موضوع مقاله: روبر دوم، دوک بورگونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روبر دوم، دوک بورگونی | مقدمه: روبر دوم (؛ ۱۲۴۸ – ۱۳۰۶) بین سال‌های ۱۲۷۲ تا ۱۳۰۶ دوک بورگونی و همچنین پادشاه اسمی تسالونیکی بود. | ## بخش 1: روبر دوم، دوک بورگونی | این اتفاق با دو سال جنگ دنبال شد که با پرداخت ۲۰۰۰۰ لیور تورنو توسط فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه به روبر برای چشم‌پوشی از ادعای خود بر دوفینه پایان یافت. او از مذاکره‌کنندگان فرانسوی در پیمان پاریس (۱۳۰۳) بود که به جنگ گاسکون ۱۲۹۴–۱۳۰۳ پایان داد. روبر به رسم واگذاری بخش‌هایی از املاک بورگونی به پسران کوچکتر و به عنوان جهیزیه به دختران پایان داد. از آن پس، کل دوک‌نشین (البته با جهیزیه‌های قبلی کاهش یافته بود) از طریق حق ارشدیت به‌طور کامل به پسر ارشد دوک منتقل شد. مبدأ همان‌طور که در وصیتنامه پدرش در سال ۱۲۷۲ تأیید شده است، او پنجمین و کوچک‌ترین پسر دوک بورگونی و بعداً پادشاه تسالونیکی، هیو چهارم، دوک بورگونی و همسر اولش، یولاند درو بود، که دختر روبر موناکیون، دختر دکتر کونیوم، روبرت براونت فیوم، بود. زندگی‌نامه برادر بزرگترش اودو، وارث دوک‌نشین بورگونی و کنت نور، اوسر و تونره، در سال ۱۲۶۶ به سرزمین مقدس رفت و دارایی‌های خود را برای دخترانش، تحت سرپرستی پدربزرگشان، هیو چهارم، به جا گذاشت. برادر دومش ژان، لرد بوربون از سال ۱۲۶۲، در سال ۱۲۶۶ وارث دوک‌نشین بورگونی هم شد؛ اما ژان نیز در سال ۱۲۶۸ درگذشت؛ بنابراین روبر، همان‌طور که در وصیت‌نامه پدرش در سال ۱۲۷۲ تأیید شده است، وارث دوک‌نشین بورگونی شد. | ## بخش 2: روبر دوم، دوک بورگونی | در اکتبر همان سال، هیو چهارم دوک‌نشین را در ازای حق انتفاع به پسرش، روبر، واگذار کرد. هیو در ۳۰ اکتبر ۱۲۷۲ (۳ نوامبر ۱۲۷۲) درگذشت و عناوین دوک بورگونی و پادشاه اسمی تسالونیکی را برای آخرین پسرش از ازدواج اولش، روبر، به جا گذاشت. روبر در جنگ سه روبر، علیه روبر، کنت نور و روبر، کنت کلرمون، که با یکدیگر متحد بودند، درگیر بود. تنها مداخله فیلیپ سوم، پادشاه فرانسه، که خود را به عنوان میانجی پیشنهاد کرد، مشکلات بین روبر، دوک بورگونی و دو رابرت، کنت‌ها را حل کرد و دوک‌نشین را به روبر دوم تثبیت نمود. این توافق، که منوط به رسیدن چارلز مارتل به سن قانونی ازدواج بود، مخالفان زیادی داشت: کنت فیلیپ اول ساووی، دوک روبر دوم بورگونی، کنت فرانش-کنته، اتو چهارم، کنت بورگونی و دیگر اربابان فئودال پرووانس و بورگونی. با این حال، جاه‌طلبی‌های شارل برای پادشاهی آرل، همراه با تمام جاه‌طلبی‌های دیگرش، با شکستی که پس از مراسم عشای ربانی سیسیل متحمل شد، خنثی شد. بین سال‌های ۱۲۷۹ و ۱۲۸۰، روبر با اتو چهارم، کنت بورگونی قرارداد ازدواجی برای پسر اول و وارثش، جان، چند ماهه، با دختر اول و وارث اتو چهارم، آلیس، امضا کرد. | ## بخش 3: روبر دوم، دوک بورگونی | با این حال، این طرح عملی نشد، زیرا جان بورگونی چند سال بعد درگذشت و آلیس بورگونی نیز اندکی پس از آن درگذشت. پادشاهان فرانسه، فیلیپ جسور و فیلیپ زیبا، مأموریت‌های مهمی را به رابرت واگذار کردند. در سال ۱۲۹۷، فیلیپ زیبا او را برای مأموریتی حساس به رم انتخاب کرد، که در آن رابرت وصیت‌نامه‌ای نوشت و پسرش هیو را به عنوان جانشین خود معرفی کرد و تا زمان رسیدن هیو به سن قانونی، نیابت سلطنت را به همسرش، آگنس فرانسوی، سپرد. پس از بیماری در سال قبل، رابرت در ۲۱ مارس ۱۳۰۶ درگذشت و پسرش هیو را به عنوان وارث، تحت سرپرستی مادرش، آگنس فرانسوی، باقی گذاشت و در سال ۱۳۰۵ درگذشت. در حالی که طبق سنگ قبر موجود در صومعه سیتئو، جایی که او به خاک سپرده شد، او در سال ۱۳۰۹ درگذشت. خانواده پس از توافق ازدواج با پادشاه فرانسه، فیلیپ سوم جسور، در سال ۱۲۷۲، رابرت حدود سال ۱۲۷۴ با خواهر فیلیپ سوم، اگنس فرانس[۱۴] (۱۲۶۰–۱۳۲۷) ازدواج کرد، که طبق تأیید کرونیک آنونیم دِس روآ دو فرانس، اگنس کوچک‌ترین دختر (آخرین فرزند) پادشاه فرانسه، سنت لویی نهم (۱۲۱۵–۱۲۷۰) و مارگارت پرووانس (۱۲۲۱–۱۲۹۵) بود، که طبق گزارش وینسنتی بلوواسنسیس مموریال اومنیوم تمپوروم، دختر اول کنت پرووانس و کنت فورکالکیه، ریموند برنگوئر چهارم (۱۱۹۸–۱۲۴۵) و همسرش (طبق گزارش کرونیکل راهب بندیکتی انگلیسی، وقایع‌نگار تاریخ انگلیس، متیو پاریس (۱۲۰۰–۱۲۵۹)، هنگام توصیف ازدواج، بود. | ## جمع‌بندی | آنها فرزندان زیر را داشتند: هیو پنجم، دوک بورگونی (۱۲۹۴–۱۳۱۵) بلانش (۱۲۸۸–۱۳۴۸)، با ادوارد، کنت ساووی مارگارت (۱۲۹۰–۱۳۱۵)، با پادشاه لویی دهم فرانسه ژان (۱۲۹۳–۱۳۴۸)، با کنت ماین و والوا، پادشاه فیلیپ ششم فرانسه اودو چهارم، دوک بورگونی (۱۲۹۵–۱۳۵۰) لویی، شاهزاده آخیا (۱۲۹۷–۱۳۱۶)، با ماتیلدا از انو ماری (۱۲۹۸–۱۳۳۶) با ادوارد اول، کنت بار ازدواج کرد.