موضوع مقاله: نرم‌افزارهای افزودنی نگهبان اینتل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نرم‌افزارهای افزودنی نگهبان اینتل | مقدمه: نرم‌افزارهای افزودنی نگهبان اینتل (SGX)، مجموعه ای از کدهای دستورالعمل مربوط به امنیت هستند که در برخی از واحدهای پردازش مرکزی مدرن اینتل (CPU) ساخته شده‌اند. | ## بخش 1: نرم‌افزارهای افزودنی نگهبان اینتل | SGX به‌صورت پیش فرض غیرفعال است و باید از طریق تنظیمات مادربرد آنها بر روی یک سیستم پشتیبانی شده توسط کاربر انتخاب شود. بنابراین پردازنده از کد در برابر جاسوسی یا مورد بررسی قرار گرفتن توسط بقیه کدها جلوگیری می‌کند. محتویات آنکلاو به غیر از شکل رمزگذاری شده قادر به خواندن هیچ کد خارج از آنکلاو نیستند. برنامه‌هایی که در داخل SGX اجرا می‌شوند، باید به طرزی نوشته شده باشند که مقاوم به حملات کانال جانبی باشند چون خود SGX آه‌ها را در برابر انجام حملات کانال جانبی محافظت نمی‌کند. SGX به گونه ای طراحی شده‌است که برای اجرای محاسبات از راه دور ایمن، مرور وب امن و مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) مفید باشد. در سال ۲۰۱۵، محققان موسسه فناوری جورجیا یک شبیه‌ساز منبع باز را به نام "OpenSGX" منتشر کردند. یکی از راه‌های مقابله با این حمله توسط دانیل گروس و همکاران در سمپوزیوم امنیتی USENIX در سال ۲۰۱۷ ارائه و چاپ شد. | ## بخش 2: نرم‌افزارهای افزودنی نگهبان اینتل | در کنار همهٔ مقابلات چاپ شده، یک مقابله با این نوع حمله در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۷ منتشر شد، ابزاری مبتنی بر کامپایلر، DR. SGX، که ادعا می‌کند با از بین بردن پیچیدگی پیاده‌سازی سایر راه حلهای پیشنهادی، عملکرد برتر دارد. حمله شبح وار گروه LSDS در کالج امپریال لندن اثبات مفهومی را نشان داد که آسیب‌پذیری امنیتی اجرای سوداگرانه شبح می‌تواند برای حمله به enclave امن سازگار شود. بهره‌برداری شامل اسکن کردن حافظهٔ فرایند برای بازسازی یک ظرفیت ترابری (به انگلیسی: payload) است که پس از آن می‌تواند کد را روی سیستم اجرا کند. در این مقاله ادعا شده‌است که با توجه به ذات محرمانه و حفاظت شدهٔ enclave، امکان شناسایی و برداشتن بدافزارهای ساکن در آن برای نرم‌افزار آنتی‌ویروس غیرممکن است. با این وجود، از آنجایی که ضد بدافزارها و آنتی‌ویروس‌های مدرن، فراخوانی‌های سیستم و تعامل برنامه با سیستم عامل را نظاره می‌کنند، شناسایی enclaveهای مخرب توسط رفتارهای خود آنها باید امکان‌پذیر باشد و به نظر می‌آید که این مسئله خیلی مورد نگران کننده ای برای آنتی‌ویروس‌ها نباشد. اینتل با صادر کردن بیانه ای اعلام کرد که این حمله خارج از مدل تهدید SGX است و بیان کرد که نمی‌تواند ضمانت دهد که کد اجرا شده توسط کاربر از یک منبع قال اعتماد است و مصرف‌کنندگان را به اجرای کدهای معتمد تشویق کرد. | ## بخش 3: نرم‌افزارهای افزودنی نگهبان اینتل | حمله مجدد میکروسکوپ گرفتار شدن معماری کامپیوترهای مدرن به حملات کانال جالبی رو به افزایش است. بسیاری از این حملات، تغییرات جزئی و غیر متعارف در اجرای بعضی از کدها را اندازه‌گیری می‌کنند، به گونه ای که حمله کننده نیازمند احتمالاً ده‌ها هزارها از این اندازه‌گیری‌ها است تا اسرار را در به دست بیاورد. اگرچه، حملات میکروسکوپی به یک سیستم عامل مخرب اجازه می‌دهد تا بدون در نظر گرفتن ساختار واقعی برنامه، خودسرانه بارها کد را بازپخش کند که امکان ده‌ها حملات کانال جانبی را ایجاد می‌کند. حمله می تواند از راه دور انجام شود، اما نیازمند دسترسی به کنترل ویژهٔ ولتاژ و فرکانس پردازنده دارد. LVI بارگذاری مقدار تزریق شده، داده را با هدف جایگزینی مقدار بارگذاری شده از حافظه ای که بعد از مدت کوتاهی و قبل از تشخیص خطا و عملیات واگردانی (به انگلیسی: rollback) و در زمان کنترل داده و جریان داده توسط LVI، استفاده می‌شود، به برنامه ای تزریق می‌کند. این آسیب‌پذیری به حمله کننده اجازهٔ دسترسی به کلیدهای خصوصی پردازنده که برای گواهی و تصدیق از راه دور هستند، را می‌دهد. به عبارت دیگر، یک بازیگر تهدید می‌تواند از مقابله‌های اینتل را برای نقض محرمانه بودن enclave بگذرد. | ## جمع‌بندی | مهاجم سپس می‌تواند با امضای دلخواه نقل قول SGX، به عنوان ماشین‌های مشروع و حق‌دار اینتل، خود را جا بزند.