موضوع مقاله: مردم بالی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مردم بالی | مقدمه: مردم بالی (به ) یک گروه قومی آسترونزیایی بومی جزیره بالی اندونزی و جزایر اطراف آن هستند. | ## بخش 1: مردم بالی | جمعیت ۴٫۲ میلیون نفری بالی (۱٫۷٪ از جمعیت اندونزی) عمدتاً در جزیره بالی زندگی می‌کنند و ۸۵٪ از جمعیت این جزیره را تشکیل می‌دهند. بالیایی‌ها به دلیل پایبندی به هندوئیسم بالی به جای اسلام سنی، در میان گروه‌های قومی اندونزی متمایز هستند. جمعیت قابل توجهی نیز در جزیره لومبوک و در مناطق شرقی‌ترین جاوه (مانند شهرستان بانیووانگی) وجود دارند که بیشتر آن‌ها نوادگان بالیایی‌ها از دوران پادشاهی هستند که زمانی این منطقه را تحت کنترل داشتند. برخی از بالیایی‌ها همچنین در مناطق مهاجر بالیایی مانند لامپونگ و سولاوسی یافت می‌شوند که عمدتاً به دلیل مهاجرت پس از فوران کوه آگونگ در سال ۱۹۶۳ و همچنین برنامه انتقال جمعیت اجرا شده توسط دولت اندونزی است. بالیایی‌ها در میان گروه‌های قومی اندونزی به دلیل پایبندی خود به هندوگری بالیایی، برخلاف اسلام سنی، متمایز هستند. این وضعیت تا حدی به این دلیل است که از دوران استعمار هلند، اسلام‌زدایی و فعالیت مبلغان مسیحی در جزیره ممنوع شده بود تا سنت‌های خود را حفظ کنند، و همچنین به دلیل پایداری بالیایی‌ها در حفظ سنت‌ها و دین قدیمی خود، سیاستی که بعدها «بالی‌سازی» نام گرفت. نخستین موج مهاجران در دوران پیشاتاریخی از جاوا و کالیمانتان آمدند و از تبار مالایی اولیه بودند. موج سوم و نهایی بین قرن‌های پانزدهم و شانزدهم از جاوا آمد، تقریباً هم‌زمان با گرایش به اسلام در جاوا، که باعث شد اشراف و دهقانان پس از سقوط امپراتوری هندو جاوایی ماجاپاهیت به بالی فرار کنند تا از اسلام‌گرایی ماتارام فرار کنند. این رویداد فرهنگ بالیایی را به شکل ترکیبی از فرهنگ کلاسیک جاوایی و عناصر متعدد بالیایی بازآفرینی کرد. ژنتیک یک مطالعه ژنتیکی در سال ۲۰۰۵ توسط کارافِت و همکاران نشان داد که ۱۱ درصد کروموزوم Y بالیایی‌ها احتمالاً منشأ مردمان آسترونزیاییدارند، در حالی که ۸۴ درصد احتمالاً منشأ آسترونزیایی، ۱ درصد احتمالاً هندی و ۲ درصد احتمالاً ملانزیایی‌ها دارند. بر اساس یک مطالعه ژنتیکی اخیر، بالیایی‌ها همراه با جاوایی‌ها و سوندایی‌ها، دارای اختلاط قابل توجهی از تبارهای آستروآسیایی و آسترونزیایی هستند. | ## بخش 2: مردم بالی | حتی در روستاهای دورافتاده و کمتر توسعه‌یافته، معابد زیبا، نوازندگان ماهر گاملان و بازیگران بااستعداد به‌وفور دیده می‌شوند. حتی قطعات چندلایه برگ نخل و چیدمان مرتب میوه‌ها که توسط زنان بالیایی به‌عنوان نذورات ساخته می‌شود، جنبه‌ای هنری دارد. به گفته مورخ هنر مکزیکی خوزه میگل کوواریوبیاس، آثار هنری ساخته شده توسط هنرمندان آماتور بالیایی به‌عنوان نوعی نذر معنوی تلقی می‌شود و بنابراین این هنرمندان اهمیتی به شناخته شدن آثار خود نمی‌دهند. هنرمندان بالیایی همچنین در بازتولید آثار هنری مانند حکاکی‌هایی که شبیه خدایان چینی هستند یا تزئین وسایل نقلیه بر اساس آنچه در مجلات خارجی دیده می‌شود، مهارت دارند. فرهنگ بالیایی به دلیل استفاده از گاملان در موسیقی و رویدادهای سنتی مختلف جامعه بالی شناخته شده است. برای مثال، موسیقی برای «پیودالان» (جشن تولد) با موسیقی مورد استفاده در مراسم «متاته» (ساییدن دندان‌ها) متفاوت است، و همین‌طور برای عروسی‌ها، «نگابن» (مراسم تدفین)، «ملستی» (آیین تطهیر) و غیره. به گفته والتر اسپایس، هنر رقص بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی بالیایی‌ها است و عنصری بی‌پایان و حیاتی در مجموعه‌ای از مراسم یا برای اهداف شخصی محسوب می‌شود. زنان بالیایی اغلب با سینه‌های برهنه دیده می‌شوند؛ با این حال، نمایان شدن ران پا غیرشرم‌آور محسوب می‌شود. در بالی مدرن، این سنت‌ها معمولاً به‌طور سختگیرانه رعایت نمی‌شوند، اما به بازدیدکنندگان معابد بالی توصیه می‌شود که پاهای خود را بپوشانند. بالیایی‌ها عموماً از طریق پدر تباری به دنیا می‌آیند، اما در مواردی که خانواده فقط دختر دارد، می‌توانند تصمیم بگیرند که آیا دختر وارث قطعی است یا خیر. پیشنهاد ازدواج به صورت معکوس انجام می‌شود؛ او شوهر و او همسر در نظر گرفته می‌شود و فرزندان جزئی از خانواده مادری خود محسوب می‌شوند. | ## بخش 3: مردم بالی | پوپوتان «پوپوتان» عملی است از خودکشی دسته‌جمعی از طریق حملات مستقیم در میدان نبرد که نخستین بار توسط هلندی‌ها در دوران استعمار بالی ثبت شد. آخرین اقدام پوپوتان در جریان جنگ استقلال اندونزی رخ داد که سرهنگ دوم ای گوستی نگوراه رای به‌عنوان فرمانده در نبرد مارگارانا رهبری آن را بر عهده داشت. اکثر قریب به اتفاق بالیایی‌ها به «آگاما تیرتا» یا «دین آب مقدس» ایمان دارند که بخشی از هندوگری است. گفته می‌شود که روحانیان سیار هندی قرن‌ها پیش مردم را با متون مقدس هندوگری و بودیسم آشنا کرده‌اند. بالیایی‌هایی که پیش از موج سوم مهاجرت، معروف به «بالی آگا»، در جزیره زندگی می‌کردند، عمدتاً پیروان آگاما تیرتا نیستند و سنت‌های انیمستی خود را حفظ کرده‌اند. این سیستم کشاورزی به شدت آب‌بر است و برای اینکه به عنوان یک استراتژی معیشتی در بالی مؤثر باشد، به یک شبکه آبیاری قابل توجه نیاز دارد. یک سیستم شبکه‌های آبیاری (سوباک) برای توزیع مجدد دسترسی به آب در بالی وجود دارد. سیستم توزیع آب به‌صورت تعاونی با آیین‌ها و سنت‌های فرهنگی بالیایی‌ها پیوند خورده و یک نظام اقتصادی مبتنی بر تعهد متقابل را نمایندگی می‌کند که توسط کارکنان معابد آب (پورا تیرتا) مدیریت می‌شود. مسئولان مذهبی این معابد بر شرکت‌کنندگان در این سیستم فشارهای معنوی و فرهنگی وارد می‌کنند و از ادامه آن اطمینان حاصل می‌کنند. شواهد ژنتیکی نشان می‌دهد که این سیستم از طریق روابط خویشاوندی گسترش یافته است، به‌طوری که ساکنان اصلی کشاورزی بالی از مناطقی که کشاورزی برنج آبی در آن‌ها آغاز شده بود، به مناطق کم‌تر مساعد جزیره مهاجرت کردند. خاندان‌های سلطنتی نیز خود را با معابد اصلی این نوع مرتبط کرده‌اند تا اعتبار خود را با اعتبار پورا تیرتا پیوند دهند و در عملیات معابد آب شرکت کرده‌اند تا از این طریق نفوذ اجتماعی کسب کنند. | ## جمع‌بندی | این سیستم زیرساخت فیزیکی، شبکه‌ای پایدار از باورها را نشان می‌دهد که ادامهٔ آن را توسط افرادی که در آن مشارکت دارند، تشویق می‌کند و سازوکاری برای ایجاد تعادل فراهم می‌کند که در آن، افرادی که در غیر این صورت قادر به شرکت در کشاورزی برنج آبی نبودند، می‌توانند در همان فعالیت‌های معیشتی که افرادی که در مناطقی زندگی می‌کنند که به‌طور طبیعی از رشد محصولات پرآب‌تر حمایت می‌کنند، شرکت کنند.