موضوع مقاله: کارزار تنگه هرمز (۱۴۰۴–۱۴۰۵) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارزار تنگه هرمز (۱۴۰۴–۱۴۰۵) | مقدمه: در ۲۸ اسفند ۱۴۰۴، آمریکا پس از بسته شدن تنگه هرمز توسط ایران در پاسخ به جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، یک عملیات هوایی علیه اهداف ایرانی برای بازگشایی آن آغاز کرد. | ## بخش 1: کارزار تنگه هرمز (۱۴۰۴–۱۴۰۵) | این عملیات به عنوان بخشی از طرحی برای بازگشایی گذرگاه به روی کشتیرانی بین‌المللی با انهدام کشتی‌های دریایی و پهپادهای ایرانی که کشتیرانی در تنگه را هدف قرار می‌دادند، اعلام شد. در ۲۴ فروردین ۱۴۰۵، ایالات متحده پس از شکست مذاکرات اسلام آباد در طول آتش‌بس، محاصره دریایی ایران را اعمال کرد. در ۵ اریبهشت ترامپ گفت به نیروی دریایی ایالات متحده دستور داده تا هر قایق ایرانی که در هرمز مین‌گذاری می‌کند را نابود کند. در ۱۳ اردیبهشت، ترامپ گفت که ایالات متحده از صبح روز بعد به آزاد شدن کشتی‌ها در تنگه هرمز کمک خواهد کرد. در ۱۶ اردیبهشت، ترامپ با اشاره به «پیشرفت بزرگ» به سوی توافق احتمالی با ایران، توقف موقت عملیات «پروژه آزادی» ارتش ایالات متحده برای بازگشایی تنگه هرمز را اعلام کرد. پیشینه جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴ پس از حملات هوایی آمریکا و اسرائیل به اهداف مختلف نظامی ایران، از جمله کشته شدن سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، آغاز شد. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از طریق رادیو وی‌اچ‌اف به کشتی‌های موجود در تنگه هشدار داد و اعلام کرد که «هیچ کشتی اجازه عبور از تنگه هرمز را ندارد.» نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا اعلام کرد که این بسته شدن از نظر قانونی الزام‌آور نیست، اگرچه ایمنی آن تضمین نمی‌شود، بنابراین چندین کشتی در بندر ماندند یا برگشتند. در ۱۱ اسفند ۱۴۰۴، سپاه پاسداران رسماً تأیید کرد که این تنگه به روی «کشورهای غیردوست» بسته شده است و فقط به کشتی‌های مورد تأیید ایران اجازه عبور می‌دهد. در ۴ مارس، سپاه پاسداران ادعا کرد که نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران «کنترل کامل» تنگه را به دست گرفته است. چندین کشتی مورد تأیید ایران در طول درگیری از این تنگه عبور کرده‌اند، که عمدتاً کشتی‌های نفتی به مقصد چین و هند بوده‌اند و برخی از آنها با اسکورت نظامی بوده‌اند. ایران همچنین تهدید کرده است که هر کشتی دیگری را که از آن عبور کند، به آتش خواهد کشید. در پاسخ به بسته شدن تنگه، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گفت که در ۱۲ مارس، نیروی دریایی آمریکا «در اسرع وقت» اسکورت تانکرهای نفتی را از طریق این تنگه آغاز خواهد کرد. | ## بخش 2: کارزار تنگه هرمز (۱۴۰۴–۱۴۰۵) | مقدمه در ۲۴ اسفند ۱۴۰۴، دونالد ترامپ از «کشورهای جهان که از طریق تنگه هرمز نفت دریافت می‌کنند» خواست تا «از آن گذرگاه» به صورت نظامی مراقبت کنند. روز بعد، چندین کشور عضو ناتو که با آمریکا هم‌پیمان هستند، درخواست ترامپ را رد کردند، از جمله آلمان، اسپانیا، ایتالیا، استونی، بریتانیا، استرالیا، کره جنوبی و ژاپن و همچنین اتحادیه اروپا. کشورهای مختلف با استناد به فقدان اهداف استراتژیک یا عدم تمایل به ورود به جنگ، از این درخواست خودداری کردند. بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان، گفت: «این جنگ ما نیست، ما آن را آغاز نکرده‌ایم.» ترامپ متحدان ناتو خود را سرزنش کرد و تصمیم آنها را «اشتباهی بسیار احمقانه» خواند و گفت که ایالات متحده در این جنگ «به کمک هیچ‌کس نیاز ندارد». در ۱۹ مارس، ۵ کشور بزرگ اروپایی و ژاپن پس از «برقراری آتش‌بس اولیه و ایجاد ائتلاف دریایی چندجانبه»، بیانیه‌ای برای تأمین امنیت تنگه صادر کردند. ترامپ بعداً ناتو را به باد انتقاد گرفت و آنها را «بزدل» خواند و اظهار داشت که «بدون ایالات متحده، ناتو یک ببر کاغذی است.» در ۲۷ اسفند، امارات متحده عربی تمایل خود را برای پیوستن به تلاش نظامی به رهبری ایالات متحده برای تأمین امنیت تنگه هرمز اعلام کرد. کارزار در ۲۶ اسفند، فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) اعلام کرد که چندین مهمات نفوذگر ۵۰۰۰ پوندی جی‌بی‌یو-۷۲ را در سیلوهای موشکی زیرزمینی در امتداد ساحل ایران در نزدیکی تنگه هرمز به کار گرفته است. این مهمات با نفوذ به لایه‌های سنگ و بتن، سنگرهای زیرزمینی را که موشک‌های کروز فراوان و موشک‌های ضدکشتی استفاده نشده ایران را در خود جای داده بودند، نابود کردند. در ۲۸ اسفند، ژنرال دن کین اعلام کرد که ایالات متحده در تلاش برای باز کردن تنگه هرمز، جت‌های ای-۱۰ تاندربولت ۲ را برای حمله به «قایق‌های تندرو» و ناوهای جنگی بوئینگ ای‌اچ-۶۴ آپاچی را برای «مقابله با پهپادهای تهاجمی یک‌طرفه» مستقر کرده است. سنتکام متعاقباً تصاویری را منتشر کرد که نشان می‌داد حملات ایالات متحده «دارایی‌های دریایی ایران را که کشتیرانی بین‌المللی را در داخل و نزدیکی تنگه هرمز تهدید می‌کنند، نابود می‌کند.» در همان روز، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، هلند و بریتانیا حمایت خود را از مشارکت در تلاش‌ها برای باز کردن تنگه هرمز اعلام کردند. در ۲۹ اسفند، ایران ادعا کرد که ۱۶ قایق تجاری در بندر لنگه در اثر حملات آمریکا و اسرائیل «کاملاً سوخته» شده‌اند. ترامپ اعلام کرد که «تنگه هرمز باید در صورت لزوم توسط کشورهای دیگری که از آن استفاده می‌کنند، محافظت و کنترل شود - ایالات متحده این کار را نمی‌کند! | ## بخش 3: کارزار تنگه هرمز (۱۴۰۴–۱۴۰۵) | در صورت درخواست، ما به این کشورها در تلاش‌هایشان برای هرمز کمک خواهیم کرد، اما پس از ریشه‌کن شدن تهدید ایران، این کار نباید ضروری باشد.» مقامات گفتند که ارتش ایالات متحده ۲۵۰۰ تفنگدار دریایی دیگر را به خاورمیانه اعزام می‌کند که برای انجام عملیات آبی-خاکی آموزش دیده‌اند. گمانه‌زنی شده است که این تفنگداران دریایی می‌توانند برای تصرف نظامی جزیره خارگ، که تأسیسات نظامی آن قبلاً توسط آمریکا بمباران شده بود و بیشتر زیرساخت‌های نفتی آن دست نخورده باقی مانده بود، مورد استفاده قرار گیرند. در ۱۲ فروردین ۱۴۰۴، وال‌استریت ژورنال گزارش داد که امارات متحده عربی در حال آماده‌سازی برای همکاری با آمریکا و سایر متحدان جهت باز کردن تنگه هرمز از طریق اعمال فشار نظامی است. در ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده هشدار داده هر شرکت کشتی‌رانی که برای عبور از تنگه هرمز به جمهوری اسلامی عوارض پرداخت کند، حتی در قالب کمک‌های ظاهراً خیریه، در معرض تحریم قرار می‌گیرد. این هشدار در واکنش به گزارش‌هایی درباره درخواست ایران برای دریافت هزینه در ازای عبور امن از این گذرگاه راهبردی صادر شده است. در ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ ترامپ اعلام کرد آمریکا طرحی «پروژه آزادی» را برای هدایت امن کشتی‌های گرفتار در تنگه هرمز آغاز می‌کند. در 16 اردیبهشت، رئیس جمهور ترامپ با اشاره به «پیشرفت بزرگ» در جهت دستیابی به توافق احتمالی با ایران، توقف موقت عملیات «پروژه آزادی» ارتش آمریکا برای بازگشایی تنگه هرمز را اعلام کرد. ترامپ اظهار داشت که این عملیات برای «مدت کوتاهی» متوقف خواهد شد تا مشخص شود که آیا می‌توان به «توافق کامل و نهایی» با ایران دست یافت یا خیر. در ۳۱ اردیبهشت، نیروهای نظامی ایران به ایالات متحده هشدار دادند که از هرمز دور بماند. گویدو کروزتو، وزیر دفاع ایتالیا، اعلام کرد استفاده از آن‌ها تنها در صورت برقراری آتش‌بس پایدار و در چارچوب یک مأموریت بین‌المللی انجام خواهد شد. واکنش‌ها در ۲۱ مارس، حوثی‌های یمن هشدار دادند که به هرگونه تشدید تنش علیه ایران، از جمله تلاش‌ها برای بازگشایی تنگه هرمز، پاسخ خواهند داد. آنها به طور خاص به دو کشور عربی که پیشنهاد پیوستن به کارزار تنگه هرمز را داده‌اند - بحرین و امارات - هشدار دادند که "اولین کسانی خواهند بود که در این نبرد بازنده می‌شوند." طبق یک گزارش، ایران در حال بررسی تعلیق موقت حمل و نقل از طریق تنگه هرمز برای جلوگیری از رویارویی با ایالات متحده است. | ## جمع‌بندی | تحلیل بازگشایی تنگه هرمز با ابزارهای نظامی، به ویژه پس از شکست ایالات متحده در تشکیل ائتلاف با متحدان خود یا با کشورهای آسیایی آسیب دیده، امکان‌پذیر تلقی نمی‌شود.