موضوع مقاله: بناز محمود | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بناز محمود | مقدمه: بناز محمود (، ۱۶ دسامبر ۱۹۸۵ – ۲۴ ژانویه ۲۰۰۶) یک زن کرد عراقی ۲۰ ساله بود که در میچام، جنوب لندن، انگلستان زندگی می‌کرد. | ## بخش 1: بناز محمود | او به دستور خانواده‌اش در یک قتل ناموسی به قتل رسید، زیرا به ازدواج اجباری خشونت‌آمیز و آزاردهنده پایان داد و با شخصی به انتخاب خودش رابطه برقرار کرد. زمینه خانواده محمودها یک خانواده کاملاً سنتی کرد از منطقه قبیله ای روستایی Mirawdale در قلادیزه در کردستان عراق بودند. این خانواده در سال ۱۹۹۵ زمانی که باناز ده ساله بود از انگلستان درخواست پناهندگی کردند. اگرچه او بزرگ‌تر بود، اما سرپرستی خانواده را برادر کوچک‌ترش آری آقا محمود بر عهده گرفت. خواهر بزرگ بناز مانند خواهر کوچکترش پیمان (همچنین با نام پایزی) که در سن ۱۶ سالگی با مردی ۱۵ سال بزرگتر از او ازدواج کرد ، ازدواج کرد. بخال، دو سال بزرگتر از بناز، در سال ۲۰۰۲ از خانه خود گریخت و مدتی را در پرورشگاه گذراند. بخال به جای بازگشت به خانه، مخفیانه زندگی می‌کرد، مدام در حال حرکت بود و هرگز بدون حجاب کامل از خانه بیرون نمی‌رفت. ناکامی محمود بابکر محمود در کنترل بخال به عنوان ضعف در جامعه کردی تلقی می‌شد و در نتیجه او در معرض درجه ای طرد شد. جدول زمانی باناز در سن ۱۶/۱۷ سالگی مجبور به ازدواج با مردی از زادگاه خانواده قلادیزه شد. او در طول ازدواجش با پلیس در تماس بود و گزارش داد که چندین بار مورد تجاوز و ضرب و شتم قرار گرفته‌است. خانواده او از خشونتی که بر او تحمیل شده بود آگاه بودند، اما به او گفتند که ترک شوهرش باعث شرمساری آنها خواهد شد. او در جولای 2005 به خانه خانواده بازگشت و با شخصی به نام رحمت سلیمانی به انتخاب خود رابطه برقرار کرد. و به آنها اطلاع داده شد که بناز و رحمت علیرغم ادعاهایشان در رابطه با یکدیگر باقی مانده‌اند. در ۱۲ دسامبر، او نامه ای را به ایستگاه پلیس ویمبلدون تحویل داد که در آن نام کسانی را که ادعا می‌کرد آماده کشتن او هستند، ارائه کرد. در شب سال نو، پلیس به کافه‌ای در ویمبلدون فراخوانده شد، جایی که باناز با حالتی مضطرب به آنجا آمده بود و گفت که پدرش قصد کشتن او را داشته‌است. در حالی که شاهدان باناز را پریشان و وحشت زده از کارکنان کافه و بیمارستان توصیف کردند، پلیسی که با او مصاحبه کرد، پی سی آنجلا کورنز او را باور نکرد. زمانی که بناز در بیمارستان بود، شرح وقایعی را برای دوست پسرش تعریف کرد که او آن را با تلفن خود ضبط کرد و بعد به پلیس تحویل داد. سه نفر از افراد درگیر از جمله کسانی بودند که بناز قبلاً نام آنها را به پلیس معرفی کرده بود. هم او و هم رحمت به‌طور جداگانه این حادثه را گزارش کردند، و بناز قرار بود در ۲۴ ژانویه به ایستگاه پلیس بازگردد، اما او هرگز نرسید. قتل در صبح روز ۲۴ ژانویه ۲۰۰۶، والدین باناز خانه خانواده را ترک کردند تا کوچک‌ترین دخترشان را به مدرسه ببرند و به خرید بروند و بانز را در سالن خواب رها کردند. | ## بخش 2: بناز محمود | بر اساس ضبط‌های پنهانی که حما با یکی از بازدیدکنندگان در بازداشت به سر می‌برد، ضبط شده‌است، این سه نفر قبل از خفه شدن با بنداز، بیش از دو ساعت مورد تجاوز جنسی و شکنجه قرار گرفتند. تحقیق و بررسی در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۶، سلیمانی ناپدید شد، که پس از عدم امکان تماس با او، نگران رفاه او شده بود. پدر و مادرش خود را به عنوان خانواده ای آرام و بردبار معرفی می‌کردند و ادعا می‌کردند که باناز اغلب یک شبه بیرون می‌ماند و اصرار داشتند که او گمشده ای نیست. در نتیجه، پدر و مادر و عموی او مورد مصاحبه قرار گرفتند و خانه‌های آنها تفتیش شد. مصاحبه‌ها ناهماهنگی‌ها را در گزارش اولیه والدین او آشکار کرد و تجزیه و تحلیل سوابق تلفنی سلیمانی نشان داد که پدر باناز آن پدر و مادری که ادعا می‌کرده بود، نبوده‌است. بررسی‌های متقابل در برابر تماس‌های متعددی که بناز قبلاً با پلیس داشته‌است، آنها را قادر می‌سازد تا فهرستی از افراد مورد نظر تهیه کنند. در ابتدا با این فرض که بناز زنده است و برخلاف میلش در بازداشت به سر می‌برد، عملیات جستجو و دستگیری انجام شد. یورش‌های همزمان به املاک در سراسر کشور انجام شد، اما هیچ نشانی از باناز وجود نداشت. عامل اصلی این تصمیم، شناسایی مثبت سلیمانی از حما به عنوان یکی از کسانی بود که قبلاً قصد ربودن او را داشته و او و بناز را تهدید به کشتن کرده بود. او مستقیماً عموی او، آری آقا محمود، و پسرعموهایش، محمد صالح علی، عمر حسین و دانا امین را درگیر کرد. این ضبط‌ها، همراه با داده‌های ردیابی گوشی و خودرو، امکان یافتن بقایای باناز را فراهم کرد. مراسم خاکسپاری خانواده پس از اینکه در ابتدا ادعا کردند که مراسم عبادت باناز در مسجد ریجنت پارک برگزار می‌شود، به مسجدی در توتینگ راه یافتند. هیچ شکی در ذهن من نیست که فقط حضور ما بود که خانواده را مجبور به برگزاری مراسم ختم کرد.» باناز در گورستان مشترک مرتون و ساتون، موردن به خاک سپرده شد. در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۷، مراسم یادبودی برای باناز در سالن اجتماعات موردن برگزار شد و پس از آن سنگ بنای گرانیتی بر سر قبر او قرار گرفت. در اکتبر ۲۰۰۷، به اسکاتلند یارد اطلاع داده شد که علی در سلیمانیه در بازداشت به سر می‌برد، جایی که او پسر نوجوانی را در یک حادثه تصادف کشته‌است. او در ژوئن ۲۰۰۹ استرداد شد، این اولین استرداد از عراق به بریتانیا بود، اقدامی که توسط DCI گود به عنوان ایجاد «تاریخ قانونی» توصیف شد. حسین در منطقه‌ای دورافتاده از عراق که توسط برادرانش که یکی از آنها پیشمرگه و دیگری عضو سرویس‌های امنیتی آسایش بود، پنهان شده بود. در جریان اختلاف با یکی از برادرانش در دسامبر ۲۰۰۹، او از ناحیه پا مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زمانی که خود را به بیمارستان رساند به موقع بازداشت شد. حسین اصرار داشت که در زمان قتل بناز در بریتانیا نبوده و این یک مورد اشتباه هویتی بوده‌است، اما سوابق کمک‌های رفاهی بریتانیا و همچنین مدارک عکاسی از دستگیری قبلی خلاف آن را ثابت کرد و او به انگلستان تحویل داده شد. روند قانونی اولین محاکمه از سه محاکمه مربوط به قتل بناز در ۵ مارس ۲۰۰۷ در دادگاه جنایی مرکزی آغاز شد و به مدت ۱۴ هفته به طول انجامید. | ## بخش 3: بناز محمود | در پیش از محاکمه، هر دو مورد تهدید و ارعاب از درون جامعه کرد قرار گرفتند و تحت حمایت پلیس قرار گرفتند. بخال برای محافظت بیشتر از هویت خود، با لباس عبایی و نقاب در دادگاه حاضر شد و فقط هنگام ارائه مدرک از پشت پرده، آن را برای هیئت منصفه حذف کرد. در ژوئن ۲۰۰۷، پدر و عموی بناز به اتفاق آرا به جرم قتل مجرم شناخته شدند و به ترتیب به حبس ابد با حداقل ۲۰ سال و ۲۳ سال محکوم شدند. محمد حما مدت کوتاهی پس از شروع دادگاه به قتل اعتراف کرد و به حبس ابد با حداقل ۱۷ سال محکوم شد. در نوامبر ۲۰۱۰، محمد صالح علی و عمر حسین به جرم قتل مجرم شناخته شدند و به ترتیب به حداقل ۲۲ و ۲۱ سال زندان محکوم شدند. درخواست تجدیدنظر در سپتامبر ۲۰۱۴ رد شد محکومیت‌ها و احکام + اعتقادات جمله محمود بابکر محمود (پدر قربانی) آدم‌کشی حبس ابد با حداقل مدت ۲۰ سال آری آقا محمود (عموی قربانی) آدم‌کشی حبس ابد با حداقل ۲۳ سال محمد مرید حما آدم‌کشی حبس ابد با حداقل مدت ۱۷ سال پشتوان حما توطئه برای انحراف مسیر عدالت زمان ارائه شده محمد صالح علی (پسر عموی قربانی) قتل، توطئه برای آدم‌ربایی، تهدید به قتل، انحراف مسیر عدالت حبس ابد با حداقل ۲۲ سال عمر حسین (پسر عموی قربانی) قتل، توطئه برای آدم‌ربایی، تهدید به قتل، انحراف مسیر عدالت حبس ابد با حداقل ۲۱ سال دانا امین (پسر عموی قربانی) انحراف مسیر عدالت، جلوگیری از دفن قانونی و شایسته قربانی هشت سال حبس عواقب تیم پلیس متروپولیتن که مسئول یافتن جسد باناز و تشکیل پرونده علیه افرادی بود که در قتل او نقش داشتند، جایزه تحقیقات کارآگاه را به خاطر کارشان دریافت کردند. بازرس ارشد کارآگاه، کارولین گود، مدال پلیس ملکه را به خاطر کارش در رهبری تحقیقات دریافت کرد. کمیسیون مستقل شکایات پلیس رسیدگی به پرونده باناز توسط پلیس متروپولیتن و پلیس وست میدلندز که منجر به قتل وی شد توسط کمیسیون مستقل شکایات پلیس مورد بررسی قرار گرفت. دریافت که او «ناامید» شده بود و تهدیدهای مرگی که او گزارش کرده بود جدی گرفته نشد. نیکولا ویلیامز ، کمیسر IPCC گفت: «باناز محمود زن جوانی بود که در شرایط وحشتناکی جان خود را از دست داد. در نتیجه تحقیقات خود، IPCC توصیه کرد که به چندین افسر پلیس درگیر در این پرونده اخطارهای کتبی داده شود و دو افسر پلیس کلانشهر در نتیجه «بدترین نقص» در مقابل هیئت انضباطی حاضر شوند. هیئت انضباطی هیئت انضباطی، که قرار بود در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۸ تشکیل شود، مربوط به حادثه ۳۱ دسامبر ۲۰۰۵ بود، زمانی که بناز گفت که پدرش قصد کشتن او را داشته‌است، اما توسط پی سی آنجلا کورنز به عنوان «دستکاری» و «ملودراماتیک» رد شد. کورنز، و بازرس نظارتی او، «کلمات مشاوره»، کمترین مجازات انضباطی را دریافت کردند. علیرغم تهدید اعضای خانواده‌اش در ایران، او در هر دو دادگاه قتل شهادت داد و خطراتی که با انجام این کار متحمل شده بود هم توسط قاضی برایان بارکر و هم پلیس تشخیص داده شد. دی سی آی کارولین گود با اشاره به او به عنوان "یکی از دو قهرمان واقعی" در این پرونده گفت: "بدون او ما نمی‌دانستیم که باناز حتی گم شده‌است. .] او جان خود را به خطر انداخت تا علیه کل جامعه خود برود و با این کار از همه چیز و هرکسی که می‌شناخت دست کشید. سلیمانی تلاش کرد تا خود را با زندگی جدید خود و طبیعت منزوی حفاظت از شاهدان وفق دهد و ظاهراً هرگز از قتل بناز رهایی یافت. تصنیفی که توسط دختری ۱۳ ساله به روایت داستان بناز ساخته شده و در مجله خواهری منتشر شده‌است. | ## جمع‌بندی | «عشق مثل خون» (۲۰۱۷)، از مجموعه جنایی تام تورن اثر نویسنده مارک بیلینگهام، با الهام از داستان بناز ساخته شده و به یاد او و رحمت سلیمانی تقدیم شده‌است.