موضوع مقاله: تیپ آلپ تریدنتینا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیپ آلپ تریدنتینا | مقدمه: تیپ آلپ تریدنتینا تیپ پیاده‌نظام سبک ارتش ایتالیا و تحت امر فرماندهی نیروهای آلپ بود که در جنگ کوهستانی تخصص داشت. | ## بخش 1: تیپ آلپ تریدنتینا | واحدهای اصلی آن یگان آلپینی، سپاه پیاده‌نظام کوهستانی ارتش ایتالیا بود که در طول جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم در نبردها حضور داشت. تیپ آلپ تریدنتینا رنگ‌ها و سنت‌های لشکر ۲ آلپ تریدنتینا در جنگ جهانی دوم را ادامه داد. این تیپ در نیمه شرقی استان تیرول جنوبی ایتالیا مستقر بود و ستاد آن در شهر بریکسن قرار داشت. این تیپ در سال ۲۰۰۲ منحل شد، اما نام و سنت‌های آن به لشکر تازه تأسیس تریدنتینا، یک ستاد نظامی قابل استقرار ارتش ایتالیا، منتقل شد. نام این یگان از ونیز تریدنتینا گرفته شده است، نامی که توسط زبان‌شناس گراتزیادیو ایسایا آسکولی برای منطقه ترنتینو-آلتو آدیجه/سودتیرول ابداع شده بود و رسماً بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۸ برای این منطقه استفاده می‌شد. این تیپ کاملاً در داخل منطقه مستقر بود و اکثر نیروهای خود را از آنجا جذب می‌کرد. وظیفه این تیپ دفاع از دره پوستر بود تا اطمینان حاصل شود که نیروهای مهاجم پیمان ورشو قادر به قطع خط تدارکاتی حیاتی از طریق گذرگاه برنر نخواهند بود. برای کمک به دفاع از دره، بخشی از استحکامات پیش از جنگ جهانی دوم دیوار آلپ دوباره فعال و ارتقا یافت. | ## بخش 2: تیپ آلپ تریدنتینا | نام این تیپ از نام لشکر تریدنتینا ونیز گرفته شده است، نامی که توسط زبان‌شناس گراتزیادیو ایسایا آسکولی برای منطقه تیرول جنوبی ابداع شده بود و رسماً بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۸ برای این منطقه استفاده می‌شد. وظیفه این تیپ دفاع از دره پوستر بود تا اطمینان حاصل شود که نیروهای مهاجم پیمان ورشو قادر به قطع خط تدارکاتی حیاتی از طریق گذرگاه برنر نخواهند بود. برای کمک به دفاع از دره، بخشی از استحکامات پیش از جنگ جهانی دوم دیوار آلپ دوباره فعال و ارتقا یافت. این دسته در ۱ سپتامبر ۱۹۵۲ در بریکسن فعال شد و در ۱ آوریل ۱۹۶۴ با دسته‌های چترباز چهار تیپ آلپینی دیگر ادغام شد و گروهان چترباز آلپینی را تحت فرماندهی مستقیم سپاه چهارم ارتش تشکیل داد. در همان سال، گروهان ششم خمپاره‌انداز منحل شد و خمپاره‌اندازها و نیروهای آن بین سه گردان آلپینی تیپ تقسیم شدند. با اصلاحات ارتش ایتالیا در سال ۱۹۷۵، سطح هنگ لغو شد و گردان‌ها تحت فرماندهی مستقیم تیپ‌های چند رشته‌ای قرار گرفتند. در همان زمان، ارتش نیروهای خود را کاهش داد و آرایش مجدد داد و بنابراین، تریدنتینا شاهد تغییراتی در ترکیب خود بود: هنگ ششم آلپینی، هنگ دوم توپخانه کوهستانی و گروه توپخانه کوهستانی «ورونا» منحل شدند، در حالی که ستاد تیپ و گروهان سیگنال برای تشکیل واحد فرماندهی و سیگنال «تریدنتینا» ادغام شدند. یک گروهان ضد تانک ایجاد شد، واحد هواپیماهای سبک «تریدنتینا» به هنگ چهارم هوانوردی سبک ارتش «آلتایر» از سپاه چهارم ارتش که به تازگی تشکیل شده بود، منتقل شد، گروهان خدمات «تریدنتینا» به عنوان یک گردان لجستیک سازماندهی مجدد شد و گردان آلپینی «بولزانو» به واحد ذخیره کاهش یافت. | ## بخش 3: تیپ آلپ تریدنتینا | پس از انحلال گروه توپخانه کوهستانی «ورونا» و انتقال گروه اول توپخانه سنگین «آدیجه» از ورونا به پایگاه خالی الواس. پس از اصلاحات، دو گردان آلپینی این تیپ، به استثنای گردان «وال برنتا» که وظیفه استقرار استحکامات در دره‌های پوستر و پیاوه را بر عهده داشت، دارای قدرت مجاز ۹۵۰ نفر بودند. دو گروه توپخانه دارای قدرت مجاز ۶۱۰ نفر بودند و هر کدام ۱۸ توپ هویتزر ۱۰۵ میلی‌متری ام۵۶ را در میدان نبرد داشتند. انحلال سازماندهی مجدد بیشتر واحدها در ماه مه ۲۰۰۱ منجر به انحلال هنگ پنجم توپخانه کوهستانی و به دنبال آن انتقال هنگ پنجم آلپ به تیپ آلپ «جولیا» شد، در حالی که هنگ ششم آلپ، که خودمختار شده بود، تحت فرماندهی نیروهای آلپ، به عنوان فرماندهی مناطق آموزشی تیرول جنوبی، قرار گرفت. فرماندهی تیپ در پایان سال ۲۰۰۲ منحل شد و نام «تریدنتینا» به فرماندهی لشکر تازه تأسیس منتقل شد. سازماندهی مجدد پس از بازسازی ارتش ایتالیا در سال ۱۹۷۵، سپاه چهارم آلپ مسئول دفاع از مرز ایتالیا در امتداد زنجیره اصلی آلپ از مرزهای سوئیس و اتریش در غرب تا مرز شرقی با یوگسلاوی شد. در صورت درگیری با یوگسلاوی، سپاه چهارم آلپ در موقعیت خود ثابت می‌ماند و از جناح چپ سپاه پنجم ارتش محافظت می‌کرد که با نیروهای دشمن در دشت‌های فریولی-ونیز جولیا درگیر می‌شد. در یک درگیری فرضی با پیمان ورشو، سپاه چهارم آلپ دو طرح عملیاتی را پیش‌بینی کرد: یکی برای نیروهای شوروی و ارتش مجارستان که از یوگسلاوی عبور می‌کردند، و دیگری برای پیمان ورشو که بی‌طرفی اتریش را نقض می‌کرد و از اتریش عبور می‌کرد. | ## جمع‌بندی | اگر نیروهای دشمن از طریق یوگسلاوی از «دروازه گوریزیا» عبور می‌کردند، «جولیا» جناح چپ کوهستانی سپاه پنجم ارتش را پوشش می‌داد، که با چهار تیپ زرهی و پنج تیپ مکانیزه خود، سعی می‌کرد دشمن را قبل از اینکه بتواند از طریق دره پو به شمال ایتالیا گسترش یابد، تضعیف کند، در حالی که سایر تیپ‌های آلپی ثابت می‌ماندند.