موضوع مقاله: الکسی استروبینسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الکسی استروبینسکی | مقدمه: الکسی الکساندرویچ استاروبینسکی (؛ ۱۹ آوریل ۱۹۴۸ – ۲۱ دسامبر ۲۰۲۳) اخترفیزیکدان و کیهان‌شناس شوروی سابق و روسیه کنونی است. | ## بخش 1: الکسی استروبینسکی | او جایزه کاولی را در اخترفیزیک «برای پیشگامی‌اش در پبشبرد نظریه تورم کیهانی»، به همراه آلن گوت و آندری لیند در سال ۲۰۱۴ دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۲ مدرک کارشناسی ارشد فیزیک را از دانشگاه دولتی مسکو و در سال ۱۹۷۵ دکترای فیزیک نظری و ریاضی را از مؤسسه فیزیک نظری لانداو زیر نظر یاکوف زلدوویچ دریافت کرد. او تا پایان عمر در همین مؤسسه ماند و از سال ۱۹۹۷ به عنوان پژوهشگر ارشد اصلی آن فعالیت کرد. استروبینسکی هنگامی که هنوز دانشجوی دکترا بود، در سال ۱۹۷۳ نشان داد که بر پایه اصل عدم قطعیت، سیاه‌چاله‌های در حال چرخش باید ذرات گسیل کنند. این پژوهش، استیون هاوکینگ را برانگیخت تا درمان ریاضی دقیق این پدیده را بیابد و سرانجام به کشف تابش هاوکینگ انجامید. در سال ۱۹۷۹، استروبینسکی نخستین کسی بود که مدلی برای تورم کیهانی پیشنهاد داد؛ مدلی که امروزه به نام «تورم استروبینسکی» شناخته می‌شود. زندگی و تحصیلات الکسی الکساندروویچ استروبینسکی در ۱۹ آوریل ۱۹۴۸ (۳۰ فروردین ۱۳۲۷) در مسکو، در اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمد. سپس وارد دانشگاه دولتی مسکو شد و در ژانویه ۱۹۷۲ (دی ۱۳۵۰) مدرک کارشناسی ارشد فیزیک را از آنجا دریافت کرد. در سال ۱۹۷۵ (۱۳۵۳–۵۴)، استروبینسکی دکترای فیزیک نظری و ریاضی را از مؤسسه فیزیک نظری لانداو وابسته به آکادمی علوم روسیه دریافت کرد. استاد راهنمای او یاکوف زلدوویچ بود و پایان‌نامه‌اش با عنوان «اثرهای کوانتومی و تقویت امواج در میدان‌های گرانشی قوی» نوشته شد. مسیر شغلی پس از پایان دوره دکترا، استروبینسکی در مؤسسه فیزیک نظری لانداو ماند و به عنوان پژوهشگر علمی به کار ادامه داد. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۷، ریاست گروه گرانش و کیهان‌شناسی مؤسسه را بر عهده داشت و در سال ۱۹۹۷ به مقام پژوهشگر ارشد اصلی مؤسسه رسید که این سمت را تا پایان عمر حفظ کرد. | ## بخش 2: الکسی استروبینسکی | استروبینسکی در دوره‌های مختلف به عنوان استاد مهمان در دانشگاه‌های گوناگون فعالیت کرد: در سال ۱۹۹۱ در اکول نورمال سوپریور، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ در مرکز پژوهش کیهان اولیه دانشگاه توکیو، در سال ۲۰۰۶ در ، در سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۷ در مؤسسه یوکاوا برای فیزیک نظری دانشگاه کیوتو، و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ در دانشگاه اوترخت. استروبینسکی عضو هیئت تحریریه چندین نشریه علمی بود، از جمله مجله (از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۷)، (از ۱۹۹۱)، D (از ۱۹۹۲) و (از ۲۰۰۲). گمان می‌رود «دوره تورمی» حدود ثانیه به طول انجامیده و در این مدت کیهان دست‌کم برابر گسترش یافته‌است. پژوهش‌های استروبینسکی از اوایل دهه ۱۹۷۰، هنگامی که هنوز دانشجو بود، با بررسی آفرینش ذرات در کیهان اولیه در کنار زلدوویچ آغاز شد. در سال ۱۹۷۳، بر پایه پژوهش‌های پیشین زلدوویچ، نشان داد که طبق اصل عدم قطعیت، سیاه‌چاله‌های در حال چرخش باید ذرات گسیل کنند. استیون هاوکینگ که در مسکو با آن‌ها دیدار کرده بود، به یافتن درمان ریاضی دقیق این پدیده برانگیخته شد. هاوکینگ سپس این فرضیه را مطرح کرد که همه سیاه‌چاله‌ها (نه فقط سیاه‌چاله‌های دوار) ذرات پرانرژی گسیل می‌کنند؛ پدیده‌ای که امروزه با نام تابش هاوکینگ شناخته می‌شود. مدل تورم استروبینسکی پس از آن، استروبینسکی توجه خود را به کیهان‌شناسی معطوف کرد و به بررسی کیهان اولیه و مه‌بانگ پرداخت؛ تلاشی برای فهم چگونگی شکل‌گیری کیهانی در حال انبساط با بهره‌گیری از مکانیک کوانتومی و نسبیت عمومی. در سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۷–۵۸)، او نخستین کسی بود که مدلی برای چگونگی گذر کیهان اولیه از یک دوره انبساط نمایی بسیار شتابناک پیشنهاد داد. این مدل که اکنون با نام شناخته می‌شود، فرض می‌کند که این انبساط توسط اثرهای گرانش کوانتومی رانده شده‌است. استروبینسکی همچنین دریافت که این انبساط باید امواج گرانشی تولید کرده باشد که امروزه به صورت زمینه موج گرانشی قابل آشکارسازی هستند. در همان دوره، الن گوت به طور مستقل نظریه‌ای از انبساط نمایی پیشنهاد داد که آن را «تورم» نامید تا مسائل مسئله افق، مسئله تخت‌بودن و تک‌قطبی مغناطیسی در مه‌بانگ را توضیح دهد. | ## بخش 3: الکسی استروبینسکی | مدل تورم استروبینسکی پیش‌بینی می‌کرد که نوسان‌های کوانتومی، یعنی اغتشاش‌های تصادفی در نقاط فضا، در اثر انبساط نمایی کیهان از مقیاس کوانتومی فراتر رفته‌اند. ویاچسلاو موخانوف و پیشنهاد دادند که این نوسان‌های کوانتومی سرانجام به پیدایش بزرگ‌ترین ساختارهای کیهان انجامیده‌اند. زندگی شخصی و مواضع سیاسی در فوریه ۲۰۲۲ (بهمن ۱۴۰۰)، استروبینسکی نامه سرگشاده‌ای از سوی دانشمندان روس را که تهاجم روسیه به اوکراین را محکوم می‌کرد امضا کرد. جوایز و افتخارات استروبینسکی در سال ۱۹۸۶ مدال «برای ارزش در کار» اتحاد شوروی و در سال ۲۰۰۹ نشان درجه دوم را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۶، را به پاس پژوهش‌هایش دربارهٔ مرحله تورمی کیهان و تجلیات رصدی آن دریافت کرد. در سال ۲۰۰۹، او و ویاچسلاو موخانوف به‌طور مشترک را برای مشارکت‌هایشان در تورم کیهانی دریافت کردند؛ استروبینسکی به‌طور ویژه به‌دلیل محاسبات تابش گرانشی گسیل‌شده در دوره تورمی کیهان شناخته شد. استروبینسکی و موخانوف در سال ۲۰۱۲ از انجمن ایتالیایی نسبیت عمومی و گرانش را به‌صورت مشترک دریافت کردند و در سال ۲۰۱۳ را با هم بردند. در سال ۲۰۱۴، استروبینسکی به‌همراه الن گوت از مؤسسه فناوری ماساچوست و آندری لیندا از دانشگاه استنفورد، جایزه کاولی در زمینه اخترفیزیک را از سوی فرهنگستان علوم و ادبیات نروژ برای مشارکت‌های پیشگامانه در نظریه تورم کیهانی دریافت کرد. در سال ۲۰۲۱، را به‌همراه لری مک‌لران دریافت کرد و در سال ۲۰۲۳ جایزه ICGAC را با کاتسوهیکو ساتو دریافت کرد. عضویت در نهادهای علمی استروبینسکی در سال ۱۹۹۷ عضو وابسته آکادمی علوم روسیه شد و در سال ۲۰۱۱ به عضویت پیوسته آن درآمد. | ## جمع‌بندی | همچنین عضو منتخب آکادمی علوم طبیعی لئوپلدینه آلمان، فرهنگستان علوم و ادبیات نروژ و آکادمی ملی علوم ایالات متحده بود و به عضویت انجمن فیزیک آمریکا درآمده بود.