aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: جعد بن درهم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جعد بن درهم | مقدمه: جعد بن درهم متکلم مسلمان سدهٔ هشتم میلادی بود که از نخستین مروّجان اندیشهٔ مخلوق بودن قرآن به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: جعد بن درهم | اندیشه‌های کلامی جعد بن درهم بنیان مکتب جهمیه را پی‌ریزی کرد؛ چرا که جهم بن صفوان، بنیادگذار این مکتب، شاگرد و پیرو او بود. جعد سرانجام به فرمان خالد قسری، والی عراق، در روز عید قربان در کوفه گردن زده شد. پیوند با دولت اموی شاهزادهٔ اموی محمد بن مروان جعد بن درهم را به عنوان آموزگار شخصی پسرش مروان دوم برگزید. مروان دوم واپسین خلیفهٔ اموی بود (حکومت: ۷۴۴–۷۵۰ میلادی) که سرانجام به دست عباسیان از قدرت برکنار شد. با وجود این پیوندها، خلیفهٔ اموی هشام بن عبدالملک به سبب اندیشه‌های کلامی جعد که از سوی عالمان پیرامونش بدعت‌آمیز شمرده می‌شد، دستور بازداشت او را صادر کرد. | ## بخش 2: جعد بن درهم | جعد که نخست در دمشق، پایتخت امویان، ساکن بود، پس از آزار و پیگرد به دلیل اندیشه‌هایش به کوفه در عراق گریخت. اندیشه‌های کلامی جعد بن درهم پیشتر به مکتب معتزله وابسته بود؛ اما بعدها الهیاتی مستقل پرورد که بر نفی صفات الهی خداوند از جمله صفت کلام الهی تأکید داشت. یکی دیگر از ارکان اندیشهٔ او باور به مخلوق بودن قرآن بود؛ بدین معنا که قرآن پدیده‌ای آفریده‌شده‌است و نه صفتی قدیم و ازلی. جعد همچنین در زمینهٔ پیامبران اسلام و شخصیت‌های کتاب مقدس دیدگاه‌هایی داشت که با جریان اصلی اسلام ناسازگار بود؛ او منکر آن بود که خداوند با موسی سخن گفته یا ابراهیم را به دوستی برگزیده باشد. پیامد اندیشه‌های جعد اندیشه‌های کلامی جعد بن درهم بنیان نظری مکتب جهمیه را فراهم آورد. | ## بخش 3: جعد بن درهم | جهم بن صفوان که جعد را تا کوفه همراهی کرده بود، پس از مرگ استادش اندیشه‌های او را در محافل فلسفی ترمذ و بلخ ترویج کرد و خود سرانجام در سال ۷۴۳ میلادی به دست نصر بن سیار، والی اموی، اعدام شد. تأثیرپذیری و منتقدان بنا بر گزارش ابن کثیر، جعد بن درهم از اندیشه‌های بیان بن سمعان تمیمی، متکلمی پیشین که او نیز به مخلوق بودن قرآن باور داشت، تأثیر پذیرفته بود. یکی از نخستین منتقدان اندیشهٔ جعد، وهب بن منبه از تابعین و مورخان بود که در زمینهٔ صفات الهی با جعد اختلاف نظر داشت. اعدام حکم بازداشت جعد بن درهم صادر شد و او در کوفه در سال ۷۴۲ میلادی دستگیر گردید. در روز عید قربان، خالد بن عبدالله قسری، والی عراق، پس از خطبه از منبر فرود آمد و جعد را در برابر مردم گردن زد. | ## جمع‌بندی | گزارش شده که خالد قسری پیش از اعدام چنین گفت: بنا بر گزارش ذهبی، پیکر جعد پس از اعدام به دار آویخته شد.
موضوع مقاله: کلیسای جامع هالبرشتات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای جامع هالبرشتات | مقدمه: این کلیسا در شهر هالبرشتاد در ایالت زاکسن-آنهالت واقع شده و به دلیل گنجینه ارزشمند تاریخی و معماری منحصر‌به‌فردش شهرت جهانی دارد. | ## بخش 1: کلیسای جامع هالبرشتات | ساخت بنای فعلی از قرن سیزدهم میلادی آغاز شد و حدود دویست سال به طول انجامید تا جایگزین بنای سبک رمانسک قبلی شود. تاریخچه و ساختار معماری کلیسای جامع هالبرشتاد با الهام از کلیساهای جامع فرانسوی طراحی شده است، اما ویژگی‌های بومی معماری آلمانی را نیز در خود جای داده است. ساخت تالار طولی و تالارهای عرضی کلیسا بین سال‌های ۱۲۳۵ و ۱۴۹۱ میلادی انجام شد Batz, W. | ## بخش 2: کلیسای جامع هالبرشتات | ارتفاع سقف‌های بلند و پنجره‌های وسیع با شیشه‌های رنگی، از ویژگی‌های شاخص سبک گوتیک در این بنا هستند. برخلاف بسیاری از کلیساهای آلمانی که از آجر استفاده می‌کردند، این بنا عمدتاً از سنگ ماسه‌سنگ ساخته شده است که ظاهری متمایز به آن می‌بخشد. گنجینه کلیسای جامع یکی از مهم‌ترین بخش‌های این مکان، «گنجینه کلیسای جامع هالبرشتاد» است که یکی از غنی‌ترین مجموعه‌های هنر قرون وسطایی در جهان به شمار می‌رود. | ## بخش 3: کلیسای جامع هالبرشتات | این مجموعه شامل بیش از ۶۵۰ اثر هنری از جمله منسوجات نادر، ظروف مقدس طلاکاری شده، و آثار عاج‌کاری شده است Kroos, R. قدیمی‌ترین قطعات این گنجینه به دوران جنگ‌های صلیبی بازمی‌گردد که توسط اسقف‌های وقت به این شهر آورده شده بودند. ارگ مشهور این کلیسا که در سال ۱۳۶۱ میلادی ساخته شد، یکی از اولین نمونه‌های ارگ با صفحه‌کلید مدرن (ترکیب کلیدهای سیاه و سفید) در تاریخ محسوب می‌شود Schulze, H. | ## جمع‌بندی | همچنین، این کلیسا محل اجرای پروژه موسیقی "ارگان۲/ای‌اس‌ال‌اس‌پی" اثر جان کیج است که به عنوان طولانی‌ترین اجرای موسیقی جهان شناخته می‌شود و قرار است ۶۳۹ سال به طول بیانجامد.
موضوع مقاله: ابومحمد عبدالله بن یزید فزاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابومحمد عبدالله بن یزید فزاری | مقدمه: ابومحمد عبدالله بن یزید فزاری (؛ حدود ۷۴۸–۷۹۵ میلادی) متکلم اباضی از قبیلهٔ بنو فزاره بود. | ## بخش 1: ابومحمد عبدالله بن یزید فزاری | او از شهر کوفه برخاست و آثارش کهن‌ترین مجموعهٔ بازمانده از کلام اسلامی به‌شمار می‌رود. پژوهشگران آثار وی را منبعی مهم برای بررسی نخستین مراحل پیدایش کلام عقلانی در اسلام دانسته‌اند. شش رساله در علم کلام از سدهٔ هشتم میلادی به او نسبت داده شده که به‌تازگی در منطقهٔ مزاب در الجزایر کشف شده‌است. وی احتمالاً برای فراگیری علم کلام در مذهب اباضی به بندر بصره سفر کرد و دانش کلامی خود را نزد عالم اباضی ابوعبیده مسلم بن ابی‌کریمه (درگذشتهٔ ۷۷۵ میلادی) آموخت. | ## بخش 2: ابومحمد عبدالله بن یزید فزاری | عبدالله او را پس از امام جابر بن زید ازدی (درگذشتهٔ ۷۱۲ میلادی) که از بنیان‌گذاران اباضیه بود، دومین رهبر معنوی فرقهٔ اباضیه می‌شمرد. پیروان در شمال آفریقا عبدالله پیروان بسیاری در میان جامعهٔ اباضی شمال آفریقا داشت که بعدها به «نُکّار» شناخته شدند. کشف نسخه‌های خطی مجموعه‌ای از شش رسالهٔ کلامی از سدهٔ هشتم میلادی که به عبدالله نسبت داده می‌شود، به‌تازگی در منطقهٔ اباضی‌نشین مزاب در الجزایر یافت شده‌است. در این نسخه‌های خطی، پردازش پیچیده و دقیق صفات الهی نشان می‌دهد که این درونمایه از دوره‌ای بسیار زودتر از آنچه پژوهشگران معاصر پیش‌تر گمان می‌کردند، در کلام اسلامی رو به گسترش بوده‌است. | ## بخش 3: ابومحمد عبدالله بن یزید فزاری | آثار شش اثر به عبدالله فزاری نسبت داده شده‌است: کتاب القدر — دربارهٔ تقدیر کتاب فی الرد علی ابن عمیر — ردّیه بر ابن عمیر کتاب الرد علی المجسّمه — ردّیه بر مجسّمه کتاب الفتیا — دربارهٔ فتوا کتاب التوحید فی معرفة الله — توحید در شناخت خدا کتاب فی من رجع عن علمه و فارق النبیّ و هو علی دینه — دربارهٔ کسی که از دانش خود بازگشت و از پیامبر جدا شد در حالی که بر دین او بود جایگاه علمی آثار عبدالله فزاری کهن‌ترین مجموعهٔ بازمانده از متون کلامی اسلامی شناخته شده‌اند. این آثار نشان می‌دهند که بحث‌های کلامی عقلانی دربارهٔ صفات خداوند پیش از آنچه پژوهشگران جدید تصور می‌کردند، در جهان اسلام شکل گرفته بود. از این رو، نوشته‌های او منبعی ارزشمند برای پژوهش در پیشینهٔ نخستین مراحل شکل‌گیری کلام عقلی در اسلام به‌شمار می‌رود. استادان و تأثیرپذیری عبدالله از دو شخصیت برجستهٔ اباضی تأثیر پذیرفت: جابر بن زید ازدی (درگذشتهٔ ۷۱۲ میلادی): از بنیان‌گذاران مذهب اباضیه که عبدالله او را نخستین رهبر معنوی اباضیان می‌دانست. | ## جمع‌بندی | ابوعبیده مسلم بن ابی‌کریمه (درگذشتهٔ ۷۷۵ میلادی): عالم اباضی در بصره که عبدالله احتمالاً علم کلام را نزد او فرا گرفت.
موضوع مقاله: اتس افرایم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اتس افرایم | مقدمه: اِتس اِفرایم (، به معنای «درخت اِفرایم») یک شهرک اسرائیلی ترکیبی (مذهبی و غیرمذهبی) در کرانه باختری است. | ## بخش 1: اتس افرایم | این شهرک میان شهر آریئل و روش هاعین واقع شده و از نظر اداری در حوزهٔ صلاحیت شورای منطقه‌ای شومرون قرار دارد. این شهرک در سال ۱۹۸۵ بر روی زمین‌های روستاهای مسحه، سنیریا و عزون عتمه بنیان‌گذاری شد. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. ریشه‌شناسی نام نام این شهرک از قبیله افرایم گرفته شده که سرزمین آن در این ناحیه بوده‌است. در منبع چک نیز اشاره شده که این نام برگرفته از عبارتی در کتاب حزقیال (باب ۳۷، آیهٔ ۱۶) است: «... جغرافیا اتس اِفرایم در ارتفاع ۲۰۰ متری از سطح دریا و در لبهٔ غربی کوهستان سامره قرار دارد؛ جایی که این کوهستان به تپه‌های حاشیهٔ دشت شارون می‌پیوندد. | ## بخش 2: اتس افرایم | این شهرک در حدود ۱۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر قلقیلیه، ۱۳ کیلومتری غرب شهر آریئل، ۴۲ کیلومتری شمال غربی بخش تاریخی بیت‌المقدس و ۲۷ کیلومتری شمال شرقی مرکز تل‌آویو واقع شده‌است. شهرک از راه یک جادهٔ محلی به شهرک مجاور الکانا و سپس از طریق بزرگراه ترانس‌سامره (که در حدود ۲ کیلومتری جنوب آن می‌گذرد) به شبکهٔ حمل‌ونقل کرانه باختری متصل است. این بزرگراه ارتباط شهرک را هم با عمق کرانه باختری و شهر آریئل و هم با کلان‌شهر تل‌آویو (گوش دان) برقرار می‌کند. اتس اِفرایم در مجموعه‌ای فشرده از شهرک‌های اسرائیلی در لبهٔ غربی کرانه باختری جای دارد و تنها در حدود ۵ کیلومتری خط سبز قرار گرفته‌است. این شهرک بر روی زمین‌های روستاهای مسحه، سنیریا و عزون عتمه در محافظه سلفیت ساخته شد و در آغاز ۱۵۰ دونم زمین را دربرمی‌گرفت که سپس به ۵۰۰ دونم گسترش یافت. در آغاز سدهٔ بیست‌ویکم، این شهرک به همراه شهرک‌های همجوار در پشت دیوار حائل کرانه باختری قرار گرفت. | ## بخش 3: اتس افرایم | اسرائیل قصد دارد این مجموعه شهرک‌ها را حتی در صورت دستیابی به توافق صلح با فلسطینیان حفظ کند. در اکتبر ۲۰۰۹ عملیات آماده‌سازی زمین برای ساخت ۳۰ واحد مسکونی جدید در مرز شهرک‌های اتس اِفرایم و الکانا آغاز شد و طرح کلی ساخت‌وساز جدید ۱۸۴ واحد مسکونی را پیش‌بینی می‌کرد. در سال ۲۰۰۸ وزارت کشور اسرائیل پیشنهاد ادغام شهرک‌های اتس اِفرایم، الکانا، شعاری تیکوا و اورانیت را در قالب یک شهر واحد با نزدیک به ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت مطرح کرد که از نظر اداری از شورای منطقه‌ای شومرون جدا می‌شد. جمعیت آن از ۲۱۷ نفر در سال ۱۹۹۳ به ۱٬۵۵۰ نفر در سال ۲۰۱۴ و سپس ۲٬۵۱۹ نفر در سال ۲۰۲۱ رسیده‌است. | ## جمع‌بندی | + روند تغییرات جمعیت اتس اِفرایم سال ۱۹۹۳ ۱۹۹۶ ۱۹۹۹ ۲۰۰۲ ۲۰۰۵ ۲۰۰۸ ۲۰۱۱ ۲۰۱۴ ۲۰۲۱ جمعیت ۲۱۷ ۳۵۰ ۵۰۰ ۶۰۶ ۶۴۲ ۷۱۶ ۸۰۸ ۱٬۵۵۰ ۲٬۵۱۹ جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالفت می‌کند.
موضوع مقاله: معاله عاموس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معاله عاموس | مقدمه: معاله عاموس (، به معنی «فراز عاموس») یک شهرک اسرائیلی از نوع شهرک اجتماعی در جنوب کرانه باختری است. | ## بخش 1: معاله عاموس | این شهرک در ۲۰ کیلومتری جنوب شرقی اورشلیم و در ارتفاع ۷۲۵ متری از سطح دریا واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای گوش عتصیون قرار دارد. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ دیدگاهی که دولت اسرائیل آن را رد می‌کند. این شهرک در سال ۱۹۸۱ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از عاموس نبی گرفته که در روستای تقوع در نزدیکی همین محل زندگی می‌کرد. پیشینه شهرک معاله عاموس در سال ۱۹۸۱ از سوی آژانس یهود و سازمان آیش‌هاتورا پایه‌گذاری شد.Samih K. | ## بخش 2: معاله عاموس | این شهرک در جنوب روستای فلسطینی کیسان واقع شده و در نزدیک به ۱۴ کیلومتری «خط سبز» قرار دارد. در سال ۱۹۸۸ سی خانه در روستای کیسان ویران شد و زمین‌های آن روستا به‌تدریج برای گسترش شهرک مصادره گردید. اریه درعی، رهبر کنونی حزب شاس، از ساکنان نخستین این شهرک بود و نخستین سمت سیاسی‌اش نمایندگی معاله عاموس در شورای منطقه‌ای گوش عتصیون بود.Samih K. جمعیت و ساکنان بیشتر ساکنان معاله عاموس یهودیان ارتدوکس وابسته به جامعهٔ لیتوانی حریدی هستند. | ## بخش 3: معاله عاموس | بسیاری از ساکنان از جمله خاخام زئو ولف شارلوپ مهاجرانی از ایالات متحده آمریکا هستند. آموزش این شهرک دارای دو دبستان است: یک مدرسهٔ بیت یعقوب برای دختران و یک خدر برای پسران. وضعیت حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. | ## جمع‌بندی | مادهٔ ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو تصریح می‌کند که «نیروی اشغالگر نمی‌تواند بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند».
موضوع مقاله: معالیه افرایم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معالیه افرایم | مقدمه: معالیه افرایم (، به معنای «فراز افرایم») یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که به‌صورت شهرکی سکولار و شورای محلی سازمان یافته‌است. | ## بخش 1: معالیه افرایم | معالیه افرایم در سال ۱۹۷۸ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از قبیلهٔ کتاب مقدسی افرایم گرفته‌است. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. پیشینه بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ تحقیقات کاربردی اورشلیم (ARIJ)، در سال ۱۹۷۰ اسرائیل ۱٬۴۶۴ دونوم زمین فلسطینی را از اراضی روستای الجفتلک در استان اریحا مصادره کرد تا شهرک معالیه افرایم را بر آن بنا کند. | ## بخش 2: معالیه افرایم | این شهرک در سال ۱۹۷۸ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از قبیلهٔ کتاب مقدسی افرایم برگرفت. جمعیت و مدیریت محلی جایگاه شهرداری معالیه افرایم در سال ۱۹۸۱ به شورای محلی ارتقا یافت. بر پایهٔ آمارهای دفتر مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت این شهرک در سال ۲۰۱۵ برابر با ۱٬۲۰۶ نفر و در سال ۲۰۱۸ برابر با ۱٬۲۴۱ نفر بوده‌است. | ## بخش 3: معالیه افرایم | جایگاه حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل و به‌ویژه کنوانسیون چهارم ژنو غیرقانونی می‌داند. مادّهٔ ۴۹ این کنوانسیون تصریح می‌کند که «دولت اشغالگر نمی‌تواند بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». جغرافیا معالیه افرایم در امتداد دامنه‌های شرقی کوه‌های سامریه و در دره رود اردن واقع شده‌است. | ## جمع‌بندی | بر پایهٔ نظام اداری فلسطین، این شهرک در استان اریحا قرار دارد و بر پایهٔ نظام اداری اسرائیل در منطقه یهودا و سامره جای می‌گیرد.
موضوع مقاله: ماعاله گاملا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماعاله گاملا | مقدمه: ماعاله گاملا یک شهرک اسرائیلی و موشاو در بخش غربی بلندی‌های جولان است که زیر نظر اسرائیل اداره می‌شود. | ## بخش 1: ماعاله گاملا | جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در بلندی‌های جولان را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما ایالات متحده و دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرند. موشاو ماعاله گاملا در سال ۱۹۷۵ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از دژ باستانی گاملا گرفت که در جریان جنگ‌های یهود و روم در سدهٔ نخست میلادی ویران شد. جغرافیا ماعاله گاملا در ارتفاع ۱۱۰ متری از سطح دریا (۳۲۰ متر بالاتر از سطح آب دریاچهٔ کنرت) میان درهٔ بیت‌صیدا و دره‌آبی نَحال دالیوت جای گرفته و نزدیک به ۴ کیلومتر با ساحل دریاچهٔ کنرت فاصله دارد. در شمال روستا آبراهه نَحال مِشوشیم جریان دارد و ذخیره‌گاه طبیعی یَعار یهودا نیز در همین سو واقع است. این روستا از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۶۹ به شبکهٔ راه‌های بلندی‌های جولان متصل است. | ## بخش 2: ماعاله گاملا | از نظر موقعیت نسبی، نزدیک به ۱۸ کیلومتر شمال شرقی شهر طبریه و حدود ۶۶ کیلومتر شرقی حیفا قرار دارد. پیشینه بلندی‌های جولان در جنگ ۱۹۶۷ به دست ارتش اسرائیل تصرف شد و از آن پس به‌گونه‌ای هدفمند مورد شهرک‌سازی قرار گرفت. موشاو ماعاله گاملا در سال ۱۹۷۵ به دست گروهی از کنشگران جنبش حروت بنیان‌گذاری شد. ایجاد این شهرک واکنشی به قطعنامهٔ ۳۳۷۹ مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود که صهیونیسم را با نژادپرستی برابر دانسته بود. با انگیزهٔ مشابه، شهرک‌های اودم و یوناتان نیز در همان دوره در بلندی‌های جولان پدید آمدند. | ## بخش 3: ماعاله گاملا | نام روستا برگرفته از دژ باستانی گاملا است که در نزدیکی آن واقع بوده و گمان می‌رود ویرانه‌های تل السلام در حدود ۶ کیلومتری غرب آن باقی‌ماندهٔ همان دژ باشد. در گزارش سال ۱۹۷۷ تهیه‌شده برای سنای ایالات متحده، جمعیت روستا حدود ۵۰ نفر برآورد شده بود. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در بلندی‌های جولان را غیرقانونی می‌داند، اما دولت ایالات متحده و اسرائیل با این دیدگاه مخالف‌اند. + روند دگرگونی جمعیت ماعاله گاملا سال ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۱۹۹۹ ۲۰۰۰ ۲۰۰۱ ۲۰۰۳ ۲۰۰۵ ۲۰۰۷ ۲۰۰۹ ۲۰۱۱ ۲۰۱۳ ۲۰۱۴ جمعیت ۱۵۵ ۲۶۸ ۲۵۴ ۲۵۳ ۲۶۰ ۲۹۱ ۳۰۹ ۳۵۷ ۳۸۱ ۳۹۵ ۳۸۵ ۴۰۱ اقتصاد بخش بزرگی از ساکنان در کشاورزی کار می‌کنند و کشت انبه، لیچی، موز، آووکادو، خرما و انگور از محصولات اصلی منطقه است. گردشگری نیز منبع درآمد مهمی برای روستاست؛ چندین کلبهٔ اقامتی، مرکز آبگرم درمانی و اصطبل در آن وجود دارد. | ## جمع‌بندی | در روستا چند مهدکودک فعال است و آموزش ابتدایی در روستای همسایهٔ بنی یهودا و آموزش دبیرستانی در شهر کاتسرین انجام می‌شود.
موضوع مقاله: معاله میخماس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معاله میخماس | مقدمه: این شهرک در چند کیلومتری شمال شرق اورشلیم قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین اداره می‌شود. | ## بخش 1: معاله میخماس | معاله میخماس در سال ۱۹۸۱ میلادی در کنار جاده آلون توسط گروهی از خانواده‌های ساکن معاله آدومیم بنیان‌گذاری شد. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. پیشینه اسرائیل ۱۲۸۷ دونوم زمین متعلق به شهر فلسطینی دیر دبوان را برای ساخت معاله میخماس مصادره کرد. | ## بخش 2: معاله میخماس | معاله میخماس در سال ۱۹۸۱ در کنار جاده آلون توسط گروهی از خانواده‌های ساکن معاله آدومیم پایه‌گذاری شد. نام این شهرک از شهر میخماس در کتاب مقدس (اشعیا ۱۰:۲۸ و عزرا ۲:۲۷) گرفته شده‌است. جمعیت جمعیت معاله میخماس به‌گونه‌ای تقریباً برابر میان اسرائیلی‌های بومی و مهاجران تقسیم شده‌است. | ## بخش 3: معاله میخماس | مهاجران از کشورهای انگلیسی‌زبان، آمریکای جنوبی، فرانسه و اتیوپی به این شهرک آمده‌اند. | ## جمع‌بندی | وضعیت حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.
موضوع مقاله: معاله حور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معاله حور | مقدمه: این شهرک در بخش خاوری کوه الخلیل و در شرق شهر الخلیل در ارتفاع ۸۱۰ متری از سطح دریا قرار دارد و به‌صورت شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای هار حورون اداره می‌شود. | ## بخش 1: معاله حور | جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند و مدعی است که سرزمین‌های فلسطینی پیش از تصرف در جنگ شش‌روزه سال ۱۹۶۷ زیر حاکمیت مشروع هیچ کشوری نبوده‌اند. پیشینه این شهرک در ۳۱ ژانویه ۱۹۸۲ با نام «ناحال یاکین» به‌عنوان یک پاسگاه نظامی پیشگام ناحال بنیان‌گذاری شد. | ## بخش 2: معاله حور | در ۲۴ اوت ۱۹۸۳ پس از واگذاری به یازده خانوار، از حالت نظامی خارج شد و به نام رودخانه حِوِر نزدیک آن نام‌گذاری شد. در سال ۲۰۰۹، آساف رامون، پسر فضانورد اسرائیلی ایلان رامون که در مأموریت کلمبیا در هنگام انفجار شاتل فضایی جان باخته بود، بر اثر سقوط جنگنده اف-۱۶ خود در نزدیکی معالِه حِوِر کشته شد. | ## بخش 3: معاله حور | در سال ۲۰۱۹ یک کولل (مرکز آموزشی یهودی) جدید به رهبری خاخام حاییم کلاین برای آموزش دوره‌های لازم به خاخام‌ها جهت رهبری اجتماعی ساخته شد. جایگاه حقوقی جامعه جهانی شهرک‌سازی‌های اسرائیل در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. | ## جمع‌بندی | دولت اسرائیل برای چند دهه این موضع را رد کرده و ادعا می‌کند که سرزمین‌های فلسطینی پیش از تصرف توسط اسرائیل در جنگ شش‌روزه سال ۱۹۶۷ زیر حاکمیت مشروع هیچ کشوری قرار نداشته‌اند.
موضوع مقاله: تل قطیفا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تل قطیفا | مقدمه: این شهرک در سال ۱۹۹۲ بنیان‌گذاری شد و در اوت ۲۰۰۵ در چارچوب طرح یک‌جانبهٔ خروج اسرائیل تخلیه گردید. | ## بخش 1: تل قطیفا | نام این شهرک از یک محوطهٔ باستان‌شناختی مجاور برگرفته شده که متعلق به دورهٔ کنعانی است. تل قطیفا در اوج خود نزدیک به ۲۴ خانوار را در خود جای داده بود و جمعیتی مرکب از یهودیان سکولار و ارتدکس داشت. پیشینه تل قطیفا در ماه مه ۱۹۹۲ و چند ماه پیش از امضای پیمان‌نامهٔ اسلو در ساحل دریای مدیترانه پایه‌گذاری شد. بنیان‌گذاران آن گروهی از جوانان مجرد بودند که نسل دوم شهرک‌نشینان گوش قطیف به‌شمار می‌آمدند. | ## بخش 2: تل قطیفا | در هنگام سقوط دولت چهارم ایتسحاق شامیر، کارکرد کمیتهٔ وزیران برای شهرک‌سازی متوقف شد و نهادی برای تأیید ایجاد شهرک‌های تازه وجود نداشت؛ از همین رو تل قطیفا به‌صورت رسمی به‌عنوان مزرعهٔ کشاورزی وابسته به کفار داروم تعریف شد و هیچ‌گاه جایگاه رسمی یک شهرک مستقل را به دست نیاورد، هرچند در عمل نشیمنگاهی مستقل با نمایندگی در شورای منطقه‌ای حوف عزه بود. ساکنان در کاروان‌های سیار زندگی می‌کردند و برق از طریق یک مولد تأمین می‌شد که به‌دلیل هزینهٔ بالای بهره‌برداری تمام روز کار نمی‌کرد. ساکنان دریافتند که برای توسعهٔ شهرک باید خانواده‌ها را جذب کنند و در سال ۱۹۹۸ شماری از ساکنان شهرک‌های گانی‌تال، قطیف و نوه‌دکالیم به تل قطیفا نقل مکان کردند. طرح جامع شهرک پیش‌بینی ساخت ۶۴ واحد مسکونی و ایجاد یک تفرجگاه گردشگری در اطراف دریاچه را دربرمی‌گرفت. | ## بخش 3: تل قطیفا | در دل شهرک یک دریاچهٔ طبیعی وجود داشت که آب آن از سفره‌های آب زیرزمینی تأمین می‌شد و برای آبیاری گلخانه‌های کوچک کشاورزی به کار می‌رفت. یک پاسگاه نظامی کوچک با چند ده سرباز اسرائیلی امنیت شهرک را برعهده داشت و دروازهٔ اصلی، یک برج دیده‌بانی در بالای شهرک و یک تانک را در شب اداره می‌کرد. جمعیت و فرهنگ جمعیت تل قطیفا نزدیک به ۲۰ تا ۲۴ خانوار بود که ترکیبی از یهودیان سکولار و ارتدکس را دربرمی‌گرفت. ساکنان در خانه‌ها یا کاروان‌های سیار زندگی می‌کردند و جامعه‌ای به‌هم‌پیوسته با برنامه‌های گروهی برای همهٔ سنین تشکیل داده بودند. | ## جمع‌بندی | پس از تخلیه، خانواده‌های تل قطیفا در سال ۲۰۰۶ به‌طور موقت در کاروان‌هایی در اون شموئل اسکان یافتند و در سال ۲۰۰۷ به شقف در منطقهٔ لاخیش نقل مکان کردند و سرانجام به‌صورت دائم در شهرک اجتماعی نتع مستقر شدند.
موضوع مقاله: جبول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جبول | مقدمه: جبول بر فراز تپه‌ای در لبه دره بیسان و مشرف بر وادی یُبلا در جنوب غربی ساخته شده بود. | ## بخش 1: جبول | خانه‌های روستا از سنگ و خشت بنا شده بودند و نقشه دایره‌ای‌شکلی داشتند که خانه‌ها از مرکز روستا به بیرون گسترش می‌یافتند. پیشینه سکونت در این محل به دوران روم باستان و امپراتوری بیزانس بازمی‌گردد و صلیبیون نیز آن را به نام «گِبول» می‌شناختند. روستا در دوره عثمانی و سپس در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین آباد بود تا اینکه در ۱۸ مه ۱۹۴۸ در جریان جنگ اعراب و اسرائیل تخلیه و ویران شد. موقعیت جغرافیایی جبول بر فراز تپه‌ای در لبه دره بیسان قرار داشت و از جنوب غرب بر وادی یُبلا مشرف بود.Khalidi, 1992, p. وادی العشّه از جنوب زمین‌های روستا می‌گذشت و از بلندی‌های غربی سرچشمه گرفته و پس از گذر از دره بیسان به رود اردن می‌پیوست. جاده‌ای فرعی این روستا را به بزرگراه بیسان–اریحا متصل می‌کرد و راه‌های دیگری نیز آن را به روستاهای اطراف از جمله کوکب الهوا و الحمیدیه پیوند می‌داد. پیشینه دوران باستان این محل احتمالاً در دوران رومی به نام «گِبول» یا به احتمال بیشتر «گِبولا» شناخته می‌شد. | ## بخش 2: جبول | 775 صلیبیون نیز از آن با نام «گِبول» یاد می‌کردند که ممکن است از واژه عبری به معنای «مرز» گرفته شده باشد. 31 در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت اندکی کاهش یافت و به ۲۱۸ نفر رسید که همگی مسلمان بودند و در ۵۰ خانه زندگی می‌کردند.Mills, 1932, p. شبکه‌ای از کوچه‌های باریک خانه‌ها را به یکدیگر و به خیابان‌های دایره‌ای اطراف مرکز روستا متصل می‌کرد. تمام ساکنان مسلمان بودند و روستا دارای مسجدی کوچک با زیارتگاهی گنبددار در جنوب خانه‌ها بود. روستا چند مغازه نیز داشت اما برای آموزش، بهداشت، بازرگانی و دیگر خدمات عمدتاً به بیسان و روستای کوکب الهوا وابسته بود. از مجموع زمین‌ها، ۴٬۳۶۷ دونوم به کشت غلات اختصاص داشت و ۵ دونوم آبیاری می‌شد یا برای باغداری به کار می‌رفت. 134 جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن در ۷ ژوئن ۱۹۴۸، یک دسته از نیروهای تیپ زرهی باراک به فرماندهی ایتسخاک شوسترمن به این روستا و چند روستای دیگر منطقه یورش بردند. | ## بخش 3: جبول | نیروها با اتوبوس رسیدند و در نقطه‌ای مرتفع در حاشیه روستا مستقر شدند و چند گلوله خمپاره دو اینچی به مرکز روستا شلیک کردند و سپس وارد آن شدند و روستا را بازرسی کردند. نیروها با کشاورزانی روبرو شدند که پا به فرار گذاشتند و «آتش گشودند اما به کسی اصابت نکرد». عرب‌ها نیز از خود روستا گریختند و دسته «محصولات آنها را سوزاند و چند خانه را به آتش کشید».Morris, 2004, p. 308 در سپتامبر ۱۹۴۸، ناحوم هورویتز از کفار گلعادی در نامه‌ای درخواست کرد که اجازه تخریب جبول، کوکب الهوا، البیره و الحمیدیه داده شود؛ زیرا بیم آن می‌رفت که عرب‌ها از این روستاها برای عملیات نظامی بهره‌گیری کنند. او همچنین خواستار تصرف زمین‌های روستا شد «چون عرب‌ها نخواهند توانست به آنجا بازگردند».Morris, 2004, p. وضعیت کنونی ولید خالدی در سال ۱۹۹۲ سازه‌های بازمانده روستا را چنین توصیف کرد: «خانه‌ها به ویرانه تبدیل شده‌اند و درختان، خار و علف‌های هرز آنها را پوشانده‌است. زمین‌های اطراف محل کشت می‌شوند.» هیچ شهرکی اسرائیلی بر روی زمین‌های روستا ساخته نشده‌است. | ## جمع‌بندی | با این حال، شهرک «بِیت یوسف» که در سال ۱۹۳۷ بر زمین‌های روستای زبعه بنا شده، در ۲ کیلومتری جنوب شرقی جبول قرار دارد و ساکنان آن از زمین‌های جبول بهره‌برداری می‌کنند.