موضوع مقاله: آشپزی زامبیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آشپزی زامبیایی | مقدمه: نشیما خود طعمی ساده دارد، اما معمولاً با مجموعه‌ای از غذاهای جانبی سنتی زامبیایی همراه است که طعم‌های مختلفی را به وعده غذایی اضافه می‌کند. | ## بخش 1: آشپزی زامبیایی | درباره غذا تنوع فرهنگی زامبیا، که شامل بیش از ۷۲ قبیله در ۱۰ استان است، مجموعه‌ای از شیوه‌های آشپزی را به همراه دارد. آشپزی ملی زامبیا با غذاهای اصلی یکپارچه شده است، در حالی که تنوع‌ها عمدتاً در تکنیک‌های پخت و پز که بسته به منطقه متفاوت است، نمایان می‌شود. یک مثال قابل توجه، میان‌وعده محبوبی است که از کاساوا و بادام زمینی تهیه می‌گردد و در برخی مناطق کبابی و در دیگر مناطق سرخ می‌شود. علاوه بر این، آب و هوای گرمسیری زامبیا امکان کشت طیف وسیعی از محصولات را فراهم می‌کند که به آشپزی محلی کمک می‌کند. بازارها خیابانی مملو از سبزیجات تازه هستند و سبزیجات وحشی نیز بخشی از رژیم غذایی زامبیایی‌ها هستند. نشیما جزء اصلی وعده‌های غذایی زامبیا را تشکیل می‌دهد و از ذرت سفید کوبیده شده تهیه می‌شود. این غذا با «خورش»، خورش و سبزیجات سرو می‌شود و با دست (ترجیحاً با دست راست) خورده می‌شود. در جوامع سنتی، تهیه نشیما یک فرایند طولانی است که شامل خشک کردن ذرت، مرتب کردن دانه‌ها، کوبیدن و در نهایت پختن آن می‌شود. انواع چاشنی‌هایی که با نشیما خورده می‌شوند می‌توانند بسیار ساده باشند، مانند چیبواوا، که برگ‌های کدو حلوایی هستند. چیدولو در غذاهایی که با سبزیجات برگ‌دار سبز تهیه می‌گردند و همچنین برای قارچ‌های وحشی استفاده می‌شود. چیدولو از برگ‌های خشک و سوخته موز، ساقه‌های لوبیا یا ساقه‌ها و برگ‌های ذرت تهیه می‌شود. کوتندلا پودر بادام‌زمینی آماده شده از بادام‌زمینی خام کوبیده شده است و به سس چیدولو اضافه می‌شود. این یک نوع خورش است که با سبزیجات و بادام‌زمینی تهیه می‌شود و با نشیما سرو می‌گردد. کاپنتا، نوعی ساردین کوچک از دریاچه تانگانیکا، به دریاچه‌های زامبیا راه یافته است. این ماهی صید و خشک شده تا بعداً پخته شود، یا می‌توان آن را به صورت تازه پخت و مصرف کرد. | ## بخش 2: آشپزی زامبیایی | غذاهای خیابانی توته نه امبالالا (کاساوا با بادام زمینی) یک غذای خیابانی زامبیایی است که طعم آن با یک تلفیق دودی و آجیلی ارتقا می‌یابد. این میان‌وعده با بافت نشاسته‌ای کاساوا و غنای بادام زمینی ترکیب می‌شود و آن را به یک لقمه مناسب برای برداشتن و رفتن تبدیل می‌کند. سمبوسه‌ها یکی از محبوب‌ترین خوراکی‌های سرخ شده در زامبیا هستند که ریشه هندی داشته و به یک میان‌وعده محبوب تبدیل شده‌اند. با شکل مثلثی خود شناخته می‌شوند و با مواد خوش‌طعم گوشت چرخ‌کرده و سبزیجات ادویه‌دار مانند هویج و سیب‌زمینی پر شده‌اند. ویتمبوا (پاف-پاف) در زامبیا و بسیاری از کشورهای آفریقایی رایج است و توسط فروشندگان خیابانی و در بازارها فروخته می‌شود. این توپک‌های سرخ شده که از خمیر آرد گندم تهیه می‌شوند، با رنگ قهوه‌ای طلایی و قیمت مناسب، معمولاً در ایستگاه‌های اتوبوس و مدارس پیدا می‌شوند و مکملی عالی برای چای، قهوه یا آب‌میوه هستند. چیکاندا (پولونی آفریقایی) یکی دیگر از غذاهای منحصر به فرد زامبیا است که به اندازه کافی تنوع دارد تا به عنوان یک میان‌وعده، دسر، غذای جانبی یا حتی یک وعده اصلی مورد استفاده قرار گیرد و از قبیله بامبا در شمال شرقی زامبیا سرچشمه می‌گیرد. این غذا از غده‌های خشک و آسیاب شده ارکیده‌ها که با بادام‌زمینی و فلفل مخلوط شده‌اند تهیه می‌شود و بافت گوشتی دارد و به همین دلیل لقب «پولونی آفریقایی» را به خود اختصاص داده است. نوشیدنی‌ها توبوا یک نوشیدنی سنتی زامبیا است که به خاطر محتوای کربوهیدرات خود شناخته می‌شود. در حالی که این نوشیدنی در سراسر آفریقا محبوب است و تصور می‌شود که منشأ آن نیز در اینجا بوده، اما به ویژه در مناطق شرقی زامبیا مورد توجه قرار دارد. توبوا از مواد ساده‌ای مانند شکر، آب و آرد دانه‌های میلت یا سورگوم تهیه می‌شود و نه تنها یک انتخاب تازه‌کننده است بلکه گزینه‌ای رایج برای صبحانه انرژی‌زا نیز به‌شمار می‌آید. مونکویو یک نوشیدنی بومی دیگر زامبیا است که از ریشه‌های گیاه مونکویو و آرد ذرت تهیه می‌شود. تهیه این نوشیدنی شامل غلیظ کردن آرد ذرت با آب جوش، افزودن ریشه‌های مونکویو و سپس اجازه دادن به مخلوط برای تخمیر در طول شب است. پس از حذف ریشه‌ها، تخمیر بیشتری انجام می‌شود که منجر به نوشیدنی‌ای می‌شود که با گوشت یا ماهی خوب ترکیب می‌شود یا به تنهایی به عنوان یک نوشیدنی رضایت‌بخش مصرف می‌گردد. ماهیُ یک نوشیدنی محبوب در زامبیا است که مشابه توبوا است اما با پایه آرد ذرت تفاوت دارد. | ## بخش 3: آشپزی زامبیایی | این مخلوط از آرد ذرت، آب و شکر در طول چند روز تخمیر می‌شود تا یک نوشیدنی غیرالکلی و ترش ایجاد کند. طعم ترش ماهی نتیجه تخمیر طبیعی آن است و تجربه‌ای بدون نگهدارنده را ارائه می‌دهد. این نوشیدنی سرد سرو می‌شود و به عنوان یکی از بسیاری از نوشیدنی‌های طبیعی موجود در زامبیا شناخته می‌گردد. هر روستا زمانی دستورالعمل‌های خاص خود را برای تهیه آبجو داشت و این نوشیدنی به صورت عمومی به اشتراک گذاشته می‌شد. آبجوی ذرت همچنین به صورت تجاری در لوساکا تولید می‌شود و برندهای محبوبی مانند چیبکو و شیک-شیک وجود دارند. اولین جشنواره آبجو زامبیا در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۹ در مجموعه ورزشی بارکلیز در لوساکا برگزار شد. تاریخچه استفاده از ذرت در غذاهایی مانند نسیما یا نشیما در نیمه دوم قرن بیستم اتفاق افتاد. مردم بمبا که در جایی که اکنون زامبیا است زندگی می‌کنند، به‌طور سنتی بسته به الگوهای آب و هوایی، هر چه در دسترس بود را می‌خوردند. وعده‌های غذایی بمبا شامل نوعی فرنی غلیظ ساخته شده از ارزن به نام اوبوالی بود که با «طعم» به نام اومونانی خورده می‌شد. آبجو بخش مهمی از رویدادهای اجتماعی مردم بمبا بود و آبجو اغلب در ماه‌های برداشت دم می‌شد. مانند بمبا، مردم چوا نیز نوعی فرنی به نام نسیما می‌خورند که با سبزیجات خورده می‌شود و به عنوان اسکوپ استفاده می‌شود.Gough, Amy (2004). مردم بمبا که در منطقه‌ای که اکنون زامبیا نامیده می‌شود زندگی می‌کنند، به‌طور سنتی بر اساس الگوهای آب و هوایی غذا می‌خوردند. وعده‌های غذایی بمبا شامل نوعی فرنی غلیظ به نام اوبوالی بود که از ارزن تهیه می‌شد و با «چاشنی» به نام اومونانی مصرف می‌گردید. آبجو بخشی مهم از رویدادهای اجتماعی برای مردم بمبا بود و در ماه‌های برداشت به‌طور مکرر تهیه می‌شد. | ## جمع‌بندی | مانند بمبا، مردم چوا نیز فرنی به نام نسیمه می‌خورند که با سبزیجاتی خورده می‌شد که می‌توانست به عنوان قاشق استفاده شود.