موضوع مقاله: امانوئل مکرون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # امانوئل مکرون | مقدمه: امانوئل ژان-میشل فردریک مَکْرون (; ؛ زادهٔ ) سیاستمدار فرانسوی است که از مه ۲۰۱۷ به‌عنوان رئیس‌جمهور فرانسه فعالیت می‌کند. | ## بخش 1: امانوئل مکرون | او متولد آمین است؛ در دانشگاه پاریس غربی نانتر فلسفه خواند و در سال ۲۰۰۴ از مدرسه ملی اداری فارغ‌التحصیل شد. او بازرس مالیه، سربازرس مالی فرانسه و سپس در بانک روتشیلد و شرکا، بانکدار سرمایه‌گذاری شد. تا حدی در پی ماجرای فیون، مکرون در مه ۲۰۱۷ با کسب ۶۶٪ آرای دور دوم انتخابات، مارین لو پن از اجتماع ملی را شکست داد و به ریاست‌جمهوری رسید. در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۷، حزب او که به «لا رپوبلیک آن مارش!» (LREM) تغییر نام داده بود، اکثریت کرسی‌های مجلس ملی را به دست آورد. در دوران ریاست‌جمهوری خود، مکرون اصلاحاتی در قوانین کار، نظام مالیاتی و بازنشستگی انجام داد و به سمت گذار به انرژی‌های تجدیدپذیر حرکت کرد. مخالفانش به او لقب «رئیس‌جمهور ثروتمندان» دادند و افزایش اعتراض‌ها به این اصلاحات در نهایت بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ به جنبش جلیقه‌زردها و اعتصاب‌های مرتبط با اصلاحات بازنشستگی انجامید. از سال ۲۰۲۰، او هدایت واکنش فرانسه به همه‌گیری کووید-۱۹ و رکود اقتصادی پس از آن را بر عهده داشت، از جمله با نظارت بر اجرای برنامه واکسیناسیون سراسری. در سیاست خارجی، مکرون خواستار اصلاحات در اتحادیه اروپا شد و با آلمان و ایتالیا معاهداتی امضا کرد. او در جریان جنگ تجاری آمریکا و چین، توافق‌های تجاری و اقتصادی به ارزش ۴۰ میلیارد یورو با چین انجام داد و همچنین بر سر پیمان امنیتی آکوس با استرالیا و آمریکا وارد تنش شد. مکرون همچنین عملیات شامال را در چارچوب جنگ با داعش ادامه داد و به محکومیت بین‌المللی حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین پیوست. مکرون در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۲ برای دومین دوره انتخاب شد و بار دیگر مارین لوپن را شکست داد. او نخستین رئیس‌جمهور فرانسه از زمان ژاک شیراک در سال ۲۰۰۲ بود که توانست برای یک دوره دیگر نیز انتخاب شود. در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۲، ائتلاف میانه‌رو مکرون اکثریت خود را از دست داد؛ در نتیجه مجلس معلق شکل گرفت و نخستین دولت اقلیت فرانسه از سال ۱۹۹۳ تشکیل شد. در سال ۲۰۲۳، دولت نخست‌وزیر او، الیزابت بورن، قانونی را تصویب کرد که سن بازنشستگی را از ۶۲ به ۶۴ سال افزایش می‌داد؛ این تصمیم به اعتصابات گسترده در بخش عمومی و اعتراضات خشونت‌آمیز منجر شد. در سال ۲۰۲۴، پس از یک بحران دولتی، مکرون گابریل اتل را به‌عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد. او سپس پس از شکست سنگین در انتخابات پارلمان اروپا در فرانسه، مجلس ملی را منحل کرد و انتخابات زودهنگام برگزار نمود؛ این انتخابات نیز به یک پارلمان معلق دیگر و شکست ائتلاف او انجامید. سپس، مکرون میشل بارنیه، سیاستمدار محافظه‌کار و مذاکره‌کننده ارشد پیشین برگزیت، را به‌عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد. اما تنها سه ماه بعد، دولت بارنیه با یک رأی عدم اعتماد تاریخی سقوط کرد و مکرون، فرانسوا بایرو، سیاستمدار باسابقه میانه‌رو، را جایگزین او کرد. پس از آنکه دولت بایرو نیز در سپتامبر ۲۰۲۵ با رأی عدم اعتماد سقوط کرد، مکرون سباستین لکورنو، وزیر نیروهای مسلح، را به‌عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد. لوکورنو کمتر از یک ماه بعد، به‌دلیل واکنش‌های منفی سیاسی نسبت به ترکیب دولتش، استعفا داد؛ اما اندکی بعد دوباره از سوی مکرون به این سمت منصوب شد. تشکیل این دولت‌های کوتاه‌مدت، نشان‌دهنده یک بحران سیاسی در فرانسه طی سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ بوده است. او فرزندِ فرانسواز مکرون، پزشک، و ژان-میشل مکرون، استاد عصب‌شناسی در دانشگاه پیکاردی است. یکی از پدربزرگ‌های پدریِ امانوئل مکرون، جورج ویلیام رابرتسون، انگلیسی بود و در بریستول، بریتانیا، به دنیا آمده بود. پدربزرگ و مادربزرگ مادری او، ژان نوگه و ژرمن نوگه اهل شهر بنیه-دو-بیگور در منطقهٔ گاسکونی در پیرنه بودند. او اغلب برای دیدار با مادربزرگش ژرمن، که او را «مانِت» صدا می‌کرد، به بنیه-دو-بیگور سفر می‌کرد. مکرون علاقهٔ خود به مطالعه و همچنین گرایش‌های سیاسی چپ‌گرایانه‌اش را به ژرمن نسبت می‌دهد؛ زنی که با وجود رشد در خانواده‌ای ساده با پدری رئیس ایستگاه راه‌آهن و مادری خانه‌دار به معلمی و سپس مدیریت مدرسه رسید. اگرچه مکرون در خانواده‌ای غیرمذهبی پرورش یافت، اما در ۱۲ سالگی به درخواست خودش به آیین کاتولیک غسل تعمید داده شد؛ او امروز ندانم‌گرا است. والدینش نام «امانوئل» را با اشاره به پیشگویی کتاب مقدس دربارهٔ عیسی مسیح برای او انتخاب کردند. امانوئل مکرون بیشتر دوران تحصیل خود را در دبیرستان یسوعی لیسه لا پروویدانس در آمیَن گذراند. سپس والدینش او را برای گذراندن سال آخر دبیرستان به پاریس فرستادند تا در لیسه آنری چهارم، یکی از معتبرترین دبیرستان‌های فرانسه، تحصیل کند. | ## بخش 2: امانوئل مکرون | هم‌زمان، برای شرکت در مسابقهٔ ملی و بسیار رقابتی کنکور ژنرال در رشتهٔ ادبیات فرانسه انتخاب شد و همچنین مدرک نوازندگی پیانو را از کنسرواتوار آمیَن دریافت کرد. والدینش به دلیل نگرانی از رابطهٔ نزدیک او با بریژیت اوزیِر، معلم متأهل و دارای سه فرزند در مدرسهٔ لا پروویدانس، او را به پاریس فرستادند. پس از آن، در دانشگاه پاریس-نانتر به تحصیل فلسفه پرداخت و مدرک کارشناسی ارشد خود را با پایان‌نامه‌ای دربارهٔ نیکولو ماکیاولی و گئورگ ویلهلم فریدریش هگل دریافت کرد. حدود سال ۱۹۹۹، مکرون به‌عنوان دستیار تحریریه برای پل ریکور، فیلسوف پروتستان فرانسوی، کار می‌کرد؛ کسی که در آن زمان در حال نگارش آخرین اثر مهم خود با عنوان «حافظه، تاریخ، فراموشی» بود. او سپس در سیانس پو در رشتهٔ امور عمومی با گرایش اقتصاد تحصیل کرد و بعد وارد مدرسه ملی مدیریت فرانسه شد تا برای ورود به خدمات عالی دولتی آموزش ببیند. او دوره‌های کارآموزی خود را در سفارت فرانسه در نیجریه و همچنین فرمانداری اواز گذراند و در سال ۲۰۰۴ فارغ‌التحصیل شد. دوران حرفه‌ای بازرس مالی پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه ملی مدیریت در سال ۲۰۰۴، امانوئل مکرون به‌عنوان بازرس در «بازرسی کل امور مالی» فرانسه، یکی از نهادهای وابسته به وزارت دارایی این کشور، مشغول به کار شد. مکرون در دوران فعالیت خود به‌عنوان بازرس مالی، در تابستان‌ها در دوره‌های آمادگی آزمون ورودی مدرسه ملی مدیریت در مؤسسه آی‌پِسوپ تدریس می‌کرد؛ مدرسه‌ای خصوصی و نخبه‌گرا که دانشجویان را برای آزمون‌های ورودی مدارس عالی فرانسه مانند مدرسه عالی بازرگانی پاریس و مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس آماده می‌کند. در سال ۲۰۰۶، لورانس پاریزو سمت مدیرعاملی «جنبش شرکت‌های فرانسه»، بزرگ‌ترین فدراسیون کارفرمایی فرانسه، را به او پیشنهاد داد، اما مکرون این پیشنهاد را نپذیرفت. در اوت ۲۰۰۷، مکرون به‌عنوان معاون گزارشگر در «کمیسیون آزادسازی رشد فرانسه» به ریاست ژاک آتالی منصوب شد. او در سال ۲۰۰۸ با پرداخت ۵۰ هزار یورو قرارداد دولتی خود را فسخ کرد و سپس به‌عنوان بانکدار سرمایه‌گذاری به بانک روتشیلد اند کو پیوست. بانکدار سرمایه‌گذاری در سپتامبر ۲۰۰۸، امانوئل مکرون شغل خود به‌عنوان بازرس مالی را ترک کرد و به بانک روتشیلد اند کو پیوست. نخستین مسئولیت مکرون در بانک، همکاری در فرایند خرید شرکت «کوفیدیس» توسط «کردی موتوئل نور اوروپ» بود. مکرون در این دوره با آلن مینک، بازرگان و عضو هیئت نظارت روزنامه لوموند، ارتباط نزدیکی برقرار کرد. در سال ۲۰۱۰، پس از مشارکت در افزایش سرمایه روزنامه لوموند و همچنین خرید بخش خدمات و راهکارهای فناوری اطلاعات شرکت زیمنس توسط شرکت آتوس، به مقام شریک در بانک ارتقا یافت. در همان سال، مکرون مسئول مدیریت معامله خرید بخش تغذیه نوزادان شرکت فایزر توسط نستله به ارزش ۹ میلیارد یورو شد؛ معامله‌ای که او را به یک میلیونر تبدیل کرد. بر اساس گزارش‌ها، مکرون بین دسامبر ۲۰۱۰ تا مه ۲۰۱۲ حدود ۲ میلیون یورو درآمد داشت. همچنین اسناد رسمی نشان می‌دهد که او بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ نزدیک به ۳ میلیون یورو درآمد کسب کرده است. او در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه (۲۰۱۷) در ۷ مه، با نتیجهٔ قاطع برنده شد و بر نامزد جبههٔ ملی، مارین لو پن غلبه کرد. او در ۳۹ سالگی جوان‌ترین رئیس‌جمهور تاریخ فرانسه و جوان‌ترین رئیس کشور فرانسه از زمان ناپلئون بناپارت لقب گرفته است. او همچنین نخستین رئیس‌جمهور فرانسه است که بعد از تأسیس جمهوری پنجم فرانسه (در ۱۹۵۸) متولد شده است. حزب مکرون در انتخابات مجلس فرانسه (۲۰۱۷)، با کسب ۳۵۰ کرسی از مجموع ۵۷۷ کرسی، به اکثریت دست یافت. سیاست داخلی مکرون در نخستین ماه‌های ریاست‌جمهوری، بسته‌ای از اصلاحات بازار کار را برای تصویب ارائه کرده است. بر اساس طرح او ۱۲۰٬۰۰۰ شغل از بخش دولتی فرانسه حذف شده و شرکت‌های فرانسوی از انعطاف‌پذیری بیشتری از نظر ساعت کار و پرداخت‌ها برخوردار خواهند شد. سیاست خارجی و دفاعی مکرون در ۲۵ مهٔ ۲۰۱۷ در اجلاس ۲۰۱۷ بروکسل، که نخستین اجلاس ناتو در دورهٔ ریاست‌جمهوری‌اش بود، شرکت کرد و برای نخستین بار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا، دیدار کرد. برخی ناظران مکرون را لیبرالیسم اجتماعی و برخی دیگر او را یک سوسیال دموکرات توصیف کرده‌اند. او هنگام حضور در حزب سوسیالیست، (سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹) از جناح راست حزب حمایت می‌کرد، که گرایش سیاسیشان با سیاست‌های «راه سوم» که بیل کلینتون، تونی بلر و گرهارد شرودر آن را به پیش می‌بردند مرتبط بود، و سخنگوی کلیدیشان نخست‌وزیر مانوئل والس بود. او در بازدیدی از وانده در اوت ۲۰۱۶ گفت: «راستگویی مجبورم می‌کند بگویم سوسیالیست نیستم.» او گفت به این دلیل بخشی از دولت چپ بوده که می‌خواسته «به منافع عمومی کمک کند». او می‌گوید فرانسه در قبال سوریه به سیاست متوازن تری از جمله گفتگو با بشار اسد نیاز دارد. به هر روی او در آوریل ۲۰۱۷ از سیاست‌های مداخله جویانه همچون اقدام نظامی حمایت کرد. | ## بخش 3: امانوئل مکرون | او از ادامه یافتن سیاست‌های رئیس‌جمهور اولاند در خصوص اسرائیل حمایت می‌کند، با جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل مخالف است، و از بیان موضع در قبال دولت فلسطین خودداری کرده است. ولی او خود را نه اروپاگرا، نه شکاک نسبت به اروپا و نه فدرالیست به معنای کلاسیک آن معرفی می‌کند. امانوئل مکرون در سخنرانی اخیر خود به اتحادیه‌اروپا اخطار داد که یا باید اصلاحاتی را پذیرا باشند یا درغیر این صورت با احتمال «فرگزیت» (خروج فرانسه از اتحادیه اروپا) روبرو شوند. مهاجرت برخلاف بسیاری از سیاستمداران از جمله نخست‌وزیر سابق مانوئل والس، مکرون از سیاست درهای باز در قبال مهاجرین و پناهندگان همانند آنچه آنگلا مرکل در آلمان پی گرفت حمایت می‌کند. او همچنین گفته است «ما وظیفه داریم بگذاریم همگان با کرامت دین خود را داشته باشند.» او اظهار داشته که «سکولاریسم طراحی نشده تا مروج یک دین جمهوری باشد» و در پاسخ به نظرات مانوئل وال و ژان-پیر شونمان در خصوص حضور اسلام در جامعه فرانسه این را که دین ورزی شهروندان نباید متظاهر و هویدا باشد محکوم کرده و بیان داشته «سابقه‌های تاریخی که ما در امور مذهبی خواستار عدم جلب توجه شدیم افتخاری نصیب جمهوری نکرد.» در ۲ اکتبر ۲۰۲۰، او از برنامه ای به منظور دفاع از ارزش‌های سکولار فرانسه در برابر آنچه او «رادیکالیسم اسلامی» خواند رونمایی کرد. او اعلام کرد دولت در دسامبر طرحی را به منظور تقویت قانون ۱۹۰۵ که رسماً دین را از دولت جدا می‌کند ارایه خواهد کرد. پس از قتل ساموئل پتی، او از کاریکاتورهای محمد در مجله شارلی ابدو دفاع کرد که با اعتراض بیشتر مسلمانان مواجه شد. بسیاری از مسلمانان خواهان تحریم کالاهای فرانسوی در کشورهایشان شدند در حالی که رهبران اروپایی از او حمایت کردند. اعتراضات در ایران امانوئل مکرون در روز جمعه ۲۰ آبان ماه ۱۴۰۱، در کاخ الیزه با مسیح علی‌نژاد و رؤیا پیرایی، لادن برومند و شیما پیرایی دختر مینو مجیدی از دیگر فعالان ایرانی حقوق زنان دیدار کرد.رادیو فردا - دیدار رئیس‌جمهوری فرانسه با فعالان زن درباره اعتراضات در ایرانوی خیزش جاری در ایران را انقلاب خواند که واکنش سخنگوی وزارت خارجه نظام جمهوری اسلامی را در پی داشت.روزنامه همشهری - پاریس،محور فتنه برای انقلاب خودخواندهاو بعد تر با تماسی تلفنی از رئیس‌جمهوری ایران به دلیل این اظهارات و ملاقات‌ها عذرخواهی کرد اما از او خواست که این عذرخواهی رسانه ای نشود که در نهایت ایران این عذرخواهی را رسانه ای کرد. تظاهرات علیه امانوئل مکرون یک سری از تظاهرات است که پس از اعلام برنده شدن امانوئل مکرون در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه (۲۰۱۷) در ۷ مارس سال ۲۰۱۷ آغاز شده است. این اعتراضات به‌طور عمده توسط اتحادیه‌های کارگری و فعالان جناح چپ در مخالفت با سیاست‌های نئولیبرالی امانوئل مکرون پشتیبانی در دیدارهای دولتی توسط دیگر رهبران، مواضع او در اصلاح قانون کار و نظرات مختلف یا سیاست‌های پیشنهادی او پس از رئیس‌جمهور شدن صورت پذیرفته است. به گفته سازمان عفو بین‌الملل وضعیت اضطراری که از زمان حملات نوامبر ۲۰۱۵ پاریس برقرار بود، به همراه نیروهای اضطراری که برای سرکوب تظاهرات استفاده می‌شوند، ۵۷۴ بار به منظور متوقف کردن تظاهرات مربوط به اصلاحات قانون کار مورد استفاده قرار گرفته‌اند. اعتراضات «جلیقه‌زردها» موج جدید اعتراضات علیه سیاست‌های دولت امانوئل مکرون از روز شنبه ۱۷ نوامبر ۲۰۱۸ در اعتراض به تصمیم دولت به افزایش قیمت سوخت از سر گرفته شد. معترضان موسوم به «جلیقه‌زردها» در این روز بزرگ‌ترین بسیج عمومی‌شان متشکل از حدود ۲۸۷ هزار نفر را در ۲۰۳۴ منطقه در خیابان‌ها و جاده‌ها تشکیل دادند. با ادامه این اعتراضات در هفته بعد تجمعی ۸۱ هزارنفری در روز شنبه ۲۴ نوامبر توسط «جلیقه‌زردها» در خیابان شانزه‌لیزه به سمت کاخ ریاست‌جمهوری صورت گرفت. در این روز برخی معترضان سرود ملی فرانسه را می‌خواندند و عده‌ای دیگر با دزد خطاب‌کردن ماکرون در شعارهایشان، خواستار استعفای او از ریاست جمهوری فرانسه شدند. پلیس فرانسه که ۳۰ هزار تن از نیروهایش در پاریس را به حالت آماده‌باش درآورده بود، در درگیری با معترضان از گاز اشک‌آور و ماشین‌های آب‌پاش استفاده کرد. اعتراضات جلیقه‌زردها در فرانسه تا روز ۲۲ دسامبر، در مجموع ۱۰ کشته برجای گذاشته و طی آن ۴۳ هزار تن از جمله ۲۲۲ نیروی امنیتی زخمی و همچنین حدود ۴ هزار و ۳۴۱ نفر بازداشت شده‌اند. زندگی شخصی مکرون با بریژیت تروینو که ۲۴ سال از او بزرگ‌تر است و در دبیرستان لا پروویدانس در آمین معلم او بوده ازدواج کرده است. این زوج نخستین بار وقتی مکرون ۱۵ ساله و شاگرد تروینوی ۴۰ ساله بود یکدیگر را ملاقات کردند و زمانی که مکرون ۱۸ ساله شد وارد رابطه شدند. والدین او ابتدا سعی کردند با فرستادن او به پاریس برای اتمام سال آخر مدرسه این زوج را از هم جدا کنند چرا که فکر می‌کردند جوانی او این رابطه را نامناسب کرده، ولی این زوج پس از فارغ‌التحصیلی او با هم ماندند و در سال ۲۰۰۷ ازدواج کردند. حواشی ها ادعای جعلی درباره هویت همسر ماکرون بریژیت مکرون، همسر رئیس‌جمهور فرانسه امانوئل مکرون، هدف انتشار یک شایعه در شبکه‌های اجتماعی قرار گرفت که او را فردی ترنس معرفی می‌کرد. این ادعا با استفاده از هشتگ «ژان میشل ترونیو» در توییتر گسترش یافت و مدعی بود که هویت تولد او چیز دیگری بوده است. در پی انتشار این شایعات، بریژیت مکرون اعلام کرد قصد دارد علیه انتشار اخبار جعلی اقدام قضایی انجام دهد. در ادامه، در سال ۲۰۲۴ نیز دو زن در فرانسه به دلیل نشر این ادعا به افترا محکوم شدند. همچنین در سال ۲۰۲۵، امانوئل و بریژیت مکرون در ایالت دلاور آمریکا علیه کندس اوئنز به اتهام افترا شکایت کردند؛ این شکایت مربوط به تکرار همان ادعا درباره هویت بریژیت مکرون بود. جنجال سفر ویتنام مکرون و شایعات مرتبط در جریان سفر رسمی امانوئل مکرون به جنوب شرق آسیا در سال ۲۰۲۵ و هنگام ورود او و همسرش بریژیت مکرون به هانوی، ویدئویی از لحظه خروج آن‌ها از هواپیما منتشر شد که در آن حرکت کوتاهی از سوی بریژیت مکرون دیده شد. این صحنه در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای یافت و با تفسیرهای مختلف، از جمله برداشت‌های تنش‌آمیز، همراه شد. | ## جمع‌بندی | کاخ الیزه این موضوع را یک لحظه غیررسمی و شوخی میان زوجین توصیف کرد و امانوئل مکرون نیز تأکید کرد که نباید برداشت جدی یا سیاسی از آن صورت گیرد.