موضوع مقاله: ریچارد استاکتون (عضو کنگره قاره‌ای) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ریچارد استاکتون (عضو کنگره قاره‌ای) | مقدمه: استاکتون در خانواده استاکتون که اکنون به نام مورفین یاد می‌شود در ستونی بروک در همسایگی پرنستون به‌دنیا آمد. | ## بخش 1: ریچارد استاکتون (عضو کنگره قاره‌ای) | وی در آکادمی سامویل فاینلی واقع ناتینگهام که بعداً به آکادمی ویست ناتینگهام تغیر یافت و کالج نیوجرسی واقع نیویورک پذیرفته شد و در سال ۱۷۴۸ فارغ گردید. حقوق را نزد دیوید اوگدن اهل نیویورک که در آن زمان رئیس حرفه حقوق در ایالت بود، فراگرفت. استاکتون در سال ۱۷۵۴ در کانون وکلا پذیرفته شد و در اندک زمانی به مقام بالایی رسید. در سال ۱۷۶۳ دیپلم گروهبان در رشته حقوق را که بلندترین درجه حقوق در آن زمان بود، به‌دست‌آورد. او یک باری نوشت «مردم در کُل نا سپاس اند و تا زمانی که متقاعد شوم که با نا دیده گرفتن امور خویش خدمت پسندیده‌ای برای خدا و بشر انجام می‌دهم، به مردم خدمت نخواهم کرد». حرفه سیاسی ستاکتون به مدت ۲۶ سال در کالجی که بعداً به‌نام دانشگاه پرنستون معروف شد، به عنوان متولی خدمت کرد. در سال‌های ۱۷۶۶ و ۱۷۶۷ به مقصد بازدید از انگلند، اسکاتلند و ایرلند وکالت خود را ترک کرد. شهرت وی پیشاپیش وی بود و توسط سیاست مداران برجستهٔ پادشاهی مورد استقال قرار گرفت. استاکتون این افتخار را داشت که شخصاً درخواست متولیان کالج نیوجرسی مبنی بر لغو قانون تمبر (قانونی که مالیات مستقیم بالای مستعمرات انگلیس در آمریکا وضع کرد)، را به پادشاه جورج سوم ارائه نماید و درخواست وی مورد پذیرش شاه قرار گرفت. | ## بخش 2: ریچارد استاکتون (عضو کنگره قاره‌ای) | اشخاص بر جستهٔ چون مارکز راکینگهام که با وی یک هفته در کشورش سپری کرد، در مورد وضعیت امور آمریکا با او مشورت نمودند. استاکتون با ادموند بورک، ارل چتام و بسیاری دیگر از عضای برجستهٔ پارلمان که روابط دوستانه با مستعمرات آمریکایی داشتند، ملاقات کرد. در اسکاتلند تلاش‌های شخصی وی منتج به پذیرش ریاست کالج توسط کشیش جان وایترسپون گردید. همسر وایترسپون مخالف پذیرش این سمت از سوی شوهرش بود، اما مخالفت‌های او توسط داماد آینده‌اش، بنجامین روش که دانشجوی رشته پزشکی در ادینبورو بود برطرف گردید. استاکتون در یکی از شب‌ها در ادنبورگ مورد حمله یک دزد قرار گرفت و با یک شمشیر کوچک به‌طور ماهرانه‌ای از خود دفاع کرد، طوری که دزد غافلگیر شده، زخمی شد و فرار کرد. استاکتون در سال ۱۷۶۸ زمانی که در چوکی شورای استانی نیوجرسی ارتقا یافت برای اولین بار طعم خدمات دولتی خویش را چشید و در سال ۱۷۷۴ در دادگاه عالی استان نیوجرسی تعیین گردید. وی در نخست در قبال آشوب‌ها میان مستعمرات آمریکایی و بریتانیای کبیر موضع میانه اتخاذ نمود. در سال ۱۷۷۴ «طرح خود مختاری برای آمریکا مستقل از پارلمان با رعایت حق تاج‌گذاری» را پیش‌نویس کرده و به لارد دارتموت فرستاد. زمانی‌که در سال ۱۷۷۵ پارلمان تصمیم به افزایش عواید مستعمرات گرفت، استاکتون به مستعمرات اعلام کرد که «هریک از آنها باید یک یا دو نفر از جمله زیرک‌ترین اعضای خود را به مجلس روان نموده و به آنها اختیار ورود به مجلس عوام را بدهند، آنها تا زمانی که خود را در مجلس حفظ می‌توانند در آنجا باشند، در غیر آن پول‌های ما به هدف فریب و کلاه‌برداری گرفته می‌شود.» جنگ انقلابی استاکتون در سال ۱۷۷۶ به کنگره دوم قاره‌ای انتخاب شد و نقش فعالی را در آن ایفا نمود. | ## بخش 3: ریچارد استاکتون (عضو کنگره قاره‌ای) | در ماه اوت همان سال زمانی‌که برای دولت‌های ایالتی کشور جدید انتخابات برگزار شد، در اولین دور رأی‌گیری استاکتون و ویلیام لیونگستون تعداد مساوی آرای را برای احراز پُست فرمانداری ایالت نیوجرسی به‌دست آرودند. هرچند بعداً لیونگستون با اخذ یک رأی برنده انتخابات شد، استاکتون به اتفاق آراء به عنوان رئیس دادگاه عالی ایالت نیوجرسی انتخاب گردید، اما برای اینکه در کنگره بماند این سمت را رد کرد. استاکتون همراه با جورج کلایمر همکار امضاءکننده خود، از طرف کنگره در یک سفر طاقت فرسای دوماهه به منظور کمک به ارتش استقلال طلب آمریکا در جنگ انقلاب آمریکا به فورت تیکوندیروگا درنیویورک فرستاده شده بود. در برگشت به پرنستون، ۳۰ مایل به طرف شرق به خانه یکی از دوستانش به اسم جان کوونهون رفت تا خانواده‌اش را به یک مکان امن منتقل نماید. ref> در روزی که استاکتون دستگیر شد، سرتیپ ویلیام هاو اعلامیه‌ای نوشته بود که در آن امن نامه و عفو کامل و رایگان را برای افرادی که متمایل به اطاعت صلح‌آمیز از شاه بودند، ارائه کرده بود. بعد از نزدیک به پنج هفته برخورد وحشیانه، استاکتون به قید آزادی مشروط از زندان رها شد و سلامتی وی خراب شد. در جریان حبس، موروین، ملکت وی در پرنستون توسط سرتیپ چارلس کارن والیز تصرف گردید. 18 برخورد استاکتون در زندان‌های نیویورک، کنگره قاره‌ای را وادار به تصویب قطعنامه‌ای ساخت که در آن به سرتیپ جورج واشینگتن دستور تحقیق درمورد وضعیت را می‌داد؛ کمی بعد تر از تصویب این قطعنامه، در ۱۳ ژوئن سال ۱۷۷۷ استاکتون به قید آزادی مشروط رها شد. | ## جمع‌بندی | پیام‌های دیگری در بایگانی ملی ایالات متحده آمریکا وجود دارد که نشان می‌دهد که جورج واشینگتن عندالموقع با سرتیپ هاو در رابطه با مبادله یا آزادی استاکتون و دیگران تماس برقرار نموده‌است.