aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: غربال پراکنش‌گیر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # غربال پراکنش‌گیر | مقدمه: جسم مات که در پرتو اشعه ایکس عکس گرفته می‌شود، سایه ای ایجاد می‌کند که توسط پرتوهای ثانویه ایجاد شده در هنگام جذب پرتوهای اولیه تا حدودی محو می‌شود. | ## بخش 1: غربال پراکنش‌گیر | پرتوهای ثانویه از نقاط مبدأ در همه جهات حرکت می‌کنند و با افزایش ضخامت یا چگالی جسم، شمار آنها به شدت افزایش می‌یابد. نوارهای سرب که به صورت شعاعی قرار گرفته‌اند، با چوب یا مواد شفاف دیگر فاصله دارند، تشعشعات ثانویه زاویه ای را غربال می‌کنند در حالی که به بیشتر پرتوهای اولیه اجازه می‌دهند به فیلم برسند. حرکت غربال با سرعت یکنواخت در طول زمان قرار گرفتن در معرض به‌طور مؤثر سایه‌های خطی نوارهای سربی را پاک کرد. | ## بخش 2: غربال پراکنش‌گیر | در مورد دومی، که ممکن است ۸۰ تا ۱۰۰ خط در اینچ داشته باشد، حرکت غربال غیر ضروری است زیرا خطوط غربال، اگرچه در رادیوگرافی‌ها وجود دارند، تنها با بازرسی بسیار دقیق قابل مشاهده هستند. برای موقعیت‌هایی که تولید تشعشعات ثانویه مزاحم به‌ویژه زیاد است، غربال‌های متقاطع با نوارهای سربی در دو لایه، یکی با زاویه ۹۰ درجه نسبت به دیگری در دسترس هستند. غربال پراکنش‌گیر (همچنین به عنوان شبکه باکی پاتر شناخته می‌شود) وسیله ای است برای محدود کردن میزان پرتوهای پراکنده که به آشکارساز می‌رسد. | ## بخش 3: غربال پراکنش‌گیر | شبکه در طرف مقابل بیمار از منبع اشعه ایکس و بین بیمار و آشکارساز اشعه ایکس یا فیلم قرار می‌گیرد. | ## جمع‌بندی | کاهش میزان پرتوهای ایکس پراکنده، وضوح کنتراست تصویر و در نتیجه دید بافت‌های نرم را افزایش می‌دهد.
موضوع مقاله: میونگنیم اوسو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میونگنیم اوسو | مقدمه: میونگنیم اوسو (؛ درگذشته ۲۵۴) نخست‌وزیر امپراتوری گوگوریو در دوران امپراتوری دونگچون و جونگچون بود.명림어수(明臨於漱) : 고구려 동천왕 4년(230)에서 중천왕 7년(254)까지 국상직에 있었던 인물. | ## بخش 1: میونگنیم اوسو | پیش‌زمینه میونگنیم اوسو اهل قبیله «یونا» و عضوی از خاندان «میونگنیم» بود و احتمالاً با میونگنیم دپبو، نخستین نخست‌وزیر گوگوریو دارای ارتباط خانوادگی بوده است. گزارش شده است که میونگنیم اوسو قبل از اینکه نخست‌وزیر گوگوریو شود، با سمت «ووته» در دولت گوگوریو خدمت کرده است.《삼국사기 三國史記》 내에 그의 죽음에 관한 기록이 없어, 정말 죽은 것인지는 확실치 않다. | ## بخش 2: میونگنیم اوسو | نخست‌وزیری حکومت پادشاه دونگچون درسال ۲۳۰ میلادی، درسال چهارم سلطنت پادشاه دونگچون، نخست‌وزیر گوگوریو گو اورو درگذشت و میونگنیم اوسو به مقام نخست‌وزیری رسید. حکومت پادشاه جونگچون گو یونبول، پسر پادشاه دونگچون، پس از مرگ پدرش درسال ۲۴۸ میلادی دوازدهمین امپراتور گوگوریو شد. | ## بخش 3: میونگنیم اوسو | ## جمع‌بندی | درسال ۲۵۴ میلادی، نخست‌وزیر میونگنیم ائوسو به دلایل نامعلومی درگذشت و اومو، یک نجیب‌زاده از قبیله «بیریو»، جایگزین او شد.우태(于台) : 고구려 초기의 관등 명칭.
موضوع مقاله: روزا مارگارت موریس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روزا مارگارت موریس | مقدمه: روزا مارگارت موریس (; – ) ریاضیدان کاربردی ولزی بود که در زمینه‌های نظریه پتانسیل و آیرودینامیک فعالیت می‌کرد. | ## بخش 1: روزا مارگارت موریس | زمانی که ۲۳ ساله بود، نتایج پژوهش‌ها و امتحاناتش به اخبار ملی و بین‌المللی راه یافت. او قبل از فارغ‌التحصیلی با مدرک دکتری ریاضیات از دانشگاه کمبریج در سال ۱۹۴۰، چندین بورس تحصیلی و جایزه دریافت کرد. در ادامهٔ حرفهٔ خود، در کالج دانشگاهی ولز جنوبی و مونموث‌شر (که اکنون دانشگاه کاردیف است) تدریس کرد، جایی که با روی چیشولم یک کتاب درسی موفق تحت عنوان روش‌های ریاضی فیزیک تألیف کرد و یکی از اولین زنان رئیس دانشکده ریاضیات در بریتانیا شد. زندگی و تحصیلات اولیه موریس در راجرستون، مونموث‌شر، به‌عنوان کوچک‌ترین فرزند جان و مری آلین موریس، به دنیا آمد. پدرش، که در دوران کودکی او درگذشت، مدیر مدرسه ابتدایی راجرستون بود، و مادرش معلم مدرسه بود. موریس ابتدا در مدرسه راجرستون تحصیل کرد و سپس به مدرسه کانتی پونتیوان، پونتیمستر، ریسکا رفت. | ## بخش 2: روزا مارگارت موریس | او بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۲ با دریافت تقدیرنامه در ریاضیات محض و کاربردی از این مدرسه فارغ‌التحصیل شد. سپس در رشته ریاضیات در دانشگاه کاردیف (که اکنون دانشگاه کاردیف است) در کاردیف تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۶ با رتبه عالی فارغ‌التحصیل شد و تا سال ۱۹۳۸ به‌عنوان دانشجوی پژوهشی تحت نظارت جورج هنری لیونز. ادامه داد، در همین دوران، موریس در ۲۳ سالگی اولین مقالات خود را در زمینه نظریه پتانسیل و آیرودینامیک منتشر کرد. حرفهٔ دانشگاهی موریس در سال ۱۹۴۰ مدرک دکتری خود را دریافت کرد و در سال ۱۹۴۱ عضو هیئت علمی کاردیف شد، و تا پایان دوران حرفه‌ای خود در آنجا باقی ماند. او سرپرستی پایان‌نامهٔ دکتری دیوید ادموندز را در سال ۱۹۵۵ بر عهده داشت؛ ادموندز بعدها برندهٔ جایزه پولیا شد. این کتاب از نظر دقت ریاضی دچار کمبود بود، و منتقدی در مجله ریاضیات محاسباتی محتوای ریاضی آن را «همواره کافی و گاهی … نادرست» دانست. | ## بخش 3: روزا مارگارت موریس | به عنوان نمونه، این کتاب ادعایی نادرست دربارهٔ همگرایی سری‌های فوریه برای یک تابع پیوسته ارائه کرده بود. به گفتهٔ چیشولم، «در اواخر دههٔ ۱۹۶۰، انتشارات نورث-هالند به ما اطلاع داد که رکورد انتشار کتاب‌های فنی را شکسته‌ایم. حتی کمی هم پول درآوردیم.» در سال‌های ۱۹۷۲–۱۹۷۳، زمانی که موریس دانشیار دینامیک سیالات بود، یکی از نخستین زنان رئیس یک دپارتمان ریاضی در بریتانیا شد، و احتمالاً نخستین زن در این سمت در یک دانشگاه بود. موریس از سال ۱۹۴۵ عضو انجمن ریاضی لندن بود، و همچنین عضویت انجمن ریاضی را داشت، جایی که در سال‌های ۱۹۵۵–۱۹۵۶ رئیس شاخهٔ کاردیف بود. | ## جمع‌بندی | موریس یکی از نویسندگان پرکار بررسی‌های ریاضی بود، و ۱۸۸ نوشته به نام او ثبت شده است.
موضوع مقاله: کاترین نیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاترین نیل | مقدمه: کاترین نیل (; – ) متخصص کودکان و متخصص قلب بریتانیایی بود که بخش عمده‌ای از دوران حرفه‌ای خود را در مرکز پزشکی کودکان جانز هاپکینز در بالتیمور گذراند و در آنجا با هلن بی. | ## بخش 1: کاترین نیل | حوزهٔ اصلی علاقهٔ او نقص مادرزادی قلب بود و در سال ۱۹۶۰ نوعی از این نقص به نام سندرم شمشیرزنان را کشف کرد. در طول دوران حرفه‌ای خود، نیل به‌عنوان همکار مدیر در مطالعهٔ نوزادان بالتیمور-واشینگتن در دههٔ ۱۹۸۰ فعالیت داشت، ۱۰۰ مقالهٔ ژورنالی و ۴۰ فصل کتاب نگاشت و دو کتاب تألیف کرد. نیل دو بار بازنشسته شد؛ نخست در سال ۱۹۸۹، اما سپس به کار بازگشت و به مقام استاد پزشکی کودکان و مشاور ارشد کاردیولوژی کودکان ارتقا یافت و سرانجام در سال ۱۹۹۳ برای بار دوم بازنشسته شد، هرچند به‌عنوان داوطلب در آرشیو پزشکی هاپکینز فعالیت خود را ادامه داد. ادوارد کلارک از دانشگاه یوتا بیان کرده که در آن زمان «جایگاهی برای زنان در پزشکی به‌سختی یافت می‌شد» و «راهنمایی و حمایت بی‌صدای نیل یکی از دلایلی بود که بسیاری از زنان کاردیولوژی کودکان را انتخاب کردند، چراکه او الگو و راهنمایی قوی برای آنان بود.» نیل در سال ۲۰۰۶ در سن ۸۴ سالگی در آسایشگاه و درحالی‌که به دیدار خانواده‌اش در ویمبلدون (لندن) رفته بود، درگذشت. او بزرگ‌ترین فرزند از چهار فرزند سر توماس نیل، مدیر بیمه سلامت، و همسرش آنی استراچان نیل (با نام خانوادگی بیشاپ) بود. | ## بخش 2: کاترین نیل | بیشتر اعضای خانواده‌اش در حوزهٔ حقوق و ادبیات فعالیت داشتند، اما علاقهٔ نیل به پزشکی احتمالاً تحت تأثیر مشارکت پدرش در تصویب قانون بیمه ملی ۱۹۱۱ و تمایل مادرش برای تحصیل در پزشکی (که هرگز محقق نشد) شکل گرفت. کاترین در مدرسه چانینگ تحصیل کرد و از سال ۱۹۳۸ تا فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۴۴ در دانشکده پزشکی زنان در لندن حضور داشت. دوران حرفه‌ای نیل فعالیت پزشکی خود را به‌عنوان متخصص کودکان در بیمارستان کودکان ملکه الیزابت در لندن آغاز کرد و در آنجا با هلن مکی همکاری داشت و به نقص مادرزادی قلب علاقه‌مند شد. در سال ۱۹۵۰ برای یک دورهٔ پژوهشی در کاردیولوژی کودکان به بیمارستان کودکان ناخوش در تورنتو، کانادا رفت و در آنجا با جان کیت همکاری داشت. سال بعد به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در بیمارستان جانز هاپکینز در بالتیمور به‌عنوان دستیار هلن بی. | ## بخش 3: کاترین نیل | در بالتیمور، نیل همچنین به مطالعهٔ رویان‌شناسی قلب در بنیاد کارنگی برای علوم پرداخت و در سال ۱۹۵۴ به لندن بازگشت تا در بیمارستان ملکه الیزابت با جان موریس هاردمن کمپبل در زمینهٔ تاریخ طبیعی نقص‌های قلبی مادرزادی در بزرگسالان پژوهش کند. اما در سال ۱۹۵۶، درخواست بازگشت به بالتیمور داد و تا پایان دوران حرفه‌ای خود در هاپکینز باقی ماند. نیل دو کتاب تألیف کرد: قلب یک کودک: آنچه خانواده‌ها باید دربارهٔ بیماری‌های قلبی در کودکان بدانند (۱۹۹۲) و قلب در حال تکامل — «تاریخ» کاردیولوژی کودکان (۱۹۹۵). نیل در سال ۱۹۸۹ بازنشسته شد، اما در پی افزایش نیازهای درمانی به کار بازگشت و به استاد پزشکی کودکان و مشاور ارشد کاردیولوژی کودکان ارتقا یافت. | ## جمع‌بندی | او در سال ۱۹۹۳ برای بار دوم بازنشسته شد اما همچنان به‌عنوان داوطلب در بایگانی پزشکی جانز هاپکینز فعالیت داشت.
موضوع مقاله: روث کرازبی نوبل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روث کرازبی نوبل | مقدمه: نوبل او در زمینه آموزش موزه‌ای فعالیت داشت و به بهبود دسترسی افراد کم‌بینا به نمایشگاه‌های موزه کمک کرد. | ## بخش 1: روث کرازبی نوبل | نوبل در موزه به عنوان دستیار در بخش‌های آموزش و خزنده‌شناسی بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۳ مشغول به کار بود و تلاش‌هایی برای بهبود دسترسی افراد کم‌بینا به نمایشگاه‌های موزه انجام داد. کتاب «ماهیت جانور» بر اساس تحقیقات و یادداشت‌های همسرش نوشته شده بود و شامل ترکیبی از مشاهدات تاریخ طبیعی و آزمایش‌های علمی بود. کتاب او با استقبال خوبی مواجه شد و به دلیل بیان ساده و علمی، به‌ویژه در حوزه روان‌شناسی تطبیقی مورد توجه قرار گرفت. در دوران دانشجویی با همسر آینده‌اش، گلدوین کینگزلی نوبل، که آن زمان در دانشگاه هاروارد تحصیل می‌کرد، آشنا شد. | ## بخش 2: روث کرازبی نوبل | وی بعدها به نیویورک نقل مکان کرد و از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۳ در بخش‌های آموزش و خزنده‌شناسی موزه تاریخ طبیعی آمریکا به عنوان دستیار کار کرد. نوبل همچنین عضو انجمن زنان دانشگاهی آمریکا بود و در سازمان ملل متحد فعالیت داشت. در دوران فعالیت در موزه، خانواده نوبل به هیسپانیولا سفر کردند تا ایگوانای شاخ‌دار و قورباغه درختی غول‌پیکر هیسپانیولا را مطالعه کنند، که در آن زمان اطلاعات اندکی دربارهٔ آن‌ها در دسترس بود. آن‌ها توانستند بیش از ۲۰۰ قورباغه زنده و ۴۰ ایگوانا را جمع‌آوری و به موزه ارسال کنند. | ## بخش 3: روث کرازبی نوبل | گلدوین نوبل نوشت که آن‌ها «در یافتن هر دو گونه و بررسی چرخه‌های زندگی‌شان خوش‌شانس بوده‌اند». این کتاب اثری دائرةالمعارف‌گونه است که به زبان ساده نگاشته شده و ترکیبی از مشاهدات تاریخ طبیعی و آزمایش‌های علمی است. نسخه‌های اولیه کتاب توسط روان‌شناسان و طبیعی‌دانان، از جمله رابرت یرکس، فرانک بیچ و ارنست مایر خوانده شد. زندگی شخصی نوبل عضو کلیسای پروتستان نخست انگلوود و رئیس باشگاه زنان انگلوود بود. | ## جمع‌بندی | درگذشت نوبل در ۱۵ یا ۲۷ مارس ۱۹۸۸، در ۹۱ سالگی، در یک خانه سالمندان در آلندیل، نیوجرسی درگذشت.
موضوع مقاله: چاندا پرسکاد واینشتاین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چاندا پرسکاد واینشتاین | مقدمه: چاندا پرسکاد واینشتاین (؛ زادهٔ ) یک فیزیک‌دان نظری کیهان‌شناسی و فیزیک ذرات اهل ایالات متحده است که در دانشگاه نیوهمپشر فعالیت می‌کند. | ## بخش 1: چاندا پرسکاد واینشتاین | زندگی و تحصیلات اولیه پرسکاد-واینشتاین در لس آنجلس متولد شد و در محله ال سرنو در بخش شرقی این شهر بزرگ شد. او از طرف مادرش دارای اصالت باربادوسی و از طرف پدرش دارای‌تبار تاریخ یهودیان در روسیه و یهودی اوکراینی است. او در سال ۲۰۰۳ مدرک کارشناسی خود را در رشته فیزیک و نجوم از کالج هاروارد دریافت کرد. پایان‌نامه کارشناسی او تحت عنوان «مطالعه بادها در هسته‌های کهکشانی فعال» تحت راهنمایی مارتین الویس انجام شد. او سپس در سال ۲۰۰۵ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته نجوم از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز دریافت کرد و تحت راهنمایی آنتونی آگویره کار کرد. در سال ۲۰۰۶، پرسکاد-واینشتاین مسیر تحقیقاتی خود را تغییر داد و در نهایت به مؤسسه پریمتر برای فیزیک نظری منتقل شد تا تحت راهنمایی لی اسمولین کار کند. | ## بخش 2: چاندا پرسکاد واینشتاین | که تحت راهنمایی لی اسمولین و نیاش افشردی در دانشگاه واترلو انجام شد، در حالی که تحقیقاتش را در مؤسسه پریمتر ادامه می‌داد. پژوهش تحقیقات پرسکاد-واینشتاین بر موضوعات مختلفی در کیهان‌شناسی فیزیکی و فیزیک نظری متمرکز بوده است که شامل اکسیون به عنوان یک نامزد ماده تاریک، تورم کیهانی، نظریه میدان کلاسیک و نظریه میدان‌های کوانتومی در گاه‌شمار جهان می‌شود. از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷، او یکی از پژوهشگران منتخب بنیاد ملی علوم در برنامه کمک‌هزینه تحصیلی تحقیقات تحصیلات تکمیلی بود. پس از دریافت مدرک دکتری، او به عنوان پژوهشگر فوق دکتری ناسا در آزمایشگاه کیهان‌شناسی رصدی در مرکز پروازهای فضایی گادرد مشغول به کار شد. در سال ۲۰۱۱، او برندهٔ بورسیهٔ فوق دکتری دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور در مؤسسه فناوری ماساچوست شد و در آنجا به‌طور مشترک در مؤسسه کاولی برای تحقیقات اخترفیزیک و فضا و همچنین در دپارتمان فیزیک مشغول به کار شد. در مؤسسه فناوری ماساچوست، پرسکاد-واینستین در گروه الن گوت در مرکز فیزیک نظری مؤسسه فناوری ماساچوست فعالیت داشت. | ## بخش 3: چاندا پرسکاد واینشتاین | در سال ۲۰۱۶، پرسکاد-واینستین به عنوان پژوهشگر فوق دکتری در دانشگاه واشینگتن با اَن نلسون همکاری کرد. در همان سال، او به عنوان محقق اصلی، یک گرنت ۱۰۰٬۵۲۲ دلاری از FQXI برای پژوهشی با عنوان «الگوهای معرفت‌شناختی در اخترفیزیک: بازسازی ناظرها» دریافت کرد. این پژوهش به دنبال بررسی نحوهٔ بازتعریف مفهوم «ناظر» برای به رسمیت شناختن افرادی است که خارج از چارچوب روشنگری اروپایی قرار دارند و اینکه چگونه این تغییر دیدگاه می‌تواند بر تولید دانش در علم تأثیر بگذارد. از سال ۲۰۱۹، او عضو هیئت علمی دپارتمان فیزیک و اخترشناسی و همچنین مطالعات زنان و جنسیت در دانشگاه نیوهمپشر است. این جایزه به پاس "سال‌ها تلاش مستمر در تغییر فرهنگ فیزیک به سمت فراگیرتر شدن و درک بیشتر نسبت به همهٔ اقشار به حاشیه رانده‌شده" به او اهدا شد. او توسط مجلهٔ Essence به عنوان یکی از ۱۵ زن سیاه‌پوستی که مسیر را در علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) هموار کرده و موانع را شکسته‌اند، معرفی شد. | ## جمع‌بندی | او در ژانویهٔ ۲۰۲۱ در فهرست «ده فردی که در سال ۲۰۲۰ علم را شکل دادند» توسط Nature قرار گرفت.
موضوع مقاله: آپارنا رائو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آپارنا رائو | مقدمه: آپارنا رائو (; – ) انسان‌شناس آلمانی بود که مطالعاتی دربارهٔ گروه اجتماعی در افغانستان، فرانسه و برخی مناطق هند انجام داد. | ## بخش 1: آپارنا رائو | رائو در دانشگاه کلن انسان‌شناسی تدریس کرد و مدتی به عنوان رئیس بخش قوم‌نگاری در مؤسسه مطالعات جنوب آسیا در دانشگاه هایدلبرگ، آلمان فعالیت داشت. پژوهش‌های رائو بر عشایر کوچ‌نشین و جوامع کشاورزی در افغانستان، فرانسه، جامو، کشمیر و غرب راجستان متمرکز بود. اثر او در سال ۱۹۸۲ با عنوان غربَت‌های افغانستان: جنبه‌های اقتصادی یک گروه کوچ‌نشین جات به ترکیب قومی و اقتصاد محلی افغانستان پرداخت. کتاب وی با عنوان خودمختاری: چرخه زندگی، جنسیت و وضعیت در میان دامداران هیمالیا در سال ۱۹۹۹ جایزه چوِیس را دریافت کرد. زندگی و تحصیلات اولیه آپَرنا رائو در دهلی نو، هند در خانواده‌ای متولد شد که والدینش از دانش‌آموختگان دانشگاه آکسفورد و از فعالان سیاسی بودند. کازیمیر (*۱۹۴۲ در برلین)، قوم‌نگاری که در سال ۲۰۲۰ به عنوان بازنشستگی افتخاری از مؤسسه انسان‌شناسی اجتماعی و فرهنگی دانشگاه کلن بازنشسته شد، ازدواج کرد. | ## بخش 2: آپارنا رائو | رائو در دانشگاه استراسبورگ در رشته‌های ادبیات فرانسه، زبان‌شناسی، انسان‌شناسی فرهنگی، انسان‌شناسی زیستی، جامعه‌شناسی و قوم‌نگاری تحصیل کرد. او در سال ۱۹۷۴ مدرک کارشناسی ارشد انسان‌شناسی خود را از دانشگاه استراسبورگ دریافت کرد و در سال ۱۹۸۰ دکترای خود را در رشته قوم‌نگاری از دانشگاه پاریس-سوربن به پایان رساند. رائو در طول تحصیلات دکتری خود بر جغرافیای انسانی، قوم‌نگاری و اسلام‌شناسی تمرکز داشت. او به زبان‌های بنگالی، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، هندی، زبان فارسی، زبان رومانی و اردو سخن می‌گفت. از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵، رئیس دپارتمان قوم‌نگاری در مؤسسه جنوب آسیا در دانشگاه هایدلبرگ آلمان بود. از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸، او به همراه مایکل کازیمیر به عنوان رئیس مشترک کمیسیون مردمان کوچ‌نشین در اتحادیه بین‌المللی علوم مردم‌شناسی و انسان‌شناسی خدمت کرد. | ## بخش 3: آپارنا رائو | بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷، او به عنوان دانشمند مهمان در مؤسسه مطالعات توسعه در جیپور حضور داشت و بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ نیز در مرکز مطالعات جوامع در حال توسعه در دهلی فعالیت کرد. پیش از درگذشتش در ژوئن ۲۰۰۵، قرار بود به عنوان مدیر تحقیقات در مدرسه عملی پژوهش‌های عالی در پاریس مشغول به کار شود. او در زمینه اقتصاد، قومیت، روابط جنسیتی و سازمان اجتماعی مردمان کوچ‌نشین و دوره‌گرد در افغانستان، فرانسه و کشمیر پژوهش کرد. او شناخت، اقتصاد، محیط‌زیست و تغییرات اجتماعی را در میان گروه‌های اجتماعی راجستان و کشمیر مطالعه کرد. طبق گفته جادویکا پستروژینسکا، او با استفاده از دانش بومی خود از یکی از زبان‌های هندی، پدیده‌هایی را در زبان‌های افغانستان کشف کرد که پیش از آن مشاهده نشده بودند. در افغانستان، رائو چهار طایفه جلالی، پیکراج، شادباز و وانگاوالا را شناسایی کرد که از نظر زبان‌شناختی و فرهنگی به مردم کولی نزدیک بودند. | ## جمع‌بندی | بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۲، او تحقیقاتی دربارهٔ استقلال و هویت فرهنگی باکروال‌ها انجام داد.
موضوع مقاله: عکاسی صحنه‌آرایی‌شده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عکاسی صحنه‌آرایی‌شده | مقدمه: عکاسی صحنه‌آرایی شده شکلی از عکاسی است که در آن عکاس، مانند یک کارگردان، همه چیز را از قبل صحنه‌سازی می‌کند تا کنترل کاملی بر نحوه تجسم ایده خود داشته باشد. | ## بخش 1: عکاسی صحنه‌آرایی‌شده | اگرچه صحنه‌سازی یک عکس قبلاً در دوران اولیه عکاسی رایج بوده، اما تا دهه ۱۹۸۰ به عنوان یک ژانر جداگانه متمایز نشد؛ یعنی زمانی که برخی از عکاسان شروع به تثبیت خود به عنوان هنرمندان مفهومی کردند. برخلاف شیوه‌های دیگر عکاسی مانند: عکس‌های ناگهانی یا عکاسی خیابانی، در عکاسی صحنه‌آرایی شده، مسادل کمی به شانس واگذار می‌شوند. نقش عکاس نیز نقش یک ناظر عینی نیست که صرفاً آنچه در اطراف او اتفاق می‌افتد را مستند کند. | ## بخش 2: عکاسی صحنه‌آرایی‌شده | از این گذشته بر اساس این دیدگاه: یک عکس، نمایش واقع‌گرایانه یک لحظه زودگذر نیست؛ بلکه آفرینش تخیل عکاس است. پردازشِ پسین نیز نقش مهمی در ایجاد یک عکس مفهومی دارد.[ برای نمونه، عناصر تصاویر مختلف را می‌توان روی هم و در کنار یکدیگر قرار داد. عکاس‌های این ژانر اغلب در استودیو کار می‌کنند یا به دنبال مکان خاصی برای گرفتن عکس‌های خود هستند. | ## بخش 3: عکاسی صحنه‌آرایی‌شده | تاریخچه یک منتقد آمریکایی در مقاله خود در سال ۱۹۷۶ برای مجله آرت‌فوروم، اصطلاح «حالت کارگردانی‌شده» را در تلاش برای تعریف این ژانر در حال ظهور پیشنهاد کرد. اصطلاح عکاسی صحنه‌آرایی شده در سال ۱۹۸۷ در دو نشریه معرفی شد: عکاسی و تعاملات هنری از اندی گراندبرگ و کاتلین مک‌کارتی گاوس. | ## جمع‌بندی | امروزه این اصطلاح اغلب به‌عنوان فرانامی برای مفاهیم تصویرسازی (برخلاف تصویربرداری) مانند عکاسی ساختگی، دستکاری شده، خلاقانه، ساخته‌شده، تنظیم‌شده، کارگردانی‌شده استفاده می‌شود.
موضوع مقاله: هوانگ زونگینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هوانگ زونگینگ | مقدمه: او در بسیاری از فیلم‌های سیاه و سفید از جمله راپسودی خوشبختی (۱۹۴۷)، کلاغ‌ها و گنجشک‌ها (۱۹۴۹)، زنان در کنار هم (۱۹۴۹) و زندگی وو ژون (۱۹۵۰) بازی کرد که همگی با همسر سومش ژائو دان همبازی بودند. | ## بخش 1: هوانگ زونگینگ | او در اواسط دهه ۱۹۵۰ شروع به نوشتن فیلمنامه‌های سینمایی کرد و بعداً به نویسنده‌ای تحسین‌شده در ادبیات گزارش تبدیل شد. او برای «پرواز غازهای وحشی»، «پرتقال ماندارین» و «کلبه چوبی» سه بار برنده جایزه ملی ادبیات گزارشی برجسته شد. او دو فرزندخوانده از ازدواج قبلی ژائو داشت و دو پسر یتیم خواننده-بازیگر ژو ژوان را به فرزندی گرفت. در سال ۲۰۰۵، نام‌های هوانگ زونگینگ و ژائو دان هر دو در میان «۱۰۰ بهترین بازیگر ۱۰۰ ساله سینمای چین» قرار گرفتند. اوایل زندگی هوانگ در سال ۱۹۲۵ در یک خانواده برجسته دانش‌پژوه-رسمی در پکن متولد شد که اصالتاً اهل روی‌آن، استان ژجیانگ بودند. پدربزرگ و پدرِ پدربزرگ او هر دو دارای مدرک درجه جینشی، بالاترین درجه در آزمون امپراتوری، بودند. | ## بخش 2: هوانگ زونگینگ | پدرش هوانگ سِنگ‌مینگ مهندسی بود که در ژاپن تحصیل کرده بود و مادرش چن سونگ، خانه‌داری تحصیل‌کرده بود. هر دو والدین او دارای ارزش‌های لیبرال بودند و به فرزندانشان اجازه می‌دادند که علایق خود را دنبال کنند. هوانگ زونگ‌یینگ تحت تأثیر برادر بزرگ‌ترش، هوانگ زونگجیانگ (黄宗江)، که بعدها نمایشنامه‌نویسی برجسته شد، علاقه شدیدی به هنر و ادبیات پیدا کرد. زمانی که ۹ ساله بود، تحت تأثیر مقاله بینگ شین با عنوان «به خوانندگان جوان» قرار گرفت. در پاسخ، مقاله‌ای با عنوان «زیر یک درخت بزرگ» نوشت که در هفته‌نامه هوانگجین شیدای، که توسط برادرش ویرایش می‌شد، منتشر شد. او اولین اجرای خود را در نمایش دگردیسی اثر کائو یو تجربه کرد و با ایفای نقش در کمدی کودک شیرین به شهرت رسید. | ## بخش 3: هوانگ زونگینگ | در سال ۱۹۴۷، او نخستین حضور سینمایی خود را در فیلم تعقیب به کارگردانی شن فو تجربه کرد و سپس در فیلم موفق راپسودی خوشبختی، ساخته کارگردان مشهور چن لیتینگ و نویسنده چن بایچن، به ایفای نقش پرداخت. در این فیلم، او نقش زنی را ایفا کرد که در چین جنگ‌زده مجبور به تن‌فروشی و قاچاق مواد مخدر می‌شود. بازی او به عنوان اجرایی «با کیفیت هنری بی‌سابقه، که به‌طور واقعی، طبیعی و کنترل‌شده» هم زوال و هم مهربانی شخصیت را به تصویر می‌کشد، مورد تحسین قرار گرفت. نقش اصلی مرد را همسر آینده‌اش ژائو دان، برجسته‌ترین بازیگر مرد آن زمان چین، ایفا کرد. کمی پس از ازدواجشان در سال ۱۹۴۸، هوانگ و ژائو هر دو به استودیوی فیلم کونلون، که توسط حزب کمونیست چین اداره می‌شد، پیوستند. | ## جمع‌بندی | در کمتر از دو سال، او در چندین فیلم تحسین‌شده از جمله زنان در کنار یکدیگر و کلاغ‌ها و گنجشک‌ها ایفای نقش کرد و شخصیت‌های متنوعی از جمله یک انقلابی، یک معلم، یک روسپی و معشوقه یک مقام دولتی را به تصویر کشید.
موضوع مقاله: اما تیلمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اما تیلمن | مقدمه: زندگی‌نامه تیلمن یکی از ۲۳ فرزندی بود که از بردگان سابق آلفونسو فاوست و مارتا گیبسون فاوست درگیبسونویل کارولینای شمالی به دنیا آمد. | ## بخش 1: اما تیلمن | نام خانوادگی دوشیزگی او، فاوست، از صاحب مزرعه‌ای که قبل از جنگ داخلی مالک خانواده پدرش بود و کن فاوست نام داشت، گرفته شده بود. خانواده در سال ۱۹۰۰ به گلستونبری کنتیکت نقل مکان کردند، جایی که تیلمن تنها آمریکایی آفریقایی‌تبار شد که در دبیرستان گلستونبری تحصیل می‌کرد و در سال ۱۹۰۹ به عنوان اولین دانش آمور سیاه‌پوست آنجا فارغ‌التحصیل شد. اگرچه او از تحصیل در ریاضیات بازرگانی لذت می‌برد و حساب‌های مربوط به مزرعه تنباکوی پدرش را انجام می‌داد، او در سال ۱۹۱۴ به هارتفورد پایتخت ایالت کنتیکت نقل مکان کرد تا به عنوان یک مستخدمه مزدبگیر - تنها شغل با حقوقی که در آن زمان برای زنانی چون او موجود بود - مشغول به کار شود. | ## بخش 2: اما تیلمن | تیلمن حدود شصت سال خدمات نانوایی و پذیرایی خود را اداره می‌کرد گاهی برای بازدید از مقامات دولتی مانند فرمانداران ریموند ای. تیلمن در طول زندگی خود در برنامه‌های مختلف اجتماعی انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان و شورای ملی زنان سیاهپوست شرکت داشت. رولند، اعلام کرد که سالروز تولد او، ۲۲ نوامبر، در ایالت به عنوان «روز اما تیلمن» شناخته خواهد شد. | ## بخش 3: اما تیلمن | تیلمن به مدت بیش از ۸۰ سال یکی از اعضای «کلیسای اسقفی صهیون متروپولیتن متدیست آفریقایی‌تباران» بود و در آنجا به‌طور غیررسمی به عنوان «مادر» کلیسای اسقفی متدیست آفریقایی‌تباران شناخته شد. او در ۲۸ ژانویه ۲۰۰۷ در خانه سالمندان هارتفورد شرقی در ایالت کنتیکت در سن ۱۱۴ سال و ۶۷ روزگی درگذشت. در ۹ مارس ۲۰۰۷، تیلمن به عنوان موضوع اصلی سخنرانی فلیشا نیمیوآ آکرمن، استاد فلسفه دانشگاه براون با عنوان «ماهیت در برابر تراژدی مرگ اما فاوست تیلمن»، در «سمپوزیوم کاربانک دربارهٔ فلسفه محیط زیست» در دانشگاه بوستون مورد بحث قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | در این سخنرانی مسائل مربوط به فلسفه محیط زیست به ویژه ارزش زندگی فردی انسان در مقایسه با ارزش محیط‌های طبیعی و حفظ آنها مورد بحث قرار گرفت.
موضوع مقاله: فلیشا نیمیوآ آکرمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فلیشا نیمیوآ آکرمن | مقدمه: فلیشا نیمیوآ آکرمن (؛ زادهٔ ۱۹۴۷) شاعر، فیلسوف، مؤلف و استاد فلسفه دانشگاه براون اهل ایالات متحده آمریکا است. | ## بخش 1: فلیشا نیمیوآ آکرمن | او مدرک لیسانس خود را در سال ۱۹۶۸ با درجه بسیار عالی از دانشگاه کرنل دریافت کرد و سپس در سال ۱۹۷۶ مدرک پی‌اچ‌دی خود را از دانشگاه میشیگان دریافت کرد. او در مورد نامِ خود می‌نویسد: «فلیشا نیمیوآ یک نام کوچک دو بخشی همانند مری جین است، و من را با این نام دوبخشی صدا می‌کنند». | ## بخش 2: فلیشا نیمیوآ آکرمن | او نام میانی خود را «نیمیوآ، بانوی دریاچه انتخاب کرد.» او توضیح می‌دهد که نامش را تغییر داده است «تا حدی به این دلیل که آن نام را دوست دارم و تا حدودی به دلیل زیبا بودن خودِ نام» و ادامه داد «من خودم این نام را برخی خودم انتخاب کردم. بالاخره، وقتی پدر و مادرت روی شما اسم می‌گذارند از چیزی آگاهی ندارند، زیرا شما را نمی‌شناسند!» علایق پژوهشی آکرمن بر فلسفه ادبیات، اخلاق زیستی و روان‌شناسی اخلاقی متمرکز است. | ## بخش 3: فلیشا نیمیوآ آکرمن | ## جمع‌بندی | وی مدت کوتاهی هم در سال ۱۹۸۵ استاد مدعو فلسفه با بورسیه فولبرایت در دانشگاه عبری اورشلیم بود.