موضوع مقاله: سیستم فرود ابزاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیستم فرود ابزاری | مقدمه: (تصویر در باند ۰۶L فرودگاه بین‌المللی مونترآل-پییر الیوت ترودو، کانادا تهیه شده) در هوانوردی، سیستم فرود ابزاری یا آی‌ال‌اس (ILS) یک سیستم ناوبری رادیویی است که راهنمایی‌هایی کوتاه‌برد را برای هدایت هواپیماها فراهم می‌کند تا به آن‌ها اجازه دهد در شب یا در هوای بد، برای فرود به باند فرود نزدیک شوند.. | ## بخش 1: سیستم فرود ابزاری | نزدیک کردن هواپیما به باند فرود با این روش می‌تواند شرایط آب و هوایی فرود ایمن، را به‌طور چشمگیر، بهبود بخشد. آی‌ال‌اس از دو سیگنال رادیویی جهت‌دار استفاده می‌کند، محلی‌ساز (لوکالایزر) ۸۸۵ (فرکانس ۱۰۸ تا ۱۱۲ مگاهرتز)، که هدایت افقی را ارائه می‌دهد، و شیب گلاید (فرکانس ۳۲۹٫۱۵ تا ۳۳۵ مگاهرتز) نیز هدایت عمودی را ممکن می‌کند. رابطه بین موقعیت هواپیما و این سیگنال‌ها بر روی یک نشانگر نمایش داده می‌شود که اغلب یکی نشانگرهای اضافی در نشانگرهای وضعیت هواپیما است. تعدادی از سیستم‌های فرود مبتنی بر رادیو بین دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۴۰ توسعه یافتند، به‌ویژه سیستم «پرتوی لورنز» که پیش از جنگ جهانی دوم در اروپا استفاده نسبتاً گسترده‌ای داشت. سیستم SCS-51 توسعه‌یافته توسط ایالات متحده دقیق‌تر بود و در عین حال هدایت عمودی را نیز اضافه می‌کرد. مجموعه‌های زیادی در طول جنگ جهانی دوم در پایگاه‌های هوایی بریتانیا نصب شد که باعث شد این سیستم، پس از تشکیل سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی (ICAO) در سال ۱۹۴۷، به عنوان یک استاندارد بین‌المللی انتخاب شود.. | ## بخش 2: سیستم فرود ابزاری | معرفی روش‌های نوین و دقیق با استفاده از سیستم‌های کم‌هزینه سامانه موقعیت‌یاب جهانی (جی‌پی‌اس) منجر به جایگزینی آی‌ال‌اس می‌شود. روش‌های مبتنی بر جی‌پی‌اس معمولاً فقط به یک سیگنال تقویت‌کننده چندجهته کم‌مصرف نیاز دارد که از فرودگاه پخش شود، که به‌طور چشمگیری ارزان‌تر از فرستنده‌های متعدد، بزرگ و قدرتمند مورد نیاز برای اجرای کامل آی‌ال‌اس است. تا سال ۲۰۱۵، تعداد فرودگاه‌های ایالات متحده که از رویکردهای LPV مشابه آی‌ال‌اس پشتیبانی می‌کردند، از تعداد سیستم‌های آی‌ال‌اس بیشتر شد، و انتظار می‌رود که این امر منجر به حذف نهایی آی‌ال‌اس در اکثر فرودگاه‌ها شود. عملکرد هواپیمایی که به باند فرودگاه نزدیک می‌شود توسط گیرنده‌های آی‌ال‌اس در هواپیما با انجام مقایسه عمق مدولاسیون هدایت می‌شود. بسیاری از هواپیماها می‌توانند سیگنال‌ها را به خلبان خودکار هدایت کنند تا به‌طور خودکار در مسیر حرکت کنند. خلبان، هواپیما را طوری کنترل می‌کند که نشانگر شیب گلاید، در مرکز نمایشگر باقی بماند تا اطمینان حاصل شود که هواپیما مسیر گلاید تقریباً ۳ درجه بالاتر از افقی (سطح زمین) را دنبال می‌کند تا بالای موانع باقی بماند و در نقطه تماس مناسب به باند فرودگاه برسد (یعنی هدایت عمودی را فراهم می‌کند). | ## بخش 3: سیستم فرود ابزاری | هیئت هوانوردی غیرنظامی (CAB) ایالات متحده مجوز نصب این سیستم را در سال ۱۹۴۱ در شش مکان صادر کرد. نخستین فرود هواپیمای مسافربری برنامه‌ریزی‌شده ایالات متحده با استفاده از آی‌ال‌اس در ۲۶ ژانویه ۱۹۳۸ بود که یک بوئینگ ۲۴۷دی خطوط هوایی مرکزی پنسیلوانیا از واشینگتن، دی.سی. به پیتسبرگ، پنسیلوانیا پرواز کرد و تنها با استفاده از سیستم فرود ابزاری در طوفان و برف فرود آمد. نخستین فرود تمام اتوماتیک با استفاده از آی‌ال‌اس در مارس ۱۹۶۴ در فرودگاه بدفورد در انگلستان رخ داد. در ایالات متحده، سیستم افزایش سطح وسیع (WAAS) در بسیاری از مناطق برای ارائه راهنمایی دقیق برای فرود، از سال ۲۰۰۷ در دسترس بوده‌است. | ## جمع‌بندی | در اروپا نیز سرویس همپوشانی ناوبری ماهواره‌ای اروپا (EGNOS) برای استفاده در برنامه‌های کاربردی ایمنی در مارس ۲۰۱۱ تأیید شد.