موضوع مقاله: داروینیسم عصبی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # داروینیسم عصبی | مقدمه: کتاب ادلمن با عنوان داروینیسم عصبی که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد، نظریه انتخاب گروه‌های عصبی (TNGS) را به عموم معرفی کرد؛ نظریه‌ای که می‌کوشد کارکرد کلی مغز را تبیین کند. | ## بخش 1: داروینیسم عصبی | نظریه انتخاب گروه‌های عصبی (که با نام نظریه داروینیسم عصبی نیز شناخته می‌شود) ریشه در کتاب ادلمن و مانت‌کاسل در سال ۱۹۷۸ با عنوان مغز آگاه: سازمان قشری و نظریه انتخاب گروهی کارکردهای برتر مغز دارد که ساختار ستونی گروه‌های قشری درون نئوکورتکس را شرح می‌دهد و برای فرآیندهای انتخابی عمل‌کننده در میان مخزن‌های اولیه واژگون‌پذیر گروه‌های عصبی استدلال می‌کند. پیشرفت داروینیسم عصبی به‌شدت تحت تأثیر پژوهش‌ها در حوزه‌های ایمنی‌شناسی، رویان‌شناسی و علوم اعصاب قرار داشت، همچنین از تعهد روش‌شناختی ادلمن به مفهوم انتخاب به‌عنوان پایه یکپارچه‌کننده زیست‌شناسی تأثیر پذیرفت. مقدمه‌ای بر داروینیسم عصبی داروینیسم عصبی در واقع بخش عصبی چارچوب فلسفی طبیعی و تبیینی گسترده‌تری است که جرالد ادلمن در بیشتر آثار خود از آن بهره می‌گیرد — یعنی «سامانه‌های انتخابی جسمانی». داروینیسم عصبی زمینه‌ای است برای مجموعه‌ای جامع از فرضیه‌ها و نظریه‌های زیست‌شناختی که ادلمن و تیمش تدوین کرده‌اند و می‌کوشند ریخت‌شناسی عصبی مهره‌داران و پستانداران، یافته‌های زیست‌شناسی رشد و زیست‌شناسی فرگشتی، و نظریه انتخاب طبیعی را در قالب مدلی تفصیلی از کارکرد عصبی و شناختی آنی یکپارچه سازند — مدلی که در گرایش خود کاملاً زیست‌شناختی است. | ## بخش 2: داروینیسم عصبی | این چارچوب از پایین به بالا بر اساس رویکرد پایین به بالا و با بهره‌گیری از تنوعی که در طبیعت دیده می‌شود ساخته شده‌است. این رویکرد در تضاد با رهیافت‌های محاسباتی و الگوریتمی است که تنوع را به‌عنوان نویز در سامانه‌ای از مدارهای منطقی با اتصال نقطه‌به‌نقطه تلقی می‌کنند. کتاب داروینیسم عصبی — نظریه انتخاب گروه‌های نورونی (۱۹۸۷) نخستین جلد از سه‌گانه‌ای است که ادلمن برای تبیین دامنه و گستردگی ایده‌های خود دربارهٔ چگونگی پدید آمدن نظریه‌ای زیست‌شناختی از خودآگاهی و فرگشت نقشه بدنی جانوران به شیوه‌ای پایین‌به‌بالا نوشته‌است. این کتاب بر اساس اصول زیست‌شناسی جمعیت و نظریه انتخاب طبیعی داروین نگاشته شده — در برابر رهیافت‌های الگوریتمی و محاسباتی از بالا به پایین که در آن دوران بر روان‌شناسی شناختی نوپا چیره بودند. | ## بخش 3: داروینیسم عصبی | دو جلد دیگر این سه‌گانه عبارت‌اند از: توپوبیولوژی — مقدمه‌ای بر جنین‌شناسی مولکولی (۱۹۸۸) با فرضیه مورفورگولاتوری‌اش دربارهٔ تکوین نقشه بدنی جانوران و تنوع‌یابی فرگشتی از طریق بیان تفاضلی مولکول‌های سطح سلولی در دوران رشد؛ و حال ماندگار — نظریه‌ای زیست‌شناختی از خودآگاهی (۱۹۸۹) — رهیافتی نوین و زیست‌شناختی برای درک نقش و کارکرد «خودآگاهی» و نسبت آن با شناخت و فیزیولوژی رفتاری. ادلمن چهار کتاب دیگر نیز برای مخاطبان عام نوشت تا ایده‌هایش را دربارهٔ چگونگی کارکرد مغز و پدیداری خودآگاهی از سازمان فیزیکی مغز و بدن توضیح دهد: هوای روشن، آتش درخشان — دربارهٔ ماده ذهن (۱۹۹۲)، جهانی از خودآگاهی — چگونه ماده به تخیل تبدیل می‌شود (۲۰۰۰) به همراه جولیو تونونی، فراخ‌تر از آسمان — هدیه شگفت‌انگیز خودآگاهی (۲۰۰۴) و طبیعت دوم — علم مغز و دانش بشری (۲۰۰۶). داروینیسم عصبی کاوشی در اندیشه زیست‌شناختی و فلسفه و نیز در علم بنیادین است؛ ادلمن در تاریخ علم، فلسفه طبیعی و پزشکی، و همچنین در رباتیک، سایبرنتیک، رایانش و هوش مصنوعی دانشی ژرف داشت. | ## جمع‌بندی | در فرایند تبیین داروینیسم عصبی — یا دقیق‌تر، نظریه انتخاب گروه‌های نورونی — ادلمن مجموعه‌ای از مفاهیم را برای بازاندیشی در مسئله سازمان و کارکرد دستگاه عصبی ارائه می‌دهد و در سراسر این مسیر، معیارهایی سختگیرانه و علمی برای بنا نهادن شالوده‌ای کاملاً داروینی — و بنابراین زیست‌شناختی — از تبیین کارکرد عصبی، ادراک، شناخت و کارکرد کلی مغز را می‌طلبد؛ کارکردی که توانایی پشتیبانی از خودآگاهی اولیه و مرتبه بالاتر را داشته باشد.