موضوع مقاله: فساد در ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فساد در ایتالیا | مقدمه: در نظرسنجی‌های سالانه شفافیت بین‌الملل، ایتالیا همواره به‌عنوان یکی از فاسدترین کشورهای منطقه یورو شناخته شده است. | ## بخش 1: فساد در ایتالیا | فساد سیاسی همچنان یک مشکل عمده است، به‌ویژه در لمباردی، و در کامپانیا و سیسیل که میزان فساد در آن‌ها بالا است. بر اساس شفافیت بین‌الملل، احزاب سیاسی فاسدترین نهاد در ایتالیا هستند و پس از آن مقامات دولتی و پارلمان قرار دارند. اما در گزارش شاخص فساد جهانی ۲۰۱۳، ایتالیا در رتبه هفدهم قرار دارد و بالاتر از بریتانیا (۱۸)، سوئیس (۲۱) و ایالات متحده آمریکا (۲۲) است. در زمینه کسب‌وکار و فساد، سرمایه‌گذاری خارجی و رشد اقتصادی توسط جرائم سازمان‌یافته و فساد محدود می‌شود. مدیران کسب‌وکار از مجمع جهانی اقتصاد در گزارش رقابت‌پذیری جهانی ۲۰۱۳–۲۰۱۴ فساد را یکی از مشکلات فعالیت اقتصادی در ایتالیا می‌دانند. فرایند تدارکات، به‌ویژه در پروژه‌های آب، جاده و راه‌آهن، در ایتالیا تحت تأثیر فساد است. بر اساس شاخص فساد جهانی ۲۰۱۳ شفافیت بین‌الملل، ۸۹٪ از خانوارهای مورد بررسی احزاب سیاسی را فاسد یا بسیار فاسد می‌دانند و آن‌ها را فاسدترین نهاد در ایتالیا رتبه‌بندی می‌کنند. | ## بخش 2: فساد در ایتالیا | همچنین، ۶۴٪ از خانوارهای مورد بررسی معتقدند که میزان فساد افزایش یافته و ۶۱٪ از خانوارها تلاش‌های دولت در مبارزه با فساد را ناکارآمد می‌دانند. گزارشی از شبکه رسانه‌ای الجزیره در سال ۲۰۱۵ اشاره کرد که مشتری‌گرایی و رشوه‌خواری مدتهاست ستون‌های اصلی ساختار سیاسی کشور بوده‌اند. یک نویسنده فوربز در سال ۲۰۱۶ دربارهٔ «ماهیت ریشه‌دار عناصر ناپسند در بخش‌های خصوصی و دولتی» در ایتالیا نوشت. یک گزارش ۲۰۱۰ عنوان کرد که «بسیاری از ایتالیایی‌ها» فساد و مدیریت ضعیف را بخشی از زندگی خود پذیرفته‌اند. با این حال، گزارشی در سال ۲۰۱۵ این دیدگاه رایج را به چالش کشید و استدلال کرد که «فساد در ایتالیا به نظر نمی‌رسد یک مسئله فرهنگی باشد» و ایتالیایی‌ها به‌طور مداوم باور دارند که رفتارهای فاسد کمتر قابل قبول از دیگر کشورهای اروپایی هستند. همان‌طور که فوربز بیان کرد، مافیا که «از معاملات تجاری ناشی شده» بود، به‌طور تاریخی «به‌عنوان ضامن قراردادها عمل می‌کرد، وقتی دستگاه قضایی ضعیف قلمداد می‌شد. تا تاریخ نسبتاً اخیر، تقریباً هر معامله در کشور توسط یک 'مرد با شرف' اجرا می‌شد.» یک منبع شبکه فساد شامل سیاست، کسب‌وکار و مافیا را «مثلث ناپاک» توصیف کرده و افزود که این شبکه می‌تواند به‌صورت یک مستطیل نیز دیده شود، به‌طوری که کلیسای کاتولیک در ایتالیا به‌عنوان چهارمین شرکت‌کننده اصلی در شبکه فساد حضور دارد، به دلیل ارتباط مافیا با بنیاد آثار مذهبی و سیستم‌های پیچیده پول‌شویی که شامل بانک‌هایی است که وجوه کلیسا را مدیریت می‌کنند. | ## بخش 3: فساد در ایتالیا | به‌طور مشابه، زمین‌لرزه ۲۰۰۹ لاکوئیلا که بیش از ۳۰۰ نفر در آن جان باختند، به‌عنوان «هشداری آشکار برای ایتالیایی‌ها نسبت به خطراتی که با تحمل یک سیستم سیاسی فاسد می‌پذیرند» توصیف شد. فرانکو باربری، رئیس یک کمیته ایتالیایی برای ارزیابی ریسک زلزله، ادعا کرد که در هر مکانی که فساد امنیت را تضعیف نکرده باشد، زلزله‌ای مشابه هیچ کشته‌ای نداشت. خشم عمومی نسبت به فساد منجر به «انقراض ناگهانی» پنج جناح سیاسی مختلف شد که از سال ۱۹۴۶ حکومت ایتالیا را در دست داشتند. یکی از اهداف تحقیقات فساد ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ ، نماینده حزب دموکراسی مسیحی (ایتالیا) بود. در طول سال‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۴، او متهم در چهار پرونده شد؛ یک مورد به دلیل گذشت زمان از رسیدگی خارج شد، اما در سه پرونده دیگر مجرم شناخته شد. او موفق شد حکم شش سال زندان خود را کاهش دهد و سپس به خدمت اجتماعی تبدیل شود، که خدمات عمومی او در پارلمان به‌عنوان خدمت اجتماعی پذیرفته شده بود. سپس در سال ۲۰۰۱ دوباره به پارلمان انتخاب شد و در سال ۲۰۱۴ به دلیل مشارکت در طرح گسترده فساد مرتبط با اکسپو میلان بازداشت شد. | ## جمع‌بندی | به‌طور گسترده باور بر این است که دو قاضی، پائولو بورسلینو و جووانی فالکونه، در سال ۱۹۹۲ به‌دلیل تلاش‌هایشان برای مجازات روابط فاسد بین مافیا و سیاستمداران به قتل رسیدند.