موضوع مقاله: فهرست نظریه‌پردازان نازی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست نظریه‌پردازان نازی | مقدمه: این نوشتار دربردارنده فهرستی از کسانی است که اندیشه‌های آنها بخشی از ایدئولوژی نازی‌ها شدند. | ## بخش 1: فهرست نظریه‌پردازان نازی | اندیشه‌ها، نوشته‌ها و سخنرانی‌های این اندیشمندان شامل یهودستیزی، اصلاح نژاد، بهداشت نژادی، مفهوم نژاد برتر و سیاست لبنسراوم می‌شود. این فهرست شامل کسانی نیز می‌شود که اندیشه‌هایشان در نازیسم گنجانده شده باشد، حتی اگر در دوران نازی‌ها زندگی نکرده باشند. 185 آلفرد روزنبرگ (۱۸۹۳–۱۹۴۶)، یکی از نویسندگان اصلی اصول عقاید نازی‌ها، از جمله سیاست نژادی آلمان نازی، یهودستیزی، لبنسراوم، لغو پیمان ورسای و مخالفت با هنر منحط در نظر گرفته می‌شود. وی در نورنبرگ محاکمه، به اعدام محکوم، و به عنوان جنایتکار جنگی به دار آویخته شد. مارتین هایدگر (۱۹۷۶–۱۸۸۹)، فیلسوف آلمانی که از نظر سیاسی با ناسیونال سوسیالیسم درگیر بود. اما وی یکی از اعضای حزب نازی بود، و سه هفته پس از گماشته شدن به ریاست دانشگاه فرایبورگ، در اول ماه مه ۱۹۳۳ به حزب پیوست. هایدگر یک سال بعد، در آوریل ۱۹۳۴ کناره‌گیری کرد، اما تا پایان جنگ جهانی دوم عضو حزب نازی باقی ماند. نخستین اقدام وی به عنوان رئیس دانشگاه از میان بردن تمام ساختارهای دموکراتیک، از جمله ساختارهایی بود که وی را به عنوان رئیس انتخاب کرده بودند. اندیشه‌های هاوسهفر معروف به ژئوپلیتیک (Geopolitiks) به یکی از دانشجویانش، رودولف هس، منتقل شدند، و سپس بر شکل‌گیری استراتژی‌های توسعه‌طلبانه آدولف هیتلر تأثیر گذاشتند. | ## بخش 2: فهرست نظریه‌پردازان نازی | هرمان اشمالنباخ (۱۸۵۰–۱۹۵۰)، که مفاهیم گمنشافت و بوند (Bund) را بسط و گسترش داد. کارل اشمیت (۱۱ ژوئیه ۱۸۸۸–۷ آوریل ۱۹۸۵) حقوقدان، فیلسوف، نظریه‌پرداز سیاسی و استاد حقوق. با این وجود، در دسامبر ۱۹۳۶، نشریه Das schwarze Korps منتشره توسط اس‌اس اشمیت را با استناد به گفته‌های پیشینش که وی در آن از نظریه‌های نژادی نازی‌ها انتقاد می‌کرد به فرصت‌طلبی، متفکر دولت هگلی بودن و در اساس کاتولیک بودن متهم کرد و ضدیهودی بودن او را صرفاً تظاهر خواند. اشمیت هر بار فرصت ابراز پشیمانی از همکاری با نازی‌ها را رد می‌کرد و این باعث شد که از درس دادن در دانشگاه منع شود. دانشمندان و پزشکان هانس گونتر (۱۸۹۱–۱۹۶۸)، پژوهشگر اصلاح نژاد و روانشناس در جمهوری وایمار و آلمان نازی، که با عنوان «Rassenpapst» (پاپ پژوهش‌های نژادی) شناخته می‌شد. آلفرد پلوتس (۱۸۶۰–۱۹۴۰)، پزشک آلمانی، زیست‌شناس و متخصص اصلاح نژاد که مفهوم بهداشت نژادی را در آلمان معرفی کرد. اوتمار فون فرشوئر (۱۸۹۶–۱۹۶۹)، زیست‌شناس انسانی و متخصص اصلاح نژاد موسسه کایزر ویلهلم که بر روی بهداشت نژادی و مطالعات دوقلوها کار می‌کرد. یوگن فیشر، زیست‌شناس آلمانی عضو مؤسسه کایزر ویلهلم، عضو حزب نازی، متخصص برجسته در ژنتیک و بهداشت نژادی. او از طرفداران برجسته حقوق جانوران، بوم‌شناسی ژرف‌نگر و نازیسم بود، که در طول جنگ جهانی دوم با جاسوسی در هند به اهداف نیروهای محور خدمت می‌کرد. | ## بخش 3: فهرست نظریه‌پردازان نازی | لودویگ مولر (۱۹۴۵–۱۸۸۳)، یک الهی‌دان و رهبر کلیسا بود که نقش مهمی در تلاش حزب نازی برای جهت‌دهی به پروتستانیسم، عمدتاً در کلیساهای لوتری آلمان، به سوی بنیان‌های آریایی و به دور از خاستگاه‌های یهودی داشت. نخبگانی که به شکل غیرمستقیم با نازی‌ها همکاری داشتند برخی نخبگان و نویسندگان پیش از دوران نازی بودند، اما نوشته‌های آنها در شکل‌گیری ایدئولوژی نازی نقش داشتند: مادام بلاواتسکی (۱۸۳۱–۱۸۹۱)، بنیانگذار حکمت الهی و انجمن تئوسوفی. گیدو فون لیست برخی از نظریه‌های نژادی بلاواتسکی را مطالعه کرد و آنها را با ملی‌گرایی درآمیخت تا جنبش معنوی آریوسوفی را بنیان نهد، و پیش‌درآمدی بر نازیسم ایجاد کند. انجمن تول یکی از چندین گروه معنوی آلمانی بود که برای تبلیغ برتری نژاد آریایی از آریوسوفی بهره می‌گرفتند. این ارتباط مستقیمی میان نظریه‌های نژادی معنوی و ایدئولوژی نژادی هیتلر و حزب در حال ظهور نازی فراهم می‌کرد. آرتور دو گوبینو (۱۸۱۶–۱۸۸۲) اشراف‌زاده و رمان‌نویس فرانسوی بود که در کتاب خود مقاله‌ای در باب نابرابری نژادهای انسانی (۱۸۵۳–۱۸۵۵) به بسط نظریه ای نژادگرایانه با محوریت برتری نژاد آریایی پرداخت. مدیسون گرنت (۱۸۶۵–۱۹۳۷)، وکیل آمریکایی، که عمدتاً به خاطر کارهای خود به عنوان متخصص اصلاح نژاد و محافظت از طبیعت شناخته شده‌است. گیدو کارل انتان لیست (۱۸۱۸–۱۹۱۹)، مفهوم وی در باب انکار مسیحیت و بازگشت به پاگانیسم اروپاییان باستان، هوادارانی در میان حزب نازی پیدا کرد. | ## جمع‌بندی | او هوادار آتش زدن کنیسه‌ها، نابودی کتابهای دعای یهودیان، منع تبلیغ ربی‌ها، توقیف اموال و پول‌های یهودیان، و نابود کردن خانه‌های آنها بود، و نیز اطمینان از اینکه این «کرم‌های مسموم سمی» ناچار به ترک خانه‌هایشان «برای همیشه» شوند.Luther, Martin.