موضوع مقاله: شهرداری‌های اتریش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهرداری‌های اتریش | مقدمه: در جمهوری اتریش، شهرداری (، گاهی اوقات نیز ) بخشی از تقسیم اداری است که شامل یک روستا، شهرک یا شهر واحد است. | ## بخش 1: شهرداری‌های اتریش | شهرداری دارای وضعیت شرکتی و خودگردانی محلی بر اساس دموکراسی نمایندگی به سبک پارلمانی است: شورای شهرداری منتخب از طریق یک سیستم لیست حزبی، قوانین شهرداری را تصویب می‌کند، هیئت اجرایی شهرداری و یک شهردار (مرد ، زن ) منصوب شده از طرف شورا مدیریت شهرداری را بر عهده دارند. اتریش در حال حاضر (۱ ژانویه ۲۰۲۰) به ۲۰۹۵ شهرداری تقسیم شده است که جمعیت آنها از حدود پنجاه (روستای گرامایس در تیرول) تا تقریباً دو میلیون (شهر وین) متغیر است. هیچ سرزمین ثبت نشده‌ای که توسط دولت در اختیار یک دولت خودگردان اداره نشود، در اتریش وجود ندارد و تمامی مناطق بخشی از یک دولت خودگران است. مبانی وجود ساختار شهرداری‌ها و نقش آنها به عنوان حاملان حق مدیریت شخصی توسط قانون اساسی اتریش تضمین و تصویب شده است. در قانون اساسی، شهرداری‌ها در واقع دارای خودمختاری هستند و در هر موضوعی که یک روستا، شهرک یا شهر می‌توان فرض کرد که هم به آن علاقه دارد و هم بهترین توانایی را دارد. مقامات شهرداری ملزم به رعایت قوانین ملی (در سطح بزرگتر) و استانی (ایالتی) هستند و می‌بایست به دلایلی مانند عدم رعایت حاکمیت قانون پاسخگوی دادگاه‌ها باشند، اما از نظر سیاسی در برابر مدیران ملی یا استانی پاسخگو نیستند و از آنها دستور نمی‌گیرند. بنابر این بر اساس قانون اساسی اتریش، تمامی اراضی این کشور بخشی از یک ایالت خودمختار هستند. همه شهرداری‌ها در اتریش، شرکت‌هایی تعاونی هستند و حق داشتن دارایی و مالکیت را دارند. همچنین می‌توانند کسب‌وکار را اداره کنند، مالیات‌های شهرداری را وضع کنند و عموماً امور مالی خود را مدیریت می‌کنند. شهرداری‌ها حق دارند انجمن‌های شهرداری را تحت نظارت اداره استانی (B-VG 116a) تشکیل دهند و همچنین با شهرداری‌های دیگر اتریش معاهدات داخلی منعقد کنند (B-VG 116b). بر اساس قانون در اتریش، شهرداری‌ها دموکراسی‌های پارلمانی کوچکی هستند که دارای قوه مقننه منتخب مردم و قوه مجریه است که توسط قوه مقننه نصب و نظارت می‌شود: شورای شهرداری به عنوان قانونگذار اشتراکی عمل می‌کند. هر ساکن دائمی ثبت نام شده شهرداری مورد نظر که واجد شرایط رای دادن (یا نامزدی) در انتخابات استانی (در استانی که شهرداری در آن است) نیز واجد شرایط رای دادن (یا نامزدی) در انتخابات محلی شهرداری است. به‌طور پیش‌فرض، این امر حق رأی را برای شهروندان اتریشی محدود می‌کند، اما استان‌ها می‌توانند حق رأی و شرکت در انتخابات شهرداری را به شهروندان سایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا گسترش دهند. قانون اساسی ، نمایندگی تناسبی در فهرست حزبی را به عنوان سیستم پیش‌فرض رای‌دهی تصریح می‌کند، اما در صورتی که احزاب سیاسی سازمان‌یافته‌ای برای شرکت در انتخابات وجود نداشته باشند، رای مستقیم را برای کاندیداها مجاز می‌سازد (B-VG 117 (2 . تعداد کرسی‌های هر حزب سیاسی در هیئت مدیره متناسب با تعداد کرسی‌هایی است که در شورا دارد (B-VG 117 (5 . (B-VG 117 (6 قوانین استانی ممکن است رفراندوم شهرداری و سایر اشکال دموکراسی مستقیم را در حدودی پیش‌بینی کند. | ## بخش 2: شهرداری‌های اتریش | هال یکی از بزرگ‌ترین شهرهای اتریش در اواخر قرون وسطی بود و هنوز هم یک مرکز اقتصادی و فرهنگی منطقه ای است. ۱۴۰۰۰، مرکز منطقه فلدکیرشن به شهرداری‌های بزرگتر معمولاً وضعیت شهر بودن اعطا می‌شود . این تمایز، اگرچه در قرون وسطی و اوایل دوران مدرن مهم و باارزش است، اما امروزه کاملاً نمادین است. شهرهایی وجود دارند که در حال حاضر به سختی بیشتر از روستاها هستند و صرفاً به این دلیل که در گذشته‌های دور مراکز جمعیتی منطقه‌ای به نسبت بزرگی بوده‌اند، شهر نامیده می‌شوند. شهر هاردگ حدود ۱۲۰۰ نفر سکنه دارد، اگرچه هسته تاریخی شهر - یعنی هاردگ بدون روستاهای اطراف آن - فقط ۸۰ نفر را در خود جای داده است. ) و شهرداری‌هایی که نیستند این است که در شهرها به هیئت اجرایی شهرداری می‌گویند نه اما . یعنی تنها تفاوت آنها در اطلاق نام مقامات و موقعیت‌های سیاسی هر منطقه به آنهاست و تمایز دیگری ندارند. تمایز مشابه دیگری که در گذشته معنادار بود اما امروز نمادین است، تمایز بازار شهر است . شهرهایی که مراکز اقتصادی و اداری با گستره جغرافیایی وسیع تری هستند، می‌توانند به وضعیت قانونی شهر ارتقاء یابند. یک شهر قانونی ( یا ) علاوه بر حوزهٔ شهرداری، وظایف یک مقام اداری ناحیه را نیز بر عهده دارد. این وضعیت با هیچ استقلال سیاسی افزوده‌ای همراه نیست؛ مقامات اداری ناحیه اساساً فقط مراکز خدماتی هستند که شهروندان از آنها برای تعامل با دولت ملی به کار می‌برند، به عنوان مثال برای درخواست گواهینامه رانندگی یا گذرنامه. درست همان‌طور که اتریش تعدادی روستا دارد که اسماً شهر هستند زیرا در گذشته اهمیت زیادی داشتند، اتریش نیز تعدادی شهر کوچک دارد که دارای وضعیت قانونی شهر هستند زیرا در چند قرن پیش پایتخت‌های ایالتی هر منطقه بودند. نمونه‌ها عبارتند از وایدهوفن آن در یبس، که جمعیت حدود ۱۱۰۰۰ نفر دارد یا روست بورگن لاند با جمعیت حدود ۱۹۰۰ نفر. شهرداری که امروز خواهان وضعیت قانونی شهر است باید دست کم جمعیتی بالغ بر ۲۰۰۰۰ نفر داشته باشد. به‌طور غیررسمی، شهرداری‌هایی که نه شهر هستند و نه بازار شهرک، گاهی به نام شناخته می‌شوند، روشن شد. مسئولیت‌ها قانون اساسی بین حوزه مسئولیت‌های ذاتی شهرداری تمایز قائل شده است و حوزه مسئولیت‌هایی که از سوی سطوح بالاتر دولت به شهرداری‌ها تفویض شده است . | ## بخش 3: شهرداری‌های اتریش | قانون اساسی حداقلی از حوزه ذاتی را تعریف می‌کند که قوانین ملی و استانی می‌توانند به آن اضافه کنند اما از آن کم نکنند: اخذ مالیات شهرداری و در غیر این صورت امور مالی و دارایی خود را مدیریت می‌کنند. مدیریت فضای ترافیک شامل، اما نه محدود به نگهداری جاده‌ها و پلیس راهنمایی و رانندگی. شهرداری‌ها وظیفه تأمین آب عمومی، دفع فاضلاب، دفع زباله، روشنایی عمومی، ساخت و نگهداری گورستان و موارد دیگر را بر عهده دارند. آنها مدارس و مهدکودک‌ها، تسهیلات زندگی، امکانات ورزشی و فرهنگی و ادارات آتش‌نشانی را اداره می‌کنند. اختیاراتی که طبق قانون اساسی هر شهرداری اتریش تضمین شده است، سهم کمی از اختیاراتی است که در عمل دارد. مسائل مربوط به خدمات عمومی مسائل بسیار فراتر از طبقه مدیریت سیاسی هم از نظر برجستگی و هم از نظر بودجه. مناطق شهری را نباید با مناطق اداری اشتباه گرفت (، اما در عامیانه نیز فقط نامیده می‌شود). مناطق اداری توسط قانون اساسی پیش‌بینی شده است و نقش مهم و قابل مشاهده ای در ادارات ملی و منطقه ای اتریش ایفا می‌کنند. وین، گراتس و کلاگنفورت شهرهای قانونی هستند و به این ترتیب هر کدام معادل یک منطقه اداری هستند. حوزه انتخابیه منطقه یک مجلس منطقه را انتخاب می‌کند (، مجمع منطقه به نوبه خود یک کمیسر ناحیه را انتخاب می‌کند). مجامع منطقه و کمیشنرها مسئول هر موضوعی هستند که شهر برای واگذاری به آنها انتخاب می‌کند - به‌طور کلی، آنها مدارس را اداره می‌کنند و مراقبت از راه‌ها، نگهداری عمومی محله و برنامه‌ریزی ترافیک را بر عهده دارند. آنها تا حدی از استقلال بودجه ای برخوردارند، اگرچه نمی‌توانند مالیات وضع کنند و به پولی که شهر به آنها اختصاص می‌دهد وابسته است. ۱۵ منطقه کلاگنفورت تقریباً تنها محله‌هایی به اندازه یک محله هستند که خودمختاری خاصی ندارند. آمار از اول ژانویه ۲۰۱۸، ۱۵ شهر قانونی در اتریش، ۱۸۶ شهر دیگر، ۷۷۰ شهرک بازار، و ۱۱۲۷ کمون دیگر، در مجموع ۲۰۹۸ شهرداری وجود دارد. یکی از این شهرداری‌ها برجسته است: شهر وین یک شهر قانونی و در عین حال یک ایالت است. با ۱٬۹۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت، پایتخت ملی نیز هفت برابر بزرگتر از دومین شهر پرجمعیت، گراتس است. | ## جمع‌بندی | برای هشت ایالت دیگر، اعداد به شرح زیر است (Statistik Austria 2018): منطقهشهرهای قانونیدیگر شهر‌هاشهرهای بازاریدیگرجمعمیانگین جمعیتبورگن‌لاند۲۱۱۶۷۹۱۱۷۱۱٬۷۰۰کرنتن۲۱۵۴۷۶۸۱۳۲۴٬۲۰۰نیدراسترایش۴۷۲۳۲۷۱۷۰۵۷۳۲٬۹۰۰اوبراسترایش۳۲۹۱۵۱۲۵۷۴۴۰۳٬۳۰۰سالزبورگ۱۱۰۲۴۸۴۱۱۹۴٬۶۰۰اشتایرمارک۱۳۴۱۲۲۱۳۰۲۸۷۴٬۳۰۰تیرول۱۱۰۲۱۲۴۷۲۷۹۲٬۷۰۰فورآرلبرگ۰۵۱۱۸۰۹۶۴٬۱۰۰کل۱۴۱۸۶۷۷۰۱۱۲۷۲۰۹۷۳٬۳۰۰ با توجه به جمعیت، در هر طبقه از شهرداری‌ها تنوع زیادی وجود دارد: کلاس کوچک‌ترین بزرگ‌ترین جمعیت شهرداری جمعیت شهرداری شهرهای قانونی ۱٬۹۲۱ رست، بورگنلند ۱٬۸۸۸٬۷۷۶ وین دیگر شهرها ۴۱۱ راتنبرگ، تیرول ۴۹٬۲۷۸ دورنبیرن، فورارلبرگ شهرک‌های بازار ۴۷۵ لورتو، بورگنلند ۲۲٬۸۲۱ لوستناو، فورارلبرگ دیگر ۴۵ گرامایس، تیرول ۱۳٬۰۵۶ والز-زیزنهایم، سالزبورگ با توجه به مساحت، کوچک‌ترین شهرداری راتنبرگ با است.