موضوع مقاله: آرتمیس ۲ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرتمیس ۲ | مقدمه: آرتمیس ۲ (با نام رسمی Artemis II) مأموریت پرواز کناری سرنشین‌دار ۹ روزه برای عبور از نزدیکی ماه بود که در ۱ آوریل ۲۰۲۶ پرتاب شد. | ## بخش 1: آرتمیس ۲ | این مأموریت با حضور چهار فضانورد، نخستین پرواز سرنشین‌دار برنامه فضایی آرتمیس به رهبری ناسا و نخستین پرواز سرنشین‌دار فراتر از مدار پایینی زمین از زمان آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ به‌شمار می‌رفت. آرتمیس ۲ دومین پرواز سامانه پرتاب فضایی و نخستین پرواز سرنشین‌دار فضاپیمای اوریون بود که خدمه آن را اینته‌گریتی نام‌گذاری کردند. طی آن فضاپیما در مسیری موسوم به مسیر بازگشت آزاد به دور ماه گردش کرد و بدون نیاز به مانورهای پیچیده، به‌طور طبیعی به زمین بازگشت. این نوع مسیر به‌منظور افزایش ایمنی مأموریت انتخاب شد، زیرا در صورت بروز اختلال در سامانه‌های پیشرانش، فضاپیما همچنان قادر به بازگشت به زمین خواهد بود. این مأموریت یک پرواز آزمایشی برای پشتیبانی از مأموریت‌های بعدی آرتمیس بود که هدف آن‌ها بازگرداندن انسان به سطح ماه است. این مأموریت که در ابتدا با نام «مأموریت اکتشافی-۲» شناخته می‌شد و قرار بود از پروژه لغوشده تغییر مسیر سیارک پشتیبانی کند، پس از شکل‌گیری برنامه آرتمیس در سال ۲۰۱۷ اهدافش تغییر یافت. اهداف آرتمیس ۲ مشابه مأموریت آپولو ۸ در سال ۱۹۶۸ (نخستین پرواز سرنشین‌دار به ماه در برنامه آپولو) بود و مسیر بازگشت آزاد آن نیز شباهت زیادی به مسیر مأموریت آپولو ۱۳ در سال ۱۹۷۰ داشت. این مأموریت ادامه‌ای بر آرتمیس ۱ است که به‌صورت بدون سرنشین انجام شد و طی آن سامانه‌های اصلی فضاپیمای اوریون آزمایش شدند. | ## بخش 2: آرتمیس ۲ | در آرتمیس ۲، برای نخستین‌بار این سامانه‌ها، از جمله سامانه‌های پشتیبانی حیات، ناوبری، ارتباطات و کنترل حرارتی، در حضور انسان و در شرایط واقعی مأموریت فضایی مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. این آزمایش‌ها برای اطمینان از آمادگی کامل تجهیزات جهت مأموریت‌های آینده، به‌ویژه فرود انسان بر سطح ماه، ضروری هستند. در جریان این مأموریت، نام ویکتور گلاور به‌عنوان نخستین فرد رنگین‌پوست، کریستیانا کوک به‌عنوان نخستین زن، جرمی هانسن از آژانس فضایی کانادا به‌عنوان نخستین فرد غیرآمریکایی و رید وایزمن به‌عنوان مسن‌ترین فردی که به فراتر از مدار پایین زمین سفر کرده‌اند، ثبت شدند. همچنین خدمه در عبور از نزدیکی ماه رکورد بیشترین فاصله انسان از زمین را با ۲۵۲٬۷۵۶ مایل (۴۰۶٬۷۷۱ کیلومتر) ثبت کردند و رکورد قبلی آپولو ۱۳ را شکستند. از نظر تاریخی، آرتمیس ۲ نخستین مأموریت سرنشین‌داری است که پس از آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲، انسان را به نزدیکی ماه بازمی‌گرداند و به همین دلیل نقطهٔ عطفی در اکتشافات فضایی به‌شمار می‌رود. افزون بر این، این مأموریت نشان‌دهندهٔ گسترش همکاری‌های بین‌المللی در حوزهٔ فضا است، زیرا کشورهای مختلف از جمله کانادا در آن مشارکت دارند. در مجموع، آرتمیس ۲ نه‌تنها یک پرواز آزمایشی، بلکه بخشی از راهبرد بلندمدت ناسا برای ایجاد حضور پایدار انسان در ماه، توسعهٔ فناوری‌های لازم برای مأموریت‌های اعماق فضا و فراهم‌سازی مقدمات سفرهای آینده به مریخ محسوب می‌شود. همچنین این مأموریت با پروژه‌هایی مانند دروازه ماه در ارتباط است که به‌عنوان ایستگاهی در مدار ماه برای پشتیبانی از مأموریت‌های آینده طراحی شده است. | ## بخش 3: آرتمیس ۲ | جزئیات آرتمیس ۲، دومین برنامهٔ برنامه‌ریزی شدهٔ عملیاتی ناسا از برنامه فضایی آرتمیس و نخستین مأموریت سرنشین‌دار برنامه‌ریزی شدهٔ ناسا به وسیلهٔ فضاپیمای اوریون است که با کمک سامانه یک‌بارمصرف پرتابِ سامانه پرتاب فضایی در آوریل ۲۰۲۶ عملیاتی خواهد شد. این برنامه در راستای انجام پرواز کنار قمری فضاپیمای اوریون به ماه و شامل پروازهای رفت‌وبرگشتی به زمین است. این نخستین عملیات برنامه‌ریزی شده خارج از مدار پایینی زمین از زمان پرواز آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ است. این مأموریت، پیش‌تر با عنوان عملیات اکتشاف -۲ (به اختصار EM-2) شناخته می‌شد و پس از معرفی رسمی؛ به برنامه فضایی آرتمیس تغییر نام یافت. هدف اصلی مأموریت سرنشین‌دار، جمع‌آوری نمونه‌هایی از یک سیارک به دام‌افتاده در مدار ماه مرکزی است. پیش‌تر چنین پروژه‌ای با نام مأموریت تغییر مسیر سیارک در دست انجام بود که لغو شد. | ## جمع‌بندی | آرتمیس ۲ یک خدمه چهار نفره را در یک پرواز آزمایشی به ماه می‌فرستد اما این مأموریت فقط به مدار ماه فرستاده خواهد شد و روی ماه فرود نخواهد آمد.