موضوع مقاله: تولید جمعی بر پایه اشتراک‌گذاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تولید جمعی بر پایه اشتراک‌گذاری | مقدمه: تولید جمعی بر پایه اشتراک‌گذاری، اصطلاحی است که توسط استاد دانشکده حقوق هاروارد، یوچای بنکلر، ابداع شده‌است. | ## بخش 1: تولید جمعی بر پایه اشتراک‌گذاری | این یک مدل از تولید اقتصادی - اجتماعی را توصیف می‌کند که در آن تعداد زیادی از مردم با یک دیگر همکاری می‌کنند و نتیجه کار را با همه، معمولاً روی اینترنت، به اشتراک می‌گذارند. پروژه‌های مبتنی بر اشتراک گذاری به‌طور کلی ساختار سلسله مراتبی کمتری نسبت به مدل‌های تجاری سنتی تر دارند. اغلب - اما نه همیشه - پروژه‌های مبتنی بر اشتراک گذاری بدون نیاز به تأمین هزینه تولیدکنندگان و مشارکت‌کنندگان طراحی می‌شوند. به عنوان مثال، به اشتراک‌گذاری فایل‌های طراحی STL (قالب فایل اشکال سه بعدی) برای اشیا به صورت آزاد در اینترنت، به هر کسی که دارای یک چاپگر ۳ بعدی است این امکان را می‌دهد به صورت دیجیتالی شی را تکثیر کند که این کار صرفه‌جویی در هزینه قابل توجهی را برای توصرف کننده (تولیدکننده و مصرف‌کننده هم‌زمان) داشته باشد. اصطلاحات مترادف این فرایند شامل تولید مشترک توسط مصرف‌کننده و تولید رسانه مشترک است. این دو روش عبارت اند از تولید شرکتی، که در آن یک نهاد متمرکز تصمیم‌گیری را بر عهده دارد، و تولید بر پایه بازار که در آن در نتیجه رقابت افراد با انگیزه‌های متفاوت یک محصول به صورت بهینه تولید می‌شود. | ## بخش 2: تولید جمعی بر پایه اشتراک‌گذاری | رونالد کوز اقتصاددانی است که نظریاتش ابزارهایی را برای تحلیل تولید جمعی در اختیار بنکلر قرار داده‌است. بنکلر در کتاب ثروت شبکه‌ها (۲۰۰۶)، به‌طور قابل توجهی تعریف خود را از تولید جمعی مبتنی بر اشتراک‌گذاری گسترش داده‌است. به گفته بنکلر، آنچه که تولید مبتنی بر اشتراک‌گذاری را متمایز می‌کند این است که به دانش انحصاری متکی نیست و دانش را به صورت آزادانه در اختیار عموم قرار می‌دهد. او می‌نویسد: "ورودی و خروجی فرایند، به صورت آزادانه یا مشروط، به شکلی تقسیم می‌شود که هر کس آن طور که به صلاحدید شخصی خود انتخاب می‌کند، از آن استفاده می‌کند. " برای اطمینان از در دسترس بودن دانش تولیدشده برای استفاده رایگان، پروژه‌های مبتنی بر اشتراک‌گذاری معمولاً تحت مجوز باز به اشتراک گذاشته می‌شوند. همه تولیدات مبتنی بر اشتراک‌گذاری لزوماً واجد شرایط عنوان تولید جمعی مبتنی بر اشتراک گذاری نیستند. | ## بخش 3: تولید جمعی بر پایه اشتراک‌گذاری | به گفته بنکلر، بازبودن خروجی تنها شرط تولید جمعی نیست، بلکه غیر متمرکز بودن و کنترل شدن تصمیمات توسط مشارکت‌کنندگان نیز برای این که یک کار، تولید جمعی حساب شود لازم است. شرکت‌های بر پایه تولید جمعی دو مزیت اصلی نسبت به رویکردهای سلسله مراتبی سنتی برای تولید دارند: کسب اطلاعات: تولید همتا به افراد امکان می‌دهد وظایفی را متناسب با مهارت، تخصص و علایق شخصی خود تعیین کنند. همکاران می‌توانند محتوایی پویا تولید کنند که بازتاب‌دهندۀ مهارت‌های فردی و «تغییر خلاقیت انسان» باشد. در مقاله Wikinomics، دون تپسکات و آنتونی دی ویلیامز یک سازوکار تشویقی را در پشت تولید جمعی مبتنی بر اشتراک گذاری پیشنهاد می‌کنند. آنها می‌نویسند: "مردم در جوامع تولید جمعی مشارکت می‌کنند، به دلایل ذاتی و منافع شخصی … آنها نسبت به حوزه تخصصی خاص خود احساس شور می‌کنند و از خلق چیز جدید یا بهتر لذت می‌برند. در حالی که اشکال سنتی املاک استثنایی هستند ("اگر مال من باشد، مال شما نیست")، در فرم‌های مالکیت نظیر به نظیر این مسئله برقرار نیست. | ## جمع‌بندی | اصل تولید جمعی مبتنی بر مشاعات مشابه اختراع جمعی است، الگویی از نوآوری باز در اقتصاد که توسط رابرت آلن ساخته شده‌است.Robert C.