موضوع مقاله: بیماری ویروسی ابولا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیماری ویروسی ابولا | مقدمه: ابولا، که با نام‌های بیماری ویروسی ابولا یا تب خونریزی‌دهندهٔ ابولا نیز شناخته می‌شود، نوعی بیماری ویروسی زئونوز است که در انسان و سایر نخستی‌سانان رخ می‌دهد و توسط چهار نوع از شش ابولاویروس شناخته‌شده ایجاد می‌شود. | ## بخش 1: بیماری ویروسی ابولا | پس از آن، استفراغ، اسهال، راش پوستی و اختلال عملکرد کبد و کلیه بروز می‌کند و در این مرحله برخی بیماران دچار خونریزی داخلی و خارجی می‌شوند. میزان مرگ‌ومیر بیماری بین ۲۵ تا ۹۰ درصد متغیر است و میانگین آن حدود ۵۰ درصد گزارش شده است. مرگ معمولاً به دلیل شوک ناشی از از دست‌دادن شدید مایعات رخ می‌دهد و اغلب بین ۶ تا ۱۶ روز پس از شروع علائم اتفاق می‌افتد. ویروس‌های ابولا از سال ۱۹۷۶ که بیماری برای نخستین بار گزارش شد، باعث شیوع پراکنده در آفریقای جنوب صحرا شده‌اند و بزرگ‌ترین شیوع آن همه‌گیری غرب آفریقا در سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ بود. این ویروس از طریق تماس مستقیم با مایعات بدن افراد یا حیوانات آلوده—مانند خون—یا تماس با اشیایی که به‌تازگی با این مایعات آلوده شده‌اند منتقل می‌شود. تاکنون هیچ مورد مستندی از انتقال هوابرد بین انسان‌ها یا سایر نخستی‌ها، چه در طبیعت و چه در آزمایشگاه، گزارش نشده است. پس از بهبودی، برخی مایعات بدن مانند منی یا شیر مادر ممکن است برای چند هفته تا چند ماه همچنان حامل ویروس باشند. گمان می‌رود خفاش‌های میوه‌خوار میزبان طبیعی ویروس باشند و بتوانند آن را بدون بیمار شدن منتقل کنند. علائم ابولا ممکن است شبیه بیماری‌هایی مانند مالاریا، مالاریا، حصبه، مننژیت و سایر تب‌های خونریزی‌دهندهٔ ویروسی باشد. تشخیص قطعی با آزمایش خون برای یافتن آران‌ای ویروس، آنتی‌بادی‌ها یا خود ویروس انجام می‌شود. کنترل شیوع ابولا نیازمند هماهنگی گستردهٔ خدمات پزشکی و مشارکت جامعه است، از جمله شناسایی سریع موارد، ردیابی افرادی که در تماس با بیمار بوده‌اند، دسترسی فوری به خدمات آزمایشگاهی، مراقبت از بیماران و دفن یا سوزاندن ایمن اجساد. اقدامات پیشگیرانه شامل استفاده از لباس محافظ، شستن دست‌ها هنگام مراقبت از بیماران و احتیاط در برخورد با گوشت شکار یا پخت کامل آن است. مراقبت حمایتی زودهنگام و درمان علائم، شامل آب‌رسانی خوراکی (نوشیدن آب کمی شیرین و شور) یا تزریق مایعات وریدی و درمان علائم، به‌طور چشمگیری شانس بقا را افزایش می‌دهد. در سال ۱۹۷۶ محفظه‌ای آبی‌رنگ حاوی نمونه‌های خون یک راهبه بلژیکی با نامه‌ای از یک پزشک در کینشاسا به شهر آنتورپ بلژیک فرستاده شد. پژوهشگران در بلژیک در بررسی این نمونه‌های خون با ویروسی با ساختار کرم‌مانند روبه‌رو شدند که تا آن زمان مشابهی نداشت. پس از آن، با سفر به قلب منطقه‌ای که این ویروس در آنجا شایع شده بود در یافتند که خون، استفراغ و اسهال بیماران، اصلی‌ترین منشأ انتقال ویروس است و روش‌هایی همچون محدود کردن بیماران و شناسایی افرادی که با آن‌ها در تماس بودند برای جلوگیری از گسترش بیماری تعریف شدند. | ## بخش 2: بیماری ویروسی ابولا | دانشمندان بر این باورند که خفاش‌های میوه‌خوار بدون این که مبتلا به این بیماری شوند، می‌توانند ویروس آن را با خود حمل کنند و انتقال دهند. هنگامی که انسانی به این ویروس آلوده شود، می‌تواند باعث انتقال این بیماری میان انسان‌های دیگر گردد. بازماندگان مذکر تقریباً تا دو ماه این بیماری را از طریق مایع منی انتقال می‌دهند. برای تشخیص این بیماری، معمولاً ابتدا بیماری‌های دیگر با نشانه‌های مشابه، همچون مالاریا، وبا و دیگر انواع تب‌های هموراژیک ویروسی از دایرهٔ تشخیص مستثنی و حذف می‌شوند. پزشکان برای تأیید تشخیص بیماری نمونه‌های خونی را برای یافتن پادتنها و RNA ویروس یا خودِ آن آزمایش می‌کنند. درحالی‌که آزمایش‌های رایج برای تشخیص بیماری ابولا یک تا دو روز زمان می‌برد، پژوهشگران MIT روشی جدید توسعه داده‌اند که ظرف مدت ۱۰ دقیقه این بیماری را تشخیص می‌دهد. پیشگیری پیشگیری از این بیماری با کاهش گسترش آن از طریق میمون‌ها و خوک‌های آلوده به ویروس صورت می‌گیرد. این کار را می‌توان با بررسی و معاینهٔ حیوانات برای یافتن موارد آلودگی انجام داد و در صورت شناسایی آن‌ها را کُشت و جسدشان را نابود کرد. پختن گوشت به اندازهٔ مناسب و پوشیدن لباس‌های محافظتی هنگام تماس با گوشت نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد و همچنین هنگام حضور در اطراف شخص مبتلا به این بیماری می‌توان لباس‌های محافظتی پوشید و بعد دستها را شست. نمونهٔ مایعات و بافت‌های بدن افراد مبتلا به این بیماری بایستی با احتیاط ویژه حمل شود. نتایج اولیه آزمایش واکسن ابولا ' VSV-EBOV' که اداره بهداشت عمومی کانادا کار ساخت آن را برعهده دارد، نشان می‌دهد این واکسن مصونیت ۱۰۰درصدی ایجاد کرده است. این واکسن حاوی بخش کوچکی از ویروس ابولا و یک ویروس بی خطر دیگر است و تماس سیستم ایمنی با این ترکیب سبب می‌شود، این سیستم راه مقابله با ویروس ابولا را یاد بگیرد. آزمایش این واکسن در گینه انجام شد و هر از گاهی فرد مبتلا، اعضای خانواده، دوستان و همسایگان واکسینه می‌شدند تا یک حلقه پیشگیری در اطراف بیمار تشکیل شود. ۲۰۱۴ نفر که در تماس نزدیک با مبتلایان بودند بلافاصله یا با فاصله سه هفته واکسینه شدند. هیچ‌کدام از این افراد به ابولا مبتلا نشدند.آزمایش اولیه واکسن ابولا مصونیت کامل ایجاد کرده است . DOI: 10.1056/NEJMoa1404505 اولین و مهم‌ترین علامت ابولا، همان تب بالای ۳۸٫۶ درجه می‌باشد که متعاقب آن، فرد مبتلا به سردرد شدید، دردهای عضلانی، ضعف شدید، اسهال، سرفه، تهوع و درد شکم به‌خصوص در ناحیه معده بی اشتهایی می‌شود و در موارد شدید و پیشرفتهٔ آن، مبتلا به خونریزی گوارشی و پوستی نیز می‌گردد. | ## بخش 3: بیماری ویروسی ابولا | درمان، بهبودی و همه‌گیرشناسی هیچ درمان خاصی برای این بیماری وجود ندارد؛ می‌توان برای کمک به افراد مبتلا به آن از آب‌درمانی خوراکی (نوشاندن آب‌های محتوی قند و نمک) یا مایعات وریدی استفاده کرد. این بیماری نرخ مرگ و میر بالایی دارد: اغلب باعث مرگ بین ۵۰ تا ۹۰ درصد مبتلایان می‌شود. از ۴ گونه ویروسی ابولا یک گونه تنها به یک ابتلای بدون علامت منجر می‌شود و به مرگ نیز منتهی نخواهد شد. از سال ۱۹۷۶ (که اولین مورد این بیماری شناسایی گردید)، تا سال ۲۰۱۳ کمتر از ۱۰۰۰ نفر در سال مبتلا شده‌اند. بزرگ‌ترین مورد شیوع این بیماری تاکنون مربوط به شیوع آن در غرب آفریقا در سال ۲۰۱۴ است که تاکنون ادامه داشته و مردم کشورهای گینه، سیرالئون، لیبریا و احتمالاً نیجریه به این بیماری مبتلا شده‌اند. مراقبت‌های این بیماری شامل حفظ وضعیت طبیعی بدن، و تأمین مایعات بدن، مقابله با کم‌آبی، مصرف داروهای انعقاد خون در اوایل عفونت و جلوگیری از خونریزی، کلینیک درد، استفاده از آنتی‌بیوتیک و داروی ضد قارچ و کنترل سطح اکسیژن بدن و درمان عفونت‌های ثانویه. زدمپ، به همراه تی‌کی‌ام-ابولا یکی از دو داروی در حال بررسی، برای مقابله با ویروس ابولا از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا می‌باشد. مدیریت بیماری پشتیبانی استاندارد در حال حاضر درمان خاصی برای ابولا تأیید نشده است. محصولات خون مانند سلول‌های قرمز خون بسته‌بندی شده، پلاکت یا پلاسمای منجمد تازه نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرند. سعی شده است که دیگر تنظیم کننده‌های انعقاد شامل هپارین باشند؛ در تلاش برای جلوگیری از انتشار انعقاد درون عروقی و فاکتورهای انعقادی برای کاهش خونریزی. داروهای آنتی مالاریا و آنتی‌بیوتیک اغلب قبل از تشخیص قطعی استفاده می‌شوند هرچند هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد این داروها به درمان کمک می‌کنند. اگر مراقبت از بیمار در بیمارستان امکان‌پذیر نیست، سازمان بهداشت جهانی دارای دستورالعمل‌هایی برای مراقبت در خانه است که نسبتاً موفق بوده است. در این مواقع استفاده از حولهٔ خیس شده در محلول ضدعفونی‌کننده و اعمال کردن محلول ضدعفونی‌کننده روی لکه‌ها هنگام رفت‌وآمد مردم یا بدن‌های آلوده توصیه می‌شود. همچنین شستن دست‌ها با محلول ضدعفونی‌کننده و پوشاندن دهان و بینی با پارچه توصیه می‌شود. این ممکن است شامل کنترل حجم خون و کنترل تعادل الکترولیت (نمک) و همچنین درمان هرگونه عفونت‌های باکتریای که ممکن است توسعه یابند؛ باشد. | ## جمع‌بندی | دیالیز ممکن است برای نارسایی کلیه نیاز باشد و اکسیژن رسانی خارج غشاء و فرایندهای خارج غشایی ممکن است برای اختلال در عملکرد ریه استفاده شود.