موضوع مقاله: نشان رسمی اوستیای جنوبی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نشان رسمی اوستیای جنوبی | مقدمه: اوستیای جنوبی یک منطقه در شمال قفقاز است که تحت دولت خودخوانده اوستیای جنوبی اداره می‌شود. | ## بخش 1: نشان رسمی اوستیای جنوبی | با این حال،‌ بسیاری از کشورهای عضو سازمان ملل اوستیای جنوبی را به عنوان بخشی از گرجستان می‌شناسند. نشان رسمی اوستیای جنوبی شامل یک دایره قرمز است که یک پلنگ قفقازی را با هفت کوه سفید در پس‌زمینه نشان می‌دهد. نشان رسمی آن به این صورت توصیف می‌شود: دایره‌ای به رنگ سرخ، پلنگی در حال عبور به رنگ طلایی با خال‌های سیاه بر روی زمینی طلایی و پس‌زمینه‌ای شامل هفت کوه نقره‌ای. این کوه‌ها نماد مناظر اوستیا هستند، در حالی که پلنگ یکی از ساکنان نمادین کوه‌های قفقاز است. نشان ملی جمهوری اوستیای جنوبی در ۱۹ مه ۱۹۹۹ توسط پارلمان اوستیای جنوبی به تصویب رسید. طراحی آن بر پایه «پرچم اوستیا» اثر واکوشتی باگراتیونی است که قدمت آن به سال ۱۷۳۵ بازمی‌گردد. در اطراف سپر، نام کشور به زبان اوستیایی (Республикӕ Хуссаر Ирыستون) در بالا و به زبان روسی (Республика Южная Осетия) در پایین نوشته شده است. | ## بخش 2: نشان رسمی اوستیای جنوبی | نمادهای تاریخی بین سال‌های ۱۹۲۲ و ۱۹۹۰، اوستیای جنوبی بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان و به عنوان استان مستقل اوستیای جنوبی شناخته می‌شد. در این دوران، اوستیای جنوبی فاقد نماد رسمی بود و از نماد رسمی جمهوری گرجستان شوروی استفاده می‌کرد. پیش از تصویب نشان ملی فعلی در سال ۱۹۹۵، لودویگ چیبیروف از طرحی استفاده می‌کرد که شامل یک عقاب مزین به نشان تریسکلیون (سه شاخه) با رنگ‌های ملی اوستیای جنوبی بود؛ در این نشان، جام «واسامونگا»، یک تبرزین، شاخه بلوط، گیاه رازک و خوشه‌های گندم دیده می‌شدند که بر اساس سنت دین آسی، هدایایی هستند که خداوند به نرت (قهرمانان اساطیری اوستیا) عطا کرده است. این نهاد از نشانی استفاده می‌کرد که یک پلنگ قفقازی و منظره‌ای کوهستانی را بدون کتیبه یا نوشته‌ای در اطراف آن به تصویر می‌کشید. واژه «ایـر» در زبان آسی مستقیماً با واژه «ایران» و ریشه «آریا» هم‌ریشه است و بر تبار ایرانی این مردم تأکید دارد. پرچم اوستیای جنوبی که از سه رنگ افقی سفید، قرمز و زرد تشکیل شده است، فراتر از یک نماد مدرن، بازتاب‌دهنده ساختار اجتماعی و جهان‌بینی اقوام ایرانی‌تبار باستان است. این پیوندها ریشه در هویت مردم آسی به عنوان بازماندگان آلان‌ها و سکاها دارد پژوهشگران نمادشناسی و تاریخ‌دانانی نظیر واسیلی آبایف معتقدند که سه رنگ پرچم اوستیا مستقیماً با ساختار سه‌گانه جوامع هند و ایرانی (Indo-Iranian) مرتبط است. | ## بخش 3: نشان رسمی اوستیای جنوبی | در این دیدگاه، هر رنگ نماینده یکی از طبقات اجتماعی در ایران باستان است؛ سفید نماد طبقه روحانیون، موبدان و نخبگان فکری (معادل مفهوم ارته یا حقیقت در فرهنگ ایرانی). زرد (طلایی) نماد طبقه کشاورزان و دامداران که نشانه رفاه، برکت و فراوانی در زندگی زمینی است. رنگ زرد در پایین پرچم، علاوه بر طبقه کارگر، نماد مفهوم «فارن» (آسی: Фарн) یا همان فَر ایزدی است. در اساطیر آسی و ایرانی، فَر به صورت نوری درخشان یا هاله‌ای طلایی تصویر می‌شود که مایه پیروزی و برکت ملی است. قرارگیری این رنگ در پرچم، تداوم این باور کهن ایرانی را نشان می‌دهد که بقای سرزمین در گرو بهره‌مندی از شکوه ایزدی است. استفاده از این ترکیب رنگی در هر دو منطقه اوستیای شمالی و جنوبی، نشان‌دهنده هویت قومی واحدی است که خود را «ایر» (Ir) یا «ایرانی» می‌نامند. تصویر موجود در نشان ملی اوستیای جنوبی که به صورت یک پلنگ (یا شیر) خرامان در مقابل هفت کوه ترسیم شده است، ریشه در هنر سکایی و نمادشناسی ایرانی دارد. | ## جمع‌بندی | این نماد که شباهت ساختاری زیادی با نشان نشان شیر و خورشید ایران دارد، بازتاب‌دهنده شکوه ایزدی و قدرت رزمی اقوام ایرانی‌تبار قفقاز است.