موضوع مقاله: لیزر رفع موهای زائد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لیزر رفع موهای زائد | مقدمه: دستگاه برداشتن مو یا لیزر رفع موهای زائد، شامل : دستگاه لیزر الساندرایت، تیتانیوم، اندیاگ، دایود، ای پی ال است که فرایند از بین بردن موهای ناخواسته و زائد را، با استفاده از قرار گرفتن در معرض پالس‌های نور لیزر انجام می‌دهد که منجر به از بین بردن فولیکول مو و عدم رشد مجدد مو می‌شود. | ## بخش 1: لیزر رفع موهای زائد | این روش، پس از حدود ۲۰ سال بررسی و آزمایش، از سال ۱۹۹۵ به‌صورت تجاری در دسترس کلینیک‌ها و عموم مردم قرار گرفت. بسیاری از روش‌های استفاده از لیزر برای برداشتن مو، روش‌های ایمنی هستند و مقالات زیادی در مورد ایمنی آن‌ها منتشر شده‌است. برخی از روش‌ها که موقتی و قدیمی هستند عبارتند از: اپیلاسیون، کرم‌ها و پودرهای موبر، بند انداختن و استفاده از موچین، تیغ اصلاح، دستگاه‌های مو کن خانگی و محلول‌های شیمیایی. پس از استفاده از روش‌های مذکور، موهای زائد دوباره رشد خواهند کرد و از بین بردن موهای زائد به صورت موقتی است. با حضور تکنولوژی‌های جدید، پزشکی به نام راکس اندرسون فارغ‌التحصیل مؤسسه فناوری ماساچوست به همراه ملانی گراسمن، دریافتند که می‌توان به صورت انتخابی کروموفورها را با هدف از بین بردن سلول‌های بنیادی موجود در فولیکول‌های مو مورد اصابت فوتون‌های لیزر قرار داد. در سال ۱۹۹۷ میلادی، سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا (اف‌دی‌ای) این روش را برای حذف مو مورد تأیید قرار داد. با توسعه این تکنولوژی و تحقیقات بیشتر، مشخص شد که استفاده از لیزر، برای حذف و برداشتن مو مؤثر و کارآمد است؛ به همین دلیل، در حال حاضر این روش، روشی معمول برای از بین بردن مو برای مدت زمان طولانی است. این لیزر که به نام لیزر رابی مشهور بود، تأثیر زیادی نداشت و بسیار کند بود و تنها می‌توانست رشد موها را به حداقل برساند. این لیزر متشکل از یک میله پوشش داده شده توسط نقره بود و یک فلش لامپ نیز با قدرت بالا روی آن نور می‌انداخت. این دستگاه می‌توانست در یک مدت زمان مشخص تعداد کمی از فولیکول‌های مو را مورد هدف قرار دهد و فرایند بسیار زمانبری داشت. اگرچه این لیزر بسیار ایمن تر از اولین نوع خود بود، اما حرارت کافی برای تخریب فولیکول‌های مو ایجاد نمی‌کرد؛ در نتیجه سال‌ها طول کشید تا نتیجه دائمی کاهش موهای زائد از این دستگاه مشاهده شود. لیزر یگ نیز جزو اولین لیزرهایی بود که در سال ۱۹۶۴ با هدف لیزر موهای زائد توسط اف‌دی‌ای تأیید شد. به این دلیل که توانست رشد مو را کاهش داده و تقریباً به‌طور دائم از رشد مجدد آن جلوگیری کند. در سال ۱۹۷۵ متخصص پوست و موی هاروارد به نام دکتر پاتریک یک مقیاس فتو تایپینگ فیتزپاتریک را پیشنهاد داد که رنگ پوست بدن انسان را دسته‌بندی می‌کرد. افرادی که پوست بسیار تیره و سیاهی داشته باشند، به علت جذب حرارت لیزر روی پوستشان ممکن است دچار آسیب شوند. در سال ۱۹۸۳ دانشمندان توانستند لیزری طراحی کنند که مدت زمان پالس آن برای هدف قرار دادن فولیکول‌های مو کافی بود. نزدیک به ۴۰ سال طول کشید تا دانشمندان توانستند یک سیستم لیزر مو مناسب را برای حذف موهای زائد در خانه طراحی کنند. در این لیزر نیز همان تکنولوژی لیزری که در کلینیک‌های حرفه ای مورد استفاده قرار می‌گرفت، به کار رفته‌است و به این ترتیب مشتریان توانستند به راحتی در خانه خودشان تقریباً به‌طور دائم از شر موهای زائد خلاص شوند. از آن به بعد بسیاری از دستگاه‌های لیزر موی خانگی با هدف کاهش دائمی موهای زائد توسط FDA تأیید شد. لیزر می‌تواند باعث آسیب موضعی و گرمایشی در بخش‌های تیره‌ای که باعث رشد مو هستند و به آن‌ها ماده ملانین می‌گویند در ناحیه فولیکول مو می‌شود در حالی که هنوز بقیه پوست گرم نشده‌اند. نور توسط بخش‌های تیره جذب می‌شود بنابراین، در بخش‌های تیره مورد نظر پوست با سرعت بیشتر و با شدت جذب صورت می‌گیرد. ملانین، نقش اصلی و اولیه کروموفور را در همه نوع دستگاه لیزری حذف مو که حال حاضر در بازار هستند، دارد. ملانین به‌طور طبیعی در پوست عامل تعیین رنگ پوست و رنگ مو است و دو نوع ملانین در مو وجود دارد. یوملانین به موها رنگ قهوه‌ای یا سیاه می‌دهد در حالی‌که فئوملانین باعث ایجاد رنگ بلوند یا قرمز موها می‌شود. به دلیل جذب انتخابی فوتون‌های لیزر معمولاً فقط موهایی با طیف رنگی سیاه یا قهوه‌ای می‌توانند برداشته شوند و موهایی با رنگ سفید یا بلوند، به‌خوبی حذف نمی‌شوند. پوست روشن و موهای تیره یک ترکیب ایده‌آل برای مؤثر بودن و دست یافتن به بهترین بازدهی حذف توسط لیزر هستند، اما در حال حاضر لیزرهای جدید مانند لیزر Nd:YAG تا حدودی قادر به حذف موهای تیره در افراد دارای پوست تیره نیز هستند. پیوند= لیزری موهای صورت با پوست تیره لیزر حذف مو از سال ۱۹۹۷ و پس از تأیید شدن برای «کاهش دائمی» در ایالات متحده توسط غذا و داروی آمریکا (FDA) مورد استفاده قرار می‌گیرد. از نظر FDA، تعریف «دائمی» عبارت است از کاهش طولانی مدت و پایدار در کاهش تعداد موهایی که مجدداً رشد می‌کنند پس از دوره درمان. | ## بخش 2: لیزر رفع موهای زائد | در واقع بسیاری از بیماران تجربه رشد کامل و مجدد مو چند سال پس از آخرین دوره استفاده را دارند. این امر به این معنی است که اگر چه درمان لیزر با این دستگاه به‌طور اساسی موجب کاهش تعداد موهای بدن می‌شود ولی این یک روش دائمی برای رفع همیشگی رشد مو نیست. پیش از این، از روش درمانی لیزر برای رفع موهای زائد تنها برای افراد با رنگ پوست روشن استفاده می‌شد، اما با پیشرفت تکنولوژی، امروزه این جراحی برای بیماران با رنگ پوست تیره هم انجام می‌شود و برای آن‌ها امن بوده و خطری ندارد. تشخیص این که چه کسی به انجام لیزر نیاز دارد و تا چه میزان باید این کار را انجام دهد تا کاملاً موها رفع شوند، غیرممکن است. بهترین و مؤثرترین شیوه برای درمان موهای زائد موجود در قسمت بازو، سینه، پشت و شانه است. دوره درمان لیزر به دلیل متفاوت بودن افراد و الگوی رشد موها، در هر فرد متفاوت است اما به‌طور میانگین برای برطرف شدن موها بین ۳ تا ۷ جلسه نیاز است. طول موج این لیزرها در ناحیه قرمز و مادون قرمز نزدیک است و هرچه طول موج لیزر بلندتر شود نفوذ آن در پوست بیشتر می‌شود. نکته دیگر این که با تیره شدن رنگ پوست، جذب طول موج‌های کوتاهتر در پوست بیشتر می‌شود به این معنا که لیزر با طول موج کوتاهتر درد بیشتری نسبت به لیزر با طول موج بلند برای بیمار پوست تیره ایجاد می‌کند. قطر لکه این لیزر حدود ۱۰ میلی‌متر و توان مؤثر آن حدود 20-50 J/cm² و طول پالس آن حدود ۱۵ تا ۳۰ میلی‌ثانیه است. توان مورد استفاده معمولاً بین 10-40 J/cm² بوده و برای تایپ پوست یک و دو مناسب است؛ و مدت درمان با این لیزر ۶ جلسه به فاصله ۲ تا ۳ هفته است. تایپ پوست موجود در ایران بیشتر از نوع ۳ و ۴ است در نتیجه طول موج مناسب برای کار در ایران ۸۰۸ نانومتر دایود است. به دلیل نازک شدن و کرکی شدن موها بعد از ۳ جلسه استفاده از این طول موج بهتر است از لیزری با طول موج ۷۵۵ نانومتر استفاده شود. این بررسی، هیچ تفاوت آماری در کوتاه مدت نشان نداد اما در سطح دیگر نشان داد عوارض جانبی با دیود لیزری مبتنی بر درمان بیشتر است. کاهش موهای زائد پس از ۶ ماه دوره درمانی، ۶۸٫۷۵ درصد برای لیزر، ۷۱٫۷۱٪ لیزر دیود و ۶۶٫۹۶٪ برای نور شدید پالسی را نشان داد. عوارض جانبی گزارش شده ۹٫۵٪ برای لیزر، ۲۸٫۹٪ لیزر دیود و ۱۵٫۳ درصد برای نور شدید پالسی گزارش شده‌است. همه عوارض جانبی به‌طور موقت بوده‌اند و حتی تغییرات رنگدانه‌ها در عرض ۶ ماه به حالت اول بازگشته‌اند. نور شدید پالسی هر چند، از لحاظ فنی یک لیزر نیست، گاهی به اشتباه به عنوان «لیزر مو» استفاده می‌شود. دستگاه‌های نور شدید پالسی به‌طور معمول خروجی با طول موج بین 400 نانومتر تا 1200 نانومتر کار می‌کنند. بر خلاف لیزر اپیلاسیون الکترولیز استفاده می‌شود برای حذف ۱۰۰٪ از موها در یک منطقه و مؤثر در مو از همه رنگ در صورت استفاده در یک کافی سطح قدرت با روش مناسب است. مو بیشتر ممکن است رشد در برخی از مناطق که در معرض هورمون ناشی از رشد (به عنوان مثال یک زن چانه و گردن) را بر اساس فرد سطح هورمون‌ها یا تغییرات در آن و در یک زمینه ژنتیکی برای رشد موهای جدید است. در این مطالعه، میزان حذف موها با لیزر کریزوبریل، با روش الکترولیز در ۱۲ نفر مقایسه شد. نتیجهٔ مقایسه این بود که روش حذف با لیزر، ۶۰ برابر سریع‌تر و با درد کمتر و قابل اعتمادتر از روش الکترولیز است. البته باید توجه که در این پژوهش، از روش الکترولیز گالوانیک به جای روش ترمولیز یا ترکیبی از این دو استفاده شد. البته مطالعه ای که در سال ۲۰۰۱ در انجمن جراحی پوست منتشر شد، سه روش حذف مو را در ۳۰ نفر مقایسه کرد. نتایج نشان داد که در جلسه اول لیزر موهای زائد در مقایسه با الکترولیز یا اپیلاسیون که تفاوت قابل توجهی در رشد نشان نمی‌دهند، تنها پس از همان جلسه، مقدار قابل توجهی ریزش مو را به همراه داشت. در مقایسه با تراشیدن تراشیدن مو روشی برای حذف مو از سطح بدن با تیغ برای یک دوره کوتاه مدت است که سابقهٔ آن به قرن‌ها پیش بازمی‌گردد. ژیلت، نوعی تیغ مدرن، تیز، ایمن، باریک، ارزان‌قیمت و قابل استفادهٔ مجدد را ابداع کرد. این روش به‌عنوان روشی موقت در سراسر دنیا مرسوم است اما روشی موقت بوده و می‌تواند ایجاد تحریک یا التهاب موضع شود. | ## بخش 3: لیزر رفع موهای زائد | مقایسه با اپیلاسیون / موم اپیلاسیون و موم زدن روش‌هایی موقت اما با دوامی بیشتر از روش تراشیدن برای حذف موهای زائد است. گرم کردن نوعی مادهٔ مومی و استفاده از آن روی پوست و سپس قرار دادن یک پارچه بر روی آن و کشیدن ناگهانی آن. استفاده از نوارهای چسبی آماده روی موضع و کشیدن یک‌بارهٔ آن در جهت مخالف رویش موها. مقررات در برخی از کشورها از جمله ایالات متحده آمریکا، حذف مو را هر کسی می‌تواند انجام دهد. در بعضی مناطق و کشورها، فقط پزشکان و پرسنل تحت نظارت پزشک می‌تواند آن را انجام دهد، در حالی که در موارد دیگر نیاز به مجوز حرفه‌ای به‌طور منظم برای پرستاران، دستیاران پزشک دارد. در ایران نیاز به مجوز وزارت بهداشت هم می‌باشد انواع لیزر برداشتن مو در دستگاه‌های لیزر، برای حذف مو از نور مرئی تا تابش‌های نزدیک به فروسرخ با طول موج‌های مختلفی استفاده می‌شود. تفاوت اصلی میان دستگاه‌های لیزر، نوع تکنولوژی به کار رفته و طول موج ساطع شده در آنها است. طول موج لیزر مورد استفاده با واحد نانومتر بیان می‌شود: نوع لیزرطول موج (نانومتر)منبع نورنوع پوستلیزر آرگون488 نانومتر یا 514.5 نانومترفیروزه/فیروزه‌ای یا سبزدیگر استفاده نمی‌شودلیزر یاقوت694.3 نانومترعمیق قرمزرنگ پریدهکریزوبریل۷۵۵ نانومترنزدیک به فروسخهمهٔ پوست‌هالیزر دیودی808 نانومترنزدیک به مادون قرمزآسیاییNd:YAG1064 نانومترنزدیک به مادون قرمزرنگ تیره‌ترلیزر تیتانیوم755,808,940,1064نزدیک به فروسرخ و مادن قرمزبرای انواع پوست ها عرض پالس (یا مدت) یکی از نکات مهم است. هنگامی که در تلاش برای از بین بردن فولیکول مو که هدف اصلی جوانه سلول‌های زنده در سطح شفت مو است، انرژی نور جذب شده توسط ملانین داخل مو نفوذ کرده و گرما تولید می‌شود.Murphy M.J. عرض پرتو به‌طور مستقیم بر عمق نفوذ انرژی با توجه به پراکندگی عوارض در لایه درم متناسب است. پرتو با قطر بزرگتر در نتیجه عمیق‌تر، رسوب انرژی بیشتر و دماهای بالاتر را موجب می‌گردد. در اصل مهم خروجی پارامتر در هنگام درمان (و دیگر شرایط پوست) است و تراکم قدرت ترکیبی از انرژی نقطه قطر و پهنای پالس است. تعداد جلسات رشد مو در چند مرحله (آناژنهای تلوژنهای کاتاژن: مرحله پسرفت) صورت می‌گیرد و یک لیزر می‌تواند رشد فولیکول‌های مو (اوایل آناژن) را تحت تأثیر قرار دهد. جلسات لیزر موهای زاید متفاوت است و بسته به نوع مو و رنگ پوست دوران درمان طول می‌کشد، در بسیاری از موارد حداقل به هفت جلسه نیاز است. زمان درمان بین سه تا هفت جلسه است و به نوع دستگاه و قدرت آن و نظر پزشک نیز بستگی دارد. طول زمان درمان و تعداد جلسات به پارامترهای مختلفی از جمله منطقه از بدن که تحت درمان است یا رنگ پوست، درشتی مو، تیرگی مو، جنس مو و عواملی مانند مواد و کرم‌هایی که بعد از جلسات زده می‌شود و به میزان تحمل افراد و قدرت لیزر برای درمان بستگی دارد. معمولاً اگر موها سیاه و تیره باشند و رنگ پوست روشن بیشترین نتیجه در زمان کوتاه بدست می‌آید. لیزرها روی موهای به رنگ قرمز و سفیدکار نمی‌کند و برای کسانی که پوست تیره‌تر دارند با دستگاه‌های کلینیکی مخصوص و زیر نظر پزشک باید لیزر انجام شود. دو تا از عوارض جانبی جدی آکنه و تغییر رنگ پوست است و بنابراین باید از دستگاه‌های لیزر استاندارد استفاده شود. استفاده از شکر و تخم مرغ در این منطقه پس از درمان برای از بین بردن عوارض جانبی سریعتر کمک می‌کند. عوارض جانبی لیزر موهای زائد ناخواسته است و مانند کم‌کاری یا بیش از حد رنگدانه‌ها یا در موارد شدید، سوزش پوست تماس برای تنظیم در لیزرهای انتخاب یا تنظیمات. خطرات شامل احتمال سوختن پوست یا تغییر رنگ پوست (لکه‌های سفید), شعله‌ور شدن آکنهو تورم در اطراف فولیکول مو (به عنوان یک واکنش طبیعی) و زخم تشکیل پورپورایو عفونتاست. این خطرات را می‌توان با درمان مناسب نوع لیزر مورد استفاده در تنظیمات مناسب برای فرد و نوع پوست و درمان منطقه است. برخی از بیماران ممکن است عوارض جانبی از یک آلرژی یا حذف مو ژل با استفاده از برخی از انواع لیزر یا به یک کرم بیحس‌کننده یا به سادگی به این منطقه بیش از حد به زودی در رابطه با درمان. عوارض جانبی این عمل روی بیمار تنها در صورتی بروز پیدا می‌کند که توان مورد استفاده بالاتر از حد تحمل بیمار باشد. اسپری فریون: نوع اول اسپری مستقیم مبرد نیتروژن قبل یا در حین فرایند لیزر بر روی پوست است. خنک کننده تماسی: خنک کننده تماسی در برخی از لیزر ها استفاده شده که از پلتیر و یا جریان آب سرد به صورت تماسی بر روی پوست استفاده می‌کند. | ## جمع‌بندی | ایرکولینگ: مطمئن ترین روش کولینگ که از آسیب های احتمالی به بهترین شکل جلوگیری می‌کند و جریان هوای سرد را تا دمای حدود 35- درجه سانتی‌گراد بر روی پوست برقرار می‌کند.