موضوع مقاله: فرودگاه بین‌المللی چنگیزخان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرودگاه بین‌المللی چنگیزخان | مقدمه: فرودگاه بین‌المللی چنگیز خان ، که همچنین با نام فرودگاه بین‌المللی جدید اولان‌باتور شناخته می‌شود، فرودگاه اصلی خدمت‌رسان به اولان‌باتور است و تنها فرودگاه بین‌المللی مغولستان محسوب می‌شود. | ## بخش 1: فرودگاه بین‌المللی چنگیزخان | این فرودگاه در تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۲۱ افتتاح شد.Новостиgogo.mn Хөшигийн нисэх буудлыг "Мицубиши Чиёодо" بارина این فرودگاه جایگزین فرودگاه بین‌المللی بویانت-اوخا شد. این فرودگاه بزرگ‌ترین تأسیسات هوایی در کشور مغولستان است و به عنوان یک قطب برای تمام شرکت‌های هواپیمایی اصلی مغولستان خدمت می‌کند. این فرودگاه در دره خُشِگ واقع در سرگلن، استان تو، ۵۲ کیلومتری جنوب اولان‌باتور و ۲۰ کیلومتری جنوب‌غربی زونماد قرار دارد. این فرودگاه از طریق بزرگراه به اولان‌باتور متصل است و اتوبوس‌های شاتل به نقاط مختلف شهر رفت‌وآمد می‌کنند. این فرودگاه دارای پروازهای مستقیم به ۱۱ مقصد داخلی و همچنین مقاصد بین‌المللی در آسیا و اروپا است. در سال ۲۰۲۳، این فرودگاه به حدود ۱٫۷ میلیون مسافر داخلی و بین‌المللی خدمت‌رسانی کرد. همچنین شامل یک تاکسی‌وی موازی به طول (عرض )، دو تاکسی‌وی سریع و سه تاکسی‌وی خروجی است. نام فرودگاه جدید در ۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به نام کنونی خود نامگذاری شد و فرودگاه بین‌المللی چنگیز خان سابق به نام پیش از ۲۰۰۵ خود یعنی فرودگاه بین‌المللی بویانت-اوخا بازگشت. در مراحل برنامه‌ریزی و ساخت، این فرودگاه با نام‌های مختلفی از جمله فرودگاه بین‌المللی جدید اولان‌باتور و فرودگاه دره خُشِگ (یا خُشِگت) شناخته می‌شد. | ## بخش 2: فرودگاه بین‌المللی چنگیزخان | تاریخچه فرودگاه اصلی سابق اولان‌باتور، فرودگاه بین‌المللی بویانت-اوخا، که در سال ۱۹۵۷ تأسیس شده بود، در نزدیکی دو کوه در جنوب و شرق خود واقع شده است. به همین دلیل، تنها یک سمت باند این فرودگاه قابل استفاده بود و اغلب تحت تأثیر رویدادهای جوی قرار می‌گرفت. فرودگاه جدید با ظرفیت پذیرش تا ۱۱۰۰ مسافر در هر ساعت و سه میلیون مسافر در سال طراحی شده است و ظرفیت حمل بار آن ۱۱٬۹۰۰ تن است. توسعهٔ این فرودگاه عمدتاً توسط یک وام کم‌بهره از دولت ژاپن (آژانس همکاری بین‌المللی ژاپن) (۹۳٪)، و مابقی آن توسط دولت مغولستان تأمین مالی شد. در ماه مه ۲۰۰۸، یک قرارداد وام کم‌بهره به مبلغ به مدت ۴۰ سال با نرخ بهرهٔ ۰٫۲٪ بین دولت مغولستان و بانک همکاری بین‌المللی ژاپن برای ساخت یک فرودگاه بین‌المللی جدید امضا شد. بر اساس این وام، پروژه باید توسط مشاوران و پیمانکاران ژاپنی انجام شود؛ با این حال، مواد و تجهیزات مورد استفادهٔ پیمانکاران می‌توانست تا ۷۰٪ از هر کشور دیگری تأمین شود. در سال ۲۰۱۱، مناقصه‌ای برای ساخت فرودگاه اعلام شد که در آن مشارکت مشترک میتسوبیشی-چیودا (MCJV) در مناقصه فنی موفق شد. پس از بازبینی قیمت و مذاکرات قراردادی طولانی، قرارداد اصلی ساخت در ۱۰ مه ۲۰۱۳ بین MCJV و اداره هوانوردی کشوری مغولستان امضا شد. مبلغ نهایی وام‌های دولت ژاپن برای توسعهٔ فرودگاه به رسید که باید طی چهل سال بازپرداخت شود. | ## بخش 3: فرودگاه بین‌المللی چنگیزخان | ساخت و افتتاح مراسم کلنگ‌زنی در ۲۲ آوریل ۲۰۱۲ برگزار شد، و ساخت اولیه با یک طرح حفاظت از سیلاب در محل آغاز شد. در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۴، ساخت ایستگاه برق فرودگاه تکمیل و به شبکهٔ مرکزی برق مغولستان متصل شد. ساخت یک بزرگراه شش بانده به طول ۳۰ کیلومتر به اولان‌باتور در مه ۲۰۱۶ آغاز شد و در سال ۲۰۱۹ به پایان رسید. در حالی که تاریخ افتتاح اولیه برای دسامبر ۲۰۱۶ تعیین شده بود، بخش عمده‌ای از ساخت‌وساز تنها در سال ۲۰۱۷ به پایان رسید. این تأخیرها به مذاکرات قراردادی مربوط به بهره‌برداری و مالکیت فرودگاه، ساخت بزرگراه به اولان‌باتور و تأثیر دنیاگیری کووید-۱۹ در مغولستان مربوط می‌شد. عملیات در فرودگاه در ۴ ژوئیه ۲۰۲۱ با یک پرواز افتتاحیه به توکیو توسط میات مونگولین ایرلاینز با مسیر اولان‌باتور-ناریتا-اولان‌باتور با بوئینگ ۷۳۷ آغاز شد. باربری ترمینال باربری فرودگاه دارای مساحتی برابر با است و ظرفیت سالانهٔ باربری آن ۱۱٬۹۰۰ تن است. این ترمینال همچنین دارای تأسیسات جداگانه برای واردات/صادرات کالاهای خطرناک، با ارزش بالا، و کالاهای یخچالی است. حمل و نقل زمینی فرودگاه از طریق بزرگراه به اولان‌باتار متصل است و تقریباً از مرکز شهر فاصله دارد. | ## جمع‌بندی | خدمات اتوبوس شاتل، تاکسی‌ها و وسایل نقلیه خصوصی از جمله روش‌های حمل و نقل هستند.