موضوع مقاله: عبودا زارا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عبودا زارا | مقدمه: عوودا زارا یا عبودا زارا (زبان عبری: ، یا «پرستش بیگانه»، به معنای «بت‌پرستی» یا «خدمت عجیب») نام یک رساله از تلمود است که در نزیقین، چهارمین بخش تلمود که به خسارات می‌پردازد، قرار دارد. | ## بخش 1: عبودا زارا | موضوع اصلی این رساله قوانین مربوط به یهودیانی است که در میان غیریهودیان زندگی می‌کنند، از جمله مقررات مربوط به تعامل میان یهودیان و «عوودِی ها-کوخاویم»، که به معنای تحت‌اللفظی «ستاره‌پرستان» است، اما بیشتر به «بت‌پرستان»، «مشرکان» یا «کافران» ترجمه می‌شود. فصل اول (نه میشنا) به ممنوعیت تجارت با بت‌پرستان در آستانه جشن‌هایشان، مانند ساترنالیا، می‌پردازد تا از همدستی در بت‌پرستی جشن جلوگیری شود. همچنین به اقلامی می‌پردازد که فروش آن‌ها به بت‌پرستان حرام است — اساساً هر چیزی که بت‌پرست احتمالاً در خدمت بت‌پرستانه تقدیم می‌کند یا با آن عمل غیراخلاقی انجام می‌دهد. یهودیانی که به غیریهودیان در پرستش بت‌ها کمک می‌کنند، گناه را تسهیل می‌کنند؛ بنابراین، فرمان اصلی کتاب مقدس که در این فصل بررسی می‌شود لیفنِی عیور است، که به لاویان ۱۹:۱۴ اشاره دارد (RJPS): فصل دوم (هفت میشنا) به احتیاط‌هایی در برابر خشونت و بی‌اخلاقی بت‌پرستان و اقلامی می‌پردازد که خریدن آن‌ها از بت‌پرستان ممنوع یا مجاز است. این موارد شامل دسته‌بندی اشیایی می‌شود که ممکن است محصولات فرعی خدمات بت‌پرستانه باشند، و همچنین غذاهایی که تشخیص وضعیت کوشِر آن‌ها دشوار است، مانند پنیر تولیدشده توسط غیریهودیان در مشک شراب حیواناتی که ناصحیح ذبح شده‌اند، یا با پنیرمایه از لاشه بسته شده‌اند؛ یا گاروم تولیدشده توسط غیریهودیان که ممکن است حاوی ماهی ناپاک باشد. این فصل همچنین به ممنوعیت کمک یهودی برای به دنیا آوردن یا شیردادن به کودک غیریهودی می‌پردازد تا یک بت‌پرست را به دنیا نیاورد. این ممنوعیت می‌تواند در مواردی که امتناع موجب دشمنی با یهودیان شود تخفیف یابد، مگر آنکه بتوان بهانه‌ای برای امتناع یافت. فصل سوم (ده میشنا) به قوانین تصاویر/بت‌های مختلف و اشره (درخت بت‌پرستانه) می‌پردازد؛ بنابراین، تمایزات میان استفاده ممنوع و مجاز از جنبه‌ها و حالت‌های مختلف اشیاء بت‌پرستانه را شرح می‌دهد. فصل چهارم (دوازده میشنا) به سودبردن از اشیاء مرتبط با مارکولیس (مرکوری (اسطوره ، بی‌اثر کردن بت‌ها (از طریق مثله کردن آن‌ها) و ممنوعیت استفاده از شراب ساخته‌شده توسط غیریهودیان که مشکوک به دخالت در بت‌پرستی است (یاین نِسِخ) می‌پردازد. فصل پنجم (دوازده میشنا) به تشریح ممنوعیت‌های مربوط به یاین نِسِخ (ریختنی‌های بت‌پرستانه) ادامه می‌دهد. از میان همه متون یهودیت خاخامی، این احتمالاً متنی است که دستیابی به نسخه «اصیل» آن دشوارترین است، زیرا تقریباً تمام صفحات آن سانسور شده‌اند. | ## بخش 2: عبودا زارا | از نظر طول واقعی گماره، عبودا زارا نسبتاً به میانه نزدیک است و یک رساله با طول «متوسط» به‌شمار می‌رود. از آنجا که هدف اصلی گماره توضیح و تفسیر میشنا است، این امر ضمنی است و موضوعات ذکرشده مستقیماً دربارهٔ میشنا نخواهند بود (زیرا خلاصه کردن تفسیر در چند سطر دشوار است). فصل اول (فولیوهای ۲–۲۲) این رساله تقریباً بلافاصله وارد یک سلسله بلند آگادا می‌شود. مطالب آگادیک فراوانی دارد، از جمله: سرنوشت ملت‌ها در فرجام‌شناسی یهودی (۲)، قوانین هفت‌گانه نوح و خنده خداوند (۳)، غضب الهی و روش‌های کیفر هم یهودیان و هم غیریهودیان (۴)، گوساله سامری و ارتباط آن با جاودانگی (۵)، شرحی از تاریخ یهود در ارتباط با محاصره اورشلیم (۷۰ میلادی) (۸–۹)، ماهیت بدعت و داستان‌های شهادت برخی خاخامان برجسته در آزار رومی (۱۶–۱۸)، و شرح مفصلی از مزمور ۱ (۱۹). مطالب هلاخایی مرتبط با موضوع اصلی رساله شامل قوانین حضور در عروسی بت‌پرست (۸)، انجام عملی که شبیه بت‌پرستی به نظر می‌رسد (۱۲)، بهره‌مندی از بت‌پرستی (۱۳)، و فروش سلاح به بت‌پرستان (۱۵) می‌شود. مطالب هلاخایی کمتر مرتبط با موضوع اصلی شامل دعا برای خود (۷)، تاریخ‌گذاری اسناد (۱۰)، آنچه می‌توان در مراسم تشییع پادشاه یهودی سوزاند (۱۱)، ایجاد عیب در حیوان قبل و بعد از تخریب معبد (۱۳)، و فروش مواد به کسی که مظنون به نقض قوانین شمیطا است (۱۵) می‌شود. فصل دوم (فولیوهای ۲۲–۴۰) این فصل مشابه فصل قبل است از نظر طولانی بودن و داشتن مطالب متنوع. مطالب هلاخایی مرتبط با رساله شامل قوانین خریدن حیوان از بت‌پرست برای قربانی (۲۳–۲۴)، ختنه‌هایی که توسط بت‌پرستان انجام می‌شود (۲۷)، وضعیت آبجوی غیریهودی (۳۱)، سرگین گاوی که برای بت‌پرستی در نظر گرفته شده (۳۴)، و ممنوعیت آمیزش با غیریهودیان (۳۶) می‌شود. مطالب هلاخایی کمتر مرتبط با رساله شامل قوانین ارتداد در یهودیت (۲۶–۲۷)، بخشی منحصربه‌فرد که به تفصیل بسیاری از داروهای پزشکی از دوره تلمودی را شرح می‌دهد (۲۸–۲۹)، مسائل ایمنی/آلودگی در رابطه با آب/شراب سربازشده (۳۰)، فرایند نقض یک حکم قاضی پیشین (۳۷)، و جزئیات دقیق‌تر تشخیص ماهی کوشر (۳۹–۴۰) می‌شود. برخی مطالب آگادیک موجود است که بازگشت تابوت عهد پس از اسارت توسط فلیسطیان (۲۴) و توقف خورشید برای یوشع بن نون (۲۵) را توصیف می‌کند. فصل سوم (فولیوهای ۴۰–۴۹) این فصل عمدتاً فقط به میشنا و دیگر قوانین مربوط به بت‌پرستی می‌پردازد، از جمله وضعیت بتی که تصادفاً خرد شده (۴۱) و پیامدهای پرستش اشیاء مختلف (۴۶–۴۷). | ## بخش 3: عبودا زارا | سایر قوانین مربوط به بت‌پرستی مورد بحث قرار می‌گیرند، از جمله قربانی کردن برای بت (۵۱)، غذا و ظروف مرتبط با بت‌پرستی (۵۲)، مبادله برای یک بت (۵۴)، و وضعیت کودک غیریهودی در ایجاد پاشیدنی بت‌پرستانه (۵۷). مطالب هلاخایی اضافی شامل فعالیت‌های مجاز و ممنوع در سال شمیطا و موارد خاخامانی که برای جوامع خاص بر اساس نظرات شخصی خود حکم صادر می‌کنند (۵۹) می‌شود. فصل پنجم (فولیوهای ۶۲–۷۶) این فصل هلاخایی است و به میشنا و بسیاری از موضوعات مرتبط با شراب غیریهودی می‌پردازد. برخی از این موارد کوچک هستند و بسیاری از فولیوها از واحدهای منطقی متعددی تشکیل شده‌اند که خلاصه کردن آن‌ها دشوار است. گزیده‌ای از مطالب هلاخایی مرتبط با بت‌پرستی و شراب بت‌پرستانه شامل بازکردن اجباری شراب توسط بت‌پرستان (۷۰) و جریان ایجادشده هنگام ریختن شراب (۷۲) می‌شود. سایر مطالب هلاخایی شامل قوانین دستمزد روسپی‌گری (۶۲–۶۳)، تعریف گِر توشاو (۶۴)، تملک دارایی توسط یک غیریهودی (۷۱–۷۲)، و تعیین قیمت در مذاکرات (۷۲) می‌شود. در یک پاراگراف آگادیک، یک خاخام شایستگی‌های جهان آینده را برای یک دوست غیریهودی توضیح می‌دهد. ارتباط با مسیحیت بر اساس نظر خاخام آوروهوم یشعیاهو کارلیتز، این رساله مسیحیت را نیز به عنوان نوعی بت‌پرستی در بر می‌گیرد: حتی یهودیان قرون وسطی به خوبی می‌دانستند که مسیحیت نوع خاصی از عبودا زارا است. توسافیست‌ها اظهار می‌کنند که اگرچه یک مسیحی که نام عیسی را در سوگندی بر زبان می‌آورد، در واقع نام «خدای دیگری» را بر زبان می‌آورد، با این حال چنین است که وقتی مسیحیان کلمه «خدا» را به کار می‌برند، آفریننده آسمان و زمین را در ذهن دارند. یک افسانه آگادیک از رساله عبودا زارا ۸ الف حاوی مشاهدات معاصری دربارهٔ جشن‌های میانه زمستان رومی ساترنالیا و همچنین روایتی دربارهٔ خاستگاه پیشاتاریخی جشن انقلاب زمستانی است که بعداً به روز سول اینویکتوس و کریسمس تبدیل شد. | ## جمع‌بندی | در قرون وسطی، کل این رساله از بسیاری از نسخه‌های اروپایی توسط سانسورچیان مسیحی حذف شد و به دست آوردن نسخه‌ای از آن بسیار دشوار بود.