موضوع مقاله: پلیتبوروی حزب کمونیست ویتنام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پلیتبوروی حزب کمونیست ویتنام | مقدمه: پلیتبوروی کمیته مرکزی حزب کمونیست ویتنام یا دفترخانه سیاسی حزب کمونیست ویتنام که از ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۱ کمیته دائمی کمیته مرکزی نامیده می‌شد، عالی‌ترین ارگان حزب کمونیست ویتنام بین انجمن‌های کمیته مرکزی است. | ## بخش 1: پلیتبوروی حزب کمونیست ویتنام | بر اساس قوانین حزب، پلیتبورو موضع کلی دولت را هدایت می‍کند و سیاست‌هایی را وضع می‌کند که توسط کنگره ملی حزب یا کمیته مرکزی تصویب شده‌است. اعضای پلیتبورو بلافاصله پس از کنگره ملی حزب توسط کمیته مرکزی انتخاب و رتبه‌بندی می‌شوند. پلیتبوروی سیزدهم فعلی پس از سیزدهمین کنگره ملی توسط کمیته مرکزی انتخاب شد و متشکل از ۱۸ عضو است. پلیتبوروی کمیته مرکزی حزب کمونیست ویتنام یک نهاد رهبری است و اجرای قطعنامه‌های کنگره ملی نمایندگان و کمیته مرکزی را بازرسی می‌کند. همچنین اتخاذ تصمیمات در مورد مسائل مربوط به تعهدات، سیاست‌ها، سازمان و پرسنل، تصمیم به تشکیل و تهیه مفاد جلسات کمیته اجرایی مرکزی، دریافت گزارش کار درخواستی کمیته اجرایی مرکزی از دیگر مسئولیت‌های پلیتبوروی کمیته مرکزی می‌باشد. پلیتبورو نهاد دائمی کمیته مرکزی است و مسائل فوری و غیرمنتظره بر عهده کمیته مرکزی است. پلیتبورو در زمینه پرسنل این حق را دارد که برای مناصب مهم در حزب، دولت و سازمان‌های توده‌ای، صرف نظر از پست‌های کمیته مرکزی یا سرویس مخفی، تصمیم بگیرد یا دستور کار دهد. وظایف و مسئولیت پلیتبورو یکی از واحدهای فرعی کمیته مرکزی، ارگان عالی در امور حزب است. هنگامی که دبیرخانه در سال ۱۹۹۶ لغو شد، یک کمیته دائمی پلیتبورو که به‌عنوان هیئت دائمی پلیتبورو نیز شناخته می‌شد تأسیس شد. کمیته دائمی پلیتبورو در سال ۲۰۰۱ در نهمین کنگره ملی لغو شد و دبیرخانه مجدداً تأسیس شد. کمیته مرکزی تنها دو بار در سال تشکیل جلسه می‌دهد، اما پلیتبورو می‌تواند سیاست‌هایی را اجرا کند که توسط کنگره قبلی حزب یا کمیته مرکزی تصویب شده‌است. | ## بخش 2: پلیتبوروی حزب کمونیست ویتنام | وظیفه دفتر سیاسی است که اطمینان حاصل کند که قطعنامه‌های کنگره حزب و کمیته مرکزی در سطح ملی اجرا شود. همچنین مسئولیت امور مربوط به سازمان و پرسنل را بر عهده دارد و حق دارد جلسه عمومی کمیته مرکزی را ساماندهی و حتی تشکیل دهد. پلیتبورو می‌تواند توسط کمیته مرکزی رد شود، همان‌طور که در سال ۲۰۰۱ زمانی که پلیتبورو به ابقای له خا فیو به‌عنوان دبیرکل رأی داد. کمیته مرکزی با لغو تصمیم پلیتبورو پاسخ داد و له خا فیو را به‌طور کلی از سیاست فعال برکنار کرد و کمیته مرکزی را مجبور کرد تا پس از نهمین کنگره ملی، دبیرکل جدیدی را انتخاب کند. جلسات به‌طور منظم برگزار می‌شود؛ تصمیمات درون پلیتبورو از طریق تصمیم‌گیری جمعی گرفته می‌شود به این معنی که سیاست‌ها تنها در صورتی وضع می‌شوند که اکثریت اعضای پلیتبورو از آنها حمایت کنند. در دهه ۱۹۶۰، تحلیلگران خارجی معتقد بودند که پلیتبورو به دو جناح طرفدار چین و طرفدار شوروی تقسیم شده‌است. این امر اعضای پلیتبورو را مجبور کرد تا با مصالحت نسبت به اتخاذ تصمیمات حزبی بپردازند. بعداً ثابت شد که این اشتباه است، زیرا هو شی مین در طول دهه ۱۹۵۰ پس از آغاز استالین‌زدایی در اتحاد جماهیر شوروی، به تصمیم‌گیری جمعی معتقد بود. جانشین هو شی مین، له یوئن در چهارمین کنگره ملی اظهار داشت که «تنها با تصمیمات جمعی که توسط هوش جمعی گرفته می‌شود، می‌توانیم از ذهنیت‌گرایی که منجر به اشتباهات و گاه عواقب خطرناک می‌شود جلوگیری کنیم.» تأکید هو شی مین بر حفظ وحدت باعث شد که حزب از سیاست حزب کمونیست چین مبنی بر «انتقاد و خودانتقادی» اجتناب کند. سیاست انتقاد و خودانتقادی حزب کمونیست چین برای حل «تضادهای داخلی» به کار گرفته شد. با این حال، زاخاری ابوزا نویسنده کتاب نوسازی سیاست در ویتنام معاصر ادعا می‌کند که تصمیم‌گیری پلیتبورو بر اساس جنگ‌های درون جناحی و تفاوت‌های ایدئولوژیک است و بر اساس هر مفهومی از رهبری جمعی نمی‌باشد. | ## بخش 3: پلیتبوروی حزب کمونیست ویتنام | پلیتبورو در مقابل کمیته مرکزی مسئول است و کمیته مرکزی می‌تواند از پلیتبورو استفهام کند. ترکیب کمیسیون نظامی مرکزی، ارگان اصلی حزب در امور نظامی، توسط پلیتبورو تعیین می‌شود و دبیرخانه از اجرای دستورالعمل‌های ناشی از پلیتبورو اطمینان حاصل می‌کند. قبل از سال ۱۹۸۸، پلیتبورو هیچ دستورالعمل روشنی در مورد مسئولیت‌های خود در مورد مسائل اجتماعی و اقتصادی نداشت. تا سال ۱۹۸۸، پلیتبورو تصمیمات مشروح برنامه‌ریزی و بودجه را اتخاذ می‌کرد اما از سال ۱۹۸۸ به بعد، پلیتبورو موضع کلی یک طرح را تعیین می‌کند اما به دولت مرکزی اجازه می‌دهد تا تصمیمات دقیق اجتماعی-اقتصادی را اتخاذ کند. نقش فراگیر پلیتبورو قبل از سال ۱۹۸۸ نقش حزب و دولت را در فرایند اتخاذ تصمیمات مبهم کرد. مشکل دیگر تا سال ۱۹۸۸ این بود که بسیاری از اعضای پلیتبورو از مقامات بدنه رهبری‌کننده در داخل دولت بودند و دوباره نقش حزب و دولت را محو کردند. پلیتبورو این اختیار را دارد که اعضای دولت مرکزی را از طریق مجمع ملی ویتنام منصوب کند. از آنجا که مجمع ملی تحت سلطه حزب است، رهبری حزب دارای اهرم قابل توجهی در انتصاب اعضای دولت مرکزی است. با این حال، حتی اگر پلیتبورو در مورد انتصاب مقامات تصمیم‌گیری کند، اعضای حزب می‌توانند با نامزدهای پیشنهادی مخالفت کنند. نظیر انتصاب دو موئویی که با مخالفت انجمن کهنه‌سربازان مقاومت، گروهی از کادرهای کمونیست اصلاح‌طلب مواجه شد. در مورد استانداردها و معیارهای ارزیابی کادرهای تحت مدیریت کمیته مرکزی، پلیتبورو و دبیرخانه، اعضای پلیتبورو باید دارای شرط سیاسی زیر باشند: سیاست ایدئولوژیک کاملاً وفادار به منافع ملی، حزب و خلق باشند. | ## جمع‌بندی | پیوسته به مارکسیسم-لنینیسم، اندیشه هو شی مین، هدف آرمانی استقلال ملی و سوسیالیسم پایبند باشند.