موضوع مقاله: میکائیل آنتون واسالی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میکائیل آنتون واسالی | مقدمه: میکائیل آنتون واسالی (۵ مارس ۱۷۶۴ – ۱۲ ژانویه ۱۸۲۹) نویسنده، فیلسوف و زبان‌شناس مالتی بود که کتاب‌های مهمی به زبان مالتی منتشر کرد، از جمله یک فرهنگ لغت مالتی- ایتالیایی، یک کتاب دستور زبان مالتی، اولین انجیل‌های پروتستان به زبان مالتی و در اواخر عمرش کتابی دربارهٔ ضرب‌المثل‌های مالتی. | ## بخش 1: میکائیل آنتون واسالی | زندگی میکائیل آنتون واسالی در سال ۱۷۶۴ در زبوگ در یک خانواده دهقانی متولد شد و پدرش را در سن دو سالگی از دست داد. در سال ۱۷۸۵، در سن ۲۱ سالگی، او تحصیل در رشته زبان‌های شرقی را در دانشگاه ساپینزا رم آغاز کرد. زبان مالتی دستور زبان‌ها و فرهنگ لغت‌های مالتی پیش از این قرن نوشته شده بودند، اما همه آنها مدت‌هاست که از بین رفته‌اند. به همین دلیل است که افتخار نویسنده اولین دستور زبان به جووانی پیترو فرانچسکو آگیوس د سولدانیس برای کتاب «زبان مالتی در رم» (۱۷۵۰) می‌رسد. تنها در دهه ۱۷۹۰ بود که واسالی، تنها ملی‌گرایان مالتی، به پالایش زبان از ایتالیایی‌گرایی‌ها و احیای آن به عنوان یک زبان ملی علاقه‌مند شد. در طول دهه نود، واسالی سه اثر قابل توجه در مورد زبان مالتی منتشر کرد که برای اولین بار مطالعه زبان مالتی را بر پایه‌های محکم و علمی بنا نهاد. مقدمهٔ فرهنگ لغت حال و هوای اجتماعی و سیاسی قوی‌ای دارد که کاملاً روشن می‌کند هدف اصلی واسالی نه خود زبان مالتی، بلکه آموزش مدنی و اخلاقی مردم مالت بوده است که به اعتقاد او تنها از طریق زبان مادری‌شان قابل دستیابی است. می‌توان به راحتی گفت که کتاب «مقدمات گفتمان» واسالی، پس از قانون اساسی جمهوری، دومین سند زیبا و گرانبها برای ملت مالت است که با این کلمات به او تقدیم شده است: «همهٔ نازی‌های مالتی»، عبارتی که در آن روزها تنها می‌توانست ثمرهٔ یک تخیل بسیار بارور باشد. با کمک جان هوکهام فرر، واسالی به عنوان اولین استاد زبان مالتی شروع به تدریس در دانشگاه مالت کرد و آثار دیگری نیز خلق کرد: دستور زبان جدید مالتی به زبان ایتالیایی (۱۸۲۷) کتابی از ضرب‌المثل‌های مالتی (۱۸۲۸)، ترجمه‌ای از انجیل‌ها. فراخوان واسالی بیش از هر چیز دیگری، یک فراخوان سیاسی بود که به نفع آموزش توده‌های مالت و توسعه پتانسیل مالت در تمام زمینه‌های ممکن و دسترسی به عرصه‌های خرد و قانون بود تا ملت مالت بتواند به آگاهی کامل از خود، وظایف خود برسد و خود را به عنوان یک ملت مستقل بشناسد؛ بنابراین، این جنبشی به نفع قدرت دموکراتیک است. واسالی اولین کسی بود که زبان مالتی را به صورت علمی و بر اساس ریشه‌های سامی آن مطالعه کرد. او آن را به عنوان جایگزینی برای زبان‌های خارجی که تا آن زمان همیشه در تمام زمینه‌های مربوط به فکر و فرهنگ به کار گرفته می‌شدند، پیشنهاد داد؛ بنابراین برای اولین بار زبان مالتی به عنوان ابزاری برای آموزش عمومی ظاهر شد و ادعای قدرت کرد. اجتناب ناپذیر بود که فراخوان انقلابی واسالی در فرایند تحقق خود با موانع زیادی روبرو شود. سیاست میکائیل آنتون واسالی در طول زندگی خود به دلیل عقاید سیاسی‌اش چندین بار از مالت اخراج شد. او در یکی از آشفته‌ترین دوره‌های تاریخ مالت زندگی می‌کرد: سال‌های پایانی حکومت هوسپیتالر، دو سال حکومت ناپلئون (۱۷۹۸–۱۸۰۰) و سال‌های اولیه حکومت بریتانیا از سال ۱۸۰۰. مدتی گمان می‌رفت که او نویسندهٔ کتاب فرانکوفیل، «پژوهش‌های تاریخی و سیاسی در مالت» (پاریس، ۱۷۹۸) بوده است، با این حال، این موضوع بعداً به وکیل مالتی، اونوراتو برس، نسبت داده شد. | ## بخش 2: میکائیل آنتون واسالی | علاوه بر بی‌نظمی اجتماعی که نتیجهٔ تحولات سیاسی بود، شکاف عمیقی نیز بین طبقات اجتماعی وجود داشت: طبقهٔ ممتاز از یک سو و اکثریت قریب به اتفاق از سوی دیگر. واسالی پس از تحصیل در ایتالیا، به مالت بازگشت و وارد مرحله جدیدی از مشارکت سیاسی شد. می‌توانیم این مرد جوان را در حالی تصور کنیم که سرشار از ایده‌های انقلابی است، به مالت بازمی‌گردد و شاهد بی‌نظمی سال‌های پایانی هوسپیتالرها است، غرق در مشکلات مالی، اختلافات عمیق در درون آن و بدتر از همه، عقب‌ماندگی. واسالی که از وضعیت ناپایدار مالت، و به‌ویژه هموطنان مالتی‌اش، شوکه شده بود، چند پیشنهاد برای استاد بزرگ فرقه ارائه داد. در میان چیزهای دیگر، او پرسید: اینکه این فرقه تمام جنگ‌ها با مسلمانان را متوقف کند، فعالیتی که با زمانه سازگار نبود. اینکه بندرهای مالت برای تجارت با همه کشورها باز خواهد بود اینکه این فرقه، شاخه‌ای برای مالتی‌هایی که مایل به شوالیه شدن هستند، معرفی کند. این پیشنهادها از یک سو با هدف بهبود وضعیت مالی کشور و از سوی دیگر با هدف تعدیل بی‌عدالتی‌هایی بود که بومیان مالت را از هرگونه حقی برای شنیده شدن صدایشان و رشد فکری محروم می‌کرد. پیشنهادها این جوان گستاخ به هیچ وجه مورد پسند فرقه قرار نگرفت و واسالی چاره‌ای جز اتحاد با ژاکوبن‌ها نداشت، به این امید که جزایر مالت از فرقه جدا شود. او بعداً پس از روی کار آمدن جمهوری فرانسه که همه زندانیان سیاسی را آزاد کرد، آزاد شد. بسیاری بر این باور بودند که واسالی یک محقق، متفکر و رویاپرداز بود و بنابراین برای پیچیدگی‌های زندگی سیاسی ساخته نشده بود. هر نظر دیگری که داشته باشیم، واقعیت این است که مشارکت سیاسی او تجربه تلخی بود که برای او رسوایی، سوءظن، محکومیت به زندان و فرار به همراه داشت. این دوره تاریکی بود که در فرانسه و اسپانیا گذراند تا اینکه در سال ۱۸۲۰، در سن ۵۶ سالگی، فقیر، بیمار و محروم از بهترین سال‌های زندگی‌اش، اجازه بازگشت یافت. او اشتیاق زیادی به روشنگری فکری و یادگیری، پایه گسترده‌ای برای آموزش رسمی و آرزوی یک نظام اجتماعی و سیاسی داشت که بیشتر با اصول برابری‌طلبانه و برادرانه مطابقت داشته باشد. از سوی دیگر، فلسفه او هیچ گونه بیزاری آشکاری از دین یا کلیسای کاتولیک نشان نمی‌دهد. واسالی هنگام تحصیل در رم، ایتالیا، بین سال‌های ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۵ با آموزه‌های «عصر روشنگری» آشنا شد. به نظر می‌رسد که او مشتاقانه آثار اصلی اصحاب دایرةالمعارف را خوانده و جرئت کرده است که آموزه‌های آنها را در قالبی سیاسی و ملموس تجسم کند. | ## بخش 3: میکائیل آنتون واسالی | کمتر از یک سال پس از پایان تحصیلاتش در رم، در سال ۱۷۹۶، واسالی نامه‌ای سرگشاده با عنوان «به ملت مالت» (Alla Nazone Maltese) به عنوان مقدمه‌ای بر فرهنگ لغت مالتی-لاتین-ایتالیایی خود منتشر کرد که در آن، شاید برای اولین بار، دیدگاه‌های فلسفی و سیاسی خود را مطرح کرد. او با ترجمه و به‌کارگیری آموزه‌های فلسفی عصر روشنگری در بستر مالت، از اصلاحات اجتماعی گسترده‌ای با هدف تأسیس جمهوری مالت بر اساس یک نظام آموزشی گسترده با محوریت مفهوم هویت فرهنگی مالت حمایت کرد. اگرچه از نظر فلسفی، واسالی را نمی‌توان متفکری اصیل دانست - زیرا او تقریباً تمام مفاهیم و ایده‌های اساسی خود را از دایرةالمعارف‌نویسان و روشن‌فکران معاصر فرانسوی گرفته بود - با این وجود، آزادی اندیشه و درک او از چگونگی کارکرد اجتماعی و سیاسی فلسفه می‌تواند واقعاً قابل توجه تلقی شود. مطمئناً، او احتمالاً به عنوان یکی از اولین فیلسوفان مالتی، جدا از جان نیکلاس موسکات، که فلسفه را به عرصه‌های بدیع اندیشه و عمل برد، مورد احترام و مطالعه قرار می‌گیرد. مرگ واسالی در سال ۱۸۲۹ درگذشت و از آنجایی که کلیسای کاتولیک از دفن او خودداری کرد، در باغ تاریخی مسیدا باستین، یک گورستان پروتستان که عمدتاً توسط بریتانیایی‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت، به خاک سپرده شد. قبر او در باغ تاریخی مسیدا باستین، یک گورستان پروتستان بازسازی‌شده مربوط به اوایل قرن نوزدهم در فلوریانا، قرار دارد که توسط سازمان میراث ملی دین ال-آرت ایلوا نگهداری می‌شود. در ادبیات فرانس ساموت رمانی به نام «ایل-هولم مالتیا» (رؤیای مالتی) نوشت که حول زندگی واسالی می‌چرخد. این رمان توسط روزنامه تایمز به عنوان بهترین اثر ادبی نوشته شده به زبان مالتی تحسین شد. این رمان با ترجمه‌ای اسپرانتیستی در نیویورک منتشر شده و توسط نویسنده انگلیسی مارجوری بولتون به عنوان «اثری عظیم» توصیف شده است. تز اصلی رمان توسط ساموت در شماره‌ای از مجله مطالعات مالتی که به واسالی اختصاص داده شده بود، مطرح شد، مبنی بر اینکه فراماسونری نقش مهمی در زندگی این میهن‌پرست داشته است. ساموت همچنین کتاب واسالی در مورد ضرب‌المثل‌های مالتی را با ترجمه‌ای مالتی از زبان اصلی ایتالیایی بازنشر کرده است. رمان «تحت سه قانون» اثر گوژ آکیلینا، زندگی واسالی را در زمانی که جزایر مالت توسط فرقه سنت جان، پس از آن فرانسوی‌ها و در نهایت بریتانیایی‌ها اداره می‌شد، بررسی می‌کند. شخصیت سیاسی واسالی در تعدادی شعر نیز مورد تجلیل قرار گرفته است: لیل میکیل آنتون واسالی ("به میکیل آنتون واسالی") عنوان رایج شعرهای دان کرم پسایلا، جورج پیسانی و نینو کرمونا است. در موسیقی یک اپرای راک مالتی اثر پل آبلا (موسیقی) و ریموند ماهونی (ترانه) به نام باستیل (قلعه باستیل) تأثیرات انقلاب فرانسه بر جزایر مالت را در آن دوران روایت می‌کند. | ## جمع‌بندی | میکیل آنتون واسالی یکی از شخصیت‌های اصلی است که مالتی‌ها را به پیروی از رفقای فرانسوی خود برای مبارزه برای آزادی فرا می‌خواند.