موضوع مقاله: پالیلالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پالیلالیا | مقدمه: پالیلالیا نوعی تیک پیچیده و اختلال زبانی است که با تکرار غیرارادی هجاها یا کلمات خود فرد مشخص می‌شود. | ## بخش 1: پالیلالیا | این بیماری دارای ویژگی‌هایی شبیه به سایر تیک‌های پیچیده مانند اکولالیا یا کوپرولالیا است، اما برخلاف سایر زبان‌پریشیها، بر گفتار صحیح متنی مبتنی بوده و در آن اشکالی در تلفظ یا استفاده از شکل صحیح کلمات وجود ندارد. این کلمه از یونانی πάλιν (pálin) به معنای «دوباره» و λαλιά (laliá) به معنای «گفتار» یا «حرف زدن» ساخته شده‌است. این اختلال در ابتدا توسط الکساندر-آشیل سوکز در یک بیمار مبتلا به سکته مغزی که دارای همی‌پلژی سمت چپ بود، توصیف شد. اگرچه احتمال می‌رود وضعیتی که پیشتر در سال ۱۸۹۹ توسط ادوار بریسو به عنوان اتواکولالیا توصیف شد، نیز همین وضعیت بوده باشد (به عنوان اولین مورد شناخته شده). این عارضه نباید با اختلالات گفتاری اشتباه شود، زیرا در پالیلالیا شکل‌گیری گفتار و تلفظ مشکلی ندارد. پالیلالیا شبیه اختلالات گفتاری مانند لکنت یا بهم ریختگی است، زیرا تمایل دارد خود را فقط در گفتار خود به خودی (از پیش تعیین نشده) مانند پاسخ دادن به یک سؤالات غیرمنتظره، بیان کند و در گفتارهای از پیش تعیین شده مانند خواندن یک متن یا آواز خواندن. پالیلالیا ممکن است در شرایطی رخ دهد که بر روی قشر جلوی پیشانی یا نواحی عقده‌های قاعده‌ای انسان|مغز، آسیب یا زوالی صورت گرفته باشد، این مسائل می‌توانند به دلیل ضربه فیزیکی، اختلالات عصبی، اختلالات ژنتیکی یا از دست دادن دوپامین در این نواحی مغز به وجود آیند. پالیلالیا بیشتر در سندرم تورت رخ می‌دهد و ممکن است در اختلالات عصبی مانند بیماری آلزایمر و فلج فوق هسته ای پیشرونده وجود داشته باشد. | ## بخش 2: پالیلالیا | مشخصات پالیلالیا به عنوان تکرار کلمات یا عبارات گوینده، اغلب برای تعداد متفاوتی از تکرار تعریف می‌شود. در این اختلال اغلب ابتدا کلمات تکرار می‌شوند و به دنبال آن عبارات و سپس هجاها یا صداهای تکرار شده قرار می‌گیرند. AB، یک مرد ۶۰ ساله با بیماری پارکینسون ایدیوپاتیک تشخیص داده شد و متوجه تغییراتی در راه رفتن، وضعیت بدن، نوشتن و گفتار شده بود. مشاهده ویژگی‌های گفتاری-ادراکی او و نتایج ارزیابی فرنچ دی‌زارتری نشان داد که AB از دیزآرتری هیپوکامپی با پالیلالیای مشخص رنج می‌برد. برای کاهش تعداد تکرارهای پالیلالیک، شروع گفتاردرمانی با تکنیک‌های ضربان غیرفعال (مترونوم) و فعال (تخته‌ای) تعیین شد. تجزیه و تحلیل گفتاردرمانی AB نشان داد که تکرارهای او از ۱ دقیقه و ۳۳ ثانیه تا ۲ دقیقه و ۲۸ ثانیه طول می‌کشد که از ۱ تا ۳۲ تکرار در برخی کلمات متغیر و از آزمایشی به آزمایشی دیگر متفاوت است. ون بورسل و همکاران به این نتیجه رسیدند که تکرارهای پالیلالیک AB از هیچ الگوی پیروی نمی‌کند: مدت زمان هر بخش تکراری در طول زمان کاهش، تعداد تکرارها در هر بخش افزایش و مدت زمان هر کلمه منفرد در گذر زمان کاهش نمی‌یابد. چنین نتایجی نشان داد که همه تکرارهای پالیلالیک با کاهش حجم، نرخ افزایشی را نشان نمی‌دهند و دو نوع فرعی متمایز پالیلالیا را همان‌طور که توسط استرلینگ پیشنهاد شده‌است، به چالش می‌کشند: نوع A استرلینگ، گاهی اوقات پالیلالی اسپاسمودیک نامیده می‌شود، با تکرارهای سریع و کاهش حجم مشخص می‌شود. | ## بخش 3: پالیلالیا | نوع B استرلینگ، که گاهی پالیلالی آتونیک نامیده می‌شود، با تکرارهایی با سرعت ثابت همراه با دوره‌های سکوت متقابل تشخیص داده می‌شود. AB نه افزایش سیستماتیک (نوع A استرلینگ) یا یک مدت ثابت (نوع B استرلینگ) را نشان داد و در طیفی در بین این دو نوع پالیلالیا قرار گرفت. یک مطالعه موردی توسط تایرون و مول، مرد ناشنوای ۷۹ ساله‌ای به نام PSP را بررسی کرد که ناهنجاری‌هایی در امضایش از خود نشان داد. PSP زبان اشاره بریتانیایی (BSL) را در سن هفت سالگی آموخته بود و در سن ۷۷ سالگی دچار ضعف و دیسفاژی سمت چپ شده بود. تایرون و مول گزارش کردند که حرکات او ماهیت پالیالیک داشتند، زیرا تمام علائم تکرار و حرکات تکراری از نظر دامنه کوچک و کوچکتر می‌شدند. علل پالیلالیا همچنین در انواع اختلالات عصبی به‌ویژه در سندرم تورت، بیماری آلزایمر و فلج فوق هسته ای پیشرونده رخ می‌دهد. تخریبی عصبی همچنین می‌تواند در توده سیاه اتفاق بیوفتد که به کاهش تولید دوپامین و دست دادن عملکرد گفتاری و زبانی منتج شود. پالیلالیا همچنین می‌تواند در انواع اختلالات ژنتیکی از جمله سندرم X شکننده، سندرم پرادر-ویلی و اوتیسم رخ دهد. | ## جمع‌بندی | تشخیص پالیلالیا باید از سایر اختلالات تیک پیچیده (مانند اکولالیا)، لکنت، و لوگوکلونیا افتراق داده شود.