aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: لباس فضانوردی فی‌تیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لباس فضانوردی فی‌تیان | مقدمه: این لباس وظیفه پشتیبانی از حیات، حفاظت محیطی و برقراری ارتباطات را برای فضانورد در طول راهپیمایی فضایی (EVA) بر عهده دارد. | ## بخش 1: لباس فضانوردی فی‌تیان | اولین نسخه از لباس فضانوردی فِی‌تیان در مأموریت شنژو ۷ مورد استفاده قرار گرفت که توسط ژای ژیگانگ در جریان اولین راهپیمایی فضایی تاریخ چین در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۸ پوشیده شد. نسخه بهبودیافته این لباس در ایستگاه فضایی تیانگونگ استفاده می‌شود؛ اولین راهپیمایی فضایی با استفاده از نسخه به‌روزرسانی شده در مأموریت شنژو ۱۲ در ۴ ژوئیه ۲۰۲۱ انجام شد. تا دسامبر ۲۰۲۵، حداقل ۲۱ فضانورد چینی بیش از ۲۰ راهپیمایی فضایی را با پوشیدن لباس‌های فضانوردی فِی‌تیان به پایان رسانده‌اند. این نام به الهه‌های پرنده «فِی‌تیان» اشاره دارد که گاهی به آپسرا ترجمه می‌شوند و در هنر چینی، به‌ویژه در نقاشی‌های غار موگای، بسیار مشهور هستند. تصاویر این الهه‌ها از دیوارنگاره‌های دون‌هوانگ بر روی نشان بازوی این لباس فضانوردی نقش بسته است. | ## بخش 2: لباس فضانوردی فی‌تیان | تاریخچه هنگامی که برنامه فضایی سرنشین‌دار چین در سال ۱۹۹۲ تصویب شد، یکی از اهداف «فاز دوم» آن، توسعه توانایی فعالیت خارج از سفینه بود. برای دستیابی به این هدف، در اوایل دهه ۲۰۰۰، چین قراردادی با روسیه امضا کرد تا اجازه واردات لباس فضانوردی اورلان-ام را به چین دریافت کند. در همان دوران، برنامه فضایی چین توسعه لباس فعالیت خارج از سفینه بومی خود را نیز آغاز کرد. اولین نمونه از این لباس در ژوئن ۲۰۰۶ مونتاژ شد و دو سال بعد در ژوئن ۲۰۰۸ تأییدیه رسمی دریافت کرد. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۸، فرمانده مأموریت شنژو ۷، ژای ژیگانگ، اولین راهپیمایی فضایی چین را با پوشیدن نسل اول لباس فِی‌تیان انجام داد. | ## بخش 3: لباس فضانوردی فی‌تیان | در جریان این عملیات که حدود ۲۰ دقیقه به طول انجامید، فضانورد لیو بومینگ با پوشیدن لباس روسی اورلان-ام در داخل ماژول مداری باقی ماند. تقریباً سیزده سال بعد، در ۴ ژوئیه ۲۰۲۱، فضانوردان مأموریت شنژو ۱۲ با استفاده از نسخه به‌روزرسانی شده نسل دوم فِی‌تیان، دومین راهپیمایی فضایی چین را از ماژول تیانه در ایستگاه فضایی تیانگونگ انجام دادند. طراحی جدید این لباس دارای دو نسخه با خطوط قرمز و آبی است تا فضانوردان در طول عملیات از یکدیگر متمایز شوند. | ## جمع‌بندی | یک لباس فضانوردی جدید برای فعالیت در محیط ماه در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴ توسط چین رونمایی شد که «وانگ‌یو» (Wangyu) نامگذاری شده است.
موضوع مقاله: زونتار، موجودی از زهره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زونتار، موجودی از زهره | مقدمه: زونتار، موجودی از زهره (همچنین با نام زونتار: مهاجمی از ناهید شناخته می‌شود) یک تله‌فیلم آمریکایی در ژانر ترسناک و علمی-تخیلی محصول سال ۱۹۶۷ به کارگردانی لری بوکانان است. | ## بخش 1: زونتار، موجودی از زهره | این فیلم یک بازسازی کم‌هزینه و رنگی (۱۶ میلی‌متری) از فیلم «دنیا را تسخیر کرد» (۱۹۵۶) اثر راجر کورمن است که در آن نیز یک مهاجم بیگانه از سیاره زهره حضور داشت. فیلمبرداری این اثر در اطراف منطقه دریاچه وایت راک در دالاس، تگزاس انجام شده است. خلاصه داستان در یک مهمانی شام، دانشمند ناسا، دکتر کیت ریچی، به همکارش دکتر کورت تیلور فاش می‌کند که مخفیانه با موجودی بیگانه از زهره به نام «زونتار» در ارتباط بوده است. با این حال، به محض اینکه زونتار از طریق یک ماهواره سقوط‌کرده لیزری به زمین می‌رسد، به سرعت مشخص می‌شود که این موجود سیاه، اسکلتی، سه‌چشم و بال‌دار (شبیه خفاش) اهداف شومی در سر دارد. | ## بخش 2: زونتار، موجودی از زهره | زونتار شروع به ایجاد قطعی برق در سطح محلی می‌کند که باعث از کار افتادن تلفن‌ها، خودروها و حتی سیستم آبرسانی می‌شود. او همچنین با استفاده از «اینجکتو-پادهایی» شبیه خرچنگ که از بال‌هایش جوانه می‌زنند، شروع به کنترل ذهن افراد می‌کند. تنها پس از کشته شدن همسرش است که ریچی سرانجام متوجه می‌شود زونتار نه به عنوان یک نجات‌دهنده، بلکه به عنوان یک فاتح به زمین آمده است. او برای مقابله با این بیگانه کریه به غاری می‌رود که زونتار آن را به پایگاه مخفی خود تبدیل کرده است. | ## بخش 3: زونتار، موجودی از زهره | بازیگران جان آگار در نقش دکتر کورت تیلور سوزان بیورمن در نقش آن تیلور آنتونی هیوستون در نقش کیت ریچی پاتریشیا د لانی در نقش مارتا ریچی نیل فلچر در نقش ژنرال مت یانگ وارن همک در نقش جان کالین کار در نقش لوئیز جف الکساندر در نقش دانشمند راکت بیل تورمن در نقش رئیس پلیس برد کرنشاو بازخورد پل گیتا در نقدی برای آل‌مووی نوشت: «برای تماشاگران باتجربه فیلم کالت، زونتار معادل سینمایی یک تصادف رانندگی است؛ منظره‌ای ناخوشایند که نمی‌توان از آن چشم برداشت.» نشریه Creature Feature به فیلم یک ستاره داد و بیان کرد که فیلم چنان ناشیانه ساخته شده که تنها طرفداران فیلم‌های «آنقدر بد که خوب هستند» (so bad it's good) از آن لذت خواهند برد. با این حال، تی‌وی گاید معتقد است که اگرچه فیلم خوبی نیست، اما به اندازه شهرت منفی‌اش هم بد نیست. در فرهنگ عامه فیلم «زونتار» به زیبایی در برنامه «تلویزیون شهر دوم» (SCTV) در سال ۱۹۸۱ مورد هجو قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | همچنین از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۲ مجله‌ای با عنوان «زونتار، مجله‌ای از زهره» در بوستون منتشر می‌شد که شامل مصاحبه‌هایی دربارهٔ این فیلم بود.
موضوع مقاله: موجود مونث (فیلم ۱۹۵۶) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موجود مونث (فیلم ۱۹۵۶) | مقدمه: موجود مؤنث یک فیلم علمی تخیلی و ترسناک آمریکایی سیاه‌وسفید محصول سال ۱۹۵۶ است که توسط آمریکن اینترنشنال پیکچرز (AIP) بر اساس فیلمنامه‌ای از لو روسوف منتشر شد. | ## بخش 1: موجود مونث (فیلم ۱۹۵۶) | کان بود و بازیگرانی چون چستر موریس، مارلا انگلیش و تام کانوی در آن به ایفای نقش پرداختند. تهیه‌کنندگان مارلا انگلیش را به این دلیل انتخاب کردند که معتقد بودند شباهت زیادی به الیزابت تیلور دارد. لباس هیولای فیلم توسط استاد چهره‌پردازی، پل بلیسدل ساخته شد و یکی از بهترین آثار او به شمار می‌رود. این فیلم توسط AIP در یک برنامه دو فیلم با یک بلیت همراه با فیلم دنیا را تسخیر کرد اکران شد. | ## بخش 2: موجود مونث (فیلم ۱۹۵۶) | خلاصه داستان دکتر کارلو لومباردی، یک هیپنوتیزم‌کننده چرب‌زبان در کارناوال، آزمایش‌هایی را در زمینه بازگشت به زندگی گذشته انجام می‌دهد. او سوژه ناآگاه خود، آندریا تالبوت را به زندگی گذشته‌اش در قالب یک موجود انسان‌نمای ماقبل تاریخ که در دریا می‌زیسته، بازمی‌گرداند. لومباردی با استفاده از تجسم فیزیکی این موجود ماقبل تاریخ، اقدام به ارتکاب قتل‌های زنجیره‌ای می‌کند. بازیگران چستر موریس در نقش دکتر کارلو لومباردی (دانشمند دیوانه) تام کانوی در نقش تیموتی چپل کتی داونز در نقش دوروتی چپل لانس فولر در نقش دکتر تد اریکسون ران راندل در نقش ستوان پلیس، اد جیمز فریدا اینسکورت در نقش خانم چپل مارلا انگلیش در نقش آندریا تالبوت ال برندل در نقش اولاف (پیشخدمت) پل بلیسدل در نقش موجود مؤنث تولید داستان فیلم الهام‌گرفته از موفقیت کتاب پرفروش موری برنستین به نام در جستجوی برایدی مورفی بود که به موضوع هیپنوتیزم و تناسخ می‌پرداخت. | ## بخش 3: موجود مونث (فیلم ۱۹۵۶) | کان ابتدا دوست قدیمی‌اش ادوارد آرنولد را برای نقش اصلی متقاعد کرد و قصد داشت پیتر لوره را نیز برای نقش هیپنوتیزم‌کننده به کار بگیرد. اما آرنولد دو روز پیش از شروع تولید درگذشت و پیتر لوره نیز پس از خواندن فیلمنامه، بلافاصله از پروژه کناره‌گیری کرد و مدیر برنامه‌هایش را به دلیل پذیرفتن این نقش بدون مشورت با او، اخراج کرد. او در حین فیلمبرداری صحنه‌های ساحل دچار سختی زیادی شد؛ لباس هیولا چنان خیس و سنگین شده بود که بلیسدل به سختی توانست خود را از آب بیرون بکشد. لئونارد ملتین نیز به فیلم ۲ ستاره از ۴ داد و آن را «کند و مضحک اما با فضایی موثر» توصیف کرد که یکی از هیولاهای به‌یادماندنی پل بلیسدل را در خود دارد. | ## جمع‌بندی | نسخه اصلی این فیلم همچنین در یکی از قسمت‌های فصل هشتم مجموعه کمدی داستان‌های علمی-تخیلی سال ۳۰۰۰ (MST3K) مورد هجو قرار گرفت.
موضوع مقاله: موجود مونث | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موجود مونث | مقدمه: موجود مؤنث (در ابتدا با نام وقایع‌نگاری پری دریایی بخش ۱: موجود مؤنث معرفی شد) یک تله‌فیلم در ژانر ترسناک محصول سال ۲۰۰۱ به نویسندگی و کارگردانی سباستین گوتیه‌رس است. | ## بخش 1: موجود مونث | در این فیلم روفس سوئل، کارلا گوجینو و ریا کایهلستد در نقش‌های اصلی بازی می‌کنند. این فیلم اولین اثر از مجموعه فیلم‌هایی است که برای شبکه سینمکس و در ادای احترام به آثار شرکت آمریکن اینترنشنال پیکچرز (AIP) ساخته شد.She Creature - DVD فیلم‌های این مجموعه از عنوان فیلم‌های قدیمی AIP استفاده می‌کردند (در این مورد فیلم موجود مونث (فیلم ۱۹۵۶ ، اما بازسازی آن فیلم‌ها محسوب نمی‌شوند و داستان مستقلی دارند. خلاصه داستان در سال ۱۹۰۵ در ایرلند، دو معرکه‌گیر (کارناوال‌چی) به نام‌های آنگوس شاو و همسرش لیلی، در جریان یکی از نمایش‌هایشان با آقای وولریچ ملاقات می‌کنند. وولریچ که شنیده بود یک پری دریایی در نمایش حضور دارد، با دیدن لیلی که نقش یکی را بازی می‌کند، متوجه جعلی بودن آن می‌شود. آنگوس و لیلی او را به خانه‌اش می‌رسانند و در آنجا وولریچ مستنداتی از مشاهده «مردمان دریا» به آن‌ها نشان می‌دهد و توضیح می‌دهد که آن‌ها در طول ماه کامل می‌توانند شکل انسانی به خود بگیرند. او سپس یک پری دریایی واقعی را که سال‌ها پیش در دوران دریانوردی‌اش اسیر کرده بود، به آن‌ها نشان می‌دهد. | ## بخش 2: موجود مونث | وولریچ هشدار می‌دهد که هرگز نباید از او به عنوان یک جاذبه در نمایش عجیب‌الخلقه‌ها استفاده کنند. در جریان درگیری، وولریچ بر اثر سکته قلبی می‌میرد و آنگوس پری دریایی را به کشتی خود قاچاق می‌کند تا به آمریکا ببرد. لیلی که در گذشته تن‌فروشی می‌کرده، توسط یکی از ملوانان مست به نام مایلز مورد آزار قرار می‌گیرد، اما مدت کوتاهی بعد مایلز توسط پری دریایی کشته و خورده می‌شود. به تدریج مشخص می‌شود که پری دریایی از طریق ارتباط تله‌پاتیک و تسخیر لیلی در زمان نزدیکی با آنگوس، قصد دارد لیلی را باردار کند (چرا که لیلی دچار ناباروری بود). با نزدیک شدن کشتی به «جزایر ممنوعه» (زادگاه پری)، موجود به شکل اصلی و هیولایی خود یعنی «ملکه لانه» تغییر شکل می‌دهد. سال‌ها بعد، لیلی در آرامش با دخترش زندگی می‌کند؛ دختری که چشمانش شباهت عجیبی به چشمان پری دریایی دارد. | ## بخش 3: موجود مونث | کارلا گوجینو در نقش لیلی شاو: همسر آنگوس که پیوندی ذهنی با پری دریایی برقرار می‌کند. بازخورد در وب‌سایت راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۸ نقد، امتیاز ۳۸٪ را کسب کرده است. میتلند مک‌دونا از تی‌وی گاید به فیلم ۳ از ۵ ستاره داد و آن را «به‌طور غافلگیرکننده‌ای خلاقانه» خواند و طراحی موجود و فضای کلاستروفوبیک فیلم را ستود. در مقابل، برخی منتقدان ریتم ابتدایی فیلم را کند دانستند و معتقد بودند صحنه‌های ترسناک اصلی تنها در ۱۵ دقیقه پایانی رخ می‌دهد. جوایز برنده: جایزه انجمن گریمورها و آرایشگران موی هالیوود برای بهترین جلوه‌های ویژه چهره‌پردازی (تله‌فیلم). | ## جمع‌بندی | نامزد: جوایز اره‌برقی فنگوریا برای بهترین گریم و جلوه‌های موجودات (استودیو استن وینستون).
موضوع مقاله: مخیتسا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مخیتسا | مقدمه: بر همین اساس مخیتسایی به شکل بالکن در پرستش‌گاه اورشلیم برای مراسم سیمخات بیت هشویوا ایجاد شد. | ## بخش 1: مخیتسا | با این حال، اتحادیه ارتدکس که نهاد اصلی کنیسه‌های ارتدکس مدرن در ایالات متحده بود، سیاستی را اتخاذ کرد که کنیسه‌های بدون مخیتسا را به عنوان اعضای جدید نمی‌پذیرفت و با این کار کنیسه‌های موجود را به شدت تشویق می‌کرد که آنها را بپذیرند. مردان و زنان عموماً در اکثر کنیسه‌های محافظه‌کار از هم جدا نیستند، اما این یک گزینه مجاز در یهودیت محافظه‌کار است. برخی از کنیسه‌های محافظه‌کار، به ویژه در کانادا، صندلی‌های جداگانه‌ای برای مردان و زنان، با یا بدون پارتیشن فیزیکی دارند. | ## بخش 2: مخیتسا | یهودیت اصلاح‌گرا، مطابق با ارزش اصلی جنبش برابری جنسیتی، از مخیتسا در کنیسه‌های خود استفاده نمی‌کنند. تاریخچه اگرچه در هیچ کجای ادبیات تلمودی از کنیسه دارای مخیتسا نامی برده نشده است، اما بحثی در مورد حائلی بین زن و مرد وجود دارد که در جشن‌های سوکوت در معبد اورشلیم استفاده می‌شده است. ابا اریخا حکیم آمورایی توضیح می‌دهد که این جداکننده از گفته‌ای از زکریای پیامبر در مورد عزاداری پس از جنگ بین یأجوج و مأجوج سرچشمه گرفته است:این سرزمین برای هر یک از خانواده‌ها جداگانه سوگواری خواهد کرد: خانواده‌ی خاندان داوود جداگانه و زنانشان جداگانه؛ خانواده‌ی ناتان جداگانه و زنانشان جداگانه؛ خانواده‌ی خاندان لاوی جداگانه و زنانشان جداگانه؛ خانواده‌ی شمعون جداگانه و زنانشان جداگانه؛ و همه‌ی خانواده‌هایی که باقی مانده‌اند، هر یک از خانواده‌ها جداگانه و زنانشان جداگانه.وی همچنین توضیح می‌دهد که اگر چنین مناسبت غم‌انگیزی جدایی بین زن و مرد را ایجاب می‌کند، پس سیمخات بیت هشویوا در معبد اورشلیم (که مناسبتی بسیار شاد است) نیز چنین است. | ## بخش 3: مخیتسا | محققان مدت‌هاست که در مورد میزان تفکیک جنسیتی و وجود مخیتسا بین دو جنس در کنیسه‌ها در دوران معبد دوم، میشنا و تلمود بحث می‌کنند. شموئل سفرای از طریق ترکیبی از تحلیل متنی و شواهد باستان‌شناسی، استدلال کرده است که اگر چه زنان به طور مداوم در مراسم کنیسه شرکت می‌کردند، اما هیچ مدرک قطعی برای تأیید وجود پارتیشن جداکننده جنسیت‌ها وجود ندارد. | ## جمع‌بندی | لی لوین باستان‌شناس خاطرنشان می‌کند که هیچ مدرکی در کتیبه‌های وقفی یافت شده در کاوش‌های باستان‌شناسی در مورد وجود مخیتسا وجود ندارد و علاوه بر این، هیچ سازه‌ای یافت نشده است که بتوان آن را به عنوان مخیتسا تفسیر کرد.
موضوع مقاله: مسیرهای فضایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسیرهای فضایی | مقدمه: مسیرهای فضایی فیلمی بریتانیایی در ژانر علمی تخیلی و جنایی محصول سال ۱۹۵۳ به کارگردانی ترنس فیشر است. | ## بخش 1: مسیرهای فضایی | در این فیلم بازیگرانی همچون هاوارد داف، ایوا بارتوک و آلن ویتلی به ایفای نقش پرداخته‌اند. این اثر توسط مایکل کارراس برای شرکت «همر فیلم» تهیه شد و فیلمنامه آن بر اساس یک نمایشنامه رادیویی محصول ۱۹۵۲ نوشته چارلز اریک مین به رشته تحریر درآمده است. خلاصه داستان دکتر استیون میچل، مهندس بخشی از یک برنامه فضایی بریتانیایی است که قصد دارد ماهواره‌ای را برای گردش دائمی به دور زمین پرتاب کند. ونسا، همسر میچل، نسبت به این پروژه و زندگی در یک پایگاه امنیتی سخت‌گیرانه اشتیاقی ندارد و مخفیانه با دکتر فیلیپ کرنشاو رابطه برقرار می‌کند. | ## بخش 2: مسیرهای فضایی | دکتر اسمیت مخفیانه تحقیق می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که میچل آن‌ها را به قتل رسانده و اجسادشان را در مخازن سوخت فضاپیما پنهان کرده است. در همین حال، اسمیت کشف می‌کند که کرنشاو و ونسا در واقع زنده‌اند و در یک کلبه ساحلی پنهان شده‌اند؛ کرنشاو یک جاسوس است که قصد فرار به شرق را دارد. در فضا، میچل متوجه حضور مخفیانه لیزا (ریاضیدان پروژه که عاشق اوست) در سفینه می‌شود. آن‌ها با وجود نقص فنی در مرحله دوم راکت، موفق می‌شوند سفینه را به سلامت به زمین بازگردانند. | ## بخش 3: مسیرهای فضایی | بازیگران هاوارد داف در نقش دکتر استیون میچل ایوا بارتوک در نقش دکتر لیزا فرانک آلن ویتلی در نقش دکتر اسمیت اندرو آزبورن در نقش دکتر فیلیپ کرنشاو مایکل مدوین در نقش دکتر توبی اندروز تولید فیلمبرداری اصلی در استودیوهای «بِری» (Bray Studios) در انگلستان از نوامبر ۱۹۵۲ تا ژانویه ۱۹۵۳ انجام شد. برخی از صحنه‌های بلند شدن فضاپیما، تصاویر آرشیوی هستند که از فیلم «موشک ایکس-ام» (۱۹۵۰) ساخت شرکت لیپرت گرفته شده‌اند. | ## جمع‌بندی | بازخورد منتقدان این فیلم هواداران علمی تخیلی را که معتقد بودند فیلم بیش از حد بر جنبه «معمای قتل» تمرکز کرده و به اندازه کافی به عناصر علمی نمی‌پردازد، ناامید کرد.
موضوع مقاله: ماسک شیشه‌ای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماسک شیشه‌ای | مقدمه: این اثر از ژانویهٔ ۱۹۷۶ در مجلهٔ هانا تو یومه به‌صورت سریالی منتشر شد و تا اکتبر ۲۰۱۲ در قالب ۴۹ جلد تانکوبون گردآوری شده است. | ## بخش 1: ماسک شیشه‌ای | داستان این مجموعه همچنین به صورت انیمه و یک سریال تلویزیونی لایو اکشن اقتباس شده است. بر اساس آمار سال ۲۰۰۶، نسخه‌های گردآوری‌شدهٔ این مانگا در ژاپن ۵۰ میلیون نسخه فروش داشته‌اند و آن را به دومین مانگای شوجوی پرفروش تاریخ تبدیل کرده‌اند. پس از آنکه بیش از دو سال فصل جدیدی از داستان منتشر نشد، میوچی در ژوئیهٔ ۲۰۰۸ بار دیگر انتشار ماسک شیشه‌ای را در مجلهٔ بساتسو هانا تو یومه وابسته به انتشارات هاکوسنشا از سر گرفت. با این حال، این اثر در حال حاضر در یک وقفهٔ طولانی قرار دارد و آخرین فصل آن در اکتبر ۲۰۱۲ منتشر شده است. خلاصه داستان ماسک شیشه‌ای روایتی حماسی است که فداکاری مایا کیتاجیما در مسیر هنرهای نمایشی به‌عنوان یک بازیگر حرفه‌ای صحنه و رقابت او با رقیب توانمندش، آیومی هیمه‌کاوا، را به تصویر می‌کشد. | ## بخش 2: ماسک شیشه‌ای | هر دو در پی دستیابی به سطحی از مهارت بازیگری و موفقیت حرفه‌ای هستند که برای ایفای نقش اصلی در نمایش افسانه‌ای «الههٔ سرخ» («کورنای تنیو») ضروری است. مایا در مدرسه نه به‌طور خاص زیباست و نه به‌عنوان دانش‌آموزی برجسته شناخته می‌شود، اما شور و اشتیاق او به بازیگری فراگیر و بی‌حدوحصر است؛ تا جایی که بارها جان خود را به معنای واقعی کلمه برای ایفای یک نقش به خطر می‌اندازد. او که همواره از سوی مادرش شنیده است «به درد هیچ کاری نمی‌خورد»، می‌کوشد به جهان و به خود ثابت کند که ارزش و شایستگی لازم را دارد. در مقابل، همگان انتظار دارند آیومی که بااستعداد و چندوجهی است، به موفقیت دست یابد؛ از این‌رو او مصمم است بدون اتکا به اعتبار و نفوذ والدین نامدارش، به‌تنهایی مسیر پیشرفت و اوج را طی کند. داستان با پیشرفت خود، شبکه‌ای از روابط انسانی پیچیده میان شخصیت‌های گوناگون را در بر می‌گیرد. | ## بخش 3: ماسک شیشه‌ای | از جمله این افراد، چیگوسا تسوکیکاگه، مربی مایا، است که استعداد شگرف او را در بازیگری کشف می‌کند و در جستجوی جانشینی برای ایفای نقش «الههٔ سرخ» («کورنای تنیو») است. همچنین ماسومی هایامی، رئیس جوان شرکت دایتو، قرار دارد که در ظاهر به‌عنوان کارآفرینی حیله‌گر و سرد با مایا تعامل می‌کند، اما در پوشش یک هوادار ناشناس با عنوان «شخصیت رز بنفش» (Murasaki no Bara no Hito)—نامی که مایا به سبب هدیهٔ مشهورش، رز بنفش، به او داده است—به شکلی وفادارانه از او حمایت کرده و دلگرمی می‌بخشد. هاجیمه اونودرا، یکی از کارکنان دایتو، خواهان حقوق نمایشنامهٔ «کورنای تنیو» است که از سوی نمایشنامه‌نویس به تسوکیکاگه واگذار شده است. از آنجا که تسوکیکاگه از فروش این حقوق به او خودداری می‌کند، اونودرا می‌کوشد با مجموعه‌ای از توطئه‌ها، مدرسهٔ بازیگری تسوکیکاگه را از رونق بیندازد. از آنجا که اونودرا برای هایامی کار می‌کند، مایا—بی‌خبر از اینکه هایامی همان «رز بنفش» است—نسبت به او احساس نفرت دارد. | ## جمع‌بندی | با وجود اختلاف سنی یازده‌ساله، ماسومی به مایا دل می‌بندد و به شیوه‌هایی نامحسوس و غیرمستقیم، او را در مسیر پیشرفت و موفقیت تشویق و حمایت می‌کند.
موضوع مقاله: واحد مانور سرنشین‌دار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # واحد مانور سرنشین‌دار | مقدمه: MMU به فضانوردان اجازه می‌داد تا راهپیمایی فضایی بدون اتصال (بدون بند رابط) را در فاصله‌ای دور از شاتل انجام دهند. | ## بخش 1: واحد مانور سرنشین‌دار | این واحد در عمل برای بازیابی یک جفت ماهواره مخابراتی معیوب به نام‌های وستار ۶ و پالاپا B2 استفاده شد. جانشین کوچک‌تر آن، سامانه کمکی پیش‌رانش (SAFER)، اولین بار در سال ۱۹۹۴ به پرواز درآمد که صرفاً برای استفاده در شرایط اضطراری در نظر گرفته شده است. MMU به گونه‌ای طراحی شده بود که روی کوله‌پشتی سیستم پشتیبانی از حیاتِ واحد تحرک خارج از سفینه (EMU) شاتل فضایی قرار گیرد. در هر مأموریت دو واحد MMU حمل می‌شد که واحد دوم در سمت مقابل دیوار محفظه بار نصب می‌گردید. بازوهای کنترلر این دستگاه برای ذخیره‌سازی تا می‌شدند و زمانی که فضانورد در واحد قرار می‌گرفت، بازوها باز می‌شدند. برای انطباق با فضانوردانی با طول دست‌های متفاوت، این بازوها تا حدود ۱۳ سانتی‌متر قابل تنظیم بودند. | ## بخش 2: واحد مانور سرنشین‌دار | دو مخزن آلومینیومی با روکش کولار، هر کدام حاوی ۵٫۹ کیلوگرم نیتروژن بودند که برای یک راهپیمایی فضایی شش ساعته کفایت می‌کرد. فضانورد با استفاده از نوک انگشتان خود و دسته‌های کنترلی که در انتهای دو بازوی دستگاه قرار داشت، سیستم رانش را هدایت می‌کرد. دسته راست شتاب دورانی (غلت خوردن، گام و انحراف) و دسته چپ شتاب انتقالی (حرکت به جلو-عقب، بالا-پایین و چپ-راست) ایجاد می‌کرد. همچنین فضانورد می‌توانست عملکرد خودکار «حفظ وضعیت» را فعال کند تا جهت دستگاه در فضا ثابت بماند و دست‌هایش برای کار آزاد شود. تاریخچه و استفاده در فضا در سال ۱۹۶۶، نیروی هوایی ایالات متحده یک واحد مانور فضانورد (AMU) را توسعه داد که بسیار شبیه به MMU بود، اما آزمایش آن در مأموریت جمینای ۹-آ به دلیل خستگی مفرط و بخار کردن کلاه فضانورد یوجین سرنان لغو شد. ایده واحد مستقل تا عصر شاتل فضایی به تعویق افتاد، هرچند چندین دستگاه مانور در داخل ایستگاه فضایی اسکای‌لب آزمایش شده بود. | ## بخش 3: واحد مانور سرنشین‌دار | اولین آزمایش در ۷ فوریه در مأموریت اس‌تی‌اس-۴۱-بی توسط بروس مک‌کندلس دوم و رابرت ال استوارت انجام شد. دو ماه بعد در مأموریت اس‌تی‌اس-۴۱-سی، فضانوردان تلاش کردند با استفاده از MMU ماهواره **سولارمکس** (SMM) را برای تعمیرات شکار کنند، اما به دلیل نقص در طراحی ماهواره، دستگاه اتصال نتوانست روی آن قفل شود. آخرین مأموریت MMU در نوامبر ۱۹۸۴ (مأموریت اس‌تی‌اس-۵۱-ای) بود که طی آن فضانوردان موفق شدند دو ماهواره وستار ۶ و پالاپا B2 را که در مدارهای اشتباه بودند بازیابی کرده و به زمین بازگردانند. بازنشستگی پس از بازنگری‌های ایمنی متعاقب فاجعه شاتل فضایی چلنجر، واحد MMU برای استفاده‌های بعدی بیش از حد پرخطر تشخیص داده شد. ناسا به این نتیجه رسید که بسیاری از وظایف این واحد را می‌توان با بازوهای رباتیک یا راهپیمایی‌های سنتی با بند رابط انجام داد. | ## جمع‌بندی | امروزه واحدهای عملیاتی در موزه‌هایی نظیر موزه ملی هوافضای اسمیتسونین و مرکز فضایی و موشکی ایالات متحده در آلاباما به نمایش گذاشته شده‌اند.
موضوع مقاله: لباس فضانوردی برکوت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لباس فضانوردی برکوت | مقدمه: این لباس توسط ان‌پی‌پی زوزدا در سال‌های ۱۹۶۴–۱۹۶۵ توسعه یافت و در واقع مدل اصلاح‌شده‌ای از لباس اس‌کی-۱ (SK-1) بود. | ## بخش 1: لباس فضانوردی برکوت | توصیف لباس فضانوردی برکوت دارای دو تنظیم فشار بود: یکی در ۰٫۲۷ اتمسفر و دیگری در ۰٫۴۰ اتمسفر (حالت اسمی). حیات فضانورد از طریق سیستم پشتیبانی حیات داخل سفینه یا سیستم خودکار کوله‌پشتی تأمین می‌شد. لباس فضانورد دارای یک پوسته سه‌لایه است؛ یک لایه باربر در بیرون و دو لایه آب‌بندی شده (لایه اصلی و لایه پشتیبان) در داخل. | ## بخش 2: لباس فضانوردی برکوت | لباس محافظ یک لباس سرهمی است که از پارچه بادوام ساخته شده و دارای چندین لایه عایق خلاء است. سیستم خودکار شامل یک دستگاه اکسیژن KP-55 و سه سیلندر اکسیژن است که در یک کوله‌پشتی قرار می‌گیرند. فضانورد باید پیش از رفتن به فضا، کوله‌پشتی را پوشیده و با استفاده از سیستم تعلیق به لباس فضانوردی محکم کند. | ## بخش 3: لباس فضانوردی برکوت | اکسیژن سیلندرها به کلاه ایمنی هدایت شده، سپس وارد پوسته لباس فضانوردی گشته و پس از آن در محیط رها می‌شود. یک سیستم پشتیبانی اکسیژن رزرو نیز پیش‌بینی شده است که از طریق شلنگ از سیلندرهای گاز نصب شده در محفظه هوا عمل می‌کند. | ## جمع‌بندی | مهار ایمنی ۷ متر طول دارد و شامل ضربه‌گیرها، کابل‌های فولادی، لوله‌های تأمین اکسیژن اضطراری و سیم‌های الکتریکی است.
موضوع مقاله: لباس محیطی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لباس محیطی | مقدمه: یک لباس محیطی معمولاً یک جامه یک‌تکه است و بسیاری از انواع آن دارای یک کلاه ایمنی یا پوشش دیگری برای سر هستند. | ## بخش 1: لباس محیطی | نخستین لباس‌های محیطی، لباس‌های غواصی بودند که برای محافظت از یک غواص در برابر آب اطراف طراحی شدند (ببینید: گاه‌شمار فناوری زیر دریا). پیشرفت‌های بعدی برای محافظت از پوشنده در برابر سرما (برای مثال لباس‌های غواصی مرطوب و سایر لباس‌های فشار محیط) یا در برابر فشار بالای زیر دریا و بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار حاصل از آن طراحی شدند (برای مثال لباس غواصی اتمسفری). | ## بخش 2: لباس محیطی | در هوانوردی، لباس فشار از خلبانهای هواگرد جنگنده در برابر هیپوکسی / ارتفاع‌زدگی محافظت می‌کند و لباس ضدشتاب از اثرات نامطلوب شتاب (از دست دادن هوشیاری ناشی از گرانش، یا کاهش هشیاری ناشی از افزایش گرانش) جلوگیری می‌نماید. مفرط‌ترین لباس‌های محیطی توسط فضانوردان برای محافظت از آن‌ها در طول صعود و زمانی که در خلأ فضا هستند استفاده می‌شود: لباس فضانوردی و لباس فعالیت فضایی. | ## بخش 3: لباس محیطی | لباس‌های محیطی همچنین برای محافظت از پوشنده در برابر آلودگی (برای مثال لباس مواد خطرناک)، یا برعکس برای محافظت از محیط در برابر آلودگی توسط پوشنده استفاده می‌شوند (ببینید: لباس اتاق تمیز). | ## جمع‌بندی | مفهوم لباس محیطی که از فرد در برابر آلودگی محافظت می‌کند، یکی از ویژگی‌های استعاره نقص ایمنی مرکب شدید است: هر دو شخص دیوید وتر و تد دویتا در دوره‌ای از چنین لباس‌هایی استفاده کردند.