موضوع مقاله: ماری دو گورنه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماری دو گورنه | مقدمه: در سال ۱۵۶۸ او حق فئودالی ملک گورنه در پیکاردی را به دست آورد و در سال ۱۵۷۳، پس از خرید ملک نوفوی، به مقام «ارباب نوفوی و گورنه» دست یافت. | ## بخش 1: ماری دو گورنه | در سال ۱۵۸۸ پس از نوشتن نامه‌ای به مونتنی، در پاریس با او دیدار کرد و به‌عنوان «دخترخوانده» او پذیرفته شد. پس از مرگ مادرش در سال ۱۵۹۱، ماری به پاریس نقل مکان کرد و خانهٔ خانوادگی را به برادرش شارل سپرد که او نیز مجبور شد آن را در سال ۱۶۰۸ بفروشد. مونتنی سال بعد از دنیا رفت و همسرش فرانسواز دو لا شاسین، نسخه‌ای از «مقالات» او را به گورنه سپرد تا آنها را منتشر کند. گورنه نخستین نسخه پس از مرگ مونتنی از «مقالات» را در سال ۱۵۹۵ منتشر کرد و در سال ۱۵۹۸ نیز نسخه‌ای اصلاح‌شده را ارائه داد. گورنه در رسالهٔ طنزآمیزی به نام «آنتی‌گورنه» مورد تمسخر قرار گرفت و به صورت پیرزنی تندخو به تصویر کشیده شد. در پاریس، ماری دو گورنه با هانری لوئی آبر دو مونمور آشنا شد و دانشمند معروف یوستوس لیپسیوس او را به اروپا به‌عنوان یک زن ادیب معرفی کرد. گورنه حامیانی یافت و برای ملکه مارگو، هانری چهارم فرانسه، ماری مدیچی، لوئی سیزدهم، مارکیز دو گرشویل و وزرایی چون نیکلاس دو نفویل و پی‌یر ژانن نوشت.Whipp, Koren. او همچنین شعرهایی دربارهٔ گربه‌اش لئونور (که نام دختر مونتنی نیز بود) و ژاندارک سرود، آثار رونسار را اقتباس کرد و دربارهٔ آموزش شاهزادگان نوشت و منتقد گروه «پرسیوسس» بود. | ## بخش 2: ماری دو گورنه | در سال ۱۶۱۹ ترجمه‌ای با عنوان «ترجمه قطعاتی از ویرژیل، تاسیت و سالوست» منتشر کرد و در مقدمه آن با دیدگاه فرانسوا دو مالرب دربارهٔ پالایش زبان فرانسوی مخالفت کرد. گورنه نیز در پاسخ، در سال ۱۶۲۲ دفاعیه‌ای قاطع از حقوق زنان با عنوان «برابری زنان و مردان» نوشت و آن را به ملکه آن اتریش تقدیم کرد. در رمان سال ۱۶۲۶ خود «گذرگاه آقای مونتنی دربارهٔ عشق در آثار پلوتارک»، به خطراتی پرداخت که زنان در وابستگی به مردان با آن مواجه می‌شوند. او به آپارتمانی در خیابان سن‌اونوره نقل مکان کرد و به تأسیس آکادمی فرانسه کمک کرد. مستمری کوچکی که از کاردینال ریشلیو دریافت می‌کرد، او را قادر ساخت تا نسخه‌ای دیگر از «مقالات» مونتنی را در سال ۱۶۳۵ منتشر کند. او در سال ۱۶۴۱ مجموعه دیگری از آثارش را با عنوان «توصیه‌ها یا هدایای دوشیزه گورنه» منتشر کرد. ماری دو گورنه در سال ۱۶۴۵ در ۷۹ سالگی درگذشت و در کلیسای سن‌اوستاش در پاریس به خاک سپرده شد. امروزه گورنه به عنوان اولین زن فرانسوی شناخته می‌شود که در نقد ادبی نقش داشت و یکی از نخستین مدافعان برجسته برابری زنان و مردان بود. | ## بخش 3: ماری دو گورنه | دیدگاه دربارهٔ تحصیلات زن‌ها استدلال‌های گورنه در دفاع از حق تحصیل زنان دارای زمینه‌ای مذهبی بود. او کاتولیک رومی و از مخالفان شناخته‌شده جنبش پروتستان در دوران جنگ‌های مذهبی فرانسه بود. او استدلال می‌کرد که زنان و مردان برابرند، چراکه «فضیلت مردان و فضیلت زنان یکی است؛ زیرا خداوند آنها را به‌طور یکسان آفریده و به آنها شأن و منزلتی برابر اعطا کرده است.»«ای خواننده، خوشا به حال تو اگر از جنسی نیستی که تمامی نیکی‌ها بر او حرام شده است.»گورنه در رساله «برابری زنان و مردان» ساختار استدلال خود را مشابه کریستین دو پیزان طراحی کرد و بحث خود را با معرفی زنان برجسته در تاریخ آغاز کرد تا توانایی زنان در کسب دانش را نشان دهد. او با تأکید بر برابری زن و مرد، از بحث دربارهٔ برتری یک جنس بر دیگری پرهیز کرد، اما این تصور را که زنان بزرگ صرفاً مشابه مردان بزرگ هستند به چالش کشید. به اعتقاد او، جای تعجب نبود که زنان را ناتوان، جاهل و متوجه جسم‌شان می‌دانند؛ زیرا فرصت‌های آموزشی بسیار کمی به آنان داده شده بود. گورنه تأکید داشت که اگر فرصت‌ها، امتیازات و آموزش‌های برابر به زنان داده شود، دستاوردهای زنان می‌تواند با مردان برابری کند. او در «شکایت بانوان» از این موضوع شکایت کرد که زنان حق مالکیت، آزادی عمل و دسترسی به مناصب عمومی ندارند. گورنه معتقد بود زنان تحصیل‌کرده حق دارند صدایشان شنیده شود، درست همان‌طور که مردان تحصیل‌کرده این حق را دارند. | ## جمع‌بندی | او مانند رنه دکارت ذهن را از بدن جدا کرد و استدلال کرد که زنان از نظر توانایی ذهنی به اندازه مردان توانمند هستند.