موضوع مقاله: دوریس مک‌کینون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوریس مک‌کینون | مقدمه: در سال ۱۹۲۷، او به عنوان رئیس گروه جانورشناسی در کینگز کالج لندن منصوب شد و اولین زنی بود که در این کالج به این مقام دست یافت. | ## بخش 1: دوریس مک‌کینون | زندگی‌نامه دوریس لیوینگستون مکینون در ۳۰ سپتامبر ۱۸۸۳ در ابردین، اسکاتلند متولد شد. او در اوقات فراغت خود به عنوان یک دانشمند آماتور به گیاه‌شناسی، پرنده‌شناسی و اخترشناسی علاقه داشت. مادرش، تئودورا تامپسون مکینون، نوه جورج تامپسون (کشتی‌دار)، یک «خانه زنان» را برای زنان بیکار تأسیس و مدیریت می‌کرد. با تشویق زمین‌شناس و دیرینه‌شناس ماریا گوردون، مکینون در دانشگاه ابردین در رشته‌های گیاه‌شناسی و زمین‌شناسی تحصیل کرد. مکینون موفق به دریافت «بورسیه کارنگی» شد که به او این امکان را داد تا یک سال زیر نظر ریچارد هرتویگ در مونیخ تحصیل کند. سپس، تحت نظر میلانو ولس در ایستگاه زیست‌شناسی روسکوف در فرانسه تحقیق کرد و بعداً به آزمایشگاه کوئیک در دانشگاه کمبریج، تحت نظر جورج ناتال، منتقل شد. مکینون در سال ۱۹۰۸ به آبردین بازگشت و به عنوان دستیار جان آرتور تامسون در دانشگاه آبردین کار کرد. در سال ۱۹۰۹، به عنوان دستیار دارسی ونتوورث تامپسون در دانشگاه داندی مشغول به کار شد. | ## بخش 2: دوریس مک‌کینون | در همین زمان، پایان‌نامه دکترای خود با عنوان «مطالعاتی بر روی پروتوزوآ» را در سال ۱۹۱۴ به دانشگاه آبردین ارائه کرد و موفق به دریافت دکترای علوم شد. دوران جنگ و تدریس در طول جنگ جهانی اول، مکینون به بیمارستان‌های نظامی در لیورپول و ساوت‌همپتون پیوست و با استفاده از دانش خود در آغازی‌شناسی به تشخیص آمیبیاز و سایر عفونت‌ها برای دفتر جنگ کمک کرد. در سال ۱۹۱۹، مکینون به عنوان مدرس در کینگز کالج لندن زیر نظر آرتور دندی مشغول به کار شد. در سال ۱۹۲۷، با استعفای جولیان هاکسلی از سمت رئیس گروه جانورشناسی، مکینون این نقش را بر عهده گرفت و عنوان «استاد» را نیز کسب کرد. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۴۹، مکینون به نگارش کتاب «مقدمه‌ای بر مطالعه پروتوزوآ» پرداخت. کارها بین ماه مه ۱۹۱۷ و می ۱۹۱۸، مکینون در بیمارستان دانشگاه جنگ در ساوت‌همپتون با ویلیام فلچر از سپاه پزشکی ارتش سلطنتی همکاری کرد و بر تشخیص و درمان اسهال خونی تمرکز داشت. آن‌ها کشف کردند که باسیل فلکسنر می‌تواند به دوره‌های نهفتگی برود و تا چهار تا پنج هفته غیرقابل تشخیص باشد، که این امر تشخیص پایان ناقل بودن فرد را بسیار دشوار می‌کرد. آن‌ها همچنین دریافتند که مردانی که ناقل باسیل شیگا بودند، به افسردگی دچار شده و دیگر برای خدمت نظامی مناسب نبودند. | ## بخش 3: دوریس مک‌کینون | مکینون بیش از ۴۰ مقاله علمی منتشر کرد، که عمدتاً دربارهٔ گونه‌های انگل در آغازیان (به‌ویژه تاژک‌داران و هاگ‌داران) بود. او به دلیل مهارت خود در تدریس، که از زمان فعالیتش در کالج دانشگاهی داندی شناخته شده بود، شهرت داشت. مکینون سخنرانی‌هایی برای مدارس و کنفرانس‌های متعدد ارائه داد و به داشتن این ویژگی معروف بود که طی ۳۰ سال تدریس، هیچ‌گاه یک سخنرانی را تکرار نکرد. این سخنرانی‌ها شامل مباحثی دربارهٔ بیماری‌های منتقل‌شده توسط مگس‌ها و اهمیت بهداشت و پیشگیری از تکثیر مگس‌ها در جلوگیری از شیوع حصبه بود. او همچنین یک مرکز تحقیقاتی در زمینه آغازی‌شناسی تأسیس کرد که تنها مرکز تحقیقاتی غیرپزشکی در این حوزه در بریتانیا بود. تقدیر و افتخارات در دهه ۱۹۳۰، دو سرده از آغازیان، دوریسا و دوریسیلا، به افتخار مکینون نام‌گذاری شدند. در سال ۱۹۴۳، به مناسبت پنجاهمین سال پذیرش زنان در دانشگاه آبردین، مکینون به همراه دو زن دیگر دکترای افتخاری LLD دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | هنگامی که مکینون در سال ۱۹۴۹ بازنشسته شد، به‌عنوان عضو بازنشستگی افتخاری کالج کینگز انتخاب شد.