موضوع مقاله: پیشگیری و مقابله با نشت نفت در دریا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیشگیری و مقابله با نشت نفت در دریا | مقدمه: پاسخ شامل ارزیابی فن‌آوری تجهیزات و روش‌های پاکسازی نشت نفت، و پروتکل‌هایی برای شناسایی، نظارت، مهار، و حذف نشت نفت و احیای حیات وحش و زیستگاه آسیب‌دیده‌است. | ## بخش 1: پیشگیری و مقابله با نشت نفت در دریا | در ایالات متحده، طرح‌های اضطراری پیشگیری از نشت نفت در دریا و طرح‌های واکنش اضطراری از الزامات فدرال برای همه تأسیسات نفتی دریایی در آب‌های فدرال ایالات متحده است. این وظایف نظارتی که در حال حاضر توسط خدمات مدیریت مواد معدنی (MMS) اداره می‌شود، در ۱۹ مه ۲۰۱۰ دستور داده شد تا به اداره امنیت و اجرای محیط زیست تازه ایجاد‍ شده وزارت کشور ایالات متحده منتقل شود. نشت نفت در آب‌های داخلی به عهده آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) است، در‍ حالی که نشت نفت در آب‌های ساحلی و‍ بنادر‍ آب‌های عمیق به عهده گارد ساحلی ایالات متحده است. برخلاف معیارهای بهترین فناوری موجود (BAT) که توسط قانون هوای پاک و قانون آب پاک تصریح شده‌است، اصلاحیه‌های قانون زمین‌های فلات قاره بیرونی در سال ۱۹۷۸ تصریح می‌کند که روش‌های حفاری دریایی و واکنش نشت نفت شامل استفاده از بهترین فناوری‌های موجود و ایمن (BAST) می‌شود). در حالی که برنامه ارزیابی و تحقیق فناوری (TAR) وظیفه تحقیق و توسعه چنین فناوری‌هایی را از طریق پروژه‌های قراردادی دارد، عوامل انسانی نیز در جلوگیری از نشت نفت بسیار مرتبط هستند. همان‌طور که ویلیام کوک، رئیس سابق شعبه عملکرد و ایمنی مدیریت مواد معدنی فراساحلی برای MMS، بیان کرد: «تکنولوژی کافی نیست. کاری که آن انسان انجام می‌دهد یا انجام نمی‌دهد، اغلب تضمین می‌کند که فناوری همان‌طور که در نظر گرفته شده‌است کار می‌کند - یا نمی‌کند. ۲۳–۲۷ ژانویه ۱۹۹۱ اقدام عمدی عراق تانکرهای نفت ۱۰ مایلی خارج از کویت ۲۴۰–۴۶۰ میلیون گالن ۲. ۱۹ ژوئیه ۱۹۷۹ برخورد تانکرها امپراتور اقیانوس اطلس و کاپیتان دریای اژه ترینیداد و توباگو ۸۷ میلیون گالن ۶. ممنوعیت دفع زمین، به ویژه برای عملیات نفت و گاز از راه دور، چالش‌های بزرگ‌تری ایجاد خواهد کرد. هزینه‌های قابل‌توجهی که برای تولیدکنندگان نفت و گاز که از این موج جدید مقررات پیروی می‌کنند، تنها با هزینه‌های مهم‌تر عدم انطباق جبران خواهد شد. آژانس فدرال حفاظت از محیط زیست (EPA) در ایالات متحده و نهادهای مشابه در سطح جهانی و همچنین بسیاری از سازمان‌های ایالتی و محلی، قابلیت‌ها و فعالیت‌های اجرایی خود را به شدت افزایش داده‌اند. به همین دلیل، بسیاری از پرسنل عملیات و اعضای مدیریت ارشد شرکت‌های بزرگ از طریق ناآگاهی از الزامات پیچیده‌تر و پیامدهای شدید نقض قوانین زیست‌محیطی، خود را در سمت اشتباه اقدامات اجرایی محیط‌زیست قرار داده‌اند. معاهدات بین‌المللی، مانند کنوانسیون بین‌المللی برای جلوگیری از آلودگی کشتی‌ها (MARPOL)، که توسط سازمان بین‌المللی دریانوردی اداره می‌شود و در بسیاری از کشورها به عنوان قانون اجرا می‌شود (مانند قانون آلودگی نفتی ایالات متحده در سال ۱۹۷۳). در سال ۱۹۶۷، حادثه دره توری در سواحل بریتانیا باعث نشت مقادیر زیادی نفت به اقیانوس شد. از جمله مسائلی که این حادثه بر آن تأکید کرد، بحث غرامت اقتصادی بود؛ زیرا قوانین موجود به دولت انگلیس و فرانسه اجازه شکایت از شرکت مسئول را برای دریافت غرامت کافی نمی‌داد. امروزه مقررات متعددی مانند قانون آب پاک و کنوانسیون بین‌المللی مسئولیت مدنی برای خسارت آلودگی نفتی (CLC) وجود دارد که چارچوبی را برای نحوه برخورد با موضوع غرامت ارائه می‌دهد. | ## بخش 2: پیشگیری و مقابله با نشت نفت در دریا | هدف این مقررات این است که مشخص کند چه کسی مسئول است، چه خسارت‌هایی باید جبران کند و چه کسانی باید غرامت دریافت کنند. سازمان‌های غیردولتی نیز وجود دارند که با ادعاهای جبران خسارت نشت نفت سروکار دارند، مانند فدراسیون بین‌المللی آلودگی مالکان نفتکش Limited (ITOPF)، یک سازمان غیرانتفاعی. اگرچه مقررات بین‌المللی مانند CLC وجود دارد و به‌طور گسترده پذیرفته شده‌است، اما در همه جا اعمال نمی‌شود. به عنوان مثال، ایالات متحده در ایجاد CLC مشارکت داشته‌است، اما امضاکننده CLC نیست زیرا آنها مقررات ملی گسترده‌ای دارند، مانند قانون آب پاک و قانون آلودگی نفتی که به جای CLC بر آن تکیه می‌کنند، در حالی که چین فقط بخش‌هایی از آن را اجرا کرده‌است. فن آوری‌ها چاه‌های تولید هیدروکربن بر اساس «موانع» در محل برای حفظ مهار طراحی و مدیریت می‌شوند. یک فلسفه «موانع دوگانه» به‌طور معمول استفاده می‌شود که به موجب آن دو مانع مستقل تأیید شده برای مخزن هیدروکربنی و محیط زیست همیشه مورد نیاز است. در طی مراحل مختلف حفاری، تولید، کار و رهاسازی، بسیاری از قطعات مختلف تجهیزات برای حفظ کنترل سیالات و فشار چاه مورد استفاده قرار خواهند گرفت. از قوچ‌های برشی آزمایش شده، ۵۰٪ تحت فشارهای مورد انتظار در حفاری در اعماق دریا شکست خوردند. در یک قوچ برشی، دو تیغه به صورت هیدرولیکی رانده می‌شوند تا لوله مته فولادی ضخیم را برش دهند. دستگاه‌های کنترل ایمنی اولیه برای حفاری چاه، جلوگیری کننده‌های فوران (BOPs) هستند که برای نزدیک به یک قرن در کنترل حفاری چاه نفت در خشکی مورد استفاده قرار می‌گیرند. فناوری تجهیزات BOP از دهه ۱۹۶۰ در چاه‌های دریایی اقتباس شده و مورد استفاده قرار گرفته‌است. بازرسی و تعمیر BOPهای زیر دریا بسیار پرهزینه تر است و عواقب خرابی به‌طور بالقوه بسیار بدتر است. جلوگیری از فوران زیر دریا که در کف اقیانوس قرار دارد و مانع فوران سطحی که بین لوله بالابر و سکوی حفاری قرار دارد. واحد سطح کوچک‌تر، سبک‌تر، کم‌هزینه‌تر است و برای تست‌های معمول و نگهداری آسان‌تر است. BOPها اغلب حاوی مجموعه‌ای از مکانیسم‌های قطع مستقل است، بنابراین در صورت خرابی، افزونگی وجود دارد و توانایی کار در همه شرایط عادی با لوله مته در داخل یا خارج از سوراخ چاه وجود دارد. اگر‍ لوله مته در چاه باشد، قوچ‌های لوله عمود بر لوله می‌لغزند و در اطراف آن بسته می‌شوند تا یک مهر و موم محکم ایجاد کنند. برای بریدن لوله مته و بستن همه چیز، از جمله هر چیزی که ممکن است داخل لوله مته باشد، استفاده شود. | ## بخش 3: پیشگیری و مقابله با نشت نفت در دریا | مطالعات انجام شده برای خدمات مدیریت مواد معدنی، قابلیت اطمینان قوچ‌های برشی در حفاری در آب‌های عمیق را زیر سؤال برده‌است. این مطالعه برای پاسخ به این سؤال طراحی شده‌است که "آیا تجهیزات BOP یک دکل معین می‌تواند لوله را برش دهد تا در برنامه حفاری مشخص در سخت‌ترین شرایط مورد انتظار استفاده شود؟" هفت مورد از چهارده مورد در این مطالعه آزمایش نکردند، مورد دیگری داده‌های کافی برای نتیجه‌گیری قطعی نداشت و سه مورد نتوانستند لوله را تحت شرایط واقعی چاه و فشار آب دریا برش دهند. اگر یکی از اتصالات رزوه‌دار بین بخش‌های لوله در داخل یک قوچ برشی قرار گیرد، قوچ احتمالاً آن را قطع نمی‌کند، زیرا اتصالات «تقریباً تخریب ناپذیر» هستند. نیاز به دو رام برشی در هر بازدارنده فوران ممکن است به جلوگیری از این مشکل و جلوگیری از برخی از انواع «شکست تک نقطه ای» کمک کند. فن آوری‌های دیگری که ممکن است قابلیت اطمینان BOPها را بهبود بخشد شامل سیستم‌های پشتیبان برای ارسال دستورات به BOP و زیردریایی‌های قوی تر است که به سیستم هیدرولیک BOP متصل می‌شوند. پوشش چاه‌های نفت دریایی با مجموعه‌ای از لوله‌های فولادی تو در تو که به دیواره‌های سنگی گمانه سیمان شده‌اند، مانند شکل ۴ انجام می‌شود. چاه‌های نفت علاوه بر روکش‌ها، معمولاً حاوی «لاینر تولید» یا «لوله‌های تولید» هستند که مجموعه دیگری از لوله‌های فولادی معلق در داخل بدنه هستند. سیمان در اطراف بیرونی محفظه جریان پیدا می‌کند و سیمان خالص و بدون آلودگی را جایگزین گل موجود در آن فضا می‌کند. بدون متمرکز کننده، خطر زیادی وجود دارد که کانالی از گل حفاری یا سیمان آلوده در جایی که پوشش با چاه تماس پیدا می‌کند باقی بماند. این می‌تواند نتیجه یک برنامه حفاری عجولانه باشد، یا اگر نشتی وجود داشته باشد که باعث خزش سیمان در مدت زمانی که قرار است گیرش شود، ممکن است اتفاق بیفتد. می‌توان پس از هر کار سیمان اجرا کرد تا یک بررسی دقیق و ۳۶۰ درجه از یکپارچگی کل مهر و موم ارائه شود. سیمان همچنین برای تشکیل موانع دائمی در حلقهٔ بیرونی لاینر تولید و موانع موقت در داخل آستر استفاده می‌شود. شکل ۴ یک مانع را نشان می‌دهد که با جایگزینی گل سنگین بالای آن با آب دریا سبک‌تر آزمایش می‌شود. اگر پلاگین سیمان بتواند فشار حاصل از گل زیر را مهار کند، جریان آب دریا به سمت بالا وجود نخواهد داشت و می‌توان آن را برای بسته شدن نهایی با گل جایگزین کرد. تجزیه و تحلیل ریسک مقایسه ای برای سیستم‌های تولید آب‌های عمیق نفت و گاز انگلستان ، گروه مشاوره پیشگیری و واکنش نشت نفت (OSPRAG) کنفرانس بین‌المللی نشت نفت (IOSC)، ۱۹۶۹–اکنون. | ## جمع‌بندی | آرشیو بیش از ۳۰۰۰ مقاله و مجموعه مقالات کنفرانس متن کامل که شامل پیشگیری از نشت، برنامه‌ریزی، واکنش و فرآیندهای بازسازی، پروتکل‌ها و فناوری می‌شود.