موضوع مقاله: اویعزر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اویعزر | مقدمه: این روستا در هفت کیلومتری جنوب بیت شمش و در انتهای شرقی دره الاه واقع شده و از نظر اداری در حوزه منطقه آماری ماتیه یهودا قرار دارد. | ## بخش 1: اویعزر | اویعزر در ۸ آوریل ۱۹۵۸ از سوی مهاجران ایرانی و یهودیان کوچین از شهر کوچین هند بنیان‌گذاری شد. نام نخست آن «عدولام ۹» بود و سپس به افتخار اویعزر زیگموند گسته‌تنر، رئیس پیشین صندوق ملی یهود در بریتانیا، به نام کنونی تغییر یافت. بنیان‌گذاران نخستین آن مهاجرانی از ایران بودند که از طبقه متوسط جامعه به‌شمار می‌رفتند. به دلیل کمبود آب، مهاجران ایرانی روستا را ترک کردند و در پی آن یهودیان کوچین از جنوب هند به این مکان آورده شدند. این مهاجران فرهنگ و آداب ویژه خود را با خود آوردند که تا امروز به‌ویژه در مراسم نیایش و جشن‌های سالانه نمایان است. سپس به افتخار اویعزر زیگموند گسته‌تنر، رئیس صندوق ملی یهود در بریتانیا و صهیونیست پرشور، نام‌گذاری شد. این موشاو بر زمین‌های متعلق به روستای از جمعیت تخلیه‌شده فلسطینی بیت‌نتیف بنیان‌گذاری شد. 273 در سال‌های نخست، اویعزر به عنوان یک موشاو مشارکتیِ مهاجران، بیشتر ساکنانش به کشاورزی باغی، آبیاری و مرغداری می‌پرداختند. | ## بخش 2: اویعزر | این شهرک مرزی از دزدی گله و اموال رنج می‌برد و جاده دسترسی به آن نامناسب بود؛ گاه در فصل بارندگی با طغیان نهر الاه، راه‌های ارتباطی قطع می‌شد. پروژه مسکن و گسترش میان سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ با یاری خانواده گسته‌تنر، پروژه مسکن ویژه‌ای در موشاو به اجرا درآمد که هدف آن اسکان مهاجران تازه‌وارد از جامعه کشورهای مستقل مشترک‌المنافع بود؛ کسانی که دارای مدارک دانشگاهی و مشاغل آزاد بودند. خانه‌های ساخته‌شده صنعتی با سه اتاق، دیوارهای پیش‌ساخته و سقف سفالی بودند و بدین ترتیب محله‌ای نو در ورودی موشاو پدید آمد. بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۸ درصد دانشگاه‌رفته‌ها در اویعزر با ۹/۴۲ درصد از بالاترین‌ها در میان شهرک‌های منطقه آماری ماتیه یهودا بود. جغرافیا اویعزر در ارتفاع ۴۰۵ متری از سطح دریا، در مرز میان تپه‌ماهورهای کشاورزی شفلا و دامنه‌های غربی کوه‌های یهودا واقع شده‌است. این روستا در دره نحل هائلا (الاه) قرار دارد که از جنوب وادی نحل اصیونا و از شمال نحل سنسن به آن می‌ریزند. فاصله اویعزر تا ساحل دریای مدیترانه حدود ۳۸ کیلومتر، تا مرکز تل‌آویو نزدیک به ۵۰ کیلومتر و تا هسته تاریخی اورشلیم حدود ۲۳ کیلومتر است. در پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان آن ۸۰۱ نفر بود و طی آن سال رشد جمعیتی ۸/۴ درصدی را تجربه کرد. | ## بخش 3: اویعزر | + روند دگرگونی جمعیت اویعزرسال۱۹۶۱۱۹۷۲۱۹۸۳۱۹۹۵۲۰۰۱۲۰۰۳۲۰۰۴۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۹۲۰۱۰۲۰۱۱۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۴شمار ساکنان ۱۸۵ ۲۲۷ ۲۳۹ ۳۸۶ ۴۸۹ ۴۹۶ ۵۱۳ ۵۰۵ ۵۴۶ ۵۵۲ ۵۶۱ ۵۵۶ ۶۲۳ ۶۶۱ ۷۴۲ ۷۶۴ ۸۰۱ طبیعت و آثار باستانی موشاو اویعزر در دره الاه میان کوه و دشت جای گرفته و پوشش گیاهی آن بوته‌زار مدیترانه‌ای شامل درختان بلوط و پسته وحشی (طبیعی) و درختان کاج و خرنوب (کاشته‌شده) است. در محدوده موشاو بقایای چاه‌ها و کارگاه‌های روغن‌کشی زیتون از دوره بیزانسی و همچنین درختان کهن‌سال بلوط یافت می‌شود. Rus er-Umm) شناخته می‌شود، بر فراز تپه‌ای به بلندای ۴۴۲ متر و در مساحتی نزدیک به ۱۵ دونم بالای خانه‌های موشاو قرار دارد. در سال ۱۸۹۸ در این مکان کلیسایی با کف‌پوش موزاییکی و کتیبه‌هایی به زبان‌های یونانی و سریانی کشف شد که وقف آن به یوحنای مقدس نسبت داده شده‌است. زیر کلیسا غاری گورستانی با طاق‌نماها شناسایی گردید که به عنوان سردابه بیزانسی بازشناخته شد. بررسی‌های بعدی در سال ۲۰۱۴ نشان داد که دیواره‌های غار با اندود خاکستری رایج دوره معبد دوم پوشانده شده و احتمال می‌رود که نخست به عنوان حوضچه غسل (میقوه) ساخته شده و سپس به غار دفن تبدیل شده باشد. در ژانویه ۲۰۱۹ مسیر پیاده‌روی حلقوی در بوته‌زار طبیعی ورودی موشاو با نشان‌گذاری به ابتکار ساکنان و با یاری شورای منطقه‌ای گشایش یافت. | ## جمع‌بندی | این مسیر شامل دو شاخه به درازای نیم کیلومتر و یک‌ونیم کیلومتر است و از میان صخره‌ها، خرابه‌های باستانی، درختان بلوط کهن و دشت‌های پرگل می‌گذرد.