موضوع مقاله: ملی‌گرایی انقلابی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ملی‌گرایی انقلابی | مقدمه: ناسیونالیسم انقلابی یا ملی‌گرایی انقلابی یک برچسب گسترده‌است که بر بسیاری از انواع مختلف جنبش‌های سیاسی ناسیونالیستی که می‌خواهند به اهداف خود از طریق انقلاب علیه نظم مستقر برسند، اعمال می‌شود. | ## بخش 1: ملی‌گرایی انقلابی | افراد و سازمانهایی که به عنوان ناسیونالیست انقلابی توصیف شده‌اند شامل برخی جریان‌های سیاسی در انقلاب فرانسه، جمهوری خواهان ایرلندی درگیر مبارزه مسلحانه با تاج‌وتخت بریتانیا، جنبش کان وونگ علیه حکومت فرانسه در ویتنام قرن ۱۹، جنبش استقلال هند در قرن ۲۰، برخی شرکت کنندگان در انقلاب مکزیک، بنیتو موسولینی و فاشیست‌های ایتالیایی، دولت خودمختار خراسان، آگوستو سزار ساندینو، جنبش ناسیونالیستی انقلابی در بولیوی، ناسیونالیسم سیاه‌پوست در ایالات متحده و برخی جنبش‌های استقلال طلبی آفریقا هستند. آفریقا چندین جنبش استقلال آفریقا در قرن بیستم به عنوان ناسیونالیسم انقلابی شناخته شده‌اند. این حزب در سال ۱۹۶۳ مبارزه مسلحانه ای را علیه مقامات استعماری پرتغال آغاز کرد و سرانجام گینه بیسائو و کیپ ورد به ترتیب در سال ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ استقلال خود را به دست آوردند. 38-39 یکی دیگر از جنبش‌های آفریقایی که ایدئولوژی آن را ناسیونالیسم انقلابی نامیده‌اند، جبهه خلق برای دموکراسی و عدالت (PFDJ) در اریتره است. 42 آسیا اصطلاح ناسیونالیسم انقلابی برای توصیف عناصر جنبش استقلال هند که با حاکمیت انگلیس در هند مخالف بودند به کار رفته‌است. 718 داکا آنوشیلان سمیتی و دیگر جنبش‌های ناسیونالیستی از بنگال عملیات خود را در این دوره به Jharkhand گسترش دادند و هدف آنها الهام بخشیدن به یک قیام خشونت‌آمیز بزرگ علیه حکومت بریتانیا بود.L.N. 718 آنها به دنبال بدست آوردن دینامیت، باروت و سایر مواد منفجره از معادن جارخند بودند، اما فعالیت آنها کشف شد و بسیاری از ملی گرایان انقلابی دستگیر شدند.L.N. 1540 در تاریخ ویتنام، اصطلاح ناسیونالیسم انقلابی برای اشاره به مخالفت با حکومت استعمارگر فرانسه که در دهه ۱۸۸۰ در میان مقامات دربند وطنی ویتنامی و نخبگان استانی، که جنبش کان وونگ را تشکیل دادند، به کار رفت. این جنبش به دنبال بازگرداندن امپراتور ویتنام و حفظ جامعه سنتی بود، اما با قدرت آتش برتر فرانسه شکست خورد. | ## بخش 2: ملی‌گرایی انقلابی | 96-97 در ایران، شورش سرهنگ محمد تقی پسیان در سال ۱۹۲۱ به عنوان آزمایشی در ناسیونالیسم انقلابی توصیف شد. 693 اروپا در اروپا، اصطلاح ناسیونالیسم انقلابی برای انواع جنبش‌های سیاسی ناسیونالیستی به کار رفته‌است، که به انقلاب فرانسه در قرن ۱۸ بازمی‌گردد. ناسیونالیسم انقلابی فرانسه نوعی ناسیونالیسم مدنی بود که در پی تحمیل هویت ملی مشترک به کل مردم فرانسه، صرف نظر از منشأ قومی یا فرهنگ‌ها و زبان‌های منطقه ای بود. این ناسیونالیسم از این جهت انقلابی بود که هدف آن «همسان سازی بشر» بود، مایل نبود که «هر کسی را که دارای مشخصات قومی خاصی نیست حذف کند، بلکه هر کسی را که مایل به اتخاذ یک هویت فرهنگی خاص است» حذف کند.David A. 1436 ناسیونالیسم ایرلندی قرن نوزدهم نیز به عنوان ناسیونالیسم انقلابی توصیف شده‌است، زیرا در پی براندازی انقلابی حاکمیت بریتانیا در ایرلند بود. 262 در اوایل قرن بیستم در ایتالیا، اندیشه سیاسی بنیتو موسولینی بر شکل رادیکال ناسیونالیسم ایتالیایی متمرکز شد، که آن را ناسیونالیسم انقلابی نامیده‌اند. به گفته جیمز گرگور، موسولینی تا سال ۱۹۰۹ رویکردی مبهم و مبهم به مفهوم ناسیونالیسم انقلابی داشت، اگرچه او به نقش تاریخی آن اعتراف کرد که بعداً زمینه‌ساز دیدگاه‌های بعدی وی شد.A. 75 در مراحل اولیه، علی‌رغم تمایل موسولینی به ناسیونالیسم، او همچنان با میهن‌پرستی سنتی و جذابیت ملی گرایانه مخالف بود که شامل رد قاطعانه او از نوع ملی‌گرایی بود که توسط طبقات ممتاز و بورژوازی سنتی، که به سادگی از شعارهای ناسیونالیسم استفاده می‌کردند، حمایت می‌کرد. جیمز گرگور رویکرد موسولینی به نسخه ملی‌گرایی خود را چنین توصیف می‌کند:ناسیونالیسم انقلابی موسولینی، در حالی که خود را از میهن‌پرستی و ملی‌گرایی بورژوازی متمایز می‌کرد، بسیاری از ویژگی‌هایی را که امروزه ما با ناسیونالیسم مردمان توسعه نیافته می‌شناسیم، به نمایش گذاشت. | ## بخش 3: ملی‌گرایی انقلابی | این یک ناسیونالیسم ضد محافظه کار بود که تغییرات گسترده اجتماعی را پیش‌بینی می‌کرد. این تصویری از یک ملت تجدید شده و بازتولید شده که مأموریتی تاریخی را انجام می‌دهد، ایجاد کرد. 99در سال ۱۹۱۴، روبرت مایکلز، سندیکالیست انقلابی اولیه که بعداً تا سال ۱۹۲۴ به حزب فاشیست ملی پیوست ، برای ترویج صنعتی شدن در ایتالیا خواستار "ملی گرایی انقلابی فقراً شد، زیرا معتقد بود "این صنعت است که اجازه می‌دهد مردم برای زندگی و پیشرفت در دنیای مدرن "و بدون پایگاه صنعتی بالغ، مردم خود را مورد بی اعتنایی بین‌المللی قرار می‌دهند.A. قاره آمریکا در بولیوی، جنبش ناسیونالیست انقلابی یک حزب سیاسی است که در سال ۱۹۴۱ تشکیل شد، انقلاب ملی ۱۹۵۲ را رهبری کرد و از ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۴ بر این کشور حکومت کرد. به گفته وینستون مور کازانواس، ناسیونالیسم انقلابی "تبدیل به ایدئولوژی ضد الیگارشی بخش تحت سلطه، ایدئولوژی رسمی دولت بولیوی پس از ۱۹۵۲ شده‌است و در قلب منطق رژیم‌های نظامی مستبد در قدرت از سال ۱۹۶۴ به بعد ایستاده‌است. 233-235 جنبه‌های خاصی از انقلاب مکزیک ۱۹۱۰–۱۹۲۰ با ناسیونالیسم انقلابی مشخص شده‌است. به عنوان مثال، به گفته روبرت اف الگره، کارگران راه‌آهن مکزیک «ناسیونالیسم انقلابی را به عنوان ابراز مخالفت خود با مالکیت خارجی راه‌آهن پذیرفتند، بدون شک با بی اعتنایی به مدیران خارجی افزایش یافته‌است.»Robert F. 29 آلگره همچنین استدلال می‌کند که "ناسیونالیسم انقلابی مردانگی ریلرو را تقویت کرده و تقویت کرده‌است - دیدگاه کارگران از خود به عنوان قوی، شجاع و مستقل. 31 در ایالات متحده، برخی از گروه‌های ملی‌گرای سیاهپوست به عنوان نماینده نوعی ناسیونالیسم انقلابی در نظر گرفته شده‌اند. | ## جمع‌بندی | 173 یکی از این رهبران، رودی شیلدز بود، که جدایی طلبی سیاه را در سال ۱۹۶۹ تأیید کرد، زیرا او احساس می‌کرد "اگر ما از هم جدا بودیم، بهتر و قوی تر بودیم، زیرا وقتی شما سفیدپوستان را به فرزندان خود آموزش می‌دهید، آنچه آنها دریافت می‌کنند مفهوم سفید است.