موضوع مقاله: کمباسشن انجینیرینگ (شرکت آمریکایی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کمباسشن انجینیرینگ (شرکت آمریکایی) | مقدمه: (C-E) یک شرکت مهندسی چند ملیتی مستقر در آمریکا بود و پیشرو در توسعه سیستم‌های تأمین بخار فسیلی و هسته ای در ایالات متحده بود و تقریباً ۴۲۰۰۰ کارمند در سرتاسر جهان داشت. | ## بخش 1: کمباسشن انجینیرینگ (شرکت آمریکایی) | در ابتدا دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک قرار داشت، C-E در سال ۱۹۷۳ دفاتر شرکت‌های خود را به استمفورد، کانکتیکات منتقل کرد. تأسیس مهندسی احتراق در سال ۱۹۱۲ از طریق ادغام شرکت Grieve Grate و شرکت آمریکایی استوکر، دو تولیدکننده مشهور تجهیزات احتراق سوخت سازماندهی شد. این شرکت در ابتدا در ۱۱ برادوی و در خیابان ۴۳ - ۵ - ۷ خیابان براد (منهتن) مستقر بود، هر دو در منهتن پایین. در ماه مه همان سال، این شرکت ساخت یک ساختمان اداری هشت طبقه را در همان محل آغاز کرد. در دهه ۱۹۲۰، تمام افراد مسوول C-E در کارخانجات تولیدی در امتداد رودخانه مونونگهلا در جنوب پیتزبورگ ساخته شدند. سیستم گرانول سیم بازیافت یک قطعه بزرگ از ماشین آلات بود که سیم ضایعات را از شرکت‌های تلفن و شرکت‌های برقی گرفت و آلیاژ را از روکش پلاستیکی یا لاستیکی به سرعت و به‌طور خودکار استخراج کرد و جدا کننده آنرا جدا کرد. شرکت فوق گرمایی لوکوموتیو در سال ۱۹۱۰ برای استفاده بیشتر از بخار گرم شده در لکوموتیوها تأسیس شد. در سپتامبر سال ۱۹۵۰ این شرکت اعلام کرد قصد دارد یک واحد تولید فشار بالا برای شرکت الکتریکی و برق ویرجینیا در چستر، ویرجینیا بسازد. در این زمان، C-E در درجه اول مجامع دیگ بخار را برای نیروگاه‌های معمولی طراحی و ساخته‌است. در اواسط دهه ۵۰، C-E همچنین با دستیابی به شرکت Lummus واقع در بلومفیلد، نیوجرسی، عملیات خود را در زمینه اکتشاف نفت و گاز، تولید، پالایش و پتروشیمی گسترش داد. لوموس همچنین سیستم‌های تولید بخار صنعتی کوچک را برای بازیافت بهبود یافته در میدان نفت فراهم کرد. C-E یکی از مهمترین تأمین کننده‌های دیگهای بخار جنگی با نیروی بخار نیروی دریایی ایالات متحده، از جمله کشتی‌های Liberty در طول جنگ جهانی دوم بود. | ## بخش 2: کمباسشن انجینیرینگ (شرکت آمریکایی) | در میان بسیاری از کشتی‌های جنگی دیگر، تمام ۴۶ ناوچه از نوع ناکس ساخته شده در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ مجهز به نیروگاه C-E با ظرفیت ۱۲۰۰ پوند بر مربع اینچ (۸،300 kPa) بود. C-E همچنین در ساخت سیستم‌های تأمین بخار آب زغال سنگ بزرگ که در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گرفت، پیشرو بود. C-E فرایند شلیک مماس مورد استفاده در دیگهای بخار زغال سنگ بزرگ با ظرفیت بزرگ مدرن را پیشگام کرد. C-E یک واحد تست بزرگ سوزاندن زغال سنگ را در سایت ویندزور، کانکتیکات حفظ کرد که به گروه قدرت سیستم اجازه داد تا تغییرات جریان هوای دیگ بخار و سایر فاکتورهای مهم طراحی دیگ را آزمایش کند. رشد سیستم‌های تأمین بخار هسته ای فعالیت انرژی هسته ای C-E در سال ۱۹۵۵ تحت آرتور سانتری جونیور آغاز شد. از اواسط دهه ۱۹۵۰ تا اوایل دهه ۱۹۶۰، مهندسی احتراق، تحت قرارداد دولت فدرال، سوخت هسته ای برای زیردریایی‌های هسته ای «نیروی هسته ای» نیروی دریایی ایالات متحده تولید کرد. همچنین در محل ویندزور محل نمونه اولیه آموزش نیروی محرکه هسته ای دریایی معروف به S1C قرار داشت که توسط C-E مجاور محوطه اصلی آن طراحی و ساخته شد. نمونه اولیه S1C توسط C-E برای بیش از ده سال به عنوان مرکز آموزش تحقیق و توسعه و نیروی دریایی اداره می‌شد. پس از انقضای قرارداد C-E، متعاقباً قرارداد S1C به آزمایشگاه انرژی اتمی ناولز (KAPL) تعلق گرفت، که تا اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، این واحد را تا رفع و متلاشی شدن آن اداره می‌کرد. در اواخر دهه ۱۹۶۰ این شرکت سیستم‌های رآکتور هسته ای و سوخت اورانیوم را برای شرکت‌های برق تولید کرد. در آوریل ۱۹۶۸ سرمایه‌گذاری مشترک اعلام شد که شامل شرکت مهندسی احتراق، گاز طبیعی هیوستون و شرکت اکتشاف و توسعه Ranchers است. این سه تجارت برای جستجوی اورانیوم در ۲۵۰٬۰۰۰ جریب (۱۰۰۰ کیلومتر مربع) در نیومکزیکو جمع شدند. | ## بخش 3: کمباسشن انجینیرینگ (شرکت آمریکایی) | C-E به‌طور کلی با یک طراحی برتر اعتبار داشت، بدیهی است که عملکرد مگاوات رآکتورهای هسته ای آن به‌طور معمول حدود ۱۰٪ بیشتر از گیاهان وستینگهاوس قابل مقایسه است. اساس این افزایش کارایی یک سیستم مبتنی بر رایانه به نام سیستم نظارت محدود عملیاتی Core (COLSS) برای طراحی و ماشین حساب محافظ هسته (CPC) برای کار در اتاق کنترل زمان واقعی بود، که تقریباً ۳۰۰ واحد در آشکارسازهای نوترونی-نمره ای و الگوریتم ثبت شده برای انعطاف‌پذیری بالاتر قدرت. C-E برای پشتیبانی از مشتریان از سیستم‌های تأمین بخار هسته ای خود، یک شبیه‌ساز آموزش رآکتور هسته ای پیشرفته را در مرکز ویندزور حفظ کرد. ساختار و سازمان شرکت در دهه ۱۹۶۰ و ادامه آن تا سال ۱۹۸۸، C-E تعدادی از شرکتها را به دست آورد، بسیاری از آنها مستقیماً با تجارت اصلی بخار لوازم خانگی ارتباطی ندارند. در نتیجه، ساختار شرکت تحول پیدا کرد به طوری که دارای پنج و بعداً شش گروه تجاری یا بخش عمده بود. و در اصل به سه زیر گروه اصلی تقسیم می‌شد: فسیل، هسته ای و خدمات (که شامل نصب مزرعه، قطعات یدکی پس از فروش و خدمات مهندسی بود). هر گروه دارای یک دفتر مرکزی و کارمندان پشتیبانی بود که اقدامات شرکت‌های هر گروه را با عملکردهای پشتیبانی شرکت CE از مدیریت، سیستم‌های اطلاعاتی، بیمه، خزانه داری، حسابداری، حسابرسی و کارکنان هماهنگ می‌کرد. تعدادی از شرکتهای گروه صنعتی نیز در آنجا دارای امکانات تولیدی بودند که عمدتاً در استان انتاریو واقع شده‌اند. C-E دارای دفاتر نگهداری شده و همچنین تعدادی از سایتهای تولیدی در سطح جهانی از جمله انگلستان، ایرلند، اتریش، آلمان، ایتالیا، آفریقای جنوبی، بلژیک، مکزیک و فرانسه. رهبری و مدیریت برای بیشتر وجود شرکت، خانواده سانتری مدیریت C-E را کنترل می‌کردند. آرتور سانتری، خواهرزاده جوزف، در سال ۱۹۶۳ به عنوان رئیس‌جمهور و در سال ۱۹۸۲ رئیس هیئت مدیره CE معرفی شد و هر دو عنوان را در اختیار گرفت تا اینکه وی در سال ۱۹۸۴ از سمت خود به عنوان رئیس‌جمهور استعفا داد. چارلز هوگل در سال ۱۹۸۴ به عنوان رئیس CE انتخاب شد و تا سال ۱۹۸۸ هنگامی که جانشین آقای سانتری به عنوان رئیس هیئت مدیره شد، در آن مقام ماند. | ## جمع‌بندی | جورج کیمل در سال ۱۹۸۸ به عنوان رئیس‌جمهور و مدیر عامل معرفی شد و تا زمان فروش شرکت به ABB در سال ۱۹۹۰ در آن مقام باقی ماند.