موضوع مقاله: جمهوری فدرال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جمهوری فدرال | مقدمه: جمهوری فدرال شکلی از حکومت است که به طور همزمان ویژگی‌های یک جمهوری و یک فدراسیون را در خود دارد. | ## بخش 1: جمهوری فدرال | در این ساختار، قدرت بین یک حکومت مرکزی (فدرال) و واحدهای سیاسی زیرمجموعه آن (مانند ایالت، استان، یا کانتون) تقسیم می‌شود. برخلاف یک دولت متمرکز، این تقسیم قدرت در قانون اساسی کشور تصریح شده و حکومت مرکزی نمی‌تواند به صورت یک‌جانبه اختیارات واحدهای زیرمجموعه را تغییر دهد.Watts, Ronald L. همچنین، به عنوان یک جمهوری، رئیس کشور یک پادشاه موروثی نیست، بلکه معمولاً از طریق انتخابات (مستقیم یا غیرمستقیم) برای یک دوره معین انتخاب می‌شود. کشورهای برجسته‌ای مانند ایالات متحده آمریکا، آلمان، برزیل و هند از این مدل حکومتی پیروی می‌کنند. اصول و ویژگی‌های بنیادین یک جمهوری فدرال بر پایه چندین اصل کلیدی استوار است که آن را از سایر نظام‌های سیاسی متمایز می‌کند: قانون اساسی مکتوب: شالوده اصلی یک جمهوری فدرال، قانون اساسی آن است. این سند به عنوان قانون عالی کشور، حدود و اختیارات حکومت فدرال و دولت‌های ایالتی را به دقت مشخص می‌کند. هرگونه تغییر در این تقسیم قدرت، نیازمند فرآیندی پیچیده برای اصلاح قانون اساسی است. برخی اختیارات (مانند امور خارجه، دفاع ملی و سیاست پولی) به طور انحصاری در اختیار حکومت فدرال قرار دارد، در حالی که اختیارات دیگر (مانند آموزش و پرورش، پلیس محلی و مدیریت شهری) به ایالت‌ها یا استان‌ها واگذار می‌شود. نمایندگی ایالت‌ها در سطح فدرال: برای حفظ منافع واحدهای زیرمجموعه، معمولاً یک مجلس اعلا (مانند سنای ایالات متحده آمریکا یا بوندسرات آلمان) در قوه مقننه فدرال وجود دارد که نمایندگان آن به طور مستقیم یا غیرمستقیم از طرف ایالت‌ها انتخاب یا منصوب می‌شوند. عدم امکان جدایی یک‌جانبه: برخلاف یک کنفدراسیون، ایالت‌ها در یک نظام فدرال حق ندارند به صورت یک‌جانبه از فدراسیون خارج شوند. تفاوت با سایر نظام‌های حکومتی جمهوری فدرال در برابر جمهوری متمرکز تفاوت اصلی در نحوه توزیع قدرت است. | ## بخش 2: جمهوری فدرال | در یک دولت متمرکز (مانند فرانسه یا ایران)، تمام قدرت در اختیار حکومت مرکزی است و این حکومت می‌تواند اختیاراتی را به واحدهای محلی «تفویض» کند، اما همچنین می‌تواند هر زمان که بخواهد آن اختیارات را پس بگیرد. در جمهوری فدرال، قدرت واحدهای محلی (ایالت‌ها) ذاتی و توسط قانون اساسی تضمین شده است. جمهوری فدرال در برابر سلطنت مشروطه فدرال این دو ساختار در نحوه تقسیم قدرت کاملاً شبیه به هم هستند. در جمهوری فدرال، رئیس کشور یک رئیس‌جمهور است، در حالی که در یک سلطنت مشروطه فدرال (مانند کانادا یا استرالیا)، یک پادشاه به صورت نمادین در راس حکومت قرار دارد. جمهوری فدرال در برابر کنفدراسیون در یک کنفدراسیون، قدرت اصلی در دست واحدهای عضو (ایالت‌ها) است و حکومت مرکزی بسیار ضعیف بوده و بیشتر نقش هماهنگ‌کننده را دارد. حکومت مرکزی در یک کنفدراسیون، معمولاً به طور مستقیم بر شهروندان حاکمیت ندارد، بلکه بر دولت‌های عضو حاکمیت دارد. در مقابل، حکومت فدرال در یک جمهوری فدرال، دارای قدرت و حاکمیت مستقیم بر تمام شهروندان است. مزایا و معایب مزایا مدیریت تنوع: نظام فدرال برای کشورهای بزرگ با تنوع قومی، زبانی یا فرهنگی بسیار مناسب است، زیرا به گروه‌های مختلف اجازه می‌دهد تا در امور محلی خود استقلال داشته باشند. جلوگیری از تمرکز قدرت: تقسیم قدرت بین سطوح مختلف حکومت، به عنوان یک مانع مهم در برابر ظهور استبداد عمل می‌کند. آزمایشگاه‌های دموکراسی: ایالت‌ها می‌توانند سیاست‌های نوآورانه‌ای را در مقیاس کوچک آزمایش کنند. افزایش مشارکت شهروندان: وجود سطوح مختلف حکومت، فرصت‌های بیشتری برای مشارکت شهروندان در امور سیاسی و اجتماعی فراهم می‌کند. | ## بخش 3: جمهوری فدرال | معایب ناکافی و کندی در تصمیم‌گیری: اختلافات بین حکومت فدرال و ایالت‌ها می‌تواند منجر به بن‌بست سیاسی و کندی در اجرای سیاست‌های ملی شود. ایجاد نابرابری: ایالت‌های ثروتمندتر می‌توانند خدمات عمومی (مانند آموزش و بهداشت) با کیفیت بسیار بالاتری نسبت به ایالت‌های فقیرتر ارائه دهند که منجر به نابرابری منطقه‌ای می‌شود. احتمال بروز درگیری‌های داخلی: اختلافات بر سر حوزه اختیارات و حاکمیت می‌تواند به درگیری‌های شدید سیاسی و حقوقی بین حکومت فدرال و ایالت‌ها منجر شود. پیچیدگی و هزینه‌های بالا: وجود چندین لایه از بوروکراسی و حکومت، هزینه‌های اداره کشور را افزایش می‌دهد و سیستم را برای شهروندان پیچیده می‌کند. جمهوری‌های فدرال در گذشته در طول تاریخ، چندین کشور نظام جمهوری فدرال را تجربه کرده‌اند که بعدها منحل شده، به یک دولت متمرکز تبدیل شده یا تغییر ساختار داده‌اند. برخی از نمونه‌های برجسته در جدول زیر آمده‌اند: + جمهوری‌های فدرال منحل‌ شده کشور دوره زمانی یادداشت‌ها کلمبیای بزرگ ۱۸۱۹–۱۸۳۱ انحلال و تقسیم به کشورهای کلمبیا، ونزوئلا، اکوادور و پاناما. جمهوری وایمار (آلمان) ۱۹۱۹–۱۹۳۳ متمرکز شدن قدرت توسط رژیم نازی و پایان ساختار فدرال. اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی ۱۹۲۲–۱۹۹۱ به صورت اسمی یک فدراسیون از جمهوری‌های سوسیالیستی بود، اما در عمل یک دولت تک‌حزبی بسیار متمرکز بود. جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی ۱۹۴۵–۱۹۹۲ انحلال در پی جنگ‌های داخلی و اعلام استقلال جمهوری‌های عضو. فهرست جمهوری‌های فدرال در حال حاضر در جدول زیر، فهرستی از کشورهای مستقلی که در حال حاضر دارای نظام جمهوری فدرال هستند، ارائه شده است. | ## جمع‌بندی | پرچمکشورقارهپایتختشکلسال تاسیس فدراسیون آرژانتین آمریکای جنوبی بوئنوس آیرس جمهوری فدرال ریاستی ۱۸۵۳ اتریش اروپا وین جمهوری فدرال پارلمانی ۱۹۲۰ بوسنی و هرزگوین اروپا سارایوو جمهوری فدرال پارلمانی ۱۹۹۵ برزیل آمریکای جنوبی برازیلیا جمهوری فدرال ریاستی ۱۸۸۹ کومور آفریقا مورونی جمهوری فدرال ریاستی ۲۰۰۱ اتیوپی آفریقا آدیس آبابا جمهوری فدرال پارلمانی ۱۹۹۵ آلمان اروپا برلین جمهوری فدرال پارلمانی ۱۹۴۹ هند آسیا دهلی نو جمهوری فدرال پارلمانی ۱۹۵۰ عراق آسیا بغداد جمهوری فدرال پارلمانی ۲۰۰۵ مکزیک آمریکای شمالی مکزیکو سیتی جمهوری فدرال ریاستی ۱۸۲۴ ایالات فدرال میکرونزی اقیانوسیه پالیکیر جمهوری فدرال ریاستی ۱۹۷۹ نپال آسیا کاتماندو جمهوری فدرال پارلمانی ۲۰۰۸ نیجریه آفریقا آبوجا جمهوری فدرال ریاستی ۱۹۵۴ پاکستان آسیا اسلام‌آباد جمهوری فدرال پارلمانی ۱۹۵۶ روسیه اروپا/آسیا مسکو جمهوری فدرال نیمه‌ریاستی ۱۹۹۳ سومالی آفریقا موگادیشو جمهوری فدرال پارلمانی ۲۰۱۲ سودان جنوبی آفریقا جوبا جمهوری فدرال ریاستی ۲۰۱۱ سودان آفریقا خارطوم جمهوری فدرال ریاستی (در حال گذار) ۲۰۱۹ سوئیس اروپا برن جمهوری فدرال شورایی ۱۸۴۸ ایالات متحده آمریکا آمریکای شمالی واشینگتن، دی.سی.