موضوع مقاله: مارجوری استونمن داگلاس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارجوری استونمن داگلاس | مقدمه: – ۱۴ مه ۱۹۹۸) روزنامه‌نگار، نویسنده، مدافع حق رای زنان، و حافظ محیط زیست آمریکایی بود که به خاطر دفاع سرسختانه‌اش از اورگلیدز در برابر تلاش‌ها برای تخلیه آن و بازپس‌گیری زمینش شهرت داشت. | ## بخش 1: مارجوری استونمن داگلاس | او که به عنوان یک زن جوان برای کار در میامی هرالد به میامی نقل مکان کرد، به یک نویسنده مستقل تبدیل شد و بیش از صد داستان کوتاه را تولید کرد که در مجلات مشهور منتشر شد. کتاب‌ها، داستان‌ها و حرفه روزنامه‌نگاری او موجب نفوذ او در میامی شد و او را توانا ساخت تا اهداف خود را پیش ببرد. او تنها فرزند ویولونیست کنسرت فلورانس لیلیان ترفتن (۱۸۵۹–۱۹۱۲) و فرانک برایانت استونمن (۱۸۵۷–۱۹۴۱) بود. یکی از اولین خاطرات او این بود که پدرش آهنگ هیوااتا را برای او آواز می‌خواند، که در آن او با شنیدن اینکه درخت باید جان خود را بدهد تا چوب قایق‌رانی به هیوااتا بدهد، گریه کرد.Douglas, p. او در چهار سالگی از فلوریدا دیدن کرد و بارزترین خاطره او از این سفر، چیدن پرتقال از درختی در هتل تامپا بی بود.Douglas, p. تحصیل و ازدواج مارجوری در سال ۱۹۰۸ با وجود تردیدهای شدید در مورد وضعیت روانی مادرش، دانشگاه را ترک کرد. خاله و مادربزرگش نگرانی‌های او را با هم در میان گذاشتند، اما متوجه شدند که برای شروع زندگی‌اش باید آنجا را ترک کند.Douglas, p. | ## بخش 2: مارجوری استونمن داگلاس | او به عنوان سخنور کلاس انتخاب شد، اما نتوانست این وظیفه را انجام دهد، زیرا قبلاً در فعالیت‌های دیگری شرکت داشت. استونمن با شور و اشتیاق با فرماندار فلوریدا، ناپلئون بناپارت برووارد، و تلاش‌های او برای تخلیه اورگلیدز مخالفت کرد. او برروارد را چنان خشمگین کرد که وقتی استونمن در انتخابات برای قاضی مدار پیروز شد، بروارد از تأیید انتخابات خودداری کرد، بنابراین استونمن تا آخر عمر بدون انجام وظایف یک قاضی به عنوان «قاضی» شناخته شد.Douglas, pp. فعالیت حق رای زنان مورد علاقه اولیه داگلاس بود، و اگرچه او در کار اولیه خود در میامی هرالد از بحث و جدل دوری می‌کرد، در سومین روز خود به عنوان مقاله‌نویس جامعه، حق رای را انتخاب کرد و شروع به تمرکز بر نوشتن دربارهٔ زنان در پست‌های رهبری کرد. در سال ۱۹۱۷، او به همراه مری بیرد برایان، همسر ویلیام جنینگز برایان و دو زن دیگر به تالاهاسی سفر کرد تا در حمایت از حق رای زنان صحبت کند. داگلاس از استقبالی که این گروه از مجلس قانونگذاری فلوریدا داشت، تحت تأثیر قرار نگرفت. او بعداً در مورد تجربه خود نوشت: «هر چهار نفر با یک کمیته مشترک با بهترین کلاه خود صحبت کردیم. | ## بخش 3: مارجوری استونمن داگلاس | با این حال، او انگیزه حمایت خود از حق رای زنان را مدیون پدربزرگ و مادربزرگ کواکری خود می‌دانست که فداکاری‌شان برای الغای برده‌داری را تحسین می‌کرد و با افتخار ادعا می‌کرد که لوی کافین، سازمان‌دهنده راه‌آهن زیرزمینی، عموی بزرگ اوست.Davis, Jack (January 2003). او نوشت که همسرش دوست هریت بیچر استو بود و داستان فرار الیزا در کلبه عمو تام از بردگی را به استو ارائه کرده بود زیرا عمه بزرگ داگلاس پس از فرار از الیزا و نوزادش مراقبت می‌کرد.Douglas, p. فرانک استونمن در یک مستعمره کویکرها بزرگ شد، و داگلاس معتقد بود که در طول زندگی خود، حتی پس از گرویدن به آیین اسقفی، نکاتی را در مورد تربیت خود حفظ کرده‌است. نویسنده جک دیویس و همسایه‌اش هلن مویر پیشنهاد می‌کنند که این تأثیر کواکر در پس استفاده داگلاس از «دوستان» در نام‌گذاری سازمان‌ها به نام دوستان اورگلیدز و دوستان کتابخانه‌های عمومی میامی-دد بوده‌است. او به یکی از دوستانش گفت که ترجیح می‌دهد اورگلیدز را بازسازی شده ببیند تا نامش بر روی یک ساختمان باشد. او در طول سخنرانی مودبانه خود، رونالد ریگان و جیمز وات، وزیر کشور وقت، را به دلیل رویکرد ضعیف آنها در حفاظت از محیط زیست مورد انتقاد قرار داد.Davis, pp. داگلاس به‌جای هدایا و جشن‌ها درخواست کرد که در روز تولد او درخت‌هایی کاشته شود که در نتیجه بیش از ۱۰۰۰۰۰ درخت در سراسر ایالت کاشته شد.Davis, pp. | ## جمع‌بندی | نسخه شصتمین سالگرد، مطبوعات آناناس (۲۰۰۷).شابک 978-1-56164-394-3 داگلاس، مارجوری؛ روچیلد، جان (۱۹۸۷).