موضوع مقاله: فضای کار مشترک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فضای کار مشترک | مقدمه: فضای کار مشترک یا فضای کار اشتراکی یا کو ورکینگ روشی برای کار کردن است که شامل یک فضای کار به اشتراک گذاشته شده، یک دفتر کار و فعالیت‌های مستقل است. | ## بخش 1: فضای کار مشترک | در یک تعریف جامع و ساده میتوان گفت که به کار گروهی که توسط چند نفر در یک مکان انجام شوند گفته میشود. معمولا این کارها یک اتاق یا یک جدایی اورنده ندارد.برخلاف محیط‌های اداری معمولی، محیط کو ورکینگ معمولاً توسط یک سازمان (ارگان) مشترک به کار برده نمی‌شود. این محیط‌ها برای فریلنسرهای حرفه‌ای، پیمانکاران مستقل یا افرادی که اغلب در سفر هستند و فعالیت‌های مستقل انجام می‌دهند جذاب می‌باشد. محل کار اشتراکی، اجتماعی از افرادیست که در عین انجام فعالیت‌های مستقل، ارزش‌هایی را به اشتراک می‌گذارند و البته افرادی که مشتاق به هم کوشی هستند که این هم کوشی می‌تواند با کار کردن در کنار افرادی که برای فعالیت در یک محیط مشترک در کنار یکدیگر، ارزش قائل هستند، اتفاق بیفتد. محل کار اشتراکی راه حلی مناسب برای مشکل انزوای بسیاری از کارمزدی‌ها، که کار کردن در منزل را تجربه کرده‌اند، می‌باشد، همین‌طور به آن‌ها اجازه می‌دهد که از عوامل حواس‌پرتی در حین کار کردن در منزل نجات یابند. فضاهای کار اشتراکی الزاماً برای استارتاپ‌ها ساخته نمی‌شوند؛ ولی معمولاً توسط آن‌ها استفاده می‌شوند. با توجه به اینکه الزامات فیزیکی اساسی کار کردن در این فضاها فراهم می‌شود در برخی موارد شتاب‌دهنده‌های کسب و کار یا مراکز تحقیق و توسعهٔ شرکت‌های بزرگ نیز ممکن است در این فضاها مستقر شوند. همچنین این فضاها ممکن است با توجه به شرایط محلی برای تمرکز بر موضوعی خاص راه اندازی شوند، مثلاً برای توسعهٔ گردشگری، یا توسعهٔ بازی سازی. اما این فضاها غالباً امکاناتی را فراهم می‌آورند که شامل میزکاری، اتاق جلسات، برق، اینترنت پرسرعت، چای و قهوه رایگان است. سانفرانسیسکو در حال تلاش برای داشتن جایگاه بزرگ در جامعه (اجتماع) کار اشتراکی است؛ و البته منزلگاهی برای رشد کمی مراکز کار اشتراکی است. همچنین کار اشتراکی در بسیاری از مناطق وابسته به شهرهایی همچون سیاتل، واشینگتن، پورتلند، اورگن، و ویچیتا، کانزاس گسترش یافت که هم‌اکنون چندین مکان سازماندهی شدهٔ کو ورکینگ را عرضه می‌کنند. | ## بخش 2: فضای کار مشترک | در همسایگی بروکلین به دلیل رشد کارمندان نسل وای در خواست برای کار اشتراکی هرگز تمام نمی‌شود. بسیاری از محیط‌های کار اشتراکی توسط کارآفرینان اینترنتی که دور کاری انجام می‌دهند و در جستجوی جایگزینی برای کار کردن به صورت مستقل و ایزوله در کافی شاپ‌ها یا فضای خانه بودند گسترش یافته‌است. بررسی سال ۲۰۰۷ نشان داد که بسیاری از کارمندان دورکار، از انزوا و ازدست دادن تعامل انسانی هنگام کار در خانه احساس نگرانی می‌کنند. همچنین یک سوم کارکنان بخش خصوصی و دولتی اعلام کرده‌اند که نمی‌خواهند در طول کار خود در منزل باشند. فرانسه اولین مرکز کار اشتراکی خود را تحت عنوان la Boate, در سال ۲۰۰۷ در مکان مارسی افتتاح کرد. امروزه انگلستان به مرکزیت لندن از جمله پاسخگوترین کشورهای اروپایی در زمینه ایده کار مشترک است. این کار شوراها را به همکاری با مراکز دولتی و دیگر نهادها جهت اشتراک گذاری ساختمان‌ها بین کارکنان تشویق خواهد کرد. همچنین مقامات را به استفاده مجدد از زمین‌های بلا استفاده، کاهش هزینه و آزاد کردن زمین‌ها برای توسعه شهری قادر خواهد ساخت. کار اشتراکی در قاره اروپا بیشتر رایج شده‌است که شرکت نوپا کلان‌شهر برلین، حامی و تقویت‌کننده اصلی این پروژه بوده‌است. این محیط‌های کاری مشترک فقط منحصر به شهرهای بزرگ نیست، شهرهای کوچک نیز ممکن است در صورت داشتن افراد جوان و خلاق مخصوصاً شهرهای دانشگاهی نیز مراکز کار اشتراکی را ارائه دهند. قیمت‌گذاری متناسب با میزان انعطاف‌پذیری فضا هاست به همین دلیل اکثر فضاها به صورت روزانه، هفتگی و ماهانه میزها را اجاره می‌دهند و همچنین مجموعه اتاق‌هایی با سایزهای متفاوت (به‌طور مثال: ۲، ۳، ۶ کارگاه) و همچنین اتاق‌ها خصوصی برای قیمت‌های بالاتر ارائه می‌دهند. | ## بخش 3: فضای کار مشترک | با وجود قیمت‌های سرسام‌آور تجهیزات و اجاره‌ها، مراکز کار اشتراکی گزینه‌ای بسیار خوب برای شرکت نوپا‌های کوچک و منحصر به فرد است تا کسب و کارشان را ارتقا دهند. بسیاری از شهرها مراکز کار اشتراکی را با مرکز رشد استارتاپ‌ها، شتابدهنده‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری، و حمایت مربیان همراه می‌کنند. همچون استارتاپ‌های حوزهٔ تکنولوژی، کار اشتراکی نیز در بین دورکارها بسیار رواج دارد. یک بررسی در سال ۲۰۱۱ نشان می‌دهد که اکثر کارمندان کار اشتراکی در اواخر دهه بیست تا سی سالگی و با میانگین سنی ۳۴ سال می‌باشند که دو سوم مردان و یک سوم بانوان هستند همچنین چهار پنجم کارمندان کار اشتراکی حرفهٔ خود را با یکی از مدارک دانشگاهی آغاز کرده‌اند. بیشتر از نیمی از شاغلان در محیط کار اشتراکی کار مزدی (فریلنسر) هستند و اکثر شاغلان در محیط کار اشتراکی در حوزه صنایع خلاق یا new media فعالیت می‌کنند. این فضاها معمولاً برای رشد و توسعهٔ استارتاپ‌ها شکل گرفته‌اند و میزبان استارتاپ‌ها، کارمزدی‌ها و دیگر افرادی که نیاز به فضای کاری دارند هستند. نمونه‌های متعددی در تهران، کرج، اصفهان، تبریز، مشهد، زنجان و کرمان شکل گرفته‌اند. در فضاهای کار مشترک، صندلی‌ها به صورت اختصاصی و اشتراکی و اتاق‌های اختصاصی اجاره داده می‌شود. در این فضاها، امکاناتی مانند اتاق‌های جلسه، سالن کنفرانس، مینی کافه و اتاق استراحت برای خدمت رسانی به مشترکین موجود می‌باشد. افراد اصلی برای حضور در این مراکز کارمزدیهای حرفه‌ای، دورکارها و مؤسسین شرکت‌های کوچک و متوسط هستند که در جستجوی یک جامعه‌ای با روح همکاری می‌باشند. همچنین اغلب مشتریان از دیگر سرویس‌های فضای کار مشترک مثل پرینت، همکاری و مشاوره بهره‌مند می‌شوند. | ## جمع‌بندی | به دلیل تفاوت شیوه مدیریتی فضای کار اشتراکی که به جای مدیریت و کنترل به جنبه همکاری اهمیت می‌دهد، مدل کار اشتراکی؛ از شتابدهنده‌ها، مراکز رشد و Executive suite مجزا می‌باشد و با هم ترکیب نمی‌شوند.