موضوع مقاله: نیم کارولی بابا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیم کارولی بابا | مقدمه: او در خارج از هند به عنوان استاد معنوی تعدادی از آمریکایی‌ها که در دهه ۱۹۶۰ و ۷۰ به هند سفر کرده‌اند شناخته شده است، مشهورترین آنها معلمان عرفانی رام داس و بهگوان داس و موسیقی‌دان کریشنا داس و جای اوتال است. | ## بخش 1: نیم کارولی بابا | آشرام او در نینیتال، Kainchi Dham ورینداوان، ریشیکش، شیملا، روستای چریش کارولی نزدیک خیماس پور در فرخ‌آباد، بومیادار، هانومنگاری، دهلی در هند و در تائوس، نیومکزیکو، ایالات متحده است. زندگی‌نامه اوایل زندگی لکشمن داس شرما در حدود ۱۹۰۰ در روستای اکبرپور (بخش فیض‌آباد)در اوتار پرادش هند به دنیا آمد. به عنوان ماهاراجی نیم کارولی بابا، که در آن زمان به بابا لاکشمن داس معروف بود (یا «لاکسمن داس»Laxman Das)، در سال ۱۹۵۸ خانه خود را ترک کرد. رام داس داستانی را روایت می‌کند که بابا لاکشمن داس سوار قطار بدون بلیط شد و مسئول بلیط تصمیم گرفت قطار را متوقف کرده و نیم کارولی بابا را مجبور به ترک قطار در روستای نیم کارولی، فرخ‌آباد (اوتار پرادش) کند. پس از چندین بار تلاش برای راه اندازی قطار، کسی به مسئول پیشنهاد کرد که اجازه دهند نیم کارولی بابا دوباره وارد قطار شود. او به دو شرط با سوار شدن به قطار موافقت کرد: ۱) شرکت راه‌آهن قول ساخت ایستگاهی در روستای نیم کارولی بدهد (در آن زمان روستاییان مجبور بودند مایل‌ها تا نزدیکترین ایستگاه را پیاده‌روی کنند) و ۲) شرکت راه‌آهن از این پس باید با مرتاض‌ها رفتار بهتری داشته باشید. آیا به من بستگی دارد که قطارها را راه اندازی کنم؟" بلافاصله پس از سوار شدن به قطار، موتور آغاز به کار کرد، اما رانندگان قطار حرکت نمی‌کردند مگر اینکه ماهاراجی به آنها برکت دهد که به جلو حرکت کنند. | ## بخش 2: نیم کارولی بابا | بابا مدتی در روستای نیم کارولی زندگی کرد و محلی‌ها نام او را به نام این روستا گذاشتند. در این مدت او را با نامهای زیادی می‌شناختند، از جمله: لاکشمن داس، هندی والله بابا و تیکونیا والا بابا. در زمانی که او در موروی، گجرات به ریاضت و سادانا مشغول بود با نام تالایا بابا شناخته می‌شد. در ورینداوان، ساکنان محلی او را با نام چاماتکاری بابا ("بابای معجزه) خطاب می‌کردند.Ram Dass (1995). در طول زندگی او دو آشرام اصلی ساخته شد، ابتدا در ورینداوان و بعداً در کاینچی، جایی که او ماه‌های تابستان را در آنجا می‌گذراند. آشرام واقع در کاینچی، جایی که او در دهه آخر عمر خود در آنجا زندگی می‌کرد، در سال ۱۹۶۴ با یک معبد هانومان ساخته شده است. این کار دو سال قبل با یک سکوی متوسط که برای اجرای دو مرتاض محلی پرمی بابا و سمباری ماهاراج ساخته شده بود برای اجرای یغنا آغاز شد. | ## بخش 3: نیم کارولی بابا | این معبد که ۱۷ کیلومتری نایینیتال در جاده نایینیتال- آلمورا واقع است، در طول سالها به زیارتی مهم برای مردم محلی و همچنین جویندگان معنوی و فدائیان در سراسر جهان تبدیل شده است. هر ساله در ۱۵ ژوئن، مراسم (باندارا) کاینچی دام به منظور بزرگداشت افتتاح معبد برگزار می‌شود، جشنی که معمولاً بیش از یک هزار نفر از ایثارگران را به خود اختصاص می‌دهد. مرگ ماهاراجی در ساعت‌های اولیه صبح ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ در بیمارستانی در ورینداوان، هند پس از افتادن در کما دیابتی درگذشت. او در آگرا با یک متخصص قلب به علت درد در قفسه سینه‌اش بازدید کرده بود و با قطار شب به نینیتال بازمی‌گشت. او و همراهانش در ایستگاه راه‌آهن ماتورا پیاده شدند و در آنجا شروع به تشنج کرد و خواستار انتقال به شری دهام ورینداوان شد. | ## جمع‌بندی | متعاقباً، آرامگاه صمدی وی در داخل مجموعه اشرم ورینداوان ساخته شد که دارای برخی از وسایل شخصی وی نیز می‌باشد.