موضوع مقاله: علی اتحاد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # علی اتحاد | مقدمه: علی اتحاد از سال ۱۳۸۳ تا کنون ده‌ها اجرا، نمایش ویدئو، نمایشگاه انفرادی و گروهی در حوزهٔ هنرهای معاصر در تهران، بلگراد، استانبول، اودایپور، ابوظبی، بروژ، کیپ تاون، ملبورن، کراکوف، قاهره، برلین و …. | ## بخش 1: علی اتحاد | او طی سال‌های گذشته با رسانه‌های متنوعی همچون، پرفورمنس آرت، ویدئو آرت، اینستالیشن آرت، اودیو آرت، دیجیتال مدیا، ویدئو-اینستالیشن، عکاسی، موسیقی و تئاتر کار کرده‌است. علی اتحاد عمدهٔ فعالیت‌اش را بر مسئلهٔ نوشتار و ادبیات در تعامل با رسانه‌های هنری قرار داده و از این راه کار تولید آثارش را پی می‌گیرد. از اتحاد طی دوازده سال گذشته بیش از یکصد یادداشت و مقاله در حوزهٔ هنرهای معاصر در نشریات فارسی و انگلیسی زبان این حوزه منتشر شده‌است. وی هم اینک مدیریت یک استودیوی تبلیغاتی و عضو گروه هنرهای اجرایی مجتمع فنی تهران را بر عهده دارد گزیدهٔ آثار آثار علی اتحاد در چندین شاخهٔ مختلف هنری تولید و ارائه شده‌اند. به این ترتیب هر یک از ویدئوها، نمایش‌ها، کتاب‌ها، آثار صوتی یا هر یک از مجموعه‌های تابلوهای دیجیتال اتحاد یک قسمت از مجموعهٔ رازورزی را تشکیل می‌دهد. در فاصله سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۴ فصل نخست این مجموعه با بیست و چهار قسمت به پایان رسیده‌است و اکنون فصل دوم این مجموعه ادامه دارد. «بی‌نام»، ویدئو-اینستالیشن (قسمت چهارم از مجموعه رازوزی)، تیر ماه ۱۳۸۷، گالری طراحان آزاد (تهران)، ماه مه ۲۰۰۹ در گالری دیزاینترنسفر (برلین) و نمایش در تایپو برلین (بزرگترین رخداد دیزاین در اروپا برگزار شده در شهر برلین) ۲۰۰۹ «پرده‌های سکوت»، اینستالیشن و پرفورمنس آرت، (قسمت پنجم از مجموعهٔ رازورزی): مرداد ماه ۱۳۸۸، گالری طراحان آزاد، تهران «در کدام جای خالی ایستاده‌ای»، اثر دیجیتال (قسمت هفتم از مجموعهٔ رازورزی)، بهمن ۱۳۸۸، گالری راه ابریشم، تهران «پرده‌های سکوت - دو»، اثر دیجیتال (قسمت هشتم از مجموعه رازورزی)، در آرت فر ابوظبی ۲۰۰۹، در آرت فر استانبول ۲۰۱۱، در نخستین حراج هنر ایران (گالری شیرین) ۱۳۹۰، در نخستین نمایشگاه سالانه نقاشی و مجسمه خانه هنرمندان ایران ۱۳۹۱ «پیمان‌شکنی»، پرفورمنس آرت (قسمت نهم از مجموعه رازورزی)، اکتبر و نوامبر ۲۰۱۰، در ساختمان بروژس در شهر بروژ، به کیوریتوری میشل دویلده «یادبودی برای خشکسالی‌ها»، چیدمان دائمی طراحی شده برای زندان سیاسی باغ-موزهٔ قصر (قسمت هجدهم از مجموعه رازورزی)، ۱۳۹۱ «نام من سرخ» ویدئو-چیدمان به همراه چیدمانی تعاملی (قسمت بیست و یکم از مجموعه رازورزی)، بر اساس تک گویی‌ای از رمان «نام من سرخ» نوشتهٔ اورهان پاموک، گالری خاک، ۱۳۹۲ «دیباچه»، پرفورمنس آرت (قسمت هفدهم از مجموعهٔ رازورزی) اجرا شده در گالری متن اصفهان (۱۳۹۱)، اجرا شده در موزه مارکوف تهران (۱۳۹۲) «مرثیه‌ای برای کتابسوزی‌ها» (قسمت بیست و سوم از مجموعه رازورزی)، اثری چند رسانه‌ای با تمرکز بر پرفورمنس آرت و تئاتر، بازیگران: بابک حمیدیان، هانیه توسلی، مهدی احمدی، نورا هاشمی، نیکو ترخانی، جواد مولانیا، نوید هدایت پور. اجراگران موسیقی: نغمه مرادآبادی، حامد کاظمی، ژوبین کلهر، آهنگساز: علی صمدپور، تهیه‌کننده: مجید رحیمی جعفری، اجرا شده در فرهنگسرای نیاوران تهران، ۱۳۹۳ + «سربازان و اسبانی که جاماندند»، عکس صحنه سازی شده همراه با متن (قسمت دوم از فصل دوم مجموعه رازورزی)، با همکاری بهاره کیان افشار، مینا ساداتی و نیکو ترخانی، گالری خاک، ۱۳۹۵ «شب سیصد و شصت و ششم» شب سیصد و شصت و ششم بازی تعاملی‌ای میان مخاطبان و بازیگران است. سرنوشت روایت به انتخاب بازیگران تغییر می‌کند و این همه در بستر کابوس‌های ما رخ می‌دهد. اجرا شده در شهریور و مهرماه ۱۳۹۹ در فرهنگسرای نیاوران کتاب صوتی «منظومه‌ی پیامبر نامبعوث»، ۱۳۹۹، با اجرای مهدی پاکدل و با آهنگسازی علی صمدپور، نشر ماه آوا، با همکاری نشر کارگاه اتفاق گزیدهٔ گفتگوها ده‌ها گفتگو در مجلات و روزنامه‌های فارسی‌زبان در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۶ ۲۰۱۲، زبان پرفورمنس، گفتگو با ژاره داس، فصلنامهٔ کانتمپرری پرکتیسز، ۲۰۱۳، «هنرمندان معاصر در مارکوف»، دویچه وله ۲۰۱۳، «باغ موزه قصر»، دویچه وله ۲۰۱۴، گفتگوی ویدئویی، گاردین، شهرزاد در ایران به زندگی‌اش ادامه می‌دهند (Scheherazade lives on in Tehran) ۲۰۱۶، مبارز خیابانی، دربارهٔ دورهٔ کاری علی اتحاد، مجلهٔ Reorient ۱۳۹۳رمزگشایی از حکمت ایرانی، گفتگوکننده: احمدرضا حجار زاده، روزنامه فرهیختگان ۱۳۹۳، گفتگوی تیوال دربارهٔ مرثیه‌ای برای کتابسوزی‌ها، گفتگوکننده: محمد عسگری، آوای تیوال ۱۳۹۳ گفتگو دربارهٔ مرثیه‌ای برای کتابسوزی‌ها، گفتگوکننده: سحر آزاد، روزنامه شرق ۱۳۹۳ گفتگوی تیوال دربارهٔ مرثیه‌ای برای کتابسوزی‌ها، گفتگوکننده: محمد عسگری، آوای تیوال ۱۳۹۴ گفتگو دربارهٔ دورهٔ کاری علی اتحاد، گفتگوکننده: روجا رضایی، مجله عقربه ۱۳۹۴ گفتگو به بهانهٔ نام من سرخ، گفتگوکننده: میلاد روشنی پایان، مجله عقربه ۱۳۹۴ خاستگاه و روند تکامل پرفورمنس آرت، میزگردی دربارهٔ پرفورمنس آرت، مجلهٔ چیدمان ۱۳۹۴پرفورمنس آرت رسانهٔ اعتراض است، گفتگویی دربارهٔ پرفورمنس آرت و دورهٔ کاری علی اتحاد، گفتگوکننده: آرزو یزدانی، روزنامه قانون ۱۳۹۴، خاستگاه و روند تکامل پرفورمنس آرت، میزگردی دربارهٔ پرفورمنس آرت، مجلهٔ چیدمان ۱۳۹۴ کتاب به مثابه یک اثر هنری، گفتگوکننده: محمد آسیابانی، خبرگزاری کتاب ۱۳۹۴، گفتگو دربارهٔ دورهٔ کاری علی اتحاد، گفتگوکننده: روجا رضایی، مجله عقربه ۱۳۹۴، گفتگو به بهانهٔ نام من سرخ، گفتگوکننده: میلاد روشنی پایان، مجله عقربه ۱۳۹۴، کتاب به مثابه یک اثر هنری، گفتگوکننده: محمد آسیابانی، خبرگزاری کتاب ۱۳۹۴، آیندهٔ پرفورمنس آرت در ایران روشن است، گفتگو دربارهٔ دورهٔ کاری علی اتحاد، گفتگوکننده: ژوبین بخرد، روزنامه آفتاب یزد ۱۳۹۵ گفتگو به بهانهٔ نمایشگاه سربازان و اسبانی که جاماندند، گفتگو کنند: نازنین شادپی، روزنامه هنرمند ۱۳۹۵ روایت، لباس و پرفورمنس، گفتگو کنند: هوم بزی، دیباچه ۱۳۹۵ گفتگویی دربارهٔ منظومه پیامبر نامبعوث، گفتگوکننده: نیما زاغیان، روزنامه هنرمند ۱۳۹۵ گفتگو دربارهٔ منظومه پیامبر نامبعوث، گفتگوکننده: کیان کیانی، مجله گوهران ۱۳۹۹ تئاتر ایران پز تئاتر محیطی می‌دهد اما به آن نمی‌پردازد / لزوم توجه به تئاتر محیطی در دوران کرونا . هنرآنلاین کتاب‌ها بیش از یکصد عنوان مقاله و یادداشت به فارسی و انگلیسی در حوزهٔ هنر معاصر و هنر مدرن در فاصلهٔ ۱۳۸۳–۱۳۹۶ ۱۳۹۳، کتاب «مرثیه‌ای برای کتابسوزی‌ها»، هنر معاصر ۱۳۹۵، کتاب «چکامه‌های روشنایی»، نشر اختران ۱۳۹۶، کتاب «منظومهٔ پیامبر نامبعوث»، نشر اختران کیوریتنگ و مدیریت هنری «خودنگاره‌ها یک»: خودنگاره‌های (۱) نخستین پروژهٔ کیوریتوریال علی اتحاد است. این پروژه که بر مبنای آثار عکس-محور هنر معاصر ایران بنا گذاشته شده بود در نهایتاً در فروردین سال ۱۳۸۸ به صورت نمایشگاهی گروهی در گالری طراحان آزاد به نمایش درآمد. این نمایشگاه شامل آثاری از صادق تیرافکن، خسرو حسن‌زاده، امیرعلی قاسمی، بهرنگ صمدزادگان، علی اتحاد، غزاله هدایت، مهران مهاجر، مانیا اکبری، رضا عابدینی، وحید شریفیان، نیکو ترخانی، سمیرا علیخان زاده، شاپور پویان، افشان کتابچی، کتایون کرمی، بهنوش شریفی و کتایون ده چمنی بود. خودنگاره‌ها (دو): قسمت دوم پروژهٔ خودنگاره‌ها به بررسی نقاشی معاصر ایران و تأثیرات رسانهٔ عکاسی بر آن می‌پرداخت. | ## بخش 2: علی اتحاد | این پروژه به صورت نمایشگاهی دو بخشی به صورت همزمان در دو گالری راه ابریشم و محسن به نمایش درآمد. در این پروژه آثاری از شیما اسفندریاری، مرتضی پورحسینی، نیکو ترخانی، فرید جهانگیر، رامتین جیحون، حسینعلی ذابحی، میلاد رستمی، لیلا رشیدی، بابک روشنی‌نژاد، اوژن زرگرباشی، رسول سلطانی، علی شایسته، پیمان شفیعی، ایمان صفایی، بهار طاهری، مهرداد لرپور، مهرداد محب علی، بهمن محمدی، قاسم محمدی، احمد مرشدلو، نزار موسوی‌نیا، شهره مهران، افرا نوبهار، فرخ نورونی، شادی نویانی، دانا نهداران، رضا هدایت، یاسر یعقوب‌زاده و عادل یونسی در تیرماه ۱۳۸۹ به نمایش گذاشته شد. «دیگری»: دیگری پروژه‌ای کیوریتوریال بود که در آن به مسئلهٔ «خودی و دیگری» از منظر هنر معاصر ایران نگریسته می‌شد. تمامی آثار گردآوری شده در این پروژه پایه در عکاسیاین پروژه در دی ماه ۱۳۸۸ در گالری محسن به نمایش درآمد. پروژهٔ دیگری همزمان با گشایش گالری محسن در تهران در برابر دید مخاطبان قرار گرفت. در این پروژهٔ نمایشگاهی آثار ژینوس تقی‌زاده، بهرنگ صمد زادگان، سمیرا علیخان‌زاده، سمیرا اسکندرفر، نیما اسماعیل‌پور، نیکو ترخانی، سهراب مصطفوی کاشانی، بهنام کامرانی، کتایون کرمی، باربد گلشیری، فرید جعفری، امیر علی قاسمی، بابک کاظمی، کاوه کاتب سمرقندی، احمد ذوالفقاریان، ملودی حسین‌زاده، حامد صحیحی، بهروز راعی و کاوه کاتب ارائه شد. باغ، قصر، زندان و دوباره باغ: زندان قصر در سال ۱۳۸۳ تعطیل شد و در نهایت در سال ۱۳۹۱ تبدیل به باغ-موزه‌ای عمومی شد. علی اتحاد به عنوان یکی از مشاوران این مجموعه و کیوریتور مجموعهٔ دائمی باغ-موزه آثاری بر مبنای موقعیت مکانی این فضای تاریخی آثاری گردآوری کرد که در سلول‌های زندان سیاسی، زندان مارکوف، حیاط (هواخوری) و سالن ملاقات نصب شدند. اتحاد در شرح اهداف این مجموعه گفته‌است: "همانطور که شهرزاد در هزار و یک شب، قصه‌ای دنباله دار آغاز کرد تا زنده بماند شاید بهترین راه برای ادامهٔ حیاتِ ما در شرایطِ امروز پناه بردن به هنرهای اجرایی باشد. فضای کافه مارکوف شرایطی فراهم می‌آورد که شاید بتوانیم مخاطبان را جایی خارج از گالری‌ها و سالن‌های خصوصی اجراهای موسیقی تجربی ملاقات کنیم؛ مخاطبانی تازه که ممکن است پیش از این فرصت تجربهٔ هنر معاصر را نداشته‌اند. "هزار و یک عصر"رخدادی هفتگی (و یا دو هفته ای) است که در آن پرفورمنس آرت، موسیقی تجربی، موزیک-پرفورمنس، خوانشِ متن و رسانه‌های مشابه آثاری از رسانه‌های مشابه ارائه خواهد شد”. در این مجموعه آثاری از محسن گرجی، نیما زاغیان، امید شلمانی، نیما دهقانی، متین رسولی، پارناب موخرجی (هندوستان)، جرالد روسباخر (اتریش)، علی اتحاد و نیکو ترخانی اجرا شده‌است. این مجموعه در موزه مارکوف در باغ موزهٔ قصر و در مجموعهٔ هنر معاصر بنیاد لاجوردی به نمایش درآمد. چهارمین سالانه هنر معاصر: این فستیوال سالانه با تغییراتی در ادامهٔ مجموعه نمایشگاه‌های سالانهٔ «پرسبوک» و در سال ۱۳۹۲ به نمایش درآمد. | ## بخش 3: علی اتحاد | این فستیوال با ایدهٔ کلی «خویشتن ارجاعی» به قصد بررسی آثار هنرمندان جوانی که به زیست شخصی شان ارجاع داده‌اند برگزار شد. نمایشگاه فستیوال «سالانه هنر معاصر» در دو بخش خارج از مسابقه و مسابقه برگزار شد که نزدیک به هشتاد هنرمند با آثاری در رسانه‌های نقاشی، عکس، چیدمان، ویدئو-آرت و چند اجرای تعاملی در آن حضور داشت. چهارمین سالانهٔ هنر معاصر به صورت همزمان در محوطه و هفت گالری خانهٔ هنرمندان ایران به نمایش درآمد. مقالات و یادداشت‌ها علی اتحاد از سال ۱۳۸۳ در مطبوعات فارسی‌زبان به عنوان نویسنده، منتقد و پژوهشگر می‌نویسد. او از سال ۸۳ کار خود را با نوشتن در مجلهٔ دانش تبلیغات آغاز کرد و در سال ۱۳۸۴ به جمع نویسندگان ثابت دو هفته نامهٔ تندیس پیوست. اتحاد در میانهٔ سال ۱۳۸۴ زیر نظر دکتر مهدی مقیم نژاد و با همکاری او، بخش هنرهای چند رسانه‌ای را فصلنامهٔ هنر اضافه کردند. همکاری علی اتحاد با دو هفته نامهٔ تندیس تا سال ۱۳۸۶ و با فصلنامهٔ هنر تا ۱۳۸۸ ادامه یافت. در این فاصله او ستون ثابتی در روزنامهٔ آیندهٔ نو داشت که تا تعطیلی این روزنامه یادداشت‌ها و مقالات او در آن روزنامه منتشر می‌شد. همچنین، ستون ثابتی با عنوان «چیزی دیگر» در روزنامه اعتماد از آن او بود که به مدت دو سال یادداشت‌هایی دربارهٔ هنر معاصر ایران در آن منتشر می‌شد. علی اتحاد از سال ۲۰۰۹ به جمع نویسندگان ثابت روزنامهٔ دیلی استار بیروت پیوست و انتشار مقالات و یادداشت‌های انگلیسی او از این زمان آغاز شد. پس از آن در سال ۲۰۱۰ به تحریریهٔ فصلنامهٔ کانتمپرری پرکتیسز ملحق شد که این همکاری تا امروز ادامه دارد. علی اتحاد در سال ۱۳۸۹ همکاری اش را به عنوان یکی از اعضاء تحریریهٔ فصلنامهٔ هنر فردا شروع کرد و این فعالیت به مدت دو سال و تا پایان انتشار هنر فردا ادامه یافت. اتحاد در سال ۱۳۹۲ به عنوان یکی از اعضاء هیئت دبیرهٔ مجلهٔ هنر و رسانه کار خود را آغاز کرد و این فعالیت تا پایان کار مجله در سال ۱۳۹۴ ادامه داشت. | ## جمع‌بندی | در عین حال از سال ۱۳۸۳ تا کنون مقالات و نوشته‌های بسیاری از وی به صورت پراکنده در نشریاتی چون، روزنامه شرق، هفته نامه امرداد، دو ماهنامهٔ گلستانه، فصلنامهٔ حرفه؛ هنرمند، فصلنامهٔ خیال، فصلنامهٔ بیناب، ماهنامه خیال شرقی، ماهنامهٔ تجربه، ماهنامهٔ هنر و تجربه، رونامه بهار و دو ماه نامه هنر آگه منتشر شده‌است.