موضوع مقاله: تیتی روبن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیتی روبن | مقدمه: تی یری روبن مشهور به «تیتی» (زاده اوت ۱۹۵۷، فرانسه) موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازنده گیتار، بوزوک و عود است. | ## بخش 1: تیتی روبن | او یک سبکِ موسیقایی بکر و تازه را گسترش داده‌است که با دنیای مدیترانه‌ای، محل تلاقی فرهنگ کولی‌ها و فرهنگ‌های شرقی و اروپایی پیوند خورده‌است. او به دنبال ایجاد هماهنگی بین فرهنگ‌های مختلفی است که همه روزه با آن‌ها مواجه بوده و این فرهنگ‌ها مستقیماً و عمیقاً او را تحت تأثیر قرار داده‌اند. عمده‌ترین آن‌ها فرهنگ‌های کولی و فرهنگ‌های شرقی آمیخته با محیط مدیترانه‌ای هستند. کامارون د لا ایسلا (خواننده فلامنکو)، استاد منیر بشیر (نوازنده سرشناس عود)، استاد محمد رضا شجریان و یاشار کمال (رمان‌نویس ترک) از جمله راهنمایان دائمی زیبائی‌شناسی در مسیر طی شده توسط تی تی هستند. در کتابچه همراه یکی از سی دی‌های او این نقل قول دیده می‌شود: مراحل آغازین از همان اوایل دهه ۸۰، تیتی روبن شروع به آهنگسازی به سبکی کاملاً مختص به خود می‌کند. سبکی که خودش آن را به عنوان «سبک مدیترانه‌ای» توصیف می‌کند و از آن به بعد این سبک را ترک نکرده‌است. در سال ۱۹۸۴ او با گیتار، عود و بوزوک با همراهی حمید خان، نوازنده هندی طبلا برنامه‌هایی اجرا می‌کند. در این سی دی برخی تم‌ها مانند تبعید را می‌توان یافت که تیتی به کرّات در طول فعالیت هنری خود استفاده و ضبط می‌کند. An Tri Breur (سه برادر) هم‌زمان با اجراهای دونوازی با حمیدخان، که بداهه نوازی‌های ملودیک و ریتمیک به هم می‌آمیزند، تی تی روبن با اریک مارشان، خواننده اهل برتاین (شمال غرب فرانسه) آشنا می‌شود. این گروه همچنین در خارج از فرانسه، از کبک کانادا تا هوستون، از مراکش تا بیرزیت اجرا خواهند کرد. از سال ۲۰۰۰، سه‌گانه اریک مارشان هرازگاهی به اجرای برنامه خواهد پرداخت و این بار کیوان شمیرانی با سازهای ضربی گروه را همراهی می‌کند. هرچند که ساز ویژه‌ای را که او در آن زمان مورد استفاده قرار می‌دهد - و برادر او پاتریک روبن ، که ساز ساز است، آن را ابداع کرده‌است -، و نیز سبک نوازندگی بدیع و مختص به خود او، عمداً با عود عربی سنتی تفاوت‌های زیادی دارد. یک سی دی که در ژانویه ۱۹۹۳ انتشار یافته‌است، دنیای موسیقائی این موسیقیدان و نوازندهٔ بوزوک و گیتار را بهتر معرفی می‌کند. Gitan نوعی ادای احترام و سپاسگزاری ست که خود هنرمند خواسته‌است نسبت به جماعت کولی‌ها، که دانسته‌های فراوانی را به او ارزانی داشته‌است، به جا آورد. | ## بخش 2: تیتی روبن | کولی‌ها در حقیقت یک موزائیک است از گردهمایی هنرمندان مورد احترام تی تی روبن، از شمال هند تا اندلس. این صفحه و گروه ارکستری که از آن پدید می‌آید، مخاطبان وسیعی را جذب می‌کند که هم شیفتگان خبره و کارکشته و هم آماتورهای موزیک مدیترانه‌ای را شامل می‌شود. گروه Gitans از ژاپن تا هالیوود بول ایالات متحده آمریکا، از آفریقای جنوبی تا جشنواره‌های مشهور اروپائی موسیقی جهان برنامه اجرا خواهد کرد. نگاه برهنه در آغاز سال ۱۹۹۶، با قطع ناگهانی این تجربه گروهی، یک سی دی تکنوازی مبتنی بر بداهه نوازی‌های مدال منتشر می‌شود. تی تی روبن، به شیوه یک نقّاش یا یک مجسمه‌ساز، از مدل‌های فراوانی الهام گرفته‌است. در کتابچه ضمیمه این سی دی، او یک نقل قول از آمادئو مودیلیانی آورده‌است: او در تمام مدت خلق این اثر، از یک کتاب ژان پیر منتیه الهام گرفته‌است. عنوان کتاب «هنر بدون هنر» است که نگاه زیبائی شناختی هانری کارتیه برسون را تشریح می‌کند. Trio Titi Robin (عود، گیتار، بوزوک، آکاردئون، سازهای کوبه‌ای) که منحصراً از مجموعه آثار سازیِ تی تی تغذیه می‌شود، در خارج از کشور به ویژه خاورمیانه (عراق، اردن، قطر، امارات متحده عربی، عربستان سعودی، لبنان، فلسطین و…) برنامه‌های متعددی اجرا خواهد کرد. تی تی به این مناسبت یک مجموعه ملودیک کاملاً بدیع و نو در خدمت اشعار صوفیانه قوّال تنظیم می‌کند. نوازنده ایرانی شادی فتحی، در برگردان اشعار مولانا به فرانسه و تنظیم قطعات مربوط به دف با تی تی همکاری می‌کند. او اغلب در شهرهای مختلف شبه قاره هند کنسرت هائی سه نفره اجرا می‌کند و همه روزه به سفارش رادیو بین‌المللی فرانسه مطالبی در وبلاگ آن درج می‌کند. مضامین ملودیک و ریتمیک آن پشت سرهم و زنجیروار با یکدیگر مرتبط هستند، به همدیگر جواب می‌دهند و ادامه پیدا می‌کنند. مضامینی که ازطریق الهام آزاد یک موزیک که فاصله‌های بین حرکت بداهه‌ای و سنت مکتوب، بین گفتار انفرادی و روحیه جمعی، بین شور و اشتیاق رقص و تأمل و تعمّق درون نگری و بین دلبستگی به واقعیّت و آرزوی رؤیا را از میان برداشته و به یگانگی و وحدت رسیده‌اند. این مضامین مثل بقیّه کارهای تی یری روبن تاروپود قصّه‌ای را تشکیل می‌دهند که در مرکز آن، این بار چهره کالی سلطانه نقش می‌بندد «ملکه سیاه». | ## بخش 3: تیتی روبن | به دنبال انتشار «Kali Sultana سایه غزل»، در سال ۲۰۰۹ یک سلسله کنسرت دارای یک بخش زِهی (دو آلتو و یک ویولن سل) و سازهای بادی که رنو پیون دوباره به نواختن آن‌ها می‌پردازد، برگزار می‌شود. کنسرت‌ها به مدت دو ساعت بی‌وقفه اجرا می‌شوند و تمامی قطعات برنامه زنجیروار و پشت سرهم نواخته می‌شوند. ضبط یک صفحه صوتی در هریک از سه کشور هند، ترکیه و مراکش، حول مجموعه آثار او، با شرکت نوازندگان محلی و جهت استفاده مردم محلی، به منظور ادای دین به فرهنگ‌هایی که او را شدیداً تحت تأثیر قرار داده‌اند. در مرحله سوم سی دی‌های سه‌گانه به صورت یک مجموعه یک جا، برای توزیع دربازارهای اروپائی و بین‌المللی منتشر خواهد شد. به موازات این تولیدات دیسکو گرافیک، تیتی روبن اجرای برنامه‌های خود را در فرانسه و در سطح بین‌الملل ادامه داده‌است. او که نامزد جایزه «پیروزی‌های موسیقی سال ۲۰۱۳» در بخش «موسیقی جهان» شده‌است، فرصت را غنیمت شمرده و یک بحث شدیداً انتقادی در مورد این نوع رویدادهای رسانه‌ای مطرح می‌کند: «در طول فعّالیت حرفه‌ای خودم، من به دقّت از هر نوع مسابقه‌ای دوری گزیده‌ام. در درجه اول، در یک اثر خلاقانه قیمت وجود ندارد، تجارت وجود ندارد، رقابت وجود ندارد. سبک موزیکال تی تی روبن آثار خود را به طرق زیر شکل داده‌است: آهنگ‌هایی که طی سی سال گذشته شکل داده شده‌اند. سبک او تغییر نکرده‌است، تا جایی که، به عنوان مثال، در سال ۲۰۰۸ او بین آهنگ‌های «کالی سلطانا» از دو تِم ساخته شده در سال‌های پایانی دهه هفتاد استفاده می‌کند، وبسیار مشکل به نظر می‌رسد از لحاظ سبک کوچکترین تفاوتی بین آن‌ها پیدا کرد. اجراها و بداهه نوازی‌هایی که دستخوش تحول هستند، زیرا، همانند آهنگ‌های او، زندگی و قلب او «تجربیاتی را که حاصل زندگی یک انسان، با تمام محتوای آن اعم از شادی‌ها، رنج‌ها، رؤیاهای بربادرفته و بعضاً یافته‌ها و کشفیات سرّت بخشی هستند، در خود جا داده‌اند.» همچنین تسلط او روی سازها و ارکستراسیون با کسب تجربه‌های متعددی غنی تر شده‌است. نمایش‌های صحنه‌ای که از زوایای مختلف، همیشه همان حال و هوای دنیای موزیکی او را مطرح می‌کنند. لذت‌های بسیار متفاوت و مکمل یکدیگر، به صورت اجراهای تک نوازی و منزوی، و بداهه نوازی‌های گروهی و شادمانه، موجب می‌شوند که شکل این نمایش‌ها کم و بیش ارکسترال باشد. به نظر می‌رسد که صفحه‌های صوتی ضبط شده به صورت زنده، نوعی امتیاز است که او برای اطرافیان خود در نظر می‌گیرد. رویکردهای ویژه و اساسی مثل: کار با مدل‌های، مثل یک نقاش یا مجسمه‌ساز («نگاه برهنه»، کار مقدماتی برای «La Mentale» یا «Kali Sultana»، جایی که او مجدداً از مدل‌هایی برای روح بخشی به الهام خود استفاده می‌کند)، یا کار با رقص در یک دیالوگ (با Gulabi Sapera) پایه‌گذاری آهنگ‌های خود روی منطق موسیقایی به ارث رسیده از یک کارکرد سنتی مرتبط، (مثل چند ریتمی‌های شعبی مراکشی در مضامین «لوواری- Lovari» یا «فاندانسوس مورا- Fandansos Maura» با این هدف که یک مضمون مشخص با یک منطق ارکسترال بیگانه‌ای که به همان شیوه «نفس نمی‌کشد» پیوند نخورده باشد، اتفاقی که در «World Music» اغلب رواج دارد (و این نوع پیوند زدن‌ها یک رویکرد کاملاً متفاوت است که با فلسفه مشخص او فرسنگ‌ها فاصله دارد) عزم جدی به اینکه هرگز در کارهای او نقاط اتصال و بهم دوخته شده، بین آثار مختلف به چشم نخورد، چیزی که ممکن است، برخلاف واقع و ظاهراً موزیک او را بسیار ساده نشان دهد، اما از دید او، این سبک او شاهد و مؤید موفقیت پروژه است. | ## جمع‌بندی | باید توجه داشت که تی تی برای به رسمیّت شناختن سنت‌هایی که از آن‌ها الهام می‌گیرد، نهایت اهمیت را قائل است.