موضوع مقاله: نمایش جنسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نمایش جنسی | مقدمه: نمایش جنسی یا سکس شو شکلی از اجرای زنده است که در آن یک یا چند اجراکننده درگیر نوعی فعالیت جنسی روی صحنه برای سرگرمی یا رضایت جنسی تماشاگران هستند. | ## بخش 1: نمایش جنسی | به عنوان مثال، در یونان باستان، گاهی نمایش‌های جنسی در نمایشنامه ها و جشن های بزرگداشت خدای دیونیسوس گنجانده می شد. به طور مشابه، در روم باستان، گاهی نمایش‌های جنسی در میهمانی‌ها و جشن‌ها برگزار می شد. در قرن نوزدهم، جنبش Belle Époque یا دوران زیبا در اروپا به نمایش‌های کاباره‌ای با نمایش رقصندگان و اجراهای جنسی، مانند مولن روژ معروف در پاریس منجر شد. در قرن بیستم، نمایش های جنسی با ظهور سینمای اروتیک و پورنوگرافیک، و همچنین نمایش های استریپ‌تیز و بورلسک به تکامل خود ادامه دادند. محتوا یک اجرا می‌تواند شامل اعمال واقعی خودارضایی یا شبیه‌سازی شده خودتحریکی و/یا فعالیت جنسی با مجری دیگر باشد. یکی از محبوب‌ترین شکل‌های نمایش جنسی، اجرای وب‌کم است که در آن بیننده می‌تواند مدل‌های وب‌کم را در زمان واقعی مشاهده کرده و با آن‌ها تعامل داشته باشد. نمایش‌های جنسی از سرگرمی‌هایی مانند استریپ‌تیز، رقص میله و لپ‌دنس که غیر از درآوردن لباس و رقص برهنه یا نیمه برهنه، فعالیت جنسی را در بر نمی‌گیرند، متمایز می‌شوند. فعالیت جنسی در نمایش‌های جنسی نیز از روسپی‌گری یا تن‌فروشی واقعی به این دلیل متمایز است که اجراکننده معمولاً فقط با اجراکننده دیگر و نه با تماشاگران یا مشتریان پرداخت کننده در فعالیت‌های جنسی شرکت می‌کنند. به عنوان مثال، یک استریپ کلاب نیز می‌تواند نمایش‌های جنسی زنده ارائه کند و و یک فاحشه ممکن است برای جلب رضایت یک حامی پیشنهاد انجام اعمال جنسی با روسپی دیگر را بدهد. بورلسک: شکلی از اجرای کمیک و اروتیک که عناصری از تئاتر، رقص و موسیقی را ترکیب می‌کند. نمایش پیپ: نوعی نمایش جنسی که در آن بینندگان افرادی را که در حال انجام اعمال جنسی یا شهوانی از طریق یک باز یا پنجره کوچک هستند تماشا می‌کنند. | ## بخش 2: نمایش جنسی | سکس زنده: نمایشی که در آن افراد به صورت زنده در مقابل تماشاچیان اعمال جنسی انجام می‌دهند. این نمایش‌ها را می‌توان در کلوب‌های جنسی منتخب، تئاترهای بزرگسالان و رویدادهای ویژه یافت. وب‌کم: نوعی نمایش جنسی که به صورت آنلاین پخش می‌شود، که در آن مدل‌های وب‌کم با بینندگان تعامل می‌کنند و در ازای دریافت انعام یا پرداخت، اعمال شهوانی یا جنسی انجام می‌دهند. در دهه ۱۹۵۰ در هاوانا، کوبا، در دوران ریاست جمهوری دوم فولخنسیو باتیستا، نمایش‌های جنسی نیمه قانونی و تئاترهای پورنوگرافی زنده مانند تئاتر شانگهای و کاباره توکیو وجود داشت. گراهام گرین، رمان‌نویس انگلیسی، در کتاب زندگی‌نامه‌اش راه‌های فرار می‌نویسد: «تئاتر شانگهای که در آن با یک دلار و بیست و پنج سنت می‌توانستید یک کاباره برهنه با فحاشی شدید با فیلم‌های پورنوگرافی آبی را در فواصل زمانی دید». در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ، وینتیان پایتخت لائوس به دلیل نمایش‌های جنسی در بارهای نمایش پینگ پنگ در طول جنگ ویتنام مشهور بود. سفرنامه نویس پل تروکس در سال ۱۹۷۳ یک بار در وینتیان را به این شکل توصیف کرده‌است: «"چشمان شما به تاریکی عادت می‌کند و می‌بینید که پیشخدمت برهنه است. بدون هشداری او روی صندلی پرش می‌کند، سیگار را در واژن خود می‌گذارد و آن را روشن می‌کند و با انقباض ریه‌های رحمی، آن را پف می‌کند.» روزنامه‌نگار بریتانیایی کریستوفر رابینز نوشت که رز سفید (The White Rose)، یک بار معروف وینتیان در طول جنگ، نمایش‌های زمینی داشت که زنان از واژن خود برای سیگار کشیدن و پرتاب توپ پینگ پونگ استفاده می‌کردند. در ریپربان، منطقه سرخ هامبورگ، چندین تئاتر جنسی (سالامبو، رجینا، کولیبری، سافاری) در خیابان گروسه فرایت ("آزادی بزرگ") قرار داشتند. آنها نمایش‌های جنسی زنده را روی صحنه اجرا می‌کردند، اما تا سال ۲۰۰۷ سافاری تنها تئاتر جنسی زنده در آلمان باقی مانده بود و در سال ۲۰۱۳ بسته شد. در منطقه سرخ دو والن در آمستردام، سه مکان اصلی برای نمایش‌های جنسی وجود دارد: یک بار میزبان به نام بار بانان، و تئاترهای مولن روژ و کازا روسو که شامل کنش‌های جنسی روی صحنه و نمایش‌های مختلفی است. | ## بخش 3: نمایش جنسی | کازا روسو، نمایش‌های جنسی ۹۰ دقیقه‌ای را برگزار می‌کند که از ۹ عملکرد متفاوت تشکیل شده‌است. این عملکردها شامل زنی است که با استفاده از واژن خود سیگار می‌کشد، یک زن سلطه‌گر که یک داوطلب از میان تماشاچیان را تحقیر می‌کند و یک زوجی است که در یک صحنه چرخشی رابطه جنسی دارند. در تایلند، مکان‌هایی مانند پاتپونگ در بانکوک، واکینگ استریت، پاتایا، جاده بنگلا در پوکت و دروازه تا پائه در چیانگ مای دارای تعداد زیادی مکان برگزاری نمایش‌های پینگ پونگ هستند. عبارت «رفتن به بانکوک» گاهی به عنوان یک اصطلاح در غرب برای «رفتن به یک نمایش جنسی زنده» استفاده می‌شود. برخی مناطق اجازه دارند که استریپ‌تیز صورت بگیرد، اما فعالیت جنسی نباشد، برخی دیگر ممکن است فقط فعالیت جنسی شبیه‌سازی شده یا فعالیت خودارضایی را بپذیرند، در حالی که برخی دیگر اجازه می‌دهند هر چیزی که در فیلم‌های پورنو قانونی است به صورت زنده اجرا شود. به‌طور کلی، تا سال ۲۰۱۰، فعالیت خودارضایی رایج‌ترین فعالیت جنسی زنده قابل دسترس بوده‌است. در برخی از شهرها و کشورها در سراسر جهان، فعالیت جنسی زنده بین چند اجراکننده قانونی است. جنجال‌ها و انتقادات نمایش‌های جنسی به دلایل مختلفی مورد بحث و انتقاد قرار گرفته‌اند. برخی این نمایش‌ها را نوعی استثمار جنسی می‌دانند، به‌ویژه زمانی که شامل کارگران جنسی است که مجبور یا اجبار شده‌اند در آن‌ها شرکت کنند. برخی دیگر نگران تأثیرات بالقوه آن بر سلامت روحی و جسمی شرکت کنندگان هستند وهمچنین نگران این هستند که چگونه این نمایش‌ها می‌توانند به شیوع بیماری‌های آمیزش جنسی کمک کنند. فمینیست‌ها همچنین تأکید می‌کنند که بسیاری از نمایش‌های جنسی کلیشه‌های جنسیتی را تقویت می‌کنند و زنان را به عنوان اشیاء جنسی می‌بینند. | ## جمع‌بندی | با این حال، برخی از حامیان جنبش جنسیت مثبت معتقدند که نمایش‌های جنسی می‌توانند شکلی از هنر و آزادی جنسی باشند، هم برای هنرمندان و هم برای تماشاگران، و می‌توانند به شکستن تابوها و تبعیضات اطراف جنسیت کمک کنند.