موضوع مقاله: کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام | مقدمه: کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام، اعتصاب غذای زندانیان سیاسی است که به عنوان جنبش اعتراضی از بهمن‌ماه ۱۴۰۲ توسط شماری از زندانیان سیاسی در زندان‌های ایران آغاز شده و تاکنون ادامه یافته است. | ## بخش 1: کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام | این کارزار شامل اعتصاب غذا در روزهای سه‌شنبه هر هفته، در اعتراض به گسترش و تداوم اجرای مجازات اعدام در ایران است. شرکت‌کنندگان در این حرکت اعتراضی، بدون در نظر گرفتن نوع اتهام، انگیزه یا باورهای محکومان به اعدام، این مجازات را غیرانسانی و غیرقابل جبران دانسته و خواستار لغو آن هستند. از آغاز این اعتصاب‌ها، زندانیان هر هفته با انتشار بیانیه‌ای، دیدگاه‌ها و مطالبات خود را اعلام می‌کنند. همچنین با خطاب قرار دادن مردم و وجدان‌های بیدار در سطح جهانی، خواستار حمایت از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» برای مقابله با مجازات اعدام شده‌اند. روز شنبه ۴ مرداد ۱۴۰۴ در حمله گارد زندان و نیروهای اطلاعاتی در زندان قزلحصار، زندانیان را با دستبند و کیسه بر سر کشیده به انفرادی فرستادند و روز بعد یکشنبه ۵ مرداد دو تن از زندانیان سیاسی از اعضای کارزار بهروز احسانی و مهدی حسنی را اعدام کرده و سعید ماسوری از چهره‌های کلیدی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» را تحت فشار شدید از بند خارج کردند. این کارزار حمایت ۳۰۰ شخصیت بین‌المللی، از جمله وکلا، قضات و فعالان حقوق بشر، را کسب کرده است. کارزار سه‌شنبه‌های “نه به اعدام” در ابتدای سال ۱۴۰۵ در یک جنایت دیگر توسط حکومت اعدامی و اعدام مجاهدین خلق وحید بنی عامریان، پویا قبادی، شاهرخ(اکبر) دانشورکار، بابک علیپور، محمد تقوی و ابوالحسن منتظر، شش تن از اعضای خود را در هفته صد و پانزدهم از دست داد. ۵ خرداد ۱۴۰۵ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته یکصد و بیست و دوم در ۵۶ زندان در سراسر کشور ادامه دارد. زندانیان اعتصاب‌کننده در بیانیه خود نوشتند: «موج اعدام‌های سیاسی همچنان ادامه دارد. از هفته گذشته تا کنون دو زندانی سیاسی و هم‌وطن کُرد، «رامین زله» و «کریم یعقوب‌پور» و یک جوان دیگر به نام «عباس اکبری فیض آبادی» از معترضان دی ماه بی‌رحمانه به دار آویخته شدند. … در هفته اخیر حکم اعدام زندانی سیاسی منوچهر فلاح در زندان لاکان رشت پس از نقض مجدد تأیید و روح‌الله کرکی در زندان شیبان اهواز و حکم اعدام زندانیان سیاسی میلاد آرمون، نوید نجاران، مهدی ایمانی و سید محمدمهدی حسینی متهمان پرونده موسوم به «شهرک اکباتان» تأیید شده و جان‌آنها به‌شدت در خطر است. در مقابل این اعدام‌ها کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در زندان‌ها صدو بیست و دو هفته ایستادگی کرده‌اند. از جمله‌بند زنان زندان اوین که هر سه‌شنبه در اعتراض به این اعدام‌ها شعار سر می‌دهند و به همین خاطر از طرف زندان ممنوع‌الملاقات شده و از تماس تلفنی با خانواده محروم شده‌اند. … ما اعضای کارزار”سه‌شنبه‌های نه به اعدام” دیگر بار از ارگان‌های حقوق بشری بین‌المللی و وجدان‌های بیدار می‌خواهیم که با به کارگیری اقدامات مؤثر مانع تداوم اعدام‌های غیرانسانی شوند و در تراژدی اعدام‌ها کنار مردم ایران و خواست آنها برای آزادی و عدالت و لغو حکم اعدام بایستند.» هدف هدف کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که تاکنون صدها زندانی در ۵۶ زندان در سراسر کشور به آن پیوسته‌اند، اعتراض به مجازات اعدام و مخالفت با آن به عنوان مجازاتی غیرانسانی و جبران‌ناپذیر است. شرکت‌کنندگان در این کارزار، صرف‌نظر از نوع اتهام، انگیزه یا باورهای محکومان، خواستار لغو کامل این مجازات هستند. زندانیان شرکت‌کننده در این حرکت اعتراضی، هم‌زمان با اعتصاب غذای هفتگی خود در روزهای سه‌شنبه، از دیگر زندانیان سراسر کشور و نیز از عموم شهروندان دعوت کرده‌اند تا به این کارزار بپیوندند و از آن حمایت کنند. همچنین، این زندانیان با ارسال پیام‌هایی به نهادهای بین‌المللی، از جمله گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، مای ساتو، خواستار توجه ویژه به موارد نقض حقوق بشر در ایران، به‌ویژه اعدام‌ها و تلاش برای توقف این اقدامات و پایان دادن به وضعیت توصیف‌شده شده‌اند. بیانیه زندانیان اعتصابی از شروع اعتصاب‌ها هر هفته زندانیان اعتصابی با انتشار بیانیه‌ای آخرین مواضع خود را اعلام می‌نمایند. آنها همچنین از همه زندانیان در زندان‌های مختلف می‌خواهند که به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» بپیوندند و نیز از وجدان‌های بیدار در سراسر جهان می‌خواهند تا برای «لغو اعدام و مقابله با آن» از این کارزار حمایت کنند. در ۶ شهریور ۱۴۰۳ همزمان با سی و یکمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» و پیوستن جمعی از زندانیان زندان تهران بزرگ و همچنین دو نماینده مجلس ایتالیا به این کارزار، بیانیه‌ای از سوی این کارزار منتشر شد. در این بیانیه ضمن اعلام آمار اعدام در ایران طی مرداد ماه گذشته از کابینه دولت مسعود پزشکیان با عنوان «سرکوب و اعدام» نام برده شده و آن را مقدمه‌ای برای سرکوب بیشتر جامعه دانستند. در بخشی از این بیانیه آمده است: «در دولت تازه منصوب شده، در مرداد ماه دست کم ۱۲۶ نفر به پای چوبه‌های دار برده شده و حق حیات از آنها سلب گردید و هزاران زندانی در زندانهای سراسر کشور که همگی قربانی سیستماتیک بی‌کفایتی این حکومت هستند نیز در انتظار اعدام قرار گرفته‌اند… دستگاه سرکوب، زندانیانی که در این کارزار به هر شکل به این عمل غیرانسانی اعتراض کرده‌اند را تحت فشار قرار داده و آنها را از حقوق اولیه‌اشان محروم کرده و می‌کند». بیانیه این کارزار با اشاره به این که «در جهان هم وجدان‌های بیداری صدای مقاومت کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام را شنیده‌اند» از حمایت «برخی از نمایندگان برجسته ایتالیایی» از این حرکت اعتراضی برای لغو مجازات اعدام خبر داد و خواستار پیوستن «تمامی وجدان‌های بیدار در سراسر جهان» به حمایت از لغو اعدام به این کارزار شد و از همه زندانیان زندان‌های ایران خواست به این کارزار بپیوندند. اسامی زندان‌های در اعتصاب زندانیان اعتصابی در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از زندان‌های مختلف ایران از جمله زندان‌های زیر هستند: زندان اوین (بندزنان، بند۴٬۶٬۸) زندان قزلحصار (واحد ۲و۳و۴) زندان مرکزی کرج زندان خرم‌آباد زندان نظام شیراز زندان قرچک زندان اراک زندان مشهد زندان لاکان رشت زندان قائم شهر زندان تبریز زندان اردبیل زندان ارومیه زندان خوی زندان نقده زندان سلماس زندان سقز زندان بانه زندان مریوان زندان کامیاران زندان تهران بزرگ زندان شیبان اهواز زندان کهنوج کرمان زندان دستگرد اصفهان زندان طبس زندان خورین ورامین زندان رودسر زندان سپیدار اهواز زندان رامهرمز زندان حویق تالش بند زنان زندان عادل‌آباد شیراز زندان جوین زندان برازجان زندان گنبد کاووس زندان دیزل‌آباد کرمانشاه زندان چوبیندر قزوین زندان میاندوآب زندان سقز زندان بانه زندان مریوان زندان کامیاران زندان سنندج زندان مهاباد زندان بوکان زندان یاسوج زندان فردیس کرج زندان فیروزآباد استان فارس زندان اهر زندان یزد زندان دهدشت زندان لنگرود قم زندان ازبرم لاهیجان زندان سبزوار زندان بروجرد زندان ایلام زندان مرکزی بیرجند گاه‌شمار کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام سه‌شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۳ زندانیان اعتصابی در قزلحصار کرج اعلام کردند تا لغو مجازات اعدام به اعتصاب غذا ادامه خواهند داد. زندانیان اعتصابی از مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل، خواستند با استفاده گسترده از اعدام در ایران مقابله کند. دو نماینده مجلس ایتالیا و ۶۸ گروه و سازمان حقوق بشری ایرانی و بین‌المللی با بیانیه‌ای مشترک از کارزار حمایت کرده و اعدام‌ها را ابزار سرکوب سیاسی دانستند. آن‌ها اعلام کردند: «باتوجه به شدت گرفتن سرکوب و همچنین سابقه اعضای کابینه (پزشکیان)، می‌توان آن را کابینه سرکوب و اعدام نامید.» سه‌شنبه ۱۳ شهریور ۱۴۰۳ زندان‌های اسدآباد اصفهان و بم به کارزار پیوستند. زندانیان اعتصابی قتل محمد میرموسوی در زندانی در لاهیجان و کمیل ابوالحسنی در زندان تنکابن زیر شکنجه را محکوم کردند. زندانیان اعتصابی، تهدید به مرگ توسط مقامات زندان ارومیه را محکوم کرده و خواستار بازدید مای ساتو از زندان‌های ایران شدند. سه‌شنبه ۲۷ شهریور ۱۴۰۳ همزمان با اعدام ۶ زندانی اعتصابی در شیراز و گرگان، زندانیان اعتصابی همزمان با گرامی‌داشت یاد جان‌باختگان اعتراضات ۱۴۰۱، هشدار دادند که تعدادی از بازداشت‌شدگان اعتراضات در خطر اعدام هستند. سه‌شنبه ۳ مهر ۱۴۰۳ زندانیان اعتصابی همزمان با حضور مسعود پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد طی بیانیه‌ای احکام اعدام مهدی حسنی، بهروز احسانی، محمدجواد وفایی‌ثانی و حاتم اوزدمیر را محکوم کردند. آن‌ها همبستگی خود را با قربانیان انفجار معدن طبس اعلام کرده و نگرانی خود را از وضعیت کودکان کار در ایران ابراز کردند. زندانیان اعتصابی در ۲۲ زندان به اعدام‌ها در شرایط جنگی خاورمیانه اشاره کردند و یاد جان‌باختگان جمعه خونین زاهدان را گرامی داشتند. سه‌شنبه ۱۷ مهر و ۲۴ مهر ۱۴۰۳ هم‌زمان با «روز جهانی علیه اعدام» زندانیان اعدام‌های فزاینده در زندان‌های ایران را محکوم کردند. زندانیان اعتصابی در بیانیه خود به اعدام بیش از ۱۴۰ نفر، از جمله ۵ زن در مهر ۱۴۰۳ اشاره کردند. سه‌شنبه ۱۵ آبان ۱۴۰۳ زندانیان اعتصابی هشدار دادند ۸ جوان بازداشت‌شده در اعتراضات ۱۴۰۱ در اکباتان با حکم اعدام مواجه هستند. سه‌شنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۳ امیرحسین مرادی و علی یونسی، دو نخبه زندانی اعتصابی، دانشجویان را به پیوستن به کارزار فراخواندند. سه‌شنبه ۶ آذر ۱۴۰۳ زندانیان در بیانیه خود «احکام فله‌ای اعدام» را «راهبرد حکومت مستبد ایران برای ایجاد رعب و وحشت» نامیدند. سه‌شنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۳ حکم اعدام ۶ زندانی اعتصابی سیاسی در زندان اوین (وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، بابک علی‌پور، علی‌اکبر دانشور، ابوالحسن منتظر، محمد تقوی) به اتهام «بغی» صادر شد. سه‌شنبه ۲۰ آذر ۱۴۰۳ بیانیه زندانیان، حکومت ولایت فقیه را «رکوردار نقض فاحش حقوق بشر در جهان» توصیف کرد که تنها در ۲۰ روز گذشته ۷۵ زندانی و طی ۹ ماه اخیر از شروع سال ۷۷۰ زندانی حلق آویز شده‌اند. زندانیان اعتصابی تأکید کردند که اعدام افراد به دلیل نگهداری چند گرم مواد مخدر در حالی صورت می‌گیرد که در پی سقوط حکومت اسد در سوریه، کارخانه‌ای وابسته به جمهوری اسلامی ایران کشف می‌شود. | ## بخش 2: کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام | زندان قزلحصار با ۱۵۸ اعدام در سال ۲۰۲۴ «قتل‌گاه» نامیده شد و به دلیل افشای جنایاتش تحریم بین‌المللی شد. سه‌شنبه ۱۱ دی ۱۴۰۳ زندانیان اعتصابی، محکومیت زنان زندانی در زندان قرچک ورامین به سنگسار و مجازات قطع دست و پا برای متهمان سرقت را محکوم کردند. در سال ۲۰۲۴ آمار اعدام‌ها در ایران به ۱۰۰۰ نفر سیده است، که بیش از ۳۳ نفر از آنان زنان بوده‌اند. سه‌شنبه ۲۵ دی ۱۴۰۳ زندان‌های حویق تالش، بند زنان عادل‌آباد شیراز، جوین خراسان رضوی و برازجان بوشهر به کارزار پیوستند. سه‌شنبه ۲ بهمن ۱۴۰۳ زندانیان اعتصابی کشته شدن قاضی‌های محمد مقیسه و علی رازینی را نشانه انزجار عمیق مردم از مجازات اعدام دانستند. سه‌شنبه ۹ بهمن ۱۴۰۳ بهروز احسانی و مهدی حسنی از اعضای کارزار با خشونت از زندان اوین به قزلحصار منتقل شده و در خطر اعدام قرار گرفتند. زندانیان اعتصابی معترض به انتقال اجباری بهروز احسانی و مهدی حسنی با ممنوعیت ملاقات مواجه شدند. زندانیان اعتصابی قتل امیر محمد خالقی را محکوم کرده و از اعتراضات دانشجویان حمایت کردند. زندانیان اعتصابی از انتصاب جعفر منتظری به ریاست دیوان عالی و خطر اعدام مهدی حسنی و بهروز احسانی ابراز نگرانی کردند. سه‌شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ زندان میاندوآب به کارزار پیوست و تعداد زندان‌ها به ۳۸ رسید. سه‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۳ مراسم چهارشنبه‌سوری در زندان قزل‌حصار با شعارهای ضد حکومتی برگزار شد. سه‌شنبه ۵ فروردین ۱۴۰۴ در بیانیه زندانیان به اعدام بیش از ۱۱۵۰ زندانی در سال ۱۴۰۳ اشاره شد. همزمان خانواده‌های زندانیان اعتصابی سیاسی محکوم به اعدام (وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، بهروز احسانی، مهدی حسنی) مقابل زندان اوین تجمع کردند. سه‌شنبه ۱۲ فروردین و ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ در ۳۸ زندان کشور اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی ادامه یافت. سه‌شنبه ۲۶ فروردین ۱۴۰۴ زندان‌های بند زنان زاهدان و ازبرم لاهیجان به کارزار پیوستند. خانواده‌های ۹ زندانی اعتصابی سیاسی محکوم به اعدام (وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، محمد تقوی، ابوالحسن منتظر، بابک علی‌پور، اکبر دانشورکار (که در ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ اعدام شد)، مهدی حسنی، بهروز احسانی، محمدجواد وفایی‌ثانی) با شعارهای «نه به اعدام»، «نه به احکام ظالمانه» مقابل زندان اوین تجمع کردند. همزمان برای هفته‌های متوالی خانواده‌های زندانیان اعتصابی سیاسی مقابل زندان اوین تجمع کردند. سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ در بیانیه زندانیان اعتصابی به کشته شدن عظیم فرخ‌وند در تجمع اعتراضی مردم دزفول علیه اعدام‌ها با شلیک گلوله جنگی اشاره شده است. سه‌شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ امین فرح‌آور گیساوندانی و احسان فریدی به اتهام محاربه به اعدام محکوم شدند. سه‌شنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۴ با پیوستن زندان‌های مهاباد، بوکان و یاسوج، این کارزار به ۴۴ زندان گسترش یافت. سه‌شنبه ۶ خرداد ۱۴۰۴ با پیوستن زندان فردیس کرج به این کارزار، اعتصاب زندانیان سیاسی در ۴۵ زندان ادامه پیدا کرد. خانواده‌های محکومان به اعدام در تهران و چند شهر دیگر تجمع کردند و همراه با در دست داشتن پلاکاردهای عکس زندانیان محکوم به اعدام، شعارهای «لغو فوری حکم اعدام» و «این آخرین پیامه، اعدام کنی قیامه» سر دادند. زنان زندانی سیاسی اعتصابی در زندان اوین تجمع کرده و شعارهای ضدحکومتی سر دادند، از جمله: «قسم به سربداران، به خون پاک یاران، ایستاده‌ایم تا پایان»، «این آخرین پیامه، اعدام کنی قیامه»، «طناب دار جلاد بر گردن دماوند دیگر اثر ندارد» و «مرگ بر دیکتاتور». سه‌شنبه ۲۷ خرداد و ۳ تیر ۱۴۰۴ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۴۷ زندان کشور ادامه یافت. در بیانیه ۳ تیر آمده است: «با توجه به وضعیت جنگی، جان زندانیان در خطر جدی است و از مردم عزیز و شریف می‌خواهیم که به هر وسیله ممکن خواستار آزادی زندانیان شوند.» سه‌شنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۴ اعتصاب غذا در ۴۷ زندان کشور در حالی ادامه یافت که تعدادی از زندانیان شرکت‌کننده در این کارزار از زندان اوین به زندان‌های قرچک، فشافویه و ورامین منتقل شده‌اند. سه‌شنبه ۱۷ تیر ۱۴۰۴ زندانیان اعتصابی صدور حکم اعدام برای ۵ زندانی سیاسی کرد که در خیزش ۱۴۰۱ دستگیر شده بودند را محکوم کردند. سه زندانی اعتصابی عرب اهوازی (علی مجدم، معین خنفری، محمدرضا مقدم) به سلول انفرادی منتقل شدند. سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۴ تلاش برای انتقال اجباری سعید ماسوری یکی از چهره‌های کلیدی در کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام، موجی از خشم و همبستگی ایجاد کرد. در بیانیه این هفته به شلیک نیروهای انتظامی به خودرو یک خانواده و کشتن یک کودک به همراه مادر و پدرش و یکی از اعضای دیگر خانواده در خمین اشاره شد. در بیانیه ۷ مرداد زندانیان به حمله گارد زندان و نیروهای اطلاعاتی در روز شنبه ۴ مرداد اشاره شد که زندانیان را با دستبد و کیسه کشیده شده بر سر به انفرادی فرستادند. یکشنبه ۵ مرداد بهروز احسانی و مهدی حسنی را اعدام کرده و سعید ماسوری را به زندان زاهدان تبعید کردند. در بیانیه ۲۱ مرداد به ربودن پنج زندانی سیاسی زیر اعدام: وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، بابک علی‌پور، اکبر (شاهرخ) دانشورکار و محمد تقوی، هنگام انتقال از زندان تهران بزرگ به زندان اوین اشاره شد؛ موضوعی که سازمان عفو بین‌الملل نیز آن را قویاً محکوم کرده است. همچنین نسبت به خطر اعدام عامر پرکی بلوچزهی، زندانی سیاسی بلوچ، در زندان زاهدان و وضعیت دو زندانی امنیتی بابک شهبازی و امید تباری مقدم اظهار نگرانی شده است. سه‌شنبه ۴ شهریور ۱۴۰۴ در هفته هشتاد و سوم کارزار، با پیوستن زندانیان زندان دهدشت به اعتصاب غذا تعداد زندان‌های این کارزار به ۵۰ رسید. سه‌شنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۴ در هشتاد و چهارمین هفته کارزار با پیوستن زندان لنگرود قم در ۵۱ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. سه‌شنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۴ هشتاد و پنجمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با پیوستن زندان سبزوار در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه این هفته کارزار به اعدام مهران بهرامیان، زندانی سیاسی در سمیرم و اعتصاب غذای مغازه‌داران سمیرم و همچنین اعدام دو زندانی عقیدتی اهل سنت در شیراز اشاره شده است. سه‌شنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۴ هشتاد و ششمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با فرا رسیدن سالگرد اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و با یاد نوید افکاری در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه این هفته کارزار آمده است: «این کارزار صدور حکم اعدام برای پژمان توبره ریزی به اتهام ساختگی افساد فی‌الارض و ناصر بکر زاده زندانی کُرد به اتهام امنیتی را شدیداً محکوم می‌کند.» سه‌شنبه ۱ مهر ۱۴۰۴ هشتاد و هفتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه این هفته کارزار آمده است: «در شهریورماه ۱۸۶ اعدام شامل ۷ زن گزارش شده است.» در بیانیه این کارزار به ربودن از داخل بند و اعدام مخفیانه بابک شهبازی یکی دیگر از اعضای این کارزار اشاره شده است. سه‌شنبه ۸ مهر ۱۴۰۴ هشتاد و هشتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. | ## بخش 3: کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام | آن‌ها در بیانیه خود به مرگ دلخراش سمیه رشیدی، زندانی سیاسی، بر اثر محرومیت پزشکی در زندان قرچک تا صدور و تأیید احکام اعدام برای زندانیان سیاسی حامد ولیدی، نیما شاهی و پیمان فرح‌آور، و گزارش تکان‌دهنده سازمان ملل از ۸۷۱ اعدام در شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۴ اشاره کرده‌اند. سه‌شنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۴ در آستانه روز جهانی «علیه مجازات اعدام» هشتاد و نهمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه اعتصاب‌کنندگان آمده است: «روز شنبه ۱۲ مهر، ۶ زندانی سیاسی از هم‌وطنان عرب، علی مجدم، محمدرضا مقدم، معین خنفری، حبیب دریس، عدنان غبیشاوی، سیدسالم موسوی و زندانی سیاسی سامان محمدی خیاره از هم‌وطنان کُرد اعدام شدند. در همین روز، حکم اعدام زندانی سیاسی محمدجواد وفایی‌ثانی برای سومین بار در دیوان عالی تأیید شد.» سه‌شنبه ۲۲ مهر ۱۴۰۴ نودمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه اعتصاب‌کنندگان به اعتصاب غذای زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار، که بیش از ۱۵۰۰ نفر از آنان محکوم به اعدام هستند، تأیید حکم اعدام احسان فریدی، دانشجوی زندانی سیاسی در زندان تبریز و صدور حکم اعدام برای سه زندانی عقیدتی، نسیمه اسلام‌زهی، ارسلان شیخی (همسر او) و آمانج کاروانچی اشاره شده است. سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۴۰۴ نود و یکمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. این کارزار با حمایت از اعتصاب یک هفته‌ای زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار علیه اعدامهای گروهی و در ادامه تجمع و اعتراض خانواده‌های آنها روز یکشنبه ۲۷ مهر در مقابل مجلس حکومت که توانستند شش تن از زندانیانی را که برای اعدام به انفرادی برده بودند به بند بازگردانند، ادامه پیدا کرد. سه‌شنبه ۶ آبان ۱۴۰۴ نود و دومین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با پیوستن زندان‌های بروجرد و ایلام در ۵۴ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. زندانیان سیاسی کاووس عبدالله‌زاده و زهرا طبری در زندان لاکان رشت به اعدام محکوم شدند و احکام اعدام منوچهر فلاح و احسان فریدی تأیید شده است. ۱۳ آبان ۱۴۰۴ نود و سومین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۴ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه اعتصاب کنندگان آمده است: «در همین روزها رضا عبدالی، زندانی سیاسی و از هم‌وطنان عرب اهوازی، با حکم اعدام روبه‌رو شده است … و روز دوشنبه، احسان افرشته و مهدی فرید دو زندانی امنیتی محکوم به اعدام پس از ضرب و شتم از بند هفت زندان اوین به مکان نامعلومی منتقل شده‌اند.» سه‌شنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۴ نود و پنجمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۴ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه این هفته اعتصاب کنندگان به تأیید مجدد حکم اعدام سه زندانی سیاسی در زندان شیبان اهواز، علیرضا مرداسی، فرشاد اعتمادی‌فر و مسعود جامعی اشاره کرده است، همچنین در بیانیه آمده است: «در هفته‌ای که گذشت یک زندانی به شکل قرون وسطایی در ملأعام اعدام شد.» سه‌شنبه ۴ آذر ۱۴۰۴ نود و ششمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با پیوستن زندان مرکزی بیرجند به این کارزار در ۵۵ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه این هفته اعتصاب کنندگان به صدور حکم اعدام برای محمدمهدی سلیمانی- از بازداشت‌شدگان خیزش۱۴۰۱- اشاره شده است. سه‌شنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۴ نود و هفتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۵ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی و گرامیداشت سالگرد ۱۶ آذر روز دانشجو و با یاد سعید زینالی که در حمله به کوی دانشگاه در سال ۱۳۷۸ تاکنون ناپدید شد، برگزار شد. سه‌شنبه ۱۸ آذر ۱۴۰۴ نود و هشتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۵ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه اعتصاب‌کنندگان آمده است: «در این هفته، یکی از متعهدترین وکلای دادخواه، خسرو علیکردی، از همراهان کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، وکیل بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و پناه خانواده‌های دادخواه به نحو مشکوکی درگذشت.» سه‌شنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۴ نود و نهمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۵ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه اعتصاب‌کنندگان آمده است: در این هفته رامین زله، زندانی سیاسی محبوس در زندان نقده به اعدام محکوم شد. همچنین احکام اعدام شش زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار شامل بابک علی‌پور، پویا قبادی، وحید بنی عامریان، اکبر (شاهرخ) دانشورکار، محمد تقوی (که در ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ اعدام شد) و ابوالحسن منتظر بار دیگر صادر شد و احسان رستمی، به سلول انفرادی زندان اوین منتقل شده است. سه‌شنبه ۲ دی ۱۴۰۴ صدمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با پیوستن بند زنان زندان یزد در ۵۵ زندان کشور با اعتصاب‌غذای زندانیان سیاسی برگزار شد. در بیانیه اعتصاب‌کنندگان آمده است: «در روزهای اخیر به دو زندانی سیاسی کُرد مهراب عبدالله‌زاده در زندان ارومیه و یونس بخشی در زندان مهاباد حکم ضدانسانی اعدام را ابلاغ کردند و … یک زن زندانی در زندان وکیل‌آباد مشهد را اعدام کرده است.» سه‌شنبه ۱۶ دی ۱۴۰۴ صد و دومین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» برگزار شد. اعتصاب‌کنندگان در بیانیه خود اعلام کردند: «خود را با مردم قهرمان و آزادی‌خواه اعلام کرده و کنار آنها تا آخر ایستاده‌ایم.» همچنین نوشتند: «در این هفته نیز زندانی سیاسی سید محمد موسوی اهل شادگان در زندان شیبان اهواز محکوم به اعدام شده و به لیست ده‌ها زندانی سیاسی دیگر اضافه شد که هر کدام از این عزیزان جانشان در خطر می‌باشد.» سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴ در صد و پنجمین هفته و در آستانه آغاز سومین سال کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۶ زندان کشور، زندانیان اعتصاب‌کننده در بیانیه خود آورده‌اند: «حکومت سرکوب و اعدام تنها در دی ماه بیش از ۳۵۵ تن را اعدام کرد. در روزهای آغازین بهمن ماه نیز بیش از ۵۰ زندانی از جمله دو زندانی عقیدتی آمانج کاروانچی و ارسلان شیخی اعدام شده‌اند.» سه‌شنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» صد و ششمین هفته خود را سپری کرد، زندانیان شرکت‌کننده در این کارزار در ۵۶ زندان کشور در بیانیه خود آورده‌اند: «حکومت مستبد بی‌پروا و به‌طور هیستریک در حال اعدام است به‌طوری که در بهمن‌ماه تاکنون ۱۲۳ تن و از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا امروز نیز بیش از ۲۳۵۰ تن را به دار آویخته است.» سه‌شنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ صد و هفتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» برگزار شد. اعتصاب‌کنندگان در بیانیه خود اعلام کردند: «حکومت مستبد حاکم در ۳ هفته ابتدای بهمن ماه تا کنون بیش از ۲۰۷ تن شامل ۲ زن را اعدام کرده است و علاوه بر صدها و هزاران زندانی بازداشتی که بی‌نام و نشان در خطر حکم قرون وسطایی اعدام هستند؛ در چند روز گذشته زندانی سیاسی کُرد ناصر بکرزاده برای سومین بار به اعدام محکوم شده و در خطر جدی اجرای حکم اعدام قرار دارد.» سه‌شنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در چهلمین روز جانباختگان قیام دی ماه، صد و هشتمین هفته خود را سپری کرد، زندانیان شرکت‌کننده در این کارزار در ۵۶ زندان کشور در بیانیه خود آورده‌اند: «از ابتدای بهمن ماه تا کنون بیش از ۳۰۰ زندانی شامل ۳ زن به دار آویخته شدند. … بنا به خبرهای منتشر شده صالح محمدی کشتی‌گیر ۱۸ ساله که در اعتراضات دی ماه دستگیر شده در زندان قم در برابر حکم اعدام قرار گرفته و جانش در معرض خطر جدی است.» سه‌شنبه ۵ اسفند ۱۴۰۴ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» صد و نهمین هفته خود را سپری کرد، زندانیان شرکت‌کننده در بیانیه خود آورده‌اند: «شماری از بازداشت‌شدگان خیزش اخیر با اتهام واهی «محاربه» در معرض حکم اعدام قرار دارند؛ که از جمله می‌توان به محمدامین بیگلری ۱۹ ساله و محمد عباسی ۵۵ ساله به اعدام محکوم شده‌اند. علاوه بر این عبدالله پرکی که چند روز پیش توسط اطلاعات شهرستان مهرستان بازداشت شده بود در بازداشتگاه به طور مشکوکی جان باخت. حکم اعدام مهراب عبدالله‌زاده از بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ در زندان ارومیه تأیید شده و جانش در خطر است.» سه‌شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۴ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» صد و دهمین هفته خود را سپری کرد، زندانیان اعتصاب‌کننده در بیانیه خود آورده‌اند: «ما مرگ دیکتاتور ایران علی خامنه‌ای، عامل کشتار و اعدام ده‌ها هزار نفر از مردم ایران را آغاز پایان نظام منحوس ولایت فقیه و دروازه ورود به دموکراسی می‌داند. … طی روزهای گذشته نیز حکم اعدام یکی دیگر از بازداشتی‌های خیزش دی ۱۴۰۴ به نام محمدرضا مجیدی اصل و دو زندانی هموطن کُرد از بازداشتی‌های خیزش ۱۴۰۱ با نام‌های محمد فرجی و رئوف شیخ معروفی و حکم اعدام زندانی سیاسی دیگر پیمان فرح آور، در زندان لاکان رشت برای دومین بار تأیید شد» سه‌شنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ در ۵۶ زندان، صد و هفدهمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» بعد از ۵۲ روز قطعی دیجیتال و اینترنت و بی‌خبری با بیانیه‌ای به مردم شریف ایران اعلام کرد: «روز گذشته حکومت قاتل حاکم بر ایران دو تن دیگر از زندانیان سیاسی حامد ولیدی و محمد معصوم شاهی را [به اتهام عضویت در مجاهدین خلق] اعدام کرد. کارزار سه‌شنبه‌های “نه به اعدام” در ابتدای سال ۱۴۰۵ نیز با یک جنایت دیگر توسط حکومت اعدامی مواجه شد که در آن شش تن از اعضای خود را با نام‌های وحید بنی عامریان، پویا قبادی، شاهرخ(اکبر) دانشورکار، بابک علیپور، محمد تقوی و ابوالحسن منتظر را در هفته صد و پانزدهم از دست داد. حکومت خونخوار همراه با آن‌ها ۴ زندانی سیاسی قیام دی ماه ۱۴۰۴ را نیز با اسامی امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست و علی فهیم در بی‌خبری و بدون ملاقات آخر اعدام کرد. طبق اخبار رسیده تنها در بند ۳۵ واحد ۳ قزلحصار دهها تن در انفرادی محبوسند بیشتر این زندانیان جوان هستند و جان آنان در خطر جدی است.» سه‌شنبه ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ زندانیان سیاسی در ۵۶ زندان مختلف کشور برای صد و هجدهمین هفته پیاپی دست به اعتصاب غذا زدند. آنان در بیانیه خود اعلام کردند: «طی هفته گذشته سه زندانی سیاسی قیام دی ماه ۱۴۰۴ با اسامی امیرعلی میرجعفری از تهران، عرفان کیانی از اصفهان و عامر رامش اهل سیستان و بلوچستان در روند قضایی ناعادلانه اعدام شدند و پیکر دو تن از آنان به خانواده‌هایشان تحویل داده نشد.» سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ در هفته صد و نوزدهم زندانیان اعتصاب‌کننده در بیانیه‌ خود نوشتند: «دیکتاتوری حاکم بر ایران، در هفته گذشته ساسان آزادوار، زندانی سیاسی ۲۱ ساله و قهرمان کاراته، و سه زندانی دیگر قیام دی ماه ۴۰۴ را در مشهد با اسامی مهدی رسولی، محمدرضا میری، ابراهیم دولت آبادی، و در ارومیه محراب عبدالله زاده، از زندانیان خیزش ۱۴۰۱، را سبعانه اعدام کرد. همچنین دو زندانی کُرد با اسامی ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور را نیز تحت عنوان جاسوسی به دار آویخت. ...» ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته یکصد و بیستم در ۵۶ زندان در سراسر کشور ادامه دارد. زندانیان اعتصاب‌کننده در بیانیه‌ خود نوشتند: «دو خواهر شاهرخ دانشورکار، اعظم و اکرم دانشورکار، هم که برای پیگیری تحویل گرفتن پیکر برادرشان به پزشکی قانونی و دادگستری مراجعه کرده بودند، روز ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ توسط ماموران امنیتی بازداشت شدند و به مکان نامعلوم منتقل گردیده‌اند. در ادامه همین روند سرکوبگرانه، حاکمان ستمکار ولایت فقیه هفته گذشته سه زندانی سیاسی قیام دی ماه ۱۴۰۴ با اسامی ابراهیم دولت‌آبادی، مهدی رسولی و محمدرضا میری را در زندان وکیل آباد مشهد به دار آویختند. روز گذشته نیز یک زندانی دیگر به نام عرفان شکورزاده به اتهام جاسوسی در زندان قزلحصار اعدام شد.» حمایت‌ها کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با واکنش گسترده داخلی و بین‌المللی مواجه شده است. در سی و یکمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۶ شهریور۱۴۰۳ دو نماینده مجلس ایتالیا به حمایت از این کارزار پیوستند. روز ۶ شهریور۱۴۰۳ همزمان با سی و یکمین هفته اعتصاب غذای زندانیان سیاسی، ۶۸ گروه، سازمان و نهاد ایرانی و بین‌المللی مدافع حقوق بشر، طی بیانیه مشترکی به ابراز همبستگی و حمایت از این کارزار پرداخته و خواهان حمایت و اقدام جامعه بین‌المللی از جنبش علیه اعدام و توقف اعدام‌ها در ایران شدند. امضاکنندگان بیانیه اعلام کرده‌اند که جمهوری اسلامی از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای «سرکوب سیاسی» استفاده می‌کند و احکام اعدام پس از «محاکمات ناعادلانه و بدون رعایت حداقل استانداردهای دادرسی عادلانه» صادر می‌شود. روز اول آذر ۱۴۰۳، ۵۸۰ شهردار فرانسه در حاشیه کنگره شهرداران این کشور در پاریس با امضا و انتشار فراخوانی خواستار توقف اعدام‌ها در جمهوری اسلامی ایران شدند. در این بیانیه به نقل از سازمان عفو بین‌الملل تصریح شده است که جمهوری اسلامی ایران به تنهایی دارندهٔ ۷۴ درصد کل اعدام‌ها جهان در سال گذشتهٔ میلادی بوده است. | ## جمع‌بندی | در آذر ۱۴۰۳، بیش از ۳٬۰۰۰ شخصیت بین‌المللی، از جمله مقامات پیشین دولتی، فعالان حقوق بشر، کارشناسان سازمان ملل و برندگان جایزه نوبل، با امضای بیانیه‌ای از این جنبش حمایت کرده و آن را تلاشی در برابر استفاده ابزاری از اعدام در ایران دانستند.