موضوع مقاله: هوج | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هوج | مقدمه: هوج (به عربی: ) روستایی عربی فلسطینی بود که در حدود ۱۵ کیلومتری شمال شرقی شهر غزه قرار داشت. | ## بخش 1: هوج | این روستا به‌عنوان محل شهر باستانی فلسطینی اوگا (Oga) شناسایی شده و روستای نوین آن در اوایل سده نوزدهم میلادی توسط عثمانیان بنیان نهاده شد. هوج در منطقه‌ای تپه‌ماهوری در حاشیه شمالی بیابان نگب جای داشت و در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از سکنه تهی شد. پیشینه بازمانده‌های معماری از دوره‌های عصر آهن، هخامنشی و هلنیستی در این محل یافت شده‌است. هوج با شهر فلسطینی اوگا یکی دانسته شده و به‌دلیل نمایش آن بر روی نقشه مادبا متعلق به سده ششم میلادی شناخته شده‌است. دوره عثمانی روستای نوین هوج در فاصله سال‌های ۱۸۱۸ تا ۱۸۲۰ میلادی به دستور مصطفی‌بیک، فرماندار عثمانی غزه و یافا، بنیان‌گذاری شد. او یک پاسگاه پلیس برای تأمین امنیت روستا بنا کرد و زمین رایگان به قبایل بادیه‌نشین اطراف پیشنهاد داد تا آنان را به مهاجرت به این محل تشویق کند. این شورش سرکوب شد و بیشتر افراد وحیده کشته، زندانی یا به کار اجباری در زمین‌ها گمارده شدند و بقیه از منطقه گریختند. او یادداشت کرد که خانه‌های روستا از خشت ساخته شده و جمعیت آن میان ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر است که بیشترشان از کشت غلات و نان‌پزی امرار معاش می‌کنند. در نزدیکی چاه آب که بسیار ژرف بود چند قطعه از ستون‌های باستانی از سنگ مرمر خاکستری-سفید بر زمین افتاده بود. | ## بخش 2: هوج | فهرست روستاهای عثمانی از حدود سال ۱۸۷۰ نشان می‌دهد که هوج ۱۵۳ نفر جمعیت در ۶۳ خانه داشت، هرچند این شمارش تنها مردان را دربرمی‌گرفت. در سال ۱۸۸۳ بررسی فلسطین غربی وابسته به صندوق اکتشاف فلسطین هوج را این‌گونه توصیف کرد: «روستایی کوچک از گِل بر زمینی هموار. پس از پیروزی بریتانیای کبیر و برقراری قیمومت بریتانیا بر فلسطین، روستای هوج به سمت شرق و غرب گسترش یافت. آب آشامیدنی از چاهی به ژرفای ۶۱ متر و نیز از چاه‌های دیگر در بسترهای رودخانه‌های پیرامونی تأمین می‌شد. بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا انجام دادند، هوج ۴۲۶ نفر جمعیت داشت که همگی مسلمان بودند. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین جمعیت به ۶۱۸ نفر رسید که همچنان همگی مسلمان بودند و در ۱۱۸ خانه زندگی می‌کردند. در آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت هوج همراه با کیبوتص دوروت شمرده شد؛ جمعیت مشترک آن‌ها ۸۱۰ مسلمان و ۲۳۰ یهودی با مجموع ۲۱٬۹۸۸ دونوم زمین بود. از این زمین‌ها عرب‌ها ۹۳ دونوم را به باغداری و کشت آبی و ۱۶٬۲۳۶ دونوم را به کشت غلات اختصاص داده بودند. هوج سنت دوستی با یهودیان داشت: در سال ۱۹۴۶ مردانی از هاگانا که تحت تعقیب ارتش بریتانیا بودند از سوی ساکنان روستا پناه داده شدند. | ## بخش 3: هوج | تنها پس از تصویب طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین در اواخر نوامبر ۱۹۴۷ بود که روابط تیره شد و مختار روستا و برادرش به اتهام همکاری با یهودیان کشته شدند. در ۳۱ مه ۱۹۴۸ خانه‌های آنان منفجر و دارایی‌هایشان غارت شد و خود به سوی نوار غزه رانده شدند. سران سه کیبوتص همسایه یعنی فاردا از دوروت، گاوری از نیر-آم و فریش از روحامه، در ۴ اوت نامه اعتراضی دربارهٔ رفتار با فلسطینیان محلی به داوید بن گوریون نوشتند. بن‌گوریون شخصاً مداخله نکرد و آنچه رخ داده بود را محکوم نکرد اما ابراز امیدواری کرد که ستاد فرماندهی نیروهای دفاعی اسرائیل به شکایت آنان توجه کند: «امیدوارم ستاد فرماندهی به آنچه می‌گویید توجه کند و از چنین اقدامات ناعادلانه و ناموجهی در آینده بپرهیزد و تا جایی که امکان دارد خطاهای گذشته را جبران نماید.» در سپتامبر ۱۹۴۸ ساکنان پیشین هوج که آرامش منطقه را دیده بودند از اسرائیل درخواست بازگشت کردند. بخور-شالوم شطریت از وزارت امور اقلیت‌ها و یعقوب شیمونی نوشتند که ساکنان به‌دلیل «وفاداری» شان و اینکه فرار نکرده بلکه اخراج شده بودند سزاوار رفتار ویژه‌اند. حوات شیکمیم (مزرعه چنار مصری) بر زمین‌های هوج ساخته شد و بعدها در سال ۱۹۷۲ از سوی آریل شارون خریداری گردید. در سال ۱۹۹۲ محل روستا چنین توصیف شد: «تنها یک ساختمان بتنی فرسوده با درها و پنجره‌های مستطیلی و سقف تخت باقی مانده‌است. | ## جمع‌بندی | یک دامداری گوسفند اسرائیلی نیز در همین محل برپا شده‌است.» در سال ۱۹۹۸ شمار آوارگان هوج در غزه نزدیک به ۵٬۷۷۰ نفر برآورد می‌شد.