موضوع مقاله: باغ کره‌ای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باغ کره‌ای | مقدمه: آنها تاریخی دارند که به بیش از دو هزار سال پیش برمی‌گردد، اما در غرب کمتر شناخته شده‌اند. | ## بخش 1: باغ کره‌ای | قدیمی‌ترین سوابق مربوط به دوره سه پادشاهی کره (۵۷ قبل از میلاد - ۶۶۸ میلادی) است، زمانی که معماری و باغ‌های کاخ توسعه‌ای را نشان دادند که در سامگوک ساگی ذکر شده است. در سال‌های اخیر، ۳۰۰ سند یافت شده است که در دوران سلسله‌های گوریو (۹۱۸–۱۳۹۲) و چوسون (۱۳۹۲–۱۹۱۰) نوشته شده‌اند و شامل گزارش‌های دقیق دربارهٔ باغ‌های سنتی کره‌ای هستند، بسیاری از این باغ‌ها هنوز باقی مانده‌اند و می‌توان از آن‌ها بازدید کرد. در دوران پیشاتاریخ، کره‌ای‌ها به طبیعت، خورشید، ستارگان، آب، صخره‌ها، سنگ‌ها و درختان عبادت می‌کردند. آن‌ها به‌ویژه بر این باور بودند که صخره‌ها بیش از آب و دیگر عناصر طبیعت قدرت دارند. همچنین، معتقد بودند که صخره‌ها موجب نیک‌خواهی خدا می‌شوند؛ بنابراین، چینش صخره‌ها یکی از عناصر «ضروری» در طراحی باغ سنتی کره‌ای محسوب می‌شود. کره‌ای‌ها اخیراً سنت باغ‌سازی سنگی خود را در قربانگاه‌های سنگی چیده‌شده که مفهوم باستانی «آسمان گرد و زمین مربع» را نشان می‌دهند، دوباره کشف کرده‌اند. به‌طور کلی، فرهنگ باغ سوسوک (چیدمان سنگ) کره‌ای را می‌توان بر اساس مراحل توسعه آن توصیف کرد. سپس، چیدمان‌های سنگی برای مراسم شمنی به شکل معابد یا قربانگاه‌های آسمانی ساخته می‌شدند. در طول دوره سه پادشاهی (۵۷ پیش از میلاد - ۶۶۸ میلادی)، باغ‌های کاخ در مقیاسی بزرگ با سنگ ساخته شدند. از اوایل سلسله گوریو، زمانی که بودیسم به عنوان دین ملی تثبیت شد، باغ‌ها به سبک هواگیه (باغ سنگی پلکانی) تکامل یافتند که نمایانگر چیدمان‌های سنگی بودایی سون (ذن) بود. در اواسط دوره کوریو، سبک جدیدی از باغ سنگی به نام ایمچون که شامل یک عمارت و یک برکه سنگی در محیطی جنگلی زیبا بود، محبوب شد. در طول سلسله چوسان، سبک باغ هواگیه در حیاط بسیاری از خانه‌ها محبوب بود و باغ‌های عمارت معمولاً به سبک ایمچون ساخته می‌شدند. | ## بخش 2: باغ کره‌ای | سبک و نمادگرایی باغ‌های کره‌ای به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که در هماهنگی با چشم‌اندازهای موجود زندگی کنند. مکان‌ها با توجه به جریان انرژی موسوم به پونگسو (풍수) یا علم ژئومانسی انتخاب می‌شوند، جریانی که تمام جنبه‌های زندگی از جمله سلامت، ثروت و خوشبختی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخلاف سبک‌های باغ‌سازی غربی، ساخت یک باغ کره‌ای باید با حداقل اختلال در سایت موجود انجام شود و حتی می‌تواند از چشم‌انداز اطراف، مانند کوه‌های افق، در ظاهر خود بهره ببرد. این باغ‌ها می‌توانند درون دیوارهای سنگی یا آجری محصور شوند یا بدون هیچ مانعی به‌طور یکپارچه با محیط اطراف ترکیب شوند. ساختمان‌ها و عمارت‌های باغ‌ها به تعداد کم و بدون مزاحمت برای چشم‌انداز طبیعی سرسبز، ساخته شده‌اند. گل‌ها و شکوفه‌های سبک‌دار که نمادگرایی بزرگی دارند، مانند نیلوفر آبی مقدس و شکوفه‌های آلو، با رنگ‌های روشن اما هماهنگ بر روی معابد بودایی، مقبره‌های سلطنتی و عمارت‌های کاخ نقاشی شده‌اند؛ سبکی که دانچئونگ 단청 یا «قرمز و آبی/سبز» نامیده می‌شود. نمادگرایی سنتی معنوی و فلسفی را می‌توان در سراسر باغ‌های کره‌ای یافت؛ تأثیرات شمن‌گرایی، آنیمیسم، بودیسم، دائوئیسم و کنفوسیوس همراه با ادای احترام به داستان آفرینش دانگون اغلب به‌طور همزمان نمایش داده می‌شوند. از نمادهای واضح مانند تزئینات سبک‌دار نقاشی شده روی غرفه‌ها و ساختمان‌ها گرفته تا استفاده از رنگ‌ها و تعداد و انواع درختان، سنگ‌ها، برکه‌ها و گیاهان، همه باغ‌های کره‌ای از نظر زیبایی‌شناسی، فرهنگی و معنوی اهمیت زیبایی دارند. جیل متیوز، نویسنده کتاب «باغ‌های کره‌ای»، می‌نویسد: «… میوه آن‌ها ابتدا سفت، سبز و بسیار تلخ است اما با رسیدن، به نارنجی روشن تبدیل شده و بسیار نرم و شیرین می‌شود…» کاج قرمز کره‌ای: نماد وفاداری، ثبات قدم و درستکاری است. گل مرکبات: Baerong Namu 배롱나무، به معنی «درختی با گل‌هایی که بیش از ۱۰۰ روز دوام می‌آورند»، نماد صداقت و وفاداری دانشمندان کنفوسیوسی است و می‌توان آن را در باغ‌های آکادمی کنفوسیوس یافت. گل‌ها: گل صد تومانی: گل صد تومانی که به عنوان ملکه گل‌ها شناخته می‌شود، هم گل صد تومانی درختی و هم گل صد تومانی علفی نماد سلطنت، ثروت، افتخار، زیبایی زنانه و عشق هستند. نیلوفر آبی: نیلوفر آبی به عنوان نمادی مقدس در بودیسم قابل تشخیص است و می‌توان آن را در برکه‌های معابد بودایی و آکادمی‌های کنفوسیوس یافت که نماد پاکی، دگرگونی و روشن‌بینی است. | ## بخش 3: باغ کره‌ای | سنگ‌ها: نمادگرایی سنگ‌ها را می‌توان در تعداد و ساختار آن‌ها مشاهده کرد، برای مثال، سه سنگ در یک چیدمان می‌تواند نماد سه خدای کوه در داستان آفرینش دانگون باشد. متیوز اشاره می‌کند: «… سنگ‌ها معمولاً به صورت دو، سه، نه یا دوازده‌تایی ظاهر می‌شوند، اگرچه گاهی چیدمان‌های افراطی شصت‌تایی نیز دیده می‌شود.» سنگ‌ها می‌توانند بر اساس ظاهرشان یا معنای نامرتبط خاصی انتخاب شده و نامگذاری شوند، اما هیچ سنگی از فاصله‌های دور آورده نمی‌شود و به باغ اضافه نمی‌گردد. برکه‌ها: برکه‌ها نماد آرامش و سکون هستند؛ بازدیدکنندگان را به تفکر عمیق دعوت می‌کنند. پل‌های آنها می‌توانند نماد حرکت از فرآیندهای فکری پایین‌تر به افکار مقدس‌تر یا حرکت از زندگی روی زمین به زندگی آرام پس از مرگ باشند. باور دائوئیست‌ها و کنفوسیوسی‌ها مبنی بر اینکه بهشت گرد و زمین مربع است، اغلب در ظاهر برکه‌ها و جزیره آنها منعکس می‌شود؛ برکه مربع شکل و جزیره گرد است. «تعداد کمی از باغ‌های کره‌ای بدون حداقل یک برکه کامل در نظر گرفته می‌شوند.» باغ‌های نمونه کره‌ای مرکزی‌ترین، شاخص‌ترین و نسبتاً دست‌نخورده‌ترین باغ‌های کلاسیک کره‌ای در سه مجموعه قرار دارند. باغ کاخ آناک گوگوریو در نزدیکی پیونگ یانگ، جایی که بقایای سه مجموعه باغ سنگی یافت می‌شود. باغ آناپجی سیلا در گیونگجو شاید شناخته‌شده‌ترین باشد، با سه جزیره در برکه، آبشارهای مصنوعی در دو طبقه، حوضچه‌های گرانیتی با طرح‌های گرد و مربع و همچنین صدها چیدمان سنگی در امتداد ساحل محصور شده‌اش. باغ‌های مهم دیگر، که اغلب تفریحات تاریخی هستند، در این مکان‌ها یافت می‌شوند: باغ پشتی کاخ چانگ دئوک در سئول، به ویژه برکه بویونگ با عمارت اتحاد کیهانی. باغ‌های کره‌ای در خارج از کشور یک باغ سنتی کره‌ای در سال ۲۰۰۶ در نانت فرانسه افتتاح شد "Colline de Suncheon" ("تپه سانچئون ")، زمینی به مساحت ۵۰۰۰ متر مربع، در پارک بلوترو محصور شده و ۱۲۰مین سالگرد روابط دیپلماتیک بین کره جنوبی و فرانسه را جشن می‌گیرد. باغ‌های سنتی کره‌ای در باغ وحش چپولتپک در مکزیکوسیتی؛ پارک گنچلیک در آنکارا، ترکیه؛ در قاهره، مصر؛ باغ سازگاری پاریس؛ پارک مرزی ارهولونگ در برلین؛ پارک گرونبورگ در فرانکفورت؛ و در باغ گیاه‌شناسی ون دوسن در ونکوور، کانادا وجود دارد. | ## جمع‌بندی | باغ اقامتگاه سفیر کره در واشینگتن دی سی نمونه‌ای بارز از یک باغ کره‌ای است که به خوبی نگهداری می‌شود.