موضوع مقاله: پایگاه فضایی وستوچنی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پایگاه فضایی وستوچنی | مقدمه: پایگاه فضایی وستوچنی یکی از مراکز پرتاب فضایی روسیه در استان آمور است که بر فراز مدار ۵۱ درجه شمالی در خاور دور روسیه واقع شده است. | ## بخش 1: پایگاه فضایی وستوچنی | این مرکز برای کمک به کاهش وابستگی روسیه به پایگاه فضایی بایکونور (که در زمینی واقع شده که دولت روسیه از قزاقستان اجاره کرده) ساخته شده است. این مرکز پرتاب غیرنظامی توسط روسکوسموس، شرکت دولتی مسئول پروازهای فضایی، اداره می‌شود. پایگاه فضایی وستوچنی، یکی از مدرن‌ترین مراکز پرتاب روسیه، در شرق دور این کشور واقع شده و نمادی از تلاش مسکو برای استقلال در برنامه‌های فضایی است. این پایگاه که برای کاهش وابستگی به پایگاه بایکونور در قزاقستان ساخته شد، نقش کلیدی در پرتاب ماهواره‌ها و مأموریت‌های علمی ایفا می‌کند. از زمان افتتاح در سال ۲۰۱۶، وستوچنی شاهد پرتاب‌های متعددی بوده و به توسعه اقتصادی منطقه کمک کرده است.این پایگاه یک مرکز پرتاب فوق مدرن فضایی روسی است که برای ارسال ماهواره‌ها و فضاپیماها به مدار زمین طراحی شده است. این پایگاه، که در منطقه آمور واقع شده، عمدتاً برای پرتاب‌های غیرنظامی و تجاری استفاده می‌شود و توسط شرکت دولتی روسکاسموس اداره می‌گردد. وستوچنی با تمرکز بر موشک‌های سایوز و آنگارا، امکان پرتاب به مدارهای قطبی و ژئوسنکرونوس را فراهم می‌کند و به روسیه کمک می‌کند تا وابستگی خود به پایگاه‌های خارجی را کاهش دهد. پایگاه وستوچنی شامل چندین سکوی پرتاب، ساختمان‌های مونتاژ و مراکز کنترل است و مساحتی بیش از ۷۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد. | ## بخش 2: پایگاه فضایی وستوچنی | وستوچنی نه تنها ابزاری برای مأموریت‌های فضایی است، بلکه به توسعه اقتصادی شرق دور روسیه کمک می‌کند و هزاران شغل ایجاد کرده است. همچنین در ۷ دی ۱۴۰۴، سه ماهواره ایران با استفاده از ماهواره‌بر روسی سایوز در این پایگاه به فضا پرتاب شد. اهداف هدف از احداث این پایگاه فضایی آن است که روسیه بتواند بیشتر مأموریت‌های فضایی خود را از خاک خود انجام دهد و وابستگی‌اش به پایگاه فضایی بایکونور را که از دولت قزاقستان اجاره شده است کاهش دهد. بایکونور پایگاه پرتابی است که روسیه آن را اداره می‌کند و به‌طور سنتی توانایی پرتاب مأموریت‌های سرنشین‌دار به ایستگاه فضایی بین‌المللی یا به مدارهایی با میل مداری کمتر و مدار زمین‌ایستا را دارد. دولت روسیه برای استفاده از این پایگاه سالانه ۱۱۵ میلیون دلار اجاره به قزاقستان پرداخت می‌کند. ماهواره‌هایی که به مدارهای با میل مداری بالا فرستاده می‌شوند می‌توانند از پایگاه فضایی پلستسک در شمال‌غربی روسیه پرتاب شوند. بر اساس برنامه‌های روسکاسموس تا سال ۲۰۱۱، قرار بود تا سال ۲۰۲۰ حدود ۴۵٪ از پرتاب‌های فضایی روسیه به پایگاه وستوچنی منتقل شود، در حالی که سهم بایکونور از ۶۵٪ به ۱۱٪ کاهش یابد و پایگاه پلستسک ۴۴٪ از پرتاب‌ها را به خود اختصاص دهد. در سال ۲۰۱۲، سهم پرتاب‌های فضایی انجام‌شده از خاک روسیه ۲۵٪ بود و پیش‌بینی می‌شد این میزان تا سال ۲۰۳۰ به ۹۰٪ افزایش یابد. | ## بخش 3: پایگاه فضایی وستوچنی | جنبه اقتصادی توسعهٔ پایگاه فضایی وستوچنی انتظار می‌رود تأثیر مثبتی بر اقتصاد منطقهٔ نسبتاً کم‌توسعه‌یافتهٔ خاور دور روسیه داشته باشد. دولت روسیه سیاستی راهبردی برای جذب شرکت‌های فناوری پیشرفته به این منطقه در پیش گرفته است و پیش‌بینی می‌شود که پس از تکمیل پایگاه جدید، چندین شرکت فعال در حوزهٔ پروازهای سرنشین‌دار فضایی، فعالیت‌های خود را به این منطقه منتقل کنند. همچنین انتظار می‌رود توسعهٔ این پایگاه جدید به‌طور چشمگیری موجب افزایش اشتغال در شهرهای تسیولکوفسکی، شیمانوفسک، سووبودنی و دیگر مناطق اطراف شود. علاوه بر سکوهای پرتاب و تأسیسات پردازش، یک فرودگاه و یک شهر ماهواره‌ای نیز ساخته خواهد شد. شهر جدید دارای زیرساخت‌های کامل پشتیبانی، از جمله مدارس، مهدکودک‌ها و درمانگاه‌ها خواهد بود. دیمیتری پشنیچنیکوف، معمار این پروژه، اعلام کرده است که این شهر قرار است به «شهری علمی و گردشگری فضایی، منحصربه‌فرد از نوع خود، با طراحی خاص و چشم‌اندازی زیبا» تبدیل شود. بر اساس اعلام دادستان‌های روسیه، دست‌کم ۱۶۵ میلیون دلار آمریکا در جریان ساخت این پایگاه اختلاس شده است (منتقدان معتقدند این ارقام به‌طور قابل توجهی کمتر از میزان واقعی اعلام شده‌اند). در سال ۲۰۱۵، ۳۵۰ کارگر به دلیل تأخیرهای طولانی در پرداخت دستمزدها، پیام‌های اعتراضی بزرگی را بر دیوار خوابگاه‌های خود نقاشی کردند و از رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین درخواست کمک نمودند. | ## جمع‌بندی | تا ژوئیهٔ ۲۰۱۶، هزینهٔ این پایگاه فضایی به ۷٫۵ میلیارد دلار آمریکا رسید و هزینه‌ها هر سال افزایش یافت (برای نمونه، در سال ۲۰۱۶ مبلغ اضافی ۱۰۵ میلیون دلار درخواست شد).