موضوع مقاله: فرقه عیادت از مریم مقدس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرقه عیادت از مریم مقدس | مقدمه: تاریخچه فرقه عیادت از مریم مقدس در سال ۱۶۱۰ توسط فرانسوا دو سال و ژین فرانسوا دو شانتال در انسی، اوت-ساووآ، فرانسه تأسیس شد. | ## بخش 1: فرقه عیادت از مریم مقدس | او مایل بود جماعتی بدون دریافت نذر از مردم تشکیل دهد، جایی که تنها در طول سال نوآموزی می‌شد در دیر اقامت داشت، پس از آن خواهر مذهبی می‌توانست به نوبت بیرون برود و از بیماران و فقرا عیادت کند. این فرقه با الهام از دیدار مریم باکره و دیدار شاد او با یکی از خویشاوندش، یعنی الیصابات که در مسیحیت به عنوان «عیادت» جشن گرفته می‌شود، با نام عیادت از مریم مقدس نامگذاری شد. دوسال از ژین دو شانتال دعوت کرد تا با او در برپایی نوع جدیدی از زندگی مذهبی همکاری کند، نوعی که برای زنان مسن‌تر و افراد با بنیه ضعیف‌تر در دسترس باشد، و بر فضایل درونی پنهان مانند فروتنی، اطاعت، فقر، بخشش متعادل و صبر تأکید کند، و بر اساس نمونهٔ مریم مقدس در سفر رحمت به عمه‌اش الیزابت باشد. این فرقه برای خوش‌آمدگویی به کسانی که نمی‌توانستند ریاضت‌های لازم در سایر فرقه‌ها را به‌جا آورند، تأسیس شد. به‌جای زمزمهٔ دفتر نیایش در نیمه‌شب، خواهران ساعت هشت و نیم شب به تلاوت دفتر کوچک مریم مقدس می‌پرداختند. فرقه عیادت از مریم مقدس توسط پل پنجم در سال ۱۶۱۸ به‌طور قانونی تأسیس شد که به آن تمام امتیازات سایر فرقه‌ها را اعطا کرد. کشش کشش خاص به فرقه عیادت، نظم درونی است که عمدتاً از طریق تمرین دو فضیلت ابراز می‌شود: فروتنی و ملایمت. نخستین صومعه در لیون در سال ۱۶۱۵ تأسیس شد که به دنبال آن مولن (۱۶۱۶)، گرنوبل (۱۶۱۸)، بورژ (۱۶۱۸) و معبد مارِه در پاریس (۱۶۱۹) تأسیس شدند. هنگامی که فرانسوا دو سال در سال ۱۶۲۲ درگذشت، ۱۳ صومعه تأسیس شده بود؛ در زمان مرگ ژین فرانسوا دو شانتال در ۱۶۴۱، تعداد آن‌ها به ۸۶ صومعه رسید. فرقه عیادت از مریم مقدس از سال ۱۷۸۴ در پرتغال حضور داشته و امروزه سه صومعه را در آنجا نگهداری می‌کند: در براگا، در ویلا داس آوس و در باتالیا. خواهران عیادتی در پرتغال، همانند مارگارت مری آلاکوک در گذشته، اقدام به تولید و توزیع تندیسک‌های قلب مقدس عیسی (شبیه نوار شانه‌ای) می‌کنند. انگلستان در جریان انقلاب فرانسه در ۱۷۸۹، زمانی که همهٔ خانه‌های مذهبی سرکوب شدند، بسیاری از خواهران فرانسوی به سایر کشورهای کاتولیک پناه بردند. خواهران در روان، شمال فرانسه، به صومعه‌های پرتغالی گریختند و تنها با مرگ روبسپیر در ۱۷۹۴ از گیوتین نجات یافتند. در ۱۸۰۳، شش خواهر لیسبون را با یک کشتی باری انگلیسی ترک کردند و در حالی که در دریا بودند، توسط دزدان دریایی فرانسه مورد حمله قرار گرفتند. به دلیل ملیتشان (آنها فرانسوی بودند نه انگلیسی) از آن‌ها صرف‌نظر شد و با خیال راحت به بندر ویگو در اسپانیا بازگردانده شدند. پس از اقامتی کوتاه در اسپانیا، سه نفر از خواهران تلاش دوم خود را برای عبور از پورتو انجام دادند و بدون درگیری بیشتر با دزدان دریایی در ۲۹ ژانویه ۱۸۰۴ وارد فالماوث شدند. آنها بعداً به اکتون سفر کردند و در ۱۹ مارس ۱۸۰۴ اولین صومعه عیادت را در خاک انگلیس تأسیس کردند. بین سال‌های ۱۸۴۶ و ۱۹۳۸، آن‌ها در صومعهٔ بویربرگ یک مدرسهٔ دخترانه و خانه‌ای برای مادران شیرده اداره می‌کردند و بعد از آن، خانه‌ای برای بهبودی سالمندان. کلمبیا نُه خواهر عیادت از مادرید اسپانیا در سال ۱۸۹۲ به کلمبیا آمدند و اولین صومعه را در سانتا فه، بوگوتا تأسیس کردند. ایرلند خواهران عیادتی در سال ۱۹۵۵ به ایرلند آمدند و صومعه‌ای را در استامولن، شهرستان میث تأسیس کردند. هنگامی که مادر مری ترزا اودوایر، رئیس صومعهٔ عیادت رزلند انگلستان، متوجه شد که برادران سنت جان خدای در حال ترک سیلورستریم هستند، از اسقف مِث برای اجازهٔ ورود فرقهٔ عیادت به حوزهٔ اسقفی او درخواست کرد. صومعه‌های عیادت سنت پل مینه سوتا، بروکلین نیویورک و آتلانتا جورجیا هر کدام یک خواهر را قرض دادند. تعداد خواهران ویزیتاسیون ورشو به سرعت افزایش یافت و این صومعه تا قبل از ۱۷۰۰ دو صومعهٔ دیگر را در کراکوف و ویلنیوس تأمین مالی کرد. پس از تجزیه لهستان، این فرقه بارها توسط ارتش‌های خارجی مورد سرقت قرار گرفت و تحت تحریم‌های اعمال‌شده توسط قدرت‌های اشغال‌گر رنج برد. راهبه‌ها در همان سال ۱۶۵۴ رسماً در آنجا محصور شدند، اما به زودی پس از آن، به دلیل تهدیدهای سیل مجبور شدند دو بار صومعه را ترک کنند - این چند قرن بعد دوباره اتفاق افتاد، زمانی که خواهران برای اسکان سربازان ناپلئونی بیرون رانده شدند. | ## بخش 2: فرقه عیادت از مریم مقدس | از زمان تأسیس، «ویزیتکی» (Wizytki)، یعنی عیادتی‌ها به زبان لهستانی، مدارس و خوابگاه‌هایی را برای دختران اداره می‌کردند و از فقیران شهری مراقبت می‌کردند. بعد از شکست قیام ژانویه (۱۸۶۴)، به عنوان یکی از تلاش‌های بسیار تزار برای از بین بردن هرگونه نفوذ ملی لهستان در آموزش، به خواهران آموزش ممنوع شد - به همراه خوابگاه، پذیرش افراد جدید نیز بسته شد، به این معنی که هیچ خواهر جدیدی نمی‌توانست پذیرفته شود. قدیمی‌ترین صومعه‌های عیادت همچنین در قیام ورشو شرکت داشتند، زمانی که خواهران داوطلبانه صومعه خود را به روی مهمانان باز کردند و از مردم غیرنظامی آسیب‌پذیر محافظت کردند. به عنوان سرپرستان یکی از برجسته‌ترین بناهای تاریخی در ورشو، خواهران نیز در حفاظت از آثار هنری مشارکت داشتند. تحت جمهوری خلق لهستان، همین صومعه فضایی برای ارتباط و تبادل با روحانیون در کشورهایی مانند جمهوری خلق مجارستان یا چکسلواکی بود. در سال ۱۹۰۱، خواهران عیادت از ورسای به لهستان آمدند، جایی که خانه جدیدی را در یک صومعه تازه ساخته شده در یاسوو پیدا کردند که در سال ۱۹۰۳ رسماً آنها را پذیرفت. خواهران عیادت یاسوو مانند صومعه‌های خواهر خود، یک پانسیون برای زنان و دختران را اداره می‌کردند، اگرچه ظرفیت آن به عنوان مدرسه به‌طور رسمی شناخته نمی‌شد. در طول جنگ جهانی دوم، خواهران دوباره آواره شدند و صومعه ابتدا به یک بیمارستان جنگی تبدیل شد و سپس منفجر شد. در سال ۱۹۶۶، کلیسا به عنوان بخشی از جشن‌های گسترده‌تر هزارمین سالگرد مسیحی‌شدن لهستان دوباره تقدیس شد. به آنها ممنوعیت پوشیدن لباس مخصوص راهبه داده شد و مجبور شدند برای بقیه جنگ جهانی دوم در میان مردم عادی زندگی کنند. صومعه‌های فدراسیون اول زندگی کاملاً درون‌گرایانه را سپری می‌کنند، با رعایت محصوربودگی پاپی، با نذرهای رسمی، و عادت سنتی فرقه را حفظ کرده‌اند. فدراسیون اول صومعه عیادت در موبیل، آلاباما در سال ۱۸۳۳ توسط اسقف مایکل پورتیه، اولین اسقف موبیل، تأسیس شد. او با آگاهی از کمبود مدارس در حوزه خود، کار خوب راهبه‌های عیادت در سراسر زادگاهش فرانسه را به یاد آورد. این صومعه همچنین به عنوان مرکز توزیع نان‌های مقدس استفاده شده توسط کلیساهای سراسر اسقف اعظم موبایل و برای بسیاری از کلیساهای ایالت‌های اطراف عمل می‌کند، خدماتی که به تعدادی از کلیساهای غیر کاتولیک نیز گسترش یافته‌است.منبع در سال ۱۸۶۶، خواهران عیادت از بالتیمور، مریلند به درخواست اسقف جان مک‌گیل به ریچموند، ویرجینیا آمدند. در سال ۱۹۸۷ خواهران عیادت به راکویل، ویرجینیا نقل مکان کردند (جایی که همچنان به عنوان منبع اصلی درآمد خود به پخت نان‌های مقدس ادامه می‌دهند). در سال ۱۸۴۶، ۱۱ نفر از خواهران عیادت جرج‌تاون به فردریک، مریلند نقل مکان کردند تا مدرسه‌ای را که توسط «خواهران صدقه» در سال ۱۸۲۴ آغاز شده بود، ادامه دهند، که از آن تاریخ به بعد تبدیل به «آکادمی عیادت فردریک» شد - که نقش مهمی در تاریخ جنگ داخلی داشت. در سپتامبر ۱۸۶۲ (تا ژانویه ۱۸۶۳) توسط نیروهای اتحادیه اشغال شد و پس از نبردهای «ساوت ماونتین» و «آنتیتام» به بیمارستان صحرایی شماره ۵ تبدیل شد. در بهار سال ۲۰۰۵، صومعه عیادت درهای خود را بست و سه خواهر عیادت باقی‌مانده به صومعه عیادت مریم مقدس مونته ماریا در راکویل، ویرجینیا منتقل شدند. جامعه عیادت تایرینگهام، ماساچوست در سال ۱۸۵۳ در کیکوک، آیووا توسط صومعه عیادت مونتلوئل، فرانسه تأسیس شد. در قرن نوزدهم، برای جوامع بازدید، چه در فرانسه و چه در ایالات متحده، داشتن آکادمی دخترانه برای تأمین مخارجشان ضروری بود. پس از جابجایی از کیوکوک، آیووا به ساسپنشن بریج، نیویورک و سپس به ویلمنگتون، دلاور در سال ۱۸۶۸، یک خیرخواه سخاوتمند جامعه را قادر ساخت تا مدرسه را در سال ۱۸۹۳ تعطیل کند و زندگی کاملاً تأملی را بگذراند. در سال ۱۹۹۳، این جامعه به ماساچوست نقل مکان کرد و در دسامبر ۱۹۹۵ به صومعه فعلی خود، «مون دو کور»، نقل مکان کرد. در سال ۱۷۹۹، سه خواهر از این فرقه با اجازه اسقف اعظم لئونارد نیل مدرسه‌ای دخترانه را در کنار دانشگاه جرج‌تاون در واشینگتن دی.سی. در تاریخ ۳ مه ۱۸۳۳، هشت خواهر از عیادت جرج‌تاون، اولین آکادمی عیادت را در میدوست در کسکاسکیا، ایلینوی تأسیس کردند. خواهران در آخرین بخش سفر خود از جرج‌تاون، از رودخانه می‌سی‌سی‌پی از ایالت میزوری به ایلینوی عبور کردند. | ## بخش 3: فرقه عیادت از مریم مقدس | روایات شخصی از خواهرانی می‌گویند که «در یک قایق‌سوار شدند که آن‌ها را از رودخانه عبور داد. آن‌ها به طرز خطرناکی به آب قهوه‌ای نزدیک بودند.» در آوریل ۱۸۴۴، شش خواهر برای تأسیس «آکادمی عیادت سنت لوئیس» در سنت لوئیس، میزوری آنجا را ترک کردند. در ۲۴ ژوئن، سیل رودخانه می‌سی‌سی‌پی باعث تخلیه کسکاسکیا شد و یک قایق بخار حامل بازدیدکنندگان صومعه، خواهران، دانش‌آموزان و وسایل را از طریق پنجره‌های طبقه دوم نجات داد و آن‌ها را به سنت لوئیس منتقل کرد. در سال ۱۹۹۲، پنج خواهر از عیادت راک آیلند، ایلینوی با جامعه سنت لوئیس ادغام شدند. بعداً یازده خواهر از سنت لوئیس به مرکز بازنشستگی خواهران رحمت، خانه کاترین، در سنت لوئیس نقل مکان کردند.خواهر روتمن، VHM، ماری ترز. "انتقال خواهران عیادت از جاده بالاس به جاده گایر: یک سال تأخیر" صومعه عیادت در بروکلین، نیویورک در سال ۱۸۵۵ توسط خواهران بالتیمور تأسیس شد. در سال ۱۸۷۳، به درخواست اسقف گریس، که از آنها خواست تا بنیاد جدیدی تأسیس کرده و مدرسه‌ای به نام «مدرسه صومعه عیادت» را افتتاح کنند، شش خواهر عیادت از سنت لوئیس، میزوری با کشتی بخار به مدت هشت روز از رودخانه می‌سی‌سی‌پی به سمت شهر رودخانه‌ای رو به رشد سنت پل، مینه‌سوتا سفر کردند. در سال ۱۹۶۶، خواهران و مدرسه به مندوتا هاتس نقل مکان کردند، جایی که امکانات بزرگ‌تر به برنامه‌ها و ثبت نام‌های گسترده‌تر اجازه می‌داد. صومعه مندوتا برای تعطیلی در اواسط ژانویه ۲۰۱۹ برنامه‌ریزی شده بود و سه خواهر باقی‌مانده به یک مرکز مراقبت‌های بهداشتی یا صومعه عیادت دیگری نقل مکان کردند. مدرسه که اکنون به سادگی **مدرسه عیادت** نامیده می‌شود، امروز در محوطه مندوتا هاتس باقی مانده‌است. در سال ۱۹۸۹، رهبری فدراسیون دوم فرقه عیادت در ایالات متحده آمریکا، یک جامعه صومعه‌ای شهری را در مینیاپولیس تأسیس کردند. آن‌ها به عنوان بخشی از خدمات خود به خانواده‌ها، جلسات آموزشی مانند آشپزی و تغذیه، امور مالی و بودجه‌بندی، آمادگی برای دانشگاه و غیره را برای نوجوانان محله ارائه می‌دهند. آکادمی عیادت مونت دو شانتال در سال ۱۸۴۸ با نام «آکادمی دخترانه ویلینگ» در مرکز شهر ویلینگ، ویرجینیای غربی تأسیس شد و در سال ۱۸۶۵ نام فعلی خود را به خود گرفت. در حالی که همه مقاطع تحصیلی پنجم تا دوازدهم دخترانه بود، مدارس مونتسوری و ابتدایی مونت دو شانتال مختلط بود. این مدرسه در ۳۱ مه ۲۰۰۸ تعطیل شد و راهبه‌ها به «عیادت جرج‌تاون» در واشینگتن دی.سی. این ساختمان در سال ۱۹۷۸ در فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی قرار گرفت، اما در ۷ نوامبر ۲۰۱۱ تخریب شد. **ماریا گابریلا دِ هینوخوسا ناواروس** (متولد ۲۴ ژوئیه ۱۸۷۲ در آلمها، گرانادا) **ترزا ماریا کاوستانی ی آندوآگا** (متولد ۳۰ ژوئیه ۱۸۸۸ در پوئِرتو رئال، کادیز) **خوزه‌فا ماریا بارِرا ایزاگیره** (متولد ۲۳ مه ۱۸۸۱ در ال فِرول، لاکرونیا) **ماریا اینِس زودایره گالدئانو** (متولد ۲۸ ژانویه ۱۹۰۰ در اِچاوری، ناوار) **ماریا سِسیلیا سِندویا آراکیستائین** (متولد ۱۰ ژانویه ۱۹۱۰ در آزپِیتیا، گیپوزکوا) **ماریا انگراسیا لِکوئونا آراِمبورو** (متولد ۲ ژوئیه ۱۸۹۷ در اویارزون گیپوزکوا) **ماریا آنگِلا اولایسولا گاراگارزا** (متولد ۱۲ نوامبر ۱۸۹۳ در آزپِیتیا گیپوزکوا) این راهبه‌ها عضو خانه مادرید فرقه عیادت بودند. در اوایل سال ۱۹۳۶، در جریان جنگ داخلی اسپانیا، با تشدید آزار و اذیت مذهبی، بیشتر جامعه به اورونوز نقل مکان کردند و گروهی از شش راهبه را به سرپرستی خواهر ماریا گابریلا دِ هینوخوسا باقی گذاشتند. تا جولای در آپارتمان خود محصور شدند، زمانی که همسایه‌ای آن‌ها را به مقامات گزارش داد و در نوامبر ۱۹۳۶ آپارتمانشان بازرسی شد. ماریا سسیلیا که هنگام شلیک به خواهر کناری اش فرار کرده بود، کمی بعد تسلیم شد و پنج روز بعد در کنار دیوار گورستان در والِکاس در حومه مادرید به گلوله بسته شد. در سال ۲۰۱۰، به پاسداشت سال جهانی جشن فرقه عیادت، پاپ بندیکت شانزدهم برای کسانی که از صومعه‌ای متعلق به عیادتی‌ها بازدید می‌کردند و در آنجا دعا می‌خواندند، آمرزش کامل (فرصت بخشایش گناهان) در نظر گرفت. لئونی مارتین** (۱۸۶۳–۱۹۴۱)، خواهر سوم ترِز دو لیزیو، پس از سختی‌های فراوان در زندگی‌اش، راهبه فرقه عیادت شد. او در دوم ژوئیه ۱۹۰۰ در صومعه عیادت شهر کان در فرانسه حجاب بر سر نهاد و نام خواهر فرانسواز-ترز را برای خود برگزید. | ## جمع‌بندی | در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۵، روند تطهیر لئونی آغاز شد و او اکنون به عنوان خادم خدا شناخته می‌شود.