aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: نقش هنر در شکل‌گیری هویت ملی در قرن نوزدهم اروپا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نقش هنر در شکل‌گیری هویت ملی در قرن نوزدهم اروپا | مقدمه: نقش هنر در شکل‌گیری هویت ملی در قرن نوزدهم اروپا به بررسی تأثیر جنبش‌های هنری، معماری، ادبیات و موسیقی بر فرایند ملت‌سازی و شکل‌گیری هویت‌های ملی در کشورهای اروپایی می‌پردازد. | ## بخش 1: نقش هنر در شکل‌گیری هویت ملی در قرن نوزدهم اروپا | زمینهٔ تاریخی قرن نوزدهم اروپا شاهد ظهور ملی‌گرایی و تلاش برای ایجاد دولت-ملت‌های مدرن بود. انقلاب‌های ۱۸۴۸، جنگ‌های استقلال و اتحادهای سیاسی (مانند اتحاد ایتالیا و آلمان) بستری فراهم کردند تا هنر به ابزاری برای بیان ایدهٔ «ملت» و هویت جمعی تبدیل شود.Breuilly, John. نقاشی بازنمایی تاریخ ملی: نقاشانی چون فرانسیسکو گویا در اسپانیا و اوژن دلکروا در فرانسه، وقایع تاریخی و صحنه‌های قهرمانانه را به تصویر کشیدند. تابلوهایی مانند آزادی مردم را رهبری می‌کند دلکروا، به نماد مبارزهٔ ملی تبدیل شدند. | ## بخش 2: نقش هنر در شکل‌گیری هویت ملی در قرن نوزدهم اروپا | معماری احیای سبک‌های تاریخی: استفاده از معماری نئوگوتیک و نئورمانس در ساخت کلیساها و ساختمان‌های دولتی، پیوندی میان هویت ملی و گذشتهٔ تاریخی برقرار کرد. موسیقی اپرا و موسیقی ملی‌گرایانه: آهنگسازانی چون جوزپه وردی در ایتالیا و ریچارد واگنر در آلمان، موسیقی خود را با مضامین ملی و تاریخی درآمیختند. ادبیات و تئاتر نویسندگان رمانتیک مانند ویکتور هوگو و آدام میتسکیه‌ویچ با آثار ادبی خود روح ملی‌گرایی را تقویت کردند. تئاترهای ملی در کشورهایی چون لهستان، چک و مجارستان به مراکز بازنمایی فرهنگ و زبان ملی تبدیل شدند. | ## بخش 3: نقش هنر در شکل‌گیری هویت ملی در قرن نوزدهم اروپا | تأثیر اجتماعی هنر در قرن نوزدهم اروپا با بازنمایی گذشتهٔ تاریخی، اسطوره‌های ملی و فرهنگ مردمی، احساس تعلق مشترک ایجاد کرد. این امر به مشروعیت سیاسی دولت‌های نوپا کمک کرد و مردم را حول نمادهای ملی گرد آورد. میراث نقش هنر در شکل‌گیری هویت ملی در قرن نوزدهم تأثیری ماندگار بر فرهنگ اروپا گذاشت. | ## جمع‌بندی | بسیاری از نمادهای ملی امروز، مانند سرودها، بناهای یادبود و نقاشی‌های تاریخی، ریشه در این دوره دارند و هنوز در حافظهٔ جمعی ملت‌ها زنده‌اند.Hobsbawm, Eric.
موضوع مقاله: نقش هنر خیابانی در تحولات سیاسی و فرهنگی شهرهای بزرگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نقش هنر خیابانی در تحولات سیاسی و فرهنگی شهرهای بزرگ | مقدمه: نقش هنر خیابانی در تحولات سیاسی و فرهنگی شهرهای بزرگ به بررسی تأثیر هنر خیابانی، از جمله گرافیتی، نقاشی‌های دیواری، چیدمان‌های موقت و اجراهای شهری، بر جریان‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در کلان‌شهرهای معاصر می‌پردازد. | ## بخش 1: نقش هنر خیابانی در تحولات سیاسی و فرهنگی شهرهای بزرگ | زمینهٔ تاریخی هنر خیابانی در دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی در شهرهایی چون نیویورک و فیلادلفیا رواج یافت. نقش سیاسی اعتراضات اجتماعی: نقاشی‌های خیابانی در بسیاری از شهرها به زبان اعتراض مردم علیه نژادپرستی، تبعیض جنسیتی و فساد سیاسی تبدیل شدند. انقلاب‌ها و جنبش‌ها: در جریان بهار عربی، جنبش وال‌استریت و اعتراضات هنگ‌کنگ، گرافیتی و هنر خیابانی نقش محوری در انتقال پیام‌های سیاسی داشتند. | ## بخش 2: نقش هنر خیابانی در تحولات سیاسی و فرهنگی شهرهای بزرگ | نقش فرهنگی بازآفرینی فضاهای شهری: هنر خیابانی به زیباسازی محلات فرودست و تبدیل آن‌ها به مراکز فرهنگی کمک کرده است (مانند منطقه شورن‌دیچ لندن یا کراکو در برلین). هویت شهری: آثار خیابانی به نمادهای فرهنگی شهرها بدل شده‌اند و در جذب گردشگران فرهنگی نقش داشته‌اند. هنرمندان برجسته بنکسی: هنرمند ناشناس بریتانیایی که آثارش با مضامین ضدجنگ و ضدسرمایه‌داری شهرت جهانی دارد. | ## بخش 3: نقش هنر خیابانی در تحولات سیاسی و فرهنگی شهرهای بزرگ | تأثیر جهانی هنر خیابانی از مرزهای جغرافیایی عبور کرده و امروز در شهرهایی چون سائوپائولو، قاهره، تهران و استانبول نیز به بخشی از فرهنگ سیاسی و اجتماعی تبدیل شده است. میراث هنر خیابانی که زمانی «وَندالیسم» محسوب می‌شد، امروز به‌عنوان بخشی جدی از تاریخ هنر معاصر و فرهنگ شهری شناخته می‌شود. | ## جمع‌بندی | بسیاری از موزه‌ها و گالری‌ها آثار هنرمندان خیابانی را گردآوری کرده‌اند و پژوهش‌های دانشگاهی جایگاه آن را در تحولات سیاسی و فرهنگی شهرهای بزرگ تثبیت کرده‌اند.Bengtsen, Peter.
موضوع مقاله: تأثیر استعمار بر هنر بومی آفریقا و آسیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تأثیر استعمار بر هنر بومی آفریقا و آسیا | مقدمه: تأثیر استعمار بر هنر بومی آفریقا و آسیا به بررسی پیامدهای سلطهٔ استعماری اروپاییان بر سنت‌های هنری و فرهنگی این دو قاره می‌پردازد. | ## بخش 1: تأثیر استعمار بر هنر بومی آفریقا و آسیا | استعمار نه تنها اقتصاد و سیاست را دگرگون کرد، بلکه هنر بومی را نیز از طریق تحمیل سبک‌های غربی، مصادرهٔ آثار و بازنمایی نابرابر در موزه‌ها تحت تأثیر قرار داد.Phillips, Ruth B. زمینهٔ تاریخی از قرن شانزدهم تا بیستم، استعمار اروپایی در آفریقا و آسیا گسترش یافت. در آفریقا مصادرهٔ آثار: بسیاری از اشیای آیینی و هنری، مانند برنزهای بنین، توسط استعمارگران غارت و به موزه‌های اروپا منتقل شدند. تحمیل سبک‌های غربی: آموزش‌های هنری استعماری باعث تضعیف سنت‌های بومی و جایگزینی آن با نقاشی و پیکرتراشی به سبک اروپایی شد. | ## بخش 2: تأثیر استعمار بر هنر بومی آفریقا و آسیا | در آسیا معماری استعماری: در هند، اندونزی و ویتنام، سبک‌های معماری اروپایی در ساختمان‌های دولتی و شهری رواج یافت و بر بافت شهری مسلط شد. هنرهای سنتی: بسیاری از هنرهای بومی مانند خوشنویسی اسلامی، نقاشی مینیاتور و تئاتر سنتی تحت فشار فرهنگ استعماری به حاشیه رانده شدند. ترکیب و تلفیق: در برخی مناطق، هنرمندان محلی عناصر بومی و اروپایی را ترکیب کردند و گونه‌های تازه‌ای از هنر «هیبریدی» پدید آمد (مانند نقاشی‌های کمپانی در هند).Metcalf, Thomas R. بازتاب در اروپا هنر بومی آفریقا و آسیا که از طریق استعمار به اروپا منتقل شد، بر بسیاری از هنرمندان مدرن اروپایی تأثیر گذاشت. | ## بخش 3: تأثیر استعمار بر هنر بومی آفریقا و آسیا | پابلو پیکاسو، هانری ماتیس و دیگران از نقاب‌ها و پیکره‌های آفریقایی الهام گرفتند و سبک‌هایی چون کوبیسم را شکل دادند.Vogel, Susan. پیامدهای معاصر بحث بازگرداندن آثار: بسیاری از کشورهای آفریقا و آسیا خواستار بازگرداندن آثار هنری غارت‌شده‌اند. بازاندیشی موزه‌ها: موزه‌های اروپایی در سال‌های اخیر در حال بازنگری در چگونگی نمایش و تفسیر آثار مستعمراتی هستند. میراث تأثیر استعمار بر هنر بومی آفریقا و آسیا همچنان موضوعی زنده در پژوهش‌های تاریخی و فرهنگی است. | ## جمع‌بندی | این میراث هم نشانه‌ای از سرکوب و سلطه استعماری است و هم منبع الهام برای جنبش‌های فرهنگی و هنری معاصر در این دو قاره.
موضوع مقاله: فرانکو گالو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرانکو گالو | مقدمه: او همچنین به عنوان وزیر دارایی ایتالیا و رئیس دادگاه قانون اساسی ایتالیا خدمت کرده‌است. | ## بخش 1: فرانکو گالو | او عضو بنیاد ایتالیا-ایالات متحده و آکادمی لینچئی است.آکادمی ملی لینچئی زندگی‌نامه گالو در رم و در خانواده‌ای با اصالت اهل فلوریدیا در سیسیل به دنیا آمد. او پس از فارغ‌التحصیلی در رشته حقوق از دانشگاه ساپینتزا رم، به تدریس حقوق مالیاتی در دانشکده حقوق دانشگاه لوئیجی کارلی لوئیس و دانشگاه رم تور ورگاتا پرداخت و همچنین در دانشکده علوم سیاسی دانشگاه ناپل فدریکو دوم نیز تدریس کرد. | ## بخش 2: فرانکو گالو | همچنین برای نخستین بار «مطالعات بخشی» معرفی شد؛ ابزارهایی که به وسیله آن مأموران مالیاتی درآمد آزادکاران و خوداشتغالان را برآورد می‌کردند. وی در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۴ به پیشنهاد رئیس‌جمهور کارلو آزلیو چیامپی به عنوان قاضی قانون اساسی منصوب و در ۱۶ سپتامبر همان سال سوگند یاد کرد. | ## بخش 3: فرانکو گالو | در ۶ دسامبر ۲۰۱۱ از سوی رئیس آلفونسو کوارانتا به عنوان نایب‌رئیس دادگاه قانون اساسی برگزیده شد. | ## جمع‌بندی | در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۳، گالو به عنوان رئیس دادگاه قانون اساسی ایتالیا انتخاب شد و جانشین آلفونسو کوارانتا گردید.فرانکو گالو رئیس جدید دادگاه قانون اساسی شد او تا ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۳ در این سمت باقی ماند.
موضوع مقاله: کاهنه‌ی هاثور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاهنه‌ی هاثور | مقدمه: doi:10.2307/40000840 این عنوان در دوران پادشاهی کهن مصر داده می‌شد و در آن زمان بسیار قدرتمند و معتبر بود. | ## بخش 1: کاهنه‌ی هاثور | تاریخچه ظهور، سقوط و از بین رفتن مقام کاهنان هاثور در تاریخ فرهنگ مصر باستان دیده می‌شود. زنانی که می‌خواستند از نظر اجتماعی قدرتمند شوند، معمولاً به دین پناه می‌بردند و مسئولیت کاهنی را بر عهده می‌گرفتند.Zahan, S. جامعه مصر باستان، توانمندسازی زنان را بسیار سهل‌گیرانه‌تر و راحت‌تر از جامعه یونان باستان و روم باستان پذیرفت. با این حال، پس از تبدیل شدن به کاهنه، یک زن مصری نه تنها به عنوان یک شخصیت مهم در جامعه مصر باستان، بلکه به عنوان نمادی زنده از مقام الوهیت نیز دیده می‌شد. | ## بخش 2: کاهنه‌ی هاثور | نقش و وظیفه کاهنان کاهنان هاثور hm ntr hthr نامیده می‌شدند، که یکی از رایج‌ترین عناوین برای زنان در دوران باستان تا اوایل پادشاهی میانه بود. اما پس از پادشاهی میانه مصر، این عنوان اغلب به طور نامنظم فقط به زنان خانواده سلطنتی، معمولاً شاهزاده خانم‌ها، اعطا می‌شد. به نظر می‌رسد که این عنوان در پادشاهی قدیم و میانه در واقع به فرقه‌ی مذهبی هاثور اشاره نداشته، بلکه نقش او را به عنوان نوازنده‌ی زن در هر فرقه‌ی دینی در معبد اعلام می‌کرده است. 228-229 مصرشناسان نشان داده‌اند که در روزگاران اولیه، تنها زنان از دودمان‌های اشرافی می‌توانستند به مقام کهانت هاثور منصوب شوند. | ## بخش 3: کاهنه‌ی هاثور | آغاز فعالیت کاهنان اولین زنی که به عنوان کاهنه هاثور از او نام برده شده، نفرهتپس است. با این حال، نام هاثور در تاریخ پیشین مصر یافت نمی‌شود.‌ پرستشگاه‌ها و آیین نیایش هاثور کاهنان هاثور، الهه را در زیارتگاه اصلی او که به معبد هاتور معروف بود و در نزدیکی حوضه رود نیل واقع شده بود، پرستش می‌کردند. باستان‌شناسان چندین نقاشی رنگارنگ را کشف کرده‌اند که الهه هاثور و منکورع را به تصویر می‌کشند. فراز و فرود در طول تاریخ در طول دوران دودمان ششم، سیستم اداری کاهنان دستخوش تغییرات زیادی شد، زیرا قدرت در دست وزرا بود،. | ## جمع‌بندی | در آن زمان چندین کاهن دیگر نیز وجود داشتند، اما تعداد آنها به سرعت در حال کاهش بود.
موضوع مقاله: آبی ساوی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آبی ساوی | مقدمه: آبی ساوی (به ) یا لاجوردی ساوی ( که با نام آبی ایتالیایی ( نیز شناخته می‌شود)، سایه‌ای از آبی اشباع شده بین آبی طاووسی و آبی ارغوانی، روشن‌تر از آبی طاووسی است. | ## بخش 1: آبی ساوی | از قرون وسطی، این رنگ، رنگ خاندان ساووی، سلسله سلطنتی پادشاهی ایتالیا از سال ۱۸۶۱ تا ۱۹۴۶ بوده است. این رنگ که با پیروزی انقلاب ایتالیا (۱۸۵۹–۱۸۷۰) به نماد ملی ایتالیا تبدیل شد، حتی پس از تأسیس جمهوری ایتالیا (۱۹۴۶) با نام آبی ایتالیایی ادامه یافت. در حال حاضر، در نشان ریاست جمهوری ایتالیا، کمربند افسران نیروهای مسلح ایتالیا و روسای جمهور استان‌های ایتالیا در مراسم رسمی و پیراهن آبی تیم‌های ورزشی ملی ایتالیا استفاده می‌شود. | ## بخش 2: آبی ساوی | در هر صورت، قدیمی‌ترین پرچم‌های مستند ساوی که به سال ۱۵۸۹ بازمی‌گردند، شامل رنگ‌های قرمز، سفید (یا رنگ‌های سپر خاندان) و آبی بوده‌اند. کاربرد با اشاره به نیایش‌های مریم مقدس، روبان‌های نشان بشارت (بالاترین نشان شوالیه‌گری ساووی) آبی هستند، همان‌طور که روبان‌های نشان نظامی ساووی تا سال ۱۸۵۵ و مدال شجاعت نظامی و صلیب جنگی برای شجاعت نظامی تا به امروز آبی هستند. برای افسران، یک کمربند آبی در لباس تعبیه شده بود که از روی شانه راست می‌گذشت و در سمت چپ گره می‌خورد. | ## بخش 3: آبی ساوی | در سال ۱۵۷۲، امانوئل فیلیبرت، دوک ساووی، استفاده از این کمربند را برای همه افسران اجباری کرد. با وجود تحولات مختلف، کمربند آبی ساووی هنوز هم نشان اصلی افسران نیروهای مسلح ایتالیا است که آن را هم در مراسم تشریفاتی و هم گاهی اوقات در نگهبانی می‌پوشند. | ## جمع‌بندی | هیچ کدگذاری رنگی واحدی برای پیراهن آبی وجود ندارد، به طوری که سایه آبی از نظر تاریخی در طول زمان، هم در یک تیم ملی و هم، به عنوان مثال، در یک دوره تاریخی مشابه بین تیم‌های ملی رشته‌های مختلف، متفاوت بوده است.
موضوع مقاله: آنتونیو گاوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنتونیو گاوا | مقدمه: آنتونیو گاوا (۳۰ ژوئیه ۱۹۳۰ – ۸ اوت ۲۰۰۸) سیاستمدار ایتالیایی و عضو دموکراسی مسیحی (DC) بود. | ## بخش 1: آنتونیو گاوا | آنتونیو گاوا در طول ۲۵ سال، از ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۳، یکی از چهره‌های بانفوذ حزب دموکراسی مسیحی در کامپانیا به‌شمار می‌رفت، تا زمانی که به اتهام عضویت در سازمان جنایی تحت پیگرد قرار گرفت.Behan, The Camorra, p. 142 به همراه آرنالدو فورلانی و وینچنزو اسکوتی، او رهبری جناحی موسوم به «ائتلاف مردمی» یا «مرکز بزرگ دوروتئو» را برعهده داشت. زندگی‌نامه گاوا در کاستلاماره دی استابیا در استان ناپل به دنیا آمد و در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 2: آنتونیو گاوا | او پس از تصدی سمت‌های استانی و منطقه‌ای برای دموکراسی مسیحی در کامپانیا، نخستین بار در ۱۹۷۲ به پارلمان ایتالیا راه یافت. بنا بر شهادت توبه‌کرده‌ای به نام پاسکواله گالاسو، گاوا و پدرش روابط نزدیکی با آلفونسو روزانووا داشتند که از چهره‌های بانفوذ کامورا و حامی رافائله کوتولو محسوب می‌شد. هرچند دموکراسی مسیحی در ظاهر از مذاکره با تروریست‌ها خودداری کرد، اما سیاستمداران و مأموران امنیتی در خفا از رافائله کوتولو، رئیس کامورا، خواستند برای آزادی گروگان مذاکره کند. | ## بخش 3: آنتونیو گاوا | 77-78 با وجود اتهامات فراوان، گاوا پس از ۱۳ سال دادرسی از همه اتهامات ارتباط با کامورا تبرئه شد. | ## جمع‌بندی | کلاه لبه‌دار بزرگ، عصای دسته‌عاجی، حلقهٔ طلایی و سیگار از مشخصه‌های ظاهری او بود.
موضوع مقاله: کتیبه زبد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کتیبه زبد | مقدمه: کتیبه زَبَد (یا زِبِد) یک کتیبه سه‌زبانه است که به زبان‌های یونانی، سریانی و عربی باستانی در روستای زبد واقع در شمال سوریه نوشته شده است. | ## بخش 1: کتیبه زبد | این کتیبه که تاریخ آن به ۵۱۲ میلادی بازمی‌گردد، بخشی از یک زیارتگاه مسیحی (شهیدمزار) است که به افتخار قدیس سرجیوس ساخته شده بود و روی سردر ورودی آن قرار دارد. کتیبه زبد، نیکوکاری‌های انجام‌شده توسط مسیحیان عرب‌زبان در امپراتوری روم را ثبت کرده است. با وجود اینکه این کتیبه «سه‌زبانه» خوانده می‌شود، اما بخش‌های یونانی، سریانی و عربی آن صرفاً ترجمه یکدیگر نیستند، بلکه منعکس‌کننده علایق متفاوت جوامع زبانی مختلفی هستند که در نگارش آن دخیل بوده‌اند. افراد نام‌برده شده در کتیبه ناشناس هستند، اما نقش مهمی در تأمین مالی و ساخت این بنا داشته‌اند. اگرچه زمانی تصور می‌شد که این سه کتیبه در زمان‌های مختلفی ساخته شده‌اند، اما پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهند که همه آن‌ها به صورت همزمان حک شده‌اند. تصمیم برای گنجاندن بخش عربی در کتیبه را می‌توان بازتابی از تمایل به بیان هویت فرهنگی نویسنده دانست؛ زیرا زبان یونانی زبان امپراتوری بود و زبان سریانی زبان کلیسای میافیزیت بود که توسط غسانیان حمایت می‌شد و آن‌ها نیز با فرقه قدیس سرجیوس ارتباط نزدیکی داشتند. نام اگرچه امروزه این کتیبه با نام «زَبَد» شناخته می‌شود، انتشارات قدیمی‌تر به آن «زِبِد» می‌گفتند که به تلفظ محلی آن نزدیک‌تر است. | ## بخش 2: کتیبه زبد | تاریخ بخش‌های یونانی و سریانی این کتیبه نشان می‌دهند که ساخت بنا در سال ۸۲۳ دوره سلوکی (بر اساس تقویمی که در آن زمان در سوریه استفاده می‌شد) یا ۵۱۲ میلادی آغاز شده است. یونانی سریانی عربی کشف و تاریخچه کتیبه زبد در نیمه دوم قرن نوزدهم در زَبَد، سوریه، توسط یوهان گاتفرید وتیس‌اشتاین کشف شد. ادوارد ساخائو برای اولین بار آن را در سال ۱۸۷۹ ثبت و در نهایت در سال ۱۸۸۱ منتشر کرد. بر اساس مستندات آدولف بارتلمی در سال ۱۸۹۴، کتیبه همچنان در مکان اصلی خود بود، اما در سال ۱۸۹۸، مارک لیدزبارسکی گزارش داد که به دست یک دلال در حلب افتاده است. با این حال، به دنبال درخواست هنری لمنس، در سال ۱۹۰۴ توسط موزه هنر و تاریخ، که یک موزه عمومی در بروکسل است، خریداری شد. هر دو متن یونانی و سریانی ماه نگارش را ذکر می‌کنند، اما بخش یونانی از نام ماه مقدونی و بخش سریانی از نام ماه سوری استفاده کرده است. متن یونانی بیشتر به جنبه‌های مدیریتی پروژه، از جمله نام بنا، نام دو معمار اصلی (سیمئون و لئونتیوس) و سه اهداکننده می‌پردازد. | ## بخش 3: کتیبه زبد | هر دو کتیبه زبد و DaJ144PAr 1 (با تاریخ ۵۴۸–۵۴۹) که یک کتیبه عربی باستان دیگر است، یک صلیب دارند. استفاده از عبارت «خداوند به یاد داشته باشد» در کتیبه زبد نیز در کتیبه DaJ144PAr 1 و کتیبه دوره اسلامی یزید یافت می‌شود. زبان‌شناسی این کتیبه شبیه دو کتیبه عربی باستان دیگر در قرن ششم است: کتیبه حَرَّان واقع در ترکیه کنونی که آن نیز در یک زیارتگاه یافت شده، و کتیبه ام‌الجمال. با این حال، کتیبه زبد قدیمی‌ترین از این سه و همچنین قدیمی‌ترین کتیبه تأییدشده به خط عربی باستان است. این سه کتیبه به روشن شدن روند تکامل خط نبطی عربی به خط عربی باستان و همچنین گسترش جغرافیایی خط عربی باستان کمک می‌کنند. در مقایسه با سایر کتیبه‌های عربی باستان، شکل حرف دال تنها در کتیبه زبد متفاوت است. | ## جمع‌بندی | به همین ترتیب، فقط در کتیبه زبد است که حرف‌ها در ابتدای یک کلمه یافت می‌شود، و شکل حرف «ها» در زبد در کتیبه‌های دوره اسلامی وجود ندارد.
موضوع مقاله: سیلویو گاوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیلویو گاوا | مقدمه: این عضویت نشان‌دهنده نقش مهم او در سیاست ایتالیا پس از جنگ جهانی دوم بود و موقعیت او را به عنوان یکی از چهره‌های کلیدی حزب تثبیت کرد. | ## بخش 1: سیلویو گاوا | بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۵، گاوا در مجموع ۱۳ بار سمت‌های دولتی مختلفی را برعهده گرفت که شامل برخی از مهم‌ترین وزارتخانه‌های کشور می‌شد. از جمله این سمت‌ها می‌توان به وزیر دادگستری، وزیر خزانه‌داری و وزیر صنایع و بازرگانی اشاره کرد. در این مدت، او نقش مهمی در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی و قضایی کشور داشت و با بهره‌گیری از تجربه و تخصص خود، تلاش کرد تا سیاست‌های حزب دموکراسی مسیحی را در راستای توسعه ملی و ثبات سیاسی اعمال کند. | ## بخش 2: سیلویو گاوا | از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴، سیلویو گاوا ریاست گروه سناتوری حزب دموکراسی مسیحی را برعهده داشت. این مسئولیت نه‌تنها قدرت و نفوذ او در حزب را افزایش داد، بلکه به او امکان داد تا در تدوین سیاست‌ها و تصمیم‌گیری‌های کلیدی سنای ایتالیا مشارکت فعال داشته باشد و بر روند قانون‌گذاری نظارت کند. پسر او، آنتونیو گاوا، نیز مسیر پدر را ادامه داد و به یکی از سیاستمداران برجسته حزب دموکراسی مسیحی تبدیل شد. | ## بخش 3: سیلویو گاوا | آنتونیو در سمت‌های وزارتی مختلف خدمت کرد و تأثیر قابل توجهی بر سیاست‌های داخلی و خارجی ایتالیا داشت. | ## جمع‌بندی | این کتاب نمایانگر دیدگاه‌ها و تجربه‌های او در طول بیش از سه دهه فعالیت سیاسی است و به پژوهشگران و علاقه‌مندان تاریخ معاصر ایتالیا امکان می‌دهد تا با جزئیات بیشتری از دوره‌های حساس سیاسی و نقش او در حزب دموکراسی مسیحی آشنا شوند.
موضوع مقاله: جانکارلو جورجتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جانکارلو جورجتی | مقدمه: جانکارلو جورجتی (زادهٔ ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶) سیاستمدار ایتالیایی و از اعضای برجستهٔ لیگ است که در سال ۲۰۱۶ به عنوان معاون دبیر فدرال این حزب منصوب شد. | ## بخش 1: جانکارلو جورجتی | از اکتبر ۲۰۲۲، جورجتی به‌عنوان وزیر اقتصاد و دارایی ایتالیا در دولت جورجا ملونی فعالیت می‌کند. پیش‌تر او دبیر شورای وزیران ایتالیا از ژوئن ۲۰۱۸ تا سپتامبر ۲۰۱۹ در دولت جوزپه کونته و سپس وزیر توسعه اقتصادی ایتالیا از فوریه ۲۰۲۱ تا اکتبر ۲۰۲۲ در دولت ماریو دراگی بوده‌است. زندگی و حرفه اولیه جورجتی در سال ۱۹۶۶ در کاتزاگو برابیا، شهری کوچک در استان وارزه متولد شد. او در رشتهٔ اقتصاد بازرگانی از دانشگاه بوکونی فارغ‌التحصیل شد و به عنوان مشاور مالیاتی و حسابرس مالی فعالیت کرد. | ## بخش 2: جانکارلو جورجتی | درون حزب، او از ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ دبیر ملی لیگ لومباردی بود و از ۲۰۱۶ تاکنون معاون دبیر فدرال لیگ شمال است. نیویورک تایمز از او به‌عنوان یکی از نزدیک‌ترین همکاران اومبرتو بوسی، بنیان‌گذار و دبیر فدرال لیگ شمال یاد کرده‌است و اکونومیست او را «ولیعهد» سیاسی بوسی توصیف کرده‌است. تحت رهبری ماتئو سالوینی، جانشین بوسی از ۲۰۱۳، جورجتی همچنان از چهره‌های پرنفوذ حزب باقی مانده‌است. دیدگاه‌های سیاسی و جنجال‌ها جورجتی سیاستمداری فدرالیست و منطقه‌گرا است که از تمرکززدایی حمایت می‌کند. | ## بخش 3: جانکارلو جورجتی | او در ۲۰ اوت ۲۰۱۸ در همایش جنبش کمونیه و آزادی در ریمنی به رشد پوپولیسم پرداخت و گفت: «پارلمان ایتالیا دیگر اهمیتی ندارد زیرا شهروندان آن را به‌عنوان مکانی بی‌نتیجه می‌بینند.» در سال ۲۰۰۶، او در مرکز یک جنجال قرار گرفت زیرا در ۲۰۰۴ رشوه‌ای بین ۵۰ تا ۱۰۰ هزار یورو از بانکدار ایتالیایی جیانپیرو فیورانی را رد کرده بود. او همچنین از حامیان پرشور نظام انتخاباتی اکثریتی است و بازگشت به قانون انتخاباتی ایتالیا (۱۹۹۳) موسوم به «ماتارلوم» را پیشنهاد کرده‌است. | ## جمع‌بندی | به گفتهٔ او، این نظام انتخاباتی «امکان حکمرانی» را فراهم می‌کند و سیاستمداران محلی، کارآفرینان و نمایندگان مناطق مختلف را وارد سیاست ملی می‌کرد.
موضوع مقاله: ویتوریو گریلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویتوریو گریلی | مقدمه: گریلی پیش‌تر سمت‌های دانشگاهی در دانشگاه ییل و کالج برکبک، دانشگاه لندن داشت و سپس در وزارت خزانه‌داری ایتالیا، بخش خصوصی و همچنین در نهادهای اروپایی فعالیت کرد. | ## بخش 1: ویتوریو گریلی | او در سال ۱۹۸۱ از دانشگاه بوکونی در رشتهٔ اقتصاد فارغ‌التحصیل شد و سپس در سال ۱۹۸۶ دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه روچستر دریافت کرد. حرفه گریلی بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ استاد یار اقتصاد در دانشگاه ییل بود و سپس از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ استاد اقتصاد مالی در کالج برکبک، دانشگاه لندن شد. او از ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ رئیس بخش تحلیل اقتصادی و خصوصی‌سازی در وزارت خزانه‌داری بود و پس از آن در کردیت سوئیس فرست بوستون در لندن به‌عنوان مدیرعامل فعالیت کرد. | ## بخش 2: ویتوریو گریلی | او سپس در سال ۲۰۰۲ به‌عنوان حسابدار کل دولت ایتالیا منصوب شد و از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ مدیرکل خزانه‌داری ایتالیا بود. گریلی همچنین در نهادهای اروپایی، از جمله کمیته اقتصادی و مالی اتحادیه اروپا، سمت‌های مهمی برعهده داشت. وزارت اقتصاد در ژوئیهٔ ۲۰۱۲، گریلی جانشین ماریو مونتی به‌عنوان وزیر اقتصاد و دارایی شد و تا آوریل ۲۰۱۳ در این سمت باقی ماند. | ## بخش 3: ویتوریو گریلی | در دورهٔ وزارت او، مباحث مهمی دربارهٔ وضعیت مالی ایتالیا و سیاست‌های منطقه یورو مطرح بود. | ## جمع‌بندی | فعالیت‌های دیگر پس از دوران وزارت، گریلی به‌عنوان رئیس بخش بانکداری سرمایه‌گذاری شرکتی در اروپا، خاورمیانه و آفریقا در جی‌پی مورگان منصوب شد.
موضوع مقاله: تیم ملی راگبی زنان ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیم ملی راگبی زنان ایتالیا | مقدمه: تیم ملی راگبی زنان ایتالیا، تیم ملی راگبی زنان است که نماینده ایتالیا در سطح بین‌المللی است. | ## بخش 1: تیم ملی راگبی زنان ایتالیا | این تیم از سال ۱۹۹۱ توسط فدراسیون راگبی ایتالیا اداره می‌شود؛ پیش از این، از زمان تأسیس آن در سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۱، توسط اتحادیه ورزش‌های مردمی ایتالیا، انجمنی که ورزش‌های آماتور را در هر سطح از جامعه ترویج می‌دهد، اداره می‌شد. این تیم در جام جهانی راگبی زنان، مسابقات قهرمانی راگبی زنان اروپا و مسابقات قهرمانی شش ملت زنان رقابت می‌کند. تاریخچه در ۲۲ ژوئن ۱۹۸۵، تیم ملی زنان ایتالیا نخستین حضور بین‌المللی خود را مقابل فرانسه تجربه کرد. آن‌ها یک سال بعد دوباره در باردوس به مصاف فرانسه رفتند که این بار فرانسه با نتیجهٔ ۱۲–۰ پیروز شد. ایتالیا اولین امتیازات خود را در سومین بازی مقابل فرانسه کسب کرد، زمانی که این دو همسایه در رم در سال ۱۹۸۷ با یکدیگر دیدار کردند، و فرانسه با نتیجهٔ ۱۶–۴ پیروز شد. | ## بخش 2: تیم ملی راگبی زنان ایتالیا | در سال ۱۹۸۸، ایتالیا در نخستین قهرمانی اروپای زنان شرکت کرد که در بورگ-آن-برس در فرانسه و توسط باشگاه محلی زنان برگزار شد. نسخهٔ نخستین این مسابقات، اگرچه به دلیل نخستین رقابت برای تیم‌های ملی زنان اهمیت داشت، هرگز توسط راگبی اروپا به‌عنوان مسابقهٔ رسمی شناخته نشد. ورود فدراسیون راگبی ایتالیا در سال ۱۹۹۱، مدیریت راگبی زنان به فدراسیون راگبی ایتالیا واگذار شد. اولین مسئولیت آن‌ها انتخاب تیم برای نخستین دورهٔ جام جهانی بود که در آوریل همان سال در ولز برگزار شد. آزوره‌ها پس از اینکه در گروه خود در جایگاه آخر قرار گرفتند، به یک‌چهارم نهایی بخش Plate راه یافتند. | ## بخش 3: تیم ملی راگبی زنان ایتالیا | آن‌ها اولین پیروزی خود در تورنمنت را با شکست دادن سوئد با نتیجهٔ ۱۸–۰ در یک‌چهارم نهایی Plate کسب کردند، اما در نیمه‌نهایی Plate با نتیجهٔ ۶–۰ به کانادا باختند. در سال ۱۹۹۵، آنها در مسابقات قهرمانی اروپا که در خانه در ترویزو برگزار شد، سوم شدند، نتیجه‌ای که یک سال بعد در مادرید، اسپانیا، با آن برابری کرد. پس از حذف در دور اول با کسب مقام ششم در مسابقات قهرمانی اروپا ۱۹۹۷، آنها در جام جهانی راگبی زنان ۱۹۹۸ در هلند، دوازدهم شدند. آنها اولین عنوان قهرمانی جام ملت‌های اروپا را در سال ۲۰۰۲ در ونتو، پیش از جام جهانی راگبی که ایتالیا در آن دوازدهم شد، به دست آوردند. | ## جمع‌بندی | ورود به شش کشور در دسامبر ۲۰۰۶، کمیتهٔ اجرایی قهرمانی شش ملت تصمیم گرفت ترکیب تمام رقابت‌های این تورنمنت را با مسابقات مردان هماهنگ کند، که شامل انگلستان، ولز، ایرلند، اسکاتلند، فرانسه و ایتالیا بود؛ در آن زمان تنها تفاوت با تورنمنت زنان، حضور اسپانیا بود که کمیته از سال ۲۰۰۷ جای آن را با ایتالیا پر کرد.
موضوع مقاله: روبرتو گوالتیه‌ری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روبرتو گوالتیه‌ری | مقدمه: روبرتو گوالتیه‌ری (زادهٔ ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۶۶) تاریخ‌دان و سیاستمدار ایتالیایی از حزب دموکراتیک (PD) است. | ## بخش 1: روبرتو گوالتیه‌ری | او از سال ۲۰۲۱ تاکنون شهردار رم می‌باشد و از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ در دولت دوم جوزپه کونته به‌عنوان وزیر اقتصاد و دارایی ایتالیا فعالیت کرده‌است. گوالتیه‌ری پیش‌تر از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ نماینده مجلس اروپا بود و در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ ریاست کمیته امور اقتصادی و پولی پارلمان اروپا را بر عهده داشت. فعالیت سیاسی از سال ۲۰۰۱، گوالتیه‌ری به عنوان معاون مدیر بنیاد بنیاد موسسه گرامشی فعالیت می‌کند. | ## بخش 2: روبرتو گوالتیه‌ری | در همان سال، او به عضویت دموکرات‌های چپ (DS)، حزب اصلی سوسیال‌دموکرات ایتالیا و وارث مستقیم حزب کمونیست ایتالیا درآمد. در سال ۲۰۰۶، گوالتیه‌ری یکی از بنیان‌گذاران حزب دموکراتیک ایتالیا شد (کنگره اورویتو، اکتبر ۲۰۰۶) و جزو «افراد خردمند» بود که منشور حزب را نوشتند. در سال ۲۰۰۷ به شورای ملی حزب انتخاب شد و از سال ۲۰۰۸ عضو هیئت ملی حزب است و در سال ۲۰۱۴ نیز تأیید شد. | ## بخش 3: روبرتو گوالتیه‌ری | گوالتیه‌ری در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ به نفع پساکمونیست‌ها به جای رهبر حزب متئو رنتسی رأی داد. | ## جمع‌بندی | از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱، گوالتیه‌ری به همراه خوزه لوئیس ریه-سائوسی مدیر «گزارش سالانه درباره ادغام اروپایی» منتشر شده توسط Il Mulino بود.