موضوع مقاله: بازی آلمان غربی و ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بازی آلمان غربی و ایتالیا | مقدمه: در این بازی که در ۱۷ ژوین ۱۹۷۰ در ورزشگاه آزتیکا شهر مکزیکو سیتی انجام شد، ایتالیا با نتیجه ۴–۳ به پیروزی رسید که ۵ گل آن در وقت‌های اضافه به ثمر رسید. | ## بخش 1: بازی آلمان غربی و ایتالیا | این یک رکورد در تعداد گل‌های زده در وقت‌های اضافی ۲ تا ۱۵ دقیقه در بازی‌های جام جهانی فوتبال است. بازی در این بازی ایتالیا در ابتدا با گل دقیقه ۸ روبرتو بونینسنیا پیش افتاد و تا آخرین لحظات بازی برنده مسابقه بود، اما در دقیقه ۹۰ کارل-هاینتس شنلینگر تنها گل ملی خود را به ثمر رساند تا آلمان بازی را در ۹۰ دقیقه با تساوی به پایان برساند. در این بازی شانه فرانتس بکن‌باوئر دررفت ولی چون آلمان ۲ تعویض خود را انجام داده بود او باقی مسابقه را با شانه آتل بندی شده ادامه داد. در وقت‌های اضافی ابتدا گرد مولر آلمان را پیش انداخت، ولی پس از ۴ دقیقه در دقیقه ۹۸ تارچسیو بورنییک گل تساوی را برای ایتالیا به ثمر رساند و سپس لوئیجی ریوا گل سوم ایتالیا را به ثمر رساند. در دقیقه ۱۱۰ گرد مولر دوباره برای آلمان گل‌زنی کرد و درحالی‌که شبکه‌های تلویزیونی هنوز در حال پخش شادی پس از گل آلمانی‌ها بودند جانی ریورا گل چهارم و پیروزی‌بخش ایتالیا را به ثمر رساند و باعث پیروزی ۴–۳ ایتالیا بر آلمان شد. لحظه تعیین‌کننده پیش از مسابقه، جانی ریورا تنها ۹۰ دقیقه در کل رقابت‌ها بازی کرده بود، که نیمی از آن در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل مکزیک بود. ترجیح والکارجی برای انتخاب ساندرو ماتزولا به‌جای ریورا در ترکیب اصلی آتزوری جنجالی بود، زیرا ریورا آن زمان دارنده توپ طلا بود و میلان را در سال ۱۹۶۹ به قهرمانی اروپا رسانده بود. عدم انتخاب او باعث شد گزارش‌هایی از نارضایتی در پشت صحنه مطرح شود؛ اما پس از آنکه مقابل مکزیک از نیمکت آمد و یک گل و یک پاس‌گل داد، ورود او در نیمه‌نهایی - از دقیقه ۴۵ - حیاتی شد. | ## بخش 2: بازی آلمان غربی و ایتالیا | این بازیکن ۲۶ ساله سه موقعیت خلق کرد و چند ثانیه پس از گل دوم و تساوی‌بخش آلمان، لحظه تعیین‌کننده بازی را رقم زد. بلافاصله پس از شروع مجدد بازی، ریورا توپ را دریافت کرد و یک حرکت را آغاز و تمام کرد بدون اینکه حتی یک بازیکن آلمان غربی لمس توپ داشته باشد. این توالی که شامل شش پاس بود، فقط ۲۰.۹ ثانیه طول کشید؛ بیشترین تعداد پاس برای هر موقعیت در آن بازی شگفت‌انگیز. او می‌گوید: «تا آخر آن بازی نتیجه همیشه روی مرز بود، چه جلو بودیم چه دنبال مساوی. ما سرسخت بودیم و پس از اینکه نتیجه ۳-۳ شد، تصمیم گرفتیم از لحظه سرخوشی آلمانی‌ها استفاده کنیم و فوراً حمله کنیم، سریع واکنش نشان دهیم و جواب هم داد.» این مهاجم میلان با پاس روبرتو بونینسینیا صاحب فرصت گل شد؛ کسی که توپ را به محوطه برد و از سمت چپ روی زمین پاس داد. بونینسینیا درباره‌ی آن لحظه بیان دارد: «برای گل پیروزی، تقریباً همه کارها را من انجام دادم. البته ریورا خوب عمل کرد که خونسرد ماند، در جای درست بود و منتظر حرکت (دروازه‌بان آلمان) مایر ماند تا او را فریب دهد. اما با توجه به اینکه زمان‌های پایانی وقت اضافه بود و شرایط سخت، اینکه ریورا توانست خونسرد بماند و آن‌طور کار را تمام کند، نشان‌دهنده کلاس اوست. | ## بخش 3: بازی آلمان غربی و ایتالیا | به یاد دارم که توپ را با یک پاس بلند دریافت کردم، سپس در دویدن به سمت خط دروازه، با یکی از مدافعان آن‌ها چند برخورد داشتم. شوت زدن سخت شده بود، بنابراین توپ را به مرکز پاس دادم، به امید اینکه ریوا یا ریورا آنجا باشند. خوشبختانه دومی آنجا بود.» بعد از بازی پس از این بازی، آلمان در دیدار رده‌بندی با یک گل اروگوئه رو شکست داد و مقام سوم را تصاحب کرد. ایتالیا پس از این دیدار سخت و طاقت‌فرسا انرژی‌اش را از دست داده بود و در مقابل برزیل در فینال با نتیجه چهار بر یک شکست خورد. با این پیروزی برزیل برای سومین بار به قهرمانی در جام جهانی رسید و طبق قوانینی که ژول ریمه تعیین کرده بود توانست جام ژول ریمه را برای همیشه به خانه ببرد. اگر در این مسابقه ایتالیا پیروز می‌شد آن‌ها برنده‌ی جام ژول ریمه لقب می‌گرفتند - چراکه آن‌ها نیز قبل از این جام ۲ بار قهرمان جام جهانی فوتبال شده بودند. | ## جمع‌بندی | پس از این مسابقه، پلاک یادگاری‌ای بر دیواره ورزشگاه آزتیکا نصب شد که روی آن نوشته شده‌است: ورزشگاه آزتیکا به تیم‌های ملی ایتالیا (۴) و آلمان (۳) که در جام جهانی ۱۹۷۰ درخشیدند احترام می‌گذارد، در «بازی قرن».