موضوع مقاله: گرازیانو چکینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گرازیانو چکینی | مقدمه: گرازیانو چکینی (زادهٔ ) یک هنرمند و فعال اجتماعی اهل ایتالیا است که بیشتر به خاطر آثار هنری «وندالیسم» خود شناخته می‌شود. | ## بخش 1: گرازیانو چکینی | آثار رنگ‌آمیزی فواره تروی در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۷، چکینی یک قوطی رنگ را در فواره تروی در رم ریخت و باعث شد که فواره برای چند ساعت آب قرمز بپاشد. پلیس رم از طریق تصاویر دوربین مداربسته، چکینی را به عنوان عامل این وندالیسم شناسایی کرد و او را برای آسیب رساندن به یک ساختمان تاریخی یا هنری تحت بررسی قرار داد. چکینی بعداً مسئولیت وندالیسم را در برنامه تلویزیونی Le Iene پذیرفت و گفت: «اکنون علاوه بر فرش قرمز، قرمز والنتینو و فراری قرمز، تروی قرمز هم وجود دارد.» او ادامه داد: «من قبول نمی‌کنم که هنوز گفته شود این یک عمل وندالیسم بوده است؛ من همه چیز را با جزئیات آماده کرده‌ام و تحریک هنری ما به بنای تاریخی آسیبی نرسانده است. ابتدا از آنیلین استفاده نشده بود، زیرا این ماده سرطان‌زا است و تأثیر فوری نداشت. استفاده از رنگ قرمز تصادفی نبود؛ من هنرمند هستم و قدرت ظریف هر رنگ را می‌دانم، می‌خواستم همان قرمز را داشته باشم و نه رنگ دیگر.» این عمل به عنوان اعتراض به سازماندهی جشنواره فیلم رم انجام شد. پس از این حادثه، تکنسین‌ها فواره را خاموش کردند و جریان آب را به حالت شفاف بازگرداندند. پله‌های اسپانیایی عملکرد دیگر برجسته چکینی در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۸ رخ داد، زمانی که ۵۰۰٬۰۰۰ توپ رنگی را از پله‌های اسپانیایی پایین انداخت. هر توپ «نمایانگر دروغی بود که یک سیاستمدار گفته است»، چکینی به مطبوعات ایتالیا گفت. | ## بخش 2: گرازیانو چکینی | «من به برمه می‌روم، این توپ‌ها به مردم کارن کمک خواهند کرد»، او گفت در حالی که از پله‌ها پایین می‌رفت و توپ‌ها اطراف او می‌لغزیدند. چکینی حدود بیست و پنج هزار یورو برای توپ‌ها و ده کامیون برای حمل آن‌ها پرداخت کرد. در ۲۰۰۷، فواره تروی را قرمز کرد و مجموعه‌ای از اجراهای هنری عبورگرایانه را آغاز کرد که در سراسر جهان اجرا شدند. این اجراها، که گاهی بحث‌برانگیز نیز بوده‌اند، به عنوان اعتراضی شاعرانه علیه سکون فرهنگی و سیاسی تعبیر شدند. او سفیر بنیاد دِ کیریکو شد و برای آن دو اثر خلق کرد که در سال ۲۰۱۰، همراه با آثار استاد جرجیو دِ کیریکو، در یک «نمایشگاه سیار» در میامی، نیویورک و لس‌آنجلس به نمایش درآمدند. در آگوست ۲۰۰۸، گزارشی عکاسی از جنگل برمه و پیروی از ارتش آزادی‌بخش کارن انجام داد. در ۲۰۰۸، توسط ویتوریو اسگاربی در سالمی، همراه با اولیویر توسکانی، به عنوان «رئیس هیچ‌چیز» دعوت شد. در اکتبر ۲۰۱۰ در فلورانس، به مناسبت جشنواره خلاقیت، The Rock را خلق کرد، سایت ۴۰۰ تنی از سنگ مرمر، با استفاده از اصلی‌ترین معادن آلپ آپوانا. | ## بخش 3: گرازیانو چکینی | از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ در بازطراحی یک کارخانه در پیزا مشارکت داشت و در این مدت روی آثار هنری، نقاشی و مجسمه‌های خود کار کرد. پروژه X-Art استفاده مجدد از قطعات پارچه خانه‌های تاریخی مد در رم را فراهم می‌کند. او آثار خود را در ۵۴امین نمایشگاه بین‌المللی هنر بینال ونیز به نمایش گذاشته و آثارش در کاتالوگ نمایشگاه است. در آگوست ۲۰۱۲، جایزه بین‌المللی شهر اوستیا (چهل و یکمین دوره)، بخش هنر را دریافت کرد. اجرای او توسط روزنامه‌ها و تلویزیون‌های بین‌المللی بزرگ پوشش داده شد (کوریره دلا سرا، لا رپوبلیکا، لو فیگارو، لو موند، نیویورک تایمز، لس‌آنجلس پست، رائ۱، رائ۲، رائ۳، کاناله۵، بی‌بی‌سی). ۲۰۱۱ ۵۴امین نمایشگاه بین‌المللی هنر ونیز ابتکار ویژه برای ۱۵۰مین سالگرد اتحاد ایتالیا. | ## جمع‌بندی | مه ۲۰۱۷، به مناسبت بازدید پاپ فرانسیس، صحنه‌آرایی را انجام داد و اثر «ماهیگیر انسان‌ها» بر روی ۳ ورق فولادی اجرا شد.