موضوع مقاله: بازنمایی برهنگی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بازنمایی برهنگی | مقدمه: بازنمایی برهنگی یا نمودهای تصویری برهنگی شامل تمام بازنمایی‌ها یا تصاویر بدن برهنه انسان در رسانه‌های تصویری می‌شود. | ## بخش 1: بازنمایی برهنگی | در تمدنی که تصویرسازی در آن رواج دارد، قراردادهای تصویری پیوسته بر آنچه در ظاهر انسان طبیعی است، تأکید می‌کنند و این بخشی از اجتماعی شدن است. هر تصویری که به راحتی در یکی از این سه دسته قرار نگیرد، ممکن است به اشتباه تفسیر شود و منجر به اختلاف شود. بحث‌برانگیزترین اختلافات بین هنرهای زیبا و تصاویر شهوانی است که تمایز قانونی بین تصاویر مجاز یا ممنوع را تعریف می‌کند. تصویرسازی به‌عنوان هر تصویر واقعی از بازنمایی‌های دقیق گرفته تا توصیفات کلامی، تعریف می‌شود. به تصویر کشیدن مترادف تصویرسازی است، اما شامل ایفای نقش روی صحنه به‌عنوان یکی از اشکال بازنمایی نیز می‌شود. برهنگی در هنر برهنگی در هنر–نقاشی، مجسمه‌سازی و اخیراً عکاسی–عموماً منعکس‌کننده استانداردهای اجتماعی آن زمان در زیبایی‌شناسی و حیا/اخلاق بوده است. این نگرش در آثار هنری آنها که بدن انسان را به شکلی ایده‌آل به تصویر می‌کشند، منعکس شده است. نقاشی‌های گلدانی و مجسمه‌هایی از زنان برهنه نیز ساخته می‌شدند که برهنگی زنان همانند مردان به معنای قهرمانانه بود. یک نمونه از چنین آثار هنری، مجسمه آفرودیت از کنیدوس اثر پرکسیتلیز از قرن چهارم پیش از میلاد است. پرتره‌های به اصطلاح «تمثیلی» برونتسینو، مانند پرتره آندره‌آ دوریا در نقش نپتون، از دریاسالار جنوایی آندره‌آ دوریا، کمتر معمول هستند، اما احتمالاً به دلیل ویژگی خاص قرار دادن یک شخصیت شناخته‌شده عمومی در حالت برهنه به‌عنوان یک چهره اسطوره‌ای، نپتون یا پوزئیدون، خدای دریا و زلزله، حتی جذاب‌تر نیز هستند. او به‌عنوان مردی قدرتمند و مردانه به تصویر کشیده شده است که روحیه، قدرت، نیرو و توان مردانه را نشان می‌دهد. | ## بخش 2: بازنمایی برهنگی | پرتره‌ها و تصاویر برهنه بدون تظاهر به معنای تمثیلی یا اسطوره‌ای، از دوران رنسانس به بعد، ژانر هنری نسبتاً رایجی بودند. برخی، تابلوی «ماخای برهنه» اثر فرانسیسکو گویا، حدود سال ۱۸۰۰، را «اولین تصویر برهنه زن کاملاً بی‌ادبانه در اندازه واقعی در هنر غرب» می‌دانند، اما نقاشی‌های زنان برهنه در اسپانیا ناشناخته نبودند. این نقاشی در یک اتاق خصوصی، همراه با دیگر تصاویر برهنه، از جمله تابلوی «آینه ونوس» اثر ولاسکز که خیلی قدیمی‌تر است، آویزان بود. با رنسانس، علاقه به تمدن کلاسیک احیا شد و اساطیر یونانی الهام‌بخش بسیاری از آثار هنری شد. علاوه بر این، سنت یهودی-مسیحی، خود الهام‌بخش تعدادی از مجسمه‌ها و نقاشی‌های برهنه بوده است. تصویرسازی‌هایی از دوران جوانی قرن‌ها، برهنگی کودکان در نقاشی‌هایی که داستان‌های تمثیلی یا مذهبی را به تصویر می‌کشیدند، رایج بود. نقاشان مدرن تصاویری از کودکان برهنه خلق کرده‌اند که زندگی روزمره را به تصویر می‌کشند. یکی از مشهورترین آنها مانکن پیس'' در بروکسل است که پسر جوان برهنه‌ای را در حال ادرار کردن در فواره پایین نشان می‌دهد. هنری اسکات توک پسران جوان برهنه‌ای را در حال انجام فعالیت‌های روزمره ساحلی، شنا، قایق‌سواری و ماهیگیری نقاشی کرده است. اتو لومولر به خاطر نقاشی‌های برهنه‌اش از مردان جوان که اغلب اندام تناسلی را به تصویر می‌کشید، جنجال آفرید. بالتوس و ویلیام-آدولف بوگرو دختران برهنه را در بسیاری از نقاشی‌های خود گنجانده بودند. | ## بخش 3: بازنمایی برهنگی | عکاسان حرفه‌ای مانند ویل مک‌براید، جک استورگز، سالی مان، دیوید همیلتون، ژاک بوربولون، گارو آیدا و بیل هنسون عکس‌هایی از کودکان برهنه برای انتشار در کتاب‌ها و مجلات و برای نمایش عمومی در نگارخانه‌ها تهیه کرده‌اند. به گفته برخی، عکس‌هایی از این دست قابل قبول هستند و باید قانونی باشند (یا قانونی باقی بمانند) زیرا آنها شکل برهنه کودکان را به شیوه‌ای هنری نشان می‌دهند، کودکان مورد آزار جنسی قرار نگرفته‌اند و عکاسان از والدین یا قیم‌ها اجازه کتبی دریافت کرده‌اند. مخالفان پیشنهاد می‌کنند که چنین آثاری باید ممنوع شوند (یا همچنان ممنوع بمانند) و نوعی پورنوگرافی کودکان را نشان می‌دهند که شامل سوژه‌هایی است که ممکن است در طول یا پس از خلق آنها آسیب روانی دیده باشند. استورگز و همیلتون هر دو پس از محکومیت عمومی آثارشان توسط فعالان مسیحی از جمله رندال تری، مورد بازجویی قرار گرفتند. چندین تلاش برای پیگرد قانونی استورگز، بارنز اند نوبل، متوقف یا از دادگاه رد شده است و آثار استورگز در بسیاری از موزه‌ها، از جمله موزه هنر متروپولیتن نیویورک، به نمایش گذاشته شده است. مواردی وجود داشته است که در آنها عکس‌های فوری گرفته شده توسط والدین از نوزادان یا کودکان نوپای خود در حال حمام کردن یا به هر نحو دیگری برهنه، نابود شده یا به‌عنوان پورنوگرافی کودکان به نیروی انتظامی تحویل داده شده‌اند. چنین مواردی ممکن است نمونه‌هایی از ادعاهای دروغین سوءاستفاده جنسی از کودکان باشند. لین پاول، پیگرد قانونی چنین مواردی را از نظر پانیک اخلاقی پیرامون سوءاستفاده جنسی از کودکان و پورنوگرافی کودکان توصیف کرده است. استعمار در قرن نوزدهم، خاورگرایی نمایانگر دیدگاه اروپایی‌ها نسبت به فرهنگ‌های مسلمانان شمال آفریقا و آسیا بود. به تصویر کشیدن زنان مسلمان برهنه شامل «کارت‌پستال‌های فرانسوی» که با قرار گرفتن در دسته قوم‌نگاری به جای پورنوگرافی برای عموم توزیع می‌شد، از مجازات‌های قانونی گریخت. | ## جمع‌بندی | در هنرهای زیبا، بسیاری از نقاشان از استعاره حرمسرا به‌عنوان زمینه‌ای قابل قبول برای زنان برهنه و نیمه‌برهنه استفاده می‌کردند.