موضوع مقاله: محمود مهرمحمدی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محمود مهرمحمدی | مقدمه: محمود مهرمحمدی (زاده ۱۳۳۷ در تهران) اندیشمند و دست‌اندرکار آموزش و پرورش در ایران است. | ## بخش 1: محمود مهرمحمدی | او سرپرست پیشین دانشگاه فرهنگیان و عضو شورای سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی است. مهرمحمدی عضو هیئت علمی بازنشسته دانشگاه تربیت مدرس (با مرتبه استاد) و دارای مدرک دکترای برنامه درسی و آموزش می‌باشد. وی آثار، پژوهش‌ها و مسئولیت‌های متعددی در باب تعلیم و تربیت دارد و جوایز مهمی را نیز کسب کرده‌است. مهرمحمدی از مجریان و تدوین‌کنندگان اصلی سند تحول بنیادین آموزش و پرورش می‌باشد و در تأسیس و فعالیت پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، انجمن مطالعات برنامه درسی و دانشنامه برنامه درسی نقش مهمی بر عهده داشته‌است.«شناسنامه فصلنامه تعلیم و تربیت»، بانک اطلاعات نشریات کشور. زندگی‌نامه محمود مهرمحمدی به سال ۱۳۳۷ در خانواده‌ای مذهبی که وضع اقتصادی متوسطی داشت در تهران متولد شد. بیشتر دوران تحصیلش را در مدرسه علوی گذراند و در سال ۱۳۵۵ دیپلم ریاضی را اخذ کرد. وی مدرک کارشناسی خود را در رشته فناوری صنعتی از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا و کارشناسی ارشد خود را از همان دانشگاه در رشته فناوری آموزشی گرفت. دوران بین کارشناسی ارشد و دکترا (۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴) را در ایران گذراند و در وزارت علوم، به عنوان مدیر کل دفتر نظارت و سنجش آموزش وزارت علوم فعالیت می‌کرد. | ## بخش 2: محمود مهرمحمدی | سپس دکترای تخصصی خود را در گرایش برنامه درسی و آموزش از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی کسب کرد. در سال ۱۳۶۸ مهرمحمدی به عنوان مشاور پژوهشی وزیر در این وزارتخانه مشغول به کار شد. در سال ۱۳۷۴، پژوهشکده‌ای در وزارت آموزش و پرورش به نام پژوهشکده تعلیم و تربیت تأسیس شد که بعداْ به پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش تبدیل شد. از آن سال‌ها به بعد مهرمحمدی درگیر کار اجرایی نشد و تمام وقت در دانشگاه تربیت مدرس مشغول به تدریس بود. تا اینکه در ۲۴ شهریور ۱۳۹۲ به سرپرستی دانشگاه فرهنگیان منصوب شد و تا ۲۰ آذر ۹۶ در این سمت مشغول به کار بود. علاوه بر این، وی عضو بازنشسته هیئت علمی دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس با رتبه استاد و عضو هیئت مؤسس انجمن مطالعات برنامه درسی ایران و سردبیر فصلنامه علمی-پژوهشی تعلیم و تربیت (پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش) و رئیس شورای علمی دانشنامه ایرانی برنامه درسی است. تربیت معلم محمود مهرمحمدی توجه و دلبستگی فراوانی به امر تربیت معلم داشته و آثار بسیاری در این زمینه دارد. به غیر از کتاب‌های وی که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به این امر مربوط هستند، برخی مقالات مختص تربیت معلم وی عبارتند از: نگاهی به شیوه اصلاح و نوع اصلاحات ضروری در تربیت معلم (۱۳۷۱) نظام تربیت معلم در جمهوری فدرال آلمان و مقایسه آن با جمهوری اسلامی ایران (۱۳۷۷) نقد و بررسی رویکردهای تدریس فکورانه به منظور ارائه برنامه درسی تربیت معلم فکور (۱۳۸۵) الگوی تدوین برنامه‌های درسی مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات -فاوا- در تربیت معلم (۱۳۸۶) برنامه درسی تربیت معلم و الگوی اجرائی مشارکتی آن؛ راهبرد تحولی برای تربیت معلم در ایران (۱۳۹۲) فلسفه تربیت در جمهوری اسلامی ایران و تحقق معلم پژوهنده (۱۳۹۲) مهرمحمدی در ۲۴ شهریور ۱۳۹۲ به سرپرستی دانشگاه فرهنگیان منصوب‌شد. | ## بخش 3: محمود مهرمحمدی | وی می‌گوید که تصدی مسئولیت دانشگاه فرهنگیان کار عظیم تخصصی تربیت نیروی انسانی برای آموزش و پرورش است که به شهادت مقالات و سایر تلاش‌های علمی ام، دغدغه سال‌های دور و نزدیکم بوده‌است. قرار گرفتن در مسند مدیریت این دانشگاه، بهترین فرصت ممکن را در اختیار چون منی می‌توانست قرار دهد که در جهت عملیاتی کردن اندیشه‌ها و افکارم بکوشم... دانشگاه فرهنگیان یک دستاورد تشکیلاتی مهم و یک فرصت برای آموزش و پرورش کشور است... تربیت معلم در کشور ما باید به یک گفتمان تخصصی تبدیل شود و ضمن پاسداشت میراث گذشتگان، به نوآوری و نواندیشی در این عرصه بها داده شود... از این رو است که معلمان را نخستین مشعل‌داران پیشرفت و توسعه کشور می‌دانند و تحول و پیشرفت در هر جامعه‌ای را در گرو متحول شدن نظام تعلیم و تربیت آن جامعه قلمداد‌می‌کنند؛ بنابراین محور اصلی تحول و توسعه، نظام تعلیم و تربیت و بهبود شرایط و کیفیت کار معلم است. کتاب‌ها این کتاب‌ها اعم از تألیف و ترجمه به شکل انفرادی یا با همکاری دیگران است: نظریه‌های برنامه درسی، جی، پی، میلر، ترجمه به فارسی، انتشارات سمت، ۱۳۷۹ مبانی علمی هنر تدریس، ان. گیج، ترجمه به فارسی، انتشارات مدرسه، ۱۳۶۸ برنامه درسی: رویکردها، دیدگاه‌ها و چشم‌اندازها، انتشارات به نشر، مشهد، ۱۳۸۱ بازاندیشی فرایند یاددهی – یادگیری و تربیت معلم. مقالاتی که وی تنها نویسنده آن بوده‌است، به ترتیب از سال ۹۲ تا ۷۵ عبارتند از: تبیین و بازشناسی ظرفیت نظریه‌های ناظر به آموزش ارزش‌ها در نظام آموزشی از منظر اثربخشی - بازشناسی مهارت‌های اساسی زندگی در عصر فناوری اطلاعات و ارتباطات - بررسی سازواری مدعای نظریه‌های رقیب برنامه درسی برای تربیت شهروند دمکراتیک با تکیه بر روایتی شوآبی - کثرت روش‌شناسی پژوهش افول پوزیتیویسم یا مرگ حقیقت؟ | ## جمع‌بندی | - فرهنگ خانواده مبنای مغفول در ساماندهی تعاملات خانه و مدرسه - نظرورزی دربارهٔ برنامه درسی دبیرستان گرایش عمومی تخصصی یا همگرایی در چهارچوب تخصص گرایی نرم - تبیین چرخش زیباشناسانه در تعلیم و تربیت: درس‌های خرد و کلان برای بهبود کیفیت آموزش با الهام از عالم هنر - بازشناسی مفهوم و تبیین جایگاه تخیل در برنامه‌های درسی و آموزش با تأکید بر دوره ابتدائی - ملاحظات اساسی در باب سیاست گذاری توسعه برنامه درسی میان رشته‌ای در آموزش عالی از منظر فرایند تکوین - «مروری بر اندیشه‌های استاد کاردان و دلالتهای آن برای آموزش و پرورش ایران» - کند و کاو در ترجیحات روش شناختی پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت در ایران - فن آوری اطلاعات و ارتباطات و نسبت آن با آموزش و پرورش - مدیریت هم‌زمان مدارج تمرکز زدایی در نظام برنامه‌ریزی درسی - نظریهٔ هوش چندگانه و دلالت‌های آن برای برنامه درسی و آموزشی - پژوهش مبتنی به عمل فکورانه در فرایند برنامه درسی، نظریه عمل گرای شواب - کاوشی در ماهیت تدریس و رابطه آن با یادگیری - اقدام پژوهی: رویکردی مؤثر در حرکت نظام‌های پژوهشی انسانی- اجتماعی به سوی تعادل - ترکیب بهینه برای تصمیم گیرندگان در فرایند تدوین برنامه درسی - برداشتی نو از سطوح و گستره تحقیقات آموزشی و تربیتی - نظریه پیاژه و کاربرد آن در برنامه‌ریزی درسی و آموزشی: تحلیلی بر دو کاربرد معارض - چرا باید برنامه‌های درسی را به سوی مسئله محوری سوق دهیم؟