موضوع مقاله: نهمین پیکربندی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نهمین پیکربندی | مقدمه: نهمین پیکربندی (به انگلیسی: ؛ که با نام چشمک بزن، چشمک بزن، کین "قاتل" نیز شناخته می‌شود) یک درام روان‌شناختی آمریکایی محصول سال ۱۹۸۰ به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی ویلیام پیتر بلتی در نخستین تجربهٔ کارگردانی اوست. | ## بخش 1: نهمین پیکربندی | این فیلم دومین بخش از «سه‌گانهٔ ایمان» بلتی پس از فیلم جن‌گیر (فیلم) (۱۹۷۳) است که بعدها با فیلم جن‌گیر ۳ (۱۹۹۰) تکمیل شد. فیلم‌نامه بر پایهٔ رمانی به همین نام نوشتهٔ بلتی در سال ۱۹۷۸ است که خودِ آن رمان، بازنویسی اثر دیگری از او به نام «چشمک بزن، چشمک بزن، کین قاتل!» محصول ۱۹۶۶ بود. نیمهٔ نخست فیلم لحن و سبکی شبیه به سبک لوده‌گری دارد، اما در نیمهٔ دوم، فضای فیلم تاریک‌تر شده و عمیق‌تر به مضامین محوری خود یعنی رنج انسانی، ایثار و ایمان می‌پردازد. این اثر که اغلب مرز میان عقل و جنون را به چالش می‌کشد، با استقبال مثبت منتقدان روبه‌رو شد و جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامه را از آن خود کرد. خلاصه داستان در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ و در اواخر جنگ ویتنام، دولتمردان ایالات متحده از قلعه‌ای در شمال غربی آرام به عنوان آسایشگاه روانی برای کارکنان نظامی استفاده می‌کنند. در میان بیماران، فضانورد سابق، بیلی کاتشاو، حضور دارد که مأموریت پرتاب به ماه را نیمه‌کاره رها کرده و در حالی که فریاد می‌کشیده از کپسول فضایی به بیرون کشیده شده است. سرهنگ هادسن کین، عضو سابق واحد ویژه تفنگداران دریایی، برای به‌عهده گرفتن مسئولیت درمان بیماران وارد قلعه می‌شود. کین سرانجام با کاتشاو هم‌کلام می‌شود؛ کسی که از پاسخ دادن به این سؤال که چرا نخواسته به ماه برود طفره می‌رود و در عوض، یک مدال کریستوفر قدیس به کین می‌دهد. ستوان رینو که در حال تلاش برای اجرای نمایش‌های ویلیام شکسپیر با استفاده از سگ‌ها است، مشکوک می‌شود که خودِ سرهنگ کین هم دیوانه است. در همین حال، کین مدام کابوس برادرش وینسنت را می‌بیند؛ بیماری سابق و قاتلی که اکنون مرده است. در بحث‌های بعدی میان کاتشاو و کین دربارهٔ وجود خدا، کین استدلال می‌کند که اعمال ناشی از ازخودگذشتگی محض، مدرکی بر نیکی انسان و وجود هدفی الهی در جهان است. | ## بخش 2: نهمین پیکربندی | کاتشاو از کین می‌خواهد مثالی عینی از تجربه شخصی‌اش دربارهٔ ایثار خالصانه بیاورد، اما کین پاسخی ندارد. پس از وقوع حوادثی، فاش می‌شود که سرهنگ کین در واقع همان وینسنت «کین قاتل» است که در ویتنام دچار فروپاشی روانی شده بود. سرهنگ فِل که برادر واقعی اوست، تمام مدت مدیریت بیمارستان را بر عهده داشته و اجازه داده برادرش در نقش یک درمانگر (مشابه برادرش هادسن) زندگی کند تا شاید با «درمان دیگران»، تلخی «قتل‌هایش» را جبران کند. کین پس از درگیری با یک گروه موتورسوار متجاوز برای نجات کاتشاو، دچار جراحات شدیدی می‌شود اما از کمک گرفتن خودداری می‌کند. او با این کار عملاً دست به خودکشی می‌زند تا مثالی عینی از «نیکی و ایثار انسان» برای کاتشاو فراهم کند. در پایان، کاتشاو که سلامت روانی‌اش را بازیافته، به قلعه متروکه بازمی‌گردد و با نشانه‌ای از کین، به آرامش می‌رسد. بازیگران استیسی کیچ در نقش سرهنگ وینسنت کین اسکات ویلسون در نقش کاپیتان بیلی کاتشاو جیسون میلر در نقش ستوان فرانکی رینو اد فلاندر در نقش سرهنگ ریچارد فِل نویل برند در نقش سرگرد ماروین گروپر جورج دیکنزو در نقش کاپیتان فربنکس موزس گان در نقش سرگرد ناماک رابرت لوجا در نقش ستوان بنیش جو اسپینل در نقش ستوان اسپینل آلخاندرو ری در نقش ستوان گومز تام اتکینز در نقش گروهبان کربس ریچارد لینچ در نقش موتورسوار دوم ویلیام پیتر بلتی در نقش ستوان فروم پیشینه رمان چشمک بزن، چشمک بزن، کین قاتل! بلتی دربارهٔ آن گفته است: «من آن را یک رمان کمدی می‌دانستم، اما مقدار زیادی فلسفه و الهیات در آن رخنه کرد. ویلیام پیتر بلتی در مقدمهٔ رمان سال ۱۹۷۸ خود نوشت: با این حال، بلتی بعدها اظهار داشت که نسخهٔ اول کتاب را به نسخهٔ دوم ترجیح می‌دهد: «... نسخهٔ اول به مراتب خنده‌دارتر، وحشی‌تر و عجیب‌تر است و اثری منحصر‌به‌فرد به شمار می‌رود؛ نسخهٔ دوم همان پی‌رنگ را دارد، اما فکر می‌کنم نثر آن ظریف‌تر پرداخته شده است. در نسخهٔ اول اجازه دادم کمدی مرا با خود ببرد، بنابراین فکر می‌کنم آن را بیشتر دوست دارم... | ## بخش 3: نهمین پیکربندی | پپسی‌کو به بلتی به عنوان نویسنده و کارگردان، آزادی عمل کامل داد؛ تنها با یک شرط: فیلم باید در مجارستان ساخته می‌شد. پپسی‌کو دارایی‌های بلوکه‌شده‌ای در آن کشور داشت و قصد داشت با سرمایه‌گذاری مجدد پول حاصل از تولید فیلم، یک کارخانهٔ بطری‌سازی پپسی در آنجا راه‌اندازی کند. در نهایت و به شکلی طنزآمیز، برادران وارنر علی‌رغم تردیدهای بلتی، اکران فیلم را در بازارهای منتخب بر عهده گرفتند. انتخاب بازیگران بلتی برای این فیلم از جیسون میلر (نمایش‌نامه‌نویس) استفاده کرد که پیش‌تر نقش پدر کاراس را در فیلم جن‌گیر ایفا کرده بود. در ابتدا قرار بود مایکل موریارتی نقش کاپیتان بیلی کاتشاو را بازی کند، اما او از پروژه کناره‌گیری کرد و اسکات ویلسون (بازیگر) (که ابتدا برای نقش فربنکس در نظر گرفته شده بود) جایگزین او شد. پیش از آن، بلتی نیکول ویلیامسون را برای نقش کین انتخاب کرده بود، اما بعداً به این نتیجه رسید که این بازیگر بریتانیایی برای نقش یک سرهنگ آمریکایی مناسب نیست. بلتی می‌گوید: «ویلیامسون به بوداپست آمد و دو هفته تمرین کردیم، اما در پایان متوجه شدم که او نمی‌تواند یک سرهنگ آمریکایی باشد. تام اتکینز که نقش کوتاهی در فیلم داشت، فضای پشت صحنه را شبیه به یک «باغ‌وحش» توصیف کرده و می‌گوید بلتی بازیگران را برای دو ماه به بوداپست برد، در حالی که کار آن‌ها بسیار کمتر زمان می‌برد؛ امری که باعث ناراحتی و بدمستی برخی بازیگران شده بود.Efilmcritic.com خودِ بلتی نیز در ابتدای فیلم حضور کوتاهی در نقش بیماری دارد که تظاهر می‌کند پزشک ارتش است (همان کسی که شلوار اد فلاندر را دزدیده است). اکران و بازخوردها فیلم در زمان اکران اولیه در سال ۱۹۸۰ از نظر تجاری موفق نبود، اما نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد و در سی و هشتمین مراسم گلدن گلوب نامزد جایزه بهترین فیلم شد. اما در برخی نسخه‌های دیگر، پایانی جایگزین استفاده شده که در آن (از طریق گفتار روی تصویر با صدای استیسی کیچ) گفته می‌شود کین بر اثر جراحات ناشی از درگیری با موتورسواران جان باخته است. | ## جمع‌بندی | میراث اعتقاد بر این است که «نهمین پیکربندی» نخستین جایی است که جلوهٔ صوتی مشهور به «فریاد هاوی» (‌ Howie Scream ‌) در آن ظاهر شده است؛ این فریاد بعدها در صحنهٔ مرگ شخصیت هاوی لانگ در فیلم پیکان‌های شکسته و همچنین در بازی ویدئویی استارکرفت (هنگام انتخاب ساختمان آکادمی نیروهای زمینی) و بسیاری آثار دیگر به کار رفت.