موضوع مقاله: البریه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # البریه | مقدمه: البریه روستایی فلسطینی در بخش رمله از قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۸ و در چارچوب عملیات دانی از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: البریه | نام روستا به معنای «بیابان» یا «بخش بیرونی» است و ساکنان آن بر این باور بودند که نیاکانشان نزدیک به پنجاه سال پیش از روستای ابوشوشه رانده شده و ناگزیر در این سرزمین بایر ساکن شده بودند. پس از تخلیه، شهرک‌های اسرائیلی عزاریا و بیت‌حشمونای بر زمین‌های این روستا ساخته شد. پیشینه در بررسی فلسطین غربی در سال ۱۸۸۲ آمده‌است: «نام بَریه به معنای 'بیابان' که بر روستایی نهاده شده، از سوی ساکنان این‌گونه توضیح داده می‌شود که نیاکانشان نزدیک به پنجاه سال پیش در ابوشوشه می‌زیستند و از آنجا رانده شدند و ناچار در 'بیابان' یا 'بخش بیرونی' ساکن شدند.»Conder and Kitchener, 1882, SWP II, p. 444 هرچند این نام از سده شانزدهم میلادی ثبت شده، ریشه‌شناسی آن به معنای «بیابان، بخش بیرونی» از سوی زبان‌شناسی تطبیقی نوین تأیید شده‌است. 31 در سال ۱۸۶۳، ویکتور گِرَن یادآور شد که روستا بر بلندی کوتاهی جای دارد و «خانه‌های اندکی که آن را تشکیل می‌دهند از کلبه‌های ساده ساخته شده‌اند.»Guérin, 1868, p. 56 فهرست رسمی روستاهای امپراتوری عثمانی در حدود ۱۸۷۰ نشان می‌دهد که روستا ۲۰ خانه و ۷۲ نفر جمعیت داشت؛ البته شمار جمعیت تنها مردان را دربرمی‌گرفت.Socin, 1879, p. 408 جغرافیا و ساختار روستا البریه در حاشیه شرقی دشت ساحلی فلسطین و نزدیک دامنه‌های کوه‌های قدس بر بلندی کم‌ارتفاعی در حدود ۱۰۰ متر از سطح دریا جای داشت. | ## بخش 2: البریه | وادی البریه از شرق روستا می‌گذشت و در شمال آن با وادی بَرده پیوسته و وادی الحبل را می‌ساخت که سرانجام به رود عوجا می‌ریخت. روستا و زمین‌هایش فاقد چشمه یا چاه بود و با وجود حفاری تا ژرفای ۲۰۰ متر نشانی از آب زیرزمینی یافت نشد. گسترش آن بیشتر به‌سوی جنوب و جنوب‌شرقی بود؛ زیرا خرمنگاه‌ها در شمال و وادی البریه در شرق مانع از رشد روستا در آن سوها می‌شدند. دوره قیمومت بریتانیا پس از پایان جنگ جهانی اول، امپراتوری عثمانی تجزیه شد و جامعه ملل قیمومت فلسطین را به بریتانیا سپرد. 21 این شمار در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۳۸۸ نفر در ۸۶ خانه رسید که باز هم همگی مسلمان بودند.Mills, 1932, p. 18 بر پایه آمار روستایی ۱۹۴۵، جمعیت روستا به ۵۱۰ نفر مسلمان رسیده بود و مساحت کل زمین‌ها ۲٬۸۳۱ دونم بود. اقتصاد و زندگی فرهنگی همه ساکنان روستا مسلمان بودند و آیین‌های دینی خود را در مسجد کوچک روستا برگزار می‌کردند. | ## بخش 3: البریه | در سال ۱۹۴۳ مدرسه ابتدایی پسرانه‌ای با ۴۸ دانش‌آموز و یک آموزگار در روستا بنیان نهاده شد. هیئت سلطنتی بریتانیا که در سال ۱۹۳۶ از روستا دیدن کرد، البریه را یکی از روستاهای پیشرو در زنبورداری دانست و درآمد روستا از این راه را نزدیک به هزار لیره فلسطینی برآورد کرد. شماری از ساکنان نیز به پرورش مرغ و شمار اندکی به کار فصلی در شهرهای همسایه می‌پرداختند. مورخ اسرائیلی بنی موریس گزارش می‌دهد که در اواسط سپتامبر ۱۹۴۸، دیوید بن‌گوریون نخست‌وزیر اسرائیل از دولت درخواست اجازه ویرانی روستا کرد. در همان ماه، روستا به «بریه‌بِت» نام‌گذاری شد و مهاجران یهودی در آن اسکان یافتند؛ اما در ۲۱ سپتامبر گزارش شد که ساکنان جدید یهودی آنجا را ترک کرده و «آسایش شهر» را ترجیح داده‌اند. شهرک‌های اسرائیلی عزاریا (بنیان‌گذاری ۱۹۴۹) و بیت‌حشمونای (بنیان‌گذاری ۱۹۷۲) بر زمین‌های این روستا ساخته شدند. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۹۲ وضعیت محل روستا چنین وصف شد: «محل روستا در مجموع هموار و تسطیح شده به‌جز یک خانه سنگی بازمانده و بقایای دیوارهای دو خانه بتنی که میلگردهای فولادی از آن‌ها بیرون زده‌است.» جمعیت + روند تغییرات جمعیت البریه سال جمعیت ۱۸۷۰ (تقریبی) ۷۲ (تنها مردان)Socin, 1879, p.