موضوع مقاله: برایان پی. برنز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برایان پی. برنز | مقدمه: Burns) (زادهٔ ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۶ – درگذشتهٔ ۱۲ اوت ۲۰۲۱)، کارآفرین، وکیل و نوع‌دوست آمریکایی بود. | ## بخش 1: برایان پی. برنز | در دسامبر ۲۰۱۶، طبق گزارش مگی هابرمن در روزنامهٔ نیویورک تایمز، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور منتخب آن زمان، قصد داشت برنز را به‌عنوان سفیر بعدی ایالات متحده در ایرلند معرفی کند. برنز که در بوستون، ایالت ماساچوست به‌دنیا آمد، از نسل سوم آمریکایی‌های ایرلندی‌تبار بود که اصل‌ونسب آن‌ها به شهرستان کری در منطقهٔ جنوب‌غربی ایرلند بازمی‌گشت. برنز (زادهٔ ۱۹۰۱- درگذشتهٔ ۱۹۵۷)، در ۲۹ سالگی استاد حقوق در مدرسه حقوق هاروارد و در ۳۰ سالگی عضو دادگاه عالی ماساچوست شد. در سال ۱۹۳۶، پدرش از سمت خود استعفا داد و به‌عنوان شریک ارشد به شرکت حقوقی برنز، کری، ریچ و رایس در نیویورک پیوست. برنز و همسرش آیلین صاحب هشت فرزند، چهار فرزند از ازدواج‌های قبلی و پانزده نوه هستند. در زمان اعطای مدال اقتصاد آزاد آمریکایی به برایان برنز در سال ۲۰۱۲، در دانشگاه آتلانتیک پالم بیچ، سناتور سابق ایالات متحده جورج لمیوکس بیان کرد که برنز و همسرش آیلین دومین زوجی بوده‌اند که عالی‌ترین جوایز دانشگاه آتلانتیک پالم بیچ یعنی مدال اقتصاد آزاد آمریکایی و جایزهٔ زنان ممتاز را دریافت کرده‌اند؛ آیلین در سال ۲۰۱۱، جایزهٔ زنان ممتاز را دریافت کرده بود. تحصیلات در سال ۱۹۵۹، برایان در ۲۳ سالگی، از دانشکدهٔ حقوق هاروارد فارغ‌التحصیل شد. او در چندین شرکت حقوقی در سان‌فرانسیسکو شریک بود، ازجمله شرکت برنز و وایتهد (۱۹۷۸–۱۹۸۶)، شرکت کولینان، برنز و هلمر (۱۹۷۵–۱۹۷۸) و شرکت کولینان، هنکاک، روترت و برنز (۱۹۶۵–۱۹۷۴). برنز از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹، مدیر شرکت کلوگ در بتل کریک، میشیگان بود و به‌عنوان اولین رئیس کمیتهٔ مالی در آنجا فعالیت کرد. برنز فعالیت خود را به‌عنوان شریک در شرکت حقوقی وبستر، شفیلد، فلیشمن، هیچکاک و بروکفیلد در نیویورک آغاز کرد، (۱۹۶۰–۱۹۶۴). در سال ۱۹۵۸–۱۹۵۹، او دستیار ویژهٔ مدیر بخش کمیسیون بورس و اوراق بهادار در دفتر نیویورک بود. کندی، اولین رئیس‌جمهور کاتولیک ایرلندی‌ـآمریکایی، از زادگاه اجدادی خود در وکسفورد، ایرلند بازدید کرد. طی این بازدید، او و رئیس‌جمهور ایرلند، ایمون دو والرا، بنیاد ایرلندی-آمریکایی را برای تسهیل جمع‌آوری کمک‌های مالی برای مؤسسات و خیریه‌های ایرلندی و ایرلندی-آمریکایی تأسیس کردند. او به‌عنوان مدیر بنیاد، نقشی مهم در جمع‌آوری کمک‌های مالی برای بازسازی کتابخانهٔ مارش در محوطهٔ سنت پاتریک در دوبلین ایفا کرد. | ## بخش 2: برایان پی. برنز | برنز همچنین کتابخانهٔ حقوق آمریکا در کالج دانشگاه کورک را به افتخار پدر مرحومش تأسیس کرد. برایان برنز برای گسترش دامنهٔ فعالیت بنیاد ایرلندی-آمریکایی، آن را با صندوق ایرلند ادغام کرد. صندوق ایرلند را دن رونی از تیم پیتسبورگ استیلرز و سر آنتونی آوریلی، رئیس ایرلندی‌الاصل شرکت هاینز تأسیس کرده بودند. در سال ۱۹۸۷ و در روز سنت پاتریک، این دو سازمان در مراسمی در کاخ سفید ادغام شدند و صندوق ایرلندی-آمریکایی تشکیل شد. رئیس‌جمهور رونالد ریگان که ریاست این مراسم را برعهده داشت، بیان کرد: صندوق ایرلندی-آمریکایی، بزرگ‌ترین صندوق از ۱۲ صندوق تشکیل‌دهندهٔ صندوق‌های ایرلندی است. این صندوق‌ها نهادهایی خصوصی هستند که به‌منظور جمع‌آوری پول برای خیریه‌های ایرلندی و رفاه مهاجران ایرلندی تخصیص یافته‌اند. برنز به همراه معاون سابق رئیس‌جمهور (و رئیس‌جمهور کنونی) ایالات متحده، جو بایدن، به تالار مشاهیر آمریکایی-ایرلندی راه یافت. در ۸ نوامبر ۲۰۱۲، برنز مدال اقتصاد آزاد آمریکایی را از دانشگاه آتلانتیک پالم بیچ دریافت کرد. Patrick اعطا شد، جایزهٔ معتبری که انتشارات هریتیج برای تجلیل از دست‌آوردهای مهم آمریکایی‌های ایرلندی‌تبار در نظر گرفته‌است. در سال ۲۰۰۰، پاتریشیا هارتی در کتاب خود به نام بزرگ‌ترین آمریکایی‌های ایرلندی‌تبار قرن بیستم، از برنز نام برده‌است. همچنین در سال ۱۹۹۶، برنز جایزهٔ مدال طلای جامعهٔ ایرلندیِ بوستون را دریافت کرد، افتخاری که او با دیگر چهره‌های مشهور ایرلندی و ایرلندی-آمریکایی، ازجمله کولم توبین (نویسنده) و رئیس‌جمهور سابق ایرلند، مری مک‌آلیس، شریک است. این کتابخانه گنجینه‌ای از کتاب‌های کمیاب، مجموعه‌های منحصربه‌فرد و بایگانی‌هاست. این کتابخانه همچنان به غنابخشی و تنوع‌بخشی مجموعه‌های ایرلندی با خریدهای هدف‌مند و اهداییه‌ها ادامه می‌دهد. امروزه این کتابخانه بیش از ۵۰۰۰۰ جلد کتاب از تاریخ، ادبیات و فرهنگ ایرلند، ده‌ها مجموعهٔ دست‌نویس و بایگانی‌شده و نسخه‌های مهمی از عکس‌ها، آثار هنری، نقشه‌ها و چیزهای گذرای ایرلندی را در خود جای داده که آن را به بزرگ‌ترین و جامع‌ترین مجموعه از اسناد پژوهشی ایرلندی در خارج از این کشور تبدیل کرده‌است. | ## بخش 3: برایان پی. برنز | دارایی‌های این کتابخانه شامل بیش از ۳۰۰۰۰۰ کتاب و ۱۷ میلیون نسخهٔ خطی و صنایع‌دستی کمیاب است. این کتابخانه بزرگ‌ترین مجموعه از کتاب‌ها و دست‌نوشته‌های کمیاب ایرلندی را در نیمکرهٔ غربی دارد. اونیل اولین کتابدار آنجا بود و طی ۲۶ سال فعالیت خود شماری از مهم‌ترین مجموعه کتاب‌ها و بایگانی‌های مربوط به چهار نویسندهٔ ایرلندی را که تاکنون برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات شده‌اند، گردآوری کرده‌است: ویلیام باتلر ییتس (۱۹۲۳)، جورج برنارد شاو (۱۹۲۵)، ساموئل بکت (۱۹۶۹) و شیموس هینی (۱۹۹۵). بقیهٔ دارایی‌های بی‌نظیر شامل بایگانی‌های بابی هانوی، عکاس خبری ایرلند شمالی است که مشتمل بر بیش از ۷۵۰۰۰ تصویر می‌شود؛ تصاویری از درگیری‌های شبه‌نظامیان و زندگی روزمره در دهه‌های «درگیری‌های ایرلند شمالی» و نیز تعدادی از پرتیراژترین عکس‌های شیموس هینی و دیگر اسطوره‌های فرهنگی ایرلند. این برنامه سرمایه‌گذاری مشترک میان کتابخانه‌های دانشگاه کالج بوستون و مرکز برنامه‌های ایرلندی است. کتابخانهٔ برنز در هر سال تحصیلی، پذیرای اساتید، نویسندگان یا هنرمندان برجسته‌ای است که نقشی مهم در حیات فرهنگی و فکری ایرلند داشته‌اند. این برنامه از زمان شروع، میزبان دانشمندان ایرلندی و بریتانیایی، ازجمله دو مدیر اسبق کتابخانهٔ ملی ایرلند، مورخان، زبدگان علوم سیاسی، متخصصان فرهنگ قرون وسطا، منتقدان ادبی و ویراستاران، متخصصان و شاعران زبان ایرلندی و یک نوازنده و موسیقی‌دان بوده‌است. این دانش‌پژوهان برای فعالیت‌های‌شان کمک مالی دریافت کرده و در پیشبرد پیوندهای فرهنگی ایرلندی-آمریکایی سهیم بوده‌اند. جرالد داو، دانش‌پژوه برنز در سال ۲۰۰۵–۲۰۰۴ می‌گوید: «مطالعات ایرلندی، هاله‌ای خاص از دانش فرهنگی و ادبی است.» کولمن اوکلابیگ، راهب بندکتین و دانش‌پژوه برنز در سال ۲۰۱۶، از فرهنگ ایرلند قرون وسطایی برای پژوهش دربارهٔ تأثیر مذهب بر جنبه‌های زندگی در میان مردم عادی بهره می‌برد. مارگارت کلهر، دانش‌پژوه برنز در سال ۲۰۰۳–۲۰۰۲، با استاد فیلیپ اولری از کالج بوستون در زمینهٔ بررسی پیشینهٔ کمبریج در ادبیات ایرلندی همکاری کرد که اولین تاریخ جامع ادبیات ایرلندی بوده که به هر دو زبان ایرلندی و انگلیسی نوشته شده‌است. این دو جلد کتاب پانزده قرن دستاورد ادبی، از اولین متون لاتین قرون وسطایی تا اواخر قرن بیستم، را دربرمی‌گیرد و منبعی مهم در پژوهش‌های ایرلندی به‌شمار می‌رود. مجموعه آثار هنری ایرلندی بیشتر مجموعهٔ آثار هنری برایان، به‌جز چند استثنا، آثاری را شامل می‌شود که پس از قحطی بزرگ ایرلند پدید آمده‌اند. این مجموعه در موزه‌ها و مؤسسات فرهنگی مختلف در سراسر ایالات متحده و ایرلند به نمایش گذاشته شده‌است، ازجمله در موزهٔ هنر مک مولن، کالج بوستون، گالری هیو لین دوبلین، مرکز هنر بریتانیا در ییل در شهر نیوهیون، ایالت کنتیکت، مرکز کندی در واشینگتن دی. کیت رابینسون هدف برنز از جمع‌آوری آثار هنری ایرلندی را چنین توصیف می‌کند: «روشی برای مشارکت در توسعهٔ فرهنگی کشور آبا و اجدادی‌اش و تصحیح این تصور که ما ملتی [ایرلند] بدون ذوق و استعداد هنری بوده‌ایم». | ## جمع‌بندی | دیویس، ارسکین نیکول، موریس مک‌گونیکال، والتر چتوود آیکن، رودریک اوکانر، هنری رابرتسون کریگ، سر جان لاوری، فرانک مک کلوی، لئو ویلان، جک باتلر ییتس و روآن گیلسپی است.