موضوع مقاله: ساعت کرملین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساعت کرملین | مقدمه: این ساعت تصویری از خورشید را داشت که در قسمت بالایی و مرکزی صفحه ساعت، بالای صفحه نمایش، معلق بود و عقربه ساعت‌شمار «ثابت» آن به شکل پرتوی کشیده از نور خورشید، ساعت‌ها را نشان می‌داد. | ## بخش 1: ساعت کرملین | صفحه ساعت با اعداد سیریلیک برچسب‌گذاری شده بود و در جهت خلاف عقربه‌های ساعت می‌چرخید. صفحه ساعت نقاشی برج اسپاسکایا در سمت راست، ساعت چهار و نیم را نشان می‌دهد."Сколько курантов был Москве". در سال ۱۵۸۵، ساعت‌هایی در سه دروازه کرملین، برج‌های اسپاسکایا، تاینیتسکایا و ترویتسکایا، مورد استفاده قرار می‌گرفتند که نمونه‌ای از استفاده از ساعت در اوایل قرن شانزدهم است. در سپتامبر ۱۶۲۴، برخی از ساعت‌های قدیمی زمان جنگ به صومعه تغییر شکل عیسی یاروسلاول فروخته شد. در سال ۱۶۲۵، تحت رهبری مهندس و ساعت‌ساز اسکاتلندی کریستوفر گالووی، ساعت‌سازان روسی ژدان، پسرش شومیلو ژدانوف و نوه‌اش الکسی شومیلوف، ساعت جدید را تکمیل کردند. در سال ۱۶۶۸، ساعت‌ها برای «پخش موسیقی» در ساعت، هنگام طلوع و غروب خورشید، با استفاده از مکانیزم‌های ویژه، مورد بازسازی قرار گرفتند. این ساعت توسط پتر کبیر از هلند خریداری شد، با ۳۰ واگن از آمستردام به مسکو منتقل و توسط ساعت‌ساز اکیم گارنوف نصب شد. ساعت مدرن کرملین در سال ۱۸۵۱ توسط برادران بوتنوپ در مسکو بازسازی شد.кто изготовил Кремлёвские куранты otvet.mail.ru برای داشتن زنگ‌های دلنشین‌تر، ۲۴ ناقوس از برج‌های ترینیتی و بوروویتسکایا برداشته شده و به برج اسپاسکایا منتقل شدند. کف فلزی، پله‌ها و پایه ساعت طبق نقشه‌های معمار روسی کنستانتین تون، طراح کلیسای جامع مسیح منجی، ساخته شدند. از آن به بعد، ناقوس‌ها در ساعت ۱۲ و ۶ بعد از ظهر «مارش هنگ پرئوبراژنسکی» را می‌نواختند، در حالی که در ساعت ۳ و ۹ بعد از ظهر سرود «چه باشکوه است پروردگار ما در صهیون» اثر دیمیتری بورتنیانسکی را پخش می‌کردند. | ## بخش 2: ساعت کرملین | در ابتدا، سرود ملی «خدا تزار را حفظ کند!» پیشنهاد شد، اما تزار نیکلاس اول آن را ممنوع کرد و اظهار داشت که «ناقوس‌ها می‌توانند هر آهنگی را به جز سرود ملی بنوازند». در ۲ نوامبر ۱۹۱۷، در جریان یورش بلشویک‌ها به کرملین، ساعت مورد اصابت گلوله قرار گرفت و از کار افتاد. به دستور دولت جدید، هنرمند و موسیقیدان میخائیل چرمنیخ مأمور شد تا موسیقی انقلابی جدیدی برای پخش توسط ساعت بسازد. ساعت به سادگی ساعت‌ها و ربع ساعت‌ها را نشان می‌داد، زیرا یک کمیسیون ویژه تشخیص داد که صدای ناقوس‌های موسیقی رضایت‌بخش نبوده است، زیرا مکانیسم ناقوس فرسوده شده و یخبندان‌های فصلی صدا را به شدت تحریف کرده بودند. ملودی که قبل از ضربه زدن شنیده می‌شود، به تنهایی یک بار در ربع ساعت اول، دو بار در نیم ساعت و سه بار در ربع ساعت سوم نواخته می‌شود. پس از ضربات، گاهی اوقات یک آهنگ اضافی پخش می‌شود؛ معمولاً یک عبارت کوتاه از سرود ملی. در سال ۱۹۴۱، به‌طور خاص برای اجرای سرود انترناسیونال، یک درایو الکترومکانیکی ویژه نصب و بعداً برچیده شد. در سال ۱۹۴۴، به دستور ژوزف استالین، تلاش‌های ناموفقی برای تنظیم مجدد ساعت برای پخش سرود ملی جدید اتحاد جماهیر شوروی انجام شد. این مکانیزم به مدت ۱۰۰ روز متوقف شد، کاملاً از هم جدا و بازسازی شد و برخی از قطعات قدیمی جایگزین شدند. در سال ۱۹۹۱، پلنوم کمیته مرکزی تصمیم گرفت کار بر روی ناقوس‌های کرملین را از سر بگیرد، اما معلوم شد که آنها سه ناقوس کمتر از آنچه برای سرود ملی شوروی لازم بود، دارند. | ## بخش 3: ساعت کرملین | در سال ۱۹۹۶، در جریان مراسم تحلیف بوریس یلتسین، ساعت کرملین پس از ۵۸ سال سکوت، یک بار دیگر کوک شد. در غیاب چند ناقوس مورد نیاز برای اجرای سرود ملی، علاوه بر ناقوس‌ها، ضربات فلزی نیز نصب شد. در ظهر و نیمه‌شب، ناقوس‌ها «سرود میهنی» را می‌نواختند، در حالی که هر سه ساعت یکبار، ملودی گروه کر «شکوه، شکوه بر تو، روسیه مقدس!» از اپرای «زندگی برای تزار» (همچنین اثر گلینکا) را پخش می‌کردند. به جای «سرود میهنی»، ناقوس‌ها سرود ملی جدید روسیه را که در سال ۲۰۰۰ تصویب شده بود، پخش می‌کردند.Забелин, Иван Егорович (2005). زنگوله‌ها ملودی که قبل از ضربه زدن شنیده می‌شود، به تنهایی یک بار در ربع ساعت اول، دو بار در نیم ساعت و سه بار در ربع ساعت سوم نواخته می‌شود. این عبارت چهار بار در یک ساعت کامل نواخته می‌شود و پس از آن ضربه‌ها نواخته می‌شوند. معمولاً، یک آهنگ اضافی بعد از ملودی اصلی و ضربه‌ها، معمولاً هر سه ساعت، نواخته می‌شود. ظهر، نیمه شب، ساعت ۶ صبح و ۶ بعد از ظهر، ناقوس‌ها سرود ملی را بعد از ساعت شروع پخش می‌کنند، در حالی که ساعت ۳ صبح، ۹ صبح، ۳ بعد از ظهر و ۹ بعد از ظهر، بخش کر «افتخار» از اپرای گلینکا به نام «زندگی برای تزار» پخش می‌شود. ساعت اصلی با دست کوک می‌شد، اما از سال ۱۹۳۷، با استفاده از سه موتور الکتریکی این کار انجام می‌شود. | ## جمع‌بندی | پیش از تصویب سرود ملی فدراسیون روسیه در سال ۲۰۰۰، در طول دهه ۱۹۹۰، گزیده‌ای از سرود میهن‌پرستانهٔ پسنیا توسط ناقوس‌ها پخش می‌شد.