aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: مسوعه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسوعه | مقدمه: مسوعه (، به معنای «مشعل»؛ ؛ ) یک شهرک اسرائیلی از نوع موشاو شیتوفی در کرانه باختری است. | ## بخش 1: مسوعه | این شهرک در دره اردن واقع شده و مساحتی در حدود ۶٬۰۰۰ دونوم دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای بقعات هیاردن قرار می‌گیرد. جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت‌های اسرائیل و ایالات متحده آمریکا با این دیدگاه مخالفت می‌کنند. در ۲ فوریه ۱۹۶۹ دولت اسرائیل تصمیم به ایجاد شهرک ناحال در این مکان گرفت و در نوامبر همان سال شهرک با نام «ناحال مسوعه» تأسیس شد. پنج سال بعد، در مه ۱۹۷۴، شهرک به یک موشاو غیرنظامی تبدیل شد و اعضای جنبش جوانان «هانوعر هاتصیونی» در شکل‌گیری آن نقش داشتند. بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل ۲٬۲۰۹ دونوم از زمین‌های روستای فلسطینی الجفتلک را برای ساخت مسوعه مصادره کرده‌است. این شهرک در حدود ۲۸ کیلومتر شمال اریحا و نزدیک به ۴۵ کیلومتر شمال‌شرقی اورشلیم جای گرفته‌است. | ## بخش 2: مسوعه | مسوعه از طریق بزرگراه شماره ۹۰ (معروف به جاده گاندی) که محور شمالی-جنوبی اصلی دره اردن است به شبکه حمل‌ونقل کرانه باختری متصل می‌شود و در حدود ۴ کیلومتری رود اردن واقع شده‌است. در غرب شهرک، دامنه‌های پرشیب کوهستان سامریه از گودال ساختاری دره اردن بالا می‌رود. ۱ کیلومتر جنوب مسوعه مجموعه اداری «شلومتصیون» قرار دارد که دفاتر شورای منطقه‌ای بقعات هیاردن در آن مستقر است. جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این موضع مخالفت می‌کند. ذخیره‌گاه طبیعی سرطبه ۴ کیلومتر غرب-جنوب‌غربی مسوعه، ذخیره‌گاه طبیعی سرطبه (سرتاوا) واقع شده‌است. نام این ذخیره‌گاه برگرفته از کوهی است که در دوران میشنا، یهودیان از فراز آن با مشعل آغاز ماه نو را اعلام می‌کردند. | ## بخش 3: مسوعه | طبق رساله «روش هشانا» در تلمود، آتش‌افروزی از کوه زیتون آغاز می‌شد و به سرطبه و از آنجا به کوه‌های بعدی منتقل می‌شد تا سراسر سرزمین‌های یهودی‌نشین چون آتشی فروزان به نظر برسد. بر فراز قله سرطبه بقایای دژی وجود دارد که الکساندر یانائوس، پادشاه یهودیه، بنا کرده بود. منطقه سرطبه از نظر زمین‌شناسی در امتداد طولی خود بر اثر شکاف بزرگ آفریقایی-سوری شکافته شده و از نظر زیست‌بوم یگانه است، زیرا گذرگاهی میان زیستگاه‌های مدیترانه‌ای سامریه و زیستگاه‌های بیابانی‌تر عربه را نمایندگی می‌کند. جمعیت ساکنان مسوعه در پایگاه داده شورای یشع به‌عنوان جمعیتی سکولار (غیرمذهبی) توصیف شده‌اند. | ## جمع‌بندی | مسوعه روستایی کوچک با جمعیت در حدود رکود بوده و در سال ۲۰۱۴ دارای ۱۴۹ نفر ساکن بود.
موضوع مقاله: شورای منطقه‌ای مگیلوت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شورای منطقه‌ای مگیلوت | مقدمه: شورای منطقه‌ای مگیلوت (، ) که با نام شورای منطقه‌ای مگیلوت دریای مرده نیز شناخته می‌شود، یک شورای منطقه‌ای در بیابان یهودیه در اسرائیل است که در کرانه‌های غربی دریای مرده واقع شده‌است. | ## بخش 1: شورای منطقه‌ای مگیلوت | این شورا شش شهرک اسرائیلی را دربرمی‌گیرد و کوچک‌ترین شورای منطقه‌ای اسرائیل به‌شمار می‌رود. نام «مگیلوت» به معنای «طومارها» است و به کشف طومارهای دریای مرده در قمران اشاره دارد که در محدوده حکمرانی این شورا قرار دارد. شورای منطقه‌ای مگیلوت در سال ۱۹۸۱ برای ارائه خدمات شهری به شهرک‌های اسرائیلی که از سال ۱۹۶۸ در این منطقه پدید آمده بودند تأسیس شد. | ## بخش 2: شورای منطقه‌ای مگیلوت | این نام‌گذاری به این دلیل انجام شده که طومارهای دریای مرده در قمران کشف شدند؛ محوطه‌ای باستانی که در محدوده این شورای منطقه‌ای و در نزدیکی کالیا واقع است. جایگاه جغرافیایی قلمرو شورای منطقه‌ای مگیلوت در بخش شرقی بیابان یهودیه و در غرب و شمال دریای مرده قرار دارد. پیشینه در قلمرو شورای کنونی مگیلوت، شرکت پتاس فلسطین که در سال ۱۹۳۰ توسط موشه نووومیسکی بنیان‌گذاری شده بود، بهره‌برداری از نمک پتاسیم در بخش شمالی دریای مرده را آغاز کرد. | ## بخش 3: شورای منطقه‌ای مگیلوت | برای این منظور در سال ۱۹۲۹ آبادی کالیا ساخته شد که در جنگ ۱۹۴۸ ویران و در سال ۱۹۶۸ بازسازی شد. در سال ۱۹۸۱ برای شهرک‌های اسرائیلی که از سال ۱۹۶۸ به بعد در این منطقه بنا شده بودند، واحد اداری مستقلی به‌صورت شورای منطقه‌ای تأسیس شد. | ## جمع‌بندی | بر پایه سرشماری‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت شهرک‌های این شورا به شرح زیر تغییر کرده‌است: نام ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۸ آلموگ ۵۷ ۱۲۵ ۱۹۷ اونت – – – بیت هعربا – ۲۷ ۹۶ کالیا ۱۰۲ ۲۵۶ ۲۸۱ میتزبه شالم ۷۰ ۲۰۸ ۱۷۲ ورد یریحو ۱۵۱ ۱۹۷ ۱۸۸ جمع ۳۸۰ ۸۱۳ ۹۳۴ شهرک‌ها شورای منطقه‌ای مگیلوت شش شهرک را دربرمی‌گیرد: چهار کیبوتص، یک موشاو و یک شهرک دیگر.
موضوع مقاله: محولا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محولا | مقدمه: این شهرک در دره رود اردن در نزدیکی خط سبز و روستای فلسطینی بردلا واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای بقعت هایاردن قرار دارد. | ## بخش 1: محولا | جامعه جهانی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. | ## بخش 2: محولا | نام آن از شهر کتاب‌مقدسی آبل‌محولا گرفته شده که در کتاب مقدس (داوران ۷:۲۲، اول پادشاهان ۴:۱۲ و اول پادشاهان ۱۹:۱۶) به آن اشاره شده و در همین منطقه قرار داشته‌است. | ## بخش 3: محولا | در ژوئن ۲۰۱۲ پایگاه غیرمجاز گیوعت سلعیت در شمال دره رود اردن با بازتعریف آن به‌عنوان محله‌ای از محولا به‌صورت پس‌رویدادی قانونی شد، در حالی که یک بزرگراه اصلی بین‌شهری این دو را از یکدیگر جدا می‌کند. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.
موضوع مقاله: مروم گولان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مروم گولان | مقدمه: این شهرک در دامنهٔ شمال‌غربی دهانهٔ آتشفشانی کوه بنتال واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای جولان اداره می‌شود. | ## بخش 1: مروم گولان | مروم گولان نخستین شهرک اسرائیلی بود که پس از جنگ شش‌روزه در بلندی‌های جولان بنیان‌گذاری شد. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، هرچند دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. از نظر حقوق بین‌الملل، این منطقه بخشی از سرزمین سوریه به‌شمار می‌رود که اسرائیل در سال ۱۹۶۷ آن را تصرف و در سال ۱۹۸۱ ضمیمهٔ خاک خود کرد. پیشینه مروم گولان در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۷ با بودجهٔ شورای منطقه‌ای گالیلهٔ بالا و بر روی اردوگاه نظامی متروکهٔ سوری به نام علیکا تأسیس شد. این شهرک نخستین شهرک اسرائیلی بود که در بلندی‌های جولان و در حدود یک ماه پس از پایان جنگ شش‌روزه پایه‌گذاری شد. محل نخستین استقرار شهرک‌نشینان در حدود چهار کیلومتری شهر متروکهٔ سوری قنیطره قرار داشت. در مارس ۱۹۷۲ ساکنان به مکان کنونی شهرک نقل‌مکان کردند و این محل نیز بارها هدف گلوله‌باران قرار گرفت. | ## بخش 2: مروم گولان | در جریان جنگ یوم کیپور زنان و کودکان به بیت هاشیتا تخلیه شدند و تا پایان جنگ در آنجا ماندند. جغرافیا مروم گولان در بلندای ۹۹۰ متر از سطح دریا بر فراز فلات شمالی بلندی‌های جولان و در دامنهٔ کوه بنتال جای دارد. این شهرک در حدود ۴۵ کیلومتری شمال‌شرق شهر طبریه و نزدیک به ۸۵ کیلومتری شمال‌شرق حیفا واقع است.بر پایهٔ ویکی‌پدیای چک مروم گولان تنها در حدود ۴ کیلومتری منطقهٔ حائل میان سرزمین‌های زیر کنترل اسرائیل و سوریه قرار دارد. آب‌وهوا مروم گولان پایین‌ترین دمای ثبت‌شده در ایستگاه‌های هواشناسی اسرائیل را به خود اختصاص داده‌است: منفی ۲/۱۴ درجهٔ سلسیوس. پیشینهٔ پیشین این رکورد منفی ۷/۱۳ درجهٔ سلسیوس در درهٔ بیت نتوفا در فوریهٔ ۱۹۵۰ بود. اقتصاد زمین‌های کشاورزی مروم گولان برای چرای دام، تاکستان و باغ‌های میوه به کار می‌رود. همچنین اقامتگاه‌هایی برای نزدیک به ۱۵۰ گردشگر همراه با دو رستوران و یک کارخانهٔ مونتاژ موتورهای الکتریکی در این شهرک وجود دارد. | ## بخش 3: مروم گولان | در زمین‌های کشاورزی و کارخانه شمار زیادی از دروزیان روستاهای همسایه و کارگران مهاجر از تایلند و نپال کار می‌کنند. مروم گولان نقش مرکز خدماتی را برای شهرک‌های سکولار شمال بلندی‌های جولان ایفا می‌کند و دارای مهدکودک، دبستان آویتال، مرکز بهداشت، کلینیک دندان‌پزشکی، دامپزشکی، کتابخانهٔ عمومی، مرکز خرید و مجموعهٔ ورزشی با استخر شنا است. بر پایهٔ گزارش سال ۱۹۷۷ سنای ایالات متحده آمریکا، جمعیت مروم گولان در حدود ۷۰۰ نفر برآورد شده و ساکنان آن هوادار حزب کار اسرائیل بودند. جایگاه حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این امر را رد می‌کند. مروم گولان در منطقهٔ زیر نظارت سازمان ملل متحد در بلندی‌های جولان قرار دارد (نیروی ناظر جداسازی سازمان ملل متحد). | ## جمع‌بندی | گردشگری از مروم گولان امکان بازدید از مرز مستحکم‌شدهٔ اسرائیل و سوریه با سنگرها و سیم‌خاردارها به‌صورت پیاده یا با گاری اسبی فراهم است.
موضوع مقاله: متصاد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # متصاد | مقدمه: متصاد که با نام اسفار نیز شناخته می‌شود، یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرک اجتماعی در بلوک شهرک‌نشین گوش عتصیون سازمان‌دهی شده‌است. | ## بخش 1: متصاد | این شهرک در سال ۱۹۸۴ میلادی توسط یهودیان حریدی (فوق‌ارتدوکس) تأسیس شد و در جنوب بیت‌لحم در بخش شرقی کوه‌های یهودیه واقع است. متصاد در فاصلهٔ ۱۴٫۵ کیلومتری از خط سبز و بیرون از دیوار حائل کرانه باختری قرار دارد. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. جمعیت متصاد در ژانویهٔ ۲۰۲۲ به ۱۱۱۰ نفر رسید که نسبت به پنج سال پیش از آن ۳۵ درصد افزایش داشته‌است. پیشینه متصاد در سال ۱۹۸۴ توسط مهاجرانی از ایالات متحده، بریتانیا، آفریقای جنوبی و فرانسه بنیان‌گذاری شد. این شهرک بر روی محل یک پایگاه نظامی-نیمه‌نظامی ناحال به نام «ناحال اسفار» ساخته شد که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شده بود. | ## بخش 2: متصاد | نام اسفار از یک مکان کتاب مقدسی مرتبط با شورش مکابیان گرفته شده‌است (مکابیان اول ۹:۳۳). نخستین سازه‌های متصاد توسط گروه مهندسی عمرانی نیروهای دفاعی اسرائیل برپا شد و در سال ۱۹۸۴ به بهره‌برداری غیرنظامی واگذار گردید. در آغاز، جادهٔ دسترسی به شهرک آسفالت نشده بود، آب با تانکر حمل می‌شد و برق به‌طور نامنظم توسط یک مولد برق تأمین می‌گردید. توسعه مرحلهٔ بعدی توسعه شامل استقرار شصت کاروان (خانهٔ پیش‌ساخته) بود که به‌عنوان خانه، دفتر، مجموعهٔ امنیتی، مهدکودک، درمانگاه، مرکز جوانان، کتابخانه، کارگاه بافندگی و هنر و مرکز رایانه بهره‌برداری شدند. این مرحله شامل ساخت مرکز بهداشت خانواده، ساختمان صنعتی دربرگیرندهٔ کارگاه بافندگی و تالار شادی (سیمحا) برای مراسم ویژه و یک زمین بسکتبال روباز بود. ویژگی‌ها متصاد جنوبی‌ترین شهرک در بلوک گوش عتصیون و یکی از سه شهرک حریدی آن است؛ دو شهرک دیگر بیتار عیلیت و معاله عاموس هستند. | ## بخش 3: متصاد | این شهرک دارای یک کولل (مدرسهٔ دینی یهودی) به نام «متصودات داوود» و یک دبستان به نام «دوور شالوم» است. کنیسه بلندترین ساختمان متصاد است و از طبقهٔ دوم آن چشم‌اندازی پانوراما از کوه‌های یهودیه، دریای مرده و اورشلیم دیده می‌شود. محوطهٔ باستانی بلافاصله در غرب متصاد، خرابه‌ای به نام «خربت الزعفران» یا «حوروات زعفران» قرار دارد که گمان می‌رود محل «بئر اسفار» (چاه اسفار) باستانی باشد. بر پایهٔ کتاب مکابیان اول و نوشته‌های یوسف فلاوی، خاندان مکابی پس از کشته شدن یهودای مکابی در این مکان گرد آمدند. ۹:۳۳؛ یوسف فلاوی، عتیقات یهود، ۱۳:۱:۲–۸ جایگاه حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. مادهٔ ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که اسرائیل نیز امضاکنندهٔ آن است، تصریح می‌کند که «قدرت اشغالگر حق ندارد بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». | ## جمع‌بندی | در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و از اسرائیل خواست شهرک‌سازی را متوقف و شهرک‌نشینان را تخلیه کند.
موضوع مقاله: مگدالیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مگدالیم | مقدمه: این شهرک در ۴۵ کیلومتری شرق تل‌آویو در مسیر جادهٔ ۵۰۵ (جادهٔ فراسامری) و در مجاورت روستای فلسطینی قصره قرار دارد. | ## بخش 1: مگدالیم | مگدالیم به‌صورت شهرک جامعه‌ای سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. مگدالیم در سال ۱۹۸۴ نخست به‌عنوان پایگاه نظامی ناحال بنیان‌گذاری شد و در سال ۱۹۸۶ به شهرکی غیرنظامی برای ساکنان یهودی غیرارتدکس تبدیل گردید. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. جغرافیا مگدالیم در بلندای ۷۹۰ متری از سطح دریا در لبهٔ شرقی سامره جای گرفته‌است. این شهرک در حدود ۳۵ کیلومتری شمال شرقی بخش تاریخی اورشلیم، نزدیک به ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی نابلس و در حدود ۵۲ کیلومتری شرق مرکز تل‌آویو واقع شده‌است. این شهرک از راه جادهٔ آلون (شمارهٔ ۴۵۸ و ۵۰۸) که در امتداد لبهٔ شرقی سامره تا دره اردن کشیده شده به شبکهٔ راه‌های کرانه باختری متصل است. | ## بخش 2: مگدالیم | مگدالیم تقریباً در مرز آبادی‌های پیوستهٔ کرانه باختری جای دارد؛ به سمت شرق، زمین‌های نیمه‌بیابانی کم‌جمعیت به‌شدت به سوی دره اردن شیب می‌یابند. در نزدیکی آن آبادی‌های فلسطینی چندی از جمله مجدل بنی‌فاضل در شرق و قصره و جریش در باختر وجود دارند. پیشینه بنیان‌گذاری مگدالیم نخست در اوت ۱۹۸۳ به‌عنوان پایگاه نظامی-مدنی ناحال پایه‌گذاری شد. در ۱۴ مه ۱۹۸۴ دولت اسرائیل تصمیم گرفت این پایگاه را به شهرکی کاملاً غیرنظامی تبدیل کند و انتقال عملی در دسامبر ۱۹۸۴ انجام شد. یکی از انگیزه‌های گزینش این مکان ایجاد پیوستگی میان شهرک‌ها در راستای جادهٔ فراسامری، میان کفار تپوح در «ستون فقرات کوهستانی» و معالیه افرایم در دره اردن بود. مصادره زمین بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهش‌های کاربردی اورشلیم (اریج)، اسرائیل زمین‌هایی از دو روستای فلسطینی همجوار برای ساخت مگدالیم مصادره کرد: ۱۷۷ دونوم از روستای قصره ۱۷ دونوم از روستای جریش رویدادهای امنیتی در ۱ مارس ۲۰۰۶ الداد ابیر، ساکن مگدالیم که همسر و دو فرزند داشت، هنگام کار در پمپ‌بنزین محلی از فاصلهٔ نزدیک به ضرب گلوله کشته شد. | ## بخش 3: مگدالیم | دگرگونی جمعیت‌شناختی میان سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ موج ورود ساکنان تازه، ترکیب جمعیتی مگدالیم را به‌شدت دگرگون کرد؛ شهرک از جامعه‌ای عمدتاً سکولار به جامعه‌ای آمیخته از دین‌داران و غیردین‌داران تبدیل شد که اکثریت آن به گروه نخست گرایش داشتند. رویدادهای پیرامون تنش با شهر فلسطینی قصره در دسامبر ۲۰۱۷ اختلافات درونی میان این دو گروه را آشکار ساخت. گروهی در فیسبوک با نام «نجات مگدالیم» از سوی ساکنانی تشکیل شد که مدعی بودند شهرکشان تصرف شده و فضای غیرمذهبی آن از میان رفته‌است. تخریب زمین‌های مجاور بولدوزرهای نیروهای اسرائیلی اقدام به تخریب زمین‌های واقع در بخش شمال باختری مگدالیم در زمین‌های متعلق به اهالی روستای قصره با هدف گسترش شهرک کرده‌اند. دیوار حائل در آغاز سدهٔ بیست‌ویکم میلادی مگدالیم درون مرزهای دیوار حائل اسرائیل قرار نگرفت؛ این دیوار تنها بلوک‌های فشردهٔ شهرک‌نشینی نزدیک به خط سبز را دربرگرفته بود. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این ارزیابی مخالف است.
موضوع مقاله: موو دوتان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موو دوتان | مقدمه: این شهرک در جنوب دره دوتان و در شرق باکا الغربیا و مجاور روستای فلسطینی یعبد قرار دارد. | ## بخش 1: موو دوتان | مِوو دوتان به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. نام این شهرک برگرفته از شهر باستانی دوتان در کتاب مقدس است که با تپه باستانی تل دوتان در همسایگی آن شناسایی می‌شود. بر پایه گزارش خبرگزاری وفا، این شهرک بر زمین‌هایی متعلق به روستای فلسطینی یعبد ساخته شده‌است. | ## بخش 2: موو دوتان | در سال ۲۰۰۱ پس از آغاز انتفاضه دوم و بدتر شدن وضعیت امنیتی در منطقه نزدیک به نیمی از ساکنان شهرک آن را ترک کردند. سران شورای روستا خواستار کمک عمومی برای سکونت مجدد در خانه‌های خالی شدند و در سال ۲۰۰۳ «یشیوای گولان» این فراخوان را پذیرفت. چند خانواده به شهرک نقل مکان کردند، یک کولل (مرکز آموزش دینی یهودی) پایه‌گذاری کردند و زندگی مذهبی در شهرک را از نو احیا نمودند. ذکر در کتاب مقدس نام شهرک از شهر باستانی دوتان در کتاب مقدس عبری گرفته شده‌است که در سفر پیدایش (باب ۳۷، آیه ۱۷) و کتاب دوم پادشاهان (باب ۶، آیه ۱۳) از آن یاد شده‌است. | ## بخش 3: موو دوتان | نام این منطقه از درختان بلوط (، آلونیم) که در آن می‌رویند و همچنین از روستای فلسطینی عرابه در نزدیکی آن گرفته شده‌است. در شرق این منطقه حفاظت‌شده جبل الأقرع با ارتفاع ۳۲۶ متر قرار دارد و منطقه حفاظت‌شده بر شاخه شمال‌غربی این کوه گسترده شده‌است. | ## جمع‌بندی | وضعیت حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل با این موضع مخالف است.
موضوع مقاله: موو هاما | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موو هاما | مقدمه: این شهرک پس از اشغال این منطقه توسط اسرائیل در جنگ شش‌روزه در سال ۱۹۶۷ بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 1: موو هاما | مِوو هاما جنوبی‌ترین شهرک اسرائیلی در بلندی‌های جولان است و در فاصلهٔ ۲ کیلومتری از دریاچه طبریه و در ارتفاع ۳۵۰ متری از سطح دریا قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای جولان اداره می‌شود. نام این شهرک به معنای «دروازهٔ چشمه‌های آب گرم» است و اشاره به مجموعهٔ آبگرم حمت گادر در نزدیکی آن دارد. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. پیشینه مِوو هاما دومین شهرک اسرائیلی بود که در بلندی‌های جولان پس از جنگ ۱۹۶۷ برپا شد. | ## بخش 2: موو هاما | این شهرک بر روی یک پایگاه نظامی سوری ساخته شد که از آن نیروهای سوری کیبوتص‌های مرزی از جمله عین‌گو و هه‌اون را زیر آتش می‌گرفتند. در ژانویهٔ ۱۹۶۸ چندین عضو کیبوتص‌های پیرامون گرد هم آمدند و تصمیم به بنیان‌گذاری شهرکی نو در این منطقه گرفتند. نخستین گروه ساکنان هشت نفر از اعضای کیبوتص‌های درهٔ اردن بودند که ابتدا در ایستگاه راه‌آهن متروکه‌ای در درهٔ رود یرموک در محلی به نام «الحمّه» مستقر شدند؛ همان جایی که امروز مجموعهٔ آبگرم حمت گادر قرار دارد. جغرافیا مِوو هاما بر فراز فلات جنوبی بلندی‌های جولان و در لبهٔ پرتگاهی جای گرفته که از سمت غرب به‌سوی دریاچه طبریه سقوط می‌کند. | ## بخش 3: موو هاما | موقعیت شهرک از نظر راهبردی اهمیت دارد و دیدی گسترده به تمام دریاچهٔ طبریه و بخش بزرگی از گالیله فراهم می‌آورد. این شهرک در نزدیک به ۱۳ کیلومتری جنوب‌شرقی شهر طبریه قرار دارد و از راه جادهٔ شمارهٔ ۹۸ به شبکهٔ ترابری بلندی‌های جولان متصل است. افزون بر کشاورزی، صنعت نیز در این شهرک فعال است و کارخانهٔ «ماپال» به ساخت فراورده‌های پلاستیکی می‌پردازد. جمعیت در گزارشی از سال ۱۹۷۷ که برای سنای ایالات متحده آمریکا تهیه شده بود، شمار ساکنان شهرک نزدیک به ۱۵۰ نفر و مساحت آن ۴۵۰۰ دونم (۴٫۵ کیلومتر مربع) برآورد شد. | ## جمع‌بندی | وضعیت حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.
موضوع مقاله: موو هورون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موو هورون | مقدمه: این شهرک در نزدیکی لطرون و شهر مودیعین واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین قرار دارد. | ## بخش 1: موو هورون | مِوو هورون در سال ۱۹۷۰ بر روی زمین‌های روستاهای فلسطینی یالو، عمواس و بیت نوبا بنا شد که در جریان جنگ شش‌روزه توسط نیروهای دفاعی اسرائیل تخریب و ساکنانشان پاک‌سازی قومی شده بودند. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را از نظر حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. پیشینه مِوو هورون در سال ۱۹۷۰ توسط اعضای جنبش جوانان عزرا تأسیس شد و نخستین روستا در منطقه شورای ماته بنیامین بود. نام آن برگرفته از شهر کهن کتاب مقدسی بیت‌هورون (یوشَع ۱۰:۱۰) است که امروزه روستاهای عربی بیت‌اور الفوقا و بیت‌اور التحتا در محل آن قرار دارند. | ## بخش 2: موو هورون | شهرک بر روی زمین‌های روستاهای فلسطینی یالو، عمواس و بیت نوبا بنا شده بود که در جنگ ۱۹۶۷ به‌طور کامل ویران شده بودند. شماری از فلسطینیان پس از اخراج از روستاهایشان به منطقه بازگشتند و در دهه ۱۹۸۰ به عنوان کارگر کشاورزی در مِوو هورون مشغول به کار شدند. در آغاز انتفاضه اقصی، هنگامی که ایست بازرسی اصلی ورود به اسرائیل چندین کیلومتر به سمت شرق و عمق کرانه باختری جابه‌جا شد، ساکنان موشاو ترتیبی دادند تا این کارگران را از ایست بازرسی جدید سوار کنند؛ هرچند نداشتن مجوز کار اسرائیلی مشکلاتی ایجاد کرد. بنا به گزارش‌ها، چندین خیابان در این شهرک به نام شهرک‌های اسرائیلی پیشین نوار غزه نام‌گذاری شده‌اند که در سال ۲۰۰۵ تخلیه شدند. | ## بخش 3: موو هورون | کنیسه حَسدی اِنوش در ۷ ژوئن ۲۰۱۸ ساکنان مِوو هورون و بازماندگان اسرائیلی یهودیان هلندی، کنیسه حَسدی اِنوش را افتتاح کردند. کنیسه اصلی تربورخ در ۸ مارس ۱۹۴۵ بر اثر بمباران آمریکایی آسیب دید و بازسازی نشد؛ زیرا دیگر ده مرد بالغ یهودی برای برپایی نماز جماعت در تربورخ باقی نمانده بود. باستان‌شناسی در دوران روم باستان، منطقه‌ای که شهرک کنونی در آن قرار دارد بخشی از توپارکی لُد در ایالت یهودیه بود. سکه‌ای از دوره شورش بارکوخبا که اخیراً طی کاوش‌های باستان‌شناسی نجات از بافت دست‌نخورده‌ای به دست آمده، شواهدی بر مشارکت این توپارکی در شورش بارکوخبا فراهم آورده‌است. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.
موضوع مقاله: کوخاو یعقوب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوخاو یعقوب | مقدمه: این شهرک در نزدیکی شهر فلسطینی البیره و شهر رام‌الله و در شمال اورشلیم واقع شده و از سوی شورای منطقه‌ای ماته بنیامین اداره می‌شود. | ## بخش 1: کوخاو یعقوب | جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. پیشینه بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهشی اریج (ARIJ)، اسرائیل زمین‌های دو روستای فلسطینی را برای ساخت کوخاو یعقوب مصادره کرد: ۲٬۰۳۷ دونوم از روستای کفر عقب ۲۸۴ دونوم از روستای بورقه این شهرک در سال ۱۹۸۵ میلادی توسط جنبش شهرک‌سازی آمانا بنیان‌گذاری شد و نخست ابیر یعقوب نام داشت که به افتخار خاخام یعقوب ابوحصیرا برگزیده شده بود. در سال ۲۰۱۳ میلادی یوری آریل که در آن زمان وزیر مسکن اسرائیل بود، از کوخاو یعقوب بازدید کرد و از ساخت خانه‌های بیشتر در این شهرک پشتیبانی کرد. پژوهشی در سال ۲۰۱۴ از سوی سازمان بتسلم (B'Tselem) نشان داد که ساخت‌وساز کوخاو یعقوب و چند شهرک دیگر در دههٔ ۱۹۸۰ بر روی زمین‌های متعلق به ساکنان روستای فلسطینی بورقه یا در نزدیکی آن‌ها انجام شده‌است. | ## بخش 2: کوخاو یعقوب | در پی این ساخت‌وسازها، نزدیک به ۹۴٫۷ هکتار از زمین‌های این روستا (که ۶۰ درصد آن زمین‌های کشاورزی بود) اکنون یا درون شهرک‌ها قرار دارد یا در آن سوی جاده‌های دسترسی اسرائیلی واقع شده و فلسطینیان امکان دسترسی به آن‌ها را ندارند. افزون بر این، رفتار خشونت‌آمیز شهرک‌نشینان مانع از دسترسی کشاورزان فلسطینی به نزدیک به ۱۲۸ هکتار دیگر از زمین‌هایشان شده‌است. در مجموع، ساکنان بورقه دیگر به نزدیک به ۲۲۰ هکتار از زمین‌های خود (حدود یک‌سوم کل زمین‌های روستا) دسترسی ندارند. جایگاه حقوقی جامعهٔ بین‌المللی در مجموع، شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. | ## بخش 3: کوخاو یعقوب | مادهٔ ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که اسرائیل نیز امضاکنندهٔ آن است، مشخص می‌کند که «نیروی اشغالگر نمی‌تواند بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴ دیوان بین‌المللی دادگستری حکم داد که شهرک‌های اسرائیلی «ناقض حقوق بین‌الملل» هستند و از اسرائیل خواست شهرک‌سازی را متوقف کرده و شهرک‌نشینان را تخلیه کند. نگارخانهٔ یمن در مارس ۲۰۱۳ مرکزی میراثی و گردشگری برای پاسداشت میراث یهودیان یمنی در کوخاو یعقوب گشایش یافت. این مرکز به نام «نگارخانهٔ یمن» توسط شوهام سیمخی پایه‌گذاری شد و دربرگیرندهٔ یک گالری هنری و کارگاهی است که زندگی یهودیان یمن را بازآفرینی می‌کند. | ## جمع‌بندی | آموزش نظام آموزشی کوخاو یعقوب شامل مهدکودک‌ها، کودکستان‌ها، برنامه‌های بعدازظهر و مدارس مذهبی است.