موضوع مقاله: زبان نبطی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زبان نبطی | مقدمه: زبان نَبَطیِ آرامی گونه‌ای از زبان آرامی غربی است که در کتیبه‌های اقوام نبطی در صحرای نِگِب واقع در شرق کرانهٔ رود اردن و صحرای سینا مورد استفاده بوده‌است. | ## بخش 1: زبان نبطی | در اوایل عصر طلایی اسلامی مورخان عرب از واژهٔ «نبطی» برای اشاره به دیگر زبان‌های آرامی شرقی بابل در دشت عراق و بیابان سوریه سود می‌جستند. پیدایش با فروپاشی امپراتوری هخامنشی (۳۳۰ پیش از میلاد) زبان آرامی نیز به‌طور فزاینده‌ای اهمیت خود را به عنوان زبان رایج در خاورمیانه از دست داد. زبان یونانی در کنار آن قرار گرفت و فرهنگ نوشتاری که قبلاً یکپارچه می‌نمود از هم گسسته شده و به مدارس محلی رانده شده و گویشهای قدیمی هم‌زمان به اندازه زبان‌های مکتوب اهمیت یافت. زبان نبطی یکی از این گویشهای محلی بود که کتیبه‌های نبطی دو قرن پیش از میلاد نشانه‌ای از گسترش یکی از این زبان‌های محلی است. طبقه‌بندی زبانی و اهمیت این زبان زبان نبطی شاخه‌ای از زبان‌های آرامی باستان بود که با افزایش مهاجرت قبایل عرب کوچ‌نشین به‌طور فزاینده‌ای تحت تأثیر زبان عربی قرار گرفت. از دورهٔ اسلامی نفوذ زبان عربی به حدی گسترش یافت که می‌توان گفت زبان نبطی به‌طور کامل به زبان عربی منتقل یا تبدیل شد. گروهی که اکنون در حاشیه‌اند ریشهٔ خط عربی را سریانی که خود مشتق از خط آرامی شاهنشاهی است می‌دانند. | ## بخش 2: زبان نبطی | زبان نبطی در آغاز توسط آرامیان استفاده می‌شد و بنابراین بیشترین تأثیر را از واژگان و نام‌های آرامی گرفته‌است. اما در آغاز قرن چهارم میلادی، به‌طور فزاینده‌ای مورد استفاده عربی‌زبانان قرار گرفت و بنابراین تحت نفوذ زبان عربی قرار گرفت. مطابق نظر «کانتینو» متخصص زبان‌های سامی، با ظهور زبانی عربی، استفادهٔ گسترده از زبان نبطی پایان یافته و این زبان در زبان عربی حل شده‌است. در حالی که این نظریه به‌طور گسترده‌ای مورد قبول واقع شده‌است، از سوی افرادی مانند «ام اوکانر» مورد مناقشه قرار گرفته‌است که معتقد است هر چند ممکن است نظریه کانتینو از لحاظ تاریخی درست باشد اما روش تحقیق او که منجر به این نتیجه‌گیری شده فاقد شواهد لازم بوده و ممکن است گمراه‌کننده باشد.O'Connor, M. اولین کتیبه نبطی در «الوسا» که در حال حاضر در منطقه نقب در اسرائیل واقع شده، یافت شد. «یوسف ناوه» معتقد است که این کتیبه که می‌توان آن را به آرتاس یکم مرتبط دانست، فاقد برخی از عناصر زبان نبطی بوده و بیشتر به نوشته‌های آرامی و یهودی شباهت دارد. قدیمی‌ترین کتیبهٔ یافت‌شده به خط شکسته در «هوروات رقیق» در نزدیکی شهر بئرشبع اسرائیل به دست آمده است. | ## بخش 3: زبان نبطی | این کتیبه نه تنها به خاطر قدمت آن بلکه به دلیل آن که با استفاده از جوهر بر روی یک تخته‌سنگ بزرگ نوشته شده‌است منحصر به فرد است.Naveh, Joseph. در برخی از حفاری‌ها نوشته‌هایی بر اشیای فلزی به دست آمده است؛ مانند بسیاری از نوشته‌های حک‌شده بر روی سکه‌های فلزی. حفاری در وادی موسی در جنوب اردن منجر به کشف ده‌ها قطعهٔ برنزی با نوشته‌های نبطی شد که در عین حال چیستی این قطعات نامشخص است. مهم‌ترین آن‌ها نوشته‌ای است که بر روی یک پیه‌سوز برنزی است که در وادی موسی کشف شده که آن را یک کاهن و پسرش به «اوبوداس» تقدیم کرده‌اند و تاریخ آن به سلطنت پادشاه نبطی «ربئیل دوم» که بین سال‌های ۷۰–۱۰۶ حکومت می‌کرده، برمی‌گردد. گمان می‌رود غلبهٔ امپراتوری روم بر پترا در سال ۱۰۶ میلادی باعت توقف استفاده از زبان نبطی در این منطقه شده باشد. در پترا نوشته‌ای که تاریخ آن پس از الحاق پترا به امپراتوری روم باشد یافت نشده است. جدیدترین نوشتهٔ نبطی که یافت شده است در منطقهٔ حجاز در شمال عربستان سعودی بوده، تاریخ آن به سال ۳۵۶ میلادی بازمی‌گردد. | ## جمع‌بندی | الفبای نبطی خود از توسعهٔ الفبای زبان آرامی شکل گرفته‌است و الفبای عربی به نوبهٔ خود از انواع شکستهٔ نوشتار نبطی در قرن پنجم میلادی پدید آمده است.