موضوع مقاله: رومبای کوبایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رومبای کوبایی | مقدمه: خاستگاه آن مناطق شمالی کوبا مخصوصاً هاوانا و ماتانزاس در اواخر قرن ۱۹ میلادی است. | ## بخش 1: رومبای کوبایی | این مجموعه شامل سه فرم سنتی رومبا (یامبو، گوآنکو و کلمبیا) به همراه مشتقات آن‌هاست. رومبا که شاخص‌ترین فرم موسیقی و رقص در کوباست، در قدیم توسط کارگران فقیر آفریقایی در خیابان‌ها و حیاطها اجرا می‌شده‌است. بداهه‌خوانی، رقص دقیق و درام پلی‌ریتمیک (ریتم‌های همزمان) اجزای اصلی رومبا هستند. کاخونها تا قبل از اوائل قرن بیستم و جایگزینی با کُنگا به عنوان درام استفاده می‌شدند. امروزه این سبک به کشور کوبا محدود شده ولی پیشینهٔ آن به خوبی از این جزیره خارج شده‌است. در ایالات متحده آمریکا سبک بالروم رومبا یا Rhumba، در آفریقا سوکوس یا اصطلاحاً کُنگولِس رومبا (با اینکه بر پایه سبک سُن کوبانو است) و در اسپانیا فلامنکو رومبا و مشتقاتش نظیر کاتالان رومبا، زیرشاخه‌های رومبای کوبایی هستند. اگرچه در کوبا این کلمه ممکن است بخاطر شباهت به کلمات آفریقایی مرتبط با موسیقی مانند تومبا، ماکومبا، مامبو و تامبو ریشه‌ای از آفریقای غربی داشته باشد. مشخصات سازها و تجهیزات تجهیزات رومبا در طی زمان وابسته به امکانات موجود و سبک‌های گوناگون بوده‌است. تجهیزات اصلی شامل کِلاوی (دو قطعه چوب که به هم زده می‌شوند)، کُنگا شامل کوئینتو (درام اصلی)، تِرِس دوس (درام متوسط)، تومبا و سالیدور (دارم‌های زیر) است و سایر تجهیزات رایج نظیر کَتا یا گوآگوآ (استوانه‌ای چوبی)، پالیتُس (چوب‌هایی که به کَتا زده می‌شوند)، شیکرها از قبیل چِکِری و ماراکاس، اسکرپر مانند گوئیرو، بلز و کاخون است. در دهه چهل میلادی این سبک تحت تأثیر سبک سُن کوبانو قرار گرفت و موجب افزوده شدن سازهای جدیدی نظیر تِرِس (نوعی گیتار کوبایی)، کنترباس، ترومپت و پیانو به آن و حذف ایدئوفون از رومبای کوبایی شد. همزمان گروهی با اضافه کردن ساز کوبه‌ای بَتا، سبک بَتا-رومبا را ایجاد کردند و اخیراً اجراهای آکاپلا رومبا انجام گرفته‌است. | ## بخش 2: رومبای کوبایی | ریتم اگرچه رومبا اغلب به صورت دوضربی (، ) اجرا می‌شود ولی نمونه‌های سه‌ضربی (، ) نیز موجود است. در بیشتر سبک‌های رومبا مانند یامبو یا گوآنکو ریتم‌های دوضربی، اصلی و ریتم‌های سه‌ضربی، فرعی هستند. در مقابل، در سبک محلی کلمبیا، ریتم‌های سه‌ضربی، اصلی و ریتم‌های دوضربی، فرعی هستند. در این سبک کلِاوی و کوئینتو صرفاً وظیفه حفظ ریتم را دارند و سایر سازها به صورت جزئی با پشتیبانی درام اصلی (کوئینتو) اجرا می‌شوند. ساختار ترانه تاریخچه در ابتدا لازم به ذکر است که تاریخچه رومبا مملو از ناشناخته ها، تناقضات، حدس ها و افسانه های بسیاری است که به مرور زمان به عنوان واقعیت در نظر گرفته شده است، که احتمالاً بازسازی هر تاریخ قطعی این ژانر غیرممکن است. حتی بزرگانی که در مقاطع تاریخی در توسعه رومبا حضور داشتند، اغلب در مورد جزئیات مهم تاریخچه آن اختلاف نظر دارند. آفریقایی های برده شده برای اولین بار در قرن شانزدهم توسط مهاجران اولیه اسپانیایی به کوبا آورده شدند. با توجه به اهمیت شکر به عنوان یک صادرات در اواخر قرن 18 و اوایل قرن 19، حتی تعداد بیشتری از مردم آفریقا به بردگی گرفته شدند، به کوبا آورده شدند و مجبور به کار در مزارع شکر شدند. جایی که جمعیت زیادی از آفریقایی های برده شده زندگی می کردند، مذهب آفریقایی، رقص و طبل زدن به طور مخفیانه در طول نسل ها حفظ شد. حفظ فرهنگی در میان بانتو، یوروبا، فون (آرارا) و افیک (آباکوآ) بیشترین تأثیر را در غرب کوبا، جایی که رومبا در آنجا متولد شد، داشت. تعامل مداوم آفریقایی ها و اروپایی ها در این جزیره چیزی را به وجود آورد که امروزه به عنوان فرهنگ آفریقایی-کوبایی شناخته می شود. | ## بخش 3: رومبای کوبایی | این فرآیندی است که به عنوان فرافرهنگی شناخته می‌شود ، ایده‌ای که فرناندو اورتیز محقق کوبایی آن را در مطالعات فرهنگی مانند کنترپوینت کوبایی: تنباکو و شکر مطرح کرد . فرافرهنگی کوبا، فرهنگ اسپانیایی را با فرهنگ‌های آفریقایی در هم می‌آمیزد، مانند ادغام یکپارچه در رومبا. اورتیز فرافرهنگی را یک نیروی اجتماعی مثبت می‌دانست: «تقدیم به نیاز به درک متقابل بر مبنایی عینی از حقیقت برای حرکت به سوی دستیابی به یکپارچگی قطعی ملت سبک‌ها رومبا به سه زیرشاخهٔ اصلی تقسیم می‌شود: یامبو، گوآنکو و کلمبیا. سبک‌های یامبو و گوآنکو در محله‌های فقیرنشین هاوانا و ماتانزاس توسط آفریقایی تبارهای ایجاد شده که شامل رقص مردان و زنان است. و در مقابل، سبک کلمبیا متعلق به مرکز کوبا و اختصاصاً رقص تک‌نفره مردان است که ریشه در غرب آفریقا و موسیقی سه‌ضربی آنجا دارد. این سبک آرامترین سبک رومباست و رقص آن از حرکاتی شبیه تظاهر به مستی و سستی تشکیل شده‌است که می‌تواند توسط مردان (تک‌نفره) و مردان و زنان (دونفره) انجام شود. گوآنکو گوآنکو پرطرفدارترین و نزدیک‌ترین سبک به رومباست و بسیار شبیه به یامبو و در واقع برگرفته از آن است ولی سرعت بالاتری دارد. کلمبیا کلمبیا رومبای سریع و پرانرژی در پایه سه‌ضربی است که اغلب با الگوی بِل همراه است. الگوی درام زیرترین کُنگا در کلمبیا به آباکوآ شباهت دارد و درام اصلی آباکوآ مشابه و در برخی نمونه‌ها با کوئینتوی کلمبیا یکسان است. ریتم‌های گوآگوآ در سبک کلمبیا با ضربه‌های دو چوب روی گوآگوآ یا کناره‌های کُنگا، همان الگوی آباکوآست که یک دست ریتم سه‌ضربی را می‌نوازد و دست دیگر چهارضربی اصلی را. ملودی‌های اصلی درام‌های سولیدور و سِگوندوی سبک هاوانایی کلمبیا از شش ضرب هم‌گذر تشکیل شده‌است. | ## جمع‌بندی | ضربات کوئینتو و گام‌های رقصنده در بیشتر مواقع یکسان و در سایر مواقع هماهنگ هستند.