موضوع مقاله: آسمان فرا می‌خواند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آسمان فرا می‌خواند | مقدمه: آسمان فرا می‌خواند ( (اوکراینی: Небо кличе) یک فیلم ماجراجویی و علمی-تخیلی محصول سال ۱۹۵۹ اتحاد جماهیر شوروی به کارگردانی الکساندر کوزیر و میخائیل کایویکوف است. | ## بخش 1: آسمان فرا می‌خواند | این فیلم در سال ۱۹۵۹ در استودیو دوژنکو فیلم‌برداری و در ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۹ اکران شد. در سال ۱۹۶۲، یک نسخه آمریکایی‌سازی شده از آن با عنوان «نبرد فراسوی خورشید» تحت کارگردانی راجر کورمن و با همکاری فارغ‌التحصیل جوان مدرسه فیلم، فرانسیس فورد کوپولا، به زبان انگلیسی دوبله و منتشر شد. خلاصه داستان یک هیئت علمی شوروی در حال آماده‌سازی برای اولین مأموریت جهان به سیاره مریخ است. سفینه فضایی آن‌ها به نام «رودینا» (میهن) در یک ایستگاه فضایی ساخته شده است، جایی که هیئت اعزامی در انتظار فرمان حرکت هستند. یک سفینه آمریکایی به نام «تایفون» که با مشکلات فنی روبرو شده است، وارد همان ایستگاه فضایی می‌شود؛ در حالی که به‌طور مخفیانه همان نقشه‌ها را برای تسخیر سیاره سرخ در سر دارد. | ## بخش 2: آسمان فرا می‌خواند | آن‌ها در تلاش برای پیشی گرفتن از شوروی، بدون آماده‌سازی مناسب حرکت می‌کنند و به زودی دوباره دچار مشکل می‌شوند. آن‌ها موفق می‌شوند، اما متوجه می‌شوند که ذخایر سوختشان اکنون برای رسیدن به مریخ کافی نیست؛ بنابراین «رودینا» روی سیارک ایکاروس ۱۵۶۶ که از نزدیکی مریخ می‌گذرد، فرود اضطراری می‌کند و در آنجا گرفتار می‌شوند. پس از شکست تلاش برای ارسال ذخیره سوخت توسط یک موشک بدون سرنشین، سفینه دیگری به نام «میتور» با یک فضانورد به مأموریتی که احتمالاً انتحاری است، برای نجات فضانوردان گرفتار فرستاده می‌شود. بازیگران ایوان پرورزف — دانشمند، یوگنی کورنف الکساندر شورین — مهندس، آندری گوردیینکو کنستانتین بارتاشویچ — فضانورد، رابرت کلارک گورگن تونونتس — فضانورد، اروین ورست والنتین چرنیاک — فضانورد، گریگوری سوموف ویکتور دوبروولسکی — رئیس ایستگاه فضایی، واسیلی دمچنکو الکساندرا «آلا» پوپووا — ورا کورنوا تایسیا لیتویننکو — دکتر لنا لاریسا بوریسنکو — دانشجو، اولگا لئو لوبوف — فیلم‌بردار، ساشا سرگئی فیلیمونوف — نویسنده، ترویان ماریا سامویلوف — مادر کلارک میخائیل بلوسوف — (در عنوان‌بندی نیامده) عوامل فنی نویسندگان فیلم‌نامه — الکسی سازونوف، یوگنیا پومشچیکوف با مشارکت میخائیل کایویکوف مشاوران — عضو مکاتبه‌کننده آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی، آبنیر یاکووکین؛ مهندس الکساندر بورین.Borin, Alexandr Abramovich — Russian Jewish Encyclopedia مدیر تولید — والری فوکین ویراستاران داستان — رناتا کورول، آ. پرگودا کارگردانان صحنه — میخائیل کایویکوف، الکساندر کوزیر مدیر هنری — تاتیانا کولچیتسکایا هنرمند اصلی — تیموفی لیاوچوک مدیر دکور — یوری شوتس هنرمند لباس — جی. | ## بخش 3: آسمان فرا می‌خواند | لوکاشوف مدیر فیلم‌برداری — نیکولای کولچیتسکی مهندس صدا — گئورگی پاراخنیکوف تدوین‌گر فیلم — ال. «Вячеслав Мещерин: штрихи к портрету» نبرد فراسوی خورشید (نسخه ایالات متحده) در سال ۱۹۶۲، راجر کورمن از دانشجوی مدرسه فیلم، فرانسیس فورد کوپولا، دعوت کرد تا نسخه انگلیسی‌زبانی از این فیلم را که کورمن حقوق آن را برای اکران در آمریکا خریداری کرده بود، با عنوان نبرد فراسوی خورشید تولید کند. کوپولا علاوه بر آماده‌سازی فیلم‌نامه دوبله به انگلیسی آمریکایی، تمام اشارات به جنگ سرد را از گفتگوها حذف کرد، تمام نوشته‌های خط سیریلیک روی فضاپیماهای مختلف را محو کرد و طرح‌های خنثی را روی آن‌ها قرار داد، نماهای نشان‌دهنده مدل‌ها و نقاشی‌های فضاپیماهای شوروی را با صحنه‌هایی از فضاپیماهای ناسا جایگزین کرد، نام تمام بازیگران را با نام‌های ساختگی که حروف اولشان با بازیگران اصلی یکی بود جایگزین کرد (و بدین ترتیب تایسیا لیتویننکو را به یک مرد به نام توماس لیتلتون تبدیل کرد) و صحنه‌ای با هیولاها در قمرهای مریخ، فوبوس، اضافه کرد. برخی از صحنه‌های فضایی «آسمان فرا می‌خواند» در فیلم دیگر کورمن در سال ۱۹۶۵ به نام «سفر به سیاره ماقبل تاریخ» نیز ظاهر می‌شوند (بیشتر صحنه‌های آن فیلم از یک فیلم علمی-تخیلی دیگر شوروی به نام «سیاره طوفان‌ها» گرفته شده است). واقعیت‌های مرتبط «آسمان فرا می‌خواند» دو سال پس از پرتاب اولین ماهواره مصنوعی، اسپوتنیک-۱، و دو سال قبل از اولین پرواز سرنشین‌دار به فضا توسط یوری گاگارین اکران شد. | ## جمع‌بندی | فیلم محصول ۱۹۶۸ استنلی کوبریک، ۲۰۰۱: یک ادیسه فضایی، از طراحی‌ها و راه‌کارهای گرافیکی «آسمان فرا می‌خواند» که توسط هنرمند تخیلی، یوری شوتس، خلق شده بود، استفاده کرد.