موضوع مقاله: پتروس راموس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پتروس راموس | مقدمه: در سن دوازده سالگی (در حدود ۱۵۲۷) در کالج ناوار پذیرفته شد و به عنوان خدمتکار مشغول به کار شد. | ## بخش 1: پتروس راموس | در آن زمان واکنشی علیه مکتب گرایی در یک دوره‌ی انتقالی برای ارسطوگرایی در جریان بود. اوایل حرفه دانشگاهی راموس، به عنوان فارغ‌التحصیل از دانشگاه، دوره‌های سخنرانی را آغاز کرد. که توسط او به یک کمیسیون پنج نفره ارجاع شد که راموس را به دلیل «عملکرد عجولانه، متکبرانه و گستاخانه» مجرم تشخیص دادند و سخنرانی‌های او را ممنوع کردند (۱۵۴۴). پشتیبانی سلطنتی او از پاریس عقب‌نشینی کرد، اما به زودی پس از بازگشت، فرمان علیه او توسط هانری دوم لغو شد، که در سال ۱۵۴۷ از طریق نفوذ چارلز، کاردینال لورن، به سلطنت رسید. در سال ۱۵۵۱ هنری دوم او را به عنوان استاد دانشگاه در کالج دو فرانس منصوب کرد، اما به درخواست او عنوان منحصر به فرد و در آن زمان بحث‌برانگیز پروفسور فلسفه و فصاحت را به او دادند. ، استاد دیگری در آنجا، سخنرانی پیتر رامی علیه آکادمی جدید (۱۵۵۱) را منتشر کرد و او را به دلیل نگرشش نسبت به ارسطو یک «شاه کش» خواند. اودوماروس تالیوس (اومر تالون ۱۵۸۱–۱۵۱۰)، یکی از متحدان نزدیک راموس، در واقع اثری را در سال ۱۵۴۸ منتشر کرده بود که برگرفته از توصیف سیسرون از شکاکیت آکادمیک، مکتب آرسه سیلائوس و کارنیادس بود.Richard H. و اگرچه در کاخ فونتنبلو پناهنده شد، خانه‌اش غارت شد و کتابخانه‌اش در غیاب او سوخت. او پس از این مدتی کرسی خود را از سر گرفت، اما در ۳۰ ژوئن ۱۵۶۸ به دادستان کل پادشاه احضار شد تا با سیمون بودیشون و اساتید دیگر صحبت شود. اعتراف به ایمان لاروشل در سال ۱۵۷۱ مورد مخالفت او قرار گرفت و رابطه او با تئودور بزا قطع شد و راموس مجبور شد با عصبانیت برای هاینریش بولینگر بنویسد.John D. او برای مدتی در یک کتابفروشی در خیابان سنت ژاک پنهان شده بود و در ۲۶ اوت، سومین روز خشونت، به اقامتگاه خود بازگشت. مرگ او توسط یکی از اولین زندگینامه نویسان او، دوست و همکارش ، به قتل سیسرون تشبیه شد. فلسفه ارسطویی، در شکل مدرن اولیه خود، به عنوان مکتبی که دوران خود را نشان می‌دهد، در وضعیتی آشفته و بی نظم بود. راموس با تقویت مجدد حس دیالکتیک به عنوان مبنای منطقی و روش شناختی اصلی برای رشته‌های مختلف، به دنبال ایجاد نظم و سادگی در آموزش فلسفی و مدرسی بود. | ## بخش 2: پتروس راموس | او در سال ۱۵۴۳ مشاهدات ارسطویی و پارتیشن‌های دیالکتیکی را منتشر کرد که اولی نقدی بر منطق قدیمی و دومی کتاب درسی جدیدی از علم بود. نسخه‌های اساساً تازه پارتیشن‌ها در سال ۱۵۴۷ با عنوان نهادهای دیالکتیک و در ۱۵۴۸ با عنوان مدرسه دیالکتیک ظاهر شدند. دیالکتیک او (۱۵۵۵)، نسخه فرانسوی تفکر او، اولین اثر در این زمینه در زبان فرانسوی است. راموس در بخش‌های دیالکتیک استفاده از خلاصه‌ها، سرفصل‌ها، نقل‌قول‌ها و مثال‌ها را توصیه می‌کند. منطق‌دان منطق راموس برای مدتی از شهرت زیادی برخوردار بود و مکتبی از رامیست‌ها وجود داشت که در فرانسه، آلمان، سوئیس و هلند طرفداران زیادی داشت. با این حال، نمی‌توان گفت که نوآوری‌های راموس دوره‌ای متمایز از تاریخ منطق است، و دلیل کمی برای ادعای او مبنی بر جانشینی ارسطو توسط یک سیستم منطق مستقل وجود دارد. تمایز بین منطق طبیعی و ساختگی، یعنی بین منطق ضمنی گفتار روزانه و همان منطقی که در یک سیستم تصریح شده‌است، به کتاب‌های راهنمای منطقی منتقل شد. او فقط سه شکل اول را می‌پذیرد، مانند طرح ارسطویی اصلی، و در آثار بعدی خود نیز اعتبار شکل سوم را مورد حمله قرار می‌دهد، که در آن به دنبال نمونه لورنتیوس والا است. راموس همچنین شیوه مدرن استنباط ارقام را از جایگاه ترم میانی در مقدمات، به جای اینکه آنها را، همان‌طور که ارسطو انجام می‌دهد، بر اساس رابطه متفاوت ترم میانی به واژه اصلی و فرعی قرار دهد، قرار داد. xvii-iii یاسینسکی در استفاده از کلمه «محدودشده» به استدلال راموس برای جدا کردن لفاظی از دیالکتیک (منطق) اشاره می‌کند، حرکتی که پیامدهای گسترده‌ای برای مطالعات بلاغی و برای برداشت‌های رایج از اقناع عمومی داشت. سخنوران معاصر تمایل به رد دیدگاه راموس به نفع برداشت گسترده‌تر (و از بسیاری جهات، ارسطویی) از هنرهای بلاغی به عنوان «گستره وسیعی از شیوه‌های زبانی معمولی» دارند.Jasinski, James. راموس اصرار داشت که بلاغت در کنار دیالکتیک از طریق دو کتابچه راهنمای اصلی مورد مطالعه قرار گیرد: اختراع و قضاوت در کتاب راهنمای دیالکتیک، و سبک و ارائه در کتابچه راهنمای بلاغت. برایان ویکرز گفت که نفوذ رامیسم در اینجا به بلاغت افزوده‌است: بیشتر بر جنبه باقی مانده از سخن یا استفاده مؤثر از زبان متمرکز شده‌است و بر نقش زبانهای بومی اروپایی (به جای لاتین) تأکید می‌کند. ابداع شامل چهارده موضوع از جمله تعریف، علت، معلول، موضوع، الحاقیه، تفاوت، مخالف، مقایسه، تشابه و شهادت است. | ## بخش 3: پتروس راموس | همچنین شامل قواعدی برای معیار شاعرانه و نثر مسجع، ارقام متناظر با نگرش‌هایی است که یک گوینده ممکن است اتخاذ کند، و برای تکرار. او معتقد است که قواعد منطق را می‌توان با مشاهده روشی که سیسرون شنوندگانش را متقاعد کرد بهتر از مطالعه آثار ارسطو در مورد منطق (ارگانون) آموخت. به گفته راموس، منطق به دو بخش تقسیم می‌شود: ابداع (بررسی مفهوم و تعریف) و قضاوت (شامل قضاوت مناسب، قیاس و روش). پیکربندی جدیدی وجود دارد که منطق و بلاغت هر کدام دو بخش دارد: بلاغت برای پوشش سخن و تلفظ بود. پیشنهاد شده‌است که اشتورم از طریق سخنرانی‌های خود در سال ۱۵۲۹ در مورد هرموژن از تارسوس: روش دوگانگی رامیستی در هرموژن یافت می‌شود.Thomas M. تأکید بر کاربردهای فناورانه و ریاضیات مهندسی با جذابیت ملی‌گرایی همراه بود (فرانسه تقریباً پشت سر ایتالیا قرار داشت و نیاز داشت که از آلمان پیشی بگیرد).A. جنبش‌های بعدی مانند بیکنیسم، پانسوفیسم و دکارت‌گرایی به روش‌های متفاوتی بر رامیسم بنا نهادند و از فضای خالی‌شده توسط برخی از ساده‌سازی‌ها (و ساده‌سازی‌های بیش از حد) که انجام داده بود، استفاده کردند. طولانی‌ترین رشته رامیسم در الهیات نظام‌مند کالوینیستی بود، جایی که کتاب‌های درسی با چارچوب رامیستی هنوز در قرن هجدهم به‌ویژه در نیوانگلند مورد استفاده قرار می‌گرفت. پیروان راموس در زمینه‌های مختلف عبارتند از: یوهانس آلتوسیوس، کاسپار اولویانوس، جان میلتون، یوهانس پیسکاتور، رودلف اسنلیوس و هیرونیموس تروتلر. آونگ وظیفه کتاب‌شناختی پیچیده ردیابی کتاب‌هایش را از طریق نسخه‌های آنها بر عهده گرفت. فلسفه و هنر در اروپای مرکزی، ۱۵۰۰–۱۷۰۰: تدریس و متون در مدارس و دانشگاه‌ها (اشگیت، ۱۹۹۹). هاوارد هاتسون، یادگیری رایج: رامیسم و پیامدهای آلمانی آن، ۱۵۴۳–۱۶۳۰ (آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۰۷). | ## جمع‌بندی | راموس، روش و زوال گفتگو: از هنر گفتمان تا هنر عقل (انتشارات دانشگاه هاروارد، ۱۹۵۸؛ با پیشگفتار جدیدی توسط آدریان جانز، انتشارات دانشگاه شیکاگو، ۲۰۰۴ منتشر شد.