موضوع مقاله: ویتولد بلیویچ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویتولد بلیویچ | مقدمه: ویتولد بلیویچ (; – ) (۲ مارس ۱۹۲۱ – ۲۶ دسامبر ۱۹۹۹) ریاضی‌دان و مهندس برق بلژیکی روسی‌تبار بود که آثار مهمی در زمینه نظریه شبکه‌های الکتریکی از خود به جای گذاشت. | ## بخش 1: ویتولد بلیویچ | او که از والدینی در حال فرار از بلشویک‌ها متولد شده بود، در بلژیک ساکن شد و در آنجا روی پروژه‌های اولیه ساخت کامپیوتر کار کرد. بلیویچ مسئول چندین قضیه مداری است و پارامترهای پراکندگی را که اکنون به خوبی شناخته شده‌اند، معرفی کرد. زمینه دیگر مورد علاقه او خطوط انتقال بود، جایی که او در مورد تزویج (کوپلینگ) خطوط منتشر کرد. اوایل زندگی بلیویچ در ۲ مارس ۱۹۲۱ در تریوکی، کارلیا، که اکنون بخشی از روسیه است، اما در آن زمان بخشی از فنلاند بود، متولد شد. آنها در تلاش بودند تا از خانه خود در پتروگراد (سنت پترزبورگ) برای فرار از انقلاب بلشویکی، که پدر بلیویچ با آن مخالف بود، بگریزند. مادر باردار بلیویچ موفق شد از مرز به فنلاند عبور کند و پس از تولد ویتولد به هلسینکی رفت و تولد در آنجا ثبت شد. پدر بلیویچ قبل از اینکه بتواند به دنبال آنها برود دستگیر و به سیبری تبعید شد و در آنجا بدون اینکه هرگز پسرش را ببیند درگذشت.Fettweis, p. 429 تحصیلات بلیویچ تا ژوئیه ۱۹۳۶ در بلژیک به زبان فرانسوی در کالج نوتردام د لا په در نامور تحصیل کرد. 429 بلیویچ دکترای خود را در علوم کاربردی از همان دانشگاه در سال ۱۹۴۵ دریافت کرد. 429 اگرچه بلیویچ به عنوان مهندس برق کار می‌کرد، علاقه اصلی او ریاضیات، به ویژه جبر بود. در بلژیک سنتی وجود داشت که با استعدادترین ریاضیدانان به جای ریاضیات محض یا فیزیک وارد مهندسی می‌شدند. بلیویچ تمایلات ریاضی خود را با ترجیح استفاده از تخته سیاه و گچ به هرگونه وسایل کمک شنیداری-دیداری در طول سخنرانی‌ها نشان می‌داد. او حتی هنگام ارائه سخنرانی افتتاحیه برای مخاطبان زیادی در یک کنفرانس بین‌المللی در IEE در لندن نیز به این روش سخنرانی کرد.Fettweis (Dutoit) شغل پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۴۲، بلیویچ به شرکت تولیدی تلفن بل (BTMC) در آنتورپ پیوست، که در اصل بخشی از شرکت بین‌المللی تلفن بل مستقر در بروکسل بود اما به همراه دیگر دارایی‌های اروپایی آنها در سال ۱۹۲۵ به تلگراف و تلفن بین‌المللی (ITT) فروخته شد. کاوئر یکی از نظریه‌پردازان برجسته مدار در آن روز بود و در آن زمان برای میکس و گنست در برلین، یک شرکت خواهر تحت چتر ITT، کار می‌کرد. کاوئر در طول جنگ جهانی دوم درگذشت اما بلیویچ مدت‌ها بعد همچنان آثار او را بالاترین مرجع در مورد مسائل نظریه مدار می‌دانست.Fettweis, pp. 429 از سال ۱۹۵۱ بلیویچ در طراحی کامپیوترهای الکترونیکی که BTMC برای دولت بلژیک توسعه می‌داد، مشارکت داشت. | ## بخش 2: ویتولد بلیویچ | هدف این برنامه «جبران» پیشرفت‌های انجام شده در دنیای انگلیسی زبان در طول جنگ بود. (بعدها آزمایشگاه‌های تحقیقاتی فیلیپس بلژیک) که به تازگی تأسیس شده بود، تحت نظر مدیر تحقیقات فیلیپس هندریک کازیمیر در آیندهوون شد. این مرکز در ریاضیات کاربردی برای فیلیپس تخصص داشت و به شدت در تحقیقات محاسباتی درگیر بود. 429 آثار بلیویچ بیشتر به خاطر کمک‌هایش به نظریه مدار، به ویژه مبانی ریاضی فیلترها، مدولاتورها، خطوط تزویج‌شده و مدارهای غیرخطی شناخته شده است. 429 بلیویچ بر کنفرانس‌های بین‌المللی تسلط داشت و مستعد پرسیدن سوالات عمیق از ارائه‌دهندگان مقالات بود که اغلب باعث ناراحتی آنها می‌شد. برگزارکننده یک کنفرانس در دانشگاه بیرمنگام در سال ۱۹۵۹، بلیویچ را رئیس جلسه‌ای کرد که در آن خود برگزارکننده ارائه داشت. این کار تا حدی در مقاله بعدی بلیویچ، تلفات انتقال در شبکه‌های 2n-پایانه بازتولید شد. بلژیک در بیشتر جنگ جهانی دوم توسط آلمان نازی اشغال شده بود و این مانع از هرگونه ارتباط بلیویچ با همکاران آمریکایی‌اش شد. تنها پس از جنگ بود که مشخص شد همین ایده، با نام ماتریس پراکندگی، به طور مستقل توسط دانشمندان آمریکایی که در حال توسعه رادارهای نظامی بودند، استفاده شده است. بلیویچ در کار خود ماتریس‌های پراکندگی را برای مدارهای عناصر فشرده به کار برده بود و قطعاً اولین کسی بود که این کار را انجام داد، در حالی که آمریکایی‌ها به مدارهای عناصر توزیع‌شده مورد استفاده در فرکانس‌های مایکروویو در رادار علاقه‌مند بودند.Belevitch (1962), p. 429 بلیویچ یک کتاب درسی به نام نظریه شبکه کلاسیک نوشت که اولین بار در سال ۱۹۶۸ منتشر شد و به طور جامع زمینه مدارهای پسیو تک-درگاهی و چنددرگاهی را پوشش می‌داد. در این اثر، او به طور گسترده از پارامترهای پراکندگی که اکنون از مفهوم ماتریس پراکندگی تثبیت شده‌اند، استفاده کرد و بدین ترتیب موفق شد این رشته را به یک کل منسجم تبدیل کند. قضیه بلیویچ که به نام او نامگذاری شده و در این کتاب توضیح داده شده است، روشی را برای تعیین اینکه آیا ساخت یک مدار پسیو و بدون تلفات از عناصر گسسته (یعنی مداری که فقط از سلف‌ها و خازن‌ها تشکیل شده است) که یک ماتریس پراکندگی معین را نشان دهد، ممکن است یا خیر، ارائه می‌دهد.Fettweis, pp. این نام‌گذاری در اصل به دلیل کاربرد این ماتریس‌ها در مسئله‌ای بود که بلیویچ روی آن کار می‌کرد: شبکه‌های کنفرانس تلفنی. یک ماتریس هم‌آهنگ (C) از مرتبهٔ n، یک ماتریس مربعی است که درایه‌های روی قطر اصلی آن صفر و سایر درایه‌های خارج از قطر آن برابر ۱+ یا ۱- هستند. بلیویچ در حال مطالعه چگونگی برقراری کنفرانس تلفنی از طریق اتصال ترانسفورماتورهای ایده‌آل بود و دریافت که شرط لازم برای برقراری یک کنفرانس با n درگاه و تلفات سیگنال ایده‌آل، وجود یک ماتریس هم‌آهنگ از مرتبه n است. | ## بخش 3: ویتولد بلیویچ | 76–80, 98 یافتن ماتریس‌های هم‌آهنگ برای هر مرتبه‌ای ممکن نیست و این ماتریس‌ها تنها برای مقادیر مشخصی از n وجود دارند. شرط لازم برای وجود چنین ماتریسی آن است که مرتبه آن به شکل 4k+2 (که در آن k یک عدد صحیح است) باشد، اما این شرط کافی نیست. ماتریس‌های هم‌آهنگ برای مرتبه‌های ۲، ۶، ۱۰، ۱۴، ۱۸، ۲۶، ۳۰، ۳۸ و ۴۲ وجود دارند، اما برای مرتبه‌هایی مانند ۲۲ یا ۳۴ موجود نیستند. 614 بلیویچ برای اولین بار قضیه فاکتورگیری بزرگ را معرفی کرد که در آن فاکتورگیری ماتریس‌های پارایونیتاری را ارائه می‌دهد. ماتریس‌های پارایونیتاری در ساخت بانک‌های فیلتر مورد استفاده در سیستم‌های دیجیتال چندنرخی به کار می‌روند. 429–430 بلیویچ کتابی در مورد زبان‌های انسانی و ماشینی نوشت که در آن ایده به کارگیری ریاضیات نظریه اطلاعات را برای به دست آوردن نتایجی در مورد زبان‌های انسانی بررسی کرد. این کتاب مشکلات درک زبان توسط ماشین را برجسته کرد که در دهه ۱۹۵۰ شور و شوق ساده‌لوحانه‌ای در میان محققان سیبرنتیک برای آن وجود داشت.Fettweis, p. 81 بلیویچ همچنین مقاله‌ای با عنوان درباره قوانین آماری توزیع زبانی نوشت،موجود به صورت آنلاین. این قانون، و قانون مندلبرات پیچیده‌تر، رابطه‌ای بین فراوانی وقوع کلمات در زبان‌ها و رتبه کلمه ارائه می‌دهند. بلیویچ دسته بزرگی از توزیع آماری‌ها (نه فقط توزیع نرمال) را بر حسب رتبه بیان کرد و سپس هر عبارت را به یک سری تیلور بسط داد. در هر مورد بلیویچ نتیجه قابل توجهی به دست آورد که برش مرتبه اول سری منجر به قانون زیف می‌شود. سیستم‌های کنترل بلیویچ در توسعه یک آزمون ریاضی برای تعیین کنترل‌پذیری سیستم کنترل خطی نقش داشت. یک سیستم کنترل‌پذیر است اگر بتوان آن را در زمان محدود با اعمال ورودی‌های کنترلی از یک حالت به حالت دیگر در فضای حالت سیستم منتقل کرد. گیلبرت در سال ۱۹۶۳ کشف شد، اما نسخه گیلبرت فقط برای سیستم‌هایی که می‌توانستند با یک ماتریس قطری‌شدنی نمایش داده شوند، کاربرد داشت. 430 بلیویچ در سال ۱۹۷۵ از دانشگاه فنی مونیخ و در سال ۱۹۷۸ از مؤسسه پلی‌تکنیک فدرال لوزان، سوئیس، دکترای افتخاری دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | 430 از سال ۲۰۰۳، انجمن مدارها و سیستم‌های IEEE جایزه ویتولد بلیویچ را برای کار در نظریه مدار تأسیس کرده است.