aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ساحل بلوسویل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساحل بلوسویل | مقدمه: ساحل بلوسویل شیب‌دار است و دسترسی به آن با کشتی به دلیل تعداد زیاد یخ‌توده‌های شناور، مه غلیظ، جریان‌های خطرناک و کمبود لنگرگاه‌های مناسب دشوار است. | ## بخش 1: ساحل بلوسویل | در سال ۱۸۳۳، ستوان بلوسویل برای نخستین بار این بخش از سواحل کاوش‌نشده را در حد فاصل مدار ۶۸ درجه و مدار ۶۹ درجه شمالی مشاهده کرد. او تصمیم گرفت ساحل را با دقت بیشتری نقشه‌برداری کند و ابتدا برای تعمیر کشتی خود به ایسلند رفت. | ## بخش 2: ساحل بلوسویل | در سال‌های بعد، سه سفر اکتشافی برای یافتن ستوان بلوسویل و ۸۳ نفر دیگر از خدمه کشتی سازمان‌دهی شد، اما هیچ اثری از آن‌ها یافت نشد.Mills, William (2003). در نهایت، این ساحل در سال ۱۹۰۰ توسط گئورگ کارل آمدروپ در جریان سفر اکتشافی بنیاد کارلزبرگ به شرق گرینلند کاوش و نقشه‌برداری شد.Apollonio, p. | ## بخش 3: ساحل بلوسویل | 94 جغرافیا ساحل بلوسویل بین آبدره کانگرلوسواک در جنوب غربی و دماغه بروستر در ورودی خور اسکورزبی (اسکورزبی ساند) در شمال شرقی واقع شده است. | ## جمع‌بندی | 95 در مقایسه با سایر مناطق ساحلی گرینلند، خط ساحلی در این منطقه دارای بریدگی‌های عمیق نیست.
موضوع مقاله: سمندر کارپاتوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سمندر کارپاتوس | مقدمه: تولیدمثل در طول جفت‌گیری، نر پاهای جلویی ماده را با دهان می‌گیرد تا او را مجبور کند بر پشتش سوار شود؛ به این ترتیب نر می‌تواند تکمه خود را به پارگین ماده فشار داده و یک اسپرماتوفور (کیسه اسپرم) قرار دهد. | ## بخش 1: سمندر کارپاتوس | سمندر ماده نوزادان کاملاً رشد یافته به دنیا می‌آورد که تعداد آن‌ها معمولاً کمتر از سه عدد است. هر سه جزیره در جنوب شرقی دریای اژه واقع شده‌اند و بخشی از بوم‌ناحیه جنگل‌های سخت‌برگ و مختلط اژه و غرب ترکیه هستند. | ## بخش 2: سمندر کارپاتوس | این سمندرها معمولاً در مناطق دارای سنگ آهک، مانند جنگل‌های کاج، خاربیشه‌ها و مناطق سنگی یافت می‌شوند. در تابستان، آن‌ها را می‌توان در غارهای آهکی یافت؛ همچنین در نزدیکی سکونتگاه‌های انسانی در دیوارهای سنگی سست و ویرانه‌ها دیده می‌شوند. | ## بخش 3: سمندر کارپاتوس | آن‌ها دماهای پایین و شرایط مرطوب را ترجیح می‌دهند و برخلاف بسیاری از دوزیستان، در خشکی زایمان می‌کنند و وابستگی مستقیمی به آب ندارند. با این وجود، در فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان به عنوان گونه‌ای آسیب‌پذیر فهرست شده است، زیرا تنها در کمتر از پنج مکان شناخته شده حضور دارد. | ## جمع‌بندی | این گونه در برخی از مناطق حفاظت‌شده که همگی بخشی از شبکه ناتورا ۲۰۰۰ هستند، یافت می‌شود.
موضوع مقاله: تون برسریک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تون برسریک | مقدمه: تون برسریک (؛ زاده ۹ ژانویه ۱۹۵۵) طراح کمیک، کارتونیست و تصویرگر اهل هلند است که به دلیل تصویرگری کتاب دره فناناپذیران، یعنی جلدهای ۲۵ و ۲۶ از مجموعه کتاب‌های کمیک بلیک و مورتیمر شناخته می‌شود؛ این امر او و پیتر فان دونگن (کارتونیست) را به نخستین هلندی‌هایی تبدیل کرد که در خلق این مجموعه مشارکت داشته‌اند. | ## بخش 1: تون برسریک | زندگی‌نامه تون برسریک در یک خانواده هنرمند هلندی متولد شد، اما تنها در سال‌های بعدی زندگی‌اش خود را وقف دنیای هنر کرد. او دوازده سال نخست دوران بزرگسالی خود را به اداره یک تعمیرگاه تخصصی خودروهای دهه ۱۹۴۰ گذراند، اما در نهایت تصویرگری را به صورت خودآموز فرا گرفت. او پس از آن، علاوه بر کمیک، به تصویرگری کتاب‌های درسی، تبلیغات و پویانمایی (انیمیشن) پرداخت. | ## بخش 2: تون برسریک | رمان گرافیکی او با نام «ونسان ون گوگ: سال‌های نخستین» که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد، جایزه بهترین رمان گرافیکی انجمن کمیک هلند را در سال ۲۰۱۳ از آن خود کرد. او از سال ۲۰۰۰ به هنر نقاشی مشغول است و به‌ویژه عضو استودیو پولخری و حلقه هنری لاهه می‌باشد. او چندین نمایشگاه برگزار کرده است و یکی از آثار دیوارنگاره او به ابعاد ۴.۵ در ۲۴ متر در موزه جنگ اوورلون به نمایش گذاشته شده است. | ## بخش 3: تون برسریک | او به همراه پیتر فان دونگن و ایو سانت، جلدهای ۲۵ و ۲۶ مجموعه بلیک و مورتیمر با عنوان دره فناناپذیران را به رشته تحریر درآورد که در سال ۲۰۱۹ منتشر شدند. در سال ۲۰۲۰، گالری شامپاکا در بروکسل نمایشگاهی را به مجلداتی اختصاص داد که توسط برسریک و فان دونگن طراحی شده بودند. | ## جمع‌بندی | در همان سال، او و ۷۵ هنرمند هلندی دیگر برای خلق یک کتاب کمیک با عنوان «قهرمانان کمیک علیه کرونا» با یکدیگر متحد شدند تا از کتاب‌فروشی‌های کمیکی که به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ تعطیل شده بودند، حمایت کنند.
موضوع مقاله: دره فناناپذیران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دره فناناپذیران | مقدمه: دره فناناپذیران بیست و پنجمین کتاب از سری کتاب‌های کمیک بلیک و مورتیمر است که توسط ایو سانت نوشته شده و توسط پیتر فان دونگن و تون برسریک، بر اساس شخصیت‌های خلق‌شده توسط ادگار پ. | ## بخش 1: دره فناناپذیران | سرویس اطلاعاتی به کاپیتان بلیک مأموریت می‌دهد تا برای تضمین امنیت هنگ کنگ بریتانیا به آنجا سفر کند. در لندن، مورتیمر به یک شیء باستانی چینی علاقه‌مند می‌شود، اما به‌سرعت درمی‌یابد که در طمعِ داشتن آن تنها نیست. یک فرمانده نظامی به نام شی-لی منتظر فرصتی است تا با بهره‌گیری از منازعات چین و به کمک یک نسخه خطی مرموز، قدرت خود را بر سراسر کشور تثبیت کند. او همچنین یکی از افسران سابق بازام-دامدو، دیکتاتور فقید لاسا، یعنی سرهنگ اولریک را به خدمت می‌گیرد. خلق کتاب دره فناناپذیران نخستین کتابی از این مجموعه است که توسط دو هنرمند هلندی پیتر فان دونگن و تون برسریک طراحی شده است. | ## بخش 2: دره فناناپذیران | از مجموع ۵۴ لوحه (صفحه) این کتاب، ۲۷ لوحه به هر یک از این دو طراح اختصاص یافت که هر کدام به‌تنهایی روی بخش خود کار کردند و سپس کارهای یکدیگر را اصلاح نمودند. تون برسریک معتقد است که نقاط قوت او بخش فنی و شخصیت‌ها هستند، در حالی که طراحی مناظر شهری نقطه قوت پیتر فان دونگن است. روی جلد کتاب، که مورتیمر را در حال تردد با ریکشا در خیابان‌های هنگ کنگ بریتانیا نشان می‌دهد، ارجاعی به کتاب گل آبی است که توسط هرژه در سال‌های ۱۹۳۴–۱۹۳۵ منتشر شد. در همین حال، طرح داستان توسط ایو سانت نوشته شده است؛ این هشتمین داستانی است که او برای بلیک و مورتیمر انجام داده که نخستینِ آن‌ها «توطئه ورونوف» منتشر شده در سال ۲۰۰۰ بود. یاکوبس در کتاب‌های خود چیزی دربارهٔ آن نگفته بود: دورانی که بلافاصله پس از پایان جنگ جهانی سوم (روایت شده در داستان «راز ماهی‌شمشیر») آغاز می‌شود. | ## بخش 3: دره فناناپذیران | ایو سانت همچنین تلاش می‌کند توضیح دهد که پس از شکست سرهنگ اولریک در کنار دیکتاتور بازام-دامدو در پایان راز ماهی‌شمشیر، چه اتفاقی برای او افتاده است. موضوع فناناپذیری که در قلب طرح داستان قرار گرفته، در پی آن است تا واژگان کلیدیِ نمادین «یاکوبسی» را برگزیند تا به فضای کتاب‌های ادگار پ. این کتاب برای عرضه در کتاب‌فروشی‌ها در اواسط نوامبر ۲۰۱۸، در ۴۰۰٬۰۰۰ نسخه چاپ شد. بازخورد در وب‌سایت «بی‌دی زوم»، فیلیپ تومبلن معتقد است که «کتاب بسیار آبرومندانه از آب درآمده است» و دلایل آن را چنین برمی‌شمارد: «فیلمنامه منسجم، دکورهایی به همان اندازه متنوع که پرجزئیات هستند، پس‌زمینه تاریخی که به شکلی زیبا تبیین شده و طراحی‌ای که با کل اثر همخوانی دارد». او خاطرنشان می‌کند که قادر نیست لوحه‌های طراحی‌شده توسط پیتر فان دونگن را از لوحه‌های طراحی‌شده توسط تون برسریک تشخیص دهد. | ## جمع‌بندی | وبلاگ «لینیه کلر» اثر ژان-لوران تروک، بر این نکته تأکید می‌کند که کتاب بیش از آنکه مدیون فیلمنامه‌اش باشد، به واسطه طراحی‌اش می‌درخشد.
موضوع مقاله: استودیو پولخری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استودیو پولخری | مقدمه: استودیو پولخری (؛ معنای لاتین: «برای مطالعه زیبایی») یک انجمن هنری، مؤسسه هنری و استودیو هنری هلندی است که در لاهه هلند مستقر است. | ## بخش 1: استودیو پولخری | عضویت در آن شامل نقاشان، مجسمه‌سازان، عکاسان و علاقه‌مندان به هنر است و اعضا توسط یک کمیته انتخاب می‌شوند. عضویت هنرمندان به آن‌ها اجازه می‌دهد تا آثار خود را در گالری‌های این شرکت به نمایش بگذارند. این هنرمندان می‌خواستند از الزامات دولتیِ هنر (نئوکلاسیسیسم) فاصله بگیرند و مایل بودند راه خود را انتخاب کنند. زندگی تغییر نیافته مردم، پولدرهای دست‌نخورده و سواحل دریای شمال نقش مهمی ایفا می‌کردند. در پی لغو نظام حمایت مالی (حمایت ارباب‌رعیتی) از هنرمندان، آن‌ها به دنبال راهی نو بودند. شهر لاهه با محیط اطرافش و مناظر ساحلی دریای شمال در اسخیفنینگن، برای نقاشان جوان جذاب شد. این نشست‌ها به هنرمندان این فرصت را می‌داد تا آثار خود را به سایر اعضا ارائه دهند و با دیگر نقاشان به تبادل اطلاعات بپردازند. – در سال ۱۸۸۲، ونسان ون گوگ به همراه بوسبوم و هنکس در یکی از این جلسات تأمل هنری شرکت کرد. | ## بخش 2: استودیو پولخری | اینجا نه تنها مکانی برای دیدارهای اجتماعی بود، بلکه همزمان به هنرمندان فرصت می‌داد تا با مجموعه‌داران و معامله‌گران در ارتباط باشند؛ امری که بسیار حیاتی بود. در میان اعضای مؤسس پولخری، افرادی چون لمبرتوس هاردنبرگ، ویلم رولوفس، یان هندریک ویسنبروخ و بارتولومئوس یوهانس ون هوو حضور داشتند. کمی بعد، یوهانس بوسبوم، یوزف اسرائیلز، هندریک ویلم مسداخ، یان اسلایترس و برخی هنرمندان کمتر شناخته‌شده به پولخری پیوستند. بسیاری از نقاشانی که امروزه به مکتب لاهه نسبت داده می‌شوند، در هیئت مدیره سمت داشتند و این تعاونی را به یک دژ مستحکم تبدیل کردند: بوسبوم از ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۳، اسرائیلز از ۱۸۷۵ تا ۱۸۷۸، و مسداخ از ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۷ رئیس بودند. اما حتی یاکوب ماریس و ویلم ماریس، آنتون موو، رولوفس و یان ویسنبروخ نیز از اعضای کمیته اجرایی بودند. رشد تعداد اعضا، سازمان‌دهندگان را مجبور به گسترش فضا کرد و در سال ۱۹۰۱، انجمن به ساختمانی در «لانگه وورهوت ۱۵» نقل مکان کرد. در سال ۲۰۰۴، تعدادی از آثار پولخری به سرقت رفت که بعداً در سال ۲۰۰۷ بازپس گرفته شد. پولخری استودیو و انجمن طراحی هلند «انجمن آبرنگ‌کاران بلژیک» که در سال ۱۸۵۶ در بروکسل تأسیس شد، با الگوبرداری از «انجمن سلطنتی آبرنگ» در لندن شکل گرفت. | ## بخش 3: استودیو پولخری | این انجمن نقشی کلیدی در به اوج رسیدن تکنیک آبرنگ از اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم ایفا کرد. اگرچه این انجمن ساختار سازمانی مستقلی داشت، اما پیوند نزدیکی با پولخری استودیو حفظ کرده بود. همچنین، نقاشانی از کشورهای بلژیک، آلمان و ایتالیا به عنوان اعضای افتخاری در آن حضور داشتند. این رویکرد زمانی به یک جنجال ختم شد که هرمانوس کوک‌کوکِ پدر برای یکی از آثارش مدالی را به عنوان جایزه از پادشاه ویلم سوم دریافت کرد. 7–32 با این اقدام، این گروه به‌طور علنی علیه سیاست‌های رسمی هنری پادشاه هلند موضع گرفت. این دیدگاه به‌ویژه توسط هنرمندانی چون آرتز، دِ باک، بوسبوم، اسرائیلز، یاکوب و ویلم ماریس، موو، مسداخ و نوهایس حمایت می‌شد. | ## جمع‌بندی | افزون بر این، آن‌ها اعلام کردند که در آینده دیگر تمایلی به دریافت فراخوان‌ برای شرکت در مسابقات هنری [رسمی] ندارند.Bley, S.
موضوع مقاله: دانکن فریزر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دانکن فریزر | مقدمه: وی قصد داشت در رشتهٔ مهندسی هوانوردی در دانشگاه لندن درس بخواند اما پس از اینکه مهندسی را بیش از حد فنی و ریاضی یافت، به روان‌شناسی تغییر رشته داد. | ## بخش 1: دانکن فریزر | او پس از فارغ‌التحصیلی، چندین سال در سراسر جهان سفر کرد، و سرانجام در سال ۱۹۷۴ در ونکوور ساکن شود و به عنوان بازیگر مشغول به کار شود. | ## بخش 2: دانکن فریزر | ## بخش 3: دانکن فریزر | ## جمع‌بندی | گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها سینما بادی گیمز (۲۰۱۹) غارتگر (۲۰۱۸) به نام پادشاه: داستان محاصره سیاه‌چاله (۲۰۰۷) هشت درجه زیر صفر (۲۰۰۶) جن‌گیری امیلی رز (۲۰۰۵) ادعا (۲۰۰۰) گناهکار (۲۰۰۰) به اشتباه متهم شد (۱۹۹۸) هفت سال در تبت (۱۹۹۷) آلاسکا (۱۹۹۶) فراموش نشدنی (۱۹۹۶) عقرب قرمز ۲ (۱۹۹۴) پلیس زمان (۱۹۹۴) ارنست به مدرسه می‌رود (۱۹۹۴) عشق یک‌طرفه (۱۹۹۳) تاریخ معما (۱۹۹۱) مگس ۲ (۱۹۸۹) تلویزیون مزرعه قلب‌ها (۲۰۲۱) تسخیرشدگی عمارت بلای (۲۰۲۰) سوپرگرل (۲۰۱۹) ندای دل (۲۰۲۱–۲۰۱۴) کشتن (۲۰۱۳) سوپرنچرال (۲۰۱۰ و ۲۰۱۵) استادان وحشت (۲۰۰۷) شاگرد مرلین (۲۰۰۶) مسیر شکسته(۲۰۰۶) زندگی (۲۰۰۴) ملکه برفی (۲۰۰۲) کی-۹: پی.آی.
موضوع مقاله: عرفان سلطانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عرفان سلطانی | مقدمه: عرفان سلطانی یک معترض ۲۶ ساله است که در جریان اعتراضات سراسری بازداشت شده و طبق گزارش‌ها، اجرای حکم اعدام او برای روز چهارشنبه برنامه‌ریزی شده و در معرض خطر قریب‌الوقوع قرار دارد. | ## بخش 1: عرفان سلطانی | پیش‌زمینه از ۷ دی ۱۴۰۴، در پی نارضایتی گسترده از حکومت جمهوری اسلامی و تشدید بحران اقتصادی، تظاهرات گسترده‌ای در چندین شهر ایران آغاز شد. هرچند این اعتراضات در ابتدا با نارضایتی از تورم، افزایش قیمت مواد غذایی و سقوط شدید ارزش ریال ایران شکل گرفت، اما به‌سرعت به جنبشی فراگیر با مطالبهٔ پایان یافتن حکومت کنونی تبدیل شد. | ## بخش 2: عرفان سلطانی | نظام جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با اعتراضات سراسری، از سرکوب شدید استفاده کرده است و گزارش‌ها حاکی از کشته شدن بیش از دو هزار نفر تاکنون است، گرچه برآوردهای دیگر از رقم بسیار بالاتر نیز حکایت دارد. در کنار این کشتار، هزاران نفر از معترضان نیز به‌صورت گسترده و خودسرانه بازداشت شده‌اند؛ بازداشت‌هایی که شامل شهروندان عادی، فعالان مدنی، دانشجویان و نوجوانان بوده و اغلب بدون دسترسی به وکیل یا دادرسی عادلانه صورت گرفته است. | ## بخش 3: عرفان سلطانی | بازداشت و حکم اعدام عرفان سلطانی، معترض ۲۶ ساله ایرانی، در روز ۱۸ دی‌ماه (۸ ژانویه ۲۰۲۶) در منطقهٔ فردیس، کرج، دستگیر شد و پس از چند روز بی‌خبری خانواده‌اش مطلع شدند که او به حکم اعدام محکوم شده و قرار است این حکم روز چهارشنبه ۲۴ دی (۱۴ ژانویه ۲۰۲۶) اجرا شود، موضوعی که از سوی سازمان حقوق بشری هەنگاو گزارش شده است. خانوادهٔ سلطانی همچنین از محرومیت عرفان از دسترسی به وکیل و عدم اطلاع‌رسانی رسمی دربارهٔ اتهامات و روند دادرسی خبر داده‌اند، و به آن‌ها هشدار داده شده که هرگونه اطلاع‌رسانی عمومی دربارهٔ پرونده می‌تواند منجر به بازداشت دیگر اعضای خانواده شود. | ## جمع‌بندی | واکنش دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، در گفت‌وگو با شبکهٔ CBS News ضمن ابراز نگرانی از احتمال اجرای حکم اعدام اعتراض‌کنندگان در ایران از جمله عرفان سلطانی، هشدار داد که اگر مقام‌های ایران به اجرای این احکام اعدام ادامه دهند، آمریکا اقداماتی «بسیار قوی» علیه جمهوری اسلامی انجام خواهد داد.
موضوع مقاله: فرشید محمودی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرشید محمودی | مقدمه: فرشید محمودی (زادهٔ ۱۹۹۰ در ایران)، معروف به کلو ولو (Kaloovaloo)، وبلاگ‌نویس، برنامه‌نویس وب و فعال سیاسی مخالف جمهوری اسلامی ایران است که از سال ۲۰۱۸ در کپنهاگ، دانمارک زندگی می‌کند. | ## بخش 1: فرشید محمودی | او به دلیل اقدام به ورود مسلحانه به سفارت جمهوری اسلامی ایران در کپنهاگ در ۷ اکتبر ۲۰۲۲ (۱۵ مهر ۱۴۰۱) شناخته می‌شود. زندگی اولیه و مهاجرت فرشید محمودی در سال ۱۹۹۰ در ایران زاده شد و در سال ۲۰۱۸ به دانمارک مهاجرت کرد و در کپنهاگ ساکن شد. او به عنوان وبلاگ‌نویس و برنامه‌نویس وب فعالیت می‌کند و وبلاگ شخصی خود را با نام مستعار «کلو ولو» اداره می‌کند. محمودی در جامعه ایرانیان دانمارک فعال بوده و در اعتراضات علیه سیاست‌های حکومت ایران شرکت داشته است. | ## بخش 2: فرشید محمودی | حادثه سفارت ایران در کپنهاگ (۲۰۲۲) در ۷ اکتبر ۲۰۲۲، همزمان با اعتراضات سراسری در ایران پس از مرگ مهسا امینی، فرشید محمودی با چاقو وارد محوطه سفارت جمهوری اسلامی ایران در کپنهاگ شد و به سمت سفیر ایران، افسانه نادی‌پور، حرکت کرد. در این حادثه، هیچ‌کس به طور جدی آسیب ندید، اما یکی از کارکنان محلی سفارت به طور جزئی مجروح شد و چند خودروی سفارت آسیب دید. حکومت ایران این اقدام را «حمله تروریستی» توصیف کرد و پلیس دانمارک را به تأخیر در واکنش متهم کرد. فعالیت‌های سیاسی و رسانه‌ای فرشید محمودی با نام مستعار «کلو ولو» در وبلاگ و شبکه‌های اجتماعی به انتقاد از جمهوری اسلامی ایران می‌پردازد. | ## بخش 3: فرشید محمودی | پس از حادثه سفارت، او در میان برخی از اعضای اپوزیسیون ایرانی خارج از کشور شناخته شده است. این رویداد بر روابط دیپلماتیک ایران و دانمارک تأثیر گذاشت و بحث‌هایی درباره امنیت سفارتخانه‌ها در اروپا را برانگیخت. پیامدها این حادثه یکی از چندین رویداد مرتبط با اعتراضات ایرانیان خارج از کشور در سال ۲۰۲۲ بود. | ## جمع‌بندی | ایران این اقدام را بخشی از فعالیت‌های مخالفان دانست و خواستار اقدامات امنیتی بیشتر شد.
موضوع مقاله: اسپیرو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسپیرو | مقدمه: اسپیرو یک مجله هفتگی کمیک بلژیکی است که از ۲۱ آوریل ۱۹۳۸ توسط شرکت دوپویی منتشر می‌شود. | ## بخش 1: اسپیرو | این نشریه یک مجله جُنگ‌گونه (آنولوژی) است که بخش‌های جدیدی به‌طور منظم در آن ظاهر می‌شوند؛ این مجله شامل ترکیبی از کمیک‌های کوتاه طنز و داستان‌های دنباله‌دار است که محبوب‌ترین مجموعه‌های آن بعدها توسط دوپویی در قالب کتاب‌های مستقل کمیک جمع‌آوری و منتشر می‌شدند. تاریخچه تأسیس با موفقیت مجله هفتگی لو ژورنال دو میکه در فرانسه و محبوبیت ماجراهای تن‌تن در لو پتی ونتیم، در نیمه دوم دهه ۱۹۳۰ مجلات مصور یا مجلات جوانانِ جدید بسیاری به همراه کمیک در فرانسه و بلژیک ظاهر شدند. در سال ۱۹۳۶، ناشر باسابقه «ژان دوپویی»، پسرانش پل و «شارلِ» ۱۹ ساله را مسئول مجله جدیدی کرد که بازار نوجوانان را هدف قرار داده بود. این مجله که برای اولین بار در ۲۱ آوریل ۱۹۳۸ ظاهر شد، مجله‌ای با قطع بزرگ بود که تنها به زبان فرانسوی و فقط در والونی در دسترس بود. این نشریه یک مجله کمیک هفتگی شانزده صفحه‌ای بود که از ترکیبی از داستان‌های کوتاه و قطعات طنز (گگ)، کمیک‌های دنباله‌دار و مقالات کوتاه تشکیل می‌شد. | ## بخش 2: اسپیرو | این مجله دو کمیک جدید را معرفی کرد: اسپیرو و فانتازیو که هم‌نام خودِ مجله بود و توسط جوان فرانسوی رابرت ولته طراحی می‌شد، و «ماجراهای تیف» (که بعدها به «تیف و توندو» تبدیل شد) که توسط فرناند دینور نویسندگی و طراحی می‌شد؛ همچنین کمیک‌های آمریکایی مانند سوپرمن، «رد رایدر» و «بریک بردفورد» را به چاپ می‌رساند. جنگ جهانی دوم دیری نپایید که اسپیرو و روبدو بسیار محبوب شدند و صفحات مجله از ۸ صفحه به ۱۶ صفحه دوبرابر شد. پس از تهاجم آلمانی‌ها، مجله به تدریج مجبور شد انتشار کمیک‌های آمریکایی را متوقف کند. این کمیک‌ها در ابتدا توسط هنرمندان محلی ادامه یافتند و بعدها با مجموعه‌های جدید جایگزین شدند. هنگامی که دیگر برای «راب-ول» این امکان وجود نداشت که صفحات خود را به‌طور منظم از فرانسه به بلژیک بفرستد، مجموعه او توسط «ژوزف گیلین» ادامه یافت؛ هنرمند جوانی که پیش از آن برای «پتی بلژ» کار کرده بود و از نام مستعار «ژیژه» استفاده می‌کرد. | ## بخش 3: اسپیرو | او به همراه «دینور» و «سیریوس» (نام مستعار ماکس مایه)، مجله را با تعدادی مجموعه جدید پر کردند و محبوبیت آن را حتی بیش از پیش افزایش دادند. نزدیک به پایان جنگ، به دلیل کمبود کاغذ، انتشار مجله در هر صورت مجبور به توقف شد و تنها چند سالنامه (آلماناک) نامنظم منتشر گردید تا پیوند با خوانندگان حفظ شود و برای کارکنان شغلی فراهم گردد تا از تبعید آن‌ها به آلمان جلوگیری شود. مجموعه‌ها از همان ابتدا، اسپیرو و روبدو مجموعه‌هایی شامل ۱۰ تا ۱۳ شماره متوالی از مجلات را در قالب جلد سخت منتشر کردند؛ این مجموعه‌ها در ابتدا به صورت فصل‌نامه بودند، اما با افزایش تعداد صفحات مجله، فواصل انتشار آن‌ها کوتاه‌تر شد. | ## جمع‌بندی | این سری مجموعه‌ها برای اسپیرو همچنان ادامه دارد و تا ژوئیه ۲۰۲۵، تعداد مجلدات آن به ۳۸۴ جلد رسیده است.
موضوع مقاله: بوله (هنرمند) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بوله (هنرمند) | مقدمه: او جزو نخستین کارتونیست‌های فرانسوی بود که با انتشار یک وبلاگ اینترنتی کمیک، از ژوئیه ۲۰۰۴، به شهرت رسید. | ## بخش 1: بوله (هنرمند) | زندگی‌نامه روسل در «مدرسه عالی هنرهای تزئینی» در استراسبورگ به تحصیل هنر پرداخت. او سپس در ژوئیه ۲۰۰۴، یک وبلاگ کارتونی در اینترنت راه‌اندازی کرد، که باعث شهرت او در فرانسه شد. از آن زمان، او برای مجلات کمیک فرانسوی همچون «تچو!» و «سیکوپات» و بسیاری نشریات دیگر به عنوان نویسنده یا کاریکاتوریست فعالیت کرده است. | ## بخش 2: بوله (هنرمند) | او جایگزین لوئیس تروندهایم به عنوان کاریکاتوریست مجموعه کمیک «دونژون زنیت» (به‌معنای «سیاه‌چال: اوج») شد. محبوبیت وبلاگ او باعث شد تا در سال ۲۰۰۵، به عنوان اولین «پدرخوانده» جشنواره نوپای «وبلاگ‌های کمیک پاریس» انتخاب شود. روسل در سال ۲۰۰۸ در رویداد ۲۴ ساعته کمیک‌های فرانسوی‌زبان در مونترال شرکت کرد.24h of Montreal او در نوامبر ۲۰۰۹ نسخه انگلیسی وبلاگ خود را راه‌اندازی کرد، که در آن تمام پست‌های وبلاگ فرانسوی خود را از زمان شروع در سال ۲۰۰۴، به ترتیب زمانی و با نرخ سه پست در هفته، بازنشر کرد. | ## بخش 3: بوله (هنرمند) | در سال ۲۰۱۷، بوله همکاری خود را با انتشارات دلکورت آغاز کرد تا مجموعه «پروژه اختاپوس» را تولید کند؛ مجموعه‌ای از کتاب‌های کمیک علمی که موضوعات متنوعی از کاوش در مریخ تا فلسفه را در بر می‌گیرد. | ## جمع‌بندی | این کتاب‌ها توسط هنرمندانی چون فلورانس پورسل، اروان سورکوف و هلوئیز چوشوا نوشته و طراحی می‌شوند، اما ویرایش آن‌ها بر عهده بوله است.
موضوع مقاله: میشل پاستورو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میشل پاستورو | مقدمه: میشل پاستورو (؛ زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۴۷) مورخ استاد رشتهٔ تاریخ قرون وسطی اهل فرانسه است. | ## بخش 1: میشل پاستورو | او فرزند آنری پاستورو، نویسنده و نقاش آماتورِ نزدیک به سوررئالیست‌ها، و هلن لِوِل، داروساز و پژوهشگر در «مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه» است؛ خاله او، لیز، که خود دانش‌آموخته مدرسه شارْت بود، با مورخ مشهور آنری دوبیف (۱۹۱۰-۱۹۹۵) ازدواج کرد. میشل پاستورو در آزمون ورودی سال ۱۹۶۸، با کسب رتبه یازدهم از میان بیست و هفت نفر، در «مدرسه ملی شارْت» که دانشکده‌ای برای تربیت آرشیوداران و کتابداران آینده است، پذیرفته شد. او در سال ۱۹۷۲، پس از دفاع از پایان‌نامه خود با عنوان «نمادشناسی جانوران در نشان‌های خانوادگی قرون وسطی» ، دیپلم «آرشیویست پالئوگراف» (بایگانِ دیرین‌شناس) را دریافت کرد. | ## بخش 2: میشل پاستورو | در آن زمان، این موضوع چندان نویدبخش و پرطرفدار تلقی نمی‌شد؛ چرا که نشان‌شناسی به عنوان رشته‌ای کهنه و منسوخ شناخته می‌شد و مطالعه متون جانورشناسیِ نمادین نیز یک موضوع تاریخی جدی به شمار نمی‌رفت. او تا سال ۱۹۸۲ در بخش سکه‌ها، مدال‌ها و عتیقه‌جاتِ کتابخانه ملی فرانسه مشغول به کار بود. او از سال ۱۹۸۳ کرسی «تاریخ نمادشناسی غرب» را در اختیار دارد و مدیر مطالعات در مدرسه عملی پژوهش‌های عالی در سوربن است. | ## بخش 3: میشل پاستورو | در ۲۸ آوریل ۲۰۰۶ نیز به عنوان عضو مکاتبه‌ای «آکادمی کتیبه‌شناسی و ادبیات» انتخاب شد. او همچنین عضو «آکادمی بین‌المللی نشان‌شناسی»، رئیس افتخاری «انجمن نشان‌شناسی و مُهرشناسی فرانسه» است و به طور منظم در «مدرسه لوور» (École du Louvre) تدریس می‌کند. پاستورو آثار گسترده‌ای را منتشر کرده است، از جمله پژوهش‌هایی دربارهٔ تاریخ رنگ‌ها، حیوانات، نمادها و «شوالیه‌های میز گرد». | ## جمع‌بندی | او همچنین آثاری در زمینه نشان‌ها و نشان‌شناسی، و همچنین مُهرشناسی و سکه‌شناسی به نگارش درآورده است.
موضوع مقاله: کراپویو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کراپویو | مقدمه: کراپویو یک مجله فرانسوی بود که توسط ژان گالتیه-بوآسی‌یر به عنوان یک نشریه طنز در طول جنگ جهانی اول در فرانسه پایه‌گذاری شد. | ## بخش 1: کراپویو | در سنگرهای جنگ جهانی اول، اصطلاح خودمانی «لو پتی کراپو» (le petit crapaud) به معنای «وزغ کوچک»، توسط سربازان فرانسوی یا همان پوآلوها برای نام‌گذاری خمپاره‌اندازهای کوچک خندقی به کار می‌رفت. | ## بخش 2: کراپویو | دوره افشاگرانه و طنز نخستین شماره کراپویو در اوت ۱۹۱۵ منتشر شد، در حالی که زیرعنوان «غیرنظامی‌ها، شجاع باشید!» را با خود یدک می‌کشید. | ## بخش 3: کراپویو | دوره سیاسی پس از آزادسازی فرانسه از اشغال آلمان در سال ۱۹۴۴، این مجله علیه پاکسازی‌های انجام شده علیه همکاران دشمن (هم‌دستان با اشغالگران) در میان روشن‌فکران ملی‌گرا، مانند محاکمه و اعدام روبر برازیاک، موضع گرفت. | ## جمع‌بندی | در طول جمهوری چهارم فرانسه و اوایل جمهوری پنجم فرانسه، و تا زمان مرگ بنیان‌گذار آن در سال ۱۹۶۶، این نشریه به تدریج به تریبونی برای مقالات، گزارش‌ها و سرمقاله‌های نوشته شده توسط ملی‌گرایان فرانسوی تبدیل شد؛ از جمله هم‌دستان سابق رژیم ویشی، منکران هولوکاست، آنارشیست‌های راست‌گرا و نئوفاشیست‌ها، که در سال‌های پایانی خود، به مجله‌ای صرفاً متعلق به راست افراطی منتهی شد.
موضوع مقاله: مارسل آرنو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارسل آرنو | مقدمه: مجسمه‌های او در سبک هنر انتزاعی که با عنوان S و به‌دنبال آن یک عدد نام‌گذاری شده‌اند، از سرعت و حرکت الهام گرفته‌اند. | ## بخش 1: مارسل آرنو | این آثار الهام‌بخش هرژه برای طرح‌هایی بودند که در کتاب‌های تن‌تن مورد استفاده قرار گرفتند. او بخشی از نسل جدید مجسمه‌سازانی بود که هنر انتزاعی را بر هنر فیگوراتیف (پیکرنما) ترجیح می‌دادند. | ## بخش 2: مارسل آرنو | در سال ۱۹۷۱، این مجسمه‌ساز اثر «S 52» را خلق کرد؛ جایی که هنرمند بر آن بود تا برداشتی از سرعت و حرکت را که «حاصل منحنی‌ها، خطوط مستقیم، منکسر یا شکسته است و در فضا یکدیگر را قطع می‌کنند»، ارائه دهد. او همچنین با استفاده از همان تکنیک‌های مجسمه‌سازی در مقیاس کوچک، تعدادی جواهرات ساخت. | ## بخش 3: مارسل آرنو | میراث هرژه پیش از آنکه به سرعت آن را رها کند، بخت خود را در هنر معاصر آزموده بود؛ با این حال، او علاقه خود را حفظ کرد و آثاری را در دل داستان‌هایش گنجاند، مانند مجسمه‌ای از مارسل آرنو در صفحه ۱۱ کتاب تن‌تن و پیکاروها برای شهر بلو هوریزونته. | ## جمع‌بندی | هرژه همچنین برای طراحی ساختمان‌های مدرنِ تاپیوکاپولیس، پایتخت سان تئودور، از این مجسمه‌ها الهام گرفت.