موضوع مقاله: انجمن تاریخ آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انجمن تاریخ آمریکا | مقدمه: انجمن تاریخ آمریکا با اختصار ("AHA") قدیمی‌ترین انجمن حرفه‌ای مورخان در ایالات متحده و بزرگترین سازمان در این راستا در جهان است. | ## بخش 1: انجمن تاریخ آمریکا | AHA که در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد، رهبری این رشته را با محافظت از آزادی آکادمیک، توسعه استانداردهای حرفه‌ای، حمایت از بورس تحصیلی و آموزش نوآورانه و کمک به حفظ و ارتقای فعالیت مورخان فراهم می‌کند. AHA سازمان اصلی برای تاریخ‌نگارانی است که در ایالات متحده فعالیت می‌کنند در حالی که سازمان مورخان آمریکایی سازمان اصلی برای مورخانی است که در مورد ایالات متحده مطالعه و تدریس می‌کنند. انجمن تاریخ آمریکا، فصلنامه بررسی تاریخ آمریکا را چهار بار در سال، با مقالات علمی و نقد کتاب منتشر می‌کند. اهداف این گروه در سال ۱۸۸۹، بر اساس «منشور کنگره»، برای «ترویج مطالعات تاریخی، گردآوری و حفظ نسخه‌های خطی تاریخی، و برای کمک به دوستداران تاریخ آمریکا و تاریخ در آمریکا» تأسیس شده‌است. فعالیت‌های فعلی انجمن تاریخ آمریکا به عنوان یک سازمان پشتیبانی و مدافع عمومی برای این رشته، با سایر سازمان‌های مهم تاریخی همکاری می‌کند. در این حرفه، انجمن رفتار اخلاقی و بهترین شیوه‌ها را، به ویژه از طریق «بیانیه استانداردهای رفتار حرفه‌ای» تعریف می‌کند. AHA همچنین استانداردهایی را برای تمرین مناسب در تدریس و کتاب‌های درسی تاریخ ایجاد می‌کند ولی اینها تأثیر محدودی دارند. این انجمن عموماً برای تأثیرگذاری بر سیاست تاریخ از طریق ائتلاف ملی برای تاریخ کار می‌کند. انجمن تاریخ آمریکا دو مجله چاپ میکند: فصلنامه مهم "بررسی تاریخ آمریکا" در زمینه مطالعه موضوعات تاریخی تاریخ باستان و ماهنامه خبری «چشم‌انداز تاریخ» در سال ۲۰۰۶ وبلاگی را با تمرکز بر آخرین اتفاقات در رشته گسترده تاریخ و تمرین حرفه ای این صنعت راه اندازی کرد که به پژوهش‌ها و فعالیت‌های اعضا AHA متکی است. جلسه سالانه انجمن هر ژانویه بیش از ۵۰۰۰ مورخ از سراسر ایالات متحده را گرد هم می‌آورد تا آخرین پژوهش‌ها را بررسی کنند، طرح‌های جدید بدهند و در مورد چگونگی ارتقا به مورخان و معلمان بهتر بحث کنند. بسیاری از انجمن‌های تاریخی وابسته، جلسات سالانه خود را به‌طور همزمان برگزار می‌کنند. وب سایت انجمن اطلاعات گسترده‌ای در مورد وضعیت فعلی این حرفه ارائه می‌دهد، نکاتی در مورد مشاغل تاریخ، و یک آرشیو گسترده مطالب تاریخی (از جمله میزگرد .G.I)؛ مجموعه‌ای از جزوات تهیه شده برای وزارت جنگ در جنگ جهانی دوم. | ## بخش 2: انجمن تاریخ آمریکا | این انجمن همچنین دو بورسیه اصلی را اداره می‌کند:؛ ۲۴ جایزه کتاب و تعدادی کمک هزینه پژوهش‌های کوچک. شیهان اشاره می‌کند، انجمن همیشه سعی می‌کند به حوزه‌های مختلف، از جمله بایگانی، اعضای انجمن‌های تاریخ ایالتی و محلی، معلمان و مورخان آماتور که با انجمن ارتباط برقرار می‌کنند - و نه همیشه با موفقیت یا رضایت - برای نمایندگی و حمایت، خدمت کند. "بیشتر کارهای اولیه انجمن بر ایجاد یک هدف مشترک و گردآوری مواد پژوهش از طریق دست نوشته‌های تاریخی و کمیسیون‌های آرشیو عمومی متمرکز بود. استانداردهای انتشار از ابتدا، انجمن عمدتاً توسط مورخان شاغل در دانشکده‌ها و دانشگاه‌ها اداره می‌شد و نقش مهمی در تعریف علایق آنها به عنوان یک حرفه ایفا می‌کرد. اولین رئیس انجمن، اندرو دیکسون وایت، رئیس دانشگاه کرنل بود و اولین دبیر آن، هربرت باکستر آدامز یکی از اولین دوره‌های دکترای تاریخ را روش جدید حوزه آلمان در دانشگاه جان هاپکینز تأسیس کرد. واضح‌ترین بیان این انگیزه آکادمیک در تاریخ در توسعه «بررسی تاریخ آمریکا» در سال ۱۸۹۵ بود. این نشریه که توسط مورخان برخی از مهم‌ترین دانشگاه‌های ایالات متحده شکل گرفت، تحت سردبیری اولیه جی. فرانکلین جیمسون از مدل مجلات تاریخی اروپا پیروی کرد و پس از بررسی ممقالات توسط پژوهشگران و تأیید سردبیر، چندین مقاله علمی طولانی را در هر شماره منتشر کرد. هر شماره همچنین تعدادی از کتاب‌های تاریخ را برای انطباق آنها با هنجارهای حرفه‌ای جدید و استانداردهای علمی بررسی می‌کرد که در مدارس و دانشگاه‌های پیشرو تحصیلات تکمیلی تا دکتری تدریس می‌شد. شیهان بر همین اساس نتیجه گرفت: از AHR، «یک پژوهشگر جوان معنای مورخ بودن را می‌فهمد». هاوسر (دانشگاه تمپل) ۲۰۱۶: پاتریک منینگ (دانشگاه پیتسبورگ) ۲۰۱۷: تایلر استووال (دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز) ۲۰۱۸: مری بث نورتون (دانشگاه کرنل) ۲۰۱۹: جی. مک‌نیل (دانشگاه جورجتاون) ۲۰۲۰: مری لیندمن (دانشگاه میامی) ۲۰۲۱: ژاکلین جونز (دانشگاه تگزاس در آستین) ۲۰۲۲: جیمز اچ. | ## بخش 3: انجمن تاریخ آمریکا | سویت (دانشگاه ویسکانسین-مدیسون)، منتخب رؤسای پیشین انجمن رؤسای AHA سالانه انتخاب می‌شوند و در جلسه سالانه سخنرانی رئیس‌جمهور را ارائه می‌دهند: اندرو دیکسون وایت (۱۸۸۴ ، ۱۸۸۵) جورج بنکرافت (۱۸۸۶ ) جاستین وینزور (۱۸۸۷) ویلیام فردریک پول (۱۸۸۸ ) چارلز کندال آدامز (۱۸۸۹ ) جان جی (۱۸۹۰) ویلیام ویرت هنری (۱۸۹۱ ) جیمز بریل آنجل (۱۸۹۲–۱۸۹۳ ) هنری آدامز (۱۸۹۳–۱۸۹۴ ) جورج فریزبی هار (۱۸۹۵ ) ریچارد سالتر استورز (۱۸۹۶ ) جیمز شولر (۱۸۹۷ ) جورج پارک فیشر (۱۸۹۸ ) جیمز فورد رودز (۱۸۹۹ ) ادوارد اگلستون (۱۹۰۰ ) چارلز فرانسیس آدامز، جونیور (۱۹۰۱) آلفرد تایر ماهان (۱۹۰۲) هنری چارلز لی (۱۹۰۳ ) گلدوین اسمیت (۱۹۰۴ ) جان باخ مک مستر (۱۹۰۵ ) سیمئون ای. فرانکلین جیمسون (۱۹۰۷) جورج برتون آدامز (۱۹۰۸ ) آلبرت بوشنل هارت (۱۹۰۹) فردریک جکسون ترنر (۱۹۱۰ ) ویلیام میلیگان اسلون (۱۹۱۱ ) تئودور روزولت (۱۹۱۲ ) ویلیام ای. هاسکینز (1922 ) ادوارد پی چینی (1923) وودرو ویلسون (۱۹۲۴، قبل از اتمام دوره خود درگذشت) چارلز ام. سینه (1928 ) جیمز هاروی رابینسون (1929 ) اوارتز بوتل گرین (1930) کارل لوتوس بکر (1931 ) هربرت یوجین بولتون (1932 ) چارلز ای. لارسون (1938) ویلیام اسکات فرگوسن (1939) مکس فرند (1940) جیمز وستفال تامپسون (1941) آرتور ام. رندال (1952 ) لوئیس گوتچالک (1953 ) مرل کورتی (1954 ) لین تورندایک (1955 ) دکستر پرکینز (1956) ویلیام ال. اشمیت (1960 ) ساموئل فلگ بمیس (1961 ) کارل برایدنباگ (1962 ) کرین برینتون (1963 ) جولیان پی. پاتر (۱۹۷۱، قبل از اتمام دوره خود درگذشت) جوزف آر استریر (1971) توماس سی کوکران(1972 ) لین تاونسند وایت، جونیور. هولت (1994 ) جان اچ کوتسورث (1995) کارولین واکر باینام (1996 ) جویس اپلبی (1997 ) جوزف سی میلر (1998 ) رابرت دارنتون (۱۹۹۹ ) اریک فونر (۲۰۰۰ ) دبیلو.ام. اشپیگل (۲۰۰۸ ) لورل تاچر اولریش (۲۰۰۹) باربارا متکالف (۲۰۱۰ ) آنتونی گرافتون (۲۰۱۱) ویلیام کرونون (۲۰۱۲) کنت پومرانز (۲۰۱۳) یان ای. | ## جمع‌بندی | گلدشتاین (۲۰۱۴) ویکی ال.روئیز (۲۰۱۵) پاتریک منینگ (۲۰۱۶) تایلر استووال (۲۰۱۷) مری بث نورتون (۲۰۱۸) جی.