موضوع مقاله: مارینا راسکووا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارینا راسکووا | مقدمه: مارینا میخایلوونا راسکووا (؛ – ) نخستین زن در شوروی بود که نشان ناوبری هوایی را دریافت نمود. | ## بخش 1: مارینا راسکووا | راسکووا که در جوانی آرزو داشت خواننده اپرا شود به یک مربی نظامی و اولین زن ناوبر شوروی تبدیل شد. راسکووا یکی از ۸۰۰ هزار زنی است که در ارتش سرخ خدمت کردند، او سه هنگ هوایی مخصوص زنان تشکیل داد که ۳۰ قهرمان اتحاد شوروی در آن نشان گرفتند. خاله او نیز یک خواننده مشهور بود و برادر ناتنی‌اش هم با نام بوریس مالینین از دانشمندان کشتی‌سازی شوروی بود. مارینا به تحصیل در موسیقی ادامه داد اما دچار عفونت گوش میانی گشت و نتوانست آواز را ادامه دهد. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۲۹ به عنوان شیمی‌دان در کارخانه رنگرزی مشغول به کار شد و همان‌جا با مهندسی به نام سرگئی راسکوف ازدواج کرد و نام خانوادگی خود را به راسکووا تغییر داد. او یک سال بعد تدریس در آکادمی‌های هوایی را آغاز نمود که در آن به زنان و مردان ناوبری نظامی را تعلیم می‌داد. در سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۳۷ مارینا رکوردهای هوایی بسیاری را ثبت کرد که در چشم اتحاد شوروی موفقیت‌های بزرگی محسوب می‌شدند و برای مارینا شهرت به همراه آورد. مشهورترین رکورد او پروازی است که با توپولف آنت-۳۷ (نسخه اصلاح شده بمب‌افکن دوربرد بولخوویتونوف دی‌بی-آ) در ۲۵–۲۴ سپتامبر ۱۹۳۸ رخ داد. در این پرواز که می‌خواست رکورد جهانی پرواز بدون توقف زنان را بشکند مارینا به عنوان ناوبر همراه با پولینا اوسیپنکو و والنتینا گریزودوبوفا از مسکو تا کامسامولسک بر آمور در خاور دور روسیه پرواز می‌کردند. این پرواز ۲۶ ساعت و ۲۹ دقیقه یه طول انجامید و طی آن ۵۹۴۷ کیلومتر پیموده شد اما در انتها مسیر به علت نبود دید هواپیما نتوانست فرودگاه رو بیابد و مجبور به فرود اضطراری شد. | ## بخش 2: مارینا راسکووا | از آنجایی که کاکپیت ناوبر راه ورودی به بقیه هواپیما نداشت و احتمال می‌رفت در فرود آسیب جدی ببیند مارینا پیش از فرود با چتر بیرون پرید. تیم جستجو پس از هشت روز هواپیما را پیدا کردند اما مارینا ۱۰ روز بدون آب و با مقدار کمی غذا در طبیعت سرگردان بود تا توانست خود را به هواپیما برساند. تمامی خدمه پس از انتقال به مکان امن در ۲ نوامبر ۱۹۳۸ نشان برتری قهرمان اتحاد شوروی را کسب کردند که آن‌ها را تبدیل به اولین زنانی کرد که این نشان را به دست آوردند. با آغاز جنگ جهانی دوم زنان بسیاری که آموزش خلبانی دیدند برای حضور در جنگ داوطلب شدند. با وجود آنکه از نظر قانونی منعی برای حضور زنان در درگیری‌ها در نیروی هوایی شوروی وجود نداشت از سپردن نقش رزمی به ایشان امتناع می‌شد. این قضیه ادامه داشت تا آنکه راسکووا از طریق ارتباط شخصی خودش با شخص ژوزف استالین فرماندهان نظامی را راضی به ایجاد سه هنگ رزمی برای زنان نمود. بدین ترتیب پس از راسکووا در ۸ سپتامبر ۱۹۴۱ که خواستار حضور زنان خلبان در جنگ شد استالین در ۸ اکتبر ۱۹۴۱ فرمان تأسیس سپاه ۱۲۲ هوایی را داد. این سپاه که متشکل از سه هنگ بود باید تماماً از خلبانان و خدمه زمینی زن تشکیل می‌شد. مارینا راسکووا در حال پرواز با یکی از این هواپیماها بود که در نزدیک استالینگراد سقوط کرد. هنگ ۵۸۶ هوانوردی شکاری: این واحد در میان سه هنگ نخستین هنگی بود که وارد عملیات رزمی شد (۱۶ آوریل ۱۹۴۲) و مجهز به هواپیماهای یاکوولف یاک-۱، یاکوولف یاک-۷ و یاکوولف یاک-۹ بود. | ## بخش 3: مارینا راسکووا | این یگان مجموعاً ۴۱۹۴ عملیات رزمی داشت که در آن ۱۲۵ درگیری هوایی شکل گرفت و ۳۸ هواپیما دشمن نابود شدند. هنگ هوانوردی بمب افکن شبانه ۱۲۵ گارد: فرماندهی این یگان را مارینا راسکووا به عهده داشت و پس از مرگ او فرماندهی به والنتین مارکوف رسید. در حالی که بسیاری واحدهای دیگر که متشکل از مردان بودند با هواپیماهای قدیمی پرواز می‌کردند این یگان مجهز به بهترین بمب‌افکن‌های شوروی یعنی پتلیاکوف پی‌ای-۲ بود و همین مسئله باعث حسادت‌های بسیاری می‌شد. این هنگ ۱۱۳۴ عملیات انجام داد که طی آن بیش از ۹۸۰ تن بمب بر روی مواضع دشمن ریخته شد و پنج نفر از اعضا این هنگ نشان قهرمان شوروی را دریافت کردند. هنگ هوانوردی بمب افکن شبانه ۴۶ گارد "تامان": این هنگ فرماندهی آن را یودوکیا برشناسکیا به عهده داشت با نام جادوگران شب مشهور شد. این واحد با استفاده از هواگرد دوباله قدیمی پی‌او-۲ کوکوروزنیک عمل می‌کرد و تا پایان جنگ ۲۴۰۰۰ عملیات رزمی انجام داد. این یگان تنها هنگی بود که تا انتها جنگ فقط شامل خدمه زن بود و ۲۴ نفر از آنان نشان قهرمان اتحاد شوروی را دریافت نمودند. راسکووا در ۴ ژانویه ۱۹۴۳ در فرود اضطراری نزدیک استالینگراد همراه با تمامی خدمه‌اش کشته شد. | ## جمع‌بندی | میراث خاکستر او در آرامگاه دیوار کرملین کنار پولینا اوسیپنکو دفن شد و پس از مرگش نشان جنگ میهنی درجه یک به او اعطا گشت.