موضوع مقاله: رونالد مالت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رونالد مالت | مقدمه: رونالد لارنس مالِت (متولد ۳۰ مارس ۱۹۴۵) فیزیکدان نظری، استاد دانشگاه و نویسنده آمریکایی است. | ## بخش 1: رونالد مالت | او از سال ۱۹۷۵ عضو هیئت علمی دانشگاه کنتیکت بوده و بیشتر به دلیل دیدگاه‌هایش دربارهٔ امکان سفر در زمان شناخته می‌شود. اوایل زندگی و تحصیلات مالت در یک خانواده آفریقایی-آمریکایی در شهر رورینگ اسپرینگ ایالت پنسیلوانیا متولد شد (۳۰ مارس ۱۹۴۵) و در محله برانکسِ نیویورک بزرگ شد. حدود یک سال بعد، در ۱۱ سالگی (سال ۱۹۵۶)، مالت به نسخه کمیک کتاب ماشین زمان اثر جورج ولز برخورد. مالت به مدت چهار سال در طول جنگ ویتنام در نیروی هوایی ایالات متحده خدمت کرد و در سال ۱۹۶۶ به آمریکا بازگشت. در همین سال پخش سریال علمی-تخیلی پیشتازان فضا آغاز شد و مالت به سرعت غرق تماشای آن شد. در سال ۱۹۷۳، زمانی که ۲۸ سال داشت، مدرک دکترای فیزیک خود را از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا دریافت کرد. او در همان سال، جایزه دستیار تحصیلات تکمیلی برای تدریس برجسته را نیز به دست آورد. او در سال ۱۹۸۷ به درجه استاد تمام ارتقا یافت و تاکنون جوایز و افتخارات علمی متعددی را دریافت کرده است. حوزه‌های پژوهشی او شامل سیاهچاله‌ها، نسبیت عام، کیهان‌شناسی کوانتومی، اخترفیزیک نسبیتی و سفر در زمان است. | ## بخش 2: رونالد مالت | تحقیقات سفر در زمان طرح‌های مالت برای ساخت ماشین زمان مبتنی بر ویژگی‌های لیزر حلقوی در چارچوب نظریه نسبیت عام اینشتین است. مالت ابتدا استدلال کرد که لیزر حلقوی می‌تواند میزان محدودی کشش چارچوب ایجاد کند که احتمالاً قابل اندازه‌گیری است. او در این باره می‌گوید:بعدها، در مقاله‌ای دیگر، مالت استدلال کرد که در انرژی‌های به‌اندازه کافی بالا، لیزر در حال چرخش ممکن است نه تنها باعث کشش چهارچوب شود، بلکه حلقه‌های بسته زمانی (Closed Timelike Curves) نیز ایجاد کند که سفر در زمان به گذشته را امکان‌پذیر می‌سازد. در سال ۲۰۰۶، مالت اعلام کرد که امکان سفر در زمان با استفاده از روشی مبتنی بر پرتو نوری چرخشی ممکن است در طول دهه بعدی قابل تأیید باشد. مالت یک نمونه اولیه ساخت که نشان می‌دهد چگونه می‌توان از لیزرها برای ایجاد پرتو نوری چرخشی استفاده کرد که فضا و زمان را می‌پیچاند. انتقادات از پژوهش‌های سفر در زمان رسانه‌ها بارها از رونالد مالت به‌عنوان دانشمندی که از همیشه به ساخت «ماشین زمان» نزدیک است یاد کرده‌اند اما تحقیقات او در جامعه فیزیک پذیرفته نشده و بارها مورد انتقاد قرار گرفته است. طبق این مقاله، آزمایش‌های دکتر مالت شامل مسائلی غیرمعمول در فضا‑زمان (از دیدگاه ریاضی) است. فضازمان مورد استفادهٔ مالت حتی وقتی لیزر خاموش است، حاوی یک تکینگی است؛ در حالی که فعال کردن لیزر در فضای خالی به‌طور طبیعی چنین تکینگی‌ای ایجاد نمی‌کند. اولوم و اورت خاطرنشان کردند که حتی با فرض درستی مدل مالت، انرژی مورد نیاز برای پیچاندن فضازمان بسیار عظیم است و لیزرهای امروزی نیازمند حلقه‌ای با محیط بزرگ‌تر از جهان قابل مشاهده هستند. | ## بخش 3: رونالد مالت | مالت در ابتدا پیشنهاد داد که کاهش سرعت نور در محیط (مانند آزمایش‌های لن هو که در آن سرعت نور با گذر از یک ابرشاره به ۱۷ متر در ثانیه رسید) انرژی مورد نیاز را کم می‌کند، اما جی. ریچارد گات، فیزیکدان، استدلال کرد که کند شدن نور در محیط معادل کاهش ثابت c در نسبیت عام نیست و برای پیچاندن فضازمان کافی نیست. از سویی، اولوم و اورت به «حدس حفاظت از ترتیب زمانی» استیون هاوکینگ استناد می‌کنند که بیان می‌کند: ایجاد منحنی‌های زمان‌گونهٔ بسته در یک ناحیهٔ محدود ممکن نیست، مگر اینکه از انرژی منفی استفاده شود. مدل مالت به‌دلیل استفاده از منبع خطی نامتناهی با این قضیه در تضاد نبود، اما این قضیه «ایجاد منحنی‌های زمان‌گونه بسته در هر تقریب محدود از این فضازمان» را منتفی می‌کند. اگرچه دکتر مالت به انتقادات آن‌ها در یک انتشار علمی رسمی پاسخ نداد، اما در کتاب خود استدلال کرد که به دلیل دشواری‌های مدل‌سازی بلور فوتونی، مجبور بوده پژوهش‌های خود را ساده‌سازی کند. کتاب‌ها کتاب رونالد مالت با عنوان مسافر زمان: مأموریت شخصی یک دانشمند برای محقق کردن سفر در زمان (نوشته‌ای مشترک با بروس هندرسون، نویسنده) در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. در ژوئن ۲۰۰۸، شرکت تولیدی اسپایک لی (کارگردان سرشناس سینما) اعلام کرد که حقوق ساخت فیلم بر اساس این کتاب را خریداری کرده است. | ## جمع‌بندی | لی قصد داشت همزمان فیلمنامه را بنویسد و کارگردانی پروژه را نیز برعهده بگیرد، اما این طرح هرگز به سرانجام نرسید.