موضوع مقاله: دیوید کوپر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دیوید کوپر | مقدمه: دیوید کوپر (David Cooper) (زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۷۲۴ – درگذشتهٔ ۱ آوریل ۱۷۹۵)، مزرعه‌دار آمریکایی، کوئیکر، عضو جامعه دوستان، جزوه‌نویس و نویسنده ایده‌های پایان بردگی اواخر دهه ۱۷۰۰ میلادی بود. | ## بخش 1: دیوید کوپر | به عنوان ساکن اصلی نیوجرسی، او بیشتر عمر خود را در گلاستر و سیلم در نیوجرسی زندگی کرد. کوپر در رابطه با مسئله برده‌داری صریح صحبت می‌کرد و قبل از جنگ انقلاب آمریکا، در جریان و پس از آن نیز به جنبش پایان بردگی وفادار بود. به عنوان یک مسیحی و کوئیکر راسخ، بارها در نوشته‌ها و خطابه‌های خود پایان برده‌داری را با افکار انجیلی مقایسه نمود. با ارسال جزوه‌ها و دادخواست‌ها، کوپر از جرج واشینگتن و کنگره درخواست و آنها را تشویق کرد تا برای پایان نظام برده‌داری تلاش نمایند. مشهورترین اثر وی رساله‌ای ۲۲ صفحه‌ای بود به نشانی «حاکمان آمریکا» نوشت و میان اعضای کنگره توزیع نمود، رساله‌ای که جرج واشینگتن روی یک کپی آن امضاء نموده و آنرا در کتابخانه شخصی خود نگه‌داشت. زندگی شخصی دیوید کوپر در ۱۲ دسامبر ۱۷۲۴ در وودبوری، نیوجرسی که در امتداد رود دلاور و در نزدیکی فیلادلفیا واقع شده‌است، زاده شد. آنها حداقل دو فرزند داشتند که در دوران کودکی زنده ماندند: آموس کوپر و مارتا الینسون. متعاقب آن، دیوید و برادران/خواهران وی توسط مادرش که نیز یک کوئیکر راسخ بود، بزرگ شدند. اجتماعی که آنها در آن بزرگ شدند نیز به‌طور گسترده به اخلاقیات کوئیکر باورمند بودند. پدربزرگ مادری دیوید، بنجامین کلارک، یکی از نخستین کوئیکرهای طرفدار پایان بردگی در آمریکای استعماری بود. | ## بخش 2: دیوید کوپر | دیوید، میراثی از پدر فقید خود به‌دست‌آورد که شامل قطعه زمینی نیز می‌شد؛ او از میراث خود برای راه‌اندازی یک تجارت موفقیت‌آمیز استفاده نموده و برای داشتن آن خود را خوشبخت حس می‌کرد.Smith, 2014, pp. یک سال بعد، والدین دیوید صاحب پسر دیگری شدند، آنها نام این فرزند خود را نیز جان گذاشتند و او تا جوانی زنده ماند. جان کوپر، برادر کوچکتر دیوید، به یکی از شخصیت‌های برجسته در جریان انقلاب آمریکا مبدل شده و نویسنده قانون اساسی ۱۷۷۶ نیوجرسی بود.Smith, 2014, pp. 24–25 کوپر در کتاب خاطرات خود، اوایل زندگی، تاریخچه خانوادگی، ازدواج، به‌دنیا آمدن فرزندان، ارتباط وی با کوئیکرها و مشقت‌های که به‌خاطر مذهب‌اش با آنها روبرو بود را به‌طور مستند یادداشت می‌کند. او همچنین کار خود به عنوان نماینده نیورجرسی در ۱۷۶۱ و جلساتی که با کوئیکرها داشت را به‌طور مفصل تشریح می‌نماید. او این کتاب خاطرات دست‌نویس را در اواخر عمر، زمانی که سلامت او رو به وخامت گراییده بود، برای فرزندان خود نوشت تا آنها پس از مرگ وی در مورد زندگی شخصی و کار او اطلاعات داشته باشند. 3–4 کوئیکر و انحلال‌گرایی دیوید که در یک خانواده ضد نظام برده‌داری بزرگ شده بود، در نهایت به این باور رسید که برده‌داری خلاف قانون طبیعت است. باور وی به بی‌عدالتی در نظام برده‌داری که به‌طور چشم‌گیری از بی‌عدالتی‌ها و کارهای غیرانسانی دخیل در تجارت برده آتلانتیک ناشی می‌شد، در مراسلات ۱۷۷۲ وی با گرانوایل شارپ هویدا شد، شارپ یک طرفدار پیشتاز و صریح انگلیسی پایان برده‌داری بود.Smith, 2014, p. 25 به عنوان یک کوئیکر متعهد و یک طرفدار مستحکم به پایان برده‌داری،Nash, 1990, p. 19 کوپر در تلاشی برای پیشکش کردن قانون برده‌داری و پایان دادن به نظام برده‌داری، سه بار به کنگره درخواست نموده و رئیس‌جمهور جرج واشینگتن از وی حمایت می‌نمود.Jackson, 2016, p. | ## بخش 3: دیوید کوپر | او همچنین انتقاد خود از نظام برده‌داری را به تاج‌وتخت بریتانیا نیز گسترش داد، کوئیکرها در جریان جنگ انقلاب آمریکا طرفدار صلح و مخالف خشونت و خونریزی بودند.Jackson, 2010, p. 6–10 در معرفی کتاب، کوپر سمت خود را نسبت به پیش‌دواری و برده‌داری به‌طور روشن خلاصه نمود: «قدرت پیشدواری بالای ذهن بشر بسیار چشم‌گیر است؛ اگر پیش‌داوری تمایلی به ترویج یا توجیه هدفی داشته باشد، برای توحید یا آشتی دادن آنها، به سختی می‌توان کار شدیدی که بسیار از ذهن دور باشد یا پوچی که بسیار درخشنده باشد را یافت. اینجاست که، ما علت‌های دلایل اشتباه و احساس‌های پوچ که نسبت به سیاه‌پوستان و قانونی بودن حفظ آنها به عنوان برده استفاده می‌گردد را بیان می‌نماییم».Cooper, 1772, Introduction, p.1 در ۱۷۸۵ میلادی، کوپر در همراهی با سایر کوئیکرها مانند ساموئل آلینسون، دادخواست‌های را به کنگره جهت تصویب قانون آزادسازی برده‌ها ارایه نمود. این پیشنهادها برای تصویب قانون ناکام ماند، اما در عوض کنگره سال بعدی قانونی را تصویب نمود که باعث تسریع روند آزادی از بردگی شد و طبق این قانون مالکان برده موظف گردیدند تا به برده‌های خود آموزش فراهم نمایند. این قانون همچنین مجازاتی برای سوءاستفاده از برده تعیین نموده و تجارت برده را غیرقانونی اعلام کرد.Sinha, 2016, p. 84 خطاب به حاکمان آمریکا در ۱۷۸۳ میلادی، کوپر یک اعلامیه ۲۲ صفحه‌ای برای محکوم کردن برده‌داری نوشت، این اعلامیه که در یکی از نشریه‌های پیشتاز کوئیکرهای طرفدار پایان برده‌داری منتشر شد، حکومت ایالات متحده را مورد خطاب قرار داد؛ عنوان این اعلامیه، خطابی جدی به حاکمان آمریکا پیرامون رفتار متناقض آنها در رابطه با برده‌داری، بود.Morgan, 2000, pp. 235 این جزوه، رساله‌ای بود که با اشارت تند و نابخشودنی نوشته شده بود و مالکان‌برده را به «خیانت» علیه حقوق طبیعی انسان و «به تمسخر گرفتن» اعلامیه استقلال متهم کرد.Nash, 1990, p. 117 کوپر در کل خطاب جدی خود به «احترام به افتخار آمریکا» از سوی آمریکایی‌ها و مبارزه برای برابری و آزادی علیه خودکامگی بریتانیا، اشاره نموده و آنرا در تناقض با رسم برده‌داری آمریکایی خواند.Furstenberg, 2011, p. 264 این خطاب جدی حاوی ارجاعات و مقایسه‌های فراوان به ایده‌های انقلابی بود که در اعلامیه استقلال ۱۷۷۶، اعلامیه کنگره‌ای برای عوامل و ضروریات برداشتن سلاح در ۱۷۷۵؛ اعلامیه کنگره‌ای حقوق و شکایت‌ها در ۱۷۷۴ و سایر اعلامیه‌های این چنینی از ایالت‌های مختلف درج شده بود. | ## جمع‌بندی | در کنار استدلال‌های خود، کوپر همچنین به نقل قول‌های که از این اسناد برداشته بود، اشاره نمود.Davis, 1999,, pp.