موضوع مقاله: عین حرود (ایحود) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عین حرود (ایحود) | مقدمه: این کیبوتص در مرج ابن عامر و نزدیک کوه گیلبوآ واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای گیلبوآ قرار دارد. | ## بخش 1: عین حرود (ایحود) | عین حرود (ایحود) در سال ۱۹۵۲ در پی شکاف ایدئولوژیک در کیبوتص عین حرود (بنیان‌گذاری ۱۹۲۱) پدید آمد. هواداران حزب ماپام کیبوتص عین حرود (مئوحاد) را تشکیل دادند و هواداران حزب ماپای با جدا شدن، عین حرود (ایحود) را بنیان گذاشتند. این کیبوتص در نزدیکی چشمه‌ای قرار دارد که در تاریخ به نام عین جالوت شناخته می‌شود و محل نبرد عین جالوت در سال ۱۲۶۰ میلادی بود که نخستین شکست بزرگ مغولان در لوانت به‌شمار می‌رود. ریشه‌شناسی نام نام این کیبوتص از چشمه تاریخی عین حرود گرفته شده که در کتاب مقدس از آن یاد شده‌است. این چشمه در عبری به نام «مَعایان حرود» و در عربی به نام عین جالوت شناخته می‌شود. جغرافیا عین حرود (ایحود) در ارتفاع ۳۹ متری از سطح دریا در مرز دره حرود و بلندی‌های راموت ایساخار واقع شده‌است. این کیبوتص ۲۳ کیلومتر جنوب‌غربی دریاچه طبریه، ۱۶ کیلومتر غرب رود اردن و نزدیک به ۱۰ کیلومتر شمال‌غربی شهر بیت‌شئان قرار دارد. این روستا همراه با کیبوتص‌های همسایه عین حرود (مئوحاد) و تل یوسف یک منطقه مسکونی پیوسته با نزدیک به ۱۷۰۰ نفر جمعیت را تشکیل می‌دهد. کیبوتص ۵ کیلومتر شمال خط سبز قرار دارد که اسرائیل را از کرانه باختری رود اردن جدا می‌کند. | ## بخش 2: عین حرود (ایحود) | بنیان‌گذاران از مهاجران موج سوم مهاجرت (آلیای سوم) بودند که با گروه‌های کارگری «گدود هاعاوودا» پیوند داشتند. در آن هنگام پیرامون کیبوتص منطقه‌ای باتلاقی بود که جز شمار اندکی کشاورز عرب و گله‌های گاومیش آبی چیز دیگری در آن یافت نمی‌شد. کیبوتص نخست در جنوبی‌تر و نزدیک کوه گیلبوآ کنار چشمه جای داشت و در سال ۱۹۳۰ به مکان کنونی جابجا شد. پیش از عین حرود، «دگانیا» در سال ۱۹۰۹ بنیان‌گذاری شده بود؛ اما دگانیا و دیگر جوامع نخستین «کووتصا» (گروه کوچک) خوانده می‌شدند. شلومو لاوی از رهبران صهیونیست پیشنهاد داد روستاهای جمعی بزرگ‌تری بر پایه کشاورزی و صنعت ساخته شوند و واژه «کیبوتص» نخستین‌بار برای این‌گونه روستاها به کار رفت. در مه ۱۹۲۴ کنفرانس حزب آحدوت هاعاوودا در عین حرود برگزار شد که در آن راهبرد بنیان‌گذاری کیبوتص‌های بزرگ به تصویب رسید. در سال ۱۹۳۴ دوره‌های آموزش کشاورزی برای مهاجران تازه‌وارد یهودی در عین حرود آغاز شد. شکاف و جدایی در سال ۱۹۵۱ شکاف ایدئولوژیک در جنبش کیبوتص اسرائیل به عین حرود نیز رسید و کیبوتص به دو بخش جداگانه تقسیم شد: عین حرود ایحود (بخش شمالی) وابسته به حزب ماپای و عین حرود مئوحاد (بخش جنوبی) وابسته به حزب ماپام. زمین‌ها و دارایی‌ها به‌طور مساوی میان دو گروه بخش شد و در سال ۱۹۵۴ گروه هوادار ماپای اندکی به شمال نقل مکان کرد. | ## بخش 3: عین حرود (ایحود) | با گذشت زمان اختلافات ایدئولوژیک کمرنگ شد و امروز هر دو کیبوتص به جنبش کیبوتص واحد تعلق دارند، هرچند از نظر اداری همچنان مستقل هستند. در بخش کشاورزی، کیبوتص دارای کشت‌های زراعی، باغ‌ها و باغات مرکبات، یکی از بزرگ‌ترین گاوداری‌های اسرائیل و گله گوسفندی است که حتی به اردن صادر می‌شود. در بخش صنعتی، کارخانه «پَلبام» آشپزخانه‌های صنعتی از جنس فولاد ضدزنگ تولید می‌کند و کارخانه «ریکور» دستگاه‌های خنک‌کننده برای دوربین‌های مادون‌قرمز می‌سازد. در زمینه گردشگری، کیبوتص دارای اقامتگاه‌های روستایی، اسطبل اسب‌سواری و استخر شنا است. فرهنگ عین حرود ایحود به همراه عین حرود مئوحاد مالکیت مشترک «مِشکان لَ‌اومانوت» (نگارخانه هنر به نام حاییم آتر) و «بیت شتورمان» (موزه علوم طبیعی و تاریخ) را بر عهده دارد. در کیبوتص جشن‌های کشاورزی و سکولار در کنار مراسم مذهبی برگزار می‌شود و کنیسه‌ای نیز وجود دارد که ساکنان روستاهای همسایه نیز از آن بهره می‌برند. این کیبوتص مجموعه‌ای از پروژه‌های زیست‌محیطی را به اجرا درآورده است: نصب سطل‌های بازیافت برای جداسازی پسماند، کاشت باغ بوم‌شناختی بر پایه الگویی که وزارت حفاظت محیط‌زیست و تخنیون طراحی کرده‌اند، جایگزینی شوینده‌های سازگار با محیط‌زیست و توزیع فهرست فرآورده‌هایی که روی جانوران آزمایش نشده‌اند. وزارت کشاورزی نیز بودجه‌ای برای پژوهش دربارهٔ بهره‌وری انرژی در خنک‌سازی شیر تصویب کرده‌است. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۴۹ (هنگامی که کیبوتص هنوز یکپارچه بود) ۱۱۲۰ نفر ساکن داشت؛ پس از تقسیم، جمعیت عین حرود ایحود در سال ۱۹۶۱ به ۶۴۳ نفر رسید و در سال ۲۰۱۴ برابر ۵۴۳ نفر بود.