موضوع مقاله: شهرآورد مرزی‌ساید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهرآورد مرزی‌ساید | مقدمه: شهرآورد مرزی‌ساید به رقابت فوتبال میان دو باشگاه بزرگ شهر لیورپول انگلستان، اورتون و لیورپول اشاره دارد. | ## بخش 1: شهرآورد مرزی‌ساید | این رقابت طولانی‌ترین شهرآورد در دسته برتر فوتبال انگلستان است و از فصل ۶۳–۱۹۶۲ پیوسته برگزار شده. بخشی از این رقابت به فاصله ناچیز میان ورزشگاه دو تیم برمی‌گردد که از پهنه پارک استنلی برای یکدیگر قابل رویتند. فینال جام اتحادیه ۱۹۸۴ در ومبلی میان این دو تیم به «فینال دوستانه» ملقب شد چراکه سکوهای ورزشگاه ترکیبی از هواداران آبی و قرمز بود که سرود مرزی‌ساید می‌خواندند. از اواسط دهه ۱۹۸۰، رقابت‌شان چه در داخل و چه در خارج از زمین تشدید شد و با آغاز لیگ برتر در قیاس با دیگر مسابقات، کارت‌های قرمز بیشتری در آن ثبت شد. تاریخچه اورتون در سال ۱۸۷۸ تأسیس شد و از سال ۱۸۸۴، مسابقات خانگی‌اش را در آنفیلد که متعلق به رئیس باشگاه، جان هولدینگ بود، انجام داد. تعدادی از اعضای هیئت مدیره اورتون اعضای حزب لیبرال بودند که با اتحادیه ملی منع مشروبات الکلی مرتبط بودند، در حالیکه هولدینگ عضو حزب محافظه‌کار و آبجوساز بود و منافع تجاریش کاملاً مخالف جنبش منع مشروبات الکلی. اختلافات سیاست و مالی، سبب اختلافی عمیق میان هولدینگ و سایر اعضای هیئت مدیره اورتون شد. تلاش برای حفظ ساختار مالکیت استبدادی در مقابل تقاضا برای ایجاد ساختاری دموکراتیک‌تر اصطکاکی را به وجود آورد که شکاف اجتماعی-سیاسی را به خوبی ترسیم می‌کرد. نتیجه این شد که مدیران اورتون در سال ۱۸۹۲ آنفیلد را تخلیه کردند و زمین جدیدی را در گودیسون پارک در آنسوی استنلی پارک خریداری کردند. باشگاه‌های فوتبال حرفه‌ای دهه ۱۸۹۰، توجه مردم را چه در داخل و چه خارج از زمین، به خود جلب کردند. قانون اصلاحات ۱۸۶۷، فرصت رای دادن در انتخابات منطقه‌ای و ملی را به فوتبال‌-دوستان داده بود. در یک منطقه محلی با جمعیت ۲۳۰۰۰ نفر، تعداد شرکت‌کنندگان در اورتون و لیورپول به حدود ۱۰ تا ۱۵۰۰۰ نفر می‌رسید. سیاستمداران محلی نیز مشارکت در این دو باشگاه را فرصت و رسانه‌ای برای معرفی خود به رای‌دهندگان محلی می‌دانستند. ریشه‌ها و مذهب ایرلندی هولدینگ نیز گاهی به عنوان تئوری‌هایی برای انشعاب در نظر گرفته می‌شود، چرا که هولدینگ از اعضای برجسته اورِنج اُردر بود، در حالی که رئیس جدید اورتون، جورج ماهون نماینده‌ حزب رقیب و مدافع حاکمیت محلی بود. اعضای اورِنج اُردر، به شدت اتحادیه‌گرا بودند، در حالیکه طرفداران حکومت داخلی ایرلند، خواستار جدایی کامل جزیره ایرلند از بریتانیا بودند. شهر لیورپول نژاد ایرلندی بیشتری نسبت به دیگر شهرهای بریتانیا دارد و جدایی احتمالی گلاسکو و دودستگی بین گروه‌های پروتستان و کاتولیک در ایرلند با اختلافات میان اتحادیه‌گرایی و جمهوری‌خواهی در لیورپول مطابقت داشت. اگرچه، در زمان جدایی اورتون از آنفیلد، جیمز کلمنت باکستر تنها عضو کاتولیک در میان کمیته اورتون بود، در حالیکه باقی اعضا پروتستان بودند. اولاً، هر دو زمین خانگی باشگاه در شمال شهر واقع شده‌اند و بسیار نزدیک به یکدیگرند (کمتر از یک مایل فاصله دارند) و تنها پارک استنلی آنها را از هم جدا می‌کند. امروزه هیچ اختلاف جغرافیایی، سیاسی، اجتماعی یا مذهبی مشهودی میانشان وجود ندارد، آنگونه که در سایر شهرآوردهاست، اگرچه تا سال‌ها، دودستگی حزبی در داخل شهر وجود داشت. مشخص نیست که چگونه، اگر اصلاً این امر بر ریشه‌های طرفداری از دو باشگاه تأثیر گذاشته است، اما تحقیقاتی در سال ۲۰۱۳ نشان داد که به احتمال زیاد، حمایت‌های سیاسی بر طرفداری از این دو باشگاه تأثیر داشته است. در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، اورتون به‌عنوان باشگاه کاتولیک شناخته می‌شد، که نتیجه‌ حضور موفق بازیکنان ایرلندی در باشگاه بود؛ تامی اگلینگتون، پیتر فارل، و جیمی اونیل و همچنین جانی کری سرمربی از جمله آنها بودند. همین موضوع باعث شد که لیورپول به عنوان یک باشگاه پروتستان شناخته شود، به خصوص که آنها هرگز بازیکن کاتولیک ایرلندی نداشتند تا آنکه در سال ۱۹۷۹ با رونی ویلان قرارداد بستند. با این حال، این اختلافات هرگز به عنوان ریشه طرفداری از یکی از این دو تیم در نظر گرفته نشد، مانند آنچه مابین طرفداران تیم‌های سلتیک و رنجرز است. مهم‌تر از همه، خود باشگاه‌ها تلاشی برای تقویت این اختلافات مذهبی نکردند و هر دو باشگاه، ریشه‌های متدیستی دارند. برخلاف دیگر شهرآوردهای محلی، خشونت بین هواداران اورتون و لیورپول در شهر نادر است. در نتیجه فاجعه ورزشگاه هیسل، روابط هواداران تیره شد، چراکه اقدامات هولیگان‌های لیورپولی، باعث محرومیت هر دو باشگاه لیورپول و اورتون از رقابت‌های باشگاهی اروپا شد، علیرغم آنکه لیورپول دخالتی در این حادثه نداشت. هنگامی که هواداران دو باشگاه، پس از فاجعه هیلزبورو با هم تجمع کردند، روابطشان بهبود یافت. اورتونی‌ها حتی به تحریم روزنامه سان پیوستند و زنجیره‌ای از شال‌های هواداری درهم‌تنیده آبی و قرمز در سراسر پارک استنلی، بین ورزشگاه‌های دو تیم کشیده شد. پس از قتل ریس جونز ۱۱ ساله اورتونی در سال ۲۰۰۷، لیورپول والدین و برادر بزرگترش را به نشانه احترام دعوت کرد تا برای یک مسابقه از رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا در آنفیلد حضور داشته باشند. آهنگ زمینه در مستند زد-کارز که از دیرباز هنگام ورود بازیکنان اورتون به زمین در ورزشگاه گودیسون پارک پخش می‌شد، زمانی که خانواده جونز با پیراهن و شال اورتون در زمین لیورپول حاضر شدند، برای اولین بار در آنفیلد پخش شد. | ## بخش 2: شهرآورد مرزی‌ساید | سپس آهنگ «تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت» در میان تشویق هواداران به اجرا درآمد. در اوت ۲۰۱۲ و پس از اثبات بی‌گناهی هواداران لیورپول در ارتباط با فاجعه هیلزبرو، اورتون در گودیسون پارک میزبان نیوکاسل بود و دو تیم با پیشتازی دو کودک وارد زمین شدند که پیراهن‌های اورتون و لیورپول را با شماره‌های ۹ و ۶ به تن داشتند، شماره‌هایی که یادآور ۹۶ قربانی فاجعه هیلزبرو بود و همزمان اهنگ «او زحمت نیست، او برادر من است» در میان تشویق هواداران اجرا شد. شهرآورد دوره جدید در طول دهه ۱۹۶۰، لیورپول و اورتون قهرمانان دائمی جام‌های داخلی بودند، اما در حالی که لیورپول در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ قدرتمندتر شد، اورتون پس از قهرمانی در سال ۱۹۷۰، دوران نسبتاً بی‌حاصلی را پشت سر گذاشت و جام مهمی را در طی ۱۴ سال بعدی کسب نکرد. با این حال، اورتون پس از انتصاب هوارد کندال به عنوان سرمربی در آغاز فصل ۸۲–۱۹۸۱، تهدیدی جدی شد برای تسلط لیورپول بر صحنه رقابت‌های داخلی. در فصل ۸۳–۱۹۸۲، آخرین فصل مربیگری باب پیزلی قبل از بازنشستگی‌اش و سپردن کار به جو فاگان بود. به یادماندنی‌ترین شهرآورد در اوایل نوامبر ثبت شد و لیورپول در گودیسون پارک با پنج گل پیروز شد. اگرچه لیورپول عنوان قهرمانی لیگ را به دست آورد و اورتون حتی به جمع پنج تیم برتر راه نیافت. در فینال جام اتحادیه، پس از تساوی بدون گل در بازی اول، لیورپول در بازی تکراری با یک گل پیروز شد و قهرمانی را از اورتون ربود. لیورپول به عنوان قهرمان لیگ به مصاف قهرمان جام حذفی، اورتون رفت و اورتون با گل به خودی بروس گروبلر، ۱–۰ پیروز شد. اولین تقابلشان در لیگ در ۲۹ اکتبر ۱۹۸۴ اتفاق افتاد و اورتونِ هوارد کندال با پیروزی ۱–۰ در آنفیلد، به رده چهارم لیگ رسید و امیدی برای اولین قهرمانی در طی چهار فصل مربیگری او ظهور کرد. در آن زمان، اورتون به تازگی رهبری لیگ را از منچستریونایتد گرفته بود و لیورپول با هشت امتیاز کمتر از آنها در رده دوم قرار داشت.Liverpool FC News – LFC Online اوج این رقابت هیجان‌انگیز، تقابل دو تیم در فینال جام حذفی به تاریخ ۱۰ مه ۱۹۸۶ با میزبانی ومبلی بود که اولین شهرآورد مرسی‌ساید در فینال جام حذفی است. گل زودهنگام گری لینه‌کر، اورتون را امیدوار کرد تا انتقام لیگ را از لیورپول بگیرد، اما دو گل از یان راش در نیمه دوم و گل دیگری از کریگ جانستون جام را از دستان آبی‌ها ربود و لیورپول پنجمین باشگاه انگلیسی شد که دوگانه لیگ و جام حذفی را کسب می‌کرد.Results – Liverpool FC – LFC Online با تساوی ۱–۱ در جام خیریه سال ۱۹۸۶، قهرمانی بین لیورپول و اورتون به اشتراک گذاشته شد. اولین شهرآورد لیگ بین دو باشگاه در اواخر نوامبر در گودیسون پارک برگزار شد و تساوی بدون گل نتیجه‌اش بود. در فصل ۸۹–۱۹۸۸، لیورپول در اولین بازی رسمی‌اش پس از فاجعه هیلزبورو در ۱۵ آوریل ۱۹۸۹ که منجر به کشته شدن ۹۶ هوادار لیورپول در نیمه‌نهایی جام حذفی شده‌بود، به مصاف اورتون رفت. این بازی از رقابت‌های لیگ بود و در تاریخ ۳ مه برگزار شد که با تساوی بدون گل به پایان رسید. در ۲۰ مه، دو تیم در ومبلی، دومین فینال جام حذفی تمام مرزی‌سایدی را در طی چهار فصل برگزار کردند. بازی به وقت اضافه رفت و لیورپول با دو گل از ایان راش و یک گل از جان آلدریج ۳–۲ پیروز شد و هر دو گل اورتون را استوارت مک‌کال به ثمر رساند. در فصل ۹۱–۱۹۹۰، اورتون دچار رکود شد و در ابتدای فصل قعرنشین جدول بود و نهایتا رتبه نهم را به دست آورد، در حالی که لیورپول نایب قهرمان لیگ شد، اما شهرآورد آن فصل همچنان یکی از هیجان‌انگیزترین‌ها بود. این مسابقه با تساوی بدون گل به پایان رسید و بازی تکراری در سه روز بعد به تساوی ۴–۴ در گودیسون پارک کشید و پیتر بردزلی دو بار گلزنی کرد. آن فصل، آخرین سال حضور کنی دالگلیش بر روی نیمکت مربیگری لیورپول بود، و دو روز پس از این تساوی ۴–۴ مقابل اورتون، استعفا داد. همچنین این آخرین فصلی بود که «تکرار بازی تکراری» برگزار می‌شد و ضربات پنالتی پس از وقت‌های اضافه، قهرمان نهایی رقابت‌ها را از فصل ۹۲–۱۹۹۱ مشخص می‌کرد. دومین بازی تکراری در ۲۷ فوریه انجام شد و اورتون با یک گل پیروزش بود که خط بطلانی بر امید قرمزها برای کسب دوگانه کشید. در انتهای فصل ۱۹۹۱، پیتر بردزلی از لیورپول به اورتون انتقال پیدا کرد و در عرض یک سال، گری آبلت، مدافع قرمزها هم آبی شد که تنش بیشتر در شهرآورد مرزی‌ساید را به دنبال داشت. هرچند در دو سال اول پس از این نقل و انتقالات، منچستر یونایتد از هر دو تیم لیورپول و اورتون پیشی گرفته بود و تیم‌هایی چون بلکبرن روورز و آرسنال خود را به عنوان بزرگترین رقیب آنها در فوتبال انگلیس معرفی کرده بودند. در ۷ دسامبر ۱۹۹۲، اورتون لیورپول را با نتیجه ۲–۱ در خانه‌اش شکست داد و پیتر بردزلی دومین مرد تاریخ شد که برای هر دو باشگاه در این شهرآورد گلزنی می‌کرد. شهرآورد فصل ۹۴–۱۹۹۳ در آنفیلد، پیروزی ۲–۱ لیورپول را به همراه داشت که البته این نتیجه تأثیر زیادی برای قرمزها در میانه جدول نداشت اما خطر سقوط را برای اورتون افزایش داد؛ اگرچه نهایتا در لیگ ابقا شد. شاید قابل توجه‌ترین اتفاق در این بازی، گل پیروزی‌بخش رابی فاولر بود که ماه بعد ۱۹ ساله شد و یکی از آینده‌دارترین بازیکنان جوان انگلستان در آن زمان بود. این آخرین دربی مرزی‌ساید در طی پنج سال بود که لیورپول پیروزش بود در زمانی ‌که دوران موفقیت‌های اورتون در لیگ بود. پس از اخراج مایک واکر، جو رویل در نوامبر ۱۹۹۴ به عنوان سرمربی اورتون معرفی شد و کارش را با پیروزی ۲–۰ مقابل لیورپول در گودیسون پارک آغاز کرد و اورتون را از انتهای جدول نجات داد. فصل بعد تیم رویل با دو گل از آندری کانچلسکیس در آنفیلد، شهرآورد را برای دومین بار فتح کرد. | ## بخش 3: شهرآورد مرزی‌ساید | علیرغم رکود اورتون در بیشتر دهه ۱۹۹۰، فرم تیم برای شهرآورد گودیسون پارک فوق‌العاده بود و از فوریه ۱۹۹۱ تا ده سال، آمار پنج پیروزی را در خانه ثبت کرد و بدون شکست بود. در فصل ۹۸–۱۹۹۷ اورتون در خانه‌اش با دو گل فاتح شهرآورد شد که این پیروزی نهایتا از سقوط نجاتشان داد و با تفاضل گل بهتر نسبت به بولتون در لیگ ماندگار شدند و خط پایانی بر تلاش‌های لیورپول در مسیر قهرمانی شد. در فصل بعد، لیورپول با پیروزی ۳–۲ مقابل اورتون در آنفیلد به دوران بی‌ثمر خود در شهرآورد پایان داد. ترانمر روورز مسابقات بین اورتون/لیورپول و ترانمر روورز، مستقر در بیرکنهد در آن سوی رودخانه مرزی، نیز به عنوان شهرآورد مرزی‌ساید طبقه‌بندی می‌شوند، اما از آنجایی که ترانمر تمام دورانش را خارج از دسته‌های برتر سپری کرده، مسابقات بینشان نادر است. ترانمر با پیروزی ۳–۰ مقابل اورتون در دور چهارم تا یک‌چهارم نهایی بالا رفت، اما ۴–۲ به لیورپول باخت. لیورپول بازی اول را در خانه به سود خود پایان داد و در بازی برگشت در آوریل با پیروزی ۳–۲ مقابل اورتون، دوگانه پیروزی در شهرآورد را تکمیل کرد. گری مک‌آلیستر با گل پیروزی در وقت تلف شده، سه امتیازی را برای لیورپول ثبت کرد که در پایان فصل برای صعودشان به مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا تعیین‌کننده شد. گذر از پارک به بازیکنانی که بین باشگاه‌ها جابجا می‌شوند، اصطلاحا گفته می‌شود در حال گذر از پارک هستند. دانکن مک‌لین و توماس جی.ویلی از اورتون، دو بازیکنی بودند که در آنفیلد ماندند و به شکل‌گیری تیم جدید کمک کردند، پس به واقع از پارک عبور نکردند. تحریم نقل و انتقالات لیورپول بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۰ مستقیماً از اورتون خرید نکرد، و در فاصله سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۲، تحریم مشابهی از سوی حریف وجود داشت. بازی برای هر سه تیم دیو هیکسون، جان هیدون و فرانک میچل، سه بازیکنی هستند که برای لیورپول، اورتون و ترانمر روورز بازی کرده‌اند؛ سه باشگاه اصلی مرزی‌ساید که ماندگار شدند. نیو برایتون باشگاهی از مرزی‌ساید بود که در فاصله سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۵۱ از اعضای لیگ فوتبال بود. بوتل از دیگر باشگاه‌های پابرجای مرزی‌ساید است که یک فصل (۹۳–۱۸۹۲) را در لیگ بازی کرد، جان وایت‌هد برای لیورپول، اورتون و همچنین بوتل بازی کرد؛ قبل از اینکه رقیب محلی‌شان؛ لیورپول در دسته دوم جایگزین آنها شود. فهرست نقل و انتقالات فهرست زیر تاریخ‌ها و هزینه‌های انتقال را که مشخص است نشان می‌دهد. اورتون و سپس لیورپول اورتون و سپس لیورپول بازیکن سال مبلغ توضیحات آبل ژاویر ۲۰۰۲ ۷۵۰٬۰۰۰ پوند تنها بازیکنی که در یک فصل برای هر دو تیم در شهرآورد بازی کرد.نیک بارمبی ۲۰۰۰ ۶ میلیون پوند بیشترین مبلغی که لیورپول به اورتون پرداخت کرده‌است.دیو هیکسون ۱۹۵۹ ۱۲٬۰۰۰ پوند همچنین پیراهن ترانمر روورز را به تن کرد و از شش بازیکنی است که برای سه باشگاه مختلف مرزی‌ساید بازی کرد.تونی مک‌نامارا ۱۹۵۷ ۴٬۰۰۰ پوند جان هیدون ۱۹۴۹ بدون هزینه همچنین برای ترانمر روورز بازی کرد، از شش بازیکنی است که برای سه باشگاه مختلف مرزی‌ساید بازی کرد.بیل هارتیل ۱۹۳۶ جک بالمر ۱۹۳۵ بدون هزینهتوماس جانسون ۱۹۳۴ فرانک میچل ۱۹۱۹ همچنین برای ترانمر روورز بازی کرد، از شش بازیکنی است که برای سه باشگاه مختلف مرزی‌ساید بازی کرد.بیل لسی ۱۹۱۲ بخشی از قرارداد مبادله برای اورن؛ لیسی همچنین برای نیو برایتون بازی کرد، از شش بازیکنی است که برای سه باشگاه مختلف مرزی‌ساید بازی کرد.تام گریسی ۱۹۱۲ بخشی از قرارداد مبادله برای اورنآرتور بری ابتدا در سال ۱۹۰۶ برای لیورپول قرارداد امضا کرد، سپس در روکسام، فولام و دانشگاه آکسفورد بازی کرد و سپس با اورتون قرارداد امضا کرد. او برای یک دوره کوتاه در سال ۱۹۱۲ مستقیماً از اورتون به لیورپول بازگشت.دان اسلون ۱۹۰۸ بدون هزینه دیوید موری ۱۹۰۴ اب هارتلی ۱۸۹۷ الکس لاتا ۱۸۹۶ در تیم بزرگسالان لیورپول بازی نکرد.فرد گری ۱۸۹۵ ۶۰ پوند جان وایت‌هد ۱۸۹۴ همچنین برای بوتل بازی کرد، از شش بازیکنی که برای سه باشگاه مختلف مرزی‌ساید بازی کرده‌است.پاتریک گوردون ۱۸۹۳ دانکن مک‌لین ۱۸۹۰ همراه با ویلی، از دو بازیکنی است که در زمان ترک آنفیلد توسط اورتون در لیورپول ماندند.توماس جی ویلی ۱۸۹۲ بازیکنان زیر قبل از انتقال به لیورپول برای سایر باشگاه‌ها بازی کردند:اندرو هانا در این بین برای رنتون بازی کرد. اولین بازیکنی که بازوبند کاپیتانی را برای هر دو تیم اورتون و لیورپول به بازو بست.ادگار چادویک در این بین برای بلکبرن روورز و برنلی بازی کرد.دیوید جانسون در این بین برای ایپسویچ‌تاون بازی کرد. پس از بازی برای لیورپول به اورتون بازگشت.نیل مک‌بین در این بین برای سنت جانستون بازی کرد. همچنین تحت شرایطی عجیب، یک بازی برای نیو برایتون انجام داد: به دلیل بحران مصدومیت در تیم، به عنوان سرمربی در سن ۵۲ سالگی یک بازی را درون دروازه نیو برایتون ایستاد و پیرترین بازیکن تاریخ شد که در یک بازی از لیگ بازی کرد. او از شش بازیکنی است که برای سه باشگاه مختلف مرزی‌ساید بازی کرد.استیو مک‌ماهون در این بین برای استون‌ویلا بازی کرد. او همچنین یکی از دو بازیکنی است که کاپیتان هر دو تیم اورتون و لیورپول بوده.دارن پاتر بازیکن جوان اورتون که هرگز در تیم اصلی ظاهر نشد. در این بین برای بلکبرن روورز بازی کرد.بیلی اسکات در این بین برای لیدز سیتی بازی کرد. لیورپول و سپس اورتون لیورپول و سپس اورتون بازیکن سال مبلغ توضیحاتگری آبلت۱۹۹۲۷۵۰٬۰۰۰ پوند تنها بازیکنی که با هر دو باشگاه جام حذفی را برده‌است.پیتر بیردزلی۱۹۹۱۱ میلیون پوند گران‌ترین خرید اورتون از لیورپول بود.آلن هارپر۱۹۸۳۱۰۰٬۰۰۰ پوند اگرچه در کتاب‌های لیورپول، او هرگز در تیم اصلی ظاهر نشد.کوین شیدی۱۹۸۲۱۰۰٬۰۰۰ پونددیوید جانسون۱۹۸۲۱۰۰٬۰۰۰ پوند از اورتون شروع کرد، به ایپسویچ‌تاون رفت و سپس لیورپول و بار دیگر به اورتون بازگشت.جانی موریسی۱۹۶۲۱۰٬۰۰۰ پوندجیمی پین۱۹۵۶۵٬۰۰۰ پونددیک فورشاو ۱۹۲۷ تنها بازیکنی که با هر دو باشگاه قهرمان لیگ شد.هارولد اورن۱۹۱۲ بخشی از قرارداد مبادله برای لیسی و گریسیبنجامین هوارد بیکرحدود ۱۹۱۰ بازیکنان زیر قبل از انتقال به اورتون برای سایر باشگاه‌ها بازی کردند:دیوید باروز در این بین برای وستهام‌یونایتد بازی کرد.دان هچیسون در این بین برای وستهام‌یونایتد و شفیلد یونایتد بازی کرد.دیو واتسون در این بین برای نوریچ‌سیتی بازی کرد.جان گیدمن در این بین برای استون‌ویلا بازی کرد.ساندر وسترفلد (قرضی) در این بین رئال سوسیداد و پورتسموث بازی کرد.آرتور بری در راکسام، فولام و دانشگاه آکسفورد در بین اورتون بازی کرد. در سال ۱۹۱۲ برای یک دوره کوتاه به لیورپول بازگشت.اندی لونرگان قبل از پیوستن به اورتون برای استوک‌سیتی و وست‌برومویچ آلبیون بازی کرد. افتخارات رقابت لیورپول اورتونرقابت‌های داخلیدسته اول/لیگ برتر۱۹۹جام حذفی۷۵جام لیگ/اتحادیه۸۰جام خیریه۱۵۹سوپرجام۱۰مجموع۵۰۲۳ رقابت لیورپول اورتونرقابت‌های اروپایی/بین‌المللیجام باشگاه‌های/لیگ قهرمانان اروپا۶۰جام یوفا/لیگ اروپا۳۰جام در جام اروپا۰۱سوپرجام یوفا/اروپا۴۰جام باشگاه‌های جهان۱۰مجموع۱۴۱ آمار رقابتدسته اول۱۴۶۵۴۴۴۴۸۲۰۳۱۸۱لیگ برتر۵۹۲۵۲۴۱۰۸۳۵۳جام حذفی۲۵۱۲۶۷۴۰۲۸جام لیگ/اتحادیه۴۲۱۱۲۱جام خیریه۳۱۱۱۲۲سوپرجام۲۲۰۰۷۲مجموع۲۳۹۹۶۷۶۶۷۳۳۷۲۶۷ رکوردها دوگانه پیروزی فهرست کامل نتایج #. تاریخ رقابت ورزشگاه نتیجه لیورپول گلزن / کارت قرمز اورتون گلزن/کارت قرمز تماشاگران ۲۳۹ (۲۰۵) ۱ دسامبر ۲۰۲۱لیگ برتر ۲۲–۲۱گودیسون پارک ۱–۴ هندرسون، صلاح، ژوتا گری ۳۹٬۶۴۱ ۲۳۸ (۲۰۴) ۲۰ فوریه ۲۰۲۱لیگ برتر ۲۱–۲۰ آنفیلد ۰–۲ ریشارلیسون، سیگرسون ۰ ۲۳۷ (۲۰۳) ۱۷ اکتبر ۲۰۲۰لیگ برتر ۲۱–۲۰گودیسون پارک ۲–۲ مانه، صلاح کین، کالورت-لوین، ریشارلیسون ۰ ۲۳۶ (۲۰۲) ۲۱ ژوئن ۲۰۲۰لیگ برتر ۲۰–۱۹گودیسون پارک ۰–۰ ۰ ۲۳۵ ۵ ژانویه ۲۰۲۰ جام حذفی ۲۰–۱۹ دور ۳ آنفیلد ۱–۰ جونز۵۲٬۵۸۳ ۲۳۴ (۲۰۱)۴ دسامبر ۲۰۱۹لیگ برتر ۲۰–۱۹آنفیلد ۵–۲ اُریگی، شقیری، مانه، واینالدُم کین، ریشارلیسون۵۳٬۰۹۴ ۲۳۳ (۲۰۰)۳ مارس ۲۰۱۹لیگ برتر ۱۹–۱۸گودیسون پارک ۰–۰۳۹٬۳۳۵ ۲۳۲ (۱۹۹)۲ دسامبر ۲۰۱۸لیگ برتر ۱۹–۱۸ آنفیلد ۱–۰ اُریگی۵۱٬۷۵۶ ۲۳۱ (۱۹۸)۷ آوریل ۲۰۱۸لیگ برتر ۱۸–۱۷گودیسون پارک ۰–۰۳۹٬۲۲۰ ۲۳۰ ۵ ژانویه ۲۰۱۸ جام حذفی ۱۸–۱۷ دور. ۳ آنفیلد ۲–۱ میلنر، فن‌دایک سیگرسون ۵۲٬۵۱۳ ۲۲۹ (۱۹۷) ۱۰ دسامبر ۲۰۱۷ لیگ برتر ۱۸–۱۷ آنفیلد ۱–۱ صلاح رونی ۵۳٬۰۸۲ ۲۲۸ (۱۹۶) ۱ آوریل ۲۰۱۷ لیگ برتر ۱۷–۱۶ آنفیلد ۳–۱ مانه، کوتینیو، اُریگی پنینگتن۵۲٬۹۲۰ ۲۲۷ (۱۹۵) ۱۹ دسامبر ۲۰۱۶ لیگ برتر ۱۷–۱۶ گودیسون پارک ۰–۱ مانه۳۹٬۵۹۰ ۲۲۶ (۱۹۴) ۲۰ آوریل ۲۰۱۶ لیگ برتر ۱۶–۱۵ آنفیلد ۴–۰ اُریگی، ساخو، استوریج، کوتینیو فونس موری۴۳٬۸۵۴ ۲۲۵ (۱۹۳)۴ اکتبر ۲۰۱۵لیگ برتر ۱۶–۱۵گودیسون پارک ۱–۱ اینگز لوکاکو۳۹٬۵۹۸ ۲۲۵ (۱۹۲)۷ فوریه ۲۰۱۵لیگ برتر ۱۵–۱۴گودیسون پارک ۰–۰۳۹٬۶۲۱ ۲۲۳ (۱۹۱)۲۷ سپتامبر ۲۰۱۴لیگ برتر ۱۵–۱۴ آنفیلد ۱–۱ جرارد جگیلکا۴۴٬۵۱۱ ۲۲۲ (۱۹۰)۲۸ ژانویه ۲۰۱۴لیگ برتر ۱۴–۱۳ آنفیلد ۴–۰ جرارد، استوریج، سوارز۴۴٬۴۵۰ ۲۲۱ (۱۸۹)۲۳ نوامبر ۲۰۱۳لیگ برتر ۱۴–۱۳گودیسون پارک ۳–۳ کوتینیو، سوارز، استوریج میرالاس، لوکاکو۳۹٬۵۷۶ ۲۲۰ (۱۸۸)۵ مه ۲۰۱۳لیگ برتر ۱۳–۱۲ آنفیلد ۰–۰۴۴٬۹۹۱ ۲۱۹ (۱۸۷)۲۸ اکتبر ۲۰۱۲لیگ برتر ۱۳–۱۲گودیسون پارک ۲–۲ بینز، سوارز عثمان، نی‌اسمیت۳۹٬۶۱۳ ۲۱۸۱۴ آوریل ۲۰۱۲جام حذفی ۱۲–۱۱ نیمه-نهاییومبلی ۲–۱ سوارز، کارول یلاویچ۸۷٬۲۳۱ ۲۱۷ (۱۸۶)۱۳ مارس ۲۰۱۲لیگ برتر ۱۲–۱۱ آنفیلد ۳–۰ جرارد۴۴٬۹۲۱ ۲۱۶ (۱۸۵)۱ اکتبر ۲۰۱۱لیگ برتر ۱۲–۱۱گودیسون پارک ۰–۲ سوارز، کارول رادول (subsequently rescinded)۳۹٬۵۱۰ ۲۱۵ (۱۸۴)۱۶ ژانویه ۲۰۱۱لیگ برتر ۱۱–۱۰ آنفیلد ۲–۲ میرلش، کویت دیستین، بکفورد۴۴٬۷۹۵ ۲۱۴ (۱۸۳)۱۷ اکتبر ۲۰۱۰لیگ برتر ۱۱–۱۰گودیسون پارک ۲–۰ کیهیل، آرتتا۳۹٬۶۷۳ ۲۱۳ (۱۸۲)۶ فوریه ۲۰۱۰لیگ برتر ۱۰–۰۹ آنفیلد ۱–۰ کویت – کیرگیاکوس پینار۴۴٬۳۱۶ ۲۱۲ (۱۸۱)۲۹ نوامبر ۲۰۰۹لیگ برتر ۱۰–۰۹گودیسون پارک ۰–۲ یوبو، کویت۳۹٬۶۵۲ ۲۱۱ ۴ فوریه ۲۰۰۹ ۰۸–۰۹ جام حذفی دور 4 Rep. اورتون در سال ۱۹۵۱ سقوط کرده‌بود و از ۵۲–۱۹۵۱ تا ۵۴–۱۹۵۳ در دسته دوم لیگ فوتبال رقابت می‌کرد. | ## جمع‌بندی | در انتهای فصل ۵۴–۱۹۵۳، اورتون به دسته اول بازگشت، اما پشت سرش لیورپول به دسته دوم سقوط کرد و هشت فصل را در فاصله ۵۵–۱۹۵۴ تا ۶۲–۱۹۶۱ در دسته دوم گذراند.