موضوع مقاله: نیروی زمینی امپراتوری آلمان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیروی زمینی امپراتوری آلمان | مقدمه: نیروی زمینی امپراتوری آلمان پس از وحدت آلمان تحت رهبری پادشاهی پروس در سال ۱۸۷۱ تشکیل و در سال ۱۹۱۹، پس از شکست امپراتوری آلمان در جنگ جهانی اول منحل شد. | ## بخش 1: نیروی زمینی امپراتوری آلمان | در کنفدراسیون آلمان، که پس از جنگ‌های ناپلئونی شکل گرفت، هر ایالت مسئول حفظ واحدهای خاصی بود که در صورت درگیری در اختیار کنفدراسیون قرار می‌گرفت. هنگامی که با هم کار می‌کردند، واحدها به عنوان نیروی زمینی فدرال سیستم نیروی زمینی فدرال در درگیری‌های مختلف سده نوزدهم عمل کرد، مانند جنگ اول شلسویگ از ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۰، اما در زمان جنگ دوم شلسویگ در ۱۸۶۴، تنش بین قدرتهای اصلی کنفدراسیون، امپراتوری اتریش و پادشاهی پروس و کنفدراسیون آلمان پس از جنگ اتریش و پروس در سال ۱۸۶۶ منحل شد. مدت کوتاهی پس از شروع جنگ فرانسه و پروس در سال ۱۸۷۰، کنفدراسیون آلمان شمالی همچنین با دولتهایی که عضو کنفدراسیون نبودند، یعنی بایرن، وورتمبرگ و بادن، در مورد مسائل نظامی قراردادهایی را منعقد کرد. از طریق این کنوانسیون‌ها و قانون اساسی ۱۸۷۱ امپراتوری آلمان، نیروی زمینی رایش ایجاد شد نیروهای پادشاهی بایرن، ساکسون و وورتمبرگ نیمه خودمختار باقی ماندند، در حالی که نیروی زمینی پروس تقریباً کنترل کامل بر ارتش‌های دیگر ایالت‌های امپراتوری را در دست گرفت. واحدهای وورتمبرگ و ساکسون بر اساس سیستم پروس شماره گذاری شدند اما واحدهای باواریایی شماره خود را حفظ کردند (هنگ دوم پیاده‌نظام وورتمبرگ هنگ پیاده‌نظام شماره ۱۲۰ تحت سیستم پروس بود). برلی مثال، سال ۱۹۱۶ رئیس بخش عملیات‌ها، برجسته‌ترین بخش ستاد کل این نیرو، تنها یک سرگرد بود. از دوازده نفری که در ساختار سازمانی نیرو بلافاصله زیر فرماندهان عالی قرار داشتند تنها سه تن ژنرال و مابقی افسران جز بودند. | ## بخش 2: نیروی زمینی امپراتوری آلمان | این مسئله که حالت منحصربه‌فردی به امپراتوری آلمان در میان سایر کشورها داده بود، یکی از دلایل جذب شدن افراد با استعداد به نیروی زمینی آن می‌شد. نتیجتاً، آلمان با تعداد بسیار بیشتری افسر نسبت به سایر قدرت‌های درگیر، وارد جنگ جهانی اول گردید و از مزیت کَمّی قابل توجهی برخوردار بود. برخلاف کشورهای دیگر همچون فرانسه که دچار کمبود داوطلبان مناسب بودند، تعداد افراد واجد شرایط در آلمان برای ورود به رسته افسران نیروی زمینی به اندازه‌ای بود که ظرفیت و توان مالی کافی برای جذب همه آن‌ها وجود نداشت. از این رو، افراد با تحصیلات و پیش‌زمینه مناسب، پس از گذران یک سال خدمت داوطلبانه در زمره افسران ذخیره قرار می‌گرفتند. این افراد اگر قادر به کسب مدرک قبولی از دانشکده ثانویه پیشرفته می‌شدند، می‌توانستند وارد خدمت اصلی گردند. تا سال ۱۹۱۳ حدود ۱۲۰٬۰۰۰ نفر جزو افسران ذخیره نیروی زمینی امپراتوری آلمان بودند که سه برابر تعداد افسران فعال بود. بدین ترتیب آلمان هنگام آغاز جنگ جهانی اول از منظر تعداد افسران در برابر فرانسه، برتری شش به یک یافت. | ## بخش 3: نیروی زمینی امپراتوری آلمان | نظام دانشکده‌های آموزشی این نیرو تا سال ۱۹۱۴ از کیفیت و گستردگی قابل ملاحظه‌ای برخوردار بود. درجه عالی این دانشکده‌ها حتی موجب اقرار دشمنان آلمان از جمله بریتانیایی‌ها می‌شد. در این زمان فرانسه و بریتانیا فاقد نظام مشابهی برای آموزش افسران آینده خود بودند. مزیت بالا در تعداد افسران آموزش‌دیده توضیح‌گر موضوع بهتر بودن نیروی زمینی آلمان در آموزش سربازان نسبت به دیگر کشورها و توانایی آن در توسعه تاکتیک‌هایی جهت استفاده کامل از فناوری‌های انقلابی بود. برآوردی از طرف بریتانیایی‌ها توانمندی آلمانی‌ها را در آموزش سربازان با سرعتی سه برابر آن‌ها می‌داند. | ## جمع‌بندی | مزیت نیروی زمینی امپراتوری آلمان در تحصیلات، آموزش و رهبری به معنای امکان کاربرد تسلیحات جدید به شکل مؤثر بود.