aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: لا پرسورانزا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لا پرسورانزا | مقدمه: این روزنامه عموماً نمایندهٔ تشکیلات سیاسی راست میانه بود، هرچند مواردی وجود داشت که نشان می‌داد بیش از حد قادر به اتخاذ موضعی مستقل است. | ## بخش 1: لا پرسورانزا | تاریخچه و مشخصات این روزنامه توسط گروهی از لیبرال‌ها و سلطنت‌طلبان، چند روز پس از الحاق لومباردی به پیمونت-ساردینیا در چارچوب گسترده‌تر اتحاد ایتالیا تأسیس شد. بنیانگذاران آن اعضای ثروتمند خانواده‌های برجسته شهر بودند که از نظر سیاسی از استراتژی اتحاد وزیر اول پیمونت، کنت کاوور، حمایت می‌کردند. سه نفر از برجسته‌ترین آنها، جیووانی ویسکونتی ونوستا، گائتانو نگری و استفانو جاسینی، اعضای «انجمن مشروطه» بودند. | ## بخش 2: لا پرسورانزا | روزنامه «لا پرسورانزا» در قطع بزرگ و با قیمت روی جلد ۲۰ سنت منتشر می‌شد که چهار برابر قیمت اکثر روزنامه‌های رقیب بود. پس از جنگ فرانسه و پروس، در سال ۱۸۷۰، بونگی از «پشتکار» استفاده کرد تا اصرار کند که ساکنان آلزاس-لورن باید قبل از هرگونه تصمیمی برای انتقال سرزمین‌ها از فرانسه به آلمان، اجازه رأی دادن در یک همه‌پرسی را داشته باشند. در جبهه داخلی، او ناظر تیزبین روندهای سیاسی ایتالیا بود و در ستون‌های روزنامه تلاش می‌کرد تا با سرکوب جناح راست سیاسی در منطقه که بین سال‌های ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۴ توسط درگیری بین «حزب پیت‌مونتس» بورژوای متعصب و «حزب توسکانی» با محوریت اشرافی‌تر در فلورانس تهدید می‌شد، و همچنین با تمایل به واکنش به بحران‌های خارج از پارلمان، به شیوه‌هایی که به اعتقاد او آسیب بزرگی به نهادهای نمایندگی جدید قانون اساسی ایتالیا وارد می‌کرد، مخالفت کند. | ## بخش 3: لا پرسورانزا | از این نظر، «پشتکار» به محافظه‌کاری معتدل‌تر و مدرن‌تر لومباردی کمک کرد تا به‌طور کلی در محافظه‌کاری ایتالیا جریان اصلی‌تری پیدا کند و درک نیاز به غلبه بر اختلافات داخلی مبتنی بر تاریخ را تقویت کند.Steed, Henry Wickham (1911). | ## جمع‌بندی | از جمله همکاران او می‌توان به دیه‌گو سنت آمبروجیو (نقد هنری) و فرانچسکو نواتی (نقد ادبی) اشاره کرد.
موضوع مقاله: جیاچینتو بوسکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیاچینتو بوسکو | مقدمه: جیاچینتو بوسکو (۲۵ ژانویهٔ ۱۹۰۵ – ۱۱ اکتبر ۱۹۹۷) حقوقدان، دانشگاهی و سیاستمدار ایتالیایی از حزب مسیحیان دموکرات بود. | ## بخش 1: جیاچینتو بوسکو | پس از بازنشستگی از سیاست، بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۸ قاضی دیوان دادگستری اتحادیه اروپا بود. زندگی و تحصیلات بوسکو در ۲۵ ژانویه ۱۹۰۵ در کازرتا به دنیا آمد و در سال ۱۹۲۵ دکترای حقوق را از دانشگاه ناپل دریافت کرد. | ## بخش 2: جیاچینتو بوسکو | فعالیت حرفه‌ای او در سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۲ به‌عنوان معاون دبیر در وزارت امور خارجه ایتالیا کار می‌کرد. بوسکو استاد تمام حقوق بین‌الملل در دانشگاه فلورانس (۱۹۳۳–۱۹۴۰) و دانشگاه رم (۱۹۴۰–۱۹۷۵) بود. | ## بخش 3: جیاچینتو بوسکو | او از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۸ دبیر دولت در وزارت دفاع بود، سپس بین ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰ نایب رئیس سنا شد. از ۱۹۶۰ به بعد، چندین سمت وزارتی برعهده داشت: وزیر آموزش (۱۹۶۰–۱۹۶۲)، وزیر دادگستری (۱۹۶۲–۱۹۶۳)، وزیر کار و تأمین اجتماعی (۱۹۶۳–۱۹۶۴ و ۱۹۶۶–۱۹۶۸)، وزیر بی‌پرتفوی در امور سازمان ملل متحد (۱۹۶۸–۱۹۶۹ و ۱۹۷۰)، وزیر دارایی (۱۹۶۹–۱۹۷۰) و وزیر پست و مخابرات (۱۹۷۰–۱۹۷۲). | ## جمع‌بندی | او از ۷ اکتبر ۱۹۷۶ تا ۶ اکتبر ۱۹۸۸ به‌عنوان قاضی دیوان دادگستری اتحادیه اروپا خدمت کرد.
موضوع مقاله: پیترو کامپیلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیترو کامپیلی | مقدمه: پیترو کامپیلی (۱۸۹۱–۱۹۷۴) اقتصاددان و سیاستمدار ایتالیایی بود که در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ چندین سمت وزارتی برعهده داشت. | ## بخش 1: پیترو کامپیلی | او نخستین رئیس بانک سرمایه‌گذاری اروپا بود و بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۵۹ در این پست خدمت کرد. به‌عنوان اقتصاددان، او به همراه لوییجی اینائودی، اپیکارمو کوربینو و گوستاوو دل وچیو عضو مکتب کلاسیک اقتصاد بود. فعالیت حرفه‌ای کامپیلی عضو حزب مردمی ایتالیا بود، اما در دورهٔ حکومت فاشیستی در فعالیت سیاسی شرکت نکرد و به عنوان بانکدار مشغول به کار شد و مدیرکل فدراسیون بانکی ایتالیا شد. | ## بخش 2: پیترو کامپیلی | سپس به مسیحیان دموکرات پیوست و عضو کمیته آزادسازی رم در جریان مقاومت علیه فاشیست‌ها شد. پس از سقوط رژیم فاشیستی، او به شورای ملی و سپس به مجمع موسس ایتالیا انتخاب شد و دو دوره در آن خدمت کرد. او وزیر تجارت خارجی در دولت دوم آلچیده د گاسپری بین ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ و وزیر دارایی و خزانه در دولت بعدی دولت د گاسپری سوم در سال ۱۹۴۷ بود. | ## بخش 3: پیترو کامپیلی | او همچنین وزیر بدون پورتفوی و سپس وزیر حمل‌ونقل در دولت د گاسپری ششم (۱۹۵۰–۱۹۵۱)، وزیر صنعت و بازرگانی در دولت د گاسپری هفتم (۱۹۵۱–۱۹۵۳)، وزیر بدون پورتفوی در دولت د گاسپری هشتم (۱۹۵۳) و دولت پلا (۱۹۵۳–۱۹۵۴) بود. همین پست را در کابینه‌های دولت فانفانی اول (۱۹۵۴)، دولت اسچلبا (۱۹۵۴–۱۹۵۵)، دولت سگنی اول (۱۹۵۵–۱۹۵۷) و دولت زولی (۱۹۵۷–۱۹۵۸) نیز برعهده داشت. | ## جمع‌بندی | او از فوریه ۱۹۵۸ تا مه ۱۹۵۹ رئیس بانک سرمایه‌گذاری اروپا بود و در مه ۱۹۵۹ به ریاست شورای ملی اقتصاد و کار منصوب شد که این سمت را تا ۱۹۷۰ حفظ کرد.
موضوع مقاله: اروس خان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اروس خان | مقدمه: (درگذشت ۱۳۷۷) هشتمین خان اردوی سفید و یکی از خان‌های مورد مناقشه اردوی آبی بود و نسب او مستقیم به چنگیز خان می‌رسید. | ## بخش 1: اروس خان | با این حال، تبار ساختگی او از اوردا خان، پسر جوجی، که در برخی آثار کهن آمده همچنان در پژوهش‌ها تکرار می‌شود.برای نمونه، منجیم‌باشی او را از تبار اوردا خان، بزرگ‌ترین پسر جوجی و برادر توقای‌تیمور دانسته است. هاورث (1880: 221) نیز او را پسر خان پیشین اردوی سفید، یعنی چیمتای و از نوادگان اوردا معرفی می‌کند. یکی «جنگ» و «جنگجو» است، بنابراین «اروس محمد» می‌تواند به معنای «محمد جنگجو» تفسیر شود. معنای دیگر «اروس» در زبان‌های ترکی «روسی» است و گفته شده مادر او شاهزاده‌ای روس بوده که بعدها از این موضوع برای ادعاهای خود در روسیه بهره برد. در سکه‌های او هم گونه‌های متفاوتی دیده می‌شود: اروس، اروس، اورش.( زندگی اروس خان از نسل توقای‌تیمور، سیزدهمین پسر جوجی خان بود. | ## بخش 2: اروس خان | در دوران فرمانروایی منگو تیمور در اردوی زرین، سرزمین‌هایی در کریمه به اورنگ تیمور (یا اوز تیمور) داده شد که در تملک نوادگانش باقی ماند.Desmaisons 1871-1874: 182. در دههٔ ۱۳۵۰ او تصمیم گرفت از ناحیه ولگا به بخش جنوب‌شرقی اردوی زرین کوچ کند؛ سرزمینی که پیش‌تر اوردا خان بر آن فرمان می‌راند و در ۱۳۳۰ به دست اوزبک خان سرکوب شد. اروس در ۱۳۶۹ بر تخت اردوی سفید نشست و کوشید سرای، پایتخت سنتی اردوی زرین در ولگای سفلی، را تصرف کند. او در ۱۳۷۳ محمد سلطان، دست‌نشانده مامای، را بیرون راند و شهر را گرفت اما خیلی زود به حاجی چرکس و سپس ایل بیگ باخت. چندی بعد دوباره توانست سرای را تصرف کند ولی در ۱۳۷۵ آن را به قاگان بیگ از دست داد. | ## بخش 3: اروس خان | سرانجام، دو طرف در ۱۳۷۶ در حوالی سِغناق و اُترار رو در رو شدند، اما نبرد قطعی رخ نداد. پس از مرگ او، پسرش توقتاقیا تنها دو ماه فرمان راند و سپس تیمور ملک جانشین شد، اما در ۱۳۷۹ به دست توقتمش شکست خورد و کشته شد. نوادگان اروس چهار پسر داشت که در سیاست نقش‌آفرین شدند: قطلوبوقا که در شرق فرمان می‌راند و پیش از پدرش درگذشت؛ توقتاقیا که پس از او نشست اما دو ماه بعد مرد؛ تیمور ملک که جانشین برادرش شد اما به دست توقتمش برانداخته شد؛ و قیورچوق که در سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ برای تصرف اردوی زرین با توقتمش جنگید. نوه‌های او، بگ‌پولاد پسر توقتاقیا و براق خان پسر قیورچوق، نیز مدعی خان‌بودن شدند. برخی پژوهشگران، از جمله رادیک تمرگالیف، اروس خان را همان آلشا خان افسانه‌ای می‌دانند که به‌عنوان نخستین خان قزاق و نیای همه خان‌ها و سلاطین قزاق شناخته می‌شود. | ## جمع‌بندی | آرامگاه آلشاخان در اُلی‌تائو و نزدیک آرامگاه جوجی خان قرار دارد، گرچه برخی او را با خود چنگیز خان یکی دانسته‌اند.
موضوع مقاله: اتاویانو دل تورکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اتاویانو دل تورکو | مقدمه: فعالیت حرفه‌ای پس از فعالیت در اتحادیه کارگری کنفدراسیون کل کار ایتالیا (CGIL)، دل تورکو به رده‌های بالای بتینو کراکسی در حزب سوسیالیست ایتالیا (PSI) رسید، پیش از آنکه این حزب در رسوایی‌های تانجنتوپولی بین ۱۹۹۲–۱۹۹۴ از صحنه سیاسی کنار برود. | ## بخش 1: اتاویانو دل تورکو | او همچنین وزیر دارایی در دولت آماتو دوم به رهبری نخست‌وزیر وقت جولیانو آماتو بین ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ بود. در سال ۲۰۰۴ به پارلمان اروپا از فهرست سوسیالیست‌های دموکراتیک ایتالیا (SDI) انتخاب شد و در گروه حزب سوسیالیست‌های اروپایی فعالیت کرد. | ## بخش 2: اتاویانو دل تورکو | در ۴ آوریل ۲۰۰۵، او به‌عنوان نامزد ائتلاف چپ میانه در انتخابات ریاست آبروتسو پیروز شد و در ۱ مه ۲۰۰۵ کرسی خود در پارلمان اروپا را برای آغاز این سمت ترک کرد. او در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸ از ریاست آبروتسو استعفا داد و همچنین از شورای ملی PD خارج شد. | ## بخش 3: اتاویانو دل تورکو | مسائل حقوقی در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۸، دل تورکو به اتهام دخالت در یک فساد مالی به مبلغ ۱۲٫۸ میلیون یورو در تأمین مالی نظام سلامت عمومی منطقه خود بازداشت شد. | ## جمع‌بندی | علاوه بر حبس، بیش از ۳ میلیون یورو غرامت و ممنوعیت همیشگی از تصدی مناصب عمومی برای او تعیین شد.
موضوع مقاله: ارمنگارد، ویسکنتس ناربون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارمنگارد، ویسکنتس ناربون | مقدمه: ارمنگارد نایب‌کنت ناربون (؛ ۱۱۲۷ یا ۱۱۲۹ – ۱۴ اکتبر ۱۱۹۷) نایب‌کنت ناربون از سال ۱۱۳۴ تا ۱۱۹۲ میلادی بود. | ## بخش 1: ارمنگارد، ویسکنتس ناربون | جوانی ایمری دوم در نبرد فراگا در ۱۷ ژوئیه ۱۱۳۴ کشته شد، در حالی که به همراه آلفونسوی یکم، پادشاه آراگون علیه مرابطون می‌جنگید. | ## بخش 2: ارمنگارد، ویسکنتس ناربون | ایمری تنها دو دختر زیر سن قانونی را به عنوان وارث خود به جا گذاشت، ارمنگارد و خواهر ناتنی‌اش ارمسینده (دختر همسر دوم ایمری که او نیز ارمسینده نام داشت). | ## بخش 3: ارمنگارد، ویسکنتس ناربون | ایمری حداقل یک پسر داشت که او نیز ایمری نام داشت و در منشور (قانون)های متعدد به او اشاره شده است، اما این پسر قبل از او درگذشت (حدود ۱۱۳۰). | ## جمع‌بندی | بنابراین، ارمنگارد تقریباً پنج ساله پس از مرگ پدرش، ویسکونت ناربون را به ارث برد، که جایگاه استراتژیکی در سیاست لانگداک داشت: مورد توجه کنت‌های تولوز، کنت‌های بارسلونا، ترنکاول ویسکونت‌های کارکاسون و اربابان مون‌پلیه بود.
موضوع مقاله: آگوستو فانتوتزی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آگوستو فانتوتزی | مقدمه: آگوستو فانتوتزی (۲۴ ژوئن ۱۹۴۰ – ۱۳ ژوئیه 2019) وکیل، متخصص مالیاتی، استاد دانشگاه، بازرگان و سیاستمدار ایتالیایی بود که به عنوان وزیر اقتصاد و دارایی و سپس وزیر بازرگانی خارجی خدمت کرد. | ## بخش 1: آگوستو فانتوتزی | فعالیت حرفه‌ای فانتوتزی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۰ به عنوان استاد تمام حقوق مالیاتی در دانشگاه لا ساپینزا فعالیت کرد. وی از ۱۷ ژانویه ۱۹۹۵ تا ۱۸ مه ۱۹۹۶ به عنوان وزیر اقتصاد و دارایی در کابینه لامبرتو دینی خدمت کرد. | ## بخش 2: آگوستو فانتوتزی | در مه ۱۹۹۶، فانتوتزی به عنوان وزیر بازرگانی خارجی در دولت ائتلافی رومانو پرودی منصوب شد و تا اکتبر ۱۹۹۸ در این سمت باقی ماند. پس از ترک کابینه، فانتوتزی به عنوان رئیس کمیته بودجه، خزانه و برنامه‌ریزی اقتصادی فعالیت کرد. | ## بخش 3: آگوستو فانتوتزی | همچنین در ژوئن ۲۰۰۵ به عنوان رئیس هیئت مدیره بانکا آنتونونتا منصوب شد و اواخر ۲۰۰۶ از سمت خود استعفا داد. | ## جمع‌بندی | در اوت ۲۰۰۸، فانتوتزی به عنوان مدیر فوق‌العاده یا کمیسر شرکت آلیتالیه منصوب شد و فرایند ورشکستگی شرکت را مدیریت کرد.
موضوع مقاله: پیرو فاسینو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیرو فاسینو | مقدمه: زندگی و تحصیلات فاسینو در آویگلینا، پیدمونت (استان تورین) در خانواده‌ای سنتی سوسیالیست متولد شد. | ## بخش 1: پیرو فاسینو | پدربزرگ پدری‌اش، پیرو، در ۱۹۴۴ توسط فاشیست‌های ایتالیایی کشته شد زیرا از افشای محل پنهان شدن پسرش خودداری کرده بود. فعالیت سیاسی دوران اولیه فاسینو در ۱۹۶۸ به فدراسیون جوانان کمونیست ایتالیا در تورین پیوست. در ۱۹۷۵، به عضویت شورای شهر پایتخت منطقه‌ای پیدمونت انتخاب شد و این سمت را ده سال حفظ کرد. او از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ دبیر فدراسیون استانی PCI بود و سپس به دفتر دبیرکل ملی حزب انتخاب شد، ابتدا به عنوان هماهنگ‌کننده دفتر دبیرکل و سپس مسئول سازماندهی، در دوره‌ای که حزب از PCI به PDS تبدیل شد. | ## بخش 2: پیرو فاسینو | از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶، فاسینو دبیر بین‌الملل حزب جدید بود و در ۱۹۹۴ برای نخستین بار به مجلس نمایندگان ایتالیا انتخاب شد. در ۱۹۹۸ به عنوان وزیر بازرگانی خارجی در دولت ماسیمو دالما منصوب شد و بین ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ وزیر دادگستری در دولت جولینو آماتو بود. او به عنوان نامزد معاون نخست‌وزیر در ائتلاف درخت زیتون در کنار شهردار سابق رم فرانچسکو روتلی در انتخابات عمومی ۲۰۰۱ شرکت کرد و با وجود پیروزی ائتلاف رقیب خانه آزادی‌ها، دوباره به مجلس نمایندگان انتخاب شد. دبیر دموکرات‌های چپ در ۲۰۰۱، در کنگره ملی حزب، فاسینو به عنوان دبیر (رهبر حزب) انتخاب شد و در فوریه ۲۰۰۵ دوباره به این سمت برگزیده شد. | ## بخش 3: پیرو فاسینو | همچنین وی در دوران دبیرکلی خود مدعی شد که روزنامه راست‌گرا ایل جورنال پیش از انتخابات ۲۰۰۶، مکالمات محرمانه او را منتشر کرده تا القا شود که وی در تلاش برای تصاحب بانکا نازیناله دل لاورو توسط شرکت بیمه یونیپول اعمال فشار کرده است. او به عنوان عضو PD در گروه سوسیالیست‌ها، دموکرات‌ها و سبزها فعالیت می‌کند و در کمیته پایبندی کشورهای عضو شورای اروپا (از ۲۰۱۸)، کمیته امور سیاسی و دموکراسی (از ۲۰۱۸)، و زیرکمیته خاورمیانه و جهان عرب (از ۲۰۱۹) خدمت می‌کند. | ## جمع‌بندی | بنیاد ایتالیا-آمریکا، عضو (از ۲۰۱۸) زندگی شخصی فاسینو با آنا ماریا سرافینی ازدواج کرده است که در ۲۰۰۶ به سنای ایتالیا انتخاب شد.
موضوع مقاله: رینو فورمیکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رینو فورمیکا | مقدمه: سالواتوره فورمیکا (زادهٔ ۱ مارس ۱۹۲۷)، که بیشتر با نام رینو فورمیکا شناخته می‌شود، سیاستمدار پیشین ایتالیایی است. | ## بخش 1: رینو فورمیکا | وی سابقه خدمت در سمت‌های وزارت راه و وزارت اقتصاد و دارایی و همچنین نماینده پارلمان ایتالیا را دارد. زندگی‌نامه فورمیکا در باری به دنیا آمد و تحصیلات خود را در رشته‌های علوم سیاسی و حقوق ادامه داد. او در دوران رهبری بتینو کراکسی به یکی از چهره‌های ملی مهم حزب سوسیالیست ایتالیا تبدیل شد و به عنوان یکی از نظریه‌پردازان و چهره‌های پارلمانی این حزب شناخته می‌شد. | ## بخش 2: رینو فورمیکا | وی در دولت دوم جووانی اسپادولینی وزیر بودجه بود؛ دولتی که سقوط آن به دلیل درگیری میان فورمیکا و وزیر اقتصاد دیگر، بنیامینو آندراتا رخ داد و این موضوع در حافظه سیاسی ایتالیا به‌عنوان یکی از جدی‌ترین اختلافات میان دو وزیر اقتصادی باقی ماند. فورمیکا به شدت نسبت به تغییر ماهیت حزب سوسیالیست، از حزبی مردمی و اجتماعی به حزبی درگیر در فساد و رسوایی‌های اداری تحت رهبری کراکسی، انتقاد داشت. او اعلام کرد: «صومعه فقیر است، اما راهبان ثروتمند هستند» (اشاره به مشکلات مالی حزب که در مقابل، اعضایش روزبه‌روز ثروتمندتر می‌شدند) و مجمع ملی حزب را «دادگاهی از کوتوله‌ها و بالرینها» توصیف کرد. | ## بخش 3: رینو فورمیکا | او یکی از اعضای حزب سوسیالیست بود که در رسوایی مانی پولیته اوایل دهه ۱۹۹۰ درگیر شد، هرچند در دو دادگاهی که علیه او تشکیل شد تبرئه گردید. پس از استعفای کراکسی از دبیرکلی حزب در سال ۱۹۹۳، او از کلودیو مارتلی به عنوان جانشینش حمایت کرد. فورمیکا در انتخابات ۱۹۹۴ برای نخستین بار از دهه ۱۹۷۰ به بعد به پارلمان ایتالیا راه نیافت و این امر به نوعی پایان یک دوره طولانی فعالیت مستمر پارلمانی او محسوب شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۳، او حزبی با نام «سوسیالیسم و آزادی» تأسیس کرد که هدفش احیای ارزش‌های کلاسیک سوسیالیستی در برابر بحران احزاب سنتی بود و بعدها به حزب سوسیالیست ایتالیا (۲۰۰۷) پیوست؛ حزبی کوچک متشکل از سوسیالیست‌هایی که نه به حزب دموکرات (ایتالیا) در جناح چپ میانه و نه به حزب نوین سوسیالیست ایتالیا در جناح راست میانه نپیوستند.
موضوع مقاله: رابطه معماری و مجسمه‌سازی در کلیساهای گوتیک اروپا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رابطه معماری و مجسمه‌سازی در کلیساهای گوتیک اروپا | مقدمه: رابطهٔ معماری و مجسمه‌سازی در کلیساهای گوتیک اروپا یکی از شاخصه‌های هنری سده‌های میانه است. | ## بخش 1: رابطه معماری و مجسمه‌سازی در کلیساهای گوتیک اروپا | در این دوره، معماری و مجسمه‌سازی پیوندی تنگاتنگ یافتند و کلیساها به‌عنوان فضاهای مذهبی، اجتماعی و فرهنگی، بستر اصلیِ شکوفایی این ترکیب هنری بودند. زمینهٔ تاریخی سبک معماری گوتیک در سدهٔ دوازدهم میلادی در شمال فرانسه پدید آمد و به‌سرعت در سراسر اروپا گسترش یافت. نوآوری‌هایی مانند قوسِ جناغی، طاق‌بندی مشبک و استفادهٔ گسترده از شیشه رنگین، امکان ساخت فضاهای مرتفع و نورگیر را فراهم کرد. | ## بخش 2: رابطه معماری و مجسمه‌سازی در کلیساهای گوتیک اروپا | نقش مجسمه‌سازی در معماری گوتیک تزئین نماها: سردرها، طاق‌نماها و برج‌ها با تندیس‌های سنگی پوشانده می‌شدند که اغلب روایت‌های کتاب مقدس را بازنمایی می‌کردند. کارکرد آموزشی: با توجه به بی‌سوادی بخش بزرگی از جامعه، تندیس‌ها نقش «کتاب سنگی» را داشتند و داستان‌های دینی و اخلاقی را تصویری منتقل می‌کردند. هماهنگی با سازه: مجسمه‌ها صرفاً الحاقی نبودند؛ بلکه در ترکیب‌بندی و یکپارچگی بصری بنا نقش داشتند. | ## بخش 3: رابطه معماری و مجسمه‌سازی در کلیساهای گوتیک اروپا | کلیسای جامع رنس (Reims): به‌سبب پیکرتراشی‌های پویا و ظریف، از جمله «فرشتهٔ خندان»، شاخصِ گوتیک متأخر به‌شمار می‌رود. کارکرد مذهبی و اجتماعی تندیس‌های گوتیک تنها کارکرد زیبایی‌شناختی نداشتند؛ بلکه: باورهای دینی را تقویت می‌کردند، شکوه و اقتدار کلیسا را نمایش می‌دادند، و پیام‌های اخلاقی و اجتماعی را به مخاطب منتقل می‌کردند. میراث ترکیب معماری و مجسمه‌سازی در کلیساهای گوتیک اثری ماندگار بر هنر اروپا گذاشت. | ## جمع‌بندی | این پیوند در رنسانس با گرایش به واقع‌گرایی ادامه یافت و هنوز یکی از اوج‌های هنر دینیِ اروپا تلقی می‌شود.
موضوع مقاله: تحول واقع‌گرایی در مجسمه‌های رنسانس با تمرکز بر آثار میکل‌آنژ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تحول واقع‌گرایی در مجسمه‌های رنسانس با تمرکز بر آثار میکل‌آنژ | مقدمه: تحول واقع‌گرایی در مجسمه‌های رنسانس با تمرکز بر آثار میکل‌آنژ یکی از موضوعات کلیدی در هنر رنسانس است. | ## بخش 1: تحول واقع‌گرایی در مجسمه‌های رنسانس با تمرکز بر آثار میکل‌آنژ | در این دوره، بازگشت به انسان‌گرایی، مطالعهٔ بدن انسان و تأثیر هنر کلاسیک یونان و روم باعث شد واقع‌گرایی (رئالیسم) در مجسمه‌سازی اروپایی دگرگون شود.هارت، فردریک. زمینهٔ تاریخی رنسانس در ایتالیا سدهٔ پانزدهم و شانزدهم میلادی با شعار بازگشت به «عظمت باستان» پدید آمد. هنرمندان این دوره با بهره‌گیری از دانش کالبدشناسی، هندسه و پرسپکتیو کوشیدند بازنمایی دقیق‌تری از بدن انسان و طبیعت ارائه دهند.وازاری، جورجو. | ## بخش 2: تحول واقع‌گرایی در مجسمه‌های رنسانس با تمرکز بر آثار میکل‌آنژ | واقع‌گرایی در مجسمه‌سازی رنسانس مطالعهٔ کالبدشناسی: هنرمندان با کالبدشکافی و مشاهدهٔ بدن انسان به درک عمیق‌تری از عضلات و تناسبات دست یافتند. الهام از کلاسیک: آثار یونانی و رومی همچون مجسمه‌های پارتنون و لااوکون، الگوی بسیاری از هنرمندان شد. بیان احساسات: واقع‌گرایی تنها در تناسبات نبود، بلکه در نمایش حالات روانی و عاطفی چهره‌ها نیز نمود یافت.سیمور، چارلز. | ## بخش 3: تحول واقع‌گرایی در مجسمه‌های رنسانس با تمرکز بر آثار میکل‌آنژ | میکل‌آنژ و تحول واقع‌گرایی میکل‌آنژ (۱۴۷۵–۱۵۶۴) از برجسته‌ترین مجسمه‌سازان رنسانس، واقع‌گرایی را به اوج تازه‌ای رساند: مجسمهٔ داوود: نمایش دقیق تناسبات بدنی، با تأکید بر عضلات و آمادگی روانی قهرمان. بردگان (Slaves): پیکره‌هایی نیمه‌تمام که پویایی بدن و رهایی از قید سنگ را تداعی می‌کنند. تأثیر و میراث میکل‌آنژ با بهره‌گیری از دانش کالبدشناسی و مهارت در تراش سنگ مرمر، الگویی برای نسل‌های بعدی هنرمندان شد. | ## جمع‌بندی | واقع‌گرایی او بر مجسمه‌سازان باروک مانند برنینی و حتی بر هنر مدرن نیز اثرگذار بود.هال، جیمز.
موضوع مقاله: مودم قشری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مودم قشری | مقدمه: یک مودم قشری گونه‌ای از رابط مغز-رایانه است که به‌طور ویژه تصاویر را از راه یک تراشهٔ رابط عصبی مستقیم (DNI) مستقیماً به قشر بینایی وارد می‌کند. | ## بخش 1: مودم قشری | «اگر بتوان اطلاعات حسی را مستقیماً به قشر مغز فرستاد ـ همان کاری که دستگاه حسی اگر هنوز سالم بود، انجام می‌داد ـ آنگاه چرخهٔ بستهٔ ورودی-خروجی لازم برای کنترل پیچیده فراهم می‌شود.» این فناوری در نهایت می‌تواند حس‌هایی را که فرد از دست داده، مانند بینایی یا لامسه، دوباره به او بازگرداند. پیش‌زمینه و پیشرفت‌های فناورانه در سال ۲۰۱۶، سازمان تحقیقاتی دارپا (DARPA) برنامه‌ای به نام * طراحی سیستم مهندسی عصبی(NESD)* آغاز کرد که هدف آن توسعهٔ یک رابط عصبی کاشتنی بود. این رابط باید وضوح سیگنال و پهنای باند انتقال داده میان مغز انسان و سامانه‌های دیجیتال را به‌طور چشمگیری افزایش دهد. دستگاه مورد نظر باید کوچک‌تر از یک «سانتی‌متر مکعب» باشد، تقریباً به اندازهٔ دو سکهٔ روی‌هم. در همین راستا، دانشگاه برکلی بودجه‌ای معادل **۲۱٫۶ میلیون دلار** برای ساخت «پنجره‌ای به مغز» دریافت کرد که هدف آن خواندن و نوشتن فعالیت نورون‌ها با استفاده از نور و فناوری‌های نوین بود. | ## بخش 2: مودم قشری | در این پروژه، پژوهشگران به‌دنبال آن‌اند که با استفاده از میکروسکوپ میدان نوری فعالیت نورون‌ها را ضبط کنند و با بهره‌گیری از اپتوژنتیک، نورون‌ها را برای ایجاد تجربیات حسی مصنوعی تحریک نمایند. چالش‌های فنی و زیستی سازگاری زیستی و پاسخ ایمنی: هر وسیلهٔ کاشتنی می‌تواند باعث التهاب و تشکیل بافت جوشگاه شود که در طول زمان کیفیت سیگنال را کاهش می‌دهد. حرکت‌های مکانیکی مغز: حرکت‌های طبیعی مغز (ناشی از تنفس یا ضربان قلب) ممکن است باعث آسیب یا کاهش پایداری الکترودهای سخت شود. مصرف توان و گرما: مدارهای الکترونیکی باید با حداقل توان کار کنند تا به بافت مغز آسیبی نرسد. چگالی و وضوح الکترودها: برای ایجاد تجربهٔ بصری واقعی نیاز به تحریک تعداد بسیار زیادی نورون است، در حالی‌که سامانه‌های کنونی معمولاً محدودیت کانالی دارند. | ## بخش 3: مودم قشری | کدگذاری اطلاعات حسی: همچنان چالش اصلی این است که چگونه اطلاعات دیجیتال به الگویی ترجمه شود که مغز آن را تجربهٔ حسی معنادار درک کند. چشم‌اندازها و کاربردهای آینده بازگرداندن بینایی به نابینایان، مشروط بر سلامت قشر بینایی. رضایت آگاهانه: استفاده از رابط‌های مغز-رایانه باید همراه با آگاهی کامل فرد از خطرها، محدودیت‌ها و پیامدهای بلندمدت باشد. وابستگی و تغییر هویت: ادغام طولانی‌مدت انسان و ماشین می‌تواند بر تجربهٔ هویت فردی اثر بگذارد. | ## جمع‌بندی | دریافت یا از دست‌دادن داده‌های حسی مصنوعی ممکن است موجب تغییر درک فرد از «خود» شود.
موضوع مقاله: نقش مجسمه‌سازی در آیین‌های مذهبی مصر و یونان باستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نقش مجسمه‌سازی در آیین‌های مذهبی مصر و یونان باستان | مقدمه: نقش مجسمه‌سازی در آیین‌های مذهبی مصر و یونان باستان بخشی مهم از تاریخ هنر باستان است. | ## بخش 1: نقش مجسمه‌سازی در آیین‌های مذهبی مصر و یونان باستان | در این دو تمدن، مجسمه‌ها نه تنها به‌عنوان آثار هنری، بلکه به‌عنوان ابزاری آیینی و دینی برای ارتباط با خدایان، حفظ باورهای مذهبی و نمایش قدرت سیاسی به کار می‌رفتند.جانسن، جان. تندیس‌های خدایان: مجسمه‌های ایزدان همچون آمون، ایزیس و اوزیریس در معابد نگهداری می‌شدند و محور اصلی آیین‌های مذهبی بودند. مجسمه‌های فرعون‌ها: فرعون به‌عنوان «فرزند خدای خورشید» شناخته می‌شد و تندیس‌های عظیم او نماد قدرت الهی و سیاسی به‌شمار می‌رفتند (مانند ابوالهول و تندیس‌های رامسس دوم). آیین‌های تدفینی: مجسمه‌های کوچکی به نام «اوشابتی» (Ushabti) در مقبره‌ها قرار داده می‌شدند تا در جهان دیگر خدمتگزار متوفی باشند.دیوید، روزالی. | ## بخش 2: نقش مجسمه‌سازی در آیین‌های مذهبی مصر و یونان باستان | ویژگی هنری: سبک مجسمه‌ها بر جاودانگی و ثبات تأکید داشت و به همین دلیل حالت‌های ایستا و تقارن در آن‌ها غالب بود. یونان باستان در یونان باستان، مجسمه‌سازی نقش محوری در آیین‌های دینی و جشنواره‌های مذهبی داشت. تندیس‌های خدایان: پیکره‌های مرمرین و برنزی خدایان همچون زئوس، آتنا و آپولون در معابد نصب می‌شدند. نذورات مذهبی: در جشنواره‌ها و آیین‌ها، شهروندان مجسمه‌های کوچک یا تندیس‌های یادمانی را به معابد اهدا می‌کردند. | ## بخش 3: نقش مجسمه‌سازی در آیین‌های مذهبی مصر و یونان باستان | ترکیب هنر و ورزش: پیکره‌های ورزشکاران پیروز در مسابقات المپیک به‌عنوان تقدیم به خدایان ساخته می‌شدند. ویژگی هنری: برخلاف مصر، یونانیان به پویایی و واقع‌گرایی بدن انسان توجه داشتند و این امر با باور به «زیبایی بدن» پیوند داشت.پولیت، جان. مقایسه در مصر، مجسمه‌ها بیشتر حالت نمادین، آیینی و جاودانه داشتند، در حالی‌که در یونان بر نمایش پویایی و زیبایی انسان تأکید می‌شد. در هر دو تمدن، مجسمه‌سازی بخشی جدانشدنی از معابد و آیین‌های مذهبی بود و ارتباطی مستقیم با باورهای مردم برقرار می‌کرد. | ## جمع‌بندی | میراث میراث مذهبی مجسمه‌سازی مصر و یونان، بعدها الهام‌بخش هنر رومی و سپس رنسانس شد.