موضوع مقاله: ورنر وبر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ورنر وبر | مقدمه: ورنر وِبر (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۰۴ در وولفرات؛ درگذشتهٔ ۲۹ نوامبر ۱۹۷۶ در گوتینگن) حقوقدان برجستهٔ آلمانی بود. | ## بخش 1: ورنر وبر | او از ویراستاران مجلهٔ «مجلۀ دولت» (Der Staat) به شمار می‌رفت و به عنوان یکی از صاحب‌نظران برجستهٔ حقوق عمومی و حقوق اساسی در آلمان شناخته می‌شود. وبر سال‌های طولانی عضو دادگاه قانون اساسی ایالت آزادِ هانزاییِ برمن و دادگاه قانون اساسی ایالت نیدرزاکسن بود. او همچنین ریاست «کمیسیون وبر»، کمیسیون کارشناسی اصلاحات اداری و ساختار منطقه‌ای در ایالت نیدرزاکسن را بر عهده داشت. زندگی وِبر کوچکترین پسرِ آگوست وِبر، مدیر مدرسه، و همسرش ماریا وِبر (با نام خانوادگیِ ریکِن) بود. او پس از اخذ دیپلم، در رشتهٔ حقوق در دانشگاه‌های ماربورگ، برلین و بُن تحصیل کرد و دورهٔ کارآموزی خود را در دادگاه‌ها و دستگاه قضایی پروس تا زمان قبولی در آزمون قضاوت گذراند. از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۷، وبر به عنوان مشاور در وزارت علوم، هنر و آموزش عمومی پروس و از سال ۱۹۳۴ در وزارت فرهنگ رایش مشغول به کار بود. او در بخش امور دینی و بخش‌های آموزش عمومی، موسیقی و حفاظت از محیط زیست فعالیت داشت. وبر در برابر نفوذ روزافزونِ رویکردهای سیاسی، از درون مقاومت می‌کرد و به عنوان نمونه از شخصیت‌هایی که توسط حزب نازی تحت تعقیب بودند، مانند پل هیندمیت، کورت هوبر، هرمان آبندرت، حمایت می‌کرد تا اینکه در سال ۱۹۳۷ درخواست معافیت از خدمت در وزارتخانه را ارائه کرد. در سال ۱۹۴۱، او دعوت‌هایی برای تدریس از دانشگاه‌های برسلاو و هاله دریافت کرد که آن‌ها را نپذیرفت. اگرچه مخالفت‌هایی وجود داشت، به‌ویژه از سوی گاولایتر (رهبر منطقه‌ای حزب نازی) مارتین موچمان، که تهدید کرده بود اگر وبر به لایپزیگ بیاید، او را دستگیر خواهد کرد. همزمان، وبر با اداره اصلی امنیت رایش و رئیس آن راینهارت هایدریش بر سر نقد یک حکم دادگاه عالی رایش دچار چالش شد، نقدی که هایدریش آن را "گستاخی" خوانده بود. | ## بخش 2: ورنر وبر | هایدریش صراحتاً گفته بود: "من پیش از این در موارد متعددی متوجه شده‌ام که شما به طور نظام‌مند تلاش می‌کنید تا تحت لوایِ ارزیابی حقوقیِ به‌ظاهر بی‌طرفانه و عینی، از منافع فرقه‌ای حمایت کنید... با این حال، صراحتاً تاکید می‌کنم که در صورت تکرار، با اقدامات مقتضی از فعالیت‌های نامطلوبِ دیگرِ شما جلوگیری خواهم کرد." با این وجود، خانوادهٔ وبر در سال ۱۹۴۳ به لایپزیگ نقل مکان کردند. وبر از سال ۱۹۳۲ با مارتا وبر (با نام خانوادگیِ هافمن) اهل تری‌یر ازدواج کرده بود. حاصل این ازدواج چهار فرزند بود که فرزند سوم، یک پسر، در سال ۱۹۴۶ بر اثر یک بیماری همه‌گیر که در سراسر لایپزیگ شایع شده بود، جان باخت. برادر وبر، پروفسور دکتر هانس وبر، در طول جنگ در ۹ ژوئیه ۱۹۴۲ در العلمین کشته شد. در دسامبر ۱۹۴۳، در یک حملهٔ هوایی، خانهٔ خانوادهٔ وبر و همچنین ساختمان دانشکدهٔ حقوق ویران شد. با این حال، او توانست در سال ۱۹۴۶ ابتدا با یک قرارداد خدمت موقت در زمینهٔ پژوهش و مدیریت، و از سال ۱۹۴۷ با یک قرارداد رسمی در زمینهٔ تدریس، دوباره مشغول به کار شود. با این وجود، هجمه‌های سیاسی علیه او ادامه داشت، از جمله از سوی شهردار اریش تسایگنر (عضو حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان - SED) که مدعی شده بود وبر در دورهٔ نازی "به طور مداوم علیه نظام سیاسی حاکم در آن زمان کار می‌کرده، آن هم به شکلی نامحسوس اما کاملاً مؤثر" و اکنون نیز علیه رژیم فعلی چنین عمل می‌کند. برای یک استاد حقوق عمومی، فعالیت در چهار دورهٔ مختلف حکومتی در آلمان امری منحصربه‌فرد بود. تلاش‌های ویژهٔ او معطوف به توسعهٔ ساختاری و بودجه‌ای دانشگاه و همچنین روابط بین‌المللی علمی با سایر دانشگاه‌ها و دانشجویان خارجی، به‌ویژه دانشجویان آسیایی و آفریقایی (اتحادیهٔ آفریقا-آسیا) بود. پس از تأسیس مجدد انجمن استادان حقوق عمومی آلمان در سال ۱۹۴۹، وبر برای سه سال به عضویت هیئت مدیره انتخاب شد و در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ ریاست آن را بر عهده داشت. | ## بخش 3: ورنر وبر | وبر همچنین عضو انجمن دانشگاهی، حلقهٔ کُنیگ‌اشتاین، آکادمی تحقیقات فضایی و برنامه‌ریزی منطقه‌ای، کارگروه حقوق راه‌آهن، بنیاد والتر ریموند، کارگروه ترویج تحقیقات علمی در نیدرزاکسن و بسیاری دیگر بود. وبر در ۱۷ ژوئن ۱۹۶۶ در تالار عمومی بوندستاگ (پارلمان آلمان) سخنرانی‌ای با عنوان "جمهوری فدرال آلمان و اتحاد دوباره" ایراد کرد. وبر عضو دادگاه قانون اساسی ایالت برمن و دادگاه قانون اساسی ایالت نیدرزاکسن بود و همچنین در چارچوب اصلاحات اداری و ساختار منطقه‌ای نیدرزاکسن فعالیت داشت. او نمایندگی چندین ایالت فدرال را در دادگاه قانون اساسی فدرال بر عهده داشت و به عنوان کارشناس نیز فعالیت می‌کرد. فهرست آثار ورنر وبر شامل حدود ۴۰۰ اثر است که در سال ۱۹۶۴ توسط پسرش، اِکارت وبر، به مناسبت شصتمین سالگرد تولد او منتشر شد. این فهرست در سال ۱۹۷۴ تکمیل و در کتاب یادنامهٔ وبر با عنوان "در خدمت قانون و دولت" به چاپ رسید. در سال ۱۹۷۸ مجموعه‌ای از مقالات او از چهار دهه با موضوع "دولت و کلیسا در عصر حاضر" منتشر شد. پرداختن به این موضوع از دوران فعالیت او در بخش امور دینی وزارت فرهنگ در برلین آغاز شده بود. ۱۹۸۴: به مناسبت هشتادمین سالگرد تولدش، دو سخنرانی وی در پارلمان ایالتی نیدرزاکسن همراه با مقدمه‌ای از کریستین استارک به چاپ رسید. | ## جمع‌بندی | ۲۰۰۴: کریستین استارک به مناسبت صدمین سالگرد تولد ورنر وبر، سخنرانی‌ای در مراسم رونمایی از لوح یادبود در منزل سابق وی در گوتینگن ایراد نمود.