موضوع مقاله: پرنسس ماری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرنسس ماری | مقدمه: شاهدخت ماری لوئیزه یا با نام کامل شاهدخت ماری لوئیزه آلکساندرینا زاکسن-وایمار-آیزناخ (۳ فوریه ۱۸۰۸ در وایمار – ۱۸ ژانویه ۱۸۷۷ در برلین) شاهدختی از خاندان دوک‌نشین بزرگ زاکسن-وایمار-آیزناخ و از طریق ازدواج، شاهدخت پروس بود. | ## بخش 1: پرنسس ماری | او دختر کارل فریدریش، دوک بزرگ زاکس-ویمار-آیزناخ و دوشس بزرگ ماریا پاولوونا روسیه بود. ماری در دربار وایمار که یکی از آزادی‌خواه‌ترین دربارهای آلمان به‌شمار می‌رفت بزرگ شد. او در سال ۱۸۲۷ با ازدواج کرد و از آن پس تا پایان عمر در برلین و کاخ گلینیکه زندگی کرد. دوران جوانی شاهدخت ماری بزرگ‌ترین دختر کارل فریدریش، ولیعهد و بعدها دوک بزرگ زاکسن-وایمار-آیزناخ، و همسرش دوشس بزرگ ماریا پاولوونا بود که خواهر امپراتور الکساندر یکم، امپراتور روسیه به‌شمار می‌رفت. پدرش مردی کم‌رو بود که تا پایان عمر افسانه‌ها و قصه پریان را بر هر خواندنی دیگری ترجیح می‌داد. مادرش، برعکس، به گفته یوهان ولفگانگ فون گوته، «یکی از بزرگ‌ترین و با معناترین زنان روزگارش» بود. ماری و خواهر کوچک‌ترش آگوستا، که بعدها امپراتریس آلمان شد، آموزش فراگیری دیدند که بر انجام وظایف تشریفاتی دربار در آینده تمرکز داشت. این آموزش شامل درس‌های نقاشی از ، نقاش دربار، و آموزش موسیقی از یوهان نپوموک هومل، رهبر ارکستر دربار، می‌شد. ماری در دربار وایمار بزرگ شد که یکی از آزاداندیش‌ترین دربارهای آلمان به‌شمار می‌رفت. این دربار به ادبیات و هنر بسیار علاقه‌مند بود، تا حدی که هنوز تأثیر دوشس درگذشته آنا آمالیا که در سال ۱۸۰۷ درگذشته بود، در آن محسوس بود. گوته تا سال ۱۸۱۷ مدیریت تئاتر دربار وایمار را بر عهده داشت و پس از آن نیز مهمان همیشگی دربار دوکال بود. پدربزرگ ماری، دوک کارل آگوست، دوک زاکس-وایمار-آیزناخ، در سال ۱۸۱۵ به دلیل نفوذ تزار و موضع خودش در کنگره وین به مقام دوک بزرگ ارتقا یافت. ازدواج مذاکرات برای ازدواج ماری شانزده ساله بود که در سال ۱۸۲۴ در فرانکفورت (اودر) برای نخستین بار با آینده‌اش آشنا شد. | ## بخش 2: پرنسس ماری | دوشس بزرگ ماریا پاولوونا به همراه دو دخترش در مسیر سفر به روسیه بود و در فرانکفورت با برادرش، دوک بزرگ و بعدها تزار نیکلای یکم و همسرش آلکساندرا فیودوروفنا (شارلوت پروس) دیدار کرد. هنگام ورود آنها به فرانکفورت، شاهزاده چارلز و برادرش ویلهلم یکم، امپراتور آلمان به استقبالشان آمدند. پادشاه فریدریش ویلهلم سوم موافق ازدواج چارلز با ماری بود و بلافاصله با دربارهای سنت پترزبورگ و وایمار برای مذاکره تماس گرفت. در آن زمان ماریا فیودوروونا (سوفی دوروتی ووتمبرگ)، مادر تزار، هنوز مرجع اصلی در امور خانوادگی بود. نه او و نه دوشس بزرگ ماریا پاولوونا پاسخی که فریدریش ویلهلم سوم امیدوار بود را ندادند. هر دو دربار امیدوار بودند ماری بتواند با ولیعهد یک کشور، هرچند کوچک‌تر، ازدواج کند. روس‌ها پیشنهاد دادند که ماری با ویلهلم و خواهر کوچک‌ترش آگوستا با چارلز ازدواج کند. پادشاه فریدریش ویلهلم، اما، این پیشنهادی را که کاملاً احساسات پسرش چارلز را نادیده می‌گرفت نپذیرفت. او امیدوار بود ویلهلم با الیزا ازدواج ناهم‌تراز کند، وارث مشروعی نداشته باشد و تخت پروس به فرزندان چارلز و ماری برسد. مذاکرات بیش از دو سال به درازا کشید تا سرانجام ماریا فیودوروونا توانست دخترش را متقاعد کند که بدون شرط‌گذاری دربارهٔ ویلهلم، با ازدواج چارلز و ماری موافقت کند. دو ازدواج در ۲۶ مه ۱۸۲۷ (۵ خرداد ۱۲۰۶)، شاهدخت ماری و شاهزاده چارلز پروس در شارلوتنبورک (اکنون بخشی از برلین) با یکدیگر ازدواج کردند. خواهر ماری، آگوستا، و برادر چارلز، ویلهلم، دو سال بعد زیر فشار دودمانی با یکدیگر ازدواج کردند. با این حال ازدواج آنها برخلاف ازدواج چارلز و ماری از روی محبت، ازدواجی پیچیده بود. | ## بخش 3: پرنسس ماری | ویلهلم همسرش را «شخصیتی برجسته» می‌دانست اما کمتر از خواهر بزرگ‌ترش دلبرانه می‌یافت؛ نوشت: «شاهدخت نیکو و باهوش است، اما مرا سرد می‌گذارد». فرزندان چارلز و ماری سه فرزند داشتند: شاهزاده فریدریش کارل پروس (۲۰ مارس ۱۸۲۸ – ۱۵ ژوئن ۱۸۸۵)؛ با ازدواج کرد و پنج فرزند داشتند. زندگی در دربار خواهر کوچک‌تر ماری، آگوستا، با ولیعهد آن زمان ویلهلم پروس ازدواج کرده بود. در حالی که چارلز نارضایتی خود را با هوسبازی و توطئه‌های سیاسی بروز می‌داد، ماری با آگوستا بر سر لباس، کلاه‌گیس و جواهرات رقابت می‌کرد. چارلز و ماری خانه‌ای با شکوه و پر از اشراف داشتند، برخلاف ویلهلم ساده‌زیست و آگوستای روشنفکر. ماری هم از خواهرش و هم از جانشینش ویکتوریا، شاهدخت سلطنتی (که با ولیعهد آن زمان فردریش ازدواج کرده بود) بیزار بود. چون ویکتوریا بریتانیایی بود، بیشتر دربار که به شدت انگلیس‌ستیز بود با ماری هم‌نظر بود که کاش این ازدواج هرگز انجام نمی‌شد. در یک نامه، ویکتوریا به مادرش ملکه ویکتوریا نوشت که شنیده به ماری گفته «هرگز از این که یک زن انگلیسی در خانواده هست افسوس نخورده‌است». هاون از روی اثر ویلهلم شیرمر، ۱۸۳۷ از سال ۱۸۲۹، خانواده جوان در اقامتگاه زمستانی‌شان، کاخ شاهزاده چارلز، در ویلهمپلاتس شماره ۸–۹ در برلین زندگی کردند؛ این کاخ بر اساس طرح کارل فریدریش شینکل بازسازی شده بود. در سال ۱۸۲۴، شاهزاده چارلز یک خانه ییلاقی در ولکسپارک گلینیکه امروزی خریداری کرد. آنها یک کازینو و بنای را به آن افزودند که با معرق‌های باستانی از کارتاژ تزئین شده بود. جنگ دوم شلسویگ در ۷ دسامبر ۱۸۶۵ (۱۶ آذر ۱۲۴۴)، پادشاه ویلهلم یکم، شاهدخت ماری را به عنوان هنگ اول میدانی وستفالی شماره ۷ منصوب کرد؛ این انتصاب در قدردانی از دستاوردهای هنگ در جریان دومین جنگ شلسویگ علیه دانمارک در سال ۱۸۶۴ بود. | ## جمع‌بندی | پسر ماری، فریدریش کارل، در این جنگ ژنرال سواره‌نظام بود و فرماندهی سپاهیان پروس را در نبرد تعیین‌کننده دیبل بر عهده داشت.