aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: توافقنامه غزه–اریحا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توافقنامه غزه–اریحا | مقدمه: توافقنامه غزه–اریحا، با نام رسمی توافقنامه دربارهٔ نوار غزه و منطقه اریحا ، پیمانی تکمیلی در پی پیمان اسلو بود که در آن جزئیات خودگردانی فلسطینیان تعیین شد. | ## بخش 1: توافقنامه غزه–اریحا | این توافقنامه به توافقنامه قاهره ۱۹۹۴ نیز شناخته می‌شود و در ۴ مه ۱۹۹۴ (۱۴ اردیبهشت ۱۳۷۳) در قاهره از سوی یاسر عرفات به نمایندگی از سازمان آزادی‌بخش فلسطین و اسحاق رابین نخست‌وزیر وقت اسرائیل امضا شد. این توافقنامه زمینه‌ساز تأسیس تشکیلات خودگردان فلسطین شد و یاسر عرفات نخستین رئیس آن گردید. توافقنامه غزه–اریحا سرانجام در پیمان اسلو ۲ که در سپتامبر ۱۹۹۵ به امضا رسید ادغام شد و جای خود را به آن داد. بر پایه این توافقنامه، اسرائیل متعهد شد ظرف سه هفته پس از امضا، بخشی از منطقه اریحا در کرانه باختری و بخشی از نوار غزه را تخلیه کند. | ## بخش 2: توافقنامه غزه–اریحا | اسرائیل منطقه‌ای به وسعت ۲۴ مایل مربع در اریحا را پیشنهاد داده بود، در حالی که فلسطینیان خواستار ۴۲ مایل مربع بودند. همچنین نیروهای اسرائیلی در گذرگاه مرزی رفح و در شهرک‌های یهودی‌نشین نوار غزه باقی می‌ماندند. تأسیس تشکیلات خودگردان فلسطین بر اساس ماده سوم این توافقنامه (انتقال اختیارات)، تشکیلات خودگردان فلسطین پایه‌گذاری شد. یاسر عرفات در ۱ ژوئیه ۱۹۹۴ نخستین بازدید نمادین خود پس از ۲۵ سال را از شهر غزه انجام داد و در ۵ ژوئیه ۱۹۹۴ (۱۴ تیر ۱۳۷۳) تشکیلات خودگردان رسماً در اریحا آغاز به کار کرد و عرفات نخستین رئیس آن شد. | ## بخش 3: توافقنامه غزه–اریحا | بر پایه این توافقنامه، شهر اریحا و نوار غزه (به‌جز مناطق اسرائیلی‌نشین) زیر کنترل فلسطینیان درآمد. پروتکل پاریس و نیروی پلیس از دیگر بخش‌های این توافقنامه، پروتکل روابط اقتصادی (پروتکل پاریس) و تأسیس نیروی پلیس مدنی فلسطین بود. پروتکل پاریس روابط اقتصادی میان اسرائیل و تشکیلات خودگردان فلسطین را سامان‌دهی می‌کرد، اما در عمل اقتصاد فلسطین را در اقتصاد اسرائیل ادغام می‌نمود. بر اساس این پروتکل، اسرائیل کنترل انحصاری مرزهای سرزمین‌های فلسطینی و حق دریافت عوارض واردات و مالیات بر ارزش افزوده را به نمایندگی از تشکیلات خودگردان بر عهده گرفت. | ## جمع‌بندی | ادغام در پیمان اسلو ۲ توافقنامه غزه–اریحا سرانجام در پیمان اسلو ۲، با نام رسمی توافقنامه موقت دربارهٔ کرانه باختری و نوار غزه، ادغام شد و جای خود را به آن داد.
موضوع مقاله: باشگاه سوارکاری فیصل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باشگاه سوارکاری فیصل | مقدمه: باشگاه سوارکاری فیصل یک باشگاه سوارکاری و رستوران لوکس در شهر غزه در فلسطین است. | ## بخش 1: باشگاه سوارکاری فیصل | این باشگاه در سال ۲۰۰۳ در محلهٔ ریمال بنیان‌گذاری شد و تا سال ۲۰۱۰ تنها باشگاه سوارکاری در سراسر نوار غزه بود. باشگاه فیصل دارای دو پیست اسب‌دوانی به درازای ۴۰ و ۶۰ متر بر پایهٔ استانداردهای بین‌المللی است و امکانات گوناگونی برای پرش با اسب نیز فراهم می‌کند. افزون بر کارکردهای ورزشی، رستوران این باشگاه به پاتوق جوانان مرفه و نخبهٔ غزه شناخته شده‌است. باشگاه در کنار پارک آبی کریزی واتر پارک جای دارد و بخشی از مجموعهٔ تفریحی ویژهٔ غزه‌نشینان مرفه به‌شمار می‌رود. | ## بخش 2: باشگاه سوارکاری فیصل | بر پایهٔ گزارشی در سال ۱۹۹۴ در روزنامهٔ راکی ماونتن نیوز که در دنور منتشر می‌شد، مسابقات اسب‌دوانی از ورزش‌های محبوب غزه به‌شمار می‌رفت. باشگاه فیصل در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد و تا ژوئیه ۲۰۱۰ یگانه باشگاه سوارکاری نوار غزه بود. تا سال ۲۰۱۰ شمار اعضای باشگاه رو به افزایش بود و در حدود ۱۲۰ عضو داشت؛ افراد دیگری نیز برای آموزش‌های گاه‌به‌گاه یا اسب‌سواری تفریحی به باشگاه مراجعه می‌کردند. باشگاه دو پیست دارد: یکی به درازای ۴۰ متر و دیگری ۶۰ متر که با استاندارد بین‌المللی هم‌خوانی دارد. | ## بخش 3: باشگاه سوارکاری فیصل | واردات اسب به دلیل محاصرهٔ اسرائیل از سال ۲۰۰۶، اسب‌ها از مصر و از راه تونل‌های قاچاق نوار غزه وارد می‌شدند. باشگاه فیصل زیر نظر فدراسیون سوارکاری فلسطین فعالیت می‌کرد؛ با این حال چون دفتر مرکزی فدراسیون در رام‌الله جای داشت، ارتباط میان دو سو بسیار دشوار بود. رستوران و فضای تفریحی به گزارش روزنامهٔ استرالیایی دی ایج، رستوران باشگاه «جایی برای دیده‌شدن نخبگان نوجوان غزه» بود. بنا بر گزارش روزنامهٔ گاردین، باشگاه فیصل که در مجاورت پارک آبی کریزی واتر پارک قرار داشت، بخشی از یک «مدار» تفریحی برای غزه‌نشینان ثروتمند بود که کافه‌های ساحلی و مرکز خرید غزه را نیز دربرمی‌گرفت. | ## جمع‌بندی | پارک آبی کریزی واتر پارک خود دارای سه استخر، آبراهه‌ای به درازای ۱۰۰ متر، آبشارهای متعدد و حوض قایق پدالی بود و تنها بخش کوچکی از جمعیت غزه توان بهره‌گیری از این امکانات را داشتند.
موضوع مقاله: فوتبال در فلسطین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فوتبال در فلسطین | مقدمه: فوتبال در فلسطین پرطرفدارترین ورزش در فلسطین است و زیر نظر اتحادیه فوتبال فلسطین اداره می‌شود. | ## بخش 1: فوتبال در فلسطین | این اتحادیه مسئول سرپرستی تیم‌های ملی و مسابقات باشگاهی است و عضو فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا است. فلسطین یکی از کهن‌ترین پیشینه‌های فوتبال سازمان‌یافته در خاورمیانه را دارد و شواهدی از برگزاری بازی‌های سازمان‌یافته میان جوانان فلسطینی دست‌کم از آغاز دهه ۱۹۲۰ میلادی در دست است. نخستین بازی لیگ ملی فوتبال زنان فلسطین در ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ در ورزشگاه فیصل الحسینی برگزار شد و نزدیک به ۸٬۰۰۰ تماشاگر در آن حضور داشتند. اتحادیه فوتبال فلسطین در سال ۱۹۲۸ در شهر قدس بنیان‌گذاری شد و در سال ۱۹۲۹ به فیفا پیوست. پس از فروپاشی ساختارهای ورزشی به دنبال جنگ ۱۹۴۸، اتحادیه فوتبال فلسطین در سال ۱۹۹۸ دوباره به عضویت فیفا درآمد و تیم ملی بازسازی‌شده نخستین بازی‌های دوستانه خود را برگزار کرد. شواهد نشان می‌دهد که بازی‌های سازمان‌یافته فوتبال میان جوانان فلسطینی دست‌کم از اوایل دهه ۱۹۲۰ برگزار می‌شده‌است. بر پایه منبع عربی، نخستین تیم فوتبال فلسطینی در سال ۱۹۰۸ در مدرسه الروضه در قدس تشکیل شد. | ## بخش 2: فوتبال در فلسطین | از باشگاه‌های برجسته سال‌های نخست فوتبال فلسطین می‌توان به شباب العرب حیفا، باشگاه ارتدوکس قدس، باشگاه دجانی قدس و اسلامی یافا اشاره کرد. در این دوران ستارگان فلسطینی همچون جبرا الزرقا، جورج مردنی و ماجد اسد سطح بالایی از بازی را به نمایش گذاشتند. جبرا الزرقا در سال ۱۹۴۵ هنگام بازی در لیگ حیفا پیشنهاد عضویت در باشگاه آرسنال را دریافت کرد. اتحادیه فوتبال و عضویت در فیفا اتحادیه فوتبال سرزمین اسرائیل در سال ۱۹۲۸ تأسیس شد و در سال ۱۹۲۹ به فیفا پیوست. در آن زمان اتحادیه از باشگاه‌های عربی، باشگاه‌های یهودی و باشگاه‌های نمایندگان پلیس و سربازان بریتانیایی مستقر در منطقه تشکیل شده بود. بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ با حضور تیم ملی فلسطین تحت قیمومت که تنها از بازیکنان یهودی تشکیل شده بود برگزار شد. در مقدماتی جام جهانی ۱۹۳۴ فلسطین مقابل مصر در قدس و قاهره بازی کرد و با شکست در هر دو بازی از صعود بازماند و مصر به فینال راه یافت. | ## بخش 3: فوتبال در فلسطین | تیم ملی نخستین بازی‌های دوستانه خود را در ژوئیه ۱۹۹۸ برابر لبنان، اردن و سوریه برگزار کرد. سال بعد تیم ملی به سرمربیگری عزمی ناصر در بازی‌های پان‌عربی ۱۹۹۹ شرکت کرد و با شکست دادن سوریه، قطر و امارات متحده عربی مدال برنز را به دست آورد. نخستین بازی لیگ ملی فوتبال زنان فلسطین در ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ در ورزشگاه فیصل الحسینی برگزار شد و نزدیک به ۸٬۰۰۰ تماشاگر در آن حضور داشتند. تیم ملی فوتبال زنان فلسطین در قهرمانی زنان غرب آسیا ۲۰۱۴ به مقام نایب‌قهرمانی دست یافت. عملکرد تیم ملی در رقابت‌های آسیایی جام ملت‌های آسیا تیم ملی فوتبال فلسطین سه بار در جام ملت‌های آسیا حضور داشته‌است: سال برآیند ۲۰۱۵ مرحله گروهی ۲۰۱۹ مرحله گروهی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ یک‌شانزدهم نهایی چلنج کاپ آسیا سال برآیند ۲۰۰۶ یک‌چهارم نهایی ۲۰۱۲ مقام چهارم ۲۰۱۴ قهرمان قهرمانی فلسطین در چلنج کاپ آسیا ۲۰۱۴ یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای فوتبال این سرزمین به‌شمار می‌رود. | ## جمع‌بندی | باشگاه‌های فوتبال فلسطین در رقابت‌های آسیایی و عربی باشگاه‌های فلسطینی از دهه ۱۹۸۰ در رقابت‌های عربی و از دهه ۲۰۱۰ در رقابت‌های آسیایی شرکت داشته‌اند.
موضوع مقاله: گیبتون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیبتون | مقدمه: گیبتون در سال ۱۹۳۳ در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین بنیان‌گذاری شد و نام خود را از شهر باستانی گیبتون که در تنخ آمده‌است برگرفته. | ## بخش 1: گیبتون | این آبادی در جلگهٔ ساحلی اسرائیل و در ارتفاع ۴۲ متری از سطح دریا قرار دارد و پس از گسترش شهر رخووت به‌دنبال جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل به یک برون‌بوم در درون محدودهٔ شهر تبدیل شده‌است. هدف این طرح ایجاد آبادی‌های کوچک کشاورزی در پیرامون شهرهای بزرگ‌تر و کمک به دفاع از آن‌ها در برابر آشوبگران عرب بود. بر پایهٔ این طرح پیشنهاد شده بود که ۱۰۰۰ خانوار کارگر در منطقهٔ باغ‌ها اسکان یابند؛ اما در عمل به دلیل بحران اقتصادی کمتر از ۵۰۰ خانوار جابه‌جا شدند. موشاوهای کشاورزی کوچک در اطراف آبادی‌های بزرگ و پایدار مانند رخووت از شرق و گروه شیلر از جنوب ایجاد شدند. گیبتون به‌عنوان یک «آبادی مرزی» شناخته می‌شد که هدف آن یاری‌رسانی در دفاع از این آبادی‌ها بود؛ در این مورد دفاع در برابر ساکنان روستای زرنوگای همسایه از سمت غرب. | ## بخش 2: گیبتون | نام این موشاو برگرفته از شهر باستانی گیبتون است که در تنخ به‌عنوان یکی از شهرهای لاویان در قلمرو قبیله دان یاد شده (کتاب یوشع ۱۹:۴۴) و سپس به‌عنوان شهری فلسطینی ذکر شده‌است (کتاب اول پادشاهان ۱۵:۱۶). گیبتون باستانی با تل مالوت در چند کیلومتری جنوب شرقی شناسایی شده‌است که میان روستاهای کنونی نعان و پتاحیا قرار دارد. پس از گسترش رخووت به‌دنبال جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، گیبتون به برون‌بومی در درون محدودهٔ شهر تبدیل شد. ساکنان موشاو پیش‌تر به کشاورزی مشغول بودند و هر خانوار قطعه زمینی به مساحت ۴٫۵ دونم داشت که شامل گاوداری، مرغداری و باغ مرکبات می‌شد. در میانهٔ دههٔ ۱۹۹۰ شهرداری رخووت تلاش کرد موشاو را به محدودهٔ شهری خود ضمیمه کند و استدلال می‌کرد که چون گیبتون از شمال، شرق و غرب در میان اراضی رخووت محصور شده، حق وجود مستقل ندارد. | ## بخش 3: گیبتون | جغرافیا گیبتون در جلگهٔ ساحلی اسرائیل (ناحیهٔ شفلا) در ارتفاع ۴۲ متری از سطح دریا قرار دارد. این آبادی در ۱۱ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۲۱ کیلومتری جنوب شرقی مرکز تل‌آویو و در حدود ۴۲ کیلومتری غرب اورشلیم واقع شده‌است. گیبتون مجموعهٔ شهری یکپارچه‌ای با رخووت تشکیل می‌دهد و در حاشیهٔ جنوب غربی آن جای گرفته‌است. جمعیت بر پایهٔ داده‌های سال ۲۰۱۴، اکثریت مطلق ساکنان گیبتون را یهودیان تشکیل می‌دادند. بیشتر ساکنان برای کار به بیرون از روستا رفت‌وآمد می‌کنند و با احاطه شدن تدریجی روستا توسط بافت شهری رخووت، گیبتون سرشت کشاورزی پیشین خود را تا اندازهٔ زیادی از دست داده‌است. | ## جمع‌بندی | مدیریت روستا طرح‌هایی برای گسترش ساختمانی دارد که جمعیت محلی را تا ۹۰۰ نفر افزایش دهد.
موضوع مقاله: گورن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گورن | مقدمه: این روستا در جلیل غربی و در نزدیکی شهر معالوت ترشیحا واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف قرار دارد. | ## بخش 1: گورن | گورن در ارتفاع ۳۶۹ متری از سطح دریا و در دامنه‌های غربی جلیل علیا جای گرفته‌است. فاصلهٔ آن تا ساحل دریای مدیترانه در حدود ۱۲ کیلومتر و تا مرز لبنان نزدیک به ۴ کیلومتر است. بنیان‌گذاران آن مهاجران یهودی از یمن بودند که در چارچوب علیا به اسرائیل آمده بودند و پیش از آن چند ماهی را در روش هاعین سپری کرده بودند. در سال ۱۹۵۱ گروهی از مهاجران یهودی شمال آفریقا جایگزین آنها شدند و روستا را به موشاو تبدیل کردند. دهکده‌های کار شکلی از شهرک‌سازی بودند که در آن گروه‌هایی از مهاجران را برای کشاورزی و آباد کردن زمین به مناطق مرزی می‌بردند و پس از چند ماه یا چند سال آنها تصمیم می‌گرفتند بمانند یا به جای دیگری بروند. | ## بخش 2: گورن | نام روستا برگردان عبری‌شدهٔ نام عربی منطقه یعنی «بیدر الکواب» (به معنی خرمنگاه گنبدها) است که به شکل زمین در این مکان اشاره دارد. گورن بر زمین‌هایی ساخته شده که پیش‌تر به روستای فلسطینی اقرت تعلق داشت و ساکنان آن اخراج شده بودند. جغرافیا گورن در منطقه‌ای کوهستانی در دامنه‌های غربی جلیل علیا واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا ۳۶۹ متر است. فاصلهٔ آن تا ساحل دریای مدیترانه نزدیک به ۱۲ کیلومتر و تا مرز لبنان در حدود ۴ کیلومتر است. موشاو بر فراز شیب شمالی دره‌ای قرار گرفته که وادی نحال کزیو از آن می‌گذرد و در سوی دیگر این دره ویرانه‌های دژ صلیبی مونفور دیده می‌شود. | ## بخش 3: گورن | گورن در حدود ۵ کیلومتری شمال‌غرب شهر معالوت ترشیحا، نزدیک به ۱۱۷ کیلومتری شمال‌شمال‌شرقی تل‌آویو و در حدود ۳۵ کیلومتری شمال‌شرقی حیفا جای دارد. این روستا از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۹۹ به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است که به سمت شرق به روستاهای اون مناحم و شومرا و به سمت غرب به یعره و ایلون می‌رسد. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴ میلادی، جمعیت آن ۴۴۸ نفر بود و در طول آن سال رشدی ۳٫۲ درصدی داشت. + روند تغییرات جمعیت گورن سال ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۱ ۲۰۰۳ ۲۰۰۵ ۲۰۰۸ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ جمعیت ۲۸۶ ۳۳۹ ۳۷۴ ۴۰۳ ۴۵۶ ۴۴۱ ۴۴۰ ۴۲۶ ۴۳۱ ۴۴۸ امکانات در گورن مراکز پیش‌دبستانی، یک فروشگاه، کنیسه، مرکز اجتماعی و مجموعه‌های ورزشی وجود دارد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۱ یک منطقهٔ صنعتی در کنار روستا گشایش یافت که از سوی شورای منطقه‌ای معاله یوسف اداره می‌شود.
موضوع مقاله: گیوات شمش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیوات شمش | مقدمه: گیوات شمش (، به معنای «تپهٔ خورشید») روستا و مرکز ترک اعتیاد در بخش مرکزی اسرائیل است. | ## بخش 1: گیوات شمش | این روستا در نزدیکی شهر بیت شمش و بالاتر از کیبوتص تسورعا قرار دارد و زیر نظر سازمان رتورنو اداره می‌شود. این روستا در سال ۱۹۵۴ میلادی بنیان‌گذاری شد و در ارتفاع ۲۵۰ متری از سطح دریا در منطقهٔ تپه‌ماهوری شفلا و نزدیک دامنه‌های غربی کوه‌های یهودا واقع شده‌است. جغرافیا گیوات شمش در ۲۸ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۷ کیلومتری جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو و در حدود ۲۶ کیلومتری غرب بخش تاریخی بیت‌المقدس قرار دارد. پیشینه زمین‌های دیر رفات گیوات شمش بر زمین‌های روستای عربی تخلیه‌شدهٔ دیر رفات و درست در غرب محل آن روستا ساخته شده‌است. دیر رفات به همراه چهار روستای دیگر در ۱۷ تا ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۸ به دست نیروهای اسرائیلی تصرف شد. این روستاها از آوریل ۱۹۴۸ در خط مقدم جنگ قرار داشتند و بیشتر ساکنان پیش‌تر منطقه را ترک کرده بودند و اندک کسانی که مانده بودند اخراج شدند. | ## بخش 2: گیوات شمش | در محل یک مزرعهٔ کوچک کشاورزی ایجاد شد اما جادهٔ آسفالته و برق‌رسانی وجود نداشت. در سال ۱۹۶۵ مدیریت مؤسسه به یوسف شوارتز سپرده شد پس از آنکه وزارت رفاه خواست از مدیریت مستقیم بودجه و عملیات روزانه کنار بکشد. شوارتز با همکاری شموئل اردمن، پرستار روان‌پزشکی بیمارستان نس‌تسیونا، شرکتی برای ادارهٔ مرکز تأسیس کرد. در این دوره مؤسسه کودکان و نوجوانان ۵ تا ۱۶ ساله‌ای را پذیرش می‌کرد که از دیگر نظام‌های آموزشی بازمانده بودند. در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ مؤسسه دچار مشکلات مالی شد اما شوارتز تا سال ۲۰۰۱ به فعالیت آن ادامه داد و سپس مرکز بسته شد. مرکز بازپروری رتورنو مرکز بازپروری رتورنو در سال ۱۹۸۹ در مکزیک به دست خاخام ایتان اکشتاین بنیان‌گذاری شد و سپس شعبه‌ای در اسرائیل گشود. | ## بخش 3: گیوات شمش | سازمان رتورنو افزون بر اسرائیل در کشورهای آمریکای لاتین از جمله مکزیک، آرژانتین، برزیل، اروگوئه و ونزوئلا نیز فعالیت دارد. این مرکز جهت‌گیری دینی دارد و عناصری از یهودیت در برنامهٔ درمانی و شیوهٔ زندگی آن گنجانده شده‌است، هرچند پایبندی به احکام دینی رسماً اجباری نیست. شعبهٔ اسرائیلی رتورنو صدها بیمار را درمان کرده و میزان موفقیت ۸۰ درصدی گزارش شده‌است. پس از مرکز آموزشی پیشین، محل به بهره‌برداری سازمان رتورنو رسید و در سال ۲۰۲۱ در پی انتقادهایی فعالیت آن کاهش یافت. بر پایهٔ آمار مرکز آمار اسرائیل، جمعیت آن در سال ۱۹۶۱ برابر ۹۳ نفر، در ۱۹۷۲ برابر ۱۱۱ نفر، در ۱۹۸۳ برابر ۹۷ نفر و در ۱۹۹۵ برابر ۸۳ نفر بود. | ## جمع‌بندی | در سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ جمعیت میان ۵۳ تا ۷۳ نفر در نوسان بود و در سال ۲۰۱۴ به ۷۴ نفر رسید.
موضوع مقاله: گیوعات یشعیاهو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیوعات یشعیاهو | مقدمه: این روستا در دره ایلا در نزدیک به ده کیلومتری جنوب بیت شمش واقع شده و زیر نظر منطقه آماری ماتیه یهودا قرار دارد. | ## بخش 1: گیوعات یشعیاهو | گیوعات یشعیاهو در سال ۱۹۵۸ میلادی به دست مهاجران یهودی مجار بنیان‌گذاری شد و نام آن برگرفته از یشعیاهو پرس، پژوهشگر برجسته است. گیوعات یشعیاهو در ارتفاع ۲۸۹ متری از سطح دریا و در مرز میان تپه‌ماهورهای کشاورزی شفلا و دامنه‌های جنگلی غربی کوه‌های یهودا جای گرفته‌است. پیشینه گیوعات یشعیاهو در ۲۱ آوریل ۱۹۵۸ توسط گروهی از مهاجران یهودی مجارستان که اعضای جنبش جوانان صهیونیستی هنوعر هتصیونی بودند بنیان‌گذاری شد. پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل و تسلط ارتش اسرائیل بر دالان اورشلیم، شهرک‌سازی یهودی در این منطقه آغاز شد و گیوعات یشعیاهو در چارچوب بلوک حِوِل عدولام پایه‌گذاری شد. | ## بخش 2: گیوعات یشعیاهو | در اکتبر ۱۹۶۵ گروهی از نیروهای مسلح عرب وابسته به جنبش فتح یک عملیات خرابکارانه در این روستا انجام دادند و خانه‌ای را منفجر کردند. در اواخر سدهٔ بیستم و آغاز سدهٔ بیست‌ویکم، روستا گسترش ساختمانی چشمگیری را تجربه کرد. در شمال روستا زمین به درهٔ رودخانهٔ نحل هاایلا (دره ایلا) سرازیر می‌شود و در جنوب آن مجموعهٔ جنگلی گسترده‌ای گسترده شده‌است. این روستا ۳۲ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۴۷ کیلومتر جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو، نزدیک به ۳۰ کیلومتر جنوب‌غربی بخش تاریخی اورشلیم و ۱۰ کیلومتر جنوب‌غربی بیت شمش فاصله دارد. | ## بخش 3: گیوعات یشعیاهو | گیوعات یشعیاهو ۶ کیلومتر از خط سبز فاصله دارد که اسرائیل را از کرانهٔ باختری رود اردن جدا می‌کند. میراث باستان‌شناختی و اقتصاد در سال ۲۰۱۶ سنگ‌نشانه‌های (میل‌سنگ‌های) باستانی رومی از بزرگراه ۳۸ به پارک باستان‌شناسی در حاشیهٔ گیوعات یشعیاهو منتقل شدند. گیوعات یشعیاهو که شراب‌خانه‌ها و چَرخُشت‌های (پرس‌های شراب) باستانی آن را احاطه کرده‌اند دارای کارخانه‌ای برای تولید کشمش است؛ هرچند امروزه بیشتر کشمش مصرفی اسرائیل از کالیفرنیا وارد می‌شود. | ## جمع‌بندی | بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴ میلادی، جمعیت روستا ۷۷۱ نفر بود و در طول آن سال ۱٫۲ درصد رشد داشت.
موضوع مقاله: گیزو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیزو | مقدمه: گیزو یک شهرک اجتماعی در مرکز اسرائیل است که در شمال‌غربی بیت شمش و در حوزه مدیریت منطقه آماری ماتیه یهودا جای دارد. | ## بخش 1: گیزو | این شهرک در سال ۱۹۶۰ میلادی به‌دست آژانس یهود بنیان‌گذاری شد و نام خود را از شهر کهن گیزو که در کتاب مقدس (اول تواریخ ۱۱:۳۴) آمده برگرفته است. این شهرک در ناحیه پست‌کوه شفلا و در ارتفاع نزدیک به ۱۹۸ متر از سطح دریا واقع شده و آب‌وهوای مدیترانه‌ای دارد. این شهرک بر روی زمین‌های روستای عربی بیت جیز ساخته شده‌است که ساکنان آن در جریان جنگ ۱۹۴۸ گریختند و اجازهٔ بازگشت نیافتند. | ## بخش 2: گیزو | نام این روستای فلسطینی نیز احتمالاً برگرفته از همان شهر کهن گیزوی کتاب مقدس بوده‌است. نام گیزو به شهر باستانی گیزو (گِزو) اشاره دارد که زادگاه بنی‌گیزونی از دلاوران داوود پادشاه بوده و در کتاب اول تواریخ (۱۱:۳۴) از آن یاد شده‌است. جغرافیا گیزو در ناحیه تپه‌ماهوری شفلا، در نزدیکی دامنه‌های غربی کوه‌های یهودا جای گرفته‌است. | ## بخش 3: گیزو | این شهرک در فاصلهٔ نزدیک به ۲۶ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۳۴ کیلومتری جنوب‌شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۲۸ کیلومتری غرب بخش تاریخی اورشلیم واقع شده‌است. گیزو در فاصلهٔ ۴ کیلومتری خط سبز قرار دارد که مرز اسرائیل با کرانه باختری رود اردن را مشخص می‌کند. آب‌وهوای منطقه مدیترانه‌ای است؛ میانگین دمای سالانه نزدیک به ۲۱ درجهٔ سلسیوس، گرم‌ترین ماه اوت با میانگین ۳۰ درجه و سردترین ماه ژانویه با میانگین ۱۲ درجه است. | ## جمع‌بندی | بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴، در این شهرک ۱۹۲ نفر زندگی می‌کردند و جمعیت آن در آن سال ۳٫۸ درصد رشد داشت.
موضوع مقاله: غابات کفر صور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # غابات کفر صور | مقدمه: غابات کفر صور روستایی فلسطینی در قضای طولکرم در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. | ## بخش 1: غابات کفر صور | غابات کفر صور در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل و در چارچوب عملیات پاکسازی ساحلی که شبه‌نظامیان هاگانا انجام دادند، در ۱۵ مه ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. امروزه بخش بزرگی از محل روستا از تپه‌های ماسه‌ای پوشیده از گیاهان وحشی تشکیل شده و بازمانده‌های سه خانه عربی بزرگ در میان باغ‌های پرتقال تازه‌کاشت به‌عنوان انبار کشاورزی به کار می‌رود. پیشینه روستا بر زمینی واقع بود که بخشی از جنگل بزرگ ارسوف (به عربی: الغابة) را تشکیل می‌داد. 212-231 ساکنان کفر صور پس از پاکسازی زمین از درختان، به‌تدریج در آنجا اقامت گزیدند.Khalidi, 1992, p. 553 رمال ساحلی به بخش‌های میانی و جنوبی روستا پیشروی کرده و تپه‌های ماسه‌ای شیاردار ایجاد کرده بود. دوره قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، غابات کفر صور همراه با بیارات حنون و عرب البلاوینه شمارش شد. | ## بخش 2: غابات کفر صور | 57 در سال ۱۹۳۲ دو شهرک یهودی بر زمین‌های خریداری‌شده از غابات کفر صور تأسیس شد و به نام‌های «کفار صور» و «تل صور» نام‌گذاری گردید که از نام روستای اصلی گرفته شده بود. 175 شهرک‌های صهیونیستی بر زمین‌های روستا در سال ۱۹۳۸ صهیونیست‌ها شهرک‌های بیت یهوشوع و تل ییتسحاق را بر زمین‌هایی بنا کردند که صندوق ملی یهود خریداری کرده بود اما به‌طور سنتی متعلق به روستا بودند. شهرک کفار نتر نیز یک سال بعد در فاصله نزدیک به دو کیلومتری شمال بیت یهوشوع ساخته شد. پیامدهای جنگ ۱۹۴۸ بخش عمده غابات کفر صور در جریان عملیات پاکسازی ساحلی ویران شد. این عملیات از سوی گروه شبه‌نظامی صهیونیستی هاگانا انجام گرفت که شماری از آبادی‌های واقع در ساحل مدیترانه را تخریب کرد.Esber, 2008, pp. 296, 321 فرماندهی کل هاگانا تصمیم گرفته بود تمام منطقه ساحلی میان یافا و زخرون یعقوب (رقعه‌ای به مساحت نزدیک به ۶۰ کیلومتر مربع) را با اخراج همه ساکنان عرب پیش از ۱۵ مه ۱۹۴۸ «ایمن‌سازی» کند. | ## بخش 3: غابات کفر صور | یکی از بازماندگان به نام سلیم ابوسیف، کشته شدن زن عمویش را به دست صهیونیست‌ها روایت کرده‌است. روستاییان به الطیره گریختند و تا زمانی که نیروهای صهیونیستی آنان را نیز بیرون راندند، در آنجا ماندند. سلیم ابوسیف که در سال ۲۰۰۱ در اردوگاه سوف در اردن مصاحبه شد، چنین گفت: رزماری اسبر علت تخلیه جمعیت را چنین فهرست کرده‌است: «حمله مستقیم خمپاره‌ای به غیرنظامیان، محاصره و تیراندازی به اعراب در حال فرار».Esber, 2008, pp. بازمانده‌های سه خانه بزرگ عربی در میان باغ‌های پرتقال تازه‌کاشت در بخش شرقی و شمال شرقی محل دیده می‌شود که اسرائیلی‌ها آن‌ها را به‌عنوان انبار کشاورزی به کار می‌برند. | ## جمع‌بندی | امروزه محل روستا در نزدیکی منطقه صنعتی کریات سفیر و محله‌های «بئر گانیم» و «تل صور» در شهرک اون یهودا قرار دارد.
موضوع مقاله: گئولی تیمان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گئولی تیمان | مقدمه: گئولی تیمان (، به معنای «رهایی‌یافتگان یمن») یک موشاوِ دینی در مرکز اسرائیل است. | ## بخش 1: گئولی تیمان | این روستا در نزدیکی شهر خدرا در دشت شارون واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای عمق حفر اداره می‌شود. گئولی تیمان در سال ۱۹۴۸ توسط ساکنان کفار یاوتس که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از روستای خود تخلیه شده بودند بنیان‌گذاری شد. بنیان‌گذاران از مهاجران و پناهندگان یهودی یمنی‌تبار بودند که با جنبش هپوعل همیزراحی پیوند داشتند. جغرافیا گئولی تیمان در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا در دشت شارون و در بخش ساحلی پرجمعیت و کشاورزی مرکز اسرائیل جای دارد. روستا در فاصلهٔ نزدیک به ۴ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۳۵ کیلومتری شمال‌شمال‌شرقی مرکز تل‌آویو و ۷ کیلومتری جنوب شهر خدرا قرار گرفته‌است. | ## بخش 2: گئولی تیمان | گئولی تیمان همراه با روستاهای پیرامونش از جمله الیاشیو، کفار هارائه، عین هاحورش و گیوات حاییم مجموعه‌ای نیمه‌پیوسته از سکونتگاه‌های کشاورزی را پدیدآورده‌اند. پیشینه سرآغاز سازماندهی مهاجرنشین یهودیان یمنی در منطقه به محلهٔ عولی تیمان در خدرا (ناحیهٔ نحلیئل) بازمی‌گردد. جوانان این محله در سال ۱۹۳۹ سازمانی برای مهاجرت کشاورزی به نام «گئولی تیمان» تشکیل دادند و در سال ۱۹۴۶ به کفار یاوتس رفتند. موشاو در سال ۱۹۴۸ توسط ساکنان کفار یاوتس بنیان‌گذاری شد که به دلیل درگیری‌های جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از آنجا تخلیه شده بودند. زمینی که روستا بر آن ساخته شد پیش‌تر متعلق به روستای عربی وادی الحوارث بود که جمعیت آن پراکنده شده بود. | ## بخش 3: گئولی تیمان | ساکنان، مهاجران (عولیم) و پناهندگان یهودی یمنی بودند و وابستگی سیاسی به هپوعل همیزراحی داشتند. بخشی از خاندان عرب ابوعیسی از ساکنان پیشین وادی الحوارث در منطقه باقی ماندند و با ساکنان یهودی موشاو روابط همسایگی برقرار کردند. در سال ۱۹۶۷ گئولی تیمان به یک موشاو و یک مجتمع مسکونی تقسیم شد، اما این دو بخش در سال ۱۹۹۲ دوباره با هم ادغام شدند. اقتصاد اقتصاد محلی بر پایهٔ کشاورزی استوار است، هرچند بیشتر ساکنان برای کار به بیرون از روستا رفت‌وآمد می‌کنند. در پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان ۳۶۴ نفر بود که نسبت به آغاز همان سال ۱٫۱ درصد کاهش داشت. | ## جمع‌بندی | در درون روستا و در کنار کنیسه، باغی با یادمانی به یاد شموئل عَرَوا (کشته‌شده در جنگ ۱۹۴۸) و صیون اِحرَق و یهودا حسن (کشته‌شدگان جنگ یوم کیپور) برپا شده‌است.