موضوع مقاله: هرکول فارنزه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هرکول فارنزه | مقدمه: مانند بسیاری دیگر از مجسمه‌های روم باستان، این یک کپی یا نسخه از یک اصل یونانی بسیار قدیمی‌تر است که به خوبی شناخته شده بود، در این مورد یک برنز توسط لیسیپوس (یا یکی از حلقه‌های او) که در قرن چهارم پیش از میلاد ساخته شده است.; . | ## بخش 1: هرکول فارنزه | این اصل بیش از ۱۵۰۰ سال باقی ماند تا اینکه توسط صلیبیون در سال ۱۲۰۵ در جریان غارت قسطنطنیه ذوب شد. نسخه بزرگ شده برای حمام‌های کاراکالا در رم (که در سال ۲۱۶ میلادی وقف شده بود) ساخته شد، جایی که مجسمه در سال ۱۵۴۶ بازیابی شد، و اکنون در موزه باستان‌شناسی ملی در ناپل است. هرکول با مقیاس قهرمانانه یکی از مشهورترین مجسمه‌های دوران باستان است، و تصویر این قهرمان اسطوره‌ای را در تخیل اروپایی تثبیت کرده است. هرکول فارنِس یک مجسمه مرمرین عظیم است که از روی یک نمونه اصلی گمشده که از طریق روشی به نام ریخته‌گری مومی از جنس برنز ریخته‌گری شده بود، ساخته شده است. این مجسمه، هرکول عضلانی اما خسته را نشان می‌دهد که به گرز خود تکیه داده است و پوست شیر نیمیایی روی آن کشیده شده است. او به تازگی یکی از آخرین خوان‌های دوازده‌گانه را انجام داده است که با سیب‌های هسپریدس که پشت خود نگه داشته، تداعی می‌شود. این نوع در دوران باستان به خوبی شناخته شده بود، و در میان بسیاری از نسخه‌های دیگر، یک نسخه برنزی هلنیستی یا رومی که در فولینو یافت شده، در موزه لوور قرار دارد. یک نسخه کوچک مرمری رومی را می‌توان بر فراز موزه آگورای باستانی، آتن مشاهده کرد (به تصویر مراجعه کنید). او در حالی که بر گرز گره‌دار خود که در پوست شیر نیمیایی فرورفته است تکیه داده، سیب‌های طلایی دزدیده شده از هسپریدس را در دست راست خود گرفته و آنها را در پشت خود پنهان کرده است. تاریخچه مجسمه کشف‌شده به سرعت به مجموعه کاردینال الساندرو فارنزه، نوه پاپ پل سوم، راه یافت. الساندرو فارنزه در موقعیت مناسبی قرار داشت تا یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های مجسمه‌سازی کلاسیک را که از دوران باستان گردآوری شده بود، تشکیل دهد. این مجسمه نسل‌ها در اتاق مخصوص خود در کاخ فارنزه، رم، قرار داشت، جایی که مجسمه با تصاویر نقاشی‌شده از شاهکارهای اسطوره‌ای قهرمان احاطه شده بود که توسط آنیباله کاراچی و استودیوی او در دهه ۱۵۹۰ خلق شده بودند. | ## بخش 2: هرکول فارنزه | مجسمه فارنزه در سال ۱۷۸۷ به همراه بیشتر مجموعه فارنزه به ناپل منتقل شد و اکنون در موزه باستان‌شناسی ملی آنجا به نمایش گذاشته شده است. طبق نامه‌ای از گولیلمو دلا پورتا، سر مجسمه به‌طور جداگانه از چاهی در تراستوره کشف شده و از طریق نمایندگی دلا پورتا برای فارنیز خریداری شده است. پاهای ساخته شده برای تکمیل مجسمه آنقدر مورد توجه قرار گرفتند که وقتی پاهای اصلی از کاوش‌های مداوم در حمام‌های کاراکالا کشف شدند، پاهای دلا پورتا به توصیه میکل‌آنژ نگه داشته شدند، تا حدی برای نشان دادن اینکه مجسمه‌سازان مدرن می‌توانند مقایسه مستقیمی با مجسمه‌سازان باستانی داشته باشند. گوته، در سفر ایتالیایی خود، برداشت‌های متفاوت خود را از دیدن هرکول با هر جفت پا بازگو می‌کند و از برتری آشکار پاهای اصلی شگفت‌زده می‌شود. او در حالی که بر گرز برجسته خود که با پوست شیر نیمیایی پوشیده شده است تکیه داده، سیب‌های هسپریدس را در دست دارد، اما آنها را در پشت خود پنهان کرده و در دست راستش قرار داده است. در سال‌های ۱۵۹۰–۹۱، هندریک گولتزیوس در طول سفر خود به رم، طرح مجسمه را در حیاط کاخ کشید. بعدها (در سال ۱۵۹۱)، گولتزیوس نمای عقب کمتر رایج را در یک حکاکی جسورانه (تصویر، سمت راست) ثبت کرد، که بر فرم عضلانی اغراق‌آمیز با خطوط متورم و مخروطی که بر روی خطوط محیطی جریان دارند، تأکید می‌کند. دو تماشاچی مقیاس را نشان می‌دهند این مجسمه از همان ابتدا مورد تحسین قرار گرفت، و تردیدهایی در مورد ساختار عضلانی اغراق‌آمیز آن تنها در اواخر قرن هجدهم مطرح شد. ناپلئون به آنتونیو کانووا خاطرنشان کرد که حذف آن از موزه‌ای که او در پاریس جمع‌آوری کرده بود، مهم‌ترین شکاف در مجموعه بود. بیش از یک بار، مجسمه قبل از فرار رژیم ناپلئون از ناپل، در جعبه قرار داده شد و برای ارسال به پاریس آماده شد. کپی‌های باستانی این مجسمه عبارتند از: هرکول، قرن دوم میلادی، نسخه رومی، گالری اوفیتزی، فلورانس «هراکلس خسته»، یک مجسمه مرمری رومی به شدت شکسته که در سال ۱۹۸۰ در پرگه، ترکیه از زیر خاک بیرون کشیده شد. این مجسمه در سال ۲۰۱۱ به ترکیه بازگردانده شد و اکنون در موزه آنتالیا به نمایش گذاشته شده است مجسمه عظیم هرکول، کشف شده در حمام‌های هیپو رجیوس (عنابه)، الجزایر استراحتگاه هراکلس، آرمیتاژ، سن پترزبورگ هراکلس آنتیکیترا ، مجسمه مرمری بدون سر متعلق به اواخر دوره هلنیستی پاریان که به شدت آسیب دیده است، در سال ۱۹۰۱ از کشتی غرق شده آنتیکیترا کشف شد و اکنون در موزه ملی باستان‌شناسی آتن نگهداری می‌شود. | ## بخش 3: هرکول فارنزه | مجسمه بدون سر در موزه باستان‌شناسی و مردم‌شناسی ازمیت نیم‌تنه شکسته و بدون سر در حمام روستایی رومی و بیزانسی در دره جزریل پیدا شد نیم‌تنه شکسته و بدون سر از آمفیاریون اوروپوس، آتن، موزه ملی باستان‌شناسی نیم‌تنه شکسته و بدون سر مربوط به قرن دوم یا سوم میلادی، در موزه سن-ریموند، تولوز تندیسی از قرن دوم میلادی، در مؤسسه هنر دیترویت تندیس برنزی با چشمان نقره‌کاری‌شده مربوط به ۴۰ تا ۷۰ میلادی، گتی ویلا نسخه‌های بعدی پس از کشف مجدد هرکول فارنس، کپی‌هایی از آن در باغ‌های قرن شانزدهم و هجدهم در سراسر اروپا ظاهر شد. در طول ساخت آلامدا د هرکول (۱۵۷۴) در سویل، قدیمی‌ترین باغ عمومی حفظ شده در اروپا، در ورودی آن دو ستون از یک معبد رومی نصب شد، عناصری از یک ساختمان که هنوز در مارمولز حفظ شده است، که نشانهٔ بی‌چون و چرایی از تحسین مکان‌های باستان‌شناسی رومی است. بر روی آنها دو مجسمه توسط دیه‌گو د پسکوئرا، در سال ۱۵۷۴، قرار داده شد که هرکول را به عنوان بنیان‌گذار شهر و ژولیوس سزار، مرمت‌کنندهٔ هیسپالیس، به رسمیت می‌شناخت. اولین مورد، کپی از هرکول فارنس بود که تقریباً به اندازهٔ بنای اصلی بود.; ; در ویلهلمشوهه، نزدیک کاسل، یک نسخه عظیم به ارتفاع ۸٫۵ متر که توسط یوهان یاکوب آنتونی، ۱۷۱۳–۱۷۱۷، ساخته شده بود، به نمادی برای شهر تبدیل شده است. در اسکاتلند، نسخه‌ای که در سال ۱۷۴۳ توسط جان چیر با سرب ساخته شده است، به‌طور نامتناسبی در ارتفاعات مرکزی، مشرف به باغ هرکول که اخیراً در محوطه قلعه بلر بازسازی شده است، قرار دارد. یک نسخه سربی دیگر مربوط به اوایل قرن هجدهم را می‌توان در انگلستان، در معدن سنگ در شروزبری یافت. مجموعه‌داران ثروتمند قادر به تهیه هر یک از کپی‌های برنزی متعدد بودند که در اندازه‌های مختلف برای نمایش مستقل یا رومیزی ساخته شده بودند. این مجسمه در فیلم سفر به ایتالیا محصول سال ۱۹۵۴ به همراه گاو نر فارنیز به نمایش گذاشته شده است. یک ماکت با عنوان هراکلس در ایتاکا ۱، در سال ۱۹۸۹ در محوطه دانشگاه کرنل در ایتاکا، نیویورک نصب شد. این مجسمه الهام‌بخش هنرمندانی مانند جف کونز و متیو داربی‌شایر بوده است تا به ترتیب نسخه‌های خود را با گچ و پلی‌استایرن خلق کنند. استفاده آنها از مواد سفید برای بازسازی مجسمه توسط ایمی هیندز، هنرمند کلاسیک، به عنوان تداوم رنگ‌گرایی در هنر کلاسیک تفسیر شده است.Hinds, Aimee. | ## جمع‌بندی | یک کپی از این مجسمه در میان ده مجسمه‌ای است که حیاط جلویی کاخ اشلوس‌گارتن در کارلسروهه، آلمان را زینت می‌دهند.