aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: مارچلو سولری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارچلو سولری | مقدمه: او بین سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۲۲ به‌عنوان وزیر دارایی و در سال ۱۹۲۲ به‌عنوان وزیر جنگ خدمت کرد. | ## بخش 1: مارچلو سولری | زندگی‌نامه سال‌های اولیه مارچلو سولری در کونه‌ئو، شهری در شمال‌غرب ایتالیا، در ۱۹ ژانویه ۱۸۸۲ متولد شد. او در دانشگاه تورین حقوق خواند و در همان دوران وارد فعالیت‌های روزنامه‌نگاری و سیاست شد. او پروژه‌های عمرانی بزرگی را آغاز کرد، از جمله ساخت ایستگاه راه‌آهن جدید و پل ویا دوتو سولری که بعدها به نام او شناخته شد. مجلس و وزارت در سال ۱۹۱۳، سولری به‌عنوان نمایندهٔ مجلس نمایندگان ایتالیا از حوزهٔ انتخابیهٔ کونه‌ئو انتخاب شد و این سمت را تا سال ۱۹۲۹ حفظ کرد. | ## بخش 2: مارچلو سولری | در ژوئیهٔ ۱۹۲۱، در دولت ایوانوئه بونومی، به‌عنوان وزیر دارایی منصوب شد و تا فوریهٔ ۱۹۲۲ در این سمت بود. در اوت ۱۹۲۲، در دولت لوئیجی فاکتا، وزیر جنگ شد و تا سقوط دولت در اکتبر همان سال این سمت را بر عهده داشت. دوران فاشیسم پس از به قدرت رسیدن بنیٹو موسولینی در اکتبر ۱۹۲۲، سولری به صف مخالفان فاشیسم پیوست. در ۱۹۲۴، او از منتقدان سرسخت پس از قتل جاکومو ماتئوتی بود و از امضاکنندگان اپوزیسیون آونتین به شمار می‌رفت. | ## بخش 3: مارچلو سولری | با تحکیم دیکتاتوری موسولینی، او در ژانویهٔ ۱۹۲۹ کرسی خود در مجلس را از دست داد و به فعالیت‌های سیاسی پشت‌پرده محدود شد. بازگشت به سیاست پس از سقوط فاشیسم در ژوئیهٔ ۱۹۴۳ و آزادی جنوب ایتالیا، سولری دوباره به صحنهٔ سیاسی بازگشت. او در دولت‌های ایوانوئه بونومی و فروچو پاری وزیر خزانه‌داری شد و از ژوئن ۱۹۴۴ تا ژوئیهٔ ۱۹۴۵ در این سمت فعالیت کرد. | ## جمع‌بندی | مرگ مارچلو سولری در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۴۵، تنها چند روز پس از پایان دورهٔ وزارتش، در رم درگذشت.
موضوع مقاله: گائتانو استاماتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گائتانو استاماتی | مقدمه: گائتانو استاماتی (۴ اکتبر ۱۹۰۸ – ۱۱ فوریه ۲۰۰۲) یک سیاستمدار، استاد دانشگاه، مدیر اجرایی دولتی و بانکدار ایتالیایی بود. | ## بخش 1: گائتانو استاماتی | در طول دوران حرفه‌ای خود، استاماتی مدیرکل وزارت خزانه‌داری، عضو هیئت‌مدیرهٔ IRI، حسابدار کل دولت، رئیس بانک بازرگانی ایتالیا، استاد سیاست اقتصادی در دانشکدهٔ آمار دانشگاه ساپینتزا رم و چندین بار وزیر در دههٔ ۱۹۷۰ بود. | ## بخش 2: گائتانو استاماتی | زندگی‌نامه استاماتی در سال ۱۹۰۸ در ناپل متولد شد و در سال ۱۹۳۰ در رشتهٔ حقوق فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 3: گائتانو استاماتی | پس از یک عمر خدمت در مدیریت دولتی، در سال ۱۹۷۶ در دولت آلدو مورو به‌عنوان وزیر دارایی منصوب شد و به‌عنوان سناتور مستقل در فهرست دموکراسی مسیحی در انتخابات عمومی ۱۹۷۶ ایتالیا انتخاب گردید. | ## جمع‌بندی | او از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ وزیر خزانه‌داری، از ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ وزیر کارهای عمومی و در سال ۱۹۷۹ وزیر تجارت بین‌الملل در دولت‌های سوم، چهارم و پنجم جولیو آندریوتی بود.
موضوع مقاله: آلبرتو ده استفانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلبرتو ده استفانی | مقدمه: آلبرتو ده استفانی (۶ اکتبر ۱۸۷۹ – ۱۵ ژانویه ۱۹۶۹) سیاستمدار و اقتصاددان ایتالیایی بود. | ## بخش 1: آلبرتو ده استفانی | او که از پیشینه‌ای لیبرال به بنیتو موسولینی و فاشیسم ایتالیایی پیوست، از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۵ مسئول اقتصاد ایتالیا بود. | ## بخش 2: آلبرتو ده استفانی | وزارت خزانه‌داری ده استفانی در دسامبر ۱۹۲۲، زمانی که وینچنزو تانگورا به‌طور ناگهانی درگذشت، توسط موسولینی به عنوان وزیر خزانه‌داری منصوب شد. | ## بخش 3: آلبرتو ده استفانی | 185 او همچنین اصلاحات گسترده‌ای در نظام مالیاتی ایتالیا انجام داد که در آن زمان موفق تلقی شد، هرچند یادآوری شده است که این اصلاحات پیش‌تر توسط فیلیپو مدا طراحی شده بود اما به اجرا درنیامده بود.Douglas J. | ## جمع‌بندی | او محافظه‌کار اجتماعی بود و در ۱۹۲۸ به قانونی که دربارهٔ ازدواج به‌طور «بیش‌ازحد لیبرال» تصویب شده بود حمله کرد و استدلال نمود کسانی که فرزندآوری نمی‌کنند نباید همان حقوق قانونی والدین را داشته باشند.David G.
موضوع مقاله: چندجهانی (دنیای سینمایی مارول) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چندجهانی (دنیای سینمایی مارول) | مقدمه: مسئله‌ی چندجهانی در دنیای سینمایی مارول بر پایه‌ی فرضیه‌های علمی جهان‌های موازی بعلاوه‌ی شاخ و برگ‌های ژانر علمی-تخیلی بسط داده شده‌است. | ## بخش 1: چندجهانی (دنیای سینمایی مارول) | بر اساس زمینه‌ی داستانی با همین نام از کمیک‌های مارول، این مجموعه شامل بی‌نهایت واقعیت و بُعد جایگزین است. چندجهانی در دنیای سینمایی مارول (MCU)، برای اولین بار در فیلم دکتر استرنج (۲۰۱۶)، و سپس در فیلم انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹) به صورت جزئی و نامحسوس و تنها با اشارات تصویری، به نمایش در آمد. چندجهانی دنیای سینمایی مارول (MCU) بر جهانی متمرکز است که گاهی اوقات به آن «خط زمانی مقدس» گفته می‌شود، که همچنین مجموعه‌ای از خطوط زمانی نامتناهی و نزدیک به هم را توصیف می‌کند که منجر به ظهور گونه‌ی دیگری از کانگ نمی‌شوند. | ## بخش 2: چندجهانی (دنیای سینمایی مارول) | در ابتدا، خطوط زمانی شاخه‌دار عموماً توسط سازمان مغایرت‌های زمانی (TVA) «هَرَس» می‌شدند، تا اینکه یکی از شخصیت‌های سرکش سریال لوکی، سیلوی، در جریان این سریال، رهبر TVA، « او که باقی می‌ماند »، را از قدرت برکنار میکند و به چندجهانی اجازه می‌دهد تا آزاد شود و خطوط زمانی شاخه‌دار جدید به طور کامل شکل بگیرند. پس از این، TVA تحت مدیریت جدید، این جهان‌های جدید را پرورش داده و مشاهده می‌کند. گاهی اوقات، برخی از جهان‌ها جدا از «خط زمانی مقدس» در نظر گرفته می‌شوند، اما همچنان توسط TVA نظارت می‌شوند. | ## بخش 3: چندجهانی (دنیای سینمایی مارول) | بسیاری از نسخه‌های جایگزین (واریانت‌ - Variant) شخصیت‌های موجود در دنیای سینمایی مارول از طریق این چندجهانی معرفی شده‌اند، که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به واریانت‌های لوکی، کانگ فاتح، مرد عنکبوتی، دکتر استرنج، ددپول و ولورین اشاره کرد. واقعیت اصلی به تصویر کشیده شده در دنیای سینمایی مارول، با وجود نامگذاری اولیه‌اش به عنوان زمین-۱۹۹۹۹۹ توسط مارول کامیکس و رسانه‌های خارجی، با نام زمین-۶۱۶ شناخته می‌شود که در فیلم‌های مرد عنکبوتی: دور از خانه (۲۰۱۹)، دکتر استرنج در چندجهانی جنون (۲۰۲۲) و سریال لوکی به آن اشاره میشود. به طور کلی منتقدان واکنش‌های متفاوتی به چندجهانی مارول نشان داده‌اند؛ از جلوه‌های بصری و جذابیت نوستالژیک آن تمجید شده، اما از اتکای بیش از حد آن به خدمت به طرفداران (فن سرویس) و رها کردن داستان (مانند فیلم ددپول و ولورین (۲۰۲۴ انتقاد شده است. | ## جمع‌بندی | استفاده از شخصیت‌های فیلم‌های مارول غیر از دنیای سینمایی مارول (MCU) در فیلم‌های مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست (۲۰۲۱) و ددپول و ولورین (۲۰۲۴) نیز مورد توجه قرار گرفته است که باعث گمانه‌زنی‌ها و بحث‌هایی در بین بینندگان و مفسران شده است.
موضوع مقاله: ماریو تاناسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماریو تاناسی | مقدمه: ماریو تاناسی (۱۷ مارس ۱۹۱۶ – ۵ مه ۲۰۰۷) سیاستمدار ایتالیایی بود که چندین بار وزیر جمهوری ایتالیا شد. | ## بخش 1: ماریو تاناسی | در سال ۱۹۷۹ او توسط دادگاه قانون اساسی ایتالیا به دلیل دخالت در رسوایی رشوه‌خواری لاکهید محکوم شد. او برای نخستین بار وزیر دفاع در دولت رومور دوم (۱۹۷۰) شد که با اتحاد دموکراسی مسیحی (DC)، حزب سوسیالیست ایتالیا و PSDI تشکیل شده بود. | ## بخش 2: ماریو تاناسی | در ۱۹۷۲ دوباره به عنوان وزیر دفاع و نیز معاون نخست‌وزیر در دولت آندریوتی دوم منصوب شد (که در آن حزب لیبرال ایتالیا جای سوسیالیست‌ها را گرفته بود). پس از مدتی کوتاه در ۱۹۷۲، او در ژوئن ۱۹۷۵ بار دیگر دبیر کل PSDI شد و جای فلاویو اورلاندی را گرفت. | ## بخش 3: ماریو تاناسی | اندکی بعد، او همراه با ماریانو رومور و لوئیجی گویی در رسوایی رشوه‌خواری لاکهید دخیل شد که باعث شد سمت دبیرکلی حزب را از دست بدهد. در ۱۹۷۹ دادگاه قانون اساسی ایتالیا او را به جرم رشوه‌خواری محکوم کرد و او چهار ماه را در زندان گذراند. | ## جمع‌بندی | او نخستین وزیر پیشین ایتالیا بود که محکوم به زندان شد و نخستین سیاستمداری بود که پیش از رسوایی‌های سراسری دست‌های پاک در دهه ۱۹۹۰ به جرم فساد محکوم گردید.
موضوع مقاله: دادگاه قانون اساسی ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دادگاه قانون اساسی ایتالیا | مقدمه: دادگاه قانون اساسی جمهوری ایتالیا بالاترین دادگاه ایتالیا در امور حقوق اساسی است. | ## بخش 1: دادگاه قانون اساسی ایتالیا | گاه نام «کونسولتا» به صورت استعاری به کار می‌رود زیرا جلسات آن در پالازو دلا کونسولتا در رم برگزار می‌شود. اختیارات طبق ماده 134 قانون اساسی ایتالیا، دادگاه دربارهٔ موارد زیر رای صادر می‌کند: اختلافات مربوط به قانونیت اساسی قوانین صادره از سوی دولت و منطقه‌ها و هنگامی که دادگاه قانونی را ناسازگار با قانون اساسی بداند، آن قانون از روز بعد از انتشار حکم دادگاه نافذیت خود را از دست می‌دهد؛ درگیری‌ها یا اختلافاتی که ناشی از تخصیص اختیارات میان دولت و منطقه‌ها باشد و نیز اختلافات میان منطقه‌ها; اتهاماتی که علیه رئیس جمهور مطرح می‌شود. علاوه بر این، چند قانون اساسی در طول سال‌ها برای تنظیم اختیارات و کارکرد دادگاه وضع شده است. از میان آنها مهم‌ترین، قانون اساسی شماره ۱/۱۹۵۳ است که از جمله اختیارات بررسی و تصویب درخواست‌های همه‌پرسی را به دادگاه گسترش داد (ماده ۲). | ## بخش 2: دادگاه قانون اساسی ایتالیا | دادگاه قانون اساسی دربارهٔ قانونیت اساسی قوانین حکم می‌دهد و علیه آرای آن حق تجدیدنظر وجود ندارد؛ زیرا دادگاه در امور مربوط به قانون اساسی بالاترین مرجع است. از ۱۲ اکتبر ۲۰۰۷، زمانی که اصلاح ساختار سازمان‌های اطلاعاتی ایتالیا که در اوت ۲۰۰۷ تصویب شده بود لازم الاجرا گردید، پیشداوری «اسرار طبقه‌بندی شده دولتی» دیگر نمی‌تواند به عنوان بهانه ای برای امتناع از در اختیار گذاشتن اسناد به دادگاه مورد استفاده قرار گیرد. از میان آنانی که توسط دیوان‌های عالی انتخاب می‌شوند، ۳ نفر توسط دادگاه عالی کاسیاسیون (دادگاه کیفری و مدنی)، یک نفر توسط دیوان محاسبات و یک نفر توسط شورای دولت (دیوان عالی اداری) انتخاب می‌گردد. کاندیداها باید یا وکیلان دارای بیست سال یا بیشتر تجربه باشند یا استادان تمام رشته حقوق یا قضاتی (حتی بازنشسته) از محاکم عالی اداری یا مدنی یا کیفری باشند. | ## بخش 3: دادگاه قانون اساسی ایتالیا | رئیس دادگاه از میان اعضا با رای مخفی و با اکثریت مطلق (۸ رای در صورت حضور کامل دادگاه) انتخاب می‌شود. اگر هیچ‌کس اکثریت را به دست نیاورد، انتخابات دور دوم میان دو قاضی دارای بیشترین آرا برگزار می‌شود. | ## جمع‌بندی | رئیس دادگاه یک یا چند معاون تعیین می‌کند تا در صورت غیبت وی به نمایندگی از او اقدام نمایند.
موضوع مقاله: روبرتو ترملونی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روبرتو ترملونی | مقدمه: روبرتو ترملونی (۳۰ اکتبر ۱۹۰۰ – ۸ سپتامبر ۱۹۸۷) اقتصاددان، دانشگاهی، تاجر و سیاستمدار سوسیال دموکرات ایتالیایی بود. | ## بخش 1: روبرتو ترملونی | او که مدت‌ها آرزو داشت روزنامه‌نگار شود، پس از خدمت در ارتش ایتالیا در جنگ جهانی اول به تحریریه روزنامه مشهور میلان «لا سرا» پیوست. در همان سال‌ها به تدریج ارتباط نزدیکی با محافل روشنفکری و فرهنگی شهر پیدا کرد و نوشته‌های او در حوزه اقتصاد و مسائل اجتماعی توجه برخی محققان جوان را جلب کرد. در سال ۱۹۱۹ همراه برادرش آتیلیو انتشارات «آراکنه» را بنیان گذاشت و سپس در ایجاد یک تعاونی صنعتی مشارکت کرد که نخستین نمایشگاه تجاری میلان را راه‌اندازی کرد. این تجربه برای او آغاز پیوند جدی با دنیای صنعت و اقتصاد عملی بود که بعدها در مسیر سیاسی و دانشگاهی‌اش تأثیر گذاشت. فعالیت سیاسی ترملونی در دوران جنگ آغاز شد، زمانی که به شاخه جوانان حزب جمهوری‌خواه ایتالیا (PRI) ملحق شد. سپس به یکی از حامیان سرسخت فیلیپو توراتی، سوسیالیست تکاملی و ضد فاشیست، تبدیل شد و در سال ۱۹۲۲ با تشکیل حزب سوسیالیست واحد (PSU) به فیلیپو توراتی پیوست. این حزب که از حزب سوسیالیست ایتالیا (PSI) جدا شده بود، در سال ۱۹۳۰ دوباره به آن ملحق شد و ترملونی در کنار چهره‌هایی چون توراتی، کلودیو ترووس، کارلو روسلی و جوزپه سارگات در جناح اصلاح‌طلب حزب برجسته شد. | ## بخش 2: روبرتو ترملونی | او همراه روسلی و پیترو ننی در سال ۱۹۲۶ نشریه سوسیالیستی «کواترو استاتو» را تأسیس کرد. این فعالیت مطبوعاتی، او را به عنوان یکی از صداهای منتقد فاشیسم و مدافع اصلاحات اجتماعی در فضای سیاسی دهه ۱۹۲۰ معرفی کرد. فعالیت حرفه‌ای به دلیل باورهای ضد فاشیستی موفق به یافتن شغل دانشگاهی نمی‌شد، بنابراین در سال ۱۹۳۰ به عنوان مدرس اقتصاد سیاسی در دانشگاه ژنو در سوئیس مشغول به کار شد. او روزنامه مالی «۲۴ اوره» را که بر اساس الگوی «فایننشال تایمز» طراحی شده بود، در ۱۵ فوریه ۱۹۳۳ منتشر کرد. او که از بازداشت به دلیل فعالیت‌های ضد فاشیستی گریخته بود، در جنگ جهانی دوم در کوکیو-ترویزاگو در وارزه مخفی شد و بر کار با انتشارات آراکنه و نگارش تاریخ صنعت معاصر ایتالیا تمرکز کرد. پس از جنگ، به عنوان کمیسر وزارت تولیدات صنعتی در ایتالیا شمالی و رئیس شورای صنعتی ایتالیا شمالی منصوب شد. ترملونی سال‌ها چهره برجسته حزب سوسیالیست ایتالیا (PSI) و سپس پس از ۱۹۴۷ در حزب دموکراتیک سوسیالیست ایتالیا (PSDI) بود. | ## بخش 3: روبرتو ترملونی | در سال ۱۹۴۶ به شورای شهر میلان انتخاب شد و همان سال به عضویت مجلس مؤسسان ایتالیا درآمد. میان سال‌های ۱۹۴۷ و ۱۹۴۸ به عنوان وزیر صنعت و بازرگانی ایتالیا در کابینه چهارم د گاسپری خدمت کرد. او در سال ۱۹۴۸ در کابینه پنجم د گاسپری وزیر بدون پرتفوی و مسئول اجرای طرح مارشال شد. اما در ۳۱ اکتبر ۱۹۴۹ همراه با جوزپه سارگات و ایوان ماتئو لومباردو از دولت استعفا داد. در ادامه ریاست «ایستیتوتو پر له رلاتسیونی پوبلیکه» را بر عهده گرفت که در سال ۱۹۵۲ در میلان تأسیس شده بود. در همین دوره همراه با اتزیو ویگورلی کمیته پارلمانی بررسی مشکلات فقر و بیکاری را رهبری کرد. در دهه ۱۹۶۰ سه بار به عنوان وزیر خزانه‌داری ایتالیا (۱۹۶۲–۱۹۶۶) و سپس از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ به عنوان وزیر دفاع ایتالیا خدمت کرد. | ## جمع‌بندی | ترملونی بر اثر سکته قلبی در بیمارستانی در برونک، آلتو آدیجه، در ۸ سپتامبر ۱۹۸۷ درگذشت.
موضوع مقاله: مرحله پلی‌آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۲ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرحله پلی‌آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۲ | مقدمه: در مجموع ۱۶ تیم در مرحله پلی‌آف مقدماتی برای تعیین تکلیف هفت تیم از ۴۰ تیم حاضر در مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۲ به رقابت پرداختند. | ## بخش 1: مرحله پلی‌آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۲ | تیم‌ها ۱۴ تیم زیر که به دو منطقه (منطقه غرب و منطقه شرق) تقسیم شده‌اند، وارد مرحله پلی‌آف مقدماتی شدند که شامل دو دور می‌شود: ۲ تیم در دور مقدماتی وارد شدند. منطقهتیم‌هایی که وارد مرحله پلی‌آف می‌شوندتیم‌هایی که وارد مرحله مقدماتی می‌شوندمنطقه غرب التعاون بنی یاس الشارجه الزورا نسف قرشی الجیشمنطقه شرق چانگچون یاتای ویسل کوبه اولسان هیوندای دئگو بوریرام یونایتد پورت ملبورن ویکتوری ملبورن ویکتوری سیدنی کایا ایلویلو شان یونایتد فرمت در مرحله پلی‌آف مقدماتی، هر مسابقه به صورت تک‌بازی برگزار می‌شد. | ## بخش 2: مرحله پلی‌آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۲ | دورتاریخ مسابقاتمرحله مقدماتی۸ مارس ۲۰۲۲مرحله پلی‌آف۱۵ مارس ۲۰۲۲ نمودار نمودار مرحله پلی‌آف مقدماتی برای هر منطقه بر اساس رتبه‌بندی اتحادیه هر تیم و جایگاه آنها در فدراسیون‌شان تعیین شد، به طوری که تیم فدراسیون با رتبه بالاتر میزبان مسابقه بود. هفت برنده مرحله پلی‌آف (سه تیم از منطقه غرب و چهار تیم از منطقه شرق) به مرحله گروهی راه یافتند تا به ۳۲ تیم راه یافته مستقیم بپیوندند. | ## بخش 3: مرحله پلی‌آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۲ | ## جمع‌بندی | |+منطقه شرق |} منطقه شرق دور پلی‌آف خلاصه در مجموع ۱۴ تیم در دور پلی‌آف بازی کردند: ۱۲ تیم که در این مرحله وارد شدند و دو تیم برنده دور مقدماتی.
موضوع مقاله: نشان رسمی بولونیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نشان رسمی بولونیا | مقدمه: نشان شهر بولونیا در ایتالیا شامل یک سپر بیضی شکل بود که به چهار قسمت تقسیم شده بود، دو قسمت حاوی یک صلیب قرمز بر روی زمینه سفید (نشان شهر) که بر فراز آن نشان «کاپو دانجیو» قرار داشت و دو قسمت دیگر حاوی عبارت آزادی با حروف طلایی بر روی زمینه آبی (نشان مردم) بود. | ## بخش 1: نشان رسمی بولونیا | اولین روایت از آن، نقاشی‌ای بود که در حاشیه سندی مربوط به سال ۱۲۵۹ در مورد پرچم بولونیا دیده می‌شود، در حالی که اولین تصویر رنگی در یک نسخه خطی مربوط به سال ۱۳۱۱ توسط اساسنامه هنر پارچه‌فروشان یافت می‌شود. به گفته کروبینو گیرارداچی در کتاب خود، تاریخ بولونیا، صلیب سرخ در طول اولین جنگ صلیبی سرچشمه گرفته است، زمانی که لودوویکو بیانچتی پرچمی با تصویر صلیب، پرچمی که توسط صلیبیون بولونیایی استفاده می‌شد، به تارتارو تنکاراری داد تا او آن را به قاضی بولونیا بدهد، که سپس تصمیم گرفت آن را به عنوان نماد شهر اتخاذ کند. روایت دیگری می‌گوید که این نشان زمانی به تصویب رسید که بولونیا عضوی از اتحادیه لومبارد بود، اما هر دوی این فرضیه‌ها اغلب رد می‌شوند زیرا احتمال بیشتری وجود دارد که صلیب به عنوان نمادی برای شبه‌نظامیان بولونیا و بعداً به عنوان نمادی از کل شهر پذیرفته شده باشد. | ## بخش 2: نشان رسمی بولونیا | این رئیس در واقع در طول جنگ بین پاپ و امپراتوری به عنوان نمادی از وفاداری شهر به جناح گوئلف و پاپ اضافه شد. به گفته گیرارداچی، دومین نماد شهر، سپر آبی با کلمه آزادی به رنگ طلایی، تقریباً در همان دوره در سال ۱۳۷۶ پدیدار شد، سالی که مردم بولونیا علیه حکومت کاردینال گوگلیلمو دی نوئله در جنگ هشت قدیس قیام کردند و طی آن شهر کمک نظامی و یک پرچم آبی با شعار آزادی به رنگ طلایی از فلورانسی‌ها دریافت کرد. نشان ملی مدرن در زمان سلطنت سانته بنتیوولیو روی سکه‌های بولونیز ظاهر شد، پس از آن سایر خانواده‌های حاکم این نشان را تغییر دادند تا نشان ملی آنها را نیز در بر بگیرد، اما این تغییرات هرگز به نماد ملی پایبند نماند. | ## بخش 3: نشان رسمی بولونیا | نماد نهایی، سر شیر، در قرن پانزدهم میلادی احتمالاً به عنوان اشاره‌ای به نشان اتخاذ شده توسط حامیان شورش ۱۳۷۶ میلادی، که شیری با پرچم صلیبی بود، ظاهر شد. | ## جمع‌بندی | با این حال، نشان ملی مدرن فقط سر شیر را نشان می‌دهد، زیرا این نماد پس از از دست دادن استقلال شهر به ایالت‌های پاپی اتخاذ شد.
موضوع مقاله: یولاند لوئیز ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یولاند لوئیز ساووی | مقدمه: زندگی‌نامه او دختر دوک چارلز اول ساووی، جنگجو، و بلانش مونتفرات، همچنین نوه عموی فقید فیلیبرت، دوک آمدئو نهم ساووی بود. | ## بخش 1: یولاند لوئیز ساووی | او وارث کل برادر، پدر، پدربزرگ و همچنین مادربزرگش یولاند فرانس، بزرگ‌ترین دختر بازمانده پادشاه چارلز هفتم فرانسه، بود. حق ذاتی او، پس از مرگ برادرش، جانشینی پادشاهی قبرس و اورشلیم بود، اگرچه پدر فیلیبرت این عناوین را به دست آورد. پدرش در سال ۱۴۹۰ پیش از موعد درگذشت و دوک‌نشین را به کارلو جیووانی آمادئو از ساووی، برادر کوچکتر ایولاندا، واگذار کرد. | ## بخش 2: یولاند لوئیز ساووی | این دوک جوان که تنها دو سال داشت، توسط مادرش که به عنوان نایب‌السلطنه دوک‌نشین منصوب شده بود، حمایت می‌شد. به دلایل سیاسی و سلسله‌ای، ایولاندا با پسرعمویش فیلیبرتو، وارث چارلز دوم، ازدواج کرد. این ازدواج در سال ۱۴۹۶، زمانی که ایولاندا تنها نه سال داشت، صورت گرفت و تا زمان مرگ ایولاندا در سال ۱۴۹۹ ادامه یافت. | ## بخش 3: یولاند لوئیز ساووی | به دلیل سن کم دختر، که در نه سالگی ازدواج کرده و در دوازده سالگی درگذشت، این ازدواج هیچ وارثی نداشت. در سال ۱۴۹۶، برادرش، دوک چارلز دوم ساووی، بدون فرزند درگذشت و وارث مرد سلسله ساووی بود و عمویش به سلطنت رسید. سپس این زوج ادعاهای خود را مطرح کردند و عناوین ملکه و پادشاه قبرس، اورشلیم و ارمنستان را برای خود برگزیدند. | ## جمع‌بندی | در داستان او موضوع رمانی تحت عنوان زن فراموش‌شدهٔ اوت‌کومب (۲۰۰۵) از ماد استریکان است.
موضوع مقاله: مارگارت ساووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارگارت ساووی | مقدمه: مارگارت ساووی (؛ ۷ اوت ۱۴۲۰ – ۳۰ سپتامبر ۱۴۷۹) دختر آمادئوس هشتم، دوک ساووی و ماری بورگوندی بود. | ## بخش 1: مارگارت ساووی | او در سه ازدواج برجسته خود، عناوین متعددی از جمله دوشس آنژو، دوشس کالابریا، کنتس ماین، کنتس پالاتینیت و کنتس وورتمبرگ را به خود اختصاص داد. زندگی‌نامه او دختر کنت آمادئوس هشتم ساووی (پادشاه از ۱۴۳۹ تا ۱۴۴۹، با نام فلیکس پنجم) بود. او در تورین بزرگ شد و در چهارده سالگی با لویی سوم آنژو، پادشاه اسمی سیسیل، ازدواج کرد. با این حال، او اندکی پس از عروسی درگذشت و مارگارت متعاقباً با لویی چهارم، پادشاه پالاتین، ازدواج کرد. | ## بخش 2: مارگارت ساووی | او که در سال ۱۴۴۹ دوباره بیوه شده بود، در سال ۱۴۵۳ با کنت اولریش پنجم وورتمبرگ ازدواج کرد. او به ادبیات علاقه زیادی داشت و نسخه‌های خطی را جمع‌آوری می‌کرد، چه به صورت سفارشی و چه خریداری شده. مارگارت ساووی» به او اختصاص داده شد که ابتدا در اشتوتگارت، سپس در مورگس و در نهایت بین سپتامبر ۲۰۲۰ و مارس ۲۰۲۲ در تورین به نمایش گذاشته شد. خانواده مارگارت یکی از هفت فرزند آمادئوس هشتم، کنت ساووی و همسرش مری بورگوندی بود. | ## بخش 3: مارگارت ساووی | پدربزرگ و مادربزرگ مادری او فیلیپ جسور، دوک بورگوندی و مارگارت سوم، کنتس فلاندر بودند. سوم سوم، او در ۱۱ نوامبر ۱۴۵۳ در اشتوتگارت با اولریش پنجم، کنت وورتمبرگ ازدواج کرد. از این ازدواج آنها صاحب فرزندان زیر شدند: مارگارت (حدود ۱۴۵۴ – ۲۱ آوریل ۱۴۷۰)، در ۲۳ آوریل ۱۴۶۹ با کنت فیلیپ اول اپشتاین-کونیگشتاین ازدواج کرد. فیلیپین (حدود ۱۴۵۶ – ۴ ژوئن ۱۴۷۵، ویرت)، در ۲۲ آوریل/۴ ژوئن ۱۴۷۰ با کنت جیمز دوم هورن ازدواج کرد. | ## جمع‌بندی | هلن (حدود ۱۴۶۰ – ۱۹ فوریه ۱۵۰۶)، در والدنبورگ در ۲۶ فوریه ۱۴۷۶ با کنت کرافت ششم هوهنلوهه-نوینشتاین ازدواج کرد.
موضوع مقاله: فهرست غذاها و نوشیدنی‌های ایتالیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست غذاها و نوشیدنی‌های ایتالیایی | مقدمه: آشپزی ایتالیایی طی قرن‌ها و تغییرات اجتماعی و سیاسی توسعه یافته و ریشه‌های آن به قرن ۴ پیش از میلاد بازمی‌گردد. | ## بخش 1: فهرست غذاها و نوشیدنی‌های ایتالیایی | تغییرات مهمی با کشف دنیای جدید و معرفی سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی، فلفل دلمه‌ای و ذرت رخ داد، که اکنون بخش اصلی آشپزی هستند، اما تا قرن ۱۸ به میزان قابل توجهی وارد نشده بودند.Del Conte, 11–21. آشپزی ایتالیایی شامل سنت‌های ریشه‌دار مشترک در سراسر کشور است، همچنین آشپزی منطقه‌ای مختلف که از هم متفاوت‌اند، به‌ویژه بین شمال، مرکز و جنوب ایتالیا که در تبادل مداوم هستند. بسیاری از غذاهایی که زمانی منطقه‌ای بودند، با تغییرات در سراسر کشور گسترش یافته‌اند. | ## بخش 2: فهرست غذاها و نوشیدنی‌های ایتالیایی | آشپزی ایتالیایی تنوع بالایی در طعم ارائه می‌دهد و یکی از محبوب‌ترین و تقلیدشده‌ترین آشپزی‌ها در جهان است. محبوب‌ترین غذاها و دستورها، طی قرن‌ها، اغلب توسط مردم عادی ایجاد شده‌اند تا آشپزها، به همین دلیل بسیاری از دستورهای ایتالیایی برای پخت خانگی و روزمره مناسب هستند و ویژگی‌های منطقه‌ای را رعایت می‌کنند. پنیر، سوسیس و شراب از غذاهای اصلی ایتالیایی هستند و همراه با پیتزا و قهوه (به ویژه اسپرسو) بخشی از فرهنگ خوراک‌شناسی دسرها سنت دیرینه‌ای در ترکیب طعم‌های محلی مانند مرکبات، پسته و بادام با پنیرهای شیرین مانند ماسکارپونه و ریکوتا یا طعم‌های عجیب و غریب مانند کاکائو، وانیل و دارچین دارند. | ## بخش 3: فهرست غذاها و نوشیدنی‌های ایتالیایی | ژلاتو، تیرامیسو و کاساتا از معروف‌ترین نمونه‌های دسرها، کیک‌ها و شیرینی‌های ایتالیایی هستند. ایتالیا بزرگ‌ترین تولیدکننده شراب در جهان و همچنین کشوری با وسیع‌ترین تنوع گونه‌های انگور بومی در جهان است. | ## جمع‌بندی | غذاها و نوشیدنی‌ها توجه: بخش «سایر غذاها و نوشیدنی‌ها» برای فهرست کردن غذاها بدون مکان خاص ضروری است.
موضوع مقاله: اسکاچیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسکاچیا | مقدمه: اسکیاچیاتا: معادل ایتالیایی کلمه، که به معنای «فشرده شده» یا «صاف و پهن شده» است. | ## بخش 1: اسکاچیا | اسکاچیا از یک لایه بسیار نازک خمیر به شکل مستطیل درست می‌شود که سه یا چهار بار روی خودش تا می‌خورد. این روش تا کردن خمیر باعث ایجاد لایه‌های متعدد و بافتی نرم و منعطف در نان می‌شود. رایج‌ترین ترکیب‌ها عبارت‌اند از, پنیر ریکوتا و پیاز پنیر و گوجه فرنگی گوجه فرنگی و پیاز گوجه فرنگی و بادمجان انتخاب مواد بستگی به مکان جغرافیایی، ذائقه محلی یا فصل سال دارد. تاریخچه اسکاچیا در اواخر قرن هفدهم پدیدار شد و از غذاهای اصلی سفره‌های دهقانان بود. | ## بخش 2: اسکاچیا | در سیسیل، دستور پخت آن نسل به نسل منتقل و با توجه به نظرات آشپزی آن زمان گسترش یافت. در سفره‌های روستایی پادشاهی سیسیل و سپس پادشاهی دو سیسیل، این دستور پخت ساده بر اساس نان، سبزیجات و گوشت تهیه می‌شد و اغلب از باقیمانده یک شام مفصل یا یک ناهار تکراری استفاده می‌شد. اولترمودو در آغاز قرن هجدهم با دستور پختی مبتنی بر سبزیجات و سیب‌زمینی بر روی سفره‌های سیسیلی ظاهر شد. این غذا زمانی به موفقیت رسید که خود مونکادا، شاهزاده پاترنو، در سال ۱۷۶۳، در طول جشن‌های کریسمس آن را روی سفره خود خواست. | ## بخش 3: اسکاچیا | از آن زمان، سنت آن را به عنوان یک غذای محبوب کریسمس با دستور پختی که نسل به نسل منتقل شده است، قرار داده است. تا به امروز، اسکاچیا در قلمرو سیسیلی رواج گسترده‌ای دارد و بازاریابی قابل توجهی در صنایع دستی داشته است. | ## جمع‌بندی | همچنین در برخی از جوامع سیسیلی-آمریکایی، به ویژه در میدل‌تاون، کنتیکت نیز محبوب است.