موضوع مقاله: جغرافیای سنت وینسنت و گرنادین‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جغرافیای سنت وینسنت و گرنادین‌ها | مقدمه: سنت وینسنت و گرنادین‌ها یک کشور جزیره‌ای در جزایر بادگیر آنتیل کوچک، و جزوی از کمان جزیره‌ای دریای کارائیب در آمریکای شمالی است. | ## بخش 1: جغرافیای سنت وینسنت و گرنادین‌ها | سنت وینسنت و گرنادین‌ها مجمع‌الجزایری است که از ۱۲۵ جزیره تشکیل شده‌است که اکثر آنها بسیار کوچک هستند. گرنادین‌ها زنجیره‌ای از جزایر کوچک هستند که در جنوب از سنت وینسنت تا گرنادا امتداد دارند. مساحت کل کشور سنت وینسنت و گرنادین‌ها ۳۹۰ کیلومتر مربع است که ۳۴۲٫۷ کیلومتر مربع آن مربوط به جزیره اصلی سنت وینسنت است. جزیره سنت وینسنت در حدود ۳۲ کیلومتری جنوب غرب سنت لوسیا و ۱۶۰ کیلومتری غرب باربادوس قرار دارد. جزایر بزرگ‌تر گرنادین‌ها که جزوی از کشور سنت وینسنت و گرنادین‌ها به‌شمار می‌آیند، عبارتند از: بکویا، کانوآن، مایرو، موستیک، پرون (پالم)، سنت وینسنت کوچک و جزیره یونیون. سمت بادگیر بسیار صخره ای است، در حالی که سمت بادپناه از سواحل شنی زیادی تشکیل شده‌است و خلیج‌های بسیار بیشتری دارد. چندین جزیره کوچک در ساحل سنت وینسنت وجود دارد، از جمله جزیره یانگ و جزایر گاو و گوساله. جزیره سنت وینسنت دارای کوه‌های آتشفشانی پردرخت است که از شمال به جنوب کشیده شده‌اند و جویبارهای سریع کوتاه زیادی دارد. | ## بخش 2: جغرافیای سنت وینسنت و گرنادین‌ها | اگرچه شمار این جویبارها زیاد است، اما به‌جز پس از باران‌های شدید، پهنای آن‌ها کوچک است. دو قله مرتفع جزیره هر دو بر روی آتشفشان لا سوفریر ۱۲۳۴ متر و ۱۱۷۸ متر در شمال قرار دارند، که در سال‌های ۱۸۱۲ و ۱۹۰۲ فوران فاجعه‌باری داشت و به‌طور جدی بر محیط زیست ساکنان کشور تأثیر گذارد. لا سوفریر در سال ۱۹۷۹ دوباره فعال شد و چرخه خسارت زدن به کشاورزی و تخلیه گسترده ساکنان را تکرار کرد. گفته می‌شود که خاکستر آتشفشان که تا باربادوس پخش شده‌است، حاصلخیزی خاک را افزایش داده‌است. از دیگر قله‌های قابل توجه در جزیره می‌توان به گراند بونهوم و کوه سنت اندرو اشاره کرد. آب و هوا در سنت وینسنت و گرنادین‌ها، آب و هوا در تمام طول سال گرمسیری، گرم و مرطوب است و فصلی نسبتاً خنک و خشک از ژانویه تا اواسط آوریل و فصل گرم، مرطوب و بارانی از ژوئن تا دسامبر دارد. در دوره اول، بادهای بسامان (تجاری) شمال شرقی، بادهای ثابت معمول آب و هوای گرمسیری، به‌طور پیوسته و با شدت متوسط می‌وزد، در حالی که در دوره دوم، این بادها نامنظم‌تر بوده و ممکن است وقفه‌هایی داشته باشند. از اواسط فروردین تا اواخر اردیبهشت، قبل از فصل گرما و باران، هم دما و هم فراوانی بارندگی‌ها به تدریج افزایش می‌یابد. | ## بخش 3: جغرافیای سنت وینسنت و گرنادین‌ها | در کینگ‌تاون، تقریباً ۲۰۰۰ میلی‌متر (۷۸ اینچ) باران در سال می‌بارد که شامل بیش از ۲۰۰ میلی‌متر (۸ اینچ) از ژوئن تا نوامبر است. تنها ماه‌هایی که بارندگی طی آن کمتر از ۱۰۰ میلی‌متر (۴ اینچ) است، فوریه، مارس و آوریل هستند. برعکس، گرنادین‌ها کمی خشک‌تر هستند، در واقع، کمتر از ۱۵۰۰ میلی‌متر (۶۰ اینچ) باران در سال دریافت می‌کنند. باران‌ها در طول سال به‌ویژه به صورت رگبار یا رعد و برق رخ می‌دهد که می‌تواند شدید باشد، اما معمولاً طولانی نیست، بنابراین ساعات آفتابی را خیلی کاهش نمی‌دهد. دریا به اندازه کافی برای شنا در طول سال گرم است: دمای آب از ۲۷ درجه سانتی‌گراد بین ژانویه و آوریل تا ۲۹ درجه سانتی‌گراد در اوت و سپتامبر متغیر است. تنها ۱۰ درصد از زمین قابل کشت است، ۱۸ درصد شامل محصولات دائمی، ۵ درصد به عنوان مراتع دائمی، ۳۶ درصد جنگل و ۳۱ درصد باقی‌مانده در فعالیت‌های مختلف دیگر استفاده می‌شود (بر اساس برآورد سال ۱۹۹۳). مسائل زیست‌محیطی کنونی شامل آلودگی آب‌های ساحلی و خطوط ساحلی ناشی از تخلیه سوخت قایق‌های تفریحی و دیگر پساب‌ها است. | ## جمع‌بندی | اقتصاد کشور عمدتاً مبتنی بر کشاورزی صادراتی (موز و ماری‌جوآنا) است و گردشگری در حال حاضر اهمیت کمتری نسبت به سایر مناطق کارائیب دارد.