aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: توره دل مانگیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توره دل مانگیا | مقدمه: پس از کلیسای جامع کرمونا، توراتزو (برج آسینلی در بولونیا با ارتفاع ۹۷ متر در رتبه سوم قرار دارد. | ## بخش 1: توره دل مانگیا | تاریخچه این برج دقیقاً به همان ارتفاع کلیسای جامع سینا ساخته شد تا نشانه‌ای از برابری قدرت کلیسا و دولت باشد. ایوان سرپوشیده‌ای که برج به میدان کامپو متصل می‌شود و با نام کاپلا دی پیازا شناخته می‌شود، در سال ۱۳۵۲ برای ادای نذر بازماندگان سیه‌نا از مرگ سیاه به مریم مقدس اضافه شد. ستون‌های گوشه‌ای در سال ۱۳۷۸ به شکل فعلی خود درآمدند و مجسمه‌هایی که آنها را تزئین می‌کردند در سال‌های ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۲ توسط ماریانو د آنجلو رومانلی و بارتولومئو دی تومه ساخته شدند. سقف چوبی ساده‌ای که زمانی ایوان را پوشانده بود، در سال‌های ۱۴۶۱ تا ۱۴۶۸ توسط آنتونیو فدریگی، که مسئول تزئینات عجیب و غریب تاجگذاری نیز بود، با طاق مرمری رنسانسی فعلی جایگزین شد. در سال‌های ۱۵۳۷ تا ۱۵۳۹، ایل سودوما یک نقاشی دیواری بالای محراب کشید که اکنون در موزه شهر در کاخ عمومی نگهداری می‌شود. بخش میانی بالایی از سنگ توسط آگوستینو دی جووانی بر اساس طرح یک گودال ماستر لیپو، که احتمالاً با لیپو ممی قابل شناسایی است، ساخته شده است. | ## بخش 2: توره دل مانگیا | سه زنگ وجود دارد که بزرگ‌ترین آنها "سونتو" نام دارد - مخفف assunto، اشاره به عروج مریم مقدس. برج‌هایی با الهام از توره دل مانگیا تعدادی از برج‌ها از برج توره دل مانگیا الهام گرفته شده‌اند. این برج‌ها عبارتند از: برج ساعت یادبود جوزف چمبرلین (با نام مستعار جو پیر) در دانشگاه بیرمنگام، انگلستان، با الهام از برج ساعت دل مانگیا ساخته شده و طرحی مشابه را با سبک‌های آجر قرمز ویکتوریایی ترکیب می‌کند. یک برج ساعت با الهام از معماری کلاسیک که برای ایستگاه واتربری یونیون در واتربری، کنتیکت ساخته شده است. این برج توسط مک‌کیم، مید و وایت طراحی و در سال ۱۹۰۹ تکمیل شد و امروزه دفتر مرکزی روزنامه منطقه را در خود جای داده است. بنای یادبود زائران تمام گرانیتی در پراوینستاون، ماساچوست، تقریباً یک کپی کوچک‌شده از برج دل مانگیا است، اما به دلیل مصالح و ارتفاع آن. | ## بخش 3: توره دل مانگیا | سیرز طراحی شده است، از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۰ برای بزرگداشت پیاده شدن زائران کشتی می فلاور در ۲۱ نوامبر ۱۶۲۰ در آنجا ساخته شد. این مخزن عمودی با ارتفاع، نیروی هیدرولیکی لازم برای باز کردن دروازه‌های قفل اسکله سلطنتی را فراهم می‌کرد. اگرچه از سال ۱۸۹۲ به بعد منسوخ شد، اما همچنان یک بنای تاریخی افتخارآمیز برای شهر و تاریخ غنی ماهیگیری آن است. برج مسافرخانه پاین استریت در ساوت اند بوستون، ماساچوست، که قبلاً یک ایستگاه آتش‌نشانی و برج دیده‌بانی آتش‌نشانی بود، نیز از روی برج توره دل مانگیا مدل‌سازی شده است. | ## جمع‌بندی | برج بوستون که بنا که در سال ۱۸۹۲ توسط ادموند مارس ویلرایت طراحی و ساخته شد، مانند نمونه اصلی ایتالیایی از آجر ساخته شده و در ابتدا به عنوان بخشی از ایستگاه آتش‌نشانی مرکزی طراحی و به عنوان دیده‌بان آتش مورد استفاده قرار می‌گرفت.Chandler, F.
موضوع مقاله: تمپیو ولتیانو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تمپیو ولتیانو | مقدمه: تمپیو ولتیانو (معبد ولتا) موزه‌ای در شهر کومو، لمباردی، ایتالیا است که به دانشمند الساندرو ولتا (۱۷۴۵–۱۸۲۷) اختصاص داده شده است. | ## بخش 1: تمپیو ولتیانو | ولتا، فیزیکدان پرکاری که به خاطر اختراع اولین باتری الکتریکی (پیل ولتایی) مشهور است، در کومو متولد شد و بیشتر عمر خود را در آنجا گذراند و اولین کرسی استادی خود را از سال ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۹ در مدرسه سلطنتی کومو داشت و سرانجام در سال ۱۸۱۹ به این شهر بازنشسته شد. این موزه که به سبک نئوکلاسیک طراحی شده است، در ساحل دریاچه کومو قرار دارد و مجموعه‌ای از ابزارهای علمی اصلی مورد استفاده ولتا را در کنار آثار شخصی و افتخارات او در خود جای داده است. تاریخچه ایده ایجاد یک موزه دائمی که به میراث علمی ولتا اختصاص داده شده باشد، پس از آتش‌سوزی ویرانگر در سال ۱۸۹۹ که یک نمایشگاه موقت بزرگ را که به مناسبت صدمین سالگرد اختراع پیل ولتایی در کومو برپا شده بود، نابود کرد، مطرح شد. بسیاری از ابزارها و اسناد اصلی در آتش از بین رفتند و نیاز به مکانی امن برای حفظ آثار باقی مانده را برجسته کردند. بودجه سخاوتمندانه‌ای توسط فرانچسکو سوماینی، صنعتگر پنبه و سناتور، که این ساختمان را به عنوان هدیه‌ای به شهر سفارش داده بود، تأمین شد. معمار منتخب، فدریکو فریگریو بود که به خاطر کارهایش در مرمت بناهای تاریخی در منطقه کومو شناخته می‌شود. | ## بخش 2: تمپیو ولتیانو | ساخت و ساز در سال ۱۹۲۵ آغاز شد و ساختمان در سال ۱۹۲۷ تکمیل شد، اگرچه افتتاح رسمی آن در ۱۵ ژوئیه ۱۹۲۸ انجام شد. این ساختمان در اواسط قرن بیستم بر اثر سیل آسیب دید، اما تحت عملیات مرمت بعدی قرار گرفت. تمپیو ولتیانو که توسط فدریکو فریگریو طراحی شده است، نمونه‌ای برجسته از معماری نئوکلاسیک است که مستقیماً از پانتئون رم الهام گرفته است. این بنا دارای یک پایه مربعی شکل به عرض تقریبی ۲۶ متر است که بر فراز آن یک تالار دایره‌ای بزرگ با گنبدی بلند قرار دارد و ارتفاع کلی آن تقریباً به ۲۶ متر می‌رسد. نمای بیرونی آن دارای ستون‌های باشکوه قرنتی و مجسمه‌هایی است که نمایانگر علم و ایمان هستند. فضای داخلی شامل یک سالن دایره‌ای بزرگ با قطر حدود ۱۲ متر است که با نور طبیعی از روزنه‌های گنبد و پنجره‌های بزرگ روشن می‌شود. | ## بخش 3: تمپیو ولتیانو | یک گالری فوقانی که توسط ستون‌ها پشتیبانی می‌شود، در اطراف محیط سالن امتداد دارد. این ساختمان عمدتاً از بتن مسلح ساخته شده و از بیرون با سنگ کارست پوشیده شده است. مجموعه این موزه به‌طور خاص برای نگهداری ابزار و اسناد اصلی متعلق به الساندرو ولتا که از آتش‌سوزی سال ۱۸۹۹ جان سالم به در بردند، در کنار کپی‌هایی از ابزارهای از دست رفته، تأسیس شد. نمایشگاه‌های اصلی به ترتیب زمانی و موضوعی در ویترین‌هایی در طبقه همکف سالن مرکزی بزرگ چیده شده‌اند. دستگاه‌های الکتریکی اولیه: شامل نسخه‌های مختلف پیل ولتایی پیشگامانه او (اولین باتری الکتریکی)، خازن‌ها، شیشه‌های لیدن، الکتروفوری و الکترومترها و الکتروسکوپ‌های حساس که برای تشخیص و اندازه‌گیری بار الکتریکی استفاده می‌شدند. | ## جمع‌بندی | تجهیزات مطالعات گاز: دستگاه‌هایی که ولتا در مطالعات خود در مورد گازها، به ویژه متان (که او کشف کرد)، مانند اودیومتر، تپانچه برقی و لامپی که بر اساس احتراق هیدروژن ساخته شده بود، استفاده می‌کرد.
موضوع مقاله: کازماتسک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کازماتسک | مقدمه: کازماتسک یا کازماتی، سبکی از سنگ‌تراشی تزئینی هندسی است که مشخصه معماری ایتالیای قرون وسطی و به ویژه رم و اطراف آن است. | ## بخش 1: کازماتسک | این سبک بیشتر برای تزئین کف کلیساها مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما برای تزئین دیوارهای کلیسا، منبرها و تخت‌های اسقف نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت. این نام از کازماتی، کارگاه خانوادگی پیشرو صنعتگران در رم که چنین تزئینات مرمری هندسی را خلق می‌کردند، گرفته شده است. آثار کازماتی از این جهت خاص است که از موزاییک شیشه‌ای در ترکیب با سنگ مرمر تشکیل شده است. گاهی این موزاییک‌ها روی طاق‌های مرمر سفید درها، روی حاشیه‌های صومعه‌ها، شیارهای ستون‌ها و روی بناهای یادبود مقبره‌ها منبت‌کاری می‌شوند. همچنین، این موزاییک‌ها قاب‌هایی از پورفیری یا مرمر، روی منبرها، صندلی‌های اسقفی، پرده‌ها و غیره هستند، یا خود به عنوان یک تابلو استفاده می‌شوند. | ## بخش 2: کازماتسک | اگرچه در رم بیشتر از سایر نقاط ایتالیا رایج است، اما استفاده از آنها محدود به آن شهر نیست. اگرچه کازماتی‌های روم قرن دوازدهم، صنعتگران همنام این سبک هستند، اما به نظر نمی‌رسد که اولین کسانی باشند که این هنر را توسعه داده‌اند. سبک مشابهی را می‌توان در سنگفرش صومعه بندیکتی مونته کاسینو (۱۰۶۶–۱۰۷۱) مشاهده کرد که با استفاده از کارگران قسطنطنیه ساخته شده است، و این احتمال را ایجاد می‌کند که سبک هندسی به شدت تحت تأثیر موزاییک‌های کف بیزانسی قرار گرفته باشد. با این حال، این تکنیک متمایز است زیرا کفپوش‌های کازماتی از اشکال و اندازه‌های مختلف سنگ ساخته شده‌اند، ویژگی‌ای کاملاً متفاوت از موزاییک‌های اپوس تسلاتوم که در آن الگوها از واحدهای کوچکی ساخته می‌شوند که همگی اندازه و شکل یکسانی دارند. 255 طبق دایرةالمعارف کاتولیک، این سبک از موزاییک‌های تزئینی منبت‌کاری شده «در قرن دوازدهم توسط یک سنگ‌تراش به نام لورنتیوس همچنین با نام «لورنزو کازماتی» شناخته می‌شود اهل آناگنی، شهری کوچک در تپه‌های شصت کیلومتری شرق-جنوب شرقی رم، به هنر تزئینی اروپا معرفی شد. | ## بخش 3: کازماتسک | لورنتیوس هنر خود را از استادان یونانی آموخت و مدتی از روش کار آنها پیروی کرد، اما در اوایل دوران حرفه‌ای خود سبکی اصیل را توسعه داد. او این ارلکیندها را با قالب‌گیری‌های مرمری، حکاکی‌ها و نوارهای تخت از یکدیگر جدا می‌کرد و آنها را با موزاییک غنی‌تر می‌ساخت. اولین اثر ثبت شده او برای کلیسایی در فابیری در سال ۱۱۹۰ اجرا شد و قدیمی‌ترین نمونه موجود را می‌توان در کلیسای آرا کوئلی در رم مشاهده کرد. «در بسیاری از کارهایش، پسرش، یاکوبوس، که نه تنها مجسمه‌ساز و موزاییک‌کار بود، بلکه معماری چیره‌دست نیز بود، یاری‌اش می‌کرد. همان‌طور که تغییرات معماری انجام شده توسط او در کلیسای جامع چیویتا کاستلانا، که از پیشگامان رنسانس بود، گواه این مدعاست. | ## جمع‌بندی | این کاری بود که دیگر اعضای خانواده‌اش نیز در آن مشارکت داشتند و همگی چهار نسل پیرو این حرفه بودند.
موضوع مقاله: نیکا بیکلیکلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیکا بیکلیکلی | مقدمه: او سابقهٔ مربیگری در تیم ملی بسکتبال سه‌نفره بانوان ایران و تیم بسکتبال بانوان شهرداری گرگان را دارد. | ## بخش 1: نیکا بیکلیکلی | زندگی بیک‌لیک‌لی در استان گلستان به دنیا آمد و از نوجوانی وارد رشتهٔ بسکتبال شد. او پس از دوران بازیگری به مربیگری روی آورد و با حضور در تیم‌های استانی و ملی به یکی از مربیان شناخته‌شدهٔ بسکتبال بانوان ایران تبدیل شد. | ## بخش 2: نیکا بیکلیکلی | فعالیت حرفه‌ای تیم ملی ایران بیک‌لیک‌لی از مربیان تیم ملی بسکتبال سه‌نفره بانوان ایران بوده‌است. او در جریان رقابت‌های آسیایی از دشواری رویارویی با تیم‌های شرق آسیا از جمله چین‌تایپه سخن گفته‌است. | ## بخش 3: نیکا بیکلیکلی | همچنین صعود تیم ملی دختران ایران به مرحلهٔ نیمه‌نهایی مسابقات قهرمانی آسیا در زمان مربیگری او رخ داد. | ## جمع‌بندی | بیک‌لیک‌لی دربارهٔ عملکرد این تیم بر اهمیت استفاده از بازیکنان بومی و همکاری کادر فنی تأکید کرده‌است.
موضوع مقاله: فرانکو آنتونیچلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرانکو آنتونیچلی | مقدمه: فرانکو آنتونیچلی (۱۵ نوامبر ۱۹۰۲–۶ نوامبر ۱۹۷۴) نویسنده، شاعر، ناشر، مقاله‌نویس و فعال ضدفاشیست ایتالیایی بود. | ## بخش 1: فرانکو آنتونیچلی | اوایل زندگی و حرفه آنتونیچلی در خانواده‌ای ثروتمند از یک مقام رسمی اهل آپولیا متولد شد. او در سال ۱۹۰۸ در حالی که در تورین زندگی می‌کرد، به دبیرستان کلاسیک ماسیمو دازگلیو رفت، او شاگرد اومبرتو کازمو بود و دیپلم دبیرستان خود را دریافت کرد. در دانشگاه ابتدا در رشته ادبیات فارغ‌التحصیل شد و سپس، در سال ۱۹۳۱، به دنبال رشته حقوق بود تا یک حرفه دیپلماتیک به‌دست بیاورد. | ## بخش 2: فرانکو آنتونیچلی | در طول تحصیل، او با بسیاری از نمایندگان روشنفکران تورین آن زمان، مانند آگوستو مونتی، لالا رومانو، لئونه گینزبورگ، چزاره پاوزه، نوربرتو بوبیو، ماسیمو میلا و لودوویکو گیمونا، ملاقات کرد. در ۳۱ مه ۱۹۲۹، او به دلیل امضای نامه‌ای به همراه دیگر از روشنفکران تورین در همبستگی با بندیتو کروچه دستگیر شد. به انتخاب او، آثار هرمان ملویل و فرانتس کافکا، یوجین اونیل و جیمز جویس و همچنین میکی ماوس والت دیزنی برای اولین بار وارد ایتالیا شدند. | ## بخش 3: فرانکو آنتونیچلی | مقاومت او در گروه عدالت و آزادی تورین (Giustizia e Libertà) که در هیئت تحریریه مجله کولتورا منتشر شده توسط ای‌نودری گرد هم آمده بودند، از جمله کارلو لوی و چزاره پاوزه در این گروه بودند، خبرچینی نویسنده پیتی گریلی باعث دستگیری او در ماه مه ۱۹۳۵ شد. در سال ۱۹۴۲، او انتشارات فرانچسکو د سیلوا را تأسیس کرد و به تشویق کروچه، خود را وقف سازماندهی مجدد حزب لیبرال (PLI) نمود. بلافاصله پس از ۸ سپتامبر، او به رم نقل مکان کرد و در ۶ نوامبر توسط آلمانی‌ها دستگیر و در رجینا کوئلی زندانی شد. | ## جمع‌بندی | با بازگشت به تورین، او به عنوان نماینده حزب لیبرال، به کمیته آزادی ملی پیمونت پیوست و در سال ۱۹۴۵ ریاست آن را بر عهده گرفت و مدیریت نسخه‌ای از نشریه مخفی ریزورجیمنتو لیبرال را بر عهده گرفت و با روزنامه‌های ریزورجیمنتو و ایل پاتریوتا (هر دو نشریه گروه‌های پارتیزانی لیبرال فعال در پیمونت بودند) همکاری کرد.
موضوع مقاله: کاغذبری چینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاغذبری چینی | مقدمه: هنر سنتی کاغذبری چینی یا برش کاغذ در چین ممکن است به قرن دوم میلادی برگردد، زمانی که کاغذ توسط کای لون، یک مقام درباری از سلسله هان شرقی، اختراع شد. | ## بخش 1: کاغذبری چینی | در ۲۰ می ۲۰۰۶، برش کاغذ رسماً به عنوان یکی از اولین میراث فرهنگی ناملموس چین، توسط وزارت فرهنگ شانشی، ثبت شد. پیش از اختراع کاغذ، چینی‌های باستان از ورق‌های نقره و طلا برای ایجاد الگوهای مشابه تزئینات استفاده می‌کردند. با افزایش دسترسی به کاغذ، برش کاغذ به عنوان راهی برای تزئین درها و پنجره‌ها رایج شد. | ## بخش 2: کاغذبری چینی | با مقرون به صرفه‌تر شدن تولید کاغذ در سلسله هان شرقی، برش کاغذ به یکی از مهم‌ترین انواع هنر بومی چینی تبدیل شد. بعدها، این شکل هنری به سایر نقاط جهان گسترش یافت و مناطق مختلف سبک‌های فرهنگی خود را پذیرفتند. از آنجایی که برش‌های کاغذ بیشتر برای تزئین درها و پنجره‌ها استفاده می‌شوند، بیشتر برش‌های کاغذی هوآ (hua) نامیده می‌شوند که به معنی «گل» است. | ## بخش 3: کاغذبری چینی | برش‌های کاغذی که برای تزئین پنجره استفاده می‌شوند، "گل‌های پنجره" یا "برش‌های کاغذی پنجره" نامیده می‌شوند. معمولاً این آثار هنری از کاغذ با رنگ قرمز ساخته می‌شوند، زیرا قرمز در فرهنگ چینی با جشن‌ها و شانس مرتبط است، اما از رنگ‌های دیگر نیز برای کاغذبری استفاده می‌شود. معمولاً از آثار هنری با برش کاغذ، در جشنواره‌هایی مانند سال نو چینی، عروسی‌ها و زایمان استفاده می‌شود، زیرا آثار هنری برش کاغذ نماد شانس و خوشبختی در نظر گرفته می‌شوند. | ## جمع‌بندی | نگاهی اجمالی به فرهنگ چینی از طریق برش‌های کاغذی [بیانیه مطبوعاتی]، (۲۰۰۴، فصل اول) وو، هونگ.
موضوع مقاله: قدرت یک فرد (مجموعه تلویزیونی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قدرت یک فرد (مجموعه تلویزیونی) | مقدمه: قدرت یک فرد یک سریال تلویزیونی استرالیایی بود که بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ به مدت دو فصل پخش شد و در آن، پیتر پاورز، متخصص هیپنوتیزم، مردم را هیپنوتیزم می‌کرد و آنها را مجبور به انجام اعمال سرگرم‌کننده و اغلب شرم‌آور می‌کرد. | ## بخش 1: قدرت یک فرد (مجموعه تلویزیونی) | محتوا هیپنوتیزم در این نمایش معمولاً به جای نمایش مهارت هیپنوتیزم‌کننده، با هدف طنز انجام می‌شود. | ## بخش 2: قدرت یک فرد (مجموعه تلویزیونی) | نمونه‌هایی از اعمال انجام شده در این نمایش عبارتند از: هیپنوتیزم کردن کسی که فکر می‌کند در حال رانندگی با یک ماشین گران‌قیمت است، در حالی که در واقع آنها در حال رانندگی با یک ماشین ارزان‌قیمت یا یک ماشین شاسی‌بلند در یک نمایشگاه هستند. | ## بخش 3: قدرت یک فرد (مجموعه تلویزیونی) | اعمال جنسی، مانند متقاعد کردن یک مرد که هر یک از سوراخ‌های میز بیلیارد، زنی است که او باید او را ارضا کند. | ## جمع‌بندی | وادار کردن یک فرد به انجام کاری شرم‌آور، مانند رسیدن به ارگاسم فوری، در پاسخ به یک محرک از پیش تعیین‌شده.
موضوع مقاله: رزیقه الطارش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رزیقه الطارش | مقدمه: او از نخستین زنانِ فعال در رسانه در امارات به‌شمار می‌آید؛ جایی که مسیر حرفه‌ای‌اش را در سال ۱۹۶۹ با کار در رادیوی ابوظبی آغاز کرد. | ## بخش 1: رزیقه الطارش | در اواخر دههٔ ۱۹۷۰، رزیقه الطارش با شرکت در چندین مجموعهٔ نمایشی برجستهٔ آن زمان، وارد عرصهٔ بازیگری شد. از آغاز دههٔ ۱۹۸۰، نزدیک به ۴۰ مجموعهٔ نمایشی در ژانرهای درام و کمدی ارائه کرد که بیشتر آن‌ها در فصل‌های رمضان به نمایش درآمد. مسیر هنری‌اش در عرصهٔ درام تا سال ۲۰۲۰ ادامه یافت تا اینکه در سن ۷۱ سالگی درگذشت. زندگی و پیشه رزیقة الطارش سعد العتیبه در ۶ مارس ۱۹۵۴ در امارات متحدهٔ عربی به دنیا آمد. فعالیت حرفه‌ای خود را از دنیای رادیو آغاز کرد که از کودکی، از کلاس ششم ابتدایی، شیفته‌اش بود. او همراه با ۷ دانش‌آموز دختر برای بازی در رادیوی ابوظبی و اجرای صداهای کودکان برگزیده شد. | ## بخش 2: رزیقه الطارش | در سال ۱۹۶۴، در برنامهٔ زن از طریق داستان‌های کوتاهی که در آن گنجانده شده بود، ایفای نقش کرد؛ علاوه بر آن، در برنامهٔ نمایشی صواب أم صواب نیز مشارکت داشت که داستان زوجی را روایت می‌کرد که به مسائل و مشکلات روزانهٔ خود می‌پرداختند. در سال ۱۹۷۰، پس از آنکه شیخ زاید بن سلطان آل نهیان رسماً رادیو را افتتاح کرد، رزیقه الطارش آموزش اجرای برنامه‌های رادیویی را آغاز نمود. در سال ۱۹۷۱، رزیقه الطارش گامی به سوی تلویزیون برداشت و با یک گروه کویتی در اجرای برخی صحنه‌های یک اثر تلویزیونی همکاری کرد. او از نخستین مجریان زن اماراتی است که صدایش از رادیوی ابوظبی پخش شد و همچنین نخستین هنرمند زن اماراتی است که بر صحنهٔ تئاتر در ابوظبی پا گذاشت. در عرصهٔ تئاتر، رزیقه الطارش بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۹ در پنج نمایشنامه شرکت داشت که عبارت‌اند از: «برهنه رسوا نمی‌شود»، «ای دنیا! در سال‌های ۱۹۷۷–۱۹۷۸، در سه اثر تلویزیونی حضور یافت: «دو برادر» و «اشحفان» همراه با سلطان الشاعر و محمد الجناحی، و همچنین «غوص» با خالد النفیسی، علی المفیدی و مریم الصالح. | ## بخش 3: رزیقه الطارش | از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۱، بیش از ۳۲ اثر تلویزیونی گوناگون در میانهٔ درام و کمدی ارائه کرد که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: «زنان بوهلال، «مناقصهٔ ازدواج»، «حکایت‌ها»، «شیطنت‌ها»، «عجیب و غریب» و «خوش‌شانس». در زمینهٔ سینما، رزیقه سه فیلم در کارنامهٔ خود دارد: «عقاب»، «خواستگاری» و «سایه». نخستین اثری که نوشت، «ناعمه و نعیمه» بود؛ مجموعه‌ای کمدی که در آن هنرمندانی چون سمیره احمد و احمد الانصاری مشارکت داشتند. همچنین متن برخی مجموعه‌های تلویزیونی مانند «عذاب وجدان» و «عتیجه و عتیج» را نیز تألیف کرد. رزیقه الطارش از برجسته‌ترین پیشگامان رسانه و بازیگری در امارات به‌شمار می‌رفت؛ نه تنها به سبب مشارکت‌های متعددش در تلویزیون، تئاتر و سینما، «بلکه به این دلیل که با سادگی و صداقت، صدای زن خلیجی را نمایندگی کرد. | ## جمع‌بندی | او نقش‌هایی چون مادر، مادربزرگ و زن مبارز را ایفا کرد و از خلال آن‌ها تپش جامعه و دگرگونی‌هایش را بازتاب داد.» او با «مدال امارات برای فرهنگ و خلاقیت» در ردهٔ پیشگامان مورد تقدیر قرار گرفت.
موضوع مقاله: میکله سالومینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میکله سالومینی | مقدمه: او ابتدا با نام مستعار میکی میکس در جشنوارهٔ سانرمو در سال ۱۹۹۷ میلادی ظاهر شد، اما خیلی زود سبک هُنری‌اش را تغییر داد و با نام کاپاریتزا به یکی از چهره‌های شاخص رپ و هیپ‌هاپ ایتالیا تبدیل شد. | ## بخش 1: میکله سالومینی | فعالیت هنری از اوایل دههٔ ۲۰۰۰ میلادی، کاپاریتزا با انتشار آلبوم‌های مفهومی توانست جایگاه ویژه‌ای در موسیقی ایتالیا پیدا کند. آلبوم‌هایی مانند: حقیقت‌های فرض‌شده (۲۰۰۳)، ابعاد هرج‌ومرج من (۲۰۰۸)، رویای بدعت‌آمیز (۲۰۱۰)، موزیکا (۲۰۱۴) و زندانی ۷۰۹(۲۰۱۷) ترکیبی از هیپ‌هاپ، راک، متال و رگه را ارائه می‌دهند. | ## بخش 2: میکله سالومینی | آلبوم ها آلبوم هشتم پوست‌اندازی (۲۰۲۱) آلبوم هشتم او با نام پوست‌اندازی در می ۲۰۲۱ منتشر شد. این اثر شامل ۱۹ قطعه است و در همان هفتهٔ اول انتشار در صدر جدول فروش موسیقی ایتالیا قرار گرفت. | ## بخش 3: میکله سالومینی | آلبوم نهم مدار مدار (۲۰۲۵) آلبوم نهم کاپاریتزا با عنوان مدار مدار در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد. این آلبوم به‌صورت یک پروژهٔ چندرسانه‌ای شامل یک کتاب کمیک نیز عرضه شد که طراحی آن توسط متئو دِ لانگی انجام شده و ناشر آن سردبیر سرجیو بونلی است. | ## جمع‌بندی | این اثر که با همکاری بی ام جی ایتالیا منتشر گردید، بازتابی از علاقهٔ کاپاریتزا به فرهنگ کمیک و نوستالژی کودکی‌اش است.
موضوع مقاله: شمه حمدان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شمه حمدان | مقدمه: پس از آنکه در فصل دوم برنامهٔ «اَرَبز گات تَلِنت» در ۲۰۱۲ به مقام دوم دست یافت، به شهرت رسید. | ## بخش 1: شمه حمدان | زندگی و پیشه شَمَّه (شَمّا) حمدان محمد الرئیسی در ۲۸ آوریل ۱۹۹۴ در شهر دبی، امارات متحده عربی، از والدینی اماراتی به دنیا آمد، پدرش حمدان الرئیسی و مادرش منیره صفر است. از کودکی، مادرش کسی بود که استعداد او در نوازندگی و آواز را کشف کرد و او از هشت سالگی، آموزش نواختن سازهای موسیقی را آغاز کرد. فعالیت هنری خود را از وبگاه یوتیوب از سن هشت سالگی آغاز کرد، جایی که ویدیوهایی از خود منتشر می‌کرد که در آن‌ها پیانو و گیتار می‌نواخت و می‌خواند. در سال ۲۰۱۱، در برنامهٔ مشهور استعدادیابی «اَرَبز گات تَلِنت» در فصل دوم شرکت کرد. | ## بخش 2: شمه حمدان | این قسمت در ۱۱ مه ۲۰۱۲ پخش شد و پس از رسیدن به فینال، در خلیج و جهان عرب شهرت گسترده‌ای کسب کرد، به طوری که در ۲۹ ژوئن همان سال پس از برنده شدن گروه «خواطر الظلام» به مقام دوم رسید. سپس، شمه دو آهنگ منتشر کرد: «یتامی» و «وش کنت بأقول» که هر دو موفقیت بزرگی کسب کردند. او همچنین در افتتاحیهٔ اکسپو ۲۰۲۰ در دبی شرکت کرد و در هفتهٔ ششم از نیمه‌نهایی فصل سوم «اربز گات تلنت» دربارهٔ شهر دبی و امارات آواز خواند. شمه مهارت‌های خود را در نوازندگی، به ویژه روی سازهای زهی مانند گیتار و عود، نشان داد و همین باعث شد که به هنرمندی شناخته‌شده در عرصهٔ هنری امارات و خلیج تبدیل شود. | ## بخش 3: شمه حمدان | او به فعالیت انفرادی در خوانندگی اکتفا نکرد، بلکه با شماری از آهنگسازان و شاعران شناخته‌شده در جهان عرب همکاری کرد. او در نسخهٔ خاورمیانه‌ای برنامهٔ «کوکاکولا استودیو» با خوانندهٔ بریتانیایی جی شان همکاری کرده است. شمه همچنین از برجسته‌ترین فعالان حوزهٔ حقوق زنان به‌شمار می‌آید، در انجمن‌های خیریه مشارکت دارد و از ابتکارات صندوق تأمین مالی توانمندسازی زنان سازمان ملل حمایت می‌کند. او در سال ۲۰۱۴ جایزه بهترین خواننده را در جوایز موریکس دور دریافت کرد و در سال ۲۰۱۵ جایزهٔ بهترین خواننده را در مسابقه «امارات برای فیلم» به دست آورد. | ## جمع‌بندی | همچنین در سال ۲۰۱۷، جایزه بهترین هنرمند زن در خاورمیانه را در جوایز موسیقی ام‌تی‌وی اروپا به‌دست‌آورد.
موضوع مقاله: فاطمه الحوسنی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فاطمه الحوسنی | مقدمه: فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۸۹ با شرکت در آثار متعدد تئاتری و تلویزیونی آغاز کرد و به‌خاطر ایفای نقش مادران شناخته شده است. | ## بخش 1: فاطمه الحوسنی | زندگی و پیشه فاطمه احمد الحوسنی در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۶۹ در عجمان، منطقه البستان، امارات متحدهٔ عربی به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مدرسه أروی گذراند و دورهٔ دبیرستان را در مدرسه ذات الصواری به پایان رساند. فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۸۹ با شرکت در آثار متعدد تئاتری و تلویزیونی آغاز کرد. او از خجالت از دوربین رنج می‌برد، اما با گذشت زمان توانست بر این مسئله غلبه کند و پس از آن در تلویزیون موفقیت بزرگی به دست آورد. در سال ۱۹۹۶ و پس از توقف چهار ساله از هرگونه فعالیت هنری، دوباره با سریال «مرمر زمانه» همراه با عبدالحسین عبدالرضا، حسن رجب و حبیب غلوم به عرصه بازگشت. | ## بخش 2: فاطمه الحوسنی | در سال ۱۹۹۷ در کنار دو بازیگر، حیات الفهد در سریال «خانه‌ای که سمرا در آن زندگی می‌کند» و علی المفیدی در سریال «بازگشت سندباد» ایفای نقش کرد. سال ۱۹۹۸ شاهد اوج موفقیت‌های او بود، زمانی که در سریال «گردش روزگار» همراه با برادران محمد و حسین المنصور حضور داشت. از سال ۲۰۰۰ تاکنون، تعداد آثار تلویزیونی خلیجی که در آن‌ها حضور داشته به بیش از ۵۰ اثر رسیده است، از جمله برجسته‌ترین آن‌ها می‌توان به آثار «شبزنده‌دار»، «تا روز» و «اشتیاق دل» اشاره کرد. در زمینه تئاتر، او تنها یک اثر دارد که آن هم نمایش «رسوایی» است که در سال ۲۰۰۰ ارائه شد، و در سینما نیز مشارکت او به یک اثر محدود می‌شود که فیلم «حالت چطوره» است. در سال ۲۰۱۳ در چهار اثر بازی کرد: «محال»، «القیاضة»، «مسیر وفا» و «ای آنکه دل او را در اختیار داری». | ## بخش 3: فاطمه الحوسنی | در سال ۲۰۱۶ او اعلام کرد که حجاب خواهد پوشید و در عین حال به فعالیت هنری خود با شرایط خاص ادامه خواهد داد، اما این تصمیم باعث شد پیشنهادهای بازیگری به او کمتر شود. پس از پوشیدن حجاب، حبیب غلوم، تهیه‌کننده، او را متقاعد کرد تا در سریال «خیانت وطن» شرکت کند. با این حال، او در سال ۲۰۱۸ تصمیم گرفت حجاب را بردارد، زیرا احساس کرد که با کار هنری‌اش سازگار نیست. جوایز در سال ۲۰۲۱، او به عنوان بهترین بازیگر زن در رمضان در نظرسنجی مجلهٔ الاتحاد و روزنامهٔ الخلیج انتخاب شد، به‌خاطر نقش خود در سریال «اللی نحبهم». زندگی شخصی فاطمه الحوسنی اعلام کرده است که چندین بار ازدواج کرده است و یکی از این ازدواج‌ها در سال ۲۰۰۷ به‌صورت عرفی بوده است. | ## جمع‌بندی | سپس او با مدیر فیلمبرداری اردنی، عامر العبادی، ازدواج کرد و دو فرزند از او دارد، پسری به نام محمد و دختری به نام میثاء.