موضوع مقاله: رایشناو (جزیره) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رایشناو (جزیره) | مقدمه: این جزیره در بخش غربی دریاچه، میان و واقع شده و با مساحتی در حدود ۴٫۳ کیلومتر مربع بزرگ‌ترین جزیره دریاچه کنستانس به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: رایشناو (جزیره) | جزیره رایشناو ۴٫۵ کیلومتر درازا و ۱٫۵ کیلومتر پهنا دارد و بلندترین نقطه آن (هوخوارت) در ارتفاع ۴۳۸٫۷ متر از سطح دریا و نزدیک به ۴۳ متر بالاتر از سطح دریاچه جای گرفته‌است. که در سال ۷۲۴ میلادی بر روی این جزیره بنیاد نهاده شد، در سده‌های میانه به یکی از مهم‌ترین کانون‌های دینی، فرهنگی و دانشی اروپا دگرگون گشت. از سال ۲۰۰۰ میلادی «جزیره صومعه‌ای رایشناو» به‌عنوان نمونه‌ای برجسته از نقش دینی و فرهنگی یک صومعه بزرگ بندیکتی در سده‌های میانه در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است. با این حال، تاریخ‌نویس یونانی استرابون در کتاب هفتم خود دربارهٔ سال ۱۵ پیش از میلاد از جزیره‌ای در دریاچه کنستانس یاد کرده که پژوهشگران بارها آن را با جزیره رایشناو یکی دانسته‌اند. در سال ۷۲۴ میلادی، راهبی به نام با پشتیبانی شارل مارتل، فرمانروای کارولنژی، صومعه‌ای بندیکتی بر روی جزیره بنیاد نهاد. نخستین ساختمان صومعه در میتل‌تسل از چوب ساخته شد ولی تا سال ۷۴۶ جای خود را به بنایی سنگی داد. در اوایل سده نهم میلادی، با پشتیبانی دودمان کارولنژی و دودمان اتونی، صومعه رایشناو به اوج شکوفایی خود رسید. در سال ۸۱۶ کلیسای صومعه به سبک بازیلیکای صلیب‌شکل بازسازی شد و کلیساهایی به نام مریم مقدس و مارکوس مقدس تقدیس شدند. دو کلیسای دیگر نیز در جزیره به نام پطرس مقدس و پولس رسول (در سال ۷۹۹) و جرجیس مقدس (در سال ۸۹۶) ساخته شدند. جامعه رهبانی صومعه چندین شاعر، نویسنده و دانشمند سرشناس پرورش داد؛ از جمله (که مقام ریاست صومعه را نیز بر عهده داشت)، و . والافرید اشترابو در حدود سال ۸۴۱ سروده نامدار خود «هورتولوس» را در رایشناو سرود. آثار هنری برجسته رایشناو دربرمی‌گیرد نقاشی‌های دیواری اتونی از معجزات مسیح در کلیسای جرجیس مقدس که از آثار بی‌مانند سده دهم هستند. | ## بخش 2: رایشناو (جزیره) | ، تنها طرح معماری بازمانده از سده‌های میانه، شاید بر روی همین جزیره پدید آمده باشد. در سده شانزدهم، قلمرو گسترش یافت و رایشناو را نیز دربرگرفت و در پی آن نفوذ صومعه رو به کاهش نهاد. نسخه‌های خطی و آرشیوهای صومعه نیز به کارلسروهه و کتابخانه دانشگاه هایدلبرگ منتقل گردید. پس از پایان جنگ جهانی دوم، در تابستان ۱۹۴۵ نزدیک به دو سوم ساکنان جزیره برای دو ماه و نیم تخلیه شدند. جزیره از راه آبراهی (میان‌گذری) که در سال ۱۸۳۸ ساخته شد با سرزمین اصلی پیوند یافته‌است. بر روی این میان‌گذر، خیابانی با درختان صف‌کشیده سپیدار هرمی به درازای ۱۳۰۰ متر کاشته شده‌است. پیرامون جزیره ۱۱ کیلومتر است و از نظر مساحت بیش از شش برابر جزیره لیندا (دومین جزیره بزرگ دریاچه) است. سه روستای اصلی جزیره از جنوب‌شرقی تا شمال‌غربی عبارتند از: اوبرتسل، میتل‌تسل (مرکز اداری) و نیدرتسل. زمین‌شناسی جزیره رایشناو از ته‌نشست‌های یخرفتی و سنگ‌ریزه‌های شسته‌شده ساخته شده که در پایان آخرین عصر یخبندان (وورم) بر جای مانده‌اند. جزیره در واقع بخشی از یک تپه یخرفتی است که از میان‌گذر در شرق تا شبه‌جزیره متناو در نزدیکی رادولفتسل در غرب کشیده شده‌است. گردشگری گردشگری در کنار سبزیکاری یکی از دو منبع اصلی درآمد جزیره است و سالانه بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ شب اقامت در آن ثبت می‌شود. در همسایگی جزیره یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی بزرگ با نیزارهای گسترده‌است که بسیاری از پرندگان مهاجر در مسیر کوچ سالانه خود در آن توقف می‌کنند. | ## بخش 3: رایشناو (جزیره) | ایستگاه راه‌آهن رایشناو (بادن) بر روی خط قرار دارد و قطارهای منطقه‌ای آن را به کنستانتس و زینگن متصل می‌سازند. در نیم‌سال تابستانی، کشتی‌های مسافری و شرکت کشتیرانی بودنزه به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده چندین بار در روز به جزیره رفت‌وآمد می‌کنند. خیابان درختی میان‌گذر نقطه آغاز «جاده خیابان‌های درختی آلمان» به درازای نزدیک به ۲۹۰۰ کیلومتر است. کلیسای جرجیس مقدس در اوبرتسل — دارای نقاشی‌های دیواری بی‌همتای سده دهم از معجزات مسیح. موزه جرجیس مقدس در اوبرتسل — نمایش‌دهنده چرخه تصویری هشت نقاشی دیواری از معجزات مسیح. موزه پطرس و پولس مقدس در نیدرتسل — دربارهٔ پیشینه کلیسا از زمان اسقف اگینو ورونایی. نسخه‌های خطی و کتاب‌های دوران صومعه امروز در آرشیو ایالتی کارلسروهه و کتابخانه ایالتی بادن نگهداری می‌شوند. دوشنبه پس از یکشنبه تثلیث — جشن خون مقدس: بزرگ‌ترین جشن جزیره که ریشه در دوران صومعه سده‌های میانه دارد. یادگار خون مقدس بر پایه روایت، خاک آغشته به خون از گلگتا، تکه‌هایی از صلیب مسیح و پارچه ابریشمی خونین را دربرمی‌گیرد. یونسکو این جزیره را «گواهی برجسته بر نقش دینی و فرهنگی یک صومعه بزرگ بندیکتی در سده‌های میانه» خوانده‌است. نسخه‌های خطی رایشناو نیز در سال ۲۰۰۳ به‌عنوان «اسناد فرهنگی-تاریخی بی‌همتا که به‌گونه‌ای نمونه‌وار حافظه جمعی بشر را بازنمایی می‌کنند» به فهرست حافظه جهانی یونسکو افزوده شدند. | ## جمع‌بندی | به همین مناسبت نمایشگاه بزرگ ایالتی بادن-وورتمبرگ با عنوان «میراث جهانی سده‌های میانه» از آوریل تا اکتبر ۲۰۲۴ در موزه باستان‌شناسی ایالتی در کنستانتس و بر روی خود جزیره برگزار شد.