موضوع مقاله: لوئیز مک‌کینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوئیز مک‌کینی | مقدمه: لوئیز مک‌کینی (۲۲ سپتامبر ۱۸۶۸–۱۰ ژوئیه ۱۹۳۱) فعال حقوق زنان که یک سیاستمدار کانادایی بود، مدافع اعتدال‌گرایی هم بود. | ## بخش 1: لوئیز مک‌کینی | او جزو اولین نفراتی بود که به عنوان یک زن در مجلس قانون‌گذاری آلبرتا انتخاب شده بود و همچنین از اولین نفرات زنی بود که در مجلس قانون‌گذاری بریتانیا خدمت کرد. سپس از ۵ نفری شد که برای حقوق زنان کانادایی برای انتصاب به مجلس سنا نیز تلاش کرد. او معلم سابق مدرسه و سازمان دهنده اعتدال بود، در سال ۱۹۰۳ به عنوان خانه‌دار به آلبرتا آمد. مک‌کینی در اتحادیه زنان مسیحی اعتدال مشارکت خیلی زیاد و سختی داشت و به مدت ۲۲ سال از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۳۰ به عنوان رئیس شعبه آلبرتا زحمت کشید. مک‌کینی از قوانین سخت‌گیرانه‌تر مهاجرت و ایجاد مؤسساتی برای افراد «ناتوان» پشتیبانی کرد. در سال ۲۰۰۹، سنای کانادا مک کینی و ۵ عضو اصلی کانادا را به عنوان اولین سناتورهای افتخاری انتخاب کرد و آنها در این عرصه وارد شدند. اوایل زندگی مک کینی در ۲۲ سپتامبر ۱۸۶۸ لوئیز کرامی در فرانکویل، انتاریو، در یک خانواده پرجمعیت که او ششمین فرزند از ده فرزند ریچارد کرومی و استر امپی به دنیا آمد. پدرش در سال ۱۸۴۲ از ایرلند برای اقامت در کانادا بالا مهاجرت کرده بود و بعداً در سال ۱۸۵۷ همسرش آورد. مک کینی در دبیرستان آتن درس خوانده‌است و می‌خواست که در رشته پزشکی ادامه تحصیل دهد ولی به دلیل زن بودن (جنسیت) نتوانست به دانشکده پزشکی راه پیدا کند. او به مدت چهار سال در انتاریو تدریس کرد و سپس به داکوتای شمالی رفت و سه سال دیگر در آنجا تدریس کرد. مک کینی در حین تدریس در داکوتای شمالی به اتحادیه زنان مسیحی اعتدال علاقه پیدا کرد. در سال ۱۸۹۴ او اتحادیه محلی را راه‌اندازی کرد و در تمام ایالت سفر کرد تا در مورد خطرات الکل موعظه کند. | ## بخش 2: لوئیز مک‌کینی | در مدتی که به این کار مشغول بود، با جیمز مک کینی آشنایی پیدا کرد و در مارس ۱۸۹۶ با هم ازدواج کردند. حاصل این ازدواج، پسربچه‌ای به نام ویلیارد بود که نام او را از نام بنیانگذار WCTU یعنی فرانسیس ویلیارد، گرفته بودند. مک کینی در سال ۱۸۹۸ به عنوان رئیس ناحیه داکوتای شمالی WCTU انتخاب شد و سال بعد هم در منطقه خود رئیس کنوانسیون ملی مشغول به کار شد. مک‌کینی‌ها تا سال ۱۹۰۳ در داکوتای شمالی مشغول کشاورزی بودند، تا وقتی که به سرزمین‌های شمال غربی (آلبرتای کنونی) نقل مکان کردند و در نزدیکی کلارشولم مستقر شدند. پس از ورود به آلبرتا به‌دلیل اینکه از قبل مک کینی برای تأسیس شعبه محلی WCTU پیگیری لازم را انجام داده‌بود، مک کینی با خانم‌های سرزمین‌های شمال غربی دیدار کرد تا بتواند راجع به تشکیل اتحادیه بزرگ صحبت‌های لازم را انجام دهد. در سال ۱۹۱۲، تعداد زیادی در این اتحادیه عضو بودند و برای هر منطقه نیز گروه به‌صورت مشخص جدا تعیین شده بود. زندگی سیاسی مک‌کینی در انتخابات سال ۱۹۱۷ برای کرسی مجلس قانون‌گذاری آلبرتا در قسمت کلارشولم کاندید شده بود که در آن‌جا خانم‌ها نیز می‌توانستند رای بدهند. او در رقابتی که با ویلیام موفات، رئیس فعلی لیبرال را به عنوان نامزد لیگ غیر حزبی توانست او را شکست دهد و وارد مجلس آلبرتا شود. با کسب این پیروزی، او اولین زنی بود که به مجلس قانونگذاری در امپراتوری بریتانیا انتخاب شد. بیشتر دوره ریاست او بر روی کار در جهت ممنوعیت مؤثرتر متمرکز بود و او به عنوان یک مناظره کننده توانا مشهور شد. او همراه با هنریتا مویر ادواردز، پیش‌نویسی را تهیه و ارائه کرد که تضمین می‌کرد زنان بیوه بخشی از دارایی شوهرانشان را دریافت کنند. چند تن از اعضای فاموس فایو، از جمله پارلبی، مورفی و مک‌کلانگ، از حامیان جنبش اصلاح نژاد در آلبرتا بودند. | ## بخش 3: لوئیز مک‌کینی | معلوم نبوده‌است که آیا مک کینی از عقیم‌سازی افرادی که نقص‌های ذهنی داشته‌اند، حمایت کرده‌است یا خیر، ولی مشخص بود که او از نهادهایی برای جلوگیری از تولید مثل افراد ضعیف‌نفس حمایت می‌کرد. مک‌کینی همچنین به‌طور غیرمستقیم از جنبش اصلاح نژاد با ترویج قوانین سخت‌گیرانه‌تر مهاجرت حمایت کرد. در این دوره او در رقابتی که با توماس میلنز داشت با اختلاف ۴۶ رای شکست را پذیرفت. اگرچه او هرگز دوباره برای مناصب سیاسی نامزد نشد، اما فعال باقی ماند و یکی از چهار زن و تنها زن از غرب کانادا بود که برای امضای اساسنامه اتحادیه برای کلیسای متحد کانادا در سال ۱۹۲۵ انتخاب شد. پرونده اشخاص مک‌کینی به همراه، ایرن پارلبی، هنریتا مویر ادواردز، امیلی مورفی و نلی مک‌کلانگ، از خانم‌های مشهوری بودند که برای حق در نظر گرفتن «شخص» و واجد شرایط بودن برای خدمت در سنای کانادا مبارزه کردند. در سال ۱۹۲۷، این پرونده به دادگاه عالی کانادا فرستاده شد و دادگاه تشخیص داد که زنان نمی‌توانند یا صلاحیت ندارند که در این عرصه (سنا) فعالیت کنند. در جواب به این حکم صادر شده، سال ۱۹۲۹، به کمیته قضایی شورای خصوصی، بالاترین دادگاه کانادا در آن زمان، دربارهٔ این موضوع شکایت شد. اما کمیته قضایی، تصمیم دیوان عالی را لغو کرد و اولین زن، کایرین ویلسون، سال بعد به سنا منصوب شد. مرگ و افتخارات مک کینی در جریان کنوانسیون جهانی WCTU در ژوئن ۱۹۳۱ بیمار شد و پس از این‌که به کلرشلم برگشت، بیماری او وخیم‌تر شد. او بعد از بازگشت به خانه در ماه بعد، کمتر از دو سال پس از پیروزی او در پرونده اشخاص، از دنیا رفت. در سال ۱۹۳۹، دولت کانادا مک کینی را به عنوان شخصیتی با اهمیت تاریخی ملی به رسمیت شناخت. در سال ۲۰۰۰، دو بنای تاریخی یکسان در کلگری، آلبرتا، و در نزدیکی ساختمان سنای کانادا، در اتاوا، انتاریو ایجاد شد. | ## جمع‌بندی | در اکتبر ۲۰۰۹، سنا رای داد تا مک‌کینی و بقیه پنج عضو مشهور کانادا را به عنوان اولین «سناتورهای افتخاری» معرفی کند.