aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: لندگراف‌نشین هسن-هومبورگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لندگراف‌نشین هسن-هومبورگ | مقدمه: هسن-هومبورگ (به آلمانی: Hessen-Homburg) یکی از ایالات تاریخی و کوچک آلمان بود که به مدت بیش از دو سده به عنوان لندگراف‌نشینی مستقل در قلب ایالت‌های آلمانی حیات داشت. | ## بخش 1: لندگراف‌نشین هسن-هومبورگ | این قلمرو که پایتخت آن شهر خوش‌آب‌وهوای «باد هومبورگ» بود، علی‌رغم وسعت ناچیز، به دلیل دلاوری‌های نظامی حکامش و پیوندهای نزدیک با دربار بریتانیا و روسیه، نفوذ سیاسی قابل توجهی در اروپا داشت. هسن-هومبورگ داستانی پرفراز و نشیب از استقلال، اشغال در عصر ناپلئونی و احیای مجدد را تجربه کرد تا در نهایت در پی طوفان‌های سال ۱۸۶۶ به کار خود پایان داد. تقسیم خانوادگی و تولد هسن-هومبورگ بنیان هسن-هومبورگ در سال ۱۶۲۲ میلادی گذاشته شد؛ زمانی که فریدریش اول، پسر لنت‌گراف هسن-دارمشتات، بر اساس سنت‌های میراث‌بری خاندان هسن، بخشی از اراضی خانوادگی را برای اداره مستقل دریافت کرد. اگرچه در ابتدا این ایالت تحت نظارت دارمشتات بود، اما با تلاش‌های مستمر حکام هومبورگ و به‌ویژه پس از پایان جنگ‌های سی‌ساله، حاکمیت مستقل آن در سال ۱۶۶۸ رسماً به رسمیت شناخته شد. قلعه هومبورگ در این دوران به تختگاه لنت‌گراف‌هایی تبدیل گشت که همواره در میدان‌های نبرد اروپا به عنوان فرماندهانی جسور شناخته می‌شدند و ثروت حاصل از مزدوری نظامی را صرف آبادانی پایتخت کوچک خود می‌کردند. عصر «شاهزاده نقره‌ای» و شکوفایی هومبورگ درخشان‌ترین چهره تاریخ این ایالت، فریدریش دوم ملقب به «لنت‌گراف پای نقره‌ای» بود. | ## بخش 2: لندگراف‌نشین هسن-هومبورگ | او که در نبردها پای خود را از دست داده و پروتزی از نقره ساخته بود، هسن-هومبورگ را به یکی از پیشرفته‌ترین ایالات کوچک آلمان تبدیل کرد. فریدریش دوم با اسکان دادن پروتستان‌های فراری در قلمرو خود، نه تنها جمعیت ایالت را افزایش داد، بلکه تخصص صنعتی و کشاورزی جدیدی را به منطقه تزریق کرد. در این دوره، قلعه هومبورگ به سبک باروک بازسازی شد و باغ‌های مجللی پیرامون آن احداث گردید که شهرت این ایالت را به عنوان یک کانون فرهنگی در میان قدرت‌های بزرگ آلمانی تثبیت نمود. تلاطم‌های ناپلئونی و دیپلماسی در کنگره وین با ظهور ناپلئون بناپارت، استقلال هسن-هومبورگ در سال ۱۸۰۶ به طور موقت از میان رفت و این قلمرو مجدداً به هسن-دارمشتات ملحق شد. لنت‌گراف‌ها به دلیل پیوندهای خانوادگی با دربار بریتانیا و حمایت‌های دیپلماتیک قدرت‌های بزرگ، نه تنها استقلال خود را بازپس گرفتند، بلکه بخش جدیدی به نام «مایزنهایم» در کرانه غربی رود راین نیز به قلمرو آن‌ها افزوده شد. این الحاق جدید، مساحت ایالت را به دو برابر افزایش داد و هسن-هومبورگ را به ایالتی دوتکه در دو سوی رود راین تبدیل کرد که عضوی رسمی در کنفدراسیون آلمان بود. | ## بخش 3: لندگراف‌نشین هسن-هومبورگ | زوال سلسله و پایان یک دوران فرجام هسن-هومبورگ در اواسط قرن نوزدهم با بحران جانشینی و درگیری‌های بزرگ سیاسی رقم خورد. لنت‌گراف فردیناند، آخرین حاکم این سلسله، بدون وارث بود و تمام برادرانش نیز پیش از او درگذشته بودند. با مرگ او در مارس ۱۸۶۶، درست در آستانه جنگ پروس و اتریش، ایالت طبق قوانین به هسن-دارمشتات ارث رسید. اما تنها چند ماه بعد و با پیروزی پروس در جنگ، هومبورگ به عنوان غنیمت جنگی توسط پادشاهی پروس اشغال و ضمیمه شد. | ## جمع‌بندی | امروزه میراث این لنت‌گراف‌نشین در شهر باد هومبورگ، که یادآور سده‌ها حکمرانی این خاندان است، به خوبی حفظ شده است.
موضوع مقاله: دوک‌نشین زاکسن-کوبورگ-سالفلد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوک‌نشین زاکسن-کوبورگ-سالفلد | مقدمه: این قلمرو که از اتحاد دو منطقه کوبورگ و سالفلد پدید آمده بود، علی‌رغم وسعت نه‌چندان زیاد، به دلیل سیاست‌های ازدواج هوشمندانه حکامش، به ریشه بسیاری از خاندان‌های سلطنتی بزرگ اروپا از جمله بریتانیا و بلژیک تبدیل شد. | ## بخش 1: دوک‌نشین زاکسن-کوبورگ-سالفلد | این دوک‌نشین با عبور از تلاطم‌های عصر ناپلئونی، سرانجام در پی یک سازماندهی مجدد میان شاهزادگان ارنستین، جای خود را به واحد سیاسی جدیدی داد. منازعات جانشینی و تولد دوک‌نشین متحد شکل‌گیری زاکسن-کوبورگ-سالفلد محصول چندین دهه کشمکش حقوقی و خانوادگی میان نوادگان ارنست پارسا بود. پس از درگذشت آلبرت، دوک زاکسن-کوبورگ در سال ۱۶۹۹ بدون وارث مستقیم، برادرانش بر سر میراث او به نزاع پرداختند که این منازعه تا سال ۱۷۳۵ به طول انجامید. سرانجام با مداخله امپراتور کارل ششم، توافقی حاصل شد که طی آن شاخه زاکسن-سالفلد توانست حاکمیت بر کوبورگ را نیز به دست آورد. این اتحاد سیاسی، پایتخت را از شهر کوهستانی سالفلد به شهر استراتژیک و باشکوه کوبورگ منتقل کرد و وزنه سیاسی این خاندان را در میان ایالات ارنستین به طور چشمگیری افزایش داد. دیپلماسی ازدواج و نفوذ در دربارهای اروپا در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، زاکسن-کوبورگ-سالفلد به جای میدان‌های نبرد، در تالارهای پذیرایی و از طریق پیوندهای زناشویی به قدرت رسید. | ## بخش 2: دوک‌نشین زاکسن-کوبورگ-سالفلد | دوک فرانتس فریدریش و جانشینانش با اعزام فرزندان خود به دربارهای بزرگ، این دوک‌نشین کوچک را به «پرورش‌گاه سلطنتی اروپا» بدل کردند. برجسته‌ترین ثمره این سیاست، ازدواج شاهزاده لئوپولد (بعدها پادشاه بلژیک) و نفوذ شاهزاده ویکتوریا (مادر ملکه ویکتوریای بریتانیا) بود. این شبکه گسترده از خویشاوندی‌های خونی باعث شد که حاکمان کوبورگ-سالفلد حتی در دوران اشغال آلمان توسط ناپلئون، از حمایت‌های دیپلماتیک ویژه‌ای برخوردار شوند و نفوذ آن‌ها بسیار فراتر از مرزهای تورینگن طنین‌انداز شود. عبور از طوفان ناپلئون و عضویت در کنفدراسیون دوران حکومت دوک ارنست سوم با یکی از بحرانی‌ترین مقاطع تاریخ آلمان هم‌زمان شد. در سال ۱۸۰۶، ارتش فرانسه قلمرو دوک‌نشین را اشغال کرد، اما ارنست با پیوستن به کنفدراسیون راین توانست بقای حاکمیت خود را تضمین کند. پس از شکست نهایی ناپلئون، در کنگره وین (۱۸۱۵)، ارنست به پاس پایداری و خدماتش، نه تنها استقلال خود را در چارچوب کنفدراسیون آلمان بازیافت، بلکه قلمرو جدیدی به نام «شاهزاده‌نشین لیختنبرگ» در ساحل رود ناهه نیز به او واگذار شد. | ## بخش 3: دوک‌نشین زاکسن-کوبورگ-سالفلد | این دوره شاهد بازسازی‌های گسترده در کوبورگ و تقویت نهادهای مدنی بود که زیربنای تبدیل شدن این ایالت به یک قدرت فرهنگی و سیاسی مدرن در سده نوزدهم را فراهم آورد. انحلال و زایش زاکسن-کوبورگ و گوتا فرجام زاکسن-کوبورگ-سالفلد در سال ۱۸۲۶ و در پی انقراض شاخه زاکسن-گوتا-آلتنبورگ رقم خورد. با مرگ آخرین دوک گوتا بدون وارث، شاهزادگان ارنستین تصمیم به بازآرایی مرزهای خود گرفتند. طی یک معاهده پیچیده، دوک ارنست سوم منطقه سالفلد را به زاکسن-ماینینگن واگذار کرد و در مقابل، شهر بزرگ و استراتژیک گوتا را به دست آورد. با این معاوضه، نام دوک‌نشین به «زاکسن-کوبورگ و گوتا» تغییر یافت و یک اتحاد شخصی جدید شکل گرفت. | ## جمع‌بندی | اگرچه نام سالفلد از عنوان رسمی حذف شد، اما میراث فرهنگی و معماری آن دوران همچنان در قلعه‌های باشکوه کوبورگ و تئاتر سالفلد به عنوان بخشی از هویت تاریخی آلمان مرکزی پابرجا مانده است.
موضوع مقاله: یوهان گورلیتز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یوهان گورلیتز | مقدمه: او که فرزند امپراتور کارل چهارم بود، در دوران کوتاه حکمرانی خود نقشی حیاتی در سیاست‌های پیچیده امپراتوری مقدس روم و دفاع از تاج‌وتخت برادرش، ونتسل، ایفا کرد. | ## بخش 1: یوهان گورلیتز | گورلیتز در تاریخ به عنوان حاکمی مقتدر شناخته می‌شود که دوران زندگی‌اش با وفاداری‌های متناقض و مرگی زودهنگام و مشکوک گره خورده است. سال‌های آغازین و میراث خاندان لوکزامبورگ یوهان که فرزند چهارم امپراتور مقتدر، کارل چهارم، و همسرش الیزابت پومرانی بود، در قلب سیاسی اروپا یعنی پراگ چشم به جهان گشود. او به عنوان عضوی از خاندان بانفوذ لوکزامبورگ، از بدو تولد در مسیر قدرت قرار داشت؛ به طوری که در سن هفت سالگی، پدرش قلمرو «گورلیتز» را از اراضی براندنبورگ و لوساتیا جدا کرد و آن را به عنوان یک دوک‌نشین مستقل برای یوهان پدید آورد. این اقدام نه تنها جایگاه یوهان را به عنوان یک حاکم تثبیت کرد، بلکه نشان‌دهنده استراتژی کارل چهارم برای تقسیم قدرت میان پسرانش و حفظ نفوذ خاندان در مناطق استراتژیک آلمان شرقی و بوهم بود تا ثبات مرزهای شمالی پادشاهی تضمین شود. دوران حکمرانی و سرکوب شورش‌های یهودی‌ستیزانه یوهان در دوران کوتاه‌مدت حکمرانی خود بر گورلیتز، به عنوان حاکمی قاطع و قانون‌مدار شناخته شد. یکی از وقایع شاخص دوران او، برخورد تند با آشوب‌های ضد یهودی در شهر گورلیتز در سال ۱۳۸۹ بود؛ جایی که او برخلاف بسیاری از حاکمان هم‌عصر خود، از حقوق اقلیت‌ها دفاع کرد و مسببان خشونت را به سختی مجازات نمود. | ## بخش 2: یوهان گورلیتز | او همچنین به عنوان صدراعظم دربار برادر ناتنی‌اش، ونتسل، نقشی کلیدی در مدیریت بحران‌های پادشاهی بوهم ایفا کرد. تلاش‌های او برای میانجی‌گری میان پادشاه و اشراف متمرد نشان از نبوغ دیپلماتیک او داشت، هرچند که پیچیدگی‌های سیاسی آن دوران و جبهه‌بندی‌های تند اشراف، قدرت مانور او را به شدت محدود می‌کرد. بحران وفاداری و رویارویی با ونتسل رابطه یوهان با برادر بزرگترش، ونتسل چهارم (پادشاه آلمان و بوهم)، همواره با تلاطم همراه بود. در پی دستگیری ونتسل توسط اشراف در سال ۱۳۹۴، یوهان با گردآوری ارتشی وفادار به سمت پراگ حرکت کرد و موفق شد برادرش را از زندان آزاد کند. با این حال، ونتسل به جای پاداش، به نفوذ و محبوبیت روزافزون یوهان مشکوک شد و او را از مناصب دولتی برکنار کرد. این بی‌مهری سیاسی، یوهان را به سمت انزوا سوق داد و او را وادار کرد تا به قلمرو خود در گورلیتز بازگردد. | ## بخش 3: یوهان گورلیتز | این شکاف در قلب خاندان لوکزامبورگ، نه تنها قدرت یوهان را تضعیف کرد، بلکه زمینه‌ساز هرج‌ومرج‌های بعدی در پادشاهی بوهم و تضعیف جایگاه خاندان در سطح امپراتوری شد. مرگ مشکوک و پایان دوک‌نشین گورلیتز مرگ ناگهانی یوهان در سن ۲۵ سالگی در صومعه نویزله، همچنان یکی از معماهای حل‌نشده تاریخ قرون وسطی باقی مانده است. بسیاری از وقایع‌نگاران معاصر او بر این باور بودند که او به دستور مخالفان سیاسی یا حتی با توطئه دربار مسموم شده است، زیرا سلامت جسمانی او تا پیش از آن زبانزد بود. با درگذشت او در سال ۱۳۹۶، دوک‌نشین گورلیتز که تنها برای او پدید آمده بود، منحل گردید و اراضی آن مجدداً به تاج‌وتخت بوهم پیوست. | ## جمع‌بندی | تنها فرزند او، الیزابت، بعدها به دوشیزه لوکزامبورگ تبدیل شد و میراث او را در اروپای غربی دنبال کرد، اما با مرگ یوهان، رویای تشکیل یک ایالت مستقل و پایدار در منطقه گورلیتز برای همیشه به خاک سپرده شد.
موضوع مقاله: دودمان رویس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دودمان رویس | مقدمه: خاندان رویس (به آلمانی: Haus Reuß) یکی از شاخص‌ترین و کهن‌ترین دودمان‌های اشرافی در تاریخ آلمان است که برای بیش از هفت سده بر مناطق وسیعی از وگتلاند در ایالت فعلی تورینگن حکمرانی می‌کردند. | ## بخش 1: دودمان رویس | این خاندان که ریشه‌های آن به قرن دوازدهم میلادی بازمی‌گردد، به دلیل سنت استثنایی و منحصربه‌فرد نام‌گذاری تمامی اعضای مذکر خود به نام «هاینریش» (به پاس احترام به امپراتور هاینریش ششم) شهرت جهانی یافته است. خاستگاه و معمای نام‌گذاری هاینریش‌ها شکل‌گیری قدرت خاندان رویس با انتصاب اجداد آن‌ها به عنوان مقامات اداری و نظامی توسط پادشاهان هوهن‌اشتاوفن آغاز شد که وظیفه نظارت بر مرزهای شرقی امپراتوری را بر عهده داشتند. نکته‌ای که این خاندان را در تاریخ اروپا به یک معمای تبارشناختی تبدیل کرده، قانون آهنین نام‌گذاری است؛ در شاخه «خط قدیم»، پسران از ۱ تا ۱۰۰ شماره‌گذاری می‌شدند و سپس دوباره به عدد ۱ بازمی‌شتند، در حالی که در «خط جدید»، با شروع هر قرن میلادی، شماره‌گذاری از سر گرفته می‌شد. تقسیمات سرزمینی و رقابت شاخه‌های قدیم و جدید تاریخ سیاسی خاندان رویس با تقسیمات مکرر ارثی گره خورده است که منجر به پیدایش واحدهای سیاسی کوچک اما بسیار باثبات در نقشه آلمان شد. | ## بخش 2: دودمان رویس | این دو ایالت، علی‌رغم رقابت‌های پنهان خانوادگی، در دوران جنگ‌های ناپلئونی و تشکیل کنفدراسیون آلمان توانستند با ظرافت دیپلماتیک استقلال خود را حفظ کنند. شکوه معماری در پایتخت‌های تابستانی و زمستانی میراث کالبدی خاندان رویس در شهرهایی نظیر گرایتس و گرا، تجلی‌گر گذار از دژهای دفاعی قرون وسطی به قصرهای باشکوه دوران روشنگری است. ساخت «قلعه پایین» در شهر گرایتس به عنوان اقامتگاهی تابستانی با باغ‌های وسیع به سبک انگلیسی، نشان‌دهنده تغییر رویکرد حاکمان رویس از جنگاوری به سوی ترویج علوم و هنرهای زیبا بود. این قصرها که با تزیینات گچ‌بری نئوکلاسیک و تالارهای آینه آراسته شده بودند، کانون تجمعات نخبگان فکری آلمان در شرق تورینگن محسوب می‌شدند. | ## بخش 3: دودمان رویس | غروب دودمان و ادغام در جمهوری تورینگن پایان جنگ جهانی اول و شعله‌ور شدن انقلاب ۱۹۱۸ آلمان، نقطه پایانی بر حکومت هفت‌صدساله خاندان رویس بر منطقه وگتلاند بود. هاینریش بیست و چهارم (از خط قدیم) و هاینریش بیست و هفتم (از خط جدید) مجبور به امضای اسناد کناره‌گیری شدند و پرنس‌نشین‌های آن‌ها در ایالت جدید تورینگن ادغام گشت. | ## جمع‌بندی | با این حال، خاندان رویس برخلاف بسیاری از دودمان‌های دیگر، پیوند عاطفی خود را با مردم منطقه حفظ کرد و پس از اتحاد دوباره آلمان در سال ۱۹۹۰، بسیاری از اعضای خاندان برای بازسازی میراث فرهنگی و بنیادهای خیریه به قلمروهای پدری خود بازگشتند.
موضوع مقاله: جیمز لاول (موسیقی‌دان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمز لاول (موسیقی‌دان) | مقدمه: جیمز لاول (؛ زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۷۴) موسیقی‌دان، ترانه‌سرا، دی‌جی، مالک شرکت ضبط موسیقی و نمایشگاه‌گردان اهل انگلستان است. | ## بخش 1: جیمز لاول (موسیقی‌دان) | او در سال ۱۹۹۲ شرکت ضبط موسیقی «مو واکس» را تأسیس کرد و تنها عضو ثابت گروه آنکل بوده است. او در حالی که در فروشگاه صفحه فروشی بلوبیرد در لندن مشغول به کار بود، یک کلوب شبانه را در آکسفورد با نام «مو واکس پلیز» راه‌اندازی کرد. وی بعدها به لندن نقل مکان کرد، در فروشگاه «آنیست جانز» مشغول به کار شد و در ستونی در مجله «استریت نو چیسر» می‌نوشت. مو واکس آلبوم‌هایی از دی‌جی شدو، دکتر اکتاگون و پروژه شخصی لاول یعنی آنکل را منتشر کرد. | ## بخش 2: جیمز لاول (موسیقی‌دان) | لاول سال‌ها دی‌جیِ مقیمِ کلوب «فبریک» در لندن بوده و نخستین آلبوم میکس از مجموعه «فبریک لایو» را میکس کرده است. او همچنین چهار آلبوم میکس دی‌جی برای «گلوبال آندرگراند» و موسیقی متن فیلم‌های جانور سکسی و پناهگاه و سریال تلویزیونی تراست را میکس کرده است. لاول همچنین تهیه‌کنندگی قطعه اصلی آلبوم سال ۲۰۱۳ گروه کوئینز آو د استون ایج با عنوان «... در سال ۲۰۱۴، از او خواسته شد تا به دنبال بزرگانی چون دیوید بویی، یوکو اونو و جارویس کوکر، مدیریت جشنواره «ملت‌داون» را بر عهده بگیرد. | ## بخش 3: جیمز لاول (موسیقی‌دان) | فهرست هنرمندان او شامل کنسرت‌هایی از جاش هامی، مکس ریشتر، ننه چری، گولدی و مارک لنگن بود. این رویداد با اجرای زنده «آنکل: ریداکس» با حضور افتخاری عضو سابق گروه، دی‌جی شدو، به اوج خود رسید. | ## جمع‌بندی | لاول بعدها در سال ۲۰۱۶ نمایشگاه «خیالبافی با استنلی کوبریک» را در خانه سامرست نمایش‌گردانی کرد.
موضوع مقاله: لندگراف‌نشین هسن دارمشتات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لندگراف‌نشین هسن دارمشتات | مقدمه: تاریخچه این ایالت در سال ۱۵۶۷ میلادی، پس از مرگ فیلیپ یکم (لندگراف هسن) و بر اساس وصیت او شکل گرفت. | ## بخش 1: لندگراف‌نشین هسن دارمشتات | قلمرو هسن میان چهار پسر او تقسیم شد و کوچک‌ترین پسر، جورج اول، حاکمیت منطقه دارمشتات را بر عهده گرفت. در حالی که شاخه هسن-کاسل به مذهب کالوینیسم گروید، این ایالت به لوتریسم وفادار ماند که همین موضوع عامل اصلی اختلافات و درگیری‌های بعدی میان این دو شاخه بود. | ## بخش 2: لندگراف‌نشین هسن دارمشتات | با این حال، در اواخر قرن هجدهم و با ظهور ناپلئون بناپارت، لندگراف لوئی دهم توانست با اتخاذ سیاست‌های دیپلماتیک و الحاق به کنفدراسیون راین، اراضی خود را گسترش دهد. این ایالت به دلیل موقعیت راهبردی‌اش در نزدیکی رودخانه راین و مرکزیت شهر دارمشتات، به یکی از کانون‌های توسعه معماری و فرهنگی در منطقه تبدیل شد. | ## بخش 3: لندگراف‌نشین هسن دارمشتات | ## جمع‌بندی | حاکمان این ایالت همواره حامی هنر و علوم بودند که بازتاب آن در بناهای تاریخی شهر دارمشتات مشهود است.
موضوع مقاله: لندگراف‌نشین هسن-ماربورگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لندگراف‌نشین هسن-ماربورگ | مقدمه: تشکیل و دوره اول (۱۴۵۸–۱۵۰۰) اولین دوره استقلال هسن-ماربورگ در سال ۱۴۵۸ و پس از مرگ لندگراف لودویگ اول آغاز شد. | ## بخش 1: لندگراف‌نشین هسن-ماربورگ | قلمرو او میان دو پسرش تقسیم شد که طی آن لندگراف‌نشین «هسن علیا» به مرکزیت ماربورگ به هاینریش سوم (معروف به ثروتمند) رسید. این دوره با مرگ ویلیام سوم در سال ۱۵۰۰ به پایان رسید و به دلیل نبود وارث مستقیم، قلمرو ماربورگ مجدداً با هسن-کاسل ادغام شد تا هسن بار دیگر متحد گردد. تقسیم دوم و عصر لودویگ چهارم دوره دوم و مشهورتر این لندگراف‌نشین در سال ۱۵۶۷ میلادی و پس از مرگ فیلیپ یکم (لندگراف هسن) آغاز شد. طبق وصیت فیلیپ، هسن میان چهار پسرش تقسیم شد و لودویگ چهارم (لوئی چهارم) حاکمیت ماربورگ را بر عهده گرفت. | ## بخش 2: لندگراف‌نشین هسن-ماربورگ | او که حاکمی صلح‌طلب و اصلاح‌گر بود، توانست اقتصاد منطقه را بهبود بخشیده و نفوذ دانشگاه ماربورگ را به عنوان یک مرکز علمی برجسته در آلمان تثبیت کند. منازعات مذهبی و جانشینی لودویگ چهارم بدون فرزند بود و همین موضوع از پیش از مرگ او در سال ۱۶۰۴، زمینه‌ساز تنش‌های بزرگی شد. او در وصیت‌نامه خود شرط کرده بود که ماربورگ باید میان برادرزاده‌هایش از شاخه‌های هسن-کاسل و هسن-دارمشتات تقسیم شود، به شرطی که مذهب لوتری در این سرزمین حفظ شود. با این حال، گرویدن شاخه هسن-کاسل به مذهب کالوینیسم، منجر به دهه‌ها درگیری مذهبی و حقوقی بر سر تصاحب این سرزمین شد. | ## بخش 3: لندگراف‌نشین هسن-ماربورگ | انحلال و میراث پس از مرگ لودویگ چهارم در سال ۱۶۰۴، خط مستقیم خاندان هسن-ماربورگ منقرض شد. این اتفاق جرقه‌ای برای درگیری‌های شدید میان هسن-کاسل و هسن-دارمشتات شد که در نهایت بخشی از جنگ‌های سی‌ساله را تشکیل داد. | ## جمع‌بندی | سرانجام پس از سال‌ها ویرانی، این قلمرو در اواسط قرن هفدهم میان دو ایالت رقیب تقسیم شد و نام ماربورگ به عنوان یک ایالت مستقل از نقشه‌ها حذف گشت.
موضوع مقاله: قلعه راین‌فلز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلعه راین‌فلز | مقدمه: این قلعه که در قرن سیزدهم بنا شد، زمانی یکی از بزرگ‌ترین و مستحکم‌ترین دژهای امپراتوری مقدس روم در دره راین به شمار می‌رفت و نقش حیاتی در کنترل تجارت رودخانه‌ای داشت. | ## بخش 1: قلعه راین‌فلز | تاریخچه و اهمیت نظامی این قلعه در سال ۱۲۴۵ میلادی توسط کنت دیتریش پنجم کاتزن‌النبورگن ساخته شد. در سال ۱۵۶۷، زمانی که فیلیپ یکم (لندگراف هسن) قلمرو خود را تقسیم کرد، این قلعه به مرکز سیاسی و نظامی لندگراف‌نشین هسن-راین‌فلس تبدیل شد. | ## بخش 2: قلعه راین‌فلز | فیلیپ دوم، لندگراف این ایالت، با هزینه‌های فراوان دژ را به یک قلعه رنسانسی مدرن با سیستم‌های دفاعی پیچیده تبدیل کرد که در برابر محاصره‌های سنگین مقاوم بود. تخریب و وضعیت کنونی راین‌فلز در طول قرن‌ها شاهد درگیری‌های متعددی بود، اما برخلاف بسیاری از قلعه‌های دیگر، در برابر ارتش‌های بزرگ (از جمله ارتش قدرتمند لوئی چهاردهم) مقاومت کرد. | ## بخش 3: قلعه راین‌فلز | سرانجام در سال ۱۷۹۷ میلادی، در جریان جنگ‌های انقلابی فرانسه، این قلعه بدون مقاومت تسلیم ارتش فرانسه شد و سربازان فرانسوی بخش‌های بیرونی و دیوارهای دفاعی آن را منفجر کردند. | ## جمع‌بندی | امروزه ویرانه‌های این قلعه به عنوان یکی از جاذبه‌های میراث جهانی یونسکو شناخته می‌شود و بخشی از آن به موزه و هتل تبدیل شده است.
موضوع مقاله: لندگراف‌نشین هسن-روتنبورگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لندگراف‌نشین هسن-روتنبورگ | مقدمه: این ایالت در قرن هفدهم میلادی از تقسیمات داخلی هسن-کاسل شکل گرفت و تا نیمه قرن نوزدهم به حیات سیاسی خود ادامه داد. | ## بخش 1: لندگراف‌نشین هسن-روتنبورگ | موریتس، لندگراف هسن-کاسل، بخش‌هایی از قلمرو خود را برای پسرانش از ازدواج دومش جدا کرد. هرمان چهارم به عنوان نخستین حاکم این شاخه، روتنبورگ را به عنوان مرکز حکومت خود برگزید. | ## بخش 2: لندگراف‌نشین هسن-روتنبورگ | برخلاف بسیاری از ایالت‌های همسایه که مذهب واحدی داشتند، در این قلمرو ترکیبی از مذاهب کاتولیک، لوتری و کالوینیسم در کنار هم وجود داشت. دوران جنگ‌های ناپلئونی و کنفدراسیون با فروپاشی امپراتوری مقدس روم در سال ۱۸۰۶، هسن-روتنبورگ برای مدت کوتاهی به عضویت کنفدراسیون راین درآمد و سپس بخشی از پادشاهی وستفالیا شد. | ## بخش 3: لندگراف‌نشین هسن-روتنبورگ | پس از شکست ناپلئون و برگزاری کنگره وین در سال ۱۸۱۵، این ایالت دوباره تحت حاکمیت خاندان هسن احیا شد و به عنوان یکی از ایالت‌های عضو کنفدراسیون آلمان به رسمیت شناخته شد. | ## جمع‌بندی | طبق قوانین جانشینی و توافقات خانوادگی، قلمرو او مجدداً با انتخابگرنشین هسن (هسن-کاسل سابق) ادغام شد.
موضوع مقاله: هسن-وانفرید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هسن-وانفرید | مقدمه: تاریخچه و شکل‌گیری ریشه این لندگراف‌نشین به تقسیمات موروثی لندگراف موریتس (هسن-کاسل) بازمی‌گردد. | ## بخش 1: هسن-وانفرید | در سال ۱۶۷۶، چارلز (Karl)، پسر لندگراف ارنست از شاخه هسن-راین‌فلس، شهر وانفرید را به عنوان محل اقامت و مرکز حکومت خود برگزید. به دلیل اینکه قلعه اسوه (Eschwege) در آن زمان در گروی دوک‌نشین برانشوایگ-بِوِرن بود، چارلز قلعه وانفرید را بازسازی کرد و آن را به یک اقامتگاه باشکوه رنسانسی تبدیل نمود تا به عنوان مرکز سیاسی قلمرو نوپای خود فعالیت کند. دوران شکوفایی و منازعات جانشینی پس از مرگ چارلز در سال ۱۷۱۱، پسرش ویلیام دوم به قدرت رسید. | ## بخش 2: هسن-وانفرید | دوران او با درگیری‌های حقوقی با برادر ناتنی‌اش، کریستیان، بر سر جانشینی همراه بود. در سال ۱۷۱۸، پس از اینکه قلعه راین‌فلس به ویلیام دوم واگذار شد، او عنوان خود را به «لندگراف هسن-راین‌فلس-وانفرید» تغییر داد. این شاخه از خاندان هسن به دلیل پیوند با خاندان‌های بزرگ اروپایی (مانند ازدواج شارلوت آمالی با فرانس دوم راکوتسی، شاهزاده ترانسیلوانی) نفوذ دیپلماتیک قابل توجهی داشت. | ## بخش 3: هسن-وانفرید | در نتیجه، قلمرو وانفرید و اسوه طبق قراردادهای خانوادگی به لندگراف‌نشین هسن-روتنبورگ بازگشت. | ## جمع‌بندی | امروزه قلعه لندگراف‌ها در وانفرید و بافت تاریخی این شهر، میراث باقی‌مانده از این دوران هستند.
موضوع مقاله: هسن-فیلیپستال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هسن-فیلیپستال | مقدمه: این قلمرو که از تقسیمات داخلی لندگراف‌نشین هسن-کاسل شکل گرفته بود، تا زمان الحاق به پروس در قرن نوزدهم به عنوان یک ایالت نیمه‌مستقل باقی ماند. | ## بخش 1: هسن-فیلیپستال | تاریخچه و تأسیس بنیان‌گذار این شاخه، فیلیپ یکم، پسر لندگراف ویلیام ششم از هسن-کاسل بود. در سال ۱۶۸۵، برادر بزرگترش (ویلیام هفتم) بخشی از قلمرو را به مرکزیت قلعه فیلیپستال به او واگذار کرد. این سرزمین که در ابتدا «کروتسبورگ» نام داشت، به افتخار لندگراف فیلیپ به فیلیپستال تغییر نام داد. | ## بخش 2: هسن-فیلیپستال | برخلاف شاخه‌های روتنبورگ که کاتولیک بودند، شاخه فیلیپستال به مذهب کالوینیسم وفادار ماند و روابط نزدیکی با شاخه اصلی هسن-کاسل حفظ کرد. دوران جنگ‌های ناپلئونی و احیا در جریان جنگ‌های ناپلئونی و پس از شکست پروس، این ایالت در سال ۱۸۰۷ توسط فرانسوی‌ها اشغال و به پادشاهی وستفالیا ضمیمه شد. با این حال، پس از شکست ناپلئون در سال ۱۸۱۳، لندگراف‌نشین هسن-فیلیپستال دوباره احیا گردید. | ## بخش 3: هسن-فیلیپستال | حاکمان این ایالت در دوران کنفدراسیون آلمان به عنوان حامیان وفادار هسن-کاسل شناخته می‌شدند و در امور نظامی و دیپلماتیک منطقه نقش ایفا می‌کردند. در جریان جنگ پروس و اتریش، به دلیل هم‌پیمانی شاخه اصلی هسن با اتریش، پادشاهی پروس این قلمرو را به همراه انتخابگرنشین هسن ضمیمه خاک خود کرد. | ## جمع‌بندی | امروزه قلعه فیلیپستال در شرق ایالت هسن، به عنوان یادگار معماری و سیاسی این دوران باقی مانده است.
موضوع مقاله: هسن-فیلیپستال-بارشفلد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هسن-فیلیپستال-بارشفلد | مقدمه: مرکز این ایالت قلعه ویلهلمسبورگ در شهر بارشفلد بود و حاکمان آن تحت حاکمیت عالی لندگراف‌نشین هسن-کاسل قرار داشتند. | ## بخش 1: هسن-فیلیپستال-بارشفلد | تاریخچه و شکل‌گیری این لندگراف‌نشین توسط ویلیام، پسر دوم لندگراف فیلیپ (بنیان‌گذار هسن-فیلیپستال)، تأسیس شد. طبق قوانین ارثی خاندان هسن، ویلیام در سال ۱۷۲۱ قلعه بارشفلد و اراضی اطراف آن را به عنوان قلمرو اختصاصی خود دریافت کرد. او قلعه قدیمی شهر را تخریب و به جای آن قلعه باشکوه «ویلهلمسبورگ» را بنا نهاد تا به عنوان اقامتگاه رسمی این شاخه جدید فعالیت کند. | ## بخش 2: هسن-فیلیپستال-بارشفلد | دوران جنگ‌های ناپلئونی و عصر کنفدراسیون در دوران اشغال آلمان توسط ناپلئون بناپارت، این ایالت نیز مانند سایر قلمروهای هسن منحل و به پادشاهی وستفالیا ضمیمه شد. پس از شکست ناپلئون در سال ۱۸۱۳، لندگراف‌نشین بارشفلد احیا گردید و حاکمان آن به عنوان اعضای وفادار به شاخه اصلی هسن-کاسل در کنفدراسیون آلمان به فعالیت خود ادامه دادند. لندگراف‌های این شاخه غالباً در ارتش‌های بزرگ اروپا از جمله ارتش پروس و اتریش به مقامات عالی نظامی می‌رسیدند. | ## بخش 3: هسن-فیلیپستال-بارشفلد | پایان استقلال سیاسی سرنوشت هسن-فیلیپستال-بارشفلد با جنگ پروس و اتریش در سال ۱۸۶۶ گره خورد. با شکست اتریش و متحدانش (از جمله هسن-کاسل)، پادشاهی پروس تمامی ایالت‌های هسن را اشغال و به خاک خود ضمیمه کرد. با این اتفاق، بارشفلد استقلال سیاسی خود را از دست داد، هرچند اعضای این خاندان همچنان القاب و برخی از املاک موروثی خود را حفظ کردند. | ## جمع‌بندی | قلعه ویلهلمسبورگ امروزه به عنوان مهم‌ترین یادگار تاریخی این لندگراف‌نشین در ایالت تورینگن آلمان باقی مانده است.
موضوع مقاله: دارمشتات باتن‌برگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دارمشتات باتن‌برگ | مقدمه: این پیوند خونی زمانی شکل گرفت که شاهزاده‌ای از دارمشتات با فردی خارج از طبقه سلطنتی ازدواج کرد و نام باتن‌برگ برای فرزندان آن‌ها برگزیده شد. | ## بخش 1: دارمشتات باتن‌برگ | شاهزاده الکساندر هسن-دارمشتات (پسر دوک بزرگ هسن) با کنتس یولیا هاوکه ازدواج کرد. از آنجایی که این ازدواج «ازدواج ناهم‌تراز» محسوب می‌شد، فرزندان آن‌ها حق ارث بردن تخت پادشاهی هسن را نداشتند. | ## بخش 2: دارمشتات باتن‌برگ | به همین دلیل، لقب «کنتس باتن‌برگ» و بعدها «شاهزاده باتن‌برگ» به یولیا و فرزندانش اعطا شد تا جایگاه اشرافی جدیدی زیر سایه خاندان دارمشتات داشته باشند. پیوند با سلطنت بریتانیا اعضای شاخه دارمشتات-باتن‌برگ به سرعت در دربار بریتانیا نفوذ کردند. | ## بخش 3: دارمشتات باتن‌برگ | در جریان جنگ جهانی اول و به دلیل احساسات ضدآلمانی در بریتانیا، شاهزاده لوئی باتن‌برگ نام خانوادگی خود را به معادل انگلیسی آن، یعنی مونت‌باتن (Mountbatten) تغییر داد. حکومت در بلغارستان یکی از مشهورترین اعضای این شاخه، شاهزاده الکساندر باتن‌برگ بود که در سال ۱۸۷۹ به عنوان نخستین پادشاه (شاهزاده حاکم) بلغارستان مدرن انتخاب شد. | ## جمع‌بندی | دوران او با تلاش برای اتحاد بلغارستان و استقلال از نفوذ روسیه همراه بود، هرچند در نهایت بر اثر فشارهای سیاسی مجبور به کناره‌گیری از قدرت شد.