موضوع مقاله: رصدخانه اخترفیزیک بیوراکان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رصدخانه اخترفیزیک بیوراکان | مقدمه: نجوم پیشرفته در ارمنستان از سال ۱۹۴۶ با تأسیس رصدخانه اخترفیزیک بیوراکان (BAO) با تلاش‌های اخترشناس مشهور قرن بیستم، ویکتور هامبارتسومیان آغاز شد. | ## بخش 1: رصدخانه اخترفیزیک بیوراکان | این رصدخانه در یکی از ارتفاعات ۱۵۰۰ متری کوه‌های آراگاتس در ۴۰ کیلومتری شمال شهر ایروان بنا شده‌است. در حقیقت این رصدخانه بخشی از مؤسسه علوم ارمنستان استکه بنیانگذار آن نیز هامبارتسومیان بوده‌است. پیش از تجزیه اتحاد شوروی این رصدخانه یکی از مهم‌ترین مراکز نجومی مهم در دنیا به حساب می‌آمد اما پس از آن با ایجاد تغییرات اقتصادی، منجمان ارمنی نیز همانند سایر دانشمندان ارمنستان گرفتار شرایط بسیار دشوار شدند تا آنجا که حتی بسیاری از آن‌ها مجبور به ترک ارمنستان شدند و برخی نیز برای همیشه از تحقیق و دانش امروزی به دور افتادند با وجود این پس از مدتی دوباره فعالیت‌های این رصدخانه که دارای ۷۰ محقق است BAO از سر گرفته شد. در حال حاضر که ۱۱ نفر از آن‌ها دکتری در رشته‌های مختلف علوم پایه و ۳۸ نفر دانشجوی دکتری هستند. همچنین سه گروه اصلی علمی و ۲۱ گروه کوچکتر شامل محققان در این مرکز مشغول به کار هستند. منجمان رصدخانه بیوراکان بادانشمندان کشورهای دیگر مانند فرانسه، آلمان، ایتالیا، انگلیس، اسپانیا، روسیه، آمریکا، چین، ژاپن و … در طرح‌های مختلف بین‌المللی همکاری دارند. از جمله برگزاری بیست و نهمین همایش سالانه اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی (IAU) در سال ۱۹۶۶، برگزاری صد و سی و هفتمین دوره سالانه بررسی ستاره‌های کم نور در خوشه‌های ستاره‌ای (جستجوی هوش فرازمینی (SETI) و برگزاری نخستین همایش طرح بزرگ هوشمندان برون زمینی در سال ۱۹۷۱. | ## بخش 2: رصدخانه اخترفیزیک بیوراکان | در این رصدخانه نه چندان بزرگ ارتفاعات آراگاتس، با وجود یک تلسکوپ کاسگرین ۲٫۶ متری، یک تلسکوپ اشمیت ۵۰ سانتی‌متری و ۱ متری (که در سال ۱۹۶۰ افتتاح شده‌است) و همچنین چند تلسکوپ ۴۰ تا ۶۰ سانتیمتری (PDSMicrodensitometer) و یک ریزچگالی سنج تابش اکتشافات مهم بسیاری صورت گرفته‌است. حتی برخی از این کشفیات جرقه‌ای برای ادامه راهی نو در نجوم بوده‌است؛ مانند کشف جمع‌های ستاره‌ای، کشف بیش از ۱۰۰۰ ستاره کم نور و ده‌ها ابر نواختر و تعدادی اختروش (کوازار). همچنین کشف و بررسی کهکشان‌هایی که هسته بسیار درخشانی دارند و بازوهای مارپیچی آن‌ها نیز بسیار بارز است. طیف نگاری سحابی‌ها، سنجش و بررسی کهکشان‌های مارکاریان دسته‌ای خاص از کهکشان‌ها که سرچشمه‌های بسیارقوی در تابش‌های فرابنفش هستند (بنجامین مارکاریان آن‌ها را در دهه ۱۹۷۰ میلادی کشف و طبقه‌بندی کرد)، جستجو برای کشف سرچشمه‌های امواج رادیویی و پرتو ایکس، کیهان‌شناسی تجربی کار روی نظریه انقباض کیهانی و به ویژه بررسی پدیده ناپایداری کیهان از دیگر فعالیت‌های این رصدخانه بوده‌است. در حقیقت رصدخانه بیوراکان دستاوردهای مهم علمی و پژوهشی خود را مدیون دو دانشمند سرشناس، ویکتور هامبارتسومیان، و بنجامین مارکاریان می‌دانند. دربارهٔ بانی رصدخانه ویکتور هامبارتسومیان در گرجستان به دنیا آمد و از دانشگاه لنینگراد فارغ‌التحصیل شد. او بنیانگذار دانشگاه ایروان و آکادمی علوم ارمنستان بوده‌است که بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۵ معاون و در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ رئیس اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی (IAU) بوده‌است. | ## بخش 3: رصدخانه اخترفیزیک بیوراکان | در زمان مدیریت هامبارتسومیان در رصدخانه بیوراکان ارمنستان، موضوع بررسی خوشه‌های جوان ستاره‌ای و اندازه‌گیری میزان جرم خروجی از نواخترها بسیار پا گرفت. عمده فعالیت این دانشمند بزرگ روی کهکشان‌های رادیویی و کهکشان‌هایی که هسته فعال دارند. او عضو افتخاری ۲۸ انجمن وجامعه علمی بود و جایزه‌های بسیاری به پاس فعالیت‌هایش در اختر فیزیک دریافت کرد. اما بنجامین مارکاریان عشق بسیارش به نجوم در دوران مدرسه سرانجام موجب شد وارد مرکز فیزیک و ریاضی ایروان شود. توجه مارکاریان به این نوع خاص از کهکشان‌ها سبب شد تا تفکر بررسی کهکشان‌های کم نور در بین منجمان شکل بگیرد و تلسکوپ‌های بزرگی در سراسر دنیا برای مدت‌های طولانی به بررسی جزئیات این نوع کهکشان‌ها اختصاص پیدا کنند. یکی از نتایج مهم کارهای او به صورت بایگانی بزرگی از عکس‌های نجومی درآمده که شامل ۲۶۵۰ حلقه فیلم است. | ## جمع‌بندی | این بایگانی شامل ۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ نتیجه طیف نگاری و سنجش و محاسبه اجرام نیمکره آسمان است.