موضوع مقاله: تونی رومینگر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تونی رومینگر | مقدمه: تونی رومینگر (زادهٔ ۲۷ مارس ۱۹۶۱ در وایله دانمارک) رکابزن حرفه‌ای سابق سوئیسی است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد و توانست سه بار در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ برندهٔ ووئلتا اسپانیا و یک بار در سال ۱۹۹۵ برندهٔ جیرو دیتالیا شود. | ## بخش 1: تونی رومینگر | رومینگر در تور دو فرانس با میگل ایندوراین رقابت می‌کرد و در سال ۱۹۹۳ بر سکوی دوم ایستاد و برندهٔ پیراهن کوهستان شد. او با سه پیروزی در ووئلتا رکورددار بود تا این که روبرتو اراس توانست در سال ۲۰۰۵ چهارمین قهرمانی خود را در ووئلتا به دست آورد. در سال ۱۹۹۴ رومینگر توانست دو بار رکورد یک‌ساعت رکابزنی را در مدت چند روز بشکند. او در پیست بوردو مسافت‌های ۵۳٫۸۳۲ کیلومتر و ۵۵٫۲۹۱ کیلومتر را در یک ساعت طی کرد. فعالیت حرفه‌ای پیروزی در ووئلتا: ۱۹۹۲–۱۹۹۴ در ووئلتا اسپانیای ۱۹۹۲، رومینگر در نخستین تایم تریل انفرادی به دلیل مصدومیت زانو حدود ۳ دقیقه زمان از دست داد. دو روز بعد در مهم‌ترین مرحلهٔ کوهستانی در پیرنه، رومینگر سایر رقیبان را در آخرین سربالایی پشت سر گذاشت و دومین نفری بود که از خط پایان آن مرحله گذشت. در آخرین مرحلهٔ کوهستانی نیز رومینگر به پیروزی رسید و در پایان مسابقه، به عنوان نخستین رکابزن سوئیسی که توانسته‌است برندهٔ ووئلتا اسپانیا شود، معرفی شد. او نخستین حملهٔ خود را در مرحلهٔ ۱۱ انجام داد و با پیروزی در این مرحلهٔ کوهستانی حدود یک دقیقه از اختلاف خود با الکس زوله رهبر مسابقه را جبران کرد و فاصله را به ۱۸ ثانیه رساند. در مرحلهٔ کوهستانی والدزکارای، رومینگر توانست از زوله پیش بیفتد و رهبری را به دست گیرد. | ## بخش 2: تونی رومینگر | در آخرین مرحلهٔ کوهستانی نیز از ضعف زوله در سرپایینی بهره برد و برتری خود را به بیش از یک دقیقه افزایش داد. در آخرین مرحله که تایم تریل بود، زوله به پیروزی رسید؛ ولی نتوانست از رومینگر پیشی گیرد و در پایان مسابقه، رومینگر به دومین قهرمانی خود در ووئلتا دست یافت. رومینگر قهرمانی رده‌بندی کوهستان و رده‌بندی امتیازی را نیز به دست آورد و پس از ادی مرکس، به دومین رکابزنی تبدیل شد که توانسته‌است در یک مسابقهٔ گرند تور، برندهٔ هر سه رده‌بندی اصلی شود. ضعف تیم سی‌ال‌ای‌اس در تایم تریل تیمی مرحلهٔ چهارم باعث شد که سه دقیقه دیرتر از تیم نخست، از خط پایان بگذرند و رومینگر زمان زیادی را از دست داد. رومینگر حمله کرد تا زمان از دست رفته را جبران کند؛ ولی میگل ایندوراین او را تعقیب کرد و رومینگر با وجود پیروزی در مرحله، نتوانست برتری زمانی نسبت به ایندوراین کسب کند. در مرحلهٔ بعد نیز همین اتفاق افتاد و رومینگر جلوتر از ایندوراین برنده شد تا در رده‌بندی اصلی به رتبهٔ چهارم صعود کند. در مرحلهٔ ۱۵ که نخستین مرحلهٔ کوهستانی در پیرنه بود نیز تلاش رومینگر برای فاصله گرفتن با ایندوراین ناکام ماند؛ ولی در مرحلهٔ بعد، توانست اندکی از فاصلهٔ خود با ایندوراین را کاهش دهد. در مرحلهٔ ۱۹ که تایم تریل انفرادی بود، رومینگر به سومین پیروزی خود دست یافت و در رده‌بندی اصلی به رتبهٔ دوم رسید و توانست تنها سکوی خود در تور دو فرانس را به دست آورد. او توانست برندهٔ هر سه تایم تریل مسابقه شود و در سه مرحلهٔ کوهستانی نیز به پیروزی رسید. | ## بخش 3: تونی رومینگر | رومینگر که در پرولوگ، پیراهن طلایی را به دست آورده‌بود، آن را تا پایان مسابقه حفظ کرد. جیرو دیتالیا: ۱۹۹۵ در سال ۱۹۹۵ رومینگر در ووئلتا شرکت نکرد، ولی در جیرو دیتالیا حضور یافت. در مرحلهٔ چهارم نیز در آخرین دور مسابقه، حمله کرد و پس از پشت سر گذاشتن گروه پیشتاز، برندهٔ مرحله شد. در انتهای مرحلهٔ هفتم نیز حمله کرد؛ ولی سایر رقیبان رده‌بندی اصلی واکنش نشان دادند. رومینگر در تایم تریل مرحلهٔ ۱۰ نیز پیروز شد و اختلاف خود با رقیبان را افزایش داد. در سایر مراحل نیز رومینگر توانست در برابر حملهٔ رکابزنان تعقیب‌کنندهٔ خود مقاومت کند و رهبری مسابقه را تا پایان حفظ کرد. سال‌های پایانی رومینگر در سال ۱۹۹۶ در ووئلتا شرکت کرد و در پایان، بر سکوی سوم ایستاد. او در همان سال در تور دو فرانس نیز شرکت کرد و توانست با دوم شدن در مرحلهٔ ۷، در رتبهٔ سوم رده‌بندی اصلی قرار گیرد. | ## جمع‌بندی | سپس در تور دو فرانس شرکت کرد و پس از مرحلهٔ دوم، در حالی که در رتبهٔ چهارم قرار داشت، از مسابقه کناره‌گیری کرد و در همان سال، بازنشستگی خود را اعلام کرد.