موضوع مقاله: آگوست فورل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آگوست فورل | مقدمه: او در سال ۱۸۷۳ به آلمان نقل مکان کرد تا در آسایشگاه روانی گودن در مونیخ به وی کمک کند. | ## بخش 1: آگوست فورل | او سپس در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان در مونیخ مدرس شد و در عین حال پژوهش‌های خود را در مورد مورچه‌ها ادامه داد. نظریهٔ نورون فورل در نتیجهٔ انجام آزمایش‌های زیادی دریافت که نورون‌ها در مغز عناصر اساسی سیستم عصبی هستند. او دریافت که صرفاً از طریق تماس نورون‌ها است که اتصال عصبی عضلانی برقرار می‌شود و نیازی به پیوستن الیاف عضله‌ها به یکدیگر ندارد. ویلهلم فون والدایر کلمه «نورون» را پس از مروری بر کار فورل و دیگران ابداع، و در سال ۱۸۹۱ منتشر کرد. والدیر خودش بدون انجام تحقیق‌های شخصی ایده‌های پژوهش گران پژوهش‌های علمی را جمع‌آوری می‌کرد و آن‌ها را در مجله پر خواننده «هفته نامه پزشکی» منتشر می‌کرد که باعث محبوبیت وی شد. فورل در مورد دستیابی والدیر به شهرت به واسطهٔ پژوهش‌های شخص او بسیار ناراحت بود. او در سال ۱۸۷۹، به مقام استادی رشتهٔ روان‌پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه زوریخ انتخاب شد. در مدت نوزده سال که در آن آسایشگاه کار می‌کرد مقالاتی در مورد جنون، اصلاح زندان، و اخلاق اجتماعی منتشر کرد. آسایشگاهی که با کارکنان فاسد و استانداردهای بسیار ضعیف قبل از فورل اداره می‌شد، با مدیریت فورل به یکی از بهترین آسایشگاه‌های اروپا تبدیل شد. مطالعهٔ علمی مورچگان آگوست فورل نتیجهٔ پژوهش‌های خود را دربارهٔ مورچه‌های سوئیس در سال ۱۸۷۴ منتشر کرد. انجمن تاریخ طبیعی سوئیس جایزه شافلی را به مناسبت انتشار این رساله به وی اعطا کرد.[منبع] فورل نسخه ای از این مقاله را هنگامی که در سال ۱۸۷۴ به صورت کتاب منتشر شد برای چارلز داروین فرستاد و داروین کار او را تحسین نمود.[منبع] آکادمی علوم پاریس نیز با اعطای جایزه ثور از فورل برای این اثر مهم تقدیر کرد. | ## بخش 2: آگوست فورل | محققان علوم طبیعی و اجتماعی این رساله ۴۵۰ صفحه ای فورل را در سال۱۸۷۴ به دلیل اهمیت فرهنگی آن انتخاب کردند و آن را بخشی از پایگاه دانش تمدن دانستند.Forel, Auguste (1874). کتاب مورچه‌های سوئیس از تمجید چارلز داروین برخوردار شد، و چاپ دوم این کتاب در سال ۱۸۹۰ ترجمهٔ انگلیسی آن را به همراه آورد. هامرتون در سال ۱۹۳۷، در «مجموعهٔ طرح کلی کتاب‌های بزرگ» خود فصلی را با عنوان «حواس حشرات: آگوست فورل» اختصاص داد، و در آن «مقاله عالی در مورد مورچه‌های سوئیس» در سال ۱۸۷۴ اثر فورل را ستود. هامرتون باور داشت که این مهم‌ترین بازده پژوهش‌های که یک دانش‌جو به تنهائی در روان‌شناسی حشرات انجام داد… همرتون در تحسین فورل گفت او حواس و قوای ذهنی حشرات را سرلوحه مطالعه خود قرار داد. این خود شاید مهم‌ترین سهمی باشد که یک دانش‌جو در روان‌شناسی حشرات ارائه داده‌است. او دید که مورچه‌های بی آنتن، برخلاف مورچه‌های آنتن دار، نسبت به مورچه‌های دیگر تهاجمی نبودند. این مشاهده نظریه او را تأیید کرد که مورچه‌ها از آنتن‌های خود برای تشخیص دوست از دشمن استفاده می‌کنند. در آزمایشی که در سال ۲۰۱۶ در مجله اسمیتسونیان توضیح داده شد، نویسنده با اشاره به فورل یادآور شد[۱۵] که این آزمایش یکی از مجموعه‌هایی بود که در دهه ۱۸۸۰ انجام شده بود و در آن زمان به زبان آلمانی منتشر شد. ترجمه انگلیسی آن در ۱۹۰۸ شامل نتایج چندین پژوهش منتشر شده قبلی در این زمینه بود. هاینریش را در سال ۱۹۱۹، استخدام کرد تا با او بر روی رساله پنج جلدی او به نام دنیای اجتماعی مورچه‌های کرهٔ زمین در مقایسه با انسان کار کند. مالینوفسکی در مقالهٔ بازبینی طبیعت خود در سال ۱۹۲۴ در مقایسه دنیای اجتماعی مورچه‌ها اثر فورل، با انسان در طبیعت، گفت که قیاس بین جامعه و ارگانیسم به معنای واقعی کلمه از طریق مقایسه جامعه انسانی با جامعه حیوانات، بیشتر تلاش‌های قبلی در جامعه‌شناسی نظام‌مند را گمراه و نابود کرده‌است.Malinowski, B. | ## بخش 3: آگوست فورل | او گفت که مقایسهٔ «روابط بین افراد انسانی در جامعه» و سایر موجودات زنده ارزش محدودی دارد. هوراس دونیستورپ در مقاله مورچه‌های بریتانیایی: تاریخچه زندگی و طبقه‌بندی آنها، در سال ۱۹۲۷، دونیستورپ گفت: «من باید … به استفاده از مورچه‌ها به عنوان یک سلاح فرضی در مجادلات سیاسی اعتراض کنم. فورل، آن ناظر بی‌نظیر مورچه‌ها، با انبوهی از مشاهدات و حقایق نشان داده‌است که وقتی مورچه‌ای که چینه دانش پر از شهد است، به مورچه‌های دیگر گرسنه می‌رسد، این مورچه‌های گرسنه بلافاصله از او غذا می‌خواهند. و در میان این حشرات کوچک، مورچه سیر وظیفه دارد شهد چینه دان خود را در دهان آن‌ها تخلیه کند تا دوستان گرسنه او نیز سیر شوند. میراث در سال ۱۹۸۶ یک نمایشگاه سیّار از آثار و پژوهش‌های دوران زندگی فورل با عنوان: آگوست فورل - دکتر طبیعت‌گرا و مصلح اجتماعی در زوریخ،Meier, R. کنراد آکرت، بنیانگذار مؤسسه پژوهش‌های مغز در زوریخ، فورل را به عنوان یک «الگو» برای محققین علوم دانست. در سال ۲۰۰۸، برنارد کوئچنهوف، روان‌پزشک زوریخ، با استناد به نمایشگاه‌های دهه ۱۹۸۰، در مقاله خود در مجله تاریخچه روان‌پزشکی اذعان داشت که از دیدگاه قرن بیست و یکم، «قضاوت آکرت در مورد خدمات فورل باید تجدید نظر شود.» به گفته کوئچنهوف، این نمایشگاه‌ها به اندازه کافی نشان دهندهٔ تمام جنبه‌های زندگی فورل نبودند؛ زیرا در این نمایشگاه‌ها افکار و ایده‌های نژادپرستانه درونی فورل، پژوهش‌هایش برای اصلاح‌طلبی ژن انسان‌ها، و فعالیت‌های اجتماعی مرتبط با آن‌ها را نادیده گرفته‌اند و از ذکر آن‌ها کوتاهی کرده‌اند.Kuechenhoff, Bernhard (June 2008). فورل در اثر یک سکته مغزی در سال ۱۹۱۲توانائی سمت راست بدنش را از دست داد، اما نوشتن با دست چپ را به خود آموخت و توانست به تحصیل ادامه دهد. و در وصیت نامه خود اقرار به این موضوع شخصی دربارهٔ این تجدید نظر نمود: این دین حقیقی برای خیر اجتماع بشر است، بدون جزمات یا کشیشان است، که همه انسانها را در این کره زمین کوچک ما متحد می‌کند. | ## جمع‌بندی | ISBN 1-85168-184-1 این نامه حامل توضیحاتی در ضرورت منطقی وجود ذهن در انسان به عنوان عامل یکپارچگی همه چیز در بدن، وجود «حقیقت اعظم»Momen, M.