موضوع مقاله: مارگریت گوتیه ون برچم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارگریت گوتیه ون برچم | مقدمه: مارگریت از خانواده ای پاتریسیون بود که هم در هنر اولیه مسیحیت و هم در هنر اولیه اسلامی تخصص داشت. | ## بخش 1: مارگریت گوتیه ون برچم | او همچنین یکی از اعضای فعال کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) بود و یکی از اولین زنانی بود که در آنجا مقام ارشدی داشت. زندگی پدر مارگریت ماکس ون برچم (۱۸۶۳–۱۹۲۱) یک شرق‌شناس و مورخ بود که سفرهای علمی به مصر، فلسطین و سوریه انجام داد. او به عنوان یکی از پیشگامان کتیبه‌های عربی شناخته می‌شود که مجموعه‌ای مهم از کتیبه‌های عربی را جمع‌آوری کرد. پدربزرگ و مادربزرگ پدری مارگریت الکساندر (۱۸۳۶–۱۸۷۲) بودند که قلعه کران در کران پرس سلینی را از خانواده مادری خود به ارث بردند و ماتیلد (با نام خانوادگی ساراسین، ۱۸۳۸–۱۹۱۷)، که وارث شاتو دز بوآسو بود. خانواده‌های آن‌ها بخشی از یک طبقه پاتریسیدان بودند که در پایان قرن نوزدهم، پس از از دست دادن کنترل ادارات عمومی عمده در ژنو، به بانکداری و فعالیت‌های بشردوستانه روی آوردند. در ۱۱ ژوئن ۱۸۹۱، ماکس ون برچم با لوسیل الیزابت فروسارد دو ساگی ۲۱ ساله ازدواج کرد. در زمستان ۱۸۹۲/۱۸۹۳، مکس و آلیس ون برچم با هم به مدت چند ماه به مصر، فلسطین و سوریه سفر کردند، اما مشخص نیست که آیا مارگریت را در آن سفر با خود برده‌اند یا خیر. الیزابت در ۲ ژوئن ۱۸۹۳ در ساتیگنی، اندکی پس از بازگشت آنها به ژنو، زمانی که مارگریت کمی بیش از یک سال داشت، درگذشت. | ## بخش 2: مارگریت گوتیه ون برچم | پدر او دوباره با آلیس نویل ازدواج کرد و شش فرزند دیگر شامل پنج دختر و یک پسر از او داشت. در نامه نگاری‌های گسترده ماکس ون برچم، مارگریت تنها یکی از هفت فرزندش بود که به‌طور خاص دربارهٔ او می‌نویسد. مارگریت ون برچم عمدتاً در کاخ خانوادگی شاتو د کران در تاکستانی مشرف به دریاچه ژنو بزرگ شد. او در زبان‌های مدرن، موسیقی و باستان‌شناسی تحصیلات عالی دریافت کرد و جذب شرق شد. جنگ جهانی اول اندکی پس از آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، تحت ریاست گوستاو آدور، آژانس بین‌المللی اسیران جنگی (IPWA) را برای ردیابی اسرا و برقراری مجدد ارتباط با خانواده‌های مربوط آنها تأسیس کرد. این گروه شامل پیشگامان زن مانند مارگریت کرامر، لوسی اودیه، سوزان فریر و همچنین ون برچم بود. به دنبال آنچه ظاهراً خواسته پدرش بود، او علاقه خود را بر روی معرق‌کاری متمرکز کرد. بر اساس تحقیقات خود در آنجا، او در سال ۱۹۲۴ کتابی دربارهٔ موزاییک‌های مسیحی از قرن چهارم تا دهم، با نقاشی‌هایی که توسط خواهر کوچکترش مارسل، و با همکاری اتین کلوزوت (۱۸۸۱–۱۹۴۴) انجام شده بود، منتشر کرد. | ## بخش 3: مارگریت گوتیه ون برچم | در نیمه دوم دهه ۱۹۲۰، کپل آرچیبالد کامرون کرسول ، مورخ معماری، او را تشویق کرد تا موزاییک‌های قبه الصخره در اورشلیم و مسجد اموی دمشق را مطالعه کند. کرسول به عنوان بازرس بناهای تاریخی در اداره سرزمین دشمن اشغالی (OETA)، روابط دوستانه ای با ماکس ون برچم داشت. نتایج تحقیقات مارگریت ون برچم در مورد دو مکان مذهبی، جایی که پدرش مطالعات کتیبه‌شناسی را در آن‌ها انجام داده بود، در سال ۱۹۳۲ به‌عنوان بخشی مستقل به نام خودش در جلد اول اثر اصلی کرسول در معماری اولیه مسلمانان منتشر شد. در سال ۱۹۷۳، گوتیه ون برچم، که وارث مستقیمی برای خود نداشت، ویلای سالادین ون برچم را به کنفدراسیون سوئیس اهدا کرد. گوتیه ون برچم با وجود اینکه هفت نسل متعلق به خانواده صلاح الدین بود، آن را از آن بخش از خانواده خود به ارث نبرده بود، اما در سال ۱۹۵۵ آن را خریداری کرد. از آنجایی که او نمی‌خواست ملکی که در سال ۱۷۱۵ در فلات فرانتنکس در کلنی مشرف به دریاچه ژنو ساخته شده بود به دست بیگانگان بیفتد، آن را به دولت داد به شرط اینکه وضعیت مجموعه معماری غیرقابل تغییر باقی بماند. | ## جمع‌بندی | این ویلا از آن زمان به عنوان محل اقامت نماینده دائم سوئیس در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو فعالیت می‌کند.