موضوع مقاله: تن‌فروشی در روسیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تن‌فروشی در روسیه | مقدمه: روسپیگری در روسیه پس از اصلاحات نظامی پتر کبیر که طبقه قابل توجهی از مردان مجرد را که در ارتش خدمت می‌کردند، ایجاد کرد، رایج شد. | ## بخش 1: تن‌فروشی در روسیه | پادشاهانی که از پتر اول پیروی کردند، رویکردهای متفاوتی نسبت به روسپیگری داشتند، از لغو کامل تا جرم‌زدایی. از ۶ اکتبر ۱۸۴۳، فحشا در امپراتوری روسیه قانونی شد و به فاحشه‌ها کارت شناسایی ویژه «بلیت زرد» صادر می‌شد. فاحشه‌خانه‌های متعددی در اکثر شهرها وجود داشتند که از نظر طبقه و قیمت بسیار متنوع بودند. اصطلاح کوت ( (گربه نر) برای مردانِ دلالِ مال استفاده می‌شد، در حالی که به زنانِ متصدیِ فاحشه‌خانه، باندرشا ( گفته می‌شد). پس از گشودن درهای ژاپن، ولادی‌وستوک به مرکز اسکان مهاجران ژاپنی به روسیه تبدیل شد. با این حال، جامعه آنها در مقایسه با جوامع چینی و کره‌ای که تعدادشان بیشتر بود، کوچک باقی ماند. یک نظرسنجی دولت روسیه در سال ۱۸۹۷ نشان داد که ۴۲۸۲۳ چینی، ۲۶۱۰۰ کره‌ای، اما تنها ۲۲۹۱ ژاپنی در کل منطقه پریموری زندگی می‌کنند. در خاور دور روسیه، در شرق دریاچه بایکال، روسپی‌ها و بازرگانان ژاپنی پس از دهه ۱۸۶۰ اکثریت جامعه ژاپنی در منطقه را تشکیل می‌دادند. گروه‌های ملی‌گرای ژاپنی مانند انجمن اقیانوس سیاه (گنیوشا) و انجمن رودخانه آمور (کوکوریوکای)، «ارتش آمازون» متشکل از روسپی‌های ژاپنی در خاور دور روسیه و منچوری را ستایش و تحسین می‌کردند و آنها را به عنوان عضو ثبت نام می‌کردند. برخی مأموریت‌ها و جمع‌آوری اطلاعات توسط روسپی‌های ژاپنی در اطراف ولادی وستوک و ایرکوتسک انجام می‌شد. | ## بخش 2: تن‌فروشی در روسیه | مراکز درمانی پیشگیرانه (پروفیلاکتوریوم‌ها) در سال ۱۹۲۵ برای درمان الکلی‌ها و فاحشه‌ها تأسیس شدند. هیئت مدیره مراکز درمانی پیشگیرانه در مسکو تخمین زد که در سال ۱۹۲۸، ۳۰۰۰ فاحشه در مسکو وجود داشته است. طبق تحقیقات مخفی انجام شده در اواخر دهه ۱۹۲۰، تقریباً ۶۰٪ از مردان شهری شوروی از خدمات فاحشه‌ها استفاده می‌کردند. همچنین دسته جداگانه‌ای از فاحشه‌ها، «دختران میان‌جنسی» وجود داشتند که در هتل‌ها برای گردشگران خارجی کار می‌کردند و فقط به ارزهای خارجی دستمزد می‌گرفتند. زنانی که در هتل‌های معمولی و ایستگاه‌ها کار می‌کردند، اغلب از پلیس محلی محافظت می‌شدند، اما زنانی که در هتل‌های لوکس کار می‌کردند، تحت حمایت کاگ‌ب بودند. در سال ۲۰۱۷، طبق گزارش بلومبرگ نیوز، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در مورد دونالد ترامپ به خبرنگاران گفت: «باورم نمی‌شود که او ترامپ با عجله به هتلی رفته تا با دختران بی‌بندوبار ملاقات کند، اگرچه دختران ما [روس‌ها] بدون شک بهترین دختران جهان هستند». زک بیوکامپ از وکس اظهار داشت که پوتین با این گفته دو هدف را دنبال می‌کند: تحریک غربی‌ها و ارتباط با هواداران روس خود. روسیه همچنین یک مقصد و کشور ترانزیت مهم برای افرادی است که برای استثمار جنسی و کارگری از کشورهای منطقه‌ای و همسایه به روسیه و از آنجا به اروپا، آسیا و آمریکای شمالی قاچاق می‌شوند. در تل‌آویو، تعداد فاحشه‌خانه‌ها بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ از ۳۰ به ۱۵۰ افزایش یافته است - که عمدتاً به دلیل هجوم روسپی‌های روسی به اسرائیل است. سازمان بین‌المللی کار تخمین می‌زند که ۲۰ درصد از پنج میلیون مهاجر غیرقانونی در روسیه قربانی کار اجباری هستند که نوعی قاچاق محسوب می‌شود. | ## بخش 3: تن‌فروشی در روسیه | دولت روسیه تلاش‌هایی برای مبارزه با قاچاق انجام داده است، اما به دلیل عدم رعایت حداقل استانداردها برای از بین بردن آن نیز مورد انتقاد قرار گرفته است. دفتر نظارت و مبارزه با قاچاق انسان وزارت امور خارجه ایالات متحده، روسیه را در رتبه‌بندی کشورهای «رده ۳» قرار می‌دهد. در سال ۲۰۱۱، یک فاحشه‌خانه در مسکو با روسپی‌های چینی و ویتنامی که فقط به شهروندان چینی به عنوان مشتری خدمات ارائه می‌داد، کشف شد. این فاحشه‌خانه از طریق پیام‌های رمزگذاری شده در یک روزنامه چینی زبان به مشتریان چینی خود تبلیغ می‌کرد، اما توسط پلیس کشف شد. در یک مورد، قاچاقچیان مدارک مسافرتی زنان ویتنامی را ضبط کردند و با گفتن اینکه یک کارخانه نساجی قصد استخدام آنها را دارد، آنها را فریب دادند. مدیر فاحشه‌خانه ویتنامی ممکن است با کارکنان سفارت ویتنام رابطه دوستانه‌ای داشته باشد، زیرا مدیران پس از تماس او با سفارت ویتنام، یک فراری فاحشه‌خانه را دستگیر کردند. پلیس روسیه نتوانست جلوی فحشا را بگیرد زیرا یکی از مدیران فاحشه‌خانه ویتنامی از اعضای خانواده کارمند سفارت ویتنام بود. فاحشه‌خانه‌های مستقر در روسیه از طریق چین مقصد دختران ویتنامی هستند که توسط قاچاقچیان انسان مجبور به تجارت جنسی شده‌اند. یک زن ویتنامی-آمریکایی به نام هوی دانه، برای بیرون کشیدن خواهر کوچکترش هوی دانه از فاحشه‌خانه مسکو درخواست کمک کرد. زن ویتنامی که فاحشه‌خانه را اداره می‌کرد، توی آن بود و از خانواده نگوین دونگ تریو، کارمند سفارت ویتنام، بود. | ## جمع‌بندی | سه زن ویتنامی پس از اینکه توسط زن دیگری فریب خوردند و برای فحشا به روسیه رفتند، به شهر هوشی مین بازگشتند.