موضوع مقاله: قانون کیفیت هوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قانون کیفیت هوا | مقدمه: زیرمجموعه‌ای ویژه از قوانین کیفیت هوا نیز مربوط به تنظیم کیفیت هوای درون ساختمان‌ها است. | ## بخش 1: قانون کیفیت هوا | قوانین مربوط به کیفیت هوا اغلب به‌طور خاص برای محافظت از سلامت انسان با محدود کردن یا از بین بردن غلظت آلاینده‌های موجود در هوا طراحی شده‌است. ابتکارات دیگری هم برای رسیدگی به مشکلات زیست‌محیطی گسترده‌تر، مانند محدودیت در مواد شیمیایی که روی لایه ازون تأثیر می‌گذارند، و کنترل بر برنامه‌های تجاری انتشار گازهای گلخانه‌ای برای رفع باران‌های اسیدی یا تغییرات آب و هوایی طراحی شده‌است. تلاش‌های نظارتی این قانون شامل شناسایی و طبقه‌بندی آلاینده‌های هوا، تعیین محدودیت برای میزان مقدار حداکثر انتشار و الکترونیکی کردن فناوری‌های کاهش‌دهنده آلاینده‌ها می‌شود. طبقه‌بندی آلاینده‌های هوا قانون کیفیت هوا باید مواد و انرژی‌هایی را که به عنوان " آلودگی " واجد شرایط کنترل بیشتری هستند، شناسایی کند. در حالی که برچسب‌ها و اسامی خاص از حوزه قضایی به حوزه قضایی دیگر متفاوت است، در مورد آنچه آلودگی هوا را تشکیل می‌دهد اجماع گسترده‌ای در میان بسیاری از دولت‌ها وجود دارد. به عنوان مثال، قانون هوای پاک ایالات متحده ازون، ذرات معلق، مونوکسیدکربن، اکسیدهای نیتروژن (NO x)، دی‌اکسید گوگرد (SO 2) و سرب (Pb) را به عنوان «معیارهای» آلاینده‌هایی که نیاز به مقررات در سراسر کشور دارند، شناسایی کرده.U.S. سایر ترکیبات هم وجود دارند که به دلیل تأثیر سوءشان بر محیط (به عنوان مثال کلروفلوئوروکربن به عنوان عوامل تخریب ازون) و سلامت انسان (به عنوان مثال آزبست در هوای محیط بسته) به عنوان آلاینده‌های هوا شناخته شده‌اند.U.S. به عنوان مثال سوزاندن چوب در منازل مسکونی یا با هدفی تجاری وقتی تأثیر کیفی آلوده کننده داشته باشند باید محدود شوند. مثال مهم‌تر، ممنوعیت گسترده ساخت دی‌کلرودی‌فلوئورومتان است که پتانسیل قابل توجهی در تخریب لایه ازون دارد. انتشار این گاز در سطح بین‌المللی برای حفاظت از لایه ازون در در پروتکل مونترال و کنوانسیون وین ممنوع شد. مثال دیگر ممنوعیت استفاده از آزبست (ایرانیت) به دلیل سرطان‌زایی آن در مصالح ساختمانی است. | ## بخش 2: قانون کیفیت هوا | سایر قسمت‌های نظارتی بین‌المللی، اغلب تحت نظارت اتحادیه اروپا یا سازمان ملل متحد نیز کار را برای حذف تدریجی استفاده از سوخت‌های فسیلی شروع کرده‌اند. برای مثال، سازمان بین‌المللی دریانوردی سازمان ملل (IMO) شروع به توسعه و اتخاذ تدابیر نظارتی برای کربن‌زدایی کشتیرانی بین‌المللی کرده‌است. در همین خصوص اعضای پارلمان اروپا خواستار ممنوعیت بین‌المللی استفاده از نفت کوره (مازوت) برای کشتی‌ها در قطب شمال شده‌اند مانند آنچه که از اوت ۲۰۱۱ در قطب جنوب اعمال می‌شود. بحث و جدل طرفداران قانون کیفیت هوا استدلال می‌کنند که آن‌ها حتی در مواجهه با رشد اقتصادی در ابعاد بزرگ و افزایش استفاده از وسایل نقلیه موتوری، با حفظ سلامت انسان و مزایای زیست‌محیطی، باعث کاهش عمده آلودگی هوا شده یا به آن کمک کرده‌اند. از طرف دیگر ممکن است در مورد هزینه تخمینی استانداردهای نظارتی اضافی اختلاف نظر به وجود آید. در هر حال وقتی پای بحث هزینه به میان می‌آید، بحث و جدل بر سر هر دو مسیر به کنار می‌رود. به عنوان مثال، تخمین زده می‌شود که امتیازات کاهش ذرات ریز و آلودگی اوزن سطح زمین، پس از تغییر قانون هوای پاک ۱۹۹۰ به حدود ۲ تریلیون دلار در سال ۲۰۲۰ می‌رسد و تنها در آن سال ۲۳۰۰۰۰ نفر را از مرگ زودهنگام نجات می‌دهد. بر مبنای همین گزارش، فقط در سال ۲۰۱۰ کاهش اوزن و ذرات معلق در فضا از بیش از ۱۶۰۰۰۰ مورد مرگ‌ومیر زودرس، ۱۳۰۰۰۰ حمله قلبی، ۱۳ میلیون روز کاری از دست رفته و ۱/۷ میلیون حمله آسم جلوگیری نمود. انتقاداتی نیز از روش‌های آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا در رسیدن به این اعداد و موارد مشابه در دسترس عموم است. با این حال، این کشور اخیراً تحت قانون حفاظت از محیط زیست کانادا، ۱۹۹۹، برنامه ملی را به نام سیستم مدیریت کیفیت هوا کانادا (AQMS) تصویب کرده‌است. این برنامه شامل پنج مکانیزم نظارتی اصلی است: استانداردهای کیفیت هوای محیطی کانادا (CAAQS). | ## بخش 3: قانون کیفیت هوا | دولت کانادا همچنین تلاش کرده تا قانون مربوط به انتشار گازهای گلخانه‌ای این کشور را تصویب کند. چین چین، با آلودگی شدید هوا در شهرهای بزرگ و مراکز صنعتی، به ویژه در شمال، برنامه اقدام پیشگیری و کنترل آلودگی هوا را در سال ۲۰۱۲ تنظیم کرد که هدف آن کاهش ۲۵ درصدی آلودگی هوا تا سال ۲۰۱۷ بود. این برنامه با تأمین اعتبار ۲۷۷ میلیارد دلار از دولت مرکزی، میزانPM 2.5 که بر سلامت انسان تأثیر می‌گذارد را، هدف قرار می‌داد. در منطقه هوای پاک کرایستچرچ، ممنوعیت استفاده از وسایل سوختی تصویب شده و سایر اقدامات برای کنترل مه‌دود انجام شد. این قانون استانداردهای کیفیت هوا را تعیین نکرد، اما راهنمایی‌هایی ملی را تدوین نمود. پادشاهی متحد بریتانیا در پاسخ به مه‌دود بزرگ‌سال ۱۹۵۲، پارلمان انگلیس قانون هوای پاک ۱۹۵۶ را وضع کرد. این قانون برای مناطقی که سوخت بدون دود باید سوزانده شود و نیروگاه‌هایی که به مناطق روستایی منتقل شدند، قانون‌گذاری کرده بود. قانون هوای پاک 1968 استفاده از دودکش‌های بلند را برای پراکندگی آلودگی هوا در صنایعی که از سوخت‌های زغال سنگ، مایع یا گاز استفاده می‌کنند، اجباری نمود. قانون هوای پاک در سال ۱۹۹۳ به روز شد.Clean Air Act 1993 بیشترین تأثیر محلی آن از قسمت سوم قانون که مناطق کنترل دود را معرفی کرده ناشی می‌شود. ایالات متحده قانون اولیه تنظیم کیفیت هوا در ایالات متحده لایحه هوای پاک ایالات متحده است. اصلاحات در سال ۱۹۶۷ و ۱۹۷۰ (چارچوب لایحه امروز هوای پاک ایالات متحده) الزامات ملی کیفیت هوا را تحمیل کرد و مسئولیت اداری آن را با آژانس حفاظت از محیط زیست که تازه ایجاد شده بود، قرار داد. | ## جمع‌بندی | دولت‌های ایالتی و محلی قوانین مشابهی را وضع کردند که یا برنامه‌های فدرال را اجرا نمودند یا خلأهای قانونی را در برنامه‌های فدرال پر می‌کنند.