aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: رودریگو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رودریگو | مقدمه: این اسم محبوب‌ترین نام مردانه در سال 2011 – ۲۰۱۲ بود، و در سال 2013 – ۲۰۱۶ بین ۲ و ۴ اسامی محبوب قرار گرفت. | ## بخش 1: رودریگو | رودریگو دو تریانا نام دریانورد اسپانیایی بود که اولین بار جهان جدید (یعنی جزیره گواناهانی) را در اولین سفر کلمبوس (در ۱۲ اکتبر ۱۴۹۲) دید. | ## بخش 2: رودریگو | ## بخش 3: رودریگو | ## جمع‌بندی | رودریگو دو لا گیتاررا یک نوازنده قرون وسطایی اسپانیایی بود نام مدرن Rodrigo Alves Soares (زاده ۱۹۹۲)، فوتبالیست برزیلی معروف به رودریگو Rodrigo Blankenship (زاده ۱۹۹۷)، بازیکن فوتبال آمریکایی رودریگو Bonifácio دا روچا، فوتبالیست برزیلی رودریگو "ال پترو" (۲۰۰۰–۲۰۰۳)، خواننده آرژانتینی رودریگو دو لا کادنا (متولد ۱۹۸۸)، خواننده مکزیکی و هنرمند مجری رودریگو دم (زاده ۱۹۸۰)، هنرمند رزمی مختلط برزیلی رودریگو دوترته، سیاستمدار فیلیپینی و رئیس‌جمهور فعلی فیلیپین رودریگو گونزالز (نوازنده مکزیکی) (موسیقیدان مکزیکی) (۱۹۵۰–۱۹۵۰)، نوازنده مکزیکی همچنین به عنوان "Rockdrigo" گونزالز معروف است رودریگو گونزالز (شناگر) (متولد ۱۹۶۸)، شناگر آزاد مکزیکی رودریگو گراسی (متولد ۱۹۷۵)، یک هنرپیشه رزمی مختلط برزیل Rodrigo Juliano Lopes de Almeida (زاده ۱۹۷۶)، فوتبالیست برزیلی رودریگو مازیاس (متولد ۱۹۸۱)، بسکتبالیست پروئیایی رودریگو مورنو (ورزشکار) (متولد ۱۹۶۶)، واکر مسابقه نژاد کلمبیا رودریگو مورنو ماچادو (متولد ۱۹۹۱)، فوتبالیست اسپانیایی اهل برزیل است رودریگو ناز، فوتبالیست شیلی رودریگو خوزه کی‌روش چاگاس، فوتبالیست برزیلی رودریگو لاکردا راموس، فوتبالیست برزیلی رودریگو لیما (متولد ۱۹۹۱)، هنرمند رزمی مختلط برزیل رودریگو لیما (متولد ۱۹۹۹)، فوتبالیست کیپ وردین رودریگو سانتورو بازیگر برزیلی رودریگو دو سانتوس، بازیکن واترپلو برزیلی رودریگو آگوستو دا سیلوا (۱۸۳۳–۱۸۳۳)، سناتور برزیلی که قانون طلایی را تصویب کرد (لی اوریا) رودریگو مارتینز وز، فوتبالیست برزیلی رودریگو هرناندز کاسسانته (رودری)، فوتبالیست اسپانیایی رودریگو مندز (زاده ۱۹۷۴) عکاس، نویسنده و فیلمساز مکزیکی.
موضوع مقاله: تهمتن امینیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تهمتن امینیان | مقدمه: تهمتن امینیان زاده ۷ فروردین ۱۳۵۵ مدیر خلاقیت، مدیر هنری و طراح گرافیک معاصر ایرانی با گرایش تبلیغات خلاق است. | ## بخش 1: تهمتن امینیان | زندگی وی فعالیت هنری و آشنایی با طراحی گرافیک را در دوران دبیرستان و در شرکت چاپ آتلیه نزد دایی‌اش استاد مجید بلوچ آغاز کرد و تا سال ۱۳۷۴ ادامه داد. فعالیت‌ها وی در سال ۱۳۷۸ به عنوان طراح گرافیک و مدیر هنری در یک شرکت تبلیغاتی مشغول به کار شد و در سال ۱۳۸۰ به عضویت انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران درآمد. سال ۱۳۸۴ به همراه «پدرام حربی» گروه هم‌رکاب را برای فعالیت‌های فرهنگی، از جمله برگزاری نمایشگاه تشکیل داد. | ## بخش 2: تهمتن امینیان | نمایشگاه «پوسترِ پوستر» (نمایشگاه پوسترهای ایرانی طراحی شده برای نمایشگاه‌های پوستر) که با هدایت و حمایت مرتضی ممیز برگزار شد، از جمله فعالیت‌های هم‌رکاب بود. او در سال ۱۳۸۷ استودیوی شخصی خود را با نام «کارگاه گرافیک و تبلیغات تهمتن امینیان» تأسیس نمود و علاوه بر فعالیت در زمینه‌های گوناگون گرافیک و تبلیغات، به برگزاری کارگاه و تدریس «خلاقیت در تبلیغات» پرداخت.تهمتن در سال ۱۳۸۸ به عنوان عضو شورای طرح و برنامهٔ اولین هفته طراحی گرافیک ایران فعالیت داشت و همان سال به عنوان عضو هیئت مدیره انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران انتخاب شد و به مدت دو سال نایب رئیس هیئت مدیره انجمن در دوره پنجم بود که در این مدت، عضو شورای سیاست گذاری و دبیر اولین نمایشگاه سرو نقره‌ای سال ۱۳۸۹ نیز بود. آثار او در بسیاری از نشریات معتبر بین‌المللی چاپ شده‌است.تهمتن پس از چندین سال فعالیت حرفه‌ای، در سال ۱۳۹۴ آژانس تبلیغاتی «ارتباطات خلاق کرگدن» را با تمرکز ویژه بر ارائه «تبلیغات خلاق» پایه‌گذاری نمود و تا به امروز به عنوان «مدیر خلاقیت» در این آژانس مشغول به کار است. | ## بخش 3: تهمتن امینیان | جوایز تهمتن امینیان بیشتر به عنوان یک طراح گرافیک تجاری شناخته می‌شود؛ حال این‌که مهم‌ترین جوایزش را به جهت آثار فرهنگی‌اش کسب کرده‌است. همچنین در نهمین دوسالانه طراحی گرافیک معاصر ایران در سال ۱۳۸۶، جایزه بزرگ مرتضی ممیز را برای مجموعه آثارش در زمینه گرافیک و تبلیغات دریافت کرد که البته به دلیل آن‌که از آن پس به شخص دیگری اهدا نشده، هم‌چنان در انحصار اوست. | ## جمع‌بندی | جایزه سرو نقره‌ای در بخش تبلیغات تجاری برای دو کمپین «پاس بده هموطن» بانک سامان و کمپین «ثروت» بانک ملت، ۱۳۹۴ آگهی برتر تجاری روزنامه‌های سراسر کشور برای آگهی «همهٔ ریسک شما در یک بانک معتبر، همین است» بانک ملت، ۱۳۹۳.
موضوع مقاله: وصیت شفاهی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وصیت شفاهی | مقدمه: وصیّتِ شفاهی وصیت‌نامه‌ای است که به‌طور شفاهی در گفتار برای شهود بیان می‌شود؛ برخلاف معمول که وصیت‌نامه‌ها کتباً نگاشته می‌شود تا به عنوان سند اعتبار داشته باشد. | ## بخش 1: وصیت شفاهی | برابر قانون مدنی ایران، اثبات وصیت در صورتی ممکن است که وصیت نامه قانونی تنظیم شود، از احکام قانون امور حسبی و به ویژه ماده ۲۹۱ آن، بر می‌آید که وصیت شفاهی اعتبار ندارد و با شهادت نمی‌توان آن را اثبات کرد، مگر این که اشخاص ذی‌نفع به صحت وصیت اقرار کنند ولی، شورای نگهبان در نظر شماره ۲۶۳۹–۴/۸/۶۷ اعلام کرده است که ماده ۲۹۱ قانون امور حسبی بر خلاف موازین شرعی دین اسلام است. | ## بخش 2: وصیت شفاهی | ## بخش 3: وصیت شفاهی | ## جمع‌بندی | به نظر شورای نگهبان وصیت شفاهی با شهادت شهود اثبات‌شدنی است زیرا که نسخ مواد ۱۳۰۶و ۱۳۰۸ قانون مدنی در برابر قانون امور حسبی قانون عام، جدید است و با نسخ مواد آن قانون، قانون خاص (وصیت) نسخ نمی‌شود و باید به عنوان استثناء در کنار قانون عام حفظ شود.
موضوع مقاله: گمیچی (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گمیچی (فیلم) | مقدمه: گَمیچی فیلمی به کارگردانی مجید اسماعیلی و نویسندگی مشترک مجید اسماعیلی ، امیرمحمد عبدی و تهیه‌کنندگی جواد قلی‌زاده محصول سال ۱۳۹۴ است. | ## بخش 1: گمیچی (فیلم) | خلاصه داستان گَمیچی روایتگر داستان نوجوانی به نام حسن است که سعی دارد کشتی به گل نشسته پدرش که در دریاچه ارومیه قرار دارد را برای روز تولد او احیا کند که در این راستا با معضلات و مشکلات بسیاری مواجه می‌شود. بازیگران مهدی مهاجری مجید دریس یوسف خداپرست یوسف صفری بختیاری حمیده مقدس زاده نمایش فیلم "گمیچی" علاوه بر نمایش های داخلی در ایران، در جشنواره فیلم بروکلین در آمریکا، جشنواره فیلمهای ایرانی در زوریخ، سوییس و جشنواره سینِکید در آمستردام، هلند ، جشنواره آوانکاه در پرتغال نیز به نمایش درآمده است. جوایز دریافت پروانه زرین بهترین کارگردانیِ بخش بین‌الملل از بیست و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلمهای نوجوان. | ## بخش 2: گمیچی (فیلم) | دریافت پروانه زرین بهترین فیلمِ بخش بین‌الملل از بیست و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلمهای نوجوان. دریافت پروانه زرین بهترین بازیگر از بیست و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلمهای نوجوان. دریافت تندیس بهترین فیلمبرداری از نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم بروکلین ۲۰۱۶ کاندید بهترین فیلم و بهترین کارگردانی از نخستین جشنواره فیلم سلامت. | ## بخش 3: گمیچی (فیلم) | دریافت تندیس یاس زرینِ بهترین کارگردانیِ بخشِ بین‌الملل از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلم یاس. دریافت تندیس یاس زرینِ بهترین صدابرداری از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلم یاس. دریافت تندیس یاس زرینِ بهترین بازیگرِ نقشِ اولِ مرد از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلم یاس. | ## جمع‌بندی | کاندید بهترین فیلمِ بخشِ بین‌الملل از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلمِ یاس کاندید بهترین فیلمنامه بخشِ بین‌الملل از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلمِ یاس کاندید بهترین کارگردانی از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلمِ یاس کاندید بهترین فیلمنامه از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلمِ یاس کاندید بهترین فیلم از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلمِ یاس کاندید بهترین فیلمبرداری از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلمِ یاس کاندید بهترین موسیقی از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلمِ یاس کاندید بهترین طراحیِ صحنه و لباس از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلمِ یاس کاندیدِ بهترین عکس از چهارمین جشنواره بین‌المللیِ فیلمِ یاس.
موضوع مقاله: ویلیام پلیفیر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلیام پلیفیر | مقدمه: که چندین نوع نمودار را اختراع کرد: در ۱۷۸۶ نمودار های خطی، ناحیه ای و میله ای را برای نمایش داده های آماری، و در سال ۱۸۰۱ نمودار دایره ای را به منظور نمایش روابط جزئی-کلی به کار برد.Michael Friendly (2008). | ## بخش 1: ویلیام پلیفیر | پلیفیر به عنوان یک عامل مخفی، در مورد انقلاب فرانسه گزارش داد و یک عملیات سری جعل پول تقلبی را در ۱۷۹۳ به منظور فروپاشی ارز فرانسه سازماندهی کرد. پدر او در ۱۷۷۲ زمانی که ویلیام ۱۳ سال داشت فوت کرد و برادر بزرگ او جان را برای مراقبت از خانواده و آموزش او تنها گذاشت. او در مواقعی ماشین ساز، مهندس، طراح، حسابدار، مخترع، نقره کار، بازرگان، دلال سهام، اقتصاددان، آماردان، رساله نویس، مترجم، تبلیغات‌چی، سفته باز زمین، مجرم، بانکدار، سلطنت طلب دو آتیشه، ویرایش‌گر، باج‌گیر و روزنامه‌نگار بود. | ## بخش 2: ویلیام پلیفیر | هنگامی که در سال ۱۷۸۲ شرکت جیمز وات را ترک کرد، یک تجارت نقره کاری را راه انداخته و در لندن مغازه ای راه انداخت که در آن شکست خورد. بعد از انقلاب فرانسه، پلیفیر در فروش زمین توسط شرکت Scioto به مهاجران فرانسوی در دره رودخانه اوهایو نقش ایفا کرد. از ۱۷۷۵ به عنوان یک نویسنده و رساله نویس کار کرد و برخی کارهای مهندسی را بانجام رساند. | ## بخش 3: ویلیام پلیفیر | پلیفیر در دهه ۱۷۹۰ به دولت بریتانیا در مورد رویدادهای فرانسه اطلاع می داد و عملیات مخفی مختلفی را به بریتانیا جهت سرنگونی دولت فرانسه پیشنهاد می کرد. | ## جمع‌بندی | در پایان دهه ۱۷۹۰ به دلیل بدهی در زندان فلیت زندانی شد و سپس در سال ۱۸۰۲ آزاد شد.
موضوع مقاله: هاینکل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاینکل | مقدمه: هاینکل یا کارخانه هواپیماسازی هاینکل یک شرکت هواپیماسازی آلمانی بود که توسط ارنست هاینکل تأسیس شد و به نام آن نامگذاری شد. | ## بخش 1: هاینکل | تاریخچه به دنبال کار موفق ارنست هاینکل به عنوان طراح ارشد شرکت هوانوردی هانزا-براندنبورگ در جنگ جهانی اول، پس از کاهش محدودیت‌های هوانوردی آلمان که توسط معاهده ورسای اعمال شده بود، شرکت خود را با نام هاینکل در سال 1922 در وارنمونده تأسیس کرد. اولین موفقیت این شرکت در طراحی هواپیما پس از جنگ جهانی اول، طراحی هواپیمای پستی پرسرعت و هواپیمای تمام فلزی تک موتوره هاینکل هه ۷۰ برای دویچه لوفت‌هانزا در سال 1932 بود که تعدادی از رکوردهای سرعت هوا را شکست. کلاس آن پس از آن دو موتور هاینکل هه ۱۱۱، که در طول جنگ جهانی دوم به عنوان یک بمب افکن به ستون اصلی لوفت وافه تبدیل شد، دنبال شد. | ## بخش 2: هاینکل | مهمترین طراحان هاینکل در این مرحله، برادران دوقلوی گونتر، زیگفرید و والتر و هاینریش هرتل بودند. دفتر مرکزی این شرکت در روستوک بود که بعداً به نام هاینکل-نورد (Heinkel-North) شناخته شد، واقع در محله ای که قبلاً محله روستوک-مارینهه (جامعه روستوک-شمارل امروزی، در امتداد ساحل غربی خور آنتروارنو) نامیده می شد. استفاده از اردوگاه کار اجباری هاینکل در طول جنگ جهانی دوم یکی از بزرگ‌ترین استفاده‌کنندگان کارگران اردوگاه کار اجباری زاخسنهاوزن بود و بین ۶ تا ۸ هزار زندانی در این شرکت کار اجباری انجام می‌داده‌اند. | ## بخش 3: هاینکل | پس از جنگ پس از جنگ، هاینکل از ساخت هواپیما منع شد و به جای آن دوچرخه، موتور اسکوتر (به پایین نگاه کنید) و میکروکار هاینکل ساخت. این شرکت سرانجام در اواسط دهه 1950 به هواپیما بازگشت و مجوز ساخت لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر برای لوفت وافه آلمان غربی را صادر کرد. | ## جمع‌بندی | در سال 1965، شرکت توسط اتحادیه کار ایرونورتیکال ادغام شد، که به نوبه خود توسط مسراشمیت بولکوف بلوم در سال 1980 ادغام و بعداً بخشی از ایرباس شد.
موضوع مقاله: هاینکل هائی ۱۸ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاینکل هائی ۱۸ | مقدمه: هاینکل هائی ۱۸ یک هواگرد تک‌باله تک‌موتوره دوسرنشین ورزشی و آموزشی بود که توسط شرکت هواپیماسازی آلمانی هاینکل در دهه ۱۹۲۰ میلادی طراحی و تولید شد. | ## بخش 1: هاینکل هائی ۱۸ | طراحی و توسعه هاینکل هائی ۱۸ در سال ۱۹۲۴ بر مبنا هاینکل هائی ۳ و به عنوان جانشینی برای آن طراحی شد. با این وجود طراحی هائی ۱۸ تفاوت محسوسی با هائی ۳ به خصوص در ساختار بال‌ها و دم داشت. در هائی ۱۸ بر خلاف هائی ۳ بال‌ها نیمه خود اتکا بوده و با میله‌هایی حمایت شده بودند. از طرفی بال‌ها و دم برای سهولت در جا به جایی و نگهداری جمع شونده طراحی شده بودند به گونه ای که این هواگرد در مکانی به طول و عرض و ارتفاع ۷٫۲ متر در ۱٫۹ متر در ۲٫۳ متر قابل جای دادن بود. | ## بخش 2: هاینکل هائی ۱۸ | این هواگرد علاوه برداشتن چرخ در دم و ارابه فرود ثابت، قابل انطباق با ارابه فرود شناور بود. با وجود این که جنس ساختار هواگرد به صورت تلفیقی طراحی شده بود ساخت تمام چوبی نیز میسر بود. با وجود این که تمامی این ویژگی‌ها جهت سهولت در تولید در هائی ۱۸ قرار داده شده بود، این هواگرد نمونه موفقی به حساب نمی‌آید. هواگرد نخست بدون موتور به انجمن علوم هوانوردی دانشگاه فنی براونشوایگ تحویل داده شد و در آن جا به یک موتور خطی ۷۰ اسب بخار از شرکت دایملر بنز مجهز گشت و عنوان براونشوایگ برنهاده گردید. | ## بخش 3: هاینکل هائی ۱۸ | ماه فوریه سال ۱۹۲۸ میلادی، موتور همین هواگرد به موتور ال ۱بی ساخت شرکت یونکرس با توان ۸۵ اسب بخار تغییر یافت. بدنه فولادی استوانه ای هواگرد در بخش موتور و بالا با صفحات آلومینیوم و در مابقی قسمت‌ها با پارچه پوشانده شده بود. | ## جمع‌بندی | بال‌های هواگرد از چوب ساخته شده و با پارچه پوشیده شده و با میله‌های وی شکل به بدنه متصل بود.
موضوع مقاله: هاینکل هائی ۴۶ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاینکل هائی ۴۶ | مقدمه: هاینکل هائی ۴۶ یک هواگرد تک‌باله تک‌موتوره دو سرنشین از گونه شناسایی و رابط ساختِ شرکت هاینکل در آلمان بود که اوایل جنگ جهانی دوم به صورت محدود در لوفت‌وافه خدمت کرد. | ## بخش 1: هاینکل هائی ۴۶ | طراحی و توسعه هواگرد هاینکل هائی ۴۶ در پاسخ به نیاز لوفت‌وافهٔ در حال تشکیل به یک هواگرد شناسایی و رابط طراحی شد. نیرو محرکه را یک موتور تولید تحت لیسانس بریستول ژوپیتر با توان ۴۵۰ اسب بخار (۳۳۶ کیلووات) تأمین می‌کرد. مدل تولید هائی ۴۶سی (بعدا هائی ۴۶سی-۱) می‌توانست یک دوربین یا ۲۰ بمب ۱۰ کیلوگرمی به صورت عمودی در پشت اتاقک حمل کند. بیست فروند از هواگردهای این مدل ماه سپتامبر سال ۱۹۳۸ برای استفاده نیروهای ملی‌گرا به جنگ داخلی اسپانیا فرستاده شد. | ## بخش 2: هاینکل هائی ۴۶ | استفاده از پوسته موتور ناکا مدل تولید هائی ۴۶ایی-۱ را پدیدآورد؛ با این حال به جهت مشکلات تعمیرپذیری موتور این هواگردها اغلب بدون پوسته موتور پرواز می‌کردند. در مدل هائی ۴۶اف بدنه مدل هائی ۴۶سی با یک موتور آرمسترانگ سیدلی پانتر ۵۶۰ اسب بخار (۴۱۸ کیلووات) ترکیب شد که ۱۴ فروند از مدل‌های هائی ۴۶اف-۱ و هائی ۴۶اف-۲ از گونه شناسایی غیر مسلح را پدیدآورد. تولید جز پیش‌نمونه‌ها، بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۶ مجموعاً ۴۷۸ فروند از تمامی نسخه‌های هواگرد هائی ۴۶ در کارخانه هاینکل در وارنمونده (۲۰۰ فروند) و در شرکت‌های فیزلر (۱۲ فروند)، گوتا (۲۴ فروند)، میاک در لایپزیش (۸۳ فروند) و زیبل (۱۵۹ فروند) تولید شد. تاریخچه عملیاتی اسکاداران‌های شناسایی لوفت‌وافه از سال ۱۹۳۶ به هواگردهای هائی ۴۶ مجهز شدند. | ## بخش 3: هاینکل هائی ۴۶ | این هواگردها از سال ۱۹۳۸ به مرور با مدل جدیدتر هنشل هااس ۱۲۶ جایگزین گشتند؛ با این حال هنگام آغاز جنگ جهانی دوم پنج اسکادران همچنان آن‌ها را در خدمت داشتند. تا هنگام آغاز نبرد فرانسه در ماه مه سال ۱۹۴۰ هواگردهای هائی ۴۶ دیگر تنها در وظایف ثانویه مورد استفاده بودند؛ جز هشت فروند که در اختیار اسکادران شناسایی اوبروست فرماندهی عالی لوفت‌وافه بودند. | ## جمع‌بندی | لوفت‌وافه از سال ۱۹۴۳ هائی ۴۶ را در گروه‌های رزمی شبانه در نقش هواگرد تهاجمی سبک در جبهه شرقی به‌کار برد که این کار تا انحلال این یگان‌ها ادامه داشت.
موضوع مقاله: هاینکل هائی ۵۰ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاینکل هائی ۵۰ | مقدمه: هاینکل هائی ۵۰ یک هواگرد دوباله تک‌موتوره دو سرنشین ساخت شرکت هاینکل در آلمان بود. | ## بخش 1: هاینکل هائی ۵۰ | این هواگرد به سفارش نیروی دریایی امپراتوری ژاپن طراحی شد و برای نخستین بار سال ۱۹۳۱ به پرواز درآمد. هائی ۵۰ از سال ۱۹۳۵ به عنوان بمب‌افکن شیرجه‌ای در لوفت‌وافه خدمت کرد و کاربرد اندکی هم در جنگ جهانی دوم داشت. طراحی و استفاده شرکت هاینکل هواگرد دوباله دو سرنشین هائی ۵۰ را به عنوان یک بمب‌افکن شیرجه‌ای و هواگرد شناسایی سال ۱۹۳۱ به سفارش نیروی دریایی امپراتوری ژاپن طراحی کرد. | ## بخش 2: هاینکل هائی ۵۰ | متعاقباً گونه خشکی‌پایه آن با نام هائی ۵۰آاِل با یک موتور شعاعی بریستول ژوپیتر ۶ پدید آمد. لوفت‌وافه این هواگرد را به عنوان بمب‌افکن شیرجه‌ای آزمایش کرد و به با نام هائی ۵۰اِل (بعدا هائی ۵۰آ) به خدمت پذیرفت. در نقش بمب‌افکن شیرجه‌ای جایگاه دوم پوشانده و یک مسلسل ام‌گه ۱۷ جلوی هواگرد نصب شد. | ## بخش 3: هاینکل هائی ۵۰ | با این وجود همچنان امکان استفاده از آن به عنوان هواگرد شناسایی دو سرنشین با جایگاه پشتی برای یک دیده‌بان و یک مسلسل متحرک ام‌گه ۱۵ برای او، وجود داشت. این هواگردها سال ۱۹۳۵ نخستین یگان بمب‌افکن شیرجه‌ای لوفت‌وافه، گروه هوایی شْوِرین بعداً گروه ۱ جناح ۱۶۲ بمب‌افکن شیرجه‌ای، را تشکیل دادند. بهار سال ۱۹۴۳ هواگردهای هائی ۵۰ از دانشکده‌های آموزشی گردآوری و به جبهه شرقی فرستاده شدند تا در اسکادران‌های ۱ و ۲ گروه رزم شبانه ۱۱ استفاده شوند. | ## جمع‌بندی | این هواگردها تا ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ در حال عملیات بودند تا این که کمبود قطعات یدکی آن‌ها را زمین‌گیر کرد.
موضوع مقاله: هاینکل هائی ۵۹ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاینکل هائی ۵۹ | مقدمه: هاینکل هائی ۵۹ یک هواگرد دوباله دو موتوره ساخت کارخانهٔ هاینکل در کشور آلمان بود. | ## بخش 1: هاینکل هائی ۵۹ | هائی ۵۹آ (a)، نخستین پیش‌نمونه با ارابه فرود شنوار دو تکه، نخستین بار ماه ژانویه سال ۱۹۳۲ به پرواز درآمد. سپس ۱۶ فروند از مدل هائی ۵۹ب-۱ (B-1) مجهز به یک مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری ام‌گه ۱۵ در دماغه از خط تولید خارج گشت. پس از آن هائی ۵۹ب-۲ تولید شد که دماغه تمام‌فلزی و صفحات لعاب‌دار برای بمب‌انداز داشت. یک جایگاه لعاب‌دار هم به سقف بدنه افزوده شد که یک مسلسل ام‌گه ۱۵ دیگر را در خود جای می‌داد. | ## بخش 2: هاینکل هائی ۵۹ | مدل هائی ۵۹ب-۳ از گونه شناسایی، علاوه بر مخازن شناورها، یک مخزن سوخت اضافه در بدنه داشت. بدین سبب شرکت هواگردسازی والتر باخم در ریبنیتس تغییرات ویژه‌تری بر این هواگرد اعمال نمود که مدل‌های دیگری را حاصل کرد. با این حال تعدادی از هواگردهای شناسایی ماه‌های ابتدایی جنگ به خدمت رزمی ادامه دادند. گروه ۱۰۸ رزمی با مأموریت ویژه از هائی ۵۹ در جریان کارزار نروژ در نقش ترابری استفاده کرد. | ## بخش 3: هاینکل هائی ۵۹ | از ۱۲ هواگرد برای فرود نیرو در هلند و تصرف غافل‌گیر کننده یک پل بر یک کانال استفاده شد. در جریان نبرد بریتانیا هواگردهای هائی ۵۹سی-۲ و هائی ۵۹ده-۱ با رنگ‌آمیزی تماماً سفید و نشان صلیب سرخ، به عنوان پرنده غیرنظامی، بر فراز کانال مانش ماموریت‌های نجات به اجرا گذاشتند. بریتانیایی‌ها با ایراد اتهام استفاده از آن‌ها برای مین‌ریزی پای‌رود تیمز و پیاده کردن عناصر آلمانی، اقدام به ساقط کردن چندین فروند کردند. | ## جمع‌بندی | هائی ۵۹ به مرور با دو ۱۸ و دو ۲۴ در نقش نجات هوایی جایگزین و از سال ۱۹۴۳ کاملاً صرف امور آموزشی گشت.
موضوع مقاله: هاینکل هائی ۶۰ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاینکل هائی ۶۰ | مقدمه: هاینکل هائی ۶۰ یک هواگرد دوباله تک‌موتوره از گونه آب‌نشین شناسایی دریایی ساختِ شرکت هاینکل در دهه ۱۹۳۰ در آلمان بود. | ## بخش 1: هاینکل هائی ۶۰ | طراحی و استفاده هاینکل هائی ۶۰ توسط راینهولت میوِس به عنوان یک هواگرد دوباله تک‌اتصالی با دو شناور فرود و ساختی ترکیبی برای برخاست از منجنیق کشتی‌های بزرگ جنگی طراحی شد. موتور این هواگرد ب‌ام‌و ۶ با توان ۶۶۰ اسب بخار (۴۹۲ کیلووات) بود که نیرو محرکه کافی تأمین نمی‌کرد؛ از این رو در هائی ۶۰ب (b) از موتور نسخه ۷۵۰ اسب بخاری (۵۵۹ کیلووات) همان موتور استفاده شد. در هائی ۶۰سی (c)، پیش‌نمونه سوم، نخستین فروند مجهز به تجهیزات پرتاب از منجنیق بود. | ## بخش 2: هاینکل هائی ۶۰ | چهارده فروند از مدل پیش‌تولید هائی ۶۰آ-۰ (A-0) بدون تسلیحات به منظور آموزش تولید شد که تابستان سال ۱۹۳۳ در یگان‌های آموزشی کریگس‌مارینه وارد خدمت شدند. مدل هائی ۶۰ده (D) یک مسلسل شلیک‌کننده به جلو ام‌گه ۱۷ و تجهیزات بهتر بی‌سیم داشت. هائی ۶۰ در خدمت لوفت‌وافه هدایت‌پذیری خوبی بر سطح آب نشان داد و هنگام آغاز جنگ جهانی دوم در اختیار چند گروه هوایی ساحلی بود. | ## بخش 3: هاینکل هائی ۶۰ | به هر صورت بسیار آسیب‌پذیر تشخیص داده شد و اوایل سال ۱۹۴۰ از یگان‌های خط مقدم عقب کشیده شد. | ## جمع‌بندی | سال ۱۹۴۱ مجدداً این بار در غالب گروه شناسایی دریایی برای گشت ساحلی به خدمت بازگشت و در قالب یگان‌های مختلفی در دریای بالتیک و مدیترانه حضور یافت.
موضوع مقاله: هاینکل هائی ۱۱۵ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاینکل هائی ۱۱۵ | مقدمه: هاینکل هائی ۱۱۵ یک هواگرد آب‌نشین تک‌باله دو موتوره سه‌سرنشین ساخت شرکت هاینکل در آلمان بود که پیش جنگ جهانی دوم طراحی شد و در نقش‌های شناسایی، مین‌ریزی و اژدرافکن در لوفت‌وافه خدمت کرد. | ## بخش 1: هاینکل هائی ۱۱۵ | طراحی و استفاده طراحی هاینکل هائی ۱۱۵ نتیجه درخواست ماه ژوئیه سال ۱۹۳۵ وزارت هوانوردی رایش برای یک هواگرد آب‌نشین اژدرافکن با نقش ثانویه هواگرد شناسایی و مین‌ریز، بود. نیرو محرکه توسط دو موتور ب‌ام‌و ۱۳۲کا هر یک با توان ۹۶۰ اسب بخار (۷۱۵ کیلووات) تامین می‌شد. ارابه فرود متشکل از شناورهای یک‌تکه با لوله‌های اتصال پشت‌سرهم و چند سیم مهار بود. بال‌ها برآافزاهای ساده چند تکه، دُم افقی حالت ثابت و تمامی سطوح هدایت زبانه‌های بزرگ چاک‌خورده داشت. در دماغه لعاب‌دار جایگاهی برای دیده‌بان بود که یک ابزار نشانه‌گیری بمب و در کلاهک سقف یک مسلسل ام‌گه ۱۵ داشت. بالای لبه فرار بال یک اتاقک برای بیسیم‌چی بود که او هم یک مسلسل ام‌گه ۱۵ برای دفاع پشت داشت. | ## بخش 2: هاینکل هائی ۱۱۵ | بدنه زیر بال‌ها محفظه درونی تسلیحات بود که امکان یک اژدر ۸۰۰ کیلوگرمی یا سه بمب ۲۵۰ کیلوگرمی اس‌سی ۲۵۰ را در خود جای می‌داد. در کل هائی ۱۱۵ دارای سازه‌ای قوی و هدایت‌پذیری خوبی در در هوا و سطح آب بود و هیچ نقص عمده‌ای در آن مشاهده نمی‌شد. پیش‌نمونه با پسارگیرهای هوا لغز در دماغه و اتاقک‌های فوقانی و ظرفیت سوخت بیشتر اصلاح شد. در این هواگرد ضخامت صفحات لبه حمله بال کمتر و در لبه فرار بیشتر، دماغه طولانی‌تر و هوا لغزتر شد. ابزارهای هدایت ساده‌ای به بیسیم‌چی تعلق گرفت تا در صورت ناتوانی خلبان، شاید بتواند هواگرد را پایگاه بازگرداند. هائی ۱۱۵ توانست چند رکورد بین‌المللی در گونه خود با پرواز در مسافت‌های ۱٬۰۰۰ و ۲٬۰۰۰ کیلومتری با محموله‌های متفاوت در سرعت ۳۳۰ کیلومتر بر ساعت برجای بگذارد. | ## بخش 3: هاینکل هائی ۱۱۵ | ده فروند هواگرد مدل پیش‌تولید هائی ۱۱۵آ-۰ تحویل شد و کار تولید با مدل‌های هائی ۱۱۵آ و هائی ۱۱۵ب با سازه تقویت‌شده ادامه یافت. هر دو مدل سپس ماه‌های نخست جنگ فعالیت زیادی در دریای شمال، مخصوصاً در عملیات مین‌ریزی، داشتند. بدین شکل در مدل هائی ۱۱۵سی-۱ از یک مسلسل سنگین ۱۵ میلی‌متری در دماغه و یک مسلسل ۱۳ میلی‌متری دیگر استفاده شد. زیر مدل‌ها شامل هائی ۱۱۵سی-۲ با شناورهای تقویت‌شده، هائی ۱۱۵سی-۳ مین‌ریز و هائی ۱۱۵سی-۴ مجهز برای عملیات در نواحی قطبی، بود. این هواگردها در همکاری با او-بوت‌ها، در اوج نبرد بریتانیا، به کاروان‌های دریایی دشمن در کانال مانش حمله می‌بردند. | ## جمع‌بندی | در مجموع ۱۳۸ فروند از هواگردهای هائی ۱۱۵ تولید شد که کار ساخت ۷۸ فروند از آن‌ها در شرکت وِزِر صورت گرفت.
موضوع مقاله: هاینکل هائی ۱۰۰ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاینکل هائی ۱۰۰ | مقدمه: هاینکل هائی ۱۰۰ یک هواگرد جنگنده تک‌باله تک‌موتوره دوره پیش از جنگ جهانی دوم ساخت شرکت هاینکل در آلمان بود. | ## بخش 1: هاینکل هائی ۱۰۰ | این هواگرد یکی از سریعترین جنگنده‌ها در زمان خود بود؛ با این حال، با وجود استفاده تبلیغاتی، وارد خط تولید عمده و خدمت در لوفت‌وافه نشد. طراحی و استفاده پس از آن که لوفت‌وافه مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ را بر هاینکل هائی ۱۱۲ ترجیح داد، گروه ارنست هاینکل هاینکل هائی ۱۰۰ را به عنوان جانشین بالقوه ب‌اف ۱۰۹، به صورت یک جنگنده پرسرعت طراحی کرد. این هواگرد به گونه‌ای مهندسی شد که با حداقل تعداد قطعات و دشواری ساخت، به سهولت تولید شود. نیرو محرکه را یک موتور دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۱ با سامانه ویژه خنک‌سازی آبی تحت فشار، تأمین می‌کرد. پیش‌نمونه دوم با موتور دی‌ب ۶۰۱اِم با خلبانی ارنتست اودت روز ۶ ژوئن سال ۱۹۳۸ رکورد هواگرد زمین‌پایه برای طی مسافت ۱۰۰ کیلومتری در گردش بسته را شکست. هواگرد رسماً هائی ۱۱۲او خوانده شد تا موجب افزایش شهرت هائی ۱۱۲ب که به امپراتوری ژاپن و اسپانیا فروخته شده بود، شود. | ## بخش 2: هاینکل هائی ۱۰۰ | پیش‌نمونه سوم که برای شکستن رکورد جهانی سرعت مطلق ساخته شد، طول بال کمتر، آسمانه هوا لغزتر و موتور تقویت‌شده دی‌ب ۶۰۱ داشت. هانس دیترله توانست روز ۳۰ مارس سال ۱۹۳۹ در ارانینبورگ با این هواگرد رکورد سرعت را به ۷۴۶٫۶۱ کیلومتر بر ساعت برساند. سومین هواگرد از این نوع نخستین نمونه مسلح بود که دو توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری ام‌گه اف‌اف و چهار مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری ام‌گه ۱۷ داشت. نقایص هدایت‌پذیری در پروازهای آزمایشی مرکز رشلین عیان شد تا مدل هائی ۱۰۰ده برای رفع آن پدید آید. در این مدل سطوح هدایت دُم بزرگ‌تر بود و یک رادیاتور سنتی نیمه‌جمع‌شونده در کف بدنه به جای سامانه سر بسته پیشین، داشت. این هواگرد به یک توپ خودکار ام‌گه اف‌اف در دماغه و دو مسلسل ام‌گه ۱۷ در بال‌ها مسلح بود. | ## بخش 3: هاینکل هائی ۱۰۰ | مجموعاً ۱۵ فروند از مدل هائی ۱۰۰ده تولید شد که شامل سه نمونه پیش‌تولید هائی ۱۰۰ده-۰ و دوازده هواگرد تولیدی هائی ۱۰۰ده-۱ می‌شد. موتور دی‌ب ۶۰۱ برای تولید ب‌اف ۱۰۹ در نظر گرفته شد و هائی ۱۰۰ به خدمت در لوفت‌وافه پذیرفته نشد. سه فروند هائی ۱۰۰ده-۰ و سه فروند هائی ۱۰۰ده-۱ به ترتیب به ژاپن و شوروی فروخته شد. دوازده فروند هائی ۱۰۰دی-۱ تولید شده به اشکال مختلف رنگ‌آمیزی و بهار سال ۱۹۴۰ با نشان یگان‌های مختلف در صفوف جنگنده‌ها از آن‌ها عکس‌برداری شد تا با عنوان هائی ۱۱۳، به صورت گسترده در خدمت لوفت‌وافه به تصویر کشیده شود. | ## جمع‌بندی | اوایل جنگ جهانی دوم از ۹ فروند از آن‌ها در دفاع از آسمان کارخانه هاینکل در روستوک استفاده شد؛ البته این هواگردها هیچ درگیری تجربه نکردند.