موضوع مقاله: نیک هولونیاک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیک هولونیاک | مقدمه: نیک هولونیاک (؛ زادهٔ ) فیزیک‌دان، مهندس برق، مخترع و استاد دانشگاه آمریکایی است. | ## بخش 1: نیک هولونیاک | وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری، مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک، مدال افتخار آی‌تریپل‌ئی، نشان ملی علوم، جایزه چارلز استارک دراپر، و جایزه موریس لیبمن انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا شده‌است. او برای اختراع نوعی LED که به‌جای تولید نور مادون‌قرمز، نور قرمز مرئی تولید می‌کرد شناخته می‌شود. هولونیاک در ۹ اکتبر سال ۱۹۶۲، LED را معرفی کرد، او در آن زمان در آزمایشگاه تحقیقات شرکت جنرال الکتریک واقع در شهر سیراکیوس، نیویورک کار می‌کرد. یک از اختراعات معروف او لیزر نیمه‌هادی نور-قرمز است که به نام لیزر دیودی نیز شناخته می‌شود. در سال ۲۰۰۶، انستیتوی فیزیک آمریکا ۵مقاله مهم و برتر چاپ شده در مجلاتش را از زمان پیدایش مؤسسه یعنی طی ۷۵ سال گذشته، انتخاب کرد. و دومین مقاله چاپ شده به همراه میلتون فنگ به عنوان نویسنده مشترک که خبر خلق یک لیزر ترانزیستوری که می‌تواند به عنوان دماسنج اتاق کار کند را در سال ۲۰۰۵ داده بود. | ## بخش 2: نیک هولونیاک | هولونیاک در فوریه سال ۱۹۶۳پیش‌بینی کرده بود که LEDهای او جایگزین لامپ‌های رشته‌ای توماس ادیسون خواهند شد که این مطلب در نشریه ریدرز دایجست در فوریه سال ۱۹۶۳ به چاپ رسید، برطبق نظر او، با بهبود در کیفیت و کارایی LEDها، آنها رفته رفته به عنوان یک گزینه انتخابی جایگزین، برای لامپ رشته‌ای خواهند بود. او یک بار به مدت ۳۰ ساعت در مرکزراه‌آهن الینویز کار کرد و آنجا بود که فهمید زندگی سخت کارگری چیزی نیست که او می‌خواهد بنابراین ترجیح داد به مدرسه برود. طبق گفته نایت رایدر «لیزرهای قابل اعتماد و ارزان قیمت نیمه‌هادی، که برایDVD Playerها، بارکدخوان‌ها و طیف وسیعی از دستگاه‌های دیگر حیاتی هستند همه و همه وجودشان را به طریقی مدیون فشار کاری طاقت‌فرسای ده‌ها سال پیش یک خدمه راه‌آهن در پایین شهر هستند.» هلونیاک مدرک کارشناسی خود را درسال ۱۹۵۰ و مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۵۱ و دکتری خود را در سال ۱۹۵۴ در رشته مهندسی الکترونیک از دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین کسب کرد. هولنیاک اولین دانشجوی دکتری جان باردن درآن دانشگاه بود، باردن، فیزیکدان نظری، که به همراه شخصی دیگر به‌طور مشترک ترانزیستور را اختراع کردند که درنهایت برای کارهایش در اختراع ترانزیستور و همچنین تئوری ابررسانایی جایزه نوبل را برنده شد. در سال ۱۹۵۴ هولنیاک به آزمایشگاه تلفن بل رفت، جایی که او برروی تجهیزات الکترونیکی مبتنی برسیلکون کار می‌کرد. طی سالهای ۱۹۵۷–۱۹۶۳ او دانشمند آزمایشگاه نیمه‌هادی‌های پیشرفته کمپانی جنرال الکتریک در سیراکیوس، نیویورک بود. | ## بخش 3: نیک هولونیاک | در سال ۱۹۶۳، او به درجه پروفسورای دانشگاه الینویز رسید، که پانزده سال بعد یعنی در سال ۲۰۱۳ بازنشست شد. دانشگاه الینویز درسال ۲۰۰۷ او صاحب کرسی جان باردن شد و به درجه پروفسورا در الکترونیک و مهندسی کامپیوتر و فیزیک در دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین رسید. او و دکتر میلتن فنگ یک مرکز تحقیقاتی در دانشگاه با مبلغ ۶٫۵ میلیون دلار از دپارتمان دفاع ایالات متحده (دارپا) راه اندازی کردند. ۱۰دانشجو از ۶۰ دانشجوی سابق دکتری او درحال تحقیق روی استفاده‌های دیگر از فنآوری LED در شرکت لومیلدس واقع در سیلیکون‌ولی درحال کار هستند. جوایز و افتخارات هلونیاک از طرف جورج بوش پدر و بوش پسر، آکی‌هیتو امپراتور ژاپن و ولادیمیر پوتین جوایزی دریافت کرد. در سال ۱۹۸۹، مدال IEEE ادیسون برای پاسداشت از «خدمات برجسته‌ای که در شاخه مهندسی الکترونیک در ارتباط با پیشرفت‌های عظیمی که در زمینه مواد و دستگاه‌های نیمه هادی انجام داد» اعطا شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۹۵، بابت کمکهای برجسته به تحقیقات و کاربردهای عملی دیودها و لیزرهای ساطع کننده نور به او جایزه بین‌المللی ژاپن معادل ۵۰۰هزار دلار اعطا شد.