موضوع مقاله: دیسچارج (گروه موسیقی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دیسچارج (گروه موسیقی) | مقدمه: دیسچارج (به انگلیسی: Discharge) یک گروه هاردکور پانک انگلیسی است که در سال ۱۹۷۷ در استوک-آن-ترنت انگلستان تشکیل شد. | ## بخش 1: دیسچارج (گروه موسیقی) | این گروه به‌خاطر تأثیرگذاری بر چندین زیر ژانر موسیقی افراطی شناخته می‌شود و آهنگ‌های آن‌ها توسط برخی از بزرگ‌ترین نام‌های هوی متال و ژانرهای دیگر پوشش داده شده است. ویژگی گروه با رویکرد حداقلی به موسیقی و اشعار، با استفاده از صدای سنگین، مخدوش و ساینده مبتنی بر گیتار و آوازهای خام و فریاد زده شبیه به یک سخنرانی سیاسی، با اشعاری در مضامین آنارشیستی و صلح طلبانه، با ریتم‌های شدید پهپاد مانند است. دیسچارج «راه را برای مجموعه‌ای شگفت‌انگیز از گروه‌های با انگیزهٔ سیاسی، موسیقی شدید و عمیقاً متضاد هموار کرد». دیسچارج «صراحتاً سیاسی» بود و یک نگرش «انقلابی/فعال» را نشان می‌داد که پانک هاردکور بریتانیا را از خاستگاه پاپ راک خود دور کرد و به سمت یک قلمرو چپ «خطرناک و تحریک‌آمیز» یا ضد تشکیلات چپ سوق داد. دیسچارج راه را برای سبک‌های مختلف اکستریم متال مانند ترش متال، بلک متال، کراست پانک و گرایندکور هموار کرد. حرفه تشکیل؛ ترکیب اولیه (۱۹۷۹–۱۹۷۷) دیسچارج در سال ۱۹۷۷ در استوک-آن-ترنت توسط ترنس «تز» رابرتز (خواننده) و رویستون «رینی» وین‌رایت (گیتار) تشکیل شد. آنها به زودی برادر کوچکتر رابرتز، آنتونی «بونز» رابرتز را در گیتار لید، نایجل بامفورد را در بیس و آنتونی «آکو» آکسون را (که آل‌میوزیک نام مستعار جایگزین «هاکو» می‌دهد) در درام، به خدمت گرفتند. سبک موسیقی گروه در ابتدا تحت تأثیر گروه‌های پانک دوران ۱۹۷۷ مانند سکس پیستولز، د دمند و کلش قرار گرفت. با جذب تانیا ریچ به عنوان مدیر خود، گروه اولین دموی خود را ضبط کرد، از گروه‌هایی مانند The Ruts، کلش و د دمند در سالن ویکتوریا، هانلی حمایت کرد و تور را آغاز کرد. آلبوم‌های چندآهنگهٔ اولیه؛ چیزی نشنوی چیزی نبینی چیزی نگویی (۱۹۸۲–۱۹۸۰) آکسون در اواخر همان سال و به دنبال آن بامفورد گروه را ترک کردند و گروه از کلوین «کال» موریس به عنوان خواننده دعوت کرد و تز رابرتز را به سمت درام و وین‌رایت را به سمت بیس سوق داد. با اضافه شدن موریس، گروه مطالب قبلی خود را که تحت تأثیر سکس پیستولز بود کنار گذاشتند و مجموعهٔ جدیدی از آهنگ‌ها را با صدایی بازسازی شده توسعه دادند. آنتونی رابرتز گیتار را با سبک‌سنگین، مخدوش و ساینده می‌نواخت و موریس بدون ملودی جیغ می‌زد یا فریاد می‌کشید. سبک جدید و سخت‌تر همچنین تمایل به استفاده از اشعار بسیار تیره‌تر، نیهیلیستی و خشونت‌آمیز داشت، با تمرکز بر مضامین آنارشیستی و صلح‌طلبانه و در عین حال بر اثرات وحشتناک جنگ هسته‌ای و آسیب‌های اجتماعی ناشی از سرمایه‌داری تأکید داشت. 103 گروه همچنین مضامین سیاسی و اجتماعی خود را در آثار هنری آلبوم‌های خود بیان کرد که وحشت‌های جنگ را با استفاده از سبک عکاسی سیاه و سفید نمادین به تصویر می‌کشید. یکی از تصاویر قابل توجه، اثر هنری «کبوتر به چوبهٔ بست» از پوستر ضد جنگ جان هارتفیلد در دههٔ ۱۹۳۰ است که کبوتری را به تصویر می‌کشد که روی سرنیزه‌ای به چوب زده شده است. در سال ۱۹۸۰، دیسچارج با Clay Records قرارداد امضا کرد و اولین تک‌آهنگ واقعیت‌های جنگ را در فوریه ۱۹۸۰ ضبط کرد، که پس از پخش در برنامهٔ رادیو بی‌بی‌سی ۱ دی‌جی جان پیل، به رتبهٔ ۵ رسید و در ماه آوریل منتشر شد و ۴۴ هفته را در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا سپری کرد. گروه همچنین اولین برنامه‌های خود را در خارج از استوک-آن-ترنت در سال ۱۹۸۰ با نواختن در لستر، پرستون و گلاسکو اجرا کرد. پس از دو نسخه آلبوم چندآهنگه دیگر در همان سال، تز رابرتز، یکی از اعضای مؤسس، گروه را ترک کرد و ابتدا کیت هاینز و سپس دیو «بامبی» السمیر (سابق از گروه The Insane) قبل از ضبط آلبوم چندآهنگه چرا جایگزین او شد. آهنگ «چشم‌انداز جنگ» یک «حملهٔ غیرقابل پشیمانی عصبانی و تنبیهی» داشت و به یک آهنگ امضایی برای گروه تبدیل شد. آهنگ‌های «معلول و سلاخی‌شده»، «آیا این سیستم کار می‌کند؟» و «شیدایی برای فتح» الگوی آهنگ و صدا را برای گروه‌های کراست تنظیم کردند. در همان زمان، ضبط نشان داد که یک گروه هاردکور می‌تواند قدرت صوتی «هوی متال» را بدون قربانی کردن ایدئولوژی یا خشم به کار گیرد. همه چیز را انقلابی کرد… [هموار کردن] راه را برای آتونالیته کردن هاردکور پانک، ترش، دث متال، و گرایندکور، اما همچنین آرمان‌های سیاسی مرگبار جدی و پشتوانه وحشیانهٔ پوستهٔ هاردکور». ایان گلاسپر، روزنامه‌نگار و نویسندهٔ بریتانیایی این آلبوم چندآهنگه را به عنوان «یکی از قوی‌ترین ضبط‌های ضد جنگ که تا کنون ساخته شده است» توصیف کرد.Glasper 2004, p. واریور از گروه سلتیک فراست، دیسچارج را «انقلابی شبیه به گروه ونوم» می‌داند و می‌گوید: «وقتی دو آلبوم اول دیسچارج را شنیدم، غافلگیر شدم. من تازه شروع به نواختن یک ساز کرده بودم و نمی‌دانستم که آنها می‌توانستند تا این حد پیش بروند و برای من، آنها برخلاف سایر گروه‌های پانک بودند - آنها بیشتر شبیه به متال بودند.J. دیسچارج اولین آلبوم کامل خود را با نام چیزی نشنویی چیزی نبینی چیزی نگویی در سال ۱۹۸۲ (ساده شده به انگلیسی: HNSNSN) ضبط کرد که در نظرسنجی مجلهٔ ترورایزر، آلبوم پانک شمارهٔ یک تمام دوران بود. این آلبوم به رتبهٔ دوم جدول آلبوم مستقل و رتبهٔ ۴۰ در نمودار آلبوم بریتانیا رسید. | ## بخش 2: دیسچارج (گروه موسیقی) | 239 تریبل زین بیان می‌کند که موسیقی در HNSNSN «بسیار بسیار سنگین‌تر» از پانک قبلی بود و بیان می‌کند که با صدای «خام و شدید» خود بر «پانک راک، [و]... اسکات ایان، نوازندهٔ گیتار گروه انترکس در سال ۲۰۱۵ اظهار داشت که «شما آلبوم… چیزی نشنوی چیزی نبینی چیزی نگویی را در حال حاضر قرار دادید، و هنوز هم به اندازهٔ هر چیز دیگری سنگین و بی‌رحمانه است.» این گروه به‌طور منظم در سراسر بریتانیا اجرا می‌کرد و اغلب با گروه‌هایی مانند GBH و د اکسپلویتد ظاهر می‌شد و موفقیت اولین آلبوم همچنین باعث شد که آن‌ها در کانادا، ایالات متحده، ایتالیا، یوگسلاوی، هلند، فنلاند و سوئد تور برگزار کنند. گروه برای ورود به کانادا در گذرگاه مرزی بوفالو، نیویورک، مشکل داشت، زیرا مرزبانان فکر می‌کردند که گروه شبیه به «حیوانات» هستند. دورهٔ متقاطع هوی متال؛ اولین جدایی (۱۹۸۷–۱۹۸۲) در سال ۱۹۸۲، آنتونی «بونز» رابرتز گروه را ترک کرد و بعداً گروه «Broken Bones» را تشکیل داد و برادرش تز بعداً به او پیوست. پیتر «پوچ» پورتیل جایگزین او شد که تأثیرات قابل توجهی از هوی متال را به ارمغان آورد. پورتیل از سبک راک و متال برای نواختن گیتار استفاده کرد، از جمله تک‌نوازی گیتار راک محور. تفاوت‌های سبکی شدیدی را نشان می‌دهد و موریس فریادهای عصبانی خود را به ترکیبی از آوازهای معمولی و سرودهای فوتبالی تغییر می‌دهد. همچنین، گروه از سرعت‌های قابل توجهی کندتر استفاده می‌کرد و سبک پانک دی-بیت آن‌ها با بیت‌های متال گرا جایگزین شد. با انتشار جهل، پورتیل و مالونی گروه را ترک کردند تا گروه پانک/متال متقاطع HellsBelles را تشکیل دهند، و گیتاریست لس «د مول» هانت و درامر مایکل «میکی» گیبسون جایگزین آنها شدند. پس از اضافه شدن بعدی گیتاریست دوم، استفان «فیش» بروکس، آنها در سال ۱۹۸۶ آلبوم، دنیای جدید قبر را منتشر کردند که یک آلبوم متال جریان اصلی با صدایی جذاب از سبک آواز بلند موریس بود. این آلبوم به ۱۰ آلبوم برتر بریتانیا رسید، اما با جدایی موریس، گروه با مشکلات پرسنلی دست و پنجه نرم کرد و سال بعد راب «راکی شیدز» برکلی، خوانندهٔ سابق گروه Wrathchild برای مدت کوتاهی جایگزین او شد. اصلاحات با ترکیب جدید (۱۹۹۹–۱۹۹۰) موریس نسخهٔ جدیدی از گروه را در سال ۱۹۹۰ با اندرو «اندی» گرین در گیتار، آنتونی مورگان در بیس و میکا کارپینن در ابتدا در نواختن درام تشکیل داد، اما مالونی که بازگشته بود جایگزین کارپینن شد. در سال ۱۹۹۱ آنها آلبوم قتل‌عام الهی را منتشر کردند که صدای متال را حفظ کرد، البته با لبه‌های سخت‌تر نسبت به آلبوم دنیای جدید قبر. موریس دوباره سبک آوازی خود را تغییر داد، این بار به غر زدن خشن‌تر، شبیه برایان جانسن از ای‌سی/دی‌سی. آنها تورهای گسترده‌ای را برای حمایت از این ضبط برگزار کردند، از جمله تنها بازدیدشان از ژاپن، اما این تور با استقبال چندانی روبرو نشد. در سال ۱۹۹۳ آنها آلبوم تیراندازی به جهان را منتشر کردند که سبک آوازی جدید کال را ادامه داد، اما آهنگ‌ها به‌طور قابل توجهی سنگین‌تر از قتل‌عام الهی بودند. این آلبوم مسیر متال را حفظ می‌کند، اگرچه اشعار و ساختارهای آهنگ عجیب را آزمایش می‌کند و گاهی به ترش متال نزدیک می‌شود. موریس نسخه‌های بیشتری از گروه را مونتاژ کرد، اما آنها دوباره در سال ۱۹۹۹ منحل شدند. در سال ۲۰۰۱، گروه کلاسیک موریس، رابرتز و وین‌رایت پس از ملاقات در مهمانی‌ای که بامفورد نوازندهٔ اصلی بیس برگزار کرده بود، دوباره متحد شدند و در سال ۲۰۰۲ آلبوم هم نام خود دیسچارج را منتشر کردند که بازگشتی به سبک اوایل دههٔ ۱۹۸۰ با تفسیرهای سیاسی و اجرای تهاجمی بود. همچنین، آن‌ها سبک درام نوازی شدید دی-بیت خود را بازگرداندند، اگرچه همراه با تأثیر متال باقی‌مانده، با ریف‌های ترشی خود، تأثیر اسپید متال به آلبوم بخشید. تک‌آهنگ «آغاز پایان» در سال ۲۰۰۶ منتشر شد که گامی بیشتر به سمت بازگشت به صدای پانک بود. دیو پروپر کاوتیون پس از جدایی دوم ترنس رابرتز در همان سال جایگزین او شد و گروه آلبوم حساسیت زدایی را در سال ۲۰۰۸ منتشر کرد. در سال ۲۰۱۴، رت آخرین برنامهٔ خود را با گروه در ایرلند اجرا کرد، سپس توسط گروه اعلام شد که رت دیگر خوانندهٔ آنها نخواهد بود. آلبوم پایان روزها (۲۰۱۴-اکنون) مدت کوتاهی پس از اخراج رت، اعلام شد که جف «جی‌جی» جانیاک وظیفهٔ خوانندگی را بر عهده خواهد گرفت و تز رابرتز نیز به گروه بازخواهد گشت، به جز این بار با گیتار ریتم به جای درام که برای اولین بار دیسچارج را پنج نفره می‌سازد. در ۳ ژوئن ۲۰۱۵، این گروه برای اولین بار آهنگ جدیدی به نام «نظم نوین جهانی» را اجرا کرد. یک آلبوم چندآهنگه حاوی آهنگ و ضبط زندهٔ «حرامزاده ضعیف نیست» در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۶ با عنوان نظم نوین جهانی منتشر شد. در ۱۰ فوریه ۲۰۱۶، گروه اعلام کرد که هفتمین آلبوم استودیویی آنها، با عنوان پایان روزها، قرار است در ماه آوریل منتشر شود. | ## بخش 3: دیسچارج (گروه موسیقی) | این اولین آلبوم دیسچارج با جانیاک و اولین آلبوم آنها به عنوان یک گروه پنج نفره خواهد بود. در ۳ مارس ۲۰۱۶، کانال یوتیوب نوکلیر بلست آهنگ جدیدی به نام «هت‌بمب» را آپلود کرد که بعداً از طریق سایر سرویس‌های پخش در دسترس قرار گرفت. پایان روزها، هفتمین آلبوم استودیویی دیسچارج، در ۲۹ آوریل از طریق نوکلیر بلست منتشر شد و در جدول راک رسمی بریتانیا در رتبهٔ ۱۰ و در نمودارهای مستقل در رتبهٔ ۲۳ قرار گرفت. همه چیز را در مورد گروه نشان می‌دهد که موقعیت افسانه‌ای آنها را به ارمغان آورده است. کار گیتار سریع و بی‌رحمانه است، آن الگوی معروف درامز دی-بیت در اثر کامل است، و آوازها، صدایی خشن و عصبانی هستند.» این بررسی بیان می‌کند که «آهنگ‌ها انفجارهای کوتاه و خشن از خشم پانک راک هستند، سرشار از انرژی» با «حس واقعی تهدید و صمیمیت در لحن» و «از ابتدا تا انتها بی‌دردسر هستند». در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۷، این گروه در Kia Forum لس آنجلس، کالیفرنیا، یک شکاف حمایتی برای اتحاد اصلی گروه میسفیتس اجرا کرد. تأثیرگذاری تأثیر بر ژانرهای دیگر دیسچارج علاوه بر ایجاد زیرژانر دی-بیت بر گروه‌هایی که در سایر انواع موسیقی افراطی فعالیت می‌کردند نیز تأثیر گذاشت. تعداد کمی از گروه‌ها هستند که تأثیر بیشتری بر صحنه‌های مختلف نسبت به دیسچارج داشته‌اند، از جمله اولین نسل از گروه‌های ترش، گروه‌های گرایند و هاردکور. تأثیر دیسچارج بر هوی متال غیرقابل محاسبه است و سوپراستارهای گروه‌های متال مانند متالیکا، انترکس و سپولتورا آهنگ‌های دیسچارج را برای ادای احترام پوشش داده‌اند. برخی از عکس‌های اعضای گروه متالیکا، انترکس و اکسدس از اوایل دههٔ ۱۹۸۰، آنها را با تی‌شرت‌های دیسچارج نشان می‌دهد. گروه‌های ترش متال مانند متالیکا و اسلیر از سرعت و بی‌رحمی آنها الهام گرفته بودند. در مصاحبه‌ای با گاردین در سال ۲۰۱۶، از این گروه به همراه تعدادی دیگر از گروه‌های آنارکو پانک بریتانیایی در اوایل دههٔ ۸۰ به عنوان تأثیری بر گروه آوانگارد متال آمریکایی نوروسیس یاد شد. نوروسیس از دیسچارج «چیزی نشنوی، چیزی نبینی، چیزی نگویی» (ترک عنوان آلبومی به همین نام) را به عنوان یکی از پنج آهنگ برتر آنارکو پانک بریتانیا معرفی کرد. شکاف بین موتورهد، ونوم و پانک راک» را با «گیتاردیواری و لعنتی عظیم خود که به طرز مضحکی تنبیه کننده بود را پر کرد، افزایش و حجم هوی متال را می‌گرفت اما چیزی کاملاً منحصر به فرد و جدید خلق می‌کرد.» دیسچارج برای ایجاد زمینه برای گرایندکور اعتبار داده شده است.Brown, Andy R. آواز جیمز هتفیلد از متالیکا، کال موریس را برای نظرسنجی ۱۰۰ خوانندهٔ برتر مجلهٔ رولینگ استون نامزد کرد. آهنگ‌های جلد نفوذ گستردهٔ دیسچارج را می‌توان در طیف نسخه‌های جلد ضبط شده توسط گروه‌های هاردکور پانک و متال نیز مشاهده کرد. در همان دوره، گروه پانک هاردکور سوئدی Mob 47 آهنگ «دیگر هرگز» را در ضبط آلبوم حملهٔ نهایی پوشش داد. گروه آنارشیست شهر نیویورک، Nausea، آهنگ «حرامزاده ضعیف نیست» را به همراه «چیزی نشنوی، چیزی نبینی، چیزی نگویی» را در آلبوم پانک تروریستی، جلد. گروه سوئدی گرایندکور Nasum برای مجموعهٔ ادای احترام، آهنگ «چشم‌انداز جنگ» را پوشش داد. در سال ۲۰۰۳، گروه هاردکور آمریکایی Ensign آلبوم «اعتراض و زنده ماندن» را در آلبوم جلدهای عاشق موسیقی، متنفر از بچه‌ها پوشش داد. گروه سوئدی ملودیک دث متال آرچ انمی آهنگ «هشدار» را در سی دی لژیون‌های خاوس در سال ۲۰۱۱ پوشش داد. گروه‌های ترش متال که مطالب دیسچارج را پوشش می‌دهند عبارتند از متالیکا («فریچ برای احمق» و «هر چه بیشتر می‌بینم» در استودیو ضبط آلبوم گاراژ اینک.)؛ انترکس («اعتراض و زنده ماندن» در آلبوم استودیویی آنها حملۀ قاتل بی)؛ و سپولترا برزیلی («نگاهی به فردا»، «چیزی نشنوی چیزی نبینی چیزی نگویی» و «اعتراض و زنده ماندن»). گروه گروو متال مشین هد آهنگ «احتمال نابودی زندگی» را به عنوان یک قطعهٔ جایزه برای آلبوم خود هرچه بیشتر تغییر کند... گروه سول‌فلای، آهنگ‌های («حرامزاده ضعیف نیست» و «احتمال نابودی زندگی») را کاور کرد. آهنگ‌های دیسچارج نیز مورد توجه سایر زیرژانرهای متال مانند دوم متال و گرایندکور قرار گرفتند. همچنین، پیشگامان سوئدی ملودیک دث متال ات د گیتز، «کابوس ادامه دارد» را به عنوان یک آهنگ مخفی در آلبوم با ترس، تاریکی سوزان را می‌بوسم پوشش دادند. | ## جمع‌بندی | همچنین «نگاهی به فردا» را در آلبوم چندآهنگه «نگاهی به فردا/تخریب جمعی» پوشش داد.