موضوع مقاله: حاکمیت مردم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حاکمیت مردم | مقدمه: حاکمیت مردم (به )، اصلی است که اقتدار یک حکومت و دولت توسط رضایت مردم، از طریق نماینده‌های منتخب آن‌ها (حاکمیت توسط مردم) که منبع تمام قدرت سیاسی هستند، به وجود آمده و حفظ می‌شود. | ## بخش 1: حاکمیت مردم | حاکمیت مردم با فیلسوفان قرارداد اجتماعی هم‌چون توماس هابز، جان لاک و ژان-ژاک روسو، ارتباط نزدیکی دارد. بنجامین فرانکلین این مفهوم را زمانی توضیح داد که نوشت: «در دولت‌های آزاد، حاکمان خدمت‌گزاران مردم و مردم سروران و حاکمان آن‌ها اند». منشأ حاکمیت مردم در معنای مدرن آن، مفهومی است که به مکتب «قرارداد اجتماعی» بازمی‌گردد؛ مکتبی که نمایندگانش توماس هابز‌ (۱۶۷۹–۱۵۸۸)، جان لاک‌ (۱۷۰۴–۱۶۳۲)، و ژان‌ژاک روسو‌ (۱۷۷۸–۱۷۱۲) بودند. اصل بنیادینِ نظریه‌ی حاکمیت مردمی این است که مشروعیت اقتدار دولت و قوانین آن بر پایه‌ی رضایت مردمِ تحت حکومت است. هابز، لاک و روسو همگی باور داشتند که انسان‌ها با امضای نوعی قرارداد اجتماعی، داوطلبانه بخشی از آزادی طبیعی خود را واگذار می‌کنند تا از خطراتی که از آزادی دیگران ناشی می‌شود در امان بمانند. چه انسان ذاتاً گرایش به خشونت و تجاوز داشته باشد (چنان‌که هابز می‌گفت) و چه ذاتاً متمایل به همکاری و مهربانی باشد (چنان‌که روسو باور داشت)، در هر حال، نظم اجتماعی مشروع تنها هنگامی پدید می‌آید که آزادی‌ها و وظایف شهروندان در تعادلی برابر قرار گیرند — و همین اندیشه است که متفکران قرارداد اجتماعی را با مفهوم حاکمیت مردمی پیوند می‌دهد. توسعه ابتدائی نظریه حاکمیت مردم را می‌توان در میان «مکتب سالامانکا» یافت (به‌طور مثال به «فرانسسکو دی وکتوریا» (۱۴۸۳–۱۵۴۶) یا فرانسیسکو سوارز (۱۵۴۸–۱۶۱۷) مراجعه کنید) که (مانند نظریه‌پردازان حق الهی پادشاهان و لاک) حاکمیت را نشأت گرفته از خدا می‌دانست، اما (برخلاف نظریه‌پردازان حق الهی، و در توافق با لاک) باور داشت این حق از طرف خدا به همه مردم مساوی منتقل می‌شود، نه فقط به پادشاهان. | ## بخش 2: حاکمیت مردم | با این حال، یک مفهوم قانونی حاکمیت مردم لزوماً مفهوم دموکراسی مؤثر و کارا را نمی‌رساند: یک حزب یا حتی یک فرد دیکتاتور می‌تواند ادعا کند که اراده مردم را تمثیل می‌کند، به نام آن‌ها حاکمیت کرده و وانمود کند که آئوکتوریتاس حفظ می‌کند. این کار با نگرش هابز درباره موضوع معادل است، اما نه با مدرن‌ترین تعاریف که دیموکراسی را به عنوان یک شرط ضروری حاکمیت مردم می‌بینند. فریتز» در اثر خود با عنوان «حاکمان آمریکا: مردم و سنت مشروطه آمریکا قبل از جنگ داخلی» اشاره می‌کند که، به کاربرد دکترین حاکمیت مردم در تاریخ آمریکا تأکید خاصی شده‌است.Christian G. دونالد اس لوتز، دانش‌مند علوم سیاسی، در توصیف این‌که آمریکایی‌ها چگونه تلاش کردند تا این دکترین را قبل از جنگ‌های سرزمینی بر سر برده‌داری که منجر به جنگ داخلی شد اعمال کنند، به کاربردهای متعدد آمریکایی اشاره کرد: همان‌طوری که در زمینه تاریخی اروپا مورد بحث و استفاده قرار گرفته بود، انقلاب آمریکا بیان‌گر یک انحراف در مفهوم حاکمیت مردم است. هدف انقلابیون آمریکایی این بود که حاکمیت را در شخص پادشاه جورج سوم، با یک حاکمیت جمعی که متشکل از مردم است، جایگزین کنند. از آن پس، انقلابیون آمریکایی عموماً با این اصل موافق و متعهد بودند که دولت‌ها تنها در صورتی مشروعیت دارند که بر حاکمیت مردم تکیه کنند. داگلاس از ایلینوی، حاکمیت مردم را به‌عنوان موضع میانی در مورد مسئله برده‌داری ترویج کردند. | ## بخش 3: حاکمیت مردم | گفته شد که ساکنان حقیقی سرزمین‌ها باید بتوانند از طریق رای دهی تصمیم بگیرند که آیا برده‌داری در کشور مجاز باشد یا خیر. دولت فدرال مجبور نبود این تصمیم را بگیرد و کاس و داگلاس با توسل به دموکراسی امیدوار بودند بتوانند مسئله حمایت یا مخالفت با برده‌داری را یک طرفه کنند. دگلاس در قانون کانزاس نبراسکا که در سال ۱۸۵۴ از سوی کنگره تصویب شد، حاکمیت مردم را بر کانزاس اعمال نمود. با کنار گذاشتن سازش ۱۸۲۰ (که گفته بود برده‌داری هیچ‌گاهی در کانزاس مجاز نخواهد بود)، یک تقویت بزرگ در گسترش برده‌داری بود. خشم، یک شبه نیروهای ضد برده‌داری را در سراسر شمال به جنبش «ضد نبراسکا» متحد ساخت که به زودی با تعهد قوی برای متوقف ساختن گسترش برده‌داری، به عنوان حزب جمهوری‌خواه نهادینه شد. ثانیاً، عناصر طرف‌دار و ضد برده‌داری به نیت رای دهی به نفع یا ضد برده‌داری به کانزاس رفتند که منجر به جنگ داخلی شدید در سطح ایالت شد که بنام «کانزاس خونبار» یاد می‌شود. آبراهام لینکلن در مناظره‌های لینکلن-داگلاس سال ۱۸۵۸، حاکمیت مردم را هدف قرار داده و داگلاس را در موقعیتی قرار داد که دموکرات‌های جنوبی طرف‌دار برده‌داری را که فکر می‌کردند او در حمایت از برده‌داری بسیار ضعیف است، از خود براند. | ## جمع‌بندی | دموکرات‌های جنوبی با او قطع رابطه کرده و کاندیدا خود را در برابر لینکلن و داگلاس در سال ۱۸۶۰ میلادی معرفی کردند.Childers 2011, pp.