موضوع مقاله: پوهنپئی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پوهنپئی | مقدمه: پوهنپئی (نام پیشین پُناپه و آسونسیون) یک جزیره در جزایر سنیاوین بخشی از جزایر کارولین است که در ایالت پوهنپئی یکی از چهار ایالت کشور ایالات فدرال میکرونزی قرار دارد. | ## بخش 1: پوهنپئی | بیشتر جمعیت آن در پالیکیر پایتخت کشور و کولونیا پایتخت ایالات پوهنپئی قرار دارند. جزیره پوهنپئی با ۳۴٬۰۰۰ نفر جمعیت پر جمعیت‌ترین، متر بلندی بلندترین، مساحت بزرگ‌ترین، و توسعه یافته‌ترین جزیره در ایالات فدرال میکرونزی است. پرندگان بوم‌زادی چون لوریکیت پوهنپئی، دم‌بادبزنی پوهنپئی، مگس‌خوار پوهنپئی، و چشم‌سفید نوک‌دراز در این منطقه‌های بلند جزیره زندگی می‌کنند. خوک به دست انسان وارد پوهنپئی شد که امروزه برخی از آنها به صورت وحشی زندگی می‌کنند. با بیش از بارش در نقاط ساحلی و بارش در منطقه‌های شهری، پوهنپئی پرباران‌ترین مکان در جهان است. تاریخ دسته‌بندی کلی تاریخ پوهنپئی دوره سال (میلادی) بومیان پیش از ۱۸۲۵ پیش از استعمار اسپانیا ۱۸۲۵ تا ۱۸۸۶ امپراتوری استعماری اسپانیا ۱۸۸۶ تا ۱۸۹۹ امپراتوری استعماری آلمان ۱۸۹۹ تا ۱۹۱۴ امپراتوری استعماری ژاپن ۱۹۱۴ تا ۱۹۴۵ ایالات متحده آمریکا ۱۹۴۵ تا ۱۹۸۶ استقلال ایالات فدرال میکرونزی از ۱۹۸۶ تا کنون دوران پیش از استعمار نخستین ساکنان پوهنپئی به احتمال زیاد مردمی با فرهنگ لاپیتا از جنوب خاور جزایر سلیمان یا مجمع‌الجزایر وانواتو بوده‌اند. تاریخ پیش از استعمار پوناپی به سه دوره تقسیم می‌شود که ۱) مواِهین کاوا یا مواِهین آراماس: دوره ورود بومیان و ساخت جامعه تا پیش از ۱۱۰۰ پس از میلاد ۲) مووِهین سادولور (دوره دودمان سادولور) بین ۱۱۰۰ تا ۱۶۲۸ میلادی و ۳) مووِهین نانموارکی (دودمان نانموارکی یا رئیس قبیله) از ۱۶۲۸ تا ۱۸۸۵ میلادی هستند. افسانه‌های بومیان پوناپی می‌گویند که فرمانروایان سالودور نخستین کسانی بودند که از خارج، ساختار دولت را به پوناپی آوردند. با افزایش سرکوبگری در طی چند نسل، نوعی قانون مطلق متمرکز سادولور در افسانه‌های پوناپی حاکم شد. خواسته‌های دلخواهانه و خودسرانه مانند شهرت برای انجام مجازات خدایان پوناپی باعث خشم مردم پوناپی شد. ایزوکلکل‌ها دیگر بیگانگان نیمه افسانه‌ای بودند که قوانین سالودور را با سامانه قوانین نامتمرکز رئیس قبیله‌ای جایگزین کردند که تا امروز ادامه دارد. جامعه تاریخی پوهنپئی به شدت طبقاتی بوده و به پنج قبیله، گروه و زیرگروه گوناگون تقسیم می‌شد. هر قبیله توسط دو رئیس و جامعه بر پایه سامانه ارباب‌رعیتی اداره می‌شد؛ بنابراین همه زمین‌ها متعلق به رئیس بود که به‌طور مرتب خراج می‌گرفت و فرمانروای بی چون و چرا بود. در جنگ‌های قبیله‌ای کارهایی چون غارت، آتش‌زدن خانه‌ها و کانو، و کشتن زندانیان انجام می‌شد. براوردهای انجام شده از جمعیت پوهنپئی در دوران پیش از ورود اسپانیایی‌ها نامطمئن پنداشته می‌شوند. او این جزیره را «سن بارتولومه» و به همراه دیگر جزیره‌های نزدیک «لُس پینتادُس» (به معنی «رنگ شده‌ها» در زبان اسپانیایی) نامید؛ زیرا بومیان پوهنپئی بدن‌های خود را خال‌کوبی می‌کردند. | ## بخش 2: پوهنپئی | پس از آن ناوبر پرتغالی «پدرو فرناندز دی کیروس» سوار بر کشتی اسپانیایی «سن جرونیمو» در ۲۳ دسامبر ۱۵۹۵ به پوهنپئی وارد شد. 2º semestre 1885, Madrid, pp.244,245,294,296 بازدید کننده دیگری که برای او مستندات محکمی وجود دارد یک استرالیایی به نام «جان هنری روو» سوار بر کشتی «جان بول» بود که در ۱۰ سپتامبر ۱۸۲۵ به پوهنپئی وارد شد اما نتوانست در جزیره، پیاده شود؛ زیرا کانوهای بومیان، آنها را دنبال می‌کردند. نخستین شرح مفصل از ویژگی‌های جزیره و بومیان آن توسط کاشف روس «فیودور لیتکه» سوار بر کشتی «سنویان» داده شد. فُن کیتلیتس یکی از همراه لیتکه گزارش بیشتری دربارهٔ موارد دیگر مانند ویرانه‌های دریایی نان مدال داده است. ایگِلِستُن» سوار بر کشتی «پِرو» در سوم ژانویه ۱۸۳۲ به پوهنپئی وارد شد و آن را «جزیره معراج» نامید، اما «ریزِنبِرگ» دربارهٔ اینکه چه کسی نخستین بار پوهنپئی را «جزیره معراج» نامید ابراز تردید می‌کند. در هر صورت این نام تا هنگامی که اسپانیایی‌ها پوهنپئی را مستعمره خود اعلام کنند بر آن باقی ماند. بدرفتاران و مبلغان مذهبی پس از استقرار اسپانیایی‌ها شکار نهنگ و بازرگانی، گسترش پیدا کردند. کوتاه مدتی بعد، مستعمره بزرگی از ولگردها، محکومین فراری، و مسافران کشتی‌ها در پوهنپئی برپا شد. در هنگام جنگ داخلی آمریکا برای مقابله با مسدود شدن بندرها توسط دولت ایالات متحد آمریکا، نیروی دریایی ایالات مؤتلفه آمریکا کشتی‌های بازرگانی آمریکایی را بازرسی می‌کرد. در یکم آوریل ۱۸۶۵ سی‌اس‌اس شنندوا شکارچیان نهنگ آمریکایی را در پوهنپئی گیر انداخت و همه آنها را نابود کرد. همچنین راهِبان «کاپوچین اسپانیایی» از مانیل به پوهنپئی فرستاده شدند تا مسیحیت کاتولیک را گسترش دهند. پس از پایان جنگ آمریکا و اسپانیا در ۱۸۹۸ امپراتوری استعماری آلمان جزایر کارولین را به همراه جزایر ماریانا (به جز گوآم) در ۱۸۹۹ از امپراتوری اسپانیا خرید. چهار سال پس از آن نیز جزایر مارشال را به قیمت هفده میلیون مارک طلایی آلمان خرید. فرمانروایی آلمان‌ها و اصلاحات ارضی در هنگام حضور امپراتوری استعماری آلمان در پوهنپئی، تغییر بنیادی در مالکیت زمین در سراسر جزایر کارولین پیش آمد. سامانه ارباب‌رعیت در ۱۹۰۷ لغو شد و به جای مالکیت چند شخص خاص بر زمین‌ها مالکیت زمین‌ها به مردم عادی بخشیده شد. این کار باعث کاهش قدرت رئیس قبیله‌ها شد و تنها بر پایه قدرت و احترام سنتی، نخستین برداشت محصول به آنها داده می‌شد؛ بنابراین مالیات از صاحبان زمین‌ها گرفته شد. | ## بخش 3: پوهنپئی | اما آنها باید به جای پرداخت مالیات، سالی ۱۵ روز در پروژه‌های عمومی چون ساخت اسکله، راه، و مانند آن کار می‌کردند. این شیوه کار به جای پرداخت مالیات به شورش سوکس انجامید که با نافرمانی در ساخت راه در جزیره سوکس آغاز شد. در ادامه به کشتن ۹ نفر و درگیری‌های بعدی محاکمه ۳۶ شورشی سوکسی، اعدام ۱۵ شورشی، و تبعید دیگران به بابلدائب در جزایر پالائو آلمان انجامید. سرشماری آلمان‌ها در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲ نشان داد که ۳٬۱۹۰ پوهنپئیایی، ۵۸۵ کارولینای مرکزی، و ۲۷۹ ملانزیایی در پوهنپئی زندگی می‌کنند. به دلیل توفان‌های ویرانگر، بسیاری از ساکنان دیگر جزیره‌ها (به ویژه از جزیره سوکس) به پوهنپئی کوچ کردند. یک سرشماری ویژه در اواخر سال ۱۹۴۷ میلادی نشان داد که از ۵٬۶۲۸ ساکن پوهنپئی، ۴٬۴۵۱ نفر پوهنپئیایی و ۱٬۱۷۷ نفر دیگر بومی دیگر جزیره‌های اقیانوس آرام هستند. فرمانروایی ژاپنی‌ها پس از جنگ جهانی اول بر پایه پیمان ورسای امپراتوری ژاپن قیمومت و کنترل همه مستعمره‌های بالاتر از استوا شامل جزایر کارولین، جزایر مارشال (به غیر از گوآم آمریگا)، جزایر ماریانا، و خلیج کیاچو را بدست آورد. در سال‌های پس از آن و در هنگام جنگ جهانی دوم ارتش امپراتوری استعماری ژاپن، نیروهای هوایی و دریایی بسیاری را در این منطقه مستقر کرد. اما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بین ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ این منطقه را به تصرف خود درآورد. در این هنگام کشتی‌های جنگی بسیاری مانند یواس‌اس ماساچوست (بی‌بی-۵۹)، یواس‌اس آلاباما (بی‌بی-۶۰)، یواس‌اس آیووا در پوهنپئی پهلو گرفتند یا مانند یواس‌اس کاوپنز (سی‌وی‌ال-۲۵) به پوهنپئی حمله کردند. پس از جنگ جهانی دوم پس از پایان جنگ، کشتی‌های آمریکایی، ژاپنی‌های باقی مانده را به کشورشان بازگرداندند. در حالیکه بسیاری از ساکنان پوهنپئی، خود را پوهنپئیایی می‌دانند گوناگونی نژادی در پوهنپئی بیشتر از هر جزیره دیگر در ایالات فدرال میکرونزی است. دلیل این تنوع، یک سده استعمارگری خارجی و کوچ و زندگی مردمی از اسپانیا، آلمان، ژاپن، کامورو، فیلیپین، آمریکا، استرالیا، و دیگر کشورهای غربی و همچنین پایتخت کشور بودن پوهنپئی است؛ زیرا صدها نفر از مردم سه ایالت دیگر یاپ، چوک، و کوسرائی در دولت مرکزی آن کشور کار می‌کنند. در فرودگاه بین‌المللی پوناپی تابلوها به زبان‌های پوهنپئیایی، انگلیسی، و ژاپنی نصب شده‌اند. | ## جمع‌بندی | لاوکرفت و هازل هلد در داستان «بیرون از ابدیت» خود از ویرانه‌های نان مدال الهام گرفته‌اند.