موضوع مقاله: توفت کارتاژ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توفت کارتاژ | مقدمه: توفت کارتاژ منطقه‌ای مقدس و باستانی است که به خدایان فنیقی‌ تانیت و بعل هامون اختصاص دارد و در ناحیهٔ کارتاژی سالامبو در تونس، نزدیک بندرهای پونی قرار دارد. | ## بخش 1: توفت کارتاژ | این توفت که «ترکیبی از زیارتگاه و گورستان» است، شامل تعداد زیادی آرامگاه کودکان می‌شود که بنا بر برخی تفسیرها، یا قربانی شده‌اند یا پس از مرگ زودهنگام در این‌جا دفن شده‌اند. مسئله سرنوشت این کودکان به‌شدت با دین فینیقی و کارتاژی مرتبط است، اما بیش از هر چیز به چگونگی برداشت از آیین‌های مذهبی – و فراتر از آن، تمدن فینیقی و پونی – توسط یهودیان (در مورد فینیقی‌ها) یا رومی‌ها (در دوران درگیری‌هایشان با کارتاژی‌ها) بستگی دارد. همچنین، کمیک شبح کارتاژ از مجموعه ماجراهای آلیکس به قلم ژاک مارتن نیز از این مکان الهام گرفته است. در نتیجه، بحث میان تاریخ‌نگاران مختلفی که به این موضوع پرداخته‌اند، مدت‌هاست که داغ و ادامه‌دار بوده و هنوز به نتیجه نهایی نرسیده است. تاریخچه کشف و حفاری وجود سنگ‌نوشته‌ها در این محوطه از مدت‌ها پیش شناخته شده بود و قدیمی‌ترین اشاره‌های ثبت‌شده به آن به سال ۱۸۱۷ بازمی‌گردد. این سنگ‌نوشته‌ها در سراسر محوطه باستانی کارتاژ پراکنده بودند، که علت آن به پراکندگی پس از ویرانی شهر در سال ۱۴۶ پیش از میلاد و نیز فعالیت‌های عمرانی بعدی در دوران ساخت شهر رومی بازمی‌گردد که باعث به‌هم‌ریختگی لایه‌های خاک شد. در گذر زمان، محوطه کارتاژ هدف بهره‌برداری‌های گسترده قرار گرفت، از جمله استخراج مصالح ساختمانی مانند سنگ مرمر، که این روند به تدریج موجب تخریب آثار اصلی شد. | ## بخش 2: توفت کارتاژ | بین سال‌های ۱۸۲۵ تا ۱۸۲۷، ژان-امیل هومبر، سرباز و باستان‌شناس هلندی، سنگ‌قبرها و پایه‌های نیایشی را به موزه ملی آثار باستانی در لیدن فرستاد. موزه باستان‌شناسی کراکوف نیز تعدادی استل پونی بسیار زیبا از این محل در اختیار دارد.. در تاریخ کارتاژ، جایگاه ویژه‌ای باید به محموله موزه لوور و غرق‌شدن کشتی آیرونکلاد مژنتا اختصاص داد؛ ناو سرفرماندهی مدیترانه که در تاریخ ۳۱ اکتبر ۱۸۷۵ در بندر تولون، بر اثر آتش‌سوزی و انفجار بعدی، غرق شد. در این کشتی بیش از ۲۰۰۰ استل کارتاژی و دیگر اشیای باستانی قرار داشت، از جمله تندیس ویبیا سابینا، همسر امپراتور رومی هادریان (۱۱۷–۱۳۸ میلادی). این یافته‌های باستان‌شناسی در بندر حلق الوادی بارگیری شده بودند و حاصل کاوش‌هایی بودند که با مجوز صادق بیگ توسط پریکو دو سنت‌ماری، مترجم کنسولگری فرانسه، انجام شده بود. پس از غرق‌شدن کشتی، غواصان بخشی از استل‌ها و تندیس را بازیابی کردند، اما بسیاری از آثار باستانی در میان مجموعه‌های مختلف، از جمله کتابخانه ملی فرانسه، پراکنده شدند. بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸، سه عملیات باستان‌شناسی توسط ماکس گرو و گروه پژوهش باستان‌شناسی دریایی انجام شد تا سنگ‌نوشته‌ها و سر تندیس را بازیابی کنند. | ## بخش 3: توفت کارتاژ | در آوریل تا مه ۱۹۹۵، سر تندیس سابینا پیدا شد؛ و در آوریل تا مه ۱۹۹۷ حدود ۶۰ قطعه از سنگ‌نوشته‌ها و بخش‌هایی از تندیس کشف شدند. ژان هرسزک اسپیرو (۱۸۴۷–۱۹۱۴)، کشیش و استاد سابق کالج صادقیه، یکی از پیشگامان این حوزه بود. او با ۱۹ استل به لوزان بازگشت و کتابی با عنوان کتیبه‌ها و استل‌های نیایشی کارتاژ (۱۸۹۵) نوشت. هیچ نشانه‌ای از کشف توفت نه در کاوش‌های پریکو دو سنت‌ماری و نه در کاوش‌های اسپیرو گزارش نشده است. در مورد اول، تنها به کشف استل‌هایی اشاره شده بود که در دیوارهای متعلق به دوره رومی دوباره استفاده شده بودند. همه این بقایا که در اصل از توفت منشأ گرفته بودند، در دوران باستان جابه‌جا شده بودند، و کسی به دنبال محل دقیقی نبود که بتوان تصور کرد همه در آن‌جا گرد آمده‌اند. | ## جمع‌بندی | با این حال، یک کشف اتفاقی، درک ما را از بخشی کامل از جغرافیای شهری کارتاژ پونی تغییر داد.