موضوع مقاله: نبرد نینوا (۶۱۲ پیش از میلاد) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد نینوا (۶۱۲ پیش از میلاد) | مقدمه: پس از شکست آشوری‌ها در نبرد آشور، ارتش متحد پادشاهی‌های ماد و بابل، نینوا را محاصره و مساحتی برابر ۷۵۰ هکتار از آن را غارت کردند. | ## بخش 1: نبرد نینوا (۶۱۲ پیش از میلاد) | زمینه امپراتوری آشور در قرن دهم پیش از میلاد ظهور کرد و در قرن هشتم و هفتم پیش از میلاد به اوج خود رسید، سپس جانشین امپراتوری آشور میانه (از ۱۳۶۶ تا ۱۰۷۴ پ.م.) به عنوان بزرگ‌ترین امپراتوری جهان تا آن زمان شد. در زمان سلطنت آشوربانی‌پال، این امپراتوری بر بیشتر ملت‌ها و دولت‌شهرها، از رشته‌کوه قفقاز (ارمنستان، گرجستان و جمهوری آذربایجان امروزی) در شمال تا مصر، عربستان و نوبیا در جنوب و مرکز ایران در شرق تا قبرس و سواحل یونانی مدیترانه‌ و فنیقی‌های آناتولی و شام در غرب سلطه داشت. با این حال، پس از مرگ پادشاه آشوربانی‌پال در ۶۳۱ پ.م.، این امپراتوری قدرتمند، به‌طور فزاینده‌ای ناپایدار، و آشور دچار جنگ‌های داخلی شد. این امر باعث شد بسیاری از سرزمین‌های دست‌نشانده شورش کنند، و بعضی سرزمین‌های هم‌مرز با این امپراتوری، مانند مادها، بابلی‌ها و کلدانی‌ها تحت سلطه آشوری‌ها بودند، شروع به اقداماتی ضد آشور کنند. آشوری‌ها، بر اساس گزارشات تاریخی خودشان، و حتی با استانداردهای خشونت آمیز آن زمانه، حاکمانی بسیار ظالم و خونریز بودند و در نتیجه دشمنان بسیاری بر ضدشان فعالیت می‌کردند. در نتیجه همین رفتار‌ها و برای حفظ قدرتشان در مصر، جنگ‌های پرهزینه اما پیروزمندانه علیه عیلامی‌ها و سرکوب شورش‌های اقوام بابلی جنوبی در بین‌النهرین تضعیف شده بودند. | ## بخش 2: نبرد نینوا (۶۱۲ پیش از میلاد) | پس از مرگ آشوربانی‌پال، دسته‌ای از جنگ‌های جانشینی خونین رخ داد که این امپراتوری را تضعیف کرد. یک اتحاد بین دولت‌های خارجی، مانند کلدانی‌ها، که از آشفتگی‌های آشور برای کنترل بخش عمده‌ای از سرزمین بابل با کمک خود بابلی‌ها استفاده کردند، تشکیل شد. این امر باعث ایجاد امپراتوری بابل نو شد، که هدف آن سرنگونی امپراتوری آشور نو، تصرف نینوا و انتقال قدرت در منطقه بین‌النهرین به بابل بود. پس از نابودی شوش، پایتخت عیلام، و سرکوب بابل‌های شورشی به رهبری شمش شوم اوکین، به‌طور ناگهانی پایان می‌یابد. اگرچه او در ابتدا از آشوری‌ها شکست خورد، اما ارتش خود را بازسازی کرد و به همراه سایر گروه‌های مخالف آشوری به نینوا حمله کردند. گد در سال ۱۹۲۳ ترجمه شده است و در موزه بریتانیا یافت می‌شود)، بعداً از روی همین متون بابلی هرودوت، ناحوم، و یا تواریخ مصری اشاره‌هایی کردند. | ## بخش 3: نبرد نینوا (۶۱۲ پیش از میلاد) | طبق یک لوح گِلی بابلی که در قرن نوزدهم کشف شد و نامش «تاریخ سقوط نینوا» است، درگیری شدیدی به مدت ۱۲ سال بین بابل و آشور وجود داشت، و همچنین جنگ‌های داخلی در خود آشور رخ داد. این لوحه توصیف می‌کند که در سال دهم حکومت نابوپولاسار (۶۱۶ پ.م.)، بابلی‌ها ارتش آشور را شکست دادند و به سمت رودخانه پیشروی کردند و مان، ساحیری و بالیخو را غارت کردند. در سال بعد، درگیری از سر گرفته شد و آشوری‌ها ارتش خود را جمع‌آوری کرده و بابلی‌ها را به عقب تا تکریتین رانده‌اند. نابوپولاسار ارتش خود را در قلعه تکریتین مستقر کرد و در سال بعد دو ارتش بار دیگر در آنجا جنگیدند، سپس آشوری‌ها شکست خوردند و به آشور عقب‌نشینی کردند. آنها به مدت سه ماه شهر را محاصره کردند و در ماه اوت، سرانجام از دیوار‌های شهر عبور کرده و شروع به غارت و سوزاندن شهر کردند. با این حال، او از تسلیم شدن امتناع کرد و با موفقیت از نینوا خارج شد و پایتخت نهایی خود را در حران تأسیس کرد. | ## جمع‌بندی | پیامدها چندین کارزار دیگر علیه آشور توسط بابلی‌ها و متحدانشان، از جمله علیه ارتش متحد مصر و آشور، انجام شد؛ بنابراین، در حالی که نبرد نینوا نقطه عطفی در جنگ بود، آشور-اوبالیت دوم چندین سال دیگر جنگید.