موضوع مقاله: کوبایاشی تاکیجی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوبایاشی تاکیجی | مقدمه: کوبایاشی تاکیجی نویسندۀ برجستۀ ادبیات پرولتریایی ژاپن، کمونیست ، سوسیالیست و فعال سیاسی بود. | ## بخش 1: کوبایاشی تاکیجی | در ۴ سالگی همراه خانواده‌اش به استان هوکایدو، شهر اوتارو مهاجرت کرد و در آکادمی اقتصاد اوتارو小樽高等商業学校 (اکنون دانشگاه اقتصاد اوتارو) تحصیل نمود. پس از اشتغال در یک بانک در اوتارو، از طریق آثار نویسندگانی مانند هایاما یوشیکی葉山嘉樹 و ماکسیم گورکی، به عنوان نویسندۀ پرولتاریایی شناخته و کم کم وارد جنبش کارگری اوتارو شد. در سال ۱۹۲۸، داستان «۱۵ مارس ۱۹۲۸» را که از دستگیری دسته‌جمعی حزب کمونیست در اوتارو الهام گرفته بود، در نشریۀ ادبیات پرولتاریایی «سنکی戦旗 [به معنای پرچم جنگی] » منتشر کرد. همچنین به علت انتشار «صاحبخانۀ غایب» در سال ۱۹۲۹، که مبارزۀ میان دهقانان مستأجر در یک مزرعۀ بزرگ و کارگران اوتارو را به تصویر می‌کشید، از بانک اخراج شد. او در سال ۱۹۳۳ توسط پلیس امنیتی特別高等警察 [پلیس ویژهٔ عالی رتبه: پلیس مخفی ژاپن که وظیفهٔ سرکوب کردن مخالفان دولت را به عهده داشت.] دستگیر و بر اثر شکنجه در ۲۹ سالگی به قتل رسید. زندگی شخصی دوران کودکی تاکیجی در سال ۱۹۰۳ در روستای شیموکاوازوی، بخش کیتاآکیتا، استان آکیتا (اکنون اوداته، آکیتا) به دنیا آمد. در آن زمان، عمویش که پس از مشقت‌های فراوان توانسته بود در اوتارو، هوکایدو کسب و کار موفقی راه بیندازد، برای جبران لطف برادر و همسرش(والدین تاکیجی) که به‌خاطر شکست مالی او به سختی افتاده بودند، پیشنهاد داد پسر بزرگ‌ترشان را در اوتارو به مدرسه بفرستد. بدین ترتیب پسر بزرگ‌تر را به اوتارو فرستادند؛ اما او اندکی بعد بر اثر بیماری درگذشت. وقتی تاکیجی ۴ سال داشت، خانواده وادار به مهاجرت به جزیرۀ توسعه نیافته و یخبندان هوکایدو در مرز امپراتوری روسیه تزاری شدند. دوران تحصیل خانوادۀ تاکیجی از زندگی مرفه‌ای برخوردار نبودند؛ اما او در ازای کار کردن و زندگی در کارخانۀ عمویش، از او کمک هزینۀ تحصیلی دریافت می‌کرد و توانست وارد آکادمی اقتصاد اوتارو شود. نقاشی می‌کشید، برای مجلات ادبی مطلب می‌فرستاد، عضو هیئت تحریریه مجله انجمن فارغ‌التحصیلان بود و آثارش را در آن‌جا منتشر می‌کرد. او همچنین در آن مدرسه زیر نظر استاد اوکوما نوبویوکی大熊 信行 [اقتصاددان، منتقد ادبی و شاعر] تحصیل کرد. تقریباً در همان زمان، به خاطر شرایط دشوار خانواده‌اش و ناآرامی‌های اجتماعی ناشی از رکود شدید اقتصادی در آن زمان، شروع به مشارکت در جنبش کارگری کرد. اردوگاه‌های کارگری زیادی در بندر اوتارو، نه چندان دور از خانه و خانواده‌اش، وجود داشت و تاکیجی از کودکی با منظرۀ کارگرانی که به بیگاری گرفته می‌شدند آشنا بود. او در سال ۱۹۲۴ از آکادمی اقتصاد اوتارو فارغ‌التحصیل شد و در شعبه اوتاروی بانک کشاورزی هوکایدو株式会社北海道拓殖銀行 مشغول به کار شد. | ## بخش 2: کوبایاشی تاکیجی | گزارش‌ها حاکی از آن است که او ۱۰۱ یا ۱۰۲ سال سن داشته است.] ، که ۵ سال از او کوچک‌تر بود آشنا شد. تاکی به علت بدهی سنگین به جای مانده از پدرش، از ۱۳ سالگی به عنوان پیشخدمت در یک بار فروخته شده بود. تاکیجی با قرض کردن پول از دوستانش، آزادی او را خریداری کرد و به جای ازدواج رسمی، او را به عنوان عضوی از خانواده‌اش به خانه پدری خود برد. خانواده تاکیجی نیز تاکی را با آغوشی گرم پذیرفتند؛ اما تاکی به دلیل اختلاف طبقاتی میان‌شان احساس ناراحتی می‌کرد و بعد از ۷ ماه از آن‌جا فرار کرد. در پاییز ۱۹۲۸ او «۱۵ مارس ۱۹۲۸» را در نشریۀ «سنکی» منتشر کرد که براساس حادثه ۱۵ مارس بود که در آن ۴۸۴ نفر از اعضای حزب در دوران وزارت سوزوکی کیسابورو 鈴木 喜三郎 تحت پیگرد قضایی قرار گرفتند. گفته می‌شود که به تصویر کشیدن شکنجه توسط پلیس امنیتی در این اثر، پلیس را خشمگین کرده و بعدها به شکنجه و مرگ او توسط این نهاد انجامید؛ هرچند نظام شکنجه در ژاپن به طور رسمی با «لغو قوانین مربوط به شکنجه 拷訊ニ関スル法令刪除» در سال ۱۸۷۹(سال ۱۲ دوره میجی) به طور کامل برچیده شده بود. همچنین، در ۱۰ آوریل همان سال، وزارت دادگستری و وزارت کشور براساس «قانون حفظ امنیت پلیس» 治安警察法[قانونی که به‌منظور کنترل و سرکوب جنبش‌های کارگری تدوین شد.]، دستور انحلال حزب کمونیست ژاپن و سازمان‌های وابسته به آن، از جمله حزب کارگر-کشاورز 労農党، هیوگی کای و اتحادیۀ جوانان پرولتاریا 無産青年同盟 را صادر کردند. تاکیجی در سال ۱۹۲۹، در حالی که همچنان در بانک مشغول به کار بود، با نام مستعار گوری‌کی 郷利基 به عنوان روزنامه‌نگار و مسئول بخش ادبی روزنامۀ «زندگی دریانوردان 海上生活者新聞» فعالیت خود را آغاز کرد. در شمارۀ نخست این روزنامه که در ۵ ژانویۀ ۱۹۲۹ منتشر شد، مقاله‌ای با عنوان «ملوانان باید چه بخوانند؟ 船員は何を読まなければならないか» منتشر کرد؛ در شمارۀ دوم «معرفی اثر مردمانی که کنار دریا زندگی می‌کنند نوشتهٔ هایاما یوشیکی 葉山嘉樹 海に生くる人々の紹介» و در شمارهٔ سوم نیز اثر «اگر نزدیک شوی، می‌بُرم! او در ماه مه ۱۹۲۹، اثر «کشتی کنسرو خرچنگ» را در نشریۀ «سنکی» به چاپ رساند که علیرغم سانسور و بنابراین ناقص شدن اثر، بلافاصله به عنوان یکی از چهره‌های برجستۀ ادبیات پرولتاریایی مورد استقبال قرار گرفت. در ژوئیۀ همان سال نیز نمایشنامه‌ای با عنوان «شمالِ مدار ۵۰ درجه 北緯五十度以北 » توسط گروه تئاتر شین‌تسوکیجی 新築地劇団 به رهبری هیجی‌کاتا یوشی 土方与志 در تئاتر امپراتوری 帝国劇場 روی صحنه رفت. انتشار آثاری چون «کشتی کنسرو خرچنگ»، «۱۵ مارس ۱۹۲۸» و «صاحبخانۀ غایب» (که در سال ۱۹۲۹ در ماهنامۀ چوئو کورون چاپ شد) سرانجام موجب اخراج او از بانک کشاورزی در ۱۶ نوامبر ۱۹۲۹ شد. [علت اخراج او، «داشتن ایدئولوژی چپ‌گرا» ذکر شده بود.] در اکتبر ۱۹۳۱ به حزب کمونیست ژاپن (که در آن زمان غیرقانونی بود) پیوست و در اوایل نوامبر به دیدار شیگا نائویا در نارا رفت. در بهار ۱۹۳۲، با تشدید سرکوب «اندیشه‌های خطرناک» فعالیت‌های مخفیانهٔ خود را آغاز کرد. | ## بخش 3: کوبایاشی تاکیجی | در اواخر اوت همان سال، بر پایهٔ تجربه‌های شخصی‌اش از زندگی مخفی، اثر «زندگی حزبی» را به نگارش درآورد. دستگیری‌‌ها تاکیجی در بهار سال ۱۹۳۰ به توکیو نقل مکان کرد و دبیر کل اتحادیه نویسندگان پرولتاریای ژاپن شد. در اواسط ماه مه ۱۹۳۰، به منظور مقابله با ممنوعیت چاپ نشریۀ سنکی، همراه با اگوچی کان 江口渙[نویسنده]، کیشی یاماجی 貴司山治[نویسنده] و کاتائوکا تِپِّی 片岡鉄兵[نویسنده]، در شهرهای کیوتو، اوساکا، یامادا و ماتسوساکا به سخنرانی پرداخت. در روز ۲۳ مه، در اوساکا به اتهام کمک مالی به حزب کمونیست ژاپن دستگیر شد؛ اما در ۷ ژوئن به طور موقت آزاد گردید. با این‌حال، پس از بازگشت به توکیو در ۲۴ ژوئن، دوباره در خانۀ نویسنده‌ای به نام تاتنو نوبویوکی 立野 信之 دستگیر شد و در ماه ژوئیه به علت انتشار «کشتی کنسرو خرچنگ» به اهانت به ذات اقدس ملوکانه متهم شد. در ماه اوت براساس قوانین حفظ امنیت عمومی متهم و در زندان تویوتاما 豊多摩刑務所 زندانی شد. در ۲۲ ژانویه ۱۹۳۱ به قید وثیقه از زندان آزاد شد و پس از آن مدتی را در چشمهٔ آب‌گرم ناناساوا 七沢温泉 در استان کاناگاوا به انزوا گذراند. در ۶ سپتامبر ۱۹۳۱، در شهر ایسه‌ساکی از بخش ساوا در استان گونما، قرار بود یک نشست ادبی برگزار شود که «اتحادیه سراسری هنرهای پرولتاریای ژاپن 全日本無産者芸術連盟» برای آن سخنران اعزام کرده بود. کوبایاشی تاکیجی، مورایاما تومویوشی 村山知義 و ناکانو شیگه‌هارو 中野重治 از جمله سخنرانان این برنامه بودند، اما نیروهای حکومتی پیش از برگزاری جلسه، آنان را دستگیر کردند. در پی این اقدام، مردم ایسه‌ساکی ساختمان ادارهٔ پلیس شهر را محاصره کردند و با اعتراض، اشغال و درگیری، سرانجام پلیس را وادار به مذاکره نمودند. نتیجهٔ این مذاکرات آزادی همهٔ بازداشت‌شدگان بود و حتی یک نفر هم از میان معترضان دستگیر نشد. این رویداد به‌عنوان حادثه‌ای بی‌سابقه و تقریباً غیرقابل تصور در دوران اجرای قوانین حفظ امنیت عمومی، توجه بسیاری را به خود جلب کرد. در همان روز، اگوچی کان (که روایت ماجرا را از ایمامورا شنیده بود) دربارهٔ بازجویی‌ای که در ساختمان ادارهٔ پلیس تسوکیجی (واقع در منطقهٔ مرکزی توکیو) انجام شد، مقاله‌ای با عنوان «مرگ نویسنده کوبایاشی تاکیجی» منتشر کرد. بر اساس این روایت، به دستور ناکاگاوا شیگه‌او، رئیس بخش پلیس ویژهٔ ادارهٔ پلیس کلان‌شهری (در آن زمان با درجهٔ بازرس؛ که بعدها به شهردار منطقهٔ تاکی‌نوگاوا و عضو هیئت‌مدیرهٔ شرکت توئی تبدیل شد)، تاکیجی را در سرمای زمستان کاملاً برهنه کردند و ابتدا دو مأمور به نام‌های سودا و یاماگوچی با باتوم‌های ضخیم به او حمله کرده و شروع به ضرب‌وشتم کردند. | ## جمع‌بندی | پس از آن، او را از ادارهٔ پلیس به بیمارستان مائدا در پشت ساختمان پلیس تسوکیجی منتقل کردند و در ساعت ۱۹:۴۵ همان روز، مرگ تاکیجی تأیید و ثبت شد.