موضوع مقاله: نیروهای دریایی کشورهای محصور در خشکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیروهای دریایی کشورهای محصور در خشکی | مقدمه: اگرچه این کشورها قادر به توسعه یک نیروی دریایی آب‌های آبی نیستند، اما همچنان می‌توانند نیروهای مسلح خود را در دریاچه‌ها یا رودخانه‌های بزرگ مستقر کنند. | ## بخش 1: نیروهای دریایی کشورهای محصور در خشکی | دلایل متعددی وجود دارد که یک کشور محصور در خشکی ممکن است انتخاب کند نیروی دریایی داشته باشد. اگر یک رودخانه یا دریاچه مرز ملی را تشکیل دهد، کشورها ممکن است نیاز داشته باشند برای حفاظت و گشت‌زنی از آن مرز نیروی نظامی به‌کار گیرند. در برخی مناطق، جاده‌ها ممکن است غیرقابل اعتماد یا پرپیچ‌وخم باشند و یک رودخانه یا دریاچه ساده‌ترین راه برای جابجایی نیروهای نظامی در سراسر کشور باشد. گاهی اوقات، مالکیت یک پهنه آبی ممکن است مورد مناقشه قرار گیرد – برای نمونه، کشورهایی که در اطراف دریای خزر محصور قرار دارند دیدگاه‌های متفاوتی در مورد نحوه تقسیم مالکیت آن دارند. برخی از این نیروهای دریایی همچنین دارای شناورهای حمل نیرو یا وسایل نقلیه‌اند که به نیروهای زمینی امکان می‌دهد از یک دریاچه یا رودخانه عبور کرده یا در طول آن جابجا شوند. به‌کارگیری نیروهای نظامی در دریاچه‌ها و رودخانه‌ها محدود به کشورهای محصور در خشکی نیست. بسیاری از کشورها این نیروها را علاوه بر نیروی دریایی آب‌های آزاد خود حفظ می‌کنند. این نیروها ممکن است بخشی از همان سازمان باشند (برای نمونه ناوگان خزر روسیه) یا مستقل عمل کنند (برای نمونه گارد ساحلی ایالات متحده). در سال ۲۰۰۳، از کانال ولگا–دن روسیه برای انتقال یک ناوچه که توسط دولت آمریکا به نیروی دریایی آذربایجان اهدا شده بود، استفاده شد. | ## بخش 2: نیروهای دریایی کشورهای محصور در خشکی | : بولیوی در جریان جنگ اقیانوس آرام در سال ۱۸۷۹ دسترسی خود را به اقیانوس آرام از دست داد. این نیروی دریایی، که در سال ۱۹۶۶ به «نیروی دریایی بولیوی» تغییر نام داد، تا سال ۲۰۰۸ به ۵٬۰۰۰ پرسنل رسید. ، : اگرچه هر دو کشور با دریای خزر مرز دارند، اما دریای خزر از طریق هیچ آبراه طبیعی‌ای به اقیانوس متصل نیست. هر دو کشور، نیروی دریایی قزاقستان و نیروی دریایی ترکمنستان، نیروی دریایی کوچکی در دریای خزر دارند. : نیروی دریایی مردم لائوس شناورها را در رودخانه مکونگ، یکی از ویژگی‌های مهم جغرافیایی کشور، به‌کار می‌گیرد. از آنجایی که مکونگ بخش قابل‌توجهی از مرز لائوس را تشکیل می‌دهد، نیروی دریایی نقش مهمی در کنترل مرز ایفا می‌کند. این نیرو در رودخانه‌های اصلی کشور، به‌ویژه رودخانه پاراگوئه و رودخانه پارانا فعالیت می‌کند. سایر کشورها نیروهای نظامی مبتنی بر آب را بدون ایجاد یک نیروی دریایی مستقل اداره می‌کنند؛ در عوض، مسئولیت آن ممکن است به شاخه‌ای از یک خدمت نظامی دیگر واگذار شود. : یک نیروی دریایی کوچک (گردان دوم نیروهای زمینی) در رودخانه اوبانگی، شاخه‌ای از رود کنگو، نگهداری می‌شود. | ## بخش 3: نیروهای دریایی کشورهای محصور در خشکی | اوبانگی مرز کشور با جمهوری دموکراتیک کنگو را تشکیل می‌دهد و مسیر حمل‌ونقل مهمی است. : اتیوپی در سال ۱۹۵۵ نیروی دریایی ایجاد کرد، اما با استقلال اریتره در سال ۱۹۹۱ به کشوری محصور در خشکی تبدیل شد. : گردان مهندسین جنگ‌افزار و کشتی‌های جنگی دفاع میهن از نیروهای دفاعی مجارستان در بندر اوی‌پشت، در رودخانه دانوب در بوداپست مستقر است. در دهه ۲۰۰۰، ارتش مین‌روب‌های جدید خریداری کرد و مین‌روب‌های قدیمی را بازسازی یا بازنشسته کرد. : نیروهای دفاع رواندا شناورها را در دریاچه کیوو، بین رواندا و جمهوری دموکراتیک کنگو، به‌کار می‌گیرد. : نیروهای مسلح صربستان یک ناوگان رودخانه‌ای شامل مین‌روبها، قایق گشتیها و ناوچه آب‌خاکی در رودخانه‌های دانوب، تیسا و ساوا اداره می‌کند. : نیروهای مسلح سوئیس قایق‌های گشتی کلاس Aquarius را در دریاچه ژنو، دریاچه ماجیوره، دریاچه لوسرن، دریاچه لوگانو و دریاچه کنستانس به‌کار می‌گیرند که توسط گردان دهم قایق موتوری از یگان مهندسان اداره می‌شوند. | ## جمع‌بندی | : سرویس مرزی یک نیروی رودخانه‌ای شامل ناوچه‌ها و دیگر شناورها را در رودخانه آمو دریا اداره می‌کند.