موضوع مقاله: هربرت هادوک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هربرت هادوک | مقدمه: کاپیتان هربرت جیمز هادوک، آر ان آر (۲۷زادهٔ ۲۷ ژانویهٔ ۱۸۶۱ – درگذشتهٔ ۴ اکتبر ۱۹۴۶) یک افسر ذخیره نیروی دریایی بریتانیا و کاپیتان (ناخدا) کشتی بود و بیشتر به عنوان کاپیتان کشتی آر ام اس المپیک در زمان غرق شدن تایتانیک شناخته می‌شد. | ## بخش 1: هربرت هادوک | او نخستین کسی بود که کاپیتانی تایتانیک را بر عهده داشت و از ۲۵ تا ۳۱ مارس ۱۹۱۲، در حالی که خدمهٔ سفر تحویلی کشتی در بلفاست گرد هم می‌آمدند، بر آماده‌سازی آن نظارت می‌کرد. اوایل زندگی هادوک در ۲۷ ژانویه ۱۸۶۱ در راگبی، وارویکشایر، از پدری به نام هربرت جیمز هادوک (متولد ۱۸۲۵) به دنیا آمد. او به نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا پیوست و به عنوان ناوبان در کشتی اچ‌ام‌اس ادینبرو خدمت کرد. خط ستاره سفید هادوک پس از پایان خدمتش در نیروی دریایی سلطنتی، به وایت استار لاین پیوست و در آنجا کاپیتانی شماری از کشتی‌های مسافربری از جمله آر ام اس بریتانیک، اس‌اس ژرمنیک، آر ام اس سدریک و آر ام اس اوشنیک را بر عهده داشت. او در ۲۵ مارس ۱۹۱۲ به عنوان کاپیتان کشتی در ساوت‌همپتون ثبت گردید و سپس برای نظارت بر خدمه‌ای که برای سفر تحویل کشتی به ساوت‌همپتون در آنجا جمع می‌شدند، به بلفاست سفر کرد. اسمیت در بلفاست جایگزین او شد و پس از آن هادوک به ساوت‌همپتون بازگشت تا فرماندهی کشتی پیشین جی. در ۳ آوریل، او دهمین سفر رفت‌وبرگشت المپیک در مسیر ساوت‌همپتون–نیویورک–ساوت‌همپتون را آغاز کرد و در ۱۰ آوریل، همان روزی که تایتانیک از ساوت‌همپتون حرکت کرد، به نیویورک رسید. در زمان غرق شدن تایتانیک کشتی هادوک در حال حرکت به سمت شرق از نیویورک به ساوت‌همپتون، تقریباً غرب به جنوب از محل تایتانیک فاصله داشت. هادوک توسط اپراتور بی‌سیم، ارنست جیمز مور، در ۲۲:۵۰ به وقت شرقی در ۱۴ آوریل از این فاجعه مطلع شد. پس از دریافت تماس CQD از تایتانیک، هادوک مسیر جدیدی را محاسبه کرد و مستقیماً به سمت محل حادثه حرکت کرد. هنگامی که در حدود ساعت ۱۶:۰۰ به وقت شرقی در ۱۵ آوریل، پیامی از کاپیتان روسترون از کشتی کارپاتیا دریافت کرد که توضیح می‌داد ادامه مسیر به سمت تایتانیک هیچ سودی نخواهد داشت، زیرا «تمام قایق‌ها شناسایی شده‌اند. حدود ۶۷۵ نفر نجات یافتند [...] تایتانیک حدود ساعت ۲:۲۰ بامداد غرق شد.» روسترون درخواست کرد که این پیام به کشتی‌های وایت استار و کونارد لاین ارسال شود. | ## بخش 2: هربرت هادوک | او گفت که در حال بازگشت به بندر نیویورک است و به کشتی‌های دیگر نیز توصیه کرد که همین کار را انجام دهند. در تحقیقات سنای ایالات متحده در مورد غرق شدن کشتی تایتانیک، هادوک در ۲۵ مه ۱۹۱۲ توسط ویلیام آلدن اسمیت مورد بازجویی قرار گرفت. هفت هفته پس از فاجعه تایتانیک، هادوک که در شب در حال حرکت بود، تقریباً کشتی المپیک را در نزدیکی لندز اند به گل نشاند. خوشبختانه دیده‌بان‌ها به موقع امواجی را که در پایه صخره‌ها می‌شکستند، مشاهده کردند و از فاجعه دیگری جلوگیری شد. این خطا به ناوبری نادرست نسبت داده شد و هادوک برای چند سفر بعدی خود تحت نظارت دقیق قرار گرفت. در ۹ اکتبر ۱۹۱۲، شرکت وایت استار، کشتی المپیک را از خدمت خارج شد و برای انجام اصلاحاتی که بر پایهٔ درس‌های آموخته‌شده از فاجعهٔ تایتانیک طراحی شده بودند، آن را به کارخانهٔ سازنده در بلفاست بازگرداند تا ایمنی آن بهبود یابد. این بازسازی تا میانهٔ سال ۱۹۱۳ ادامه یافت و در این مدت که المپیک زمین‌گیر بود، هادوک فرماندهی دیگر کشتی‌های وایت استار را بر عهده داشت. جنگ جهانی اول با شروع جنگ جهانی اول، در اکتبر ۱۹۱۴، هادوک در تلاش خود برای کمک به کشتی جنگی اچ‌ام‌اس آدشس پس از برخورد با یک مین دریایی آلمانی در سواحل غربی اسکاتلند، دوباره فرماندهی کشتی المپیک را بر عهده گرفت. پس از این رویداد، المپیک تا زمان تبدیل شدن به یک کشتی حمل سرباز در آغاز جنگ جهانی اول، کنار گذاشته شد. هادوک برای فرماندهی یک ناوگان ساختگی از کشتی‌های چوبی دریدنوت و رزم‌ناوهای جنگی به کار گرفته شد و در بلفاست مستقر شد. در سال ۱۹۱۵، هارولد سندرسون، رئیس نیروی دریایی بین‌المللی بازرگانی، سعی کرد هادوک را به کاپیتانی اچ‌ام‌اچ‌اس بریتانیک منصوب کند، زمانی که این کشتی به یک کشتی بیمارستانی تبدیل شده بود. با این حال، دریاسالاری بریتانیا از آزادسازی هادوک از مأموریتش در بلفاست خودداری کرد و تا سال ۱۹۱۶، هادوک از شرکت وایت استار استعفا داد. | ## بخش 3: هربرت هادوک | از ۵ تا ۱۴ مه ۱۹۱۷، هادوک به عنوان مسافر با کشتی اس‌اس سنت پاول، شش ماه قبل از اینکه برای خدمت در زمان جنگ به خدمت گرفته شود، از لیورپول به نیویورک سفر کرد. بارنامهٔ سفر نشان می‌دهد که سفر هادوک توسط نیروی دریایی تأمین مالی شده است، و بیان می‌کند که مقصد نهایی او نیوپورت نیوز، ویرجینیا بوده است، جایی که توسط نیروی دریایی بریتانیا مورد استقبال قرار گیرد. بعداً در همان سال، او سفر دومی به ایالات متحده انجام داد و در ۳۱ اوت ۱۹۱۷ به عنوان مسافر با کشتی مسافربری وایت استار، آر ام اس آدریاتیک به نیویورک رسید و شغل او در بارنامه به عنوان «افسر نیروی دریایی» و مقصد نهایی نورفک، ویرجینیا ذکر شده بود. پس از جنگ پس از آتش‌بسی که به جنگ جهانی اول پایان داد، هادوک همچنان به عنوان دستیار پادشاه جورج پنجم در نیروی دریایی سلطنتی باقی ماند تا اینکه در ۱۶ ژوئیه ۱۹۱۹، فرمانده نیروی استار وایت، چارلز آلفرد بارتلت، جانشین او شد. گمان نمی‌رود هادوک که در سال ۱۹۲۱ به سن ۶۰ سالگی، سن بازنشستگی اجباری برای افسران نیروی ستاره سفید، رسیده بود، پس از جنگ به خط نیروی دریایی سلطنتی بازگشته باشد. زندگی شخصی هادوک در ۱۳ مه ۱۸۹۳ با میبل الیزا بوشِت در راک فری، مرزیساید ازدواج کرد. بوشت در حدود سال ۱۸۷۲ در لیورپول متولد شد و با پدرش، فرانسیس، در خیابان تاونزند، شماره ۹۱، دربی غربی، لیورپول زندگی می‌کرد. هادوک و بوشِت چهار فرزند داشتند: جفری (۱۰ ژانویهٔ ۱۸۹۵ – ۱۷ سپتامبر ۱۹۱۶)، روث (۱۸۹۶ – ۲۶ اکتبر ۱۹۵۸)، و دوقلوها هربرت و جون (هر دو زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۹۰۳؛ هربرت درگذشته در ۱۹۸۸ و جون درگذشته در ۲۱ نوامبر ۱۹۲۰). او در سن ۲۱ سالگی در ۲۷ سپتامبر ۱۹۱۶ در حین نبرد کشته شد و در یادبود ملی ویمی کانادا به او ادای احترام شد. در شمارهٔ ۲۸ مه ۱۹۳۵ روزنامهٔ لندن گزت، روث به عنوان یک دختر ترشیده یا پیردختر توصیف شد. سرشماری‌ها و اسناد ثبت احوال بریتانیا نشان می‌دهد که این خانواده حداقل تا سال ۱۹۰۴ در راک فری زندگی می‌کردند. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۱۱، روزنامه نیویورک تایمز گزارشی منتشر کرد که در آن هادوک را به عنوان «تنها ناخدای کشتی در اقیانوس اطلس که خط ریش پهن سبک ویکتوریایی می‌گذارد، بی‌آنکه ریش و سبیلی داشته باشد» توصیف می‌کرد.