موضوع مقاله: ذهن، خود و جامعه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ذهن، خود و جامعه | مقدمه: ذهن، خود و جامعه کتابی است بر اساس آموزه‌های جامعه‌شناس آمریکایی جورج هربرت مید (۲۷ فوریه ۱۸۶۳–۲۶ آوریل ۱۹۳۱) که سه سال پس از مرگش در ۱۹۳۴ توسط شاگردانش منتشر شد. | ## بخش 1: ذهن، خود و جامعه | موریس ۲۳ مه ۱۹۰۱–۱۵ ژانویه ۱۹۷۹) بر اساس گفتمان شفاهی و یادداشت‌های شاگردان مید، نسخه «ذهن، خود و جامعه» را آماده و منتشر ساخت.کوته، ژان فرانسوا: "مید شدن: فرآیند اجتماعی دانش / «ذهن، خود و جامعه»: نسخه قطعی". جورج هربرت مید تحلیل روان‌شناختی را از طریق رفتار و تعامل خود فرد با واقعیت نشان می‌دهد. چنین تجربیاتی منجر به رفتارهای فردی می‌شود که عوامل اجتماعی ایجاد کننده ارتباطات در جامعه را تشکیل می‌دهد. مید توضیح می‌دهد ارتباط یک کنش اجتماعی است زیرا به دو یا چند نفر برای تعامل نیاز دارد. او همچنین توضیح می‌دهد خود یک فرایند اجتماعی با ارتباط بین «من I»، شکل ناب خود، و «به‌من Me»، شکل اجتماعی خود است. هم «من I» که با پاسخ یک فرد سروکار دارد و هم «من Me» که نگرش‌هایی است که شما اتخاذ می‌کنید، هر دو مربوط به خود اجتماعی هستند. او در ۲۷ فوریه ۱۸۶۳ در هدلی جنوبی، ماساچوست زاده شد و در ۲۶ آوریل ۱۹۳۱ در شیکاگو، ایلینوی درگذشت. مشارکت جورج مید در روان‌شناسی اجتماعی نشان داد چگونه خود انسان در فرایند تعامل اجتماعی به وجود می‌آید. | ## بخش 2: ذهن، خود و جامعه | مید یکی از متفکران اصلی در میان پراگماتیست‌های آمریکایی بود که به‌شدت تحت تأثیر نظریه نسبیت و دکترین «ظهور» قرار گرفت. ذهن‌های بزرگی مانند مید مورد بهره‌برداری فیلسوفان بزرگ دیگری مانند جان دیویی (۲۰ اکتبر ۱۸۵۹–۱ ژوئن ۱۹۵۲) و جوشیا رویس (۲۰ نوامبر ۱۸۵۵–۱۴ سپتامبر ۱۹۱۶) قرار گرفت. شاگردانش، سخنرانی‌ها و یادداشت‌های او را از نوارهای ضبط‌شده و مقالات منتشرنشده ویرایش کردند و آثارش را پس از مرگش منتشر کردند. مفهوم «من I» و «به‌من Me» مفهوم اصلی بین «من I» و «به‌من Me» این است که خود یک فرایند اجتماعی است. کتاب به این مفهوم از منظر رفتار و نگرش‌های اجتماعی می‌پردازد که چگونه «من I» و «به‌من Me» بخشی از یک کل هستند که «خود» را تشکیل می‌دهند. آنها نمی‌توانند یکی یا دیگری باشند یا به هیچ وجه بر یکدیگر برتری داشته باشند زیرا اگرچه آنها جدا هستند و در زمان‌های مختلف رخ می‌دهند ولی دست در دست هم و با هم کار می‌کنند. برای کمک به افراد در جهت‌یابی جامعه و در شرایط مختلف ممکن است خودمان را با آنها معرفی کنیم. در وضعیت «من I»، فرد احساس می‌کند در جامعه موقعیتی دارد که دارای کارکرد یا امتیاز خاصی است ولی آنها به‌طور کامل از آن مانند حالت «به‌من Me» آگاه نیستند. | ## بخش 3: ذهن، خود و جامعه | فرد خواستار پاسخ است و می‌تواند جامعه ای را با نگرش خود سازماندهی کند زیرا «به‌من Me» یک خود اجتماعی، قابل اعتماد و پیش‌بینی است - که آگاهانه است و درک درستی از هنجارهای اجتماعی جامعه دارد در حالی که «من I» شکل ناب کوچکی از خود است که وجود ما در آن عمل می‌کند، در کسری از ثانیه تصمیم می‌گیریم و فاقد خود است - همچنین پاسخ فوری آگاهانه و غیرقابل پیش‌بینی «من I» تا پس از آن در دسترس نیست. براساس کتاب، در نظر گرفتن نگرش، «به‌من Me» را معرفی می‌کند و سپس به عنوان یک «من I» به آن واکنش نشان می‌دهد. به این معنا که فرد «من I» است و در کسری از ثانیه زمانی که تصمیم گرفته شد، «من I» به «به‌من Me» تبدیل می‌شود و سپس به «من I» برگردیم. این یک دایره ممتد کنایه آمیز است زیرا پرسش اینکه کدام یک پیش از دیگری قرار می‌گیرد، همان قیاس مشهور است: «چه چیزی اول می‌آید: مرغ یا تخم مرغ». معمولاً «من I» از نظر زمانی خیلی دیرتر اجرا می‌شود، «به‌من Me» در موقعیت‌ها حضور بیشتری دارد و سریع‌تر عمل می‌کند. «من I» پاسخی به نگرش‌های دیگران است در حالی که «به‌من Me» نگرش‌هایی است که فرد با دیگران به اشتراک می‌گذارد یعنی «به‌من Me» همان باورهای مشترک و «من I» واکنشی به باورهای دیگران است. ساختار کتاب ساختار «ذهن، خود و جامعه» براساس یک «آرزوی شخصی بدون در نظر گرفتن سایر کنشگران اجتماعی، اسناد موجود و محدودیت‌های عملی» ایجاد نشده‌است. | ## جمع‌بندی | به گفته اسمیت و رایت، تصمیم گرفته شد این کتاب‌ها به این صورت نوشته شوند که «یادنامه مید - به همراه جیمز اچ.