موضوع مقاله: لوئیجی ماشرپا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوئیجی ماشرپا | مقدمه: لوئیجی ماشرپا (۱۵ آوریل ۱۸۹۳ – ۲۴ مه ۱۹۴۴) دریاسالار ایتالیایی در دوران جنگ جهانی دوم بود. | ## بخش 1: لوئیجی ماشرپا | او رهبری دفاع ایتالیا در جریان نبرد لِروس را بر عهده داشت و پس از آن در محاکمه ورونا، توسط جمهوری اجتماعی ایتالیا اعدام شد. زندگی‌نامه و دوران خدمت لوئیجی ماشرپا در ۱۸۹۳ در جنوا به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۱ وارد آکادمی نیروی دریایی در لیورنو شد. در اکتبر ۱۹۱۸ در نبرد دوراتزو شرکت کرد و مدال مدال نقره‌ای شجاعت نظامی دریافت نمود. وی همچنین در اشغال ایتالیا بر آلبانی جنوبی به عنوان بخشی از خدمه کروز اسکورت الساندرو پوئریو خدمت کرد. در ۱۹۲۶، ماشرپا به درجه معاون ستوان ارتقا یافت و فرماندهی گردان سان مارکو را بر عهده گرفت؛ در ۱۹۳۱ پس از ارتقا به فرمانده، در کشتی دیلیو خدمت کرد و سپس به عنوان رئیس ستاد پولا منصوب شد. در جریان جنگ دوم ایتالیا-اتیوپی فرماندهی کشتی‌های کمکی را بر عهده داشت و سپس فرمانده گروه MAS دریای اژه شد؛ در پایان ۱۹۳۶ به عنوان افسر اجرایی در تارانتو منصوب شد. جنگ جهانی دوم ماشرپا در اوایل جنگ جهانی دوم در دفتر خود در تارانتو باقی ماند؛ در ۱۹۴۱ به درجه کاپیتان ارتقا یافت و در آوریل ۱۹۴۲ به عنوان فرمانده نظامی جزیره لِروس، اصلی‌ترین پایگاه دریایی دودکانیز ایتالیایی و جزایر اطراف منصوب شد. زندگی در لِروس در طول جنگ با متفقین نسبتاً آرام بود، اما پس از امضای آتش‌بس سپتامبر ۱۹۴۳ بین ایتالیا و متفقین، ورماخت کمپینی برای اشغال دودکانیز آغاز کرد. در ۱۳ سپتامبر، آلمانی‌ها به ماشرپا پیشنهاد تسلیم با «شرایط محترمانه» دادند، اما او امتناع کرد. | ## بخش 2: لوئیجی ماشرپا | به عنوان فرمانده لِروس، ماشرپا مقاومت نیروهای ایتالیایی مستقر در جزیره را هدایت کرد. او حدود ۸٬۳۲۰ نفر نیرو در اختیار داشت که سه‌چهارم آنها از Regia Marina بودند، اما تنها حدود هزار نفر از آنها نیروهای خط مقدم بودند و بقیه عمدتاً متعلق به واحدهای فنی و خدماتی و دفاع ضدهوایی بودند. سه باتری ساحلی مجهز به توپ‌های ۱۵۲ میلی‌متری، دو باتری ۱۲۰ میلی‌متری، چهار باتری ۱۰۲ میلی‌متری، یک باتری ۹۰ میلی‌متری و ۱۴ باتری ۷۶ میلی‌متری وجود داشت، در حالی که دفاع ضدهوایی شامل چهارده توپ ۱۰۲ میلی‌متری، شش توپ ۹۰ میلی‌متری، سی‌وهشت توپ ۷۶ میلی‌متری، سه مسلسل ۳۷ میلی‌متری، پانزده مسلسل ۲۰ میلی‌متری و سی‌ویک مسلسل ۱۳٫۲ میلی‌متری بود. در اختیار ماشرپا همچنین ناوشکن Euro، دو قایق تندرو, شش ماس, دو کشتی مین‌ریز و چندین کشتی کمکی و کوچک دیگر قرار داشت؛ تنها هواپیماهای موجود هفت فروند CANT Z. پس از آتش‌بس، ماشرپا دفاع ضدهوایی را بازسازماندهی کرد و فرماندهی بریتانیا را متقاعد کرد که اجازه دهند کشتی‌های او در لِروس باقی بمانند، زیرا در صورت حمله احتمالی آلمانی‌ها، مفیدتر خواهند بود. در ۱۲ سپتامبر، هیئتی از افسران بریتانیایی برای بررسی وضعیت دفاع جزیره به دیدار او آمد؛ او پاسخ‌ها را مختصر داد، زیرا شرایط آتش‌بس هنوز مبهم بود. اولین گروه از حدود ۳٬۰۰۰ سرباز بریتانیایی در ۱۵ سپتامبر وارد جزیره شدند؛ با توجه به حضور یک ژنرال بریتانیایی (ژنرال بریتانیایی F. تنش‌ها بین دو فرمانده به سرعت آغاز شد؛ زمانی که Brittorous اعلامیه‌هایی منتشر کرد که نیروهای بریتانیایی را «اشغالگر» نامیده بود، اعتراض ماشرپا باعث اصلاح متن شد و او فرماندهی تمام نیروهای ایتالیایی و جمعیت غیرنظامی جزیره را حفظ کرد اما تحت امر Brittorous قرار گرفت. پایگاه زیردریایی، پادگان‌های دریایی، کارگاه‌ها، چهار انبار سوخت و فرودگاه و همچنین شهرها و روستاها، به ویژه لِروس و لاکی، تخریب شدند. | ## بخش 3: لوئیجی ماشرپا | حدود ۱۰٪ باتری‌های ساحلی، ۳۰٪ باتری‌های ضد قایق و ۲۰٪ توپ‌های ضدهوایی نابود شدند؛ بیمارستان‌ها به غارها منتقل شدند. با وجود تلاش‌های تامین مهمات و غذا با زیردریایی، ناوشکن‌ها و هواپیماها، مهمات کم بود و غذا و دارو برای چندین ماه کافی بود. روابط او با Tilney از ابتدا پرتنش بود و نیروهای ایتالیایی تنها وظایف دفاعی داشتند و هر بخش تحت فرمان یک سرهنگ بریتانیایی قرار گرفت. در ۱۲ نوامبر، نیروهای آلمانی به جزیره حمله کردند و در نهایت، در ۱۶ نوامبر، مدافعان جزیره محاصره شدند و Tilney تصمیم به تسلیم گرفت؛ ماشرپا ابتدا مقاومت کرد اما سرانجام در ساعت ۲۲:۰۰ تسلیم شد. ماشرپا به یونان منتقل و سپس به اردوگاه اسیران جنگی شوکن در لهستان فرستاده شد، اما بعداً به مقامات RSI تحویل داده شد و ابتدا در زندان ورونا و سپس در زندان سان فرانچسکو در پارما زندانی شد. در جریان بمباران ۱۳ مه ۱۹۴۴، زندان آسیب دید و چندین زندانی فرار کردند؛ ماشرپا از فرار خودداری کرد. در ۲۲ مه ۱۹۴۴، ماشرپا همراه با دریاسالار اینیگو کامپیونی توسط دادگاه فاشیستی به اتهام «خیانت» به دلیل مقاومت در برابر حمله آلمان محاکمه شد. | ## جمع‌بندی | هر دو در همان روز به اعدام با جوخه آتش محکوم و در ۲۴ مه ۱۹۴۴ در پارما اعدام شدند.