aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: محمدعلی اورین‌بائف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محمدعلی اورین‌بائف | مقدمه: محمدعلی اورین‌بائف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ازبکستان است که در حال حاضر برای رویال آنتورپ در پست هافبک بازی می‌کند. | ## بخش 1: محمدعلی اورین‌بائف | دوران حرفه‌ای باشگاهی در اکتبر ۲۰۲۱، محمدعلی اورین‌بائف به فهرست بازی‌های تیم اصلی باشگاه پاختاکور تاشکند راه یافت. او نخستین بازی رسمی خود را برای پاختاکور در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۲۱ در دیدار برابر سغدیانه انجام داد و در دقیقهٔ ۸۷ به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد. او در سن ۱۶ سال و ۱۸۳ روزگی به‌عنوان جوان‌ترین بازیکن تاریخ سوپرلیگ فوتبال ازبکستان به میدان رفت. در پایان فصل نخست حضورش، او به همراه باشگاه پاختاکور قهرمان سوپرلیگ ازبکستان شد. | ## بخش 2: محمدعلی اورین‌بائف | در ژوئیهٔ ۲۰۲۲، اورین‌بائف به‌طور رسمی به تیم بزرگسالان پاختاکور منتقل شد و نخستین گل خود را برای این باشگاه در تاریخ ۲۳ اوت ۲۰۲۲ در دیدار جام حذفی ازبکستان برابر شورتان به ثمر رساند. در سپتامبر ۲۰۲۳، او به همراه پاختاکور در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا به میدان رفت و نخستین بازی آسیایی خود را در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳ مقابل آخال ترکمنستان انجام داد. پاختاکور در پایان مرحلهٔ گروهی با قرار گرفتن در ردهٔ سوم به کار خود در این رقابت‌ها پایان داد و اورین‌بائف نیز در پایان فصل، سومین قهرمانی خود در سوپرلیگ ازبکستان را تجربه کرد. اورین‌بائف سپس دوران حرفه‌ای خود را در برنتفورد از لیگ برتر فوتبال انگلستان ادامه داد. | ## بخش 3: محمدعلی اورین‌بائف | بر اساس توافق میان دو باشگاه، او تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴ به‌صورت قرضی برای برنتفورد بازی کرد و پس از این مدت، باشگاه انگلیسی اختیار خرید دائمی او را داشت. در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، اورین‌بائف با امضای قراردادی چهار ساله به رویال آنتورپ بلژیک پیوست. او نخستین بازی ملی خود را در تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۲۲ انجام داد و در دیداری دوستانه برابر زیر ۱۸ سال ترکیه با بازوبند کاپیتانی وارد زمین شد. نخستین گل ملی او نیز در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۲۳ در دیدار مقابل زیر ۱۸ سال روسیه به ثمر رسید. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی برادر محمدعلی، ذبیح‌الله، نیز بازیکن فوتبال است و در پست مهاجم برای متالورگ بک‌آباد و تیم ملی فوتبال ازبکستان بازی می‌کند.
موضوع مقاله: انتشارات سوره مهر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انتشارات سوره مهر | مقدمه: انتشارات سوره مهر یک مؤسسه انتشاراتی ایرانی و وابسته به حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی است. | ## بخش 1: انتشارات سوره مهر | این ناشر در سال ۱۳۷۸ (۱۹۹۹ میلادی) با هدف متمرکزسازی فعالیت‌های انتشاراتی حوزه هنری تأسیس شد. تمرکز اصلی سوره مهر بر انتشار آثار مرتبط با تاریخ شفاهی، انقلاب ۱۳۵۷ و جنگ ایران و عراق است. این ناشر علاوه بر دفتر مرکزی در تهران، دارای شبکه فروشگاهی زنجیره‌ای در مراکز استان‌های ایران است. | ## بخش 2: انتشارات سوره مهر | تاریخچه پیش از سال ۱۳۷۸، فعالیت‌های نشر در حوزه هنری به صورت پراکنده انجام می‌شد. انتشارات سوره مهر به عنوان یک برند مستقل تجاری و فرهنگی تأسیس گردید تا مدیریت تولید و توزیع آثار مکتوب این نهاد را بر عهده گیرد. این انتشارات با تمرکز بر ژانر «خاطره‌نگاری»، آثاری همچون دا، دختر شینا و آن بیست و سه نفر را منتشر کرده است که از نظر تعدد چاپ در بازار نشر ایران قابل توجه بوده‌اند. | ## بخش 3: انتشارات سوره مهر | زیرمجموعه‌ها سوره مهر برای توسعه فعالیت‌های خود، برندهای تخصصی زیر را ایجاد کرده است: مهرک: واحد تخصصی کتاب‌های کودک و نوجوان. | ## جمع‌بندی | نویسندگان فهرست برخی از نویسندگان و شاعرانی که آثارشان توسط سوره مهر منتشر شده است: فاضل نظری رضا امیرخانی مرتضی سرهنگی حمید حسام حسین قربانزاده خیاوی محمدرضا بایرامی بهناز ضرابی‌زاده گلستان جعفریان وحید یامین‌پور حبیب احمدزاده مهدی میرکیایی هدایت‌الله بهبودی مصطفی رحماندوست کیانوش گلزار راغب مهرداد صدقی آثار شاخص خاطرات: دا، دختر شینا، پایی که جا ماند، فرنگیس، آب هرگز نمی‌میرد.
موضوع مقاله: ژان سنپ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژان سنپ | مقدمه: او که مردی راست‌گرا بود و همیشه در آثارش رویکرد ضد کمونیسم خود را آشکارا نشان می‌داد، با بسیاری از روزنامه‌ها همکاری کرده است، از جمله لاکشِن فرانسِز، لِکو دو پاری، کاندید، اُز ایکوت و فیگارو. | ## بخش 1: ژان سنپ | وی در جریان جنگ جهانی اول به خدمت فراخوانده شد و پس از تجربهٔ عمیق و تلخش از سنگرها، نفرت عمیقی نسبت به آلمان در او باقی ماند. پس از جنگ، مدتی در یک ادارهٔ شرکت گاز کار کرد، سپس به‌عنوان روزنامه‌نگار در روزنامهٔ لومتن مشغول شد و حرفهٔ کارتونیستی خود را در نشریهٔ لو ریر آغاز کرد. او در دههٔ ۱۹۲۰ به روزنامهٔ روزانهٔ لاکشِن فرانسِز پیوست و چندین کتابچه ضد جمهوری‌خواه لئون دوده را در آنجا تصویرگری کرد. با این حال، آثار او توسط شارل موراس تحقیر شد و موراس تصمیم گرفت کارهایش را در صفحهٔ آخر منتشر کند. از سال ۱۹۲۴، او به‌طور ویژه علیه کارتل جناح چپ در دولت فعالیت کرد و همکاری‌های خود با نشریاتی مانند لا لیبرته، لِکو دو پاری و کاندید را افزایش داد. | ## بخش 2: ژان سنپ | کاریکاتورهای شخصیت‌های جناح چپ که در این دوران کشید، بسیار شناخته‌شده‌اند: «آریستی بریا به‌صورت پیرمردی سالخورده و لجوج که فرانسه را خیانت می‌کند، به تصویر کشیده می‌شود؛ ادوار اریو، که چاقی او به حد افراط رسیده، به خودبینی تا حد خودشیفتگی بدل می‌شود؛ لئون بلوم به‌عنوان شخصیتی خشک و ضعیف و بی‌تصمیم ترسیم می‌شود و تصویرگر اغلب او را به شکل زن نشان می‌دهد.» در ژوئن ۱۹۲۶، او مدیریت نشریهٔ شاریواری را بر عهده گرفتLe Ruy Blas, Paris, 15 June 1926, p. ژان سنپ ضد کمونیست سرسخت و منتقد حزب چپ‌گرای «جبههٔ مردمی» بود؛ با این حال به آلمان نازی هم مخالف بود و تردید خود را نسبت به توافقنامه مونیخ بیان می‌کرد. همچنین، وقتی کابرو، کارتونیست جناح چپ، به دلیل کاریکاتوری که در یک روزنامهٔ لوکزامبورگی منتشر شده بود توسط هیتلر مورد حمله قرار گرفت، او از همکارش حمایت کرد. احساسات عمیقاً ضد آلمانی او باعث شد همکاری با رژیم ویشی، که توسط بسیاری از همکاران سابقش حمایت می‌شد، را رد کند. با این حال، او به انتشار آثارش در کاندید، روزنامهٔ طرفدار مارشال پتن، ادامه داد و در عین حال به‌طور مخفیانه کاریکاتورهای ضد ویشی می‌کشید که پس از آزادی منتشر شدند. | ## بخش 3: ژان سنپ | بلافاصله پس از جنگ، در زمینهٔ تلاش برای آشتی ملی، آلبومی از کاریکاتورها با عنوان تاریخ فرانسه ۱۹۱۸–۱۹۳۸ منتشر شد که دیدگاه‌های ژان سنپ، مشهورترین کارتونیست جناح راست، و آنری-پل دوو گاسیه، کارتونیست سرشناس کمونیست، را به‌طور برابر ارائه می‌داد. او پس از آزادی به‌طور کوتاه با لو کانار آنشِنه همکاری کرد و همچنین برای هفته‌نامهٔ اکسیون مطالب می‌نوشت. در طول چندین سال و حداقل تا پایان دههٔ ۱۹۷۰، هفته‌نامهٔ پوآن د وو – تصاویر جهان در هر شماره یک کاریکاتور از سنِپ منتشر می‌کرد. سبک کاریکاتوری او بسیار آکادمیک و دقیق است: با ارزش و دارای خطوطی ظریف و زیبا، ویژگی‌های شخصیت‌ها را به‌طور افراطی بزرگ‌نمایی می‌کند؛ چاق‌ها بسیار بزرگ و لاغرها کشیده و باریک هستند و شخصیت‌ها (عمدتاً سیاستمداران) اغلب با ناهنجاری‌هایی ترسیم می‌شوند که به شغل یا رویدادهایی که به آن‌ها مربوط است اشاره دارد. او همچنین دریغ نمی‌کرد که، برای مثال، ژان-ژاک سروان-اشبرایر را به شکل یک قارچ هسته‌ای درآورد تا از مبارزهٔ او علیه آزمایش‌های هسته‌ای فرانسه در دههٔ ۱۹۷۰ تمسخر کند. | ## جمع‌بندی | نام او در یادداشت ۲۲۱ از ۴۸۰ خاطره‌ای که ژرژ پرک در کتاب من به یاد می‌آورم ذکر کرده است، آمده است.
موضوع مقاله: باب مورتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باب مورتی | مقدمه: زندگی‌نامه در ۳ ژوئن ۱۹۳۶ در دیترویت، میشیگان در خانواده مارینو و مری مورتی به دنیا آمد، خانواده او بعداً زمانی که مورتی نوجوان بود به لس آنجلس نقل مکان کردند. | ## بخش 1: باب مورتی | مورتی در سال ۱۹۵۴ از دبیرستان نوتردام در شرمن اوکس، کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۵۸ مدرک حسابداری را از :دانشگاه نوتردام دریافت کرد. پیشه سیاسی مورتی اولین بار در سال ۱۹۶۴ در سن ۲۸ سالگی به عضویت مجلس ایالتی کالیفرنیا انتخاب شد و او را به جوانترین عضو مجمع در آن زمان تبدیل کرد. مورتی که تحت‌الحمایه جسی اونروه رئیس مجلس تلقی می‌شد، اولین بار در سال ۱۹۷۱ به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد و به سرعت به عنوان یکی از مخالفان سرسخت فرماندار جمهوری‌خواه رونالد ریگان ظاهر شد. | ## بخش 2: باب مورتی | با این حال، مقاومت اولیه مورتی در برابر ریگان، زمینه همکاری را به ویژه در مورد هزینه‌های رفاهی فراهم کرد. ظاهراً مورتی در پی دستیابی به توافق به ریگان گفت: مورتی و ریگان در نهایت حس احترام متقابل را ایجاد کردند که در سال ۱۹۷۱ قانون اصلاح رفاه کالیفرنیا به اوج خود رسید. در سال ۱۹۷۳، مورتی به عنوان یک چهره پیشرو در مبارزات انتخاباتی موفق برای شکست پیشنهاد ۱ ریگان ظاهر شد، یک طرح رای‌گیری برای تعیین مخارج دولتی و مالیات با استفاده از فرمول‌ها. | ## بخش 3: باب مورتی | مورتی و سایر مخالفان که به عنوان وسیله‌ای برای ارتقای وجهه ملی ریگان پیش از نامزدی احتمالی برای ریاست‌جمهوری تلقی می‌شوند، استدلال می‌کنند که این پیشنهاد باعث کاهش شدید خدمات دولتی می‌شود و دولت‌های محلی را مجبور به افزایش مالیات بر دارایی می‌کند.Daniel J.B. در سال ۱۹۷۴، مورتی کاندیدای فرماندار کالیفرنیا بود، اما در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها از جری براون شکست خورد، که در نهایت در انتخابات عمومی پیروز شد. | ## جمع‌بندی | درگذشت مورتی در ۱۲ مهٔ ۱۹۸۴ در حالی که تنیس بازی می‌کرد در سن ۴۷ سالگی در ساکرامنتو، کالیفرنیا بر اثر حمله قلبی درگذشت.
موضوع مقاله: آبراهام پطروس یکم آردزیویان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آبراهام پطروس یکم آردزیویان | مقدمه: زندگی‌نامه او در ۱۲ آوریل ۱۶۷۹ در آینتاپ، امپراتوری عثمانی به دنیا آمد و در سال ۱۷۰۶ در کلیسای حواری ارمنی به عنوان کشیش فعالیت مذهبی خود را آغاز کرد. | ## بخش 1: آبراهام پطروس یکم آردزیویان | در سال ۱۷۱۰ آردزیویان به عنوان اسقف ارمنی‌های ارتدوکس حلب توسط جاثلیق کلیسای مقدس کیلیکیه (جاثلیق ارمنی‌های کاخ بزرگ کیلیکیه) منصوب شد. پس از گرویدن به کاتولیکیسم، در زندان‌های مختلف عثمانی تحت تعقیب، زندان و تبعید قرار گرفت. در سال ۱۷۱۴، بسیاری از گروندگان ارمنی به کاتولیک تصمیم گرفتند به‌طور مستقل تحت رهبری اسقف‌های ملکون تازبازیان و آبراهام آردزیویان گرد هم آیند و هر دو در زندان بودند. | ## بخش 2: آبراهام پطروس یکم آردزیویان | تازبازیان در زندان درگذشت و آردزیویان که برای مدت کوتاهی آزاد شد دوباره از سال ۱۷۱۹ تا ۱۷۲۱ در جزیره رواد زندانی شد. پس از آزادی و اقامت کوتاه مدت در حلب، به تبعید داوطلبانه به لبنان در کریم، نزدیک غوسطا، کسروان، لبنان پناه برد. برادران مرادیان کاتولیک ارمنی در حلب ملکی خریدند تا یک صومعه کاتولیک ارمنی را در کریم که آردیویان در آن اقامت داشت، تأسیس کنند. | ## بخش 3: آبراهام پطروس یکم آردزیویان | پس از دو دهه اقامت در لبنان، در سال ۱۷۳۹ پس از گذشت یک سال از تأسیس حوزه در سال ۱۷۳۸، به ناحیه حلب خود بازگشت. وی در سال ۱۷۳۹ توسط اسقف‌های کاتولیک یونانی اسقف ارمنی کاتولیک حلب منصوب شد و در ۲۶ نوامبر ۱۷۴۰ به عنوان نخستین جاثلیق-پتریارک کلیسای کاتولیک ارمنی معرفی شد. این مورد توسط پاپ بندیکت چهاردهم پس از نشست کاردینال‌ها در رم در ۲۶ نوامبر ۱۷۴۲ تصویب شد. | ## جمع‌بندی | پس از بازگشت به لبنان، وی با کمک ۶ روحانی و تعدادی از راهبان کاتولیک ارمنی به عنوان جاثلیق-پتریارک خدمت کرد.
موضوع مقاله: ترزا فایکسووا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ترزا فایکسووا | مقدمه: ترزا فایکسووا (متولد ۱۷ مه ۱۹۸۹) مدل و ملکه زیبایی اهل جمهوری چک است که در سال ۲۰۱۲ برنده مسابقه دوشیزه زمین شد. | ## بخش 1: ترزا فایکسووا | فایکسووا اولین نماینده جمهوری چک است که عنوان دوشیزه زمین را از آن خود کرده است. به عنوان کاپیتان تیم برنو (تیم والیبال برنو کرالوووپولسکا اکسترالیگا)، تیمش سه قهرمانی ملی نوجوانان را در جمهوری چک به دست آورد. او به عنوان یکی از سه برنده ظاهر شد و عنوان «دختر شایسته چک ۲۰۱۲» را از آن خود کرد که به او حق نمایندگی جمهوری چک در مسابقات بین‌المللی دختر شایسته ۲۰۱۲ را داد. دوشیزه زمین ۲۰۱۲ فایکسووا در سن ۲۳ سالگی، در دوازدهمین شب تاجگذاری دختر شایسته زمین که در کاخ ورسای در آلابانگ ، مونتینلوپا ، فیلیپین برگزار شد، تاج دختر شایسته زمین ۲۰۱۲ را بر سر گذاشت. او در رقابتی که انرژی پایدار را به عنوان موضوع اصلی خود انتخاب کرده بود، ۷۹ نماینده بین‌المللی دیگر را شکست داد، که پس از اعلام سال ۲۰۱۲ به عنوان سال بین‌المللی انرژی پایدار برای همه توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. قبل از پایان مسابقه، از چهار نماینده برتر یک سوال پرسیده شد: «لحظه تعیین‌کننده شما به عنوان یک زن چیست؟» فایکسووا، بدون کمک مترجم، به عدم تسلط خود به زبان انگلیسی اذعان کرد و پاسخ داد: «خیلی متاسفم، اما سوال را نمی‌فهمم. | ## بخش 2: ترزا فایکسووا | پس بیایید به او احترام بگذاریم تا او نیز به ما احترام بگذارد.» او پس از تاجگذاری توسط سلف خود، اولگا آلاوا اهل اکوادور، به زمین خورد و از ناحیه مچ پا آسیب دید . رسانه‌ها و فعالیت‌های زیست‌محیطی فایکسووا در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۲ در جشنواره کتابخوانی فیلیپین دیلی اینکوایر شرکت کرد و داستان «آمانسینایا» را برای نزدیک به هزار کودک در پارک‌ها و مرکز حیات وحش نینوی آکینو در شهر کزون خواند. او در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۲ مهمان مسابقه رقص جمهوری چک، رقص ستاره‌ها ، به همراه بازیگر دیوید شوهلیک بود. و پس از بازگشت به جمهوری چک، مورد استقبال جامعه و فرزندانش در ایوانچیس قرار گرفت و از شهردار ایوانچیس جایزه افتخاری دریافت کرد. در مارس ۲۰۱۳، او در برنامه آشپزی چکی ویپ پوسترونو حضور یافت و در آنجا یک منوی چهار مرحله‌ای از غذاهای فرانسوی را آماده و پخت. بعداً در همان ماه، او جانشین ملی خود، مونیکا لووا، را به عنوان دختر شایسته جمهوری چک در سال ۲۰۱۳ تاجگذاری کرد. | ## بخش 3: ترزا فایکسووا | در ۶ آوریل ۲۰۱۳، ترزا به جزیره رئونیون در اقیانوس هند سفر کرد تا به عنوان داور ارشد مسابقه دوشیزه زمین جزیره رئونیون ۲۰۱۳ انتخاب شود و به او ادای احترام کند. در ۹ آوریل ۲۰۱۳، کریستل آبرانتس، دختر تازه تاجگذاری شده دوشیزه زمین رئونیون، ترزا و جولی ناوچه، مدیر ملی، برای حمایت از شرکت کنندگان در مسابقه دوشیزه زمین موریس ۲۰۱۳ به موریس سفر کردند. او با کایلاش پوریاگ، رئیس جمهور موریس، دیدار کرد تا در مورد مسائل زیست محیطی و روز ملی سوگواری موریس گفتگو کند. لد موریس برای بزرگداشت کشته شدگان سیل و بازدید از مزرعه شکر در پورت لوئیس ، موریس، گل گذاشت. به مناسبت روز جهانی زمین در ۲۲ آوریل، فاجکسووا و دیگران ۳۰۰۰ نهال درخت در جاکارتا ، اندونزی کاشتند. | ## جمع‌بندی | دخترش لیلین در سال ۲۰۱۹ و پسرش سباستین در سال ۲۰۲۱ از شریک زندگی‌اش لوبوش گرگور به دنیا آمدند.
موضوع مقاله: کارگرایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارگرایی | مقدمه: کارگرایی اصطلاحی است که به فداکاری بیش از حد برای وجدان کاری اشاره دارد، آن قدر که هدف زندگی فرد را تعریف می‌کند. | ## بخش 1: کارگرایی | این مفهوم توسط روزنامه‌نگار آمریکایی درک تامپسون، در مقاله‌ای در سال ۲۰۱۹ برای مجله آتلانتیک ابداع شد. ممکن است به دلیل بار تحمیل شده بر دوش کارگران برای ارائه مثبت خود، استفاده از گروه‌زدگی، تحمیل کار به روابط و تفکر آنها، و دنبال کردن یک نتیجه ایده‌آل که ممکن است غیرواقعی باشد، کارگرایی به عنوان یک فرقه تلقی شود. | ## بخش 2: کارگرایی | نگرش‌های کارگری ممکن است در بستر یک اخلاق کاری پروتستان تاریخی، یا به‌طور مستقل به عنوان یک سوگیری اکتشافی فرهنگ جبران‌کننده کار، که در آن افراد سعی می‌کنند فداکاری‌های بزرگی را که توجیه کنند برای حفظ و پیشرفت شغل خود انجام داده‌اند، نه دلیل شروع این فداکاری‌ها. همچنین ادعا می‌شود که کارگرایی از بالا به پایین سرایت کرده است، که برای آنها این گرایش منطقی‌تر است. | ## بخش 3: کارگرایی | تولیدگرایی بر ارزش آنچه تولید می‌شود، از هر طریقی، تمرکز دارد، در حالی که کارگرایی بر ارزش انجام یا کسب چیزی از طریق کار تمرکز دارد. تولیدگرگرایی مانند کارگرایی است ولی آسان‌تر فعالیت‌های غیرکاری را ستایش می‌کند، با این فرض که آن فعالیت‌های غیرکاری چیزی با ارزش ملموس تولید می‌کنند یا به آن منجر می‌شوند. | ## جمع‌بندی | شهید کار کسی که کار را برتر از بر وقت و سلامتی خود می‌داند، می‌توان او را «شهید کار» نامید.
موضوع مقاله: آقاسلیم آتاکشی اف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آقاسلیم آتاکشی اف | مقدمه: زندگی و پیشینه آتاکیشی‌یف در سال ۱۹۰۳ در باکو در خانواده‌ای کارگری زاده شد؛ پدر او ملوان کشتی بود. | ## بخش 1: آقاسلیم آتاکشی اف | آتاکیشی‌یف از معتمدان و مهره‌های کلیدی میرجعفر باقروف (معروف به استالین قفقاز) محسوب می‌شد؛ صعود سریع او در سلسله‌مراتب قدرت تحت حمایت مستقیم و نفوذ باقروف صورت گرفت. در دوران پاکسازی بزرگ (۱۹۳۷–۱۹۳۸)، او به عنوان یکی از اعضای فعال تروییکا (هیئت‌های سه‌نفره سرکوب) (به روسی: Тройка НКВД) در آذربایجان شوروی در سرکوب‌های سیاسی مشارکت داشت. این هیئت‌ها وظیفه صدور سریع احکام خارج از نوبت قضایی را برای مخالفان سیاسی بر عهده داشتند و آتاکیشی‌یف در این جایگاه، نقش مستقیمی در تصفیه‌های سیاسی آن دوران ایفا کرد. مأموریت در ایران و نقش در بحران آذربایجان آتاکیشی‌یف در جریان جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط نیروهای شوروی، یکی از مهره‌های اصلی اطلاعاتی مسکو در خاک ایران بود. | ## بخش 2: آقاسلیم آتاکشی اف | او به عنوان معاون امنیت دولتی جمهوری آذربایجان شوروی، مسئولیت مستقیم «عملیات‌های ویژه» در شمال ایران را بر عهده داشت. سازماندهی نیروهای اعزامی بر اساس اسناد آرشیوی آزاد شده از باکو، آتاکیشی‌یف در تابستان ۱۳۲۴ (۱۹۴۵ میلادی) مأموریت یافت تا گروهی متشکل از حدود ۲۵۰۰ نفر از افسران کارکشته امنیتی، مربیان نظامی و مبلغان سیاسی را برای نفوذ به شمال ایران سازماندهی کند. این نیروها وظیفه داشتند در پوشش‌های مختلف، مقدمات لازم برای شورش‌های محلی، تشکیل هسته‌های مسلح فدائیان و ایجاد تشکیلات سیاسی فرقه دموکرات را فراهم آورند. طبق اسناد، سایر اقدامات کلیدی او عبارت بودند از: سازماندهی فرقه دموکرات: هدایت سیاسی سید جعفر پیشه‌وری و دیگر رهبران فرقه دموکرات آذربایجان برای جدایی از دولت مرکزی ایران. | ## بخش 3: آقاسلیم آتاکشی اف | تأسیس نیروی نظامی: تسلیح مخفیانه نیروهای موسوم به «فدائیان» و آموزش آن‌ها توسط افسران شوروی. نفوذ اطلاعاتی: مدیریت شبکه نفوذی که وظیفه داشتند افکار عمومی شمال ایران را به نفع حضور شوروی متمایل کنند. مناصب و سمت‌ها آتاکیشی‌یف عناوین و سمت‌های زیر را داشت: کمیسر امنیت کشور (۱۹۴۳) و سرلشکر (۱۹۴۵)؛ (درجهٔ نظامی وی در سال ۱۹۵۶ پس از محکومیت لغو شد). محاکمه و پایان کار پس از مرگ استالین و بازداشت لاورنتی بریا، قدرت شبکهٔ تحت حمایت میرجعفر باقروف در آذربایجان فروپاشید. | ## جمع‌بندی | او به اتهام خیانت به وطن، نقض گسترده حقوق سوسیالیستی و شرکت در اقدامات سرکوبگرانه به ۲۵ سال زندان در اردوگاه‌های کار اجباری محکوم شد.
موضوع مقاله: واتسلاو هایک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # واتسلاو هایک | مقدمه: واتسلاو هایک از لیبوچانی (به چکی: ؛ اواخر قرن ۱۵ – ۱۸ مارس ۱۵۵۳) یک رویدادنامه‌نویس اهل بوهم بود. | ## بخش 1: واتسلاو هایک | او نویسنده کتاب مشهور «رویدادنامه بوهمی» (۱۵۴۱) بود که با نام «رویدادنامه هایک» نیز شناخته می‌شود. این اثر تا پایان قرن هجدهم، زمانی که خطاها و جعل‌های متعدد موجود در آن شناسایی شد، به عنوان منبع اصلی آگاهی تاریخی و ملی چک عمل می‌کرد. زندگی هایک که از نوادگان یک خانواده نجیب‌زاده مستقر در لیبوچانی در نزدیکی ژاتتس در غرب بوهم بود، در سال ۱۵۲۰ به عنوان کشیش بخش کوستلتس در نزدیکی بودینیه ناد اوهژی منصوب شد. | ## بخش 2: واتسلاو هایک | هایک در ابتدا عضو کلیسای موراوی بوهم بود اما بعداً به کلیسای کاتولیک گروید (که در آن زمان در بوهمِ عمدتاً پروتستان، مذهبی به شدت در اقلیت بود). او در سال ۱۵۲۴ به عنوان واعظ در کلیسای سنت توماس در محله مالا استرانا (سمت کوچک) پراگ خدمت کرد؛ از سال ۱۵۲۷ به عنوان رئیس قلعه کارلشتین و کشیش در تتین فعالیت داشت. هایک زمانی که به مقام رئیس بخش براندیس ناد لابم-استارا بولسلاو رسید، به اوج حرفه کلیسایی خود دست یافت، با این حال، اندکی پس از آن مورد بی‌مهری قرار گرفت و در پراگ بازنشسته شد. | ## بخش 3: واتسلاو هایک | آثار «رویدادنامه بوهمی» مشهور او (با نام اصلی Kronika česká) که به چکی انسانی قدیم نوشته شده است، تاریخ سرزمین چک را از حاکمان افسانه‌ای اوایل قرون وسطی لخ، چخ و روس تا تاج‌گذاری پادشاه فردیناند یکم، امپراتور مقدس روم در سال ۱۵۲۶ در بر می‌گیرد. | ## جمع‌بندی | این کتاب توسط یوهان ساندل (۱۵۹۶) به آلمانی ترجمه شد و بعدها توسط یوهان ولفگانگ فون گوته (۱۷۴۹–۱۸۳۲) به‌طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفت.
موضوع مقاله: استفان بوگوریدی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استفان بوگوریدی | مقدمه: استفان بوگوریدی (یونانی: Στέφανος Βογορίδης؛ ۱۷۸۰۵–۱۷۸۰ اوت) دولتمرد بلندپایه عثمانی با اصالت بلغاری، که از سال ۱۸۳۲ تا ۱۸۵۰ بعنوان شاهزاذه ساموس خدمت کرد زندگی‌نامه بوگوریدی در کوتل متولد شد و در آکادمی زبان یونانی پرنسلی در بخارست، والاچیا تحصیل کرد، جایی که نام بلغاری خود را به استویکو به استفان یونانی تغییر داد. | ## بخش 1: استفان بوگوریدی | بوگوریدی پس از پایان تحصیلاتش، به عنوان دراگومن به ناوگان عثمانی پیوست و تحت فرماندهی سید مصطفی پاشا (سلطان مصطفی چهارم آینده)، در نبرد دوم ابوکیر علیه ناپلئون بناپارت در مصر شرکت کرد و پس از شکست نیروهای عثمانی، به طرز معجزه آسایی فرار کرد. در سال ۱۸۱۲، استفان بوگوریدی به همراه شاهزاده اسکارلات کالیماچی به مولداوی رفت، که او را به عنوان فرماندار گالاتی (۱۸۱۲–۱۸۱۹) منصوب کرد. در سال ۱۸۲۱، در جریان قیام محلی تودور ولادیمیرسکو و حمله به فیلیکی اتریا به عنوان بخشی از جنگ استقلال یونان، بوگوریدی به عنوان کایماکام اسمی والاچیا منصوب شد. | ## بخش 2: استفان بوگوریدی | سال بعد، پس از حمله گسترده عثمانی علیه الکساندر ایپسیلانتیس، او در سال ۱۸۲۲ سمت کایماکام واقعی را در مولداوی بر عهده داشت و سپس به عنوان دراگومان ناوگان عثمانی بازگشت. پس از جنگ روسیه و ترکیه در سال‌های ۱۸۲۸–۱۸۲۹ و پیمان آدریانوپل، او مشاور محمود دوم بود که به او عنوان شاهزاده (بیگ، ηγεμόνας) را داد و او را به عنوان فرماندار جزیره ساموس منصوب کرد. او تنها یک بار در سال ۱۸۳۹ از ساموس بازدید کرد و از استانبول بر این جزیره حکومت کرد. | ## بخش 3: استفان بوگوریدی | بوگوریدی، که پایتخت جزیره را به نام خود استفانوپولیس نامگذاری کرده بود، به دلیل حکومت خودسرانه‌اش مورد نفرت مردم محلی یونانی بود. او از عبدالمجید اجازه ساخت کلیسای ارتدکس بلغاری در استانبول را گرفت و خانه خود را در فنر (۱۸۴۹) اهدا کرد. | ## جمع‌بندی | در آن مکان، کلیسای معروف آهنی بلغاری بعداً ساخته شد و به یاد او سنت استفان نامگذاری شد.
موضوع مقاله: کلیسای انجمنی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای انجمنی | مقدمه: در مسیحیت، کلیسای انجمنی به نوعی کلیسا اشاره دارد که از نظر تشکیلاتی و ادارهٔ امور، شباهت زیادی به کلیساهای جامع دارد، اما تفاوت کلیدی‌اش در این است که محل استقرار «اسقف» نیست. | ## بخش 1: کلیسای انجمنی | در آیین مسیحیت، کلیسای انجمنی به عبادتگاهی گفته می‌شود که مسئولیتِ برگزاری نیایش‌های روزانه در آن بر عهدهٔ گروهی از روحانیون است که به آن‌ها «کشیشان انجمنی» یا «کانون‌ها» (Canons) می‌گویند. این روحانیون برخلاف راهب‌ها، زندگیِ صومعه‌نشینی و گوشه‌گیرانه ندارند؛ بلکه در قالب یک نهادِ مستقل و خودگردان گرد هم آمده‌اند. این تشکل مذهبی معمولاً توسط یک مقام عالی‌رتبه اداره می‌شود که بسته به سنتِ آن منطقه، عناوینی همچون «رئیس کلیسا» (Dean) یا «متولی» (Provost) دارد. این کلیساها از نظر شیوهٔ اداره و برگزاری مراسم مذهبی، شباهت بسیاری به کلیساهای جامع دارند؛ اما یک تفاوت اساسی میان آن‌ها وجود دارد: کلیسای انجمنی، تختِگاه یا محل استقرار رسمیِ اسقف نیست و هیچ وظیفه یا مسئولیتی در قبال مدیریتِ قلمرو مذهبی منطقه (اسقف‌نشین) بر عهده ندارد. تأمین مالی و درآمدها هزینه‌های این کلیساها معمولاً از طریق موقوفات تأمین می‌شده است. این دارایی‌ها می‌توانست شامل زمین‌های کشاورزی وسیع یا درآمدهای حاصل از «ده‌یک» (مالیات مذهبی) باشد که از املاک و دارایی‌های تحتِ اختیار کلیسا به دست می‌آمد. | ## بخش 2: کلیسای انجمنی | معماری و فضای داخلی ساختمان این نوع کلیساها معمولاً به گونه‌ای طراحی می‌شود که دو فضای مجزا داشته باشد: بخشی برای حضور و عبادت مردم عادی (جماعت پیروان). بخشی مخصوص برای استقرار کشیش‌ها و هم‌سرایان جهت اجرای دعاها و سرودهای مذهبیِ روزانه. یک نکته در مورد معماری این کلیساها، نحوهٔ چیدمان صندلی‌هاست؛ کشیشان معمولاً روبروی یکدیگر (در راستای دیوارهای جنوبی و نرت) می‌نشستند. چیدمان فعلی صندلی‌های پارلمان بریتانیا در وست‌مینستر نیز از همین سبکِ نشستن در کلیساهای انجمنی الگوبرداری شده است. پیشینه در سده‌های میانه و پیش از آنکه نظامِ محلیِ کلیساها کاملاً شکل بگیرد، گروه‌هایی از کشیشان که برخلاف راهب‌ها در اجتماع زندگی می‌کردند، مسئولیت هدایت مذهبی مناطق وسیعی را بر عهده داشتند. از سده‌های نهم و دهم میلادی، این مراکز با پذیرش قوانین انضباطیِ خاص (مانند قوانین کرودگانگ متزی)، رسماً به عنوان کلیساهای انجمنی شناخته شدند. | ## بخش 3: کلیسای انجمنی | در ابتدا، تمام درآمدهای کلیسا در یک صندوق مشترک جمع می‌شد و میان همه تقسیم می‌گشت. اما از سدهٔ یازدهم به بعد، در کلیساهای ثروتمندتر، هر کشیش سهم و موقوفهٔ اختصاصیِ خود را پیدا کرد. این تغییر باعث شد زندگی اشتراکی کمرنگ شود و هر کشیش برای خود خانه‌ای جداگانه در محوطهٔ کلیسا بسازد. این استقلال مالی تبعاتی هم داشت؛ بسیاری از کشیشان با استخدام یک نایب، خودشان در محل حضور پیدا نمی‌کردند و فقط از درآمد آن جایگاه بهره‌مند می‌شدند. از سدهٔ سیزدهم، گرایش جدیدی شکل گرفت: افراد ثروتمند اموالی را وقف می‌کردند تا کشیشان به صورت روزانه برای آرامش روح آن‌ها و خانواده‌شان دعا و مراسم مذهبی برگزار کنند. این کار باعث شد کلیساهای انجمنی جدیدی ساخته شود که علاوه بر امور مذهبی، خدمات نیکوکاری مانند ساخت بیمارستان و مدرسه را هم بر عهده داشتند. | ## جمع‌بندی | یکی از شاخه‌های مهم این مسیر، شکل‌گیری کالج‌های دانشگاهی در شهرهایی مثل آکسفورد و کمبریج بود.
موضوع مقاله: برناردینو ورو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برناردینو ورو | مقدمه: برناردینو وِرّو (; – ) برناردینو وِرّو (۳ ژوئیهٔ ۱۸۶۶ – ۳ نوامبر ۱۹۱۵) سندیکالیست و سیاستمدار اهل سیسیل بود. | ## بخش 1: برناردینو ورو | او از فعالان و رهبران فاشی‌های سیسیلی به‌شمار می‌رفت؛ جنبشی مردمی با گرایش‌های دموکراتیک و سوسیالیستی که در سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۴ فعالیت داشت. | ## بخش 2: برناردینو ورو | وِرّو در سال ۱۹۱۴ به‌عنوان نخستین شهردار سوسیالیست کورلئونه انتخاب شد و در نهایت به‌دست مافیا کشته شد. | ## بخش 3: برناردینو ورو | فاشی‌های سیسیلی وِرّو که در آن زمان کارمند رده‌پایین شهرداری بود و تحصیلاتش را نیز به‌طور کامل به پایان نرسانده بود، و از بی‌عدالتی‌هایی که پیرامون خود می‌دید خشمگین بود، در ۸ سپتامبر ۱۸۹۲ در بنیان‌گذاری فاشی دِی لاوُراتوریِ کورلئونه مشارکت داشت. | ## جمع‌بندی | 157-169 او در گفت‌وگویی با آدولفو روسی، روزنامه‌نگار روزنامهٔ لا تریبونا در رم، در پاییز ۱۸۹۳ گفت: «فاشی ما حدود شش هزار عضو دارد.