موضوع مقاله: کشاورزی در سریلانکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کشاورزی در سریلانکا | مقدمه: تاریخچه سریلانکا (که قبلاً سیلان نامیده می‌شد) از دیرباز کشوری کشاورزی بوده است. | ## بخش 1: کشاورزی در سریلانکا | حرفهٔ اصلی مردم آن زمان کشاورزی بود و استفاده از زمین در سریلانکای باستان عمدتاً کشاورزی بود. قدیمی‌ترین سکونت‌گاه‌های کشاورزی در دره‌های رودخانه‌ای در دشت‌های شمالی و جنوب‌شرقی قرار داشت و محصول اصلی کشت برنج در شرایط باران‌پایه بود. هزاران حوضچهٔ کوچک آبیاری با اندازه‌ها و اشکال مختلف، به‌ویژه در منطقهٔ خشک، آب لازم برای کشت برنج را فراهم می‌کردند. زمین‌های مرتفع تحت شرایط باران‌پایه با محصولات فرعی غذایی و به‌صورت کشاورزی متناوب کشت می‌شدند. قهوه (قهوه عربیکا) در سال ۱۷۲۲ توسط هلندی‌ها (در دوران سیلان هلند) معرفی شد و بریتانیایی‌ها (در دوران امپراتوری هلند) که در سال ۱۷۹۶ به کشور آمدند، کشت این محصول را ترویج دادند. با افزایش سریع مصرف قهوه در انگلستان، تقاضا برای قهوه به‌طور قابل توجهی افزایش یافت و کشت قهوه نیز گسترش پیدا کرد. زمین‌های قهوه در مناطق مرتفع مرکزی با چای (کاملیا سیننسیس) جایگزین شدند و از دههٔ ۱۸۶۰ ترویج یافتند. در حالی که چای جای قهوه را در مناطق مرتفع گرفت، لاستیک (کائوچو) در مناطق پایین کشت شد. کشاورزان محلی بیشتر بر روی نارگیل تمرکز کردند و تا سال ۱۹۰۰، نارگیل حدود ۴۰ درصد از اراضی زیر کشت را پوشش داد. تا پایان قرن نوزدهم، با آزاد شدن زمین‌ها برای محصولات مزرعه‌ای، این بخش به بخش غالب اقتصاد تبدیل شد. با این حال، پس از استقلال سریلانکا در سال ۱۹۴۸، تأکید بیشتری بر کشت محصولات غذایی شد. زمین‌های وسیعی آزاد شد و طرح‌های آبیاری مانند گلوییا برای افزایش تولید غذا آغاز گردید. | ## بخش 2: کشاورزی در سریلانکا | در حال حاضر، بخش مزارع و کشت محصولات داخلی، بخش کشاورزی سریلانکا را تشکیل می‌دهند. حدود ۸۰ درصد مردم در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و درآمد اصلی آن‌ها از محصولات کشاورزی حاصل می‌شود. برنج غذای اصلی ۲۱ میلیون سریلانکایی است و معیشت بیش از ۲ میلیون کشاورز را تشکیل می‌دهد. بیش از ۳۰ درصد از کل نیروی کار به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم در بخش برنج مشغول به کار هستند. در دهه ۱۹۹۰، کل تولید نزدیک به ۳ میلیون تن برنج خام (شلتوک) بود که حدود ۶۰ درصد از نیاز ملی (۲۰۱۳) را تشکیل می‌دهد. امروزه ۳۰ تا ۴۰ درصد برنج از هند وارد می‌شود؛ زیرا کشاورزان سریلانکایی کشاورزی را رها کرده‌اند. چندین گروه تحقیقاتی برای مطالعه و شناسایی پیش‌نیازهای لازم برای محصول جدید به آسام اعزام شدند. در این بین، صنعت چای در سال ۱۸۶۷ توسط جیمز تیلور، کشاورز بریتانیایی که در سال ۱۸۵۲ به لول کاندورا رسید، به این کشور معرفی شد. این صنعت به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بیش از ۱ میلیون نفر را استخدام می‌کند و در سال ۱۹۹۵ به‌طور مستقیم ۲۱۵٬۳۳۸ نفر را در مزارع و املاک چای استخدام کرد. در سال ۱۹۹۵، این کشور با ۲۳٪ از کل صادرات جهان، صادرکنندهٔ پیشرو چای در جهان (و نه تولیدکننده) بود، اما از آن زمان تاکنون کنیا از آن پیشی گرفته است. رطوبت، دمای خنک و بارندگی در ارتفاعات مرکزی کشور، آب و هوایی را فراهم می‌کند که برای تولید چای با کیفیت بالا مناسب است. مناطق عمده کشت چای ناحیه کندی و ناحیه نووارا الییا در استان مرکزی، Badulla، بانداراوه‌لا و هاپوتاله در استان یووا، ناحیه گاله، ناحیه ماتارا، استان جنوبی، و ناحیه راتناپورا و ناحیه کگاله در استان ساباراگامووا هستند. | ## بخش 3: کشاورزی در سریلانکا | میوه‌ها و سبزیجات حدود هشتاد نوع مختلف میوه و سبزیجات در مناطق متنوع آب و هوایی سریلانکا کشت می‌شود. شرایط آب و هوایی خنک و مطبوع در مناطق تپه‌ای برای محصولات معتدل مانند هویج، تره فرنگی، کلم، گل کلم، برگ‌های سالادی، چغندر، لوبیا، فلفل دلمه‌ای و خیار سالادی ایده‌آل است. مناطق پست و خشک و مرطوب با مرزبندی مشخص برای انواع میوه‌ها و سبزیجات گرمسیری از فلفل سبز، پیاز قرمز، کدو تنبل، کدو تلخ، خربزه، انواع موز شیرین و ترش، آناناس ملکه، پاپایا، انبه، لیمو و خیارشور مناسب هستند. همین‌طور، آناناس خوش‌طعم سریلانکایی، منگوستین، جک رسیده، آووکادو، رامبوتان، میوه ستاره‌ای و آندوکا نیز ارزآوری خارجی دارند. سریلانکا سالانه بیش از ۸۰۰۰۰۰ تن میوه و سبزیجات تولید می‌کند و انواع تازه و فرآوری شده آن را به بسیاری از مقاصد جهان صادر می‌کند. ۹۰٪ از محصولات تازه به خاورمیانه و مالدیو صادر می‌شود و تقریباً ۷۵٪ از محصولات فرآوری شده به بازار اروپا می‌رود. در حال حاضر سریلانکا به دنبال تهیه گونه‌های میوه مقاوم به آب و هوای خشک از مصر است تا کشاورزی را در مناطق خشک سریلانکا توسعه دهد. محصولات دانه روغنی محصولات دانه روغنی مانند بادام زمینی، کنجد، آفتابگردان و خردل نیز در سریلانکا کشت می‌شوند. بادام زمینی عمدتاً در مناطق مونراگالا، هامبانتوتا، کورونگالا، آنوراداپورا، بادولا، راتناپورا و پوتالام کشت می‌شود. اگرچه بادام زمینی یک محصول روغنی است، اما به عنوان میان‌وعده و شیرینی در سریلانکا تقاضا دارد. | ## جمع‌بندی | دانه‌های کاکائو در سال ۲۰۱۹، سریلانکا ۱۴۹۹ تن دانه کاکائو تولید کرد (۲۰۱۸: ۲۱۱۵) و در بین کشورهای تولیدکننده کاکائو رتبه ۳۲ را داشت.