موضوع مقاله: فارست شرمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فارست شرمن | مقدمه: فارست شرمن (; – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ به‌عنوان دوازدهمین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می‌کرد. | ## بخش 1: فارست شرمن | شرمن فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۷ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۸ فرمانده یواس‌اس بری بود، از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴ به‌عنوان فرمانده ناو هواپیمابر یواس‌اس واسپ فعالیت می‌کرد، از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ فرماندهی ناوگان ششم ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت و از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ جانشین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا بود. زندگی‌نامه در طول جنگ جهانی اول و اندکی پس از آن، شرمن به عنوان افسر قایق توپدار نشویل و ناوشکن مورای در آب‌های اروپا خدمت کرد. در سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱، شرمن به ناو جنگی یوتا و ناوشکن‌های رید و بری منصوب شد و به عنوان افسر فرمانده ناو دوم خدمت کرد. پس از انجام وظیفه به عنوان ستوان پرچم در فرماندهی نیروی کنترل، ناوگان آتلانتیک، او آموزش پرواز را در ایستگاه هوایی نیروی دریایی پنساکولا، فلوریدا گذراند. ستوان شرمن که در دسامبر ۱۹۲۲ به عنوان خلبان نیروی دریایی منصوب شد، تا سال ۱۹۲۴ به اسکادران جنگنده وی‌اف-۲بی منصوب شد و در آن سال به عنوان مربی به پنساکولا بازگشت. پس از تحصیل در کالج جنگ نیروی دریایی در سال ۱۹۲۷، خدمت در ناوهای هواپیمابر لکسینگتون و ساراتوگا ادامه یافت. در کشتی دوم، او فرماندهی اسکادران شناسایی وی‌اس-بی۲ و دبیر پرچم فرمانده اسکادران‌های هوایی، ناوگان جنگی را بر عهده داشت. شرمن که در سال ۱۹۳۰ به درجه ستوانی و در سال ۱۹۳۷ به درجه فرماندهی ارتقا یافت، در طول آن دهه در آکادمی نیروی دریایی خدمت کرد، فرماندهی اسکادران جنگنده وی‌اف-بی۱ را بر عهده داشت، مسئول بخش مهمات هوایی دفتر مهمات بود، ناوبر ناو هواپیمابر رنجر بود و در تعدادی از ستادهای پرچم وظیفه داشت. | ## بخش 2: فارست شرمن | در سال‌های ۱۹۴۱–۱۹۴۲، او در دفتر رئیس عملیات نیروی دریایی خدمت کرد و عضو هیئت مشترک دائمی دفاع، کانادا-ایالات متحده بود. ودمایر، نویسنده «طرح پیروزی ۱۹۴۱»، «طرح اولیه… برای بسیج ارتش ایالات متحده برای جنگ جهانی دوم» همکاری داشت. طرح پیروزی، سازمان آینده ارتشی را که هنوز وجود نداشت، پیش‌بینی می‌کرد، مأموریت‌های رزمی را برای جنگی که هنوز اعلام نشده بود، ترسیم می‌کرد و الزامات تولید جنگ را برای صنایعی که هنوز به تولید در زمان صلح متعهد بودند، محاسبه می‌کرد. رابطه شخصی کاپیتان فارست شرمن با سرگرد آلبرت ودمایر «تلاش مشترک برنامه‌ریزی بین دو سرویس را تضمین کرد و به آینده‌ای اشاره داشت که در آن سرویس‌ها اذعان می‌کردند که برنامه‌ریزی بسیج یک مسئولیت مشترک است که یک سرویس به تنهایی نمی‌تواند آن را به‌طور کافی انجام دهد. فارست شرمن، ناوبان دوم، در ماه مه ۱۹۴۲، پس از رسیدن به درجه کاپیتانی، شرمن فرماندهی ناو هواپیمابر وسپ را بر عهده گرفت و این کشتی را در ماه اول نبرد جزایر سلیمان هدایت کرد. پس از غرق شدن کشتی واسپ توسط یک زیردریایی ژاپنی در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۲، به شرمن به خاطر قهرمانی خارق‌العاده‌اش در فرماندهی ناو هواپیمابر در روزهای آغازین عملیات اقیانوس آرام جنوبی، نشان صلیب نیروی دریایی اعطا شد. در نوامبر ۱۹۴۳، دریاسالار شرمن به عنوان معاون رئیس ستاد فرمانده ناوگان اقیانوس آرام، ادمیرال چستر دبلیو. او این سمت را برای بقیه جنگ جهانی دوم حفظ کرد و نقش مهمی در برنامه‌ریزی حملاتی که پیروزی در اقیانوس آرام را به ارمغان آورد، ایفا کرد و هنگام تسلیم ژاپن در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ حضور داشت. | ## بخش 3: فارست شرمن | پس از یک دوره کوتاه فرماندهی به عنوان فرمانده لشکر ناو هواپیمابر، در دسامبر ۱۹۴۵، دریاسالار شرمن معاون فرمانده عملیات نیروی دریایی شد. در طول سال‌های ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷، او نقش حیاتی در مذاکرات مربوط به فرایند اتحاد داشت که منجر به قانون امنیت ملی ۱۹۴۷ شد. مأموریت بعدی شرمن، که از ژانویه ۱۹۴۸ آغاز شد، فرماندهی نیروهای عملیاتی نیروی دریایی در دریای مدیترانه بود. او در پایان اکتبر ۱۹۴۹ به واشینگتن دی سی فراخوانده شد تا با درجه دریاسالاری، رئیس عملیات نیروی دریایی شود. در طول شانزده ماه بعدی، او به نیروی دریایی کمک کرد تا از یک دوره جنجال سیاسی شدید (مانند آنچه که «شورش دریاسالاران» نامیده می‌شود) رهایی یابد. غیبت شرمن از جنجال اخیر و نقش او در مذاکرات اتحاد، او را به کاندیدای منطقی تبدیل کرد. او به عنوان رئیس عملیات نیروی دریایی، بر واکنش‌ها به چالش‌های دوگانه جنگ گرم در کره و جنگ سرد رو به تشدید در سایر نقاط جهان نظارت داشت. | ## جمع‌بندی | در ۲۲ ژوئیه ۱۹۵۱، در حالی که در یک سفر نظامی و دیپلماتیک به اروپا بود، ادمیرال فارست شرمن در ناپل ایتالیا، پس از یک سری حملات قلبی ناگهانی درگذشت.