aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: سواران ستاره‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سواران ستاره‌ها | مقدمه: سواران ستاره‌ها (به انگلیسی: ) فیلمی مستقل در ژانر علمی‌تخیلی محصول سال ۱۹۵۴ آمریکا به تهیه‌کنندگی ایوان تورس و توزیع «یونایتد آرتیستس» است. | ## بخش 1: سواران ستاره‌ها | این اثر دومین فیلم از سه‌گانهٔ «دفتر تحقیقات علمی» ( OSI ) ایوان تورس است که با فیلم «هیولای مغناطیسی» (۱۹۵۳) آغاز شد و با فیلم «گوگ» (۱۹۵۴) به پایان رسید.Warren 1982. خلاصه داستان گروهی از مردان متخصص و مجرد، از جمله دکتر ریچارد استانتون (ویلیام لوندیگان) و دکتر جری لاک‌وود (ریچارد کارلسن)، برای یک پروژهٔ فوق‌سری استخدام می‌شوند. آن‌ها تحت آزمایش‌های سخت جسمانی و روانی قرار می‌گیرند که در این میان، استانتون به دکتر جین فلین (مارتا هایر)، یکی از دانشمندان آزمایش‌کننده، علاقه‌مند می‌شود. او و همکارانش روی سفرهای فضایی سرنشین‌دار کار می‌کنند؛ اما دریافته‌اند که حتی بهترین آلیاژهای فلزی در اثر بمباران پرتوهای کیهانی در اعماق فضا شکننده می‌شوند. از آنجا که شهاب‌سنگ‌های فلزی دچار این خستگی و فرسودگی نمی‌شوند، دانشمندان قصد دارند پیش از ورود آن‌ها به جو زمین، نمونه‌هایی را به دست آورند تا دریابند «پوسته بیرونی» آن‌ها چگونه از آن‌ها محافظت می‌کند. | ## بخش 2: سواران ستاره‌ها | پس از حوادثی ناگوار برای دو خلبان دیگر، استانتون موفق می‌شود شهاب‌سنگی را شکار کرده و با موفقیت به زمین بازگردد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که پوستهٔ شهاب‌سنگ از کربن خالص کریستالی (الماس‌گونه) پوشیده شده است؛ کشفی که راه را برای ساخت ایستگاه‌های فضایی و موشک‌های ایمن‌تر هموار می‌کند. بازیگران ویلیام لوندیگان در نقش دکتر ریچارد دونالد استانتون هربرت مارشال در نقش دکتر دونالد ال. استانتون ریچارد کارلسن در نقش دکتر جروم «جری» لاک‌وود مارتا هایر در نقش دکتر جین فلین داون آدامز در نقش سوزان منرز جیمز بست در نقش سیدنی کی. فولر تولید فیلم «سواران ستاره‌ها» نخستین تجربهٔ ریچارد کارلسن در مقام کارگردان و بازیگر به‌طور همزمان بود. | ## بخش 3: سواران ستاره‌ها | برای ایجاد حس واقع‌گرایی در داستان، از تصاویر مستند پرتاب موشک‌های آلمانی وی-۲ که در پایان جنگ جهانی دوم توسط ارتش ایالات متحده به غنیمت گرفته شده بود، استفاده شد. همچنین در یکی از سکانس‌های واقعی، «دو موش سفید در موشکی فراتر از نیروی گرانش» نشان داده می‌شوند که یکی از خیره‌کننده‌ترین تصاویر ضبط‌شده در آن زمان به‌شمار می‌رفت. پنج سال بعد، ویلیام لوندیگان در سریال تلویزیونی علمی‌تخیلی «مردان در فضا» (۱۹۵۹) به ایفای نقش پرداخت که می‌توان آن را به نوعی دنباله یا ادامهٔ ایده‌های مطرح‌شده در این فیلم دانست.Westfahl 2012, p. بازخورد روزنامهٔ «نیویورک تایمز» در زمان اکران، نگاهی انتقادی به فیلم داشت و آن را فاقد جذابیت و پر از حقه‌های سینمایی دانست. | ## جمع‌بندی | با این حال، نقدهای بعدی خاطرنشان کردند که سازندگان فیلم با استفاده از تصاویر واقعی موشک‌ها و تجهیزات علمی، یک اثر «شبه‌مستند» خلق کرده‌اند که پیش‌درآمدی بر آغاز عصر فضا بود.
موضوع مقاله: سولیس (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سولیس (فیلم) | مقدمه: سولیس (به انگلیسی: ) فیلمی در ژانر علمی-تخیلی و بقا محصول سال ۲۰۱۸ به نویسندگی و کارگردانی کارل استراتی است. | ## بخش 1: سولیس (فیلم) | در این فیلم استیون آگ به ایفای نقش پرداخته و الیس لو، سید فینیکس، هنری داوت‌ویت، کیت کوگان و شارلت کیلبی به عنوان صداپیشه در نقش‌های مکمل حضور دارند. خلاصه داستان تروی هالووی (با بازی آگ)، میلتون و ستوان هریس، فضانوردان شرکت معدن‌کاوی اوربیس در پایگاه «آتن ۲۰۲۴ دی‌ئی‌سی» هستند. پس از وقوع حادثهٔ مرگباری در حین معدن‌کاوی در اعماق فضا، میلتون و ستوان هریس کشته می‌شوند. هالووی که تکنسین مهندسی و کاوش است، موفق می‌شود با ناوچهٔ اضطراری «خِپرا ۲» به همراه جسد میلتون از محل حادثه فرار کند. هالووی که تنها بازماندهٔ این حادثه است، پس از به‌هوش آمدن موفق می‌شود با فرمانده رابرتز، خلبان جدید فضاپیمای «هاتور ۱۸» ارتباط برقرار کند. | ## بخش 2: سولیس (فیلم) | چراغ راهنمای ناوچهٔ هالووی از کار افتاده است و او نمی‌تواند موقعیت دقیق خود را به اطلاع رابرتز برساند، اما رابرتز تلاش می‌کند با استفاده از فرستندهٔ ردیاب، موقعیت او را پیدا کند. رابرتز از هالووی دربارهٔ وضعیت سلامت و آسیب‌دیدگی‌هایش سؤال می‌کند که شامل یک تکان مغزی شدید است. مدتی بعد، رابرتز موفق به ردیابی ناوچه می‌شود اما متوجه حقیقتی هولناک می‌گردد؛ او به هالووی اطلاع می‌دهد که ناوچه در مسیری مستقیم به سمت خورشید قرار گرفته است؛ موضوعی که هالووی با دیدن خورشید از پنجرهٔ فضاپیما، خود نیز به آن پی برده بود. رابرتز به هالووی اطلاع می‌دهد که بخش‌های زیادی از ناوچه از جمله دستگاه کنترل دما آسیب دیده و نشتی پرتوهای رادیواکتیو وجود دارد. در حالی که رابرتز برای عملیات نجات تلاش می‌کند، هالووی مشغول تعمیر ناوچه می‌شود و در این راه جراحات متعددی می‌بیند. | ## بخش 3: سولیس (فیلم) | با ترک خوردن شیشهٔ ناوچه، هالووی امید خود را از دست می‌دهد و از رابرتز می‌خواهد که برای نجات جان خود و سایر خدمه، عملیات نجات او را متوقف کند؛ اما رابرتز تأکید می‌کند که دستورات اکیدی برای نجات دست‌کم یک عضو از مأموریت آتن دارد. با نزدیک‌تر شدن ناوچه به خورشید و کاهش سطح اکسیژن، هالووی که در آستانهٔ بیهوشی است، برای آخرین بار از رابرتز می‌خواهد بازگردد. هالووی به رابرتز اطلاع می‌دهد که قصد دارد از پنجرهٔ ناوچه خارج شود و از او می‌خواهد که فضاپیمای نجات را دقیقاً در مقابل او قرار دهد. در لحظه‌ای که اکسیژن او به پایان می‌رسد و پنجره متلاشی می‌گردد، او زمزمه می‌کند که در حال بازگشت به خانه است. بازیگران استیون آگ در نقش تروی هالووی الیس لو (صدا) در نقش فرمانده رابرتز سید فینیکس (صدا) در نقش میلتون هنری داوت‌ویت (صدا) در نقش ستوان هریس کیت کوگان (صدا) در نقش لیز هالووی شارلت کیلبی (صدا) در نقش صدای رایانهٔ فضاپیما و لباس فضایی تولید تصویربرداری اصلی این فیلم در ۱ دسامبر ۲۰۱۶ در استودیوهای جی‌اس‌پی در یورک‌شر آغاز شد. | ## جمع‌بندی | او در سال ۲۰۱۹ فیلم علمی-تخیلی دیگری به نام «ملاقات تاریک» ( ) را نیز در یورک‌شر تولید کرد.
موضوع مقاله: ژوزه-لوئی بوکه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژوزه-لوئی بوکه | مقدمه: ژوزه-لوئی بوکه (؛ زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۶۲) رمان‌نویس، زندگی‌نامه‌نویس، روزنامه‌نگار، ناشر و فیلم‌نامه‌نویس کتاب‌های کمیک است. | ## بخش 1: ژوزه-لوئی بوکه | او در خانواده‌ای از معماران و نویسندگان زاده شد و در یازده سالگی اولین مقالهٔ خود را در «بول»، یک طرفدارنامه با تیراژ ۲۰۰ نسخه، منتشر کرد. در ۱۷ سالگی با فرانسوا ریویر دوست شد؛ هر دو فیلمنامهٔ سه کتاب کمیک به تصویرگری فیلیپ برته را نوشتند: «لو پریوه دُ هالیوود». او به عنوان کتابفروش در «تَنس فوتور» فعالیت می‌کرد و نخستین مقاله‌ها و فیلمنامه‌های حرفه‌ای خود را در «متال اورلان» منتشر کرد. او با سرژ کلرک، آرنو، مَکس، فرانز و استانیسلاس بارتلمی چند آلبوم کمیک منتشر کرد. با ارتقاء به سردبیری «سالوت له کوپان»، با ستارگان دههٔ ۱۹۸۰ از جمله مایکل جکسون و اتین دائو مصاحبه کرد و در سال ۱۹۸۵ در کلیپ آهنگ «جانی جانی» با ژان ماس حضور یافت. در سال ۱۹۸۳ به عنوان رابط مطبوعاتی شرکت «اومانوئید آسوژه» مشغول شد و سپس همراه با ژان-باپتیست ژیلو، مدیر مجموعهٔ نشر آن شد. | ## بخش 2: ژوزه-لوئی بوکه | در سال ۱۹۹۰، ژوزه-لوئی بوکه به «بوا-دو-لا-روش» نزدیک پلوئرمل نقل مکان کرد تا از راه نوشتن زندگی کند. او سه «سری نوآر»، یک قسمت از ماجراهای «لو پولپ»، و دو رمان دلهره‌آور برای «لو ماسک» نوشت. او بین زندگی‌نامه‌ها (آنری-ژرژ کلوزو، ژرژ لوتنر، رنه گوسینی)، رمان‌ها، داستان‌های کوتاه و کارهای رسانه‌ای (مجموعه «سابل نوآر») فعالیت می‌کرد. کتاب او «رپ برای فرانسه» (لا سیرن، ۱۹۹۶) یکی از نخستین آثار دربارهٔ رپ در فرانسه بود. از سال ۲۰۰۵، بوکه به پاریس بازگشته و مجموعهٔ «ایر لوب» را در انتشارات دوپویی مدیریت می‌کند و همچنین مدیر تحریریهٔ معاون آن خانهٔ نشر است. در سال ۲۰۰۷، یک کتاب کمیک به تصویرگری کاتل مولر منتشر کرد که به «کی‌کی دو مون‌پارناس»، الهه و مدل بسیاری از هنرمندان بین دو جنگ، اختصاص داشت. | ## بخش 3: ژوزه-لوئی بوکه | همچنان با همان تصویرگر، در سال ۲۰۱۲ یک رمان گرافیکی دربارهٔ الیمپ دگوژ (کسترمن) و سپس در ۲۰۱۶ یک اثر دیگر دربارهٔ ژوزفین بیکر منتشر کرد. در معرفی نویسنده در کتاب «لا موزیک دو پاپا»، ژان-برنار پوی می‌نویسد: «با سبکی مقتصد، خشن، داغ و در عین حال با خشکی شیک، او روزمره، واقعیات اختلالات خانوادگی، جهان‌های کوچک حاشیه، شورش و قاچاق‌های زیرزمینی را با شکاکیت تراژیک به تصویر می‌کشد و بدون توهم، از ضعیفان در برابر قدرت پول دفاع می‌کند.» در سال ۲۰۱۵، او همراه با ژان-لوک فرومنتال تیمی جدید از فیلمنامه‌نویسان را تشکیل داد که توسط انتشارات دارگو برای ادامهٔ ماجراهای بلیک و مورتیمر انتخاب شدند. خویشاوندان پدربزرگ و مادربزرگ مادری او ژوزه-آندره لاکور (رمان‌نویس بلژیکی) و گرتی کولین هستند. ژوزه-آندره لاکور نویسندهٔ مرگ در باغ (فیلم‌برداری شده توسط لوئیس بونوئل)، «سال دیپلم» و «خندهٔ قاین» (برندهٔ جایزهٔ خوانندگان مجلهٔ «ال» در ۱۹۸۱) بود. | ## جمع‌بندی | مادربزرگش گرتی کولین زندگی‌نامه‌های موریس شوالیه و ژان گابن را نوشت، «اربابان لاکن: عشق و تاج در دربار بلژیک» را منتشر کرد (رابرت لافون) و فیلم‌نامهٔ سریال تلویزیونی «شاتووالون» را با نام مستعار «الیان روش» به روی کاغذ آورد.
موضوع مقاله: ژان-لوک فرومنتال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژان-لوک فرومنتال | مقدمه: ژان-لوک فرومنتال (؛ زادۀ ۳۱ اکتبر ۱۹۵۰) نویسنده کمیک و ادبیات کودکان، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر اهل فرانسه است. | ## بخش 1: ژان-لوک فرومنتال | زندگی‌نامه حرفه‌ای پس از ده سال فعالیت در نشر، ژان-لوک فرومنتال در حوزهٔ مطبوعات (مجلهٔ ادبی، لومتن دو پاری…) و تبلیغات (۳ جایزهٔ آلف‌آرت ارتباطات در آنگولم ۱۹۸۷، ۱۹۸۹، ۱۹۹۰ – جشنوارۀ دوفین فیلم های عامه‌پسند، بیاریتز ۱۹۹۱)، کتاب‌های کمیک (خالق «سال کمیک» در ۱۹۸۱، مجلهٔ «متال اونتور» در ۱۹۸۳، سردبیر «متال اورلان» ۱۹۸۵-۱۹۸۶) و تلویزیون (فیلم‌نامه‌نویس برای سریال های «دکترهای شب»، «پاسگاه پلیس»، ناوارو و غیره) فعالیت داشت. پس از نخستین تجربه‌اش در انیمیشن در ۱۹۸۶ به عنوان فیلم‌نامه‌نویس «بلو، فرزند زمین»، یک سریال از فیلیپ درویت، او در ۱۹۹۱ دوباره در پروژهٔ فیلم بلند سه‌بعدی ژان ژیرو به نام «استارواچر» مشارکت کرد. در ۱۹۹۴، او مجموعهٔ «روزی روزگاری…» را برای ۲۶ تصویرگر کمیک و ۶۵ قسمت سریال «دودو» نوشت. در ۱۹۹۹، او یک مجموعهٔ جدید ۲۶ قسمتی ۲۶ دقیقه‌ای با نقاش «اِروه دی رُزا» به نام «لو رنه» تکمیل کرد که در سال ۲۰۰۰ از کانال پلاس و سپس از آرته پخش شد. | ## بخش 2: ژان-لوک فرومنتال | در ۲۰۰۱، ژان-لوک فرومنتال به عنوان مدیر نویسندگی و فیلم‌نامه‌نویس در خلق سریال ماجراهای جدید لوک خوش‌شانس مشارکت کرد. در ۲۰۰۲، او همراه با گرگوار سولاتارف پنج فیلم‌نامهٔ برنامهٔ سینمایی «لولو و دیگر گرگ‌ها» را نوشت. برای شرکت «آرماتور»، او در ۲۰۰۴ به نوشتن فیلم‌نامهٔ «چرا پدرم را نخوردم» پرداخت، اقتباسی از رمان مشهور روی لوئیس، که توسط جمال دبوز کارگردانی شد و در ۲۰۱۵ روی پرده رفت. در ۲۰۰۹، همکاری جدیدی با گرگوار سولاتارف برای فیلم بلند «لولو، راز شگفت‌انگیز» انجام داد که در ۲۰۱۳ روی پرده رفت و در ۳۹امین مراسم جوایز سزار، جایزهٔ بهترین فیلم انیمیشن را دریافت کرد. | ## بخش 3: ژان-لوک فرومنتال | در ۲۰۱۴، او همراه با توماس بیدگین نوشتن فیلم بلند انیمیشن یورش معروف خرس‌ها به سیسیل (لورنتسو ماتوتی) را آغاز کرد، اقتباسی از داستان دینو بوتزاتی. در ۲۰۱۵، او در نوشتن «دومنیکا» با پاتریک راینال همکاری کرد، پروژه‌ای از فیلم بلند انیمیشن به کارگردانی اوگو بیان‌نو و کوین ماناش. به‌موازات آن، او دوباره در نشر فعال شد و در سال ۲۰۰۳ در انتشارات دنوئل، برچسب «دنوئل گرافیک» را ایجاد کرد، که آن را به انتشار کتاب‌های کمیک بزرگسال اختصاص داد، از جمله: «یک جوانی روسی» اثر نیکولای ماسلوف، «استاد بالانتری» اقتباس شده از رابرت لویی استیونسن توسط ایپولیت، «مارلین دیوانه» اثر ژروم شارین و فردریک ربنا، «تکوین» اثر کرامب، «خانهٔ فان» اثر آلیسون بکدل، و «هنر دزدی» اثر آلتاریبا و کوکو. در سال ۲۰۲۳، برچسب «Denoël Graphic» بیستمین سالگرد خود را جشن گرفت، به‌ویژه در دیداری با حضور خالق آن در خانهٔ شعر در ۸ ژوئن، با حضور تعداد زیادی از نویسندگانش. | ## جمع‌بندی | در ژانویهٔ ۲۰۲۴، پوزی سیموندز، نویسندهٔ مورد علاقه و حامی این مجموعه، جایزهٔ بزرگ شهر آنگولم را دریافت کرد که هر ساله به پاس یک عمر فعالیت ادبی اهدا می‌شود.
موضوع مقاله: استانیسلاس بارتلمی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استانیسلاس بارتلمی | مقدمه: استانیسلاس بارتلمی (؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۱) تصویرگر، کارتونیست و نویسندهٔ کتاب‌های کمیک اهل فرانسه است. | ## بخش 1: استانیسلاس بارتلمی | او که پیرو سبک لینیه کلر است، به‌ویژه به این دلیل شهرت دارد که یکی از هفت بنیان‌گذار انتشارات لاسوسیسیون در سال ۱۹۹۰ است. سادگی خطوطش در طراحی کمیک باعث شده تا سبکش اغلب توسط تبلیغات مورد استفاده قرار گیرد. زندگی‌نامه استانیسلاس در حالی که دانشجوی معماری داخلی بود، به دنیای داستان‌های مصور گرایش پیدا کرد و در دو طرفدارنامه مقاله و آثارش را منتشر کرد: «الکتروود» (۱۹۸۲) و سپس «رکتو-ورسو» (۱۹۸۳)، در چارچوب «انجمن جوانان علاقه‌مند به کتاب و کمیک»، تحت مدیریت کریستین لاری، مسئول کارگاه‌های کتاب کمیک شهر پاریس. در سال ۱۹۸۳، او با ژان-کریستف منو از ورسای آشنا شد، مدیر طرفدارنامه «لو لینکسه آ تیف» که استانیسلاس از شمارهٔ سوم در آن مشارکت داشت، و همچنین عضو «انجمن ترویج نهمین هنر آزاد»، جایی که او در سال ۱۹۸۵ یک آلبوم کوچک در مجموعهٔ «پاته دو موش» منتشر کرد. در ۱۹۸۶، استانیسلاس اولین داستان مصور خود را در مجموعهٔ «X» منتشر کرد که در کتابفروشی‌ها پخش شد و کتاب دوم در ۱۹۸۸ درآمد. در همان زمان، او با نشریات مختلف نوجوانان همکاری داشت، مانند تن‌تن ریپورتر یا ژم لیر. | ## بخش 2: استانیسلاس بارتلمی | در ۱۹۹۰، استانیسلاس همراه با ژان-کریستف منو، لوئیس ترودم، داوید ب، مت کنتور، پاتریس کیلوفر و موکِیت، انتشارات کمیک لاسوسیسیون را تأسیس کرد و به‌طور منظم در مجلهٔ «لاپن» همکاری می‌کرد و چند آلبوم، از جمله «لو گالریَن» در ۱۹۹۴ را منتشر کرد. او همچنین پنج اثر «پاته دو موش» را خلق کرد و در سال ۲۰۰۱ بر روی متنی از آنه باروئو با عنوان «او پاساژ دو پورکواپا» (به معنی: هنگام عبور از «چرا نه») تصویرگری کرد. مجموعه‌ای از شخصیت او «توتینوکس» را منتشر کرد که از اوایل دههٔ ۱۹۸۰ ظاهر شده بود. به‌موازات آن، او همراه با فیلم‌نامه‌نویس لوران رولیه، مجموعهٔ کمیک ماجراجویانهٔ عمومی «ویکتور لووالوآ» را خلق کرد که انتشارات آلپن بین ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ سه کتاب مصور آن را منتشر کرد. سپس به سراغ زندگی‌نامهٔ کمیک هرژه، خالق بلژیکی ماجراهای تن‌تن، رفت که توسط ژوزه-لوئی بوکه و ژان-لوک فرومنتال نوشته شد و در ۱۹۹۹ توسط انتشارات «ریپورتر» منتشر گردید. در ۲۰۰۱، ریپورتر مجموعهٔ استریپ‌های او از «دانشمند دیوانه» را که عمدتاً در «ژ بوکین» منتشر شده بودند، جمع‌آوری کرد. | ## بخش 3: استانیسلاس بارتلمی | در ۲۰۰۴، انتشارات «اومانوئید آسوژه» مجموعهٔ «ویکتور لووالوآ» را بازچاپ کرد و یک جلد چهارم منتشر نشده ارائه داد. در ۲۰۰۵، لاسوسیسیون در مجموعهٔ «آرشیو» مجموعهٔ کاملی از آثار دوران جوانی او را همراه با یک مصاحبهٔ طولانی منتشر کرد. با این حال، استانیسلاس به دلیل اختلاف با ژان-کریستف مِنو در ۲۰۰۶ این انتشارات را ترک کرد. سال بعد، انتشارات دلکور «لو گران انیماتور»، یازدهمین جلد از مجموعهٔ «دانجون مانسترز» نوشتهٔ لوییس تروندهایم و ژوآن سفار را منتشر کرد. | ## جمع‌بندی | در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۳، انتشارات دارگو دو جلد از مجموعهٔ جدید او «طوطی باتیگنول» را منتشر کرد که او آن را همراه با ژاک تاردی و میشل بوژو نوشته بود.
موضوع مقاله: هوش رفتاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هوش رفتاری | مقدمه: هوش رفتاری که اغلب به اختصار BI نامیده می‌شود، به توانایی فرد در فهم، تحلیل و هدایت تعاملات اجتماعی اشاره دارد؛ به‌گونه‌ای که فرد بتواند با آگاهی از رفتارهای خود و دیگران، بر روابط انسانی در موقعیت‌های گوناگون اثر بگذارد. | ## بخش 1: هوش رفتاری | این مفهوم شامل قابلیت تفسیر نشانه‌های رفتاری، پیش‌بینی واکنش‌ها و سازگار کردن اعمال و تصمیم‌ها بر پایه محرک‌های درونی و بیرونی است. هوش رفتاری مفهومی فراتر از برداشت‌های کلاسیک از هوش محسوب می‌شود و به‌عنوان مهارتی اساسی در دنیای امروز شناخته می‌گردد؛ مهارتی که نقشی تعیین‌کننده در موفقیت‌های اجتماعی، ارتباطات بین‌فردی و عملکرد حرفه‌ای افراد ایفا می‌کند. | ## بخش 2: هوش رفتاری | از منظر تاریخی، علم روان‌شناسی عمدتاً بر مطالعه ذهن و رفتار انسان تمرکز داشته و طیف گسترده‌ای از فرایندهای روانی نظیر ادراک، ارزیابی، پردازش و سنجش اطلاعات را در بر می‌گیرد؛ فرایندهایی که در نهایت به بروز پاسخ‌های رفتاری گوناگون منجر می‌شوند. رفتار را می‌توان نمود بیرونی و قابل مشاهدهٔ فرایندهای شناختی درونی دانست؛ فرایندهایی که هم می‌توانند به‌صورت خودکار و ناخودآگاه عمل کنند و هم حاصل تصمیم‌گیری‌های آگاهانه و هدفمند باشند. | ## بخش 3: هوش رفتاری | ## جمع‌بندی | این الگوهای رفتاری به‌شدت تحت تأثیر چگونگی ادراک افراد از محیط بیرونی، شیوه تعامل و جهت‌یابی آنان در آن محیط قرار دارند بر اساس بازنمایی‌های ذهنی و درونی شکل می‌گیرند که فرد از جهان پیرامون خود می‌سازد.
موضوع مقاله: گابریل رولان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گابریل رولان | مقدمه: گابریل رولان (؛ زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۲۷ - درگذشتهٔ ۵ آوریل ۲۰۱۳) روزنامه‌نگار، مترجم، منتقد ادبی و رمان‌نویس اهل بلژیک بود. | ## بخش 1: گابریل رولان | پس از تحصیل در رشتهٔ حقوق در دانشگاه آزاد بروکسل و گذراندن دوره تکمیلی در دانشگاه شیکاگو به‌واسطهٔ دریافت بورسیه فولبرایت (۱۹۵۵–۱۹۶۰)، به‌عنوان روزنامه‌نگار با چندین روزنامه همکاری داشت. او خبرنگار نشریهٔ ژورنال هنرهای زیبای بروکسل (۱۹۵۵–۱۹۶۰) در محل اقامتش پاریس بود؛ همچنین منتقد در نووُ کاندید (۱۹۶۶–۱۹۶۷)، منتقد ادبی در روزنامهٔ لو موند (۱۹۶۷–۱۹۸۹)، در یونیتِه، کمبا سوسیالیست و لومتن (۱۹۷۵–۱۹۸۷)، ستون‌نویس در نشریهٔ پاران (۱۹۷۰–۱۹۷۳)، در اکسپرس (۱۹۹۰–۱۹۹۲) و در مجلهٔ لیر (۱۹۹۰–۲۰۰۲) بود. | ## بخش 2: گابریل رولان | او به‌عنوان کارمند، در ریدرز دایجست (۱۹۷۰–۱۹۸۱) و در انتشارات کریستیَن بورگوا (۱۹۸۰–۱۹۹۰) فعالیت کرد. همچنین همکاری منظم با شبکهٔ رادیویی فرانس کولتور برای برنامهٔ «اَن لیور، دِ ووا» (۱۹۸۶–۱۹۹۶) داشت. | ## بخش 3: گابریل رولان | او آثار ترومن کاپوتی، فلانری اوکانر، ریموند کارور، ایدیت وارتون و بسیاری دیگر از نویسندگان آمریکایی را ترجمه کرده است. | ## جمع‌بندی | موضع‌گیری او در سال ۱۹۶۲ در مجلهٔ ژون آفریک نقدی تند بر کتاب‌های مصور ماجراهای تن‌تن و میلو اثر هرژه منتشر می‌کند که به‌نظر او داستان‌هایی ارتجاعی و دارای نشانه‌های یهودستیزی پنهان هستند: او سپس مکاتبه‌ای پیوسته با هرژه برقرار می‌کند و در نهایت از مقالهٔ سال ۱۹۶۲ خود ابراز پشیمانی می‌کند.
موضوع مقاله: هیولای شب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیولای شب | مقدمه: هیولای شب (به انگلیسی: ) یک فیلم آمریکایی در ژانر علمی‌تخیلی و ترسناک محصول سال ۱۹۸۲ به کارگردانی دان دولر است. | ## بخش 1: هیولای شب | داستان فیلم دربارهٔ کلانتر یک شهر کوچک است که باید جلوی یک موجود بیگانهٔ مهاجم را که در حال کشتار ساکنان منطقهٔ پری هل در مریلند است، بگیرد. با نزدیک شدن به زمین، فضاپیما بر اثر برخورد با یک سیارک صدمه دیده و شب‌هنگام در نزدیکی شهر کوچک «پری هل» سقوط می‌کند. تعدادی شکارچی که متوجه صدای برخورد شده‌اند، موضوع را به کلانتر شهر، «سیندر»، اطلاع می‌دهند. اما زمانی که خودشان برای بررسی به محل می‌روند، خلبان فضاپیما (موجودی وحشی) بیرون آمده و آن‌ها را با یک تفنگ لیزری (متلاشی‌کننده) از بین می‌برد. هیولا سپس به خانهٔ یک زوج و همچنین خانواده‌ای که در حال رانندگی بودند حمله می‌کند. کلانتر سیندر به همراه نیروهایش و برخی از ساکنان مسلح از جمله مردی به نام «جیمی» با موجود روبرو می‌شوند. | ## بخش 2: هیولای شب | صبح روز بعد، آن‌ها از یک تیرانداز ماهر کمک می‌گیرند که موفق می‌شود سلاح لیزری را از چنگ هیولا خارج کند؛ هرچند پسر این تیرانداز و یک افسر دیگر در این درگیری جان می‌بازند. پلیس شروع به تخلیهٔ شهر می‌کند، اما شهردار «برت ویکر» حاضر به لغو مهمانی خود برای فرماندار نیست. در همین حال، جوانی بزهکار به نام «دراگو»، پس از مشاجره، نامزد خود را به قتل می‌رساند. کلانتر که با جراحت پا به خانهٔ معاونش «لیزا» پناه برده، به‌همراه جیمی نقشه‌ای برای نابودی هیولا می‌کشند. آن‌ها تصمیم می‌گیرند با استفاده از یک سیم‌پیچ فشار قوی از نیروگاه محلی، به هیولا شوک الکتریکی وارد کنند. در نهایت، جیمی با فداکاری و نگه داشتن سیم‌ها در اطراف هیولا، باعث انفجار موجود می‌شود؛ هرچند خودش نیز در این انفجار جان می‌سپارد. | ## بخش 3: هیولای شب | بازیگران تام گریفیتس در نقش کلانتر سیندر جیمی زمارل در نقش جیمی لمبرت کارین کاردیان در نقش لیزا کنت جرج استوور در نقش استیون پرایس دونالد لیفرت در نقش دراگو ریچارد دایزل در نقش شهردار برت ویکر تولید فیلم هیولای شب دارای جلوه‌های ویژهٔ عنوان‌بندی آغازین توسط ارنست دی. آبرامز که در لس آنجلس زندگی می‌کرد، نوارهای موسیقی خود را برای کارگردان در بالتیمور پست می‌کرد. مجلهٔ تی‌وی گاید با دادن یک ستاره از چهار، بازیگری را ضعیف دانست اما جلوه‌های ویژه (به‌ویژه گریم‌های خون‌آلود) را قابل توجه خواند. با این حال، فیلم در میان طرفداران سینمای مستقل و کم‌بودجه به یک فیلم کالت تبدیل شده است. | ## جمع‌بندی | همچنین تصاویری از این فیلم به‌صورت کوتاه در یک دستگاه تلویزیون در فیلم مندی ساختهٔ پانوس کوسماتوس دیده می‌شود.
موضوع مقاله: اثر گوسفند سیاه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اثر گوسفند سیاه | مقدمه: این مفهوم نخستین‌بار در سال ۱۹۸۸ توسط مارکز، یزربیت و لاینز مطرح و به‌صورت تجربی بررسی شد. | ## بخش 1: اثر گوسفند سیاه | پژوهش‌های آنان نشان داد که این اثر بیانگر سازوکاری است که گروه‌ها از طریق آن هویت جمعی و انسجام درونی خود را حفظ می‌کنند؛ به این معنا که با فاصله‌گیری نمادین یا طرد اعضایی که هنجارها، ارزش‌ها یا انتظارات گروه را نقض می‌کنند، مرزهای هویتی گروه تقویت می‌شود. بروز و شدت اثر گوسفند سیاه یکسان نیست و به عوامل متعددی وابسته است؛ از جمله نوع و شدت انحراف رفتاری، میزان قدرت و برجستگی هویت گروهی، و جایگاه یا وضعیت فرد در ساختار عضویت گروه. این متغیرها تعیین می‌کنند که تا چه حد یک عضو منحرف به‌عنوان «گوسفند سیاه» تلقی شده و با واکنش‌های منفی مواجه شود. پیشینه نظری اثر گوسفند سیاه ریشه در نظریه هویت اجتماعی و مباحث مربوط به پویایی گروه دارد؛ چارچوب‌هایی نظری که برای فهم سازوکار این پدیده نقش اساسی ایفا می‌کنند. بر اساس این نظریه، افراد بخش مهمی از احساس هویت و تعریف خود را از طریق عضویت در گروه‌های اجتماعی به دست می‌آورند. | ## بخش 2: اثر گوسفند سیاه | در این چارچوب، افراد می‌کوشند با مقایسه گروه خود با گروه‌های بیرونی، تصویری مثبت و مطلوب از هویت اجتماعی گروه درون‌گروهی ایجاد و حفظ کنند. از این منظر، اعضای منحرف درون‌گروه—یعنی افرادی که هنجارها، ارزش‌ها یا انتظارات مشترک گروه را نقض می‌کنند—می‌توانند تهدیدی بالقوه برای این تصویر مثبت به‌شمار آیند، به‌ویژه زمانی که رفتارشان با استانداردهای پذیرفته‌شده گروه هم‌خوانی نداشته باشد. در نتیجه، چنین اعضایی اغلب منفی‌تر و سخت‌گیرانه‌تر از افراد مشابهی که به گروه‌های بیرونی تعلق دارند، ارزیابی می‌شوند. این واکنش نه‌تنها به کاهش احتمال نقض هنجارها کمک می‌کند، بلکه مرزهای هویتی و انسجام گروهی را نیز تقویت کرده و تمایز میان «ما» و «دیگران» را برجسته‌تر می‌سازد. یکی دیگر از چارچوب‌های نظری مرتبط با اثر گوسفند سیاه، نظریه پویایی‌شناسی گروه ذهنی است که به‌طور خاص بر نحوه واکنش گروه‌ها در برابر رفتارهای انحرافی تمرکز دارد. | ## بخش 3: اثر گوسفند سیاه | این نظریه بر این فرض استوار است که گروه‌ها به‌صورت فعال با اعضایی که هنجارها و ارزش‌های پذیرفته‌شده جمعی را نقض می‌کنند برخورد کرده و آنان را تنبیه یا به حاشیه می‌رانند. بر اساس نظریه پویایی‌شناسی گروه ذهنی، مجازات اعضای منحرف درون‌گروه سازوکاری مرکزی برای حفظ نظم هنجاری محسوب می‌شود؛ سازوکاری که به‌طور مستقیم با آنچه در اثر گوسفند سیاه مشاهده می‌شود هم‌راستاست. به بیان دیگر، این نظریه توضیحی منسجم و قانع‌کننده برای اثر گوسفند سیاه ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که گروه‌ها از طریق واکنش‌های شدیدتر نسبت به اعضای منحرف درون‌گروهی، به‌طور نمادین هنجارهای خود را تقویت کرده و در نتیجه، هویت اجتماعی مثبت و انسجام گروهی را حفظ می‌کنند. | ## جمع‌بندی | از جمله اینکه برخی پژوهشگران معتقدند این نظریه در توصیف واکنش‌های انضباطی گروه‌ها اغراق می‌کند، زیرا مواردی را نادیده می‌گیرد که در آن‌ها گروه‌ها به جای طرد یا مجازات، تلاش می‌کنند اعضای منحرف را اصلاح کرده و دوباره در چارچوب گروه ادغام کنند.