موضوع مقاله: آبیاری در هند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آبیاری در هند | مقدمه: آبیاری در هند شامل شبکه‌ای از کانال‌های اصلی و فرعی از رودخانه‌های هند، سیستم‌های مبتنی بر چاه‌های آب زیرزمینی، مخازن و سایر پروژه‌های جمع‌آوری آب باران برای فعالیت‌های کشاورزی است. | ## بخش 1: آبیاری در هند | در سال‌های ۲۰۱۳–۲۰۱۴، تنها حدود ۳۶٫۷ درصد از کل زمین‌های کشاورزی در هند به‌طور قابل اعتمادی آبیاری می‌شدند، و دو سوم باقی‌مانده از زمین‌های کشت شده در هند به باران‌های موسمی وابسته بودند. در حال حاضر حدود ۵۱٪ از مناطق کشاورزی که غلات خوراکی کشت می‌کنند، تحت پوشش آبیاری هستند. بقیه منطقه به بارندگی وابسته است که معمولاً غیرقابل اعتماد و غیرقابل پیش‌بینی است.S. بیشتر آبیاری کانالی در شبکه کانال حوضه گنگ - یامونا عمدتاً در ایالت‌های پنجاب، هاریانا و اوتار پرادش و تا حدودی در راجستان و بیهار انجام می‌شود، در حالی که شبکه‌های کانال محلی کوچکی نیز در جنوب در تامیل نادو، کارناتاکا و کرالا وجود دارد. تاریخچه هند باستان (پراچینا بهارات) اولین اشارات به آبیاری در فصل‌های ۱٫۵۵، ۱٫۸۵، ۱٫۱۰۵، ۷٫۹، ۸٫۶۹ و ۱۰٫۱۰۱ ریگ‌ودا یافت می‌شود. ودا فقط از آبیاری به سبک چاه نام می‌برد، که در آن گفته شده چاه‌های کوپا و آواتا که پس از حفر شدن همیشه پر از آب هستند، از آنها واراترا (بند طناب) و چاکرا (چرخ) کوسا (سطل‌های) آب بیرون می‌کشند. این آب، طبق گفته وداها، به (کانال‌های پهن) و از آنجا به خانیتریما (کانال‌های منحرف‌کننده) به مزارع هدایت می‌شد. | ## بخش 2: آبیاری در هند | بعدها، پانینی، محقق هندی قرن چهارم پیش از میلاد، به بهره‌برداری از چندین رودخانه برای آبیاری اشاره می‌کند. رودخانه‌های ذکر شده شامل سیندو، سوواستو، وارنو، سارایو، ویپاس و چاندراگاگا می‌باشد. متون بودایی مربوط به قرن سوم پیش از میلاد نیز به آبیاری محصولات کشاورزی اشاره دارند. سطح زیر کشت محصولات آبیاری شده هند در سال ۱۹۵۱ حدود ۲۲٫۶ میلیون هکتار بود و در پایان سال ۱۹۹۵ به ۹۰ میلیون هکتار افزایش یافت که شامل کانال‌ها و چاه‌های آب زیرزمینی نیز می‌شود. با این حال، آبیاری بالقوه به تأمین قابل اعتماد برق برای پمپ‌های آب و تعمیر و نگهداری متکی است و زمین‌های خالص آبیاری شده به‌طور قابل توجهی کم بوده است. طبق سرشماری کشاورزی سال‌های ۲۰۰۱/۲۰۰۲، تنها ۵۸٫۱۳ میلیون هکتار زمین در هند واقعاً آبیاری می‌شد. طبق گزارش بانک جهانی، تنها حدود ۳۵ درصد از کل زمین‌های کشاورزی در هند در سال ۲۰۱۰ به‌طور قابل اعتمادی آبیاری می‌شدند پتانسیل نهایی آبیاری پایدار هند در گزارش فائو سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۱، ۱۳۹٫۵ میلیون هکتار تخمین زده شده است که شامل ۵۸٫۵ میلیون هکتار از طرح‌های کانال آبیاری رودخانه‌ای بزرگ و متوسط، ۱۵ میلیون هکتار از طرح‌های کانال آبیاری فرعی و ۶۶ میلیون هکتار از آبیاری با آب‌های زیرزمینی است. | ## بخش 3: آبیاری در هند | هند با ۳۹ میلیون هکتار (۶۷٪ از کل آبیاری خود)، بزرگ‌ترین سیستم آبیاری مجهز به آب‌های زیرزمینی جهان را دارد (چین با ۱۹ میلیون هکتار در رتبه دوم و ایالات متحده با ۱۷ میلیون هکتار در رتبه سوم قرار دارد). بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ و ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰، هند پیشنهاد سرمایه‌گذاری به مبلغ ۱٬۰۳٬۳۱۵ کرور (روپیه هند) و ۲٬۱۰٬۳۲۶ کرور روپیه (INR) در زمینه آبیاری و کنترل سیل در هند را داد. پروژه‌های آبیاری میکرو از سال ۱۹۵۰، کارهای آبیاری بر اساس هزینه‌های انجام‌شده برای اجرا، مدیریت و توزیع پروژه‌ها طبقه‌بندی می‌شدند. با این حال، کمیسیون برنامه‌ریزی هند طبقه‌بندی پروژه‌ها را بر اساس منطقه تحت کشت (CCA) اتخاذ کرد. پروژه‌های کوچک آبیاری پروژه آبیاری جزئی، طبقه‌بندی از پروژه‌های آبیاری مورد استفاده در هند است. پروژه‌ای که برای آبیاری مساحتی بالغ بر ۲۰۰۰ هکتار یا کمتر طراحی شده باشد، به عنوان آبیاری جزئی طبقه‌بندی می‌شود قبل از برنامه پنج ساله پنجم، طرح‌های آبیاری بر اساس سرمایه‌گذاری‌های مورد نیاز برای اجرای طرح طبقه‌بندی می‌شدند. از زمان برنامه پنج ساله پنجم، هند سیستم طبقه‌بندی مبتنی بر منطقه فرماندهی را اتخاذ کرده است. | ## جمع‌بندی | پروژه‌های آبیاری میکرو صندوق آبیاری میکرو (MIF) با سرمایه ۵۰۰۰ کرور روپیه تأسیس شد «تا به عنوان بخشی از هدف خود برای افزایش تولید کشاورزی و درآمد کشاورزان، زمین‌های بیشتری را تحت آبیاری میکرو قرار دهد»، NABARD نرخ بهره پایینی را به دولت‌های ایالتی ارائه می‌دهد «تا آبیاری میکرو را ترویج دهد، که در حال حاضر تنها ۱۰ میلیون هکتار را پوشش می‌دهد در حالی که پتانسیل ۷۰ میلیون هکتار را دارد».