موضوع مقاله: ایالات متحده آمریکا در برابر مجله پراگرسیو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایالات متحده آمریکا در برابر مجله پراگرسیو | مقدمه: به دلیل حساس بودن اطلاعات موجود در دادگاه ، دو جلسه جداگانه برگزار شد ، یکی در ملاء عام و دیگری در دوربین . | ## بخش 1: ایالات متحده آمریکا در برابر مجله پراگرسیو | متهمان ، مورلند و سردبیران " The Progressive" ، ترکهای امنیتی را قبول نمی کنند که این امر باعث ایجاد محدودیت در بیان آزادانه آنها می شود ، و بنابراین در جلسات جلسات دوربین حضور نداشتند. وکلای آنها برای اینکه شرکت کنند ، مجوزهای لازم را بدست آوردند ، اما از انتقال هر آنچه که در آنجا شنیدند برای موکل خود منع شدند. این امر به صورت پنهانی انجام شد ، مبادا که کشف آن باعث شود نیروهای محور ، به ویژه آلمان ، برای تسریع در پروژه های هسته ای خود یا انجام عملیات پنهانی علیه این پروژه ، مجبور شوند. رهبران نظامی و علمی پروژه منهتن پیش بینی نیاز به انتشار جزئیات دستاوردهای جنگ خود را ، به ویژه به عنوان نوعی شناخت برای شرکت کنندگان که در خلوت کار می کردند. انتشار مطبوعاتی پیش از بمبارانهای اتمی هیروشیما و ناگازاکی تهیه شده بود و یک حساب رسمی که پس از نویسنده آن ، فیزیکدان هنری دیوولف اسمیت ، به عنوان گزارش Smyth شناخته می شود ، در آوریل سال 1944 مأمور شد تا تاریخچه ای از این پروژه را برای انتشار عمومی ارائه کند. مدیر پروژه منهتن ، سرلشکر لسلی گروو ، مشاور علمی وی ، ریچارد تولمن ، و اسمیت موافقت کردند که اگر اطلاعات لازم برای فهم این پروژه ضروری باشد ، می تواند به صورت عمومی منتشر شود ، یا از قبل کاملاً شناخته شده یا کاهش یافته بود ، یا اهمیتی برای تولید بمبهای اتمی نداشت. | ## بخش 2: ایالات متحده آمریکا در برابر مجله پراگرسیو | ترومن در اولین سخنرانی خود در کنگره در مورد مسائل هسته ای در همان ماه خط مشابهی را اتخاذ کرد و اظهار داشت که "دانش نظری اساسی که بر اساس آن کشف شده است ، از قبل کاملاً مشهور است." در نوامبر سال 1945 ، گروو به تولمان دستور داد که سیاستی را برای جداسازی اسناد پروژه منهتن تدوین کند. تولمان کمیته ای را تشکیل داد ، که لیستی از فعالیت های پروژه منهتن را در اختیار داشت و به هر طبقه بندی اختصاص می داد. چهار داور این اسناد را ارزیابی کرده و حدود 500 مورد از آنها را تا پایان سال گذشته محکوم کردند. دانشمندان ، به ویژه ، تحت کنترل زمان جنگ قرار گرفتند که با تسلیم ژاپن برداشته نشد. آلیسون به مناسبت اعلام تأسیس مؤسسه مطالعات هسته ای ، خواستار آزادی تحقیق و توسعه انرژی اتمی شد. وی به مطبوعات گفت که اگر کنترل ها برداشته نشوند ، دانشمندان هسته ای می توانند به مطالعه رنگ بالهای پروانه روی آورند. | ## بخش 3: ایالات متحده آمریکا در برابر مجله پراگرسیو | انریکو فرمی هشدار داد که "مگر اینکه تحقیق رایگان و خارج از کنترل انجام شود ، ایالات متحده برتری خود را در پیگیری علمی از دست خواهد داد". وزارت جنگ نسز که پیش بینی می کرد که پروژه "منهتن" توسط یک مقام قانونی سرگردانی می شود . قانون ایجاد آن توسط دو وکیل وزارت جنگ ، کنت سی رویال و ویلیام ال ماربری تهیه شده است. پیش نویس لایحه ی آنها با مخالفت شدید روبرو شد ، خصوصاً از سناتور با نفوذ آرتور ا . در 20 دسامبر سال 1945 ، سناتور برایان مک ماهون یک لایحه جایگزین در مورد انرژی اتمی ارائه داد ، که به سرعت با عنوان لایحه مک ماهون شناخته شد. این در ابتدا یک لایحه بسیار لیبرال برای کنترل تحقیقات علمی بود و مورد حمایت گسترده دانشمندان قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | مک ماهون این اختلافات را به عنوان یک سؤال از نظامی در مقابل کنترل غیرنظامی انرژی اتمی تنظیم کرد ، اگرچه لایحه مه-جانسون همچنین کنترل غیرنظامی را فراهم می کرد.