موضوع مقاله: انرژی تجدیدپذیر در آفریقا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انرژی تجدیدپذیر در آفریقا | مقدمه: در حال حاضر، بسیاری از کشورها وسایل خورشیدی، بادی و زمین‌گرمایی در مقیاس کوچک را در حال فعالیت دارند که انرژی مورد نیاز جمعیت شهری و روستایی را تأمین می‌کنند. | ## بخش 1: انرژی تجدیدپذیر در آفریقا | این نوع تولید انرژی به ویژه در مکان‌های دورافتاده به دلیل هزینه زیاد انتقال برق از نیروگاه‌های بزرگ، مفید است. کاربردهای فناوری انرژی تجدیدپذیر این پتانسیل را دارد که بسیاری از مشکلاتی را که آفریقایی‌ها هر روز با آن مواجه هستند، کاهش دهد، به خصوص اگر به شیوه‌ای پایدار و با اولویت دادن به حقوق بشر انجام شود. هر چند سوخت‌های فسیلی از بسیاری جهات منبع انرژی ساده و آسانی را در دسترس قرار می‌دهند که صنعتی شدن اکثر کشورهای مدرن را به پیش رانده است، اما مسائل مرتبط با استفاده گسترده از سوخت‌های فسیلی اکنون پرشمار هستند و برخی از دشوارترین و بزرگ‌ترین مشکلات سیاسی، اقتصادی، بهداشتی و زیست‌محیطی جهانی را شامل می‌شوند. در حالی که تعداد زیادی پروژه، در حال حاضر برای توسعه و اتصال شبکه برق موجود در حال انجام است،Annual Report , Page 2, Eskom (2006) مشکلات زیادی وجود دارد که این گزینه را برای اکثریت قریب به اتفاق مردم آفریقا، به ویژه کسانی که در مناطق روستایی زندگی می‌کنند، به یک گزینه واقع‌بینانه تبدیل نمی‌کند. تولید انرژی نامتمرکز با استفاده از سیستم‌های انرژی تجدیدپذیر تنها راه حل عملی برای رفع نیاز برق‌رسانی روستایی است. در کشورهای آفریقایی حرکتی به سمت تمرکززدایی انرژی در حال انجام است و بسیاری، همچون مسئولان انرژی منطقه‌ای (District Energy Officers) به دنبال انواع چارچوب‌های تمرکززدایی هستند، به عنوان نمونه همان‌طور که در توصیه‌هایی برای مسئولان انرژی منطقه‌ای برای کشور مالاوی شرح داده شده است. در سراسر آفریقا تلاش مشترکی برای حمایت از توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر از طریق طرح ابتکاری انرژی‌های تجدیدپذیر آفریقا (AREI) صورت گرفته است. مناطق بیابانی به عنوان مناطقی که بیشترین نور خورشید را دریافت می‌کنند، شناخته می‌شوند، در حالی که جنگل‌های بارانی به‌طور قابل توجهی دارای ابر بیشتری هستند، اما به دلیل نزدیکی به خط استوا، همچنان تابش خورشیدی جهانی خوبی را دریافت می‌کنند. انرژی زمین‌گرمایی پتانسیل تأمین مقادیر قابل توجهی انرژی در بسیاری از کشورهای شرق آفریقا را دارد. پتانسیل عظیمی برای انرژی زمین‌گرمایی در کافت شرق آفریقا وجود دارد که تقریباً ۵٬۹۰۰ کیلومتر طول دارد و چندین کشور در شرق آفریقا از جمله اریتره، اتیوپی، جیبوتی، کنیا، اوگاندا و زامبیا را در بر می‌گیرد. زیست‌توده استفاده ناپایدار از سوخت‌های زیست‌توده، تنوع زیستی را به خطر می‌اندازد و خطر آسیب یا تخریب بیشتر مناظر را به همراه دارد. زیست‌توده موجود در آفریقا عمدتاً به واسطه سوزاندن برای تولید انرژی استفاده می‌شود، با این حال، نیاز مبرمی به رسیدگی به سطح فعلی بیماری‌های تنفسی ناشی از سوزاندن زیست‌توده در خانه‌ها وجود دارد. با در نظر گرفتن اختلاف هزینه بین زیست‌توده و سوخت‌های فسیلی، بهبود فناوری مورد استفاده برای سوزاندن زیست‌توده بسیار مقرون‌به‌صرفه‌تر از استفاده از سوخت‌های فسیلی است. فناوری‌هایی مانند سیستم‌های گازی‌سازی و هضم بی‌هوازی، برخی از سیستم‌های محبوب مورد استفاده برای تبدیل سوخت‌های زیست‌توده به انرژی پاک‌تر هستند. پتانسیل یکپارچه‌سازی افقی انرژی خورشیدی و بادی بسیار توسعه‌پذیر هستند، زیرا سیستم‌هایی با توان کمتر از ۱ وات تا چندین مگاوات وجود دارند. این امر امکان راه‌اندازی اولیه برق‌رسانی به یک خانه یا روستا را با حداقل سرمایه اولیه در دسترس قرار می‌دهد. پیکربندی اجزای یک سیستم بادی یا خورشیدی همچنین سطحی از افزونگی عملکردی را فراهم می‌کند و قابلیت اطمینان سیستم را بهبود می‌بخشد. اگر یک پنل در یک آرایه خورشیدی چند پنلی آسیب ببیند، بقیه سیستم بدون هیچ مشکلی به کار خود ادامه می‌دهد. به‌طور مشابه، خرابی یک توربین بادی در پیکربندی چند توربینی باعث خرابی در تمام سطح سیستم نمی‌شود. از آنجا که پروژه‌های خورشیدی و بادی، برق را در محل مورد استفاده تولید می‌کنند، راه‌حلی ایمن، قابل اعتماد و مقرون‌به‌صرفه در دسترس قرار می‌دهند. سیستم‌های انرژی بادی و خورشیدی به سادگی راه‌اندازی می‌شوند، به راحتی کار می‌کنند، به راحتی تعمیر می‌شوند و دارای دوام بالایی هستند. حتی وقتی تفاوت نسبی در قدرت خرید، هزینه مواد، هزینه فرصت، هزینه نیروی کار و سربار در نظر گرفته شود، انرژی تجدیدپذیر برای افرادی که با کمتر از ۱ دلار در روز زندگی می‌کنند، گران خواهد ماند. بسیاری از پروژه‌های برق‌رسانی روستایی در گذشته از یارانه‌های دولتی برای تأمین مالی اجرای برنامه‌های توسعه روستایی استفاده می‌کردند. انجام پروژه برق‌رسانی روستایی توسط شرکت‌های انتفاعی دشوار است؛ در نواحی فقیرنشین اقتصادی، این برنامه‌ها به دلایل امکان تحقق باید با ضرر اجرا شوند. پیشنهاد شده است که به ازاء هر واحد کربن با منشأ آفریقا که توسط بازار اروپا مصرف می‌شود، مقدار از پیش تعیین‌شده‌ای از اعتبارات سبز یا اعتبارات کربن به دست آید. سپس شرکای اروپایی می‌توانند قطعات، اجزا یا سیستم‌ها را مستقیماً تأمین کنند، معادل آن را سرمایه‌گذاری کنند، یا برای تأمین مالی توزیع خدمات، دانش یا تجهیزات انرژی تجدیدپذیر، اعتبار قرض دهند. کمک‌های بین‌المللی که با هدف کاهش فقر انجام می‌شود، می‌تواند به سمت یارانه پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر هدایت شود. به دلیل نقش اساسی برق‌رسانی در حمایت از توسعه اقتصادی و اجتماعی، تأمین مالی برق‌رسانی روستایی را می‌توان به عنوان روش اصلی برای مقابله با فقر در نظر گرفت. برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) یک برنامه وام‌دهی برای تحریک قدرت بازار انرژی تجدیدپذیر با نرخ‌های بازگشت جذاب، کاهش هزینه‌های اولیه استقرار و ترغیب مصرف‌کنندگان برای در نظر گرفتن و خرید فناوری‌های تجدیدپذیر توسعه داده است. پس از یک برنامه وام‌دهی در بخش نیروگاه خورشیدی موفق که توسط برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد حمایت مالی شد و به ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در کشورهای در حال توسعه مانند هند کمک کرد تا سیستم‌های انرژی خورشیدی را تأمین مالی کنند، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد طرح‌های مشابهی را در سایر نقاط جهان در حال توسعه مانند آفریقا آغاز کرد - پروژه‌های تونس، مراکش و کنیا در حال حاضر عملیاتی شده‌اند و بسیاری از پروژه‌ها در سایر کشورهای آفریقایی در حال انجام هستند.Solar loan programme, kenya در آفریقا، کمک‌های برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد به غنا، کنیا و نامیبیا منجر به تصویب پیش‌نویس طرح‌های ملی آگاهی‌بخشی در مورد آب و هوا، انتشار نشریات به زبان‌های محلی، برنامه‌های رادیویی و سمینارها شده است. طرح توسعه بنگاه‌های انرژی روستایی (REED) یکی دیگر از تلاش‌های شاخص برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد است که بر توسعه بنگاه‌ها و تأمین مالی اولیه برای کارآفرینان انرژی پاک در کشورهای در حال توسعه غرب و جنوب آفریقا تمرکز دارد.UNEP REED fund دولت آفریقای جنوبی طرح ابتکاری انرژی‌های تجدیدپذیر آفریقای جنوبی (SARi) را راه‌اندازی کرده است تا یک ترتیب مالی ایجاد کند که امکان توسعه بخش قابل توجهی از انرژی‌های تجدیدپذیر در آفریقای جنوبی را از طریق ترکیبی از وام و کمک‌های مالی بین‌المللی و همچنین بودجه داخلی فراهم کند. این یک برنامه بسیار موفق بوده است که اکنون با عنوان REIPPP (برنامه تولیدکننده مستقل برق از انرژی تجدیدپذیر) شناخته می‌شود و چهار دوره تخصیص داده شده تاکنون تکمیل شده است. در دور اول، ۱۹ پروژه، در دور دوم، ۲۸ پروژه، در دور سوم، ۱۷ پروژه و در دور چهارم، ۲۶ پروژه اختصاص داده شد. بیش از ۶٬۱۰۰ مگاوات برق با مجموع ۱۹۴ میلیارد رند (۱۶ میلیارد دلار آمریکا) در این برنامه سرمایه‌گذاری شده است. لازم است ذکر شود که این رقم سرمایه‌گذاری نشان دهنده تأمین مالی کامل از سوی نهادهای خصوصی و بانک‌ها است - هیچ یارانه دولتی برای این برنامه وجود ندارد. نهادهای ناظر بخش انرژی به عنوان تسهیل‌کننده تأمین مالی پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر به اعتبار مؤسساتی که سیاست‌های انرژی تجدیدپذیر را تدوین و اجرا می‌کنند، بستگی دارد. این امر بار سنگینی را بر دوش نهادهای نظارتی انرژی در آفریقا می‌گذارد، که ممکن است کارکنان حرفه‌ای کمی داشته باشند و سابقه کاری در حدود یک دهه دارند. قوانین (سیاست‌های خرد) وضع‌شده توسط نهادهای نظارتی، تابع سیاست‌های کلی دولت در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر هستند و به نوعی به تفویض اختیار از سوی دولت بستگی دارند. | ## بخش 2: انرژی تجدیدپذیر در آفریقا | با این وجود، مواردی وجود دارد که نهاد ناظر می‌تواند به نمایندگی از مشتریان و شرکت‌های برق - با ارائه حقایق، گزارش‌ها و بیانیه‌های عمومی که دلیلی برای دقت در طراحی سیاست‌های عمومی در قبال انرژی‌های تجدیدپذیر ارائه می‌دهد، فعالانه عمل کند. تعامل بین چندین مرجع مستلزم هماهنگی برای همسوسازی سیاست‌ها، مشوق‌ها و فرآیندهای اداری (از جمله صدور مجوز و پروانه) است. البته، سیاست‌گذاری توسط نهادهای نظارتی، امری فرعی و ذاتی در وظیفه آنها برای تصمیم‌گیری در مورد پرونده یا مشاجرات خاص است. این نقش سیاست‌گذاری خرد از این واقعیت ناشی می‌شود که نمی‌توان از سیاست‌های کلان انرژی‌های تجدیدپذیر به‌طور منطقی انتظار داشت که تمام جنبه‌های سیاستی را که باید برای عملکرد کامل فرایند نظارتی تکامل یابند، پیش‌بینی کنند. این نکته به ویژه در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر، با فناوری‌های به سرعت در حال تغییر و نگرش‌های عمومی (و سیاسی) دائماً در حال تغییر، اهمیت دارد. خلاءهای موجود باید پر شوند و این نهادهای نظارتی هستند که با مسئولیت‌های عملکردی، تخصص فنی و تجربه عملی خود، بهترین موقعیت را برای انجام این وظیفه در کشورهای در حال توسعه در اختیار دارند؛ بنابراین، برای طراحی مزایده‌های قدرت خرید، برای ایجاد تعرفه‌های تضمین‌شده یا سایر ابزارهای ترویج انرژی‌های تجدیدپذیر، نهاد ناظر بخش انرژی تأثیر قابل توجهی بر نفوذ انرژی‌های تجدیدپذیر در آفریقا و سایر مناطق دارد. سرمایه‌گذاری‌ها آفریقا در طول دو دهه گذشته کمتر از ۲ درصد از سرمایه‌گذاری‌های جهانی در انرژی‌های تجدیدپذیر را جذب کرده است که منجر به دسترسی ناکافی به انرژی برای سه چهارم جمعیت آن شده است. در واکنش به این امر، مشارکت تسریع‌شده برای انرژی‌های تجدیدپذیر در آفریقا (APRA) در کنفرانس تغییر اقلیم سازمان ملل متحد ۲۰۲۳ و به دنبال اعلامیه نایروبی در مورد تغییرات اقلیمی راه‌اندازی شد. این طرح با هدف افزایش چشمگیر ظرفیت انرژی تجدیدپذیر آفریقا از ۵۶ گیگاوات در سال ۲۰۲۲ به ۳۰۰ گیگاوات تا سال ۲۰۳۰ اجرا می‌شود. تعدادی تأسیسات برق خورشیدی در مقیاس بزرگ، از جمله پروژه‌هایی در آفریقای جنوبی و الجزایر، در قاره آفریقا در دست ساخت هستند. اگرچه فناوری برق خورشیدی پتانسیل تأمین انرژی برای تعداد زیادی از مردم را دارد و در کشورهای توسعه‌یافته برای تولید برق در مقیاس بزرگ مورد استفاده قرار گرفته است، اما بزرگ‌ترین پتانسیل آن در آفریقا ممکن است تأمین برق در مقیاس کوچک‌تر و استفاده از این انرژی برای کمک به نیازهای روزمره مانند برق‌رسانی در مقیاس کوچک، نمک‌زدایی، پمپاژ آب و تصفیه آب باشد. اولین نیروگاه خورشیدی در مقیاس بزرگ در ناحیه آفریقای جنوب صحرا، نیروگاه ۸٫۵ مگاواتی در دهکده جوانان آگاهوزو-شالوم در منطقه رواماگانا، استان شرقی رواندا است. این شرکت زمین از این دهکده را، که همچون یک مؤسسه خیریه جهت اسکان و آموزش قربانیان نسل‌کشی رواندا است، اجاره کرد. این نیروگاه از ۲۸٬۳۶۰ پنل فتوولتائیک استفاده می‌کند و ۶ درصد از کل برق کشور را تولید می‌کند. این پروژه با بودجه و دانش علمی ایالات متحده، اسرائیل، هلند، نروژ، فنلاند و بریتانیا ساخته شد. چندین نمونه از نیروگاه‌های خورشیدی مقیاس کوچک متصل به شبکه، در آفریقا وجود دارد که از جمله آنها نیروگاه کیگالی سولیر (Kigali Solaire) فتوولتائیک با ظرفیت ۲۵۰ کیلووات در رواندا است. تحت برنامه فراهم سازی تولیدکننده خودگردان انرژی تجدیدپذیر آفریقای جنوبی، چندین پروژه توسعه یافته‌اند، از جمله پروژه انرژی خورشیدی جاسپر به ظرفیت ۹۶ مگاوات (DC) , پروژه فتوولتائیک لِسِدی ۷۵ مگاواتی (DC) و پروژه فتوولتائیک لتساتسی (Letsatsi) ۷۵ مگاواتی (DC), که همگی توسط شرکت آمریکایی سولاررزرو توسعه یافته و در سال ۲۰۱۴ تکمیل شده‌اند. + ظرفیت کل انرژی خورشیدی ۲۰۱۵–۲۰۲۴ (MW)۲۰۱۵۲۰۱۶۲۰۱۷۲۰۱۸۲۰۱۹۲۰۲۰۲۰۲۱۲۰۲۲۲۰۲۳۲۰۲۴۲٬۱۱۴۳٬۳۰۱۵٬۰۲۳۷٬۹۲۲۹٬۲۷۹۱۰٬۶۴۴۱۱٬۵۷۰۱۲٬۶۱۴۱۳٬۵۱۶۱۵٬۳۷۸ سازمان غیرانتفاعی پاور آپ گامبیا که در گامبیا فعالیت می‌کند، از فناوری برق خورشیدی برای تأمین برق مراکز درمانی گامبیا استفاده می‌کند و منبع قابل اطمینانی از برق را برای روشنایی، آزمایش‌های تشخیصی، درمان و پمپاژ آب فراهم می‌کند. سازمان غیرانتفاعی انرژی برای فرصت (EFO) که در غرب آفریقا فعالیت می‌کند، از انرژی خورشیدی برای مدارس، کلینیک‌های بهداشتی و ایستگاه‌های شارژ عمومی استفاده می‌کند و همچنین نحوه نصب فتوولتائیک را در مؤسسات فنی محلی آموزش می‌دهد. به ویژه ایستگاه‌های شارژ عمومی خورشیدی که به عنوان یک مدل نوآورانه برای تأمین برق جوامع روستایی منطقه شناخته شده‌اند. برخی طرح‌ها برای ساخت نیروگاه خورشیدی در بیابان‌های شمال آفریقا برای تأمین برق اروپا وجود دارد. پروژه دزرتِک، که توسط چندین شرکت انرژی و بانک اروپایی پشتیبانی می‌شود، قصد دارد برق تجدیدپذیر را در صحرای بزرگ آفریقا تولید کند و آن را از طریق یک شبکه ولتاژ بالا برای صادرات به اروپا و مصرف محلی در شمال آفریقا توزیع کند. پروژه تونور (TuNur) قرار است ۲ گیگاوات برق خورشیدی تولید شده از تونس را به بریتانیا منتقل کند. در منطقه شرق و جنوب آفریقا، برق خورشیدی به عنوان یک جزء کلیدی در رفع کمبود دسترسی به انرژی شناخته شده است. نور فراوان خورشید در این منطقه، پتانسیل قابل توجهی برای بهره‌برداری از انرژی خورشیدی ارائه می‌دهد و به رشد اقتصادی پایدار کمک می‌کند. پمپاژ آب خورشیدی یکی از ضروری‌ترین و مهلک‌ترین مشکلاتی که بسیاری از کشورهای جهان سوم با آن مواجه هستند، دسترسی به آب آشامیدنی سالم است. فناوری‌های برق خورشیدی می‌توانند با استفاده از ترکیبی از پمپاژ چاه آب با برق خورشیدی، برج آب یا مخزن نگهداری دیگر و یک دستگاه تصفیه آب با برق خورشیدی، با حداقل هزینه به کاهش این مشکل کمک کنند. این فناوری‌ها به کمترین نگهداری نیاز دارند، هزینه‌های عملیاتی پایینی دارند و پس از راه‌اندازی، به تأمین آب تمیز برای آشامیدن و کشاورزی کمک خواهند کرد. با داشتن مخازن به اندازه کافی بزرگ برای آبی که با فناوری برق خورشیدی، پمپ و تصفیه شده است، یک جامعه بهتر می‌تواند در برابر خشکسالی یا قحطی مقاومت کند. این آب مخزن می‌تواند توسط انسان یا دام مصرف شود یا برای آبیاری باغ‌ها و مزارع محلی مورد استفاده قرار گیرد و در نتیجه باعث بهبود عملکرد محصول و سلامت جامعه شود. یک سیستم تصفیه آب خورشیدی می‌تواند برای پاکسازی بسیاری از عوامل بیماری‌زا و میکروب‌ها از آب‌های زیرزمینی و رواناب‌ها استفاده شود. گروهی از این دستگاه‌ها که آب چاه یا رواناب را فیلتر می‌کنند، می‌توانند به بر طرف شدن وضعیت بهداشت در سطوح ضعیف و کنترل شیوع بیماری‌های ناشی از آب کمک کنند. کنیا به دلیل داشتن وزارت کشاورزی در حال رشد و بودجه نسبتاً خوب، از جمله مرکز تحقیقات کشاورزی کنیا، که تأمین مالی و نظارت بر بسیاری از پروژه‌های تحقیق روش و فناوری‌های تجربی را ارائه می‌کند، ممکن است کاندیدای خوبی برای آزمایش این سیستم‌ها باشد. اگرچه این فناوری خورشیدی ممکن است هزینه اولیه بالاتری نسبت به سوخت‌های فسیلی مرسوم داشته باشد، اما هزینه نگهداری و بهره‌برداری پایین و قابلیت کارکرد بدون سوخت، هزینه سیستم‌های خورشیدی را برای ادامه فعالیت ارزان‌تر تمام می‌کند. یک جامعه کوچک روستایی می‌تواند از سیستمی همچون این مورد، به‌طور نامحدود استفاده کند و پس از خرید و راه‌اندازی اولیه تجهیزات، آب آشامیدنی تمیز را با هزینه ناچیزی تأمین کند. در یک جامعه بزرگتر، این سیستم حداقل می‌تواند به تأمین آب کمک کند و فشارهای معیشتی روزانه را کاهش دهد. این فناوری قادر به پمپاژ صدها گالن آب در روز است و تنها محدودیت آن مقدار آب موجود در سفره‌های آب زیرزمینی است. با حداقل آموزش در زمینه بهره‌برداری و نگهداری، سیستم‌های پمپاژ و تصفیه آب خورشیدی این پتانسیل را دارند که به روستاییان آفریقایی در برآورده کردن یکی از اساسی‌ترین نیازهایشان برای بقا کمک کنند. | ## بخش 3: انرژی تجدیدپذیر در آفریقا | آزمایش‌های میدانی بیشتری توسط سازمان‌هایی مانند کی‌ای‌آرآی(KARI) و بسیاری از شرکت‌های تولیدکننده محصولات مورد نیاز در حال انجام است و این کاربردهای کوچک فناوری خورشیدی امیدوارکننده هستند. جمع‌آوری رواناب حاصل از باران در طول فصل بارندگی برای استفاده در دوران خشکسالی بعدی، مکمل آب چاه خواهد بود. آفریقای جنوبی شبکه اشتراک‌گذاری اطلاعات خود به نام اس‌یی‌ای‌آران‌یی‌تی (SEARNET) را دارد که کشاورزان را از تکنیک‌های جمع‌آوری و ذخیره آب باران مطلع می‌کند و برخی شاهد افزایش بازده و برداشت اضافی بوده‌اند. این آب می‌تواند برای کشاورزی یا دامداری مورد استفاده قرار گیرد، یا می‌تواند از طریق یک تصفیه‌کننده به آب مناسب برای مصرف انسان تبدیل شود. نمونه‌ها یک پمپ آب و سیستم ذخیره آب خورشیدی در سال ۲۰۰۴ در روستای کایراتی، چاد، به عنوان جبران غرامت زمین‌های کسب شده جهت توسعه نفت نصب شد. این سیستم از یک پمپ چاه استاندارد استفاده می‌کند که توسط یک آرایه پنل فتوولتائیک تغذیه می‌شود. آب پمپ شده در یک برج آب ذخیره می‌شود و فشار لازم برای رساندن آب به خانه‌های منطقه را فراهم می‌کند. این نحوه استفاده از درآمد نفت برای ساخت زیرساخت‌ها، نمونه‌ای از بهره بردن از منفعت کسب شده برای ارتقای سطح زندگی در مناطق روستایی است. صدها ایستگاه پمپاژ آب خورشیدی در سودان نقش مشابهی را ایفا می‌کنند که شامل کاربردهای مختلف سیستم‌های مختلف برای پمپاژ و ذخیره‌سازی است. پیشرفت‌های قابل توجهی حاصل شده است و به نظر می‌رسد نسل فعلی سیستم‌ها تحت شرایط خاص، قابل اعتماد و مقرون به صرفه باشند. یک سیستم پمپاژ فتوولتائیک برای پمپاژ ۲۵ متر مکعب در روز به آرایه خورشیدی تقریباً ۸۰۰ wp (وات‌پیک) نیاز دارد. چنین پمپی ۶٬۰۰۰ دلار آمریکا هزینه خواهد داشت، زیرا کل سیستم شامل هزینه ماژول‌ها، پمپ، موتور، لوله‌کشی، سیم‌کشی، سیستم کنترل و سازه نگهدارنده آرایه است. در مقایسه با پمپ‌های دیزلی، از نظر اقتصادی مقرون به صرفه‌تر است و نیازی به تأمین مرتب سوخت ندارد. تنها مشکلات تعمیر و نگهداری در پمپاژ فتوولتائیک، نه به دلیل خرابی دستگاه‌های فتوولتائیک، بلکه به دلیل خرابی پمپ است. دستگاه تصفیه آب خورشیدی که توسط یک شرکت استرالیایی توسعه و تولید شده است، یک راهکار کم‌هزینه و با هزینه نگهداری کم است که قادر است مقادیر زیادی آب، حتی آب دریا، را تا سطحی بهتر از استانداردهای مصرف انسان که توسط سازمان جهانی بهداشت تعیین شده است، تصفیه کند. این لایه پلاستیکی مجموعه‌ای از ناودان‌های متصل به هم است که آب را هنگام تبخیر و چکه کردن از سطوح جدا می‌کند. آب همچنین هنگام عبور از دستگاه، برای مدت طولانی در معرض تابش اشعه فرابنفش قرار می‌گیرد که بسیاری از باکتری‌ها، ویروس‌ها و سایر عوامل بیماری‌زا را از بین می‌برد. در یک منطقه آفتابی و استوایی مانند بسیاری از مناطق آفریقا، این دستگاه قادر است تا ۴۵ لیتر آب را در روز با یک واحد آرایه (سازه) تصفیه کند. مدرسه آب (The Water School) در حال حاضر از روش ضدعفونی‌سازی خورشیدی آب در مناطق هدف کنیا و اوگاندا استفاده می‌کند تا به مردم کمک کند آبی عاری از عوامل بیماری‌زا و باکتری‌های بیماری‌زا بنوشند. روش ضدعفونی‌سازی خورشیدی آب یک فرایند فرابنفش است که میکروارگانیسم‌های موجود در آب را از بین می‌برد تا از بیماری‌های ناشی از آب جلوگیری کند. کنیا در حال ساخت یک نیروگاه بادی به نام نیروگاه بادی دریاچه تورکانا (LTWP) در شهرستان مارسابیت است. این پروژه به عنوان بزرگ‌ترین نیروگاه بادی آفریقا، ضمن ایجاد شغل و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، تأمین برق ملی را افزایش خواهد داد. قرار است نیروگاه بادی دریاچه تورکانا با ظرفیت کامل خود ۳۱۰ مگاوات برق تولید کند. در ژانویه ۲۰۰۹، اولین توربین بادی در غرب آفریقا در باتوکونکو، روستایی در گامبیا، نصب شد. برنامه تولیدکننده مستقل برق از انرژی تجدیدپذیر آفریقای جنوبی، منجر به راه‌اندازی تعدادی نیروگاه بادی در این کشور شده است که اکنون به صورت تجاری در حال فعالیت هستند. این نیروگاه‌های بادی در حال حاضر در استان‌های کیپ شرقی، شمالی و غربی در حال بهره‌برداری هستند. تخمین زده می‌شود که ۱۰ نیروگاه در حال ساخت یا بهره‌برداری هستند و ۱۲ نیروگاه دیگر نیز در دور چهارم اجرای برنامه تولیدکننده مستقل برق از انرژی تجدیدپذیر تأیید شده‌اند. انرژی زمین‌گرمایی تاکنون، تنها کنیا از پتانسیل زمین‌گرمایی دره کافتی بزرگ بهره‌برداری کرده است. تخمین زده می‌شود که کنیا ۱۰٬۰۰۰ مگاوات انرژی زمین‌گرمایی بالقوه داشته باشد، و علاوه بر سه نیروگاه زمین‌گرمایی عملیاتی، بیست محل حفاری بالقوه در دست بررسی دارد., International Geothermal Association کنیا اولین کشور در آفریقا بود که در سال ۱۹۵۶ از انرژی زمین‌گرمایی استفاده کرد و بزرگ‌ترین نیروگاه زمین‌گرمایی این قاره، اولکاریا ۲ را در خود جای داده است که توسط شرکت کِنگِن اداره می‌شود، همان شرکتی که اولکاریا ۱ را نیز مدیریت می‌کند. Retrieved 9 April 2025.۲۰۱۵۲۰۱۶۲۰۱۷۲۰۱۸۲۰۱۹۲۰۲۰۲۰۲۱۲۰۲۲۲۰۲۳۲۰۲۴۱۱٬۸۴۳۱۲٬۱۶۹۱۲٬۷۵۴۱۳٬۱۵۷۱۳٬۸۲۴۱۴٬۱۶۵۱۴٬۴۳۹۱۴٬۶۶۴۱۵٬۰۴۷۱۵٬۴۲۷ اتیوپی منزلگاه یک نیروگاه زمین‌گرمایی چرخه دودویی است، اما به دلیل کمبود تجربه در بهره‌برداری از آن، از تمام پتانسیل تولید انرژی آن استفاده نمی‌شود. زامبیا چندین سایت برای ساخت و ساز در نظر گرفته است، اما پروژه‌های آنها به دلیل کمبود بودجه متوقف شده است. مزرعه گل اوسرین (Oserian) در کنیا از چندین چاه بخار رها شده توسط کنگن برای تأمین انرژی گلخانه خود استفاده می‌کند. علاوه بر این، از گرمای حاصل از فرایند زمین‌گرمایی برای حفظ دمای پایدار گلخانه استفاده می‌شود. همچنین می‌توان از این گرما در پخت و پز استفاده کرد که به از بین بردن وابستگی به سوزاندن چوب کمک می‌کند. بازگشت سرمایه در انرژی زمین‌گرمایی به سرعت سرمایه‌گذاری در سوخت‌های فسیلی نیست و ممکن است سال‌ها طول بکشد تا به نتیجه برسد؛ با این حال، هزینه نگهداری پایین و ماهیت تجدیدپذیر انرژی زمین‌گرمایی به معنای مزایای بیشتر در درازمدت است. کنیا، به عنوان یکی از پیشگامان و موفق‌ترین کشورهای بهره‌برداری کننده انرژی زمین‌گرمایی، اکنون از حمایت مالی قابل توجهی از بانک جهانی برخوردار است. | ## جمع‌بندی | این کشور میزبان کنفرانس‌های توسعه، بین نمایندگان برنامه محیط زیست سازمان ملل و دولت‌های مختلف آفریقایی است.