موضوع مقاله: نی خشخاش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نی خشخاش | مقدمه: کاه خشخاش چیزی است که پس از برداشت غلاف‌های دانه باقی می‌ماند-یعنی ساقه‌ها، ساقه و برگ‌های خشک شده خشخاش که برای دانه‌هایشان کشت می‌شوند. | ## بخش 1: نی خشخاش | برگ‌ها، ساقه و غلاف دانه خشک شده در مزرعه سپس در تولید تجاری مورفین یا سایر داروهای مشتق شده از آلکالوئیدهای خشخاش استفاده می‌شوند، ابتدا با پردازش مواد، جدا کردن دانه‌ها و سپس تهیه کنسانتره کاه خشخاش که در آن هیچ استخراجی با استفاده از روش‌های سنتی استخراج لاتکس انجام نشده است. کاه در ابتدا به عنوان یک محصول جانبی کشاورزی از برداشت مکانیزه دانه خشخاش در نظر گرفته می‌شد، که در درجه اول برای دانه خوراکی و روغنی آن کشت می‌شد. این روند در سال ۱۹۲۷ تغییر کرد، زمانی که یانوش کابای یک فرآیند شیمیایی برای استخراج مورفین از کپسول خرد شده ایجاد کرد. کاه خشخاش غلیظ، که عمدتاً از کپسول خرد شده بدون دانه تشکیل شده است، به زودی به منبع ارزشمندی از مورفین تبدیل شد. امروزه، کنسانتره کاه خشخاش منبع اصلی بسیاری از مواد افیونی و سایر آلکالوئیدها است. این منبع ۹۰٪ از عرضه جهانی مورفین قانونی (برای مصارف پزشکی و علمی) است و در برخی کشورها نیز منبع مورفین غیرقانونی است که می‌تواند به هروئین غیرقانونی تبدیل شود. کنوانسیون واحد مواد مخدر مصوب سال ۱۹۶۱، کاه خشخاش را به عنوان «تمام قسمت‌های خشخاش (به جز دانه‌ها) پس از درو» تعریف می‌کند. | ## بخش 2: نی خشخاش | تولیدکنندگان/پرورش‌دهندگان و عمده‌فروشان گل خشک تزئینی غلاف‌ها/سرگل‌های دانه‌دار تزئینی بالغ را با یا بدون ساقه برای استفاده در گل‌آرایی‌های تزئینی دستچین می‌کنند. سپس این غلاف‌ها به صورت مکانیکی در دمای بالا در کوره‌های بزرگ خشک می‌شوند تا حشرات بمیرند و دانه‌ها غیرقابل رشد شوند، به طوری که برداشت تقریباً به طور کامل از غلاف‌ها/سرگل‌های دانه‌دار خشک‌شده تشکیل می‌شود (برای سهولت حمل و نقل، ساقه‌های مصنوعی بعداً اضافه می‌شوند، به عنوان مثال ساخت تاج گل با دانه پرندگان، گل‌آرایی و گل‌آرایی عروسی یا پروژه‌های هنری/صنایع دستی). دانه‌های مورد استفاده برای این بازار بر اساس اندازه و شکل غلاف/سرگل خشخاش بالغ انتخاب می‌شوند و نه بر اساس محتوای آلکالوئید. گونه‌ها، سویه‌ها و ارقام زیادی از پاپاور سومنیفروم وجود دارد و محتوای آلکالوئید آنها می‌تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد. به گیاهان اجازه داده می‌شود تا به طور کامل بالغ شوند، سپس از یک دستگاه برای برداشت کل مزرعه استفاده می‌شود. دانه‌های رسیده خشخاش با خرمن‌کوبی و بوجاری جدا می‌شوند و باقیمانده کاه خشخاش است. کاه خشخاش معمولاً فقط از قسمت‌های بالای زمین، گیاه تشکیل شده است، اما ریشه‌ها نیز ممکن است برداشت شوند. | ## بخش 3: نی خشخاش | برخی از تولیدکنندگان گیاهان را در ارتفاع بالا درو می‌کنند، به طوری که برداشت تقریباً به طور کامل از میوه‌ها (غلاف‌های دانه) تشکیل شده و ساقه‌ها، برگ‌ها و ریشه‌ها حذف می‌شوند. سپس کاه خشخاش به روشی مشابه تریاک فرآوری می‌شود تا مواد افیونی و سایر آلکالوئیدها از آن استخراج شود. این تحقیق در کشورهایی که خشخاش یک محصول مهم دانه روغنی بود ، اما هزینه‌های بالای نیروی کار، برداشت تریاک را غیراقتصادی می‌کرد، مورد توجه قابل توجهی قرار گرفت. آنچه مورد نیاز بود، فرآیندی بود که امکان استخراج تجاری مواد افیونی را مستقیماً از خشخاش به جای تریاک (نسبتاً خالص) فراهم کند. تا دهه ۱۹۴۰، تولید تجاری مورفین از کاه خشخاش از مجارستان به لهستان و در نهایت به اکثر کشورهایی که خشخاش در مقیاس وسیع و عمدتاً برای دانه‌های آن کشت می‌شود، گسترش یافته بود. بر اساس میانگین عملکرد و تولید گزارش‌شده دانه خشخاش در نه کشور اروپایی، تولید بالقوه مورفین از این محصولات ۱۴۸۸۰۰ کیلوگرم (۳۲۸۰۰۰ پوند) تخمین زده شد. با این حال، در سال ۱۹۵۰، تولید واقعی مورفین از کاه خشخاش ۱۱۶۶۳ کیلوگرم (۲۵۷۱۳ پوند) گزارش شد . | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۵۰، میانگین عملکرد سالانه در هر هکتار ۶۷۵ کیلوگرم (۱۴۸۸ پوند) دانه خشخاش و ۴۵۰ کیلوگرم (۹۹۰ پوند) کاه خشخاش (کاه کپسول خشک) تخمین زده می‌شد که به نوبه خود حدود ۱.۵ کیلوگرم (۳.۳ پوند) مورفین (در سال‌های خوب) تولید می‌کرد.