موضوع مقاله: ایرنا یاروتسکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایرنا یاروتسکا | مقدمه: او با گروه‌های موسیقی مختلفی همکاری داشته است، از جمله پولانی، چروُنه گیتاری و بودکا سوفلرا. | ## بخش 1: ایرنا یاروتسکا | او در لهستان و خارج از لهستان از جمله: آلمان غربی، آلمان شرقی، چکسلواکی، بلغارستان، سوئیس، ایتالیا، پرتغال، لوگزامبورگ، استرالیا، فرانسه و در مراکز جوامع لهستانی در آمریکا و کانادا کنسرت برگزار کرده است. زندگی‌نامه خانواده و تحصیلات پدرش هنریک یاروتسکا (۱۹۲۱–۲۰۰۰) و مادرش هالینا اشموخرُوسکا (۱۹۲۳–۱۹۸۴) بود. ایرنا یاروتسکا در خانواده‌ای فقیر بزرگ شده بود؛ پدرش یک کفاش ارتوپدی بود و در بیمارستانی استانی در گدانسک کار می‌کرد و مادرش یک زن خانه‌دار بود. او در سربرنا گورا به دنیا آمده بود، اما در گدانسک بزرگ شده بود، جایی که از دبیرستان استفان ژرومسکی و دانشکده تربیت معلم، تربیت بدنی و زیست‌شناسی یندژیا اِشنیادِتْسکی‌یِگو فارغ‌التحصیل شده بود. یاروتسکا در دانشکدهٔ موسیقی مدرسهٔ عالی موسیقی دولتی در گدانسک تحصیل کرد و آواز خوانی را نزد هالینا میتْسکی‌یِویچُونا فرا گرفت. حرفه سال‌های ۱۹۶۰–۱۹۶۸ در سال ۱۹۶۰ آوازخوانی در گروه کر کلیسا در کلیسای جامع اولیوا را آغاز کرد. از سال ۱۹۶۴ تحصیل در کلاسِ یاتسک اویازدُوسکی در استودیوی ضبط موسیقی گدانسک وابسته به رادیو و تلویزیون لهستان را آغاز کرد. در سال ۱۹۶۵، او کار خود را با کنسرتی در کابارهٔ «رودی کُت» در گدانسک آغاز کرد، او همچنین به عنوان مدل در نمایش‌های مد و فشن شرکت می‌کرد. در همان زمان، به مدت ۲ سال در گروه موسیقی نیروی دریایی «فلوتلا» آواز خواند و همچنین با استودیوی گدانسک چند کنسرت برگزار کرد. در ۱۹۶۶، در جشنوارهٔ موسیقی لهستان برای شرکت کنندگان تازه‌کار در ریبنیک مقام دوم را بدست آورد. همچنین در بسیاری دیگر از مسابقات خوانندگی شرکت کرد، از جمله در مسابقهٔ «میکروفون برای همه». | ## بخش 2: ایرنا یاروتسکا | وی آهنگ «Sosno» (کاج) را در سومین جشنوارهٔ ملی موسیقی لهستان در اوپوله اجرا کرد. به خاطر همکاری یاروتسکا با «پاگارت» (مخفف آژانس هنری دولتی لهستان)، توانست که در خارج از وطن خود کنسرت بگذارد، از جمله یک تور یک‌ماهه در آمریکا و یک تور چهارماهه در شوروی به همراه گروه پولانْیه (که در آن زمان جزو اعضای گروه بود) با برنامهٔ هنریِ «Priwiet iz Warszawy!» (درود از ورشو!). سال‌های ۱۹۶۹–۱۹۸۱ در سال‌های ۱۹۶۹–۱۹۷۲ وی دانشجوی بورسیه در پاریس بود و در همان زمان با گروهی از خوانندگان در کابارهٔ روسی شِه راسپوتین به آواز خواندن پرداخت و همچنین کنسرت‌های تک نفره نیز می‌گذاشت. همچنین مهارت‌های آوازخوانی و اجرا در صحنهٔ خود را همراه با دیگر خوانندگان در پُتی کنسرواتوار دو لا شانسون در اولیمپیای پاریس بهبود بخشید و همچنین به‌طور منظم رقص و ژیمناستیک هنری را تمرین می‌کرد. در هنگام اقامتش در فرانسه، با ژیلبر شِمونی قرار دادی انحصاری بست و با همکاری او آهنگ‌های متعددی را ضبط کرد؛ اما سال‌ها بعد، او آن قرارداد را نامطلوب و ناخوشایند توصیف کرد و همکاری با آن تهیه‌کننده را ناموفق خواند. یاروتسکا در جشنوارهٔ بین‌المللی در شهرِ رِن اجرایی نیز داشت و در آنجا جایزهٔ «Hermine d'Argent» (قاقُم نقره‌ای)، جایزهٔ شهر رِن و جایزهٔ دیگری هم برای اجرای آهنگ‌های ژاک دال دریافت کرد. کمی بعد، تصادف شدیدی برای او رخ داد و به همین سبب ناچار شد که چند ماه از فعالیتش دست بکشد. پس از ۱۹۸۲ چند ماه پس از تولد دخترش در ۱۹۸۲، فعالیتش را از سر گرفت و در کلاب «اسکورپیوس» در نیوجرسی چند کنسرت برگزار کرد و همچنین برنامه تلویزیونی «Zwariowany dzień» (روزی دیوانه وار) را تولید کرد. در ۱۹۹۰ او به همراه دخترش به همسرش میخاو سوبولِوسکی، که کارمند آمادمی علمی لهستان بود و از ۱۹۸۹ در آمریکا کار می‌کرد، ملحق شد. یاروتسکا در سال اول اقامتش در آمریکا کنسرتی نگذاشت، چون دچار افسردگی به دلیل دوری از وطن خویش شد. با گذشت زمان، فعالیت خود را دوباره آغاز کرد و در کاباره‌های لهستانی اجرا کرد، در ۱۹۹۲ آلبومی در بازار آمریکا منتشر کرد با نام «My French Favourites» (آهنگ‌های فرانسوی مورد علاقهٔ من) که در آن آهنگ‌های محبوب فرانسوی را با سبک جاز اجرا می‌کند. | ## بخش 3: ایرنا یاروتسکا | او آهنگ‌های آلبوم را در یک شوی تلویزیونی در تلویزیون لهستان در ورشو اجرا و معرفی کرد. هنگامی که در آمریکا بود، او در فعالیت‌های کابارهٔ بین‌المللی زنان در شهر مورگان تاون شرکت کرد. در ۲۰۰۰، او در نمایش «Piękny widok» (چشم‌اندازی زیبا، نوشتهٔ اسلاومیر مروژک و به کارگردانی سیلوی دنیل) در یک سالن تئاتر لهستانی در واشینگتن نقش یک زن جاسوس بازی کرد. در اکتبر ۲۰۰۱، آلبومی به نام «Mój wielki sen» (رویاهای بزرگ من) منتشر کرد که شامل آثار محبوب او در تنظیم‌های جدیدی هست که توسط هنرمندان نسل جوان ایجاد شده است. این کتاب در قالب یک مصاحبهٔ طولانی هست که بوسیله «ماگدالنا ولوسیاک» انجام می‌گیرد. علیرغم بیماری اش، او همچنان به فعالیت حرفه‌ای خود و اجرای کنسرت ادامه داد، از جمله: در ۲۹ مارس ۲۰۱۰ در کنسرتِ «Diwy polskiej estrady» (خوانندگان زن اپرا در صحنه‌های اپرای لهستان) در سالن کنگره ورشو اجرا کرد و آخرین کنسرت خود را نیز در ۱۴ اوت ۲۰۱۱ در دهمین جشن بزرگداشت سنت سیگیسموند در اِشچِپَنکی برگزار کرد. زندگی خصوصی در ۱۹۷۲ با یک آهنگساز که مدیر برنامه اش نیز بود، به نام ماریان زاخارِویچ ازدواج کرد. در لنینگراد، هنگامی که در تور کنسرتش در روسیه بود، یاروتسکا با یک دانشمند رایانه به نام میخاو سوبولوسکی آشنا شد و در سال ۱۹۸۹ ازدواج کردند. مراسم خاکسپاری در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۲ در کلیسای سنت چارلز بورومئو در پووُنزکی انجام گرفت. | ## جمع‌بندی | در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۱، در گدانسک-اولیوا، میدان شهر که در تقاطع خیابان‌های ژرومسکی‌یگو و گروتگِرا قرار دارد، به نام ایرنا یاروتسکا نامگذاری شد، و همچنین یک مجسمه توسط هنرمندی به نام مَچِی یاگوجینسکی-یاگنمی‌یر در آنجا رونمایی شد.