موضوع مقاله: الیاشیو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الیاشیو | مقدمه: الیاشیو نخستین موشاو مستقل یهودیان یمنی در سرزمین فلسطین بود که در ۱۳ نوامبر ۱۹۳۳ بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 1: الیاشیو | نام این روستا از نام کاهن اعظم در زمان نحمیا (نحمیا ۳:۱) گرفته شده و همچنین به معنای نمادین بازگشت قوم اسرائیل به سرزمینشان به دست خداوند اشاره دارد. جغرافیا الیاشیو در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا در دشت شارون، بخشی از جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی اسرائیل جای گرفته‌است. این روستا نزدیک به ۵ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۳۴ کیلومتری شمال‌شمال‌شرقی تل‌آویو و ۸ کیلومتری جنوب شهر خِدِرا قرار دارد. پیشینه پیش از بنیان‌گذاری موشاو الیاشیو بر ویرانه‌های روستای عربی خربه الشیخ محمد بنا شده‌است. این روستای عرب‌نشین در دوره حکومت ابراهیم محمدعلی پاشا آباد شد، یا به دست مصریان یا خاندان‌هایی (حموله‌ها) از روستاهای کوهستانی. در سال ۱۸۸۲ میلادی، بررسی فلسطین غربی صندوق اکتشاف فلسطین این مکان را شامل چند کلبه خشتی در میان ویرانه‌ها توصیف کرد. بنیان‌گذاری آغاز سکونت روستایی مهاجران یمنی در فلسطین به سال ۱۹۱۰ بازمی‌گردد که کاروان‌های بزرگی از یهودیان یمنی به ابتکار دفتر سرزمین اسرائیل سازمان صهیونیستی وارد فلسطین شدند. با این حال، هرچند محله‌های یمنی در کنار بسیاری از مستعمره‌های کشاورزی ایجاد شده بود، تا سال ۱۹۳۰ اجازه تأسیس سکونتگاه‌های مستقل یمنی داده نشد. | ## بخش 2: الیاشیو | آنان احساس می‌کردند که کارگرانی استثمارشده هستند و از رفتار کُند و بوروکراتیک هسیتدروت کل ناراضی بودند. از این رو نهادهای مستقلی تأسیس کردند: «اتحادیه یمنی‌ها در سرزمین اسرائیل» در سال ۱۹۲۳ و سازمان «شَبَزی» برای استقرار یمنی‌ها که در سال ۱۹۳۱ (طبق منبع انگلیسی) یا ۱۹۳۲ (طبق منبع عبری) در پتح تیکوا پایه‌گذاری شد. اعضای این سازمان که کارگران کشاورزی در مستعمره‌ها بودند از دستمزد خود پس‌انداز می‌کردند تا برای استقرار آماده شوند. پس از مبارزه طولانی فدراسیون کارگران یمنی، سه موشاو عوودیم تأسیس شد: مارمورِک در ۱۹۳۰، تیرات شالوم در ۱۹۳۱ و الیاشیو در ۱۳ نوامبر ۱۹۳۳. در ۲۶ اکتبر ۱۹۳۳ بخش استقرار اجرایی صهیونیستی به صندوق ملی یهود اعلام کرد که با اتحادیه یمنی‌ها دربارهٔ واگذاری ۹۰۰ دونم (۰٫۹ کیلومتر مربع) از زمین‌های دره حفر به توافق رسیده‌است. زمین موشاو را صندوق ملی یهود فراهم کرده بود که آن را در سال ۱۹۲۹ از یک مارونی لبنانی خریداری کرده بود. ده عضو برای ماندن در محل برگزیده شدند و آژانس یهود آنان را به کار گرفت تا زمین را آماده کنند. در همان زمستان بخش‌های بزرگی از زمین زیر کشت رفت؛ گندم، جو، حبوبات و هندوانه کاشته شد. | ## بخش 3: الیاشیو | حفر چاه آب آغاز گردید و در ۶ اکتبر ۱۹۳۴ سنگ بنای کنیسا در حضور جمعیتی بزرگ نهاده شد. تنش با آژانس یهود آموزگاران کشاورزی از سوی آژانس یهود در اختیار موشاو گذاشته شدند. اما برخلاف دیگر موشاووت‌های دره حفر، هیچ کمک مالی از سوی جنبش موشاو به الیاشیو ارائه نشد. ساخت‌وساز در الیاشیو تنها پس از آن آغاز شد که صندوق بنیاد (کِرِن هایسود) تصمیم به اعطای وام به گروه نخست مستقران گرفت. جمعیت جمعیت الیاشیو در سال ۱۹۴۵ برابر با ۳۱۰ نفر و در سال ۱۹۵۲ برابر با ۴۶۰ نفر بود. جدول زیر روند دگرگونی جمعیت را نشان می‌دهد: + دگرگونی شمار جمعیت الیاشیوسال۱۹۴۸۱۹۶۱۱۹۷۲۱۹۸۳۱۹۹۵۲۰۰۱۲۰۰۵۲۰۱۰۲۰۱۴جمعیت ۳۹۱ ۴۳۵ ۴۱۶ ۴۲۱ ۴۱۶ ۴۳۶ ۴۶۸ ۵۹۲ ۷۲۳ وضعیت کنونی امروزه بیشتر اعضای موشاو در مشاغل آزاد فعالیت می‌کنند و دیگر به کشاورزی نمی‌پردازند. | ## جمع‌بندی | از سال ۲۰۰۸ مرکز آموزشی «اوفق» شامل مدرسه و مهدکودک با رویکرد آموزش والدورف در این مکان فعالیت می‌کند.