موضوع مقاله: گاو پیمونتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گاو پیمونتی | مقدمه: گوساله‌ها به رنگ فندقی روشن متولد می‌شوند و با بالغ شدن به رنگ خاکستری-سفید درمی‌آیند. | ## بخش 1: گاو پیمونتی | گاوهای پیمونت دارای یک جهش ژنی منحصر به فرد (همچنین در گاو آبی بلژیکی نیز وجود دارد) هستند که به عنوان یک الل غیرفعال میوستاتین شناخته می‌شود که باعث رشد عضلانی هیپرتروفی یا عضله‌سازی مضاعف می‌شود. گاوهای پیمونت اصیل تخمیدگی هستند، به این معنی که دو آلل یکسان برای این ژن منحصر به فرد دارند. آنها توجه پرورش‌دهندگان گاو گوشتی در سایر نقاط جهان، از جمله آمریکای شمالی و جنوبی را به خود جلب کرده‌اند. گروه کوچکی از گاوهای نر و ماده پیمونت منتخب در اواخر دهه ۱۹۷۰ به کانادا و در اوایل دهه ۱۹۸۰ به ایالات متحده وارد شدند و به عنوان پایه پرورش برای توسعه نژاد جدیدی از گاو گوشتی معروف به گاو پیمونت آمریکای شمالی مورد استفاده قرار گرفتند. تاریخچه تا اواخر سدهٔ نوزدهم، گونه‌های محلی گوناگونی از گاوهای پیمونتی وجود داشت، از جمله کاناوزه، دلا لانگا، دیمونته، اوردیناریو دی پیانورا و اسکلتای دی پیانورا. این گاوها سه‌منظوره بودند؛ عمدتاً به عنوان جانوران کار و برای نیروی کار کشاورزی پرورش داده می‌شدند، اما به سبب گوشت و شیر نیز ارزش داشتند. در سال ۱۸۷۷ دفتر شجره‌نامه‌ای برای آن‌ها گشوده شد و برنامهٔ اصلاح نژادی برای رسیدن به نوعی دومنظوره آغاز گردید که در پی آن، نژاد پیدمونتزی از نظر ویژگی‌ها به‌تدریج یکنواخت‌تر شد. | ## بخش 2: گاو پیمونتی | ویژگی رشد هیپرتروفیک عضلات پس از زایمان، که به «گروپا دی کاوالو» یا «کپل اسبی» شهرت یافت، نخستین بار در سال ۱۸۸۶ در کومونهٔ گوارنه مشاهده شد. این ویژگی در آن زمان با استانداردهای نژادی مطابقت نداشت و تنها در مراحل بعدی توجه دامپروران و دانشمندان را به خود جلب کرد. در آغاز قرن بیستم حدود ۶۸۰٬۰۰۰ گاو پیدمونتی در ایتالیا وجود داشت؛ تا سال ۱۹۸۵ این تعداد به حدود ۶۰۰٬۰۰۰ کاهش یافت. در سال ۱۹۵۷ تعداد ثبت شده در دفتر ثبت گله ۸۵۱ بود؛ تا پایان سال ۲۰۱۱ به ۲۶۷٬۲۴۳ افزایش یافت. در سال ۲۰۰۸ تعداد کل گاوها در ایتالیا ۳۰۰٬۰۰۰ تخمین زده شد که از این تعداد ۲۳۰٬۰۰۰ گاو ثبت شده بودند. استفاده در ایتالیا، گاوهای پیمونتی نژادی دو منظوره هستند: گاوها برای شیرشان پرورش داده می‌شوند که در تولید چندین پنیر سنتی منطقه از جمله کاستل ماگنو، برا، راشرا و توما پیه مونتسی استفاده می‌شود؛ و همچنین برای گوشت آنها پرورش داده می‌شوند، زیرا گوشت گاو پیدمونتی به عنوان یک محصول ممتاز در نظر گرفته می‌شود. هیپرتروفی عضلانی گوشت گاو پیدمونتی گوشتی است که از گاوهایی با یک یا دو کپی از ژن غیرفعال میوستاتین تهیه می‌شود. | ## بخش 3: گاو پیمونتی | این ویژگی نسبت چربی به چربی بالاتر و همچنین بافت گوشت کمتر را نسبت به گوشت گاوهایی که نسخه «فعال» این ژن را دارند، فراهم می‌کند. ژن میوستاتین فعال به عنوان «کنترل‌کننده» رشد عضلات عمل می‌کند؛ میوستاتین پروتئینی است که به عضلات دستور توقف رشد می‌دهد. در واقع، وقتی غیرفعال باشد، همان‌طور که در گاوهای پیدمونتی وجود دارد، دیگر از رشد عضلات جلوگیری نمی‌کند، که این همان چیزی است که باعث ایجاد شرایط هیپرتروفیک می‌شود که گاهی اوقات به عنوان «عضله‌سازی مضاعف» شناخته می‌شود. نژادهای حیوانی که به صورت تخمیدگی برای کمبود میوستاتین ایجاد می‌شوند، ممکن است به دلیل فرزندان غیرمعمول سنگین و حجیم خود، مشکلات تولید مثلی داشته باشند و به رژیم غذایی گران‌تر و مراقبت‌های ویژه، از جمله نظارت دامپزشکی، نیاز داشته باشند. گوشت گاو پیدمونتی به دلیل خواص غیرمعمولش در بازار تخصصی جایگاهی دارد، اما ممکن است در بازار عمده فروشی در وضعیت نامساعدی قرار گیرد. | ## جمع‌بندی | ویژگی‌ها وزن نر بالغ: ۷۰۰ تا ۸۵۰ کیلوگرم وزن ماده بالغ: ۵۲۰ تا ۵۵۰ کیلوگرم قد نر بالغ: ۱۳۰ تا ۱۳۵ سانتی‌متر قد ماده بالغ: ۱۳۱ تا ۱۳۲ سانتی‌متر رنگ پوشش: سفید یا گندمی با ته‌رنگ خاکستری وضعیت شاخ: شاخ‌دار پراکنش در اصل بومی ناحیه پیه‌مونته در شمال‌غربی ایتالیا بوده، اما امروزه در بسیاری از نقاط جهان پرورش داده می‌شود.