موضوع مقاله: تل بکراوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تل بکراوا | مقدمه: تل بکراوا یا تپهٔ بکرآباد یک تَلّ یا تپهٔ باستانی در استان سلیمانیه در عراق است. | ## بخش 1: تل بکراوا | این محوطه در نزدیکی حلبچه و در منطقهٔ شهرزور در کردستان عراق واقع شده و در دامنه‌های رشته‌کوه زاگرس، نه‌چندان دور از سرچشمه‌های رود دیاله قرار دارد. ارتفاع تپه ۴۰ متر است و از یک تپهٔ مرکزی (به ابعاد ۲۷۷ در ۲۱۶ متر) تشکیل شده که شهر پایینی به ابعاد تقریبی آن را احاطه کرده است. دیگر محوطه‌های باستانی در این منطقه عبارت‌اند از تل کوناره، تل بازموسیان و تل شمشاره. تپه باستانی بکراوا در دشت شهرزور، استان سلیمانیه، عراق نخستین‌بار جیمز فلیکس جونز در سال ۱۸۴۴ به توصیف این محوطه پرداخت.Jones J. 1–41, 1926-1927 اسپایزر پیشنهاد داد که این محل با شهر آتلیلا برابر است که بعداً به دور-آشور تغییر نام یافت. باستان‌شناسان عراقی اشاره کرده‌اند که در این دوره، ترانشه‌ای را که جورج مارتین لیس ۴۰ سال پیش حفر کرده بود، گسترش دادند.محمد باقر الحسینی، "حفریات تل بکراوا"، سومر، جلد ۱۸، شماره ۱–۲، صفحات ۱۴۱–۱۶۴، ۱۹۶۲ (به عربی)مدلوم، ت. "حفریات تل بکراوا"، سومر، جلد ۲۱، صفحات ۷۵–۸۸، ۱۹۶۵ (به عربی) در سال ۲۰۰۹، محوطه مورد بررسی سطحی قرار گرفت و کاوش‌های جدید از سال ۲۰۱۰ آغاز شد. | ## بخش 2: تل بکراوا | 63–69, 2017 بررسی‌ها و کاوش‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷ توسط گروهی از دانشگاه هایدلبرگ به سرپرستی پیتر آ. هیچ‌کدام از این کتیبه‌ها در محل اصلی خود کشف نشده‌اند، بلکه در بقایای سازه‌های دوره اسلامی به‌دست آمده‌اند. به‌احتمال زیاد، همهٔ آن‌ها متعلق به یک بایگانی واحد بوده‌اند و بر اساس سبک‌شناسی نگارشی و تاریخ‌گذاری کربن-۱۴، به سده پانزدهم پیش از میلاد نسبت داده شده‌اند. متون شامل «اسناد اداری، گوی‌های گِلی مُهرشده، فهرست شاهدان (احتمالاً بخشی از سندی حقوقی)، یک نامه، تقویم مذهبی، فال‌گیری از روی امعاء و احشاء و نیایش‌ها و همچنین قطعه‌ای از فهرست خدایان وایدنر» هستند. 17–66, 1961 (به زبان فرانسوی) در این محوطه، گورهایی از دوره اسلامی، عصر آهن، عصر برنز میانه/نهایی و دوره اکدی کشف شده‌اند.Rafał A. م) در شهر پایینی، توالی لایه‌ها متفاوت است: لایه‌های I–II: اسلامی لایه III: حدود ۸۰۰ پیش از میلاد لایه‌های IV–VIII: هزاره دوم پیش از میلاد در بخش شرقی تپه، سازه‌ای بزرگ به ابعاد ۳۰ در ۲۲ متر از خشت خام و حیاطی مفروش با قلوه‌سنگ به ابعاد ۱۱ در ۱۰٫۵ متر کشف شد که به حدود ۲۰۰۰ پ.م. باستان‌شناسان عراقی آن را نیایشگاه نامیدند، اما در کاوش‌های بلژیکی، لایه‌های پایین‌تر کاویده شد و مشخص گردید که سازه در اصل خانه‌ای مسکونی بوده است. | ## بخش 3: تل بکراوا | به‌ویژه، بخشی که پیش‌تر به‌عنوان محراب در نظر گرفته شده بود، در واقع زیارتگاهی خانگی بوده که برای آن دوره رایج است.Peter A. 229-242, 2015 عصر آهن استقرار در عصر آهن در بکراوا مربوط به امپراتوری آشوری نو از سده نهم تا هفتم پیش از میلاد است، زمانی که این منطقه بخشی از استان «زاموآ» ی آشوری بود. در ادامه، محوطه در دوره‌های شاهنشاهی هخامنشی و شاهنشاهی ساسانی نیز مسکون بوده است. سکونت در دورهٔ اسلامی از خلافت عباسی تا امپراتوری عثمانی ادامه داشته و محوطه تا به امروز نیز مسکونی است. اقتصاد در دوره دوره آغاز دودمانی سوم، اقتصاد منطقه عمدتاً کوچ‌نشینی مبتنی بر پرورش گوسفند و بز (۷۴٫۱٪) بود که بیشتر برای گوشت کشته می‌شدند. 1–19, 2015 در دوره اکدی، اقتصاد از کوچ‌نشینی به سکونت‌پذیری و دامداری تغییر یافت و عناصر جدیدی مانند پرورش خوک و ماکیان و همچنین شکار جانوران وحشی وارد شدند. تغییرات اخیر آخرین بار، تپه و مناطق پیرامونی آن در سال ۲۰۱۷ مورد کاوش قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | بازدیدی تازه از این محوطه، گودال‌های بی‌شماری را آشکار کرد؛ این فرورفتگی‌های شاخص که الگوریتم‌های شناسایی می‌توانند آن‌ها را به‌عنوان نشانه‌هایی مشکوک از حفاری غیرمجاز تشخیص دهند.