موضوع مقاله: انسان‌شناسی زبان‌شناختی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انسان‌شناسی زبان‌شناختی | مقدمه: انسان‌شناسی زبانشناختی علمی میان‌رشته‌ای است که به چگونگی تأثیر زبان بر حیات اجتماعی می‌پردازد. | ## بخش 1: انسان‌شناسی زبان‌شناختی | اول مبحث که با عنوان «زبانشناسی انسان‌شناسی» شناخته می‌شود، بر مستندات زبانها متمرکز است. سومین مبحث که طی دو یا سه دهه گذشته توسعه یافته است، مسائل مربوط به زیر شاخه‌های دیگر انسان‌شناسی با تاکتیک‌های زبانی را مورد مطالعه قرار می‌دهد. الگوی اول: زبانشناسی انسان شناختی پارادایم اول به عنوان زبانشناسی انسان شناختی مطرح می‌شود. این زمینه به مضامین منحصر به فرد برای رشته فرعی اختصاص یافته است: مستندات زبان خصوصاً زبان‌های محکوم به انقراض دیده می‌شدند، این الگو با تمرکز بر زبان اقوام بومی آمریکای شمالی آغاز شد. مضامین شامل: توضیحات دستوری رده‌شناسی زبانی نسبیت زبانی فرضیه ساپیر-وورف الگوی دوم: انسان‌شناسی زبانی پارادایم دوم را می‌توان با سوئیچ از زبان‌شناسی مردم‌شناسی به انسان‌شناسی زبانی مشخص کرد و نشانگر تمرکز انسان‌شناسی بیشتر در این مطالعات می‌باشد. این اصطلاح توسط دل هایمز ابداع شده است، او همچنین مسئول ایده قوم نگاری ارتباطات است. هایمز سهم زیادی در انسان‌شناسی زبانی داشت که اولین مورد آن نوع جدیدی از تحلیل بود. برخلاف پارادایم اول، که به ابزارهای زبانی مانندسنجش واج‌ها و تک واژها توجه داشت، واحد تجزیه و تحلیل پارادایم دوم «رویداد گفتار» بود. رویداد گفتار رویدادی است که توسط گفتار در طول سخن گفتن اتفاق می‌افتد (مثلاً سخنرانی، بحث). | ## بخش 2: انسان‌شناسی زبان‌شناختی | در این تحلیل وضعیت گفتاری مثلاً محل گفتار که می‌تواند در زمان شام رخ دهد فرق دارد. هایمز همنین در رویکرد انسان‌شناسی زبان شناختی به مبحث مردم‌شناسی نیز پیشگام بود. هیمز امیدوار بود که این الگوی، انسان‌شناسی زبانی را بیشتر با مردم‌شناسی پیوند دهد. الگوی سوم: موضوعات انسان‌شناسی که از طریق روش‌ها و داده‌های زبانی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند پارادایم سوم، که از اواخر دهه ۱۹۸۰ آغاز شد، با ارائه یک رویکرد زبانی به مسائل مردم‌شناسی، دوباره به استفاده از انسان‌شناسی پرداخت. انسان شناسان پارادایم سوم به جای اینکه به کاوش در زبان بپردازند، به مطالعه فرهنگ با ابزار زبانی توجه می‌کنند. موضوعات شامل: تحقیقات دربارهٔ هویت شخصی و اجتماعی ایدئولوژی‌های مشترک ایجاد تعاملات روایی در بین افراد بعلاوه، مانند چگونگی استفاده از الگوی دوم، از فناوری جدید در مطالعات خود استفاده می‌کند، پارادایم سوم به شدت شامل استفاده از اسناد ویدئویی برای پشتیبانی از تحقیقات است.Duranti, Alessandro. حوزه‌های شمول انسان‌شناسی زبانی معاصر تحقیقات را در هر سه پارادایم شرح داده شده در بالا ادامه می‌دهد: مستندسازی زبانها، مطالعه زبان از طریق متن و مطالعه هویت از طریق زبانی. هویت و درون‌گرایی یکی از اساسی‌ترین سوالات حوزه انسان‌شناسی زبانی مربوط به هویت فرهنگی از نظر زبان و گفتمانی است «دون کولیک» به عنوان یکی از اولین انسان شناسان زبان شناختی اقدام به شناسایی یک سری از ارتباطات هویتی در یک روستای بدوی در شمال پاپوا گینه نو نمود.Kulick, Don. صحبت کردن با زبان تایپ هر چند زبان ساده‌تر و عقب افتاده‌ای محسوب می‌شد ولی دارای هویت و استقلال خاص خودش بود. | ## بخش 3: انسان‌شناسی زبان‌شناختی | در حال که صحبت کردن به زبان توکپیسین با یک هویت مدرن تر و مذهب مسیحیت و حتی قابلیت و توانایی همکاری و مشارکت جمعی آمیخته شده بود. اجتماعی شدن در یک سلسله مطالعات، انسان شناسان زبانی الینور اوچ و بامی شیفلین به موضوع انسان‌شناسی جامعه پذیری پرداختند (روندی که نوزادان، کودکان و بیگانگان به عضویت یک جامعه می‌آیند و یادمی‌گیرند در فرهنگ محل مشارکت کنند).Ochs, Elinor. آنها کشف کردند که فرآیندهای فراگیری زبان و اجتماعی شدن و به جامعه پیوستن نمی‌تواند مستقل از هم رخ دهد و این دو شدیداً با هم در ارتباط اند. اوچ و شیفلین نشان دادند که اعضای همه جوامع کودکان را با استفاده از زبان و از طریق استفاده از زبان اجتماعی می‌کنند. اوچ و شیفلین کشف کردند که چگونه، از طریق داستان‌ها و قصه‌های شبانه در خانواده‌های طبقه متوسط سفید در کالیفرنیای جنوبی، که توسط مادران و پدران برای فرزدان گفته می‌شود، تفکر پدرسالاری در قالب کلمات به فرهنگ و هویت اجتماعی بچه‌ها منتقل می‌شود. تحقیقات اخیر شایفلین، نقش اجتماعی جدیدی را برای کشیشان در ارتفاعات جنوبی ، جامعه پاپوآ گینه نو کشف کرد. کشیش‌ها در آنجا راه انتقال دانش و معرفت‌شناسی را با آموزش زبان جدید در هم آمیخته بودند. وولارد، در بازنگری خود در مورد «تغییر کد» یا عملکرد سیستماتیک متناوب انواع زبانی در یک مکالمه یا حتی یک جمله واحد، متوجه می‌شود که سؤال اساسی انسان شناسان این است که «چرا آنها این کار را می‌کنند؟». فضای اجتماعی پارادایم‌ها و موضوعاتِ اصلی تحقیقات انسان‌شناسی زبانشناختی معاصر در سه پارادایم صورت می‌پذیرند: «هویت‌های اجتماعی»، «ایدئولوژی‌های مشترک فراگیر» و «ساختمان و کاربردهای روایت در بینا-کنش میان افراد و گروها». | ## جمع‌بندی | موضوعات انسان‌شناختی‌ای که درون این سه پارادایم مورد بررسی قرار می‌گیرند، منجر به ایجاد حوزه‌هایی غنی برای تحقیقات هرچه بیشتر انسان‌شناسان زبانشناختی شده‌اند.