موضوع مقاله: خسرو علیکردی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خسرو علیکردی | مقدمه: او وکالت شماری از زندانیان سیاسی، معترضان و خانواده‌های دادخواه خیزش ۱۴۰۱ ایران را بر عهده داشت و به همین دلیل به زندان، تبعید و محرومیت از وکالت محکوم شده بود. | ## بخش 1: خسرو علیکردی | خسرو علیکردی جمهوری‌خواه و عضو جبهه ملی ایران بود و به عنوان سخنگوی جبهه ملی ایران–شاخۀ خراسان فعالیت می‌کرد. با وجود اعلام سکته قلبی به عنوان علت مرگ از سوی مقامات رسمی، بسیاری از وکلا، فعالان حقوق بشر و خانواده‌اش با اشاره به شواهدی چون خونریزی و ضبط ۱۶ دوربین مداربسته دفتر او توسط نیروهای امنیتی، مرگ او را مشکوک و قتل حکومتی خواندند. مرگ او واکنش‌های گسترده‌ای را در میان مخالفان جمهوری اسلامی برانگیخت و سازمان‌های حقوق بشری خواستار تحقیقات مستقل بین‌المللی شدند. مراسم شب هفت خسرو علیکردی در مسجد غدیر مشهد با حضور گسترده مردم و سردادن شعارهای اعتراضی برگزار شد که به مداخله نیروهای امنیتی و بازداشت شماری از شرکت‌کنندگان انجامید. او پس از وقایع جنبش سبز در سال ۱۳۸۹، وکالت معترضان و زندانیان سیاسی را آغاز کرد. در سال ۱۳۸۹ او در مقطع کارشناسی ارشد حقوق عمومی در دانشگاه علامه طباطبائی پذیرفته شد، اما نهادهای امنیتی با ستاره‌دار کردن او مانع از ثبت‌نامش شدند. با وجود اینکه دیوان عدالت اداری به نفع او رأی داد، مسئولان دانشگاه از اجرای حکم سر باز زدند و او مجبور شد تحصیلات خود را در دانشگاه آزاد تهران مرکز ادامه دهد. او در معرفی خود در شبکه اجتماعی ایکس، خود را محروم از تحصیل دکتری حقوق عمومی دانشگاه تهران و دانشجوی ستاره‌دار مقطع ارشد دانشگاه علامه معرفی کرده بود. فعالیت سیاسی خسرو علیکردی به عنوان یک جمهوری‌خواه و ملی‌گرای ایرانی در جبهه ملی ایران عضویت داشت و به عنوان سخنگوی جبهه ملی ایران–شاخۀ خراسان فعالیت می‌کرد. فعالیت‌های وکالتی و حقوق بشری وکالت پرونده‌های سیاسی علیکردی فعالیت خود را به عنوان وکیل مدافع معترضان پس از جنبش سبز ایران در سال ۱۳۸۹ آغاز کرد و از آن زمان بارها توسط نهادهای امنیتی احضار و بازجویی شد. پس از خیزش زن، زندگی، آزادی او وکالت پرونده‌های حساس و نمادین بسیاری را در استان خراسان بر عهده گرفت. از جمله موکلان او می‌توان به وکالت خانواده‌های ابوالفضل آدینه‌زاده، عرفان رضایی نوایی و همچنین زندانیان سیاسی سرشناسی چون فاطمه سپهری، محمدحسین سپهری و کمال جعفری یزدی (از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ فعال سیاسی) اشاره کرد. او همچنین وکالت حدود صد نفر از معترضان به مدیریت آب در سبزوار را نیز پذیرفته بود. او یکی از حامیان کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام بود و بارها علیه مجازات اعدام موضع‌گیری کرد. او در اقدامی کم‌سابقه، از سه مقام قضایی، از جمله رؤسای شعب دادگاه انقلاب مشهد، به دلیل «تخلفات انتظامی» شکایت رسمی ثبت کرد. پیش از مرگ، علیکردی در نامه‌ای به هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد، خود را به عنوان یک وکیل در معرض خطر معرفی کرده و با اشاره به پنج پرونده امنیتی علیه خود، خواستار حمایت‌های لازم شده بود. او همچنین به همکارانش هشدار داده بود که نهادهای امنیتی در حال پرونده‌سازی‌های جدیدی علیه او هستند و قصد حذف فیزیکی او را دارند. | ## بخش 2: خسرو علیکردی | بازداشت و محکومیت به دلیل این فعالیت‌ها شعبه یک دادگاه انقلاب مشهد در آذر ۱۴۰۲ او را به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال زندان، دو سال تبعید به شهرستان نهبندان، دو سال ممنوعیت خروج از کشور، دو سال محرومیت از وکالت و دو سال ممنوعیت فعالیت در شبکه‌های اجتماعی محکوم کرد. او در بهمن ۱۴۰۲ برای اجرای حکم به زندان وکیل‌آباد مشهد منتقل شد و پس از حدود ۸ ماه زندان، در مهر ۱۴۰۳ با رأی باز آزاد شد. مرگ مشکوک و واکنش‌ها شرایط مرگ و تناقض در گزارش‌ها جسد خسرو علیکردی در صبح روز ۱۵ آذر ۱۴۰۴ در دفتر کارش در مشهد پیدا شد. مقام‌های رسمی جمهوری اسلامی، از جمله معاون امنیتی استاندار خراسان رضوی، علت مرگ را بر اساس گزارش پزشکی قانونی، سکته قلبی اعلام کردند. این روایت رسمی بلافاصله توسط وکلا، فعالان حقوق بشر و نزدیکان او به چالش کشیده شد. شواهد ذکر شده توسط نزدیکان او شامل خونریزی از دهان و بینی و آثار ضربه به سر بود. بر اساس گزارش‌ها، پلیس آگاهی در ابتدا پرونده‌ای با عنوان قتل برای این واقعه باز کرده بود. تحقیقات و ضبط دوربین‌ها نیروهای امنیتی پس از کشف جسد، کنترل محل را در دست گرفته و هارد ۱۶ دوربین مداربسته موجود در دفتر و ساختمان را ضبط کرده و با خود بردند. جواد علیکردی، برادر او اعلام کرد که روشن شدن حقیقت کاملاً به بازگرداندن این تصاویر بی‌کم‌وکاست و بدون هیچ‌گونه تقطیع بستگی دارد. او هشدار داد که اگر یک ثانیه از فیلم‌ها کم شود به دستگاه قضایی جمهوری اسلامی اعتماد نخواهد کرد و فریاد خون‌خواهی برادرش را در مجامع بین‌المللی مطرح خواهد کرد. پس از مراسم خاکسپاری گزارش شد که جواد علیکردی و دیگر اعضای خانواده توسط مأموران اداره اطلاعات مشهد به بازداشت و مرگ تهدید شده‌اند. سازمان حقوق بشر ایران با اشاره به سابقه قتل‌های زنجیره‌ای، خواستار تشکیل یک هیئت حقیقت‌یاب مستقل بین‌المللی شد. شیرین عبادی او را صدای زندانیان گمنام و بی‌صدا نامید و نرگس محمدی نوشت که آخرین خواسته علیکردی این بود که نگذارید زندانیان سیاسی در شهرهای دورافتاده فراموش شوند. جمعی از زندانیان سیاسی زندان وکیل‌آباد مشهد در پیامی مشترک، او را وکیل مستقل، شریف و دلسوز خواندند. رضا پهلوی نیز با اشاره به اینکه همه شواهد حاکی از آن است که قتل او در ادامه موج تازه‌ای از حذف میهن‌پرستان صورت گرفته، مرگ او را بخشی از یک روند سیستماتیک دانست. بیانیه‌ای که در روز چهارشنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۴ توسط بیش از ۸۰ وکیل دادگستری منتشر شد تأکید داشت که فقدان خسرو علی‌کردی ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای جامعه حقوقی است و خواستار روشن‌سازی دقیق و فنی پرونده مرگ مشکوک او شدند. در این بیانیه از مراجع قضایی خواسته شد تمامی مستندات مربوط به این رخداد در سریع‌ترین زمان ممکن در اختیار خانواده قرار گیرد تا همه ابعاد موضوع با شفافیت بررسی شود. | ## بخش 3: خسرو علیکردی | جبهه ملی ایران – شاخه خراسان با صدور بیانیه‌ای از وی به عنوان وکیلی شریف، فعال حقوق بشر، مبارز آزادی‌خواه یاد کرد که سال‌ها از مسیر دشوار عدالت و آزادی بازنگشت و جان خود را در راه دفاع از کرامت انسانی و حقیقت فدا کرد و از عضویت او در این سازمان خبر داد. خاکسپاری مراسم خاکسپاری خسرو علیکردی در روز ۱۶ آذر ۱۴۰۴ در آرامستان سبزوار تحت تدابیر شدید امنیتی و با پرواز پهپادها بر فراز جمعیت برگزار شد. با وجود این، تشییع‌کنندگان و خانواده‌های دادخواه حاضر در مراسم، شعارهایی چون «ای خسروی پهلوان، راهت ادامه دارد» و «این گل پرپرشده، هدیه به میهن شده» سر دادند. تهدید بر خانواده پس از مرگ علیکردی گزارش شد که اعضای خانواده وی از جمله برادر او، جواد علیکردی مورد تهدید قرار گرفته‌اند. مقامات امنیتی گفتند اگر خانواده یا دوستان خسرو در مصاحبه‌ها شرکت کنند یا در مراسم ترحیم او شعار دهند، بازداشت یا مرگ در انتظارشان خواهد بود. مراسم هفتم مراسم شب هفت خسرو علیکردی در مسجد غدیر باباعلی مشهد با حضور شمار زیادی از مردم برگزار شد. شرکت‌کنندگان با سردادن شعارهای اعتراضی علیه حکومت و همچنین شعارهایی طرفدار پادشاهی یاد او را گرامی داشتند. نیروهای امنیتی از جمله مأموران لباس شخصی، به شرکت‌کنندگان مراسم حمله کردند و نرگس محمدی، سپیده قلیان، هستی امیری، پوران ناظمی، عالیه مطلب‌زاده و چند تن دیگر که در این مراسم حضور داشتند را بازداشت کردند. طبق شرکت‌کنندگان دادستان مشهد بعداً اعلام کرد در مجموع ۳۹ نفر در ارتباط با این مراسم بازداشت شده‌اند. در واکنش به بازداشت‌ها جواد علیکردی، برادر خسرو علیکردی، خواستار آزادی فوری فعالان و چهره‌های مدنی شد که در آن مراسم بازداشت شده بودند. او در یک ویدیو به نهادهای حکومتی هشدار داد که اگر بازداشت‌شدگان آزاد نشوند، نامه‌ای محرمانه منتشر خواهد کرد. ساعاتی پس از این هشدار در شامگاه جمعه ۲۱ آذر مأموران اداره اطلاعات نیروهای امنیتی ایران جواد علیکردی را در بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند. جبهۀ ملی ایران – شاخه خراسان که علیکردی در آن عضویت داشت با صدور بیانیه‌ای از تلاش و تبلیغات گستردۀ گروهی که آن را وابسته به جریان سایبری – سلطنت‌طلب نامید، برای مخدوش ساختن چهرۀ این فعال سیاسی خبر داد. بر اساس این بیانیه گروهی اندک ولی منسجم و سازمان‌یافته با برنامه‌ریزی قبلی، با دادن شعارهای سلطنت‌طلبانه و توهین به خانواده و نزدیکان دکتر علیکردی، اقدام به متشنج کردن فضا و برهم زدن نظم مراسم نمودند. جبهۀ ملی ایران – شاخۀ خراسان با اشاره به محو شدن این گروه قلیل همزمان با آغاز حملۀ نیروهای امنیتی–انتظامی از صحنه و صورت نگرفتن کوچک‌ترین برخوردی با آنان از جانب مأموران جمهوری اسلامی، آنان را به هماهنگی کامل با نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی و حتی شرکت در ضرب و شتم حاضرین در مراسم متهم کرد. | ## جمع‌بندی | با این وجود به باور این جریان سیاسی برنامه‌‌های این افراد به دلیل وجود مدارک و مستندات فراوان و هوشیاری مردم دموکراسی‌خواه نقش بر آب شده است.