موضوع مقاله: دیوید اس. داج | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دیوید اس. داج | مقدمه: دیوید استوارت داج (؛ ۱۷ نوامبر ۱۹۲۲ – ۲۰ ژانویه ۲۰۰۹) سیاستمدار و رئیس دانشگاه آمریکایی بیروت (آ.یو. | ## بخش 1: دیوید اس. داج | وی معاون اداری رئیس دانشگاه (۱۹۷۹–۸۳)، سرپرست ریاست دانشگاه (۱۹۸۱–۸۲) و رئیس (۱۹۹۶–۹۷) دانشگاه آمریکایی بیروت (آ.یو. داج عضوی از یک خانواده برجسته آمریکایی بود که بیش از یک قرن با لبنان در ارتباط بودند. پدر وی بایارد داج، رئیس سابق دانشگاه آمریکایی بیروت و محقق تاریخ اسلام (از کتابهای بایارد داج، کتاب «دانشگاه الازهر، تاریخ هزار ساله تعلیمات عالی اسلامی» به فارسی ترجمه شده‌است) و پدربزرگ مادری او هوارد بلیس، همچنین رئیس سابق دانشگاه بود. پدربزرگ پدری وی، کلیولند هودلی داج، بنیانگذار بنیاد خاور نزدیک و از مدیران و فرزند یکی از بنیانگذاران شرکت معدنی فلپس داج بود. داج تحصیلات دبیرستان را در آکادمی دیرفیلد فرا گرفت و در سال ۱۹۴۵ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه پرینستون دریافت کرد. وی برای دوره کارشناسی ارشد خود، همچنین در پرینستون، در رشته‌های عربی و خاورمیانه تحصیل کرد. پس از جنگ، او در اواخر دهه ۱۹۴۰ در آرامکو استخدام شد و در شرکت ترنس عربین پایپلاین، شرکتی که خط لوله ای برای انتقال نفت از عربستان تا بندر صیدا در لبنان ساخته بود، از ۱۹۵۲ تا ۱۹۷۷ کار کرد. سپس وی به ایالات متحده بازگشت و از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ به عنوان رئیس بنیاد خاور نزدیک فعالیت کرد. | ## بخش 2: دیوید اس. داج | در سال ۱۹۷۹، وی به بیروت بازگشت و به عضویت هیئت علمی دانشگاه آمریکایی بیروت درآمد. وی از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ به عنوان جانشین رئیس دانشگاه آمریکایی فعالیت کرد، تا اینکه که خدمات وی با گروگان گرفته شدن قطع شد. آقای داج پس از آزادی به پرینستون، نیوجرسی نقل مکان کرد و در آنجا مدت کوتاهی به عنوان دبیر آرشیو دانشگاه پرینستون کار کرد. وی از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ از دفتر این دانشگاه در شهر نیویورک به عنوان رئیس آ.یو.بی. در طول زندگی حرفه ای خود، داج همچنین به عنوان رئیس بنیاد کلیولند اچ داج خدمت می‌کرد. گروگانگیری در ۱۹ ژوئیه ۱۹۸۲، داج توسط دانشجویان تندرو مسلمان شیعه طرفدار ایران از پردیس آ. ربوده شد، و به زندانی در نزدیکی تهران منتقل شد و دقیقاً یک سال بعد تا زمان آزادی در زندان بود. «آدم‌ربایی، و تلاش‌های دیپلماتیک متعاقب آن برای تأمین آزادی آقای داج، پوشش خبری جهانی داشت.». | ## بخش 3: دیوید اس. داج | موسی فخر روحانی که در زمان گروگانگیری مسوولیت سفارت ایران در لبنان را برعهده داشت، در مصاحبه ای با بولتن نیوز، اظهار می‌کند که عماد مغنیه و گروهش داج را به تلافی گروگانگیری چهار دیپلمات ایرانی در لبنان (احمد متوسلیان و همراهانش) گروگان گرفته بودند. منصور کوچک‌محسنی از پاسداران اعزامی به سوریه و لبنان نیز در مصاحبه‌ای اشاره کرده‌است که دو جوان که، یکی شان شبیه عماد مغنیه بود، داج را که رئیس دانشگاهشان بود گروگان گرفتند تا با احمد متوسلیان مبادله شود. داج بعداً با میانجیگری دولت سوریه آزاد شد، بدون آنکه آزادیش را مشروط به تعیین تکلیف متوسلیان کنند. آدم‌ربایی داج، از آنجا که مستقیماً ایران را درگیر گروگانگیری جناحهای شیعه در لبنان می‌کرد، قابل توجه بود. برخی از گروگان‌های گرفته شده در جنگ داخلی لبنان کشته و برخی دیگر پس از سالها آزاد شدند، از جمله تری آندرسون. زندگی شخصی داج با دوریس وست فال داگ ازدواج کرده بود که این ازدواج تا زمان مرگ دوریس در سال ۲۰۰۰ دوام داشت. پس از مرگ همسر اولش در سال ۲۰۰۰، وی در سال ۲۰۰۲ با مارگارت وایت ازدواج مجدد کرد. | ## جمع‌بندی | بازماندگان او همسر دومش مارگارت وایت داج، خواهرش، چهار فرزند و چهار نوه اش هستند.