موضوع مقاله: پتر سوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پتر سوم | مقدمه: پتر سوم (۲۱ فوریهٔ ۱۷۲۸ – ۱۷ ژوئیهٔ ۱۷۶۲) هفتمین امپراتور تمام روسیه در سال ۱۷۲۷ میلادی از ۵ ژانویه تا زمان سرنگونی‌اش در ۹ ژوئیه بود. | ## بخش 1: پتر سوم | او پیش از آن با نام رسمی کارل پیتر اولریش از سال ۱۷۳۹ دوک دوک‌نشین هولشتاین بود. خاله‌اش الیزابت، امپراتریس روسیه که از خود فرزندی نداشت، پتر را به روسیه آورد و جانشین خود کرد؛ ولی او ۱۸۵ روز پس از به تخت نشستن، با دسیسهٔ همسرش کاترین کبیر برکنار شد و به قتل رسید. پدرش کارل فریدریش یک شاهزادهٔ سوئدی-آلمانی و دوک قلمرو کوچکی موسوم به دوک‌نشین هولشتاین بود که تحت فرمان پادشاهی سوئد اداره می‌شد و مادرش آنا پتروونا، تزارونا روسیه و دختر پتر کبیر نخستین امپراتور روسیه بود. در حقیقت، او بنا به نسب پدری، حق وراثت تاج‌وتخت سوئد و بنا به نسب مادری، حق وراثت تاج‌وتخت روسیه را هم‌زمان با هم داشت. پرورندگان سختگیر کارل به قصد تربیت «مردی مقاوم»، از کودکی به جای خوش‌رفتاری او را با شکنجه‌ها و تنبیهات بدنی بی‌دلیل بزرگ کردند. او در همان ۱۱ سالگی با خویشاوند دور و همسر آینده‌اش سوفیا که بعدها به روسیه آمد و کاترین نام گرفت، آشنا شد. کاترین از همان آغاز آشنایی، با لحنی منفی دربارهٔ پتر می‌نویسد: «دور و بری‌هایش می‌خواهند این پسرک را مردی بالغ نشان بدهند. | ## بخش 2: پتر سوم | شاید به همین خاطر کج‌رفتار و بدخصلت شده است.» در سال ۱۷۴۲ و زمانی که کارل ۱۴ ساله بود، خاله‌اش الیزابت، امپراتریس روسیه که فرزندی برای جانشینی نداشت، او را به کشور مادری آورد، نام پتر فیودوروویچ به وی داد و وارث مقدر خود گرداند. پتر نوجوان که نمی‌خواست یا نمی‌توانست زبان روسی یاد بگیرد و به مذهب و رسوم آن سرزمین عادت کند، اطراف خود را با سربازان، مشاوران و پیشخدمت‌های آلمانی‌زبان پر می‌کرد و اوقاتش را با آنان می‌گذراند. او همچنین ویولون می‌نواخت و با ماکت‌های نظامی، نبردهای الگوی محبوبش فردریک کبیر را نمایش می‌داد و اگر کسی به آنها توهین می‌کرد او را به سختی مجازات می‌نمود. نقطهٔ مقابل او، همسرش کاترین بود که در خاطراتش نوشته: «من می‌خواستم روس باشم تا روس‌ها دوستم بدارند … من تاج روسیه را بیشتر از همسرم دوست داشتم.» در سال ۱۷۶۲، امپراتریس الیزابت درگذشت و خواهرزاده‌اش طبق قرار، با نام «پتر سوم» در ۳۴ سالگی جانشین او و امپراتور تمام روسیه شد. او شکنجه را ممنوع کرد و بسیاری از املاک کلیساهای روسیه را به نفع دولت مصادره نمود. اشراف روسیه دلایل زیادی داشتند تا به وی روی خوش نشان ندهند؛ پتر سوم عاشق پروس و هنر آن بود و اساساً خود را یک «پروسی» می‌دانست. پتر با دخالت دادن خویشاوندان سوئدی-آلمانی‌اش در ارتش، نظامیان روسیه را نیز علیه خود برانگیخت. | ## بخش 3: پتر سوم | در مقابل همسرش کاترین که سیاستمداری زبردست بود، موقعیت را مناسب دید و توانست اشراف و درباریان را طرفدار خود کند و با یک کودتای سریع، به عمر سلطنت شوهرش خاتمه داد. پتر سوم پس از برکناری، در قلعهٔ روپشا زندانی شد و چند روز بعد در همان‌جا، مأموران کاترین که حالا امپراتریس جدید کشور شده بود، وی را مسموم کردند و به قتل رساندند. پتر سوم که اصالتاً آلمانی بود، سیاستی به‌شدت پروس‌گرایانه را دنبال می‌کرد که از او رهبری نامحبوب در روسیه می‌ساخت. وی به مدت فقط ۱۸۵ روز سلطنت کرد که یکی از کوتاه‌ترین دوره‌های سلطنت در تاریخ روسیه است. روایت‌های گوناگونی از چگونگی مرگ او وجود دارد و اینکه واقعاً با دستور کاترین به قتل رسید یا نه، هرگز مشخص نشد. | ## جمع‌بندی | در ارزیابی وی، تا امروز بر سر اینکه آیا پتر سوم «فرمانروای خوبی بود که توسط ارتش و دولتمردانی که نمی‌خواستند کنترل‌شان بر سلطنت را از دست بدهند سرنگون شد» یا «فرمانروایی بود ابله، ضعیف و ستمگر» بحث وجود دارد.