موضوع مقاله: ماجرای کودکان یمنی (اسرائیل) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماجرای کودکان یمنی (اسرائیل) | مقدمه: این ماجرا بر اساس اظهارات پدر و مادرهایی اهمیت پیدا کرد که در زمانی که در بیمارستان بودند کودکان آن‌ها ربوده شده و هرگز اطلاعاتی قابل اعتماد از سرنوشت آن‌ها دریافت نکردند. | ## بخش 1: ماجرای کودکان یمنی (اسرائیل) | یک سری تحقیقات در این زمینه انجام شد که بر اساس آن مسئولین بهداشت به ناتوانی در اطلاع‌رسانی صحیح در مورد مرگ این کودکان در زمان مهاجرت‌های گسترده متهم شدند. زمینه دولت اسرائیل در سال ۱۹۴۸ شکل گرفته بود و در همان زمان مهاجرت‌های بسیار گسترده‌ای به این کشور شکل گرفت، از یک سو یهودی‌هایی که از هالوکاست جان سالم به در برده بودند، و از سوی دیگر یهودی‌هایی که از کشورهای عربی و مسلمان به اسرائیل مهاجرت کردند. علاوه بر اینها مشکل دیگر این بود که مهاجران به زبان‌های بسیار متفاوتی سخن می‌گفتند، اکثر آن‌ها از فجایعی چون هالوکاست، جنگ و تبعیض جان سالم به در برده بودند و از کشورهای مختلف با آداب و رسوم متفاوتی در یک جا گرد هم آمده بودند. 49–50 ادعاهای گم شدن کودکان بسیاری از اعتراض‌ها نسبت به گم شدن کودکان خصوصیات زیر را دارا بودند تقریباً تمام کودکان ناپدید شده کمتر از سه سال سن داشتند، کودکان مهاجرانی بودند که کمتر از یک سال قبل به اسرائیل مهاجرت کرده بودند. تقریباً همه آن‌ها در زمانی که در بیمارستان بودند یا به بیمارستان منتقل می‌شدند ناپدید شدند تقریباً همه پدر و مادرهای این کودکان تنها توضیحی شفاهی دریافت کردند مبنی بر اینکه کودکان آن‌ها مرده‌اند. علاوه بر این آمار مرگ و میر کامل نبود و بسیاری از پدر و مادرها هرگز آگهی وفات کودکان خود را دریافت نکردند. معمای ناپدید شدن این کودکان باعث شد تا عده‌ای این نظریه را مطرح کنند که کودکانی که آگهی وفات ندارند در واقع دزدیده شده و توسط خانواده‌های ثروتمند یهودی اشکنازی در اسرائیل یا خارج از اسرائیل نگهداری می‌شوند. این ماجرا به‌طور گسترده در رسانه‌های اسرائیل در دهه‌های اخیر بررسی شده، و تا به حال چهار کمیته حقیقت یاب برای رسیدگی به این ماجرا تشکیل شده‌اند. این کمیته‌ها نتیجه تحقیقات خود را این گونه اعلام کرده‌اند که در بیشتر موارد در واقع کودکان مرده بوده‌اند و تنها در چند مورد شواهد کافی برای آنچه رخ داده‌است وجود نداشته‌است. | ## بخش 2: ماجرای کودکان یمنی (اسرائیل) | پیگیری این ماجرا زمانی که خاخام یمنی اوزی مشلوم گروهی از یهودیان یمنی تندرو را در سال ۱۹۹۴ رهبری کرد که خواسته آن‌ها تشکیل کمیته‌ای دولتی برای بررسی ماجرای کودکان یمنی بود.Sarah Helm (April 17, 1994). تحقیقات این مسئله در سال ۱۹۹۴ توجه ملی را به خود جلب کرد، زمانی که خاخام اوزی مشولام و فرقه مسلح پیروانش به مدت ۴۵ روز در یک مجتمع در شهر یهود سنگر گرفتند و خواستار تحقیقات رسمی دولت برای بررسی ناپدید شدن کودکان یمنی شدند. یکی از پیروان خاخام مشولام در درگیری مسلحانه با پلیس کشته شد و خود خاخام و سایر پیروانش به زندان فرستاده شدند. در آن زمان، تقریباً تمام اسرائیلی‌ها ادعاهای خاخام مشولام را به‌عنوان نظریه توطئه‌ای بی‌اساس از سوی یک تندرو مذهبی رد کردند. هدف خاخام مشولام تا حدی در سال بعد محقق شد، زمانی که کمیسیون کوهن-کدمی برای بررسی بیش از ۱,۰۰۰ پرونده کودکان گمشده تشکیل شد. این سومین کمیسیون رسمی تحقیق بود که از دهه ۱۹۶۰ توسط دولت اسرائیل تشکیل شده بود. در این سال‌ها سه کمیته رسمی حقیقت یاب و یک کمیته حقیقت یاب عمومی برای بررسی این ماجرا تشکیل شده‌است. کمیته باهلول مینکوسکی در سال ۱۹۶۷ کمیته باهلول مینکوسکی تشکیل شد و به بررسی ۳۴۲ کودک ناپدید شده پرداخت. این کمیته اعلام کرد که در ۳۱۶ مورد از این موارد کودکان مرده بوده‌اند و تنها ۲ کودک به سرپرستی پذیرفته شده بودند و در بقیه موارد این کمیته نتوانست به نتیجه قطعی برسد. | ## بخش 3: ماجرای کودکان یمنی (اسرائیل) | این کمیته که توسط پلیس و وزیر دادگستری تشکیل شده بود با کمیته‌ای عمومی که به همین منظور به وجود آمده بود همکاری می‌کرد. کمیته شالگی با توجه به علاقه عموم مردم اسرائیل به یافته‌های تحقیق‌های کمیته قبلی، دولت اسرائیل به رهبری اسحاق شامیر در سال ۱۹۸۸ کمیته‌ای به رهبری دکتر موشه شالگی تشکیل داد. این کمیته شواهدی جدید در مورد ۳۰۱ کودک دریاف و اعلام کرد که مشخص نیست ۶۵ کودک چه سرنوشتی پیدا کرده‌اند. کمیته حقیقت یاب دولتی در سال ۱۹۹۵ بلافاصله پس از اعلام نتایج کمیته شالگی، واکنش‌های زیادی توسط مردم نشان داده شد و این امر باعث شد تا کمیته حقیقت یاب دولتی تشکیل شود. این کمیته بیش از ۸۰۰ مورد را مورد بررسی قرار داد، و نتایج آن در سال ۲۰۰۱ به چاپ رسیدند. نتایج در سال ۲۰۱۶، نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو به‌طور ضمنی به ضعف‌های سه کمیسیون دولتی قبلی اذعان کرد. در سال ۲۰۲۴، پارلمان اسرائیل قانونی تصویب کرد که به خانواده‌ها اجازه می‌دهد درخواست نبش قبر از دادگاه کنند و کنست لایحه‌ای را تصویب کرد که به خانواده‌ها اجازه می‌دهد درخواست دسترسی به پرونده‌های فرزندخواندگی را بدهند. پیش‌تر، تنها کودکان به فرزندخوانده‌گی پذیرفته‌شده می‌توانستند پس از رسیدن به سن ۱۸ سالگی به این سوابق دسترسی پیدا کنند. | ## جمع‌بندی | اما روند کند و اختلافات موجود در اسناد، بی‌اعتمادی عمیق میان دولت و خانواده‌ها را تشدید کرده است.