موضوع مقاله: تراستی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تراستی | مقدمه: تراستی (یا متصدی امانت ) یک اصطلاح حقوقی است که در وسیع‌ترین معنای خود، به هر کسی که در موقعیت امانت قرار دارد اشاره دارد و بنابراین می‌تواند به هر فردی که دارایی، اختیار یا موقعیت امانت یا مسئولیتی را به نفع دیگری در اختیار دارد، اطلاق شود. | ## بخش 1: تراستی | اگرچه در دقیق‌ترین معنای این اصطلاح، امین دارنده اموال از طرف یک ذینفع است، معنای گسترده‌تر آن شامل افرادی می‌شود که به عنوان مثال در هیئت امنای مؤسسه‌ای که برای یک مؤسسه خیریه، به نفع عموم مردم یا به عنوان یک شخص در دولت محلی فعالیت می‌کند، خدمت می‌کنند. یک امانت می‌تواند برای منفعت رساندن به افراد خاص یا برای هرگونه اهداف خیریه (اما نه به‌طور کلی برای اهداف غیر خیریه) تنظیم شود: نمونه‌های بارز آن عبارتند از: امانت وصیت‌نامه برای فرزندان و خانوادهٔ وصیت‌کننده، امانت بازنشستگی (برای اعطای مزایا به کارمندان و خانواده‌هایشان) و امانت خیریه. در همه موارد، متولی می‌تواند یک شخص یا شرکت باشد، صرف نظر از اینکه آیا آنها ذینفع احتمالی هستند یا خیر. تراستی‌ها موظفند مطابق با شرایط امانتی که امین بر اساس آن اموال امانتی را در اختیار دارد عمل کنند و با تخطی از شرایط امانت، مرتکب نقض امانت نشوند.. با این حال، امین می‌تواند در صورتی که همه ذینفعان، که از نظر قانونی واجد شرایط مطلق هستند، امین را به انجام این کار (یا رضایت) راهنمایی کنند، خلاف شرایط امانت عمل کند. در صورت بروز هرگونه سؤال در مورد محدودیت مفاد امانت، امین باید برای تعیین تکلیف به دادگاه مراجعه کند. از امانت دفاع کنید با احتیاط در دارایی‌های امانی سرمایه‌گذاری کنید (در نیو ساوت ولز، این امر طبق قانون امانی ۱۹۲۵ (NSW) ss14, 14A & 14C. گزارش اقدامات و مطلع نگه داشتن ذینفعان: این موارد شامل وظیفه اطلاع‌رسانی به ذینفعان در مورد حقوق آنها تحت امانت و سایر موارد مربوط به امانت است. متولیان حق تقدم در اسناد امانت را ندارند؛ این یک حق شخصی است و قابل واگذاری نیست حق درخواست افشای اسناد امانت، جنبه‌ای از صلاحیت ذاتی دادگاه برای نظارت بر مدیریت امانت است. از آنجایی که متولیان وظیفه‌ای برای افشای استدلال خود در اعمال اختیار امانت ندارند (مگر اینکه سند امانت خلاف آن را الزامی کند)، هیچ وظیفه‌ای برای افشای هیچ سندی که مربوط به وعده تصمیم‌گیری است، وجود ندارد. حفاظت از محرمانگی به عنوان «یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های حق افشای اسناد امانت» توصیف شده است. «یادداشت‌ها یا نامه‌های درخواست» در صورتی که از چندین ذینفع بالقوه باشند، لزوماً نیازی به افشای آنها به ذینفع ندارند. 2018 هنگام ارزیابی اینکه آیا یک سرمایه‌گذار نهادی به وظایف امانتداری خود عمل کرده است یا خیر، هم نتایج به‌دست‌آمده و هم فرایند دنبال‌شده از اهمیت حیاتی برخوردارند. شرایط سندی که تراست را ایجاد می‌کند، ممکن است این وظایف را محدود یا گسترش دهد — اما در بیشتر موارد، نمی‌توان آنها را حذف کرد. متولیان شرکتی، که معمولاً بخش‌های تراست در بانک‌های بزرگ هستند، اغلب وظایف بسیار محدودی دارند که محدود به مواردی است که قرارداد تراست به صراحت تعریف می‌کند. | ## بخش 2: تراستی | یک امین، مسئولیت امانتداری و تعهد استفاده از دارایی‌های امانی را طبق مفاد سند امانی (و اغلب صرف نظر از خواسته‌های خود یا ذینفعان) بر عهده دارد. اگر امین (به عنوان مثال، در دعاوی حقوقی، مالیات یا تحت شرایط اجاره) مسئولیتی بیش از اموال امانی که در اختیار دارد، متحمل شود، ممکن است شخصاً مسئول آن مازاد باشد. معمولاً متولیان در رابطه با انجام مسئولیت‌های امانتی خود، از استاندارد «شخص محتاط» پیروی می‌کنند، اگرچه متخصصان سرمایه‌گذاری، حقوقی و سایر متخصصان می‌توانند در برخی حوزه‌های قضایی، متناسب با تخصص بالاتر خود، از استاندارد بالاتری برخوردار باشند.see: Speight v Gaunt [1883] EWCA Civ 1 - متولیان فقط در صورتی می‌توانند برای زمان و زحمتی که در انجام وظایف خود صرف می‌کنند، دستمزد دریافت کنند که امانت به‌طور خاص پرداخت را پیش‌بینی کرده باشد. معمولاً وکلا وصیت‌نامه‌هایی را تنظیم می‌کنند که امکان چنین پرداختی را فراهم کند و بر این اساس، سمت خود را بر عهده بگیرند: این ممکن است برای املاک کوچک، هزینه‌ای غیرضروری باشد. به عنوان یک استثنا بر وظایف ذکر شده در بالا، مسئولان فرصت مطالعاتی اتحادیه‌های دانشجویی که همچنین متولی سازمان‌هایی هستند که در آنها کار می‌کنند، حق دریافت حقوق (و در نتیجه سود حاصل از متولی بودن خود) را دارند. سایر کاربردها جامع‌ترین معنای اصطلاح امین، به کسی اطلاق می‌شود که وظیفه امانتداری مشابه با یک امین واقعی را بر عهده دارد. برای مثال، مدیران یک بانک ممکن است امین سپرده‌گذاران باشند، مدیران یک شرکت ممکن است امین سهامداران باشند و یک قیم، امین اموال تحت سرپرستی خود است. بسیاری از شرکت‌ها، هیئت مدیره خود را هیئت امنا می‌نامند، اگرچه در این موارد، آنها به عنوان هیئت مدیره عمل می‌کنند. خیریه‌ها در بریتانیا در مورد موسسه‌های خیریه بریتانیا، تراستی، داوطلبی است که مسئولیت‌های امانی را از طرف مؤسسه خیریه، با رعایت مفاد قانون خیریه، شاخه‌ای از قانون تراست، و قانون خیریه مصوب ۱۹۹۳، بر عهده می‌گیرد. برای تراستی‌های خیریه، کمیسیون خیریه انگلستان و ولز، دفتر تنظیم‌کننده خیریه اسکاتلند و واحد فعالیت‌های داوطلبانه ایرلند شمالی اغلب صلاحیت قضایی همزمان با دادگاه‌ها را دارند. بسیاری از خیریه‌های بریتانیا نیز شرکت‌های با مسئولیت محدود ثبت‌شده در اداره ثبت شرکت‌ها هستند، در این صورت تراستی‌ها، مدیران شرکت نیز هستند و مسئولیت آنها محدود است. این مدل در صورتی ترجیح داده می‌شود که موسیه خیریه مالک دارایی باشد یا افرادی را استخدام کند. قانون در این مورد در انگلستان با قانون خیریه‌های سال ۲۰۰۶ به‌طور قابل توجهی تغییر کرد. یکی از تغییرات کلیدی ایجاد شده، ایجاد سازمان‌های خیریه ثبت‌شده (CIO) بود که اساساً خیریه‌هایی با مسئولیت محدود هستند؛ بنابراین اکنون دو جنبه اصلی در مدیریت شرکتی خیریه‌ها وجود دارد: یکی از آنها روش سنتی است که در آن یک شرکت، متولی شرکتی یک مؤسسه خیریه خاص است. دومی شکل جدیدی است که در آن خودِ مؤسسه خیریه به عنوان یک مدیر ارشد اطلاعات (CIO) ثبت می‌شود. | ## بخش 3: تراستی | به گفته کینگ و فیلیپس، بسیاری از مزایای ثبت شرکت به عنوان یک مدیر ارشد اطلاعات (CIO) در صورتی حاصل می‌شود که متولیان، افراد حقیقی نباشند، بلکه یک نهاد شرکتی باشند. حکومت محلی در ایالات متحده آمریکا بسته به ایالت، متولی، عضوی از هیئت امنای روستا است که طبق قانون محلی یا ایالتی، نهاد قانونگذاری منتخب روستا است. این هیئت می‌تواند از شهردار و تعداد مشخصی از متولیان تشکیل شود و معمولاً املاک، امور مالی، ایمنی، بهداشت، آسایش و رفاه عمومی روستا و رهبری شهر را مدیریت می‌کند (به عنوان مثال، به عنوان هیئت کمیسرهای پلیس یا آتش‌نشانی یا هیئت مسکن با درآمد متوسط عمل می‌کند). هیئت امنای روستا با شورای شهر یا شورای شهر قابل مقایسه است اما از آنها متمایز است. روستاهای کوچک به جای شهردار، متولی دارند که برای مدیریت امور روستا در عملکردی مشابه انتخاب می‌شود. در برخی ایالت‌ها، یک شهرک مدنی ممکن است توسط یک متولی یا گروهی از متولیان اداره شود؛ برای مثال به متولی شهرک ایندیانا مراجعه کنید. تراستی ورشکستگی در ایالات متحده، هنگامی که یک مصرف‌کننده یا یک بنگاه اقتصادی درخواست ورشکستگی ثبت می‌کند، تمامی دارایی‌های متعلق به فرد درخواست‌کننده به دارایی یک نهاد تازه تشکیل شده با عنوان «اموال ورشکستگی» تبدیل می‌شود (نگاه کنید به بند ۵۴۱ از عنوان ۱۱ قانون ورشکستگی ایالات متحده). در همه پرونده‌های ورشکستگی (مصرف‌کننده یا کسب‌وکار) که بر پایه فصل‌های ۷، ۱۲ یا ۱۳ از عنوان ۱۱ قانون ورشکستگی ایالات متحده ثبت می‌شوند، یک امین – که «امین ورشکستگی» یا TIB. نامیده می‌شود – از سوی برنامه امین ایالات متحده منصوب می‌گردد؛ این مقام، که از مأموران وزارت دادگستری ایالات متحده است و مسئول تضمین سلامت و یکپارچگی نظام ورشکستگی بوده و در هر دادگاه نمایندگانی دارد، وظیفه اداره اموالِ املاک ورشکستگی را بر عهده دارد، از جمله اقامه دعوی برای جلوگیری از انتقال اموال قبل از ورشکستگی. در ورشکستگی‌هایی که تحت فصل ۱۱ ثبت می‌شوند، بدهکار به مدیریت اموال املاک ورشکستگی، به عنوان «بدهکار در تصرف»، ادامه می‌دهد، مشروط بر اینکه به دلیل موجه با یک امین جایگزین شود. تراستی‌های فصل ۷ در ورشکستگی توسط تراستی ایالات متحده از یک هیئت انتخاب می‌شوند و به عنوان تراستی‌های هیئت شناخته می‌شوند. در هر حوزه قضایی یک تراستی دائمی برای فصل ۱۳ وجود دارد که به عنوان «تراستی دائمی» شناخته می‌شود. از آنجا که پرونده‌های مربوط به فصل ۱۲ (برای کشاورزان یا ماهیگیران خانوادگی) به ندرت ثبت می‌شوند، برنامه تراستی ایالات متحده معمولاً انتصاب تراستی را در چنین مواردی به صورت موردی انجام می‌دهد. قوانین بریتانیا قوانین مربوطِ شامل موارد زیر است: قانون خیریه‌ها مصوب ۱۹۹۳ (لغو شده توسط قانون خیریه‌ها مصوب ۲۰۱۱) قانون واگذاری امانت مصوب ۱۹۹۹ به‌طور خاص مسائل مربوط به زمین را پوشش می‌دهد. کمیسیون خیریه انگلستان و ولز، متولی ضروری: آنچه باید بدانید، آنچه باید انجام دهید، به‌روزرسانی‌شده در ماه مه ۲۰۱۸. | ## جمع‌بندی | توجه داشته باشید که نهادهای نظارتی خیریه در اسکاتلند و ایرلند شمالی دستورالعمل‌های خاص خود را برای متولیان دارند.