موضوع مقاله: بوریس لوویچ روزینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بوریس لوویچ روزینگ | مقدمه: بوریس لْوویچ روزینگ (؛ – ۲۰ آوریل ۱۹۳۳) دانشمند و مخترع روسی در زمینهٔ تلویزیون بود. | ## بخش 1: بوریس لوویچ روزینگ | زندگی‌نامه بوریس روزینگ در سن پترزبورگ و در خانواده‌ای کارمند دولت زاده شد.اطلاعات زندگینامه‌ای از: Сергей В. پدر او، لِف نیکلایویچ روزینگ، در کمیسیون خدمت نظام وظیفه در دورهٔ تزار الکساندر دوم خدمت می‌کرد. روزینگ از نوادگان خاندان اشرافی روزینگ بود که بنیان‌گذار آن، مهاجری هلندی به نام پیتر روزینگ بود. لِف به ریاضیات و فناوری، از جمله اختراعات تازه علاقه‌مند شد و این علاقه را به پسرش منتقل کرد. از سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۷، بوریس در گومنازیوم وِودنسکی در سن‌پترزبورگ تحصیل کرد و با دریافت مدال طلا فارغ‌التحصیل شد. سپس در دانشگاه سن‌پترزبورگ به تحصیل فیزیک و ریاضیات پرداخت؛ دانشگاهی که یکی از مراکز پژوهشی مهم به‌شمار می‌رفت. اعضای برجستهٔ هیئت علمی آن شامل شیمیدان دیمیتری مندلیف و ریاضی‌دانان پافنوتی چبیشف و آندری مارکوف بودند. او در سال ۱۸۹۱ با رتبهٔ عالی فارغ‌التحصیل شد و در همان‌جا به تحصیلات تکمیلی در رشتهٔ فیزیک ادامه داد. او پدیدهٔ هیسترزیس را در تغییر طول سیم‌های آهنی در میدان‌های مغناطیسی چرخه‌ای کشف کرد؛ پدیده‌ای که به‌طور مستقل توسط پژوهشگر ژاپنی هانتارو ناگااوکا نیز کشف شده بود.B. از سال ۱۸۹۴، در مدرسهٔ توپخانهٔ کنستانتینوفسکی نیز فیزیک تدریس می‌کرد و از ۱۹۰۶ در دوره‌های پلی‌تکنیک زنان، درس اندازه‌گیری‌های الکتریکی و مغناطیسی ارائه می‌داد. | ## بخش 2: بوریس لوویچ روزینگ | در فاصلهٔ ۱۸۹۴ تا ۱۹۰۰، به مطالعهٔ مغناطیس ادامه داد و هم‌زمان روی چند مسئلهٔ عملی برق کار کرد. سپس از ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۸ در آزمایشگاه آزمایشی الکتروتکنیک لنینگراد، و از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۱ در آزمایشگاه مرکزی مخابرات سیمی پژوهش انجام داد. روزینگ کاستی‌های تلویزیون مکانیکی را دریافت و بر این باور بود که تصویر باید به‌صورت الکتریکی بر روی لامپ پرتوی کاتدی (CRT) نمایش داده شود. در سال ۱۹۰۲، او آزمایش‌های عملی را برای آزمودن ایده‌هایش آغاز کرد: دستگاهی ساده ساخت که امکان انحراف پرتو در CRT را به‌طور الکتریکی فراهم می‌کرد و بدین ترتیب می‌توانست اشکالی را بر صفحهٔ لوله رسم کند. در آن زمان، ابزارهای مکانیکی تصویر را بر روی یک مقاومت نوری سلنیومی می‌تاباندند که مقاومت آن در پاسخ به شدت نور تغییر می‌کرد. با این حال، پاسخ فتو مقاومت‌های سلنیومی به تغییرات نور بسیار کند بود و بازتولید دقیق تصاویر متحرک را ناممکن می‌ساخت. از این رو، روزینگ از یک اثر فتوالکتریک بهره برد: قطعه‌ای از فلز قلیایی در یک لولهٔ خلأ که در واکنش به نور، الکترون گسیل می‌کرد. در ۱۹۱۸، او از بنیان‌گذاران مؤسسه پلی‌تکنیک قفقاز شمالی بود که امروزه دانشگاه دولتی فناوری کوبان است. در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ او در کراسنودار (نام پیشین: اکاترینودار) در نزدیکی دریای سیاه اقامت داشت. در آنجا در سال ۱۹۲۰ «انجمن فیزیک-ریاضی اکاترینودار» را بنیان گذاشت و رئیس آن شد، و در ۱۹۲۳ جزوهٔ خود با عنوان تلسکوپ برقی: دیدن از راه دور را نگاشت.B.L. | ## بخش 3: بوریس لوویچ روزینگ | اختراع روزینگ بر پایهٔ طراحی‌های پاول نیپکو و سیستم مکانیکی او با لنزها و آینه‌های چرخان بنا شده بود. بنابراین، دستگاه روزینگ از یک دوربین مکانیکی بهره می‌برد اما به‌عنوان گیرنده، از نمونه‌های اولیهٔ CRT که در آلمان توسط کارل فردیناند براون ساخته شده بود استفاده می‌کرد. لوله‌های براونِ روزینگ شامل دو صفحهٔ فلزی موازی بودند که برای انحراف الکتریکی پرتو الکترونی پیش از رسیدن آن به صفحه به کار می‌رفتند. این دو صفحه به‌طور الکتریکی به اثر فتوالکتریک دوربین متصل بودند و خروجی فوتوسل‌ها مسیر پرتو را به بالا یا پایین منحرف می‌کرد. این جابجایی باعث افزایش یا کاهش تعداد الکترون‌های عبوری و در نتیجه تغییر در روشنایی پرتو می‌شد. ولادیمیر زورکین، که در ایالات متحده و آلمان پیشگام تلویزیون بود، شاگرد روزینگ بود و در برخی از کارهای آزمایشگاهی به او کمک می‌کرد. در سال ۱۹۲۵، روزینگ به مخترع جوان بوریس گرابوفسکی مشورت و کمک کرد تا برای اختراع دستگاه تمام‌الکترونیکی تلویزیون با نام تلفوت درخواست ثبت اختراع کند (که با شماره ۵۵۹۲ ثبت شد). روزینگ پژوهش‌های خود در زمینهٔ تلویزیون را تا سال ۱۹۳۱ ادامه داد؛ همان سالی که به‌عنوان ضد انقلابی به کوتلاس تبعید شد و حق کار نداشت. اما در ۱۹۳۲ به آرخانگلسک منتقل شد و در آنجا در مؤسسهٔ فناوری جنگلداری به تدریس فیزیک پرداخت. | ## جمع‌بندی | روزینگ در تبعید در سال ۱۹۳۳ بر اثر خونریزی مغزی درگذشت و در گورستان وولوگدای آرخانگلسک (نام پیشین: کوزنیچفسکایا) به خاک سپرده شد.