موضوع مقاله: جان داگلاس وودوارد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جان داگلاس وودوارد | مقدمه: یا داگلاس وودوارد نامیده می‌شود، نقاش منظره‌نگار و تصویرگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. | ## بخش 1: جان داگلاس وودوارد | او یکی از «مشهورترین نقاشان و تصویرگران» این کشور بود و صدها صحنه از ایالات متحده آمریکا، اروپای شمالی، سرزمین مقدس و مصر خلق کرد که بسیاری از آنها در مجلات محبوب آن زمان چاپ می‌شدند. وودوارد در ۱۲ ژوئیه ۱۸۴۶ در شرکت میدلسکس، ویرجینیا، پسر جان پیت لی وودوارد و مری میلدرد ماینر وودوارد متولد شد. خانواده‌اش در حالی که او هنوز بسیار جوان بود، نقل مکان کردند و او دوران کودکی خود را در کاوینگتن، کنتاکی گذراند، جایی که جی.پی.ال. خانواده کنفدراسیون با کانادا همدردی داشتند و در طول جنگ داخلی آمریکا به کانادا گریختند. با این حال، در سال ۱۸۶۳، جان به شهر نیویورک سفر کرد و تا سال ۱۸۶۵ در کوپر یونیون و آکادمی ملی طراحی (نیویورک) تحصیل کرد. در ابتدا او سعی کرد به عنوان یک هنرمند منظره، با الهام از حومه ویرجینیا امرار معاش کند. (خانواده‌اش پس از پایان جنگ در سال ۱۸۶۵ در ریچموند ساکن شده بودند) با این حال، او دریافت که امرار معاش تنها از طریق هنرهای زیبا غیرممکن است و به تصویرگری کتاب روی آورد. در سال ۱۸۷۱، اولین سفارش خود را از مجله «آتشدان و خانه» دریافت کرد که او را به یک تور طراحی جنوب برد؛ این نقاشی‌ها به صورت حکاکی روی چوب در مجله منتشر شدند. | ## بخش 2: جان داگلاس وودوارد | طراحی‌ها و نقاشی‌های وودوارد بخش‌های مربوط به "Mackinac", "ساحل جنوبی دریاچه ایری"، "دره کنتیکت"، "بوستون"، "دره هوساتونیک"، «دره جنی»، «ساحل شرقی»، «دریاچه ممفرماگوگ»، «دلاویر علیا»، و «آبشار دریاچه کایوگا». دره کنتیکت، از کوه تام; بوستون، از جنوب بوستون; و کبک اساس سه حکاکی فولادی آن بودند. این اثر تأثیر عمده‌ای بر رشد گردشگری آمریکا و جنبش‌های حفاظت و نگهداری از آثار باستانی داشت. در این دوره، وودوارد همچنین با هری فن، یکی دیگر از تصویرگران مهم این پروژه، ملاقات و با او دوست شد، با وجود اینکه این دو در مناطق مختلف کشور کار می‌کردند. اپلتون همچنین او را از سال ۱۸۷۴ تا ۱۸۷۵ برای تولید مجموعه‌هایی در مورد رودخانه هادسون و راه‌آهن قاره‌ای برای «مجله هنری» خود استخدام کرد. در جلدهای دوم و سوم، طراحی‌ها و نقاشی‌های او بخش‌های مربوط به «شهرهای قدیمی آلمان»، «نروژ»، «نروژ (آبدره سوگنه، آبدره شمالی، رومسدال)»، «سوئد»، «درسدن و سوئیس ساکسون»، «قسطنطنیه»، «روسیه» و «دانوب» را مصور کردند. طرح‌هایی که اساس فلسطین زیبا را تشکیل دادند، در طول دو سفر مشترک وودوارد و فن به مصر و شام در زمستان‌های ۱۸۷۷–۱۸۷۸ و ۱۸۷۸–۱۸۷۹ گردآوری شدند. این دو نفر اجازه ویژه برای طراحی در داخل و زیر مسجد عمر (قبه الصخره) دریافت کردند، اگرچه وودوارد خیابان‌های اورشلیم را با «کثیف‌ترین کوچه‌های بالتیمور» مقایسه می‌کرد. | ## بخش 3: جان داگلاس وودوارد | او که از گرما، تابش خیره‌کننده و برهوت خسته شده بود، بهترین چیزی که می‌توانست در مورد ساحل دریای مرده بگوید این بود: «فکر می‌کنم آنقدر بد نیست که بدتر از این نباشد». ناصره «بدترین» بود، در حالی که او بیشتر تحت تأثیر خرابه‌های سوریه-روم در بعلبک قرار گرفت. در سال ۱۸۷۹، او به نیویورک بازگشت و بیشتر سه سال بعدی را صرف آماده‌سازی تصاویر برای چاپ کرد. این آثار بسیار موفق بودند، و وودوارد و فن هر کدام سالانه ۱۰۰۰۰ دلار از بهره مالکانه جلدهای سرزمین مقدس دریافت می‌کردند. از در سال ۱۸۸۲، او برای «مجله قرن» و چندین کتاب شعر تصویرسازی کرد و با تأمین مالی، اکنون می‌توانست زمان بیشتری را به نقاشی مناظر با رنگ روغن و آبرنگ اختصاص دهد. آنها در سال ۱۸۸۴ به نیویورک بازگشتند و وودوارد در سال‌های بعد به نقاشی و تصویرسازی برای کتاب‌ها (از جمله «آواز رودخانه» اثر چارلز کینگزلی در سال ۱۸۸۷ و «آواز شیپور» اثر آلفرد تنیسون در سال ۱۸۸۸) و مجلاتی مانند «مجله قرن»، «مجله اسکریبنر» و «ماهنامه هارپر» پرداخت. او پس از مرگ پدرش در سال ۱۸۹۵ که ارث زیادی برایش به جا گذاشت، تمام تمرکز خود را روی نقاشی گذاشت. شراین مونت، متعلق به اسقف‌نشین اسقفی ویرجینیا، بسیاری از آبرنگ‌های اصلی وودوارد را در خود جای داده است. | ## جمع‌بندی | مکاتبات او به عنوان مجموعه «یک هنرمند در خارج از کشور در دهه هفتاد» در بخش بایگانی کتابخانه ایالتی در ریچموند، ویرجینیا نگهداری می‌شود.