موضوع مقاله: جمهوری بنین (۱۹۶۷) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جمهوری بنین (۱۹۶۷) | مقدمه: جمهوری بنین یک کشور جدایی‌طلبِ به رسمیت شناخته‌نشده و کوتاه‌مدت در غرب آفریقا بود که در سال ۱۹۶۷ به مدت هفت ساعت وجود داشت. | ## بخش 1: جمهوری بنین (۱۹۶۷) | این کشور در ۱۹ سپتامبر ۱۹۶۷ در جریان جنگ داخلی نیجریه به عنوان یک کشور دست‌نشانده بیافرا، پس از اشغال منطقه غرب میانه نیجریه، تأسیس شد و به نام پایتختش، شهر بنین، نامگذاری شد و آلبرت نوازو اوکونکوو به عنوان رئیس دولت آن منصوب شد. پیشینه و مقدمه در آستانه جنگ داخلی نیجریه، ساکنان منطقه غرب میانه که از نظر قومی متنوع بودند، تلاش کردند موضعی بی‌طرفانه اتخاذ کنند. اندکی پیش از آنکه بیافرا جدایی خود را از نیجریه اعلام کند، رهبران منطقه غرب میانه از یک کنفرانس صلح در نزدیکی شهر بنین حمایت کردند و مقامات از اجازه دادن به نیروهای فدرال نیجریه برای حمله به بیافرا از طریق منطقه خودداری کردند. در اوت ۱۹۶۷، نیروهای بیافرا منطقه غرب میانه را اشغال کردند و کنترل دولت منطقه‌ای را به دست گرفتند و دکتر آلبرت اوکونکوو، تحصیل‌کرده آمریکا، را به عنوان رئیس جدید دولت تحت عنوان فرماندار منصوب کردند. در ابتدا، جمعیت ایگبو از کنترل بیافرا استقبال کردند، در حالی که غیر ایگبوها عموماً ناراضی بودند اما تصمیم گرفتند به جای مقاومت، منتظر بازگرداندن کنترل فدرال بمانند. برای بهبود روابط، دولت اوکونکوو خانه‌ها و خیابان‌ها را با اخبار مربوط به موضع بیافرا پر کرد. | ## بخش 2: جمهوری بنین (۱۹۶۷) | با این حال، کمپین رسانه‌های جمعی شروع به پر کردن فضای کشور با اخبار مربوط به ظلم و ستم به ایگبوها در نیجریه کرد و با گذشت روزها، تنها شکاف قومی منطقه را افزایش داد. کمپین بی‌پایان روابط عمومی، به جای اینکه همدلی غیر ایگبوها را با آرمان جدایی‌طلبان طرفدار بیافرا به حمایت آشکار تبدیل کند، آنها را از بین برد و اکثر آنها همدلی بی‌طرفانه یا طرفدار نیجریه‌ای را اتخاذ کردند. اودومگوو اوجوکو، برای جلب حمایت از منطقه غرب میانه بازدید کرد و با رهبران کنوانسیون ملی شهروندان نیجریه (NCNC) که قبلاً ممنوع بود، ملاقات کرد. اگرچه این بازدید باعث افزایش حمایت در بین پارتیزان‌های سابق NCNC شد، اما اختلاف درون حزبی سابق آنها دوباره بیدار شد. همچنان که دولت اوکونکوو حمایت مردم منطقه غرب میانه را از دست می‌داد، ناامید می‌شد. اعلامیه در ۱۹ سپتامبر ۱۹۶۷، بیافراها با اعلام جمهوری بنین، به عنوان یک دولت مستقل جدا از بیافرا، به عنوان آخرین تلاش، نام منطقه را تغییر دادند. | ## بخش 3: جمهوری بنین (۱۹۶۷) | اعتقاد بر این بود که حتی اگر نتواند حمایت غیر ایگبوها را جلب کند، دولت جدید حداقل می‌تواند بیافرا را از نظر فیزیکی از نیروهای فدرال نیجریه جدا کند. اوکونکو با اشاره به مرگ ساکنان غرب میانه در شورش‌های شمالی و حمایت منطقه از یک دولت کنفدراسیون در نیجریه قبل از جنگ داخلی، اعلام کرد که جمهوری بنین از بیافرا در همه زمینه‌ها حمایت خواهد کرد و در سازمان‌هایی مانند کشورهای مشترک‌المنافع و سازمان وحدت آفریقا شرکت خواهد کرد. با این حال، اوکونکو و دیگر مقامات دو هفته قبل در ۵ سپتامبر در مورد اعلامیه استقلال بحث کرده بودند، اما به توافقی نرسیدند و این اعلامیه در یک وقفه کوتاه ثبت شد، زیرا او و نیروهای نظامی‌اش در مواجهه با پیشروی نظامی دولت فدرال عقب‌نشینی کردند. بعداً در همان روز، نیروهای دولتی به شهر بنین، پایتخت جمهوری بنین، رسیدند و کمیسر عالی بریتانیا گزارش داد که جمعیت زیادی برای جشن گرفتن فتح مجدد در خیابان‌ها صف کشیده‌اند. در همین حال، اوجوکو، رئیس‌جمهور بیافرا، هیچ نظری در مورد این اعلامیه ارائه نداد و در عوض بر عدم موفقیت سربازان بیافرا در جلوگیری از پیشروی دولت تمرکز کرد. بیافرا از سوی برخی از کشورهای خارجی به رسمیت شناخته شده بود، اما همه دستاوردها ربطی به اعلامیه بنین نداشتند. | ## جمع‌بندی | اشغال منطقه غرب میانه توسط بیافرا در دستیابی به اهداف خود شکست خورد و به حمایت داخلی از آرمان جدایی‌طلبی در میان غیر ایگبوها به شدت آسیب رساند و توسط دولت فدرال نیجریه به عنوان توجیهی برای تشدید درگیری جزئی به جنگ تمام عیار تلقی شد.