موضوع مقاله: اخدوت هاآودا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اخدوت هاآودا | مقدمه: اخدوت هاآودا (، به معنای «وحدت کارگری») نامی بود که مجموعه‌ای از احزاب سیاسی در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا و سپس اسرائیل به کار بردند. | ## بخش 1: اخدوت هاآودا | نخستین نسخهٔ این حزب در مارس ۱۹۱۹ تأسیس شد و به رهبری داوید بن گوریون به یکی از مهم‌ترین پیش‌زمینه‌های حزب کارگر اسرائیل تبدیل گشت. این حزب در ۱۹۳۰ با حزب رقیب هاپوئل هاتصعیر ادغام شد و حزب ماپای را پدیدآورد که نیروی غالب سیاست صهیونیستی تا دهه ۱۹۶۰ بود. دومین دورهٔ اخدوت هاآودا در ۱۹۴۴ توسط مخالفان درون ماپای ایجاد شد که از بدبینی بن‌گوریون نسبت به اتحاد جماهیر شوروی و امکان مصالحهٔ سرزمینی ناخشنود بودند. این گروه در ۱۹۴۶ حزب پوعالی صهیون چپ را در خود جذب کرد و اندکی پیش از جنگ ۱۹۴۸ فلسطین با حزب کارگران هاشومر هاتصعیر ادغام شد و حزب مارکسیستی-صهیونیستی ماپام را تشکیل داد. پس از تیرگی روابط با شوروی، اعضای پیشین اخدوت هاآودا در ۱۹۵۴ از ماپام جدا شدند و حزب را بازتأسیس کردند. برای انتخابات ۱۹۶۵ فهرست مشترکی با ماپای تحت عنوان «همسویی» تشکیل دادند و سرانجام در ۲۳ ژانویه ۱۹۶۸ اجزای تشکیل‌دهندهٔ همسویی در هم ادغام شدند و حزب کارگر اسرائیل را بنیان نهادند. تاریخچه اخدوت هاآودای نخست (۱۹۱۹–۱۹۳۰) حزب اصلی اخدوت هاآودا در مارس ۱۹۱۹ در سرزمین فلسطین که در آن زمان تحت ادارهٔ نظامی بریتانیا بود تأسیس شد. این حزب پس از انشعاب در حزب پوعالی صهیون شکل گرفت؛ حزبی که از ۱۹۰۶ شعبه‌ای در سوریه عثمانی داشت. اعضای جناح تندروتر ضدّ سازمان صهیونیسم عمدتاً از میان مهاجران تازه‌وارد ییدیش‌زبان بودند و زبان ییدیش خود به موضوع اختلاف دیگری بدل شد؛ زیرا اخدوت هاآودا سیاست انحصار زبان عبری را دنبال می‌کرد. در سال ۱۹۲۰ و در کنفرانسی در ماه ژوئن، اخدوت هاآودا تصمیم به تأسیس سازمان نظامی هاگانا برای جایگزینی شبه‌نظامیان هاشومیر گرفت. در همان سال، اخدوت هاآودا و حزب غیرمارکسیستی هاپوئل هاتصعیر برای ایجاد «سازمان عمومی کارگران عبری» یعنی هیستادروت همکاری کردند. در نوامبر ۱۹۲۰ نمایندگان از سوی ۴۵۰۰ عضو گروه‌های کارگری مختلف انتخاب شدند و نخستین کنگره در دسامبر همان سال در حیفا برگزار شد. اخدوت هاآودا اکثریت مطلق نداشت اما با کمک هاپوئل هاتصعیر بر جریان مذاکرات تسلط یافت. داوید بن گوریون که در آن زمان در نیویورک زندگی می‌کرد، در ۱۹۲۱ بازگشت و به عنوان نخستین دبیرکل هیستادروت انتخاب شد. در سومین کنگرهٔ اخدوت هاآودا در ۱۹۲۴ در عین‌حارود، بن‌گوریون پیشنهادهای شلومو کاپلانسکی مبنی بر تأسیس پارلمان در فلسطین تحت قیمومت را ردّ کرد. | ## بخش 2: اخدوت هاآودا | این مسئله به دلیل ارائهٔ طرح ادارهٔ استعمار بریتانیا برای ایجاد شورای قانون‌گذاری مطرح شده بود. همکاری میان اخدوت هاآودا و هاپوئل هاتصعیر سرانجام در ۱۹۳۰ به ادغام آن‌ها و تشکیل «حزب کارگران سرزمین اسرائیل» یعنی ماپای انجامید که تا دهه ۱۹۶۰ نیروی غالب سیاست صهیونیستی بود. جنبش اخدوت هاآودا (۱۹۴۴–۱۹۴۸) در ۲۰ مه ۱۹۴۴ گروهی موسوم به «فراکسیون ب» (، سیعا بت) از ماپای جدا شد و نام اخدوت هاآودا را از چهارده سال پیش برگزید (، هاتنوعا لِاخدوت هاآودا). از دیگر چهره‌های نزدیک به این جنبش می‌توان داوید الازار، اسحاق هوفی، آبراهام عدن و اسحاق رابین را نام برد. جنبش اخدوت هاآودا پوعالی صهیون (۱۹۴۶–۱۹۵۴) در ۱۹۴۶ جنبش اخدوت هاآودا با پوعالی صهیون چپ ادغام شد و جنبش اخدوت هاآودا پوعالی صهیون را تشکیل داد. دو سال بعد این حزب با حزب کارگران هاشومر هاتصعیر ادغام شد و ماپام را به وجود آورد. بیشتر فرماندهان ارشد هاگانا عضو ماپام بودند؛ از جمله رئیس فرماندهی ملی اسرائیل جلیلی که یکی از رهبران ماپام بود. پالماخ نیز تحت سلطهٔ ماپام قرار داشت و فرمانده آن ایگال آلون و پنج فرماندهٔ تیپ از اعضای حزب بودند. در ۱۹۵۳ پس از رشته‌ای از رویارویی‌ها، دو نفر از چهار فرماندهٔ منطقه‌ای و شش نفر از دوازده فرماندهٔ تیپ استعفا دادند. اعضای ماپام که ماندند از جمله اسحاق رابین، حاییم بارلیف و داوید الازار ناگزیر شدند چندین سال در پست‌های ستادی یا آموزشی بگذرانند تا بتوانند حرفهٔ نظامی خود را از سر بگیرند. اخدوت هاآودا – پوعالی صهیون (۱۹۵۴–۱۹۶۸) در ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ به دنبال محاکمهٔ اسلانسکی که روابط ماپام با اتحاد شوروی را بی‌ثبات کرد، دو نمایندهٔ اخدوت هاآودا در کنست، حانا لامدان و داوید لیوشیتز، فراکسیون مستقلی تشکیل دادند. در ۲۳ اوت ۱۹۵۴ موشه آرام، اسرائیل بار-یهودا، ایتسخاک بن-اهارون و اهارون زیسلینگ از ماپام جدا شدند و اخدوت هاآودا – پوعالی صهیون را بازتأسیس کردند. حزب جدید روزنامهٔ لامرحاو را نیز راه‌اندازی کرد که در دسامبر همان سال به نشریهٔ روزانه تبدیل شد و تا مه ۱۹۷۱ که در روزنامهٔ داوار ادغام شد منتشر می‌شد. در انتخابات ۱۹۵۵ حزب با نام اخدوت هاآودا شرکت کرد و ۱۰ کرسی به دست آورد و پنجمین حزب بزرگ کنست شد. ناحوم نیر عضو حزب به ریاست کنست رسید (تنها بار در تاریخ که رئیس کنست از بزرگ‌ترین حزب نبوده‌است)، بار-یهودا وزیر کشور و موشه کارمل وزیر حمل‌ونقل شدند. | ## بخش 3: اخدوت هاآودا | با این حال حزب در ۱۹۵۹ مسئول سقوط دولت شد؛ زمانی که همراه با شریک ائتلافی ماپام علیه دولت در موضوع فروش سلاح به آلمان غربی رأی دادند اما از ترک ائتلاف سر باز زدند. حزب دوباره به دولت ائتلافی پیوست تا سقوط آن در ۱۹۶۱ و بن-اهارون وزیر حمل‌ونقل شد. در انتخابات ۱۹۶۱ حزب یک کرسی افزود و در هر سه دولت ائتلافی دورهٔ پنجم کنست شرکت کرد؛ ایگال آلون وزیر کار شد و بن-اهارون، بار-یهودا و کارمل به نوبت وزارت حمل‌ونقل را بر عهده گرفتند. برای انتخابات ۱۹۶۵ حزب با ماپای متحد شد و فهرست مشترکی به نام «همسویی کارگری» تشکیل دادند که ۴۵ کرسی به دست آورد. در ۲۳ ژانویه ۱۹۶۸ حزب با ماپای و رافی ادغام شد و حزب کارگر اسرائیل را بنیان نهاد و به عنوان نهاد مستقل از میان رفت. رهبران رهبر آغاز پایان 70px داوید بن گوریون ۱۹۲۰ ۱۹۳۰ 70px ایتسخاک تابنکین ۱۹۴۴ (نخستین بار)؛۱۹۵۵ (دومین بار) ۱۹۴۹ (نخستین بار)؛۱۹۵۹ (دومین بار) 70px اسرائیل جلیلی ۱۹۵۹ ۱۹۶۵ نتایج انتخابات اخدوت هاآودای نخست (۱۹۲۰–۱۹۳۰) انتخابات رهبر آرا درصد کرسی ۱۹۲۰ داوید بن گوریون — — ۷۰ از ۳۱۴ ۱۹۲۵ ۸٬۸۳۴ — ۵۴ از ۲۲۱ اخدوت هاآودای دوم (۱۹۴۴–۱۹۴۹) انتخابات رهبر آرا درصد کرسی ۱۹۴۴ ایتسخاک تابنکین ۱۷٬۹۲۸ ۹٫۰۴٪ ۱۶ از ۱۷۳ اخدوت هاآودای سوم (۱۹۵۵–۱۹۶۸) انتخابات رهبر آرا درصد کرسی ۱۹۵۵ ایتسخاک تابنکین ۶۹٬۴۷۵ ۸٫۱۴٪ ۱۰ از ۱۲۰ ۱۹۵۹ اسرائیل جلیلی ۵۸٬۰۴۳ ۵٫۹۹٪ ۷ از ۱۲۰ ۱۹۶۱ ۶۶٬۱۷۰ ۶٫۵۷٪ ۸ از ۱۲۰ ۱۹۶۵ بخشی از همسویی کارگری ۸ از ۱۲۰ ایدئولوژی اخدوت هاآودا در تمامی دوره‌هایش حزبی مبتنی بر صهیونیسم کارگری و سوسیالیسم دموکراتیک بود. حزب اولیه بر ساختن اقتصادی مستقل برای کارگران یهودی در فلسطین تأکید داشت و سیاست عبری‌سازی زبان را پی می‌گرفت. دومین دورهٔ حزب گرایش‌های شوروی‌دوستانه و مخالفت با هرگونه مصالحهٔ سرزمینی را سرلوحهٔ کار خود قرار داد. سومین دوره پس از سرخوردگی از شوروی بنیان‌گذاری شد اما همچنان بر مواضع چپ صهیونیستی پایبند ماند. نقش در هاگانا و پالماخ اخدوت هاآودا و جانشینانش نقشی تعیین‌کننده در ساختارهای نظامی پیش از تأسیس اسرائیل داشتند. تصمیم تأسیس هاگانا در کنفرانس ژوئن ۱۹۲۰ اخدوت هاآودا اتخاذ شد و این سازمان نظامی تحت صلاحیت هیستادروت قرار گرفت. در دورهٔ دوم حزب، اعضای اخدوت هاآودا اکثریت پست‌های فرماندهی هاگانا و پالماخ را در دست داشتند. این تسلط حزبی بر ارتش پس از تأسیس اسرائیل به تنش شدید با داوید بن گوریون منجر شد که خواهان کنترل کامل دولت بر ارتش بود. نشریات حزب دو نشریهٔ اصلی داشت: روزنامهٔ عبری‌زبان لامرحاو که از ۱۹۵۴ تا مه ۱۹۷۱ منتشر می‌شد و روزنامهٔ ییدیش‌زبان فولکسبلات. | ## جمع‌بندی | لامرحاو در دسامبر ۱۹۵۴ به نشریهٔ روزانه تبدیل شد و سرانجام در روزنامهٔ داوار ادغام گشت.