موضوع مقاله: رابرت اس. بروکینگز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رابرت اس. بروکینگز | مقدمه: وی بیشتر به دلیل همکاری با دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس و تأسیس مؤسسه بروکینگز شناخته شده است. | ## بخش 1: رابرت اس. بروکینگز | پدر او دکتر ریچارد بروکینگز و مادرش مری الیزا بروکینگز بودند و در منطقهٔ رود الک کوچک در شهرستان سیسیل نزدیک بالتیمور بزرگ شد. پدرش زمانی که رابرت فقط دو سال داشت، از دنیا رفت و شرایط مالی خانواده به شدت بد شد. در سال ۱۸۶۷ زمانی که ۱۷ سال داشت به سنت لوئیس در ایالت میزوری رفت تا در کنار برادرش، هری به عنوان کارمند در شرکت کوپلز و مارستون مشغول به کار شود. شرکت کوپلز و مارستون یک فروشگاه لوازم خانگی بود که به صورت عمده اجناس خود را به فروش می‌رساند. رابرت راه و روش فروش را تمرین تمود و ساموئل کاپلز را متقاعد کرد تا او را در موقعیت شغلی فروشنده قرار دهد که به عنوان ضرب‌زن شناخته می‌شود. حرفه رابرت و برادرش پس از چهار سال فعالیت در شرکت کاپلز و مارستون، تصمیم گرفتند تا شرکت خود را تأسیس کنند. بنا بر این در سال ۱۸۷۲ رابرت و هری بروکینگز شرکای شرکت کاپلز و مارستون شدند و تحت مدیریت آن‌ها، کسب و کار رونق یافت. بروکینگز برای کارهای شرکت، به سراسر کشور سفر می‌کرد و کاپلز تجارت ابزار چوبی را بر عهده داشت. یکی از موفقیت‌های بزرگ شغلی بروکینگز ساخت ایستگاه کاپلز بود که در سال ۱۸۹۵ تکمیل شد. با توجه به این‌که شرکت‌ها مجبور به پرداخت هزینه بودند تا بارهای‌شان با کشتی از راه‌آهن به انبارهای کنار رودخانه حمل شود، بروکینگز به این فکر افتاد که انبارها را در کنار راه‌آهن احداث کند تا قطارها خود بتواند از انبارها بارگیری کرده یا بار را داخل انبارها بگذارند. | ## بخش 2: رابرت اس. بروکینگز | کوششی متفاوت از فعالیت شرکت کوپلز و مارستون موجب تحول ایستگاه حمل و نقل در سنت لوئیس شد و به عنوان الگویی برای سایر شهرها عمل کرد. ساخت ایستگاه نیازمند خریداری ۸ قطعه زمین بود که همین موضوع شرکت را تا مرز ورشکستگی کشاند. هیچ بانک آمریکایی حاضر به پرداخت وام به بروکینگز نشد تا در نهایت وام سه میلیون دالری یک بانک انگلیسی او را از این وضعیت هولناک نجات داد. وی در ماه نوامبر سال ۱۸۹۵، به سمت ریاست هیئت امنای دانشگاه رسید و تا پایان عمر به عنوان عضوی از این هیئت باقی ماند. همچنین بیش از ۵ میلیون دلار (معادل ۸۲ میلیون دلار در سال ۲۰۱۷) پول نقد و املاک به دانشگاه اهدا کرد. بروکینگز کمک کرد تا یک دانشکده کوچک تبدیل به یک دانشگاه ممتاز در سطح کشور تبدیل شود. در محوطهٔ دانشگاه، ساختمان‌های به پاس خدمات ایشان به نام‌های آن سه شخص نام‌گذاری شد. بروکینگز بسیاری از ساختمان‌های جدید دانشگاه را برای برپایی نمایشگاه جهانی ۱۹۰۴ اجاره داد. او همچنین به دانشگاه کمک کرد تا دانشکده پزشکی آن برجسته شود و به یکی از بهترین دانشکده‌های پزشکی در سطح کشور تبدیل شود. در سال ۱۹۱۷ وودرو ویلسون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، بروکینگز را به عنوان عضوی از هیئت صنایع جنگی منصوب کرد و سپس او را به سمت ریاست کمیته تثبیت قیمت گماشت. | ## بخش 3: رابرت اس. بروکینگز | نقش این هیئت یک‌پارچه‌کردن تلاش‌های با هدف تأمین و تقسیم کالا و مواد غذایی در میان ارتش بود. بروکینگز به پاس تلاش‌هایش در طول جنگ برنده مدال خدمات برجستهٔ ایالات متحده آمریکا (U.S. در سال ۱۹۱۶، بروکینگز به عنوان نخستین رئیس مؤسسه تحقیقات دولتی که یک سازمان مستقل مختص مطالعات سیاسی است، انتخاب شد. او در سال ۱۹۲۸ بخشی از ثروت شخصی خود را برای ایجاد یک دانشگاه تحصیلات تکمیلی اقتصاد و حکومت اهدا کرد. این مؤسسه روی دولت فدرال قدرت و نفوذ داشت از جمله در طی فرایند بودجهٔ فدرال در سال ۱۹۲۰ و لایحهٔ اصلاح مالیاتی در سال ۱۹۸۶. بروکینگز سه کتاب از خود بر جای گذاشت: «مالکیت صنعتی» (۱۹۲۵)، «دموکراسی اقتصادی» (۱۹۲۹) و «مسیر پیش‌رو» (۱۹۳۲). در سال ۱۹۲۷، وی به همراه ایزابل جنیری ۵۵ ساله فرار نمود که باعث شگفتی دوستانش شود. آن‌ها سال‌ها یک‌دیگر را می‌شناختند و جنیری یک ساختمان را به دانشکده حقوق دانشگاه واشینگتن و ساختمانی دیگر را به عنوان دفتر مرکزی مؤسسهٔ بروکینگز اهدا کرد. | ## جمع‌بندی | بروکینگز در سال ۱۹۳۲ در واشینگتن درگذشت و در آرامگاه به‌له‌فونتین در سنت لوئیس به خاک سپرده شد.