موضوع مقاله: از میان اقیانوس آرام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # از میان اقیانوس آرام | مقدمه: این فیلم ابتدا توسط جان هیوستون و سپس توسط وینسنت شرمن پس از پیوستن هاستون به ارتش سیگنال ارتش ایالات متحده کارگردانی شد. | ## بخش 1: از میان اقیانوس آرام | علی‌رغم عنوان، داستان در اقیانوس آرام اتفاق نمی‌افتد و در پاناما به وقوع می‌پیوندد. فیلمنامه اصلی تلاش برای جلوگیری از طرح ژاپنی‌ها برای حمله به پرل هاربر را به تصویر می‌کشد. 157 کمپانی برادران وارنر از همین عنوان برای یک فیلم ماجراجویی صامت در سال ۱۹۲۶ با بازی مونته بلو استفاده کرد که نقش کوچکی در فیلم سال ۱۹۴۲ دارد. داستان در ۱۷ نوامبر ۱۹۴۱، در جزیره فرمانداران در نیویورک، کاپیتان ریک لِلند پس از آن‌که به جرم سرقت دستگیر می‌شود، در یک دادگاه نظامی از سپاه توپخانه ساحلی ارتش ایالات متحده آمریکا اخراج می‌شود. او سعی می‌کند به پیاده‌نظام سبک پرنسس پاتریشیای کانادا بپیوندد، اما با سردی از سوی آن‌ها رد می‌شود. به‌ظاهر در راه جمهوری چین برای جنگیدن در کنار چیانگ کای‌شک، او سوار کشتی ژاپنی جنوآ مارو می‌شود که از هالیفاکس، نوا اسکوشیا، به مقصد یوکوهاما از مسیر کانال پاناما و هاوایی حرکت می‌کند. در کشتی، او با زنی کانادایی به نام آلبرتا مارلو آشنا می‌شود که می‌گوید اهل مدیسین هت است و رابطه‌ای عاشقانه اما سرخوشانه میان آن‌ها شکل می‌گیرد. لورنتز، استاد جامعه‌شناسی است که از تحسین‌کنندگان ژاپنی‌هاست و به همین دلیل در فیلیپین مشترک‌المنافع که در آن ساکن است، محبوبیتی ندارد. در توقفی در نیویورک، فاش می‌شود که لِلند در واقع یک مأمور مخفی است که به سرهنگ هارت، مأمور مخفی سپاه اطلاعات نظامی گزارش می‌دهد. لورنتز یک جاسوس دشمن شناخته‌شده است، اما هارت و لِلند دربارهٔ مارلو مطمئن نیستند. با بازگشت به کشتی، لِلند یک ترورکننده فیلیپینی را غافلگیر می‌کند که قصد شلیک به لورنتز را دارد. لِلند با بی‌تفاوتی نسبت به کشته‌شدن آن فرد توسط لورنتز، اعتماد او را جلب می‌کند. جو توتسویکو نیز در قالب یک جوان شوخ‌طبع نیسی به‌عنوان مسافر وارد کشتی می‌شود و فردی دیگر جای تی. لورنتز به لِلند پیشاپیش پولی می‌دهد تا اطلاعاتی دربارهٔ تأسیسات نظامی محافظت‌کننده از کانال پاناما برایش تهیه کند. | ## بخش 2: از میان اقیانوس آرام | در پاناما، کاپیتان اعلام می‌کند که ورود کشتی‌های ژاپنی به کانال ممنوع شده و باید از مسیر دماغه هورن عبور کنند. اسمیت دیدار می‌کند و او را قانع می‌کند که برنامه‌های واقعی را بدهد، چون لورنتز نسخهٔ جعلی را تشخیص خواهد داد. اسمیت می‌گوید که مورتون، صاحب مزرعه، یک الکلی مزمن است و مارلو خریدار فروشگاه راجرز فیفث اونیو در نیویورک است. او چند ساعت بعد به هوش می‌آید و بلافاصله با اسمیت تماس می‌گیرد تا به او هشدار دهد برنامه را تغییر دهد. سم لِلند را به سینمایی می‌فرستد که در آن مردی با گفتن جملهٔ «برو باونتیفول پلنتیشن…» کشته می‌شود. مورتون که نقطه‌ضعفش موجب سوءاستفاده دشمن شده، پدر مارلو است و حضور او تنها به‌خاطر نگرانی برای پدرش است. لورنتز فاش می‌کند که اسمیت مرده و شاهزاده می‌تواند بدون مانع قفل‌های کانال پاناما را نابود کند. وقتی مورتون از جا بلند می‌شود، توتسویکو به او شلیک می‌کند، اما همین فرصت باعث می‌شود لِلند بر توتسویکو غلبه کند. بیرون، لِلند یک مسلسل به‌دست می‌گیرد، بمب‌افکن را هنگام بلندشدن هدف قرار داده و سرسپردگان لورنتز را از پا درمی‌آورد. او از لِلند می‌خواهد او را بکشد، اما لِلند با رد درخواستش می‌گوید که او باید پاسخ‌گوی سازمان اطلاعات ارتش باشد. لِلند و مارلو دست یکدیگر را می‌گیرند و به آسمانی که پر از هواپیماهای آمریکایی شده، نگاه می‌کنند. بازیگران هامفری بوگارت در نقش ریک لِلند مری آستور در نقش آلبرتا مارلو سیدنی گرین‌استریت در نقش دکتر لورنتز کم تانگ در نقش تی. اسمیت ویکتور سن یونگ در نقش جو توتسویکو رولاند گات در نقش سوگی لی تونگ فو در نقش سام وینگ آن، صاحب هتل و دوست ریک فرانک ویلکاکس در نقش کاپیتان موریسون پال استانتون در نقش سرهنگ هارت لستر متیوز در نقش ماژور کانادایی جان همیلتون در نقش رئیس دادگاه نظامی رونالد درو در نقش کاپیتان هارکنس مونته بلو در نقش دن مورتون چستر گن در نقش کاپیتان هیگوتو ریچارد لو در نقش افسر اول میوما کیه لوک در نقش کارمند دفتر کشتی‌رانی رودی روبلز در نقش ترورکننده فیلیپینی اسپنسر چن در نقش مهندس ارشد میتسوکو فرانک مایو در نقش بازپرس دادگاه فیلیپ آن در نقش مردی در سینما (بی‌نام در عنوان‌بندی) آنتونی کاروسو در نقش راننده تاکسی (بی‌نام در عنوان‌بندی) ویلیام هوپر در نقش خدمت‌کار (بی‌نام در عنوان‌بندی) جک مور در نقش ماژور (بی‌نام در عنوان‌بندی) تولید در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۱، روزنامه نیویورک تایمز گزارش داد که داستان کارسون به قیمت ۱۲٬۵۰۰ دلار به شرکت وارنر فروخته شده است. پس از وقفه‌ای که به‌دلیل حمله به پرل هاربر به‌وجود آمد، تولید فیلم از ۲ مارس ۱۹۴۲ از سر گرفته شد و فیلم‌برداری (از جمله برداشت‌های مجدد) تا ۲ مه ادامه یافت. | ## بخش 3: از میان اقیانوس آرام | بر اساس گزارش برت وود در تی‌سی‌ام، جان هیوستون برای خلق حس حرکت کشتی در دریا، صحنهٔ عرشهٔ کشتی را بر روی سکویی مجهز به جک‌های هیدرولیکی ساخت تا صحنه پیوسته در حال حرکت باشد. در برخی صحنه‌های داخلی، «دوربین به‌صورت ظریف و تقریباً نامحسوس به بازیگران نزدیک و از آن‌ها دور می‌شود و تأثیری گیج‌کننده ایجاد می‌کند که با فضای پرتنش و مبهم اخلاقی فیلم هماهنگ است.» موسیقی آدولف دویچ سرود مهندسان را (که با ملودی «پسر قمارباز» نواخته می‌شود) به تمی تأثیرگذار برای شخصیت ریچارد لِلند تبدیل کرد. همچنین پس از صحنهٔ دادگاه نظامی، وقتی لِلند به حلقهٔ فارغ‌التحصیلی‌اش نگاه می‌کند و دوباره آن را به انگشتش می‌گذارد، چند میزان از سرود دانشگاه آکادمی نظامی ایالات متحده شنیده می‌شود. تغییر کارگردان جان هیوستون در میانهٔ تولید فیلم از سوی سپاه سیگنال ارتش ایالات متحده فراخوانده شد. او بعدها در مصاحبه‌ای گفت عمداً صحنه‌ای را به شکل معمایی رها کرده که در آن لِلند دست‌بسته و با تهدید اسلحه به حال خود رها شده بود تا کارگردان بعدی راه‌حلی برای آن بیابد. وینسنت شرمن در ۲۲ آوریل ۱۹۴۲ جای او را گرفت و فیلم را بدون فیلمنامه‌ای که هیوستون با خود برده بود، به پایان رساند. هیوستون گفته بود: «بوگی (بوگارت) خودش بلد است چه کند!» بعدها هیوستون پایان‌بندی شرمن را «غیرقابل باور» توصیف کرد. استودیو نیز تصمیم گرفت صحنهٔ معمایی باقی‌مانده از هیوستون را حذف کرده و سناریوی جدیدی بنویسد. تأثیر بازداشت اجباری به گزارش تی‌سی‌ام، مری آستور بعدها یادآوری کرد که بازداشت دسته‌جمعی ژاپنی آمریکایی‌ها که توسط فرانکلین دلانو روزولت در ۳ مارس ۱۹۴۲ دستور داده شد، باعث شد بسیاری از بازیگران ژاپنی شغل خود را در این فیلم از دست بدهند. اسناد موجود در کتابخانه سینما-تلویزیون دانشگاه کالیفرنیای جنوبی نشان می‌دهد که بازیگران چینی‌تبار از همان ابتدا برای ایفای نقش شخصیت‌های ژاپنی انتخاب شده بودند. بازخورد نشریهٔ ورایتی نوشت: «اگرچه فیلم به اندازهٔ شاهین مالت هیجان‌انگیز نیست، اما یک ملودرام پرتحرک و روان است. هیوستون با فیلمنامه‌ای پرحادثه از مکالی، کارگردانی ماهرانه‌ای ارائه داده است.» در ۵ سپتامبر ۱۹۴۲، بازلی کرادر در نیویورک تایمز از فیلم تمجید کرد و نوشت: «آقای جوان هیوستون این بار یک فیلم جاسوسی ساخته که پر از دلهره‌های ناشناخته و درخشش فولاد سرد است… او با استفاده از کلوزآپ‌های استادانه تماشاگر را مستقیم به درون فیلم می‌برد… هیچ‌گاه مشخص نیست که شخصیت‌ها دقیقاً چه مسیری را در پیش خواهند گرفت… با این شخصیت‌های گمراه‌کننده، گفت‌وگوهای عالی و طراحی صحنه واقع‌گرایانه، آقای هیوستون یک فیلم جذاب و پرهیجان به وارنرها تحویل داده است. واحد واقعی صحنهٔ آغازین فیلم، مقر گردان ۱۹۸ توپخانه ساحلی را در جزیره فرمانداران نیویورک نشان می‌دهد. | ## جمع‌بندی | گیشه بر اساس اسناد استودیو وارنر، این فیلم در داخل ایالات متحده ۱٬۳۸۱٬۰۰۰ دلار و در بازارهای خارجی ۹۹۴٬۰۰۰ دلار فروش داشت.