موضوع مقاله: شاشی کاپور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاشی کاپور | مقدمه: شاشی کاپور (؛ ۱۸ مارس ۱۹۳۸ – ۴ دسامبر ۲۰۱۷) با نام اصلی بالبیر راج کاپور بازیگر و تهیه‌کننده اهل هند بود که عمدتاً به‌خاطر فعالیت‌هایش در سینمای هند شناخته می‌شود. | ## بخش 1: شاشی کاپور | و دریافت‌کنندهٔ جوایز متعددی از جمله چهار جایزهٔ ملی فیلم هند و دو جایزهٔ فیلم‌فیر بوده است. دولت هند در سال ۲۰۱۱ به پاس خدماتش به سینمای هند، نشان پادما بوشان را به او اعطا کرد و در سال ۲۰۱۴ نیز جایزهٔ داداصاحب پالکی را دریافت نمود. فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۴۸ به‌عنوان بازیگر کودک با نخستین فیلم کارگردانی‌شدهٔ برادرش راج کاپور، آتش، آغاز کرد و نخستین نقش بزرگسالی‌اش را در سال ۱۹۶۱ در درام سیاسی دارماپوترا به کارگردانی یاش چوپرا ایفا نمود. او در سال ۱۹۶۵ با بازی در دو فیلم پرفروش وقت و هر زمان که گلها شکوفا می‌شوند به شهرت و جایگاه تثبیت‌شده‌ای دست یافت. پس از آن، دوران موفقیت‌های بیشتری را با فیلم‌های خجالتی، کانیدان و بیا در آغوشم تجربه کرد. با موفقیت این فیلم، کاپور به یکی از پنج تا شش ستارهٔ پرفروش آن زمان تبدیل شد و از اوایل دههٔ ۱۹۷۰ تا دههٔ ۱۹۸۰ در فیلم‌های پرفروش متعددی بازی کرد؛ از جمله، غذا، لباس و سرپناه، دیوار، دزدی شغل من هست، گاهی اوقات، فاکیرا، نیزه سه‌شاخه، شوهر، انقلاب و نمک حلال او برای نقش‌آفرینی‌هایش، از جمله در قالب یک رئیس قبیلهٔ بی‌پروا در جنون، یک تاجر در دوران گناه، پدری سخت‌گیر در برنده و یک روزنامه‌نگار درستکار در نیو دهلی تایمز که برای آن‌ها جایزهٔ ملی فیلم هند برای بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد و تحسین منتقدان را برانگیخت. آخرین فیلمی که وی در آن ظاهر شد، بازار زندگی بود که با تأخیری طولانی در سال ۱۹۹۸ اکران شد. اوایل زندگی شاشی کاپور با نام بالبیر راج کاپور در ۱۸ مارس ۱۹۳۸ در کلکته، هند بریتانیا، از پریتویراج کاپور و همسرش رامسارنی مهرا متولد شد. | ## بخش 2: شاشی کاپور | کاپور در نمایش‌هایی که توسط پدرش، پریتویراج کاپور، و در قالب گروه تئاتر پریتوی کارگردانی و تهیه می‌شد، بازی می‌کرد و همراه این گروه به سفر می‌رفت. او فعالیت سینمایی خود را از اواخر دههٔ ۱۹۴۰ به‌عنوان بازیگر کودک و با نام شاشی راج آغاز کرد، زیرا در آن زمان بازیگر کودک دیگری با همین نام در فیلم‌های اسطوره‌ای بازی می‌کرد. مشهورترین نقش‌های او در دوران کودکی شامل فیلم‌های آتش (۱۹۴۸) و آواره (۱۹۵۱) است که در آن‌ها نسخهٔ جوان‌تر شخصیت‌هایی را بازی کرد که برادر بزرگ‌ترش راج کاپور ایفاگرشان بود. همچنین در سنگرام (۱۹۵۰) نقش نسخهٔ جوان‌تر آشوک کومار را بازی کرد و در '"دانا پانی (۱۹۵۳) در کنار بهارات بوشان ظاهر شد. او بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴ در مجموع در چهار فیلم هندی به‌عنوان بازیگر کودک ایفای نقش کرد. او در سال ۱۹۵۶ در کلکته، زمانی که هر دو برای گروه‌های تئاتری خود کار می‌کردند، با بازیگر انگلیسی جنیفر کندال آشنا شد. شاشی هم‌زمان دستیار مدیر صحنه و بازیگر در گروه تئاتری پدرش، «پریتوی تئاتر»، بود. گروه شکسپیری جفری کندال نیز در همان زمان در کلکته حضور داشت و جنیفر دختر جفری بود. | ## بخش 3: شاشی کاپور | آن‌ها در چندین فیلم با یکدیگر هم‌بازی شدند که شاخص‌ترین آن‌ها تولیدات مرچنت–آیوری بود. پس از از دست دادن او، شاشی کاپور دچار افسردگی عمیقی شد که هرگز به‌طور کامل از آن رهایی نیافت. کونال به کارگردانی تبلیغات روی آورد و شرکت تولیدی خود با نام «ادفیلم–والاس» را تأسیس کرد. دختر شاشی، سانجانا، چهره‌ای شناخته‌شده در تئاتر است و با والمیک تاپار، فعال حفاظت از محیط‌زیست، ازدواج کرده است. پسر کوچک‌تر شاشی، کاران، در مدلینگ به موفقیت رسید و بعدها در لندن ساکن شد و یک شرکت عکاسی را اداره می‌کند. نوهٔ او زهان، پسر کونال، نخستین حضور سینمایی خود را در فیلم فراز (۲۰۲۳) تجربه کرد. درگذشت شاشی کاپور به دلیل آنچه گمان می‌رفت عفونت قفسه سینه باشد، در بیمارستان کوکیلابن، ورسوا، بمبئی بستری شد و در ۴ دسامبر ۲۰۱۷ درگذشت. به گزارش گاردین، او به دلیل مشکلات طولانی‌مدت کبدی و قلبی تحت درمان در بیمارستان بود و همواره به سایر بیماران کمک می‌کرد. | ## جمع‌بندی | شاشی کاپور و سری دوی، تنها دو بازیگر هندی بودند که پس از مرگ در بخش یادبود نودمین دوره جوایز اسکار مورد تجلیل قرار گرفتند.