موضوع مقاله: جودیت لایستر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جودیت لایستر | مقدمه: در حالی که جزئیات آموزش او نامشخص است، ولی به علت اینکه در کتاب یک هلندی با نام ساموئل آمپزینگ در سال ۱۶۸۲ از او نام برده شده ما او را به اندازه کافی می‌شناسیم. | ## بخش 1: جودیت لایستر | بکه در سال‌های ۱۶۲۰ آموزشگاه معروفی را در هارلم اداره می‌کرد، یادگرفته باشد.در طول این مدت خانواده اش به استان اوترخت نقل مکان کرد و ممکن است در آنجا در تماس با کاراواجیست‌ها بوده باشد. اولین کار شناخته شده اش را، در سال ۱۶۲۹، چهار سال قبل از ورود به انجمن هنرمندان، کشید. ممکن است ده‌ها نفر از دیگر هنرمندان زن به عضویت انجمن صنفی سنت لوک در طول قرن ۱۷ پذیرفته شده باشند. با این حال، اسامی هیچ‌کدام از آن‌ها در فهرست انجمن ثبت نشده‌است زیرا (در این زمان هنر زنان فقط شامل گلدوزی، نقاشی سفال، فلز و چوب در صنایع شناخته شده بودند) یا به عنوان ادامه کار شوهرانشان شامل می‌شد. سوابق نشان می‌دهد که لایستر از فرانانس هالس به خاطر اینکه بدون اجازه او یکی از شاگردانش را پذیرفته بود شکایت کرده‌است. مادر دانش آموز چهار گیلدر به او خسارت پرداخت کرد که تنها نیمی از مبلغی بود که لایستر درخواست کرده بود. در سال ۱۶۳۶، لایستر با جان مینسل مولانیر ازدواج کرد، یک هنرمند پرکارتر که در زمینه‌های مشابه کار می‌کرد. به امید چشم‌انداز درآمد بهتر، آن‌ها به آمستردام نقل مکان کردند، مکانی که یازده سال پیش از بازگشت به هارلم آنجا زندگی کردند. | ## بخش 2: جودیت لایستر | در هیم استیده آن‌ها یک استودیو مشترک در یک خانه کوچک واقع گرینندال پارک امروزی تأسیس کردند. لایستر و مولانیر پنج فرزند داشتند، که تنها دو نفر از آن‌ها تا بزرگسالی زنده ماندند. اکثر آثار تاریخی لایستر بین سال‌های ۱۶۲۹ تا ۱۶۳۵ است، دوران بزرگسالی او قبل از اینکه ازدواج کرده و دارای فرزند شود. چند قطعه شناخته شده توسط او پس از ۱۶۳۵ نقاشی شده‌است: دو تصویر از یک کتاب که در مورد گل لاله، در سال ۱۶۴۳، یک پرتره در سال ۱۶۵۲، و سبک زندگی در سال ۱۶۵۴ است، که اخیراً در یک مجموعه خصوصی کشف شده‌است. (بازی با کلمات) (فقط گاهی اوقات او ثبت آثار او با نام کامل او بود) او در صحنه‌های پرتره، که به‌طور معمول، یک تا سه چهره، در برابر یک پس زمینه ساده نشان داده شده‌است تخصص داشت. تابلوی پیشنهاد یک نوع غیرمعمول از این صحنه‌ها است، به گفته برخی این تصویری است برای نشان دادن دخترانی که پیشرفت‌های ناخوشایند به دست می‌آورند، همان‌طور که در زیر عنوان نشان می‌دهد، یک تصویر یک فاحشه است. ژانر نقاشی‌های او به‌طور معمول از میخانه‌ها و صحنه‌های سرگرمی از طبقه متوسط هلند است. او چند پرتره واقعی را نیز نقاشی کرد و تنها نقاشی تاریخی او، داوود با سر جالوت است که با سبک معمول او متفاوت است. | ## بخش 3: جودیت لایستر | لایستر و فرانس هالس اگر چه لایستر و کارهایش در زمان حیاتش شناخته شده و مورد احترام معاصرانش بود اما پس از مرگ تا حد زیادی فراموش شدند. کشف مجدد او در سال ۱۸۹۳ و زمانی اتفاق افتاد که مشخص شد یک نقاشی که برای یک قرن تصور می‌شد از کارهای فرانس هالس است در واقع از کارهای لایستر بوده‌است. در سال ۱۶۰۰ اتحادیه سنت لوک یکی از کارهای لایستر با نام، صبحانه شاد، را به عنوان یکی از کارهای با ارزش هالس به فردی از لندن به نام ورتیمر فروخت. این شرکت به نوبه خود نقاشی را به عنوان اثر «هال» به «بارون اشلیچینگ» در پاریس فروخت. زمانی که جعلی بودن اثر مشخص شد بارون اشلیچینگ با شکایت از شرکت انگلیسی سعی در لغو خرید و استرداد مبلغ خود را داشت. به هر صورت پروند در دادگاه با شاکیان موافقت شد با مبلغ ۳۵۰۰ پوند اثر نزد خریدار باقی بماند؛ و مشخص شد کار دیگری نیز در بروکسل متعلق به لایستر است. به غیر از دعوی قضایی که در بالا ذکر شد، ماهیت رابطه حرفه‌ای لایستر با فرانس هالز نامشخص است؛ ممکن است شاگردش بوده یا یک همکار دوستانه باشد. | ## جمع‌بندی | بعضی از مورخان ادعا می‌کنند که هالس یا برادرش دیرک ممکن است معلم لایستر بوده‌اند، به خاطر شباهت کارهایشان.