موضوع مقاله: آجوشی من | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آجوشی من | مقدمه: آجوشی من (به )یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۲۰۱۸ کره جنوبی با بازی لی سون کیون و آی‌یو است. | ## بخش 1: آجوشی من | این سریال به کارگردانی کیم وون سوک، نویسندگی پارک هه یونگ و تهیه‌کنندگی چوروکبم مدیا ساخته شده است. این مجموعه از ۲۱ مارس تا ۱۷ مه ۲۰۱۸، چهارشنبه‌ها و پنجشنبه‌ها ساعت ۲۱:۳۰ به وقت به وقت کره از شبکه تی‌وی‌ان پخش شد. این دراما مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و برنده جایزه بهترین دراما در ۵۵مین دوره جوایز هنری بکسانگ شد. خلاصه داستان آجوشی من داستان زن جوانی به نام لی جی-آن (آی‌یو) را روایت می‌کند که زیر بار سنگین بدهی و سختی‌های زندگی، در حالی که در یک شغل موقت مشغول به کار است، برای حمایت از مادربزرگ بیمارش تقلا می‌کند. مسیر زندگی او با پارک دونگ-هون (لی سون کیون) تلاقی می‌کند؛ مردی که جراحت‌های عمیق شخصی را با خود حمل می‌کند و با خیانت، بدرفتاری در محل کار و مسئولیت سنگین خانواده‌اش دست‌وپنجه نرم می‌کند. همان‌طور که آن‌ها در میان مشکلات خود پیش می‌روند، پیوندی میانشان شکل می‌گیرد که موجب تسلی، درک متقابل و امیدی برای بهبودی زخم‌هایشان می‌شود. درون‌مایه و نمادها مجموعه تلویزیونی آجوشی من سرشار از نمادهایی است که مفاهیم عمیق انسانی نظیر تنهایی، شفقت و بازسازی روانی را منتقل می‌کنند. یکی از کلیدی‌ترین نمادها در این اثر، صدای تنفس و شنود است؛ دستگاه شنودی که لی جی-آن برای جاسوسی نصب کرده، به تدریج از ابزاری برای خیانت به مجرایی برای همدلی تبدیل می‌شود. شنیدن صدای نفس‌های پارک دونگ-هون و قدم‌های او در مسیر خانه، تنها پیوند جی-آن با دنیای بیرون و اولین تجربه او از درک رنج یک انسان دیگر است که پیوندی نامرئی اما عمیق میان آن دو ایجاد می‌کند. این دمپایی‌ها نمادی از تلاش جی-آن برای بخشیدن راحتی به پاهای خسته مردی است که تمام بار زندگی را بر دوش می‌کشد؛ اما پوشیدن یا نپوشیدن آن‌ها توسط دونگ-هون، نشان‌دهنده کشمکش درونی او میان پذیرش مهربانی جی-آن و حفظ اصول اخلاقی و خانوادگی‌اش است. همچنین، ساختمان‌های قدیمی و لوله‌های فرسوده که تخصص شغلی دونگ-هون در بررسی ایمنی آن‌هاست، استعاره‌ای از روح درهم‌شکسته شخصیت‌های داستان هستند؛ همان‌طور که دونگ-هون معتقد است برای بازسازی یک سازه باید ابتدا ترک‌های عمیق آن را شناخت، او و جی-آن نیز با شناسایی زخم‌های درونی یکدیگر، فرآیند ترمیم روحی خود را آغاز می‌کنند. سرمای زمستان و لباس‌های نازک جی-آن در ابتدای سریال نیز نمادی از بی‌رحمی جامعه نسبت به طبقه فرودست است که در نهایت با گرمای انسانی محله و بارِ جونگ-هی به تعادل می‌رسد. تولید در ۸ نوامبر ۲۰۱۷، خبرگزاری‌ها گزارش دادند که لی سون کیون و آی‌یو نقش‌های اصلی سریال «آجوشی من» را ایفا خواهند کرد. کارگردانی این مجموعه بر عهده کیم وون سوک (کارگردان سریال‌های میسنگ: زندگی ناتمام و سیگنال (مجموعه تلویزیونی کره جنوبی و نویسندگی آن بر عهده پارک هه یونگ (نویسنده سریال خانم اوه دیگر) بود. در آن زمان، هم شبکه تی‌وی‌ان و هم آژانس آی‌یو اعلام کردند که هنوز چیزی نهایی نشده است. تیم بازیگران اصلی در ۱۳ نوامبر با پیوستن اوه دال سو و سونگ سه بیوک به عنوان برادران شخصیت لی سون کیون، و نا مون هی در نقش مادر این سه برادر، تأیید شد. آی‌یو نقش لی جی-آن را به دلیل علاقه به همکاری با کارگردان کیم وون سوک و همچنین تفاوت این نقش ساکت و پرتنش با شخصیت‌های شاد و بامزه‌ای که پیش‌تر ایفا کرده بود، پذیرفت. در دسامبر، جانگ کی یونگ، لی جی آه، کیم یانگ مین، جونگ یونگ-جو و کوان نارا به این مجموعه پیوستند. در ۱۹ فوریه ۲۰۱۸، گو دو-شیم به دلیل تداخل در برنامه‌های کاری، جایگزین نا مون هی شد. در پایان همان ماه، اوه دال سو در پی اتهامات آزار جنسی، مجموعه را ترک کرد و پارک هو سان جایگزین وی شد. تیم بازیگران برای اولین بار در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷ جهت دورخوانی فیلم‌نامه گرد هم آمدند. برنامه‌ریزی شده بود که بخشی از دراما به صورت پیش‌تولید ساخته شود، اما به دلیل نیاز به فیلم‌برداری مجدد صحنه‌های مربوط به اوه دال سو و همچنین غالب بودن سکانس‌های شبانه، فرایند تولید طولانی شد: پخش قسمت‌های ۱۳ و ۱۴ که برای ۲ و ۳ مه ۲۰۱۸ برنامه‌ریزی شده بود، به مدت یک هفته به تعویق افتاد تا به بازیگران و عوامل استراحت داده شود. در نهایت، فیلم‌برداری در ۱۵ مه، یعنی یک روز پیش از پخش دو قسمت پایانی، به پایان رسید. او مهندس سازه‌ای است که در دهه ۴۰ زندگی خود با بحران‌های متعددی در محیط کار و زندگی شخصی روبروست. ویژگی‌های کلیدی این شخصیت شامل اخلاق‌گرایی حرفه‌ای، خویشتنداری در برابر فشارهای خانوادگی و توانایی درک رنج‌های عمیق دیگران است. دونگ-هون به عنوان مهندسی که تخصصش بررسی ایمنی سازه‌ها است، همواره تلاش می‌کند تا ثبات خانواده و اطرافیانش را حفظ کند، حتی اگر این کار به قیمت نادیده گرفتن رنج‌های درونی خودش تمام شود. منتقدان او را شخصیتی رنج‌کشیده توصیف کرده‌اند که بار مسئولیت برادران شکست‌خورده و مادر نگرانش را به تنهایی بر دوش می‌کشد و در برابر خیانت همسرش سکوتی دردناک اختیار می‌کند که نشان‌دهنده استیصال و قدرت اوست. رابطه او با لی جی-آن نیز بر پایه درک متقابل رنج شکل گرفته است؛ او اولین کسی است که به اعماق تنهایی جی-آن پی می‌برد و با جملاتی نظیر تو آدم خوبی هستی، مایه تسلی او می‌شود. ویژگی‌های اصلی این شخصیت شامل سردی ظاهری، روحیه بقای سرسختانه و تحول عمیق عاطفی در طول داستان است. جی-آن به دلیل تجربیات تلخ گذشته، دیواری نفوذناپذیر به دور خود کشیده است و در ابتدا با هدف کسب پول، جاسوسی شخصیت پارک دونگ-هون را آغاز می‌کند. منتقدان اشاره کرده‌اند که او نه یک قربانی منفعل، بلکه شخصیتی باهوش است که شنیدن صدای دردهای پنهان دونگ-هون از طریق دستگاه شنود، باعث فروریختن دیوارهای دفاعی او می‌شود. تحول او از انسانی که جهان را تاریک می‌دید به فردی که طعم مهربانی بی‌دریغ را می‌چشد، هسته عاطفی سریال را شکل می‌دهد و جملاتی نظیر تو آدم خوبی هستی، نقطه عطفی در بازیابی عزت‌نفس او توصیف شده است. ویژگی اصلی این شخصیت در تقابل میان شادی ظاهری او در جمع و گریه‌های پنهانی‌اش برای آینده نامعلوم پسرانش نهفته است؛ او بیش از هر چیز نگران پسر بزرگش که در آستانه جدایی است و پسر کوچکش که با وجود ۴۰ سال سن هنوز به ثبات نرسیده، است. منتقدان اشاره کرده‌اند که حضور یو-سون در داستان، پیونددهنده اعضای خانواده‌ای است که هر کدام به شکلی درهم‌شکسته‌اند و خانه او تنها پناهگاهی است که این برادران در آن احساس امنیت می‌کنند. او با اصرار بر دورهم‌جمعی‌های خانوادگی و پختن غذاهای سنتی، تلاش می‌کند تا نظم و صمیمیت را در دنیایی که رو به فروپاشی است حفظ کند. او نمادی از بحران میان‌سالی و استیصال مردانی است که در نظام اقتصادی مدرن پس زده شده‌اند، اما برخلاف برادر کوچکش، همواره تلاش می‌کند با شوخ‌طبعی و روحیه‌ای رمانتیک، تلخی‌های زندگی را تاب بیاورد. | ## بخش 2: آجوشی من | ویژگی بارز او در آرزوی برگزاری یک مراسم باشکوه برای تشییع جنازه مادرش نهفته است؛ نه از روی بی‌رحمی، بلکه به این دلیل که آن را تنها فرصتی می‌بیند که دوستان قدیمی و خانواده دور هم جمع شوند و او بتواند یک بار دیگر احساس عزت‌نفس و شکوه داشته باشد. منتقدان اشاره کرده‌اند که سانگ-هون با وجود شکست‌های پیاپی، قلب تپنده و مهربان برادران پارک است و با جملاتی نظیر بیا حداقل در خیابان بخندیم تا دیگران فکر نکنند بدبختیم، بر اهمیت حفظ کرامت انسانی در اوج فلاکت تأکید می‌کند. بازی پارک هو سان، که در شرایطی دشوار جایگزین اوه دال سو شد، به دلیل نمایش دقیق تضاد میان خنده‌های ظاهری و دردهای درونی، به شدت مورد تحسین قرار گرفت و برنده جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در چندین جشنواره شد. او نمادی از هنرمندان سرخورده‌ای است که به جای پذیرش متوسط بودن، با تلخ‌کامی و خشم نسبت به جهان واکنش نشان می‌دهند و در نهایت به همراه برادر بزرگش به شغل نظافتچی روی می‌آورند. ویژگی اصلی شخصیت او تضاد میان زبان تند و گزنده با قلبی بسیار حساس و وفادار به خانواده است؛ او بیش از هر کس دیگری نسبت به دردهای پنهان برادرش دونگ-هون واکنش نشان می‌دهد و خشم خود را نثار کسانی می‌کند که به برادرش آسیب می‌زنند. منتقدان اشاره کرده‌اند که تحول کی-هون در مواجهه با چوی یو-را شکل می‌گیرد؛ جایی که او یادمی‌گیرد به جای جستجوی کمال در هنر، زیبایی را در نقص‌ها و شکست‌های زندگی واقعی پیدا کند. او با پذیرش شغل نظافت، در واقع با غرور کاذب خود مبارزه کرده و به نوعی آرامش درونی دست می‌یابد که پیش از آن در دنیای سینما نیافته بود. بازی سونگ سه بیوک در این نقش به دلیل نمایش واقع‌گرایانه فروپاشی و بازسازی شخصیت یک هنرمند، تحسین منتقدان را برانگیخت و تصویر متفاوتی از پیوندهای برادری ارائه داد. او نمادی از شخصیت‌های خاکستری در مجموعه آجوشی من است که در میان وفاداری به خانواده و میل به فرار از رکود عاطفی گرفتار شده است. ویژگی اصلی شخصیت او در تضاد میان موفقیت حرفه‌ای و شکست درونی‌اش نهفته است؛ یون-هی با وجود اینکه از نظر اجتماعی جایگاه بالایی دارد، اما در خانه احساس می‌کند که همواره در اولویت دوم همسرش (پس از مادر و برادران او) قرار دارد. منتقدان اشاره کرده‌اند که خیانت او نه از روی شرارت، بلکه ناشی از نوعی درماندگی برای دیده شدن و فرار از اتمسفر سنگین و بی‌روح خانه‌اش است که در نهایت منجر به بروز بحران‌های جدی در مسیر شغلی و شخصی همسرش می‌شود. تحول یون-هی در مواجهه با پیامدهای عملش و تماشای بخشش دشوار و سکوتِ دونگ-هون شکل می‌گیرد که مایه پشیمانی عمیق او می‌گردد. او نمادی از انسان‌هایی است که به دلیل کمال‌گرایی سمی و سرزنش‌های اطرافیان، دچار فروپاشی اعتمادبه‌نفس شده‌اند و خود را شکسته می‌پندارند. ویژگی اصلی شخصیت او، صداقت بی‌پرده و میل به دیده شدن توسط کسی است که او را در بدترین حالتش بپذیرد. رابطه یو-را با پارک کی-هون (کارگردانی که عامل اصلی ترس‌های او بود) بر پایه تسلی بخشیدن به نقص‌های یکدیگر شکل می‌گیرد. او با جملاتی نظیر از اینکه تو هم شکست خورده‌ای خوشحالم، به نوعی فلسفه پذیرش شکست را در سریال بازگو می‌کند که مایه آرامش هر دو شخصیت می‌شود. منتقدان اشاره کرده‌اند که یو-را برخلاف شخصیت‌های اصلی، احساسات خود را به وضوح ابراز می‌کند و حضور او در بار جونگ-هی، اتمسفری از صمیمیت و امید را به جمع انسان‌های ناامید محله تزریق می‌کند. بازی کوان نارا در این نقش به دلیل نمایش دقیق استیصال یک هنرمند و گذار او به سمت خودباوری، مورد توجه قرار گرفت و نامزدی بهترین بازیگر زن جدید در جوایز هنری بکسانگ را برای او به ارمغان آورد. او نمادی از چرخه خشونت و قربانیانی است که خود به آزارگر تبدیل شده‌اند؛ چرا که پدرش به دست جی-آن کشته شده و او میان حس تنفر عمیق و علاقه‌ای قدیمی و سرکوب‌شده نسبت به جی-آن گرفتار است. ویژگی اصلی این شخصیت در رفتارهای وحشیانه و فیزیکی او نهفته است که در واقع تلاشی مذبوحانه برای جلب توجه جی-آن و ابراز خشم ناشی از فقدان پدرش محسوب می‌شود. منتقدان اشاره کرده‌اند که کوانگ-ایل یکی از پیچیده‌ترین آنتاگونیست‌های داستان است؛ او اگرچه جی-آن را شکنجه می‌دهد، اما در اعماق وجودش از تماشای رنج او لذت نمی‌برد، بلکه این تنها روشی است که برای ارتباط با جهانِ بی‌رحم اطرافش آموخته است. تحول نهایی او در مواجهه با نوارهای شنود و شنیدن دردهای جی-آن رقم می‌خورد، جایی که او با یک عمل ایثارگرانه، بر تضادهای درونی‌اش غلبه کرده و راه را برای نجات جی-آن هموار می‌کند. بازی جانگ کی یونگ در این نقش به دلیل نمایش تضاد میان نگاه‌های لرزان و رفتارهای خشن مورد تحسین قرار گرفت و برنده جایزه بهترین بازیگر جدید در چندین جشنواره معتبر شد. او نمادی از نسل جوان حاشیه‌نشینی است که در دنیای واقعی نادیده گرفته شده‌اند و تنها در فضای مجازی و تکنولوژی احساس قدرت می‌کنند. ویژگی اصلی این شخصیت در وفاداری بی‌قید و شرط او به جی-آن نهفته است؛ او به عنوان تنها همدست جی-آن در عملیات شنود و جاسوسی، بدون پرسش از انگیزه‌های اخلاقی، تمام توان فنی خود را برای کمک به او به کار می‌گیرد. منتقدان اشاره کرده‌اند که کی-بوم آینه‌ای از تنهایی جی-آن پیش از ملاقات با دونگ-هون است؛ فردی که جهان را از پشت لنز دوربین‌های جاسوسی و مانیتورها می‌بیند و با وجود انجام کارهای خلاف قانون، فاقد شرارت ذاتی است و تنها برای بقا در یک جامعه بی‌رحم تلاش می‌کند. نقش او در پیشبرد پیرنگ داستان به عنوان بازوی اجرایی نقشه‌های جی-آن حیاتی است و حضورش نشان‌دهنده این واقعیت است که حتی منزوی‌ترین افراد نیز به نوعی از پیوند انسانی برای ادامه زندگی نیاز دارند. بازی آن سونگ-گیون در این نقش به دلیل نمایش دقیق اضطراب‌های اجتماعی و وفاداری خاموش یک دوست در دوران بحران، مورد توجه قرار گرفت. او نمادی از فساد ساختاری، جاه‌طلبی بی‌حدومرز و ناامنی روانی مردانی است که با وجود رسیدن به ثروت و قدرت، همچنان در برابر اصالت و اخلاق‌مداری افرادی نظیر دونگ-هون احساس حقارت می‌کنند. ویژگی اصلی این شخصیت در تلاش مستمر او برای تخریب اعتبار حرفه‌ای و شخصی دونگ-هون از طریق برقراری رابطه پنهانی با همسر وی و اجیر کردن لی جی-آن برای جاسوسی نهفته است. منتقدان اشاره کرده‌اند که انگیزه اصلی اقدامات او نه لزوماً شرارت ذاتی، بلکه ترس از فاش شدن ضعف‌های درونی‌اش در برابر نگاه پرسشگر و اصول اخلاقی دونگ-هون است. تحول معکوس او در طول داستان، از یک مدیر مقتدر به فردی هراسان که در تارهای تنیده شده توسط خودش گرفتار می‌شود، نشان‌دهنده پوچی موفقیت‌های مبتنی بر فریب است. بازی کیم یانگ مین در این نقش به دلیل نمایش دقیق تکبر ظاهری در تضاد با حقارت درونی و توانایی در انتقال حس تنفر مخاطب، مورد توجه قرار گرفت و لایه‌های روان‌شناختی رقابت‌های اداری در کره جنوبی را به خوبی به تصویر کشید. او زنی است که بیست سال از عمر خود را در انتظار بازگشت عشق قدیمی‌اش سپری کرده و نمادی از فقدان، انتظار کشنده و تنهایی در میانه جمع محسوب می‌شود. ویژگی اصلی این شخصیت در تضاد میان خنده‌های بلند و پذیرایی گرم او از مشتریان با انزوای مطلق و گریه‌های شبانه‌اش در طبقه بالای بار نهفته است. او با ایجاد فضایی صمیمی، به برادران پارک و دوستانشان اجازه می‌دهد تا بارهای سنگین زندگی خود را برای ساعاتی زمین بگذارند، در حالی که خودش از داشتن یک کانون گرم خانوادگی محروم است. | ## بخش 3: آجوشی من | منتقدان اشاره کرده‌اند که جونگ-هی با پذیرش لی جی-آن در جمع خود، نقش خواهر بزرگتری را ایفا می‌کند که جی-آن هرگز نداشته است و به او یاد می‌دهد که چگونه می‌تواند بخشی از یک جامعه مهربان باشد. تحول نهایی او در مواجهه با حقیقتِ از دست رفتن قطعی عشقش و تلاش برای بخشش خود و شروع زندگی جدید، یکی از زیرپیرنگ‌های اثرگذار داستان را شکل می‌دهد. بازی اوه نا-را در این نقش به دلیل نمایش عمق دلتنگی و گذار از یک نوستالژی مخرب به سمت پذیرش واقعیت، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و نامزدی بهترین بازیگر نقش مکمل زن در جوایز هنری بکسانگ را برای او به ارمغان آورد. او نمادی از صلح درونی، گذشت از تمایلات دنیوی و جستجوی معنا در جهانی است که اطرافیانش در آن غرق در مادیات و رنج هستند. ویژگی اصلی این شخصیت در آرامش عمیق و نقش او به عنوان مشاور معنوی دونگ-هون نهفته است؛ او تنها کسی است که دونگ-هون می‌تواند در برابرش گریه کند و بارهای سنگین قلبش را بدون قضاوت زمین بگذارد. منتقدان اشاره کرده‌اند که گیوم-دوک با وجود حضور فیزیکی اندک در داستان، سایه‌ای از معنویت بر کل اثر می‌اندازد و با جملاتی نظیر هیچ‌چیز آن‌قدر مهم نیست که به خاطرش خودت را نابود کنی، مایه تسلی تمام شخصیت‌های درهم‌شکسته می‌شود. بازی پارک هه-جون در این نقش به دلیل نمایش قدرت سکوت و نگاهی سرشار از شفقت، اتمسفر متفاوتی به سکانس‌های مشترک با اهالی محله بخشید و تصویری انسانی و ملموس از یک راهب ارائه داد. موسیقی متن اصلی بازخوردها پس از پخش اولین قسمت، «آجوشی من» به دلیل صحنه‌ای که در آن کوانگ-ایلِ شرخر به جی-آن حمله می‌کند و جی-آن در پاسخ می‌گوید «آیا از من خوشت می‌آید؟»، به شکوه و جلال بخشیدن به خشونت در روابط عاشقانه متهم شد. همچنین در توضیحات رسمی شخصیت کوانگ-ایل آمده بود که او جی-آن را آزار می‌دهد، زیرا این تنها راهی بود که می‌توانست جی-آن را وادار کند به او توجه کند. کمیسیون استانداردهای ارتباطات کره اعلام کرد که شکایات متعددی دریافت شده و در حال بررسی آن‌ها است. تیم تولید در پاسخ اعلام کرد که رابطه پیچیده بین این دو شخصیت به تدریج حل خواهد شد و از بینندگان خواست صبور باشند. کارگردان و بازیگران نیز اشاره کردند که خشونت و جرم تنها ابزارهای روایی داستان هستند. خودِ آی‌یو نیز مداخله کرد و گفت: «کوانگ-ایل و جی-آن متضادترین رابطه را با هم دارند. چطور می‌توان عاشق کسی شد که این‌قدر خشن است؟» مجلهٔ «رئال نیوز» در مقابل مشاهده کرد که دو قسمت اول موفق شده‌اند هدف سریال در به تصویر کشیدن فرایند درک متقابل میان شخصیت‌هایی از نسل‌ها و جنسیت‌های مختلف را که با یکدیگر در تضاد بودند، نشان دهند؛ در مقابل، جونگ دوک-هیون، منتقد فرهنگی، این مجموعه را نه یک ملودرام، بلکه یک «داستان مهیج با موضوع بقا» نامید که دشواری‌های زیستن در جامعه مدرن را به تصویر می‌کشد. او بعداً اضافه کرد که هدف این مجموعه، به تصویر کشیدن تلاش برای دستیابی به شادی در قلب جهنم بوده است. با عبور از جنجال‌ها، «آجوشی من» با حمایت عموم مردم و منتقدان به پایان رسید؛ کسانی که آن را یک «درامای زندگی‌بخش» با محوریت انسان‌ها و یکی از بهترین مجموعه‌های سال نامیدند. مطبوعات شخصیت جی-آن را ستودند؛ چرا که او نه یک قهرمان فقیر و درمانده، بلکه فردی بود که می‌توانست کل موقعیت را درک کرده، شرایط را به نفع خود تغییر دهد و امور را شخصاً به دست بگیرد. کارگردانی و اجرای بازیگران مورد تحسین قرار گرفت و آی‌یو برای به تصویر کشیدن بی‌نقصِ شخصیتی که از زندگی سخت خسته شده بود، تقدیر شد. سو بیونگ-گی از کره هرالد اظهار داشت که این مجموعه او را به فکر کردن دربارهٔ زندگی، خانواده و جامعه واداشته است و خاطرنشان کرد که دونگ-هون و جی-آن از طریق زخم‌هایشان به شکلی «شگفت‌آور به هم متصل شده‌اند». «هافینگتون پست کره» و «اسپورتس هانکوک» نوشتند که این سریال دربارهٔ ملاقات انسان‌های درهم‌شکسته از سنین و جنسیت‌های مختلف صحبت می‌کند؛ امری که مرزهای میان موانع متعدد جامعه امروز را محو کرده و نشان می‌دهد که چگونه همبستگی انسانی منجر به فرو ریختن دیوارهای فردی و کشف این حقیقت می‌شود که جهان جای گرم‌تری از حد انتظار است. روزنامه‌های چوسون ایلبو و کره هرالد به تصویر کشیدن زندگی‌ای که تفاوتی با تجربیات مردم عادی ندارد را دلیل موفقیت «آجوشی من» دانستند؛ آن‌ها اشاره کردند که شخصیت‌های درگیر در «جنگ‌های واقعی» نظیر بیکاری، ناامنی شغلی، جستجوی کار، طلاق و روابط خارج از ازدواج، قلب بینندگان را «با تأثیری دردناک و تیره اما گرم» لمس کرده‌اند. این آثار جهانی را ستودند که در آن زندگی دشوار است، اما اگر کسی را در کنار خود داشته باشید، می‌توان آن را قابل‌تحمل و شاد ساخت. لی دو-یون از «یونهاپ نیوز» افزود که این سریال نشان داد انسان‌های جداافتاده مانند جزیره‌ها، می‌توانند از طریق شفقت و درک متقابل، پیوندی پل‌مانند بسازند و پیام سریال این بود که مردم می‌توانند مایه تسلی یکدیگر باشند زیرا همه دردی در قلب خود دارند. فیلم‌نامه این مجموعه که در سال ۲۰۲۲ برای فروش عرضه شد، بیش از ۱۰ هزار یش‌سفارش را ثبت کرد و در رتبه چهارم فهرست پرفروش‌ترین‌های مرکز کتاب کیوبو قرار گرفت و دومین فیلم‌نامه پرفروش سال شد. تیم بازیگران نیز به‌طور مشابه برای اجراهایشان ستایش شدند و بینندگان این سریال را «اثر ماندگار زندگی» (Life Work) برای تمامی بازیگران خواندند. تأثیر جهانی و بازسازی‌ها مجموعه «آجوشی من» فراتر از مرزهای کره جنوبی، به دلیل درون‌مایه جهانیِ رنج و همبستگی انسانی، مورد تحسین چهره‌های برجسته بین‌المللی قرار گرفت. پائولو کوئلیو، نویسنده مشهور برزیلی، در حساب کاربری توییتر خود این سریال را یک «شاهکار» توصیف کرد و بیان داشت که این اثر تصویری دقیق از وضعیت پیچیده انسانی ارائه می‌دهد. او همچنین تماشای این سریال را به دنبال‌کنندگان خود توصیه کرد که این امر بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های هنری جهان داشت. موفقیت این اثر منجر به برنامه‌ریزی برای بازسازی‌های بین‌المللی شد؛ از جمله نسخه چینی این مجموعه با عنوان «در میان طوفان» (Inside the Storm) که با تمرکز بر چالش‌های اجتماعی مشابه در جامعه چین به تولید رسید. منتقدان بین‌المللی معتقدند که این سریال توانسته است کلیشه‌های معمول در درام‌های کره‌ای را شکسته و استانداردی نوین در تلویزیون آسیایی برای روایت داستان‌های رئالیستی و روان‌شناختی ایجاد کند. میزان بینندگان این مجموعه از شبکه tvN، یک کانال کابلی/پولی پخش شد که معمولاً مخاطبان کمتری نسبت به شبکه‌های سراسری (سامانه سخن‌پراکنی کره، سیستم پخش سئول، بنگاه پخش مونهوا و سیستم پخش آموزشی) دارد. این دراما یک موفقیت تجاری و انتقادی بود و به‌طور مداوم در صدر رتبه‌بندی بینندگان تلویزیون کابلی در بازه زمانی خود قرار داشت. اگرچه با رتبه‌بندی ۳–۴ درصد شروع شد که به گزارش «یونهاپ نیوز» به دلیل فضای بسیار سنگین، کمتر از حد انتظار بود، اما در قسمت ۱۲ به ۶ درصد رسید. قسمت پایانی آن با ۷٫۳۵۲ درصد سهم بینندگان در سراسر کشور طبق پلتفرم پولی نیلسن ثبت شد که در آن زمان این قسمت را به یکی از پربیننده‌ترین‌ها در تاریخ تلویزیون کابلی کره تبدیل کرد. | ## جمع‌بندی | «آجوشی من» میانگین رتبه‌بندی بینندگان ۵ درصد را برای یک برنامه تلویزیون کابلی ثبت کرد و در صدر رتبه‌بندی شاخص قدرت محتوا (CPI) و همچنین رتبه‌بندی محبوبیت تلویزیونی در شش نوبت طی پخش ۹ هفته‌ای خود قرار گرفت.