موضوع مقاله: روابط هند و ژاپن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روابط هند و ژاپن | مقدمه: مردم هند و ژاپن عمدتاً در نتیجه آیین بودایی، که به‌طور غیر مستقیم از هند به ژاپن، و از طریق چین و کره گسترش یافت، درگیر مبادلات فرهنگی شده‌اند. | ## بخش 1: روابط هند و ژاپن | مردم هند و ژاپن طبق سنت‌های رایج فرهنگی از جمله میراث بودیسم هدایت می‌شوند و با آرمان‌های دموکراسی، مدارا، تعدد گرایی و جوامع آزاد تعهد زیادی دارند. هند و ژاپن، دو کشور از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین دموکراسیهای آسیا که دارای تناسب بالایی از منافع سیاسی، اقتصادی و استراتژیک هستند، یکدیگر را شرکایی می‌دانند که مسئولیت پاسخگویی به چالشهای جهانی و منطقه ای را دارند و قادر به پاسخگویی به آنها هستند. هند بزرگ‌ترین دریافت کننده کمکهای ژاپنی است و هر دو کشور از یک کمک توسعه رسمی (ODA) با روابط ویژه برخوردارند. غیر از اینکه در مورد حاکمیت بر تبت و مناطقی در مرزهای طولانی دو کشور ادعای ارضی دارند. هر دو کشور روابط اقتصادی عمیقی با چین دارند و هر دو کشور روابط اقتصادی خود با چین را از روابط سیاسی با چین جدا و هر کدام را در بستر خود دنبال می‌کنند. سال ۲۰۱۷، تجارت دوجانبه بین هند و ژاپن ۱۷٫۶۳ میلیارد دلار بوده و هر سال رو به افزایش است. شرکت‌های ژاپنی مانند یاماها، سونی، تویوتا و هوندا دارای امکانات و تأسیسات تولیدی در هند هستند. برجسته‌ترین شرکت ژاپنی که در هند سرمایه‌گذاری کرده سوزوکی در ساخت اتومبیل است که با همکاری شرکت اتومبیل سازی هند ماروتی – سوزوکی Maruti Suzuki، بزرگ‌ترین تولیدکننده خودرو در بازار هند هستند. از ۲۰۰۶ ژاپن به تأمین مالی بسیاری از پروژه‌های زیربنایی در هند به ویژه سیستم مترو دهلی کمک کرده‌است. تأثیر فرهنگ هندوتوا بر فرهنگ بودایی شینتویی ژاپن زیاد است البته فرهنگ هندو خود تأثیراتی زیادی از فرهنگ ایرانی دوره هخامنشی دارد حتی به تازگی اسناد و مدارکی پیدا شده که ادعا می شودبودا همان مغ گئوماتای هخامنشی بوده‌است. اشتراکاتی نیز در مراسمات ایرانی و بودایی وجود دارد مانند چراغ برات و مراسم بن و عودو نخل گردانی و علامت صلیب شکسته و گل ۱۶ برگ. بودیسم ۵۵۲ میلادی وارد ژاپن شد اما تأثیر عمده ای در پیشرفت جامعه ژاپن داشته‌است. سانسکریت، یک زبان کلاسیک هندو ایرانی است که در آیین بودا و آیین هندو استفاده می‌شود، مردم ژاپن به هند علاقه داشتند و استعمارگران پرتغالی وقتی از بندر"گوا " وارد ژاپن شدند خود را هندی معرفی می‌کردند و مورد استقبال واقع شدند اما بعدها به دلیل تعصب کاتولیکی آنها منازعات شدیدی با بودایی‌ها پیدا کردند. سینمای هند و سینمای ژاپن هر دو در طی دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ "دوره طلایی" را تجربه کردند. از آنجا که هند با شروع جنگ جهانی دوم تحت سلطه انگلیس بود، بیش از ۲ میلیون هندی در جنگ شرکت کردند. هنگام تسلیم سنگاپور در سال ۱۹۴۲، حدود ۶۷۰۰۰ سرباز هندی توسط ژاپنی‌ها اسیر شدند، اما با استقلال هند روابط با ژاپن مجدد شروع شد. پس از جنگ جهانی و به‌ویژه دوره استقلال هند، طبق سنت «دشمن دشمن ما، دوست ما است» مجدد روابط هندی ژاپنی چه در سطح بخش خصوصی و چه دولتی توسعه یافت. سنگ آهن هند به بهبود ژاپن از ویرانی‌های جنگ جهانی دوم کمک کرد و به دنبال سفر نخست‌وزیر ژاپن "نوبوسوکه کیشی " به هند در سال ۱۹۵۷، ژاپن ارائه وام ین به هند را از سال ۱۹۵۸ آغاز کرد، که به عنوان اولین کمک وام توسط دولت ژاپن محسوب می‌شود. و با فروپاشی شوروی و توجه هند به اقتصاد آزاد، روابط با ژاپن بازنگری و مورد توجه بیشتر قرار گرفت. نخست‌وزیر ژاپن، شینزو آبه میهمان اصلی مراسم رژه روز جمهوری ۲۰۱۴ هند بود و با فاصله کمی، نارندرا مودی نخست‌وزیر هند از ژاپن بازدید کرد و توافق‌نامه‌های اساسی متعددی از جمله ایجاد "مشارکت جهانی استراتژیک ویژه" امضا شد. در دسامبر ۲۰۰۶، سفر نخست‌وزیر هند، مانموهان سینگ به ژاپن، با امضای «بیانیه مشترک در مورد مشارکت استراتژیک و جهانی ژاپن-هند» به اوج خود رسید. ژاپن به تأمین مالی بسیاری از پروژه‌های زیربنایی در هند کمک کرده‌است، به ویژه سیستم مترو دهلی. متقاضیان هندی در سال ۲۰۰۶ در برنامه JET مورد استقبال قرار گرفتند، در حالی که یک اسلات در ۲۰۰۶ موجود بود و در سال ۲۰۰۷ به ۴۱ اسلات افزایش یافت. در سال ۲۰۰۷، نیروهای دفاع شخصی ژاپن و نیروی دریایی هند در رزمایش مشترک دریایی مالابار ۲۰۰۷ در اقیانوس هند شرکت کردند که در آن نیروهای دریایی استرالیا، سنگاپور و ایالات متحده نیز شرکت داشتند. طبق نظرسنجی سرویس جهانی بی‌بی‌سی در سال ۲۰۱۳، ۴۲٪ ژاپنی‌ها فکر می‌کنند تأثیر بین‌المللی هند عمدتاً مثبت است و ۴٪ آن را منفی می‌دانند. روابط تاریخی یایویی مقبره صدها به همراه داشت و در برخی موارد هزاران نفر از هند و اقیانوس آرام لوله رسم دانه‌های شیشه ای نشات گرفته از هند و جنوب شرق آسیا دوست‌یابی از اوایل یایویی (۳۰۰–۲۰۰ پیش از میلاد)، یایویی وسط (۲۰۰–۰ پیش از میلاد) و در اواخر یایویی (۰–۲۵۰ م) وجود روابط دریایی اقیانوس هند بین ژاپن و آسیای جنوبی و جنوب شرقی را نشان می‌دهد. آیین هندو در ژاپن اگرچه آیین هندو در ژاپن آیینی است که چندان مورد عمل نیست، اما همچنان نقش مهمی اما غیرمستقیم در شکل‌گیری فرهنگ ژاپن داشته‌است. این بیشتر به این دلیل است که بسیاری از باورها و سنت‌های بودایی (که ریشه دارمیک مشترکی با هندوئیسم دارند) از طریق شبه جزیره کره در قرن ۶ به ژاپن گسترش یافته‌است. سوترا از نور طلایی یکی از مهم‌ترین و مهم تبدیل شد سوترا در ژاپن به دلیل پیام اصلی اش، که می‌آموزد که چهار آسمانی پادشاهان حفاظت از خط‌کش که کشور خود را در شیوه ای مناسب تعیین می‌کند. اعتقاد به «شش مدرسه» یا «شش آموزه» و همچنین استفاده از یوگا و بتکده‌ها از دیگر نمونه‌های تأثیر هندو بر ژاپن است. بسیاری از وجوه فرهنگ هندو که ژاپن را تحت تأثیر قرار داده‌اند، فرهنگ چین را نیز تحت تأثیر قرار داده‌اند. حتی امروزه ادعا می‌شود که ژاپن مطالعه عمیق‌تری دربارهٔ خدایان هندو را تشویق می‌کند. بودیسم آیین بودا از زمان معرفی رسمی آن در ژاپن در سال ۵۵۲ میلادی طبق گفته نیهون شوکی از باکجه کره توسط راهبان بودایی رواج داشت. در نتیجه پیوند بودایی بین هند و ژاپن، راهبان و دانشمندان اغلب به سفرهای بین دو ملت می‌پرداختند. سوابق باستانی کتابخانه اکنون ویران شده در دانشگاه نالاندا در هند، دانشمندان و دانش آموزانی را توصیف می‌کند که از ژاپن در این مدرسه تحصیل می‌کردند. تبادلات فرهنگی بین دو کشور شباهت‌های بسیاری را در فرهنگ عامیانه آنها ایجاد کرده‌است. فرهنگ عامه مدرن مبتنی بر این فرهنگ عامه مانند کارهای داستانی فانتزی در مانگا و انیمه، گاهی اوقات به خدایان مشترک (دیوا)، شیاطین (آسورا) و مفاهیم فلسفی اشاره دارد. برهما، معروف به «بونتن» و یاما، معروف به «انما» نیز بخشی از پانتئون بودایی سنتی ژاپن هستند. علاوه بر تأثیر مشترک بودایی بر دو جامعه، شینتوئیسم که یک دین آنیمیسم است، بر خلاف ادیان موجود در بقیه جهان که توحیدی هستند، شبیه رشته‌های آنیمیسم هندوئیسم است. سانسکریت، یک زبان کلاسیک است که در آیین بودا و آیین هندو استفاده می‌شود، هنوز هم توسط برخی از کشیش‌های چینی باستان که به ژاپن مهاجرت کرده‌اند، استفاده می‌شود، و خط Siddhaṃ هنوز هم به رغم اینکه در هند استفاده نشده‌است، نوشته می‌شود. همچنین تصور می‌شود که دروازه‌های متمایز Torii در معابد ژاپن، ممکن است مربوط به دروازه‌های تورانا باشد که در معابد هند استفاده می‌شود. | ## بخش 2: روابط هند و ژاپن | ژاپنی‌ها در ابتدا تصور می‌کردند که پرتغالی‌ها اهل هند هستند و مسیحیت یک " ایمان هند " جدید است. این فرضیات اشتباه به دلیل اینکه مرکز شهر هند در گوا به عنوان پایگاه مرکزی شرکت هند شرقی پرتغال و همچنین به دلیل اینکه مسیحیان هند از خدمه کشتی‌های پرتغالی بودند، بوده‌است. در طول ۱۶ و ۱۷ قرن، هند توپچی هند شرقی ملوانان اغلب به عنوان خدمه کشتی پرتغالی، و بعد از روی بازدید ژاپن بریتانیا کشتی‌ها در ۱۸ و قرن ۱۹. در طی آزار و شکنجه‌های ضد مسیحی در سال ۱۵۹۶، بسیاری از مسیحیان ژاپنی به مستعمره پرتغال گوا در هند گریختند. در اوایل قرن هفدهم، جامعه ای از تجار ژاپنی علاوه بر برده‌های ژاپنی که توسط کشتی‌های پرتغالی از ژاپن آورده شده بودند، در گوا نیز وجود داشت. روابط بین دو ملت از آن زمان تاکنون ادامه داشته‌است، اما تبادلات مستقیم سیاسی فقط در دوره میجی (۱۹۱۲–۱۸۶۸) آغاز شد، زمانی که ژاپن روند مدرنیزاسیون را آغاز کرد. تبادل فرهنگی بیشتر در اواسط اواخر قرن ۲۰ از طریق سینمای آسیا اتفاق افتاد، سینمای هند و سینمای ژاپن هر دو در طی دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ «دوره طلایی» را تجربه کردند. 1915 منماتا نات گوش، و سوریشچندرا بندوپادیاو هاریپروا تاکیدا از نخستین هندی‌ها بودند که از ژاپن بازدید کردند و تجربیات خود را در آنجا نوشتند. اسناد تاریخی دوستی بین اوکاکورا تنشین ، متفکر ژاپنی و رابیندرانات تاگور، نویسنده هندی، اوکاکورا تنشین و شاعر بنگالیایی پریاموادا بانرجی را نشان می‌دهد. به عنوان بخشی از امپراتوری انگلیس، بسیاری از هندی‌ها از قانون انگلیس کینه داشتند. در نتیجه، در طول دو جنگ جهانی، INA نگرش «دشمن دشمن ما دوست ما است» را پذیرفت، میراثی که با توجه به جنایات جنگی توسط امپریال ژاپن و متحدانش امروز نیز بحث‌برانگیز است. بسیاری از فعالان جنبش استقلال طلبی هند از حاکمیت انگلیس فرار کردند و در ژاپن ماندند. نخست‌وزیر آینده تسویوشی اینوکای، میتسورو توایاما و دیگر ژاپنی‌های پان-آسیایی از جنبش استقلال هند حمایت کردند. در سال ۱۸۹۹ دانشگاه امپریال توکیو کرسی ای را در سنسکریت و پالی تأسیس کرد و کرسی دیگری نیز در دین مقایسه در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد. در این محیط، تعدادی از دانشجویان هندی در اوایل قرن بیستم به ژاپن آمدند و انجمن جوانان شرقی را در سال ۱۹۰۰ تأسیس کردند. قبل از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۴، "توافق نامه تجارت هند و ژاپن ۱۹۳۴" در ۵ ژانویه ۱۹۳۴ در دهلی امضا شد و در ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۴ لازم‌الاجرا شد. در سال ۱۹۳۷، "قرارداد تجاری هن و ژاپن سال ۱۹۳۷" در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۳۷، به مدت سه (۳) سال، تا ۳۱ مارس ۱۹۴۰، لازم‌الاجرا شد. در طول جنگ جهانی دوم از آنجا که هند با شروع جنگ جهانی دوم تحت سلطه انگلیس بود، تصور می‌شد که از طرف متحدین وارد جنگ شده‌است. بسیاری در جنگ با ژاپنی‌هایی که برمه را فتح کردند و به مرز هند رسیدند خدمت کردند. هنگام تسلیم سنگاپور در سال ۱۹۴۲، حدود ۶۷۰۰۰ سرباز هندی توسط ژاپنی‌ها اسیر شدند، بسیاری از آنها بعداً عضو ارتش ملی هند (INA) اسپانسر ژاپن شدند. در سالهای ۱۹۴۴–۴۵، نیروهای انگلیس و هند با هم در یک جنگ نبردهای در برمه ژاپنی‌ها را شکست داده و INA از هم پاشیدند. INA عمدتاً از اسرای جنگی سابق ارتش هند انگلیس تشکیل شده بود که پس از سقوط سنگاپور توسط ژاپنی‌ها اسیر شده بودند. آنها در وهله اول به دلیل شرایط بسیار سخت و غالباً مهلک در اردوگاه‌های اسرای پیوستند. INA همچنین داوطلبانی را از مهاجران خارج از کشور هند در جنوب شرقی آسیا استخدام کرد. بوز مشتاق INA برای شرکت در هر گونه حمله به هند بود و چندین ژاپنی را متقاعد کرد که پیروزی مانند موتاگوچی پیش‌بینی می‌شود که منجر به فروپاشی حاکمیت انگلیس در هند شود. نیروهای ژاپنی واحدهای INA را در بسیاری از نبردها شرکت کردند، به ویژه در حمله U Go در مانیپور. اوج حمله در نبردهای ایمفال و کوهیما بود که نیروهای ژاپنی به عقب رانده شدند و انسجام INA از دست رفت. در دادگاه نظامی بین‌المللی خاور دور، دادگستری هند رادابینود پال به دلیل قضاوت مخالف خود در قبال ژاپن مشهور شد. نتیجه نسبتاً مشهور نتایج دو ملت در سال ۱۹۴۹ بود، زمانی که هند باغ وحش توکیو را به دو فیل فرستاد تا روحیه امپراتوری شکست خورده ژاپن را تشویق کنند. هند به دلیل نگرانی از محدودیت‌های اعمال شده بر حاکمیت و استقلال ملی ژاپن، از شرکت در کنفرانس صلح سانفرانسیسکو خودداری کرد. پس از احیای حاکمیت ژاپن، ژاپن و هند با امضای پیمان صلح، روابط رسمی دیپلماتیک را در ۲۸ آوریل ۱۹۵۲ برقرار کردند که در آن هند از کلیه ادعاهای جبران خسارت علیه ژاپن چشم پوشی کرد. سنگ آهن هند به بهبود ژاپن از ویرانی‌های جنگ جهانی دوم کمک کرد و به دنبال سفر نخست‌وزیر ژاپن نوبوسوکه کیشی به هند در سال ۱۹۵۷، ژاپن ارائه وام ین به هند را از سال ۱۹۵۸ آغاز کرد، به عنوان اولین کمک وام ین توسط دولت ژاپن. در هند، تحسین زیادی نسبت به بازسازی اقتصادی ژاپن و رشد سریع متعاقب آن وجود داشت. ژاپن، به عنوان یک نتیجه از بازسازی جنگ جهانی دوم، متحد ایالات متحده بود، در حالی که هند یک سیاست خارجی غیرمتعهد را دنبال می‌کرد، اغلب به اتحاد جماهیر شوروی متمایل بود. از سال ۱۹۸۶، ژاپن به بزرگ‌ترین اهداکننده کمک هند تبدیل شده‌است و همچنان ادامه دارد. روابط بین دو ملت در سال ۱۹۹۸ و در نتیجه آزمایش Pokhran-II، آزمایش سلاح‌های هسته ای هند در آن سال، به اوج کمی رسید. ژاپن هند را به دنبال این آزمایش تحمیل کرد که شامل تعلیق همه مبادلات سیاسی و قطع کمک اقتصادی بود. پس از این دوره روابط دو جانبه به‌طور چشمگیری بهبود یافت، زیرا روابط دو جانبه بین دو ملت بار دیگر بهبود یافت، تا جایی که نخست‌وزیر ژاپن، شینزو آبه میهمان اصلی مراسم رژه روز جمهوری ۲۰۱۴ هند بود. مودی در دوران تصدی خود به عنوان وزیر ارشد گجرات روابط خوبی با نخست‌وزیر ژاپن شینزو آبه برقرار کرده بود. سفر وی در سال ۲۰۱۴ روابط بین دو کشور را بیشتر تقویت کرد و منجر به توافق‌نامه‌های اساسی متعددی از جمله ایجاد «مشارکت جهانی استراتژیک ویژه» شد. در این دیدار، هند و ژاپن «توافق‌نامه همکاری در استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای» را امضا کردند، یک توافقنامه برجسته هسته ای غیرنظامی، که بر اساس آن ژاپن رآکتورهای هسته ای، سوخت و فناوری را به هند تأمین می‌کند. | ## بخش 3: روابط هند و ژاپن | هند امضاکننده پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته ای (NPT) نیست و تنها کشور غیر امضاکننده است که از ژاپن معافیت می‌گیرد. دو طرف همچنین توافق‌نامه‌هایی را در زمینه توسعه مهارت‌های ساخت در هند، همکاری در فضا، علوم زمین، کشاورزی، جنگلداری و شیلات، حمل و نقل و توسعه شهری به امضا رساندند. یوژاندرا پورانیک، معروف به یوگی، به عنوان اولین نماینده منتخب هند متولد هند در ژاپن، به نمایندگی از شورای شهر ادوگاوا در توکیو انتخاب شد. پیروزی وی نه تنها در هند و ژاپن بلکه در سراسر کره زمین از جمله چین با استقبال گسترده مردم و رسانه‌ها روبرو شد. در این جلسه، ژاپن و هند توافق کردند "مشارکت جهانی ژاپن و هند در قرن ۲۱" را ایجاد کنند. نخست‌وزیر هند وجپایی در دسامبر سال ۲۰۰۱ از ژاپن دیدار کرد، جایی که هر دو نخست‌وزیر "بیانیه مشترک ژاپن و هند" را صادر کردند. در آوریل ۲۰۰۵، نخست‌وزیر ژاپن کویزومی به هند سفر کرد و بیانیه مشترک "مشارکت ژاپن و هند در عصر آسیای جدید: جهت‌گیری استراتژیک مشارکت جهانی ژاپن و هند" را امضا کرد. ژاپن سومین سرمایه‌گذار بزرگ در اقتصاد هند با ورودی‌های مستقیم سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی ۳۰٫۲۷ میلیارد دلار طی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹ است که ۷٫۲٪ به کل سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی هند در مدت مشابه کمک می‌کند. میزان واردات از هند به ژاپن در سالهای ۲۰۱۸–۱۹ ۱۹/۱۲ میلیارد دلار بود که این چهاردهمین شریک واردات هند است. در اکتبر ۲۰۰۸، ژاپن توافق‌نامه ای با هند امضا کرد که بر اساس آن به وام کم بهره به ارزش ۴٫۵ میلیارد دلار برای ساخت یک پروژه راه‌آهن بین دهلی و بمبئی در اختیار این کشور قرار می‌دهد. این تنها بزرگ‌ترین پروژه خارج از کشور است که توسط ژاپن تأمین مالی می‌شود و منعکس کننده رشد مشارکت اقتصادی بین دو ملت است. هند همچنین یکی از تنها سه کشور در جهان است که ژاپن با آنها پیمان امنیتی بسته‌است. طبق این تفاهم نامه، به هر ژاپنی که برای تجارت یا کار به هند می‌آید، بلافاصله ویزای سه ساله اعطا می‌شود و ژاپن مراحل مشابه را دنبال می‌کند. از دیگر نکات قابل توجه در این سفر لغو حقوق گمرکی ۹۴ درصد تجارت بین دو ملت طی یک دهه آینده است. طبق توافق‌نامه، تعرفه‌ها تقریباً بر ۹۰ درصد صادرات ژاپن به هند و ۹۷ درصد صادرات هند به ژاپن برداشته خواهد شد. هند و ژاپن در دسامبر سال ۲۰۱۵ توافق‌نامه ای را برای ساخت خط قطار گلوله ای بین بمبئی و احمدآباد با استفاده از فناوری Shinkansen ژاپن امضا کردند با وام ۱۲ میلیارد پوندی از ژاپن. بیش از چهار پنجم هزینه ۱۹ میلیارد دلاری پروژه (۱۴٫۴ میلیارد پوند) پروژه به عنوان بخشی از تعمیق روابط اقتصادی با وام ۰٫۱٪ با نرخ بهره از ژاپن تأمین می‌شود. آنها در حفظ امنیت خطوط دریایی در آسیا و اقیانوس آرام و اقیانوس هند و همکاری برای مبارزه با جرایم بین‌المللی، تروریسم، دزدی دریایی و گسترش سلاح‌های کشتار جمعی منافع مشترک دارند. دو کشور به‌طور مکرر تمرینات مشترک نظامی را برگزار کرده و در زمینه فناوری همکاری می‌کنند. هند همچنین در حال مذاکره برای خرید هواپیمای دوزیستی US-2 برای نیروی دریایی هند است. بنظر می‌رسد یک بلوک نظامی ضد چینی در منطقه در حال شکل‌گیری است که گروه کواد آن را هدایت می‌کنند. هند، آمریکا، ژاپن و استرالیا گروه کواد هستند و بزرگ‌ترین مانور دریایی مشترک خود را چند سال است با نام «مالابار» انجام می‌دهند اینها اعضای گروه غیررسمی «چهارجانبه» یا «کوآد (Quad)» هستند که چین آنها را ناتوی جدید می‌نامد. یا ناتوی هندو پاسیفیک بعید نیست که در آینده ناتو شکل جدیدی بگیرد و چین و روسیه نیز یک پیمان ورشوی جدید را برپا سازد البته همین الان شانگهای می‌تواند نقش پیمان منحل شده ورشو را بازی کند. کشورهای کواد می‌گویند مانور مشترک بالاترین سطح هم‌افزایی و هماهنگی را میان نیروهای دریایی دوست به نمایش می‌گذارد که بر مبنای ارزش‌ها و تعهد مشترک‌شان به یک “منطقه هند-پسفیک موسع آزاد و باز ” و نظم بین‌المللی قرار دارد. این اتحادِ مولودِ وحشت از چین توسط آبه پیشنهاد و در سال ۲۰۰۷ میلادی به‌طور غیررسمی آغاز شد و امروزه به عنوان کواد پلاس نامیده می‌شود و بعید نیست به شکل یک پیمان و سازمان بین دولتی شکل بگیرد. رسماً آمریکا نیز در این کواد مشارکت دارد نیوزلند، آلمان و کانادا نیز برای مشارکت اظهار علاقه کرده‌اند. دو کشور ۲۰۰۷، پنجاهمین سالگرد توافقنامه فرهنگی هند و ژاپن را به عنوان سال دوستی و ارتقا Tourism گردشگری هند و ژاپن، با برگزاری رویدادهای فرهنگی در هر دو کشور، اعلام کردند. یکی از این رویدادهای فرهنگی، جشنواره سالانه Namaste India است که بیش از بیست سال پیش در ژاپن آغاز به کار کرد و اکنون بزرگ‌ترین جشنواره در نوع خود در جهان است. در جشنواره ۲۰۱۶، نمایندگانی از شهر Onagawa به عنوان قدردانی از حمایتی که این شهر از دولت هند هنگام زلزله بزرگ شرق ژاپن دریافت کرد، به اجرای برنامه پرداختند. تیم ملی نیروهای ملی برای مقابله با حوادث (NDRF) هند برای اولین مأموریت خود در خارج از کشور در اوناگاوا اعزام شده و عملیات جستجو و نجات افراد ناپدید شده را انجام دادند. در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۰۶، یک هیئت ژاپنی پیشنهاد جمع‌آوری کمک و پشتیبانی دیگر برای بازسازی دانشگاه باستانی معروف جهانی نالاندا، یک مرکز یادگیری بودایی باستان در بیهار، به یک نهاد بزرگ آموزشی بین‌المللی را ارائه داد. از ۳ ژوئیه ۲۰۱۴، ژاپن برای اقامت کوتاه مدت اتباع هند ویزای ورود چندگانه صادر کرده‌است. توافق هسته ای ۲۰۱۶ در نوامبر ۲۰۱۶، نارندرا مودی نخست‌وزیر هند در سفری سه روزه به ژاپن با همتای خود شینزو آبه توافق‌نامه انرژی هسته ای را امضا کرد. مذاکره در مورد این توافق شش سال به طول انجامید که تا حدی با فاجعه هسته ای فوکوشیما ۲۰۱۱ به تأخیر افتاد. این اولین بار است که ژاپن چنین توافق‌نامه ای را با پیمان عدم امضا of منع گسترش سلاح‌های هسته ای امضا می‌کند. این توافق با هدف کمک به هند در ساخت شش رآکتور هسته ای در جنوب هند انجام شد و ظرفیت انرژی هسته ای را تا سال ۲۰۳۲ ده برابر کرد. توسعه در اوت ۲۰۱۷، دو کشور تأسیس مجمع هماهنگی ژاپن و هند (JICF) برای توسعه منطقه شمال شرقی را اعلام کردند، که توسط هند به عنوان «یک مجمع هماهنگی برای شناسایی مناطق توسعه اولویت همکاری برای توسعه» در شمال شرقی هند توصیف شده‌است. این مجمع بر روی پروژه‌های استراتژیک با هدف بهبود اتصال، جاده‌ها، زیرساخت‌های برق، فرآوری مواد غذایی، مدیریت حوادث و ترویج کشاورزی ارگانیک و گردشگری در شمال شرقی هند متمرکز خواهد شد. سخنگوی سفارت ژاپن اظهار داشت که توسعه شمال شرق برای هند و سیاست‌های شرق آن «اولویت» است و ژاپن «بر اهمیت همکاری جغرافیایی هند به جنوب شرقی آسیا و تاریخی روابط». ژاپن ، هند و مثلث استراتژیک با چین استراتژیک آسیا ۲۰۱۱–۱۲: آسیا به قدرتهای در حال ظهور خود پاسخ می‌دهد - چین و هند (۲۰۱۱) جوشی، سانجانا. | ## جمع‌بندی | "همکاری انرژی هسته ای مدنی ژاپن و هند: چشم اندازها و نگرانی‌ها." مجله تحقیقات ریسک (2014): 1–16.