موضوع مقاله: لشکرکشی علیه دونگ ژئو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لشکرکشی علیه دونگ ژئو | مقدمه: لشکرکشی علیه دونگ ژئو یک لشکرکشی تنبیهی بود که توسط ائتلافی از مقامات منطقه ای و جنگ‌سالاران علیه جنگ‌سالار دونگ ژئو در سال ۱۹۰ در اواخر سلسله هان شرقی آغاز شد. | ## بخش 1: لشکرکشی علیه دونگ ژئو | اعضای ائتلاف ادعا کردند که دونگ ژو قصد داشت تاج و تخت را با گروگان گرفتن امپراتور شیان و با ایجاد نفوذ قوی در دربار امپراتوری غصب کند. این کارزار منجر به تخلیه پایتخت، لوئویانگ و انتقال دربار امپراتوری به چانگ‌آن شد. در رمان تاریخی سه پادشاهی، مربوط به قرن چهاردهم، ائتلاف حداقل برای دو حادثه معروف به یاد ماندنی است: یکی قتل هوآ ژیونگ توسط گوان یو. دیگری مبارزه سه به یک بین سه برادر قسم خورده (لیو بی، گوان یو، ژانگ فی) و لو بو است. این دو صحنه اغلب در اپرای چینی به همراه دیگر صحنه‌های معروف رمان بازسازی می‌شوند. بدون اشاره به اینکه آنها با لو بو مبارزه کردند، که از نظر تاریخی، توسط سون جیان در نبرد شکست خورد. زمینه پس از مرگ امپراتور لینگ در سال ۱۸۹، ژنرال هی جین ژنرال مرزی دونگ ژئو را از شمال غربی به پایتخت شهر لوئویانگ احضار کرد. به دونگ ژئو دستور داده شد تا سربازانش را به پایتخت هدایت کند تا به او در حذف گروه خواجه‌ای، ده ملازم، از دربار امپراتوری کمک کند. با این حال، قبل از ورود دونگ ژئو، نقشه هو جین فاش شد و او توسط خواجه‌ها در ۲۲ سپتامبر ۱۸۹ ترور شدde Crespigny (1996), p.9 طرفداران هی جین به رهبری یوان شائو پس از ترور به کاخ هجوم بردند و شروع به قتل‌عام خواجه‌ها کردند. امپراتور جوان، شائو و برادر کوچکترش، شاهزاده چنلیو، توسط خواجه‌های بازمانده در طول هرج و مرج از قصر بیرون آورده شدند. آنها در نهایت توسط یک گروه جستجو کشف شدند و توسط دونگ ژئو و افرادش سالم به کاخ هدایت شدند. متعاقباً، جنگ‌سالار دینگ یوان به دلیل مخالفت با تصمیم دونگ ژئو برای برکناری امپراتور شائو توسط زیردست‌اش، لو بو کشته شد. در سال ۱۹۰، دونگ ژئو امپراتور شائو را خلع کرد و شاهزاده چنلیو را بر تاج و تخت نشاند. دونگ ژئو خود را به عنوان صدراعظم منصوب کرد، عنوانی که تقریباً ۲۰۰ سال پیش لغو شد. در ۲۶ همان سال، دونگ ژئو، لیو بین (امپراتور سابق شائو) و ملکه دواگر را به قتل رساند. او اقتدارگرا بود و هیچ توجهی به سلطنت مطلقه نشان نمی‌داد، زیرا تصمیمات نهایی در مورد سیاست‌ها را بدون مشورت یا درخواست تأیید از امپراتور اتخاذ می‌کرد. او تعدادی از مخالفان خود را در دربار امپراتوری حذف کرد تا تسلط خود را بر دستگاه دولتی بیشتر کند. یوان شائو پس از مخالفت آشکار با تصمیم دونگ ژئو برای برکناری امپراتور شائو از لوئویانگ فرار کرد. دونگ ژئو از این می‌ترسید که یوان شائو علیه او شورش کند زیرا یوان در سیاست نیز شخصیتی تأثیرگذار بود. دونگ ژئو به پیشنهاد مشاور خود توجه کرد و به امپراتور پیشنهاد داد که یوان شائو را به عنوان مدیر بزرگ بوهای منصوب کند که این عنوان یک اقدام مماشات کننده بود. او قصد داشت یک کودتا را برای برکناری دونگ ژئو از قدرت با شورش آغاز کند، اما توسط هان فو، فرماندار استان جی (冀州) تحت کنترل قرار گرفت. در همان زمان، مدیر بزرگ فرماندهی دونگ، کیائو مائو، نامه‌های اتهامی علیه دونگ ژئو جعل کرد و او را به عنوان یک خائن به قصد غصب تاج و تخت محکوم کرد و خواستار یک لشکرکشی تنبیهی علیه دونگ ژئو شد. مقامات منطقه ای و جنگ‌سالاران در سراسر چین نامه‌ها را دریافت کردند و به درخواست برای برکناری دونگ ژئو از قدرت پاسخ دادند. در فوریه ۱۹۰، ائتلاف گواندونگ (關東聯軍، به معنای واقعی کلمه: ائتلاف شرق گذرگاه) پس از تجمع چندین مقام منطقه ای و جنگ‌سالاران در شرق گذرگاه هانگو با ارتش خود در پاسخ به فراخوان برای جنگ تنبیهی علیه دونگ ژئو، تشکیل شد. نیروهای سون جیان و سائو سائو نیز به ترتیب تحت پرچم یوان شو و ژانگ میائو در این کارزار شرکت کردند. 55 علیرغم نمایش چشمگیر قدرت، اکثر ارتش‌های ائتلاف با عجله نگهبانان خانواده و فرصت طلبان برای غارت با تجربه اندک جنگی گرد آمدند. رهبر ائتلاف یوان شائو خود در بسیاری از دهه ۱۸۰ هیچ اقدامی را ندیده بود، زیرا در شش سال سوگواری برای مادرش و سپس پدر خوانده‌اش بود و در طی آن نمی‌توانست در امور نظامی شرکت کند. 54 با خاک یکسان کردن لوئویانگ دونگ ژئو از تشکیل ائتلاف گواندونگ علیه او نگران شد. او پیشنهاد کرد که پایتخت لوئویانگ فوراً تخلیه شود و دربار امپراتوری به چانگان در غرب منتقل شود. | ## بخش 2: لشکرکشی علیه دونگ ژئو | همه غیرنظامیان باید لوئویانگ را نیز تخلیه کرده و به چانگان حرکت می‌کردند و تنها دونگ ژئو و ارتشش برای دفاع از لوئویانگ در برابر نیروهای ائتلاف پشت سر می‌ماندند. پیشنهاد دونگ ژئو با انتقاد شدید سایر مقامات دادگاه روبرو شد، اما دونگ ژئو با عزل هر کسی که مخالف او بود، آنها را ساکت کرد. او به سربازان خود دستور داد تا خانواده‌های ثروتمند لوئویانگ را قتل‌عام و غارت کنند و جمعیت غیرنظامی لوئویانگ را به سمت چانگ‌ان برانند. امپراتور شیان، اشراف، اشراف و مقامات، غیرنظامیان و سربازان دونگ ژئو را در حالی که سفر طولانی خود را به سمت چانگ‌ان انجام می‌دادند، دنبال کردند. دونگ ژئو همچنین به لو بو دستور داد تا مردان را برای هجوم به مقبره‌های باستانی و تپه‌های دفن برای اشیاء با ارزش و گنجینه خود هدایت کند. در سوانزائو (酸棗)، سائو سائو افراد خود را به سمت غرب هدایت کرد تا به نیروهای دونگ ژئو حمله کنند. ارتش سائو سائو در نبرد زینگ یانگ توسط نیروهای دونگ ژئو به رهبری شو رونگ شکست خورد و خود سائو سائو در نبرد مجروح شد. سائو هونگ اسب خود را به او تقدیم کرد و او با پای پیاده به دنبال سائو سائو رفت و آنها موفق شدند از میدان نبرد فرار کنند. هنگامی که سائو سائو به سوانزائو بازگشت، به ائتلاف پیشنهاد کرد که نیروهای در حال عقب‌نشینی دونگ ژئو را تعقیب کند تا با نشان دادن اینکه ائتلاف هنوز در حال حرکت است، دونگ ژو را تهدید کند. در همان زمان، دونگ ژئو مردان معتبری مانند هان رونگ (韓融)، یین شیو (陰修)، هومو بان (胡毋班)، وو شیو (吳修) و وانگ گی (王瑰) را فرستاد تا یوان شائو را برای مذاکره جهت آتش‌بس ملاقات کنند. با این حال، یوان شائو تمام مذاکره کنندگان را به جز هان رونگ بازداشت کرد و به قتل رساند. دونگ ژئو از آنجا که صلح غیرممکن بود، به سرعت اردوگاه وانگ کوانگ در هیانگ فورد (河陽津) در شمال لوئویانگ را محاصره کرد و آنقدر شکست خورد که وانگ کوانگ ائتلاف را رها کرد و به خانه خود در فرماندهی تایشان (泰郡) فرار کرد.de Crespigny (2010), p.56 پیشرفت‌های سون جیان در لویانگ در جنوب، سون جیان، که با ۲۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ سرباز به یوان شو پیوسته بود، توسط یوان درجه ژنرال که شورشیان را سرکوب می‌کند و فرماندار استان یو اعطا شد. در آن زمان، افراد سون جیان در حال برگزاری یک مهمانی مشروب خواری بودند، اما سون جیان با شنیدن این خبر هیچ عکس‌العملی نشان نداد. در عوض، در حالی که نیروهایش به شکلی جمع شده بودند، با آرامش به پخش شراب خود ادامه داد. در مارس ۱۹۱، سون جیان اردوگاه خود را به سمت شمال به لیانگدونگ (梁東) منتقل کرد، اما افراد او در آنجا از زو رونگ بیشتر بود. سون جیان که دید با ابای قرمزش به راحتی می‌تواند او را شناسایی کنند، آن را به یکی از دستیاران نزدیک زو مائو (祖茂) داد که سربازان خو رونگ در حالی که سون فرار می‌کرد، او را تعقیب کردند. زو مائو بعداً ابا را روی یک ستون نیمه سوخته آویزان کرد و خود را در علف‌های بلند آن نزدیکی پنهان کرد. دشمنان ستون را محاصره کردند و با احتیاط نزدیک شدند تا اینکه متوجه شدند فریب خورده‌اند و پس از آن عقب‌نشینی کردند. سون جیان با جمع‌آوری ارتش‌های پراکنده خود، به اردوگاه در یانگرن رفت (陽人؛ گمان می‌رود در نزدیکی ون کوان، روژو، هنان امروزی باشد). این بار دونگ ژئو هوآ شیونگ، هو ژن و لو بو را با ۵٬۰۰۰ نفر برای حمله به سون جیان فرستاد. با این حال، لو بو که فرماندهی سواره نظام را برعهده داشت، با هو ژن رابطه خوبی نداشت و با او درگیر شد. سون جیان از فرصت استفاده کرد و به آنها حمله کرد و نیروهای دونگ ژئو در یک شکست شکست خوردند. در این زمان، شخصی به یوان شو گفت که اگر سون جیان دونگ ژئو را شکست دهد و پایتخت را تصاحب کند، دیگر قابل کنترل نخواهد بود. سان سوار بر صد لی عجیب و غریب از یانگرن به لویانگ در شب رفت تا یوان را ببیند، پس از آن او به دومی گفت: "من در طول نبرد خود را در معرض خطر قرار دادم، با هدف اصلی از بین بردن یک خائن (دونگ ژئو) برای کشور و دوم. این کلمات یوان را شرمنده کرد و او بلافاصله دستور داد تا مواد غذایی را تحویل دهند. دونگ ژئو از ترس سون جیان، زیردست خود لی جوئه را به عنوان فرستاده فرستاد تا به دنبال صلح و ایجاد اتحاد باشد. تا زمانی که تو و تمام قبیله ات را نکشتم و سرهایت را به چهار دریا نشان ندهم، نمی‌توانم در آرامش بمیرم. سپس سون جیان نیروهای خود را به گذرگاه داگو (大谷關) هدایت کرد، یک گذرگاه مستحکم که از لویانگ در جنوب، ۹۰ فرسخ دورتر از لوئویانگ محافظت می‌کرد. دونگ ژو شخصاً در نبرد در مقبره‌های هان بعدی شرکت کرد، اما شکست خورد و به میانچی و شان (陝) در غرب لویانگ گریخت. | ## بخش 3: لشکرکشی علیه دونگ ژئو | سپس سون جیان به لشکر کشی به سمت لویانگ ادامه داد، جایی که با نیروهای لو بو ملاقات کرد و آنها را شکست داد. سان که در آنجا مستقر شد، به افرادش دستور داد که قبرهای امپراتوران سابق را که توسط دونگ ژو حفاری شده بود، دوباره مهر و موم کنند. در کتاب وو (吳書) وی ژائو گفته شد که سون جیان مهر امپراتوری گمشده را در چاهی در جنوب لوئویانگ پیدا کرد و آن را برای خود نگه داشت. سپس سون جیان بخشی از نیروی خود را به سمت شینان و میانچی فرستاد تا مواضع دفاعی دونگ ژئو را تهدید کند. دونگ اکنون دونگ یو (董越) را به اردوگاه در میانچی، دوان وی (段煨) را برای کمپ در هوایین و نیو فو را برای اردو در آن‌یی (安邑) فرستاد. دیگر فرماندهان او در میان شهرستان‌ها پخش شده بودند تا از هر گونه حمله از شرق کوه‌ها جلوگیری کنند. پس از تعمیر مقبره‌های امپراتوری، سون جیان ارتش خود را به لویانگ هدایت کرد زیرا لویانگ ویران شده در برابر حملات احتمالی دونگ ژوو آسیب‌پذیر بود. درگیری داخلی علیرغم موفقیت‌های سون جیان، ائتلاف به دلیل ارتباط و هماهنگی ضعیف بین رهبران، موفق نبود. جنگ سالاران در شرق نمی‌دانستند که امپراتور شیان هنوز زنده است زیرا آنها توسط گذرگاه‌هایی که لوئویانگ را از شرق جدا می‌کند منزوی شده بودند. یوان شائو و هان فو پیشنهاد کردند که لیو یو، بازرس استان یو (幽州) و یکی از اعضای قبیله امپراتوری را به عنوان امپراتور جدید بر تخت سلطنت بنشینند. وقتی یوان شائو و هان فو پیغامی را نزد لیو یو فرستادند تا به او اطلاع دهند، لیو پیام رسان را به شدت سرزنش کرد و قاطعانه این پیشنهاد را رد کرد. لیو وفاداری خود را به امپراتور فعلی شیان ابراز کرد و تهدید کرد که اگر یوان شائو اصرار داشته باشد که امپراتور جدید شود، به سمت شمال به قلمرو شیونگنو خواهد رفت. علاوه بر این، جنگ سالاران توجه خود را از دونگ ژو به خود معطوف کردند و به جای اتحاد علیه دونگ ژو، دوباره به دنبال منافع فردی خود شدند. یوان مخفیانه با گونگسون زان برای حمله به استان جی هان فو (冀州) همکاری کرد و در نهایت هان استان جی را به یوان تسلیم کرد. یوان شائو، ژو یو (رنمینگ) (周喁) را برای حمله به سون جیان، که از لوئویانگ برای پیوستن به یوان شو برمی‌گشت، فرستاد. در نبرد یانگ چنگ، دونگ ژئو یک حمله غافلگیرکننده به اردوگاه سان در یانگ چنگ انجام داد و آن را تصرف کرد. گونگ سون زان یوان شائو را مسئول مرگ گونگسون یوئه دانست و علیه یوان شائو اعلام جنگ کرد که متعاقباً به نبرد جی چیائو منجر شد. دونگ گهگاه ارتشی را برای حمله به جنگ سالار ژو جون می‌فرستاد و قلمرو او را غارت می‌کرد. دونگ ژئو در دربار امپراتوری به وضعیت مستبد خود بازگشت، اما تحمل او نسبت به مخالفان کمتر شده بود، زیرا هر مقامی که سخنان توهین آمیز خفیفی به زبان می‌آورد بلافاصله کشته می‌شد. حتی به پسران شیرخوار او لقب مارکیز می‌دادند و با مهرهای طلایی و منگوله‌های بنفش بازی می‌کردند. مقامات دادگاه وانگ یون، هوانگ وان (黃琬)، شیسون روئی (士孫瑞) و یانگ زان (楊瓚) برای ترور دونگ ژئو نقشه کشیدند. آنها لو بو را متقاعد کردند که به آرمان خود بپیوندد زیرا رابطه لو بو با دونگ ژئو پس از پرتاب تبر به سمت او و به دلیل رابطه او با یکی از خدمتکارهای دونگ به‌طور فزاینده ای تیره می‌شد. در ۲۲ مه ۱۹۲، دونگ ژئو با ارابه خود در راه رفتن به یک مجلس بود که لی سو به سمت او پیش رفت و او را با چاقو زد. بستگان دونگ ژئو پس از مرگ او اعدام شدند در حالی که جسد او در خیابان‌های چانگ‌آن رها شده بود. پس از مرگ دونگ ژو، چند تن از وفاداران او، مانند فن چو، گو سی و لی جو، فرار کردند زیرا معتقد بودند وفاداری آنها به دونگ ژئو به عنوان خیانت در نظر گرفته می‌شود. وانگ یون، که پس از مرگ دونگ ژئو، کنترل دولت را به دست گرفته بود، درخواست عفو آنها را شنید و گفت: «از همه کسانی که باید عفو شوند، آنها استثنا هستند.» وفاداران دونگ ژئو از اظهارات وانگ یون خشمگین شدند و به جنگ پرداختند. در نهایت، نیروهای باقیمانده دونگ ژئو موفق شدند با پرت کردن حواس لو بو، او را فریب دهند و کنترل چانگان را به دست گرفتند. | ## جمع‌بندی | قدرت سلسله هان شرقی پس از آن به دست بقایای دونگ ژئو افتاد و به تدریج به مبارزه برای قدرت تبدیل شد که به تدریج در سراسر کشور گسترش یافت.