aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: فرمان اجرایی ۱۲۱۷۲ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرمان اجرایی ۱۲۱۷۲ | مقدمه: فرمان اجرایی ۱۲۱۷۲ فرمانی اجرایی است که جیمی کارتر، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، در ۲۶ نوامبر ۱۹۷۹ (۵ آذر ۱۳۵۸) و اندکی پس از آغاز بحران گروگان‌گیری در سفارت آمریکا در تهران صادر کرد. | ## بخش 1: فرمان اجرایی ۱۲۱۷۲ | این فرمان با استناد به قانون مهاجرت و تابعیت مصوب ۱۹۵۲ صادر شد و به وزیر امور خارجه و دادستان کل ایالات متحده اختیار داد تا محدودیت‌هایی را بر ورود اتباع ایرانی دارای ویزای غیرمهاجرتی به خاک آمریکا اعمال کنند. این فرمان بخشی از مجموعه اقدامات تنبیهی دولت کارتر علیه ایران پس از اشغال سفارت آمریکا در تهران بود و یکی از نخستین گام‌های رسمی ایالات متحده در اعمال فشار بر جمهوری اسلامی ایران به‌شمار می‌رفت. پیش‌زمینه در ۴ نوامبر ۱۹۷۹ (۱۳ آبان ۱۳۵۸)، گروهی از دانشجویان انقلابی ایرانی سفارت ایالات متحده در تهران را اشغال کردند و شمار زیادی از کارکنان دیپلماتیک و کنسولی آمریکا را به گروگان گرفتند. | ## بخش 2: فرمان اجرایی ۱۲۱۷۲ | این رویداد که به «بحران گروگان‌گیری ایران» شهرت یافت، روابط دوجانبه میان ایران و آمریکا را به‌شدت تیره کرد و دولت کارتر را بر آن داشت تا مجموعه‌ای از اقدامات حقوقی و اجرایی علیه ایران به اجرا درآورد. مفاد فرمان فرمان اجرایی ۱۲۱۷۲ با استناد به بند ۲۱۵(الف ۱) قانون ۲۷ ژوئن ۱۹۵۲ (بخش ۱۱۸۵ از عنوان ۸ مجموعه قوانین ایالات متحده) صادر شد. این قانون که با نام قانون مهاجرت و تابعیت ۱۹۵۲ شناخته می‌شود، اختیاراتی را به رئیس‌جمهور برای تعیین محدودیت‌ها و استثناها در قواعد و مقررات حاکم بر ورود بیگانگان به ایالات متحده اعطا می‌کرد. | ## بخش 3: فرمان اجرایی ۱۲۱۷۲ | بر پایه این فرمان، وزیر امور خارجه و دادستان کل ایالات متحده مأمور شدند تا اختیارات تفویض‌شده از سوی رئیس‌جمهور را در مورد شهروندان ایرانی دارای ویزای غیرمهاجرتی اعمال کنند. این فرمان در عمل به معنای سخت‌تر شدن شرایط ورود اتباع ایرانی به خاک آمریکا و نظارت شدیدتر بر وضعیت اقامت آنان بود. پیامدها به گزارش واشینگتن پست، محدودیت‌های ویزایی ناشی از این فرمان تأثیر فوری نداشت و اجرای کامل آن به زمان نیاز داشت. | ## جمع‌بندی | با این حال، فرمان اجرایی ۱۲۱۷۲ در کنار دیگر اقدامات دولت کارتر از جمله فرمان اجرایی ۱۲۱۷۰ (مسدودسازی دارایی‌های ایران) بخشی از راهبرد گسترده‌تر فشار اقتصادی و دیپلماتیک آمریکا بر ایران را تشکیل می‌داد.
موضوع مقاله: شصت و نهمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شصت و نهمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: شصت و نهمین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قوه قانون‌گذاری دولت فدرال ایالات متحده آمریکا بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: شصت و نهمین کنگره ایالات متحده آمریکا | تقسیم‌بندی کرسی‌ها در مجلس نمایندگان بر پایه سرشماری ۱۹۱۰ ایالات متحده انجام شده بود. حزب جمهوری‌خواه با افزایش نسبی کرسی‌های خود، اکثریت هر دو مجلس را حفظ کرد و با انتخاب کالوین کولیج برای یک دوره کامل ریاست‌جمهوری، جمهوری‌خواهان بر هر سه شاخه دولت فدرال تسلط داشتند. تطبیق کرسی‌ها بر اساس سرشماری ۱۹۲۰ به دلیل نبود اکثریت سیاسی لازم انجام نشد و تطبیق بعدی تنها در سال ۱۹۳۳ بر پایه سرشماری ۱۹۳۰ صورت گرفت. رویدادهای مهم در ۱۴ فوریه ۱۹۲۵ رئیس‌جمهور کولیج نشست ویژه‌ای از سنا را فراخواند که از ۴ تا ۱۸ مارس ۱۹۲۵ ادامه یافت. هر دو مجلس در ۳ ژوئیه ۱۹۲۶ تعطیل شدند و قرار بود سنا در ۱۰ نوامبر ۱۹۲۶ به‌عنوان دادگاه استیضاح تشکیل جلسه دهد. | ## بخش 2: شصت و نهمین کنگره ایالات متحده آمریکا | رأی دیوان عالی: در ۱۷ ژانویه ۱۹۲۷ دیوان عالی ایالات متحده در پرونده «مک‌گرین علیه داگرتی» رأی داد که کنگره اختیار احضار شاهد و دریافت شهادت را دارد. جان توماس اسکوپس که برخلاف قوانین ایالتی نظریه تکامل را به‌جای آفرینش‌گرایی تدریس کرده بود، در ۲۱ ژوئیه به جریمه ۱۰۰ دلاری محکوم شد. آغاز پخش ان‌بی‌سی: در ۱۵ نوامبر ۱۹۲۶ شبکه ان‌بی‌سی پخش برنامه‌های رادیویی خود را در ایالات متحده آغاز کرد. نخستین پرتاب موشک مایع‌سوز: در ۱۶ مارس ۱۹۲۶ رابرت گدارد نخستین موشک مایع‌سوز را در ایالات متحده پرتاب کرد. سنا حزب کرسی در آغاز کرسی در پایان جمهوری‌خواه ۵۵ ۵۲ دموکرات ۴۰ ۴۲ کشاورز-کارگر ۱ ۱ جمع ۹۶ ۹۵ + ۱ خالی مجلس نمایندگان حزب کرسی در آغاز کرسی در پایان جمهوری‌خواه ۲۴۶ ۲۴۶ دموکرات ۱۸۳ ۱۸۲ کشاورز-کارگر ۳ ۳ سوسیالیست ۲ ۲ جمع ۴۳۴ + ۱ خالی ۴۳۳ + ۲ خالی همچنین پنج نماینده بدون حق رأی نیز در کنگره حضور داشتند. | ## بخش 3: شصت و نهمین کنگره ایالات متحده آمریکا | موزز (جمهوری‌خواه)، برگزیده ۶ مارس ۱۹۲۵ رهبری اکثریت (جمهوری‌خواه) رهبر اکثریت: چارلز کرتیس ویپ اکثریت: وسلی ال. سناتورها هر دو سال یک‌بار انتخاب می‌شدند و یک‌سوم آنها در هر دوره کنگره دوره جدید شش‌ساله خود را آغاز می‌کردند. در جریان این دوره تغییراتی در ترکیب سنا رخ داد، از جمله: در ایالت ایندیانا، ساموئل ام. | ## جمع‌بندی | اسمیت (جمهوری‌خواه) برای جانشینی او منصوب شد اما سنا به دلیل اتهامات فساد از پذیرش صلاحیت او خودداری کرد.
موضوع مقاله: هفتادمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هفتادمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: هفتادمین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قانون‌گذاری شاخهٔ قانون‌گذاری دولت فدرال ایالات متحده بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: هفتادمین کنگره ایالات متحده آمریکا | هر دو مجلس دارای اکثریت جمهوری‌خواه بودند، هرچند این اکثریت نسبت به کنگرهٔ پیشین کاهش یافته بود. در سنا، جمهوری‌خواهان در پایان نخستین ماه از نخستین نشست کنگره از راه رأی تعیین‌کنندهٔ معاون رئیس‌جمهور به اکثریت دست یافتند. این کنگره آخرین کنگره‌ای بود که تمام اعضای آن سفیدپوست بودند و هیچ عضو سیاه‌پوستی در هیچ‌یک از دو مجلس حضور نداشت. رویدادهای مهم آوریل تا اوت ۱۹۲۷: سیل می‌سی‌سی‌پی ۱۹۲۷ رخ داد که در اوج آن نزدیک به ۷۰۰٬۰۰۰ نفر تخلیه شدند و حدود ۷۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع در ایالت‌های آرکانزاس، ایلینوی، کنتاکی، لوییزیانا، میزوری، می‌سی‌سی‌پی و تنسی زیر آب رفت. ۲۰ مه ۱۹۲۷: چارلز لیندبرگ نخستین پرواز بدون توقف از نیویورک به پاریس را انجام داد. | ## بخش 2: هفتادمین کنگره ایالات متحده آمریکا | ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۸: طوفان اوکیچوبی جزایر کارائیب و ساحل شرقی ایالات متحده را ویران کرد و دست‌کم ۴٬۰۷۵ نفر جان باختند. ۶ نوامبر ۱۹۲۸: انتخابات ریاست‌جمهوری و انتخابات کنگره برگزار شد؛ هربرت هوور جمهوری‌خواه به ریاست‌جمهوری برگزیده شد و جمهوری‌خواهان اکثریت خود را در هر دو مجلس حفظ کردند. در پایان این کنگره، ترکیب سنا ۴۹ جمهوری‌خواه، ۴۵ دموکرات و ۱ عضو حزب کشاورز-کارگر بود. ویر از پنسیلوانیا برگزیده شده بودند اما سنا به دلیل اتهام فساد از پذیرش آنها خودداری کرد. مجلس نمایندگان در آغاز کنگره، مجلس نمایندگان شامل ۲۳۷ جمهوری‌خواه، ۱۹۴ دموکرات، ۲ عضو حزب کشاورز-کارگر، ۱ سوسیالیست و ۱ کرسی خالی بود. | ## بخش 3: هفتادمین کنگره ایالات متحده آمریکا | افزون بر ۴۳۵ نمایندهٔ دارای حق رأی، ۵ نمایندهٔ بدون حق رأی نیز در کنگره حضور داشتند. موزز (جمهوری‌خواه) رهبری اکثریت (جمهوری‌خواه) رهبر اکثریت: چارلز کرتیس ویپ اکثریت: وسلی ال. جری مجلس نمایندگان رئیس مجلس: نیکلاس لانگ‌ورث (جمهوری‌خواه) رهبری اکثریت (جمهوری‌خواه) رهبر اکثریت: جان کیو. گرت ویپ اقلیت: ویلیام آلن اولدفیلد اعضا سنا سناتورها بر پایهٔ رده‌بندی انتخاب می‌شدند. در این کنگره، ردهٔ ۱ به معنای پایان دوره با این کنگره و نیاز به انتخاب مجدد در ۱۹۲۸، ردهٔ ۲ آغاز دوره در کنگرهٔ پیشین و انتخاب مجدد در ۱۹۳۰ و ردهٔ ۳ آغاز دوره با این کنگره و انتخاب مجدد در ۱۹۳۲ بود. | ## جمع‌بندی | به دلیل نبود اکثریت سیاسی لازم، تنظیم مجدد کرسی‌ها بر اساس سرشماری ۱۹۲۰ انجام نشد و تنظیم بعدی تنها در سال ۱۹۳۳ با داده‌های سرشماری ۱۹۳۰ صورت گرفت.
موضوع مقاله: هفتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هفتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: هفتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قانون‌گذاری دولت فدرال ایالات متحده بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: هفتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا | این کنگره از ۴ مارس ۱۹۲۹ تا ۴ مارس ۱۹۳۱ در واشینگتن دی‌سی برگزار شد و با دو سال نخست ریاست‌جمهوری هربرت هوور هم‌زمان بود. هر دو مجلس در کنترل حزب جمهوری‌خواه باقی ماندند و اکثریت این حزب در هر دو اتاق افزایش یافت. با سوگند هربرت هوور به‌عنوان رئیس‌جمهور در ۴ مارس ۱۹۲۹، جمهوری‌خواهان سه‌گانه حکومتی کامل (تسلط هم‌زمان بر ریاست‌جمهوری، سنا و مجلس نمایندگان) را حفظ کردند. هفتاد و یکمین کنگره همچنین بیشترین شمار انتخابات میان‌دوره‌ای ویژه را در پیشینه کنگره داشت: در مجموع ۲۷ انتخابات ویژه در طول این دوره قانون‌گذاری برگزار شد. رویدادهای مهم ۴ مارس ۱۹۲۹: هربرت هوور به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده سوگند یاد کرد و جانشین کالوین کولیج شد. | ## بخش 2: هفتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا | سه افت چنددرصدی بیش از ۳۰ میلیارد دلار از ارزش بورس نیویورک را از بین برد (سه برابر بودجه سالانه دولت فدرال). این رویداد سرآغاز بحران بزرگ بود که باقی دوره قانون‌گذاری را تحت تأثیر قرار داد. فال، وزیر کشور پیشین ایالات متحده، به اتهام رشوه‌خواری در رسوایی تی‌پات دوم محکوم شد و نخستین عضو کابینه ریاست‌جمهوری شد که به‌خاطر اقدامات دوران تصدی خود روانه زندان شد. قوانین مهم در نشست‌های هفتاد و یکمین کنگره قوانین فدرال مهمی به تصویب رسید: ۱۵ ژوئن ۱۹۲۹: قانون بازاریابی کشاورزی ۱۸ ژوئن ۱۹۲۹: قانون بازتقسیم‌بندی ۱۹۲۹ ۱۴ مه ۱۹۳۰: قانون اداره فدرال زندان‌ها ۱۷ ژوئن ۱۹۳۰: قانون تعرفه هاولی–اسموت ، شامل بخش سوم دربارهٔ قانون ثبت اختراع گیاهی ۳ ژوئیه ۱۹۳۰: قانون اداره کهنه‌سربازان ۳ مارس ۱۹۳۱: قانون دیویس–بیکن ۳ مارس ۱۹۳۱: قانون تعیین «پرچم ستاره‌نشان» به‌عنوان سرود ملی ایالات متحده ترکیب حزبی سنا در آغاز نخستین نشست: حزب جمهوری‌خواه: ۵۴ کرسی (اکثریت) حزب دموکرات: ۳۹ کرسی حزب کشاورز–کارگر: ۱ کرسی خالی: ۲ کرسی مجموع: ۹۶ مجلس نمایندگان در آغاز نخستین نشست: حزب جمهوری‌خواه: ۲۶۸ کرسی (اکثریت) حزب دموکرات: ۱۶۴ کرسی حزب کشاورز–کارگر: ۱ کرسی خالی: ۲ کرسی مجموع: ۴۳۵ افزون بر این، پنج نماینده بدون حق رأی نیز در کنگره حضور داشتند. موزز (جمهوری‌خواه) رهبر اکثریت: جیمز الی واتسون (جمهوری‌خواه) رهبر اقلیت: جوزف تیلور رابینسون (دموکرات) ویپ اکثریت: سیمئون دی. | ## بخش 3: هفتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا | فس (جمهوری‌خواه) ویپ اقلیت: موریس شپرد (دموکرات) دبیر کنفرانس جمهوری‌خواه: فردریک هیل دبیر فراکسیون دموکرات: هیوگو بلک مجلس نمایندگان رئیس مجلس: نیکلاس لانگورث (جمهوری‌خواه) رهبر اکثریت: جان کیو. تیلسون (جمهوری‌خواه) رهبر اقلیت: جان نانس گارنر (دموکرات) ویپ اکثریت: آلبرت هنری وستال (جمهوری‌خواه) ویپ اقلیت: جان مک‌دافی (دموکرات) رئیس کنفرانس جمهوری‌خواه: ویلیس سی. سنای ایالات متحده در این دوره ۹۶ کرسی داشت که نمایندگان ۴۸ ایالت را دربرمی‌گرفت. سناتورها برای دوره‌های شش‌ساله انتخاب می‌شدند و در هر دوره کنگره، یک‌سوم آنان انتخابات جدید داشتند. از تغییرات مهم ترکیب سنا در طول این دوره می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: در پنسیلوانیا، ویلیام اس. | ## جمع‌بندی | ویر که در انتخابات پیروز شده بود به‌دلیل اتهام تقلب از سوی سنا پذیرفته نشد و سرانجام در ۹ دسامبر ۱۹۲۹ کنار گذاشته شد.
موضوع مقاله: هفتاد و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هفتاد و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: ۲۵ مارس ۱۹۳۷: ناوپیشنماز ادوارد داف نشست مجلس نمایندگان را با نیایش آغاز می‌کند؛ نخستین بار پس از ۱۱۷ سال که نیروی دریایی این افتخار را به دست آورد. | ## بخش 1: هفتاد و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا | داف، رئیس پیشنمازان نیروی دریایی آمریکا هفتاد و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قوه قانون‌گذاری دولت فدرال ایالات متحده آمریکا بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. تشکیل جلسه داد و با سال‌های پنجم و ششم ریاست‌جمهوری فرانکلین دلانو روزولت هم‌زمان بود. بر پایه متمم بیستم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، از سال ۱۹۳۷ دوره‌های تازه ریاست‌جمهوری ۱۷ روز پس از گردهمایی کنگره نو آغاز می‌شد. تقسیم کرسی‌های مجلس نمایندگان بر پایه سرشماری ۱۹۳۰ ایالات متحده آمریکا انجام شده بود. هر دو مجلس دارای اکثریت قاطع حزب دموکرات بودند و این حزب با افزایش اکثریت خود در هر دو مجلس و بازانتخاب رئیس‌جمهور روزولت، سه‌گانه حاکمیت فدرال (تریفکتا) را حفظ کرد. این آخرین کنگره‌ای بود که در آن یک حزب سه‌چهارم کرسی‌های مجلس نمایندگان یا سنا را در اختیار داشت. رویدادهای مهم ۲۰ ژانویه ۱۹۳۷: رئیس‌جمهور فرانکلین دلانو روزولت دومین دوره ریاست‌جمهوری خود را آغاز کرد. | ## بخش 2: هفتاد و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا | این نخستین‌بار بود که مراسم تحلیف در ۲۰ ژانویه برگزار می‌شد؛ پیش از آن مراسم هر چهار سال در ۴ مارس انجام می‌گرفت. ۵ فوریه ۱۹۳۷: روزولت طرح بسته‌بندی دیوان عالی را پیشنهاد داد که بر افزایش شمار قاضیان فدرال و از این راه نفوذ غیرمستقیم رئیس‌جمهور بر دادگاه‌ها تمرکز داشت. ۲۶ مارس ۱۹۳۷: ویلیام هنری هسته نخستین آمریکایی آفریقایی‌تبار شد که به سمت قاضی فدرال منصوب گردید. ۱۲ آوریل ۱۹۳۷: دیوان عالی ایالات متحده در پرونده «هیئت ملی روابط کار علیه شرکت فولاد جونز و لاگلین» قانون روابط کار ملی را قانون اساسی‌پذیر اعلام کرد. بنکهد و رهبر اکثریت مجلس سم ریبرن، ۹ ژانویه ۱۹۳۹ سنا رئیس سنا: جان نانس گارنر (د) رئیس موقت سنا: کی پیتمن (د) رهبر اکثریت: جوزف تیلور رابینسون (د)، تا ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۷ آلبن دابلیو. بنکهد (د) رهبر اکثریت: سم ریبرن (د) رهبر اقلیت: برتراند اسنل (ج) ویپ دموکرات: پاتریک جی. لا فولت، جونیور از حزب پیشرو و نوارهای زرد نشان‌دهنده سناتور مستقل جورج ویلیام نوریس است. | ## بخش 3: هفتاد و پنجمین کنگره ایالات متحده آمریکا | سناتورها با رأی مردمی سراسر ایالتی هر دو سال انتخاب می‌شوند و یک‌سوم آنان با هر کنگره دوره شش‌ساله تازه‌ای آغاز می‌کنند. در ادامه فهرست سناتوران برخی از ایالت‌های کلیدی آورده شده‌است: ایالت رده سناتور حزب توضیحات آلاباما ۲ جان اچ. بانکهد دوم د آلاباما ۳ هیوگو بلک د تا ۱۹ اوت ۱۹۳۷ آلاباما ۳ دیکسی بیب گراوس د ۲۰ اوت ۱۹۳۷ تا ۱۰ ژانویه ۱۹۳۸ آلاباما ۳ جی. اشهرست د آریزونا ۳ کارل هایدن د آرکانزاس ۲ جوزف تیلور رابینسون د تا ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۷ آرکانزاس ۲ جان ئی. بارکلی د مینه‌سوتا ۱ هنریک شیپستید کشاورز–کارگر مینه‌سوتا ۲ ارنست لوندین کشاورز–کارگر میزوری ۱ هری ترومن د میزوری ۳ بنت چمپ کلرک د نبراسکا ۲ جورج ویلیام نوریس مستقل نوادا ۱ کی پیتمن د نوادا ۳ پت مک‌کارن د نیویورک ۱ رویال اس. | ## جمع‌بندی | رایان دافی د زمینه اقتصادی در طول این دوره قانون‌گذاری، اقتصاد آمریکا به بهبود خود از پیامدهای بحران بزرگ ادامه می‌داد.
موضوع مقاله: هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی | مقدمه: هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی (به انگلیسی: ) یک هنگ غیرفعال پیاده‌نظام از سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است. | ## بخش 1: هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی | این هنگ نخستین بار در سال ۱۹۴۴ فعال شد و در نبرد ایوو جیما در جنگ جهانی دوم جنگید. هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی در هر دو دوره فعالیت خود بخشی از لشکر ۵ تفنگداران دریایی بود. نبرد ایوو جیما در روز حمله (دی-دی) در ایوو جیما، هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی در ابتدا نیروی ذخیره سپاه دوزیستی پنجم بود. پس از رسیدن هنگ ۲۱ تفنگداران دریایی و آزاد شدن از مأموریت ذخیره، هنگ در بعدازظهر ۱۹ فوریه ۱۹۴۵ به ساحل آمد و مواضع دفاعی را در انتهای جنوب‌غربی فرودگاه جنوبی ایوو جیما برقرار کرد. روز بعد که لشکر ۵ تفنگداران دریایی وارد تهاجم شد، هنگ همچنان به‌عنوان ذخیره هنگی در جای خود باقی ماند. در ۲۲ فوریه، زیر بارش شدید باران و در حالی که آتش سنگین دشمن را دریافت می‌کرد، هنگ جایگزین هنگ ۲۷ تفنگداران دریایی در جناح چپ لشکر شد و حمله به‌سوی شمال را برای تأمین فرودگاه ادامه داد. پس از جنگ ستاد هنگ در ۱۹ فوریه ۱۹۴۶ با پهلوگیری یواس‌اس ساراسوتا (APA-204) در پایگاه دریایی سن‌دیگو از صحنه جنگ اقیانوس آرام بازگشت. | ## بخش 2: هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی | جنگ ویتنام فعال‌سازی مجدد در ۱ مارس ۱۹۶۶ هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی در کمپ پندلتون دوباره فعال شد و آغازگر تشکیل لشکر ۵ تفنگداران دریایی بود. عملیات در اطراف خه‌سان در اواسط مه ۱۹۶۷، پس از پایان نبردهای تپه، هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی مسئولیت منطقه اطراف خه‌سان را از هنگ ۳ تفنگداران دریایی در قالب عملیات کراکت بر عهده گرفت. هنگ ۲۶ عملیات آردمور را که یک مأموریت جستجو و نابودی در منطقه خه‌سان بود، از ۱۷ ژوئیه تا ۳۱ اکتبر ۱۹۶۷ اجرا کرد. با پایان عملیات آردمور، تفنگداران دریایی عملیات اسکاتلند را آغاز کردند که دفاع از پایگاه رزمی خه‌سان و مأموریت‌های جستجو و نابودی علیه نفوذ ارتش خلق ویتنام را دربرمی‌گرفت. محاصره خه‌سان از ۲۱ ژانویه ۱۹۶۸ هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی در خه‌سان تحت محاصره قرار گرفت. این محاصره تا پایان عملیات پگاسوس در ۱۴ آوریل ۱۹۶۸ ادامه یافت و در ۱۵ آوریل ۱۹۶۸ هنگ یکم تفنگداران دریایی جایگزین آن‌ها شد. هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی به‌خاطر اقداماتش در نبرد خه‌سان نشان واحد ریاست‌جمهوری دریافت کرد. | ## بخش 3: هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی | دیگر عملیات‌ها گردان سوم هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی از ۷ تا ۱۱ سپتامبر ۱۹۶۷ در عملیات کینگ‌فیشر در اطراف کن‌تین شرکت کرد. گردان‌های یکم و سوم هنگ ۲۶ از مه تا ژوئن ۱۹۶۸ در عملیات ماملوک تراست شرکت کردند. گردان یکم هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی از ۲۶ مه تا ۶ ژوئن ۱۹۶۸ در عملیات آلن بروک شرکت کرد. گردان سوم هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی از ۱ مارس تا ۲۹ مه ۱۹۶۹ در عملیات تپه‌های اوکلاهما جنگید. بازگشت و غیرفعال‌سازی در آغاز سال ۱۹۷۰ هنگ ۲۶ تفنگداران دریایی مسئول دفاع از رویکردهای شمالی و غربی دانانگ بود. | ## جمع‌بندی | در چارچوب عملیات کی‌استون بلوجی، هنگ در اواخر فوریه تا اوایل مارس ۱۹۷۰ برای غیرفعال‌سازی آماده شد و هنگ یکم تفنگداران دریایی بیشتر حوزه مسئولیت تاکتیکی آن را بر عهده گرفت.
موضوع مقاله: شعله‌افکن ام۲ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شعله‌افکن ام۲ | مقدمه: ام۲ جانشین شعله‌افکن‌های ام۱ و ام۱اِی۱ بود و از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۸ در خدمت نیروهای مسلح آمریکا قرار داشت. | ## بخش 1: شعله‌افکن ام۲ | هرچند زمان پاشش شعله آن نزدیک به ۷ ثانیه و بُرد مؤثرش در حدود ۲۰ تا ۴۰ متر بود، با این حال جنگ‌افزار سودمندی به‌شمار می‌رفت. شعله‌افکن ام۲ از دو بخش اصلی تشکیل شده بود: مجموعه مخازن پشتی شامل دو مخزن سوخت و یک مخزن نیتروژن فشرده و یک لوله پاشش که با شیلنگ به مخازن متصل می‌شد. با ورود تانک‌های شعله‌افکن، نیاز به پیاده‌نظامی که خود را در معرض آتش دشمن قرار دهد بسیار کاهش یافت و در نهایت بیشتر نمونه‌های ام۲ از رده خارج و اسقاط شدند. بخش نخست سه مخزن بود که بر پشت سرباز حمل می‌شد: دو مخزن بلند و هم‌اندازه حاوی ماده آتش‌زا (آمیزه‌ای از گازوئیل و بنزین) و یک مخزن فشار کوچک‌تر در میان آن‌ها که نیتروژن به عنوان پیشران در آن نگه‌داری می‌شد. مخازن روی قابی با بندهای حمل نصب شده بودند و میان دو بازوی قاب نواری از برزنت کشیده شده بود که هنگام حمل روی پشت تیرانداز قرار می‌گرفت. بخش دوم لوله پاشش بود که از طریق شیلنگ به مخازن متصل می‌شد و در زیر آن دو دستگیره قرار داشت. ماشه دستگیره عقبی به‌صورت ایمنی دستی عمل می‌کرد و ماشه دستگیره جلویی فشنگ آتش‌زا را فعال می‌ساخت. | ## بخش 2: شعله‌افکن ام۲ | کاربرد رزمی جنگ جهانی دوم شعله‌افکن ام۲ نخستین بار در جبهه اقیانوس آرام به کار گرفته شد و برای مقابله با مواضع مستحکم و سنگربندی‌شده ژاپنی به‌کار می‌رفت. در اواخر جنگ، مدل‌های بعدی ام۲ به عامل غلیظ‌کننده سوخت موسوم به ناپالم مجهز شدند. برای بهره‌گیری از ام۲ دو نفر نیاز بود: تیرانداز و یک کمکی که شیرهای مخازن را باز می‌کرد و تجهیزات اضافی حمل می‌نمود. کمکی نخست شیر میان مخزن پیشران و مخازن سوخت و سپس شیر میان مخزن سوخت و شیلنگ را باز می‌کرد؛ فشار ایجادشده ماده آتش‌زا را از شیلنگ عبور می‌داد و تیرانداز با فشردن ماشه عقبی ایمنی را آزاد و با ماشه جلویی مخلوط خروجی را مشتعل می‌ساخت. محتوای مخازن برای ۱۰ تا حداکثر ۲۰ ثانیه شلیک پیوسته کفایت می‌کرد و بُرد سلاح ۲۵ تا حداکثر ۴۰ متر بود. ام۲ از نظر عملکرد بر ام۱ برتری داشت؛ زیرا پیشران ام۱ هیدروژن بود که سوخت را سریع‌تر می‌سوزاند و سامانه احتراق الکتریکی آن نیز قابل اعتماد نبود. در یورش به استحکامات ژاپنی در جزایر اقیانوس آرام و همچنین در عملیات پیاده‌روی نرماندی، شعله‌افکن‌ها تا زمانی که خدمه از پوشش آتش تفنگداران بهره‌مند بودند کارایی خوبی نشان دادند. | ## بخش 3: شعله‌افکن ام۲ | گونه‌ها ام۲ (ام۲–۲) مدل اصلی دوران جنگ جهانی دوم با درپوش‌های گاز شش‌ضلعی و قاب ساعت‌شنی شناخته می‌شد. این مدل «ام۲–۲» نیز نامیده می‌شد؛ ام۲ برای مجموعه مخازن و -۲ برای نوع لوله پاشش. این مدل دارای قاب کوله‌پشتی با اضلاع صاف، درپوش‌های گاز دارای منفذ هوا، تنظیم‌کننده استوانه‌ای و شیر ایمنی بود. نمونه‌های بازمانده از این مدل امروزه بسیار رایج‌تر از مدل‌های دوران جنگ جهانی دوم هستند. ام۲اِی۱–۷ نسخه به‌روزرسانی‌شده‌ام۲اِی۱–۲ بود که در جنگ ویتنام توسط نیروهای آمریکایی به کار رفت. | ## جمع‌بندی | این مدل چهار کنترل داشت: پشت دستگیره عقبی: ضامن ایمنی شلیک جلوی دستگیره عقبی: ماشه شلیک بالای بخش جلویی: ضامن ایمنی احتراق زیر بخش جلویی: ماشه احتراق ام۹اِی۱–۷ رایج‌ترین مدل مورد بهره‌گیری در ویتنام بود که بسیار سبک‌تر و آسان‌تر از ام۲ عمل می‌کرد.
موضوع مقاله: اندرو گتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اندرو گتی | مقدمه: اندرو گتی (؛ – ) بازرگان، کارگردان فیلم و انسان‌دوست اهل ایالات متحده آمریکا بود. | ## بخش 1: اندرو گتی | در سال ۲۰۰۲، گتی فیلم‌برداری «داستان‌گو» با بازی فردریک کوهلر، شان پاتریک فلانری، بریانا براون، دینا میر و دیگران را آغاز کرد. این فیلم در نهایت با عنوان «شیطانِ درون» در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، یعنی ۱۵ سال پس از شروع پروژه و دو سال پس از مرگ گتی. | ## بخش 2: اندرو گتی | نیکوکاری گتی کمک‌های خیریه‌ای به بخش دیرین‌شناسی موزه تاریخ طبیعی لس آنجلس انجام داد. زندگی شخصی گتی در یک عمارت تاریخی که پیش‌تر متعلق به آهنگساز، میکلوش روژا بود، در خیابان مونت‌کالم در هالیوود هیلز زندگی می‌کرد. | ## بخش 3: اندرو گتی | دو هفته پیش از مرگش، او یک حکم منع علیه دوست‌دختر سابق خود، لانِسا دی‌ژانگ، ثبت کرد. | ## جمع‌بندی | پزشک قانونی شهرستان لس آنجلس مرگ را تصادفی اعلام کرد و مصرف مت‌آمفتامین و بیماری قلبی-عروقی را به عنوان عوامل دخیل در مرگ برشمرد.
موضوع مقاله: فین مک‌کول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فین مک‌کول | مقدمه: فین مک‌کول (به انگلیسی: Fionn mac Cumhaill؛ همچنین به‌صورت فین مک کومهال و به‌صورت انگلیسی‌شده فین مک‌کول یا مک‌کول)، یک قهرمان در اسطوره‌شناسی ایرلندی است که در اسطوره‌شناسی اسکاتلندی و فولکلور مانکس نیز حضور دارد. | ## بخش 1: فین مک‌کول | او رهبر دسته‌های فیانا، گروه‌هایی از شکارچی-جنگجویان جوان و سیّار، بود و همچنین به‌عنوان طالع‌بینی و شاعر شناخته می‌شد. | ## بخش 2: فین مک‌کول | اغلب او را در حال شکار همراه با سگ‌هایش بران و سئولنگ و نیز در حال نبرد با نیزه و شمشیر به تصویر می‌کشند. | ## بخش 3: فین مک‌کول | داستان‌های فیون و فیانای او، چرخه فنیان (اوسیان) (ادبیات فیانا) را شکل می‌دهند که بخش عمده‌ای از آن‌ها توسط پسرش، شاعر اویشین، روایت شده است. | ## جمع‌بندی | این مجموعه به مهم‌ترین بخش روایت سده دوازدهمی آکالام نا سنوراچ تبدیل شده و در دیگر متون کهن ایرلندی نیز نقل گردیده است.
موضوع مقاله: اوژیه دانمارکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوژیه دانمارکی | مقدمه: اوژیه دانمارکی (, ; ) یک افسانه‌ای پالادینِ شارلمانی است که در بسیاری از شعر حماسی فرانسه باستان در سنت فرانسوی باستان حضور دارد. | ## بخش 1: اوژیه دانمارکی | بخش نخست این حماسه، یعنی enfance[s] (ماجراهای دوران کودکی) اوژیه، با دوئل ناتمام او در برابر پادشاه مؤدب سارازن، کاراهو، مشخص می‌شود؛ از اوست که اوژیه شمشیر Cortain را به دست می‌آورد تا با حریف سارازن دیگری به نام برونامونت بجنگد و با شکست دادن او، اسب «برویفور» را به چنگ آورد. در بخش دوم، صحنهٔ مهمی روی می‌دهد که در آن شاهزاده شارلو در جریان یک مسابقهٔ شطرنج، پسر اوژیه، بودوئن، را می‌کشد، و این رویداد، اوژیه را به شورشی‌ای با دلیل موجه تبدیل می‌کند؛ او به دربارِ پادشاه لمباردی پناه می‌برد و سال‌ها با شارلمانی می‌جنگد، تا این‌که در بخش‌های نهم و دهم حماسه، وقتی بار دیگر یورش سارازن‌ها پیش می‌آید و نیاز شدیدی به او احساس می‌شود، سرانجام آشتی میانشان برقرار می‌شود. اوژیه در نبرد، اسب پیر و محبوبش را از دست می‌دهد، اما اسب «بوسان» را از دشمن خود به غنیمت می‌گیرد (رجوع کنید به ). | ## بخش 2: اوژیه دانمارکی | شخصیت اوژیه آمیزه‌ای است بر پایهٔ یک «اوتکاریوس فرانکوس» تاریخی که با شاه دسیدریوس لمباردی علیه شارلمانی هم‌پیمان بود. در سدهٔ چهاردهم، این حماسهٔ ده‌هجایی گسترش یافت و به یک رمان تبدیل شد که در آن، ماجراهای بعدی اوژیه در مشرق‌زمین، سفر او به آوالون به‌عنوان دلدادهٔ مورگان لو فی، بازگشتش به فرانسه پس از قرن‌ها و از دست رفتن ناگهانی جوانی‌اش پس از زوال جادوی حلقهٔ پری روایت می‌شود. بعدها او با نام‌های «اولگر» یا «هولگر دانسکه» شهرت یافت و در ترجمهٔ دانمارکیِ چاپیِ سدهٔ شانزدهم از رمان فرانسوی، به‌عنوان اولاف، پسرِ شاه Gøtrik، معرفی شد. | ## بخش 3: اوژیه دانمارکی | هولگر دانسکه همچنین در فولکلور دانمارکی به قهرمانی از نوع «بارباروسا» یا قهرمان خفته بدل شد و در نهایت نماد هویت و میهن‌دوستی دانمارکی و نیز ضد آلمان‌گرایی ملی شد. در نسخه‌های سدهٔ چهاردهم و بعدیِ این رمان، اوژیه به آوالون که به دست شاه آرتور اداره می‌شود سفر می‌کند و سرانجام به دلدادهٔ مورگان لو فی بدل می‌شود (قدیمی‌ترین اشارهٔ شناخته‌شده به این‌که او معشوقهٔ اوژیه است در Brun de la Montaigne آمده است). | ## جمع‌بندی | متن‌هایی نیز وجود دارد که می‌توان آن‌ها را در زمرهٔ «تاریخ‌ها» قرار داد و در آن‌ها به اوژیه اشاره می‌شود.