موضوع مقاله: فلیکس هافمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فلیکس هافمن | مقدمه: فلیکس هافمن (؛ زادهٔ ۲۱ ژانویهٔ ۱۸۶۸ – درگذشتهٔ ۸ فوریهٔ ۱۹۴۶) یک شیمی‌دان آلمانی بود که به خاطر سنتز آسپیرین (استیل‌سالسیلیک اسید) و هروئین (دی‌استیل‌مورفین) شناخته می‌شود. | ## بخش 1: فلیکس هافمن | آسپیرین به عنوان یک داروی ضددرد، ضدتب و ضدالتهاب به بازار عرضه شد و هروئین ابتدا به عنوان دارویی برای درمان سرفه و اعتیاد به مورفین معرفی گردید، اما بعدها به دلیل اعتیادآوری شدید ممنوع شد. زندگی اولیه و آموزش فلیکس هافمن در ۲۱ ژانویهٔ ۱۸۶۸ در شهر لودویگسبورگ آلمان به دنیا آمد. در سال ۱۸۸۹، تحصیل در رشته‌های شیمی و داروسازی را در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ آغاز کرد. در سال ۱۸۹۱ با درجهٔ ممتاز فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۸۹۳، دکترای خود را با درجهٔ ممتاز با پایان‌نامه‌ای در مورد مشتقات خاصی از دی‌هیدروآنتراکین دریافت کرد. در ۱۰ اوت ۱۸۹۷، استیل‌سالسیلیک اسید را با ترکیب سالسیلیک اسید و استیک اسید سنتز کرد و شکلی خالص و پایدار از آن تولید نمود. این ترکیب از طریق مطالعات بالینی گسترده به عنوان ماده‌ای ضددرد، ضدتب و ضدالتهاب تأیید شد. شرکت بایر فرآیند تولید مقرون‌به‌صرفه‌ای برای آن توسعه داد و در سال ۱۸۹۹، آن را به صورت پودر در بطری‌های شیشه‌ای با نام تجاری «آسپیرین» به بازار عرضه کرد. علاوه بر این، هافمن دی‌استیل‌مورفین (هروئین) را نیز سنتز کرد، که این کار مستقل از چارلز راملی آلدر رایت بود که ۲۳ سال پیشتر آن را به دست آورده بود. | ## بخش 2: فلیکس هافمن | دی‌استیل‌مورفین از مولکول‌های مختلفی استیله شد و به دلیل کاربردهای «قهرمانانه» پزشکی‌اش، نام «هروئین» را گرفت. این دارو برای درمان سرفه کودکان، جراحات جنگی و درمان اعتیاد به مورفین استفاده می‌شد، اما منجر به اعتیادهای شدیدتر و افزایش تحمل شد. پس از سنتز آسپیرین و هروئین، هافمن به بخش بازاریابی دارویی بایر منتقل شد و تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۲۸ در آنجا ماند. کشف آسپیرین انگیزهٔ هافمن برای سنتز آسپیرین، شکایات پدرش از طعم تلخ و تحریک معده ناشی از دوزهای بالای سدیم سالیسیلات (۶–۸ گرم) برای درمان روماتیسم بود. هافمن استیل‌سالسیلیک اسید را سنتز کرد که اسیدیته کمتری داشت اما اثرات درمانی مشابهی نشان می‌داد. این کشف بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر در شرکت بایر برای بهبود داروهای مبتنی بر سالیسیلات بود. آسپیرین به سرعت به یکی از پرفروش‌ترین داروهای جهان تبدیل شد و هنوز هم به طور گسترده برای درمان درد، تب و التهاب استفاده می‌شود. این ترکیب ابتدا به عنوان یک داروی غیراعتیادآور برای درمان سرفه و درد معرفی شد و حتی برای کودکان تجویز می‌گردید. | ## بخش 3: فلیکس هافمن | شرکت بایر آن را با نام تجاری «هروئین» بازاریابی کرد و ادعا کرد که می‌تواند اعتیاد به مورفین را درمان کند. با این حال، به زودی مشخص شد که هروئین اعتیادآورتر از مورفین است و منجر به مشکلات اجتماعی گسترده‌ای شد. در نهایت، در بسیاری از کشورها ممنوع گردید و اکنون به عنوان یک مواد مخدر غیرقانونی شناخته می‌شود. این کشف مستقل از کارهای قبلی چارلز راملی آلدر رایت بود، که در سال ۱۸۷۴ دی‌استیل‌مورفین را سنتز کرده بود اما آن را پیگیری نکرده بود. مناقشات بر سر اعتبار کشف هافمن در سال ۱۹۳۴ در یک پانوشت در دانشنامهٔ آلمانی ادعا کرد که مخترع آسپیرین است. با این حال، آرتور آیخن‌گرون در مقاله‌ای در سال ۱۹۴۹ در مجلهٔ فارماتسی ادعا کرد که او برنامه‌ریزی و هدایت سنتز هافمن را انجام داده و آزمایش‌های بالینی اولیه را به طور مخفیانه انجام داده است. تا سال ۱۹۹۹، مورخان این ادعا را نادیده گرفته بودند، اما والتر اسنیدر از دانشگاه استرثکلاید نتیجه‌گیری کرد که آیخن‌گرون شایستهٔ اعتبار کشف است. شرکت بایر در بیانیه‌ای مطبوعاتی در سال ۱۹۹۹ این را انکار کرد و کشف را به هافمن نسبت داد. | ## جمع‌بندی | آسپیرین یکی از مهم‌ترین داروهای قرن بیستم محسوب می‌شود و میلیاردها دوز از آن سالانه مصرف می‌گردد.