موضوع مقاله: نیروی دریایی شاهنشاهی ایران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیروی دریایی شاهنشاهی ایران | مقدمه: نیروی دریایی شاهنشاهی ایران نام یکی از سه نیروی ارتش شاهنشاهی ایران از ۱۳۳۴ تا انقلاب ۱۳۵۷ بود. | ## بخش 1: نیروی دریایی شاهنشاهی ایران | پس از وقوع انقلاب نام آن به نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی تغییر یافت و هم‌اکنون در قالب این سازمان نظامی به فعالیت خود ادامه می‌دهد. به ادعای کمال حبیب‌اللهی هدف این نیرو در زمان پهلوی تبدیل شدن به یکی از پنج قدرت دریایی جهان بود. پیشینه بنا به نوشته فرج‌الله رسائی، مرزهای آبی جنوب ایران تا پیش از تأسیس نیروی دریایی شاهنشاهی توسط رضاشاه در حاکمیت مطلق حکومت ایران نبوده است و قاچاق سلاح و ربودن زنان و کودکان در این نواحی توسط بیگانگان به واسطه نبود یک نیروی دریایی به آسانی صورت می گرفته است. رضاشاه در سال ۱۳۰۶ برای مقابله با این وضع به صورت رسمی دستور تاسیس اداره ای تحت عنوان اداره بحریه را صادر می کند که در ۲۹ اسفند همان سال در مجلس تصویب می شود و ضمن تخصیص اعتبار قرار می شود از مستشاران ایتالیایی برای کمک به تأسیس این نیرو استفاده شود. پس از جنگ جهانی دوم، ناوگان نیروی دریایی شروع به جایگزینی کشتی‌های جنگی نابود شده با ناوشکن، ناوچه و بسیاری از کشتی‌های کوچکتر، از جمله موتوری و هواناو که بسیاری از آنها ساخت ایالات متحده و انگلستان است کرد. در دهه ۵۰ خورشیدی، ایران قصد داشت دامنه نیروی دریایی خود را به اقیانوس هند گسترش دهد، اما انقلاب و جنگ نخست خلیج فارس «جنگ ایران و عراق» که مورد حمایت غرب قرار گرفت، باعث محدودیت این هدف شد. پس از خروج انگلیس از جزایر خلیج فارس، نیروی دریایی شاهنشاهی ایران در تاریخ ۹ آذر ۱۳۵۰ کنترل جزایر تنب و ابوموسی را به دست گرفت. تا قبل از سال ۱۳۵۰، نیروی دریایی در درجه نخست با تجهیزات آمریکایی و انگلیسی تأمین می‌شد. تا سال ۱۳۵۷، ایران به سرعت نیروی دریایی خود را نوین کرد و ناوشکن‌ها، ناوچه‌ها و بسیاری از شناورهای کوچک ساخته شده از جمله هواناو را به ساخت آمریکا و انگلیس افزود. عباس رمزی عطایی از فرماندهان نیروی دریایی شاهنشاهی ایران دربارهٔ نقش آمریکا و مستشارانش در نیروی دریایی ایران می‌گوید: نیروی دریایی آمریکا فقط از لحاظ آموزش و سلاح به ما کمک می‌کرد؛ یعنی نفرات‌مان را آموزش می‌داد و وسایل‌مان را هم برایمان می‌خرید. نحوهٔ تصمیم‌گیری من چه کار می‌کنم، چه‌جور برنامه‌ام را پیاده می‌کنم، کجا می‌روم، کجا می‌آیم، این کشتی… به‌هیچ‌وجه دخالتی نداشتند. به‌هیچ‌وجه، اصلاً و ابداً… ولی این را گفتم این را هم می‌گویم اگر من یک سازمان جدیدی را می‌خواستم ارائه بدهم و برای نیروی دریایی پیاده بکنم، وقتی که به ستاد بزرگ می‌بردم باید مستشار آمریکایی‌ام هم بیاید تصدیق بکند. در حالی‌که مستشار آمریکایی من به اندازهٔ یک دانه ناو سروان من تجربهٔ دریا و سواد نداشت. فرماندهی هم اصلاً فرماندهی ناو نکرده بوده، در حالیکه یک دانه ناوسروان من دانشکدهٔ دریایی را دیده بود. | ## بخش 2: نیروی دریایی شاهنشاهی ایران | و من کمک فکری هیچ‌وقت، مستشار من در موقعیتی نبود بتواند به من کمک فکری بکند، فکری نداشت به من بدهد. آن تنها واسطهٔ سفارشات و خرید ما و تعیین نحوهٔ آموزش و بازکردن کدهای آموزش برای ما در خارج بود.تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد-مصاحبه با عباس رمزی عطایی نوار شماره ۳ کمال حبیب‌اللهی آخرین فرمانده نیروی دریایی شاهنشاهی ایران، در مصاحبه خود با تاریخ شفاهی هاروارد گفته است نیروی دریایی ایران در زمان پهلوی در حال تبدیل شدن به پنجمین نیروی دریایی دنیا بوده و شاه قدرتمندتر کردن این نیرو را با دو برنامه دنبال می‌کرد: خرید زیر دریایی‌های مجهز از آمریکا و پیگیری ساخت این شناورها در ایران. در این برنامه ایران موفق به عقد قرارداد برای خرید چند عدد زیردریایی از آمریکا شد ولی با وقوع انقلاب اسلامی بقیه سفارش توسط جمهوری اسلامی لغو شد و بقیه زیردریایی‌ها نیز توسط سید احمد مدنی وزیر دفاع دولت موقت عودت داده شد. تشکیل نیروی تفنگداران دریایی به تقلید از سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکاتاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد مصاحبه با کمال حبیب‌اللهی نوار شماره ۲ بنا به اسناد منتشره قرارداد لغو خرید زیردریایی در ۱۵ بهمن ۱۳۵۷ با پیشنهاد مقامات آمریکایی و توسط نخست‌وزیر وقت شاپور بختیار امضا شد. و در ادامه آن قرارداد خرید زیردریایی‌های آلمانی در ۲۴ فروردین ماه ۱۳۵۸ در دولت موقت بازرگان لغو گردید. دریاسالار حبیب‌اللهی آخرین فرمانده نیروی دریایی شاهنشاهی گفته است محمدرضا شاه پیش از خروج از کشور در سال ۵۷ و سپردن دولت به شاپور بختیار در تذکری به نخست وزیرش گفته است: دفاع از مرزهای آبی مملکت در مرزهای آبی اش انجام نمی‌شود، در عمق در بعد مسافت در دریاها انجام می‌شود و این ژاندارم نیست که ما می‌کنیم این دفاع از سواحل خودمان است منتهی در سرتاسر خلیج فارس و آن‌طرف شمال اقیانوس هند.تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد مصاحبه با کمال حبیب‌اللهی نوار شماره ۵برنامه شاه برای تبدیل نیروی دریایی ایران به یک قدرت در اقیانوس هند از سوی مشاوران نظامی آمریکایی نیز ثبت شده است. آموزش تفنگداران دریایی با همکاری نزدیک با مربیان آمریکایی، بریتانیایی، ایتالیایی، پاکستانی و ترکیه ای انجام شد، هرچند که ایجاد مراکز آموزشی ایرانی خود تغییر قابل توجهی در این روند در سال های اخیر داشته است. پس از آن، یک دوره هشت ماهه اضافی با تخصص دریانوردی، مهندسی و الکترودینامیک به طور داوطلبانه در بندر پهلوی برگزار شد. آموزش عملی در دریا تنها پس از گذراندن دوره آموزشی اولیه یا شرکت در دوره تکمیلی در ابتدا در رشت برنامه ریزی شده بود. بخشی از افسران (به ویژه درجه افسران) در خارج از کشور (ایالات متحده آمریکا، ترکیه، پاکستان) - مشابه ارتش - (از سال 1971) آموزش دیده بودند. اکثر افسران نیروی دریایی ایران در دانشکده افسری ارتش آموزش دیده و یا در دانشکده های نیروی دریایی خارجی شرکت می کردند. رنگ یکنواخت بسته به فصل تغییر می کرد: در بهار و تابستان، اعضای نیروی دریایی لباس آبی می پوشیدند، در حالی که در زمستان سفید می پوشیدند. سربازان وظیفه یک ژاکت معمولی آبی سرمه ای با یقه گشاد، یک دستمال گردن و یک کلاه می پوشیدند. علاوه بر این، یونیفرم های تخصصی و کاربردی اضافی، از جمله یونیفرم های مخصوص دانشجویان دانشکده نظامی و رژه ها و مراسم وجود داشت. | ## بخش 3: نیروی دریایی شاهنشاهی ایران | اقتدار فرماندهی شاه علاوه بر اعمال فرماندهی عالی، شامل اتخاذ کلیه تصمیمات اساسی در مورد نیازهای دفاعی ایران بود. شاه کنترل عملیاتی نیروی دریایی را از طریق ستاد فرماندهی کل قوا، سازمانی مشترک که فعالیت های سه شاخه ارتش (نیروی زمینی، نیروی دریایی و نیروی هوایی) را به طور نامحسوس کنترل و نظارت می کرد، اعمال می کرد. سازماندهی ستاد نیروی دریایی در تهران، حفظ تأسیسات ساحلی و هماهنگی عملیات دریایی از جمله وظایف رئیس ستاد بود. کارکنان او شامل معاونت ستاد و معاونان تدارکات، نیروی دریایی و عملیات و طرح ها به همراه مدیران اداری، پزشکی، طرح ها و برنامه ها، عملیات، ارتباطات و اطلاعات و فرماندهی بودند. تصاویر منتشرشده در صفحه ۳ شماره ۱۵۰۹ مجله اطلاعات هفتگی، ۲۲ آبان ۱۳۴۹ اولین ستاد نیروی دریایی ارتش شاهنشاهی در خرمشهر در استان خوزستان و در حاشیه آبراه اروندرود مستقر شد. بعد ها بندرعباس جایگزین آن شد و بخش بزرگی از ناوگان دریایی تا سال ۱۹۷۷ در آنجا جابجا شد. قبل از جنگ جهانی دوم، نیروی دریایی شاهنشاهی به دو ناوگان تقسیم می‌شد: ناوگان جنوب، که شامل کشتی‌هایی بود که از پادشاهی ایتالیا، امپراتوری آلمان و بریتانیای کبیر قبل از جنگ جهانی دوم به دست آورده بود و در خلیج فارس فعالیت می‌کرد، و ناوگان کوچک‌تر شمالی یا خزر، که شامل چهار کشتی کوچکتر و قایق تفریحی شاهنشاهی بود. در سال ۱۹۷۳ نیروی دریایی ایران در سه ناوگان با پشتیبانی هوادریا (هواپیمایی نیروی دریایی) متشکل از یک یگان جنگ ضد زیردریایی و یک اسکادران بالگردهای مین روب و یک گردان ترابری سازماندهی شد. در سال ۱۹۷۸ پایگاه های دریایی در خرمشهر، بندرعباس، بوشهر، بندر پهلوی، بندر شاهپور، چابهار و در جزایر هنگام و خارگ وجود داشت. این برنامه شامل خرید شش زیردریایی آلمانی و همچنین ناوچه ها، حداقل هشت مین روب و چندین قایق گشتی از سازندگان مختلف اروپایی به ارزش تقریبی 3.5 میلیارد دلار بود. علاوه بر این، سه فروند زیردریایی مستعمل آمریکایی کلاس تانگ و چهار ناوشکن کلاس اسپروانس که قرار بود در اوایل دهه 1980 به ایران تحویل داده شود، سفارش داده شد. ان جزیره بعد از ۱۵ روز به عربستان برگردانده شد.تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد مصاحبه با عباس رمزی عطایی نوار شماره یک احیاء مالکیت ایران بر جزیره فارسیتاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد مصاحبه با عباس رمزی عطایی نوار شماره یک حضور جنگ ظفار برای جلوگیری از سقوط حکومت سلطان قابوستاریخ شفاهی ایران مصاحبه با فرماندهان دریایی شاهنشاهی ایران رمزی عطایی و کمال الدین حبیب‌اللهی در ۲۲ آوریل ۱۹۶۹، کشتی ابن سینا به فرماندهی عباس رمزی عطایی علیرغم اخطارها و تهدیدات جنگی حکومت عراق، با برافراشتن پرچم ایران و با اسکورت کشتی‌های مسلح نیروی دریایی شاهنشاهی ایران و همچنین جنگنده‌های جت نیروی هوایی شاهنشاهی ایران و هلیکوپتر های هوانیروز به سلامت از اروند رود عبور کرد. | ## جمع‌بندی | این عملیات ادعای مالکیت عراق بر تمام اروند رود را به چالش کشید در تاریخ به نام عملیات مشترک اروند معروف شد.