موضوع مقاله: رسوایی نفت در برابر گندم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رسوایی نفت در برابر گندم | مقدمه: رسوایی نفت در برابر گندم (AWB) به پرداخت رشوه به رژیم صدام حسین، رئیس‌جمهور وقت عراق، در تضاد با برنامه بشردوستانه نفت در برابر غذا سازمان ملل متحد اشاره دارد. | ## بخش 1: رسوایی نفت در برابر گندم | در بیشتر طول قرن بیستم و اوایل قرن بیست‌ویکم، این شرکت یک نهاد دولتی استرالیا محسوب می‌شد و تحت سیستم "بازار انحصاری گندم" فعالیت می‌کرد؛ به این معنا که تنها مرجع قانونی برای صادرات گندم استرالیا بود و گندم را با یک قیمت ثابت از کشاورزان خریداری می‌کرد. در اواسط دهه ۲۰۰۰ مشخص شد که سازمان گندم استرالیا از طریق واسطه‌ها، به رژیم صدام حسین رشوه پرداخت می‌کرد تا قراردادهای پرسود فروش گندم به عراق را حفظ کند. تا پیش از مطرح شدن این اتهامات در سال ۲۰۰۵، سازمان گندم استرالیا حدود ۹۰٪ از بازار گندم عراق را تأمین می‌کرد. پل ولکر، بازرس ویژه سازمان ملل، در تحقیقات خود اعلام کرد که سازمان گندم استرالیا تنها عامل پرداخت رشوه نبودند، اما بزرگ‌ترین منبع پرداخت‌های غیرقانونی به رژیم عراق محسوب می‌شدند. دولت استرالیا نیز یک کمیسیون سلطنتی برای بررسی این موضوع تشکیل داد که در نهایت توصیه کرد علیه ۱۲ نفر پرونده‌های کیفری تشکیل شود. با این وجود، چندین پرونده حقوقی در دادگاه‌های استرالیا با موفقیت علیه این افراد پیگیری شد. | ## بخش 2: رسوایی نفت در برابر گندم | پس از افشای این پرداخت‌ها، شرکت سازمان گندم استرالیا دستخوش تغییرات اساسی شد، از جمله از دست دادن حق انحصاری صادرات گندم استرالیا و جایگزینی کامل تیم مدیریتی. اگرچه سازمان گندم استرالیا (AWB) و به تبع آن دولت استرالیا تنها بازیگران دخیل در رسوایی "نفت در برابر غذا" نبودند، این واقعه جایگاه ویژه‌ای در ذهنیت سیاسی مردم استرالیا پیدا کرده است. سازمان گندم استرالیا سازمان گندم استرالیا در سال ۱۹۳۹ به عنوان یک نهاد دولتی تأسیس شد و پس از خصوصی‌سازی در سال ۱۹۹۹ به AWB Limited تبدیل گردید. این نهاد با بهره‌گیری از سیستم خرید انحصاری (single desk)، کنترل صادرات گندم استرالیا را در دست داشت تا قیمت محصولات حفظ شود. AWB از سال ۱۹۴۸ به عراق گندم صادر می‌کرد و در جریان برنامه «نفت در برابر غذا» سازمان ملل، بزرگترین تأمین‌کننده کالاهای انسان‌دوستانه برای عراق بود. پس از تحریم‌های اقتصادی اعمال‌شده بر عراق در ۱۹۹۰، برنامه نفت در برابر غذا ایجاد شد تا عراق بتواند تحت نظارت سازمان ملل درآمدهای نفتی خود را صرف واردات کالاهای اساسی کند. | ## بخش 3: رسوایی نفت در برابر گندم | در این چارچوب، شرکت اردنی Alia در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد و از ۱۹۹۹ مسئولیت حمل‌ونقل داخلی کالاهای وارداتی به عراق را به عهده گرفت. با وجود ظاهر مستقل این شرکت، اکثریت مالکیت آن غیرمستقیم در اختیار دولت عراق بود. سازمان گندم استرالیا در سال ۱۹۹۹ قراردادی با Alia امضا کرد که براساس آن هزینه‌های حمل‌ونقل داخلی به شدت افزایش یافت و مبالغ قابل توجهی به صورت حق‌الزحمه‌های جعلی به رژیم صدام منتقل شد. این پرداخت‌ها بدون اطلاع‌رسانی دقیق به سازمان ملل و با فریبکاری از طریق طرف‌های سوم انجام می‌شد. هرچند سازمان گندم استرالیا در ابتدا مدعی شد از ارتباط Alia با دولت عراق بی‌اطلاع بوده، اما شواهد زیادی از آگاهی برخی مدیران آن از این تخلفات وجود داشت. این کمیسیون تأیید کرد که سازمان گندم استرالیا آگاهانه تحریم‌ها را نقض کرده و برای حفظ منافع تجاری خود با رژیم عراق همکاری مالی داشته است. | ## جمع‌بندی | در عین حال، مقامات دولتی استرالیا از هرگونه تخلف تبرئه شدند، ولی پیگرد قضایی برای برخی مدیران سازمان گندم استرالیا توصیه شد.