موضوع مقاله: ولادیمیر بوبری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ولادیمیر بوبری | مقدمه: خارکوف، اوکراین – ۳ نوامبر ۱۹۸۶، روزندیل، نیویورک) تصویرگر، نویسنده، آهنگساز، مربی و مورخ گیتار بود. | ## بخش 1: ولادیمیر بوبری | آثار گرافیکی بوبری برای طراحیهای مبتکرانه و خلاقانه او در نیویورک از اواسط دهه ۱۹۲۰ میلادی مورد ستایش قرار گرفته، او همچنین بنیانگذار انجمن گیتار کلاسیک نیویورک در سال ۱۹۳۶ م. بود و به عنوان ویراستار و مدیر هنری مجله گیتار ریویو نزدیک به چهل سال فعالیت داشت. در سال ۱۹۱۵ میلادی شروع به طراحی برای دکورهای تئاتر بزرگ دراماتیک خارکیف کرد و شیوه‌های طراحی تئاتر گوردون کریگ را در طراحی‌های خود مورد استفاده قرار داد. موفق به فرار از سرزمینش شود، در جریان انقلاب روسیه در جناح‌های مختلف به مبارزه پرداخت و در جنگ داخلی جنگید. دوست و همکار هنری بوبریتسکی، سائول یالکرت، در کتاب شرح حال طرحهای چاپ شده در چهل تصویرگر و نحوه کارکردن آنها (۱۹۴۶ م) می‌نویسد: «بعد از انقلاب روسیه، یک دوره طولانی و اجباری سفر و نوعی مونتاژ در فعالیتها پیش آمد.»او به عنوان یک پناهنده با یک پاسپورت جعلی سفر کرد، بوبری هشت صفحه که با کمال دقت به زبان لهستانی چاپ شده بودند، چنان ماهرانه جعل کرد که هیچ شکی در استعداد بالای او برای خوشنویسی باقی نگذاشت، چراکه وی آزمون تخصصی مقامات کنسولگری انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی و یونانی را با موفقیت پشت سر گذاشت… بوبرییتسکی در شبه جزیره کریمه کوهستانی به عنوان ماشین پرس در یک شرکت تولیدی شراب میوه و تارتار کار می‌کرد. او بعدها با ارتباط برقرار کردن کولی‌های روسی، مجارستانی و اسپانیایی فرهنگ و ویژگیهای قومی آنها را مورد مطالعه قرار داد. بوبریتیسکی در جزایر یونان نمادها و نشانه‌های بصری را نقاشی می‌کرد و در یک نیکلودئون در پرا پیانو می‌زد، تابلوها و نمادهای شهری را در قسطنطنیه (استانبول کنونی) نقاشی کرد و یک نقاشی دیواری مهم بیزانسی را در یک مسجد در ترکیه کشف کرد. او در نهایت با طراحی مجموعه‌ای از صحنه‌ها و لباس‌های گروه بالهٔ روسی در قسطنطنیه، راه خود را به آمریکا باز کرد. | ## بخش 2: ولادیمیر بوبری | یالکرت می‌نویسد که: «در راستای تمام این سرگردانی‌ها او همیشه در کولهٔ خود جعبه‌ای از آبرنگ و یک تخته طراحی داشت. او با طراحی‌های سریع و آنی از مردم، رویدادهای محلی و داستانها، آهنگهای محلی و صنایع دستی آنها را مستندسازی و ثبت می‌کرد. ارنست دبلیو واتسون در نمایه شرح حال طرحهای چاپ شده در چهل تصویرگر و نحوه کارکردن آنها، توصیف می‌کند که بوبریتسکی بلافاصله بعد از ورودش به نیویورک، شروع به راه اندازی کارگاه چاپ پارچهٔ خود کرد. «صفحه آرایی کاملاً متفاوت او در روزنامه‌ها بیش از آن چیزی بود که مدیران انتشارات می‌توانستند آن را تحمل کنند و هم هنرمند و هم مدیر هنری اخراج شدند. والت رید، محقق و مورخ هنر تصویرسازی، می‌نویسد: «صفحه آرایی روزنامه‌ها و مجلات او جهش و حرکتی نو را به نمایش می‌گذاشت. «بوبری به سرعت و به اندازه کافی مشتری پیدا کرد که توانست در تصویرسازی تبلیغاتی به عنوان فریلنسر جایگاهی پیدا کند. بوبریتسکی یا بوبری (که معمولاً در اکثر امضاهایش از این نام استفاده می‌کرد) به عنوان یک تصویرساز برجسته در دنیای تبلیغات شد. بوبری اغلب با مجلاتی نظیر ووگ ، هارپرز بازار، مک کال و بسیاری دیگ همکاری می‌کرد. | ## بخش 3: ولادیمیر بوبری | علاوه بر آن، در شماره مارس ۱۹۳۸ آمریکن مگزین، بوبری تصویر تیتر داستان سریالی تعداد زیادی آشپز نوشتهٔ نرو وولف را طراحی کرد که بسیار پرطرفدار شد. در سال ۱۹۳۶، او و گروه کوچکی از موسیقی شروع به ملاقات و معاشرت با یکدیگر کردند و این بهانه‌ای برای تأسیس اولین انجمن بزرگ گیتار کلاسیک در شهر نیویورک شد. لانگ در نایلون ریویو، خبرنامه رسمی انجمن گیتار کلاسیک نیویورک سیتی، می‌نویسد: " انجمن تا حدودی ساده و پیش و پا افتاده شروع شد، ولی بوبری با یک اقدام کوچک باعث شد تا برتری انجمن تا دهه‌ها تضمین شود " درسال ۱۹۴۶ انجمن اقدام به انتشار مجله گیتار ریوویو کرد و بوبری تا سال ۱۹۸۵ ویراستار و مدیرهنری مجله بود. در سال ۱۹۷۲ میلادی، بوبری با نشان صلیب ایزابل لاکاتولیکا در درجه شوالیه-فرمانده، از دستاوردهای مادام العمر وی به عنوان دیزاینر، نقاش، مدیر هنری و آهنگساز و نویسنده و استفاده از این استعدادها برای بالا بردن آگاهی در فرهنگ اسپانیایی تقدیر شد. ولادیمیر بوبری جان خود را در آتش‌سوزی از دست داد، آتش‌سوزی در خانه ای که خودش آنرا طراحی و ساخته بود و همراه با همسرش مارگارت نزدیک به پنجاه سال در آن زندگی می‌کرد، همراه با هنر، مکاتبات و مجموعه گیتارهایش سوخت. مجله گیتار ریویو در ادای یادبودی در شماره زمستان ۱۹۸۷ خود نوشت: «در بحبوحهٔ ناتوانی ما در پذیرش چنین فاجعهٔ بزرگی، ما فریفتهٔ یک فلسفه قدیمی در فرهنگ وایکینگها هستیم: این اعتقاد که سکاندار کشتی و آتش او به رستاخیزی در ناشناخته‌ها فرستاده می‌شوند تا دریایی ابدیت را دریانوردی کند. تکنیک سگویا (شرکت انتشارات مک میلان، جلد گالینگور؛ ۱۹۹۰، بولد استرامر، شومیز) ۱۹۷۲ م. مطالعه کامل ترمولو برای گیتار کلاسیک (شرکت انتشارات آلفرد، جلد شومیز) تصویرگر ۱۹۲۹ The Crimson Circle اثر ادگار والاس کلاب جنایت، کمپانی دابل دی و دوران، , گاردن سیتی، نیویورک، جلد گالینگور؛ روکش جلد ژاکتی) ۱۹۲۹ صورت در شب اثر ادگار والاس (کلاب جنایت، کمپانی دابل دی و دوران، , گاردن سیتی، نیویورک، جلد گالینگور؛ روکش جلد ژاکتی) ۱۹۳۰ روز پایان یافتن جهان توسط ساکس رومر (کلاب جنایت، کمپانی دابل دی و دوران، گاردن سیتی، نیویورک، جلد گالینگور؛ روکش جلد ژاکتی) ۱۹۳۱ قانون سه مرد عادل نوشته ادگار والاس (کلاب جنایت، کمپانی دابل دی و دوران، گاردن سیتی، نیویورک، جلد گالینگور؛ روکش جلد ژاکتی) ۱۹۳۲ فیلیپین توسط موریس بدل (نیویورک، جلد گالینگور، روکش جلد ژاکتی) ۱۹۳۷ پنج سوار مغرور توسط آن استافورد ۱۹۳۸ خانه در چری هیل توسط مری. | ## جمع‌بندی | ویک ۱۹۵۳دستپخت پاریسی توسط جیمز ای بیرد و الکساندر وات ۱۹۵۳بیایید راجل خدا صحبت کنیم اثر دوروتی کی کریپکه ۱۹۵۵ بیایید دربارهٔ درست و غلط صحبت کنیم اثر دوروتی کی کریپکی ۱۹۵۷ بیایید دربارهٔ یهودیت صحبت کنیم اثر دوروتی کی کریپکه ۱۹۵۷ باد مارس توسط اینز رایس ۱۹۵۸ کتاب خواب آلود اثر شارلوت زولوتو ۱۹۵۸ سیبیلهای هو هو اثر ویلیام لیتلفیلد ۱۹۶۱ قرمز چیست؟