aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: کیف‌هاوزر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کیف‌هاوزر | مقدمه: این رشته‌کوه محل قلعه کیف‌هاوزن قرون وسطایی (رایشسبورگ کیف‌هاوزن) و بنای یادبود کیف‌هاوزر قرن نوزدهمی است؛ همچنین در اسطوره‌شناسی سنتی آلمانی به‌عنوان محل افسانه‌ای آرمیدگی امپراتور فریدریش یکم، امپراتور مقدس روم اهمیت دارد. | ## بخش 1: کیف‌هاوزر | بررسی اجمالی فریدریش بارباروس، امپراتور مقدس روم (فریدریش یکم، ۱۱۲۲–۱۱۹۰)، در ۱۰ ژوئن ۱۱۹۰ میلادی حین جنگ صلیبی سوم در رودخانه سالف (گُکسو کنونی در ترکیه) غرق شد و درگذشت، اما افسانه محلی آلمانی می‌گوید او نمرده بلکه به کوه‌های کیف‌هاوزر در تورینگن منتقل شده و در غاری عمیق بر تخت سنگی نشسته خفته است؛ ریش سرخش از طریق سوراخ تخت پایین آمده و هر قرن یک‌بار چشمانش را باز می‌کند تا وضع آلمان را ببیند، و وقتی ریش دور کل تخت بپیچد، بیدار شده و آلمان را از بحران نجات می‌دهد. | ## بخش 2: کیف‌هاوزر | ## بخش 3: کیف‌هاوزر | ## جمع‌بندی | این افسانه از قرن سیزدهم شکل گرفت و در قرن نوزدهم نماد اتحاد آلمان شد؛ بنای یادبود عظیم کیف‌هاوزر (۱۸۹۶) با مجسمه ۶ متری فریدریش بالای قلعه باستانی، او را به عنوان ناجی ابدی ملت جاودانه کرد.
موضوع مقاله: فالانتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فالانتو | مقدمه: در اسطوره‌شناسی یونانی، فالانتوس (یونانی باستان: Φάλανθος) قهرمان الهی، رهبر پارتنیه‌های اسپارتی و بنیان‌گذار تارانتو در مگنا گراسیا است. | ## بخش 1: فالانتو | او همسر ایتِرا (اسطوره‌شناسی یونانی) بود،پوسانیاس (جغرافی‌دان)، ۱۰٫۱۰٫۶ زنی که هنگام کندن شپش‌های سر همسرش بر سر او گریست، زیرا تلاش‌های همسرش بی‌ثمر مانده بود؛ همسرش از پیشگویی هراسیده بود که تسخیر شهر غیرممکن است. از این رو همسرش پیشگویی را فهمید (که شهر هنگام باران در آسمان صاف فتح می‌شود، و چون نام همسرش ایترا به معنای «آسمان صاف» بود، اشک‌هایش باران آسمان صاف حساب می‌شد)، گفته شده پیش از رسیدن فالانتوس به ایتالیا، کشتی‌اش در دریای کریسایی غرق شد و دلفینی او را به ساحل رساند.پوسانیاس (جغرافی‌دان)، ۱۰٫۱۳٫۱۰ بررسی اجمالی فالانتوس قهرمان الهی در اسطوره‌شناسی یونانی و رهبر گروه پارتنیه‌های اسپارتی (فرزندان نامشروع جنگجویان اسپارت) بود که به دلیل تهدید از سوی ناظران اسپارتا مجبور به مهاجرت شد. | ## بخش 2: فالانتو | پیشگویی معبد دلفی به او وعده داد که شهری را فتح خواهد کرد "وقتی باران در آسمان صاف ببارد"، اما فالانتوس از ابهام آن ناامید شد و باور داشت غیرممکن است. همسرش ایترا (به معنای "آسمان صاف") هنگام کندن شپش‌های سرش بر حال ناامید شوهر گریست و اشک‌هایش بر سر او ریخت؛ این لحظه فالانتوس را به درک پیشگویی واداشت، زیرا اشک‌های ایترا معادل "باران در آسمان صاف" بود. | ## بخش 3: فالانتو | پیش از این، کشتی فالانتوس در دریای کریسایی غرق شده و دلفینی او را به ساحل رساند. | ## جمع‌بندی | با تحقق پیشگویی و یاری الهی، فالانتوس در حدود ۴۸۰ ق.م تارانتو را در جنوب ایتالیا (مگنا گراسیا) بنیان گذاشت و به نماد پیروزی از راه نشانه‌های آسمانی تبدیل شد.
موضوع مقاله: شاهزاده مارکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده مارکو | مقدمه: مارکو مرنیاچوویچ (؛ حدود ۱۳۳۵ – ۱۷ مه ۱۳۹۵) از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۹۵ به‌صورت رسمی «دوژور» (هم‌سلطنت) پادشاه صربستان بود، اما در عمل بر منطقه‌ای در غرب مقدونیه با مرکزیت شهر پریلپ حکومت می‌کرد. | ## بخش 1: شاهزاده مارکو | او در فرهنگ شفاهی اسلاوهای جنوبی به نام‌های **شاهزاده مارکو** (؛ ) و **پادشاه مارکو** شناخته می‌شود و در دوران سلطه امپراتوری عثمانی بر بالکان به قهرمان ملی تبدیل شد. پدرش، پادشاه ووکاشین مرنیاچوویچ، هم‌سلطنت با تزار استفان اوروش پنجم بود که دورانش با ضعف قدرت مرکزی و فروپاشی تدریجی امپراتوری صرب مشخص می‌شد. | ## بخش 2: شاهزاده مارکو | در ۱۳۷۰ یا ۱۳۷۱، ووکاشین، مارکو را «پادشاه جوان» تاج‌گذاری کرد تا جانشین اوروش بی‌فرزند شود. مارکو رسماً پادشاه شد، اما اشراف صرب که مستقل شده بودند، او را به رسمیت نشناختند. | ## بخش 3: شاهزاده مارکو | پس از ۱۳۷۱، او وابسته عثمانی شد و تا ۱۳۷۷ بخش‌های زیادی از قلمروش را از دست داد. در واقع، او فقط بر منطقه کوچک غرب مقدونیه حکومت می‌کرد و صومعه صومعه مارکو (نزدیک اسکوپیه) را در ۱۳۷۶ ساخت. | ## جمع‌بندی | با وجود اهمیت تاریخی متوسط، مارکو در سنت شفاهی اسلاوهای جنوبی به «مدافع بی‌باک ضعیفان» تبدیل شد و امروزه قهرمان ملی صربی‌ها، مقدونی‌ها و بلغارها محسوب می‌شود.
موضوع مقاله: پادشاه ماتیاش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پادشاه ماتیاش | مقدمه: او همچنین به رهبر ارتش دهقانی در نبرد کوکوو علیه ترک‌ها (ژوئیه ۱۴۷۸) نسبت داده شده. | ## بخش 1: پادشاه ماتیاش | اشعار و داستان‌های شفاهی متعددی دربارهٔ پادشاه ماتیاش وجود دارد که قدیمی‌ترین آن‌ها از منطقه غربی اسلوونی تلمین در سده شانزدهم سرچشمه می‌گیرد. او عمدتاً به‌عنوان پادشاهی عادل، مدافع مردمش و آورنده عصر طلایی به تصویر کشیده می‌شود. | ## بخش 2: پادشاه ماتیاش | گمان می‌رود این افسانه مبنای نام ماتیاس گوبتس، رهبر شورش دهقانی کروآت–اسلوون (که در واقع آمبروش گوبتس نام داشت)، بوده است. محتوای اشعار و داستان‌ها اشعار عامیانه دربارهٔ نبردهای پادشاه ماتیاش با جنگ‌های عثمانی در اروپا، ربوده شدن همسرش آلنچیتسا، یا نجاتش از زندان ترک‌ها سخن می‌گویند. | ## بخش 3: پادشاه ماتیاش | ## جمع‌بندی | داستان‌های مربوط به پادشاه ماتیاش یا بر اساس همین اشعار تنظیم شده‌اند یا محتوای متفاوتی دارند؛ در این موارد از شورش پادشاه علیه خدا در مسیحیت و دفن شدن لشکرش زیر کوه سخن می‌گویند.
موضوع مقاله: سفید شدن مو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سفید شدن مو | مقدمه: سفید شدن مو، که به آن جوگندمی شدن، کانیتیس یا آکروموتریشیا هم می‌گویند، فرایند تدریجی از دست دادن رنگدانه در مو است که موها را خاکستری و سپس سفید می‌کند؛ این پدیده معمولاً با سالخوردگی به‌طور طبیعی رخ می‌دهد. | ## بخش 1: سفید شدن مو | اصطلاحات کانیتیس و آکروموتریشیا از واژه لاتین cānitiēs به معنای «موهای خاکستری، پیری» گرفته شده. کلیات تغییر رنگ مو معمولاً با بالا رفتن سن رخ می‌دهد و موها ابتدا خاکستری و بعد سفید می‌شوند. | ## بخش 2: سفید شدن مو | این روند در مردان اوایل تا اواسط دهه ۲۰ زندگی و در زنان اواخر دهه ۲۰ شروع می‌شود. سن شروع تقریباً کاملاً به ژنتیک بستگی دارد و گاهی افراد با موهای خاکستری به دنیا می‌آیند. | ## بخش 3: سفید شدن مو | ## جمع‌بندی | سفید شدن تدریجی است؛ طبق مطالعه لورئال، در سنین ۴۵ تا ۶۵ سالگی، ۷۴٪ افراد مقداری مو خاکستری (متوسط ۲۷٪ سر) دارند و حدود ۱ نفر از ۱۰ نفر حتی پس از ۶۰ سالگی مو خاکستری ندارند.
موضوع مقاله: هفتاد و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هفتاد و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: هفتاد و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قوه قانون‌گذاری دولت فدرال ایالات متحده بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: هفتاد و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | تشکیل جلسه داد و با سال‌های نهم و دهم ریاست‌جمهوری فرانکلین دلانو روزولت هم‌زمان بود. تقسیم کرسی‌ها در مجلس نمایندگان بر پایه سرشماری ۱۹۳۰ ایالات متحده آمریکا انجام شده بود. هر دو مجلس دارای اکثریت دموکرات بودند و سنا از اکثریت قاطع دموکرات‌ها برخوردار بود. با انتخاب دوباره رئیس‌جمهور روزولت برای دوره سوم بی‌سابقه، دموکرات‌ها بر هر سه بخش حکومت فدرال تسلط داشتند. این نخستین کنگره‌ای بود که بیش از یک رئیس سنا (جان نانس گارنر و هنری والاس) داشت؛ وضعیتی که پس از تصویب متمم بیستم قانون اساسی در سال ۱۹۳۳ پدید آمده بود. | ## بخش 2: هفتاد و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | پشت سر او معاون رئیس‌جمهور هنری والاس (چپ) و رئیس مجلس نمایندگان سم ریبرن قرار دارند. ۷ دسامبر ۱۹۴۱: حمله به پرل هاربر توسط ژاپن که ایالات متحده را وارد جنگ جهانی دوم کرد. ۸ دسامبر ۱۹۴۱: نشست مشترک کنگره برای شنیدن سخنرانی «روز ننگین» رئیس‌جمهور روزولت. ۱۱ دسامبر ۱۹۴۱: پس از اعلان جنگ آلمان به ایالات متحده، کنگره نیز اعلان جنگ با آلمان و ایتالیا را تصویب کرد. ۲۶ دسامبر ۱۹۴۱: نشست مشترک کنگره در تالار سنا برای سخنرانی وینستون چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا. | ## بخش 3: هفتاد و هفتمین کنگره ایالات متحده آمریکا | ۱۸ اوت ۱۹۴۱: قانون کنترل سیل ۱۹۴۱ ۸ دسامبر ۱۹۴۱: قطعنامه اعلان جنگ با ژاپن ۱۱ دسامبر ۱۹۴۱: قطعنامه اعلان جنگ با آلمان ۱۱ دسامبر ۱۹۴۱: قطعنامه اعلان جنگ با ایتالیا ۳۰ ژانویه ۱۹۴۲: قانون کنترل اضطراری قیمت‌ها ۱۹۴۲ ۵ ژوئن ۱۹۴۲: قطعنامه‌های اعلان جنگ با بلغارستان، مجارستان و رومانی ۲۲ ژوئن ۱۹۴۲: قطعنامه آیین‌نامه پرچم ایالات متحده، شامل شناسایی رسمی سوگندنامه وفاداری ۲ اکتبر ۱۹۴۲: قانون تثبیت ۱۹۴۲ کمیته‌های ویژه کمیته ترومن (رسماً «کمیته ویژه سنا برای بررسی برنامه دفاع ملی») رهبری سنا رئیس سنا: جان نانس گارنر (دموکرات)، تا ۲۰ ژانویه ۱۹۴۱ هنری والاس (دموکرات)، از ۲۰ ژانویه ۱۹۴۱ رئیس موقت: پت هریسون (دموکرات)، تا ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ کارتر گلس (دموکرات)، از ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۱ رهبری اکثریت (دموکرات) رهبر اکثریت: آلبن دابلیو. مک‌ناری مجلس نمایندگان رئیس مجلس: سم ریبرن (دموکرات) رهبری اکثریت (دموکرات) رهبر اکثریت: جان ویلیام مک‌کورمک ویپ دموکرات: پاتریک جی. نکته‌های تاریخی هفتاد و هفتمین کنگره آخرین دوره‌ای بود که حزب دموکرات همه کرسی‌های سنا از جنوب ایالات متحده را در اختیار داشت. همچنین دومین و آخرین دوره‌ای بود که ایالت وایومینگ سه نماینده دموکرات به کنگره فرستاد. یازده ماه نخست این دوره قانون‌گذاری با رویدادهای جنگ جهانی دوم در اروپا و تهدیدهای ژاپن در آسیا همراه بود، هرچند ایالات متحده هنوز رسماً وارد جنگ نشده بود. | ## جمع‌بندی | پس از حمله به پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ و ورود ایالات متحده به جنگ، بقیه دوره قانون‌گذاری زیر سایه رویدادهای جنگی قرار گرفت.
موضوع مقاله: هشتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هشتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: هشتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قوه قانونگذاری دولت فدرال ایالات متحده آمریکا بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: هشتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا | ایالات متحده در آن زمان ۴۸ ایالت داشت و تقسیم کرسی‌های مجلس نمایندگان بر پایه سرشماری ۱۹۴۰ ایالات متحده آمریکا انجام شده بود. حزب دموکرات در انتخابات نوامبر ۱۹۴۸ اکثریت هر دو مجلس را به دست آورد و با پیروزی هری ترومن در انتخابات ریاست‌جمهوری، دموکرات‌ها بر هر سه شاخه حکومت فدرال تسلط یافتند. بارکلی به عنوان معاون رئیس‌جمهور آغاز به کار کرد؛ این سمت از سال ۱۹۴۵ بدون متصدی بود. ۲۱ ژانویه ۱۹۵۰: الجر هیس که به جاسوسی برای شوروی متهم بود، به جرم شهادت دروغ محکوم شد. | ## بخش 2: هشتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا | ۳۱ ژانویه ۱۹۵۰: رئیس‌جمهور ترومن در واکنش به آزمایش نخستین بمب اتمی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۴۹، دستور ساخت بمب هیدروژنی را صادر کرد. ۱ ژوئن ۱۹۵۰: سناتور مارگارت چیس اسمیت سخنرانی «اعلامیه وجدان» را ایراد کرد که نخستین رد رسمی مک‌کارتیسم در سنا به‌شمار می‌رفت. ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰: جنگ کره: رئیس‌جمهور ترومن دستور اعزام نیروهای نظامی آمریکا برای دفاع از کره جنوبی را صادر کرد. ۱۱ مه ۱۹۵۰: نشست‌های بازرسی کمیته کیفاور دربارهٔ جرائم سازمان‌یافته در آمریکا آغاز شد. | ## بخش 3: هشتاد و یکمین کنگره ایالات متحده آمریکا | در دوره‌های نشست هشتاد و یکمین کنگره، قوانین فدرال مهمی به تصویب رسید: ۲۰ ژوئن ۱۹۴۹: قانون سازمان سیا ۲۵ اکتبر ۱۹۴۹: اصلاحیه‌های بررسی و ساخت بیمارستان ۲۶ اکتبر ۱۹۴۹: اصلاحیه استانداردهای منصفانه کار ۳۱ اکتبر ۱۹۴۹: قانون کشاورزی ۱۹۴۹ ۵ مه ۱۹۵۰: قانون یکسان دادرسی نظامی ۱۰ مه ۱۹۵۰: قانون بنیاد ملی علوم ۱۵ اوت ۱۹۵۰: قانون جامع پژوهش‌های پزشکی ۸ سپتامبر ۱۹۵۰: قانون مصوب تولید دفاعی ۱۹۵۰ ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۰: قانون رویه‌های بودجه‌ریزی و حسابداری ۱۹۵۰ ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۰: قانون امنیت داخلی مک‌کارن ؛ شامل قانون کنترل فعالیت‌های براندازانه ۱۹۵۰ ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۰: قانون ارزیابی عملکرد ۲۹ دسامبر ۱۹۵۰: قانون سلر–کیفاور (ضدادغام) ۱۲ ژانویه ۱۹۵۱: قانون دفاع مدنی فدرال ۱۹۵۰ پیمان‌ها ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۹: پیمان آتلانتیک شمالی به تصویب رسید و سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) تأسیس شد. ترکیب حزبی سنا در آغاز دوره: حزب دموکرات: ۵۴ کرسی (اکثریت) حزب جمهوری‌خواه: ۴۲ کرسی جمع: ۹۶ در دوره پیش (کنگره هشتادم)، جمهوری‌خواهان ۵۱ کرسی و دموکرات‌ها ۴۵ کرسی داشتند؛ بنابراین در این کنگره جابه‌جایی اکثریت به سود دموکرات‌ها رخ داد. مایرز دبیر فراکسیون دموکرات: برین مک‌ماهون رهبری اقلیت (جمهوری‌خواه) رهبر اقلیت: کنت اس. در این کنگره سناتورهای کلاس ۲ (که دوره‌شان در ۱۹۵۴ پایان می‌یافت) تازه انتخاب شده بودند. | ## جمع‌بندی | جانسون از تگزاس، جوزف مک‌کارتی از ویسکانسین، هیوبرت هامفری از مینه‌سوتا و ریچارد نیکسون که در دسامبر ۱۹۵۰ از کالیفرنیا جایگزین شریدان داونی شد.
موضوع مقاله: هشتاد و دومین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هشتاد و دومین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: هشتاد و دومین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قوه قانون‌گذاری دولت فدرال ایالات متحده آمریکا بود که از مجلس سنای ایالات متحده آمریکا و مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌شد. | ## بخش 1: هشتاد و دومین کنگره ایالات متحده آمریکا | تقسیم‌بندی کرسی‌ها در مجلس نمایندگان بر پایه سرشماری ۱۹۴۰ ایالات متحده آمریکا انجام شده بود. هر دو مجلس دارای اکثریت دموکرات بودند، هرچند این اکثریت نسبت به کنگره هشتاد و یکم کاهش یافته بود. با حضور رئیس‌جمهور ترومن از حزب دموکرات، دولت فدرال در وضعیت «سه‌گانگی حزبی» (حزب واحد در ریاست‌جمهوری و هر دو مجلس) قرار داشت. ۲۹ مارس ۱۹۵۱: اتل و جولیوس روزنبرگ به اتهام توطئه برای جاسوسی محکوم شدند و در ۵ آوریل به مرگ محکوم گردیدند. ۱۱ آوریل ۱۹۵۱: رئیس‌جمهور ترومن ژنرال داگلاس مک‌آرتور را از فرماندهی نیروهای آمریکا در خاور دور برکنار کرد. ۱۳ آوریل ۱۹۵۱: کنگره بودجه بزرگ دفاعی را با ۳۷۲ رأی موافق در برابر ۴۴ رأی مخالف تصویب کرد. | ## بخش 2: هشتاد و دومین کنگره ایالات متحده آمریکا | این قانون ۷٫۵ میلیارد دلار برای کمک‌های نظامی خارجی و کمک غذایی به متحدان آمریکا، به‌ویژه بریتانیا، تخصیص داد. ۵ سپتامبر ۱۹۵۱: قرارداد سان فرانسیسکو: در سان‌فرانسیسکو ۴۸ کشور پیمان صلح با ژاپن را امضا کردند و جنگ اقیانوس آرام رسماً پایان یافت. ۳۱ دسامبر ۱۹۵۱: طرح مارشال پس از توزیع بیش از ۱۳٫۳ میلیارد دلار کمک خارجی برای بازسازی اروپا به پایان رسید. ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۲: پورتوریکو با تصویب قانون اساسی خود به مشترک‌المنافع ایالات متحده تبدیل شد. ۴ نوامبر ۱۹۵۲: انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۵۲: دوایت آیزنهاور جمهوری‌خواه بر آدلای استیونسون دموکرات پیروز شد. قوانین مهم در دوره‌های نشست کنگره هشتاد و دوم قوانین فدرال زیر به تصویب رسید: ۱۰ اکتبر ۱۹۵۱: قانون امنیت متقابل ۲۷ ژوئن ۱۹۵۲: قانون مهاجرت و تابعیت (قانون مک‌کارن-والتر) ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۲: قانون مک‌گوایر ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۲: قانون کمک بازتوانی جانبازان ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۲: قانون ایمنی معادن زغال‌سنگ فدرال ۱۹۵۲ ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۲: قانون کلاهبرداری تلگرافی ۱۹۵۲ اصلاحیه‌های قانون اساسی ۲۷ فوریه ۱۹۵۱: متمم بیست و دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا که محدودیت دوره را برای رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا تعیین می‌کرد، با تأیید تعداد لازم ایالت‌ها (در آن زمان ۳۶ ایالت) بخشی از قانون اساسی شد. | ## بخش 3: هشتاد و دومین کنگره ایالات متحده آمریکا | ترکیب حزبی سنا در آغاز دوره، سنا شامل ۹۶ عضو بود: حزب دموکرات: ۴۹ کرسی (اکثریت) حزب جمهوری‌خواه: ۴۷ کرسی ترکیب سنا در طول دوره به دلیل درگذشت، استعفا و انتصاب اعضای جدید دستخوش تغییراتی شد. در پایان دوره، جمهوری‌خواهان با ۴۸ کرسی در برابر ۴۷ کرسی دموکرات‌ها اکثریت را به دست آوردند. جانسون دبیر فراکسیون دموکرات: برین مک‌ماهون اقلیت (حزب جمهوری‌خواه) رهبر اقلیت: کنت اس. وری (تا ۲۹ نوامبر ۱۹۵۱)، سپس استایلز بریجز (از ۸ ژانویه ۱۹۵۲) ویپ اقلیت: لورت سالتونستال رئیس کنفرانس جمهوری‌خواه: یوجین دی. آندروود (د)، ۱۹ مارس ۱۹۵۱ – ۴ نوامبر ۱۹۵۲ جان شرمن جوپر (ج)، از ۵ نوامبر ۱۹۵۲ ۳. وندنبرگ (ج)، تا ۱۸ آوریل ۱۹۵۱ بلر مودی (د)، ۲۳ آوریل ۱۹۵۱ – ۴ نوامبر ۱۹۵۲ چارلز ئی. | ## جمع‌بندی | سیتون (ج)، ۱۰ دسامبر ۱۹۵۱ – ۴ نوامبر ۱۹۵۲ دوایت گریزولد (ج)، از ۵ نوامبر ۱۹۵۲ نوادا ۱.
موضوع مقاله: هشتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هشتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا | مقدمه: هشتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا نشست قوه قانون‌گذاری دولت فدرال ایالات متحده بود که از ۳ ژانویه ۱۹۵۳ تا ۳ ژانویه ۱۹۵۵ در واشینگتن دی.سی. | ## بخش 1: هشتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا | ترومن هم‌زمان بود و بقیه دوره در دو سال نخست ریاست‌جمهوری دوایت آیزنهاور سپری شد. این کنگره از سنا و مجلس نمایندگان تشکیل می‌شد و توزیع کرسی‌ها در مجلس نمایندگان بر پایه سرشماری ۱۹۵۰ ایالات متحده آمریکا انجام شده بود. جمهوری‌خواهان اکثریت هر دو مجلس را به دست آوردند و برای نخستین بار پس از کنگره هشتادم در ۱۹۴۷ بر کل کنگره تسلط یافتند. با سوگند دوایت آیزنهاور به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳، جمهوری‌خواهان برای نخستین بار پس از کنگره هفتاد و یکم در ۱۹۲۹ به کنترل هم‌زمان ریاست‌جمهوری و هر دو مجلس کنگره دست یافتند؛ وضعیتی که تا کنگره یکصد و هفتم در ۲۰۰۱ تکرار نشد. رویدادهای مهم ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳: دوایت آیزنهاور در نخستین مراسم تحلیف خود به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا سوگند یاد کرد. ۱ مارس ۱۹۵۴: تیراندازی در ساختمان کنگره ایالات متحده؛ ملی‌گرایان پورتوریکویی در مجلس نمایندگان آتش گشودند. ۱۷ مه ۱۹۵۴: دیوان عالی ایالات متحده جداسازی نژادی در مدارس دولتی را ممنوع اعلام کرد. | ## بخش 2: هشتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا | ۲۴ اوت ۱۹۵۴: آیزنهاور قانون کنترل کمونیسم ۱۹۵۴ را امضا کرد که عضویت و پشتیبانی از حزب کمونیست آمریکا را جرم‌انگاری می‌کرد. مورس که از حزب جمهوری‌خواه جدا شده و مستقل شده بود، با فراکسیون جمهوری‌خواه همراهی کرد و بدین ترتیب تداوم کنترل جمهوری‌خواهان بر سنا حفظ شد. مورس در آغاز کنگره بعدی در ۱۹۵۵ به فراکسیون دموکرات پیوست و کنترل سنا به دموکرات‌ها منتقل شد. سنا وابستگی دموکرات مستقل جمهوری‌خواه جمع آغاز ۴۷ ۱ ۴۸ ۹۶ پایان ۴۷ ۱ ۴۸ ۹۶ مجلس نمایندگان وابستگی دموکرات مستقل جمهوری‌خواه جمع آغاز ۲۱۱ ۱ ۲۲۱ ۴۳۳ پایان ۲۱۲ ۱ ۲۱۳ ۴۲۶ همچنین سه نماینده بدون حق رأی از سرزمین‌های وابسته حضور داشتند. بارکلی (د)، تا ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ ریچارد نیکسون (ج)، از ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ رئیس موقت: استایلز بریجز (ج) رهبری اکثریت (جمهوری‌خواه) رهبر اکثریت: رابرت تفت، تا ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۳ (درگذشت) ویلیام اف. نولند، از ۳ اوت ۱۹۵۳ ویپ اکثریت: لورت سالتونستال رئیس کنفرانس جمهوری‌خواه: یوجین دی. یانگ رئیس کمیته ملی سناتوری جمهوری‌خواه: اورت دیرکسن رئیس کمیته سیاست‌گذاری: هومر اس. | ## بخش 3: هشتاد و سومین کنگره ایالات متحده آمریکا | سیمپسون رهبری اقلیت (دموکرات) رهبر اقلیت: سم ریبرن ویپ اقلیت: جان ویلیام مک‌کورمک رئیس فراکسیون دموکرات: ویلبر میلز دبیر فراکسیون دموکرات: ادنا اف. کروان اعضای برجسته سنا در کنگره هشتاد و سوم، ۹۶ سناتور از ۴۸ ایالت خدمت می‌کردند. سناتورها به‌صورت مستقیم و سراسری در هر ایالت برای دوره‌های شش‌ساله انتخاب می‌شدند و یک‌سوم آنان در هر دوره کنگره تجدید انتخاب می‌شدند. جانسون از تگزاس، هیوبرت هامفری از مینسوتا و جوزف مک‌کارتی از ویسکانسین اشاره کرد. تغییرات عمده در ترکیب سنا در طول دوره این کنگره، چندین تغییر به دلیل درگذشت سناتوران رخ داد: رابرت تفت (ج) از اوهایو در ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۳ درگذشت و توماس ای. ویلیس اسمیت (د) از کارولینای شمالی در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۳ درگذشت و آلتون آسا لنون (د) منصوب شد. | ## جمع‌بندی | دوایت گریزولد (ج) از نبراسکا در ۱۲ آوریل ۱۹۵۴ درگذشت و اوا بورینگ (ج) جانشین او شد.
موضوع مقاله: شوالیه‌های البری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شوالیه‌های البری | مقدمه: افسانه این افسانه مربوط به شوالیه‌هایی است که در نبرد آسله (که گاهی به نام نبرد فالشوپینگ شناخته می‌شود) کشته شدند؛ نبردی که در ۲۴ فوریه (یا اوت) ۱۳۸۹ در نزدیکی فالشوپینگ بین نیروهای آلبرت، پادشاه سوئد و مارگرت یکم رخ داد. | ## بخش 1: شوالیه‌های البری | داستان می‌گوید که این ارواح در داخل کوه اولبرگ گرفتار شده‌اند و منتظر جنگ جدیدی هستند تا بیدار شوند و برای نجات کشور بجنگند. | ## بخش 2: شوالیه‌های البری | ## بخش 3: شوالیه‌های البری | ## جمع‌بندی | هوراس ماریات در کتاب خود «یک سال در سوئد»، یکی از چندین نسخه این افسانه را که در زمان بازدیدش در اواسط قرن نوزدهم در فالشوپینگ (نزدیک‌ترین شهرداری به اولبرگ) رایج بود، بازگو می‌کند:دهقانان هنوز داستان‌هایی از زره‌های طلایی شوالیه‌های آلمانی روایت می‌کنند؛ و ادعا می‌کنند هنگام سرگردانی در شب، به ویژه قبل از زمان جنگ، با ارواح این جنگجویان ملاقات کرده‌اند.ماریات در ادامه، داستان مرد جوانی را توصیف می‌کند که به دستور مردی مرموز وارد کوه می‌شود:گرداگرد دیوارهای یک تالار وسیع، سواران در خواب بودند و زره‌های طلایی بالای سرشان آویزان بود؛ او از پشت سر صدایی شبیه به اسب‌ها در اصطبل در وقت شب شنید.
موضوع مقاله: کنیسه قدیمی-جدید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کنیسه قدیمی-جدید | مقدمه: کنیسه قدیمی-جدید ، کنیسه قدیمی-جدید (; )، که آلت‌نوی‌شول (Altneuschul) نیز نامیده می‌شود، یک جماعت و کنیسه متعلق به یهودیت ارتدکس است که در محله یوزفوف در پراگ، جمهوری چک واقع شده است. | ## بخش 1: کنیسه قدیمی-جدید | کنیسه اسکولانوا در ایتالیا که متعلق به قرن سیزدهم است، در سال ۱۳۸۰ به کلیسا تبدیل شد، اما در سال ۲۰۰۶ دوباره به عنوان کنیسه مورد استفاده قرار گرفت. این ساختمان که ساخت آن در سال ۱۲۷۰ به پایان رسید، همچنین قدیمی‌ترین کنیسه بازمانده از قرون وسطی با طراحی دو شبستان است.این بنا یکی از نخستین ساختمان‌های معماری گوتیک در پراگ محسوب می‌شود. کنیسه قدیمی‌تری در پراگ که با نام Old Shul شناخته می‌شد، در سال ۱۸۶۷ تخریب و کنیسه اسپانیایی جایگزین آن شد. ریشه‌شناسی این کنیسه در ابتدا «کنیسه نو» یا «بزرگ» نامیده می‌شد و بعدها، هنگامی که کنیسه‌های جدیدتری در قرن شانزدهم ساخته شدند، به «کنیسه قدیمی-جدید» معروف شد. توضیح دیگر، این نام را از عبارت عبری עַל תְּנַאי (al tnay) مشتق می‌داند که به معنای «به شرط» است و تلفظی مشابه «آلت-نوی» (قدیمی-جدید) در زبان ییدیش دارد. طبق افسانه‌ها، فرشتگان سنگ‌هایی را از پرستش‌گاه اورشلیم آورده‌اند تا این کنیسه را در پراگ بسازند—«به شرط» آنکه وقتی ماشیا (منجی) بیاید، یعنی زمانی که معبد اورشلیم بازسازی شود و به سنگ‌ها نیاز باشد، این سنگ‌ها بازگردانده شوند. | ## بخش 2: کنیسه قدیمی-جدید | طراحی داخلی نُه پله از خیابان به یک دهلیز منتهی می‌شود که از آنجا دری به سوی یک شبستان (کلیسا) دوگانه با شش دهانه طاق‌دار باز می‌شود. این سیستم شبستان دوگانه به احتمال زیاد توسط معماران مسیحی کنیسه از نقشه‌های صومعه‌ها و کلیساهای کوچک اقتباس شده است. گچ‌بری روی سنتوری ورودی کنیسه طرحی شامل دوازده شاخه تاک و دوازده خوشه انگور دارد که گفته می‌شود نماد اسباط اسرائیل هستند. دو ستون بزرگ که در جهت شرق به غرب در وسط اتاق تراز شده‌اند، هر کدام گوشه داخلی چهار دهانه را نگه می‌دارند. دهانه‌ها در طرفین دارای دو پنجره گوتیک باریک هستند که در مجموع دوازده پنجره را تشکیل می‌دهند که بار دیگر نشان‌دهنده دوازده سبط است. احتمالاً همین پنجره‌های باریک باعث شده‌اند که در بسیاری از توصیفات قدیمی، ساختمان تاریک توصیف شود؛ اما امروزه با چندین لوستر برقی به طور کامل روشن می‌شود.به منبع نیاز دارد (ژوئن ۲۰۲۴) طاق‌بندی روی شش دهانه به جای چهار یا شش ضلع معمول، دارای پنج ضلع است. | ## بخش 3: کنیسه قدیمی-جدید | بسیاری از پژوهشگران با این نظریه مخالفت کرده و به کنیسه‌هایی اشاره می‌کنند که دارای طاق‌های چهارضلعی هستند و ساختمان‌های مسیحی که از طراحی غیرمعمول پنج‌ضلعی در طاق استفاده کرده‌اند. افسانه‌ها طبق یک افسانه مشهور یهودی، پیکر بی‌جان گولم (موجودی انسان‌نما که از گل ساخته شده بود) در اتاق زیرشیروانی این کنیسه نگهداری می‌شود. برخی روایت‌ها حاکی از آن است که وقتی در زمان جنگ جهانی دوم یک مأمور نازی سعی کرد وارد اتاق زیرشیروانی شود، او به طرز مرموزی جان باخت و پس از آن، نازی‌ها دیگر جرأت وارد شدن به آنجا را پیدا نکردند. هرچند در بازسازی‌های انجام شده، هیچ اثری از این موجود در اتاق زیرشیروانی یافت نشده است.افسانه دیگری نیز درباره صندلی ربی لو وجود دارد که در داخل کنیسه قرار گرفته است. | ## جمع‌بندی | طبق باور محلی، این صندلی مقدس است و هیچ‌کس نباید روی آن بنشیند؛ زیرا ربی لو حتی پس از مرگ نیز در زمان مراسم‌های خاص بر روی آن حضور می‌یابد.
موضوع مقاله: فهرست شخصیت‌ها و نام‌های یادشده در قرآن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست شخصیت‌ها و نام‌های یادشده در قرآن | مقدمه: فهرست شخصیت‌ها و نام‌های یادشده در قرآن فهرستی است از نام‌ها، شخصیت‌ها و موجوداتی که در قرآن از آن‌ها یاد شده‌است. | ## بخش 1: فهرست شخصیت‌ها و نام‌های یادشده در قرآن | این فهرست دربرگیرندهٔ نام الله، فرشتگان، جنیان، پیامبران، انسان‌های نیک و بد و نیز گروه‌ها و قوم‌هایی است که در آیات قرآن نام‌شان آمده یا به آن‌ها اشاره شده‌است. قرآن به‌عنوان کتاب مقدس مسلمانان، شمار بسیاری از شخصیت‌های تاریخی و دینی را نام می‌برد که بسیاری از آن‌ها در کتاب مقدس یهودی و مسیحی نیز حضور دارند. | ## بخش 2: فهرست شخصیت‌ها و نام‌های یادشده در قرآن | پیامبرانی مانند موسی (۱۳۶ بار)، ابراهیم (۶۹ بار) و نوح (۴۳ بار) از پربسامدترین نام‌های یادشده در قرآن هستند. افزون بر پیامبران، قرآن از فرشتگان، شیاطین، جانوران و گروه‌های انسانی گوناگونی نیز یاد کرده‌است. | ## بخش 3: فهرست شخصیت‌ها و نام‌های یادشده در قرآن | خداوند الله («خدا») نام‌ها و صفات خدا در قرآن فرشتگان ملائکه (، فرشتگان): فرشتگان دوزخ مالک — نگهبان دوزخ زبانیه — فرشتگان عذاب فرشتگان مقرب جبرئیل — فرشتهٔ وحی و سرفرشته الروح — «روح» الروح الامین — «روح امین» روح القدس — «روح‌القدس» فرشتهٔ صور — (اسرافیل یا رفائیل) ملک‌الموت — فرشتهٔ مرگ (عزرائیل) میکائیل دیگر فرشتگان حاملان عرش هاروت و ماروت کِرامًا کاتبین — فرشتگان نویسنده جنیان جن: عفریت — (۲۷:۳۹) جان — نوعی از جن قرین — (۴۳:۳۶–۳۸؛ ۵۰:۲۳–۲۷) شیاطین شیاطین (، دیوها): ابلیس — شیطان بزرگ (۱۱ بار در قرآن) مارد — «سرکش» موجودات دیگر غلمان یا ولدان — خدمتگزاران بهشتی حور — همدمان بهشتی با چشمان زیبا جانوران جانوران یادشده در قرآن به دو دستهٔ «وابسته به داستان پیامبران» و «دیگر جانوران» بخش می‌شوند. | ## جمع‌بندی | جانوران وابسته به داستان پیامبران بقره (، گاو) — گاو بنی‌اسرائیل ذئب (، گرگ) — گرگی که یعقوب از حملهٔ آن به یوسف می‌ترسید فیل (، فیل) — فیل ابرهه هدهد (، هدهد) — هدهد سلیمان (۲۷:۲۰–۲۸) کلب (، سگ) — سگ اصحاب کهف (۱۸:۱۸–۲۲) نمله (، مورچه) — مورچهٔ سلیمان (۲۷:۱۸–۱۹) ناقه (، شتر ماده) — ناقهٔ صالح نون (، ماهی یا نهنگ) — ماهی یونس حوت (، ماهی بزرگ) — ماهی موسی در داستان خضر دابة الارض — جنبندهٔ زمین (۲۷:۸۲) دیگر جانوران عنکبوت (، عنکبوت) حمار (، خر) نحل (، زنبور عسل) قسوره (، شیر) پیامبران پیامبران (، انبیاء) یا رسولان (، رسل) شخصیت‌هایی هستند که خداوند آن‌ها را برای هدایت مردم برگزیده‌است.