موضوع مقاله: کماکان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کماکان | مقدمه: کماکان یک گروه موسیقی تلفیقی ایرانی است که در سال ۱۳۹۱ به سرپرستی مهدی ساکی با هدف تجربه‌ای نو در ترکیب موسیقی معاصر با موسیقی جنوب ایران شکل گرفت. | ## بخش 1: کماکان | این گروه با الهام از اشعار مولانا و ترکیب آن‌ها با موسیقی فولکلور جنوب ایران، به‌علاوه بهره‌گیری از اشعار ابراهیم منصفی، آثار خود را تولید کرده و تاکنون در رویدادهای بین‌المللی متعددی به اجرا پرداخته است. شکل‌گیری گروه موسیقی «کماکان» در اوایل دههٔ ۱۳۹۰ به ابتکار مهدی ساکی، هنرمند اهل اهواز و فارغ‌التحصیل رشتهٔ بازیگری تئاتر، شکل گرفت. ساکی که پیش‌تر در عرصهٔ تئاتر و سینما فعالیت داشت، با هدف خلق فضایی نوآورانه و متفاوت در موسیقی، ایدهٔ تشکیل گروه را مطرح کرد. تمرکز اولیهٔ گروه بر بازآفرینی موسیقی جنوب ایران با بهره‌گیری از اشعار کلاسیک فارسی و عربی بود. این روند سرانجام به انتشار اولین آلبوم رسمی گروه با نام «کماکان» در سال ۱۳۹۴ انجامید که با استقبال مخاطبان و منتقدان همراه شد. این آلبوم که تنظیم‌های آن توسط ماکان اشگواری انجام شده بود، ترکیبی از موسیقی محلی و فضای عرفانی ارائه می‌داد. | ## بخش 2: کماکان | اعضای گروه مهدی ساکی – خواننده و رهبر گروه مجتبی خاتمی – نوازندهٔ سازهای کوبه‌ای و خواننده عارف میرباقی – نوازندهٔ گیتار بیس شعیب کمین‌پور – نوازندهٔ گیتار الکتریک فرهاد اسدی – نوازندهٔ درامز کاوه غفاری – نوازندهٔ کیبورد و آکوردئون سبک و رویکرد گروه کماکان با الهام از موسیقی جنوب ایران، به‌ویژه سنت‌های بوشهر و خوزستان، در آثار خود از آوازهای کار دریایی، ذکرهای آیینی و ریتم‌های کوبه‌ای محلی بهره می‌گیرد. این گروه همچنین از اشعار عرفانی فارسی، به‌ویژه مولانا، الهام می‌گیرد و بخشی از فضای موسیقایی خود را بر مفاهیم معنوی استوار می‌کند. کماکان در کنار استفاده از عناصر سنتی، به ترکیب سبک‌هایی چون جز، بلوز، موسیقی الکترونیک و مینیمالیسم نیز می‌پردازد. این رویکرد باعث شده آثار گروه در چارچوب سبک‌های مشخص جای نگیرند و تلفیقی میان موسیقی محلی و نوگرایی را دنبال کنند. استفاده از زبان‌های فارسی و عربی نیز از جمله ویژگی‌های شاخص این گروه است که در کنار تنوع فرهنگی و موسیقایی ابعاد متفاوتی به آثار آن می‌بخشد. این آلبوم شامل ۱۲ قطعه با مدت‌زمان ۴۹ دقیقه و ۲ ثانیه است و ترکیبی از موسیقی بومی جنوب ایران، اشعار کلاسیک فارسی از جمله مولانا، ابراهیم منصفی و حسین منزوی، لالایی‌های محلی و زبان عربی را ارائه می‌دهد. | ## بخش 3: کماکان | در تولید این اثر، نوازندگان و هنرمندانی به عنوان همخوان، از جمله ماکان اشگواری، داریوش آذر و ابراهیم علوی همکاری داشتند. برخی آن را تجربه‌ای نو در تلفیق موسیقی عرفانی و مدرن ارزیابی کردند، در حالی که برخی دیگر به چالش‌های این تلفیق و میزان موفقیت آن در ایجاد پیوند میان عناصر سنتی و معاصر اشاره داشتند. این آلبوم جایگاه گروه کماکان را به‌عنوان یک گروه فعال در موسیقی تلفیقی ایران معرفی کرد و مسیر همکاری‌ها و اجراهای بعدی آن‌ها را شکل داد. به‌کارگیری عناصر موسیقایی ملل مختلف در قالب کلی موسیقی پاپ نقشی در جذب طیف‌های گوناگون مخاطب داشت و باعث شد آثار گروه نه‌فقط در میان علاقه‌مندان به موسیقی بومی، بلکه در میان مخاطبان سبک‌های تلفیقی و مدرن نیز شنیده شود. در تور اجراهای این آلبوم همکاری با هنرمندان مختلفی از جمله سردار سرمست، ابراهیم علوی و مهرداد علیزاده صورت گرفت. - قطعات: شوفی، شکر، یوما، یعنی مادر، گم اندر گم، دعوت، نیست دگر، دست زنان، دیب دیب، کماکان، حلقه به حلقه، لبخند است (۱۴۰۲) – شامل ۱۰ قطعه با تمرکز بر عناصر الکترونیک و تلفیق آن با اشعار کلاسیک؛ تجربه‌گراتر از آلبوم اول. | ## جمع‌بندی | از جمله همکاری‌های این آلبوم می‌توان به حمزه مقدم، ماکان اشگواری و مینا دریس اشاره کرد.