موضوع مقاله: سرهای اولمک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرهای اولمک | مقدمه: سرهای اولمک مجسمه‌های سنگی از سر انسان هستند که از تخته سنگهای بزرگ از جنس بازالت ساخته شده‌اند. | ## بخش 1: سرهای اولمک | محققان و پژوهشگران تخمین می‌زنند که قدمت آنها به حدود ۹۰۰ سال قبل از میلاد در آمریکای باستان می‌رسد. خصوصیات فیزیکی این مجسمه‌ها شامل گونه‌های گوشتی، بینیهای صاف و چشمهای کمی روی هم افتاده هستند. برای اولین بار این مجسمه‌ها توسط خوزه ماریا ملگار و سرانو در سال ۱۸۶۲ کشف شدند و تحقیقات باستان‌شناسی در سال ۱۹۳۸ توسط متیو استیرلینگ انجام گرفت. مشخص نمودن قدمت دقیق سرها همچنان دشوار است زیرا قبل از انجام تحقیقات باستان‌شناسی بر روی آنها دچار دگرگونی شده‌اند. اغلب آنها مربوط به دورهٔ پیش کلاسیک اولیه (۱۵۰۰–۱۰۰۰ قبل از میلاد) و بعضی از آنها به دوره پیش کلاسیک میانه (۱۰۰۰–۴۰۰ قبل از میلاد) مربوط می‌شوند. هستهٔ مرکزی این تمدن در منطقهٔ ساحلی خلیج مکزیک در داخل ایالت‌های وراکروز و تاباسکو واقع است؛ منطقه‌ای به اندازهٔ حدودی ۲۷۵ کیلومتر مربع. اولمک‌ها اولین تمدنی هستند که در آمریکای میانی رشد کردند و قلب اولمک یکی از شش بستر شکل‌گیری تمدن در سراسر جهان باستان است؛ باقی فرهنگ‌ها مانند نورته چیکو آمریکای جنوبی، فرهنگ ارلیتو رودخانه زرد چین، تمدن دره سند شبه قاره هند، تمدن مصر باستان و تمدن ایران و سومر باستان در عراق می‌باشند. اولمک‌ها یکی از نخستین ساکنان قاره آمریکای باستان بودند که قبل از تمدن کارال بودند. در دههٔ اول قرن بیست و یکم، شواهدی مبنی بر نوشته‌های اولمکی به دست آمد که اولین نمونه‌های هیروگلیف آنها مربوط به حدود ۶۵۰ سال قبل از میلاد مسیح است. شواهد جامعه پیچیده در اولمک‌ها باعث شده است که به عنوان «فرهنگ مادر» آمریکای میانی در نظر گرفته شود. بنای یادبودی در تاکالیک آباج در گواتمالا تنها نمونه‌ای است که خارج از مرکز اولمک در ساحل خلیج مکزیک یافته شده است؛ تختی است که ممکن است از یک سر عظیم تراشیده شد باشد. این اثر در سال ۱۹۴۵ توسط متیو استیرلینگ در لبهٔ دره به‌طور نیمه مدفون کشف گردید. سر بزرگ سان لورنزو ۲ با ارتفاعی برابر با ۲٫۶۹ متر و عرض ۱٫۸۳ متر و وزن آن برابر با ۲۰ تن می‌باشد. این اثر در سال ۱۹۴۵ هنگامی که راهنمای راهنمای متیو استرلینگ برخی از گیاهان و گل و لای پوشاننده آن را تمیز کرد، کشف گردید. | ## بخش 2: سرهای اولمک | محققان قدمت ساخت این سر را به دوره‌های پیش کلاسیک اولیه و کلاسیک دیرینه می‌دانند. سر بزرگ ۲ دارای تاج پیچیده‌ای است که نوار افقی در پشت سر دارد و با سه سر پرنده در بالای پیشانی و قسمت شقیقه‌ها واقع شده، مزین گردیده است. این سر در سال ۱۹۴۶ توسط متیو استرلینگ در یک درهٔ عمیق کشف گردید؛ حفاری این سر به دلیل شرایط مرطوب منطقه به دشواری صورت گرفت. تاج آن پیچیده است و نوار افقی پایینی آن از چار رشته افقی تشکیل شده که چین‌های آن بالای چشم‌ها را می‌پوشاند. صورت دارای پیشانی چروکیده و اخم کرده است و به‌طور غیرمعمول، پلک‌های آن به وضوح مشخص هستند. این صورت متعلق به مردی سالخورده با پیشانی چروکیده، گونه‌های پایین و چانهٔ برجسته است. این سر در سال ۱۹۴۶ توسط متیو استرلینگ کشف گردید و در درهٔ جنوب تپه اصلی یافت شد. سر بزرگ ۵ به‌طور قابل مشاهده‌ای حفظ شده است؛ گرچه قسمت پشتی بند تاج در هنگام جابجایی از محل باستان‌شناسی آسیب دیده است. این سر توسط یک کارگر محلی کشف شد و در سال ۱۹۶۵ توسط لوئیس آولرا و رومان پینا چان حفاری شد. صورت متعلق به مردی سالخورده با پیشانی چروکیده، چین و چروک زیر چشم‌ها، گونه‌های افتاه و چین‌های عمیق در دو طرف بینی است. این سر از یک تخته سنگ بزرگی بازسازی شده و توسط یک پروژهٔ باستان‌شناسی مشترک بین مؤسسهٔ ملی انسان‌شناسی و تاریخ کشف شد. پوشش سر با یک جفت دست انسانی مزین گردیده، در پشت بند تاج، یک پرنده حکاکی شده است. اگرچه این سر توسط باستان‌شناسان کشف گردید، اما مدتی در محل کشف شده باقی ماند تا اینکه به موزهٔ انسان‌شناسی خالاپا منتقل گردید. تاج سر از یک تکهٔ واحد تشکیل شده است، دو طرف سر الگوهایی نمایان هستند که احتمالاً دارای موهای بلندی بوده است. | ## بخش 3: سرهای اولمک | لا ونتا اولین سر از این مجموعه در کنار هرمی بزرگ در سال ۱۹۲۵ طی کاوش‌های باستان‌شناسی در لا ونتا کشف گردید؛ سه سر دیگر توسط راهنمایی یک پسر محلی به متیو استیرلینگ کشف گردیدند. این سر متعلق به یک مرد بالغ است، با چین و چروک‌هایی در اطراف حفرهٔ دهان، چشم‌ها و بینی. هنگامی که این سر کشف شد، به دلیل ابعاد بزرگ آن در سال ۱۹۲۵ به‌طور کامل مورد حفاری واقع نشد اما در سال ۱۹۴۰ متیو استیرلینگ به‌طور کامل آن را حفاری کرد. تاریخ‌گذاری کربن رادیواکتیو نشان داد که این سر بین سالهای ۱۰۰۰ تا ۶۰۰ پیش از میلاد ساخته شده است. تاریخ گذاری کربن رادیواکتیو ساخت آن را بین سالهای ۱۰۰۰ تا ۶۰۰ پیش از میلاد نشان می‌دهد. این سر یک تاج بزرگ دارد که به ابروها می‌رسد، اما جزئیات ظاهری آن از بین رفته است. اگرچه بیشتر جزئیات از بین رفته است ولی چین و چروک‌های بینی هنوز قابل مشاهده است. تاج این سر پیچیده بوده و صدمه دیده است؛ اما جزئیات مختلفی هنوز قابل مشاهده می‌باشد. کشف یکی از آنها منجر به به اولین تحقیقات باستان‌شناسی دربارهٔ فرهنگ اولمک شد که توسط متیو استیرلینگ در سال ۱۹۳۸ انجام گرفت. یادبود A تریس زاپوتس نخستین سری بود که به‌طور تصادفی در اواسط قرن نوزدهم کشف شد. تاریخ دقیق کشف آن مشخص نیست اما تخمین زده می‌شود که در دههٔ ۱۹۴۰ کشف شده باشد، زمانی که توسط ماشین‌آلاتی که برای پاکسازی پوشش گیاهی در منطقه استفاده می‌شد، آسیب دید. خرابکاری و وندالیسم در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۰۹ سه نفر شامل دو مکزیکی و یک آمریکایی وارد پارک - موزهٔ لا ونتا شدند و به حدود ۳۰ قطعهٔ باستانی، از جمله چهار سر، آسیب رساندند. این خرابکاران اعضای یک کلیسای انجیلی بودند و به نظر می‌رسید که در حال انجام یک مراسم بودند که در آن مراسم نمک، آب انگور و روغن بر روی سرها ریختند. | ## جمع‌بندی | برآورد شد که برای تعمیر آسیب‌ها به ۳۰۰٬۰۰۰ پزو (معادل ۲۱٬۹۰۰ دلار آمریکا) نیاز است و فرایند بازسازی چهار ماه طول خواهد کشید.