موضوع مقاله: اوروند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوروند | مقدمه: +تیره اوروند قوم بختیاری شاخه هفت‌لنگ، باب دورکی، طایفه موری زبان لری بختیاری محل سکونت ایران (خوزستان، چهارمحال و بختیاری، اصفهان، تهران) اوَروَند (یاور وند) یکی از تیره‌های شناخته‌شدهٔ طایفه «موری» در قوم بختیاری است که در دسته‌ی بختیاری‌های هفت‌لنگ قرار دارد. | ## بخش 1: اوروند | ایرج افشار سیستانی، جغرافیای عشایر ایران، تهران: انتشارات اطلاعات، ۱۳۷۴.محمدحسن گنجی، بختیاری در آیینه تاریخ، تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۷۸. جایگاه در تقسیم‌بندی قومی دودمان موری که از شاخه‌های اصلی باب دورکی در قوم بختیاری به‌شمار می‌آید، خود به دو زیرشاخه تقسیم می‌شود: بوری باب: شامل تیره‌های علیجان‌وند، بوری، گورداگونی، کرتلایی بردنی باب: شامل تیره‌های غریب‌وند، اوَروند، حسن‌وند، عبدِه‌وَند، عیدی‌وند، قاسمعلی‌وَند، کریم‌وَند و ... دودمان‌نامه تیره اوروند همانطورکه در نمودار به تصویر کشیده شده است، تیره‌های غریب‌وند و اوروند، از شخصی به نام «عالی»، که یکی از دو نتیجه‌ی «مُوری» بوده است، پا گرفته‌اند، و در طول زمان و مکان، به‌عنوان بخشی از جامعه ایرانی، گسترده شده‌اند. اگرچه در آن زمان، ثبت اطلاعات شناسایی افراد به‌طوررسمی رایج نبوده است، اما می‌دانیم که نام «اوَر»، نسخه‌ی عامیانه از واژه و نام فارسی «یاور» می‌باشد، که در گویش خاص بختیاری، گاهی حرف‌ها پس و پیش تلفظ می‌شوند، و یا تلفظ نمی شوند. و یا سه شخص دیگر، به‌طورکل وجود نداشته‌اند، و شکل‌گیری سه خاندان دیگر به این شکل بوده که آنها از خانواده‌های متفاوت دیگر بوده‌اند، اما به جهت پیوندهای خانوادگی بسیار با فرزندان و نوه‌های اوَر، به‌عنوان شاخه‌ای از تیره‌ی اوروند شناخته شدند. | ## بخش 2: اوروند | به هرصورت، امروز می دانیم که پنج شاخه‌ی بزرگ وجود دارند، که اصل و ریشه‌ی خانوادگی آنها، به اوَر نسبت داده می‌شود. پس این درخت‌خانوادگی، بر همین اساس شکل گرفته است و می‌بینیم که تیره‌ی اوروند از سوی هر پنج فرزند گسترده شده است: صادق؛ در تمام این خاندان با نام خانوادگی یوسفی اوروند شناخته می‌شوند. شاهین: همچنین با نام خانوادگی یوسفی اوروند در تمام این خاندان شناسایی می‌شوند، اگرچه احتمال دارد که در‌گذشته، نام‌خانوادگی آنها، «رضاوند» و یا «رضایی اوروند» بوده باشد. عبده‌وَلی: با چند نام‌خانوادگی متفاوت شناسایی می‌شوند: شیروانی اوروند، موری شیروانی، طاهری اوروند و ... جغرافیای تاریخی به جز خانواده‌هایی از تیره اوروند که از ابتدای سده بیستم (در حدود سالهای ۱۲۵۰ تا ۱۲۸۰ خورشیدی)، به یکجانشینی رو آورده و به شهرهای بزرگتر مهاجرت کردند، قلمرو کوچنشینی این تیره، از گذشته تا به امروز، از پهنه‌ی سرسبز و کوهستانی بازفت در چهارمحال و بختیاری (برای فصل گرما)، تا شمال خوزستان، یعنی اندیکا و شیمبار، و روستایی به نام چال کُنار (برای فصل سرما) بوده و می‌باشد. | ## بخش 3: اوروند | سکونت امروزی با دگرگونی شهرها و سبک زندگی عشایر و سکونت تدریجی آنها، امروزه بسیاری از خانواده‌های اوروند در مناطق مختلفی، شهرنشین شده‌اند. از جمله: در خوزستان: اهواز، شوشتر، مسجدسلیمان، لالی، اندیکا، ماهشهر، امیدیه، ایذه و ... در چهارمحال و بختیاری: بازفت و کوهرنگ در قسمت‌های مختلف از استان اصفهان زبان و فرهنگ این مردم نیز، همچون همه‌ی خانواده‌های بختیاری، به زبان لری بختیاری سخن می‌گویند و دارای فرهنگ شفاهی پُربار، موسیقی بومی، برگزاری آیین‌های سنتی و نقش‌آفرینی در سیاست و اجتماع منطقه هستند. آیین‌ها و مراسم تیره‌ی اوروند، در مراسم و مناسبت‌های قومی مانند عروسی‌های سنتی، سوگواری‌ها، و آیین‌های مذهبی، نقش فعالی ایفا می‌کنند. | ## جمع‌بندی | این تیره به‌واسطهٔ وابستگی به طایفهٔ موری، در بسیاری از آیین‌های سنتی و فرهنگی قوم بختیاری، حضور چشم‌گیر دارد.