موضوع مقاله: پادشاهی‌خواهی در ایران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پادشاهی‌خواهی در ایران | مقدمه: پادشاهی‌خواهی ایرانی یا سلطنت‌طلبی ایرانی پشتیبانی از بازیابی پادشاهی مشروطه در ایران است. | ## بخش 1: پادشاهی‌خواهی در ایران | پادشاهی‌خواهی در ایران طی سال‌های اخیر به عنوان یکی از جریان‌های اصلی مخالف حکومت فعلی مطرح شده است. بر اساس نظرسنجی‌های انجام شده توسط مؤسسه گمان ( GAMAAN) در سال ۲۰۲۳، گرایش به نظام پادشاهی و مقبولیت رضا پهلوی در میان طیف‌های مختلف جامعه ایران، به‌ویژه در دوران خیزش ۱۴۰۱ ایران، رشد قابل‌توجهی داشته است. از نظر نمادین، استفاده گسترده از پرچم شیر و خورشید و شعارهای ملی‌گرایانه در اعتراضات میدانی، نشان‌دهنده حضور منسجم این جنبش در فضای سیاسی است. با این حال، برخی تحلیل‌گران در رسانه‌هایی مانند بی‌بی‌سی فارسی به چالش‌های سازماندهی تشکیلاتی و تفاوت دیدگاه‌ها میان مشروطه‌خواهان و طرفداران پادشاهی مطلقه نیز پرداخته‌اند که بر روند انسجام کامل این جنبش تأثیرگذار بوده است. تاریخچه ایران در ادوار مختلف تاریخی‌اش از زمان مادها در قرن هفتم پیش از میلاد تا سال ۱۹۷۹ میلادی، یک حکومت پادشاهی (یا متشکل از چندین پادشاهی کوچک‌تر) بوده است. | ## بخش 2: پادشاهی‌خواهی در ایران | ایران نخستین‌بار در سال ۱۹۰۶ میلادی و در دوران حکومت دودمان قاجار به یک پادشاهی مشروطه تبدیل شد، اما در سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۴۱، در دوران حکومت رضاشاه، دوره‌ای از اقتدارگرایی به نفع مدرن‌سازی را تجربه کرد. 459 پس از کناره‌گیری رضاشاه در سال ۱۹۴۱ در پی اشغال ایران توسط متفقین، مجلس شورای ملی ایران دوباره قدرت گرفت. در سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۳، ایران به عنوان یک پادشاهی مشروطه و دموکراسی پارلمانی باقی ماند، هرچند محمدرضا شاه پهلوی همچنان از اختیارات قانونی اجرایی گسترده‌ای برخوردار بود اما پس از برکناری محمد مصدق در جریان کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، ایران عملاً در مسیر تبدیل دوباره به یک پادشاهی مطلقه قرار گرفت. تحت فشارهای فزاینده بین‌المللی، به‌ویژه از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده، جیمی کارتر، شاه در اواخر دهه ۱۹۷۰ اصلاحات دموکراتیک گسترده‌ای را آغاز کرد که هدف از آن احیای تدریجی پادشاهی مشروطه بود. با این حال، انقلاب به رهبری روح‌الله خمینی در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ به اوج رسید و شاه که به سرطان لاعلاج مبتلا شده بود و این موضوع را مخفی نگه داشته بود، همراه با خانواده‌اش برای درمان کشور را ترک کردند. | ## بخش 3: پادشاهی‌خواهی در ایران | ظرف چند هفته، حکومت شاه عملاً فرو پاشید و دولت موقت انقلابی جدید به‌طور رسمی پادشاهی را لغو کرد و ایران را جمهوری اعلام کرد. نیتس، افشین مولوی، می‌نویسد حتی برخی از اقشار فقیر و کم‌سواد — که به‌طور سنتی از حامیان اصلی انقلابی بودند که شاه را سرنگون کرد — جملاتی مانند «خدا رحمتش کند، زمان شاه اوضاع اقتصادی بهتر بود» بر زبان می‌آورند؛ و می‌نویسد که «کتاب‌هایی دربارهٔ شاه سابق (حتی نسخه‌های سانسورشده) به‌سرعت فروش می‌روند»، در حالی که «کتاب‌های مربوط موضوعات مذهبی بی‌مشتری مانده‌اند.»Molavi, Afshin, The Soul of Iran, Norton (2005), p.74, 10 حزب‌های پادشاهی‌خواه فعالیت حزب‌ها و سازمان‌های پادشاهی‌خواه کاملاً در جمهوری اسلامی ایران ممنوع است و پادشاهی‌خواهان و هواداران آن‌ها در صورت کشف به زندان محکوم می‌شوند. با این حال، پادشاهی‌خواهان همچنان در لس آنجلس فعال هستند و با سازمان‌ها و احزاب خود در اروپا مانند آزادگان، حزب مشروطه و رستاخیز ارتباط برقرار می‌کنند. گروه‌های پادشاهی‌خواه مانند آزادگان و مشروطه تنها به احیای پادشاهی مشروطه می‌پردازند، بدون آنکه لزوماً از خاندان پهلوی، قاجار یا هر خاندان سلطنتی دیگر حمایت کنند. | ## جمع‌بندی | رستاخیز و انجمن پادشاهی ایران به‌طور خاص خواستار بازگشت خاندان پهلوی به سلطنت هستند.