موضوع مقاله: زیرساخت‌های عراق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زیرساخت‌های عراق | مقدمه: زیرساخت‌های عراق به مجموعه تأسیسات و شبکه‌های بنیادی کشور عراق اشاره دارد که دربرگیرندهٔ حمل‌ونقل، انرژی، بهداشت و ارتباطات می‌شود. | ## بخش 1: زیرساخت‌های عراق | در سراسر تاریخ عراق، زیرساخت‌های این کشور همراه با سیاست و اقتصاد آن از درگیری‌های مسلحانه آسیب دیده‌است؛ سنگین‌ترین این آسیب‌ها در پی حملهٔ سال ۲۰۰۳ و بازسازی پس از آن پدید آمد. جنگ‌های پی‌درپی از جمله جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ و حملهٔ ۲۰۰۳ به عراق ویرانی گسترده‌ای بر شبکه‌های آب، برق، فاضلاب و ارتباطات وارد کرد. تحریم‌های سازمان ملل متحد نیز با ممنوع‌سازی واردات قطعات یدکی و مواد شیمیایی مورد نیاز، بازسازی این زیرساخت‌ها را دشوارتر ساخت. پس از سقوط صدام حسین، تلاش‌های بازسازی با چالش‌های بزرگی از جمله غارت تجهیزات و مهاجرت نیروهای متخصص روبه‌رو شد. حمل‌ونقل عراق دارای ۴۵٬۵۵۰ کیلومتر راه است که ۳۸٬۴۰۰ کیلومتر از آن آسفالت‌شده‌است (برآورد ۱۹۹۶). همچنین ۴٬۳۵۰ کیلومتر خط لولهٔ نفت خام و ۱٬۳۶۰ کیلومتر خط لولهٔ گاز طبیعی در این کشور وجود دارد. | ## بخش 2: زیرساخت‌های عراق | فرودگاه‌های اصلی عراق عبارت‌اند از: فرودگاه بین‌المللی بغداد فرودگاه بین‌المللی بصره فرودگاه بین‌المللی موصل فرودگاه بین‌المللی اربیل فرودگاه بین‌المللی سلیمانیه فرودگاه بین‌المللی نجف عراق از شبکهٔ گستردهٔ حمل‌ونقل ریلی بهره‌مند است. در تابستان گرم سال ۲۰۰۴، برق تنها به‌صورت متناوب در بیشتر بخش‌های شهر در دسترس بود. بر پایهٔ گزارش یکی از اعضای تیم پل برمر، مشکلات برق به دلیل افزایش ناگهانی بهره‌گیری از کولرهای گازی تشدید شد؛ دستگاه‌هایی که پیش از آن در دورهٔ صدام حسین ممنوع بودند. بهداشت و آب در جریان جنگ خلیج فارس سال ۱۹۹۱، بمباران هوایی آسیب شدیدی به شبکهٔ برق وارد کرد که ایستگاه‌های پمپاژ و دیگر تأسیسات تأمین آب آشامیدنی و تصفیهٔ فاضلاب را تغذیه می‌کرد. تحریم‌های سازمان ملل متحد که در پایان جنگ خلیج فارس وضع شد، با ممنوع‌سازی واردات قطعات یدکی تجهیزات و مواد شیمیایی مانند کلر که برای گندزدایی ضروری بودند، این مشکلات را تشدید کرد. حملهٔ سال ۲۰۰۳ به عراق زوال بیشتری بر سامانه‌های تأمین آب، فاضلاب و برق این کشور وارد ساخت. | ## بخش 3: زیرساخت‌های عراق | ارتباطات جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ اختلال شدیدی در ارتباطات سراسر عراق از جمله ارتباطات بین‌المللی ایجاد کرد. آژانس توسعهٔ بین‌المللی ایالات متحده (USAID) بر بازسازی توان سوئیچینگ و ساخت تأسیسات ارتباطات سیار و ماهواره‌ای نظارت دارد. تلفن شمار خطوط تلفن ثابت در کار: ۸۳۳٬۰۰۰ (تا سال ۲۰۰۵) و شمار تلفن‌های همراه: ۹٬۰۰۰٬۰۰۰ (تا سال ۲۰۰۵). تعمیرات سوئیچ‌ها و خطوط انجام شده و خدمات تلفن همراه از سال ۲۰۰۴ برقرار است، هرچند پوشش در برخی نقاط هنوز ناپایدار است. شرکت عراقنا، زیرمجموعهٔ اوراسکوم تلکام، بزرگ‌ترین ارائه‌دهندهٔ خدمات تلفن همراه جی‌اس‌ام (GSM) در عراق به‌شمار می‌رود. ارتباطات بین‌المللی زیرساخت ارتباطات بین‌المللی عراق دربرگیرندهٔ تأسیسات زیر است: دو ایستگاه زمینی ماهوارهٔ اینتل‌ست (یکی در منطقهٔ اقیانوس اطلس و یکی در منطقهٔ اقیانوس هند) یک ایستگاه زمینی ماهوارهٔ اینتراسپوتنیک (منطقهٔ اقیانوس اطلس) یک ایستگاه زمینی ماهوارهٔ عرب‌ست (غیرفعال) کابل هم‌محور و رلهٔ رادیو مایکروویو به اردن، کویت، سوریه و ترکیه (خط متصل به کویت احتمالاً غیرفعال است) رسانه و اینترنت العراقیه (یا ) مؤسسهٔ اصلی پخش عمومی عراق است. | ## جمع‌بندی | شرکت اوروک‌لینک (به انگلیسی: ) که نخستین ارائه‌دهندهٔ خدمات اینترنتی عراق بود، اکنون با رقابت دیگر ارائه‌دهندگان از جمله خدمات اینترنت ماهواره‌ای پهن‌باند از مراکز وی‌ست (VSAT) خاورمیانه و اروپا روبه‌رو است.