موضوع مقاله: آمادئوس چهارم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آمادئوس چهارم | مقدمه: او وارث قانونی توماس اول ساووی و مارگارت ژنو بود، اما پس از مرگ پدرشان، مجبور شد با برادرانش برای ارث بردن زمین‌های ساووی بجنگد. | ## بخش 1: آمادئوس چهارم | برادرانش پیترو و آیمونه شورشی را در دره آئوستا علیه آمادئوس برانگیختند، اما او توانست با کمک مانفرد سوم سالوتزو و بونیفاس دوم مونتفرات، که دامادهای او بودند، آن را سرکوب کند. او به همراه برادرش، توماس، علیه کمون‌های تورین و پینرولو جنگید، اما نتایج نامشخصی داشت. رئیس خانواده به عنوان پسر ارشد توماس اول ساووی، آمادئوس پس از مرگ پدرش در سال ۱۲۳۳، شهرستان و زمین‌های وابسته به آن را به ارث برد. با این حال، برادرانش پیتر و آیمون از او خواستند که سرزمین‌ها را تقسیم کند و سهم خود را به آنها بدهد. در حالی که هر دو طرف با نیروهای مسلح وارد شدند، ویلیام توانست بین برادران برای انعقاد پیمانی مذاکره کند. این پیمان زمین‌ها را دست نخورده نگه داشت، اما اقتدار برادران کوچکتر را در مناطق خاصی تحت حاکمیت آمادئوس به رسمیت شناخت. این سرزمین‌ها در مرزهای سرزمین‌های ساووی بودند و برای تشویق برادران به گسترش شهرستان به جای کاهش آن طراحی شده بودند. هنگامی که برادرش توماس در سال ۱۲۳۵ از کار خود در کلیسا کناره‌گیری کرد، آمادئوس سرزمین‌های مشابهی را به او واگذار کرد. آمادئوس قبل از اینکه صاحب فرزندی شود، بارها نظر خود را در مورد وصیت‌نامه‌اش تغییر داد. در ابتدا، او دامادهایش را وارث خود قرار داده بود، اما در سال ۱۲۳۵، وصیت‌نامه خود را به نفع برادرش توماس بازنویسی کرد. | ## بخش 2: آمادئوس چهارم | در دسامبر همان سال، اوضاع به سمت وارث بودن دامادهایش برگشت، تا اینکه آمادئوس برای محاصره آماده می‌شد. در ۴ نوامبر ۱۲۴۰، توماس بازگشت و او را متقاعد کرد که وصیت‌نامه را دوباره به نفع برادرش بازنویسی کند. وصیت‌نامه نهایی او در سال ۱۲۵۲ نوشته شد و عنوان و تقریباً همه چیز را به پسرش، بونیفاس، واگذار کرد و برادرش توماس را به عنوان نایب‌السلطنه و نفر دوم در صف این عنوان معرفی کرد. در میان قدرت‌های اروپایی آمادئوس در آن زمان با چالش‌های زیادی در ایجاد تعادل بین خواسته‌های قدرت‌های بزرگتر در اروپا روبرو بود. هنری سوم انگلستان در سال ۱۲۳۵ به آمادئوس نامه نوشت تا رضایت و دعای او را برای ازدواج با خواهرزاده کنت، النور پرووانس، جویا شود. در سال ۱۲۳۸، آمادئوس به دربار فردریک دوم، امپراتور مقدس روم، در تورین رفت و در آنجا توسط امپراتور به مقام شوالیه مفتخر شد. در ژوئیه ۱۲۴۳، آمادئوس و برادرش توماس توسط انزو ساردینیا دستور یافتند تا در محاصره ورچلی، که اخیراً وفاداری خود را از امپراتوری به پاپ تغییر داده بود، به او بپیوندند. هنگامی که برادران به پاپ جدید اینوسنت چهارم نامه نوشتند تا از تکفیر او درخواست تجدیدنظر کنند، او درخواست آنها را پذیرفت. در اواخر سال ۱۲۴۴، هنگامی که پاپ اینوسنت چهارم از رم فرار کرد، آمادئوس در شوش با او ملاقات کرد و او را از گذرگاه‌ها تا شامبری همراهی کرد و سپس برادرش فیلیپ را به عنوان اسکورت پاپ در پایین رودخانه تا لیون فراهم کرد. با این حال، آمادئوس در آن زمان مایل بود همان گذرگاه‌ها را به روی ارتش امپراتوری باز کند. | ## بخش 3: آمادئوس چهارم | او همچنین در ۱۶ ژانویه ۱۲۴۶ پیمانی با هنری سوم امضا کرد که در ازای پرداخت سالانه ۲۰۰ مارک، حق عبور از گذرگاه‌ها را به انگلیسی‌ها می‌داد. در همان ماه، آمادئوس به نیرویی پیوست که به پرووانس رفت تا خواهرزاده‌اش، بئاتریس پرووانس، را از نیروهای فردریک نجات دهد و او را تا محل ازدواجش با چارلز آنژو همراهی کند. او ارتش خود را در تورین جمع کرده بود و به کسانی که هنوز در پادشاهی‌های آرل و فرانسه به او وفادار بودند دستور داد تا در شامبری (پایتخت ساووی) گرد هم آیند. در همان تابستان، آمادئوس مانع تلاش پاپ برای اعزام ۱۵۰۰ سرباز به اتحادیه لومبارد شد. در ۸ نوامبر ۱۲۴۸، فردریک از آمادئوس و برادرش توماس خواست تا به لیون بروند و مذاکرات صلح را آغاز کنند. بئاتریس ساووی (متوفی ۱۲۵۸)، که اولین بار در سال ۱۲۳۳ ازدواج کرد، مانفرد سوم سالوتزو (متوفی ۱۲۴۴)، دومین ازدواجش در ۲۱ آوریل ۱۲۴۷ بود. مانفرد سیسیلی مارگارت ساووی (متوفی ۱۲۵۴)، که اولین ازدواجش در ۹ دسامبر ۱۲۳۵ بود. بونیفاس دوم مونتفرات، دومین ازدواجش با آیمار سوم، کنت والنتینویز در ۱۸ دسامبر ۱۲۴۴، او با سسیلیا از بوکس، «پاسروز»، دختر بارال بوکس ازدواج کرد. بونیفاس، کنت ساووی بئاتریس ساووی (۱۲۵۰–۲۳ فوریه ۱۲۹۲) با پیتر از شالون و اینفانته مانوئل از کاستیا ازدواج کرد. | ## جمع‌بندی | الئونور ساووی، که در سال ۱۲۶۹ ازدواج کرد، گیچارد دو بوژو کنستانس ساووی، پس از ۱۲۶۳ درگذشت.