موضوع مقاله: دوک‌نشین لورن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوک‌نشین لورن | مقدمه: در سال ۹۵۹ پس از تقسیم لوتارنژی به دو دوک‌نشین مجزا تأسیس شد: لورن علیا و لورن سفلی، غربی‌ترین بخش‌های امپراتوری مقدس روم. | ## بخش 1: دوک‌نشین لورن | دوک‌نشین سفلی به سرعت برچیده شد، در حالی که لورن علیا صرفاً به عنوان دوک‌نشین لورن شناخته شد. دوک‌نشین لورن مورد طمع قلمروهای همسایه‌اش بود و برای مدت کوتاهی توسط دوک‌های بورگونی و پادشاهان فرانسه اشغال شد. در سال ۱۷۳۷، دوک‌نشینی به استانیسلاو لیزینسکی، پادشاه سابق لهستان و پدرزن لوئی پانزدهم پادشاه فرانسه، که تاج و تخت خود را در نتیجه جنگ جانشینی لهستان از دست داده بود، با این درک که پس از مرگ او به دست تاج و تخت فرانسه خواهد افتاد، واگذار شد. هنگامی که استانیسلاو در ۲۳ فوریه ۱۷۶۶ درگذشت، لورن به فرانسه ضمیمه و به عنوان یک استان مجدداً سازماندهی شد. لوتارنژی سلف لورن، لوتارنژی، یک پادشاهی مستقل کارولنژی بود که تحت فرمانروایی شاه لوتار دوم لوتارنژی (۸۵۵–۸۶۹) بود. قلمرو آن در اصل بخشی از فرانک میانی بود که در سال ۸۴۳ توسط معاهده وردون، زمانی که امپراتوری کارولنژی بین سه پسر لوئی پارسا تقسیم شد، ایجاد شد. فرانک میانی به امپراتور لوتار یکم اختصاص داشت که به همین دلیل سلطنت لوتاری نامیده می‌شد. پس از مرگ او در سال ۸۵۵، این بخش بیشتر به سه قسمت تقسیم شد که پسرش لوتار دوم قسمت شمالی را در دست گرفت. سپس قلمرو او شامل قلمرو بزرگتری بود که از کنت‌نشین بورگونی در جنوب تا دریای شمال ادامه داشت. از آنجایی که لوتار دوم بدون وارث مرده بود، قلمرو او با معاهده ۸۷۰ میرسن بین خاوری و باختری امپراتوری فرانک تقسیم شد و در نهایت با معاهده ریبمونت در ۸۸۰ تحت سلطه فرانک خاوری قرار گرفت. | ## بخش 2: دوک‌نشین لورن | پس از منقرض شدن کارولنژی‌های فرانک خاوری با مرگ لوئی بچه در سال ۹۱۱، لوتارنژی بار دیگر خود را به فرانک باختری متصل کرد، اما توسط پادشاه آلمان هاینریش یکم در سال ۹۲۵ فتح شد. در سال ۹۴۲، لوئی چهارم، پادشاه فرانسه، که در درگیر مقابله با رقیب خود هوگوی بزرگ بود، تمام ادعاهای خود را نسبت به لوتارنژی رد کرد. دوک‌نشین لورن علیا در سال ۹۵۳، اتوی یکم، پادشاه آلمان، برادرش برونو به عنوان دوک بزرگ لوتارنژی منصوب کرد. لورن سفلی به چندین قلمرو کوچکتر متلاشی شد و تنها عنوان " دوک لوتیر " باقی ماند که در اختیار برابانت بود. پس از اینکه دوک‌نشین موزل به تصرف رنه آنژو درآمد، نام «دوک‌نشین لورن» دوباره به کار گرفته شد، و تنها به صورت گذشته، آن را «لورن علیا» نامیدند. در آن زمان، چندین منطقه از هم جدا شده بودند، مانند دوک‌نشین لوکزامبورگ، انتخابگرنشین تریر، دوک‌نشین بار و " سه اسقف " وردون، متز و تول. مرز بین امپراتوری مقدس روم و پادشاهی فرانسه در طول قرون وسطی نسبتاً ثابت باقی ماند. در سال ۱۳۰۱، کنت هانری سوم بار مجبور شد بخش غربی زمین‌های خود را به عنوان یک تیول توسط فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه دریافت کند. در سال ۱۴۷۵، دوک بورگونی، شارل جسور، برای تصرف دوک‌نشین لورن لشکرکشی کرد، اما سرانجام در سال ۱۴۷۷ در نبرد نانسی شکست خورد و کشته شد. در معاهده چمبورد در سال ۱۵۵۲، تعدادی از شاهزادگان امپراتوری پروتستان شورشی در اطراف شاهزاده انتخابگر موریس ساکسونی، سه اسقف‌نشین خود را به هانری دوم پادشاه فرانسه برای جلب حمایت او واگذار کردند. | ## بخش 3: دوک‌نشین لورن | به دلیل تضعیف قدرت امپراتوری در طول جنگ سی ساله ۱۶۱۸–۱۶۴۸، فرانسه توانست در سال ۱۶۳۴ دوک‌نشین را اشغال کند و تا سال ۱۶۶۱ که چارلز چهارم به قدرت رسید، آن را حفظ کرد. برادرزاده و وارث او چارلز پنجم (۱۶۴۳–۱۶۹۰) عمر خود را در خدمت دودمان هابسبورگ گذراند. فرانسه در سال ۱۶۹۷، دوک‌نشین را طبق معاهده ریسویک به امپراتوری مقدس روم بازگرداند و به جنگ نه ساله پایان داد و پسر چارلز، لئوپولد (۱۶۷۹–۱۷۲۹)، دوک شد و به عنوان «لئوپولد خوب» شناخته شد. در جنگ ۱۷۰۱–۱۷۱۴ جانشینی اسپانیا، بخش‌هایی از لورن، از جمله پایتخت آن نانسی، دوباره توسط فرانسه اشغال شد، اما لئوپولد در قلعه لونویل به سلطنت ادامه داد. در سال ۱۷۳۷، پس از جنگ جانشینی لهستان، توافقی بین پادشاهی فرانسه، دودمان هابسبورگ و خاندان لورن وودمونت، دوک‌نشینی را به استانیسلاو لژچینسکی، پادشاه سابق مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی واگذار کرد. او همچنین پدرزن پادشاه فرانسه لوئی پانزدهم بود که در جنگ جانشینی لهستان از نامزدی که توسط روسیه و اتریش حمایت می‌شد، شکست خورد. دوک لورن فرانسیس استفان، نامزد دختر امپراتور، آرشیدوشس ماریا ترزا، از دوک‌نشین بزرگ توسکانی، جایی که آخرین فرمانروای مدیچی اخیراً بدون هیچ مشکلی درگذشت، غرامت دریافت کرد. فرانسه همچنین قول داد که از ماریا ترزا به عنوان وارث دارایی‌های هابسبورگ تحت تحریم عملی ۱۷۱۳ حمایت کند. لقب دوک لورن البته به استانیسلاو داده شد، اما فرانسیس استفان نیز آن را حفظ کرد، و این عنوان برجسته در القاب جانشینان او (به عنوان نام خانوادگی غیر مدعی)، خانه هابسبورگ-لورن، به چشم می‌خورد. | ## جمع‌بندی | هنگامی که استانیسلاو در ۲۳ فوریه ۱۷۶۶ درگذشت، لورن به فرانسه ضمیمه شد و توسط دولت فرانسه به عنوان یک استان و با نام لورن مجدداً سازماندهی شد.