aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: خربت ام صابونه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خربت ام صابونه | مقدمه: این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۲۱ مه ۱۹۴۸ و در چارچوب عملیات گدعون به دست نیروهای دفاعی اسرائیل از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: خربت ام صابونه | خربت ام صابونه در ۱۰٫۵ کیلومتری شمال شرق بیسان قرار داشت و چشمه عین ام صابونه آب آشامیدنی روستا را تأمین می‌کرد. روستا در زمین‌های پست در پایین صخره بلندی جای گرفته بود که روستای کوکب الهوا بر فراز آن قرار داشت. این روستا در لبه غربی دره رود اردن واقع بود و رود اردن در فاصله نزدیک به ۳٫۳ کیلومتری غرب آن جریان داشت. وادی و چشمه‌ای که در جهت شمال شرقی کشیده می‌شدند نام خود را از نام روستا گرفته بودند. رود اردن در نزدیک به ۳٫۳ کیلومتری غرب روستا جریان داشت و وادی‌ای که در جهت شمال شرقی امتداد می‌یافت نام خود را از روستا گرفته بود. | ## بخش 2: خربت ام صابونه | پیشینه دوره عثمانی در سال ۱۸۸۲ میلادی، پیمایش غربی فلسطین که توسط صندوق اکتشاف فلسطین انجام شد، در محل «پایه‌های ساختمان‌هایی که ظاهراً نوساز بودند» را یافت. بقایای سفالینه‌های خردشده پراکنده بر سطح روستا و همچنین پایه‌های ساختمان‌های ویران‌شده‌ای که از خاک بیرون زده بودند نشان می‌داد که این محل در دوره‌های پیشین نیز مسکونی بوده‌است. دوره قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام شد، جمعیت روستا ذیل عنوان «عرب السقر» شمارش شد و مجموع آن ۴۴۴ نفر (۴۴۳ مسلمان و ۱ مسیحی) در ۸۵ خانه بود. خربت ام صابونه در «فهرست جغرافیایی فلسطین» به‌عنوان یک «مزرعه» طبقه‌بندی شده بود. جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن خربت ام صابونه احتمالاً در چارچوب عملیات گدعون میان ۱۶ تا ۲۱ مه ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 3: خربت ام صابونه | نزدیک‌ترین روستایی که آگاهی‌هایی درباره‌اش در دست است کوکب الهوا بود که تنها دو کیلومتر با آن فاصله داشت. نیروهای عراقی که پس از ۱۵ مه از این جبهه وارد شده بودند پیشرفت چندانی در بازپس‌گیری روستاهای منطقه نداشتند و به احتمال زیاد ساکنان خربت ام صابونه هنگام اشغال روستا در ماه مه اخراج شدند. وضعیت کنونی در سال ۱۹۹۲ وضعیت محل روستا چنین توصیف شد: «تنها خرده‌سنگ‌هایی در محل روستا باقی مانده‌است. | ## جمع‌بندی | تپه‌های اطراف محل روستا را کشاورزان اسرائیلی برای چرای دام بهره‌گیری می‌کنند.» هیچ شهرکی اسرائیلی بر روی زمین‌های خود روستا ساخته نشده‌است، اما کیبوتص نوه اور در فاصله نزدیک به یک کیلومتری محل روستا واقع است.
موضوع مقاله: خربت سعسع | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خربت سعسع | مقدمه: خربت سعسع روستایی عربی فلسطینی در بخش حیفا در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. | ## بخش 1: خربت سعسع | این روستا در ۱۵ کیلومتری شرق حیفا و در جنوب شفاعمرو قرار داشت و بر فراز تپه‌ای کم‌ارتفاع و گِرد ساخته شده بود که بر کرانه شرقی دشت حیفا اشراف داشت. خربت سعسع در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین در ۲۸ آوریل ۱۹۴۸ تخلیه و ویران شد. پژوهشگران بر این باورند که این روستا بر جایگاه کفار ساسای (Kefar Sasai) رومی بنا شده بود و پیشینه سکونت در آن به دوره هلنیستی بازمی‌گردد. بر پایه شواهد باستان‌شناختی، این جایگاه از دوره هلنیستی به‌صورت پیوسته مسکون بوده‌است. در کاوش‌ها و بررسی‌های انجام‌شده بازمانده‌هایی از دوره‌های پارسی، هلنیستی، رومی و بیزانسی و نیز سفالینه‌هایی از دوره‌های اسلامی متأخر و عثمانی یافت شده‌است. در سال‌های ۲۰۱۳–۲۰۱۴ چندین کاوش آزمایشی و نجات‌بخش به مناسبت ادامه ساخت بزرگراه ۶ به سمت شمال انجام شد که در آن بازمانده‌های ساختمانی از دوره هلنیستی، بقایای کارگاه سفالگری از اواخر دوره رومی و پلکان‌های کشاورزی از دوره بیزانسی کشف گردید. | ## بخش 2: خربت سعسع | دوره عثمانی در ثبت‌های مالیاتی عثمانی سال ۱۵۹۶ میلادی، این روستا با ۶ خانوار در سنجق نابلس ثبت شده‌است. ساکنان روستا مالیات محصولات گندم، جو، زیتون، انگور، بز و کندوی عسل را می‌پرداختند. ساکنان روستا رعیت‌هایی بودند که زمین‌های اطراف را برای مالکان شفاعمرو کشت می‌کردند. در سال ۱۸۸۱ میلادی بررسی فلسطین غربی که از سوی صندوق اکتشاف فلسطین انجام شد، در خربت سعسع «غارها و پی‌های ساختمان» را گزارش کرد. دوره قیمومت بریتانیا در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین که از سوی مقامات قیمومت بریتانیا انجام شد، خربت سعسع جزو حومه‌های شفاعمرو به‌شمار آمد و به همراه ۹ روستای دیگر در مجموع ۱۱۹۷ نفر جمعیت مسلمان در ۲۳۴ خانه داشتند. در آمار روستایی سال ۱۹۴۵ نیز این روستا بار دیگر در شمار حومه‌های شفاعمرو ثبت شد و جمعیت آن ۱۳۰ نفر مسلمان گزارش گردید. | ## بخش 3: خربت سعسع | بر پایه طرح تقسیم فلسطین که در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل رسید، این روستا در محدوده دولت یهودی پیشنهادی قرار داشت. تخلیه و تخریب خربت سعسع در منطقه‌ای قرار داشت که برخی از روستاهایش در هفته‌های نخست جنگ اشغال شدند؛ اما تصرف بیشتر روستاهای همجوار پس از سقوط حیفا در هفته پایانی آوریل ۱۹۴۸ صورت گرفت. وضعیت کنونی هیچ شهرک اسرائیلی بر زمین‌های روستا ساخته نشده و زمین‌های آن در محدوده شهر عربی شفاعمرو ادغام شده‌است. در سال ۱۹۹۲ از جایگاه روستا چنین توصیف شده‌است: درختان انجیر و بوته‌های صبر (کاکتوس) به‌صورت پراکنده در سراسر محل دیده می‌شود. شماری دیوار سنگی نیمه‌فروریخته با یک دروازه بزرگ قوسی‌شکل برجاست و زمین‌های پیرامون آن به‌عنوان چراگاه بهره‌گیری می‌شود. | ## جمع‌بندی | بازمانده‌های روستا دربرگیرنده پی ساختمان‌ها، گورهای کنده‌شده در سنگ و آب‌انبارها است.
موضوع مقاله: خربة زلفه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خربة زلفه | مقدمه: خربة زلفه روستایی کوچک فلسطینی عرب‌نشین در بخش طولکرم بود که در نزدیک به ۱۵ کیلومتری شمال باختری شهر طولکرم جای داشت. | ## بخش 1: خربة زلفه | نیروهای یه‌شو در ۱۵ آوریل ۱۹۴۸ در چارچوب عملیات «پاک‌سازی ساحلی» روستا را اشغال کردند. ساکنان خربة زلفه نخست از روستای عتیل به این سرزمین آمده بودند تا زمین‌های کشاورزی آن را بکارند و به‌تدریج در آنجا ساکن شدند. 568 در اواخر سدهٔ نوزدهم، خربة زلفه به‌عنوان دهکده‌ای کوچک با چشمه‌هایی در جنوب آن توصیف شده‌است. کاوش‌های باستان‌شناختی ردپای خاکسپاری نوزادان در خمره از دورهٔ پایانی عثمانی را آشکار ساخته‌است که معمولاً به کوچ‌نشینان یا کارگران سیّار با ریشهٔ مصری نسبت داده می‌شود. دوران قیمومت بریتانیا بر پایهٔ سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین، جمعیت روستا ۶۳ تن بود که همگی مسلمان بودند. | ## بخش 2: خربة زلفه | در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، خربة زلفه همراه با عتیل، جلمه و المنشیه سرشماری شد و داده‌های جداگانه‌ای برای آن ارائه نگردید. هستهٔ روستا شامل چند خانه بود و بسیاری از خانه‌ها پراکنده در میان زمین‌های کشاورزی ساخته شده بودند.Khalidi, 1992, p. بر پایهٔ آمار ۱۹۴۴/۴۵، جمعیت روستا ۲۱۰ مسلمان بود و مساحت حوزهٔ قضایی آن ۷٬۷۱۳ دونوم بود که از این میزان ۶٬۸۶۵ دونوم متعلق به اعراب، ۶۱۷ دونوم متعلق به یهودیان و ۲۳۱ دونوم عمومی بود. از این زمین‌ها، ۶٬۷۹۸ دونوم به کشت غلات، ۳۸ دونوم به مرکبات و موز و ۶ دونوم به باغ‌های آبی اختصاص داشت و ۳ دونوم به‌عنوان بافت مسکونی طبقه‌بندی شده بود. Zalafa) در نقشهٔ ۱۹۴۵ با مقیاس ۱:۲۵۰٬۰۰۰ اشغال و تخلیه در ۱۹۴۸ فرماندهی هاگانا منطقهٔ ساحلی شمال تل‌آویو را که هستهٔ دولت یهودی در حال شکل‌گیری بود بسیار حساس ارزیابی کرد و تصمیم گرفت پیش از ۱۵ مه ۱۹۴۸ امنیت آن را با ترحیل ساکنان عرب تضمین کند. | ## بخش 3: خربة زلفه | نمایندگان هاگانا در اواسط آوریل با ساکنان خربة زلفه به توافقی رسیدند مبنی بر اینکه مستعمره‌های صهیونیستی اموالشان را حفظ خواهند کرد و پس از جنگ اجازهٔ بازگشت به آنان داده خواهد شد. مورخ اسرائیلی بنی موریس یادآور می‌شود که ساکنان «احتمالاً تحت فشار وادار به ترک شدند». تا پایان آن ماه و آغاز مه، خانه‌های روستا همراه با چند روستای دیگر به‌صورت سازمان‌یافته به دست هاگانا و با یاری ساکنان یهودی منطقه ویران شد. روستا پس از ۱۹۴۸ مورخ فلسطینی ولید خالدی در سال ۱۹۹۲ دربارهٔ وضعیت روستا نوشت: «روستا به‌کلی با خاک یکسان شده‌است. | ## جمع‌بندی | هم محل اصلی و هم زمین‌های پیرامون آن زیر باغ‌های مرکبات اسرائیلی پوشیده شده‌اند.» هیچ شهرکی اسرائیلی بر زمین‌های این روستا ساخته نشده‌است.
موضوع مقاله: خربت الزاویه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خربت الزاویه | مقدمه: خربت الزاویه روستایی فلسطینی عرب‌نشین در قضای بیسان بود که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل و در چارچوب عملیات گدعون توسط نیروهای دفاعی اسرائیل در تاریخ ۱۵ تا ۱۸ مه ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه و ویران شد. | ## بخش 1: خربت الزاویه | این روستا در بخش شمالی دره بیت‌شئان و در حدود ۱۱ کیلومتری شمال شهر بیسان قرار داشت و دژ صلیبی بلووآر (کوکب الهوا) در نزدیکی آن واقع بود. خربت الزاویه در پایین دامنه‌ای پرشیب جای داشت که به روستای مجاور کوکب الهوا می‌رسید. چندین نهر فرعی از آن دامنه سرازیر شده و از کنار روستا می‌گذشت و به سوی غور اردن جریان می‌یافت. در حدود ۲۰۰ متری جنوب روستا، خرابه‌ای به نام «خربت الزاویان» قرار داشت که بقایای بناهای متروک آن از زیر خاک نمایان بود. | ## بخش 2: خربت الزاویه | موقعیت جغرافیایی خربت الزاویه در فرورفتگی رود اردن و در ارتفاع ۱۹۰ متر زیر سطح دریا واقع بود. این روستا در شمال دره بیت‌شئان و در جنوب کیبوتص گشر قرار داشت و از ورودی شمالی دره به‌شمار می‌رفت. پیشینه در دوران حکومت بریتانیا بر فلسطین، خربت الزاویه روستای کوچکی بود که ساکنانش از کشت غلات امرار معاش می‌کردند. بر پایه قطعنامه ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد که در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ تصویب شد، این منطقه به کشور یهودی پیشنهادی اختصاص یافت. | ## بخش 3: خربت الزاویه | اشغال و تخلیه پس از اعلام استقلال اسرائیل، کشورهای عربی به فلسطین حمله کردند و جنگ ۱۹۴۸ آغاز شد. خربت الزاویه در مسیر ورود شمالی به دره قرار داشت و از بیم آنکه نیروهای عربی از روستا بهره‌برداری نظامی کنند، تصمیم به تخریب آن گرفته شد. تمام ساکنان آواره شده و به اردن شرقی (ماوراء اردن) گریختند و در حدود ۱۸ مه همه خانه‌ها ویران شدند. | ## جمع‌بندی | یوسف وایتس، مسئول صندوق ملی یهود، در اوایل مه ۱۹۴۸ دربارهٔ دره بیسان گفت: «تهجیر عرب‌ها از دره مهم‌ترین وظیفه امروز ماست.» روستا در زمان حاضر زمین‌های روستای خربت الزاویه همچنان متروک مانده‌است، هرچند زمین‌های کشاورزی آن را کیبوتص نوه‌اور تصرف کرده‌است.
موضوع مقاله: التل (روستای ویران‌شده فلسطینی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # التل (روستای ویران‌شده فلسطینی) | مقدمه: التل روستایی فلسطینی بود که در ۱۴ کیلومتری شمال شرقی عکا در بخش عکا از سرزمین قیمومت بریتانیا بر فلسطین قرار داشت. | ## بخش 1: التل (روستای ویران‌شده فلسطینی) | این روستا در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ فلسطین و در چارچوب عملیات بن‌عامی توسط تیپ ۲ کارملی از نیروهای دفاعی اسرائیل تخلیه و ویران شد. التل و روستای همزاد آن النهر هر دو بر فراز تپه باستانی کبری بنا شده بودند و کاوش‌های باستان‌شناسی نشان‌دهنده سکونت انسان در این مکان از هزاره دوم پیش از میلاد است. در دوره عثمانی، روستا دارای آسیاب آبی و باغ‌های سرسبز بود و ساختار مستطیلی داشت. پس از تصرف روستا در مه ۱۹۴۸ و ادغام منطقه در دولت اسرائیل، زمین‌های روستا به هیچ شهرداری یا روستای جدیدی واگذار نشد. 27–28 دوره عثمانی در دوره امپراتوری عثمانی، یک آسیاب آبی در محل این روستا بر روی نقشه پیر ژاکوتن از سال ۱۷۹۹ میلادی نشان داده شده بود. با این حال التل نمونه‌ای از روستاهایی است که در نقشه ژاکوتن وجود نداشت اما بر نقشه‌های صندوق اکتشاف فلسطین ثبت شده بود.Karmon, 1960, p. | ## بخش 2: التل (روستای ویران‌شده فلسطینی) | 246 در سال ۱۸۷۵ میلادی، کاوشگر فرانسوی ویکتور گِرَن از این روستا بازدید کرد و آن را «اِت‌تَل» نامید. وی روستا را چنین توصیف کرد: «در پایین روستا باغ‌های تازه و سرسبزی گسترده شده‌اند که آب در جویبارهای کوچک آن بی‌وقفه جاری است و می‌خروشد و صنوبرهای بلند و درختان بزرگ گردو که یادآور اروپا هستند با درختان فلسطین درهم آمیخته‌اند. در نزدیکی آنجا آسیابی قرار دارد که با آب ریزشی از حوضچه‌ای بالاتر کار می‌کند و این حوضچه مخزن چشمه‌ای به فراوانی چشمه رأس‌العین است.» در سال ۱۸۸۱ میلادی، بررسی فلسطین غربی متعلق به صندوق اکتشاف فلسطین این روستا را چنین توصیف کرد: «روستایی از سنگ و خشت با حدود ۲۰۰ نفر جمعیت مسلمان که دارای درختان انجیر، زیتون، انار و توت و باغ‌هایی است؛ دو جریان آب در این روستا وجود دارد.» ساختار روستا مستطیل‌شکل بود و خانه‌های آن از سنگ و بتون یا از گِل ساخته شده بودند.Makhul, 1977, p. 32 فهرست جمعیتی مربوط به حدود سال ۱۸۸۷ نشان می‌دهد که «نهرت تل» حدود ۲۷۵ نفر ساکن داشت که همگی مسلمان بودند. جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن التل در جریان مرحله دوم عملیات بن‌عامی در ۲۰ تا ۲۱ مه ۱۹۴۸ توسط تیپ ۲ کارملی تصرف شد. گروه‌های مهندسی هاگانا بیشتر این روستاها را پس از سقوط به‌طور کامل ویران کردند تا ساکنان نتوانند به آنها بازگردند. | ## بخش 3: التل (روستای ویران‌شده فلسطینی) | پس از جنگ، منطقه به دولت اسرائیل ملحق شد اما زمین‌های روستا به هیچ شهرداری یا روستایی واگذار نگردید. وضعیت کنونی محل = به گزارش مورخ فلسطینی ولید خالدی در سال ۱۹۹۲، آوار خانه‌های سنگی و علف‌های هرز سراسر محل را پوشانده بود. تنها یک خانه سنگی هنوز سرپا بود اما نمای آن از میان رفته بود و در آستانه فروریختن قرار داشت. چهار مقبره قابل شناسایی از دوره رومی و بیزانسی در گورستان واقع در دامنه‌های شمالی وجود داشت و درختی از گونه سدر مسیح در میان آن قرار داشت. کاوش‌های اخیر چندین گور باستانی را آشکار کرده و محل به یک محوطه باستان‌شناسی تبدیل شده بود. پترسن از این مکان بازدید کرد، تنها سازه‌ای که سرپا یافت یک آب‌انبار به نام «بِرکَة المفشوخ» بود که در شمال تپه قرار داشت. | ## جمع‌بندی | این آب‌انبار «مستطیل‌شکل با بخش گسترشی نیم‌دایره‌ای در انتهای غربی» توصیف شده بود.
موضوع مقاله: خربة العمور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خربة العمور | مقدمه: خربة العمور روستایی عرب‌نشین فلسطینی در بخش اورشلیم در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود. | ## بخش 1: خربة العمور | خربة العمور در جریان جنگ ۱۹۴۸ فلسطین و در چارچوب عملیات هَهَر به دست تیپ هرئیل تخلیه و ویران شد. روستا بر فراز بلندی کوچکی در دامنه جنوبی یکی از کوه‌ها واقع بود و رو به جنوب داشت. خانه‌های آن از سنگ ساخته شده بود و دو خیابان اصلی که در مرکز روستا یکدیگر را قطع می‌کردند، آن را به چهار بخش تقسیم می‌کرد. پیشینه فهرست روستایی عثمانی مربوط به حدود ۱۸۷۰ میلادی جمعیت خربة العمور را ۶۹ تن (تنها مردان) در ۱۳ خانه ثبت کرده و محل آن را در ناحیه بنی‌مالک، جنوب ابو غوش و شرق ساریس نوشته‌است.Socin, 1879, p. | ## بخش 2: خربة العمور | 14 این رقم در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۱۸۷ تن مسلمان در ۴۵ خانه افزایش یافت.Mills, 1932, p. 44 بر اساس آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۲۷۰ تن مسلمان بود و مساحت کل زمین‌های آن ۴٬۱۶۳ دونوم بود. 153 ۱۹۴۸ و پس از آن خربة العمور در ۲۱ اکتبر ۱۹۴۸ پس از حمله نظامی نیروهای یه‌شو تخلیه شد. مورخ اسرائیلی بنی موریس یادآور شده که شمار کل آوارگان این عملیات هزاران تن بود و برخی از آنان هفته‌ها در دره‌های اطراف چادر زدند تا سرانجام نیروهای اسرائیلی آنان را به رفتن وادار کرد. | ## بخش 3: خربة العمور | وضعیت کنونی در سال ۱۹۹۲ وضعیت محل روستا چنین توصیف شد: «آوار سنگی و چارچوب پنجره‌ها و درها که علف‌های هرز تا اندازه‌ای آن‌ها را پوشانده‌اند، در سراسر محل روستا پراکنده‌اند. کاکتوس در دو سمت شرقی و شمالی و درختان بادام، زیتون، انجیر و سرو در خود محل روستا می‌رویند. | ## جمع‌بندی | گورستان روستا در سمت جنوب زیر خاک و علف مدفون است اما گورهای بسیاری با سنگ‌های سر و پای آن‌ها هنوز پیداست.
موضوع مقاله: خربة البویره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خربة البویره | مقدمه: این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۸ و در مرحله دوم عملیات دانی از سکنه تخلیه شد. | ## بخش 1: خربة البویره | روستا بر فراز تپه‌ای میان دره‌ها واقع بود و از طریق راه‌های فرعی به جاده‌های اصلی قدس–یافا و قدس–رمله متصل می‌شد. ارتفاع آن از سطح دریا ۲۵۰ متر بود و در همسایگی روستاهای بئر معین، سلبیت، بیت سیرا و بیت نوبا جای داشت. نام‌شناسی بخش نخست نام روستا یعنی «خربه» اشاره به آن دارد که روستا در محلی باستانی بنا شده بود؛ زیرا در فلسطین واژه خربه به مواضع باستانی کنعانی یا رومی اطلاق می‌شود. بخش دوم نام یعنی «بویره» از ریشه «بور» به معنای زمین بایر و بهره‌برداری‌نشده آمده که نشان‌دهنده متروک بودن این محل در دوره‌ای از تاریخ است. 292 پیشینه در آغاز سده بیستم میلادی ساکنانی از روستای قطنه در خربة البویره ساکن شدند و آن را به‌عنوان روستای وابسته به قطنه بنیان نهادند. | ## بخش 2: خربة البویره | روستا در دوره عثمانی از یک مزرعه به روستا تبدیل شد و ساکنان آن مالیات پرداخت می‌کردند. سرشماری ۱۹۳۱ در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، روستا با نام ثبت شد و ۱۰۱ ساکن مسلمان در مجموع ۱۷ خانه داشت. 165 تخلیه و تخریب در ۱۹۴۸ در مرحله دوم عملیات دانی پس از آنکه نیروهای اسرائیلی شهرهای لد و رمله را تصرف کردند و ساکنان آن‌ها را کوچاندند، برخی یگان‌ها به سمت شرق و به‌سوی لطرون پیشروی کردند. به احتمال زیاد خربة البویره در جریان همین پیشروی در اواسط ژوئیه ۱۹۴۸ به اشغال درآمد. هرچند عملیات فرعی در تصرف لطرون ناکام ماند، ولی روستاهای بسیاری در این منطقه به تصرف اسرائیل درآمدند. | ## بخش 3: خربة البویره | ژنرال ییگال آلون که فرماندهی عملیات دانی را بر عهده داشت به کوچاندن گسترده ساکنان روستاهای تحت تصرف خود شهرت داشت. هنگام ترسیم خطوط آتش‌بس میان اسرائیل و اردن، این خطوط از نزدیکی روستا عبور کردند. مرکز روستا دارای چندین چاه و باغچه‌های خصوصی بود که نشانه‌های سنگی آن‌ها را از یکدیگر جدا می‌کرد و همچنین به‌عنوان پلکان برای پایین رفتن به دره به کار می‌رفت. | ## جمع‌بندی | اکنون محوطه روستا به‌عنوان میدان تمرین نظامی ارتش اسرائیل مورد بهره‌گیری قرار می‌گیرد.
موضوع مقاله: مگشیمیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مگشیمیم | مقدمه: این موشاو در نزدیکی شهر یهود واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای دروم هشارون قرار دارد. | ## بخش 1: مگشیمیم | مگشیمیم در سال ۱۹۴۹ توسط سربازان ترخیص‌شده از نیروهای دفاعی اسرائیل بر زمین‌هایی که پیش‌تر به روستای فلسطینی العباسیه تعلق داشت بنیان نهاده شد. جغرافیا مگشیمیم در ارتفاع ۴۹ متری از سطح دریا در جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی واقع شده و در نزدیکی حاشیه جنوبی دشت شارون قرار دارد. این موشاو ۱۳ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه و نزدیک به ۱۳ کیلومتر در شرق مرکز تل‌آویو فاصله دارد. | ## بخش 2: مگشیمیم | مگشیمیم در بخش شرقی حومه شهری تل‌آویو جای گرفته و شهرهای ساویون و یهود-مونوسون در خاور آن واقع شده‌اند. پیشینه در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی، منطقه مگشیمیم به ناحیه (بخش فرعی) لد تعلق داشت که از شهر کنونی مودیعین-مکابیم-ریعوت در جنوب تا شهر کنونی العاد در شمال و از دامنه‌های کوهستان در شرق تا حومه یافا در غرب گسترده بود. این ناحیه خانه هزاران ساکن در نزدیک به ۲۰ روستا بود که ده‌ها هزار هکتار زمین کشاورزی حاصلخیز در اختیار داشتند. | ## بخش 3: مگشیمیم | موشاو مگشیمیم در سال ۱۹۴۹ توسط سربازان ترخیص‌شده از نیروهای دفاعی اسرائیل بر زمین‌هایی بنیان نهاده شد که پیش‌تر به روستای فلسطینی العباسیه تعلق داشت. در سال‌های پس از آن، مهاجران (عولیم) از آلمان، عراق، لهستان، چکسلواکی و مجارستان به این موشاو پیوستند. | ## جمع‌بندی | اقتصاد مگشیمیم بخشی بر پایه کشاورزی (پرورش مرکبات، آووکادو، هلو و پرورش طیور) استوار بوده‌است، هرچند در سال‌های اخیر کشاورزی در موشاو تقریباً متوقف شده و تنها چند خانواده همچنان به کشت زمین‌های کشاورزی می‌پردازند.
موضوع مقاله: مازکرت باتیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مازکرت باتیا | مقدمه: این شهر بر پهنه‌ای به مساحت ۷٬۴۴۰ دونوم (۷ کیلومتر مربع) گسترده شده و دارای یک شورای محلی است. | ## بخش 1: مازکرت باتیا | نام «مازکرت باتیا» به معنای «یادبود باتیا» است و از سال ۱۸۸۷ به یاد بتی سالومون دو روتشیلد، مادر ادموند جیمز دو روتشیلد، بر این شهرک نهاده شد. مازکرت باتیا نخستین شهرک کشاورزی جنبش حوویوی صهیون (دوستداران صهیون) به‌شمار می‌رود و در سال ۱۸۸۳ میلادی پایه‌گذاری شد. اقتصاد شهر در آغاز بر کشاورزی دیم استوار بود و در دوران جنگ استقلال ۱۹۴۸ نقش راهبردی در ارسال کاروان‌های تدارکاتی به اورشلیم داشت. این شهر به دلیل نزدیکی به تل‌آویو در دهه‌های اخیر رشد چشمگیری را تجربه کرده و به جامعه‌ای ترکیبی از یهودیان دین‌دار و سکولار تبدیل شده‌است. پیشینه بنیان‌گذاری مازکرت باتیا که در آغاز «عقرون» (به نام شهر باستانی فلسطینی عقرون) نامیده می‌شد، در ۷ نوامبر ۱۸۸۳ پایه‌گذاری شد. | ## بخش 2: مازکرت باتیا | زمین‌های شهرک را بارون روتشیلد خریداری کرد تا کشاورزی یهودی را در فلسطین ترویج دهد. بنا بر منبع عربی، شموئیل شیرش مدیر مدرسهٔ کشاورزی میکوه اسرائیل که نمایندهٔ بارون روتشیلد بود، ۲٬۶۵۰ دونوم از زمین‌های دهکدهٔ عربی عاقر را از خاندان تیان لبنانی خریداری کرد و سپس جمعیت «محبة صهیون» نیز ۱٬۸۰۰ دونوم دیگر در همان ناحیه ابتیاع کرد. خاخام شموئل موهیلور از رهبران جنبش حوویوی صهیون نقش مهمی در گردآوری بودجه و سازمان‌دهی مهاجران ایفا کرد. بر پایهٔ منبع آلمانی، بارون روتشیلد در آوریل ۱۸۸۷ از شهرک بازدید کرد و به درخواست او نام شهرک از «عقرون» به «مازکرت باتیا» تغییر یافت؛ این نام به یاد مادرش بتی (باتیا) فون روتشیلد (زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۸۰۵ در فرانکفورت، درگذشتهٔ ۱ سپتامبر ۱۸۸۶ در پاریس) برگزیده شد. اقتصاد و جمعیت در دوران عثمانی و قیومت اقتصاد شهرک در آغاز بر کشاورزی دیم استوار بود و این روند حتی پس از آنکه شرکت مکوروت خط لوله‌ای برای انتقال آب از رخووت ساخت همچنان ادامه یافت. | ## بخش 3: مازکرت باتیا | بر پایهٔ سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که حکومت قیومتی بریتانیا انجام داد، جمعیت شهرک (که همچنان عقرون نامیده می‌شد) ۳۶۸ یهودی بود. دوران قیومت بریتانیا و جنگ ۱۹۴۸ در دوران قیومت بریتانیا، یک پاسگاه پلیس یهودی در مازکرت باتیا برای حراست از جاده‌های محلی برپا شد. در جنگ استقلال ۱۹۴۸، کاروان‌های تدارکاتی به‌سوی اورشلیم محاصره‌شده از مازکرت باتیا حرکت می‌کردند و بیمارستان صحرایی در این شهرک برای درمان رزمندگان هاگانا که در لطرون زخمی شده بودند فعال بود. مازکرت باتیا امروز به دلیل نزدیکی به تل‌آویو، مازکرت باتیا در سال‌های اخیر رشد جمعیتی شتابانی داشته و به جامعه‌ای ترکیبی از یهودیان دین‌دار و سکولار تبدیل شده‌است. | ## جمع‌بندی | منبع آلمانی‌زبان از نزدیکی این شهر به تل‌آویو به عنوان عاملی در تبدیل آن به یکی از مناطق علمی پررونق کشور یاد می‌کند.
موضوع مقاله: معونه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معونه | مقدمه: این روستا میان شهرهای معالوت ترشیحا و نهاریا جای دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای معاله یوسف اداره می‌شود. | ## بخش 1: معونه | نام این روستا از کتاب تثنیه (سِفر دواریم) باب ۳۳ آیه‌های ۲۷–۲۸ برگرفته شده و به معنای «جایگاه پناه» است. معونه در بلندای ۴۶۵ متری از سطح دریا در منطقه جلیل بالا واقع شده و نزدیک به ۱۵ کیلومتر با ساحل دریای مدیترانه و ۸ کیلومتر با مرز لبنان فاصله دارد. پیشینه سرآغاز معونه به ژانویه ۱۹۴۹ بازمی‌گردد، هنگامی که ۵۴۰ مهاجر یهودی از رومانی در خانه‌های روستای ترشیحا اسکان داده شدند. در اول اوت ۱۹۵۱ تصمیم گرفته شد که مهاجران به دو گروه شهرنشین و کشاورز تقسیم شوند. ۵۰ خانوار که کشاورزی را برگزیدند از ترشیحا بیرون آمدند و موشاو معونه را در نزدیکی آن برپا کردند، در حالی که نزدیک به ۱۰۰ خانوار یهودی که در ترشیحا ماندند «معونه شهری» نامیده شدند. نام روستا (همچون موشاو همسایه عین یعقوب) از کتاب تثنیه (۳۳:۲۷–۲۸) برگرفته شده‌است: «خداوند جاودان پناهگاه توست…». | ## بخش 2: معونه | در سال ۱۹۶۰ ساکنان موشاو دست به اعتصاب زدند و خواستار سهمیه بیشتر آب و زمین شدند. در سال ۱۹۶۵ نیز ساکنان بار دیگر دست به تظاهرات زدند و ادعا کردند که امکانات معیشتی کافی ندارند. در آغاز سده بیست‌ویکم روستا در حال گسترش بود؛ ۹۰ خانه در دست ساخت و ۱۰۰ خانه جدید دیگر در برنامه آینده بود. این روستا در حاشیه غربی شهر معالوت ترشیحا قرار دارد و از نظر شهرسازی با آن یکپارچه به نظر می‌رسد. در سمت غرب روستا چشم‌اندازی تپه‌ماهوری و جنگلی گسترده‌است که بخش بالایی وادی نحال گعتون از میان آن می‌گذرد. معونه نزدیک به ۱۵ کیلومتر با ساحل دریای مدیترانه و حدود ۸ کیلومتر با مرز لبنان فاصله دارد. | ## بخش 3: معونه | از نظر فاصله، حدود ۱۱۳ کیلومتر شمال‌شرقی تل‌آویو و ۳۴ کیلومتر شمال‌شرقی حیفا واقع شده‌است. دسترسی به معونه از راه بزرگراه شماره ۸۹ که از نهاریا می‌آید فراهم است و از آنجا جاده محلی شماره ۸۸۳۳ به سوی مجموعه روستاهای پیرامون عین یعقوب منشعب می‌شود. جمعیت این روستا روندی رو به رشد داشته‌است؛ در پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان ۹۲۶ نفر بود که نسبت به سال پیش از آن ۱٫۸ درصد افزایش نشان می‌داد. + روند جمعیت معونهسال۱۹۶۱۱۹۷۲۱۹۸۳۱۹۹۵۲۰۰۱۲۰۰۳۲۰۰۴۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۹۲۰۱۰۲۰۱۱۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۴جمعیت ۳۱۷ ۳۱۰ ۲۹۹ ۳۹۵ ۴۸۰ ۴۹۳ ۵۱۱ ۵۲۹ ۵۶۰ ۶۲۳ ۶۳۸ ۷۴۱ ۷۹۷ ۸۵۴ ۸۸۶ ۹۱۰ ۹۲۶ امکانات و جاذبه‌ها مساحت کل موشاو ۷۳۰ دونم است و به عنوان موشاو مرکزی شورای منطقه‌ای معاله یوسف شناخته می‌شود. در معونه مرکز پیش‌دبستانی، دبستان منطقه‌ای (که دانش‌آموزان روستاهای پیرامون نیز از آن بهره می‌گیرند)، مجموعه ورزشی و مرکز فرهنگی‌اجتماعی وجود دارد. در ورودی روستا ایستگاه پلیس معالوت ترشیحا قرار دارد که در ساختمانی تاریخی از دوره قیمومت بریتانیا (یکی از دژهای تگارت) جای گرفته‌است. | ## جمع‌بندی | از جاذبه‌های دیگر می‌توان به «آبگیر انگلیسی» اشاره کرد که مخزن آبی با شکوهی است و در دوره قیمومت بریتانیا برای تأمین آب آشامیدنی پاسگاه پلیس ساخته شده بود، و نیز غار استالاکتیتی واقع در منطقه میان معونه و موشاو عین یعقوب.