موضوع مقاله: روزنامه‌نگاری تحقیقی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روزنامه‌نگاری تحقیقی | مقدمه: روزنامه‌نگاری تحقیقی یا گزارشگری تحقیقی گونه‌ای روزنامه‌نگاری است که در آن گزارشگران یک موضوع مورد علاقه، را که غالباً جرم، فساد سیاسی یا خطاکاری شرکت‌ها را در بر می‌گیرد، مورد بررسی و تحقیق قرار می‌دهند. | ## بخش 1: روزنامه‌نگاری تحقیقی | یک روزنامه‌نگار تحقیقی شاید ماه‌ها یا سال‌ها مشغول جست‌وجو و آماده‌سازی یک گزارش شود. گاهی روزنامه‌نگاری تحقیقی را سگ نگهبان نام نهاده یا برای آن گزارش مسئولانه به‌کار می‌رود. به شیوهٔ سنتی، بیشتر گزارش‌های تحقیقی توسط روزنامه‌ها، سرویس‌دهنده‌های کابلی یا روزنامه‌نگاران مستقل انجام می‌شود. بسیاری از سرویس‌های خبری سنتی، به این خاطر که درآمدی از طریق آگهی ندارند، برای تأمین هزینه گزارش‌های تحقیقی که بسیار زمان‌بر و پرهزینه است تلاش‌های زیادی انجام می‌دهند. گزارش‌های تحقیقی به صورت فزاینده‌ای توسط بنگاه‌های خبری که با هم مشارکت می‌کنند حتی به شکل بین‌المللی (همان‌طور که در مورد اسناد پاناما یا اسناد پارادایس اتفاق افتاد) یا توسط سازمان‌هایی مثل پروپابلیکا، که پیش از این به عنوان یک رسانه خبری فعالیت نکرده و بیشتر فعالیت‌هایش بر پایه کمک‌های عمومی و خیریه است، انجام می‌شد. گسترش ادغام‌های رسانه‌ای در آمریکا از دهه ۸۰، به صورت گسترده‌ای باعث قطع بودجه‌های تخصیص‌یافته به روزنامه‌نگاری تحقیقی شد. | ## بخش 2: روزنامه‌نگاری تحقیقی | یک تحقیق در سال ۲۰۰۲ نشان داد که «این روزنامه‌نگاری تحقیقی همه‌چیز دارد به‌جز این‌که از امواج تبلیغاتی ملی کنار گذاشته شده‌است». رسانه‌های بسیار بزرگ راه‌هایی را برای کسب مخاطبان بدون ریسک تهدیدات ذاتی آگهی‌دهندگان برای روزنامه‌نگاری تحقیقی را پیدا کرده‌اند. هم‌اکنون بخش‌هایی در دانشگاه‌ها وجود دارند که روزنامه‌نگاری تحقیقی تدریس می‌کنند. کنفرانس‌هایی هم برگزار می‌شوند که تحقیقاتی دربارهٔ روزنامه‌نگاری تحقیقی را بررسی می‌کنند. به اعتقاد «هوگو دی برگ»، نویسنده کتاب روزنامه‌نگاری تحقیقی، مفهوم و تمرین و نظریه‌پرداز رسانه‌ای بریتانیایی: «یک روزنامه‌نگار تحقیقی، مرد یا زنی است که حرفه‌اش این است که حقیقت را کشف کند و لغزش‌ها را در هر جایی که رسانه‌ها حضور دارد مشخص کند. نفس این عمل عموماً روزنامه‌نگاری تحقیقی نامیده می‌شود و تفاوتش با اعمالی که پلیس‌ها، وکلا، حسابرسان و افراد قانونی انجام می‌دهند این است که محدود به هدف نیست، به صورت قانونی کشف نمی‌شود و به شکل تنگاتنگی عمومی است.» او همچنین می‌گوید: «روزنامه‌نگاری تحقیقی تلاشی‌ست برای دستیابی به حقیقت در جایی که حقیقتی پنهان شده که دیگران منتظر دانستن آن هستند. | ## بخش 3: روزنامه‌نگاری تحقیقی | تفاوت برخلافِ آنچه که برخی تصور می‌کنند، روزنامه‌نگاری پژوهشی شکل حرفه‌ای‌ترِ روزنامه‌نگاریِ سُنتی نیست. اگر چه هر دو شکل روزنامه‌نگاری روی عناصرِ که، چه، کجا و کِی تمرکز کرده‌اند اما پنجمین عنصرِ گزارشگری متداول یعنی «چرا»، در شکل پژوهشی جای خود را به «چطور» داده‌است. واتر گیت به وقایعی گفته می‌شود که میان سال‌های ۱۹۷۵ – ۱۹۷۲ در هتلی به همین نام در واشینگتن اتفاق افتاد که منجر به استیضاح و سپس کناره‌گیری ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا شد. در جریان انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده، تعدادی از مأموران اف‌بی‌آی وارد ساختمان هتل واترگیت محل استقرار ستاد انتخاباتی حزب دموکرات ایالات متحده شدند و دستگاه‌های شنود کار گذاشتند و سپس اسناد و مدارکی را برای اهداف مختلف به سرقت بردند. این اقدام غیرقانونی با پیدا شدن یک نوار کاست توسط یک مأمور حراست هتل به‌طور تصادفی لو رفت و روزنامه واشینگتن پست از طریق دو تن از روزنامه‌نگاران خود به نام‌های باب وودوارد و برنشتاین آن را به اطلاع افکار عمومی رساندند. واتر گیت به هر روی به عنوان یک قله افتخار در تاریخ روزنامه‌نگاری پژوهشی مطرح است. | ## جمع‌بندی | آثار نوشته شده در این باره «روزنامه‌نگاری پژوهشی، مفهوم و تمرین»، نوشته هوگو دی برگ.