موضوع مقاله: فلیچه جیموندی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فلیچه جیموندی | مقدمه: فلیچه جیموندی (؛ زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۲-درگذشته ۱۶ اوت ۲۰۱۹) رکابزن حرفه‌ای سابق ایتالیایی است که در دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. | ## بخش 1: فلیچه جیموندی | پس از قهرمانی جیموندی در ووئلتا اسپانیا در سال ۱۹۶۸، پس از ژاک آنکتیل به دومین دوچرخه‌سواری تبدیل شد که توانسته‌است برندهٔ هر سه گرند تور دوچرخه‌سواری جاده شود. زندگی‌نامه آغاز زندگی مادر جیموندی نامه‌رسان بود و برای رساندن نامه‌ها از دوچرخه استفاده می‌کرد. در همان سال در نسخهٔ آماتور تور دو فرانس نیز قهرمان شد و در سال ۱۹۶۵ قرارداد حرفه‌ای با تیم سالوارانی امضا کرد. در مرحلهٔ دوم او به همراه دو رکابزن دیگر فرار کرد و دوم شد تا در رده‌بندی اصلی نیز به رتبهٔ دوم صعود کند. در مرحلهٔ سوم، در یک کیلومتری خط پایان فرار کرد و برندهٔ مرحله شد تا نخستین پیروزی خود در تور را در نخستین سال فعالیت حرفه‌ای خود کسب کند. در تایم تریل انفرادی بخش دوم مرحلهٔ پنجم نیز دوم شد و فاصلهٔ خود با نزدیک‌ترین تعقیب‌کنندگان در رده‌بندی اصلی را به بیش از ۲ دقیقه افزایش داد. در مرحلهٔ هفتم، یکی از هم‌تیمی‌های جیموندی، زمین‌خورد و به کمک تیم به مسابقه برگشت. در مرحلهٔ نهم که کوهستانی بود، دوباره رهبری تور را به دست گرفت و با پیروزی در دو تایم تریل مرحله‌های ۱۸ و ۲۲ برتری خود را تثبیت کرد. جیموندی در سال ۱۹۶۶ در دو مسابقهٔ یادبود کلاسیک شامل پاریس–روبه و تور لمباردی پیروز شد. او یک بار در سال ۱۹۶۵ بر سکوی سوم قرار گرفته‌بود و برندهٔ یک مرحله از جیروی ۱۹۶۶ شده‌بود. | ## بخش 2: فلیچه جیموندی | او توانست برتری سه و نیم دقیقه‌ای بر آنکتیل به دست آورد و پیراهن صورتی را برای نخستین بار به تن کرد. در روز پایانی نیز این عنوان را حفظ کرد و برای نخستین بار، برندهٔ جیرو دیتالیا شد. در سال ۱۹۶۸، جیموندی برای اولین و آخرین بار در ووئلتا اسپانیا شرکت کرد و توانست با فاصلهٔ بیش از ۲ دقیقه با نفر دوم، برندهٔ مسابقه شود. به این ترتیب، جیموندی پس از آنکتیل دومین رکابزنی شد که توانسته‌است برندهٔ هر سه گرند تور شود. در همان سال، مثبت بودن دوپینگ جیموندی در مرحلهٔ ۱۸ جیرو اعلام شد؛ ولی محرومیت یا جریمه‌ای به او تعلق نیافت و توانست جیرو را در سکوی سوم به پایان برساند. افزون بر این، نخستین قهرمانی خود در مسابقات قهرمانی جادهٔ ایتالیا را به دست آورد. در سال ۱۹۶۹، در مرحلهٔ ۱۷ جیرو، ادی مرکس که تا آن زمان رهبر مسابقه بود، به دلیل دوپینگ اخراج شد. جیموندی توانست پیراهن صورتی را که پیشتر در دست او بود، به دست آورد و آن را تا پایان مسابقه حفظ کرد تا برای دومین بار، برندهٔ جیرو شود. مسابقات قهرمانی جهان (۱۹۷۰–۱۹۷۳) در سال ۱۹۷۰ جیموندی در جیرو پس از مرکس به مقام دوم رسید. سپس در ۱۶ اوت در مسابقات قهرمانی جهان شرکت کرد و در مسابقهٔ استقامت جاده به مدال برنز دست یافت. | ## بخش 3: فلیچه جیموندی | در سال بعد نیز نتوانست موفقیت قابل توجهی در جیرو کسب کند و تنها فاتح دو مرحله شد. رقابت نهایی میان او و مرکس انجام شد و در نهایت، مرکس توانست به قهرمانی دست یابد و جیموندی مدال نقره را به گردن آویخت. در سال ۱۹۷۳، دوباره نتوانست ادی مرکس را شکست دهد و پس از او به مقام دوم رسید؛ ولی در مسابقات قهرمانی جهان بالاخره توانست از او پیشی گیرد و قهرمان مسابقهٔ استقامت جاده شود. تلاش برای سومین پیروزی در جیرو (۱۹۷۴–۱۹۷۶) جیموندی در جیروی ۱۹۷۴ پس از مرکس و جانباتیستا بارونکلی، سوم شد. در پایان مرحلهٔ ۸ توانست پیراهن صورتی رهبری تور را به دست آورد؛ ولی در پایان مرحلهٔ ۱۸ آن را از دست داد. در بخش نخست مرحلهٔ پایانی که تایم تریل انفرادی بود، دوباره جیموندی توانست رهبری مسابقه را پس بگیرد و برای سومین بار، قهرمان جیرو شود. به این ترتیب، برای نهمین بار جیرو را در یکی از رتبه‌های اول تا سوم به پایان رساند و رکورددار کسب سکو در جیرو شد. سال‌های پایانی و بازنشستگی جیموندی در سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸ نیز در جیرو شرکت کرد؛ ولی نتوانست جزء ۱۰ نفر اول قرار گیرد. تنها موفقیت قابل توجه او در سال‌های پایانی، قهرمانی در مسابقهٔ شش‌روزهٔ میلان در سال ۱۹۷۷ بود. | ## جمع‌بندی | اکنون جیموندی رئیس تیم دوچرخه‌سواری بیانکی کانترویل است که در مسابقات کوهستان شرکت می‌کند.