aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: همترازساز (نیم‌رسانا) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # همترازساز (نیم‌رسانا) | مقدمه: این ماسک نوری را روی ویفر سیلیکونی نگه می‌دارد در حالی که نور درخشانی از طریق ماسک و روی فتوریست تابیده می‌شود. | ## بخش 1: همترازساز (نیم‌رسانا) | «همترازی» به توانایی قرار دادن ماسک دقیقاً در همان مکان به‌طور مکرر در زمانی که تراشه از چندین دور لیتوگرافی عبور می‌کند، اشاره دارد. همترازسازها بخش عمده‌ای از تولید آی‌سی از دهه ۱۹۶۰ تا اواخر دهه ۱۹۷۰ بودند، زمانی که شروع به جایگزینی با گکردند. در حال حاضر، همترازسازهای ماسک هنوز در دانشگاه‌ها و تحقیقات استفاده می‌شود، زیرا پروژه‌ها اغلب شامل افزارههایی هستند که با استفاده از طرح‌نگاری‌نوری در دسته‌های کوچکتر ساخته می‌شوند. ماسک تمام سطح ویفر را می‌پوشاند که در یک شات به‌طور کامل در معرض دید قرار می‌گیرد. این استاندارد برای همترازسازهای ماسک ۱:۱ بود که توسط گامزن‌ها و پویشگرهایی با اپتیک کاهشی جایگزین شدند. همترازسازهای تماسی اولیه ماسک را در تماس مستقیم با سطح بالایی ویفر قرار می‌دادند که اغلب با برداشتن مجدد ماسک به الگوی آسیب می‌رساند. | ## بخش 2: همترازساز (نیم‌رسانا) | استفاده از همترازسازهای مجاورتی برای جلوگیری از این مشکل، ماسک را کمی بالاتر از سطح نگه می‌داشت، اما کار با آن دشوار بود و نیاز به تنظیم دستی قابل‌توجهی داشت. درنهایت، همترازساز پروژکتوری ماکرولاین که توسط پرکین‌المر در سال ۱۹۷۳ معرفی شد، ماسک را کاملاً جدا از تراشه نگه داشت و تنظیم تصویر را بسیار ساده‌تر کرد. از طریق این مراحل توسعه، بازدهی از شاید ۱۰ درصد به حدود ۷۰ درصد بهبود یافت که منجر به کاهش متناظر قیمت تراشه‌ها شد. اجزاء یک ردیف کننده ماسک معمولی از بخش‌های زیر تشکیل شده است: میکروسکوپ برای مشاهده موقعیت زیرلایه و ماسک ویفر و همترازی نسبی آنها استفاده می‌شود. نگهدارنده ویفر (یا سه‌نظام)، که برای بی حرکت کردن ویفر، اغلب از یک خط خلاء در زیر استفاده می‌شود. موقعیت نسبی بین ویفر و ماسک را می‌توان با استفاده از سازوکار طبقه میکروسکوپی معمولی تنظیم کرد. | ## بخش 3: همترازساز (نیم‌رسانا) | منبع نور فرابنفش، که از طریق ماسک نوری روشن می‌شود تا سایه خود را بر روی ویفر زیرین پخش کند. مقایسه با گامزن همترازساز پروژکتوری از نظر مفهومی شبیه به گامزن ویفر است، اما با یک تفاوت کلیدی. همترازساز از ماسکی استفاده می‌کند که الگوی کل ویفر را نگه می‌دارد، که ممکن است نیاز به ماسک‌های بزرگ داشته باشد. گامزن به‌طور مکرر از یک ماسک کوچکتر روی ویفر استفاده می‌کند و در سراسر سطح گام برمی‌دارد تا الگوی لایه تراشه را تکرار کند. این امر هزینه‌های ماسک را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد و اجازه می‌دهد تا یک ویفر تک برای جانمایی مدارهای مجتمع مختلف یا طرح‌های ماسک در یک اجرا استفاده شود. مهم‌تر از آن، با متمرکز کردن منبع نور بر روی یک ناحیه منفرد از ویفر، گامزن می‌تواند وضوح بسیار بالاتری تولید کند، بنابراین ویژگی‌های کوچکتر روی تراشه‌ها (حداقل اندازه ویژگی) امکان‌پذیر است. | ## جمع‌بندی | نقطه ضعف گامزن این است که هر تراشه روی ویفر باید به صورت جداگانه تصویرگذاری شود و بنابراین روند نوردهی ویفر به‌طور کامل بسیار کندتر است.
موضوع مقاله: نقشه بابلی جهان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نقشه بابلی جهان | مقدمه: نقشه بابِلی جهان یک لوح گلی باستانی متعلق به تمدن بابل است که روی آن نقشه‌ای از جهان به صورت ساده و دو کتیبه به زبان اکدی نوشته شده است. | ## بخش 1: نقشه بابلی جهان | این لوح که قدمت آن به قرن نهم پیش از میلاد (و به احتمال بیشتر اواخر قرن هشتم یا هفتم پیش از میلاد) می‌رسد، شامل توضیحی کوتاه و تا حدی از بین رفته است. قطعه تصویری دیگری به نام VAT 12772 نیز وجود دارد که نقشه‌ای مشابه را از حدود دو هزار سال قبل‌تر نشان می‌دهد. در این نقشه، رود فرات در مرکز قرار دارد و از شمال (بالا) به جنوب (پایین) جریان دارد و دهانه آن با برچسب «باتلاق» و «خروجی» مشخص شده است. شوش، پایتخت ایلام، در جنوب، اورارتو در شمال شرقی و هبان، پایتخت کاسیان، (به اشتباه) در شمال غربی نشان داده شده است. میان‌رودان با «رودخانه تلخ» یا اقیانوسی دایره‌ای‌شکل احاطه شده است و هفت یا هشت منطقه خارجی به صورت بخش‌های مثلثی در آن سوی اقیانوس به تصویر کشیده شده‌اند که شاید به عنوان کوه تصور شده باشند. | ## بخش 2: نقشه بابلی جهان | این لوح توسط هرمزد رسام در سیپار، استان بغداد، حدود ۶۰ کیلومتری شمال بابل در کرانه شرقی رود فرات کشف شد. توصیف لوح این لوح از سه بخش تشکیل شده است: نقشه جهان، متنی در بالای آن و متنی در پشت آن. خط خط میخی تمام مکان‌های داخل نقشه دایره‌ای و همچنین چند منطقه خارج از آن را برچسب‌گذاری می‌کند. 254-258, 1931 هفت دایره کوچک داخلی در داخل محیط دایره وجود دارد که به نظر می‌رسد نشان دهنده هفت شهر هستند. هفت یا هشت بخش مثلثی در خارج از دایره آب، «مناطق» (nagu) نامگذاری شده را نشان می‌دهند. | ## بخش 3: نقشه بابلی جهان | "کوه" "شهر" اورارتو امپراتوری آشور دِر (یک شهر) ? باتلاق شوش (پایتخت تمدن ایلام) کانال/"خروجی" کلده (یک منطقه) "شهر" ۱۲. (11 سطر) بخشی از خلقت جهان توسط مردوک، خدای حامی بابل، را توصیف می‌کند که اقیانوس اولیه (الهه تیامات) را از هم جدا کرد و بدین ترتیب خشکی و دریا را آفرید. در مورد دریا می‌گوید: در مرحله بعد، در خشکی، مجموعه‌ای از دو موجود افسانه‌ای ("آنزو و مرد عقرب") و حداقل پانزده حیوان خشکی ذکر شده است، "جانورانی که مردوک در بالای دریای ناآرام [آفرید]" (یعنی در خشکی، که به عنوان نوعی قایق غول پیکر شناور در دریا تجسم می‌شود)، از جمله بز کوهی، غزال، شیر، گرگ، میمون نر و ماده، شترمرغ، گربه و آفتاب‌پرست. توضیح کوتاهی برای هر یک از هشت nagu ارائه شده است، اما توضیحات اولی، دومی و ششمی آنقدر آسیب دیده است که قابل خواندن نیست. پنجمین nagu طولانی‌ترین توصیف را دارد، اما این نیز آسیب دیده و غیرقابل رمزگشایی است. | ## جمع‌بندی | هفتمین nagu واضح‌تر است: سومین nagu ممکن است یک بیابان بایر باشد که حتی برای پرندگان هم غیرقابل عبور است: در چهارمین nagu اشیایی با ابعاد قابل توجه یافت می‌شود: هشتمین nagu ممکن است به یک دروازه آسمانی فرضی در شرق اشاره داشته باشد که خورشید هنگام طلوع صبح از آنجا وارد می‌شود.
موضوع مقاله: پل لیدینگو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پل لیدینگو | مقدمه: پل لیدینگو نام دو پل موجود و دو پل تاریخی در سراسر تنگه لیلا ورتان بین سرزمین اصلی نورا یورگوردن در روپستن، در بخش شرقی استکهلم، و جزیره لیدینگو است. | ## بخش 1: پل لیدینگو | تاریخچه اولین پل شناور در یک جلسه در سال ۱۸۰۲، ساکنان لیدینگو، که در آن زمان یک منطقه عمدتاً کشاورزی بود، تصمیم گرفتند برای ایجاد یک پل شناور که جزیره را به استکهلم متصل می‌کند، سرمایه‌گذاری کنند. ۵۰ سهم شرکت باید با مشارکت در پروژه با چوب، کار یا پول بازخرید می‌شد و پل در سال ۱۸۰۳ تکمیل شد. به دلیل شکسته شدن یخ‌های رود در تابستان یک سوم آن در سال ۱۸۱۱ و بیشتر آن در سال ۱۸۵۸ تخریب شد و هر بار قیمت شیر را در استکهلم افزایش می‌داد چون در آن زمان بیشتر شیر در لیدینگو تولید می‌شد. | ## بخش 2: پل لیدینگو | پل پانتونی دوم با ایجاد بندر ورتا هامنن، پل اصلی مانع از حمل و نقل در تنگه شد و به همین دلیل در سال ۱۸۸۳ توسط شهر استکهلم خریداری شد و در سال ۱۸۸۴ آن را با یک پل شناور جدید جایگزین کرد که پل جدی عریض بود و دارای دو بخش متحرک در هر انتها برای عبور کشتی‌ها داشت. سطح جاده نسبت به سطح آب تنها فاصله داشت بنابراین حتی بادهای متوسط نیز عبور از پل را به یک تجربه سخت تبدیل می‌کرد. استفاده از کنده‌ها به‌جای زنجیر به‌خاطر پایداری پل در هنگام جزر، شناوری آن را به‌طور مؤثر افزایش می‌دهد اما کامیون‌های سنگین شروع به استفاده از پل کردند که برای آن ساخته نشده بود و به دلیل شکسته شدن یخ در فصل تابستان یک سوم پل را در سال ۱۹۱۸ تخریب شد. | ## بخش 3: پل لیدینگو | پل لیدینگو قدیمی در پایان جنگ جهانی اول، تعداد فزاینده ماشین‌های موتوری ساخت پل با پایداری بیشتر را ضروری کرد و تا سال ۱۹۲۵ یک پل خرپایی فولادی با عرض سرانجام پل شناور دوم را جایگزین کرد. برای جلوگیری از کار فونداسیون در حداکثر عمق طاق خرپایی بلند استفاده شد آن را سرپا نگه داشت. این یک مسیر ریلی دارد که اکنون به عنوان یک تراموا (یا خط راه‌آهن سبک) در نظر گرفته می‌شود. | ## جمع‌بندی | پل لیدینگو جدید با این حال، جمعیت لیدینگو و همچنین ترافیک همچنان رو به افزایش بود و در دهه ۱۹۵۰ پل قدیمی کافی نبود.
موضوع مقاله: سرواستیواده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرواستیواده | مقدمه: سرواستیواده یکی از مکاتب قدیمی بودیسم هینه‌یانه بود که در شمال هند شکل گرفت و معتقد بود که تمامی دارماها (پدیده‌های بنیادین) در سه زمان گذشته، حال و آینده وجود دارند. | ## بخش 1: سرواستیواده | این مکتب به تفسیر و تحلیل دقیق دارماها پرداخت و مفهوم وابستگی متقابل را توضیح می‌داد. سرواستیواده در آثار فلسفی خود بر تداوم ذرات بنیادین تأکید داشت و برای روشن شدن نحوهٔ عملکرد ذهن و ماده به شکل‌گیری فلسفه‌های بعدی بودیسم کمک کرد. یکی از مفاهیم اساسی در متافیزیک بودایی، فرض وجود دارماها است، عوامل و رویدادهای کیهانی که تحت تأثیر اعمال گذشته فرد، لحظه‌ای با هم ترکیب می‌شوند تا جریان زندگی فرد را تشکیل دهند، که او آن را شخصیت و مسیر زندگی خود می‌داند. | ## بخش 2: سرواستیواده | در مورد واقعیت هستی‌شناختی این دارماها، اختلافاتی بین مکاتب اولیه بودایی مختلف وجود داشت. در حالی که سرواستیوادی‌ها، مانند همه بودایی‌ها، هر چیز تجربی را ناپایدار می‌دانند، اما معتقدند که عوامل دارما واقعیت‌هایی هستند که برای همیشه وجود دارند. دارماها به گونه‌ای تصور می‌شوند که به‌طور لحظه‌ای عمل می‌کنند و پدیده‌های تجربی جهان را که توهمی است، تولید می‌کنند، اما در خارج از جهان تجربی وجود دارند. | ## بخش 3: سرواستیواده | در مقابل، سوتراتیکاها (کسانی که سوتراها یا متون مقدس برای آنها معتبر است) معتقد بودند که عوامل دارما ابدی نیستند بلکه لحظه‌ای هستند و تنها دارماهایی که در حال حاضر وجود دارند، آنهایی هستند که در حال حاضر عمل می‌کنند. مکتب سرواستیواده به دلیل تفسیر " ماهاویباشا " ("توضیح بزرگ") که در حدود قرن دوم میلادی نوشته شده است، به عنوان وایبهاشیکا نیز شناخته می‌شود. | ## جمع‌بندی | این متن خود توسط متفکر مهم بودایی قرن چهارم یا پنجم، واسوباندو، در " ابهیدارماکوشا "، قبل از گرویدن او به سنت ماهایانا در بودیسم، تفسیر شد؛ بنابراین، عناصر مکتب سرواستیوادا بر تفکر ماهایانا تأثیر گذاشتند.
موضوع مقاله: وجره‌پانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وجره‌پانی | مقدمه: وجره‌پانی به معنی «دارنده آذرخش» یا گُرز-بان) یکی از مهم‌ترین بوداسف‌ها (بیداری‌یافتگان) در آیین بودایی، به ویژه در سنت مهایانه و وجره‌یانه است. | ## بخش 1: وجره‌پانی | او یک وجره (نوعی گرز یا آذرخش) در دست راست خود دارد که نماد قدرت شکست‌ناپذیر او در برابر جهل و نیروهای شیطانی است. در سنت مهایانه، وجره‌پانی یکی از سه بوداسف (بودیساتوای) محافظ بودا است که هر کدام نماد یکی از فضایل بودا هستند: منجوشری نماد خرد، اولوکیتشوره نماد شفقت و وجره‌پانی نماد قدرت. در سنت وجره‌یانه، وجره‌پانی به عنوان تجسم قدرت همه بوداها و به عنوان خدایی خشمگین برای غلبه بر موانع در مسیر روشنایی پرستش می‌شود. تصاویر و مجسمه‌های وجره‌پانی در بسیاری از معابد بودایی در سراسر آسیا، از جمله هند، تبت، چین و ژاپن یافت می‌شود. او اغلب در ورودی معابد یا در کنار بودا قرار می‌گیرد تا از مکان مقدس و پیروان بودا محافظت کند. | ## بخش 2: وجره‌پانی | در تبت، او برای مبارزه با شیاطین و محافظت از آموزه‌های عرفانی بودیسم، اشکال خشمگینی به خود می‌گیرد و در ژاپن، از دروازه‌های معابد محافظت می‌کند. مشخصات وجره‌پانی به عنوان محافظ ناگه‌ها (موجودات نیمه انسان و نیمه مار) شناخته می‌شود و گاهی اوقات برای فریب دادن دشمن سنتی آنها، گارودا که شبیه شاهین است، به شکل پرنده درمی‌آید. به دلیل ارتباط او با ناگه‌های کنترل‌کننده باران و ایندرا، خدای باران هندو، در زمان خشکسالی از او درخواست کمک می‌شود. مانند ایندرا، او نیز صاعقه را در دست دارد و به رنگ آبی تیره یا سفید تصویر می‌شود. مجسمه‌های او اغلب در کنار بودای آمیتایوس (یا منجوشری، بوداسف خرد) و پَدمه‌پانی، بودداسف مهربانی که نیلوفر آبی را در دست دارد، یافت می‌شوند. | ## بخش 3: وجره‌پانی | وجره‌پانی، که به خانواده وجرهٔ بودای اکشوبهیه تعلق دارد، در بودیسم وجره‌یانه به عنوان «ارباب اسرار» شناخته می‌شود. این لقب به معنای اسرار بیرونی نیست، بلکه بیشتر به درون‌نگری و شناخت طبیعت واقعی واقعیت از طریق روش‌های تنترایی اشاره دارد. قدرت وجره‌پانی نماد نیروی درونی است که با اراده و توانایی خود، موانع حکمت و شفقت را از بین می‌بریم. وجره‌پانی در متون پالی، مهایانه و وجره‌یانه به‌عنوان محافظ آموزه‌های بودا ظاهر می‌شود. در متون اولیه، او به شکل یک یَکشَه (موجودات نیمه‌الهی) به‌عنوان نگهبان بودا شاکیه‌مونی نقش دارد و گاه به‌عنوان تجلی شاکرا نیز دیده می‌شود. | ## جمع‌بندی | در مهایانه، او از سه بوداسف بزرگ محسوب می‌شود و با قدرت و حمایت خود، آموزه‌های تنترایی را از بودا دریافت و حفظ می‌کند.
موضوع مقاله: اکشوبهیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اکشوبهیه | مقدمه: اکشوبهیه (به معنی تکان‌ناخوردنی) در آیین بودا، یکی از پنج بودای خرد است که نماد آگاهی به عنوان یکی از جنبه‌های واقعیت محسوب می‌شود. | ## بخش 1: اکشوبهیه | او در قلمرو الماس در شرق قرار دارد و فرمانروای سرزمین پاک شرقی، ابهیرتی (سرزمین شادی) است. رنگ او آبی تیره است و نشانه‌های او شامل یک زنگ، سه ردا، عصا، جواهر، نیلوفر آبی، چرخ دعا و شمشیر می‌شود. | ## بخش 2: اکشوبهیه | اکشوبهیه در متون کهن مهایانه به عنوان بودایی توصیف شده که با عهد خود برای کنترل خشم و نفرت به روشن‌بینی رسیده است. در باور بوداگرایان، اکشوبهیه به ما کمک می‌کند تا خرد را در خود پرورش دهیم و ماهیت واقعی را درک کنیم. | ## بخش 3: اکشوبهیه | در تصاویر، اکشوبهیه معمولاً با دست راست خود زمین را لمس می‌کند و در دست چپش یک آذرخش را به صورت عمودی نگه داشته است. | ## جمع‌بندی | با اینکه اکشوبهیه در متون سوترا شخصیت چندان برجسته‌ای نیست، اما در تنتره از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و نقش محوری در بودیسم واجره‌یانه در تمام سطوح دارد.
موضوع مقاله: قلمرو زهدان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلمرو زهدان | مقدمه: قلمرو زِهدان (قلمروی رَحِم) یا گَربَه‌کوشَه‌دهاتو (Garbhakoshadhātu) یک مفهوم عمیق در بودیسم وجره‌یانه است که به عنوان یک فضای متافیزیکی نماد جنبه‌های مختلف آگاهی و پتانسیل بودا برای تجلی در جهان مادی است. | ## بخش 1: قلمرو زهدان | قلمرو زهدان اغلب به صورت ماندالا به تصویر کشیده می‌شود و نشان‌دهنده آگاهی بودا و بودیساتواها و همچنین تعامل آنها با یکدیگر است. ماندالای قلمرو زهدان معمولاً به رنگ طلایی است و بوداها و بوداسف‌ها در آن با گل‌ها و زیورآلات تزئین شده‌اند. این ماندالا همچنین به عنوان نمادی از زهدان کیهانی و منشأ همه چیزها در نظر گرفته می‌شود. | ## بخش 2: قلمرو زهدان | قلمرو زهدان نشان‌دهنده شفقت و عشق بودا و توانایی او برای هدایت موجودات به سمت روشن‌بینی است. با تمرین و درون‌پویی (مراقبه) بر روی ماندالای قلمرو زهدان، فرد می‌تواند به درک عمیق‌تری از ماهیت شفقت و عشق و همچنین ارتباط خود با بودا و بودیساتواها دست یابد. در مراسم مناسک گذار در بودیسم شینگون و تِندای، از ماندالای قلمرو زهدان و قلمرو الماس استفاده می‌شود. | ## بخش 3: قلمرو زهدان | در این مراسم، چشمان افراد تازه وارد بسته می‌شود و از آنها خواسته می‌شود که گلی را بر روی ماندالا بیندازند. | ## جمع‌بندی | محلی که گل بر روی آن می‌افتد، به تعیین اینکه شاگرد باید خود را وقف کدام شخصیت بودایی کند، کمک می‌کند.
موضوع مقاله: برهمه‌ویهارا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برهمه‌ویهارا | مقدمه: برهمه‌ویهارا (brahmavihārā) در بودیسم به معنای «اقامتگاه‌های برهما» یا «فضایل والا» است و به چهار حالت ذهنی و اخلاقی اشاره دارد که برای کسب روشن‌بینی و زندگی سعادتمندانه ضروری هستند. | ## بخش 1: برهمه‌ویهارا | این چهار فضیلت عبارتند از: مِتا (Metta): به معنای مهربانی، دوستی و نیک‌خواهی نسبت به همه موجودات است. کارونا (Karuna): به معنای شفقت و همدردی با موجوداتی است که دچار رنج و مشکلات هستند. | ## بخش 2: برهمه‌ویهارا | مودیتا (Mudita): به معنای شادی همدلانه است، یعنی شادی کردن از شادی و موفقیت دیگران بدون هیچ گونه حسادت یا رقابت. اُپِکشا (Upeksha): به معنای تعادل و آرامش ذهنی است، یعنی حفظ آرامش و بی‌طرفی در برابر وقایع و شرایط مختلف زندگی. | ## بخش 3: برهمه‌ویهارا | اُپِکشا شامل رها کردن وابستگی‌ها و تعصبات و نگاه کردن به همه موجودات با چشمی عادلانه و بی‌طرفانه است. در بودیسم، تمرین برهماویهارا به عنوان راهی برای تزکیه ذهن و رشد معنوی در نظر گرفته می‌شود. | ## جمع‌بندی | با پرورش این چهار فضیلت، فرد می‌تواند به آرامش درونی، شادی و روشن‌بینی دست یابد و به یک انسان بهتر و مهربان‌تر تبدیل شود.
موضوع مقاله: باردو یوگا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باردو یوگا | مقدمه: باردو یوگا مجموعه‌ای از تمرینات و آموزه‌های بودیسم تبتی است که بر دوره «باردو» تمرکز دارد. | ## بخش 1: باردو یوگا | باردو در بودیسم تبتی به معنای «حالت میانی» یا «حالت انتقال» است و به دوره بین مرگ و تولد مجدد اشاره دارد. باردو یوگا به افراد آموزش می‌دهد که چگونه با استفاده از تمرینات مختلف مانند تجسم، مراقبه و تلاوت وردهایی، آگاهی خود را در طول دوره باردو حفظ کنند و از چرخه تولد و مرگ رهایی یابند. | ## بخش 2: باردو یوگا | این تمرینات به فرد کمک می‌کند تا با ترس‌ها و توهمات خود در طول باردو مقابله کند و به جای اینکه دوباره در چرخه زادمُرد (سَمساره) گرفتار شود، به روشن‌بینی دست یابد. یکی از مهم‌ترین متون باردو یوگا، «کتاب تبتی مردگان» است که راهنمایی جامع برای مراحل مختلف باردو ارائه می‌دهد. | ## بخش 3: باردو یوگا | ## جمع‌بندی | این کتاب شامل دستورالعمل‌ها و آموزه‌هایی برای مواجهه با تجربیات مختلف در طول باردو، مانند رویارویی با بوداها و بوداسف‌ها، و همچنین راهنمایی‌هایی برای انتخاب تولد مجدد مناسب است.
موضوع مقاله: ودنا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ودنا | مقدمه: وِدَنا یک اصطلاح پالی و سانسکریت است که در بودیسم به معنای «احساس» یا «حس» به کار می‌رود. | ## بخش 1: ودنا | ودنا به تجربه‌های حسی خوشایند، ناخوشایند و خنثی اشاره دارد که هنگامی که حواس ما با اشیاء خارجی در تماس قرار می‌گیرند، ایجاد می‌شوند. برای مثال، وقتی یک غذای خوشمزه می‌خوریم، احساس لذت و رضایت که تجربه می‌کنیم یک نوع ودنا است. | ## بخش 2: ودنا | یا وقتی به صدای موسیقی گوش می‌دهیم که دوست داریم، احساس آرامش و شادی که در ما ایجاد می‌شود نیز یک نوع ودنا است. به همین ترتیب، وقتی درد فیزیکی یا احساس ناراحتی را تجربه می‌کنیم، این نیز یک نوع ودنا است. | ## بخش 3: ودنا | در بودیسم، ودنا به عنوان یکی از پنج «کنده» (khandha) یا «عوامل تشکیل‌دهنده وجود» در نظر گرفته می‌شود. درک ودنا و ماهیت آن برای رهایی از رنج و رسیدن به رستگاری از چرخهٔ تناسخ ضروری است. | ## جمع‌بندی | وابستگی متقابل به زنجیره‌ای از علل و معلول‌ها اشاره دارد که منجر به تولد مجدد و رنج می‌شوند.
موضوع مقاله: ادیموکشه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ادیموکشه | مقدمه: ادیموکشه یک اصطلاح سانسکریت است که در بودیسم به معنای «عزم راسخ» یا «تعهد قاطع» به کار می‌رود. | ## بخش 1: ادیموکشه | این اصطلاح به تصمیم و اراده قوی برای رهایی از رنج و رسیدن به روشن‌بینی اشاره دارد. مسیر هشتگانه نجیب مجموعه‌ای از هشت تمرین است که بودا برای رهایی از رنج و رسیدن به بیداری (روشن‌بینی، رستگاری از تناسخ) آموزش داده است. | ## بخش 2: ادیموکشه | این هشت تمرین عبارتند از: درک درست، اندیشه درست، گفتار درست، کردار درست، معیشت درست، تلاش درست، ذهن‌آگاهی درست و تمرکز درست. ادیموکشه به عنوان پایه و اساس مسیر هشتگانه نجیب در نظر گرفته می‌شود، زیرا بدون عزم و اراده قوی برای رهایی از رنج، تمرین سایر مراحل مسیر بی‌فایده خواهد بود. | ## بخش 3: ادیموکشه | آدیموکشه شامل تعهد به پیروی از آموزه‌های بودا و رهایی از تمامی افکار، گفتار و کردار منفی است. در متون بودایی، ادیموکشه به عنوان یک «نیروی محرکه» توصیف شده است که فرد را در مسیر معنوی به پیش می‌راند. | ## جمع‌بندی | با تقویت آدیموکشه، فرد می‌تواند بر موانع و چالش‌های مسیر معنوی غلبه کند و به هدف نهایی خود، یعنی روشن‌بینی دست یابد.
موضوع مقاله: دودمان ساتواهنه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دودمان ساتواهنه | مقدمه: دودمان ساتَواهَنَه یک سلسلهٔ باستانی قدرتمند در هند بودند که از اواخر قرن دوم پیش از میلاد تا اوایل قرن سوم میلادی بر بخش‌های وسیعی از جنوب و مرکز هند حکومت می‌کردند. | ## بخش 1: دودمان ساتواهنه | قلمرو آنها عمدتاً شامل مناطق امروزی آندرا پرادش، تلانگانا و مهاراشترا می‌شد، اما در دوره‌های مختلف، حکومتشان به بخش‌هایی از گجرات، مادیا پرادش و کرناتکه نیز گسترش یافت. آنها حامی هنر، معماری و فرهنگ بودند و آثار باستانی بسیاری از دوران حکومت آنها به جای مانده است. از جمله مهم‌ترین این آثار می‌توان به استوپاهای بودایی در آمراواتی و نقش‌برجسته‌های غارهای آجانتا و الورا اشاره کرد. | ## بخش 2: دودمان ساتواهنه | آنها از هر دو مذهب هندوئیسم و بودیسم حمایت می‌کردند و به پیروان هر دو مذهب اجازه می‌دادند که آزادانه به عبادت و فعالیت‌های مذهبی خود بپردازند. این سیاست مذهبی آزادمنشانه به رشد و شکوفایی هر دو مذهب در دوران حکومت ساتواهنه‌ها کمک کرد. زبان رسمی دربار ساتواهنه‌ها، پراکریت بود، اما از زبان سانسکریت نیز در نوشته‌ها و کتیبه‌های آنها استفاده می‌شد. | ## بخش 3: دودمان ساتواهنه | ساتواهنه‌ها همچنین در تجارت و با زرگانی با امپراتوری روم فعال بودند و سکه‌های رومی بسیاری در قلمرو آنها یافت شده است. پس از حدود ۴۵۰ سال حکومت، امپراتوری ساتواهنه در اوایل قرن سوم میلادی به دلیل عوامل مختلفی مانند شورش‌های داخلی و حمله قبایل خارجی رو به زوال گذاشت و به چندین پادشاهی کوچک‌تر تقسیم شد. | ## جمع‌بندی | با این حال، میراث فرهنگی و تاریخی ساتواهنه‌ها تا به امروز در هند باقی مانده است.
موضوع مقاله: دواره‌پاله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دواره‌پاله | مقدمه: دواره‌پاله در معماری هندو و بودایی به معنای «نگهبان دروازه» و «دربان» است و به مجسمه‌های ترسناک و نیرومندی اطلاق می‌شود که معمولاً در ورودی معابد، کاخ‌ها و اماکن مقدس قرار داده می‌شوند. | ## بخش 1: دواره‌پاله | این مجسمه‌ها به عنوان محافظان این اماکن عمل می‌کنند و وظیفه آنها دور کردن ارواح پلید، شیاطین و نیروهای منفی است. دواره‌پاله‌ها معمولاً به صورت جنگجویان مسلح با چهره‌های خشمگین و بدن‌های عضلانی به تصویر کشیده می‌شوند. آنها اغلب سلاح‌هایی مانند شمشیر، گرز و سپر در دست دارند و در حالت‌های تهاجمی و آماده برای مبارزه نشان داده می‌شوند. | ## بخش 2: دواره‌پاله | در برخی موارد، دواره‌پاله‌ها با حیوانات وحشی مانند شیر و مار همراه هستند که به قدرت و وحشت آنها می‌افزاید. در معابد بودایی، دواره‌پاله‌ها معمولاً در دو طرف ورودی اصلی معبد قرار می‌گیرند و به عنوان محافظان درمه (آموزه‌های بودا) عمل می‌کنند. در معابد هندو، دواره‌پاله‌ها معمولاً به عنوان تجسم خدایان و الهه‌های مختلف هندو مانند شیوا و ویشنو در نظر گرفته می‌شوند. | ## بخش 3: دواره‌پاله | مجسمه‌های دواره‌پاله نقش مهمی در هنر و معماری هندو و بودایی ایفا می‌کنند و نمادی از قدرت، محافظت و غلبه بر نیروهای شر هستند. | ## جمع‌بندی | آنها همچنین به عنوان یادآوری برای زائران و مؤمنان عمل می‌کنند که برای ورود به فضای مقدس معبد باید تمامی افکار و احساسات منفی خود را کنار بگذارند و با ذهنی پاک و متمرکز وارد شوند.
موضوع مقاله: آداکیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آداکیت | مقدمه: آداکیت‌ها سنگ‌های آتشفشانی با ترکیبی بینابین تا فلسیک هستند که ویژگی‌های ژئوشیمیایی ماگمایی را دارند که در ابتدا تصور می‌شد از ذوب بخشی بازالت تغییر یافته که در زیر کمان‌های آتشفشانی فرورانش می‌کند، تشکیل شده‌اند. | ## بخش 1: آداکیت | بیشتر ماگماهای مشتق شده در مناطق فرورانش از گوشته بالای صفحه فرورانش می‌آیند، زمانی که سیالات آبدار از کانی‌هایی که در بازالت دگرگون شده تجزیه می‌شوند آزاد می‌شوند، به داخل گوشته بالا می‌روند و ذوب بخشی را آغاز می‌کنند. با این حال، دفانت و دراموند تشخیص دادند که وقتی پوسته اقیانوسی جوان (کمتر از ۲۵ میلیون سال) فرورانش می‌کند، معمولاً آداکیت‌ها در کمان تولید می‌شوند. آنها فرض کردند که وقتی پوسته اقیانوسی جوان فرورانش می‌کند، «گرمتر» (نزدیکتر به پشته میانی اقیانوس که در آن تشکیل شده است) از پوسته‌ای است که معمولاً فرورانش می‌کند. پوسته گرمتر، ذوب شدن بازالت فرورانش شده دگرگون شده را به جای گوشته بالا امکان‌پذیر می‌کند. | ## بخش 2: آداکیت | کار تجربی توسط چندین محقق، ویژگی‌های ژئوشیمیایی «ذوب‌های صفحه‌ای» و این ادعا را که ذوب‌ها می‌توانند از پوسته جوان و در نتیجه گرمتر در مناطق فرورانش تشکیل شوند، تأیید کرده است. ویژگی‌های ژئوشیمیایی که دفانت و دراموند برای آداکیت‌ها ارائه کردند عبارتند از: SiO2 بیشتر از ۵۶ درصد وزنی Al2O3 بزرگتر یا مساوی ۱۵ درصد وزنی MgO معمولاً کمتر از ۳ درصد وزنی Sr بیشتر از 400 ppm Y کمتر از 18 ppm Yb کمتر از 1.9 ppm 87Sr/86Sr معمولاً کمتر از ۰٫۷۰۴۵ بعدها دفانت و کپژینسکاس این موضوع را با جزئیات بیشتری بررسی کردند و اشاره کردند که آداکیت‌ها با بسیاری از ذخایر معدنی از جمله طلا و مس مرتبط هستند. دراموند و دفانت خاطرنشان کردند که تروندژمیت‌های نخست‌زیستی (که بیشتر پوسته باستانی قاره‌ها را تشکیل می‌دهند) دارای ویژگی‌های زمین‌شیمیایی مشابه آداکیت‌ها هستند. آنها پیشنهاد کردند که کل پوسته نخست‌زیستی ممکن است از ذوب بخشی پوسته اقیانوسی فرورانش شده در طول آرکئن (> ۲٫۵ میلیارد سال پیش) مشتق شده باشد، زیرا در طول زمین اولیه دمای گوشته بسیار گرمتر بود و پوسته اقیانوسی بیشتری تولید و در جوانی فرورانش می‌کرد. | ## بخش 3: آداکیت | تفسیر جایگزین این است که پوسته قاره‌ای از ذوب بخشی بازالت‌های پوسته پایینی مشتق شده است. با این حال، این فرضیه همبستگی بین پوسته جوان فرورانش شده و فوران‌های آداکیتی و همچنین این واقعیت را که Yb و Y پایین‌تر در آداکیت‌ها نشان می‌دهد که نارسنگ در منبع پایدار است، توضیح نمی‌دهد. نارسنگ فقط تحت فشارهای بالا در داخل زمین تشکیل می‌شود و در پوسته پایینی زیر برخی از کمان‌های جزیره‌ای که آداکیت‌ها را فوران می‌کنند، پایدار نخواهد بود. آداکیت‌های کم منیزیم ممکن است نشان دهنده ذوب بخشی نسبتاً خالص یک بازالت فرورانش شده باشند، در حالی که آداکیت‌های پر منیزیم یا آندزیت‌های پر منیزیم ممکن است نشان‌دهنده آلودگی مذاب با پریدوتیت‌های گوِهٔ گوشته بالایی باشند. | ## جمع‌بندی | آداکیت‌ها همچنین از منطقه برخورد قاره-قاره در زیر تبت و قفقاز کوچک گزارش شده‌اند.