موضوع مقاله: فرهنگ در قرقیزستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرهنگ در قرقیزستان | مقدمه: فرهنگ در قرقیزستان ترکیبی گسترده از گروه‌های قومی مختلف و فرهنگ‌های متنوع دارد که اکثریت آن قرقیزها است. | ## بخش 1: فرهنگ در قرقیزستان | به‌طور کلی تصور می‌شود که ۴۰ قبیله قرقیز وجود دارد که نماد آن خورشید زرد ۴۰ پرتو در مرکز پرچم است. خطوط قرمز در داخل خورشید تاج یوز را تجسم می‌کند، مسکن سنتی کشاورزان عشایری، که زمانی جمعیت اصلی منطقه آسیای مرکزی بود. زبان قرقیزستان تنها جمهوری شوروی سابق در آسیای مرکزی است که دارای دو زبان رسمی روسی و قرقیزی می‌باشد. پس از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۷ یک کمپین تهاجمی ایجاد شد که فقط زبان رسمی ملی قرقیزی در تمام مراکز تجاری و دولتی استفاده شود. اما زبان روسی هنوز به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد، البته جمعیت غیر قرقیزی، که اکثر آنها قرقیز زبان نیستند، با قرقیزسازی اجباری مخالفند. قرقیزستان دارای نرخ باسوادی بالا (۹۹٪) است و فرهنگ عمومی آن آموزش همه شهروندان است. در واقع انتقال از روسی به قرقیزی به دلیل کمبود کتاب‌های درسی با مشکل مواجه شده است. باید دید که آیا روسی به عنوان دومین زبان منتخب ادامه خواهد یافت، یا اینکه زبان انگلیسی جایگزین آن خواهد شد. جمعیت‌شناسی در سال ۱۹۹۲، جمعیت قرقیزستان ۵۳٪ قرقیز، ۲۲٪ روسی، ۱۴٫۵٪ ازبک، ۱٫۹٪ تاتار، ۰٫۹٪ اوکراین، جمعیت مسلمانان چینی معروف به دونگان (۱٪) و یک جامعه کوچک تخمین زده شد. | ## بخش 2: فرهنگ در قرقیزستان | تعداد این گروه فقط در حدود ۳۶۰۰۰ نفر در قرقیزستان بود، اما حدود ۱۸۵۰۰۰ نفر در قزاقستان همسایه زندگی می‌کردند. اویغورها همچنین اکثریت جمعیت منطقه خودمختار اویغور سین کیانگ چین هستند که جمعیت آن حدود ۲۴ میلیون نفر است که در شمال شرقی قرقیزستان واقع شده است. ماناس یک شعر حماسی شفاهی است که توسط ماناشیس سروده شده است و همنام قهرمان حماسه است. این شعر با نزدیک به نیم میلیون بیت، بیست برابر طولانی‌تر از اودیسه هومر و یکی از طولانی‌ترین حماسه‌های جهان می‌باشد. این شعر اثری میهن‌پرستانه است که به بازگویی کارهای ماناس و فرزندان و پیروانش می‌پردازد که به‌صورتی حماسی طبق سنت آنها در قرن نهم برای حفظ استقلال قرقیزستان علیه چینی‌ها و کلیمی‌ها جنگیدند. رمانجانتوشف کانیبک به عنوان یکی از محبوب‌ترین رمان‌ها در قرقیزستان در نظر گرفته می‌شود. زنان قرقیز که در اصل توسط قبایل کشاورز کوچ نشین برای استفاده به عنوان مصالح ساختمانی و تزئین خانه‌های متحرک خود، یورت ساخته می‌شدند، هنوز طیف وسیعی از منسوجات، عمدتاً از پشم گوسفندان محلی تولید می‌کنند. نقوش باستانی امروزه با بازار توریستی و صادراتی تطبیق داده شده است، اما همچنان یک سنت زنده است، به طوری که اکثر خانه‌ها دارای فرش‌های دستباف یا قالیچه‌های نمدی هستند که معروف‌ترین آنها سبک ساخت شیردک و آلا کییز است. کوسن‌های شیردک نمدی معمولاً به صورت جفت ساخته می‌شوند، این کوسن‌ها روی همه صندلی دیده می‌شوند و روی صندلی را می‌پوشانند. | ## بخش 3: فرهنگ در قرقیزستان | دیوارپوش‌های بزرگ و با ظرافت گلدوزی شده، توش کییز نام دارد که به صورت سنتی در قرقیزستان و قزاقستان توسط زنان مسن برای بزرگداشت ازدواج پسران یا دختران ساخته می‌شود. گل‌ها، گیاهان، حیوانات، شاخ‌های سبک، طرح‌های ملی، و نشان‌های زندگی قرقیزستان اغلب در این گلدوزی‌های تزئین شده و رنگارنگ یافت می‌شود. گاهی طرح‌ها پس از اتمام کار توسط هنرمند تاریخ‌نویسی و امضا می‌شوند که ممکن است سال‌ها طول بکشد تا به پایان برسد. توش کییز در یورت، بالای تخت ازدواج زوجین آویزان می‌شود و نماد غرور آنها به سنت قرقیزستانی آنهاست. روش‌های پخت و پز و مواد اصلی به شدت تحت تأثیر شیوه زندگی عشایری کشور قرار گرفته است؛ بنابراین، اکثر تکنیک‌های پخت و پز برای نگهداری طولانی مدت غذا مفید هستند. در شهرهای بزرگ‌تر مانند بیشکک، اوش، جلال‌آباد و کاراکول، غذاهای مختلف ملی و بین‌المللی یافت می‌شود. در جاده‌ها و روستاها، غذاها معمولاً غذاهای استاندارد قرقیزستانی هستند که طعم آزادانه با روغن یا چربی گوسفند دارند که توسط مردم محلی هم خوشمزه و هم سالم تلقی می‌شوند. «شکار برای زنان: عروس ربایی در قرقیزستان.» مجله بین‌المللی فمینیستی سیاست، ۶:۲ (ژوئن)، ۲۰۷–۲۳۳. «تکرار عروس ربایی بدون رضایت در جمهوری قرقیزستان.» مجله بین‌المللی مطالعات آسیای مرکزی. | ## جمع‌بندی | عروس ربوده شده مارس ۲۰۰۴ این مقاله حاوی متنی است که در اصل از مطالعه کشوری کتابخانه کنگره با مالکیت عمومی برای قرقیزستان در اقتباس شده است.