aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: عتنیئل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عتنیئل | مقدمه: این شهرک در بخش جنوبی جبال‌الخلیل و در جنوب شهر الخلیل واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای هار حبرون قرار دارد. | ## بخش 1: عتنیئل | این شهرک میان شهرهای فلسطینی یطا و الظاهریه و در مجاورت بزرگراه ۶۰ که اورشلیم و بئرشبع را به هم پیوند می‌دهد جای گرفته‌است. عتنیئل به‌عنوان مرکز منطقه‌ای در کوهستان الخلیل کارکرد دارد و دارای نهادهای آموزشی گوناگونی از جمله یشیوای حسدر، دبیرستان دینی، مدرسه راهنمایی و دبستان منطقه‌ای است. جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. پیشینه شهرک عتنیئل در سال ۱۹۸۳ میلادی در جنوب بیت حجای و شمال شمعا و روستاهای فلسطینی السموع، یطا و الظاهریه پایه‌گذاری شد. پیش از آن، یک پایگاه نظامی-غیرنظامی از نوع ناحال با نام کاری «ناحال دوریت» در ۲۷ ژوئیه ۱۹۸۳ در این مکان برپا شد. شهرک غیرنظامی عتنیئل در ۱۱ اکتبر ۱۹۸۳ با هشت خانواده بنیان‌گذاری شد و تا سال ۱۹۸۷ شمار خانوارها به پانزده رسید. همچنین در سال ۱۹۸۷ یک نهاد آموزش دینی در شهرک تأسیس شد که بعدها به یشیوای عتنیئل تبدیل گردید. | ## بخش 2: عتنیئل | در سال ۱۹۹۶ ساخت محله جدیدی به نام «نحلت عمی» در تپه‌ای در شرق شهرک آغاز شد که نخست شامل کاروان‌های موقت بود و سپس ساختمان‌های آجری جایگزین آنها شد. زیرساخت‌ها عتنیئل دارای استخر شنا، دو میکوه (مردانه و زنانه)، کنیسه‌های اشکنازی و سفاردی، کتابخانه عمومی، فروشگاه، درمانگاه و شعبه‌ای از سازمان «ید سارا» است. دبستان منطقه‌ای شهرک به کودکان عتنیئل و شهرک‌های پیرامون خدمات آموزشی ارائه می‌دهد و ساختمان جدید آن در سال ۲۰۰۶ به بهره‌برداری رسید. دسترسی عتنیئل از راه بزرگراه ۶۰ که شاهراه اصلی شمالی-جنوبی کرانه باختری است به شبکه حمل‌ونقل متصل می‌شود. ورود به بئرشبع از طریق بزرگراه ۶۰ با ایست بازرسی میتار کنترل می‌شود و خودروهای دارای پلاک سبز (تشکیلات خودگردان فلسطین) اجازه عبور ندارند. جایگاه در حقوق بین‌الملل جامعه جهانی همه شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را ناقض ممنوعیت کنوانسیون چهارم ژنو دربارهٔ انتقال جمعیت غیرنظامی اشغالگر به سرزمین اشغالی می‌داند. اسرائیل مدعی است که کنوانسیون چهارم ژنو شامل سرزمین‌های فلسطینی نمی‌شود زیرا این سرزمین‌ها پیش از تسلط اسرائیل در اختیار هیچ حکومت مستقلی نبوده‌اند. | ## بخش 3: عتنیئل | این دیدگاه از سوی دیوان بین‌المللی دادگستری و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ رد شده‌است. در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۲، در جریان انتفاضه دوم، دو تیرانداز فلسطینی به یشیوای عتنیئل حمله کردند و ۴ نفر کشته و ۱۰ نفر زخمی شدند. در نوامبر ۲۰۱۱، خاخام دان مرتسباخ از ساکنان عتنیئل کشته و دو زن زخمی شدند؛ گشتی از نیروهای دفاعی اسرائیل در ساعات اولیه بامداد به اشتباه به خودروی آنان که به‌سوی غار مخپلا برای نماز می‌رفتند آتش گشود. در ژانویه ۲۰۱۶، یک فلسطینی وارد خانه دافنا مئیر شد و او را در برابر سه فرزندش با چاقو به قتل رساند. در ژوئیه ۲۰۱۶، میکائیل مارک از ساکنان عتنیئل در تیراندازی از خودرو در تقاطع آدورایم نزدیک عتنیئل کشته و اعضای خانواده‌اش زخمی شدند. | ## جمع‌بندی | بر پایه آمار رسمی، جمعیت شهرک از ۲۱۶ نفر در سال ۱۹۹۲ به ۵۶۰ نفر در سال ۲۰۰۰ و ۹۵۳ نفر در سال ۲۰۱۳ رسید.
موضوع مقاله: پتصائل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پتصائل | مقدمه: این شهرک در مرکز دره رود اردن و در فاصلهٔ ۳۴٫۵ کیلومتری از خط سبز قرار دارد و از نظر اداری در حوزهٔ صلاحیت شورای منطقه‌ای بقعت هیاردن جای می‌گیرد. | ## بخش 1: پتصائل | نام این شهرک برگرفته از فسائیل، برادر بزرگ‌تر هرود بزرگ، است که در دوران باستان شهری را در همین ناحیه به نام او بنا کرده بود. جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. نام در دورهٔ رومی، هرود بزرگ پادشاه یهودیه شهر تازه‌ای را در دره رود اردن در شمال اریحا بنیان نهاد و آن را به افتخار برادر بزرگ‌ترش فسائیل فسائلیس نامید.یوسف فلاوی، جنگ یهود ۱٫۲۱٫۹ بقایای این شهر باستانی در همین منطقه شناسایی شده‌اند. پیشینه زمینهٔ شهرک‌سازی پس از تصرف کرانه باختری توسط اسرائیل در سال ۱۹۶۷، گسترش شهرک‌سازی در این منطقه آغاز شد. پایه‌گذاری شهرک پتصائل در سال ۱۹۷۰ در نزدیکی معاله افرایم توسط سربازان پیشین که اعضای جنبش موشاوها بودند پایه‌گذاری شد. در سال ۱۹۷۵ شهرک به مکانی در دره منتقل شد که زمین‌های کشاورزی اعضا در آنجا قرار داشت. | ## بخش 2: پتصائل | بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، برای ساخت پتصائل اسرائیل زمین‌هایی را از دو روستای فلسطینی مصادره کرد: ۱٬۲۴۲ دونوم از فسائیل و ۱۷۶ دونوم از الجفتلک. در سال‌های اخیر شهرک نزدیک به ۳۰ خانوادهٔ تازه را جذب کرده که بیشتر آنان فرزندان اعضای بنیان‌گذار هستند. در آغاز سدهٔ بیست‌ویکم، پتصائل مانند همهٔ منطقهٔ شورای بقعت هیاردن در طرح دیوار حائل کرانه باختری گنجانده نشده بود. در جریان انتفاضهٔ دوم حملهٔ جدی فلسطینی به این شهرک و به‌طور کلی به بیشتر منطقهٔ دره اردن رخ نداد. جایگاه حقوقی جامعهٔ بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل و ایالات متحده با این دیدگاه مخالفت می‌کنند. موقعیت جغرافیایی پتصائل در ارتفاع ۲۳۵ متر زیر سطح دریا در بخش مرکزی دره رود اردن جای دارد و ۲۰ کیلومتر در شمال مرکز اریحا، ۳۵ کیلومتر در شمال شرق بخش تاریخی اورشلیم و ۶۳ کیلومتر در شرق مرکز تل‌آویو واقع شده‌است. | ## بخش 3: پتصائل | موشاو در فاصلهٔ نزدیک به ۷ کیلومتری رود اردن قرار دارد که مرز بین‌المللی میان کرانه باختری تحت کنترل اسرائیل و پادشاهی اردن را تشکیل می‌دهد. تنها آبادی مهم فلسطینی در نزدیکی پتصائل روستای فسائیل است که نام آن یادگار نام باستانی فسائلیس است. اقتصاد بیشتر ساکنان شهرک از راه کشاورزی امرار معاش می‌کنند و اعضای جوان‌تر هم در بخش کشاورزی و هم در مشاغل دیگر کار می‌کنند. در سال ۲۰۱۳ شهرک دارای ۳٬۹۶۰ دونوم زمین زیر کشت بود که از این میزان ۲٬۷۰۰ دونوم به نخل خرما، ۸۰۰ دونوم به تاکستان، ۴۰۰ دونوم به سبزیجات (بیشتر فلفل دلمه‌ای) و ۶۰ دونوم به پرورش گل اختصاص داشت. روزنامهٔ هاآرتص گزارش داد که این پیست غیرقانونی بوده و با بودجهٔ عمومی توسط شورای منطقه‌ای کرانه باختری ساخته شده‌است. خدمات اجتماعی و شهری شهرک دارای دو کودکستان، چند باشگاه برای اعضا، کنیسه، استخر، فروشگاه مواد غذایی و مکان‌های تفریحی است. | ## جمع‌بندی | بخشی از برق شهرک از صفحه‌های خورشیدی تأمین می‌شود و برخی ساکنان نیز برای مصرف شخصی از پنل‌های خورشیدی بهره می‌گیرند.
موضوع مقاله: ریمونیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ریمونیم | مقدمه: این شهرک در کنار جاده آلون و در فاصله‌ای نزدیک به بیست دقیقه رانندگی از شمال شرقی اورشلیم قرار دارد و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای ماته بنیامین اداره می‌شود. | ## بخش 1: ریمونیم | جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. ریمونیم در سال ۱۹۷۷ به‌عنوان پایگاه نظامی موقت ناحال بنیان‌گذاری شد و سه سال بعد به مکان کنونی خود انتقال یافت و به شهرکی غیرنظامی تبدیل شد. ریشه‌شناسی نام نام این شهرک از «صخره ریمون» در کتاب مقدس (در نزدیکی روستای کنونی رامون) گرفته شده‌است. این نام برگرفته از کتاب داوران است: «اما ششصد مرد روی برگرداندند و به سوی بیابان به صخره ریمون گریختند و چهار ماه در صخره ریمون ماندند» (داوران، ۲۰:۴۷). | ## بخش 2: ریمونیم | بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل ۳۹۳ دونوم زمین را از شهر فلسطینی طیبه (رام‌الله) مصادره کرد تا شهرک ریمونیم را در سال ۱۹۷۷ بسازد. ریمونیم در سال ۱۹۷۷ (۲۰ شواط ۵۷۳۷ عبری) به‌عنوان پایگاه نظامی پیشگام ناحال بنیان‌گذاری شد. سه سال بعد در سال ۱۹۸۰ (۴ تیشری ۵۷۴۱) به مکان کنونی انتقال یافت، غیرنظامی شد و با یاری سازمان شهرک‌سازی آمانا به شهرکی مسکونی برای یهودیان غیرمذهبی (اسرائیلی) تبدیل گردید. در اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی اجازه سکونت به یهودیان مذهبی نیز داده شد؛ پیش از آن شهرک تقریباً به‌طور کامل سکولار بود. | ## بخش 3: ریمونیم | جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد؛ اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. زیرساخت‌ها و امکانات در ریمونیم امکانات گوناگونی وجود دارد که دربرمی‌گیرد: کنیسه و میقوه، استخر شنای نیمه‌المپیک (که از ژوئن تا سپتامبر کار می‌کند)، اداره پست، مهدکودک، کودکستان، کتابخانه، زمین بسکتبال و مرکز جوانان. در کناره شهرک یک دیدگاه (بلندای دیدبانی) وجود دارد که از آن می‌توان دره رود اردن و دریای مرده را نظاره کرد. باستان‌شناسی در محدوده شهرک، ویرانه‌های باستانی دوره‌های روم و بیزانس موسوم به خربت الکلیا قرار دارد. | ## جمع‌بندی | این محوطه شامل صومعه‌ای از گونه سنوبیوم است که درون دژی متعلق به دوره متأخر رومی ساخته شده‌است.
موضوع مقاله: روعی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روعی | مقدمه: این شهرک در دره رود اردن واقع شده و از نظر اداری در حوزه صلاحیت شورای منطقه‌ای بقعت هیاردن قرار دارد. | ## بخش 1: روعی | روعی در سپتامبر ۱۹۷۶ به‌عنوان یک شهرک نظامی ناحال پایه‌گذاری شد و دو سال بعد به یک موشاو غیرنظامی تبدیل گردید. نام این شهرک سرواژه‌ای از عبارت «رامات عوزی یائیری» است که به یادبود عوزی یائیری، فرمانده پیشین تیپ چتربازان ارتش اسرائیل که در عملیات ساووی در سال ۱۹۷۵ کشته شد، نام‌گذاری شده‌است. واژه «روعی» در زبان عبری همچنین به معنای «شبان من» است که توصیفی از خداوند در مزمور ۲۳ («خداوند شبان من است») به‌شمار می‌رود. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. | ## بخش 2: روعی | پیشینه روستای روعی در سپتامبر ۱۹۷۶ به‌عنوان یک شهرک ناحال (ترکیبی نظامی-غیرنظامی) بنیان‌گذاری شد و دو سال بعد به یک موشاو غیرنظامی تبدیل گردید. در ۲۱ مه ۱۹۷۸ دولت اسرائیل تصمیم به تبدیل شهرک به یک سکونتگاه کاملاً غیرنظامی گرفت و این تغییر در ژوئیه همان سال انجام شد. نام شهرک سرواژه‌ای از «رامات عوزی یائیری» است که به یادبود عوزی یائیری، فرمانده پیشین تیپ چتربازان ارتش اسرائیل که در عملیات ساووی در سال ۱۹۷۵ کشته شد، برگزیده شده‌است. واژه «روعی» در زبان عبری همچنین به معنای «شبان من» است که اشاره‌ای به نام خداوند در مزمور ۲۳ دارد. | ## بخش 3: روعی | این شهرک در حدود ۴۳ کیلومتری شمال اریحا و نزدیک به ۵۷ کیلومتری شمال‌شرقی بخش تاریخی اورشلیم قرار دارد. روعی از راه جاده شماره ۵۷۸ که بخشی از جاده آلون (شاهراه شمالی-جنوبی در امتداد کرانه غربی دره اردن) است به شبکه راه‌های کرانه باختری متصل می‌شود. | ## جمع‌بندی | + روند دگرگونی جمعیت روعی ۱۹۸۳–۲۰۰۰سال۱۹۸۳۱۹۹۳۱۹۹۴۱۹۹۵۱۹۹۶۱۹۹۷۱۹۹۸۱۹۹۹۲۰۰۰شمار ساکنان ۱۰۲ ۱۵۲ ۱۵۸ ۱۶۳ ۱۱۵ ۱۲۷ ۱۲۷ ۱۳۳ ۱۴۱ + روند دگرگونی جمعیت روعی از ۲۰۰۱سال۲۰۰۱۲۰۰۲۲۰۰۳۲۰۰۴۲۰۰۵۲۰۰۶۲۰۰۷۲۰۰۸۲۰۰۹۲۰۱۰۲۰۱۱۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۴شمار ساکنان ۱۳۱ ۱۲۲ ۱۱۸ ۱۱۵ ۱۱۷ ۱۲۸ ۱۲۶ ۱۲۲ ۱۵۰ ۱۵۶ ۱۵۴ ۱۵۴ ۱۴۸ ۱۵۳ جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است.
موضوع مقاله: سنسانه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سنسانه | مقدمه: این شهرک در بخش جنوبی جبال‌الخلیل و در جنوب غربی شهر الخلیل و فراتر از خط سبز جای دارد. | ## بخش 1: سنسانه | سنسانه به‌صورت آبادی اجتماعی سازمان‌دهی شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای هار حبرون قرار می‌گیرد. نام این شهرک از نام روستایی کتاب مقدسی (یوشع ۱۵:۳۱) و همچنین از غزل غزل‌های سلیمان (۷:۹) برگرفته شده که در آن واژه «سنسانه» به معنای «درخت خرما» آمده‌است. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. پیشینه شهرک سنسانه در سال ۱۹۹۷ به‌صورت یک پایگاه ناحال (ترکیبی از استقرار نظامی و غیرنظامی) بنیان‌گذاری شد. نخستین گروه غیرنظامی (کووتصا) در ۲۱ آوریل ۱۹۹۹ به این محل رسید و شامل دو خانواده و چند نفر دیگر بود. نام شهرک از نام روستای کتاب مقدسی سنسانه (یوشع ۱۵:۳۱) و نیز از آیه‌ای در غزل غزل‌های سلیمان (۷:۹) گرفته شده‌است. در سال ۲۰۰۱ جاده دسترسی به شهرک تکمیل شد و در سال ۲۰۰۵ ساخت خانه‌های دائمی آغاز گردید. | ## بخش 2: سنسانه | سنسانه پس از تأسیس رسماً به محدوده اداری شهرک اشکولوت ملحق شده بود و مدت‌ها زیرمجموعه آن به‌شمار می‌رفت، هرچند در عمل دهکده‌ای مستقل با نمایندگی جداگانه در شورای منطقه‌ای هار حبرون بود. طرح جامع شهرک که ظرفیت ساخت تا ۴۰۱ واحد مسکونی را پیش‌بینی می‌کرد در سال ۲۰۰۹ تصویب شد. در آوریل ۲۰۱۲ دولت اسرائیل تصمیم گرفت وضعیت این شهرک را قانونی کند و آن را به‌عنوان دهکده‌ای مستقل و خودگردان به رسمیت بشناسد. جغرافیا سنسانه در ارتفاع نزدیک به ۵۲۰ متر از سطح دریا در بخش جنوب غربی جبال‌الخلیل و در مرز کوهستان‌های حبرون با بیابان نگو جای دارد. این شهرک در حدود ۲۶ کیلومتری جنوب غرب مرکز الخلیل و نزدیک به ۱۵ کیلومتری بئرشبع قرار گرفته‌است. سنسانه درست روی خط سبز واقع شده، اما بخش عمده بافت مسکونی آن فراتر از این خط و درون کرانه باختری است. از نظر ارتباطی، شهرک از شبکه راه‌های کرانه باختری جدا بوده و تنها از طریق جاده محلی شماره ۳۵۸ و بزرگراه شماره ۶۰ به جنوب اسرائیل متصل است. | ## بخش 3: سنسانه | در شمال و شرق شهرک، مناطق پراکنده بدونشین فلسطینی قرار دارد و در جنوب آن مجموعه جنگلی سنسانه به درازای ۳٫۵ کیلومتر کشیده شده‌است. دیوار حائل سنسانه به‌دلیل موقعیتش در لبه کرانه باختری در آغاز سده بیست‌ویکم درون دیوار حائل اسرائیل گنجانده شد. جمعیت شهرک در سال ۲۰۱۴ به ۲۸۴ نفر رسید و در همان سال رشدی ۱۵٫۹ درصدی را تجربه کرد. جمعیت سنسانه بسیار جوان است؛ در سال ۲۰۱۳ این شهرک در شمار ۱۰ آبادی روستایی اسرائیل با بالاترین نسبت جمعیت زیر ۱۷ سال قرار داشت (۶۴٫۸ درصد از کل جمعیت). + روند دگرگونی جمعیت سنسانهسال۲۰۱۲۲۰۱۳۲۰۱۴۲۰۱۸شمار ساکنان ۱۸۹ ۲۴۵ ۲۸۴ ۴۵۸ زیرساخت‌ها در سنسانه کنیسه، میکوه (حوض آیینی یهودی)، کتابخانه، زمین بازی کودکان و مرکز پیش‌دبستانی وجود دارد. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد.
موضوع مقاله: تومر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تومر | مقدمه: تومر (، به معنی «درخت نخل») یک شهرک اسرائیلی سازمان‌یافته به شکل موشاو در کرانه باختری است. | ## بخش 1: تومر | این شهرک در دره رود اردن و در کنار روستای فلسطینی فصایل قرار دارد و از نظر اداری در حوزه شورای منطقه‌ای بقعت هیردن جای می‌گیرد. جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل با این دیدگاه مخالف است. تومر در سال ۱۹۷۶ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از درختان نخلی که در منطقه فراوان هستند گرفته‌است. موقعیت جغرافیایی تومر در بخش جنوبی دره رود اردن و در ارتفاع ۲۲۰ متر زیر سطح دریا واقع شده‌است. این شهرک در حدود ۱۸ کیلومتری شمال مرکز اریحا، ۳۳ کیلومتری شمال شرقی بخش تاریخی بیت‌المقدس و ۶۳ کیلومتری شرق تل‌آویو جای دارد. | ## بخش 2: تومر | تومر از راه بزرگراه شماره ۹۰ (معروف به بزرگراه گاندی) که محور اصلی حمل‌ونقل شمالی-جنوبی دره اردن است به شبکه راه‌های کرانه باختری متصل می‌شود. این موشاو در حدود ۸ کیلومتری رود اردن قرار دارد که مرز بین‌المللی میان کرانه باختری تحت کنترل اسرائیل و پادشاهی اردن را تشکیل می‌دهد. پیشینه گسترش شهرک‌سازی در کرانه باختری پس از اشغال آن توسط اسرائیل در سال ۱۹۶۷ آغاز شد و دره اردن از نخستین مناطقی بود که شهرک‌های اسرائیلی در آن ساخته شد. بر پایه گزارش مؤسسه پژوهش کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل ۱٬۰۴۹ دونوم از زمین‌های روستای فلسطینی فصایل را مصادره کرد تا شهرک تومر را بسازد. این شهرک در سال ۱۹۷۶ بنیان‌گذاری شد و نام خود را از درختان نخل رایج در منطقه گرفت. | ## بخش 3: تومر | خیرت ویلدرس، رهبر حزب برای آزادی هلند، در سال ۱۹۸۱ به عنوان داوطلب در این شهرک کار کرد. در آغاز سده بیست‌ویکم، تومر همچون کل منطقه شورای منطقه‌ای بقعت هیردن در طرح دیوار حائل کرانه باختری گنجانده نشده بود. در جریان انتفاضه دوم، حملات جدی فلسطینی به این شهرک و تقریباً به کل منطقه دره اردن صورت نگرفت. | ## جمع‌بندی | جنبه حقوقی جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌شمارد، اما دولت اسرائیل با این موضع مخالفت می‌ورزد.
موضوع مقاله: مزرعه یائیر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مزرعه یائیر | مقدمه: مزرعه یائیر (، ) یک شهرک اسرائیلی در کرانه باختری است که در سال ۱۹۹۹ به‌صورت یک پایگاه استیطانی غیرقانونی بنیان‌گذاری شد و در سال ۲۰۲۱ از سوی دولت اسرائیل قانونی اعلام گردید. | ## بخش 1: مزرعه یائیر | این شهرک در نزدیکی شهرک‌های نوفیم و یاکیر واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. مزرعه یائیر بر روی زمین‌هایی در شمال غربی استان سلفیت و بر روی اراضی روستای حارس ساخته شده‌است. جامعه بین‌المللی همه شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. | ## بخش 2: مزرعه یائیر | پیشینه مزرعه یائیر نخستین بار در سال ۱۹۹۹ به‌عنوان یک پایگاه استیطانی پایه‌گذاری شد و به نام آبراهام (یائیر) شترن، رهبر گروه زیرزمینی شبه‌نظامی لحی پیش از تأسیس اسرائیل نام‌گذاری گردید، هرچند وبگاه این شهرک نام یائیر بن مناشه از سفر تثنیه (باب ۳، آیه ۱۴) را خاستگاه نام‌گذاری معرفی می‌کند. این پایگاه پس از مدتی تخلیه شد، اما در فوریه ۲۰۰۱ دوباره بازسازی و استقرار یافت. بر پایه داده‌های جنبش صلح اکنون، شهرک مادر این پایگاه استیطانی، شهرک یاکیر است و ۱۷٬۶۶۶ مترمربع از زمین‌هایی که این پایگاه بر آن ساخته شده، زمین‌های خصوصی مصادره‌شده فلسطینی است. | ## بخش 3: مزرعه یائیر | گزارش ساسون اشاره کرد که وزارت مسکن و ساخت‌وساز اسرائیل یک میلیون شکل برای ساخت چندین سازه در این پایگاه اختصاص داده بود. در ژانویه ۲۰۲۱، دولت اسرائیل این پایگاه استیطانی را قانونی اعلام کرد و آن را «محله‌ای از شهرک یاکیر» نامید. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعه بین‌المللی همه شهرک‌ها و پایگاه‌های استیطانی اسرائیل در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این موضع را رد می‌کند.
موضوع مقاله: یافیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یافیت | مقدمه: یافیت (، به معنای «زیبا») یک شهرک اسرائیلی از نوع موشاو شیتوفی در کرانه باختری است. | ## بخش 1: یافیت | این شهرک در دره اردن واقع شده و از نظر اداری زیر نظر شورای منطقه‌ای بقعت هایاردن قرار دارد. یافیت در سال ۱۹۸۰ بنیان‌گذاری شد و نام آن از یوسی یافا، فرمانده نیروهای چتربازان نیروهای دفاعی اسرائیل که در صحرای سینا کشته شد، گرفته شده‌است. جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند. یافیت در دهه ۱۹۹۰ یکی از بزرگ‌ترین جوامع شهرکی در دره اردن و مرکزی فرهنگی و آموزشی بود، اما تیراندازی‌های فلسطینی بر جاده ۹۰ سبب مهاجرت بسیاری از ساکنان آن شد. | ## بخش 2: یافیت | پیشینه بنا بر گزارش مؤسسه پژوهش‌های کاربردی – بیت‌المقدس (ARIJ)، در سال ۱۹۸۰ اسرائیل ۱٬۲۹۴ دونوم زمین از روستای فلسطینی الجفتلک را مصادره کرد تا شهرک یافیت را بسازد. یافیت در دهه ۱۹۸۰ بر زمینی سنگلاخی در دره اردن توسط اسرائیلی‌هایی ساخته شد که زیبایی بیابان آن‌ها را جذب کرده بود. شهرک در آغاز با هدف کشاورزی پایه‌گذاری شد، اما بنیان‌گذاران تجربه‌ای در زمینه کشاورزی نداشتند و توسعه آن در این راستا ناکام ماند. در سال ۱۹۹۲ مهاجران یهودی از روسیه و دیگر کشورهای شوروی پیشین به بنیان‌گذاران شهرک پیوستند. | ## بخش 3: یافیت | در دهه ۱۹۹۰ یافیت به یکی از بزرگ‌ترین جوامع شهرکی در دره اردن و مرکزی فرهنگی و آموزشی تبدیل شد. با این حال به دلیل تیراندازی‌های خودرویی فلسطینی‌ها در جاده ۹۰، بسیاری از ساکنان شهرک را ترک کردند. مساحت ساخت‌وساز آن در سال ۱۹۹۷ نزدیک به ۱۷۳ دونوم بود و تا سال ۲۰۱۴ گسترش نیافت. ساکنان امروزی بیشتر در بیرون شهرک کار می‌کنند و شمار اندکی از آن‌ها به کشت خرما، بسته‌بندی گل و پرورش دام می‌پردازند. | ## جمع‌بندی | جایگاه حقوقی جامعه جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.
موضوع مقاله: تسوفیم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تسوفیم | مقدمه: این شهرک در شمال الفی مناش و قلقیلیه و در شمال شرقی کفر سابا قرار دارد و به‌عنوان یک شهرک اجتماعی سازمان‌دهی شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. | ## بخش 1: تسوفیم | جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. جغرافیا تسوفیم در بخش باختری کوهستان سامره در ارتفاع ۱۶۰ متری از سطح دریا جای دارد؛ در جایی که این کوهستان به جلگهٔ ساحلی اسرائیل می‌رسد. این شهرک در نزدیک به ۳ کیلومتری شمال شرقی شهر قلقیلیه و نزدیک به ۲ کیلومتری شرق خط سبز واقع شده‌است. شهرک از نظر ترابری عملاً به شبکهٔ جاده‌ای اسرائیل متصل است و از راه جادهٔ شمارهٔ ۵۵۰۴ به بزرگ‌راه شمارهٔ ۶ اسرائیل دسترسی دارد. پیشینه بنیان‌گذاری در ۵ اکتبر ۱۹۸۳ دولت اسرائیل تصمیم به برپایی شهرکی تازه در این منطقه گرفت. بر پایهٔ گزارش مؤسسهٔ پژوهشی کاربردی اورشلیم (ARIJ)، اسرائیل ۷۵۳ دونوم زمین از روستای فلسطینی جیوس را برای ساخت تسوفیم مصادره کرد. | ## بخش 2: تسوفیم | همچنین قطعه زمین دیگری به مساحت ۱٬۴۰۰ دونوم از ساکنان جیوس گرفته شد و در اختیار «بنیاد بازپس‌گیری زمین» قرار گرفت. وزارت دفاع و مدیریت شهری اسرائیل نخست اجازهٔ ساخت ندادند؛ زیرا دسترسی جاده‌ای به شهرک فراهم نبود. نخستین ساکنان در ۹ آوریل ۱۹۸۹ پس از نصب چهار کاروان (خانهٔ پیش‌ساخته) توسط سازمان آمانا به شهرک آمدند. نام‌گذاری کمیتهٔ نام‌های دولتی اسرائیل نخست نام «تسوفین» را برای این شهرک برگزید که برگرفته از ویرانه‌های باستانی خربت صوفین در نزدیکی آن بود، اما ساکنان نام «تسوفیم» را ترجیح دادند و سرانجام این نام پذیرفته شد. دیوار حائل کرانه باختری نزدیکی تسوفیم به خط سبز و شهر فلسطینی قلقیلیه موجب شده‌است که گنجاندن آن در سوی اسرائیلی دیوار حائل کرانه باختری بحث‌برانگیز باشد، به‌ویژه آنکه مسیر حلقه‌ای دیوار، شبه‌محصوره‌ای از روستاهای عربی در جنوب آن پدیدآورده است. در پی انتفاضهٔ دوم، دولت اسرائیل در ژوئن ۲۰۰۲ ساخت دیوار حائل را در شرق شهرک تأیید کرد. | ## بخش 3: تسوفیم | مسیر دیوار بر پایهٔ طرح‌های گسترش شهرک — از جمله «تسوفیم شمالی» و «تسوفیم شرقی» — تعیین شد و صدها خانوادهٔ فلسطینی را از زمین‌های کشاورزی‌شان جدا کرد. از اکتبر ۲۰۰۳ ساکنان روستاهای فلسطینی همسایه تنها با مجوز ویژهٔ مدیریت شهری و از راه دروازه‌های ساعت‌مند به کشتزارهایشان دسترسی داشتند. دادگاه در سال ۲۰۰۶ رأی داد که بخشی از دیوار در شرق تسوفیم باید برچیده و در مسیری تازه ساخته شود تا زمین‌های کشاورزی خصوصی فلسطینیان را دربرنگیرد. معدن سنگ و تحولات اقتصادی در دههٔ ۱۹۹۰ شرکت «لیدر» — که بازرگان لو لبایف آن را در سال ۱۹۹۱ خریده بود — پروانهٔ بهره‌برداری از معدن سنگ در محل «تسوفیم شمالی» را دریافت کرد. این معدن در درازمدت سودی در حد ده‌ها میلیون شِکِل برای سرمایه‌گذاران به همراه آورد و انگیزهٔ آنان را برای پیش‌بردن ساخت‌وساز مسکونی کاهش داد. جمعیت آن ترکیبی از یهودیان دین‌دار (نزدیک به ۴۵٪) و سکولار (نزدیک به ۵۵٪) است که زندگی اجتماعی مشترکی دارند. | ## جمع‌بندی | جدول زیر روند دگرگونی جمعیت را نشان می‌دهد: + دگرگونی شمار ساکنان تسوفیم (۱۹۹۳–۲۰۱۴) سال ۱۹۹۳ ۱۹۹۵ ۱۹۹۷ ۲۰۰۰ ۲۰۰۳ ۲۰۰۶ ۲۰۰۹ ۲۰۱۲ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸ جمعیت ۴۷۴ ۵۶۶ ۷۳۱ ۸۵۷ ۱٬۰۴۰ ۱٬۰۸۲ ۱٬۱۲۹ ۱٬۴۸۴ ۱٬۸۱۵ ۲٬۳۶۹ جایگاه در حقوق بین‌الملل جامعهٔ جهانی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایهٔ حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند، اما دولت اسرائیل این دیدگاه را رد می‌کند.
موضوع مقاله: اخوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اخوا | مقدمه: اخوا در نزدیکی کالج دانشگاهی اخوا واقع شده و به‌عنوان مرکز خدمات‌رسانی برای روستاهای پیرامون از جمله کفار اخیم، کفار هریف، تلمی یحیئل و ینون کارکرد دارد. | ## بخش 1: اخوا | اخوا از دو محله تشکیل شده‌است: محلهٔ اخوا با نزدیک به ۳۰ واحد مسکونی و نئوت اخوا با ۸۰ واحد مسکونی. بر پایهٔ داده‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل، اخوا روستایی با کمترین درصد کودکان در میان روستاهای اسرائیل است. هدف اولیه از ایجاد این مرکز روستایی که از سوی شورای منطقه‌ای ساخته شد، ارائهٔ خدماتی مانند مهدکودک، درمانگاه و فروشگاه مصرفی به موشاوهای پیرامون بود. در محلهٔ نخست بیشتر آموزگارانی زندگی می‌کردند که در مدرسهٔ منطقه‌ای کار می‌کردند و در سال ۱۹۹۱ محلهٔ دوم یعنی نئوت اخوا پایه‌گذاری شد. | ## بخش 2: اخوا | این روستا بر زمینی بنا شده که پیش‌تر به روستای فلسطینی المسمیه الکبیره تعلق داشت. جغرافیا اخوا در ارتفاع ۶۲ متری از سطح دریا در منطقهٔ شفلا (جلگهٔ ساحلی) واقع شده‌است. این روستا ۱۴ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۳۶ کیلومتر جنوب تل‌آویو و نزدیک به ۴۴ کیلومتر جنوب‌غربی اورشلیم و ۲ کیلومتر شمال‌شرقی کریات ملاخی فاصله دارد. اخوا از راه بزرگراه شمارهٔ ۳ (که هم‌زمان بزرگراه شمارهٔ ۴۰ نیز هست) به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است. | ## بخش 3: اخوا | جمعیت بر پایهٔ داده‌های دفتر مرکزی آمار اسرائیل، اخوا روستایی با کمترین درصد کودکان در اسرائیل است و تنها ۲٫۵ درصد از ساکنان آن کودک هستند. جمعیت این روستا در طول سال‌ها نوسان داشته‌است؛ برای نمونه در سال ۱۹۸۳ برابر با ۱۲۲ نفر، در ۱۹۹۵ برابر با ۱۸۰ نفر و در ۲۰۰۱ برابر با ۲۳۷ نفر بوده‌است. | ## جمع‌بندی | فرهنگ رویداد اصلی روستا جشنی است که در لگ بعومر (هجدهم ایار در تقویم عبری) برگزار می‌شود و «جشن روستا» نام دارد.