موضوع مقاله: ریختگی مژه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ریختگی مژه | مقدمه: تورم و خارش، قرمزی، سوزش پلک ریزش مو از دیگر نقاط بدن عمدتاً پوست سر افزایش وزن یا تپش قلب اگر مشکل تیروئیدوجود دارد. | ## بخش 1: ریختگی مژه | شرایط پوستی: انواع متعددی از شرایط پوست است که می‌تواند در ریختگی مژه مؤثر باشد که عبارتند از درماتیت آتوپیک، درماتیت Seborrhoeic درماتیت آتوپیک، و پسوریازیس بر روی پلک می‌تواند باعث ریختگی مژه شود. عفونت‌ها: عفونت بسیاری در بدن وچود دارد که می‌تواند منجر به از دست دادن مژه / ابرو شود. سفلیس و سایر عفونت‌های ویروسی مانند تبخال یا HIV می‌تواند باعث از دست دادن مو ی چشم نیز شود. تروما: اغلب صدمات تروما منجر به ریختگی مژه می‌شوند که از نقطه نظر روانی، به عنوان تریکوتیلومانیا شناخته شده‌اند. دیگر داروها عبارتند از: پروپرانولول، والپروئیک اسید، باربیتورات‌ها، واکسن MMR، سم بوتولینوم، اپی نفرین، داروهای ضد تیروئید، داروهای ضد انعقادی و داروهای کاهنده لیپید ژنتیک اختلالات خود ایمنی: آلوپسی آره آتا، قرص مانند لوپوس اریتماتوی، erythmatosus لوپوس پوستی مزمن، سندرم گراهام کوچولو، و سندرم پری رامبرگ بیماری‌های دیگر: کم‌کاری تیروئید، پرکاری تیروئید، پاراتیرویید، کم‌کاری هیپوفیز و آمیلوئیدوز مکانیزم طبقه‌بندی دو نوع اصلی طبقه‌بندی ریختگی مژه وجود دارد. اولین با عنوان برچسب نوع «غیر-زخمی.» در غیرزخمی مو دارای توانایی رشد مجدد پس از درمان اولیه است. نوع زخم ریختگی مژه که ریزش مو دائمی است و تنها می‌تواند مجدداً پس از درمان‌های زیبایی بازگردد. در مسیر غیر زخمی فولیکول‌های مو دست نخورده باقی می‌ماند که به‌طور بالقوه می‌تواند با تشخیص مناسب و درمان بازگشت پذیر باشند. در مسیر زخمی فولیکول به‌طور دائم از دست رفته و با توجه به بافت آسیب دیده دچار آتروفی یا التهاب می‌شود. خطوط چشم خاکستری، یک خط که پلک را به دو بخش تقسیم می‌کند: بخش قدامی که پوست و عضله است و در حالی که خلفی تارس و ملتحمهاست. شرایط پوستی: انواع مختلف شرایط پوستی است که می‌تواند در ریختگی مژه وابسته به موقعیت آن است مرتبط باشد. درماتیت آتوپیک که در ارتباط با اختلالات آلرژیک است و بر پلک پایین‌تر اثر می‌گذارد. | ## بخش 2: ریختگی مژه | از دست دادن ابرو در هر دو نوع آتوپیک و درماتیت سبوروئیک معمولاً شایع بودهکه به علت خاراندن مداوم/دست زدن به آن می‌باشد. نقص تغذیه: روی نقش مهمی در رشد مو دارد و کمبود روی می‌تواند باعث ریزش مو شود، به ویژه ریختگی مژه. عفونت‌های ویروسی مثل تبخال یا HIV می‌تواند باعث زخم شدن پلک در نتیجه باعث از دست دادن مو شوند. تروما: کشیدن مو، یک اختلال روانی است که در آن موها بیرون کشیده یا شکستگی می‌شوند، هنگامی که فرد مضطرباست. مواد مخدر/داروها: آمیودارون داروی قلب گزارش شده‌است که باعث از دست دادن مژه و ابرو می‌شود. استفاده کوکائین نشان داده است که با توجه به بخارات آن باعث سوختن مو ابرو یا مژه و از دست دادن مو می‌شود. پرتودرمانی و شیمی درمانی می‌تواند باعث از دست دادن مو با توجه به ریشه کن کردن سلول‌های مو به ویژه هنگامی که مورد استفاده در درمان تومورهای چشمی است، شود. پس از آن آزمایش خون می‌تواند انجام شود برای تعیین اینکه اگر از قبل شرایط موجود باشد. سابقه خانوادگی می‌تواند به برخی از این علل/شرایط که می‌تواند به ارث برده شوند، مربوط گردد. درمان درمانهای مختلف برای ریختگی مژه موجود است و می‌تواند در صورت درمان به موقع برگشت‌پذیر باشد. زمانی که ناشی ازبلفاریت باشد،آنتی بیوتیک برای مبارزه با عفونت باکتریایی استفاده می‌شود. درمان‌های دیگر نیز وجود دارد که می‌تواند برای مقاصد زیبایی مورد استفاده قرار گیرد. | ## بخش 3: ریختگی مژه | انتخاب بسیاری از جراحان، ایمپلنت nylon است اما در برخی از کشورها به علت عفونت ممنوع شده‌است. در این عمل جراحی، نمونه‌های مو از اهداکننده به صورت جداگانه گرفته شده و به منطقه نازک شده، پیوند زده می‌شود است. برش کوچک ساخته شده و گرافت‌ها به صورت جداگانه با توجه به مقدار مو در هر فولیکولهایدر جای خود جایگزاری می‌شود. در این روش هیچ زخم یا بخیه وجود ندارد و مو پس از چند ماه بعد از جراحی شروع به رشد می‌کند. داروها مینوکسیدیل یک درمان موضعی رایج در درمان ریزش موی ابرو مربوط به بیماریآلوپسی آره آتامی‌باشد. لوازم آرایشی و بهداشتی درمان بسیاری از مردم بااستفاده از لوازم آرایشی و بهداشتی درمان برای پوشش ریزش مو مانند استفاده از مژه مصنوعی وزدن خالکوبی ابرو ومژه، مدادکشیدن در ابرو یا با استفاده از ریمل مژه و ابرو این مشکل را پنهان می‌کنند. تحقیقات اخیر در حال حاضر تحقیقاتی برای پیدا کردن اطلاعات بیشتر در درمان در حال انجام است. مطالعات در حال انجام است که نشان می‌دهد ریختگی مژه می‌تواند مربوط به بدخیمی باشد. آن‌ها به این نتیجه رسیدند که بیماران مبتلا به بدخیمی ضایعات در پلک شانس بیشتری برای ریختگی مژه از یک بیمار با یک ضایعه خوش‌خیم دارند. آن‌ها اعلام کردند البته نبودن ریختگی مژه نمی‌تواند نشانه این باشد که زخم‌ها بدخیم هستند. در هند جذام شایع است و محققان گزارش یک مورد ریختگی مژه قبل از تشخیص جذام بدون ضایعات پوستی را دادند. | ## جمع‌بندی | نتایج مثبت به نظر می‌رسید که استفاده از ژل باعث رشد مژه پس از استفاده از داروهای شیمی درمانی می‌شود.