aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: فهرست برنامه‌های دولتی برای ریشه‌کنی جانوران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست برنامه‌های دولتی برای ریشه‌کنی جانوران | مقدمه: از نظر تاریخی، مواردی وجود داشته است که نابودی گونه‌های جانوری از نظر سیاسی مورد تأیید قرار گرفته است، زیرا این جانوران زیان‌آور پنداشته شده‌اند. | ## بخش 1: فهرست برنامه‌های دولتی برای ریشه‌کنی جانوران | در برخی موارد، جانوران شکار شده‌اند زیرا خطری برای زندگی انسان‌ها ایجاد می‌کنند، در موارد دیگر به دلیل زیان‌اور بودن برای منافع انسانی مانند دامداری شکار شده‌اند. اخیراً، تلاش‌های ریشه‌کنی بر مهره‌داران مهاجم متمرکز شده است زیرا آنها عامل اصلی انقراض گونه‌های بومی، به ویژه در جزایر هستند. در تعدادی از موارد، چنین شکارهایی که توسط دولت تأیید شده است، سبب در معرض خطر قرار گرفتن یا انقراض کامل گونه‌ها شده است. خرموش‌ها آلبرتا، کانادا یکی از معدود مکان‌های غیرجزیره‌ای در جهان است که عاری از موش‌های قهوه‌ای است. از آغاز دههٔ ۱۹۵۰، دولت آلبرتا یک برنامه کنترل موش را اجرا کرده است که چنان موفق بوده است که تنها موارد نادری از دیدن موش‌های وحشی گزارش شده است که معمولاً موش‌هایی که با کامیون یا قطار به استان رسیده‌اند. گرگ تاسمانی گرگ تاسمانی یک شکارچی تاسمانی بود که مسئول تعداد قابل توجهی از حملات به دام‌های آزاد بود و سبب ایجاد احساسات عمومی خصومت علیه این گونه شد. | ## بخش 2: فهرست برنامه‌های دولتی برای ریشه‌کنی جانوران | در سال ۱۸۳۶، شرکت زمین ون دیمن جایزه‌ای بین ۶ شیلینگ (برای کمتر از ده شکار) و ۱۰ شیلینگ (برای هر شکار بیش از ده شکار) برای گرگ تاسمانی تعیین کرد. در سال ۱۸۸۸، دولت جایزه‌ای معادل ۱ پوند برای پوست سر هر جانور بالغ و ۱۰ شیلینگ برای هر جانور نابالغ تعیین کرد و تعدادی از دامداران نیز جوایز مشابهی ارائه دادند. ببر ببر خزر در دهه ۱۹۰۰ (دهه) دولت روسیه اعلام کرد که جایی برای ببرها در آسیای مرکزی و قفقاز وجود ندارد. ارتش روسیه موظف شد همهٔ ببرهای منطقه دریای خزر را نابود کند تا کشاورزان بتوانند به آنجا نقل مکان کنند. مشخص نیست که آیا ببر خزر کاملاً منقرض شده است یا خیر، زیرا گزارش‌هایی از دیده شدن آن در افغانستان وجود دارد. این گونه توسط مائو تسه تونگ به عنوان بخشی از برنامه «جهش بزرگ به جلو» به عنوان یک آفت اعلام شد و مورد شکار بی‌رویه قرار گرفت. | ## بخش 3: فهرست برنامه‌های دولتی برای ریشه‌کنی جانوران | مقرراتی که شکار چنین ببرهایی را محدود می‌کرد، در دهه ۱۹۷۰ اجرا شد، اما چندان رعایت نشد. تا سال ۱۹۸۲ تعداد آنها به ۱۵۰ تا ۲۰۰ قلاده کاهش یافت و اکنون تقریباً در طبیعت منقرض شده‌اند. گرگ گرگ‌ها شکارچیانی هستند که اغلب گوسفندان اهلی را هدف قرار می‌دهند، واقعیتی که اغلب باعث درگیری دامدارانی می‌شود که می‌خواهند گرگ‌ها از بین بروند و با طرفداران محیط زیست درگیر می‌شوند. در کشورهای مختلف اروپایی مانند نروژ، گرگ به عنوان آفت اعلام شد و تحت ریشه‌کنی سیستماتیک قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | چندگونه‌ای طرح «بدون شکارچی ۲۰۵۰» نیوزیلند با هدف ریشه‌کن کردن همهٔ شکارگران معرفی‌شده از جزایر اجرا می‌شود.
موضوع مقاله: فرش دمیرچیلار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرش دمیرچیلار | مقدمه: نام این فرش با نام روستای دمیرچیلار واقع در ۹ کیلومتری غرب شهر قزاخ در آذربایجان مرتبط است. | ## بخش 1: فرش دمیرچیلار | این فرش همچنین در روستاهای داش سالاخلی، کوسالار و اورکمازلی از شهرستان قزاخ تولید می‌شود. سه نسخه اصلی برای این نوع فرش وجود دارد.Азербайджанский ковёр نسخه اول ترکیب زمینه میانی فرش‌های نسخه اول شامل ژل‌های چندضلعی است. حاشیه میانی که به عنوان «سورمادان» شناخته می‌شود، به عنوان یک نوار حاشیه‌ای برای فرش‌های «دمیرچیلار» مشخص است.Азербайджанский ковёр نسخه دوم نسخه دوم از فرش‌هایی ساخته شده است که بافندگان فرش آن را «دمیرچی حسن» می‌نامند. | ## بخش 2: فرش دمیرچیلار | اگر پیش از این، این فرش‌ها کاربرد مذهبی داشتند، به ویژه برای اجرای نماز بافته می‌شدند، با گذشت زمان تنها به یک کالای تزئینی تبدیل شدند. یک حاشیه نازک - مدخیل - که زمینه میانی را احاطه کرده و در قسمت بالایی فرش یک نقش برجسته تشکیل می‌دهد، در قسمت پایینی زمینه میانی به شکل مربعی که برای پاهای نمازگزار در نظر گرفته شده است، بسته می‌شود؛ بنابراین، هنگام نماز، هنگام اجرای نماز، باید هفت قسمت از بدن خود - پیشانی، دست‌ها، زانوها و شست‌ها - را با زمین لمس کرد؛ بنابراین، اگر پاهای خود را روی یک «گدمگاه» مربع شکل که در قسمت پایین زمینه میانی قرار دارد، قرار دهند، زانوها و دست‌هایشان باید روی گِل، که بالای مرکز زمینه میانی قرار دارد، قرار گیرد و پیشانی آنها موهورا را که در مرکز تاگ قرار دارد و «سجده‌گاه» نامیده می‌شود، لمس می‌کند. صنعتگرانی که در قدیم فرش‌های نمازلیک می‌بافتند، با رعایت آداب نماز، باید از قبل فاصله بین «قدمگاه» - محل قرارگیری پاها و «سجده‌گاه» - محل قرارگیری موخور - را محاسبه می‌کردند (برای جزئیات بیشتر، به مقاله «نمازلیک» مراجعه کنید).Азербайджанский ковёр نسخه سوم این فرش‌ها از فرش‌هایی به نام «مهرابسیز» ساخته شده‌اند که به معنی «بدون محراب» است. | ## بخش 3: فرش دمیرچیلار | آن‌ها با ژل‌های کتو مانندی مشخص می‌شوند که یکی پس از دیگری قرار گرفته‌اند و از قسمت پایین زمینه میانی تا انتهای آن شروع می‌شوند. اخیراً فرش‌های سایز بزرگ با یک ژل که در مرکز زمینه میانی آن‌ها قرار دارد، تولید شده‌اند.Азербайджанский ковёр ویژگی‌های فنی فرش‌های دمیرچیلار اغلب در اندازه‌های کوچک بافته می‌شوند. | ## جمع‌بندی | تراکم گره‌ها: در هر دسی‌متر مربع از ۲۶ × ۲۶ تا ۳۰ × ۳۰ گره (در هر متر مربع - از ۶۰۰۰۰ تا ۹۰۰۰۰) است.
موضوع مقاله: فرش‌های خیلا افشان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرش‌های خیلا افشان | مقدمه: «خیلا افشان» - فرش‌های پرزدار متعلق به گروه باکو از مدرسه فرش‌بافی آبشرون.Azərbaycan xalçası نمای کلی فرش‌های «خیلا افشان» نام خود را از روستای خیلا (که اکنون با نام امیرجان شناخته می‌شود) در واحد اداری-ارضی شبه جزیره آبشرون، واقع در ۱۵ کیلومتری باکو، گرفته‌اند. | ## بخش 1: فرش‌های خیلا افشان | معنی کلمه «افشان» در فرهنگ لغت به معنای پراکنده کردن، ساییدن و رنگارنگ کردن است. این فرش‌ها که در به «ساجایاگی» معروف هستند)، اغلب توسط برخی از نویسندگان خارجی در آثارشان " شیروان " و توسط دیگران به اشتباه " دربند " نامیده می‌شوند. این ترکیب پیچیده که در شهرهایی مانند اردبیل، سراب و ارسباران، که قالی‌بافی در آنها توسعه یافته است، رواج دارد، به ویژه برای شهر تبریز مشخص است. | ## بخش 2: فرش‌های خیلا افشان | اگرچه فرش‌های «افشان» در شمال شرقی آذربایجان تاریخی (ماراتا، بیکو) تولید می‌شوند، اما ترکیب پیچیده آنها نمونه‌ای از گروه فرش‌های «باکو-خیلا» است و به عنوان «خیلا-افشان» شناخته می‌شود. فرش‌های «گل افشان» - تفاوت اصلی این ترکیب در این است که هر یک از رپورت‌های دوربرد آن مستقل هستند و یک چهارم مساحت میانی فرش را تشکیل می‌دهند. علاوه بر این، ترکیب «افشان» با یک دریاچه در وسط تکمیل می‌شود که از ویژگی‌های «خیلا» است. | ## بخش 3: فرش‌های خیلا افشان | لبه‌ای که ترکیب «گل افشان» ( را احاطه کرده است) پیچیده‌تر است: چهار یا دو نوار به نوارهای لبه اضافه می‌شود. زمینهٔ زمینهٔ میانی فرش‌های «خیلا افشان» معمولاً سرمه‌ای است، گاهی فیروزه‌ای، آبی، قرمز یا سفید. مشخصات فنی اندازه «فرش‌های خیله‌افشان» می‌تواند از ۱۳۰x۲۰۰ سانتی‌متر تا ۱۵۰x۲۵۰ سانتی‌متر متغیر باشد. | ## جمع‌بندی | تراکم حلقه‌ها در هر دسی‌متر مربع در «فرش‌های خیلا افشان» از حلقه‌های ۴۰x۴۰ تا حلقه‌های ۴۵x۴۵ متغیر است.
موضوع مقاله: ابتکار فرش دوباگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابتکار فرش دوباگ | مقدمه: این پروژه برای ساکنان یک روستای روستایی در آناتولی - که عمدتاً زنان هستند - منبع درآمد منظمی فراهم می‌کند. | ## بخش 1: ابتکار فرش دوباگ | ابتکار دوباگ، بازگشت تولید فرش سنتی با استفاده از پشم دست‌ریسی شده رنگ‌شده با رنگ‌های طبیعی را نشان می‌دهد که متعاقباً در سایر کشورهای تولیدکننده فرش نیز به کار گرفته شد.Eilland, Emmett (2003). پیشینه و تاریخچه پروژه دوباگ در سال ۱۹۸۱ به رهبری هارالد بوهمر، یک معلم شیمی و زیست‌شناسی آلمانی، با همکاری دانشگاه مرمره در استانبول آغاز شد. او بر تجزیه و تحلیل شیمیایی رنگ‌های فرش‌های بافته شده عتیقه، مانند فرش‌های موجود در موزه‌های استانبول، تمرکز داشت. استفاده از رنگ‌های مصنوعی در فرش‌های شرقی رنگ‌های مصنوعی در اواخر قرن نوزدهم کشف شدند. تا آن زمان، پشم مورد استفاده برای بافت فرش با رنگ‌های سنتی ساخته شده از گیاهان، حشرات و مواد معدنی رنگ می‌شد. رنگ‌های مصنوعی ارزان و آسان برای استفاده بودند و بنابراین به زودی پس از اینکه به‌طور گسترده در دسترس قرار گرفتند، جایگزین رنگ‌های سنتی شدند. مورخان هنر غربی، ناپایداری فرش‌های دارای رنگ‌های مصنوعی را در برابر نور و رطوبت گزارش کرده‌اند. | ## بخش 2: ابتکار فرش دوباگ | اثر زیبایی‌شناختی فرش‌های شرقی با رنگ‌های مصنوعی توسط آرتور سیسیل ادواردز به عنوان «داشتن ظاهری سخت و فلزی» و «مات و بی‌روح» توصیف شده است. برای موفقیت تجاری، فرش‌های رنگ‌شده با رنگ مصنوعی باید قبل از فروش، تحت عملیات شیمیایی قرار گیرند. تجزیه و تحلیل رنگ‌های طبیعی و بازسازی روش‌های رنگرزی سنتی تجزیه و تحلیل رنگ‌های پشم فرش پیش از این توسط ادواردز در سال ۱۹۵۳ به عنوان وسیله‌ای برای تعیین منشأ فرش‌های آن دوره پیشنهاد شده بود. در سال ۱۹۸۲، بوهمر کار خود را بر روی نمونه‌های پشم فرش عتیقه، با استفاده از کروماتوگرافی لایه نازک منتشر کرد. با مقایسه کروماتوگرام‌های نمونه‌های پشم فرش و گیاهانی که برای رنگرزی استفاده می‌شدند، اجزای رنگ طبیعی شناسایی شدند و متعاقباً روش‌های رنگرزی به صورت تجربی بازسازی شدند. اولین نمایش تکنیک‌های رنگرزی سنتی در برخی از روستاهای منطقه آیواجیک در چاناک‌قلعه انجام شد. این فرش‌ها از پشم گوسفند دست‌ریسی شده ساخته می‌شوند و به صورت محلی با رنگ‌های طبیعی که طبق دستورالعمل‌های تجربی تهیه شده‌اند، رنگرزی می‌شوند. | ## بخش 3: ابتکار فرش دوباگ | رنگ‌های مورد استفاده برای فرش‌های دوباگ از گیاهان به دست می‌آیند و شامل موارد زیر هستند: قرمز از ریشه‌های روناس، زرد از گیاهانی از جمله پیاز، گونه‌های خاص بابونه (بابونه (سرده)، بابونه آلمانی) و فرفیون) سیاه: سیب بلوط، بلوط بلوط، و سماق تانر، سبز شدن با رنگرزی دوگانه با نیل و رنگ زرد. آبی: نیل مصنوعی به این دلیل استفاده می‌شود که از نظر شیمیایی با نیل طبیعی به‌دست‌آمده از درخت نیل یکسان است. فرش‌های دوباگ (DOBAG) هم با یک برچسب و مهر چرمی که برای شناسایی به فرش متصل شده است و هم با گواهی که نام بافنده، روستا و منطقه‌ای که فرش در آن بافته شده است، تحویل داده می‌شوند. به بافندگان فرش دوباگ به ازای هر گره دستمزد پرداخت می‌شود، بنابراین یک سیستم دستمزد منصفانه تضمین می‌شود. شاخه تجاری این طرح، فرش‌ها را مستقیماً فقط به نمایندگی‌های مجاز صادر می‌کند و از تجارت واسطه‌ای جلوگیری می‌کند. | ## جمع‌بندی | در سطح اجتماعی، هدف این پروژه متوقف کردن اثرات شهرنشینی با ارائه منبع درآمد مداوم برای زنان روستایی است.
موضوع مقاله: گجه کوندو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گجه کوندو | مقدمه: گجه کوندو محله‌ها جایگزین مقرون‌به‌صرفه‌ای برای سرپناه بسیاری از خانوارهای کم‌درآمد هستند که توانایی خرید یا اجاره مسکن رسمی را ندارند. | ## بخش 1: گجه کوندو | قبل از پدیده محله فقیر نشین، قلع محله‌ها (محله‌های قوطی حلبی) الگوی اصلی مسکن غیررسمی را از اواخر قرن نوزدهم تشکیل می‌دادند. اصطلاح محله فقیر نشین با ساخت سکونتگاه‌های غیررسمی توسط مهاجران از مناطق روستایی ترکیه در دهه ۱۹۵۰، زمانی که مکانیزاسیون کشاورزی جمعیت مازاد قابل توجهی را در روستاها ایجاد کرد، محبوبیت پیدا کرد. مهاجران، از جمله کولی‌ها، که پس از جنگ روسیه و ترکیه در سال‌های ۱۸۷۷–۱۸۷۸ از شهرهای بلغارستان و جنوب رومانی گریختند، اولین بنیانگذاران محله‌های تنکه در نقاط مختلف استانبول مانند کومکاپی و نیشانتاشی بودند. با این حال، گزینه مسکن ارزان قیمت ارائه شده توسط محله‌های تنکه به زودی برای فقرای محلی مانند مهاجران کرد و ارمنی جذاب شد. ریشه‌شناسی در زبان ترکی، گِچه به معنای «شب» و کُندو به معنای «قرار دادن» است (از فعل کُنماک، «ساکن شدن» یا «قرار گرفتن»)؛ بنابراین اصطلاح گِچه‌کُندو به معنای «ساخته شده در طول شب» است. و بُلگه به معنای «منطقه»، «ناحیه» یا حتی «منطقه» است، بنابراین گِچه‌کُندو بُلگِسی به معنای «محله‌ای فقیرنشین که ناگهان ساخته شده» است. | ## بخش 2: گجه کوندو | گِچه‌کُندو یک اصطلاح عمومی است که پدیده‌های مکانی متنوعی را از نظر اندازه و شرایط فیزیکی شامل می‌شود. در کاربرد رایج، به ساختمان‌های آپارتمانی یا خانه‌های کم‌هزینه‌ای اشاره دارد که در مدت زمان بسیار کوتاهی توسط افرادی که از مناطق روستایی به حومه شهرهای بزرگ مهاجرت کرده‌اند، ساخته شده‌اند. رابرت نویویرث در کتاب خود با عنوان «شهرهای سایه» می‌نویسد که این متصرفان غیرقانونی از یک خلأ قانونی سوءاستفاده می‌کنند که می‌گوید اگر کسی پس از غروب شروع به ساخت‌وساز کند و قبل از طلوع آفتاب روز بعد بدون اینکه مقامات متوجه شوند، به خانه تکمیل‌شده نقل مکان کند، روز بعد مقامات مجاز به تخریب ساختمان نیستند، بلکه باید یک روند قانونی را در دادگاه آغاز کنند (و بنابراین احتمال بیشتری وجود دارد که فرد بتواند در آنجا بماند). چنین ساختمان‌هایی ممکن است بدون طی مراحل لازم برای ساخت‌وساز، مانند اخذ مجوزهای ساختمانی، ساخته شوند و می‌توانند بسیار پرجمعیت باشند. نویویرث در سال ۲۰۰۴ اظهار داشت که «نیمی از ساکنان استانبول - شاید شش میلیون نفر - در خانه‌های گجه‌کوندو زندگی می‌کنند».Neuwirth, R (2004). علیرغم دلالت‌های فقر شهری و ازدحام جمعیت، تقریباً همه محله‌های گجه‌کوندو دارای آب لوله‌کشی و برق هستند. | ## بخش 3: گجه کوندو | پدیده گجه کوندو مستقیماً با مشکلات بیکاری و فقر در مناطق روستایی ترکیه، به ویژه در شرق این کشور، مرتبط است. در بسیاری از موارد، کل روستاها برای دستیابی به سطح زندگی بهتر به حومه شهرهای بزرگ صنعتی مهاجرت کرده‌اند. در حال حاضر، برخی از مناطق گجه‌کُندو به تدریج در حال تخریب و جایگزینی با مجتمع‌های مسکونی مدرن هستند که توسط اداره توسعه مسکن انبوه دولتی (TOKİ) توسعه یافته‌اند. گجه‌کُندولارها هم در شهرهای کوچک ترکیه و هم در شهرهای بزرگی مانند ازمیر، آنکارا و استانبول وجود دارند. ییلگور، اگمن (۲۰۱۸) «محله‌های تنکه در پایتخت اواخر عثمانی: زمینه‌ای اجتماعی-فضایی برای همزیستی مهاجران کولی و فقرای محلی»، مطالعات رومانی، ۲8(2)، ۱۵۷–۹۴. | ## جمع‌بندی | ییلگور، اگمن (۲۰۲۲) «شکل‌گیری سکونتگاه‌های غیررسمی و توسعه اصطلاح تنکه محله در استانبول اواخر عثمانی»، تاریخ شهری، ۴8(3)، ۶۰۸–۶۳۷.
موضوع مقاله: مؤسسه تحقیقات فرهنگ ترکیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مؤسسه تحقیقات فرهنگ ترکیه | مقدمه: تحقیقات آن بر جهان ترک متمرکز بود و با حمایت وزارت امور خارجه ترکیه و سازمان اطلاعات ملی انجام می‌شد. | ## بخش 1: مؤسسه تحقیقات فرهنگ ترکیه | در سال ۱۹۶۰، کمیسیونی متشکل از احمد تمیر، ترک‌شناس متولد قازان، عابدین ایتیل، هندشناس اهل باکو و عثمان ندیم تونا، زبان‌شناس ترکی زبان ترکی باستان، وظیفه تهیه اساسنامه را بر عهده گرفتند. پس از ارائه پروژه خود به وزارت کشور، در اکتبر ۱۹۶۱ به عنوان یک مؤسسه تحقیقاتی دانشگاهی تأسیس شد و نشریات آن در خدمت جناح راست سیاسی بود، زیرا نهاد سیاسی در آن زمان نگران قدرت گرفتن سوسیالیست‌ها بود. عضویت در ابتدا فقط به دانشگاهیان دارای حداقل مدرک دکترا و ترجیحاً مدرسان این رشته اختصاص داشت. در سال ۱۹۶۸ به مؤسسه تحقیقات فرهنگ ترکیه عنوان «انجمنی که برای منافع عمومی کار می‌کند» اعطا شد که به این معنی بود که از امتیازات بیشتری برخوردار خواهد بود. | ## بخش 2: مؤسسه تحقیقات فرهنگ ترکیه | به گفته انور آلتایلی، کارمند سابق و مأمور مؤسسه فناوری ماساچوست، این مؤسسه در دوران ریاست تمیر با حمایت مالی مؤسسه فناوری ماساچوست فعالیت می‌کرد. پس از کودتای نظامی در سال ۱۹۸۰، این مؤسسه با انتشار کتاب‌هایی که وجود کردها را انکار می‌کرد، هدف خود را مقابله با شورش کردها توسط حزب کارگران کردستان قرار داد. انتشارات انجمن ترکان ترکیه از نوامبر ۱۹۶۲ به بعد سه مجله منتشر کرد، دو مجله به زبان ترکی و مجله سوم نیز مقالاتی به زبان‌های فرانسوی، انگلیسی و آلمانی داشت. شماره‌هایی دربارهٔ کشورهایی مانند قبرس یا آذربایجان یا افرادی مانند مصطفی کمال آتاتورک و فواد کوپرولو منتشر می‌شد. | ## بخش 3: مؤسسه تحقیقات فرهنگ ترکیه | در سال ۱۹۶۲، بیشتر مقالات دربارهٔ ملی‌گرایی و فرهنگ ترکیه منتشر شد و یک سال بعد، آتاتورک بیشتر مورد توجه مجله قرار گرفت. مقالات مربوط به اقوام ترک خارج از جمهوری ترکیه، مردم آذربایجان، ترکمنستان، بالکان و قزاقستان را پوشش می‌داد و قبرس در سال ۱۹۷۴ پس از حمله ترکیه به آن، به کانون توجه تبدیل شد. | ## جمع‌بندی | دربارهٔ کردها این مؤسسه همچنین به خاطر انتشار کتاب‌های متعددی با هدف اثبات ریشه ترکی کردها شناخته شده است.
موضوع مقاله: درخت سال نو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # درخت سال نو | مقدمه: درخت‌های سال نو، درختانی تزیین‌شده شبیه به درخت‌های کریسمس هستند که به‌طور خاص برای جشن سال نو نمایش داده می‌شوند. | ## بخش 1: درخت سال نو | نباید آنها را با رسم گذاشتن درخت کریسمس تا بعد از روز سال نو (به‌طور سنتی تا زمان ظهور مسیح در ۶ ژانویه) اشتباه گرفت. سنت‌های روسی و ترکی درختان سال نو روسی و ترکی از همان انواع درختان کریسمس هستند، اگرچه درخت صنوبر رایج‌ترین نوع است. تزئینات آنها مانند درختان کریسمس است؛ با این حال، درخت سال نو به سبک روسی کاملاً سکولار است و تزئینات آن شامل هیچ نماد مذهبی نیست. در حالی که روس‌ها و ترک‌های آمریکای شمالی که پس از کریسمس، زمانی که قیمت‌ها کاهش یافته است، درخت می‌خرند، ممکن است از صرفه‌جویی قابل توجهی بهره‌مند شوند، اما اکثر آنها برای خرید درختان خود پس از کریسمس صبر نمی‌کنند. سنت نصب و تزئین یولکا (به زبان روسی: Ёлка) برای کریسمس به قرن هفدهم میلادی برمی‌گردد، زمانی که پتر کبیر این رسم را در نتیجه سفرهایش به اروپا وارد کرد. پتر در سال ۱۶۹۹ فرمان داد که سال نو به جای اول سپتامبر در اول ژانویه جشن گرفته شود و «از شاخه‌ها و درختان صنوبر، کاج و ارس برای تزئین خانه‌ها و دروازه‌های کنار خیابان‌های اصلی استفاده شود». [ نیازمند منبع ] با این حال، در امپراتوری روسیه، یولکا از سال ۱۹۱۶ توسط شورای کلیسا به عنوان سنتی که ریشه در آلمان (دشمن روسیه در طول جنگ جهانی اول) داشت، ممنوع شد. | ## بخش 2: درخت سال نو | پس از انقلاب ۱۹۱۷، جشن‌های کریسمس - همراه با سایر تعطیلات مذهبی - در نتیجهٔ کمپین ضد مذهبی شوروی، دلسرد و عملاً ممنوع شدند. اتحادیهٔ ملحدان مبارز، دانش‌آموزان مدارس را تشویق کرد تا علیه سنت‌های کریسمس، از جمله درخت کریسمس، و همچنین سایر تعطیلات مسیحی، از جمله عید پاک، مبارزه کنند. با ممنوع شدن درخت کریسمس طبق قوانین ضد مذهبی شوروی، مردم رسم کریسمس سابق را با درخت‌های سال نو جایگزین کردند. دعوت به یولکا در کاخ اتحادیه‌ها برای کودکان شوروی به یک امر افتخارآمیز تبدیل شد. [ نیازمند منبع ] پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، انگ علیه دین در بحبوحه علاقه عمومی دوباره فروکش کرد. به آن درخت سال نو می‌گویند زیرا مخصوص سال نو است و با توجه به اینکه حدود ۹۵٪ از جمعیت ترکیه مسلمان هستند، اکثر ترک‌ها کریسمس را جشن نمی‌گیرند. پس از مدرن شدن ترکیه، تقویم اسلامی و تقویم مالی با تقویم میلادی جایگزین شدند و جشن‌های سال نو از اواخر دهه ۱۹۲۰ آغاز شد. | ## بخش 3: درخت سال نو | این جشن‌ها در ترکیه رواج یافت و درخت‌های کریسمس به عنوان درخت سال نو به این کشور آورده شدند. درخت سال نو را می‌توان نمونه‌ای از فرهنگ غربی‌شده ترکیه یا فرهنگ ترکی‌شده اروپایی دانست. در سال ۲۰۲۴، هنگامی که دانشجویان دانشگاه فنی ییلدیز در استانبول سعی کردند درختی را تزئین کنند، معترضان با انگیزه‌های اسلامی سعی کردند از این کار جلوگیری کنند و گفتند که این درخت جایی در ترکیه ندارد. پس از آن، آنها همچنین در مقابل درخت نماز خواندند، اما دانشجویان همچنان موفق به تزئین آن شدند. سفارشی ویتنامی و کانتونی کاشتن Cây nêu (درخت سال نو ویتنامی) یک رسم ویتنامی است که بخشی از بهار عید تت است. درختان هوآ دائو (به زبان شمالی) یا هوآ مای (به زبان جنوبی) و کوات نیز در طول تت در خانه‌های ویتنامی تزئین و به نمایش گذاشته می‌شوند. | ## جمع‌بندی | بامبو تنها یکی از درختان سال نو برای کانتونی‌ها است، دو درخت دیگر نارنگی و هلو هستند.
موضوع مقاله: موزه هنرها و پیشه‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موزه هنرها و پیشه‌ها | مقدمه: این موزه مجموعه‌ای از آثار «کنسرواتوار ملی هنرها و حرفه‌ها» را در خود جای داده است؛ نهادی که در سال ۱۷۹۴ میلادی با هدف نگهداری و حفظ ابزارهای علمی و اختراعات تأسیس شد.Musée des arts et métiers تاریخ از زمان تأسیس خود، موزه در صومعه متروکهٔ «سن-مارتن-ده-شان» واقع در خیابان رئومور در ناحیه سوم پاریس مستقر بوده است. | ## بخش 1: موزه هنرها و پیشه‌ها | از جمله آثار برجسته این مجموعه می‌توان به نسخه اصلی آونگ فوکو، مدل اولیه مجسمه «آزادی روشنگر جهان» (که به‌طور عمومی با نام مجسمه آزادی شناخته می‌شود) اثر فردریک آگوست بارتولدی، برخی از نخستین هواپیماها (مانند Avion III اثر کلِمان آدر و Blériot XI اثر لویی بلریو)، و ماشین حساب مکانیکی پاسکالین ساختهٔ بلز پاسکال اشاره کرد.Musée des arts et métiers موزه شامل هفت مجموعه موضوعی است: ابزارهای علمی، مواد، انرژی، مکانیک، ساخت‌وساز، ارتباطات، و حمل‌ونقل. | ## بخش 2: موزه هنرها و پیشه‌ها | ## بخش 3: موزه هنرها و پیشه‌ها | ## جمع‌بندی | از جمله آثار برجسته این مجموعه می‌توان به نسخه اصلی آونگ فوکو، مدل اولیه مجسمه «آزادی روشنگر جهان» (که به‌طور عمومی با نام مجسمه آزادی شناخته می‌شود) اثر فردریک آگوست بارتولدی، برخی از نخستین هواپیماها (مانند Avion III اثر کلِمان آدر و Blériot XI اثر لویی بلریو)، و ماشین حساب مکانیکی پاسکالین ساختهٔ بلز پاسکال اشاره کرد.Musée des arts et métiers موزه شامل هفت مجموعه موضوعی است: ابزارهای علمی، مواد، انرژی، مکانیک، ساخت‌وساز، ارتباطات، و حمل‌ونقل.
موضوع مقاله: رشت‌شتات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رشت‌شتات | مقدمه: در چنین نظامی، قدرت حکومت محدود شده تا از اعمال خودسرانه جلوگیری شود و حقوق شهروندان تضمین گردد. | ## بخش 1: رشت‌شتات | رشت‌شتات با مفهوم «قانون‌گرایی» در سنت آنگلوساکسون شباهت دارد، اما تأکید بیشتری بر عدالت اخلاقی، عقلانیت، حقوق طبیعی و انصاف دارد. ایده‌های ایمانوئل کانت، فیلسوف آلمانی، پایه‌گذار نظریه دولت قانون‌مدار محسوب می‌شوند. | ## بخش 2: رشت‌شتات | او دولت آرمانی را «جمهوری» می‌دانست که بر اساس قانون اساسی مکتوب، صلح پایدار، و حکومت اخلاقی بنا شده باشد. اصول کلیدی این مفهوم عبارت‌اند از: برتری قانون اساسی، تفکیک قوا، شفافیت اقدامات دولتی، حق اعتراض و بررسی قضایی، تناسب در اقدامات دولتی، و حمایت از حقوق مکتسبه. | ## بخش 3: رشت‌شتات | در قرن نوزدهم، روسیه با الهام از سنت حقوقی آلمان، مفهوم «دولت قانونی» (Правовое государство) را پذیرفت. | ## جمع‌بندی | اقتصاد قانون اساسی، که توسط جیمز بوکانن توسعه یافت، نقش مهمی در تحقق دولت قانون‌مدار دارد؛ به‌ویژه از طریق شفافیت بودجه، عدالت مالی، و دسترسی مؤثر جامعه مدنی به نظام قضایی.
موضوع مقاله: استان‌های کرواسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استان‌های کرواسی | مقدمه: از زمان بازتأسیس آن‌ها در سال ۱۹۹۲، کشور کرواسی به ۲۰ استان و شهر پایتخت زاگرب تقسیم شده است؛ زاگرب دارای جایگاه حقوقی و اداری هم‌زمان به‌عنوان یک استان و یک شهر است و از استان زاگربِ پیرامونی جدا محسوب می‌شود. | ## بخش 1: استان‌های کرواسی | تا سال ۲۰۱۵، این استان‌ها به ۱۲۸ شهر و ۴۲۸ شهرداری (که عمدتاً روستایی هستند) تقسیم شده‌اند. تقسیمات اداری کرواسی در طول تاریخ، از دوران قرون وسطی تاکنون، دستخوش تغییرات بوده‌اند؛ این تغییرات بازتابی از کاهش یا گسترش قلمرو، دگرگونی در وضعیت سیاسی مناطق دالماسی، دوبروونیک و ایستریا، و شرایط سیاسی از جمله اتحاد شخصی و تحول روابط میان پادشاهی کرواسی-اسلاونیا و پادشاهی مجارستان بوده‌اند. اعضای این مجلس برای دوره‌ای چهار ساله از طریق رأی‌گیری عمومی انتخاب می‌شوند؛ این انتخابات به‌صورت نظام تناسبی با فهرست‌های بسته و روش دُهوند برگزار می‌گردد. | ## بخش 2: استان‌های کرواسی | قوه اجرایی هر شهرستان توسط فرماندار شهرستان (Župan) اداره می‌شود، به‌جز شهر زاگرب که شهردار مسئول قوه اجرایی آن است. فرمانداران شهرستان‌ها (همراه با دو معاون فرماندار) و شهردار زاگرب (همراه با دو معاون شهردار) برای دوره‌ای چهار ساله با کسب اکثریت آرا در واحدهای مربوطه حکومت محلی انتخاب می‌شوند. اگر هیچ‌یک از نامزدها در دور اول رأی‌گیری به اکثریت نرسند، انتخابات به دور دوم کشیده می‌شود (نظام اکثریتی با دو مرحله رأی‌گیری). | ## بخش 3: استان‌های کرواسی | فرمانداران شهرستان‌ها (با معاونانشان) و شهردار زاگرب (با معاونانش) می‌توانند از طریق همه‌پرسی برکنار شوند. نهادهای اداری شهرستان شامل ادارات و خدماتی هستند که برای انجام امور در حوزه خودگردانی شهرستان و همچنین اجرای وظایف محول‌شده از سوی دولت مرکزی تأسیس شده‌اند. | ## جمع‌بندی | مدیریت این ادارات و خدمات بر عهده رؤسایی است که از طریق رقابت عمومی و به پیشنهاد فرماندار شهرستان منصوب می‌شوند.
موضوع مقاله: سرود ملی مولدوای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرود ملی مولدوای | مقدمه: این سرود از سال ۱۹۹۴ مورد استفاده قرار گرفته و در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۵ به‌طور رسمی تصویب شد. | ## بخش 1: سرود ملی مولدوای | اشعار «لیمبا نوآستره» را الکسی ماتِویچی (۱۸۸۸–۱۹۱۷) تنها یک ماه پیش از درگذشتش نوشت؛ کسی که نقش مهمی در بیداری ملی منطقه بیسارابیا ایفا کرد. تمرکز این سرود بر زبان است؛ یعنی زبان رسمی کشور مولداوی که همان زبان رومانیایی است. | ## بخش 2: سرود ملی مولدوای | همچنین در دسامبر ۲۰۱۳، دادگاه قانون اساسی مولداوی اعلام کرد که اعلامیه استقلال بر قانون اساسی اولویت دارد و بنابراین زبان رسمی کشور، رومانیایی است. با این حال، در منطقه ترانس‌نیستریا و در میان نسل‌های قدیمی‌تر، این زبان اغلب «مولداویایی» نامیده می‌شود. | ## بخش 3: سرود ملی مولدوای | در ترانس‌نیستریا، الفبای سیریلیک مولداویایی همچنان مورد استفاده است و زبان روسی نیز زبان غالب منطقه محسوب می‌شود. | ## جمع‌بندی | در متن شعر، نام زبان به‌طور مستقیم ذکر نشده، بلکه به‌صورت شاعرانه با عنوان «زبان ما» از آن یاد شده است.