موضوع مقاله: جوآن فالتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جوآن فالتا | مقدمه: او در کالج موسیقی مانس و مدرسه جولیارد در شهر نیویورک تحصیل کرد و حرفه موسیقی خود را به عنوان نوازنده گیتار و ماندولین شروع کرد. | ## بخش 1: جوآن فالتا | در بیست سالگی اغلب وقتی اثری نیاز به اجرای اجباری ماندولین یا گیتار داشت، برای اجرا با اپرای متروپولیتن و فیلارمونیک نیویورک فراخوانده می‌شد. مدیریت مانس در آن زمان در مورد توانایی هر زنی برای کسب مقام مدیریت موسیقی ابراز تردید می‌کرد، اما با انتقال رسمی رهبری به فالتا موافقت کرد. فالتا پس از فارغ‌التحصیلی، تحصیلات خود را در کالج کوئینز (کارشناسی ارشد رهبری ارکستر) و مدرسه موسیقی جولیارد (مدرک کارشناسی ارشد، مدرک کارشناسی ارشد رهبری ارکستر) ادامه داد. او رهبری ارکستر را نزد رهبرانی مانند خورخه مستر، سیکستن ارلینگ و سمیون بیچکوف آموخت و همچنین در کلاس‌های کارشناسی ارشد لئونارد برنشتاین شرکت کرد. فالتا از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۲ به عنوان مدیر موسیقی ارکستر مجلسی دنور و از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ به عنوان رهبر وابسته ارکستر سمفونی میلواکی فعالیت کرد. از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۰ هم مدیر موسیقی ارکستر سمفونی لانگ بیچ بود در سال ۱۹۹۱، فالتا به عنوان یازدهمین مدیر موسیقی ارکستر سمفونی ویرجینیا (VSO) منصوب شد و به مدت ۲۹ سال (تا ۲۰۲۱) در این مسئولیت ماند. در طول دوران تصدی او، ارکستر سمفونی ویرجینیا در تالار کارنگی در نیویورک و مرکز کندی در واشینگتن اجرا داشت و ۱۸ ضبط از جمله دیسک‌هایی با برچسب ناکسوس، آلبانی رکوردز، NPR و برچسب همپتون رودز متعلق به ارکستر منتشر کرد. در ماه مه ۱۹۹۸، فالتا به عنوان مدیر موسیقی ارکستر فیلارمونیک بوفالو منصوب شد و رسماً این سمت را از فصل ۱۹۹۹–۲۰۰۰ به عهده گرفت. در طول دوران تصدی او در بوفالو، ارکستر برای ناکسوس رکوردز ضبط‌هایی انجام داده و پس از ۲۰ سال غیبت به تالار کارنگی بازگشت. | ## بخش 2: جوآن فالتا | در سال ۲۰۰۴، ارکستر و ایستگاه تلویزیونی WNED مسابقه بین‌المللی کنسرتو گیتار جوآن فالتا را تأسیس کردند. آخرین تمدید قرارداد او با فیلارمونیک بوفالو در آوریل ۲۰۲۵ و تا فصل ۲۰۲۸–۲۰۲۹ اعلام شد. در همان سال به عنوان رهبر مهمان اصلی مؤسسه موسیقی بروارد منصوب شد و تا فصل ۲۰۲۳ به خدمت خود ادامه می‌دهد. در خارج از ایالات متحده آمریکا، فالتا برای اولین بار در اوت ۲۰۱۰ به عنوان رهبر مهمان ارکستر اولستر فعالیت کرد و در ژانویه ۲۰۱۱ برای کنسرت‌های بیشتر بازگشت. در مه ۲۰۱۱، فالتا به عنوان دوازدهمین رهبر اصلی ارکستر اولستر، با قرارداد اولیه ۳ ساله، انتخاب شد و از فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲ شروع به کار کرد. او بیش از ۱۰۰ ارکستر آمریکای شمالی و بسیاری از برجسته‌ترین ارکسترهای اروپا، آمریکای جنوبی و آسیا را رهبری کرده است. فالتا از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲، پس از انتصابش توسط رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش، در شورای ملی هنر خدمت کرد و تا دولت اوباما نیز به این سمت ادامه داد. او در فیلم مستند «مرا مادام مایسترو صدا بزن» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی فیلمساز سوئدی کریستینا اولافسون به تصویر کشیده شده است. این فیلم در فوریه ۲۰۲۲ در مراسم جوایز بین‌المللی فیلم نیویورک NYFA به عنوان بهترین فیلم مستند بلند انتخاب شد «مرا مادام مایسترو صدا بزن» دنباله‌ای بر مستند سوئدی «یک زن شرط‌بندی خطرناکی است: شش رهبر ارکستر» ساخته اولافسون در سال ۱۹۸۷ است که در آن جوآن فالتا در حال رهبری ارکستر فیلارمونیک کوئینز در قطعه «آیین بهار» اثر استراوینسکی در حال تمرین و اجرا است. | ## بخش 3: جوآن فالتا | فالتا بیش از ۱۲۰ آلبوم برای ناشرانی مانند ناکسوس ضبط کرده است که شامل آثاری از برامس، باربر و شوبرت و آهنگسازان زنی مانند فانی مندلسون، کلارا شومان، لیلی بولانژه و ژرمن تایفر علاوه بر آهنگسازان معاصری مانند جان کوریلیانو است. جوآن فالتا در سال ۲۰۱۹ به خاطر رهبری‌اش در بخش بهترین قطعه کلاسیک برای ضبط «فوش: کنسرتو پیانو «روح‌گرا»؛ اشعار زندگی؛ یخچال طبیعی؛ راش» به همراه ارکستر سمفونی لندن در ناکسوس، جایزه گرمی را از آن خود کرد. او دومین جایزه گرمی انفرادی خود را در سال ۲۰۲۰ به عنوان رهبر ارکستر در بخش بهترین اجرای کر برای ضبط «ریچارد دانیل‌پور: شور یِشوعا» به همراه ارکستر فیلارمونیک بوفالو به رهبری جان کوریلیانو، «آقای مرد تنبوری: هفت شعر باب دیلن» ۲۰۰۹ برنده دو جایزه گرمی شد. در سال ۲۰۲۳، او به عنوان رهبر ارکستر فیلارمونیک بوفالو در بخش بهترین اجرای ارکسترال برای ضبط «اسکریابین: سمفونی شماره ۲» به همراه ارکستر سمفونیک لندن، نامزد دریافت جایزه گرمی ۲۰۲۴ شد. فالتا جوایز رهبری متعددی را از آن خود کرده است، از جمله جایزه رهبران ارکستر سیور/بنیاد ملی هنر در سال ۲۰۰۲، جایزه رهبری برونو والتر در سال ۱۹۸۲، جایزه اول در مسابقه استوکوفسکی در سال ۱۹۸۵، جایزه توسکانینی در سال ۱۹۸۶ و جایزه رهبر ارکستر دیتسون برای پیشرفت موسیقی آمریکا در سال ۱۹۹۸. فالتا در طول دوران حرفه‌ای خود، با مجموعه‌ای گسترده از آثار جدید و بیش از ۱۰۰ اجرای جهانی، از آثار چندین آهنگساز معاصر آمریکایی حمایت کرده است. در ویرجینیا، از او به عنوان یکی از «زنان ویرجینیا در تاریخ» کتابخانه ویرجینیا تجلیل شد و همچنین در سال ۲۰۱۱ به عنوان «صاحب سال نورفولک» انتخاب شد، در پیاده‌روی مشاهیر افسانه‌های موسیقی نورفولک ستاره دریافت کرد و در سال ۲۰۱۸ «جایزه الهام‌بخش ۵۰ اثر هنری از ۵۰ اثر» را از کمیسیون هنرهای ویرجینیا دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۹، برنامه رادیویی موسیقی کلاسیک «پرفورمنس تودی» برای اولین بار فالتا را به عنوان زن کلاسیک سال خود انتخاب کرد.