موضوع مقاله: منافع تورم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # منافع تورم | مقدمه: برخی از اقتصاددانان اعتقاد دارند تورم کم، مثلاً دو یا سه درصد در سال، می‌تواند برای اقتصاد مفید باشد. | ## بخش 1: منافع تورم | اعتقاد مثبت به تورم ملایم با این واقعیت آغاز شد که کاهش دستمزدهای اسمی به ندرت مشاهده می‌شود :بنگاه‌ها تمایلی به کاهش دستمزدهای اسمی کارگران خود ندارند کارگران نیز کاهش دستمزد را نمی‌پذیرند. یک کاهش دو درصدی دستمزدها در تورم جهانی صفر (بر حسب مقادیر حقیقی)، معادل سه درصد افزایش دستمزد با وجود پنج درصد تورم است، ولی کارگران همیشه کاهش دستمزد را به این روش تحلیل نمی‌کنند. این یافته‌ها تأکید می‌کنند که با وجود تورم اندک احتمالاً بازار نیروی کار کارآمد تر خواهد بود. برخی مواقع یک افزایش در عرضه یا کاهش در تقاضا باعث کاهش در سطح تعادل دستمزد حقیقی یک گروه از کارگران می‌شود. اگر امکان کاهش دستمزدهای اسمی وجود ندارد، کاهش دستمزدهای حقیقی تنها راه ممکن برای ایفای نقش و وظیفه ای است که تورم بر عهده دارد. بدون تورم دستمزدهای حقیقی بالاتر از سطح تعادل قرار می‌گیرد که نتیجهٔ آن بیکاری بیشتر است. به همین دلیل برخی از اقتصاد دانان عقیده دارند تورم چرخ بازار را روغنکاری می‌کند. فقط به یک تورم کم و ملایم نیاز داریم؛ یک نرخ تورم ۲ درصد باعث می‌شود دستمزدهای حقیقی ۲ درصد در سال و طی یک دهه ۲۰ درصد کاهش میابد، بدون آنکه دستمزدهای اسمی کاهش میابد. فدرال رزرو به‌طور معمول نرخ سالانه تورم را برای ایالات متحده هدف قرار می‌دهد و معتقد است که افزایش سریع قیمت باعث می‌شود تا کسب و کار سودآوری داشته باشد و مانع از این شود که مصرف‌کنندگان قبل از خرید ، انتظار قیمت‌های پایین‌تری داشته باشند. اما برخی دیگر معتقدند که تورم از اهمیت کمتری برخوردار است و حتی یک درصد تورم برای اقتصاد مضر است. افزایش قیمت، پس‌انداز را سخت‌تر می‌کند و افراد را به سمت افزایش استراتژی‌های سرمایه‌گذاری در جهت افزایش یا حتی حفظ ثروت خود درگیر می‌کند. | ## بخش 2: منافع تورم | درک تورم تورم اغلب برای توصیف تأثیر افزایش قیمت نفت یا مواد غذایی بر اقتصاد استفاده می‌شود. به عنوان مثال، اگر قیمت نفت از ۷۵ دلار در هر بشکه به ۱۰۰ دلار در هر بشکه برسد، قیمت ورودی برای مشاغل افزایش می‌یابد و هزینه حمل و نقل برای همه نیز افزایش می‌یابد. تورم تابعی از عرضه و تقاضا برای پول است، به این معنی که تولید نسبتاً بیشتر دلار باعث می‌شود ارزش هر دلار کمتر شود و سطح قیمت کلی را مجبور به افزایش کند. وقتی قیمت‌ها کاهش می‌یابد، مردم تمایلی به خرج کردن پول ندارند زیرا احساس می‌کنند در آینده ارزان‌تر کالاها خواهد بود؛ بنابراین آنها تأخیر خرید را ادامه می‌دهند. همچنین، نرخ تورم ارزش واقعی بدهی را افزایش داده و درآمد یکبار مصرف اشخاصی را که برای پرداخت بدهی خود تلاش می‌کنند کاهش می‌دهد. هنگامی که مردم مانند وام مسکن بدهی می‌گیرند، معمولاً انتظار دارند نرخ تورم ۲٪ باشد که به فرسایش ارزش بدهی با گذشت زمان کمک می‌کند. دوره‌های تورم در دهه ۱۹۲۰ برای انگلیس، ژاپن در دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ و یورو در سالهای ۲۰۱۰ مشکلات جدی ایجاد کردند. به عنوان مثال، ممکن است کاهش دستمزدهای اسمی دشوار باشد (کارگران نسبت به کاهش دستمزد اسمی مقاومت می‌کنند). اما اگر متوسط دستمزدها به دلیل تورم متوسط افزایش یابد، افزایش دستمزد کارگران تولیدی آسان‌تر است. کارگران غیرمولد می‌توانند دستمزد خود را منجمد کنند - که در واقع کاهش دستمزد واقعی است. کشورهای اروپای جنوبی مانند ایتالیا، اسپانیا و یونان غیرقابل رقابت شدند و به کسری حساب جاری منجر شد. | ## بخش 3: منافع تورم | از آنجا که اسپانیا و یونان نمی‌توانند در ارز واحد کاهش ارزش پیدا کنند، برای بازیابی مجدد رقابت باید مجبور شوند قیمت‌های نسبی را کاهش دهند. با تورم بسیار پایین در اروپا، این بدان معنی است که آنها باید قیمت‌ها را کاهش داده و دستمزدهایی را کاهش دهند که باعث رشد کمتری می‌شود (به دلیل اثرات کاهش قیمت تورم). اگر منطقه یورو تورم متوسط داشته باشد، تنظیم تر و بازیابی مجدد رقابتی بدون استفاده از کاهش قیمت، برای جنوب اروپا آسان‌تر خواهد بود. با این حال، اگر اقتصاد در رکود طولانی مدت گیر کند، برخی از آنها تورم بالاتر را هدف قرار می‌دهند. تورم بالاتر منجر به کاهش بیکاری می‌شود (حداقل در کوتاه مدت) بحثی در مورد چگونگی تأثیر این تجارت وجود دارد. کاهش قیمت می‌تواند باعث افزایش بار واقعی بدهی و از هزینه‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها شود. اقتصاددان بریتانیایی جان مینارد کینز معتقد بود که برای جلوگیری از پارادوکس پرش، مقداری تورم لازم است؛ که می‌گوید، اگر قیمت کالای مصرفی مجاز به سقوط مداوم باشند کشور در حال تولید بیش از حد است، مصرف‌کنندگان یادمی‌گیرند که خریدهای خود را متوقف کنند تا منتظر یک معامله بهتر باشند. تأثیر خالص این پارادوکس کاهش تقاضای کل، منجر به تولید کمتر، اخراج کارگزان و اقتصاد متزلزل است. اقتصاددانان زمانی معتقد بودند که بین تورم و بیکاری رابطه معکوس وجود دارد و با افزایش تورم می‌توان با افزایش بیکاری مقابله کرد. | ## جمع‌بندی | منحنی فیلیپس تا دهه ۱۹۷۰ هنگامی که ایالات متحده آمریکا رکود را تجربه کرد، تا حد زیادی بی‌اعتبار بود.