موضوع مقاله: مونچون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مونچون | مقدمه: مونچون (به کره‌ای: 문천시) یک شهر در کره شمالی است که در استان گانگوون واقع شده‌است. | ## بخش 1: مونچون | این شهر، بر روی ساحل دریای شرق کره (ژاپن) و در حومهٔ مرکز استان گانگوون، شهر وون‌سان واقع شده است. حوزهٔ تحت مدیریت «شهر مونچون»، علاوه بر ۱۶ ناحیهٔ دربرگیرندهٔ مناطق شهری، شامل مناطق حومه‌ای متنوعی، منجمله دره‌ها و کوهستان‌ها، مناطق روستایی (شامل ۱۴ روستا)، مناطق ساحلی و حاشیهٔ دریایی گسترده، و منجمله تأسیسات نظامی مختلف مربوط به نیروی دریایی خلق کره می‌شود. در آن زمان، این شهرستان متشکل از ۶ قصبه بود، شامل: «اولّیم» ، «چوهان» ، «دوسا» ، «گوسان» ، «گونّه» ، و «میونگهیو» حاکمیت استعماری ژاپن بر کره پس از برقراری حاکمیت استعماری ژاپن بر کره در سال ۱۹۱۰ میلادی، این استان، بدون تغییر خاصی، ادامه یافت. علاوه بر نام رسمی کره‌ای آن، «مونچون»، نام ژاپنی آن نیز (تلفظ ژاپنی همان نویسه‌های چینی بازتاب‌دهندهٔ نام این استان)، شهرستان بونسِن (به ژاپنی: 文川郡، برگردان به لاتین: Bunsen-gun) به رسمیت رسید. در سال ۱۹۱۴ میلادی، دو قصبهٔ «چوهان/سوکان» [، ] و «دوسا/توشا» [، ] ادغام شده و قصبهٔ «دوچو/توسو» [، ] را تشکیل دادند. (۵ قصبه) در سال ۱۹۳۹ میلادی، قصبهٔ «گونّه/گونّای» [، ] منحل شده، اراضی آن با بخشی از اراضی‌ قصبهٔ «دوچو/توسو» ادغام شده، و قصبهٔ «مونچون/بونسِن» [، ] تشکیل شد. در همان تاریخ، دو قصبهٔ «گوسان/کیزان» [، ] و «میونگهیو/مئیکو» [، ] ادغام شده و قصبهٔ «میونگ‌گو/مئیکی» [، ] را تشکیل دادند. (۴ قصبه) در اکتبر سال ۱۹۴۳ میلادی، قصبهٔ «دوچو/توسو» [، ] به شهرک ارتقاء یافته و نام آن به «چونّه/سِنّای» [، ] تغییر یافت. در همان تاریخ، با انحلال شهرستان تاریخی «دوگوون/توکوگِن» [، ] و تقسیم اراضی آن بین دو شهرستان «مونچون/بونسِن» و «وون‌سان/گِنزان» [، ]، ۴ قصبهٔ این شهرستان ضمیمهٔ «مونچون/بونسِن» شد. (۱ شهرک، ۷ قصبه) در دوران حاکمیت استعماری ژاپن بر کره پیش از سال ۱۹۴۵ میلادی، و پس از تغییرات فوق‌الذکر، شهرستان مونچون/بونسِن شامل ۱ شهرک و ۷ قصبه به شرح زیر بود: شهرک چونّه/سِنّای (، ، /) قصبهٔ اولّیم/اونرین (، ، /) قصبهٔ بوکسونگ/هوکوجو (، ، /) قصبهٔ پونگسانگ/هوجو (، ، /) قصبهٔ پونگها/هوکا (، ، /) قصبهٔ دوگوون/توکوگِن (، ، /) قصبهٔ مونچون/بونسِن (، ، /) قصبهٔ میونگ‌گو/مئیکی (، ، /) تحت حاکمیت کرهٔ شمالی پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. در سپتامبر ۱۹۴۶ میلادی، در تابعیت اداره مدنی شوروی، دولت کمیته خلق کره شمالی، اراضی شهرستان مونچون را (به همراه شهر وون‌سان و شهرستان آن‌بیون) از استان هامگیونگ جنوبی به استان گانگوون منتقل کرد. | ## بخش 2: مونچون | در همان تاریخ، با ادغام بخش‌هایی از شهرک «چونّه» و قصبه‌های «مونچون» و «میونگ‌گو»، مشتمل ۲۰ روستا، ادغام شده و قصبهٔ جدید «مونسونگ» را تشکیل دادند. در پی قطعی شدن مرز بین دو کره، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، در کره شمالی، «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن‌ها سپرده شد، و آن‌ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها تبدیل شدند. در همان تاریخ و در چهارچوب این پروسه، اراضی قصبهٔ «چونّه» و بیشتر اراضی قصبه‌های منحل شدهٔ «اولّیم» و «میونگ‌گو» از این شهرستان جدا شده، ادغام شده، و شهرستان چونّه را تشکیل دادند. در همان تاریخ و در چهارچوب این پروسه، دو قصبهٔ منحل شدهٔ «پونگ‌سانگ» و «پونگها» (به علاوهٔ یک روستا از قصبهٔ‌ «اولّیم»)، به علاوهٔ قصبهٔ منحل شده از شهرستان ایچون، قصبهٔ «اونگتان» ، ادغام شده و شهرستان بوپدونگ را تشکیل دادند. ۷۴ روستا (۳ از «قصبهٔ اولّیم»، ۱۶ از «قصبهٔ دوگوون»، ۲۲ از «قصبهٔ مونچون»، ۲۰ از «قصبهٔ مونسونگ»، ۱۳ از «قصبهٔ میونگ‌گو») ادغام شده و به ۱ شهرک، ۲ منطقهٔ کارگری، و ۲۴ روستای نهائی تبدیل شدند: شهرک: مونچون از ادغام روستاهای «جانگبِک» ، «جونگانگ» ، «گوانپونگ» ، «مون‌پیونگ» ، «هه‌بانگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونچون») مناطق کارگری: گائون از ادغام روستاهای «جیکدو» ، «گائون» ، «یونگ‌سانگ» ، و بخشی از روستای «هاکسون» (قصبه‌های منحل شدهٔ «اولّیم» و «مونسونگ») یاته از ادغام روستاهای «سوک‌گون» ، «سودال» ، «یاته» ، «یونگ‌سونگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونچون») روستاهای: اوکپیونگ از ادغام روستاهای «اوکپیونگ بالایی (اوکپیونگ‌سانگ)» و «اوکپیونگ پایینی (اوکپیونگ‌ها)» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونسونگ») بوبانگ از ادغام روستاهای «بوبانگ» و «جانگسون‌پو» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونسونگ») بوئون از ادغام روستاهای «بوئون» و «مونام» (قصبهٔ منحل شدهٔ «دوگوون») جانگنیم از ادغام روستاهای «جانگنیم» و «سامته» (قصبهٔ منحل شدهٔ «دوگوون») جوکسان از ادغام روستای «یونگ‌پیونگ» و بخشی از روستای «جوکسان» (قصبهٔ منحل شدهٔ «دوگوون») داپچون از ادغام روستاهای «اوئیل» ، «پالیلو» ، «پونگ‌مو» ، «داپچون» (قصبهٔ منحل شدهٔ «میونگ‌گو») دوکهونگ از ادغام روستاهای «شینهول» ، «میونگ‌شین» ، «میونگهونگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «میونگ‌گو») دوگوون از ادغام روستاهای «دوگوون»، «سام‌وول» ، «سونگها» (قصبهٔ منحل شدهٔ «دوگوون») ریونگتان از ادغام روستاهای «اوکجونگ» ، «سونگتان» ، «ریونگ‌پیونگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونچون») ریونگ‌جونگ از ادغام روستاهای «سوک‌گیو» ، «ریونگ‌جونگ»، «یونگ‌دانگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونسونگ») سامدونگ از ادغام روستاهای «چونگوگومی» ، «موئوشیل» ، «یوگومی» ، و بخشی از روستای «سوکجون» (قصبهٔ منحل شدهٔ «میونگ‌گو») سامهوا از ادغام روستاهای «مون‌یانگ» و «یونگجون» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونسونگ») سامیل از ادغام روستاهای «چوچون» و «سامیل» (قصبهٔ منحل شدهٔ «میونگ‌گو») سوکجون از ادغام روستاهای «یودانگ» ، «یونگسان» و بخشی از روستای «سوکجون» (قصبهٔ منحل شدهٔ «میونگ‌گو») سوکهیون از ادغام روستاهای «دوکهونگ» و «سوکهیون» (قصبهٔ منحل شدهٔ «دوگوون») سونگجوک از ادغام روستاهای «سونگجوک» و «وون‌بونگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونسونگ») شینان از ادغام روستاهای «اونسونگ» ، «شینان»، «هویهو» ، «یونگجین» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونچون») شین‌سوٰنگ از ادغام روستاهای «اوموک» ، «شینسونگ»، و بخشی از روستای «جوکسان» (قصبهٔ منحل شدهٔ «دوگوون») شین‌سُونگ از ادغام روستاهای «پوموک‌جونگ» ، «سانگ‌پیونگ» ، «سونگچی» ، «نونگجون» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونسونگ») گاپیونگ از ادغام روستاهای «گاپیونگ»، «یومجونگ» ، «یومدونگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونچون») گوئام از ادغام روستاهای «ساهولچون» ، «گوئام»، «هوانگسوک» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونچون») گیوسونگ از ادغام روستاهای «گوئوپ» و «گیوسونگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونسونگ») نامچانگ از ادغام روستاهای «دوچانگ» ، «سونگجه» ، «مونبونگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «مونسونگ») یونگسام از ادغام روستاهای «باکچون» و «یونگسام» (قصبهٔ منحل شدهٔ «دوگوون») در ژوئن سال ۱۹۵۸ میلادی، منطقهٔ کارگری «یاته» به «مون‌پیونگ» تغییر نام یافت در دسامبر سال ۱۹۶۱ میلادی، ۴ روستا از شهرستان مونچون جدا شده و ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند، شامل «بوئون» ، «جانگنیم» ، «دوگوون» ، «سوکهیون» (باقی مانده: ۱ شهرک، ۲ منطقهٔ کارگری، ۲۰ روستا) در اکتبر سال ۱۹۶۷ میلادی، روستای «اوکپیونگ» به منطقهٔ کارگری ارتقاء یافت. (۱ شهرک، ۳ منطقهٔ کارگری، ۱۹ روستا) انحلال شهرستان در ژوئیهٔ سال ۱۹۷۲ میلادی، شهرستان مونچون منحل شد، و اراضی تابعهٔ آن بین شهر وون‌سان و شهرستان چونّه تقسیم شد. ۵ روستای زیر، بدون تغییر، ضمیمهٔ شهرستان چونّه شدند: دوکهونگ سامهوا سوکجون سونگجوک شین‌سُونگ ۱۲ روستای زیر، بدون تغییر، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند: بوبانگ جوکسان داپچون ریونگتان ریونگ‌جونگ سامدونگ سامیل شینان شین‌سوٰنگ گیوسونگ نامچانگ یونگسام ۲ روستای زیر، با ارتقاء به منطقهٔ کارگری، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند: گاپیونگ (ارتقاء به منطقهٔ کارگری گوئام (ارتقاء به منطقهٔ کارگری ۳ منطقهٔ کارگری زیر، بدون تغییر، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند: اوکپیونگ گائون مون‌پیونگ و شهرک «مونچون» نیز، با تقسیم به دو منطقهٔ کارگری، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شد، «منطقهٔ کارگری سونگمون» و «منطقهٔ کارگری مونچون» نتیجهٔ تغییرات فوق‌الذکر، ضمیمه شدن ۱۲ روستا و ۷ منطقهٔ کارگری به شهر وون‌سان بود. در ماه مه ۱۹۷۴ میلادی، دو عدد از روستاهای سابقا در تابعیتِ مونچون، از شهرستان چونّه جدا شده و ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند، شامل «دوکهونگ» و «سوکجون». در همان تاریخ، ۷ منطقهٔ کارگری فوق‌الذکر، به «ناحیه» در تابعیت وون‌سان ارتقاء یافتند؛ اوکپیونگ ، سونگمون ، گاپیونگ ، گائون ، گوئام ، مون‌پیونگ ، مونچون . (در کل، ۱۴ روستا و ۷ ناحیه) تاسیس مجدد شهرستان در ژوئن سال ۱۹۷۶ میلادی، مجدداً شهرستان مونچون در تابعیت استان گانگوون تأسیس شد. | ## بخش 3: مونچون | در طول این پروسه، از شهر وون‌سان ۷ ناحیهٔ فوق‌الذکر و ۱۱ روستا (از ۱۴ روستا)، به علاوهٔ ۳ روستای باقی‌مانده در شهرستان چونّه ادغام شده و شهرستان مونچون را تشکیل دادند. ۲ ناحیهٔ «سونگمون» و «مونچون» ادغام شده و «شهرک مونچون»، مرکز این شهرستان، را تشکیل دادند. ۵ ناحیهٔ دیگر، یعنی «اوکپیونگ»، «گاپیونگ»، «گائون»، «گوئام»، و «مون‌پیونگ»، به سطح «منطقهٔ کارگری» برگشته و به مونچون پیوستند. ۱۱ روستا، شامل «بوبانگ»، «داپچون»، «دوکهونگ»، «ریونگتان»، «ریونگ‌جونگ»، «سامدونگ»، «سامیل»، «سوکجون»، «شینان»، «گیوسونگ»، و «نامچانگ» از شهر وون‌سان ضمیمهٔ این شهرستان جدیدالتاسیس شدند. از روستاهای سابقاً متعلق به مونچون، سه روستای «جوکسان»، «شین‌سوٰنگ»، و «یونگسام» در تابعیت شهر وون‌سان باقی ماندند. از شهرستان چونّه نیز، سه روستای «سامهوا»، «سونگجوک»، و «شین‌سُونگ» ضمیمهٔ این شهرستان جدیدالتاسیس شدند. (مجموعا ۱ شهرک، ۵ منطقهٔ کارگری، ۱۴ روستا) در ژوئن سال ۱۹۸۴ میلادی، منطقهٔ کارگری «گائون» به «روستا» تقلیل درجه یافت. (مجموعا ۱ شهرک، ۴ منطقهٔ کارگری، ۱۵ روستا) ارتقاء به شهر در ماه مه سال ۱۹۹۱ میلادی، «شهرستان مونچون» به «شهر» ارتقاء یافت. در طول این پروسه، «شهرک مونچون»، مرکز اداری شهرستان، منحل شده و به ۷ ناحیهٔ تابعِ شهر تقسیم شد. اینها شامل: اونجونگ جانگبِک سامو سونگمون گوان‌پونگ مونچون هه‌ئان در طول این پروسه، منطقهٔ کارگری «مون‌پیونگ»، منحل شده و به ۲ ناحیه تقسیم شد، شامل: گانگچول ، مون‌پیونگ بخش‌هایی از اراضی شهرک منحل شدهٔ «مونچون» و منطقهٔ کارگریِ منحل شدهٔ «مون‌پیونگ» نیز ادغام شده و ناحیهٔ دیگری به نام «هه‌بانگسان» را تشکیل دادند. در طول این پروسه، منطقهٔ کارگری «گوئام»، منحل شده و به دو ناحیه تقسیم شد، شامل: گوئام ، هوانگسوک . | ## جمع‌بندی | دو منطقهٔ کارگری «اوکپیونگ» و «گاپیونگ» به ناحیه ارتقاء یافتند: اوکپیونگ ، گاپیونگ در طول این پروسه، روستای «شینان» نیز منحل شده و به دو ناحیه تقسیم شد، شامل: «بوکهانگ» ، «شینان» .