aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: لاگونا مارانو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لاگونا مارانو | مقدمه: اغلب با لاگونا وِنیز مقایسه می‌شود و گاهی به همراه لاگونا گِرادو، به «لاگونا مارانو-گرادو» اطلاق می‌شود. | ## بخش 1: لاگونا مارانو | ویژگی‌های فرهنگی و تاریخی گرادو شامل خانه‌هایی به نام کازونی (casoni) است که پوشش سقف آن‌ها کاه است و توسط ماهی‌گیران گرادو استفاده می‌شوند. قایق سنتی مردم تالاب «باتِلا» نام دارد؛ کف تخت دارد، معمولاً بین ۵ تا ۱۰ متر طول دارد و به وسیلهٔ پارو هدایت می‌شود. از جزیرهٔ سن پیِترو دی‌اُریو گرفته تا جزایر رایاویرینا و گورگو که در گذشته کلیسا داشته یا در جنگ جهانی دوم به کار نظامی رفته‌اند. جزیرهٔ آنفورا، در زمان‌هایی دارای اهمیت استراتژیک بوده است؛ امروزه پلورتو بوسو (Porto Buso) شهری کوچک جزیره‌ای است. | ## بخش 2: لاگونا مارانو | تالاب شرقی (Palud de Sora) عمیق‌تر نیست و پس از طرح‌بندی اراضی بازپس‌گرفته شده در جزیرهٔ فوسالون در نیمهٔ اول قرن بیستم، سطح آب این بخش به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است. جزایر کمتری دارد ولی تعداد درختان بزرگ و چشمگیری دارند، مخصوصاً جزیرهٔ پانِرا در شرق‌ترین نقطه. جزیرهٔ باربانا محل زیارتی است که قدمتی حدود ۱۵۰۰ سال دارد و جمعی از راهبان فرانسیسکن در آن ساکن‌اند. بخش مارانو بخش مارانو از نظر مساحت تقریباً ۷۰ کیلومتر مربع است و جزایر کمتری نسبت به بخش گرادو دارد. | ## بخش 3: لاگونا مارانو | بندرها، ماریناها و امکانات قایقرانی متعددی دارد؛ مارینا لیگنانو ساببیادورو بزرگ‌ترین مارینا ایتالیا و یکی از بزرگترین‌ها در اروپا با بیش از ۵٬۰۰۰ اسکله قایقی است. تفاوت در میزان شوری آب از ویژگی‌های خاص این تالاب است که به تنوع زیستی قابل توجهی در بخش خشکی و دریا منجر شده است؛ زندگی پرندگان به‌ویژه جالب توجه است. تنوع زیستی بالا، به‌خصوص در حیات پرندگان، آن را به منطقه‌ای مهم برای پرنده‌نگری تبدیل کرده است. | ## جمع‌بندی | وجود اراضی حفاظت‌شده و مدیریت بخش‌های مختلف تالاب کمک به حفظ اکوسیستم‌ها و گونه‌های گیاهی و جانوری می‌کند.
موضوع مقاله: مل جارنسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مل جارنسون | مقدمه: از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مورتال کامبت (۲۰۲۱)، صاعقه سیاه (۲۰۲۲)، و جادوگر (۲۰۲۴) اشاره کرد. | ## بخش 1: مل جارنسون | او همچنین قرار است نقش شخصیت کمی را در فیلم رو به اکران مبارز خیابانی (۲۰۲۶) ایفا کند. او در ۶ کشور مختلف زندگی کرده بود و عمدتاً در مدارس بین‌المللی فرانسه درس خوانده بود. | ## بخش 2: مل جارنسون | به گفتهٔ خودش به دلیل جابجایی مداوم، با هویت تایلندی-استرالیایی خود مشکل داشته است. حرفهٔ بازیگری اولین نقش سینمایی جارنسون در فیلم فانتزی رزمی مورتال کامبت (۲۰۲۱) بود که در آن نقش شخصیت نیتارا را بازی کرد. | ## بخش 3: مل جارنسون | جارنسون در فیلم فراطبیعی ترسناک آمریکایی جادوگر (۲۰۲۴) در کنار مدیسون ایسمن و آرون دومینگز ظاهر شد. | ## جمع‌بندی | جارنسون در حال حاضر روی فیلمی به نام نهنگ قاتل با بازی ویرجینیا گاردنر، و همچنین نقش شخصیت کمی در فیلم مبارز خیابانی (۲۰۲۶) کار می‌کند.
موضوع مقاله: فایزا لاماری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فایزا لاماری | مقدمه: او مادر کیلیان امباپه، بازیکن فوتبال فرانسوی حال حاضر باشگاه فوتبال رئال مادرید و اتان امباپه است. | ## بخش 1: فایزا لاماری | لاماری همچنین رئیس هلدینگ سرمایه‌گذاری به هم پیوسته و از سال ۲۰۲۴ مالکیت باشگاه فوتبال کان را در اختیار گرفت. زندگینامه کودکی و تحصیلات فایزا لاماری در بوندی از والدینی الجزایری، محمد سعید لاماری و صالحه آیت‌عباس، متولد شد. او از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۱ برای باشگاه هندبال بوندی در رشتهٔ هندبال فعالیت می‌کرد؛ تیمی که چند فصل را در لیگ دستهٔ یک هندبال زنان فرانسه گذراند. لاماری پس از گذراندن تحصیلات در رشتهٔ علوم پرورشی، مدتی به‌عنوان مربی و سرپرست در مراکز تفریحی فعالیت داشت. نمایندگی بازیکنان لاماری از آغاز نقش پررنگی در مدیریت مسیر حرفه‌ای پسرش کیلیان امباپه ایفا کرد، در حالی‌که همسرش ویلفرید امباپه بیشتر بر جنبهٔ ورزشی متمرکز بود. هنگامی که کیلیان در ۱۵ سالگی به باشگاه موناکو پیوست، او شغل خود را ترک کرد و مسئولیت مشاوره در حوزه‌های مالی، حقوق تصویری و ارتباطات را برعهده گرفت. | ## بخش 2: فایزا لاماری | وی مستقیماً یا از طریق واسطه ریاست چندین شرکت مرتبط با فعالیت‌های کیلیان امباپه را بر عهده دارد؛ شرکت‌هایی که در زمینهٔ بهره‌برداری از تصویر ورزشکاران حرفه‌ای، مشاورهٔ ارتباطات و اجرای کارزارهای تبلیغاتی فعالیت می‌کنند. از جملهٔ این شرکت‌ها می‌توان به سرمایه‌گذاری به هم پیوسته، ارتباطات سازیلی و شعبهٔ فرانسوی دره زبرا با همکاری آژانس هالیوودی اشاره کرد. لاماری مدیریت انجمن کیلیان امباپه را نیز بر عهده دارد که در سال ۲۰۲۰ توسط خود کیلیان تأسیس شد. هدف این انجمن کمک به جوانان ۱۳ تا ۲۱ سال برای تحقق رویاهای حرفه‌ای آنان در زمینه‌های فرهنگ، ورزش و آموزش است. او اظهار داشته است که در مقابل تعهد خود، پسرش را متقاعد کرده تا ۳۰ درصد از سود شرکت‌هایش را به این انجمن اختصاص دهد. در سال ۲۰۲۲، وی نقشی کلیدی در مذاکرات کیلیان امباپه با باشگاه‌های رئال مادرید و پاری سن ژرمن داشت؛ مذاکراتی که در نهایت به تمدید قرارداد او با پاری سن ژرمن انجامید، هرچند خود لاماری خواهان جدایی او بود. | ## بخش 3: فایزا لاماری | او در ژوئن همان سال، آژانس اِف‌اِل‌اِی را با هدف مشاوره و نمایندگی منافع فوتبالیست‌ها، از جمله دو پسرش کیلیان و اتان، راه‌اندازی کرد. این اقدام باعث شد از او به‌عنوان «یکی از قدرتمندترین چهره‌ها در فوتبال» یاد شود. در تابستان ۲۰۲۴، شرکت سرمایه‌گذاری به هم پیوسته به مدیریت او باشگاه فوتبال کان که در لیگ ۲ بود را از صندوق سرمایه‌گذاری آمریکایی اوک‌تری خریداری کرد. در پایان نخستین فصل مدیریت او، تیم اصلی در ردهٔ آخر جدول قرار گرفت و به لیگ ملی سقوط کرد. این دو در سال ۲۰۱۶ پیمان مدنی همبستگی امضا کردند و در سال ۲۰۲۲ از یکدیگر جدا شدند. حاصل این رابطه دو پسر به نام‌های کیلیان و اتان هستند که هر دو فوتبالیست حرفه‌ای‌ هستند. | ## جمع‌بندی | افزون بر آن، خانوادهٔ امباپه جیرس کمبو اکوکو، فوتبالیست کنگویی-فرانسوی، را که ویلفرد سرپرست قانونی او بود، نیز همچون فرزند خود می‌دانند.
موضوع مقاله: روبی لوفتوس در حال سوراخ کردن سلاح ته‌پر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روبی لوفتوس در حال سوراخ کردن سلاح ته‌پر | مقدمه: روبی لوفتوس در حال سوراخ کردن سلاح ته‌پر نقاشی‌ای از هنرمند بریتانیایی لورا نایت در سال ۱۹۴۳ است که زن جوانی به نام روبی لوفتوس را در حال کار در یک تراشکاری صنعتی و بریدن سلاح ته‌پر برای یک توپ ضدهوایی بوفورس به تصویر می‌کشد. | ## بخش 1: روبی لوفتوس در حال سوراخ کردن سلاح ته‌پر | این نقاشی به سفارش کمیتهٔ مشورتی هنرمندان جنگ و به عنوان بخشی از تلاش‌های جنگی بریتانیا در جنگ جهانی دوم کشیده شد. لوفتوس زنی ۲۱ ساله بود که به سرعت در تولید حلقه‌های کمری (سلاح ته‌پر) به جای چند سال تنها در عرض هفت ماه متخصص شد. | ## بخش 2: روبی لوفتوس در حال سوراخ کردن سلاح ته‌پر | این نقاشی برای ترویج کار زنان در کارخانه‌ها سفارش داده شد؛ زنان در تصویر غالب هستند و تنها یک مرد در پس‌زمینه دیده می‌شود. این نقاشی هنگامی که در نمایشگاه تابستانی آکادمی سلطنتی در سال ۱۹۴۳ رونمایی شد، بسیار محبوب شد و به عنوان تصویر نمایشگاه انتخاب شد. | ## بخش 3: روبی لوفتوس در حال سوراخ کردن سلاح ته‌پر | ## جمع‌بندی | این تصویر در یک نسخه پوستر در مقیاس بزرگ برای نمایش در کارخانه‌های سراسر بریتانیا تکثیر شد.
موضوع مقاله: تیراندازی‌های ۲۰۲۵ به نمایندگان مجلس مینه‌سوتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیراندازی‌های ۲۰۲۵ به نمایندگان مجلس مینه‌سوتا | مقدمه: در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۲۵، ملیسا هورتمن، نماینده ایالت مینه‌سوتا، در حادثه ای تیراندازی در خانه‌اش در پارک بروکلین، مینه‌سوتا، ایالات متحده، ترور شد. | ## بخش 1: تیراندازی‌های ۲۰۲۵ به نمایندگان مجلس مینه‌سوتا | صبح همان روز، سناتور ایالت جان هافمن و همسرش، ایوت، در خانه‌شان در نزدیکی چمپلین مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و در بیمارستان بستری شدند. مقامات، ونس لوتر بولتر ۵۷ ساله را به عنوان مظنون شناسایی و اعلام کردند، او در عصر روز ۱۵ ژوئن در گرین آیل، مینه سوتا، دستگیر شد. مری موریارتی، دادستان شهرستان هنپین، در حضور هیئت منصفه عالی، قصد خود را برای ارتقاء اتهامات به قتل درجه یک اعلام کرد. اسناد اتهام فدرال، بولتر را به عنوان فردی توصیف می‌کند که «قصد کشتن، زخمی کردن، آزار و اذیت و ارعاب قانون‌گذاران مینه‌سوتا» را داشته است. در داخل خودروی تیرانداز فهرستی از نزدیک به ۷۰ نفر، از جمله مدافعان حقوق سقط جنین، سیاستمداران دموکرات و ارائه دهندگان خدمات سقط جنین، وجود داشته است. ملیسا هورتمن، که برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ به این سمت انتخاب شد، از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به عنوان رهبر اقلیت مجلس ایالتی و از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ به عنوان شصت و یکمین رئیس مجلس نمایندگان مینه سوتا فعالیت کرد. | ## بخش 2: تیراندازی‌های ۲۰۲۵ به نمایندگان مجلس مینه‌سوتا | گیلبرت، سگ گلدن رتریور هورتمن‌ها، که گفته می‌شود توسط بولتر مورد اصابت گلوله قرار گرفته است، در جریان حمله «به شدت مجروح» شد و پس از آن به روش اتانازی کشته شد. جان و ایوت هافمن از این حادثه جان سالم به در بردند و ساعت ۹:۵۰ از اتاق عمل مرخص شدند. جان هافمن که اولین بار در سال ۲۰۱۲ انتخاب شد، از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ به عنوان عضو اقلیت فعالیت کرد. سناتور هافمن و نماینده هورتمن اعضای حزب دموکرات-کشاورز-کارگر مینه سوتا، وابسته به حزب دموکرات در مینه سوتا، بودند. در تاریخ ۱۵ ژوئیه، دخترشان، هوپ هافمن، که در جریان تیراندازی حضور داشت اما آسیبی ندید، نیز بیانیه‌ای منتشر کرد و گفت: «والدینم مرا نجات دادند». در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵، ملیسا هورتمن، همسرش مارک و سگشان گیلبرت، همگی در ساختمان کنگره ایالت مینه سوتا به خاک سپرده شدند، هورتمن اولین زنی است که این افتخار را دریافت می‌کند. | ## بخش 3: تیراندازی‌های ۲۰۲۵ به نمایندگان مجلس مینه‌سوتا | هزاران نفر در این مراسم ادای حضور پیدا کردند و تعدادی از دموکرات‌های سرشناس، از جمله جو بایدن، رئیس‌جمهور سابق، کامالا هریس، معاون رئیس‌جمهور سابق، و تیم والز، فرماندار، در این مراسم شرکت کردند. متهم ونس لوتر بولتر (متولد ۲۳ ژوئیه ۱۹۶۷) اهل اسلیپی آی، مینه‌سوتا، در همان روز حمله توسط اداره مبارزه با جرایم مینه‌سوتا به عنوان مظنون اصلی حادثه شناسایی شد. مقامات محلی و نیروهای انتظامی فدرال بزرگ‌ترین عملیات تعقیب و گریز در تاریخ مینه سوتا را برای یافتن و دستگیری تیرانداز آغاز کردند. از آنجا که مهاجم خود را به عنوان یک افسر پلیس جا زده بود، به ساکنان توصیه شد که در را به روی پلیس باز نکنند مگر اینکه دو افسر حضور داشته باشند. | ## جمع‌بندی | تصاویری از بولتر منتشر شد که او را در حال پوشیدن کلاه کابویی رنگ روشن، پیراهن یا ژاکت آستین بلند تیره، شلوار رنگ روشن و کفش کتانی تیره نشان می‌داد.
موضوع مقاله: اریکا کرک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اریکا کرک | مقدمه: او به‌عنوان رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل سازمان محافظه‌کار ترنینگ پوینت یواس‌ای (TPUSA) فعالیت می‌کند؛ سازمانی که توسط همسر فقیدش، چارلی کرک، تأسیس و تا زمان ترور او در سپتامبر ۲۰۲۵ اداره می‌شد. | ## بخش 1: اریکا کرک | وی در سال ۲۰۲۱ با چارلی کرک ازدواج کرد؛ آن‌ها از سال ۲۰۱۹ با یکدیگر در رابطه بودند و صاحب دو فرزند شدند. اوایل زندگی اریکا لین فرانتزوه در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۸ در اوهایو و در خانوادهٔ لوری و کِنت فرانتزوه به دنیا آمد. او در مصاحبه‌ای با میگن کلی اشاره کرده است که مادرش گفته ریشه‌های خانوادگی‌شان لبنانی-ایتالیایی است. او در دبیرستان نوتردام پرپرتوری در اسکاتسدیل تحصیل کرد و در آنجا به ورزش‌های بسکتبال و والیبال پرداخت و جوایز «روحیهٔ ورزشی» و «هم‌تیمی برتر» را دریافت کرد. او به مدت دو سال در دانشگاه رجیس در دنور، کلرادو، در تیم بسکتبال بازی کرد و در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ در هشت بازی به‌عنوان بازیکن ذخیره به میدان رفت. | ## بخش 2: اریکا کرک | وی دوره کارشناسی خود را در دانشگاه ایالتی آریزونا به پایان رساند و در دو رشته علوم سیاسی و روابط بین‌الملل تحصیل کرد. او دارای مدرک مطالعات حقوقی آمریکا از دانشگاه لیبرتی است و تا سال ۲۰۲۵ در حال تحصیل برای دریافت دکترای مطالعات کتاب مقدس در همان دانشگاه بوده است. پس از ترور همسرش، چارلی کرک، او مسئولیت مدیرعاملی و ریاست هیئت‌مدیره سازمان ترنینگ پوینت یواس‌ای را بر عهده گرفت. در مارس ۲۰۲۶، دونالد ترامپ او را به عضویت هیئت مشاوران آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا منصوب کرد. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵، چارلی کرک هنگام سخنرانی در دانشگاه یوتا ولی، در جریان تور «بازگشت آمریکایی» ترور شد. | ## بخش 3: اریکا کرک | اریکا پس از آن از مقر ترنینگ پوینت یواس‌ای سخنرانی‌ای انجام داد که بازتاب گسترده‌ای داشت و در آن متعهد شد فعالیت‌های همسرش را ادامه دهد. در مصاحبه‌ای با نیویورک تایمز، کرک توضیح داد که برخلاف توصیه نیروهای انتظامی اصرار داشته پیکر همسرش را ببیند و گفته بود: «با کمال احترام، می‌خواهم ببینم با همسرم چه کردند»، سپس با او خداحافظی کرد. او گفت که همسرش چهره‌ای داشت گویی با حالتی آرام و «لبخندی نیمه‌گونه شبیه مونا لیزا» درگذشته است. مراسم یادبود چارلی در ۲۱ سپتامبر در ورزشگاه استیت فارم در گلندیل، آریزونا برگزار شد، جایی که اریکا به‌طور علنی فرد متهم به قتل همسرش را بخشید. این مراسم با حضور بیش از ۱۰۰ هزار نفر، از جمله رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و معاون رئیس‌جمهور جی‌دی ونس، برگزار شد. | ## جمع‌بندی | او آسیبی ندید، اما رسانه‌ها گزارش دادند که هنگام انتقال توسط نیروهای امنیتی، در حال گریه دیده شده است.
موضوع مقاله: هریسون فورمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هریسون فورمن | مقدمه: هریسون فورمن (؛ ۱۵ ژوئن ۱۹۰۴ – ) عکاس خبری، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. | ## بخش 1: هریسون فورمن | در طول جنگ جهانی دوم او از چین گزارش تهیه می‌کرد و با مائو تسه‌تونگ مصاحبه می‌کرد. فورمن و همسرش ساندرا یک پسر به نام جان داشتند که بعداً املای نام خود را به فورمن تغییر داد و یک دختر به نام برندا-لو فورمن داشتند که با پدرش در یکی از کتاب‌هایش همکاری کرد و همچنین مجموعه‌ای از کتاب‌های کودکان را با نام‌های کوچک نوشت. مجموعه خاطرات و پنجاه هزار عکس او اکنون در کتابخانه انجمن جغرافیای آمریکا در دانشگاه ویسکانسین-میلواکی موجود است. | ## بخش 2: هریسون فورمن | فورمن که در سال ۱۹۳۲ به فلات تبت سفر کرد و از پانچن لاما در صومعه لابرانگ در شیاهه، استان گانسو فیلمبرداری کرد. فورمن کتاب «از میان تبت ممنوعه: ماجراجویی به درون ناشناخته‌ها» را در سال ۱۹۳۶ نوشت. او به عنوان کارشناس فنی تبتی در فیلم افق گمشده فرانک کاپرا در سال ۱۹۳۷ خدمت کرد. | ## بخش 3: هریسون فورمن | در سال ۱۹۴۳، فورمن از جمله روزنامه‌نگاران خارجی بود که انجمن خبرنگاران خارجی در چین را تأسیس کردند. در سال ۱۹۴۴، او از یانان بازدید کرد و با رهبران حزب کمونیست چین از جمله مائو تسه‌تونگ، جئو ئن لای و چو ته مصاحبه کرد. | ## جمع‌بندی | نیویورک: لانگمنز و شرکا؛ لندن: لانگمنز، گرین ۱۹۴۲: شکارچی افق: ماجراجویی‌های یک مارکو پولوی مدرن.
موضوع مقاله: مارک اورلیو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارک اورلیو | مقدمه: مارک اورلیو یک مجله طنز ایتالیایی بود که بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۸ منتشر می‌شد و برای مدت کوتاهی در سال ۱۹۷۳ دوباره احیا شد. | ## بخش 1: مارک اورلیو | تاریخچه و مشخصات این مجله هفتگی در سال ۱۹۳۱ توسط اوبردان کاتونه و ویتو دِ بِلِیس در رم تأسیس شد. به ویژه ایل بِکو جالو، که بسیاری از همکاران آن را به ارث برده بود، در ایتالیا آغاز به کار کرد. | ## بخش 2: مارک اورلیو | که در ابتدا جدل‌برانگیز و شجاعانه بود، پس از چندین توقیف قضایی، به تدریج مضامین سیاسی را نادیده گرفت و بر طنزی که خود هدف بود تمرکز کرد و در نهایت به موفقیت بزرگی دست یافت و بیش از ۳۰۰۰۰۰ نسخه در هفته فروخت.Gianni Bono. در سال ۱۹۵۵، مارک‌آئورلیو توسط ناشر کورادو تدسکی خریداری شد که هیئت تحریریه را به فلورانس منتقل کرد و مجله دوباره به صورت هفتگی منتشر شد. | ## بخش 3: مارک اورلیو | بسیاری از همکاران جوان مجله از جمله فدریکو فلینی، استنو، ویتوریو متز، اتوره اسکولا، چزاره زاواتینی، ایج و اسکارپلی، روگرو ماکاری پس از جنگ جهانی دوم فعالیت‌های موفقی را در صنعت فیلم ایتالیا آغاز کردند.Massimo Ferrari (2014-07-04). | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۷۳، دلفینا متز (دختر ویتوریو)، با نظارت هنری انریکو دِ ستا، مدت کوتاهی مجله را دوباره راه‌اندازی کرد، که پس از ۲۶ شماره، در همان سال به‌طور قطعی تعطیل شد.Gianni Bono.
موضوع مقاله: ایل مارزوکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایل مارزوکو | مقدمه: عنوان این مجله توسط گابریل دانونزیو انتخاب شد که اشاره‌ای به نماد جمهوری باستانی فلورانس و همچنین حکومت مردمی داشت. | ## بخش 1: ایل مارزوکو | این مجله مقالاتی را در طیف وسیعی از موضوعات مانند حقوق زنان و رویدادهای سیاسی پوشش می‌داد. تاریخچه و مشخصات ایل مارزوکو در سال ۱۸۹۶ منتشر شد، و اولین شماره در ۲ فوریه ۱۹۹۶ منتشر شد آنجلو و آدولفو اورویه‌تو این مجله را تأسیس کردند که دفتر مرکزی آن در فلورانس بود. این مجله تا سال ۱۸۹۹ از رویکرد زیبایی‌شناختی گابریل دانونزیو و موضع ضد پوزیتیویستی حمایت می‌کرد سپس از ادبیات و هنر ناب در مقابل ادبیات تزئینی حمایت می‌کرد. | ## بخش 2: ایل مارزوکو | در دوره ۱۹۱۱–۱۹۱۴ ، ایل مارزوکو به ندرت آثار ادبی را به عنوان یک نشریه سیاسی منتشر می‌کرد. از سال ۱۹۲۶، آدولفو اورویه‌تو سردبیر ایل مارزوکو بود که به صورت هفتگی منتشر می‌شد. کورادینی به عنوان مدیر مجله فعالیت می‌کرد و همچنین زمانی که چهره شناخته‌شده‌ای در سیاست نبود، نظرات سیاسی منتشر می‌کرد. | ## بخش 3: ایل مارزوکو | جیمز جویس، نویسنده ایرلندی، در ژوئن ۱۹۱۳ نامه‌ای به آدولفو اورویه‌تو، مدیر وقت ایل مارزوکو، فرستاد و از او خواست مقاله‌اش دربارهٔ دانیل دفو را در مجله منتشر کند. | ## جمع‌بندی | مقاله جویس احتمالاً به دلیل احساسات ضد بریتانیایی‌اش برای انتشار پذیرفته نشد؛ زیرا ایل مارزوکو تعداد قابل توجهی از مشترکان بریتانیایی داشت.
موضوع مقاله: مارس، ونوس و کوپیدو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارس، ونوس و کوپیدو | مقدمه: مارس، ونوس و کوپیدو نقاشی رنگ روغن روی بوم و یکی از آثار متأخر تیسین، نقاش ونیزی دوره رنسانس، است که پس از سال ۱۵۷۰ میلادی خلق شد. | ## بخش 1: مارس، ونوس و کوپیدو | این اثر از سال ۱۷۸۳ میلادی در مجموعه موزه تاریخ هنر در شهر وین نگهداری می‌شود و موضوع آن، عشق نامشروع ونوس (الهه زیبایی) و مارس (خدای جنگ) است که در اسطوره‌شناسی یونانی- رومی هم به آن اشاره شده. ابعاد این نقاشی ۹۷ در ۱۰۹ سانتی‌متر است و در قاب‌ چوبی به اندازه‌های ۱۱۱.۵ در ۱۳۰ سانتی‌متر قرار دارد. توصیف اثر در این صحنه، ونوس به‌صورت برهنه روی تپه‌ای کوچک دراز کشیده و نیم‌تنه‌اش را بر بالش سفیدی تکیه داده است. پارچه‌ای سفیدرنگ بخشی از ران چپ او را پوشانده و وی آن را با دست چپ در میان پاهایش نگه داشته. درحالی‌که هر دو پایش روی زمین قرار دارند، پای چپ کشیده و پای راست را خم کرده است. | ## بخش 2: مارس، ونوس و کوپیدو | دست چپش از روی بدن عبور کرده و درحالی که به سمت مارس برگشته، با دست راست موهای او را گرفته. در بالای سمت راست تصویر، کوپیدو (الهه عشق) در حال پرواز است و به زوج عاشق نگاه می‌کند. پیراهنی روشن بر تن کرده؛ از کمر به پایین برهنه است و ترکش پیکان‌ها را بر شانه راست خود حمل می‌کند. در پس‌زمینه، منظره‌ای از دریای مدیترانه با درختان دوردست، چمنزارهای سبز و تپه‌های موج‌دار در افق دیده می‌شود. داستان اسطوره‌ای آنها از رابطه‌ای عاشقانه سرچشمه می‌گیرد که طی آن، ونوس به همسر خود، ولکان، خیانت می‌کند. | ## بخش 3: مارس، ونوس و کوپیدو | طبق روایت هومر در اودیسه، این زوج در حین رابطه توسط هفائستوس (همان ولکان) غافلگیر شده و در یک دام توری‌شکل گرفتار می‌شوند. اکهارد مای (مورخ هنر) معتقد است که ترکیب‌بندی این نقاشی نمونه‌ای بارز از سبک متأخر اوست. وی این اثر را با آثار پیشین تیسین مانند دانائه (دهه ۱۵۵۰) و ونوس و آدونیس (حدود ۱۵۵۳) مقایسه می‌کند؛ که در آن‌ها نیز پیکر زنانه برهنه در پیش‌زمینه و تعاملات عاطفی پررنگ دیده می‌شود. | ## جمع‌بندی | این سبک عاشقانه و شاعرانه، که به آن «شعر تصویری تیسینی» گفته می‌شود، پس از دهه ۱۵۵۰ به اوج خود رسید.
موضوع مقاله: موزه و یادبود ملی حملات ۱۱ سپتامبر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موزه و یادبود ملی حملات ۱۱ سپتامبر | مقدمه: یادبود و موزه ملی ۱۱ سپتامبر (همچنین با نام یادبود و موزه ۱۱ سپتامبر نیز شناخته می‌شود) یک بنای یادبود و موزه است که بخشی از مجموعه مرکز تجارت جهانی در شهر نیویورک است این مجموعه برای یادبود حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ که منجر به کشته شدن بیش ۲۹۷۷ نفر آدم بیگناه انجام شد، و همچنین بمب‌گذاری مرکز تجارت جهانی در سال ۱۹۹۳ که منجر به کشته شدن شش نفر شد، ایجاد شده است. | ## بخش 1: موزه و یادبود ملی حملات ۱۱ سپتامبر | این یادبود در محل مرکز تجارت جهانی، محل سابق برج‌های دوقلو که در جریان حملات ۱۱ سپتامبر تخریب شدند، واقع شده است. این بنا توسط یک مؤسسه غیرانتفاعی اداره می‌شود که مأموریت آن جمع‌آوری کمک‌های مالی برای برنامه‌ریزی و اداره یادبود و موزه در محل مرکز تجارت جهانی است. بلافاصله پس از حملات و تخریب برج‌های تجارت جهانی، ساخت بنای یادبودی برای قربانیان و کسانی که در عملیات نجات و بازیابی شرکت داشتند، برنامه‌ریزی شد. برنده مسابقه یادبود سایت مرکز تجارت جهانی، معمار اسرائیلی-آمریکایی ، مایکل آراد، از شرکت معماری هندل، مستقر در نیویورک و سانفرانسیسکو، بود. | ## بخش 2: موزه و یادبود ملی حملات ۱۱ سپتامبر | آراد با شرکت معماری منظر پیتر واکر و شرکا در این طرح همکاری کرد و جنگلی از درختان بلوط سفید باتلاقی با دو استخر مربعی شکل منعکس کننده در مرکز، که نشانگر محل قرارگیری برج‌های دوقلو بود، را خلق کرد. این نام‌ها بر اساس یک الگوریتم مرتب شده‌اند و بر اساس روابط - نزدیکی در زمان حملات، وابستگی‌های شرکت یا سازمان (برای کسانی که در مرکز تجارت جهانی یا پنتاگون کار میکرند). همه نام‌ها با فونت Optima و با حروف بزرگ کوچک نوشته شده‌اند تا «ظاهری متعادل و یکسانی» داشته باشند. این درخت در دهه ۱۹۷۰ در نزدیکی ساختمان‌های شماره چهار و پنج، در مجاورت خیابان چرچ کاشته شده بود. | ## بخش 3: موزه و یادبود ملی حملات ۱۱ سپتامبر | جو دنیلز، رئیس وقت موزه یادبود، آن را «عنصری کلیدی از چشم‌انداز میدان یادبود» توصیف کرد. این بیشه و مسیر، به یاد اولین امدادگرانی است که بعداً پس از استنشاق سموم در محل مرکز تجارت جهانی بیمار شدند یا جان خود را از دست دادند ساخته شد. به گفته آلیس گرینوالد، رئیس موزه و یادبود ۱۱ سپتامبر و جان استوارت، مجری سابق برنامه «دیلی شو»، قرار بود این مسیر در ضلع جنوب غربی میدان یادبود، در محل تقریبی یک رمپ موقت که امدادگران در طول عملیات پاکسازی از آن استفاده می‌کردند، قرار بگیرد و ساخته شود. این مسیر شامل شش سنگ بزرگ کوبیده شده است که به گفته مایکل آراد، «به نظر می‌رسد که از میدان بیرون زده‌اند، گویی به شدت جابجا شده‌اند و قدرت و مقاومت را منتقل می‌کنند». | ## جمع‌بندی | مایکل بلومبرگ با این موضوع موافقت کرد و مردم را تشویق کرد تا برای دریافت بودجه فدرال بیشتر، «به نماینده خود در کنگره نامه بنویسند».
موضوع مقاله: ماگه رحمانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماگه رحمانی | مقدمه: ماگه رحمانی (زادهٔ ۱۳۱۶ خورشیدی/۱۹۳۷ در مسکو، مقیم لندن) زن نویسنده و پژوهشگر افغانستانی است که به‌عنوان نخستین زن صاحب اثر مکتوب در عرصه داستان‌نویسی معاصر افغانستان شناخته می‌شود. | ## بخش 1: ماگه رحمانی | او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در کابل گذراند و در دههٔ ۱۳۳۰ خورشیدی نخستین داستان‌های خود را منتشر کرد. او در تبعید، زندگی فرهنگی و ادبی خود را ادامه داد و آثاری در زمینهٔ ادبیات داستانی و پژوهشی به زبان‌های فارسی و روسی نگاشت. زندگی ماگه رحمانی فرزند عبدالرحمن رحمانی، مستشار وزارت امور خارجه افغانستان و از اعضای جنبش مشروط‌خواهان دوم، و مادرش ایرینا، بانویی روسی، بود. | ## بخش 2: ماگه رحمانی | او پس از ازدواج با رابرت بروس، کارمند سازمان ملل متحد، همراه خانواده در کشورهای و شهرهای مختلفی چون هند، غزه، دمشق، قبرس و فرانسه زندگی کرد و سرانجام در لندن اقامت گزید. فعالیت‌ها ماگه رحمانی از نخستین زنان نویسنده در افغانستان بود که با انتشار داستان‌های کوتاه در مطبوعات دههٔ ۱۳۲۰ خورشیدی شناخته شد. مدتی به‌عنوان معلم زبان و سپس مترجم زبان روسی و فرانسوی در کابل کار کرد و بعدها در دفاتر سازمان ملل متحد به‌عنوان مترجم فعالیت داشت. | ## بخش 3: ماگه رحمانی | او از معدود زنانی بود که در نیمهٔ قرن بیستم در عرصهٔ فرهنگی و مطبوعاتی افغانستان حضور جدی داشت. پس از آن، داستان‌های کوتاه دیگری از او از جمله «حسرت زندگی»، «معلمهٔ تاریخ»، «حسن و خرد» و «آرزوهای بی‌نتیجه» در نشریهٔ آریانا به چاپ رسید. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۹۸ میلادی نیز زندگی‌نامهٔ خود را نگاشت که بخشی از آن به تجربه‌های شخصی و مهاجرتش اختصاص دارد.
موضوع مقاله: استفانو سیلینتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استفانو سیلینتی | مقدمه: استفانو سیلینتی (؛ ۱۷ ژانویه ۱۸۹۸ – ) یک بانکدار و سیاستمدار ایتالیایی بود که از ۱۸ ژوئن تا ۱۲ دسامبر ۱۹۴۴ به عنوان وزیر دارایی خدمت کرد. | ## بخش 1: استفانو سیلینتی | دوران کاری و فعالیت‌ها پس از پایان دبیرستان، سیلینتی در یک بانک محلی در ساساری مشغول به کار شد. او در جنگ جهانی اول به عنوان ستوان دوم خدمت کرد و در ژوئیه ۱۹۱۸ به خاطر فعالیت‌هایش در جنگ توسط پادشاه ایتالیا مدال گرفت. در ۱۹۲۳ او در بانک زمین ساردینیا شروع به کار کرد و در ۱۹۴۵ به معاون مدیرکل آن منصوب شد. | ## بخش 2: استفانو سیلینتی | در ۱۹۲۹ همراه با ریکاردو بائر، اوگو لا مالفا و رافائل ماتیولی در تأسیس جنبش مقاومت ضد فاشیستی جیستیزیا ئه لیبرتا (GL) مشارکت داشت. او به کمک همسرش اینس، که در مبارزه مخفی علیه ایتالیای فاشیستی فعال بود، از زندان گریخت. به همین دلیل از قربانی شدن در کشتار آردئاتینه که چند روز بعد در ۲۴ مارس ۱۹۴۴ رخ داد نجات یافت. | ## بخش 3: استفانو سیلینتی | او در ژوئن ۱۹۴۴ به کابینه ایوانو بونومی به عنوان وزیر دارایی پیوست و تا دسامبر همان سال در این سمت باقی ماند. از اول مارس تا ۱۰ دسامبر ۱۹۴۵، سیلینتی به عنوان کمیسر بانکا آی‌ام‌آی کار کرد و سپس رئیس آن شد. افزون بر این، در سپتامبر ۱۹۴۵ به ریاست انجمن بانکداری ایتالیا منصوب شد و تا سال ۱۹۷۱ این سمت را بر عهده داشت. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی و مرگ سیلینتی در سپتامبر ۱۹۲۴ با اینس برلینگوئر، خواهر سیاستمدار ماریو برلینگوئر، ازدواج کرد.