موضوع مقاله: ایران هرگز نمی‌تواند سلاح هسته‌ای داشته باشد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایران هرگز نمی‌تواند سلاح هسته‌ای داشته باشد | مقدمه: «ایران هرگز نمی‌تواند سلاح هسته‌ای داشته باشد»، یک شعار سیاسی دولت اسرائیل و حامیان بین‌المللی آن در مورد برنامه هسته‌ای ایران است. | ## بخش 1: ایران هرگز نمی‌تواند سلاح هسته‌ای داشته باشد | این شعار در دهه‌های پس از انقلاب ایران برای ابراز مخالفت با گسترش سلاح‌های هسته‌ای با ایران استفاده شده است. این مفهوم، در کنار بسیاری دیگر، توجیهی مداوم برای آمریکا و اسرائیل بود که در فوریهٔ ۲۰۲۶ جنگ با ایران را آغاز کردند. استدلال‌های موافق این شعار شامل احتمال مسابقه تسلیحات هسته‌ای منطقه‌ای با کشورهایی مانند عربستان سعودی و ترکیه می‌شود. برخی دیگر شامل افزایش ادعای حمایت ایران از تروریسم یا احتمال تغییر رژیم است که هر دو می‌توانند منجر به تروریسم هسته‌ای شوند. انتقاد از این عبارت شامل استاندارد دوگانه ایالات متحده می‌شود که سلاح‌های هسته‌ای اسرائیل را نادیده می‌گیرد، اینکه یک ایران مسلح به سلاح هسته‌ای از طریق بازدارندگی هسته‌ای خاورمیانه را با ثبات می‌کند، یا اینکه ایران به دنبال سلاح‌های هسته‌ای نیست. بوش، رئیس‌جمهور آمریکا، در گفتگو با گرهارد شرودر، صدراعظم آلمان، اظهار داشت: «بسیار مهم است که ایرانی‌ها صدای جهانیان را بشنوند که آنها نباید سلاح هسته‌ای داشته باشند.» در دسامبر ۲۰۰۵، آریل شارون، نخست‌وزیر اسرائیل، اظهار داشت که اسرائیل «نمی‌تواند یک ایران هسته‌ای را بپذیرد». در دسامبر ۲۰۲۲، شورای اتحادیه اروپا اظهار داشت که «ایران هرگز نباید اجازه توسعه یا دستیابی به سلاح هسته‌ای را داشته باشد.» در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵، اسرائیل پس از آنکه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی روز قبل اعلام کرد که ایران به تعهداتش پایبند نبوده است، حملاتی را علیه ایران آغاز کرد و جنگ دوازده‌روزه را آغاز کرد. | ## بخش 2: ایران هرگز نمی‌تواند سلاح هسته‌ای داشته باشد | در ۱۷ ژوئن، رهبران کشورهای گروه هفت به‌طور مشترک اعلام کردند که «ایران هرگز نمی‌تواند سلاح هسته‌ای داشته باشد». در ۲۷ مارس ۲۰۲۶، یک ماه پس از جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، دبیرکل ناتو، مارک روته، اظهار داشت که ناتو به روشنی اعلام کرده است که ایران نمی‌تواند سلاح هسته‌ای داشته باشد. تحلیل ایران مجهز به سلاح هسته‌ای نگرانی‌هایی را در مورد مسابقه تسلیحات هسته‌ای منطقه‌ای ایجاد کرده است، به طوری که کشورهایی مانند عربستان سعودی و ترکیه اعلام کرده‌اند که در صورت توسعه توانایی‌های هسته‌ای توسط ایران، آنها نیز ممکن است به دنبال این توانایی‌ها بروند. ویلنر از مرکز مطالعات امنیتی اظهار داشته است که ایران ممکن است موادی را فراهم کند که امکان تروریسم هسته‌ای را فراهم کند، و علیرضا نادر از رند کورپوریشن اظهار داشته است که وضعیت مسلح به سلاح هسته‌ای ایران می‌تواند به عنوان قدرت نرم برای افزایش حمایت از تروریسم متعارف مورد استفاده قرار گیرد. چارلز دیوید فریلیچ، معاون سابق مشاور امنیت ملی در اسرائیل، استدلال کرده است که ایران ممکن است در معرض بی‌ثباتی داخلی یا تغییر رژیم قرار گیرد و این خطر وجود دارد که سلاح‌های هسته‌ای به دست جناح‌های افراطی بازیگران غیردولتی خشن بیفتد. انتقاد پذیرش ضمنی سلاح‌های هسته‌ای اسرائیل توسط آمریکا، به عنوان یک استاندارد دوگانه در عدم اشاعه مورد انتقاد قرار گرفته است که مانع مذاکرات آمریکا برای محدود کردن برنامه هسته‌ای ایران می‌شود. این امر به عنوان یک رویکرد ناپایدار تلقی شده است که «به این معنی است که «دست‌های درست» و «دست‌های نادرست» برای سلاح‌های هسته‌ای وجود دارد». | ## بخش 3: ایران هرگز نمی‌تواند سلاح هسته‌ای داشته باشد | در سال ۲۰۱۲، کنت والتز، دانشمند علوم سیاسی دانشگاه کلمبیا، مقاله جنجالی «چرا ایران باید به بمب اتمی دست یابد» را نوشت. جان مرشایمر، دانشمند علوم سیاسی، از تز والتز مبنی بر ثبات بیشتر حمایت کرد، در حالی که داو اس. زاخیم، مقام رسمی ایالات متحده، استدلال کرد که احتمال گسترش سلاح‌های هسته‌ای در کشورهای دیگر غیرقابل قبول است. کتاب «بحران ساختگی: داستان ناگفته هراس از ایران هسته‌ای» نوشته گرت پورتر که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، ادعا می‌کند که برنامه هسته‌ای ایران صلح‌آمیز بوده است و استدلال می‌کند که شواهدی که به‌طور گسترده برای نشان دادن جاه‌طلبی‌های ایران در زمینه سلاح‌های هسته‌ای ذکر می‌شود، توسط آمریکا و اسرائیل جعل شده است. ایران خود را از نظر قانونی و سیاسی به دلیل ابزارهایی از جمله پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و فتوای سید علی خامنه‌ای، علیه سلاح‌های هسته‌ای، از توسعه سلاح‌های هسته‌ای منع می‌کند. | ## جمع‌بندی | با این حال، جوزف کلینگر که برای انجمن حقوق بین‌الملل آمریکا مطلب می‌نویسد، اظهار داشت که این موارد دائمی نیستند، زیرا ایران می‌تواند از اولی عقب‌نشینی کند و دومی را با فتوای جدیدی بازنویسی کند و تنها تحریم‌های قانونی یکجانبه بر ایران می‌تواند از قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد ناشی شود.