موضوع مقاله: مارگا بودتس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارگا بودتس | مقدمه: ادعای بوتس از سال ۱۹۵۷، زمانی که او توسط شاهزاده سیگیسموند پروس (۱۸۹۶–۱۹۷۸)، که پسرعموی اول دوشس بزرگ اولگا بود، به رسمیت شناخته شد، اعتبار بیشتری پیدا کرد. | ## بخش 1: مارگا بودتس | دوک بزرگ ارثی اولدنبورگ (۱۸۹۷–۱۹۷۰)، پسرخوانده تزار نیکلاس دوم، معرفی کرد که تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۰ از او حمایت مالی می‌کرد در سال ۱۹۷۴، شاهزاده سیگیسموند همچنان به اصالت بوتس اعتقاد داشت. ۵۳۰ نامه در یک بایگانی خصوصی در ایتالیا به عنوان مدرکی از این رابطه نگهداری می‌شود. در سال ۱۹۵۸، پرنسس شارلوت اگنس از ساکس-آلتنبرگ نیز به همراه برادرش، شاهزاده فردریک ارنست از ساکس-آلتنبرگ، از مارگا بوتس بازدید کرد. شاهزاده سیگیسموند و پرنسس شارلوت هر دو شهادت دادند که زنی که در دریاچه کومو زندگی می‌کند، در واقع دوشس بزرگ اولگا نیکولاونا از روسیه است. در سال ۱۹۵۵، او قراردادی با آرنولدو موندادوری ادیتوره برای انتشار خاطرات خود با عنوان «لو ویوو» (من زنده‌ام) به عنوان یک کتاب امضا کرد. علیرغم این قرارداد، این کتاب هرگز در ایتالیا منتشر نشد، اما در سال ۲۰۱۱ توسط آرنولدو موندادوری ادیتوره در اسپانیا منتشر شد و به یک موفقیت سرمقاله‌ای جنجالی تبدیل شد. | ## بخش 2: مارگا بودتس | دوباره در سال ۱۹۶۰، وقتی آنا اندرسون پرونده خود را به دادگاه‌های هامبورگ برد، بوتس تصمیم گرفت ادعاهای خود را علنی کند. بوتس در مصاحبه‌ای با یونایتد پرس اینترنشنال اصرار داشت که شاهد اعدام «خواهرش آناستازیا» در یکاترینبرگ بوده و اکنون در تلاش برای بی‌اعتبار کردن این «شیاد» در آلمان، پا پیش گذاشته است. او همچنین اظهار داشت که در حال بررسی اقدام قانونی خود علیه اندرسون است و حاضر است «برای افشای او وارد دادگاه‌های هامبورگ شود». بوتس در آن زمان کاملاً آگاه بود که حامی مالی‌اش، شاهزاده سیگیسموند از پروس، نیز از حامیان سرسخت ادعاهای اندرسون است. در واقع، برخی از قوی‌ترین مخالفان اندرسون (از جمله لرد مونتباتن) به حمایت شاهزاده سیگیسموند از بوتس برای بی‌اعتبار کردن او به عنوان شاهد در پرونده اندرسون استناد کردند. در مقابل، گفته می‌شود که بوتس با یک مدعی بسیار کمتر شناخته شده رومانوف، سوزانا کاترینا دِ گراف، ملاقات کرده است که ادعا می‌کرد فرزند پنجم تزار نیکلاس دوم و همسرش است که تاکنون ناشناخته بوده و پس از یک " بارداری هیستریک " ادعایی در سال ۱۹۰۳ به دنیا آمده است. | ## بخش 3: مارگا بودتس | پسر خانم دِ گراف اظهار داشت که بوتس نه تنها مادرش را ملاقات کرده، بلکه ادعاهای او را نیز تصدیق کرده است، زیرا خود بوتس به اندازه کافی بزرگ بوده که بارداری در سال ۱۹۰۳ را به خاطر بیاورد. در سال ۱۹۶۰، بوئتس همچنین به مطبوعات فاش کرد که در حال حاضر با همکاری دوست صمیمی‌اش، گرافین بریژیت فون هراخ، روی خاطراتش کار می‌کند. مقدمه‌ای مفصل از مورخ و محقق ماری استراولو دارد که در سال ۲۰۱۰ نسخه خطی را در ایتالیا پیدا کرد، به همراه سی و پنج هزار سند که ظاهراً ثابت می‌کند زنی که به مارگا بوئتس معروف است، در واقع اولگا نیکولاونا بوده است. در سال ۱۹۷۵، روزنامه‌نگاران آنتونی سامرز و تام منگولد به عنوان بخشی از تحقیقات برای کتابشان با عنوان «پرونده تزار» از بوتس در ویلایش در دریاچه کومو دیدن کردند. مرگ مارگا بوودتس در ۱۳ اکتبر در خانه سالمندانی در سالا کوماچینا، کومو، ایتالیا، در سن ۸۱ سالگی بر اثر ذات‌الریه درگذشت. | ## جمع‌بندی | گفته می‌شود که پول قبر او توسط خیر سابقش، دوک بزرگ ارثی اولدنبورگ، که خود شش سال قبل فوت کرده بود، کنار گذاشته شده بود."Marga Boodts"; Retrieved January 12, 2010 طبق مقدمه‌ای که مورخ و محقق ماری استراولو در کتاب «استوی ویوا» نوشته است، به دنبال دستورالعمل‌های شاهزاده سیگیسموند از پروس، سنگ قبر او نام مارگا بوتس را نداشت، بلکه متنی (به زبان آلمانی) با ترجمه «به یاد اولگا نیکولاونا، ۱۸۹۵–۱۹۷۶، دختر ارشد امپراتور نیکلاس دوم روسیه» بر روی آن حک شده بود.