موضوع مقاله: ماجرای مردانه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماجرای مردانه | مقدمه: ماجرای مردانه یک ژانر از مجلات است که از دهه ۱۹۴۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده منتشر می‌شد. | ## بخش 1: ماجرای مردانه | این مجلات که برای مخاطبان مرد تهیه می‌شدند، شامل تصاویر زنان جذاب و داستان‌های پرالتهابی از ماجراجویی بودند که معمولاً به عنوان داستان‌های واقعی تبلیغ می‌شدند و به صورت اول‌شخص از زبان خود شرکت‌کنندگان در ماجرا یا به سبک «روایت‌شده برای…» نقل می‌شدند. داستان‌های رایج در آن‌ها شامل دلاوری‌های دوران جنگ، سفرهای نامتعارف یا درگیری با حیوانات وحشی بود. بررسی اجمالی انتشارات فاست با مجله اسلیک خود به نام ترو که پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۱، داستان‌هایش بیشتر روی جنگ متمرکز شده بود، موفقیت‌هایی کسب کرده بود. مجله زردِ آرگوسی در سال ۱۹۴۳ تصمیم گرفت به کاغذ اسلیک روی بیاورد و داستان‌های «واقعی» بیشتری را در میان داستان‌های تخیلی خود بگنجاند. دیگر مجلات زرد عمده مانند ادونچر، بلو بوک و شورت استوریز نیز در نهایت از همین روند پیروی کردند. به زودی مجلات جدیدی به این جمع پیوستند؛ از جمله کاوالیر، استگ و سوانک از انتشارات فاست. در دوران اوج این مجلات در اواخر دهه ۱۹۵۰، تقریباً ۱۳۰ مجله ماجراجویی مردانه به‌طور همزمان منتشر می‌شد. | ## بخش 2: ماجرای مردانه | دوشیزگان درمانده معمولاً در نقاشی‌های روی جلد یا هنر داخلی مجلات به تصویر کشیده می‌شدند که اغلب توسط نازی‌ها یا در سال‌های بعد، توسط کمونیست‌ها تهدید شده یا مورد شکنجه قرار می‌گرفتند. عناوین معمولی که بر تصویرسازی‌های روی جلد بسیار پرالتهاب و شهوت‌انگیز تکیه داشتند شامل منز استوری، من تودی، ورلد آو من و منز اپیک می‌شدند. بسیاری از داستان‌ها، گزارش‌های تاریخی واقعی از نبردها و زندگی‌نامه و دلاوری‌های سربازان بسیار پرافتخار بودند. تعدادی از داستان‌ها با یکدیگر ترکیب شده و تحت عناوین مختلف در نسخه‌های شومیز توسط پیرامید بوکس با ذکر اعتبار «ویرایش شده توسط فیل هیرش» منتشر شدند. در دهه ۱۹۷۰، بسیاری از مجلات ماجرای مردانه، داستان‌های تخیلی و «اکشن واقعی» را کنار گذاشتند و تمرکز خود را بر روی تصاویر زنان برهنه و مقالات غیرداستانی مرتبط با مسائل جنسی یا رویدادهای جاری معطوف کردند. نورمن ساندرزِ هنرمند، برجسته‌ترین تصویرگر این مجلات بود و جایگاهی مشابه مارگارت براندیج در مجلات زرد کلاسیک داشت. چارلز کوپلند و ارل نورم دو هنرمند محبوب دیگر بودند که برای مجموعه مجلات مگزین منیجمنت کار می‌کردند. | ## بخش 3: ماجرای مردانه | مورت کونستلر، نقاش تاریخی، جلدها و تصاویر بسیاری را برای این مجلات نقاشی کرد و ماریو کاسیلی، عکاس پلی‌بوی، کار خود را با عکاسی از دختران جذاب (پین‌آپ) برای این بازار آغاز کرد. در شرکت مگزین منیجمنت متعلق به مارتین گودمن، بروس جی فریدمن طنزپرداز و نویسنده پرفروش آینده، نویسنده و ویراستار مجلات عرق‌آور مردانه بود و ماریو پوزو پیش از آنکه به یک رمان‌نویس سرشناس تبدیل شود، از مشارکت‌کنندگان این مجلات به‌شمار می‌رفت. دور و میکی اسپیلین نیز داستان‌های کوتاه یا بخش‌هایی از رمان‌های خود را در اختیار مجلات ماجرای مردانه قرار می‌دادند. عنوان آلبوم راسوها گوشتم را دریدند اثر فرانک زاپا و مادرز آو اینونشن از داستان روی جلدی با موضوع نبرد انسان با جانور وحشی در شماره سپتامبر ۱۹۵۶ مجله منز لایف به عاریت گرفته شده بود، و این عنوان زمانی که نیتن شیف فیلمساز فیلم ترسناک راسوها گوشتم را می‌درند (۱۹۷۹) را ساخت، دچار تغییر و تحول دیگری شد. تلاش‌هایی برای احیای عنوان آرگوسی صورت گرفته است؛ یک بار در دهه ۱۹۹۰، بار دیگر در سال ۲۰۰۴ و سرانجام در سال ۲۰۱۳. چند نشریه معاصر ویژه مردان جوان مانند اف‌اچ‌ام و ماکسیم تا حدودی شبیه به مجلات ماجراجویی اولیه هستند و ترکیبی از عکاسی گلامور و داستان‌های ماجراجویی یا بقای واقعیِ گه‌گدار را به نمایش می‌گذارند. ناشرانی مانند هارد کیس کرایم رمان‌های شومیز جدید و تجدیدچاپ‌شده‌ای را در سنت مجلات زرد هاردبویلد (خشن و واقع‌گرایانه) منتشر می‌کنند. | ## جمع‌بندی | فروشنده آنلاین کتاب آمازون از برچسب ژانر «ماجرای مردانه» به معنای عام برای دسته‌بندی رمان‌های ماجراجویی که قهرمان آن‌ها یک مرد بالغ است استفاده می‌کند تا این کتاب‌ها را از «ماجرای زنانه» و «اکشن و ماجرای کودکان» متمایز کند.