موضوع مقاله: ممنوعیت الکل در هند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ممنوعیت الکل در هند | مقدمه: اصول راهنمای سیاست ایالتی (DPSP) در قانون اساسی هند (ماده ۴۷) بیان می‌کند که «... | ## بخش 1: ممنوعیت الکل در هند | دولت تلاش خواهد کرد تا مصرف نوشیدنی‌های مست‌کننده و داروهایی که برای سلامتی مضر هستند را به جز برای مقاصد دارویی ممنوع کند». وظیفه دولت است که طبق ماده ۴۷ این اصول را در تدوین قوانین سیاست‌گذاری اعمال کند. طبق ماده ۳۸، دولت‌های ایالتی و اتحادیه‌ای، به عنوان وظیفه، باید سیاست‌ها و قوانین دقیق‌تری را برای اجرا با در نظر گرفتن DPSPها به عنوان سیاست اساسی تدوین کنند. ممنوعیت در ایالت‌های هند که این سیاست را اجرا کرده‌اند، منجر به کاهش میزان نوشیدن در بین مردان و همچنین کاهش خشونت علیه زنان شده است. در هندِ تحت سلطه بریتانیا، بسیاری از فعالان اعتدال هندی برای ممنوعیت الکل در کشور تلاش کردند. مهاتما گاندی قهرمان جنبش اعتدال بود و حکومت خارجی را مانعی برای ممنوعیت ملی می‌دانست. کومار رسماً این ممنوعیت کامل را در ۵ آوریل ۲۰۱۶ اعلام کرد و در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «از امروز به بعد، همه نوع مشروبات الکلی در این ایالت ممنوع خواهد شد. فروش [و مصرف] هر نوع الکل در هتل‌ها، بارها، کلوپ‌ها و هر مکان دیگری از امروز به بعد غیرقانونی خواهد بود.» نقض این قانون مجازات ۵ تا ۱۰ سال حبس را به همراه دارد. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶، دادگاه عالی پتنه حکم داد که این ممنوعیت «غیرقانونی، غیرعملی و خلاف قانون اساسی» است. اگرچه حتی قبل از صدور حکم دادگاه عالی، دولت بیهار اعلام کرده بود که از ۲ اکتبر ۲۰۱۶ قانون سختگیرانه جدیدی را اجرا خواهد کرد، اما پس از صدور حکم، همچنان بر آن پایبند ماند. طبق قانون جدید مشروبات الکلی، کسانی که در واردات، صادرات، حمل، تولید، نگهداری یا فروش غیرقانونی مواد مخدر یا مشروبات الکلی دست داشته باشند، می‌توانند حداقل به ۱۰ سال زندان که ممکن است به حبس ابد نیز افزایش یابد، علاوه بر حداقل جریمه نقدی ۱۰۰۰۰۰ روپیه که ممکن است تا ۱۰۰۰۰۰۰ روپیه افزایش یابد، محکوم شوند. در ۳ اکتبر ۲۰۱۶، دولت بیهار به دیوان عالی هند مراجعه کرد و حکم دیوان عالی را به چالش کشید. تاکور موافقت کرد که جلسه فوری در مورد این موضوع برگزار کند و در ۷ اکتبر ۲۰۱۶، که مایه آسودگی خاطر دولت شد، این هیئت حکم دیوان عالی را متوقف کرد. هیئت دیوان عالی گفت: «ممنوعیت مشروبات الکلی و حقوق اساسی با هم سازگار نیستند.» این هیئت پس از ۱۰ هفته دستور جلسه رسیدگی به این موضوع را صادر کرد. در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۶، دولت ایالتی تصمیم گرفت مجوزهای مشروبات الکلی غذاخوری‌ها در مناطق اردوگاهی، پایگاه‌های نظامی و نیروی هوایی را برای سال‌های ۲۰۱۶–۲۰۱۷ به «نفع سربازان» تمدید کند. در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۷، بیش از ۳۰ میلیون نفر از مردم بیهار دست به دست هم دادند تا یک زنجیره انسانی تاریخی در امتداد ۱۲۷۶۰ نفر تشکیل دهند. کیلومتر جاده برای حمایت از ممنوعیت الکل، که توسط مردم از همه اقشار جامعه و احزاب سیاسی حمایت شد. دولت بیهار در ۲ اکتبر ۲۰۱۶، چند روز پس از آنکه دادگاه عالی پتنه لایحه قبلی را لغو کرد و آن را «غیرقانونی» دانست، نسخه جدیدی از قانون ممنوعیت و مالیات غیر مستقیم بیهار را معرفی کرد. این قانون اقدامات سختگیرانه‌تری را به همراه داشت، به طوری که تمام بخش‌های این قانون قابل وثیقه‌گذاری نبودند و به پلیس اجازه داده شد در صورت یافتن ظروف حاوی مخلوطی از شکر زرد یا انگور، فرض کند که تولید الکل در حال انجام است. طبق این قانون، فقط دادگاه‌های ویژه تشکیل شده تحت قانون دادگاه‌های ویژه بیهار می‌توانند این پرونده‌ها را بررسی کنند. همچنین به مقامات اختیار داده شد تا املاکی را که در محل آنها مشروبات الکلی مصرف یا ذخیره می‌شود، مصادره کنند. در همین حال، دیوان عالی کشور دستور دادگاه عالی پتنه در مورد لغو ممنوعیت الکل بیهار را متوقف کرد. این دیوان در ۲ ژانویه ۲۰۱۷ رسیدگی به تمام اعتراضات به قانون جدید بیهار را در دادگاه عالی پتنه متوقف کرد و اظهار داشت که خود به تمام پرونده‌های مربوط به ممنوعیت جدید رسیدگی خواهد کرد. با این حال، دولت بیهار در جلسه آتی مجلس بیهار که در فصل بارندگی‌های موسمی از ۲۰ جولای آغاز می‌شود، اصلاحیه‌ای را برای قانون مشروبات الکلی ارائه کرد. طبق اصلاحیه جدید، متخلفان برای اولین بار در صورت پرداخت جریمه ۵۰٬۰۰۰ روپیه‌ای با حبس اجباری مواجه نخواهند شد. گجرات یک قانون جامع دارد که تولید، نگهداری، فروش و مصرف نوشیدنی‌های الکلی را ممنوع می‌کند. این قانون از ۱ مه ۱۹۶۰، زمانی که ایالت بمبئی به ایالت‌های ماهاراشترا و گجرات تقسیم شد، لازم‌الاجرا بوده است. قانون ممنوعیت بمبئی، مصوب ۱۹۴۹، هنوز در ایالت گجرات لازم‌الاجرا است، با این حال، در ماهاراشترا رژیم صدور مجوز با اعطای مجوز به فروشندگان و تاجران وجود دارد. گجرات تنها ایالت هند است که برای تولید و فروش مشروبات الکلی دست‌ساز که منجر به مرگ و میر می‌شود، مجازات اعدام دارد. | ## بخش 2: ممنوعیت الکل در هند | این قانون با عنوان قانون ممنوعیت بمبئی (اصلاحیه گجرات) مصوب ۲۰۰۹ نامگذاری شده است. «پوشه» یک اصطلاح عامیانه با ریشه ناشناخته است که در گجرات برای اشاره به فروشنده مشروبات الکلی که الکل را به صورت تقاضا تحویل می‌دهد، استفاده می‌شود. مجوزها خارجی‌ها و بازدیدکنندگان از سایر نقاط هند می‌توانند به صورت آنلاین برای دریافت مجوز اقدام کنند. ۳۵ فروشگاه در سراسر ایالت، از جمله ۹ فروشگاه در احمدآباد، وجود دارند که مشروبات الکلی را با ارائه یک نسخه فیزیکی از مجوز می‌فروشند. پس از انقضای مجوز، مصرف‌کنندگان باید مشروبات الکلی مصرف نشده را به اداره جمع‌آوری مشروبات الکلی منطقه تحویل دهند. دعاوی منافع عمومی پنج دادخواست، از جمله دادخواست منافع عمومی (PIL)، در دادگاه عالی گجرات علیه قانون ممنوعیت در ایالت ثبت شده است. اکثر دادخواست‌دهندگان نگرانی خود را مبنی بر نقض حق حریم خصوصی توسط قانون ممنوعیت ابراز کرده‌اند و به دنبال تخفیف در مصرف در حریم خصوصی هستند. سیاست مشروبات الکلی در شهر گیفت، گجرات در دسامبر ۲۰۲۳، گجرات مصرف مشروبات الکلی را در شهرک فناوری مالی بین‌المللی گجرات (GIFT City) منحصراً برای کارمندان دائمی و بازدیدکنندگان مجاز خود مجاز اعلام کرد. میزورام قانون ممنوعیت کامل مشروبات الکلی میزورام مصوب ۱۹۹۵، فروش و مصرف الکل را از ۲۰ فوریه ۱۹۹۷ ممنوع کرد. در سال ۲۰۰۷، قانون MLTP اصلاح شد تا امکان تولید شراب از گواوا و انگور فراهم شود، اما با محدودیت‌هایی در مورد میزان الکل و حجم آن. در آن تاریخ، مجلس قانونگذاری ایالت، قانون مشروبات الکلی میزورام (ممنوعیت و کنترل) ۲۰۱۴ (قانون MLPC) را تصویب کرد و جایگزین قانون MLTP شد. کلیسای پرسبیتریان دو بار در آن سال در مخالفت با لغو ممنوعیت، در تمام کلیساهای عضو در سراسر ایالت نمازهای دسته جمعی ترتیب داده بود. قانون ممنوعیت و کنترل مشروبات الکلی میزورام مصوب سال ۲۰۱۴ در ۲۰ مارس ۲۰۱۹ با قانون ممنوعیت مشروبات الکلی میزورام مصوب سال ۲۰۱۹ لغو شد، این قانون وعده داده شده توسط جبهه ملی میزو بود. ناگالند قانون ممنوعیت کامل مشروبات الکلی ناگالند، مصوب ۱۹۸۹ (قانون NLTP)، فروش و مصرف الکل را در سال ۱۹۸۹ ممنوع کرد اجرای این ممنوعیت سهل‌انگارانه است و مشروبات الکلی خارجی ساخت هند به راحتی در دسترس است. گزارش‌ها حاکی از آن است که برخی از مقامات پلیس خود در قاچاق مشروبات الکلی دست دارند. مادیا پرادش در آوریل ۲۰۲۵، ممنوعیت الکل توسط دولت ایالت در نوزده مکان مذهبی، به ویژه مناطق شهری از اوجین ماندلا مهشوار مندلشوار اورچا، مایهر چترکوت داتیا پانا ماندل، مولتا مندسور و در مناطق پنچایت سالکانپور، کندلپور، بانداپور، برمن کلان، برمن خورد و لنگا اعمال شد. ایالت‌ها دیگر ممنوعیت را اعمال نمی‌کنند ایالت‌های آندرا پرادش، هاریانا، کرالا، مانیپور، میزورام و تامیل نادو پیش از این ممنوعیت را اعمال کرده بودند، اما بعداً آن را لغو کردند. آندرا پرادش ممنوعیت کامل در ایالت مدرس (که شامل آندرا ساحلی و ریالاسیما می‌شد) زمانی اعمال شد که سی. چاندرابابو نایدو این ممنوعیت را در سال ۱۹۹۷ لغو کرد و ادعا کرد که «به دلیل نشت در داخل ایالت و از آن سوی مرزها، موفق یا عملی نبوده است». هاریانا حزب ویکاس هاریانا به رهبری بانسی لال، ممنوعیت را در ۱ آوریل ۱۹۹۸ لغو کرد. کرالا کرالا در حال حاضر اجازه می‌دهد که الکل در اکثر هتل‌ها، بارها و فرودگاه‌ها سرو شود. آنتونی) مشروبات الکلی را ممنوع کرد، ۱۸ سال بعد، ممنوعیتی که توسط دولت جبهه دموکراتیک متحد در سال ۲۰۱۴ اعمال شده بود، توسط دولت جبهه دموکراتیک چپ در سال ۲۰۱۷، زمانی که به قدرت رسیدند، لغو شد و دلیل آن را خسارات سنگین در درآمد ایالت و کاهش شدید صنعت گردشگری ذکر کردند. در ۲۴ آگوست ۲۰۱۴، اومن چاندی، سروزیر ایالت کرالا، اعلام کرد که کرالا این ممنوعیت را به صورت مرحله‌ای اجرا خواهد کرد. این تصمیم مورد حمایت کلیسای کاتولیک، اتحادیه مسلمانان هند (IUML) و کنگره کرالا قرار گرفت. دولت ایالتی در ۳۱ مارس ۲۰۱۴ به هیچ مشروب‌فروشی مجوز نداد و در نتیجه ۴۱۸ مشروب‌فروشی تعطیل شدند. دولت ایالتی همچنین اعلام کرد که قصد ندارد مجوزهای ۳۱۳ مشروب‌فروشی باقی‌مانده در ایالت را تمدید کند. با این حال، فروش الکل در هتل‌های ۵ ستاره همچنان مجاز خواهد بود و تا آگوست ۲۰۱۴، چهارده هتل ۵ ستاره در این ایالت وجود داشت. شراب نخل (نوعی نوشیدنی الکلی) نیز همچنان به‌طور قانونی فروخته می‌شود و فروشگاه‌های تادی (نوعی نوشیدنی الکلی) مانند قبل مجاز به فعالیت خواهند بود. این ایالت به دلیل تأثیر شدید اقتصاد مبتنی بر گردشگری خود بر اثر ممنوعیت، متحمل خسارات سنگینی شد. | ## بخش 3: ممنوعیت الکل در هند | با این حال، پس از انتخابات ۲۰۱۶ که در آن UDF از LDF شکست خورد، پینارایی ویجایان، سروزیر تازه انتخاب شده، سیاست ممنوعیت را لغو کرد. در ژوئن ۲۰۱۷، این ممنوعیت لغو شد و به هتل‌های سه ستاره و بالاتر اجازه داده شد تا آشکارا به مشتریان خود الکل سرو کنند. محدودیت‌ها در مورد بارها نیز کاهش یافت و به بارها اجازه داده شد تا ساعت ۲۳:۰۰ به جای ساعت ۲۲:۰۰ قبلی باز بمانند و به بارهای جدید اجازه داده شد تا برای مجوز درخواست دهند. پیش از این، لاکشادویپ تنها قلمرو اتحادیه بود که فروش و مصرف الکل را ممنوع کرده بود. بانگارام یک جزیره خالی از سکنه است، اما اقامتگاه جزیره بانگارام دارای یک بار است. مانیپور ممنوعیت در مناطق ایمفال شرقی، ایمفال غربی، توبال و بیشنوپور مانیپور اعمال می‌شود. این ممنوعیت توسط دولت راج کومار رانبیر سینگ در سراسر ایالت از اول آوریل ۱۹۹۱ اعمال شد. آبجوهای محلی به نام و در بیشتر مناطق موجود است و مقامات معمولاً فروش و مصرف آنها را نادیده می‌گیرند. در سال ۲۰۰۲، دولت اوکرام ایبوبی سینگ ممنوعیت را در پنج منطقه تپه‌ای مانیپور لغو کرد. مجلس قانونگذاری ایالت، قانون ممنوعیت مشروبات الکلی مانیپور (اصلاحیه) مصوب ۲۰۰۲ را در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۲ تصویب کرد که ممنوعیت را در مناطق چاندل، چوراچاندپور، سناپاتی، تامنگلونگ و اوخرول لغو می‌کرد. در سال ۲۰۱۵، وزیر ارشد اوکرام ایبوبی سینگ در مجلس ایالتی مانیپور اظهار داشت که دولت ایالتی در حال بررسی گزینه لغو ممنوعیت در ایالت است، اما ممنوعیت مشروبات الکلی همچنان در ایالت ادامه دارد. در دسامبر ۲۰۲۳، دولت حزب بهاراتیا جاناتا (BJP) در این ایالت تصمیم گرفت ممنوعیت مشروبات الکلی را پس از بیش از ۳۰ سال لغو کند. کارونانیدی آن را در ۳۰ اوت ۱۹۷۱ به حالت تعلیق درآورد و فروش عرق و تادی را مجاز دانست. در سال ۱۹۸۳، پس از معرفی سریالی ممنوعیت شرکت توزیع مشروبات الکلی دولتی TASMAC، این ممنوعیت توسط وزیر ارشد وقت، ام.جی. از آن زمان، ممنوعیت‌های مختلفی به شکل کاهش فروشگاه‌های TASMAC اعمال شده است، با این حال، فروش الکل هنوز قانونی است. اثرات اجتماعی و اقتصادی ممنوعیت، در ایالت‌هایی از هند که این سیاست را اجرا کرده‌اند، منجر به کاهش میزان مصرف مشروبات الکلی در میان مردان و همچنین کاهش خشونت علیه زنان شده است. همچنین منجر به موارد بسیاری از تولید غیرقانونی مشروبات الکلی شد که اغلب به دلیل آلودگی متانول منجر به مرگ می‌شود، آخرین نمونه آن مرگ و میر ناشی از مشروبات الکلی سمی در گجرات در سال ۲۰۲۲ بود. هزینه هر خانوار افزایش یافت: فروش شیر ۱۰ درصد، پنیر ۲۰۰ درصد، وسایل نقلیه دوچرخ ۳۰ درصد و لوازم برقی ۵۰ درصد افزایش یافت. از زمان اعمال ممنوعیت دولتی، در روستاها، خانه‌های آجری به تدریج جای کلبه‌های ابتدایی‌تر را می‌گیرند. در عین حال، سوء مصرف مواد به دلیل دسترسی دشوار به مشروبات الکلی به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. طبق نظرسنجی ملی سلامت خانواده (NFHS)، تعداد مردان ۱۵ تا ۴۹ ساله که در بیهار الکل مصرف می‌کنند، ۱۱٫۹ درصد کاهش یافته است (از ۲۸٫۹ درصد در سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶ به ۱۷ درصد در سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۱)، در حالی که سهم ملی تنها ۶٫۸ درصد کاهش یافته است (از ۲۹٫۲ درصد در سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶ به ۲۲٫۴ درصد در سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۱). طبق گزارش NFHS، خشونت خانگی علیه زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله توسط مردانی که الکل مصرف می‌کنند، در بیهار ۸٫۱ درصد کاهش یافته است (از ۲۱٫۶ درصد در سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶ به ۱۳٫۵ درصد در سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۱)، در حالی که سهم ملی تنها ۲٫۷ درصد کاهش یافته است (از ۱۴٫۵ درصد در سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶ به ۱۱٫۸ درصد در سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۱). اما خشونت خانگی توسط مردانی که الکل نمی‌نوشند در بیهار ۵٫۵ درصد افزایش یافته است (از ۲۱٫۴ درصد در سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶ به ۲۶٫۹ درصد در سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۱)، در حالی که سهم ملی ۰٫۲ درصد افزایش یافته است (از ۱۵٫۴ درصد در سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶ به ۱۵٫۶ درصد در سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۱)، که نشان می‌دهد اگرچه مصرف الکل عامل اصلی است، اما تنها عامل مؤثر در خشونت خانگی علیه زنان نیست. روزهای خشک روزهای خشک در هند روزهای خاصی هستند که فروش الکل در ایالت‌هایی که در غیر این صورت فروش و مصرف الکل مجاز است، ممنوع است. اکثر ایالت‌های هند، بسته به محبوبیت جشنواره در آن منطقه، روزهای خشک را در جشنواره‌ها/مناسبت‌های مذهبی بزرگ رعایت می‌کنند. تعطیلات ملی مانند روز جمهوری (۲۶ ژانویه)، روز استقلال (۱۵ آگوست) و گاندی جایانتی (۲ اکتبر) معمولاً در سراسر هند روزهای خشک هستند. به عنوان مثال، معمولاً هتل‌های ۵ ستاره مجبور نیستند تمام روزهای خشک را که فروشگاه‌های مشروبات الکلی و بارهای کوچک ممکن است داشته باشند، رعایت کنند. | ## جمع‌بندی | روزهای خشک ملی همچنین در روزهای رأی‌گیری و اعلام نتایج تعیین شده توسط کمیسیون انتخابات هند رخ می‌دهند.