موضوع مقاله: کارلو گامبینو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارلو گامبینو | مقدمه: کارلو گامبینو (؛ ۲۴ اوت ۱۹۰۲ – ۱۵ اکتبر ۱۹۷۶) گنگستر سیسیلی بود که رهبر و نام‌گذار خانواده جنایی گامبینو در نیویورک بود. | ## بخش 1: کارلو گامبینو | پس از نشست آپالاچین در ۱۹۵۷ و زندانی شدن ویتوی جنووزه در ۱۹۵۹، گامبینو کنترل کمیسیون مافیا آمریکا را به دست گرفت و نقش قدرتمندی در جرم سازمان‌یافته تا زمان مرگش از سکته قلبی در ۱۹۷۶ ایفا کرد. در طول دوران جنایی بیش از پنجاه سالهٔ خود، گامبینو تنها ۲۲ ماه به‌خاطر اتهام فرار مالیاتی در ۱۹۳۷ در زندان بود. زندگی و خانواده کارلو گامبینو در پالرمو، سیسیل، ایتالیا، در ۲۴ اوت ۱۹۰۲ به دنیا آمد در خانواده‌ای که به مافیا سیسیل محله پاسو دی ریگانو تعلق داشت. او دو برادر داشت: گاسپار که در مافیا فعالیتی نداشت و پائولو که بخشی از آنچه بعدها خانواده جنایی گامبینو شد، بود. گامبینو در ۲۳ دسامبر ۱۹۲۱ به ایالات متحده وارد شد، در نورفولک، ویرجینیا به‌عنوان مسافر مخفی روی کشتی وینچنزو فلوریو. گامبینو بعدها به خانه‌ای ساده در ۲۲۳۰ اوشن پارک‌وی در بروکلین نقل مکان کرد؛ منزل تابستانی او در ماساپیکوا، ۳۴ کلاب درایو، نیویورک قرار داشت. این خانهٔ دو طبقه آجری، محصور با حصار کوتاه و مجسمه‌های مرمری در حیاط جلویی، در انتهای یک بن‌بست در هاربر گرین استیتس و مشرف به ساوت اویستر بی بود. در ۱۹۳۲، گامبینو با یکی از دخترعموهای خود، کاترینا کاستلانو، خواهر پل کاستلانو، رئیس آیندهٔ خانوادهٔ گامبینو ازدواج کرد. آن‌ها چهار فرزند تربیت کردند – پسران توماس، جوزف (۲۸ مارس ۱۹۳۶ – ۲۰ فوریه ۲۰۲۰) و کارلو جونیور (۱۹۳۴–۲۰۱۹) و یک دختر، فیلِیس گامبینو سیناترا (۲۲ سپتامبر ۱۹۲۷ – ۱۹ فوریه ۲۰۰۷) بودند. دوران مجرمانه جنگ کستل‌امارزه و کمیسیون در نیویورک، گامبینو به یک سازمان جنایی پیوست که توسط جو ماسریا، یکی دیگر از گانگسترهای متولد سیسیل، رهبری می‌شد. چهار سال بعد، او در منهتن به عنوان یک فراری دستگیر شد و به بروکتون بازگردانده شد، جایی که اتهام سرقت پس از پرداخت جبران خسارت ۱٬۰۰۰ دلاری برداشته شد. تا اوایل دهه ۱۹۳۰، ماسریا خود را در رقابتی شدید با سالواتوره مرنزانو، رئیس شبه‌خانوادهٔ کستل‌امارزه یافت، که در نهایت به جنگ کستل‌امارزه خونینی انجامید. ماسریا و مارانزانو به عنوان "Mustache Petes" شناخته می‌شدند: روسای مافیای قدیمی و سنتی که حرفه جنایی خود را در کشور مبدأ آغاز کرده بودند و به اصول ظاهراً «قدیمی مافیای جهان» شامل «افتخار»، «سنت»، «احترام» و «عزت» پایبند بودند. مستاش پیت‌ها از همکاری با غیرایتالیایی‌ها خودداری می‌کردند و نسبت به همکاری با غیرسیسیلی‌ها مشکوک بودند. برخی از محافظه‌کارترین روسا تنها با مردانی که ریشه در روستای سیسیلی خود داشتند کار می‌کردند.Sifakis وقتی جنگ به ضرر ماسریا پیش رفت، دومین فرد تحت فرمانش، چارلز "لاکی" لوچیانو، فرصتی برای تغییر وفاداری دید. در یک توافق پنهانی با مارانزانو، او موافقت کرد که مرگ ماسریا را مهندسی کند تا در ازای آن رکت‌های ماسریا را در اختیار گرفته و معاون مارانزانو شود. 87–88 با حذف ماسریا، مارانزانو گروه‌های ایتالیایی نیویورک را به پنج خانواده تحت رهبری لوچیانو، جو پروفاسی، تامی گالیانو، وینسنت منگانو و خودش سازمان‌دهی کرد. لوچیانو ظاهراً این تغییرات را پذیرفت، اما در واقع در انتظار فرصت برای حذف مارانزانو بود. اگرچه مارانزانو کمی پیشروتر از ماسریا بود، لوچیانو معتقد شد که او حتی از ماسریا طمعکارتر و قدرت‌طلب‌تر است. تا سپتامبر ۱۹۳۱، مارانزانو با درک تهدید لوچیانو، وینسنت "ماد داگ" کال، آدمکش ایرلندی را استخدام کرد تا او را از بین ببرد. کمیسیون برای حل و فصل اختلافات و تعیین قلمرو خانواده‌ها طراحی شد و بزرگترین نوآوری لوچیانو لقب گرفت. اهداف او از ایجاد کمیسیون، حفظ قدرت خود بر همه خانواده‌ها و جلوگیری از جنگ‌های آینده بود؛ روسا ایده کمیسیون را تأیید کردند.کاپچی، جری. 31–46) خانواده منگانو گامبینو با کاترین کاستلانو ازدواج کرد، که برادرش جوزف منگانو و خواهرش وینچنزا منگانو بخشی از خانواده منگانو، یک خانوادهٔ جنایتکار برجسته در نیویورک، بودند. | ## بخش 2: کارلو گامبینو | این ازدواج گامبینو را از طریق همسرش به خانوادهٔ منگانو مرتبط کرد و ارتباطات او در حلقه‌های جنایت سازمان‌یافته را تقویت نمود. از طریق این شبکهٔ خانوادگی، گامبینو نفوذ خود را تثبیت کرد و اتحادهایی ایجاد نمود که نقش کلیدی در رشد امپراتوری جنایی او ایفا کردند. قتل آناستازیا در سال ۱۹۵۷، جنووزه تصمیم گرفت علیه کاستلو و آناستازیا اقدام کند و گامبینو—که معاون آناستازیا بود—را در توطئهٔ قتل وارد کرد.Davis, pp. هرچند جراحت سطحی بود، این تجربهٔ نزدیک به مرگ باعث شد کاستلو قدرت خود را به جنووزه واگذار کرده و بازنشسته شود. گامبینو قرارداد را به پروفاسی سپرد، که آن را به‌طور ادعایی به جوزف "کریزی جو" گالو محول کرد. پس از آن، گامبینو کنترل خانوادهٔ جنایتکار منگانو را در دست گرفت که از آن پس به نام او شناخته شد. آپالاچین و سقوط جنووزه کمی پس از قتل آناستازیا، جنووزه کنترل خانوادهٔ جنایتکار لوچیانو را از کاستلو به دست گرفت. برای مشروعیت دادن به قدرت جدید خود، او یک نشست برگزار کرد که رهبران هر دو سندیکای جنایت آمریکایی و سیسیلی در آن حضور داشتند. در دستور جلسهٔ نشست، موضوعات مربوط به قمار و قاچاق مواد مخدر در کوبا قبل از انقلاب و همچنین منافعشان در صنعت پوشاک نیویورک مطرح شد. کراسوِل، افسر پلیس ایالت نیویورک، متوجه شد که پسر باربارا در حال رزرو اتاق در هتل‌های محلی است و مقادیر زیادی گوشت از قصابی محلی به خانهٔ باربارا تحویل داده می‌شود. زمانی که پلیس ایالتی تعداد زیادی خودرو لوکس را در ملک مشاهده کرد، شمارهٔ پلاک‌ها را یادداشت کرده و متوجه شد این خودروها به افراد جنایتکار شناخته‌شده ثبت شده‌اند. وقتی مافیاها حضور پلیس را دیدند، شروع به فرار از محل نشست با خودرو یا پیاده کردند. بوفالینو گفت که جنووزه برای ملاقات با باربارای بیمار آمده است، در حالی که خود جنووزه گفت برای حضور در یک باربیکیو آمده است. گامبینو و لوچیانو به‌طور ادعایی بخشی از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار به یک فروشندهٔ مواد مخدر پورتوریکویی پرداخت کردند تا جنووزه را به‌طور کاذب در یک معاملهٔ مواد مخدر متهم کنند.Sifakis, p. 186 در ۱۷ آوریل ۱۹۵۹، جنووزه به پانزده سال زندان به‌خاطر جرایم مواد مخدر محکوم شد؛ او در حین زندان در ۱۴ فوریه ۱۹۶۹ درگذشت. با اجازهٔ دولت ایالات متحده، بستگان لوچیانو جسد او را به نیویورک منتقل کرده و در قبرستان سنت جان در میانیهٔ کوئینز، نیویورک دفن کردند. در مقابل، لوچزه بخشی از ریکت‌های خود در فرودگاه آیدلوایلد (که اکنون فرودگاه جان اف کندی نام دارد) را به گامبینو واگذار کرد. به‌عنوان یک تیم، لوچزه و گامبینو اکنون کنترل فرودگاه، کمیسیون و بیشتر جنایت سازمان‌یافته در نیویورک را در اختیار داشتند. ماگلیکو مسئول ترور لوچزه و گامبینو شد و قرارداد را به کولومبو، یکی از برترین قاتلان قراردادی خود، سپرد. دیگر رؤسا سریعاً دریافتند که ماگلیکو و بونانو هم‌دست هستند و هر دو را احضار کردند تا توضیح دهند. بونانو از ترس جان خود به مونترال پناه برد و ماگلیکو را برای مواجهه با کمیسیون تنها گذاشت. کمیسیون جان او را بخشید اما مجبورش کرد که از ریاست خانواده پروفاسی بازنشسته شود و ۵۰٬۰۰۰ دلار جریمه بپردازد. به عنوان پاداش برای اینکه کولومبو به رئیسش پشت کرد، او کنترل خانواده ماگلیکو را در دست گرفت که بعدها به خانواده کولومبو تغییر نام داد. | ## بخش 3: کارلو گامبینو | وضعیت سلامتی و دستور اخراج روند اخراج گامبینو توسط اداره مهاجرت و تابعیت ایالات متحده از سال ۱۹۵۳ آغاز شد، اما به دلیل مشکل قلبی و بستری‌های مکرر در بیمارستان، چند سالی پیشرفت نداشت. در سال ۱۹۷۰ او به اتهام توطئه برای سرقت یک خودروی زره‌پوش حاوی ۳ میلیون دلار جعل، تعقیب قضایی شد و در ۲۳ مارس ۱۹۷۰ دستگیر شد. همان سال، دادگاه عالی ایالات متحده حکم اخراج سال ۱۹۶۷ او را که قبلاً درخواست تجدیدنظر کرده بود، تأیید کرد زیرا او به صورت غیرقانونی وارد کشور شده بود. وقتی دولت تلاش کرد حکم را اجرا کند، گامبینو پس از ابتلا به سکته قلبی شدید به بیمارستان منتقل شد. جانسون، سه بار هدف شلیک قرار گرفت، یکی از گلوله‌ها به سرش اصابت کرد، در دومین رژه روز وحدت ایتالیایی در کلمبوس سرکل که توسط لیگ حقوق مدنی ایتالیایی-آمریکایی برگزار شده بود؛ جانسون بلافاصله توسط محافظان کولومبو کشته شد. اگرچه بسیاری در خانواده کولومبو گالو را مسئول شلیک می‌دانستند، پلیس در نهایت پس از بازجویی از گالو، نتیجه گرفت که جانسون یک تیرانداز تنها بوده است. از آنجا که جانسون چند روز قبل در باشگاهی متعلق به خانواده گامبینو بوده است، یکی از نظریه‌ها این بود که گامبینو این شلیک را سازماندهی کرده است. کولومبو از شنیدن شکایات گامبینو درباره لیگ امتناع کرده و در یک بحث ادعا شده به صورت او تف کرده بود. با این حال، رهبری خانواده کولومبو مطمئن بود که گالو پس از اختلاف با خانواده، دستور ترور را صادر کرده است. رؤسای خانواده گامبینو پس از زندانی شدن ویتو جنووزه، کارمینو گامبینو کنترل کمیشن را بر عهده گرفت. در عوض، لوچزه بخشی از رکت‌های خود در فرودگاه آیدلوایلد (اکنون به نام فرودگاه جان اف. به عنوان یک تیم، لوچزه و گامبینو اکنون فرودگاه، کمیشن و بیشتر فعالیت‌های مافیایی نیویورک را کنترل می‌کردند. مرگ و پایان فعالیت کارمینو گامبینو در تاریخ ۱۵ اکتبر ۱۹۷۶ در سن ۷۸ سالگی درگذشت. پس از مرگ او، قدرت در خانواده گامبینو به پل کاستانلانو، یکی از اعضای ارشد خانواده منتقل شد. کاستانلانو تا اواخر دههٔ ۱۹۸۰ به رهبری خانواده ادامه داد و روابط گستردهٔ گامبینو با دیگر خانواده‌های مافیایی و کمیشن را حفظ کرد. با این انتقال قدرت، خانواده گامبینو به نام یکی از قدرتمندترین خانواده‌های مافیایی نیویورک باقی ماند و تأثیرگذاری آن بر کمیشن و تجارت‌های غیرقانونی شهر ادامه یافت. کنترل بر فرودگاه‌ها، اتحادیه‌ها و بخش‌های مختلف اقتصادی به عنوان میراثی از دوران گامبینو باقی ماند. میراث کارمینو گامبینو با رهبری طولانی‌مدت، قدرت و شبکه‌های گستردهٔ خانواده گامبینو را تثبیت کرد. ازدواج‌ها و اتحادهای خانوادگی او، مانند ازدواج پسرش توماس با دختر فرانچس لوچزه، به گسترش نفوذ خانواده گامبینو در میان دیگر خانواده‌های مافیایی کمک کرد. در فرهنگ عامه در فیلم تلویزیونی ۱۹۹۵ بین عشق و افتخار، کارمینو گامبینو توسط رابرت لاجیا بازی شده‌است. در فیلم تلویزیونی ۱۹۹۶ گوتی، کارمینو گامبینو توسط مارک لارنس به عنوان رئیس خانواده گامبینو تا زمان مرگش در ۱۹۷۶ نقش‌آفرینی شده‌است. این فیلم زندگی او از سال‌های اولیه در کوزا نوسترا تا مرگش را نشان می‌دهد، زمانی که پل کاستانلانو به عنوان جانشین او انتخاب شد. | ## جمع‌بندی | در مینی‌سریال ۲۰۱۵ شبکهٔ AMC تولید مافیا: نیویورک، کارمینو گامبینو توسط نوح فارست به تصویر کشیده شده‌است.