موضوع مقاله: ویلای پاپیروس‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلای پاپیروس‌ها | مقدمه: این ویلا به‌دلیل کتابخانه منحصربه‌فرد طومارهای پاپیروسی خود که در سال ۱۷۵۰ کشف شد، نام‌گذاری شده است. | ## بخش 1: ویلای پاپیروس‌ها | این ویلا یکی از مجلل‌ترین خانه‌ها در سراسر هرکولانوم و جهان روم باستان به‌شمار می‌رفت.مایوری، آمِده‌ئو. شکوه آن با معماری بی‌نظیرش و همچنین تعداد بسیار زیاد آثار هنری برجسته کشف‌شده از جمله فرسکوها، مجسمه‌های برنزی و پیکره‌سازی مرمرین نمایان است. ۳۵۹ این ویلا در خط ساحلی باستانی، پایین‌تر از آتشفشان وزوو قرار داشت و هیچ مانعی برای دیدن دریا وجود نداشت. در سال ۷۹ میلادی، فوران کوه وزوو در سال ۷۹ میلادی تمام هرکولانوم را با لایه‌هایی تا از مواد آتشفشانی ناشی از جریان پیروکلاستیک پوشاند. نخستین بار، هرکولانوم بین سال‌های ۱۷۵۰ تا ۱۷۶۵ توسط کارل وبر از طریق حفر تونل کاوش شد. نام این ویلا از کشف کتابخانه آن گرفته شده است؛ تنها کتابخانه‌ای از جهان یونانی-رومی که به‌طور کامل باقی مانده است. این کتابخانه شامل بیش از ۱۸۰۰ طومار پاپیروسی بود که اکنون به‌دلیل حرارت فوران کربنی‌شده و با نام «پاپیروس‌های هرکولانوم» شناخته می‌شوند. اگرچه اکنون درون خشکی قرار گرفته است، پیش از فوران آتشفشانی اکتبر سال ۷۹ میلادی، این سازه بیش از از خط ساحلی خلیج ناپل را اشغال کرده بود. ویلا دارای چهار طبقه در زیر طبقهٔ اصلی بود که به‌صورت تراس‌بندی‌شده و مشرف به دریا طراحی شده‌بود. اخیراً مشخص شده است که طبقهٔ اصلی در دوران باستان بالاتر از سطح دریا قرار داشته است. ورود از طریق فاوسس انجام می‌شد و سپس به آتریوم می‌رسیدند که به‌عنوان تالار ورودی و راهی برای دسترسی به بخش‌های گوناگون خانه عمل می‌کرد. پس از عبور از تابلینوم، نخستین پریستیل قرار داشت که از ده ستون در هر طرف تشکیل شده و در مرکز آن یک استخر شنا بود. با عبور از یک تابلینوم بزرگ می‌شد به پریستیل دوم و بزرگ رسید که در زیر یک پروپیلایون مجسمهٔ کهن آتنا پروماخوس قرار داشت. در درون تابلینوم مجموعه‌ای از نیم‌تنه‌های برنزی نگهداری می‌شد، از جمله سر اسکیپیون آفریکانوس. بخش‌های مسکونی و پذیرایی در اطراف رواق‌ها و تراس‌ها گرد آمده بودند و به ساکنان نور فراوان و چشم‌اندازی به روستا و دریا می‌دادند. در بخش‌های مسکونی، تأسیسات حمام آشکار شد و کتابخانهٔ طومارهای کربنی‌شدهٔ پاپیروسی درون capsae چوبی، بخشی بر روی قفسه‌های معمولی چوبی در اطراف دیوارها و بخشی بر روی دو طرف یک قفسهٔ مرکزی قرار داشت. زمین‌های اطراف شامل باغ‌های وسیع سرپوشیده و روباز برای قدم‌زدن در سایه یا آفتاب بودند. مجلل‌بودن ویلا نه تنها با تعداد فراوان آثار هنری، بلکه به‌ویژه با شمار زیاد مجسمه‌های برنزی کمیاب که همگی شاهکار بودند، آشکار است. در اطراف ایمپلویوم آتریوم، ۱۱ پیکرهٔ فوارهٔ برنزی قرار داشت که ساتیرها را در حال ریختن آب از کوزه و آمورینی‌ها را در حال ریختن آب از دهان یک دلفین نشان می‌دادند. پنج مجسمهٔ برنزی در اندازهٔ واقعی از زنان رقصنده با پپلوس دوریایی، در حالت‌های متفاوت و با چشمان مرصع ساخته شده بودند. | ## بخش 2: ویلای پاپیروس‌ها | اپیکوریسم و کتابخانه مالک خانه، احتمالاً لوسیوس کالپورنیوس پیزو کایسونیوس، کتابخانه‌ای با محتوای عمدتاً فلسفی تأسیس کرد. اعتقاد بر این است که این کتابخانه ممکن است توسط دوست و مشتری خانوادگی پیزو، فیلودموس گادارا، فیلسوف اپیکوری جمع‌آوری و انتخاب شده باشد، هرچند این نتیجه قطعی نیست.به Erlend D. این فلسفه می‌آموزاند که انسان فانی است، کیهان نتیجهٔ تصادف است، خدایی خیرخواه وجود ندارد و معیارهای زندگی خوب لذت و اعتدال هستند. ارتباطات فیلودموس با پیزو به او فرصت داد تا بر دانشجویان جوان ادبیات و فلسفهٔ یونانی که در هرکولانوم و ناپل گرد آمده بودند تأثیر بگذارد. بخش عمده‌ای از آثار او در حدود هزار طومار پاپیروس در کتابخانهٔ فلسفی بازیابی‌شده در هرکولانوم کشف شد. اگرچه آثار نثری او به سبک طولانی و غیر دوره‌ای معمول نثر هلنیستی پیش از احیای سبک آتیک پس از سیکرو نوشته شده‌اند، فیلودموس از استاندارد ادبی متوسط که اکثر اپیکوری‌ها آرزو داشتند فراتر رفت و توانست بر برجسته‌ترین رومیان دانشمند و ممتاز عصر خود تأثیر بگذارد. هیچ‌یک از آثار نثری او تا زمان کشف طومارهای پاپیروس در میان خرابه‌های ویلای پاپیروس‌ها شناخته نشده بود. در زمان فوران وزوو در سال ۷۹ میلادی، کتابخانهٔ ارزشمند درون جعبه‌ها آمادهٔ انتقال به مکانی امن بود که با جریان پیروکلاستیک گرفتار شد؛ در نهایت فوران حدود ۲۰–۲۵ متر از خاکستر آتشفشانی را بر روی سایت رسوب داد و طومارها را سوخت، اما آن‌ها را حفظ کرد – تنها کتابخانهٔ باقی‌مانده از عصر باستان کلاسیک – زیرا خاکستر سخت شد و توف تشکیل داد. خانوادهٔ بوربون تحت چارلز هفتم ناپل کاوش‌ها را پس از بازکشف هرکولانوم در ۱۷۳۸ آغاز کردند.آکادمی نیروی دریایی سلطنتی ۱۰ دسامبر ۱۷۳۵ اولین موسسه‌ای بود که توسط چارلز سوم برای دانشجویان ایجاد شد، و سپس در ۱۸ نوامبر ۱۷۸۷ آکادمی نظامی سلطنتی (بعدها مدرسه نظامی ناپل): کاوش در هرکولانوم از طریق حفر تونل‌ها و سوراخ کردن دیوارها برای یافتن گنجینه‌هایی مانند نقاشی‌ها، مجسمه‌ها و دیگر تزئینات برای نمایش در موزه هرکولانوم، بخشی از کاخ سلطنتی در پورتیکی انجام شد. کاوش‌های بعدی ابتدا توسط روکه خوآکین د آلکوبیر و سپس توسط مهندس سوئیسی کارل یاکوب وبر، که تحت آلکوبیر برای چارلز هفتم ناپل کار می‌کرد، انجام شد. نخستین طومارهای پاپیروس که در ۱۷۵۲ به دست آمدند به دلیل تعداد زیادشان دور ریخته شدند، سپس برناردو تانوتچی به پادشاه توصیه کرد آن‌ها را مطالعه کند. کامیلو پادِرنی، که در کاوش‌ها شرکت داشت و احتمالاً اولین کسی بود که پاپیروس‌ها را رونویسی کرد، در نامه‌ای به تاریخ ۱۷۵۴ نوشت: «... در پنج محل، جایی که انتظار داشتیم با نیم‌تنه‌ها یا مجسمه‌ها مواجه شویم، باستانیان پیش از ما آن‌ها را حفر کرده و برده‌اند. روشی که آن‌ها جستجوهای خود را تنظیم می‌کردند به این شکل بوده است: جایی که زمین نسبتاً نرم بود، حفر می‌کردند و جایی که با لاوای سخت مواجه می‌شدند دست می‌کشیدند. اما چه به دلیل کمبود پول و چه نیروی کار، قطعاً قصد خود را کامل نکرده‌اند؛ همان‌طور که از مجسمه‌هایی که یافته‌ایم روشن است.» کاوش‌ها در ۱۷۶۵ به دلیل شکایت ساکنان بالای ویلا متوقف شد. در دههٔ ۱۹۸۰، تلاش برای بازکشف ویلا با مطالعهٔ اسناد قرن ۱۸ دربارهٔ ورودی‌های تونل‌ها آغاز شد و در ۱۹۸۶ از طریق یک چاه باستانی موفقیت حاصل شد. خاکبرداری برخی از تونل‌ها پاک شد تا امکان کاوش مجدد ویلا فراهم شود و مشخص شد بخش‌هایی از ویلا که از کاوش‌های پیشین باقی مانده بودند هنوز از نظر کمیت و کیفیت قابل توجه‌اند. کاوش برای آشکارسازی بخشی از ویلا در دههٔ ۱۹۹۰ انجام شد و دو طبقهٔ زیرین پیش‌تر کشف‌نشده را با فِرسکوهای در جای خود نشان داد. باقی‌مانده سایت حفاری نشده است زیرا دولت ایتالیا حفاظت را به کاوش ترجیح می‌دهد و از آنچه تاکنون کشف شده محافظت می‌کند.به مسائل حفاظتی در پمپئی و هرکولانوم مراجعه کنید. دیوید وودلی پکارد، که تأمین مالی کارهای حفاظتی در هرکولانوم را از طریق مؤسسهٔ علوم انسانی پکارد بر عهده داشته، گفته است احتمالاً می‌تواند حفاری ویلای پاپیروس‌ها را تأمین مالی کند هنگامی که مقامات با آن موافقت کنند؛ اما هیچ کار جدیدی تا تکمیل گزارش امکان‌سنجی که سال‌ها در حال تهیه بوده، مجاز نیست. | ## بخش 3: ویلای پاپیروس‌ها | بخش نخست گزارش در ۲۰۰۸ منتشر شد، اما شامل جدول زمانی یا برآورد هزینه نبود، زیرا تصمیم برای حفاری بیشتر سیاسی است. موضوعات سیاسی شامل حفاری در مناطق مسکونی و نیز ارجاعاتی به دخالت مافیا است.در جستجوی کلاسیک‌های گمشدهٔ تمدن غرب , The Australian, ۶ اوت ۲۰۰۸ با استفاده از تصویربرداری چندطیفی، تکنیکی که اوایل دههٔ ۱۹۹۰ توسعه یافت، می‌توان پاپیروس‌های سوخته را خواند. در این روش، تصاویر متعددی از پاپیروس‌های ناخوانا با فیلترهای مختلف در محدودهٔ مادون قرمز یا فرابنفش گرفته می‌شود تا طول موج‌های خاص نور ثبت شود و بهترین طیف برای تمایز جوهر از کاغذ روی سطح سیاه‌شدهٔ پاپیروس یافت شود. امید است که سی‌تی‌اسکنهای غیرمخرب بتوانند پیشرفت‌هایی در خواندن طومارهای حساس و بسته بدون تخریب آن‌ها ایجاد کنند. نتایج امیدوارکننده‌ای با استفاده از تصویربرداری با اشعهٔ ایکس فاز-کنتراست به‌دست آمده است. به گفتهٔ نویسندگان، «این پژوهش پیشگامانه افق‌های جدیدی نه تنها برای بسیاری از پاپیروس‌های هنوز بازنشده، بلکه برای دیگر پاپیروس‌های کشف‌نشده، احتمالاً شامل یک کتابخانهٔ دوم از پاپیروس‌های لاتین در سطح پایین‌تر ویلا که هنوز حفاری نشده، می‌گشاید.» موزه جی. پال گتی شرکت معماری لنگدون و ویلسون را مأمور ساخت یک نسخهٔ بازسازی‌شده از ویلا دی پاپیری کرد تا به‌عنوان موزه‌ای برای نمایش مجموعهٔ عتیقه‌های او عمل کند. بر اساس نقشه‌های وبر منتشرشده در لِ آنتیکیتا دی هرکولانو، موزه در مزرعهٔ مالیبو گتی در سال‌های ۱۹۷۲–۱۹۷۴ ساخته شد. مشاور معماری نورمن نوئربورگ و متصدی عتیقه‌های گتی، جیří فرل، به‌طور نزدیک با گتی و معماران همکاری کردند تا دقت طراحی ساختمان موزه تضمین شود. از آنجایی که ویلا دی پاپیری حفاری نشده بود، نوئربورگ بسیاری از جزئیات معماری و محوطه‌سازی ویلا را بر اساس عناصر خانه‌های رومی باستان در شهرهای پمپئی، هرکولانوم و استابیه قرار داد.The Getty. 11 May 2007 برای مثال، فوارهٔ موزاییکی در پرستایل باغ موزه نسخهٔ بازسازی‌شدهٔ فوارهٔ موجود در نیمفایوم خانهٔ خانهٔ فوارهٔ بزرگ در پمپئی است. ویلای بازتصورشدهٔ Getty Villa، همان‌طور که اکنون نامیده می‌شود، به‌عنوان پیوست موزه برای نمایش عتیقه‌ها و همچنین به‌عنوان مرکزی برای مطالعهٔ هنر باستان خدمت می‌کند. در ادبیات مدرن صفحات آغازین اثر داستانی سال ۱۸۵۰ چند روز در آتن ادعا می‌کنند که «ترجمهٔ یک دست‌نویس یونانی کشف‌شده در هرکولانوم» هستند. این رمان توسط فرانسیس رایت، فیلسوف زن، نوشته شد که تحت راهنمایی پدر بنیان‌گذار اپیکوری آمریکا، توماس جفرسون، بود و بدون پرده‌پوشی از شخصیت اپیکور، فلسفهٔ اپیکوری و ارزش‌های سکولار دفاع می‌کند. چندین صحنه در رمان پرفروش رابرت هریس، پمپئی، در ویلای پاپیروس‌ها، درست پیش از فوران و نابودی آن، رخ می‌دهد. پلینی جوان رکتی‌نا را که او همسر تاسکیوس می‌نامد، در نامهٔ ۱۶ از کتاب ششم نامه‌ها خود ذکر می‌کند. در آغاز فوران، رکتی‌نا آماده می‌شود تا کتابخانه را تخلیه کند و فوراً خبر آن را به دوست قدیمی خود، پلینی ارشد، فرمانده نیروی دریایی روم در میسنوم در سمت دیگر خلیج ناپل می‌فرستد. پلینی فوراً با یک کشتی جنگی حرکت می‌کند و به دیدن ویلا می‌رسد، اما فوران مانع از فرود و نجات رکتی‌نا و کتابخانهٔ او می‌شود – که برای باستان‌شناسان مدرن باقی مانده است تا آن را کشف کنند. آثار هنری مجسمه‌های ویلا طبق انتشار سال ۱۹۰۸ با عنوان دفن‌شده در هرکولانوم توسط اثل روس بارکر، مجسمه‌های برنزی و سنگی شامل سردیس‌های آتنا گورگولوفا، پالاس با سبک آرکائیستی، آپولوی آرکائی، سر یک آمازون، دیو نیسوس یا افلاطون، دوریفوروس، مِرکوری (اسطوره)، هومر، بطلمیوس الکساندر (الکساندر کبیر؟)، بطلمیوس فیلادلفوس، بطلمیوس سوتِر اول (سلئوکس نیکاتور اول) و دانیادها و دیگران یافت شده‌اند. سردیس‌ها مجسمه‌ها تصاویر تصاویر شامل صحنه‌هایی با: سر با کلاه‌خود گل‌افشان، آرخیمدس، آتیلیوس رجولوس، پسودو-سنکا، برنیکه، هراکلیتوس، بطلمیوس لاتیرس، بطلمیوس سوتِر دوم، سافو، جنگجویی با کلاه‌خود، اسکیپیوی آفریقایی، سر وازال (زن ناشناخته)، هانیبال یا یوبا، و سر با تاج. | ## جمع‌بندی | فِرسکوها فرسکوها شامل: تِزئوس پیروز بر مینوتور، تِلفوس که توسط گوزن ماده شیر خورده، کیرون در حال آموزش آخیل به چنگ، پرسئوس در حال کشتن مدوزا، ارابه‌ران، و پاپیری‌ها.