موضوع مقاله: میسگاو عام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میسگاو عام | مقدمه: این کیبوتص در نزدیکی مرز لبنان و روبه‌روی شهر لبنانی عدیسه و نزدیک شهر کریات‌شمونا جای دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای جلیل علیا اداره می‌شود. | ## بخش 1: میسگاو عام | میسگاو عام در ارتفاع از سطح دریا واقع شده و از یک سو مشرف به دره حوله و از سوی دیگر مشرف به روستای لبنانی عدیسه است. نخستین سال‌ها در نخستین هفته‌های پس از بنیان‌گذاری، ساکنان میسگاو عام در چادر زندگی می‌کردند. تنهایی، آب‌وهوای سخت و کمبود امکانات از ویژگی‌های دشوار زندگی در این کیبوتص بود. در سال ۱۹۵۳ گروه تازه‌ای از مهاجران یهودی به کیبوتص پیوستند و وضعیت اقتصادی و اجتماعی آن رو به ثبات نهاد. راه دسترسی هنگام بنیان‌گذاری میسگاو عام هیچ جاده آسفالته‌ای به کیبوتص وجود نداشت. تنها راه ارتباطی یک مسیر سنگلاخی تند بود که از کفر گیلادی آغاز می‌شد و تنها برای عبور پیاده و حیوانات بارکش مناسب بود. در دو سال نخست، اعضای کیبوتص جاده‌ای به سمت شمال ساختند که به جاده‌ای لبنانی نزدیک متولا متصل می‌شد. در سال ۱۹۴۷ کار ساخت جاده‌ای میان میسگاو عام و منرا آغاز شد و در حدود سال ۱۹۵۰ به پایان رسید. جاده اتصالی به کریات‌شمونا از سال ۱۹۵۵ ساخته شد و فاصله میان کیبوتص‌های منطقه و کریات‌شمونا را به‌شدت کاهش داد. آب و برق در نخستین ماه‌های پس از بنیان‌گذاری، آب بر پشت الاغ‌ها از روستای لبنانی عدیسه آورده می‌شد. در سال ۱۹۴۶ چشمه‌ای کوچک (امروزه با نام «عین میسگاو» شناخته می‌شود) در پایین‌دست کیبوتص کشف شد و سامانه پمپاژی برای انتقال آب به کیبوتص برپا گردید. برق نیز در سال‌های نخست وجود نداشت؛ در آغاز دهه ۱۹۵۰ یک مولد برق تهیه شد که چند ساعت در روز برق تولید می‌کرد و تنها در سال ۱۹۶۰ شهرک‌های این منطقه به شبکه برق سراسری متصل شدند. رشد جمعیت در اواخر دهه ۱۹۷۰ با مهاجرت افراد تازه‌ای از اروپا، ایالات متحده آمریکا و آمریکای جنوبی، جمعیت کیبوتص افزایش یافت. | ## بخش 2: میسگاو عام | در دهه نخست سده بیست‌ویکم، شمار ساکنان غیرعضو (بیشتر دانشجویان کالج تل‌حی) افزایش یافت و در سال ۲۰۰۵ نخستین محله مسکونی در درون کیبوتص ساخته شد. بحران گروگان‌گیری ۱۹۸۰ در ۷ آوریل ۱۹۸۰، پنج مرد مسلح از جبهه آزادی‌بخش عرب (با پشتیبانی عراق) شبانه به میسگاو عام نفوذ کردند و به مهدکودک وارد شدند. آنها دبیر کیبوتص و یک نوزاد پسر را کشتند و بقیه کودکان را گروگان گرفتند و خواستار آزادی نزدیک به ۵۰ زندانی از زندان‌های اسرائیل شدند. نخستین یورش واحد پیاده‌نظام نیروهای دفاعی اسرائیل ناکام ماند، اما حمله دوم چند ساعت بعد موفق شد و همه مهاجمان کشته شدند. اسرائیل پس از پنج روز به دلیل فشارهای سیاسی شدید ایالات متحده آمریکا عقب‌نشینی کرد. در سال‌های اشغال جنوب لبنان توسط اسرائیل (۱۹۸۲–۲۰۰۰)، کیبوتص روابط دوستانه‌ای با ساکنان آن سوی مرز داشت، با وجود وضعیت جنگی میان لبنان و اسرائیل از سال ۱۹۴۸. جنگ دوم لبنان در جریان جنگ ۲۰۰۶ لبنان، چندین هزار سرباز ارتش اسرائیل در اطراف میسگاو عام مستقر شدند که مشکلات تدارکاتی سنگینی از نظر خوراک، آب و بهداشت پدیدآورد. بیشتر ساکنان کیبوتص در طول جنگ تخلیه شدند و تنها شماری اندک برای نگهداری از کیبوتص باقی ماندند. جنگ ۲۰۲۳ غزه در جریان جنگ غزه، شهرک‌های مرزی شمالی اسرائیل از جمله میسگاو عام هدف حملات حزب‌الله لبنان و گروه‌های فلسطینی مستقر در لبنان قرار گرفتند و تخلیه شدند. از ۱۳ اکتبر ۲۰۲۳ آتش‌باری‌های گوناگونی شامل تیراندازی با مسلسل، موشک ضدزره، راکت و پهپاد به سوی کیبوتص صورت گرفت و ساختمان‌های بسیاری آسیب دیدند. حمله زمینی ۲۰۲۴ به لبنان در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴، نیروهای دفاعی اسرائیل حمله زمینی محدودی به جنوب لبنان آغاز کردند. خصوصی‌سازی در سال ۱۹۹۵ کیبوتص با بحران مالی شدیدی روبه‌رو شد و به‌عنوان یکی از ۱۹ کیبوتص بسیار بحرانی شناخته شد. در دو سال پس از آن، مجمع کیبوتص تصمیم به خصوصی‌سازی بیشتر حوزه‌های زندگی گرفت: شاخه‌های غیرسودآور بسته شدند و خدمات کاهش یافتند. | ## بخش 3: میسگاو عام | در سال ۲۰۰۵ بار دیگر بحران مالی پدید آمد اما کیبوتص با یاری شورای منطقه‌ای جلیل علیا از آن رهایی یافت. آموزش سامانه آموزشی کیبوتص از سن سه سالگی آغاز می‌شود و تا پایان دبیرستان ادامه دارد. دبستان منطقه‌ای «علی گیوعا» در کفر گیلادی و دبیرستان «هار وَگای» در دفنه قرار دارند. با سیاست روز آموزشی طولانی‌تر، کودکان کلاس‌های غنی‌سازی گوناگونی در منطقه دریافت می‌کنند: رقص و موسیقی در کفر بلوم، اسکیت روی یخ در مرکز کانادا در متولا و کاراته در رامات نفتالی. زندگی در کیبوتص از نزدیک به ۳۰۰ نفر ساکن میسگاو عام، حدود ۹۰ نفر عضو رسمی کیبوتص هستند. ساکنان کیبوتص برخی از تعطیلات یهودی و ملی را به صورت جمعی جشن می‌گیرند، از جمله لَگ بَعُمر، روز استقلال، حنوکا، طو بیشوات و شاووعوت. افزون بر ایستگاه اورژانس ۲۴ ساعته ستاره داوود سرخ، درمانگاهی وابسته به خدمات بهداشتی کلالیت نیز در کیبوتص فعال است. اقتصاد کشاورزی در سال‌های نخست، بیشتر فعالیت اقتصادی بر آماده‌سازی زمین‌های کشاورزی متمرکز بود. پس از جنگ ۱۹۴۸، کیبوتص زمین‌هایی در نزدیکی کریات‌شمونای امروزی دریافت کرد که در بخشی از آنها استخرهای پرورش ماهی و در بخش دیگر کشت‌های زراعی دایر شد. امروزه کشت‌های کیبوتص دربرمی‌گیرد: ترشک، آفتابگردان، گوجه‌فرنگی صنعتی، پنبه، هندوانه و بادام‌زمینی. همچنین باغ آووکادو و تاکستان‌هایی با ارقام مرغوب شراب مانند مرلو، شاردونه و کابرنه سووینیون وجود دارد. صنعت در دهه ۱۹۴۰ کارگاه کوچکی برای بافت دستی محصولاتی مانند فرش و پرده در کیبوتص دایر شد. در سال ۱۹۷۳ کیبوتص کارخانه‌ای برای بافت باریک خرید که نوارهای زیپ، تشک و موتور الکتریکی تولید می‌کرد. | ## جمع‌بندی | با گذشت زمان این کارخانه (شیئون تِکسو مدیک) به تولید باندهای پزشکی و پانسمان‌های زخم روی آورد و تولید فرآورده‌های پزشکی به حوزه اصلی کار آن تبدیل شد.