موضوع مقاله: محافظه‌کاری سنتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محافظه‌کاری سنتی | مقدمه: محافظه کاری سنتی، که به آن محافظه کاری کلاسیک، محافظه کاری سنتی یا سنت‌گرایی نیز گفته می‌شود، یک فلسفه سیاسی و اجتماعی است که بر لزوم اصول یک نظم اخلاقی متعالی تأکید می‌کند، که از طریق قوانین طبیعی خاصی ظاهر می‌شود که جامعه باید با احتیاط مطابقت داشته باشد. | ## بخش 1: محافظه‌کاری سنتی | شیوه محافظه‌کاری سنت‌گرا بر اساس فلسفه‌های سیاسی ارسطو و ادموند بورک استوار است. سنت‌گرایان بر پیوندهای نظم اجتماعی و دفاع از نهادهای اجدادی بر آنچه فردگرایی بیش از حد می‌داند، تأکید می‌کنند. محافظه‌کاری سنت‌گرایانه تأکید شدیدی بر مفاهیم عرف، عرف، اقتدار و سنت دارد مانند حزب جمهوریخواه آمریکا. همچنین این دولت به عنوان یک شرکت مشترک با ویژگی‌های معنوی و ارگانیک دیده می‌شود. سنت‌گرایان بر این باور هستند که هر تغییری نتیجه تفکر استدلالی عمدی نیست بلکه به‌طور طبیعی از سنت‌های اجتماع خارج می‌شود. سنت‌گرایی در سراسر اروپا در قرن ۱۸ گسترش یافت، به ویژه به عنوان پاسخی به بی نظمی جنگ داخلی انگلیس و رادیکالیسم انقلاب آمریکا و انقلاب فرانسه. در اواسط قرن بیستم، محافظه‌کاری سنت‌گرایانه شروع به سازماندهی جدی خود به عنوان یک نیروی فکری و سیاسی کرد. اصول اساسی ایمان دینی و قانون طبیعی تعدادی از محافظه‌کاران سنت‌گرا از مسیحیت کلیسای عالی استقبال می‌کنند (به عنوان مثال تی اس الیوت، یک انگلیس-کاتولیک؛ راسل کرک، کاتولیک رومی). سنت‌گرای دیگری که سنت ایمان خود را علناً بیان کرده‌است، کالب استگال است که یک پروتستان انجیلی است. تعدادی از پروتستان‌های اصلی محافظه‌کار مانند پیتر هیتچنز و راجر اسکروتون و برخی سنت‌گرایان یهودی هستند، مانند ویل هربرگ فقید، ایروینگ لویی هوروویتز، مردخای روشوالد و پل گوتفرید نیز محافظه‌کار سنت‌گرا هستند. سنت و عرف همان‌طور که از نامش پیداست، سنت‌گرایان معتقدند که سنت و عرف انسان و جهان‌بینی او را راهنمایی می‌کند. هر نسلی تجربه و فرهنگ نیاکان خود را به ارث می‌برد و از طریق قرارداد و نمونه قبلی انسان قادر است آن را به فرزندان خود منتقل کند. اگر ادموند بورک را که به عنوان پدر محافظه کاری مدرن در نظر گرفته می‌شود، بیان کنیم: «فرد احمق است، اما گونه خردمند است». سلسله مراتب و وحدت ارگانیک محافظه‌کاران سنت‌گرا معتقدند که جامعه انسانی اساساً سلسله مراتبی است (یعنی همیشه شامل نابرابری‌ها، درجات و طبقات مختلف وابسته به یکدیگر است و ساختارهای سیاسی که این واقعیت را تشخیص می‌دهند عادلانه‌ترین، پر رونق‌ترین و به‌طور کلی سودمندترین هستند). سلسله مراتب به جای محافظت از یک قسمت با هزینه بقیه، امکان حفظ همزمان تمام جامعه را فراهم می‌کند. زراعت حومه و ارزشهای زندگی روستایی بسیار گرانبها است (حتی گاهی اوقات آنها مانند شعر شبانی عاشقانه هستند). میهن‌پرستی، بومی گرایی و منطقه گرایی برخلاف ملی گرایان که نقش دولت یا ملت را بر جامعه محلی یا منطقه ای ارج می‌نهند، سنت گرایان میهن‌پرستی را به عنوان یک اصل اساسی در نظر می‌گیرند. محافظه کاران سنت گرا فکر می‌کنند وفاداری به یک منطقه یا منطقه بیش از هرگونه تعهد نسبت به یک نهاد سیاسی بزرگتر است. سنت گرایان همچنین از ارزش انحصار و صمیمیت جامعه خود استقبال می‌کنند و جامعه مدنی «جوخه‌های کوچک» بورک را به دولت گسترش یافته ترجیح می‌دهند. متناوباً، ناسیونالیسم منجر به یکزوگرایی می‌شود و دولت را به عنوان انتزاعی از جامعه محلی و ساختار خانواده و نه به عنوان نتیجه این واقعیات محلی تلقی می‌کند. گرایانه با اندیشه ادموند برک، دولتمرد و فیلسوف ویگ انگلیسی-ایرلندی آغاز شد، که اصول سیاسی وی ریشه در قوانین طبیعی اخلاقی و سنت غربی داشت. وی از آنچه از آن به عنوان «آزادی دستور یافته» یاد می‌کند (که در قانون نانوشته سلطنت مشروطه انگلیس منعکس شده‌است) دفاع کرد. او منتقد سرسخت اصول انقلاب فرانسه بود و در سال ۱۷۹۰ مشاهدات وی در مورد افراط و تفریط و رادیکالیسم در کتاب " تأملاتی دربارهٔ انقلاب فرانسه" جمع‌آوری شد. در تأملات، بورک خواستار تصویب قانون اساسی حقوق مشخص و مشخص شد و هشدار داد که برای توجیه استبداد به راحتی می‌توان از حقوق انتزاعی سوءاستفاده کرد. نفوذ بورک به اندیشمندان و نویسندگان بعدی، هم در انگلیس و هم در قاره اروپا، گسترش یافت. منتقدان پیشرفت مادی محافظه کاری سنتی بورک شدیدترین مدافعان خود را در سه محافظه کار فرهنگی و منتقد پیشرفت مادی یافت، یعنی ساموئل تیلور کلریج، توماس کارلایل و جان هنری نیومن. | ## بخش 2: محافظه‌کاری سنتی | طبق گفته محقق سنت گرای پیتر ویرک، کالریج و شاعر همکار وی و همکار وی ویلیام وردزورث بعنوان حامیان انقلاب فرانسه و آرمانشهرستی رادیکال ناشی از آن آغاز شدند. با این حال، تا سال ۱۷۹۸ مجموعه شعر آنها، تصنیف‌های غنایی، تز روشنگری عقل دربارهٔ ایمان و سنت را رد کرده بود. نوشته‌های بعدی کلریج، از جمله خطبه‌های غیر روحانی (۱۸۱۶)، Biographia Literaria (1817) و کمک به تأمل (۱۸۲۵)، مواضع سنتی محافظه کارانه را در مورد سلسله مراتب و جامعه ارگانیک ، انتقاد از ماده گرایی و طبقه بازرگان و نیاز به «رشد درونی» توجیه می‌کند. توماس کارلایل، نویسنده، مورخ و مقاله‌نویس نیز متفکر سنتی گرای اولیه بود و از مفاهیم قرون وسطایی مانند اشرافیت، سلسله مراتب، جامعه ارگانیک و وحدت طبقاتی بر سر سوسیالیسم و «رابطه نقدی» سرمایه‌داری لایزس دفاع می‌کرد. به گفته کارلایل، «رابطه نقدی» زمانی بود که روابط اجتماعی صرفاً به سود اقتصادی تقلیل می‌یافت. کارلایل که یک قهرمان فقیر بود، معتقد بود که توده‌های جامعه انگلیس در معرض تهدید اوباش، پلوتوکرات‌ها، سوسیالیست‌ها و دیگر افرادی هستند که می‌خواهند از آنها سوit استفاده کنند و کینه طبقاتی را ادامه دهند. در اواسط قرن نوزدهم، کلیسای انگلیس «احیای کاتولیک» را در قالب جنبش آکسفورد تجربه کرد، جنبشی مذهبی که برای بازگرداندن ماهیت کاتولیک آنگلیکانیسم طراحی شده بود. با هدایت جان کبل، ادوارد پوسی و جان هنری نیومن، تراکتوری‌ها (که به همین دلیل برای انتشار مجلات خود برای روزنامه تایمز فراخوانده می‌شوند) لیبرالیسم مذهبی را محکوم کردند در حالی که از «جزم، آیین، شعر و سنت» دفاع می‌کردند. نقد فرهنگی و هنری فرهنگ و هنر برای محافظه کاران سنت گرای انگلیس نیز مهم بود و دو تن از برجسته‌ترین مدافعان سنت در فرهنگ و هنر متیو آرنولد و جان راسکین بودند. متیو آرنولد، شاعر و منتقد فرهنگی، بیشتر به خاطر شعر و انتقاد ادبی، اجتماعی و مذهبی شهرت دارد. کتاب او فرهنگ و هرج و مرج (۱۸۶۹) ارزشهای متوسط ویکتوریایی آن روز را به خود گرفت (آرنولد سلایق طبقه متوسط ادبیات را " فلسفه گرایی " می‌دانست) و خواستار بازگشت به ادبیات کلاسیک گذشته بود. وی ویلیام اوارت گلدستون و تلاشهای لیبرالها برای تخریب کلیسای آنگلیکان در ایرلند، ایجاد یک دانشگاه کاتولیک در آنجا، اجازه دادن به مراسم دفن مخالفان در گورستانهای کلیسای انگلیس، خواستار اعتدال، و نیازی به بهبود اعضای طبقه متوسط به جای تحمیل آنها را به سخره گرفت. آموزش لیبرال ضروری بود و منظور از آن آرنولد قرائت دقیق و دلبستگی به کلاسهای کلاسیک فرهنگی بود، همراه با تأمل انتقادی. او از هرج و مرج - تقسیم زندگی به واقعیت‌های منزوی و ناشی از بیماری‌های خطرناک آموزشی که از فلسفه‌های مادی گرایانه و منفعت طلبانه ناشی می‌شد، ترسید. او از بی شرمی روزنامه‌نگاری جدید شورانگیز، از نوعی که در تور خود در ایالات متحده در سال ۱۸۸۸ شاهد بود، مبهوت شد. او پیشگویی کرد، «اگر کسی بدنبال بهترین روش برای تأثیرگذاشتن و کشتن نظم عزت نفس، احساس نسبت به آنچه در آن بالا رفته‌است، نمی‌توانست کاری بهتر از روزنامه‌های آمریکایی کند.» یکی از موضوعاتی که محافظه کاران سنت گرا به‌طور مداوم تکرار می‌کنند، این موضوع است که سرمایه‌داری صنعتی به اندازه لیبرالیسم کلاسیک که باعث پیدایش آن شد، زیر سؤال می‌رود. ادامه دهنده این سنت جان راسکین ، منتقد فرهنگی و هنری، قرون وسطایی بود که خود را «سوسیالیست مسیحی» خواند و به معیارها در فرهنگ، هنر و جامعه بسیار اهمیت می‌داد. از نظر راسکین (مانند تمام محافظه کاران فرهنگی قرن نوزدهم)، انقلاب صنعتی باعث جابجایی، بی ریشه ای و شهرنشینی گسترده فقرا شد. وی در نقد هنری خود، سنگهای ونیز (۱۸۵۱–۱۸۵۳) را نوشت، که ضمن دفاع از هنر و معماری گوتیک ، سنت کلاسیک را به خود گرفت. محافظه کاری یک ملت در سیاست، ایده‌های بورک، کلریج، کارلایل، نیومن و دیگر محافظه کاران سنت گرا به سیاست‌ها و فلسفه نخست‌وزیر سابق انگلیس بنیامین دیزرائیلی تقسیم شد. دیزرائیلی در سال‌های جوانی مخالف سرمایه‌داری طبقه متوسط و سیاست‌های صنعتی بود که توسط "لیبرال‌های منچستر" (لایحه اصلاحات و قوانین ذرت) تبلیغ می‌شد. دیزرائیلی به دنبال راهی برای کاهش درد و رنج فقیران شهری در پی انقلاب صنعتی بود، به دنبال اتحاد ملت از طریق " محافظه کاری یک ملت " بود، جایی که ائتلافی از اشراف و انسان کارگر متحد برای جلوگیری از اتحاد از تأثیرات طبقه متوسط لیبرال. این ائتلاف جدید به عنوان راهی برای کار با توده‌های دارای حق رای در عین قرار دادن آنها در "سنت‌های محافظه کار باستان" عمل می‌کند. اندیشه‌های دیزرائیلی (از جمله انتقاد وی از سودگرایی) در جنبش "انگلستان جوان" و در نوشته‌هایی مانند تصدیق قانون اساسی انگلیس (۱۸۳۵)، توری رادیکال (۱۸۳۷) و "رمان‌های اجتماعی" او کونینگسبی (۱۸۴۴) و سیبیل ثمری یافت. چند سال بعد، محافظه کاری یک ملته وی زندگی جدیدی را در «دموکراسی توری» لرد راندولف چرچیل و در اوایل قرن ۲۱ در «محافظه کاری مترقی» تز تورهای سرخ فیلسوف انگلیسی فیلیپ بلوند پیدا کرد. توزیع در اوایل قرن ۲۰، محافظه کاری سنت گرایان مدافعان خود را با تلاش‌های هیلر بلوک، جی جی چسترتون و دیگر طرفداران سیستم اقتصادی-اجتماعی مورد حمایت خود یافتند: توزیع گرایی. | ## بخش 3: محافظه‌کاری سنتی | الیوت یک مرتجع سیاسی بود که از اهداف ادبی مدرنیستی برای اهداف سنتی استفاده می‌کرد. کتاب " پس از خدایان عجیب" (۱۹۳۴) و " یادداشت‌هایی در مورد تعریف فرهنگ" (۱۹۴۸) با سنت بزرگ انسان گرایی مسیحی که به ادموند بورک، ساموئل تیلور کلریج، توماس کارلایل، جان راسکین، جی کی چسترتون و هیلر بلوک باز می گردد همسو هستند. کریستوفر داوسون مورخ توسط تی‌اس الیوت به عنوان قدرتمندترین تأثیر فکری در انگلیس مورد ستایش قرار گرفت، یکی از شخصیتهای اصلی سنت گرایی قرن بیستم است. نکته اساسی در کار او این بود که دین در قلب هر فرهنگی، به ویژه فرهنگ غربی و نوشته‌های او، از جمله عصر خدایان (۱۹۲۸)، دین و فرهنگ (۱۹۴۸) و دین و طلوع فرهنگ غرب (۱۹۵۰) است. یکی از مشهورترین کتابهای وی "معنای محافظه کاری" (۱۹۸۰) است که به نوشتن در موضوعاتی مانند سیاست خارجی، حقوق حیوانات، هنرها و فرهنگ و فلسفه مشهور است. اسکرتون به مرکز تجدید اروپا، مجمع ترینیتی، انستیتوی علوم روانشناسی و انستیتوی سازمانی آمریکایی وابسته بود. اخیراً فیلسوف بریتانیایی، فیلیپ بلوند، به عنوان نماینده فلسفه سنت گرایی، به ویژه محافظه کاری مترقی یا توریسم سرخ، مورد توجه قرار گرفته‌است. از نظر بلوند، توریسم سرخ جامعه گرایی مدنی را با محلی گرایی و ارزش‌های سنتی به عنوان راهی برای احیای محافظه کاری انگلیس و جامعه انگلیس ترکیب می‌کند. در درون حزب محافظه کار انگلیس جناحی از نمایندگان سنتی سنت گرا وجود دارد که در سال ۲۰۰۵ تشکیل شد و در مجموع به عنوان «گروه سنگ بنای» شناخته می‌شوند. در اروپا بنیاد ادموند برک یک بنیاد آموزشی مستقر در خارج از هلند است که سنتی است و از مؤسسه مطالعات بین دانشگاهی الگو گرفته‌است. این مرکز که در اصل یک اتاق فکر بود، توسط سنت گرایانی مانند دانشمند آندریاس کینینگ و روزنامه‌نگار بارت یان اسپرویت تأسیس شد. در سال ۲۰۰۷، تعدادی از علمای سنت‌گرای برجسته از اروپا و همچنین نمایندگان بنیاد ادموند بورک و مؤسسه مطالعات بین دانشگاهی مرکز نوسازی اروپا را ایجاد کردند که به عنوان نسخه اروپایی مؤسسه مطالعات بین دانشگاهی طراحی شده‌است. در ایالات متحدۀ آمریکا فدرالیست‌های آمریکا هیچ ارتباطی با اشراف، خاندان سلطنتی یا کلیساهای سازمان‌یافته به سبک محافظه‌کاری سنتی اروپایی نداشتند، و نمی‌توان ویژگی‌های محافظه‌کاری سنتی اروپا را به آن منتسب کرد. 12 همچنین حزب ویگ هم رویکردی داشت که منعکس‌کننده محافظه‌کاری برکی در دوران پس از انقلاب بود. پس از جنگ جهانی دوم، نشانه‌های اولیه یک «جنبش سنت‌گرا» پدیدار شد، و برخی از محققان و نویسندگان محافظه‌کار توجه مطبوعات عمومی را به خود جلب کردند. کتاب «ذهن محافظه‌کار» نوشته راسل کرک، که نسخۀ مبسوط رساله دکترای او در اسکاتلند بود، سنت‌گرایی آمریکایی را معرفی کرد. هنگامی که بری گلدواتر در سال ۱۹۶۴ علیه جناح شرقی حزب جمهوری‌خواه اعلام نامزدی کرد، کرک در انتخابات مقدماتی حزب از او حمایت کرد و در فعالیت‌های انتخاباتی‌اش همراهی کرد.Kirk, Russell. با اینکه گلدواتر توانست به تنها نامزد ریاست‌جمهوری حزب جمهوری‌خواه تبدیل شود، اما به لیندون بی. رونالد ریگان ائتلافی از آزادی‌خواهان، بازهای سیاست خارجی، محافظه‌کاران بازاری و همچنین محافظه‌کاران اجتماعی مسیحی ایجاد کرد و با تحکیم یک اتحاد جدید میان محافظه‌کاران، قدرت خود را حفظ کرد؛ اتحادی که تا پیش از غلبۀ دونالد ترامپ در انتخابات ۲۰۱۶ بر محافظه‌کاری آمریکایی تسلط داشت. ادبیات سنت ادبی اغلب با مرتبط محافظه کاران سیاسی و جناح راست در حالی که با تضاد کارهای تجربی و آوانگارد، که به نوبه خود اغلب با مرتبط ترقی خواهان و چپ. جان بارت، نویسنده و نظریه‌پرداز ادبیات پست مدرن، گفت: "اعتراف می‌کنم که در سمینارهای کارآموزی در اواخر دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، روح پر جنب و جوش Make-It-New از دهه شصت بوفالو را از دست داده‌ام. در کتاب ذهن محافظه کار (۱۹۵۳) راسل کرک شخصیت‌های ادبی زیادی وجود دارد، از جمله جیمز فنیمور کوپر، ناتانیل هاثورن، جیمز راسل لاول، WH مالوک، رابرت فراست و تی اس الیوت. در کتاب خواننده محافظه کار کرک (۱۹۸۲)، نوشته‌های رودیارد کیپلینگ و فیلیس مک گینلی به عنوان نمونه سنت گرایی ادبی ارائه شده‌است. کرک همچنین به عنوان نویسنده داستان‌های خارق‌العاده و تعلیق با استعداد گوتیک متمایز شناخته می‌شد. رمان‌هایی مانند خانه قدیمی ترس، موجودی از گرگ و میش و ارباب تاریکی توخالی و داستان‌های کوتاهی مانند "لکس تالیونیس"، "دریاچه گمشده"، "فراتر از کنده ها"، "Ex Tenebris" و "کیف پول سرنوشت" به دست آورد ستایش نویسندگان داستان مانند ری بردبری و مادلین لنگل. | ## جمع‌بندی | رمان‌نویس و سنت گرای کاتولیک بریتانیایی، اِولین واو اغلب یک محافظه کار سنت گرا محسوب می‌شود.