aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: هنگ ۱۲ آلپینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هنگ ۱۲ آلپینی | مقدمه: هنگ ۱۲ آلپینی یک هنگ غیرفعال جنگ کوهستانی نیروی زمینی ایتالیا است که آخرین پایگاه آن در پیوه دی کادوره در ونتو بود. | ## بخش 1: هنگ ۱۲ آلپینی | این هنگ متعلق به یگان تخصصی پیاده‌نظام آلپینی ارتش ایتالیا است و زیرمجموعه تیپ آلپین «کادوره» بود. این هنگ در سال ۱۹۹۲ تشکیل شد و شامل گردان آلپینی «پیوه دی کادوره» بود که پرچم و سنت‌های آن را به ارث برده است. گردان آلپینی «پیوه دی کادوره» در سال ۱۸۸۶ تشکیل شد و به هنگ ۷ آلپینی الحاق گردید. | ## بخش 2: هنگ ۱۲ آلپینی | در ۱۵ فوریه ۱۹۳۶، هنگ دوازدهم آلپینی برای اولین بار به عنوان یک واحد موقت تشکیل شد و وظیفه نظارت بر گردان‌های آلپینی پیو دی کادوره و «بلونو» از هنگ هفتم آلپینی را بر عهده داشت، چرا که این هنگ به همراه گردان آلپینی «فلتره» برای جنگ دوم ایتالیا-اتیوپی به اریتره اعزام شده بود. پس از بازگشت هنگ هفتم آلپینی به ایتالیا، هنگ دوازدهم آلپینی در ۲۴ آوریل ۱۹۳۷ منحل شد. در جنگ جهانی دوم، این گردان در حمله ایتالیا به فرانسه و جنگ یونان و ایتالیا جنگید. | ## بخش 3: هنگ ۱۲ آلپینی | در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، آتش‌بس کاسیبیل اعلام شد و چهار روز بعد، در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۳، نیروهای مهاجم آلمانی، هنگ هفتم آلپینی و گردان‌های آن را منحل کردند. در سال ۱۹۷۵، هنگ هفتم آلپینی منحل شد و گردان پیو دی کادوره به یک واحد مستقل تبدیل شد که در سال ۱۹۷۶ پرچم خود را دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | سالگرد این هنگ در ۲۳ آوریل ۱۹۴۱، آخرین روز جنگ یونان و ایتالیا، که در طی آن گردان آلپینی پیو دی کادوره مدال نقره شجاعت نظامی را کسب کرد، جشن گرفته می‌شود.
موضوع مقاله: هنگ ۱ برسالیری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هنگ ۱ برسالیری | مقدمه: هنگ ۱ برسالیری هنگ نیروی زمینی ایتالیا است که در کوزنتسا در منطقه کالابریا مستقر است. | ## بخش 1: هنگ ۱ برسالیری | این هنگ بخشی از یگان تخصصی برسالیری سپاه پیاده‌نظام ایتالیا است و از نظر عملیاتی به تیپ برسالیری اختصاص داده شده است. این هنگ در سال ۱۸۶۱ توسط ارتش سلطنتی ایتالیا با گردان‌های از پیش موجود تشکیل شد. در طول جنگ جهانی اول، گردان‌های این هنگ ابتدا در لیبی و سپس در جبهه ایتالیا خدمت کردند. | ## بخش 2: هنگ ۱ برسالیری | در طول جنگ جهانی دوم، این هنگ در جنگ یونان و ایتالیا و سپس در حمله به یوگسلاوی جنگید. این هنگ پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیل در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ توسط نیروهای آلمانی منحل شد. در سال ۱۹۵۳ این هنگ اصلاح شد و در سال ۱۹۵۸ به لشکر پیاده‌نظام «گراناتیری دی ساردگنا» واگذار شد. | ## بخش 3: هنگ ۱ برسالیری | در سال ۱۹۷۶ این هنگ منحل شد و پرچم و سنت‌های آن به گردان اول برساگلیری «لا مارمورا» واگذار شد. در سال ۲۰۰۵، هجدهمین هنگ برسالیری از تیپ مکانیزه «گاریبالدی» به هنگ اول برسالیری تغییر نام داد. | ## جمع‌بندی | سالگرد تأسیس این هنگ، مانند تمام واحدهای برسالیری، مصادف با ۱۸ ژوئن ۱۸۳۶ است، روزی که تخصص برساگلیری تأسیس شد.
موضوع مقاله: هنگ ۳ برسالیری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هنگ ۳ برسالیری | مقدمه: هنگ ۳ برسالیری یک واحد فعال نیروی زمینی ایتالیا است که در تئولادای ساردینیا مستقر است. | ## بخش 1: هنگ ۳ برسالیری | این هنگ بخشی از تخصصی برسالیری سپاه پیاده‌نظام ارتش است و از نظر عملیاتی به تیپ مکانیزه «ساساری» اختصاص داده شده است. این هنگ در سال ۱۸۶۱ توسط ارتش سلطنتی ایتالیا با گردان‌های از پیش موجود تشکیل شد. در طول جنگ جهانی دوم، این هنگ به لشکر سوم سواره نظام «پرنس آمادئو دوکا دائوستا» اختصاص داده شد که با آن در لشکرکشی ایتالیا در اوکراین و روسیه خدمت کرد. | ## بخش 2: هنگ ۳ برسالیری | در زمستان ۱۹۴۲ و ۱۹۴۳، این هنگ در طول حملات ساترن کوچک شوروی و ورونژ-خارکوف تلفات سنگینی متحمل شد. به دلیل شجاعت و فداکاری‌اش در اتحاد جماهیر شوروی، به این هنگ دو مدال طلای شجاعت نظامی اعطا شد. در سال ۱۹۷۵ این هنگ منحل شد و پرچم و سنت‌های آن به گردان هجدهم برسالیری واگذار شد. | ## بخش 3: هنگ ۳ برسالیری | در سال ۲۰۰۹ این هنگ به ساردینیا نقل مکان کرد و در آنجا به تیپ مکانیزه ساساری الحاق شد. | ## جمع‌بندی | سالگرد این هنگ، مانند تمام واحدهای برسالیری، در ۱۸ ژوئن ۱۸۳۶، روزی که واحد تخصصی برسالیری تأسیس شد، قرار دارد.
موضوع مقاله: تیپ مکانیزه ساساری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیپ مکانیزه ساساری | مقدمه: تیپ مکانیزه ساساری یک تیپ پیاده‌نظام مکانیزه ارتش ایتالیا است که در جزیره ساردینیا مستقر است. | ## بخش 1: تیپ مکانیزه ساساری | هسته اصلی آن سه هنگ پیاده‌نظام است که در طول جنگ جهانی اول در نبردها حضور داشتند. این تیپ که نام شهر ساردینیایی ساساری را یدک می‌کشد، نشان آن از نشان این شهر الگوبرداری شده است. | ## بخش 2: تیپ مکانیزه ساساری | در آماده‌سازی برای ورود به جنگ جهانی اول، ارتش سلطنتی ایتالیا در ۱ مارس ۱۹۱۵ تیپ "ساساری" را با هنگ ۱۵۱ پیاده‌نظام که در سینا و هنگ ۱۵۲ پیاده‌نظام که در تمپیو پوسانی مستقر شده بود، فعال کرد. این تیپ اولین بار در تابستان ۱۹۱۵ در طول نبرد اول ایسونزو وارد عمل شد و در نبرد دوم ایسونزو خود را متمایز کرد. | ## بخش 3: تیپ مکانیزه ساساری | در ماه مه ۱۹۱۶، این تیپ به فلات آسیاگو اعزام شد تا در تلاش ایتالیا برای متوقف کردن حمله بهاری اتریشی‌ها کمک کند. | ## جمع‌بندی | در ماه ژوئن ۱۹۱۶، این تیپ مونت فیور، مونت کاستلگومبرتو، مونت اسپیل، مونت میلا و مونت زبیو را تصرف کرد.
موضوع مقاله: حنا گونزالس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حنا گونزالس | مقدمه: حنا گونزالس (زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۹۰ در کالی، کلمبیا) که با نام هنری دی‌جی حنا شناخته می‌شود، مدل، دی‌جی موسیقی الکترونیک و یک تهیه‌کننده موسیقی اهل کلمبیا است. | ## بخش 1: حنا گونزالس | او فعالیت خود را به عنوان دی‌جی از سن ۱۵ سالگی آغاز کرد و در آن زمان با نام لیز گونزالس شناخته می‌شد. حنا در این دوران به اجرای میکس در جشنواره‌های موسیقی الکترونیک در شهرهای مختلف کلمبیا دعوت شد. با تثبیت جایگاه خود در صحنه موسیقی الکترونیک کشورش، نام هنری دی‌جی حنا را برای خود انتخاب کرد. از ابتدای فعالیت حرفه‌ای، او سبک‌های متنوعی از موسیقی هاوس از جمله تریب هاوس، تک هاوس و آفرهاوس را تجربه و اجرا کرده است. | ## بخش 2: حنا گونزالس | در سال ۲۰۰۹، حنا مجموعه‌ای از ست‌های اختصاصی را برای برنامه رادیویی الکتروامیت در مدیئین آماده کرد، برنامه‌ای که معمولاً به معرفی استعدادهای جدید کلمبیا می‌پردازد. این آثار باعث شد تا به اجرای زنده در کشورهای اکوادور، پاناما، آرژانتین و پونتا کانا در جمهوری دومینیکن دعوت شود، جایی که او با گروه بریتانیایی فرانز فردیناند به صحنه رفت. در ژوئن ۲۰۱۱، حنا گونزالس با حضور در برنامه ال کارتل د لا مگا در ایستگاه رادیویی RCN Radio کلمبیا، توجه بیشتری به عنوان یک دی‌جی به دست آورد. در ابتدای سال ۲۰۱۲، حنا گونزالس اثر موسیقایی خود با نام Dance or Die را منتشر کرد که بازگشتی به سبک هاوس، مشابه سال‌های آغاز فعالیتش بود. | ## بخش 3: حنا گونزالس | حنا گونزالس تاکنون در سراسر آمریکای لاتین، کارائیب، اروپا، آسیا و آمریکای شمالی به اجرا پرداخته است. دوران حرفه‌ای گستردهٔ او ترکیبی از بهترین آثار موسیقایی‌اش با ظرافت و کیفیت بالای اجراهای صحنه‌ای بوده است. در سال ۲۰۲۲، انتظار می‌رفت که حنا آلبومی شامل برخی از قطعات بازسازی‌شدهٔ دوران فعالیت خود منتشر کند. | ## جمع‌بندی | در مرحلهٔ نهایی، حنا گونزالس با کسب بیش از ۵۴٪ آرا برنده شد و رقیبان خود را پشت سر گذاشت.
موضوع مقاله: تیپ ۳ موشکی آکویلیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیپ ۳ موشکی آکویلیا | مقدمه: تیپ ۳ موشکی آکویلیا یک تیپ توپخانه و موشکی ارتش ایتالیا و تحت امر سپاه پنجم ایتالیا بود که بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۱ فعال بود. | ## بخش 1: تیپ ۳ موشکی آکویلیا | این تیپ در شمال شرقی ایتالیا مستقر بود و به‌عنوان بخشی از مشارکت ایتالیا در برنامه اشتراک هسته‌ای ناتو، به سیستم‌های موشکی و توپخانه‌ای که قادر به شلیک سلاح‌های هسته‌ای تاکتیکی بودند، مسلح بود. در زمان صلح، این تیپ تحت فرماندهی سپاه پنجم ارتش ایتالیا قرار گرفت، اما در زمان جنگ، این تیپ تابع فرماندهی نیروهای زمینی متفقین ناتو در جنوب اروپا در ورونا بود. تاریخچه در اوایل دهه ۱۹۵۰، ناتو سلاح‌های هسته‌ای تاکتیکی را برای مقابله با برتری پیمان ورشو در سیستم‌های تسلیحاتی متعارف معرفی کرد. در ۲۰ اکتبر ۱۹۵۴، ایتالیا و ایالات متحده مجموعه‌ای از توافق‌نامه‌های مخفی را برای تنظیم دفاع هسته‌ای ایتالیا امضا کردند: توافق‌نامه ذخایر اتمی که در مورد معرفی و ذخیره‌سازی در ایتالیا، نگهداری، امنیت، ایمنی و آزادسازی سلاح‌ها و همچنین اشتراک هزینه‌ها بحث می‌کند. توافق‌نامه همکاری اتمی در مورد «تبادل اطلاعات اتمی مفید برای اهداف دفاعی متقابل». | ## بخش 2: تیپ ۳ موشکی آکویلیا | توافق سطح خدمات بین نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا و نیروهای مسلح ایتالیا در مورد جزئیات فنی اجرای توافق‌نامه ذخایر دولت به دولت، با جزئیاتی در مورد محل نگهداری سلاح‌های هسته‌ای و ساختار فرماندهی برای استفاده از آنها، و همچنین مسئولیت‌های مشترک و فردی برای ذخیره‌سازی آنها. ایتالیا و ایالات متحده آمریکا همچنین در سال ۱۹۵۴ یک توافق‌نامه نظامی دوجانبه امضا کرده بودند که به نیروهای آمریکایی که پس از امضای پیمان دولتی اتریش در سال ۱۹۵۵، اتریش را ترک کرده بودند، اجازه می‌داد از پایگاه‌های ایتالیا استفاده کنند. در پایان سال ۱۹۵۵، ۱۰۰۰۰ سرباز آمریکایی اتریش را ترک کردند و به نیروی ویژه جنوب اروپا در ایتالیا پیوستند. نیروی ویژه جنوب اروپا شامل دو گردان توپخانه مسلح هسته‌ای بود که تجهیزات آنها پس از کاهش اندازه نیروی ویژه جنوب اروپا و بازگشت بیشتر نیروهای آن به قاره آمریکا، به ارتش ایتالیا تحویل داده شد. پس از بررسی تمام جزئیات، ۴۴ سرباز ایتالیایی از هنگ ۳ توپخانه سنگین، آموزش خود را در پایگاه ارتش ایالات متحده در گردان ۷۷ توپخانه صحرایی در ویچنزا در ۱۰ ژانویه ۱۹۵۹ آغاز کردند. | ## بخش 3: تیپ ۳ موشکی آکویلیا | در ابتدا تنها سیستم پرتاب، موشک سطح به سطح ام‌جی‌آر-۱ با قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای بود و در ۲۵ فوریه ۱۹۵۹، ایتالیایی‌ها اولین موشک خود را از شهر ساحلی بیبیونه در دریای آدریاتیک پرتاب کردند. در ۱ مارس ۱۹۵۹، هنگ سوم توپخانه سنگین، دو گروه راکت‌انداز مسلح به سیستم‌های موشکی جان آنست را فعال کرد. در ۱ اکتبر ۱۹۵۹، نام این هنگ به هنگ سوم توپخانه سنگین (موشکی) تغییر یافت و به اولین واحد تیپ ۳ موشکی در ویچنزا تبدیل شد. این هنگ در ۱۵ نوامبر ۱۹۶۰ سومین گروه پرتابگر موشک و در ۱۵ نوامبر ۱۹۶۲ چهارمین گروه پرتابگر موشک را به ناوگان خود اضافه کرد. | ## جمع‌بندی | هر گروه چهار سامانه پرتاب موشک جان آنست را در اختیار داشت و در الواس، اودرزو، کودونیه و پورتوگروارو مستقر بودند.
موضوع مقاله: هنگ ۷ برسالیری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هنگ ۷ برسالیری | مقدمه: هنگ ۷ برسالیری یک واحد فعال نیروی زمینی ایتالیا است که در آلتامورا در آپولیا مستقر است. | ## بخش 1: هنگ ۷ برسالیری | این هنگ بخشی از یگان تخصصی برسالیری سپاه پیاده‌نظام ارتش است و از نظر عملیاتی به تیپ مکانیزه «پینرولو» اختصاص داده شده است. این هنگ در سال ۱۸۷۱ توسط ارتش سلطنتی ایتالیا با گردان‌های از پیش موجود تشکیل شد. | ## بخش 2: هنگ ۷ برسالیری | در جنگ جهانی دوم، این هنگ به لشکر ۱۰۲ موتوریزه «ترنتو» اختصاص داده شد، که با آن در نبرد صحرای غربی در شمال آفریقا جنگید. پس از بازسازی در طرابلس در لیبی، این هنگ در نبرد تونس جنگید، جایی که برای دومین بار نابود شد. | ## بخش 3: هنگ ۷ برسالیری | در سال ۱۹۷۶ پرچم و سنت‌های این هنگ به گردان ۱۰ برسالیری «بِزِکا» واگذار شد که در ۲۱ اکتبر ۱۹۷۵ به یک واحد خودمختار تبدیل شده بود. در سال ۱۹۹۲، هنگ هفتم برسالیری در باری اصلاح و به تیپ مکانیزه «پینِرولو» واگذار شد. | ## جمع‌بندی | سالگرد این هنگ، مانند تمام واحدهای برسالیری، در ۱۸ ژوئن ۱۸۳۶، روزی که تخصص برسالیری تأسیس شد، قرار دارد.
موضوع مقاله: هنگ ۱۳۱ تانک ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هنگ ۱۳۱ تانک ایتالیا | مقدمه: هنگ ۱۳۱ تانک ایتالیا یک هنگ تانک غیرفعال ارتش ایتالیا است که در پرسانو در کامپانیا مستقر بود و آخرین بار به تیپ برساگلیری "گاریبالدی" اختصاص داده شد. | ## بخش 1: هنگ ۱۳۱ تانک ایتالیا | این هنگ در ژوئیه ۱۹۴۱ توسط ارتش سلطنتی ایتالیا تشکیل شد و برای مدت کوتاهی به لشکر ۱۳۱ زرهی "سنتارو" اختصاص داده شد. در ژانویه ۱۹۴۲، این هنگ به یک واحد مستقل تبدیل شد و به سیسیل منتقل شد، جایی که علیه نیروهای متفقین که در ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۳ در جزیره پیاده شده بودند، جنگید. بقایای این هنگ پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیل در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ توسط نیروهای آلمانی منحل شد. | ## بخش 2: هنگ ۱۳۱ تانک ایتالیا | در سال ۱۹۷۶، پرچم و سنت‌های این هنگ به گردان ۱۰۱ تانک زاپالا واگذار شد که در ۲۱ اکتبر ۱۹۷۵ به یک واحد خودمختار تبدیل شده بود. در سال ۱۹۹۳، گردان ۱۰۱ تانک زاپالا خودمختاری خود را از دست داد و به هنگ ۱۳۱ تانک اصلاح‌شده پیوست. در ابتدا، این واحد، مانند تمام واحدهای تانک ایتالیایی، بخشی از بازوی پیاده‌نظام ارتش بود، اما در ۱ ژوئن ۱۹۹۹، تخصص تانک‌ها از بازوی پیاده‌نظام به بازوی سواره‌نظام منتقل شد. | ## بخش 3: هنگ ۱۳۱ تانک ایتالیا | در سال ۲۰۱۳، این هنگ منحل شد و پرچم آن برای نگهداری به معبد پرچم‌ها در ویتوریانو در رم منتقل شد. | ## جمع‌بندی | سالگرد تأسیس این هنگ، مانند تمام واحدهای تانک که هنوز در نبرد خود را متمایز نکرده‌اند، مصادف با ۱ اکتبر ۱۹۲۷ است، روزی که تخصص تانک‌ها تأسیس شد.
موضوع مقاله: سه‌چرخه شین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سه‌چرخه شین | مقدمه: سه‌چرخهٔ شین ، این کتاب اولین بار در سال ۱۹۹۲ به زبان ژاپنی با عنوان شین-چان نو-سان رین شا و ترجمه انگلیسی آن در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. | ## بخش 1: سه‌چرخه شین | این کتاب داستان واقعی شینیچی تتسوتانی (鉄谷伸一، تتسوتانی شینیچی) (شین)، پسری سه ساله که در بمباران اتمی کشته شد، را روایت می‌کند. خلاصه داستان کوداما، که خود از بازماندگان بمباران هیروشیما است، داستان را از دیدگاه پدر شین، ، روایت می‌کند. نوبو، شینِ به سختی زنده را می‌بیند که هنوز دسته سه‌چرخه را گرفته و زیر آوار خانه ویران‌شده‌شان گیر افتاده است. | ## بخش 2: سه‌چرخه شین | چهل سال بعد، نوبو، شین و دو خواهرش را که آنها نیز در بمباران جان باختند، نبش قبر می‌کند تا در یک گورستان، مراسم تدفین مناسبی برایشان برگزار کند. هنگام کندن همه چیز، لوله‌ای پیدا شد که گمان می‌رود بخشی از سه‌چرخه‌ای باشد که شینیچی داشته است. کمی بعد، آنها بقایای اسکلت دو دست انسان را پیدا کردند؛ بقایای جسد متعلق به شینیچی و دوست محلی‌اش، کیمیکو، بود که همراه با او و در حالی که دست‌هایش را گرفته بودند، جان باخته بودند. | ## بخش 3: سه‌چرخه شین | نوبو سه‌چرخه را به موزه صلح هیروشیما اهدا کرد، جایی که در حال حاضر در معرض نمایش است. | ## جمع‌بندی | بازخورد پس از انتشار، چندین منتقد به امتناع نویسنده از کاستن از وحشت داستان «سه‌چرخه شین» اشاره کردند و برخی اظهار داشتند که محتوای گرافیکی کتاب برای خوانندگان مورد نظرش (۷ تا ۱۰ سال) نامناسب است.
موضوع مقاله: آخرین قطار از هیروشیما | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آخرین قطار از هیروشیما | مقدمه: پلگرینو است که در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۰ توسط هنری هولت و کمپانی منتشر شده است که زندگی در هیروشیما و ناگاساکی را مستند می‌کند. | ## بخش 1: آخرین قطار از هیروشیما | داستان بر روی افرادی مانند تسوتوما یاماگوچی، هیباکوشا (فرد آسیب دیده از انفجار) متمرکز است که تنها فردی بود که توسط دولت ژاپن تأیید شد که از پیکا دون (فلش بنگ) هر دو حمله جان سالم به در برده است. داستان تأثیرات وارده در ژاپن بر ساکنان دو شهر مورد هدف و واکنش دولت ژاپن به این حمله با جزئیات آمریکایی‌هایی که مأموریت‌ها را انجام داده‌اند و واکنش‌های آن‌ها به خساراتی که وارد کرده‌اند، آمیخته است. | ## بخش 2: آخرین قطار از هیروشیما | پلگرینو با انتقاد اعضای گروه کامپوزیت ۵۰۹، واحد ایجاد شده توسط نیروی هوایی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا که وظیفه استقرار عملیاتی دو سلاح هسته‌ای را بر عهده داشت، به دلیل ارائه جزئیات گسترده توسط جوزف فوکو، که به دروغ ادعا کرده بود به عنوان مهندس پرواز در مأموریت هیروشیما حضور داشته است، به عنوان یک جایگزین در آخرین لحظه، مورد انتقاد قرار گرفت. همچنین سوالاتی در مورد وجود دو شخصیتی که به عنوان بازماندگان توصیف شده‌اند، مطرح شد. | ## بخش 3: آخرین قطار از هیروشیما | پس از تحقیقات بیشتر، شرکت هنری هولت و کمپانی اعلام کرد که انتشار بیشتر این کتاب را به حالت تعلیق درآورده است. | ## جمع‌بندی | این کتاب در سال ۲۰۱۵ با عنوان «به جهنم و بازگشت: آخرین قطار از هیروشیما» دوباره منتشر شد.
موضوع مقاله: کاچیو ا پپه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاچیو ا پپه | مقدمه: کاچیو ا پپه یک نوع پاستا است که مختص منطقه لاتزیو در ایتالیا است.بونی (۱۹۳۰)، ص. | ## بخش 1: کاچیو ا پپه | 46 این غذا شامل پنیر رنده شده پکورینو رومانو و فلفل سیاه با تونارلی یا اسپاگتی است. یک باور عامیانه در مورد این غذا جود دارد که چوپانان از جوامع دامپروری لاتسیو، آبروتزو، توسکانی و اومبریا در قرن ۱۸ یا ۱۹ این غذا را ایجاد کردند. احتمالاً فلفل سیاه خیلی دیرتر به این غذا اضافه شده است، زیرا در آن زمان گران‌قیمت و به راحتی در دسترس چوپانان نبود. | ## بخش 2: کاچیو ا پپه | دستیابی به بافت نرم و خامه‌ای در حین تهیه نیاز به توجه ویژه دارد، زیرا پنیر مستعد گلوله گلوله شدن است. حرارت پنیر را ذوب می‌کند و نشاسته‌های موجود در آب به چسباندن فلفل و پنیر به پاستا کمک می‌کند. یک ترجمه انگلیسی وجود دارد، اما نکات مهمی برای درست کردن این غذای به ظاهر ساده را شامل نمی‌شود. | ## بخش 3: کاچیو ا پپه | با وجود سادگی ظاهری کاچیو ا پپه، پکورینو رومانو می‌تواند به راحتی به جای نرم و خامه‌ای شدن، گلوله گلوله شود. | ## جمع‌بندی | تأثیر دما بر روی پروتئین‌های پنیر و غلظت نشاسته توسط محققان مورد مطالعه قرار گرفته است، که راهی علمی و قابل اعتماد برای تهیه این غذا ابداع کرده‌اند.
موضوع مقاله: شهر برمی‌خیزد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهر برمی‌خیزد | مقدمه: اگرچه عناصر واقع‌گرایانه‌ای مانند ساختمان در آن وجود دارد و فضا هنوز از طریق پرسپکتیو ارائه می‌شود، اما این نقاشی اولین اثر فوتوریستی واقعی اومبرتو بوچونی محسوب می‌شود، هرچند تفاوت قابل توجهی با چندین اثر قبلی او که بر حومه شهر متمرکز بودند، ندارد. | ## بخش 1: شهر برمی‌خیزد | در این نقاشی، دیدگاه ناتورالیستی آثار قبلی تا حدودی کنار گذاشته شده و با دیدگاهی پویاتر جایگزین شده است. | ## بخش 2: شهر برمی‌خیزد | ## بخش 3: شهر برمی‌خیزد | ## جمع‌بندی | موضوع ساختمان‌های در حال ساخت در حومه شهر با دودکش‌هایی در قسمت بالایی دیده می‌شوند، اما بیشتر فضا توسط مردان و اسب‌ها اشغال شده است که در تلاشی پویا در هم آمیخته‌اند؛ بنابراین، بوچونی بر برخی از معمول‌ترین عناصر آینده‌گرایی، تجلیل از کار انسان و اهمیت شهر مدرن که بر اساس نیازهای مدرن ساخته شده است، تأکید می‌کند.Umberto Boccioni این نقاشی، ساخت یک شهر جدید با پیشرفت‌ها و فناوری را به تصویر می‌کشد.
موضوع مقاله: پرتره فدریکو دا مونتفلترو با پسر گویدوبالدو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرتره فدریکو دا مونتفلترو با پسر گویدوبالدو | مقدمه: پرتره فدریکو دا مونته‌فلترو و پسرش گویدوبالدو، نقاشی‌ای است که قدمت آن به این نقاشی خلق شده و در گالری ملی مارکه در اوربینو، ایتالیا نگهداری می‌شود. | ## بخش 1: پرتره فدریکو دا مونتفلترو با پسر گویدوبالدو | نقاش فلاندری، یوستوس ون گنت (که نام واقعی او جوس ون واسنهوف بود) و نقاش اسپانیایی، پدرو بروگت، مدعیان اصلی این افتخار هستند، زیرا اعتقاد بر این است که هر دو نقاش در زمان خلق این نقاشی در اوربینو مشغول به کار بوده‌اند. این نقاشی بخشی از مجموعه‌ای از ۲۸ نقاشی پرتره از «مردان مشهور» است که برای مطالعه دوک اوربینو، فدریکو دا مونته‌فلترو (موزه لوور، پاریس و گالری ملی اوربینو) ساخته شده‌اند.Paula Nuttall. 25 July 2014 انتساب هنرمندان مختلفی به عنوان نویسنده مجموعه «مردان مشهور» که این پرتره به آن تعلق دارد، پیشنهاد شده‌اند. | ## بخش 2: پرتره فدریکو دا مونتفلترو با پسر گویدوبالدو | 102 دلیل ون گنت این است که به نظر می‌رسد نقاشی‌های این مجموعه توسط نقاشی خلق شده است که ریشه در تکنیک هلندی داشته اما به شدت تحت تأثیر نقاشی ایتالیایی قرار گرفته است. علاوه بر این، کتابدار سابق او، وسپاسیانو دا بیستیچی، در زندگینامه خود از فدریکو دا مونته‌فلترو، گواهی می‌دهد که ون گنت مجموعه ۲۸ پرتره از مردان مشهور را خلق کرده است. بررسی فنی مردان مشهور، شباهت‌های این آثار را با سفارش مهم دیگری که ون گنت قبلاً برای دوک در اوربینو انجام داده بود، یعنی عشای ربانی حواریون، آشکار کرده است. | ## بخش 3: پرتره فدریکو دا مونتفلترو با پسر گویدوبالدو | این بررسی همچنین تعدادی تغییر در ترکیب و اجرا را آشکار کرد که ممکن است به بازسازی توسط هنرمند دیگری، که ممکن است بروگوئت بوده باشد، اشاره داشته باشد؛ بنابراین، این اثر می‌تواند یک اثر مشترک استودیویی از استودیوی ون گنت در اوربینو باشد، جایی که ممکن است بروگت در آن همکاری داشته باشد.Paula Nuttall. (accessed July 25, 2014) ادعای بروگت بر استدلال‌های مختلفی استوار است، از جمله اشاره به «پیترو اسپاگنولو پیتوره» در اوربینو در سال ۱۴۷۷، اشاره‌ای به تابلوی «مردان مشهور» اثر پابلو د سسپدس مربوط به سال ۱۶۰۴ که می‌توان آن را به بروگت نسبت داد (اگرچه سسپدس به‌طور خاص اظهار داشت که این تابلوها اثر یک نقاش اسپانیایی «غیر» از بروگت هستند)، تصویر یک کتاب به زبان اسپانیایی در نقاشی و شباهت‌های سبکی با آثار بعدی بروگت. | ## جمع‌بندی | با این حال، این نقاشی‌های بعدی از نظر سبک و تکنیک نسبت به نقاشی‌های مجموعه «مردان مشهور» پایین‌تر تلقی می‌شوند و بعید است که کار همان هنرمند باشند.Paula Nuttall.
موضوع مقاله: ۱۹۴۳/۳/۴ (ترانه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ۱۹۴۳/۳/۴ (ترانه) | مقدمه: «۴/۳/۱۹۴۳» که به صورت «۴ مارس ۱۹۴۳» نیز نوشته می‌شود، آهنگی است که در سال ۱۹۷۱ توسط لوچیو دالا و پائولا پالوتینو ساخته شد. | ## بخش 1: ۱۹۴۳/۳/۴ (ترانه) | این آهنگ در بیست و یکمین دوره جشنواره موسیقی سانرمو، با اجرای دوگانه لوچیو دالا و اکیپ ۸۴، رتبه سوم را کسب کرد. پس از چند اجرای زنده موفق، آر سی ای ایتالیایی تصمیم گرفت این آهنگ را در جشنواره موسیقی سانرمو ارائه دهد، جایی که در ابتدا رد شد. در نهایت توسط یک «کمیته ویژه بازسازی» که توسط آجنوره اینکروچی، آلبرتو بویلاکوا، ویتوریو کاپریولی، تونینو چروی، فرناندو کیل، سرجو کوربوچی، ماریو لاندی، اوبالدو لای و پی‌یرو ویوارلی تشکیل شده بود، انتخاب شد. | ## بخش 2: ۱۹۴۳/۳/۴ (ترانه) | از آنجایی که قوانین جشنواره سانرمو اجرای دوگانه این آهنگ را الزامی می‌کرد، شرکای مختلفی برای دالا از جمله بابی سولو و ادواردو دی آنجلیس مورد آزمایش قرار گرفتند. متن آهنگ متن ترانه داستان مردی را روایت می‌کند که با وجود گناهان شناخته‌شده‌اش، به او لقب «Gesù Bambino» (کودکی مسیح) داده‌اند. سازمان دهندگان سان رمو و رای (شبکه رادیو تلویزیونی) همچنین تغییرات بیشتری را در برخی از آیات که کفرآمیز تلقی می‌شدند مجبور کردند، بنابراین "او نقش مدونا را با کودک بازی کرد قنداق کردن" ("بازی شده در مریم بودن با نوزاد برای قنداق کردن") به "او با بچه نقش زن را بازی کرد" در حالی که یک زن در حال بازی کردن است، تبدیل شد. | ## بخش 3: ۱۹۴۳/۳/۴ (ترانه) | «و حتی الان، وقتی ورق بازی می‌کنم و شراب می‌نوشم، مردم بندر به من می‌گویند عیسی کوچولو.» (و حتی اکنون که من ورق بازی می‌کنم و شراب می‌نوشم، برای مردم بندر من به عنوان "عزیز کودک" شناخته می‌شوم) در اصل «و حتی اکنون که برای دزدان نفرین می‌کنم و شراب می‌نوشم» بود. انتشار این آهنگ برای اولین بار در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۱۹۷۱، با اجرای دوگانه توسط لوسیو دالا و گروه اکیپ ۸۴، اجرا شد. نسخه‌های دیگر این آهنگ توسط پیر دلانو به زبان فرانسوی اقتباس شده و توسط دالیدا با عنوان «کودکی عیسی» ضبط شده است. | ## جمع‌بندی | ۱ نمودار (۲۰۱۲) موقعیت اوج ایتالیا (فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا) ۶ نسخه اکیپ ۸۴ نمودار (۱۹۷۱) موقعیت اوج ایتالیا (موسیقی و ضبط)"Classifiche".
موضوع مقاله: مادام آتوموس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مادام آتوموس | مقدمه: مادام آتوموس ، نام یک شرور خیالی است که در یک سری کتاب (فروست) از رمان‌های نوشته شده توسط نویسنده فرانسوی آندره کاروف، نویسنده پرکار مجموعه‌های ماجراجویی محبوب، که بسیاری از آنها شامل عناصر علمی تخیلی و داستان ترسناک هستند، ظاهر می‌شود. | ## بخش 1: مادام آتوموس | طرح داستان مادام آتوموس یک زن دانشمند ژاپنی میانسال باهوش اما پیچیده است که می‌خواهد از ایالات متحده به خاطر بمباران هیروشیما و ناگازاکی، محل تولدش، انتقام بگیرد. نمونه‌ای از طرح داستان مادام آتوموس، شخصیت اصلی داستان را نشان می‌دهد که تهدیدی مرگبار و جدید مانند زامبی‌های رادیواکتیو، عنکبوت‌های غول‌پیکر مرگبار، اشعه‌ای جنون‌آور و غیره را آزاد می‌کند. | ## بخش 2: مادام آتوموس | قهرمانانی که با مادام آتوموس مقابله می‌کنند عبارتند از: اسمیت بفورت از اف‌بی‌آی، دکتر آلن سوبلن و یوشو آکاماتسو از پلیس مخفی ژاپن. بفورت با کمک مجرم سابق، اوون برنیتز، همچنین گروه «اژدهای سبز» را برای مبارزه با مادام آتوموس سازماندهی کرد. | ## بخش 3: مادام آتوموس | یک پیشرفت جالب، خلق نسخه جوان‌تر خودش توسط مادام آتوموس، میه آزوسا، ملقب به خانم آتوموس بود که برای ادامه مبارزه در صورت مرگش آماده شده بود. میه در نهایت عاشق بفورت شد، با او ازدواج کرد و برای مبارزه با جد شیطانی‌اش به او پیوست. | ## جمع‌بندی | مادام آتوموس در سیزدهمین رمان به خودِ جوان‌تری تبدیل شد، اما همچنان در پی انتقام باقی می‌ماند.