موضوع مقاله: کنسرتو ویولن (چایکوفسکی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کنسرتو ویولن (چایکوفسکی) | مقدمه: کنسرتو ویولن در ر ماژور اپوس ۳۵، توسط پیوتر ایلیچ چایکوفسکی در سال ۱۸۷۸ نوشته شده و یکی از مشهورترین کنسرتوهای ویولن است. | ## بخش 1: کنسرتو ویولن (چایکوفسکی) | آهنگسازی این قطعه در کلارنس، تفریح‌گاهی سوئیسی در سواحل دریاچه ژنو نوشته شده‌است. جایی که چایکوفسکی برای بهبودی و رفع افسردگی‌های ناشی از ازدواج فاجعه‌آمیز خود با آنتونینا میلیوکووا رفته بود. از آنجا که چایکوفسکی ویولونیست نبود، برای تکمیل بخش تکنوازی، با یوسیف کوتِک نوازندهٔ ویولن (از شاگردان یوزف یواخیم و در سوییس به وی پیوسته بود) به مشاوره می‌پرداخت. 297 چایکوفسکی پس از آن با کوتک قطع رابطه کرد و معتقد بود این رابطه به زندگی حرفه‌ای او آسیب می‌رساند. با این حال او قطعهٔ «والس-اسکرتسو برای ویولن و ارکستر» را که در سال ۱۸۷۷ نوشته بود، هنگام انتشار در سال ۱۸۷۸ به کوتک اهدا کرد. چایکوفسکی ابتدا اجرای این کنسرتو را به لئوپولد آوئر استاد کنسرواتوار پترزبورگ سپرد اما وی به دلیل مشکلات فنی از اجرای آن امتناع ورزید و سرانجام ۴ سال بعد این کنسرتو توسط آدولف برودسکی در ۴ دسامبر ۱۸۸۱ برای اولین بار در وین به اجرا درآمد. | ## بخش 2: کنسرتو ویولن (چایکوفسکی) | ساختار سازبندی این کنسرتو برای ویولن سولو، ۲ فلوت، ۲ ابوا، ۲ کلارینت در لا و سی بمل، ۲ فاگوت، ۴ هورن در فا، ۲ ترومپت در ر، تیمپانی و ارکستر زهی نوشته شده‌است. فرم قطعه در سه موومان ساخته شده‌است: آلگرو مدراتو (، ر ماژور) کانستونتا: آندانته (، سل مینور) فینال: آلگرو ویواچیسیمو (، ر ماژور) در بین موومان دوم و سوم ارکستر توقف و سکوت نمی‌کند و اجرای کامل این قطعه حدود ۳۵ دقیقه طول می‌کشد. موومان اول وسط|450px|page=978 موومان اول در فرم سونات است و به بخش‌های مقدمه، گشایش، بسط و گسترش، بازگشایش و کدا تقسیم می‌شود. ابتدا بخش مقدمه را ارکستر به صورت مختصر با تمی در ر ماژور اجرا می‌کند، این تم مانند شروع کنسرتو پیانو شماره ۱، هرگز دوباره ظاهر نمی‌شود،Steinberg, 487 سپس تکنواز با شروعی شبیه کادنزا جواب ارکستر را می‌دهد و تم اصلی را در «گشایش»، آوازگونه آغاز می‌کند. پس از آن تکنواز با حرکت‌هایی شامل پاساژهای سریع و آکوردهای سه‌صدایی در گام، «تم دوم» آرام در لا ماژور شروع می‌شود.Steinberg, 488 این احساس به تدریج تشدید می‌شود که ورود ارکستر کامل با «تم اول»، این بخش به اوج باشکوهی می‌رسد و رضایت‌بخش‌ترین «ورود» در ادبیات موسیقی رتبه‌بندی شده‌است.Knapp, 195 بخش بسط و گسترش با مجموعه‌ای از تغییرات کروماتیکی و ظاهری تصادفی آغاز می‌شودKnapp, 195 که تکنواز ویولن به تغییرات ظریفی روی تم اصلی می‌پردازد و در نهایت به دو ماژور ختم می‌شود. پس از آن کادنزا ظهور می‌کند که در اینجا چایکوفسکی از تکنواز می‌خواهد که آن را در بالاترین قسمت نت‌های ویولن اجرا کند.Steinberg, 488 پس از کادنزا که با یک تریل به پایان می‌رسد، ارکستر دوباره ظاهر می‌شود و با خلاصه‌ای از تم اصلی در ر ماژور و پس از تکرار تم دوم، همچنین در ر ماژور، مسابقۀ ارکستر و تکنواز با یک کدای سریع به پایان می‌رسد. | ## بخش 3: کنسرتو ویولن (چایکوفسکی) | موومان دوم وسط|450px|page=979 موومان دوم میزانی سه‌ضربی، نسبتاً آهسته و لحن تیره‌ای دارد.Knapp, 225 این قسمت با مقدمه‌ای کوتاه شبیه موسیقی کرال در بادی‌های چوبی شروع می‌شود و به دنبال آن تم اصلی در سل مینور با تکنوازی ویولون معرفی می‌گردد با یک ملودی ساده و «آوازگونه» که «شیرین و در عین حال مالیخولیایی» است. در ادامه پس از یک وقفهٔ کوتاه توسط ارکستر، منجر به بخش روشن‌تری در می ماژور می‌شود. سپس تکرار تم اول باعث ایجاد مدولاسیون می‌شود و با مجموعه‌ای از آکوردهای ارکسترال که «بدون وقفه» اجرا می‌گردد، در وصل به موومان سوم محو می‌شوند. موومان سوم وسط|450px|page=980 موومان سوم یا فینال به‌طور مشخص بر اساس موسیقی روسی شکل می‌گیرد: یک زمینه نوا مانند همراهی‌کننده، اجرای تم اول روی «سیم سل» که به موسیقی صدایی «عمیق، طنین‌انداز و کمی خش‌دار» می‌دهد، آهنگی که سرعت آن سریع و سریعتر می‌شود، ملودی شاعرانه با الهام از موسیقی محلی روسیهSteinberg, 488 و در نهایت با حلقه‌هایی تکراری از تم همراه است.Smith, 77 این کار با مقدمه‌ای ارکسترال و پرجنب‌وجوش آغاز می‌شود که پس از آن با تکنوازی ویولن، تم اصلیِ رقص به ر ماژور ختم می‌شود. بخش بعدی «کمی آرام‌تر» «تم دوم» را معرفی می‌کند که شامل یک سری از واریاسیون‌ها است. | ## جمع‌بندی | سپس تم دوم در سل ماژور تکرار می‌شود، تم اول یک بار دیگر ظاهر شده که منجر به یک کدای چیره‌دستانه از تکنواز است که قطعه را به شکلی عالی به پایان می‌رساند.