موضوع مقاله: اولین دوران وحشت سفید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اولین دوران وحشت سفید | مقدمه: قربانیان این خشونت افراد شناخته شده مرتبط با حکومت دوران وحشت همانند پیروان روبسپیر و مارات و اعضای باشگاه‌های محلی ژاکوبن بودند. | ## بخش 1: اولین دوران وحشت سفید | این خشونت عمدتاً توسط کسانی انجام شد که بستگان یا همکارانشان قربانی ترور بزرگ شده بودند، یا زندگی و معیشت آنها توسط دولت و حامیان آن قبل از واکنش ترمیدور در معرض تهدید قرار گرفته بود. با این حال، در مکان‌های خاصی، جنبش‌های ضدانقلابی سازمان‌یافته‌تری مانند اصحاب جیهو در لیون و یاران خورشید در پروونس برای انجام این ترورها وجود داشت. با این حال، واکنش فوری به حکومت او نشان نداد و برای ماه‌ها، یک جو سیاسی ناپایدار قبل از ظهور نظم جدید حاکم بود. دوره‌ای چند ماهه طول کشید تا تمام شخصیت‌های برجسته مرتبط با حکومت ترور به محاکمه کشیده شوند یا از قدرت کنار گذاشته شوند. از نظر اقتصادی، کمبود مواد غذایی در نتیجه زمستان سخت در ۱۹۷۴–۱۹۷۵ وجود داشت و ارز اختصاصی سقوط کرد. برداشت سال ۱۹۷۴، به ویژه در مناطقی که آذوقه پاریس را تأمین می‌کردند، ضعیف بود، و در بسیاری از مناطق شمالی، در طول زمستان مصرف مردم عادی به دانه کاهش یافت. این قرارداد به وضعیت اضطراری مستقیم نظامی که با جمهوری مواجه بود پایان داد و جایگاه قانون مدنی روحانیت را تضعیف کرد. جدول زمانی وقایع منجر به ترور سفید ۱ اوت ۱۹۷۴ - دستگیری تروریست ژاکوبین فوکیه-تینویل. ۳ سپتامبر ۱۷۹۴ - دستگیری ژان باپتیست کریر ۸ سپتامبر ۱۷۹۴ - دادگاه انقلاب شروع به رسیدگی به پرونده ۹۴ فدرالیست نانت کرد. متهم با بازگویی جزئیات وحشتناک ترور در شهر خود تحت فرمان کریر، جذابیت بسیار قدرتمندی برای افکار عمومی ایجاد کرد. ۱۷ اکتبر ۱۷۹۴ - محاکمه ۹۴ نانتایی با تبرئه آنها به پایان رسید و اتهامات جدیدی علیه کریر مطرح شد. ۱۲ نوامبر ۱۷۹۴ - در پی حملات موسکادین‌ها که مردان را سنگسار می‌کنند و زنان را شلاق می‌زنند، باشگاه ژاکوبن توسط کمیته امنیت عمومی بسته شد، زیرا این باشگاه بر خشونت متمرکز بود. | ## بخش 2: اولین دوران وحشت سفید | ۸ دسامبر ۱۷۹۴ - کنوانسیون از نمایندگان ژیروندین که از ۳ ژوئن کنار گذاشته شده بودند دعوت کرد تا دوباره جای خود را بگیرند. ۱۶ دسامبر ۱۷۹۴ - ژان باپتیست کریر اعدام شد ۷ فوریه ۱۷۹۵ - دستگیری رادیکال مشهور فرانسوا نوئل بابوف ۸ فوریه ۱۷۹۵ - کنوانسیون تصمیم گرفت بقایای مارات را از پانتئون خارج کنند. ۲ مارس ۱۷۹۵ - کنوانسیون حکم دستگیری تروریست‌های ژاکوبن باریر، بیلو -وارن، وادیه و کولو دوربوا را صادر کرد. کنوانسیون حکومت نظامی را در پاریس برقرار و تصمیم به دستگیری و تبعید بدون محاکمه ژاکوبن‌باره، بیلو-وارن، وادیه و کولو-دهربوآ به گویان گرفت. ۶ آوریل ۱۷۹۵ - کنوانسیون قدرت دادگاه انقلاب را کاهش می‌دهد ۱۰ آوریل ۱۷۹۵ - کنوانسیون فرمان خلع سلاح همه افراد درگیر در دوران وحشت را صادر کرد. رناودین (هیئت منصفه)، لروی (قاضی منصفه)، فوکو (قاضی)؛ ویلات (هیئت منصفه)؛ سلیر (نایب رئیس دادگاه انقلاب)، گارنیه لونا (قاضی)؛ پریر (هیئت منصفه)، شاتلت (هیئت منصفه)، گیرارد (هیئت منصفه); بویوال؛ تری ورنی و دوپاومیه با گیوتین اعدام شدند. جدول زمانی وقایع در ترور سفید اوت تا اکتبر ۱۷۹۴: مطبوعات تازه آزاد شده به روزنامه‌های دست راستی در پاریس اجازه داد تا از ژاکوبن‌ها انتقام بگیرند، دستورالعمل‌هایی برای عمل ارائه کردند و به اهداف برجسته تروریستی اشاره کردند. در استان‌ها، نمایندگان ترمیدور در مأموریت زندان‌ها را گشودند و درخواست‌هایی برای انتقام از ژاکوبن‌ها برانگیختند. با این وجود، در ۴ آوریل چندین هزار شورشگر به سه زندان در شهر و ۹۹ زندانی ژاکوبین را کشت. ۱۹ آوریل ۱۷۹۵: در لنس-لو-سنیی، شش ژاکوبن که دستگیر شده بودند و به شهر منتقل شده بودند در جاده کشته شدند. اثرات در شهرهای دیگر ترور سفید سراسر فرانسه را فرا گرفت، در برخی از مناطق ادعا می‌کردند که توسط حکومت ترور رسوا نشده‌اند و برخی دیگر معتقد بودند که باید مجازات‌های قابل توجهی وجود داشته باشد. در مجموع، شدت واکنش‌ها به حکومت ترور بستگی به نحوه مشارکت هر منطقه در انقلاب و تاریخ خاص آن منطقه داشت. | ## بخش 3: اولین دوران وحشت سفید | فهرست افراد تحت تعقیب و همچنین سوابق قضایی و پلیسی موجود نشان می‌دهد که اکثریت قاطع اتهامات مطرح شده به هیچ وجه ناشی از اقدامات در دوران حکومت ترور نبوده، بلکه از کینه‌های شخصی یا منطقه ای ناشی شده است.McPhee, P. doi: 10.1002/9781118316399.ch22 سوابق نشان می‌دهد در بخش پیرنه-اورینتال، که پس از ترمیدور، هیچ تروریستی در آنجا ساکن نبود. در روستای کوچک ولرن وکلوز، با جمعیتی در حدود ۹۰۰ نفر، تعداد زیادی از شهروندان آن به ناحق در دوران حکومت وحشت محکوم و اعدام شده بودند. پس از حکومت وحشت، از سال ۱۷۹۶ تا ۱۷۹۷، خانواده‌هایی که قربانی این دستگیری‌ها شده بودند، «واکنشی» را علیه متهمان حکومت ترور انجام دادند. در مونتبریسون، منطقه ای از لوآر، بیش از ۲۵۸ نفر خشونت علیه خود و دیگران را در طول سلطنت ترور گزارش کردند. با این حال، در لوار، به دلیل عدم تحمل مذهبی، مراحل طولانی درگیری و انتقام متقابل وجود داشت. درگیری مذهبی طولانی مدت مورخان را به این فکر واداشته است که آیا ترور سفید به عنوان وسیله ای برای حفظ درگیری با گروه‌های مذهبی رقیب استفاده می‌شود. در سال ۱۷۹۸، یک قتل‌عام در زندان در لوآر به رهبری ژنرال آمده ویلو، رهبر ضد ژاکوبین انجام شد. سیاست‌های شدید ضد ژاکوبینی او ویلو را متقاعد کرد که از اختیاراتی که کنوانسیون به او داده بود سوء استفاده کند، یک دیکتاتوری نظامی برقرار کند و آشکارا میهن پرستان محلی را مورد آزار و اذیت قرار دهد. از سال ۱۷۹۵ تا ۱۷۹۷، سال‌هایی که «واکنش» شهر به دوران حکومت وحشت محسوب می‌شود، ۴۱۳ نفر زندانی و در نهایت اعدام شدند. | ## جمع‌بندی | سوابق قضایی نشان می‌دهد که اتهامات و مرگ و میرها در دوران حکومت ترور و ترور سفید هر دو از مبارزات خانوادگی تاریخی و الگوهای مبارزه سنتی منطقه ای پیروی می‌کردند.