موضوع مقاله: سیدنی برنر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیدنی برنر | مقدمه: در ۲۰۰۲ میلادی، او جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را با رابرت هرویتس و سر جان ئی. | ## بخش 1: سیدنی برنر | این خدمات را هنگام کار در شورای تحقیقات پزشکی (MRC) و آزمایشگاه مولکولی زیست‌شناسی در کمبریج انگلستان صورت داد. تحصیلات و اوان زندگی برنر در شهرک گرمیستون در استان ترانسفال (که اکنون در خائوتنگ واقع شده)، در آفریقای جنوبی در ۱۳ ژانویه ۱۹۲۷ میلادی بدنیا آمد. پدر او پینه‌دوزی بود که از لیتوانی در ۱۹۱۰ میلادی به آفریقای جنوبی آمد و مادرش ریگا، اهل لاتویا در ۱۹۲۲ میلادی بدانجا آمد. در سن ۱۵ سالگی به دانشگاه پیوست و در سال دوم دانشگاه گفته شد که خیلی سن کمی برای انجام پزشکی پس از شش سال خواهد داشت و لذا او را مجاز به دریافت BS در کالبدشناسی و فیزیولوژی دانستند. برنر کمک هزینه تحصیلی ارائه ۱۸۵۱ میلادی را از کمیسیون سلطنتی برای ارائه دریافت نمود که او را قادر ساخت تا دکترای فلسفه (DPhil) خود را در دانشگاه آکسفورد به عنوان دانشجوی پسا فارغ‌التحصیل از کالج اکستر تحت نظارت سر سایریل هینشلوود کسب نماید. در آنجا طی دهه ۱۹۶۰ میلادی به زیست‌شناسی مولکولی کمک کرد که در آن زمان حوزه نوپایی بود. اوقتون، یکی از اولین افرادی بود که در آوریل ۱۹۵۳ میلادی مدل ساختاری DNA را که توسط فرانسیس کریک و جیمز واتسون ساخته شده بود را زمانی که او و سایر دانشمندان در دپارتمان شیمی دانشگاه آکسفورد در حال کار بودند، مشاهده نمود. همه آنها از دیدن مدل‌های DNA جدید شگفت زده شده بودند، بخصوص برنر که پس از آن با کریک در آزمایشگاه کاوندیش در دانشگاه کمبریج و آزمایشگاه زیست‌شناسی مولکولی (LMB) تازه تأسیس در شورای تحقیقات پزشکی (MRC) کار کرد. 181; برنر خدمات بنیادین متعددی را به حوزه درحال ظهور زیست‌شناسی مولکولی در دهه ۱۹۶۰ میلادی نمود (مقاله گروه فاژ را ببینید). اولین کار او اثبات این بود که تمام توالی‌های کد کننده ژنتیکی همپوشان غیرممکن اند. این بینش کدگذاری را از قیود ساختاری که در کد هوشمندی که توسط جرج گاموف پیشنهاد شده بود، جدا می‌کرد. این مسئله منجر شد که فرانسیس کریک مفهوم آداپتورها را که اکنون tRNA نامیده می‌شود را معرفی نماید. جداسازی فیزیک بین آنتیکودون و آمینو اسید روی یک tRNA، علتی است که باعث شار غیرجهتدار اطلاعات در سامانه‌های زیستی کدگذاری شده می‌گردد. | ## بخش 2: سیدنی برنر | به این پدیده دگم مرکزی زیست‌شناسی گفته می‌شود، یعنی شار اطلاعات از نوکلئیک اسید به پروتئین بوده و هیچگاه در جهت عکس یعنی از پروتئین به نوکلئیک اسید نیست. پس از کسب چنین بینش آداپتوری، برنر مفهوم mRNA را طی آوریل ۱۹۶۰ میلادی در مکالماتش با فرانسیس کریک و فرانسوا ژاکوب کسب کرد و همراه با جیکوب و متیو مزلسون شروع به اثبات وجود آن در همان تابستان نمودند. این کار علمی را کریک، برنر، بارنت، واتس-توبین و همکاران در آزمایش ۱۹۶۱ صورت دادند. همراه با کار دکدینگ که توسط مارشال وارن نایرنبرگ صورت گرفت، کشف طبیعت سه‌گانه رمز ژنتیکی در رمزگشایی کد نقش حیاتی داشت. برنر به همراه جورج پیسزنیک، اولین تحلیل ماتریسی کامپیوتری نوکلئیک اسیدها را با کمک TRAC ایجاد نمود که برنر به استفاده از آن ادامه داد. کریک، برنر، کلاگ و پیسزنیک به کار قبلی شان در زمینه رمزگشایی کد ژنتیکی با مقالهٔ پیشتازی در زمینه منشأ سنتز پروتئین بازگشتند. در آنجا، محدودیت‌هایی بر روی mRNA و tRNA در نظر گرفته شد که برهمکنش پنج باز با لبه حلقه آنتی کدن، منجر به ایجاد سامانه ترجمه کد سه‌گانه‌ای بدون نیاز به ریبوزوم گشت. سپس برنن بر روی این قضیه کار کرد که کرم الگانس تبدیل به ارگانیسم مدل برای تحقیقات تکوینی حیوانی شامل تکوین دستگاه اعصاب گردد. برنن این کرم خاکی ۱ میلیمتری را در اصل به این دلیل انتخاب کرد که علاوه بر سادگی خود آن، کشت انبوه ساده‌ای داشته و مشخص شد که تحلیل ژنتیکی آن نیز بسیار مناسب است. یکی از روش‌های کلیدی در تشخیص ژن‌های کارکردی مهم جهت غربالگری کرم‌های لوله‌ای بودند که دچار برخی از نقص‌های کارکردی بودند، نقص‌هایی چون عدم هماهنگی، که منجر به تشخیص دستجات جدید پروتئینی چون دسته پروتئین‌های UNC شد. او به خاطر این کار جایزه نوبل ۲۰۰۲ در فیزیولوژی یا پزشکی را با رابرت هرویتس و جان سالستن را کسب نمود. عنوان جایزه نوبل او در دسامبر ۲۰۰۲، «هدیه طبیعت به علم» بود که تجلیلی و اشاره ای بر نماتد استفاده شده در آزمایش دارد. در این راستا او فکر می‌کرد که انتخاب جاندار مناسب منجر به یافتن پاسخ صحیح به پرسش‌های مورد نظر می‌گردد. | ## بخش 3: سیدنی برنر | الگانس» به سرعت در دهه‌های اخیر رشد کرده و شامل محققانی در طیف گسترده‌ای از مسائل می‌شود. تا ۲۰۱۵ میلادی، او با مؤسساتی چون مؤسسه سالک، مؤسسه زیست‌شناسی ملکولی و سلولی، شورای علوم بیوپزشکی سنگاپور، کمپ تحقیقات کشاورزی جانلیا و مؤسسه پزشکی هاورد هیوز کار کرده بود. همچنین او در هیئت فرمانداران علمی در مؤسسه پژوهشی اسکریپس قرار داشت، به علاوه این که استاد ژنتیک آنجا هم بود. زندگی‌نامه علمی برنر توسط ارول فریدبرگ در ایالات متحده نوشته شد و در انتشاراتی آزمایشگاه کولد اسپرینگ هاربر در ۲۰۱۰ چاپ شد. او که به دلیل بینش‌های علمی نافذ و گزنده اش برای سال‌های مدیدی شناخته شده بود، ستون منظمی (Loose Ends) در ژورنال «زیست‌شناسی کنونی» تألیف می‌نمود. برایان آرتور، سوانت پابو، هلگا نووتنی و جک ژوستاک، طی سلسله درس‌های وی سخنرانی کردند. همچنین برنر چهار درس در ارتباط با تاریخچه زیست‌شناسی مولکولی و اثراتش بر روی علوم اعصاب و سؤالات بزرگ علمی مرتبط با آن را بررسی می‌نمود. نقشه آمریکایی و اروپایی «نقشه آمریکایی» و «نقشه اروپایی» توسط سیدنی برنر به عنوان مدل‌های رقیب برای روشی که سلول‌های مغزی عملکردهای عصبیشان را تعیین می‌کنند، پیشنهاد گردید. براساس نقشه اروپایی (که برخی مواقع به آن نقشه بریتانیایی نیز گفته می‌شود)، عملکرد سلول‌ها توسط دودمان ژنتیکی‌شان تعیین می‌گردد. براساس نقشه آمریکایی، عملکرد یک سلول توسط عملکرد همسایگانش بعد از مهاجرت سلولی تعیین می‌گردد. با تحقیقات بیشتر مشخص شده که بسیاری از گونه‌ها از ترکیبی از این دو روش پیروی می‌کنند، با این که درجات مختلفی در تبعیت از هر کدام جهت انتقال اطلاعات به سلول‌های جدید می‌توانند داشته باشند. زندگی شخصی برنر با مری برنر (نام تولد کویتز، و بعد با نام بالکیند) در دسامبر ۱۹۵۲ میلادی ازدواج کرد و تا زمان مرگش در ژانویه ۲۰۱۰ میلادی با او زندگی نمود. | ## جمع‌بندی | فرزندانشان شامل بلیندا، کارلا، استیفان و پسرخوانده شان به نام جوناتان بالکیند بود.