موضوع مقاله: ماریا آلکساندروونا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماریا آلکساندروونا | مقدمه: دوشس بزرگ ماریا الکساندروونا روسیه (؛ – ۲۲ اکتبر ۱۹۲۰) ششمین فرزند و تنها دختر بازماندهٔ الکساندر دوم، امپراتور روسیه و ماریا الکساندروونا بود؛ او به عنوان همسر آلفرد، دوک ساکس کوبورگ و گوتا، دوشس ادینبورگ و بعدها دوشس ساکس-کوبرگ و گوتا لقب گرفت. | ## بخش 1: ماریا آلکساندروونا | او خواهر کوچکتر الکساندر سوم، امپراتور روسیه و عمهٔ پدری آخرین امپراتور نیکلای دوم بود. در سال ۱۸۷۴، ماریا با پرنس آلفرد، دوک ادینبورگ، دومین پسر ملکه ویکتوریا و آلبرت ساکس کوبورگ و گوتا ازدواج کرد؛ او تنها عضو دودمان رومانوف بود که به خاندان سلطنتی بریتانیا پیوست. این زوج پنج فرزند داشتند: آلفرد، ماری ادینبورگ، ویکتوریا ملیتا، الکساندرا و بیاتریس. سال‌های نخست ازدواج، ماریا در انگلستان زندگی کرد، اما هرگز با دربار بریتانیایی کنار نیامد و علاقهٔ چندانی به کشور جدید خود نداشت. او همسرش را در مأموریت‌های دریایی در مالت (۱۸۸۶–۱۸۸۹) و دونپورت، پلیموث (۱۸۹۰–۱۸۹۳) همراهی کرد و سفرهای زیادی در اروپا انجام داد. ماریا اغلب به روسیه بازمی‌گشت و در انگلستان و آلمان برای امور اجتماعی و خانوادگی می‌ماند. او به دخترانش حمایت کامل می‌کرد اما نسبت به پسر سرکش خود، آلفرد، که در ۱۸۹۹ درگذشت، انتقادی بود. همسرش در سال ۱۹۰۰ درگذشت و جانشین او به عنوان دوک ساکس-کوبرگ و گوتا، خواهرزاده‌اش چارلز ادوارد، دوک ساکس کوبرگ و گوتا شد. با شروع جنگ جهانی اول، وفاداری او تقسیم شد و به آلمان در برابر وطنش روسیه گرایش یافت. بسیاری از بستگانش، از جمله برادرش پاول و برادرزاده‌اش نیکلای دوم، در انقلاب روسیه کشته شدند و ماریا ثروت زیادی را از دست داد. او ششمین فرزند و تنها دختر بازمانده از هشت فرزند الکساندر دوم، امپراتور روسیه و همسر اولش، ماریا الکساندروونا (دختر پرنسس ماری از هسن و راین) بود. در سال ۱۸۵۵، زمانی که ماریا ۱۷ ماهه بود، نیکلای یکم درگذشت و پدرش به امپراتور روسیه شد. دوشس بزرگ به عنوان تنها دختر در میان چهار برادر بزرگ‌تر و دو برادر کوچکتر بزرگ شد. اقامتگاه اصلی خانواده، کاخ زمستانی با ۱۶۰۰ اتاق در سنت پترزبورگ بود و اقامتگاه دیگری در کاخ گاتچینا، چهل مایل جنوب آن، داشتند. در تابستان خانواده در کاخ پترهوف اقامت می‌کردند، مجموعه‌ای بزرگ شامل مزارع، کلبه‌ها و پاویون‌های مختلف در خلیج فنلاند. | ## بخش 2: ماریا آلکساندروونا | از پایان تابستان تا زمستان، خانواده سلطنتی به تزارسکویه سلو نقل مکان می‌کردند، جایی که کاخ‌های کاخ کاترین و کاخ الکساندر را داشتند. در جزیرهٔ کودکان در حوضچهٔ پارک کاخ الکساندر، ماریا خانهٔ خصوصی کوچک خود را داشت که برای بزرگسالان ممنوع بود و به همراه برادرانش از آن به عنوان محل بازی استفاده می‌کرد. آموزگارش، Anna Tyutcheva (۱۸۲۹–۱۸۸۹)، دختر شاعر مشهور فیودور تیوتچف گفته است: «تمام خانواده این کودک را دوست دارند» و والدینش «با بوسه‌ها و محبت او را نوازش می‌کنند.» ملکه ماریا برای تنها دختر بازمانده‌اش «عشق بی‌پایان» احساس می‌کرد. او به آنا تیوتچوا گفته بود: «تقریباً هر شب برای تغذیه این فرشته کوچک سوپ می‌آورم. این تنها لحظهٔ لذت‌بخش روز من است، تنها وقتی که غم‌های سنگینی که بر دوشم است را فراموش می‌کنم.» وقتی از درس‌ها خسته می‌شد، به دفتر پدر می‌دوید و جلسات او با وزیران را مختل می‌کرد. آموزگارش یادآور شد که «او نمی‌تواند تحمل کند که کسی یکی از برادرانش را سرزنش کند. او اغلب سه فرزند کوچکترش را در این سفرها همراه می‌کرد، بنابراین ماریا به دو برادر کوچکترش، سرگئی و پاول، نزدیک شد. ماریا که تنها با برادرانش بزرگ شده بود، به دختربچهٔ بازیگوشی با شخصیتی مستقل و اراده‌ای قوی تبدیل شد. آنا تیوتچوا گفت: «او کاملاً واقعی است و در برابر غریبه‌ها هیچ‌گاه تغییر نمی‌کند. ماریا نخستین شاهدخت بزرگ روسی بود که توسط پرستاران انگلیسی بزرگ شد و به زبان انگلیسی مسلط شد. علاوه بر زبان مادری‌اش روسی، او در زبان‌های آلمانی و فرانسوی نیز به‌طور کامل ماهر شد. در اوت ۱۸۶۷، هنگامی که خانوادهٔ امپراتوری در کاخ لیوادیا در شبه‌جزیره کریمه بودند، مارک تواین با ماریا و والدینش ملاقات کرد. آلفرد، دومین پسر ملکه ویکتوریا، جوانی خجالتی و خوش‌چهره بود که در نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا مشغول به خدمت بود. او در آن زمان در حال دیدار با خواهرش، شاهدخت آلیس بریتانیا، که همسر پسرخالهٔ ماریا بود، بود. ماریا و آلفرد دوباره در تابستان ۱۸۷۱ یکدیگر را دیدند، وقتی که الکساندر دوم و همسرش بار دیگر به دیدار باتنبرگ‌ها رفتند. | ## بخش 3: ماریا آلکساندروونا | امپراتور و امپراتریس ماریا را که هفده ساله بود و دو برادر بزرگ‌ترش را همراه خود داشتند، همراهی کردند. در طول آن تابستان، ماریا و آلفرد به یکدیگر جذب شدند و روزهایشان را به قدم زدن و گفتگو گذراندند. هر دو علاقهٔ مشترکی به موسیقی داشتند؛ آلفرد نوازندهٔ مشتاق ویولن و ماریا پیانو می‌نواخت. اگرچه هر دو مایل به ازدواج بودند، نامزدی رسمی اعلام نشد و آلفرد به انگلستان بازگشت. او جوانی دخترش را به عنوان مانع اصلی مطرح کرد و پیشنهاد داد که حداقل یک سال صبر شود تا تصمیم نهایی گرفته شود. امپراتریس نیز به آداب بریتانیا علاقه‌ای نداشت و مردم انگلیس را سرد و غیر دوستانه می‌دانست و مطمئن بود که دخترش در آنجا خوشحال نخواهد شد. هیچ پرنس بریتانیایی تاکنون با یک رومانوف ازدواج نکرده بود؛ او نسبت به مذهب کلیسای ارتدکس روسی و تربیت روسی ماریا بدبین بود. ملکه نگران بود که روسیه به‌طور کلی نسبت به بریتانیا «غیر دوستانه» باشد و نسبت به اقدامات روسیه در برابر راج بریتانیا نیز مشکوک بود؛ بنابراین وقتی شنید که مذاکرات رسمی از ژانویه ۱۸۷۳ از سر گرفته شده‌اند، متأثر شد. آلفرد این شایعات را باور نکرد و آماده بود برای ازدواج با کسی که دوست دارد، بجنگد. هر دو مادر همچنان به دنبال همسران دیگر برای فرزندانشان بودند، اما آلفرد و ماریا کسی را جز یکدیگر نمی‌خواستند. ماریا نه ویلهلم دوم، پادشاه وورتمبرگ و نه پرنس آدولفوس فردریک پنجم را که به عنوان گزینه معرفی شده بودند، نمی‌پسندید. از آنجا که امپراتریس نتوانست یک پرنس آلمانی قابل قبول برای دخترش پیدا کند، جلسه‌ای میان آلفرد، امپراتریس و دخترش در سورنتو، ایتالیا، در اواسط آوریل ۱۸۷۳ برگزار شد. اما این دیدار طبق برنامه پیش نرفت، زیرا ماریا به تب مبتلا شد و آلفرد تنها زمان کوتاهی توانست با او بگذراند. وزرای ملکه بر این باور بودند که ازدواج ممکن است به کاهش تنش‌ها کمک کند، حتی با نزدیک‌تر کردن دو پادشاه به یکدیگر. | ## جمع‌بندی | در ژوئن ۱۸۷۳، الکساندر دوم به همسر و دخترش در باد امس پیوست و آلفرد برای دیدار با آنها به یوگنهایم دعوت شد.