موضوع مقاله: قانون درگاه‌های جامعه اینترنتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قانون درگاه‌های جامعه اینترنتی | مقدمه: «درگاه‌های جامعه» مختص محتوایی خواهد بود که برای کودکان «مستهجن یا مضر» تلقی نمی‌شود؛ در حالی که «درگاه‌های باز» برای تمام محتواهای دیگر، از جمله محتوایی که فقط برای بزرگسالان مناسب است (مانند پورنوگرافی)، در نظر گرفته شده است. | ## بخش 1: قانون درگاه‌های جامعه اینترنتی | طبق گفته حامیان ICPA، این طرح به افراد امکان می‌دهد تا از طریق دیوار آتش (فایروال) ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی (ISP) خود، محتوای مورد نظرشان را بر اساس درگاه (پورت) انتخاب کرده و اجازه دسترسی به محتوا یا مسدود کردن آن را به صورت فردی مدیریت کنند. حامیان ICPA به طور ویژه تمایل دارند محتوای «نامطلوب» را از درگاه ۸۰، که درگاه استاندارد ترافیک وب جهان‌گستر است، حذف کنند (البته این درگاه به هیچ وجه شامل تمام ترافیک اینترنت نمی‌شود، که همین موضوع باعث می‌شود عنوان این قانون تا حدودی نامتناسب باشد). بنیاد CP80 ادعا می‌کند که راهکار ارائه‌شده توسط آن، بر مبنای انتخاب فردی و استفاده از فناوری‌های موجود استوار است. آن‌ها همچنین مدعی هستند که این راهکار، پاسخی عادلانه و متوازن به معضل ادعاییِ «پورنوگرافی اینترنتی» است. این بنیاد در نهایت نتیجه‌گیری می‌کند که ICPA (قانون درگاه‌های جامعه اینترنتی) از کودکان و افراد «محافظت» کرده و به طور همزمان، متمم اول قانون اساسی را برای همگان «حفظ» می‌کند. اگرچه ICPA هنوز به کنگره ایالات متحده ارائه نشده است، اما گفته می‌شود که از حمایت تعدادی از اعضای کنگره از ایالت یوتا برخوردار است؛ از جمله سناتور اورین هچ (جمهوری‌خواه-یوتا)، نماینده (سابق) کریس کنون (جمهوری‌خواه-یوتا)، نماینده (سابق) جیم ماتسون (دموکرات-یوتا) و نماینده راب بیشاپ (جمهوری‌خواه-یوتا). از سناتور هچ نقل شده است که: «ما باید به دنبال راهکارهای خلاقانه و نوآورانه برای این تهدیدِ رو به رشدِ سلامت عمومی باشیم و CP80 یکی از پیشگامان در این مسیر است.» ممکن است برخی, پیشنهادِ ایجاد دامنه xxx. را طرحی مشابه بدانند، اما گزارش‌ها حاکی از آن است که روند آن توسط آیکان (ICANN) و به درخواست دولت ایالات متحده متوقف شد. ICPA سازوکاری برای پیگرد قانونی علیه ناشران وب یا ارائه‌دهندگان محتوای متخلف بر اساس قوانین ایالات متحده فراهم می‌کند، در حالی که دامنه xxx. | ## بخش 2: قانون درگاه‌های جامعه اینترنتی | علاوه بر این، ICPA راهکاری امن‌تر و مستحکم‌تر ارائه می‌دهد، زیرا مسدودسازی محتوا در سطح ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی (ISP) انجام می‌شود، در حالی که مسدود کردن دامنه xxx. بنیاد CP80 ادعا می‌کند که قانون ICPA همچنین در تلاش است تا به معضل بین‌المللی «پورنوگرافی» بپردازد. در صورت تصویب ICPA، کاربر نهایی گزینه‌های متعددی برای تعیین نوع تجربه اینترنتی خود پیش رو خواهد داشت. اگر کاربر تنها درگاه‌های جامعه را انتخاب کند، می‌تواند تصمیم بگیرد که تمامی آدرس‌های آی‌پی (IP) کشورهای خارجی، یا تنها آی‌پی‌های کشورهای همگام با این قانون، و یا هیچ آی‌پی خارجی‌ای را مجاز نکند؛ تمامی این پیکربندی‌ها در سطح ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی (ISP) انجام خواهد شد. علاوه بر این، بنیاد CP80 از جنبشی حمایت می‌کند تا با استفاده از عملکردهای ایانا (IANA) - که در حال حاضر همچنان توسط دولت ایالات متحده اداره می‌شود - تفکیک محتوای پیشنهادیِ ICPA را در سطح بین‌المللی و به عنوان بخشی از «یک تکامل جدید اینترنتی» اعمال کند. این طرح از طریق ساختارها و رده‌های فعلی حاکمیت اینترنت، از جمله ثبت‌کننده‌های منطقه‌ای اینترنت (RIR)، ISPها و در نهایت ناشران وب و ارائه‌دهندگان محتوا، گسترش و اعمال می‌شود. این سازوکار به وضعیت هر ناشر وب یا ارائه‌دهنده محتوای بین‌المللی که با این «تکامل جدید» اینترنت همگام و سازگار نیست، رسیدگی خواهد کرد. همان‌طور که در مورد سایر قوانین اینترنتی نیز چالش‌برانگیز است، ایالات متحده از حقوق فراسرزمینی برای وادار کردن نهادهای خارج از مرزهای خود به رعایت این قانون برخوردار نیست. همچنین، این طرح بر این فرض استوار است که مهم‌ترین ویژگی تمام محتوای توزیع‌شده در اینترنت، این است که آیا محتوا ویژه «بزرگسالان» یا پورنوگرافیک است یا خیر (که احتمالاً بر اساس معیارهای ذهنیِ پیشنهاددهندگان تعیین می‌شود). | ## بخش 3: قانون درگاه‌های جامعه اینترنتی | این موارد تنها اشکالی از محتوا هستند که سانسور آن‌ها توسط دولت ایالات متحده، با قانون اساسی این کشور همخوانی دارد. با این حال، بسیاری از افراد نمایش خشونت، تعصب و عدم مدارا، دیدگاه‌های افراطی، پیام‌های جنسیت‌زده یا محتوای نژادپرستانه را بسیار مشکل‌سازتر می‌دانند. قانون ICPA به عنوان یک دستورالعمل دولتی، نمی‌تواند سازوکاری عملی ارائه دهد که به واسطه آن بتوان طیف گسترده‌ای از ویژگی‌های دیگر محتوا را ارزیابی کرده و از نظر مناسب بودن دسته‌بندی کرد. پیشنهاد فعلی، با تمرکزی که بر «پورنوگرافی» دارد، به هیچ‌یک از این جنبه‌ها، یا نیاز احتمالی برای پرداختن به ترکیب‌های مختلفی از مطالب نامناسب — که به ترجیحات یا دیدگاه‌های محلی، فرهنگی یا فردی بستگی دارد — رسیدگی نمی‌کند. در غیاب هرگونه دیدگاه مشترک در مورد اینکه چه ویژگی‌هایی از محتوا (در صورت وجود) نیاز به مقررات‌گذاری دارند، به نظر می‌رسد عملی‌ترین رویکرد، پرهیز از دسته‌بندیِ سانسورگرایانه به هر شکلی، و اجازه دادن به افراد برای فیلتر کردن دسترسی خودشان باشد. قانون ICPA به دنبال جرم‌انگاریِ ارسال مطالب مستهجن از طریق «درگاه‌های جامعه» است. § 223(a) & (b غیرقانونی است.مسلماً هیچ ناشر محتوایی انگیزه‌ای برای برچسب‌زدن محتوای خود به عنوان «مستهجن» نخواهد داشت (تنها به این منظور که در «درگاه‌های جامعه» قرار نگیرد)، چرا که چنین اعلامی، آن‌ها را در معرض پیگرد و مسئولیت کیفری قرار می‌دهد. | ## جمع‌بندی | منتقدان همچنین، به دلیل وجود مشکلاتی در تعریف اینکه دقیقاً چه نوع محتوایی مشمول این قانون می‌شود، این پیشنهاد را به «بیت شیطانی» (evil bit) در سند RFC 3514 تشبیه کرده‌اند.