موضوع مقاله: کلیسای بانوی ما، نورنبرگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای بانوی ما، نورنبرگ | مقدمه: این کلیسا به دستور امپراتور کارل در دوره پارلر(به آلمانی: Parlerzeit) بین سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۶۲ به عنوان یک کلیسای تالاری با طاقهای سه در سه دهانه ساخته شد. | ## بخش 1: کلیسای بانوی ما، نورنبرگ | دیوار مثلثی شیروانی غربی با یک محفظه چارچوب‌بندی‌شده برای نمایش معروف "مردک‌دوانی(به آلمانی: Männleinlaufen) نام یک ساعت مکانیکی مشهور و نمایشی عروسکی بر فراز نمای غربی کلیسای بانوی ما در شهر نورنبرگ آلمان است. که هر روز ساعت ۱۴ هفت شاهزاده انتخابگر دور امپراتور می چرخند." از سال ۱۵۰۹، اثر آدام کرافت(به آلمانی: Adam Kraft) است که هنوز هم فعال می‌باشد. جایگاه شهری و اهمیت مذهبی کلیسای بانوی ما یکی از شاخص‌ترین بناهای سبک گوتیک در شهر نورنبرگ است که در ضلع شرقی بازار اصلی خودنمایی می‌کند. این بنا امروزه به عنوان کلیسای محلی کاتولیک رومی بانوی ما شناخته می‌شود و در کنار کلیساهای سنت لورنس(به آلمانی: St. این کلیسا به دلیل قرارگیری در قلب تپنده تجاری شهر، همواره نمادی از پیوند قدرت امپراتوری و معیشت شهروندان بوده و نقشی کلیدی در ساختار بصری میدان اصلی ایفا می‌کندDehio, Georg (1999). علاوه بر جنبه مذهبی، موقعیت استراتژیک این بنا در میدان بازار، آن را به قطب فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی تبدیل کرده است. در طول سده‌ها، این کلیسا ناظر بر رویدادهای مهم تاریخی، از بازارهای پررونق قرون وسطایی تا تجمعات مدرن شهری بوده است. معماری رفیع آن با استفاده از سنگ‌ماسه قرمز، تضاد بصری زیبایی با سنگ‌فرش‌های میدان ایجاد کرده و به عنوان یک نقطه نشانه‌گذاری شهری عمل می‌کند که از دوردست‌های بافت قدیمی شهر به‌خوبی قابل مشاهده است. تاریخچه ساخت و پیوند با امپراتوری این بنا به دستور مستقیم امپراتور کارل چهارم و در دوران شکوفایی سبک معماری پارلر(به آلمانی: Parler-Zeit) بین سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۶۲ میلادی بنا گردید. بر اساس مستندات تاریخی، این کلیسا دقیقاً بر ویرانه‌های یک کنیسه یهودی که در جریان کشتار سال ۱۳۴۹ تخریب شده بود، ساخته شده است. | ## بخش 2: کلیسای بانوی ما، نورنبرگ | امپراتور با این اقدام نمادین، قصد داشت جایگاه مذهب مسیحیت را در مرکز تجاری شهر تثبیت کرده و از این فضای با شکوه برای نمایش اقتدار سیاسی خود استفاده نمایدDehio, Georg (1999). هدف غایی امپراتور از بنای این کلیسا، ایجاد یک مکان مذهبی مجلل برای نگهداری و نمایش جواهرات سلطنتی و اجرای مراسم‌های رسمی امپراتوری مقدس روم بود. این کلیسا در واقع به عنوان یک «کلیسای دربار امپراتوری» طراحی شده بود تا در زمان برگزاری نشست‌های رایشتاگ در نورنبرگ، محلی اختصاصی برای نیایش خاندان سلطنتی باشد. این پیوند نزدیک با هسته قدرت، موجب شد که برترین معماران و هنرمندان عصر گوتیک برای طراحی و تزئین آن به کار گرفته شوند. تحلیل معماری و ساختار تالاری از منظر فنی و مهندسی، این بنا نمونه‌ای برجسته از یک کلیسای تالاری با طاق‌های سه در سه دهانه است که فضایی وسیع و بدون مانع را در داخل ایجاد کرده است. در ضلع غربی و رو به میدان، یک پیش‌ورودی باشکوه با تزئینات ظریف سنگی قرار دارد که به عنوان دروازه ورود از دنیای پرهیاهوی بازار به فضای معنوی کلیسا عمل می‌کند. ستون‌های قطور داخلی که وظیفه تحمل بار سقف مرتفع را دارند، با ظرافت تراشیده شده‌اند تا از سنگینی بصری بنا کاسته شودDehio, 1999. این بخش از بنا به دلیل پنجره‌های بلند و باریک گوتیک، در طول روز غرق در نور می‌شود که در الهیات مسیحی نمادی از حضور نور الهی در محراب تلقی می‌گشت. هماهنگی عرض تالار میانی با بخش سرایندگان، یکی از ویژگی‌های بارز مکتب معماری خاندان پارلر در اروپای مرکزی محسوب می‌شود که انسجام بی‌نظیری به کل سازه بخشیده است. این شاهکار مهندسی که در سال ۱۵۰۹ توسط آدام کرافت(به آلمانی: Adam Kraft) ساخته شده، یادمان فرمان تاریخی «مهر زرین» در سال ۱۳۵۶ است. | ## بخش 3: کلیسای بانوی ما، نورنبرگ | این ساعت نه تنها ابزاری برای نمایش زمان، بلکه رسانه‌ای برای بازخوانی تاریخ سیاسی امپراتوری در انظار عمومی بوده استDehio, Georg (1999). هر روز راس ساعت ۱۲ ظهر، این مکانیزم با به حرکت درآوردن مجسمه‌های کوچک، نمایشی را آغاز می‌کند که در آن هفت انتخاب‌گر به نشانه وفاداری، سه دور به گرد مجسمه امپراتور می‌چرخند. این نمایش که قرن‌هاست به طور مداوم اجرا می‌شود، پیوندی زنده میان تکنولوژی مکانیکی قدیم، هنر مجسمه‌سازی و سنت‌های شهری نورنبرگ برقرار کرده است. تماشای این آیین مکانیکی همچنان یکی از اصلی‌ترین فعالیت‌های گردشگران و شهروندان در قلب میدان بازار به شمار می‌رود. هنر و تزئینات داخلی فضای داخلی کلیسا با مجموعه‌ای غنی از مجسمه‌های سنگی و نقاشی‌های مذهبی از حدود سال ۱۳۶۰ میلادی آراسته شده است که با وجود آسیب‌های جنگ و مرمت‌های گسترده بعدی، اصالت خود را حفظ کرده‌اند. محراب توشر(به آلمانی: Tucher-Altar) متعلق به سال ۱۴۴۵ میلادی، یکی از باارزش‌ترین گنجینه‌های هنری این مکان است که نمونه‌ای درخشان از نقاشی روی چوب آلمانی پیش از دوران دورر محسوب می‌شود. علاوه بر محراب، مجسمه‌های تراشیده شده بر روی ستون‌ها، حکایات کتاب مقدس را با جزئیاتی خیره‌کننده روایت می‌کنند. سنگ‌تراشی‌های ظریف در درگاه‌های ورودی و پنجره‌های رنگی(به آلمانی: Glasmalerei) که با دقت بازسازی شده‌اند، اتمسفری رنگارنگ و معنوی به فضای داخلی می‌بخشند. | ## جمع‌بندی | این میراث هنری نه تنها گویای مهارت معماران مکتب پارلر، بلکه نشان‌دهنده شکوه، ثروت و نفوذ مذهبی شهر نورنبرگ در اواخر قرون وسطی و دوران رنسانس است.