موضوع مقاله: جرج هریمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جرج هریمن | مقدمه: کِریزی کَت بیش از آن‌که محبوب عامه باشد، اثری تأثیرگذار بود و در میان اهل هنر مخاطبانی قدرشناس داشت. | ## بخش 1: جرج هریمن | مقاله گیلبرت سلدز با عنوان «کریزی کتی که به‌تنهایی راه می‌رود» نخستین نمونه‌ای بود که در آن منتقدی از هنرهای والا به یک کمیک استریپ توجهی جدی نشان داد. مجله کامیکس جورنال این کمیک را در صدر فهرست بزرگ‌ترین کمیک‌های قرن بیستم قرار داد. آثار هریمن تأثیری اساسی بر کارتونیست‌هایی چون الزی کریسلر سگار، ویل آیزنر، چارلز شولتس، رابرت کرام، آرت اسپیگلمن، بیل واترسن، کریس وِر و والت کلی گذاشته است. هریمن در نیواورلئانِ لوئیزیانا و در خانواده‌ای کریول با تبار نژادی مختلط به دنیا آمد و در لس آنجلس بزرگ شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در سال ۱۸۹۷، در صنعت روزنامه به‌عنوان تصویرگر و حکاک کار کرد. سپس به کارتون و کمیک استریپ — رسانه‌ای که آن زمان هنوز در آغاز راه بود — روی آورد و مجموعه‌ای متنوع از استریپ‌ها را ترسیم کرد تا این‌که در سال ۱۹۱۰ مشهورترین شخصیتش، کریزی کت، را در کمیک «خانواده دینگبت» معرفی کرد. کمیک روزانه کریزی کت در سال ۱۹۱۳ آغاز شد و از ۱۹۱۶ نسخه یکشنبه‌ای آن نیز منتشر می‌شد. این کمیک به‌خاطر دیالوگ‌های شاعرانه و سرشار از گویش، پس‌زمینه‌های خیال‌انگیز و متغیر، و صفحه‌آرایی‌های جسورانه و تجربی‌اش شناخته می‌شد. در موتیف و پویایی اصلی این کمیک، ایگناتس ماوس با آجر به سوی کریزی پرتاب می‌کرد؛ آجرهایی که کتِ ساده‌دل و آندروجینی آن‌ها را نماد عشق تعبیر می‌کرد. پاپ مأموریت خود می‌دانست که مانع پرتاب آجرهای ایگناتس به سوی کریزی شود یا او را به‌خاطر این کار زندانی کند، اما تلاش‌هایش همواره ناکام می‌ماند، زیرا خودِ کریزی آرزو داشت با آجرهای ایگناتس هدف قرار گیرد. هریمن بیشتر عمرش را در لس آنجلس گذراند، اما سفرهای مکرری به بیابان‌های ناواهو در جنوب‌غربی ایالات متحده داشت. او شیفته مناظر مانیومنت ولی و «می‌زای افسون‌شده» بود و شهرستان کاکانینو را محل وقوع کمیک‌های کریزی کت قرار داد. | ## بخش 2: جرج هریمن | آثارش به‌طور گسترده از درون‌مایه‌ها و نقش‌مایه‌های ناواهویی و مکزیکی در برابر پس‌زمینه‌های بیابانیِ در حال تغییر بهره می‌برد. او کارتونیستی پرکار بود که شمار زیادی استریپ تولید کرد و کتاب‌های شعر دان مارکیز دربارهٔ آرچی و مهیتابل — گربه‌ای کوچه‌ای و یک سوسک — را تصویرگری کرد. غول مطبوعاتی، ویلیام راندولف هرست، از حامیان هریمن بود و با اعطای قراردادی مادام‌العمر با سندیکای کینگ فیچرز، برای او معیشتی آسوده و مجرایی پایدار برای انتشار آثارش فراهم کرد، با وجود آن‌که این آثار از محبوبیت عامه برخوردار نبودند. هریمن با برخی اعضای صنعت فیلم ارتباط خوبی داشت؛ او هال روچ و اعضای استودیو مانند تام مک‌نامارا و اچ.ام. واکر، بهترین دوست هریمن، سرپرست نویسندگان فیلم‌های کوتاه گروه هنری دارودسته ما بود. او با شخصیت‌های مشهور ملاقات کرد، از جمله ویل راجرز و فرانک کاپرا، و به آن‌ها نقاشی‌های رنگ‌آمیزی‌شده دستی هدیه می‌داد. هریمن عاشق فیلم‌های چارلی چاپلین بود و فیلم جویندگان طلا را در مجله موشن پیکچرز کلاسیکز در اکتبر ۱۹۲۵ نقد کرد. هریمن در خواب و در منزلش نزدیک هالیوود در ۲۵ آوریل ۱۹۴۴، پس از یک دوره بیماری طولانی، درگذشت. یک مجموعه کمیک روزانه یک هفته‌ای که به‌طور ناقص با مرکب تکمیل شده بود، روی میز طراحی او یافت شد. در گواهی فوتش، علت مرگ «سیروز کبد غیر الکلی» ذکر شد و با وجود تبار نژادی مختلط، نژاد او در گواهی فوتش به‌عنوان «سفیدپوست» ثبت شد. مراسم خاکسپاری او در کلیسای کوچک گل‌ها در آرامگاه فارست لان مموریال پارک برگزار شد و جمعیت کمی در آن شرکت داشتند. کارتونیست هری هرشفیلد در مراسم سخن گفت و گفت: «اگر روزی قدیسی روی زمین وجود داشت، آن جرج هریمن بود». | ## بخش 3: جرج هریمن | بنا بر درخواست هریمن، جسد او سوزانده شد و خاکسترش بر مانیومنت ولی پراکنده گردید. در ۲۵ ژوئن ۱۹۴۴، دو ماه پس از مرگ هریمن، آخرین کمیک‌های کامل کریزی کتِ او، یک نسخه یک‌صفحه‌ای در روزنامهٔ یکشنبه، منتشر شد. در آن زمان، ویلیام راندولف هرست معمولاً وقتی هنرمندان کمیک‌های محبوب ترک می‌کردند یا فوت می‌کردند، کارتونیست‌های جدیدی استخدام می‌کرد، اما برای هریمن استثنا قائل شد، زیرا احساس می‌کرد هیچ‌کس نمی‌تواند جای او را بگیرد. اعلامیه فوت او در نیویورک ژورنال-امریکن او را همسری وفادار و پدری دلسوز، با اندامی کوچک، خوش‌رفتار و کمک‌کننده ناشناس به خیریه‌ها توصیف کرد. او به دوستانش بخشنده بود و خانه اولش در هالیوود که به قیمت ۵۰٬۰۰۰ دلار خریده بود، به دوستی به قیمت ۴۰٬۰۰۰ دلار فروخت. گاهی در جمع‌ها سکوت می‌کرد و اغلب از اتاق خارج می‌شد تا ظرف‌ها را بشوید، کاری که می‌گفت از آن لذت می‌برد چون فرصتی برای تفکر به او می‌داد. بازی مورد علاقه‌اش پوکر بود که به‌ویژه از بازی کردن آن با دیگر کارتونیست‌ها لذت می‌برد. هریمن علاقه زیادی به حیوانات داشت و تعداد زیادی سگ و گربه نگه می‌داشت؛ در سال ۱۹۳۴ پنج سگ و سیزده گربه داشت. او معمولاً رژیم گیاه‌خواری داشت، مگر زمانی که این کار او را خیلی ضعیف می‌کرد، و از سواری گرفتن با اسب خودداری می‌کرد. او به موضع صلح‌طلبانه هنری فورد چنین علاقه‌مند بود که تنها خودروهای شرکت فورد موتور(⎘ شرکت فورد موتور) را می‌خرید و هر سال یک مدل جدید تهیه می‌کرد. هریمن در ۷ ژوئیه ۱۹۰۲ در لس‌آنجلس با معشوق دوران کودکی‌اش، میبل لیلیان بریج، ازدواج کرد. | ## جمع‌بندی | آن‌ها دو دختر داشتند: میبل (۱۹۰۳–۱۹۶۲) با لقب «تودلز» (که بعدها به «توتس» تغییر یافت) و باربارا (۱۹۰۸–۱۹۳۹) با لقب «بابی»، که دچار صرع بود و در سال ۱۹۳۹ به‌طور ناگهانی در ۳۱ سالگی درگذشت.