موضوع مقاله: لیجیا فاگونجیس تلیس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لیجیا فاگونجیس تلیس | مقدمه: از نویسندگان تأثیرگذار در تاریخ ادبیات برزیل و از آغازگران پست‌مدرنیسم در این کشور بود. | ## بخش 1: لیجیا فاگونجیس تلیس | در بازگشت به سائو پائولو در مؤسسۀ آموزشی کائتانو جی کامپوس ثبت نام کرد و از همان موقع جذب ادبیات شد. اولین کتابش مجموعه داستان پایینی‌ها، بالایی‌ها بود که در ۱۹۳۸ و با سرمایه‌گذاری پدرش چاپ شد و مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. هر چند نام نویسندۀ آن به واسطۀ همکاری‌اش با نشریه‌های ادبی آن زمان، چون کروسِیرو برای خوانندگان ناآشنا نبود. لیجیا در سال ۱۹۴۱ برای تحصیل در رشتۀ حقوق وارد دانشکده حقوق لارگو جی سائو فرانسیکو شد و در آن جا با ادیبانی چون ماریو جی آندراجی، اوسوالد جی آندراجی و پائولو امیلیو سالس گومس آشنا شد. او به آکادمی ادبیات دانشکده پیوست و نشریاتی چون آرکادیا و آ بالانسا آغاز همکاری کرد. سومین مجموعه داستانش، کاکتوس قرمز در ۱۹۴۹ منتشر شد و جایزه آفونسو آرینوس را از آن او ساخت که آکادمی برزیلی زبان آن را به او اهدا کرد. نخستین رمانش، گردونۀ سنگی در ۱۹۵۴ منتشر و مورد استقبال منتقدان قرار گرفت و نام نویسندۀ آن را در سراسر برزیل پرآوازه کرد. در ۱۹۵۸ داستان‌های ناسازگاری را منتشر کرد که جایزۀ آرتور آسِوِدو را از آن او ساخت. دومین رمانش تابستان در آکواریوم در ۱۹۶۳ منتشر شد و جایزۀ جابوتی را از آن او کرد. | ## بخش 2: لیجیا فاگونجیس تلیس | لیجیا رئیس بنیاد حفظ آثار سینمایی نیز بود که شوهرش، پائولو امیلیو آن را بنیان گذاشته بود. لیجیا با داستان قبل از رقص سبز در عرصۀ جهانی مطرح شد: این اثر در کن فرانسه، در بخش جایزه بین‌المللی زنان برای نویسندگان خارجی که در آن ۳۶۰ اثر از ۲۱ کشور دنیا حضور یافته بود، جایزۀ نخست را دریافت کرد. در نخستین چاپ آن متن نامه‌ای از شاعر برزیل، کارلوس دروموند جی آندراجی ضمیمه است: ریو دو ژانیرو، ۲۸ ژانویه ۱۹۲۸ لیجیای عزیز (...) کتاب از نظر وحدت و کثرت بی‌نقص است، قلم نویسندۀ آن استوار است و می‌داند چگونه در پس داستان ظاهری داستانی عمیق‌تر را به ذهن متبادر کند. به نظر من قدرت عظیم موجود در آن روان‌شناسی پنهانی است که زیر تودۀ عناصر واقع‌گرایانه قرار دارد که باعث می‌شود هر کسی با اثر همذات‌پنداری کند. کسی که بخواهد حقیقت زیرجلدی موجودات آن را که زیر پوستۀ اجتماعی آنان نهان شده است کشف کند، مفتون آن خواهد شد. اثرت بسیار متفاوت است از اراجیف این داستان‌نویسانی که برای خودشان در مجلات و روزنامه‌ها نوشابه باز می‌کنند و ملت آثارشان را از این طرف می‌خوانند و از آن طرف فراموش می‌کنند! این داستان سرنوشت سه دختر است که در اوائل دهۀ هفتاد تحت حکومت دیکتاتوری نظامی حاکم بر برزیل آن دوران روزگار سختی را می‌گذرانند. اوتو ماریا کارپو منتقد اتریشی-برزیلی دربارۀ این اثر چنین گفته است: «لیجیا واقعاً برخوردار است از ظرافت خلق فضا که کاترین منسفیلد از آن بهره‌مند است. با این تفاوت که لیجیا رمان نوشتن هم بلد است و دخترها رمانی است در سطح بالا.» در ۱۹۷۷ در بزرگ‌ترین اقدام اعتراضی نویسندگان علیه رژیم دیکتاتوری و سانسوری که اعمال می‌کرد، برای ارائۀ «مانیفست روشنفکران» همراه آنان عازم برازیلیا شد. | ## بخش 3: لیجیا فاگونجیس تلیس | در همین سال مدیریت سینماتکای برزیل را که شوهرش بنیان‌گذار آن بود پذیرفت و مجموعه داستان سمینار موش‌ها را به چاپ رساند. این مجموعه در ۱۹۹۱ با نام یکی از داستان‌های آن ساختار حباب صابون مجدداً منتشر شد. در ۱۹۸۰ مجموعه داستان انضباط عشق را چاپ کرد که برندۀ جایزه جابوتی ، برنده جام آپکا ، اهدایی انجمن سائو پائولو برای منتقدان هنری شد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۵ با ۳۲ رأی از ۳۹ رأی بر صندلی شمارۀ ۱۶ فرهنگستان زبان برزیل نشست. شخصیت این رمان زنی کهنسال است به نام «روسا آمبروسیو» که در ضبط صوت خاطرات ساعاتی از زندگی‌اش را که عریان بوده است نقل می‌کند. در سال ۱۹۹۵ مجموعه داستان شب تاریک و من را منتشر می‌کند (جایزۀ بهترین کتاب داستان اهدایی کتابخانۀ ملی، جایزۀ جابوتی از سوی انجمن برزیلی کتاب و جایزۀ آپلوب). در ۲۰۰۰ مجموعه داستان اختراع و حافظه را منتشر می‌کند که جایزه جابوتی و جایزه بزرگ انجمن سائو پائولویی منتقدان ادبی را برایش در پی دارد. در سال ۲۰۰۵ معتبرترین جایزۀ ادبی کشورهای پرتغالی‌زبان، جایزۀ کاموئس به او تقدیم شد. | ## جمع‌بندی | رئیس فرهنگستان زبان برزیل، مرول پریرا با این جملات از او یاد کرد: او چهره‌ای شاخص و بنیادین نه تنها برای ادبیات بلکه برای جنبش‌های مدافع حقوق زنان بود.