موضوع مقاله: فهرست سیارک‌های استثنائی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست سیارک‌های استثنائی | مقدمه: فهرست سیارک‌های استثنائی فهرست زیر مجموعه‌ای از سیارک‌های سامانه خورشیدی است که از جهاتی ویژگی‌های مخصوص به خود را دارند، مانند اندازه آنها یا مدارشان. | ## بخش 1: فهرست سیارک‌های استثنائی | در این مقاله، «سیارک» به سیاره‌های کوچکی در مدار نپتون گفته می‌شود و شامل سیاره کوتوله سرس، تروجان‌های مشتری و ریزسیاره‌ها می‌شود، اما نه اجرام فرا نپتونی (اجرام در کمربند کویپر)، دیسک پراکنده یا ابر اورت داخلی). شماره‌های «ریزسیاره‌ای» به اجرام کمربند کویپر نیز داده می‌شود که مانند کمربند سیارک‌ها، اما دورتر (حدود ۳۰ تا ۶۰ واحد نجومی فراتر) هستند، در حالی که سیارک‌ها عمدتاً بین ۲ تا ۳ واحد نجومی از خورشید یا در مدار مشتری ۵ واحد نجومی از خورشید فاصله دارند. همچنین، دنباله‌دارها معمولاً شامل شمارهٔ «ریزسیاره‌ای» نمی‌شوند و قواعد نام‌گذاری ویژهٔ خود را دارند. سیارک‌ها پس از مشخص شدن دقیق مدارشان، یک شمارهٔ شناسایی متوالی منحصر به فرد دریافت می‌کنند. پیش از این، آنها فقط با نام سیستماتیک یا نامگذاری موقت خود مانند 1950 DA شناخته می‌شدند. نام قطر (کیلومتر میانگین هندسی) ابعاد (کیلومتر) میانگین فاصلهاز خورشید (در یکای نجومی) تاریخ کشف کاشف کلاس 50px ۹۶۴٫۴ × ۹۶۴٫۲ × ۸۹۱٫۸ ۲٫۷۶۶ جوزپه پیاتسی G 50px ۵۷۲٫۶ × ۵۵۷٫۲ × ۴۴۶٫۴ ± 0.2 ۲.۳۶۲ البرس, H. مشاهداتی که تلسکوپ بسیار بزرگ در مورد بسیاری از ریزسیاره‌ها انجام داد در سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۱ منتشر شد. تعداد این پیکرهای آسمانی به سرعت در حال افزایش است در حالی که اندازه‌ها کاهش می‌یابند. | ## بخش 2: فهرست سیارک‌های استثنائی | براساس داده‌های ایراس، حدود ۱۴۰ اثر ریزسیاره‌ها با قطر بیشتر از ۱۲۰ کیلومتر وجود دارد که تقریباً نقطه ی گذار بین ریزسیاره‌های اولیه و قطعاتی از آنها است. برای یک لیست کامل، فهرست اجرام منظومه شمسی بر پایه اندازه را با اندازهٔ آنها ببینید.P. کمربند سیارک داخلی (که به عنوان فضای داخلی منطقه به شکل ۳: ۱ kirkwood در ۲٫۵۰ است) تعداد کمی از ریزسیاره‌ها را تشکیل می‌دهد. از آن‌هایی که در لیست بالا هستند، تنها ۴ وستا، ۱۹ فورتونا، ۶ hebe، ۷ آیریس و ۹ متیس در آنجا قرار دارند. (جدول مرتب‌سازی براساس متوسط فاصله) با کاهش اندازه، تعداد اجسام به سرعت افزایش می‌یابد. بر اساس داده‌های IRAS حدود ۱۴۰ سیارک کمربند اصلی با قطر بیشتر از ۱۲۰ کیلومتر وجود دارد که تقریباً نقطه گذار بین سیارک‌های اولیه بازمانده و قطعات آن است. کمربند سیارکی درونی (که به عنوان قسمت داخلی منطقه به شکاف کرکوود ۳:۱ در 2.50 AU تعریف می‌شود) تعداد کمی سیارک بزرگ دارد. از میان آنهایی که در فهرست بالا قرار دارند، تنها ۴ وستا، ۱۹ فروند فورتونا، ۶ هبه، ۷ عنبیه و ۹ متیس در آنجا می‌چرخند. | ## بخش 3: فهرست سیارک‌های استثنائی | جرم سیارک‌ها از آشفتگی‌هایی که در مدار سایر سیارک‌ها ایجاد می‌کنند، تخمین زده می‌شود، به استثنای سیارک‌هایی که توسط فضاپیماها بازدید شده‌اند یا یک قمر قابل مشاهده دارند، که در آن‌ها امکان محاسبه مستقیم جرم وجود دارد. درخشان‌ترین از زمین تنها وستا به‌طور منظم به آن اندازه روشن است که با چشم غیرمسلح دیده شود. در شرایط دید ایدئال با آسمان بسیار تاریک، یک چشم تیزبین ممکن است بتواند سرس و همچنین پالاس و زنبق را در تقابل‌های نادر پیرامونی آنها ببیند. سیارک‌های زیر همگی می‌توانند به قدر ظاهری روشن‌تر یا برابر با ۸٫۳+ که قمر زحل تیتان در درخشان‌ترین حالت خود به دست آورد، که ۱۴۵ سال از پیدا شدن نخستین سیارک به دلیل نزدیک بودن به زحل به راحتی مشاهده شد، کشف شد. هیچ‌یک از سیارک‌ها در قسمت بیرونی کمربند سیارک‌ها هرگز نمی‌توانند به این درخشندگی دست یابند. این به دلیل توزیع متفاوت انواع طیفی در بخش‌های مختلف کمربند سیارک‌ها است: سیارک‌های دارای بالاترین آلبدو همگی نزدیک‌تر به مدار مریخ متمرکز شده‌اند و انواع C و D بسیار پایین‌تر در کمربند بیرونی رایج هستند. | ## جمع‌بندی | آن سیارک‌هایی که دارای گریز از مرکز بسیار بالا هستند، به ندرت به حداکثر قدر خود می‌رسند، زمانی که حضیض آن‌ها بسیار نزدیک به پیوند خورشیدمرکزی با زمین باشد، یا (در مورد ۹۹۹۴۲ آپوفیس Apophis، (152680) 1998 KJ ۹، (۱۵۳۸۱۴، و W34، 259) roid از نزدیکی زمین عبور می‌کند.