موضوع مقاله: زمان در اروپا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زمان در اروپا | مقدمه: اروپا شامل هفت منطقه زمانی است (از یوتی‌سی ۱:۰۰- تا یوتی‌سی ۵:۰۰+)، بدون احتساب زمان تابستانی (چهار مورد از آنها را می‌توان بر روی نقشه مشاهده کرد، با یک منطقه غربی که شامل آزور است، و دو منطقه بیشتر شرقی شامل گرجستان، آذربایجان، سرزمین‌های شرقی روسیه اروپایی و بخش اروپایی قزاقستان). | ## بخش 1: زمان در اروپا | اکثر کشورهای اروپایی از زمان تابستانی استفاده می‌کنند و زمان تابستانی آنها با یکدیگر هماهنگ است. محدوده‌های زمانی استفاده شده در اروپا به‌طور قابل توجهی از محدوده‌های طبقه‌بندی شده بر اساس طول جغرافیایی که برای مثال در سیستم زمانی دریانوردی از آن استفده می‌شود متفاوت است. زمین را در تئوری می‌توان به ۲۴ منطقه زمانی تقسیم کرد که هر کدام ۱۵ درجه طول جغرافیایی دارند. با این حال، به دلیل عوامل جغرافیایی و فرهنگی، تقسیم جهان به‌طور مساوی عملی نیست، و مناطق زمانی واقعی ممکن است به‌طور قابل توجهی با مناطقی که صرفاً بر اساس طول جغرافیایی طبقه‌بندی شده‌اند، متفاوت باشد. در اروپا، استفاده گسترده از زمان اروپای مرکزی (CET) باعث تغییرات عمده در برخی مناطق نسبت به زمان خورشیدی می‌شود. با این حال، به عنوان مثال، اسپانیا (تقریباً به‌طور کامل در نیمکره غربی) و فرانسه (تقریباً به‌طور کامل در غرب ۷٫۵ درجه شرقی، همان‌طور که در نقشه زیر نشان داده شده‌است) باید از نظر تئوری از UTC استفاده کنند، همان‌طور که قبل از جنگ جهانی دوم استفاده می‌کردند. نتیجه کلی این تغییر زمان، یک ظهر خورشیدی است که بسیار دیرتر از ساعت ظهر است، و طلوع و غروب خورشید دیرتر از آنچه که در تئوری باید اتفاق بیفتد. | ## بخش 2: زمان در اروپا | روسیه و بلاروس بین مارس ۲۰۱۱ تا اکتبر ۲۰۱۴ از «زمان دائمی تابستانی» استفاده می‌کردند. ایسلند را می‌توان به‌عنوان «دفاکتو» در زمان دائمی تابستانی در نظر گرفت، زیرا از سال ۱۹۶۸، علی‌رغم اینکه بیش از ۱۵ درجه در غرب نصف النهار اصلی قرار دارد، از زمان UTC در تمام سال استفاده می‌کند؛ بنابراین باید در UTC−۰۱:۰۰ واقع شود، اما ترجیح می‌دهد به زمان قاره اروپا نزدیک‌تر بماند، که در نتیجه زمان‌های قانونی به‌طور قابل‌توجهی قبل از زمان محلی خورشیدی است. این امر به دلیل تغییرات گسترده در ساعات نور روز در آن کشور، به‌طور عملی اهمیت کمی دارد. قوانین اتحادیه اروپا توسط پارلمان و شورای اتحادیه اروپا تصمیم‌گیری می‌شود و شورا هنوز تصمیم گیره نکرده‌است. بیشتر اروپای غربی و بخش‌های غربی روسیه اروپایی از زمان خورشیدی محلی شان جلوتر هستند. ایرلند، پرتغال (به جز آزور)، و جزایر قناری (اسپانیا) از زمان اروپای غربی استفاده می‌کنند. اتریش، بلژیک، کرواسی، جمهوری چک، دانمارک، فرانسه (بجز سرزمین‌های فرادریایی)، آلمان، مجارستان، ایتالیا، لوکزامبورگ، مالت، هلند، لهستان، اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا (به جز جزایر قناری) و سوئد از زمان اروپای مرکزی. | ## بخش 3: زمان در اروپا | فنلاند، استونی، لتونی، لیتوانی، رومانی، بلغارستان، یونان و قبرس از زمان اروپای شرقی استفاده می‌کنند. کشورهایی که عضو اتحادیه اروپا نیستند: بریتانیا و جزایر فارو از زمان اروپای غربی به همراه ساعت تابستانه تبعیت می‌کنند، در حالیکه ایسلند از ساعت تابستانه استفاده نمی‌کند. نروژ، سوئیس، بوسنی و هرزگوین، صربستان، کوزوو، مقدونیه شمالی، مونته‌نگرو، آلبانی، سان مارینو، شهر واتیکان، آندورا، موناکو، لیختن‌اشتاین، و جبل‌الطارق (یکی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا) از زمان اروپای مرکزی همراه با ساعت تابستانه استفاده می‌کنند. مولداوی، ترانس‌نیستریا، اوکراین (به جز کریمه) و قبرس شمالی از زمان اروپای شرقی با ساعت تابستانه استفاده می‌کنند، در حالیکه کالینینگراد از ساعت تابستانه استفاده نمی‌کند (زمان کالینینگراد). بلاروس، روسیه (بخش غربی که شامل کریمه هم می‌شود)، اوستیای جنوبی، ابخازیا و ترکیه از زمان اروپای شرقی دور بدون ساعت تابستانه استفاده می‌کنند. گرجستان، ارمنستان، جمهوری آذربایجان و جمهوری آرتساخ از یوتی‌سی ۴:۰۰+ بدون ساعت تابستانه استفاده می‌کنند. | ## جمع‌بندی | سرزمین‌های فرادریایی دانمارک، فرانسه، و هلند اکثراً خارج اتحادیه اروپا قرار دارند و از محدوده‌های زمانی دیگری استفاده می‌کنند.