موضوع مقاله: کویکات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کویکات | مقدمه: این روستا در سال ۱۹۴۸ میلادی در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از سکنه تخلیه و بخش بزرگی از آن ویران شد. | ## بخش 1: کویکات | کویکات یکی از روستاهای قضای عکا در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین به‌شمار می‌رفت. زمین‌های آن از حاصلخیزترین زمین‌های این قضا بود و کشاورزان آن به کشت غلات، زیتون و هندوانه می‌پرداختند. پس از تخلیه روستا در ژوئیه ۱۹۴۸، کیبوتص هَبونیم (که بعدها به بیت هعمق تغییر نام داد) بر زمین‌های آن بنا شد. به گفته مورخ دنیس پرینگل، این خان ممکن بود بخشی از مقر ملک جنوایی‌ها در روستا باشد که در سده سیزدهم میلادی ساخته شده بود. در سال ۱۲۴۵ میلادی بخش غربی کویکات در مالکیت کلیسا و بیمارستان سنت توماس شهید در عکا بود. در اواخر دوره امپراتوری عثمانی، کویکات با نام «Chiouwe chiateh» در نقشه‌ای که پیر ژاکوتن نقشه‌نگار فرانسوی هنگام لشکرکشی ناپلئون به مصر و شام در سال ۱۷۹۹ ترسیم کرده بود ثبت شد. در سال ۱۸۷۵ ویکتور گرن جغرافی‌دان و جهانگرد فرانسوی از روستا دیدن کرد و آن را احاطه‌شده با باغ‌هایی از درختان انجیر و زیتون و دارای چاه کهن توصیف کرد. در سال ۱۸۸۱ در گزارش صندوق اکتشاف فلسطین (بررسی فلسطین غربی)، کویکات روستایی سنگی در دامنه تپه‌ها توصیف شد که نزدیک به ۳۰۰ ساکن مسلمان داشت و زیتون پرورش می‌دادند. | ## بخش 2: کویکات | روستا همچنین یک مسجد و زیارتگاهی برای پیشوای دینی درزی، شیخ ابو محمد القریشی داشت. فهرست جمعیتی حدود سال ۱۸۸۷ نشان می‌داد که «کِریِت اِت کویکات» نزدیک به ۵۶۵ ساکن داشت که همگی مسلمان بودند. دوره قیمومت بریتانیا بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام دادند، جمعیت «کوایکات» ۶۰۴ نفر بود که همگی مسلمان بودند. این شمار در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۷۸۹ نفر در ۱۶۳ خانه افزایش یافت و همچنان همگی مسلمان بودند. در آوریل ۱۹۳۸ و در جریان شورش اعراب در فلسطین (۱۹۳۶–۱۹۳۹)، گروهی از شورشیان عرب فلسطینی مینی در جاده نزدیک کویکات کار گذاشتند که با انفجار آن یک خودروی بریتانیایی منهدم شد. فرمانده شورشیان منطقه، شیخ احمد الطوبه از فیاض بیتم رهبر شورشیان کویکات خواست تا بمب را کار بگذارد، اما بیتم از ترس تلافی بریتانیایی‌ها بر روستا از این کار سر باز زد. نیروی زمینی بریتانیا نخست به کفر یاسیف حمله برد و خانه‌هایش را به آتش کشید، اما پس از آنکه ساکنان محلی اعلام کردند اهالی کویکات مسئول حمله بوده‌اند، نیروهای بریتانیایی به سوی کویکات رفتند و نُه عرب را در نزدیکی روستا به ضرب گلوله کشتند. در آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت کویکات ۱٬۰۵۰ نفر مسلمان ثبت شد و مساحت کل زمین‌های آن ۴٬۷۳۳ دونم (نزدیک به ۴٫۷۳ کیلومتر مربع) بود. | ## بخش 3: کویکات | در سال‌های ۱۹۴۴–۱۹۴۵ جمعاً ۳٬۳۱۶ دونم به کشت غلات و ۱٬۲۴۶ دونم به باغ‌های آبی اختصاص داشت که ۵۰۰ دونم آن زیر کشت زیتون بود. به گزارش روزنامه فلسطینی «فلسطین»، بیش از ۸۰ شبه‌نظامی یهودی در این حمله شرکت داشتند. روستاییانی که در سال ۱۹۷۳ در اردوگاه آوارگان برج البراجنه در لبنان مصاحبه شدند، چنین یادآوری کردند: دو نفر بر اثر گلوله‌باران کشته و دو نفر زخمی شدند. بسیاری از روستاییان به ابو سنان، کفر یاسیف و دیگر روستاهایی گریختند که بعدها تسلیم شدند. کسانی که در کویکات مانده بودند — بیشتر سالمندان — به‌زودی به کفر یاسیف اخراج شدند. در ژانویه ۱۹۴۹ کیبوتص هَبونیم (که بعدها به بیت هعمق تغییر نام یافت) بر زمین‌های کویکات بنیان نهاده شد. ولید خالدی مورخ فلسطینی در سال ۱۹۹۲ وضعیت روستا را چنین توصیف کرد: کویکات در ادبیات عامه در ادبیات عامیانه فلسطینی شخصیتی زنانه به نام «جَفرا» شناخته شده که مواویل و آوازهای بسیاری درباره‌اش سروده شده‌است. | ## جمع‌بندی | گفته می‌شود جفرا نام مستعار دختری فلسطینی از روستای کویکات به نام رفیقه نایفه حماده بود که از ازدواج با پسرعمه‌اش احمد عزیز علی حسن سر باز زد.