موضوع مقاله: قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام | مقدمه: قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام یکی از سرزمین‌های تحت قیمومت سازمان ملل متحد بود که در منطقه جغرافیایی میکرونزی در اقیانوس آرام باختری شکل گرفت. | ## بخش 1: قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام | تاریخچه نخستین کشور اروپایی که بر این منطقه ادعای مالکیت کرد پادشاهی اسپانیا بود. پس از آن امپراتوری استعماری آلمان مدعی مالکیت قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام شد. پس از شکست اسپانیا از آمریکا در جنگ آمریکا و اسپانیا در ۱۸۹۸، امپراتوری استعماری اسپانیا در ۱۸۹۹ آبخوست‌های این منطقه را به امپراتوری استعماری آلمان فروخت. در جنگ جهانی اول، امپراتوری ژاپن با گرفتن این منطقه از آلمان، کنترل آن را بدست گرفت. در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹ جامعه ملل رسماً حکمرانی قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام را بر پایه پیمان ورسای با تصویب قیمومت اقیانوس آرام جنوبی به امپراتوری استعماری ژاپن واگذار کرد. در این قطعنامه، قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام یک "منطقه راهبردی" خوانده شد. بند ۸۳ منشور ملل متحد می‌گوید که خروج این منطقه از قلمرو تحت قیمومت سازمان ملل متحد، تنها با تصویب شورای امنیت ممکن است و مانند دیگر قلمروهای تحت قیمومت سازمان ملل متحد با تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد ممکن نیست. تا ۱۹۵۱ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام را با برقراری پایگاهی را در گوآم اداره می‌کرد. | ## بخش 2: قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام | این مالیات، بیش از هر فرد دیگری بر خارجی‌هایی که در پایگاه‌های نظامی کار می‌کردند تأثیر گذاشت. در ۳ نوامبر ۱۹۸۶ حکمرانی آمریکا بر چوک، یاپ، کوسرائی، پُناپه، و جزایر ماریانا پایان یافت. در ۲۲ دسامبر ۱۹۹۰ شورای امنیت سازمان ملل با تصویب قطعنامه ۶۸۳ شورای امنیت، منطقه‌های چوک یاپ، کوسرائی، پُناپه، و جزایر ماریانا را از فهرست قلمروهای تحت قیمومت خود خارج کرد. در ۲۵ مه ۱۹۹۴ با تصویب قطعنامه ۹۵۶ شورای امنیت، منطقه پالائو، از فهرست قلمروهای تحت قیمومت سازمان ملل خارج شد. جغرافیا در ۱۹۶۹، ۱۰۰ آبخوست با مساحت در منطقه دریایی به بزرگی جزء قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام بودند. بزرگی قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام به همراه آب‌های آن، ٪۲ از اقیانوس آرام را می‌پوشاند. جمعیت‌شناسی در نیمه دوم سده ۱۹ (میلادی) جمعیت قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام ۲۰۰،۰۰۰ نفر بود. در آن هنگام این جمعیت در ۱۰۰ آبخوست از ۲،۱۴۱ آبخوست جزایر مارشال، جزایر ماریانا، و جزایر کارولین زندگی می‌کردند. | ## بخش 3: قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام | مردم آن به ۹ زبان از جمله چوکی‌ای، پوناپیایی، کوسرائیایی، مارشالی، پالائویی، یاپی‌ای، چامورو سخن می‌گویند. اگر چه این زبان‌ها در منطقه اقیانوس آرام پدید آمده‌اند اما نزدیکی بسیار کمی با یکدیگر دارند. فاصله زیاد بین آبخوست‌ها، اقتصاد ضعیف، مانع‌های زبانی و فرهنگی، مانع از اتحاد این مردم شده‌است. شش مرکز ناحیه‌ای تبدیل به مکان‌های پرجمعیتی شدند که شامل راه‌های تخریب شده‌ای می‌شود که ژاپنی‌ها ساخته بودند. نیروی برق و وردو وسایل الکتریکی و الکترونیکی، موسیقی مدرن، و انحرافات باعث فاصله فرهنگی میان نسل جوان و پیر شده‌است. کسانی که باقی مانده‌اند در تلاش برای حفظ سبک زندگی خود و زیرساخت‌های موجود هستند. روی تابلو نوشته شده: «خواهشمند است ما را از بند توافق تحت قیمومت (امانتی) خود برهانید.» آموزش و پرورش در ۱۹۴۷ "مدرسه تربیت آموزگار جزایر ماریانا" که به همه منطقه‌ای قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام خدمات می‌داد در گوآم باز شد.Wuerch, William L. به دنبال این تغییر کاربری، نام آن به "مدرسه مرکزی جزایر اقیانوس آرام" تغییر یافت. | ## جمع‌بندی | مانند دبیرستان جالویت، دبیرستان کوسرائی، دبیرستان جزایر مارشال در ماجورو، دبیرستان پالائو، دبیرستان بیلی اولتر، و دبیرستان چوک (یا تروک).