موضوع مقاله: فهرست شخصیت‌های حماسه گیلگمش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست شخصیت‌های حماسه گیلگمش | مقدمه: با این حال، ترجمه‌ها و اقتباس‌های مدرن معمولا بر مبنای نسخه استاندارد بابِلی هستند که منسوب به سین-لقی-اونینی است. | ## بخش 1: فهرست شخصیت‌های حماسه گیلگمش | اگرچه دارای ویژگی‌های مثبتی است که در سنت بین‌النهرین برای حاکمان ذکر شده (مانند زیبایی و مهارت نظامی) اما در قسمت ابتدایی داستان، او حاکم ستمگری است که بر ساکنان اوروک با تهدید و ارعاب پادشاهی می‌کند. به نظر اندرو جرج، شواهدی برای تفسیر اخیر هم در خود حماسه و هم پیش از آن، در شعر مرگ بیلگمس وجود دارد. گیلگمش پس از معرفی انکیدو به مادرش، نینسون، تصمیم می‌گیرد تا برای به دست آوردن الوار باارزش، عازم سفری به جنگل سدر شود. او نگهبان جنگل به نام هومبابا را شکست می‌دهد و پس از آن نیز بر نرگاو آسمان که ایشتار به اوروک فرستاده، پیروز می‌شود. این رویدادها باعث می‌شود که او به فانی بودن خود پی ببرد و جستجویی را برای یافتن اوتنپیشتی آغاز می‌کند. او از زیر کوه طلوع خورشید، ماشو، گذر می‌کند و با راهنمایی شیدوری، در نهایت از اقیانوس گیتی که قلمرو اوتنپیشتی را از زمین جدا می‌کند، می‌گذرد. به او فرصتی داده می‌شود تا گیاه بازجوانی را به پاداش کارهایش به دست آورد اما در پایان، مار آن را از او می‌‌رباید. احتمالا در دوره‌ای یک پادشاه واقعی به نام گیلگمش بر اوروک حکومت می‌کرد اما گیلگمش به عنوان قهرمان داستان در حماسه، شخصیتی خیالی بود که کارهایش بازتاب واقعیت تاریخی نبود. با این حال، مدرکی از پرستش او پس از دوره بابلی باستان وجود ندارد، به استثنای اشاره‌ای در دوره بابلی میانه به مناسکی که برای بزرگداشت او در ماه آبو (پنجمین ماه تقویم بابلی) برگزار می‌شده است. سرانجام، صیادی انکیدو را می‌بیند و پس از مشورت با پدرش و پادشاه شهر (گیلگمش)، شمهات روسپی را به جنگل می‌برد تا او را اغوا کند. پس از آن، شمهات انکیدو را نخست به اقامتگاه چوپان‌ها می‌برد که در آنجا یاد می‌گیرد مانند یک انسان رفتار کند و برای آنها نگهبان شب باشد؛ و در نهایت او را به شهر اوروک می‌برد. در شهر، او به نمایندگی از اتباع گیلگمش با او رو در رو می‌شود اما پس از کشتی گرفتن، آن دو با یکدیگر دوست می‌شوند. او بعدا گیلگمش را در سفر به جنگل سدر همراهی و در نبرد با نرگاو آسمان یاری می‌کند. نام انکیدو را می‌توان به «ارباب مکان دلپذیر» ترجمه کرد و در اصل نام رایجی بوده است، مثلا در یک فهرست نامِ به دست آمده از شوروپاک (دوره دودمان آغازین)، اسم وی ذکر شده است. در حالی که در چند متنِ پیش از حماسه گیلگمش، در ابتدای نام انکیدو، به اصطلاح «معرف قدسی»Dingir آمده است اما اغلب بدون آن نوشته شده است. اصطلاحی که برای توصیف رابطه او با گیلگمش به کار می‌رود، ایبروIbru (به سومری کولی)Kuli است که نشان‌دهنده «رابطه غیررسمی در مرز برابری» است. سایر شخصیت‌های مهم شخصیت‌ها در این بخش به ترتیب حضور در نسخه بابلی استاندارد مرتب شده‌اند. نام تصویر بررسی نینسون نینسومونا 100px|center نینسون، بانوی گاوهای وحشی یکی از الهه‌های بین‌النهرینی است که در تمامی دوره‌های باستانی پرستش شده است. پس از بازگشت گیلگمش به اوروک از سفر به جنگل سدر، ایشتار به او پیشنهاد ازدواج می‌دهد که واژگون‌شدهٔ آداب معاشقه در آن زمان بود. گیلگمش پیشنهاد او را رد می‌کند و می‌گوید که ایشتار نمی‌تواند نقش‌های سنتی یک همسر را به عهده بگیرد؛ پس از آن، سرنوشت اغلب وحشتناک معشوقان قبلی او را ترسیم می‌کند. او به آسمان می‌رود و با تهدید رها کردن مردگان از جهان زیرین، آنو را مجبور می‌کند تا نرگاو آسمان را به او بدهد تا برای انتقام به اوروک بفرستد. به گفته پل-آلن بولیو، ممکن است تصویر او در حماسه منعکس‌کنندهٔ چیزی باشد که او «تمایلات ضد ایشتار» توصیف می‌کند. | ## بخش 2: فهرست شخصیت‌های حماسه گیلگمش | او بازدیدکنندگانی که مایل به دیدن اوتنپیشتی هستند را از اقیانوس کیهانی گذر می‌دهد. پس از ناموفقیت گیلگمش، اوتنپیشتی اورشانابی را نفرین می‌کند (به احتمال زیاد به خاطر آوردن قهرمان به نزد او) و اعلام می‌کند که دیگر نمی‌تواند وظیفه خود را انجام دهد. او سپس در راه بازگشت به اوروک به گیلگمش می‌پیوندد و سطرهای پایانی حماسه (سخنان گیلگمش در توصیف دیوارهای اوروک و دعوت به بالای آنان رفتن) خطاب به او عنوان می‌شوند. سباستین فینک در مقابل پیشنهاد می‌کند از آنجایی که از عدد ۴۰ برای نشان دادن دو-سوم نیز استفاده می‌شود، نام اورشانابی ممکن است به جای آن «خادم دو-سوم» باشد که اشاره‌ای به نقش او در مقام یاریگر گیلگمش است؛ گیلگمش یک-سوم انسان و دو-سوم خدا بود. اوتنپیشتی اولو اوتنپیشتی بازمانده طوفان بزرگ است که خدایان به او جاودانگی بخشیده‌اند. در نسخه بابلی معیار، ملاقات بین او و گیلگمش نقطه اوج کل داستان را شکل می‌دهد، و به این ترتیب بسیار طولانی‌تر از برخوردهای قبلی گیلگمش با سیدوری و اورشانابی است. او پس از دیدار با گیلگمش، از تلاش او برای جاودانگی انتقاد می‌کند و این کار را احمقانه می‌داند؛ سپس یادآوری می‌کند که گیلگمش با این جستجو از وظایف پادشاهی خود غفلت کرده است. اوتنپیشتی توضیح می‌دهد که مرگ جزئی اجتناب‌ناپذیر از زندگی است و خدایان آن را مقدر کرده‌اند. برای آزمایش گیلگمش، به او می‌گوید برای یک هفته بیدار بماند و هنگامی که نمی‌تواند او را از خواب بیدار می‌کند و به او می‌گوید که اگر از غلبه بر خواب ناتوان است، نباید به غلبه بر مرگ فکر کند. اما به پاداش اعمالش به او فرصتی می‌دهد تا گیاهی را به دست آورد که اگر خورده شود او را جوان می‌کند. طبق روایتی که در «فهرست پادشاهان سومری» آمده است، او به عنوان پسر اوبار-توتو، آخرین پادشاه پیش از طوفان توصیف شده است. در اقتباس‌های هیتی و هوری، همتای او به نام اولوUllu است که «مفرد اسمی مذکر ضمیر اکدی» است؛ می‌توان آن را به «او که آنجاست» یا «او که دور است» ترجمه کرد. با وجود آشنایی هیتی‌ها با آترا-هاسیس، جاودانگی اوتنپیشتی به عنوان پاداشی برای زنده ماندن از طاعون و نه طوفان توصیف شده است. نام اوتنپیشتی در کتاب کوان نیز آمده است که پس از آخرین موردهای استفاده از خط میخی است، اگرچه تنها اشاره به او در تک قطعه‌ای از تورفان شناسایی شده است. ایشتار با تهدید به رها کردن مردگان از جهان زیرین در صورت انجام ندادن خواسته‌هایش، نرگاو آسمان را از او می‌گیرد. آرورو آرورو ادر نسخه بابلی معیار الهه‌ای است که از طرف سایر خدایان برای خلق کردن انکیدو در نظر گرفته می‌شود. نرگاو آسمان 100px|center نرگاو آسمان موجودی اسطوره‌ای است که نماد صورت فلکی‌ای است که امروزه به گاو مشهور است. پس از رها شدن توسط ایشتار، نرگاو شهر اوروک را به آشوب می‌کشد اما گیلگمش و انکیدو موفق می‌شوند او را شکست دهند. یک رونوشت از متن اخیر که در نیپور پیدا شد، متعلق به زمان سلسله سوم اور، قدیمی‌ترین متن ادبی باقیمانده درباره گیلگمش است. در این روایت پیشین، همتای ایشتار، اینانا، در عوض از آن می‌خواهد که به او اجازه دهد نرگاو آسمان را آزاد کند زیرا بیلگمس در اوروک غوغا به پا کرده است. او در داستان طوفان بزرگ که اوتنپیشتی برای گیلگمش بازگو می‌کند، ایفای نقش می‌کند و در سایر اسطوره‌های طوفان نیز مسئول نجات از این فاجعه است. او همچنین در شعر مرگ بیلگمس ظاهر می‌شود و در مباحثه خدایان درباره سرنوشت بیلگمس پس از مرگ (که به دلیل اصل و نسب نیمه خدایی او نامشخص است) می‌گوید باید او را یک فانی در نظر گرفت. | ## بخش 3: فهرست شخصیت‌های حماسه گیلگمش | استدلال او این است که تنها بازمانده از طوفان (در اینجا با نام زیوسودرا) حق جاودانگی را به دست آورده و همین امتیاز را نمی‌توان به دیگران تعمیم داد. نام آنها در زمانی به میان می‌آید که گیلگمش و انکیدو قصد سفر به جنگل سدر را دارند. پس از مرگ هومبابا و نرگاو آسمان، انلیل، ائا، آنو و شمش بر سر شیوهٔ درست مجازات کردن گیلگمش و انکیدو با هم بحث می‌کنند و او سرانجام حکم می‌دهد که انکیدو باید بمیرد. در حالی که در آترا-هاسیس، انلیل طوفان را به دلیل سر و صدای ایجاد شده توسط انسان می‌فرستد اما در نسخهٔ داستان طوفان در حماسه گیلگمش دلیلی برای این کار ارائه نشده است. در شعر پیشین مرگ بیلگمس، انلیل در بستر مرگ قهرمان به او ظاهر می‌شود تا اطمینان دهد که حتی با وجود آنکه باید در جایگاه یک فانی بمیرد، به انکیدو و بستگان مختلف در جهان زیرین خواهد پیوست و در آنجا به مقام خدایی خُرد ارتقا خواهد یافت. اتانا 100px|center اتانا پادشاه افسانه‌ای کیش است که بر اساس فهرست پادشاهان سومری ۱۵۰۰ سال در سالهای پس از طوفان پادشاهی کرد. لوگالباندا لوگالباندا یکی از پادشاهان افسانه‌ای اوروک است که همسر نینسون در نظر گرفته می‌شود. شولات و هنیش شولات و هنیش خدایان دو قلو که همیشه نام آنها همراه با یکدیگر ذکر می‌شود. سیلیلی نام سیسیلی به شکلی گذرا در نسخه بابلی معیار آمده و به نظر نیای اسطوره‌ای اسب است. پسران هومبابا اشاره‌ای به "هفت پسر هومبابا" در قطعه‌ای از نسخه بابلی معیار حماسه که در سال ۲۰۱۱ در سلیمانیه عراق پیدا شد. سایر شخصیت‌های مرتبط با گیلگمش در سنت میانرودان نام تصویر بررسی آککا 100px|center آککا بر اساس فهرست پادشاهان سومری یکی از پادشاهان کیش بود.او در شعر بیلگمس و آککا ظاهر می‌شود که روایتگر تلاش ناموفق او برای سلطه بر اوروک است. انمباراگسی انمباراگسی بر اساس شعر بیلگمس و هوواوا (نسخه الف) خواهر بزرگ بیلگمس بود. لوگالگاباگال لوگالگاباگال، «پادشاه شجاع است»، بنا بر شعر بیلگمس و نرگاو آسمان نوازنده دربار بیلگمس بود. در این شعر او در حالی که قهرمان در حل میگساری است آواز می‌خواند که ممکن است سرنخی از فضایی باشد که این آهنگ در آن اجرا می‌شده است. به جز این متن، تنها داستان گودام شاهد حضور این شخصیت است که در آن، خشونت شخصیت نام‌بخش را محکوم می‌کند. این تصنیف با بیلگمس و نرگاو آسمان مقایسه شده است، هر چند که نامی از خود قهرمان در آن برده نشده است. این نظر مطرح شده است که گودام (معنای این نام: «او گاو نر است») قابل مقایسه با نرگاو آسمان است و این دو داستان گونه‌های یکدیگر هستند؛ اگر چه این پیشنهاد توسط همه پذیرفته نشده است. علاوه بر این، قهرمانی که با او روبرو می‌شود، گیلگمش نیست بلکه «ماهیگیر اینانا» بی‌نام و مرموز است که گاهی توسط محققان با دوموزی ماهیگیرDumuzid the Fisherman مرتبط می‌شود و یا با ماهیگیری که در اینانا و آن به اینانا کمک می‌کند تا معبد اینا را به دست آورد. او یکی از دو زن‌هایی است که بیلگمس به رقیب نام‌بخش به عنوان همسر پیشنهادشان می‌دهد، نفر دیگر انمباراگسی است. همچنین از او در بیلگمس و نرگاو آسمان (و احتمالا داستان گودام) نام برده شده است، این کار توسط لوگالگاباگال انجام می‌شود. سین-لقی-اونینی بنا بر نسخه‌های نئو-آشوری کاتالوگ‌های ادبی سین-لقی-اونینی نویسنده نسخه بابلی معیار حماسه گیلگمش است. | ## جمع‌بندی | اور-نونگال اور-لوگال بر اساس فهرست پادشاهان سومری، اور-نونگال، که با نام اور-لوگال نیز شناخته شده است پسر گیلگمش و جانشین او بر تاج‌وتخت بود.