موضوع مقاله: جیمز نلسون بارکر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمز نلسون بارکر | مقدمه: نخستین نمایشنامهٔ اجرا شدهٔ وی به نام اشک‌ها و لبخندها (۱۸۰۷) یک کمدی اجتماعی بود. | ## بخش 1: جیمز نلسون بارکر | Print بارکر در سپتامبر ۱۸۰۸ به یک سازمان سیاسی فیلادلفیا به نام «مردان جوان دموکرات» ملحق شد. حضور وی در این سازمان موجب شد به عنوان یک عضو هوشیار و مراقب شناخته شود و بر روند رأی‌گیری انتخابات نظارت کند که همین موضوع باعث به وجود آمدن کنترل دموکراتیک بر شوراها شد. همین کنترل منجر به انتخاب پدرش به عنوان شهردار برای دومین دوره بین سال‌های ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۳ شد. در سال ۱۸۰۹ و زمانی که بارکر بیست و پنج سال داشت، پدرش او را برای کسب تجربهٔ بیشتر در امور سیاسی و آمادگی حضور در عرصهٔ سیاسی به واشینگتن فرستاد.Crowley, John W. حضور در واشینگتن به او شرایط تعلیم علوم سیاسی و ایجاد ارتباطات سیاسی را فراهم کرد. اواخر زندگی بارکر پس از آنکه دوره‌اش به عنوان شهردار به پایان رسید، به نوشتن ادامه داد. خرافات یا پدر متعصب (۱۸۲۴) یک اثر تراژیک بود که در سال ۱۸۲۴ در تئاتر خیابان چستنات در فیلادلفیا با بازی مری آن داف در نقش مری به روی صحنه رفت. بنا بر گفتهٔ آرتور هابسون کویین طرح اصلی داستان حول محور پناهندگی پیوریتن گف می‌چرخد که به سبب تنهایی خود، مردم روستا را برای پیروزی در مقابل سرخپوستان رهبری می‌کند. | ## بخش 2: جیمز نلسون بارکر | او به کمک این مضمون، عدم شکیبایی پیوریتن‌های نیوانگلند و شکنجه و آزارشان برای جادوگری را در هم‌آمیخت.Quinn 1943, 147 نمایش‌نامهٔ او با نام چگونه یک عاشق را امتحان کنیم، در سال ۱۸۱۷ نوشته شد اما مانند دادگاه عشق تا سال ۱۸۳۶ تهیه‌کنندگی آن انجام نگرفت.Quinn 1943, 145 این نمایش که در بیست و ششم مارس ۱۸۳۶ در تئاتر آرچ استریت فیلادلفیا برای نخستین بار به اجرا درآمد، اقتباسی دراماتیک از رمان پیکارسک فرانسوی، جنون اسپانیایی به قلم پیگول لبرون (زادهٔ ۱۷۵۳- درگذشتهٔ ۱۸۳۵) است. بارکر نوشت: «این اثر تنها نمایشی بود که با آنچه مرا سیراب کرده بود، به قلم درآوردم.» گرچه بارکر احساس می‌کرد در جایگاه یک سیاستمدار بهتر از یک نمایش‌نامه‌نویس می‌تواند به جامعه خدمت کند.Crowley 1972, 365 او نتوانست فعالیت در دو عرصهٔ سیاست و ادبیات را به صورت برابر پیش ببرد و همین باعث می‌شد در وهلهٔ اول خود را یک سیاستمدار تصور کند و در وهلهٔ بعدی، یک نویسنده. او در بین سال‌های ۱۸۱۸ تا ۱۸۵۸ تمرکز خود را از نوشتن نمایش‌نامه برداشت و بیشتر وقت خود را صرف نوشتن مقالات سیاسی، اشعار بزرگ‌داشت و تاریخ محلی نمود.Crowley, John W. 366 او در بین سال‌های ۱۸۳۲ تا ۱۸۳۶ آثار غیرداستانی حائز اهمیت بسیاری خلق کرده‌است. این آثار شامل طرحی از نخستین ساکنین رود دلاور (۱۸۲۷) و مشارکت در ستون‌های مجلات بسیاری در طول جنگ بانک و دوران وحشت بودند. تحصیل‌داری در بندر فیلادلفیا و حسابرسی خزانه‌داری ایالات متحده از جملهٔ این خدمات هستند. او در دههٔ ۱۸۲۰ و نیز در دههٔ ۱۸۳۰ در کمپین‌های انتخاباتی ریاست جمهوری جکسون و ون بیورن حضور داشته‌است. بارکر در سال ۱۸۵۸ در اثر ابتلا به ذات‌الریه در واشینگتن دی سی چشم از جهان فروبست. | ## بخش 3: جیمز نلسون بارکر | نفوذ ادبی نمایش‌نامه‌های بارکر از آن خبر می‌داد که او در جریان مشکلات با شیوهٔ برخورد دولت که مرکز جامعهٔ نوین آمریکا محسوب می‌شد، بوده‌است.Wilmeth, Don B. شاهزاده خانم سرخپوست شاهزاده خانم سرخپوست یا به فرانسوی، وحشی زیبارو (۱۸۰۸)، اثری ملودرام در مورد شخصیتی به نام پوکوهانتس است.Hitchcock, H. Print گرچه این اثر در اصل در قالب نمایش‌نامه نوشته شده بود، اما بارکر تصمیم گرفت از آن یک ملودرام برای اجرا به شکل اپرا بسازد و به همین منظور برای ساخت موسیقی آن، از جان بری اهل انگلستان کمک گرفت. این اثر نخستین نمایش‌نامه‌ای است که شخصیت‌های بومی آمریکایی در سراسر داستان، به آن جان داده‌اند. Print.Quinn 1943, 139 مارمیون مارمیون یا نبرد در کارزار فلودن (۱۸۱۲)، در روز سیزدهم آوریل ۱۸۱۲، نخستین بار در تئاتر پارک در نیویورک به اجرا درآمد.Quinn 1943, 140 بارکر شعر مارمیون، اثر سر والتر اسکات را به صورت نمایشنامه به نثر درآورده است. او می‌دانست که با خلق روحیهٔ مستقل آمریکایی، می‌توان برای آمریکا یک هویت ملی ایجاد کرد. | ## جمع‌بندی | به نقل از مطبوعات دموکراتیک فیلادلفیا، بارکر معتقد بود که تئاتر هدف والاتری دارد.