aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: هیروشیما: تاریخ بی‌بی‌سی از جنگ جهانی دوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیروشیما: تاریخ بی‌بی‌سی از جنگ جهانی دوم | مقدمه: هیروشیما: تاریخ بی‌بی‌سی از جنگ جهانی دوم ، یک مستند درام بی‌بی‌سی است که برای اولین بار در ۵ اوت ۲۰۰۵ به عنوان یک ویژه برنامه تلویزیونی، در آستانه شصتمین سالگرد بمباران اتمی هیروشیما، پخش شد. | ## بخش 1: هیروشیما: تاریخ بی‌بی‌سی از جنگ جهانی دوم | این مستند شامل بازسازی‌های تاریخی با استفاده از روایت‌های شاهدان عینی و تصویر تولیدشده توسط کامپیوتر از انفجار است. این فیلم در سال ۲۰۰۶ برنده جایزه بین‌المللی امی برای بهترین مستند و سه جایزه آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا شد. | ## بخش 2: هیروشیما: تاریخ بی‌بی‌سی از جنگ جهانی دوم | خلاصه این مستند اولین حمله هسته‌ای جهان را روایت می‌کند و پیامدهای آن را بررسی می‌کند. این برنامه با پوشش یک دوره سه هفته‌ای از آزمایش ترینیتی تا بمباران اتمی هیروشیما، قمار سیاسی آمریکا و برنامه‌ریزی برای این رویداد مهم را شرح می‌دهد. | ## بخش 3: هیروشیما: تاریخ بی‌بی‌سی از جنگ جهانی دوم | ## جمع‌بندی | فیلم‌های آرشیوی، دراماتیزه‌ها و جلوه‌های ویژه، آنچه را که در کشتی انولا گی و درون انفجار هسته‌ای رخ داده است، به تصویر می‌کشد.
موضوع مقاله: بلعیدن آفتاب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بلعیدن آفتاب | مقدمه: این مجموعه از ۹ ژوئیه تا ۱ اکتبر ۲۰۰۸، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس پخش شد. | ## بخش 1: بلعیدن آفتاب | بازیگران جی سونگ در نقش کیم جونگ وو یو جین گو در نقش جولنی، کیم جونگ وو سونگ یو ری در نقش لی سو یون لی یونگ یو در نقش جوانی لی سو یون لی وان در نقش جانگ ته هیوک جون کوانگ ریول در نقش جانگ مین هو/کین ایل هوان جین گو در نقش جوانی کیم ایل هوان یو اوه سونگ در نقش جکسون لی سو یی هیون در نقش یو می ران هان جی یون در نقش هان سون یونگ کیم یونگ گون در نقش یو کانگ هیون مون چانگ گیل در نقش مون سونگ چول یون وو هیون جین در نقش ایمی جو سانگ کیو در نقش جو چی گوک لی جه یونگ در نقش هیون کی سانگ پارک گوانگ هیون در نقش جوانی هیون کی سانگ چوی ران در نقش چوی این سوک کیم بیونگ سه در نقش تونی تولید این مجموعه با بودجه‌ای معادل ۱۲ میلیارد وون (۱۰ میلیون دلار آمریکا) بر اساس رمانی از کانگ چول هوا ساخته شد. فیلم‌نامه‌نویس چوی وان گیو و کارگردان یو چول یونگ پیش‌تر با بازیگر جی سونگ در مجموعه تلویزیونی آل این (۲۰۰۳) همکاری کرده بودند؛ اثری که موضوعات مشابهی همچون قمارخانه و گانگسترها داشت. | ## بخش 2: بلعیدن آفتاب | به جز سکانس‌های فیلم‌برداری‌شده در خارج از کشور در لاس‌وگاس، ایالات متحده و ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی، تمامی سکانس‌های مربوط به کره جنوبی به‌طور کامل در شهر سوگی‌پو در استان ججو ضبط شد. شخصیت سونگ یو ری نیز بر اساس یکی از اعضای این گروه و شناگر موزون هونگ یون جین طراحی شده بود. | ## بخش 3: بلعیدن آفتاب | تولید مجموعه در اوایل ژوئیه ۲۰۰۹ موقتاً متوقف شد، زمانی که هشت نفر از اعضای گروه تولید به آنفلوانزای خوکی مبتلا شدند. | ## جمع‌بندی | آن‌ها قرنطینه شدند، نشست خبری لغو گردید و تاریخ پخش نخستین قسمت یک روز به تعویق افتاد.
موضوع مقاله: پارک ملی وال گراند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پارک ملی وال گراند | مقدمه: جغرافیا این پارک در استان وربانو-کوزیو-اوسولا واقع شده است و بین ده شهرداری مشترک است: اورانوس، بئورا-کاردتزا، کاپرتزو، کوسونیو، دره کانوبینا، اینترانیا، سوئیس، مالسکو، میاتزینا، پرموزلو-کیووندا، سن برناردینو وربانو، سانتا ماریا ماجیوره، ترونتانو، انبار. | ## بخش 1: پارک ملی وال گراند | این پارک بین دره ویگتزو در شمال، دره کانوبینا در شمال غربی، دره اوسولا در جنوب غربی و دریاچه ماجیوره در جنوب شرقی واقع شده است. وال گرانده و وال پوگالو، دو دره اصلی درون پارک، که اولی به سمت جنوب شرقی و دومی به سمت جنوب جریان دارد، دو رودخانه اصلی پارک را تغذیه می‌کنند. تاریخچه چوپانان حداقل از قرن سیزدهم در وال گرانده ساکن بودند و تولید چوب از قرن پانزدهم فعال بود. | ## بخش 2: پارک ملی وال گراند | با این حال، در پایان جنگ جهانی دوم، پس از اقدامات نیروهای آلمانی علیه مقاومت ایتالیا در این منطقه در ژوئن ۱۹۴۴، تمام جمعیت منطقه را ترک کردند. در سال ۱۹۶۷، این منطقه به عنوان یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی تعیین شد و به اولین منطقه حفاظت‌شده با این وضعیت در آلپ ایتالیا تبدیل شد. در سال ۱۹۷۴، انجمن ایتالیا نوسترا طرح دقیقی برای ایجاد یک پارک ملی تدوین کرد و در دهه ۱۹۸۰، آماده‌سازی آغاز شد. | ## بخش 3: پارک ملی وال گراند | گردشگری از سال ۲۰۱۲، این پارک دارای سه مرکز بازدیدکنندگان (واقع در سانتا ماریا ماجوره، کوسوگنو و پرموسلو-کیووندا)، دو موزه، و تعدادی برنامه سفر در طبیعت بود که باید با همراهی یک راهنما دنبال شوند. | ## جمع‌بندی | این پارک همچنین به دلیل مسیرهای پیاده‌روی‌اش، مانند مسیر بووه، مکرراً مورد بازدید قرار می‌گیرد.
موضوع مقاله: شهر رمانتیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهر رمانتیک | مقدمه: شهر رمانتیک (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۱ با بازی سونگ یو ری، جونگ گیو وون، کیم مین جون و مین هیو رین است. | ## بخش 1: شهر رمانتیک | این مجموعه از ۱۱ مه تا ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۱، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد. خلاصه داستان نو سون گوم، دختر جوان پر جنب‌وجوشی است که مادر و مادربزرگش خدمتکار خانه بوده‌اند و او نیز به دلیل فقر، ناچار به ادامهٔ همان راه شده است. | ## بخش 2: شهر رمانتیک | زندگی سون گوم زمانی دگرگون می‌شود که در قرعه‌کشی بخت آزمایی برنده می‌شود و جایزه‌ای به ارزش به دست می‌آورد. او برای آن‌که پدر بی‌مسئولیتش به پولش دست پیدا نکند، همچنان در شغل خود می‌ماند و ثروت تازه‌اش را ــ که در جعبه‌های متعدد پول نقد پنهان کرده ــ از اهالی محله اعیانی محل کارش، از جمله دوستان خدمتکارش و پسر بداخلاق و ناسازگار صاحبخانه، کانگ گون وو، که گذشته‌ای مشترک با او دارد، مخفی نگه می‌دارد. | ## بخش 3: شهر رمانتیک | ## جمع‌بندی | اما زمانی که میان سون گوم و گون وو عشق شکل می‌گیرد، راز او برملا می‌شود و حرص و خیانت، چه از سوی اربابان و چه از سوی خدمتکاران، در آن محله بالا می‌گیرد.
موضوع مقاله: توقف رسیدگی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توقف رسیدگی | مقدمه: با این حال، گاهی از توقف به‌عنوان ابزاری برای به تعویق انداختن رسیدگی‌ها به‌طور نامحدود استفاده می‌شود. | ## بخش 1: توقف رسیدگی | ایالات متحده آمریکا بر پایهٔ قانون مدون، هرگاه پرونده‌ای «در هر یک از دادگاه‌های ایالات متحده مطرح شده باشد دربارهٔ هر مسئله‌ای که طبق توافق‌نامهٔ کتبیِ داوری قابل ارجاع به داوری است»، می‌توان رسیدگی را، در زمانی که حکم نهایی هنوز صادر نشده، «تا انجام داوری مطابق مفاد توافق‌نامه متوقف کرد، مشروط بر آنکه درخواست‌کننده توقف خود عامل تأخیر در داوری نباشد».Cornell Law- Title 9, Chapter 1,3 «معیار متعارف برای صدور دستور توقف، ظاهراً چهار عامل را در بر می‌گیرد: (۱) احتمال موفقیت در تجدیدنظر؛ (۲) احتمال وقوع زیانِ غیرقابل‌جبران در مدتِ رسیدگی به تجدیدنظر؛ (۳) موازنهٔ زیان‌ها؛ و (۴) مصلحت عمومی.» برای نمونه، در دههٔ ۲۰۱۰، هم‌زمان با ابطال ممنوعیت‌های ازدواج هم‌جنس در سراسر کشور توسط قضات فدرال و ایالتی، بسیاری از قضات اجرای آرای خود را در جریان رسیدگی‌های تجدیدنظر متوقف کردند. | ## بخش 2: توقف رسیدگی | ## بخش 3: توقف رسیدگی | ## جمع‌بندی | بدین ترتیب، حتی اگر ممنوعیت یک ایالت—مانند لوئیزیانا—ابطال می‌شد، دستور توقف تا زمان تصمیم دادگاه بالاتر مانع اجرای رأی می‌گردید و بدین‌سان مانع از دریافت پروانهٔ ازدواج توسط زوج‌های هم‌جنس می‌شد.
موضوع مقاله: اسپلئومانتس ایتالیکوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسپلئومانتس ایتالیکوس | مقدمه: زیستگاه‌های طبیعی آن که بومی ایتالیا است، جنگل‌های معتدل، مناطق صخره‌ای، غارها و زیستگاه‌های زیرزمینی (غیر از غارها) است. | ## بخش 1: اسپلئومانتس ایتالیکوس | توضیحات سمندر غار ایتالیایی گونه‌ای باریک با اندام‌های کوتاه است و تا طول حدود رشد می‌کند. سر پهن با چشمان برجسته است و شیار مشخصی بین سوراخ‌های بینی و لبه لب‌ها وجود دارد. پراکندگی و زیستگاه سمندر غارنشین ایتالیایی بومی شمال ایتالیا است که در کوه‌های آپنین شمالی و مرکزی یافت می‌شود. دامنه پراکندگی آن از استان لوکا و استان رجیو امیلیا به سمت جنوب تا استان پسکارا امتداد دارد. | ## بخش 2: اسپلئومانتس ایتالیکوس | این سمندر در دره‌های جنگلی، روی صخره‌های سنگی و در غارها و آب‌های زیرزمینی، اغلب در مناطق سنگ آهک، در ارتفاعات تا یافت می‌شود. جمعیتی از این سمندر در یک معدن سنگ متروکه در جنگل راش نزدیک هولزمیندن، آلمان، وجود دارد. فرضیه‌ای وجود دارد که این سمندرها از یک قرن پیش در آنجا بوده‌اند، زیرا در اوایل قرن بیستم خانواده‌ای در این منطقه زندگی می‌کردند که هم صاحب یک تجارت واردات حیوانات و هم صاحب چندین معدن سنگ در نزدیکی خود بودند. رفتار سمندر غار ایتالیایی معمولاً در مناطقی از سنگ آهک یافت می‌شود، اما گاهی در مناطق ماسه‌سنگی یا افیولیتی نیز یافت می‌شود. | ## بخش 3: اسپلئومانتس ایتالیکوس | سمندر ماده تعداد کمی تخم در شکافی می‌گذارد و این تخم‌ها با رشد مستقیم به سمندرهای مینیاتوری تبدیل می‌شوند. به نظر می‌رسد که این سمندر شکارچی فرصت‌طلبی است که طیف گسترده‌ای از طعمه‌های بی‌مهرگان را شکار می‌کند. وضعیت اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، سمندر غارنشین ایتالیایی را در معرض خطر انقراض ارزیابی کرده است. | ## جمع‌بندی | این ارزیابی بر این اساس است که اگرچه این گونه در بیشتر محدوده پراکندگی خود رایج است، اما وسعت کل زیستگاه آن کمتر از است.
موضوع مقاله: پارک منطقه‌ای راه آپیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پارک منطقه‌ای راه آپیان | مقدمه: پارک منطقه‌ای آپیان وی، پس از پارک ملی لوسینی استروف در مسکو، دومین پارک شهری بزرگ اروپا است. | ## بخش 1: پارک منطقه‌ای راه آپیان | این منطقه عمدتاً در قلمرو رم قرار دارد، اما بخش‌هایی از آن به شهرهای همسایه چامپینو و مارینو نیز امتداد یافته است. ویژگی خاص این پارک که آن را متمایز می‌کند، این است که میزبان پارک باستان‌شناسی آپیا آنتیکا نیز هست که با محیط پارک منطقه‌ای همخوانی دارد. این یک پارک تاریخی است که شامل میراث گرانبهای روم باستان، از جمله جاده آپیا (به طول ۱۶ کیلومتر / ۹٫۹۴ مایل)، قنات‌های رومی، ویلاهای رومی، مقبره‌ها و دخمه‌ها است. این پارک شامل اکثر آثار باستانی روم باستان است که در خارج از مرکز شهر یافت می‌شوند. | ## بخش 2: پارک منطقه‌ای راه آپیان | این پارک شامل جاده آپیا، از مرکز رم تا دهم مایل، از جمله ویلای کوینتیلی، پارک کافارلا، منطقه باستان‌شناسی مقبره‌های ویا لاتینا و پارک آکوئداکت و همچنین سایر مناطقی است که برای عموم قابل دسترسی نیستند. این بنا با کاستروم کائتانی که در رم، کمی قبل از سومین مایل جاده باستانی آپیا، سر برمی‌آورد، یک پیوستار باستان‌شناسی را تشکیل می‌دهد. ایده یک پارک باستان‌شناسی بزرگ بین میدان رومی و تپه‌های آلبان به دوران ناپلئونی برمی‌گردد. 2011 پس از وحدت ایتالیا، تلاش‌های بیشتری برای توسعه یک پیاده‌روی باستان‌شناسی از مرکز شهر تا جنوب شرقی رم انجام شد، اما این مسیر تنها تا حمام‌های کاراکالا امتداد داشت. | ## بخش 3: پارک منطقه‌ای راه آپیان | در سال ۱۹۳۱، طرح جدیدی پیش‌بینی می‌کرد که جاده آپیان به یک پارک بزرگ تبدیل شود، اما این ایده پس از جنگ جهانی دوم با ساخت ویلاها و باشگاه‌های ورزشی غیرقانونی در نزدیکی بناهای تاریخی و سایر خانه‌هایی که در حاشیه این منطقه قرار داشتند، تهدید شد. علاوه بر این، جاده کمربندی جدید رم، گراند راکوردو آنولاره، جاده آپیان را در مایل هفتم به دو قسمت تقسیم کرد، اشتباهی که تنها با ساخت یک تونل قبل از جشن بزرگ‌سال ۲۰۰۰ اصلاح شد. این پارک سرانجام در سال ۱۹۸۸ به واقعیت پیوست و در سال ۲۰۰۲ با خرید منطقه‌ای به نام تور مارانسیا گسترش یافت. 2011 تلاش‌ها برای تصرف بیشتر زمین‌ها به مالکیت عمومی به دلیل کمبود بودجه محدود شده است. | ## جمع‌بندی | دخمه‌های دومیتیلا دخمه کالیکتوس دخمه‌های سن سباستینو کاتاکومب یهودی ویگنا راندانینی نگارخانه حمل و نقل با توجه به وسعت پارک، می‌توان با وسایل حمل و نقل مختلفی که مناطق و ورودی‌های مختلف پارک را به هم متصل می‌کنند، به آن دسترسی پیدا کرد.
موضوع مقاله: پارک طبیعی کلبه‌های مارکارولو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پارک طبیعی کلبه‌های مارکارولو | مقدمه: این نام از دهکده کوچکی در منطقه حفاظت شده به نام کلبه‌های مارکارولو گرفته شده است. | ## بخش 1: پارک طبیعی کلبه‌های مارکارولو | برخی از دریاچه‌های مصنوعی واقع در پارک مانند دریاچه دل گورزنته از اواخر قرن نوزدهم ساخته شده‌اند تا برق و آب شیرین با کیفیت خوب را برای شهر جنوا و مناطق اطراف آن فراهم کنند. در بهار ۱۹۴۴، گروهی از پارتیزان‌های ایتالیایی توسط نیروهای فاشیست و نازی در مونت توبیو محاصره شدند. پس از درگیری، برخی از آنها موفق به شکستن محاصره شدند، در حالی که برخی دیگر دستگیر، به نزدیکی صومعه بندیکتا منتقل و در ۷ آوریل ۱۹۴۴ توسط جوخه‌های آتش اعدام شدند. این پارک طبیعی توسط قانون منطقه‌ای (lr) شماره ۵۳ مورخ ۳۱ اوت ۱۹۷۹ تأسیس شد که توسط قانون منطقه‌ای شماره ۱۳ مورخ ۲۳ ژانویه ۱۹۸۹ اصلاح شد. این منطقه حفاظت‌شده از نظر اداری بخشی از پیمونت است و در نزدیکی خط مرزی منطقه با لیگوریا، در شمال حوضه آبخیز آپنینی که پیانورا پادانا (شاخه دریای آدریاتیک) را از حوضه آبخیز دریای لیگوریا جدا می‌کند، واقع شده است. | ## بخش 2: پارک طبیعی کلبه‌های مارکارولو | این پارک شامل برخی از دره‌های شاخه‌ای رودخانه پو می‌شود: بخشی از دره لمه (شرق پارک)، دره‌های گورزنته و پیوتا (مرکز)، بخش کوچکی از دره استورا دی اووادا (غرب پارک). از جمله بلندترین قله‌های واقع در پارک می‌توان به مونته پراکابان (۹۴۶ متر)، مونته دله فینه (۱۱۷۲ متر)، مونته تاکونه (۱۱۱۳ متر) و مونته لکو (۱۰۷۲ متر) که در مرزهای جنوبی پارک واقع شده‌اند و مونته توبیو (۱۰۹۲ متر) که در نزدیکی مرکز منطقه حفاظت‌شده قرار دارد، اشاره کرد. در این منطقه، برخورد بین صفحات آفریقا و اوراسیا، مقدار زیادی سنگ‌های گداخته تولید کرده است که اکنون عمدتاً توسط پریدوتیت‌ها و سرپانتینیت‌ها نشان داده می‌شوند. برخی از معادن طلا که اکنون متروکه شده‌اند، در نزدیکی کاسینا فریره و سایر مناطق اطراف مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌اند. در نهرها نه تنها ماهی قزل آلای قهوه‌ای، بلکه خرچنگ‌های چنگال سفید در معرض خطر انقراض که در دره لم مشاهده می‌شوند نیز زندگی می‌کنند. | ## بخش 3: پارک طبیعی کلبه‌های مارکارولو | جنگل‌های پارک زیستگاه مناسبی برای گرازهای وحشی، روباه‌ها، گورکن‌ها، موش‌های چاق خوابگاهی، خفاش‌ها، گوزن‌های شوکا، گوزن زرد، جوجه تیغی اروپایی، سمورهای راش و خرگوش‌های صحرایی فراهم می‌کنند. این پارک که در یک مسیر مهاجرتی شلوغ واقع شده است، مکان‌هایی برای لانه‌سازی بسیاری از گونه‌های پرندگان فراهم می‌کند. در میان پرندگان شکاری باید به عقاب مارخور پنجه کوتاه (به ایتالیایی بیانکونه) اشاره کرد، گونه‌ای که در ایتالیا بسیار در معرض خطر انقراض است و به عنوان نماد پارک انتخاب شده است. شبکه بزرگی از مسیرهای پیاده‌روی، که عمدتاً توسط FIE (فدراسیون پیاده‌روی ایتالیا) علامت‌گذاری شده‌اند، در داخل پارک موجود است. | ## جمع‌بندی | دو کلبه کوهستانی می‌تواند توسط کوهنوردان مورد استفاده قرار گیرد: ماریا سانتیسیما دی کاراواجو، در بالای مونته توبیو: اتاقی مجاور کلیسای کوچک می‌تواند به عنوان کلبه اضطراری استفاده شود.
موضوع مقاله: پارک ملی گرن پارادیسو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پارک ملی گرن پارادیسو | مقدمه: ) یک پارک ملی ایتالیایی در رشته‌کوه‌های آلپ گرایَن، بین دره آئوستا و مناطق پیدمونت است. | ## بخش 1: پارک ملی گرن پارادیسو | تاریخچه در اوایل قرن نوزدهم، به دلیل شکار، بز کوهی آلپ در منطقه گرن پارادیزو و وانوئیز زنده ماند. بزهای کوهی به شدت شکار می‌شدند، تا حدی برای ورزش، و همچنین به این دلیل که تصور می‌شد قسمت‌های بدن آنها خواص درمانی دارد: طلسم‌هایی از یک استخوان کوچک صلیبی شکل در نزدیکی قلب بز کوهی ساخته می‌شد تا از مرگ خشونت‌آمیز محافظت کند.Price, Gillian (1997). به دلیل کاهش نگران‌کننده جمعیت بز کوهی، ویکتور امانوئل، که به زودی پادشاه ایتالیا شد، در سال ۱۸۵۶ گرن پارادیزو را به عنوان منطقه شکار سلطنتی اعلام کرد. مسیرهایی که برای بز کوهی تعیین شده بود، امروزه هنوز به عنوان بخشی از مسیرهای مشخص شده و مسیرهای قاطر مورد استفاده قرار می‌گیرند. | ## بخش 2: پارک ملی گرن پارادیسو | در دهه بعد، با وجود وجود پارک، بدتر شدن کیفیت نظارت تحت حکومت فاشیست‌ها، شکار غیرقانونی و جنگ جهانی دوم منجر به کاهش مداوم جمعیت بز کوهی شد. ۱۶٫۵٪ برای کشاورزی و مرتع استفاده می‌شود، ۲۴٪ غیرقابل کشت است و ۴۰٪ به عنوان زمین‌های بایر طبقه‌بندی می‌شود. گرن پارادیزو تنها کوهی است که کاملاً در داخل مرزهای ایتالیا قرار دارد و بیش از ارتفاع دارد. آنها در مدیریت جمعیت بز کوهی که به صورت فصلی از مرز مشترک آنها عبور می‌کند، همکاری می‌کنند. | ## بخش 3: پارک ملی گرن پارادیسو | جنگل‌های راش اروپایی برگریز در سمت پیمونت پارک رایج هستند و در سمت خشک‌تر واله دائوستا یافت نمی‌شوند. این جنگل‌ها با شاخ و برگ‌های متراکم، نور بسیار کمی را در طول تابستان به خود جذب می‌کنند. | ## جمع‌بندی | تجزیه برگ‌های راش مدت زیادی طول می‌کشد و لایه‌ای ضخیم روی کف جنگل تشکیل می‌دهند که مانع از رشد سایر گیاهان و درختان می‌شود.
موضوع مقاله: ویتوریو آنولتو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویتوریو آنولتو | مقدمه: پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان کلاسیک برکت در میلان که فعالیت سیاسی خود را در جمع پدوپ آغاز کرد، در سال ۱۹۸۵ در رشته پزشکی و جراحی از دانشگاه میلان فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 1: ویتوریو آنولتو | از سال ۱۹۹۲ رئیس ملی لیلا شد که در سال ۱۹۸۷ در تأسیس آن مشارکت داشت و تا سال ۲۰۰۱ در این سمت باقی ماند. در سال ۱۹۹۲ به عنوان مدرس و مدیر دوره‌های آموزشی دربارهٔ ایدز در مؤسسه عالی بهداشت در رم فعالیت کرد. بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ عضو کمیسیون ملی ایدز در وزارت بهداشت و عضو کمیسیون هماهنگی مبارزه با مواد مخدر در ریاست شورای وزرا بود. از سال ۱۹۹۴ عضو جامعه بین‌المللی ایدز و گروه اروپایی درمان ایدز بود و تا سال ۲۰۰۰ در این گروه‌ها فعال بود. در سال ۱۹۹۹ با سازمان بین‌المللی مهاجرت در بوسنی همکاری کرد تا پروژه‌های پیشگیری از ایدز و مواد مخدر را اجرا کند و در دهه ۱۹۹۰ چندین پروژه تحقیقاتی بین‌المللی دربارهٔ ایدز و مواد مخدر را هدایت کرد. بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ در آفریقای جنوبی پروژه پیشگیری از انتقال مادر به فرزند ویروس HIV را هماهنگ کرد. | ## بخش 2: ویتوریو آنولتو | او نویسنده ده‌ها مقاله علمی در نشریات ملی و بین‌المللی است که چهار مقاله از آن‌ها ایندکس شده است. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ مدیر فرهنگی «OLE - تجربه قانونی اترانتو» بود، یک فروم بین‌المللی سالانه دربارهٔ مافیا، جنایت سازمان‌یافته و جهانی‌سازی مالی که توسط فلیر برگزار می‌شد. همزمان مشاور پروژه‌های ایدز در مؤسسه ملی برای ترویج سلامت جمعیت‌های مهاجر و مقابله با بیماری‌های فقر در رم بود. ویتوریو آنولتو در ایتالیا به عنوان یکی از چهره‌های شناخته‌شده جنبش ضد جهانی‌سازی لیبرال معروف است. او در دانشگاه میلان تدریس می‌کند، به عنوان پزشک کار فعالیت می‌کند و در کمیسیون‌های ناتوانی سازمان بیمه اجتماعی ملی مشارکت دارد. از سال ۲۰۲۰ مدیر علمی "رصدخانه کرونا" است که توسط مدیچینا دموکراتیک و دیگر انجمن‌ها تأسیس شده است. | ## بخش 3: ویتوریو آنولتو | در سال ۱۹۹۷ لیلا، که رئیس ملی آن بود، مدال طلای قدردانی استان میلان را دریافت کرد. برنامه 37e2 در سال ۲۰۱۶ در جایگاه دوم جایزه روزنامه‌نگاری پیِترو دی دوناتو در بخش رادیو و تلویزیون قرار گرفت و در سال ۲۰۲۰ نشان شایستگی شهری برای فعالیت اطلاع‌رسانی و افشای رصدخانه کرونا از سوی شهرداری میلان دریافت کرد. فعالیت سیاسی از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ عضو دبیرخانه ملی دموکراسی پرولتاریا بود و در سال ۱۹۹۰ به عنوان عضو شورای استان میلان انتخاب شد و تا سال ۱۹۹۵ در این سمت باقی ماند. در ژوئیه ۲۰۰۱، در جریان اجلاس G8 جنوا، سخنگوی «فروم اجتماعی جنوا» بود و تظاهرات علیه G8 را هماهنگ کرد. در سال ۲۰۰۲ عضو شورای بین‌المللی فروم جهانی اجتماعی شد و در سال ۲۰۰۴ به عنوان نماینده مستقل در پارلمان اروپا از فهرست حزب تجدید ساختار کمونیست انتخاب شد و در گروه چپ واحد اروپا/چپ سبز شمال فعالیت کرد. | ## جمع‌بندی | در پارلمان اروپا عضو کمیسیون امور خارجه، کمیسیون تجارت بین‌الملل، کمیسیون حقوق بشر، هیئت روابط با ایالات متحده و هیئت مجمع پارلمانی مشترک اتحادیه اروپا/ACP بود.
موضوع مقاله: آلما دولنس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلما دولنس | مقدمه: آلما دولنس (؛ زادهٔ ۱۸۶۹ – درگذشتهٔ ۱۹۴۸)، که بیشتر با نام مستعارش آلما دولنس شناخته می‌شود، یک ایتالیایی صلح‌طلب، حق رأی‌خواه و روزنامه‌نگار برجسته بود. | ## بخش 1: آلما دولنس | خانوادهٔ او در جنبش یکپارچگی ایتالیا شناخته‌شده بودند و از جوزپه گاریبالدی حمایت می‌کردند. فعالیت‌ها آلما دولنس به عنوان رئیس کمیته لمباردی برای حق رأی زنان و حقوق کارگران خدمت کرد. او در کنفرانس‌های ملی صلح در سال‌های ۱۹۰۹ و ۱۹۱۰ سخنرانی کرد و جایگاه خود را در جنبش صلح‌خواه ایتالیا که عمدتاً مردانه بود، تثبیت نمود. او معتقد بود زنان برای پیشرفت اجتماعی ضروری هستند و نبود زنان در جنبش صلح‌خواه ایتالیا و در سیاست به طور کلی زیان‌آور است. دولنس همچنین حامی ایجاد ارتباط بین جنبش صلح‌خواه ایتالیا و اتحادیه‌های صنفی بود. جنگ ایتالو-ترکیه در سال ۱۹۱ موجب پایان جنبش صلح شد و تقسیم بین کسانی که معتقد بودند باید از جنگ حمایت کنند و کسانی که نه، ایجاد شد. | ## بخش 2: آلما دولنس | دولنس در دسته دوم قرار گرفت و به‌طور عمومی علیه جنگ مبارزه کرد و از گروه‌هایی در ایالات متحده و سوئیس برای تأمین مالی صلح‌طلبان کمک خواست. او در سال‌های ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲ به فعالیت خود ادامه داد، اما جنبش صلح‌خواه ایتالیا در نهایت به طور کامل فروپاشید و دولنس به مدت دو سال از سخنرانی عمومی در ایتالیا ممنوع شد. او توجه خود را به مسائل دیگر معطوف کرد و درباره شرایط زندگی طبقه پایین در شهرهای ایتالیا نوشت. در یک کنفرانس صلح در بوداپست در سال ۱۹۱۳، دولنس با روزیکا شویمر، صلح‌طلب و حق رأی‌خواه دیگر، دیدار و دوستی کرد. او همچنین در سال ۱۹۱۳ دوباره در رویدادهای حزبی سخنرانی کرد، گاهی همراه با مارگریتا سارفاتی. در سال ۱۹۱۴، دولنس در جلساتی درباره جنگ قریب‌الوقوع در اروپا شرکت کرد که توسط دفتر بین‌المللی صلح و لاهه سازماندهی شده بود. | ## بخش 3: آلما دولنس | او و روزالیا گویس-آدامی نمایندگان صلح‌طلبان ایتالیا در کنفرانس ۳۱ ژوئیه در براسل بودند، کنفرانسی که آخرین تلاش برای جلوگیری از جنگ به شمار می‌رفت. در طول جنگ، او برای خانواده‌هایی که به دلیل جنگ از خانه‌های خود رانده شده بودند، در اتریش-مجارستان کمک‌های بشردوستانه ارائه کرد. دیدن ویرانی‌های ناشی از جنگ، باورهای او در صلح‌طلبی را تقویت کرد، و در یکی از سخنرانی‌هایش گفت: "دشمن در مرز نیست؛ در اطراف ماست: فقر، سل، بیکاری. درمان این بیماری‌ها پایان تسلیحات عظیم و پرهزینه است." او اصرار داشت کشورها باید به طور قانونی در طول جنگ به داوری متعهد باشند. | ## جمع‌بندی | پس از جنگ جهانی دوم، دولنس به خانه یک دوست سوسیالیست، گیلبرتو جیلیولی و همسرش مِیرته ریپامونتی رفت و در سال ۱۹۴۸ درگذشت.
موضوع مقاله: جاده ملی ۲ فنلاند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جاده ملی ۲ فنلاند | مقدمه: جاده ملی شماره ۲ در محل شروع خود دارای یک بخش کوتاه از بزرگراه است و تنها ۱ کیلومتر طول دارد و این بدان معناست که کوتاه‌ترین بزرگراه در فنلاند است و جاده ملی شماره ۲ یک کنارگذر دیگر در پری دارد که حدود ۷ کیلومتر طول دارد. | ## بخش 1: جاده ملی ۲ فنلاند | تاریخچه قبل از اینکه جاده ملی 2 خط فعلی خود را داشته باشد، ابتدا از هلسینکی به نومی-پوسولا ساوکولا در همان خطی که یک جاده ملی ۱ قدیمی که اکنون جاده منطقه‌ای ۱۱۰ است، امتداد داشت. به سمت شمال پیچید و به سمت سومرو رفت، جایی که به یک جاده ملی ۱۰ قدیمی در مرکز شهر سومرو می‌پیوندید، سپس به سمت جاده اصلی ۵۲ در خط فعلی جاده اصلی ۵۲ به جاده ملی ۱۰ رفت و سپس به خط فعلی جاده ملی ۱۰ در سومرو پیوست. در آنجا جاده ملی ۲ به سمت غرب پیچید و با جاده ملی ۱۰ به چهارراه جاده منطقه‌ای ۲۱۳ رفت و دوباره به سمت شمال پیچید. سپس روی خط جاده منطقه‌ای فعلی ۲۱۳ از میان اوپه‌یه، لویما و آلاستارو عبور کرد تا اینکه به خط فعلی جاده اصلی ۴۱ در ویرتا پیچید. | ## بخش 2: جاده ملی ۲ فنلاند | سپس جاده ملی ۲ به هویتینن رسید که با خط فعلی خود روبرو شد و در آنجا روی همان خط به پری رفت، جایی که امروزه بین هویتینن و پری قرار دارد. جاده ملی ۲ که در دهه ۱۹۶۰ بازسازی شد، تنها ۸ متر عرض داشت، بنابراین از تقریباً هر جاده ملی دیگر در فنلاند باریک‌تر است. وقتی ساخت آن تمام شد، بین هلسینکی حلقه سوم فنلاند و ویهتی اولکالا بسیار خطرناک تشخیص داده شد، بنابراین در دهه ۱۹۷۰ دوباره بین حلقه سوم و اولکالا بازسازی شد، خط جدیدی از جاده ملی ۱ ساخته شد و کمی طولانی‌تر اما امن‌تر از خط قدیمی است. یک جاده قدیمی تپه‌ای و پیچیده بین هلسینکی و اولکالا بعداً به جاده منطقه‌ای ۱۲۰ شماره‌گذاری شد. | ## بخش 3: جاده ملی ۲ فنلاند | بعداً تنها بخش خطرناک بین اولکالا و کارکیلا ساخته شد تا به یک جاده ۲+۱ یا ۱+۲ با خط تبدیل شود. قبل از اینکه جاده ملی ۲ به مانتیلوتو ادامه یابد، جاده بین پوری و مانتیلوتو، جاده منطقه‌ای ۲۶۵ بود. | ## جمع‌بندی | آن بخش از جاده ملی ۲ بسیار مستقیم اما کمی باریک است و محدودیت سرعت جاده در آن بخش ۸۰ کیلومتر در ساعت است.