موضوع مقاله: آکیله استاراچه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آکیله استاراچه | مقدمه: آکیله استاراچه (گالیپولی؛ ۱۸ اوت ۱۸۸۹ - میلان ۲۹ آوریل ۱۹۴۵) رهبر برجسته ایتالیای فاشیست قبل و در طول جنگ جهانی دوم بود. | ## بخش 1: آکیله استاراچه | او که یک جنگجوی فداکار بود، در اوت ۱۹۱۴ به تنهایی در یک درگیری با تظاهرکنندگان صلح‌طلب در کافه بیفی در میلان شرکت کرد و با این اقدام شهرت زیادی کسب کرد. استاراچه که در طول جنگ جهانی اول شاهد نبرد بود، به خاطر خدماتش مفتخر به دریافت یک مدال نقره شجاعت نظامی به علاوه چهار مدال برنز شد. پس از جنگ، ارتش را ترک کرد و به ترنتو نقل مکان کرد، جایی که برای نخستین بار با جنبش رو به رشد فاشیست آشنا شد. استاراچه، یک ملی‌گرای پرشور، در سال ۱۹۲۰ به جنبش فاشیستی در ترنتو پیوست و به سرعت دبیر سیاسی محلی آن شد. در سال ۱۹۲۱، تلاش‌های او توجه بنیتو موسولینی را جلب کرد، که استاراچه را مسئول سازمان فاشیستی در ونتسیا تریدنتینا قرار داد. در سال ۱۹۲۲، استاراچه در راهپیمایی إّ رم شرکت کرد و رهبری دسته‌ای از پیراهن سیاه‌ها را در حمایت از موسولینی بر عهده داشت. بعداً در سال ۱۹۲۲، استاراچه به عنوان بازرس حزب در سیسیل منصوب شد و به عضویت کمیته اجرایی حزب ملی فاشیست ایتالیا (PNF) درآمد. شبه‌نظامیان داوطلب امنیت ملی یک گروه شبه‌نظامی کاملاً داوطلب بود که برای سازماندهی پیراهن‌سیاه‌های سابق ایجاد شده بود. در سال ۱۹۲۴، استاراچه به عضویت مجلس نمایندگان ایتالیا انتخاب شد و بازرس ملی حزب شد. در سال ۱۹۲۶، آکیله استاراچه بار دیگر به عنوان معاون دبیر حزب ملی فاشیست منصوب شد و در سال ۱۹۲۸ به عنوان دبیر شاخه میلان حزب منصوب شد. دبیری حزب در سال ۱۹۳۱، دوران حرفه‌ای او به اوج خود رسید، زمانی که به عنوان دبیر حزب ملی فاشیست منصوب شد. او در درجه اول به دلیل وفاداری بی‌چون و چرا و متعصبانه‌اش به موسولینی به این سمت منصوب شد. | ## بخش 2: آکیله استاراچه | (موسولینی زمانی اظهار داشت که استاراچه "یک احمق، اما مطیع" است.) به عنوان دبیر، استاراچه رژه‌ها و راهپیمایی‌های بزرگی برگزار می‌کرد، اقدامات جداسازی نژادی یهودستیزانه را پیشنهاد می‌داد و کیش شخصیت موسولینی را تا حد زیادی گسترش می‌داد. او در انظار عمومی حضورهای زیادی داشت و تقریباً هر روز دستوراتی را به شکل «برگه‌های فرمان» (fogli d'ordine) به اعضای حزب صادر می‌کرد، که مورد تمسخر عمومی قرار گرفت و تا پایان دوره تصدی‌اش، انتقاد آشکار سایر فاشیست‌های ارشد را به همراه داشت. او همچنین نتوانست شور و شوق سراسری برای فاشیسم را به اندازه محبوبیتی که حزب نازی در آلمان داشت، برانگیزد. شایعاتی مبنی بر اینکه خانواده استاراچه، به ویژه برادرانش، معاملات غیرقانونی پرسودی انجام داده‌اند، منتشر شده بود. نقش در حمله به اتیوپی در سال ۱۹۳۵، استاراچه، سرهنگ، به عنوان دبیر حزب ملی فشیست مرخصی گرفت تا در حمله ایتالیا به اتیوپی شرکت کند و در جبهه شمالی جنگید. در مارس ۱۹۳۶، پس از نبرد شایر، فرماندهی گروهی مختلط از پیراهن سیاه‌ها و هنگ سوم برسالیری که در اسمره، اریتره، در حال جمع شدن بودند، به او سپرده شد. در اواخر همان ماه، استاراچه و "ستون مکانیزه" قابل حمل با کامیون او آماده پیشروی از مسیرهای ناهموار برای تصرف قندار، مرکز استان بگمدر، شدند. قبل از حرکت، "مرد پلنگی" (L'uomo pantera، لقب استاراچه) سخنرانی زیر را برای افرادش ایراد کرد: مهارت‌های جاده‌سازی مردان استاراچه نقش مهمی در قدرت رزمی آنها داشت. صبح روز بعد، اول آوریل، استاراچه و ستون وارد قندار شدند و دو روز بعد به دریاچه تانا رسیدند و منطقه مرزی با سودان بریتانیا را تأمین کردند. گفته می‌شود که او خودسرانه اسیران جنگی را اعدام می‌کرد و به طور متناوب به قلب و اندام تناسلی آنها شلیک می‌کرد. بازگشت به دبیری حزب پس از اتیوپی، استاراچه وظایف خود را به عنوان دبیر حزب از سر گرفت. برای نمونه، او دستور داد که تمام پرچم‌های حزب باید از پارچه‌ای نساجی به نام "لانیتال" ساخته شوند که توسط ایتالیایی‌ها تولید می‌شد. | ## بخش 3: آکیله استاراچه | لانیتال که براساس کازئین، یک فسفوپروتئین رایج در شیر پستانداران، ساخته شده بود، در سال 1935اختراع شد و به گفته استاراچه، "محصول نبوغ ایتالیایی" بود. در سال 1936، دینو گراندی، سفیر ایتالیا در بریتانیای کبیر، با کت و شلواری که گفته می‌شد از چهل و هشت پیمانه شیر بدون چربی ساخته شده بود، در لندن ظاهر شد.Time, 29 August 1938 در جریان بحران مونیخ در سال ۱۹۳۸ که با الحاق سودتنلند به آلمان نازی پایان یافت، استاراچه از طرفداران سرسخت واگذاری تونس به ایتالیا توسط فرانسه بود. استاراچه در ورزش ایتالیا استاراچه یک عاشق ورزش و رئیس رسمی کمیته ملی المپیک ایتالیا (CONI) بود. او به خاطر حرکات نمایشی ورزشی غیرمعمولی مانند پریدن از میان حلقه آتش در ورزشگاه مارمی در سال ۱۹۳۸ یا پرش با اسب از روی یک ماشین سدان به یاد آورده می‌شود. ورزش در تبلیغات فاشیستی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود و به شدت از موفقیت‌های ورزشکاران ایتالیایی در مسابقه‌های بین‌المللی (مانند بوکسور پریمو کارنرا یا تیم ملی فوتبال ایتالیا) بهره‌برداری می‌شد و استاراچه در این زمینه بسیار مؤثر بود و هم به سازماندهی توده مردم و هم به جنبه نخبگان ورزش ایتالیا می‌پرداخت. عزل در اکتبر ۱۹۳۹، استاراچه سرانجام از دبیری حزب برکنار شد و جای خود را به خلبان محبوب، اتوره موتی، داد. او به عنوان رئیس ستاد پیراهن سیاه‌ها منصوب شد و این سمت را تا زمان برکناری به دلیل بی‌کفایتی در مه ۱۹۴۱ حفظ کرد، که بعد انزو گالبیاتی جانشین او شد. او در حالی دستگیر شد که قدرت واقعی او در زمان موسولینی دو سال پیش از آن به پایان رسیده بود. پس از تلاش ناموفق برای جلب نظر موسولینی در جمهوری سوسیال ایتالیا (سالو) که تحت حمایت آلمان بود، استاراچ هدوباره دستگیر شد. این بار او در یک اردوگاه کار اجباری در ورونا زندانی شد و توسط همکاران سابقش به اتهام تضعیف حزب در دوران تصدی دبیری حزب دستگیر شد. در ۲۹ آوریل ۱۹۴۵، در حین دویدن صبحگاهی، توسط پارتیزان‌های ضد فاشیست ایتالیایی شناسایی و دستگیر شد. | ## جمع‌بندی | استاراچه به میدان لورتو برده شد و جسد موسولینی را به او نشان دادند که درست قبل از اعدام به آن ادای احترام کرد.