aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: کفار سولد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کفار سولد | مقدمه: این کیبوتص در دره حوله در انگشت جلیل واقع شده و در حوزهٔ اداری شورای منطقه‌ای جلیل بالا قرار دارد. | ## بخش 1: کفار سولد | کفار سولد در ۱۳ نوامبر ۱۹۴۲ به‌دست مهاجران یهودی از مجارستان، اتریش و آلمان بنیان‌گذاری شد و به نام هنریتا سولد، بنیان‌گذار سازمان زنان صهیونیست هداسا، نام‌گذاری شده‌است. این کیبوتص در بلندای ۱۲۲ متری از سطح دریا و در پای بلندی‌های جولان قرار گرفته‌است. اقتصاد کیبوتص بر پایهٔ کشاورزی و صنعت استوار است و در طول تاریخ خود بارها هدف حملات نظامی قرار گرفته‌است. پیشینه کفار سولد در ۱۳ نوامبر ۱۹۴۲ به‌دست گروهی از مهاجران یهودی از مجارستان، اتریش و آلمان بنیان‌گذاری شد. این کیبوتص به نام هنریتا سولد، بنیان‌گذار سازمان زنان صهیونیست هداسا، نام‌گذاری شد. هنریتا سولد در جریان جنگ جهانی دوم به نجات کودکان یهودی در هولوکاست و انتقال آنان به فلسطین تحت قیمومت از جمله به کفار سولد یاری رساند. | ## بخش 2: کفار سولد | جنگ ۱۹۴۸ در ۹ ژانویه ۱۹۴۸، نزدیک به ۲۰۰ عرب از مرز سوریه گذشتند و به تلافی حملهٔ هاگانا به روستای الخصاص که چند هفته پیش‌تر رخ داده بود، به کیبوتص یورش بردند. نیروی زمینی بریتانیا با آتش توپخانه به یاری مدافعان یهودی شتافت و ۲۵ تن از مهاجمان کشته شدند.H. جنگ شش‌روزه و درگیری‌های بعدی در جنگ شش‌روزه (۱۹۶۷)، کفار سولد پیوسته هدف آتش توپخانهٔ سوریه بود که از بلندی‌های جولان موضع گرفته بود. در طول سال‌ها موشک‌های کاتیوشا از سوی حزب‌الله لبنان و سازمان آزادی‌بخش فلسطین از لبنان به‌سوی شهرک‌های دره حوله از جمله کفار سولد شلیک شد. در ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۶ در جریان جنگ لبنان، حزب‌الله لبنان چندین موشک کاتیوشا به شهرک‌های دره حوله از جمله کفار سولد شلیک کرد که به زخمی‌شدن چند تن انجامید. باستان‌شناسی در پژوهشی در سال ۲۰۲۶، بررسی تاریخی-جغرافیایی روستای کهن میگرامه را که در سنگ‌نبشته‌های مرزی دوران دیوکلتیانوس ثبت شده‌است، با ریزجای‌نام المقارینات در وادی شمدین در شمال شرقی کفار سولد شناسایی کرد. | ## بخش 3: کفار سولد | بر پایهٔ این پژوهش، نام مکان از راه همگونی آوایی همخوان پایانی از «م-گ-ر-م» به «م-گ-ر-ن» دگرگون شده‌است. شواهد باستان‌شناختی در این محل دربرمی‌گیرد ویرانه‌ها و سفال‌هایی از دورهٔ برنز میانهٔ دوم تا دورهٔ مملوکی را که مرحلهٔ رومی متأخر آن با سنگ‌نبشته‌های مرزی هم‌خوانی دارد. این شناسایی نشان‌دهندهٔ میزان بالاتری از حفظ جای‌نام‌ها در شمال دره حوله نسبت به آن چیزی است که پژوهشگران پیش‌تر گمان می‌بردند. افزون بر این، پرورش گاو شیری، مرغداری و زنبورداری و نیز پرورش ماهی از دیگر کنش‌های اقتصادی این کیبوتص به‌شمار می‌رود. | ## جمع‌بندی | در کنار کشاورزی، کارخانهٔ فلزی «لوردان» (LORDAN) در این کیبوتص فعال است که در زمینهٔ ساخت مبدل‌های حرارتی پره‌دار در سطح بین‌المللی کار می‌کند.
موضوع مقاله: کفار روت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کفار روت | مقدمه: کفار روت (، به معنی «روستای روت») یک شهرک اسرائیلی از نوع موشاو است که در سال ۱۹۷۷ میلادی بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 1: کفار روت | این شهرک در منطقه‌ای واقع شده که پس از پایان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل به سرزمین بی‌صاحب (زمین بی‌طرف) میان اسرائیل و کرانه باختری تحت کنترل اردن تبدیل شده بود و سپس در جنگ شش‌روزه سال ۱۹۶۷ بخشی از سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل شد. کفار روت از نظر اداری در حوزه شورای منطقه‌ای حول مودیعین در استان مرکزی اسرائیل قرار دارد. این شهرک در ارتفاع ۲۹۴ متری از سطح دریا و در نزدیکی شهر مودیعین-مکابیم-رعوت و در غرب خط سبز واقع شده‌است. پیشینه کفار روت در سال ۱۹۷۷ توسط اعضای جوان موشاوهای منطقه دالان اورشلیم بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 2: کفار روت | پیش از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، بخشی از زمین‌های این منطقه متعلق به روستای فلسطینی البرج بود که ساکنان آن در جریان جنگ آواره شدند. بر پایه گزارش مؤسسه تحقیقات کاربردی اورشلیم (ARIJ)، پس از جنگ شش‌روزه، اسرائیل ۸۱۴ دونوم از زمین‌های روستای فلسطینی صفا را برای ساخت کفار روت مصادره کرد. جغرافیا کفار روت در ارتفاع ۲۹۴ متری از سطح دریا در منطقه تپه‌ماهورهای پیش‌کوهی یهودیه و سامره قرار دارد. این شهرک درست بر روی خط سبز واقع شده که اسرائیل را در مرزهای شناخته‌شده بین‌المللی از سرزمین اشغالی کرانه باختری جدا می‌کند. | ## بخش 3: کفار روت | کفار روت در فاصله نزدیک به ۳۰ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه و نزدیک به ۲۴ کیلومتری شمال غربی بخش تاریخی اورشلیم قرار دارد. اقتصاد اقتصاد محلی کفار روت به‌طور سنتی بر پرورش گل رز برای صادرات و دیگر محصولات کشاورزی متمرکز بوده‌است. بر پایه یافته‌های باستان‌شناسان، ساکنان باستانی مودیعین در این منطقه انگور پرورش می‌دادند. تال مائور، یکی از ساکنان کفار روت، سنت کهن شراب‌سازی را با بنیان‌گذاری شراب‌سازی خانوادگی «تاکستان روت» احیا کرده‌است. | ## جمع‌بندی | بر پایه آمار سال ۲۰۱۴، جمعیت آن ۲۰۴ نفر بود که اکثریت قاطع آنان را یهودیان تشکیل می‌دادند.
موضوع مقاله: کفر مردخای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کفر مردخای | مقدمه: این روستا در نزدیک به ۳۰ کیلومتری جنوب تل‌آویو میان شهرهای اشدود، گدرا و یبنه جای دارد و از نظر اداری به شورای منطقه‌ای گدروت وابسته است. | ## بخش 1: کفر مردخای | کفر مردخای در سال ۱۹۵۰ میلادی به دست مهاجران یهودی از بریتانیا، اسکاتلند و آفریقای جنوبی و برخی اعضای پیشین کیبوتص‌ها بنیان نهاده شد. امروزه کفر مردخای دارای نزدیک به ۵۶ مزرعه کشاورزی و نزدیک به ۱۵۰ خانه خصوصی است و بیشتر ساکنان آن در خارج از روستا امرار معاش می‌کنند. جغرافیا کفر مردخای در ارتفاع ۴۵ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی اسرائیل واقع شده‌است. این روستا در ۱۰ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۲۶ کیلومتری جنوب مرکز تل‌آویو، نزدیک به ۴۵ کیلومتری غرب بخش تاریخی اورشلیم و ۱۰ کیلومتری شمال شرقی بندر اشدود قرار دارد. کفر مردخای بخشی از مجموعه‌ای یکپارچه از آبادی‌های کشاورزی شامل میسگاو دوو، شدما، کفر مردخای و میشار است که به صورت دایره‌ای پیرامون روستای مرکزی عسرت چیده شده‌اند. | ## بخش 2: کفر مردخای | نام روستا از مردخای الیاش (۱۸۹۲–۱۹۵۰) گرفته شده که در اوکراین زاده شد، در دانشگاه‌های برلین و آکسفورد تحصیل کرد، در سال ۱۹۱۹ به فلسطین مهاجرت نمود و به عنوان وکیل دادگستری و نخستین سفیر اسرائیل در بریتانیا خدمت کرد. هنگامی که نخستین ساکنان به روستا رسیدند، دریافتند که خانه‌ها هنوز ساخته نشده‌اند. آنان در کلبه‌های نیم‌دوتایی (به عبری: צריפים، تصریفیم) اسکان داده شدند که هر یک شامل یک اتاق بزرگ، یک آشپزخانه و یک دستشویی بود و نزدیک به یک کیلومتر از مزارع تخصیص‌یافته فاصله داشت. پس از یک سال انتظار برای ساختن خانه‌ها توسط شرکت راسکو، توافقی حاصل شد که شرکت مصالح ساختمانی را فراهم کند و ساکنان خود خانه‌هایشان را بسازند. در دهه ۱۹۶۰ باغ‌ها و درختکاری‌های فراوانی احداث شد و بخش کوچکی از ساکنان در خارج از روستا به کار پرداختند. | ## بخش 3: کفر مردخای | در سال ۱۹۵۹ نخستین استخر شنا در منطقه شفلا در کفر مردخای افتتاح شد که جاذبه‌ای برای همه شهرها و آبادی‌های پیرامون بود. برای افزایش درآمد، ساکنان روستا اردوگاه تابستانی آموزش زبان انگلیسی را در ماه‌های گرم سال راه‌اندازی کردند و کودکان اردوگاه در ساعات شب در خانه‌های ساکنان میهمان می‌شدند. جمعیت بر پایه داده‌های سال ۲۰۱۴ میلادی، جمعیت کفر مردخای ۶۲۴ نفر بود و اکثریت مطلق ساکنان آن را یهودیان تشکیل می‌دادند. | ## جمع‌بندی | جمعیت این روستا روندی رو به رشد داشته‌است؛ از ۲۳۶ نفر در سال ۱۹۶۱ به ۳۵۵ نفر در سال ۱۹۹۵ و ۶۲۴ نفر در سال ۲۰۱۴ رسیده‌است.
موضوع مقاله: کفار حوشن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کفار حوشن | مقدمه: این روستا در نزدیک به ۴ کیلومتری شمال مرون واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای مروم هاگلیل قرار دارد. | ## بخش 1: کفار حوشن | موشاو کفار حوشن در سال ۱۹۴۹ به‌دست مهاجران یهودی از بلغارستان و با پشتیبانی جنبش موشاویم بنیان‌گذاری شد. زمین این روستا پیش‌تر متعلق به روستای فلسطینی صفصاف بود که ساکنان آن پس از کشتار صفصاف در اکتبر ۱۹۴۸ در جریان جنگ اعراب و اسرائیل به لبنان گریختند. جمعیت روستا در سال ۲۰۱۴ حدود ۷۰۰ نفر بود و ساکنان آن به کشاورزی و گردشگری می‌پردازند. جغرافیا کفار حوشن در بلندی‌های جلیل علیا و بر فراز فلات نسبتاً هموار واقع در شمال شرقی کوه مرون جای دارد. این روستا در نزدیک به ۱۲۰ کیلومتری شمال شرقی تل‌آویو، نزدیک به ۴۸ کیلومتری شمال شرقی حیفا و در حدود ۷ کیلومتری شمال غربی صفد واقع شده‌است. موشاو از طریق بزرگراه شماره ۸۹ که صفد را به معالوت-ترشیحا پیوند می‌دهد به شبکه جاده‌ای متصل است. | ## بخش 2: کفار حوشن | پیشینه بنیان‌گذاری موشاو کفار حوشن در فوریه ۱۹۴۹ به‌دست مهاجران یهودی از بلغارستان و با پشتیبانی جنبش موشاویم بنیان‌گذاری شد. زمین روستا پیش‌تر به روستای فلسطینی صفصاف تعلق داشت که ساکنانش پس از کشتار صفصاف در اکتبر ۱۹۴۸ در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل به لبنان گریختند. در آغاز اکتبر ۱۹۴۹ نزدیک به ۶۰ خانواده از مهاجران مجارستان و بلغارستان در موشاو ساکن بودند. کشمکش‌های نخستین سال‌ها در اواخر ۱۹۴۹ درگیری میان کمونیست‌ها و غیرکمونیست‌ها در موشاو رخ داد. پس از چند ماه، اختلاف دیگری میان کسانی که وفادار به حزب کمونیست اسرائیل ماندند و کسانی که از کمونیسم کناره گرفتند درگرفت و موشاو عملاً به دو شهرک جداگانه تقسیم شد. تا اواخر ۱۹۵۰ تنها سه خانواده در بخش کمونیستی باقی ماندند و آژانس یهود خانواده‌هایی از مهاجران یمنی را به محل آورد. | ## بخش 3: کفار حوشن | بیشتر ساکنان یمنی‌تبار تا آغاز ۱۹۵۲ موشاو را ترک کردند و آخرین آنها در اواخر ۱۹۵۴ رفتند. آنان از راه کارهای عمرانی راه‌سازی و آماده‌سازی زمین امرار معاش می‌کردند و قطعه‌هایی برای کشت توتون و سبزیجات دریافت کردند. دگرگونی‌های اقتصادی در میانه دهه ۱۹۸۰ و در پی بحران اقتصادی موشاوهای اسرائیل، کفار حوشن دستخوش اصلاحاتی شد که در جریان آن بیشتر سازوکارهای تعاونی کنار گذاشته شدند و روستا بیشتر به سوی درآمدهای گردشگری روی آورد. نام‌شناسی نام نخستین روستا «سفسوفه» بر پایه نام همانندی در تلمود اورشلیم انتخاب شدتلمود اورشلیم، تروموت، ۸:۴ که خود در نام روستای عربی صفصاف حفظ شده بود. در دهه ۱۹۹۰ نام رسمی روستا به «کفار حوشن» تغییر یافت؛ زیرا ساکنان خواهان نامی عبری بودند که با نام روستای عربی پیشین تداعی نشود. جدول زیر روند تغییرات جمعیت روستا را نشان می‌دهد: + روند تغییرات جمعیت کفار حوشن سال ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۱ ۲۰۰۳ ۲۰۰۵ ۲۰۰۸ ۲۰۱۱ ۲۰۱۴ جمعیت ۳۸۸ ۴۹۴ ۴۵۴ ۴۶۰ ۵۵۱ ۶۰۳ ۶۲۵ ۶۳۸ ۶۳۳ ۷۰۰ آموزش در کفار حوشن مرکز پیش‌دبستانی فعال است. | ## جمع‌بندی | کودکان روستا برای آموزش ابتدایی به مدرسه «نوف هاریم» در کیبوتص ساسا و برای آموزش دبیرستانی به مدرسه «آنه فرانک» در ساسا یا مدارس صفد می‌روند.
موضوع مقاله: خربة البرج | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خربة البرج | مقدمه: امروزه خربة البرج (به معنای «ویرانه برج») یا برج بنیامینا سازه‌ای سنگی ویران از دوران عثمانی است که در دشت شارون و در فاصله یک کیلومتری جنوب بنیامینا قرار دارد. | ## بخش 1: خربة البرج | این مکان در چهارراهی واقع شده و به عنوان مزرعه، دژ مستحکم یا کاروانسرا شناسایی شده‌است. خربة البرج یکی از املاک کشاورزی بنیادشده در پیرامون قیساریه (قیساریه) بود که در کنار روستاهای المنشیه، الصفصاف و حدیدون قرار داشت. ارتفاع متوسط این منطقه ۲۵ متر از سطح دریا بود و زمین‌هایش در مجموع ۵۲۹۱ دونوم مساحت داشت. پیشینه دوره بیزانسی در ژوئن ۲۰۰۹ کاوش‌های باستان‌شناسی در حیاط ساختمان برج از دوران عثمانی، بنای کوچکی از دوره بیزانس (سده‌های پنجم تا هفتم میلادی) را آشکار کرد. در کاوش‌های نجات‌بخش ۲۰۱۸ نیز دو مرحله ساخت‌وساز از اواخر دوره بیزانس شناسایی شد: مرحله نخست شامل بخشی از یک حمام و مرحله دوم شامل مجموعه‌ای از کف‌ها و حوض‌های اندودشده بود. دوره عثمانی و قیمومت بریتانیا بررسی‌های نخستین در سال ۱۸۸۲ پیمایش فلسطین غربی که توسط صندوق اکتشاف فلسطین انجام شد، این مکان را با نام «برج الخیل» توصیف کرد و آن را «بایکه یا آغل گاو در دشت» نامید. گوتلیب شوماخر در سال ۱۸۸۷ دریافت که از زمان تهیه نقشه صندوق اکتشاف، این مکان آبادانی یافته و اکنون از «۱۲ کلبه» تشکیل شده‌است. | ## بخش 2: خربة البرج | فهرست جمعیتی همان سال جمعیت «برج الخیل» را در حدود ۱۰۵ نفر برآورد کرد که همگی مسلمان بودند. در ۲۶ اکتبر ۱۸۹۸ قیصر آلمان ویلهلم دوم در جریان سفرش به سرزمین مقدس در کاروانسرای برج اقامت کرد. کنش‌های نخستین صهیونیستی صدقی پاشا، برادر جمال پاشا، در سال ۱۹۰۳ چهار هزار دونوم از زمین‌های کشاورزی برج را به انجمن استعمار یهود فروخت. در آغاز گروهی از کشاورزان زخرون یعقوب به دلیل دوری راه، روزهای هفته را در کاروانسرا می‌گذراندند و آخر هفته به خانه بازمی‌گشتند. بر اساس آمار روستایی ۱۹۴۵، از مجموع ۵۲۹۱ دونوم زمین، ۱۵ دونوم متعلق به اعراب، ۴۹۳۳ دونوم متعلق به یهودیان و ۳۴۳ دونوم زمین عمومی بود. در سال ۱۹۴۴ تنها ۱۳ دونوم از زمین‌ها آبیاری می‌شد یا به باغ‌های میوه اختصاص داشت. مسئله جمعیت عرب در نمایه جغرافیایی ۱۹۴۵ خربة البرج به عنوان «واحد روستایی» ثبت شده ولی «بدون جمعیت» بود. | ## بخش 3: خربة البرج | بر پایه پژوهش فرانتزمن، نقشه ۱:۲۰٬۰۰۰ (تهیه‌شده بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۴۸) «سازه‌ای بزرگ همانند یک کاروانسرا بدون نشانه‌ای از سکونت» نشان می‌دهد. بر پایه نوشته‌های ولید خالدی، خربة البرج روستایی فلسطینی بود که در سال ۱۹۴۸ توسط اسرائیلی‌ها تخلیه شد. خالدی همچنین روستا را «مشهور به مرکبات» و واقع در «زمین‌های تپه‌ماهوری» توصیف کرده‌است. نزدیک‌ترین آبادی عرب‌نشین به آن روستای قیساریه در غرب بود که ساکنانش در اواسط فوریه ۱۹۴۸ اخراج شدند. کشاورزی خاک‌های لوم رسی-شنی سرخ‌رنگ (حمرا) از بنیامینا تا گدرا در غرب دشت ساحلی تا سده بیستم کشت نشده بود. وضعیت کنونی ساختمان برج پس از بازسازی اکنون به عنوان مکان برگزاری رویدادها و نمایشگاه‌ها بهره‌برداری می‌شود. در سال ۲۰۲۰ چندین طاق در بخش شمالی مجموعه به احتمال بر اثر زمین‌لرزه‌ای خفیف فروریخت. | ## جمع‌بندی | بیشتر پهنه محوطه اکنون پوشیده از آوار پراکنده در میان علف‌ها و بوته‌های صبر است و دیوارهای سازه سنگی بزرگ (احتمالاً کاروانسرا) هنوز پابرجاست.
موضوع مقاله: کفر زیتیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کفر زیتیم | مقدمه: این روستا در نزدیکی شهر طبریه و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای جلیل سفلی قرار دارد. | ## بخش 1: کفر زیتیم | کفر زیتیم در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط مهاجران یهودی از یمن بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده عربی حطین بنیان‌گذاری شد. در طول سال‌ها بخشی از بنیان‌گذاران روستا را ترک کردند و مهاجرانی از کردستان جایگزین آنها شدند. این روستا در دره آربل در منطقه جلیل سفلی واقع شده و از نظر جغرافیایی در ارتفاع ۵۵ متری از سطح دریا و در فاصله نزدیک به ۵ کیلومتری از کرانه‌های دریاچه طبریه قرار گرفته‌است. جغرافیا کفر زیتیم در منطقه‌ای با کشاورزی فشرده در جلیل سفلی و بر فلات کوهستانی آربل واقع شده‌است. این روستا در فاصله نزدیک به ۷ کیلومتری شمال‌غربی مرکز شهر طبریه، نزدیک به ۱۰۳ کیلومتری شمال‌شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۴۵ کیلومتری شرق مرکز حیفا قرار دارد. کفر زیتیم از راه جاده محلی شماره ۷۷۱۷ به شبکه حمل‌ونقل متصل است که به طبریه می‌رسد. پیشینه کفر زیتیم در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط مهاجران یهودی از یمن به‌عنوان یک «دهکده کار» بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 2: کفر زیتیم | این روستا بر زمین‌های روستای عربی حطین ساخته شد که ساکنانش در جریان جنگ ۱۹۴۸ آن را ترک کرده بودند و اجازه بازگشت به آنها داده نشد. روستای حطین بر بقایای شهرک تلمودی «کفر حیطیا» قرار داشت و در سال ۱۱۸۷ میلادی نبرد حطین میان صلیبیون و سپاه مسلمانان به فرماندهی صلاح‌الدین ایوبی در نزدیکی آن رخ داد. تنها بنایی که پس از تخریب روستا باقی ماند زیارتگاه نبی شعیب بود که زیارتگاه دروزیان است. مهاجران یمنی در آغاز به کشت مشترک ۱۶۰۰ دونم باغ زیتون رهاشده و نیز کشت پیاز و سبزیجات دیگر پرداختند. بخشی از بنیان‌گذاران پس از مدتی روستا را ترک کردند و مهاجران یهودی از کردستان برای تکمیل شمار خانوارها به روستا فرستاده شدند. اقتصاد کفر زیتیم تا حدی بر کشاورزی استوار است و بخشی از ساکنان برای کار به خارج از روستا رفت‌وآمد می‌کنند. آموزش یشیوای کفر زیتیم در سال ۲۰۰۳ یشیوایی در این روستا برای نوجوانان پسر از جامعه حریدی (فرامذهبی) تأسیس شد. | ## بخش 3: کفر زیتیم | بنیان‌گذار این پروژه، خاخام دُو فرنک از بنی‌براک، کفر زیتیم را به دلیل مناظر طبیعی و فضای آرام آن برگزید. هدف از تأسیس این یشیوا ایجاد چارچوبی برای دانش‌آموزانی بود که در یشیواهای معمولی جایگاهی نمی‌یافتند؛ به‌ویژه دانش‌آموزان دارای مشکلات یادگیری و اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی (ADHD). این یشیوا آموزش تلمود و متون یهودی را با آموزش حرفه‌ای در زمینه‌های رایانه، نجاری، برق و کشاورزی و دامپروری ترکیب می‌کند. از سال تحصیلی ۲۰۱۰ این یشیوا به شبکه دبیرستان‌های حرفه‌ای «اورط» پیوست و به‌عنوان مدرسه حرفه‌ای رسمی شناخته شد که به فارغ‌التحصیلان گواهینامه حرفه‌ای اعطا می‌کند. کادر دینی و مددکار اجتماعی به نیازهای عاطفی و معنوی دانش‌آموزان رسیدگی می‌کنند و یشیوا خدمات مشاوره فردی از جمله روان‌شناس آموزشی و برنامه پیاده‌روی و فعالیت‌های منظم در منطقه را فراهم می‌آورد. همچنین در روستا کتابخانه، مرکز اجتماعی، مطب درمانی، فروشگاه و مجموعه‌های ورزشی وجود دارد. | ## جمع‌بندی | در پایان سال ۲۰۱۴ جمعیت روستا ۷۲۶ نفر بود و در طول آن سال جمعیت ۷٫۲ درصد رشد داشت.
موضوع مقاله: شورای منطقه‌ای یوآو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شورای منطقه‌ای یوآو | مقدمه: این شورا در نزدیکی شهرهای کریات گت، کریات ملاخی و اشکلون واقع شده و ۱۴ آبادی را زیر پوشش خود دارد. | ## بخش 1: شورای منطقه‌ای یوآو | شورای منطقه‌ای یوآو در سال ۱۹۵۲ تأسیس شد و مساحتی در حدود ۱۹۹ هزار دونوم (نزدیک به ۲۰۰ کیلومتر مربع) را دربرمی‌گیرد. نام این شورا برگرفته از یتسحاق دوبنو است که لقب «یوآو» داشت و از فرماندهان پالماخ بود. عملیات یوآو و دژ یوآو که در محدودهٔ این شورا قرار دارد نیز به یاد او نام‌گذاری شده‌اند. بخش اصلی (شرقی) از شمال به شورای منطقه‌ای ناحل سورک، از غرب به شورای منطقه‌ای بئر تویا و شورای منطقه‌ای شافیر، از جنوب به شورای منطقه‌ای لاخیش و کریات گت و از شرق به شورای منطقه‌ای مته یهودا محدود می‌شود. | ## بخش 2: شورای منطقه‌ای یوآو | بخش غربی که شامل کیبوتص‌های نگبا و سده یوآو است از شمال و شرق به شورای منطقه‌ای شافیر، از غرب به حوف اشکلون و از جنوب به شورای منطقه‌ای لاخیش محدود است. این شورا به نام یتسحاق دوبنو (ملقب به «یوآو») از فرماندهان پالماخ نام‌گذاری شد که در جنگ ۱۹۴۸ هنگام دفاع از کیبوتص نگبا جان باخت. عملیات یوآو و دژ یوآو (مِتسودات یوآو) که در محدودهٔ شورا قرار دارد نیز به افتخار او نام‌گذاری شدند. جانشین او ماتی تصرفاتی-هرکابی بود که نخستین زنی بود که به ریاست شورای منطقه‌ای یوآو برگزیده شد. | ## بخش 3: شورای منطقه‌ای یوآو | او چندین سال نمایندهٔ یوآو در کمیتهٔ «مشارکت ۲۰۰۰» بود که شورای منطقه‌ای یوآو را به جامعهٔ یهودی درهٔ لیهای در آلن‌تاون (پنسیلوانیا) پیوند می‌داد. آبادی‌های شورا شورای منطقه‌ای یوآو دارای ۱۴ آبادی است: ۸ کیبوتص، ۳ موشاو، یک دهکدهٔ جوانان، یک سکونتگاه اجتماعی و یک دهکدهٔ عرب‌نشین. | ## جمع‌بندی | کیبوتص‌ها ردیف نام نام عبری سال بنیان‌گذاری ۱ بیت نیر בית ניר ۱۹۵۵ ۲ بیت گوورین בית גוברין ۱۹۴۹ ۳ گل‌اون גלאון ۱۹۴۶ ۴ گت קיבוץ גת ۱۹۳۴ ۵ کفار مناحم כפר מנחם ۱۹۳۷ ۶ نگبا נגבה ۱۹۳۹ ۷ رِوادیم רבדים ۱۹۴۸ ۸ سده یوآو שדה יואב ۱۹۵۶ موشاوها ردیف نام نام عبری سال بنیان‌گذاری ۱ کفار هاریف כפר הרייף ۱۹۵۶ ۲ نحالا נחלה ۱۹۵۳ ۳ سگولا סגולה ۱۹۵۳ دهکدهٔ جوانان نام نام عبری سال بنیان‌گذاری کِدما קדמה ۱۹۴۶ سکونتگاه اجتماعی نام نام عبری سال بنیان‌گذاری واردون ורדון ۱۹۶۴ دهکدهٔ عرب‌نشین نام نام عبری سال بنیان‌گذاری العزی אל -עזי ۲۰۰۳ جمعیت بر پایهٔ آمار سال ۲۰۲۵، جمعیت شورای منطقه‌ای یوآو ۹٬۳۹۵ نفر است.
موضوع مقاله: میگدال (شهرک اسرائیلی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میگدال (شهرک اسرائیلی) | مقدمه: این شهرک در سال ۱۹۱۰ میلادی بنیان‌گذاری شد و در سال ۱۹۴۹ جایگاه شورای محلی را به دست آورد. | ## بخش 1: میگدال (شهرک اسرائیلی) | میگدال در نزدیکی کیبوتس گینوسار و در حدود ۸ کیلومتری شمال طبریه جای دارد و دارای خط ساحلی بر کرانهٔ دریاچه طبریه است که سواحل تامار، ایلانوت و آربل را دربرمی‌گیرد. مساحت میگدال ۱۱٬۳۹۵ دونم (نزدیک به ۱۱/۴ کیلومتر مربع) است و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۵۹ متر است. پیشینه نام میگدال از شهری متعلق به دوره معبد دوم به نام «مجدله» برگرفته شده‌است. باور بر این است که شهر باستانی در محل روستای از سکنه تهی‌شدهٔ المجدل قرار داشته که این نام را حفظ کرده بود. در سال ۱۹۰۸ میلادی، گروه کوچکی از کاتولیک‌های آلمانی که این مکان را زادگاه مریم مجدلیه می‌دانستند در آنجا ساکن شدند. | ## بخش 2: میگدال (شهرک اسرائیلی) | آنها پس از یک سال آنجا را ترک کردند و زمین توسط صهیونیست‌های روس خریداری شد که در سال ۱۹۱۰ مزرعهٔ آموزشی «آحوزات مسکوا» (ملک مسکو) را بنیان نهادند. پیشگامان این سکونتگاه از اعضای جنبش «حوویوی صیون» (دوستداران صهیون) به رهبری موشه گلیکین بودند. از میان آنها چند تن به چهره‌های کلیدی در پیشینهٔ شهرک‌سازی یهودی تبدیل شدند، از جمله یوسف ترومپلدور و ی.ح. در سال ۱۹۲۱ اردوگاهی از کارگران «گدود هاعاوودا» که جادهٔ طبریه–روش پینا را می‌ساختند در آنجا برپا شد. بر پایهٔ سرشماری سال ۱۹۲۲ که از سوی مقام‌های قیمومت بریتانیا انجام شد، میگدال ۵۱ ساکن داشت که ۴۲ نفر یهودی و ۹ نفر مسلمان بودند. | ## بخش 3: میگدال (شهرک اسرائیلی) | پس از سال ۱۹۴۸ و ورود مهاجران تازه، موشاوا گسترش یافت و در سال ۱۹۴۹ جایگاه شهرداری (شورای محلی) را به دست آورد. جمعیت‌شناسی در سال ۲۰۲۲، ۹۶/۹ درصد از جمعیت میگدال یهودی و ۳/۱ درصد در گروه «دیگر» طبقه‌بندی شدند. جاذبه‌ها در سال ۱۹۹۸ موزه‌ای برای پیشینهٔ محلی در یکی از نخستین ساختمان‌های مزرعه بنیان‌گذاری شد. | ## جمع‌بندی | ساکنان سرشناس ماکسیم ونگروف (زادهٔ ۱۹۷۴)، نوازندهٔ ویولن، ویولیست و رهبر ارکستر روسی‌تبار اسرائیلی.
موضوع مقاله: نئوت مردخای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نئوت مردخای | مقدمه: این کیبوتص در منطقه جلیل علیا و در دره حوله واقع شده و از نظر اداری در حوزه شورای منطقه‌ای جلیل علیا قرار دارد. | ## بخش 1: نئوت مردخای | نئوت مردخای در نزدیک به ۶ کیلومتری جنوب کریات شمونا و در غرب رود اردن جای گرفته‌است. این کیبوتص در ۲ نوامبر ۱۹۴۶ به‌دست مهاجران یهودی از چکسلواکی، آلمان و اتریش بنیان‌گذاری شد و به نام مردخای روزوفسکی، فعال صهیونیست در آرژانتین، نام‌گذاری گردید. اقتصاد کیبوتص بر کشاورزی و صنعت کفش‌سازی استوار است و کارخانه کفش‌سازی «تِوا نائوت» در آن فعالیت می‌کند. جغرافیا نئوت مردخای در ارتفاع ۷۰ متری از سطح دریا در دره حوله در جلیل علیا و نزدیک بالادست رود اردن قرار دارد. این کیبوتص در حدود ۳۰ کیلومتری شمال دریاچه طبریه و نزدیک به ۱۴۲ کیلومتری شمال شرقی تل‌آویو جای گرفته‌است. نئوت مردخای از راه جاده محلی شماره ۹۷۷ به شبکه حمل‌ونقل متصل است که در غرب کیبوتص به بزرگراه شماره ۹۰ می‌پیوندد. پیشینه بنیان‌گذاری نئوت مردخای در ۲ نوامبر ۱۹۴۶ بنیان‌گذاری شد؛ تاریخی که با سالگرد صدور اعلامیه بالفور همزمان بود. | ## بخش 2: نئوت مردخای | بنیان‌گذاران این کیبوتص یهودیانی بودند که از چکسلواکی، اتریش و انگلستان مهاجرت کرده بودند. آنان از سال ۱۹۴۰ گروهی به نام «گعتون» تشکیل داده و در اردوگاه آموزشی نزدیک شهر نهاریا برای کار کشاورزی آموزش دیده بودند. نام کیبوتص به افتخار مردخای روزوفسکی، رهبر صهیونیست و تاجر آرژانتینی، انتخاب شد. اندکی پس از بنیان‌گذاری، دو تن از اعضای گروه بنیان‌گذار به نام‌های شلومو بن یهودا و شلومو بنتوف کشته شدند. پلی که از رود اردن در شمال کیبوتص عبور می‌کند (جاده محلی ۹۷۷) به یاد آنان «پل شلومو» نام‌گذاری شد. جنگ ۱۹۴۸ و سال‌های پس از آن در سال‌های نخست، ساکنان کیبوتص با انزوا در میان روستاهای عربی اطراف دست‌وپنجه نرم می‌کردند. در آن زمان شاخه اصلی رود اردن از غرب کیبوتص می‌گذشت و دسترسی به آن را دشوار می‌ساخت. | ## بخش 3: نئوت مردخای | در جریان جنگ ۱۹۴۸، کیبوتص بارها هدف آتش و بمباران قرار گرفت و کودکان از همان آغاز درگیری‌ها تخلیه شدند. در سال ۱۹۴۹ جمعیت کیبوتص به ۲۵ نفر رسید و مساحت آن ۴۵۰ دونم (۰٫۴۵ کیلومتر مربع) بود. در دهه ۱۹۵۰ با خشکاندن بخش عمده دریاچه حوله، چشم‌انداز جنوب کیبوتص به زمین‌های کشاورزی هموار تبدیل شد. اعضای برجسته اهود آوریل، فرستاده یهودیان فلسطین به اروپا در سال‌های پیش از تأسیس دولت اسرائیل و بعدها دیپلمات اسرائیلی، از اعضای بنیان‌گذار نئوت مردخای بود. کارخانه کفش‌سازی «تِوا نائوت» (Teva Naot) در این کیبوتص فعالیت می‌کند و شعبه‌هایی در سراسر اسرائیل دارد. کیبوتص فرایند خصوصی‌سازی را پشت سر گذاشته و اعضای آن بر پایه کار انجام‌شده دستمزد دریافت می‌کنند. | ## جمع‌بندی | + روند جمعیت نئوت مردخای سال ۱۹۴۸ ۱۹۴۹ ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۱ ۲۰۰۵ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ جمعیت ۲۱۷ ۲۵ ۶۵۱ ۶۴۵ ۶۷۲ ۶۰۱ ۵۱۵ ۴۷۳ ۵۶۱ ۵۴۴ خدمات و امکانات در نئوت مردخای مراکز پیش‌دبستانی، فروشگاه عمومی، مطب دندانپزشکی، مجموعه ورزشی و کتابخانه عمومی وجود دارد.