aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: قبرس در المپیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قبرس در المپیک | مقدمه: قبرس از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون به هر یک از دوره‌های بازی‌های المپیک ورزشکارانی را اعزام کرده است. | ## بخش 1: قبرس در المپیک | تحت عنوان یونان ورزشکاران اهل قبرس، برای نخستین بار در بازی‌های المپیک مدرن، در افتتاحیه المپیک ۱۸۹۶ آتن، شرکت کردند. یکی از برجسته‌ترین افراد قبرسی در تیم یونان این دوره یوانیس فرانگودیس، تیرانداز استثنایی عصر خود، بود. فرانگودیس در رشتهٔ تپانچه و مادهٔ ۲۵ متر سریع به مدال طلا دست یافت و در مادهٔ ۳۰۰ متر تفنگ آزاد مردان با سه موقعیت به مدال نقره دست یافت. نخستین ورزشکار قبرسی که در بازی‌های المپیک مدرن شرکت کرد، آناستاسیوس آندرئو، قهرمان دوی ۱۱۰ متر با مانع بود. در بازی‌های آتن، آندرئو در دور مقدماتی مسابقات دو با مانع شرکت کرد اما به مقام چهارم رسید و از صعود به فینال این رشته بازماند. | ## بخش 2: قبرس در المپیک | یک لحظه مهم در تاریخ المپیک قبرس، شرکت دومینیسا لانیتو-کاوونیدو در این تورنمنت بود. بعدها، استاوروس تزیورتزیس در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ با شرکت در دوی چهارصد متر با مانع، به موفقیت‌های چشمگیری دست یافت. به عنوان یک کشور مستقل کمیته المپیک قبرس در ۱۰ ژوئن ۱۹۷۴ میلادی تأسیس شد و در آوریل سال ۱۹۷۹، طی جلسه ای در مونته ویدئو، به عنوان یکی از اعضای کمیته بین‌المللی المپیک به رسمیت شناخته شد. قبرس بار نخست به عنوان یک کشور مستقل در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۸۰ در لیک پلاسید شرکت کرد و اولین دورهٔ بازی‌های تابستانی آن مربوط به المپیک ۱۹۸۰ مسکو است. از آن زمان تاکنون، قبرس در تمامی ادوار بازی‌های المپیک بعدی، با مجموع ۱۲۸ ورزشکار، شرکت داشته است. | ## بخش 3: قبرس در المپیک | قبرس به عنوان یک کشور مستقل از سال ۱۹۸۰ تاکنون ورزشکارانی را به هر بازی‌های المپیکی اعزام کرده است. قبرس اولین مدال المپیک خود را در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ به دست آورد که پاولوس کونتیدس در رشته قایقرانی لیزری مردان مدال نقره و جایگاه دوم را کسب کرد. پیش از این، قبرسی‌ها در المپیک ۲۰۰۸ پکن زمانی که آنتونیس نیکولایدیس در اسکیت مردان شرکت کرده‌بود، با اختلاف کمی مدال برنز این رشته را از دست دادند. ترک‌های قبرسی که نمی‌توانند یا نمی‌خواهند با پرچم جمهوری قبرس رقابت کنند، بایستی برای ترکیه یا کشور دیگری به میدان بروند یا تحت پرچم المپیک بازی کنند، زیرا کمیته المپیک جمهوری ترک قبرس شمالی را به عنوان یک کشور به رسمیت نمی‌شناسند و این دولت در سطح بین‌المللی توسط هیچ مرجع بزرگ و کوچکی (از جمله کمیته المپیک) به رسمیت شناخته نشده است و در نتیجه هیچ کمیته المپیک ملی‌ای ندارد. | ## جمع‌بندی | بنابراین، تمام المپیکی‌های قبرس ملزم به شرکت در رقابت‌ها با نام و نشان جمهوری قبرس (قبرس جنوبی) هستند.
موضوع مقاله: واحد تربیت بدنی ارتش سلطنتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # واحد تربیت بدنی ارتش سلطنتی | مقدمه: واحد تربیت بدنی ارتش سلطنتی ، یک واحد مسئول در حفظ و ارتقاء سلامت بدنی و تناسب اندام در ارتش بریتانیا است و از زمان تأسیس آن در سال ۱۸۶۰، در آلدرشات مستقر بوده است. | ## بخش 1: واحد تربیت بدنی ارتش سلطنتی | 2, July 1996 تحقیقات پس از جنگ نشان داد که مرگ و میر بالا به دلیل وضعیت جسمانی ضعیف سربازان بوده است که مانع از مقابله آن‌ها با اثرات بیماری‌ها شده بود. در سال ۱۸۶۰ تعدادی از اصلاحات نظامی آغاز شد که شامل بررسی روش‌های بهبود تناسب اندام سربازان در ارتش بود. در سال ۱۸۵۹، دفتر جنگ، سرهنگ فردریک ویلیام همیلتون و دکتر توماس گالبرایث لوگان را به کشورهای فرانسه و پروس اعزام کرد تا گزارشی دربارهٔ سیستم‌های تربیت بدنی در ارتش‌های آن‌ها تهیه کنند. گزارش آنها این موضوع را روشن ساخت که ارتش فرانسه از دهه ۱۸۴۰ برنامه جامع تربیت بدنی داشته و در سال ۱۸۵۲ یک مرکز تربیت بدنی تأسیس کرده بوده است؛ در حالی که ارتش پروس در سال ۱۸۴۲ آموزش تربیت بدنی نظامی را ایجاد کرده بود. | ## بخش 2: واحد تربیت بدنی ارتش سلطنتی | مک‌لارن که در اروپا آموزش دیده بود، در سال ۱۸۵۸ یک مرکز آموزشی در فرم ژیمناسیوم معروف در دانشگاه آکسفورد تأسیس کرده بود و در آنجا آموزش شمشیربازی و ژیمناستیک می‌داد. او تغییرات فیزیکی در مردان را با عکاسی قبل و بعد از تمرین و اندازه‌گیری‌های منظم برای بررسی پیشرفت آن‌ها ثبت کرد. پس از پایان دوره، مشخص شد که تناسب اندام هر مرد به‌طور قابل توجهی بهبود یافته و بدین‌ترتیب آن‌ها پایه‌گذار آنچه که امروزه به نام «کادر ورزشی ارتش» شناخته می‌شود، شدند. سایر اعضای کادر ورزشی ارتش به واحدهای مختلف ارتش پیوستند و سربازان را در شمشیربازی، ژیمناستیک و سایر جنبه‌های جسمانی آموزش داده و فعالیت‌های ورزشی تفریحی را سازماندهی کردند. | ## بخش 3: واحد تربیت بدنی ارتش سلطنتی | به دنبال رژیم جدید ورزشی، نرخ بیماری و مرگ و میر در ارتش بریتانیا کاهش یافت و اصلاحات در گزارشی در سال ۱۸۶۴ در مورد آموزش‌های ورزشی در ارتش بریتانیا تأیید شد. کادر ورزشی ارتش در سال ۱۹۱۸ به «کادر آموزش جسمانی ارتش» تغییر نام داد و در سال ۱۹۴۰ با فرمان ارتش ۱۶۵ به عنوان «کادر آموزش جسمانی ارتش سلطنتی» شناخته شد. مدرسان برجسته آموزش جسمانی ارتش شامل نیک استوارت، مربی پیشین ژیمناستیک و مدال‌آوران المپیکی بودند. | ## جمع‌بندی | در جشنواره یادبود ۱۳ نوامبر ۲۰۱۰، هیو ادواردز اعلام کرد که کادر آموزش جسمانی ارتش عنوان «کادر آموزش جسمانی ارتش سلطنتی» را از ملکه دریافت کرده است و این تغییر عنوان بلافاصله به اجرا درآمد.
موضوع مقاله: پرش طول ایستاده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرش طول ایستاده | مقدمه: پرش طول ایستاده که با عنوان پرش عریض ایستاده نیز شناخته می‌شود، یکی از رشته‌های ورزش دو و میدانی است که تا سال ۱۹۱۲ میلادی یکی از رقابت‌های المپیک بود. | ## بخش 1: پرش طول ایستاده | تکنیک در اجرای پرش طول ایستاده، پرنده روی خط مشخص شده روی زمین درحالی که پاها کمی از هم باز هستند می‌ایستد. ورزشکار در حین پرش بازوها را تاب می‌دهد و زانوها را خم می‌کند تا حرکت به جلو را بهتر کند. در صورتی که ورزشکار به عقب بیفتد یا در هنگام برخاستن یک گام بردارد، پرش باید تکرار شود. تاریخچه در اوایل قرن نوزدهم پرش طول ایستاده یک رقابت محبوب در ورزش‌های کوهستانی و ورزش‌های نظامی بود، اما تعداد بسیار کمی از آن رکوردها ثبت گردید. | ## بخش 2: پرش طول ایستاده | 2 اولین رکورد جهانی پرش طول ایستاده توسط ورزشکار آمریکایی ری آوری با حد نصاب ۳٫۴۷ متر در ۳ سپتامبر ۱۹۰۴ به ثبت رسید. رکورد غیررسمی کنونی متعلق به بایرون جونز است که در ۲۳ فوریه ۲۰۱۵ در مسابقات ترکیبی NFL پرش ۳٫۷۳ متری را به ثبت رساند و رکورد رسمی پرش جهان به طول ۳٫۷۱ متری را که توسط آرنه تورواگ نروژی در سال ۱۹۶۸ ثبت شده بود را شکست (اگر چه ثبت این رکورد در شرایط متفاوت و با قوانین متفاوتی بود). وضعیت کنونی از هنگامی که ورزشگاه‌های سرپوشیده ساخته شدند، پرش طول ایستاده به عنوان یک رویداد ورزشی ناپدید گردید. امروزه نروژ تنها کشوری است که در آن پرش طول ایستاده یک رقابت در سطح قهرمانی ملی است. | ## بخش 3: پرش طول ایستاده | همپنین یکی از آزمون‌های استاندارد به عنوان بخشی از جایزه رئیس‌جمهور در زمینه آمادگی جسمانی است. یکی از آزمون‌های آمادگی جسمانی که دانشجویان افسری در کالج نظامی سلطنتی کانادا و آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده باید انجام دهند پرش طول ایستاده است. | ## جمع‌بندی | در آخرین حضور پرش طول ایستاده در المپیک تابستانی ۱۹۱۲ استکهلم کنستانتینوس تسیکلیتیراس از کشور یونان برنده مدال طلا شد.
موضوع مقاله: انجمن ورزشی آماتور واتیکان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انجمن ورزشی آماتور واتیکان | مقدمه: انجمن ورزشی آماتور واتیکان یک انجمن ورزشی ایتالیایی است که در شهر واتیکان مشغول به فعالیت است. | ## بخش 1: انجمن ورزشی آماتور واتیکان | این انجمن در کشور ایتالیا مستقر است و دفتر اجرایی آن در نزدیکی پارک «سن داماسو» واقع در واتیکان قرار دارد. تاریخ انجمن در سال ۱۹۷۲ توسط دکتر سرجیو والچی، یکی از کارکنان واتیکان، تأسیس شد. مراسم عشای ربانی برای تمام اعضای انجمن در نزدیکی قبر سنت پیتر واقع در زیر کلیسای سنت پیتر برگزار شده است. در ماه مه ۲۰۲۳، انجمن جشن پنجاهمین سالگرد خود را با حضور شخصیت‌های برجسته، از جمله کاردینال ماورو گامبتی برگزار کرد. در این جشن، موضوعات مختلفی از جمله امکان پیوستن انجمن به یوفا مورد بحث قرار گرفت. | ## بخش 2: انجمن ورزشی آماتور واتیکان | فاش شد که پاپ فرانسیس با رئیس یوفا الکساندر چفرین در مورد این امکان گفتگو کرده است. این اتفاق زمانی افتاده است که چفرین پیش از فینال یورو ۲۰۲۰ به دیدار پاپ آمده بود. با این حال برخی از اعضای این انجمن تمایلی به عضویت ورزش‌های تحت پوشش این انجمن در فدراسیون‌های جهانی را ندارند و عضویت تیم‌های ملی واتیکان را در این فدراسیون‌ها مخالف با آرمان‌های انجمن می‌دانند. ورزش‌ها انجمن ورزشی آماتور واتیکان در حال حاضر در زمینه فوتبال فعالیت کامل دارد و به برگزاری و تحت پوشش قرار دادن سایر ورزش‌ها نیز علاقه‌مند است. فوتبال شهر واتیکان یکی از هشت کشور مستقل و رسمی است که تیم ملی فوتبال آن عضو فیفا نیست. | ## بخش 3: انجمن ورزشی آماتور واتیکان | کشورهای دیگری که چنین وضعیتی دارند شامل موناکو، تووالو، کیریباتی، ایالات فدرال میکرونزی، ناورو، جزایر مارشال و پالائو هستند. با این حال، واتیکان از سال ۱۹۹۴ تیم ملی فوتبال مردان خود را داشته است و از سال ۲۰۱۹ تیم ملی فوتبال زنان نیز دارد. در سال ۲۰۰۶، سخنگوی یوفا، ویلیام گیلارد، به رسانه‌ها گفت که دلیلی نمی‌بیند که واتیکان نتواند تیم ملی خود را در مسابقات بین‌المللی داشته باشد. او اظهار داشت: «ما قبلاً کشورهایی با جمعیت‌های ۳۰٬۰۰۰ شهروندی مانند سن‌مارینو، لیختن‌اشتاین و آندورا داشته‌ایم. اگر شرایط را برآورده کند، پذیرفته خواهد شد و عضو یوفا خواهد شد.» در آن زمان، کاردینال تارسیزیو برتونه بر این نکته تأکید کرد که آینده فوتبال واتیکان تنها در مسابقات آماتوری خواهد بود و امیدی به پیشرفت زیاد این حرفه در واتیکان نیست. | ## جمع‌بندی | در ماه مه ۲۰۱۴، دومنیکو روگیرو، رئیس انجمن ملی فوتبال، گفت: «ترجیح می‌دهم آماتور بمانم… پیوستن به فیفا در آن سطح، مانند یک تجارت خواهد بود» او افزود: «پیام مهم دوستی و عشق از طریق ورزش نمایش داده می‌شود؛ ورزش واقعی، نه تجارتی که این روزها در فوتبال جهان وجود دارد… مهم نیست که یک مسابقه را ببرید؛ مهم این است که چگونه خود را برای جهانیان به نمایش بگذارید.» در ادامه، او اضافه کرد که «روحیات تیم فوتبال واتیکان با عضویت در فیفا سازگار نیست.» علاوه بر سازماندهی تیم‌های ملی، این انجمن مسابقات قهرمانی واتیکان، کاپ سرجیو والچی، و سوپرکاپا واتیکان را نیز سازماندهی می‌کند و هر ساله این مسابقات را برگزار می‌کند.
موضوع مقاله: باشگاه فوتبال زنان کیلمارناک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باشگاه فوتبال زنان کیلمارناک | مقدمه: باشگاه فوتبال زنان کیلمارناک یک تیم فوتبال زنان است که در کیلمارناک، ایرشایر واقع شده است که در SWPL 2 بازی می‌کند. | ## بخش 1: باشگاه فوتبال زنان کیلمارناک | این باشگاه که با نام استوارتون فِسُل تأسیس شد، قدیمی‌ترین تیم فوتبال زنان در اسکاتلند است و پنجاهمین سالگرد خود را در ژوئیه ۲۰۱۱ جشن گرفت. تاریخچه استوارتون فِسُل آلستر بارکلی، مورخ محلی، در سال ۱۹۷۳ نوشت که یک تیم فوتبال دختران ۱۲ سال قبل «کم و بیش برای خنده» در استوارتون تأسیس شد، اما به سرعت دستاوردهای متوسط تیم‌های مردانه شهر را تحت تأثیر قرار داد. این باشگاه از موفقیت محلی برخوردار شد و با ستاره رز ریلی به فینال اولین جام حذفی زنان در سال ۱۹۷۱ رسید. این مسابقات که تحت نظارت اتحادیه فوتبال زنان انگلیس بازی می‌کرد، در سال‌های اولیه خود تیم‌های اسکاتلندی و ولز را پذیرفت. استوارتون تیس با نتیجه ۱–۴ مقابل ساوتهمپتون لوپز در مرکز ورزشی ملی کریستال پالاس شکست خورد. با این حال، چند ماه بعد، فِسُل موفق شد ساوتهمپتون را در فینال مسابقات بین‌المللی دی‌یُ ، که تیم‌هایی از سراسر اروپا در آن حضور داشتند، شکست دهد. | ## بخش 2: باشگاه فوتبال زنان کیلمارناک | در همان سال، استوارتون تیستل اولین دوره جام زنان اسکاتلند را با پیروزی بر آبردین پریما دوناس در فینال برد. در سال ۱۹۷۲ آنها دوباره به فینال جام حذفی زنان رسیدند و به دلیل یک قرارداد حمایت مالی با نام لیز لِیدیز بازی کردند. ساوتهمپتون در ایتون پارک در برتون آپون ترنت با نتیجه ۲–۳ دوباره آنها را شکست داد. در اوایل دهه ۲۰۰۰، مدیر جیم چاپمن، تیمی قوی با چند بازیکن از تیم ملی فوتبال زنان اسکاتلند تشکیل داد. این باشگاه دو بار قهرمان لیگ شد و نماینده اسکاتلند در جام یوفا زنان در ۰۳–۲۰۰۲ و ۰۴–۲۰۰۳ بود. در دهه بعد کیلمارناک با تیمی جوان و کم تجربه که اغلب شکست‌های سنگینی را متحمل می‌شد، بسیار کمتر موفق بود. | ## بخش 3: باشگاه فوتبال زنان کیلمارناک | در سال ۲۰۱۱ آنها در لیگ برتر زنان اسکاتلند، آخرین تیم جدول لیگ شدند، اما به دلیل کمبود تعداد تیم از سقوط در امان ماندند. تنها برد این تیم در فصل، ۰–۲ در مقابل فالکرک، به شکست ۰–۳ تغییر یافت، زیرا مشخص شد که یکی از بازیکنان کیلمارناک شش هفته کمتر از تولد ۱۵ سالگی‌اش مانده و واجد شرایط حضور در فوتبال بزرگسالان نیست. در فصل ۲۰۱۸ SWPL، کیلمارناک که به تازگی ارتقا یافته است، اولین بازی لیگ فصل خود را در خانه مقابل مادرول با نتیجه ۲–۱ کست داد. در ژانویه ۲۰۲۰، اف‌سی کیلمارناک لِیدیز توسط باشگاه فوتبال کیلمارنوک تحت کنترل کامل قرار گرفت و به عنوان کیلمارناک اف‌سی وُمِن تغییر نام داد و اندی گاردنر، مربی سابق رنجرز، به عنوان سرمربی جدید تیم قبل از فصل ۲۰۲۰ منصوب شد. در ژوئیه ۲۰۲۲، تیم بازی زنان کیلمارناک اولین قراردادهای حرفه‌ای خود را در یک حرکت مهم برای باشگاه امضا کرد. | ## جمع‌بندی | سرمربی سابق جیم چاپمن نیز پیش از انتقال این تیم به لیگ برتر زنان اسکاتلند که به تازگی تشکیل شده است، برای دومین بار به عنوان سرمربی برمی‌گردد.
موضوع مقاله: دینو بشیروویچ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دینو بشیروویچ | مقدمه: دینو بشیروویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال زاده پرتغال است که در تیم ملی فوتبال بوسنی و هرزگوین بازی کرده است. | ## بخش 1: دینو بشیروویچ | از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. دوران باشگاهی سال‌های اولیه در سن هفت سالگی، در سال ۲۰۰۱، او فوتبال را در باشگاه فوتبال لیتشوئس شروع کرد، جایی که پدرش نایل تحت قرارداد و در حال بازی برای تیم اصلی بود. او در فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳، در شرایطی که پدرش برای جی‌دی بیرا-مار بازی می‌کرد، عضوی از رده جوانان این تیم شد. هنگامی که دوران بازی حرفه‌ای پدرش به پایان رسید، در سال ۲۰۰۴ به همراه خانواده در بوسنی و هرزگوین ساکن شدند. بشیروویچ از سیستم جوانان آکادمی‌کو ویسئو وارد ورزش فوتبال شد و در فوریه ۲۰۱۵ به عضویت رادنیک بیه‌لینا درآمد. | ## بخش 2: دینو بشیروویچ | در تابستان ۲۰۱۴، بشیروویچ به بوسنی و هرزگوین بازگشت و فصل جدید را با عضویت در باشگاه فوتبال پریلوک، که در لیگ سوم ملی قرار داشت، آغاز کرد. او در ۲۸ فوریه ۲۰۱۵ در سن ۲۱ سالگی اولین بازی حرفه‌ای دوران فوتبال خود را در برابر شیروکی بریج انجام داد. در ۱۵ مارس همان سال، او اولین گل حرفه‌ای خود را در تقابل با اسلاویا سارایوو به ثمر رساند. بشیروویچ تقریباً سه فصل و نیم در باشگاه فوتبال رادنیک بیه‌لینا ماند و در این مدت به کسب اولین جام ملی در تاریخ این باشگاه، با موفقیت در کسب عنوان قهرمانی جام حذفی فوتبال بوسنی و هرزگوین کمک کرد. هایدوک اسپلیت در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۸، بشیروویچ به تیم کروات هایدوک اسپلیت منتقل شد، اما مبلغ انتقال به صورت رسمی هرگز اعلام نشد. | ## بخش 3: دینو بشیروویچ | او در ۲۹ ژوئیه اولین بازی حرفه‌ای و رسمی خود را برای این باشگاه برابر اوسیک انجام داد. در ۲ اوت، در مرحله مقدماتی لیگ اروپا برابر اسلاویا صوفیا، او دچار آسیب شدید از ناحیه زانو شد که به عنوان پارگی رباط صلیبی قدامی تشخیص داده شد و تا پایان فصل از میادین دور ماند. دوران ملی در اوت ۲۰۱۷، بشیروویچ برای اولین بار به تیم ملی بزرگسالان بوسنی و هرزگوین برای بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ اروپا، گروه اچ برابر قبرس و جبل‌الطارق دعوت شد، اما او تا ۲۸ ژانویه ۲۰۱۸ برای انجام اولین بازی ملی خود منتظر ماند و در آن زمان در یک بازی دوستانه برابر تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا به میدان رفت. زندگی شخصی خانواده دینو بشیروویچ، به خاطر عوارض و نگرانی‌های ناشی از جنگ‌های یوگسلاو، در سال ۱۹۹۲ و دو سال پیش از تولد فرزندشان، دینو، مجبور به جلای وطن و مهاجرت به کشور پرتغال شدند. | ## جمع‌بندی | پدر دینو، نایل بشیروویچ، نیز بازیکن فوتبال و بیشتر دوران حرفه‌ای فوتبال خود را در کشور پرتغال سپری کرد.
موضوع مقاله: ادوارد بالاسانیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ادوارد بالاسانیان | مقدمه: او همسر سونیا بالاسانیان، نقاش نوگرا و صاحب‌سبک ارمنی‌تبار، و ساکن ارمنستان و ایالات متحده آمریکا بود. | ## بخش 1: ادوارد بالاسانیان | در سال ۱۹۶۳ از دانشکده معماری دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۶۸ مدرک کارشناسی ارشد در برنامه‌ریزی شهری را دریافت کرد. در سال ۱۹۷۵، با مدرک دکترای فلسفه در برنامه‌ریزی شهری و توسعه منطقه‌ای از دانشگاه پنسیلوانیا در ایالات متحده فارغ‌التحصیل شد.Իրանահայոց հանրագիտարան։ Կազմող` Ժանետ Տ. Լազարյան։ Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ, 2012 از سال ۱۹۷۰، او یک شرکت مشاوره معماری و برنامه‌ریزی شهری در ایران تأسیس کرد و مدیریت آن را بر عهده داشت. | ## بخش 2: ادوارد بالاسانیان | در سال ۱۹۹۲، او به عنوان رئیس مجمع ارمنی‌ها آمریکا در واشینگتن خدمت کرد و از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵، معاون مدیر و رئیس بخش ساخت‌وساز بنیاد ملی ارمنی‌ها در ایروان بود. در سال ۱۹۹۶، او به عنوان مدیر اجرایی بنیاد ملی ارمنی‌ها آمریکا در نیویورک منصوب شد و از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ به عنوان مدیر اجرایی اسقف‌نشین شرقی کلیسای ارمنی‌ها آمریکا در نیویورک خدمت کرد. او در ایران به عنوان بازیگر حرفه‌ای تئاتر فعالیت می‌کرد و در نمایشنامه‌هایی از شکسپیر («اتللو»)، چخوف («خرس»)، پروسپر مریمه، لیلیان هلمن، و جان بویتون پریستلی به ایفای نقش پرداخت. | ## بخش 3: ادوارد بالاسانیان | او همچنین در رویدادهای ملی و اجتماعی ارمنی‌ها در ایران، ایالات متحده و انگلستان شعرخوانی کرده بود. در سال ۱۹۹۵، او به همراه همسرش، هنرمند-شاعر سونیا بالاسانیان، مرکز هنرهای تجربی معاصر (NPAK) را در ایروان تأسیس کرد. از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۹، به دستور وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان، بالاسانیان‌ها از طریق NPAK غرفه‌های جمهوری ارمنستان را در بی‌ینال ونیز سازماندهی کرد. | ## جمع‌بندی | از سال ۱۹۹۸، به عنوان نماینده مجاز مقر مقدس اچمیادزین، او مدیریت ساخت کلیسای جامع سنت گریگور روشنگر را در ایروان بر عهده داشت.
موضوع مقاله: چهار پادشاه آسمانی تاکدا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چهار پادشاه آسمانی تاکدا | مقدمه: چهار پادشاه آسمانی تاکدا، تاکدا شینتننو ، همچنین به عنوان چهار ملازم تاکدا شناخته می‌شوند. | ## بخش 1: چهار پادشاه آسمانی تاکدا | یک اصطلاح است که به چهار تن از ملازمان ارشد ولایت کای در دوران تاکدا شینگن و تاکدا کاتسویوری، در آثاری مانند کویو گونکان گفته شده است. چهار پادشاه آسمانی تاکدا متأخر عبارتند از: بابا نوبوهارو نایتو ماساتویو یاماگاتا ماساکاگه کوساکا ماسانوبو همه آنها ملازمان اصلی بودند که توسط شینگن منصوب شدند و در دوران اوج و سالهای بعد او فعال بودند اما از طبقات اجتماعی متفاوت بودند. | ## بخش 2: چهار پادشاه آسمانی تاکدا | نایتو ماساتویو و یاماگاتا ماساکاگه از خاندان‌های ثروتمند بودند اما بابا نوبوهارو از خاندانی فقیر و کوساکا ماسانوبو از خاندانی دهقان بود. نایتو ماساتویو، یاماگاتا ماساکاگه و بابا نوبوهارو در نبرد ناگاشینو کشته شدند اما کوساکا ماسانوبو تا اواخر دوره کاتسویوری زنده ماند. | ## بخش 3: چهار پادشاه آسمانی تاکدا | کویو گونکان دوره مدرن جمع‌آوری شده است، گفته می‌شود که متن اصلی آن دیکته ماسانوبو بوده است. | ## جمع‌بندی | همچنین، در سال‌های اولیه رهبری تاکدا نوبوتورا / شینگن، گفته می‌شود که چهار پادشاه آسمانی تاکدا اولیه به ایتاگاکی نوبوکاتا، آماری تورایاسو، اوبو توراماسا و اویامادا تورامیتسو اشاره دارد.
موضوع مقاله: نبرد ده پادشاهی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد ده پادشاهی | مقدمه: نبرد ده پادشاه به دلیل اهمیت تاریخی و فرهنگی آن، یکی از موضوعات برجسته در ادبیات ودایی به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: نبرد ده پادشاهی | نبرد ده پادشاه یکی از مهم‌ترین نبردهای تاریخی و اسطوره‌ای در دوران ودایی است که با ویژگی‌های حماسی و نمادین خود، جایگاه ویژه‌ای در ادبیات و فرهنگ هند دارد و نشان‌دهنده اشتراکات فرهنگی و ادبی میان ملت‌ها و اهمیت قهرمانان حماسی در شکل‌گیری هویت ملی و فرهنگی آنهاست. زمینه تاریخی اولین مکان ذکر شده از براتاها در اولین رودخانه ساراسواتی بوده و نبرد ده پادشاه در منطقه‌ای که امروزه معادل پنجاب در شمال غربی هند و پاکستان است، رخ داده است. این نبرد زمانی رخ داد که قبیله براتاها تحت رهبری شاه سوداس به قدرت رسیدند و تلاش کردند تا نفوذ خود را در میان قبایل ودایی افزایش دهند. | ## بخش 2: نبرد ده پادشاهی | این مسئله موجب شد تا ده قبیله دیگر که از گسترش نفوذ براتاها ناراضی بودند، علیه سوداس متحد شوند. او به عنوان یک فرمانده قوی و بانفوذ شناخته می‌شود و با کمک الهی ایندرا موفق به شکست دشمنان خود می‌شود. شرح نبرد اتحاد ده قبیله، با هدف سرنگونی شاه سوداس و پایان دادن به قدرت رو به رشد براتاها، به جنگ با او پرداختند. | ## بخش 3: نبرد ده پادشاهی | سوداس، با وجود اینکه در مقابل اتحاد قدرتمندی قرار داشت، توانست با کمک ایندرا و نیروی نظامی قوی خود، دشمنان را شکست دهد. | ## جمع‌بندی | این نبرد نه تنها جایگاه سوداس را تقویت کرد، بلکه نقش مهمی در تثبیت قبیله براتاها به عنوان یکی از قبایل مهم ودایی داشت.
موضوع مقاله: عشق کهکشانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عشق کهکشانی | مقدمه: عشق کهکشانی (; ) یک مجموعه تلویزیونی چینی سال ۲۰۲۲ با بازی لئو وو و ژائو لوسی است. | ## بخش 1: عشق کهکشانی | این مجموعه به دو پارت تقسیم شد، پارت اول از ۵ ژوئیه و پارت دوم از ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۲ پخش شد. خلاصه داستان چنگ شائو دختری‌است که از کودکی تنها بوده است و طعم تلخ تنهایی را چشیده است. | ## بخش 2: عشق کهکشانی | روحیه لطیف چنگ شائو با عمه‌اش و اطرافیان ثروتمندش جور در نمی‌آید و به‌همین دلیل همیشه در عین اینکه در یک قصر زندگی می کند تنهاست و در میان افرادی است که هیچ سنخیتی با آنها ندارد. شائو اما دوستانی هم دارد که همراهی با آنها او را امیدوار می کند تا اینکه با یک جوان ثروتمند به نام لینگ بویی آشنا می‌شود و روز به روز به رشادت ها و تیزهوشی و مهربانی او پی می‌برد. | ## بخش 3: عشق کهکشانی | این دو به‌واسطه‌ی تجربیات خود به رشد می‌رسند، با هم متحد می‌شوند و عدالت را در قلب خود حفظ می‌کنند تا یک بحران ملی را حل کنند و... بازیگران اصلی لئو وو در نقش لینگ بویی / زی‌شنگ / شی‌یی‌لانگ وانگ هان‌ژه در نقش جوانی لینگ بویی ژائو لوسی در نقش چنگ شائوشانگ / نیائونیائو لی ژی‌مو در نقش جوانی چنگ شائوشانگ بازخوردها «عشق کهکشانی» که در ژانر تاریخی، عاشقانه و سیاسی قرار دارد، میانگین امتیاز ۸/۳ را از IMDb دریافت کرده است. | ## جمع‌بندی | بالاترین تعداد بیننده بخش اول آن در یک روز از ۲۰۰ میلیون نفر در چین فراتر رفته و تعداد بینندگان بخش دوم آن در یک روز در چین ۳۰۰ میلیون نفر بوده است.
موضوع مقاله: وومن اسپورتز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وومن اسپورتز | مقدمه: در ابتدا هر شماره از این مجله شامل مقاله‌ای دو صفحه‌ای بود که توسط مدیر اجرایی بنیاد نوشته شده بود. | ## بخش 1: وومن اسپورتز | تاریخ راه‌اندازی وومَن اسپورتز بیلی جین کینگ در اوایل دوران حرفه‌ای خود به عنوان تنیس‌بازی بسیار با استعداد شناخته شد. با وجود تمامی موفقیت‌هایی که در زمین بازی به دست آورد، بیلی جین کینگ همچنان احساس می‌کرد که احترام و توجهی که او و سایر ورزشکاران زن شایسته آن بودند، به آن‌ها داده نمی‌شود. نگرانی‌های او در مورد نادیده گرفتن زنان ورزشکار در رسانه‌ها زمانی بیشتر شد که او متوجه شد رسانه‌های مصور اخبار مربوط به ورزش زنان را به‌طور کافی پوشش نمی‌دهند. با در دست گرفتن امور، بیلی جین کینگ تصمیم گرفت مجله‌ای به نام وومَن اسپورتز را راه‌اندازی کند تا به ورزشکاران زن بپردازد. او می‌خواست از طریق پوشش مناسب اخبار ورزشی زنان، توجه و احترامی که زنان ورزشکار شایسته آن بودند را به آن‌ها بدهد. در ابتدای راه‌اندازی وومَن اسپورتز به موفقیت قابل توجهی نرسید؛ در واقع، اولین شماره از مجله با انتقادات زیادی روبرو شد، چرا که به نظر می‌رسید تنها بر روی خود بیلی جین کینگ تمرکز دارد و توجهی به سایر زنان در دنیای ورزش نمی‌کند. | ## بخش 2: وومن اسپورتز | برای رفع این مشکل، بیلی جین کینگ و ناشرانش مجبور شدند اطمینان حاصل کنند که در هر شماره جدید از مجله، ورزشکاران مختلفی را پوشش خواهند داد. از آنجا که وومَن اسپورتز بر روی پروفایل‌ها و ویژگی‌های ورزشکاران زن جدید در هر شماره تمرکز داشت، به نظر نمی‌رسید که بتواند با مجله‌ای مانند اسپورتز ایلوستریتید که به‌روزرسانی‌های هفتگی از دنیای ورزش منتشر می‌کرد، رقابت کند. با این حال، پس از انتشار چندین نسخه، بالاخره وومَن اسپورتز توانست موفقیت‌هایی کسب کند، زیرا، حتی با وجود ارتباط نزدیکش با تنیس به دلیل بیلی جین کینگ، تمام ورزش‌های اصلی که زنان در ایالات متحده بازی می‌کردند را پوشش می‌داد. گسترش وومَن اسپورتز بیلی جین و لری کینگ به عنوان ناشران مجله مشغول به فعالیت بودند و جیم یورگنسن رئیس دفتر مجله بود. رزالی رایت از مجله فیلادلفیا به عنوان سردبیر مجله استخدام شد و نویسندگانی چون آن لموت، جان کارول و گرگ هوفمن نیز به کار گرفته شدند. در دوران طراحی و راه‌اندازی مجله، وومَن اسپورتز از کمک‌های ناشران مجله «خانم‌ها» بهره‌مند شد. | ## بخش 3: وومن اسپورتز | افرادی چون پت کاربین و گلاوریا استاینم و همچنین پت کینگزلی به توسعه و گسترش وومَن اسپورتز کمک شایانی کردند. شماره ابتدایی مجله وومَن اسپورتز که در مه ۱۹۷۴ منتشر شد، تصویر بیلی جین کینگ را بر روی جلد خود داشت. به سرعت مدتی پس از راه‌اندازی و اصلاح برخی اشتباهات، وومَن اسپورتز به تیراژ ماهانه ۲۰۰٬۰۰۰ نسخه رسید. شروع این تغییرات زمانی کلید خورد که سردبیر مجله به‌دلیل چاپ مقاله‌ای نوشته شده توسط یک آگهی‌دهنده و بدون علامت‌گذاری به‌عنوان آگهی، اخراج شد. کاتلر دورکی نیز به نیویورک منتقل شد و سپس از وومَن اسپورتز به مجله پیپل رفت و به‌عنوان سردبیر اجرایی آنجا شروع به فعالیت کرد. | ## جمع‌بندی | وومنز اسپورتز اند فیتنس پس از توقف انتشار وومَن اسپورتز توسط شرکت چارتر، خانواده کینگ مالکیت مجله را دوباره به‌دست‌آورد و آن را از طریق بنیاد ورزش زنان تحت نام وومنز اسپورتز منتشر کردند و از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ به‌صورت ماهانه منتشر شد.