موضوع مقاله: کافه ملکیوره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کافه ملکیوره | مقدمه: کافا حرفهٔ نویدبخشی را در رم آغاز کرد، اما این حرفه با مرگ زودهنگامش در پی یک حادثهٔ کاری، کوتاه شد. | ## بخش 1: کافه ملکیوره | پس از نقل مکانش به رم در سال ۱۶۵۸ یا کمی پس از آن، او اغلب با نام ملکیور (یا ملکیوره) مالتی شناخته می‌شد. ارکوله فراتا به معنای دقیق کلمه معلم کافا نبود، هرچند احتمالاً در اصلاح تکنیک او به کافا کمک کرده بود. با وجود اینکه کافا خیلی زود سفارش‌های خودش را دریافت کرد، اما همچنان با فراتا در ارتباط نزدیک بود و با او همکاری می‌کرد. در سال ۱۶۶۰، کافا اولین قرارداد مستقل خود را با شاهزاده کامیلو پامفیلی برای یادبود شهادت سنت یوستاچه در سنت آنیس این آگون امضا کرد. در سال ۱۶۶۲، او به عضویت آکادمی سن لوکا درآمد و حتی در سال ۱۶۶۷ به عنوان مدیر آن انتخاب شد، اما این افتخار را نپذیرفت. کافا در ۴ سپتامبر ۱۶۶۷ پس از فرو ریختن مقداری از مصالح در ریخته‌گری سنت پیتر، در حالی که روی تزئینات محراب کلیسای جامع سنت جان در والتا کار می‌کرد، درگذشت. هیچ بنای یادبود یا پلاک یادبودی به افتخار او در شهر زادگاهش، ویتوریوسا، مالت، وجود ندارد. | ## بخش 2: کافه ملکیوره | مجسمه مرمری سنت رز لیما در حال مرگ (امضا و تاریخ ۱۶۶۵؛ لیما، سانتو دومینگو) در سال ۱۶۶۸ به عنوان قطعه مرکزی مراسم تقدیس این قدیس آینده در کلیسای سانتا ماریا سوپرا مینروا در رم قرار گرفت و بلافاصله پس از آن رویداد به پرو ارسال شد. اگرچه این مجسمه شباهت‌های ظاهری با تابلوی «خلسه سنت ترزا» اثر برنینی دارد و احتمالاً به نوبه خود بر تابلوی «مرگ لودوویکا آلبرتونی مقدس» اثر دومی تأثیر گذاشته است، اما مجسمه کافا، مرگی آرام و عاری از آشفتگی‌های دو اثر برنینی را به تصویر می‌کشد.Vassallo, Alvin (15 February 2020). نقش برجسته از سنگ مرمر سفید مربوط به وجد سنت کاترین سینا در سانتا کاترینا آ مانیاناپولی در رم. زمینه چند رنگ منحنی، تداعی کننده تشکیل ابرها و هاله ای است که این ایده را تقویت می‌کند که قدیس به بهشت منتقل می‌شود. هیچ تاریخ مشخصی برای مداخله کافا وجود ندارد، اما به‌طور کلی پذیرفته شده است که او خودش آن را به پایان رسانده است، یعنی ۱۶۶۷ یا قبل از آن. موم بوزتو برای این اثر توسط ادگار ولا در سال ۱۹۹۵ کشف شد و اکنون در یک مجموعه خصوصی در مالت است. یک مجسمه نیم‌تنه از الکساندر هفتم در یک نسخه سفالی بسیار نفیس در کاخ چیگی در آریچا وجود دارد، یک مجسمه برنزی امضا شده (مربوط به سال ۱۶۶۷) در موزه متروپولیتن نیویورک (عکس اینجا) و یک مجسمه برنزی دیگر در کلیسای جامع سینا. | ## بخش 3: کافه ملکیوره | تعدادی از سفال‌های کافا در موزه ارمیتاژ در سن پترزبورگ، موزه موژا (که قبلاً موزه ملی هنرهای زیبا بود) در والتا، موزه پالازو ونیز در رم، موزه فوگ در دانشگاه هاروارد، ماساچوست و موزه روما قرار دارند. نقش برجسته‌ها و مجسمه‌های مومی مختلفی از کافا در مالت وجود دارد: موزه والتا طرح‌هایی از شهدا و مدل‌هایی برای مجسمه‌های موجود در رواق میدان سنت پیتر در رم دارد. قابل توجه است که موژا محل نگهداری خیریه حکاکی شده سنت توماس ویلانووا و یک مجسمه برنزی از سنت رز لیما است که کپی کوچکتری از مجسمه سنت رز لیما در حال مرگ است که خود کافا آن را از سنگ مرمر ساخته بود. اخیراً چهار نقش برجسته در کلیسای جامع مدینا کشف شده است که نمایانگر تولد عیسی مسیح، ستایش چوپانان، بشارت و جلال سنت رز لیما هستند. بیشتر کارهای ناتمام توسط ارکوله فراتا تکمیل شد، به عنوان مثال: شهادت سنت یوستا در سنت آنیس این آگون، رم (۱۶۶۰–۱۶۶۹). | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۴، ولا کشف خود از یک بزتوی مومی توسط کافا برای این نقش برجسته مرمری را منتشر کرد.