موضوع مقاله: کتی بربریان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کتی بربریان | مقدمه: کاترین آناهید "کتی" بربریان (؛ ؛ زاده – درگذشته ) خواننده، زبان‌شناس، آهنگ‌ساز، خواننده اپرا، مترجم و موسیقی‌دان ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا مقیم ایتالیا بود. | ## بخش 1: کتی بربریان | او از نزدیک با بسیاری از آهنگسازان موسیقی آوانگارد معاصر از جمله لوچیانو بریو، برونو مادرنا، جان کیج، آنری پوسور، سیلوانو بوسوتی، داریوس میو، رومن هاوبناستوک-راماتی و ایگور استراوینسکی همکاری داشت. او همچنین آثاری از کلودیو مونته‌وردی، هیتور ویلالوبوس، کرت ویل، فیلیپ زو اولنبرگ و دیگران را تفسیر کرد. او به عنوان متصدی رسیتال، چندین ژانر آوازی را در زمینه کلاسیک ارائه کرد، از جمله تنظیم ترانه‌های بیتلز توسط لوئیس آندریسن و همچنین آهنگ‌های محلی از چندین کشور و فرهنگ. زندگی و پیشه کتی بربریان در ۴ ژوئیهٔ ۱۹۲۵ در اتلبارو، ماساچوست از والدینی ارمنی، به نام‌های یرواند و لوئیز بربریان به دنیا آمد. او که از دو فرزند بزرگتر بود، ۱۲ سال اول زندگی خود را در آتلبورو گذراند، سپس خانواده در سال ۱۹۳۷ به شهر نیویورک نقل مکان کردند، جایی که او از دبیرستان دخترانه جولیا ریچمن منهتن فارغ‌التحصیل شد. او از دوران کودکی به موسیقی و رقص محلی ارمنی و همچنین اپرای سنتی علاقه نشان داد. او مدتی در دانشگاه نیویورک در مقطع لیسانس بود، اما برای شرکت در کلاس‌های عصرانه تئاتر و موسیقی در دانشگاه کلمبیا ترک کرد و در طول روز برای حمایت از تحصیلش کار می‌کرد. او در سال ۱۹۴۸ نزد ماریا فروند به تحصیل موسیقی در پاریس پرداخت و در سال ۱۹۴۹ به میلان رفت تا در کنسرواتوار میلان با جورجینا دل ویگو به تحصیل آواز بپردازد. اگرچه او در اوایل دهه ۱۹۵۰ در چندین برنامه دانشجویی، برنامه‌های رادیویی و کنسرت‌های غیررسمی ظاهر شده بود، اما اولین حضور رسمی خود را در سال ۱۹۵۷ در Incontri Musicali، یک جشنواره موسیقی معاصر در ناپل انجام داد. 67 اولین حضور او در آمریکا در سال ۱۹۶۰ در جشنواره موسیقی تانگلوود انجام شد، جایی که او برای اولین بار Circles توسط لوچیانو بریو آهنگساز ایتالیایی را اجرا کرد. | ## بخش 2: کتی بربریان | از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۴ بربریان با لوچیانو بریو ازدواج کرد که زمانی که آنها در کنسرواتوار میلان دانشجو بودند با او آشنا شد. او برای او، (۱۹۵۸)، حلقه‌ها (۱۹۶۰)، (۱۹۶۱)، ترانه‌های عامیانه (۱۹۶۴–۱۹۷۳)، (۱۹۶۵) و (Recital I) (۱۹۷۲) نوشت. در سال ۱۹۶۷ بربریان یک آلبوم ۱۲ آهنگی (ضبط شده در پاریس) منتشر کرد که تماماً شامل نسخه‌های کاور سبک باروک عجیب و غریب از آهنگ‌های بیتلز بود، با عنوان . پشتوانه ساز برای یک کوارتت زهی کلاسیک یا پنج نفری بادی به همراه هارپسیکورد یا ارگ امتیازدهی شد. تنظیم تمام آهنگ‌ها توسط گای بویر انجام شده است و بیشتر آهنگ‌ها او را با هارپسیکورد دارند. تصویر جلد اصلی آلبوم آمریکایی (شبیه تک ترانه «انقلاب» بیتلز) توسط روبرتو زامارین در حالی که تصویر بریتانیایی توسط جرالد اسکارف بود. این آلبوم در سال ۲۰۰۵ روی سی‌دی با قطعات جایزه شامل مصاحبه رادیویی فرانسه در سال ۱۹۷۵، و سه قطعه زنده شامل اجرای آهنگ‌های بربری از آلبوم، ضبط شده در جشنواره‌های موسیقی فرانسه در اوایل دهه ۱۹۸۰، با همراهی برونو کانینو، آهنگساز و نوازنده ایتالیایی و تنظیم‌های آهنگساز مشهور هلندی آندریسسن، دوباره منتشر شد. پس از مرگ او، بریو قطعه مرثیه‌ها: به یاد کتی بربریان را ساخت که در ۲۶ مارس ۱۹۸۴ در لوزان به نمایش درآمد. او با اومبرتو اکو آثاری از جولز فایفر را به ایتالیایی ترجمه کرد و با دیگر مترجمان ایتالیایی آثاری از وودی آلن را ترجمه کرد. درگذشت بربریان در سال‌های آخر زندگی خود مشکلات سلامتی فزاینده‌ای را تجربه کرد و تقریباً به‌طور کامل بینایی خود را از دست داد. | ## بخش 3: کتی بربریان | یک خواننده مشتاق، از دست دادن بینایی منبع بزرگی از ناامیدی برای بربریان بود و او احساس تنهایی و افسردگی را ابراز کرد. وزن او افزایش یافته بود و مشکلات قلبی پیدا کرده بود، اما با این وجود با برنامه بلندپروازانه کنسرت ادامه داد. در ۷ مارس ۱۹۸۳، در برنامه‌ای از تلویزیون رای ایتالیا که به مناسبت صدمین سالگرد مرگ کارل مارکس برگزار شد، بربریان قصد داشت نسخه ایتالیایی «بین‌المللی» را به سبک مرلین مونرو اجرا کند. در ۵ مارس، او با لوچیانو بریو تماس گرفت تا دربارهٔ ایده‌های اجرا صحبت کند، اما روز بعد بر اثر یک حمله قلبی «عظیم» درگذشت. خاکستر بین برادر بربریان، اروانت و دخترش کریستینا، که بعداً آنها را در دریای مدیترانه، مقابل شهر اونگلیا، همراه با ارکیده‌های صورتی، گل مورد علاقه بربریان، پراکنده کرد، تقسیم شد. اگرچه این ایده‌ها همراه با لوسیانو بریو در طول همکاری آنها بر روی آثاری مانند Visage و Sequenza III توسعه یافت، بربریان از مفهوم و توصیفات "آوای جدید" دفاع کرد که بخش عمده ای از فلسفه اجرا و میراث او به عنوان یک هنرمند شد. برخلاف شیوه سنتی اپرا، که در آن خوانندگان باید آهنگ‌های زیبا تولید کنند و نه چیز دیگر، آوازی جدید «صدایی را به کار می‌گیرد که طیف بی‌پایانی از سبک‌های آوازی را در اختیار دارد، که تاریخ موسیقی و همچنین جنبه‌های خود صدا را در بر می‌گیرد». با این حال، آواز جدید بسیار فراتر از تکنیک‌های آوازی توسعه‌یافته است، که «بر اساس فهرستی از جلوه‌های آوازی کم و بیش ویرایش‌نشده است که آهنگساز ممکن است ابداع کند و خواننده دوباره تکرار کند». بلکه خواننده باید آهنگساز اجرای زنده شود و «از صدا در تمام جنبه‌های فرایند آوازی استفاده کند؛ فرآیندی که می‌تواند مانند خطوط و عبارات روی چهره، انعطاف‌پذیر باشد». این فلسفه اجرای آوازی را می‌توان برای توسعه هنر اجرای آوازی و همچنین برای کارهای مردیت مانک، دیاماندا گالاس، لوری اندرسون و تعداد بیشماری از نوازندگان و آهنگسازان آوازی بنیادی دانست. | ## جمع‌بندی | دیسکوگرافی magnifiCathy: صدای بسیاری از کتی بربریان (ورگو، ۱۹۸۸ تجدید چاپ ۲۰۰۵ الا فیتزجرالد/الیزابت شوارتسکف/کتی بربریان (استرادیواریوس، ۱۹۸۸) حاوی برونو مادرنا هایپریون است.