موضوع مقاله: بلید رانر ۲۰۴۹ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بلید رانر ۲۰۴۹ | مقدمه: بلید رانر ۲۰۴۹ فیلم علمی تخیلی نئو-نوآر آمریکاییِ سالِ ۲۰۱۷ به کارگردانی دنی ویلنوو و نویسندگی همپتن فنچر و مایکل گرین است. | ## بخش 1: بلید رانر ۲۰۴۹ | این فیلم دنباله‌ای بر بلید رانر (۱۹۸۲) به‌شمار می‌رود و رایان گاسلینگ و هریسون فورد نقش اصلی را در کنار آنا د آرماس، سیلفیا هوکس، رابین رایت، مک‌کنزی دیویس، کارلا یوری، لنی جیمز، دیو باتیستا و جرد لتو بازی می‌کنند. گاسلینگ نقش کِی، یک بلید رانر از نوع Nexus-9 را ایفا می‌کند؛ او رازی را کشف می‌کند که می‌تواند جامعه و روند تمدن را به‌هم بریزد. ایده‌هایی برای دنبالهٔ بلید رانر نخستین بار در دههٔ ۱۹۹۰ مطرح شد اما مسائل مربوط به صدور مجوز فیلم مراحل توسعه را متوقف کرد. ریدلی اسکات در مقام کارگردان اولیهٔ فیلم کنار رفت و به‌عنوان تهیه‌کنندهٔ اجرایی انتخاب شد و در نهایت دنی ویلنوو برای کارگردانی فیلم انتخاب شد. بودجهٔ ساخت بلید رانر ۲۰۴۹ از طریق مشارکت الکان انترتینمنت و سونی پیکچرز و همچنین بازپرداخت مالیاتی توسط دولت مجارستان تأمین شد. برادران وارنر به نمایندگی از الکان انترتینمنت، فیلم را در آمریکای شمالی توزیع کرد و سونی وظیفهٔ توزیع در بازارهای بین‌المللی را بر عهده داشت. بیشتر مراحل فیلم‌برداری اصلی در دو صحنه استودیویی در بوداپست طی چهار ماه از ژوئیه تا نوامبر ۲۰۱۶ صورت گرفت. بلید رانر ۲۰۴۹ در ۳ اکتبر ۲۰۱۷ در لس آنجلس به نمایش درآمد و در ۶ اکتبر ۲۰۱۷ در ایالات متحده اکران شد. این فیلم برای اجراهای بازیگران، کارگردانی، فیلم‌نامه، فیلم‌برداری، تدوین، موسیقی، طراحی صحنه، جلوه‌های بصری و وفاداری به فیلم اول مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، و به‌طور گسترده در میان بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۷ قرار گرفته شد. اما عملکرد ناامیدکننده‌ای در گیشه داشت و ۲۷۶ میلیون دلار در سراسر جهان در مقابل بودجه تولید بین ۱۵۰ تا ۱۸۵ میلیون دلاری خود فروخت. بلید رانر ۲۰۴۹ در نودمین دوره جوایز اسکار برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم‌برداری و بهترین جلوه‌های تصویری شد و همچنین نامزد دریافت جایزهٔ بهترین صداگذاری، بهترین میکس صدا و بهترین طراحی صحنه بود. این فیلم در هفتاد و یکمین دوره جوایز فیلم بفتا نیز نامزد دریافت هشت جایزه از جمله بهترین کارگردانی شد و در نهایت جایزهٔ بهترین فیلم‌برداری و بهترین جلوه‌های ویژه بصری را کسب کرد. داستان در لس آنجلس سال ۲۰۴۹، انسان‌های زیست‌مهندسی شده‌ای به نام رپلیکانت‌ها هنوز هم به عنوان نیروی کار برده استفاده می‌شوند. کِی (که مخفف شماره سریال او KD6-3.7 است) یک رپلیکانت نکسوس-۹ است که برای اداره پلیس لس آنجلس به عنوان «بلید رانر» کار می‌کند؛ افسرانی که وظیفه دارند رپلیکانت‌های سرکش را پیدا کرده و «از رده خارج» کنند (یعنی بکشند). پس از «از رده خارج کردن» رپلیکانت ساپر مورتن، کِی جعبه‌ای زیر یک درخت در مزرعه مورتن پیدا می‌کند. این نشان می‌دهد که رپلیکانت‌ها می‌توانند به‌طور بیولوژیکی تولید مثل کنند، موضوعی که قبلاً غیرممکن فرض می‌شد. سرپرست کِی، ستوان جوشی یا همان «خانم» نگران است که این دانش ممکن است باعث جنگ بین انسان‌ها و رپلیکانت‌ها شود، بنابراین به کِی دستور می‌دهد تا کودک رپلیکانت را از بین ببرد و تمام شواهد مرتبط را نابود کند. کِی به شرکت «والاس»، جانشین شرکت منحل شده تایلر، که تولید رپلیکانت‌ها را بر عهده دارد، مراجعه می‌کند. مدیرعامل، نیاندر والاس، می‌خواهد راز تولید مثل رپلیکانت‌ها را کشف کند تا استعمار فضایی را گسترش دهد. | ## بخش 2: بلید رانر ۲۰۴۹ | فرد ناشناسی هم چند تن از زنان خیابانی از جمله ماریِت را برای مراقبت از کِی استخدام می‌کند. در مزرعه مورتن، کِی تاریخ ۶٫۱۰٫۲۱ را که روی تنه درخت حک شده می‌بیند و آن را با یادآوری دوران کودکی و اسب چوبی کوچکی که داشت، مرتبط می‌کند. از آنجا که خاطرات رپلیکانت‌ها مصنوعی است، دوست هوش مصنوعی هولوگرافیک کِی، جوی این را به عنوان شواهدی می‌داند که نشان می‌دهد کِی متولد شده و ساخته نشده است. کِی در پرونده‌های پلیس می‌یابد که دو کودک که در آن تاریخ به دنیا آمده‌اند، دی‌ان‌ای یکسانی دارند ولی به‌طور عجیب یکی دختر و دیگری پسر ثبت شده‌اند و دختر به خاطر بیماری ژنتیکی فوت کرده است. جستجوی کِی برای پسر او را به یتیم‌خانه می‌رساند، اما پرونده‌های سال مربوطه مفقود است. کِی یتیم‌خانه را از خاطراتش می‌شناسد و اسب چوبی را در کوره‌ای پیدا می‌کند که به یاد دارد آنجا پنهان کرده بود. سپس به دیدار دکتر آنا استلین که سازنده خاطرات رپلیکانت‌ها است می‌رود و او تأیید می‌کند که خاطره یتیم‌خانه واقعاً یک خاطره واقعی است، یعنی کسی این را تجربه کرده است. سپس کِی در تست استاندارد (بیس‌لاین) شکست می‌خورد و به عنوان رپلیکانت سرکش شناخته می‌شود. وقتی به جوشی اشاره می‌کند که کودک رپلیکانت را کشته، او به کِی ۴۸ ساعت فرصت می‌دهد تا تست را قبول شود، در غیر این صورت خودش از رده خارج خواهد شد. جوی برای داشتن نزدیکی فیزیکی با کِی، از ماریِت، رپلیکانت فاحشه، می‌خواهد با او همگام‌سازی (سینک) شود. صبح روز بعد، ماریِت در حالی که می‌خواهد برود، ردیاب کوچکی را در جلیقه کِی قرار می‌دهد. کِی اسب چوبی را برای بررسی منشأ آن می‌برد که او را به خرابه‌های لاس‌وگاس رادیواکتیو می‌رساند. در آنجا دکارد را پیدا می‌کند که به او می‌گوید زن رپلیکانت مرده، رِیچِل نام داشت و او پدر فرزند رِیچِل است. دکارد به جنبش آزادی رپلیکانت‌ها کمک کرده بود تا مدارک تولد کودک را تغییر دهند تا هویت او محافظت شود. دکارد کودک را به جنبش آزادی رپلیکانت‌ها سپرده بود تا آن‌ها اطمینان حاصل کنند که کودک شکار شده پیدا نشود. رهبر آنها، فریسا، فاش می‌کند که فرزند رِیچِل در واقع دختر بوده و نگران است که دکارد ممکن است برای محافظت از کودک، آزادی جنبش را به والاس لو دهد. کِی که حالا می‌داند کودک دختر است، حدس می‌زند که دکتر استلین دختر رِیچِل است و خاطره اسب چوبی در واقع خاطره اوست. لاو دکارد را به دیدار والاس می‌برد که به او قول یک رِیچِل مشابه به عنوان جایزه می‌دهد تا اطلاعاتی دربارهٔ محل فرزندش بدهد. دکارد قبول نمی‌کند و به اشتباه فیزیکی در رِیچِل مشابه اشاره می‌کند، بنابراین لاو او را می‌کشد. | ## بخش 3: بلید رانر ۲۰۴۹ | کِی به دکارد می‌گوید که فرض خواهد شد مرده است و حالا آزاد است که پیش دخترش برود، سپس او را به مرکز دکتر استلین می‌برد. بازیگران رایان گاسلینگ در نقش کِی هریسون فورد در نقش ریک دکارد آنا د آرماس در نقش جوی سیلفیا هوکس در نقش لاو رابین رایت در نقش ستوان جوشی مکنزی دیویس در نقش ماریِت کارلا یوری در نقش دکتر آنا استلین لنی جیمز در نقش آقای کاتن دیو باتیستا در نقش ساپر مورتن جرد لتو در نقش نیاندر والاس ادوارد جیمز آلموس در نقش گاف برخد عبدی در نقش دکتر بدجر هیام عباس در نقش فریسا دیوید دستمالچیان در نقش کوکو وود هریس در نقش ناندز سالی هارمسن در نقش رپلیکانت توماس لیمارکیوس در نقش کارمند پرونده‌های شرکت والاس در این فیلم از فیلم‌برداری‌های آرشیوی، صداها و تصاویر شان یانگ از فیلم اصلی استفاده شده تا هر دو نقش اصلی او به عنوان رِیچِل و نسخه تکراری ساخته‌شده توسط نیاندر والاس نمایش داده شود. شباهت چهره یانگ به صورت دیجیتالی روی لورِن پتا قرار گرفته است که با راهنمایی یانگ توانسته اجرای نقش او را بازسازی کند. تولید دنی ویلنوو، کارگردان، در ابتدا برای نقش نیاندر والاس، دیوید بویی را که یکی از تأثیرگذاران بر این مجموعه بود، در نظر داشت، اما این خواننده چند ماه قبل از شروع فیلم‌برداری درگذشت. سپس او و تهیه‌کنندگان به جرد لتو فکر کردند، که تازه فیلم‌برداری جوخه انتحار (۲۰۱۶) از دنیای توسعه‌یافته دی‌سی را تمام کرده بود، چون احساس می‌کردند او همان حس و حال راک‌استاری بویی را دارد. بازخورد گیشه بلید رانر ۲۰۴۹ در ایالات متحده و کانادا ۹۲٫۱ میلیون دلار و در سایر کشورها ۱۷۵٫۴ میلیون دلار فروش داشت که مجموع فروش جهانی آن را به ۲۶۷٫۵ میلیون دلار رساند؛ این در حالی‌ست که بودجه تولید آن بین ۱۵۰ تا ۱۸۵ میلیون دلار برآورد شده بود. طبق تخمین‌ها، این فیلم برای رسیدن به نقطه سربه‌سر باید حدود ۴۰۰ میلیون دلار فروش جهانی می‌داشت. در نوامبر ۲۰۱۷، نشریه هالیوود ریپورتر گزارش داد که انتظار می‌رود شرکت آلکان تا ۸۰ میلیون دلار از این پروژه ضرر کند. اسکات، کارگردان نسخه اول، عملکرد ضعیف این فیلم را به مدت زمان طولانی آن نسبت داد و گفت: «فیلم کند است. نیم ساعتش را حذف می‌کردم.» واکنش منتقدان بلید رانر ۲۰۴۹ با استقبال خوبی از سوی رسانه‌های آمریکایی مواجه شد و نشریات مختلف ایالات متحده آن را در فهرست بهترین‌های سال ۲۰۱۷ قرار دادند. ویلنوو، کارگردان، از منتقدانی که پیش از اکران آن را دیده بودند خواسته بود تا در نقدهای اولیه‌شان برخی شخصیت‌ها و نکات کلیدی داستان را فاش نکنند. در وب‌سایت جمع‌آوری نقدهای راتن تومیتوز، ۸۸٪ از ۴۴۰ نقد منتشرشده دربارهٔ فیلم مثبت بوده و میانگین امتیاز آن ۸٫۳ از ۱۰ است. اجماع نظر این وب‌سایت چنین بیان می‌کند: «بلید رانر ۲۰۴۹، از نظر بصری خیره‌کننده و از نظر داستانی رضایت‌بخش، داستان نسخه پیشین را تعمیق و گسترش می‌دهد و در عین حال به‌عنوان یک دستاورد سینمایی مستقل نیز چشمگیر است.» همچنین وب‌سایت متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۵۴ نقد، امتیاز ۸۱ از ۱۰۰ را به فیلم داده که نشان‌دهنده «تحسین همگانی» است. تفسیر اجتماعی شارلوت گاش در نقدی برای مجله وایس، از نحوهٔ نمایش زنان در فیلم انتقاد کرد و گفت زنان در این اثر «یا روسپی هستند، یا همسران هولوگرافیکی» یا قربانیانی که به شکل فجیعی کشته می‌شوند. او با اینکه اذعان داشت «زن‌ستیزی بخشی از فضای دیستوپیایی» نسخهٔ اصلی ساختهٔ اسکات در سال ۱۹۸۲ بوده، اما اظهار داشت که دنبالهٔ جدید «به‌شدت زن‌ستیزانه» است. آنا اسمیت نیز در نقدی برای گاردین نگرانی مشابهی را مطرح کرد و نوشت: «تصاویر جنسی‌شده از زنان، چشم‌اندازهای آینده‌گرایانهٔ خیره‌کنندهٔ فیلم را تحت سلطه قرار داده‌اند.» سارا استوارت از نیویورک پست نیز نقد خود را با عنوانی کنایه‌آمیز منتشر کرد: «از بلید رانر جدید لذت خواهید برد—مگر اینکه زن باشید.» ویلنوو در پاسخ به انتقادها دربارهٔ نحوهٔ نمایش زنان گفت که نسبت به این موضوع بسیار حساس است. و متأسفم، اما دنیا با زنان مهربان نیست.» آینده در نوامبر ۲۰۲۱، اسکات اعلام کرد که سریالی تلویزیونی از بلید رانر در دست ساخت است. در فوریه ۲۰۲۲، اعلام شد که سریال بلید رانر ۲۰۹۹ در الکان انترتینمنت و آمازون استودیوز در حال توسعه است. | ## جمع‌بندی | اسکات به عنوان تهیه‌کننده اجرایی در روند ساخت حضور دارد و احتمالاً کارگردانی سریال را بر عهده خواهد داشت.