موضوع مقاله: گیوات هشلوشا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیوات هشلوشا | مقدمه: این کیبوتص در نزدیک به ۴ کیلومتری شرق پتخ تیکوا و در کنار رودخانه یارکون واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای دروم هشارون اداره می‌شود. | ## بخش 1: گیوات هشلوشا | نام این کیبوتص برگرفته از سه کارگر یهودی اهل پتخ تیکوا است که در جنگ جهانی اول به جاسوسی متهم شدند و در زندان دمشق جان خود را از دست دادند. گیوات هشلوشا در سال ۱۹۲۵ توسط گروهی از مهاجران لهستانی عضو جنبش پیشگام صهیونیستی ههخالوتص تأسیس شد و در طول تاریخ خود نقش مهمی در رویدادهای پیش از تأسیس اسرائیل ایفا کرد. ریشه‌شناسی نام نام کیبوتص به یاد سه کارگر یهودی از پتخ تیکوا گذاشته شده که در دوران جنگ جهانی اول به جاسوسی متهم شدند. فلسطین در آن زمان زیر حکومت امپراتوری عثمانی بود و این سه نفر به زندانی در دمشق فرستاده شدند. جایگاه نخستین کیبوتص در غرب پتخ تیکوا و نزدیک تقاطع خیابان‌های آرلوزوروف و تصاهال بود که اکنون در محدوده شهر قرار دارد. اسحاق رابین که بعدها نخست‌وزیر اسرائیل شد، از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۷ در آن مدرسه درس خواند. این مدرسه بعدها به نام رزا کوهن، مادر رابین، نام‌گذاری شد و اکنون به‌صورت مزرعه شهری و مرکز تربیت‌معلم کشاورزی فعالیت می‌کند. سالن غذاخوری ده سال پس از تأسیس کیبوتص، تصمیم به ساخت یک سالن غذاخوری بزرگ گرفته شد. طراحی پروژه به دو معمار سپرده شد: آریه شارون، دانش‌آموخته مکتب باوهاوس و شموئل بیکلس. | ## بخش 2: گیوات هشلوشا | سرانجام، طرح آریه شارون در سال ۱۹۳۶ انتخاب شد و ساختمان با مشارکت ساکنان کیبوتص در سال ۱۹۳۹ به پایان رسید. این سالن یکی از بزرگ‌ترین سالن‌های غذاخوری در قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود و ساختمان آن شامل مجموعه‌ای از حجم‌های سفید در اطراف فضایی مرکزی بدون ستون با گنجایش ۴۰۰ نفر بود. دوران پیش از تأسیس اسرائیل از سال ۱۹۴۱ و پس از تشکیل پالماخ، گیوات هشلوشا به یکی از مراکز آموزشی اعضای کیبوتص‌نشین پالماخ تبدیل شد. در ژوئن ۱۹۴۶ در جریان عملیات آگاتا که نیروهای بریتانیایی علیه سازمان‌های مسلح صهیونیستی انجام دادند، نیروی زمینی بریتانیا به کیبوتص یورش برد. پس از ۱۹۴۸ پس از جنگ جهانی دوم و با ورود بازماندگان هولوکاست (شه‌عریط هاپله‌تاح) به فلسطین، کیبوتص بسیاری از جوانان بازمانده را پذیرفت. این جوانان در چارچوب برنامه عالیا نوعر (مهاجرت جوانان) در کیبوتص با شرایط زندگی جدید سازگار شدند و برای خدمت در پالماخ آماده گشتند. تا آغاز دهه ۱۹۵۰ کیبوتص با نزدیک به ۹۰۰ عضو یکی از بزرگ‌ترین کیبوتص‌های کشور بود. در سال ۱۹۵۲ اختلافات ایدئولوژیک میان ساکنان شدت گرفت و دیواری آجری در وسط سالن غذاخوری ساخته شد تا دو گروه مخالف را از هم جدا کند. پس از جابه‌جایی کیبوتص، شهرداری تل‌آویو محل نخستین کیبوتص را خریداری کرد و در آنجا مرکز سالمندان و اقامتگاه جوانان ساخت. | ## بخش 3: گیوات هشلوشا | کشاورزی کیبوتص بسیار فشرده‌است و دربرمی‌گیرد پرورش مرکبات و دیگر محصولات، دامداری و پرورش گاو شیری. آرامستان کیبوتص دارای یک آرامستان غیرمذهبی است که شخصیت‌های شناخته‌شده‌ای در آن به خاک سپرده شده‌اند، از جمله میشائل حشین (قاضی دیوان عالی اسرائیل) و یوسی سرید (وزیر و نماینده پیشین کنست). میراث فرهنگی سالن غذاخوری پس از جابه‌جایی کیبوتص در سال ۱۹۵۳، ساختمان سالن غذاخوری رها شد و با گسترش شهر پتخ تیکوا در محدوده شهر قرار گرفت. شهرداری پتخ تیکوا ملک را خریداری کرد و قصد داشت آن را به فضای میراث فرهنگی تبدیل کند؛ اما تا سال ۲۰۱۱ هیچ اقدام عملی صورت نگرفته بود. شهرداری مدیریت موقت ساختمان را به یک انجمن مذهبی سپرد که بخشی از بنا را به‌طور غیرقانونی تخریب کرد. گروهی از مدافعان میراث فرهنگی شامل ساکنان پیشین کیبوتص در واکنش به این تخریب شکل گرفت و پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای به دست آورد. گردشگری در شمال شرقی کیبوتص، پارک ملی یارکون با مساحت ۱٬۳۱۵ هکتار بر کنار رودخانه یارکون واقع شده‌است. | ## جمع‌بندی | همچنین بقایای دژ باستانی آنتیپاتریس (آفق) و دژ مگدال صدق در نزدیکی کیبوتص قرار دارند.