aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ایسا بولاغی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایسا بولاغی | مقدمه: پس از پایان عملیات مرمت در اوایل دههٔ ۲۰۲۰، یک مجموعهٔ تفریحی در محل این چشمه در ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ گشایش یافت. | ## بخش 1: ایسا بولاغی | تاریخچه در سنت محلی، نام این چشمه به شیوه‌های گوناگونی توضیح داده شده است؛ بر پایهٔ یکی از روایت‌ها، این نام به مردی به نام ایسا نسبت داده می‌شود که گفته می‌شود در سدهٔ هجدهم میلادی این چشمه را در جنگل کشف کرده است. | ## بخش 2: ایسا بولاغی | در دورهٔ شوروی، شهر شوشی به‌عنوان یک مرکز گردشگری و تفرجگاهی توسعه یافت و چشمه‌های معدنی به‌عنوان بخشی از این شهرت معرفی می‌شدند؛ چشمهٔ ایسا بولاغی نیز در شمار این چشمه‌ها ذکر شده است. | ## بخش 3: ایسا بولاغی | پس از بازگشت کنترل جمهوری آذربایجان بر شوشی در جریان جنگ دوم قره‌باغ در سال ۲۰۲۰، مرمت این چشمه اعلام و در اوایل دههٔ ۲۰۲۰ اجرا شد. | ## جمع‌بندی | سازهٔ چشمه با سنگ مرمر پوشانده شد و نام «İsa bulağı» با استفاده از نقوش ملی اجرا گردید؛ همچنین سامانهٔ تأمین آب چشمه نیز بازسازی شد.
موضوع مقاله: احمد جاوید جیحون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # احمد جاوید جیحون | مقدمه: احمد جاوید جیحون (زادهٔ ۱۹80)، مشهور به لالا جاوید، بازرگان، کارآفرین و سیاستمدار افغان است. | ## بخش 1: احمد جاوید جیحون | او بنیان‌گذار و مالک گروه شرکت‌های جیحون JJGC است که در زمینه‌های تجارت، ترانزیت و حمل‌ونقل سوخت در افغانستان و منطقه فعالیت می‌کند. جیحون در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۸ افغانستان با کسب ۷٬۱۶۱ رأی، به‌عنوان نمایندهٔ ولایت کابل وارد ولسی جرگه (مجلس نمایندگان افغانستان) شد. زندگی اولیه و تحصیلات احمد جاوید جیحون در سال ۱۹۷۶ در کابل و در یک خانوادهٔ تاجیک‌تبار زاده شد. بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز، جیحون از سنین پایین برای کمک به خانواده کار می‌کرد و به فروش آب و موز در خیابان‌های کابل می‌پرداخت؛ تجربه‌ای که بعدها از آن به‌عنوان پایهٔ شکل‌گیری روحیهٔ کارآفرینی خود یاد کرده است. پس از سقوط حکومت طالبان در سال ۲۰۰۱، جیحون مانند بسیاری از بازرگانان نوظهور افغان از فرصت‌های اقتصادی جدید در دوران بازسازی کشور بهره برد. | ## بخش 2: احمد جاوید جیحون | گزارش‌های رسانه‌ای او را بخشی از نسل کارآفرینان خودساخته می‌دانند که در نتیجهٔ ورود سرمایه‌های خارجی و گسترش تجارت، به جایگاه اقتصادی بالاتری دست یافتند. فعالیت‌های تجاری احمد جاوید جیحون از فعالان بخش خصوصی افغانستان است و تمرکز اصلی فعالیت‌های او بر انرژی، ترانزیت سوخت و تجارت منطقه‌ای بوده است. گروه شرکت‌های جیحون در زمینهٔ واردات، ذخیره‌سازی و انتقال مواد نفتی از جمله دیزل، پترول و سوخت هوایی فعالیت داشته و با کشورهای تاجیکستان، قزاقستان، قرغیزستان، روسیه، ازبکستان، ترکمنستان، امارات متحده عربی و ایالات متحده روابط تجاری برقرار کرده است. قضیهٔ کارخانهٔ سمنت غوری در سال ۲۰۱۶، جیحون سهام شرکت سرمایه‌گذاری افغان، بهره‌بردار کارخانهٔ سمنت غوری، را خریداری کرد. جیحون این تصمیم را سیاسی خواند و اعلام کرد که حدود ۶۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری کرده، برای ۱٬۵۰۰ نفر شغل ایجاد نموده و ظرفیت تولید کارخانه را احیا کرده است. | ## بخش 3: احمد جاوید جیحون | افغان یونایتد بانک احمد جاوید جیحون از سهام‌داران و بنیان‌گذاران افغان یونایتد بانک است که در سال ۲۰۰۷ با هدف توسعهٔ خدمات بانکی خصوصی در افغانستان تأسیس شد. این بانک در زمینهٔ بانکداری تجاری، خدمات دیجیتال و تأمین مالی تجارت فعالیت داشته و به‌عنوان یکی از بانک‌های خصوصی شناخته‌شده کشور مطرح بوده است. فعالیت سیاسی جیحون در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۸ از حوزهٔ کابل نامزد شد و به ولسی جرگه راه یافت. | ## جمع‌بندی | رقابت میان میر افغان صافی، واقف حکیمی و احمد جاوید جیحون برای ریاست مجلس به دلیل نرسیدن هیچ‌یک به اکثریت لازم، به بن‌بست انجامید.
موضوع مقاله: پارک پیروزی، باکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پارک پیروزی، باکو | مقدمه: این پارک در ناحیه ختایی، در خیابان ۸ نوامبر و در نزدیکی بلوار ساحلی باکو قرار دارد. | ## بخش 1: پارک پیروزی، باکو | تاریخچه بر پایهٔ فرمان رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان به تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۲۰، تصمیم به ایجاد «مجتمع یادمانی جنگ میهنی» و «موزهٔ پیروزی» در باکو، به مناسبت پیروزی جمهوری آذربایجان در جنگ دوم قره‌باغ و به یاد کشته‌شدگان اتخاذ شد. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۳ و هم‌زمان با روز یادبود، الهام علی‌اف در حالی که پارک در دست ساخت بود از آن بازدید کرد. این پارک در ۸ نوامبر ۲۰۲۴، هم‌زمان با روز پیروزی، با حضور الهام علی‌اف به‌طور رسمی افتتاح شد. در ۸ نوامبر ۲۰۲۵، هم‌زمان با پنجمین سالگرد روز پیروزی، موزهٔ پیروزی که در بخش پایینی پارک قرار دارد با حضور الهام علی‌اف و بانوی اول مهربان علیوا گشایش یافت. | ## بخش 2: پارک پیروزی، باکو | معرفی پارک پیروزی در ناحیه ختایی باکو، در خیابان ۸ نوامبر و در نزدیکی بلوار باکو قرار دارد. در این پارک «طاق پیروزی»، یک یادمان به ارتفاع ۹٫۹ متر و «دیوار یادبود» با ارتفاع ۸٫۸ متر که نام کشته‌شدگان بر آن نقش بسته است، قرار دارد. این طاق ۴۴ متر ارتفاع و ۲۲ متر عرض دارد و ۴۴ ستون آن نماد جنگ ۴۴ روزهٔ جنگ دوم قره‌باغ است. همچنین از یک عنصر درخت‌مانند در بخش بالایی طاق یاد شده که نماد توسعه، شکوفایی و مسیر منتهی به پیروزی توصیف می‌شود. | ## بخش 3: پارک پیروزی، باکو | در نزدیکی ورودی پارک، «یادمان پیروزی» مرتبط با ۸ نوامبر قرار دارد و در محوطه‌سازی اطراف آن از نقش‌مایه‌هایی استفاده شده که الهام‌گرفته از طرح‌های قالی قره‌باغ توصیف شده‌اند. بر اساس گزارش‌های رسمی، این موزه برای حفظ یاد مسیر منتهی به بازگردانی کنترل سرزمینی جمهوری آذربایجان و بزرگداشت شرکت‌کنندگان جنگ دوم قره‌باغ و کشته‌شدگان ایجاد شده است. در ورودی موزه، سازه‌ای با عنوان «مشت آهنین» نصب شده و بخش‌هایی از سخنرانی‌های الهام علی‌اف در فضای موزه ارائه می‌شود. | ## جمع‌بندی | نام کشته‌شدگان جنگ دوم قره‌باغ بر دیوارهای پیرامونی حک شده است؛ همچنین از یک آب‌نما یاد شده که نماد تداوم زندگی و ایدهٔ جاودانگی از طریق قهرمانی توصیف می‌شود.
موضوع مقاله: بزرگراه احمدبیگلی–فضولی–شوشی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بزرگراه احمدبیگلی–فضولی–شوشی | مقدمه: بزرگراه احمدبیگلی–فضولی–شوشی (ترکی آذربایجانی: ) یکی از بزرگراه‌های جمهوری آذربایجان است که شهرهای احمدبیگلی، فضولی و شوشی را به یکدیگر متصل می‌کند. | ## بخش 1: بزرگراه احمدبیگلی–فضولی–شوشی | تاریخچه عملیات ساخت این بزرگراه پس از برگزاری مراسم کلنگ‌زنی در جریان سفر رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان و بانوی اول مهربان علیوا به مناطق سابقاً اشغالی شهرستان فضولی و شهرستان جبرئیل در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد؛ سفری که اندکی پس از پایان جنگ دوم قره‌باغ انجام گرفت. در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۰، با صدور فرمانی از سوی رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان، اقدامات مربوط به طراحی و ساخت بزرگراه احمدبیگلی–فضولی–شوشی تصویب شد و اعتبار اولیه‌ای از محل صندوق ذخیرهٔ ریاست‌جمهوری در بودجهٔ دولتی سال ۲۰۲۰ به سازمان دولتی راه‌های خودرویی جمهوری آذربایجان اختصاص یافت. | ## بخش 2: بزرگراه احمدبیگلی–فضولی–شوشی | طراحی و ویژگی‌ها ۴۸ کیلومتر ابتدایی بزرگراه به‌صورت شش‌بانده ساخته شده و ۳۳٫۷ کیلومتر باقی‌مانده دارای چهار باند عبوری است. در مسیر این بزرگراه، سازه‌های مهمی همچون پل‌ها، تونل‌ها و ویا‌دوکت‌ها احداث شده‌اند. | ## بخش 3: بزرگراه احمدبیگلی–فضولی–شوشی | ## جمع‌بندی | این مسیر به‌صورت موازی با بزرگراه فضولی–شوشی امتداد دارد و طول مسیر را ۱۹٫۳ کیلومتر کوتاه‌تر می‌کند.
موضوع مقاله: نیروگاه برق‌آبی یوخاری ونگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیروگاه برق‌آبی یوخاری ونگ | مقدمه: نیروگاه برق‌آبی یوخاری ونگ (ترکی آذربایجانی: ) یک نیروگاه برق‌آبی در شهرستان کلبجر جمهوری آذربایجان است که بر روی رود ترتر ساخته شده است. | ## بخش 1: نیروگاه برق‌آبی یوخاری ونگ | این نیروگاه در ۲ سپتامبر ۲۰۲۴ به بهره‌برداری رسید و ظرفیت نصب‌شدهٔ آن ۲۲٫۵ مگاوات است. تاریخچه و ویژگی‌ها این نیروگاه توسط شرکت دولتی آذرانرژی ساخته شده و بخشی از آبشار نیروگاه‌های برق‌آبی کلبجر به‌شمار می‌رود که مجموع ظرفیت آن حدود ۴۰ مگاوات گزارش شده است. | ## بخش 2: نیروگاه برق‌آبی یوخاری ونگ | آب مورد نیاز نیروگاه از دو منبع تأمین می‌شود: خروجی نیروگاه برق‌آبی نادیرخانلی و یک سازهٔ اصلی آب‌گیر که بر روی رودخانهٔ توتغو احداث شده است. این مجموعه شامل پست برق فضای باز با ولتاژ ۱۱۰ کیلوولت، خط ارتباطی فیبر نوری ۲۴ هسته‌ای و اتصال به سامانهٔ متمرکز اسکادا (SCADA) است و از سامانه‌های کنترل دیجیتال به‌همراه تدابیر امنیت سایبری بهره می‌برد. | ## بخش 3: نیروگاه برق‌آبی یوخاری ونگ | از جمله اقدامات زیست‌محیطی این پروژه می‌توان به استفاده از تجهیزات هیدرولیکی ویژه برای جلوگیری از ورود ماهیان رودخانه به لولهٔ انحراف آب و حفظ آن‌ها در زیست‌بوم طبیعی رودخانه اشاره کرد. طراحی این پروژه توسط مؤسسهٔ انرژی آذرانرژی انجام شده و متخصصانی از شرکت‌های اتریشی و ایتالیایی نیز در اجرای آن مشارکت داشته‌اند. | ## جمع‌بندی | این نیروگاه توان تولید سالانهٔ آن تا ۶۶ میلیون کیلووات‌ساعت (۶۶ گیگاوات‌ساعت) برق را دارد که بنا بر آمار منتشرشده، موجب صرفه‌جویی سالانهٔ حدود ۱۵ میلیون متر مکعب گاز طبیعی و جلوگیری از انتشار بیش از ۲۷ هزار تُن دی‌اکسید کربن می‌شود.
موضوع مقاله: تونل موروداغ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تونل موروداغ | مقدمه: تونل موروداغ (ترکی آذربایجانی: ) یک تونل جاده‌ای دوقلو در حال ساخت در مسیر جاده توغانالی–کلبجر–ایستی‌سو در جمهوری آذربایجان است. | ## بخش 1: تونل موروداغ | این تونل از زیر رشته‌کوه موروداغ عبور می‌کند و شهرستان‌های گوی‌گول و کلبجر را به یکدیگر متصل می‌سازد و به‌عنوان جایگزینی ایمن برای گردنهٔ مرتفع و دشوار عمر عمل می‌کند. پیشینه و ساخت تونل موروداغ در حدود کیلومتر ۱۳٫۵ مسیر جادهٔ توغانالی–کلبجر–ایستی‌سو قرار دارد؛ جایی که ارتفاع زمین از حدود ۱٬۷۰۰ متر به بیش از ۳٬۲۰۰ متر از سطح دریا افزایش می‌یابد. | ## بخش 2: تونل موروداغ | به‌جای احداث یک مسیر جاده‌ای ۳۱٫۵ کیلومتری بر فراز رشته‌کوه، مسیر به‌گونه‌ای بازطراحی شد که این بخش از طریق تونل موروداغ از زیر کوهستان عبور کند. این تونل دارای دو لولهٔ مجزا با دو خط عبوری در هر جهت است و عرض مقطع آن حدود ۱۰ متر در نظر گرفته شده است. | ## بخش 3: تونل موروداغ | در ۲۱ اوت ۲۰۲۵، گشایش فنی تونل با حضور الهام علی‌اف رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان و بانوی اول مهربان علیوا برگزار شد. در قالب پروژهٔ جادهٔ توغانالی–کلبجر–ایستی‌سو، در مجموع پنج تونل با طول کلی حدود ۲۶ کیلومتر در حال ساخت است که تونل موروداغ طولانی‌ترین آن‌ها به‌شمار می‌رود. | ## جمع‌بندی | بر پایهٔ گزارش‌ها، تا سپتامبر ۲۰۲۴ عملیات حفاری، لاینینگ، پایدارسازی شیب‌ها، دیوارهای حائل و سازه‌های مهندسی مرتبط پیشرفت قابل توجهی داشته و پیشرفت کلی پروژهٔ راه‌سازی به حدود ۶۷٫۵٪ رسیده است.
موضوع مقاله: مجتمع ایستگاه راه‌آهن و پایانهٔ اتوبوسرانی آغدام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مجتمع ایستگاه راه‌آهن و پایانهٔ اتوبوسرانی آغدام | مقدمه: مجتمع ایستگاه راه‌آهن و پایانهٔ اتوبوسرانی آغدام (ترکی آذربایجانی: ) یک مجموعهٔ حمل‌ونقل ریلی و جاده‌ای در شهر آغدام، جمهوری آذربایجان است. | ## بخش 1: مجتمع ایستگاه راه‌آهن و پایانهٔ اتوبوسرانی آغدام | این مجموعه در چارچوب بازسازی زیرساخت‌های حمل‌ونقل پس از جنگ، به خط بازسازی‌شدهٔ خط راه‌آهن بردع–آغدام خدمات ارائه می‌دهد. تاریخچه مطالعات اولیه برای احداث مسیر راه‌آهن باریک‌خط به‌منظور اتصال یولاخ–بردع–آغدام–استپاناکرت–شوشی در سال ۱۹۰۸ آغاز شد، اما این پروژه به‌دلیل وقوع جنگ جهانی اول تکمیل نشد. | ## بخش 2: مجتمع ایستگاه راه‌آهن و پایانهٔ اتوبوسرانی آغدام | خط راه‌آهن یولاخ–بردع–آغدام در سال ۱۹۶۷ به بهره‌برداری رسید و ایستگاه آغدام در سال ۱۹۶۸ افتتاح شد. در جریان جنگ قره‌باغ، شهر آغدام در سال ۱۹۹۳ اشغال شد و فعالیت‌های ریلی در این مسیر متوقف گردید. | ## بخش 3: مجتمع ایستگاه راه‌آهن و پایانهٔ اتوبوسرانی آغدام | پس از امضای توافق آتش‌بس قره‌باغ ۲۰۲۰، جمهوری آذربایجان در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۰ کنترل شهرستان آغدام را دوباره به‌دست گرفت. در ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، الهام علی‌اف رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان در مراسم افتتاح خط بازسازی‌شدهٔ بردع–آغدام و مجتمع ایستگاه راه‌آهن و پایانهٔ اتوبوسرانی آغدام شرکت کرد. | ## جمع‌بندی | در ۲۳ مهٔ ۲۰۲۵، حکمت حاجی‌اف و اعضای ستاد هماهنگی بازسازی مناطق آزادشده، با قطار از آغدام به باکو سفر کردند.
موضوع مقاله: معماری گورکانی نو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معماری گورکانی نو | مقدمه: اصطلاح معماری گورکانی نو یا معماری هندی-ساراسنی معمولاً به سبکی از معماری گفته می‌شود که در اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم، در دوران استعمار بریتانیا در شبه‌قارهٔ هند شکل گرفت. | ## بخش 1: معماری گورکانی نو | برای این اصطلاح، به‌درستی می‌توان از تعبیر «معماری گورکانی نو» استفاده کرد، چون این سبک آگاهانه به میراث معماری گورکانیان هند تکیه دارد، اما آن را در قالبی تازه و متناسب با نیازها و ذوق دوران استعماری بازسازی می‌کند. از یک‌سو، معماران بریتانیایی می‌خواستند بناهایی بسازند که کارکردهای امروزی و اداریِ حکومت استعماری را برآورده کند، مانند ایستگاه راه‌آهن، دادگستری، دانشگاه، شهرداری و موزه. از سوی دیگر، آن‌ها به‌خوبی می‌دانستند که معماری کاملاً اروپایی در فضای فرهنگی هند بیگانه به نظر می‌رسد. نتیجه، سبکی شد که عناصر شاخص معماری گورکانی و اسلامی هند را با فنون و سازمان‌دهی فضایی معماری اروپایی، به‌ویژه نئوکلاسیک و ویکتوریایی، درهم آمیخت. گنبدهای بزرگ پیازی‌شکل، ایوان‌ها و طاق‌های قوسی، مناره‌ها یا برجک‌های گوشه‌ای، طاق‌نماهای تزیینی، مشبک‌های سنگی یا آجری، و استفاده از حیاط‌های مرکزی از عناصر رایج این سبک‌اند. | ## بخش 2: معماری گورکانی نو | این عناصر یادآور کاخ‌ها، آرامگاه‌ها و مسجدهای دوران گورکانیان هستند، اما در اینجا نه برای فضاهای آیینی یا سلطنتی سنتی، بلکه برای ساختمان‌های اداری و عمومی به کار می‌روند. استفاده از اسکلت‌های فلزی، پلان‌های منظم و متقارن، راه‌پله‌های وسیع، تالارهای بزرگ و نورگیری حساب‌شده نشان می‌دهد که این ساختمان‌ها با منطق مهندسی و کارکردگرای سدهٔ نوزدهم ساخته شده‌اند. به بیان ساده‌تر، پوسته و زبان بصری بنا «شرقی» و گورکانی است، اما استخوان‌بندی و شیوهٔ استفاده از فضا بیشتر «غربی» است. معماری گورکانی نو فقط یک انتخاب زیبایی‌شناختی نبود، بلکه بُعدی سیاسی و نمادین هم داشت. حکومت استعماری بریتانیا می‌کوشید خود را وارث نظم و شکوه امپراتوری‌های پیشین هند، به‌ویژه گورکانیان، نشان دهد. | ## بخش 3: معماری گورکانی نو | با بهره‌گیری از زبان معماری آشنا برای مردم محلی، این پیام منتقل می‌شد که قدرت جدید ادامه‌دهندهٔ یک سنت دیرینهٔ فرمانروایی است، نه صرفاً نیرویی بیگانه و تحمیلی. از نظر جغرافیایی، این سبک بیش از همه در شهرهایی مانند بمبئی، مدرس، کلکته، لاهور و دهلی نو گسترش یافت. بسیاری از بناهایی که امروز به‌عنوان نمادهای شهری این شهرها شناخته می‌شوند، محصول معماری گورکانی نو هستند و همچنان در چشم‌انداز شهری نقش پررنگی دارند. معماری گورکانی نو سبکی التقاطی و آگاهانه است که از دل برخورد استعمار، سنت و امروزی‌سازی پدید آمد. | ## جمع‌بندی | این سبک نه بازتولید خالص معماری گورکانی است و نه تقلید ساده از معماری اروپا، بلکه تلاشی است برای ساختن زبانی تازه که هم ریشه در گذشتهٔ شبه‌قاره دارد و هم پاسخ‌گوی نیازهای دنیای جدید است.
موضوع مقاله: فال‌آوت: لندن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فال‌آوت: لندن | مقدمه: این ماد بر پایهٔ بازی نقش‌آفرینی اکشن فال‌آوت ۴ محصول سال ۲۰۱۵ از شرکت بتزدا سافت‌ورکز ساخته شده است. | ## بخش 1: فال‌آوت: لندن | داستان ماد در نسخه‌ای پساآخرالزمانی از شهر لندن جریان دارد و به دلیل فاصله گرفتن از فضای معمولاً آمریکایی مجموعه، قابل توجه است. منتقدان گستره و جزئیات فال‌آوت: لندن را برای یک پروژهٔ رایگان ستودند و استفادهٔ آن از مکان‌ها، مضامین و ارجاعات فرهنگی بریتانیایی در جهان فال‌آوت را تحسین کردند، هرچند در زمان انتشار، مشکلات فنی و باگ‌های آن مورد انتقاد قرار گرفت. داستان و فضا فال‌آوت: لندن در سال ۲۲۳۷ جریان دارد و میان رویدادهای فال‌آوت و فال‌آوت ۲ قرار می‌گیرد. داستان پس از نفوذ به یک آزمایشگاه آغاز می‌شود؛ جایی که بازیکن باید پس از آزاد شدن توسط شخصیت مرموز اسمیت به سطح زمین بگریزد. | ## بخش 2: فال‌آوت: لندن | در طول داستان، چندین جناح برای کنترل لندن رقابت می‌کنند: جنتری (The Gentry): حاکمان لندن که مقرشان در وست‌مینستر است و از دولت پیش از جنگ بریتانیا منشأ گرفته‌اند. فارغ از انتخاب بازیکن، پس از رسیدن به کاخ وست‌مینستر، او با پارلمانی از شخصیت‌هایی که همگی شبیه آواتار بازیکن هستند مناظره می‌کند. سپس با ضدقهرمان بازی، اسمیت، روبه‌رو می‌شود و آشکار می‌گردد که هم او و هم بازیکن کلون‌هایی از اسمیت اصلی هستند؛ کارمند وزارت اطلاعات پیش از جنگ که هشدارهایش دربارهٔ وقوع هولوکاست هسته‌ای توسط مقامات در انگلستان و ایالات متحده نادیده گرفته شد. علاوه بر تعامل با جناح‌ها، بازیکن با شخصیت‌های دیگری نیز روبه‌رو می‌شود که مأموریت‌هایی ارائه می‌دهند که ممکن است بر نتیجهٔ نهایی تأثیر بگذارند یا نگذارند. | ## بخش 3: فال‌آوت: لندن | بازیکنان همچنین با گونه‌ای جدید به نام Thamesfolk مواجه می‌شوند؛ موجوداتی سبزرنگ و شبیه ماهی که در اثر تشعشعات شدید رودخانهٔ تیمز تکامل یافته‌اند. این تعاملات بازیکن را به مکان‌های مشهور لندن از جمله کاخ باکینگهام، شماره ۱۰ خیابان داونینگ، چشم لندن و کلیسای وست‌مینستر می‌برد. بازخورد پس از انتشار، فال‌آوت: لندن به‌خاطر فضای بازی و جهان‌سازی‌اش مورد تحسین قرار گرفت، هرچند انتقادهایی نیز به دلیل وجود باگ‌ها و مشکلات فنی در زمان عرضه مطرح شد. | ## جمع‌بندی | بسیاری از منتقدان گستره و جزئیات این ماد رایگان را ستودند؛ جاشوا وولنز از پی‌سی گیمر این پروژه را «دستاورد چشمگیر در زمینهٔ مادسازی» توصیف کرد و لوییس وایت از پی‌سی‌گیمزان اظهار داشت که این ماد «گسترده» است و «شایستهٔ آن است که به‌عنوان یادمانی از وفاداری طرفداران جشن گرفته شود».
موضوع مقاله: ژاک تاردی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژاک تاردی | مقدمه: ژاک تاردی (؛ زادهٔ ) مشهور به تاردی، تصویرگر، کارتونیست و نویسنده اهل فرانسه است. | ## بخش 1: ژاک تاردی | پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسهٔ ملی هنرهای زیبای لیون و مدرسه عالی ملی هنرهای تزئینی در پاریس، در سال ۱۹۶۹ و در ۲۳سالگی، فعالیت خود را در زمینهٔ کمیک آغاز کرد و ابتدا در مجلهٔ کامیکس فرانسوی-بلژیکی پیلوت به تصویرگری داستان‌های کوتاهی از ژان ژیرو و سرژ دو بکچ پرداخت، سپس در سال ۱۹۷۲ ماجرای داستانیِ سیاسیِ «شایعه‌ای در روئِرگ» را بر اساس سناریویی از پیر کریستن خلق کرد. | ## بخش 2: ژاک تاردی | تاردی به‌ویژه با رمان‌های گرافیکی‌اش دربارهٔ وحشت و فلاکت جنگ جهانی اول، مانند این جنگ سنگرها بود، به شهرت و اعتبار دست یافت.Biography at Casterman در زبان انگلیسی، بسیاری از کتاب‌های تاردی توسط انتشارات «فانتاگرَفیکس بوکس» منتشر شده‌اند و کیم تامسون، هم‌بنیان‌گذار این انتشارات، آن‌ها را ویرایش و ترجمه کرده است. | ## بخش 3: ژاک تاردی | ## جمع‌بندی | از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ماجراهای شگفت‌انگیز آدل بلان-سک اشاره کرد.
موضوع مقاله: اعتراضات ۲۰۲۵ بودجه بلغارستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اعتراضات ۲۰۲۵ بودجه بلغارستان | مقدمه: اعتراضات در بلغارستان از ۲۶ نوامبر ۲۰۲۵ آغاز شد؛ پس از آنکه دولت روزن ژلیازکوف طرح بودجهٔ سال ۲۰۲۶ را اعلام کرد. | ## بخش 1: اعتراضات ۲۰۲۵ بودجه بلغارستان | این طرح شامل افزایش مالیات‌ها بود، به‌ویژه سهمی که افراد باید برای برنامه‌های بازنشستگی و تأمین اجتماعی پرداخت می‌کردند. دولت ابتدا اجرای بودجه را معلق و سپس آن را پس گرفت، اما تظاهرات ادامه یافت و معترضان خواستار استعفای دولت و برگزاری انتخابات جدید شدند. | ## بخش 2: اعتراضات ۲۰۲۵ بودجه بلغارستان | در ۲ دسامبر، حدود ۵۰ هزار نفر در تجمعی در صوفیه شرکت کردند و بنا بر گفتهٔ سازمان‌دهندگان، تظاهرات در دیگر شهرهای بزرگ نیز ۵۰ هزار نفر دیگر را جذب کرد. رسانه‌های بلغارستان با استناد به تصاویر پهپادی برآورد مشابهی ارائه دادند.< این برآوردها نشان می‌دهد که حدود ۱٫۵۵ درصد از جمعیت کشور در اعتراضات حضور داشتند. | ## بخش 3: اعتراضات ۲۰۲۵ بودجه بلغارستان | ## جمع‌بندی | ژلیازکوف در پارلمان در صوفیه به خبرنگاران گفت: «خواست ما این است که در سطح انتظارات جامعه قرار بگیریم.
موضوع مقاله: هایدی بوغوسیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هایدی بوغوسیان | مقدمه: هایدی بوغوسیان (؛ ؛ ) وکیل، کنشگر ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است که مدیر اجرایی بنیاد صلح و عدالت ای‌.جی. | ## بخش 1: هایدی بوغوسیان | پیش از این، او مدیر اجرایی انجمن ملی وکلا، یک کانون وکلای مترقی که در سال ۱۹۳۷ تأسیس شد، بود و در آنجا بر دفاع قانونی از افرادی که توسط دولت هدف قرار گرفته بودند، نظارت داشت. نظارت دولتی آثار بوغوسیان اغلب بر چگونگی تأثیر فناوری بر زندگی روزمره ما متمرکز است. | ## بخش 2: هایدی بوغوسیان | بوغوسیان در مقاله‌ای در هافینگتن پست در سال ۲۰۱۰ با عنوان «آیا آمادهٔ تراشه هستید؟»، در مورد فناوری شناسایی فرکانس رادیویی (RFID) صحبت می‌کند که راه خود را به زندگی بسیاری از مردم باز کرده است، از جمله دانش‌آموزانی که اکنون می‌توان حضور آنها را با یک تراشه RFID که در کارت شناسایی دانش‌آموزی‌شان کاشته می‌شود، ردیابی کرد. در سال ۲۰۱۲، بوغوسیان داده‌های خود را مستند کرد تا نشان دهد که چگونه تراکنش‌ها و سرمایه‌گذاری‌های روزمره، اغلب بدون اطلاع ما، ثبت و ذخیره می‌شوند. | ## بخش 3: هایدی بوغوسیان | ## جمع‌بندی | کتابشناسی «من چیزی برای پنهان کردن ندارم»: و ۲۰ افسانه دیگر دربارهٔ نظارت و حریم خصوصی (انتشارات بیکن، ۲۰۲۱) شابک ۹۷۸−۰۸۰۷۰۶۱۲۶۸ جاسوسی از دموکراسی: نظارت دولتی، قدرت شرکت‌ها و مقاومت عمومی (سیتی لایتز، ۲۰۱۳) شابک ۹۷۸−۰−۸۷۲۸۶−۵۹۹−۰ تجارت نظارت، حقوق بشر انجمن وکلای آمریکا، جلد.
موضوع مقاله: تالار شهر وین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تالار شهر وین | مقدمه: تالار شهر وین (; ; [ʁaːtˌhaʊs ساختمان شهرداری وین، اتریش است که در محدودهٔ اینره اشتات و در میدان رات‌هاوس‌پلاتس، در نزدیکی رینگ‌اشتراسه قرار دارد. | ## بخش 1: تالار شهر وین | تالار شهر وین بنایی شاخص به سبک نئوگوتیک است که توسط معمار فریدریش وان اشمیت طراحی شد و ساخت آن بین سال‌های ۱۸۷۲ تا ۱۸۸۳ انجام گرفت. هم‌زمان با تخریب دیوارهای شهر در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۵۸ تا ۱۸۶۵ به منظور احداث رینگ‌اشتراسه، در سال ۱۸۶۸ مسابقه‌ای برای طراحی تالار شهر جدید برگزار شد. | ## بخش 2: تالار شهر وین | در نهایت، معمار آلمانی فریدریش وان اشمیت برندهٔ این رقابت شد و ساخت ساختمان جدید در نزدیکی رینگ‌اشتراسه، در کنار دیگر پروژه‌های مهم آن دوره، برنامه‌ریزی گردید؛ از جمله اپرای دولتی وین (۱۸۶۹)، ساختمان پارلمان (۱۸۸۳)، ساختمان اصلی دانشگاه وین (۱۸۸۴) و بورگ‌تئاتر (۱۸۸۸). در ابتدا، زمینی در مقابل اشتات‌پارک ــ نخستین پارک شهری وین ــ به عنوان محل احداث تالار شهر در نظر گرفته شد. | ## بخش 3: تالار شهر وین | با این حال، در نهایت شهر مکانی را در یوزفس‌شتتر گلاسیس انتخاب کرد؛ منطقه‌ای که پیش‌تر فضای حفاظت‌شده‌ای در برابر دیوارهای تخریب‌شدهٔ شهر بود و به عنوان میدان رژه مورد استفاده قرار می‌گرفت. | ## جمع‌بندی | اختلاف نظر میان مدیریت شهری و دولت امپراتوری دربارهٔ سهم تأمین مالی پروژهٔ رینگ‌اشتراسه، موضوع محل احداث تالار شهر جدید را به مسئله‌ای مهم تبدیل کرد؛ مسئله‌ای که نمادی از افزایش اعتمادبه‌نفس طبقهٔ بورژوازی در برابر امپراتور به‌شمار می‌رفت.
موضوع مقاله: اوآراف (رسانه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوآراف (رسانه) | مقدمه: بودجهٔ آن از مجوز تلویزیون و تبلیغات محدود در پخش زنده تأمین می‌شود و اُاِراِف بازیگر اصلی در رسانه‌های پخش اتریش به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: اوآراف (رسانه) | اتریش آخرین کشور در اروپای قاره‌ای پس از آلبانی بود که اجازهٔ پخش تلویزیونی خصوصی در سطح ملی را صادر کرد، هرچند شبکه‌های تلویزیونی تجاری از آلمان همسایه از دههٔ ۱۹۸۰ از طریق تلویزیون پولی و انتقال زمینی اضافی در اتریش حضور داشته‌اند. نخست، پخش‌ها از کارخانهٔ تلفن او در منطقهٔ بریگیتن‌آو وین انجام می‌شد و بعداً به دانشگاه فنی نزدیک به نام تی‌جی‌ام منتقل شد. در ۲ سپتامبر همان سال، نخستین سخنرانی رادیویی رئیس‌جمهور اتریش، میشائل هاینیش (۱۸۵۸–۱۹۴۰)، پخش شد. | ## بخش 2: اوآراف (رسانه) | یک سال بعد، فرستندهٔ قدرتمندی که توسط شرکت آلمانی تلفن‌کن طراحی شده بود، روی بام ساختمان سابق وزارت جنگ در رینگ‌اشتراسه در مرکز وین نصب شد. لوگوها نخستین لوگوی شرکتی اُاِراِف که به نام «چشم اُاِراِف» شناخته می‌شد، در ۱۹۶۸ توسط اریش زوکول، تصویرگر و کارتونیست اتریشی طراحی شد. او همچنین از ۱۹۶۷ تا ۱۹۹۲ به عنوان هنرمند ارشد گرافیک اُاِراِف فعالیت می‌کرد و بعدها مدیر هنری مجموعه شد. | ## بخش 3: اوآراف (رسانه) | لوگوی «اُاِراِف آی» اغلب با لوگوی «چشم سی‌بی‌اس» که توسط شبکهٔ تلویزیونی تجاری آمریکایی سی‌بی‌اس استفاده می‌شد، مقایسه می‌شود. در سال ۱۹۹۲، اُاِراِف از نیوویل برودی، طراح گرافیک بریتانیایی، خواست تا لوگوی شرکتی فعلی این شبکه را طراحی کند، که به زودی با لقب «آجرهای اُاِراِف» شناخته شد. | ## جمع‌بندی | با این حال، لوگوی «چشم اُاِراِف» ۱۹۶۸ تا ۲۰۱۱ به صورت پراکنده همچنان استفاده می‌شد؛ برای مثال روی کارت‌های عنوان برنامهٔ زایت ایم بیلد، تا اینکه کاملاً کنار گذاشته شد.