موضوع مقاله: کوره آهنگری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوره آهنگری | مقدمه: کوره آهنگری توسط آهنگر برای گرم کردن یک قطعه فلز تا دمایی استفاده می شود که با آهنگری، شکل دادن به آن آسانتر شود، یا تا جایی که دیگر کارسختی رخ ندهد. | ## بخش 1: کوره آهنگری | این قطعه فلز (معروف به "قطعه کار") با استفاده از انبر در کوره قرار داده می‌شود یا از آن خارج می‌شود. از انبر برای نگه داشتن قطعه کار بر روی سندان آهنگری حین چکش‌کاری نیز استفاده می‌شود. در بعضی از موارد، مانند سخت کردن فولاد یا خنک کردن کار برای این که بتوان آن را با دست خالی کنترل کرد، قطعه کار به ظرف آبدهی منتقل می شود، که قطعه کار را به سرعت در حجم زیادی از آب، سرد می‌کند. با این حال، بسته به نوع فلز، ممکن است به جای آن از سردکننده دیگری مثل روغن یا آب نمک استفاده شود. طراحی این کوره‌ها در طول زمان تغییر کرده است، اما سوخت مورد استفاده هر چه که باشد، چه زغال‌سنگ، چه کک و چه زغال چوب، طرح اصلی ثابت مانده است. آتشدان‌ها به‌طور سنتی از آجر گل (خشت)، آجر نسوز، سنگ یا بعدها از آهن ساخته شدند. کوره گازی در یک کوره گازی، معمولاً از پروپان یا گاز طبیعی به عنوان سوخت استفاده می‌شود. یک طراحی معمول و کارآمد این است که محفظه کوره، استوانه‌ای باشد و یک لوله مشعل با زاویه‌ای درست نسبت به بدنه نصب شده باشد. محفظه به‌طور معمول با مواد نسوز مانند سرامیک نسوز سخت قابل ریخته‌گری، یا یک روکش سرامیکی نرم حرارتی پوشانده می شود (به عنوان مثال: Kaowool). این مخلوط در نوک لوله شعله‌ور می‌شود، که یک راه خروج کوتاه به داخل محفظه ایجاد می‌کند. | ## بخش 2: کوره آهنگری | فشار هوا و در نتیجه حرارت را می توان با یک دمنده مکانیکی یا با استفاده از اثر ونتوری افزایش داد. کوره رقیق‌کاری کوره رقیق‌کاری، یک آسیاب آبی است که در آن آهن خام تصفیه شده و به آهن فرفورژه تبدیل می‌شود. این تصفیه، به وسیله کربن‌زدایی در فرایندی تحت عنوان «رقیق کردن» رخ می‌دهد که شامل مایع‌سازی چدن در یک کوره رقیق‌کاری و حذف کربن از چدن مذاب از طریق اکسیداسیون است. ممکن است سندان سخت و سنگین به نظر برسد، اما ابزاری است که کاملاً هدفمند، با دقت و متناسب با نیاز آهنگر ساخته شده است. سطح کار اصلی سندان که با نام صورت شناخته می‌شود، از جنس استیل سخت است و روی بدنه اصلی جوش داده شده است، یا این که تمام سندان، قطعه‌ای یکپارچه از چدن یا فولاد ابزاری آهنگری شده است. اینها سندان واقعی نیستند، و به همین دلیل توسط آهنگران به کار گرفته نمی‌شوند، زیرا بسیار نرم هستند. از فولاد ابزاری برای صورت روی سندان، به این منظور استفاده می‌شود که حالتی را تأمین کند که برخی آن را "ارتجاع" می‌نامند. اصطلاح ارتجاع به معنای آن است که مقداری از نیروی ضربه چکش آهنگر به داخل فلز برمی گردد، که این یعنی نسبت به حالت غیر ارتجاعی، نیروی بیشتری وارد می‌شود و فلز بیشتری به حرکت در می‌آید.Hahn, Robert. ISBN 978-1438431659 یک سندان خوب می تواند از 50 تا 99٪ انرژی تولید شده را به قطعه کار برگرداند. صفحه صاف رویی، که «صورت» نامیده می‌شود، بسیار صیقلی است و معمولاً دارای دو سوراخ است (اما بسته به طرح می تواند بیشتر یا کمتر باشد). | ## بخش 3: کوره آهنگری | سوراخ مربع شکل، مقر ابزار نامیده می‌شود، جایی که شاخه مربع شکل دسته‌ها و قرارها در آن قرار می‌گیرد. سوراخ کوچکتر سوراخ سنبه‌کاری نامیده می‌شود، که به عنوان تقویت کننده هنگام سوراخ زدن بر روی فلز گرم استفاده می‌شود. در قسمت جلوی سندان ، گاهی یک "شاخ" وجود دارد که برای خم کردن، بیرون کشیدن فولاد و بسیاری کارهای دیگر استفاده می‌شود. بین شاخ و صورت سندان، اغلب ناحیه کوچکی به نام "میز قلم‌زنی" یا "میز برش" وجود دارد که برای برش فولاد گرم یا سرد با ابزارهای برش گرم بدون آسیب رساندن به صورت سندان استفاده می‌شود. اگر در صورت سندان، نشانه‌هایی از نقص وجود داشته باشد، نواقصی را به کار آهنگر منتقل می‌کند. چکش گلوله‌ای چکش متقاطع چکش صاف چکش گرد پتک - که توسط دستیار پتک‌زن آهنگر استفاده می شود. از اسکنه سرد برای برش فلزات سرد استفاده می شود در حالی که از اسکنه گرم برای فلزات گرم استفاده می شود. در آهنگری ، قطعه کار را با انبر نگه می‌دارند تا عملیات مورد نیاز روی آن انجام شود. یک آهنگر ممکن است بیست جفت انبر، یا حتی بیشتر داشته باشد، چنین چیزی اصلا غیرممول نیست. | ## جمع‌بندی | انواع مختلفی از انبر در بازار موجود است، مانند: انبر دم بسته، انبر دم باز، انبر دم گرد، انبر گازانبری، انبر دم جناغی، انبر همه‌کاره، انبر دم چارگوش و انبر فرفوژه.