موضوع مقاله: آحاد هعام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آحاد هعام | مقدمه: آشِر زوی هیرش گینْزْبِرگ که بیشتر با نام عبری و تخلّص خود به آحاد هَعام (، 'یکی از مردم'، ) شناخته می‌شود (۱۸ اوت ۱۸۵۶ – ۲ ژانویه ۱۹۲۷) روزنامه‌نگار، مقاله‌نویس و اندیشمند یهودی روسی و یکی از برجسته‌ترین اندیشمندان صهیونیستِ پیش از تأسیس دولت اسرائیل بود. | ## بخش 1: آحاد هعام | هعام از مهم‌ترین نویسندگان و اندیشمندان ادبیات عبری اولیهٔ صهیونیسم بود و مکتبی از اندیشه‌های ملی‌گرایانهٔ یهودی پدیدآورد که به «صهیونیسم فرهنگی» یا «صهیونیسم روحی» شناخته می‌شود.او با ایدهٔ انجمن‌های «دوستداران صهیون» که خواستار مهاجرت یهودیان به فلسطین با هدف اسکان و استقرار بودند، مخالفت کرد و مقاله‌ای مهم با عنوان «این راهش نیست» در نقد این دیدگاه نوشت. او پس از چندین سفر به فلسطین، بیش از پیش بر دیدگاه اصلی‌اش تأکید کرد که احیای یهودیت تنها از طریق کار فرهنگی و پرورش و توسعهٔ صهیونیسم فرهنگی همراه با ارزش‌های اخلاقی و معنوی ممکن است. از دید او، تأسیس دولت یهودی باید پایان این مسیر باشد، نه آغاز آن؛ اسرائیل باید در نهایت به مرکزی فرهنگی و روحی تبدیل شود که یهودیت را با ارزش‌ها تغذیه کند و باعث حفظ وحدت و تداوم ملت یهود گردد، بی‌آنکه در پی گردآوردن همه یهودیان در یک نقطه باشد؛ چرا که این کار مانع ایفای نقش آنان در جوامع پراکندهٔ جهان می‌شود. هعام انجمن مخفی «بنی موشه» را در ۱۸۸۹ بنیان نهاد و در سال ۱۹۱۶ مجله‌ای منتشر کرد که دیدگاه‌ها و اختلافات او با صهیونیسم سیاسی را بازتاب می‌داد. با وجود مشارکت او در تلاش‌ها برای صدور اعلامیۀ بالفور، از نخستین کسانی بود که به واقعیت بدیهی وجود عرب‌های فلسطین و حقوق ملی آنان در این سرزمین پی برد و نخستین متفکر بزرگ صهیونیست بود که به آثار زیان‌بار ظلم به عرب‌ها بر روح و اخلاق یهودیان هشدار داد. | ## بخش 2: آحاد هعام | بیشتر عمر خود را در اودسا گذراند، در سال ۱۹۰۷ به لندن و در ۱۹۲۱ به تل‌آویو مهاجرت کرد، و همان‌جا درگذشت. زندگی اولیه آشِر گینزبِرگ در شهر اسکویرا، واقع در فرمانداری کی‌یف، امپراتوری روسیه (در اوکراین امروزی)، در خانواده‌ای ثروتمند و پیرو یهودیت حسیدی به دنیا آمد. این شهر در محدودهٔ موسوم به منطقهٔ اسکان یهودیان قرار داشت؛ ناحیه‌ای که در آن، یهودیان طبق قانون مجاز به اقامت بودند. گینزبرگ علاقه‌ای به زادگاهش نداشت و آن را «یکی از تاریک‌ترین نقاط مناطق حسیدی در روسیه» توصیف کرده است.تبعیض ساختاری علیه یهودیان در امپراتوری روسیه و تربیت شدیداً ارتدکس او، در شکل‌گیری هویت ملی‌گرای یهودی او نقش مهمی داشت. پدرش، ایشایا، تا سن ۱۲ سالگی او را به خِدِر (مکتب‌خانهٔ مذهبی سنتی یهودیان) فرستاد. | ## بخش 3: آحاد هعام | سپس، وقتی پدرش مدیر املاک بزرگی در روستای گوپیتشیتسا در فرمانداری کی‌یف شد، خانواده را به آن‌جا منتقل کرد و برای آموزش پسرش معلم خصوصی گرفت. او به جزم‌اندیشی یهودیت ارتدکس انتقاد داشت و در حدود ۱۶ سالگی کم‌کم از آن فاصله گرفت. 13–14 گینزبِرگ در عین حال که خود را نه یک میتناگِد (یهودی ارتدکسِ ضدحسیدی) می‌دانست و نه یک ماسکیل (روشنفکرِ هسکالا)، تنها خود را «اوهِو یسرائل» (دوستدار اسرائیل/عاشق ملت یهود) می‌نامید. او در ۱۷ سالگی با ریوکه شنئرسون ازدواج کرد و صاحب سه فرزند به نام‌های شلومو، لیا و راخل شد.در سال ۱۸۸۶، همراه با والدین، همسر و فرزندانش به اودسا نقل مکان کرد و به کسب‌وکار خانوادگی پیوست.در سال ۱۹۰۸، پس از سفری به فلسطین، گینزبِرگ به لندن رفت تا دفتر نمایندگی شرکت چای ویسوتسکی را اداره کند. | ## جمع‌بندی | او در اوایل سال ۱۹۲۲ در تل‌آویو ساکن شد و تا سال ۱۹۲۶ به‌عنوان عضو کمیته اجرایی شورای شهر فعالیت داشت.