موضوع مقاله: آرنالدو موسولینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرنالدو موسولینی | مقدمه: آرنالدو موسولینی (پرداپیو، ۱۱ ژانویه ۱۸۸۵ - میلان، ۲۱ دسامبر ۱۹۳۱) روزنامه‌نگار و سیاستمدار ایتالیایی بود. | ## بخش 1: آرنالدو موسولینی | او برادر کوچک‌تر نخست‌وزیر فاشیست ایتالیا، بنیتو موسولینی، و خود نیز یک فاشیست بود. زندگینامه آرنالدو موسولینی در ۱۱ ژانویه ۱۸۸۵ در پرداپیو از الساندرو موسولینی و رزا مالتونی متولد شد. او که در سال ۱۹۰۹ از مدرسه کشاورزی چزنا فارغ‌التحصیل شد، با آگوستا بوندانینی ازدواج کرد که حاصل آن سه فرزند بود: ساندرو ایتالیکو موسولینی، ویتو موسولینی و روسینا موسولینی. آرنالدو موسولینی پیش از آنکه خود را وقف تدریس در زادگاهش کند، از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۰۹ استاد کشاورزی در مؤسسه فالکون-ویال در سن ویتو آل تالیامنتو بود. او علاقه زیادی به این منطقه داشت و سال‌های زیادی را به آن اختصاص داد و در مؤسسه مذکور و همچنین در مدارس ابتدایی کاربونا در شهرداری سن ویتو تدریس کرد. به عنوان ادای احترام به این بخش که با محبت از او استقبال کرده بود، او پسر ارشدش ویتو را به این نام نامگذاری کرد، و پس از آن، شهر نیز در پاسخ، به نمایندگی از سانویتسی، لوحی را در حیاط فالکون-ویال به یاد معلم محبوب قرار داد. فاشیسم در میلان، آرنالدو، مدیر روزنامه «مردم ایتالیا» (که برادرش تأسیس کرده بود)، جانشین مانلیو مورگانی، که در زمینه تبلیغات کار می‌کرد شد. در سال ۱۹۲۲، هنگامی که بنیتو نخست وزیر شد، آرنالدو رهبری روزنامه را به دست گرفت و به سیاست‌های برادرش وفادار ماند، در حالی که با سبک خاص خود، لحنی ملایم و پایبندی به محرمانگی، برخی از زیاده‌روی‌های بنیتو را کاهش می‌داد. | ## بخش 2: آرنالدو موسولینی | بنیتو موسولینی کورکورانه به برادرش آرنالدو اعتماد داشت، که وظیفه تصحیح سخنرانی‌های بنیتو را نیز بر عهده داشت. آرنالدو نزدیکترین مشاور بنیتو بود؛ برادران تقریباً هر شب با یکدیگر تلفنی تماس می‌گرفتند. علاقه او به طبیعت او را به سمت اهداف محیط زیستی مانند احیای جنگل‌ها، سازمان کشاورزی، پروژه‌های زهکشی و تبدیل شدن به نخستین رئیس کمیته ملی جنگل سوق داد. آرنالدو موسولینی نقش مهمی در آرام کردن روابط سرد بین رژیم فاشیست و کلیسای کاتولیک در طول بحران ۱۹۳۱، به ویژه در مورد آموزش جوانان، داشت. موسولینی در سال ۱۹۲۹ با کلیسای کاتولیک پیمانی امضا کرده بود، اما تا سال ۱۹۳۱، پس از اینکه اقتدار فاشیست با مهارت‌های سازمانی برتر گروه‌های کاتولیک در تضاد قرار گرفت، موسولینی بخشی از امتیازاتی را که داده بود، پس گرفت. حملات فاشیست‌ها به گروه‌های کاتولیک، مانند انجمن بزرگ کاتولیک‌های ایتالیا، و اموال کلیسا در پی آن صورت گرفت. در ۴ ژوئن ۱۹۳۱، کلیسای کاتولیک فراخوان اعتراض به قوانین جدید و خشونت‌هایی که سازمان‌های کاتولیک متحمل می‌شدند، مانند ممنوعیت دولتی برای توضیح انجیل در طول مراسم عشای ربانی (خطبه‌های کشیشان) را صادر کرد. این توافق‌ها با مقر مقدس از طریق وزارت کشور با تلگرافی به تاریخ ۱۶ سپتامبر ۱۹۳۱ به تمام استان‌ها ارسال شد. | ## بخش 3: آرنالدو موسولینی | در حالی که ایدا دالسر در بیمارستان روانی بستری بود، آرنالدو - مشخص نیست به دلیل دستوراتی که دریافت می‌کرد یا از روی محبت شخصی- با برادرزاده‌اش بنیتو آلبینو به بهترین شکل ممکن رفتار می‌کرد. آرنالدو موسولینی در ۲۱ دسامبر ۱۹۳۱ در سن ۴۶ سالگی در میلان ناگهان بر اثر حمله قلبی درگذشت. برادرش بنیتو زندگینامه او، «زندگی آرنالدو»‌ (Vita di Arnaldo) را می‌نویسد که با این جمله آغاز می‌شود: «می‌خواهم امشب - ۲۵ دسامبر ۱۹۳۱ - در یکی از غم‌انگیزترین کریسمس‌ها، شاید غم‌انگیزترین کریسمس، زندگی‌ام،‌ نخستین صفحات کتابی که به یاد آرنالدو تقدیم می‌کنم را بنویسم. او در گورستان کوچک پادرنو در مرکاتو ساراچنو، زادگاه همسرش آگوستا بوندانینی، به خاک سپرده شد. در خانه خانوادگی، استودیوی شخصی او با مبلمان و یادگاری‌های آن زمان به نمایش گذاشته شده بود. در کلیسای سانتا ماریا نوئووا، در مرکاتو ساراسنو، به دستور بنیتو موسولینی، پلاکی برای مشخص کردن محل دفن نصب شد. | ## جمع‌بندی | سازمان روزنامه‌نگاران، «موسسه ملی روزنامه‌نگاران ایتالیایی آرنالدو موسولینی»، که پس از مرگش در زمان قدرت بنیتو موسولینی به او تقدیم شده بود، پس از پایان جنگ جهانی دوم، به "INPGI G.