موضوع مقاله: یوری الف دمیتریف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یوری الف دمیتریف | مقدمه: یوری آلکسی اویچ دمیتریف زادهٔ ) (متولد ۱۹۵۶ درپتروزاودسک) یک فعال حقوق بشری و مورخ محلی در کارلیا (شمال غربی روسیه) است. | ## بخش 1: یوری الف دمیتریف | از همان آغاز، همکاران دمیتریف با عزم جزم در پی هتک حرمت از این تاریخ‌نگار و کار وی برآمدند، اتهامات را بی اساس و با انگیزه اعلام کردند. برگزاری دادگاه غیرعلنی باعث جلب توجه مطبوعات شد و این موضوع به انتقادات دولتی در سطح ملی و بین‌المللی تبدیل شد. در تاریخ ۱۳ آوریل ۲۰۱۸، یلنا آسکروا، دادستان شهر پتروزاودسک، دادخواست رسمی را به اتهام تبرئه یوری دمیتریف به جز یک اتهام به دادگاه ارائه کرد. دمیتریف مجدداً در ژوئن سال ۲۰۱۸ بازداشت شد، ظاهراً به دلیل نقض شرایط آزادی وی در حکم ژانویه بود. در نهایت در ۱۴ ژوئن، دیوان عالی کارلیا حکم رانویه را لغو کرد و دستور تجدید نظر داد. دمیتریف در اواخر ۲۰۱۶ کتاب یادبود را که نام بیش از ۶۴۰۰۰ تن از «مهاجران ویژه» تبعید شده از دهه ۱۹۳۰ در آن ثبت شده را منتشر کرد، وی به دنبال انتشار کتاب برای اولین بار دستگیر شد، فرزندان این مهاجران ۲۵–۳۰٪ از کسانی هستند که اکنون در پتروزاودسک-کارلیا زندگی می‌کنند. پدر وی به آلمان شرقی اعزام شد و یوری بخشی از دوران کودکی خود را در درسدن گذراند. | ## بخش 2: یوری الف دمیتریف | او بعد از گذران تحصیلات دبیرستان، ادامه تحصیلاتش را در بخش بهداشت شمال غربی دانشکده پزشکی سنت پترزبورگ به پایان نرساند. در دوران میخائیل گورباچف، دمیتریف عضو جبهه خلق کارلینا بود، و بین سالهای ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱ در سمت معاونت میخائیل زنکو معاون جمهوری خلق در اتحاد جماهیر شوروی خدمت کرد. در آن زمان بود که او برای اولین بار با اعدام‌ها و گورهای دسته جمعی در دهه ۱۹۳۰ روبرو شد. کشف اسامی دمیتریف به ویژه به دلیل نقش خود در کشف و تحقیق در پیدا کردن دو محل دفن بزرگ، در و کراسنی‌بور مورد توجه قرار گرفت و بعدها این اماکن به مجتمع‌های یادبود «غیررسمی» تبدیل شده بودند. کاترینا کلود، دختر دمیتریف در مورد پدرش گفته است: "من اغلب از او می‌پرسیدم که چرا او مرتباً پشت رایانه می‌نشیند و دائم چیزی می‌خواند یا چیزی را می‌نویسد یا کپی می‌کند. " دمیتریف به او پاسخ داده بود: "من نمی‌دانم که در زندگی گذشته چه کسی بوده‌ام، اما اکنون معنای زندگی خود را می‌فهمم و می‌دانم که باید این کار را انجام دهم". " در ادامه کاترینا به او مکرراً می‌گفت که استراحت کند - دیگر تا کی می‌خواهد با این فهرست‌ها ادامه دهد، دمیتریف به او پاسخ داده بود: "من نمی‌توانم متوقف شوم ،" من باید این کتاب را تمام کنم، مردم منتظر آن هستند". | ## بخش 3: یوری الف دمیتریف | زندگی دیمیتریف سال به سال و زمستان به زمستان در پی این گمشده‌ها بود و او در تابستان‌ها در اطراف شهرهای مختلف به دنبال پیدا کردن مکانهای دفن احتمالی قربانیان دهه ۳۰ بود. دمیتریف در ابتدا با ایوان چوخین در این پروژه شریک شد (ru: Чухин، Иван Иванович) او معاون عالی اتحاد جماهیر شوروی در رومانی (۱۹۹۰–۱۹۹۵) و اولین رئیس انجمن یادبود در کارلینا بود. چوخین به دلیل اینکه پدرش در اعمال سرکوب تحت حکومت استالین درگیر شده بود، مجبور به مشارکت در این کار گردید. اما به دنبال کشته شدن چوخین، مأمور بازنشسته پلیس، در مه ۱۹۹۷ در یک سانحه رانندگی، دمیتریف مجبور شد به تنهایی این پروژه را ادامه دهد. در ۱ ژوئیه ۱۹۹۷، دمیتریف مکان بزرگی از قتل‌عام شدگان در سن پترزبورگ را که در ۱۲ کیلومتری مدوژیگورسک قرار داشت کشف کرد که بعداً نام آن را ساندارمخ نامیدند. چند هفته بعد، وی با هدایت ساکنان محلی، محل اعدام شدگان کراسنی‌بور را که در، ۲۰ کیلومتری پتروسودودسک قرار داشت نیز کشف کرده و مورد تأیید قرار داد. در ساندارمخ قبور بیش از ۹۰۰۰ قربانی اعدام شده توسط استالین قرار دارد که شامل بیش از ۵۰ جمهوری شوروی و همچنین سایر ملیت‌ها هستند. | ## جمع‌بندی | دمیتریف با استناد به اطلاعاتی که از بایگانی‌ها به دست آورده است، اذعان می‌کند در این قتل‌عام نه هزار زن و مرد را که در ساندارمخ به آنها شلیک کرده‌اند را شناسایی کرده است.