aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: روغن جوش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روغن جوش | مقدمه: اصل و نسب روغن جوش یکی از غذاهای اصلی کشمیر است و یکی از غذاهای اصلی وعده غذایی چند دوره ای کشمیری به‌شمار می‌آید. | ## بخش 1: روغن جوش | این غذا در ابتدا توسط مغول‌ها، که به نوبه خود غذاهای آنها تحت تأثیر غذاهای ایرانی بود، به کشمیر آورده شد. گرمای بی وقفه تابستان دشت‌های هند، مغول‌ها را اغلب به کشمیر می‌برد که به دلیل ارتفاع و عرض جغرافیایی، آب و هوای خنک تری دارد. | ## بخش 2: روغن جوش | آماده‌سازی روغن جوش از تکه‌های گوشت بره یا گوشت گوسفندی با یک سس گوجه فرنگی با سیر، زنجبیل و ادویه‌های معطر (میخک، برگ بو، هل و دارچین) طعم دار شده و در برخی نسخه‌ها از پیاز یا ماست تشکیل شده است. این چیلی‌ها، که طعم آنها تقریباً با طعم فلفل قرمز مشابه است، به‌طور قابل توجهی نسبت به فلفل دلمه خشک غذاهای هندی ملایم ترند. | ## بخش 3: روغن جوش | ## جمع‌بندی | با گوشت‌های دیگر در هند، روغن جوش را اغلب به جای گوشت گوسفند، با گوشت بز درست می‌کنند، زیرا گوشت بره اصیل کمتر از گوشت بز در دسترس است.
موضوع مقاله: نام‌های ژاپن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نام‌های ژاپن | مقدمه: کلمه ژاپن یک اسم مستعار است و توسط بسیاری از زبان‌ها (به یک شکل یا شکل دیگر) استفاده می‌شود. | ## بخش 1: نام‌های ژاپن | این نام برای اولین بار در دوره سه پادشاهی قرن سوم استفاده شده‌است و می‌تواند به عنوان "کوتوله" یا "زیردست" نیز ترجمه شود. کاتبان ژاپنی با مفهوم توهین‌آمیز آن مشکل پیدا کردند و نام اصلی ژاپن، یاماتو، شخصیت Wa با همخوان 和 ("صلح آمیز، هماهنگ") جایگزین شد. وااغلب با ("به معنی عالی") برای تشکیل نام ، ترکیب شد که به عنوان یاماتو خوانده می‌شود. اولین ثبت 日本 در کتاب قدیمی چینی تنگ وجود دارد، که به تغییر در سال ۷۰۳ هنگامی که نمایندگان ژاپن درخواست تغییر نام آن را می‌دهند اشاره دارد. | ## بخش 2: نام‌های ژاپن | باور بر این است که تغییر نام در داخل ژاپن زمانی بین ۶۶۵ تا ۷۰۳ اتفاق افتاده‌است. در دوره هی‌آن، به تدریج با جایگزین شد، که ابتدا با خواندن چینی Nippon و بعداً به عنوان Nihon تلفظ شد، که بازتابی از تغییرات واج‌شناسی در ژاپنی نو اولیه است. این نامگذاری از مکاتبات امپراتوری با سلسله چینی دودمان سوئی گرفته شده و به موقعیت شرقی ژاپن نسبت به چین اشاره دارد. وا نامی بود که در اوایل چین به گروه قومی ای گفته می‌شد که در زمان سه پادشاهی در ژاپن زندگی می‌کردند. | ## بخش 3: نام‌های ژاپن | اگرچه ریشه‌های ریشه‌شناسی "Wa" همچنان نامشخص است، اما متون تاریخی چینی قوم باستانی ساکن در مجمع الجزایر ژاپن (شاید کیوشو) را ثبت کردند که چیزی شبیه * ˀWâ یا * ˀWər است. کلمه اولیه چینی ماندارین یا احتمالاً چینی وو برای ژاپن توسط مارکو پولو به عنوان سیپانگو ثبت شد. تصور می‌شود تاجران پرتغالی اولین کسانی هستند که این کلمه را به اروپا وارد کردند. | ## جمع‌بندی | در طول یادگیری زبان ژاپنی، آنها چندین دستور زبان و فرهنگ لغت ژاپنی میانه ایجاد کردند.
موضوع مقاله: شله بهاتوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شله بهاتوری | مقدمه: این غذا ترکیبی از چانا ماسالا (نخود سفید تند) و باتورا / پوری، یک نان سرخ شده‌است که از مایدا درست می‌شود. | ## بخش 1: شله بهاتوری | تفاوت عمده در شله بهاتوری و حلوا پوری این است که حلوا پوری به‌صورت اضافی با حلوا سرو می‌شود. شله بهاتوری اغلب به عنوان یک ظرف صبحانه، گاهی اوقات با همراهی خورده لاسی آماده می‌شود. | ## بخش 2: شله بهاتوری | این غذا همچنین می‌تواند غذای خیابانی یا یک وعده غذایی کامل باشد و ممکن است همراه با پیاز، هویج ترشی، چتنی سبز یا آخار باشد. حلوا پوری (اردو: ) (هندی: ) یک غذای پاکستانی است که ریشه در شبه قاره هند دارد؛ که در هند با عنوان شله بهاتوری شناخته شده و متشکل از نان پوری / Bhature با ماسالا چانا یا Bhaaji همراه با حلوا است. | ## بخش 3: شله بهاتوری | توسط هندوها و سیک‌ها در هند ایالت اوتار پرادش، هاریانا، پنجاب، هیماچال پرادش، اوتاراکند، بیهار، و مادها پرادش به عنوان پراسادا سرو می‌شوند. ترکیب حلوا پوری یک صبحانه سنتی متشکل از یک نان سرخ شده (پوری) همراه با حلوا و کاری مخلوط نخود (که در اصطلاح محلی به آن چولی می‌گویند) و سیب زمینی سرو می‌شود. | ## جمع‌بندی | انواع نانوایی‌ها غرفه‌های حلوا پوری را برای صبحانه برپا می‌کنند که در خیابان غذا می‌خورند یا غذا را به صورت بیرون بر با خود می‌برند.
موضوع مقاله: ابوالحسن ابن عباد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابوالحسن ابن عباد | مقدمه: ابوالحسن احمد بن عبدالله بن محمد بن عباد اکیلی که به ابن عباد شهره است، شاعر یمنی است که در حوزه سیاست فعالیت داشته‌است. | ## بخش 1: ابوالحسن ابن عباد | وی در جنگ‌هایی علیه فرمانروای صنعا عاملیت داشته‌است که در نهایت، به سرکوب و گریختنش به عراق انجامید. سرگذشت نام کامل وی را ابوالحسن احمد بن عبدالله بن محمد بن عباد اکیلی گزارش کرده‌اند. وی در سده سوم قمری / نهم میلادی در صعده (از شهرهای آباد در یمن با جمعیت بالا) می‌زیسته‌است. لقب اکیلی (مصغر متوکل به معنای منسوب به اکیل) که بر وی مشهور است، از شهرت عموی بزرگش که به متوکل خوانده می‌شده، اقتباس گردیده‌است. وی در سال ۲۸۴ قمری / ۸۹۷ میلادی، در هنگام عقد قراداد صلح میان یحیی بن حسین علوی (حاکم وقت) و مسیحیان نجران، حضور داشته و از گواهان این قرارداد بوده‌است. | ## بخش 2: ابوالحسن ابن عباد | اما ۲ سال بعد، حاکم برای حمله به نجران، آماده شد و این امر سبب شد تا ابن عباد، به جهت خویشاوندی با طایفه بنی حارث، به جهت رنجیده خاطر شدن از این اقدام، شهر را ترک کرد. ابن عباد به فرمانده جنگ، درخواست داد تا وی را از این نبرد معاف دارد، اما فرمانده از این امر امتناع کرد و به این جهت، ابن عباد به همراه اصحابش، به سپاه مهاجم، حمله کرد. پس از آن مهاجمان شهر نجران را فتح کردند و ابن عباد تصمیم گرفت تا در غیاب فرمانده، برای آزادی زندانیان به صعده حمله کند، اما نیتش فاش شد و از این کار صرف نظر کرد. پس از آن ابن عباد برای ضربه زدن به فرمانده جنگ (که امام‌هادی نام داشت) دو قلعه علاف و ثوراعلی را آماده نبرد کرد و جماعتی از اهالی آنجا را که اکیلیان را به این نبرد راضی نمود. امام‌هادی نیز با اطلاع از نیت ابن عباد، در صعده اردو زد و دستور به ویرانی خانه و تاکستان‌های اکیلیان داد. | ## بخش 3: ابوالحسن ابن عباد | پس از جنگی سخت، ابن عباد و سپاهش سرکوب شدند و هواداران ابن عباد، با گرفتن امان از امام‌هادی، در نزد وی ماندند. ابن عباد که راهی جز صلح نداشت؛ از فرمانده درخواست امان کرد اما درخواستش پذیرفته نشد. ابن عباد، با توجه به حمایت خلیفه واثق از پدرش در گذشته، راه حجار و عراق در پیش گرفت و قصیده‌ای در مدح عباسیان، به بیان گرفتاری‌ها و وقایعی اقدام نمود که بر اکیلیان روا داشته شده بود. در زمان ورودش به بغداد، آخرین روزهای زندگی معتضد عباسی بود و مردم با جانشین وی، مکتفی بیعت کرده بودند. مکتفی به وی قول همراهی داد اما پس از یک سال به بهانه بیرون شدن امام‌هادی از صنعا، ابن عباد را از حمله به منطقه نومید کرد. | ## جمع‌بندی | اشعار از اشعار ابن عباد بجز قصیدة بائیه و قصیدة هائیه که در اثنای سفر به عراق سرود و برخی اشعار دیگر که شامل خاطرات تلخ و آرزوهای شیرینش بوده‌است، چیز دیگری گزارش نشده‌است.
موضوع مقاله: هاکاتا دون‌تاکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاکاتا دون‌تاکو | مقدمه: این جشنواره به بخشی مهم از زندگی شهروندان فوکوئوکا تبدیل شده‌است و یکی از سه جشنواره بزرگ این شهر است. | ## بخش 1: هاکاتا دون‌تاکو | در شب افتتاحیه جشن که ۲ مه است، یک مسیر ۱٫۲ کیلومتری «میجی-دوری»، یکی از پرترددترین معابر فوکوئوکا، به روی وسایل نقلیه بسته شده و به خیابان دون‌تاکو تبدیل می‌شود. بررسی اجمالی هاکاتا دون‌تاکو جشنواره ای است که از سال ۱۹۶۲ هر ساله در هفته طلایی (گلدن ویک (ژاپن ، از روز سوم تا پنجم ماه مه در شهر فوکوئوکا، استان فوکوئوکا، ژاپن برگزار می‌شود. در این دو روز معمولاً بیش از ۶۵۰ گروه، ۳۳۰۰۰ نفر مجری و بیش از ۲ میلیون نفر تماشاگر وجود دارد و یکی از مشهورترین و بزرگترین جشنواره‌های ژاپن است. | ## بخش 2: هاکاتا دون‌تاکو | افرادی از داخل و خارج فوکوئوکا و همچنین خارج از کشور برای دیدن این جشنواره عظیم حضور پیدا می‌کنند. زنان و مردان صرف نظر از سن با لباس‌های مختلف در خیابان‌ها قدم می‌زنند وبرخی از آنها ساز می‌نوازند و برخی دیگر با قاشق‌های برنجی (شاموجی) تولید صدا می‌کنند. افرادی که به جلسه ای که معمولاً در ماه فوریه برگزار می‌شود می پیوندند می‌توانند در رژه شرکت کنند همچنین، بیش از ۳۰ مرحله / مکان اجرا در شهر وجود دارد. | ## بخش 3: هاکاتا دون‌تاکو | از اواخر دوره قرون وسطی آن را به عنوان مراسم جشن مبارک باد در سال نو برپا می‌داشتند. طی مراسم معمولاً تجار محل نماد هفت خدای بخت و اقبال (شیچی فوکو جین) را با خود حمل می‌کردند و سال نو را تبریک می‌گفتند. در این مراسم برگزارکنندگان نماد هفت رب‌ّالنّوع خوشبختی و ارابه ویژه مراسم را که تندیس‌ها در آن جای دارند حمل می‌کنند و طبل و کمانچه سنتی ژاپن (شامیسن) به صدا در می‌آید. | ## جمع‌بندی | یکی از مراسم ویژه این جشن گروه نوازندگان است که با لباس‌های بسیار زیبا طبل و کمانچه می‌زنند.
موضوع مقاله: ابن غضائری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ابن غضائری | مقدمه: ابن غضائری (به عربی: اِبْن الْغَضائِری) از دانشمندان علم رجال است، که آثارش اهمیت بسیاری در این علم دارد. | ## بخش 1: ابن غضائری | وی در این راه، از اساتیدی بهره برده‌است که بزرگترین آن‌ها پدرش دانشمند بزرگ بغداد بوده‌است. از وی دو کتاب به نام مصنفات و اصول در علم رجال یاد شده‌است و کتابی در علم تاریخ به او منسوب است. سرگذشت احمد بن حسین بن عبدالله بن ابراهیم بن عبدالله غضائری معروف به ابن غضائری، یکی از رجال‌شناسان و محدثان شیعه در بغداد است که در سده‌های چهارم و پنجم قمری می‌زیسته‌است. از تاریخ زندگانی وی، اطلاعات چندانی در دست نیست و سرگذشتش در هاله‌ای از ابهام است. بر اساس برخی گزارشات از قلاح السائل تألیف سید بن طاووس، تاریخ حدودی مرگش مشخص است و چنین می‌نماید که چندی پس از فوت پدرش در ۱۵ صفر ۴۱۱ از دنیا رفته‌است. استادان از میان استادان و مشایخ وی، پدرش حسین بن عبدالله غضائری، احمد بن عبدالواحد ابن عبدون و ابوالحسین محمد بن عثمان نصیبی، از راویان شناخته شده‌هستند. | ## بخش 2: ابن غضائری | وی در خصوص رجال‌شناسی و کتاب‌شناسی از پدرش به عنوان دانشمندی بزرگ در بغداد، بهره بسیار برده‌است. شاگردان نجاشی گزارش کرده‌است که از میان شاگردان ابن غضائری، کسی را نمی‌شناسد و از نقل قول‌های نجاشی چنین برداشت می‌شود که خود وی (نجاشی) از نظرات رجالی و تاریخی ابن غضائری، استفاده‌های بسیاری نموده و برایشان ارزش بسیاری قائل بوده‌است. اهمیت در رجال و حدیث دیدگاه‌های ابن غضائری، در جرخ و تعدیل روات، از اهمیت بالایی نزد نجاشی برخوردار بوده‌است و نشان‌دهنده میزان اعتماد و وثوق نجاشی بر ابن غضائری است. وی در شناخت آثار امامیه، اهتمام بسیار از خود نشان داده‌است و در برخی موارد، تنها کتاب‌هایی را گزارش کرده‌است که جز او کسی ندیده‌است. آثار شیخ طوسی در مقدمه کتابش الفهرست، از آثار ابن غضائری دو کتاب مصنفات و اصول را یاد می‌کند که توسط وی نگارش یافته‌است. وی در توصیف این دو اثر می‌نویسد که ابن غضائری بیش از پیشیان خود کوشیده‌است که به تفصیل آثار امامیه را معرفی نماید. | ## بخش 3: ابن غضائری | طوسی در ادامه توضیح می‌دهد که این دو کتاب به جهت عدم توجه کافی به این دو اثر، اصل کتب از میان رفته‌است. نجاشی نیز در آثارش بدون ذکر منبع و به صورت مستقیم، از ابن غضائری گزارش‌هایی را نقل می‌کند که غالباً با دو عنوان «قال احمد بن الحسین» و «ذکر احمد بن الحسین» شروع می‌شود. با توجه به این نقل قول‌های نجاشی، احتمالاً وی به کتاب مصنفات ابن غضائری دسترسی داشته‌است و از آن مکرر استفاده نموده‌است. بجز این دو اثر در علم رجال، نجاشی از اثر دیگر وی استفاده نموده‌است که در حوزه تاریخ نگارش یافته‌است. | ## جمع‌بندی | نجاشی در ۳ مورد، به نقل نظرات جرح و تعدیل ابن غضائری پرداخته‌است که احتمالاً از کتاب دیگری از ابن غضائری در این خصوص استفاده کرده باشد.
موضوع مقاله: نام‌های کره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نام‌های کره | مقدمه: امروزه نام‌های مختلفی از کره وجود دارد که همگی از پادشاهی‌ها و سلسله‌های باستان گرفته شده‌اند. | ## بخش 1: نام‌های کره | کره نام‌ مستعاری است که انگلیسی‌ زبان‌ها و کشورهای اروپایی از نام دودمان گوریو گرفته‌اند و همچنین Koryŏ نیز هجی می‌شود و توسط کره شمالی و کره جنوبی در زمینه‌های بین‌المللی استفاده می‌شود. در زبان‌ کره‌ای، دو کره اصطلاحات متفاوتی را برای اشاره به ملت اسمی واحد به کار می‌برند: چوسون یا Chosŏn ( ،) در کره شمالی و Hanguk (한국، 韓國) در کره جنوبی. مردم کره‌ای‌ ساکن‌ ژاپن و چین نیز از اصطلاح Chosŏn برای اشاره به ملت کره استفاده می‌کنند. حتی پس از اختراع هانگول، کره ای‌ها به‌طور کلی نام کره ای بومی را با hanja، با ترجمه، آوانویسی صدا یا حتی ترکیب این دو، ضبط کردند. علاوه بر این، تلفظ‌های یک کاراکتر در کره ای و گویش‌های مختلف کره ای تا حدودی متفاوت است و با گذشت زمان تغییر کرده‌است. | ## بخش 2: نام‌های کره | به همه این دلایل، علاوه بر سوابق نادرست و گاه متناقض نوشتاری، تعیین معانی یا تلفظ اصلی نام‌های باستانی نیز دشوار است. تاریخ باستان گوجوسون تا سال ۱۰۸ قبل از میلاد کره شمالی و بخشی از منچوری توسط گوجوسئون کنترل می‌شد. در اسناد معاصر چینی، به عنوان 朝鮮 نوشته شده بود، که در کره ای مدرن با نام چوسون یا Joseon تلفظ می‌شود. پیشوند Go- ، به معنی «قدیمی» یا «باستان» یک قرارداد تاریخ‌نگاری است که آن را از پادشاهی چوسان بعدی متمایز می‌کند. نام چوسون اکنون نیز توسط کره شمالی و کره ای‌های مقیم چین و ژاپن برای اشاره به شبه جزیره و به عنوان شکل رسمی کره ای نام جمهوری خلق دموکراتیک کره (چوسون) استفاده می‌شود. | ## بخش 3: نام‌های کره | این واژه همچنین در بسیاری از زبانهای آسیایی برای اشاره به شبه جزیره کره مانند ژاپنی، ویتنامی و چینی استفاده می‌شود. احتمالاً حروف چینی به صورت آوایی یک نام کره ای بومی را رونویسی می‌کنند، شاید چیزی شبیه "Jyusin" تلفظ شود. برخی حدس می‌زنند که این مربوط به ارجاع چینی به 肅 愼 (숙신، Suksin (گروه قومی ، 愼 (직신، جیکسین) و 息 愼 (식신، Siksin)، اگرچه این نام‌های اخیر احتمالاً اجداد مردم جورچن را توصیف می‌کنند سایر دانشمندان معتقدند 朝鮮 ترجمه کره ای بومی اسدال (아사달)، پایتخت گوجوسئون بود: asa یک کلمه فرضی ریشه آلتایی برای «صبح» است، و dal به معنی «کوه». تلاش اولیه برای ترجمه این کارکترها به انگلیسی باعث ایجاد عبارت "سرزمین آرامش صبح" برای کره شد، که به عبارت "سرزمین خورشید در حال طلوع" برای ژاپن است. هان تقریباً در زمان سقوط گوجوسئون، ایالت‌های مختلف کره جنوبی در کنفدراسیون‌هایی گروه‌بندی شدند که مجموعاً سم‌هان نامیده می‌شدند (삼한، 三 韓، "سه هان"). | ## جمع‌بندی | لقب‌های کره در فرهنگ سنتی کره، و همچنین در فرهنگ شرق آسیا، سرزمین کره در طول قرون متمادی تعداد متفاوتی نام و لقب را تجربه کرده‌است.
موضوع مقاله: معماری سخت‌افزار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معماری سخت‌افزار | مقدمه: معماری سخت‌افزار در مهندسی، به شناسایی مولفه‌های فیزیکی سیستم و روابط متقابل آن‌ها اشاره دارد. | ## بخش 1: معماری سخت‌افزار | این توصیف، که اغلب یک مدل طراحی سخت‌افزار نامیده می‌شود، به طراحان سخت‌افزار اجازه می‌دهد تا درک کنند که چطور اجزای آن‌ها متناسب با معماری سیستم هستند و به طراحان بخش نرم‌افزار اطلاعات مهم مورد نیاز برای توسعه نرم‌افزار و یکپارچه‌سازی را می‌دهد. تعریف واضح یک معماری سخت‌افزاری به رشته‌های مهندسی سنتی مختلف (مانند مهندسی برق و مکانیکی) برای هم‌کاری موثرتر با یکدیگر برای تولید و تولید ماشین‌آلات، دستگاه‌ها و قطعات جدید اجازه می‌دهد. سخت‌افزار همچنین اصطلاحی است که در صنعت مهندسی کامپیوتر به کار می‌رود تا به وضوح سخت‌افزار (رایانه الکترونیکی) را از نرم‌افزاری که روی آن اجرا می‌شود، متمایز نماید. | ## بخش 2: معماری سخت‌افزار | همچنین هواپیماهای مدرن نمی‌توانند بدون استفاده از ده‌ها میلیون دستورالعمل‌های کامپیوتری تعبیه‌شده و در تمام هواپیماها و در هر دو سخت‌افزار کامپیوتر استاندارد و در قطعات سخت‌افزاری تخصصی مثل گیت منطقی سیمی IC، دستگاه‌های آنالوگ و هیبریدی و دیگر اجزای دیجیتال فعالیت کنند. نیاز به مدلسازی مؤثر این که چگونه اجزای فیزیکی مجزا ترکیب می‌شوند تا سیستم‌های پیچیده را شکل دهند، در دامنه وسیعی از کاربردها از جمله کامپیوترها، دستیاران دیجیتالی شخصی (PDAها)، تلفن‌های همراه، دستگاه‌های جراحی، ماهواره، و زیردریایی‌ها مهم است. معماری سخت‌افزار بازنمایی یک سیستم سخت‌افزاری (یا مهندسی) الکترونیکی یا الکترومکانیکی، و فرایند و نظم برای اجرای مؤثر طراحی(ها) برای چنین سیستمی است. | ## بخش 3: معماری سخت‌افزار | این بخش به‌طور کلی بخشی از یک سیستم یکپارچه بزرگ‌تر است که شامل اطلاعات، نرم‌افزار و نمونه‌سازی دستگاه است. این یک فرایند است زیرا یک رشته از مراحل برای تولید یا تغییر معماری، و / یا طرحی از آن معماری، از یک سیستم سخت‌افزاری در مجموعه‌ای از محدودیت‌ها تعیین شده‌است. | ## جمع‌بندی | این یک نظم است زیرا یک بدنه از دانش برای اطلاع‌رسانی به افراد حرفه‌ای به عنوان موثرترین راه طراحی سیستم در مجموعه‌ای از محدودیت‌ها استفاده می‌شود.
موضوع مقاله: جیدای ماتسوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیدای ماتسوری | مقدمه: جیدای ماتسوری به معنی «جشنواره قرون»، یک جشنواره‌های ژاپنی (ماتسوری) است که هر ساله در ۲۲ اکتبر در کیوتو، ژاپن برگزار می‌شود. | ## بخش 1: جیدای ماتسوری | این معبد در سال ۱۸۹۵ میلادی که تقریباً هزار و صدمین سال انتقال پایتخت به کیوتو بود ساخته شد. در سال ۷۹۴ پایتخت نوینی که الگوی آن از پایتخت چین آن زمان اقتباس شده بو ساخته شد، این شهر که پایتخت دائمی دوّم بود تقریباً تا هزار سال همچنان مقر تاج و تخت باقی ماند. | ## بخش 2: جیدای ماتسوری | به اعتبار این مدت، این شهر مجموعه‌ای از زیبائی‌ها و آثار تاریخی و معابد و ابنیه عمومی، قصرهای متعدد و غیره دارد که از گنجینه‌های هنری بی همتای تاریخ بشر به‌شمار می‌آید. در آن عصر کسانی که قصد تصاحب حاکمیت را داشتند در وهله اول متوجه کیوتو (مقر امپراتور و ثقل قدرت سیاسی کشور) می‌شدند. | ## بخش 3: جیدای ماتسوری | در این جشنواره باشکوه، وضعیت اجتماعی، فرهنگی و سیاسی گذشته‌های کیوتو به نمایش گذاشته می‌شود و تماشاگران جامعه ژاپن را در هزار و چند سال پیش در ذهن مجسم می‌کنند. اجرا در هنگام جیدای ماتسوری صبح زود، می‌کوشی (زیارتگاه‌های قابل حمل) که از کاخ امپراتوری کیوتو بیرون آورده شده و جشن آغاز می‌شود تا مردم بتوانند ادای احترام را نسبت به آن به جای بیاورند. | ## جمع‌بندی | رژه پنج ساعته و دو کیلومتری از بعد از ظهر آغاز می‌شود، این رژه یا راه‌پیمایی با تقریباً ۲۰۰۰ مجری که لباس‌های سامورایی، شخصیت‌های نظامی و مردم عادی را از نخستین دوره تاریخ ژاپن تا دوره میجی پوشیده‌اند، آغاز می‌شود.
موضوع مقاله: آئویی ماتسوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آئویی ماتسوری | مقدمه: این جشنواره هر سال در ۱۵ ماه مه در حد فاصل یک کاخ قدیمی و دو معبد شیموگامو و کامیگامو برگزار می‌شود. | ## بخش 1: آئویی ماتسوری | تاریخچه فرض با توجه به نیهون‌شوکی این است که این جشنواره در زمان امپراتور کیم‌می (سلطنت ۵۳۹–۵۷۱ میلادی) آغاز شده‌است. سوابق باستانی معروف به «هونچو گتسوری» (ō 朝 月 令) و «نن چو جیجو هیشو» (年 中 行事 秘 抄) نشان می‌دهد که پی در پی باران‌های فاجعه‌بار با وزش باد شدید محصولات دانه را خراب می‌کند، و بیماری‌های همه گیر در کشور گسترش یافته بود. از آنجا که پیشگویی‌ها علت این امر را مجازات الهی خدایان معبد کامو پنداشته بود، امپراتور فرستادهٔ خود را به حرم فرستاد تا با انجام کارهای مختلفی از خدایان دلجویی به عمل آورده و برای برداشت محصول فراوان دعا کند. | ## بخش 2: آئویی ماتسوری | این به یک آیین سالانه و عملکرد اسب تند و تیز به یک اجرای تیراندازی با کمان (یابوسامه) تبدیل شد. طبق سوابق تاریخی معروف به شوکو نیهونگی (続 日本 記)، تعداد زیادی از مردم برای دیدن این نمایش سوارکاری در روز جشنواره در سال دوم سلطنت امپراتور مونمو (سلطنت ۶۹۷–۷۰۷) آمده بودند؛ که این رویداد ممنوع شد. امپراتور کانمو خدایان (کامی) مقدسِ معبد کامو را به عنوان محافظان پایتخت هی‌آن شناخته و آئویی ماتسوری را به عنوان یک رویداد سالانه امپراتوری تأسیس کرد. | ## بخش 3: آئویی ماتسوری | اجرا بنا بر اعتقاد برگزار کنندگان مراسم، این جشنواره بیانگر در راه بودن فصل تابستان است. نماد (ارابه) مراسم که به وسیله گاو کشیده می‌شود و برگزارکنندگان در کنار آن حرکت می‌کنند، با گل ختمی پیراسته و تزیین شده‌است و دلیل نامگذاری این مراسم نیز به نام جشنواره گل ختمی به همین سبب است. برگزارکنندگان حدود ۵۰۰ نفر هستند که لباس‌های سنتی دوره هی‌آن (۷۹۴–۱۱۸۵) را به تن کرده‌اند و تماشاگران را به یا زمانی می‌اندازند که شهر کیوتو پایتخت ژاپن بوده‌است. | ## جمع‌بندی | افرادی که در محل اجرای مراسم حضور دارند با دیدن این مراسم جامعه ۱۲۰۰ سال پیش ژاپن را در ذهن مجسم می‌کنند.
موضوع مقاله: ادیب اسحاق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ادیب اسحاق | مقدمه: ادیب اسحاق، نویسنده و شاعر مسیحی و عرب است که سردربیری روزنامه‌های مختلفی را در بیروت و مصر عهده دار بوده‌است. | ## بخش 1: ادیب اسحاق | سرگذشت ادیب اسحاق، نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار عرب‌تبار و مسیحی است که در فیحاء از توابع دمشق در کشور سوریه امروزی به دنیا آمده‌است. وی تحصیلات مقدماتی را در مدرسه عازاریین دمشق گذراند و در همانجا زبان فرانسه آموخت. سوی از همان دوران کودکی به شعر علاقه نشان‌داد و شعر سرود؛ وی به جهت مشکلات مالی خانواده تحصیل را رها کرد و با دستمزدی اندک، در گمرک دمشق مشغول کار شد. وی در این دوران دست از مطالعه بر نداشت و در هر فرصت پیش‌آمده به مطالعه آثار ادبی و سرودن شعر می‌پرداخت. محیط ادبی بیروت، زمینه‌ای مناسب برای فعالیت‌های علمی و فرهنگی وی شد و از این رو با آشنایی چن تن از روزنامه‌نگاران و ادیبان بیروت همچون ابراهیم یارجی، احمد فارس شدیاق، خلیل خوری و پطرس بستانی، توانست در مدت زمانی اندک، سردبیری روزنامه ثمرات الفنون را عهده‌دار گردد. | ## بخش 2: ادیب اسحاق | وی در روزنامه تقدم، با درج مطالب سیاسی، توجه سیاستمداران را به خود جلب کرد و سبب شد تا هیاهوهایی در خصوص وی و روزنامه او برپا شود. وی بعدها به عضویت انجمن زهرة الاداب (تاسیس شده ۱۸۷۳ میلادی) درآمد و توانست ریاست آن انجمن را عهده‌دار شود. وی توانست توسط سلیم خوزی، کتاب آثار الادهار را منتشر سازد و نزهة الاحداثق فی مصارع العشاق را در همین دوران نوشت. وی به پیشنهاد سرکنسول فرانسه در بیروت، رمان اندروماک را ترجمه کرد و با همکاری هنرمندان بیروتی آن را روی صحنه برد و درآمدش را صرف امور خیره کرد. وی در سال ۱۸۷۶ در زمان حکومت خدیو اسماعیل به اسکندریه رفت و با همکاری سلیم نقاش، نمایشنامه‌ای را به عربی ترجمه و به روی صحنه برد. | ## بخش 3: ادیب اسحاق | پس از اسکندریه به قاهره رفته و با سید جمال الدین اسد آبادی آشنا می‌شود و از مریدان وی می‌گردد. وی مجدد به اسکندریه بازگشت و در سال ۱۸۷۹ روزنامه مصر الفتاة و در ۱۸۸۰ میلادی، هفته نامه المحروسه را در اسکندریه منتشر کرد. در سال ۱۸۸۲ در نهضت عرابی پاشا در مصر، وی در میان آزادیخواهان میانه رو جای گرفت ولی با نهضت به مخالفت پرداخت. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۸۸۴ بیماری اش شدت گرفت و به دستور پزشکان به مصر رفت و از آنجا بیروت رفته و در آنجا درگذشت.
موضوع مقاله: کیشیوادا دانجیری ماتسوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کیشیوادا دانجیری ماتسوری | مقدمه: کیشیوادا دانجیری ماتسوری جشنواره ای است که در حدود ۳۰۰ سال پیش آغاز شده و همه ساله در روزهای ۱۴ و ۱۵ سپتامبر در کیشی‌وادا، اوساکا برگزار می‌شود. | ## بخش 1: کیشیوادا دانجیری ماتسوری | این جشن معروفترین جشن از سری جشن‌هایی است که به نام دانجوری ماتسوری شناخته می‌شوند. تاریخچه این جشنواره در سال ۱۷۰۳ آغاز شد، زمانی که دایمیوی کیشیوادا، اوکابه ناگایاسو (岡 部)، در پیشگاه خدایان شینتو برای برداشت فراوان در معبد فوشیمی‌ایناری، کیوتو دعا کرد. | ## بخش 2: کیشیوادا دانجیری ماتسوری | خلاصه در جشن‌هایی که نام دانجوری ماتسوری شهرت دارند، ارابه (نماد) مراسم که «دانجیری» نامیده می‌شود را برگزارکنندگان در زمان‌های معینی می‌چرخانند. بعضی اعتقاد دارند که در سال ۱۷۰۳ از معبد کیوتو فوشیمی تایشا ارواحی با وسیله ای شبیه دانجیری به قصری منتقل شده‌اند. | ## بخش 3: کیشیوادا دانجیری ماتسوری | در این مراسم بیشتر از ده ارابه در خیابان‌ها به راه می‌افتند و گاهگاهی چرخانده می‌شوند اگر دو ارابه با هم برخورد کنند ممکن است افرادی زخمی شوند یا به نزاغ بینجامد و حتی ممکن است برخورد افراد تلفاتی نیز داشته باشد به همین خاطر به این مراسم «کیشیوادا کنکا ماتسوری» نیز می‌گویند که به معنی نزاع و زد و خورد کیشیوادا است. | ## جمع‌بندی | بعضی معتقدند اگر ارابه مراسم موقع حرکت و چرخاندن به خانهٔ کسی برخورد کند آن خانه ویران خواهد شد.
موضوع مقاله: دانجوری ماتسوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دانجوری ماتسوری | مقدمه: روزهای جشنواره از سال به سال و از شهری به شهر دیگر متفاوت است، اگرچه این جشنواره معمولاً در پاییز، اواخر سپتامبر یا اکتبر برگزار می‌شود. | ## بخش 1: دانجوری ماتسوری | در روزهای جشنواره، اعضای اصناف شهر، با پوشیدن هاپی و بستن سربند اختصاصی صنف خود ارابه یا دانجوری را در خیابان‌های شهر به حرکت درمی‌آورند. دانجوری ماتسوری دیگری نیز وجود دارد که در شهر کوبه و هاروکی برگزار می‌شود اما محبوبیت و تماشاگر آنها کمتر است. خلاصه اعضای صنف شهر زمان قابل توجهی را برای آماده‌سازی برای جشنواره صرف می‌کنند. | ## بخش 2: دانجوری ماتسوری | در جشن‌هایی که نام دانجوری ماتسوری شهرت دارند، ارابه (نماد) مراسم که «دانجیری» نامیده می‌شود را برگزارکنندگان در زمان‌های معینی می‌چرخانند. این جشنواره در سال ۱۷۰۳ آغاز شد، زمانی که دایمیوی کیشیوادا، اوکابه ناگایاسو (岡 部)، در پیشگاه خدایان شینتو برای برداشت فراوان در معبد فوشیمی‌ایناری، کیوتو دعا کرد. بعضی اعتقاد دارند که در سال ۱۷۰۳ از معبد کیوتو فوشیمی تایشا ارواحی با وسیله ای شبیه دانجیری به قصری منتقل شده‌اند. | ## بخش 3: دانجوری ماتسوری | ارابه این مراسم، دانجیری، شبیه وسیلهٔ نقلیه ای است که موقع تشییع جنازه تابوت را حمل می‌کند و «ریکیوشا» نام دارد. در این اسم «ری» یعنی روح، کیو یعنی جعبه ای که جسم بی‌روح در آن جای می‌گیرد و «شا» یعنی وسیله نقلیه. در این مراسم بیشتر از ده ارابه در خیابان‌ها به راه می‌افتند و گاهگاهی چرخانده می‌شوند اگر دو ارابه با هم برخورد کنند ممکن است افرادی زخمی شوند یا به نزاغ بینجامد و حتی ممکن است برخورد افراد تلفاتی نیز داشته باشد به همین خاطر به این مراسم «کیشیوادا کنکا ماتسوری» نیز می‌گویند که به معنی نزاع و زد و خورد کیشیوادا است. | ## جمع‌بندی | بعضی معتقدند اگر ارابه مراسم موقع حرکت و چرخاندن به خانهٔ کسی برخورد کند آن خانه ویران خواهد شد.