موضوع مقاله: ذخیره‌گاه منابع حوضه رودخانه آگنو علیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ذخیره‌گاه منابع حوضه رودخانه آگنو علیا | مقدمه: این ذخیره‌گاه شامل از حوضه آبریز است که سدهای آمبوکلائو و بینگا، دو مورد از قدیمی‌ترین نیروگاه‌های برق‌آبی کشور که برق شهر باگیو و کل استان بنگوئه را تأمین می‌کنند، را تغذیه می‌کند. | ## بخش 1: ذخیره‌گاه منابع حوضه رودخانه آگنو علیا | آگنوی بالایی در شمال و در مجاورت ذخیره‌گاه جنگلی حوزه آبخیز آگنوی پایینی قرار دارد که از پایین‌دست سد بینگا، جایی که رودخانه آگنو توسط سد سوم، سد سن روکه، بزرگ‌ترین سد در فیلیپین و منبع اصلی آب، انرژی برق و آبیاری مناطق اطراف در لوزون، مهار می‌شود، محافظت می‌کند. تاریخچه منطقه حوضه رودخانه آگنو علیا برای اولین بار در ۱۶ فوریه ۱۹۲۹، زمانی که فرماندار کل هنری ال. استیمسون اعلامیه شماره ۲۱۷ را امضا کرد و ۸۱٫۸٪ از کل رشته کوه مرکزی کوردیلرا را به عنوان ذخیره گاه جنگلی مرکزی کوردیلرا اعلام کرد، به‌طور رسمی تحت حفاظت پارک قرار گرفت. از طریق اصلاحیه قانونی که در سال ۱۹۳۲ توسط فرماندار کل تئودور روزولت جونیور اعمال شد، این ذخیره گاه از زمین‌های تکه‌تکه شده را به دلیل امتیازات معدنی از دست داد. کوئزون در سال ۱۹۳۶ اعلامیه شماره ۶۵ را امضا کرد، بخشی از حوضه اطراف کوه داتا به عنوان بخشی از پارک ملی منظره باگیو-بونتوک دوباره در روزنامه رسمی ثبت شد. این پارک ملی به گسترش یافت و در سال ۱۹۴۰ به پارک ملی کوه داتا تغییر نام داد در سال ۱۹۴۶، برنامه توسعه رودخانه آگنو برای ساخت شش تأسیسات برق آبی در امتداد رودخانه آگنو آغاز شد. سد آمبوکلائو در سال ۱۹۵۶ ساخته شد، در حالی که دومین تأسیسات، سد بینگا، در سال ۱۹۶۰ تکمیل شد. | ## بخش 2: ذخیره‌گاه منابع حوضه رودخانه آگنو علیا | در ۲۵ نوامبر ۱۹۶۶، رئیس‌جمهور فردیناند مارکوس اعلامیه شماره ۱۲۰ را صادر کرد که در آن بالادست و پایین‌دست سد آمبوکلائو، از جمله بخشی از پارک ملی کوه داتا که رودخانه آگنو از آن عبور می‌کند، به عنوان بخشی از یک منطقه حفاظت‌شده جدید، ذخیره‌گاه جنگلی حوزه آبخیز آمبوکلائو به مساحت . در سال ۱۹۸۷، بخشی از ذخیره‌گاه جنگلی شامل بلندترین قله لوزون، کوه پولاگ، کوه تابیوک، کوه پانوتوآن و چهار قله مجاور دیگر، به عنوان پارک ملی کوه پولاگ کنار گذاشته شد. در شرق و شمال شهر باگویو در کوه‌های مرکزی کوردیلرا جنوبی قرار دارد و حوضه آبریز بین پشته‌های رشته مرکزی و پولیس را پوشش می‌دهد. بخش اعظم ذخایر در بنگه است که توسط شهرداری‌های آتوک، بوکود، بوگویاس، ایتوگون، کابایان، کیبونگان، لاترینیداد و توبلی مشترک است. همچنین دارای یک منطقه قابل توجه در ایفوگائو است که بین شهرهای هونگدوان و کیانگان و بخش کوچکی در نوئه‌وا ویزکایا در شهر کایاپا تقسیم شده است. شاخه‌های اصلی آن عبارتند از رودخانه طولانی که از شرق در مخزن آمبوکلائو به آن می‌ریزد، رودخانه بننگ که از جاری است در ضلع شرقی بین سدهای آمبوکلائو و بینگا، و رودخانه طولانی واقع در بالادست سد آمبوکلائو. این منطقه حفاظت‌شده همچنین توسط چندین نهر کوچک دیگر از جمله رودخانه کارائو در بوکود و رودخانه‌های ادت و آدائوی در کابایان تغذیه می‌شود. | ## بخش 3: ذخیره‌گاه منابع حوضه رودخانه آگنو علیا | بزرگراه هالسما (جاده باگیو-بونتوک)، مرتفع‌ترین جاده ملی آسفالت شده کشور، از مرزهای غربی این منطقه حفاظت شده عبور می‌کند. نه قله کوه دیگر با ارتفاع بیش از ارتفاع، مناظر زیبایی از جمله کوه نانگاتو ( را فراهم می‌کند. این منطقه به‌طور منظم شاهد بارش تگرگ و برخی از خنک‌ترین آب و هواها در فیلیپین است. این سد، قدیمی‌ترین سد برق‌آبی کشور است که در سال ۱۹۵۶ با ظرفیت مخزن ساخته شده است. که ۷۵ مگاوات (که پس از بازسازی در سال ۲۰۱۱ به ۱۰۵ مگاوات افزایش یافت) به شبکه برق لوزون تأمین می‌کرد. | ## جمع‌بندی | واقع در در پایین‌دست آمبوکلائو در لبه جنوبی منطقه حفاظت‌شده ، سد و مخزن بینگا قرار دارد که در سال ۱۹۶۰ ساخته شده و ظرفیتی معادل دارد و حداکثر خروجی ۱۰۰ مگاوات.