موضوع مقاله: پیشینه آموزش در کانادا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیشینه آموزش در کانادا | مقدمه: پیشینه آموزش در کانادا آموزش‌وپرورش را از دوره ابتدایی تا دانشگاه، اندیشه‌های مربیان، و سیاست‌های دولت‌های ملی و استانی دربرمی‌گیرد. | ## بخش 1: پیشینه آموزش در کانادا | چارلز فیلیپس در سال ۱۹۵۷ (۱۳۳۶ خورشیدی) پیشینه آموزش همگانی در کانادا را به چهار دوره تقسیم کرد: دوره نخست با آموزش تحت اداره کلیسا از اوایل ۱۷۰۰ تا اواسط ۱۸۰۰ میلادی مشخص می‌شود؛ دوره دوم که تا اواخر ۱۸۰۰ ادامه یافت، شاهد استقرار اقتدار متمرکزتر، آموزش رایگان همگانی و مالیات‌ستانی محلی برای مدارس بود؛ دوره سوم در اوایل قرن بیستم، گواه پیدایش وزارت‌های آموزش استانی، برنامه درسی یکپارچه‌تر، معلمان با آموزش بهتر و آغاز حمایت مالی دولت‌های استانی از مدارس بود؛ و دوره چهارم پس از جنگ جهانی دوم با انتصاب وزرای آموزش در هر دولت استانی و مشارکت بسیار گسترده‌تر دولت در همه جنبه‌های آموزش شناخته می‌شود. کشمکش میان کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها، میان انگلیسی‌زبانان و فرانسوی‌زبانان، و سپس میان رویکردهای علمی و حرفه‌ای در آموزش، شکل‌گیری نظام آموزشی این کشور را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد. افزون بر این، جذب مهاجران غیرانگلیسی‌زبان در استان‌های پریری از جمله مسائل مهمی بود که دولت‌ها ناگزیر به رویارویی با آن شدند. برای آگاهی بیشتر دربارهٔ آزار در مدارس شبانه‌روزی کانادا، به آموزش در کانادا و مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا مراجعه کنید. مدارس دینی نخستین مدارس در فرانسه نو زیر اداره کلیسای کاتولیک بودند (همان‌گونه که مدارس خود فرانسه نیز چنین بودند). در اوایل قرن نوزدهم، دولت‌های استعماری به راه‌اندازی نظام‌های آموزشی دارای بودجه عمومی روی آوردند. پروتستان‌ها و کاتولیک‌ها در مورد چگونگی آموزش دینی و اخلاقی اختلاف‌نظر ژرفی داشتند. در کانادای علیا، اقلیت کاتولیک با روش پروتستانی مطالعه کتاب مقدس در مدارس مخالفت می‌کرد، در حالی که در کانادای سفلا، اقلیت پروتستان با تلقین آموزه‌های کاتولیک در نظام آموزشی مخالف بود. از این رو در هر دو منطقه دو نظام مدرسه‌ای — یکی کاتولیک و یکی پروتستان — برپا شد. هدف او ترویج فرهنگ بریتانیایی در کانادای علیا و پاسداری از آن در برابر همسایگان پرنفوذ بود. این طرح در گزارشی با عنوان «گزارش دربارهٔ نظام آموزش عمومی ابتدایی برای کانادای علیا» ارائه شد. پس از پیمان اتحاد (قانون اساسی بریتانیای شمالی ۱۸۶۷)، این نظام‌های مدرسه‌ای در قانون اساسی جای گرفتند. بر پایه بخش ۹۳ این قانون، هم کبک و هم انتاریو موظف بودند حقوق و امتیازات آموزشی موجود اقلیت‌های پروتستان و کاتولیک را حفظ کنند. با این حال هیچ‌یک از دو استان تعهد قانون اساسی برای حمایت از اقلیت‌های فرانسوی‌زبان یا انگلیسی‌زبان خود نداشتند. در سه استان ماریتیم، مدارس عمدتاً پروتستان بودند و در هر یک از آن‌ها یک نظام مدرسه‌ای پروتستان‌گرا پدید آمد. در نیوفاندلند و لابرادور نه‌تنها شکاف کاتولیک/پروتستان وجود داشت بلکه اختلافات ژرفی میان فرقه‌های پروتستان نیز بود و نه نظام مدرسه‌ای جداگانه — هر یک برای یک فرقه بزرگ — برپا شد. با گذشت زمان، هیئت‌های مدرسه‌ای که در اصل پروتستان بودند و در کانادای انگلیسی‌زبان به نام «مدارس عمومی» شناخته می‌شدند، به‌تدریج غیردینی شدند؛ چرا که کانادایی‌ها به جدایی دین از دولت باور پیدا کردند. نیوفاندلند و لابرادور پس از دو همه‌پرسی، نظام سه‌فرقه‌ای کاتولیک-پروتستان-پنتکاستال خود را از میان برداشت. | ## بخش 2: پیشینه آموزش در کانادا | در کبک نیز شکاف کاتولیک/پروتستان جای خود را به شکاف زبان فرانسوی/زبان انگلیسی داد. از آنجا که بسیاری از معلمان این مدارس به انگلیسی مسلط نبودند، ناگزیر به تعطیلی شدند. فرانسوی‌کانادایی‌ها — که در اثر مهاجرت شمارشان در شرق انتاریو به‌سرعت رو به افزایش بود — با خشم واکنش نشان دادند. روزنامه‌نگار «پروس‌های انتاریو» را به باد انتقاد گرفت — طعنه‌ای گزنده از آن رو که کانادا در آن زمان با پروس و آلمان در حال جنگ بود. این یکی از دلایل مهم رویگردانی فرانسوی‌زبانان از تلاش جنگی در سال ۱۹۱۵ و خودداری از سربازی بود. بحران مدارس منیتوبا در سال ۱۸۹۱، منیتوبا برای حذف هیئت کاتولیک گام برداشت و بدین‌ترتیب آغاز شد. این رویداد نشانگر واگرایی ژرف ارزش‌های فرهنگی، دینی و زبانی بود و به موضوعی در سطح ملی تبدیل شد. فرانسوی‌زبانان کاتولیک منیتوبا (فرانکو-منیتوبایی‌ها) در قانون اساسی اصلی منیتوبا تضمین داشتند که فرزندانشان در مدرسه‌ای دولتی و مجزا به زبان فرانسه تعلیم ببینند. با این حال یک جنبش سیاسی مردمی در میان پروتستان‌های انگلیسی‌زبان از ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۰ خواستار برچیدن مدارس فرانسوی شد. در سال ۱۸۹۰ مجلس قانون‌گذاری منیتوبا قانونی تصویب کرد که بودجه مدارس کاتولیک فرانسوی را قطع می‌کرد. اقلیت کاتولیک فرانسوی‌زبان از دولت فدرال خواست حمایت کند؛ اما و دیگر نیروهای ضدکاتولیک در سراسر کشور برای مقابله بسیج شدند. فدرال پیشنهاد قانون اصلاحی برای نادیده گرفتن قانون منیتوبا داد، اما حزب لیبرال کانادا به رهبری ویلفرید لوریه که به حقوق استانی باور داشت آن را ناکام گذاشت. آلبرتا اسقف کاتولیک ادمونتون، هنری جوزف اولیری، تأثیر چشمگیری بر بخش‌های کاتولیک این شهر داشت و تلاش‌هایش بازتاب بسیاری از چالش‌هایی است که کلیسای کاتولیک در آن دوران با آن روبه‌رو بود. در دهه ۱۹۲۰، اولیری به همدینان ایرلندی‌تبار خود محبت بیشتری نشان می‌داد و نفوذ روحانیون کاتولیک فرانسوی‌زبان را در اسقف‌نشین خود به‌شدت کاهش داد و آن‌ها را با کشیشان انگلیسی‌زبان جایگزین کرد. او به جذب مهاجران اوکراینی کاتولیک در سنت‌های سخت‌گیرانه‌تر کاتولیک رومی کمک کرد، نظام مدرسه کاتولیک مجزای ادمونتون را پابرجا نگه داشت و هم یک کالج کاتولیک در دانشگاه آلبرتا و هم یک حوزه علمیه در ادمونتون بنیان نهاد. در سال ۱۸۹۲، آلبرتا الگوی مدارس انتاریو را پذیرفت که بر نهادهای دولتی با تأکید بر زبان انگلیسی، تاریخ انگلیسی و آداب انگلیسی استوار بود. جامعه کاتولیک که زیر رهبری ایرلندی‌ها قرار داشت، علی‌رغم اعتراض اقلیت فرانسوی‌کانادایی به این سیاست‌های جدید پیوست. جوامع عمدتاً فرانکوفون در آلبرتا تا اندازه‌ای از طریق انتخاب ناظران مدرسه‌ای که با زبان و فرهنگ فرانسوی همدل بودند، کنترل مدارس محلی خود را حفظ کردند. | ## بخش 3: پیشینه آموزش در کانادا | گروه‌هایی مانند انجمن کانادایی-فرانسوی آلبرتا انتظار داشتند ناظران دستور کار فرهنگی خودشان را اجرا کنند. مشکل اضافی که جوامع فرانکوفون با آن دست‌وپنجه نرم می‌کردند، کمبود مداوم معلمان فرانکوفون واجد شرایط در سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۳۵ بود؛ اکثر معلمانی که استخدام می‌شدند پس از چند سال خدمت سمت خود را رها می‌کردند. پس از ۱۹۴۰، ادغام مدارس به‌طور عمده مسائل زبانی و فرهنگی فرانکوفون‌ها را نادیده گرفت. کانادایی‌سازی مهاجران پس از ۱۸۷۰ مهاجران غیرانگلیسی‌زبان بسیاری از اروپا — از جمله آلمانی‌ها، اوکراینی‌ها، اسکاندیناوی‌ها و دیگران — وارد کانادا شدند. یکی از نشانه‌های مهم جذب، کاربرد زبان انگلیسی بود؛ فرزندان همه گروه‌های مهاجر گرایش قوی به صحبت کردن به انگلیسی داشتند، صرف‌نظر از زبان پدر و مادرشان. از ۱۹۰۰ تا ۱۹۳۰، دولت‌های استان‌های پریری با چالش سترگ تبدیل جمعیت مهاجر از نظر قومی و زبانی گوناگون به کانادایی‌هایی وفادار و واقعی روبه‌رو بودند. کاربرد زبان انگلیسی در بازی‌های زمین بازی اغلب ابزاری مؤثر بود و به‌صورت منظم از آن بهره گرفته می‌شد. مدارس ابتدایی به‌ویژه در روستاهای آلبرتا نقش مرکزی در فرهنگ‌پذیری مهاجران و فرزندانشان داشتند و به گفته پروکوپ، خصلتی جمعی پدیدآوردند که ویژگی برجسته مدارس کانادایی به‌شمار می‌رفت و در سنت مدارس اروپایی کاملاً غایب بود. آموزش دانشگاهی در برابر آموزش حرفه‌ای آرمان‌های آموزشی دیرینه در کانادا، در مقایسه با ایالات متحده، نخبه‌گراتر بوده و بر پرورش نخبگان کلیسایی و سیاسی بر اساس خطوط بریتانیایی تأکید داشته‌است. برای نمونه در سال ۱۹۶۰، ۲/۹ درصد کانادایی‌های ۲۰ تا ۲۴ ساله در آموزش عالی ثبت‌نام کرده بودند، در حالی که این رقم در ایالات متحده ۲/۳۰ درصد بود. داوبیگین کشمکش بر سر آموزش حرفه‌ای در لندن، انتاریو، در دوران ۱۹۰۰ تا ۱۹۳۰ را بررسی کرده‌اند؛ زمانی که شهرهای آمریکایی به‌سرعت خدمات حرفه‌ای خود را گسترش می‌دادند. دبیرستان فنی و بازرگانی لندن زیر فشار شدید نخبگان اجتماعی و تجاری شهر قرار گرفت که مدرسه را تهدیدی برای بودجه تنها دبیرستان دانشگاهی شهر، مؤسسه دانشگاهی لندن، می‌دیدند.Ivor F. تا پیش از این دوره مدارس اندک بودند و معلمان بیشتر بر اساس در دسترس بودن تأیید صلاحیت می‌شدند تا هوش و توانایی. در این دوره آغاز به معرفی صلاحیت‌هایی کردند که معلمان را در چگونگی بهترین شکل انجام کارشان راهنمایی می‌کرد. حقوق آنان برای زنان از ۴۰۰ تا ۱۴۰۰ و برای مردان از ۶۰۰ تا ۲۱۰۰ واحد پول در نوسان بود. با احتساب تورم، این رقم به‌ترتیب در حدود ۸۰۰۰ دلار برای زنان و ۱۰۰۰۰ دلار برای مردان به پول امروز می‌شود. در کنار دستمزدهای پایین، معلمان مسئول همه کارهای مدرسه بودند؛ از جمله کارهای نظافت و وظایف اداری علاوه بر تدریس به دانش‌آموزان. نخستین اتحادیه برای معلمان در سال ۱۹۲۰ با نام «کنفدراسیون معلمان کانادا» (CTF) پدید آمد. | ## جمع‌بندی | این اتحادیه به معلمان امکان داد با یکدیگر متحد شوند و برای حقوق بیشتر در محیط کار مبارزه کنند.