موضوع مقاله: کشاورزی در لبنان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کشاورزی در لبنان | مقدمه: این بخش ۳٫۱ درصد از تولید ناخالص داخلی و ۸ درصد از نیروی کار مؤثر را تشکیل می‌دهد. | ## بخش 1: کشاورزی در لبنان | این بخش شامل نیروی کار غیررسمی سوری و وابسته به نیروی کار خارجی برای بهره‌وری است. محصولات اصلی شامل غلات(عمدتاً گندم و جو)، میوه و سبزیجات، زیتون، انگور و تنباکو به همراه پرورش گوسفند و بز است. لبنان با داشتن انواع زمین‌های کشاورزی، از فلات داخلی دره بقاع تا دره‌های باریک منتهی به دریا، امکان کشت محصولات اروپایی و گرمسیری را فراهم می‌کند. تنباکو و انجیر در جنوب، مرکبات و موز در امتداد ساحل، زیتون در شمال و اطراف کوه‌های شوف و میوه و سبزیجات در دره بقاع کشت می‌شوند. محصولات کمیاب‌تر شامل آووکادو در نزدیکی جبیل و حشیش به‌عنوان یک محصول اصلی در دره بقاع هستند. با وجود بهره‌مندی از شرایط کشاورزی مطلوب و میکروکلیماهای متنوع، لبنان برای تأمین غذای خود به واردات وابسته است که حدود ۸۰ درصد مصرف کشور را تشکیل می‌دهد. کشاورزی لبنان، که زمین‌های حاصلخیز، تراس‌های منظره‌سازی شده و محصولات تازه و سالم را ارائه می‌دهد، در سال‌های اخیر با چالش‌های متعددی مواجه شده است. علاوه بر این، کشاورزی به دلیل گسترش بی‌رویه شهرنشینی، مانند دشت‌های ساحلی و بخش‌هایی از دره بقاع، کاهش یافته است. سیاست‌های دولت به نظر می‌رسد بر افزایش دسترسی به سیستم‌های آبیاری (به‌ویژه در جنوب) و کنترل استفاده از سموم متمرکز است، در حالی که سرمایه‌گذاری یا مشوق قابل توجهی برای تکنیک‌های آبیاری محافظت‌کننده از آب و خاک وجود ندارد یا بسیار کم است. بخش خصوصی به‌تدریج از فرصت‌های جدید اما کوچک ارائه شده توسط کشاورزی ارگانیک و محصولات کشاورزی با ارزش افزوده بالا بهره‌برداری می‌کند. بحران اقتصادی جاری در لبنان و کاهش ارزش لیره لبنان تأثیرات منفی بر بخش کشاورزی داشته و هزینه‌های واردات حیاتی مانند بذر و کود را افزایش داده است. فشار اقتصادی مشکلات پیشین کشاورزان را تشدید می‌کند، از جمله افزایش بدهی‌ها و شیوه‌های ناکارآمد کشاورزی. در نتیجه، کشاورزان کاهش درآمد را تجربه می‌کنند و در بازپرداخت وام‌های خود با دشواری مواجه هستند. تاریخچه کشاورزی در لبنان به دوران فینیقی‌ها بازمی‌گردد و اولین فعالیت‌های تجاری در شرق دریای مدیترانه صورت گرفت. سنت شراب‌سازی، که سابقه‌ای ۵۰۰۰ ساله در این منطقه دارد، مهارت شناخته‌شده ساکنان باستانی بود. فینیقی‌ها تاکستان‌ها را اداره می‌کردند، شراب تولید می‌کردند و مقدار قابل توجهی از آن را به کشورهای همسایه مانند مصر، یونان و امپراتوری آشور صادر می‌کردند. اگرچه فعالیت تجاری در آن دوره پررونق بود، کشاورزی منبع اصلی ثروت آن‌ها نبود زیرا بخش عمده زمین‌ها قابل کشت نبود؛ بنابراین تمرکز اصلی آن‌ها بر تجارت و بازرگانی بود. با این حال، آن‌ها گوسفند پرورش می‌دادند و گوشت و پشم آن‌ها را به فروش می‌رساندند. در آن دوره، حتی پایتخت نیز بخش قابل توجهی از زمین‌های کشاورزی را در کنار مناطق روستایی مجاور خود داشت. در تاریخ لبنان در قرون وسطی، لبنان شاهد رونق اقتصادی بود و بنادر صور و طرابلس لبنانی مملو از حمل و نقل محصولات صنعتی و کشاورزی بودند. محصولات لبنانی نه تنها در کشورهای عربی، بلکه در سراسر حوضه دریای مدیترانه تقاضای زیادی داشتند. این دوره رشد اقتصادی بعدها با آغاز سلطه عثمانی و مالیات‌های سنگینی که بر تولیدات لبنانی وضع شد، محدود و سرکوب شد. در نیمه اول قرن بیستم، لبنان رونق کشاورزی گذشته خود را بازیافت، جایی که تقریباً یک چهارم زمین‌های آن قابل کشت بود (بالاترین نسبت در جهان عرب). پس از دهه ۱۹۵۰ و دهه‌های پررونق پس از آن، کشاورزی با آغاز جنگ داخلی لبنان و پس از حمله اسرائیل در اوایل دهه ۱۹۸۰ با رکود مواجه شد. در دوره اخیر، دولت برنامه‌هایی را برای آبیاری ۶۰٬۰۰۰ هکتار دیگر آماده کرد و تا سال ۱۹۸۴ مطالعاتی در مورد شش پروژه بزرگ آبیاری در حال انجام بود که همگی برای اجرای بخشی از طرح بازسازی ۱۹۸۲–۱۹۹۱ طراحی شده بودند. با این حال، با حمله اسرائیل، انحراف آب از رودخانه‌هایی که عمدتاً در جنوب واقع شده بودند، آغاز شد. طبق گزارش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، حتی در آرامش نسبی بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱، حدود ۱۱۰۰ هکتار از مزارع تنباکو نابود شد، ۳۰۰ هکتار از زمین‌های کشاورزی به دلیل مین‌های زمینی متروکه شدند و ۵۱۰۰۰ درخت زیتون و ۷۰۰۰۰ درخت میوه از بین رفتند. در اواسط دهه ۱۹۸۰، لبنان به یکی از برجسته‌ترین مراکز قاچاق مواد مخدر در جهان تبدیل شده بود و دوره رونقی را تجربه می‌کرد (به‌ویژه در دره بقاع). قبل از سال ۱۹۷۵، بخش زیادی از این تجارت از طریق هوایی و از طریق باندهای کوچک فرودگاه در دره بقاع صادر می‌شد. پس از آنکه این دره تحت کنترل سوریه قرار گرفت، محصول مواد مخدر از طریق دریا و از طریق بنادر تحت کنترل مسیحیان به قبرس، از طریق زمینی به سوریه یا گاهی از طریق اسرائیل به مصر از کشور خارج می‌شد. | ## بخش 2: کشاورزی در لبنان | در اوایل دهه ۱۹۹۰، دولت لبنان و برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) ابتکاری را برای جایگزینی محصولات مخدر با جایگزین‌های مشروع آغاز کردند. مناطق اصلی کشاورزی در لبنان مناطق اصلی کشاورزی لبنان عبارتند از: نوار ساحلی، دشت عکار با کوه لبنان علیا، دره بقاع، منطقه کوهستانی، دامنه غربی رشته کوه‌های مقابل لبنان، تپه‌های جنوبی. در سال ۲۰۰۳، تقریباً ۳۵۰٬۰۰۰ تن کالا به مناطق اطراف، در درجه اول عربستان سعودی، صادر شد و سیب‌زمینی سریع‌ترین رشد صادرات سبزیجات (۳۰٪ از کل صادرات) را داشت. سایر مناطقی که محصولات کشاورزی لبنان را وارد می‌کنند عبارتند از آمریکای شمالی (۳۱۲۳ تن و ۱٪ از کل صادرات در سال ۲۰۰۳)، در درجه اول ایالات متحده که محصولاتی مانند بادام، زردآلو، لوبیا، خیار و خیارشور، آجیل و آب پرتقال وارد می‌کند، و اعضای اتحادیه اروپا. Retrieved on 2008-06-22.مقدار (تن)ارزش (۰۰۰ دلار آمریکا)ارزش واحد (دلار آمریکا)۱ذرت۲۹۰٬۵۳۰۴۸٬۵۳۸۱۶۷۲برگ‌های تنباکو۹٬۲۶۰۲۱٬۹۸۱۲٬۳۷۴۳سیب۳۹٬۷۹۵۲۰٬۶۴۰۵۱۹۴سیب‌زمینی۴۵٬۷۵۴۸٬۳۱۱۱۸۲۵نوشیدنی‌هاNon-alcoholic۱۸٬۶۵۰۷٬۹۸۰۴۲۸۶سبزیجات آماده۶٬۷۱۹۷٬۳۴۱۱٬۰۹۳۷شراب۱٬۴۳۳۷٬۱۹۳۵٬۰۲۰۸آجیل آماده۳٬۸۱۱۷٬۱۱۵۱٬۸۶۷۹شیرینی‌جات شکری۲٬۲۵۵۷٬۰۷۵۳٬۱۳۷۱۰شیرینی۳٬۶۱۶۵٬۵۴۵۱٬۵۳۳ محصولات زراعی لبنان محصولات کشاورزی را در پنج دسته اصلی تولید می‌کند: غلات، میوه‌ها (به جز زیتون)، زیتون، محصولات صنعتی (مانند چغندر قند و تنباکو) و سبزیجات. درختان میوه و زیتون ۴۵٪ از کل سطح زیر کشت را اشغال کرده‌اند و حدود ۲۳۰٬۰۰۰ هکتار افزایش یافته‌اند. مساحت تحت پوشش تولیدات گلخانه‌ای نیز طی سال‌های گذشته به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است، از ۶۷۰۰ متر مربع در اواخر دهه ۱۹۸۰ به تقریباً ۵۰٬۰۰۰ متر مربع در سال ۱۹۹۹. تولید کشاورزی در گلخانه‌ها فشرده‌تر از مزارع باز است و به مواد شیمیایی کشاورزی بیشتری (آفت‌کش‌ها و کودها) نیاز دارد. بقاع میزبان ۶۲٪ از کل مساحت مورد استفاده برای محصولات صنعتی (از جمله چغندر قند، تنباکو و تاکستان‌ها) و ۵۷٪ از کل مساحت مورد استفاده برای تولید غلات است. شمال (مناطق عکار و کوره) میزبان ۴۰٪ از مساحت مورد استفاده برای تولید زیتون در کشور است. این جدول زمین‌های مورد استفاده برای انواع اصلی محصولات را بر اساس استان‌ها (بر حسب متر مربع) برای سال ۱۹۹۹ فهرست می‌کند: لبنان همچنین حشیش را برای مصارف پزشکی تولید می‌کند. فرمانداریغلاتدرختان میوهزیتونمحصولات صنعتیسبزیجاتجبل لبنان۳٬۱۴۰۹۷٬۸۲۰۷۷٬۶۷۸۱٬۶۱۳۳۱٬۱۰۰شمال۱۲۰٬۳۸۰۱۳۵٬۶۸۵۲۰۹٬۶۲۸۳۷٬۷۶۹۱۲۸٬۵۸۴بقاع۲۹۷٬۷۳۷۲۱۷٬۵۷۰۳۱٬۴۴۳۱۵۳٬۲۳۲۲۵۹٬۷۴۳جنوب۳۷٬۶۳۸۱۲۳٬۳۰۴۸۹٬۳۴۰۱۴٬۶۲۵۲۰٬۷۵۳نبطیه۵۹٬۵۲۵۲۰٬۷۶۸۱۱۶٬۱۲۴۴۰٬۰۲۶۱۲٬۱۴۱مجموع۵۱۸٬۴۲۰۵۹۵٬۱۴۷۵۲۴٬۲۱۳۲۴۷٬۲۶۵۴۵۲٬۳۲۱ دام تولید دام در لبنان یک فعالیت مهم است، به ویژه در مناطق کوهستانی و در منطقه بعلبک – هرمل در رشته کوه شرقی، جایی که حاصلخیزی خاک نسبتاً کم است. در حالی که تعداد بزها بیش از دو دهه نسبتاً ثابت بوده است، تولید گوسفند به شدت افزایش یافته است. در سال‌های اخیر، تولید دام (بز و گوسفند) به‌طور فزاینده‌ای به بلوک‌های خوراک و مکمل‌های غذایی متکی بوده است، در نتیجه وابستگی به چرای وحشی کاهش یافته و در نهایت منجر به تولید حیوانات کم‌تحرک‌تر شده است. در پنج سال گذشته، چندین مزرعه لبنیات متوسط تا بزرگ در شمال و در بقاع تأسیس شده است. چندین توافقنامه کمک مالی و وام (که توسط سازمان‌هایی مانند آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا پیشنهاد شده است) کشاورزان را به گسترش تولید لبنیات تشویق کرده است. جدول، تکامل تولید دام از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۹ را نشان می‌دهد: دسته‌بندی۱۹۸۰۱۹۹۹تنوع (%)گاوها۵۵٬۶۱۲۷۵٬۸۷۴ + ۳۶گوسفند۱۴۵٬۰۶۸۳۷۸٬۰۵۰ + ۱۶۰بزها۴۴۴٬۴۴۸۴۳۵٬۹۶۵ - ۲مجموع۶۴۵٬۱۲۸۸۸۹٬۸۸۹ + ۳۸ باغبانی لبنان انواع میوه‌ها و سبزیجات را تولید می‌کند. بزرگ‌ترین محصولات (بیش از ۲۰ کیلو تن در سال ۲۰۰۳) شامل سیب‌زمینی، پرتقال، سیب و انگور است. باغبانی به‌طور سنتی تمام نیازهای میوه و سبزیجات تازه لبنانی‌ها را تأمین کرده است، با این حال، صنعت صادرات کمتری دارد. در سال‌های اخیر، پروژه‌های دولتی مانند Export Plus، تشویق به تولید میوه و سبزیجات محلی، کنترل کیفیت و مشوق‌های سرمایه‌گذاری برای کشاورزان را به اجرا گذاشته‌اند تا محصولات خود را افزایش داده و سطح صنعت باغبانی لبنان را بالا ببرند. جداول زیر مقادیر صادراتی محصولات اصلی (بر حسب تن) شامل سیب‌زمینی، سیب و انگور را از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ نشان می‌دهد: سالسیب زمینیاپلانگور۲۰۰۲۱۳۰٬۵۷۰۱۸٬۸۰۵۱۷٬۳۲۱۲۰۰۳۱۰۸٬۵۲۷۲۷٬۸۸۳۳۲٬۳۸۷۲۰۰۴۱۴۴٬۷۰۲۵۵٬۳۳۷۲۸٬۹۰۴۲۰۰۵۱۰۶٬۰۱۲۵۰٬۳۵۷۹٬۱۲۰ تاکستان کشت انگور در لبنان، که امروزه صنعتی پررونق محسوب می‌شود، عمدتاً در دره بقاع متمرکز است و کارخانه‌های شراب‌سازی سالانه تقریباً ۶۰۰۰۰۰ جعبه شراب تولید می‌کنند. شراب لبنانی در صادرات موفق است و بسیاری از کارخانه‌های شراب‌سازی بیش از ۵۰٪ از تولید خود را صادر می‌کنند - و در مورد کارخانه‌های شراب‌سازی کوچک‌تر، تا 90%. صادرات چندین کشور اروپایی و آمریکای شمالی را پوشش می‌دهد، به عنوان مثال، واردات شراب لبنانی فرانسه، ۷٪ از پنج واردات برتر بین تجارت دوجانبه دو کشور در سال ۲۰۰۵ را به خود اختصاص داده است. لبنیات در آمار اخیر وزارت کشاورزی لبنان، ۸۰۰۰۰ گاو، شامل ۶۵۰۰۰ گاو شیری، ۳۵۰۰۰۰ گوسفند، شامل ۳۱۵۰۰۰ گوسفند شیری، و ۴۵۰۰۰۰ بز، شامل ۴۰۰۰۰۰ بز شیری وجود داشته است. از گاوهای شیری، ۴۰٪ از نژاد محلی، ۲۶٪ از نژاد فریزین خالص وارداتی از آلمان و هلند و ۳۴٪ از نژادهای دورگه بین بلدی و هولشتاین کانادایی هستند. فریزین‌ها و هولشتاین‌های دورگه عموماً تولید شیر خوبی دارند و بیشتر در مزارع کوچک نگهداری می‌شوند، با میانگین پنج گاو در هر مزرعه. هر دو در سیستم‌های گسترده و نیمه‌یکجا نگهداری می‌شوند، جایی که بهره‌وری پایین است. ارزش محصولات لبنی صادراتی در سال‌های اخیر به جز پنیر که افزایش قابل توجهی در ارزش خود داشته است، رو به کاهش بوده است. در گزارشی که در سال ۱۹۹۹ توسط «برنامه توسعه اجتماعی-اقتصادی منطقه‌ای برای جنوب لبنان» تهیه شد، شواهد نشان می‌دهد که لبنان ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ ماهیگیر دارد. تولید سالانه ماهی در سال ۱۹۹۶ به‌طور متوسط در یک دوره ده ساله دو برابر شد و به ۴۴۸۵ تن (۴۱۱۰ تن ماهی دریایی و ۳۷۵ تن ماهی آب شیرین، عمدتاً در مزارع پرورش ماهی) رسید. | ## بخش 3: کشاورزی در لبنان | ماهیگیری در رودخانه‌ها در لبنان اهمیت نسبتاً کمی دارد و تولیدات به‌طور قابل توجهی در دریاچه قارائون (حدود ۳۰ تن در سال که عمدتاً تولید کپور و قزل‌آلا است) و سایر رودخانه‌ها مانند لیطانی و نهر ابراهیم انجام می‌شود. در حالی که تولید ماهی دریایی در لبنان با کشورهای همسایه بر اساس کیلومتر خط ساحلی مقایسه می‌شود، تولید ماهی آب شیرین همچنان عقب مانده است. عدم پرورش ماهی دریایی در امتداد ساحل به دلیل جریان‌های قوی ساحلی، جای خود را به ماهیگیری دریایی ماهی لجه‌زی (مانند ماهی تن، ماهی آبی و غیره) با استفاده از قلاب ماهیگیری داده است. این نوع ماهیگیری در دهه گذشته، عمدتاً در بین آماتورهای ورزشی مجهز به قایق‌های موتوری، رواج یافته است. مواد مخدر دره بقاع، واقع در نزدیکی مرز سوریه، به عنوان نقطه کانونی صنعت مواد مخدر لبنان عمل می‌کند که با کشت، تولید و تجارت انواع مواد مخدر در منطقه مشخص می‌شود. مطالعات نشان می‌دهد که جناح‌ها و شبه‌نظامیان مختلف در اقتصاد مواد مخدر لبنان نقش قابل توجهی دارند و اطلاعات غربی تولید سالانه بیش از حشیش و هروئین، که سودی بیش از ۴ دلار ایجاد می‌کند. با وجود اینکه مقداری از محصول برای مصارف محلی نگهداری می‌شود، مقدار قابل توجهی از آن به سراسر جهان قاچاق می‌شود. با وجود تلاش‌های مداوم، ناتوانی دولت در کنترل دره بقاع که تولیدکننده مواد مخدر است و مقابله با کارخانه‌های غیرقانونی فنیتیلین، امکان وقوع مداوم تجارت مواد مخدر را فراهم می‌کند و بر اقتصاد لبنان و ثبات منطقه‌ای تأثیر می‌گذارد. حکومتداری کشاورزی در لبنان یک مسئولیت دولتی است، جایی که وزارت کشاورزی در تعیین سیاست‌ها و مقررات کشاورزی نقش دارد. در دهه ۱۹۹۰، دولت لبنان ۸۹ قرارداد در بخش کشاورزی به ارزش مجموع ۱۳٫۶ دلار آمریکا منعقد کرده است. سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی شامل نوسازی وزارت کشاورزی، پروژه‌های احیای زمین و همچنین نوسازی مدارس و ایستگاه‌های تحقیقاتی کشاورزی است. دولت از طریق وام‌ها و توافق‌نامه‌های کمک‌های بلاعوض، پروژه‌های آبیاری در مقیاس بزرگ را اجرا کرده و اقداماتی را برای ممنوعیت فهرست طولانی آفت‌کش‌های خطرناک انجام داده است. با این حال، مشکلات زیادی در توسعه کشاورزی وجود دارد که برنامه‌های ترویجی مؤثر، استفاده از تکنیک‌های آبیاری صرفه‌جویی در مصرف آب و استفاده منطقی از مواد شیمیایی کشاورزی هنوز ناکافی یا بومی‌سازی شده‌اند. سیاست‌ها و اقدامات کلیدی وزارت کشاورزی با ممنوع کردن آفت‌کش‌های خطرناک، در سال ۱۹۹۸ استفاده از ۱۱۰ آفت‌کش، از جمله آلدرین، دیلدرین، اندرین و ددت را ممنوع کرد. فائو در سال ۱۹۹۸ با هدف مدیریت ایمن آفت‌کش‌های منسوخ‌شده، از پروژه‌ای (با بودجه ۱۰۱۰۰۰ دلار آمریکا) برای کمک به دولت لبنان در حذف ۸٫۵ میلیون آفت‌کش از بازار حمایت کرد. تُن آفت‌کش تهیه کنید و کارکنان مؤسسه تحقیقات کشاورزی را برای مدیریت و رسیدگی به موجودی آفت‌کش‌ها آموزش دهید. وزارت اقتصاد با حذف تدریجی برومو متان، پروژه جایگزین‌های متیل بروماید را در ماه مه ۱۹۹۹ آغاز کرد. این پروژه، کارایی تمام جایگزین‌های موجود برای متیل بروماید را در چهار فصل کشت متوالی در ۱۹ منطقه در سراسر کشور، در مجموع ۵۲ گلخانه با مساحت ۲۰٫۵ هکتار، نشان داده است. با بهبود مدیریت آب، کانال ۸۰۰ (مجموعه‌ای از شبکه‌های توزیع آب سطحی) و IRMP، ۳۲۲۵۵ هکتار را به کشاورزی آبی تبدیل/اضافه خواهند کرد. ترویج کشاورزی ارگانیک، معرفی و بهبود محصولات ارگانیک دارای گواهی و برچسب به بازارهای محلی و خارجی. در سپتامبر ۱۹۹۵، لبنان از طریق وزارت کشاورزی ، کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با بیابان‌زایی (UNCCD) را امضا کرد. لبنان از برنامه توسعه سازمان ملل متحد (برنامه عمران ملل متحد) و آژانس همکاری فنی آلمان (جی‌آی‌زد) برای حمایت از اجرای این کنوانسیون و ایجاد یک برنامه اقدام ملی برای مبارزه با بیابان‌زایی که در ژوئن ۲۰۰۳ آغاز شد، درخواست کمک کرده است. دولت بخش خدمات را بر بخش تولیدی ترجیح داده است که منجر به برخی چالش‌های عمده در کشاورزی محلی شده است: استفاده زیاد کشاورزان از تکنیک‌های سنتی برای کشاورزی، وابستگی زیاد به واردات از بذر گرفته تا آفت‌کش‌ها و کودها، اکثر نهاده‌ها وارداتی هستند. وابستگی عمده مالکان زمین لبنانی به نیروی کار خارجی، یعنی پناهندگان سوری که به صورت غیررسمی کار می‌کنند، نیز چالشی است که در نتیجه عدم اهمیت و سرمایه‌گذاری به این بخش ایجاد شده است. تأمین‌کنندگان، این شکاف را برای کشاورزان پر کرده‌اند و با تأمین نهاده‌های مورد نیاز برای برداشت، به اولین و اصلی‌ترین منبع اعتبار آنها تبدیل شده‌اند. این تأمین‌کنندگان، استفاده ناپایدار و بیش از حد از نهاده‌ها را ایجاد کرده‌اند که منجر به وابستگی شدید کشاورزان به کالاهای وارداتی تأمین‌کنندگان شده است. پوند لبنان بی‌ثبات است و با کاهش ارزش آن در مقایسه با دلار، دسترسی کشاورزان به این اعتبارات را در حال حاضر دشوار می‌کند. آنها قادر به کسب درآمد به دلار برای خرید نهاده‌هایی که وارداتی هستند و بنابراین به دلار قیمت‌گذاری می‌شوند، نیستند. | ## جمع‌بندی | کشاورزان اکنون نهاده‌های کمتری خریداری می‌کنند که منجر به کیفیت پایین برداشت، کاهش محصول برداشت و سود کم برای کشاورزان به پوند لبنان می‌شود.