موضوع مقاله: تل کوناره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تل کوناره | مقدمه: تل کوناره یک تَلّ یا محوطه باستانی در نزدیکی سلیمانیه در منطقه کردستان عراق است. | ## بخش 1: تل کوناره | این محوطه در کنار رودخانه رود تنجیرو قرار دارد و از دوره مس‌سنگی تا اوایل هزاره دوم پیش از میلاد مسکون بوده است. کاوشگران حدس می‌زنند که این شهر با ساختمان‌های بزرگ خود، پایتخت دولت لولوبی (قوم) بوده است. در ابتدا سه سطح کاوش تعریف شد (سطوح ۱ و ۲ با روش رادیوکربن تاریخ‌گذاری شده‌اند): سطح ۱ – عصر برنز میانه (۲۰۰۰–۱۹۰۰ پ. م) (در مناطق A و D) شواهد کتیبه‌ای نشان می‌دهد که این شهر یک انسی (حاکم) داشته است، اما تحت چه شرایطی در حال حاضر مشخص نیست. موزه سلیمانیه تل کوناره از دو تپه بیضی‌شکل تشکیل شده است؛ تپه غربی بلندتر از تپه شرقی است و یک جاده مدرن این دو را از هم جدا می‌کند. تپه غربی به عنوان شهر بالایی (منطقه کاوش A) و تپه شرقی به عنوان شهر پایینی (مناطق کاوش B, C، D و E) شناخته می‌شوند. این محوطه برای اولین بار در سال ۱۹۴۳ مورد بازدید قرار گرفت، زمانی که صبری شکری از اداره کل آثار باستانی عراق در بغداد یک بررسی انجام داد و گزارشی به تاریخ ۱۰ نوامبر ۱۹۴۳ صادر کرد. یک بررسی ژئومغناطیسی در تل کوناره نشانه‌هایی از یک ساختمان بزرگ (۶۰ متر در ۳۰ متر) در شهر پایینی نشان داد. | ## بخش 2: تل کوناره | از آن زمان، این محوطه در نه فصل از سال ۲۰۱۲ توسط تیمی از مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه به سرپرستی کریستین کپینسکی و آلین تینو کاوش شده است. در سال ۲۰۱۵، چندین لوح خط میخی به ابعاد ۱۰ سانتی‌متر در ۱۰ سانتی‌متر در منطقه C یافت شد (بیشتر مربوط به آرد)، و ۷۰ لوح و قطعه دیگر در سال ۲۰۱۷، و گروه دیگری در سال ۲۰۱۸ در منطقه E (بیشتر مربوط به غلات) کشف شد که مجموع آن‌ها به حدود ۱۰۰ عدد می‌رسد. کار در سال ۲۰۱۹ با یک مأموریت مطالعه و سپس کاوش از ۱۴ سپتامبر تا ۱۳ اکتبر در مناطق B, C و E ادامه یافت. در این منطقه، یک بنای یادمانی کشف شد که دیواری به عرض ۲٫۶ متر داشت و بر روی پی‌ای سنگی بسیار بزرگ ساخته شده بود. دیوارها از «لایه‌هایی از خشت‌های مستطیلی، با بتومین رقیق شده محافظت شده و با ملات حاوی استخوان خرد شده پیوند خورده، که با حدود ۰٫۶۰ متر خاک کوبیده متناوب شده‌اند» تشکیل شده بود. این بنا بر روی سازه‌ای قدیمی‌تر با نقشه مشابه قرار داشت و در جلوی آن حیاطی به مساحت ۱۰۰ متر مربع وجود داشت که یک لوله تراکوتا به طول ۱۰ متر برای زه‌کشی در آن تعبیه شده بود. منطقه B – در شهر پایینی، برای بررسی ساختمان یادمانی (ساختمان B.712) که در بررسی‌های اولیه شناسایی شده بود. مشخص شد که این بنا در واقع چهار ساختمان به هم پیوسته در طرحی قائم‌الزاویه است که با مسیرهایی سنگ‌ریزه‌ای به هم متصل شده‌اند. | ## بخش 3: تل کوناره | یافته‌های کوچک شامل سنجاق‌های مفرغی، مهره‌ها، قالب‌هایی برای ریخته‌گری تیغه‌های مفرغی، ابزارهای سنگی، و یک مهر استوانه‌ای سنگی سبز کم‌رنگ از دوره اکدی با کنده‌کاری ظریف بود. قطعات سفال دوره عصر آهن در سطح زمین یافت شد و تاریخ‌گذاری رادیوکربنی مواد به حدود ۱۱۱۰–۹۰۹ پ. در جنوب، بقایای لایه ۱ پراکنده است اما به نظر می‌رسد با تولید مواد غذایی مرتبط باشد. در لایه‌های ۲ و ۳ بخش‌هایی از یک ساختمان یادمانی با دیوارهایی به ضخامت ۱٫۴ متر آشکار شد. منطقه D – چند ترانشه باریک در شیب شهر پایینی به منظور یافتن دیوار دفاعی و بررسی رابطه آن با شهر بالایی. یافته‌های کوچک در این منطقه شامل مهره‌ها، قطعه‌ای از ابسیدین، و سری پیکانی سنگی از نوع اکدی بود. | ## جمع‌بندی | یک ساختمان یادمانی (که در جریان ساخت جاده مدرن آسیب دیده و احتمالاً دیگر ساختمان‌ها از بین رفته‌اند) و یک خانه کوچک در این منطقه کشف شد.