موضوع مقاله: سوزان آن ادسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوزان آن ادسون | مقدمه: وی یکی از اولین زنانی بود که به دانشکده پزشکی رفت، به عنوان پرستار ارتش جنگ داخلی خدمت کرد، و دوست و پزشک شخصی پرزیدنت جیمز آبرام گارفیلد و همسرش لوکریشا گارفیلد بود. | ## بخش 1: سوزان آن ادسون | اوایل زندگی و تحصیلات سوزان آن ادسون در ۴ ژانویه ۱۸۲۳ در فلمینگ، نیویورک زاده شد. سارا نام خانوادگی پدری خود را حفظ کرد و شکوائیه‌ای به دادگاه ارسال کرد تا نام خانوادگی فرزندانش را هم به ادسون تغییر دهد که برای آن زمان غیرمعمول بود. سوزان آن ادسون در دو دانشکده، یعنی «کالج اکلکتیک سینسیناتی» و «کالج هومیوپاتی کلیولند» درس خواند. او در سال ۱۸۵۳ از کالج اکلکتیک سینسیناتی فارغ‌التحصیل شد و سپس در ۱ مارس ۱۸۵۴ مدرک دورهٔ تکمیلی خود را از کلیولند دریافت کرد. گزارش‌ها نشان می‌دهد که او ممکن است هفتمین زنی در ایالات متحده باشد که مدرک پزشکی دریافت کرده است. حرفه پس از فارغ‌التحصیلی، سوزان ادسون یک مطب را در کلیولند یا در زادگاهش در نیویورک افتتاح کرد. هنگامی که جنگ داخلی آمریکا آغاز شد، ادسون همراه با خواهرانش به سپاه پرستاری پیوست. و همچنین در فورت مونرو، یک پاسگاه کوچک اتحادیه که توسط ایالات مؤتلفه آمریکا احاطه شده بود، خدمت کرد. سوزان ادسون همچنین در طول جنگ در بیمارستان هتل یونیون در وینچستر، ویرجینیا خدمت کرد. ادسون مراعات اصول بهداشت را بهبود بخشید و میزان مرگ و میر را به‌طور قابل توجهی در بیمارستان کاهش داد. | ## بخش 2: سوزان آن ادسون | بلافاصله پس از جنگ، سوزان ادسون به خانه خود در بالاایالت نیویورک بازگشت و یک مطب را در آنجا باز کرد. در واشینگتن او یک مطب بزرگ را اداره می‌کرد، و گفته شد که او به قدری برای ویزیت‌های خانگی به منزل بیماران می‌رفت که «بیش از هر پزشک دیگری در شهر اسب و کالسکه مستهلک کرده بود.» ادسون در درمان بیماری‌های زنان متخصص بود. آنها با هم به دانشکده پزشکی رفتند، در طول جنگ داخلی با هم خدمت کردند، و هر دو پس از جنگ به واشینگتن نقل مکان کردند. رابطه با خانوادهٔ گارفیلد در میان بیماران سوزان ادسون در واشینگتن از نِدی گارفیلد، پسر جیمز ای. جیمز آبرام گارفیلد و همسرش لوکریشا گارفیلد در این مدت به سوزان ادسون نزدیک شدند و غم خود را پس از مرگ نِدی با او در میان گذاشتند. رابطه حرفه‌ای آنها پس از انتخاب گارفیلد به عنوان رئیس‌جمهور در سال ۱۸۸۰ ادامه یافت. ادسون به چهره‌ای آشنا در کاخ سفید مبدل شد، زیرا او از بانوی اول ایالات متحده آمریکا در طول یک حمله مالاریا در مه ۱۸۸۱ مراقبت می‌کرد. ادسون بیش از هر پزشک دیگری در کنار گارفیلد بود که با اصرار و حمایت لوکریشا و کودکانی که ادسون را با نام «دکتر ادسون، پر از مدسین!» خطاب می‌کردند، در کنار گارفیلد بود. اگرچه لوکریشا گارفیلد اصرار داشت که ادسون بر بالین گارفیلد باشد، اما حضور ادسون توسط بلیس محدود شد. در طی یک دوره سه‌ماهه درمان پزشکی به گارفیلد، بلیس یک بار توصیه ادسون را نپذیرفت. | ## بخش 3: سوزان آن ادسون | در این توصیه، ادسون و بوینتون در مورد درمان نادرست گارفیلد در رابطه با بیماری زمینه‌ای قبلی او نظری داده بودند. هم ادسون و هم بوینتون، به سبب نزدیک قبلی با گارفیلد، از عوارض قبلی معده او آگاهی داشتند که بلیس آشکارا آن نادیده گرفته شد، و باعث ایجاد خطر بیشتر برای گارفیلد و ادامه روش‌های درمانی شد که با توجه به وضعیت رئیس‌جمهور خطرناک‌تر تلقی می‌شد. با بدتر شدن وضعیت گارفیلد و اصرار مکرر بلیس به درمان ناکارآمد و رد کردن مکرر نطرات حرفه‌ای ادسون و بوینتون، ادسون البرون، نیوجرسی را ترک کرد. بقیه پزشکان، از جمله بوینتون و بلیس، تا زمان مرگ نهایی او در سپتامبر ۱۸۸۱ بر بالین گارفیلد ماندند. پس از مرگ گارفیلد، تیمی از پزشکان، از جمله ادسون، بوینتون، و بلیس، درخواست پرداخت دستمزد خود را به کنگره برای خدمات پزشکی خود به رئیس‌جمهور فرستادند. ادسون و بوینتون به درخواست لوکریشا گارفیلد توانستند بخش‌هایی از پول را دریافت کنند. در ابتدا، بلیس ۲۵٬۰۰۰ دلار، ادسون ۱۰٬۰۰۰ دلار و بوینتون ۴٬۵۰۰ دلار درخواست کردند. به دلیل برخورد جنجالی بلیس با رئیس‌جمهور، کنگره این درخواست را رد کرد و در نتیجه بلیس تنها $۶٬۵۰۰ دلار و ادسون تنها ۳٬۰۰۰ دلار دریافت کردند. برای همان خدمات، ۶ پزشک مردی که در کنار ادسون کار می‌کردند، همگی، به استثنای بوینتون، بیش از دو برابر آنچه ادسون گرفته بو، دریافت کردند. | ## جمع‌بندی | در آگهی‌های ترحیم منتشر شده در زمان مرگ او، او را «یکی از شناخته شده‌ترین پزشکان در ایالات متحده» نامیدند.