موضوع مقاله: محمد شهبازی (خوشنویس) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محمد شهبازی (خوشنویس) | مقدمه: محمد شهبازی (زادۀ ۱۶ اسفند ۱۳۴۶): خوشنویس ایرانی، دارای مدرک درجۀ یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. | ## بخش 1: محمد شهبازی (خوشنویس) | وی در نمایشگاه‌های مختلف گروهی و انفرادی در ایران و خارج از کشور شرکت داشته‌است. پدرش، احمد، اهل اطراف ساوه و درجه‌دار ارتش بود و مادرش خانه‌دار و متولد قزوین است. گرچه، استعداد خوشنویسی در خانوادۀ مادری او نیز ریشه داشت؛ عموی مادربزرگش، میرزا محمدحسین سیفی قزوینی، از خوشنویسان بنام و بزرگ دورۀ قاجار و اوایل پهلوی و آخرین حلقه از زنجیرۀ استادان خوشنویسی قدیم بود که این هنر را به خوشنویسی معاصر پیوند داد. پس از دو سال، زیر نظر استاد علی ابریشمکار اصفهانی دورۀ متوسط انجمن خوشنویسان را سپری کرد و پس از آن به کلاس استاد اکبر ساعتچی وارد شد. او پس از وقفه‌ای سه ساله به دلیل تحصیل، مجدداً، همزمان با دورۀ سربازی، به خوشنویسی بازگشت و در دورۀ خوش انجمن خوشنویسان ایران ثبت‌نام کرد و تحت نظر استاد رضا بنی‌رضی به گذراندن این دوره مشغول شد. در همین سال، یعنی مجموعاً طی یک دورۀ سه‌ساله، موفق به کسب مدرک ممتاز خوشنویسی شد. | ## بخش 2: محمد شهبازی (خوشنویس) | در اثنای این رویداد، استادان کیخسرو خروش و عباس اخوین در جلسۀ داوری با خط شهبازی مواجه شدند و آن را ستودند. او مدتی نیز محضر استاد عباس اخوین را درک کرد و همچنین با بهره‌مندی از محضر استاد محمد احصایی به تکمیل خط خود پرداخت. شهبازی از سال ۱۳۷۷ به مدت ۱۷ سال در انجمن خوشنویسان ایران به آموزش هنرجویان، از سطوح مبتدی تا فوق ممتاز، پرداخت. او به راهنمایی سیدرضا صدرالحسنی، از مجموعه‌داران آثار خوشنویسی قدما، به آثار خوشنویسی دورۀ صفویه رجوع کرد و به سراغ شیوۀ میرعماد رفت و حدود ۱۷ سال به‌طور محض در شیوۀ میرعماد خوشنویسی کرد. او چند سالی است که آهسته‌آهسته از شیوۀ میرعماد فاصله گرفته‌ و به عقب‌تر بازگشته و مشغول تفحص و بهره‌گیری از مکتب میرعلی هروی شده‌است. شهبازی در این‌باره می‌گوید: «شیوه میرعماد معماری و ساختاری فولادین دارد، ولی اگر عقب‌تر بروید، می‌بینید که در کارهای میرعلی این سختی آن‌قدرها نیست. | ## بخش 3: محمد شهبازی (خوشنویس) | انگار کربن این فولاد کمتر است و یک مقدار چکش‌خوارتر و انعطاف‌پذیرتر است و حس در خطش بیشتر است.» شهبازی دربارۀ خط خودش می‌گوید: «به‌طور کلی، تصورم این است که خط من خطی است اسماً در مکتب صفویه، که ظاهراً از تأثرات معاصر کاملاً عاری نیست، اما، اینکه دوست دارم چگونه باشد، به دنبال این هستم که، بدون آنکه پیرو محض هیچ‌کدام از خوش‌نویسان شاخص صفویه باشم، عناصر دلخواهم از هر یک از آنها را (از جزئیات مفرداتی گرفته تا ترکیب‌های جزئی و کلی) در کارم به خدمت بگیرم.» نمایشگاه خوشنویسی محمد شهبازی در بهمن‌ماه سال ۱۳۹۸، همزمان با چهلمین سال فعالیت خوشنویسی‌اش، نخستین نمایشگاه انفرادی خود را، با عنوان «چهل سال عمرم به خط شد...» (برگرفته از بیتی از میرعلی هروی، خوشنویس دورۀ صفویه: چهل سال عمرم به خط شد تلف / سر زلف خط ناید آسان به کف) با چهل اثر، در گالری جاوید، برگزار کرد. این نمایشگاه با استقبال قابل‌توجهی روبه‌رو شد، به نحوی که کارشناسان و هنرمندان بسیاری این رویداد را نقطۀ عطف و فصل تازه‌ای در نستعلیق‌نویسی دوران معاصر قلمداد کردند. دکتر حسین رضوی‌فرد در مورد آثار این نمایشگاه نوشته است: «رنگه‌نویسی‌های خوشنویس در نمایشگاه حاضر بیش از دیگر آثار هنرنمایی می‌کنند. اجرای این رنگه‌نویسی‌ها با سبک میرعماد می‌تواند یکی از مصادیق گسترش امکانات بصری نستعلیق تلقی شود. | ## جمع‌بندی | گویی استاد شهبازی در این آثار مرکب و رنگ را بر صفحه کاغذ فرش کرده‌اند و این هنر فرّاشی که با رنگ‌مالی فاصله ماهوی دارد زمانی اتفاق می‌افتد که خوشنویس درجاتی از کمال هنری را کسب کرده باشد.» نمایشگاه‌ها نمایشگاه انفرادی آثار خوشنویسی محمد شهبازی، تهران، نگارخانه بنیاد موقوفات دکتر افشار، ۱۴۰۴ نمایشگاه انفرادی چهل سال عمرم به خط شد...