موضوع مقاله: طارق رحمان (سیاستمدار) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # طارق رحمان (سیاستمدار) | مقدمه: طارق رحمان (زاده ) که با نام طارق ضیاء نیز شناخته می‌شود، سیاستمدار بنگلادشی است که از فوربه ۲۰۲۶ به عنوان نخست‌وزیر بنگلادش خدمت می‌کند. | ## بخش 1: طارق رحمان (سیاستمدار) | اوایل زندگی و تحصیلات رحمان در ۲۰ نوامبر ۱۹۶۵ در داکا، پاکستان شرقی (بنگلادش امروزی) زاده شد. با این حال، سال تولد او در کارت شناسایی ملی‌اش در سوگندنامه انتخاباتی، ۱۹۶۸ ذکر شده است. او به یک خانواده سرشناس بنگالی از مسلمانان ماندال تعلق دارد که اهل بگباری در گبتالی، منطقه بوگرا هستند. پدرش ضیاء الرحمان، افسر نظامی پاکستانی بود که بعدها به عنوان دریافت‌کننده کمک هزینه بیر اوتوم و رئیس‌جمهور بنگلادش منصوب شد و مادرش خالده ضیا، خانه‌داری از فولگازی فنی بود که بعدها نخست‌وزیر بنگلادش شد. پس از پایان تحصیلات متوسطه و عالی، او ابتدا در سال تحصیلی ۱۹۸۵–۱۹۸۶ در دانشکده حقوق دانشگاه داکا پذیرفته شد و سپس دانشکده خود را تغییر داد و در دانشکده روابط بین‌الملل ثبت نام کرد. با این حال، در طول سال دوم فارغ‌التحصیلی به حرفه دانشگاهی خود پایان داد و در صنعت نساجی و بخش ترابری شروع به کار کرد. پس از پیروزی حزب ملی بنگلادش در انتخابات ملی ۱۹۹۱ رحمان همچنان در فعالیت‌های حزبی در بوگرا مشارکت داشت. در طول انتخابات ملی ۱۹۹۶ او برای هیچ کرسی پارلمانی رقابت نکرد و در عوض در فعالیت‌های هماهنگی مبارزات انتخاباتی برای حوزه‌های انتخابیه که مادرش خالده ضیا نامزد آنها بود، شرکت کرد. بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ در دوران تصدی دولت عوامی لیگ، رحمان درگیر فعالیت‌های سیاسی مخالف بود. در دوران دولت تحت رهبری حزب ملی بنگلادش (۲۰۰۱–۲۰۰۶) یک حمله نارنجکی سال ۲۰۰۴ در داکا در یک تجمع عمومی حزب عوامی لیگ رخ داد. | ## بخش 2: طارق رحمان (سیاستمدار) | این حمله رهبران ارشد حزب، از جمله شیخ حسینه، رهبر وقت مخالفان را هدف قرار داد و ۲۴ نفر از جمله ایوی رحمان را کشت و چند صد نفر دیگر را زخمی کرد. در سال ۲۰۲۴ یک دادگاه تجدیدنظر با استناد به بی‌نظمی‌های رویه‌ای در دادگاه قبلی، حکم را لغو و او را تبرئه کرد. تبعید به بریتانیا (۲۰۰۸–۲۰۲۵) پس از آزادی مادرش، خالده ضیا در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۸ او برای درمان پزشکی در بیمارستان ولینگتون، یک بیمارستان خصوصی مستقل در سنت جانز وود به لندن پرواز کرد. دولت موقت ۱۱ سپتامبر با حمایت ارتش تأیید کرد که او تعهد کتبی داده است که در آینده درگیر هیچ سیاستی نشود و بنابراین اجازه یافت به خارج از کشور برود. نایب رئیس ارشد حزب ملی‌گرای بنگلادش در ۸ دسامبر ۲۰۰۹ رحمان در پنجمین شورای ملی حزب ملی بنگلادش که در داکا برگزار شد، به عنوان معاون ارشد رئیس این حزب انتخاب شد. یک سخنرانی ضبط شده از او در شورا پخش شد که در آن به دستگیری و نحوه برخورد با او در دوران بازداشت در زمان دولت موقت تحت حمایت ارتش که در ژانویه ۲۰۰۷ قدرت را به دست گرفت، اشاره کرد. رحمان در این سخنرانی ادعا کرد که مورد شکنجه قرار گرفته و ادعا کرد که توطئه‌ای برای کشتن او تحت آنچه او آن را پوشش یک روند قضایی توصیف کرد، وجود داشته است. او همچنین در مورد وضعیت جسمی خود صحبت کرد و اظهار داشت که برای تکمیل درمان پزشکی به زمان بیشتری نیاز دارد. خالده ضیا، رئیس حزب ملی بنگلادش بعداً اظهار داشت که پسرش پس از بازگشت از خارج از کشور و پس از پایان دوره درمان پزشکی، دوباره وارد عرصه سیاست خواهد شد. او در جریان بازدید از بوگرا در چندین نشست عمومی ادعا کرد که دولت وقت در تلاش است تا او را مورد آزار و اذیت قرار دهد تا از بازگشت او به بنگلادش جلوگیری کند. | ## بخش 3: طارق رحمان (سیاستمدار) | او با اشاره به بازداشت و وضعیت پزشکی خود گفت که چندین پرونده علیه او به عنوان بخشی از آنچه او توطئه‌های گسترده‌تر توصیف کرد، تشکیل شده است و پزشکان اعلام کرده‌اند که بهبودی او زمان بیشتری خواهد برد. در ۴ ژانویه ۲۰۱۴ در یک پیام ویدیویی که در یوتیوب منتشر شد، رحمان خواستار تحریم انتخابات ملی شد که قرار بود روز بعد برگزار شود. فهرست اولیه توسط چندین مفسر و مقام دولتی از جمله دکتر شهریار عالم به عنوان مدرکی دال بر ادعای گرفتن تابعیت بریتانیا توسط رحمان ذکر شد. رحمان این ادعا را رد کرد و یک اخطار قانونی به شهریار عالم صادر کرد و خواستار عذرخواهی به خاطر اظهاراتی شد که ادعا می‌کرد او تابعیت بریتانیا را دارد. ریاست موقت حزب ملی بنگلادش در نوامبر ۲۰۱۸ رحمان از طریق اسکایپ فرایند مصاحبه با متقاضیان نامزدی حزب ملی بنگلادش در انتخابات ملی ۲۰۱۸ را انجام داد. پس از سقوط شیخ حسینه، او متعهد شد که پس از لغو پرونده‌های علیه خود به بنگلادش بازگردد. در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ یک جلسه خصوصی بین رحمان و مشاور ارشد دولت موقت، محمد یونس که در سفری به بریتانیا بود، برگزار شد. بازگشت به بنگلادش در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵ رحمان به همراه همسرش زبیده رحمان و دخترش زایمه رحمان به بنگلادش بازگشتند و به تبعید خود از سال ۲۰۰۸ پایان دادند. نخست‌وزیری (۲۰۲۶–اکنون) حزب ملی بنگلادش در انتخابات سراسری فوریه ۲۰۲۶ پیروزی چشمگیری به دست آورد و رحمان به عنوان رهبر حزب، برای نخستین دوره خود به مجلس جاتیا سنگساد انتخاب شد. در ۱۷ فوریه ۲۰۲۶ رحمان به عنوان نخستین نخست‌وزیر بنگلادش پس از انقلاب ژوئیه سوگند یاد کرد. | ## جمع‌بندی | این سوگند توسط رئیس‌جمهور محمد شهاب‌الدین چوپو در میدان جنوبی جاتیا سنگساد بهابان انجام شد.