موضوع مقاله: رفائل مئیر بن یهودا پانیژل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رفائل مئیر بن یهودا پانیژل | مقدمه: او از سال ۱۸۸۰ تا هنگام درگذشتش در ۱۸۹۳ عنوان «ریشون لتصیون» (نخستین صهیون) را بر عهده داشت و در ۱۸۹۰ از سوی مقامات عثمانی به مقام «حاخام‌باشی» (رهبر جامعه یهودیان فلسطین) برگزیده شد. | ## بخش 1: رفائل مئیر بن یهودا پانیژل | پانیژل در پازارجیک، بلغارستان زاده شد و در کودکی همراه خانواده‌اش به سرزمین اسرائیل مهاجرت کرد. او بارها به‌عنوان فرستاده (شادار) از سوی خاخام‌های اورشلیم و حبرون به کشورهای شمال آفریقا و ایتالیا سفر کرد. پانیژل نویسنده کتاب «لِو مَرپِه» (۱۸۸۷) شامل نوآوری‌های تلمودی، پاسخ‌نامه‌ها و موعظه‌ها بود. زندگی‌نامه کودکی و آموزش رفائل مئیر پانیژل در سال ۱۸۰۴ در شهر پازارجیک در بلغارستان عثمانی به دنیا آمد. هنگامی که نزدیک به سه سال داشت، در حدود سال ۱۸۰۷، خانواده‌اش به سرزمین اسرائیل مهاجرت کردند. در سال ۱۸۲۱ با وینزیانا، دختر خاخام آشر هَلِوی که از بزرگان خاخام‌های اورشلیم بود، ازدواج کرد. مأموریت‌های فرستادگی پانیژل در طول زندگی خود بارها به‌عنوان «شادار» (فرستاده خاخامی) به سرزمین‌های دور سفر کرد. در سال‌های ۱۸۲۸ تا ۱۸۳۰ به نمایندگی از ساکنان اورشلیم به مراکش سفر کرد و در ۱۸۳۱ به تونس رفت. | ## بخش 2: رفائل مئیر بن یهودا پانیژل | در ۱۸۶۳ بار دیگر به‌عنوان فرستاده اورشلیم به کشورهای شمال آفریقا اعزام شد و در هر دو نوبت چندین سال در آن سرزمین‌ها اقامت گزید. معجزه‌های منسوب در تونس در سال ۱۸۶۳ هنگام مأموریتش در مراکش و تونس، پانیژل به‌عنوان مردی نمونه شناخته شد و شهرت «قدیس معجزه‌گر» یافت. پس از رسیدن او به تونس، خاخام‌های محلی از او خواستند برای بارش باران دعا کند؛ هنگام نیایش او آسمان تاریک شد و باران بارید. فرماندار تونس به پاس این رویداد، بنا بر رسم وزیران تونسی، جامه‌ای گلدوزی‌شده به او هدیه کرد. در رویداد مشهور دیگری در تونس، شیری از باغ‌وحش شهر گریخت و مردم را به وحشت انداخت. گفته می‌شود خود خاخام پانیژل شیر را گرفتار کرد و چون از او پرسیدند چگونه این کار را انجام داد، پاسخ داد: «آن که پرهیزکار است و از خدا می‌ترسد، نیازی به ترس از چیز دیگری ندارد.» دیدار با پاپ در واتیکان در سال ۱۸۴۵ پانیژل به‌عنوان فرستاده حبرون به ایتالیا سفر کرد. در جریان یکی از سفرهایش به ایتالیا (بر پایه منبع عبری در حدود ۱۸۴۰) مأموریت آشتی‌دادن دو بخش متخاصم جامعه یهودی رُم را بر عهده گرفت و در این کار موفق شد. این خبر به گوش پاپ پاپ گریگوری شانزدهم رسید و پاپ شخصاً او را به واتیکان دعوت کرد و از کتابخانه رسولی و دیگر یادگارهای واتیکان بازدید کرد. | ## بخش 3: رفائل مئیر بن یهودا پانیژل | ریشون لتصیون و حاخام‌باشی در ۱۴ اوت ۱۸۸۰ پانیژل به مقام ریشون لتصیون (خاخام ارشد سفاردی سرزمین اسرائیل) و جانشین حاخام‌باشی منصوب شد. مچوتنش (خویشاوند سببی) خاخام یعقوب شائول الیشار به دلیل سن بالای پانیژل این مقام را به او واگذار کرده بود. در سال ۱۸۸۹ به‌لطف تلاش‌های خاخام‌باشی ترکیه، خاخام موشه هَلِوی، مقام او از جانشین به حاخام‌باشی رسمی ارتقا یافت. الیزر بن-یهودا، پدر زبان عبری نوین، در خاطراتش از شکوه و هیبت او با شگفتی یاد کرده و دمای او را به پدران مقدس تورات تشبیه کرده‌است. بن‌یهودا نوشت که حاخام‌باشی پیکری شرقی و باشکوه داشت، بلندبالا و راست‌قامت بود و در لباس رسمی بسیار باوقار به نظر می‌رسید. درگذشت خاخام پانیژل پس از چند هفته بیماری در ۲ ژانویه ۱۸۹۳ (۱۴ طِوِت ۵۶۵۳ عبری) در اورشلیم درگذشت. خانواده پانیژل سه فرزند زیستی داشت: ویدا لئا الیشار، یهودا شلومو پانیژل و سینیورا مریم الیشار. دخترش ویدا با خاخام حاییم موشه الیشار ازدواج کرد و نوه‌اش خاخام یوسف شائول الیشار بود. | ## جمع‌بندی | آثار پانیژل نویسنده چندین اثر دینی بود: لِو مَرپِه (به عبری: ، ۱۸۸۷): دربرگیرنده مباحث حلاخایی (فقه یهودی) بر پایه الفبا، پاسخ‌نامه‌ها (شوت)، نوآوری‌های تلمودی و موعظه‌ها.