موضوع مقاله: زبان پردازش داده‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زبان پردازش داده‌ها | مقدمه: زبان پردازش اطلاعات یک زبان برنامه‌نویسی می‌باشد که در حدود سال ۱۹۵۶ توسط آلن نیوول، کلیف شاو و هربرت الکساندر سیمون درشرکت رند و دانشگاه کارنگی ملون ساخته شد. | ## بخش 1: زبان پردازش داده‌ها | برای این زبان ویژگی‌هایی در نظر گرفته شده بود تا به برنامه کمک کند که مشکلات ساده را حل کند مثل یک لیست، مدیریت حافظه، نوع دادهs, توابع بازگشتی، رویه به عنوان ارگومان‌ها، ژنراتورها و چند وظیفه‌ای بدون قبضه‌ای. برخلاف نمادها در زبان‌های بعدی نمادها شامل کاراکترهایی از اعداد می‌باشند و نوشته می‌شوند: H1, A29, 9-7, 9-100 سلول‌های اسمی که با یک حرف شروع می‌شوند منطقه‌ای و آدرس مطلق هستند. سلول‌های اسمی که با -۹ شروع می‌شوند محلی هستند و در داخل زمینهٔ لیست مستقل معنی دار می‌باشند، یک لیست ۱–۹ به یک لیست ۱–۹ دیگر وابسته نیست. سلول‌ها دارای چندین فیلد اند: ،a 3 بیت فیلد زمانی برای ساخت کد استفاده می‌شوند که سلول‌ها به عنوان دستورالعمل استفاده شده‌اند و استفاده نمی‌شوند زمانی که سلول‌ها داده‌ها هستند. Q,a 3 بیت با ارزش فیلد زمانی برای منبع غیرمستقیم استفاده می‌شوند که سلول‌ها به عنوان دستورالعمل استفاده شده‌اند و استفاده نمی‌شوند زمانی که سلول‌ها داده‌ها هستند. مجموعه‌ای از پردازش‌های اولیه می‌باشند که در زبان‌های جدید توابع اولیه نامیده می‌شوند. ساختار داده‌ای IPL لیست است، اما این لیست‌ها بسیار پیچیده‌تر از لیست‌ها در بسیاری از زبان‌های دیگر هستند. یک لیست یک سری نمادهای متصل پیوسته را شامل می‌شود، همان‌طور که انتظار داریم یکسری تعاریف لیست که متصل شده‌اند به لیست‌ها به صورت تک تابع همچون ویژگی‌های متناوبی مثل اسم و ارزش.IPL اصولی را فراهم می‌کند برای دسترسی و تغییر ویژگی‌های اسم و ارزش. | ## بخش 2: زبان پردازش داده‌ها | بنابراین یک لیست L1 که دارای نمادهای S4 و S5 است نامیده می‌شود و با توجه به ارزش V1 نسبت به صفت A1 شرح داده می‌شود و V2 نسبت به A1 و به صورت زیر ذخیره می‌شود. ۰ نشان دهنده پایان یک لیست، سلول‌هایی که ۱۰۰ و ۱۰۱ و … نامیده می‌شوند به صورت خودکار تولید علامت داخلی هستند که مقادیر بی ربط هستند. این سلول‌ها می‌توانند در سراسر حافظه پراکنده باشند؛ فقط L1 است که با استفاده از یک نام منطقه‌ای که باید در سطح جهانی شناخته شده نیاز به اقامت در یک محل خاص دارد. آن چند تا سلول دارد که به عنوان ثبت خاص مورد استفاده قرار می‌گیرد، فرضاً H1 شمارنده برنامه است فیلد SYMB از H1 نام دستورالعمل فعلی است. لینک H1 در شرایط مدرن، یک اشاره گر به پشته تماس است برای مثال زیرروال می‌خواهد تا SYMB از H1 را در این پشته قرار دهد. بسیاری از روش‌ها بازمی‌گرداند یک نتیجه بولی که موفقیت یا شکست را نشان می‌دهد؛ که در H5 قرار می‌گیرد. روش‌ها «از نظر اخلاقی موظف» (به قول مقاله CACM) به ذخیره و بازیابی ارزش‌های این سلول‌ها هستند هشت دستورالعمل وجود دارد، بر اساس ارزش‌های P، پاسخ زیرروال، گذاشتن /برداشتن S به H0، گذاشتن /برداشتن نماد در S به لیست متصل به S، کچی کردن مقادیر در S، انشعاب شرطی. یمبل‌های سلول نامیده می‌شوند به وسیلهٔ SYMB اگر Q=۱ باشد، یا سمبل‌های درون سلول نامیده می‌شوند توسط سمبل‌های درون سلول به‌وسیلهٔٔ SYMB اگر Q=۲ باشد. | ## بخش 3: زبان پردازش داده‌ها | در تمام موارد، اما انشعاب شرطی، فیلدLINK از سلول می‌گوید که کدام آموزش برای عمل بعدی باید اجرا شود. این خدمات عبارتند از عملیات ماننده: علامت متن برای برابری پیدا کردن، تنظیم، یا پاک کردن یک ویژگی از یک لیست قرار دادن نماد بعدی در یک لیست. دستکاری نمادها؛ به عنوان مثال، تست اگر نماد نشان دهنده یک عدد صحیح، یا یک نماد است. I / O عملیات «ژنراتور»، که به تکرارکننده و فیلتر در برنامه‌نویسی تابعی مطابقت دارد. به عنوان مثال، یک ژنراتور ممکن است یک لیست از اعداد را قبول و یک لیست را از روی مربع‌هایش تولید کند. ژنراتور می‌تواند توابع مناسب طراحی شده را قبول کند - به شدت، آدرس کد از توابع مناسب طراحی می‌شوند - به عنوان آرگومان. تاریخچه IPL در ابتدا برای اینکه نشان دهد که قضایای در مبادی ریاضیات با تلاش بی وقفهٔ برتراند راسل و آلفرد نورث وایت‌هد با دست ثابت شده‌است، در واقع می‌تواند با محاسبه ثابت شوند. | ## جمع‌بندی | با توجه به زندگی‌نامه سیمون «روش‌های زندگی من»، این نرم‌افزار در اصل برای اولین بار توسط شبیه‌سازی دست توسعه داده شد، استفاده از کودکان خود به عنوان عناصر محاسباتی، در حالی که کارت‌ها را به عنوان ثبات‌ها یی که شامل متغیرهای حالت از برنامه است می‌نویسند و نگه می‌دارند.