موضوع مقاله: بولیوارینیسم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بولیوارینیسم | مقدمه: آرمان ثابت این جنبش در برابر بی عدالتی‌های امپریالیسم، نابرابری و فساد به نام بعد از سیمون بولیوار، به‌طور کلی ونزوئلا ۱۹ قرن و آزاد از پادشاهی اسپانیا پس از آن را در حالت تعلیق، که منجر به مبارزه برای استقلال در سراسر آمریکای جنوبی بود. | ## بخش 1: بولیوارینیسم | بولیواریسم هوگو چاوز در سال‌های اخیر، مهمترین مظهر سیاسی بولیواریسم در دولت رئیس‌جمهور ونزوئلا هوگو چاوز بود، که از ابتدای ریاست جمهوری خود را یک وطن‌پرست بولیواری می‌خواند و تفسیر خود را از چندین ایده‌آل بولیوار در امور روزمره اعمال می‌کرد، به عنوان بخشی از انقلاب بولیواری بود. این شامل قانون اساسی ۱۹۹۹ بود که نام ونزوئلا را به جمهوری بولیواری ونزوئلا و سایر ایده‌ها مانند مدارس بولیواری، محافل بولیواری و دانشگاه بولیواری ونزوئلا تغییر داد. چاوز همچنین از سنت اسپانیایی زبان آمریکایی تحت تأثیر قرار بود cooperativism در اوایل زندگی خود را مانند که تمرین توسط، خورخه گایتان، فیدل کاسترو، چه گوارا و سالوادور آلنده. از دیگر تأثیرات اساسی در فلسفه سیاسی چاوز می‌توان به آزکوئیل زامورا و سیمون رودریگز اشاره کرد. بعداً در زندگی خود، چاوز به نقشی که سوسیالیسم دموکراتیک (نوعی سوسیالیسم که خواستار نهادهای دموکراتیک در اقتصاد است) در بولیوارییسم اعتراف می‌کند. چاوز حمایت خود از سوسیالیسم دموکراتیک را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از بولیواریسم اعلام کرد و اعلام کرد که بشریت باید «نوع جدیدی از سوسیالیسم، یک نوع اومانیستی را بپذیرد، که انسان‌ها و نه ماشین‌ها یا دولت را بالاتر از همه قرار می‌دهد». | ## بخش 2: بولیوارینیسم | وی بعداً در یک سخنرانی ۲۶ فوریه در چهارمین اجلاس بدهی اجتماعی که در کاراکاس برگزار شد، این احساس را تکرار کرد. تعاریف و اختلافات دیگر از نظر تاریخی، هیچ تعریف قابل قبول جهانی در مورد استفاده صحیح از اصطلاحات «بولیواریایی» و «بولیواریایی» در تمام کشورهای منطقه وجود نداشته‌است. بسیاری از رهبران، جنبش‌ها و احزاب به‌طور نامشخص از آنها برای توصیف خود در بیشتر قرون ۱۹ و ۲۰ استفاده کرده‌اند. برخی از ایده‌های بولیوار شامل ایجاد اتحادیه ای از کشورهای آمریکایی اسپانیایی‌تبار، ارائه آموزش عمومی و اجرای حاکمیت برای مبارزه با حمله خارجی است، که تفسیر شده‌است شامل تسلط اقتصادی توسط قدرت‌های خارجی است. نمونه ای از چنین اتحادیه ای گران کلمبیا، مجموعه ای از کشورها متشکل از ونزوئلا، کلمبیا، پاناما (بخشی از گرانادای جدید در آن زمان) و اکوادور بود. گروه شورشی کلمبیایی FARC نیز در سالهای اخیر خود را الهام گرفته از آرمانهای بولیوار و نقش او در مبارزات استقلال طلبانه قرن ۱۹ علیه اسپانیا دانسته‌است. | ## بخش 3: بولیوارینیسم | این کشور همچنین علناً همدردی خود را با چاوز و انقلاب بولیواری وی اعلام کرده‌است، گرچه هیچ‌یک از این افراد درگیری با گروه شورشی را تأیید یا انکار نمی‌کنند. یک سازمان چریکی ونزوئلا، نیروهای بولیواریایی آزادی نیز از بولیواریایی حمایت می‌کند، اگرچه مشخص نیست که آنها هیچ ارتباطی با دولت ونزوئلا دارند. از دیگر احزاب و جنبش‌های حمایت از Chavismo می‌توان به حزب کمونیست ونزوئلا، وحدت مردمی ونزوئلا و توپاماروس اشاره کرد. مقاله ۲۰۰۲ در بوستون گلوب گفت: چاویسمو «باعث فوران خشم عمومی شد که رئیس جمهور کاریزماتیک و تقابل را دوباره به قدرت رساند، پس از آنکه گروهی از افسران نظامی او را در آوریل به مدت دو روز به نفع یک رئیس جمهور بازرگان برکنار کردند»، افزود که «پدیده Chavismo تقریباً دارای ویژگیهای مذهبی است». گسترش بولیواریسم در بولیوی و اکوادور که بحران احزاب سیاسی را تجربه کردند تقلید شد. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۷، بولیواریسم نتوانست از طریق آمریکای لاتین و کارائیب گسترش یابد "در کشورهایی که احزاب سیاسی و نهادهای دموکراتیک همچنان در آن فعالیت می‌کنند، و جامعه چپ و جامعه مدنی به دموکراسی، کثرت گرایی و حقوق لیبرال به دلیل تجارب وحشیانه خودکامه". | ## جمع‌بندی | این مطالعه همچنین نشان داد که "ترس از بولیواریاریسم همچنین منجر به کودتایی علیه رئیس جمهور زلایا در هندوراس شد ".