aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: قلعه شاه دز (اصفهان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلعه شاه دز (اصفهان) | مقدمه: قلعه شاه دِز یا قلعه شاه دِژ متعلق به دوره ساسانیان و از قلعه‌های اسماعیلیان، در بلندای کوه صفه، در جنوب شهر اصفهان و پایین‌تر از قله این کوه جای دارد. | ## بخش 1: قلعه شاه دز (اصفهان) | قلعه شاه دز ۹ بهمن ۱۳۸۴ خورشیدی، به شماره: ۱۴۲۸۰ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد، ولی شوربختانه، عدم تعیین عرصه و حریم برای آن، زمینه یورش ساخت و سازهای گوناگون و تجاوز به این اثر تاریخی را فراهم کرد. این ساخت و سازها به‌طور معمول توسط شهرداری اصفهان و همزمان با پروژه‌های جنجالی در شهر اصفهان از جمله برج جهان‌نما و مترو بود، که اعتراض فراوان دوست‌داران میراث فرهنگی اصفهان را به همراه داشت. | ## بخش 2: قلعه شاه دز (اصفهان) | از جمله آسیب‌های وارد آمده بر قلعه شاه دز، احداث دکل‌های مخابراتی متعدد در قلب این اثر تاریخی است. قلعه شاه دز (قلعه شاه دژ) از نگاه پژوهشگران محمد مهریار در کتاب «شاه دز کجاست؟» آورده است: شاه دز که پس از الموت و شاید گردکوه، یکی از پناهگاه‌های بسیار مستحکم اسماعیلیان به‌شمار می‌آمده است. | ## بخش 3: قلعه شاه دز (اصفهان) | کارو اوئن میناسیان در کتاب «شاه دژ اصفهان» آورده است: با نگاهی از شهر اصفهان به سمت جنوب، در دوردست‌های کرانه زاینده رود، کوهی سربرافراشته می‌بینیم که با نام کوه صفه شناخته می‌شود. در روزگاران کهن، این دژ بر پهنه اصفهان اشراف داشت و هم از این رو است که رهبر اسماعیلیان به نام احمد بن عبدالملک بن عطاش، آن را تصرف کرد. | ## جمع‌بندی | شاه دژ اصفهان، کارو اوئن میناسیان، گزارش و ویرایش: حشمت الله انتخابی، نقش مانا، اصفهان، ۱۳۸۷.
موضوع مقاله: نظریه‌های خاستگاه صرب‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نظریه‌های خاستگاه صرب‌ها | مقدمه: صرب‌ها تاریخ خود را به مهاجرت‌های اولیه اسلاوها در قرون ششم و هفتم به جنوب شرقی اروپا نسبت می‌دهند. | ## بخش 1: نظریه‌های خاستگاه صرب‌ها | اسلاوهای اولیه پس از سکونت در بخش‌های مختلف بالکان، با جمعیت‌های بیزانسی محلی و دیگر شهروندان رومی سابق در هم آمیختند و نسل‌های بعدی آن‌ها به دولت‌های اسلاوی قرون وسطی در بالکان شکل دادند. بعدها صرب‌ها در مناطقی مانند تیرانا، ایبار و درینا در مرزهای کنونی صربستان، مونته‌نگرو و بوسنی و هرزگوین مستقر شدند و با قبایل اسلاوی دیگر و جمعیت بیزانسی ترکیب شدند. این ترکیب باعث شد که نام صرب به عنوان یک هویت مشترک برای آن‌ها در بالکان پذیرفته شود. نظریه‌ها سه نظریه اصلی در مورد منشأ قوم صرب وجود دارد: نظریه ایرانی‌تبار بودن: نظریه ایرانی‌تبار بودن صرب‌ها معتقد است که کرواسی‌ها و صرب‌ها در قرن هفتم از مناطق سرمتی‌نشین در آسیای مرکزی به بالکان مهاجرت کردند و پس از تسلط بر اسلاوها، با آن‌ها آمیخته و به تدریج فرهنگ و زبان اسلاوی را پذیرفتند. | ## بخش 2: نظریه‌های خاستگاه صرب‌ها | به گفتهٔ این نظریه، نام‌های «کرواسی» و «صرب» از ریشه‌های ایرانی هستند و در ابتدا به عنوان نام مکان‌ها و سرکردگان شناخته می‌شدند. این نظریه معتقد است که صرب‌ها از ساکنان قدیمی سَلمستان آسیایی در قفقاز شمالی بودند. طبق این نظریه، صرب‌های الانی تحت سلطه هون‌ها قرار گرفتند و پس از مرگ آتیلا، به استقلال رسیدند و در منطقه‌ای به نام «صربستان سفید» (در حال حاضر در آلمان شرقی) مستقر شدند. نظریه‌های دیگر نیز وجود دارند که برخی از آن‌ها معتقدند صرب‌ها و کرواسی‌ها ممکن است به‌طور جزئی از اقوام سرمتی و سکایی باشند و در نهایت تحت تأثیر زبان و فرهنگ اسلاوی قرار گرفته‌اند. | ## بخش 3: نظریه‌های خاستگاه صرب‌ها | نظریه بومی بودن: این نظریه ادعا می‌کند که صرب‌ها از ابتدا در بالکان و منطقه پانونیا ساکن بودند و مهاجرت آن‌ها به بالکان در قرن ششم و هفتم تنها جزئی بوده است. نظریه نیااسلاوی: طبق این نظریه، صرب‌ها از گروه‌های اسلاوی اولیه به نام‌های «آنتس» و «اسکلاونی» هستند که زبان مشترک داشتند. | ## جمع‌بندی | این گروه‌ها به احتمال زیاد در ابتدا به نام «اسپوروی» شناخته می‌شدند که به معنی «کسانی که زمین را با سکونت‌های پراکنده پر کرده‌اند» است.
موضوع مقاله: صندلی درازکش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # صندلی درازکش | مقدمه: دارای یک تکیه‌گاه است که می‌توان آن را به عقب کج کرد، و اغلب یک زیرپایی دارد که ممکن است با استفاده از یک اهرم در کنار صندلی کشیده شود، یا ممکن است به‌طور خودکار در هنگام خوابیدن پشتی کشید و باز شود. | ## بخش 1: صندلی درازکش | صندلی درازکش به نام‌های صندلی تکیه‌گاه‌دار، صندلی لمیدنی و صندلی راحتی نیز شناخته می‌شود. تکیه‌گاه‌های مدرن اغلب دارای یک تکیه‌گاه قابل تنظیم، تکیه‌گاه کمر و یک زیرپایی مستقل هستند که با وزن و زاویه پاهای کاربر تنظیم می‌شود تا راحتی را به حداکثر برسانند. صندلی‌های درازکش همچنین می‌توانند یک وضعیت تقریباً طاق‌باز برای خواب داشته باشند (از آن‌ها مبلمان چند منظوره می‌سازند)، و در هواپیماها و قطارها و همچنین در خانه‌ها رایج هستند. ریشه‌شناسی کلمهٔ «ریکلین» برای اولین بار در دههٔ ۱۶۶۰ میلادی استفاده شد که در نهایت از کلمهٔ لاتین گرفته شده است. در آغاز سال ۱۸۸۰ میلادی، کلمهٔ «درازکش» برای اولین بار برای توصیف یک نوع صندلی استفاده شد. | ## بخش 2: صندلی درازکش | تاریخچه در حدود سال ۱۸۵۰ میلادی، فرانسوی‌ها یک تخت کمپ درازکش را معرفی کردند که می‌توانست به عنوان صندلی، تخت و شزلون استفاده کند. در اواخر دههٔ ۱۸۰۰ میلادی، طرح‌های زیادی برای صندلی‌های متحرک که از چوب با صندلی و پشتی پددار ساخته شده بودند، یافت شد. کنابوش و شومیکر، دو پسر عموی آمریکایی، حق ثبت اختراع یک صندلی چوبی را به دست آورده‌اند. در سال ۱۹۳۰ میلادی، کنابوش و شومیکر یک مدل روکش‌دار با حرکت مکانیکی به ثبت رساندند. کالدمایر یک اختراع را به عنوان مالک شرکت ملی تولید مبلمان مستقر در ایوانزویل، ایندیانا، ثبت کرد. | ## بخش 3: صندلی درازکش | این طرح بر اساس علم سینتیک بود که او در طول خدمت در نیروی هوایی ایالات متحدهٔ آمریکا از آن استفاده کرد. صندلی‌های او در اتاق آماده‌سازی برای این ماموریت‌ها استفاده می‌شد و در فیلم آپولو ۱۳ دیده می‌شود. سرویس مخفی ۵۰ عدد از آن‌ها را برای رئیس‌جمهور لیندون بینز جانسون به عنوان هدیهٔ کریسمس خرید. عکسی در مجلهٔ لایف، پرزیدنت جانسون را پس از عمل جراحی کیسه صفرا در حالی که روی یکی از این صندلی‌ها نشسته، پیراهن خود را بالا زده و جای زخم خود را نشان می‌دهد، چاپ شد. مهر ریاست جمهوری روی این صندلی‌ها نقش بسته بود که یکی در حال حاضر در موسسه اسمیتسونین و دیگری در کتابخانه و موزهٔ لیندون بینز جانسون است. | ## جمع‌بندی | کالدمایر با بیش از ۳۰۰ حق ثبت اختراع، بالابر تکیه‌گاه پا، گرم‌کن نشیمن و امکانات ماساژ را به این صندلی اضافه کرد و ثبت اختراع اولین مرکز سرگرمی را داشت.
موضوع مقاله: لیمیگانت‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لیمیگانت‌ها | مقدمه: لیمیگانت‌ها نامی است که به گروهی از مردم اطلاق می‌شود که در قرن چهارم میلادی در کنار رود تیسا، در بانات زندگی می‌کردند. | ## بخش 1: لیمیگانت‌ها | این گروه توسط تاریخ‌نگار رومی آمیانوس مارسلینوس (حدود ۳۹۰) در ارتباط با قوم ایرانی‌تبار سرمتی‌ها ذکر شده است. تاریخ دهه ۳۳۰ در سال ۳۳۲، سرمتی‌ها در بانات از کنستانتین بزرگ درخواست کمک کردند تا در مقابل تروینگیان مقاومت کنند. | ## بخش 2: لیمیگانت‌ها | لیمیگانت‌ها پس از درگیری با گوت‌ها، آرکاراگان‌ها را شکست دادند و آن‌ها را از منطقه ویکتوهالی، به جنوب دانوب رانده و به واسیال‌های خود تبدیل کردند. درگیری با روم در سال ۳۵۷ میلادی، امپراتور رومی کنستانتیوس دوم (که از ۳۳۷ تا ۳۶۱ حکومت کرد) با نیروی بزرگی از لیمیگانت‌ها روبرو شد که موفق شده بودند علیه فرمانروایان یازیگ خود شورش کنند و سپس به سرزمین‌های رومی در جنوب دانوب حمله کنند. | ## بخش 3: لیمیگانت‌ها | ## جمع‌بندی | بربرها از محل تلاقی رودهای دانوب و رود تیسا وارد امپراتوری شدند و به استان موئسیا (تقریباً معادل صربستان امروزی) حمله کردند.Ammianus XVII.13.4 در یک نبرد سخت، رومی‌ها لیمیگانت‌ها را شکست دادند و تعداد زیادی از آن‌ها را کشتند.Ammianus XVII.13.5-18 پس از این شکست، باقی‌مانده لیمیگانت‌ها تسلیم شدند و زمین‌هایی برای سکونت در بیرون از مرزهای امپراتوری دریافت کردند، اما این اراضی ظاهراً تحت کنترل روم بود (ممکن است از سرمتی‌های «آزاد» که قبلاً در همان سال جداگانه شکست خورده بودند گرفته شده باشد).Ammianus XVII.13.21; در سال ۳۵۸، لیمیگانت‌ها شرایط پیمان خود با کنستانتیوس را نقض کرده و به حملات خود خارج از سرزمین‌های واگذار شده در سال گذشته ادامه دادند.Ammianus XIX.11.1 مطالعات جورج ورنادسکی بر این باور بود که آگاراگان‌ها سرمتی‌ها بودند و لیمیگانت‌ها اسلاوها بودند.
موضوع مقاله: باسیلیکا سیسترن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باسیلیکا سیسترن | مقدمه: باسیلیکا سیسترن یک سیسترن متعلق به امپراتور بیزانس در شهر استانبول، ترکیه است.این آب‌انبار تاریخی در ۱۵۰ متری جنوب‌غربی ایاصوفیه و در شبه‌جزیره سارای‌برنو قرار دارد و در سده ششم میلادی و در دوران سلطنت ژوستینیان یکم، امپراتور بیزانس ساخته شد. | ## بخش 1: باسیلیکا سیسترن | این مکان اکنون تبدیل به موزه شده است باسیلیکا سیسترن بزرگ‌ترین سردابی است که از زمان امپراتوری روم شرقی به‌جای مانده است. مشخصات این بنا در واقع سرداب یک کلیسای تاریخی است و همچنین در قدیم محل تأمین آب شرب به‌شمار می‌آمده است. | ## بخش 2: باسیلیکا سیسترن | طول آن تقریباً ۱۳۸ متر و عرض آن ۶۵ متر می‌باشد و مساحتی حدود ۹٬۸۰۰ متر مربع دارد. سقف مخزن توسط ۳۳۶ ستون مرمری حمایت می‌شود که هر کدام ۹ متر ارتفاع دارند و در ۱۲ ردیف با ۲۸ ستون در هر ردیف و فاصله ۵ متر از یکدیگر چیده شده‌اند. | ## بخش 3: باسیلیکا سیسترن | سرستون‌ها عمدتاً به سبک‌های ایونیک و کُرینتی طراحی شده‌اند، به استثنای چند سرستون به سبک دوریسی که فاقد حکاکی هستند. | ## جمع‌بندی | یکی از ستون‌ها با تصاویری برجسته از چشم مرغ، شاخه‌ها و بوته و اشک‌ها حکاکی شده و شباهت زیادی به ستون‌های طاق پیروزی تئودوسیوس اول (سال‌های ۳۷۹–۳۹۵ میلادی) دارد که در فروم تئودوسیوس نصب شده بود.
موضوع مقاله: گویش چهارمحالی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گویش چهارمحالی | مقدمه: گویش چهارمحالی یکی از گویش‌های فارسی است، که در منطقه چهارمحال از استان چهارمحال و بختیاری استفاده می‌شود. | ## بخش 1: گویش چهارمحالی | گویش چهارمحالی با فارسی رسمی تفاوت‌های آوایی و واژگانی دارد و برخی واژه‌ها و پسوندهایی دارد که تنها در این گویش دیده می‌شود. گویش‌های شهرکردی یا دهکردی، فرخ شهری یا قهفرخی، از شناخته‌شده‌ترین زیرشاخه‌های این گویش هستند. | ## بخش 2: گویش چهارمحالی | شهرهای فرخ‌شهر، شهرکرد، هفشجان و بروجن مراکز مهم فارسی‌زبان استان چهارمحال و بختیاری به‌شمار می‌آیند. بدین ترتیب لهجه‌های فارسی چهارمحالی قهفرخی (فرخشهری)، دهکردی (شهرکردی)، هیشگونی (هفشجانی) و اورجنی (بروجنی) نام دارند. | ## بخش 3: گویش چهارمحالی | ## جمع‌بندی | گویشورهای چهارمحالی گویش‌های شهری (قهفرخی، دهکردی، هیشگونی، اورجنی ) را متفاوت از گویش‌های روستایی می‌دانند، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد در ساختارهای واژگانی و واج‌شناختی میان آن‌ها تفاوتی وجود ندارد.
موضوع مقاله: پولوز موکوچ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پولوز موکوچ | مقدمه: پولوز موکوچ (نام واقعی: مخیتاریچ غازاروسی ملکیانیان زادهٔ ۷ ژانویه ۱۸۸۱، الکساندراپول، استان ایروان، امپراتوری روسیه - درگذشته در ۱۵ فوریه ۱۹۳۱، لنیناکان، جمهوری سوسیالیستی ارمنستان، فدراسیون ماورای قفقاز، اتحاد جماهیر شوروی) یک طنزپرداز و حکایت‌نویس محبوب ارمنی از گیومری بود. | ## بخش 1: پولوز موکوچ | به دلیل قد بلندش، موکوچ (شکل مصغر مخیتاریچ) لقب «پولوز» (اصطلاح محاوره‌ای به معنای بسیار قدبلند) را گرفت. به جای یادگیری حرفه پدرش، موکوچ پس از دریافت آموزش ابتدایی، به یک «پودراچی» (فروشنده دوره‌گرد) تبدیل شد. او گاری خود را در نقاط مختلف شهر مستقر می‌کرد و در حین فروش میوه و خربزه، لطیفه‌ها و داستان‌های خنده‌دار بی‌پایانی تعریف می‌کرد. بسیاری از این داستان‌ها بر اساس وقایع واقعی بودند و او را در گیومری بسیار محبوب کردند. معاصران می‌گویند که او شخصیتی شاد داشت، اما در ساعات کاری ذهنش بر فروش کالا و رضایت مشتریان متمرکز بود. | ## بخش 2: پولوز موکوچ | او مردی بسیار بذله‌گو بود و با چهره‌ای جدی و بدون لبخند شوخی می‌کرد، در حالی که افراد مقابلش از شدت خنده غش می‌کردند. بسیاری از حکایت‌ها و داستان‌های خنده‌داری که پیش‌تر به حکایت‌نویسان خارجی نسبت داده می‌شد، در محافل ارمنی به نام پولوز موکوچ مرتبط شده است. محبوبیت بسیار زیاد او با شرکت کل جمعیت لنیناکان در مراسم خاکسپاری‌اش در سال ۱۹۳۱ تأیید شد. آوتیک ایساهاکیان یادبودی بر قبر او ساخت و نوشت: «ملت‌های جهان حکایات، لطیفه‌ها و گفته‌های خود را به یک فرد نسبت می‌دهند و او را جاودانه می‌کنند. تفاوت این است که دیگران افسانه هستند، فرد واقعی وجود نداشته و مکان قبر معلوم نیست، اما پولوز موکوچ یک فرد واقعی بود و قبرش موجود است.» یک نویسنده دیگر ارمنی به نام خاچیک داشتنتس شعری دربارهٔ او سرود است: پولوز موکوچ درگذشت، و بوشی تاخ از غم فراوان درد کشید، و بر روی قبر شهروند قدیمی و خوب گیومری شاعر آوو سنگی حک کرد. | ## بخش 3: پولوز موکوچ | نقاش هاکوب آناکیان مجموعه‌ای از پرتره‌ها را خلق کرد که پولوز موکوچ به عنوان مضمون اصلی آن‌ها بود. پولوز موکوچ همچنین به عنوان مضمون اصلی برای شخصیت اصلی شعر «فایتون آلک» اثر خاچیک داشتنتس مورد استفاده قرار گرفت. مجسمه پولوز موکوچ، ساخته نارک سامولیان، در سال ۲۰۱۲ در حیاط کلیسای نجات‌دهنده مقدس، گیومری رونمایی شد. خانه آبجو پولوز موکوچ، که در یک عمارت قدیمی ساخته شده در دهه ۱۸۶۰ واقع است، در دهه ۱۹۶۰ در ارمنستان شوروی در منطقه تاریخی کومایری و به نام پولوز موکوچ افتتاح شد. | ## جمع‌بندی | این ملک در اواخر دهه ۱۹۹۰ خصوصی‌سازی شد و به عنوان خانه آبجو به فعالیت خود ادامه داد.
موضوع مقاله: روس‌ها در ارمنستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روس‌ها در ارمنستان | مقدمه: روس‌ها در ارمنستان (, ) به افرادی از قومیت روس گفته می‌شود که در ارمنستان زندگی می‌کنند و دومین اقلیت بزرگ این کشور (بعد از ایزدیان) را تشکیل می‌دهند.روس‌ها | مردم | تاریخ، جغرافیا و اکولوژی ارمنستان | راهنمای سفر به ارمنستان در سرشماری ۲۰۲۲، تعداد ۱۴٬۰۷۴ روس در ارمنستان شمارش شدند که حدود ۰٫۵٪ از کل جمعیت ارمنستان را تشکیل می‌دهند. | ## بخش 1: روس‌ها در ارمنستان | تاریخ اولین مهاجرت گسترده روس‌ها به ارمنستان در حدود سال ۱۸۴۰ اتفاق افتاد، زمانی که هزاران مسیحی غیرارتدکس از مرکز روسیه و نووروسیه و دیگر قبایل غیرارتدوکس در این سرزمین تازه فتح‌شده اسکان داده شدند. با دستور این مهاجرت در سال ۱۸۳۰، نیکلاس اول سعی داشت یک‌باره ارتدکس‌گری روسی را از هترودوکس‌ها پاک کند و سرزمین‌های تازه‌الحاق‌شده را با اسلاوهای قومی که بار ساخت‌وساز امپریالیستی را به دوش بکشند، پر کند. پس از جنگ روسیه و ترکیه در سال‌های ۱۸۲۸–۱۸۲۹، بسیاری از روس‌ها به ارمنستان روسی مهاجرت کرده و مشاغل و کلیساهایی را تأسیس کردند و در سرتاسر شمال غرب کوهستانی کشور اسکان یافتند. در دوران شوروی، تعداد بیشتری روس به جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی مهاجرت کردند و در صنعت و امور دفتری مشغول به کار شدند. مهاجرت خارجی روس‌ها پس از سال ۱۹۹۰ افزایش یافت، در زمانی که شرایط اقتصادی به شدت بدتر شد و زبان ارمنی به عنوان زبان رسمی کشور شناخته شد. روستاهای سنتی روسی هنوز هم در مناطقی مانند آماسیا، آشوتسک (شیراک)، سوان و سمئون‌وکا (استان گغارکونیک)، فیولتوو، لرمانتوف، پوشکینو، سوردلوف، لرنانتسک، مدوکا، لرهوویت، پترووکا، تاشیر و میکائیل‌اوفسکا (استان لوری) یافت می‌شود. | ## بخش 2: روس‌ها در ارمنستان | مهاجرت پس از تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ پس از تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، تعداد زیادی از روس‌ها (به ویژه در بخش صنعت فناوری اطلاعات) از روسیه به ارمنستان مهاجرت کردند. اکثریت آن‌ها در شهرهای ایروان و گیومری ساکن شدند و به‌طور غیرمستقیم باعث افزایش قیمت‌های املاک محلی شدند. به عنوان مثال، قیمت آپارتمان‌های ارمنستانی برای فروش در سال ۲۰۲۲ نسبت به سال ۲۰۲۱ بسیار بیشتر شد. هزینه آپارتمان‌ها در مرکز شهر به‌طور متوسط ۱۰۹٬۰۰۰ درام افزایش یافت (حدود ۲۷۳ یورو). موج دیگری از روس‌ها در سپتامبر و اکتبر به ارمنستان مهاجرت کردند، زیرا سیاست سربازی اجباری شهروندان روسی در ادامه جنگ انجام شد. در دوران شوروی، مدارس زبان روسی بسیار مورد توجه بودند، اما بسیاری از آن‌ها پس از سال ۱۹۹۱ منحل شدند. | ## بخش 3: روس‌ها در ارمنستان | بسیاری از مدارس مخصوص زبان روسی همچنان فعال هستند اما به دلیل تأثیر روسیه بر این مدارس، مورد انتقاد قرار دارند. در نتیجه، بسیاری از روس‌ها که با کودکان خود به ارمنستان پناه آورده‌اند، در یافتن مدارس روسی که وابسته به مسکو نباشند، دچار مشکل شده‌اند. روسیه فشارهایی به ایروان وارد کرده است تا مدارس روسی بیشتری افتتاح کند اما تا کنون موفقیت‌آمیز نبوده است. با ورود مهاجران روسی پس از سال ۲۰۲۲، بسیاری نگران این هستند که استفاده از زبان ارمنی در برابر روسی و انگلیسی کاهش یابد. گزارش‌ها حاکی از آن است که بسیاری از مهاجران روسی نیازی به یادگیری زبان ارمنی احساس نمی‌کنند و بسیاری از مدارس روسی نیز زبان ارمنی را به عنوان یک موضوع اجباری تدریس نمی‌کنند. | ## جمع‌بندی | با این حال، بسیاری از مهاجران روسی با کودکان احساس می‌کنند که برای بهتر ادغام شدن با جامعه، فرزندانشان باید زبان ارمنی را بیاموزند.
موضوع مقاله: تئوفیلو کورکواس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تئوفیلو کورکواس | مقدمه: تئوفیلو کُورکُواس زادهٔ حدود ۹۲۰–۹۶۰) یک ژنرال برجسته امپراتوری بیزانس در قرن ۱۰ میلادی بود. | ## بخش 1: تئوفیلو کورکواس | زندگی‌نامه تئوفیلو از خاندان کُورکُواس بود، یک خاندان با اصالت مردم ارمنی که از اوایل قرن دهم میلادی به عنوان یکی از خانواده‌های اصلی در میان اشراف نظامی آناتولی تثبیت شده بودند. پدر او احتمالاً رومانس نام داشت و ممکن است نوه جان کُورکُواس بزرگ باشد که در دهه ۸۷۰ علیه امپراتور باسیل یکم (حکمرانی ۸۶۷–۸۸۶) توطئه کرده بود. تئوفیلو برادر کوچکتر ژنرال مشهور جان کُورکُواس بود که در حدود سال ۹۲۳ به‌عنوان دومستیکوس مدارس (یعنی فرمانده عالی‌رتبه ارتش‌های امپراتوری) توسط امپراتور رومانس لِکاپِناس (حکمرانی ۹۲۰–۹۴۴) منصوب شد و برای ۲۲ سال در این پست خدمت کرد. نام تئوفیلو اولین بار در سال ۹۲۳ ذکر می‌شود، زمانی که همراه با برادرش شورش استراتیگوس خالدیا، باردا بوئیلاس را سرکوب کرد. | ## بخش 2: تئوفیلو کورکواس | او پس از شکست شورشیان، به فرمانداری این استان استراتژیک تا حدود سال ۹۴۰ منصوب شد. از سال ۹۲۷ به بعد، زمانی که ژان کُورکُواس حمله‌های مداوم خود علیه امارات مرزی مسلمان همسایه را آغاز کرد، تئوفیلو به او کمک کرد، به‌ویژه در جبهه ارمنستان قرون وسطی و به‌عنوان دستیار و افسر ارشد برادرش شناخته شد. تاریخ تئوفانِس کانتینیاتوس از شجاعت و برجستگی او تمجید کرده و دستاوردهای او در مسکوپوتامیا را با دستاوردهای ژنرال ژوستینین یکم مقایسه کرده است. بر اساس دی ادرمنستراندو ایمپریو، تئوفیلو از خالدیا به منطقه فاسیانه حملاتی انجام داد، که به قسمت‌های شرقی امارت قلقل یا تئودوسی‌پولیس (امروزه ارزروم) اشاره دارد. | ## بخش 3: تئوفیلو کورکواس | در زمانی نامعلوم، او امارت کوپروکوی را به دست آورد، که حکمران آن مجبور شد پسر خود را به عنوان گروگان به قسطنطنیه بفرستد. تئوفیلو به عنوان استراتیگوس استان جدید تئودوسی‌پولیس منصوب شد و حداقل تا سال ۹۵۲ در این سمت باقی ماند. سرنوشت او پس از آن به‌طور دقیق مشخص نیست، جز یک ذکر مختصر در تئوفانِس کانتینیاتوس که او مقام ماگیستروس و پست دومستیکوس مدارس را تحت حکومت نیکفوروس دوم فوکاس (حکمرانی ۹۶۳–۹۶۹) بر عهده داشت، که ممکن است یک انتصاب افتخاری باشد؛ اما طبق نظر لیسا آندریولو این یک اشتباه در تفسیر متن است که در واقع به ژان تیمی‌سکِس اشاره دارد. | ## جمع‌بندی | این زوج احتمالاً چندین فرزند داشتند، اما تنها پسر شناخته شده آنها ژان تیمی‌سکِس است که در سال ۹۶۹ دایی خود را سرنگون و به قتل رساند و تا مرگ خود در سال ۹۷۶ به عنوان امپراتور ارشد حکمرانی کرد.
موضوع مقاله: جشنواره وب‌آپرکات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جشنواره وب‌آپرکات | مقدمه: وب‌آپرکات جشنواره فیلم پان-ارمنیان اولین جشنواره فیلم آنلاین پان‌ارمنی است که در سال ۲۰۱۱ توسط جشنواره بین‌المللی فیلم ایروان (IFF) و کانال اینترنتی وب‌تی‌وی. | ## بخش 1: جشنواره وب‌آپرکات | تاریخچه وب‌آپرکات ۲۰۱۱ وب‌آپرکات در سال ۲۰۱۱ به عنوان همکاری بین جشنواره بین‌المللی فیلم ایروان (IFF) و کانال اینترنتی وب‌تی‌وی. مسابقه پذیرای فیلم‌هایی از هر ژانر با حداکثر مدت زمان ۲۰ دقیقه بود و هیچ محدودیتی در مورد روش‌های فنی استفاده‌شده در ساخت آن‌ها وجود نداشت. دو جایزه برای برندگان در نظر گرفته شده بود: جایزه بزرگ به ارزش ۱٬۰۰۰ دلار و جایزه تشویقی به ارزش ۵۰۰ دلار. فیلم «خورشید پاییزی» (Աշնան արև) به کارگردانی دیانا کاردمیان برنده جایزه بزرگ شد. علاوه بر این، فیلم «چهارراه سرنوشت» (Հատվող ճակատագրերի հանգրվանը) به کارگردانی آرسن هایراپتیان جایزه تشویقی را دریافت کرد. شایان ذکر است که چندین فیلم برای مشارکت‌های برجسته خود تقدیر شدند، از جمله یک لمس آهسته (Թեթև հպում) به کارگردانی ناره مرکچیان، مدرسه نخشوی (Նախշոյի դպրոցը) به کارگردانی گوهر خاچاطریان، یک فرونزیک دیگر (Էն ուրիշ Ֆրունզիկը) به کارگردانی هوهانس پاپیکیان، به آن‌ها حالا کمک کن (Օգնիր նրանց հիմա) به کارگردانی آرت‌نرس، و بای-بای به کارگردانی آرگ مرکچیان، هریر لازیان و آشوت هاروتیونیان. | ## بخش 2: جشنواره وب‌آپرکات | وب‌آپرکات ۲۰۱۲ دومین دوره جشنواره فیلم آنلاین پان‌ارمنی وب‌آپرکات از ۱ نوامبر تا ۳۰ نوامبر ۲۰۱۲ برگزار شد. فیلم مستند فیلدهای توت فرنگی (Էսքիզներ Ոսկեվազի դաշտերից) ساخته واردان دانیلیان به عنوان برنده جایزه اصلی جشنواره از سوی هیئت داوران برجسته انتخاب شد. این فیلم برای بازسازی هنری واقعیت و پیروی ماهرانه از اصول فیلمسازی مستند کلاسیک تحسین شد. جایزه دوم به فیلم مستند ریش (Մորուք) به کارگردانی آشوت هووسپیان اعطا شد که زندگی مردی را که با شرایط اجتماعی دشواری روبه‌روست به تصویر کشید. جایزه سوم به‌طور مشترک به فیلم بلند زکات (Զակատ) ساخته آندرانیگ هاروتیونیان و مستند سالمندان ارمنی (Հայ տարեցը) به کارگردانی سامول سیدرنیان اهدا شد. این دو فیلم برای مشارکت‌های برجسته خود در ژانرهای مربوط به خود مورد تقدیر قرار گرفتند. | ## بخش 3: جشنواره وب‌آپرکات | علاوه بر این، فیلم زن (Կինը) به کارگردانی آرشاک زاکاریان جایزه تشویقی «همدلی» و دیپلم ویژه برای کسب بالاترین تعداد بازدید را دریافت کرد. وب‌آپرکات ۲۰۱۳ سومین دوره جشنواره فیلم آنلاین وب‌آپرکات از ۱۰ دسامبر ۲۰۱۳ تا ۲۳ فوریه ۲۰۱۴ برگزار شد. فیلم صبر کردن (Սպասում) ساخته نارا کاراپتیان جایزه «همدلی تماشاگران» را دریافت کرد. وب‌آپرکات ۲۰۱۴ چهارمین دوره جشنواره وب‌آپرکات از ۱۸ نوامبر ۲۰۱۴ آغاز شد و تا ۲۵ فوریه ۲۰۱۵ ادامه یافت. جایزه اصلی و پرطرفدار به فیلم دختر روی ماه (Աղջիկը լուսնի վրա) به کارگردانی آرن مالکیان و مارتین هوهانیسیان، با تولید ادوگار باگداساریان اهدا شد. فیلم اکو (Էխո) ساخته ناهپت سرکیسیان که واهه ترترکیان به عنوان فیلمبردار در آن حضور داشت، جایزه نخست تسلی‌بخش را دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | فیلم فرش‌ها (Գորգեր) به کارگردانی آندرانیگ هاروتیونیان و فیلمبرداری گابریل میراکیان جایزه دوم ذکر افتخاری را به خود اختصاص داد.
موضوع مقاله: فریده رازی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فریده رازی | مقدمه: فریده رازی (۱۳۱۷ – ۱۳ بهمن ۱۴۰۱) کتاب‌شناس، پژوهشگر، نویسنده، فرهنگ‌نویس و مترجم ایرانی بودویکیجو، دانشنامه آزاد پارسی. | ## بخش 1: فریده رازی | فریده رازی با تلاش در حوزه ایران‌شناسی و ادبیات داستانی معاصرداستان ​نویسی زنان؛ راه​های رفته و دستاوردها. حسن میرعابدینی نقل از فصلنامه باران، شماره ۴ و ۵، آثار تحقیقی برجسته ایشان، شامل مراجع ماندگاری در زمینه‌هایی از قبیل واژه‌شناسی و کتاب‌شناسی، فارسی سره، و کتب مانوی است، که به چاپ‌های متعدد رسیدند. در بیشتر از یک مورد، آثارش (از قبیل فرهنگ فارسی سره، کتاب‌شناسی مانی، و غیره) به مراجع ماندگاری برای پژوهشگران حوزه ایران‌شناسی، کتاب شناسی و ادبیات تبدیل شده‌اند. آثار داستانی ایشان در حدی بوده که از ایشان به عنوان نویسندگان مطرح زن دهه ۵۰ یاد شده است. مثلا در بررسی سیر ادبیات زنان در ایران از زمان مشروطه، از او به‌عنوان یکی از چهره‌های شاخص این دوره یاد شده است. | ## بخش 2: فریده رازی | زندگی فریده رازی به سال ۱۳۱۷ به دنیا آمد و تحصیلات متوسطه تا دانشگاهی خود را در نیویورک گذراند. وی سال‌ها به‌عنوان کارشناس ارشد بخش ایران‌شناسی در کتابخانه ملی ایران فعالیت داشت. آثار آثار تحقیقی و فرهنگ‌نویسی فرهنگ عربی ـ فارسی فرهنگ واژه‌های فارسی سره: برای واژه‌های عربی در فارسی معاصر (چاپ هشتم، ۱۳۹۵، نشر مرکز، ۲۵۶ صفحه) که نزدِ سره‌نویسان جایگاهی ویژه دارد . کتابشناسی مانی (فارسی، انگلیسی، فرانسه، آلمانی)کتابشناسی مانی (فارسی، انگلیسی، فرانسه، آلمانی). رده‌بندی دیویی: 299.932092016 سال چاپ: 1372 تعداد صفحات: 152 قطع و نوع جلد: وزیری (شومیز)شابک 10 رقمی: 9640106925شابک 13 رقمی: 9789640106921 کتاب‌شناسی ادبیات داستانی معاصر ایران کتاب نقالی و روحوضی (۱۳۹۵، نشر مرکز، ۱۷۶ صفحه) - پژوهشی درباره هنر نقالی و روحوضی. | ## بخش 3: فریده رازی | این داستان که به‌صورت تک‌گویی درونی نوشته شده، به کشمکش‌های زنی می‌پردازد که در تلاش است با خود، عشق و خواسته‌هایش در زمان جنگ و محدودیت‌ها به صلح برسد. این اثر با ارجاع به «ویس و رامین»، حماسه عاشقانه فارسی قرن یازدهم، به بررسی هویت زنانه و چالش‌های آن در جامعه می‌پردازد. داستان از مکالمه‌ای میان راوی و جنبه شیدای وجودش، ویس، شکل می‌گیرد و با بهره‌گیری از ارتباط بینامتنی با داستان ویس و رامین، موقعیت‌هایی کامروا و کابوسناک را به تصویر می‌کشد. یکی از اصحاب کهف (۱۳۸۸)، یک پست مدرن تاریخی است (۸۶ صفحه، انتشارات نیلا) زیر پلک‌های بسته (نشر مرکز) داستانی بلند و عاشقانه نوشتهٔ فریده رازی است. داستان عشق یک دختر تحصیل‌کرده‌ ایرانی به همکلاس خود در آمریکا است که بعد از شکست رابطهٔ عاشقانه‌اش به ایران برمی‌گردد. | ## جمع‌بندی | سایر آثار آثار ترجمه: آمادئوس (نمایشنامه‌ای درباره زندگی موتسارت) از فریده رازی، اشعاری نیز در مجلات ادبی منتشر شده‌است.شعر: یادت هست؟