موضوع مقاله: آموزش در سومالی‌لند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آموزش در سومالی‌لند | مقدمه: سومالی‌لند سرزمینی خودخوانده در شاخ آفریقاست که پس از فروپاشی دولت مرکزی سومالی در سال ۱۹۹۱ میلادی (۱۳۶۹ خورشیدی) استقلال خود را اعلام کرد. | ## بخش 1: آموزش در سومالی‌لند | نظام آموزشی این سرزمین زیر نظر اداره می‌شود که توسعه و مدیریت مدارس دولتی را برعهده دارد و همچنین نقش مشورتی و نظارتی در مدارس خصوصی ایفا می‌کند. نظام آموزشی سومالی‌لند چهار سطح اصلی دارد: پیش‌دبستانی، دبستانی، متوسطه/حرفه‌ای و آموزش عالی. آموزش در سومالی‌لند با چالش‌های گوناگونی روبه‌روست؛ از جمله کمبود معلمان آموزش‌دیده، کمبود مواد آموزشی و فضاهای کافی مدرسه. در عین حال، دولت سومالی‌لند با همکاری نهادهای بین‌المللی مانند یونیسف تلاش می‌کند دسترسی به آموزش باکیفیت را گسترش دهد. وزارت آموزش و علوم نهادی ملی است که وظایف اجرایی مربوط به توسعه سیاست دولت و تنظیم قانونی در حوزه‌های زیر را برعهده دارد: آموزش پایه، آموزش متوسطه/حرفه‌ای، آموزش غیررسمی، آموزش نیازهای ویژه و آموزش عالی در هر دو نهاد دولتی و خصوصی. این وزارت به‌عنوان یک مرجع اجرایی ملی، مسئول توسعه سیاست دولت و تنظیم هنجاری و قانونی در حوزه آموزش، پژوهش، فعالیت‌های علمی، فناورانه و نوآورانه است. کارکرد وزارت آموزش سومالی‌لند بر اساس قانون اساسی جمهوری سومالی‌لند، قانون ملی آموزش و مراسیم ریاست‌جمهوری تنظیم می‌شود. این وزارت با دیگر نهادهای اجرایی ملی، مقامات محلی و نهادهای عمومی همکاری می‌کند. نظام آموزشی سومالی‌لند نظام آموزشی سومالی‌لند دارای چهار سطح اصلی است: پیش‌دبستانی، دبستانی، متوسطه/حرفه‌ای و آموزش عالی. | ## بخش 2: آموزش در سومالی‌لند | پیش‌دبستانی مرحله پیش‌دبستانی (دوران کودکی اولیه) نخستین سطح نظام آموزشی است و ویژه کودکان سنین ۳ تا ۶ سال می‌باشد. این مرحله هم آموزش رسمی و هم یادگیری قرآنی را دربرمی‌گیرد و تا دو تا سه سال ادامه می‌یابد. دبستان آموزش دبستانی هشت سال طول می‌کشد و به دو دوره تقسیم می‌شود: دوره ابتدایی پایین (چهار سال) و دوره ابتدایی بالا (چهار سال). استثنا مدارس عربی متوسطه هستند که ۹ سال آموزش ابتدایی/متوسطه و ۳ سال آموزش متوسطه دارند. متوسطه و حرفه‌ای آموزش متوسطه و آموزش فنی‌وحرفه‌ای هر دو چهار سال به طول می‌انجامند. آموزش متوسطه دانش‌آموزان را برای ورود به آموزش عالی آماده می‌کند و آموزش حرفه‌ای مهارت‌های عملی لازم برای اشتغال را فراهم می‌آورد. آموزش عالی سطح آموزش عالی برای هر دو نظام (دانشگاهی و حرفه‌ای) معمولاً چهار سال طول می‌کشد. چشم‌انداز و مأموریت چشم‌انداز سومالی‌لند آموزش را ابزاری برای آماده‌سازی همه فراگیران جهت تبدیل شدن به یادگیرندگانی مادام‌العمر و مجهز به مهارت‌ها، دانش و نگرش‌های لازم برای تبدیل شدن به شهروندانی موفق و سازنده می‌داند. این چشم‌انداز از دیدگاه کلان دولت سومالی‌لند برای سال ۲۰۳۰ میلادی (۱۴۰۸ خورشیدی) حمایت می‌کند که بر اساس آن، سومالی‌لند «ملتی خواهد بود که شهروندانش از آموزشی برابر و باکیفیت بهره‌مندند.» این چشم‌انداز نقشه راهی برای اطمینان از اینکه هیچ‌کس در توسعه ملی عقب نماند فراهم می‌آورد و ساکنان سومالی‌لند را برای تمرکز بر اهداف مشترک و ارزش‌های مشترک که می‌توانند حول آن‌ها برای ساختن ملتی شکوفا گرد هم آیند، الهام می‌بخشد. | ## بخش 3: آموزش در سومالی‌لند | مأموریت مأموریت آموزش ملی سومالی‌لند عبارت است از: «ارائه آموزشی باکیفیت و مرتبط که هر دانش‌آموز را برای موفقیت در زندگی آماده کند و در کنار آن با والدین و جامعه مشارکت داشته باشد» (سیاست آموزش ملی سومالی‌لند، ۲۰۱۵–۲۰۳۰). هدف‌های آموزش ملی هدف‌های ملی آموزش در سومالی‌لند برای تقویت ظرفیت جامعه، کسب و کاربرد دانش، مهارت‌ها و نگرش‌های لازم برای بهره‌گیری از توان توسعه در دنیایی پیوسته در حال تغییر تعریف شده‌اند: توجه به مدیریت درست و بهره‌گیری از محیط مادی احساس مسئولیت در برابر صلح و بهبود روابط در سطوح فردی، خانوادگی، محلی، ملی و بین‌المللی رشد آگاهی مدنی در جهت شهروندی آگاه و اجتماعی، متعهد به تفاهم متقابل، فرهنگ صلح، همکاری، پذیرش تنوع و حل اختلافات بدون خشونت ارزش‌های وفاداری، خوداتکایی، مدارا، همکاری، کوشش، گشودگی، پرسشگری، تفکر انتقادی، صداقت، عدالت و صلح آگاهی از ضرورت ارتقای عدالت اجتماعی در چارچوب اسلام هدف‌های بخشی آموزش هدف‌های ملی برای بخش آموزش به صورت دقیق‌تر به شرح زیر است: پی‌ریزی بنیانی که فراگیران بر اساس آن به حفظ و غنای فرهنگ و ارزش‌های اسلامی متعهد باشند تجهیز فراگیران به دانش، بینش، مهارت‌ها و ارزش‌های مناسب و توانمندسازی آن‌ها برای بهره‌گیری از توانمندی‌هایشان تجهیز کودکان به مهارت‌های شنیدن، سخن گفتن، خواندن و نوشتن به زبان‌های سومالیایی، عربی و انگلیسی فراهم کردن پایه‌ای محکم در حساب و کاربرد ریاضیات در مسائل عملی پی‌ریزی اساس سه حوزه علوم و پرورش مهارت‌های کاربردی عملی در فراگیران ایجاد زیربناهای فناوری اطلاعات پایه و آگاهی‌بخشی دربارهٔ نقش فناوری در توسعه ملی حمایت از فراگیران در کسب مهارت‌های عملی و مهارت‌های دستی از طریق فعالیت‌های تولیدی ادغام‌شده در برنامه درسی فراهم آوردن فرصت برای فراگیران تا استعدادهای فردی و توانایی تفکر انتقادی، بیان خود، خوداتکایی و قضاوت منطقی را پرورش دهند فراهم کردن فرصت‌هایی برای دانش‌آموزان تا به یادگیری ارج نهند و انگیزه یادگیری مستمر در آن‌ها تقویت شود آماده‌سازی دانش‌آموزان برای آموزش عالی و آموزش فنی‌وحرفه‌ای تجهیز جوانان به مهارت‌های پایه که به آن‌ها کمک می‌کند در جوامع مختلف سومالی‌لند در حوزه‌های دامداری، ماهیگیری، کشاورزی، بودجه‌بندی، مراقبت از خانواده، توسعه جامعه، حفاظت از محیط زیست، بهداشت جامعه و تندرستی مشارکت کنند ارتقای آگاهی دانش‌آموزان دربارهٔ موضوعاتی چون بهداشت باروری، اچ‌آی‌وی/ایدز و بیماری‌های مقاربتی شیوه‌های آموزش شیوه‌های آموزش در سومالی‌لند تحت تأثیر هر دو نظام آموزش سنتی و مدرن قرار دارد. آموزش سنتی که سال‌های زیادی است به کار می‌رود، عمدتاً از راهبردهای محور-معلم بهره می‌گیرد؛ یعنی معلم سخن می‌گوید و دانش‌آموزان گوش می‌دهند، تکرار می‌کنند و اطلاعات را حفظ می‌کنند. این روش بیشتر بر حفظ کردن تمرکز دارد تا درک، و در نتیجه دانش‌آموزان فرصت‌های محدودی برای تقویت تفکر انتقادی و حل مسئله دارند. آموزش مدرن بر یادگیری محور-دانش‌آموز تمرکز دارد که در آن دانش‌آموزان در بحث‌های گروهی، کار گروهی و فعالیت‌های عملی شرکت می‌کنند. این رویکرد همچنین بهره‌گیری از فناوری را تشویق می‌کند و هدف آن پرورش مهارت‌هایی چون تفکر انتقادی، ارتباط و تصمیم‌گیری است. با این حال، شیوه سنتی همچنان وجود دارد و بسیاری از مدارس به شیوه‌های آموزشی قدیمی وابسته‌اند. چالش‌های آموزشی آموزش در سومالی‌لند با چالش‌های گوناگونی روبه‌روست که از تغییرات اجتماعی، اقتصادی و فناورانه ناشی می‌شوند. جهانی‌شدن از دانش‌آموزان می‌خواهد مهارت‌های ارتباطی را بیاموزند، فرهنگ‌های دیگر را بشناسند و تنوع را محترم بشمارند، در حالی که هویت فرهنگی خود را حفظ کنند. | ## جمع‌بندی | افزون بر این، فناوری در حال تغییر دادن آموزش است اما بسیاری از مدارس دسترسی کافی به ابزارهای دیجیتال یا آموزش فناوری ندارند.