موضوع مقاله: ربایش جلال شرفی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ربایش جلال شرفی | مقدمه: افراد مسلح، جلال شرفی، دبیر دوم سفارت ایران، در حالی که در ۶ فوریهٔ ۲۰۰۷ از محله کراده در مرکز بغداد، عراق عبور می‌کرد را ربودند. | ## بخش 1: ربایش جلال شرفی | افراد مسلح لباس‌های گردان ۳۶ کماندوی عراق، یک واحد ویژه عراقی تحت فرماندهی ایالات متحده را پوشیده بودند. پس از آزادی او در ۳ آوریل ۲۰۰۷، این دیپلمات ادعا کرد که توسط مأموران سیا شکنجه شده است. پیشینه این رویداد در بحبوحه تنش‌های آمریکا و ایران بر سر فعالیت‌های ادعایی ایران در عراق رخ داد. در دسامبر ۲۰۰۶، نیروهای آمریکایی چندین ایرانی را در عراق که توسط آمریکایی‌ها به برنامه‌ریزی حملات مظنون بودند، بازداشت کردند. بوش، رئیس‌جمهور آمریکا، در یک سخنرانی مهم اظهار داشت که موضع سختی در قبال ایران، که آن را به بی‌ثبات کردن عراق متهم می‌کند، اتخاذ خواهد کرد. در ۱۱ ژانویه ۲۰۰۷، نیروهای آمریکایی به دفتر رابط ایران در اربیل حمله کردند و پنج مرد را دستگیر کردند. در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۷، ایران خواستار آزادی پنج ایرانی شد که ادعا می‌شد دیپلمات هستند. | ## بخش 2: ربایش جلال شرفی | دولت آمریکا می‌گوید آنها اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هستند که شبه‌نظامیان شیعه عراقی را مسلح می‌کنند. واکنش ایران سید محمدعلی حسینی، سخنگوی وزارت امور خارجه، گفت: «عناصر مرتبط با وزارت دفاع عراق که مشخصاً تحت کنترل آمریکا هستند» مسئول این آدم‌ربایی بوده‌اند و دولت آمریکا «با انجام چنین عملیاتی که به‌طور کلی تأثیرات منفی بر هنجارهای دیپلماتیک در سراسر جهان خواهد داشت، تمام هنجارهای بین‌المللی و دیپلماتیک را نقض کرده است». ایران ربودن یک دیپلمات ایرانی را به شدت محکوم کرد و آن را یک «عمل تروریستی» خواند. فرانسه وزارت امور خارجه فرانسه در بیانیه‌ای اعلام کرد: «ما با نگرانی از ربوده شدن یکی از اعضای سفارت ایران در بغداد مطلع شدیم. ما این اقدام غیرقابل قبول را محکوم می‌کنیم.» آزادی در ۳ آوریل ۲۰۰۷، تقریباً دو ماه پس از دستگیری شرفی، خبرگزاری‌های ایرانی از آزادی او خبر دادند. این خبر با آزادی همزمان ۱۵ ملوان بریتانیایی که به اتهام ورود به آب‌های سرزمینی ایران دستگیر شده بودند، مرتبط دانسته شده است. پس از آزادی، شرفی از شکنجه شدید خبر داد و اظهار داشت که در حالی که در یک پایگاه سیا نگهداری می‌شد، «شبانه روز تحت انواع شکنجه‌ها» قرار می‌گرفت تا به «حضور و نفوذ ایران در عراق» اعتراف کند. | ## بخش 3: ربایش جلال شرفی | او اظهار داشت: «من توضیح دادم که قادر به انجام کاری خارج از مسئولیت‌های قانونی خود نیستم [...] بعداً، آنها مرا تحت فشار مقامات دولت عراق آزاد کردند. آنها مرا در نزدیکی پشت فرودگاه رها کردند.» دولت ایالات متحده با این ادعا که «سیا شکنجه انجام نمی‌دهد یا از آن چشم‌پوشی نمی‌کند» پاسخ داد. یک روز پس از آزادی شرفی، ۱۵ ملوانی که در جریان دستگیری سربازان بریتانیایی توسط ایران دستگیر شده بودند، آزاد شدند و این امر منجر به گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر وجود ارتباط در این رویدادها شد، اگرچه همه دولت‌ها رسماً این موضوع را انکار می‌کنند. کنفرانس مطبوعاتی در ۱۱ آوریل ۲۰۰۷، شرفی که به وضوح لاغر شده بود، در حالی که روی ویلچر نشسته بود و مایعات داخل وریدی دریافت می‌کرد، با کمک پزشکان در یک کنفرانس مطبوعاتی شرکت کرد. شرفی اظهار داشت که نماینده سفارت آمریکا که مسئول بود «[در ابتدا] پیام صلح‌آمیزی داشت، اما وقتی به اتهامات بی‌اساس او پاسخ ندادم، او و مترجم عراقی شروع به کتک زدن من کردند. پاها و دست‌هایم را بستند و صدها بار با کابل به کف پاهایم شلاق زدند و مرا با مشت و لگد زدند [...] آنها در حالی که چشمانم بسته و دست‌ها و پاهایم بسته بود، اعدام‌های ساختگی انجام دادند.» دولت ایالات متحده اصرار داشت که هیچ دخالتی در این حادثه ندارد و شکنجه را تأیید نمی‌کند. | ## جمع‌بندی | کمیته بین‌المللی صلیب سرخ که شرفی را معاینه کرده بود، تأیید کرد که زخم‌ها در گذشته اخیر ایجاد شده‌اند، اما از نتیجه‌گیری مبنی بر اینکه در نتیجه شکنجه در دوران بازداشت او بوده است، خودداری کرد.