موضوع مقاله: کنیسه جوبار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کنیسه جوبار | مقدمه: کنیسه جوبار، همچنین کنیسه الیاهو هانوی، یک مجموعه کنیسه باستانی در روستای جوبار بود که اکنون بخشی از منطقه شهری دمشق، سوریه است. | ## بخش 1: کنیسه جوبار | این کنیسه زمانی در مجاورت مجتمعی با اتاق‌هایی برای خاخام و دیگر مأموران جامعه قرار داشت. این کنیسه بر فراز غاری ساخته شده بود که به‌طور سنتی تصور می‌شد به الیاس پیامبر در خفا خدمت می‌کرده است. در طول جنگ داخلی سوریه، کنیسه مورد اصابت خمپاره قرار گرفت، غارت شد و بعداً دو سوم سازه در پایان ماه مه ۲۰۱۴ کاملاً ویران شد. توضیحات بر اساس مقاله‌ای در سال ۱۹۵۹ از نشریه «جویش کوارترلی ریویو» که با استفاده از کاداستر سوری منطقه جوبار و تطبیق داده‌های آن با یک مقاله اسرائیلی که در آن زمان تازه منتشر شده بود، نوشته شده است: «ضلع شرقی آن بود.» طول، ضلع غربی آن و ساختمان عرض. بنیامین دوم، که در اواخر دهه ۱۸۴۰ از سوریه بازدید کرد، این کنیسه را به گونه‌ای توصیف کرد که او را به یاد «مسجد معاویه» می‌اندازد. در زیر حرم مقدس… یک غار وجود دارد… که پایین آمدن از آن با حدود ۲۰ پله انجام می‌شود. به گفته یهودیان، گفته می‌شود که حضرت الیشع در این غار پناهگاهی یافته است… در ورودی کنیسه، به سمت وسط دیوار سمت راست، سنگی با شکل نامنظم وجود دارد که می‌توان آثار چندین پله را روی آن مشاهده کرد. روایت ادعا می‌کند که پادشاه حزائیل بر روی این پله نشسته بود، زمانی که حضرت الیشع او را به عنوان پادشاه مسح کرد.» تاریخ و سنت‌ها این کنیسه لوحه‌ای داشت که قدمت آن را به سال ۷۲۰ نشان می‌داد و اغلب، اما به اشتباه، کنیسه‌ای ۲۰۰۰ ساله تصور می‌شد که در حومه جوبر، دمشق واقع شده است. | ## بخش 2: کنیسه جوبار | طبق روایات، این کنیسه بر فراز غاری ساخته شده است که الیاس نبی در طول آزار و اذیت خود را در آن پنهان کرده بود. گفته می‌شود که این کنیسه توسط الیشع ساخته شده و در قرن اول توسط الیعازر بن آرش تعمیر شده است. چالش با این تفسیر همچنین منجر به اختلاف و جنجال شده است (اگرچه به گفته آدام بلیتز، انسان‌شناس و محقق، از محتوا و مقایسه با توضیحات سنتی مشخص است که شهر ابی گبر در بابل بوده و نه در نزدیکی دمشق.) دوره قرون وسطی در دوران قرون وسطی، جوبر محل سکونت یک جامعه یهودی قابل توجه بود. در سال ۱۲۱۰، یک یهودی فرانسوی، ساموئل بن سامسون، هنگام بازدید از دمشق، از «کنیسه زیبایی که در خارج از شهر» یعنی در جوبر واقع شده بود، یاد کرد. یک مسافر یهودی ناشناس که چند سال پس از مهاجرت اسپانیایی‌ها به شام پس از فرمان اخراج یهودیان اسپانیا در سال ۱۴۹۲ به آنجا رسید، ۶۰ خانواده یهودی ساکن در روستای جوبر را یافت که کنیسه‌ای بسیار زیبا داشتند. نویسنده می‌گوید: «من هرگز چیزی شبیه به این ندیده‌ام؛ این کنیسه توسط سیزده ستون پشتیبانی می‌شود.» شمس بن طولون الدمشقی (۱۴۷۵–۱۵۴۶ یا ۴۸) اشاره می‌کند که «جوبر یک روستای یهودی با حضور مسلمانان است.» وقایع‌نگاری یوسف سمبری (۱۶۷۲) می‌گوید که جامعه یهودی دمشق عمدتاً در جوبار زندگی می‌کردند و او از کنیسه الیشع و غار الیاس تشبی اطلاع دارد. بنجامین ("بنجامین دوم"؛ که در اواخر دهه ۱۸۴۰ از آن بازدید کرد) کنیسه را با جزئیات توصیف کرد (برای اطلاعات بیشتر به "توضیحات" مراجعه کنید). در جریان شورشی که پس از اتهام قتل آیینی علیه یهودیان دمشق در سال ۱۸۴۰ رخ داد، جمعیت به کنیسه حمله کردند، آن را غارت کردند و طومارهای شریعت را از بین بردند. | ## بخش 3: کنیسه جوبار | در سال ۱۸۴۷، تنها یک خانواده یهودی در روستا باقی مانده بود و آنها از کنیسه مراقبت می‌کردند. در روزهای جشن، بسیاری از یهودیان دمشق برای عبادت در کنیسه جمع می‌شدند و در طول سال، کنیسه اغلب توسط یهودیان بازدید می‌شد. چند اتاق در حیاط مجاور کنیسه، به عنوان خلوتگاهی برای برخی از یهودیان دمشق برای چند روز در بهار و تابستان استفاده می‌شد. پس از تأسیس دولت اسرائیل، یهودیان در سوریه با تبعیض بیشتری روبرو شدند، زیرا دولت سوریه محدودیت‌های سختگیرانه‌تری را علیه آنها اعمال کرد. بخشی از زمین‌های مرتبط با کنیسه تصرف و به مدرسه‌ای برای اعراب آواره فلسطینی تبدیل شد. این کنیسه به عنوان یکی از مقدس‌ترین مکان‌های زیارتی یهودیان در سوریه مورد احترام است.Josef W. | ## جمع‌بندی | در گذشته، افراد بیمار را به غاری در زیر کنیسه می‌آوردند و شب‌ها در آنجا تنها می‌گذاشتند به این امید که روح الیشع تأثیر شفابخشی بر آنها داشته باشد.