aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: عملیات آزادسازی کویت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عملیات آزادسازی کویت | مقدمه: عملیات آزادسازی کویت یک عملیات نظامی تحت رهبری ایالات متحده و بریتانیا برای بازپس‌گیری کویت از عراق پس از عملیات هوایی گسترده، بین ۲۴ تا ۲۸ فوریهٔ ۱۹۹۱ بود. | ## بخش 1: عملیات آزادسازی کویت | با این‌حال، در برخی مناطق، مقاومت‌هایی از سوی نیروهای عراقی وجود داشت، به‌ویژه در فرودگاه بین‌المللی کویت، نیروهای عراقی که ظاهراً از صدور دستور عقب‌نشینی خود، بی‌اطلاع بودند، به جنگ ادامه دادند و در نتیجه، نبرد شدیدی بر سر خود فرودگاه رخ داد. پیش‌درآمد نیرویی متشکل از ۴۰ کشتی تهاجمی آبی-خاکی در سواحل کویت و عربستان سعودی مستقر بودند. چند روز پیش از حمله، یک نیروی آبی-خاکی، حملات مکرر و ظاهری را در شهر کویت انجام داد و سعی کرد عراقی‌ها را فریب دهد تا فکر کنند ائتلاف از طریق حمله‌ای آبی-خاکی حمله خواهد کرد. نیروهای ائتلاف مستقر در آن‌جا، مورد تهدیدهای مداوم موشک‌های اسکاد، حملات شیمیایی و گلوله‌باران تقریباً مداوم توپخانه عراق عادت کرده بودند. نبرد در ساعت ۴ صبح روز ۲۴ فوریهٔ ۱۹۹۱، لشکرهای ۱ و ۲ نیروی دریایی ایالات متحده پس از ماه‌ها گلوله‌باران و تحت تهدید دائمی حملهٔ شیمیایی عراق، وارد کویت شدند. | ## بخش 2: عملیات آزادسازی کویت | آن‌ها در اطراف شبکه‌های وسیعی متشکل از سیم‌های خاردار، میدان‌های مین و سنگرها مانور دادند. این نیروها با مقاومت کمی روبرو شدند و به غیر از چندین نبرد جزئی توسط تانک‌ها، عمدتاً با سربازان تسلیم‌شدهٔ عراقی روبرو می‌شدند. با این حال، به نظر می‌رسد که یک واحد از نیروهای عراقی، دستور عقب‌نشینی را دریافت نکرده بود. زمانی که تفنگداران دریایی آمریکا به فرودگاه بین‌المللی کویت رسیدند، با مقاومت شدیدی مواجه شدند و چندین ساعت طول کشید تا کنترل و امنیت فرودگاه را به دست گیرند. به‌عنوان بخشی از فرمان عقب‌نشینی، عراقی‌ها سیاست «زمین سوخته» را اجرا می‌کردند که شامل آتش زدن صدها چاه نفت در تلاش برای نابودی اقتصاد کویت بود. | ## بخش 3: عملیات آزادسازی کویت | پس از نبرد در فرودگاه بین‌المللی کویت، تفنگداران دریایی ایالات متحده در حومه شهر کویت توقف کردند و به متحدان ائتلاف خود اجازه دادند تا شهر کویت را تصرف کرده و آن را اشغال کنند و عملاً به عملیات رزمی در صحنه جنگ در کویت پایان دادند. نتایج پس از چهار روز جنگ، تمامی نیروهای عراقی از کویت بیرون رانده شدند و اشغال نزدیک به هفت‌ماههٔ کویت توسط عراق پایان یافت. عراق هزاران جنگ‌افزار و وسیله نقلیهٔ خود را از دست داد، در حالی که ائتلاف، تجهیزات نظامی نسبتاً کمی را از دست داد. | ## جمع‌بندی | تانک‌های منسوخ تی-۷۲ عراقی با تانک‌های آبرامز آمریکایی و چلنجر بریتانیایی توانایی مقابله نداشتند.
موضوع مقاله: جیمز ادوارد ادموندز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمز ادوارد ادموندز | مقدمه: او افسر مهندسان سلطنتی در اواخر دوران ویکتوریا در ارتش بریتانیا بود که در بخش اطلاعات کار می‌کرد، در ایجاد پیشگام ام‌آی۵ شرکت داشت و چندین عملیات جاسوسی را ترویج داد. | ## بخش 1: جیمز ادوارد ادموندز | در سال ۱۹۱۱، ادموندز به عنوان رئیس ستاد لشکر چهارم به سربازی بازگشت، با وجود اینکه به او گفته شده بود که این یک حرکت شغلی بد است. در مانورهای سال ۱۹۱۲، لشکر چهارم به همراه لشکر سوم در شکست سپاه اول به فرماندهی داگلاس هیگ و تنها ستاد دائمی سپاه در ارتش شرکت کرد. آموزش لشکر چهارم بر عقب‌نشینی تأکید داشت، با وجود اینکه چنین تاکتیک‌هایی توسط وزارت جنگ ممنوع شده بود. وقتی جنگ جهانی اول آغاز شد، ادموندز فکر می‌کرد که این لشکر به خوبی آموزش دیده است اما فاقد بسیاری از تجهیزات ارائه شده به لشکرهای آلمانی است. | ## بخش 2: جیمز ادوارد ادموندز | لشکر چهارم در ۲۶ اوت در نبرد لو کاتو جنگید و سپس در عقب‌نشینی بزرگ شرکت کرد، آزمایشی که ادموندز ۵۳ ساله آن را بسیار طاقت‌فرسا یافت و تنها با آموزش‌های پیش از جنگ و باور به اینکه این نبرد به یک ضد حمله منجر خواهد شد، به آن دلگرم شد. ادموندز دریافت که وقتی زمان استراحت فرا می‌رسد، دیگر نمی‌تواند استراحت کند و به همین دلیل به ستاد فرماندهی نیروی اعزامی بریتانیا منتقل شد، جایی که از اخراج شدن به خانه می‌ترسید. ادموندز بقیه جنگ را در ستاد فرماندهی گذراند و در سال ۱۹۱۸ به عنوان معاون مهندس ارشد منصوب شد. ادموندز در ۱ آوریل ۱۹۱۹ مدیر شاخه نظامی بخش تاریخی کمیته دفاع امپراتوری شد و مسئول گردآوری پس از جنگ بخش ۲۸ جلدی عملیات نظامی از تاریخ جنگ بزرگ بود. | ## بخش 3: جیمز ادوارد ادموندز | ادموندز یازده جلد از چهارده جلد با عنوان «عملیات نظامی، فرانسه و بلژیک» را نوشت که به جبهه غربی می‌پرداخت. «عملیات نظامی: ایتالیا ۱۹۱۵–۱۹۱۹»، جلد آخر این مجموعه، در سال ۱۹۴۹، درست پس از بازنشستگی ادموندز، منتشر شد. | ## جمع‌بندی | ادموندز دوران بازنشستگی خود را در خانه برکون، خیابان لانگ، شربورن، دورست گذراند و در ۲ اوت ۱۹۵۶ در همان‌ جا درگذشت.
موضوع مقاله: دروری کرزن دروری-لو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دروری کرزن دروری-لو | مقدمه: دروری کرزن دروری-لو (؛ ۳ ژانویه ۱۸۳۰ – ۶ آوریل ۱۹۰۸) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. | ## بخش 1: دروری کرزن دروری-لو | او با نام دروری کرزون هولدن در ۳ ژانویه ۱۸۳۰ در آستون لاج در آستون-آن-ترنت به دنیا آمد و در همان زمان دروری کرزون هولدن نامیده می‌شد. پدرش ویلیام دروری هولدن بود و وقتی میراث پارک لوکو را به ارث برد، نام خود را به لو تغییر داد. او به صورت خصوصی در خانه‌اش، پارک لوکو، در نزدیکی اسپوندون در دربی‌شایر، تحصیل کرد و سپس با مدرک لیسانس از کالج کورپوس کریستی، آکسفورد فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 2: دروری کرزن دروری-لو | او در جنگ کریمه در نبرد رودخانه چرنایا خدمت کرد و در زمان محاصره سواستوپول در آن حضور داشت. او در سال ۱۸۶۲ به عنوان سرگرد منصوب شد و در سال ۱۸۶۶ به سرهنگ دوم هفدهمین نیزه‌داران ارتقا یافت. دروری-لو به مدت ۱۲ سال فرماندهی هفدهمین نیزه‌داران را بر عهده داشت - به ویژه در نبرد اولوندی، آخرین نبرد تن به تن جنگ آنگلو-زولو. | ## بخش 3: دروری کرزن دروری-لو | در ۵ ژوئن ۱۸۷۹، او هفدهمین نیزه‌داران را به عنوان بخشی از درگیری کوه زوگنی به نبرد با نیروهای نامنظم زولو هدایت کرد، که در طی آن آجودان او، فردریک جان کوکاین فریث، کشته شد و بریتانیایی‌ها مجبور به عقب‌نشینی شدند. به گفته سرباز مایلز گیسوپ، که در این هنگ خدمت می‌کرد، دروری-لو تنها لحظه‌ای قبل از اصابت گلوله زولو به قلب فریث، ادعا کرد: «شما همه خوب هستید. شما خوب هستید، آنها بالای سرتان را نشانه گرفته‌اند.» دروری-لو در سال ۱۸۷۹ به عنوان همراه نشان حمام منصوب شد. | ## جمع‌بندی | از او در مجلس عوام به‌طور عمومی تشکر شد و در ۱۸ نوامبر ۱۸۸۲ به مقام شوالیه مفتخر شد.
موضوع مقاله: رجینالد دنینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رجینالد دنینگ | مقدمه: او در آغاز جنگ جهانی اول به عنوان سرباز وظیفه در وست‌مینستر ملکه به ارتش بریتانیا پیوست و در سال ۱۹۱۴ برای خدمت به جبهه غرب اعزام شد و در آنجا به ایپر اعزام شد. | ## بخش 1: رجینالد دنینگ | او در ابتدا از درخواست مأموریت خودداری کرد تا اینکه برادر بزرگترش او را مجبور به این کار کرد و در سال ۱۹۱۵ در هنگ بدفوردشایر به مأموریت اعزام شد. پس از دویدن به جلو در حمله‌ای به جناح دشمن، چند سرباز را دید که در یک سنگر پنهان شده بودند. در حالی که برای مقابله با آنها می‌دوید، با یک «ضربه تبر» به سرش مواجه شد که معلوم شد گلوله‌ای است که از شانه‌اش عبور کرده و به پشت سرش خورده است. یک سرجوخه از گروهانش او را سوار کرد و به آمبولانس صحرایی برد و پس از جراحی به انگلستان بازگردانده شد، جایی که یک صفحه فلزی در سرش قرار داده شد. دنینگ از زخمش بهبود یافت و در سال ۱۹۱۸ به فرانسه بازگشت تا به عنوان فرمانده گروهان به هنگ خود بپیوندد، اما زخم اثر خود را گذاشته بود و او از حال رفت. در بقیه جنگ به عنوان کاپیتان ستاد در ستاد ارتش سوم خدمت کرد، اما در سال ۱۹۱۹ برای شرکت در آموزش هنگ به هنگ خود منتقل شد. | ## بخش 2: رجینالد دنینگ | او به مدت شش سال به عنوان آجودان، سه سال برای هر گردان معمولی، خدمت کرد و در سال ۱۹۲۵ در کالج ستاد، کامبرلی، شرکت کرد. پس از آموزش، دوباره به هنگ بدفوردشایر بازگشت و با هنگ در هند و انگلستان خدمت کرد. دنینگ در سال ۱۹۳۶ هنگ را ترک کرد تا دوباره به ستاد بپیوندد و به آماده‌سازی نیروی اعزامی بریتانیا کمک کند. پس از تخلیه دانکرک، او به سپاه یازدهم که از جنوب شرقی انگلستان دفاع می‌کرد، منصوب شد. او در سال ۱۹۴۳ به درجه سرلشکری ارتقا یافت تا رهبری برنامه‌ریزی برای روز دی را بر عهده بگیرد. او درخواست کرد که به سرتیپ تنزل درجه یابد تا بتواند در خود عملیات‌های فرود شرکت کند، اما این درخواست رد شد. | ## بخش 3: رجینالد دنینگ | پس از موفقیت عملیات، او به فرماندهی خاور دور منصوب شد و افسر ارشد اداری برای لشکرکشی جنوب شرقی آسیا شد. در سال ۱۹۴۷، دنینگ به عنوان رئیس ستاد فرماندهی شرقی منصوب شد و به عنوان سرهنگ هنگ بدفوردشایر و هرتفوردشایر منصوب شد. در سال ۱۹۴۹، او به درجه سپهبدی ارتقا یافت و به عنوان افسر کل فرمانده ناحیه ایرلند شمالی منصوب شد. دنینگ در سال ۱۹۵۲ با درجه سرهنگی در هنگ بازنشسته شد و به سازماندهی ادغام هنگ‌های شهرستانی در واحدهای بزرگتر، تشکیل هنگ سلطنتی آنگلیایی و خدمت به عنوان اولین سرهنگ آن کمک کرد. | ## جمع‌بندی | پس از بازنشستگی، او رئیس انجمن خانواده‌های سربازان، ملوانان و هوانوردان شد و بیش از ۲۰ سال با این سازمان همکاری کرد.
موضوع مقاله: ویلیام کریون، اولین ارل کریون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلیام کریون، اولین ارل کریون | مقدمه: ویلیام کریون، اولین ارل کریون (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. | ## بخش 1: ویلیام کریون، اولین ارل کریون | در سال ۱۸۰۱ به او لقب ویسکونت آفینگتون در شهرستان برکشایر و ارل کریون در شهرستان یورک اعطا شد. این لقب، احیای عنوانی بود که در قرن هفدهم، خویشاوند و همنام او، ویلیام کریون، ارل اول کریون، به او داده شده بود. | ## بخش 2: ویلیام کریون، اولین ارل کریون | او در سال ۱۷۹۳ به هنگ چهل و سوم پیاده‌نظام (مونموث‌شایر) اعزام شد و متعاقباً در هنگ هشتادم خدمت کرد و به عنوان سرگرد در هنگ هشتاد و چهارم منصوب شد. در سال ۱۷۹۸، کریون به عنوان دستیار پادشاه جورج سوم منصوب شد و تا سال ۱۸۰۵ خدمت کرد. | ## بخش 3: ویلیام کریون، اولین ارل کریون | پس از آن، او به‌طور فعال در هلند و مدیترانه خدمت کرد و در نهایت به درجه سپهبدی رسید. | ## جمع‌بندی | لرد کریون از سال ۱۸۱۹ تا زمان مرگش در سال ۱۸۲۵، به عنوان لرد ستوان برکشایر خدمت کرد و با آزادی بردگان کاتولیک مخالف بود.
موضوع مقاله: ادموند بویل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ادموند بویل | مقدمه: در ۱۶ آوریل ۱۷۸۵ به درجه ستوانی در هنگ ۲۲ پیاده‌نظام منصوب شد و در ۱۰ دسامبر ۱۷۸۵ به درجه ستوانی در هنگ ۱۰۰ پیاده‌نظام ارتقا یافت. | ## بخش 1: ادموند بویل | در ۲۷ مه ۱۷۸۷، به درجه ستوانی در اولین گروهان شبه نظامی سامرست (که توسط پدرش فرماندهی می‌شد) منصوب شد و در ۲۲ آوریل ۱۷۸۹ از درجه ستوان-ستوانی به سروانی ارتقا یافت. در ۲۷ ژانویه ۱۷۹۱، از درجه ستوانی در هنگ ۳۴ پیاده‌نظام، به درجه سروانی در یک گروهان مستقل ارتقا یافت و اندکی پس از آن به هنگ ۱۴ پیاده‌نظام منتقل شد. | ## بخش 2: ادموند بویل | در ۵ آوریل ۱۷۹۴، او در هنگ ۸۷ پیاده‌نظام که اخیراً تأسیس شده بود، به درجه سرگردی ارتقا یافت و در ۱۹ ژوئیه به سرهنگ دومی در این هنگ ارتقا یافت. دونگاروان در ۲۱ مه ۱۷۹۶ به کاپیتانی یک گروهان در گارد کلداستریم منتقل شد و در ۹ ژانویه ۱۷۹۸ به عنوان دستیار جورج سوم منصوب شد. | ## بخش 3: ادموند بویل | ## جمع‌بندی | در ژوئیه ۱۸۰۳، او از حقوق نصفه هنگ چهارم پیاده‌نظام منتقل شد تا به سرهنگی یک گردان ذخیره پیاده‌نظام، گردان شانزدهم پادگان، برسد.
موضوع مقاله: گالبریت لوری کول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گالبریت لوری کول | مقدمه: گالبریت لوری کول (؛ ۱ مه ۱۷۷۲ – ۴ اکتبر ۱۸۴۲) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. | ## بخش 1: گالبریت لوری کول | او در سال ۱۷۹۱ به عنوان ستوان به گارد پنجم دراگون و در سال ۱۷۹۲ به عنوان کاپیتان به هنگ هفتادم دراگون منتقل شد و در هند غربی، ایرلند و مصر خدمت کرد. او در سال ۱۷۹۴ به عنوان سرهنگ دوم در آخرین هنگ پیاده‌نظام وارد و در سال ۱۷۹۹ به عنوان سرهنگ دوم در سپاه ژنرال ویلت فقید منصوب شد، با حقوق کامل، اگرچه این واحدها منحل شده بودند. | ## بخش 2: گالبریت لوری کول | او در سال ۱۸۰۱ به درجه سرهنگی در ارتش ارتقا یافت و به عنوان سرتیپ در سیسیل خدمت کرد و فرماندهی تیپ اول را در نبرد مایدا در ۴ ژوئیه ۱۸۰۶ بر عهده داشت. در سال ۱۸۰۹ به ستاد ارتش در اسپانیا و پرتغال منصوب شد و در سال ۱۸۱۱ به او درجه محلی سپهبدی اعطا شد. | ## بخش 3: گالبریت لوری کول | او فرماندهی لشکر چهارم را در جنگ شبه جزیره تحت فرماندهی ولینگتون بر عهده داشت و در نبرد آلبوئرا که در آن نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرد، زخمی شد. به دلیل خدمت برجسته در نبردهای مایدا، آلبوئرا، سالامانکا، ویتوریا، پیرنه، نیول، اورتز و تولوز، صلیب طلای ارتش را با چهار نشان دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | او در سال ۱۸۱۲ به عنوان سرهنگ پیاده‌نظام ۱۰۳، در سال ۱۸۱۴ به عنوان سرهنگ پیاده‌نظام ۷۰ و در سال ۱۸۱۶ به عنوان فرمانده لشکر ۳۴ پیاده منصوب شد.
موضوع مقاله: شاهزاده ادوارد، دوک کنت و استراثارن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهزاده ادوارد، دوک کنت و استراثارن | مقدمه: شاهزاده ادوارد، دوک کنت و استراثارن (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا و آریستوکرات اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. | ## بخش 1: شاهزاده ادوارد، دوک کنت و استراثارن | پرنس ادوارد در ۲۳ آوریل ۱۷۹۹ به عنوان دوک کنت و استراترن و ارل دوبلین منصوب شد و چند هفته بعد، به عنوان فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در استان‌های دریایی آمریکای شمالی منصوب شد. در ۲۳ مارس ۱۸۰۲، او به عنوان فرماندار جبل‌الطارق منصوب شد و تا زمان مرگش رسماً این سمت را حفظ کرد. | ## بخش 2: شاهزاده ادوارد، دوک کنت و استراثارن | او اولین کسی است که از اصطلاح کانادایی برای اشاره به مهاجران فرانسوی و انگلیسی در کانادا استفاده کرد و از این اصطلاح برای سرکوب شورش بین دو گروه در یک حوزه رأی‌گیری در چارلزبورگ در ۲۷ ژوئن ۱۷۹۲ استفاده کرد. در قرن بیست و یکم، او به دلیل سهمش در توسعه کانادا، «پدر تاج کانادا» لقب گرفته است. | ## بخش 3: شاهزاده ادوارد، دوک کنت و استراثارن | ## جمع‌بندی | ادوارد همچنین اولین شاهزاده بریتانیایی بود که از زمان به رسمیت شناخته شدن استقلال آمریکا در سال ۱۷۸۳ وارد ایالات متحده شد و در سال ۱۷۹۴ با پای پیاده از کانادای سفلی به بوستون سفر کرد.
موضوع مقاله: دولت در تبعید چکسلواکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دولت در تبعید چکسلواکی | مقدمه: دولت در تبعید چکسلواکی که گاهی با نام رسمی دولت موقت چکسلواکی (؛ ) هم از آن یاد می‌شود، عنوانی غیررسمی بود که توسط دولت بریتانیا برای «کمیتهٔ ملی آزادی‌بخش چکسلواکی» و به‌دنبال به رسمیت شناختن دیپلماتیک آن به‌کار می‌رفت. | ## بخش 1: دولت در تبعید چکسلواکی | پس از آن، سایر متفقین جنگ جهانی دوم نیز از این نام استفاده کردند و دولت موقتِ مورد نظر را به رسمیت شناختند. کمیتهٔ ملی آزادی‌بخش چکسلواکی را، رئیس جمهور پیشین چکسلواکی ادوارد بنش در اکتبر ۱۹۳۹ در پاریس بنیان نهاد.Crampton, R. | ## بخش 2: دولت در تبعید چکسلواکی | مذاکرات ناموفق با فرانسه برای به رسمیت شناختن شدن و همچنین اشغال قریب‌الوقوع فرانسه توسط آلمان نازی، کمیته را در سال ۱۹۴۰ مجبور کرد به لندن نقل مکان کنند. دفاتر دولت چکسلواکی در تبعید در مکان‌های مختلفی در لندن قرار داشت اما بیشتر در ساختمانی به نام فرس‌کرافت متمرکز بود. | ## بخش 3: دولت در تبعید چکسلواکی | متفقین در طول جنگ جهانی دوم، این کمیته را دولتِ قانونی چکسلواکی اشغالی می‌دانستند.Musil, Jírí. این دولت که به‌طور خاص ضد فاشیست بود، به‌دنبال لغو توافقنامه مونیخ و اشغال چکسلواکی توسط آلمان و بازگرداندن جمهوری چکسلواکی به مرزهای آن در سال ۱۹۳۷ بود. | ## جمع‌بندی | به این ترتیب، کشورهایی که در نهایت آن را به رسمیت شناختند، این دولت موقت را ادامه‌ای قانونی برای نخستین جمهوری چکسلواکی قلمداد کردند.
موضوع مقاله: سی‌اس‌سی فایننشل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سی‌اس‌سی فایننشل | مقدمه: سی‌اس‌سی فایننشل شرکت خدمات مالی و مدیریت دارایی چینی است، که در سال ۲۰۰۵ توسط شرکت سیتیک سکوریتیز تأسیس شد. | ## بخش 1: سی‌اس‌سی فایننشل | سی‌اس‌سی فایننشل یک بانک سرمایه‌گذاری و شرکت کارگزاری چینی است که در سال ۲۰۰۵ توسط سیتیک سکوریتیز و شرکت سرمایه‌گذاری چاینا جیانیین با نسبت ۶۰–۴۰ به عنوان جانشین شرکت ورشکسته چاینا سکوریتیز تأسیس شد. با این حال، اکنون اکثریت سهام این شرکت متعلق به شرکت مادر سرمایه‌گذاری جیانیین، سنترال هویجین و یک شرکت تابعه مدیریت دارایی از دولت مردمی شهرداری پکن است. | ## بخش 2: سی‌اس‌سی فایننشل | این شرکت در هنگ کنگ به عنوان یک شرکت خارجی ثبت شده با نام چاینا سکوریتیز فاینانس در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۶ و سی‌اس‌سی فایننشل در ۲۰ اکتبر ثبت شد. یک شرکت غیرمرتبط در سال ۲۰۱۴ نام چاینا سکوریتیز را در هنگ کنگ ثبت کرد تا شانس بازخرید این نام توسط سی‌اس‌سی فایننشل را بررسی کند. | ## بخش 3: سی‌اس‌سی فایننشل | ## جمع‌بندی | این شرکت غیرمرتبط در سپتامبر ۲۰۱۶ توسط اداره ثبت شرکت‌های هنگ کنگ با استفاده از اختیارات مندرج در فصل ۶۲۲ بخش ۷۴۵ ۲.
موضوع مقاله: نشان آلمان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نشان آلمان | مقدمه: نشان آلمان بالاترین نشان افتخاری بود حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان می‌توانست به کسی بابت خدماتش به حزب و میهن اعطا کند. | ## بخش 1: نشان آلمان | آدولف هیتلر نخستین نشان آلمان را به وزیر رایش فریتس تت پس از مرگ و در مراسم به‌خاک‌سپاری‌اش در فوریهٔ ۱۹۴۲ اعطا کرد. دومین مدال نیز پس از مرگ اس‌اس-اوبرگروپنفورر راینهارت هایدریش و در مراسم تشییع جنازه‌اش در ژوئن ۱۹۴۲ به وی اهدا شد. | ## بخش 2: نشان آلمان | منتقدان بدگمان، این نشان را «مدال قهرمان مرده» نامیدند، زیرا تقریباً همیشه، پس از مرگ اعطا می‌شد. تنها دو دریافت کننده‌ای که نشان آلمان را دریافت کردند و از جنگ جهانی دوم جان سالم به در بردند، کنستانتین هیرل و آرتور آکسمان بودند. | ## بخش 3: نشان آلمان | ## جمع‌بندی | دریافت‌کنندگان فریتس تت، ۱۱ فوریه ۱۹۴۲ (پس از مرگ) راینهارت هایدریش، ۹ ژوئن ۱۹۴۲ (پس از مرگ) آدولف هونلاین، ۲۲ ژوئن ۱۹۴۲ (پس از مرگ) ویکتور لوتسه، ۷ مه ۱۹۴۳ (پس از مرگ) آدولف واگنر، ۱۷ آوریل ۱۹۴۴ (پس از مرگ) یوزف بورکل، ۳ اکتبر ۱۹۴۴ (پس از مرگ) رودولف اشمونت، ۷ اکتبر ۱۹۴۴ (پس از مرگ) کنستانتین هیرل، ۲۴ فوریه ۱۹۴۵ کارل هانکه، ۱۲ آوریل ۱۹۴۵ (پس از مرگ؛ وی در ۸ ژوئن ۱۹۴۵ در جریان تلاش برای فرار از یک اردوگاه اسرای جنگی در چکسلواکی کشته شد).
موضوع مقاله: ساعت ملاقات (ترانه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساعت ملاقات (ترانه) | مقدمه: این ترانه در ۱۹ اوت ۲۰۲۱ به عنوان تک‌آهنگ تبلیغاتی پنجمین آلبوم شیرن = به همراه همان آلبوم منتشر شد. | ## بخش 1: ساعت ملاقات (ترانه) | پیش‌زمینه و انتشار در ۲۲ مارس ۲۰۲۱، مایکل گودینسکی، مروج موسیقی استرالیایی، در سن ۶۸ سالگی درگذشت. شیرن برای اولین بار «ساعت ملاقات» را در مراسم خاکسپاری گودینسکی در ۲۴ مارس ۲۰۲۱ به عنوان ادای احترام به او در استرالیا اجرا کرد و اجرای او احساسی تلقی شده‌است. | ## بخش 2: ساعت ملاقات (ترانه) | دوستان نزدیک گودینسکی و نوازندگان همکار، کایلی مینوگ و جیمی بارنز، و همچنین جیمی کار کمدین، وکال‌های پشتیبان این آهنگ را ارائه می‌دهند. او این آهنگ را در طول دو هفته قرنطینه اجباری خود به دلیل قوانین کووید-۱۹ به دلیل تصمیم خود برای سفر به استرالیا تمام کرد. | ## بخش 3: ساعت ملاقات (ترانه) | در ۱۹ اوت ۲۰۲۱، شیرن این آهنگ را به عنوان یک تک‌آهنگ تبلیغاتی منتشر کرد و آلبوم را اعلام کرد. | ## جمع‌بندی | یک ویدیوی اجرای زنده که در کلیسای سنت استفان در همپستد لندن فیلمبرداری شده بود نیز همراه با این آهنگ منتشر شد.
موضوع مقاله: گائو فرانکونیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گائو فرانکونیا | مقدمه: گائو فرانکونیا یکی از تقسیمات اداری در آلمان نازی از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ بود که در فرانکن وسطی در بایرن واقع شده بود. | ## بخش 1: گائو فرانکونیا | پیش از آن و در سال‌های میان ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳، این ناحیه یکی از بخش‌های منطقه‌ای حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان بود. نخستین گائولایتر این منطقه یولیوس اشترایشر بود که پس از جنگ در دادگاه نورنبرگ محاکمه و به‌جرم جنایت علیه بشریت اعدام شد. تاریخچه سیستم گائو (جمع: گائوها) حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان ابتدا در کنفرانس حزب در ۲۲ مه ۱۹۲۶ تأسیس شد تا مدیریت ساختار حزب را بهبود بخشد. | ## بخش 2: گائو فرانکونیا | از سال ۱۹۳۳ به بعد، پس از به قدرت رسیدن هیتلر، گائوها به تدریج جایگزین ایالات آلمان به عنوان تقسیمات اداری در آلمان شدند. در رأس هر گائو، یک گولایتر قرار داشت، که این مقام به طور فزاینده‌ای قدرتمندتر می‌شد، به ویژه پس از آغاز جنگ جهانی دوم، بدون دخالت زیادی از بالا. گائولایترهای محلی اغلب هم سمت‌های دولتی و هم حزب را داشتند و مسئول چیزهایی همچون تبلیغات و نظارت بودند و از سپتامبر ۱۹۴۴ به بعد، مسئولیت «توفان خلق» (فولکس‌شتورم) و دفاع از گائو را بر عهده داشتند. | ## بخش 3: گائو فرانکونیا | مقام گائولایتر در فرانکن ابتدا توسط یولیوس اشترایشر از ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۰ در دست بود تا زمانی که او از این سمت برکنار شد. اشتریشر بعدها در دادگاه نورنبرگ محاکمه و در ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶ به اتهام جنایات علیه بشریت اعدام شد. این مقام تا سال ۱۹۴۴ دوباره پر نشد، با هانس زیمرمن (۱۹۴۰–۴۲) و کارل هولتس (۱۹۴۲–۴۴) که هرکدام به عنوان گائولایتر موقت خدمت می‌کردند. | ## جمع‌بندی | هولتس در ۱۹۴۴ به طور رسمی این مقام را به عهده گرفت و تا مرگ خود در آوریل ۱۹۴۵ آن را حفظ کرد.
موضوع مقاله: شیمی میزبان–مهمان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیمی میزبان–مهمان | مقدمه: در شیمی فرامولکولی، شیمی میزبان–مهمان کمپلکس‌هایی را توصیف می‌کند که از دو یا چند مولکول یا یون تشکیل شده‌اند که در روابط ساختاری منحصر به فردی توسط نیروهایی غیر از پیوندهای کووالانسی کامل با هم نگه داشته شده‌اند. | ## بخش 1: شیمی میزبان–مهمان | شیمی میزبان–مهمان شناخت مولکولی و برهمکنش‌های ناشی از پیوند غیرکووالانسی را در بر می‌گیرد. | ## بخش 2: شیمی میزبان–مهمان | پیوند غیرکووالانسی در حفظ ساختار سه بعدی مولکول‌های بزرگ مانند پروتئین‌ها، نقشی اساسی دارد و در بسیاری از فرآیندهای زیستی که در آن مولکول‌های بزرگ به‌طور خاص اما گذرا به یکدیگر متصل می‌شوند، نقش دارد. | ## بخش 3: شیمی میزبان–مهمان | برهمکنش‌های غیرکووالانسی را می‌توان تقریباً به دو دسته تقسیم کرد، آن‌هایی که اثرالکترواستاتیکی در آن غالب است و آن‌هایی که اثر پراکندگی در آن غالب است. | ## جمع‌بندی | برخی از پیوندهای غیر کووالانسی عبارتند از: پیوند یونی، پیوند هیدروژنی، نیروهای واندروالسی و برهم‌کنش‌های آبگریز.
موضوع مقاله: آدولف واگنر (سیاستمدار) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آدولف واگنر (سیاستمدار) | مقدمه: وی دانش‌آموختهٔ رشته «علوم و ریاضیات» در دانشگاه استراسبورگ و مهندسی معدن در دانشگاه فنی آخن بود. | ## بخش 1: آدولف واگنر (سیاستمدار) | آدولف واگنر از ایجاد تأسیسات ویژه «حبس حفاظتی» حمایت کرد که باعث شد تا هاینریش هیملر، سرپرست وقت پلیس مونیخ، نخستین اردوگاه کار اجباری نازی‌ها را در داخائو راه‌اندازی کند. در ۲۳ مارس، واگنر به رتبه اس‌آ-گروپنفورر و در ۹ نوامبر ۱۹۳۷ به مقام اس‌آ-اوبرگروپنفورر ترفیع یافت. | ## بخش 2: آدولف واگنر (سیاستمدار) | واگنر نقش مهمی در پاکسازی رهبران اس‌آ معروف به شب دشنه‌های بلند در ۳۰ ژوئن ۱۹۳۴ ایفا کرد. وقتی هیتلر به مونیخ رسید، متوجه شد که واگنر پیش‌تر رهبران اس‌آ در مونیخ را دستگیر کرده است. | ## بخش 3: آدولف واگنر (سیاستمدار) | او همچنین گشت‌هایی را در ایستگاه راه‌آهن مونیخ قرار داده بود تا رهبران تحت تعقیب اس‌آ را هنگام ورود به شهر بازرسی کنند. | ## جمع‌بندی | کمی بعد در همان روز، زمانی که رئیس زندان اشتادلهایم از تحویل شش تن از رهبران اس‌آ به جوخه‌های اعدام اس‌اس خودداری کرد (زیرا فهرست اسامی دریافتی‌اش بدون امضا بود) واگنر این سند را به عنوان وزیر داخلی استان باواریا امضا کرد و آن شش نفر به اس‌اس تحویل داده شده و اندکی بعد اعدام شدند.
موضوع مقاله: لشکر پنجاه و یکم هایلند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لشکر پنجاه و یکم هایلند | مقدمه: لشکر ۵۱ هایلند لشکر پیاده‌نظام زیرمجموعه نیروی زمینی بریتانیا بود، که در سال ۱۹۰۸ تأسیس شد و در سال ۱۹۶۸ منحل گردید. | ## بخش 1: لشکر پنجاه و یکم هایلند | لشکر ۵۱ هایلند در طول جنگ جهانی اول از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ در جبهه غربی در فرانسه جنگید. این لشکر در سال ۱۹۰۸، پس از ایجاد نیروی زمینی، به عنوان لشکر هایلند و بعداً از سال ۱۹۱۵ به لشکر ۵۱ (هایلند) ارتقا یافت. | ## بخش 2: لشکر پنجاه و یکم هایلند | تردیدهای اولیه در مورد عملکرد این لشکر، لقب «هارپر دادز» را برای آن به ارمغان آورد که برگرفته از نام فرمانده آن، سرلشکر جورج هارپر بود، اگرچه آنها در ادامه شهرت ترسناکی نزد متفقین و آلمانی‌ها به دست آوردند. این لشکر به لشکر ۵۱ پیاده‌نظام (هایلند) تغییر نام داد و در طول جنگ جهانی دوم به عنوان بخشی از ارتش سرزمینی پس از انحلال نیروی سرزمینی در سال ۱۹۲۰ جنگید. | ## بخش 3: لشکر پنجاه و یکم هایلند | در ژوئن ۱۹۴۰، لشکر ۵۱ پیاده‌نظام (هایلند) به ارتش دهم فرانسه ملحق شد و پس از عقب‌نشینی رزمی از رود سم، بخش عمده‌ای از لشکر مجبور به تسلیم شد و در سنت والری-آن-کاو در ساحل مانش محاصره شد. در شمال آفریقا، لشکر بازسازی‌شده هایلند با اشاره به نشان «HD» که تابلوهای جاده‌ای را در امتداد محور پیشروی آنها تزئین می‌کرد، «تزئین‌کنندگان بزرگراه» لقب گرفت. | ## جمع‌بندی | تا دسامبر ۱۹۴۷، این تشکیلات با لشکر ۵۲ پیاده‌نظام (لاولند) ادغام شد و لشکر ۵۱/۵۲ اسکاتلندی را تشکیل داد، اما تا مارس ۱۹۵۰، لشکر ۵۱ و لشکر ۵۲ به عنوان تشکیلات جداگانه‌ای بازسازی شدند.