موضوع مقاله: تاریخ لودی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاریخ لودی | مقدمه: link= مرمری که در دو طرف ساختمان شهرداری قرار گرفته‌اند و دو بنیان‌گذار شهر را نشان می‌دهند: سمت چپ گنایوس پمپیوس استرابو، سمت راست فریدریش یکم، امپراتور مقدس روم تاریخ لودی ، شهری و کومونه در لمباردی، ایتالیا، ریشه در وقایع مربوط به روستای باستانی لودی وکیو دارد، که از سال ۸۹ قبل از میلاد به افتخار کنسول روم گنایوس پمپیوس استرابو این نام را گرفت.. | ## بخش 1: تاریخ لودی | این سکونتگاه توسط بویی (قبیله سلتی) در سرزمینی تأسیس شد که از دوران نوسنگی توسط نخستین کشاورزان و دامداران دوره‌گرد مسکونی بوده است؛. در دوران‌های بعدی، شهر به یک municipium رومی (۴۹ قبل از میلاد)، یک اسقف‌نشین (قرن چهارم) و در نهایت—پس از تحت کنترل گرفتن توسط لمباردها و فرانک‌ها—یک کومونه آزاد (قرن یازدهم) تبدیل شد.. در قرون وسطی، به دلیل موقعیت جغرافیایی ممتاز و زیرکی ساکنانش، این شهر برتری تجاری و سیاسی میلان همجوار را تضعیف کرد؛ تنش بین دو کومونه به یک درگیری مسلحانه تلخ منجر شد که در طی آن، میلیشیاهای آمبروزی دو بار Laus را ویران کردند.. شهر به ابتکار امپراتور فریدریش یکم، امپراتور مقدس روم در ۳ اوت ۱۱۵۸ دوباره تأسیس شد، روزی که به عنوان تاریخ تولد لودی جدید به یاد مانده است.. به دلیل حکومت‌های اربابانه و حمایت امپراتورها، شهرداری تا سال ۱۳۳۵ مستقل باقی ماند، زمانی که تحت حکومت ویسکونتی‌های میلان قرار گرفت و به یکی از مراکز اصلی دوک‌نشین میلان تبدیل شد.. | ## بخش 2: تاریخ لودی | در اواسط قرن پانزدهم، میزبان مذاکرات مهم بین ایالت‌های پیش‌واحد ایتالیا بود که به صلح لودی (۹ آوریل ۱۴۵۴) منجر شد؛ در دهه‌های بعد، به لطف فعالیت‌های هنرمندان و اندیشمندان متعدد، دوره‌ای از شکوه فرهنگی بزرگ را تجربه کرد.. بین پایان قرن شانزدهم و اواسط قرن نوزدهم، مردم لودی تحت اشغال خارجی‌ها قرار گرفتند: دوره اسپانیایی مرحله‌ای از افول بود که طی آن شهر به یک قلعه تبدیل شد؛ در دوران حکومت اتریش، شهر دوره‌ای از توسعه اقتصادی قاطع و بازسازی شهری را تجربه کرد؛ نبرد لودی (۱۰ مه ۱۷۹۶) دوره بیست ساله ناپلئونی را آغاز کرد.. دهه‌های پس از وحدت ایتالیا شاهد تولد نخستین کارخانه‌ها و همچنین احیای زندگی فرهنگی و فعالیت‌های مدنی بود.. به احتمال زیاد، قلمرو لودی از دوران نوسنگی توسط جمعیت‌های دوره‌گرد کشاورز و دامدار مسکونی بوده است.. همان‌طور که یافته‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد، نخستین سکونتگاه‌های پایدار—که در مثلثی با رأس‌هایی منطبق بر سکونتگاه‌های امروزی Gugnano، لودی وکیو و مونتاناسو لومباردو قرار داشتند—به عصر آهن بازمی‌گردند و احتمالاً ناشی از سکونت برخی لیگوری‌ها هستند؛ قدیمی‌ترین یافته، که در موزه شهرداری لودی نگهداری می‌شود، یک انگشتر برنزی با حکاکی شش غاز است. | ## بخش 3: تاریخ لودی | روستای اصلی، که در دوران بعدی نام Laus را بر خود گرفت، در لودی وکیو، حدود ۷ کیلومتر غرب محل شهر لودی، لمباردی قرار داشت؛ در کتاب سوم تاریخ طبیعی (پلینی)، پلینیوس صراحتاً بیان می‌کند که این روستا توسط بویی (قبیله سلتی) تأسیس شده است، هرچند تاریخی نشان می‌دهد که آن منطقه همیشه تحت کنترل Insubri بوده است. جای‌نام‌شناسی گالیک این سکونتگاه به دقت ثبت نشده است و بازسازی دقیق ریشه‌شناسی نام "Laus" را دشوار می‌کند.. این نخستین اشغال کوتاه‌مدت بود، زیرا سلت‌ها—با بهره‌گیری از عقب‌نشینی هانیبال—استقلال خود را بازیافتند و بیش از بیست سال آن را حفظ کردند. تا سال ۱۹۵ قبل از میلاد مقاومت Insubriان سرانجام فروپاشید: از آن زمان تا ۴۹ قبل از میلاد، Laus بخشی از استان‌های روم در گالیا سیزالپینا بود. اقدام استرابو نه تنها از نظر حقوقی، بلکه از نظر فرهنگی و شهرسازی نیز تحول اساسی ایجاد کرد: لاتین به عنوان زبان رسمی پذیرفته شد و سکونتگاه به شکل تقریبی مستطیل، با مدل کاستروم بازسازی شد.. | ## جمع‌بندی | همان‌طور که مختص هر شهر رومی بود، در Laus نیز یک فروم (روم), باسیلیکای مدنی، بازار سرپوشیده، تئاتر و حمام وجود داشت.