aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: زنان همجنس‌گرا در آلمان نازی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زنان همجنس‌گرا در آلمان نازی | مقدمه: پس‌زمینه در برلین، بارها و کلوپ‌های شبانه همجنس‌گرایان پس از جنگ جهانی اول افتتاح شدند. | ## بخش 1: زنان همجنس‌گرا در آلمان نازی | این کلوپ به نخبگان روشنفکر همجنس‌گرای زن برلین اختصاص داشت؛ بازیگر مارلنه دیتریش از جمله مهمانان مشهور این کلوپ بود. تاریخ‌نگاری مورخانی که دربارهٔ سوژه‌های فردی تحقیق می‌کنند، به نتایج متفاوتی رسیده‌اند. زنانی که در آلمان نازی متهم به رابطهٔ همجنس‌گرایانه بودند، بسته به ویژگی‌هایشان با سرنوشت‌های متفاوتی روبه‌رو شدند. آن‌هایی که یهودی، سیاه‌پوست یا مخالف سیاسی رژیم بودند، در اردوگاه کار اجباری زندانی می‌شدند یا اعدامشان می‌کردند - این احکام در برخی موارد احتمالاً به دلیل هویت همجنس‌گرایانهٔ قربانیان سخت‌تر می‌شدند. | ## بخش 2: زنان همجنس‌گرا در آلمان نازی | در مقابل، مورخ ساموئل کلوز هونکه، به این نتیجه رسید که با زنان همجنس‌گرایی که متهم به جرایم غیرسیاسی بودند، به خاطر همجنس‌گرا بودنشان متفاوت رفتار نمی‌شد؛ صرفاً متهم شدن به همجنس‌گرایی معمولاً منجر به تحقیقات پلیسی می‌شد، اما مجازاتی در پی نداشت. برای همین، به نظر او «آزار و اذیت ناهمگن» یکی از عواقب تجارب همجنس‌گرایانه در آلمان نازی بود. مورخ لوری مارهوفر استدلال می‌کند که «اگرچه [زنان همجنس‌گرا] سوژهٔ آزار و اذیت رسمی و دولتی نبودند، زنان ناسازگار با جنسیت، دگرجنس‌پوشان و زنانی که به دلیل همجنس‌گرایی خود، توجه منفی جلب کردند، مشخصاً در خطر برانگیختن اضطراب در همسایه‌ها، آشنایان و مقامات دولتی قرار داشتند که می‌توانست در نهایت دلیلی برای خشونت مقامات دولتی شود، [مانند] رنجی که ایلزه تاتزکه کشید»— حبس در اردوگاه کار اجباری راونسبروک. یادبودها در جریان یادبود همجنس‌گرایان تحت تعقیب نازیسم در تیرگارتن سال ۲۰۰۸، دربارهٔ عدم گنجاندن اولیهٔ زنان همجنس‌گرا در یادبود بحث شد. | ## بخش 3: زنان همجنس‌گرا در آلمان نازی | استدلال منتقدان این بود که اگرچه زنان همجنس‌گرا به اندازهٔ مردان همجنس‌گرا با آزار و اذیت سیستماتیک مواجه نشدند، مناسب است که از آن دسته زنانی که به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شدند یاد شود. طرحی برای جایگزینی ویدئوی اولیه با ویدئویی که شامل زنان می‌شد، با واکنش شدید مورخان، فعالان و مدیران یادبود مخالف مواجه شد و استدلالشان این بود که آوردن نام زنان همجنس‌گرا، «تحریف» است. علی‌رغم تلاش‌های برخی فعالان همجنس‌گرا برای بزرگداشت همجنس‌گرایان زن زندانی و کشته‌شده در راونسبروک، توافقی دربارهٔ ایجاد یادبود برای زنان همجنس‌گرا در کمپ صورت نگرفته است. | ## جمع‌بندی | هونکه استدلال می‌کند که حتی اگر زنان همجنس‌گرا به‌طور سیستماتیک مورد آزار و اذیت قرار نگرفتند، ممکن است مناسب باشد که برای آن‌ها یادبودی برپا شود، زیرا زنان همجنس‌گرا در آلمان نازی با خشونت و تبعیض روبه‌رو بودند.
موضوع مقاله: دولت خودمختار ترک قبرس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دولت خودمختار ترک قبرس | مقدمه: رویکرد اولین "کمیته اجرایی" دولت در ۲۶ اوت ۱۹۷۴ کار خود را آغاز کرد، اما دولت به طور رسمی در ۱ اکتبر ۱۹۷۴ تأسیس شد. | ## بخش 1: دولت خودمختار ترک قبرس | تصمیم برای ایجاد آن "به دلیل بازتاب سیاسی تغییرات اجتماعی گسترده در جزیره ضروری بود". حکومت اسماً تحت جمهوری قبرس خودمختار بود و قانون اساسی این جمهوری در حال اجرا بود. | ## بخش 2: دولت خودمختار ترک قبرس | رئوف دنکتاش، رئیس‌جمهور، با اشاره به سمت معاون رئیس‌جمهوری که برای ترک‌های قبرس در این جمهوری اختصاص دارد، «معاون رئیس‌جمهور و رئیس اداره خودمختار ترک‌های قبرس» خوانده می‌شد. اعضای مجلس نیز به نمایندگی از مناطقی مانند پافوس که اکنون در جنوب بودند، سمت های قبلی خود را حفظ کردند. | ## بخش 3: دولت خودمختار ترک قبرس | طی سه ماه پس از تأسیس، دولت چهار وزارتخانه جدید را برای برآورده ساختن خواسته ها ایجاد کرد، این وزارتخانه ها عبارتند از: وزارت نیرو، وزارت برنامه ریزی و هماهنگی، وزارت امور مهاجرین و احیا و وزارت گردشگری. به گفته اندرو بوروویک، عملکرد فوری دولت به دلیل حضور نظامی سنگین در قلمرو آن با مانع مواجه شد. | ## جمع‌بندی | در ۳۰ اوت، زمانی که دولت اخیراً به طور غیررسمی تأسیس شده بود، طبق گزارش ها، ۱۷ جاده بین فاماگوستا و نیکوزیا وجود داشت.
موضوع مقاله: روز اولتنیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روز اولتنیا | مقدمه: این روز یادآور ورود تودور ولادیمیرسکو، انقلابی رومانیایی، به بخارست در ۲۱ مارس ۱۸۲۱، در جریان قیام والاچیا در ۱۸۲۱ است."Legea nr. | ## بخش 1: روز اولتنیا | تاریخچه قیام والاچیا در سال ۱۸۲۱ در اولتنیا، جایی که تودور ولادیمیرسکو در آن متولد شد، آغاز گردید. پیشنهاد این تعطیلی در ابتدا توسط سنای رومانی در ۱ نوامبر ۲۰۱۶ و توسط مجلس نمایندگان رومانی در ۲۱ مارس ۲۰۱۷ تصویب شد. | ## بخش 2: روز اولتنیا | این تعطیلی برای اولین بار توسط گروهی متشکل از ۲۷ نماینده و سناتور از احزاب مختلف سیاسی رومانی پیشنهاد شد. جشن‌ها و رویدادها طبق قانون تأسیس این تعطیلی، مقامات مرکزی و محلی و همچنین مؤسسات فرهنگی عمومی مجاز به برگزاری رویدادهای هنری، فرهنگی و علمی در روز اولتنیا هستند. | ## بخش 3: روز اولتنیا | شرکت تلویزیون رومانی و شرکت رادیو و تلویزیون رومانی نیز ممکن است برنامه‌هایی مرتبط با این روز پخش کنند. | ## جمع‌بندی | این روز نماد غرور مردم اولتنیا است و در شهرهایی مانند کرایووا و ترگو ژی جشن گرفته می‌شود.
موضوع مقاله: نان عباسعلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نان عباسعلی | مقدمه: نان عباسعلی، نان شیرین یا نان شیری نوعی نان نذری است که به مناسبت تاسوعا در دههٔ نخست ماه محرم پخته می‌شود و همان‌طور که از نامش پیداست، نذر عباس بن علی می‌باشد و یکی از نان‌های معروف شهرستان آران و بیدگل و نیز استان مرکزی است. | ## بخش 1: نان عباسعلی | طبق یک آیین سنتی نانوایان آران و بیدگل، همزمان با محرم حسینی نان مخصوصی پخت کرده و بین عزاداران حسین بن علی و عباس بن علی نذر می‌کنند که به آن نان عباسعلی می‌گویند. آیین پخت نان عباسعلی آران و بیدگل در خرداد سال ۱۳۹۵ به شماره ۱۲۰۰ در فهرست آثار معنوی و ناملموس کشور به ثبت رسیده است. | ## بخش 2: نان عباسعلی | پخت این نان در تمام ایام سال و کیفیت مطلوب آن موجب شده که نان شیرین یا همان نان عباسعلی به عنوان یکی از سوغات‌های شهرستان آران و بیدگل به حساب آید. یکی از مراسم‌های روز تاسوعا در شهرستان نطنز، پخت نان محلی عباسعلی در بادرود است که در زبان محلی مردم به نام «کوکوله زردو» معروف است و بعد از پخت بین عزاداران توزیع می‌شود. | ## بخش 3: نان عباسعلی | ## جمع‌بندی | در تمام ایام سال این نان با عنوان «نان شیرین» یا «نان شیری» پخته می‌شود که ۱۴ ماده مغذی شامل آرد، روغن، شکر، شیر، زعفران، زردچوبه، زنجبیل و… مواد اصلی آن را تشکیل می‌دهد.
موضوع مقاله: گرترود بودنویزر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گرترود بودنویزر | مقدمه: گرترود بودنویزر (؛ – ) که با نام گرتروده هم شناخته می‌شود، طراح رقص، رقصنده و مربی رقص اهل اتریش بود. | ## بخش 1: گرترود بودنویزر | او رقص را با نام مستعار گرترود بودنویزر آغاز کرد که به شهرتی فراگیر در وین به عنوان یک پدیدهٔ جدید رقص دست یافت. سبک بودنویزر بر اساس باله کلاسیک بود که در ابتدا توسط کارل گودلفسکی از ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۰ تدریس می‌شد. او سبک جدیدی از رقص داشت که مورد استقبال پرشور تماشاگران، منتقدان و دانشجویان جوان قرار گرفت. یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های او «ماشین شیطان» بود، یک اجرای رقص، که در آن گروهی از رقصندگان به ماشین تبدیل شدند. | ## بخش 2: گرترود بودنویزر | در میان شاگردان او که به دنبال حرفه خود رفتند، نام‌هایی مانند ویلما دگیشر، ترودل دابسکی، شونا دانلوپ مک تاویش، گیسا گیرت، هیلده هولگر، سوزان هاک، گرترود کراوس، ماریا پالمر، پگی ون پراگ و سیلی وانگ وجود داشت.Vernon-Warren, B. 22 بودنویزر و بسیاری از رقصندگان او یهودی بودند و در سال ۱۹۳۸، زمانی که نازی‌ها به اتریش حمله کردند، گروه باله مجبور به ترک اروپا شد. بودنویزر با تعداد انگشت شماری از دانش آموزان به کلمبیا گریخت و در آنجا به عنوان بخشی از جشن ۴۰۰ ساله بوگوتا یک نمایش مهمان اجرا کرد. رقص او در سال ۱۹۴۴، «نقاب‌های شیطان»، دسیسه، وحشت و نفرت را مظهری از تمامیت‌خواهی سیاسی نشان داد و چون تجسم دوران شوم مشهور شد. | ## بخش 3: گرترود بودنویزر | در سیدنی، او رقص تدریس کرد و باله بودنویزر (۱۹۳۹–۱۹۵۹) را تأسیس کرد که آن را «نخستین گروه هنری واقعاً تأثیرگذار رقص مدرن در استرالیا» دانسته‌اند. بودنویزر برخی از مهم‌ترین رقصندگان، طراحان رقص و هنرمندان استرالیا، از جمله آنیتا آردل، کیث بین، مارگارت چپل، کورالی هینکلی، اینا نوئل، آن بات، هنی اگزینر، فیلیپا کولن و آیلین کریمر را تربیت کرد. یک دانش آموز از کلاس‌های دوران وین، دانلوپ مک تاویش، به رقصیدن با گروه ادامه داد و همچنین در مدارس محلی سیدنی، از جمله مدرسه دخترانه ابوتسلی، باله تدریس کرد. این گروه هنری تورهای شهری و روستایی استرالیا را برگزار کرد، و همچنین در فرانسه، نیوزیلند (۱۹۵۰)، آفریقای جنوبی (۱۹۵۰) و هند (۱۹۵۲)، پیش از مرگ بنیانگذارش، برنامه اجرا کرد. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی بودنویزر در سال ۱۹۲۰ با کارگردان و نمایشنامه نویس وینی، فردریش روزنتال ازدواج کرد که در سال ۱۹۴۲ در اردوگاه کار اجباری آشویتس درگذشت.
موضوع مقاله: ویرجینیا مک‌لورین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویرجینیا مک‌لورین | مقدمه: او یک زن ابرصدساله یا شبه-ابرصدساله بود، زیرا شناسنامه‌ای از او موجود نبود (یا تاریخ تولدش ثبت نشده است) و احتمال می‌رفت او مابین سال‌های ۱۹۰۹ و ۱۹۱۷ به دنیا آمده باشد. | ## بخش 1: ویرجینیا مک‌لورین | چنین فقدانی از تاریخ دقیق تولد، تحت قوانین جیم کرو غیرعادی نیست، زیرا سوابق عمومی در آن زمان برای سیاه‌پوستان و بومیان آمریکا گاهی ناموجود یا نادرست بودند. است، پس از پخش ویدئویی از رقصش با پرزیدنت باراک اوباما و بانوی اول میشل اوباما در کاخ سفید که در ۱۸ فوریه ۲۰۱۶ طی مراسمی برای دریافت جایزه خدمات داوطلبانه رئیس‌جمهور برای خدماتش به جامعه و در زمان «ماه سیاه پوستان» انجام شد، به شهرت رسید، با این که ابرصدسالگی او طی این مراسم تحت پوشش گسترده‌ای رسانه ای قرار گرفت با این حال هیچ‌گونه منبع و سوابق دولتی و رسمی برایش وجود نداشت. پدرش جان الیور کمبل زمانی که او یک ساله بود درگذشت و مادرش فلورا الا مک‌کوئین به او خیاطی را آموخت. به گفته مک‌لورین، او «توسط یک ماما به دنیا آمد و روز تولدش را در جایی در کتاب مقدس ثبت کرد.» در کودکی با پدر و مادرش در مزرعه کار می‌کرد و ذرت و پنبه می‌چید. او در دوران قوانین جیم کرو بزرگ شد، زمانی که جداسازی نژادی در سراسر جنوب ایالات متحده فراگیر بود. | ## بخش 2: ویرجینیا مک‌لورین | مک لورین که هیچ‌گاه تحصیلات بالاتر از کلاس سوم نداشت، در ۱۳ سالگی ازدواج کرد و بعداً تحت برنامهٔ مهاجرت بزرگ به نیوجرسی نقل مکان کرد. هنگامی که شوهرش در یک دعوای بار کشته شد، او بیوه شد و در سال ۱۹۳۹ به واشینگتن دی سی نقل مکان کرد تا به خواهرش نزدیک شود. تقریباً در این زمان او مسئولیت پسر سه ساله ای را پس از ازدواج مجدد پدرش بر عهده گرفت و همسر جدیدش نمی‌خواست فرزند را گردن بگیرد. در دوران حرفه ای خود، او به عنوان خیاط، به عنوان یک خدمتکار خانگی برای خانواده‌ها در سیلور اسپرینگ، مریلند کار می‌کرد و یک مغازه لباسشویی را مدیریت می‌کرد. داوطلب اجتماعی از اوایل دهه ۱۹۸۰، مک‌لورین چهل ساعت در هفته در «مدرسه منشور عمومی روتس» از طریق سازمان سالمندان آمریکورپس به‌طور داوطلبانه کار می‌کرد. | ## بخش 3: ویرجینیا مک‌لورین | او در اکتبر ۱۹۹۴ به «سازمان برنامه‌ریزی متحد برنامه پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های سرپرست» پیوست. در سال ۲۰۱۳، او جایزه خدمات اجتماعی داوطلبانه را از شهردار وینسنت کاندول گری دریافت کرد. پس از اینکه در سال ۲۰۱۴ یک گروه تلویزیونی این واقعیت را منتشر کرد که آپارتمان او با ساس آلوده شده بود، یک شرکت محلی کنترل آفات کار پاکسازی منزلش را به عهده گرفت و یک تخت رایگان به او هدیه داد. حداقل یکی از نوه‌های او یک نتیجه داشت که او را به یک مادر مادربزرگ تبدیل می‌کرد. در سال ۲۰۱۶، مک لورین برای دریافت کارت شناسایی عکس‌دار جایگزین از وزارت وسایل نقلیه موتوری واشینگتن دی سی به دلیل مشکلات اداری درگرفتن کپی شناسنامه خود از کارولینای جنوبی با مشکل مواجه شد. | ## جمع‌بندی | او جشن تولدهای قبلی خود را از سن ۱۰۶ تا ۱۰۹ سالگی با تیم بسکتبال مورد علاقه خود، هارلم گلوبتراترز جشن گرفته بود.
موضوع مقاله: کلیر کایوت اورورک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیر کایوت اورورک | مقدمه: با ۱۱۱ سال سن، او همچنین یکی از مسن‌ترین آمریکایی‌های تاییدشده و مسن‌ترین بازمانده زمین‌لرزه ۱۹۰۶ سان فرانسیسکو بود. | ## بخش 1: کلیر کایوت اورورک | او بزرگ‌ترین فرزند از هفت فرزند فرانسیس «فرانک» کایوت دوم (زادهٔ فرانسه) و همسرش کلیر بود. خانواده کایوت مالک و اداره‌کننده هتل یونیون در لاپورته بودند و فرانک کایوت با انجام امور حساب‌داری برای تعدادی از معادن و مشاغل محلی، درآمد خانواده را بیشتر می‌کرد. هنگامی که در سال ۱۸۸۶، «انجمن ضد چینی معدنچیان» مشاغلی را که کارگران چینی را استخدام می‌کردند، تحریم کرد، فرانک کایوت به دلیل استخدام یک آشپز چینی به لیست تحریم‌شوندگان اضافه شد. اورورک هشت‌ماهه باردار بود و ۲۱ سال سن داشت که زمین‌لرزه ۱۹۰۶ سان فرانسیسکو رخ داد و او را مجبور کرد روزها در چادری در پارک گلدن گیت بخوابد. | ## بخش 2: کلیر کایوت اورورک | او طی مصاحبه‌ای با نشریه فدر ریور بولتن گفت: او یک ماه بعد از این فاجعه، در اوکلند کالیفرنیا پسری به نام فرانسیس لئونارد «تیم» اورورک به دنیا آورد. کار در دولت محلی بلافاصله پس از تولد پسرشان، خانواده به شهرستان پلوماس در ایالت کالیفرنیا بازگشتند و همسرش لئونارد به عنوان خزانه‌دار این شهرستان انتخاب شد. دوران بعدی زندگی کلیر اورورک بعدها و تا زمانی که در سال ۱۹۸۴ در سن ۹۹ سالگی به‌طور دائمی بازنشسته شد، به عنوان مسئول پذیرش در اداره تأمین اجتماعی شهرستان کار می‌کرد. پس از آن، او در کارهای داوطلبانه و خیریه فعال باقی ماند و به عنوان خزانه‌دار برنامهٔ تغذیه شهروندان سالمند کوئینسی فعالیت داشت. | ## بخش 3: کلیر کایوت اورورک | او در سال‌های پایانی زندگی‌اش با پسر و عروسش، ادیت، و خواهرش اِوا رابطه‌ای نزدیک داشت و با آنها رفت‌و‌امد می‌کرد. او به‌مدت ۴۵ سال پس از مرگ همسرش، به تنهایی و مستقل زندگی کرد تا آنکه سرانجام به سبب کهولت سن به خانه سالمندان کوئینسی منتقل شد و تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۶ در آنجا زندگی کرد. | ## جمع‌بندی | او در دوران عمر طولانی خود شاهد اختراع خودرو، هواپیما، رادیو، تلویزیون و اینترنت بود.
موضوع مقاله: بوئینگ اف-۴۷ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بوئینگ اف-۴۷ | مقدمه: بوئینگ اف۴۷ یک جنگنده نسل ششم برتری هوایی آینده خواهد بود که توسط شرکت بوئینگ برای نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا تحت برنامه نسل بعدی برتری هوایی (NGAD) توسعه می‌یابد. | ## بخش 1: بوئینگ اف-۴۷ | مقامات نیروی هوایی گفته‌اند که اولین آزمایش‌ها در سال ۲۰۲۰ انجام شده است، و این سازمان قصد دارد تا پایان دهه، این مدل نخستین جنگنده نسل ششم ایالات متحده شده، و به میدان بیاید. توسعه برنامه اف۴۷ بخشی از ابتکار «برنامه نسل بعدی برتری هوایی» نیروی هوایی ایالات متحده است که هدف آن جایگزینی ناوگان قدیمی هواپیماهای لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور است. بوئینگ قرارداد توسعه و تولید اف۴۷ را که بیش از ۲۰ میلیارد دلار ارزش دارد، در یک فرایند انتخاب رقابتی به دست آورد. | ## بخش 2: بوئینگ اف-۴۷ | این انتخاب در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، اعلام شد. پس از این اعلام این خبر، سهام بویینگ تا ۵٪ افزایش یافت و سهام لاکهید مارتین در بازار بورس ایالات متحده ۷٪ کاهش یافت. ترامپ، چهل و هفتمین رئیس‌جمهور، توضیح داد که «ژنرال‌ها این عنوان (اف۴۷) را انتخاب کردند» و آن را به عنوان «یک عدد زیبا» توصیف کرد. | ## بخش 3: بوئینگ اف-۴۷ | این قرارداد پس از ماه‌ها عدم قطعیت به دلیل محدودیت‌های بودجه و تغییر اولویت‌ها که منجر به توقف و بررسی دقیق برنامه شد، اعلام گردید. بر اساس گفته‌های آلوین، اف-۴۷ دارای «برد بسیار بیشتر، استتار پیشرفته‌تر، پایداری و پشتیبانی بهتر، و دسترسی بالاتر نسبت به جنگنده‌های نسل پنجم ما» یعنی اف-۲۲ و لاکهید مارتین اف-۳۵ لایتنینگ ۲ خواهد بود. | ## جمع‌بندی | وی همچنین افزود که این جنگنده «هزینه کمتری» نسبت به اف-۲۲ خواهد داشت، در تعداد بیشتری تولید خواهد شد، «قابلیت انطباق بیشتری با تهدیدات آینده» خواهد داشت و به «نیروی انسانی و زیرساخت کمتری برای استقرار» نیاز خواهد داشت." پیش‌بینی می‌شود این جنگنده مجهز به قابلیت‌های استتار پیشرفته، همگامی حسگرها، و توانایی هماهنگی عملیات با گروه‌های پهپادی باشد که همگی برای ایجاد مزیت در نبرد طراحی شده‌اند.
موضوع مقاله: کداکروم (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کداکروم (فیلم) | مقدمه: کداکروم (به انگلیسی: Kodachrome) یک فیلم کمدی-درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی مارک راسو و نویسندگی جاناتان تروپر است که بر اساس مقاله‌ای در روزنامه نیویورک تایمز در سال ۲۰۱۰ توسط آرتور گرگ سولزبرگر ساخته شده است. | ## بخش 1: کداکروم (فیلم) | بازیگرانی چون اد هریس، جیسون سودیکیس، الیزابت اولسن، بروس گرینوود، وندی کروسون و دنیس هیزبرت به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ داشت و در ۲۰ آوریل ۲۰۱۸ توسط نتفلیکس منتشر شد. | ## بخش 2: کداکروم (فیلم) | داستان فیلم کداکروم، دربارهٔ یک سیستم توسعه یافته عکاسی به نام کداکروم است که در زمان خود از تحسین‌های زیادی برخوردار بود و اکنون از محبوبیت کمتری برخوردار است. در این زمان، یک پدر و پسر سفری را آغاز می‌کنند تا بتوانند قبل از بسته شدن استودیوی عکس‌برداری کانزاس به دلایل مالی، از آن دیدن کنند و… ساخت فیلمبرداری در ۲۸ اوت ۲۰۱۶ در تورنتو آغاز شد. | ## بخش 3: کداکروم (فیلم) | بازخوردها در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس رای ۴۹ نقد منتقد، با میانگین وزنی ۶٫۲ از ۱۰، دارای ۷۱ درصد محبوبیت است. | ## جمع‌بندی | در متاکریتیک، فیلم بر اساس ۱۷ منتقد، میانگین وزنی امتیاز ۵۷ از ۱۰۰ را دارد که نشان‌دهنده «بررسی‌های مختلط یا متوسط» است.
موضوع مقاله: خانواده خوب آمریکایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خانواده خوب آمریکایی | مقدمه: خانواده خوب آمریکایی یک مجموعه درام آمریکایی است که بر اساس داستان واقعی ناتالیا گریس (با بازی ایموجن فیت رید) توسط کریستین (با بازی الن پومپئو) و مایکل بارنت (با بازی مارک دوپلاس) ساخته شده است. | ## بخش 1: خانواده خوب آمریکایی | ناتالیا کودکی با قامتی کوتاه است که خانواده بارنت تصمیم می‌گیرند او را رها کنند، زیرا او رفتارهای عجیبی از خود نشان می‌دهد و به دروغ ادعا می‌کنند که او یک بزرگسال بوده که تظاهر به کودک بودن می‌کرده است تا این اقدامشان را توجیه کنند. بازیگران و شخصیت‌ها بازیگران اصلی الن پومپئو در نقش کریستین بارنت، مادر خوانده ناتالیا مارک دوپلاس در نقش مایکل بارنت، پدر خوانده ناتالیا ایموجن فیت رید در نقش ناتالیا گریس، دختری ۷ ساله با مشکل کوتولگی تولید در اوت ۲۰۲۲ گزارش شد که شبکه هولو سفارش ساخت یک سریال را داده است که از اتفاقات واقعی زندگی ناتالیا گریس الهام گرفته شده است. | ## بخش 2: خانواده خوب آمریکایی | الن پومپئو به عنوان بازیگر نقش کریستین بارنت قرارداد امضا کرد و به عنوان تهیه‌کننده اجرایی تحت برند «کلمتی جین» همراه با لورا هولستاین خواهد داشت. سارا ساترلند، مایک اپس، دن اسپایلو، نیلز کیرچنر و اندرو استیرن نیز به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی در این مجموعه حضور دارند. | ## بخش 3: خانواده خوب آمریکایی | انتشار این سریال هشت قسمتی به صورت هفتگی توسط شبکه هولو منتشر شد، اولین قسمت با نمایش دو اپیزود در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۲۵ شروع شد. بازخورد در وب‌سایت جمع‌آوری نقدها «راتن تومیتوز»، ۵۰٪ از ۱۴ نقد انجام‌شده توسط منتقدان مثبت بوده است و میانگین امتیاز آن ۵٫۶ از ۱۰ می‌باشد. | ## جمع‌بندی | «متاکریتیک»، که از میانگین وزن‌دار استفاده می‌کند، به فصل اول امتیاز ۶۰ از ۱۰۰ داده است که نشان‌دهنده «نقدهای مختلط یا متوسط» می‌باشد.
موضوع مقاله: سعدیه مفرح | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سعدیه مفرح | مقدمه: سعدیّه صابر مُفَرِّح (۲۱ مارس ۱۹۶۴) شاعر، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی و نویسندهٔ کویتی است. | ## بخش 1: سعدیه مفرح | جایزهٔ اول خلاقیت فکری در سال ۱۹۹۲ به عنوان بخشی از جوایز سعاد الصباح به او رسید. آثارش به بسیاری از زبان‌های خارجی ترجمه شده و در شماری از برنامه‌های آموزشی در داخل و خارج از کویت تدریس شده است. از ۲۰۲۲، به عنوان مشاور فرهنگی و رسانه‌ای و همچنین عضو هیئت داوران جایزه بوکر عربی فعالیت می‌کند. زندگی و پیشه سعدیه صابر مفرح در ۲۱ مارس ۱۹۶۴ در جهرای کویت به دنیا آمد.از مدارس الجهرا فارغ‌التحصیل شد و دیپلم دبیرستان خود را با درجهٔ ممتاز گرفت. وی از ژانویه ۱۹۸۸ به عنوان سردبیر فرهنگی در بخش فرهنگی روزنامهٔ «الوطن» مشغول به کار شد و در سال ۱۹۹۳ به روزنامهٔ «القبس» نقل مکان کرد. | ## بخش 2: سعدیه مفرح | به عنوان ستون‌نویس ثابت در روزنامه‌های «القبس» کویت، مجلهٔ «العربی» کویت، مجلهٔ «کویت» کویت، روزنامهٔ «الریاض» عربستان، روزنامهٔ «اثیر» عمان، روزنامهٔ «العربی الجدید» لندن، روزنامهٔ الکترونیکی «التقریر»، روزنامهٔ الکترونیکی «ایوان ۲۴» و مجلهٔ «الیمامه» کار می‌کند. او همچنین در نوشتن مقالات انتقادی و بررسی روزنامه‌های هفتگی و ماهانه در برخی از روزنامه‌ها و مجلات عربی شرکت می‌کند. او رویکرد ادبی خاص خود را دارد که شعر و روزنامه‌نگاری را در هم می‌آمیزد و با اولین کتاب خود در سال ۱۹۹۰ به نام «آخرین رؤیاپردازان» که مجموعه شعری کوچکی بود، شروع کرد. روزنامهٔ بریتانیایی «گاردین» او را به عنوان نمایندهٔ کویت در نقشهٔ شعر جهان و جنبش جهانی شاعران، او را به عنوان سفیر شعر عربی در کویت برگزیدند. بسیاری از اشعار و آثار او به تعدادی از زبان‌های جهان مانند: انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، اسپانیایی، سوئدی، لهستانی، ایتالیایی، تاجیکی، فارسی، عبری و اردو ترجمه شده است. | ## بخش 3: سعدیه مفرح | او عضو کمیتهٔ توسعهٔ برنامه درسی زبان عربی برای مرحلهٔ ابتدایی در وزارت آموزش و پرورش کویت است. تعدادی جوایز قدردانی را در سطح دانشگاه دریافت کرد، همچنین جایزهٔ اول خلاقیت فکری در سال ۱۹۹۲ به عنوان بخشی از جوایز سعاد الصباح به او رسید. از ۲۰۲۲، به عنوان مشاور فرهنگی و رسانه ای برای چندین رسانه و همچنین عضو هیئت داوران جایزه بوکر عربی فعالیت می‌کند. | ## جمع‌بندی | : مجموعه‌ای از شش دفتر شعری است که پیشتر چاپ شد، مشعی للنشر و الدار العربیة للعلوم، بیروت-منامه، ۲۰۱۰.
موضوع مقاله: مانولیتا پینیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مانولیتا پینیا | مقدمه: او را «همدم جدایی ناپذیر» تورس گارسیا می‌دانستند که همسرش را در کنفرانس‌ها و نمایشگاه‌ها همراهی کرد و از تمام تلاش‌های هنری او حمایت نمود. | ## بخش 1: مانولیتا پینیا | پینیا به‌طور کلاسیک توسط والدین ثروتمند خود آموزش دید و تا اواخر عمرش پیانو می‌نواخت. او و همسرش در بسیاری از شهرهای قارهٔ اروپا و همچنین شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا زندگی کردند و سپس در مونته ویدئو ساکن شدند. امیلیو اِینا هنر پینیا را خلاقانه و زیبا توصیف می‌کند، اما پینیا پس از ازدواجش کشیدن نقاشی را متوقف کرد. پینیا بیان می‌کند که نقاشی را متوقف کرد تا نقاش بهتری از شوهرش نشود یا مزاحم کار او نشود، که در زمان او و در فرهنگ او برای خانواده‌شان شرم‌آور بود. او احساس می‌کرد که اگرچه کشیدن نقاشی را متوقف کرده است، اما نظر او در مورد هنر همیشه مورد استقبال قرار می‌گیرد. احتمال دارد که وی هز از چند گاهی دست به خلق آثار هنری جدیدی زده باشد، چرا که مثلاً در کتابی به نام یادداشت‌هایی در مورد هنر به قلمِ تورس گارسیا (۱۹۱۳) نمونه‌هایی استادانه از چاپ چوبی وجود دارد. | ## بخش 2: مانولیتا پینیا | دو تن از نوه‌های او زندانی و تبعیدی بودند و مأموران خانه‌اش را برای یافتن آنها تفتیش کردند. پینیا نیز به دلیل وحشیگری که علیه هنر در آنجا مرتکب شدند، مانند تخریب نقاشی‌های دیواری، از بازگشت به بارسلون خودداری کرد. او در سن ۱۱۱ سالگی درگذشت و تاریخ مرگش ۱۱ ژوئن ۱۹۹۴ است که او را به پیرترین فرد اروگوئه در آن زمان تبدیل کرد. میراث در سال ۱۹۵۱، پینیا گروهی هنری را در مونته‌ویدئو بنیان نهاد به نام «مائوتیما» (مخفف نام شرکت کنندگان، مانولیتا، اوتیلیا، ایفیجینایا و ماریا آنخلیکا) که به آثار گل‌دوزی و پرده‌های نگارین اختصاص داشت. پینیا یک مجموعه‌دار خستگی‌ناپذیر آثار همسرش بود و بعداً به ترویج بسیاری از آثار پیشین او کمک کرد. پینیا احساس کرد که پس از مرگ شوهرش، باید میراث فرهنگی او را تضمین کند و بنابراین در سن ۱۰۶ سالگی موزه ای را برای نمایش و حفظ هنر و میراث شوهرش ایجاد کرد. | ## بخش 3: مانولیتا پینیا | پینا تورس بنیادی را هم برای حمایت از «موزه تورس گارسیا» بنیان نهاد و به تأسیس موزه کمک کرد که نخستین بار در ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۳ افتتاح شد. این موزه سرگذشت طولانی و دشواری را پشت سر گذاشت تا اینکه دولت اروگوئه تثبیت شد و موزه به شکل کنونی خود در سال ۱۹۸۶ افتتاح شد. او علاوه بر ایجاد موزه و بنیاد مربوط به آن، آرشیوی را نیز برای مستندسازی زندگی هنری همسرش راه‌اندازی کرد. او اغلب موضوع مدلی برای آثار پرتره همسرش و موضوع نقاشی‌های دیگر هنرمندانی چون رافائل باراداس هم بود. | ## جمع‌بندی | پینیا پس از مرگ در سال ۲۰۰۰ توسط بنیاد فرهنگی «کایشا تراسا» در بارسلون مورد تقدیر قرار گرفت.
موضوع مقاله: مدرسه طلایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مدرسه طلایی | مقدمه: مدرسه طلایی ( Voske Dprots؛ مدرسه طلایی یک مجموعه تلویزیونی کمدی موقعیت ارمنستانی ۲۵–۳۵ دقیقه‌ای محصول سال ۲۰۱۷ کشور ارمنستان به کارگردانی واچه توماسیان، تهیه‌کنندگی واچه توماسیان می‌باشد. | ## بخش 1: مدرسه طلایی | خلاصه داستان یک سارق (روبرت توماسیان) در حالی که از دست پلیس فرار می‌کند، طلاهای سرقتی را در یک کارگاه ساختمانی پنهان می‌کند. | ## بخش 2: مدرسه طلایی | پنج سال بعد، وقتی بالاخره از زندان آزاد می‌شود، متوجه می‌شود که مدرسه‌ای در بالای محل دفن طلاها ساخته شده است. | ## بخش 3: مدرسه طلایی | با این وجود وی دلباخته یک معلم زبان انگلیسی می‌شود و جریان این مجموعه به کلی تغییر می‌کند. | ## جمع‌بندی | بازیگران واچه توماسیان - در نقش روبرت توماسیان، معلم تاریخ ارمنستان سرگئی سارگسیان - در نقش سیراک مناتساکانیان، معلم ریاضی آنا گریگوریان - در نقش لوسینه یسائیان، معلم زبان انگلیسی لالا مناتساکانیان - در نقش کاراپتیان، معاون مدیر مدرسه واهه پطروسیان - در نقش آندو، بهترین دوست روبرت گئورگ دودوزیان - در نقش ژورا، نگهبان مدرسه آلا وارطانیان - در نقش س.