موضوع مقاله: شهرستان چونه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهرستان چونه | مقدمه: شهرستان چونه (به کره‌ای: 천내군) یک شهرستان در شرق کره شمالی (شرق شبه‌جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. | ## بخش 1: شهرستان چونه | تقسیمات اداری شهرستان چونّه به ۱ شهرک، ۳ منطقهٔ کارگری، و ۱۵ روستای تابعه تقسیم شده است. ‌ شهرک‌ها چونّه (، ) مناطق کارگری ریونگدام (، ) شین‌سان (، ) هوارا (، ) روستاها اینهونگ (، ) پونگجون (، ) جانگ‌پونگ (، ) دانگچی (، ) دونگهونگ (، ) روستاها (ادامه) ده‌یانگ (، ) روئون (، ) ریونگنو (، ) سونگجون (، ) شینام (، ) شینهونگ (، ) گوپو (، ) گومسونگ (، ) هوئبوک (، ) یومجون (، ) تاریخ تا پیش از تأسیس این شهرستان: تا پیش از سال ۱۹۴۶ میلادی، اراضی این شهرستان در شهرستان مونچون، استان قدیمی هامگیونگ جنوبی قرار داشت. در اکتبر ۱۹۴۲ میلادی، «قصبهٔ دوچو» به شهرک ارتقاء یافت و نام آن به «چونّه» تغییر کرد. در دوران حاکمیت استعماری ژاپن بر کره پیش از سال ۱۹۴۵ میلادی، و پس از تغییر فوق‌الذکر، شهرستان مونچون/بونسِن شامل ۱ شهرک و ۷ قصبه به شرح زیر بود: شهرک چونّه/سِنّای (، ، /) قصبهٔ اولّیم/اونرین (، ، /) قصبهٔ بوکسونگ/هوکوجو (، ، /) قصبهٔ پونگسانگ/هوجو (، ، /) قصبهٔ پونگها/هوکا (، ، /) قصبهٔ دوگوون/توکوگِن (، ، /) قصبهٔ مونچون/بونسِن (، ، /) قصبهٔ میونگ‌گو/مئیکی (، ، /) پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. در سپتامبر ۱۹۴۶ میلادی، در تابعیت اداره مدنی شوروی، دولت کمیته خلق کره شمالی، اراضی شهرستان مونچون را (به همراه شهر وون‌سان و شهرستان آن‌بیون) از استان هامگیونگ جنوبی به استان گانگوون منتقل کرد. | ## بخش 2: شهرستان چونه | در همان تاریخ، با ادغام بخش‌هایی از شهرک «چونّه» و قصبه‌های «مونچون» و «میونگ‌گو»، مشتمل ۲۰ روستا، ادغام شده و قصبهٔ جدید «مونسونگ» را تشکیل دادند. در پی قطعی شدن مرز بین دو کره، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، در کره شمالی، «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن‌ها سپرده شد، و آن‌ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها تبدیل شدند. در همان تاریخ و در چهارچوب این پروسه، اراضی قصبهٔ «چونّه» و بیشتر اراضی قصبه‌های منحل شدهٔ «اولّیم» و «میونگ‌گو» ادغام شده و شهرستان چونّه را تشکیل دادند. ۵۳ روستا (۲۰ از «قصبهٔ چونّه»، ۱۳ از «قصبهٔ اولّیم»، ۲۰ از «قصبهٔ میونگ‌گو») ادغام شده و به ۱ شهرک، ۱ منطقهٔ کارگری، و ۱۸ روستای نهائی تبدیل شدند: شهرک: چونّه از ادغام روستاهای «چونّه ۱ام» ، «چونّه ۲ام» ، «چونّه ۳ام» ، و بخشی از «یونگ‌دانگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «چونّه») منطقهٔ کارگری: هوارا از ادغام روستاهای «مولبانگ‌دوک» و «هوارا» (قصبهٔ منحل شدهٔ «چونّه») روستاهای: اینهونگ از ادغام روستاهای «اینهونگ»، «گاموکجونگ» ، «گومدوک» (قصبهٔ منحل شدهٔ «اولّیم») پونگجون از ادغام روستاهای «پونگجون»، «چوکسان» ، «گویپو» (قصبهٔ منحل شدهٔ «میونگ‌گو») جانگ‌پونگ از ادغام روستاهای «جانگهونگ» و «شینپونگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «چونّه») دانگچی از ادغام روستاهای «دانگچی»، «سومهو» ، «سونگ‌دونگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «میونگ‌گو») دونگهونگ از ادغام روستاهای «دونگهونگ»، «یونگ‌پیونگ» ، و بخشی از «هاکسون» (قصبهٔ منحل شدهٔ «اولّیم») روئون از ادغام روستاهای «نونگام» ، «روئون »، و بخشی از «جه‌وی» (قصبهٔ منحل شدهٔ «چونّه») ریونگدام از ادغام روستاهای «جونگدوک» ، «مون‌وانگ» ، «ریونگدام» (قصبهٔ منحل شدهٔ «چونّه») ریونگنو از ادغام روستاهای «جه‌ئین» ، «ریونگنو »، و بخشی از «یونگسان» (قصبهٔ منحل شدهٔ «چونّه») سوچی از ادغام روستاهای «سوچی»، «گوانسا» ، «نه‌یانگ» ، و بخشی از «گوبوئان» (قصبه‌های منحل شدهٔ «چونّه» و «میونگ‌گو») سونگجون از ادغام روستاهای «شین‌چانگ» ، «گوریونگ» (قصبهٔ منحل شدهٔ «اولّیم») شینام از ادغام روستاهای «جانگام» و «سامشین» (قصبهٔ منحل شدهٔ «میونگ‌گو») شین‌سان از ادغام روستاهای «اوئون» و «شین‌سان» (قصبهٔ منحل شدهٔ «اولّیم») شینهونگ از ادغام روستاهای «چونّه ۴ام» ، «شینپو» ، «هاکپو» (قصبهٔ منحل شدهٔ «چونّه») گوپو از ادغام روستاهای «دانگبوک» ، «سانگ‌پیونگ» ، «گوپو»، و بخشی از «یونگ‌دانگ» (قصبه‌های منحل شدهٔ «چونّه» و «میونگ‌گو») گودوک از ادغام روستاهای «دوکپیونگ» و «گودوک» (قصبهٔ منحل شدهٔ «اولّیم») گومسونگ از ادغام روستاهای «دوکهو» ، «گومسونگ» ، «نونسان» (قصبهٔ منحل شدهٔ «میونگ‌گو») هوئبوک (قصبهٔ منحل شدهٔ «اولّیم») یومجون از ادغام روستاهای «سامپو» ، «هانگ‌گیوپان» ، «یومجون» (قصبهٔ منحل شدهٔ «میونگ‌گو») در سال ۱۹۵۳، روستای «گودوک» منحل شده و ضمیمهٔ «هوبوک» شد. | ## بخش 3: شهرستان چونه | (۱ شهرک، ۱ منطقهٔ کارگری، و ۱۷ روستا) در سال ۱۹۶۱،‌ روستای «شین‌سان» به منطقهٔ کارگری ارتقاء یافت. (۱ شهرک، ۲ منطقهٔ کارگری، و ۱۶ روستا) در ژوئیهٔ سال ۱۹۷۲، با انحلال شهرستان مونچون، ۵ روستا از این شهرستان، به شهرستان چونّه ضمیمه شدند، شامل: (۱ شهرک، ۲ منطقهٔ کارگری، و ۲۱ روستا) دوکهونگ سامهوا سوکجون سونگجوک شین‌سونگ در نوامبر سال ۱۹۷۲، روستای «ریونگدام» به منطقهٔ کارگری ارتقاء یافت. (۱ شهرک، ۳ منطقهٔ کارگری، و ۲۰ روستا) در ماه مه ۱۹۷۴ میلادی، همزمان با انحلال شهرستان سودونگ و ادغام آن در شهرستان گوون (در استان هامگیونگ جنوبی)، ۴ روستا از شهرستان گوون به شهرستان چونّه پیوستند، شامل: پونگنام جونتان سونگهونگ وون‌بونگ در همان زمان، دو روستا از شهرستان چونّه جدا شده و به شهر وون‌سان پیوستند، شامل «دوکهونگ» و «سوکجون». | ## جمع‌بندی | (۱ شهرک، ۳ منطقهٔ کارگری، و ۲۲ روستا) در ژوئن ۱۹۷۶، با تأسیس مجدد شهرستان مونچون، سه روستای باقی مانده نیز («سامهوا»، «سونگجوک»، «شین‌سونگ») از چونّه جدا شده و به این شهرستان برگردانده شدند.(۱ شهرک، ۳ منطقهٔ کارگری، و ۱۹ روستا) در اوت ۱۹۸۱ میلادی، چهار روستای «پونگنام»، «جونتان»، «سونگهونگ»، «وون‌بونگ»، به شهرستان گوون، استان هامگیونگ جنوبی برگردانده شدند.(۱ شهرک، ۳ منطقهٔ کارگری، و ۱۵ روستا) در نوامبر سال ۱۹۹۱، روستای «سوچی» به «ده‌یانگ» تغییر کرد.