موضوع مقاله: دروازه جهنم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دروازه جهنم | مقدمه: گودالی عظیم به قطر حدود ۷۰ متر و گودی بیشینه تا ۲۰ متر که در آتش ناشی از تراوش گاز طبیعی، از سال ۱۳۴۹ خورشیدی در حال سوختن است و بوی گاز و ترکیبات دارای گوگرد آن تا مسافت زیادی در اطراف گودال به مشام می‌رسد. | ## بخش 1: دروازه جهنم | این گودال در صحرای قره‌قوم قرار دارد و پیشینهٔ آن به سال ۱۹۷۱ میلادی بازمی‌گردد؛ زمانی که در پی ریزش یک دکل حفاری در دورهٔ اتحاد شوروی، حفره‌ای بزرگ در زمین پدید آمد. برای جلوگیری از انتشار گازهای سمی، در آن زمان تصمیم گرفته شد گازها سوزانده شوند، با این تصور که آتش ظرف چند هفته خاموش خواهد شد، اما این شعله‌ها بیش از پنج دهه ادامه یافت. هرچند «دروازهٔ جهنم» در دهه‌های گذشته به یکی از جاذبه‌های گردشگری شناخته‌شدهٔ ترکمنستان تبدیل شده بود، اما اولویت‌های زیست‌محیطی و اقتصادی سبب شده است سردار بردی‌محمداف، رئیس‌جمهور این کشور، بر پایان دادن به این پدیده تأکید کند. در همین راستا، همکاری‌های بین‌المللی، از جمله با سازمان‌های جهانی فعال در حوزهٔ محیط زیست، برای کاهش نشت متان در این منطقه در حال گسترش است. جغرافیا روستای دروازه در میانهٔ صحرای قره‌قوم در فاصلهٔ ۲۶۰ کیلومتری شمال شهر عشق آباد قرار گرفته است. مختصات تقریبی گودال عبارتند از: طول جغرافیایی ۵۸ درجه و ۲۶ دقیقه و ۲۱٫۸ ثانیه شرقی و عرض جغرافیایی ۴۰ درجه ۱۵ دقیقه و ۹٫۴ ثانیه شمالی. تاریخچه به دنبال فعالیت‌های اکتشاف نفت در محدودهٔ یاد شده در سال ۱۹۷۱ میلادی توسط محققان اتحاد جماهیر شوروی این میدان گازی در محل کشف شد. | ## بخش 2: دروازه جهنم | در پی نصب تجهیزات برای حفاری چاه‌های اکتشافی و شناسایی میزان ذخایر گازی میدان، توسط گروه‌های اکتشافی یاد شده، و پس از شروع عملیات حفاری، زمین مجاور دکل حفاری و تأسیسات جانبی در حفره‌ای عظیم ریزش کرد و ناپدید شد. گرچه در این حادثه به کسی آسیب نرسید اما در پی ریزش و پدید آمدن گودال بزرگ، مقادیر بسیار زیادی گاز و خصوصاً گاز متان در فضا پخش گردید که باعث بروز خطرات محیط زیستی در منطقه و تهدیدی برای سلامتی ساکنان روستا گردید. خاموش کردن شعله‌ها دولت ترکمنستان گام‌های جدی و فنی برای خاموش کردن همیشگی گودال گازی «دروازهٔ جهنم» برداشته است. بررسی‌های تازه در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد شدت شعله‌های این گودال در مقایسه با سال‌های گذشته به‌طور چشمگیری کاهش یافته و به حدود یک‌سوم رسیده است. تصاویر ثبت‌شده در سال ۲۰۲۵ میلادی نشان می‌دهند که دیگر از آتش یکپارچه و عظیم گذشته خبری نیست و تنها چند شعلهٔ پراکنده در کف گودال دیده می‌شود. در همین چارچوب، دانشمندان مؤسسهٔ پژوهشی گاز طبیعی وابسته به شرکت دولتی ترکمن‌گاز طرحی علمی تدوین کرده‌اند که هدف آن مهار نهایی این آتش است. بر اساس این طرح، با حفر چاه‌های جدید در میدان گازی مجاور موسوم به «چال‌یولبا» ( ‪Chaljulba‬ )، مسیر جریان گاز از منبع اصلی گودال منحرف می‌شود. | ## بخش 3: دروازه جهنم | استخراج متمرکز گاز از لایه‌های بهره‌ده این میدان، فشار زیرزمینی را تغییر داده و در نتیجه، سوخت‌رسانی به شعله‌های گودال «دروازه» متوقف خواهد شد. انگیزه‌های اصلی برای پایان دادن به این پدیده، مجموعه‌ای از ملاحظات زیست‌محیطی، اقتصادی و بهداشتی است. افزون بر آن، هدررفت روزانهٔ حجم قابل‌توجهی از گاز طبیعی، که می‌تواند صادر شود یا در خدمت رفاه شهروندان ترکمنستان قرار گیرد، دیگر از نظر اقتصادی قابل توجیه نیست. از منظر سلامت عمومی نیز، توقف سوختن مداوم مواد هیدروکربنی می‌تواند از آسیب‌های احتمالی به ساکنان مناطق اطراف جلوگیری کند. اینگونه مسائل در مناطق دارای مخازن نفت و گاز اتفاق می‌افتد که از آن جمله می‌توان به نشت و شعله‌ور شدن گازهای قابل اشتعال در مناطقی از شهر مسجد سلیمان واقع در استان خوزستان ایران نیز اشاره کرد. | ## جمع‌بندی | در موارد متعددی از حفره‌های کوچه‌ها یا حیاط بعضی خانه‌ها شعله‌های آتش موقت و گاه دائمی گزارش شده است.