موضوع مقاله: ماتئوس (شراب) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماتئوس (شراب) | مقدمه: ماتئوس ( به پرتغالی: Mateus) نام تجاری یک شراب رز گازدار با شیرینی متوسط است که در پرتغال تولید می‌شود. | ## بخش 1: ماتئوس (شراب) | تاریخچه برند متیوس رز در سال ۱۹۴۲ راه‌اندازی و در اوایل دهه ۱۹۵۰ به بریتانیا معرفی شد. این شراب به‌طور خاص برای جلب توجه بازارهای به سرعت در حال توسعه آمریکای شمالی و شمال اروپا طراحی شده بود. یکی از تحسین‌کنندگان اولیه آن ساچورل سیتول بود:در میان لذت‌های پرتغال، شراب‌های ناآشنایی در فهرست شراب‌ها وجود دارد… یک شراب کاملاً استثنایی وجود دارد که از استان شمالی دورافتاده تراس-او-مونتس می‌آید. نام آن ماتئوس است و شاید منظره ویلای زیبایی به همین نام، نزدیک ویلا رئال، که روی برچسب آن است، طعم شراب را حتی بهتر کند؛ زیرا ویلا دارای نمای گرانیتی و گچ سفید، با کوزه‌ها و مجسمه‌های فراوان است. اما آنچه در این شراب بی‌نظیر است این است که به رنگ پرتقال است و کمی هم گازدار است. راجر اسکروتون تأثیر اجتماعی شراب در انگلستان را اینگونه ثبت کرده است:من و دو خواهرم در پناه فقر و محدودیت‌های خشکه‌مقدسانه بزرگ شدیم. در بریتانیا در سال ۲۰۰۲، این شراب برای بهره‌برداری از نوستالژی دهه ۱۹۷۰، بسته‌بندی دوباره شد و عرضه مجدد گشت، به طوری که شراب با شیرینی کمتر عرضه و گازدارتر شد، زیرا مصرف‌کنندگان شراب خشک‌تر را ترجیح می‌دادند. | ## بخش 2: ماتئوس (شراب) | بطری فلاسکی شکل آن، با برچسب منحصر به فرد "عمارت تاریخی باروک " (کاخ ماتئوس در ویلا رئال، پرتغال) و در چوب پنبه‌ای آن حفظ شد، اگرچه نسخه ای با در پیچی در شمال اروپا عرضه شد. انواع همزمان با اوج گرفتن فروش شراب رز ماتئوس در دهه ۷۰، تولیدکننده‌ای به نام سوگراپ، شراب سفید ماتئوس و سپس شراب ورده کاسال گارسیا را هر دو در بطری‌های سنتی ماتئوس معرفی کرد. در سال ۲۰۰۵، «ماتئوس رز تمپرانیلو» که در اسپانیا تولید می‌شد، با هدف جذب جوانان شراب‌خوار، به‌ویژه زنان، به بازار عرضه شد. در سال ۲۰۱۴، این شرکت سری «اکسپرسیونز» خود را شامل سه شراب رز و یک شراب سفید عرضه کرد. سری اکسپرسیونز شامل سه شراب رز - باگا و شیراز، باگا و مسقط و آراگونز و زینفاندل - و یک شراب سفید - ترکیبی از ماریا گومز و شاردونه - است. BBC Television 1999 این شراب در متن ترانهٔ «بیماری اجتماعی» اثر التون جان (۱۹۷۳) ذکر شده است: «من از ماتیوس مست می‌شوم و فقط رها می‌شوم.» یک بطری متئوس را می‌توان در عکس روی جلد آلبوم «قصه‌های وحشی » گراهام نش، محصول سال ۱۹۷۳، که روی طاقچه بالای شومینه درست پشت سر نش قرار دارد، مشاهده کرد. یکی از تزئینات رایج در کافه‌های نسل بیت، یک بطری خالی ماتئوس بود که شمع‌های رنگارنگ از کناره‌های آن می‌چکید. | ## بخش 3: ماتئوس (شراب) | در مقاله مایک سیگر در لس‌آنجلس تایمز در ماه مه ۱۹۸۹ با عنوان «شیطان و جان هولمز»، شارون، همسر سابق این ستاره پورن، اعتراف می‌کند: «در اولین قرارشان، او یک بطری ماتئوس و یک مشت گل آورده بود. شارون از پنجره تماشا می‌کرد که او آنها را از حیاط جلویی همسایه چیده است.» در فیلم «خانه حیوانات» محصول ۱۹۷۸، در خانه پروفسور انگلیسی، پروفسور دیو جنینگز (دونالد ساترلند)، جایی که قرار است مقداری «علف» مصرف شود، یک بطری ماتئوس به عنوان جاشمعی استفاده می‌شود. در فیلم همسایه‌ها محصول ۱۹۸۱، در صحنهٔ صبحانهٔ بیرون‌برچینی، این غذا سرو می‌شود. در طول دوره جنگ سرد، شراب ماتئوس به یکی از نوشیدنی‌ترین شراب‌های ارتش آمریکا تبدیل شد. گفته می‌شود سربازان، یکی از مبلغان اصلی ماتئوس در بازارهای خاور دور، مانند ویتنام، بودند. در یکی از قسمت‌های سریال کمدی تلویزیونی «بچه‌ها در تالار»، از ماتئوس برای ابراز خوشحالی از معاملهٔ تجاریِ اخیراً منعقد شده بین یک هنرمند و مجموعه‌دار استفاده می‌شود که ظاهراً سلیقهٔ هنری ضعیفی دارند. | ## جمع‌بندی | به گفته امی والاس، شریک سابق او، ماتئوس به عنوان الهام‌بخش کارلوس کاستاندا برای نامگذاری معلم خیالی‌اش، دون خوان ماتئوس، بوده است.