موضوع مقاله: روابط ایتالیا و یونان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط ایتالیا و یونان | مقدمه: روابط ایتالیا و یونان از روابط ویژه و بسیار قوی در روابط دو جانبه و دیپلماسی برخوردارند. | ## بخش 1: روابط ایتالیا و یونان | روابط دیپلماتیک مدرن میان این دو کشور بلافاصله پس از وحدت ایتالیا برقرار شد و امروزه دوستانه تلقی می‌شود. این دو کشور در زمینه‌های انرژی، امنیت، فرهنگ و گردشگری همکاری دارند و شرکای تجاری مهمی هستند، هم در صادرات و هم در واردات. یونان و ایتالیا دیدگاه‌های سیاسی مشترکی دربارهٔ بالکان، حوضه مدیترانه و جهان دارند و از پیشروان ادغام تمام کشورهای بالکان در «خانواده یورو-آتلانتیک» هستند و «دستور کار ۲۰۱۴» را ترویج کردند، که توسط دولت یونان در سال ۲۰۰۴ به‌عنوان بخشی از اجلاس اتحادیه اروپا و بالکان غربی در تسالونیکی پیشنهاد شد، برای گسترش اتحادیه اروپا کشورهای منطقه بالکان به اتحادیه اروپا تا سال ۲۰۱۴، زمانی که یونان و ایتالیا به ترتیب ریاست چرخشی اتحادیه اروپا را در نیمه اول و دوم سال ۲۰۱۴ بر عهده داشتند. این دو کشور عضو اتحادیه اروپا، ناتو و سازمان ملل متحد هستند و در بسیاری از سازمان‌های چندجانبه دیگر مانند سازمان امنیت و همکاری اروپا، سازمان توسعه و همکاری اقتصادی، سازمان تجارت جهانی و اتحادیه مدیترانه همکاری می‌کنند، در حالی که در عین حال روابط دیپلماتیک نزدیک‌تر و همکاری با دیگر کشورهای کلیدی و سازمان‌ها، مانند ایالات متحده، اسرائیل و اتحادیه آفریقا را ترویج می‌دهند. از قرن هشتم پیش از میلاد، مهاجران یونانی مستعمراتی در جنوب شبه‌جزیره ایتالیا (که بعدها به «مگنا گراسیا» مشهور شد) تأسیس کردند. یونانی‌ها سبک زندگی شهری، دین یونان باستان، موکاری و الفبای یونانی را به جنوب ایتالیا آوردند. حتی پس از یونان رمی در قرن دوم پیش از میلاد، تأثیر فرهنگی یونانی‌ها بر روم بسیار قابل توجه بود. رومیان از هنر در یونان باستان و فلسفه یونان باستان تحسین می‌کردند و بسیاری از عناصر فرهنگ یونانی را در معماری و ادبیات پذیرفتند. | ## بخش 2: روابط ایتالیا و یونان | همزمان، روم و امپراتوری‌های یونانی‌زبان منافع سیاسی خود را در قلمروهای مربوطه گسترش دادند. در دوره بعد، فرهنگ و تمدن معروف به یونان-رومی شکل گرفت که عناصر هر دو جهان باستانی را ترکیب می‌کرد. شهرهایی مانند ناپل و تارانتو در ایتالیا برای مدت طولانی شخصیت یونانی خود و غالباً زبان یونانی خود را حفظ کردند، حتی تحت حاکمیت روم. بسیاری از اعضای نخبگان رومی به زبان یونانی سخن می‌گفتند و نویسندگان رومی (مانند سیسرون) تحسین زیادی نسبت به فلسفه یونانی داشتند. بیزانس در زمان‌های مختلف بر بخش‌هایی از ایتالیا، از جمله جنوب ایتالیا در قرون ششم تا هشتم میلادی، سلطه داشت. در برخی مناطق جنوب ایتالیا (کالابریا و پولیا (ایتالیا ، جوامع یونانی‌زبان تا قرون وسطی ادامه داشتند، بخشی به عنوان بازمانده‌ای از دوران باستان و بخشی به دلیل مهاجرت بیزانسی. در دوران قرون وسطی، با این حال، بیزانسی‌ها و قدرت‌های رو به رشد ایتالیایی نیز رقیب بودند. ونیز بر جزایر یونانی به مدت چندین قرن (از قرن چهاردهم تا اواخر قرن هجدهم) حکومت داشت. | ## بخش 3: روابط ایتالیا و یونان | گاهی اشراف ونیزی یا جنوایی نیز مناطق خشکی در یونان را کنترل می‌کردند (مانند امپراتوری لاتین پس از جنگ صلیبی چهارم در ۱۲۰۴). ونیز به عنوان قدرت استعماری نقش مهمی داشت، به ویژه در پادشاهی کاندی (۱۲۱۱–۱۶۶۹) و قبرس ونیزی (۱۴۷۴–۱۵۷۱). حضور ونیزی ردپای پایداری در یونان به جا گذاشت، مانند قلعه‌ها و تأثیرات فرهنگی در جزایر یونانی. همزمان، ارتباط نزدیک میان شهرهای بندری ایتالیایی و یونانی از طریق تجارت دریای مدیترانه وجود داشت. با این حال، از قرن پانزدهم به بعد، امپراتوری عثمانی جایگزین بیزانس به عنوان قدرت غالب در یونان شد و به تدریج حوزه نفوذ ایتالیا را محدود کرد. با این وجود، تبادل فرهنگی همچنان پررونق بود: پس از فتح قسطنطنیه توسط عثمانی در ۱۴۵۳، بسیاری از دانشمندان بیزانسی یونانی به ایتالیا گریختند و نسخه‌های ارزشمند باستانی و دانش خود را با خود آوردند. | ## جمع‌بندی | تبادل فرهنگی در این دوره شدت گرفت: انسان‌گرایان ایتالیایی یونانی آموختند، آثار یونانی باستان را به لاتین ترجمه کردند و اولین نسخه‌های چاپی ادبیات یونان باستان در ایتالیا منتشر شد.