موضوع مقاله: سفال‌های اسلامی از محوطه شوش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سفال‌های اسلامی از محوطه شوش | مقدمه: 376) شوش یکی از مهم‌ترین مکان‌های باستان‌شناسی در ایران، در مرز بین بین‌النهرین و جهان پارسی است. | ## بخش 1: سفال‌های اسلامی از محوطه شوش | این شهر از هزاره پنجم پیش از میلاد محل سکونت افراد بوده و تا اواسط سده پانزدهم میلادی هم مسکونی مانده است. کاوش‌های انجام شده توسط تیم‌های فرانسوی، امکان کشف اشیاء بسیاری، ازجمله تعداد زیادی از سرامیک‌های مربوط به دوره اسلامی را فراهم کرد که درحال حاضر بخش بزرگی از آنها (بیش از ۲۰۰۰ شیء ذکر شده) در موزه لوور نگهداری می‌شود (تعداد موجودی آنها شامل حروف MAO S. و یک عدد است).Susa مشکلات مربوط به مطالعه محوطه شوش هنگام مطالعه سفال‌های شوش، چندین مشکل پیش می‌آید. در سده نوزدهم و اوایل سده بیستم، کاوشگران باستان‌شناسی کتاب مقدس را به کار گرفتند و به دنبال اطلاعاتی در مورد شهرهای باستانی بودند. در نیمه اول سده هفتم میلادی، مسلمانان به شکل به‌نسبت آسانی مناطق زیادی را فتح کردند. سطح IIb: از اواسط سده نهم تا پایان آن، این سطح همزمان با سطح II محوطه حیره و اشغال سامرا است. مواد و تکنیک‌ها تمام سفال‌های شوش از خمیر خاک رس، ماده‌ای به‌نسبت لاستیکی، ساخته شده‌اند که گاهی می‌تواند به تولیدات بسیار پیچیده‌ای مانند پوسته تخم‌مرغ منجر شود و ضخامت دیواره‌های آن به چند میلی‌متر کاهش یابد. رنگ خاک رس بسته به ناخالصی‌های آن و چربی‌زداهایی که کار را تسهیل می‌کنند، مانند تکه‌های کاه، شاموت و دانه‌ها و به خاک اضافه می‌شود، متفاوت است. این موضوع در مورد کوزه‌ها و پارچ‌ها، مهم‌ترین گروه حفظ‌شده، صدق می‌کند: اولین آنها در سلسله اشکال ساسانی قرار می‌گیرند (گلابی شکل، بدنه باریک، گردن باریک که در پایه با یک برآمدگی مشخص شده است و غیره)؛ آنها در سده هشتم به نفع نوعی پارچ گلابی شکل ناپدید شدند که سطح آن به روش جدیدی پرداخت شده بود، با رگه‌هایی که با استفاده از پارچه مرطوب یا دست قبل از پختن ایجاد می‌شدند.studies in ancient technology, Volume یک کوزه، با الهام از مدل‌های ساسانی، در همان زمان - اواخر سده هفتم و اوایل سده هشتم میلادی- ظاهر شد. | ## بخش 2: سفال‌های اسلامی از محوطه شوش | تزیینات آن با شیار (با شیار خالی شده) و برش خورده است، خمیر مرغوب آن نشان‌دهنده ظرافت این مجموعه است که در آغاز سده نهم میلادی ناپدید شدند.Islamic archaeology at Susa کوزه دیگری که ریشه‌های آن به فلز مدیترانه‌ای برمی‌گردد، در این دوره ساخته شد که از دو قسمت تشکیل شده و جداگانه قالب‌گیری و با گل به هم متصل شده‌اند. این قطعات که از نمونه‌های فلزی الهام گرفته‌اند، دو نوع هستند: با پروفیل پوشش دوگانه یا با بدنه کروی تزئین شده با برش‌های ظریف. پوسته تخم‌مرغ تا اواسط سده دهم میلادی تولید می‌شد، اما به تدریج شکل آنها سنگین‌تر شد. برخی از اشیاء، به سنت شاهنشاهی اشکانی، به شکل فنجان یا برای تزئینات ساخته می‌شدند (اواسط سده هشتم تا دهم میلادی)، برخی دیگر به شکل دایره‌ای و مسطح، با دکمه‌ای با برجستگی قوی و تزئینات تراشیده یا شانه‌دار (اواسط سده هشتم).BISOTUN ii. 1773 برای کوزه‌ها، که از تزئیناتی است که به‌عنوان قطعات طبقه‌بندی می‌شود، شکل شاهنشاهی ساسانی تا سده سیزدهم میلادی ادامه پیدا کرد؛ بنابراین، نوارهای قالب‌گیری شده و اعمال شده با لعاب، با حاشیه‌های زینتی شیرهای درحال عبور، که از مدل ساسانی گرفته شده‌اند، نمونه‌ای از آغاز دوره (سده‌های ۷ و ۸) و منطقه محل، خوزستان، هستند. تزئینات برجسته، گیاهی یا حیوانی، با لعاب اعمال شده و با برش‌های ظریف انجام شده‌اند، اگرچه قبل از دوره اسلامی ایجاد شده‌اند، اما به‌طور عمده در آغاز دوره عباسی ساخته شده‌اند. در مورد تزئینات قالب‌گیری شده و اعمال شده، ممکن است در پایان سده هشتم ظاهر شده باشد (پالت‌ها، گلچه‌های سبک‌دار، روبان‌های برش خورده). پارچ کوچک درخت نخل با لعاب‌های زرد و سبز که در خطوط سیاه محصور شده‌اند و از ذوب شدن آن پیشگیری می‌کنند، تزئین شده است که این امر تکنیک کوئردا سکا را تداعی می‌کند. قطعاتی با تزئینات زیر لعابی قالب‌گیری شده، به‌ویژه شاتل‌ها، شکلی که منعکس کننده نمونه ساسانی است، نیز یافت شده‌اند. | ## بخش 3: سفال‌های اسلامی از محوطه شوش | این ظروف، قطعات گل رس هستند که با لعاب قلع (سفید و مات) پوشانده شده‌اند و پس از پخته شدن در آتش، در دمای بالاتر روی لعاب تزئین شده و تقویت می‌شوند. رنگ‌هایی که در برابر این دماهای بالا مقاومت می‌کنند و روی سکه‌های شوش باقی می‌مانند، آبی (اکسید کبالت)، سبز (اکسید مس)، قهوه‌ای (منگنز اکسید) و زرد (اکسید آنتیموان) هستند. برخی دیگر به جای قلع در لعاب از کاسیتریت استفاده می‌کنند که باعث تغییراتی می‌شود که خاک شوش، که به‌طورکامل اسیدی است، به آن کمک می‌کند: لعاب‌ها پس از دفن طولانی به رنگ خاکستری در می‌آیند. یکی از آنها، به نام «ظروف پاششی» یا «تزئینات مرمری»، شامل لعاب‌های روان با رنگ‌های مختلف برای ایجاد مرمر است. بعضی می‌گویند که این تکنیک از تأثیر قطعات سنسای چینی (۳ رنگ) گرفته شده است که برخی از نمونه‌های آن در خود محوطه شوش، همراه با سنگینه‌های سبز و سفید یافت شده است. فلز از منطقه خاور نزدیک اغلب به‌عنوان مدل استفاده می‌شود، همان‌طور که از شکل‌های کج و معوج که این نمونه‌ها را در بر می‌گیرند، نشان داده شده است. لوسترهای فلزی دومین تکنیک عالی که سفالگران اسلامی آن را توسعه دادند، لعاب فلزی، چند رنگ یا تک رنگ، مجموعه مهمی از سرامیک‌های یافت شده در شوش را تشکیل می‌دهد. همانند ظروف سفالی، این قطعه در دو مرحله پخته می‌شود، مرحله اول برای خمیر و اتان ابری، و مرحله دوم برای تزئین. پخت دوم بدون نیاز به اکسیژن انجام می‌شود و خمیر اکسیدهای نقره و مس را به تزئیناتی براق تبدیل می‌کند. | ## جمع‌بندی | تزئینات با گذشت زمان بسیار عوض می‌شوند و همین موضوع طبقه‌بندی قطعات را امکان‌پذیر می‌سازد.