موضوع مقاله: اقاقیای سفید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اقاقیای سفید | مقدمه: (به دلیل شباهت غلاف‌های بذر مدور و شکوفا نشدنی آن به حلقه‌های سیب)، اقاقیای سفید، و خار زمستانی. | ## بخش 1: اقاقیای سفید | گینه (۱۹۶۹) در پوندیچری اولین کسی بود که جدا کردن آن را به سرده فایدهربیا پیشنهاد داد؛ سرده‌ای که در قرن گذشته توسط آگوست شوالیه با این گیاه به عنوان گونه نماد برپا شده بود. این پیشنهاد توسط جیمز هندرسون راس (۱۹۷۳) از آفریقای جنوبی و نونگونیرما (۱۹۷۶، ۱۹۷۸)، گیاه‌شناس سنگالی متخصص حبوبات تأیید شد، اما نویسندگان تا سال ۱۹۹۷ همچنان طبقه‌بندی زیر نام Acacia را ترجیح می‌دادند. تنوع درون‌گونه‌ای بر اساس نوشته‌های جان پاتریک میکلتویت برنان در کتاب فلور شرق آفریقای استوایی (۱۹۵۹)، دو شکل را می‌توان در این منطقه (کنیا، تانزانیا، اوگاندا) تشخیص داد. نژاد A با ویژگی‌های عموماً صاف و بدون کرک متمایز می‌شود، در حالی که نژاد B پرزدارتر است. توصیف اقاقیای سفید درختی خاردار است که تا ارتفاع ۶ تا ۳۰ متر رشد می‌کند و قطر تنه آن به ۲ متر می‌رسد. در هر کیلوگرم حدود ۱۱٬۰۰۰ بذر وجود دارد.نیاز به منبع پراکندگی در آفریقای جنوبی، این درخت در بیشتر مناطق حضور ندارد و از مناطق خشک، سرد و مرتفع یا مناطق با بارندگی زمستانی دوری می‌کند، اما در شرق نوار کاپریوی، شمال حوضه اوکاوانگو، دشت‌های سیلابی رودخانه‌های کواندو، زامبزی و رود لیمپوپو و همچنین به سمت جنوب تا گابورون یافت می‌شود. در زیمبابوه، درخت در ارتفاعات شرقی و فلات مرکزی غایب است، اما در پارک ملی گونارژو و به سمت جنوب تا پارک ملی کروگر و ولد مجاور در غرب استان گازا و استان‌های جنوبی ماپوتو دیده می‌شود. در غرب نامیبیا، در مناطق کاوکوولد، دامارالند و محدوده پارک ملی نامیب-نوکلوفت حضور دارد. در بقیه آفریقا، این درخت در بیابان‌ها، مناطق با بارندگی زیاد، جنگل‌های بارانی استوایی و مناطق کوهستانی غایب است، اما در سراسر نیمه شرقی قاره از سواحل جنوبی در ماپوتالند تا مصر، و در سراسر ساحل جنوب صحرا و شاخ آفریقا یافت می‌شود. | ## بخش 2: اقاقیای سفید | در شمال آفریقا، علاوه بر مصر، در الجزایر نیز رشد می‌کند؛ در خود مراکش یافت نمی‌شود، اما در صحرای غربی دیده شده است. در آسیا، تصور می‌شود که این درخت بومی یمن و عربستان سعودی در شبه‌جزیره عربستان، ایران، و در شام شامل اسرائیل، سوریه و لبنان باشد. جمعیتی از این درخت در بیشه‌های بازمانده در اسرائیل (در ذخیره‌گاه طبیعی تل شمرون، نزدیک شهرک تیمرات و در غربی‌ترین بخش‌های دره الا) یافت می‌شود. تمام درختان در یک بیشه خاص از نظر ژنتیکی یکسان هستند و به نظر می‌رسد برای هزاران سال تنها از طریق تولیدمثل رویشی تکثیر شده‌اند.نیاز به منبع جمعیت‌های معرفی‌شده در قبرس، پاکستان، هند (کرناتکه) و همچنین در جزیره اسنشن یافت می‌شوند. بوم‌شناسی در جنوب آفریقا، معمولاً در دشت‌های سیلابی آبرفتی در بوش‌ولد، در حاشیه رودخانه‌ها یا حوضه‌های سیلابی، در باتلاق‌ها یا در مجاری آب خشکی که در طول بارندگی سیلابی می‌شوند، رشد می‌کند. در شرق آفریقای استوایی، گاهی به صورت تک‌درخت دیده می‌شود، اما اغلب گونه غالب در بیشه‌زارهای خشک است. در ساحل، توزیع نامنظم و توده‌ای دارد که در برخی مناطق غایب و در برخی دیگر فراوان است. کاربردها اقاقیای سفید در منطقه ساحل برای پرورش زنبور عسل اهمیت زیادی دارد، زیرا گل‌های آن در پایان فصل بارندگی، زمانی که اکثر گیاهان محلی دیگر گلی ندارند، شهد و گرده فراهم می‌کنند.World AgroForestry غلاف‌های بذر برای پرورش دام استفاده می‌شوند، در نیجریه به عنوان غذای علوفه‌ای شتر کاربرد دارند و در جنوب آفریقا توسط دام‌ها و حیوانات وحشی خورده می‌شوند. فیل، بز کوهی، گاومیش، بابون و انواع حیوانات چرنده و میان‌چر از آن لذت می‌برند، اگرچه به طرز عجیبی توسط گرازهای زگیل‌دار و گورخرها نادیده گرفته می‌شوند. | ## بخش 3: اقاقیای سفید | از چوب آن برای ساخت بلم و هاون استفاده می‌شود، در حالی که پوست آن در نیجریه کوبیده شده و به عنوان ماده بسته‌بندی روی حیوانات باربر استفاده می‌شود. چوب برای حکاکی به کار می‌رود و شاخه‌های خاردار برای ایجاد حصار سیمی خاردار طبیعی مفید هستند.VITA (1977) غلاف‌ها و شاخ و برگ به عنوان علوفه دام بسیار ارزشمند هستند. حدود ۹۰ درصد از کشاورزان سنگالی که توسط فلکر (۱۹۸۱) مورد مصاحبه قرار گرفتند، غلاف‌های این درخت را جمع‌آوری، ذخیره و برای دام‌ها جیره‌بندی می‌کردند.نیاز به منبع مردم زیمبابوه از غلاف‌ها برای بی‌حس کردن ماهی‌ها استفاده می‌کنند. انسان‌ها در زیمبابوه در زمان‌های کمبود غذا، بذر پخته شده آن را می‌خورند.نیاز به منبع این درخت در دارکشت‌ورزی ارزشمند است زیرا به رفع کمبودهای تثبیت نیتروژن کمک می‌کند؛ در یک قطعه آزمایشی، با تراکم ۲۵ تا ۱۰۰ درخت در هکتار، عملکرد بالایی در محصولات ذرت کشت شده در میان درختان به دست آمده است. طبق مقاله‌ای در سال ۲۰۱۸ در گاردین، تک‌کشتی این گونه در بخش‌هایی از نیجر (جایی که در زبان هوسه به نام gao شناخته می‌شود) برای استفاده در کشت درهم محبوب است. همچنین برای مهار فرسایش استفاده می‌شود.نیاز به منبع ارزش آن در دارکشت‌ورزی تا حدودی به این دلیل است که درخت در فصل بارندگی برگ‌های خود را می‌ریزد و بنابراین برای دریافت نور خورشید با محصولات رقابت نمی‌کند. استفاده از این درخت در بازسازی طبیعی خاک‌های تخریب شده توسط کشاورزان در سراسر جنوب نیجر از دهه ۱۹۹۰، توسط یکی از نویسندگان به عنوان «بزرگ‌ترین تحول زیست‌محیطی مثبت در ساحل، و شاید در کل آفریقا» توصیف شده است. | ## جمع‌بندی | کاربردهای پزشکی عصاره آن برای درمان عفونت‌های چشمی در حیوانات کشتزار استفاده می‌شود.