موضوع مقاله: جام چالش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جام چالش | مقدمه: این رقابت‌های مردان با افتتاح انجمن فوتبال دومینیون کانادا در سال ۱۹۱۲ ایجاد شد و به اولین برندگان باشگاهی، جام کانات در سال ۱۹۱۳ اهدا شد. | ## بخش 1: جام چالش | اولین جام چالش، که توسط انجمن فوتبال اهدا شد، برای اولین بار در سال ۱۹۲۶ به برندگان مسابقات قهرمانی فوتبال دومینیون کانادا اهدا شد (اگرچه در آن زمان این رقابت‌ها هنوز با نام سری کانات شناخته می‌شدند). سایر بخش‌های آماتور در مسابقات قهرمانی ملی عبارتند از: جام پسران زیر ۱۷ سال؛ جام دختران زیر ۱۷ سال؛ جام پسران زیر ۱۵ سال؛ جام دختران زیر ۱۵ سال. مسابقات قهرمانی ملی در ابتدا در سال‌های ۱۹۱۳ و ۱۹۱۴ به صورت رفت و برگشت برگزار می‌شد، سپس از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۷ به صورت حذفی و با فینال دو مرحله‌ای برگزار شد. از آن زمان، فینال از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۵۵ به صورت بهترین از سه تیم و از سال ۱۹۵۶ تاکنون به صورت تک مسابقه‌ای برگزار شد. باشگاه فوتبال وست‌مینستر رویالز با ۹ عنوان قهرمانی چلنج تروفی (۱۹۲۸، ۱۹۳۰، ۱۹۳۱، ۱۹۳۶، ۱۹۵۳، ۱۹۵۵، ۱۹۵۸، ۱۹۶۰، ۱۹۷۳) موفق‌ترین باشگاه است. از سال ۱۹۶۳، فقط باشگاه‌های آماتور در این مسابقات شرکت کرده‌اند، و به‌ویژه باشگاه فوتبال مونترال کنکوردیا آخرین تیم حرفه‌ای بود که در سال ۱۹۶۱ چلنج تروفی را برد. واجد شرایط بودن آماتور به عنوان رقابت برتر آماتور فوتبال کانادا، فقط شهروندان کانادایی، ساکنان دائمی یا افراد تحت حمایت می‌توانند در مسابقات قهرمانی ملی شرکت کنند. فقط بازیکنان آماتور (از جمله آماتورهای بازگشته به خدمت) می‌توانند در این رقابت‌ها شرکت کنند و باید تا 31 آگوست همان سال (یا تاریخی زودتر، در صورت تصریح استان یا منطقه) به باشگاه‌های مربوطه خود اختصاص داده شوند. مسابقات پلی‌آف منطقه‌ای بین استانی (قبل از مسابقات نهایی) تا سال ۱۹۹۸ ادامه یافت و پس از آن باشگاه‌های تمام استان‌ها و سرزمین‌های کانادا واجد شرایط ورود مستقیم به هفته آخر مسابقات شدند. هر ساله، انجمن‌های فوتبال استانی و منطقه‌ای فوتبال کانادا نحوه حضور باشگاه‌های منطقه خود در مسابقات قهرمانی ملی را تعیین می‌کنند. | ## بخش 2: جام چالش | در حالی که از سال ۱۹۸۵ گاهی اوقات یک چهارم نهایی و/یا نیمه نهایی وجود داشته است، قالب مسابقات قهرمانی ملی برای هفته آخر عموماً با مرحله گروهی شروع شده و با روز رده‌بندی/جدول‌بندی نهایی که شامل یک فینال تک مسابقه‌ای برای مدال طلا و Challenge Trophy است، به پایان رسیده است. جوامع کانادایی این فرصت را دارند که برای میزبانی مسابقات قهرمانی ملی پیشنهاد قیمت بدهند. همانطور که توسط فوتبال کانادا توضیح داده شده است، "رویدادها توسط فوتبال کانادا با همکاری کمیته سازماندهی محلی سازماندهی و اجرا خواهند شد." پیشنهاددهندگان در نه دسته مختلف ارزیابی می‌شوند: پیشینه؛ پشتیبانی و مشارکت‌ها؛ امکانات؛ رقابت؛ امور مالی؛ ارتباطات، خدمات و فعالیت‌های میزبانی؛ سازماندهی عملیات؛ میراث؛ و ارائه کلی پیشنهاد. پس از انتخاب شهر میزبان، میزبانان یک کمیته سازماندهی محلی تشکیل می‌دهند که مسابقات را برگزار می‌کند. میزبانان بر اساس استان (۱۹۷۳ تا ۲۰۲۵) رتبه استان ۱ ۹ سنت جانز (۱۹۷۳، ۱۹۷۴، ۱۹۸۹، ۲۰۰۲، ۲۰۰۸، ۲۰۱۶، ۲۰۱۹، ۲۰۲۵)، سنت لارنس (۱۹۷۷) ۲ ۷ ویکتوریا (۱۹۷۹، ۱۹۸۴)، برنابی (۱۹۹۲)، چیلیوک (۱۹۹۹)، سوری (۲۰۰۶، ۲۰۱۷، ۲۰۲۴) ۷ کلگری (۱۹۷۵، ۱۹۸۱، ۱۹۹۷، ۲۰۰۵، ۲۰۱۵)، ادمونتون (۱۹۸۵، ۱۹۹۴) ۴ ۶ ساسکاتون (۱۹۸۲، ۱۹۸۸، ۱۹۹۱، ۲۰۰۰، ۲۰۰۹، ۲۰۱۸) ۶ کیچنر (۱۹۷۸)، تاندر بی (۱۹۸۳)، اتوبیکو (۱۹۹۳)، وان (۲۰۰۱، ۲۰۱۴، ۲۰۲۲) ۶ هالیفاکس (۱۹۸۰، ۲۰۰۷، ۲۰۱۳، ۲۰۲۳)، دارتموث (۱۹۹۰)، نیو میناس (۱۹۹۶) ۷ ۴ وینیپگ (۱۹۷۶، ۱۹۸۷، ۱۹۹۵، ۲۰۱۲) ۸ ۳ شربروک (۱۹۸۶)، کبک (۲۰۰۳)، بروسارد (۲۰۱۱) ۹ ۲ شارلوت‌تاون (۲۰۰۴، ۲۰۱۰) ۱۰ ۱ فردریکتون (۱۹۹۸) تاریخچه یک دوره مسابقات قهرمانی غیررسمی دومینیون برای کسب جامی که توسط روزنامه مردم لندن اهدا شده بود، با نام «سپر مردم» از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۲ برگزار می‌شد. تیم‌هایی از همه استان‌ها در هر سال در این رقابت‌ها شرکت نمی‌کردند و در سال‌های آخر، غرب کانادا میزبان آن بود. در 24 مه 1912، اتحادیه ورزشکاران آماتور در تورنتو تشکیل جلسه داد تا رقابتی را برای تعیین قهرمان ملی کانادا تعیین کند. در آن سال، مدیر اجرایی اتحادیه فوتبال دومینیون کانادا از دوک کانات دعوت کرد تا حامی این اتحادیه شود. دوک جام کانات را به اتحادیه فوتبال اهدا کرد که به قهرمانی فوتبال کانادا تبدیل شد. در سال 1926، اتحادیه فوتبال انگلیس جام جدیدی را به عنوان قهرمانی ملی به نام جام چالش اهدا کرد. | ## بخش 3: جام چالش | در سال ۱۹۲۷، این مسابقات که قبلاً فقط مختص آماتورها بود، به تیم‌های حرفه‌ای نیز راه یافت. پیش از سال ۱۹۴۰، پانزده فینال در پارک کاروترز در وینیپگ (۱۹۲۳-۱۹۳۹)، (تقریباً در نیمه راه کشور) پنج فینال در تورنتو و یک فینال در ونکوور و مونترال برگزار شد. جام چلنج اصلی اکنون بازنشسته شده و در خانه فوتبال کانادا در اتاوا، انتاریو به نمایش گذاشته شده است. این مسابقات در سال‌های اولیه خود به عنوان یک قهرمانی ملی مردان در بالاترین سطح فوتبال کانادا عمل می‌کرد، با این حال، مسابقات حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای در دهه‌های اخیر اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند، از جمله مسابقات قهرمانی کانادا . مسابقات مقدماتی همانطور که در مقررات مسابقات آمده است، «انجمن‌های استانی و منطقه‌ای باید تیم‌های واجد شرایط خود را» برای مسابقات قهرمانی ملی به فوتبال کانادا اطلاع دهند. استان صلاحیت برندگان فوتبال BC برندگان جام آلبرتا برندگان جام ساسک برندگان جام MSA برندگان جام انتاریو برندگان LSEQ برندگان جام فوتبال نیوبرانزویک برندگان جام فوتبال نوا اسکوشیا برندگان جام PEI (گاهی اوقات با تحسین فراوان برنده می‌شوند) برندگان جام نیوفاندلند و لابرادور مدال و جام به سه تیم برتر مسابقات قهرمانی ملی جام چالش مدال اهدا می‌شود، در حالی که به تیم‌های باقی‌مانده بنرهای شرکت اهدا می‌شود. به همراه مدال‌هایشان، به تیم برنده جام چالش اهدا می‌شود، اگرچه این جام همچنان در اختیار فوتبال کانادا است. این باشگاه افتخار ۹ بار قهرمانی در جام چالش فوتبال کانادا را دارد و رکورد فعلی بیشترین قهرمانی جام‌های داخلی توسط یک تیم در کانادا را به نام خود ثبت کرده است. در ابتدا در سال ۱۹۱۲ با نام وست‌مینستر یونایتد شناخته می‌شدند، اما در سال ۱۹۲۰ به وست‌مینستر رویالز تغییر نام دادند و با همین نام، نزدیک به یک دهه بر فوتبال کانادا سلطه یافتند. در فصل ۱۹۴۹–۱۹۴۸ با نام نیو وست‌مینستر رویالز اف‌سی دوباره به لیگ فوتبال ساحل اقیانوس آرام پیوستند. | ## جمع‌بندی | برندگان از سال ۱۹۷۳ تا ۲۰۲۴ از سال ۱۹۷۳، مسابقات قهرمانی آماتور سالانه فوتبال کانادا، یک مکان را برای هفته پایانی مسابقات در نظر گرفته است.