موضوع مقاله: ویژه‌ها (بازه یونیکد) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویژه‌ها (بازه یونیکد) | مقدمه: این بلوک شامل نویسه‌هایی برای حاشیه‌نویسی بینابینی، جایگزینی اشیا و همچنین نشان‌گرهایی برای رمزگذاری متن است. | ## بخش 1: ویژه‌ها (بازه یونیکد) | نویسه‌های موجود در این بلوک شامل لنگر حاشیه‌نویسی بینابینی، جداکننده حاشیه‌نویسی بینابینی، پایان‌دهنده حاشیه‌نویسی بینابینی، نویسه جایگزین شیء و نویسه جایگزین می‌شوند. بلوک ویژه‌های یونیکد همچنین دارای ارتباط نزدیکی با نشان ترتیب بایت (U+FEFF) است که می‌تواند در ابتدای یک متن یونیکد قرار گیرد تا اندیان‌بودن آن را مشخص کند. نویسه‌های بلوک این بلوک شامل موقعیت‌های کد زیر است: ، نشان‌گر آغاز متن حاشیه‌نویسی‌شده ، نشان‌گر آغاز نویسه (های) حاشیه‌نویسی ، نشان‌گر پایان بلوک حاشیه‌نویسی ، جای‌نگه‌دار در متن برای یک شیء دیگر نامشخص، برای نمونه در یک ، برای جایگزینی نویسه‌ای ناشناخته، ناشناسایی‌شده یا غیرقابل نمایش بهره می‌گیرد ، غیر-نویسه است. و از غیر-نویسه‌ها هستند؛ به این معنا که رزرو شده‌اند اما موجب ناقص‌شدن متن یونیکد نمی‌شوند. نسخه‌های ۳٫۱٫۰ تا ۶٫۳٫۰ استاندارد یونیکد ادعا می‌کردند که این نویسه‌ها هرگز نباید تبادل شوند و برخی برنامه‌ها از وجود آن‌ها به عنوان نشانه‌ای برای تشخیص رمزگذاری متن بهره می‌بردند. با این حال، اصلاحیه شماره ۹ بعدها مشخص کرد که غیر-نویسه‌ها غیرقانونی نیستند و بنابراین این روش بررسی رمزگذاری متن نادرست است. | ## بخش 2: ویژه‌ها (بازه یونیکد) | نمونه‌ای از کاربرد داخلی U+FFFE، الگوریتم است؛ این الگوریتم گسترش‌یافته یونیکد، غیر-نویسه را به یک‌وزن اولیه کمینه و یکتا نگاشت می‌کند. نشان ترتیب بایت U+FEFF می‌تواند در ابتدای یک متن یونیکد به عنوان نشان ترتیب بایت درج شود تا اندیان‌بودن آن را نشان دهد: برنامه‌ای که متنی با رمزگذاری مثلاً را می‌خواند و با روبرو می‌شود، در می‌یابد که باید ترتیب بایت را برای تمام نویسه‌های بعدی تغییر دهد. از این نویسه برای نشان دادن مشکلاتی بهره می‌گیرند که در آن یک سامانه قادر به تبدیل جریانی از داده‌ها به نمادهای درست نیست. به عنوان نمونه، یک پرونده متنی با رمزگذاری ایزو/آی‌ئی‌سی ۸۸۵۹–۱ که حاوی واژه آلمانی است، شامل بایت‌های می‌شود. اگر این پرونده با یک ویرایشگر متنی که ورودی را یوتی‌اف-۸ می‌انگارد باز شود، بایت اول و سوم رمزگذاری‌های معتبر اسکی در UTF-8 هستند، اما بایت دوم (0xFC) در UTF-8 معتبر نیست. ویرایشگر متن می‌تواند این بایت را با نویسه جایگزین جابجا کند تا یک رشته معتبر از موقعیت‌های کد یونیکد برای نمایش تولید شود و کاربر را ببیند. | ## بخش 3: ویژه‌ها (بازه یونیکد) | یک ویرایشگر متن با پیاده‌سازی ضعیف ممکن است هنگام ذخیره پرونده توسط کاربر، نویسه جایگزین را بنویسد؛ در این صورت داده‌های پرونده به تبدیل می‌شوند. اگر پرونده دوباره با ایزو ۸۸۵۹–۱ باز شود، fï¿½r نمایش داده می‌شود (این پدیده موجیباکه نامیده می‌شود). از آنجا که ویرایشگر احتمالاً خطاهای مختلف را به همان نویسه جایگزین تبدیل می‌کند، بازیابی متن اصلی نیز ناممکن است. زمانی نویسه جایگزین اغلب در مواردی بهره می‌رفت که در یک قلم هیچ گلیفی برای آن نویسه موجود نبود، مانند . با این حال، اکثر سامانه‌های مدرن رندر متن به جای آن از نویسه قلم بهره می‌برند که در بیشتر موارد یک کادر خالی یا یک ? یا X در داخل کادر است (این مرورگر 􏿾 را برای U+10FFEE نمایش می‌دهد)، که گاهی «توفو» نامیده می‌شود. | ## جمع‌بندی | برخی نرم‌افزارها بایت‌های نامعتبر یوتی‌اف-۸ را به نویسه‌های متناظر در ویندوز-۱۲۵۲ ترجمه می‌کنند (چون این رایج‌ترین منشأ این خطاها است) به گونه‌ای که نویسه جایگزین هرگز دیده نمی‌شود.