موضوع مقاله: ایدئولوژی‌سالاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایدئولوژی‌سالاری | مقدمه: ایدئولوژی‌سالاری ، (یک تکواژ چندوجهی ترکیب «ایدئولوژی» و «کراتوس»، یونانی باستان برای «قدرت») «حکومت یک ایالت بر اساس اصول یک ایدئولوژی خاص (سیاسی) است؛ ایالت یا کشوری که به این ترتیب اداره می‌شود». | ## بخش 1: ایدئولوژی‌سالاری | ایدئولوژی - متمایز از یک دولت اقتدارگرا، که با قدرت مرکزی قوی و آزادی‌های سیاسی محدود مشخص می‌شود. هر حکومتی دارای مبانی ایدئولوژیکی است که فرضیات و سیاست‌ها از آنها گرفته می‌شوند؛ ایدئولوژی‌سالاری‌ها حکومت‌هایی هستند که در آنها یک ایدئولوژی غالب عمیقاً در سیاست ریشه دوانده است و به‌طور کلی سیاست عمیقاً در تمام یا بیشتر جنبه‌های جامعه ریشه دوانده است. ایدئولوژی یک ایدئولوژی‌سالاری خود را به عنوان یک سیستم مطلق، جهانی و برتر برای درک زندگی اجتماعی، بسیار شبیه به یک خدا در یک یکتاپرستی سیستم اعتقادی، ارائه می‌دهد. یک ایدئوکراسی ممکن است به شکل تمامیت‌خواهی متکی به زور، یا شکل عوام‌گرایی متکی بر حمایت داوطلبانه مؤمنان واقعی باشد. ۱) ایدئولوژی، ۲) یک حزب واحد معمولاً با یک رهبر، ۳) یک پلیس تروریستی، ۴) انحصار ارتباطات، ۵) انحصار تسلیحات، ۶) یک دستورالعمل اقتصادی با هدایت مرکزی یا دستورالعمل اقتصادی.یاروسلاو پیکالکیویچ و آلفرد وین پن، «سیاست‌های ایدئولوژیک»، صفحهٔ ۸. علاوه بر این، یاروسلاو پیکالکیویچ و آلفرد وین پن اظهار می‌کنند که یک ایدئولوژی مانند یک دولت مذهبی سختگیرانه یا آلمان نازی، آزادی آکادمیک را در صورت تضاد با ایدئولوژی سرکوب خواهد کرد.یاروسلاو پیکالکیویچ و آلفرد وین پن، «سیاست‌های ایدئولوژیک»، صفحه … ۱۸۲. پیکالکیویچ و پن استدلال می‌کنند که هر دولتی یا ارگانیک است (بیان سازمان‌یافته یک جامعه که در آن همه افراد وابسته و زیرمجموعه هستند، همان‌طور که انگشتان به بدن تعلق دارند)، یا مکانیکی/عمل‌گرا (مفهومی مصنوعی که در آن افراد در برابر دولت حقوقی دارند و با هم برابرند). | ## بخش 2: ایدئولوژی‌سالاری | همان‌طور که آدلای استیونسون دوم گفته است، «از آغاز زمان، دولت‌ها درگیر لگد زدن به مردم بوده‌اند. دستاورد شگفت‌انگیز در دوران مدرن این ایده است که شهروندان باید لگد زدن را انجام دهند.»نقل شده در روپرت امرسون، از امپراتوری تا ملت، انتشارات بیکن، ۱۹۶۳، ص. > آنها همچنین معتقدند که ایدئوکرات‌ها - یهودیان، کمونیست‌ها، سرمایه‌داران، مرتدان - به عنوان نیروهایی که ایدئولوژی را تضعیف می‌کنند، گریزان خواهند بود. این بز طلیعهها نماد نیروهایی هستند که مؤمنان واقعی باید در درون خود با آنها مبارزه کنند. جنبه‌های روانشناختی به گفتهٔ پیکالکیویچ و پن، افراد درون ایدئولوژی‌ها برای موفقیت یا بقا، نوعی «شخصیت اقتدارگرا» ایجاد می‌کنند. 190–191 آنها ذهنی گشودگی ایجاد می‌کنند که در آن خودشکوفایی آنها در درون ایدئولوژی بر خصومت دنیای «بدعت‌گذار» بیرون غلبه می‌کند. 44–45 کسانی که به این ایدئولوژی اعتقاد ندارند، یا سرنوشت‌باوری هستند، از سیستم حمایت می‌کنند زیرا احساس می‌کنند قدرتی برای تغییر آن ندارند، یا ماکیاولیستی هستند، و بدبینانه از سیستم برای اهداف خود سوءاستفاده می‌کنند. | ## بخش 3: ایدئولوژی‌سالاری | 56 آغاز، تثبیت و تکامل به گفته پیکالکیویچ و پن، ایدئولوژی‌ها به شیوه زیر ظهور و سقوط می‌کنند: آغاز جنگ داخلی: مانند اتحاد جماهیر شوروی، چین، کوبا، یوگسلاوی. نسل جدیدی بالغ می‌شود که شور و اشتیاق کمتری دارد و نسبت به کثرت‌گرایی تحمل بیشتری دارد. پیشرفت‌های تکنولوژیکی و بیان هنری (به عنوان مثال، نمایشنامه‌های واتسلاو هاول در چکسلواکی) ایمان به ایدئولوژی را از بین می‌برد. 163 برای مثال، در لهستان، ایدئوکراسی کمونیستی در سال ۱۹۸۰ شکست خورد، به رسمیت شناختن اتحادیه کارگری لخ والسا اتحادیه همبستگی سولیدارنوشچ منجر به کودتای نظامی و حکومت نظامی استبدادی شد. شکل پوپولیستی ایدئوکراسی نیروی مهمی در تاریخ سیاسی آمریکای لاتین بوده است، جایی که بسیاری از رهبران کاریزماتیک از آغاز قرن بیستم ظهور کرده‌اند.Guillermo A. | ## جمع‌بندی | را به عنوان رژیم‌هایی که در حال حاضر تمایلات ایدئولوژیک نشان می‌دهند، فهرست می‌کند.