موضوع مقاله: راموت نفتالی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # راموت نفتالی | مقدمه: راموت نفتالی (به عبری: ، به معنای «بلندی‌های نفتالی») یک موشاو در شمال اسرائیل است. | ## بخش 1: راموت نفتالی | این روستا در جلیل علیا و نزدیک مرز لبنان قرار دارد و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای مووئوت هاحرمون جای می‌گیرد. این شهرک در تپه‌های نفتالی و در ارتفاع نزدیک به ۴۶۰ متر از سطح دریا واقع شده‌است. پس از تأسیس و سپری شدن جنگ ۱۹۴۸، این شهرک دوره‌های بحران اقتصادی و تخلیه جمعیتی را تجربه کرد و در سال ۱۹۶۳ دوباره آبادانی یافت. پیشینه بنیان‌گذاری راموت نفتالی در سال ۱۹۴۵ در فاصلهٔ نزدیک به ۴ کیلومتری شرق مرز فلسطین تحت قیمومت و لبنان بنیان‌گذاری شد. نام این شهرک از رشته‌تپه‌های همنام گرفته شده که از نظر تاریخی بخشی از قلمرو سبط نفتالی بود. نخستین ساکنان آن اعضای یک گروه کارگری بودند که برای نگهبانی از زمین‌های خریداری‌شده توسط سازمان‌های شهرک‌سازی یهودی گسیل شده بودند. پس از چند ماه، این گروه عمدتاً جای خود را به یهودیان ترخیص‌شده از ارتش بریتانیا دادند. این شهرک‌نشینان به اصطلاح گروهان‌های وینگیت خوانده می‌شدند و نام شهرک موقتاً به «یمین‌اُرد» تغییر یافت. در سال ۱۹۴۶ گروهی دیگر از کهنه‌سربازان یهودی تیپ یهودی که در جنگ جهانی دوم در کنار بریتانیایی‌ها جنگیده بودند به اینجا آمدند. ساکنان در آغاز در ساختمانی استحکام‌یافته اقامت داشتند که شرکت سولل بونه آن را ساخته بود و «دژ» (مِتصودا) نامیده می‌شد و دید راهبردی به مرز لبنان و دره حوله داشت. جنگ ۱۹۴۸ در اواسط آوریل ۱۹۴۸، اندکی پیش از پایان قیمومت بریتانیا بر فلسطین، نیروهای بریتانیایی پاسگاه پلیس نبی‌یوشع را که نزدیک به ۲ کیلومتر شمالی‌تر از راموت نفتالی قرار داشت به اعراب واگذار کردند. با این کار، اعراب مستقر در پاسگاه و روستاهای پیرامون، جاده‌ای را که دره حوله را به شهرک‌های یهودی کوهستانی وصل می‌کرد در دست گرفتند و این شهرک‌ها محاصره شدند. | ## بخش 2: راموت نفتالی | دو حمله نیروهای یهودی به پاسگاه در دهه دوم آوریل ناکام ماند و در ۲۳ آوریل زنان و کودکان از راموت نفتالی تخلیه شدند. شب اول مه ۱۹۴۸ نیروهای عربی با پشتیبانی شش خودروی زرهی توپ‌دار و توپخانه صحرایی به راموت نفتالی حمله کردند. هواپیماهای سبک ایشوو یهودی مهمات و دارو را با چتر برای مدافعان فرو انداختند و سپس با بمب‌های دست‌ساز توپخانه عربی را خاموش کردند. ییگال آلون، فرمانده نیروهای یهودی در جلیل، از اختصاص نیروی بیشتر خودداری کرد و بر این باور بود که با عملیات تهاجمی در منطقه صفد محاصره را خواهد شکست. در ۱۴ مه، آستانهٔ پایان قیمومت، نیروهای عربی چشمگیری در نزدیکی موشاو پدیدار شدند. تلاش نیروهای یهودی برای پیشدستی در ملکیه ناکام ماند و راموت نفتالی هدف حملات هوایی سوریه و گلوله‌باران از سمت ملکیه قرار گرفت. گلوله‌باران‌های توپخانه‌ای تنها در اواخر اکتبر، پس از پایان موفقیت‌آمیز عملیات حیرام، متوقف شد. پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، راموت نفتالی بخشی از زمین‌های روستاهای فلسطینی تخلیه‌شده قدس و نبی یوشع را تصرف کرد. بحران و بازآبادانی پس از جنگ، بیشتر شهرک‌نشینان نخستین راموت نفتالی را ترک کردند و جای آنان را مهاجران تازه‌وارد گرفتند. در دهه ۱۹۵۰ موشاو دچار بحران شدید اقتصادی شد و دوباره بیشتر ساکنانش آن را رها کردند. در سال ۱۹۶۳ بازآبادانی راموت نفتالی انجام شد و موشاو به شرق محل نخستین جابه‌جا گردید. در میان شهرک‌نشینان جدید، ساکنان دیگر موشاوهای جلیل و مربیان کشاورزی آژانس یهود حضور داشتند. | ## بخش 3: راموت نفتالی | جغرافیا راموت نفتالی در تپه‌های نفتالی در شمال اسرائیل واقع شده و در ارتفاع نزدیک به ۴۶۰ متری از سطح دریا قرار دارد. شهرک‌های همجوار راموت نفتالی عبارت‌اند از کیبوتص ملکیه، کیبوتص یفتاح و موشاو دیشون. در کنار راموت نفتالی مجموعه مِتصودات کوآخ قرار دارد که پاسگاهی از دوران قیمومت بریتانیا بود و هنگام تصرف آن در جنگ استقلال ۲۸ رزمنده کشته شدند. بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۸، در موشاو نزدیک به ۵۰۰ تن زندگی می‌کردند که یک‌سوم آنان در طی ۵ سال پیش از سرشماری به آنجا نقل‌مکان کرده بودند. میانه سنی ساکنان ۳۴ سال بود؛ یک‌سوم جمعیت را کودکان و نوجوانان زیر ۱۷ سال و ۱۲ درصد را بازنشستگان (۶۵ سال و بالاتر) تشکیل می‌دادند. نزدیک به ۸۰ درصد ساکنان در سال ۲۰۰۸ زادهٔ اسرائیل بودند و دوسوم مهاجران تا سال ۱۹۶۰ به کشور آمده بودند. + روند جمعیت راموت نفتالیسال۱۹۶۱۱۹۷۲۱۹۸۳۱۹۹۵۲۰۰۱۲۰۰۵۲۰۰۸۲۰۱۰۲۰۱۴جمعیت ۷۹ ۲۶۱ ۳۳۸ ۳۳۸ ۴۰۵ ۴۶۱ ۴۷۵ ۵۲۴ ۵۶۸ اقتصاد پایه اقتصاد موشاو بر کشاورزی استوار است. یکی از آن‌ها به نام «یِکِو راموت نفتالی» در سال ۲۰۲۱ در مسابقه تراوینو به‌عنوان بهترین شراب‌سازی اسرائیل با تولید ۱۰ تا ۱۰۰ هزار بطری شناخته شد و شراب کابرنه‌سووینیون محصول ۲۰۰۷ آن جایزه بزرگ شراب‌های اسرائیلی را در همین مسابقه برد. افزون بر شراب‌سازی، صنعت گردشگری با اجاره اتاق به گردشگران (سامانه اقامتگاه و صبحانه) نیز در موشاو فعال است. بر پایه داده‌های سال ۲۰۰۸، اشتغال در میان جمعیت فعال راموت نفتالی به نزدیک ۱۰۰ درصد می‌رسید. | ## جمع‌بندی | نزدیک به دوسوم نیروی کار حقوق‌بگیر بودند و بیشتر ساکنان در مراکز صنعتی و بازرگانی نزدیک مانند صفد، کریات‌شمونا، تل‌حای و منطقه صنعتی حاتصور هاگلیلیت کار می‌کردند.