aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ایستگاه راه‌آهن مونتزا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایستگاه راه‌آهن مونتزا | مقدمه: ایستگاه راه‌آهن مونتزا یک ایستگاه اصلی است که به شهر و کومونه مونتزا واقع در ناحیهٔ لمباردی در شمال ایتالیا خدمات‌رسانی می‌کند. | ## بخش 1: ایستگاه راه‌آهن مونتزا | این ایستگاه که در سال ۱۸۴۰ در زمان پادشاهی هابسبورگ افتتاح شد، بخشی از راه‌آهن میلان–کیاسو را تشکیل می‌دهد و ایستگاه تقاطع دو خط فرعی راه‌آهن لکو–میلان و راه‌آهن مونزا–مولتنو–لکو است. این ایستگاه همچنین محل تقاطع اصلی راه‌آهن منطقه جغرافیایی بریانزا است که استان مونتزا و بریانتزا، استان لکو، استان کومو و بخشی از استان میلان را در بر می‌گیرد. هر دوی این شرکت‌ها، شرکت‌های تابعهٔ راه‌آهن دولتی ایتالیا (FS) هستند که خود یک شرکت راه‌آهن تحت مالکیت دولت ایتالیا است. خدمات ترابری ریلی این ایستگاه توسط شرکت ترنورد، که شرکت راه‌آهن لومبارد است، اداره می‌شود. | ## بخش 2: ایستگاه راه‌آهن مونتزا | مکان ایستگاه راه‌آهن مونتزا در خیابان انریکو آروسیو، در حاشیهٔ جنوبی مرکز شهر واقع شده است. تاریخچه این ایستگاه رسماً در ۱۷ اوت ۱۸۴۰ به‌عنوان پایانهٔ راه‌آهن میلان-مونتزا، که نخستین راه‌آهن ساخته‌شده در لومباردی و دومین در ایتالیا، پس از راه‌آهن ناپل–پورتیچی بود، افتتاح شد. در ژوئیهٔ ۱۸۴۹، خط مذکور به کامناگو–لنتاته گسترش یافت و در مسیر تبدیل‌شدن به راه‌آهن میلان-کیاسو قرار گرفت. در ۲۷ دسامبر ۱۸۷۳، پس از افتتاح بخش پایانی راه‌آهن لکو–میلان بین کارناته–اوسماته و مونتزا، ایستگاه مونتزا به یک ایستگاه تقاطع تبدیل شد. | ## بخش 3: ایستگاه راه‌آهن مونتزا | در سال ۱۸۸۴ و همزمان با انتقال محل این ایستگاه به یک مکان جدید، ساختمان مسافربری اصلی با ساختمان فعلی جایگزین شد. در ۱۹ اکتبر ۱۹۱۱، ایستگاه مونتزا همچنین به پایانهٔ یک خط فرعی دیگر، یعنی راه‌آهن مونزا–مولتنو–لکو تبدیل شد. | ## جمع‌بندی | این ایستگاه همچنین دارای یک ترمینال باری است که علاوه بر برخی خدمات دیگر، به انبار سابق شرکت نفتی لومبارد پترولی در ویلاسانتا نیز خدمات ارائه می‌دهد.
موضوع مقاله: ترجمه‌های کتاب مقدس به ایتالیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ترجمه‌های کتاب مقدس به ایتالیایی | مقدمه: قبل از اختراع چاپ، کتاب‌های مقدس در قرن‌های سیزدهم و چهاردهم به گویش‌های نوظهور ایتالیایی ترجمه شدند. | ## بخش 1: ترجمه‌های کتاب مقدس به ایتالیایی | کل کتاب مقدس از زمان اولین ترجمه چاپی، که به اصطلاح کتاب مقدس مالرمی نامیده می‌شود، توسط نیکولو مالرمی در سال ۱۴۷۱، بارها به ایتالیایی ترجمه شده است. کتاب مقدس که توسط کنفرانس اسقفی ایتالیا (کنفرانس اسقف‌های ایتالیا) منتشر شده است، نسخه رسمی کلیسای کاتولیک ایتالیا است. پیش از انتشار اولیه نسخه در سال ۱۹۷۱، رایج‌ترین ترجمه ایتالیایی کتاب مقدس، ترجمه اسقف اعظم آنتونیو مارتینی بود که از سال ۱۷۶۹ تا ۱۷۸۱ منتشر می‌شد. ترجمه ایتالیایی سال ۱۶۰۷ توسط جووانی دیوداتی مرجع استاندارد مورد استفاده در پروتستانتیسم ایتالیایی است؛ ویرایش اصلاح‌شده‌ای از این ترجمه به زبان ایتالیایی مدرن، دیوداتی جدید، در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. | ## بخش 2: ترجمه‌های کتاب مقدس به ایتالیایی | ترجمه‌های اولیه اولین ترجمه چاپ شده از کتاب مقدس به زبان ایتالیایی ، کتاب مقدس مالرمی بود که توسط نیکولو مالرمی، نویسندهٔ کتاب مقدس، از بندیکتین کامالدولی، در سال ۱۴۷۱ از نسخه لاتین ولگاته، اصلاحیه‌ای از یک نسخه خطی با گویش توسکانی از پیش موجود برای انعکاس گویش ونیزی، منتشر شد. ترجمه دیگری نیز در همان سال توسط نیکولاس جنسون در ونیز چاپ شد، اما مورد توجه قرار نگرفت. سایر ترجمه‌های اولیه کاتولیک به ایتالیایی توسط فرا زاکاریا از فلورانس، دومینیکن، در سال ۱۵۴۲ (فقط عهد جدید) و توسط ساوونارالان سانتی مارموچینو از دومینیکن، در سال ۱۵۴۳ (کتاب مقدس کامل) با تأثیر از لورنزو والا، عهد جدید تحت تأثیر یونانی اراسموس و عهد عتیق بروچیولی انجام شد. ترجمه‌های پروتستانی توسط آنتونیو بروچیولی در سال ۱۵۳۰ انجام شد (ظاهراً مبتنی بر یونانی و عبری اما در واقع بسیار مدیون نسخه‌های لاتین اراسموس و پاگنینی) و توسط جووانی دیوداتی در سال ۱۶۰۷ که کتاب مقدس را از اسناد لاتین و یهودی ترجمه کرد؛ نسخه دیوداتی نسخه مرجع برای پروتستانتیسم ایتالیایی است. | ## بخش 3: ترجمه‌های کتاب مقدس به ایتالیایی | ترجمه‌ای که توسط کشیش بندیکتی، ماسیمو تئوفیلو، در سال ۱۵۵۲ انجام شد، گاهی به عنوان نسخه پروتستانی ادعا می‌شود: با این حال، ماسی از اتهام ارتداد تبرئه شد و تا زمان مرگش در ایتالیا راهب ماند. پرکاربردترین ترجمه کتاب مقدس کاتولیک به زبان ایتالیایی قبل از نسخه در سال ۱۹۷۱، ترجمه اسقف اعظم آنتونیو مارتینی بود. این ترجمه از سال ۱۷۶۹ تا ۱۷۷۱ (عهد جدید) و ۱۷۷۶ تا ۱۷۸۱ (عهد عتیق) منتشر شد و رسماً توسط دستگاه پاپ تأیید شد. این ترجمه شامل ستون‌های موازی از لاتین ولگاتا و ایتالیایی با یادداشت‌های طولانی و مفصل است که عمدتاً بر اساس نوشته‌های پدران کلیسا است. | ## جمع‌بندی | این ترجمه بر اساس ولگاتا است که با متون اصلی یونانی و عبری بررسی شده است (مارتینی در تفسیر عهد عتیق توسط یک خاخام کمک شد).
موضوع مقاله: آنا ماریا کانوپی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنا ماریا کانوپی | مقدمه: زندگی کانوپی در سال ۱۹۳۱ در پکورارا، که اکنون در وال تیدونه، استان پیاچنزا و در آن زمان بخشی از پادشاهی ایتالیا بود، متولد شد. | ## بخش 1: آنا ماریا کانوپی | در سال ۱۹۷۳، کانوپی برای رهبری گروه کوچکی از راهبه‌ها انتخاب شد که قرار بود صومعه جدید ماتر اکلسیای را تأسیس کنند، صومعه‌ای که قرار بود در جزیره سن جولیو، در دریاچه اورتا واقع شود. | ## بخش 2: آنا ماریا کانوپی | تحت رهبری او، این صومعه رونق گرفت و بعداً به مقام یک صومعه منطقه‌ای ارتقا یافت و کانوپی به عنوان اولین راهبه جامعه انتخاب شد. | ## بخش 3: آنا ماریا کانوپی | راهبه کانوپی به عنوان نویسنده چندین کتاب در مورد معنویت کتاب مقدس و رهبانیت شهرت زیادی پیدا کرد و به عنوان یک محقق برجسته در ادبیات آباء شناخته می‌شد. | ## جمع‌بندی | کتابشناسی سکوت تبدیل به دعا می‌شود ادای احترام به مادر آنا ماریا کانوپی نوشته ماتئو آلبرگانته و روبرتو کوتایا (۲۰۲۰) ادیزیونی پائولین آنا ماریا کانوپی.
موضوع مقاله: جووانی دیوداتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جووانی دیوداتی | مقدمه: Molhuysen بین سال‌های ۱۵۹۴ تا ۱۵۹۷، شهردار آینده آمستردام، یاکوب دیرکس دِ گراف، به مدت سه سال در خانه دیوداتی زندگی کرد. | ## بخش 1: جووانی دیوداتی | در سن بیست و یک سالگی به توصیه تئودور بزا، به عنوان استاد زبان عبری در ژنو منصوب شد. دیوداتی به عنوان یک واعظ، سخنور بود و در سال ۱۶۱۴ به مأموریتی به فرانسه اعزام شد. | ## بخش 2: جووانی دیوداتی | او قبلاً از ایتالیا بازدید کرده بود و با پائولو سارپی آشنا شده بود، که تلاش‌های ناموفقی برای مشارکت او در یک جنبش اصلاحی انجام داده بود. در سال‌های ۱۶۱۸ و ۱۶۱۹، او در شورای کلیسای دورت شرکت کرد و نقش برجسته‌ای ایفا کرد و یکی از شش الهی بود که برای تدوین قوانین دورت منصوب شده بودند. | ## بخش 3: جووانی دیوداتی | آثار دیوداتی عمدتاً به عنوان نویسنده ترجمه کتاب مقدس به ایتالیایی (۱۶۰۳؛ ویرایش شده با یادداشت‌ها، ۱۶۰۷؛ اصلاح شده و با مزامیر موزون، ۱۶۴۱) مشهور است. او همچنین ترجمه کتاب مقدس به فرانسوی را انجام داد که در سال ۱۶۴۴ با یادداشت‌هایی منتشر شد. | ## جمع‌بندی | از دیگر آثار او می‌توان به «حاشیه‌نویسی در کتاب مقدس» (۱۶۰۷) اشاره کرد که ترجمه انگلیسی آن (حاشیه‌نویسی‌های پارسا و عالمانه بر کتاب مقدس) در سال ۱۶۴۳ در لندن منتشر شد (چاپ دوم ۱۶۴۸) و رساله‌های جدلی مختلفی مانند «داستان پونتیفیسیوروم پورگاتوریو» (۱۶۱۹)؛ «جدایی عادلانه از کلیسای روم» (۱۶۲۸)؛ «دِ آنتی‌کریستو» و غیره اشاره کرد.
موضوع مقاله: هوش مصنوعی در ۲۰۲۵ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هوش مصنوعی در ۲۰۲۵ | مقدمه: در ادامه، فهرستی از رویدادهای سال ۲۰۲۵ در حوزه هوش مصنوعی آمده است، به‌همراه پیش‌بینی‌ها و برنامه‌هایی که هنوز اتفاق نیفتاده‌اند. | ## بخش 1: هوش مصنوعی در ۲۰۲۵ | طبق ادعای سازندگان، عملکرد آن در زمینه ریاضی، برنامه‌نویسی و استدلال با مدل OpenAI-o1 قابل مقایسه است. پروژه‌ای به نام استارگیت ال ال سی به‌طور رسمی توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ معرفی شد. این پروژه حاصل همکاری مشترک بین شرکت‌های اوپن‌ای‌آی، اوپن‌ای‌آی، اورکل کورپوریشن و MGX است. این مجموعه شامل ۳۰۰۰ سؤال چالش‌برانگیز در بیش از صد موضوع مختلف است و به‌عنوان یک معیار جدید برای ارزیابی مدل‌های زبانی بزرگ شناخته می‌شود. | ## بخش 2: هوش مصنوعی در ۲۰۲۵ | اعلام شد که فرانسه در سال‌های آینده ۱۰۹ میلیارد یورو سرمایه‌گذاری خصوصی در حوزه هوش مصنوعی دریافت خواهد کرد. ایلان ماسک به همراه گروهی از سرمایه‌گذاران پیشنهادی برای خرید شرکت OpenAI به مبلغ ۹۷٫۴ میلیارد دلار ارائه داد. شرکت OpenAI نسخه آزمایشی تحقیقاتی مدل جدید خود به نام GPT-4.5 را معرفی کرد؛ این مدل بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین مدل هوش مصنوعی این شرکت تا به امروز محسوب می‌شود. مارس مهندسان حوزه‌های برق و علوم کامپیوتر یک سیستم هوش مصنوعی پیشرفته به نام «سوپر-تورینگ» طراحی کرده‌اند که عملکردی شبیه‌تر به مغز انسان دارد. | ## بخش 3: هوش مصنوعی در ۲۰۲۵ | برخلاف مدل‌های سنتی که وظایف را از هم جدا کرده و حجم عظیمی از داده‌ها را بین بخش‌های مختلف منتقل می‌کنند، این هوش مصنوعی نوآورانه فرآیندهای کلیدی را با یکدیگر ادغام می‌کند و با این کار، عملیات را ساده‌تر و کارایی را افزایش می‌دهد. این سیستم با استفاده از چارچوب تکاملی و ارزیابی خودکار، می‌تواند کدهایی با عملکرد بالا تولید کند و در حل مسائل پیچیده ریاضی و رایانشی کاربرد دارد. این مدل توانایی تولید ویدیوهای واقع‌گرایانه با صداهای طبیعی، دیالوگ، و فیزیک دقیق را دارد. | ## جمع‌بندی | هر دو مدل از قابلیت «تفکر گسترده» و استفاده هم‌زمان از ابزارها مانند جست‌وجوی وب برخوردارند و می‌توانند به‌طور مستقل برای چند ساعت فعالیت کنند.
موضوع مقاله: ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۶ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۶ | مقدمه: یک ماه‌گرفتگی کامل در گره نزولی مدار ماه در روز سه‌شنبه، ۳ مارس ۲۰۲۶، با قدر سایه‌ای ۱٫۱۵۲۶ رخ خواهد داد. | ## بخش 1: ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۶ | ماه گرفتگی زمانی رخ می‌دهد که ماه به سایه زمین وارد می‌شود و باعث تاریک شدن ماه می‌شود. ماه گرفتگی کامل زمانی رخ می‌دهد که سمت نزدیک ماه به‌طور کامل از سایه زمین عبور کند. برخلاف خورشیدگرفتگی که فقط از منطقه نسبتاً کوچکی از جهان قابل مشاهده است، ماه گرفتگی را می‌توان از هر نقطه‌ای در سمت شب زمین مشاهده کرد. به دلیل کوچک بودن سایه ماه، ماه گرفتگی کامل می‌تواند تا تقریباً دو ساعت طول بکشد، در حالی که خورشید گرفتگی کامل در هر مکان فقط چند دقیقه طول می‌کشد. | ## بخش 2: ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۶ | قطر ظاهری ماه نزدیک به قطر متوسط خواهد بود زیرا این اتفاق ۶٫۷ روز پس از حضیض (در ۲۴ فوریه ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۱۵ به وقت جهانی) و ۶٫۹ روز قبل از اوج (در ۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۹:۴۵ به وقت جهانی) رخ خواهد داد. این ماه‌گرفتگی، سومین ماه‌گرفتگی از یک چرخه چهارگانه خواهد بود در کنار دو ماه‌گرفتگی دیگر آن در ۱۴ مارس ۲۰۲۵ (کامل)، ۸ سپتامبر ۲۰۲۵ (کامل) و ۲۸ آگوست ۲۰۲۶ (جزئی) رخ خواهند داد. رویت این ماه‌گرفتگی به‌طور کامل در مناطق شمال شرقی آسیا، شمال غربی آمریکای شمالی و مرکز اقیانوس آرام قابل مشاهده خواهد بود، در حالی که در بیشتر آسیا و استرالیا طلوع و در آمریکای شمالی و جنوبی غروب می‌کند. 300x300پیکسل 300x300پیکسل جزئیات ماه‌گرفتگی در جدول زیر جزئیات مربوط به این ماه گرفتگی را نشان می‌دهد. | ## بخش 3: ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۶ | فصل خسوف این ماه‌گرفتگی بخشی از فصل کسوف سالانه است، دوره‌ای که تقریباً هر شش ماه یکبار رخ می‌دهد و باعث رخ دادن ماه‌گرفتگی می‌شود. هر سال فقط دو (یا گاهی اوقات سه) فصل ماه‌گرفتگی رخ می‌دهد و هر فصل حدود ۳۵ روز طول می‌کشد و کمی کمتر از شش ماه (۱۷۳ روز) بعد تکرار می‌شود؛ بنابراین هر سال همیشه دو فصل کامل رخ می‌دهد. | ## جمع‌بندی | ماه‌گرفتگی‌های مرتبط ماه‌گرفتگی‌ها در سال ۲۰۲۶ خورشیدگرفتگی حلقوی در ۱۷ فوریه ماه گرفتگی کامل در سوم مارس.
موضوع مقاله: نشان سیمین برای تهور نظامی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نشان سیمین برای تهور نظامی | مقدمه: مدال‌های تهور و دلاوری ایتالیایی برای اولین بار توسط ویکتور آمادئوس سوم از ساردینیا در ۲۱ مه ۱۷۹۳ با یک مدال طلا و در زیر آن، یک مدال نقره وضع شدند. | ## بخش 1: نشان سیمین برای تهور نظامی | این مدال‌ها برای افسران جزء یا سربازان عادی که در نبرد خود را نشان داده بودند، در نظر گرفته شده بود. آنها در ۱ آوریل ۱۸۱۵ توسط ویکتور امانوئل اول از ساردینیا دوباره برقرار شدند، اما تنها چند ماه بعد، در ۴ اوت ۱۸۱۵، آنها را لغو کرد و نشان نظامی ساوویا را جایگزین آنها کرد که اکنون به عنوان نشان نظامی ایتالیا شناخته می‌شود. | ## بخش 2: نشان سیمین برای تهور نظامی | با این حال، در سال ۱۸۳۳، چارلز آلبرت از ساردینیا، با تشخیص اینکه نشان نظامی بیش از حد انحصاری است و فقط می‌تواند به افراد رده بالا اعطا شود، مدال‌های شجاعت (طلا و نقره) را به عنوان جوایزی برای اعمال شریف انجام شده توسط سربازان در جنگ و صلح دوباره برقرار کرد. طبق فرمان سلطنتی شماره ۷۵۳ مورخ ۲۴ مه ۱۹۱۵، تعداد دفعاتی که یک فرد می‌توانست نشان شجاعت (اعم از نقره و طلا) دریافت کند، به سه بار محدود شده بود و پس از آن ارتقاء درجه پیش‌بینی شده بود. | ## بخش 3: نشان سیمین برای تهور نظامی | در طول جنگ جهانی اول، این مدال به پرسنل نظامی، واحدهای بالاتر از سطح گروهان و غیرنظامیان به خاطر شجاعت استثنایی در مواجهه با دشمن اعطا می‌شد. در طول جنگ جهانی اول، این مدال حدود ۳۸٬۶۱۴ بار برای اعمال قهرمانانه فردی (در مقایسه با ۳۶۸ مدال طلا و ۶۰٬۲۴۴ مدال برنز) اعطا شد. | ## جمع‌بندی | بنابراین، مدال نقره ایتالیا برای شجاعت نظامی از نظر فراوانی و اعتبار معادل صلیب نظامی بریتانیا است که در طول جنگ جهانی اول حدود ۴۰٬۲۵۳ بار اعطا شد.
موضوع مقاله: نشان طلای شجاعت نظامی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نشان طلای شجاعت نظامی | مقدمه: نشان طلای شجاعت نظامی یک نشان نظامی ایتالیایی است که در ۲۱ مه ۱۷۹۳ توسط پادشاه ویکتور آمادیوس سوم ساردنی به پاس دلاوری‌های برجسته افسران جزء و سربازان در جنگ، تأسیس شد. | ## بخش 1: نشان طلای شجاعت نظامی | روی مدال نیمرخ پادشاه را نشان می‌داد و در پشت آن نشان پرچم و عبارت "به پاس شجاعت" نوشته شده بود. در ۱۴ اوت ۱۸۱۵، ویکتور امانوئل یکم آن را با نشان نظامی ساووی، که اکنون به عنوان نشان نظامی ایتالیا شناخته می‌شود، جایگزین کرد. چارلز آلبرت ساردینیا در ۲۶ مارس ۱۸۳۳ آن را احیا کرد و مدال‌های نقره و برنز را به آن اضافه کرد. این مدال‌ها، روی خود، نشان ساووی با شاخه‌های برگ بو، تاج سلطنتی و عبارت "به پاس شجاعت نظامی" را داشتند. | ## بخش 2: نشان طلای شجاعت نظامی | در پشت مدال، دو شاخه برگ بو وجود داشت که نام سرباز نشان‌دار و محل و تاریخ عملیات را در بر می‌گرفت. با اعلام جمهوری در ۲ ژوئن ۱۹۴۶، نشان خاندان ساووی با نشان جمهوری ایتالیا جایگزین شد. برای اقدامات انجام شده توسط افراد در طول جنگ جهانی اول، مدال طلا حدود ۳۶۸ بار، و همچنین ۳۷ بار به واحدهای نظامی و یک بار به سرباز گمنام اعطا شد. تنها چهار مورد از جوایز فردی به خارجی‌ها اهدا شد که یکی از آنها تزار نیکلای دوم روسیه بود. | ## بخش 3: نشان طلای شجاعت نظامی | سه مورد دیگر به خاطر اعمال شجاعانه‌ای بود که در آن دریافت‌کننده در جنگ کشته شد یا بر اثر جراحات وارده درگذشت (جان اوبرن و رولند موریلو فرانسوی و کولمن دویت آمریکایی). مدال طلای شجاعت نظامی یکی از مدال‌های جنگ جهانی اول بود که با کمترین میزان اهدا اهدا شد و حتی کمتر از صلیب ویکتوریا که ۶۲۸ بار اهدا شد، اعطا می‌شد. در طول جنگ جهانی دوم، این مدال به سربازان ارتش سلطنتی ایتالیا اهدا می‌شد؛ پس از سازماندهی مجدد این نیروها پس از آتش‌بس با ایتالیا در سال ۱۹۴۳، این نشان به اعضای نیروهای متفقین ایتالیایی که از متفقین حمایت می‌کردند، اهدا شد. | ## جمع‌بندی | جمهوری اجتماعی ایتالیا وابسته به محور، طرح دیگری از این مدال را با جایگزینی نشان گلادیوس به جای نشان ساووی، برای اعضای ارتش ملی جمهوری از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ ایجاد کرد.
موضوع مقاله: مهران بهرامیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مهران بهرامیان | مقدمه: مهران بهرامیان (۱۳۷۲-۱۴۰۴) از معترضان جنبش زن، زندگی، آزادی شهرستان سمیرم که در ۱۵ شهریور ۱۴۰۴ و در زندان مرکزی اصفهان اعدام شد. | ## بخش 1: مهران بهرامیان | زندگی‌‌نامه مهران بهرامیان متولد ۱۳۷۲ خورشیدی از معترضان جنبش زن، زندگی، آزادی شهرستان سمیرم بود. او از خویشاوندان مراد بهرامیان از کشته‌شدگان ۲۵ آبان در قیام سراسری سال ۱۴۰۱ است. بازداشت در سال ۱۴۰۱ در خیزش سراسری سال ۱۴۰۱ مهران بهرامیان به همراه برادر مراد بهرامیان ، فاضل بهرامیان و افراد دیگری بازداشت و به زندان دستگرد و بخش «الف طا» منتقل شد. | ## بخش 2: مهران بهرامیان | او متهم شده بود که به صورت مسلح، در اعتراضات حضور داشته و به خودروی نیروهای انتظامی حمله کرده است که در پی آن، یک افسر نظامی، کشته شده است. او همچنین متهم شده بود که مردم را برای حمله به ساختمان فرمانداری و دادگستری سمیرم، تهییج کرده است. بهرامیان در مرداد ۱۴۰۴، پس از جنگ ۱۲ روزه، بازداشت شد.‌ در شهریور ۱۴۰۴، دادگاه تجدیدنظر، حکم اعدام او را مجدد صادر کرد و دیوان عالی کشور نیز حکم را تایید نمود. | ## بخش 3: مهران بهرامیان | واکنش‌ها به بازداشت و اعدام گفته شده است که مهران بهرامیان پس از بازداشت به شدت شکنجه شده بود.‌ او در زندان، دچار آسیب به دنده‌ها و پرده گوش شده بود. | ## جمع‌بندی | در پی تایید حکم اعدام این دو نفر، شماری از کسبه و بازاریان شهر سمیرم اعتصاب کردند.
موضوع مقاله: نشان نظامی ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نشان نظامی ایتالیا | مقدمه: نشان نظامی ایتالیا بالاترین نشان نظامی جمهوری ایتالیا و پادشاهی سابق ایتالیا است. | ## بخش 1: نشان نظامی ایتالیا | 199 of 27 March 1952 این نشان با حکم رئیس‌جمهور ایتالیا، رئیس نشان، به توصیه وزیر دفاع ایتالیا اعطا می‌شود. تاریخچه این نشان مستقیماً از نشان نظامی باستانی ساووی گرفته شده است که در ۱۴ اوت ۱۸۱۵ توسط پادشاهی ساردینیا تأسیس و در سال ۱۸۶۱ توسط پادشاهی ایتالیا پذیرفته شد. هدف اولیه پادشاه ویکتور امانوئل اول ایجاد نشان افتخاری برای جایگزینی نشان‌های فرانسوی، مانند لژیون افتخار بود که به سربازان ایتالیایی متعددی که در ارتش ناپلئون خدمت کرده بودند، اعطا می‌شد. | ## بخش 2: نشان نظامی ایتالیا | در واقع، در این دوره، بسیاری از پادشاهانی که توسط کنگره وین احیا شده بودند، ترجیح دادند نشان‌های افتخاری جایگزین ایجاد کنند تا نشان‌هایی که قبلاً اعطا شده بودند، مانند صلیب آهنین پروس را لغو کنند. پس از گذشت طوفان ناپلئونی، نشان نظامی ساووی به نفع نشان سنتی قدیسان موریس و لازاروس کنار گذاشته شد. با فرمان ۲۸ سپتامبر ۱۸۵۵، این نشان به دستور پادشاه ویکتور امانوئل دوم بازسازی و توسط ژنرال جیاکومو دوراندو اصلاح شد. | ## بخش 3: نشان نظامی ایتالیا | اصلاحات دوراندو، نظم سلسله مراتبی فعلی و اعطای این نشان به شهروندان ایتالیایی و خارجی را برقرار کرد. فرمانده پیدمونتیِ لشکرکشی، آلفونسو لامارمورا، مارشال فرانسه ژان ژاک پلیسیه و ژنرال جیاکومو سیمپسون نشان افتخار دریافت کردند. در سال ۱۸۷۷، معاون فرانچسکو کریسپی، تنها غیرنظامی که نشان افتخار دریافت کرد، این مدال را دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | در جمهوری ایتالیا، این نشان در ۲ ژانویه ۱۹۴۷، با فرمان رئیس موقت دولت، انریکو د نیکولا، به «نشان نظامی ایتالیا» تبدیل شد.
موضوع مقاله: کنیسه بزرگ رم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کنیسه بزرگ رم | مقدمه: کنیسه بزرگ رم یک جماعت و کنیسه یهودی ارتدکس است که در لونگوته‌وره دِ سنسی، واقع در رم، در لاتزیو، ایتالیا واقع شده است. | ## بخش 1: کنیسه بزرگ رم | این کنیسه که توسط وینچنزو کاستا و اوسوالدو آرمانی با ترکیبی التقاطی از سبک‌های تاریخ‌گرایی و هنر نو طراحی شده است، در سال ۱۹۰۴ تکمیل شد. تشکیل جامعهٔ یهودیان رم به سدهٔ دوم پیش از میلاد برمی‌گردد، زمانی که جمهوری روم به رهبری یهودای مکابی دارای نوعی اتحاد از با یهودیه بود. تعداد آن‌ها در طول سده‌های بعد به‌دلیل اسکان ناشی از تجارت مدیترانه‌ای افزایش یافت. سپس تعداد زیادی از یهودیان پس از جنگ‌های یهودیان و رومیان در یهودیه از سال ۶۳ تا ۱۳۵ میلادی به عنوان برده به روم آورده شدند. کنیسهٔ فعلی اندکی پس از وحدت ایتالیا در سال ۱۸۷۰ ساخته شد، زمانی که پادشاهی ایتالیا رم را تصرف کرد و ایالت‌های پاپی دیگر وجود نداشتند. ساختمانی که قبلاً کنیسهٔ گتو (ساختاری پیچیده که پنج اسکولا (اصطلاح ایتالیایی-یهودی برای کنیسه‌ها) را در یک ساختمان واحد در خود جای داده بود) را در خود جای داده بود، تخریب شد و جامعهٔ یهودی شروع به برنامه‌ریزی برای احداث یک ساختمان جدید و چشمگیر کردند. | ## بخش 2: کنیسه بزرگ رم | پلاک‌های یادبودی برای گرامیداشت قربانیان یهودی محلی آلمان نازی و حمله سازمان ابونضال در سال ۱۹۸۲ در این کنیسه نصب شده‌اند. در ۱۳ آوریل ۱۹۸۶، پاپ ژان پل دوم بازدید غیرمنتظره‌ای از کنیسه بزرگ رم انجام داد. این رویداد نخستین بازدید شناخته‌شدهٔ یک پاپ از یک کنیسه از زمان تاریخ اولیهٔ کلیسای کاتولیک روم بود. در سال ۲۰۱۰، خاخام ریکاردو دی سگنی میزبان بازدید پاپ بندیکت شانزدهم از این کنیسه بود، در حالی که پاپ فرانسیس نیز در ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۶ از این کنیسه بازدید کرد. پاپ در طول بازدید خود تمام خشونت‌های انجام شده به نام خدا را محکوم کرد و به عنوان نشانه‌ای از دوستی بین ادیان، به یهودیان مهاجر پیوست. پاپ فرانسیس چندین بار سخنانی را که نخستین بار توسط پاپ ژان پل دوم بیان شده بود، تکرار کرد و گفت که یهودیان «برادران بزرگتر» مسیحیان هستند. | ## بخش 3: کنیسه بزرگ رم | روی پلاک یادبود نوشته شده است: «استفانو گای تاچه، قربانی تروریسم در حالی که تنها دو سال داشت». این کنیسه در ۹ اکتبر ۱۹۸۲ در جریان جشن عید سوکوت توسط پنج تروریست فلسطینی مسلح در پایان مراسم صبح شبات مورد حمله قرار گرفت. طراحی این کنیسه که توسط وینچنزو کاستا و اوسوالدو آرمانی طراحی شده است، از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۴ در کرانه‌های تیبر و مشرف به گتوی سابق ساخته شد. سبک التقاطی ساختمان، آن را حتی در شهری که به خاطر ساختمان‌ها و سازه‌های قابل توجهش شناخته می‌شود، برجسته می‌کند. این طراحی جذاب، انتخابی آگاهانه از سوی جامعهٔ آن زمان بود که می‌خواستند این ساختمان، جشنی قابل مشاهده از آزادی آنها باشد و از بسیاری از نقاط شهر دیده شود. | ## جمع‌بندی | گنبد آلومینیومی این کنیسه تنها گنبد مربعی شکل در شهر است و باعث می‌شود ساختمان حتی از فاصله دور نیز به راحتی قابل شناسایی باشد.
موضوع مقاله: نشان لیاقت برای کار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نشان لیاقت برای کار | مقدمه: نشان لیاقت برای کار یک نشان شوالیه‌گری ایتالیایی است که در سال ۱۹۲۳ توسط شاه ویتوریو امانوئل سوم تأسیس شد. | ## بخش 1: نشان لیاقت برای کار | این نشان به کسانی که «به‌طور منحصربه‌فردی شایسته» در کشاورزی، صنعت و تجارت، صنایع دستی، وام‌دهی و بیمه بوده‌اند، اعطا می‌شود. این نشان ادامه نشان لیاقت کشاورزی، صنعتی و تجاری است که در سال ۱۹۰۱ تأسیس شده بود. ریشه‌های این نشان به شاه اومبرتو اول برمی‌گردد که در سال ۱۸۹۸ «نشانی برای شایستگی‌های کشاورزی و صنعتی و مدال افتخار» را وضع کرد. | ## بخش 2: نشان لیاقت برای کار | نشان اول حق انحصاری زمین‌داران بزرگ و صنعتگران و نشان دوم برای کارمندان آنها بود. این نشان در سال ۱۹۰۱ با نشان شوالیه‌گری یا نشان شوالیه‌گری شایستگی کشاورزی، صنعتی و تجاری جایگزین شد که توسط ویتوریو امانوئل سوم برای اعطای شأن و منزلت بیشتر به نشان قبلی در نظر گرفته شده بود. این نشان که با درجه شوالیه اعطا می‌شود، برای همه ایتالیایی‌ها، چه در داخل و چه در خارج از کشور، آزاد است. | ## بخش 3: نشان لیاقت برای کار | این نشان با حکم رئیس‌جمهور ایتالیا، که از سال ۱۹۵۲ رئیس آن بوده است، به توصیه وزیر توسعه اقتصادی (جانشین وزیر صنعت، تجارت و صنایع دستی) اعطا می‌شود. این نشان دارای کتیبه به اعتبار کار—۱۹۰۱ است؛ مونوگرام آن که قبلاً در مرکز صلیب یونان قرار داشت، اکنون جایگزین نشان ملی شده است. در سال ۱۹۷۷، سیلویو برلوسکونی، که بعدها چهار بار رئیس شورای وزیران شد، توسط ششمین رئیس‌جمهور، جیووانی لئون، به این سمت منصوب شد. | ## جمع‌بندی | او بعداً پس از اینکه به جرم کلاهبرداری مالیاتی مجرم شناخته شد، از این عنوان صرف نظر کرد.
موضوع مقاله: نشان نظامی ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نشان نظامی ساووی | مقدمه: نشان نظامی ساووی ابتدا نشان افتخاری پادشاهی ساردینیا و سپس نشان افتخار پادشاهی ایتالیا بود. | ## بخش 1: نشان نظامی ساووی | ریشه نشان نظامی ساووی به نشان نظامی ایتالیا اعطا شده توسط ویکتور آمادئوس سوم ساردینیا به سربازانش برمی‌گردد. بین سال‌های ۱۷۸۹ تا ۱۸۱۵ این مدال به دلیل جمهوری‌های پیدمونت و ساب‌آلپین و متعاقباً رژیم ناپلئونی در ایتالیا در ساووی و پیدمونت، بلااستفاده ماند. در ۱ آوریل ۱۸۱۵ این مدال دوباره توسط ویکتور امانوئل اول ساردینیا اعطا شد و در ۱۴ آگوست همان سال با نشان نظامی ساووی جایگزین شد. | ## بخش 2: نشان نظامی ساووی | این نشان نظامی قرار بود به سربازانی اعطا شود که در ارتش ناپلئون جنگیده و به دلیل شایستگی نظامی، بخشی از لژیون افتخار یا نشان تاج آهنین شده بودند. همچنین به افسران ارتش و نیروی دریایی سلطنتی ساردینیا اعطا شد که به دلیل شجاعت، به مقام شوالیه‌های نشان مقدس موریس و لازاروس رسیده بودند. در زمان چارلز آلبرت ساردینیایی، این نشان به نفع نشان مقدس موریس و لازاروس و مدال شجاعت نظامی که دوباره برقرار شده بود، کنار گذاشته شد. | ## بخش 3: نشان نظامی ساووی | در سال ۱۸۵۵، در طول جنگ کریمه، ویکتور امانوئل دوم نشان نظامی ساووی را برای پاداش دادن به انواع دیگر شایستگی‌های نظامی، از سرباز ساده گرفته تا افسر عالی رتبه، که در طول نبرد شاهکار نظامی ویژه‌ای انجام می‌دادند، دوباره برقرار کرد. | ## جمع‌بندی | پس از تأسیس جمهوری، این نشان در سال ۱۹۴۷ به نشان نظامی ایتالیا تغییر نام داد و تا به امروز تحت این عنوان اعطا می‌شود.