aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: روابط ازبکستان و بلغارستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط ازبکستان و بلغارستان | مقدمه: ازبکستان از طریق یک سفیر غیرمقیم مستقر در تاشکند (در وزارت امور خارجه) در بلغارستان نمایندگی می‌شود. | ## بخش 1: روابط ازبکستان و بلغارستان | بلغارستان با بندرهای مهم دریای سیاه، مسیری ارتباطی در کریدور تجاری بین ازبکستان و اتحادیه اروپا فراهم می‌کند. با این حال، علیرغم بحث‌های مکرر در مورد این موضوع، ازبکستان تاکنون از تأمین گاز طبیعی برای خط لوله نوباکو، که در صورت ساخت، گاز را از طریق بلغارستان به اروپا منتقل می‌کند، خودداری کرده است. تاریخچه در طول جنگ سرد، هر دو کشور قبلاً کشورهای کمونیستی در بلوک شرق و عضو پیمان ورشو و کمکان بودند. در آن زمان، بلغارستان، که رسماً جمهوری خلق بلغارستان نامیده می‌شد، یکی از دولت‌های اقماری اتحاد جماهیر شوروی و ازبکستان، که رسماً جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان نامیده می‌شد، یکی از جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی بود. در نوامبر ۱۹۹۷، وزیر امور خارجه بلغارستان در مورد همکاری اقتصادی با ازبکستان گفتگو کرد. اسلام کریموف، رئیس‌جمهور ازبکستان، در بازدید از بلغارستان در ژوئن ۱۹۹۸، گفت که بلغارستان را به عنوان یک شریک تجاری کلیدی می‌بیند و گفت که کالاهای بلغاری و ازبکستانی می‌توانند از جاده ابریشم در هر دو جهت استفاده کنند. | ## بخش 2: روابط ازبکستان و بلغارستان | پس از تأسیس سفارت بلغارستان در آوریل ۱۹۹۹، در ده سال بعدی، ۲۱ توافقنامه بین دولتی و ۹ توافقنامه بین سازمانی در دوره منتهی به آوریل ۲۰۰۹ امضا شد. ازبکستان امیدوار است از روابط نزدیک خود با بلغارستان برای بهره‌گیری از فرصت‌های موجود به دلیل عضویت کامل بلغارستان در اتحادیه اروپا استفاده کند، در حالی که بلغارستان به ویژه به امنیت انرژی علاقه‌مند است. در ماه مه ۱۹۹۸، وزیر امور خارجه ازبکستان از صوفیه بازدید و با رئیس‌جمهور بلغارستان ملاقات کرد. در طول این سفر، وزرای امور خارجه بلغارستان و ازبکستان در مورد پیوندهای اقتصادی و حمل و نقلی گفتگو کردند. در ماه مه ۲۰۰۴، وزرای امور خارجه بلغارستان و ازبکستان در مورد روابط دیپلماتیک و اقتصادی گفتگو کردند. در مارس ۲۰۰۶، فرستاده بلغارستان در ازبکستان اظهار داشت که از همکاری بین دو کشور راضی است. | ## بخش 3: روابط ازبکستان و بلغارستان | در نوامبر ۲۰۰۸، گئورگی پاروانف، رئیس‌جمهور بلغارستان، سفری رسمی به ازبکستان داشت و در آنجا با اسلام کریموف، رهبر ازبکستان، دیدار کرد. آنها توافق کردند که برای افزایش و تنوع تجارت تلاش کنند و از پتانسیل‌های بکر بهتر استفاده کنند. زمانی که رئیس‌جمهور بلغارستان در ازبکستان به شکار حیوانات حفاظت‌شده پرداخت، جنجال قابل توجهی به پا شد. در ژوئیه ۱۹۹۹، ارکین خلیل‌اف، رئیس مجلس ازبکستان، گفت که بندرهای وارنا و بورگاس بلغارستان در دریای سیاه ممکن است به دروازه‌های ازبکستان به اروپا تبدیل شوند. اسلام کریم‌اف، رئیس‌جمهور ازبکستان، در نوامبر ۲۰۰۳ در گفتگو با شهردار بورگاس پیشنهاد کرد که یک توافق‌نامه گمرکی رسمی برای تسهیل حمل و نقل کالاهای ازبکستان از طریق بلغارستان اجرا شود. | ## جمع‌بندی | با این حال، در نوامبر ۲۰۰۸، اسلام کریموف، رئیس‌جمهور ازبکستان، اظهار داشت که کشورش علاقه‌ای به تبدیل شدن به تأمین‌کننده خط لوله نوباکو تحت حمایت اتحادیه اروپا ندارد، اما به صادرات از طریق روسیه ادامه خواهد داد.
موضوع مقاله: روابط ازبکستان و بلاروس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط ازبکستان و بلاروس | مقدمه: روابط دیپلماتیک بین ازبکستان و بلاروس در ۲۱ ژانویه ۱۹۹۳ برقرار شد و سفارت بلاروس در تاشکند در فوریه ۱۹۹۴ افتتاح شد. | ## بخش 1: روابط ازبکستان و بلاروس | بازدیدهای ایالتی رئیس‌جمهور بلاروس، الکساندر لوکاشنکو، در دسامبر ۱۹۹۴ و سپتامبر ۲۰۱۸ سفرهای رسمی به ازبکستان داشت. به گفته الکساندر فدوتا، مدیر سابق کمپین انتخاباتی او، لوکاشنکو در سفر قبلی توسط شهردار کوزیم تولیاگانوف از طریق خودش خواسته شد که اجازه دهد اجرای زنان جوان با لباس‌های سنتی متوقف شود، با این استدلال که «زنان در لباس‌هایشان یخ می‌زدند»، که لوکاشنکو ۱۵ دقیقه دیگر در آنجا ماند، که به گفته فدوتا «ظلم» رهبر بلاروس را نشان داد. | ## بخش 2: روابط ازبکستان و بلاروس | سفر لوکاشنکو در سال ۲۰۱۸ اولین سفری بود که پس از ۲۴ سال انجام شد و در ۱۳–۱۴ سپتامبر همان سال برگزار شد. همکاری نظامی در مارس ۲۰۱۸، آکادمی نیروهای مسلح ازبکستان و مؤسسه نظامی-فنی گارد ملی ازبکستان تفاهم‌نامه همکاری با آکادمی نظامی بلاروس امضا کردند. | ## بخش 3: روابط ازبکستان و بلاروس | در همان ماه، آندری راوکوف، وزیر دفاع بلاروس، از ازبکستان بازدید کرد و آمادگی خود را برای تعمیر و نوسازی وسایل نقلیه زرهی و هواپیماهای ازبکستان ابراز کرد. | ## جمع‌بندی | در سپتامبر ۲۰۱۸، نیروهای ویژه وزارت دفاع ازبکستان برای شرکت در مسابقات بین سایر نیروهای ویژه خارجی در یک میدان آموزشی واقع در روستای مارینا هورکا به بلاروس رفتند.
موضوع مقاله: نورالی شونمیکر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نورالی شونمیکر | مقدمه: نورالی ربکا شونمیکر ( در روتردام) یک موتورسوار، یوتیوبر و زمین‌شناس اهل هلند است که از سال ۲۰۱۸ سفرهای چند ماهه انفرادی خویش را با موتورسیکلت در تمام قاره‌های جهان انجام می‌دهد وی به خاطر کانال یوتیوبی‌اش Itchy Boots با ۳ میلیون دنبال‌کننده و بیش از یک میلیارد بیننده در سطح جهانی شناخته شده است. | ## بخش 1: نورالی شونمیکر | زندگی‌نامه شونمیکر پس از پایان تحصیلات دبیرستانی، در سال ۲۰۱۰ در رشته ژئوشیمی با مدرک لیسانس از دانشگاه اوترخت فارغ‌التحصیل گشت. تا ۳۰ سالگی به عنوان زمین‌شناس برای شرکت‌های معدنی در کشورهای استرالیا و نیوزیلند کار می‌کرد. | ## بخش 2: نورالی شونمیکر | در تابستان ۲۰۱۸، شونمیکر شغل قبلی خود را ترک کرد و به روزنامه‌نگاری مسافرتی روی آورد. وی به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی تسلط کامل دارد و به زبان‌های کشورهایی که نیز سفر می‌کند تسلط کافی دارد. | ## بخش 3: نورالی شونمیکر | سفرها تا اواسط سال ۲۰۲۵، او بیش از ۱۹۰،۰۰۰ کیلومتر را در بیش از ۸۰ کشور سفر کرده است. | ## جمع‌بندی | فصل ۱ از هند تا هلند فصل ۲ از آمریکای جنوبی تا آلاسکا (بخش ۱) فصل ۳ اسکاندیناوی فصل ۵ جنوب آفریقا فصل ۶ از آمریکای جنوبی تا آلاسکا (بخش ۲) فصل ۷ دور زدن آفریقا فصل ۸ از ترکیه تا ژاپن کتاب‌شناسی کتاب وی تحت عنوان «سواری رایگان: دلشکستگی، شجاعت و سفر ۲۰ هزار مایلی با موتورسیکلت که زندگی‌ام را تغییر داد» در ۲۰۲۵ به چاپ رسید.
موضوع مقاله: شاون باردزل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاون باردزل | مقدمه: شاون باردزل، دانشمند علوم رایانه تایوانی-آمریکایی و استاد و رئیس دانشکده محاسبات تعاملی در کالج محاسبات موسسه فناوری جورجیا است. | ## بخش 1: شاون باردزل | تحقیقات او در زمینه انفورماتیک انسان‌گرایانه، رویکردهای فمینیستی به تعامل انسان و رایانه و طراحی پایدار است. تحصیلات و حرفه باردزل در سال ۱۹۹۱ مدرک کارشناسی خود را در رشته زبان‌ها و ادبیات خارجی از دانشگاه تونگهای تایوان دریافت کرد و سپس برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در رشته ادبیات تطبیقی به دانشگاه ایندیانا بلومینگتون رفت. | ## بخش 2: شاون باردزل | او در سال ۱۹۹۴ مدرک کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد و در سال ۲۰۰۴ دکترای خود را با پایان‌نامه «مهمان‌نوازی و تبادل هدیه: عمل متقابل و نقش‌های آن در دو روایت قرون وسطایی » به پایان رساند. پس از ادامه تحصیل در دانشگاه ایندیانا بلومینگتون به عنوان استادیار مدعو در دانشکده بهداشت عمومی، در سال ۲۰۰۷ به عنوان استادیار در دانشکده انفورماتیک و محاسبات دانشگاه ایندیانا-دانشگاه پردو ایندیاناپولیس مشغول به کار شد. | ## بخش 3: شاون باردزل | او در سال ۲۰۰۸ به عنوان استادیار در دانشکده انفورماتیک و محاسبات به دانشگاه ایندیانا بلومینگتون بازگشت و در سال ۲۰۱۳ به رتبه دانشیاری ارتقا یافت. او در سال ۲۰۲۰ به کالج علوم و فناوری اطلاعات دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا نقل مکان کرد. | ## جمع‌بندی | او ریاست بخشی را که قبلاً توسط آیانا هاوارد، رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه ایالتی اوهایو، اداره می‌شد، بر عهده گرفت.
موضوع مقاله: ایو رودیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایو رودیه | مقدمه: ایو رودیه (؛ زادهٔ ) کاریکاتوریست و خالق کمیک اهل استان کبک کانادا است که به‌خاطر بسیاری از «پاستیش» های خود از ماجراهای تن‌تن شناخته می‌شود.Yves Rodier website> زندگی‌نامه رودیه همیشه عاشق کمیک بود، اما در آغاز قصد داشت موسیقی‌دان یا فیلم‌بردار شود. | ## بخش 1: ایو رودیه | رودیه کار خود را با تقلید از آثار نویسندهٔ مورد علاقه‌اش، هرژه، آغاز کرد و پاستیش‌هایی از ماجراهای تن‌تن ساخت. این نسخه‌ها غیرقانونی بودند و درآمد چندانی برای او نداشتند، هرچند باعث شدند او با کمیک‌سازان بسیاری، از جمله بوب دو مور، ژاک مارتن و میشل «گرگ» رنیه آشنا شود. در سال ۱۹۹۵، او با دانیل و ریشار اُود آشنا شد و در مجلهٔ آن‌ها پینیوف، مجموعهٔ کمیک پینیوف و هملت را دربارهٔ یک پسر و خوکش آغاز کرد. ایو رودیه در سال ۱۹۸۷ تصمیم گرفت کتاب تن‌تن و هنر الفبا ناتمام هرژه را به پایان برساند. | ## بخش 2: ایو رودیه | او پس از پنج سال اثر خود را تکمیل کرد؛ کاری که به‌عنوان کارت ویزیت او عمل کرد و باعث شد نزد عموم شناخته شود. پس از تحصیل در موسیقی در دورهٔ دبیرستان و فیلم‌سازی در کالج سنت-هیاسنت، او کمیک‌استریپ (و به‌طور فرعی انیمیشن) را به‌عنوان شغل تمام‌وقت انتخاب کرد. در سال ۲۰۱۵، پس از خستگی شغلی، اعلام کرد که «از دنیای کمیک‌استریپ کناره‌گیری می‌کند.» سبک در نسخهٔ خود از تن‌تن و هنر الفبا، برخی از تصاویر مستقیماً از کتاب‌های هرژه کپی شده بودند (به‌ویژه از انبار زغال سنگ)، اما رودیه با تشویق بوب دو مور تلاش کرد نقاشی‌های خودش را ایجاد کند. رابطه با بوب دو مو ایو رودیه اولین دیدار خود با بوب دو مور را در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۴ این‌گونه روایت کرد: «... | ## بخش 3: ایو رودیه | من و بوب دو مور در جشنوارهٔ کمیک «فستیوال بی‌دی» در بروسار، نزدیک مونترال، در سپتامبر ۱۹۹۱ ملاقات کردیم. پیش‌تر چند بار مکاتبه کرده بودیم، دربارهٔ نسخهٔ من از تن‌تن و هنر الفبا که آن زمان در حال کشیدن آن بودم. | ## جمع‌بندی | دقیق‌تر بگویم، از او چند نکتهٔ فنی پرسیده بودم، مثل نوع قلم‌هایی که استفاده می‌کرد و غیره…» دو مور از نقاشی‌های رودیه استقبال کرد (او تن‌تن و هنر الفبا را «آرمان‌گرایانه» خواند).
موضوع مقاله: بنوآ پیترس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بنوآ پیترس | مقدمه: بنوآ پیترس (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده، منتقد ادبی، پژوهشگر حوزهٔ کمیک و کارگردان فیلم اهل فرانسه است. | ## بخش 1: بنوآ پیترس | زندگی‌نامه پس از کسب مدرک فلسفه از دانشگاه پاریس ۱ پانتیون-سوربن، پترس فوق‌لیسانس خود را در مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی زیر نظر رولان بارت انجام داد. او دارای درجه شایستگی علمی دارد، یعنی مدرکی تکمیلی که اجازه می‌دهد نظارت بر پایان‌نامه‌های دکتری را برعهده گیرد (دانشگاه پانتئون-سوربن، ۲۰۰۷). اولین رمان او اُمنی‌بوس، را شرکت انتشارات مینویی در سال ۱۹۷۶ منتشر کرد و پس از آن دومین رمانش، کتابخانهٔ ویلرز، را در سال ۱۹۸۰ ارائه داد. | ## بخش 2: بنوآ پیترس | مشهورترین اثر او شهرهای تاریک است، جهانی تخیلی که سوررئالیسم متافیزیکی بورخسی را با مناظر معماری دقیق هنرمند مجموعه، فرانسوا شویتن، تلفیق می‌کند. او همچنین با فردریک بویلت بر روی مجموعه‌ای از آلبوم‌های کمیک همکاری کرده است، از جمله هتل عشق (۱۹۹۳)، توکیو باغ من است (۱۹۹۷) و بازگشت نیمه‌راه (۱۹۹۷)، و در مجموعه‌ای از آثار عکاسی با ماری-فرانسواز پلیسار همکاری داشته است. پیترس تعدادی کتاب دربارهٔ رسانهٔ کمیک نیز نوشته است، از جمله دنیای هرژه (۱۹۸۳) که به انگلیسی با عنوان تن‌تن و دنیای هرژه منتشر شد، زندگی‌نامه‌ای از هرژه (هرژه، فرزند تن‌تن)، مطالعه‌ای دربارهٔ پیشگام کمیک رودولف تپفر و آثار نظری مانند خواندن کمیک استریپ (۱۹۹۸). | ## بخش 3: بنوآ پیترس | او سه فیلم کوتاه و چند مستند ساخته و یک فیلم بلند به نام آخرین نما کارگردانی کرده و گفتگوهای طولانی با آلِن روب-گریه داشته است. او اولین زندگی‌نامهٔ ژاک دریدا را منتشر کرد؛ این کتاب در سال ۲۰۱۲ به انگلیسی ترجمه شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۵، پیترس به‌عنوان نخستین استاد کمیک در دانشگاه لنکستر بریتانیا منصوب شد.
موضوع مقاله: هری تامسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هری تامسون | مقدمه: هری تامسون (؛ تلفظ: /ˈtɒm.sən/ ؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس، رمان‌نویس، نویسنده، زندگی‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده تلویزیونی و رادیویی اهل بریتانیا بود. | ## بخش 1: هری تامسون | او خالق مجموعهٔ تلویزیونی کمدی سیاه مانکی داست بود که بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ پخش شد. تامسون در لندن به دنیا آمد و در مدرسهٔ هایگیت و کالج بریزنوز، آکسفورد تحصیل کرد، سپس در سال ۱۹۸۱ به‌عنوان کارآموز به بی‌بی‌سی پیوست. دیری نپایید که او توجه خود را به طنز معطوف کرد و به‌عنوان پژوهشگر در برنامه‌های «نه اخبار ساعت نه» و تجربهٔ مری وایت‌هاوس در رادیو بی‌بی‌سی فعالیت کرد. با ارتقاء به مقام تهیه‌کننده، برنامه‌های رادیویی بی‌بی‌سی مانند مسابقه خبری و لنین اف د روورز را تهیه کرد. | ## بخش 2: هری تامسون | شرکت هت تریک پروداکشنز نیز او را برای تولید نسخهٔ تلویزیونی مسابقه خبری به نام آیا برایت خبری دارم؟ استخدام کرد، برنامه‌ای که از نظر انتقادی و تجاری موفق بود و تامسون پنج سال آن را تهیه کرد تا آنکه به پروژه‌های دیگر روی آورد. تامسون که زندگی‌نامه‌نویس و رمان‌نویس بود، شش کتاب نوشت: تحقیقی دربارهٔ داستان مردی با نقاب آهنی؛ زندگی‌نامهٔ هرژه همراه با تفسیر بر مجموعهٔ ماجراهای تن‌تن؛ زندگی‌نامه‌هایی از پیتر کوک و ریچارد اینگرامز؛ رمانی به نام این چیز تاریکی؛ و کتاب نیمه‌خودزندگی‌نامه‌ای پنگوئن‌ها بازی را متوقف کردند. زندگی شخصی و مرگ تامسون با فیونا داف ازدواج کرده بود و آن‌ها دو فرزند، بتی و بیل، داشتند. | ## بخش 3: هری تامسون | جدایی آن‌ها در سال ۱۹۹۷ عمومی شد، زمانی که داف مقاله‌ای دربارهٔ رابطهٔ نامشروع تامسون با زنی ۲۵ ساله (که بعداً مشخص شد ویکتوریا کورن بوده است) در روزنامهٔ دیلی میل منتشر کرد. در سال ۲۰۰۳، تامسون رابطه‌ای با لیزا وادکاک آغاز کرد؛ آن‌ها پس از آنکه لیزا نامه‌ای در طرفداری از مانکی داست به تامسون نوشت، با هم آشنا شدند. او تحت درمان در یک بیمارستان لندن قرار گرفت و در روز دوشنبه ۷ نوامبر ۲۰۰۵ با وادکاک ازدواج کرد، و در همان روز درگذشت. هیئت جوایز کمدی بریتانیا قصد داشت در دسامبر جایزهٔ هیئت داوران را به او اهدا کند و مایکل هورل، تهیه‌کننده اجرایی، گفت: «غم‌انگیز است که او برای دریافت آن حضور نخواهد داشت، اما میراث مجموعهٔ محبوب او ادامه دارد.» پس از اطلاع از مرگ او، پیتر فینچام، مدیر بی‌بی‌سی وان، گفت تامسون «آن نادر در تلویزیون – نابغه، مصمم و متمرد» بود و مرگ او «خلأ بزرگی در دنیای کمدی ایجاد خواهد کرد.» نظر فینچام توسط رولی کیتینگ، مدیر بی‌بی‌سی تو، تکرار شد که گفت: «هری روحی واقعاً مستقل و یکی از خنده‌دارترین افرادی بود که تاکنون شناخته‌ام.» بیل همیلتون، نمایندهٔ ادبی او، به بی‌بی‌سی نیوز گفت که تامسون «واضحاً نابغه بود.»BBC News 2005. | ## جمع‌بندی | که الکساندر آرمسترانگ میزبان آن بود و فی گلور و ایان مک‌میلان مهمانان پنل بودند، پیامی با این مضمون نمایش داده شد: «به یاد هری تامسون، نخستین تهیه‌کنندهٔ این برنامه (۱۹۶۰–۲۰۰۵)».
موضوع مقاله: مجلس عالی ازبکستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مجلس عالی ازبکستان | مقدمه: این پارلمان در سال ۱۹۹۵ جایگزین شورای عالی جمهوری ازبکستان شد و تا زمان اصلاحاتی که در ژانویه ۲۰۰۵ انجام شد و منجر به ایجاد مجلس دوم شد، تک مجلسی بود. | ## بخش 1: مجلس عالی ازبکستان | مجلس قانونگذاری ۱۵۰ نماینده دارد که از حوزه‌های انتخابیه منطقه‌ای انتخاب می‌شوند. مجلس سنا ۱۰۰ عضو دارد که ۸۴ نفر از آنها از مناطق، جمهوری خودمختار قره‌قالپاقستان و از پایتخت، تاشکند ، انتخاب می‌شوند و ۱۶ نفر دیگر نیز توسط رئیس‌جمهور ازبکستان معرفی می‌شوند. | ## بخش 2: مجلس عالی ازبکستان | تاریخچه شورای عالی جمهوری سوسیالیستی ازبکستان شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی ازبکستان ( , ) در دوران شوروی به عنوان قوه مقننه اصلی در این کشور فعالیت می‌کرد. از زمان تأسیس آن در ژوئیه ۱۹۳۸، زمانی که جایگزین کنگره سراسری شوراهای ازبکستان شد، ۱۲ دوره مجلس برگزار کرده است: اولین دوره مجلس (–) دومین دوره مجلس (–) سومین دوره مجلس (–) چهارمین دوره مجلس (–) پنجمین دوره مجلس (–) ششمین دوره مجلس (–) هفتمین دوره مجلس (۱۹۶۷ – ۱۹۷۰) هشتمین دوره مجلس (–) نهمین دوره مجلس (–) دهمین دوره مجلس (۱۹۸۰ – ۱۹۸۴) یازدهمین دوره مجلس (۱۹۸۵ – ۱۹۸۹) دوازدهمین دوره مجلس (–) در ۳۱ اوت ۱۹۹۱، طی ششمین جلسه فوق‌العاده شورای عالی، استقلال و حاکمیت ازبکستان اعلام شد. | ## بخش 3: مجلس عالی ازبکستان | [ نیازمند منبع ] در سال ۱۹۹۲، شورا تغییر نام داد تا منعکس کننده وضعیت استقلال جدید کشور باشد. | ## جمع‌بندی | دارندگان دفتر از فوریه ۱۹۹۵ تا ژانویه ۲۰۰۵، رئیس مجلس عالی تک‌مجلس ازبکستان، ارکین خلیل‌اف بود که از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ رئیس موقت شورای عالی بود.
موضوع مقاله: انتشارات مثوئن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انتشارات مثوئن | مقدمه: شرکت انتشاراتی مثوئن (؛ ) که همچنین با نام کتاب‌های مثوئن شناخته می‌شود، یک شرکت نشر انگلیسی است. | ## بخش 1: انتشارات مثوئن | این شرکت در سال ۱۸۸۹ توسط سر آلجرنون مثوئن (۱۸۵۶–۱۹۲۴) تأسیس شد و انتشار کتاب در لندن را از سال ۱۸۹۲ آغاز کرد. در ابتدا، مثوئن عمدتاً به نشر آثار علمی و غیرداستانی می‌پرداخت، اما به مرور دامنهٔ فعالیت خود را گسترش داد تا از نویسندگان زن حمایت کند و بعدها آثار ترجمه شده را نیز منتشر نماید. کتاب‌های تن‌تن شرکت مثوئن ناشر انگلیسی نسخه‌های کتابی ماجراهای تن‌تن بود، مجموعه‌ای از کتاب‌های کمیک کلاسیک بلژیکی که توسط هرژه نوشته و تصویرگری شده بود. | ## بخش 2: انتشارات مثوئن | مثوئن نسخه‌های خود از تن‌تن را با تغییراتی منتشر می‌کرد و بر این اصرار داشت که کتاب‌هایی که شامل شخصیت‌های بریتانیایی هستند، دچار تغییرات عمده شوند. کتاب جزیره سیاه که نخستین بار به زبان فرانسوی در سال ۱۹۳۷ منتشر شد، در بریتانیای کبیر رخ می‌داد، اما قبل از انتشار نسخهٔ خود در سال ۱۹۶۶، مثوئن فکر کرد که کتاب به اندازهٔ کافی تصویر دقیقی از بریتانیا ارائه نمی‌دهد و فهرستی از ۱۳۱ «اشتباه» برای اصلاح ارائه کرد. کتاب سرزمین طلای سیاه تاریخ انتشار پیچیده‌ای داشت، اما در نهایت ماجرا بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۰ منتشر شد. | ## بخش 3: انتشارات مثوئن | این داستان در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین رخ می‌داد و شامل درگیری میان یهودیان، عرب‌ها و نیروهای بریتانیایی بود. هنگامی که مثوئن ماجراهای تن‌تن را به انگلیسی ترجمه می‌کرد، اسرائیل مدتی بود که تأسیس شده بود و مثوئن خواستار ویرایش کتاب شد. | ## جمع‌بندی | نسخهٔ اولیه که در سال ۱۹۵۰ منتشر شده بود، توسط کسترمن به شکل نسخهٔ فکسیمیله بازچاپ شد، اما در سطح بین‌المللی کاملاً با نسخهٔ جدید جایگزین شد.
موضوع مقاله: انتشارات کارلسن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انتشارات کارلسن | مقدمه: انتشارات کارلسن یک شرکت نشر و یکی از زیرمجموعه‌های شرکت دانمارکی همنام خود است که آن نیز به شرکت رسانه‌ای سوئدی بونییر تعلق دارد. | ## بخش 1: انتشارات کارلسن | برنامهٔ انتشاراتی کارلسن بر کتاب‌های کودکان متمرکز است؛ از جمله هری پاتر، راگرتز، ناروتو، گرگ‌ومیش و ماجراهای تن‌تن. تا سال ۲۰۰۵، بخش کمیک این انتشارات، یعنی کارلسن کمیکس، به یکی از سه ناشر بزرگ کتاب‌های کمیک در آلمان تبدیل شده بود. | ## بخش 2: انتشارات کارلسن | اتهامات نژادپرستی در سال ۲۰۲۰، انتشارات کارلسن کتاب کودک «یک رنگین‌کمان کرونایی برای آنا و موریس» را منتشر کرد. در این کتاب، دانش‌آموز ابتدایی موضوع دنیاگیری کووید-۱۹ را مطرح کرده و می‌گوید: «ویروس از چین آمده و در سراسر جهان پخش شده است.» در اوایل مارس ۲۰۲۱، کنسولگری چین در هامبورگ در وب‌سایت خود به شهروندان چینیِ ساکن آلمان دربارهٔ یک «تصویرسازی نامناسب» در یک کتاب کودک و نیز دربارهٔ «تحریکات، تبعیض و نفرت» هشدار داد. | ## بخش 3: انتشارات کارلسن | در نتیجه، کارلسن با موج گسترده‌ای از اتهام‌های نژادپرستانه از طریق ایمیل و شبکه‌های اجتماعی روبه‌رو شد. آمازون نیز نقدهای منفی‌ای دربارهٔ کتاب‌های مربوط، با محتوای اتهام نژادپرستی، منتشر کرد. | ## جمع‌بندی | در ۵ مارس ۲۰۲۱، انتشارات کارلسن بابت «آسیب‌دیدن احساسات خوانندگان به دلیل شیوهٔ بیان جملات» عذرخواهی کرد و فروش این کتاب‌ها را فوراً متوقف ساخت.
موضوع مقاله: ویکتور جلیلوف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویکتور جلیلوف | مقدمه: ویکتور جلیلوف (؛ – ) بازیکن فوتبال و مربی اهل ازبکستان و زادهٔ اتحاد جماهیر شوروی بود. | ## بخش 1: ویکتور جلیلوف | در سال ۱۹۹۲، او سرمربی پولیتوتدل بود که به سوپر لیگ فوتبال ازبکستان صعود کرد و در لیگ یک پس از شفاکار گلیستان نایب‌قهرمان شد. نوبهار در سال ۱۹۹۶ قهرمان لیگ برتر ازبکستان شد و در این دوره دو بار قهرمان جام ازبکستان شد و چهار بار نیز به مقام سوم لیگ رسید. او دو بار دیگر این عنوان را کسب کرد: یک‌بار با پخته‌کار در سال ۲۰۰۲ و یک‌بار با مشعل مبارک در سال ۲۰۰۵. | ## بخش 2: ویکتور جلیلوف | در ۱۹ فوریهٔ ۲۰۰۲، مدیریت باشگاه او را به‌جای سرگئی بوتنکو به‌عنوان سرمربی منصوب کرد. در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۳–۲۰۰۲، پخته‌کار در ۹ آوریل ۲۰۰۳ بازی رفت نیمه‌نهایی را ۳–۱ به بی‌ای‌سی ترو ساسانا واگذار کرد و در مسابقهٔ خانگی ۲۲ آوریل ۱–۰ پیروز شد. پس از آن مسابقه، جلیلوف از سمت خود استعفا داد و تاچموراد آقامورادوف که پیش‌تر مربی مشاور بود، به‌عنوان سرمربی جدید منصوب شد. | ## بخش 3: ویکتور جلیلوف | در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۸، پخته‌کار پس از استعفای راوشان خیداروف و به‌دنبال شکست ۲–۱ برابر متالورگ بیک‌آباد، جلیلوف باتجربه را به‌عنوان سرمربی موقت منصوب کرد. جلیلوف پس از آنکه میودراگ رادولوویچ در ۲۱ دسامبر ۲۰۰۹ به‌عنوان سرمربی جدید پخته‌کار منصوب شد، از سمت خود کناره‌گیری کرد. پس از هفتهٔ یازدهم لیگ برتر ازبکستان ۲۰۱۱، به‌دلیل شروع ضعیف تیم ـ تنها دو پیروزی در یازده مسابقه ـ از سمت خود برکنار شد. | ## جمع‌بندی | در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۵، فدراسیون فوتبال ازبکستان او را سرمربی تیم ملی زیر ۲۳ سال ازبکستان کرد.
موضوع مقاله: سرگی داتسنکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرگی داتسنکو | مقدمه: از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به دوستلیک و چورنومورتس اودسا اشاره کرد. | ## بخش 1: سرگی داتسنکو | در سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ در گروه آماده‌سازی پاختاکور و در سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵ در تیم ذخیرهٔ همین باشگاه حضور داشت. نخستین مسابقهٔ خود را در تیم دستهٔ «آ» برای باشگاه «پولیتوتدل» انجام داد که در گروه دوم این دسته بازی می‌کرد. در همان سال، او همراه با ترکیب تیم ملی جوانان اتحاد جماهیر شوروی در قهرمانی جوانان اروپا که در یوگسلاوی برگزار شد، قهرمان گردید. در ۱۹۶۷ تیم پاختاکور را مربی نامدار، بوریس آرکادیف، تحویل گرفت و او به‌طور جسورانه شروع به استفاده از بازیکنان جوان در ترکیب اصلی کرد. سال بعد، سرگِی همراه پاختاکور به فینال جام شوروی رسید؛ فینالی که شاگردان پاختاکور مقابل تورپدوی مسکو شکست خوردند. الکساندر سوییدوف، سرمربی وقت دینامو، بلافاصله پست دفاع راست را به او سپرد و دوتسنکو در ۸ آوریل همان سال، در دیدار «نفتچی» — «دینامو» (کی‌یف) نخستین بازی خود را انجام داد. سرگِی با انجام ۲۹ بازی از ۳۰ مسابقهٔ فصل، شایستهٔ کسب نشان طلا شد و تنها فوتبالیست پرورش‌یافتهٔ ازبکستان است که قهرمان شوروی شده است. در سپتامبر ۱۹۷۱ او برای همراهی تیم ملی المپیک شوروی در بازی‌های انتخابی فراخوانده شد. | ## بخش 2: سرگی داتسنکو | او همراه این تیم در تورنمنت غیررسمی بین‌المللی که توسط کمیتهٔ ورزشی شوروی در کی‌یف برگزار شد، شرکت کرد. در ۶ اکتبر، او نخستین بازی رسمی خود را برای تیم ملی بزرگسالان شوروی در دیدار دوستانه مقابل آلمان انجام داد که با نتیجهٔ ۱–۱ پایان یافت. در ۱۹۷۲ دینامو به نایب‌قهرمانی لیگ رسید و به‌عنوان قهرمان فصل قبل، در جام باشگاه‌های اروپا شرکت کرد. دوتسنکو در ۱۳ سپتامبر همین سال در دیدار «سواروسکی-واکر» — «دینامو» (کی‌یف) با نتیجهٔ ۱–۰ نخستین بازی اروپایی خود را انجام داد. در مجموع، او ۹ بازی اروپایی انجام داد (۵ بازی در جام باشگاه‌های اروپا و ۴ بازی در جام یوفا). فردای فینال، شورای ورزشی اوکراین الکساندر سوییدوف را برکنار کرد و والری لوبانفسکی به‌عنوان سرمربی جدید منصوب شد. در مارس ۱۹۷۴ او تیم را ترک کرد و از ژوئیه به «چرنومورتس» ادسا پیوست، اما به دلیل مصدومیت نتوانست برای باشگاه جدید بازی کند. او به تاشکند بازگشت و در فصل ۱۹۷۶ در ۱۳ مسابقه برای پاختاکور به میدان رفت و سپس تصمیم به پایان‌دادن دوران بازی گرفت. | ## بخش 3: سرگی داتسنکو | در ۱۹۸۳ در کادر فنی پاختاکور (تاشکند) فعالیت کرد و از ۱۹۸۴ هدایت چند تیم لیگ دوم را به‌عهده گرفت. در سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸ به پاختاکور بازگشت و در سمت‌های سرپرست تیم و در ۱۹۸۹ رئیس باشگاه فعالیت کرد. در ۱۹۹۰ سرمربی «سغدیانه» بود، اما در ژوئیه کنار رفت و در اوت همان سال دوباره به کادر فنی پاختاکور بازگشت. پس از فروپاشی اتحاد شوروی، او به اوکراین مهاجرت کرد و در ۱۹۹۲ کار خود را در «وورسکلا» (پولتافا) آغاز نمود. در ۱۹۹۳ هدایت تیم «تِمپ» (شپتوفکا) را برعهده گرفت، اما در ماه مه به خارکف رفت و از ژوئن تا اوت در کادر فنی «متالیست» فعالیت داشت. از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ دبیر اجرایی فدراسیون فوتسال اوکراین بود و از سپتامبر ۱۹۹۴ هم‌زمان به‌عنوان سرمربی باشگاه «اس‌بی‌تی‌اس» (سومی) کار می‌کرد. | ## جمع‌بندی | در سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ تیم «داس» (چَغَتای) را که خود بنیان گذاشته بود، هدایت کرد.Скончался бывший игрок киевского «Динамо» در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ معاون باشگاه «تراکتور» (تاشکند) بود.