موضوع مقاله: مارگاریته هیملر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارگاریته هیملر | مقدمه: 194 دوران جوانی، نخستین ازدواج و جدایی مارگاریته بودن در شهرکی در نزدیکی برومبرگ در امپراتوری آلمان به دنیا آمد. | ## بخش 1: مارگاریته هیملر | در سال ۱۹۰۹، او به دبیرستان ویژهٔ دختران در برومبرگ، که در آن زمان شهری در امپراتوری آلمان (بیدگوشچ، لهستان کنونی) بود، رفت. مارگارت در جریان جنگ جهانی اول به عنوان پرستار آموزش دید و کار کرد و پس از پایان جنگ در بیمارستان صلیب سرخ آلمان مشغول به کار شد. مارگاریته که هفت سال از هیملر بزرگتر بود، همچون او به داروهای گیاهی و هومئوپاتی علاقمند بود و مالک بخشی از یک کلینیک خصوصی کوچک هم بود. آنها تمایل زیادی به کارآمدی و آراستگی داشتند، سخت مشتاق ارزشهای سنتی زندگی خانوادگی بودند، و هر دو سبک زندگی صرفه‌جویانه را ترجیح می‌دادند. او از شوهرش خوراک فکری ثابتی از یهودستیزی و هجمه‌ای علیه کمونیست‌ها و فراماسون‌ها دریافت می‌کرد. یهودی‌ستیزی او در نامه‌ای به هاینریش هیملر مورخ ۲۲ ژوئن ۱۹۲۸ مشهود بود، که در آن سخنان توهین‌آمیزی دربارهٔ یکی از صاحبان کلینیک خصوصی در برلین، متخصص زنان و جراح برنارد هاوشیلد بیان کرد و فریاد زد: «اون هاوشیلت! در ابتدا، هاینریش با تصمیم خود مبنی بر فاش کردن رابطه خود با مارگاریته برای والدینش دست و پنجه نرم کرد، چرا که اولا هفت سال از او بزرگتر بود و دوم آنکه قبلاً یک بار ازدواج کرده و مطلقه بود و مهم‌تر از همه، به این دلیل که پروتستان هم بود. هیچ‌یک از اعضای خانواده هیملر در مراسم عروسی شرکت نکردند، بنابراین ساق‌دوش‌های هاینریش پدر عروس و برادر عروس بودند. در نهایت، والدین هاینریش هیملر مارگاریته را پذیرفتند، اما خانواده از مارگاریته فاصله گرفتند و این موضوع در تمام طول رابطه این زوج به همین شکل باقی ماند. این زوج با هم تنها یک فرزند دختر به نام گوترون داشتند که در ۸ اوت ۱۹۲۹ به دنیا آمد. آنها همچنین گرهارت فون آئه، پسر یک افسر اس‌اس که قبل از جنگ مرده بود را به فرزندخواندگی پذیرفتند. مارگارت سهم خود از کلینیک را فروخت و از عواید آن برای خرید یک قطعه زمین در والترودرینگ در نزدیکی مونیخ استفاده کرد و در آنجا خانه‌ای پیش ساخته بنا کردند. هیملر دائماً به سبب کارهای حزبی از منزل دور بود، بنابراین همسرش مسئولیت زندگی خانوادگی روزمره آنها را بر عهده گرفت، از جمله پرورش دام - که عمدتاً ناموفق بود. پس از به دست گرفتن قدرت توسط نازی‌ها در ژانویه ۱۹۳۳، خانواده ابتدا به مولشتراسه در مونیخ و در سال ۱۹۳۴ به گموند ام تگرنزی نقل مکان کردند، و همان‌جا خانه‌ای خریدند. هیملر بعداً یک خانه بزرگ در دالم در حومه برلین داهلم به صورت رایگان و به عنوان اقامتگاه رسمی به دست آورد. این زوج در این هنگام به ندرت یکدیگر را می‌دیدند زیرا هیملر به‌شدت درگیر کارش بود. | ## بخش 2: مارگاریته هیملر | به‌دلیل مسئولیت‌های خطیر و پرشمار هیملر، رابطه با مارگاریته اندک‌اندک به تنش گرائید. مارگاریته وظیفه خود می‌دید که بعدازظهرهای چهارشنبه همسران رهبران ارشد اس‌اس را برای قهوه و چای به منزل دعوت کند. علیرغم تمام تلاش‌هایش و این واقعیت که او همسر رایشس‌فورر-اس‌اس بود، اما در محافل اس‌اس محبوبیتی نداشت. در جریان راه‌پیمایی نورنبرگ در سال ۱۹۳۸، مارگاریته هیملر با اکثر همسران رهبران عالی‌رتبه اس‌اس درگیری داشت که به عنوان یک گروه از گرفتن هر گونه راهنمایی و دستور از او خودداری کردند. به گفته روبرت گروارت مورخ و نویسنده زندگی‌نامه هایدریش، لینا هایدریش از مارگارت هیملر «نفرت شدید» داشت، که احتمالاً حسی متقابل بود. هیتویش پوتهاست منشی جوان هیملر که از سال ۱۹۳۶ برای ائ کار می‌کرد، از سال ۱۹۳۸ معشوقه هیملر شد. هیملر از او دو فرزند داشت: یک پسر، هلگه (متولد ۱۹۴۲) و یک دختر، نانت-دوروتیا (متولد ۱۹۴۴). مارگارت که در آن زمان با دخترش در شهر گموند ام تگرنزی در بایرن زندگی می‌کرد، در سال ۱۹۴۱ از این رابطه مطلع شد. مارگارت و هیملر قبلاً از لحاظ روحی-معنوی از هم جدا شده بودند و او تصمیم گرفت به خاطر دخترش این رابطه عشقی پنهان همسرش را تحمل کند. جنگ جهانی دوم هنگامی که جنگ جهانی دوم آغاز شد، مارگاریته هیملر به راه‌اندازی یک بیمارستان نظامی وابسته به صلیب سرخ آلمان کمک کرد. در دسامبر ۱۹۳۹، او بر بیمارستان‌های صلیب سرخ در ناحیه نظامی سوم (برلین-براندنبورگ) نظارت می‌کرد. در این سمت، او مأموریت‌هایی را در سرزمین‌ها و کشورهای اشغال شده توسط ورماخت آلمان هدایت کرد. در مارس ۱۹۴۰، مارگارت سفر کاری ثبت‌شده‌ای به لهستان تحت اشغال آلمان داشت، بنابراین او قطعاً شاهد وقایع آنجا بوده است. هیملر در دست‌نوشته‌های خود که در حین خدمت نگاشته شده بود، نوشت: «سپس من در پوزنان، ووچ و ورشو بودم. این اراذل و اوباش یهودی لهستانی، اکثر آنها شبیه انسان نیستند و کثیفی آن غیرقابل توصیف است. 198 در فوریه ۱۹۴۵، وی در نامه‌ای به گبهارت هیملر، دربارهٔ هاینریش گفت: «چه شگفت‌انگیز است که او به کارهای بزرگ فراخوانده شده و با آنها برابری می‌کند. | ## بخش 3: مارگاریته هیملر | کل آلمان به او چشم دوخته است.» هاینریش هیملر به نخستین دخترش، گوترون بسیار نزدیک بود و او را پوپی («عروسک») صدا می‌کرد. او هر چند روز یک بار با گوترون تماس می‌گرفت و تا جایی که امکانش را می‌یاف به او سر می‌زد. پس از تهاجم نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا به بولتسانو در مه ۱۹۴۵، مارگاریته و گوترون دستگیر شدند. مارگاریته در طول دوران بازداشتش مورد بازجویی قرار گرفت، اما مشخص شد که او از کارهای رسمی شوهرش مطلع نبوده و به او را زنی با «طرز فکر شهرستانی» توصیف کردند که ذهنیت اینچنینی‌اش در طول بازجویی هم ادامه داشت. در سپتامبر ۱۹۴۵، مارگاریته دوباره مورد بازجویی قرار گرفت، اما این بار در جریان دادگاه نورنبرگ بود. مارگاریته مارگارت در آنجا صریحاً توسط هیئت اجرایی این مرکز تأیید شد، اما مورد تشکیک و مناقشه هم بوده است. 197 مارگاریته در سال ۱۹۴۸ در بیله‌فلد به‌عنوان مجرم خُرد (گروه ۳) طبقه‌بندی شد و بر این اساس قرار بود در برنامهٔ نازی‌زدایی قرار گیرد. در سال ۱۹۵۰، مارگارت یک وکیل برای به چالش کشیدن این طبقه‌بندی استخدام کرد، زیرا او ادعا کرد که عضویت اولیه او در حزب نازی چیزی بیش از «اسمی» نبوده و رتبه بالای او ناشی از خدمت اولیه سال‌های نخست و قدیم او در صلیب سرخ آلمان است که از سال ۱۹۱۴ در آن خدمت کرده بود. مارگاریته اظهار داشت با آنکه همسر رایشس‌فورر-اس‌اس بوده است، اما همواره از کانون توجهات دور مانده بود. با این وجود، کمیته نازی‌زدایی در دتمولت طبقه‌بندی او را مجدداً بررسی و ادعا کرد که او احتمالاً از اهداف حزب نازی حمایت و اقدامات شوهرش را تأیید می‌کند. وکیل او در طول فرایند تجدیدنظر بعدی اصرار داشت که مارگاریته نمی‌تواند مسئول اقدامات شوهرش شناخته شود و استدلال کرد که چنین تصمیمی بر اساس ایده همدستی خویشاوندی گرفته شده که به این معنی است که او به صرفِ داشتنِ روابط خانوادگی مسئول است. بر اساس این حکم، او با وجود اینکه از جنایات شوهرش دور نبوده، نباید بابت آنها پاسخگو بوده و مجازات شود. استدلال‌های دیگری نیز ارائه شد مبنی بر اینکه او و دخترش از ترقی و مقام همسرش سود برده‌اند. به همین دلیل، بار دیگر یک محکمه نازی‌زدایی که پیش‌تر توسط نخست‌وزیر باواریا هانس ایهارد آغاز شده بود، در منطقهٔ تحت اشغال بریتانیا در آلمان از سر گرفته شد. در ۱۵ ژانویه ۱۹۵۳، در جلسه نهایی علیه مارگاریته در مونیخ، او به عنوان یکی از ذی‌نفعان رژیم نازی طبقه‌بندی شد و بنابراین در رده دوم (فعالان، مبارزان، و سودجویان یا افراد مجرم - به آلمانی: Belastete) قرار گرفت و به ۳۰ روز کار ویژه/تنبیهی محکوم شد. شخصیت گوترون از تجربه‌ای تکوین یافت که مدعی بود ناشی از بدرفتاری‌هایی که با او مادرش شده بود، نشات می‌گرفت و از آن پس به یاد و خاطر پدرش پایبند ماند. | ## جمع‌بندی | ارزیابی پتر لونگریش خاطرنشان می‌کند که مارگاریته هیملر احتمالاً از اسرار رسمی یا پروژه‌های برنامه‌ریزی شده همسرش در دوران نازی اطلاعی نداشت.