسم» با «لحظات خوب و ترسناک» نامید. مضامین دانشنامه فیلم اوروم به این نتیجه رسید که «در حالی که فیلم به وضوح تحت تأثیر ذهنیت جنگ سرد دهه پنجاه بود، در نگاهی به گذشته، سیاست‌های جنسی آن جالب‌تر و تکان‌دهنده‌تر است». تام میلن به وجود زیرمتنی از «اضطراب جنسی» اشاره می‌کند و جورج سسلن، منتقد آلمانی، این فیلم و فیلم حمله زن ۵۰ فوتی (۱۹۵۸) را به فیلم نوآر پیوند می‌دهد: او بیان می‌کند که موضوع مشترک آن‌ها بی‌اعتمادی بین جنسیت‌ها و نمایش ازدواج به عنوان تله‌ای است که مرگ یکی از شرکا در آن اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد. | ## جمع‌بندی | بنشوف، پژوهشگر فیلم، پیشنهاد می‌کند که فیلم دارای زیرمتن آشکاری از همجنس‌گرایی مردانه است و به ترجیح شخصیت بیل برای «ملاقات با مردان غریبه دیگر در پارک عمومی» به جای ماندن در خانه نزد همسرش اشاره می‌کند.