موضوع مقاله: مجموعه فرهنگ نقد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مجموعه فرهنگ نقد | مقدمه: در دهه ۱۹۹۰، کوین مک‌دونالد سه‌گانه‌ای از کتاب‌ها نوشت که در آن‌ها استدلال می‌کرد یهودیت یک «استراتژی فرگشتی گروهی» است و دنبال کردن این استراتژی توسط یهودیان پیامدهای گسترده‌ای برای تاریخ جهان داشته است. | ## بخش 1: مجموعه فرهنگ نقد | او در کتاب «مردمی که تنها خواهند زیست: یهودیت به عنوان یک استراتژی فرگشتی گروهی» (۱۹۹۴) اظهار داشت که یهودیت از زمان آغاز خود، شیوه‌های اصلاح نژادی را که به نفع هوش بالا، وظیفه‌شناسی و قوم‌مداری بوده، ترویج داده است. در نتیجه، جمعیت یهودی معاصر (حداقل جمعیت اشکنازی) با سطح بالایی از این ویژگی‌ها، از جمله میانگین ضریب هوشی ۱۱۷ (با توجه به هوش کلامی) مشخص می‌شود. او در کتاب «فرهنگ نقد: تحلیلی فرگشتی از مشارکت یهودیان در جنبش‌های فکری و سیاسی قرن بیستم» (۱۹۹۸a) استدلال کرد که یهودیان پس از عصر روشنگری که دین یهودیت را رها کردند، جایگزینی برای آن ابداع کردند: جنبش‌های سیاسی، فکری و علمی لیبرال با همان ساختار اجتماعی و سازمانی یهودیت و همان هدف نهایی برای ارتقای موفقیت فرگشتی یهودیان. او معتقد است که یهودیت در یهودیان یک رشته خصایص ژنتیکی مشخص ایجاد می‌کند؛ نظیر هوش لفظی بالاتر از معمول؛ و گرایش شدید به رفتار دسته جمعی. لحن مک دونالد همچنین از کتاب اول به سوم منفی می‌شود و خود او آن را ناشی از مطالعه و آموختن بیشتر در گذر زمان می‌داند که منجر به «تغییر زیاد» در لحن وی شده است. | ## بخش 2: مجموعه فرهنگ نقد | سه گانهٔ مکدانلد به خاطر «پتانسیل آن برای جعل کردن یک نقد ضدیهودی استاندارد شده برای راست افراطی» شایان توجه دانسته شده است. استدلال‌ها مک‌دونالد استدلال می‌کند که مجموعه‌ای از سازگاری‌های ژنتیکی و فرهنگی در میان یهودیان، یک «استراتژی فرگشتی گروهی» را تشکیل می‌دهد. سازگاری‌های ژنتیکی مفروض آنها، به‌ویژه هوش بالا، وظیفه‌شناسی و قوم‌مداری را شامل می‌شود. بر اساس این تز، چندین جنبش فکری و سیاسی بزرگ، مانند انسان‌شناسی بوآسی، روانکاوی فرویدی و چندفرهنگ‌گرایی، آگاهانه یا ناخودآگاه توسط یهودیان طراحی شده‌اند تا (الف) جمع‌گرایی و تداوم گروهی را در میان خود در اسرائیل و دیاسپورا ترویج دهند و (ب) انسجام جمعیت‌های غیریهودی را تضعیف کنند، در نتیجه مزیت رقابتی یهودیان را افزایش داده و مقاومت غیریهودی سازمان‌یافته (یعنی یهودستیزی) را تضعیف کنند. او در کتاب «فرهنگ نقد: تحلیلی فرگشتی از مشارکت یهودیان در جنبش‌های فکری و سیاسی قرن بیستم» (۱۹۹۸) استدلال کرد که یهودیان پس از عصر روشنگری که دین یهودیت را رها کردند، جایگزینی برای آن ابداع کردند: جنبش‌های سیاسی، فکری و علمی لیبرال با همان ساختار اجتماعی و سازمانی یهودیت و همان هدف نهایی برای ارتقای موفقیت فرگشتی یهودیان. | ## بخش 3: مجموعه فرهنگ نقد | تأثیرگذارترین این جنبش‌های فکری - انسان‌شناسی بوآسی، روانکاوی فرویدی و نظریه انتقادی مکتب فرانکفورت - توسط رهبران کاریزماتیک و اقتدارگرا (مشابه خاخام‌ها) رهبری می‌شدند، آنها به جای آزمون‌پذیری یا توافق با واقعیت بیرونی (مشابه با دانش تلمودی)، برای درخشندگی کلامی و انسجام درونی ارزش زیادی قائل بودند و منافع گروه یهودی را به قیمت غیریهودیان ارتقا می‌دادند. این جنبش‌ها از جدایی‌طلبی و قوم‌مداری برای یهودیان حمایت می‌کردند، هویت قومی را در میان غیریهودیان سفیدپوست منع می‌کردند (به منظور جلوگیری از آگاهی گروهی در میان غیریهودیان سفیدپوست که ممکن است منجر به حس رقابت با یهودیان و در نتیجه یهودستیزی شود)، فرهنگ سنتی اروپایی را تضعیف و بی‌ثبات می‌کردند تا مقاومت در برابر کنترل یهودیان را تضعیف کنند، یهودستیزی را «بیمارگونه» می‌دانستند و انکار می‌کردند که رفتار یهودیان در نگرش‌های یهودستیزانه نقشی دارد. مک‌دونالد استدلال می‌کند که جنبش‌های فکری و سیاسی یهودی مسئول روندهای عمده در تاریخ علمی، سیاسی و جمعیتی قرن بیستم بوده‌اند. | ## جمع‌بندی | او می‌گوید، این جنبش‌ها مسئول رد تفکر داروینی در میان اکثر دانشمندان علوم اجتماعی جریان اصلی و همچنین مهاجرت گسترده غیرسفیدپوستان به کشورهای اروپایی و کشورهای مستعمره اروپایی (ایالات متحده، استرالیا و غیره) بوده‌اند.