موضوع مقاله: خانواده (فیلم ۲۰۲۴) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خانواده (فیلم ۲۰۲۴) | مقدمه: خانواده فیلمی درام زندگینامه‌ای ایتالیایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی فرانچسکو کاستابیل و نویسندگی مشترک کاستابیل، ویتوریو مورونی و آندریانو چیارلی است که بر اساس کتاب خاطرات «همیشه این‌گونه نخواهد بود» نوشته لوئیجی سلسته در سال ۲۰۱۷ ساخته شده است. | ## بخش 1: خانواده (فیلم ۲۰۲۴) | این فیلم داستان جی‌جی (فرانچسکو گگی)، یک مبارز جوان راست افراطی از یک خانواده متوسط طبقه کارگر ایتالیایی که به دلیل خشونت خانگی از هم پاشیده است، را دنبال می‌کند. او در سایه پدر جنایتکارش (فرانچسکو دی لوا) زندگی می‌کند و در تلاش است تا برای مادرش، لیسیا (باربارا رونچی)، آرامش پیدا کند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در بخش افق‌های هشتاد و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در ۱ سپتامبر ۲۰۲۴ تجربه کرد، جایی که گگی جایزه افق‌های بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد. این فیلم در ۲ اکتبر ۲۰۲۴ توسط مدوسا فیلم در ایتالیا اکران شد و با تحسین منتقدان ایتالیایی، به ویژه برای گروه بازیگری‌اش، روبرو شد. در هفتادمین جشنواره دیوید دی دوناتلو، فرانچسکو دی لوا جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد و این فیلم در بخش‌های بهترین بازیگر مرد (گگی) و بهترین بازیگر زن (رونچی) و سایر بخش‌ها نامزد دریافت جایزه شد. این فیلم به عنوان نماینده ایتالیا برای بهترین فیلم بلند بین‌المللی در نود و هشتمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد. داستان فیلم از زندگی لوئیجی شروع می‌کند؛ نوجوانی که به دلیل نبود پدر در خانه و تجربهٔ خشونت‌های گذشته، حس تعلق و هویت روشنی ندارد. او در جستجو برای پیدا کردن معنا و شناخته شدن، به گروه‌هایی از جوانان افراطی راست‌گرا می‌پیوندد، جایی که خشم و احساس قدرت‌طلبی، برایش جاذبه دارد. | ## بخش 2: خانواده (فیلم ۲۰۲۴) | زندگی آرام نسبی خانواده با غیبت پدر و تلاش مادر برای ایجاد تعادل ادامه دارد، تا اینکه فرانکو—پدر باز می‌گردد. با بازگشت فرانکو، تنش‌ها اوج می‌گیرند؛ گذشتهٔ تلخ و زخم‌های روحی که تا کنون سرکوب شده‌اند دوباره سر باز می‌کنند. حضور پدر، تهدیدی است برای وحدت خانوادگی، امنیت روانی مادر و برادران، و امید لوئیجی به رهایی از سایهٔ گذشته. بازیگران فرانچسکو ققی در نقش لوئیجی «جیجی» سلسته فرانچسکو دی لوسیا در نقش لوئیجی جوان باربارا رونچی در نقش لیسیا لیچینو، مادر جیجی فرانچسکو دی لوا در نقش فرانکو سلسته، پدر جیجی مارکو سیکاسه در نقش الساندرو سلسته، برادر جیجی استفانو والنتینی در نقش الساندرو جوان انریکو بورلو در نقش فولویو تکلا اینسولیا در نقش جولیا، دوست دختر جیجی تولید فرانچسکو کوستابیله، کارگردان فیلم، الهام خود را برای ساخت این اثر از خاطرات لوئیجی چِلِسته با عنوان «همیشه این‌گونه نخواهد بود» گرفت—روایتی شخصی که به‌نظر می‌رسد با لایه‌هایی از خشونت پنهان، سلطهٔ خانوادگی، و گسست‌های عاطفی درون ساختار سنتی خانواده درگیر است. او نام فیلم را به‌طور عمدی از واژهٔ لاتین familia برگرفت؛ واژه‌ای که در ظاهر، نماد عشق، پیوند و دربرگیری است، اما در ریشهٔ لاتین خود، به قرارداد سلطهٔ pater familias اشاره دارد—پدر خانواده‌ای که نه‌تنها بر خدمتکاران، بلکه بر همسر و فرزندان خود نیز سلطهٔ قانونی و اجتماعی داشت. کوستابیله در مصاحبه‌ای گفته بود: «من از پسوند لاتین واژهٔ familia شگفت‌زده شدم؛ واژه‌ای که باید نماد عشق و دربرگیری باشد، اما در لاتین یادآور قرارداد سلطهٔ پدر خانواده بر زیردستانش است، از جمله همسر و فرزندان.» این نگاه، نشان‌دهندهٔ رویکرد انتقادی فیلم به ساختارهای سنتی قدرت درون خانواده است—جایی که عشق و مراقبت، گاه در سایهٔ سلطه و سکوت فرومی‌روند. فیلم کوستابیله، با چنین انتخابی در عنوان، نه‌تنها به مضمون خود عمق تاریخی و فلسفی می‌بخشد، بلکه مخاطب را به بازاندیشی دربارهٔ معنای خانواده و مرزهای آن دعوت می‌کند. این فیلم در ۸۱مین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در ۱ سپتامبر ۲۰۲۴ به عنوان بخشی از مسابقه افق‌ها به نمایش درآمد. | ## بخش 3: خانواده (فیلم ۲۰۲۴) | پذیرش فدریکو پونتیگیا به فیلم سه ستاره از پنج ستاره داد و آن را «یک فیلم مهیج خانوادگی محکم، فیلمبرداری، بازیگری و موسیقی متن خوب، که بیشتر از اینکه مورد تحسین قرار گیرد، بدنامی است» نامید. دامیانو پاناتونی نیز به فیلم سه ستاره از پنج ستاره داد و بازی‌های بازیگران، به‌ویژه فرانچسکو گگی، و کارگردانی کاستابیل را ستود. نقد ویلیام استاتور دربارهٔ فیلم خانواده ساختهٔ فرانچسکو کوستابیله، تصویری چندلایه از اثر ارائه می‌دهد. او با اعطای چهار ستاره از پنج، فیلم را «درامی خیره‌کننده» توصیف می‌کند که هرچند گاه پراکنده و آشفته به‌نظر می‌رسد، اما در مجموع نگاهی سنگین، ظریف و تسخیرکننده به خشونت خانگی دارد. این ارزیابی، هم‌راستا با نیت کارگردان در انتخاب عنوان لاتین familia، نشان‌دهندهٔ تلاش فیلم برای کاوش در تضاد میان ظاهر گرم و حمایتی خانواده و واقعیت پنهان سلطه، ترس و آسیب درون آن است. فیلم نه‌تنها از منظر روایی، بلکه از نظر روان‌شناختی و اجتماعی، مخاطب را به تأمل دربارهٔ ساختارهای قدرت در محیط خانوادگی و پیامدهای آن بر کودکان و زنان وامی‌دارد. | ## جمع‌بندی | پیرا دتاسیس از مجله اِل ایتالیا فیلم را «زیبا، ضربه‌ای به معده، اما مهم‌تر از همه به قلب» نامید و بازی‌های بازیگری کل بازیگران را ستود.