موضوع مقاله: مارکوس کالپورنیوس بیبولوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارکوس کالپورنیوس بیبولوس | مقدمه: مارکوس کالپورنیوس بیبولوس (; – ۴۸ پیش از میلاد) سیاستمدار اهل روم باستان در جمهوری روم بود. | ## بخش 1: مارکوس کالپورنیوس بیبولوس | او محافظه‌کار و حامی نظم اجتماعی مستقر بود که در چندین مقام در کنار ژولیوس سزار خدمت کرد و دشمنی مادام‌العمر با او را در سر داشت. مشارکت آنها تا حدی بحث‌برانگیز بود که حامیان سزار به بیبولوس در انجمن اصلی رم در آستانه رای‌گیری مهم حمله کردند. در سال‌های ۵۱ تا ۵۰ قبل از میلاد، فرماندار سوریه (استان روم) بود، که در آنجا مؤثر بود، اما با گرفتن اعتبار شخصی بیش از حد برای دفع شاهنشاهی اشکانی ارتش را از خود بیگانه کرد. در سال ۴۹، پس از وقوع جنگ داخلی سزار، بیبولوس خود را با پومپه هماهنگ کرد و مسئول ناوگانی بود که وظیفه آن جلوگیری از ارسال ارتش ژولیوس سزار به سراسر دریای آدریاتیک بود. نام او قبلاً در بین خاندان‌های رومی تأیید نشده‌است، بنابراین به نظر می‌رسد که او اولین نامی بوده‌است که به دفتر کوریل رسیده‌است، اما بعید است بر اساس ارتباطاتی که داشت، او یک «شهروند نوین رومی باشد. هر سال دو کورول آیدیل منصوب می‌شدند و مسئولیت نگهداری ساختمان‌های عمومی و تنظیم جشنواره‌های عمومی را بر عهده داشتند. سزار در طول سال‌های ریاستش قدرت بیبولوس را تحت سلطه داشت، به ویژه در ارائه لودی رومی، یک جشن مذهبی که شامل مراسم‌های متعدد و سرگرمی‌های سکولار بود.Broughton, pg. 158 او دوباره در سال ۶۲ قبل از میلاد در کنار سزار خدمت کرد، زمانی که هر دو به سمت پرایتورها، مناصب دادگستری انتخاب شدند. اندکی قبل از روی کار آمدن آنها، روم توسط توطئه کاتیلینا که تلاش تعدادی از اشراف ارشد برای سرنگونی جمهوری بود تحت فشار قرار گرفت. «بونی» اکثریت سناتوری سنت‌گرای جمهوری روم بودند، سیاستمدارانی که معتقد بودند نقش سنای روم توسط مجمع‌های مردمی قانون‌گذار برای بهره‌مندی از چند فرد تشنه قدرت از غصب می‌شود. | ## بخش 2: مارکوس کالپورنیوس بیبولوس | «بونی» علیه هر کسی بود که سعی می‌کرد از این مجالس قانونگذاری برای اصلاح دولت استفاده کند. سزار با حمایت متحدان قدرتمند خود تریوم‌ویرات اول خود را برای شرکت در انتخابات کنسولی سال ۵۹ قبل از میلاد نامزد کرد. کاتوی کوچک و بقیه «بونی» از سزار می‌ترسیدند که یک رادیکال باشد و منش نیاکان، «مورها» را نابود کند. 24 «بونی» رشوه‌های زیادی به انتخاب کنندگان می‌داد تا اطمینان حاصل شود که بیبولوس همکار کنسولی سزار خواهد بود.Holland, pg. 309 کنسول سزار دوره کنسولی خود را با «ارائه یک لایحه معتدل و با دقت استدلال به نام قانون ارضی ژولیا» آغاز کردHolland, pg. 226 که خرید زمین به منظور ترخیص و اسکان سربازان پومپه بود که چند سال قبل از جنگ با شرق بازگشته بودند. «بونی» به رهبری کاتوی کوچک، به‌طور دسته جمعی از مجلس سنا خارج شدند تا از شنیده شدن آن جلوگیری کنند. سزار این لایحه را به مجمع کنتوریاها برد که عمدتاً از سربازان سابق تشکیل شده بود. تعداد زیادی از کهنه سربازان پمپه به رم آمدند تا در رای‌گیری مورد انتظار شرکت کنند. بیبولوس محبوبیت خود را در اثر رفتار تحقیرآمیز اشرافی با آنها از دست داد و به آنها گفت که برای او مهم نیست که آنها چه می‌خواهند.Holland, pg. | ## بخش 3: مارکوس کالپورنیوس بیبولوس | 187 با این حال، پومپه و کراسوس علناً از لایحهٔ سزار حمایت کردند و مخالفت با بیبولوس به حدی بود که تریبون‌ها، حاضر به اعمال حق وتو نشدند. 313 سزار، که او نیز پونتیفکس ماکسیموس، مهم‌ترین مقام مذهبی روم بود، این موضوع را نادیده گرفت و به رأی ادامه داد. بیبولوس و دو تن از تریبون‌هایش از پله‌های معبد کاستور و پولوکس بالا رفتند و سعی کردند این لایحه را محکوم کنند. جمعیت به سمت او و اطرافیانش هجوم آوردند و تبرپوش او (نمادهای کنسولگری او) را پاره کردند، او را به زمین هل دادند و مدفوع روی او ریختند.Holland, pg. سناتورهای همکارش او را متقاعد کردند که آنجا را ترک کند و در زمانی که مجمع به تصویب این لایحه می‌پرداخت دوباره در معبدی در آن نزدیکی جمع شوند.Holland, pg. 227-8 روز بعد، بیبولوس وارد مجلس سنا شد و در آنجا شکایتی رسمی دربارهٔ رفتاری که با او شده بود، ارائه کرد و از سنا درخواست کرد تا قانون را لغو کند، اما به سخنان او عمل نشد.Holmes I, pg. 314 سپس خواست که برای حفظ قانون جدید مقاومت کند، اما در نهایت متقاعد شد که سوگند یاد کند. او گهگاه شکایت‌هایی را علیه سزار و پمپه صادر می‌کرد که منجر به حملاتی از سوی سزار و پومپه به خانه او می‌شد. | ## جمع‌بندی | بیبولوس باقیمانده دوره خود را در خانه‌اش سپری کرد، جایی که ادعا می‌کرد در حال تماشای فال و شگون است، عملی که ظاهراً تمام قوانین تصویب شده در آن سال را باطل می‌کرد.Holmes I, pg.