aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: نبرد نوگورودی‌ها با سوزدالی‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد نوگورودی‌ها با سوزدالی‌ها | مقدمه: افسانه آیکون طبق یک افسانه بعدی (که اولین بار تقریباً سه قرن پس از نبرد نوشته شده است)، در طول محاصره، اسقف اعظم ایلیا نووگورود دستور داد که شمایل مادر خدا از نشان (ru: Bogomater Znamenie یا Богоматер Знамение) از کلیسای تجلی در خیابان ایلین در حاشیه شرقی شهر بود، از روی پل بزرگی که بر روی رودخانه ولخوف قرار دارد، به دتینتس آورده شود تا در کلیسای جامع حکمت مقدس مورد احترام قرار گیرد و از دیوارهای دتینتس به نمایش گذاشته شود تا به نووگورودی‌ها شجاعت ببخشد. | ## بخش 1: نبرد نوگورودی‌ها با سوزدالی‌ها | طبق افسانه، وقتی شماس به کلیسا رفت، (به‌طور معجزه‌آسایی) نتوانست شمایل را بلند کند و برگشت تا این موضوع را به اسقف اعظم گزارش دهد، که خود از روی پل به کلیسا رفت و شمایل را به دتینتس برگرداند. سپس این شمایل بر روی دیوارها به نمایش گذاشته شد و طبق داستان، مورد اصابت تیر سوزدالی قرار گرفت و در آن زمان، طبق افسانه، شمایل گریه کرد. افسانه ادامه داد که از طریق شفاعت‌های مادر خدا و اسقف اعظم ایلیا و چندین قدیس دیگر (به ویژه بوریس و گلب و سنت جورج که همگی در شمایل‌های نبردی که ارتش نووگورود را علیه سوزدالی‌ها رهبری می‌کرد، به تصویر کشیده شده‌اند)، نووگورودی‌ها توانستند سوزدالی‌ها را شکست دهند و پس از آن شاهزاده آندری به سوزدالیا عقب‌نشینی کرد.See Slovo o znamenii, in I. افسانه پیرامون ایلیا و شمایل مادر خدا احتمالاً برای مدتی به صورت شفاهی باقی مانده است. | ## بخش 2: نبرد نوگورودی‌ها با سوزدالی‌ها | به نظر می‌رسد که این افسانه برای اولین بار در دوران اسقف‌نشینی ایفیمی دوم (۱۴۲۹–۱۴۵۸) به رشته تحریر درآمده است، زمانی که او از پاخومیوس صرب، نویسنده مشهور قدیس آن دوره که هم برای اسقف‌نشینان نوگودی و هم برای شاهزادگان و کلان‌شهرهای مسکو کار می‌کرد، حمایت کرد. پاخومیوس پس از نوشتن چندین افسانه پیرامون ایلیا در دوران اسقف‌نشینی ایفیمی، به صومعه تثلیث سنت سرگیوس در نزدیکی مسکو رفت. او در دوران اسقف‌نشینی ایونا (۱۴۵۸–۱۴۷۰) به نوگورود بازگشت و زندگینامه ایلیا را نوشت که در آن این قسمت به‌طور برجسته‌ای نقش داشت. این داستان بعداً در کتاب‌های مدارج که تحت نظر متروپولیتن مکاریوس مسکو (که قبل از متروپولیتن شدن، اسقف اعظم نووگورود بود) گردآوری شده بود، گنجانده شد.G. | ## بخش 3: نبرد نوگورودی‌ها با سوزدالی‌ها | علاوه بر داستان‌های پیرامون این رویداد، اوفیمی دوم همچنین از نقاشی شمایلی حمایت کرد که سه صحنه از این ماجرا را نشان می‌دهد: ایلیا شمایل را از کلیسای تجلی می‌گیرد، با آن از روی پل عبور می‌کند و آن را بر دیوارهای شهر به نمایش می‌گذارد، در حالی که نووگورودی‌ها (به رهبری قدیسان نظامی) برای بیرون راندن سوزدالی‌ها بیرون می‌تازند. شمایل مادر خدا از نشان که ایلیا در سال ۱۱۶۹ به دِتینِتس آورد، مدت‌ها در کلیسای تجلی در خیابان ایلین نگهداری می‌شد. | ## جمع‌بندی | این کلیسا در دوران شوروی در موزه نووگورود نگهداری می‌شد و اکنون در کلیسای جامع حکمت مقدس در نووگورود به نمایش گذاشته شده است.
موضوع مقاله: خشایارشا و هامان در جشن استر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خشایارشا و هامان در جشن استر | مقدمه: هامان، مشاور پادشاه خشایارشا، به دلیل عدم احترام به مردخای، چه با ایستادن هنگام ورود او به اتاق و چه با سلام کردن به او، و همچنین به دلیل غرورشان، پیشنهاد داد که او و تمام ملت یهود را به دار بیاویزند. | ## بخش 1: خشایارشا و هامان در جشن استر | در آن جشنواره، هامان به عنوان یک شخصیت شرور به تصویر کشیده شده است و این موضوع در تصویر رامبراند از او منعکس شده است. طبق گفته موزه پوشکین، این یکی از بهترین آثار رامبراند در اواخر دوران کاری‌اش است. رامبراند رامبراند هنگام نقاشی «اخشورش وهامان در ضیافت استر» از نمایشنامه «هِستِر» اثر یوهانس سرووترز (۱۶۲۳–۱۶۷۷) الهام گرفت. این نمایشنامه اولین بار در سال ۱۶۵۹ در شوبورگ ون کامپن اجرا شد و به لئونوره هیودکوپر، دختر جوآن هیودکوپر ون مارِسوین تقدیم شد. مضمون نمایشنامه، که بر اساس روایت کتاب استر در عهد عتیق شکل گرفته، با تمرکز بر تنش‌های سیاسی و اخلاقی دربار ایران باستان، تأثیر قابل توجهی بر فضای دراماتیک و ترکیب‌بندی نقاشی رامبراند گذاشت. | ## بخش 2: خشایارشا و هامان در جشن استر | ممکن است شوهرش این نقاشی را سفارش داده باشد و به این ترتیب به رامبراند که در مشکلات مالی بود، کمک کرده باشد.Schwartz, G. پس از تکمیل نقاشی «اخشورش وهامان در ضیافت استر» در سال ۱۶۶۰، رامبراند آن را به یان جی. در سال ۱۶۶۲، کتاب شعری از یان ووس منتشر شد که در آن تعدادی شعر بر اساس نقاشی‌های متعلق به یان جی. «اما بیهوده است؛ سینه‌اش پر از پشیمانی و درد است.» «او غذای استر را می‌خورد؛ اما عمیق‌تر در قلب او. سارا هینلوپن، که مسن‌ترین فرد خانواده‌اش بود، در سن ۸۹ سالگی، اما بدون فرزند، درگذشت. | ## بخش 3: خشایارشا و هامان در جشن استر | در سال ۱۷۶۰، تابلوی «اخشورش وهامان در ضیافت استر» در حراجی شماره ۴۵ به فروش رسید. (In Dutch.) در سال ۱۷۶۴، این نقاشی به کاترین کبیر رسید، احتمالاً از طریق کارآفرین آلمانی، یوهان ارنست گوتزکوفسکی، که پس از جنگ هفت ساله دچار مشکل مالی شده بود. پس از دریافت ۳۲۰ نقاشی به‌طور همزمان از گوتزکوفسکی، تزارینای روس موزه ارمیتاژ را تأسیس کرد.Vos, Jan (1726). | ## جمع‌بندی | احتمالاً به توصیه گوستاو فریدریش واگن، این نقاشی در سال ۱۸۶۲ به موزه رومیانتسف در مسکو منتقل شد.
موضوع مقاله: اسلوبودن پچات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسلوبودن پچات | مقدمه: بنیانگذاران اصلی این روزنامه، ولاتکو کوسوالیسکی، که در آن زمان مدیر کل نیز بود و همچنین گرادیمیر یووانوویچ. | ## بخش 1: اسلوبودن پچات | پس از آنکه سهام روزنامه «اسلوبودن پچات دو»، را «گروه رسانه‌ای آدریا دو» از بلگراد به دست گرفت، حمایت کامل خود را از این روزنامه اعلام کرد. در نتیجه این حمایت، اسلوبودن پچات به بزرگ‌ترین رسانه چاپی و توزیع‌کننده در بخش رسانه‌های چاپی مقدونیه تبدیل شد و بیشترین تیراژ روزانه را در مقدونیه شمالی دارد. روزنامه در شرایطی آغاز به کار کرد که حاکی وضعیت واقعی اجتماعی و سیاسی در مقدونیه شمالی بود. | ## بخش 2: اسلوبودن پچات | چاپ اولیه با یک دستگاه چاپ اجاره‌ای در چاپخانه شخصی و با توزیع شخصی آغاز شد، زیرا چاپخانه‌ها و توزیع‌کنندگان موجود از چاپ و توزیع آن خودداری می‌کردند. از این رو، با وجود تعداد کمی وسیله نقلیه دست دوم، رایانه‌های شخصی قدیمی و نرم‌افزارهای منسوخ شده، همراه با تعداد کمی از متخصصان شجاع، اسلوبودن پچات به روزنامه‌ای پیشرو و با بیشترین تیراژ در بازار تبدیل شد که شامل یک ناوگان توزیعی متشکل از ۱۳ وسیله نقلیه داشت. تا ژوئیه ۲۰۱۸، اسلوبودن پچات دو حدود ۵۰ کارمند داشت که ۱۹ نفر در اتاق خبر (سردبیر، معاونان، روزنامه‌نگاران، خبرنگاران، عکاسان خبری، ویراستاران فنی، طراحان وب، سخنرانان و غیره)، ۵ نفر در بخش بازاریابی، ۵ نفر در چاپخانه، ۱۳ نفر در بخش توزیع و ۴ نفر در بخش مالی و اداری بودند. | ## بخش 3: اسلوبودن پچات | این شرکت با روزنامه‌نگاران آزاد، خبرنگاران سایر شهرهای مقدونیه شمالی و خارج از کشور قرار داد دارد، همچنین ستون‌نویسان، پورتال‌های اینترنتی با آژانس اطلاعات دولتی MIA و همچنین سرویس‌های خبری خارجی همکاری و قرارداد دارند. | ## جمع‌بندی | پورتال مدرن آن بازطراحی شده است تا سطح جدیدی از ارتباطات را در میان پرفروش‌ترین روزنامه‌های روزانه ارائه دهد.
موضوع مقاله: اکو اکسپرسیونیسم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اکو اکسپرسیونیسم | مقدمه: اکو-اکسپرسیونیسم یک گرایش نوظهور در هنر معاصر است که به پیوند بین احساسات درونی انسان و بحران‌های زیست‌محیطی جهانی می‌پردازد. | ## بخش 1: اکو اکسپرسیونیسم | این سبک، ادامه‌ای از سنت اکسپرسیونیسم است اما تمرکز خود را بر روی واکنش عاطفی نسبت به تخریب طبیعت، تغییرات اقلیمی، آلودگی، و بحران‌های اکولوژیک قرار می‌دهد. اکسپرسیونیسم (به انگلیسی: Expressionism) یکی از جنبش های هنری پیشرو در اوایل قرن بیستم بود که بر بیان حالات درونی، احساسات شخصی و واکنش‌های عاطفی هنرمند نسبت به دنیای اطراف تاکید داشت. | ## بخش 2: اکو اکسپرسیونیسم | این سبک در نقاشی، ادبیات، تئاتر، سینما و معماری تاثیرگذار شد و هنرمندانی چون «ادوارد مونک»، «واسلی کاندینسکی» و «ایگون شیله» از چهره‌های برجسته‌ی آن به حساب می‌آیند. با گذشت زمان و تغییرات اجتماعی و محیطی گسترده، هنرمندان مدرن نیز همچنان به استفاده از زبان بصری اکسپرسیونیسم برای بیان دغدغه‌های فردی ادامه دادند. | ## بخش 3: اکو اکسپرسیونیسم | اما دغدغه‌های قرن ۲۱ بیشتر حول مسائلی چون بحران محیط‌زیست، اضطراب اقلیمی و ناپایداری زیستی شکل گرفته‌اند. | ## جمع‌بندی | این موضوع منجر به تولد گرایشی نوین در دل اکسپرسیونیسم شد که آن را با مسائل محیط‌زیستی تلفیق می‌کند.
موضوع مقاله: گویش اقلیدی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گویش اقلیدی | مقدمه: گویش اقلیدی یکی از گویش‌های زبان فارسی است که در شهرستان اقلید از استان فارس ایران رایج است. | ## بخش 1: گویش اقلیدی | این گویش به دلیل ویژگی‌های آوایی، واژگانی و ساختاری خاص خود، از دیگر گویش‌های فارسی متمایز است و بازمانده‌ای از زبان‌های باستانی ایران مانند زبان فارسی میانه، پهلوی و حتی زبان اوستایی به‌شمار می‌رود. تغییر گویش و ترکیب واژگان تغییر گویش و ترکیب واژگان و تبدیل بعضی حرف‌ها به حرف‌های دیگر از جمله مشخصه‌های بارز در واژگان گویش اقلیدی است. این تغییرات آوایی، که ریشه در تطورات تاریخی زبان دارند، در بسیاری از واژگان روزمره مشاهده می‌شوند. | ## بخش 2: گویش اقلیدی | برای مثال: «خ» ← «غ» چوب‌خط ← چوغت پخ ← پغ مطبخ ← مدبغ «او» ← «ای» دور ← دیر پوک ← پیک لوت ← لیت واژگان کشاورزی و دامداری وجود واژگان متعدد مرتبط با کشاورزی و دامداری نشان‌دهندهٔ سبک زندگی سنتی مردم منطقه اقلید در گذشته است. این واژگان در بسیاری موارد دارای ریشه‌هایی کهن هستند و در سایر گویش‌ها دیده نمی‌شوند. اَلُم = ارزن اورمون = گلابی (در برخی مناطق: هرمون) کرتک = کرت یا قطعه‌بندی زمین مورو = علف (موره) کوفیچ = واحد اندازه‌گیری زمین (معادل جریب؛ واژهٔ بومی: غفیز) اَسپِس (aspes) = یونجهٔ وحشی، با ریشه در واژهٔ اوستایی aspa- به معنای گیاه واژگان باستانی و شاهنامه‌ای گویش اقلیدی واژگانی را حفظ کرده‌است که در شاهنامه، متون فارسی میانه و زبان‌های باستانی ایران ریشه دارند: کُم = شکم کیلیک = کلید آجیده = آژده (نقش‌دار) آرت = آرد اوشتاد = فشار اپرشوم = ابریشم بیبیک = مردمک چشم بِرِز = برشته (مثلاً در: نخودچی‌برِز) خفتوک = کابوس توره = شغال تروک = نوزاد تازه‌متولدشده تالمن = دال گرت = گرد و غبار کلک = اجاق گِلی لوتک = لخت (برهنه) اُفتیدن = افتادن کِرا = ارزش داشتن (مثلاً: «کراش نمی‌کنه») بسیاری از این واژگان در شعر شاعران کلاسیک چون مولانا نیز دیده می‌شود. | ## بخش 3: گویش اقلیدی | برای نمونه:از آن بانگ دهل از عالم کل / بدین دنیای فانی اوفتیدم اهمیت فرهنگی بررسی ریشه‌شناسی و نگهداری گویش اقلیدی می‌تواند نقش مهمی در فهم فرهنگ، زبان‌شناسی تاریخی و هویت مردم منطقه داشته باشد. | ## جمع‌بندی | گویش اقلیدی همچنین پلی زبانی میان دوران باستان و معاصر ایران به‌شمار می‌رود و در زمرهٔ گویش‌های در حال انقراض ایران قرار دارد.
موضوع مقاله: فوتبال ارمنستان در ۱۹۹۴ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فوتبال ارمنستان در ۱۹۹۴ | مقدمه: فوتبال لیگ فوتبال حرفه‌ای ارمنستان شامل دو بخش بود، لیگ برتر ارمنستان (شامل ۱۶ تیم) و لیگ دسته اول ارمنستان (ده تیم). | ## بخش 1: فوتبال ارمنستان در ۱۹۹۴ | از شانزده تیم لیگ برتر، پنج تیم به دسته پایین‌تر سقوط می‌کردند، در حالی که تنها قهرمان لیگ دسته اول برای فصل ۱۹۹۵ به دسته بالاتر صعود می‌کرد و سطح برتر به دوازده باشگاه کاهش می‌یافت. لیگ برتر تیم‌های زانگه‌زور، باشگاه فوتبال لوری و باشگاه فوتبال آزناوور به دسته بالاتر صعود کردند. | ## بخش 2: فوتبال ارمنستان در ۱۹۹۴ | مالاتیا-کیلیکیا ایروان از ادغام اولیه خود (باشگاه فوتبال مالاتیا و باشگاه فوتبال کیلیکیا) جدا شد و بار دیگر به دو باشگاه متفاوت تبدیل شد. پیش از شروع فصل، تیم‌های آختامار سوان، باشگاه فوتبال دوین آرتاشات، اف‌آی‌ام‌ای ایروان، باشگاه فوتبال ماسیس، آراکس آرماویر، باشگاه فوتبال کارین، باشگاه فوتبال لویس-آرارات و باشگاه فوتبال هاچن از رقابت‌ها کناره‌گیری کردند. | ## بخش 3: فوتبال ارمنستان در ۱۹۹۴ | ## جمع‌بندی | باشگاه آوتُگن وانادزور نام خود را دوباره به باشگاه فوتبال لرناگورتس واردنیس تغییر داد.
موضوع مقاله: کلیسای همه مقدسین در کولیشکی، مسکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای همه مقدسین در کولیشکی، مسکو | مقدمه: این کلیسا در قرن چهاردهم میلادی بنیان‌گذاری شد و در طول تاریخ بارها بازسازی و مرمت شده است. | ## بخش 1: کلیسای همه مقدسین در کولیشکی، مسکو | معماری آن ترکیبی از سبک‌های سنتی روسی و عناصر باروک است و در دوران اتحاد جماهیر شوروی به‌عنوان انبار مورد استفاده قرار گرفت. تاریخچه اولین کلیسای چوبی در این مکان توسط دیمیتری دانسکوی، به احتمال زیاد در سال ۱۳۸۰ پس از نبرد کولیکوو ساخته شد. در قرن چهاردهم، مکانی که برای کلیسا انتخاب شده بود، از مرز مسکو بسیار دور بود و کلمه کولیچکی مترادف با انتهای جهان یا در میان ناکجاآباد شد، اما اکنون در مرکز تاریخی مسکو قرار دارد. این کلیسا در سال ۱۴۸۸ به‌طور کامل با سنگ بازسازی شد و دوباره در سال‌های ۱۶۸۷ تا ۱۶۸۹ به سبک باروک مسکویی بازسازی شد. در سال ۱۹۳۰، بسته شد و در دهه ۱۹۳۰ توسط کمیساریای خلق در امور داخلی به عنوان محل اعدام‌های دسته جمعی مورد استفاده قرار گرفت. | ## بخش 2: کلیسای همه مقدسین در کولیشکی، مسکو | در سال ۱۹۷۵، این ساختمان به موزه تاریخ مسکو منتقل شد و در سال ۱۹۹۱، به کلیسای ارتدکس روسیه بازگردانده شد. در ۳۱ مارس ۱۹۹۹، متوچیون کلیسای ارتدکس شرقی اسکندریه از اودسا به مسکو منتقل شد و در کلیسای همه مقدسین قرار گرفت. این انتقال به منظور تقویت روابط معنوی و فرهنگی میان کلیسای ارتدکس روسیه و پاتریارک‌نشین اسکندریه انجام شد. از آن زمان، کلیسای همه مقدسین به‌عنوان مقر رسمی نمایندگی پاتریارک اسکندریه در روسیه شناخته می‌شود. مراسم مذهبی ویژه‌ای به مناسبت این انتقال برگزار شد و شخصیت‌های برجستهٔ مذهبی و دیپلماتیک در آن حضور یافتند. | ## بخش 3: کلیسای همه مقدسین در کولیشکی، مسکو | در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۹، پاتریارک کیریل مسکو و سراسر روسیه، کار متوچیون اسکندریه در مسکو را به حالت تعلیق درآورد. در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۱، با حکم پاتریارک کریل، اسقف اعظم لئونید (میخائیل گورباچف) ایروان و ارمنستان به عنوان رئیس کلیسای همه مقدسین در کولیشکی در مسکو منصوب شد. این انتصاب در چارچوب تقویت ساختار اداری کلیسای ارتدکس روسیه و گسترش فعالیت‌های مذهبی در سطح بین‌المللی صورت گرفت. اسقف لئونید پیش‌تر در مأموریت‌های مذهبی و دیپلماتیک در قفقاز جنوبی و خاورمیانه فعالیت داشته و به عنوان چهره‌ای شناخته‌شده در روابط بین‌الکلیسایی مطرح است. مراسم معارفهٔ رسمی او با حضور روحانیون بلندپایه و نمایندگان کلیساهای ارتدکس دیگر برگزار شد. | ## جمع‌بندی | در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، اسقف اعظم لئونید (گورباچف) اعلام کرد که این کلیسا برای نیازهای اداری اسقف‌نشین تازه تأسیس آفریقا تعیین شده است.
موضوع مقاله: بنای یادبود فلیکس ژرژینسکی، مسکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بنای یادبود فلیکس ژرژینسکی، مسکو | مقدمه: بنای یادبود فلیکس ژرژینسکی ( که با نام مستعار فلکیس آهنی نیز شناخته می‌شود به یادبود فلیکس دزرژینسکی (۱۸۷۷–۱۹۲۶)، انقلابی بلشویک و رئیس دو سازمان اول پلیس مخفی امنیت دولتی شوروی، چکا و او جی پی یو، ساخته شده است. | ## بخش 1: بنای یادبود فلیکس ژرژینسکی، مسکو | و شامل مجسمه‌ای از دزرژینسکی که توسط یوگنی ووچتیچ تراشیده شده بود، در سال ۱۹۵۸ در میدان دزرژینسکی، مسکو، در کنار ساختمان لوبیانکا نصب شد. تاریخچه ساخت و رونمایی در سال ۱۹۱۸، کمیسیون فوق‌العاده سراسری روسیه در ساختمان‌های میدان لوبیانسکا مستقر بود که بنیان‌گذار و اولین رئیس آن فلیکس ژرژینسکی بود، که بعدها ریاست سایر آژانس‌های پلیس مخفی امنیتی دولتی مستقر در آنجا را بر عهده گرفت. در پاییز ۱۹۲۶، اندکی پس از مرگ دزرژینسکی، میدان لوبیانکا با تصمیم هیئت رئیسه شورای شهر مسکو به میدان دزرژینسکی تغییر نام داد. در سال ۱۹۴۰، مسابقه‌ای برای پروژه بنای یادبود ژرژینسکی اعلام شد که سارا لبدوا، که یک پرتره مجسمه‌ای در اندازه واقعی از دزرژینسکی خلق کرده بود، برنده آن شد، اما پروژه او اجرا نشد. ساخت این بنای یادبود در ژوئیه ۱۹۵۸ آغاز شد، مجسمه توسط یوگنی ووچتیچ تراشیده شد و طراحی کلی آن انجام شده. | ## بخش 2: بنای یادبود فلیکس ژرژینسکی، مسکو | این بنای یادبود در سال ۱۹۵۸، بیرون ساختمان لوبیانکا، که مقر سرویس‌های امنیتی شوروی، او جی پی یو، کمیساریای خلق در امور داخلی (مسئول کشتارهای ناشی از پاکسازی‌های استالین در دهه سی)، کمیساریای خلق در امور امنیت کشور، ام جی بی و کاگ‌ب بود، برای بازدید عموم افتتاح شد. کودتای اوت و جابجایی پارک موزئون عصر روز ۲۲ اوت ۱۹۹۱، اندکی پس از شکست کودتای کمیته اضطراری دولتی، هزاران نفر در اطراف ساختمان کا گ ب در میدان لوبیانکا جمع شدند و به دنبال سرنگونی مجسمه ژرژینسکی بودند، چرا که آن را نمادی از گذشته وحشیانه شوروی می‌دانستند. مردم کلمات «جلاد»، «دجال»، «فلیکس تمام شد» و نماد کلیسای ارتدکس روسیه را روی پایه مجسمه اسپری کردند. عصر همان روز، مردم از مجسمه بالا رفتند و طناب‌هایی را که به یک کامیون متصل بود، به آن وصل کردند. سرنگون کردن این بنای یادبود به این شکل، خطر آسیب رساندن به ایستگاه متروی لوبیانکا در مجاورت آن را به همراه داشت. | ## بخش 3: بنای یادبود فلیکس ژرژینسکی، مسکو | خطاب به جمعیت سخنرانی کرد و قطعنامه‌ای را به شورای شهر مسکو ارائه داد تا این بنای یادبود برداشته شود. سپس این بنا با یک جرثقیل ساختمانی برچیده شد و به زمین بایر نزدیک ساختمان جدید گالری ترتیاکوف منتقل شد. The New Yorker – via نصب مجدد در سال ۲۰۲۳ در طول سال‌ها، بحث‌هایی در مورد بازگرداندن یا عدم بازگرداندن بنای یادبود دزرژینسکی به میدان لوبیانکا وجود داشته است، به خصوص پس از آنکه ولادیمیر پوتین، که خود مأمور سابق کا گ ب بود، در سال ۲۰۰۰ رئیس‌جمهور روسیه شد. | ## جمع‌بندی | سرانجام این بنای یادبود در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۳ دوباره برپا شد، اما این بار در مقابل دفتر مرکزی سرویس اطلاعات خارجی روسیه در خارج از مسکو.
موضوع مقاله: بنای یادبود کارل مارکس، مسکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بنای یادبود کارل مارکس، مسکو | مقدمه: بنای یادبود کارل مارکس (روسی: Памятник Карлу Марксу) در مسکو، بنایی است که در سال ۱۹۶۱ توسط مجسمه‌ساز شوروی، لف کربل، تکمیل شد. | ## بخش 1: بنای یادبود کارل مارکس، مسکو | این بنای یادبود، با وزن ۱۶۰ تن، از یک بلوک یکپارچه گرانیت خاکستری ساخته شده است که در نزدیکی دنیپروپتروسک (اکنون دنیپرو، اوکراین) در معدن کوداشفسکی استخراج شده است. مارکس به عنوان سخنران ایستاده بر روی تریبون به تصویر کشیده شده است، گویی که برای مردم زحمتکش سخنرانی می‌کند. یکی از آنها با سخنان فریدریش انگلس، که در مراسم تشییع جنازه مارکس گفت، حک شده است: "نام و کردار او قرن‌ها زنده خواهد ماند"؛ در دیگری - عبارت لنین "آموزه‌های مارکس قادر مطلق است زیرا حقیقت دارد." تاریخچه در آغاز سال ۱۹۵۷، یک مسابقه آزاد سراسری جدید برای بهترین پروژه بنای یادبود مارکس برگزار شد؛ برنده آن یک تیم خلاق به رهبری مجسمه‌ساز لِو کِربل و معماران روبن بگونتس، نیکولای کووالچوک، وادیم ماکارویچ و ولادیمیر مورگولیس بود. طرح پیشنهادی این گروه با استقبال گسترده‌ای از سوی کمیته مرکزی حزب کمونیست مواجه شد و به‌عنوان نمادی از اندیشه‌های مارکس و میراث انقلابی او در قلب مسکو انتخاب گردید. مراحل ساخت بنا چندین سال به طول انجامید و با دقت بالا در جزئیات هنری و معماری همراه بود. | ## بخش 2: بنای یادبود کارل مارکس، مسکو | مراسم افتتاح با حضور مقامات بلندپایه حزب کمونیست، هنرمندان برجسته، و نمایندگان کشورهای سوسیالیستی برگزار شد و به‌عنوان یکی از نمادهای برجسته تجلیل از میراث مارکس در دوران اتحاد جماهیر شوروی شناخته شد. خروشچف در سخنرانی خود، بر اهمیت اندیشه‌های مارکس در شکل‌گیری نظام سوسیالیستی تأکید کرد و این بنا را نمادی از وفاداری به اصول مارکسیسم دانست. پس از افتتاح، بنای یادبود به یکی از نقاط مهم فرهنگی و سیاسی مسکو تبدیل شد و در مراسم‌های رسمی و سالگردهای ایدئولوژیک مورد توجه قرار گرفت. این بنای تاریخی در سال ۱۹۷۴ توسط دولت جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی به عنوان یک اثر با اهمیت فرهنگی، وضعیت حفاظت‌شده دریافت کرد و از سال ۲۰۱۶ با سطح حفاظت فدرال در فهرست میراث فرهنگی روسیه قرار گرفته است. این تغییر وضعیت، امکان تخصیص بودجه دولتی برای مرمت و نگهداری بنا را فراهم کرد و موجب شد نظارت‌های تخصصی‌تری از سوی وزارت فرهنگ روسیه بر آن اعمال شود. | ## بخش 3: بنای یادبود کارل مارکس، مسکو | همچنین، هرگونه تغییر در ساختار یا محیط اطراف بنا نیازمند تأیید رسمی نهادهای میراث فرهنگی است. در فرهنگ عامه در تیتراژ آغازین فیلم اکشن داغ سرخ محصول ۱۹۸۸، این بنای یادبود در زمستان نشان داده می‌شود، در حالی که برف جلوی پایه‌های آن را پوشانده است. فاینا رانوسکایا، بازیگر اتحاد جماهیر شوروی، به‌طور قابل توجهی این بنای یادبود را به عنوان «یخچالی با ریش» توصیف کرد. | ## جمع‌بندی | این اظهار نظر طنزآمیز، بازتابی از نگاه انتقادی برخی هنرمندان به سبک واقع‌گرایانه و عظمت اغراق‌آمیز مجسمه بود.
موضوع مقاله: بنای یادبود دوک بزرگ سرگئی الکساندروویچ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بنای یادبود دوک بزرگ سرگئی الکساندروویچ | مقدمه: یادبود بزرگ دوک سرگئی الکساندرویچ بنای یادبودی است که به سرگئی الکساندروویچ تقدیم شده است و در ۲ آوریل ۱۹۰۸، دقیقاً در محل ترور او، تقدیس شد. | ## بخش 1: بنای یادبود دوک بزرگ سرگئی الکساندروویچ | پس از انقلاب بلشویکی، این بنای یادبود در سال ۱۹۱۸ تخریب شد، اما در سال ۱۹۹۸ در صومعه نوواسپاسکی، جایی که بقایای سرگئی دفن شده است، مرمت شد. 651 تاریخچه در سال ۱۹۰۵، دوک بزرگ سرگئی الکساندروویچ پریخودکو درست در کنار سنای کرملین و برج نیکلسکایا ترور شد. این واقعه توسط ایوان کالیایف، عضو جناح مبارز حزب سوسیالیست انقلابی، با پرتاب یک بمب دستی به کالسکه سلطنتی رخ داد و منجر به مرگ فوری دوک بزرگ شد. ترور او در بحبوحه ناآرامی‌های سیاسی و اجتماعی روسیه تزاری صورت گرفت و به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین اقدامات تروریستی آن دوره شناخته می‌شود. این حادثه واکنش‌های شدیدی در دربار، کلیسا و محافل عمومی برانگیخت و موجب تشدید تدابیر امنیتی در مسکو و افزایش فشار بر گروه‌های انقلابی شد، و موجب تشدید تدابیر امنیتی در مسکو و افزایش فشار بر گروه‌های انقلابی شد. | ## بخش 2: بنای یادبود دوک بزرگ سرگئی الکساندروویچ | 651زمانی که یک تروریست یک بمب نیتروگلیسیرین را مستقیماً به دامان سرگئی پرتاب کرد و او را فوراً کشت. بعداً در سال ۱۹۰۸ بنای یادبودی دقیقاً در محل ترور او ساخته شد و بعداً در سال ۱۹۱۸ توسط بلشویک‌ها تخریب شد. در سال ۲۰۱۷، ولادیمیر پوتین در مراسم رونمایی از بنای یادبود بازسازی‌شده به یادبود ترور سرگئی الکساندروویچ سخنرانی کرد. پوتین سپس به تاریخچه پشت این بنای یادبود و تمایل مردم روسیه، به ویژه از هنرمند روسی ویکتور واسنتسوف، طراح اصلی این بنای یادبود، پرداخت. ویژگی‌های هنری بنای برنزی اصلی، که بر روی پایه‌ای پلکانی از جنس لابرادور سبز تیره قرار داشت، نمونه‌ای از «هنر نو کلیسایی» بود. | ## بخش 3: بنای یادبود دوک بزرگ سرگئی الکساندروویچ | این سبک با ترکیب عناصر بیزانسی و روسی، جلوه‌ای معنوی و نمادین به اثر می‌بخشید و اغلب در بناهای یادبود مذهبی و ارتدکس به‌کار می‌رفت. بالای صلیب زیر سقف موج‌دار منحنی، تصویر مادر خدا در حال سوگواری و دو کروبی قرار داشت. یادبودهای بازسازی‌شده‌ای که در صومعه نوواسپاسکی و در محل قتل دوک بزرگ در کرملین برپا شده‌اند، مطابق با طرح‌های باقی‌مانده از ویکتور واسنتسوف ساخته شده‌اند و کپی‌های دقیقی از نمونه اصلی هستند. این طرح‌ها که در آرشیوهای دولتی و کلیسایی نگهداری می‌شدند، شامل نقشه‌های دقیق، مطالعات رنگ‌شناسی، و یادداشت‌های هنری واسنتسوف بودند. فرآیند بازسازی با همکاری متخصصان مرمت، مورخان هنر، و استادان معماری مذهبی انجام شد و تلاش شد تا اصالت تاریخی و زیبایی‌شناسی آثار حفظ شود. | ## جمع‌بندی | این یادبودها اکنون بخشی از میراث فرهنگی روسیه محسوب می‌شوند و مورد احترام زائران و گردشگران قرار دارند.
موضوع مقاله: ما خواستار صلح هستیم! | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ما خواستار صلح هستیم! | مقدمه: "ما خواستار صلح هستیم!" ( یک مجسمه چند پیکره است که در مسکو، در پارک " موزئون " قرار دارد. | ## بخش 1: ما خواستار صلح هستیم! | این اثر در سال ۱۹۵۰ در واکنش به وقوع جنگ کره، توسط مجسمه‌ساز ورا موخینا به همراه اس وی کازاکوف، و ای ام سرگئیف ساخته شد. تاریخچه ورا موخینا در سال ۱۹۵۰، پس از اطلاع از جنگ کره، تصمیم به ساخت مجسمه «ما خواهان صلح هستیم!» گرفت. به همراه او، تیم خلاق روی این بنای یادبود کار کردند: نینا زلنسکایا، زینیدا ایوانوا، سرگئی کوزاکوف و الکساندر سرگیف. این اثر به‌طور ویژه با روش گالوانو از فلز سبک ساخته شده بود تا حمل و نقل آن به کنفرانس‌های مختلف بین‌المللی اختصاص داده شده به جهان تسهیل شود. یکی از آنها در مسکو باقی ماند و در VDNH نزدیک خیابان میرا نصب شد و دومی به پیونگ یانگ فرستاده شد. | ## بخش 2: ما خواستار صلح هستیم! | بنای یادبود مسکو تا سال ۱۹۹۴ در VDNKh قرار داشت و پس از آن «موزون» به آنجا منتقل شد. مجسمه به شکل ناقص در آنجا قرار داشت: فقط سه نفر از شش چهره به تصویر کشیده شده بودند، بقیه در انبارهای موزه نگهداری می‌شدند. در آغاز دهه ۲۰۱۰، این بنای یادبود در وضعیت بدی قرار داشت و تعدادی قطعه از آن باقی مانده بود. سه پیکر در وسط - یک مرد سیاه‌پوست، یک چینی و یک روسی - با دستان گره کرده در پشت پرچم‌های شکست‌خورده ارتش آلمان حرکت می‌کنند. در سمت چپ، یک معلول نابینای جنگ با لباس سرباز اروپایی مندرس، و در سمت راست - یک مادر کره‌ای که فرزند مرده‌ای را بزرگ می‌کند، قرار دارد. | ## بخش 3: ما خواستار صلح هستیم! | ظاهراً این پیکره، آینده‌ای روشن و صلح‌آمیز را نشان می‌دهد که بشریت آرزوی آن را دارد.Ольга Гостюхина (2013-08-01). منتقدان، اصلی‌ترین ایراد ترکیب مجسمه‌سازی را ناهماهنگی آن می‌دانستند، زیرا شبیه یک کل واحد نیست. والریوس، نیز به ابهام در تفسیر اثر، به‌ویژه پیکره زنی با کبوتر، اشاره کرد.Советское изобразительное искусство: 1941—1960. 141 از میان شش چهره، ورا موخینا خودش تنها یکی را به‌طور کامل اجرا کرد - یک زن کره‌ای با فرزندی مرده. ثروت و قدرت پلاستیکی او، این مجسمه را به وضوح از کل ترکیب متمایز می‌کند.Эраст Кузнецов Вера Игнатьевна Мухина. | ## جمع‌بندی | 54 برای پایه‌گذاری آن، طرحی از «مادر با فرزندی مرده» گرفته شده است که توسط ورا موخینا در سال ۱۹۴۱ تحت تأثیر روزهای اول جنگ بزرگ میهنی ساخته شده است.