موضوع مقاله: کراتوز سبورئیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کراتوز سبورئیک | مقدمه: شکل آنها گرد یا بیضوی است، در لمس مسطح یا اندکی برآمده است، مانند دلمه‌ای که روی زخم در حال التیام تشکیل می‌شود، و اندازهٔ آن از خیلی کوچک تا قطر بیش از ۲٫۵ سانتی‌متر (۱ اینچ) متغیر است. | ## بخش 1: کراتوز سبورئیک | خیلی از اوقات، این ضایعات ممکن است به صورت تومور ترکیبی یا در نتیجهٔ پدیده‌های پیشرفت تومور، همراه با وضعیت‌های دیگر پوستی، از جمله کارسینوم سلول بازال، وجود داشته باشند. در بررسی بالینی، تشخیص افتراقی شامل زگیل (گرچه این ضایعه منشأ ویروسی ندارد) و ملانوم (گرچه این ضایعه ربطی به ملانوم ندارد) است. از آنجا که فقط لایه‌های بالای روپوست درگیر هستند، کراتوزهای سبورئیک غالباً منظرهٔ «چسبانده شده» دارند. طبقه‌بندی کراتوز سبورئیک را به انواع زیر می‌توان تقسیم کرد: کراتوز سبورئیک معمولی (پاپیلوم سلول بازال، زگیل پیری توپر) کراتوز سبورئیک مشبک (زگیل پیری آدنویید) کراتوز سبورئیک گچ‌مانند (زگیل پیری انگشتی، زگیل پیری هیپرکراتوزی، زگیل پیری دندانه‌دندانه؛ زگیل پیری زگیلی)—غالباً به رنگ قهوه‌ای روشن تا مایل به سفید است. کراتوز سبورئیک کلونال کراتوز سبورئیک تحریک شده (آکانتوم سلول قاعده‌ای-سنگفرشی، زگیل پیری ملتهب) ر با آتیپی سنگفرشی ملانوآکانتوم (زگیل پیری پیگمانته) درماتوز پاپولی سیاه—عموماً در افراد بزرگسال سیاه‌پوست یافت می‌شود، و روی چهره به صورت پاپول‌های خوش‌خیم کوچک از اندازهٔ سرسوزنی تا چند میلی‌متر ظاهر می‌شود. میزان بروز کراتوز سبورئیک شایع‌ترین تومور خوش‌خیم پوستی است و میزان بروز آن در افزایش مسن افزایش می‌یابد و بین دو جنس تفاوتی ندارد. بر اساس مطالعات گروهه‌ای بزرگ، ۱۰۰٪ بیماران بالای ۵۰ سال لااقل دارای یک کراتوز سبورئیک بودند. | ## بخش 2: کراتوز سبورئیک | شروع آن معمولاً در میانسالی است، گرچه در افراد جوان‌تر هم ناشایع نیست—یعنی در ۱۲٪ افراد ۱۵ تا ۲۵ ساله نیز یافت می‌شود—بنا بر این، «کراتوز سبورئیک» نام مناسبی برای آن نیست. این فرضیه مطرح شده است که از آنجا که کراتوز سبورئیک غالباً در نواحی در معرض نور خورشید بروز می‌کند، نور فرابنفش ممکن است در بیماری‌زایی آن نقش داشته باشد. با این حال، خیلی از اوقات نیز این ضایعات در مناطقی بروز می‌کند که در معرض آفتاب نبوده است. اخیراً با شناسایی جهش‌های سوماتیک در FGFR3، یک گیرندهٔ فاکتور رشد، در سلول‌های تشکیل دهندهٔ ضایعه، اطلاعات بیشتری در بارهٔ بیولوژی کراتوز سبورئیک به دست آمده است. ریشه‌شناسی اصطلاح «کراتوز سبورئیک» بر گرفته از کراتینوسیت (به معنای بخشی از اپیدرم که کراتین تولید می‌کند)، پسوند -وز (به معنای ناهنجاری)، و شکل صفت سبوره است. علاوه بر این، کراتوز سبورئیک نازک روی پوست صورت ممکن است حتی با درماتوسکوپی به سختی از لنتیگوی بدخیم قابل افتراق باشد. کندیلوماها و زگیل‌ها از نظر بالینی شبیه کراتوز سبورئیک هستند، و درماتوسکوپی می‌تواند مفید باشد. | ## بخش 3: کراتوز سبورئیک | بر روی آلت و پوست تناسلی، تشخیص افتراقی کندیلوماها و زگیل‌های پیری حتی با بیوپسی نیز ممکن است دشوار باشد. تا این زمان، استاندارد طلایی در تشخیص کراتوز سبورئیک، بررسی هیستوپاتولوژیک بیوپسی پوست است. از آنجا که، در صورت دستکاری ضایعه، خطر بروی عفونت محلی اندکی افزایش می‌یابد، لذا در مواقعی که ضایعه بر اثر لباس یا جواهرات تحریک می‌شود یا خارش پیدا می‌کند، عموماً برداشت جراحی ضایعه توصیه می‌شود. ضایعات بزرگ‌تر را می‌توان با الکترودسیکاسیون و کورِت، برداشت تراشیدنی، یا کرایو درمان کرد. در صورتی که برداشت کراتوز سبورئیک به درستی انجام شود، معمولاً اسکار زیادی بر جای نمی‌ماند، مگر در افرادی که پوست تیره دارند. | ## جمع‌بندی | کرایو نیز روشی درمانی است که در آن ضایعات کراتوز سبورئیک با نیتروژن مایع منجمد می‌شود.