موضوع مقاله: وگا رادیو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وگا رادیو | مقدمه: وگا رادیو شرکت هوافضای روس است، که در سال ۱۹۴۴ تأسیس شده و متخصص تولید رادار نظامی و غیر نظامی و پهباد است. | ## بخش 1: وگا رادیو | از پروژه های مهم این شرکت رادار پرنده وگا ام است که بر روی برییف آ-۵۰ نصب شده و پروژه دیگر آن سیستمهای الکترونیک بکار رفته در برنامه فضایی آلماز بوده است. وگارادیو رادارها و تجهیزات لبزری زیادی برای هواپیماهای میگ و توپولوف و پروژه های فضایی شوروی و روسیه طراحی و ساخته است. سرگئی والریوویچ فارغ التحصیل اقتصاد از دانشگاه سن پترزبورگ است و میخیوف فارغ التحصیل مهندسی است که بیش از ۵۰ مقاله علمی در زمینه مخابرات دارد. 2020: توافق با Aeroxo برای توسعه و ساخت پهپاد آنها می توانند برای حمل و نقل ، کنترل یخ در مناطق شمال دور و همچنین به عنوان بخشی از پروژه های پیچیده برای نظارت بر امکانات بلند مدت استفاده شوند. طرفین قصد دارند تا تلاش ها را در توسعه و تولید انبوه وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین متحد کنند. اجرای آن با استفاده از فن آوری های پیشرفته برای به دست آوردن ، پردازش و رمزگشایی تصاویر ، سطح کیفی جدیدی از سنجش مؤثر از سطح زمین را فراهم می کند. هنگام نصب یک محصول مدرن ، تبدیل هواپیما و تغییر الگوریتم خدمه در پرواز لازم نیست. نتایج عملکرد تجهیزات مدرن نشان دهنده راندمان و قابلیت اطمینان بالا است ، در حالی که سیستم پردازش و ضبط دیجیتال یک تصویر رادار با کیفیت بالا از زمین با وضوح آزیموت و دامنه ای از بیش از 1.2-3 متر تشکیل می دهد ، که 7- است. زمان به دست آوردن تصویری برای رمزگشایی (از لحظه خاموش شدن موتورهای هواپیما تا شروع رمزگشایی) از 4 تا 6 ساعت به 20 - 30 دقیقه کاهش می یابد. یک ایستگاه کاری جدید برای پردازش اطلاعات مبتنی بر زمین ، متشکل از یک رایانه شخصی و یک دستگاه چاپ ، داده های ناوبری (مختصات ، حالت های پرواز) را در هر نقطه از تصویر رادار در حالت اتوماتیک می خواند. سیستم ارتباطی ارتباط رادیویی یک هواپیمای AWACS را با اشیاء متقابل در محدوده موج های مختلف ، از جمله از طریق یک تکرار کننده نصب شده بر روی ماهواره زمین مصنوعی فراهم می کند. سیستم کنترل رهگیری ارزیابی خودکار تهدیدها را برای اشیاء دفاع شده از هواپیماهای دشمن انجام می دهد ، و هدف مبارزان در اهداف شناسایی شده و انجام هواپیما در مسیرهای داده شده است. | ## بخش 2: وگا رادیو | این مجموعه منحصر به فرد همزمان در چهار طول موج (از 4 سانتی متر تا 2.5 متر) با پولاریزاسیون های مختلف کار می کند. برای اولین بار ، هنگام پردازش اطلاعات ، از الگوریتم های فوکوس خودکار برای به دست آوردن تصاویر رادار بسیار آموزنده از اشیاء پنهان شده توسط دود ، مه ، پوشش گیاهی و همچنین برف یا خاک در عمق 50-70 متر از سطح استفاده می شود. این مجتمع دارای یک مزیت بدون شک نسبت به آنالوگهای خارجی در عمق نفوذ به محیط مورد بررسی با حفظ وضوح است. سرعت پرواز بالای هواپیمای حامل (600 کیلومتر در ساعت) و باند ضبط زمین گسترده (24 کیلومتر) عملکرد بالای تیراندازی رادار (14400 کیلومتر مربع در هر ساعت پرواز) را با هزینه کم تعیین می کند. قادر است اطلاعات را به سرعت در صفحه نمایش داده و آن را از طریق یک خط ارتباطی به یک نقطه کنترل مرکزی یا محلی منتقل کند. سیستم های رادار پیش هشدار هدف اصلی که سالها سرنوشت علمی موسسه و وضعیت آن را تعیین می کرد ، با ایجاد سیستم های حمل و نقل هوایی برای تشخیص اولیه رادار (AWACS) همراه است. ایوانف) در یک هواپیمای TU-126 بود که توسط هواپیماهای دفاعی هوایی پذیرفته شد و برای یک ربع قرن در سربازان بود. بهبود و گسترش بیشتر قابلیت های عملکردی مجتمع های AWACS در جهت افزایش دامنه و تعداد کانال های کنترل خودکار انجام شد و از همه مهمتر - افزایش قابلیت اطمینان تخصیص اهداف هوا ، از جمله پروازهای کم ، در برابر پیشینه بازتاب از هر سطوح اساسی و توانایی هدایت مبارزان به اهداف شناسایی شده. ایجاد یک رادار قادر به تشخیص اهداف هوا در برابر پس زمینه سیگنال های منعکس شده از سطح زیرین به لطف نتایج چندین اثر تحقیقاتی اساسی در دهه 50 آغاز شد (راما ، دریاچه ، Uley-C4). ROC دوم ، که از نتایج کار تحقیقاتی PCHELA-67 استفاده کرده است ، ایجاد یک مجتمع مهندسی رادیو برای هواپیماهای A-50 است که در سال 1985 توسط نیروی هوایی داخلی اتخاذ شده است. و تست های دولتی تعداد زیادی از متخصصان صنعت و نیروهای مسلح درگیر اجرای آنها بودند. میشین ایجاد یک مجتمع مهندسی رادیو برای هواپیماهای A-50 یکی از مهمترین دستاوردهای علمی و فنی تیم شرکتها و بنگاههای ما است که همکاری را تشکیل می دهند و همچنین کل هواپیماهای داخلی و ساخت رادیو. | ## بخش 3: وگا رادیو | عملیات موفقیت آمیز از ژوئیه 1987 تا ژوئیه 1989 امکان دستیابی به مقدار زیادی از تصاویر رادار را فراهم کرد. 1971: راه اندازی مجتمع مشاهده سطح زمین مبتنی بر فضا به موازات توسعه سیستم های حمل و نقل هوایی برای مشاهده سطح زمین ، این مؤسسه کار خود را برای ایجاد سیستم های مشابه مبتنی بر فضا آغاز کرد 1944-1965 شرکت وگا کانسرن سیستمهایی را ایجاد کرد که توسط ارتش اتحاد جماهیر شوروی به تصویب رسیدند. در همان مدت زمان ، DISS "Bereg" و "بادبان" برای وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین نیروی دریایی اتحاد جماهیر شوروی و همچنین سری "پیچ" برای هلیکوپترها توسعه یافتند. کلچینسکی ، رادار فرود سیاره داپلر نیز ساخته شد که یک فرود نرم روی سطح قمری Luna -16 ، -17 ، -20 ، -21 ، -23 ، -24 قرار داد. این ایستگاه ها با تجهیزات علمی و تلویزیونی بر روی سطح قمری ، وسایل نقلیه خودران شده (لونوخودوف) را فرود آوردند و نمونه هایی از خاک قمری را گرفتند. حدود دوجین نمونه اصلی دستگاههای رادیومتری مایکروویو برای اهداف مختلف در تابلوهای هلیکوپتر و هواپیما ، فضاپیما و ماهواره های زمین مصنوعی مداری برای حل مشکلات علمی و کاربردی استفاده شد. Mikelyan ، پروژه های تحقیق و توسعه تونل و مرجان انجام شد که امکان استفاده از منبع جدیدی از دامنه نوری را نشان می داد - لیزر در تجهیزات در دست توسعه. این امر امکان ایجاد سیستم ها و مجتمع ها با ویژگی های تاکتیکی اساسی جدید را فراهم می آورد. در اوایل دهه 1960 ، کار در اتحاد جماهیر شوروی در رادار با دیافراگم آنتن سنتز (PCA) آغاز شد. انستیتوی تحقیقاتی مسکو نقش مهمی در کار تحقیقاتی "آزیموت" به عهده داشت که تحت رهبری A.P. این برای اولین بار با به دست آوردن یک تصویر با وضوح بالا ، اصول PCA را پیاده سازی کرد. سالگانیک ، کار تحقیقاتی اساسی "تیغه" انجام شد که در نتیجه تصاویر رادار از منطقه به دست آمد و مشاهده اشیاء روی آن مورد بررسی قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | در پایان آزمایشات ایالتی ، رادار به عنوان بخشی از هواپیماهای Yak-28B وارد واحدهای جنگی شد.