موضوع مقاله: لوئیس ویکتور، شاهزاده کارینیانو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوئیس ویکتور، شاهزاده کارینیانو | مقدمه: لوئیس ویکتور، شاهزاده کارینیانو (; – ) او ریاست شاخه‌ای از خاندان ایتالیایی را بر عهده داشت که بر پادشاهی ساردنی سلطنت می‌کردند و از سال ۱۷۴۱ تا زمان مرگش با نام شاهزاده کارینیانو شناخته می‌شد. | ## بخش 1: لوئیس ویکتور، شاهزاده کارینیانو | پس از انقراض دودمان ارشد خانواده، نتیجه بزرگ او با عنوان پادشاه چارلز آلبرت ساردینیا به تخت سلطنت نشست، در حالی که نتیجه بزرگ او، ویکتور امانوئل دوم، پادشاه ایتالیا شد. زندگی اولیه لویی ویکتور در هتل دو سواسون، خانه پاریسی جدش ماری دو بوربون، کنتس سواسون، از ویکتور آمادئوس اول، شاهزاده کارینیانو و همسرش ماریا ویتوریا دی ساوویا متولد شد. پدرش نوه توماس فرانسیس، شاهزاده کارینیانوو بنابراین از نوادگان چارلز امانوئل اول، دوک ساووی و اینفانتا کاترین میشل اسپانیا بود. او از دو نسل قبل بود، زیرا مادرش دختر مشروع ویکتور آمادئوس دوم ساردینیا و معشوقه‌اش ژان باپتیست د آلبرت د لوئین بود. او یکی از پنج فرزند، دومین پسر والدینش بود؛ برادر بزرگترش جوزف ویکتور در سال ۱۷۱۶ در نوزادی درگذشت؛ بنابراین لویی ویکتور از بدو تولد وارث شاخه کادت کارینیانو از خاندان ساووی بود. خواهر بزرگترش آن ترز با شارل دو روهان فرانسوی ازدواج کرد و از طریق ازدواج، پرنسس سوبیز شد. | ## بخش 2: لوئیس ویکتور، شاهزاده کارینیانو | آن ترز مادر مادام دو گومنه، معلم سرخانه رسمی فرزندان ماری آنتوانت و لویی شانزدهم، بود. او که در پیمونت بدهی زیادی داشت و خواهرانش که جهیزیه‌هایشان را قمار کرده بود، از او شکایت کرده بودند، به فرانسه گریخت و در آنجا زندگی بسیار مجللی داشت، به طوری که پسرش مجبور شد دارایی‌های قابل توجهی از خانواده‌اش را در آن کشور بفروشد. تیول کارینیانواز سال ۱۴۱۸ متعلق به ساووی‌ها بود، اما این واقعیت که بخشی از پیمونت، تنها بیست کیلومتری جنوب تورین، بود، به این معنی بود که می‌توانست فقط به اسم یک «شاهزاده‌نشین» برای توماس باشد، زیرا نه استقلال داشت و نه درآمد مادی. زندگی شخصی در ۴ مه ۱۷۴۰، لویی ویکتور با پرنسس کریستین هسه-راینفلز-روتنبرگ، خواهر ملکه پولیکسنا (۱۷۳۶–۱۷۰۶)، همسر متوفی پادشاه ساردینیا، ازدواج کرد. ویکتور آمادئوس دوم، شاهزاده کارینیانو (۱۷۸۰–۱۷۴۳)، که با ژوزفین دو لورن ازدواج کرد. پرنسس لئوپولدینا (۱۸۰۷–۱۷۴۴)، که با آندره‌آ چهارم، دوریا-پامفیلی-لندی، هشتمین شاهزاده ملفی، ازدواج کرد. | ## بخش 3: لوئیس ویکتور، شاهزاده کارینیانو | پرنسس گابریل (۲۷ مارس ۱۷۴۸–۱۰ آوریل ۱۸۲۸)، که با فردیناند فیلیپ جوزف، شاهزاده لوبکوویچ، پسر فیلیپ هایاسینت، شاهزاده لوبکوویچ، ازدواج کرد. پرنسس ماریا لوئیزا ترزا (۱۷۴۹–۱۷۹۲)، که با لویی الکساندر دو بوربون، شاهزاده لامبال، ازدواج کرد. پرنسس کاترینا (۴ آوریل ۱۷۶۲–۴ سپتامبر ۱۸۲۳)، که با فیلیپو جوزپه فرانچسکو کولونا، نهمین شاهزاده پالیانو، ازدواج کرد؛ فرزندانی داشت که شاهزاده‌های فعلی پالیانو از آنها هستند. مشهورترین فرزند آنها، ماری ترز، در تاریخ به عنوان پرنسس دو لامبال شناخته می‌شود که دوستی نزدیکش با ماری آنتوانت منجر به مرگ وحشیانه‌اش در طول انقلاب فرانسه شد. لویی ویکتور همسرش را در سپتامبر ۱۷۷۸ از دست داد و خودش نیز در ۱۶ دسامبر ۱۷۷۸ در پالازو کارینیانو، محل اقامت خانواده کارینیانودر تورین، درگذشت. از سال ۱۸۳۵، قبر همسرش، مانند قبر لویی ویکتور، در کلیسای سوپرگای تورین قرار دارد. | ## جمع‌بندی | نوادگان از نوادگان او می‌توان به ویتوریو امانوئل، شاهزاده ناپل و آمدئو، پنجمین دوک آئوستا، مدعیان رقیب تاج و تخت پادشاهی ایتالیا، و همچنین شاهزاده لورنز بلژیک، آرشیدوک اتریش-استه، رئیس شاخه کادت از خاندان امپراتوری سابق هابسبورگ-لورن، و رئیس فعلی خاندان لوبکوویچ اشاره کرد.