aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ژورنال دو مالت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژورنال دو مالت | مقدمه: «ژورنال دو مالت» اولین روزنامه مالت بود و بین ژوئیه و سپتامبر ۱۷۹۸ در طول اشغال مالت توسط فرانسه منتشر می‌شد. | ## بخش 1: ژورنال دو مالت | این روزنامه که به زبان‌های فرانسوی و ایتالیایی نوشته می‌شد، گمان می‌رود در مجموع ده شماره از آن منتشر شده باشد، اگرچه به نظر می‌رسد تنها هفت شماره از آن هنوز باقی مانده است و مشخص نیست که آیا سه شماره دیگر از بین رفته‌اند یا اصلاً منتشر شده‌اند. تاریخچه انتشار در ۲۷ ژوئن ۱۷۹۸، اندکی پس از حمله و اشغال مالت توسط فرانسه، کلود-هنری بلگراند دو ووبوا درخواستی را تصویب کرد که از نظر تئوری آزادی مطبوعات را در این جزایر مجاز می‌دانست. اعتقاد بر این است که اولین شماره روزنامه «ژورنال دو مالت» در ۱۴ ژوئیه ۱۷۹۸ منتشر شده است و این اولین روزنامه‌ای بود که در جزایر مالت منتشر می‌شد. همچنین بروشوری برای روزنامه دیگری با عنوان «مالتا لیبرا» وجود دارد، اما هیچ نسخه‌ای از این نشریه در دست نیست و گمانه‌زنی شده است که «مالتا لیبرا» ممکن است نام اولیه برنامه‌ریزی شده برای «ژورنال دو مالت» بوده باشد، اما این نام قبل از انتشار اولین شماره تغییر کرده است. | ## بخش 2: ژورنال دو مالت | در ۲۸ ژوئیه، ژان دو بوسردون دو رانسیجات به ناپلئون نوشت که هدف این مجله «تحقق بخشیدن به دو هدف ستایش توأمان اقدامات بیشتر و باشکوه ناپلئون و آگاه کردن مالتی‌ها از مزایای اتحادشان با فرانسه» است. این روزنامه عمر کوتاهی داشت و انتشار آن در ماه سپتامبر پس از شورش علیه اشغال فرانسه در میان جمعیت مالت متوقف شد. قالب و محتوا روزنامهٔ «ژورنال دو مالت» دوزبانه بود و هر صفحه به دو ستون تقسیم می‌شد که متن فرانسوی در سمت چپ و متن ایتالیایی در سمت راست قرار داشت. این روزنامه نوعی تبلیغات بود، و هدف آن تقویت روحیه پادگان فرانسوی و همچنین شستشوی مغزی بخش کوچکی از جمعیت مالت بود که باسواد بودند. | ## بخش 3: ژورنال دو مالت | صفحه اول این روزنامه شامل اخبار بود و پس از آن دستورالعمل‌ها و متونی از ووبوا و سن ژون دانجلی منتشر می‌شد. این روزنامه شامل سخنرانی‌ها و سرمقاله‌هایی بود که از اشغال فرانسه حمایت می‌کردند و یکی از شماره‌های آن شامل نامه‌ای از اسقف وینچنزو لابینی بود.Grima, Joseph F. | ## جمع‌بندی | توزیع تیراژ چاپ این روزنامه در اوت ۱۷۹۸، ۵۰۰ نسخه تعیین شد و تلاش‌هایی برای توزیع آن در منطقه شهری اطراف بندر بزرگ (شامل پایتخت ، والتا، فلوریانا و سه شهر) و همچنین شهرها و روستاهای روستایی صورت گرفت.
موضوع مقاله: آلفونسو بونافده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلفونسو بونافده | مقدمه: آلفونسو بونافده (زادهٔ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۷۶) وکیل و سیاستمدار ایتالیایی است که از اول ژوئن ۲۰۱۸ تا ۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۱ به عنوان وزیر دادگستری خدمت کرد. | ## بخش 1: آلفونسو بونافده | او در دانشگاه فلورانس و دانشگاه پیزا حقوق خواند و در سال ۲۰۰۶ مدرک دکترای خود را از دانشگاه پیزا دریافت کرد. | ## بخش 2: آلفونسو بونافده | زندگی سیاسی ورود بونافده به سیاست با حمایت بپه گریلو آغاز شد؛ او در سال ۲۰۰۹ نامزد شهردار فلورانس از سوی جنبش پنج ستاره شد، اما تنها ۱٫۸۲٪ آرا را به دست آورد. | ## بخش 3: آلفونسو بونافده | او در انتخابات عمومی ایتالیا (۲۰۱۳) از حوزهٔ دوازدهم توسکانی به مجلس نمایندگان ایتالیا راه یافت و در انتخابات عمومی ایتالیا (۲۰۱۸) دوباره انتخاب شد. | ## جمع‌بندی | در جریان تشکیل دولت پس از انتخابات ۲۰۱۸، نام بونافده به عنوان یکی از گزینه‌های نخست‌وزیری مطرح شد، اما در نهایت در اول ژوئن همان سال به عنوان وزیر دادگستری در دولت کونته سوگند یاد کرد.
موضوع مقاله: روابط آنگولا و ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط آنگولا و ایتالیا | مقدمه: روابط دیپلماتیک رسمی بین دو کشور در ۴ ژوئن ۱۹۷۶، اندکی پس از استقلال آنگولا از پرتغال در ۱۱ نوامبر ۱۹۷۵، برقرار شد. | ## بخش 1: روابط آنگولا و ایتالیا | تاریخچه در ۱۸ فوریه ۱۹۷۶، پس از جنگ استقلال آنگولا، ایتالیا اولین کشور بلوک غرب بود که جمهوری تازه تأسیس آنگولا را به رسمیت شناخت. در سال‌های پس از برقراری روابط دیپلماتیک، ایتالیا و آنگولا چندین توافق‌نامه برای تقویت همکاری‌های دوجانبه خود امضا کردند. در ۱۰ آوریل ۱۹۷۶، توافق‌نامه حمل و نقل هوایی برای تسهیل ارتباط هوایی بین دو کشور امضا شد. در ۳ آگوست ۱۹۷۷، هر دو کشور یک توافق‌نامه همکاری فنی و یک یادداشت تفاهم امضا کردند که منجر به ایجاد یک کمیسیون مشترک با هدف تقویت همکاری در بخش‌های مختلف شد. در طول جنگ داخلی آنگولا، ایتالیا روابط دیپلماتیک خود را با آنگولا حفظ کرد و از طریق تلاش‌های بشردوستانه به مشارکت خود ادامه داد. سازمان‌های غیردولتی، دانشگاه‌ها و مبلغان ایتالیایی در این دوره در آنگولا فعال بودند. | ## بخش 2: روابط آنگولا و ایتالیا | دیدارهای سطح بالا و امضای توافق‌نامه‌های مختلف، روابط دوجانبه را تقویت کرده است.در ماه مه ۲۰۲۳، ژوآو لوورنسو، رئیس‌جمهور آنگولا، با جورجا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا، دیدار کرد و در آنجا تأکید کرد که ایتالیا «شریک ضروری» به ویژه در زمینه‌های تجارت و کسب و کار است. روابط اقتصادی آنگولا سومین شریک تجاری بزرگ ایتالیا در کشورهای جنوب صحرای آفریقا است. از جمله شرکت‌های ایتالیایی فعال در آنگولا می‌توان به انی و سایپم در بخش نفت و مایر تکنیمونت در بخش انرژی‌های تجدیدپذیر اشاره کرد. در سال ۲۰۲۲، حجم کل تجارت بین دو کشور به بالاترین حد خود در دهه گذشته، یعنی ۱٫۸ میلیارد یورو رسید. صادرات از آنگولا ۱٫۵ میلیارد یورو بود که بیشتر آن (۹۳٫۲٪) صادرات نفت خام بود، در حالی که ارزش صادرات از ایتالیا ۳۶۸ میلیون یورو بود. در سال ۲۰۲۳، تجارت دوجانبه بین آنگولا و ایتالیا تقریباً به ۱٫۴ میلیارد دلار رسید که در آن آنگولا حدود ۸۰۰ میلیون دلار کالا صادر و تقریباً ۵۸۸ میلیون دلار از ایتالیا وارد کرد. | ## بخش 3: روابط آنگولا و ایتالیا | صادرات آنگولا به ایتالیا همچنان عمدتاً تحت سلطه نفت خام بود که بیش از ۹۷ درصد از کل ارزش صادرات را تشکیل می‌داد. توربین‌های گازی (۴۶٫۶ میلیون دلار) در کنار سایر ماشین‌آلات و کالاهای تولیدی، برترین صادرات ایتالیا بودند. همکاری دفاعی ایتالیا و آنگولا چارچوبی برای همکاری دفاعی ایجاد کرده‌اند که از طریق توافق‌نامه‌هایی مانند قانون شماره ۱۱ مورخ ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷ رسمیت یافته است، که توافق‌نامه دوجانبه سال ۲۰۱۳ را برای تسهیل همکاری در زمینه‌هایی از جمله آموزش نظامی، لجستیک و فناوری دفاعی تصویب کرد. در سال‌های اخیر، ایتالیا علاقه خود را به گسترش همکاری‌های نظامی با آنگولا، به ویژه در زمینه امنیت دریایی، هوانوردی و آموزش ابراز کرده است. شرکت‌های دفاعی ایتالیایی، مانند لئوناردو اس.پی.ای.، مشارکت‌هایی را برای پشتیبانی از قابلیت‌های آنگولا در زمینه‌هایی از جمله هوافضا، دفاع و امنیت سایبری بررسی کرده‌اند. ایتالیایی‌های مهاجر کارهای بشردوستانه و تبشیری مبلغان مذهبی، و همچنین حضور یک جامعه مستحکم ایتالیایی، در دوران آنگولای پرتغال قابل توجه بود و حتی پس از استقلال آنگولا نیز همچنان اهمیت داشت. | ## جمع‌بندی | ماموریت‌های دیپلماتیک سفارت ایتالیا در آنگولا در لوآندا واقع شده و در ژوئیه ۲۰۰۴ تأسیس شده است.
موضوع مقاله: رینبو های | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رینبو های | مقدمه: رینبو های یک فرنچایز عروسک مد می‌باشد که توسط مایکل اسکات اندرسون خلق گردیده و در ابتدا با نام رینبو سورپرایز در سال ۲۰۲۰ توسط شرکت اسباب‌بازی آمریکایی ام‌جی‌ای انترتینمنت معرفی و به‌عنوان شاخه‌ای فرعی از برند پوپسی اسلایم سورپرایز عرضه گردید. | ## بخش 1: رینبو های | داستان پیش‌زمینهٔ این فرنچایز حول محور یک دبیرستان نخبهٔ هنرهای می‌چرخد که دانش‌آموزان آن الهام‌گرفته از رنگ‌های رنگین‌کمان هستند. در پایان سال ۲۰۲۰، برند رینبو های از دیگر برندهای ام‌جی‌ای مستقل شد و با فرنچایزی سمعی‌بصری که مجموعه‌های اینترنتی پویانمایی کوتاه و قسمتی مرتبط با دنیای خود عرضه شد؛ این محتواها عمدتاً در یوتیوب منتشر می‌شدند و بعدها در نتفلیکس نیز در دسترس قرار گرفتند. | ## بخش 2: رینبو های | ام‌جی‌ای در فوریهٔ سال ۲۰۲۲ از نخستین اسپین‌آف رسمی این فرنچایز با نام شدو های رونمایی کرد؛ این مدرسه رقیب این برند است و در آن رنگ‌های سطح خاکستری به چشم می‌خورند که در تضاد با رنگ‌های میزبانان اصلی می‌باشد. تاریخچه ام‌جی‌ای در سال ۲۰۱۹ خط تولیدی از عروسک‌های مد ۱۴ اینچی به نام رینبو سورپرایز را تحت برند پوپسی عرضه کرد. | ## بخش 3: رینبو های | هرچند این عروسک‌ها تا حدی شباهت به عروسک‌های رینبو های داشتند، اما از اندازهٔ بزرگ‌تری برخوردار بودند و چشم‌هایشان نقاشی شده بود، نه فرو رفته. این چهار عروسک در سال بعد مجدداً تحت برند رینبو های و با بسته‌بندی جدید منتشر شدند. | ## جمع‌بندی | خط تولید رینبو سورپرایز همچنین شامل مجموعهٔ عروسک‌های فانتزی فرندز می‌شد که در بلایند باکس قرار داشتند؛ این مجموعه بعدها جزو برند رینبو های قرار گرفت.
موضوع مقاله: ویکتور آمادئوس ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویکتور آمادئوس ساووی | مقدمه: ویکتور آمادئوس ساووی (; – ) پسر ارشد ویکتور آمادئوس دوم، دوک ساووی و همسر فرانسوی‌اش، آن ماری دورلئان، بود. | ## بخش 1: ویکتور آمادئوس ساووی | او از بدو تولد وارث بلافصل ساووی بود و به همین دلیل به عنوان شاهزاده پیدمونت شناخته می‌شد. او از سپتامبر ۱۷۱۳ تا سپتامبر ۱۷۱۴ در غیاب پدرش به عنوان نایب‌السلطنه ساووی فعالیت می‌کرد. او پنجمین فرزند و اولین پسر والدینش، ویکتور آمادئوس دوم ساووی و آن ماری دورلئان بود و با نام‌های ویکتور آمادئوس جان فیلیپ غسل تعمید داده شد. اگرچه والدینش با هم صمیمی نبودند، اما او همچنین رابطه نزدیکی با مادرش، خواهرزاده لویی چهاردهم فرانسه، داشت. | ## بخش 2: ویکتور آمادئوس ساووی | از بدو تولد، او به عنوان شاهزاده پیدمونت، که سبک معمول وارث بلافصل دوک ساووی است، شناخته می‌شد. ویکتور آمادئوس در زمانی متولد شد که خاندان ساووی برای جانشینی به یک وارث مرد نیاز داشت، زیرا دوک‌نشین قانون سالیک را رعایت می‌کرد که زنان را از به ارث بردن تاج و تخت منع می‌کرد. تولد او با جشن بزرگی روبرو شد و در طول زندگی‌اش، سلامتی‌اش نیاز به توجه مداوم داشت. در طول نبرد تورین، او، مادر، مادربزرگ و برادر کوچکترش، چارلز امانوئل، برای حفظ امنیت خود مجبور به فرار از تورین و رفتن به جنوا شدند. | ## بخش 3: ویکتور آمادئوس ساووی | در سال ۱۷۱۳، در پایان جنگ جانشینی اسپانیا، طبق پیمان اوترخت، سیسیل به دوک ساووی، پدر ویکتور آمادئوس، واگذار شد. ویکتور آمادئوس دوم از مادرش، ماری ژان ساووی، خواست تا در غیاب او نیابت سلطنت را بر عهده بگیرد، اما او نپذیرفت و ویکتور آمادئوس جوان‌تر این سمت را به عهده گرفت. روابط تیره بین ساووی و اتریش باعث شد شاهزاده پیمونت با ماریا آمالیا، دختر امپراتور فقید جوزف اول، ازدواج کند، اما پدرش این نقشه‌ها را نادیده گرفت. همچنین مذاکراتی برای ازدواج ویکتور آمادئوس با اینفانتا فرانسیسکا ژوزفا از پرتغال یا الیزابت فارنیز انجام شد. | ## جمع‌بندی | او در کلیسای جامع تورین به خاک سپرده شد و بعداً به باسیلیکای سوپرگا در خارج از تورین منتقل شد.
موضوع مقاله: شاهزاده بندیتو، دوک شابله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده بندیتو، دوک شابله | مقدمه: او به نام پاپ بندیکت چهاردهم که یک سال قبل از تولدش به مقام پاپی رسید، نامگذاری شد. | ## بخش 1: شاهزاده بندیتو، دوک شابله | او که در زمان تولدش با نام‌های بندتو یا مائوریتزیو نیز شناخته می‌شد، پس از برادر ناتنی بزرگترش ویکتور آمادئوس، دوک ساووی و پرنس کارلو، تنها برادر تنی‌اش که در نوزادی درگذشت، سومین نفر در صف تاج و تخت ساردینیا بود. پسرعموهای پدری او شامل لویی پانزدهم، فردیناند ششم آینده اسپانیا و پرنس کاریگنان بودند. عمویش فرانسیس اول، امپراتور مقدس روم، دخترش، آرشیدوشس ماریا کریستینا از اتریش را به عنوان همسر آینده پیشنهاد داد، اما ازدواج بین این دو هرگز محقق نشد. در زمان ساووی بود که این ساختمان تحت نظارت بندتو آلفیری، معمار محبوب ساووی آن دوران، تزئین شد. | ## بخش 2: شاهزاده بندیتو، دوک شابله | در سال ۱۷۶۳، پدرش دوک‌نشین شابله (شاهزاده از بدو تولد دوک شابله لقب گرفته بود) را به همراه زمین‌های تابعه کورجیو، ترینو، دزان، کرسنتینو، ریوا دی چیری، ول، گمه پولنزو تریسرو و آپرتوله سنتالو به او اعطا کرد. برادرش، که بعدها ویکتور آمادئوس سوم ساردینیا شد، در ۱۹ ژوئن ۱۷۹۶ او را به عنوان مارکی ایوریا منصوب کرد. در سال ۱۷۶۴، شابله همچنین ملک آگلیه، جایی که کاخ دوک آگلیه در آن قرار داشت، را از برادرش خریداری کرد. شابله همچنین به سرپرستی ایگناتیوس بیراگو بورگارو، بهسازی‌هایی در ساختمان انجام داد. | ## بخش 3: شاهزاده بندیتو، دوک شابله | ماریا آنا خواهرزاده ناتنی او و ششمین فرزند برادر ناتنی بزرگترش، ویکتور آمادئوس سوم ساردینیا، و همسرش ماریا آنتونیتا از اسپانیا بود. شابله که به عنوان یک سرباز خوب شناخته می‌شد، پس از اعدام لویی شانزدهم در سال ۱۷۹۳، کنترل ارتش ایتالیا را که شامل سربازان فرانسوی بود و قصد بازگرداندن سلطنت در فرانسه را داشت، به دست گرفت. | ## جمع‌بندی | او در سن ۶۶ سالگی در رم درگذشت و در کلیسای سن نیکولو دئی چزارینی به خاک سپرده شد و سپس به کلیسای سلطنتی سوپرگا، تورین منتقل شد.
موضوع مقاله: کراما کاتبین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کراما کاتبین | مقدمه: در سنت اسلامی کراما کاتبین (، «نویسندگان گرانقدر») به فرشتگانی اطلاق می‌شود که مأموریت ثبت و نگارش اعمال انسان را دارند. | ## بخش 1: کراما کاتبین | این فرشتگان، که به «نویسندگان گرانقدر» شهرت دارند، وظیفه دارند هر روز اعمال انسان را بنویسند و ثبت کنند. | ## بخش 2: کراما کاتبین | سیوطی، به نقل از ابن‌عباس و با روایت طبری، بیان می‌کند که کراما کاتبین هرگز از انسان جدا نمی‌شوند، مگر در سه حالت: هنگام قضای حاجت، در حالت جنابت، و هنگام غسل. | ## بخش 3: کراما کاتبین | همچنین در روایاتی آمده است که فرشتگان نویسنده، ثبت گناهان را به مدت هفت ساعت به تأخیر می‌اندازند. | ## جمع‌بندی | اگر در این مدت شخص از عمل خود توبه کند، آن گناه ثبت نمی‌شود؛ اما اگر توبه‌ای صورت نگیرد، پس از پایان این زمان، عمل در پرونده او درج می‌گردد.بحارالانوار، ج 71، ص 246کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، 430، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.
موضوع مقاله: شاهزاده مائوریتزیو ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده مائوریتزیو ساووی | مقدمه: مائوریتزیو نهمین فرزند اما چهارمین پسر پادشاه ویکتور آمادئوس ساووی (که در آن زمان «دوک ساووی» نامیده می‌شد) و ملکه ماریا آنتونیا فردیناندا از اسپانیا بود. | ## بخش 1: شاهزاده مائوریتزیو ساووی | پایتخت مونتفرات، کازاله مونفراتو، در بدو تولد به افتخار او جشن بزرگی برگزار کرد. برای فرار از تهدید ناپلئون اول، دوک مونتفرات به همراه برادرانش ویکتور امانوئل و چارلز فلیکس به ساردینیا گریخت و این سه نفر در کاخ کارکاسونا زندگی می‌کردند. در ژوئن ۱۷۹۹، برادرش شارل امانوئل او را به عنوان فرماندار استان ساساری منصوب کرد. زندگی‌نامه او پسر پادشاه ویکتور آمادئوس سوم ساووی و پرنسس ماریا آنتونیا فردیناندا از اسپانیا بود. در سال ۱۷۷۳، سال تاجگذاری پدرش، او چهارمین نفر در صف تاج و تخت پادشاهی ساردینیا شد. | ## بخش 2: شاهزاده مائوریتزیو ساووی | با نامه‌های ثبت اختراع مورخ ۳ ژوئن ۱۷۸۵، شهرهای نیتزا مونفراتو و مونکالوو و شهر روکاویناله، که همگی در منطقه مونفراتو واقع شده‌اند، به عنوان ضمیمه، همراه با عنوان شاهزاده به او اعطا شد. با وقوع انقلاب فرانسه در سال ۱۷۸۹، ابرهای تیره بر فراز پادشاهی ساووی سایه افکندند: جنگ بین پادشاهی ساردینیا و فرانسه جمهوری اول درگرفت که در آن ویکتور آمادئوس سوم، پس از چهار سال جنگ موسوم به آلپ، شکست خورد و مجبور به امضای آتش‌بس چراسکو در سال ۱۷۹۶ شد؛ او اندکی پس از آن درگذشت. در سال ۱۷۹۸، ژنرال‌های فرانسوی، که اکنون اربابان پیدمونت بودند، خانواده سلطنتی را مجبور به تبعید کردند؛ تمام دربار مجبور شدند در دسامبر ۱۷۹۸ پایتخت را ترک کنند. به دلیل تبعیدش، دوک هرگز به اتاق‌هایش که مشرف به میدان کاستلو در تورین بود، بازنگشت و در ساردینیا درگذشت. پس از مرمت، اتاق‌های او در کاخ سلطنتی تورین به خواهرزاده‌هایش، دختران برادر بزرگترش، ویکتور امانوئل اول، داده شد. | ## بخش 3: شاهزاده مائوریتزیو ساووی | فرماندار استان ساساری تحت تهدید ناپلئون اول، او مجبور شد به‌طور موقت ساردینیا را به همراه برادرانش ترک کند. در ژوئن ۱۷۹۹، برادر بزرگترش، شارل امانوئل چهارم ساووی، او را به عنوان فرماندار استان ساساری منصوب کرد، عنوانی که تنها چند ماه در اختیار داشت. پس از کناره‌گیری برادرش، ویکتور امانوئل اول ساووی در سال ۱۸۲۱، موریس ژوزف بر تخت سلطنت نشست. سپس تاج و تخت به برادر کوچکترشان، شارل فلیکس ساووی، رسید که در دوران سلطنت او اولین قانون اساسی اعطا شد. | ## جمع‌بندی | او در کلیسای جامع سانتا ماریا در آلگرو، در بنای یادبودی که توسط فلیچه فستا ساخته شده بود، به خاک سپرده شده است.
موضوع مقاله: جوزپه ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جوزپه ساووی | مقدمه: شاهزاده جوزپه که در کاخ سلطنتی تورین متولد شد، از بدو تولد کنت موریانا لقب گرفت. | ## بخش 1: جوزپه ساووی | او کوچک‌ترین فرزند ویکتور آمادئوس ساووی (که در آن زمان «دوک ساووی» نامیده می‌شد) و همسرش، ماریا آنتونیا فردیناندا از اسپانیا بود. برای فرار از تهدید ناپلئون اول، مونتفرات به همراه برادرانش، دوک آئوستا و چارلز فلیکس از ساردینیا، به ساردینیا گریختند، جایی که این سه نفر در کاخ کارکاسونا زندگی می‌کردند. در ژوئن ۱۷۹۹، برادرش، چارلز امانوئل چهارم، برادرش موریس را به عنوان فرماندار استان ساساری منصوب کرد، اما او بعداً در سال ۱۷۹۹ بر اثر مالاریا در جزیره درگذشت. آستی در سال ۱۸۰۲ به مالاریا مبتلا شد و پس از تشنج بر اثر این بیماری درگذشت و در کلیسای جامع آلگرو به خاک سپرده شد. | ## بخش 2: جوزپه ساووی | زندگی‌نامه او پسر پادشاه ویکتور آمادئوس سوم ساووی و پرنسس ماریا آنتونیا فردیناندا از اسپانیا بود. او در کاخ سلطنتی تورین متولد شد و عنوان کنت موریانا، اولین استان ایالت‌ها که تحت حکومت ساووی قرار گرفت، را دریافت کرد (تا جایی که اولین ساووی‌ها در واقع کنت‌های موریانا نامیده می‌شدند و تنها بعداً از عنوان کنت‌های ساووی استفاده کردند). در سال ۱۷۷۳، هنگامی که پدرش به تخت سلطنت نشست، او ششمین نفر در صف تاج و تخت پادشاهی ساردینیا شد. با نامه‌های ثبت اختراع مورخ ۳ ژوئن ۱۷۸۵، پدرش شهر ساوویارد مونتملیان و شهرداری‌های همسایه آربین و فرانسین را به عنوان ضمیمه به او اعطا کرد و عنوان شاهزاده سه منطقه را به او اعطا کرد. | ## بخش 3: جوزپه ساووی | او به همراه برادرش کارلو فلیچه، دوک ژنو، ملک گووونه را از اداره املاک دولتی به قیمت ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ لیره پیدمونتی خریداری کرد و در ۲۴ آوریل ۱۷۹۵ به این مقام منصوب شد و با حق ثبت اختراع مورخ ۲۹ آوریل ۱۷۹۵، عنوان مارکی به او اعطا شد. در سال ۱۷۹۶، پس از شکست ایالت ساووی در جنگ علیه فرانسه انقلابی و عبور ساووی به فرانسه، او مجبور شد عنوان کنت موریانا را رها کند و عنوان کنت آستی را به خود اختصاص دهد. در دسامبر ۱۷۹۸، پس از اشغال پیدمونت توسط ناپلئون اول، به ساردینیا نقل مکان کرد، جایی که در سال ۱۷۹۹ برادرش چارلز امانوئل چهارم ساووی او را به عنوان فرماندار ساساری منصوب کرد. در ۶ اکتبر ۱۸۰۰، او ارتش سلطنتی ساردینیا را به همراه راهزنانی که با وعده عفو استخدام شده بودند، به روستای تیسی فرستاد، جایی که قتل‌عامی رخ داد که در آن ۱۴ شهروند کشته و ۳۴ نفر زخمی شدند. | ## جمع‌بندی | مرگ او به مالاریا مبتلا شد، اما به گفته برخی، مسموم شد و سه سال بعد در آنجا درگذشت.
موضوع مقاله: برتز: راک انجلز (بازی ویدئویی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برتز: راک انجلز (بازی ویدئویی) | مقدمه: برتز: راک انجلز یک بازی ویدئویی ماجراجویی محصول سال ۲۰۰۵ می‌باشد که بر اساس خط تولید عروسک‌های مد برتز ساخته و توسط شرکت تی‌اچ‌کیو منتشر شده‌است. | ## بخش 1: برتز: راک انجلز (بازی ویدئویی) | این بازی بر پایهٔ فیلم ویدئویی برتز: راک انجلز و مجموعهٔ خط تولید عروسک‌های مرتبط با همان نام طراحی شده است. نسخه‌های پلی‌استیشن ۲ و گیم‌کیوب توسط بلیتز گیمز، نسخهٔ گیم بوی ادونس توسط آلترون و نسخهٔ ویندوز نیز توسط آو گیمز توسعه یافته‌اند. داستان بازی به‌طور کلی از فیلم اقتباس شده و روایتگر ماجرایی است که در آن برتز یک مجلهٔ مد راه‌اندازی می‌کنند. | ## بخش 2: برتز: راک انجلز (بازی ویدئویی) | آن‌ها سپس دعوت‌نامه‌ای از یک باشگاهٔ شبانه در لندن دریافت می‌کنند تا در یک سالن کنسرت اجرا داشته باشند و از مجلهٔ رقیب، یور ثینگ، جلو بزنند. بازیکن بخش عمدهٔ گیم‌پلیرا به انجام وظایف مرتبط با مجله و اجرای فشن‌شوها می‌پردازد. همچنین بازی شامل مینی‌گیم‌های متنوعی است که شامل ژست گرفتن، عکاسی و مسابقه دادن می‌شوند. | ## بخش 3: برتز: راک انجلز (بازی ویدئویی) | برخی منتقدان از جهان باز، مینی‌گیم‌ها و ویژگی‌های خلاقانهٔ بازی تقدیر کردند، اما بسیاری آن را تنها برای مخاطب دختران جوان جذاب دانستند. | ## جمع‌بندی | این بازی سه دنباله دریافت کرد که عبارت‌اند از: برتز: فوراور دایمندز (۲۰۰۶)، برتز: مووی (۲۰۰۷) و برتز: گرلز ریلی راک (۲۰۰۸).
موضوع مقاله: مارگریتا گویداتچی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارگریتا گویداتچی | مقدمه: مارگِریتا گویْداتچی (۲۵ آوریل ۱۹۲۱ – ۱۹ ژوئن ۱۹۹۲) شاعر و مترجم ادبی ایتالیایی بود. | ## بخش 1: مارگریتا گویداتچی | او در سال ۱۹۸۶ به ایالات متحده آمریکا سفر کرد و در سال ۱۹۸۷ جایزهٔ کازرتا را برای مجموعهٔ کامل آثارش دریافت کرد. Wilson پاپاراتزی کاربرد انگلیسی کلمهٔ پاپاراتزی به ترجمهٔ مارگریتا گویداتچی از کتاب سفرنامهٔ نویسندهٔ دورهٔ ویکتوریایی جورج گیسینگ با عنوان «در کنار دریای ایونی»، ۱۹۰۱ نسبت داده می‌شود. | ## بخش 2: مارگریتا گویداتچی | در کتاب گویداتچی با نام «در کرانه‌های ایونی»، ۱۹۵۷، شخصیتی به نام کوریولانو پاپاراتزو وجود دارد که صاحب یک رستوران است. نام این شخصیت بعدها توسط انیو فلایانو، فیلمنامه‌نویس فیلم فدریکو فلینی با عنوان زندگی شیرین انتخاب شد، که آن را از کتاب گویداتچی گرفته بود. | ## بخش 3: مارگریتا گویداتچی | ## جمع‌بندی | همسرش در سال ۱۹۷۷ درگذشت و گویداتچی تا زمان مرگ خود در سال ۱۹۹۲ در رم زندگی کرد.
موضوع مقاله: نبرد ساسنو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد ساسنو | مقدمه: نبرد ساسنو (به انگلیسی: Battle of Saseno) یک رویارویی دریایی میان جمهوری جنوا و جمهوری ونیز بود که در ۱۴ اوت ۱۲۶۴ میلادی در نزدیکی جزیرهٔ ساسنو (امروزه جزیره سازان در سواحل آلبانی) رخ داد. | ## بخش 1: نبرد ساسنو | این نبرد بخشی از جنگ سنت سباس بود و پیامدهای اقتصادی و سیاسی گسترده‌ای برای ونیز داشت. پیش‌زمینه از نیمهٔ قرن سیزدهم، ونیز و جنوا دو قدرت دریایی رقیب در مدیترانه بودند که بر سر دسترسی به بنادر شرقی، مسیرهای تجاری و نفوذ در مدیترانه شرقی رقابت می‌کردند. ونیز معمولاً از برتری دریایی برخوردار بود، بنابراین جنوا به راهبرد هدف گرفتن کاروان‌های تجاری ونیز روی آورد تا اقتصاد این رقیب را تضعیف کند. نیروها و فرماندهان نیروی جنوا به فرماندهی سیمونه گریلو مأمور شد تا با کاروان‌های ونیزی مقابله کند. | ## بخش 2: نبرد ساسنو | او با استفاده از شایعات و عملیات فریب، مسیر خود را به‌گونه‌ای نشان داد که گویی به سوی خاور مدیترانه می‌رود؛ در حالی‌که به طور پنهانی در نزدیکی سواحل آلبانی موضع گرفت. در سوی دیگر، کاروان ونیزی به فرماندهی میکله دوآرو شامل کشتی‌های باری و گالیون‌های تجاری بود که به سمت مشرق رهسپار بودند. جریان نبرد در شب ۱۴ اوت ۱۲۶۴، ناوگان جنوا در نزدیکی جزیرهٔ ساسنو بر سر راه کاروان ونیز ظاهر شد. گفته می‌شود ارزش محموله‌هایی که جنوا به غنیمت برد، بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ لیرهٔ جنوایی بود که ضربه‌ای جدی به اقتصاد ونیز وارد کرد. | ## بخش 3: نبرد ساسنو | پیامدها پیروزی جنوا در ساسنو اعتباری بزرگ برای این جمهوری به همراه داشت و ونیز را متحمل خسارت اقتصادی شدیدی کرد. با این حال، ونیز توانست دو سال بعد در نبرد ترپانی (۱۲۶۶) ناوگان جنوا را شکست دهد و تا حدی توازن قدرت را بازگرداند. در سطح دیپلماتیک، این نبرد بر روابط امپراتوری بیزانس و جنوا تأثیر گذاشت؛ زیرا امپراتور میکائیل هشتم پالئولوگوس نسبت به سیاست‌های جنوا محتاط‌تر شد و زمینهٔ مذاکرات صلح میان طرفین فراهم گردید. اهمیت نبرد ساسنو نمونه‌ای از تاکتیک‌های دریایی قرون وسطی است که در آن فریب، سرعت عمل و هدف‌گیری خطوط بازرگانی به اندازهٔ درگیری مستقیم اهمیت داشت. | ## جمع‌بندی | این نبرد همچنین نشان داد که ضربه به کاروان‌های تجاری می‌تواند پیامدهایی به مراتب سنگین‌تر از نبردهای صرفاً نظامی داشته باشد.
موضوع مقاله: روابط ایتالیا و جمهوری دومینیکن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط ایتالیا و جمهوری دومینیکن | مقدمه: روابط ایتالیا و جمهوری دومینیکن، روابط دوجانبه بین جمهوری ایتالیا و جمهوری دومینیکن است. | ## بخش 1: روابط ایتالیا و جمهوری دومینیکن | جمهوری دومینیکن سفارتخانه‌ای در رم و ایتالیا سفارتخانه‌ای در سانتو دومینگو دارد. تاریخچه در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۱۹، اتاق بازرگانی ایتالیا و دومینیکن جلسه‌ای را برای بحث در مورد توسعه روابط تجاری و گردشگری بین ایتالیا و جمهوری دومینیکن برگزار کرد. آندره‌آ کانه‌پاری، سفیر ایتالیا در جمهوری دومینیکن، میزبان این جلسه با حضور چندین وزیر تجارت جمهوری دومینیکن بود. | ## بخش 2: روابط ایتالیا و جمهوری دومینیکن | تجارت بیش از ۴۰۰ میلیون دلار آمریکا محصولات، کالاها و خدمات بین جمهوری دومینیکن و ایتالیا مبادله می‌شود. اتاق بازرگانی دومینیکن ایتالیا برای تقویت روابط تجاری بین دو کشور، به ویژه در صادرات و گردشگری، تأسیس شد. در سال ۲۰۱۹، ایتالیا ۳۳۸ میلیون دلار آمریکا به جمهوری دومینیکن صادر کرد که بیشترین صادرات آن جواهرات بود. | ## بخش 3: روابط ایتالیا و جمهوری دومینیکن | جمهوری دومینیکن در همان سال ۶۴ میلیون دلار آمریکا به ایتالیا صادر کرد که بیشترین صادرات آن فروآلیاژها بود. تا سال ۲۰۱۴، بیش از ۲۸۰۰۰ دومینیکنی در ایتالیا زندگی می‌کردند که رایج‌ترین شهرها لا اسپتزیا، رم و میلان بودند. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۸، بیش از ۶۰۰۰۰ دومینیکنی در ایتالیا وجود داشت که نیمی از آنها تابعیت داشتند و نزدیک به ۳۰۰۰۰۰ نفر در جمهوری دومینیکن با اصالت ایتالیایی بودند.
موضوع مقاله: دختران کوچک عجیب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دختران کوچک عجیب | مقدمه: دختران کوچک عجیب یک آلبوم مفهومی از خواننده-ترانه‌پرداز توری ایموس می‌باشد که در سال ۲۰۰۱ منتشر گردید. | ## بخش 1: دختران کوچک عجیب | این آلبوم حاوی ۱۲ قطعه می‌باشد که همگی بازخوانی ترانه‌هایی هستند که توسط مردان نوشته و اجرا شده بودند و ایموس آن‌ها را از دیدگاهٔ یک زن بازتفسیر کرده است. ایموس برای هر قطعه شخصیتی زنانه طراحی کرد (یکی از ترانه‌ها دوقلو داشت) و خود او به عنوان هر شخصیت عکاسی شد، آرایش او را کوین آکوین انجام داده بود. | ## بخش 2: دختران کوچک عجیب | این آلبوم در ایالات متحده با چهار جلد متناوب منتشر شد که ایموس را در نقش شخصیت‌هایی نشان می‌داد که ترانه‌های «شادکامی سلاحی گرم است»، «دختر کوچک عجیب»، «زمان» و «خون می‌بارد» را می‌خوانند. جلد پنجم با شخصیت ترانهٔ «من دوشنبه‌ها را دوست ندارم» نیز در بریتانیا و سایر مناطق منتشر شد. | ## بخش 3: دختران کوچک عجیب | ## جمع‌بندی | متنی که همراه با عکس‌ها و ترانه‌ها ارائه شد، توسط نویسنده نیل گیمن نوشته شده بود؛ داستان‌های کوتاهٔ کامل این متون در کلکسیون ۲۰۰۶ گیمن با نام چیزهای شکننده یافت می‌شوند.