موضوع مقاله: سیرین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیرین | مقدمه: سیرین روستایی عرب فلسطینی بود که در ۱۷ کیلومتری شمال بیسان در سرزمین فلسطین قرار داشت. | ## بخش 1: سیرین | از سازه‌های روستا تنها گورستان و یک خانه برپا مانده‌است، همراه با بازمانده‌های کف‌پوش معرق و چشمه‌ای طاق‌دار از دوره بیزانس. بر پایه اسناد تاریخی، سرشماری سال ۱۵۹۶ میلادی نشان می‌دهد که روستا ۴۵ خانوار داشته و جمعیت آن تا سال ۱۹۴۵ به ۸۱۰ نفر رسیده بود. پس از تخلیه و ویرانی روستا، درختان میوه از بین رفتند و منطقه دوباره به حالت بیابانی بازگشت. 126 بازمانده‌های دیگری از دوره بیزانس نیز در روستا کشف شد، از جمله کتیبه‌ای به زبان یونانی و بخش‌هایی از کف‌پوش معرق.Khalidi, 1992, p. کلود رنیه کوندر بر این باور بود که سیرین همان مکانی است که سامری‌ها در سده هفتم میلادی در آن سکونت داشتند.Conder, 1876, p. 196 دوره صلیبی در سال ۱۱۶۸ میلادی، در دوره صلیبی، روستا با نام لوسرین شناخته می‌شد. 286 در سال ۱۹۹۴ میلادی، اندرو پترسن از سیرین بازدید کرد و سازه‌ای مستطیل‌شکل (۱۰ × ۱۲ متر) به‌صورت برج را بررسی نمود. بنایی و طاق‌ها نشان می‌دهد که سازه اصلی به دوره صلیبی تعلق دارد، در حالی که ورودی شمالی مربوط به بازسازی دوره عثمانی است.Petersen (2001), pp. 286−287 دوره عثمانی سیرین مانند دیگر روستاهای سرزمین فلسطین میان سال‌های ۱۵۱۷ تا ۱۹۱۸ میلادی زیر فرمان امپراتوری عثمانی قرار داشت. در سده‌های شانزدهم و هفدهم میلادی، روستا با نام ستین التراب شناخته می‌شد و به امارت ترابای (۱۵۱۷–۱۶۸۳) تعلق داشت. قلمرو این امارت مرج ابن عامر، حیفا، جنین، دره بیت شیان، شمال جبل نابلس و بخش شمالی دشت ساحلی شارون را نیز دربرمی‌گرفت. بر پایه دفتر مالیاتی سال ۱۵۹۶ میلادی، سیرین بخشی از ناحیه جنین در لوای لجون بود و ۴۵ خانوار مسلمان داشت. | ## بخش 2: سیرین | 60 نقشه‌ای از پیر ژاکوتن که در جریان لشکرکشی ناپلئون در سال ۱۷۹۹ تهیه شد، این مکان را با نام سرَن نشان می‌دهد.Karmon, 1960, p. 167 جیمز سیلک باکینگام که در سال ۱۸۱۶ از روستا دیدن کرد، نام آن را «سیرین» ثبت کرد و آن را روستایی با سی تا چهل خانه توصیف نمود که نیم‌دوجین چادر بادیه‌نشین در نزدیکی آن برپا بود.Buckingham, 1821, p. 60 دوره قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که از سوی مقام‌های قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، سیرین ۶۸۱ نفر جمعیت داشت: ۶۲۱ مسلمان و ۶۰ مسیحی.Barron, 1923, Table IX, p. 48 تا سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت اندکی کاهش یافت و به ۶۳۰ نفر رسید: ۵۶۲ مسلمان و ۶۸ مسیحی، در مجموع ۱۶۱ خانه.Mills, 1932, p. روستا با خودرو در دسترس نبود؛ راهی فرعی آن را به جاده اصلی سمخ-بیسان پیوند می‌داد. مختار روستا، مبارک الحاج الزعبی، پیش‌تر در شرکت ادموند دو روچیلد با شبتای لوی (شهردار آینده حیفا) کار کرده بود. معلم مدرسه‌ای که ۴۰ پسر در آن آموزش ابتدایی می‌دیدند مسیحی بود و امام محمد المصطفی روابط خوبی با اقلیت مسیحی داشت و نگهبانی صومعه و کلیسای محلی را بر عهده داشت. ایلان پاپه یادآوری می‌کند که آب‌وهوا و زمین سیرین بسیار سخت بود، اما ساکنان عرب با تلاش خود آن را به «باغ عدن» تبدیل کرده بودند. آنان با بهره‌گیری از آب چشمه‌ها (که با الاغ حمل می‌شد) سه بوستان بزرگ با مجموع نزدیک به ۹۰۰ هکتار از درختان میوه و زیتون برپا کرده بودند. جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن تخلیه و ویرانی در سال ۱۹۴۸ جمعیت سیرین نزدیک به ۹۴۰ نفر برآورد می‌شد. بنی موریس می‌نویسد که سیرین یکی از نخستین روستاها از میان نزدیک به دو دوجین روستایی بود که در آوریل–مه ۱۹۴۸ به دستور عرب‌ها و به «دلایل نظامی پیش از حمله» تخلیه شدند.Morris, 2004, p. 177; note #89 در برابر، ایلان پاپه می‌نویسد که روستا تخلیه نشده بود و انتظار داشت به سبب روابط خوبش با مقام‌های یهودی «از سرنوشت روستاهای همسایه معاف باشد»؛ با این حال نیروهای یهودی در ۱۲ مه ۱۹۴۸ روستا را اشغال کردند، ساکنان را بیرون راندند و مسجد، کلیسا و صومعه را ویران نمودند.Pappe, 2007, p. | ## بخش 3: سیرین | هنگامی که نیروهای اسرائیلی در ژوئن ۱۹۴۸ وارد سیرین شدند، دریافتند که نزدیک به ۱۰۰ نفر بازگشته‌اند. پس از بررسی شناسنامه‌ها و جست‌وجوی سلاح (که تنها چند چاقو یافتند)، نیروها روستا را ترک کردند. گزارش افسر اطلاعات گردان توصیه می‌کرد: «عرب‌ها باید از منطقه اخراج شوند، مردان جوان بازداشت و محصولات مصادره گردد.»Morris, 2004, p. 261 سیرین همراه با روستاهای حدثا، عُلام و معذر در تابستان ۱۹۴۸ توسط ارتش اسرائیل از سکنه پاکسازی شد.Morris, 2004, pp. 307–8, footnotes #805, 806 پس از تخلیه و ویرانی روستا، درختان میوه خشک شدند و اسرائیلی‌ها هرگز نتوانستند منطقه را دوباره سرسبز کنند. در سال ۱۹۹۸، شمار آوارگان برآمده از ساکنان اخراج‌شده سیرین نزدیک به ۵٬۷۷۰ نفر برآورد می‌شد. بازمانده‌ها ولید خالدی در سال ۱۹۹۲ آنچه از سازه‌های سیرین بر جای مانده بود چنین توصیف کرد: «گورستان و یک خانه (که انبار کاه است) تمام آن چیزی است که از سیرین باقی مانده. بخشی از زمین‌های پیرامون روستا زیر کشت پنبه است.» در سال ۱۹۹۴، اندرو پترسن از سیرین بازدید و ویرانه‌های برج صلیبی را بررسی کرد. جغرافیا سیرین در زمینی هموار قرار داشت که به‌تدریج به سوی جنوب غربی شیب می‌یافت. ارتفاع متوسط روستا ۲۰۰ متر از سطح دریا بود و در مرز بخش بیسان و بخش طبریه جای داشت. | ## جمع‌بندی | رسماً زمین به سلطان عثمانی تعلق داشت و جزو اراضی جفتلیق بود، اما روستاییان حق کشت را حفظ کرده بودند.