موضوع مقاله: رومانوسکی دوبنچا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رومانوسکی دوبنچا | مقدمه: زندگی شخصی طبق اسناد آرشیوی مبتنی بر اظهارات عبدالخالق دوبنچا رومانووسکی، معروف به رومانوسکی یا رومانوفسکی، وی در سمرقند به دنیا آمده‌است. | ## بخش 1: رومانوسکی دوبنچا | مشاغل و تخصص‌ها رومانوسکی در یکی از مکاتباتش با آستان قدس رضوی به اشتغال خود در کنسولگری روسیه در بیرجند اشتغال داشته و سرکنسول روسیه در سیستان و قائنات بوده‌است. در سال ۱۳۴۵ برابر با بیست ودوم ماه اوت سال ۱۹۶۶ موافقتنامه فرهنگی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی توسط عباس آرام و ای.ک. رومانوفسکی به نمایندگی از دولت‌های متبوعشان امضا شد و در مجلس شورای ملی به ریاست عبدالله ریاضی تصویب و به قانون تبدیل شد. هدف از این موافقتنامه چنین بیان شده‌است: «دولت شاهنشاهی ایران و دولت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به استظهار کوشش‌هایی که برای تحکیم و ادامه همکاری بین دو کشور در زمینه‌آموزش و پرورش و علوم و فرهنگ و هنر و ورزش به قصد حداکثر مبادله اطلاعات و آشنایی در زمینه‌های مذکور از طریق همکاری دوستانه به عمل‌می‌آید تصمیم اتخاذ نمودند که این موافقتنامه را منعقد نمایند». در اسناد آرشیوی از وی به عنوان متخصص فنی موزه و عتیقه‌شناس یاد شده؛ به اسلحه‌شناسی علاقه‌مند بوده‌است. موزه جنگ دانشکده افسری را راه‌اندازی کرد که پس از انقلاب این موزه به کاخ نیاوران انتقال یافت. | ## بخش 2: رومانوسکی دوبنچا | رومانوسکی در سال ۱۳۱۱ خورشیدی طی نامه‌ای به تولیت آستان قدس پیشنهاد راه‌اندازی موزه‌ای را داده بود تا آثار، اشیا و عتیقه‌جات موجود در مخازن را به آن منتقل و در معرض دید عموم بگذارند. در سوابق سازمان اتحادیه شهرداری‌های ایران از رومانوسکی به عنوان پروفسور آرم‌شناسی و متخصص طراحی آرم و پرچم یا نشان یاد شده‌است. در این کمیسیون گروهی از مقامات، ایرانشناسان و هنرمندان برجسته ایرانی و غیر ایرانی هم‌چون محمد نصر، علی اکبر بینا، محمدتقی مصطفوی، علی آذرگین، هوشنگ سیحون، یحیی ذکاء، اسدالله نامدار، آندره گدار، ناصر عامری، محسن مقدم، سپهبد امان‌الله جهانبانی و فتح‌الله جلالی به مطالعه، بررسی و طراحی نشان‌واره‌های اختصاصی شهرداری‌های ایران مشغول بودند. آرم و پرچم (نشان) اختصاصی شهرداری‌های کشور در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی هنگامی که سپهبد امان‌الله جهانبانی ریاست انجمن تربیت بدنی و تفریحات سالم ایران را بر عهده داشت کار طراحی آرم و پرچم برای استفادهٔ دسته جات ورزشی و جشن‌های محلی شهرهای مختلف را به رومانوسکی سپرد. برای طراحی نشان واره‌های شهرها، ابتدا شرحی از تاریخ، فرهنگ، اقتصاد و جغرافیای از انجمن شهر استعلام و بر اساس آن رومانوسکی زیر نظر کمسیون مطالعه آرم و پرچم کار طراحی نشان واره‌ها را انجام می‌داد. آرم و پرچم طراحی شده پس از تأیید انجمن شهر مورد استفاده قرار می‌گرفت، در غیر این صورت با توجه به درخواست و نظر انجمن آن شهر اصلاح و رسمیت می‌یافت. | ## بخش 3: رومانوسکی دوبنچا | شهرداری‌های ایران که تا آن زمان غالباً از نشان واره یا آرم بلدیه در سربرگ‌های خود استفاده می‌کردند، از نشان واره‌های اختصاصی استقبال نموده و از آن‌ها به عنوان آرم انحصاری استفاده و پس از مدتی اکثر شهرداری‌ها دارای نشان اختصاصی شدند. موضوع طراحی آرم یا نشان واره اختصاصی برای شهرداری‌ها در نشریات مختلف آن زمان، نظیر مجله سپید و سیاه، شهرداری‌ها و… انعکاس یافت. طبق اسناد آرشیوی، مجموعه آرم‌ها و پرچم‌های اختصاصی شهرهای ایران در ۶ آلبوم گردآوری و نگهداری می‌شد؛ این مجموعه پس از تحولات انقلاب اسلامی در سال۱۳۵۷ خورشیدی پراکنده شد؛ اکنون بخش عمده باقی‌مانده آن در آرشیو وزارت کشور ایران نگهداری می‌شود. الهام قلانی، دانش‌آموخته نقاشی و گرافیک مجموعه «نخستین نشان واره‌های اختصاصی شهرداری‌های ایران» را براساس مستندات، عکس‌ها و چند اثر باقی مانده از رومانوسکی، بین سال‌های ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷ خورشیدی بازآفرینی نمود. | ## جمع‌بندی | برقراری مستمری در سال ۱۳۵۳ خورشیدی مجلس شورای ملی به ریاست عبداله ریاضی، بنا به درخواست وزارت جنگ، پیشنهاد نخست‌وزیر و تصویب مجلس سنا، به دلیل کهولت سن و خدمات رضایتبخش رومانوسکی در ارتش که تا آن هنگام به عنوان متخصص فنی موزه در دانشکده افسری فعالیت داشت، مقرری قابل توجهی برقرار کرد.