موضوع مقاله: قدیتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قدیتا | مقدمه: قدیتا (به عربی: ) روستایی عرب فلسطینی با جمعیت ۲۴۰ نفر بود که در حدود ۴٫۵ کیلومتری شمال‌غربی صفد قرار داشت. | ## بخش 1: قدیتا | این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تصرف و تخلیه شد و بخشی از ساکنان آن به روستای عکبره در جنوب صفد رانده شدند و در آنجا به‌عنوان آوارگان درون‌سرزمینی فلسطینی زندگی کردند؛ گروهی دیگر نیز به اردوگاه‌های پناهندگان در لبنان یا سوریه گریختند. قدیتا بر فراز دامنهٔ تپه‌ای در جلیل علیا و در ارتفاع ۷۷۵ متری از سطح دریا بنا شده بود. اقتصاد روستا بر دامداری و کشاورزی ـ به‌ویژه غلات، انجیر، انار، انگور و زیتون ـ استوار بود. امروزه از روستا جز چند گور در گورستان و آوارهای سنگی خانه‌های ویران‌شده چیزی برجای نمانده‌است. بر پایهٔ دفاتر مالیاتی عثمانی در حدود ۱۵۹۶، این روستا به ناحیهٔ جیره از سنجق صفد تعلق داشت و ۲۷ خانوار با جمعیت تخمینی ۱۴۹ نفر داشت که همگی مسلمان بودند. ساکنان مالیاتی ثابت به نرخ ۲۵ درصد بر گندم، جو، تاکستان‌ها، کندوهای عسل و بزها می‌پرداختند که مجموع آن ۴٬۰۳۰ آقچه بود. روستا با نام «کدیس» در نقشه‌ای که پیر ژاکوتن در جریان لشکرکشی ناپلئون به مصر و شام در سال ۱۷۹۹ ترسیم کرد نمایان است. ادوارد رابینسون در سال ۱۸۳۸ نوشت: «کدیتا تاکستان‌ها و درختان انجیر فراوانی در پیرامون خود دارد و از زلزله آسیب سنگینی دیده‌است.» او همچنین آن را روستایی در ناحیهٔ صفد ثبت کرد. | ## بخش 2: قدیتا | در سال ۱۸۷۵، ویکتور گرن تنها ده خانه یافت که ده خانوادهٔ مسلمان در آن‌ها ساکن بودند. او دربارهٔ آب‌انبارهای تراشیده‌شده در صخره نوشت که نشان‌دهندهٔ وجود یک سکونتگاه باستانی در آن مکان است. در سال ۱۸۸۱، گزارش بررسی فلسطین غربی از سوی صندوق اکتشاف فلسطین روستای «کدیثا» را چنین توصیف کرد: «روستایی از گِل و سنگ با نزدیک به ۲۰۰ مسلمان بر دامنهٔ تپه‌ای با باغ‌های انجیر، دارای یک حوضچه و چشمه.» فهرست جمعیتی حدود سال ۱۸۸۷ جمعیت روستا را نزدیک به ۳۱۵ نفر نشان می‌دهد که همگی مسلمان بودند. دوره قیمومت بریتانیا در دورهٔ قیمومت بریتانیا بر فلسطین، قدیتا به سمت شمال و جنوب گسترش یافت؛ خانه‌ها به‌هم چسبیده و از سنگ ساخته شده بودند. این رقم در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۱۷۰ نفر در ۳۲ خانه رسید که باز هم همگی مسلمان بودند. اقتصاد روستا بر دامداری و کشت محصولات زراعی به‌ویژه غلات، انجیر، انار و انگور و نیز زیتون استوار بود. بر پایهٔ آمار سال ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۲۴۰ مسلمان بود و کل مساحت زمین ۲٬۴۴۱ دونوم بود که از این میان ۱۵۰ دونوم باغ و زمین آبی، ۱٬۴۵۲ دونوم زمین زراعی و ۳۱ دونوم زمین ساخته‌شده (شهری) بود. جنگ ۱۹۴۸ و پس از آن مانند بسیاری از روستاهای فلسطینی در شرق جلیل، قدیتا یک روز پس از سقوط صفد به دست نیروهای اسرائیلی در جریان عملیات یفتاح در ۱۰ مه ۱۹۴۸ تخلیه شد. | ## بخش 3: قدیتا | بنا بر گزارش‌های اطلاعات نظامی اسرائیل، چندین روستا در جلیل از جمله قدیتا بلافاصله پس از سقوط صفد از سکنه خالی شدند. بخشی از ساکنان به روستای عکبره در جنوب صفد رانده شدند و به گفتهٔ ولید خالدی، در آنجا سال‌ها در شرایط بسیار دشواری زندگی کردند. هیچ شهرک یهودی‌نشینی بر زمین‌های خود روستا ساخته نشد، هرچند شهرک‌های کفر حوشن (بر زمین‌های روستای صفصاف در شمال‌غربی) و دالتون (بر زمین‌های روستای دلاته در شمال‌شرقی) در فاصلهٔ نزدیکی از موقعیت روستا قرار دارند. خالدی بازمانده‌های روستا را چنین توصیف می‌کند: «گورهایی از گورستان و آوارهای سنگی خانه‌های ویران‌شده.» خار و گیاهان وحشی و نیز چند درخت انجیر و زیتون رهاشده محل روستا را پوشانده‌اند. جغرافیا قدیتا بر فراز یکی از بلندی‌های جلیل علیا در ارتفاع ۷۷۵ متری از سطح دریا ساخته شده بود. وادی العین در یک‌چهارم کیلومتری غرب و وادی طیطبا در نیم‌کیلومتری شرق روستا جریان داشتند. | ## جمع‌بندی | هر دو از سرشاخه‌های وادی الطواحین بودند که خود به وادی العمود و سرانجام به دریاچهٔ طبریه می‌ریخت.