موضوع مقاله: مارتین اول سیسیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارتین اول سیسیل | مقدمه: مارتین اول سیسیل (; ۱۳۷۴ – ) از زمان ازدواجش با ملکه ماریا در سال ۱۳۹۰ تا زمان مرگش در سال ۱۴۰۹، پادشاه سیسیل بود. | ## بخش 1: مارتین اول سیسیل | پدر مارتین، پادشاه آینده مارتین اول آراگون بود و پدربزرگ و مادربزرگش، پادشاه پیتر چهارم آراگون و النور سیسیل بودند. در سال ۱۳۹۲، او به همراه ماریا با نیروی نظامی به سیسیل بازگشت و گروهی از بارون‌های مخالف را شکست داد. در سال ۱۳۹۴، این زوج صاحب تنها پسرشان پیتر، ولیعهد سیسیل، شدند که در سال ۱۴۰۰ درگذشت. او تا زمان مرگ ماریا در لنتینی در ۲۵ مه ۱۴۰۱، به‌طور مشترک با ماریا بر سیسیل حکومت کرد. پس از مرگ او در سال ۱۴۰۹ در کالیاری، ساردینیا، پدرش، که در آن زمان پادشاه آراگون بود، با عنوان مارتین دوم بر سیسیل حکومت کرد. پس از مرگ ماریا، مارتین اول جوان در ۲۱ مه ۱۴۰۲ در کاتانیا از طریق وکالت و در ۲۶ دسامبر ۱۴۰۲ شخصاً با بلانش ناوار، وارث خانواده اورو و ملکه آینده ناوار، ازدواج کرد. از او تنها پسری به نام مارتین در سال ۱۴۰۳ به دنیا آمد که در سال ۱۴۰۷ در والنسیا درگذشت. تنها فرزندی که از او به جا ماند، پسری حرامزاده از تارسیا ریزاری، فادریک آراگون، کنت لونا و اجریکا و لرد سگوربه، متولد سیسیلی در سال‌های ۱۴۰۰/۱۴۰۳ بود که مارتین دوم سعی کرد او را جانشین خود در امپراتوری آراگون کند. فادریک با یولانده لوئیز (ویولانته لوئیزا) د مور ازدواج کرد و در سال ۱۴۳۸ بدون فرزند در اورنا درگذشت. او همچنین از آگاته دِ پِسِه، زاده سیسیل، دختری حرامزاده به نام ویولانته آراگون به جا گذاشت که حدود سال ۱۴۲۸ درگذشت. ویولانته دو بار ازدواج کرد: بار اول در سال ۱۴۰۵ به عنوان همسر دوم (برخی می‌گویند معشوقه او بود) با انریکه پرز دِ گوزمان، کنت دوم دِ نیبلا (۱۳۷۱–۱۴۳۶)؛ و بار دوم، با پسرعموی انریکه، مارتین دِ گوزمان، ازدواج کرد. مارتین جوان، سربازان را در فتح ساردینیا در سال ۱۴۰۹ رهبری کرد و درست قبل از مرگ خود، حاکم آربوریا را در نبرد سانلوری قاطعانه شکست داد. زندگی‌نامه در ۲۹ نوامبر ۱۳۹۱، در بارسلونا، مارتین با ماریا، ملکه سیسیل، دختر فردریک سوم ساده‌لوح و کنستانس آراگون، با اجازه پاپ کلمنت هفتم به دلیل پسرعمو بودن، ازدواج کرد. سیسیل که از سال ۱۳۷۹ از داشتن یک حاکم محروم شده بود، در آن زمان درگیر بزرگ‌ترین ناآرامی‌ها بود، توسط چندین جناح از هم پاشیده و توسط اربابان برجسته مورد ظلم و ستم قرار گرفته بود. مارتین مجبور شد خود را در راس ارتشی برای بازپس‌گیری پالرمو، که آندره‌آ کیارامونته در قدرت خود داشت، معرفی کند. مردم که از باج‌گیری‌های این ارباب خسته شده بودند، قیام کردند و دروازه‌های شهر را باز کردند. آشتی کنت کلرمونت با دربار، برناردو کابررا، لرد آراگونی و مورد علاقه پادشاه را ناخشنود کرد. او برای اینکه کنت را از میدان به در کند و قلمرو خود را به دست آورد، او را به توطئه علیه پادشاه متهم کرد و خنجری را که کیارامونته، با وجود ممنوعیت حضور مسلح در دربار، همراه داشت، به عنوان مدرک ارائه داد. کنت، که مورد بازجویی قرار گرفت، اعتراف کرد، به اعدام محکوم شد و در اول ژوئن به همراه همدستان ادعایی‌اش اعدام شد. اموال او مصادره شد و شهرستان مودیکا به شاکی او واگذار شد (۲۰ ژوئن ۱۳۹۲)، که او نیز مقام دریاسالاری بزرگ را به دست آورد. | ## بخش 2: مارتین اول سیسیل | این اعدام چنان شورشی را در میان بارون‌ها در پالرمو برانگیخت که دربار مجبور به پناه بردن به کاتانیا شد. فتنه در سراسر سیسیل گسترش یافت و به زودی فقط کاتانیا، مسینا و سیراکوز برای مارتین باقی ماند. دزدان دریایی حفصید از آفریقا سپس از این ناآرامی‌ها برای حمله به سیسیل استفاده کردند. در ژوئن ۱۳۹۳، آنها چندین نفر از ساکنان را که احتمال پرداخت باج وجود داشت، از جمله اسقف سیراکوز، ربودند. به توصیه اسقف‌های اعظم پالرمو و مونرئاله، پالرمیتانی‌ها در سال ۱۳۹۹ تسلیم شدند و پس از آن سایر شهرها نیز تسلیم شدند. با شورش ساردینیا علیه شاه مارتین بزرگ آراگون، مارتین کوچک رهبری یک لشکرکشی را برای کمک به پدرش بر عهده گرفت و در ۳۰ ژوئن ۱۴۰۹، پیروزی بزرگی بر شورشیان به فرماندهی ویلیام دوم، ویسکونت ناربون، به دست آورد. اندکی پس از آن، او بیمار شد و بر اثر مالاریا در کالیاری درگذشت، جایی که در کلیسای جامع سنت مری به خاک سپرده شد. او دو فرزند نامشروع از خود به جا گذاشت، پسری به نام فردریک که توسط پاپ بندیکت سیزدهم مشروعیت یافته بود و در ۲۹ مه ۱۴۲۸ در قلعه برانزات در آراگون، جایی که آشفتگی‌هایش باعث زندانی شدنش شده بود، بر اثر مسمومیت درگذشت، و دختری به نام یولاند که دو بار در خانه گوسمان ازدواج کرده بود. پسر دیگری به نام فردریک که مارتین از همسر اولش، ملکه ماری، داشت، مدتی قبل از مادرش (۱۴۰۲) درگذشته بود. پدرش، مارتین بزرگ، پادشاه آراگون در سال ۱۳۹۵، پس از مرگ پسرش جانشین او شد و نیابت سلطنت سیسیل را به ملکه بلانش ناوار واگذار کرد. پادشاه سیسیل بین سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ (۱۳۸۹ یا ۱۳۹۰ یا ۱۳۹۲)، به لطف یک توطئه، مارتین با ماریای سیسیلی، ملکهٔ اسمی پادشاهی سیسیل به عنوان دختر فردریک ساده، ازدواج کرد. این وصلت که نتیجهٔ ربودن ماریا توسط ویلیام ریموند سوم مونکادا و با تأیید مخفیانهٔ پیتر چهارم (به منظور جلوگیری از ازدواج ماریا با دوک میلان، جیانگالئاتزو ویسکونتی، که با او توافقاتی صورت گرفته بود) بود، به شدت مورد مخالفت آرتاله دوم آلاگونا، مانفرد کیارامونته و چندین بارون سیسیلی قرار گرفت که با حمایت پاپ بونیفاس نهم، موفق شدند این ازدواج را باطل اعلام کنند، زیرا مارتین و ماریا پسرعمو بودند (ماریا پسرعموی درجه یک پدر مارتین، مارتین بزرگ، بود). تنها کسی که حاضر به اعطای مجوز لازم برای ازدواج شد، آنتی‌پاپ کلمنت هفتم بود که مراسم عروسی را برگزار کرد. در سال ۱۳۹۲، مارتین برای تصرف جزیره به سیسیل آمد و در کنار ماریا در کلیسای جامع پالرمو تاجگذاری کرد. بسیاری از اربابانی که با سوگند کاسترونوو با او مخالفت کرده بودند، تسلیم شدند و خانواده چیارامونته، به همراه خانواده آلاگونا، خود را تنها در مقابل ارتش کاتالان برنات (یا برناردو) کابررا یافتند. آندره‌آ چیارامونته (از نوادگان مانفرد)، شکست خورده و خیانت دیده، دستگیر و به مجازات اعدام محکوم شد. با او، خانواده چیارامونته منقرض شدند: دارایی‌های آنها مصادره و بین گوگلیلمو رایموندو مونکادا و کابررا تقسیم شد. پس از قیام‌های اولیه، پادشاه جان اول آراگون، پدر مارتین، مارتین بزرگ، برادرش، را برای کمک به برادرزاده‌اش فرستاد. ورود پادشاه مارتین بزرگ به سیسیل منجر به فتح تراپانی و پالرمو شد، اما به شکست قطعی مخالفان محلی منجر نشد، که تا سال ۱۳۹۸ مقاومت کردند، زمانی که صلح بازگشت و حاکمان ماریا و مارتین کوچک توانستند دوباره بر کل جزیره حکومت کنند. آلاگوناها با قیام در شهرهای تحت حکومت خود، از جمله پیازا آرمرینا، لنتینی، پاترنو، کاتانیا و قلمرو آسی، به مداخله مارتین پاسخ دادند. | ## بخش 3: مارتین اول سیسیل | گفته می‌شود که مارتین مدت طولانی آرتاله را در قلعه آسی محاصره کرد و حتی سعی کرد با وعده‌های وسوسه‌انگیز او را منصرف کند، اما موفق نشد. آرتاله که بسیار زیرک بود، ظاهراً پذیرفت، اما بدون تحویل قلعه آسی؛ بنابراین، مارتین که کم‌کم شاهد لکه‌دار شدن اعتبار خود توسط اشراف سیسیلی بود، از غیبت آرتاله که به مالت رفته بود، برای تصرف قلعه آسی و اعلام آن به عنوان ملک دولتی (۱۳۹۶) استفاده کرد. گفته می‌شود که پادشاه سیسیل با مختل کردن سیستم آبرسانی قلعه (مجموعه‌ای از مخازن) به این هدف دست یافت. آرتاله که بیهوده تلاش کرد با ناوگان خود به قلعه برسد، با دستگیری همسر و پسرش، مصادره کامل دارایی‌هایش، لغو بسیاری از امتیازاتی که از آنها برخوردار بود و تبعید به مالت مواجه شد. خانواده اوبرتی نیز با این امر مخالفت کردند و فرزند آنها، جیووانی، که در سال ۱۳۹۶ توسط مارتین در داخل قلعه آسورو محاصره شده بود، جان باخت. در سال ۱۳۹۶، مارتین بزرگ، جانشین برادر بزرگترش جان اول (که بدون فرزند ذکور مرده بود) بر تخت سلطنت آراگون نشست. در زمان جانشینی او، مارتین به دلیل شورش جاری در سیسیل بود و همسرش، ماریا دی لونا، به نام او ادعای تاج و تخت کرده و به عنوان نماینده او عمل می‌کرد و منتظر بازگشت او بود. مارتین بزرگ تنها در سال ۱۳۹۷، زمانی که سیسیل در صلح بود، توانست به آراگون بازگردد. ازدواج با بلانش ناوار پس از مرگ مری، مارتین بدون هیچ مقاومت خاصی به عنوان پادشاه سیسیل شناخته شد. در سال ۱۴۰۱، او با جوآنا، دختر ارشد پادشاه ناوار، چارلز سوم، و النور تراستامارا، دختر هنری دوم کاستیا، نامزد شد. این ازدواج صورت نگرفت، اما مارتین سپس در ۲۱ مه ۱۴۰۲ در کاتانیا با خواهر کوچکتر جوآنا، بلانش ناوار، به وکالت ازدواج کرد. پس از مرگ مادرش در سال ۱۴۰۶، مارتین عناوین کنت لونا، لرد سگوربه و اجریکا را به ارث برد. مرگ پادشاه در ساردینیا مارتین جوان در اکتبر ۱۴۰۸ به ساردینیا رسید و از سوی پدرش مارتین بزرگ مأمور فتح مجدد جزیره برای تاج و تخت آراگون شد. پس از مرگ ماریانو پنجم، قاضی بدون وارث آربوریا، این جزیره در بحران جدی جانشینی قرار گرفت. در ماه دسامبر، ویلیام سوم، ویسکونت ناربون، به ساردینیا احضار شد و در ۱۳ ژانویه ۱۴۰۹، در اوریستانو، به عنوان قاضی لوگو انتخاب شد. ویلیام به سمت منطقه کالیاری لشکرکشی کرد و ارتش‌ها در ۳۰ ژوئن ۱۴۰۹ در سانلوری درگیر شدند، جایی که مارتین در نبرد پیروز شد و متحدان قاضی، جنوایی‌ها، مجبور به ترک جزیره شدند. او وصیت‌نامه‌ای از خود به جا گذاشت که در آن از دو فرزند نامشروعش، مادرانشان و همسرش، بیانکا یاد کرده بود. هیچ‌یک از فرزندان حاصل از این دو ازدواج از دوران نوزادی جان سالم به در نبردند، بنابراین تنها نواده پسر مارتین، پسری نامشروع به نام فدریکو دی لونا بود که پدربزرگش، مارتین بزرگ، سعی کرد او را مشروع جلوه دهد تا او را وارث تاج و تخت آراگون کند. او در این تلاش ناموفق بود و داوری بعدی که در تاریخ به عنوان مصالحه کاسپه ثبت شده است، او را از جانشینی محروم کرد. | ## جمع‌بندی | این جانشینی، به دلیل نداشتن فرزند برای حاکم سالخورده، باعث پایان استقلال پادشاهی سیسیل شد، جایی که یک نایب‌السلطنه وابسته به تاج و تخت آراگون منصوب شد.