aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: سلیحوت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سلیحوت | مقدمه: سلیحوت (، مفرد: ، səliḥā) اشعار و دعاهای توبه و آمرزش‌خواهی یهودی هستند که به‌ویژه در دوره منتهی به اعیاد بزرگ یهودی و در روزهای روزه خوانده می‌شوند. | ## بخش 1: سلیحوت | سلیحوت اعیاد بزرگ در سنت سفاردی، قرائت سلیحوت در آستانه اعیاد بزرگ از روز دوم ماه عبری الول آغاز می‌شود. در سنت اشکنازی، در سال‌هایی که روز اول روش هشانه مصادف با پنج‌شنبه یا شنبه باشد، سلیحوت از شب شنبه پیش از روش هشانه خوانده می‌شود. | ## بخش 2: سلیحوت | اما اگر روز اول روش هشانه مصادف با دوشنبه یا سه‌شنبه باشد، سلیحوت از شب شنبه‌ای که بیش از یک هفته پیش از روش هشانه است آغاز می‌شود تا اطمینان حاصل شود که دست‌کم چهار بار خوانده شده است. شاید علت این باشد که در اصل، پرهیزکاران در فصل توبه ده روز روزه می‌گرفتند و چهار روز پیش از روش هشانه برای جبران چهار روز از ده روز توبه که روزه در آن‌ها ممنوع است افزوده شد — یعنی دو روز روش هشانه، شبات شووا و روز پیش از یوم کیپور — و هرچند امروزه بسیار کمی این روزه‌ها را به‌جا می‌آورند، سلیحوتی که همراه آن‌ها بوده حفظ شده است. | ## بخش 3: سلیحوت | ## جمع‌بندی | از سوی دیگر، آیین روش هشانه شامل عبارت کتاب مقدسی «قربانی سوختنی را رعایت کنید» می‌شود و همان‌طور که قربانی باید چهار روز از نظر عیب بررسی شود، چهار روز خودکاوی نیز پیش از روز داوری لازم است.
موضوع مقاله: فیورد (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیورد (فیلم) | مقدمه: فیورد ، یک فیلم درام به نویسندگی و کارگردانی کریستیان مونجیو که در سال ۲۰۲۶ منتشر شد. | ## بخش 1: فیورد (فیلم) | این هفتمین اثر بلند مونجیو است که محصول مشترک کشورهای رومانی، نروژ، دانمارک، فنلاند، فرانسه و سوئد به حساب می‌آید. سباستین استن، رناته رینس‌وه، لیزا لوون کونگسلی، لیسا کارلد و الن دوریت پیترسن بازیگران فیلم هستند. | ## بخش 2: فیورد (فیلم) | داستان فیلم دربارهٔ یک زوج محافظه‌کار رومانیایی-نروژی است که پس از نقل مکان به زادگاه دورافتاده و مترقی زن در نروژ، با مشکلاتی عمیق مواجه می‌شوند. فیورد نخستین‌بار در جشنواره کن ۲۰۲۶ رونمایی شد و توانست جوایز نخل طلا، فرانسوا شاله، فیپرِشی و جایزه هیئت داوران جهانی را به خود اختصاص دهد. | ## بخش 3: فیورد (فیلم) | پس از ۴ ماه، ۳ هفته و ۲ روز، این دومین باری است که مونجیو موفق به کسب نخل طلا می‌شود. | ## جمع‌بندی | فیلم نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد و به خصوص در زمینه فیلم‌نامه و روایت مستحکم داستانی تحسین شد.
موضوع مقاله: بورو استاکتون-آن-تیز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بورو استاکتون-آن-تیز | مقدمه: بورو استاکتون-آن-تیز یک منطقه مدیریت یکپارچه با جایگاه بورو در کانتی دورام و یورک‌شر شمالی، انگلستان است. | ## بخش 1: بورو استاکتون-آن-تیز | مرکز اصلی و نام‌دهنده این بورو، استاکتون-آن-تیز است که در کرانه شمالی رودخانه تیز در کانتی دورام واقع شده‌است. بورو همچنین شامل شهرهای اینگلبی بارویک، تورنابی-آن-تین و یارم در جنوب رودخانه تیز، در محدوده یورک‌شر شمالی می‌شود. | ## بخش 2: بورو استاکتون-آن-تیز | این بورو از سوی شورای بورو استاکتون-آن-تیز اداره می‌شود و بخشی از منطقه تیز ولی را تشکیل می‌دهد. تاریخ استاکتون پیش از این به‌عنوان بورو شهری در کانتی دورام از جایگاه بورو برخوردار بود. | ## بخش 3: بورو استاکتون-آن-تیز | در ۱ آوریل ۱۹۷۴، بر اساس قانون حکومت محلی ۱۹۷۲، بورو جایگاه خود را بازیافت و به یک در کانتی کلیولند تبدیل شد. از نظر تشریفاتی، این بورو میان کانتی دورام در شمال و یورک‌شر شمالی در جنوب رودخانه تیز تقسیم می‌شود و تنها شورای انگلستان است که میان دو شهرستان تشریفاتی تقسیم شده‌است. | ## جمع‌بندی | از نظر ترکیب قومی، ۹۲٫۰٪ سفیدپوست، ۴٫۶٪ آسیایی، ۱٫۴٪ چندنژادی، ۱٫۱٪ سیاه‌پوست و ۰٫۸٪ سایر گروه‌ها بودند.
موضوع مقاله: شهرداری دارلینگتن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهرداری دارلینگتن | مقدمه: این شهرداری در سال ۱۸۶۴ میلادی (۱۲۴۳ شمسی) اعلام موجودیت کرد و با مساحتی معادل ۰٫۲ کیلومتر مربع، کوچک‌ترین شورای شهری سیدنی به‌شمار می‌رفت. | ## بخش 1: شهرداری دارلینگتن | این شهرداری کل محله دارلینگتن، نیو ساوت ولز را در بر می‌گرفت، به‌استثنای یک بلوک کوچک میان خیابان‌های گلدن گرو و فوربس که تحت اداره شهرداری ردفرن بود. شورای شهرداری دارلینگتن در پی تصویب قانون حکومت محلی (مناطق) ۱۹۴۸ میلادی، با در شمال ادغام شد و از اول ژانویه ۱۹۴۹ (۱۱ دی ۱۳۲۷) از وجود قانونی برخوردار نبود. شهرداری دارلینگتن به داشتن شوراهای باثبات و عمدتاً غیرحزبی شهرت داشت و در این زمینه در تضاد آشکار با همسایگانش، یعنی ردفرن و نیوتاون، قرار داشت. پیشینه شورا در سال ۱۸۴۲ میلادی، به عنوان خیابان مرزی شهرداری سیدنی در روزنامه رسمی اعلام شد و تا سال ۱۸۶۴، ساکنان جنوب این خیابان درخواست کرده بودند که به محدوده شورای سیدنی افزوده شوند. پس از رد این درخواست، ۱۰۴ تن از ساکنان منطقه دارلینگتن دادخواست دیگری به فرماندار، ، تقدیم کردند و خواستار تأسیس یک شهرداری جدید در جنوب خیابان کلیولند شدند. | ## بخش 2: شهرداری دارلینگتن | فرماندار تأسیس این شهرداری را در ۱۱ اوت ۱۸۶۴ (۲۰ مرداد ۱۲۴۳) اعلام کرد که پنج روز بعد در روزنامه رسمی دولت نیو ساوت ولز منتشر شد. نخستین جلسه رأی‌دهندگان در ۱۶ سپتامبر ۱۸۶۴ برگزار شد و چارلز موتزیو دین به عنوان نخستین رئیس و آرون لاوریج، توماس شپرد، رابرت میز، جان ویلیامز و فردریک ویلیامز به عنوان اعضای شورا انتخاب شدند. با تصویب قانون شهرداری‌ها در سال ۱۸۶۷، عنوان «رئیس» به «شهردار» تغییر یافت و شورا با نام بُرو دارلینگتن نام‌گذاری مجدد شد. از ۲۸ دسامبر ۱۹۰۶، پس از تصویب قانون حکومت محلی ۱۹۰۶، شورا بار دیگر با نام «شهرداری دارلینگتن» نام‌گذاری شد. این شهرداری به داشتن شوراهایی باثبات و عمدتاً غیرحزبی شناخته می‌شد که اغلب در تضاد آشکار با همسایگانش بود؛ ردفرن و نیوتاون اغلب بر سر انتخاب شهردار دچار اختلاف می‌شدند و به دلیل ورشکستگی در سال ۱۹۰۸ در شورای شهر سیدنی ادغام شد. | ## بخش 3: شهرداری دارلینگتن | دارلینگتن شهرداران و اعضای شورای دیرینه‌ای داشت؛ از جمله آلدرمن ویلیام گراهام (۱۸۴۹–۱۹۳۳) که از سال ۱۸۸۷ تا مرگش در مه ۱۹۳۳ در شورا خدمت کرد و مجموعاً ۴۷ سال سابقه خدمت داشت که شامل چهار دوره شهرداری می‌شد. مرزهای شورای دارلینگتن به دنبال انتقال مرزی با کمپردون در سال ۱۹۰۶ گسترش یافت و مرز شورا تا جاده نیوتاون پیش رفت. انتقال‌های مرزی جزئی دیگری نیز با ردفرن در سال ۱۹۲۰ و سیدنی در سال ۱۹۳۱ صورت گرفت. در پایان جنگ جهانی دوم، دولت نیو ساوت ولز دریافت که طرح‌های توسعه زیرساختی‌اش در چارچوب نظام موجود شوراهای شهری فقیر مرکز شهر قابل اجرا نیست. | ## جمع‌بندی | وزیر حکومت محلی، ، در سال ۱۹۴۸ لایحه‌ای را به تصویب رساند که شمار قابل توجهی از این شوراها را منحل کرد.
موضوع مقاله: بلکبرن با دارون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بلکبرن با دارون | مقدمه: بلکبرن با دارون (به انگلیسی: ) یک بخش واحد با جایگاه بورو در شهرستان تشریفاتی لانکاشر در شمال غربی انگلستان است. | ## بخش 1: بلکبرن با دارون | این بورو دو شهر بلکبرن و دارون را به همراه نواحی روستایی گسترده‌تری دربرمی‌گیرد که روستاهای لوئر دارون، فنیسکولز، براون‌هیل و هادلزدن را نیز شامل می‌شود. این بخش واحد در سال ۱۹۷۴ (۱۳۵۲ خورشیدی) به‌عنوان بورو لانکاشر بلکبرن تأسیس شد و در سال ۱۹۹۸ (۱۳۷۶ خورشیدی) به یک بخش واحد مستقل تبدیل گشت. بلکبرن با دارون از نظر ترکیب جمعیتی یکی از متنوع‌ترین مناطق خارج از لندن به‌شمار می‌رود؛ بر پایه سرشماری ۲۰۲۱، حدود ۳۵ درصد از ساکنان آن مسلمان هستند که این رقم یکی از بالاترین نسبت‌های جمعیت مسلمان در بریتانیا بیرون از پایتخت است. پیشینه تأسیس بلکبرن با دارون در ۱ آوریل ۱۹۷۴ (۱۲ فروردین ۱۳۵۳) به‌عنوان بورو لانکاشر بلکبرن تأسیس شد. این بخش از ادغام نهادهای زیر پدید آمد: بورو شهری بلکبرن، ، بخش شمالی ترتون از (شامل روستاهای بلمونت، چپل‌تاون و ادجورث) و بخش‌هایی از . در ماه مه ۱۹۹۷ (اردیبهشت ۱۳۷۶) این بورو به «بلکبرن با دارون» تغییر نام یافت تا آماده جدایی از شود. | ## بخش 2: بلکبرن با دارون | جمعیت‌شناسی ترکیب قومی بر پایه سرشماری ۲۰۲۱، حدود ۶۰٫۴ درصد از جمعیت بلکبرن با دارون را سفیدپوستان، ۳۵٫۷ درصد را آسیایی‌ها، ۱٫۷ درصد را افراد دورگه، ۰٫۹ درصد را سیاه‌پوستان و ۱٫۴ درصد را سایر گروه‌های قومی تشکیل می‌دهند. در سال تحصیلی ۲۰۲۱/۲۰۲۲، داده‌های دانش‌آموزان مدارس این بورو نشان می‌دهد که ۴۶٫۱ درصد از دانش‌آموزان سفیدپوست و ۴۵٫۸ درصد آسیایی یا آسیایی-بریتانیایی بوده‌اند. از میان دانش‌آموزان آسیایی، با ۲۶ درصد بیشترین سهم را داشتند و پس از آن هندی‌ها با ۱۶٫۴ درصد قرار گرفتند. دین بر پایه سرشماری ۲۰۲۱، ۳۸٫۰ درصد از جمعیت مسیحی، ۳۵٫۰ درصد مسلمان، ۰٫۳ درصد هندو، ۰٫۲ درصد بودایی، ۰٫۱ درصد سیک و ۲۱٫۱ درصد بی‌دین بوده‌اند؛ ۵٫۰ درصد نیز دین خود را اظهار نکرده‌اند. حکمرانی شورا در شهرداری بلکبرن واقع در خیابان کینگ ویلیام در مرکز شهر بلکبرن مستقر است. شورای بورو بلکبرن با دارون به‌عنوان یک بخش واحد، بیشتر خدمات دولت محلی را ارائه می‌دهد. | ## بخش 3: بلکبرن با دارون | بخش‌هایی از این بورو زیر پوشش هستند که یک لایه پایین‌تر از حکومت محلی را تشکیل می‌دهند. در سال ۲۰۰۴ شش عضو شورا از حزب کارگر استعفا دادند که این امر منجر به برگزاری انتخابات زودهنگام شد. در سال ۲۰۰۷ حزب کارگر کنترل شورا را از دست داد و ائتلافی میان حزب محافظه‌کار، لیبرال دموکرات‌ها و حزب «برای دارون» شکل گرفت. آموزش بلکبرن با دارون به‌عنوان یک بخش واحد، مسئولیت قانونی برای استانداردهای آموزشی و مدارس در محدوده خود را بر عهده دارد. حمل‌ونقل شورای بلکبرن با دارون سیاست اعلام‌شده‌ای با هدف «آزاد کردن جاده‌ها از ترافیک» دارد. | ## جمع‌بندی | آزادی بورو افراد و یگان‌های نظامی زیر بلکبرن با دارون را دریافت کرده‌اند: افراد : ۲۳ نوامبر ۱۹۷۹.
موضوع مقاله: فهرست سلاطین زنگبار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست سلاطین زنگبار | مقدمه: سلاطین زنگبار شاخه‌ای از دودمان آل بوسعید عمان بودند.[1] در سال ۱۶۹۸، زنگبار بخشی از متصرفات فرامرزی عمان شد و تحت کنترل سلطان عمان قرار گرفت. | ## بخش 1: فهرست سلاطین زنگبار | بازرگانان عمانی و دیگر اعراب صدها سال در تجارت با این جزیره نقش برجسته‌ای داشتند. همچنین بازرگانانی از ایران و هند که با باد موسم (باد غربی) فصلی از راه می‌رسیدند، از زنگبار بازدید می‌کردند. او یک گروه نخبه عرب حاکم را تأسیس کرد و توسعه مزارع میخک را تشویق کرد و از بردگان سیاه‌پوست آفریقایی به عنوان کارگر استفاده کرد. [4] تجارت زنگبار به طور فزاینده‌ای به دست تاجرانی از شبه قاره هند افتاد که سعید آنها را به اقامت در جزیره تشویق می‌کرد. پس از مرگ سعید در سال ۱۸۵۶، دو پسر او، ماجد بن سعید و ثوینی بن سعید، بر سر جانشینی با هم اختلاف داشتند. | ## بخش 2: فهرست سلاطین زنگبار | ثوینی سلطان عمان و مجید نخستین سلطان زنگبار شد.[5] ماجد در طول سلطنت ۱۴ ساله خود به عنوان سلطان، قدرت خود را در اطراف تجارت برده شرق آفریقا تثبیت کرد. جانشین او، برغش بن سعید، به لغو تجارت برده در زنگبار کمک کرد و به توسعه زیرساخت‌های کشور شهرت دارد.[6] سومین سلطان، خلیفه بن سعید، نیز پیشرفت کشور را در جهت لغو برده‌داری افزایش داد.[7] تا سال ۱۸۸۶، سلطان زنگبار بخش قابل توجهی از سواحل شرق آفریقا، معروف به زنگ، و مسیرهای تجاری که تا کیندو در رود کنگو امتداد داشتند را نیز کنترل می‌کرد. در آن سال، بریتانیایی‌ها و آلمانی‌ها مخفیانه با هم ملاقات کردند و منطقه را تحت حکومت سلطان دوباره برقرار کردند. در طول چند سال بعد، قدرت‌های امپریالیستی اروپایی بیشتر متصرفات سرزمین اصلی سلطان‌نشین را به دست گرفتند. با امضای پیمان هلیگولند-زنگبار در سال ۱۸۹۰ در زمان سلطنت علی بن سعید، زنگبار تحت‌الحمایه بریتانیا شد.[8] در اوت ۱۸۹۶، بریتانیا و زنگبار پس از به قدرت رسیدن خالد بن برغش پس از مرگ حمید بن ثوینی، جنگی ۳۸ دقیقه‌ای را آغاز کردند که کوتاه‌ترین جنگ ثبت شده در تاریخ است. | ## بخش 3: فهرست سلاطین زنگبار | بریتانیایی‌ها می‌خواستند حمود بن محمد سلطان شود، زیرا معتقد بودند که کار کردن با او بسیار آسان‌تر خواهد بود. خالد این کار را نکرد و در عوض ارتشی متشکل از ۲۸۰۰ نفر را برای جنگ با بریتانیایی‌ها گرد هم آورد. بریتانیایی‌ها حمود را به عنوان سلطان منصوب کردند.[9] خلیفه بن حارب در اواخر سال ۱۹۱۱ سلطان زنگبار شد؛ او تا زمان مرگش در اکتبر ۱۹۶۰ در این سمت خدمت کرد. در دسامبر ۱۹۶۳، زنگبار توسط بریتانیا استقلال یافت و تحت نظر سلطان به یک سلطنت مشروطه در اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع تبدیل شد.[10] سلطان جمشید بن عبدالله یک ماه بعد در جریان انقلاب زنگبار سرنگون شد.[11] جمشید به تبعید گریخت و سلطنت با جمهوری خلق زنگبار و پمبا، دولتی تحت سلطه آفریقایی‌ها، جایگزین شد. | ## جمع‌بندی | در آوریل ۱۹۶۴، این جمهوری با تانگانیکا متحد شد تا جمهوری متحد تانگانیکا و زنگبار را تشکیل دهد.
موضوع مقاله: پالوما | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پالوما | مقدمه: این ترانه توسط آهنگساز باسکی، سباستیان ایرادیر، در حدود سال ۱۸۶۰ و پس از سفرش به کوبا نوشته شد. | ## بخش 1: پالوما | ایرادیر چند سال بعد در گمنامی درگذشت و هرگز نتوانست متوجه شود که ترانه‌اش چقدر محبوب خواهد شد. این اثر یکی از نخستین نمونه‌های مکتوب از ریتم افرو-کوباییِ «هابانرا» است که به محبوبیتی گسترده دست یافت. دیری نپایید که «پالوما» در خارج از اسپانیا، به‌ویژه در مکزیک، محبوب شد و به زودی در سراسر جهان گسترش یافت. این اثر در بسیاری از نقاط از جمله افغانستان، کوبا، کلمبیا، هاوایی، فیلیپین، آلمان، رومانی، ونزوئلا، زنگبار و گوا، جایگاهی شبه‌فولکلوریک پیدا کرد. در طول سال‌ها، محبوبیت «پالوما» به صورت دوره‌ای اوج گرفته و فروکش کرده، اما هرگز از بین نرفته است. | ## بخش 2: پالوما | این ترانه را می‌توان یکی از نخستین آهنگ‌های پرطرفدار جهانی دانست که مورد پسند هنرمندانی با پیشینه‌های موسیقایی گوناگون قرار گرفته است. این اثر در کنار ترانه «دیروز» از گروه بیتلز، یکی از پرضبط شده‌ترین ترانه‌ها در تاریخ موسیقی و بدون شک پرضبط شده‌ترین ترانه اسپانیایی است. این پرندگان به احتمال زیاد کبوترهای نامه‌بری بودند که ناوگان ایران هنگام عزیمت از ایران برای نبرد، با خود همراه داشتند. این اتفاق الهام‌بخش این ایده شد که چنین پرندگانی، آخرین پیام عشق را از سوی دریانوردی که در دریا گم شده است، به خانه می‌آورند. تاریخچه در رمان پرتغالی جنایت پدرو آمارو که در سال ۱۸۷۱ توسط نویسنده پرتغالی ژوزه ماریا دِ اِسا دِ کِیروش نوشته شده، از آن به عنوان لا چیکیتا، یک ترانه قدیمی مکزیکی یاد شده است. | ## بخش 3: پالوما | آن نسخه بنا به درخواست، به عنوان اقتباسی از یک ترانه فولکلور ایتالیایی یا فرانسوی با اشعار انگلیسی جدید نوشته شد، تا به‌طور خاص توسط الویس در فیلم «هاوایی آبی» خوانده شود. این اثر بر پایه ملودی موسیقایی آن‌گونه که به یاد آورده می‌شد ساخته شد و اشعاری متناسب با ملودی داشت که در طول ساخت پدید آمد. یک نسخه بازخوانی توسط برندان بویر در سال ۱۹۶۳ به رتبه ۱ در جدول تک‌آهنگ‌های ایرلند رسید. در سال ۱۹۷۳، میری ماتیو، خواننده فرانسوی، با اجرای خود به نام «کبوتر، خداحافظ» که در کشورهای خارج از حوزه زبان فرانسوی با نام «لا پالوما، آده» منتشر شد، به موفقیت بزرگی در سراسر اروپا دست یافت. «لا پالوما» توسط موسیقی‌دانانی با پیشینه‌های گوناگون از جمله اپرا، پاپ، جاز، راک، گروه‌های موسیقی نظامی و موسیقی فولکلور اجرا شده است. | ## جمع‌بندی | این ترانه با خوانده شدن توسط بزرگ‌ترین گروه کر متشکل از ۸۸٬۶۰۰ نفر در هامبورگ در تاریخ ۹ مه ۲۰۰۴، وارد کتاب رکوردهای جهانی گینس شد.
موضوع مقاله: نشان شهر واسا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نشان شهر واسا | مقدمه: توصیف این نشان بدین صورت است: «در یک زمینه قرمزرنگ، نشان طلایی خاندان واسا قرار دارد و در زیر آن، نشان صلیب آزادی به رنگ طلایی-سفید با تاج گل برگ بو طلایی و شمشیرهایی که به یک روبان طلایی منقش به دو نوار قرمز آویزان شده و نیمه پایینی سپر را احاطه کرده است، قرار دارد.» تاریخچه نشان در مُهر ساخته شده برای شهر موستاساری در سال ۱۶۱۰، یک فک خاکستری نقش بسته بود که نمادی از شکار فک در منطقه خلیج بوتنی بود. | ## بخش 1: نشان شهر واسا | در سال ۱۶۱۱، شهر با یک منشور امتیازات و به افتخار خاندان سلطنتی حاکم، به واسا تغییر نام داد و در همان زمان، نماد خاندان واسا را به عنوان مُهر شهر دریافت کرد. نماد خاندان واسا در اصل به رنگ سیاه در پس‌زمینه طلایی به تصویر کشیده می‌شد، اما در دوران سلطنت گوستاو اول، رنگ‌های نشان خانوادگی تغییر یافت به گونه‌ای که این نماد به رنگ طلایی بر روی سپری آبی-قرمز که با یک نوار نقره‌ای تقسیم شده بود، نشان داده شد. در نشان شهر واسا از همان ابتدا از پس‌زمینه کاملاً قرمز استفاده می‌شد که با این حال، در قرن نوزدهم تغییر کرد تا به پس‌زمینه چندرنگ نشان خاندان واسا شباهت بیشتری پیدا کند. در پی بالا آمدن سطح زمین، واسا از ساحل دریا فاصله گرفت و به همین دلیل تصمیم بر آن شد که پس از ویرانی شهر در آتش‌سوزی واسا در سال ۱۸۵۲، شهر به مکان جدیدی منتقل شود. | ## بخش 2: نشان شهر واسا | فنلاند ۴۳ سال پیش از آن و بر اساس عهدنامه هامینا، از قلمرو سوئد جدا شده و به بخشی از روسیه تبدیل شده بود؛ بنابراین تصمیم گرفته شد شهری که به نام خاندان سلطنتی قدیمی سوئد نام‌گذاری شده بود، همزمان با انتقالش تغییر نام دهد. در پی این تغییر نام، برنهارت فون کوهن، نشان‌شناس روسی، نشان جدیدی را در سال ۱۸۶۱ برای شهر طراحی کرد که در آن شیردال برگرفته از نشان خاندان حاکم رومانوف به تصویر کشیده شده بود. مجلس سنای فنلاند نیز پیشنهاد خود را برای نشان شهر ارائه داد که در آن نماد (مونوگرام) طلایی‌رنگ امپراتور در بخش آبی‌رنگِ بالاییِ سپر تقسیم‌شده و نشان قدیمی واسا در بخش قرمزرنگِ پایینی قرار داشت. با این حال، هیچ‌یک از این پیشنهادهای پذیرفته نشد و شهر به استفاده از نشان قدیمی خود تا دهه ۱۸۹۰ ادامه داد، تا اینکه رنگ پس‌زمینه نشان توسط جورج گرانفلت (George Granfelt) نشان‌شناس، بار دیگر کاملاً قرمز شد. | ## بخش 3: نشان شهر واسا | در جریان جنگ داخلی فنلاند، تعدادی از اعضای دولت فنلاند مجبور به فرار از هلسینکیِ تحت کنترل شورشیانِ سرخ به واسا شدند که در دوران جنگ به عنوان پایتخت فنلاندِ سفید عمل می‌کرد. این نشان بر اساس نشان با پس‌زمینه قرمز که در آن زمان استفاده می‌شد، توسط اریک اُ. | ## جمع‌بندی | واسا در کنار این نشان، از پرچمی بر پایه آن نیز استفاده می‌کند که طراحی آن از نماد به کار رفته در نشان تاریخیِ استان واسا، رسم شده توسط آهتی هامار (Ahti Hammar) در سال ۱۹۶۲، الگوبرداری شده است.
موضوع مقاله: اساسنامه پاپی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اساسنامه پاپی | مقدمه: اساسنامهٔ پاپی یا «اساسنامهٔ رسولی» یکی از رسمی‌ترین و مهم‌ترین انواع سندهایی است که پاپ در کلیسای کاتولیک صادر می‌کند. | ## بخش 1: اساسنامه پاپی | این نوع سند معمولاً برای موضوع‌های بسیار مهم کلیسایی به کار می‌رود؛ مانند تصویب قوانین، تعیین ساختارهای کلیسا، اعلام آموزه‌های قطعی، یا سامان دادن به نهادهای مهم کلیسایی. اگر پاپ بخواهد دربارهٔ یک موضوع کلیساییِ مهم و ماندگار سندی بسیار رسمی صادر کند، ممکن است آن را در قالب «اساسنامهٔ رسولی» منتشر کند. | ## بخش 2: اساسنامه پاپی | این سند از نظر تشریفات و اعتبار، از بسیاری از نامه‌ها یا پیام‌های عادی پاپی سنگین‌تر است. معمولاً چنین سندی خطاب عمومی دارد، یعنی فقط برای یک شخص یا گروه کوچک نیست، بلکه برای کلیسا به‌طور گسترده صادر می‌شود. | ## بخش 3: اساسنامه پاپی | ## جمع‌بندی | برای نمونه، «ساکروسانکتوم کونسیلیوم» دربارهٔ آیین نیایشی مقدس و «مونفیسنتیسیموس دئوس» دربارهٔ آموزهٔ عروج مریم از نمونه‌های چنین سندهایی به‌شمار می‌روند.
موضوع مقاله: اساسنامه آیین نیایشی مقدس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اساسنامه آیین نیایشی مقدس | مقدمه: اساسنامه آیین نیایشی مقدس یا «ساکروسانکتوم کونسیلیوم» یکی از سندهای اصلی شورای دوم واتیکان در کلیسای کاتولیک است. | ## بخش 1: اساسنامه آیین نیایشی مقدس | این سند در ۴ دسامبر ۱۹۶۳ از سوی پاپ پل ششم اعلام شد و به بازنگری در آیین‌های نیایشی کلیسا، به‌ویژه عشای ربانی، پرداخت. هدف آن افزایش مشارکت آگاهانه و فعال مؤمنان در نیایش، استفادهٔ گسترده‌تر از زبان‌های محلی در کنار لاتین، و سازگارتر کردن آیین‌های کلیسایی با نیازهای زمانه بود. «ساکروسانکتوم کونسیلیوم» از سندهای اثرگذار در دگرگونی آیین‌های کاتولیکی پس از شورای واتیکان دوم به شمار می‌رود. این سند که از اساسنامه‌های پاپی است در ۴ دسامبر ۱۹۶۳ با رأی بسیار بالای اسقف‌های حاضر، ۲۱۴۷ رأی موافق در برابر ۴ رأی مخالف، تصویب و از سوی پاپ پل ششم اعلام شد. | ## بخش 2: اساسنامه آیین نیایشی مقدس | موضوع اصلی این سند این بود که آیین‌های نیایشی کلیسای کاتولیک، به‌ویژه آیین عشای ربانی، فقط کاری نباشد که کشیش انجام می‌دهد و مردم خاموش تماشا می‌کنند. سند تأکید کرد که مؤمنان عادی هم باید در نیایش کلیسا «فعالانه» و آگاهانه شرکت کنند؛ یعنی پاسخ‌ها، سرودها، دعاها و بخش‌های گوناگون آیین را بهتر بفهمند و در آن سهیم باشند. اهمیت دیگر این سند در این بود که راه را برای بازنگری در بسیاری از آیین‌های کلیسایی باز کرد. «ساکروسانکتوم کونسیلیوم» استفادهٔ گسترده‌تر از زبان‌های محلی را مجاز و تشویق کرد، هرچند لاتین را به‌طور کامل کنار نگذاشت. | ## بخش 3: اساسنامه آیین نیایشی مقدس | هدف این بود که مردم دعاها و خوانده‌های کتاب مقدس را بهتر بفهمند و نیایش برای آنان زنده‌تر و قابل‌درک‌تر شود. این سند همچنین به موسیقی مقدس، هنر کلیسایی، سال نیایشی، آیین‌های مربوط به هفت آیین مقدس، و رابطهٔ نیایش رسمی کلیسا با دینداری مردمی پرداخت. به بیان ساده، می‌خواست نیایش کلیسا هم به سنت وفادار بماند و هم با نیازهای زمانه سازگارتر شود. | ## جمع‌بندی | واتیکان بعدها تأکید کرد که این سند نقطهٔ اوج جنبشی برای نوسازی نیایش کلیسایی بود که از پیش در کلیسای کاتولیک آغاز شده بود.
موضوع مقاله: مداخله ۲۰۲۶ آمریکا در نیجریه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مداخله ۲۰۲۶ آمریکا در نیجریه | مقدمه: در ۱۶ مه ۲۰۲۶، آمریکا و نیجریه عملیات نظامی مشترکی را علیه داعش غرب آفریقا و بوکو حرام در شمال شرقی نیجریه آغاز کردند. | ## بخش 1: مداخله ۲۰۲۶ آمریکا در نیجریه | در طول عملیات اولیه، ابوبلال مینوکی، رهبر ارشد داعش غرب آفریقا، به همراه چندین فرمانده ارشد دیگر کشته شدند. تا ۱۹ مه، مقامات نیجریه اعلام کردند که از آغاز این حمله مشترک، ۱۷۵ شبه‌نظامی داعش غرب آفریقا و بوکو حرام کشته شده‌اند. پیشینه دولت نیجریه بیش از یک دهه است که با گروه‌های شبه‌نظامی، از جمله بوکو حرام و گروه‌های انشعابی مرتبط با داعش، مبارزه می‌کند. گروه‌های جهادی در شمال شرقی نیجریه، مرکز شورش، از سال ۲۰۱۶ ده‌ها هزار نفر را کشته و میلیون‌ها نیجریه‌ای را آواره کرده‌اند. در دسامبر ۲۰۲۵، آمریکا بیشتر درگیر درگیری‌های نیجریه شد و حملات هوایی را در شمال غربی نیجریه علیه گروه‌های مسلح آغاز کرد. محققان گروه بین‌المللی بحران تخمین زده‌اند که تا سال ۲۰۲۲، ۸۰۰ هزار تا ۳ میلیون غیرنظامی تحت قلمرو داعش غرب آفریقا زندگی می‌کنند. | ## بخش 2: مداخله ۲۰۲۶ آمریکا در نیجریه | داعش غرب آفریقا کنترل بیشتری بر مناطق وسیعی از حومه شهر نسبت به دولت نیجریه دارد. ابوبلال مینوکی ابوبلال مینوکی، در سال ۱۹۸۲ در مینوک، بنیشیخ، ایالت بورنو، نیجریه متولد شد. او که پیش از این به عنوان یک افسر ارشد بوکو حرام خدمت می‌کرد، پس از اعلام وفاداری در سال ۲۰۱۵، بخشی از داعش بود. بنا به گزارش‌ها، او با ابوبکر شکائو بر سر درخواست داعش برای شبه‌نظامیان خارجی در لیبی، جایی که ممکن است او یک شبه‌نظامی خارجی بوده باشد، درگیر شده بود. در ژوئن ۲۰۲۳، او توسط دفتر کنترل سرمایه‌های خارجی به عنوان تروریست جهانی ویژه تعیین شد. در آوریل ۲۰۲۴، او به اشتباه به عنوان یکی از فرماندهان ارشد داعش که توسط ارتش نیجریه کشته شدند، در فهرست قرار گرفت. | ## بخش 3: مداخله ۲۰۲۶ آمریکا در نیجریه | مینوکی پس از کشته شدن مامان نور، رئیس سابق داعش غرب آفریقا در سال ۲۰۱۸، اهمیت بیشتری پیدا کرده بود و طبق گزارش اطلاعات نیجریه، اخیراً حدود فوریه ۲۰۲۶ سمت ریاست کل ایالت‌ها را بر عهده گرفته بود. عملیات‌ها کشته شدن ابوبلال مینوکی این عملیات تقریباً ساعت ۱۲:۰۱ بامداد آغاز شد؛ زمانی که دو دوجین از نیروهای عملیاتی، از جمله گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی، با هلیکوپتر وارد شدند و با هدف تصرف مینوکی، با شبه‌نظامیان در دو جزیره کوچک در حوضه دریاچه چاد درگیر شدند. این عملیات همچنین منجر به کشته شدن چندین چهره دیگر داعش غرب آفریقا، از جمله عبدالوهاب، یکی از رهبران ارشد درگیر در هماهنگی حملات و پخش تبلیغات؛ ابوموسی المنگاوی، یکی از اعضای ارشد این گروه؛ و ابوالمثنی المهاجر، که عملیات تولید رسانه‌ای داعش غرب آفریقا را مدیریت می‌کرد و از نزدیکان مینوکی محسوب می‌شد، شد. هیچ نیروی ایالات متحده یا نیجریه‌ای در این حمله آسیبی ندید، با این حال حداقل ۲۰ شبه‌نظامی کشته شدند. | ## جمع‌بندی | در همان روز، ستاد دفاع نیجریه تأیید کرد که از زمان آغاز عملیات مشترک، حدود ۱۷۵ شبه‌نظامی داعش غرب آفریقا و بوکو حرام کشته شده‌اند.
موضوع مقاله: رود مگنا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رود مگنا | مقدمه: مِگنا (به بنگالی: ) یکی از رودهای اصلی بنگلادش است که از سه رودی به‌شمار می‌رود که دلتای گنگ — بزرگ‌ترین دلتای روی زمین — را می‌سازند و به خلیج بنگال می‌ریزند. | ## بخش 1: رود مگنا | این رود بخشی از است و در درون بنگلادش، در ناحیه کشورگنج و بالاتر از شهر (بحیراب بازار)، از پیوستن رودهای و شکل می‌گیرد؛ هر دوی این رودها از نواحی کوهستانی شرق هند به‌صورت سرچشمه می‌گیرند. مِگنا از راه چهار دهانه اصلی به نام‌های (ایلشا)، شهبازپور، هاتیا و بامنی در ناحیه بولا، بنگلادش به خلیج بنگال می‌ریزد. در نزدیکی مولادولی در ناحیه باریشال، رود صفی‌پور شاخه‌ای از سورما است که یکی از رودهای اصلی بنگال جنوبی را پدیدمی‌آورد. | ## بخش 2: رود مگنا | در چاتالپار از ناحیه برهمن‌بریه، رود از مِگنا جدا می‌شود و پس از طی حدود ۲۴۰ کیلومتر با دو پیچ بزرگ، در نزدیکی دوباره به مِگنا می‌پیوندد. تیتاس به‌صورت یک آبراه واحد آغاز می‌شود اما به دو شاخه جداگانه تقسیم می‌شود که پیش از بازپیوستن به مِگنا از هم مجزا باقی می‌مانند. در دائودکندی از ناحیه کومیلا، به مِگنا می‌پیوندد و دبی آن را به‌گونه‌ای چشمگیر افزایش می‌دهد. | ## بخش 3: رود مگنا | پس از آن، رود پادما — بزرگ‌ترین شاخه توزیع‌کننده گنگ در بنگلادش — به همراه — بزرگ‌ترین شاخه توزیع‌کننده رود براهماپوترا — در ناحیه چاندپور به مِگنا می‌پیوندند و مِگنای پایینی را می‌سازند. پس از چاندپور، جریان یکپارچه پادما، جامونا و مِگنا تقریباً در یک خط راست به سوی خلیج بنگال پیش می‌رود و گاه به چند آبراه فرعی از جمله پاگلی، کاتالیا، دهوناگودا، ماتلاب و اودهامودی شاخه‌شاخه می‌شود. | ## جمع‌بندی | در نزدیکی بولا، درست پیش از ریختن به خلیج بنگال، رود دوباره در دلتای گنگ به دو شاخه اصلی تقسیم می‌شود و جزیره‌ای را از هر دو سوی خشکی جدا می‌سازد.