موضوع مقاله: تصرف رم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تصرف رم | مقدمه: تصرف رم ( درتاریخ ۲۰سپتامبر ۱۸۷۰ واقعه اصلی وحدت ایتالیا بود که هم مغلوب اصلی کشورهای پاپ زیر نظر رهبری پاپ پیوس نهم و هم وحدت شبه جزیره ایتالیا (به غیر از سن مارینو ) زیر نظر پادشاهی ایتالیا را نشان داد. | ## بخش 1: تصرف رم | تصرف نمودن رم توسط ارتش ایتالیا به کشورهای پاپ که از سال ۷۵۶ موجود بودند و قدرت دنیوی مقدّس انتها پیدا نمود و منجر به پایه گذاری رم به عنوان پایتخت ایتالیای متفق گردید. اکنون به شکل بزرگی در کل ایتالیا با اسم خیابان ستمبر ایکس ایکس در تعداد قابل چشمگیری از محله ها محترم داشته می شود. حکومت هنوز لاتیوم ، ناحیه دربرگیرنده رم، که قسمتی از شهر های پاپ باقی مانده بود، و ونتو ، که توسط امپراتوری اتریش به عنوان زمین تاج پادشاهی مدیریت می شد و تنها در سال ۱۸۶۶، بعد از جنگ سوم خودمختاری، ملحق شده بود، ملحق ننموده بود. 208 بی وقفه بعداز گزارش دادن وحدت ملی ایتالیا فوت کرد و حل مشکل های پیچ در پیچ ونیزی و رومی را به جایگزین های خود اعطا نمود. 218 بتینو ریکاسولی ، جایگزین او، این گونه سخن گفت: «رفتن به رم، فقط یک حق نمی باشد، چون یک ضرورت دوری ناپذیر می باشد». در خصوصو با روابط آینده میان کلیسا و حکومت، جمله مشهور کاور اینگونه بود: «یک کلیسای مستقل در یک حکومت آزاد». ملحوظ او اینگونه بود که نخستین باید کاملاً در اجرای قدرت باطنی خود مستقل باشد و سیاست را کاملاً به دومی اعطا نماید. در تاریخ ۲۷مارس ۱۸۶۱، مجلس نوین ایتالیا درشهر تورین ایجاد شد و سرانجام رم را پایتخت ایتالیا اعلام نمود. با این شرایط موجود، حکومت ایتالیا این توانایی لازم را نداشت که صندلی خود را در رم تصرف نماید چون این قلمرو تحت کنترلش نبود. همچنین، یک سربازخانه فرانسوی توسط امپراتور ناپلئون سوم در پشتیبانی از پاپ پیوس نهم، که قاطع بود قدرت دنیوی در حکومت کلیسا را انتقال ندهد، در شهر محافظت می‌شد. تهاجم فرانسه و پروس در ژوئیه ۱۸۷۰، تهاجم فرانسه و پروس شروع شد و در روز های نخست ماه اوت، ناپلئون سوم سرباز خانه خودش را از رم صدا زد. فرانسوی ها نه تنها برای دفاع از وطن خود به نیروها نیازمند بودند، چون آشفته بودند که ایتالیا از حضور فرانسه در رم به عنوان تمسکی برای اضافه شدن به نبرد بر ضد فرانسه استفاده کند. در تهاجم اتریش و پروس در سال ۱۸۶۶، ایتالیا با پروس هم پیمان شد و فکر های مردمی ایتالیا در شروع جنگ فرانسه و پروس از سمت پروس پشتیبانی نمود. | ## بخش 2: تصرف رم | حذف کردن سربازخانه فرانسوی به ایتالیا این اجازه را داد که بی طرف بماند و تنش میان فرانسه و ایتالیا را کم کند. تنها بعد از تحویل ناپلئون و ارتشش در جدال سدان بود که وضعیت به شدت دگرگون گردید. عالی ترین واحدهای فرانسوی توسط پروسها بازداشت شده بودند که به سرعت پیروزی خود را در سدان با استراتژی به پاریس دنبال نمودند. حکومت ناپیدار جمهوری نوین فرانسه در رویارویی با نیاز بسیار به دفاع از پایتخت خود با نیروهای بازمانده، پنهانی در موقعیت نظامی برای تلافی نمودن برضد ایتالیا نبود. در هر شکل، حکومت جمهوری به منازل کمتر از امپراتوری نسبت به مقر مقدس شفیق بود و خواست سیاسی برای پاسبانی از موقعیت پاپ را نداشت. در روز های نخست سپتامبر ۱۸۷۰، سلطان ویتوریو امانوئله دوم ، کنت گوستاوو پونزا دی سان مارتینو را پیش پاپ پیوس نهم ارسال نمود و توصیه ای برای محفوظ نمودن صورت عرضه نمودکه با ورود صلح جویانه ارتش ایتالیا به رم، زیر حمایت از پاپ توافق کرد. همراه با این رقیمه، پونزا لیستی از محتوای نخست وزیر ایتالیا ، جووانی لانزا را همراه داشت که ۱۰ ماده را به عنوان اساس توافق میان ایتالیا و مقر مقدس تعیین می نمود. حکومت ایتالیا آزادی پاپ برای ساماندهی ارتباط با جهان کاتولیک و همچنین مصون بودن دیپلماتیک را هم برای راهبه‌ها و سفیران پاپ در زمین های خارجی و هم برای سیاستمدار های خارجی در مقر مقدس ضمانت می‌کند. حکومت یک صندوق همیشگی سالانه برای پاپ و کاردینال‌ها، برابر با مبلغی که در حال حاضر توسط بودجه دولت پاپی به آنها اختصاص داده می‌شود، تأمین می‌کند و تمام کارمندان و سربازان پاپ را با حقوق و دستمزد کامل در فهرست حقوق و دستمزد دولت به عهده می‌گیرد. روز بعد، درتاریخ ۱۱ سپتامبر، سرباز های ایتالیایی به پیشوایی سپهبد رافائله کادورنا با اهداف تصاحب نمودن رم به شهر های پاپ رفتند و شهر بندری چیویتاوکیا را در تاریخ ۱۶ سپتامبر تسخیر کردند. 985 تحت دستور های حکومت ایتالیا، که همچنان براین باور بود از تسخیر پایتخت به اجبار خودداری نماید، کادورنا در همان روز انتهایی ترین خواهش را برای تسلیم آشتی جویانه رم به حکومت پاپ ارسال کرد. در نامه ای عتاب به سپهبدهرمان کانزلر ، فرمانده نیروهای پاپ در رم، او بر «قدرت نیروهای درگیر در تهاجم در برابر با نیروهای دفاعی» تأکید نمود و بار دیگر این خواهش را تکرار نمود که ارتش پاپ مقصودی نداد. کانزلر سرپیچی نمود و به کادورنا جواب داد که او و حکومت ایتالیا، "در برابر پروردگار و در مقابل دادگاه تاریخ" موظف هر گونه مرگ و میر ناشی از تهاجم خواهند بود. | ## بخش 3: تصرف رم | زمانیکه که ارتش ایتالیا به دیوارهای اورلیان که از شهر دفاع می نمود هم جوار شد، نیروی پاپ به پیشوایی سپهبد کانزلر سازمان یافته از نگهبان های سوئیس و پاپ زواووس — راغبانی از فرانسه، اتریش، هلند، اسپانیا و دیگر کشورها بود. 443 کنسول آمریکا در رم، میتلند آرمسترانگ ، جمعیت مردمی را به عنوان خواهشی به دفاع نمودن از دولت پاپ شرح داد و تنها دویست نفر در کل شهر به دعوت پاپ برای داوطلبان پاسخ دادند. پیوس نهم این تصمیم را داشت که تحویل شهر تنها بعد از اینکه سرباز هایش پایداری مطلوب از خود نشان دهند تا برملا شود که تصاحب ایتالیا از راه اجبار کسب شده است و مستقل قبول نگردیده، تحویل داده می شود. در ساعت ۵ صبح روز ۲۰ سپتامبر، نیروهای ایتالیایی آغاز به پرتاب کردن توپ به دیوارهای شهر نمودند. کادورنا فرماندهی خط تهاجم مهم عهده دار بود، در حالی که سرباز ها در آن طرف شهر که وظیفه تشکیل گیج نمودن ارتش را عهده دار بودند، توسط سپهبد نینو بیکسیو پیشوایی می گردید. بعد از طی کردن چند ساعت ارتش ایتالیا دیوارهای اورلیان را در حومه پورتا پیا نابود و متلاشی کرده بود، محلی که جوخه ها به رم وازگون شدند. طبق رقم های کمی گوناگون در تاریخ ارتش واتیکان در سال ۲۰۱۱، محافظت نمودن از رم به دور از ریختن خون بود و ۱۲ کشته و ۴۷ مجروح در بین سرباز های پاپ و ۳۲ کشته به علاوه ۱۴۵ مجروح از سرباز های عادی ایتالیا بر جای گذاشت. در ساعت ۶ صبح، یک ساعت بعد از آغاز تهاجم، مسئول خارجی همانند سفیران فرانسه، اتریش-مجارستان و پروس برای دیدن کردن با پاپ وارد واتیکان شدند. پیوس، گروه پشتیبانش، و هیئت سیاسی سپس در کتابخانه او گرد هم آمدند، مکانی که نزدیک ساعت ۹ صبح، او خبر بازگشایی سوراخ در حومه پورتا پیا را از رئیس ستاد کانزلر کسب کرد. کمی بعد از آن، شرایط قانون عهدنامه تسلیم شدن توسط کادورنا عرضه گردید و توسط کانزلر در ویلا آلبانی امضا شد، که به موجب آن کل رم، به جز شهر لئونین، زیر نظر و تحت نفوذ ارتش پادشاهی ایتالیا واقع شدند. یک پرچم سفید از گنبد کلیسای سنت پیتر برپا گردید، و سربازهای پاپ مغلوب شده توسط سرباز های ایتالیایی به میدان سنت پیتر بدرقه شدند. به عنوان قسمتی از شرایط استرداد، ارتش پاپ متلاشی گردید و سرباز های خارجی آن بی وقفه به کشور برگردانده شدند. | ## جمع‌بندی | در حالی که بیشتر ارتش پاپ از کار بیرون رفتند، یک روز بعد از تهاجم، واخواهی ها بر ضد پیوس در شهر لئونین برگزار شد.