موضوع مقاله: طبقه‌کشی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # طبقه‌کشی | مقدمه: طَبَقه‌کُشی مفهومی است که توسط جامعه‌شناس مایکل مان برای توصیف نابودی عمدی و سیستماتیک تمام یا بخشی از یک طبقه اجتماعی از طریق آزار و شکنجه و خشونت پیشنهاد شده است. | ## بخش 1: طبقه‌کشی | اگرچه این اصطلاح برای اولین بار توسط پزشک و فعال ضد کمونیسم، فردریک شوارتز در سال ۱۹۷۲ به کار رفت، اما توسط مان به عنوان واژه‌ای مشابه اما متمایز از «نسل‌کشی» محبوبیت یافت؛ زیرا به معنای «کشتار جمعی عمدی کل طبقات اجتماعی» است. طبقه‌کشی نوعی «کشتار جمعی عمدی» در نظر گرفته می‌شود که از نسل‌کشی محدودتر است، زیرا هدف آن بخشی از جمعیت است که بر اساس پایگاه اجتماعی خود تعریف می‌شود؛ همچنین از سیاست‌کشی گسترده‌تر تلقی می‌شود، زیرا گروه هدف در طبقه‌کشی بدون توجه به فعالیت‌های سیاسی‌شان کشته می‌شوند. تعریف واژه طبقه‌کشی اولین بار توسط شوارتز در کتابش در سال ۱۹۷۲ با عنوان «سه چهره انقلاب» استفاده شد. از آن زمان، این اصطلاح توسط برخی جامعه‌شناسان مانند مان و مارتین شاو برای توصیف اشکال منحصر به فردی از نسل‌کشی استفاده شده است که مربوط به نابودی یک طبقه از طریق قتل یا جابجایی و نابودی بورژوازی برای تشکیل یک پرولتاریای برابر است؛ هرچند مان در اشاره به نمونه‌های تحت حکومت دولت‌های کمونیستی از واژه «نسل‌کشی» استفاده نمی‌کند. کریستوف جفرلو، دانشمند علوم سیاسی و ژاک سملین، مورخ، می‌نویسند: «مان بدین ترتیب نوعی موازی‌سازی بین نژادپرستی و دشمن خلق برقرار می‌کند و از این طریق به بحث‌ها در مورد مقایسه بین نازیسم و کمونیسم کمک می‌کند. | ## بخش 2: طبقه‌کشی | این نظریه همچنین توسط برخی از مورخان فرانسوی مانند استفان کورتوا و ژان لوئی مارگولین در کتاب سیاه کمونیسم توسعه یافته است: آن‌ها نسل‌کشی طبقاتی را معادل نسل‌کشی نژادی می‌دانند. با این حال، مان از به کار بردن اصطلاح نسل‌کشی برای توصیف جنایاتی که تحت کمونیسم مرتکب شده‌اند خودداری می‌کند. او ترجیح می‌دهد از اصطلاحات برادرکشی و طبقه‌کشی استفاده کند، واژه‌ای که خود او در اشاره به کشتارهای جمعی عمدی کل طبقات اجتماعی ابداع کرد.» نمونه‌ها به گفته مان، نمونه‌های طبقه‌کشی شامل سیاست کولاک‌زدایی در طول دوران اشتراکی‌سازی در اتحاد شوروی در دوران استالین علیه دهقانان مرفه است که توسط رژیم اتحاد جماهیر شوروی برچسب «کولاک» خورده و به عنوان «دشمن خلق» شناسایی شده بودند، و همچنین نسل‌کشی کامبوج توسط رژیم خمرهای سرخ در کمپوچیای دموکراتیک، پیش از آنکه توسط ویتنام متوقف شود. مان بیان کرد که این‌ها انحرافی از نظریات سوسیالیسم دربارهٔ دموکراسی بودند، به همان معنا که پاک‌سازی قومی انحرافی از نظریه ملی‌گرایی دربارهٔ دموکراسی است. هری وو، فعال حقوق بشر، کشتارهایی را که در جریان اصلاحات ارضی چین تحت رهبری مائو تسه‌تونگ انجام شد، به عنوان طبقه‌کشی شناسایی کرده است. | ## بخش 3: طبقه‌کشی | وو می‌نویسد: «مائو تسه‌تونگ برای تحکیم قدرت خود، یک ایدئولوژی سراسری را برای تضعیف کسانی که قبلاً قدرت را در دست داشتند، اجرا کرد.» به گفته وو، این ایدئولوژی شامل تقسیم مردم به پنج مقوله طبقاتی بر اساس دارایی زمین، سرمایه، اموال و درآمد بود. این پنج مقوله عبارت بودند از طبقه زمین‌دار، طبقه دهقان ثروتمند، طبقه دهقان متوسط، و طبقات کارگر و دهقان فقیر. کسانی که در طبقات پایین بودند برای سبک زندگی متواضعانه و اخلاق کاری‌شان مورد ستایش قرار می‌گرفتند، در حالی که زمین‌داران و ثروتمندان دیوشناسی و مورد آزار قرار گرفتند. اموال آن‌ها مصادره شد و آن‌ها برای انجام کارهای دستی سخت به روستاها فرستاده شدند که بسیاری از آن‌ها در آنجا کشته شدند. | ## جمع‌بندی | وو می‌نویسد: «طبق تحقیقات، در سال ۱۹۴۹ حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون نفر از طبقات زمین‌دار و دهقان ثروتمند در سراسر کشور وجود داشتند.