aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: خولیا کودسیدو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خولیا کودسیدو | مقدمه: خولیا مانوئلا کودسیدو استنوس (۵ اوت ۱۸۸۳، لیما – ۸ مه ۱۹۷۹، لیما) یک نقاش پرویی بود و به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین نمایندگان هنرهای تجسمی پرو، که به نام «ایندیخنیسمو» شناخته می‌شود، شهرت داشت. | ## بخش 1: خولیا کودسیدو | والدین او، برناردینو کودسیدو اویاکه، حقوقدان و دیپلمات، و ماتیلده استنوس کارنیو، اصالتاً از شمال پرو بودند.کودکی خود را در کنار خواهر بزرگ‌ترش، ماتیلده، و برادر کوچک‌ترش، برناردینو خوزه، سپری کرد. تحصیلات ابتدایی‌اش را در کالج سن پدرو، واقع در مرکز لیما، آغاز نمود و در سال ۱۸۹۹ با موفقیت به پایان رساند. خولیا کودسیدو در هفده‌سالگی همراه با خانواده‌اش به اروپا سفر کرد و از کشورهای سوئیس، اسپانیا، انگلستان و فرانسه بازدید کرد. اقامت او در اروپا که با دوره معروف به «دوران زیبا» مصادف بود، نخستین گرایش‌های او به هنر را شکل داد. خولیا نخستین آموزش رسمی هنری خود را در کارگاه تئوفیلو کاستیلو در «کویینتا هیرن» دریافت کرد، جایی که به مدت سه ماه به‌عنوان کارآموز فعالیت داشت. تا سال ۱۹۱۹، خولیا کودسیدو در مدرسه ملی هنرهای زیبای پرو حضور داشت و در کارگاه دانیل هرناندز آموزش می‌دید. | ## بخش 2: خولیا کودسیدو | در سال ۱۹۲۲، درخواست انتقال به کارگاه خوزه سباگال را داد که در سال ۱۹۲۰ به‌عنوان استاد دستیار نقاشی منصوب شده بود. خولیا با ورود به مدرسه ملی هنرهای زیبا (ENBA)، گروهی پنج‌نفره را با ترزا کاروالو، النا ایزکوئه (نقاشی)، کارمن ساکو (مجسمه‌سازی) و بئاتریس نویمن (عکاسی هنری) تشکیل داد. این زنان به نمایندگان جریان هنری نوظهوری تبدیل شدند که به‌عنوان اولین زنانی که به این مدرسه نوپا پیوستند، شناخته شدند. در دهه ۱۹۲۰، خولیا کودسیدو یکی از برجسته‌ترین نمایندگان نقاشی بومی‌گرا بود و از جمله معدود زنانی به‌شمار می‌رفت که در مدرسه ملی هنرهای زیبای پرو ثبت‌نام کرده بودند. هنر خولیا کودسیدو پس از اتمام تحصیلاتش در سال ۱۹۲۴، نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در تالار آکادمی ملی موسیقی السدو در سال ۱۹۲۹ برگزار کرد. او به‌عنوان هنرمندی با «تمایل به بومی‌گرایی» توصیف شده است، که به‌واسطه طبیعت هنری و توانایی‌اش در ترکیب رنگ و طراحی در سبک بیان‌گرایانه‌اش متمایز بود. | ## بخش 3: خولیا کودسیدو | در سال ۱۹۳۱، پس از دستیار بودن در کارگاه سباگال، به‌عنوان استاد طراحی و نقاشی در مدرسه ملی هنرهای زیبای پرو منصوب شد. در سال ۱۹۳۶، خولیا کودسیدو نخستین نمایش خود در ایالات متحده را در «استودیوهای دلفیک آلما رید» در شهر نیویورک برگزار کرد. در سال ۱۹۴۳، خولیا کودسیدو آثار خود را در مجموعه آمریکای لاتین موزه هنر مدرن به نمایش گذاشت. او در سال ۱۹۵۳ به پاریس بازگشت و در «پتیت پالاس» به همراه هنرمند بولیویایی، مارینا نونیز دل پرادو، و مجسمه‌ساز برزیلی، ایرنه آرنائو، آثار خود را به نمایش گذاشت. سبک اکسپرسیونیستی خولیا کودسیدو، همراه با استفاده خلاقانه از رنگ و طراحی، و تأثیر شدید فرهنگ بومی پرو در آثارش، باعث تمایز او از دیگر هنرمندان هم‌عصرش شد. رویکرد او به پرسپکتیو و حس قوی او در استفاده از رنگ، آثارش را از نگاه دیگر هنرمندان به‌عنوان «تزیینی» توصیف کرده است. | ## جمع‌بندی | تحقیقات و علاقه کودسیدو به فرهنگ بومی پرو در هنرهایش، در سال‌های بعد به رویکردی مدرن تبدیل شد، به‌طوری که او به سوی انتزاع گرایش پیدا کرد.
موضوع مقاله: ناتالیا بارانسکایا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ناتالیا بارانسکایا | مقدمه: ناتالیا ولادیمیروونا بارانسکایا (به روسی: Наталья Владимировна Баранская؛ زادهٔ ۳۱ ژانویه ۱۹۰۸ - درگذشتهٔ ۲۹ اکتبر ۲۰۰۴) نویسنده‌ای بود که داستان‌های کوتاه و رمان‌هایی به زبان روسی می‌نوشت. | ## بخش 1: ناتالیا بارانسکایا | او به‌دلیل تصویر واقع‌گرایانه‌ای که از زندگی روزمرهٔ زنان شوروی ارائه می‌داد، به شهرت بین‌المللی دست یافت. او در سال ۱۹۲۹ از دانشگاه دولتی مسکو با مدرک زبان‌شناسی و قوم‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۴۳، همسرش در جنگ جهانی دوم درگذشت و او به عنوان یک بیوهٔ جنگ، تنها ماند. بارانسکایا در کنار بزرگ‌کردن فرزندانش، به عنوان راهنمای موزه مشغول به کار شد و در موزه‌های ادبی و موزهٔ پوشکین در مسکو فعالیت کرد. پس از بازنشستگی از موزه در سال ۱۹۶۶، او شروع به نوشتن داستان کرد و اولین داستانش در سال ۱۹۶۸ در مجلهٔ ادبی روسی «نووی میر» منتشر شد. این رمان باعث شهرت بین‌المللی او شد.در سال ۱۹۷۱، این رمان با عنوان «ساعتی زنگ‌دار در کمد» توسط بئاتریس استیلمن به انگلیسی ترجمه و در مجلهٔ آمریکایی «کتاب سرخ» منتشر شد.ترجمهٔ دیگری از این رمان توسط امیلی لرمن در سال ۱۹۷۴ در مجله ماساچوست ریویو با عنوان «یک هفته مانند هر هفته دیگر» منتشر شد که ترجمه‌ای آزاد از عنوان اصلی روسی رمان بود. | ## بخش 2: ناتالیا بارانسکایا | رمان «یک هفته مثل بقیه» روایتی اول‌شخص از یک هفته از زندگی اولگا ورونکووا، یک دانشمند محقق ۲۶ ساله و مادر دو فرزند است. وقتی اولگا در محل کار با «پرسشنامه‌ای برای زنان» مواجه می‌شود، مجبور می‌شود به زندگی روزمرهٔ خود فکر کند. این پرسشنامه از او و همکاران زنش می‌خواهد زمان صرف‌شده برای کارهای خانه، مراقبت از کودکان و اوقات فراغت را در یک هفته محاسبه کنند. اولگا با طنز می‌گوید که تنها سرگرمی‌اش دویدن است: دویدن به فروشگاه، دویدن به سمت اتوبوس و همیشه با کیسه‌های سنگین مواد غذایی در دست. پرسشنامه همچنین از او می‌خواهد محاسبه کند چند روز کاری را در سال به دلیل مریضی فرزندانش از دست داده است. وقتی متوجه می‌شود که ۷۸ روز کاری را از دست داده، احساس گناه و خودآگاهی به او دست می‌دهد. | ## بخش 3: ناتالیا بارانسکایا | این رمان دیدگاهی دقیق و واقع‌گرایانه از زندگی روزمرهٔ زنان شوروی در دههٔ ۱۹۶۰ ارائه می‌دهد بارانسکایا بیش از سی داستان کوتاه و رمان منتشر کرد که بسیاری از آن‌ها به زندگی و مشکلات زنان شوروی می‌پردازند. او علاوه بر انتشار داستان‌هایش در مجلات ادبی، چندین مجموعه داستان نیز منتشر کرد، از جمله «یک سوگند بی‌فایده» (۱۹۷۷)، «رنگ عسل تیره» (۱۹۷۷) و «زنی با چتر» (۱۹۸۱). در سال ۱۹۸۹، مجموعه‌ای از هفت اثر او در ایالات متحده با عنوان: «مجموعه رمان‌ها و داستان‌ها: یک هفته مثل بقیه» توسط پیتا مونک به انگلیسی ترجمه شد. تمرکز بارانسکایا بر شخصیت‌پردازی و پیشبرد آرام داستان‌ها از طریق اتفاقات و جزئیات است. | ## جمع‌بندی | برای مثال، داستان «رابطهٔ پتونین» که از دیدگاه یک مرد روایت می‌شود، جنبه‌های کوچک بوروکراسی شوروی را آشکار می‌کند، در حالی که داستان «لوبکا» به اصلاحات یک نوجوان بزهکار می‌پردازد.
موضوع مقاله: لو (فیلم ۲۰۱۷) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لو (فیلم ۲۰۱۷) | مقدمه: لو LOU یک انیمیشن کوتاه آمریکایی محصول سال ۲۰۱۷ به نویسندگی و کارگردانی دیو مولینز و محصول پیکسار است. | ## بخش 1: لو (فیلم ۲۰۱۷) | این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه در نودمین دوره جوایز اسکار شد. داستان جعبه گمشده در یک زمین بازی مهدکودک خانه لو، موجودی است که از اقلام بی‌معنای مختلف ساخته شده است (که نامش از سه حرف موجود در علامت روی جعبه تشکیل شده است). پس از هر دوره استراحت، لو اسباب‌بازی‌ها و وسایلی را که بچه‌ها پشت سر گذاشته‌اند را برمی‌دارد، آنها را در جعبه می‌گذارد و به‌طور نامحسوس صاحبانشان را تشویق می‌کند که آنها را هنگام بازگشت پیدا کنند. شروع به دزدیدن اسباب بازی از بچه های دیگر و گذاشتن آنها در کوله پشتی خود می کند. | ## بخش 2: لو (فیلم ۲۰۱۷) | لو از این موضوع عصبانی می شود و زمانی که جی جی آخرین بچه در زمین بازی است تصمیم می گیرد کوله پشتی جی جی را بردارد. جی جی او را در حین عمل دستگیر می کند و تعقیب و گریز آغاز می شود و لو دائماً شکل خود را تغییر می دهد تا گرفتار نشود. در حین تعقیب و گریز، لو متوجه می شود که برچسب نام روی لباس زیر جی جی با برچسب نام روی یک اسباب بازی در پایین جعبه مطابقت دارد، سگی که یک بچه بزرگتر از جی.جی دزدیده بود. چند سال قبل لو سگ را به جی جی نشان می دهد، اما از دادن آن به او خودداری می کند تا اینکه جی.جی. | ## بخش 3: لو (فیلم ۲۰۱۷) | در ابتدا اسباب‌بازی‌ها را با ناراحتی برمی‌گرداند، اما وقتی دختری با سپاسگزاری او را در آغوش می‌گیرد، تعجب می‌کند. او شروع می کند به لذت بردن از بازگرداندن اقلام باقی مانده، پیدا کردن چند دوست جدید در این فرآیند، که به نوبه خود به او انگیزه می دهد تا صاحبان تک تک کالاها را در جعبه پیدا کند. متوجه می شود که لو دیگر حضور ندارد، زیرا تمام قطعات او توسط صاحبان آنها ادعا شده است. می بیند که سگ مخملی او آخرین اسباب بازی باقی مانده است و با خوشحالی آن را پس می گیرد. | ## جمع‌بندی | یک توپ فوتبال در نزدیکی او فرود می آید و او تصمیم می گیرد به دو پسر دیگر بپیوندد تا یک بازی صید کنند.
موضوع مقاله: اوژنی لو برون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوژنی لو برون | مقدمه: اوژنی لو برون که به نام مادام رشدی نیز شناخته می‌شود (درگذشته ۱۶ اکتبر ۱۹۰۸)، یک روشنفکر فمینیست پیشگام فرانسوی‌تبار در مصر، میزبان تأثیرگذار محافل ادبی و دوست نزدیک هدی شعراوی بود. | ## بخش 1: اوژنی لو برون | اوایل زندگی و ازدواج اوژنی لو برون در فرانسه متولد شد و در خانواده‌ای از طبقه متوسط رو به بالا رشد یافت. به‌عنوان دختری از یک خانواده طبقه متوسط با امنیت مالی نسبی اندک، جایگاه آینده او در جامعه به‌طور کامل توسط جایگاه همسر آینده‌اش تعیین می‌شد. اوژنی در زمان حضور حسین رشدی پاشا، زمین‌دار برجسته مصری، در فرانسه با او آشنا شد. رشدی در خانواده‌ای ثروتمند با اصالت ترک در قاهره متولد شد و برای تحصیل به ژنو و سپس فرانسه اعزام شد. پس از اتمام تحصیلات رشدی در فرانسه، لو برون در سال ۱۸۹۲ همراه با او به قاهره بازگشت تا رشدی در سلسله‌ای از مناصب برجسته در دولت استعماری مصر ایفای نقش کند. فمینیست پس از انتقال به قاهره و انجام مطالعات دینی لازم، اوژنی لو برون به اسلام گروید. او استدلال کرد که با بررسی دقیق قرآن و برخلاف باور عمومی غربی، اسلام می‌تواند نیرویی برای آزادی‌بخشی باشد و حقوق مهم بسیاری را برای زنان فراهم آورد. | ## بخش 2: اوژنی لو برون | او به عدالت اسلامی برای زنان علاقه‌مند شد و اغلب در جلسات دادگاه‌های اسلامی حضور می‌یافت. سوءاستفاده‌های ادعاشده از حقوق زناشویی زنان که لو برون در تصمیمات قضات مشاهده می‌کرد، بعدها موضوع اصلی کتابش حرم و زنان مسلمان شد. او سعی داشت تفاوت میان اسلام به‌عنوان یک دین و تحریفاتی که نهادهای دینی فاسد و شخصیت‌های قدرتمند در آن ایجاد کرده بودند را برجسته کند. لو برون همچنین استدلال کرد که بسیاری از رسوم مصری که به‌طور معمول به اسلام نسبت داده می‌شوند، در واقع تنها سنت‌های اجتماعی هستند. به‌ویژه، او بر این باور بود که حجاب (پوشاندن صورت) و انزوای زنان، الزامات اسلامی نیستند. با تجربه سبک زندگی حرم‌سرا پس از نقل‌مکان به قاهره، لو برون معتقد بود که تمرکز مقامات غربی بر پایان دادن به این سنت نادرست است و در عوض نشان‌دهنده سیستم اجتماعی بزرگ‌تری است که زنان طبقه بالا را از فضای عمومی حذف می‌کند. لو برون باور داشت بهترین راه برای مذاکره در مورد جداسازی بین عرصه‌های عمومی و خصوصی، فعالیت‌های روشنفکری است. | ## بخش 3: اوژنی لو برون | از همین رو، او از اواسط دهه ۱۸۹۰ میزبان یکی از برجسته‌ترین محافل هفتگی زنان در خانه خود در مصر بود. اگرچه تمرکز اصلی این محافل بر بحث‌های ادبی بود، اما موضوعات سیاسی مهم نیز به‌طور گسترده مورد بحث قرار می‌گرفتند. در یکی از مناسبت‌ها، لو برون اظهار داشت که موضوعات شامل فمینیسم، سینماگراف، ساده‌لوحی آمریکایی‌ها، شورش مشت‌زن‌ها، تفسیر رؤیاها، و کارل مارکس بودند. نام اثرو تو متن ترجمه کن علاوه بر گردهمایی‌های هفتگی در محفل ادبی‌اش، اوژنی لو برون مدافع آموزش زنان نیز بود. او استدلال می‌کرد که اگرچه اولین وظیفه یک زن نسبت به خانواده‌اش است، او می‌تواند این وظیفه را بهتر انجام دهد اگر تحصیلات خوبی داشته باشد. به‌ویژه، او زندگی زنانی را مطالعه کرد که به دلیل غیبت همسر به‌عنوان سرپرست خودکفای خانواده فعالیت می‌کردند. لو برون دریافت که پس از بیوه شدن یا رها شدن توسط همسران، اکثر زنان فقیر به شبکه اجتماعی قابل اتکا دسترسی ندارند و ناچار به کار می‌شوند. | ## جمع‌بندی | او استدلال کرد که وظیفه اخلاقی جامعه، فراهم کردن امکان آموزش برای تمامی زنان است.
موضوع مقاله: آناستازیا زاواراتنیوک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آناستازیا زاواراتنیوک | مقدمه: مادرش، والنتینا بوریسوونا زاواراتنیوک یک هنرمند مردمی فدراسیون روسیه بود که در گروه تئاتر جوانان آستراخان کار می‌کرد. | ## بخش 1: آناستازیا زاواراتنیوک | پدرش، یوری زاواراتنیوک نیز در تلویزیون کار می‌کرد و عضو آکادمی تلویزیون روسیه بود. حرفه پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه تئاتر هنری مسکو در سال ۱۹۹۳، او به هدایت و نظارت اولگ تاباکف به بازیگری روی آورد. زاواراتنیوک بابت بازی در سریال تلویزیونی دایه زیبای بچه من، که بازسازی سریال آمریکایی دایه است، شهرت یافت. عوامل سازنده با او تماس گرفت و بازی در آن سریال را به او پیشنهاد نمودند که هیچ پیز درباره‌اش نمی‌دانست. لهجه اوکراینی او در این سریال از اولگا بلوک-میریمسکایا، یکی از همکارانش در تئاتر مسکو به عاریت گرفته شده بود. | ## بخش 2: آناستازیا زاواراتنیوک | در سال ۲۰۰۵، او جایگزین تینا کاندلاکی در برنامه «ترانه خوب» در شبکهٔ تلویزیونی TRK اوکراین شد. او همچنین در فصل اول برنامهٔ «دو ستاره» به همراه میخائیل بویارسکی شرکت کرد که به مقام دوم رسیدند. نخستین ازدواج او با یک تاجر و خلباس جنگی روس بود که تبار آلمانی داشت و ۱۲ سال از او بزرگتر بود اما این ازدواج تنها یک سال به طول انجامید. ازدواج دوم او با دیمیتری استریوکوف، نمایشگاه‌دار و تاجر اتومبیل بود که با او یک آژانس املاک و مستغلات در آمریکا (در شهرهای شیکاگو و لس آنجلس) افتتاح و اداره کرد. آنا از دانشگاهی در نیویورک فارغ‌التحصیل شد و در آنجا به عنوان تهیه‌کننده کار می‌کند. | ## بخش 3: آناستازیا زاواراتنیوک | میخائیل در رشتهٔ حقوق بین‌الملل از پژوهشکده دولتی روابط بین‌المللی مسکو فارغ‌التحصیل شد. از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ او با بازیگر و همبازی در سریال پرستاره زیبای من سرگئی ژیگونوف رابطه ای را آغاز کرد. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۸، او با اسکیت‌باز هنری «پیتر چرنیشف» در کلیسای فوروس در شبه‌جزیره کریمه ازدواج کرد. بیماری و مرگ در سپتامبر ۲۰۱۹، گزارش شد که زاوروتنیوک از حوالی زمان تولد دخترش، میلا، در اکتبر ۲۰۱۸، به مرحله ۴ سرطان مغز مبتلا شده بودНачался отёк мозга: Анастасия Заворотнюк в тяжёлом состоянии оказалась в реанимации و البته شایعاتی مبنی بر تشخیص بیماری او در اوایل اوت ۲۰۱۹ بر سر زبان‌ها بود، زمانی که طرفدارانش، آثار بهبودیافته یک زخم را روی گردن او مشاهده کردند که به نظر می‌رسید ناشی از یک بافت‌برداری برای تشخیص سرطان باشد.У Анастасии Заворотнюк заподозрили рак در ماه مه ۲۰۲۰، تأیید شد که زاوروتنیوک مبتلا به گلیوبلاستوما است. | ## جمع‌بندی | زاوروتنیوک در ۲۹ مه ۲۰۲۴ در سن ۵۳ سالگی بر اثر این تومور مغزی در مسکو درگذشت.Mash: Анастасия Заворотнюк умерла в больнице از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به عاشقانه‌های اداری.
موضوع مقاله: توسو امبدو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توسو امبدو | مقدمه: در سال ۲۰۲۱، او در مجموعه تلویزیونی کوتاه آمازون پرایم ویدئو به نام راه‌آهن زیرزمینی در نقش کُورا بازی کرد که او را به اولین بازیگر زن اهل آفریقای جنوبی تبدیل کرد که در یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی نقش اصلی را ایفا می‌کند. | ## بخش 1: توسو امبدو | این نقش باعث شد که او جایزه ایندیپندنت اسپیریت را برای بهترین بازیگر زن در یک سریال جدید دریافت کند. سپس او در فیلم تاریخی آمریکایی پادشاه زن (۲۰۲۲) در نقش ناوی بازی کرد که اولین تجربه سینمایی او بود. | ## بخش 2: توسو امبدو | اوایل زندگی و تحصیلات امبِدو در مرکز پزشکی میدلندز در پیترماریتسبرگ، کوازولو-ناتال، آفریقای جنوبی به دنیا آمد. او در منطقه پلهم توسط مادربزرگش بزرگ شد، که پس از درگذشت والدینش در سنین پایین، سرپرستی قانونی او را بر عهده گرفت. | ## بخش 3: توسو امبدو | امبِدو ابتدا در مدرسه ابتدایی پلهم و سپس در دبیرستان دخترانه پیترماریتسبرگ تحصیل کرد. او بعداً به دانشگاه ویتواترسرند (ویتس) رفت و در رشته تئاتر فیزیکی و مدیریت هنرهای نمایشی تحصیل کرد و در سال ۲۰۱۳ فارغ‌التحصیل شد. | ## جمع‌بندی | امبدو همچنین در سال ۲۰۱۲ یک دوره در استودیو بازیگری استلا آدلر در نیویورک سیتی گذراند.
موضوع مقاله: ناتالیا ماماتووا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ناتالیا ماماتووا | مقدمه: ناتالیا ماماتووا (متولد ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۵) یک تکواندوکار ازبکستانی است که در ردهٔ سنگین‌وزن زنان رقابت می‌کند. | ## بخش 1: ناتالیا ماماتووا | او یکی از اولین تکواندوکاران تاریخ ازبکستان بود که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شرکت کرد و بعداً در مسابقات جهانی نظامی ۲۰۰۶ در سئول، کرهٔ جنوبی، موفق به کسب مدال نقره در بخش ۶۷- کیلوگرم شد. ماماتووا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ آتن، پس از شکست دادن یوریکو اوکاموتو از ژاپن در مسابقات انتخابی المپیک آسیایی در بانکوک، تایلند، به تیم تکواندوی زنان ازبکستان در کلاس سنگین‌وزن (۶۷+ کیلوگرم) راه یافت. | ## بخش 2: ناتالیا ماماتووا | با این حال، او در مرحلهٔ ابتدایی مسابقات با شکست ۶–۹ مقابل لارنس راس از بلژیک مواجه شد و نتوانست به مراحل بعدی صعود کند. با شکست حریف بلژیکی‌اش در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی به ناتالیا فالاوینیا از برزیل، ماماتووا شانس خود را برای رقابت در دور رپشاژ و کسب مدال برنز المپیک از دست داد. | ## بخش 3: ناتالیا ماماتووا | ## جمع‌بندی | او در دور مقدماتی توسط آن کارولین گراف شکست خورد و سپس در مسابقهٔ رپشاژ توسط لی این جونگ حذف شد.
موضوع مقاله: وای‌آر۴-۲۰۲۴ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وای‌آر۴-۲۰۲۴ | مقدمه: سیارک وای‌آر۴–۲۰۲۴ سیارکی با قطر تخمینی ۴۰ تا ۹۰ متر (۱۳۰ تا ۳۰۰ فوت) است که به عنوان یک جرم نزدیک به زمین از نوع آپولو (که از مدار زمین عبور می‌کنند) طبقه‌بندی می‌شود. | ## بخش 1: وای‌آر۴-۲۰۲۴ | این جرم آسمانی از ۲۷ ژانویه تا ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۵ امتیاز برخورد ۳ در مقیاس تورینو داشت، با احتمال بیش از ۱ درصدی که در ۲۲ دسامبر ۲۰۳۲ با زمین برخورد کند. این احتمال تخمینی برخورد در ۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۵ به ۳٫۱ درصد رسید، اما پیش‌بینی‌های بعدی از یک برخورد غیرمنتظره به زمین رسید رتبه تورینو سیارک را به صفر کاهش داد. سیارک وای‌آر۴–۲۰۲۴ توسط ایستگاه شیلیایی سیستم آخرین هشدار برخورد زمینی سیارک (ATLAS) در ریو وورتادو در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۴ کشف شد. | ## بخش 2: وای‌آر۴-۲۰۲۴ | (483 obs) هنگامی که مشاهدات اضافی احتمال برخورد را بیش از ۱٪ نشان داد نخستین گام در پاسخ‌های دفاعی سیاره‌ای آغاز شد، که باعث شد داده‌های اضافی با استفاده از چندین تلسکوپ بزرگ و آژانس‌های فضایی مورد تأیید سازمان ملل متحد برای شروع برنامه‌ریزی کاهش تهدید سیارک جمع‌آوری شود. (−0.18 in archive)این تخمین‌ها وای‌آر۴–۲۰۲۴ را تقریباً به اندازه سیارکی که باعث رخداد تونگوسکا ۱۹۰۸ شد یا سیارک آهن نیکل که ۵۰۰۰۰ سال پیش دهانه شهاب سنگ را در آریزونا ایجاد کرد، نشان می‌دهد. قطر و آلبدو وای‌آر۴–۲۰۲۴ را می‌توان با مشاهدات مستقیم مادون قرمز حرارتی، رصدهای راداری، تصویربرداری از فضا یا فضاپیمای یک ستاره محدودتر کرد. | ## بخش 3: وای‌آر۴-۲۰۲۴ | [۲۰] جرم و چگالی 2024 YR ۴ اندازه‌گیری نشده است، اما جرم را می‌توان با چگالی فرضی و قطر فرضی تخمین زد. | ## جمع‌بندی | [۸] هم چگالی مفروض و هم قطر استنباط‌شده، عدم قطعیت‌های زیادی در تخمین جرم دارند، که دومی غالب است زیرا حجم سیارک به مکعب قطر بستگی دارد.
موضوع مقاله: مادی‌گرایان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مادی‌گرایان | مقدمه: مادی‌گرایان ، یک فیلم مستقل آمریکایی در ژانر کمدی رمانتیک به نویسندگی و کارگردانی سلین سونگ است که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد. | ## بخش 1: مادی‌گرایان | پس از فیلم موفق زندگی‌های گذشته (۲۰۲۳)، این دومین تجربه بلند سینمایی سونگ است که داستان آن دوباره با مسئله مثلث عشقی گره خورده است. فیلم واکنش مثبت منتقدان را در پی داشت و به دلیل ساختارشکنی در روایت کمدی رمانتیک‌ها و عملکرد سه بازیگر اصلی خود تحسین شد. مادی‌گرایان ۱۰۸ میلیون دلار در گیشه فروش کرد که بیش‌تر از پنج برابر بودجه ۲۰ میلیون دلاری است که خرج تولید آن شده است. مادی‌گرایان پرفروش‌ترین فیلم مستقل سال ۲۰۲۵ و پس از همه‌چیز همه‌جا به یکباره (۲۰۲۲) و جنگ داخلی (۲۰۲۴) سومین فیلم پرفروش تاریخ کمپانی ای۲۴ است. | ## بخش 2: مادی‌گرایان | داستان در این داستان عاشقانه معاصر، «لوسی میسون» بازیگر ناموفقی است که پس از کنار گذاشتن حرفه‌ی بازیگری، به یک مشاور ازدواج موفق در شرکت «Adore» در نیویورک تبدیل شده است. او که تصمیم گرفته داوطلبانه مجرد بماند، یا به‌تنهایی بمیرد یا با فردی ثروتمند ازدواج کند، با وجود موفقیت حرفه‌ای‌اش، از معیارهای غیرواقع‌گرایانه‌ی مراجعانش خسته شده است. در مراسم ازدواج یکی از موکلانش، با «هری کاستیو»، برادر داماد، آشنا می‌شود که به او علاقه‌مند می‌شود، ولی لوسی ابتدا پیشنهاد می‌دهد او مشتری شرکت شود. در عین حال، لوسی با نامزد سابقش، «جان فینچ»، دوباره برخورد می‌کند؛ بازیگری که هنوز برای رسیدن به رویاهایش تلاش می‌کند. | ## بخش 3: مادی‌گرایان | با این حال، پس از شکایت موکلش «سوفی» از آزار توسط یکی از تطبیق‌های پیشنهادی، اعتبار شغلی لوسی زیر سؤال می‌رود. در پی آن، او دچار تردید می‌شود و رابطه‌اش با هری نیز به بن‌بست می‌رسد، چراکه متوجه می‌شود آن دو فقط در ظاهر برای هم مناسب‌اند. لوسی پس از دیدار دوباره با جان، به سفری کوتاه با او می‌رود و درمی‌یابد که هنوز به او احساس دارد، گرچه نگرانی‌های مالی در گذشته میانشان فاصله انداخته بود. داستان با صحنه‌ای از گرفتن مجوز ازدواج در اداره‌ی ثبت همراه با سایر زوج‌ها به پایان می‌رسد. | ## جمع‌بندی | بازیگران داکوتا جانسون در نقش لوسی کریس ایوانز در نقش جان پدرو پاسکال در نقش هری کاستیلو زویی وینترز در نقش سوقی مارین ایرلند در نقش ویولت داشا نکراسووا در نقش دیزی لوئیزا جیکوبسن در نقش شارلوت ساویر اسپیلبرگ در نقش میسون ادی کیهیل در نقش رابرت جوزف لی در نقش ترووِر جان ماگارو در نقش مارک پی.
موضوع مقاله: آلیس اهل دانکز فری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلیس اهل دانکز فری | مقدمه: آلیس اهل دانکز فری (؛ حوالی ۱۶۸۶ (ادعاشده) – ۱۸۰۲) برده سیاه‌پوست، مأمور جمع‌آوری عوارض و زن ابرصدساله اهل ایالات متحده آمریکا بود. | ## بخش 1: آلیس اهل دانکز فری | زندگی اولیه آلیس در فیلادلفیا در خانواده‌ای برده متولد شد که از باربادوس به آمریکای شمالی مستعمراتی آورده شده بودند. او تاریخ تولد خود را حدود ۱۶۸۶ ذکر کرده است که این تاریخ باعث می‌شود او در زمان مرگش ۱۱۶ ساله باشد. او تا سن ده سالگی در فیلادلفیا زندگی کرد، سپس به دانکز فری در شهرستان باکس، پنسیلوانیا حدود ۱۷ مایل بالاتر از رود دلاور برده شد و بقیه عمر خود را در آنجا گذراند. به مدت ۴۰ سال، او عوارض عبور از رودخانه را جمع‌آوری می‌کرد و برای اربابش به نام ساموئل کارپنتر که دوست ویلیام پن بود کار می‌کرد. تاریخ شفاهی آلیس کم‌کم با نام «آلیس اهل دانکز فری» شناخته شد و شهرتی به عنوان یک شخصیت پرجنب‌وجوش و جذاب پیدا کرد که از به اشتراک گذاشتن خاطرات دوران اولیه زندگی خود لذت می‌برد. | ## بخش 2: آلیس اهل دانکز فری | او شاهد رشد و تغییر فیلادلفیا از «یک شهرک رودخانه‌ای اولیه به پایتخت یک ملت نوپا» بود و تبدیل به یک تاریخ‌نگار محلی برجسته شد. جسی کارنی اسمیت نوشت که: بنابراین، آلیس یکی از اولین تاریخ‌نگاران شفاهی آمریکا شد و منبعی پرشور از اطلاعات برای کسانی که این بخت را داشتند تا با او هم‌کلام شوند. اگرچه مانند بسیاری از بردگان، او قادر به خواندن یا نوشتن نبود، اما علاقه زیادی به شنیدن قرائت کتاب مقدس داشت و به خاطر «احترام زیادی که به حقیقت قائل بود» مورد تکریم قرار گرفت. گفته می‌شود که آلیس پیپ ویلیام پن (۱۶۴۴–۱۷۱۸) بنیان‌گذار پنسیلوانیا را روشن کرده بود و با توماس استوری آشنا بود. ایسایا توماس (بنیان‌گذار انجمن عتیقه‌شناسان آمریکا) در کتاب زندگی‌نامه عجیب و غریب یا، یادداشت‌های شخصیت‌های برجسته زن، کهن و معاصر نوشت که: سال‌های آخر و مرگ مابین سنین ۹۶ تا ۱۰۰ سالگی، آلیس به تدریج بینایی خود را از دست داد، اما باوجود نابینا بودن، همچنان در صید ماهی ماهر بود: «او نمی‌توانست بیکار بماند». | ## بخش 3: آلیس اهل دانکز فری | در حدود سن ۱۰۲ سالگی، بینایی او بازگشت و به اندازه‌ای بهبود یافت که می‌توانست اجسام متحرک را ببیند، اگرچه قادر به تشخیص افراد نبود. توماس گزارش داد که «قبل از مرگش موهای او کاملاً سفید شد و آخرین دندان‌هایش سالم از دهانش افتاد، در حالی که ۱۱۶ سال داشت». در سال‌های اخیر تلاش‌هایی برای روایت داستان آلیس و شناخت میراث برده‌داری انجام شده است، از جمله توسط کلیسای مسیح، فیلادلفیا، که او یک عمر برای عبادت بدانجا می‌رفت. امروزه، یک یادبود گرانیتی در محل کار او در دانکز فری، یکی از نخستین مکان‌های عبور کشتی‌های باری در ایالات متحده، را نصب شده است. | ## جمع‌بندی | دکتر آدری هنری، عضو انجمن تاریخ محلی، در سال ۲۰۱۵ گفت که: او همچنین برای فعالیت‌های کارآفرینانه‌اش که عمدتاً نادیده گرفته شده است، مانند تأسیس صنایع شیلاتی، جمع‌آوری شاه‌ماهی‌های گودآبه برای نمک‌سود شدن در بشکه‌ها و فروش در فیلادلفیا و کشتی‌هایی که به سفرهای اکتشافی می‌رفتند، مورد ستایش قرار گرفته است.