موضوع مقاله: اشتار شران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اشتار شران | مقدمه: اَشتار (که گاهی اشتار شران و کاپیتان اشتار، فرمانده اشتار، لرد اشتار نامیده می‌شود) نامی است که به یک موجود یا گروهی از موجودات حیات فرازمینی داده شده است که تعدادی از مردم ادعا می‌کنند با آن‌ها ارتباط معنوی (رهیابی) برقرار کرده‌اند. | ## بخش 1: اشتار شران | جورج ون تسل، ملاقات‌کننده شیء ناشناس پرنده، نخستین کسی بود که ادعا کرد در سال ۱۹۵۲ پیامی از اشتار دریافت کرده است. 138 عمومی‌ترین این پیام‌ها زمانی با شکست مواجه شدند که پیش‌بینی کردند تمدن‌هایی در سیارات دیگر شکوفا می‌شوند و سفینه‌های فضایی به‌زودی روی زمین فرود می‌آیند.Helland, Christopher (2003) pp168-173 به دلیل تصویرسازی رایج از او به عنوان یک انسان‌نما با موهای بلوند و ویژگی‌های اروپایی، اشتار ممکن است یک بیگانه نوردیک در نظر گرفته شود. جنبش اشتار توسط دانشگاهیان به عنوان شکل برجسته‌ای از دین بشقاب‌پرنده مورد مطالعه قرار می‌گیرد. نمونه‌ای از ادیانی که اشتار را در خود جای داده است، مردم جهان‌شمول در جمهوری چک است که اشتار را در کنار افرادی مانند عیسی و کریشنا تکریم می‌کنند؛ یکی از دامنه‌های سایت آن‌ها "ashtar-sheran" است. برندا دنزلر مشاهده می‌کند که «در درازمدت، احتمالاً مهم‌ترین فرد برای ترویج و تداوم جنبش ملاقات‌کنندگان، جورج ون تسل بود».Denzler, Brenda (2001) p43 در سال ۱۹۴۷، ون تسل به جاینت راک، در نزدیکی لندر در بیابان موهاوی، کالیفرنیا نقل مکان کرد و در آنجا یک مرکز بزرگ یوفو تأسیس نمود. (1995) p395 ون تسل به عنوان یکی از «پدران» بنیان‌گذار یوفوشناسی مذهبی مدرن،Grunschloss, Andreas (2004) p422 همچنین مسلماً برجسته‌ترین گروه یوفو را که در اواخر دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده تأسیس شده بود، ایجاد کرد، اگرچه امروزه چندان تأثیرگذار یا شناخته شده نیست. این گروه «وزارت حکمت جهانی» نام داشت که در سال ۱۹۵۳ آغاز به کار کرد و از دو گروه قبلی که او در اواخر دهه ۱۹۴۰ در جاینت راک سازماندهی کرده بود، تکامل یافت. این سازمان به تحقیق و تشویق هنرهای شفابخش می‌پرداخت، اما تمرکز اصلی آن جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل پدیده‌های یوفو و مصاحبه با ملاقات‌کنندگان بود. ون تسل همچنین کتاب مقدس مسیحی را بر اساس مداخله فرازمینی‌ها در تکامل نژاد بشر تفسیر کرد و مدعی شد که عیسی موجودی از فضا بوده است. وزارت حکمت جهانی تعلیم می‌داد که همه انسان‌ها قدرت بهره‌گیری از «ذهن جهانی خدا» را دارند که پیشرفت تکاملی را تسهیل می‌کند، مانند آنچه عیسی و اشتار نمونه آن بودند. ون تسل همچنین ادعا کرد که با دسترسی به ذهن جهانی می‌تواند پیام‌هایی نه تنها از اشتار، بلکه از انسان‌هایی که مرده‌اند، مانند نیکولا تسلا، دریافت کند. ون تسل تأکید داشت که روش مورد استفاده او یک فعالیت فراهنجار یا متافیزیکی نیست، بلکه مستلزم «هم‌رزونانس بودن» با پیام‌های ارسالی است. این نمونه‌ای از کاربرد یک علم فرازمینی ادعایی پیشرفته بود که هر کسی می‌توانست با آموزش مناسب در تکنیک‌های مراقبه آن را اجرا کند. کنوانسیون‌های فضایی جاینت راک ون تسل جلسات هفتگی رهیافت (چنلینگ) را در جاینت راک برگزار می‌کرد که در آن مردم می‌توانستند «سؤال بپرسند» و «پاسخ‌ها را» از فرازمینی‌ها دریافت کنند. به گفته جروم کلارک، این تجمعات خرده‌فرهنگ پراکنده ملاقات‌کنندگان را در ژانویه ۱۹۵۲ به یک جنبش قابل شناسایی تبدیل کرد. | ## بخش 2: اشتار شران | این امر منجر به برگزاری کنوانسیون سالانه فضاپیمای جاینت راک توسط ون تسل شد که در بهار ۱۹۵۳ آغاز گشت و حداقل ۲۴ سال دیگر ادامه یافت. گوردون ملتون بیان می‌کند که تقریباً تمام ملاقات‌کنندگان دهه ۱۹۵۰ در دو ساختار وحدت‌گرا که توسط ون تسل یا گابریل گرین تأسیس شده بود، درگیر شدند.Melton, J. Gordon (2002) p798 اکثر پیام‌های اولیه‌ای که ون تسل ادعا می‌کرد از اشتار دریافت کرده است، اولین بار در این رویدادها به اطلاع عموم رسید. او شروع به ترویج پیام‌ها کرد، اما از آنجایی که ون تسل موافق نبود که سایر پیام‌های اشتار معتبر هستند، شورت جدا شد و گروه خود را به نام «فرماندهی اشتار» راه اندازی کرد.Helland, Christopher (2003) p169 تا اواسط دهه ۱۹۵۰، مفهوم اشتار و یک آژانس اجرای قانون کهکشانی که برای نجات قریب‌الوقوع بشریت آماده می‌شد، کاملاً تثبیت شده بود و شامل چنلرهای مختلف و مشهور باطنی آن دوران می‌شد. برای مثال، الویس مولر پیش‌بینی کرد که ناوگان فضایی در آینده‌ای نزدیک از راه خواهد رسید؛ و آدلاید جی. براون مدعی شد که تمدن‌های شکوفایی در سایر سیارات منظومه شمسی وجود دارند.Helland, Christopher (2003) pp169-170 با این حال، با پیشرفت زمان و دانش علمی، شکست علنی این پیش‌بینی‌ها به دلیل نبود یک مرجع مرکزی که بتواند کنترل آسیب را بر عهده بگیرد، تأثیر منفی شدیدی بر گسترش جنبش فرماندهی اشتار گذاشت. اگرچه رابرت شورت زمان زیادی را صرف تبلیغ پیام اشتار کرده بود، اما او نه رهبر بود و نه تنها مفسر، زیرا در این زمان ده‌ها چنلر اشتار در حال ارائه پیام‌های متناقض بودند.Helland, Christopher (2003) p170 تبدیل به دین معنوی (دهه ۱۹۹۰ به بعد) روایت اولیه پیام اشتار که از طریق ون تسل چنلینگ شد، به خودی خود یک پیام معنوی نبود، بلکه «یک روایت تماس اولیه بین فرازمینی‌ها و نوع بشر» بود. این پیام بر مداخله در توسعه علمی انسان متمرکز بود و به عنوان یک ارتباط فناورانه از یک موجود فضایی واقعی در یک مأموریت بین‌ستاره‌ای فوری توصیف می‌شد. با این حال، در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، زمانی که بسیاری از افراد در معنویت‌گرایی ادعای تماس با اشتار را کردند، این موجود فضایی شروع به بازی کردن نقش یک «استاد برتر» در روایت‌ها کرد. فرماندهی اشتار به جنبشی تبدیل شد که برای چندین دهه تا اواسط دهه ۱۹۹۰ دارای یک مرجع مرکزی بود و توسط رابرت پی. فلاهرتی به عنوان «دارایی مشترک یک محیط پراکنده از معنویت عصر نو و معنویت‌گرایی» توصیف شده است. آندریاس گرنشلوس، که فرماندهی اشتار را به عنوان شبکه‌ای جهانی از چندین گروه با سازماندهی سست توصیف می‌کند، بسیاری از رهیافت‌های (چنلینگ‌های) اشتار را به دلیل آمیختن عروج معنوی با فناوری‌های جدید بیگانه و انرژی‌های بی‌ضرر از نظر اکولوژیکی، مشابه محموله‌پرستی می‌داند. گرنشلوس معتقد است که اکثر مفاهیم هزاره‌گرایی اشتار شامل دگرگونی انسان‌ها از طریق این فناوری‌ها است که سپس برای لذت بردن از یک هزاره طلایی به سیاره زمین باز خواهند گشت.Grunschloss, Andreas (2004) p424-6 بعدها، با شکست این پیش‌گویی‌ها، آموزه‌ها تغییر یافت تا تأکید کمتری بر مسائل مادی و تأکید بیشتری بر جنبه‌های معنوی داشته باشد.Helland, Christopher (2003) pp172-7 پخش‌های رادیویی دهه ۱۹۷۰ در سال ۱۹۷۱، یک برنامه گفتگوی رادیویی بریتانیایی که به یوفوها اختصاص داشت، تماس تلفنی عجیبی دریافت کرد که ادعا می‌شد از فضای بیرونی منشأ گرفته است و برخی از مهمانان معتقد بودند که واقعی است.* Rex Dutta. به دلیل «حساس‌سازی»، اکثر بشریت شیء ناشناس پرنده را به عنوان بخشی از تکامل مستمر بشریت می‌پذیرفتند، در حالی که پیروان اشتار به عنوان مشاور، سفیر و حافظ صلح بین نژادهای بیگانه و نوع بشر مورد نیاز بودند. این امر منجر به تحولی رادیکال در جهان می‌شد زیرا بشریت وارد سطح بالاتری از هستی می‌شد. | ## بخش 3: اشتار شران | این پیش‌گویی‌ها، زمانی که محقق نشدند، باعث تداوم تفرقه و ناامیدی در جنبش گردیدند. آن‌ها از طریق شبکه اشتار اعلام کردند که در «سفینه‌های نور» که به دور سیاره می‌چرخیدند مستقر شده‌اند. «ناوگان پنجم کهکشانی» از «انتقال ارتعاشی فیزیکی» استفاده کرده بود که شامل ارتقای آگاهی انسان (یا گاهی «بدن اتری») از بعد فیزیکی و انتقال آن به «سفینه‌های نور» می‌شد.Helland, Christopher (2003) pp175-6 رویداد دومی برای دسامبر ۱۹۹۴ پیش‌بینی شد که در آن بیش از ۲۵۰ نفر شرکت کردند و توسط رهبری اعلام شد که «درگاهی به سفینه‌های AC (فرماندهی اشتار) برای همیشه باز شده است». ادعا شد که برای شرکت در این رویداد، ارتعاشات یک فرد از طریق یک روش تامل‌برانگیز هشت مرحله‌ای افزایش می‌یابد؛ و اینکه «سفر پیشگام» (Pioneer Voyage) در طول دوره حالت مراقبه پیرو رخ می‌دهد و بعداً به صورت نوعی یادآوری آگاهانه برای فرد آشکار می‌شود. این امر در نهایت باعث «بازیابی حافظه» از سوی گروه اصلی اعضای فرماندهی اشتار در استرالیا شد که شروع به ارائه گزارش‌هایی از «زمان حضور در سفینه‌ها» کردند. همچنین ادعا می‌شود که عروج جمعی توسط شبکه‌های الکترونیکی بزرگی که توسط سفینه‌های نگهبان در اطراف سیاره مستقر شده‌اند، یاری می‌شود.Helland, Christopher (2000) p40 تحولات پس از اواسط دهه ۱۹۹۰ در اواسط دهه ۱۹۹۰ (و تا امروز) چندین مورد از این گروه‌های چنلینگ شروع به استفاده از اینترنت برای ترویج باورهای خود و تلاش برای متحد کردن جنبش از طریق ایجاد یک منبع واحد «معتبر» برای تمام پیام‌های اشتار کردند. این واکنش منسجم به مشکل پیش‌گویی‌های متناقض، منفی و شکست‌خورده پاسخ داد که پس از تلاش‌هایی، فرماندهی اشتار را قادر ساخت تا یک جهان‌بینی واحد برای اشتار ارائه دهد. چنلرهای انفرادی که پیام‌های متفاوتی را پذیرفته بودند و همچنان بر موضوعاتی مانند نابودی زمین، تئوری توطئه، تخلیه جمعی توسط فرازمینی‌ها و ترس‌افکنی عمومی تمرکز داشتند، فاقد اعتبار اعلام شدند. همان‌طور که کریستوفر هلند اشاره می‌کند، این امر برای شکل‌گیری یک ارتدوکس (باور رسمی) حیاتی بود. پیام‌های چنلینگ شده از اشتار توسط ارتدوکس جدید در صورتی معتبر پذیرفته می‌شدند که با معیارهایی شامل مجموعه‌ای از دوازده دستورالعمل مطابقت داشته باشند؛ دستورالعمل‌هایی که مشخص می‌کرد جنبش حامی چیست و اشتار چگونه با جامعه تعامل خواهد داشت. این کار هرگز در ۴۵ سال چنلینگ اشتار، که به عنوان شخصیتی الهی مشابه عیسی نیز ارائه می‌شد، انجام نشده بود.Helland, Christopher, (2003) p174 چارچوب جدید مدعی بود که میلیون‌ها سفینه فضایی که تصور می‌شود دائماً در مجاورت زمین هستند، هرگز در سطح سیاره دخالت نخواهند کرد مگر اینکه مشکل جدی مانند یک جنگ جهانی سوم یا یک «فاجعه اخترفیزیکی» رخ دهد. 166 هلند خاطرنشان می‌کند که نظام اعتقادی اشتار مبتنی بر ایمان به یک چهره معروف فرازمینی است که مفهوم آن بهتر از پیام‌های فردی دوام آورده است. تغییرات اصلی در محتوا به نظر می‌رسد ناشی از پیش‌گویی‌های شکست‌خورده باشد که تأکید را از یک ناوگان فضایی فیزیکی که از نابودی جلوگیری می‌کند، به مفهوم تئوسوفیک‌تر یک استاد برتر که به پیشرفت معنوی کمک می‌کند، تغییر داده است.Helland, Christopher (2003) p. | ## جمع‌بندی | 177Grunschloss, Andreas 2004 p427 او معتقد است که باورهای اشتار به بهترین وجه به عنوان یک هم‌تلفی‌گری بین فعالیت «من هستم» و تجربه شیء ناشناس پرنده دیده می‌شود، یک نظام اعتقادی که تجربیات و مشاهدات یوفو را به عنوان پیشرفت طبیعی توسعه معنوی بشریت در نظر می‌گیرد.