aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: جون اتا داونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جون اتا داونی | مقدمه: جون اتا داونی (۱۳ ژوئیه ۱۸۷۵ – ۱۱ اکتبر ۱۹۳۲) روان‌شناس آمریکایی بود که به مطالعه شخصیت و دست‌خط پرداخت. | ## بخش 1: جون اتا داونی | داونی در لارامی، وایومینگ به دنیا آمد و بزرگ شد و مدرک خود را در رشته یونانی و لاتین از دانشگاه وایومینگ دریافت کرد. او آزمون اراده-خلق فردی را توسعه داد که یکی از اولین آزمون‌هایی بود که ویژگی‌های شخصیتی را به‌طور مستقل از توانایی فکری ارزیابی می‌کرد و نخستین آزمونی بود که از روش‌های روان‌نگاری برای تفسیر استفاده می‌کرد."June Etta Downey (1875–1932)". پدرش استیون ویلر داونی، سرهنگ ارتش اتحادیه و از بنیان‌گذاران دانشگاه وایومینگ بود. برادر کوچکترش، شریدان داونی، بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۵۰ به عنوان سناتور ایالات متحده از کالیفرنیا خدمت کرد. داونی پس از تحصیل در مدارس عمومی لارامی و مدرسه مقدماتی دانشگاه وایومینگ، وارد این دانشگاه شد و در رشته یونانی و لاتین تحصیل کرد. حرفه داونی در سال ۱۸۹۵ مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد و یک سال در مدرسه ابتدایی تدریس کرد. سپس در سال ۱۸۹۸ مدرک کارشناسی ارشد خود را در فلسفه و روان‌شناسی از دانشگاه شیکاگو گرفت. | ## بخش 2: جون اتا داونی | در سال ۱۹۰۱، او به روان‌شناسی تجربی علاقه‌مند شد، در دوره‌ای تابستانی که توسط ادوارد بردفورد تیچنر در دانشگاه کرنل تدریس می‌شد. پس از بازگشت به دانشگاه وایومینگ، داونی به تدریس زبان انگلیسی و روان‌شناسی پرداخت و همزمان تحقیقات آزمایشگاهی انجام می‌داد. وی در سال ۱۹۰۵ به عنوان استاد فلسفه به دانشگاه وایومینگ بازگشت و در سال ۱۹۰۶ مرخصی گرفت تا دکترای خود را به پایان برساند. او در سال ۱۹۰۷ فارغ‌التحصیل شد و پایان‌نامه خود را در ۱۹۰۸ با عنوان «فرایندهای کنترلی در دست‌خط اصلاح‌شده» ارائه کرد. در سال ۱۹۱۵، داونی به عنوان رئیس دپارتمان روان‌شناسی و فلسفه منصوب شد و نخستین زنی بود که چنین مقامی را در یک دانشگاه دولتی دریافت کرد. او مطالعات گسترده‌ای در زمینه دست‌خط و فرایندهای حرکتی انجام داد و به یکی از اولین روان‌شناسانی تبدیل شد که شخصیت را به صورت علمی مطالعه کرد. او آخرین کتاب خود، تخیل خلاق را در سال ۱۹۲۹ منتشر کرد که پیوندی میان روان‌شناسی و هنر بود. | ## بخش 3: جون اتا داونی | او بین ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ عضو شورای انجمن روان‌شناسی آمریکا بود و در سال ۱۹۲۹ به همراه مارگارت واشبرن، یکی از اولین زنانی بود که به عضویت انجمن روان‌شناسان تجربی درآمد. پس از مرگ او، خانواده‌اش کتابخانه شخصی‌اش را به دانشگاه وایومینگ اهدا کردند و دانشگاه برای او مراسم یادبودی برگزار کرد. مشارکت‌های مهم داونی در سال ۱۹۱۹ آزمون اراده-خلق فردی داونی را توسعه داد که یکی از اولین آزمون‌های شخصیت‌شناسی بود. این آزمون، شخصیت را بر اساس دست‌خط ارزیابی می‌کرد و شامل ۱۰ آزمایش فرعی بود که با هم امتیاز کلی «ظرفیت اراده» فرد را مشخص می‌کردند. سایر علاقه‌مندی‌ها مشابه ویلیام جیمز و دیگر روان‌شناسان برجسته، داونی علاقه زیادی به هنرهای خلاقانه داشت. در سال ۱۹۱۱، او «واکنش تخیلی به شعر» را منتشر کرد که یکی از مهم‌ترین آزمایش‌هایش در زمینه هنر بود. این مطالعه تصاویری را که افراد هنگام خواندن شعر در ذهن خود ایجاد می‌کردند، بررسی کرد. | ## جمع‌بندی | میراث یک صندوق به نام «صندوق جون اتا داونی در روان‌شناسی» توسط اعضای خانواده او تأسیس شد تا از استادی‌ها، بازسازی اتاق سمینار جون ای.
موضوع مقاله: ورشا آدالجیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ورشا آدالجیا | مقدمه: ورشا ماهندرا آدالجیا (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۴۰) یک گجراتی‌زبان فمینیست، رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و مذاکره‌کننده هندی است که در سال ۱۹۹۵ جایزه آکادمی ادبیات برای زبان گجراتی را برای رمان انصار دریافت کرد. | ## بخش 1: ورشا آدالجیا | اوایل زندگی او در ۱۰ آوریل ۱۹۴۰ در بمبئی (امروزه مومبای) در خانواده‌ای اهل جام‌نگر متولد شد. او در سال ۱۹۶۰ مدرک کارشناسی خود را در رشته گجراتی و سانسکریت از دانشگاه بمبئی دریافت کرد. او در سکونت‌گاه‌های جذامیان، زندان‌ها و میان آدیواسی‌ها تحقیق و فعالیت داشته است. شراوان تارا ساروادا (۱۹۶۸) و تیمیرنا پادچایا (۱۹۶۹) از نخستین رمان‌های او هستند و پس از آن یک پلنی پاراخ (۱۹۶۹) منتشر شد. پنج نه یک پنج (۱۹۶۹)، آواجنو آکار (۱۹۷۵)، چهواتنو چهوات (۱۹۷۶)، پاچا فاراتا (۱۹۹۱) و پاگالا (۱۹۸۳) از رمان‌های معمایی او هستند. | ## بخش 2: ورشا آدالجیا | سایر آثار رمان‌های دیگر او عبارت‌اند از: زمانی برای گشودن گره‌ها (۱۹۸۰)، مریتیودند (۱۹۹۶)، خانه‌ای از خاک (۱۹۹۱)، شاگ ره شاکورو (۲۰۰۴)، نخستین گام (۲۰۰۸) و گام نهادم، من در خلوت (۲۰۰۵) رمان‌های کوتاه دیگر او عبارت‌اند از: مرا نیز خانه‌ای باید (۱۹۷۱)، رتپنخی (۱۹۷۴) و قهقهه‌ای خاموش (۱۹۸۳) قهقهه‌ای خاموش شامل رمان کوتاه دیگری با نام یک زندان نیز هست. مجموعه داستان‌های کوتاه او شامل او (۱۹۷۹)، بر آستانه شامگاه (۱۹۸۳)، اندهانی (۱۹۸۹)، برگ چهارم بیلپاترا (۱۹۹۴)، آسمان در گرهی بسته (۱۹۹۸)، آنورادا (۲۰۰۳) و زمانی خواهد آمد که... مجموعه‌ای از داستان‌های برگزیده او با عنوان بهترین داستان‌های ورشا آدالجا (۱۹۹۲) به ویرایش ایلا عرب مهتا منتشر شده است. این است زندان (۱۹۸۶)، تیرد، شهید (۲۰۰۳) و بلبل بهاری (۲۰۰۶) از دیگر نمایشنامه‌های او هستند. رمان‌های مرا نیز خانه‌ای باید و رتپنخی به مجموعه‌های کوتاه تلویزیونی اقتباس شده‌اند. | ## بخش 3: ورشا آدالجیا | او رمان پدرش را به عنوان داریدرانارایان به سریال تلویزیونی و سپس نمایشنامه‌ای اقتباس کرد. سفرنامه‌های او عبارت‌اند از آسمان خم شد (۲۰۰۲)، آب زمزمه می‌کند (۲۰۰۲)، شیوهم (۲۰۰۶) و پناهنده (۲۰۰۷). او همچنین جوایز سرزمین شوروی نهرو (۱۹۷۶)، جایزه آکادمی ادبیات گجراتی (۱۹۷۷، ۱۹۷۹، ۱۹۸۰)، جایزه شورای ادبیات گجراتی (۱۹۷۲، ۱۹۷۵) و جایزه ک. | ## جمع‌بندی | او همچنین برنده جایزه ناندشانکار مهتا چاندراک، جایزه سروج پاتاک و جایزه داستان‌نویسی رام‌نارایان پاتاک شده است.
موضوع مقاله: لئونی آدامز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لئونی آدامز | مقدمه: زندگی‌نامه آدامز در بروکلین، نیویورک زاده شد و در محیطی بسیار سخت‌گیرانه پرورش یافت. | ## بخش 1: لئونی آدامز | تا هجده‌سالگی اجازه نداشت از مترو استفاده کند و حتی در آن زمان نیز پدرش او را همراهی می‌کرد. خواهر او، لوئیز هولند، معلم و باستان‌شناس بود و شوهر خواهرش، لستر بوداین هولند، باستان‌شناس بود. آدامز در کالج بارنارد وابسته به دانشگاه کلمبیا تحصیل کرد، جایی که هم‌دوره و دوست مارگارت مید بود. در دوران دانشجویی، استعداد او در شعر آشکار شد و نخستین اشعارش در همین دوره منتشر شدند. هنگام ترک آمریکا به مقصد فرانسه، از اینکه روز آخر را با ناراحتی سپری کرده بود، از ویلسون عذرخواهی کرد. | ## بخش 2: لئونی آدامز | در سال ۱۹۲۹، زمانی که ویلسون از قصد ازدواج با زنی دیگر خبر داد، آدامز به او نوشت که باردار بوده و احتمالاً سقط جنین کرده است. ویلسون که تحت تأثیر حس گناه و نوشیدن مفرط دچار فروپاشی عصبی شده بود، بعدها دریافت که این بارداری خیالی بوده است.Dabney, op. در دهه ۱۹۳۰، او در کوه‌های راماپو نزدیک هیلبرن، نیویورک زندگی می‌کرد و برای تدریس شعر ویکتوریایی در دانشگاه نیویورک به شهر رفت‌وآمد داشت. در سال ۱۹۳۰، با نویسنده و مدرس ویلیام تروی آشنا شد و در سال ۱۹۳۳ با او ازدواج کرد. او در دانشگاه‌های مختلفی از جمله کالج داگلاس، دانشگاه واشینگتن، کنفرانس نویسندگان برد لوف، دانشگاه کلمبیا و کالج سارا لارنس تدریس کرد. | ## بخش 3: لئونی آدامز | از جمله شاعران تحت آموزش او، لوییز گلیک، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۲۰، بود. در نقدی بر این کتاب، لوئیز بوگان نوشت: «اشعاری مانند همراهان مرداب، برای برداشت، انگورسازی و دونده با قرعه‌هاً از استعدادی شاعرانه نشأت می‌گیرند که به همان اندازه که عمیق است، نادر نیز هست.» در سال ۱۹۵۵، آدامز در یک زندگینامهٔ کوتاه که برای یک دانشنامهٔ زندگی‌نامه‌ای ادبیات مدرن نوشت، اندکی از دیدگاه‌های مذهبی و سیاسی خود را روشن کرد: «پدرم… مرا در کودکی به شک‌گرایی سوق داد — اما اکنون یک کاتولیک رومی هستم… من یک دموکرات بسیار لیبرال هستم.» او در سال ۱۹۸۸، در سن ۸۸ سالگی در نیو میلفورد، کنتیکت درگذشت. سبک شعری در نگاه اول، سبک لئونی آدامز در طول زندگی‌اش تغییر چشمگیری نداشت، اما شگفتی خجولانه‌ای که در آغاز داشت، به تدریج به نوعی شور عرفانی و تقریباً نیایشی تبدیل شد. او را می‌توان با هنری وان و شعر متافیزیکی قرن هفدهم مقایسه کرد، به‌ویژه در شور مذهبی نهفته در آثارش. | ## جمع‌بندی | در تفسیری انتقادی از اوایل دههٔ ۲۰۰۰ در وب‌سایت ووم‌پو (وبلاگی دربارهٔ شعر زنان)، شاعر آنی فینچ خوانشی پست‌مدرن‌تر از آدامز ارائه داد و او را «شاعری غنی و حسی توصیف کرد که حسیت خود را نه متوجه دیگران، بلکه به‌طور عمده متوجه عناصر شعر، نحو و نماد، واژگان و آوای کلمات، و در کل به خود زبان معطوف می‌کرد.» او ادامه داد که «شعر آدامز تعادل میان قدرت‌های افسونگرانه و بازنمایی‌کنندهٔ زبان شاعرانه را به بازی می‌گیرد.
موضوع مقاله: سارینا بولدن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سارینا بولدن | مقدمه: سارینا بولدن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فیلیپین است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان کومو، از باشگاه‌های شاغل در سری آ زنان ایتالیا، بالاترین سطح لیگ فوتبال زنان در این کشور، بازی می‌کند. | ## بخش 1: سارینا بولدن | از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به وسترن سیدنی، نیوکاسل جتس و کومو اشاره کرد. زندگی اولیه و تحصیلات سارینا ایزابل بولدن در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۹۶ در سانتا کلارا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا به دنیا آمد. او به میلپیتاس و سپس به دانشگاه لویولا مریمونت رفت و مدرک کسب و کار را دریافت کرد که قصد دارد به عنوان پشتیبان برای حرفه ورزشی‌اش استفاده کند. دوران باشگاهی بولدن در سال ۲۰۲۰ برای زینبی هانگویان در لیگ فوتبال تایوان بازی کرد. او سپس برای باشگاه فوتبال زنان سانفرانسیسکو نایت هاوکس در لیگ حرفه‌ای فوتبال زنان در ایالات متحده آمریکا بازی کرد. در ژوئن ۲۰۲۱، بولدن به باشگاه فوتبال زنان الفن سایتاما از لیگ برتر فوتبال زنان ژاپن پیوست. او در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۲۱، در باخت ۱–۴ سایتاما به توکیو وردی بلزا به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه ۶۲ به میدان رفت. | ## بخش 2: سارینا بولدن | بولدن که زبان مادری‌اش انگلیسی است، در ارتباط با هم‌تیمی‌هایش محدودیت‌هایی داشت. در دسامبر ۲۰۲۲، بولدن قراردادش را با الفن سیتاما به صورت دوجانبه فسخ کرد و به باشگاه استرالیایی وسترن سیدنی واندررز منتقل شد. قبل از فصل ۲۰۲۳–۲۴ لیگ استرالیا، مشخص شد که وسترن سیدنی واندررز قرارداد بولدن را تمدید نکرده است. بولدن گفت که از باشگاه‌های مختلف پیشنهاداتی دریافت کرده است، اما او ترجیح داد در لیگ برتر فوتبال زنان استرالیا بماند و در آن زمان «حرکت‌های بزرگ و دور از دسترس» نکند. در آن زمان، او عمدتاً به بازی در تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین برای حفظ تناسب اندام خود تکیه کرده بود. پس از مدتی دوری، از فصل ۲۰۲۳–۲۴، بولدن با باشگاه فوتبال زنان نیوکاسل جتس قرارداد امضا کرد و در اولین بازی، دو گل به ثمر رساند. دو هفته بعد، باشگاه فوتبال زنان کومو بولدن را به عنوان بازیکن جدید خود معرفی کرد و قراردادی را علنی نمود که او را تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ با باشگاه نگه می‌دارد. | ## بخش 3: سارینا بولدن | دوران ملی عملکرد بولدن با تیم فوتبال زنان دانشگاه لویولا مریمونت باعث شد تا او به یک اردو در اورلاندو، فلوریدا در آوریل ۲۰۱۷ دعوت شود که توسط تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال زنان ایالات متحده آمریکا سازماندهی شده بود. در اواخر ۲۰۱۷، او توانست در اردوهای آموزشی که توسط تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین سازماندهی شده بود، شرکت کند و توجه ریچارد بون، سرمربی وقت تیم ملی را جلب کند. از او بعداً در ترکیب نهایی تیم ملی فیلیپین که در جام ملت‌های زنان آسیا ۲۰۱۸ شرکت کرد، نام برده شد. در اولین بازی گروهی فیلیپین برابر میزبان اردن، بولدن اولین بازی ملی خود را تجربه کرد. در مرحله یک‌چهارم نهایی برابر تیم ملی فوتبال زنان چین تایپه، که پس از تساوی ۱–۱ بازی به ضربات پنالتی کشیده شد، بولدن پنالتی برتری را به ثمر رساند که منجر به صعود فیلیپین به اولین جام جهانی فوتبال زنان در تاریخ این کشور، در سال ۲۰۲۳ شد. در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۳، او تنها گل را در پیروزی ۱–۰ برابر تیم ملی فوتبال زنان نیوزیلند به ثمر رساند که اولین گل و اولین پیروزی کشورش در این مسابقات بود. | ## جمع‌بندی | او در تاریخ ۵ آوریل ۲۰۲۴، در یک بازی دوستانه برابر کره جنوبی، پنجاهمین بازی بین‌المللی خود را به دست آورد.
موضوع مقاله: جنی گیبونز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنی گیبونز | مقدمه: جنیفر "جنی" آن مک‌کینون سیدی-گیبونز (زادهٔ ۱۲ مرداد ۱۳۶۷) یک فضانورد، مهندس و دانشگاهی کانادایی است. | ## بخش 1: جنی گیبونز | آژانس فضایی کانادا (CSA) او کج را به‌عنوان یکی از دو عضو گروه فضانوردان ۲۰۱۷ در کنار جاشوا کاتریک انتخاب کرد. در سال ۲۰۲۳، "CSA" او را به‌عنوان پشتیبان جرمی هانسن برای مأموریت پرواز بر فراز ماه "آرتمیس ۲" منصوب کرد. از زمان اعلام مأموریت "CSA" در سال ۲۰۲۳، او از نام خانوادگی همسرش، جنی گیبونز، استفاده می‌کند. اوایل زندگی و تحصیلات جنیفر آن مک‌کینون سیدی در ۱۲ مرداد ۱۳۶۷ در کلگری متولد شد. او مدرک کارشناسی مهندسی را با افتخار در مهندسی مکانیک از دانشگاه مک‌گیل دریافت کرد. | ## بخش 2: جنی گیبونز | او در این دانشگاه در همکاری با "CSA" و آزمایشگاه تحقیقات پرواز "شورای ملی تحقیقات کاناداً دربارهٔ انتشار شعله در شرایط ریز گرانش پژوهش کرد. پژوهش دکترای او که تحت نظارت پروفسور نونداس ماستوراکوس انجام شد، بر فرآیندهای احتراقی متمرکز بود. فعالیت دانشگاهی پیش از پیوستن به "CSA"، گیبونز مدرس موتورهای احتراق داخلی در دانشکده مهندسی دانشگاه کمبریج بود. پژوهش‌های او بر پویایی‌های شعله‌های آشفته و کاهش آلاینده‌ها در سیستم‌های احتراقی متمرکز بود. او همچنین به دانشجویان مقطع کارشناسی و تحصیلات تکمیلی در بخش انرژی، مکانیک سیالات و توربوماشینری در موضوعاتی مانند تولید انرژی، ترمودینامیک و فیزیک شعله تدریس می‌کرد. | ## بخش 3: جنی گیبونز | در سال ۲۰۱۶، گیبونز برنده جایزه «مهندس زن جوان سال» از «مؤسسه مهندسی و فناوری» و همچنین جایزه «مهندس جوان سال» از «آکادمی سلطنتی مهندسی» شد. در تیر ۱۳۹۶، گیبونز به هوستون نقل مکان کرد تا در «برنامه آموزشی نامزدهای فضانوردی ناسا» در مرکز فضایی جانسون آموزش ببیند. در ۱ آذر ۱۴۰۲، "CSA" طی مراسمی رسمی اعلام کرد که گیبونز به‌عنوان پشتیبان جرمی هانسن در مأموریت "آرتمیس ۲" خدمت خواهد کرد. | ## جمع‌بندی | این مأموریت که بخشی از برنامه "آرتمیس" ناسا است، قرار است زودتر از فروردین ۱۴۰۵ انجام نشود.
موضوع مقاله: فهرست پستی شاعرانگی دانشگاه بوفالو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست پستی شاعرانگی دانشگاه بوفالو | مقدمه: فهرست پستی شاعرانگی دانشگاه بوفالو یکی از قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین فهرست‌های پستی اختصاص‌یافته به بحث در مورد شعر و شعرشناسی معاصر آمریکای شمالی بود. | ## بخش 1: فهرست پستی شاعرانگی دانشگاه بوفالو | این فهرست در ۸ دسامبر ۱۹۹۳ آغاز شد، هرچند که آرشیو قابل‌دسترس آن فقط شامل پیام‌هایی از اواسط ۱۹۹۴ به بعد است. تعدادی از شاعران و منتقدان تأثیرگذار مرتبط با جنبش‌های مختلف شعر معاصر، از جمله مارجری پرلف و چارلز برنشتاین، از اعضای این فهرست بودند. تخمین‌های مربوط به تعداد اعضای این فهرست متفاوت است، اما حدود ۱۸۰۰ خواننده داشته است. این فهرست روی سرورهای متعلق به دانشگاه بوفالو اجرا می‌شد و با برنامه تحصیلات تکمیلی این دانشگاه در زمینه شعرشناسی مرتبط بود. | ## بخش 2: فهرست پستی شاعرانگی دانشگاه بوفالو | این فهرست بسته بود و پیام‌های ارسال‌شده توسط مدیر و ویراستار، ایمی کینگ، انتخاب می‌شدند. در سال ۱۹۹۹، برنشتاین این فهرست را به‌طور موقت تعطیل کرد که ظاهراً به دلیل تعداد زیاد پیام‌های ارسال‌شده توسط یکی از مشترکان، هنری گولد، بود، که خود او این ادعا را رد کرد. این فهرست دارای میزان کمی نظارت توسط مدیران فهرست بود و بیشتر پیام‌ها «از پیش تأیید شده» بودند؛ قوانین جدید فهرست همچنین بیان می‌کردند که: «ما به‌طور کلی ارسال آثار خلاقانه‌ای که مستقیماً به بحث درباره مسائل شعرشناسی در فهرست مربوط نباشند را نمی‌پذیریم. با این حال، ویراستار فهرست ممکن است گه‌گاهی شعرهایی را برای انتشار در فهرست درخواست کند یا تأیید نماید.» در روزهای اولیه این فهرست، عضویت، بحث‌های فهرست و حتی وجود خود فهرست خصوصی نگه داشته می‌شد و اعضا ملزم بودند که محتوای پیام‌های فهرست یا خود فهرست را با «بیگانگان» در میان نگذارند. | ## بخش 3: فهرست پستی شاعرانگی دانشگاه بوفالو | افرادی که می‌خواستند به فهرست بپیوندند باید یک «بیانیه شخصی» کوتاه ارائه می‌دادند تا تأیید شوند. در سال ۲۰۰۱، این فهرست به‌عنوان بستر اصلی یک اعتراض علیه انتصاب بیلی کالینز به عنوان مشاور شعر کتابخانه کنگره مورد استفاده قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | اعضای فهرست در انتخاب یک «ضد-ملی‌سرای» که توسط رابرت آرشامبو سازماندهی شده بود، شرکت کردند.
موضوع مقاله: ووم‌پو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ووم‌پو | مقدمه: گروه بحث دربارهٔ شعر زنان که به نام ووم‌پو شناخته می‌شود، یک گروه بحث بین‌المللی است که به بحث دربارهٔ شعر زنان اختصاص دارد. | ## بخش 1: ووم‌پو | این گروه بحث پس از میزبانی در دانشگاه میامی، دانشگاه جنوبی مین و کالج ناسو، در حال حاضر بر روی گوگل گروپس میزبانی می‌شود. بیشتر اعضای آن شاعرانی از ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، استرالیا و نیوزیلند هستند. بحث‌های این منجر به برگزاری نشست‌های علمی، خوانش‌های شعر، همکاری‌های شعری، گروه بحثهای منشعب مانند فهرست مام‌پو، چاپ مقالاتی در نشریاتی مانند یک تاج سونت در مجله Prairie Schooner در سال ۲۰۰۷ و همچنین انتشار یک مجموعه شعر با عنوان «نامه‌هایی به جهان: شعرهایی از فهرست‌سرو ووم‌پو» در سال ۲۰۰۸ توسط انتشارات رد هن شده است. تاریخچه در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۶، آنی فینچ از تأسیس ووم‌پو به عنوان پاسخی به سرکوب صدای زنان در سایر گروه بحثهای شعری، از جمله فهرست شعر معاصر آمریکا و فهرست پستی شاعرانگی دانشگاه بوفالو در سال ۱۹۹۷ یاد می‌کند. | ## بخش 2: ووم‌پو | فینچ می‌گوید: «در ۱۸ دسامبر، آن‌قدر ناامید شدم که تقریباً به‌طور ناگهانی، مجوز استفاده از سرور دانشگاه میامی را گرفتم و ووم‌پو را با ارسال ایمیلی به چند دوست… و برخی زنانی که نمی‌شناختم اما متوجه شده بودم که تلاش می‌کنند نظرات هوشمندانه‌شان را در گروه بحثهای مردسالار مطرح کنند، آغاز کردم.»Donovan, Frances. فینچ در سال‌های نخستین، یک تسهیل‌گر بسیار فعال و پیگیر در شکل‌گیری فرهنگ این گروه بحث بود، به‌ویژه در پنج یا شش سال اول.Raab, Zara. این گروه بحث در سال ۲۰۰۴، همراه با فینچ، از دانشگاه میامی به دانشگاه جنوبی مین منتقل شد و در سال ۲۰۰۸، آنی فینچ از شاعر امی کینگ خواست که مدیریت آن را بر عهده بگیرد.Donovan, Frances. این نشست که توسط امی کینگ، تسهیل‌گر فهرست، اداره شد، شامل سخنرانی باربارا کروکر، آنی فینچ (بنیان‌گذار فهرست) و آلیسون جوزف بود و بسیاری از اعضای ووم‌پو نیز در میان حضار حضور داشتند. | ## بخش 3: ووم‌پو | اعضا برخی از اعضای برجسته ووم‌پو شامل شاعران ساندرا بیزلی، مارگو بردشفسکی، چانا بلاخ، آلیسون هج کوک، مارتا کالینز، شارون دوبیاگو، آنی فینچ، آن فیشر-ویرث، دیزی فرید، کیت گیل، دانیلا جوسیفی، آریل گرینبرگ، گابریل گادینگ، آر. گوین، آلیسون جوزف، مریلین هکر، فریده حسن‌زاده، الوئیس کلاین هیلی، جولی کین، امی کینگ، اورسولا لو گویین، جفری لوین، مریلین نلسون، مندی اوبادیکه، آلیشیا استرایکر، کاتا پولیت، مالی پیکاک، میرا روزنتال، متا سما، راتی ساکسنا، سوزان ام. شولتز، پگی شوماکر، اوی شوکلی، ران سیلیمان، پاتریشیا اسمیت، استفانی استریکلند، لزلی ویلر و ریچل زوکر بوده‌اند. فرهنگ ووم‌پو یک جامعه نزدیک با سنت‌های دیرینه و منحصربه‌فردی است، از جمله خطاب دوستانه اعضا به‌عنوان «ووم‌پونی‌ها» و برگزاری صبحانه سالانه در روز جمعه در کنفرانس برنامه نویسندگان وابسته.Starace, Rosemary. | ## جمع‌بندی | 4-5 چندین خبرنامه هفتگی که به‌صورت داوطلبانه اداره می‌شوند، از ارسال مطالب تبلیغاتی و پیام‌های تبریک در فهرست جلوگیری می‌کنند تا بحث‌ها به‌طور متمرکز بر شعر باقی بمانند.Raab, Zara.
موضوع مقاله: کد دختران سیاه پوست | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کد دختران سیاه پوست | مقدمه: کد دختران سیاه پوست سازمانی غیرانتفاعی است که بر جذب دختران آفریقایی-آمریکایی و سایر جوانان رنگین‌پوست به آموزش برنامه‌نویسی کامپیوتر تمرکز دارد تا حرفه‌های آنها در زمینه فناوری پرورش یابد. | ## بخش 1: کد دختران سیاه پوست | این سازمان آموزش برنامه‌نویسی کامپیوتر و کدنویسی، همچنین ساخت وب‌سایت، ربات و برنامه‌های موبایل را ارائه می‌دهد و هدف آن این است که تا سال ۲۰۴۰، یک میلیون دختر را در صنعت فناوری جای دهد. کیمبرلی برایانت، یک مهندس الکترونیک که بیش از ۲۰ سال در بیوتکنولوژی فعالیت کرده بود، در سال ۲۰۱۱ سازمان Black Girls Code را تأسیس کرد تا نابرابری نمایندگی دختران آفریقایی-آمریکایی و زنان در مشاغل فناوری را اصلاح کند. برنامه‌ها سازمان که مقر آن در اوکلند، کالیفرنیا قرار دارد، تا اوت ۲۰۱۳ به ۲٬۰۰۰ شرکت‌کننده رسید و در هفت ایالت در سراسر ایالات متحده و همچنین در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی فعالیت می‌کند. | ## بخش 2: کد دختران سیاه پوست | او همچنین متوجه شد که پسران در کمپ توجه بیشتری از سوی مشاوران دریافت می‌کنند نسبت به دختران معدودی که حضور دارند. در مصاحبه‌ای با Ebony, برایانت گفت: «می‌خواستم راهی پیدا کنم تا دخترم را به سمت یک خلاق دیجیتال تبدیل کنم نه فقط مصرف‌کننده، و برنامه‌های دیگری پیدا نکردم که به دخترانی مانند او از جوامع کمتر نمایندگی شده هدف قرار داده شده باشد.» در سال ۲۰۱۱، برایانت توانست همکاران خود از Genentech را متقاعد کند که یک برنامه آموزشی شش‌هفته‌ای برای دختران رنگین‌پوست طراحی کنند. اولین دوره آموزشی او در زیرزمین یک مؤسسه آماده‌سازی دانشگاهی برگزار شد و دوازده دختر از جمله دختر او در آن شرکت کردند. | ## بخش 3: کد دختران سیاه پوست | انتقال رهبری برایانت در سال ۲۰۲۱ پس از شکایت‌هایی که به رفتار او مربوط می‌شد از رهبری سازمان برکنار شد. سپس سازمان از برایانت به دلیل «دزدیدن» وب‌سایت خود شکایت کرد، در حالی که او نیز شکایت فدرال علیه اعضای هیئت مدیره به اتهام افترا، تلافی و اخراج ناعادلانه از سمت مدیرعاملی تنظیم کرد. | ## جمع‌بندی | در آگوست ۲۰۱۵، برایانت از دریافت کمک مالی ۱۲۵٬۰۰۰ دلاری از برنامه اشتراک‌سواری Uber خودداری کرد و آن را بی‌صمیمانه و «محرک روابط عمومی» خواند.
موضوع مقاله: آسلی اردوغان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آسلی اردوغان | مقدمه: آسلی اردوغان (; – ) نویسنده‌ای ستایش‌شده، فعال حقوق بشر، ستون‌نویس روزنامهٔ اوزگور گوندِم و پیش‌تر روزنامهٔ رادیکال، زندانی سیاسی سابق و فیزیکدان ذرات اهل ترکیه است. | ## بخش 1: آسلی اردوغان | دومین رمان او به زبان انگلیسی منتشر شده است و در مجموع، هشت کتاب از او به بیست زبان زندهٔ دنیا ترجمه شده‌اند. آسلی اردوغان نویسندهٔ ادبیات و خالق هشت اثر از جمله رمان‌ها، داستان‌های کوتاه، مجموعه‌های نثر شاعرانه و مقالات است که به زبان‌هایی از جمله انگلیسی، فرانسوی و آلمانی ترجمه و توسط ناشرانی همچون اکت سود، پنگوئن آلمان و سیتی‌لایتز منتشر شده‌اند. او به عنوان ستون‌نویس در نشریات ملی و بین‌المللی مختلف فعالیت داشته و در سال ۲۰۱۶ به دلیل همکاری با روزنامهٔ طرفدار کردها اوزگور گوندِم دستگیر شد. اردوغان جوایز متعددی در حوزهٔ ادبیات، هنر و حقوق بشر دریافت کرده است، از جمله جایزه سیمون دو بووار و جایزه صلح اریش ماریا رمارک. آثار او برای اجرای تئاتر اقتباس شده و در شهرهایی مانند میلان، گراتس و آوینیون به روی صحنه رفته است. همچنین، برخی از آثار او به باله کلاسیک، رادیو، فیلم کوتاه و در نهایت به اپرا تبدیل شده‌اند. | ## بخش 2: آسلی اردوغان | او در سال ۱۹۸۳ از کالج رابرت و در سال ۱۹۸۸ از دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه بغازیچی فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ به‌عنوان فیزیکدان ذرات در سرن فعالیت کرد و در نتیجهٔ پژوهش‌های خود، مدرک کارشناسی ارشد فیزیک را از دانشگاه بغازیچی دریافت کرد. او پژوهش‌هایی را برای مقطع دکتری در ریو دو ژانیرو برزیل آغاز کرد اما در سال ۱۹۹۶ به ترکیه بازگشت تا به‌صورت تمام‌وقت به نویسندگی بپردازد. حرفه نویسندگی اولین داستان او، یادداشت وداع واپسین، در مسابقه نویسندگی یونوس نادی در سال ۱۹۹۰ جایزه سوم را به دست آورد. نخستین رمان او، کابوک آدم (مرد پوسته‌ای)، در سال ۱۹۹۴ منتشر شد و سپس در سال ۱۹۹۶، ماندارین معجزه‌آسا که مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه به‌هم‌پیوسته بود، منتشر گردید. داستان کوتاه او، پرندگان چوبی، در مسابقه‌ای که توسط رادیو دویچه وله در سال ۱۹۹۷ برگزار شد، جایزه اول را کسب کرد و دومین رمان او، شهر در شنل قرمز، جوایز زیادی در خارج از کشور دریافت کرد و به زبان انگلیسی نیز ترجمه شده است. | ## بخش 3: آسلی اردوغان | او از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ نماینده ترکیه در کمیته نویسندگان زندانی از انجمن جهانی قلم بود. همچنین، ستون‌نویسی به نام دیگران را برای روزنامهٔ ترکی رادیکال می‌نوشت که مقالات آن بعدها جمع‌آوری و در قالب کتابی به نام هنگامی که سفر به پایان می‌رسد منتشر شد. او به‌طور گسترده سفر کرده و علاقه‌مند به انسان‌شناسی و فرهنگ مردم بومی قاره آمریکا است. از دسامبر ۲۰۱۱ تا مه ۲۰۱۲، به دعوت خانه ادبیات زوریخ و بنیاد PWG، اردوغان به عنوان «نویسنده مقیم» در زوریخ حضور داشت. پس از بازگشت به ترکیه، به نوشتن برای روزنامه طرفدار کردها اوزگور گوندِم ادامه داد. روی این بنر نوشته شده بود «آسلی اردوغان و زندانیان سیاسی رژیم ترکیه را آزاد کنید.» آسلی اردوغان در جریان یورش پلیس به دفتر روزنامه اوزگور گوندِم در ۱۶ اوت ۲۰۱۶، به دلیل عضویت در هیئت مشورتی این روزنامه دستگیر شد. | ## جمع‌بندی | در ژوئن ۲۰۱۷، پس از لغو ممنوعیت سفر، ترکیه را ترک کرد و به آلمان رفت، و هم‌اکنون در این کشور در تبعید زندگی می‌کند.