موضوع مقاله: فلیکس وایس دو ولدون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فلیکس وایس دو ولدون | مقدمه: فلیکس وایس دو ولدون (به آلمانی: ؛ ۱۲ آوریل ۱۹۰۷ – ۳ ژوئن ۲۰۰۳) پیکره‌تراش اتریشی‌تبار آمریکایی بود. | ## بخش 1: فلیکس وایس دو ولدون | شناخته‌شده‌ترین آثار او یادمان جنگی سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده (یادمان ایوو جیما، ۱۹۵۴) در نزدیکی آرامستان ملی آرلینگتون در ویرجینیا و بنای یادبود ملی مالزی (۱۹۶۶) در کوالا لامپور هستند. دو ولدون در وین زاده شد و پس از پایان آموزش‌های دانشگاهی در دانشگاه وین، در دهه ۱۹۲۰ به انجمن‌های هنری فرانسه، ایتالیا و اسپانیا پیوست. سفری سرنوشت‌ساز به کانادا برای ساخت پیکره نخست‌وزیر مکنزی کینگ او را به آمریکای شمالی کشاند و در ۱۹۳۷ در ایالات متحده ساکن شد. او در جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و در ۱۹۴۵ تابعیت آمریکایی گرفت. در طول دوران هنری خود که بیش از شش دهه به درازا کشید، دو ولدون نزدیک به ۱۲۰۰ پیکره در هفت کشور جهان آفرید. آموزش نخستین خود را در دبستان سنت اگیشین گذراند و در ۱۹۲۵ مدرک بی‌ای خود را از کالج مارکتی (به آلمانی: ) که یک مدرسه پیش‌دانشگاهی بود دریافت کرد. سپس در آکادمی هنرهای زیبا و دانشکده معماری دانشگاه وین به تحصیل پرداخت و مدرک‌های کارشناسی ارشد خود را در ۱۹۲۷ و دکترا را در ۱۹۲۹ به دست آورد. دو ولدون نخستین بار در ۱۷ سالگی با ساخت پیکره پروفسور لودو هارتمن، آموزگار و دیپلمات اتریشی، شهرت یافت. | ## بخش 2: فلیکس وایس دو ولدون | سرانجام به لندن نقل مکان کرد و در آنجا کارگاهی برپا ساخت و سفارش‌های هنری چندی دریافت کرد که از جمله آن‌ها پیکره پرتره‌ای جرج پنجم پادشاه بریتانیا بود که برای گالری ملی پرتره لندن برگزیده شد. مهاجرت به آمریکای شمالی سفر سرنوشت‌سازی به کانادا برای ساخت پیکره نخست‌وزیر مکنزی کینگ، دو ولدون را به آمریکای شمالی آورد. در ۱۹۴۴ با مارگوت کریمر، شهروند آمریکایی، ازدواج کرد و دو پسر به نام‌های بایرون و دنیل دو ولدون داشتند. در دوران جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا به خدمت درآمد و با درجه نقاش درجه دو ترخیص شد. دوران پس از جنگ در ۱۹۵۰ رئیس‌جمهور هری ترومن دو ولدون را به عضویت کمیسیون هنرهای زیبای ایالات متحده منصوب کرد. در ۱۹۵۱ دو ولدون املاک تاریخی بیکن راک در نیوپورت، رود آیلند را خرید و تا ۱۹۹۶ در آنجا زندگی کرد؛ اما سرانجام بر اثر مشکلات مالی این ملک و بیشتر دارایی‌هایش را از دست داد. یادمان جنگی تفنگداران دریایی پس از پایان جنگ جهانی دوم در ۱۹۴۵، کنگره ایالات متحده ساخت پیکره‌ای برای یادمان جنگی سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده را به دو ولدون سپرد. این اثر در سبک واقع‌گرایی بر پایه عکس نامدار جو رزنتال از خبرگزاری آسوشیتد پرس ساخته شد که در ۲۳ فوریه ۱۹۴۵ شش سرباز آمریکایی را در حال برافراشتن پرچم ایالات متحده آمریکا بر فراز کوه سوریباچی در ایوو جیما نشان می‌داد. | ## بخش 3: فلیکس وایس دو ولدون | دو ولدون پیکره سه تن از پرچم‌افرازان زنده را از روی مدل واقعی و سه تن دیگر را که در نبرد کشته شده بودند از روی عکس تراشید. ساخت این یادمان نُه سال به درازا کشید و صدها پیکره‌تراش دیگر نیز در آن همکاری کردند. یادمان در ۱۰ نوامبر ۱۹۵۴ رونمایی شد و پیکره برنزی ۱۰۰ تُنی آن در آرلینگتون ویرجینیا به نمایش گذاشته شده‌است. بنای یادبود ملی مالزی دو ولدون همچنین سازنده بنای یادبود ملی مالزی (توگو نگارا) بود. تونکو عبدالرحمان، نخست‌وزیر مالزی، در سفر خود به آمریکا در اکتبر ۱۹۶۰ یادمان تفنگداران دریایی را دید و شخصاً از دو ولدون درخواست طراحی بنای یادبود ملی مالزی را کرد. دو ولدون پس از این همکاری لقب تان‌سری (به مالایی: ) را دریافت کرد که معادل مالزیایی شوالیه‌گری عالی‌رتبه است. نگارخانه تصاویر فهرست گزیده آثار عمومی ۱۹۳۵ – جرج پنجم پادشاه بریتانیا، گالری ملی پرتره، لندن ۱۹۳۶ – نیم‌تنه تاج‌گذاری ادوارد هشتم، لندن ۱۹۳۶ – نیم‌تنه تاج‌گذاری جرج ششم، لندن ۱۹۳۸ – نخست‌وزیر مکنزی کینگ، تپه پارلمان، اتاوا، کانادا ۱۹۴۵ – جرج واشینگتن، سفارت ایالات متحده، کانبرا، استرالیا ۱۹۴۸ – یادمان سیمون بولیوار، بالور (ویرجینیای غربی) ۱۹۴۸ – نیم‌تنه رئیس‌جمهور هری ترومن، کتابخانه ترومن، ایندیپندنس، میزوری ۱۹۴۹ – دریاسالار چستر نیمیتز، آکادمی دریایی ایالات متحده، آناپلیس، مریلند ۱۹۵۴ – یادمان ایوو جیما، آرلینگتن، ویرجینیا ۱۹۵۵ – یادمان تفنگداران دریایی (آیرن مایک)، بلو وود، فرانسه ۱۹۵۹ – پیکره سوارکاری سیمون بولیوار، واشینگتن دی.سی. ۱۹۶۱ – دریادار ریچارد اولین برد، آرامستان ملی آرلینگتون ۱۹۶۱ – دریادار ریچارد اولین برد، پایگاه مک‌موردو، جنوبگان ۱۹۶۳ – رئیس‌جمهور جان اف. | ## جمع‌بندی | کندی، کتابخانه کندی، بوستون، ماساچوست ۱۹۶۴ – سم ریبرن، ساختمان اداری ریبرن، واشینگتن دی.سی.