موضوع مقاله: پروژه هیل مری (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پروژه هیل مری (فیلم) | مقدمه: پروژه هِیل مِری یک فیلم کمدی علمی تخیلی آمریکایی محصول ۲۰۲۶ بر پایه رمان پروژه هیل مری اثر اندی ویر است. | ## بخش 1: پروژه هیل مری (فیلم) | این فیلم به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مشترک فیل لرد و کریستوفر میلر و به نویسندگی درو گادرد است. در این فیلم رایان گاسلینگ (که تهیه‌کنندگی را نیز بر عهده داشته) نقش شخصیت اصلی داستان، رایلند گریس، را بازی می‌کند: مردی که در یک فضاپیمای بین‌ستاره‌ای بیدار می‌شود و هیچ خاطره‌ای از چگونگی رسیدن به آنجا ندارد. پروژه هیل مری در ۹ مارس ۲۰۲۶ در لندن به نمایش درآمد و در ۲۰ مارس ۲۰۲۶ توسط آمازون ام‌جی‌ام استودیوز در ایالات متحده منتشر شد و گروه سینمایی سونی پیکچرز آن را در سایر مناطق منتشر کرد. این فیلم با نقدهای مثبتی روبه‌رو شد و با فروش ۶۷۷ میلیون دلاری، به سومین فیلم پرفروش سال ۲۰۲۶ تبدیل شد. داستان در سال ۲۰۳۲، رایلند گریس از کمای القایی درون یک فضاپیمای میان‌ستاره‌ای بیدار می‌شود. او در ابتدا رفتاری آشفته دارد و دچار یادزدودگی است، اما به‌تدریج درمی‌یابد که تنها بازماندهٔ خدمهٔ سه‌نفرهٔ سفینه‌ای است که سال‌ها پیش، برای سفری به سوی سامانهٔ ستاره‌ای تاو سِتی، زمین را ترک کرده و اکنون چندین سال نوری از آن فاصله دارد. در خلال یادآوری‌های پراکنده، گریس به خاطر می‌آورد که معلم علوم در مقطع راهنمایی در آمریکا و همچنین یک زیست‌شناس مولکولی سابق بوده است. سال‌ها پیش، دانشمندان خط فروسرخی را مشاهده کردند که از خورشید تا سیارهٔ زهره امتداد داشت و آن را «خط پترووا» نامیدند. آن‌ها موجودی میکروسکوپی به نام «استروفاژ» را کشف کردند که روی سطح خورشید تکثیر می‌شود، باعث کاهش درخشندگی آن می‌گردد و پیش‌بینی شد که طی سی سال آینده، زمین را با سرمایش جهانی فاجعه‌باری روبه‌رو خواهد کرد. در همین راستا، مأمور دولتی‌ای به نام ایوا استرات، گریس و گروهی از دانشمندان را برای مطالعهٔ این پدیده به خدمت می‌گیرد. گریس کشف می‌کند که استروفاژها موجوداتی تک‌سلولی هستند که در برابر تابش‌های الکترومغناطیسی نفوذناپذیرند. این موجودات در سیارهٔ ونوس تکثیر می‌شوند و از دی‌اکسید کربن جو آن، به‌همراه انرژی و هیدروژن خورشید، تغذیه می‌کنند. خط پترووا در واقع حاصل گسیل‌های رانشی این موجودات است که هنگام مهاجرت میان خورشید و ونوس ایجاد می‌شود. این گسیل‌ها می‌توانند برای ساخت موتورهایی فوق‌العاده کارآمد در فضاپیماها به کار روند. همچنین مشخص می‌شود که استروفاژها ستارگان دیگری را در همسایگی خورشیدی زمین نیز آلوده کرده‌اند. در این شرایط، استرات از «پروژهٔ هیل مری» پرده برمی‌دارد؛ تلاشی بین‌المللی برای اعزام یک گروه به تاو ستی، تنها ستارهٔ نزدیک که هنوز دچار کاهش نور نشده است. این مأموریت، مأموریتی یک‌طرفه و مرگبار محسوب می‌شود، زیرا فضاپیمای هیل مری تنها به اندازهٔ رفت سوخت دارد، اما قرار است نتایج تحقیقات از طریق کاوشگرها به زمین بازگردانده شود. | ## بخش 2: پروژه هیل مری (فیلم) | پس از آنکه انفجاری ناشی از استروفاژ، دانشمند اصلی مأموریت و جانشین او را می‌کشد و زمانی برای آموزش فرد جایگزین باقی نمی‌ماند، استرات از گریس می‌خواهد جای آن‌ها را بگیرد. گریس به دلیل نداشتن آمادگی کافی این پیشنهاد را رد می‌کند، اما استرات او را بی‌هوش کرده و به‌اجبار سوار فضاپیما می‌کند. در زمان حال، هنگامی که گریس به تاو ستی نزدیک می‌شود، یک فضاپیمای بیگانه به هیل مری متصل می‌شود. این سفینه از ماده‌ای جامد ساخته شده که عمدتاً از عنصر زنون تشکیل شده و گریس آن را «زنونایت» می‌نامد. خلبان آن موجودی بیگانه، سنگ‌مانند، پنج‌پا و شبیه به خرچنگ است که از سیاره‌ای در سامانهٔ چهل اِریدانی آ آمده است. او درمی‌یابد که این موجودات از طریق پژواک‌یابی «می‌بینند» و با ساخت سامانهٔ ترجمه، گفتار آن‌ها را که شبیه آکوردهای موسیقی است، تفسیر می‌کند. راکی مهندسی مکانیک است و او نیز تنها بازماندهٔ مأموریتی برای مقابله با استروفاژهاست. از آنجا که هیچ‌یک نمی‌توانند در جو دیگری زنده بمانند، راکی با استفاده از گوی کوچکی از زنونایت به‌عنوان لباس فضانوردی، وارد هیل مری می‌شود. با دنبال کردن خط پترووا در تاو ستی، گریس و راکی کشف می‌کنند که سیارهٔ تاو ستی ئی، که گریس آن را «آدریان» می‌نامد، میزبان موجودی است به نام «تائومِبا» که از استروفاژها تغذیه کرده و جمعیت آن‌ها را کنترل می‌کند. پس از آنکه راکی درمی‌یابد گریس امکان بازگشت به خانه را ندارد، مقدار کافی استروفاژ برای سوخت‌گیری دوبارهٔ «هیل مری» در اختیار او می‌گذارد. اما هنگام جمع‌آوری این موجود از لایه‌های بالایی جو آدریان، نشتی سوخت باعث چرخشی غیرقابل‌کنترل می‌شود و گریس بیهوش می‌گردد. در حالی که راکی برای بهبودی به حالت خواب زمستانی می‌رود، گریس یاد می‌گیرد چگونه تائومبا را به‌صورت گزینشی پرورش دهد تا بتواند در جو زهره زنده بماند. در مسیر بازگشت به زمین، گریس متوجه می‌شود که این موجودات تکامل یافته‌اند و می‌توانند از محفظه‌های زنونایتی عبور کرده و سوخت استروفاژ هیل مری را مصرف کنند. او مشکل را در سفینهٔ خود برطرف می‌کند، اما درمی‌یابد که سفینهٔ راکی کاملاً از زنونایت ساخته شده و این موضوع می‌تواند باعث شود تمام سوخت او نابود شود و سیاره‌اش محکوم به نابودی گردد. در نهایت، گریس تصمیم می‌گیرد به‌جای بازگشت به زمین، راکی و مردمش را نجات دهد و تائومبا و یافته‌های علمی خود را از طریق کاوشگرها به زمین ارسال می‌کند. ایوا استرات این کاوشگرها را دریافت می‌کند و به این ترتیب، بشریت موفق می‌شود استروفاژ را مهار کند. راکی به او می‌گوید که دانشمندان آن‌ها فضاپیمای هیل مری را برای بازگشت به زمین آماده کرده‌اند و گریس به این فکر می‌افتد که آیا باید بازگردد یا نه. | ## بخش 3: پروژه هیل مری (فیلم) | در حالی که به این موضوع می‌اندیشد، روز دیگری از تدریس علوم به کودکان اریدانی را آغاز می‌کند. بازیگران رایان گاسلینگ در نقش رایلند گریس، معلم علوم و زیست‌شناس مولکولی سابق که وظیفهٔ نجات بشریت را بر عهده دارد جیمز اورتیز در نقش راکی، موجود فضایی که گریس در سفرش با او روبرو می‌شود ساندرا هولر در نقش ایوا استرات، رئیس گروه ویژه بین‌المللی در پروژه هیل مری میلانا واینتروب کن لئونگ ملکای کربی اوریون لی تولید در مارس ۲۰۲۰ اعلام شد که مترو گلدوین میر قصد انجام معامله‌ای برای خرید این پروژه و تولید آن را دارد، که اقتباسی از پروژه هیل مری، رمان دهم اندی ویر که در آینده منتشر می‌شد، بود و رایان گاسلینگ برای ایفای نقش رایلند گریس در این فیلم انتخاب شد. انتشار پروژه هیل مری در ۲۰ مارس ۲۰۲۶ توسط آمازون ام‌جی‌ام استودیوز در ایالات متحده و کانادا و توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز اینترنشنال در سایر کشورها منتشر شد. قرار است در ۱۱ اوت ۲۰۲۶ بر روی دیسک بلوری، دی‌وی‌دی و اولترا اچ‌دی بلوری 4K منتشر شود. آلن جانسن از روزنامه سان فرانسیسکو کرونیکل این فیلم را «شاهکاری در قالب یک فیلم خانوادگیِ پاپ‌کورنی» توصیف کرد و آن را دارای طراحی صحنهٔ دست‌ساز چشمگیر و طراحی موجودات و کار با عروسک‌های نمایشی بسیار برجسته دانست. رندی می‌یرز از مرکوری نیوز به فیلم امتیاز ۳٫۵ از ۴ داد و نوشت که در کنار تصاویر خیره‌کننده و بازی دوست‌داشتنی گاسلینگ، چیزی که پروژه هیل مری را دلنشین می‌کند، ایجاد حس شگفتی کودکانه در مخاطب است؛ حسی که در صحنه‌هایی با حال‌وهوای آثار کلاسیکی مانند ئی.تی. رابی کولین از رابی کولین نوشت که فیلم شاید ایده‌های کاملاً اورجینال نداشته باشد، اما مجموعه‌ای از بهترین عناصر آثار دیگر را با چنان مهارت و درکی از چرایی موفقیت آن‌ها کنار هم قرار داده که تماشای آن همچنان لذت‌بخش است. بری هرتز از گلوب اند میل دیدگاهی مشابه داشت و فیلم را نوعی بازتولید و ترکیب عناصر آشنا و دلپذیر سینمایی دانست که بیش از آن‌که نوآورانه باشد، با هدف جلب رضایت مخاطب و ایجاد حس گرما و آشنایی ساخته شده است. ایمی نیکولسن از لس آنجلس تایمز نوشت که اگرچه ۲۰۰۱: ادیسه فضایی اثر استنلی کوبریک الهام‌بخش آی‌پد شده، پروژه هیل مری تلاش دارد نسخه‌ای انسانی‌تر و الهام‌بخش‌تر از ما ارائه دهد. یواس‌ای تودی به فیلم امتیاز کامل ۴ از ۴ داد و آن را یک اثر علمی‌تخیلی کلاسیکِ پاپ‌کورنی با ایده‌های بزرگ توصیف کرد؛ فیلمی در سنت آثار استیون اسپیلبرگ و جرج لوکاس که برای مخاطبان در هر سنی جذاب است و ظرفیت تبدیل شدن به یک اثر محبوب و ماندگار را دارد. پیتر بردشاو در گاردین نوشت که بازی گاسلینگ بسیار کاریزماتیک و تماشایی است و فیلم را قابل‌تماشا نگه می‌دارد، اما خود اثر گاهی دچار یکنواختی و نوعی ساده‌لوحی می‌شود. او همچنین اشاره کرد که فیلم به‌جای رسیدن به شکوه و عظمت آثاری مانند میان‌ستاره‌ای و مسافران، بیشتر به سراغ کلیشه‌های کلاسیک علمی‌تخیلی مربوط به فضاپیما می‌رود، از جمله سازه‌های عظیم و تونل‌های پیچیده‌ای که در آن‌ها موسیقی پاپ برای آرام کردن ساکنان پخش می‌شود. وایبل استاد انسان‌شناسی در دانشگاه ایالتی گرند ولی، از نمایش فروتنی فکری شخصیت گریس در فیلم تمجید کرد. نیکلاس باربر از بی‌بی‌سی نیز این فیلم را یکی از بهترین آثار سال ۲۰۲۶ معرفی کرد و نوشت که پروژه هیل مری برخلاف بسیاری از بلاک‌باسترهای علمی‌تخیلی، بیشتر بر حل مسئله و استفاده از هوش شخصیت‌ها تمرکز دارد. او افزود که فیلم در عین پیچیدگی داستان، اثری الهام‌بخش و سرگرم‌کننده است و کارگردانی آن باعث شده روایت سنگین فیلم، ریتمی سریع و شاداب پیدا کند. | ## جمع‌بندی | همچنین بازی گاسلینگ با ترکیب شوخ‌طبعی و جذابیت شخصی، نقش یک زیست‌شناس دچار فراموشی را به شکلی بسیار دوست‌داشتنی زنده کرده است.