موضوع مقاله: سی‌اس‌اس ژنرال ارل ون دورن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سی‌اس‌اس ژنرال ارل ون دورن | مقدمه: این کشتی در اوایل سال ۱۸۶۲ در نیواورلئان، لوئیزیانا برای خدمت در ناوگان مؤتلفه خریداری شد تا به ناوگان دفاع رودخانه‌ای بپیوندد. | ## بخش 1: سی‌اس‌اس ژنرال ارل ون دورن | ژنرال ارل ون دورن با نصب یک چارچوب چوبی پوشیده از آهن در قسمت جلویی کشتی که به‌عنوان ضربه‌زن (ram) عمل می‌کرد، به یک کشتی پنبه‌پوش تبدیل شد و ماشین‌آلات آن با دیواره‌های چوبی پرشده از پنبه محافظت می‌شد. این کشتی که یک کشتی بخار چرخ‌پره‌ای جانبی بود، ۱۸۲ فوت (۵۵ متر) طول داشت و به یک توپ ۳۲ پوندی در قسمت جلویی مجهز بود. ژنرال ارل ون دورن که مأمور دفاع از بخش‌های شمالی قسمت تحت کنترل مؤتلفه از رود می‌سی‌سی‌پی شده بود، در اواخر مارس ۱۸۶۲ نیواورلئان را ترک کرد و در اوایل ماه بعد به ممفیس، تنسی رسید. در ۱۰ مه، او به همراه ناوگان دفاع رودخانه‌ای علیه نیروی دریایی اتحادیه در نبرد پلام پوینت بند جنگید و در جریان آن، با ضربه زدن، کشتی زرهی USS Mound City را غرق کرد. در ۶ ژوئن، ژنرال ارل ون دورن تنها کشتی ناوگان دفاع رودخانه‌ای بود که در نبرد نخست ممفیس از نابودی یا اسارت گریخت. پس از عقب‌نشینی به بالادست رود یازو تا لیورپول لندینگ در میسیسیپی، ژنرال ارل ون دورن به همراه دو کشتی جنگی دیگر مؤتلفه توسط خود نیروهای مؤتلفه به آتش کشیده شد تا از تصرف آن توسط کشتی‌های در حال نزدیک شدن اتحادیه جلوگیری شود. | ## بخش 2: سی‌اس‌اس ژنرال ارل ون دورن | خدمات ژنرال ارل ون دورن در صبح روز ۱۳ آوریل حضور داشت، زمانی که نیروهای مؤتلفه تلاشی ناموفق برای یک حملهٔ غافلگیرانه علیه کشتی‌های نیروی دریایی اتحادیه در بالادست فورت پیلو انجام دادند. ناوگان اتحادیه الگویی ثابت را دنبال می‌کرد که بر اساس آن یک قایق خمپاره‌انداز در پایین‌دست مستقر می‌شد و توسط یک کشتی زرهی محافظت می‌گردید. مونتگُمری تصمیم گرفت با هشت کشتی‌ای که در فورت پیلو در اختیار داشت حمله کند و این کار را در ۱۰ مه ۱۸۶۲ انجام داد. هفت کشتی مؤتلفهٔ شرکت‌کننده بر اساس سرعت در یک ستون آرایش داده شده بودند، به‌طوری که سریع‌ترین کشتی‌ها در جلو قرار داشتند؛ ژنرال ارل ون دورن چهارمین کشتی در این ستون بود. کشتی اتحادیه در سمت راست (استاربورد) و نزدیک به سینهٔ کشتی مورد اصابت قرار گرفت و به‌شدت آسیب دید. با رسیدن دیگر کشتی‌های زرهی اتحادیه به صحنه، مؤتلفه‌ها درگیری را متوقف کردند؛ مانت سیتی و کشتی زرهی USS Cincinnati غرق شده بودند، اما بعداً بازیابی شدند و دوباره به ناوگان اتحادیه پیوستند. | ## بخش 3: سی‌اس‌اس ژنرال ارل ون دورن | مؤتلفه‌ها در اوایل ژوئن، پس از شکست در محاصرهٔ کورینث، فورت پیلو را رها کردند و ژنرال ارل ون دورن و دیگر کشتی‌های مؤتلفه به پوشش عقب‌نشینی کمک کردند. کشتی‌های مونتگُمری در ۵ ژوئن به ممفیس رسیدند، اما با کمبود زغال‌سنگ برای سوخت مواجه بودند. در شورای جنگ، مونتگُمری و ناخداهایش تصمیم گرفتند به‌جای غرق کردن کشتی‌ها و عقب‌نشینی زمینی همراه با ارتش، یا غرق کردن بخشی از ناوگان و استفاده از زغال باقی‌مانده برای فرار سایر کشتی‌ها، با نیروهای در حال تعقیب اتحادیه بجنگند. مونتگُمری کشتی‌هایش را در سه ردیفِ دوکشتی‌ای آرایش داد؛ ژنرال استرلینگ پرایس در عقب قرار گرفت و سی‌اس‌اس لیتل ربل جایگاه مشخصی نداشت. نیروهای اتحادیه پنج کشتی زرهی و همچنین ناوگان ضربه‌زن ایالات متحده متشکل از چهار کشتی ضربه‌زن در اختیار داشتند. پس از آن‌که بقیهٔ ناوگان مؤتلفه نابود یا اسیر شد، ژنرال ارل ون دورن و ژنرال براگ تلاش کردند بگریزند. | ## جمع‌بندی | توپ‌های سنگین کشتی‌های زرهی و تاکتیک‌های ضربه‌زنی ناوگان ضربه‌زن ایالات متحده در ممفیس تعیین‌کننده بود.