موضوع مقاله: آنا پاولونا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنا پاولونا | مقدمه: آنا پاولونا از روسیه ( ؛ ؛ – ۱ مارس ۱۸۶۵) ملکه هلند بود به واسطه ازدواج با پادشاه ویلم دوم. | ## بخش 1: آنا پاولونا | او یک میهن‌پرست روس بود که در هلند، جایی که هرگز خود را در آن وطن نمی‌دانست، به رعایت شدید تشریفات سلطنتی پایبند بود و بیشتر خود را به عنوان یک دوشس بزرگ روسی می‌شناخت تا یک ملکه هلندی. پس از مرگ مادربزرگ پدری آنا، کاترین کبیر، در سال ۱۷۹۶، پدرش امپراتور شد، اما در سال ۱۸۰۱ برکنار و کشته شد، زمانی که آنا شش سال داشت. او دوران کودکی خود را با دو برادر کوچک‌ترش، نیکلای یکم (۱۷۹۶–۱۸۵۵) و مایکل (۱۷۹۸–۱۸۴۹) سپری کرد. آنا توسط معلم سوئیسی، لویی د سیبورگ ('بورسیس')، آموزش دید و تحصیلات گسترده‌ای شامل زبان‌های خارجی (روسی، آلمانی و فرانسوی) و ریاضیات دریافت کرد. آنا رابطه خوبی با برادرش، امپراتور الکساندر، داشت، اما نزدیک‌ترین فرد به او مادرش و دو برادر کوچکش، نیکلاس آینده و دوک بزرگ مایکل بودند، با کسانی که پس از ترک روسیه در طول زندگی خود با نامه‌نگاری در ارتباط بودند. پس از مرگ مادرش در سال ۱۸۲۸، او بیش از پیش به نیکلاس متکی شد که در زمان امپراتوری‌اش در سال ۱۸۲۵ با دادن انواع امتیازات به او پاسخ داد. او رابطه نسبتاً خوبی با خواهرش ماریا داشت، اما رابطه آنا با خواهرش کاترین (اکاترینا) هرگز خوب نبود. در سال ۱۸۰۹، امپراتور ناپلئون بناپارت فرانسه، پس از اینکه نتوانست خواهر بزرگ‌تر او اکاترینا را به عنوان عروس انتخاب کند، درخواست ازدواج با آنا را مطرح کرد. مادرش توانست پاسخ خود را به تعویق بیندازد تا ناپلئون علاقه خود را از دست بدهد و در سال ۱۸۱۰ با دوشس ماری لوئیز (دوشس پارما)، دختر هجده ساله امپراتور اتریش ازدواج کند. این ازدواج توسط برادرش، تزار الکساندر یکم، امپراتور روسیه، در سال ۱۸۱۵ پیشنهاد شده بود به عنوان نماد اتحاد ایجاد شده پس از کنگره وین. از آنجا که پتر کبیر تصمیم گرفته بود هیچ عضو خاندان دودمان رومانوف علیه میل خود مجبور به ازدواج نشود، ویلم پیش از ازدواج به روسیه دعوت شد تا آنا بتواند او را بشناسد و با میل خود به ازدواج رضایت دهد، که چنین کرد و از او راضی بود، به جز تولدش که آن را پایین‌تر از تولد خود می‌دانست. | ## بخش 2: آنا پاولونا | در زمان ازدواج آن‌ها توافق شد که فرزندان پرنس ویلم به عنوان پروتستان بزرگ شوند، اگرچه خود آنا ارتدکس روسی باقی ماند. الکساندر پوشکین ازدواج را در شعری ویژه با عنوان تقدیم به شاهزاده اورانژ جشن گرفت. آنا پاولونا از تفاوت‌های بین روسیه و کشور جدید خود بسیار متعجب شد، زیرا فاصله بین سلطنت و مردم عادی و همچنین بین اشراف و باقی جامعه در هلند بسیار مساوات‌طلبانه‌تر از روسیه بود و او در تطبیق خود با این شرایط مشکل داشت. آنا و ویلم بروکسل را به هلند ترجیح می‌دادند و تا انقلاب بلژیک در سال ۱۸۳۰ در آنجا زندگی کردند. آنا بروکسل را بسیار بیشتر از شمال می‌پسندید، زیرا جامعه اشرافی فرانسوی در بروکسل که کمتر مساوات‌طلب بود، یادآور زندگی دربار در سنت پترزبورگ زادگاهش بود، نه زندگی ساده و تقریباً اسپارتایی در لاهه. او همچنین در میان اشراف و جامعه بالا بلژیک محبوب بود، کسانی که در سال‌های نخست پس از اعلام استقلال بلژیک به خاندان اورانژ وفادار ماندند. آنا معتقد بود او هیچ عیبی ندارد، همان‌طور که در نامه‌ای به برادرش نیکلاس در ۱۸۳۹ نوشته بود. وقتی آنا در سال ۱۸۴۶ اصرار کرد او را به سفر ایتالیا همراهی کند، الکساندر از این‌که مثل میمونی در قفس کشیده می‌شود شکایت کرد. تندخویی و رفتارهای عجیب آنا گاهی او را خسته می‌کرد و باعث چندین دعوای شدید می‌شد. اگرچه الکساندر فرزندی کاملاً مطیع و تابع آن‌گونه که مادرش در نامه‌ها به خانواده روسی نشان می‌داد، نبود، مرگ او در سن ۲۹ سالگی در ۱۸۴۸ ضربه شدیدی برای آنا بود. رابطه او با پسرش به ویژه پس از ازدواج او که آنا به شدت مخالف آن بود، پرتنش بود و نامه‌هایش نشان می‌دهد که سعی داشت او را تحت نفوذ و کنترل خود قرار دهد، اگرچه کاملاً موفق نشد. | ## بخش 3: آنا پاولونا | در سال ۱۸۲۹، چند قطعه جواهرات او در بروکسل به سرقت رفت و او همسرش را مظنون دانست، زیرا او در آن زمان بدهکار بود و با افرادی که آنا آنها را مشکوک می‌دانست در ارتباط بود. انقلاب بلژیک موجب شد آنا و ویلم خانه خود در بروکسل را ترک کرده و به هلند بازگردند. در طول انقلاب، ویلم و پدرش پادشاه دیدگاه‌های متفاوتی دربارهٔ نحوه برخورد با انقلاب داشتند و آنا به عنوان میانجی عمل کرد تا تنش بین آن‌ها کاهش یابد. او از همسرش در انظار عمومی حمایت می‌کرد و او را همراهی کرد وقتی پدرش او را به ویلمسدورپ (nl) نزدیک موردیک تبعید کرد. در طول اقامتش در هلند، زبان، تاریخ و فرهنگ هلند را مطالعه کرد و بیش از پنجاه یتیم‌خانه تأسیس نمود. آنا با همسرش فرانسوی صحبت می‌کرد، زیرا فرانسوی زبان بین‌المللی اشراف اروپا بود، اما توسط آریه ون در اسپوی در زبان هلندی تعلیم دید و در نهایت بهتر از ویلم هلندی صحبت می‌کرد. به عنوان ملکه، آنا با وقار، مغرور و دور از مردم توصیف شد: او هرگز ملکه‌ای محبوب نبود، اما هدفش محبوب شدن نبود، بلکه احترام به دلیل انجام وظایفش بود. او به تشریفات درباری و نمایش سلطنتی اهمیت می‌داد و گفته می‌شود دربار هلند بیشتر جنبه سلطنتی پیدا کرد. آنا پاولونا زنی بلندقد و باشکوه با ظاهر باعظمت توصیف شده است: مغرور و همیشه با مقام خود به عنوان دوشس بزرگ امپراتوری همذات‌پنداری می‌کرد، هرگز از مقام امپراتوری خود دست نکشید و پیرو سختگیر تشریفات و آداب بود. آنا به عنوان فردی باهوش و با استعداد شناخته می‌شد که زبان جدید را سریع یادمی‌گرفت و درک خوبی از سیاست معاصر داشت. | ## جمع‌بندی | او همچنین شخصیتی قوی و تندخو داشت که می‌توانست باعث انفجارهای عصبی شود و گاهی روزها از اتاق خود خارج نمی‌شد، که به آن «عصبیت» گفته می‌شد.