موضوع مقاله: فانوس دریایی جنوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فانوس دریایی جنوا | مقدمه: این برج علاوه بر اینکه کمک مهمی برای ناوبری شبانه در حوالی بندر فراهم می‌کند، به‌عنوان نماد و نشان شهر جنوا نیز شناخته می‌شود. | ## بخش 1: فانوس دریایی جنوا | این فانوس دریایی که در سال ۱۵۴۳ به شکل فعلی خود بازسازی و جایگزین فانوس دریایی سابق شد، چهارمین فانوس دریایی قدیمی جهان است که پس از برج هرکول در لاکرونیا، اسپانیا، فانوس دریایی هوک هد در ایرلند و فانوس دریایی کوپو در جزیره هیوما، استونی قرار دارد. این سازه از مصالح بنایی ساخته شده و با ارتفاع ۷۶ متر (۲۴۹ فوت) شامل دو بخش مربعی است که هر کدام با یک تراس پوشیده شده‌اند. بین سال‌های ۱۵۴۳ تا ساخت فانوس دریایی در جزیره ویرژ، فرانسه در سال ۱۹۰۲، این فانوس دریایی بلندترین فانوس دریایی جهان بود. اکنون پنجمین فانوس دریایی بلند جهان، دومین فانوس دریایی بلند ساخته شده با مصالح بنایی سنتی پس از جزیره ویرژ و بلندترین فانوس دریایی دریای مدیترانه است. وقتی کل آن را با سنگ طبیعی که روی آن قرار دارد، همان‌طور که معمولاً تصور و نمایش داده می‌شود، اندازه‌گیری کنیم، ارتفاع کل آن است. که آن را به دومین فانوس دریایی بلند جهان، بلندترین فانوس دریایی اروپا و بلندترین فانوس دریایی جهان در صورتی که فقط فانوس‌های دریایی سنتی در نظر گرفته شوند، تبدیل می‌کند. تاریخچه برج فانوس مکان فانوس دریایی جنوا بر روی تپه سان بنینیو و در فاصله کوتاهی از محله سامپیردارنا قرار دارد. دماغه‌ای که فانوس دریایی بر روی آن ساخته شده بود، در گذشته شبه‌جزیره بود تا اینکه ساحل مجاور پر شد و شکل آن تغییر یافت. در سمت غرب، این دماغه ورودی بندر اصلی جنوا را نشان می‌داد که امروزه به نام پورتو آنتیکو شناخته می‌شود. با گذر زمان، تپه روی دماغه به نام «کاپو دی فارو» یا «دماغه فانوس دریایی» نامیده شد و گاهی نیز به نام دماغه سان بنینیو یاد می‌شود، برگرفته از صومعه‌ای که زمانی در آنجا قرار داشت. امروزه تپه به جز یک ارتفاع کوچک که فانوس دریایی بر روی آن واقع شده، از بین رفته و باقی‌مانده آن برای پر کردن مناطق دیگر شهر استفاده شده است. در آن زمان، این برج در نزدیکی جاده ساحلی اصلی به نام Via di Francia قرار داشت که اسناد جدیدتر آن را به عنوان جاده‌ای که از میان آن و دریا عبور می‌کرد، توصیف می‌کنند. | ## بخش 2: فانوس دریایی جنوا | در سال‌های اولیه، از تکه‌های خشک‌شدهٔ چوب اریکا و ارس برای سوخت‌رسانی به آتش سیگنال استفاده می‌شد؛ برای نگهداری، از دریانوردانی که از بندر استفاده می‌کردند انتظار می‌رفت که هنگام نزدیک شدن به شهر، مالیات بپردازند. این برج همچنین در اوایل دوران فعالیت خود، در دشمنی مداوم بین گوئلف‌ها و گیبلین‌ها نقش داشت؛ در طول یک نبرد، گیبلین‌ها در تلاش برای بیرون راندن گروهی از گوئلف‌ها که در داخل پناه گرفته بودند، به آن آسیب قابل توجهی وارد کردند. در سال ۱۳۱۸ و دوباره در سال ۱۳۲۱، تصمیم گرفته شد که یک ترانشه دفاعی در اطراف برج حفر شود تا از آسیب دیدن آن در نبرد بهتر محافظت شود. در سال ۱۳۲۶، اولین فانوس نفتی که آتش آن با روغن زیتون تغذیه می‌شد، به سازه اضافه شد، تا کشتی‌های ورودی بتوانند هنگام نزدیک شدن، آتش سیگنال را بهتر تشخیص دهند. به همین دلیل، در سال ۱۳۴۰، برج با نشان ملی شهر رنگ‌آمیزی شد تا به عنوان یک نشان مشخص عمل کند. در حدود سال ۱۴۰۰، فانوس دریایی بیشتر به عنوان زندان مورد استفاده قرار گرفت؛ در میان گروگان‌هایی که در آن نگهداری می‌شدند، پادشاه قبرس، جیمز دوم، و همسرش نیز حضور داشتند. در سال ۱۴۰۵، کاهنانی که مسئول نگهداری از فانوس دریایی بودند، یک ماهی و یک صلیب طلایی را به عنوان نمادهای مسیحیت بر روی گنبد آن قرار دادند. در سال ۱۴۴۹، یکی از نگهبانان فانوس دریایی به عنوان آنتونیو کلمبو، عموی کریستف کلمب، کاوشگر، ثبت شده بود. برج فانوس دریایی در سال ۱۵۴۳ توسط دوک آندره‌آ سنتوریونه پیتراسانتا، با حمایت مالی بانک سنت جورج، به سبک رنسانس فعلی بازسازی شد. در سال ۱۷۷۸ ساخت یک سیستم روشنایی جدید آغاز شد که برای مقابله با آسیب‌های وارده به دستگاه روشنایی در طول چندین قرن استفاده طراحی شده بود. کل فانوس دریایی در سال ۱۹۱۳ دوباره نوسازی شد، اما برق‌رسانی به آن ضعیف انجام شد و در سال ۱۹۳۶ مجبور به تعمیر مجدد آن شدند. آخرین پروژه بزرگ مرمت که پس از حملات هوایی آمریکا و بریتانیا در جنگ جهانی دوم آغاز شد، در سال ۱۹۵۶ به پایان رسید. | ## بخش 3: فانوس دریایی جنوا | همچنین نمادی است که شهرآورد دلا لانترنا را بین دو باشگاه فوتبال جنوآ و باشگاه فوتبال سمپدوریا، احاطه کرده است. موزه لانترنا در مجاورت برج ، موزه دلا لانترنا قرار دارد که می‌توان با پیاده‌روی از دیوارهای قدیمی شهر تا پای فانوس دریایی در جاده میلانو به آن رسید. کار بر روی این مرکز در سال ۲۰۰۴ به پایان رسید و موزه در سال ۲۰۰۶ برای عموم افتتاح شد. مرمت بیشتر شامل تعویض برخی از عناصر تزئینی در اتاق زیر شیروانی برج و سنگفرش منظم مسیر دسترسی با سنگ بود. برخی از نمایشگاه‌ها همچنین تاریخچه ناوبری و وسایل کمک ناوبری در جنوا را پوشش می‌دهند و سیستم‌های مختلف سیگنالینگ مورد استفاده در دریا را شرح می‌دهند. بخشی از یک عدسی فرنل، مشابه آنچه در خود فانوس دریایی یافت می‌شود، به گونه‌ای نمایش داده شده است که عملکرد داخلی آن را نشان می‌دهد. علاوه بر نمایشگاه‌های دائمی، گاهی اوقات نمایشگاه‌های موقت نیز در موزه به نمایش گذاشته می‌شوند. در سال ۱۶۰۲، صاعقه بخشی از کنگره برج بالایی را تخریب کرد و در سال ۱۶۰۳، اصابت دیگری، باز هم به همان برج، به یک لوح مرمری تزئینی با متن (عیسی مسیح پادشاه در صلح آمد و خدا انسان شد)برخورد کرد. این لوح هنوز هم امروزه قابل مشاهده است؛ این لوح در پایه برج بالایی روی زمین نصب شده است. زمانی این فانوس دریایی به همراه یک برج کوچک‌تر که در انتهای دیگر بندر، جایی که اکنون انبارهای پنبه در پورتو آنتیکو قرار دارند، قرار داشت، کار می‌کرد. مدیریت مدیریت برج تحت نظارت منطقه فرماندهی فانوس نیروی دریایی ایتالیا است و از مرکز آن در لا اسپتزیا، که بر تمام فانوس‌های دریایی منطقه نظارت دارد، هدایت می‌شود. | ## جمع‌بندی | مارینا میلیتار از سال ۱۹۱۰ مسئول تمام چراغ‌های سواحل ایتالیا بوده و برای این منظور از تکنسین‌های نظامی و غیرنظامی استفاده می‌کند.