موضوع مقاله: اداره سرزمین‌های اشغالی دشمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اداره سرزمین‌های اشغالی دشمن | مقدمه: ادارهٔ سرزمین‌های اشغالی دشمن یک اداره نظامی مشترک میان بریتانیا، فرانسه و عرب‌ها بر استان‌های شامی امپراتوری عثمانی سابق بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۰ بود که در ۲۳ اکتبر ۱۹۱۷ به دنبال کمپین سینا و فلسطین و انقلاب عربی در جنگ جهانی اول تأسیس شد. | ## بخش 1: اداره سرزمین‌های اشغالی دشمن | اگرچه اعلام موجودیت این اداره توسط ارتش بریتانیا، که کنترل منطقه را در دست داشتند، اعلام شد، اما در ۳۰ سپتامبر ۱۹۱۸ توافقی بین فرانسه و بریتانیا صورت گرفت که در آن توافق شد که بریتانیا در برخی موارد کنترل فرانسوی‌ها را در اختیار بگیرد. بر اساس «طرح شریفی» که توسط تواس لارنس مطرح شد، در نوامبر ۱۹۱۸ کنترل مشترک منطقه شرقی به هاشمی‌ها داده شد. پس از اشغال ولایت آدانا (منطقه کیلیکیا) در دسامبر ۱۹۱۸، قلمرو جدیدی به نام او-ای-تی-اِی شمالی تأسیس شد. در سال ۱۹۲۰ پس از واگذاری قیمومیت سوریه و لبنان و قیمومت بریتانیا بر فلسطین در کنفرانس ۱۹–۲۶ آوریل ۱۹۲۰ در سن رمو، دولت او-ای-تی-اِی غربی و جنوبی پایان یافت. در او-ای-تی-اِی شرقی، اداره بریتانیا پس از خروج نیروهای بریتانیا از قلمرو در نوامبر ۱۹۱۹، و پس از آن اعلامیه پادشاهی عرب سوریه در همان منطقه پایان یافت. بخش شمالی این قلمرو با او-ای-تی-اِی غربی که توسط فرانسه اداره می‌شد ترکیب شد و بخش جنوبی به سرزمین هیچ‌کس تبدیل شد و بعداً به امارت فرااردن تبدیل شد. به دلیل موفقیت در جنگ استقلال ترکیه، سنجق‌های مرعش، عینتاب و اورفا از استان حلب سابق پس از سال ۱۹۲۱ در ترکیه باقی ماندند. | ## بخش 2: اداره سرزمین‌های اشغالی دشمن | همچنین، بخش‌های آنتاکیا و اسکندرون سنجق حلب در سال ۱۹۳۸ به عنوان جمهوری ختای هم جدا شدند. تاریخ شروع +تخمین جمعیت او-ای-تی-اِی کمیسیون کینگ کرین جنوب غرب شرق جمع کل مسلمان ۵۱۵۰۰۰ ۶۰۰۰۰۰ ۱٬۲۵۰٬۰۰۰ ۲٬۳۶۵٬۰۰۰ مسیحی ۶۲۵۰۰ ۴۰۰۰۰۰ ۱۲۵۰۰۰ ۵۸۷۵۰۰ دروزی ۶۰۰۰۰ ۸۰۰۰۰ ۱۴۰۰۰۰ یهودی ۶۵۰۰۰ ۱۵۰۰۰ ۳۰۰۰۰ ۱۱۰۰۰۰ دیگر ۵۰۰۰ ۲۰۰۰۰ ۲۰۰۰۰ ۴۵۰۰۰ جمع کل ۶۴۷۵۰۰ ۱٬۰۹۵٬۰۰۰ ۱٬۵۰۵٬۰۰۰ ۳٬۲۴۷٬۵۰۰ در ۲۳ اکتبر ۱۹۱۸، به دنبال شکست نیروهای بریتانیا و عرب از امپراتوری عثمانی، فیلد مارشال ادموند آلنبی اعلام کرد که سوریه عثمانی قرار بودبه سه زیر واحد اداری تقسیم شود، که تفاوت بسیار کمی با تقسیمات عثمانی قبلی داشت:Israel: the first hundred years, Efraim Karsh او-ای-تی-اِی جنوبی، متشکل از متصرفات عثمانی اورشلیم و سنجق‌های نابلس و عکا. 202–3 آلنبی اصرار داشت که تا زمانی که مدیریت نظامی لازم است، مسئولیت او باقی می‌ماند. اداره‌ها او-ای-تی-اِی جنوب این منطقه به چهار ناحیه تقسیم شد: اورشلیم، یافا، مجدل و بئر السبع، که هر کدام زیر نظر یک فرماندار نظامی بودند. هر دو مدیر اول بریتانیا، ژنرال مانی و واتسون، به دلیل عدم حمایت از صهیونیست‌ها بر عرب‌ها توسط لندن برکنار شدند. هنگامی که دولت او-ای-تی-اِی پایان یافت، هربرت ساموئل سیاستمدار صهیونیستی به عنوان اولین مدیر غیرنظامی منصوب شد. ساموئل پذیرش این نقش و پایان مدیریت نظامی را در سندی که اغلب نقل می‌شود، ثبت کرده‌است: «دریافت شده از سرلشکر سر لوئیس جی. | ## بخش 3: اداره سرزمین‌های اشغالی دشمن | ارتش عرب و بریتانیا در ۱ اکتبر ۱۹۱۸ وارد دمشق شدند و در ۳ اکتبر ۱۹۱۸ علی رضا الرکابی به عنوان فرماندار نظامی او-ای-تی-اِی شرقی منصوب شد. شاهزاده فیصل پسر ملک حسین مکه در ۴ اکتبر وارد دمشق شد و ریکابی را به عنوان رئیس شورای مدیران (یعنی نخست‌وزیر) سوریه منصوب کرد. تعریف مرز او-ای-تی-اِی شرق ابهاماتی را در جنوب و شرق ایجاد کرد که منجر به ادعاهای رقیب از سوی پادشاهی حجاز و عراق اشغالی شد. شروع و اداره او-ای-تی-اِی در ۲۳ اکتبر ۱۹۱۸ تحت قوانین پذیرفته شده اشغال نظامی تأسیس شد. ادارات او-ای-تی-اِی در زمان‌های مختلف در هر یک از مناطق، پس از انتصاب رسمی ادارات مدنی (قبل از اجرایی شدن رسمی دستورات) منحل شدند: او-ای-تی-اِی جنوب: ۱ ژوئیه ۱۹۲۰، هربرت ساموئل به عنوان کمیسر عالی فلسطین منصوب شد. | ## جمع‌بندی | او-ای-تی-اِی شمال: ۳۱ اوت ۱۹۲۰، هانری گوراود دولت لبنان بزرگ را اعلام کرد، دولت علوی و سنجاق الکساندرتا در ایالت حلب ادغام شد.