موضوع مقاله: آپورچونیتی (مریخ‌نورد) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آپورچونیتی (مریخ‌نورد) | مقدمه: اگرچه این وسایل برای انجام مأموریت‌های اکتشافی به مدت سه ماه بر روی مریخ طراحی شده بودند اما در عمل به مدت چندین سال دوام آوردند و مریخ‌نورد آپورچونیتی تا سال ۲۰۱۸ همچنان در حال فعالیت بود. | ## بخش 1: آپورچونیتی (مریخ‌نورد) | «مریخ‌نورد اسپیریت» نیز تا ۲۲ مارس ۲۰۱۰ فعال بود اما به دلیل قرار گرفتن در چهارمین زمستان سرد مریخ و عدم جهت‌گیری مناسب صفحه خورشیدی آن، توان الکتریکی آن از دست رفت و از کار افتاد. وزن هر یک از این وسایل حدود ۱۸۰ کیلوگرم بود و برای انجام یک عملیات اکتشافی ۹۰ روزه در مریخ طراحی شده بودند، اگرچه توانستند سال‌ها در مریخ دوام بیاورند و به فعالیت خود ادامه دهند. یکی از اهداف اصلی این دو مریخ‌نورد تحلیل طیف وسیعی از خاک و سنگ‌ها جهت مشخص کردن آثار قدیمی وجود آب در مریخ بود. در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۴، مریخ‌نورد «آپورچونیتی» پا به سطح مریخ گذاشت و در یازدهمین سالگرد (۲۲ ژانویه ۲۰۱۵) فرود آن بر سطح سیاره سرخ، این مریخ‌نورد تصویری سراسرنما از بلندی «تریبیولیشن» واقع در دهانه برخوردی ایندیور سیاره سرخ را به زمین ارسال کرد. مریخ‌نورد اکتشافی «آپورچونیتی» چند هفته بعد از فرود دوقلوی خود «اسپیریت» در مریخ فرود آمد. اگرچه مأموریت این کاوشگر در آغاز برای ۹۰ روز مریخی و پیمودن حدود ۶۰۰ متر برنامه‌ریزی شده بود اما پس از ۱۱ سال و از زمان فرود در منطقه‌ای موسوم به «فلاته نیم‌روز» با پیمودن ۴۱٫۷ کیلومتر این کاوشگر تا ژوئن ۲۰۱۸. بدین ترتیب «آپورچونیتی» توانسته‌است رکورد جهانی طی مسیر در خارج از زمین که در سال ۱۹۷۳ توسط ماهنورد «لونوخود ۲» اتحاد شوروی با طی ۳۹ کیلومتر ثبت شده‌است را بشکند. در طی ۱۱ سال مأموریت در سیاره سرخ، این کاوشگر به شواهد ارزشمندی از گذشته باستانی مریخ و اینکه این سیاره زمانی مرطوب بوده‌است دست یافته‌است. | ## بخش 2: آپورچونیتی (مریخ‌نورد) | آپورچونیتی که در اواسط سال ۲۰۱۳ از بخش پایین دهانه اندیور موسوم به «بوتانی بای» عبور کرده‌است، با پیمودن ارتفاعی در حدود ۱۳۵ متر به بلندی «کیپ تریبیولیشن» رسیده‌است. ناسا در یازدهمین سالگرد فرود «آپورچونیتی» در مریخ، تصویری سراسرنما از دماغه تریبیولیشن – واقع در دهانه برخوردی اندیور- که یکی از بلندترین ارتفاعاتی است که مریخ‌نورد اکتشافی ناسا به آن دست یافته‌است منتشر کرد. پرتاب و فرود پرتاب اسپیریت: ۱۰ ژوئن ۲۰۰۳ پرتاب آپورچونیتی: ۷ ژوئیه ۲۰۰۳ فرود اسپیریت در مریخ: ۳ ژانویه ۲۰۰۴ فرود آپورچونیتی در مریخ: ۲۴ ژانویه ۲۰۰۴ طراحی و ساخت بدنه رایانه: جهت پردازش اطلاعات (پردازشگر مرکزی: ۲۰ MHz، رم: ۱۲۸ MB، حافظه فلش: ۳ MB) سیستم کنترل دما: هیترهای داخلی، یک لایه عایق و غیره. منبع انرژی: منبع انرژی اساساً از دو باتری قابل شارژ تشکیل شده‌است که به وسیله چند صفحه خورشیدی شارژ می‌شوند و در شرایط نوردهی بهینه ۱۴۰ وات تولید می‌کنند. هر یک از این مریخ‌نوردها برای حرکت بر روی مریخ نیازمند ۱۰۰ وات انرژی الکتریکی هستند. حداکثر سرعت این مریخ‌نورد ۵ سانتیمتر در ثانیه (۱۸۰ متر در ساعت) و سرعت معمول آن ۱ سانتیمتر در ثانیه (۳۶ متر در ساعت) است. آنتن‌ها: برای ارسال و دریافت اطلاعات به کار می‌روند و شامل آنتن با بهره بالا و آنتن با بهره پایین می‌شوند. آنتن با بهره پایین در همه جهت‌ها اطلاعات دریافت و ارسال می‌کند و اصطلاحاً همه سویه است. | ## بخش 3: آپورچونیتی (مریخ‌نورد) | این آنتن اطلاعات را با نرخ پایین برای آنتن‌های شبکه فضای عمیق (DNS) بر روی کره زمین ارسال می‌کند. آنتن با بهره بالا می‌تواند پرتوی از داده‌ها را در یک جهت معین ارسال کند و جهت آن قابل تنظیم است. مریخ‌نورد علاوه بر ارسال اطلاعات به زمین، می‌تواند اطلاعات را به مدارگردهای مریخ ارسال کند. دوربین نصب شده بر روی یک دکل که به اندازه قد یک انسان از سطح مریخ ارتفاع دارد تا تصویر را در مقیاس قد انسان ثبت کند. چرخ‌ها: هر کدام از این مریخ‌نوردها دارای شش چرخ هستند و هر چرخ دارای موتور مستقلی است. پس از بیش از هزار بار فرمان برای شروع به کار و ایجاد ارتباط مهندسین مرکز عملیات پرواز در آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا برای آخرین بار سه شنبه ۱۳ فوریه ۲۰۱۹ نتوانستند مریخ‌نورد را احیا کنند. آخرین پیام مریخ‌نورد مجهز به باتری خورشیدی در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۸ به زمین رسید و پیام کاوشگر اینگونه بود:هوا دارد تاریک می‌شود و شارژ باتری کم است. | ## جمع‌بندی | بنا براین نآسا تصمیم گرفت مأموریت این سفینه را پایان دهد و خود را آماده خداحافظی با این کاوشگر کند.