aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: زنجیره آلفا کریستالین-بی(CYPR) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زنجیره آلفا کریستالین-بی(CYPR) | مقدمه: این پروتئین بخشی از خانواده کوچک پروتئین‌های شوک حرارتی است و به عنوان چاپرون مولکولی عمل می‌کند که در درجه اول به پروتئین‌های بدتاخورده متصل می‌شود تا از تجمع پروتئین جلوگیری کند، همچنین آپوپتوز را مهار کرده و به معماری درون سلولی کمک می‌کند. | ## بخش 1: زنجیره آلفا کریستالین-بی(CYPR) | جهش در CRYAB باعث ایجاد کاردیومیوپاتی‌ های مختلف،میوپاتی‌های اسکلتی عمدتاً میوپاتی میوفیبریلاری، و همچنین آب مروارید می‌شود. علاوه بر این، نقص در این ژن/پروتئین با سرطان و بیماری‌های نورودژنراتیو مانند بیماری آلزایمر و بیماری پارکینسون مرتبط است. | ## بخش 2: زنجیره آلفا کریستالین-بی(CYPR) | تغییرات بنیادی در ساختار و فعالیت زیستی کریستالین آلفا-B، می‌تواند به تجمع پروتئین‌های دیگر در عدسی چشم و تشکیل ذراتی بزرگ‌تر با قابلیت پراکنش نور منجر شود که در نهایت به بروز و پیشرفت بیماری آب‌مروارید کمک می‌کند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند در طراحی داروهای مؤثر، از جمله مولکول‌های کوچک با پپتیدهایی منجر شود که ضمن هدف قراردادن پروتئین جهش‌یافته، از تجمع آن به همراه دیگر پروتئین‌ های عدسی چشم جلوگیری کنند که پیامد نهایی آن، تأخیر در ابتلاء یا پیشگیری از ابتلاء به آب‌مروارید است.نتایج این پژوهش در یک نشریۀ بین‌المللی منتشر شده است.بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، آب مروارید یکی از علل اصلی نابینایی در سراسر جهان است. | ## بخش 3: زنجیره آلفا کریستالین-بی(CYPR) | تقریباً ۲.۲ میلیارد نفر در سراسر جهان از اختلالات بینایی رنج می‌برند که ۹۴ میلیون نفر از این جمعیت به آب‌مروارید مبتلا هستند. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۵، یک جهش نقطه‌ای در ژن کریستالین آلفا-B انسانی شناسایی شد که به بروز بیماری آب مروارید می‌انجامد.
موضوع مقاله: سایان میان کوهستانی استپ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سایان میان کوهستانی استپ | مقدمه: بوم‌ناحیه استپی بین کوهستانی سایان (شناسه ووف: پی آ ۰۸۱۵) که گاهی به عنوان «جزیره استپی» شناخته می‌شود، گستره‌ای از علفزارها و درختچه‌ها است که توسط جنگل‌های کوهستانی در جمهوری تیوا در جنوب سیبری مرکزی، روسیه احاطه شده است. | ## بخش 1: سایان میان کوهستانی استپ | کوه‌های آلتای در غرب، کوه‌های سایان در شمال و کوه‌های تانو-اولا در جنوب قرار دارند. این منطقه اکولوژیکی در زیست‌بوم علفزارها، ساواناها و درختچه‌زارهای معتدل و قلمرو پالئارکتیک با آب و هوای قاره‌ای مرطوب قرار دارد. مکان و توضیحات این منطقه اکولوژیکی بیش از ۵۰۰ کیلومتر در سراسر زمین مسطح شمال حوضه دریاچه اووس، عمدتاً از وسط جمهوری تیوا، در شمال مرز بین روسیه و مغولستان امتداد دارد. این زمین دشت‌های پست نسبتاً مسطح است که با پوشش گیاهی استپی، خاک‌های نیمه‌خشک و رودخانه‌های فصلی مشخص می‌شود. شرایط اقلیمی و توپوگرافی منطقه، زیستگاه مناسبی برای گونه‌های مقاوم به خشکی و نوسانات دمایی فراهم کرده و نقش مهمی در تعادل اکولوژیکی جنوب سیبری ایفا می‌کند. این جنگل‌ها با درختانی مانند کاج، صنوبر و نراد پوشیده شده‌اند و نقش مهمی در تنظیم رطوبت، حفظ خاک و ایجاد زیستگاه برای گونه‌های جانوری دارند. | ## بخش 2: سایان میان کوهستانی استپ | مرز طبیعی میان استپ و جنگل، تنوع زیستی قابل‌توجهی را در این ناحیه ایجاد کرده است. این آب و هوا با تغییرات زیاد دما، چه روزانه و چه فصلی، مشخص می‌شود؛ با زمستان‌های طولانی و سرد و تابستان‌های کوتاه و خنک که تنها سه ماه آن به‌طور متوسط بیش از است. بارندگی کافی وجود دارد (به‌طور متوسط تا ۱۵۰ درجه فارنهایت) میلی‌متر در سال) برای پشتیبانی از علف‌ها، جگن‌ها و برخی درختچه‌ها. میانگین دما در مرکز منطقه اکولوژیکی −۲۷٫۵ درجه سلسیوس (−۱۷٫۵ درجه فارنهایت) در ژانویه، و ۱۷٫۵ درجه سلسیوس (۶۳٫۵ درجه فارنهایت) در ماه جولای است. این نوسان شدید دمایی نشان‌دهنده اقلیم قاره‌ای منطقه است که با زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های گرم و خشک مشخص می‌شود. چنین شرایطی تأثیر مستقیمی بر نوع پوشش گیاهی، چرخه‌های زیستی جانوران، و الگوهای مهاجرتی دارد و موجب شکل‌گیری اکوسیستم‌هایی منحصربه‌فرد و مقاوم در برابر تغییرات فصلی می‌گردد. | ## بخش 3: سایان میان کوهستانی استپ | گیاهان و جانوران این منطقه اکولوژیکی شامل هر دو نوع استپ‌های «واقعی» و «خشک» است که نشان‌دهنده رطوبت نسبتاً کم و گونه‌های باریک برگ گیاهان است. استپ‌های واقعی معمولاً دارای پوشش گیاهی متراکم‌تری هستند، در حالی که استپ‌های خشک با خاک‌های سبک‌تر و گیاهان مقاوم‌تری مانند گندمیان و درمنه مشخص می‌شوند که توانایی تحمل خشکی و دمای بالا را دارند. این منطقه تحت تأثیر جوامع تایگای شمالی در شمال و مناطق خشک مغولستان در جنوب قرار دارد. خاک‌ها عموماً شاه بلوطی یا شنی هستند و گونه‌های غالب گیاهان استپی (سرده) کریلووی (علف پر)، پنجه‌برگ (سرده) آکالیس (گیاه پنج برگ)، علف‌بره (فسکوی گوسفندی) و علف جگن دشتی (درمنه حاشیه‌دار) هستند. محافظت‌ها بخش‌هایی از دو منطقه حفاظت‌شده مهم در منطقه اکولوژیکی استپ بین‌کوهی سایان وجود دارد: ذخیره‌گاه طبیعی سایانو-شوشنسکی، که بخش کوچکی از آن به شمال غربی منطقه اکولوژیکی استپی بین‌کوهی سایان می‌رسد. | ## جمع‌بندی | حوضه دریاچه اووس، یک ذخیره‌گاه زیست‌کره با بخش‌های حفاظت‌شده که تا جمهوری تیوا امتداد دارد.
موضوع مقاله: جنگل‌های مختلط ساخالین جنوبی-کوریل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنگل‌های مختلط ساخالین جنوبی-کوریل | مقدمه: منطقه اکولوژیکی جنگل‌های مختلط ساخالین-کوریل جنوبی (شناسه ووف: پی آ ۰۴۳۸) بین منطقه جنوب غربی جزیره ساخالین و سه جزیره جنوبی زنجیره جزایر کوریل در خاور دور روسیه تقسیم شده است. | ## بخش 1: جنگل‌های مختلط ساخالین جنوبی-کوریل | مکان و توضیحات سمت جزیره ساخالین این منطقه اکولوژیکی از غرب به دریای ژاپن و از شرق به دریای اوخوتسک مشرف است. با توجه به قرار گرفتن در انتهای جنوبی جزیره، حیات گیاهی متراکم‌تر و متنوع‌تر است. سمت جزایر کوریل این منطقه اکولوژیکی دارای سطوح بالایی از تنوع زیستی است که منعکس کننده موقعیت جزایر در امتداد محل تلاقی جریان‌های دریایی گرم و سرد (به ترتیب اقیانوس آرام و دریای اوخوتسک) است. غنای حاصل از حیات دریایی، کلونی‌های بزرگی از پرندگان دریایی را به خود جذب می‌کند. منطقه اکولوژیکی در جزایر کوریل به عنوان سه جزیره جنوبی تعریف می‌شود: جزیره کوناشیر، ایتوروپ و شیکوتان. | ## بخش 2: جنگل‌های مختلط ساخالین جنوبی-کوریل | آب و هوا این منطقه دارای آب و هوای قاره‌ای مرطوب - زیرگروه تابستان‌های گرم (طبقه‌بندی اقلیمی کوپن دی اف آ) با اختلاف دمای فصلی زیاد و تابستان گرم (حداقل یک ماه با میانگین بیش از ۲۲ درجه سلسیوس (۷۲ درجه فارنهایت) است و زمستان‌های معتدل. این شرایط موجب رشد گونه‌های گیاهی متنوعی از جمله درختان پهن‌برگ و مخروطی می‌شود. بارندگی نسبتاً یکنواخت در طول سال، همراه با رطوبت بالا، محیطی مناسب برای قارچ‌ها، خزه‌ها و سرخس‌ها فراهم کرده است. همچنین، تغییرات دمایی شدید بین فصول، به سازگاری خاص گونه‌های جانوری منجر شده که توانایی تحمل نوسانات اقلیمی را دارند. گیاهان و جانوران این منطقه به دلیل آب و هوای نسبتاً معتدل، قرارگیری در منطقه انتقالی و موقعیت جزیره‌ای، از تنوع زیستی بالایی برخوردار است. | ## بخش 3: جنگل‌های مختلط ساخالین جنوبی-کوریل | ترکیب گونه‌های گیاهی گرم‌سیری و سردسیری، همراه با حضور جانوران بومی و مهاجر، اکوسیستم منحصربه‌فردی را شکل داده است. این تنوع، نتیجه تعامل بین جریان‌های اقیانوسی، رطوبت بالا و خاک‌های حاصل‌خیز آتشفشانی منطقه است. پوشش گیاهی جزایر کوریل جنوبی ارتباط نزدیکی با پوشش گیاهی هوکایدو دارد و بومی بودن آن کم است. برفی که در زمستان بر بیشه‌های بامبوی همیشه سبز می‌بارد، زیر درختان را عایق می‌کند که نسبتاً خالی است اما پر از حشره‌خوار، موش و سایر جوندگان است. محافظت‌ها مناطق حفاظت‌شده قابل توجه فدراسیون روسیه در منطقه اکولوژیکی عبارتند از: منطقه حفاظت‌شده طبیعی کوریل، که مناطق شمالی و جنوبی جزیره کوناشیر در کوریل را پوشش می‌دهد. | ## جمع‌بندی | (مساحت: ۶۵۴ کیلومتر مربع) این منطقه در طبقه آی یو سی ان با عنوان «مناطق اکولوژیکی اکید» (زاپودنیک) قرار دارد.
موضوع مقاله: جنگل‌های بارانی سیبری جنوبی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنگل‌های بارانی سیبری جنوبی | مقدمه: جنگل بارانی سیبری جنوبی منطقه‌ای از جنگل‌های بارانی معتدل در جنوب سیبری مرکزی است که عمدتاً در امتداد رشته‌کوه‌های آلتای و سایان در خاکاسیا و تووا و همچنین منطقه کوچکی در کوه‌های خمار-دابان در نزدیکی دریاچه بایکال در بوریاتیا قرار دارد. | ## بخش 1: جنگل‌های بارانی سیبری جنوبی | بخش بزرگتر جنگل در کوه‌های آلتای و سایان در محدوده عرض جغرافیایی بین ۵۱٫۵ درجه تا ۵۶ درجه عرض جغرافیایی شمالی و محدوده طول جغرافیایی بین ۸۶ درجه تا ۹۵ درجه طول جغرافیایی شرقی قرار دارد. ISBN 978-1-59726-675-8 متغیر است و شامل گونه‌های گیاهی متنوع‌تری نسبت به مناطق اطراف است. جغرافیا جنگل‌های بارانی جنوب سیبری عمدتاً در رشته‌کوه‌های آلتای و سایان در میان ارتفاعات مختلف واقع شده‌اند. بوم‌زیست جنگلی-استپی در ارتفاعاتی به کوتاهی ۲۵۰ تا ۳۰۰ متر (۸۲۰ فوت تا ۹۸۵ فوت) رخ می‌دهد، در حالی که مرز جنگل-تندرا بین ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ متر (۵۲۵۰ فوت تا ۵۹۰۵ فوت) است. فلورا گیاهان این منطقه ترکیبی از گونه‌های چهار زیست‌بوم تایگا، جنگل‌های معتدل، توندرا و استپ هستند و از گیاهان بسیاری از مناطق اطراف متنوع‌ترند. این گونه‌ها شامل کاج اسکاتلندی، توس نقره‌ای، صنوبر اوراسیایی، کاج سیبری، نراد سیبری، صنوبر سیبری و نمدار سیبری هستند. | ## بخش 2: جنگل‌های بارانی سیبری جنوبی | کاج اروپایی سیبری معمولاً در مناطق خنک‌تر شایع‌تر است در حالی که مناطق گرم‌تر و خشک‌تر کاج اروپایی را ترجیح می‌دهند. این گیاهان شامل جنس‌های نیتروفیت مانند پزشکی و ملانلیا، اسیدوفیت‌ها مانند اسنا و بریوریا و سایر جنس‌ها از جمله هیپوگیمنیا و هستند. جانوران حیوانات خشکی‌زی در این منطقه شامل خرس‌های قهوه‌ای، مارهای افعی اروپایی،Cowan, I. جانوران حشرات شامل پروانه ابریشم سیبری، گونه‌ای از حشرات گیاه‌خوار است که در این منطقه زندگی می‌کند و از برگ درختان تغذیه می‌کند.Kharuk, V. آب و هوا آب و هوای جنگل معتدل سیبری در امتداد رشته کوه‌های آلتای و سایان، قاره‌ای و مرطوب است. این منطقه در درجه اول از توده‌های هوای اقیانوس اطلس که توسط بادهای غربی آورده می‌شوند، بارندگی دریافت می‌کند. | ## بخش 3: جنگل‌های بارانی سیبری جنوبی | شابک ۹۷۸۱۵۹۷۲۶۶۷۵۸ هوای ورودی از روی کوه‌ها عبور می‌کند و باعث می‌شود رطوبت به بیرون رسوب کند. شابک ۹۷۸۱۵۹۷۲۶۶۷۵۸ علاوه بر این، رطوبت نسبی می‌تواند به‌طور متوسط سالانه تا ۷۵٪ برسد. این منطقه همچنین آب بیشتری را در اثر تبخیر و تعرق نسبت به مناطق اطراف از دست می‌دهد. پیش‌بینی‌های فعلی تغییرات اقلیمی حاکی از آن است که دمای محلی افزایش خواهد یافت و باعث گسترش جنگل به مناطق کوهستانی توندرای مجاور می‌شود. | ## جمع‌بندی | مناطق حفاظت‌شده طبیعی آلتایسکی و کاتونسکی که آنها نیز در کوه‌های طلایی آلتای قرار دارند، و منطقه حفاظت‌شده زیست‌کره اوبسونور هالو که آن هم یک منطقه حفاظت‌شده جهانی است.
موضوع مقاله: دبورا آدیر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دبورا آدیر | مقدمه: از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به روزهای زندگی ما، دودمان، و شکاف اشاره کرد. | ## بخش 1: دبورا آدیر | در دوران جوانی در ویرجینیا، کالیفرنیا، نیویورک، تنسی، مینه سوتا و در نهایت واشینگتن زندگی کرد. وی از دانشگاه واشینگتن با مدرک لیسانس در رشته تبلیغات و بازاریابی فارغ‌التحصیل شد. او هنگام پیوستن به اتحادیه بازیگران مجبور شد نام خود را تغییر دهد زیرا این اتحادیه از قبل دبورا میلر داشت. آدیر در سال ۱۹۷۲ عنوان دختر شایسته بلویو را از آن خود کرد و در مسابقه دختر شایسته واشینگتن در همان سال، مقام دوم را کسب کرد. دلایل شخصی باعث شد که او سیاتل را ترک کند و از آوریل ۱۹۷۸ تا ژانویه ۱۹۷۹ به عنوان مهماندار هواپیما برای پان امریکن ورلد ایرویز کار کرد. | ## بخش 2: دبورا آدیر | برای همین به هالیوود رفت و یک مدیر برنامه پیدا کرد که به او درگرفتن نقش‌های کوچک در چندین سریال تلویزیونی کمک کرد و اولین حضورش در قسمتی از مجموعه تلویزیونی «پاریس» بود. موفقیت بزرگ او در سال ۱۹۸۰ اتفاق افتاد، زمانی که برای بازی در نقش جیل فاستر ابوت در مجموعه تلویزیونی «جوان و بی‌قرار» انتخاب شد. وی در سال ۱۹۸۳ مجموعه «جوان و بی‌قرار» را ترک کرد تا نقش تریسی کندال را در مجموعه تلویزیونی دودمان که در ساعات پربیننده پخش می‌شد، بازی کند، نقشی که تا سال ۱۹۸۴ آن را ایفا کرد. او این نقش را با ایفای نقش ثابت دیزی لوید در سریال دیگری از آرون اسپلینگ با نام «یافته‌گر عشق‌های گمشده» دنبال کرد. در سال ۱۹۸۶ به مدت یک هفته به سریال «جوان و بی‌قرار» بازگشت تا نقش جیل را تکرار کند. | ## بخش 3: دبورا آدیر | او همچنین برای چند قسمت در مجموعه تلویزیونی سانتا باربارا که در ساعات پربیننده پخش می‌شد، حضور یافت. او با همسرش در مجموعه تلویزیونی «ملروز» که در آن نقش مدیر تبلیغات، لوسی کابوت را بازی می‌کرد همکاری کرد. او همچنین در سال ۱۹۹۳ نقش کیت رابرتز را در سریال روزهای زندگی ما بازی کرد و به یکی از معدود بازیگرانی تبدیل شد که همزمان در یک مجموعه تلویزیونی روزانه و یک مجموعه تلویزیونی شبانه بازی کرد. | ## جمع‌بندی | وی بخاطر بازی در مجموعه تلویزیونی «روزهای زندگی ما» موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مراسم جوایز «سواپرا دایجست» در سال ۱۹۹۴ شد.
موضوع مقاله: چمنزارها و مراتع جنگلی سویفون-خانکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چمنزارها و مراتع جنگلی سویفون-خانکا | مقدمه: منطقه اکولوژیکی مراتع و علفزارهای جنگلی سویفون-خانکا (شناسه ووف: پی آ ۰۹۰۷) (همچنین: مراتع و علفزار جنگلی اوسوری-ووسولی) یک منطقه اکولوژیکی نسبتاً کوچک است که در دریاچه خانکا، دریاچه‌ای آب شیرین در خاور دور روسیه، با بخشی در چین واقع شده است. | ## بخش 1: چمنزارها و مراتع جنگلی سویفون-خانکا | این منطقه یک توقفگاه مهم برای پرندگان مهاجر، از جمله بسیاری از گونه‌های آسیب‌پذیر است. مکان و توضیحات سرچشمه‌های رودخانه اوسوری از لبه شمالی منطقه اکولوژیکی عبور می‌کنند، دریاچه خانکا بر وسط آن تسلط دارد و رودخانه سویفن (به زبان روسی رودخانه رازدولنایا) از جنوب دریاچه را تغذیه می‌کند. این دریاچه از غرب در مرز بین استان هیلونگ‌جیانگ در چین و از شرق در سرزمین پریمورسکی در روسیه قرار دارد. تنها خروجی دریاچه خانکا، رودخانه سونگاچا، شاخه‌ای از اوسوری، و در نهایت رودخانه آمور است. کل این منطقه به عنوان فرورفتگی خانکا شناخته می‌شود، زیرا یک زمین پست است که توسط کوه‌ها و زمین‌های مرتفع احاطه شده است. این منطقه اکولوژیکی توسط جنگل‌های مختلط منچوری در شمال، غرب و جنوب و جنگل‌های پهن‌برگ و مختلط اوسوری در شرق احاطه شده است. | ## بخش 2: چمنزارها و مراتع جنگلی سویفون-خانکا | آب و هوا این منطقه دارای آب و هوای قاره‌ای مرطوب - زیرگروه تابستان‌های خنک (طبقه‌بندی کوپن دی دبلیو بی) است. این آب و هوا با تغییرات زیاد دما، چه روزانه و چه فصلی، مشخص می‌شود؛ با زمستان‌های طولانی و سرد و تابستان‌های کوتاه و خنک که میانگین آن از تجاوز نمی‌کند. گیاهان و جانوران بخش عمده‌ای از منطقه اطراف، نوعی باتلاق است که با گیاهان زنده و پیت‌ساز مشخص می‌شود. در زیر این منطقه، لایه‌ای ضخیم از خاک رس وجود دارد که از زهکشی خاک جلوگیری می‌کند. بومی‌گرایی زیاد است زیرا این منطقه در دوره پلیستوسن یخبندان نداشته است و این امر باعث ایجاد پناهگاه و مسیر مهاجرت برای گونه‌ها در این منطقه شده است. دریاچه خانکا، به عنوان بزرگ‌ترین دریاچه آب شیرین در شرق دور روسیه، یک مکان مهم برای لانه‌سازی و مهاجرت پرندگان است - مهم‌تر از همه، پرندگان آبزی که از این منطقه برای لانه‌سازی، استراحت و تغذیه استفاده می‌کنند. | ## بخش 3: چمنزارها و مراتع جنگلی سویفون-خانکا | ۴۹ گونه پرنده آبزی ثبت شده است، از جمله ۲۴ گونه اردک، ۹ گونه غاز، ۵ گونه غواص و ۵ گونه دیگر. در طول پرواز بهاری، جمعیتی تا ۵۰۰۰۰۰ غاز ثبت شده است؛ جمعیت اردک‌ها نیز به صدها هزار نفر می‌رسد. چهار گونه درنا در این منطقه اکولوژیکی یافت می‌شوند، از جمله درنای تاج قرمز (درنای منچوری) که در معرض خطر انقراض است. این پرندگان در تالاب‌های فصلی و مراتع مرطوب منطقه زادآوری می‌کنند و به شدت به حفظ زیستگاه‌های طبیعی وابسته‌اند. محافظت‌ها مناطق حفاظت‌شده مهم در منطقه اکولوژیکی عبارتند از: ذخیره‌گاه طبیعی خانکا، یک ذخیره‌گاه طبیعی تحت حفاظت روسیه در سواحل جنوبی و باتلاق‌های دریاچه خانکا. | ## جمع‌بندی | منطقه حفاظت‌شده ملی دریاچه شینگکای، ۲۲۲۵ کیلومتر مربع از دشت سیلابی شمالی و بخشی از دریاچه خانکا در سمت چین را پوشش می‌دهد.
موضوع مقاله: اسب جزیره سابل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسب جزیره سابل | مقدمه: اسب جزیره سابل، نژادی کوچک و رمیده از اسب است که در جزیره سابل واقع در سواحل نوا اسکوشیا، کانادا زندگی می‌کند. | ## بخش 1: اسب جزیره سابل | نخستین دسته از آن‌ها در اواخر دههٔ ۱۷۰۰ در این جزیره رهاسازی شدند و به‌سرعت به حالت رمیده درآمدند. در سال‌های بعد، اسب‌های دیگری برای بهبود کیفیت و تنوع ژنتیکی گله به جزیره منتقل شدند. این اسب‌ها در گذشته برای استفاده شخصی یا فروش جهت کشتار جمع‌آوری می‌شدند که این روند تا دههٔ ۱۹۵۰ جمعیت آن‌ها را در معرض خطر انقراض قرار داد. | ## بخش 2: اسب جزیره سابل | بر اساس یک مطالعه در سال ۲۰۱۸، جمعیت این نژاد حدود ۵۰۰ رأس برآورد شد که نسبت به حدود ۳۰۰ رأس ثبت‌شده در دههٔ ۱۹۷۰ افزایش یافته است. در سال ۱۹۶۰، دولت کانادا با تصویب قانونی، از اسب‌های جزیره سابل در زیستگاه وحشی‌شان محافظت کرد. از دههٔ ۱۹۸۰ تاکنون، پژوهش‌های بلندمدت و غیرتهاجمی بر روی این گله انجام شده و در سال ۲۰۰۷ یک تحلیل ژنتیکی نشان داد که این گله از نظر ژنتیکی به اندازه‌ای متمایز است که توجه دوستداران محیط‌زیست را جلب کند. | ## بخش 3: اسب جزیره سابل | در سال ۲۰۰۸، اسب جزیره سابل به‌عنوان اسب رسمی استان نوا اسکوشیا معرفی شد و در سال ۲۰۱۱، این جزیره عنوان «ذخیره‌گاه پارک ملی جزیره سابل» را دریافت کرد. این گله بدون دخالت انسانی مدیریت می‌شود و به‌طور قانونی در برابر هرگونه مداخله انسان محافظت شده است. | ## جمع‌بندی | این اسب‌ها تنها در جزیره سابل و تا سال ۲۰۱۹، در «پارک حیات‌وحش شوبناکادی» واقع در سرزمین اصلی نوا اسکوشیا حضور داشته‌اند؛ گله اخیر نیز از اسب‌هایی تشکیل شده که در دههٔ ۱۹۵۰ از جزیره سابل منتقل شده بودند.
موضوع مقاله: جزیره سابل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جزیره سابل | مقدمه: جزیرهٔ سابل (فرانسوی: Île de Sable، به معنای تحت‌اللفظی «جزیرهٔ شن») جزیره‌ای کوچک و دورافتاده در سواحل استان نوا اسکوشیا، کانادا است. | ## بخش 1: جزیره سابل | این جزیره در اقیانوس اطلس شمالی، حدود ۳۰۰ کیلومتر (۱۶۰ مایل دریایی) در جنوب‌شرقی هالیفاکس و نزدیک به ۱۷۵ کیلومتر (۹۵ مایل دریایی) در جنوب‌شرقی نزدیک‌ترین نقطه به سرزمین اصلی نوا اسکوشیا واقع شده است. مدیریت این جزیره در تمام طول سال بر عهدهٔ کارکنان آژانس پارک‌های ملی کانادا (پارکز کانادا) است. | ## بخش 2: جزیره سابل | شمار افرادی که در هر زمان از سال در جزیره حضور دارند متغیر بوده و در ماه‌های تابستان، به دلیل رفت‌وآمد پژوهشگران و افزایش تعداد کارکنان، بیشتر می‌شود. جزیرهٔ سابل که به دلیل نقش آن در تاریخ اولیهٔ کانادا و نیز به‌واسطهٔ اسب‌های بومی‌اش شناخته می‌شود، تحت حفاظت و مدیریت پارکز کانادا قرار دارد و ورود به آن منوط به دریافت مجوز قبلی است. | ## بخش 3: جزیره سابل | ## جمع‌بندی | این جزیره بخشی از ناحیهٔ ۷ شهرداری منطقه‌ای هالیفاکس در استان نوا اسکوشیا به‌شمار می‌رود و همچنین به‌عنوان یک ذخیره‌گاه پارک ملی حفاظت‌شده و «منطقهٔ مهم پرندگان» ثبت شده است.
موضوع مقاله: رها شده (آلبوم اسکیلت) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رها شده (آلبوم اسکیلت) | مقدمه: خبر این آلبوم در ۲۰ مهٔ ۲۰۱۶ اعلام شد و همزمان یک ویدیوی متنی برای آهنگ «احساس شکست‌ناپذیری کن» در کانال یوتیوب گروه منتشر شد. | ## بخش 1: رها شده (آلبوم اسکیلت) | شش روز بعد، گروه یک ویدیوی متنی برای آهنگ «ستارگان» در کانال یوتیوب خود منتشر کرد. این آلبوم در ۴ دسامبر ۲۰۱۸ با فروش ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه، توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا گواهی طلایی دریافت کرد. ضبط در ۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۵، اسکیلت اعلام کرد که در حال نوشتن قطعاتی برای آلبوم جدیدی هستند که ضبط آن از ماه ژوئن آغاز می‌شود و احتمالاً در اواخر نیمهٔ دوم سال ۲۰۱۵ یا اوایل ۲۰۱۶ منتشر خواهد شد، اما انتشار آن به تاریخ ۵ اوت ۲۰۱۶ موکول شد. این گروه با برایان هاویس، که پیش از این آلبوم، آلبوم به کما رفته را در سال ۲۰۰۶ تهیه کرده بود، به‌همراه تهیه‌کنندگانی مانند کوین چورکو، نیل آورون و ست مازلی همکاری کردند. | ## بخش 2: رها شده (آلبوم اسکیلت) | کوپر اظهار داشت که قبل از رفتن به استودیو برای ضبط موسیقی، احساس «واقعاً الهام‌بخش» بودن کرده‌است. اگرچه او گفت «آهنگ‌ها بسیار تهاجمی و کاملاً رک هستند»، اما آهنگ‌های جدید با صدای اسکیلت که آنها ساخته‌اند، کاملاً مطابقت دارند. در ۸ آوریل، اسکیلت پیش‌نمایشی از آهنگ جدیدی را که بعداً مشخص شد «خروج از جهنم» نام دارد، در صفحات رسانه‌های اجتماعی خود منتشر کرد. در ۲۰ مهٔ ۲۰۱۶، اعلام شد عنوان آلبوم، رها شده، است و قرار است در ۵ اوت ۲۰۱۶، توسط آتلانتیک رکوردز منتشر شود. | ## بخش 3: رها شده (آلبوم اسکیلت) | در ۲۶ مه، ویدیوی متن ترانه و تک‌آهنگ دیجیتال «ستارگان » به‌همراه پیش‌نمایشی از آهنگ دیگری با عنوان «بازگشت از مرگ» منتشر شد. در ۸ ژوئیه، نسخهٔ کامل «بازگشت از مرگ» برای خرید آنلاین در دسترس قرار گرفت و پس از آن در ۲۹ ژوئیه «می‌خواهم زندگی کنم» منتشر شد. موسیقی و شعر جان کوپر اشاره کرد که آلبوم رها شده از آهنگ‌هایی از متال تا پاپ تشکیل شده‌است. کوپر همچنین اشاره کرد که می‌خواسته آهنگ‌های آلبوم رها شده هم از نظر شعر و هم از نظر موسیقی به هم مرتبط باشند. | ## جمع‌بندی | جوایز و تقدیرنامه‌ها در ۹ اوت ۲۰۱۷، اعلام شد که آلبوم رها شده در چهل و هشتمین دوره جوایز سالانه جی‌ام‌ای داو، نامزد دریافت جایزه آلبوم سال راک/معاصر خواهد شد.
موضوع مقاله: مایلن، سوئیس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مایلن، سوئیس | مقدمه: در ژانویه ۱۸۵۴ سطح دریاچه زوریخ به‌طور غیرمعمول پایین آمد و اهالی فرصت را غنیمت شمردند تا بخشی از زمین را بازپس‌گیری کنند. | ## بخش 1: مایلن، سوئیس | در این فرایند اشیای پیشاتاریخی متعلق به فرهنگ فین، فرهنگ هورگن و اوایل عصر برنز کشف شد که شواهد روشنی از سکونت اولیه ارائه داد. یکی از جاده‌های رومی که توریکوم (زوریخ) را به کور متصل می‌کرد، از کنار مایلن می‌گذشت. بخش‌هایی از مایلن در مالکیت صومعه‌هایی مانند صومعهٔ سنت گالن، اینزیدلن، زکینگن و همچنین گروسمونستر زوریخ بود. در سال ۱۳۸۴ مایلن به یک بالیوی زوریخ تبدیل شد و به لطف حاکم محلی، تا سال ۱۷۹۸ از خودمختاری نسبی برخوردار بود. از قرون وسطی تجارت و صنایع دستی در این منطقه رونق داشت و دست‌کم چهار آسیاب برای پشتیبانی از کشاورزی محلی وجود داشت. در اواخر سدهٔ هجدهم، انقلاب صنعتی به شکل صنعت نساجی به مایلن رسید، اما این تولید در سدهٔ نوزدهم از میان رفت. از این مساحت، ۴۶٫۹٪ برای کشاورزی، ۲۴٫۴٪ جنگل، ۲۷٫۲٪ مناطق مسکونی یا جاده و ۱٫۴٪ غیرمولد (رودخانه، یخچال یا کوه) است. | ## بخش 2: مایلن، سوئیس | آب‌های سطحی ۰٫۲٪ را دربرمی‌گرفتند و حدود ۲۶٫۵٪ از مساحت شهرداری در حال ساخت‌وساز بود. مایلن در کرانهٔ شمالی دریاچه زوریخ و میان زوریخ و راپرزویل قرار دارد و با هورگن در سوی مقابل دریاچه از طریق فری هورگن–مایلن مرتبط است. این شهر به چهار ناحیه تقسیم می‌شود: فلدمایلن، دورفمایلن، اوبرمایلن در کرانهٔ دریاچه و برگمایلن در جهت پفنستیل . بیشتر مردم آلمانی (۸۷٫۶٪) سخن می‌گویند و ایتالیایی (۲٫۴٪) و انگلیسی (۱٫۷٪) در رتبه‌های بعدی‌اند. در انتخابات ۲۰۰۷، حزب مردم سوئیس با ۳۴٫۱٪ پیشتاز بود و پس از آن حزب لیبرال رادیکال سوئیس (۲۳٫۱٪)، حزب سوسیال دموکراتیک سوئیس (۱۵٫۲٪) و حزب سوسیال مسیحی سوئیس (۱۰٪) قرار داشتند. سال جمعیت ۱۶۳۴ ۱٬۱۰۷ ۱۶۹۷ ۱٬۵۹۰ ۱۷۹۹ ۳٬۰۳۴ ۱۸۵۰ ۳٬۰۶۵ ۱۹۰۰ ۳٬۲۱۳ ۱۹۵۰ ۵٬۹۹۲ ۱۹۷۰ ۹٬۸۸۱ ۲۰۰۰ ۱۱٬۴۸۰ توزیع سنی به این صورت است: ۱۸٫۹٪ زیر ۲۰ سال، ۶۳٪ بین ۲۰ تا ۶۴ سال و ۱۸٫۱٪ بالای ۶۴ سال. ۸۳٫۹٪ افراد ۲۵ تا ۶۴ ساله، تحصیلات متوسطهٔ غیرالزامی یا آموزش عالی را گذرانده‌اند. | ## بخش 3: مایلن، سوئیس | ، ۱۵۱ نفر در بخش اولیه اقتصاد، ۱٬۵۱۴ نفر در بخش دوم اقتصاد و ۳٬۴۱۸ نفر در بخش سوم اقتصاد کار می‌کردند. در سرشماری ۲۰۰۰، ۴۹٫۹٪ پروتستان (۴۷٫۹٪ کلیسای اصلاح‌شده سوئیس و ۲٪ سایر پروتستان‌ها)، ۲۶٫۵٪ کاتولیک، ۳٪ مسلمان، ۵٫۳٪ دیگر ادیان، ۳٪ بی‌دین و ۱۴٫۷٪ ندانم‌گرا یا خداناباور بودند. پیشینهٔ این کلیسا به یک نمازخانه در سدهٔ هفتم می‌رسد و ساختمان کنونی در ۱۴۹۳ ساخته شده است. قدیمی‌ترین مهمانخانهٔ شهر Löwen (شیر) است که از ۱۹۵۸ در مالکیت شهرداری است و تالار آن برای رویدادهای فرهنگی و سیاسی استفاده می‌شود. مهمانخانهٔ zur Burg در فریدبرگ (ساختهٔ ۱۶۷۶) و چندین عمارت از جمله زیهوف، زیهالده و گرونه هوف نیز از بناهای شاخص‌اند. میراث فرهنگی مایلن–رورنهاپ بخشی از ۵۶ مکان میراث جهانی یونسکو در سوئیس با عنوان سکونتگاه‌های دیرینه‌سنگی کرانه آلپ است و در فهرست میراث فرهنگی سوئیس به عنوان شیء «رده A» ثبت شده است. ترابری دو ایستگاه راه‌آهن دارد: ایستگاه راه‌آهن مایلن و ایستگاه راه‌آهن هرلیبرگ-فلدمایلن که بخشی از شبکه اس-باهن زوریخ هستند. | ## جمع‌بندی | فری هورگن–مایلن و قایق‌های شرکت کشتیرانی دریاچه زوریخ نیز این منطقه را به دیگر شهرهای کرانهٔ دریاچه متصل می‌کنند.