موضوع مقاله: الکابری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الکابری | مقدمه: الکابری شهرکی فلسطینی عرب‌نشین در جلیل بود که در حدود ۱۲٫۵ کیلومتری شمال‌شرقی عکا قرار داشت. | ## بخش 1: الکابری | این شهرک در ۲۱ مه ۱۹۴۸، یک هفته پس از اعلام استقلال اسرائیل، به دست هاگانا تصرف شد. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت آن ۱٬۵۳۰ نفر و همگی مسلمان بودند و مساحت زمین‌های زیر کشت آن بیش از ۲۰٬۶۰۰ دونوم را دربرمی‌گرفت. در دوره صلیبیون با نام «لو کیِبر» شناخته بود و در دوره ممالیک و عثمانی از اهمیت کشاورزی و آب‌رسانی برخوردار بود. پیشینه دوره صلیبیون در سده سیزدهم میلادی، الکابری با نام «لو کیبر» شناخته می‌شد و به تیول کازال اَمبِر (از-زیب) تعلق داشت.Strehlke, 1869, pp. 264 در سال ۱۲۵۳، هنری یکم قبرس تمام دارایی‌های کازال امبر از جمله لو کیبر را به ژان دو ایبلین (یوحنای دوم بیروت) واگذار کرد.Strehlke, 1869, pp. 264 اندکی پس از آن در سال ۱۲۵۶، ژان دو ایبلین از-زیب و همه روستاهای وابسته به آن از جمله لو کیبر را برای ده سال به شوالیه‌های تتونیک اجاره داد.Röhricht, 1893, RRH, p. 264 در سال ۱۲۶۱، از-زیب به همراه لو فیِرژ و لو کیبر در ازای پرداخت مبلغ سالانه‌ای تا هنگامی که عکا در دست صلیبیون بود، به شوالیه‌های تتونیک فروخته شد.Strehlke, 1869, pp. 1307 در سال ۱۲۸۳، الکابری هنوز بخشی از قلمرو صلیبیون بود و با نام «الکبره» در پیمان‌نامه آتش‌بس (هُدنه) میان صلیبیون مستقر در عکا و سلطان مملوکی المنصور قلاوون آمده بود.Barag, 1979, p. 203 دوره ممالیک بر پایه گزارش تقی‌الدین مقریزی، الکابری تا سال ۱۲۹۱ میلادی زیر فرمان ممالیک درآمده بود؛ در آن سال سلطان اشرف خلیل درآمد این شهرک را که با نام «الکابره» یاد شده بود به یک نهاد وقفی در قاهره اختصاص داد.Khalidi, 1992, p. بر پایه دفترهای مالیاتی سال ۱۵۹۶، این روستا بخشی از ناحیه (نهیه) عکا در سنجق صفد بود و جمعیتی تمام‌مسلمان متشکل از ده خانوار داشت. | ## بخش 2: الکابری | ساکنان مالیات ثابتی به نرخ ۲۵ درصد بر فراورده‌های کشاورزی گوناگون از جمله گندم، جو، محصولات تابستانی، پنبه، کندوهای زنبور عسل و بز می‌پرداختند که جمع آن ۱٬۶۹۱ آقچه بود. 6: بحث دربارهٔ اینکه دفتر مالیاتی مورد بررسی متعلق به ۱۵۴۸/۱۵۴۹ است نه ۱۵۹۵/۱۵۹۶ در نقشه پیر ژاکوتن از سال ۱۷۹۹ نام روستا «کبلی» آمده‌است.Karmon, 1960, p. 160 این مکان به چشمه‌هایش شهرت داشت: عین مفشوخ، عین فوّار، عین العسل و عین کبری. آبراهه‌های باستانی آب را از چشمه‌ها به عکا می‌رساندند و دو کانال تازه نیز یکی به دست احمد پاشا جزار در سال ۱۸۰۰ و دیگری به دست سلیمان پاشا عادل در سال ۱۸۱۴ ساخته شد.Khalidi, 1992, p. 156 در سال ۱۸۷۵، کاوشگر فرانسوی ویکتور گِرَن از روستا دیدن کرد و آن را چنین توصیف نمود: بسیاری از خانه‌ها از مصالح نیکو ساخته شده‌اند که کهن می‌نمایند؛ جای یک کلیسای ویران‌شده هنوز تا اندازه‌ای پیداست و ویرانه‌های خانه‌ها در بالای روستا نشان می‌دهد که این مکان زمانی پرجمعیت‌تر بوده‌است. گِرَن همچنین چشمه‌ها، حوض‌ها و آبراهه‌ها را با جزئیات شرح داد و باروری خاک الکابری را ضرب‌المثل خواند.Guérin, 1880, pp. 146, 169 در سال ۱۸۸۱، بررسی فلسطین غربی از سوی صندوق اکتشاف فلسطین الکابری را «روستایی سنگی با حدود ۴۰۰ نفر مسلمان در کرانه دشت، دارای باغ‌ها و زیتون و انجیر و توت و سیب و انار؛ چشمه و حوض بزرگی دارد که آبراهه آب‌رسان عکا از آنجا آغاز می‌شود» وصف کرد.Conder and Kitchener, 1881, SWP I, p. 36 در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین این شمار به ۷۲۸ مسلمان در ۱۷۳ خانه افزایش یافت.Mills, 1932, p. اقتصاد بر پایه کشاورزی استوار بود و ساکنان به کشت زیتون، مرکبات و موز و نیز دامداری می‌پرداختند.Khalidi, 1992, p. 41 از این مقدار، ۷۴۳ دونوم برای مرکبات و موز، ۵٬۳۰۱ دونوم زمین‌های باغی و آبی، ۱۴٬۱۲۳ دونوم برای غلات و ۲۵۲ دونوم زمین ساخته‌شده (شهری) بود.Hadawi, 1970, pp. | ## بخش 3: الکابری | 81, 131 جنگ ۱۹۴۸ و ویرانی در جریان جنگ ۱۹۴۸ فلسطین، الکابری نخست در شب ۳۱ ژانویه / ۱ فوریه ۱۹۴۸ با یورش پالماخ به شدت آسیب دید. در این حمله خانه فارس افندی سرحان، از سرشناسان وابسته به خاندان حسینی، با انفجاری بزرگ تا اندازه‌ای ویران شد و سرحان و خانواده‌اش به لبنان گریختند.Morris, 2004, p. 253 در ۲۷ مارس ۱۹۴۸، کاروان یهیام که برای رساندن تدارکات به کیبوتص محاصره‌شده یهیام حرکت کرده بود هنگام عبور از کنار الکابری به کمین افتاد و ۴۶ نفر از اعضای هاگانا کشته شدند.Benvenisti, 2000, p. 20 در آوریل ۱۹۴۸، هاگانا طرح نخستین عملیاتی به نام «اِهود» را آماده کرد که حمله به الکابری، النهر، البصه و از-زیب را «برای نابودی دسته‌ها و مردان و اموال» پیش‌بینی می‌کرد.Morris, 2004, p. 253 یعقوب پونداق، فرمانده گردان ۲۱ تیپ ۲ کارملی که مسئول منطقه پیرامون نهاریا بود، بارها به آبراهه کبری آسیب رسانده بود. پس از آنکه عرب‌ها هر بار آبراهه را تعمیر کردند، او آب‌های منطقه را با باکتری‌های حصبه و دیفتری آلوده ساخت. این اقدام جدی‌ترین نمونه به‌کارگیری جنگ بیولوژیک از سوی اسرائیل در سال ۱۹۴۸ بود. روستا احتمالاً در شب ۲۰ تا ۲۱ مه در مرحله دوم عملیات بن‌عامی تصرف شد؛ تا آن زمان بیشتر ساکنان گریخته بودند.Khalidi, 1992, p. 20 در جریان پراکندگی ساکنان در جلیل، شماری از آنان هنگامی که هویتشان به‌عنوان اهالی الکابری آشکار شد در انتقام از کمین کاروان کشته شدند.Khalidi, 1992, p. 58-63 به گفته مورخ فلسطینی ولید خالدی، آنچه در سال ۱۹۹۲ از سازه‌های الکابری بر جای مانده بود «دیوارهای فروریخته و خرده‌سنگ‌هایی پوشیده از خار و علف هرز و بوته‌ها» بود. | ## جمع‌بندی | این چشمه‌ها دست‌کم از دوران نوسنگی مردم را به این منطقه کشانده‌اند.Tsuk, 2002, p.