موضوع مقاله: کلیسای جامع مونتزا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای جامع مونتزا | مقدمه: کلیسای جامع مونتزا که اغلب در انگلیسی با نام کلیسای مونزا شناخته می‌شود، ساختمان مذهبی اصلی مونتزا در ایتالیا است. | ## بخش 1: کلیسای جامع مونتزا | این کلیسا همچنین به دلیل وقفش به یحیی تعمید دهنده، باسیلیکای سن جیووانی باتیستا نیز نامیده می‌شود چراکه به یحیی تعمیددهنده تقدیم شده است.. طبق افسانه، او نذر کرده بود که کلیسایی وقف یحیی بسازد و هنگام اسب‌سواری در امتداد سواحل رودخانه لامبرو، کبوتری او را متوقف کرد که به او گفت مودو (به لاتین به معنای "اکنون") و او پاسخ داد اتیا (به معنای "بله"). در سال ۵۹۵ میلادی، وی یک اوراکولوم (نمازخانه/کلیسای کوچک) با نقشه‌ای بر اساس صلیب یونانی بنا کرد؛ امروزه از آن بنا تنها دیوارها باقی مانده است. ملکه در همین مکان به خاک سپرده شد، جایی که اکنون در راهروی میانی سمت چپ کلیسا قرار دارد. این کلیسا از سال ۱۳۰۰ میلادی به‌صورت باسیلیکا و با طرح صلیب لاتین و یک تیبوریوم هشت‌ضلعی بازسازی شد. در اواخر قرن چهاردهم، نمازخانه‌های جانبی به مجموعه افزوده شدند و هم‌زمان، نمای غربی کلیسا به سبک پیسان-گوتیک، با سنگ مرمر سفید و سبز و بر اساس طرح‌های «ماتئو دا کامپیونه»، آغاز گردید. | ## بخش 2: کلیسای جامع مونتزا | نمای غربی نمای عظیم غربی توسط شش لزن (نوارهای کار شده) به پنج قسمت تقسیم شده است که هر کدام توسط یک خیمه که یک مجسمه را در خود جای داده است، پوشانده شده است. نما دارای چندین پنجره چند لایه است که در مرکز آن، یک پنجره بزرگ گل رز با طرحی الهام گرفته از سقف‌های عتیقه رومی قاب گرفته شده و با گل‌های رز، ماسک و طرح‌های ستاره‌ای تزئین شده است. (الف) منبر چوبی اثر کارلو آماتی (۱۸۰۸)، (ب) منبر انجیلی اثر ماتئو دا کامپیونه، (ج) کلیسای کوچک سنت کاترین، (د) کلیسای کوچک سنت روخ و سباستین، (ه) کلیسای کوچک گردن‌زنی، (و) کلیسای کوچک سنت آنتونی، (ز) جناح راست، (ح) کلیسای کوچک بانوی تسبیح، (چپ) کلیسای کوچک پیشوای کلیسا، (م) محراب کلیسا، (ن) کلیسای کوچک تئودولیندا، (اُ) جناح چپ، (پ) خزانه بزرگ کلیسا، (س) خزانه کوچک کلیسا، (راست) کلیسای کوچک سنت استفان، (س) کلیسای کوچک کورپوس دومینی، (ت) کلیسای کوچک سنت لوسی، (ی) کلیسای کوچک باپتیستری، (و) حیاط کوچک، (ز) گورستان کوچک نمای داخلی این کلیسا دارای یک شبستان و دو راهرو است که توسط ستون‌های هشت ضلعی با سرستون‌های رومی و ستون‌های گرد با سرستون‌های باروک از هم جدا شده‌اند. این کلیسا به محراب‌های بزرگی ختم می‌شود و مجموعه‌ای از نمازخانه‌ها دارد که به راهروها باز می‌شوند. از دیگر آثار هنری می‌توان به گروه کر اثر ماتئو دا کامپیونه، محراب بلند اثر آندره‌آ آپیانی و نقاشی‌های دیواری محراب و ایوان کلیسا اثر جوزپه مدا و جوزپه آرچیمبولدو اشاره کرد. کلیسای تئودلیندا جدا از تاج آهنین، مشهورترین جاذبه کلیسا، کلیسای کوچک تئودلیندا است. | ## بخش 3: کلیسای جامع مونتزا | این کلیسا دارای نقاشی‌های دیواری قرن پانزدهم از کارگاه زاواتاری است که داستان‌هایی از زندگی ملکه، مانند ماجرای کبوتر، پیشنهاد ازدواج او، ملاقات او با شوهر اولش، آوتاری، مرگ دومی در نبرد و ازدواج جدید او با آگیلوف را به تصویر می‌کشد. همه چهره‌ها با لباس‌های فاخری که مختص دوران ویسکونتی است، به تصویر کشیده شده‌اند. این طاق با تصاویر قرن چهاردهمی از قدیسان و مبلغان انجیل که بر تخت نشسته‌اند تزئین شده است. در طاق بیرونی دیگر، تئودلیندا به همراه درباریانش در حال تکریم سنت جان باپتیست به تصویر کشیده شده‌اند. نگهبان آلاباردیر یکی از امتیازات باستانی و غیرمعمول کلیسای جامع، حق استخدام نگهبانان مسلح تشریفاتی، مشابه گارد سوئیسی پاپ در واتیکان است. این نگهبانان که به دلیل نیزه‌هایی که حمل می‌کنند، به آلاباردیری معروف هستند، تاریخ تأسیس آنها در فرمانی از ماریا ترزا از اتریش در سال ۱۷۶۳ به عنوان «کهن» توصیف شده است. | ## جمع‌بندی | ناقوس‌ها در سال ۱۷۴۱ توسط بارتولومئو بوزی میلانی، که ناقوس‌های کلیسای سنت آمبروجیو را نیز ساخته است، با هم ترکیب شدند.