موضوع مقاله: فلوپ، ننس، پوست و کوشونه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فلوپ، ننس، پوست و کوشونه | مقدمه: ماجرای خارق‌العاده فلوپ، نِنس، پوسِت و کوشونه یک داستان مصور است که در شماره‌های ۱ تا ۱۰ نشریه لو پتی ونتیم در سال‌های ۱۹۲۸–۱۹۲۹ منتشر شد. | ## بخش 1: فلوپ، ننس، پوست و کوشونه | پدیدآورندگان آن هرژه برای بخش طراحی (که این دومین اثر او محسوب می‌شود) و خبرنگار ورزشی «اسمتینی» (که نام واقعی او در حقیقت، «آرمان دوسمِت» بود) برای بخش فیلم‌نامه و داستان هستند. نِنس که طاقت ندارد برادرش را همواره درگیر دعوا ببیند، می‌پذیرد که با فلوپ صلح کند. پدر فلوپ برای پاداش دادن به آن‌ها، تصمیم می‌گیرد برایشان یک بادبادک بسیار بزرگ بسازد. وقتی بچه‌ها در نهایت فرصتی پیدا می‌کنند تا هدیه‌شان را امتحان کنند، بادبادک به هواپیمای «بلژیک به پیش» که مقصدش کنگوی بلژیک است گیر می‌کند و آن‌ها نیز با آن به پرواز در می‌آیند! خلبانان مجبور می‌شوند آن‌ها را به «سیاه‌پوستان» بسپارند که قصد خوردنشان را دارند. درست پیش از پختن آن‌ها، آدم‌خوارها متوجه کوشونه می‌شوند و از خوردن بچه‌ها صرف‌نظر می‌کنند، چرا که به نظر می‌رسد نوعی بت‌پرستی نسبت به خوک دارند. پس از چند روز، بچه‌ها با یک مبلغ مذهبی که برای ترویج مسیحیت میان ساکنان این روستا آمده است، ملاقات می‌کنند؛ او از داستان آن‌ها باخبر شده و برای بازگشت به خانه به آن‌ها کمک می‌کند. در راه، آن‌ها سنگ قیمتی‌ای پیدا می‌کنند که می‌تواند آن‌ها را برای سال‌های طولانی از فقر و نیاز مصون بدارد. | ## بخش 2: فلوپ، ننس، پوست و کوشونه | زمینه نگارش از سال ۱۹۲۵، ژرژ رمی — که تصویرگری‌های خود را با نام مستعار هرژه امضا می‌کرد — در روزنامه لو ونتیم سیکل استخدام شد. این روزنامه چاپ بروکسل که توسط ابه نوربر والز اداره می‌شد، به شکلی قاطع کاتولیک و محافظه‌کار بود. این نشریه به‌ویژه به ایدئولوژی فاشیستی که بنیتو موسولینی در ایتالیا مظهر آن بود، نزدیکی داشت؛ شخصی که مورد احترام والای این کشیش بود. هرژه در ابتدا در بخش اشتراک روزنامه کار می‌کرد که عمدتاً شامل ثبت نام مشترکان جدید در فرم‌های مخصوص و رسیدگی به نامه‌ها بود. او پس از بازگشت از خدمت سربازی در سال ۱۹۲۷، با کشیش نوربر والز ملاقات کرد و آخرین آثار خود را به او ارائه داد، به‌ویژه لوح‌های ماجراهای توتور، رئیس پیشاهنگانِ سوسک‌های طلایی که از سال ۱۹۲۶ در نشریه پسر پیشاهنگ منتشر می‌شد. او در آن زمان به عنوان گزارشگر-عکاس و طراح استخدام شد و کارهای تصویرگری کوچکی مانند نمودارها، نقشه‌های آموزشی یا حاشیه‌های تزئینی را انجام می‌داد. وی به‌زودی مسئول تصویرگری صفحات ضمیمه فرهنگی روزنامه با عنوان بیستمین قرن هنری و ادبی شد که از این فرصت برای آزمایش ابزارها و تکنیک‌های جدید بهره برد. هم‌زمان، هرژه پیشنهاد تصویرگری داستان رنه ورهاگن، همکلاسی سابقش در مؤسسه سنت-بونیفاس، با عنوان عنکبوت کوچکی سفر می‌کند را پذیرفت که بین ۱۷ نوامبر ۱۹۲۷ تا ۱۲ ژانویه ۱۹۲۸ در ستون «گوشه کوچولوها» در روزنامه منتشر شد. | ## بخش 3: فلوپ، ننس، پوست و کوشونه | این دو مرد همکاری خود را با دو داستان دیگر ادامه دادند: پوپوکاباکا، داستان سفر حاکم یک قوم کوچک کنگویی که از اول مارس تا ۲۶ ژوئیه ۱۹۲۸ منتشر شد، و سپس قورباغه درختی، داستانی که از ۲ اوت تا ۲۵ اکتبر همان سال به چاپ رسید. مدتی بعد، کشیش تصمیم گرفت آن ستون متواضعانه را با یک ضمیمه واقعی برای جوانان به نام لو پتی ونتیم جایگزین کند. هرژه در آن زمان به عنوان سردبیر این نشریه منصوب شد که هر پنجشنبه (روز تعطیلی مدارس بلژیک) ضمیمه روزنامه لو ونتیم سیکل می‌شد. اولین شماره در اول نوامبر ۱۹۲۸ منتشر شد که در صفحات مرکزی آن، ماجرای خارق‌العاده فلوپ، نِنس، پوسِت و کوشونه به چشم می‌خورد. تحلیل این اثر دومین ساخته‌ی هرژه است، در حالی که انتشار ماجراهای توتور، رئیس پیشاهنگانِ سوسک‌های طلایی در نشریه پسر پیشاهنگ بلژیک هنوز به پایان نرسیده بود. این داستان مصور برای ده شماره‌ی نخست لو پتی ونتیم (ضمیمه جوانان روزنامه لو ونتیم سیکل) و بدون شک در شرایطی اضطراری خلق شده است، چرا که نویسنده‌ی سناریو... نه تنها سناریوی اسمتینی به‌واقع آماتورگونه است، بلکه بی‌میلی و عدم تجربه‌ی هرژه نیز در گرافیک این داستان مصور بازتاب یافته است. | ## جمع‌بندی | در ادامه، نظر بنوآ پیترس درباره‌ی این اثر آمده است: او در ادامه می‌گوید که به عقیده‌ی وی، هرژه به دلیل بی‌علاقگی به داستان و نه به خاطر کمبود استعداد، این کمیک را به کلی سرهم‌بندی کرده است؛ و دقیقاً برای جلوگیری از تکرار چنین اتفاقی بود که او از شماره‌ی بعد، مجموعه‌ای را خلق کرد که او را به شهرت جهانی رساند: ماجراهای تن‌تن و میلو.