موضوع مقاله: مارس توسکانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارس توسکانی | مقدمه: مارس توسکانی این منطقه، بخشی از قلمرو پادشاهی ایتالیا و امپراتوری مقدس روم در قرون وسطی بود. | ## بخش 1: مارس توسکانی | این منطقه که در شمال غربی ایتالیای مرکزی واقع شده بود، از جنوب با ایالت‌های پاپ، از غرب با دریای لیگوریا و از شمال با لومباردی هم‌مرز بود. این منطقه شامل مجموعه‌ای از شهرستان‌ها بود که عمدتاً در دره رودخانه آرنو قرار داشتند و در ابتدا در لوکا متمرکز بودند. تاریخچه این منطقه، ساخته و پرداختهٔ کارولنژی‌ها و جانشین دوک‌نشین توسکای لومبارد بود. پس از سقوط امپراتوری روم غربی، توسکا از سال ۵۶۸ بخشی از پادشاهی ایتالیایی لومباردها (لانگوباردیا ماژور) بود تا اینکه در سال ۷۵۴، پادشاهان فرانکی در درگیری با پاپ استفان دوم مداخله کردند. با اهدای پپین، بخش جنوبی توسکای اطراف ویتربو بخشی از ایالت‌های تازه تأسیس پاپ شد، در حالی که بخش شمالی (یا توسکانی لومبارد) پس از آنکه شارلمانی سرانجام در سال‌های ۷۷۳/۷۴ پادشاهی لومباردها را فتح کرد، به منطقهٔ امپراتوری توسکانی تبدیل شد. لومباردی به همراه سرحدات توسکانی و ورونا به هسته اصلی پادشاهی امپراتوری ایتالیا تبدیل شد. پیش از او، پدر و پدربزرگش، کنت بونیفاس اول لوکا و بونیفاس دوم، که احتمالاً اصالتاً باواریایی بودند، بیشتر شهرستان‌های منطقه را کنترل می‌کردند و عناوین بالاتری نیز داشتند، مانند بخشدار کورسیکا یا دوک لوکا. | ## بخش 2: مارس توسکانی | در اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم، حمایت مرزبانان توسکانی برای هر نامزدی که قصد پادشاهی ایتالیا را داشت، بسیار مهم بود. در سال ۹۳۱، هیو از آرل، که خود را پادشاه ایتالیا کرده بود، در تلاش برای ادغام تمام املاک مهم ایتالیا در دست بستگانش، بونیفاس‌ها را از قدرت خلع کرد. این دوک‌نشین تا سال ۱۰۰۱ میلادی در دست اعضای خانواده‌ای به نام بوزونیدها باقی ماند. تا اواخر سال ۱۰۲۷، رینیر توسط امپراتور مقدس روم، کنراد دوم، به دلیل مخالفت با او به عنوان پادشاه، از حکومت برکنار شد. او متحد امپراتوران مقدس روم بود، اما قدرت او آنقدر زیاد بود که امپراتوران ایتالیا را تهدید می‌کرد. او میراث کانوسا را که عمدتاً در امیلیا بود، به توسکانی متحد کرد و آن را به دخترش ماتیلدا منتقل کرد. علاوه بر سرزمین‌های وسیع امیلیا، بزرگ‌ترین دارایی او توسکانی بود که در تصرف فئودال‌ها بود و او آن را به نفع پاپ در مناقشه اعطای مقام به کار گرفت. | ## بخش 3: مارس توسکانی | با مرگ ماتیلدا در سال ۱۱۱۵، دوران فئودال‌ها در شمال ایتالیا به پایان رسید و جای خود را به سلطهٔ دولت‌شهرها، جمهوری‌های دریایی و کمون‌ها داد. خاندان بونیفاس اینان در اصل کنت‌های لوکا بودند که قدرت خود را بر شهرستان‌های همسایه گسترش دادند. بونیفاس اول، ۸۱۲–۸۲۳ بونیفاس دوم، ۸۲۸–۸۳۴ آگانوس، ۸۳۵–۸۴۵ آدالبرت اول، ۸۴۷–۸۸۶ آدالبرت دوم، ۸۸۶–۹۱۵ گای، ۹۱۵–۹۲۹ لامبرت خاندان بوسو اینان (عمدتاً نامشروع) خویشاوندان هیو آرل، پادشاه ایتالیا بودند که او پس از برکناری سلسله بونیفاس، آنها را به این سمت منصوب کرد. بوسو، ۹۳۱–۹۳۶ هامبرت، ۹۳۶–۹۶۱ هیو کبیر، ۹۶۱–۱۰۰۱ خاندان هاکپولد بونیفاس (سوم)، ۱۰۰۴–۱۰۱۱ غیر دودمانی رینیه، ۱۰۱۴–۱۰۲۷ خاندان کانوسا اینان نوادگان کنت‌های کانوسا بودند. بونیفاس سوم، ۱۰۲۷–۱۰۵۲ فردریک، ۱۰۵۲–۱۰۵۵ ماتیلدا، ۱۰۵۵–۱۱۱۵ بئاتریس بار، ۱۰۵۲–۱۰۶۹ (نایب‌السلطنه به عنوان مادر فردریک و ماتیلدا) گادفری ریش‌دار، دوک لورن سفلی، ۱۰۵۳–۱۰۶۹ (نایب‌السلطنه به عنوان شوهر بئاتریس و ناپدری فردریک و ماتیلدا) گادفری گوژپشت، دوک لورن سفلی، ۱۰۶۹–۱۰۷۶ (حاکم مشترک به عنوان شوهر ماتیلدا) ولف دوم، ۱۰۸۹–۱۰۹۵ (حاکم مشترک به عنوان شوهر ماتیلدا) رابودو، ۱۱۱۶–۱۱۱۹ کنراد، ۱۱۱۹/۲۰–۱۱۲۹/۳۱ رامپرت، حدود ۱۱۳۱ انگِلبرت، ۱۱۳۴/۵–۱۱۳۷ هنری مغرور، ۱۱۳۷–۱۱۳۹ اولریش اهل آتِم، ۱۱۳۹–۱۱۵۲ (جانشین امپراتوری) ولف ششم، ۱۱۵۲–۱۱۶۰ ولف هفتم، ۱۱۶۰–۱۱۶۷ رینالد اهل داسل، اسقف اعظم کلن، ۱۱۶۰–۱۱۶۳ (جانشین امپراتوری) کریستین اهل بوخ، اسقف اعظم ماینتس ۱۱۶۳–۱۱۷۳ (جانشین امپراتوری) ولف ششم، ۱۱۶۷–۱۱۷۳ فیلیپ، ۱۱۹۵–۱۱۹۷ در سال ۱۱۹۷، فیلیپ به عنوان پادشاه آلمان انتخاب شد و اکثر اشراف، شهرها و اسقف‌های توسکانی، اتحادیه توسکانی را با حمایت پاپ تشکیل دادند. فردریک از انطاکیه، ۱۲۴۶–۱۲۵۱ (جانشین امپراتوری و پادشاه توسکانی) پس از این، توسکانی بین جمهوری‌های رقیب فلورانس، پیزا، سینا، آرتزو، پیستویا و لوکا تقسیم شد. | ## جمع‌بندی | از قرن ۱۴، فلورانس بر پیستویا (۱۳۰۶، رسماً ضمیمه ۱۵۳۰)، آرتزو (۱۳۸۴)، پیزا (۱۴۰۶) و سینا (۱۵۵۹) تسلط یافت.