موضوع مقاله: مدیریت طراحی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مدیریت طراحی | مقدمه: مدیران طراحی باید زبان و ادبیات مخصوص دنیای کسب و کار را یاد بگیرند و هم‌زمان بر زبان دنیای طراحی نیز مسلط باشند. | ## بخش 1: مدیریت طراحی | مدیریت طراحی (مدیریت دیزاین، به انگلیسی: Design Management)، حوزه مدیریتی جدیدی است در کسب و کار که در آن از روش‌های مدیریت پروژه، طراحی، استراتژی و زنجیره تأمین برای اداره فرایند خلاقیت و ایجاد ساختار و سازمان برای حوزه طراحی بهره گرفته می‌شود. مدیریت طراحی فعالیتی فراگیر در کلیه سطوح سازمان از راهبردی تا عملیاتی می‌باشد و مسیری تعریف شده از گام اکتشاف تا اجرا را در بر می‌گیرد. مدیریت طراحی شامل فرایندهایی مستمر، تصمیم‌گیری‌هایی مرتبط با کسب و کار و راهبردهایی است که نوآوری را تسهیل کرده و به خلق محصولات، خدمات، ارتباطات، محیط و برند‌هایی بپردازد که به گونه‌ای مؤثر طراحی شده باشند تا کیفیت زندگی مارا ارتقا داده و برای سازمان موفقیت بیافریند. فیلیپس، دیزاین بریف، تفهیم نامه طراحی، مترجم: سلمان یافت آبادی، نشر نظر، ۱۳۹۴Earl N. به‌طور سنتی، مقوله مدیریت طراحی تنها محدود به مدیریت پروژه‌های طراحی و دیزاین دیده می‌شد. اما در طول زمان، به تدریج دیگر جنبه‌های سازمانی در سطوح کاربردی تا راهبردی را دربر گرفت. در سال‌های اخیر نگرشی ایجاد شده‌است که تلفیق تفکر طراحی (تفکر دیزاین) با مدیریت استراتژیک (راهبردی) را به عنوان رویکردی میان رشته و انسان محور به دانش مدیریت در نظر می‌گیرد. در سال‌های اخیر، مقوله طراحی به دارایی استراتژیکی در سرقفلی و ارزش ویژه برند، خلق تمایز و ایجاد کیفیت در محصول برای سازمان‌ها بدل گشته‌است. امروزه سازمان‌ها هر چه بیشتر مقوله مدیریت طراحی را برای ارتقای فعالیت‌های مرتبط با طراحی و اتصال هرچه بهتر فرایند طراحی با سایر فرایندهای سازمانی به کار می‌گیرند. تعریف گسترده دیزاین هم به فرایند دیزاین و هم به ثمره آن فرایند گفته می‌شودبورژا دوموزوتا، برژیت، دیزاین و مدیریت آن. دفتر اول: اصول اولیه مدیریت دیزاین، مترجم: نژده هوانسیان، تهران، نشر ویژه نگار، ۱۳۸۸ بنابراین طبیعت چند وجهی مدیریت طراحی منجر به آن می‌شود که ارائه تعریفی جامع از آن، پیچیده باشد.Koppelmann, Udo (1993). به علاوه اینکه مدیران طراحی طیف گسترده‌ای از نقش‌ها و مسئولیت‌ها را عهده‌دار هستند و فاکتورهای دیگری همچون تفاوت این شغل در صنایع مختلف، بزرگی یا کوچکی شرکت‌ها، وضعیت بازار و تفاوت در اهمیت و تأثیر مقوله طراحی در سازمان‌های مختلف ارائه تعریفی جامع را پیچیده‌تر می‌کند. در نتیجه می‌توان گفت که مدیریت طراحی تنها محدود به نوع خاصی از طراحی نیست و معمولاً بسیار متأثر از بستر به‌کارگیری آن در ساختار سازمان است. در سطحی انتزاعی از موضوع، مدیریت طراحی سه نقش کلیدی را در بستر طراحی، سازمان و بازار عهده‌دار می‌شود. این سه نقش عبارت اند از: همسو کردن استراتژی طراحی با استراتژی شرکت یا برند یا هردو. ارتقا، بهبود و ایجاد روش‌های جدید از تجربه کاری، خلق راهکارهای جدید برای نیازهای کاربران و ایجاد تمایز با طراحی رقبا. واژگان مرتبط طراحی (دیزاین) بر خلاف علومی مانند ریاضیات، چشم‌انداز، فعالیت و رویه مقوله طراحی به عنوان یک علم موضوعی نیست که کاملاً مورد اتفاق و اجماع باشد. خاستگاه تاریخی مقوله طراحی، به روشنی قابل استناد نیست و طبیعت و ذات آن هنوز مورد بحث است.Holm, Ivar (2006). وقتی از جایی به جایی می‌روید، در ذهن مقصد را معین می‌کنید، جایی که می‌خواهید از آن عزیمت کنید را معین می‌کنید، و بهترین مسیر یا وسایلی که می‌توانند شما را به مقصد برسانند را انتخاب می‌کنید. این دقیقاً دیزاین است… دیزاین در کلی‌ترین معنی، پیدا کردن راه‌حل برای یک مسئله است با در نظر گرفتن اجزاء و موادی که مسئله را تشکیل می‌دهند و در راستای هدفی که مسئله سر راه آن قرار گرفته‌است.فرشید مثقالی، نشریه «حرفه: هنرمند»، شماره ۱۹ مدیریت مدیریت در کلیه سازمان‌ها و کسب و کارها به معنای گردآوردن افراد برای حصول به اهداف و مقاصد مورد انتظار به صورت مؤثر و کارآمد می‌باشد. رهبری طراحی مدیران طراحی عموماً در زمینه رهبری طراحی فعالیت می‌کنند، اگرچه به‌طور دقیق مدیریت طراحی و رهبری طراحی دو موضوع جدا از یکدیگر هستند که در هدف، روش رسیدن به هدف و نتایج نهایی با یکدیگر متفاوت‌اند. کار رهبری طراحی ایجاد انگیزش و هماهنگی و اشتیاق برای خلق یک آرمان و هدایت به سمت آن است. مدیریت طراحی نیازمند رهبری طراحی است تا به او بگوید که کجا برود و رهبری طراحی نیازمند مدیریت طراحی است تا به او بگوید که چگونه به آنجا برسد. انواع مدیریت طراحی گونه بندی مدیریت طراحی وابسته است به نوع طراحی و جهت‌گیری راهبردی کسب و کار شبکه مدیریت دیزاین اروپا بر اساس ویژگی‌های رایج کسب و کارها و نحوهٔ استفاده آن‌ها از مقولهٔ دیزاین، مدل پلهٔ مدیریت دیزاین را ارائه می‌دهد. در این مدل پله‌ای طبقه‌بندی از پایین‌ترین پله تحت عنوان؛ نبود مدیریت طراحی: تا بالاترین سطح جایی که مدیریت طراحی به‌طور راهبردی در سازمان مورد استفاده قرار می‌گیرد و بخشی از فرهنگ کسب و کار شده‌است، طبقه‌بندی می‌شود. گوشه گرد منحصر به فرد پنجره در خودروهای ساب که به چوب هاکی شهرت دارد خصیصه مشهور طراحی در حوزه خودروسازی است. در شرکت‌های محصول محور، مدیریت طراحی به‌طور عمده بر مدیریت طراحی محصول تمرکز دارد که به شدت با طراحی محصول، بازاریابی محصول، تحقیق و توسعه و توسعه محصولات جدید در تعامل است. در اینجا چشم‌انداز مدیریت طراحی بیشتر متمرکز است بر اصول زیبایی‌شناسی، نشانه‌شناسی و ارگونومی محصول تا تا به این وسیله کیفیت محصول را نشان داده و دسته‌های متنوعی از محصولات را سازماندهی کند. مدیریت طراحی برند در بازار و شرکت‌های برندمحور، تمرکز مدیریت طراحی بیشتر بر مدیریت طراحی برند است؛ که شامل دو بخش مدیریت برند شرکت و مدیریت برند محصول می‌شود. | ## بخش 2: مدیریت طراحی | تمرکز بر برند برای اتخاذ تصمیمات طراحی منجز به تمرکزی قدرتمند بر روی تجربه مصرف‌کننده از برند، نقاط تماس مصرف‌کننده با برند، قابل اتکاسازی برند، تشخیص برند در میان رقبا می‌شود. موضوع این رشته برنامه‌ریزی و سازماندهی مردم، زیرساخت‌ها، ارتباطات و اجزای یک خدمت به خصوص است. هدف از فعالیت در این رشته افزایش کیفیت خدمات، تعامل میان ارائه دهنده خدمات و مصرف‌کننده آن و مدیریت تجربه مشتری دربارهٔ آن خدمت است. این حوزه انطباق و به‌کارگیری شیوه‌های مدیریت مرسوم، با تمرکز بر دست یابی به بهره‌وری را ارائه می‌کند. مدیریت طراحی مهندسی ابتدا در گروه‌های طراحی مهندسی به کار گرفته شد که به موجب آن، فعالیت‌ها، خروجی‌ها و الهام پذیری‌های گروه طراحی، برنامه‌ریزی، راهنمایی و کنترل خواهد شد. این سیستم فنی می‌تواند یک محصول مصنوعی (شیئ فنی)، تجهیز تولید، کارخانه پردازش مواد یا هر زیربنایی برای بهره‌مندی جامعه باشد. از این رو دامنهٔ مدیریت طراحی مهندسی شامل سیستم‌های تولید خرد و انبوه تا پروژه‌های زیربنایی است. مدیریت طراحی شهری با طیف وسیعی از ذی نفعان سروکار دارد و تمامی آن‌ها در تحولات شهری (ساخت و سازها) تأثیرگزار هستند. بین رشته‌ای بودن این رشته باعث شده که تلاشی مشترک برای دست یابی به نتایج سودمند و یکپارچه ایجاد شود. در روند توسعه‌های شهری دیدگاه توسعه یکپارچه منجر به تولید راه حل‌های پایدار در جهت افزایش رضایت ذی نفعان می‌شود. رویکرد مذاکره یکپارچه، بر منافع متقابل (همه‌جانبه) تأکید دارد که در برنامه‌ریزی کاربری زمین و مدیریت محیط زیست مورد استفاده قرار گرفته‌است اما این امر به عنوان یک رویکرد هماهنگ در طراحی و برنامه‌ریزی شهری مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. مدیریت طراحی شهری شامل انتظام بخشی به زنجیره‌ای از حوادث در ارتباط با محیط ساخته شده با توجه به اصول رویکرد مذاکره یکپارچه است. چنین ارتباطی می‌تواند در توسعه شهری و فعالیت‌های برنامه‌ریزی برای دست یابی به توافقات کارامد مورد استفاده قرار گیرد که منجر به توسعه یکپارچه و راه حل‌های پایدار برای ایجاد محیط ساخته شده می‌شود. مدیریت طراحی شهری پیشنهادهایی برای سازماندهی فعالیت‌های برنامه‌ریزی شهری با هدف ارتقاء پایداری با افزایش سطح رضایت به ذینفعان ارائه می‌دهد. ارائه مشاوره طراحی برای رفع تناقضات و اختلافات به گروه‌های طراحی کمک می‌کند تا یک چارچوب برای تطبیق تمام فعالیت‌ها و مسئولیت‌های روزانه خود داشته باشند. در واقع مدیریت طراحی شهری در جهت گردهم آوردن شیوه‌های مرسوم برنامه‌ریزی شهری و منطقه ای، توسعه ساخت و سازها و طراحی شهری، چارچوبی مشترک ارائه می‌دهد. ایجاد هماهنگی میان رویکردهای مختلف ساخت و منافع متقابل ذینفعان (تئوری مذاکره)، چارچوبی مفید برای ادغام دیدگاه برنامه‌ریزی شهری، طراحی شهری و پروژه‌های پیشنهادی برای محیط ساخته شده، ارائه می‌دهد. یکی از بزرگترین چالش‌های کاری راجر فیشر و ویلیام آوری تمرکز بر روی منافع متقابل ذینفعان به جای اصرار بر منافع فردی می‌باشد. مدیریت معماری مدیریت معماری می‌تواند به عنوان یک دستورالعمل هوشمندانه با هدف ارائه ارزش‌های معماری عالی تر به کارفرما و جامعه تعریف شود که به تشخیص ساختمان‌های باکیفیت دارای ارزش‌های کالبدی هویتمند ویا فرایند اجرایی موفق کمک می‌کند. کیران گاندی، مدیریت معماری را به عنوان مجموعه‌ای از تکنیک‌های عملیاتی برای یک معمار توصیف کرده‌است. تا پس از جنگ جهانی دوم معماری صرفاً به عنوان یک تجارت در نظرگرفته شد و حتی پس از آن افرادی وارد این عرصه شدند که علاقه‌مند به مناقشه بین هنر و تجارت می‌بودند و نسبت به مدیریت بی‌تفاوت بودند. با چنین دیدگاهی اختلاف آشکاری بین تصور یک معمار و نیاز او به مدیریت حرفه‌ای کسب و کار وجود دارد. بی‌توجهی به مدیریت معماری به عنوان ماهیت اصلی این رشته در برنامه‌های آموزش معماری و نشریات دیده می‌شود. به نظر می‌رسد که مدیریت طراحی معماری به اندازه مدیریت معماری مورد توجه قرار نگرفته‌است. مدیریت سازمان یک چارچوب کلی است که در آن بسیاری از پروژه‌های فردی آغاز، مدیریت و تکمیل می‌شود. مدیریت معماری مابین مدیریت فرایند طراحی، ساخت و ساز و مدیریت پروژه و مدیریت تسهیلات موجود، توسعه پیدا می‌کند. مدیریت معماری یک ابزار قدرتمند است که می‌تواند به نفع شرکت‌های خدمات حرفه‌ای و کل فرایندهای ساختمانی استفاده شود، این مهم به توجه بسیار در تئوری و عمل نیازمند است. طرح فوق برگرفته‌است از بوم مدل کسب و کار|الکساندر استروالدر، ایو پیگنیور، خلق مدل کسب و کار، مترجمین: غلامرضا توکلی، بابک وطن دوست، حسام الدین ساروقی، بهامین توفیقی تهران، نشر آریانا قلم، ۱۳۹۱ ارائه شده توسط الکساندر استروالدر در کتاب خلق مدل کسب و کار مدیریت طراحی کسب و کار با مقوله نوظهور ادغام تفکر طراحی با علوم مدیریت سر و کار دارد و دیدگاه آن خلق مدل‌های کسب و کار جدید بر مبنای اصول تفکر و استنتاج ابداکتیو می‌باشد که روشی کاملاً متفاوت از روش‌های سنتی درک فضای کسب و کار به صورت خطی است. وی در سال ۱۹۹۸ طراحی آیمک را به عهده گرفت و پس از آن در طراحی‌های به‌یادماندنی آیپاد، آیفون و آیپد، به اپل کمک کردند تا نه تنها تبدیل به شرکتی شود که طراحان در آن زمامدار امور هستند بلکه حتی به قله ارزشمندترین شرکت جهان نیز برسد. | ## بخش 3: مدیریت طراحی | مدیریت طراحی، به منزله بیان صریح یا ضمنی ارزش‌های سازمان به واسطه طراحی ارتباطات است. مدیریت طراحی، مشارکت‌های فردی را در بیان و تفسیر اهداف تجاری سازمان افزایش می‌دهد. مدیریت طراحی، صرفاً یک واحد اداری یا یک نقش سرپرستی نیست، بلکه یک منبع استراتژیک و راهبردی و نوعی فرایند سازماندهی هدفمند است. سازمان‌هایی که در فرهنگ خود مدیریت طراحی را به عنوان فعالیتی مستمر و اصلاح‌کننده به کار می‌گیرند، به سادگی از چالش‌های رقابتی و تغییرات فرهنگی و فنی بازار جان سالم به در می‌برند، این در حالی است که در این شرایط سازمان‌های واکنشی کاملاً فلج می‌شوند. محل به‌کارگیری مدیریت طراحی شامل تمام مکان‌ها و موقعیت‌ها در درون سازمان است که با این تعریف، ساختار سازمانی، محصولات، کارمندان یا هرچیز دیگر مرتبط با احساس مشتری یا کیفیت محصول را نیز در بر می‌گیرد. من شخصاً طراحی را هم به شیوه‌ای راهبردی و استراتژیک و هم به شیوه تاکتیکی و کوتاه برد مدیریت می‌کنم. در هر دو حالت مقوله طراحی عنصری خالص و بنیادی در پشتیبانی از چشم‌انداز است و در راستای برنامه‌های سازمان به پیش می‌رود. مدیرت طراحی، برای شرکت ارزش آفریده (چه ارزش مشهود و چه ارزش نامشهود) و شرکت نیز دربارهٔ این موضوع مطلع است. مدیریت طراحی به شیوه‌ای مؤثر در تجاری‌سازی مشارکت کرده و انواع اطلاعات سازمانی را به رنگ، بافت، شکل و نحوه تعامل با محصول ترجمه می‌کند. طراحی خوب بر هویت سازمانی نیز اثر گذاشته و فعالیت‌های هرروزه شرکت را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در این شیوه با بهره‌گیری از عناصری سه بعدی و دو بعدی، انعکاسی از آرزوهای سازمان به نمایش درآورده می‌شود. کارهای روزمره ما عملاً به واسطه مشارکت در همین فعالیت‌ها است که ارزش و معنا پیدا می‌کند. در این حال هویت سازمان جایی در میان چشم‌انداز و اقدامات عملی ما قرار خواهد گرفت. مدیریت طراحی با حصول اطمینان از ثبات، تمایز و ارتباط در زبان بصری شرکت در تحقق اهداف استراتژیک مشارکت می‌کند. مدیریت طراحی مسئول طراحی، اجرا، نگهداری و بهبود مستمر تمامی اقلام و مواردی است که جزئی از تجربه نهایی از برند باشند و این اقلام از یک بروشور کوچک دستورالعمل و یونیفورم پرسنل خدمات تا خیلی موارد دیگر را شامل می‌شود. می‌توان با محصولات، ارتباطات، محیط و خدمات به صورت یک کل و در چهارچوب یک نظام یکپارچه مواجه شد. به‌کارگیری هر روزه و ادغام مقوله طراحی در تمامی فرایندهای توسعه‌ای سازمان به شرکت‌ها کمک می‌کند تا به سرعت به فرصت‌های تازه و شرایط پیش‌بینی نشده در بازار پاسخ دهند. به‌کارگیری سامانه‌ای نظام مند که به مرور زمان چهره‌ای ثابت از شرکت ایجاد کند، هزینه‌های بازاریابی را کاهش داده و با تأثیرگذاری و نشانه پردازی، کیفیتی بصری از شرکت را به وجود خواهد آورد. در عین حال کار مدیریت طراحی، مدیریت «دیدگاه» نیز هست و نه تنها تلاش می‌کند که کارهایی را که شرکت انجام می‌دهد به نمایش بگذارد بلکه ذهنیت شرکت را هم نمایش می‌دهد. از آنجا که شرکت تلاش می‌کند تا در بازار خودی نشان داده و خود را متمایز کند، این نگرش‌ها و دیدگاه‌های سازمان است که معمولاً مهمترین وجه تمایز آن نسبت به رقبایش محسوب می‌شود. صفاتی مانند، گرم، صمیمی، حرفه‌ای، پیشرفته، هرکدام احساساتی را بر می انگیزانندکه به لحاظ بصری قابل ترسیم هستند. مدیریت طراحی تنها زمانی موفق خواهد بود که شخصیت سازمان را درک کرده و بتواند با زبان طراحی خصایص آن را بازگو کند. رهبری طراحی فرایندی است که در عین احترام به گذشته، وضعیت کنونی را هدایت کرده و نسبت به رویدادهای آینده کاملاً باز و انعطاف‌پذیر برخورد می‌کند. مدیریت طراحی به این موضوع می‌پردازد که انرزی سازمان در برنامه‌هایی هزینه شود که راهبردی و ضروری باشند. این مهم تنها زمانی حاصل خواهد شد که اتصال میان اهداف، راهبردها، برنامه‌ها و فرایندها به وضوح برقرار شده و مدیریت طراحی را نیز در جریان این مباحث قرار دهند. اگر ارزشی که گروه طراحی تولید می‌کند به شدت با نوسازی، نوآوری و تفکری خلاق همراه باشد، آنگاه جای دارد که مدیریت طراحی در محافل اجرایی نیز حضوری فعال داشته باشد و می‌تواند نقشی پر رنگ در سمت دهی به سازمان ایفا کرده و سازمان را به سرمایه‌گذاری برای تحقیق و توسعه در طراحی محصولات پیشرفته ترغیب کند. این بدان معنا است که ما از طراحی برای برآورده کردن نیازهای مشتریان استفاده می‌کنیم و با این کار برای کسب و کار خود ارزش افزوده به وجود می‌آوریم. | ## جمع‌بندی | به عبارتی دیگر ما با «تعریف» اینکه مشتریان و دیگر ذینفعان چه می‌خواهند و سپس توسعه ساز و کارهایی برای «برآوردن» آن نیازها به این مهم دست یابیم.