موضوع مقاله: الجلمه (روستای ویران‌شده فلسطین در طولکرم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الجلمه (روستای ویران‌شده فلسطین در طولکرم) | مقدمه: الجلمه یا خربت الجلمه روستایی عرب فلسطینی بود که در حدود ۸٫۵ کیلومتری شمال طولکرم قرار داشت. | ## بخش 1: الجلمه (روستای ویران‌شده فلسطین در طولکرم) | این روستا در نزدیکی کرانه شرقی دره‌ای به همین نام (وادی جلمه) واقع شده بود و در دوره‌های صلیبی، مملوکی و عثمانی سکونتگاه داشت. ساکنان الجلمه در ۱ مارس ۱۹۵۰ پس از آنکه روستا بر اثر پیمان آتش‌بس ۱۹۴۹ که به جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل پایان داد زیر فرمانروایی اسرائیل درآمد، به‌دست ارتش اسرائیل اخراج شدند. پیشینه دوره صلیبی و مملوکی در دوران جنگ‌های صلیبی، خربت الجلمه با نام شناخته می‌شد. در سال ۱۲۶۵ میلادی، پس از شکست صلیبیون به دست مملوکیان، سلطان بیبرس زمین‌های روستا را میان سه تن از امیران خود تقسیم کرد: فخرالدین عثمان بن الملک المغیث، شمس‌الدین سلار بغدادی و صارم‌الدین صراغان. دوره عثمانی الجلمه در سال ۱۵۱۷ همراه با سراسر فلسطین به امپراتوری عثمانی ضمیمه شد. در سده‌های شانزدهم و هفدهم، الجلمه (جلمات بنی سعد) بخشی از امارت طوربای (۱۵۱۷–۱۶۸۳) بود که مرج ابن عامر، حیفا، جنین، دره بیت شیان و بخش شمالی دشت شارون را نیز دربرمی‌گرفت. در اسناد مالیاتی سال ۱۵۹۶، روستا با نام «جلمه دیر نزد قاقون» ثبت شده بود و بخشی از ناحیه سارا در لوای لجون به‌شمار می‌رفت. جمعیت آن ۷ خانوار تماماً مسلمان بود که نرخ مالیات ثابت ۲۵ درصدی بر گندم، جو، محصولات تابستانی، درآمدهای گاه‌به‌گاه، کندوهای عسل و بز می‌پرداختند؛ مجموع مالیات ۱۲٬۰۰۰ آقچه بود. | ## بخش 2: الجلمه (روستای ویران‌شده فلسطین در طولکرم) | در سال ۱۸۸۲، گزارش «بررسی فلسطین غربی» از صندوق اکتشاف فلسطین این روستا را آبادی کوچکی از خشت توصیف کرد که بر دامنه تپه‌ای قرار گرفته بود. دوره قیمومت بریتانیا روستای نوین از زمین‌های کشاورزی متعلق به ساکنان عتیل پدید آمد. کشاورزان در نزدیکی این زمین‌ها ساکن شدند و در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین ۲۹ نفر همگی مسلمان در آنجا شمرده شدند. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت الجلمه به ۷۰ نفر رسیده بود که عمدتاً از دو خاندان گسترده نداف و دقه تشکیل می‌شدند. از آنجا که روستا بر روی محوطه‌ای باستانی ساخته شده بود، برخی بقایای باستان‌شناختی در ساختمان‌سازی خانه‌ها به کار رفته بود. خانه‌ها بیشتر از سنگ یا خشت ساخته شده بودند، هرچند در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ برخی خانه‌ها با سیمان ساخته شدند. جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن در ۳ آوریل ۱۹۴۹، الجلمه با امضای پیمان آتش‌بس اردن و اسرائیل زیر کنترل اسرائیل درآمد. بر پایه ماده ششم بند ۶ این پیمان، حقوق کامل ساکنان در زمینه سکونت، مالکیت و آزادی تضمین شده بود. | ## بخش 3: الجلمه (روستای ویران‌شده فلسطین در طولکرم) | با این حال، الحاق روستا به اسرائیل آنان را مشمول قوانینی کرد که هدف آن سلب مالکیت زمین‌هایشان و واگذاری آن به شهرک‌های یهودی و از بین بردن امکان بازگشت بود. در جریان سیاست پاکسازی مرزها از فلسطینیان، اسرائیل در ۱ مارس ۱۹۵۰ ساکنان الجلمه را که اکنون ۲۲۵ نفر بودند تخلیه کرد. آنان به‌دست نیروی نظامی به روستای همسایه جت رانده شدند؛ اقدامی که مرون بنونیستی آن را «بی‌تردید غیرقانونی» خواند. ساکنان روستا به دادگاه عالی اسرائیل دادخواست دادند و این دادگاه در ژوئن ۱۹۵۲ اجازه بازگشت آنان را صادر کرد. در ۱۱ اوت ۱۹۵۳، کیبوتص‌نشینان خانه‌های باقی‌مانده الجلمه را منفجر کردند تا بازگشت مالکان فلسطینی را ناممکن سازند. آنان مدعی شدند که نیروهای دفاعی اسرائیل دستور و بودجه این کار را داده‌است، اما ارتش این ادعا را رد کرد. سپس اسرائیل چندین قانون عطف‌به‌ماسبق تصویب کرد که مصادره زمین‌های الجلمه را قانونی جلوه داد. | ## جمع‌بندی | وضعیت کنونی از روستا تنها بقایایی چون توده‌های سنگ، پلکان‌های کشاورزی (تراس)، درخت انجیر و بوته‌های صبر (کاکتوس) بر جای مانده‌است.