موضوع مقاله: تاب‌آوری محیط کار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاب‌آوری محیط کار | مقدمه: آموزش تاب‌آوری ذهنیت‌ها و رفتارهای مفیدی را برای غلبه بر موقعیت‌های چالش‌برانگیز آموزش می‌دهد و آن را به ابزاری مؤثر برای بهبود رفاه، بهره‌وری و پشتکار کارکنان تبدیل می‌کند. | ## بخش 1: تاب‌آوری محیط کار | سازمان‌هایی که نیروی کار تاب‌آور ایجاد می‌کنند، می‌توانند در برابر پیچ و خم‌های یک چشم‌انداز تجاری پیچیده مقاومت کنند. تاب‌آوری در محیط کار به معنای توانایی کارکنان برای مقابله با فشارها، تغییرات و چالش‌های محیط کار است. این مفهوم به کارکنان کمک می‌کند تا با ناملایمات و چالش‌های روزمره سازگار شوند و از آن‌ها عبور کنند. تاب‌آوری محیط کار به توانایی کارکنان و سازمان‌ها برای سازگاری و پیشرفت در مواجهه با چالش‌ها، استرس و ناملایمات گفته می‌شود. تاب‌آوری محیط کار انعطاف‌پذیری ذهنی، عاطفی و رفتاری را در بر می‌گیرد و به افراد اجازه می‌دهد استرس را به‌طور مؤثر مدیریت کرده و بهره‌وری را در مواقع سخت حفظ کنند. در محل کار، تاب‌آوری به این معناست که کارکنان به خوبی به فشارها پاسخ می‌دهند، بر چالش‌ها غلبه می‌کنند، گزینه‌ها و راه‌حل‌ها را تشخیص می‌دهند و موانع یا اشتباهات را به فرصت‌های یادگیری تبدیل می‌کنند. افراد تاب‌آور دارای ویژگی‌های خاصی هستند؛ مانند: احساس کنترل بر انتخاب‌ها و واکنش‌ها با در نظر گرفتن احساسات ذهنیت بازمانده برای استقامت بدون احساس قربانی شدن توانایی تعیین اهداف واقع‌بینانه و پیگیری آن‌ها ذهنیت حل مسئله در هنگام بروز شرایط دشوار توانایی به‌کارگیری خِرد از تجربیات گذشته در موقعیت‌های فعلی اعتماد به نفس و عادات مداوم مراقبت از خود انگیزه‌ای برای جست‌وجوی جامعه و توسعه یک شبکه پشتیبانی مدیریت چالش‌های پیش‌بینی نشده در محیط کار نیازمند نیروی کار تاب‌آور است و بسیاری از سازمان‌ها ممکن است با کمبود تاب‌آوری مواجه شوند. یک ارزیابی جهانی از زندگی کارکنان توسط گالوپ مشخص کرد: ۵۵٪ از کارمندان نشان دادند که در حال مبارزه هستند، ۱۱٪ در رنج بودند و تنها ۳۱٪ احساس می‌کردند که در حال پیشرفت هستند. آنان روی مشکلات متمرکز می‌شوند، به درگیری واکنش بیش از حد نشان می‌دهند و اضطراب و استرس بیشتری را تجربه می‌کنند. یک گزارش بهداشت روانی در ایالات متحده آمریکا نشان داد که ۷۱ درصد از کارمندان در تلاش برای تمرکز هستند. ارائه آموزش‌های تاب‌آوری می‌تواند کارکنان را در موقعیت بهتری برای خوش‌بین بودن و داشتن اعتماد به نفس و انرژی برای مقابله با چالش‌ها و مبارزه با استرس شغلی و فرسودگی شغلی قرار دهد. اثرات ارائه آموزش‌های تاب‌آوری به کارکنان این موضوع می‌تواند از طریق راه‌های گوناگون از جمله موارد زیر نتیجه دهد: محیط کار و فرهنگ: به جای مواجهه با چالش‌ها همراه با ترس، کارکنان تاب‌آور احساس می‌کنند برای پرورش نگرش مثبت و ایجاد فضای سالم‌تری برای حل مشکلات و انجام کار مجهز هستند. آنان تمایل بیشتری برای به اشتراک‌گذاری ایده‌ها و ریسک‌پذیری دارند؛ بدون اینکه ترس از شکست بر آن‌ها غالب شود. | ## بخش 2: تاب‌آوری محیط کار | ارتباط: تاب‌آوری شامل پذیرش بازخورد و باز بودن برای روش‌های جدید تفکر و تعامل برای حل تعارض است. بهره‌وری: افراد بیشتر بر کار تیمی و نتایج تمرکز می‌کنند تا کارآمدتر و سازنده‌تر باشند. توسعه رهبری: رهبران قوی به تاب‌آوری نیاز دارند تا از سختی‌ها عقب‌نشینی کنند، از شکست‌ها درس بگیرند و نمونه‌ای از اعتماد به نفس برای بقیه سازمان باشند. چابکی: تاب‌آوری تیم‌ها را تشویق می‌کند تا تغییرات را در آغوش بگیرند و به آن‌ها مهارت‌هایی می‌دهد که به آنان کمک می‌کند تا به موقعیت‌های جدید انتقال یابند. به عنوان مثال، کارکنان تاب‌آور می‌توانند بهره‌وری خود را در محل و از راه دور در یک مدل کار ترکیبی حفظ کنند. مشارکت و حفظ کارمندان: روش‌های ایجاد تاب‌آوری به افراد کمک می‌کند تا از تمرکز بر موارد منفی خودداری کنند و احساس کنترل و اعتماد به نفس بیشتری نسبت به وظایف خود ایجاد نمایند. این نوع محیط افراد را بهتر درگیر می‌کند و آن‌ها را برای ماندن در شرکت ترغیب می‌نماید. یک گزارش توسط انجمن قلب آمریکا نشان می‌دهد که ۹۴٪ از کارکنان مورد بررسی که در برنامه‌های آموزشی تاب‌آوری شرکت کردند، درک مثبت و تعهد بیشتری نسبت به کارفرمای خود داشتند. انواع آموزش تاب‌آوری در محیط کار دسته‌های مختلفی از تاب‌آوری وجود دارد که باید برای اهداف آموزشی در نظر گرفت. انتخاب انواعی از آموزش تاب‌آوری کارکنان (که در جهت منافع سازمان باشد) بستگی به این دارد که مهم‌ترین نیاز کجاست. توجه به این نکته مهم است که برنامه‌های آموزشی رسمی تنها کانال موجود برای تقویت تاب‌آوری در محیط کار نیستند. موضوعات متداول آموزش تاب‌آوری در اینجا یک مرور کلّی از چهار موضوع متداول آموزش تاب‌آوری آورده شده است: آموزش تاب‌آوری عاطفی: تاب‌آوری عاطفی توانایی تنظیم احساسات خود در طول تجربیات منفی یا استرس‌زا است. فرد می‌تواند آرامش خود را حفظ کند و بدون اینکه تحت فشار قرار گیرد، وضعیت را حل نماید. | ## بخش 3: تاب‌آوری محیط کار | آموزش تاب‌آوری عاطفی شامل راه‌هایی برای ایجاد ویژگی‌های زیر است: خودآگاهی برای درک اینکه چگونه احساسات بر رفتارها و اعمال قبلی تأثیر می‌گذارد. آموزش تاب‌آوری ذهنی: تاب‌آوری ذهنی استعدادی برای سازگاری با شرایط عدم اطمینان و تغییر است. قدرت ذهنی به افراد کمک می‌کند در بحران‌ها آرام باشند، امیدوار بمانند و آگاهانه در مورد نحوه واکنش به مشکلات، تصمیم‌ها یا راه‌حل‌هایی را اتخاذ نمایند. آموزش تاب‌آوری ذهنی به افراد کمک می‌کند تا رویکردهای جدیدی را از طریق شناسایی نقاط قوت شخصیت فردی، یادگیری مهارت‌های حل مسئله، تعیین اهداف، بازنگری چالش‌ها به عنوان فرصت‌های رشد، نگاه کردن به ناملایمات به عنوان یک موقعیت موقت و در نظر گرفتن شرایط به دست آورند. آموزش تاب‌آوری اجتماعی: تاب‌آوری اجتماعی ظرفیت یک گروه برای سازماندهی مجدد و سازگاری در شرایط مخرب است. افراد یکدیگر را می‌پذیرند و در روابط معنادار برای همکاری و حل مشکلاتی که گروه را تحت تأثیر قرار می‌دهند، به هم متصل می‌شوند. آموزش تاب‌آوری اجتماعی شامل روش‌هایی برای ایجاد اعتماد، احترام، توانمندسازی و احساس جامعه در سازمان است. روش‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد: تمرین‌ها یا فعالیت‌های تیم‌سازی دستورالعمل ارزش تنوع و شمول اجازه دادن به تیم‌ها برای در دست گرفتن مالکیت پروژه‌ها باز گذاشتن جلسات گفت‌وگو که در آن افراد احساس راحتی نمایند و بتوانند نظرات خود را به اشتراک بگذارند و در مورد مسائل صحبت کنند. آموزش تاب‌آوری بدنی: تاب‌آوری فیزیکی توانایی بدن برای برآوردن نیازهای فیزیکی و مدیریت تغییرات است. وضعیت جسمانی یک فرد می‌تواند با انرژی لازم برای تاب‌آوری بیشتر در مناطق دیگر مرتبط باشد. این موضوع می‌تواند شامل تمرینات خاصی باشد که توانایی فرد را برای انجام جنبه‌های فیزیکی کار خود تقویت می‌کند. | ## جمع‌بندی | همچنین می‌تواند برنامه‌های سلامتی باشد که کارکنان را تشویق به انتخاب سبک زندگی سالم با ترویج تغذیه مغذی، ورزش، خواب کافی یا روش‌های آرامش‌بخش می‌کند.