موضوع مقاله: بنیاد ملی بونسای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بنیاد ملی بونسای | مقدمه: پیوند= بونسای سدر اطلسی که در موزه ملی بونسای و پنجینگ، درختکاری ملی ایالات‌متحده به نمایش گذاشته شده است. | ## بخش 1: بنیاد ملی بونسای | بنیاد ملی بونسای , (NBF) یک سازمان غیرانتفاعی است که برای حفظ موزه ملی بونسای و پنجینگ ایجاد شده است. موزه ملی بونسای و پنجینگ (Penjing) در محوطه ۴۴۶ هکتاری محوطه درختکاری ملی ایالات‌متحده در شمال‌شرقی واشینگتن دی‌سی واقع شده است. مهمانان برجسته ملی و بین‌المللی بخش‌های مختلف فدرال نیز در میان بازدیدکنندگان هستند. بیانیه مأموریت «بنیاد ملی بونسای یک سازمان غیرانتفاعی بخش سازمان ۵۰۱ (سی ۳) است که در سال ۱۹۸۲ برای حفظ موزه ملی بونسای و پنجینگ تأسیس شد. با ارائه حمایت مالی و مشاوره به موزه با درختکاری ملی ایالات‌متحده همکاری می‌کند. این همکاری خصوصی/عمومی بین بنیاد و درختکاری موزه را قادر می‌سازد تا هنر بونسای و پنجینگ را از طریق نمایش‌های شاهکار و برنامه‌های آموزشی به بازدیدکنندگان ارتقا دهد و در عین حال دوستی و تفاهم بین فرهنگی را تقویت کند.» تاریخچه پیوند= بونسای بانیان چینی (انجیر پرده‌ای، رتوزا) که در موزه ملی بونسای و پنجینگ، درختستان ملی ایالات‌متحده به‌نمایش گذاشته شده است. در سال ۱۹۷۶، کشور ژاپن برای دویستمین سالگرد ایالات‌متحده، ۵۳ درخت بونسای را به آمریکا هدیه داد. درختان به انجمن بونسای پوتوماک رسیدند و داوطلبان با کارکنان درختکاری ملی ایالات‌متحده کار کردند تا درختان را در شرایط نمایشی نگه دارند. در سال ۱۹۷۹، جانت لانمن با دکتر جان کریچ، مدیر درختکاری ملی، در مورد امکان افزودن بونسای آمریکایی به موزه صحبت کرد. یک نهاد مستقل از مقامات بونسای برای بررسی مجموعه‌های خصوصی بونسای، احتمالاً به‌عنوان بخشی از یک مجموعه ملی، تعیین شد. ان‌بی‌اف افرادی را از سراسر کشور به‌عنوان مدیر استخدام کرد، با اعضای اولین هیئت مدیره فردریک بالارد، ملبا تاکر، لری رگل، ماریبل بالندونک و اچ ویلیام مریت. ماریان اورلاندو به‌عنوان مدیر اجرایی و جمع‌آوری کمک‌های مالی اصلی برای ان‌بی‌اف خدمت کرد. ماریون گیلنسوان به‌عنوان اولین رئیس ان‌بی‌اف منصوب شد (فردریک بالارد از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۶ دومین نفر و فلیکس بی لافلین از سال ۱۹۹۶ تاکنون سومین نفر خواهند بود). | ## بخش 2: بنیاد ملی بونسای | در سال ۱۹۸۶، در ده سالگی هدیه ژاپن، بنیاد ملی بونسای اعلام کرد که غرفه بونسای آمریکا را تکمیل خواهد کرد تا مجموعه‌ای از بونسای‌های آمریکای‌شمالی را به‌نمایش بگذارد. این امر در ۱ اکتبر ۱۹۹۰ زمانی که غرفه بونسای آمریکایی به دو استاد بونسای آمریکایی تقدیم شد به واقعیت تبدیل شد. غرفه آمریکای شمالی جان ناکا (John Naka) فضای نمایشی برای مجموعه بونسای آمریکای‌شمالی را فراهم می‌کند. با کمک‌های مالی جامعه بونسای، موزه ملی بونسای و پنجینگ در اوایل دهه ۱۹۹۰ رشد زیادی کرد. کنسرواتوار گرمسیری کانشیرو (به نام «پاپا» کانشیرو، پدر بونسای هاوایی) در سال ۱۹۹۳ برای درختان ظریف اضافه شد. بیداری روح: مجموعه سنگهای مشاهده ملی (۲۰۰۰) اولین کتاب منتشر شده توسط بنیاد ملی بونسای شد. سال بعد ان‌بی‌اف از اولین مسابقه گلدان بونسای آمریکای‌شمالی برای هنرمندان سرامیک حمایت کرد، حماسه بونسای: چگونه مجموعه دویست ساله به آمریکا آمد را منتشر کرد، توسط مدیر سابق درختکاری ملی ایالات‌متحده، دکتر جان کریچ، و ترجمه‌ای به انگلیسی از جنگل، صخره‌کاری و بونسای صنوبر ایزو (Rock Planting & Ezo Spruce Bonsai) توسط استاد ژاپنی بونسای سابورو کاتو را منتشر کرد. با بودجه قابل توجه ان‌بی‌اف، در سال ۲۰۰۳ حیاط فوقانی ماریا وانزانت و دروازه ورودی اچ ویلیام مریت به باغ قدم‌زدن ژاپنی خانواده کاتو (Kato) اختصاص داده شد. ان‌بی‌اف همچنین در آن سال به یک سازمان عضویت تبدیل شد که توسط حقوق سالانه و همچنین با کمک‌های مالی پشتیبانی می‌شود. همچنین در آن سال، کتاب طرح جان ناکا و مجموعه مقالات سمپوزیوم بین‌المللی بونسای و در مورد سنگ‌های نما (که در برگزار شد ۲۰۰۲) هر دو توسط ان‌بی‌اف منتشر شدند. در سال ۲۰۱۱، کمپین برای غرفه ژاپنی: یک هدیه تجدید شده برای جمع‌آوری بودجه برای بازسازی و بهبود غرفه‌ای که در طول سال‌ها در اثر قرار گرفتن در معرض عناصر آسیب دیده بود، تأسیس شد. از سال ۱۶۲۵ در حال آموزش بوده و از انفجار اتمی در هیروشیما جان سالم به در برده است. موزه ملی بونسای و پنجینگ دارای چهار مجموعه اصلی است: مجموعه‌های ژاپنی، چینی و آمریکای شمالی و سنگ‌های تماشا. | ## بخش 3: بنیاد ملی بونسای | موزه ملی بونسای و پنجینگ همچنین تعدادی نمایشگاه در حال چرخش را در گالری نمایشگاه مری ای. این درختان پس از ورود یک سال را در قرنطینه گذراندند و در ۱۹ ژوئیه ۱۹۷۶ در مراسمی با حضور بسیاری از مقامات ژاپنی و ایالات متحده تقدیم شدند. مجموعه چینی مجموعه چینی (همچنین به‌عنوان مجموعه پنجینگ شناخته می‌شود) در غرفه باغ چینی یی سان وو قرار دارد. این غرفه به نام دکتر یی سان وو یی سان وو (۱۹۰۰–۲۰۰۵) نامگذاری شده است که در هنگ کنگ، پنجینگ را جمع‌آوری و طراحی کرد. در سال ۱۹۸۳، جانت لانمن، یکی از اعضای هیئت مدیره ان‌بی‌اف، از دکتر وو پرسید که آیا مایل است به گنجاندن پنجینگ در موزه کمک کند. دکتر وو از این ایده خوشحال شد و بودجه‌ای برای ساخت یک غرفه و همچنین اهدای بسیاری از درختان پنجینگ اختصاص داد. مجموعه آمریکای‌شمالی پیوند= در موزه ملی بونسای و پنجینگ، درختکاری ملی ایالات متحده. بیشتر درختان مجموعه آمریکای‌شمالی در غرفه آمریکای‌شمالی جان وای ناکا قرار دارند. این مجموعه ۶۳ درختی از بونسای ساخته شده است که به‌طور کامل توسط مردم آمریکای‌شمالی ساخته شده است. غرفه آمریکای شمالی جان وای ناکا در سال ۱۹۹۰ به استاد بزرگ آمریکایی‌تبار جان وای ناکا (۱۹۱۴–۲۰۰۴) تقدیم شد. مجموعه سنگ تماشا علاوه بر درختان بونسای، موزه ملی بونسای و پنجینگ دارای مجموعه‌ای در سطح جهانی از سنگ‌های تماشا است. بونسای و سنگ‌های دیدنی ارتباط نزدیکی دارند، زیرا هر دو احترام زیادی برای طبیعت نشان می‌دهند. هنگامی که گیاهان و سنگ‌های کوچک با هم ترکیب شوند، می‌توان کل طبیعت را از طریق این مناظر مینیاتوری جادویی تصور کرد. | ## جمع‌بندی | سوئیسکی ملبا تاکر و منطقه نمایش سنگ تماشا سنگ‌های آن به‌طور دوره‌ای در درون‌مایه‌ها تغییر می‌کند.