موضوع مقاله: جسی آکرمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جسی آکرمن | مقدمه: وی دومین زنی بود که از سوی اتحادیه الکل مخالف مصرف زنان مسیحی جهان (WWCTU) به عنوان مبلغ مذهبی گردشگر در اطراف دنیا گماشته شد ، در ۱۸۹۱ میلادی نخستین رئیس اتحادیه همبستگی زنان مسیحی مخالف مصرف الکل استرالیا (WCTU) شد که بزرگترین گروه زنان اصلاح‌طلب زنان در استرالیا بود. | ## بخش 1: جسی آکرمن | هرچند وی اهل ایالات متحده بود، اما به عنوان بزرگترین صدا در جنبش حق رأی استرالیا شناخته می‌شد. علاوه بر اینکه وی نویسنده سه کتاب بود، آکرمن در گوشه و کنار دنیا به سفر و سخنرانی در مورد مخالفت با مصرف الکل می‌پرداخت و به یک ادیب ماهر و مشهور با پیروان زیاد مبدل شد. در سخنرانی‌های خود، وی برای حقوق سیاسی، حقوقی و مالکیت مساوی زنان دادخواهی می‌کرد. آکرمن به‌طور کنشگر در پیکارهای حقوق زنان و همچنین در مبارزه بین‌المللی جاری بر علیه تریاک و تنباکو شرکت داشت.Tyrrell (1999) p26. وی از ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۵ میلادی به عنوان سرپرست شعبه تریاک WCTU خدمت کرده و در ۱۸۹۱ میلادی شعبه مبارزه با مواد مخدر WCTU را در استرالیا تأسیس کرد. وی در ۱۹۰۶ میلادی به عنوان تنها عضو زن در انجمن جغرافیای سلطنتی اسکاتلند انتخاب گردید.Tyrrell, 2005 زندگی وی که دختر چارلز آکرمن و همسرش آماندا (نام تولد: فرنچ) آکرمن بود در شیکاگو بزرگ شد و بعد به کالیفرنیا رفت، جاییکه در ۱۸۸۰ میلادی وارد دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شد، اما دانشگاه را به پایان نرساند. در ۱۸۸۱ میلادی، وی کار را به عنوان برگزارکننده رویدادهای مخالفت با مصرف الکل در فرقه مستقل تمپلار‌های خوب آغاز کرد و پس از آن در ۱۸۸۸ میلادی، «به‌خاطر فرصت‌های ویژه کار در میان زنان» به اتحادیه زنان مسیحی مخالف با مصرف الکل پیوست. | ## بخش 2: جسی آکرمن | پس از اتمام یک مأموریت تبلیغ مذهبی در بریتیش کلمبیا و آلاسکا، وی از سوی کنوانسیون ملی WCTU که در اکتبر ۱۸۸۸ در نیویورک برگزار شده بود به عنوان میسیونری (مبلغ مذهبی) جهانی انتخاب گردید. قبل از پیوستن به WCTU، آکرمن در فرقه جهانی ریچابایتس خدمت می‌کرد، فرقه‌ای که شعارش این بود: «تکان دهید، تحصیل کنید، قانون‌گذاری و اثبات کنید».Tyrrell (1999) p26 وی در دهه ۱۹۲۰ در شهر جانسون، تنسی زندگی کرده و دهه ۱۹۳۰ را اکثراً در لس آنجلس گذراند. کار در WCTU در سطح بین‌المللی آکرمن در ژانویه ۱۸۸۹ ایالات متحده را ترک کرد تا نخستین دوره از مسافرت‌های جهانی خود را آغاز کند. در ۱۹۱۰ میلادی، گزارش داده شد که وی شش مسافرت جهانی را تکمیل کرده و در ۲٬۷۰۰ تخت خواب مختلف خوابیده‌است، اما به‌خاطر چیزی که او بیشتر مورد تحسین قرار می‌گرفت، هشت بار سفر به دور دنیا بود. استرالیا آکرمن در ۱۸۸۹ میلادی به آدلاید، استرالیای غربی رسید تا کاری که توسط مری لیویت، نخستین میسیونری جهانی WCTU، آغاز شده بود را ادامه دهد. آکرمن که به عنوان «پرشور و پر جذبه» توصیف می‌گردد، با دیدارش از استرالیای غربی در ۱۸۹۱ میلادی به تأسیس WCTU در آنجا الهام بخشیده و تلاش‌های اداری که برای اینکار به خرج داد، بیانگر مهارت سازمانی چشمگیر وی بود. وی همچنین یک مأموریت مذهبی مخالف با مصرف الکل را برای مدت ده روز در سالن شهری آدلاید برگزار نموده و نخستین کنوانسیون استعماری WCTU استرالیای غربی را با عضویت ۱۱۱۲ فرد و ۲۳ اتحادیه بین‌المللی برگزار کرد. | ## بخش 3: جسی آکرمن | نخستین اتحادیه محلی در استرالیای غربی در یورک شکل گرفت و پس از مدت کوتاهی پنج اتحادیه دیگر نیز پس از این ایجاد گردید. آنا آدامز گوردون نوشت: «مبلغ مذهبی نوار-سفید جهانگرد که تحت پرچم WCTU جهانی به سفر آغاز کرده خانم جسی آکرمن از کالیفرنیا است، کسی که استرالیا را با اتحادیه‌های محلی شانه انگبین زد، آنها را دور WCTU ملی خود آنها جمع کرده و خود رئیس آن شد…»Gordon (c.1898) p.149 اتحادیه زنان مسیحی مخالف مصرف الکل استرالیا (که بعداً به اتحادیه ملی زنان مسیحی مخالف مصرف الکل استرالیا تغییر نام داده شد) به تاریخ ۲۵ مه ۱۸۹۱ طی جلسه‌ای که در ملبورن به هدف همبستگی اتحادیه‌های استعماری موجود برگزار شده بود، تشکیل گردید. احتمالاً این نخستین گردهمایی میان-ایالتی سازمان‌های زنان در استرالیا بوده و اتحادیه نیز نخستین سازمان ملی زنان در سطح کشور بود. در دومین کنوانسیون ملی WCTU استرالیا که در ۱۸۹۴ میلادی در سیدنی برگزار گردید، جسی آکرمن به افتخار اعلام کرد که «پرچم ما در چهل و هفت سرزمین شناور هستند: و ما می‌توانیم شعار خود، 'برای خدا و خانه و هر سرزمینی' را به چهل و هفت زبان بخوانیم.» آکرمن با استفاده از تکنیک فانوس جادو هم در شهرها و هم در جاهای دورافتاده سخنرانی می‌کرد. وی به حدی در استرالیا معروف و شناخته‌شده بود که وضعیت سلامت وی همواره در سراسر کشور گزارش می‌شد؛ مثلاً، روزنامه‌ها در تاسمانی و نیو ساوت ولز در ۱۸۹۵ میلادی گزارش دادند که به وی توصیه گردیده‌است تا به‌خاطر بازیابی سلامت خود به آیسلند برود و اینکه وضعیت سلامت وی در جریان مدتی که در فرانسیس ویلارد در انگلستان اقامت داشت در حال بهبود بود. هدف سازمان‌های مخالف مصرف الکل در استرالیا این بود تا به شهروندان حق وتوی فروش مشروبات الکلی در شهرها و دهکده‌های آنها داده شود، در حالیکه جنبش‌های فعال مصرف الکل در ایالات متحده خواستار ممنوعیت کامل آن بودند (چیزی که به اصطلاح قانون مِین نامیده می‌شد). دغدغه زنان جلوگیری از «استفاده نادرست» از الکل بود که آنها در نتیجه نوشیدن مردان تجربه کرده بودند. | ## جمع‌بندی | در ۱۸۸۵ میلادی، ۴۵٬۰۰۰ زن در ایالت ویکتوریا (که تقریباً ربع کل جمعیت زن ایالت را تشکیل می‌داد) دادخواستی را امضاء نموده و از حکومت خواستند تا گزینه‌های محلی را برای محافظت از جنسیت آنها در مقابل بدرفتاری ناشی از مصرف الکل، معرفی کند.