موضوع مقاله: مارس (نقاشی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارس (نقاشی) | مقدمه: مارس یک منظره‌نگاری نمونه‌وار اثر هنرمند روسی آیزاک لویتان (۱۸۶۰–۱۹۰۰) است که در سال ۱۸۹۵ خلق شده است. | ## بخش 1: مارس (نقاشی) | نقاشی مارس در بیست و چهارمین نمایشگاه پریدویژنیکی در فوریه ۱۸۹۶ در سنت پترزبورگ به نمایش درآمد. همچنین مارس در نمایشگاه صنعتی و هنری سراسری روسیه ۱۸۹۶ در نیژنی نووگورود به نمایش گذاشته شد. نقاشی مارس به‌عنوان یکی از آثار «زندگی‌بخش و شاد» لویتان در سال‌های ۱۸۹۵ تا ۱۸۹۷ محسوب می‌شود. مارس به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان یکی از مشهورترین و زنده‌ترین نقاشی‌های منظره لویتان شناخته می‌شود. هنرمند واسیلی باکشِف این نقاشی را ستود و آن را نه تنها یکی از بهترین آثار لویتان، بلکه یکی از بهترین آثار مدرسه نقاشی روسیه دانست. به گفته تاریخ‌دان هنر الکسی فئودوروف-داویدوف، نقاشی مارس کشف مهمی در نقاشی منظره روسیه بود که بازنمایی تصویری برف، آسمان بهاری و درختان را ترکیب می‌کرد. به گفته تاریخ‌دان هنر فاینا مالتسوا، مارس یک «اثر الهام‌بخش با لحن اصلی» است که «یک تصویر کامل و درونی تمام، هم‌زمان با حفظ تازگی و فوریت نخستین برداشت‌ها» ارائه می‌دهد. تاریخ پیش‌زمینه و روند خلق اثر در سال‌های ۱۸۹۴–۱۸۹۵، لویتان برای چند ماه در عمارت گورکا اقامت داشت، واقع در یک و نیم کیلومتری روستای اوستروفنو. عمارت، واقع در کرانه جنوبی دریاچه اوستروفنو، متعلق به مشاور خصوصی ایوان نیکولایویچ تورچانینوف بود. همسر او، آنا نیکولایونا، اغلب با دخترانشان واروارا، سوفیا و آنا در آنجا اقامت داشتند.آنا نیکولایونا تورچانینوا، زاده ماکاروا (۲۵ مه ۱۸۵۶ – ۲۴ نوامبر ۱۹۳۰، پاریس)، چهار سال بزرگ‌تر از لویتان بود. دخترانش واروارا ایوانونا (حدود ۱۸۷۵ – ۱۹۲۵)، سوفیا ایوانونا (۱۸۷۷ – حدود ۱۸۲۵) و آنا ایوانونا (۲ دسامبر ۱۸۸۰، ویشنی وولوچیوک – ۱۹۶۴، لنینگراد) بودند. ساختمان اصلی عمارت یک خانه دو طبقه با نیم‌طبقه است که با رنگ زرد مایل به تصویر کشیده شده است. | ## بخش 2: مارس (نقاشی) | Vrubel) در اوایل دهه ۱۸۷۰، خانواده تورچانینوف‌ها زمین اطراف دریاچه اوستروفنو را خریداری کرده و خانهٔ یک طبقه قدیمی را با یک خانه دو طبقه جایگزین کردند. علاوه بر این، آن‌ها یکی از جزایر دریاچه را نیز در مالکیت داشتند که شامل آلاچیق و نیمکت بود. در اسناد کمیته آمار استان تور، توصیف زیر از عمارت آمده است: «عمارت 'گورکا' در شبه‌جزیره جنوبی دریاچه اوستروفنو. در جنوب، پشت عمارت جنگل کاج قرار دارد که مستقیماً مشرف به دریاچه، جزایر آن، کرانه شرقی با پاگوست و عمارت روستای 'اوستروفنو' و کرانه غربی شیب‌دار پوشیده از جنگل سفید قرار دارد. شرق و غرب خانه باغچه‌های توس و مسیرهای ساخته شده دارند… عمارت 'گورکا' برای خانهٔ تعطیلات عالی است. آخرین برف (پیش‌طرح، ۱۸۹۵، موزه دولتی روسیه) لویتان نخستین بار در تابستان ۱۸۹۴ با آنا نیکولایونا تورچانینوا در اوستروفنو ملاقات کرد. او مهمان عمارت اوشاکوفعمارت اوستروفنو متعلق به اکتریونا نیکولایونا اوشاکوا (زاده سسلاوینا، ۱۸۲۱–۱۹۱۰) و فرزندانش واروارا ولادیمیروونا (۱۸۴۹ – حدود ۱۹۱۹)، سوفیا ولادیمیروونا (۱۸۵۱ – حدود ۱۹۱۹) و نیکولای ولادیمیرویچ (۱۸۵۹–۱۹۱۷) بود. لویتان و تورچانینوا رابطه عاشقانه‌ای داشتند که منجر به مشاجره و پایان رابطه لویتان با کووشینیکووا شد. پس از آن، لویتان به عمارت گورکا نقل مکان کرد و در ماه‌های اوت و سپتامبر ۱۸۹۴ در آنجا اقامت داشت. این ساختمان دو طبقه در کرانه دریاچه، در محل تلاقی رود سیژا (همان رود نشان داده شده در نقاشی بعدی لویتان پاییز طلایی) واقع بود. این اثر کاملاً از طبیعت نقاشی شد و بدون هیچ مطالعهٔ مقدماتی، در چند جلسه به پایان رسید. احتمالاً این نخستین باری بود که لویتان یک بوم را مستقیماً به شیوهٔ نقاشی فضای باز خلق می‌کرد. | ## بخش 3: مارس (نقاشی) | دختر کوچک خانواده تورچانینوف‌ها، آنیا (که در خانواده به نام لیولیو شناخته می‌شد)، که در آن زمان ۱۴ سال داشت، شاهد خلق این نقاشی بود. او به لویتان در حمل جعبهٔ رنگ‌ها کمک می‌کرد، به داستان‌های او دربارهٔ زیبایی طبیعت گوش می‌داد و فرآیند خلق یک اثر هنری بزرگ را مشاهده می‌کرد. «زمستان» (۱۸۹۴، نگارخانه ترتیاکوف) نویسنده صوفیا پروراکووا، که در سال ۱۹۶۰ زندگینامه‌ای از لویتان منتشر کرد، ملاقات خود با آنا ایوانونا تورچانینوایادداشت‌های صوفیا پروراکووا شرح دقیقی از نحوهٔ یافتن آنا ایوانونا تورچانینوا (لیولیو) ارائه می‌دهد. هنگام بازدید از دریاچه اوستروونو، اهالی محلی به او اطلاع دادند که خواهر همسر اول آنا ایوانونا، ای. پروراکووا از طریق دفتر آدرس، به محل سکونت او دست یافت و نهایتاً به محل زندگی آنا ایوانونا رسید. (ابتدا با زووریکینا ازدواج کرد و سپس با کولوکولتسوا): «سال‌ها می‌گذشت، آنیا بزرگ می‌شد و این بهار آفتابی به یاد ماندنی از جوانی دور او باقی می‌ماند. ما در آپارتمان او در لنینگراد نشسته‌ایم و با زنی سالخورده صحبت می‌کنیم که چشمان تیره‌اش هم حیله و هم آتش را حفظ کرده‌اند. او یکی از شاهدان زندهٔ خانواده تورچانینوف است که چگونه بهترین نقاشی‌های هنرمند در گورکا خلق شدند.» پروراکووا سخنان آنا ایوانونا را نقل می‌کند: ««مارس» جلوی چشم من نقاشی شد.» در بهار ۱۸۹۵، لویتان همچنین نقاشی «بهار. یک طرح با همین نام در موزه دولتی روسیه نگهداری می‌شود (۲۵٫۵ × ۳۳٫۳ سانتی‌متر، بوم، روغن، شماره ثبت Zh-4261). در سال ۱۸۹۵، لویتان چندین نقاشی دیگر نیز در حین کار در ملک گورکا خلق کرد، از جمله «خزان طلایی» (اکنون در نگارخانه ترتیاکوف) و «نینوفار» (اکنون در گالری تصاویر آستراخان به نام پ. نقاشی «مارس» گاهی گفته می‌شود که پیش از آن، منظرهٔ «زمستان» اثر نقاش امپرسیونیست روسی کنستانتین کورووین در سال ۱۸۹۴ (اکنون در نگارخانه ترتیاکوف) وجود داشته است. | ## جمع‌بندی | با این حال، برخلاف بوم بهار آفتابی لویتان، نقاشی کورووین روزی سرد و تاریک از زمستان را به تصویر می‌کشد.