موضوع مقاله: القبیبه (روستای ویران‌شده فلسطین) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # القبیبه (روستای ویران‌شده فلسطین) | مقدمه: القبیبه که با نام‌های قبیبه و قبیبة ابن عوّاد نیز شناخته می‌شد، روستایی فلسطینی بود که ۲۴ کیلومتر شمال غرب الخلیل جای داشت. | ## بخش 1: القبیبه (روستای ویران‌شده فلسطین) | این روستا بر فراز تپه‌ای به ارتفاع ۲۲۵ تا ۲۵۰ متر از سطح دریا ساخته شده بود و خانه‌هایش از گِل و سنگ بنا شده بودند. القبیبه در دوران جنگ‌های صلیبی با نام «دیرالقبیبه» شناخته می‌شد و ویرانه‌های شهر باستانی کنعانی و یهودی لاخیش در مجاورت آن قرار داشت. این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۸ به دست نیروهای اسرائیلی تصرف شد و ساکنان آن آواره و روستا ویران گردید. نام «ابن عوّاد» یا «ابن عَوَض» برگرفته از نام طایفه‌ای بود که در این روستا سکونت داشت. پیشینه دوران باستان و صلیبی ویرانه‌های شهر باستانی کنعانی و یهودایی لاخیش در مجاورت القبیبه قرار داشت.Dauphin, 1998, p. 880 این محوطه در دوران قیمومت بریتانیا و سپس به دست مقامات اسرائیلی مورد کاوش‌های باستان‌شناختی گسترده قرار گرفت. 98 دوره عثمانی در سال ۱۵۱۷ میلادی القبیبه همراه با سراسر فلسطین به امپراتوری عثمانی ملحق شد. در سال ۱۵۹۶ این روستا در دفترهای مالیاتی عثمانی در ناحیه غزه زیر لوای غزه ثبت گردید. | ## بخش 2: القبیبه (روستای ویران‌شده فلسطین) | ساکنان مالیاتی ثابت به نرخ ۲۵ درصد بر فراورده‌های کشاورزی شامل گندم، جو، کنجد و درختان میوه و همچنین بز و کندوهای عسل می‌پرداختند؛ مجموع مالیات ۴٬۶۰۰ آقچه بود که ۱۱/۲۴ درآمد آن به وقف اختصاص می‌یافت. در سال ۱۸۳۸ ادوارد رابینسون ۲۰۰ دروگر و خوشه‌چین را در مزرعه‌ای نزدیک القبیبه (که آن را «کبیبه» نامید) مشاهده کرد. 10 در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین این رقم به ۸۰۰ نفر (همگی مسلمان) در ۱۴۱ خانه افزایش یافت.Mills, 1932, p. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت القبیبه ۱٬۰۶۰ نفر (همگی مسلمان) بود و ساکنان ۱۱٬۹۱۲ دونوم زمین در اختیار داشتند. 143 القبیبه در سرزمینی قرار داشت که بر اساس طرح تقسیم سازمان ملل در سال ۱۹۴۷ به دولت عربی تخصیص یافته بود. با وجود دفاع نیروهای مصری، روستا در مراحل پایانی عملیات یوآو در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۸ به تصرف نیروهای اسرائیلی درآمد. این منطقه سپس به خاک دولت اسرائیل ملحق شد و در سال ۱۹۵۵ موشاو لاخیش در جنوب‌غرب محل روستا بر زمین‌های آن بنا گردید. ولید خالدی یادآور شده‌است که از مسجد، مدرسه ابتدایی و بیش از ۱۴۱ خانه روستا تنها کاکتوس‌ها و مشتی درخت زیتون بر جای مانده‌اند. | ## بخش 3: القبیبه (روستای ویران‌شده فلسطین) | فرهنگ و زندگی روستایی ساکنان القبیبه بیشتر به کشت غلات می‌پرداختند؛ خانواده‌های مرفه گندم و جو و بقیه ذرت می‌کاشتند. روستا عمدتاً با روستاهای پیرامون مانند الدوایمه و بیت جبرین مبادله کالایی داشت و بخش بزرگی از محصول غلات صرف خوراک گله‌های گوسفند می‌شد که منبع اصلی درآمد روستا بود. یک «ثوب» زنانه (جامه گشاد آستین‌دار) از القبیبه با قدمت نزدیک به سال ۱۹۱۰ در مجموعه موزه هنر عامیانه بین‌المللی در سانتافه نگهداری می‌شود. این لباس ترکیبی از پارچه‌ها، بافت‌ها و رنگ‌های گوناگون است؛ پیشِرو و نیمه بالای پشت از پنبه سیاه و بخش سینه، پهلوها و نیمه پایین پشت دامن از کتان نیلی دست‌بافت ساخته شده‌اند. سوزن‌دوزی‌های ابریشمی رنگارنگ به شیوه بخیه صلیبی با رنگ‌های سرخ، بنفش، نارنجی، زرد، سبز و سیاه بر آن دوخته شده‌اند. «قبّه» (صفحه مربعی روی سینه) با نقش «قرنفل» (میخک) تزیین شده و ردیف‌های عمودی ستاره‌های هشت‌پر به نام «قمر» (ماه) و ردیفی از نقش «مشط» (شانه) دارد. | ## جمع‌بندی | هشت ستون گلدوزی‌شده بر هر پهلوی لباس وجود دارد با نقش‌هایی چون «فناجین قهوه» (فنجان‌های قهوه)، «خِم‌الباشا» (چادر پاشا)، «عرق‌الورد» (شاخه گل سرخ) و «مفتاح خلیل» (کلید الخلیل).