موضوع مقاله: حومش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حومش | مقدمه: حومش یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری در امتداد جاده ۶۰ است که در جنوب شهرهای فلسطینی سیلت الظاهر و فندقومیه بر روی زمین‌های خصوصی فلسطینیان ساخته شده‌است. | ## بخش 1: حومش | حومش در سال ۱۹۷۸ به‌عنوان یک پایگاه نظامی ناحال تأسیس شد و در سال ۲۰۰۵ در چارچوب طرح خروج یکجانبه اسرائیل از نوار غزه و شمال کرانه باختری تخلیه و ویران گردید. پس از تخلیه، شهرک‌نشینان اسرائیلی بارها تلاش کردند حضور خود را در این مکان بازسازی کنند. در سال ۲۰۲۳ دولت بنیامین نتانیاهو اعلام کرد قصد دارد پاسگاه غیرقانونی ایجادشده در محل شهرک پیشین حومش را قانونی کند. جامعه بین‌المللی همه شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، هرچند دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. در مه ۲۰۲۵ دولت اسرائیل بازسازی رسمی حومش را به همراه ۲۲ شهرک دیگر تصویب کرد و تا سپتامبر ۲۰۲۵ نزدیک به ۲۰ خانوار در آن ساکن شدند. موقعیت جغرافیایی حومش در ارتفاع نزدیک به ۶۰۰ متری از سطح دریا در بخش شمال‌شرقی سامره و در بلندی‌های سامره قرار داشت. این شهرک در فاصله نزدیک به ۱۰ کیلومتری شمال‌غرب شهر فلسطینی نابلس، نزدیک به ۶۰ کیلومتری شمال‌شمال‌غرب بخش تاریخی اورشلیم و نزدیک به ۴۷ کیلومتری شمال‌شرق تل‌آویو واقع بود. حومش از طریق جاده شماره ۶۰ که محور اصلی حمل‌ونقل شمالی-جنوبی سامره است به شبکه راه‌های کرانه باختری متصل بود. این شهرک یک شهرک اسرائیلی منزوی بود و از همه سو با روستاهای فلسطینی احاطه شده بود. تنها شهرک اسرائیلی دیگر در نزدیکی آن روستای کوچک سانور در نزدیک به ۳ کیلومتری شمال و سپس شهرک شاوی شومرون در نزدیک به ۵ کیلومتری جنوب بود که هر دو با روستاهای فلسطینی از حومش جدا می‌شدند. برای ایجاد شهرک حومش، مقامات اسرائیلی مساحتی برابر ۱۰۱۴ دونم (۱۰۱٫۴ هکتار) از زمین‌های روستای فلسطینی بورقه را مصادره کردند. پیشینه تأسیس و دوران نخست حومش در اول ژانویه ۱۹۷۸ بر روی نزدیک به ۷۰۰ دونم از زمین‌های مصادره‌شده متعلق به ساکنان فلسطینی روستای بورقه تأسیس شد که مالکیت آن‌ها در دفتر ثبت اسناد تأیید شده بود. این شهرک نخست به‌صورت یک پایگاه نظامی ناحال آغاز به کار کرد و در آوریل ۱۹۸۰ غیرنظامی شد و به یهودیان سکولار واگذار گردید. در نوامبر ۱۹۸۸ به‌طور رسمی به یک شهرک کاملاً غیرنظامی تبدیل شد و در آن زمان ۳۰ خانوار در آن زندگی می‌کردند. در دوران انتفاضه دوم شهرک بارها هدف حملات فلسطینی قرار گرفت و انزوای آن عمیق‌تر شد. در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۱ یکی از ساکنان محلی در خودروی خود بین حومش و شاوی شومرون به ضرب گلوله کشته شد و در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۱ یک مرد مسن از شهرک حومش توسط یک مهاجم فلسطینی در نزدیکی روستای فلسطینی سیلت الظاهر به قتل رسید. پس از آن ده‌ها نفر از یهودیان ارتدکس برای نشان دادن حمایت از ادامه شهرک‌سازی به حومش نقل‌مکان کردند و شهرک به جامعه‌ای مذهبی-سکولار تبدیل شد. در آغاز سده بیست‌ویکم، حومش بیرون از مسیر طرح‌ریزی‌شده دیوار حائل کرانه باختری قرار گرفت. تخلیه ساکنان حومش در اوت ۲۰۰۵ به‌زور از خانه‌هایشان بیرون رانده شدند و خانه‌هایشان در چارچوب طرح خروج یکجانبه اسرائیل از نوار غزه و چهار شهرک در شمال کرانه باختری ویران گردید. | ## بخش 2: حومش | حومش و سانور آخرین شهرک‌هایی بودند که در چارچوب این طرح تخلیه شدند و فرایند تخلیه آن‌ها از سخت‌ترین تخلیه‌ها بود. کیبوتص یاد حنا پیشنهاد دولت برای پذیرش شهرک‌نشینان تخلیه‌شده از حومش را پذیرفت و به «یاد حنا-حومش» تغییر نام داد. ساکنان سکولار حومش در یاد حنا و ساکنان مذهبی در شهرک همجوار شاوی شومرون اسکان یافتند. حتی پس از تخلیه شهرک در سال ۲۰۰۵ و با وجود آنکه اسرائیل مالکیت خصوصی فلسطینیان بر زمین‌های حومش را به رسمیت می‌شناسد، نیروهای دفاعی اسرائیل تا ژانویه ۲۰۲۳ به مالکان فلسطینی اجازه بازگشت به زمین‌هایشان را نداده بودند. در حنوکای ۲۰۰۶ (دسامبر ۲۰۰۶) نزدیک به هزار نفر از جمله شهرک‌نشینان و برخی ساکنان پیشین به حومش آمدند و شمع حنوکا روشن کردند. در ۲۶ مارس ۲۰۰۷ چند هزار حامی و ساکن پیشین به حومش راهپیمایی کردند و خواستار بازسازی آن شدند. شهرک‌سازی جدید در ۲۸ مارس ۲۰۰۷ توسط پلیس اسرائیل، پلیس مرزبانی اسرائیل و پلیس نظامی تخریب شد. راهپیمایی دیگری با حضور هزاران نفر در ۲۴ آوریل ۲۰۰۷ یعنی روز استقلال اسرائیل برگزار شد و بر پایه برآوردها نزدیک به ۱۲٬۰۰۰ نفر در آن شرکت کردند. در ژوئن ۲۰۰۷ عضو کنست آریه الداد اعلام کرد که حمایت ۴۲ عضو کنست را برای لایحه‌ای در زمینه بازسازی حومش به دست آورده‌است. فرمانده نظامی فتح، ابوعرج، اعلام کرد که اگر شهرک‌نشینان به حومش بازگردند، فلسطینیان با «آتش و حمله» پاسخ خواهند داد. در سال ۲۰۰۹ یشیوای حومش (مدرسه مذهبی یهودی) در این محل مستقر شد و با وجود تخلیه‌های مکرر توسط نیروهای امنیتی هر بار به محل بازگشت. در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۱ یهودا دیمنتمن، ساکن شاوی شومرون و دانش‌آموز یشیوای حومش، توسط یک تیرانداز فلسطینی کشته شد و دو سرنشین دیگر خودرو زخمی شدند. پس از تشییع جنازه دیمنتمن، راهپیمایی به سمت حومش با درخواست بازسازی آن برگزار شد و بیش از ۱۵٬۰۰۰ نفر در آن شرکت کردند. در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱ رأی‌گیری کنست برای بازسازی حومش با ۵۹ رأی مخالف در برابر ۵۰ رأی موافق رد شد. در ۳ ژانویه ۲۰۲۲ بنی گانتس، وزیر دفاع، دستور برچیدن سازه‌های غیرمجاز در محل حومش را صادر کرد. در اکتبر ۲۰۰۹ سربازان اسرائیلی گردان شیمشون از تیپ گیواتی در برابر دیوار غربی (دیوار ندبه) در اعتراض به تخلیه ساکنان یهودی حومش تظاهرات کردند و پلاکاردی با مضمون «گردان شیمشون اخراج از حومش را اجرا نخواهد کرد» نمایش دادند. احکام دادگاه در اوت ۲۰۰۷ یک دادگاه اسرائیلی حکم داد که ورود به ویرانه‌های حومش غیرقانونی نیست. قاضی داوید گادول اعلام کرد که قانون تخلیه برای اهداف دیگری پس از آن رویداد قابل بهره‌گیری نیست و دولت حومش را به حاکمیت دیگری واگذار نکرده و وضعیت آن همچنان «منطقه C» تحت کنترل کامل اسرائیل باقی مانده‌است. با وجود این، ارتش بارها این محل را منطقه بسته نظامی اعلام کرده و حضور غیرنظامیان را در آن ممنوع نموده‌است. | ## بخش 3: حومش | در سال ۲۰۱۳ سازمان «یش دین» از سوی ساکنان روستای بورقه به دیوان عالی اسرائیل دادخواست داد و خواستار لغو فرمان‌های مصادره نظامی و دسترسی فلسطینیان به زمین‌هایشان شد. فرمان مصادره و فرمان بسته بودن منطقه لغو شدند و در اکتبر ۲۰۱۳ فلسطینیان ساکن منطقه از محل بازدید کردند، اما پس از آن دسترسی آزاد آن‌ها بار دیگر محدود شد. در ژانویه ۲۰۲۳ دولت جدید اسرائیل به ریاست بنیامین نتانیاهو به دیوان عالی اعلام کرد که قصد دارد پاسگاه حومش را قانونی کند. دادگاه عالی اسرائیل دستور موقتی علیه دولت صادر کرد و از آن خواست پاسگاه غیرقانونی را برچیند و به مالکان فلسطینی زمین دسترسی منظم به اراضی‌شان بدهد. ایالات متحده نیز با قانونی‌سازی این پاسگاه مخالفت کرد و آن را «حتی بر پایه قوانین خود اسرائیل نیز غیرقانونی» خواند. سپس با تصویب دولت، یشیوای مستقر بر زمین‌های خصوصی فلسطینی به نقطه‌ای نزدیک که زمین دولتی اعلام شده بود منتقل شد. این جابه‌جایی با وجود مخالفت‌های بین‌المللی از جمله ایالات متحده، اتحادیه اروپا و بریتانیا و نیز مخالفت دادستان کل اسرائیل انجام گرفت. در اوت ۲۰۲۳ دیوان عالی اسرائیل دادخواست سازمان یش دین برای تخلیه پاسگاه غیرقانونی حومش را رد کرد. در مارس ۲۰۲۳ اصلاحیه‌ای بر قانون تخلیه به تصویب کنست رسید که ممنوعیت ورود و اقامت اسرائیلی‌ها در شمال سامره را لغو کرد و در مه ۲۰۲۳ فرمانده نظامی مرکز فرمان نظامی مربوطه را امضا کرد. بازتأسیس در مه ۲۰۲۵ دولت اسرائیل بازتأسیس حومش را به همراه ۲۲ شهرک اسرائیلی در کرانه باختری از جمله شهرک برچیده‌شده سانور تصویب کرد. یوآو کیش وزیر آموزش و بتسالل اسموتریچ وزیر دارایی اسرائیل از این گشایش حمایت کردند و یوسی داگان رئیس شورا در مراسم حضور داشت. در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۵ فرمانده نظامی مرکز فرمانی را امضا کرد که حومش را به‌عنوان یک شهرک با حوزه قضایی تعریف‌شده به رسمیت شناخت. در ۱۵ فوریه ۲۰۲۶ نخستین فرد کارت شناسایی با نشانی «حومش» دریافت کرد و در ۱۲ مارس ۲۰۲۶ ده خانوار نخست به‌صورت دائمی در حومش ساکن شدند. جمعیت جمعیت حومش در پایگاه داده «یشع» به‌صورت آمیخته توصیف می‌شد یعنی ترکیبی از یهودیان سکولار و مذهبی. در دوران انتفاضه دوم رکود و کاهش اندک جمعیت رخ داد اما درست پیش از تخلیه شهرک افزایش شدیدی صورت گرفت. در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۴ جمعیت آن ۱۸۱ نفر بود و در طول سال ۲۰۰۴ جمعیت شهرک ۱۶ درصد رشد کرد. + روند جمعیت حومش ۱۹۹۴–۲۰۰۴سال۱۹۹۴۱۹۹۹۲۰۰۰۲۰۰۱۲۰۰۲۲۰۰۳۲۰۰۴جمعیت ۱۶۸ ۱۶۳ ۱۵۹ ۱۳۶ ۱۵۳ ۱۵۶ ۱۸۱ تا سپتامبر ۲۰۲۵ نزدیک به ۲۰ خانوار در حومش زندگی می‌کردند. در فرهنگ عامه فیلم مستندی به نام «آسمان‌ها در حومش نزدیک‌ترند» دربارهٔ این شهرک ساخته شد. | ## جمع‌بندی | پس از تخلیه شهرک توسط دولت اسرائیل، حومش به «مقصد گردشگری داغ» در میان کسانی تبدیل شد که می‌خواستند حمایت سیاسی خود از جنبش شهرک‌سازی را ابراز کنند.