موضوع مقاله: لوقا ۱۸ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوقا ۱۸ | مقدمه: سنت مسیحی آغازین به‌یکپارچگی تأیید کرده‌است که لوقای انجیل‌نگار هم این انجیل و هم اعمال رسولان را نگاشته‌است. | ## بخش 1: لوقا ۱۸ | دیدگاه‌های انتقادی دربارهٔ انتساب این اثر در پایان سده بیستم به‌طور یکسان میان موافقان و مخالفان تقسیم شده بود. این فصل دربرگیرنده چند بخش مهم است: تمثیل بیوه پافشارنده، تمثیل فریسی و باجگیر، برکت دادن عیسی به کودکان، داستان جوان ثروتمند و شفای نابینا نزدیک اریحا. از میان دست‌نوشته‌های کهن حاوی متن این فصل می‌توان به پاپیروس ۷۵ (حدود ۱۷۵–۲۲۵ میلادی)، دفترنامه واتیکانوس (۳۲۵–۳۵۰)، سینائیه (۳۳۰–۳۶۰)، کدکس بزایه (حدود ۴۰۰)، کدکس واشینگتونیانوس (حدود ۴۰۰) و دفترنامه اسکندریه (۴۰۰–۴۴۰) اشاره کرد. برخی از دست‌نوشته‌های کهنی که متن این فصل را در خود دارند عبارت‌اند از: (۱۷۵–۲۲۵ میلادی) دفترنامه واتیکانوس (۳۲۵–۳۵۰) سینائیه (۳۳۰–۳۶۰) (حدود ۴۰۰) (حدود ۴۰۰) دفترنامه اسکندریه (۴۰۰–۴۴۰) این فصل به ۴۳ آیه بخش‌بندی شده‌است. سخن آغازین لوقا (آیه ۱) بیان می‌کند که هدف این تمثیل نشان دادن این نکته به شاگردان عیسی است که «باید همیشه دعا کنند و دلسرد نشوند».Benson, J. این تمثیل از داوری سخن می‌گوید که «نه از خدا می‌ترسید و نه به انسانی احترام می‌گذاشت»: NASB و بیوه‌ای فقیر که در جستجوی عدالت بود بارها نزد او می‌رفت. داور در آغاز درخواست او را رد می‌کرد، اما سرانجام برای رهایی از اصرار او، خواسته‌اش را برآورده ساخت. این تمثیل بلافاصله پیش از تمثیل فریسی و باجگیر (نیز دربارهٔ دعا) آمده و به که در لوقا ۱۱ آمده شباهت دارد. | ## بخش 2: لوقا ۱۸ | مفسر متدیست، ، یادآور می‌شود که جدا کردن فصل ۱۸ از «به‌نادرستی» گفتار عیسی دربارهٔ «آمدن پادشاهی» را قطع می‌کند و استدلال می‌کند که آزاری که در پیش بود «انجام وظایف دعا، شکیبایی و پایداری را به‌ویژه مناسب می‌ساخت». کشیش انگلیکن استدلال می‌کند که گرچه این گفتار «شاید بلافاصله پس از سخنرانی پیشین گفته نشده باشد»، احتمالاً «از آن برخاسته است: شاید ثمره گفتگویی با شاگردان دربارهٔ روز آمدنش و روحیه‌ای بود که باید با آن منتظر می‌ماندند». در خوانش آلفورد از این تمثیل، «در کاربرد مستقیم آن، کلیسایی است نه فردی، اما با اقتباسی مشروع: بیوه کلیسا است و داور، خدا و پدر اوست در آسمان».Alford, H. این درخواست را «احقاق حق» می‌داند.: RSV بنسن بیان می‌کند که «این واژه در اصل به معنای «داوری در یک دعوا» و دفاع قضایی از آسیب‌دیده در برابر آسیب‌رساننده است. از این‌رو واژه انگلیسی avenge دقیقاً معنای مورد نظر اینجا را نمی‌رساند، هرچند که در کاربرد این تمثیل، بهتر از هر واژه دیگری به کار می‌آید». آلفورد می‌افزاید که پافشاری مورد نظر داستان به «آرزوی صمیمانه قلب» مؤمن اشاره دارد «نه صرفاً، هرچند البته دربرگیرنده، کنش ظاهری» دعا. ، متکلم متدیست متحد، توضیح می‌دهد که فریسی در این تمثیل از همتایانش فراتر رفته بود؛ بیشتر از آنچه لازم بود روزه می‌گرفت و عشریه می‌داد، حتی در مواردی که قوانین دینی آن را الزام نمی‌کرد.Joel B. فریسی با اطمینان از دینداری خود، از خدا چیزی نمی‌خواهد و از این‌رو چیزی هم دریافت نمی‌کند. | ## بخش 3: لوقا ۱۸ | او سپاسگزاری نمی‌کند چون نیکو است، بلکه چون (به گمان خودش) تنها کسی است که نیکو است.Buls, H. چون بیشتر به عنوان دریافت‌کنندگان عوارض یا مالیات شناخته می‌شدند، معمولاً «باجگیر» خوانده می‌شدند. اما این تمثیل شغل باجگیر را محکوم نمی‌کند، بلکه او را کسی توصیف می‌کند که «بی‌ارزشی خود را در برابر خدا می‌شناسد و نیاز خود به آشتی را اعتراف می‌کند». عیسی کودکان خردسال را برکت می‌دهد (آیات ۱۵–۱۷) این آیات سخنی از عیسی دربارهٔ کودکان و پادشاهی خدا را دربردارند. از این آیات به بعد، لوقا دوباره به دو انجیل هم‌نوای دیگر می‌پیوندد که روایتش از آیه ۵۱ فصل ۹ لوقا از آن‌ها جدا شده بود.Maclaren, A. سومین پیشگویی مصائب عیسی در آیات ۳۱–۳۴ برای سومین بار مصائب و رستاخیز خود را پیشگویی می‌کند و این بخش در هر سه انجیل هم‌نوا یافت می‌شود. این ناتوانی شگفت‌آور نیست، چرا که رنج کشیدن تنها در پرتو مرگ و رستاخیز مسیح به‌درستی درک می‌شود. انجیل مرقس (مرقس ۱۰:۴۶–۵۲) تنها از مردی به نام بارتیمای («پسر تیمای» به معنای واقعی) یاد می‌کند که هنگام خروج عیسی از اریحا حضور داشت و از معدود افرادی است که نامشان در میان کسانی که به‌طور معجزه‌آسا توسط عیسی شفا یافتند ذکر شده‌است. | ## جمع‌بندی | انجیل متی (متی ۲۰:۲۹–۳۴) روایت مشابهی از دو نابینا دارد که بیرون از اریحا شفا یافتند، اما نامی از آن‌ها نمی‌برد.