موضوع مقاله: نظریه ارتباطات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نظریه ارتباطات | مقدمه: نظریه ارتباطات توصیفی پیشنهادی از پدیده‌های ارتباطی و روابط بین آنهاست یا یک طرح داستانی است که این روابط را توصیف می‌کند و استدلالی برای این سه عنصر است. | ## بخش 1: نظریه ارتباطات | نظریه ارتباطات راهی برای سخن در مورد و تحلیل رویدادها، فرآیندها و تعهدات کلیدی فراهم می‌کند که در کنار هم ارتباط را تشکیل می‌دهند. نظریه را می‌توان به عنوان راهی برای ترسیم نقشه جهان و قابل پیمایش کردن آن در نظر گرفت. نظریه ارتباطات ابزارهایی را برای پاسخ به سوالات تجربی، مفهومی یا عملی در مورد ارتباطات در اختیار ما قرار می‌دهد. نظریه ارتباطات بر جنبه‌های نمادین و فرآیند اجتماعی آن از دو منظر تأکید دارد - به عنوان مبادله اطلاعات (دیدگاه انتقال) و به عنوان کاری که برای ایجاد ارتباط و در نتیجه فعال کردن آن تبادل انجام می‌شود (دیدگاه آیینی). پژوهش‌های جامعه‌شناسی زبان در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ نشان داد که میزان تغییر رسمیت زبان توسط افراد به بافت اجتماعی بستگی دارد که در آن قرار دارند. این موضوع بر اساس هنجارهای اجتماعی که استفاده از زبان را دیکته می‌کنند، توضیح داده شده است. نظریه‌های ارتباطات از خاستگاه‌های تاریخی متعددی پدید آمده‌اند، از جمله سنت‌های کلاسیک سخنوری و فن بیان، برداشت‌های عصر روشنگری از جامعه و ذهن، و تلاش‌های پس از جنگ جهانی دوم برای درک تبلیغات و روابط بین رسانه و جامعه. نظریه‌پردازان برجسته ارتباطات بنیادی تاریخی و مدرن عبارتند از: کورت لوین، هارولد لاسول، پل لازارسفلد، کارل هاولند، جیمز کری، الیهو کاتز، کنت بورک، جان دیویی، یورگن هابرماس، مارشال مک‌لوهان، تئودور آدورنو، آنتونیو گرامشی، ژان لوک نانسی، رابرت ازرا پارک، جورج هربرت مید، جوزف والتر، کلود شانون، استوارت هال و هارولد اینیس. - اگرچه برخی از این نظریه‌پردازان ممکن است به صراحت این دو را به هم مرتبط نکنند. مدل‌ها و عناصر یکی از فعالیت‌های کلیدی در نظریه ارتباطات، توسعه مدل‌ها و مفاهیمی است که برای توصیف ارتباط استفاده می‌شوند. در مدل خطی، ارتباط در یک جهت کار می‌کند: فرستنده پیامی را رمزگذاری می‌نماید و آن را از طریق کانالی برای رمزگشایی گیرنده ارسال می‌کند. افراد پیام‌ها را به صورت مشارکتی ارسال و دریافت می‌کنند، زیرا به طور مداوم اطلاعات را رمزگذاری و رمزگشایی می‌نمایند. مدل تراکنشی فرض می‌کند که اطلاعات به طور همزمان از طریق یک کانال پر سر و صدا ارسال و دریافت می‌شوند و همچنین یک چارچوب مرجع یا تجربه را در نظر می‌گیرد که هر فرد برای تعامل به ارمغان می‌آورد. کانال: از نظر شانون، کانال «صرفاً واسطه‌ای است که برای انتقال سیگنال از فرستنده به گیرنده استفاده می‌شود.» گیرنده: از نظر شانون، گیرنده «عمل معکوس کاری را که توسط فرستنده انجام می‌شود، انجام می‌دهد و پیام را از سیگنال بازسازی می‌کند.» مقصد: از نظر شانون، مقصد «شخص (یا چیزی) است که پیام برای او در نظر گرفته شده است». پیام یک مفهوم، اطلاعات، ارتباط یا بیانیه است که به صورت شفاهی، کتبی، ضبط شده یا بصری برای گیرنده ارسال می‌شود. بازخورد عناصر آنتروپی، مثبت و منفی معرفت‌شناسی نظریه‌های ارتباطات از نظر معرفت‌شناسی خود تفاوت‌های اساسی دارند و بیان این تعهد فلسفی بخشی از فرآیند نظریه‌پردازی است. اگرچه مواضع معرفت‌شناختی مختلف مورد استفاده در نظریه‌های ارتباطات می‌توانند متفاوت باشند، یک طرح طبقه‌بندی بین معرفت‌شناسی‌های تجربی تفسیری، تجربی متریک پسااثبات‌گرایی، بلاغی و انتقادی تمایز قائل می‌شود. نظریه‌های ارتباطات همچنین ممکن است در حوزه‌های مورد علاقه متمایزی قرار گیرند یا بر اساس آنها متفاوت باشند، از جمله نظریه اطلاعات، بلاغت و گفتار، ارتباطات بین فردی، ارتباطات سازمانی، ارتباطات اجتماعی-فرهنگی، ارتباطات سیاسی، ارتباطات با واسطه کامپیوتر و دیدگاه‌های انتقادی در مورد رسانه و ارتباطات. معرفت‌شناسی تجربی تفسیری معرفت‌شناسی تجربی تفسیری یا تفسیرگرایی به دنبال توسعه بینش و درک ذهنی از پدیده‌های ارتباطی از طریق مطالعه بنیادی تعاملات محلی است. نظریه‌های مشخصه این معرفت‌شناسی شامل ساختارگرایی و کنش متقابل نمادین است و روش‌های مرتبط با آن اغلب شامل تحلیل گفتمان و قوم‌نگاری می‌شود. معرفت‌شناسی تجربی متریک یا پسااثبات‌گرایی معرفت‌شناسی تجربی متریک یا پسااثبات‌گرایی، نگاهی بدیهی و گاهی علی به پدیده‌ها دارد، شواهدی در مورد ارتباط یا پیش‌بینی ارائه می‌دهد و از روش‌هایی برای اندازه‌گیری پدیده‌های ارتباطی استفاده می‌کند. نظریه‌های پسااثبات‌گرایی عموماً با دقت، ثبات، ثمربخشی و صرفه‌جویی‌شان ارزیابی می‌شوند. نظریه‌های مشخصه معرفت‌شناسی پسااثبات‌گرایی ممکن است از طیف وسیعی از دیدگاه‌ها، از جمله عمل‌گرا، رفتارگرا، شناخت‌گرا، ساختارگرا یا کارکردگرا، سرچشمه گرفته باشند. اگرچه کار پسااثبات‌گرایی ممکن است کیفی یا کمی باشد، اما تحلیل آماری شکل رایجی از شواهد است و محققانی که از این رویکرد استفاده می‌کنند اغلب به دنبال توسعه نتایجی هستند که می‌توانند توسط دیگران تکرار شوند. معرفت‌شناسی بلاغی معرفت‌شناسی بلاغی، دیدگاهی رسمی، منطقی و جهانی از پدیده‌ها را با توجه ویژه به اقناع از طریق گفتار ارائه می‌دهد. معرفت‌شناسی بلاغی اغلب از مبانی یونانی-رومی مانند آثار ارسطو و سیسرو الهام می‌گیرد، اگرچه آثار اخیر از میشل فوکو، کنت بورک، مارکسیسم، موج دوم فمینیسم و مطالعات فرهنگی نیز الهام گرفته است. معرفت‌شناسی انتقادی معرفت‌شناسی انتقادی، آشکارا سیاسی و هدفمند است و با توجه به دیدگاه خود، یک ایدئولوژی را بیان می‌کند و پدیده‌ها را با توجه به این ایدئولوژی نقد می‌کند. معرفت‌شناسی انتقادی توسط ارزش‌های خود هدایت می‌شود و به سمت تغییر اجتماعی و سیاسی گرایش دارد. نظریه‌های ارتباطی مرتبط با این معرفت‌شناسی عبارتند از ساختارشکنی، مارکسیسم فرهنگی، موج سوم فمینیسم و مطالعات مقاومت. شیوه‌های جدید ارتباطی در اواسط دهه ۱۹۷۰، الگوی غالب در رابطه با توسعه ارتباطات از بین رفت. | ## بخش 2: نظریه ارتباطات | به طور خاص، افزایش رویکرد مشارکتی به پایان رسید که مطالعاتی همانند اشاعه‌گرایی را به چالش می‌کشید که در دهه ۱۹۵۰ غالب بود. هیچ دلیل معتبری برای مطالعه مردم به عنوان مجموعه‌ای از افراد خاص وجود ندارد که تجربه اجتماعی خود را یکپارچه و حذف کرده‌اند، مگر با فرض اینکه مخاطب یک توده است. بر اساس دیدگاه یا زیررشته رویکردها به نظریه نیز بر اساس دیدگاه یا زیررشته متفاوت است. مدل نظریه ارتباطات به عنوان یک حوزه که توسط رابرت کریگ (زادهٔ ۱۰ می ۱۹۴۷) فیلسوف و نظریه‌پرداز آمریکایی حوزه ارتباطات ارائه شده است، رویکردی اثرگذار در تجزیه حوزه نظریه ارتباطات به دیدگاه‌هایی بوده‌است که هر کدام نقاط قوت، ضعف و بده‌بستان‌های خاص خود را دارند. نظریه اطلاعات در نظریه اطلاعات، نظریه‌های ارتباطات فرآیند فنی تبادل اطلاعات را با استفاده از ریاضیات بررسی می‌کنند. این دیدگاه در مورد نظریه ارتباطات از توسعه نظریه اطلاعات در اوایل دهه ۱۹۲۰ سرچشمه گرفته است. ایده‌های محدودی در نظریه اطلاعات در آزمایشگاه‌های بل توسعه یافته بودند که همگی به طور ضمنی رویدادهایی با احتمال برابر را فرض می‌کردند. تاریخچه نظریه اطلاعات به عنوان شکلی از نظریه ارتباطات را می‌توان از طریق مجموعه‌ای از مقالات کلیدی در این دوره ردیابی کرد. مقاله هری نایکوئیست در سال ۱۹۲۴، با عنوان «عوامل خاصی که بر سرعت تلگراف تأثیر می‌گذارند»، شامل یک بخش نظری است که «هوش» و «سرعت خطی» که می‌توان آن را توسط یک سیستم ارتباطی منتقل کرد، کمّی می‌کند. مقاله رالف هارتلی در سال ۱۹۲۸، با عنوان «انتقال اطلاعات»، از کلمه «اطلاعات» به عنوان یک کمیت قابل اندازه‌گیری استفاده می‌کند که نشانگر توانایی گیرنده در تشخیص یک توالی از نمادها از هر توالی دیگری است. بنابراین، واحد طبیعی اطلاعات، رقم اعشاری بود که بعدها به افتخار او به هارتلی به عنوان یک واحد یا مقیاس یا معیار اطلاعات تغییر نام داد. آلن تورینگ در سال ۱۹۴۰ از ایده‌های مشابهی به عنوان بخشی از تحلیل آماری شکستن رمزهای جنگ جهانی دوم آلمان انیگما استفاده کرد. رویداد برجسته اصلی که راه را برای توسعه شکل نظریه اطلاعات از نظریه ارتباطات باز کرد، انتشار مقاله‌ای از کلود شانون (۱۹۱۶–۲۰۰۱) در مجله فنی سیستم بل در ژوئیه و اکتبر ۱۹۴۸ با عنوان "نظریه ریاضی ارتباطات" بود. شانون بر این مسئله تمرکز کرد که چگونه می‌توان اطلاعاتی را به بهترین شکل رمزگذاری کرد که یک فرستنده می‌خواهد منتقل کند. او همچنین از ابزارهایی در نظریه احتمال استفاده کرد که توسط نوربرت وینر توسعه داده شده بود. شانون آنتروپی اطلاعات را به عنوان معیاری برای عدم قطعیت در یک پیام توسعه داد و در عین حال اساساً حوزه نظریه اطلاعات را ابداع کرد. «مسئله اساسی ارتباطات، بازتولید دقیق یا تقریباً پیامی است که در نقطه دیگری انتخاب شده است.» در سال ۱۹۴۹، در نسخه‌ای از طبقه‌بندی خارج‌شده از کار زمان جنگ شانون در مورد نظریه ریاضی رمزنگاری ("نظریه ارتباطات سیستم‌های محرمانه") او ثابت کرد که همه رمزهای غیرقابل شکستن از نظر تئوری باید الزامات مشابهی با پد یک‌بار مصرف داشته باشند. همچنین معرفی نظریه نمونه‌برداری به او نسبت داده می‌شود، که مربوط به نمایش یک سیگنال زمان پیوسته از یک مجموعه (یکنواخت) گسسته از نمونه‌ها است. این نظریه در دهه ۱۹۶۰ و بعد از آن، برای گذار مخابرات از سیستم‌های انتقال آنالوگ به دیجیتال ضروری بود. در سال ۱۹۵۱، شانون با مقاله خود با عنوان «پیش‌بینی و آنتروپی انگلیسی چاپی» (۱۹۵۱)، سهم اساسی خود را در پردازش زبان طبیعی و زبان‌شناسی محاسباتی ایفا کرد و پیوندی واضح و قابل اندازه‌گیری بین عمل فرهنگی و شناخت احتمالاتی ارائه داد. ارتباطات میان‌فردی نظریه‌های ارتباطات میان‌فردی به روش‌هایی می‌پردازند که گروه‌های بسیار کوچکی از افراد با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. اگرچه نظریه‌های ارتباطات میان‌فردی ریشه در مطالعات ارتباطات جمعی در مورد نگرش و پاسخ به پیام‌ها دارند ولی از دهه ۱۹۷۰، نظریه‌های ارتباطات میان‌فردی تمرکز کاملاً شخصی به خود گرفته‌اند. نظریه‌های میان‌فردی روابط و توسعه آنها، ارتباطات غیرکلامی، نحوه سازگاری ما با یکدیگر در طول مکالمه، نحوه توسعه پیام‌هایی که می‌خواهیم منتقل کنیم و نحوه کارکرد فریب را بررسی می‌کنند. ارتباطات سازمانی نظریه‌های ارتباطات سازمانی نه تنها به روش‌های استفاده افراد از ارتباطات در سازمان‌ها، بلکه به نحوه استفاده آنها از ارتباطات برای تشکیل آن سازمان، توسعه ساختارها، روابط و شیوه‌ها برای دستیابی به اهدافشان نیز می‌پردازند. اگرچه نظریه‌های اولیه ارتباطات سازمانی با مدلی به نام مدل ظرف (این ایده که سازمان، یک شیء با مرز مشخص است که در آن ارتباطات به شیوه‌ای مستقیم و با پیروی از خطوط سلسله مراتبی اتفاق می‌افتد) مشخص می‌شدند ولی نظریه‌های جدیدتر، سازمان را به عنوان یک موجودیت سیال‌تر با مرزهای نامشخص در نظر گرفته‌اند. مطالعات در حوزه ارتباطات سازمانی، ارتباطات را به عنوان یک عمل تسهیلگر و پیش‌ساز فعالیت سازمانی به عنوان سیستم‌های مشارکتی ذکر می‌کنند. با توجه به اینکه موضوع مطالعه آن سازمان است، شاید جای تعجب نباشد که پژوهش ارتباطات سازمانی ارتباطات مهمی با نظریه‌های مدیریت دارد، و «فصلنامه ارتباطات مدیریت» به عنوان یک مکان کلیدی برای انتشار کارهای علمی عمل می‌کند. با این حال، نظریه‌های ارتباطات سازمانی از طریق دیدگاه انتقادی خود نسبت به قدرت و توجه به نیازها و منافع کارگران، به جای اولویت دادن به اراده مدیریت، هویت متمایزی را حفظ می‌کنند. ارتباطات سازمانی را می‌توان با جهت‌گیری آن به چهار مسئله کلیدی متمایز کرد: صدا (چه کسی می‌تواند در یک سازمان صحبت کند)، عقلانیت (چگونه تصمیمات گرفته می‌شود و اهداف چه کسی برآورده می‌شود)، سازمان (چگونه خود سازمان ساختار یافته و چگونه عمل می‌کند) و رابطه سازمان-جامعه (چگونه سازمان می‌تواند به طور متناوب به جامعه به عنوان یک کل خدمت کند، از آن بهره ببرد و آن را منعکس کند). ارتباطات اجتماعی-فرهنگی این شاخه از نظریه، چگونگی تولید و بازتولید نظم اجتماعی از طریق ارتباطات را بررسی می‌کند. | ## بخش 3: نظریه ارتباطات | مسایل ارتباطی در سنت اجتماعی-فرهنگی ممکن است بر اساس ناهماهنگی، تعارض یا شکست در هماهنگی نظریه‌پردازی شوند. نظریه‌های این حوزه، پویایی‌هایی مانند پدیده‌های سطح خرد و کلان، ساختار در مقابل عاملیت، امر محلی در مقابل امر جهانی و مسایل ارتباطی را بررسی می‌کنند که به دلیل شکاف‌های فضا و زمان پدیدار می‌شوند و تا حدودی با دیدگاه‌های جامعه‌شناختی و انسان‌شناختی خویشاوندی دارند ولی با توجه دقیق به ارتباطات به عنوان امری ساخته‌شده و سازنده متمایز می‌شوند. ارتباطات سیاسی نظریه‌های ارتباطات سیاسی به تبادل عمومی پیام‌ها بین کنشگران سیاسی از هر نوع مربوط می‌شوند. این حوزه در تضاد با نظریه‌های علوم سیاسی است که برای درک فرآیندهای تصمیم‌گیری به درون نهادهای سیاسی نگاه می‌کنند. نظریه‌های اولیه ارتباطات سیاسی، نقش ارتباطات جمعی (مثلاً تلویزیون و روزنامه‌ها) و احزاب سیاسی را بر گفتمان سیاسی بررسی می‌کردند. با این حال، با گسترش گفتمان سیاسی، نظریه‌های ارتباطات سیاسی نیز توسعه یافته‌اند و اکنون شامل مدل‌هایی از مشورت و معنابخشی و گفتمان‌هایی در مورد طیف وسیعی از موضوعات سیاسی هستند: نقش رسانه‌ها (مثلاً به عنوان دروازه‌بان، چارچوب‌ساز و تعیین‌کننده دستور کار)؛ اشکال حکومت (مثلاً دموکراسی، پوپولیسم و ​​استبداد)؛ تغییر اجتماعی (مثلاً کنشگری و اعتراضات)؛ نظم اقتصادی (مثلاً سرمایه‌داری، نئولیبرالیسم و ​​سوسیالیسم)؛ ارزش‌های انسانی (مثلاً حقوق، هنجارها، آزادی و اقتدار)؛ و تبلیغات، اطلاعات نادرست و اعتماد. دو مورد از حوزه‌های مهم نوظهور برای نظریه‌پردازی در مورد ارتباطات سیاسی، بررسی مشارکت مدنی و کار تطبیقی ​​بین‌المللی است (با توجه به اینکه بخش زیادی از ارتباطات سیاسی در ایالات متحده انجام شده است). ارتباطات با واسطه رایانه نظریه‌های ارتباطات با واسطه رایانه یا CMC به عنوان پاسخی مستقیم به ظهور سریع فناوری‌های ارتباطی واسطه‌ای جدید به شکل رایانه‌ها پدیدار شدند. پژوهشگران CMC در مورد اینکه چه چیزی ممکن است از دست برود و چه چیزی ممکن است به دست آید، زمانی که بسیاری از شیوه‌های سابقاً بدون واسطه و وابسته (یعنی فعالیت‌هایی که لزوماً به صورت هماهنگ، منظم و وابسته انجام می‌شدند) را به حالت‌های واسطه‌ای و غیر وابسته تغییر می‌دهیم، تحقیق می‌کنند. به عنوان مثال، بحثی که زمانی نیاز به جلسه داشت، اکنون می‌تواند یک رشته ایمیل باشد، تأیید قرار ملاقات که زمانی شامل یک تماس تلفنی زنده بود، اکنون می‌تواند یک کلیک روی یک پیام متنی باشد، یک پروژه نوشتاری مشارکتی که زمانی نیاز به یک برنامه دقیق برای تهیه پیش‌نویس، توزیع و حاشیه‌نویسی داشت، اکنون می‌تواند در یک سند مشترک انجام شود. نظریه‌های CMC به سه دسته تقسیم می‌شوند: نظریه‌های فیلتر شده توسط نشانه‌ها: نظریه‌های حذف نشانه‌ها اغلب تعامل رو در رو را به عنوان استاندارد طلایی در نظر گرفته‌اند که ارتباطات واسطه‌ای باید با آن مقایسه شوند و شامل نظریه‌هایی مانند نظریه حضور اجتماعی، نظریه غنای رسانه و مدل هویت اجتماعی اثرات فردیت‌زدایی (SIDE) می‌شوند. نظریه‌های تجربی/ادراکی: نظریه‌های تجربی/ادراکی به چگونگی درک افراد از ظرفیت فناوری‌ها، همانند اینکه آیا فناوری نزدیکی روانی ایجاد می‌کند یا خیر (نظریه قرابت الکترونیکی) می‌پردازند. سازگاری با/بهره‌برداری از رسانه‌ها: نظریه‌های انطباق/بهره‌برداری، چگونگی گسترش خلاقانه یا استفاده از محدودیت‌های سیستم‌های CMC توسط افراد را بررسی می‌کنند، از جمله نظریه پردازش اطلاعات اجتماعی (SIP) و ایده فراشخصی (زمانی که افراد از محدودیت‌های کانال واسطه‌ای برای ایجاد یک دیدگاه گزینشی از خود با شریک ارتباطی‌شان استفاده می‌کنند و برداشتی فراتر از واقعیت ایجاد می‌کنند). نظریه‌های این حوزه اغلب محدودیت‌ها و قابلیت‌های فناوری‌های جدید را بررسی می‌کنند و از دیدگاه «توانمندی‌ها» می‌پرسند که این فناوری چه چیزهایی را «درخواست، مطالبه، تشویق، دلسرد، رد و مجاز می‌کند». اخیراً تمرکز نظری و تجربی CMC به طور آشکارتری از «C» (یعنی رایانه) به «M» (یعنی میانجیگری) تغییر یافته‌است. بلاغت و سخنرانی نظریه‌های مربوط به بلاغت و سخنرانی عمومی اغلب به گفتمان به عنوان یک هنر مربوط می‌شوند، از جمله بررسی عملی قدرت کلمات و توانایی ما در بهبود مهارت‌هایمان از طریق تمرین. نظریه‌های بلاغی، روشی برای تحلیل گفتارها، زمانی که به شیوه‌ای تفسیری خوانده می‌شوند (خواندن دقیق و مکرر برای استخراج مضامین، استعاره‌ها، تکنیک‌ها، استدلال، معنا و غیره)، ارائه می‌دهند؛ برای مثال، با توجه به رابطه آنها با قدرت یا عدالت، یا اقناع، جذابیت عاطفی یا منطق آنها. دیدگاه‌های انتقادی در مورد رسانه و ارتباطات نظریه اجتماعی انتقادی در ارتباطات، در حالی که برخی سنت‌ها را با بلاغت به اشتراک می‌گذارد، آشکارا به سمت «بیان، زیر سوال بردن و فراتر رفتن از پیش‌فرض‌هایی که نادرست، غیرصادقانه یا ناعادلانه تلقی می‌شوند» گرایش دارد.(p. ریشه نظریه‌های انتقادی در مکتب فرانکفورت است که متفکران ضد نظام حاکم را که از ظهور نازیسم و ​​تبلیغات نگران بودند، از جمله آثار ماکس هورکهایمر و تئودور آدورنو گرد هم آورد. دیدگاه‌های انتقادی مدرن اغلب با جنبش‌های اجتماعی نوظهور مانند پسااستعمارگرایی و نظریه کوئیر درگیر می‌شوند و به دنبال بازتاب و رهایی‌بخشی هستند. یکی از بدنه‌های نظری تأثیرگذار در این حوزه، از آثار استوارت هال سرچشمه می‌گیرد که با مدل رمزگذاری/رمزگشایی ارتباطات خود، فرضیات سنتی در مورد عملکرد یکپارچه ارتباطات جمعی را زیر سوال برد و از طریق نقد رسانه‌ای و کاوش در کدهای زبانی و هویت فرهنگی، بسط چشمگیری از نظریه‌های گفتمان، نشانه‌شناسی و قدرت ارائه داد. ارزش‌شناسی ارزش‌شناسی به این موضوع می‌پردازد که چگونه ارزش‌ها بر پژوهش و توسعه نظریه تأثیر می‌گذارند. رویکرد اول اذعان می‌کند ارزش‌ها بر علایق نظریه‌پردازان تأثیر می‌گذارند ولی پیشنهاد می‌کند که این ارزش‌ها باید پس از شروع پژوهش‌های واقعی کنار گذاشته شوند. تکرار بیرونی یافته‌های پژوهش به ویژه در این رویکرد برای جلوگیری از آلودگی یافته‌ها و تفسیرهای پژوهشگران از ارزش‌های فردی بسیار مهم است. رویکرد دوم این ایده را رد می‌کند که ارزش‌ها را می‌توان از هر مرحله از توسعه نظریه حذف کرد. در عوض، آنها به ارزش‌های خود توجه دارند تا بفهمند که چگونه این ارزش‌ها یافته‌های آنها را در بافت یا تحت تأثیر قرار می‌دهند یا منحرف می‌کنند. رویکرد سوم نه تنها این ایده را رد می‌کند که ارزش‌ها می‌توانند از پژوهش و نظریه جدا شوند، بلکه این ایده را هم رد می‌کند که آنها باید از هم جدا شوند. این رویکرد اغلب توسط نظریه‌پردازان انتقادی اتخاذ می‌شود که باورمندند نقش نظریه ارتباطات، شناسایی ستم و ایجاد تغییر اجتماعی است. | ## جمع‌بندی | در این رویکرد ارزش‌شناختی، نظریه‌پردازان ارزش‌های خود را می‌پذیرند و برای بازتولید آن ارزش‌ها در پژوهش و توسعه نظریه خود تلاش می‌کنند.