aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: دورنیه دو ۳۳۵ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دورنیه دو ۳۳۵ | مقدمه: دورنیه دو ۳۳۵ فایل (پیکان) (آلمانی: Dornier Do 335 Pfeil) یک جنگنده سنگین تک‌باله دو موتوره با چینش کشنده-هل‌دهنده ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود که اواخر جنگ جهانی دوم طراحی و به شکل محدودی در لوفت‌وافه خدمت کرد. | ## بخش 1: دورنیه دو ۳۳۵ | طراحی و توسعه شرکت دورنیه بر مبنای تجربیات پیشین خود در زمینه هواگردهای دارای رانش خط مرکز مخصوصاً در ساخت قایق پرنده، اواسط دهه ۱۹۳۰ کار بر روی یک جنگنده پر سرعت با دو موتور مرکزی را آغاز کرد. در چنین پیکربندی موتورها خط رانش یکسانی داشتند و یک موتور در حالت کشش و دیگری در حالت هل‌دادن بود. نخست این که سطح پیشین، همانند هواگردهای تک‌موتوره، کم بود و بال‌ها خالی از سازه اضافه می‌ماند. بدین منظور، گروهی به رهبری اولریش هوتر هواگرد گوپینگن گو ۹ را به عنوان بستر آزمایش مفهوم طراحی کرد. این هواگرد یک موتور هیرت هااِم ۶۰اِر با توان ۸۰ اسب بخار داشت که در گرانی‌گاه زیر بال‌شانه‌ای بود. محور محرک از درون یک دم‌سازه نازک و طولانی پشت بال‌ها به یک پیشران چوبی چهار تیغه در دُم صلیبی‌شکل می‌رفت. | ## بخش 2: دورنیه دو ۳۳۵ | گو ۹ نخستین بار سال ۱۹۴۰ به پرواز درآمد و نشان داد کاربرد پیشران فشاری از پشت کارآمد و امن است. با این وجود، دفتر فنی وزارت هوانوردی رایش در این زمان از دورنیه خواست کار بر روی جنگنده را رها و بر تولید بمب‌افکن و قایق پرنده تمرکز کند. در نهایت سال ۱۹۴۲ دفتر فنی تقاضایی برای یک هواگرد پر سرعت غیر مسلح برای رخنه در اراضی دشمن، مطرح ساخت. در رقابت با شرکت‌های آرادو و یونکرس، پس از ارزیابی قرارداد توسعه با دورنیه امضا و عنوان دو ۳۳۵ بر طرح آن نهاده شد. در ادامه وزارت هوانوردی با صدور فرمانی جدید خواهان باز طراحی دو ۳۳۵ به عنوان یک هواگرد چندمنظوره در نقش جنگنده روزانه، جنگنده شبانه، جنگنده-بمب‌افکن، جنگنده سنگین و هواگرد شناسایی شد که ساخت پیش‌نمونه به تأخیر انداخت. موتور دیگری پشت بدنه قرار داشت که یک پیشران سه‌تیغه در پشت دُم صلیبی‌شکل را به چرخش درمی‌آورد. | ## بخش 3: دورنیه دو ۳۳۵ | ارابه فرود شامل سه چرخ بود که بخش اصلی آن به طرف داخل درون بال‌ها و چرخ دماغه پس از چرخش ۹۰ درجه‌ای به پشت زیر اتاقک خلبان جمع می‌شد. یکی از خلبانان دورنیه روز ۲۶ اکتبر سال ۱۹۴۳ پیش‌نمونه نخست (دو ۳۳۵ فاو-۱) را در اوبرپفافنهوفن به پرواز درآورد. پس از کارآزمایی‌های شرکت، هواگرد برای کارآزمایی‌های گسترده رسمی به مرکز رشلین منتقل شد. بیشتر خلبان از سرعت، شتاب، شعاع چرخش و هدایت‌پذیری عمومی آن رضایت بالایی داشتند. | ## جمع‌بندی | بدین شکل فرایند توسعه به خوبی پیش رفت و پیش‌نمونه‌های دیگری به کارآزمایی‌ها پیوستند.
موضوع مقاله: نینا ویکتوروونا پیگولوسکایا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نینا ویکتوروونا پیگولوسکایا | مقدمه: نینا ویکتوروونا پیگولوسکایا (زادهٔ ۱۳ ژانویه ۱۸۹۴ در سن پترزبورگ- درگذشتهٔ ۱۷ فوریه ۱۹۷۰ در لنین‌گراد) خاورشناس روس و متخصص تاریخ خاورمیانه و شرق نزدیک و بیزانس در اوایل سده‌های میانه بود. | ## بخش 1: نینا ویکتوروونا پیگولوسکایا | او در سن پترزبورگ در خانواده‌ای صاحب‌نام که چندتن از آنان از محققان و دانشمندان روسیه بودند، زاده‌شد. در آغاز به فراگیری تاریخ و زبان‌های باستانی (یونانی و لاتینی) در دانشگاه سن پترزبورگ پرداخت و به‌دنبال آن مطالعات خود را دربارهٔ شرق در همین دانشگاه ادامه داد و در زبان‌های سامی مانند عبری و آرامی و سریانی و امهاری تخصص یافت و بعدها زبان عربی را نیز فراگرفت. افزون بر این او با چند زبان زندهٔ اروپایی یعنی انگلیسی و آلمانی و فرانسه و ایتالیایی نیز آشنایی داشت. زندگی پیگولوسکایا در ۱۹۱۸ دورهٔ کلاس‌های بستوژف را به پایان رساند و در ۱۹۲۲ در رشتهٔ خاورشناسی از دانشگاه پتروگراد درجهٔ دکتری گرفت. میان سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۸ در کتابخانهٔ عمومی لنین‌گراد و ۱۹۳۸ در مؤسسه مطالعات خاورشناسی (در فرهنگستان علوم اتحاد جماهیر شوروی) به کار اشتغال داشت. | ## بخش 2: نینا ویکتوروونا پیگولوسکایا | در ۱۹۴۶ به‌عنوان عضو وابستهٔ فرهنگستان علوم اتحاد جماهیر شوروی برگزیده شد و در ۱۹۵۲ نیابت ریاست انجمن روسیه و فلسطین و سردبیری مجموعهٔ فلسطین را عهده‌دار گردید. زمینهٔ فعالیت پیگولوسکایا عمدتاً به عنوان تاریخ‌نگار و متخصص تاریخ خاورمیانه و روم شرقی در اوایل سده‌های میانه شناخته شده‌است. مطالعات وی بیشتر دربارهٔ تاریخ، آثار سریانی، فئودالیسم و خاستگاه آن، نظام اقتصادی-اجتماعی و گسترش فرهنگی شام، عربستان، ایران، و بیزانس در سده‌های میانه بود. وی برآن بود که تبیین ویژگی‌های دو نظام برده‌داری و فئودالی در خاور نزدیک در حکم کلید حل مسائل تاریخی این نواحی در سده‌های سوم و هفتم میلادی است. او به موضوعاتی چون تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران، روابط ایران و بیزانس، نهضت مزدکیان، مسیحیان ایران، جغرافیا و سازمان‌های اقتصادی، بازرگانی و تولیدی ایران در دورهٔ ساسانی و مناسبات فئودالی و چگونگی ظهور آن، اقطاع، نظام ارضی و راه ابریشم پرداخته‌است. | ## بخش 3: نینا ویکتوروونا پیگولوسکایا | در واقع، او وارث دیدگاه و نظام فکری غالب محققان شوروی سابق است و در بررسی موضوعات و رویدادهای تاریخی به گذر از مرحلهٔ برده‌داری به فئودالیسم، و بروز مناسبات فئودالی در نتیجهٔ تشدید تضادهای طبقاتی قائل است. کتاب‌های او که به فارسی ترجمه شده‌اند عبارت‌اند از: اعراب حدود مرزهای شرقی و ایران در سده‌های چهارم ـ ششم میلادی (ترجمهٔ عنایت‌الله رضا، تهران ۱۳۷۲). فصل اول و دوم کتاب تاریخ ایران از دوران باستان تا پایان سده هیجدهم (ترجمهٔ کریم کشاورز، تهران ۱۳۶۳). مقدمهٔ کتاب ایران در آستانهٔ یورش تازیان (تألیف کولسینکف، ترجمهٔ محمد رفیق یحیایی، تهران ۱۳۵۷). | ## جمع‌بندی | ایران و بیزانس در سده‌های ششم و هفتم میلادی ، نینا پیگولفسکایا، (برگردان کامبیز میربها، تهران ۱۳٩١).
موضوع مقاله: دورنیه دو ۲۱۷ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دورنیه دو ۲۱۷ | مقدمه: نخستین پیش‌نمونه غیر مسلح آن ماه اوت سال ۱۹۳۸ به پرواز درآمد و یک ماه بعد سقوط کرد. | ## بخش 1: دورنیه دو ۲۱۷ | دو ۲۱۷ایی-۱ مجهز به دو موتور شعاعی ب‌ام‌و ۸۰۱آ، به عنوان نخستین مدل اواخر سال ۱۹۴۰ پدید آمد. مدل‌های دو ۲۱۷ایی-۲ و دو ۲۱۷ایی-۳ متعاقباً با تسلیحات دفاعی متفاوت به عنوان بمب‌افکن شیرجه‌ای تولید شدند. دیگر زیرْ گونه‌ها شامل دو ۲۱۷ایی-۲/اِر-۴ هواگرد اژدرافکن، دو ۲۱۷ایی-۲/اِر-۱۰ هواگرد گشت دریایی و دو ۲۱۷ایی-۵ با قابلیت حمل موشک هوابه‌سطحِ هدایت‌شونده رادیویی هااس ۲۹۳، بودند. | ## بخش 2: دورنیه دو ۲۱۷ | گونه‌های تولید شده پس از سال ۱۹۴۱ نیز شامل دو ۲۱۷یوت و دو ۲۱۷اِن جنگنده شبانه، دو ۲۱۷کا بمب‌افکن با دماغه بزرگ‌تر و عمیق‌تر و تسلیحات دفاعی سنگین‌تر، دو ۲۱۷کا-۲ با طول بال بیشتر و دو ۲۱۷ام با موتور خطی دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۳آ با توان ۱٬۷۵۰ اسب بخار، می‌شد. با توجه به انطباق‌پذیری بالای طراحی پایه دو ۲۱۷، از این هواگردها در نقش‌های بمب‌افکن، اژدرافکن، ضد کشتی و شناسایی استفاده شد. تعداد زیادی از هواگردهای دو ۲۱۷ایی-۲ با باز طراحی دماغه و تعبیه چهار توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری و چهار مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری در آن و یک مسلسل ۱۳ میلی‌متری در برجک کف، به جنگنده شبانه تبدیل شدند که مدل‌های دو ۲۱۷یوت-۱ با مقدار کمی محموله بمب و دو ۲۱۷یوت-۲ مجهز به رادار، را پدیدآورد. | ## بخش 3: دورنیه دو ۲۱۷ | بسیاری از هواگردهای دو ۲۱۷ام هم به شکل مشابهی به جنگنده شبانه دو ۲۱۷اِن تبدیل شدند. | ## جمع‌بندی | حدود ۱٬۷۰۰ فروند از هواگردهای دو ۲۱۷ برای لوفت‌وافه تولید شد و تعداد اندکی هم به ایتالیا تحویل گردید.
موضوع مقاله: عرق (معطر) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عرق (معطر) | مقدمه: عرق به ماده معطری گویند که رایحه، اسانس یا عطر گیاه را از آن جدا کرده و آن را به آب اضافه کنند که در لابه‌لای مولکول‌های آب جای گرفته و آب را معطر می‌کنند. | ## بخش 1: عرق (معطر) | عرق یکی از شکل‌های استفاده از گیاهان هستند و اغلب به صورت خوراکی یا دارویی (مصرف دارویی ضعیف است) به مصرف می‌رسند که از پرمصرف‌ترین‌های آنها می‌توان به عرق نعناع و گلاب اشاره کرد. در کل، عرق نوع ضعیف شده اسانس‌ها بوده و دارای همان خواص دارویی هستند که به اسانس‌ها نسبت داده می‌شود، با این تفاوت که باید در حجم بیشتری مصرف شوند. فرایند تولید از هر گیاهی مانند برگ نعنا، بیدمشک، ریحان، گل محمدی یا زیره که دارای رایحه و اسانس باشد، می‌توان عرق گیاهی تولید کرد. | ## بخش 2: عرق (معطر) | پس از تبخیر آب، عملیات سرد کردن بخار و تقطیر به صورت سنتی یا صنعتی انجام می‌شود و طی فرایند تبخیر و تقطیر، اسانس و رایحه گیاه داخل مولکول‌های آب نفوذ می‌کند، مایعی که با تقطیر به دست آمده، همان آب معطری است که در ایران به آنها عرق گیاهی می‌گویند.کتاب عرقیات گیاهی، نوشته دکتر جواد کرمعلی، ویرایش محمد جواد واعظی، انتشارات عطش، قم. فقط در ایران معمولاً به مایعی که از گلبرگهای گل محمدی تهیه می‌شود، «گلاب» می‌گویند و سایر آب‌های معطر مقطر را عرق «گیاهی» یا «طبی» می‌نامند. دو آتیشه اگر میزان گیاه نسبت به حجم آب بیشتر باشد و رایحه و اسانس بیشتری در مولکول‌های تقطیرشده آب جمع شوند، اصطلاح «دو آتشه» را برای عرق گیاهی به کار می‌برند. | ## بخش 3: عرق (معطر) | مثلاً میزان برگ نعناعی که برای تولید یک شیشه عرق نعناع دو آتشه استفاده می‌شود، بسیار بیشتر از برگ نعناعی است که برای تولید یک ظرف عرق نعناع معمولی به کار می‌رود. | ## جمع‌بندی | حال اگر این عرق را دوباره تقطیر کنند از مقدار آب آن کاسته شده و فرآورده دوآتشه به دست می‌آید که نوع مرغوب‌تری از عرق بوده و مزه و بوی تندتری نسبت به عرقیات معمولی دارد.
موضوع مقاله: دورنیه دو ۲۴ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دورنیه دو ۲۴ | مقدمه: دورنیه دو ۲۴ یک قایق پرنده سه‌موتوره ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود که ابتدا برای نیروی دریایی هلند طراحی شد و سپس در جریان جنگ جهانی دوم در نقش‌های مختلفی از جمله شناسایی و عملیات نجات در لوفت‌وافه به‌کار رفت. | ## بخش 1: دورنیه دو ۲۴ | تعداد خدمه شش نفر و تسلیحات شامل دو مسلسل ۷٫۹ میلی‌متری اف‌ان براونینگ در برجک‌های سر بسته دماغه و دُم بود. هواگرد در میانه بدنه خود اقامتگاه و خوابگاه داشت تا طول مدت پرواز آن به دور از پایگاه افزایش یابد. به جهت انطباق با بمب‌افکن خشکی‌پایه مارتین ۱۳۹، مقرر گشت هواگرد از به‌شکل مشابه از موتور شعاعی رایت سایکلون استفاده کند. بدین شکل، ساخت دو پیش‌نمونه نخست با موتور دیزل یومو ۲۰۵سی به تأخیر افتاد تا دو فروند نخست با موتور رایت سایکلون آماده شود. از این رو پیش‌نمونه سوم نخستین پرواز این گونه را روز ۳ ژوئیه سال ۱۹۳۷ به انجام رساند. نیروی دریایی هلند یازده فروند با عنوان دو ۲۴کا-۱ تولید شده در آلمان و ۲۵ فروند دیگر تولید شده تحت لیسانس با عنوان دو ۲۴کا-۲ در هلند دریافت کرد. | ## بخش 2: دورنیه دو ۲۴ | لوفت‌وافه در ابتدا علاقه چندانی به این هواگرد نشان نداد؛ چرا که ب‌فاو ۱۳۸ نیاز آن برای قایق پرنده را تأمین می‌کرد. بدین ترتیب، دو پیش‌نمونه تا سال ۱۹۴۰ زمین‌گیر بودند تا این که جهت استفاده به تسلیحات دفاعی شامل یک توپ ۲۰ میلی‌متری ام‌گه ۱۵۱ در میانه بدنه و دو مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری ام‌گه ۱۵ در جایگاه‌های روباز دماغه و پشت، تجهیز و به جناح ۱۰۸ دریایی با ماموریت‌های ویژه تحویل شدند. در جریان جنگ جهانی دوم، از این هواگردها در پشتیبانی از تهاجم به دانمارک و نروژ استفاده شد. با وجود عملکرد نسبت خوب دو ۲۴، هیچ قصدی برای آغاز تولید آن نبود؛ تا این که پس از نبرد هلند تأسیسات تولید تحت لیسانس آن به دست آلمانی‌ها افتاد. سه هواگرد برای نقش نجات هوایی مورد ارزیابی قرار گرفت که با سرعت پایاسیر بالا، قابلیت دریانوردی خوب و ظرفیت داخلی زیاد مناسب آن برآورد گشت. بدین شکل، تولیدات در هلند زیر نظر شرکت هواگردسازی ویزر، برای آلمان از سرگرفته شد. | ## بخش 3: دورنیه دو ۲۴ | آویولاندا بدنه و دِسخلده بال‌ها را تولید می‌کردند و فوکر قطعات را سر هم می‌نمود و پرواز آزمایشی را انجام می‌داد. ام‌گه ۱۵ جایگزین اف‌ان براونینگ در برجک‌های دماغه و دُم آن‌ها گردید و توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری فرانسوی ایسپانو سوئیزا ۴۰۴ در برجک میانه سقف بدنه قرار گرفت. یازده هواگرد با این شرایط با عنوان دو ۲۴اِن-۱ پاییز سال ۱۹۴۱ تحویل گردید تا این که ذخایر موتور رایت سایکلون به پایان رسید. با جایگزینی موتور شعاعی ۹ سیلندر ب‌ام‌و برامو ۳۲۳اِر-۲، خط تولید در هلند ۱۷۰ فروند از مدل دو ۲۴تی-۱ تا پایان سال ۱۹۴۴ تحویل داد. برای پاسخ به نیاز لوفت‌وافه شرکت فرانسوی شانتیه آئرو-ماریتیم دو لا سن (کَمْس) هم ۴۸ فروند از هواگرد دو ۲۴تی را در کارخانه خود در سارتروویل تولید کرد تا این که فرایند سال ۱۹۴۴ متوقف شد. تمامی هواگردهایی که هنوز تکمیل یا به لوفت‌وافه تحویل نشده بودند، به اضافه ۲۲ فروند تولیدی بعدی کَمْس، در نیروی دریایی فرانسه تا سال ۱۹۵۳ استفاده شدند. | ## جمع‌بندی | هواگردهای باقی‌مانده، از جمله پنج فروند دو ۲۴کا-۱، در اختیار متفقین، مخصوصاً در نیروی هوایی استرالیا، به خدمت ادامه دادند.
موضوع مقاله: دورنیه دو ۲۶ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دورنیه دو ۲۶ | مقدمه: دورنیه دو ۲۶ یک قایق پرنده باری و شناسایی ساخت شرکت دورنیه فلوکتسویک‌ورکه در آلمان بود. | ## بخش 1: دورنیه دو ۲۶ | دو جفت عقبی موتورهای یونکرس یومو ۲۰۵ در حالتی غیر معمول هنگام برخاستن ۱۰ درجه به بالا کج می شدند تا ملخ‌های آن‌ها به زمبن برخورد نکند. دویچه لوفت‌هانزا سال ۱۹۳۷ سه فروند دو ۲۶ با پوسته مقاوم جهت پرتاب از منجیق از روی کشتی‌های پشتیبانی سفارش داد. دو فروند دیگر (فا۱ و فا۲) پیش از آغاز جنگ جهانی دوم تکمیل شدند و تحت عنوان دو ۲۶آ به این خط هوایی تحویل گردیدند‌. | ## بخش 2: دورنیه دو ۲۶ | هدف از فا۳ استفاده به عنوان پیش‌نمونه دو ۲۶ب با یک اتاقک برای ۴ مسافر و هدف از فا۴، فا۵ و فا۶ استفاده به عنوان پیش‌نمونه دو ۲۶سی با یک اتاقک برای ۶ مسافر بود. با این وجود، با آغاز جنگ هر چهار هواگرد با عنوان دو ۲۶دی-۰ پس از تکمیل به لوفت‌وافه سپرده شدند. این هواگردها دارای سه مسلسل ام‌گه ۱۵ دو مورد در اطراف بدنه و سومی در جایگاهی ضد آب در دم بودند. | ## بخش 3: دورنیه دو ۲۶ | فا۲ و هواگردهای دو ۲۶دی در وظایف ترابری و شناسایی دریایی در لوفت‌وافه مورد استفاده قرار گرفتند. یگان به‌کاربرنده این هواگردها در نبرد نروژ حضور یافت و اقدام به ترابری نیرو و تدارکات نمود. دو فروند از آن‌ها ۲۸ مه سال ۱۹۴۰ توسط جنگنده‌های نیروی هوایی بریتانیا ساقط گشتند. | ## جمع‌بندی | این هواگردها از خط مقدم عقب کشیده شده و در ماموریت‌های ارتباطی به‌کار گرفته شدند.
موضوع مقاله: دورنیه دو ۲۱۵ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دورنیه دو ۲۱۵ | مقدمه: دورنیه دو ۲۱۵ یکبمب‌افکن سبک و جنگنده شبانه ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک‌ورک در آلمان بود. | ## بخش 1: دورنیه دو ۲۱۵ | در این مدل از دو موتور خطی دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۱ با توان ۱۱۰۰ اسب بخار استفاده گردید. یوگسلاوی قصد خرید این هواگرد را داشت اما تنها یک قرارداد با سوئد برای ۱۸ فروند دو ۲۱۵آ-۱ در پاییز سال ۱۹۳۹ بسته شد. | ## بخش 2: دورنیه دو ۲۱۵ | به هر صورت پیش از تحویل جنگ جهانی دوم آغاز گشت و هواگردهای از پیش از تولید شده با نصب دوربین‌های اِر. ۵۰/۳۰ به مدل شناسایی دو ۲۱۵ب تغییر یافتند تا توسط لوفت‌وافه مورد استفاده قرار گیرند. | ## بخش 3: دورنیه دو ۲۱۵ | آخرین مدل دو ۲۱۵ب-۵ نام گرفت که با رادار لیختن‌اشتاین و یک توپ خودکار در دماغه نوعی جنگنده شبانه بود. | ## جمع‌بندی | تاریخچه عملیاتی با وجود امکان به‌کارگیری در نقش بمب‌افکن، از دو ۲۱۵ برای ماموریت‌های برد بلند عکس‌برداری شناسایی استفاده شد.
موضوع مقاله: دورنیه دو ان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دورنیه دو ان | مقدمه: دورنیه دو ان یا بمب‌افکن سنگین گونه ۸۷ یک هواگرد تک‌باله دو موتوره نظامی بود که میانه دهه ۱۹۲۰ در شرکت دورنیه در آلمان طراحی و ۲۸ فروند از آن با مجوز توسط شرکت کاواساکی در امپراتوری ژاپن تولید شد. | ## بخش 1: دورنیه دو ان | طراحی و خدمت شرکت کاواساکی اوایل سال ۱۹۲۴ سفارشی از نیروی زمینی امپراتوری ژاپن برای یک بمب‌افکن شبانه تک‌باله تمام‌فلزی جدید برای جایگزینی بمب‌افکن‌های پیشین گونه ۱ و ۲ دریافت کرد. تاکِزاکی توموکیچی، مدیر کل دپارتمان هواگردسازی کاواساکی به همراه پنج مهندس ژاپنی ماه مارس سال ۱۹۲۴ به آلمان رفت و دیداری از شرکت‌های دورنیه و ب‌ام‌و داشت. قراردادهای همکاری امضا شد و شرکت دورنیه هفت مهندس خود را به سرپرستی ریشارت فوگت به ژاپن فرستاد. به دستور نیروی زمینی امپراتوری ژاپن پروژه هواگرد که در ابتدا «دورنیه دو اِن» نام گرفت، فوق سری بود. کاواساکی دو پیش‌نمونه تولید کرد که نخستین مورد ماه ژانویه سال ۱۹۲۶ و دومی تابستان همان سال تکمیل شد. در اثر تأخیر تولید موتور ب‌ام‌و ۶ در شرکت کاواساکی، پیش‌نمونه‌ها نیرومحرکه خود را از موتور نِیپیِر لایِن وارد شده از بریتانیا، می‌گرفتند. | ## بخش 2: دورنیه دو ان | شش خدمه شامل خلبان، کمک‌خلبان، بمب‌انداز/تیربارچی دماغه، ناوبر، بیسیم‌چی و مهندس/تیربارچی دم در آن قرار می‌گرفتند. نسخه تولید از دو موتور ب‌ام‌و ۶ با توان ۶۰۰ اسب بخار استفاده می‌کرد که پشت‌سرهم نصب می‌شدند و ملخ‌های دو تیغه چوبی را به چرخش درمی‌آوردند. تسلیحات دفاعی شامل سه مسلسل ۷٫۷ میلی‌متری در جایگاه‌های دماغه، سقف و پشت کف می‌شد. هواگرد همانند نسخه خشکی‌پایه قایق پرنده دورنیه وال بود که شرکت آلمانی به تازگی پدیدآورده بود. آزمایش‌ها نزدیک به یک سال ادامه داشت تا این که در نهایت هواگرد بهار سال ۱۹۲۷ رسماً با عنوان «بمب‌افکن سنگین گونه ۸۷» به خدمت نیروی زمینی امپراتوری ژاپن درآمد. تولید از سال ۱۹۲۸ تا سال ۱۹۳۲ ادامه داشت و در مجموع ۲۸ فروند (شامل دو پیش‌نمونه) تحویل نیروی زمینی امپراتوری ژاپن شد. | ## بخش 3: دورنیه دو ان | اوایل دوره خدمت مشکلاتی در زمینه توان، استحکام ساختاری و پایداری هواگرد بروز کرد. با وجود این کاستی‌ها، بمب‌افکن سنگین گونه ۸۷ هواگرد اصلی نیروی بمب‌افکن سنگین به حساب می‌آمد و بدون صورت گرفتن تغییر چشم‌گیری در آن خدمت کرد. این گونه نخستین بمب‌افکنی بود که از سال ۱۹۲۷ در هاماماتسو، پایگاه اصلی بمب‌افکن‌های ژاپنی مستقر شد. در جریان حوادث منچوری یک اسکادران از بمب‌افکن‌های سنگین گونه ۸۷ به شکل آزمایشی برای مدت کوتاهی در این کارزار به‌کار گرفته شد. | ## جمع‌بندی | این گونه با وجود این که در زمان خود پیشرفت بزرگی برای نیروی زمینی به حساب می‌آمد اما بیش از حد کند بود و مورد علاقه خدمه نبود.
موضوع مقاله: دورنیه دو ۱۳۲ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دورنیه دو ۱۳۲ | مقدمه: دورنیه دو ۱۳۲ یک هواگرد از نوع هواگرد چندمنظوره و بالگرد ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. | ## بخش 1: دورنیه دو ۱۳۲ | مهندسان و کارشناسان اعتقاد داشتند که آلمان از لحاظ فناوری هوایی و هلیکوپتر بی‌نیاز است، یکی از دلایل اصلی لغو نسبتاً سریع ادامه ساخت و تولید آن همین بود. چندین گونه از معایب بسیار بارز آن سرعت کم، عدم توانایی و کارکرد مناسب در مناطق کوهستانی و بارانی، ظرفیت کم، شناسایی شدن سریع، سیستم‌های هواپیمایی قدیمی و طول زیاد بال‌های گردش آن بود! | ## بخش 2: دورنیه دو ۱۳۲ | این هوانورد فقط در یک طرح ساخته شده بود که عمدتاً سفید رنگ با حاشیه، پایه‌های فرود و بال‌های قرمز است. در حالی که این طرح یک طرح معمولی غلاف و بوم بود، سیستم پیشرانه غیرعادی بود، زیرا از یک موتور توربین استفاده می‌کرد، نه برای به حرکت درآوردن مستقیم روتور، بلکه برای ارائه منبعی از گاز داغ که از طریق شفت روتور تغذیه می‌شد. | ## بخش 3: دورنیه دو ۱۳۲ | هدف کاهش حداکثری وزن و پیچیدگی مکانیکی یک گیربکس و یک سیستم ضد گشتاور برای دم بود. این سیستم موتور تحت آزمایش‌های استاتیکی گسترده قرار گرفت در حالی که یک ماکت با اندازه کامل برای اثبات آیرودینامیک در یک تونل باد ساخته شد. | ## جمع‌بندی | با این حال، در نهایت، این برنامه در سال ۱۹۷۱ قبل از اینکه یک نمونه اولیه ساخته شود لغو شد.
موضوع مقاله: حرزینو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حرزینو | مقدمه: حَرزیَنو شهر و ناحیه‌ایی در ماد بود که در متون آشوری معاصر با سارگون دوم، نام آن ذکر شده‌است. | ## بخش 1: حرزینو | در سال ۷۱۶ پیش از میلاد، هنگامی که سارگن در ماد و سرزمین سکاها بود، از روسای چند شهر مادی، از جمله زَردوکَ در حرزینو، باج و خراج دریافت کرد. نام زَروکو، در زبان‌های ایرانی، زردوکَ، زَردوکَ از زَرَد (در هندی هرد) به‌معنای «قلب» مشتق شده‌است. در سال ۷۱۴ پیش از میلاد، همان زَردوکَ که در حرزینو واقع‌شده، در فهرست نمایندگان شهرهایی که به سارگون باج و خراج پرداختند، ذکرشده‌است. | ## بخش 2: حرزینو | به‌گفتهٔ ایگور دیاکونوف و حَیم تَدمُر، این فهرست در سال ۷۱۳ پیش از میلاد نوشته شده‌بود. مقایسهٔ این فهرست با مسیر گرفته‌شده به ماد توسط سارگن دوم در سال۷۱۶ پیش از میلاد مسیح در سنگ یادبودی توسط لویس لوین توضیح داده شده‌است. به گفتهٔ لوین، حرزینو احتمالاً در محدودهٔ زاگرس و در مجاورت جادهٔ خراسان بزرگ واقع شده‌بود. | ## بخش 3: حرزینو | مهرداد ملک‌زاده حرزینو را همان شهر هرسین امروزی دانسته‌است.شاهک‌نشین مادی حَرزیَنو در پایان سدۀ هشتم پیش از میلاد و نشانه‌هایی از پیشینۀ باستانی هرسین، نوشتۀ مهرداد ملک‌زاده، در مجلۀ دیار، سال ۱، شمارۀ ۲، تابستان ۲۰۱۶/۱۳۹۵؛ صص ۱۸-۱؛ بازدید در ۱۳ دی ۱۳۹۷. | ## جمع‌بندی | با این حال، استدلال‌هایی در تأیید این نکته وجود دارد که حرزینو در شرق، در جلگهٔ همدان قرار داشته‌است.
موضوع مقاله: آرادو آر ۶۸ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرادو آر ۶۸ | مقدمه: آرادو آر ۶۸ یک هواگرد جنگنده دوباله تک‌موتوره تک‌سرنشین ساخت شرکت آرادو در آلمان بود که اوایل دهه ۱۹۳۰ طراحی و به عنوان یکی از نخستین جنگنده‌ها در آغاز تسلیح مجدد آلمان و نقض محدودیت‌های پیمان ورسای وارد خدمت در لوفت‌وافه شد. | ## بخش 1: آرادو آر ۶۸ | طراحی و توسعه هواگرد دوباله چرخ‌دم آرادو آر ۶۸ توسط والتر بلوم، کهنه سرباز جنگ جهانی اول به عنوان جانشین آرادو آر ۶۵ به صورت متعارف با بدنه فولادی و بال‌های چوبی طراحی شد. چرخ‌های هواگرد همانند سایر هواگردهای هم عصر برای بهبود وضعیت آیرودینامیک پوشیده تعبیه گردید. اندازه بال‌ها که با میله‌هایی به شکل حرف N و سیم به یکدیگر متصل و با بزرگ‌تر بودن بال بالایی با یک دیگر متفاوت بودند. نخستین پیش‌نمونه تحت عنوان آر ۶۸آ سال ۱۹۳۴ به پرواز درآمد و نمایشی قابل تحسینی از خود ارائه کرد. | ## بخش 2: آرادو آر ۶۸ | با وجود این که شرکت آرادو نتوانسته بود برای نخستین پیش‌نمونه موتور قابل اتکایی انتخاب کند اما نهایتاً موتور ب‌ام‌و ۶ با توان ۶۴۰ اسب بخار بدین منظور تعیین گردید. اگر چه این تصمیم تقریباً زمانی اتخاذ شد که با توجه به اهمیت موضوع، تصمیم به لغو کلیت پروژه گرفته شده بود. انتخاب موتور به دسترسی آن بستگی داشت همان‌طور که در پیش‌نمونه دوم (آر ۶۸ب) از موتور یونکرس یومو ۲۱۰ با توان ۶۱۰ اسب بخار استفاده گردید و در نمونه‌های بعدی موتورهای دیگری به کار برده شد. برای بهبود عملکرد آن آلمانی‌ها دست به ارتقای موتور هواگرد خود زدند که حاصل آن مدل‌های آر ۶۸ایی با موتور یومو ۲۱۰ب با توان ۶۱۰ اسب بخار، آر ۶۸اف با موتور ب‌ام‌و ۶ با توان ۶۷۵ اسب بخار و آر ۶۸گه با موتور ب‌ام‌و ۶ با توان ۷۵۰ اسب بخار بود. | ## بخش 3: آرادو آر ۶۸ | یک مدل آزمایشی نیز با عنوان آر ۶۸ها با موتور شعاعی تقویت‌شده ب‌ام‌و ۱۳۲ خنک‌شونده با هوا و اتاقک تماماً سر بسته طراحی شد. تاریخچه عملیاتی این هواگرد که می‌توانست در نقش بمب‌افکن سبک و هواگرد شناسایی نیز مورد استفاده قرار گیرد، اواخر تابستان سال ۱۹۳۶ به عنوان آخرین جنگنده دوباله وارد خدمت در لوفت‌وافه شد و در نخستین یگان‌های آن در پروس شرقی مستقر گشت. آر ۶۸ به زودی برای حضور در نبردگاه جنگ داخلی اسپانیا راهی این کشور شد که با وجود عملکرد نسبتاً قابل قبول، در مقابل جنگنده‌های به مراتب برتر همچون جنگنده تک‌باله پر سرعت‌تر پولیکارپوف آی-۱۶ شوروی با ضعف مواجه شد. | ## جمع‌بندی | این هواگرد پیش از جایگزینی با مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹، بین سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ جنگنده اصلی آلمانی‌ها بود و پس از آن نیز آخرین نمونه‌های آن تا اوایل سال ۱۹۴۰ به عنوان جنگنده شبانه و تا سال ۱۹۴۴ در نقش جنگنده آموزشی به کار برده شد.
موضوع مقاله: آرادو آر ۶۵ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرادو آر ۶۵ | مقدمه: آرادو آر ۶۵ یک هواگرد جنگنده دوباله تک‌موتوره تک‌سرنشین ساخت شرکت آرادو در آلمان بود. | ## بخش 1: آرادو آر ۶۵ | این هواگرد با وجود طراحی در دوره جمهوری وایمار، نخستین جنگنده وارد شده به لوفت‌وافه پس از به قدرت رسیدن حاکمیت رایش سوم نام گرفت. طراحی و توسعه هواگرد آر ۶۵ سال ۱۹۳۱ توسط والتر رتل، مهندس شرکت آرادو، به عنوان یک جنگنده تک‌سرنشین دوباله، بر مبنای هواگرد پیشین آر ۶۴، با اندکی تفاوت، طراحی شد. تولید مخفیانه این جنگنده در تخلف از محدودیت‌های پیمان ورسای بود که تولید هواگرد رزمی را برای آلمان ممنوع کرده بود. بال بالایی جلوتر از بال پایینی بود و بال‌ها با یک جفت پایه به یکدیگر متصل بودند. در ساخت این هواگرد به شکل متعارف در بدنه از صفحات فلزی جوش‌خورده و در بال‌ها از چوب با پوشش پارچه‌ای استفاده شد. نصب موتور خطی جدید ب‌ام‌و ۶ که در تعدادی از مدل‌های آر ۶۴ آزمایش شده بود، عملکرد بسیار بهتری برای آر ۶۵ ایجاد کرد. | ## بخش 2: آرادو آر ۶۵ | این موتور با توان ۷۵۰ اسب بخار، هواگرد را به حداکثر سرعت غیر معمول ۲۸۲ کیلومتر بر ساعت می‌رساند. تسلیحات شامل دو مسلسل هماهنگ‌شده ام‌گه ۱۵/۰۸ یا محفظه عمودی شش بمب ۱۰ کیلوگرمی بود. نخستین پیش‌نمونه آر ۶۵ نخستین پرواز خود را همان سال ۱۹۳۱ در فرودگاه خود شرکت آرادو در وارنموده در نزدیکی روستوک انجام داد. آر ۶۵ به عنوان یکی از آخرین هواگردهای آلمانی، مراحل آزمایش خود را به صورت مخفیانه سال ۱۹۳۳ در شوروی گذراند. شش مدل از آر ۶۵ تولید شد که جز بهبودهای جزئی در بدنه، تفاوت کمی با یکدیگر داشتند. تولید با توجه به این که شرکت آرادو هنوز ظرفیت تولیدی کافی نداشت، ۱۲ فروند از هواگردهای آر ۶۵ به صورت تحت لیسانس در شرکت اِرلا تولید شد. | ## بخش 3: آرادو آر ۶۵ | شرکت خروجی ۱۵۷ فروند تا روز ۳۰ آوریل سال ۱۹۳۶ را پیش‌بینی می‌کرد؛ با این حال در این مدت ۱۷۱ فروند تحویل شد. تاریخچه عملیاتی آر ۶۵ نخستین هواگرد جنگی بود که به شکل مخفیانه اواخر سال ۱۹۳۳ وارد خدمت در لوفت‌وافه شد. این هواگرد خدمت خود را در کنار مدل قدیمی‌تر آر ۶۴، در دو گروه شکاری آغاز کرد اما تنها دو سال بعد، از سال ۱۹۳۵ با پدیداری هواگردهای بهتری همچون هاینکل هائی ۵۱، تنها برای مقاصد آموزشی به کار برده شد. ماه مارس سال ۱۹۳۵ هواگردهای آر ۶۵ در رزمایش بزرگ مقابله با حمله هوایی در برلین مشارکت کردند. در جریان بازنظامی‌سازی راینلند در سال ۱۹۳۶ سه اسکادران از هواگردهای آر ۶۵ از جناح ۱۶۵ بمب‌افکن شیرجه‌ای آماده دخالت در صورت ورود قدرت‌های خارجی به درگیری با آلمان بر سر این موضوع، بودند. | ## جمع‌بندی | در مجموع ۸۵ فروند آر ۶۵ تولید شد که ۱۲ فروند از آن تحویل نیروی هوایی بلغارستان گردید که با ایفای نقش هواگردی آموزشی تأثیر زیادی در بازسازی نیروی هوایی این کشور داشت.