موضوع مقاله: غیرمعمولی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # غیرمعمولی | مقدمه: غیرمعمولی (به انگلیسی: Atypical) یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی در ژانر کمدی-درام است که توسط روبیا رشید برای نتفلیکس ساخته شده است. | ## بخش 1: غیرمعمولی | این سریال در کنتیکت جریان دارد و بر زندگی ساموئل «سام» گاردنر ۱۸ ساله (کیر گیلکریست) تمرکز دارد که دارای اوتیسم است. در اکتبر ۲۰۱۸، سریال برای فصل سوم شامل ده قسمت تمدید شد که در ۱ نوامبر ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. در فوریه ۲۰۲۰، سریال برای فصل چهارم و نهایی تمدید شد که در ۹ ژوئیه ۲۰۲۱ اکران شد. فصل اول نقدهای عمدتاً مثبتی دریافت کرد، اما برخی منتقدان از نبود بازیگران دارای اوتیسم و عدم دقت در به تصویر کشیدن اوتیسم انتقاد کردند. در فصل دوم از بازیگران و نویسندگان دارای اوتیسم استفاده شد که به آن‌ها فرصتی برای کار و بازنمایی جامعه‌شان می‌داد و نقدهای عمدتاً مثبتی دریافت کرد. بازیگران و شخصیت‌ها اصلی کیر گیلکریست در نقش سام گاردنر، نوجوانی ۱۸ ساله که دارای اوتیسم است و به جنوبگان علاقه دارد و عاشق پنگوئن‌ها است. او شخصیتی بسیار خاص است.» جنیفر جیسن لی در نقش السا گاردنر، مادر بیش‌ازحد حامی سام و کیسی. او بسیار ورزشکار است و به همین دلیل بورسیه تحصیلی یک مدرسه خصوصی را دریافت می‌کند. امی اوکودا در نقش جولیا ساساکی (فصل‌های ۱–۲؛ دوره‌ای: فصل ۳؛ مهمان: فصل ۴)، درمانگر فداکار سام که او برای مدتی کوتاه به وی علاقه‌مند می‌شود. با این حال، در پایان فصل ۳، آن‌ها از هم جدا می‌شوند زیرا کیسی متوجه می‌شود که دارای گرایش دوجنس‌گرایی است. او در یک پیتزافروشی محلی کار می‌کند، اما بعدها تصمیم می‌گیرد مانند داگ، تکنسین فوریت‌های پزشکی شود. کریستینا آفلی در نقش شاریس (فصل‌های ۱–۲ و ۴؛ مهمان: فصل ۳)، صمیمی‌ترین دوست دوران کودکی کیسی. | ## بخش 2: غیرمعمولی | ریچل ردلیف در نقش بث چاپین، خواهر ایوان که کیسی پس از مشاهده قلدری دیگران نسبت به وزن او، از وی حمایت می‌کند. رائول کاستیلو در نقش نیک (فصل ۱؛ مهمان: فصل ۲)، متصدی بار که السا با او رابطه برقرار می‌کند. انجل لاکتا مور در نقش مگان (فصل‌های ۲–۴)، دوست و معتمد داگ از گروه حمایتی اوتیسم. جف روزنتال در نقش باب (فصل‌های ۳–۴؛ مهمان: فصل‌های ۱–۲)، رئیس سام و زاهد در تکتروپولیس. تال اندرسون در نقش سید (فصل‌های ۳–۴) دوست جدیدی که سام در حین داوطلب شدن در دفتر خدمات معلولین دنتون با او آشنا می‌شود. قسمت‌ها نمای کلی مجموعه فصل ۱ (۲۰۱۷) فصل دوم (۲۰۱۸) فصل ۳ (۲۰۱۹) فصل ۴ (۲۰۲۱) پیش‌زمینه، تولید و پخش مجموعه تلویزیونی در ژانر داستان بلوغ که در ابتدا با نام «جنوبگان» (Antarctica) شناخته می‌شد، توسط روبیا رشید خلق و نوشته شده است. او پیش از این به عنوان تهیه‌کننده در سریال‌های آشنایی با مادر و گلدبرگ‌ها فعالیت کرده بود. وی برای بازنمایی دقیق‌تر، با میشل دین، استادی که در مرکز تحقیقات و درمان اوتیسم دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) فعالیت می‌کرد، مشورت کرد. هشت بازیگر دارای اوتیسم از «پروژه میراکل» در فصل دوم نقش‌های مکملی را به عنوان اعضای یک گروه حمایتی همسالان که سام به آن می‌پیوندد، ایفا کردند و سایر بازیگران اوتیستیک در نقش شخصیت‌های غیر اوتیستیک ظاهر شدند. ماری رولیش، تهیه‌کننده اجرایی، نیز بیان کرد که این برنامه «کارگردانان زن بیشتر و تنوع جنسیتی بیشتری را به کار گرفته است»: هفت قسمت از ده قسمت فصل دوم توسط زنان کارگردانی شد و نیمی از تیم نویسندگی را زنان تشکیل می‌دادند. بازخورد فصل ۱ در وبگاه تجمیع‌کننده نقد متاکریتیک، فصل اول بر اساس ۲۰ نقد، امتیاز ۶۶ را دریافت کرد که نشان‌دهنده «نقدهای عموماً مطلوب» است. در راتن تومیتوز، ۷۴٪ از ۴۲ منتقد نظر مثبتی به این فصل داشتند و میانگین امتیاز ۵.۴ از ۱۰ را به آن دادند. | ## بخش 3: غیرمعمولی | اجماع این وبگاه بیان می‌کند: «بازی‌های عالی و یک خانواده دوست‌داشتنی و واقع‌گرا که با اوتیسم دست‌وپنجه نرم می‌کنند، سریال غیرعادی را فراتر از تغییرات لحن هشداردهنده و پیش‌بینی‌بندی‌هایش قرار می‌دهد.» بازیگری‌ها عموماً مورد تحسین قرار گرفتند، هرچند تصویرسازی گیلکریست به دلیل «دقیق نبودن» و «کلیشه‌ای بودن» مورد انتقاد قرار گرفت. فصل ۲ سارا لوترمن از نیویورک تایمز نوشت که فصل دوم نسبت به فصل اول بهبود یافته است. تصمیم سام برای رفتن به مدرسه هنر از کلیشه‌های معمول درباره اوتیسم فاصله می‌گیرد و اوتیستیک بودن او دیگر «منبع بدبختی [خانواده‌اش]» نیست. لوترمن مشارکت بیشتر افراد اوتیستیک به عنوان نویسنده و بازیگر را تحسین کرد، اما انتقاد کرد که به زن‌ستیزی سام پرداخته نشده و او «هنوز بیشتر شبیه به یک چک‌لیست به تصویر کشیده می‌شود تا یک انسان». لورین علی از لس آنجلس تایمز تداوم «دیدگاه منحصربه‌فرد، طنز تند و همدلی» سریال را ستود و آن را یک «درام خانوادگی فوق‌العاده غیرعادی» با «لحظات بسیار تکان‌دهنده و معذب‌کننده» توصیف کرد. در یک نقد منفی، جن چینی از والچر نوشت که سریال در فصل دوم «برخی از تمرکزهای خود را از دست می‌دهد»، مانند خط داستانی فرعی و غیرضروری جولیا یا تلاش برای تبدیل کردن زاهد به یک «همراه بامزه و عجیب». چینی بیان کرد که موقعیت‌های سریال «اغلب ساختگی به نظر می‌رسند یا آشکارا به دنبال شوخی‌های ساده هستند» و از صحنه‌های بین داگ و السا که «بازتاب‌دهنده رفتار واقعی انسان‌ها نیستند» انتقاد کرد. فصل ۳ در راتن تومیتوز، فصل ۳ بر اساس ۷ نقد، امتیاز ۱۰۰٪ را کسب کرده و میانگین امتیاز آن ۷ از ۱۰ است. مریل بار از فوربز نوشت: «فصل سوم سریال غیرعادی جسورانه‌ترین فصل تا به امروز است و واقعاً به نظر می‌رسد که به اوج خود رسیده است. [...] اکنون سریال اجازه می‌یابد تا نفس بکشد و داستان منحصربه‌فرد خود را به شیوه‌های در حال تکامل و جذابی کشف کند.» فصل ۴ لورین علی از لس آنجلس تایمز نوشت که فصل پایانی سریال «به مهارت» با ترس‌هایی که والدین کودکان دارای اوتیسم هنگام تماشای بزرگ شدن فرزندشان دارند، برخورد می‌کند. | ## جمع‌بندی | او همچنین خاطرنشان کرد که این فصل «میراث سریال را به عنوان یکی از بهترین مجموعه‌ها در پرداختن به اوتیسم و اثر پروانه‌ای آن بر خانواده، دوستان و عزیزان تثبیت کرد».