موضوع مقاله: پرسش زبان (مالت) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرسش زبان (مالت) | مقدمه: این مناقشه با اختلاف بر سر اینکه آیا زبان غالب در جزایر باید انگلیسی باشد یا ایتالیایی، آغاز شد و با رسمی شدن زبان بومی مالتی در کنار انگلیسی به پایان رسید. | ## بخش 1: پرسش زبان (مالت) | پیش از مسئله زبان، مالت با یک دوزبانگی مشخص می‌شد که در آن ایتالیایی زبان نخبگان و مالتی زبان مردم عادی بود. بحث زبان‌شناسی در نتیجه تلاش‌های بریتانیا برای معرفی زبان انگلیسی به جامعه مالتی مطرح شد و در این میان زبان مالتی به تدریج توسعه یافت و رسمی شد. این بحث پس از دهه ۱۸۸۰ به‌طور فزاینده‌ای سیاسی شد و احزاب سیاسی بر اساس خطوط زبانی تأسیس شدند. این موضوع تا جنگ جهانی دوم به عنوان یک عامل کلیدی در سیاست مالت باقی ماند و تأثیر آن بر مالت معاصر همچنان قابل توجه است. پیشینه مسئله زبان از زبان‌های دوزبان‌گونگی ناشی شد که طی قرن‌ها در جزایر مالت توسعه یافت. زبان مادری این جزایر، مالتی، یک زبان سامی است که از سیکولی-عربی تکامل یافته است و از نظر تاریخی نسبت به سایر زبان‌های این جزایر از اعتبار کمتری برخوردار بوده است. مالتی در درجه اول یک زبان گفتاری در بین مردم عادی بود و در زمینه‌های رسمی استفاده نمی‌شد. هنگامی که مالت در قرون وسطی بخشی از پادشاهی سیسیل بود، معتبرترین زبان‌ها یا لهجه‌ها لاتین و سیسیلی بودند. | ## بخش 2: پرسش زبان (مالت) | پس از تأسیس حکومت هوسپیتالرها در سال ۱۵۳۰، ایتالیایی (که در آن زمان با نام ولگاره توسکانو شناخته می‌شد) به زبان اصلی مورد استفاده شوالیه‌های هوسپیتالر تبدیل شد و طبقه متوسط مالت متعاقباً ایتالیایی را به جای سیسیلی به عنوان زبان ترجیحی خود برگزید، در حالی که لاتین همچنان در زمینه‌های رسمی و در آموزش استفاده می‌شد. پس از آنکه فرانسه در سال ۱۷۹۸، مهمان‌نوازان را اخراج و مالت را اشغال کرد، تلاشی برای معرفی زبان فرانسوی به جامعه مالت صورت گرفت و این زبان به یک زبان رسمی تبدیل شد، اما این تلاش پس از تسلیم مالت توسط فرانسه به بریتانیا در سال ۱۸۰۰ متوقف شد. در آن زمان، این جزایر توسط بسیاری به عنوان بخشی از ایتالیا در نظر گرفته می‌شدند، به طوری که الکساندر بال، کمیسر مدنی بریتانیا، والتا، پایتخت مالت را به عنوان «آرام‌ترین شهر ایتالیا» معرفی کرد. در طول قرن نوزدهم، مقامات استعماری بریتانیا زبان انگلیسی را در این جزایر معرفی کردند که منجر به اختلاف نظر بین طرفداران زبان انگلیسی و طرفداران زبان ایتالیایی شد. تلاش‌های اولیه برای انگلیسی‌سازی (۱۸۱۳–۱۸۸۰) مالت در سال ۱۸۱۳ عملاً مستعمره بریتانیا شد و سر توماس میتلند به عنوان اولین فرماندار آن منصوب شد. تلاش‌ها برای معرفی زبان انگلیسی در جزایر تقریباً در همین زمان آغاز شد و در سال ۱۸۱۳، وزیر جنگ و مستعمرات، لرد هنری باتورست، به میتلند دستور داد که زبان ایتالیایی باید با زبان انگلیسی جایگزین شود و زبان انگلیسی باید در بین ساکنان جزایر ترویج شود. این تلاش برای انگلیسی‌سازی با مخالفت بسیاری از مردم مالت روبرو شد که به فرهنگ ایتالیایی و مذهب کاتولیک رومی پایبند بودند، که در مقایسه با حاکمان انگلیسی‌زبان و پروتستان خود، ویژگی‌های متمایزی بودند. میتلند و جانشینانش از دستورالعمل‌های باتورست پیروی نکردند تا از درگیری با کلیسای کاتولیک جلوگیری کنند. | ## بخش 3: پرسش زبان (مالت) | انگلیسی‌سازی همچنین توسط دیگر اعضای جامعه مالتی، جدا از کلیسا، مانند بازرگانانی که پیوندهای تجاری قوی با سیسیل و سرزمین اصلی ایتالیا داشتند، مورد مخالفت قرار گرفت. تا دهه ۱۸۳۰ پیشرفت کمی داشت و در آن زمان ایتالیایی هنوز زبان آموزش در معدود مدارس موجود در جزایر بود. پس از شکست تلاش‌ها برای انگلیسی‌سازی دادگاه‌ها، شاه ویلیام چهارم در سال ۱۸۳۳ وضعیت ایتالیایی را به عنوان زبان رسمی در اسناد حقوقی تأیید کرد، اگرچه فرماندار هنری بووری اظهار داشت که قانون انگلیسی باید «حداقل در روح» در سال ۱۸۳۷ معرفی شود. یک کمیسیون سلطنتی در سال ۱۸۳۸ دریافت که «زبان ایتالیایی برای یک مالتی بسیار مفیدتر از هر زبان دیگری است، به جز زبان مادری او.» با وجود این، فرایند نامحسوس‌تری از انگلیسی‌سازی در طول قرن نوزدهم رخ داد. آشنایی با زبان انگلیسی فرصت‌های شغلی بیشتری را برای مالتی‌ها فراهم کرد و این امر با افزایش تجارت بین بریتانیا و مالت، اهمیت بیشتری یافت. مقامات استعماری به ترویج زبان انگلیسی ادامه دادند اما آن را به زور به مردم تحمیل نکردند. | ## جمع‌بندی | در اواخر دهه ۱۸۵۰، آشنایی با هر دو زبان انگلیسی و ایتالیایی از الزامات ضروری برای پیوستن به خدمات ملکی شد.