موضوع مقاله: فهرست میراث جهانی در اتریش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست میراث جهانی در اتریش | مقدمه: میراث جهانی در اتریش شامل ۱۰ اثر از مکان‌های تاریخی فرهنگی و طبیعی در اتریش می‌باشد. | ## بخش 1: فهرست میراث جهانی در اتریش | سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. اتریش این پیمان‌نامه را در تاریخ ۱۸ مه ۱۹۹۲ پذیرفت و مکان‌های تاریخی سرزمین اتریش را برای ورود به این فهرست واجد شرایط دانست. مکان‌های اتریش برای اولین بار در بیستمین نشست کمیته میراث جهانی، که در مریدا، مکزیک در سال ۱۹۹۶ برگزار شد ثبت شدند. در آن جلسه، دو مکان مرکز تاریخی سالزبورگ، و کاخ و باغ‌های شون‌برون به عنوان نخستین آثار این کشور ثبت رسیدند. از سال ۲۰۲۱، اتریش دارای ۱۲ مکان ثبت شده و ۱۰ میراث دیگر در فهرست آزمایشی آن است. در سال ۲۰۱۷، سایت مرکز تاریخی وین به دلیل ساخت ساختمان‌های مرتفع جدید برنامه‌ریزی شده در فهرست میراث جهانی در معرض خطر ثبت شد. این شهر در حدود ۱۳۰ کیلومتر مربع در دره رودخانه مور، در دامنه کوه‌های آلپ گسترش یافته‌است. مرکز تاریخی در سال ۱۹۹۹ تحت معیارهای (ii) و (iv) در فهرست میراث جهانی ثبت شده‌است. مرکز تاریخی گراتس و دژ اگنبرگ ترکیبی هماهنگ از سبک‌های معماری و جنبش‌های هنری هستند که از قرون وسطی تا قرن هجدهم در بسیاری از مناطق همسایه اروپای مرکزی و مدیترانه جانشین یکدیگر شده‌اند. آن‌ها مجموعه‌ای متنوع و بسیار جامع از نمونه‌های معماری، تزئینی و منظره‌ای از این تبادلات تأثیر را در خود جای می‌دهند. گزارش‌های وضعیت حفاظت که بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ به کمیته میراث جهانی ارائه شد مسائل مربوط به فشارهای توسعه شهری و چارچوب‌های مدیریتی ناقص را نمایان ساخت. پس از اعزام یک مأموریت مشترک تخصصی یونسکو/ایکوموس به این ملک در اکتبر ۲۰۰۶، دولت عضو از توصیه‌های این مأموریت پیروی کرد و یک طرح مدیریتی و یک طرح جامع برای اموال میراث جهانی و همچنین جزئیات بیشتر در مورد پروژه‌های توسعه پیشنهادی و در حال انجام ارائه کرد. در سال ۲۰۱۰، مرزهای سایت میراث جهانی گسترش یافت و شامل قلعه اگنبرگ و محور تاریخی است که مرکز شهر را به قلعه متصل می‌کند. مرکز تاریخی شهر سالزبورگ در سال ۱۹۹۶ تحت معیارهای (ii), (iv) و (vi) در فهرست میراث جهانی ثبت شد. سالزبورگ توانسته‌است بافت شهری فوق‌العاده غنی را حفظ کند، که در طول دوره قرون وسطی تا قرن ۱۹ توسعه یافته‌است. گزارش‌های وضعیت حفاظتی که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۱ به کمیته میراث جهانی ارائه شده‌است، مسائل جاری را در مورد چارچوب قانونی و مدیریتی، به ویژه در مورد ساخت و ساز توسعه جدید به گونه‌ای که ارزش جهانی برجسته سایت حفظ شود و مقیاس شهری موجود حفظ شود را مطرح کرد. الگوهای تاریخی سال ۲۰۲۱، کمیته میراث جهانی تعدادی از پروژه‌های گسترش شهر را بررسی کرد که برخی از آنها قبل از توافق بر سر طرح‌هایشان تکمیل شدند. | ## بخش 2: فهرست میراث جهانی در اتریش | به گفته مدیر سایت، برخی از چالش‌های پیش روی این سایت شامل فشارهای توسعه شهری، گردشگری انبوه، ترافیک، زیرساخت‌ها، چارچوب قانونی طولانی مدت (تدوین شده در سال ۱۹۶۷) و بازنگری در برنامه مدیریت است. از سوی دیگر، این شهر میراث فرهنگی خود را منبع فرصت‌هایی مانند سنت جشنواره و رویدادهای فرهنگی خود می‌بیند. # نگاره نام موقعیت سال ش ثبتمعیارها شرح م ۱ 250px مرکز تاریخی سالزبورگ زالتسبورگ ۱۹۹۶ ۷۸۴ii, iv, viسالزبورگ نقش مهمی در تبادل بین فرهنگ ایتالیایی و آلمانی ایفا کرد که در نتیجه شکوفایی این دو فرهنگ و تبادل طولانی مدت بین آنها انجام شد که به ویژه در معماری باروک قابل مشاهده است. سالزبورگ نمونه بارز یک دولت-شهر کلیسایی اروپایی است که در نتیجه بسیاری از ساختمان‌های مهم، چه سکولار و چه مذهبی، از معماری گوتیک تا قرن بیستم در آن ساخته شده‌است. این شهر همچنین به دلیل ارتباط با هنر، به ویژه با آهنگساز ولفگانگ آمادئوس موتسارت، به خوبی شناخته شده‌است. ۲ 250px کاخ شون‌برون وین ۱۹۹۶ ۷۸۶i, iv شون‌برون از قرن ۱۸ تا ۱۹۱۸ محل اقامت دودمان هابسبورگ بود. این باغ توسط معماران یوهان برنهارد فیشر فن ارلاخ و نیکولاس پاکاسی طراحی شده‌است و محل قدیمی‌ترین باغ‌وحش جهان است. این منطقه همچنین به دلیل رشته‌کوه‌ها و غارهایش معروف است که طولانی‌ترین آنها به طول می‌رسد. ۴ 250px سمرینگ گلوگنیتس، سومرینگ، اتریش ۱۹۹۸ ۷۸۵ii, iv راه‌آهن سمرینگ بین سال‌های ۱۸۴۸ و ۱۸۵۴ ساخته شد و ۴۱ کیلومتر از کوه‌های ناهموار را پوشش می‌دهد. ۵ 250px مرکز تاریخی گراتس و قلعه اگنبرگ گراتس ۱۹۹۹ ۹۳۱ii, ivشاخه‌ای از خانواده هابسبورگ قرن‌ها در گراتس زندگی می‌کردند. هابسبورگ‌ها و دیگر اشراف محلی، گراتس را در طول قرن‌ها زیبا و گسترش دادند و به شهری با ساختمان‌های بزرگ به سبک‌های مختلف منتهی شدند. ۶ 250px چشم‌انداز فرهنگی واخائو نیدراسترایش ۲۰۰۰ ۹۷۰ ii, ivواخائو دره‌ای به طول ۴۰ کیلومتر در امتداد رودخانه دانوب بین ملک و کرمس آن در دوناو است. این دره در دوران ماقبل تاریخ سکونت داشته و از آن زمان به بعد منطقه‌ای مهم بوده‌است. ۷ 250px فرتو بورگن‌لاند ۲۰۰۱ ۷۷۲ vناحیه دریاچه فرتو به مدت هشت هزار سال توسط مردمان مختلف مسکونی بوده‌است. ۸ 250px مرکز تاریخی وین وین ۲۰۰۱ ۱۰۳۳ii, iv, viوین، پایتخت پادشاهی هابسبورگ، مدتهاست که به عنوان پایتخت موسیقی اروپا شناخته شده‌است. مرکز تاریخی شهر غنی از مجموعه‌های معماری به سبک‌های مختلف، از جمله قلعه‌ها و باغ‌های باروک، و همچنین رینگ‌اشتراسه در اواخر قرن نوزدهم است. در سال ۲۰۱۷، این مکان به دلیل ساخت ساختمان‌های مرتفع جدید برنامه‌ریزی شده در فهرست میراث جهانی در معرض خطر ثبت شد. | ## بخش 3: فهرست میراث جهانی در اتریش | ۹ 250px آبسراهای پیش از تاریخ پیرامون آلپ آترزی ام آترزی، کویچاخ امسی، موندسی و سیوالشن ام آترزی ۲۰۱۱ ۱۳۶۳ iv, vاین سایت شامل بقایای سکونتگاه‌های پیش از تاریخ انباشته‌ای در داخل و اطراف آلپ است که از حدود ۵۰۰۰ تا ۵۰۰ پیش از میلاد در حاشیه دریاچه‌ها، رودخانه‌ها یا تالاب‌ها ساخته شده‌اند و حاوی انبوهی از اطلاعات در مورد زندگی و تجارت در فرهنگ‌های کشاورزی نوسنگی و عصر برنز در اروپای آلپی هستند. این مجموعه به‌طور مشترک بین فرانسه، آلمان، ایتالیا، اسلوونی و سوئیس به ثبت رسیده‌است. پنج جنگل در اتریش در سال ۲۰۱۷، یک جنگل در دورنشتاین و چهار جنگل در کالکالپن در این کشور ثبت شدند. موقعیت جغرافیایی فهرست آزمایشی علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. صومعه نسخ خطی ارزشمند قرون وسطایی و مجموعه‌ای از گنجینه‌های هنری را در خود جای داده‌است.۲ Damülser Mittagspitze, 2,095m|250px برگنزروالد فورآرلبرگ ۱۹۹۴ ۲۷iv, v این منطقه تا حد زیادی ساختار کشاورزی سنتی خود را حفظ کرده‌است، از جمله انواع خاصی از ساختمان‌های مزرعه‌داری، با روستاهایی که قدمت آن‌ها به قرن ۱۸ و ۱۹ می‌رسد. بخش‌های قرون وسطایی این مجموعه حفظ شده و هنوز هم برای اهداف اصلی استفاده می‌شود، در حالی که سازه‌های بعدی به سبک باروک ساخته شد.۶ Steyr|250px معدن ارزبرگ و شهر قدیمی اشتایر اوبراسترایش ۲۰۰۲ ۲۰i, ii, iii, ivمنطقه ارزبرگ، بین شهرهای لئوبن و هایفلاو در اشتایر، محل ذخایر بزرگ سنگ آهن است. استخراج معادن روباز دامنه‌های کوه را دگرگون کرده‌است، در حالی که این منطقه دارای چندین تأسیسات مرتبط با گدازگری آهن و فعالیت‌های تجاری است. شهر قدیمی اشتایر یکی از مهم‌ترین شهرک‌های صنعتی تاریخی در اتریش است که در محل تلاقی دو رودخانه قرار دارد که هم صنعت آهن را رونق می‌داد و هم مسیرهای حمل و نقل را فراهم می‌کرد.۷ Innsbruck|250px چشم‌انداز فرهنگی اینسبروک نوردکت و کاروندل تیرول ۲۰۰۲۱۹i, ii, iii, ivشهر اینسبروک در محل اتصال چندین مسیر تجاری مهم تأسیس شد و از اواخر قرون وسطی به عنوان محل سکونت دوک‌ها، پادشاهان و امپراتوران عمل می‌کرد. برخی از مکان‌های دیدنی مهم عبارتند از گلدنس داچل و کلیسا که ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم را در خود جای داده‌است. این شهر بلافاصله در زیر کوه‌های نوردکت، بخشی از رشته کوه کاروندل واقع شده‌است که به دلیل مراتع آلپی یک مقصد گردشگری و به عنوان مهم‌ترین آنهاست.۸ Grossglockner|250px های تاورن کارنتیا، زالتسبورگ، تیرول ۲۰۰۳ ۱۶۴۵vii, viii, ix, xاین پارک ملی زیستگاه گونه‌های گیاهی و جانوری آلپ است، در حالی که شاهد فرآیندهای ژئومورفولوژیکی شکل‌دهی به کوه‌ها است. گذرگاه‌های کوهستانی در این منطقه از هزاره دوم قبل از میلاد مهم بوده‌اند، در حالی که جاده کوهستانی گروسگلاکنر، که در دهه ۱۹۳۰ ساخته شد، یک دستاورد مهم و پیشگام است.۹ Hall in Tyrol|250px ضرابخانه هال این تیرول تیرول ۲۰۱۳ ۵۸۰۱i, ii, ivنام شهر هال اولین بار در قرن سیزدهم ذکر شده‌است. زمانی که آرشیدوک زیگموند تیرول در سال ۱۴۷۷ ضرابخانه تیرولی را از مرانو به هال انتقال داد این شهر به شهرت رسید. ضرابخانه سکه‌های نقره‌ای باکیفیت به نام تالر تولید کرد و همچنین چندین نوآوری فنی مانند ضرب سکه‌های غلتکی را معرفی کرد که جایگزین ضرب سکه شد. مرکز تاریخی شهر به سبک گوتیک پسین، که تا حد زیادی دست نخورده باقی مانده‌است، نمونه ای از شهرسازی و توسعه شهری قرون وسطی است.۱۰ Grossglockner road|250px جاده کوهستانی گروسگلاکنر کارنتیا، سالزبورگ ۲۰۱۶ ۶۰۷۴i, ii, iv این جاده در دهه ۱۹۳۰ پس از محبوبیت گردشگری در منطقه آلپ بالا در یک منظره کوهستانی بکر ساخته شد تا برای عموم مردم قابل دسترسی باشد. | ## جمع‌بندی | این جاده توسعه فنی ساخت جاده‌های کوهستانی مرتفع و مدیریت مکان‌های گردشگری در اوایل قرن بیستم را به نمایش می‌گذارد.