موضوع مقاله: اندیشه هو شی مین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اندیشه هو شی مین | مقدمه: اندیشه‌ هو شی مین، باورهای فلسفی و سیاسی است که برپایهٔ مارکسیسم–لنینیسم و افکار هوشی مین بنا شده‌است. | ## بخش 1: اندیشه هو شی مین | این باورها در حقیقت تفسیری است از ایدئولوژی مارکسیسم-لنینیسم که با شرایط ویتنام همگام گردیده است. لازم به ذکر است که این ایده‌ها صرفاً عقاید شخصی هوشی مین نیست بلکه نمایانگر سیاست‌های حزب کمونیست ویتنام هم می‌باشد. ریشه‌های اندیشه‌های هوشی مین را موارد زیر می‌سازند: مارکسیسم-لنینیسم اندیشه‌های فرهنگی شرق همچون کنفسیوسیسم و بودیسم اخلاق شخصی هوشی مین رابطه هو با کنفسیوس هو شی مین در طول زندگی خود بسیار آرای کنفسیوس را مطالعه می‌کرد و از بزرگترین منتقدان اخلاق کنفسیوسی بود. علی‌رغم این انتقادات، محققان معتقدند که باورهای کنفسیوسی به‌ویژه اصل تزکیه نفس که قانونی در حزب کمونیست ویتنام نیز می‌باشد، تأثیرهای فراوانی بر عقاید مین گذاشته‌است. هوشی مین می‌اندیشید که صلح بشردوستانه و خشونت انقلابی در ستیزی دیالکتیکی قرار دارند که سنتز آن حفظ صلح، استقلال و رهایی ملی می‌باشد. همچنین جامعه و اقتصاد سوسیالیستی مدنظر مین این ویژگی‌ها را داشت: سوسیالیسم جامعه‌ای است با نیروی تولید بسیار توسعه یافته که با پیشرفت تکنولوژیکی-علمی، فرهنگی و انسانی همراه است که دارای کشوری قدرتمند نیز می‌باشد. اجرای اصل مالکیت کارگران بر ابزار تولید و اجرای اصل توزیع نیروی کار ساخت حکومت دیکتاتوری پرولتاریا مبتنی بر اتحاد کارگران صنعتی، کشاورزی و فکری تحت رهبری حزب کمونیست یک جامعه سوسیالیستی دارای سیستمی از روابط اجتماعی سالم، عادلانه و برابر است که بدون تقابل بین کار فکری و دستی یا بین مناطق شهری و روستایی استوار شده‌است. | ## بخش 2: اندیشه هو شی مین | هوشی مین به گذار تدریجی به سوسیالیسم باور داشت و مشابه سوسیالیسم چینی به توسعهٔ نیروهای تولید بسیار تأکید می‌کرد. به گفته هوشی مین، زمانی که اقتصاد ویتنام پس از انقلاب وارد دورهٔ گذار به سوسیالیسم شده بود یک اقتصاد کشاورزی تا حد زیادی منسوخ بود که هنوز توسعهٔ سرمایه‌داری را تجربه نکرده بود. وی به ویژه به تضاد اساسی دورهٔ گذار یعنی تضاد بین نیازهای بالای زمان توسعه کشور و وضعیت اقتصادی-اجتماعی طبقهٔ کارگر توجه ویژه‌ای داشت. هوشی مین همچنین بر استفاده از تجربیات سایر کشورهای سوسیالیستی در ساختن سوسیالیسم و کمک و همکاری بین‌المللی تأکید فراوانی داشت. اگر چه هوشی مین معتقد بود که ویتنام در سال ۱۹۵۴ وارد مرحلهٔ گذار به سوسیالیسم شده‌است اما او همچنان در این باور بود که ویتنام هنوز «یک رژیم دموکراتیک است که مردم در آن حاکم هستند نه یک دولت سوسیالیستی». به گفته وی، برای رسیدن به مرحلهٔ واقعی توسعهٔ سوسیالیستی، توسعهٔ بخش دولتی از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا که نبود آن منجر به شکست می‌گردد. لازم است ذکر شود که بحث گذار به سوسیالیسم در ویتنام در قرن بیست و یکم همچنان نیز ادامه دارد و حزب کمونیست به‌دنبال برقراری آرمان‌های خود است. | ## بخش 3: اندیشه هو شی مین | در این‌باره نگوین فو ترونگ، دبیرکل سابق حزب کمونیست و رئیس‌جمهور کنونی ویتنام گفته بود که عوامل توسعهٔ سوسیالیستی در دوران گذار به سوسیالیسم با عوامل غیرسوسیالیستی رقابت می‌کنند که این از خصلت‌های سرمایه‌داری است. اخلاق در آرای مین یک جنبهٔ خاص در تفکر هوشی مین تأکید بر ارزش‌های اخلاقی و اخلاق شخصی است. ارزش‌های شخصی هوشی مین مرتباً توسط حزب مورد حمایت قرار می‌گیرد و به اعضای حزب آموزش داده می‌شود تا ارزش‌های شخصی مین را به نمایش بگذارند: ارزش‌هایی چون تمرین الگوی سخت‌کوشی، صرفه‌جویی، درستکاری، راستگویی، روحیه عمومی و ایثار در خدمت به کشور و مردم. محور اصلی اخلاق هوشی مین را داشتن سبک زندگی متواضعانه فارغ از دغدغه‌های مادی، در عین حال وقف کردن خویش در خیر عمومی در راه پیشرفت سوسیالیسم و تعیین سرنوشت می‌سازند. او در مقاله‌ای کوچک به نام «برقرار باد اخلاق انقلابی، نابود باد فردگرایی» براین موضوع تأکید فراوانی کرده بود. ارزش‌های اخلاقی هوشی مین قسمتی اجباری از برنامه‌های درسی مدارس سراسر کشور ویتنام است. انتشار ایدئولوژی در هفتمین کنگرهٔ ملی حزب کمونیست ویتنام که در سال ۱۹۹۱ در هانوی برگزار شد، مقرر شد که دو اندیشهٔ مارکسیسم-لنینیسم و هوشی مین اساس ایدئولوژی حزب می‌باشد. | ## جمع‌بندی | همچنین از این کنگره به بعد آموزش آرای مین در همهٔ دانشگاه‌های ویتنام به عنوان یک درس اجباری برای دانشجویان همه رشته‌ها تدریس می‌شود.