موضوع مقاله: ترک نورلند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ترک نورلند | مقدمه: این مستند دربارهٔ دو مرد به نام وید رابسون و جیمز سیفچاک است که ادعا می‌کنند در کودکی توسط مایکل جکسون مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته‌اند. | ## بخش 1: ترک نورلند | نام این مستند اشاره‌ای است به مزرعه نورلند، محل زندگی مایکل جکسون که در سال‌های ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۵ در آن زندگی می‌کرده‌است. این مستند پس از اکران در جشنواره فیلم ساندنس، در تاریخ ۳ و ۴ مارس ۲۰۱۹ در دو قسمت در آمریکا پخش شد و در روز ۴ مارس، اچ‌بی‌او مصاحبه اپرا وینفری با وید رابسون و جیمز سیفچاک را به نام «پس از نورلند» پخش کرد. و سرانجام همهٔ ادعاهای موجود در این مستند توسط دادگاه رد شد و مایکل جکسون بی گناه شناخته شد. پیش‌زمینه مایکل جکسون به عنوان مردی نامتعارف و ثروتمند، با نژاد آفریقایی‌آمریکایی همیشه هدف دعاوی قضایی بوده‌است. او همچنین با دادخواست‌های دروغ و بی‌اساس متعددی مواجه شد که در آنها به او اتهام سرقت ادبی در مورد آهنگ‌های مختلف زده شده بود. آخرین مورد مربوط به سال ۲۰۱۰ است که زنی به نام بیلی جین دادخواست ۶۰۰ میلیون دلاری را علیه بنیاد مایکل جکسون مطرح کرد. در سال ۱۹۹۳، ایوان چندلر، پزشک آمریکایی مدعی شد که مایکل جکسون، پسر ۱۳ ساله‌اش را مورد تجاوز قرار داده‌است. این اتهامات توسط دادستانی و رسانه‌های به شدت پیگیری شد؛ هر چند که پس از مدتی، وکلای جکسون و ایوان چندلر توانستند بیرون از دادگاه به توافق برسند و پرونده بسته شد. در سال ۲۰۰۳ نیز اتهاماتی توسط خانوادهٔ آرویزو به مایکل جکسون زده شد مبنی بر این که مایکل، پسر آن‌ها به نام گوین را مورد آزار قرار داده‌است. پس از برگزاری دادگاهی که به «دادگاه قرن» معروف شد، مایکل از تمام اتهاماتش تبرئه شد. به علت شهرت و تأثیر بسیار زیاد مایکل جکسون بر فرهنگ عامهٔ آمریکا و جهان، هرگونه خبر یا شایعه‌ای که از وی منتشر می‌شد به صدر اخبار راه می‌یافت؛ بنابراین در سال‌های ۱۹۹۳ و ۲۰۰۳ که اتهامات کودک‌آزاری به وی زده شد، رسانه‌ها و سازمان‌ها دولتی همانند اف‌بی‌آی به شدت بر روی پروندهٔ اتهامات مایکل جکسون تحقیق کردند و حتی اف‌بی‌آی به مدت بیش از ۱۰ سال تحقیقی مخفیانه و بین‌المللی برای آنچه «بررسی دیگر موارد احتمالی کودک آزاری توسط مایکل جکسون» نام گرفت انجام داد که دو سال پس از مرگ مایکل جکسون، در سال ۲۰۱۱ از حالت محرمانه خارج شدند. با وجود این تحقیقات و بررسی‌های موشکافانهٔ سازمان‌های دولتی و رسانه‌ها، اما هیچ وقت مدرکی علیه جکسون پیدا نشد و حتی دو مورد اتهامات سال‌های ۱۹۹۳ و ۲۰۰۵ نیز توسط بسیاری از صاحبنظران، یک اخاذی مالی عنوان شده‌است. جوزف ووگل، دربارهٔ همین موضوع در مجلهٔ رولینگ استون می‌نوسید: در سال‌های اخیر رسوایی‌های بسیاری دربارهٔ افراد سرشناسی همانند آر. | ## بخش 2: ترک نورلند | کلی، بیل کلینتون، بیل کازبی، هاروی واینستین و کشیش‌های کاتولیک اتفاق افتاده‌است. جوزف وگل در مقایسهٔ رسوایی‌ها اشخاص مشهور و اتهامات مایکل جکسون می‌گوید: رابسون و سیفچاک در سال ۲۰۰۵ در دادگاه مردم در برابر جکسون قسم خورده و از بیگناهی مایکل جکسون دفاع کرده بودند. این دو بعداً در سال ۲۰۱۳ یعنی ۴ سال بعد از فوت جکسون، ادعای خود را با شکایتی یک و نیم میلیارد دلاری علیه بنیاد مایکل جکسون به دادگاه بردند، اما سال ۲۰۱۷ پرونده‌های هر دو به دلیل نبود مدارک کافی و انقضای زمان لازم برای اعلام تعرض، از سوی قاضی دادگاه مردود اعلام شد. محتوا طبق خلاصه منتشر شده توسط اچ‌بی‌او، مستند ترک نورلند مستندی دو قسمتی دربارهٔ وید رابسون و جمیز سیفچاک است که در سنین ۷ و ۱۰ سالگی با مایکل جکسون دوست شده‌اند و به همراه خانواده‌هایشان به خانه مایکل جکسون در مزرعه نورلند سر می‌زده‌اند. این دو که هنگام ضبط مستند در سنین ۳۶ و ۴۰ سالگی قرار دارند، به روایت جزئیات آشنایی و ملاقات‌هایشان با جکسون و «نحوه آزار» ادعایی خود می‌پردازند. این مستند صرفاً به صورت یک طرفه ادعاهای رابسون و سیفچاک را روایت می‌کند و به گفتگو با این دو و خانواده‌هایشان می‌پردازد. در این مستند، گفتگویی با خانواده مایکل جکسون یا نمایندگانی از بنیاد او وجود ندارد. واکنش‌ها بنیاد مایکل جکسون، اتهامات مطرح شده در این مستند را رد کرد و در بیانیه خود مدعی شد، رابسون و سیفچاک قبلاً «شهادت داده بودند که چنین چیزهایی اتفاق نیفتاده‌اند.» برادران و برادرزاده‌های مایکل جکسون نیز ادعاهای این مستند را رد کردند. پاریس جکسون، دختر مایکل جکسون، در واکنش به این مستند گفت که وظیفه او نیست تا به اتهامات پاسخ دهد و «چیزی وجود ندارد که من بگویم، همه گفتنی‌ها در این باره قبلاً گفته شده‌است.» چند رادیو کانادایی در واکنش به مستند ترک نورلند و به درخواست شنوندگان خود، پخش موسیقی جکسون را متوقف کردند. بعد از پخش مستند ترک نورلند، دریک، اجرای موسیقی مربوط به مایکل جکسون را از تور کنسرت خود حذف کرد. هنگام پخش مستند در جشنواره ساندنس، تعدادی از هواداران مایکل جکسون بیرون از سالن نمایش تجمع کرده و به «اتهامات یکطرفه» آن اعتراض کردند. همچنین تعداد قابل توجهی از هواداران، به فعالیت برخط در شبکه‌های اجتماعی مثل توییتر و یوتیوب پرداخته و اسناد دادگاهی مبنی بر «بیگناهی مایکل جکسون» را منتشر کردند. پادکستها، ویدیوها، وبلاگها و انجمن‌های اینترنتی مختلفی برای پاسخ به اتهامات تشکیل شده‌است. | ## بخش 3: ترک نورلند | او در مورد واکنش‌های هوادران می‌گوید: «مردم باید با این حقیقت روبه‌رو شوند که او یک پدوفیل بود، اما به جدا انگاری هنر از فرد ادامه دهند.» رید مدعی است به دنبال ممنوع کردن موسیقی جکسون نبوده و معتقد است آثار او باید حفظ شود. باربارا استرایسند، خواننده آمریکایی، در مصاحبه ای اعلام کرد ادعاهای رابسون و سیفچاک را باور می‌کند و در عین حال از مایکل جکسون دفاع کرد. او گفت دوستی با مایکل جکسون به رابسون و سیفچاک آسیبی وارد نکرده‌است و این دو توانسته‌اند به زندگی عادی خود ادامه داده و تشکیل خانواده بدهند. در ایران نیز پس از پخش مستند، تعدادی از هواداران مایکل جکسون در تجمعی به «یک طرفه» بودن مستند و «عدم وجود مدرک محکمه پسند» در مستند اعتراض کردند و از «بی‌گناهی» مایکل جکسون دفاع کردند. تناقض‌ها برخی ادعاهای مستند در مقایسه با مدارک دادگاهی، سیر زمانی اتفاقات و شهادت‌های تحت سوگند رابسون، سیفچاک و خانواده‌هایشان مغایرت دارند: ۱. یکی از ادعاهای اصلی ترک نورلند این است که وید رابسون مدعی شده آزار جنسی هنگامی آغاز شد که خانواده‌اش به «گرند کنیون» رفتند و او با جکسون در نورلند تنها ماند. اما جوی رابسون، مادر وید، در استشهادنامه‌ای در سال ۱۹۹۳ در ارتباط با شکایت جردن چندلر، تحت سوگند شهادت داد که وید، همراه آنها به گرند کنیون رفته بود و آخر هفته بعد تمام خانواده با هم برای دومین بار به نورلند برگشتند. سیفچاک در دادخواستش علیه بنیاد مایکل جکسون مدعی شد که از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲، یعنی تا زمانیکه ۱۴ ساله بود، مورد آزار جنسی قرار گرفته‌است. او در مستند گفته‌است که جکسون در اتاقی در طبقه بالای ایستگاه قطار نورلند به او تجاوز می‌کرده‌است. درحالی که مجوزهای ساخت بخش سانتا باربارا نشان می‌دهند که ساخت ایستگاه قطار نورلند در ۲ سپتامبر ۱۹۹۳ تأیید شد. ساخت ایستگاه تا نیمه دوم سال ۱۹۹۳ حتی شروع نشد و تا نیمه اول سال ۱۹۹۴، زمانی که سیفچاک ۱۶ ساله بود، حتی هنوز افتتاح نشده بود. سیفچاک در مستند ادعا می‌کند که جکسون در زمان برگزاری جلسات دادگاه، طی تماسی تلفنی از او خواسته‌است تا در دادگاه به نفع او شهادت دهد. | ## جمع‌بندی | اما علاوه بر اینکه جکسون در بازه زمانی برگزاری جلسات دادگاه اصلاً اجازه برقراری ارتباط با شاهدین احتمالی را نداشته‌است، مدارک دادگاه نشان می‌دهند که قاضی دادگاه در ابتدای دادرسی ارائه هرگونه شواهد از سوی سیفچاک را به دلیل غیرمعتبر بودن ممنوع اعلام کرده بود و عدم صلاحیت سیفچاک برای شهادت دادن در آن پرونده از همان ابتدا مشخص شده بود.