موضوع مقاله: آموزش در انتاریو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در انتاریو | مقدمه: آموزش در انتاریو دربرگیرنده مدارس دولتی و خصوصی در سطوح ابتدایی، متوسطه و آموزش عالی در استان انتاریوی کاناداست. | ## بخش 1: آموزش در انتاریو | مدارس ابتدایی و متوسطه با بودجه دولتی زیر نظر وزارت آموزش انتاریو اداره می‌شوند، در حالی که کالج‌ها و دانشگاه‌ها زیر نظر وزارت آموزش، کالج‌ها و دانشگاه‌های انتاریو قرار دارند. نظام آموزش عمومی استان عمدتاً از سوی دولت انتاریو تأمین مالی می‌شود و آموزش در کانادا تقریباً به‌طور کامل در حوزه صلاحیت استان‌ها قرار دارد. چندین نظام مدرسه‌ای با بودجه دولتی، آموزش ابتدایی و متوسطه را از پیش‌دبستانی تا پایه دوازدهم برای ساکنان استان فراهم می‌آورند. نظام‌های موازی مدارس دولتی در قالب تعداد از هیئت‌های مدرسه‌ای سازمان‌یافته‌اند: ۳۱ هیئت سکولار انگلیسی، ۲۹ هیئت کاتولیک رومی انگلیسی، ۸ هیئت کاتولیک فرانسوی، ۴ هیئت سکولار فرانسوی، و ۱ هیئت مجزای پروتستان. آموزش در کانادا تقریباً به‌طور کامل در حوزه صلاحیت استانی قرار دارد و هیچ نهاد فدرالی در شکل‌گیری یا تحلیل سیاست‌گذاری آموزشی برای اکثر کانادایی‌ها دخالت ندارد. نرخ باسوادی در انتاریو برای هر دو جنس به ۹۹ درصد می‌رسد و در سال ۲۰۲۲–۲۰۲۳ نزدیک به ۶۴۵٬۹۴۵ دانش‌آموز در مقطع متوسطه ثبت‌نام داشتند. ۱۸۲۴: مجلس قانون‌گذاری با اعطای بودجه به هیئت آموزش برای ایجاد مدارس یکشنبه، از «آموزش اخلاقی و دینی برای شهرک‌های محروم‌تر و دورافتاده‌تر» پشتیبانی کرد. ۱۸۳۴: ، کهن‌ترین مدرسه شبانه‌روزی پیوسته‌کار کانادا، در نزدیک برنتفورد، انتاریو گشوده شد. ۱۸۴۱: با اتحاد کانادای علیا و کانادای سفلی در استان کانادا، جایگاه ناظر کل آموزش پدید آمد. ۱۸۴۳: با درک تفاوت‌های عمیق نیازهای آموزشی کانادای غربی (کانادای علیای سابق) و کانادای شرقی (کانادای سفلی سابق)، قانون ۱۸۴۱ لغو شد. ۱۸۴۷: رئیس ناظر پس از بازدید از نظام‌های آموزشی اروپا، «گزارش دربارهٔ نظام آموزش ابتدایی عمومی در کانادای علیا» را ارائه کرد. دربارهٔ مسئله دینی، وی نوشت که «اختلافات و تقسیم‌بندی‌های دینی باید التیام یابند نه اینکه دامن زده شوند». این قانون همچنین اجازه ایجاد مدارس مجزا را داد که به مدارس کاتولیک با بودجه استانی و مدارس با تفکیک نژادی انجامید. این قانون همچنین دو مسیر آموزش متوسطه پدیدآورد: دبیرستان‌های سطح پایین‌تر، و به‌عنوان مسیر بالاتر. ۱۸۷۶: نخستین وزیر آموزش منصوب شد، پس از آنکه رایرسون پس از ۲۲ سال به‌عنوان رئیس ناظر آموزش بازنشسته شد. دهه ۱۹۰۰: آموزش تا سن ۱۶ سالگی اجباری شد؛ دبیرستان رایگان شد؛ کاربرد تخته‌سنگ در کلاس‌های درس پایان یافت. | ## بخش 2: آموزش در انتاریو | ۱۹۲۱: سن اجباری ترک مدرسه در مناطق شهری به ۱۶ سال افزایش یافت، با معافیت برای دانش‌آموزانی که در خانه مورد نیاز بودند یا پیش‌تر وارد بازار کار شده بودند. ۱۹۵۴: سن اجباری ترک مدرسه برای همه دانش‌آموزان به ۱۶ سال رسید، با معافیت‌های کاری. مدارس با تفکیک نژادی متمم قانون مدرسه عمومی ۱۸۵۰ اجازه ایجاد مدارس با تفکیک نژادی را داد. این امر به این دلیل بود که قانون مدرسه عمومی شامل بند مدرسه مجزا بود که جداسازی میان ادیان و نژادهای مختلف را مجاز می‌ساخت. با این حال، این بند مورد سوءاستفاده قرار گرفت و به‌زودی مشکل‌ساز شد زیرا امنای از جداسازی نژادی در برابر دانش‌آموزان غیرسفیدپوست حمایت می‌کردند. بسیاری از این مدارس در جنوب غربی انتاریو قرار داشتند، جایی که افراد و خانواده‌های سیاه‌پوست به دنبال آزادی در آنجا ساکن شده بودند. برخی مدارس در انتاریو ساختمان‌های جداگانه‌ای داشتند، در حالی که در مواردی دانش‌آموزان سیاه‌پوست در اوقات مختلفی از روز به همان مدرسه می‌رفتند. مدارسی که برای دانش‌آموزان سیاه‌پوست بود با شرایط به‌مراتب بدتر مشخص می‌شدند و توجه اندکی به آموزش آن‌ها نشان داده می‌شد. پژوهشگران این را تاریخچه‌ای سرکوب‌شده می‌دانند زیرا با روایت‌های انتاریو و کانادا به‌عنوان مکان‌های دادگری و برابری در تعارض است. مدارس شبانه‌روزی در انتاریو مدارس شبانه‌روزی در انتاریو بخشی از نظام بزرگ‌تر مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا بودند که سراسر کشور را دربر می‌گرفت. در برنتفورد، انتاریو کهن‌ترین مدرسه شبانه‌روزی پیوسته‌کار در کانادا بود.pril 2021 مدارس شبانه‌روزی دیگری نیز در سراسر استان وجود داشتند. این مدارس به‌صورت فدرال اداره می‌شدند، به این معنا که دولت استانی ملزم به رعایت تعهدات معاهداتی در قبال بومیان انتاریو در زمینه آموزش نبود. مدارس رزرو همچنان از سوی دولت فدرال با مدل بودجه‌ریزی متفاوتی نسبت به مدارس با بودجه استانی تأمین مالی می‌شوند. اکنون برنامه درسی انتاریو شامل فرهنگ مردمان بومی و موضوع بدرفتاری با آن‌ها در مدارس شبانه‌روزی می‌شود. آموزش ابتدایی و متوسطه انتاریو چهار نظام مدرسه‌ای با بودجه دولتی دارد که شامل معادل‌های انگلیسی و فرانسوی هم نظام دولتی و هم نظام کاتولیک می‌شود. حدود نیمی از هیئت‌های مدارس منطقه‌ای انتاریو با بودجه دولتی، کاتولیک هستند (۳۷ از ۷۲). | ## بخش 3: آموزش در انتاریو | برخی مدارس با بودجه دولتی وابستگی دینی غیرکاتولیک دارند، از جمله (زیر نظر ) و مدرسه مجزای پروتستان بورکوِیل (زیر نظر ). مدارس ابتدایی کودکان ثبت‌نام‌شده در پیش‌دبستانی و پایه‌های ۱ تا ۸ را آموزش می‌دهند، در حالی که مدارس متوسطه نوجوانان پایه‌های ۹ تا ۱۲ را آموزش می‌دهند. نظام‌های مدرسه مجزا در سال ۱۸۶۷، قانون اساسی کانادا حمایت‌هایی برای آموزش دانش‌آموزان پروتستان و کاتولیک تعیین کرد. به‌دنبال تحولات قانون‌گذاری، تنها انتاریو، آلبرتا و ساسکاچوان این نظام‌های را حفظ کرده‌اند؛ هرچند انتاریو تنها استانی است که این مدارس را به‌طور کامل تأمین مالی می‌کند. بحث عمومی دربارهٔ حذف بودجه مدارس کاتولیک از دهه ۱۹۸۰ وجود داشته‌است، زیرا مدارس کاتولیک از سال ۱۹۸۵ بودجه عمومی کامل دریافت کردند. افراد کاتولیک می‌توانند انتخاب کنند که مالیات بر دارایی خود را به هیئت‌های مدارس کاتولیک یا دولتی هدایت کنند. در سال ۱۹۹۶، دعوای مشخص کرد که استان‌ها می‌توانند نحوه هدایت بودجه خود به مدارس دینی را انتخاب کنند. در سال ۱۹۹۹، سازمان ملل متحد نتیجه گرفت که بودجه‌دهی انتاریو به مدارس کاتولیک نوعی تبعیض دینی است، زیرا ادیان دیگر چنین بودجه‌ای برای مدارسشان دریافت نمی‌کنند. معلمان غیرکاتولیک نمی‌توانند برای تخمیناً یک‌سوم از کل مشاغل آموزشی موجود در استان درخواست دهند، زیرا کاتولیک بودن شرط کار در یک هیئت مدرسه کاتولیک است. یک نظرسنجی ایپسوس در سال ۲۰۱۸ نشان داد که ۶۰ درصد موافق یک نظام مدرسه‌ای واحد با بودجه دولتی هستند. موافقان استدلال می‌کنند که حذف بودجه نظام مدارس کاتولیک برای افراد با پس‌زمینه‌های دینی متفاوت عادلانه‌تر بوده و سالانه ۱٫۲ تا ۱٫۵ میلیارد دلار صرفه‌جویی می‌کند. تأمین مالی مدارس بودجه آموزش انتاریو در سال ۱۹۹۷ از سطح محلی به سطح استانی منتقل شد. دولت فدرال هیچ نهادی درگیر در شکل‌گیری یا تحلیل سیاست آموزشی برای اکثر کانادایی‌ها ندارد. مدارس مربوط به بومیان کانادا با وضعیت قانونی رزرو تنها مدارسی هستند که از بودجه فدرال تأمین مالی می‌شوند؛ هرچند مبلغ دریافتی شامل هزینه‌های بهره‌برداری و نگهداری تسهیلات مدرسه، خدمات آموزشی، پشتیبانی دانش‌آموزی و کارکنان نیز می‌شود. | ## جمع‌بندی | بیشتر تخصیص‌های استانی به ازای هر دانش‌آموز شامل هزینه‌های نگهداری و بهره‌برداری ساختمان‌ها نمی‌شود، زیرا اکثر دولت‌های استانی کمک‌هزینه‌های اضافی ارائه می‌دهند.