موضوع مقاله: جیمز ایول براون استوارت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمز ایول براون استوارت | مقدمه: Stuart) که از افسران ارتش ایالات متحده و از فرماندهان جنوبی ارتش کنفدراسیون آمریکا یا ایالات مؤتلفه آمریکا بود. | ## بخش 1: جیمز ایول براون استوارت | استوارت یک فرمانده سواره نظام ارتش کنفدراسیون جنوب بود که به دلیل توانایی‌ها و نبوغ نظامی اش به یکی از فرماندهان الهام بخش جنوب تبدیل شد. وی یکی از مورد اعتمادترین افسران زیر دست ژنرال رابرت ئی لی بوده به‌طوری که از وی به عنوان چشم‌ها و گوش‌های ژنرال لی یاد می‌کردند.Donald R. 129 استوارت با داشتن رفتار و کرداری منحصر به فرد، سبک پوشش پر زرق و برق و دلاوری و نبوغ نظامی اش به یکی از شخصیت‌های برجسته جنوبی در طی جنگ داخلی آمریکا تبدیل شد. به ویژه پس از اینکه دو حمله موفقیت‌آمیز را علیه ارتش پوتوماک در سال ۱۸۶۲ رهبری کرد. زیرا وی متهم شد که در ارائه اطلاعات درست به ژنرال لی پیرامون موقعیت نیروهای اتحادیه در طی نبرد ناموفق بود. استوارت در سال ۱۸۶۴ در نبرد یلو تاورن بر اثر زخم مرگباری که برداشته بود در سن ۳۱ سالگی درگذشت. 5 پدرش آرچیبالد استوارت یک برده دار، وکیل، سیاست‌مدار وابسته به حزب دموکرات، عضو انجمن ایالتی ویرجینیا، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و یکی از کهنه سربازان جنگ ۱۸۱۲ بوده‌است.Wert, p. مادرش الیزابت لیچر پنیل استوارت، زنی مذهبی و سختگیر بوده که مدیریت خانواده و کشتزارهای محل درآمدشان را به‌خوبی اداره می‌کرد. استوارت در سن ۱۲ سالگی برای ادامه تحصیل خانه را به مقصد شهر وایتنویل ویرجینیا ترک کرد. در همان سال برادر زاده وی فیتزهوگ لی وارد آکادمی شد و به یکی از دوستان نزدیک استوارت تبدیل گشت. این آشنایی و دوستی موجب شد تا استوارت روابط نزدیکی با خانواده لی پیدا کند و بر جایگاه اجتماعی وی افزود. در سال پایانی دانشکده، استوارت به دلیل توانایی بسیاری که در سوارکاری از خود نشان داد به عنوان یکی از هشت دانشجویی برگزیده شد که مفتخر به دریافت درجه ستوان دومی با عنوان افسر سواره نظام شده بودند.Wert, p. در دوران حضورش در وست پوئنت به یکی از دانشجویان برجسته و محبوب دانشکده تبدیل شد. گرچه وی در نوجوانی از ظاهر چندان زیبایی برخوردار نبود، با این وجود همکلاسی‌هایش به دلیل خوشرویی اش به او لقب "زیبا" داده بودند.Thomas, p. 18 استوارت در سال ۱۸۵۴، از میان ۴۶ دانشجو با رتبه سیزدهم از آکادمی وست پوینت فارغ التحصیل شد. گرچه وی از برنامه‌های آموزشی دوره مهندسی عمران و ریاضیات لذت می‌برد اما استعدادی اندکی که در نقاشی و طراحی داشت موجب شد تا با رتبه پایین بیست و نهم این دوره را به پایان برساند. بنا بر باور خانوادگی استوارت‌ها، وی واپسین سال دانشکده خود را از سر عمد با رتبه‌های پایین سپری کرد تا به‌جای خدمت در واحدهای نخبه ارتش، در رسته نه چندان دشوار مهندسی به خدمت گرفته شود.Thomas, pp. آن دو پس از یک ماجرای عشقی طولانی باهم ازدواج کردند و صاحب سه فرزند به نام‌های فلورا استوارت (۱۸۵۲-۱۸۵۷)، جیمز ایول براون استوارت جونیور (۱۹۳۰-۱۸۶۰) و ویرجینیا پلام استوارت (۱۸۶۳-۱۸۹۸) شدند. استوارت در طی ماجرای بلوای کانزاس، جزو افسران اعزامی جهت سرکوب شورش گروه‌های مخالف برده داری در طول مرز کانزاس و میسوری بود. در سال ۱۸۵۷ در طی عملیات جنگی ارتش آمریکا علیه سرخپوستان نیز حضور یافت و در طی نبردی با قبیله شاین زخمی شد. در سال ۱۸۵۹، استوارت تحت فرماندهی رابرت لی در جریان عملیات ارتش آمریکا جهت دستگیری مخالف سرسخت و پرآوازه برده داری بنام جان براون پس از حمله خرابکارانه وی به زرادخانه ارتش واقع در هارپرز، ویرجینیای غربی شرکت کرد. استوارت در ۲۲ آوریل ۱۸۶۱ به درجه سروانی ارتقا یافت ولی اندکی بعد در سوم می از ارتش آمریکا کناره‌گیری کرد. با آغاز جنگ داخلی و پس از کناره‌گیری از ارتش فدرال، به ویرجینیا بازگشت و به ارتش کنفدراسیون پیوست.Wert, pp. 45, 52 در ارتش کنفدراسیون با آغاز جنگ داخلی و اعلام جدایی ویرجینیا از اتحادیه آمریکا، استوارت به عنوان یک خانواده برده دار جنوبی وفاداری خود را به زادگاهش و ایالات جنوبی آمریکا نشان داد و پس از کناره‌گیری از ارتش اتحادیه، خانواده خود را به جنوب بازگرداند. | ## بخش 2: جیمز ایول براون استوارت | وی طی فرمان ژنرال لی فرمانده ارتش ویرجینیای شمالی موظف شد که در واحد سرهنگ استون‌وال جکسن در هارپرزفری خدمت کند. بلکه در ۴ ژوئیه به وی مأموریت داد تا نخستین گردان‌های سواره نظام ارتش ویرجینیای شمالی را سازماندهی کند.Wert, pp. پس از سپری کردن نخستین دوره خدمت نظامی اش در دره شناندو، استوارت حضوری موفقیت آمیز در پیروزی چشمگیر جنوبی‌ها علیه ارتش اتحادیه در نخستین نبرد بول ران داشت و پس از نبرد به تعقیب و جستجوی نیروهای در حال گریختن شمالی پرداخت. در ژوئن ۱۸۶۲ در طی نبرد هفت روزه جهت دفاع از ریچموند که پایتخت ایالات مؤتلفه بشمار می‌رفت شرکت کرد و از سوی ژنرال لی موظف شد که به جناح راست ارتش اتحادیه که فرماندهی آن برعهده ژنرال جورج بی مک‌کللن بوده یورش برد. وی نه تنها مأموریتش را با موفقیت انجام داد، بلکه پس از آن به تعقیب دشمن پرداخت که در پایان گزارشی ارزشمند از موقعیت و مسیر جابجایی ارتش اتحادیه به ژنرال لی ارائه کرد. مأموریت بعدی ژنرال استورات ایجاد اختلال در شبکه ارتباطی شمالی‌ها و بریدن سیم‌های تلگراف بود که در انجام آن، گردان‌های سواره نظام وی بسیار فعال و پرکار بودند. در کنار آن سواران چابک و تیز روی ژنرال استوارت وظیفه دیدبانی و گزارش دهی را برعهده داشتند. حتی در موردی موفق شدند سند مهمی از اطلاعات نیروهای فدرال کشف کنند که باعث شناسایی و آشکار شدن شمار و موقعیت آن‌ها شد. پس از آن در اوت ۱۸۶۲، استورات در دومین نبرد بول ران (دومین ماناسس) به درجه سرلشکری (major general) ارتقا یافت و در نبرد فرماندهی کل سواره نظام ارتش کنفدراسیون را برعهده داشت. پایداری استوارت در برابر حمله ژنرال مک‌کللن باعث تأخیر برنامه و نقشه تهاجم ارتش اتحادیه گردید و ژنرال لی این فرصت را پیدا کرد تا نیروهای خود را به خوبی متمرکز کند. تا پایان سال ۱۸۶۲، استوارت توانایی‌های خود را به عنوان یک فرمانده سواره نظام و یک افسر اطلاعاتی به‌خوبی نشان داد. پس از نبرد آنتی تام ،در ۲۶ اکتبر ژنرال مک‌کللن با پافشاری و پیگیری‌های رئیس‌جمهور لینکلن با گذر از رود پوتوماک جهت تعقیب کردن ژنرال لی بسوی جنوب به کندی پیشروی را آغاز کرد. ژنرال لی برای رویارویی با ارتش اتحادیه، ژنرال استوارت را به عنوان پیشقراول ارتش ژنرال لانگستریت قرار داد. در نخستین روزهای ماه نوامبر، چندین زدوخورد میان استوارت با یگان‌های سواره و پیاده نظام ارتش اتحادیه در مانیتن ویل، الدی و آپرویل پیش آمد. دخترش فلورا اندکی پیش از جشن تولد پنج سالگی اش بر اثر بیماری حصبه درگذشته بود.Wert, pp. بعدها، ژنرال لی از فرماندهی استوارت و نقش مهم سواره نظام در دفاع از موقعیت جنوبی‌ها در برابر نیروهای دشمن ستایش کرد. ژنرال لی عنوان کرد که استوارت در زمان‌های سرنوشت ساز جنگ، به‌خوبی از جناح راست ارتش جنوب دفاع کرده و موجب آشفتگی و پریشانی نیروهای دشمن به هنگام پیشروی آنان شده بود. بعد از جنگ استوارت به همسرش فلورا نامه نوشت که طی این جنگ به دستمال گردن خزدارش گلوله ای برخورد کرده، اما آسیبی به وی وارد نشده‌است.Wert, pp. 190–93 پس از روزهای کریسمس، استورات طبق فرمان ژنرال لی، سواره نظامش را به سوی شمال رودخانه راپاهانوک حرکت داد و می‌بایست به پشت نیروهای شمالی رخنه کند که در صورت امکان به نیروهای دشمن آسیب جدی وارد کند تا شرایط نفوذ و پیشروی دشمن مختل شود. استوارت با هزاروهشتصد سوارکار و با در اختیار داشتن پشتیبانی آتش توپخانه به سمت شمال پیشروی کرد و خود را به چهار مایلی جنوب فرفکس، ویرجینیا رساند. ۲۵۰ تن از نیروهای دشمن را اسیر کند و شماری اسب و قاطر و سایر سازوبرگ جنگی دشمن را غنیمت گرفت. سپس استوارت پیش از آنکه نیروهای پیشتازش خطوط تلگرام دشمن را قطع کنند، طی تلگرافی به ژنرال میجس فرمانده پشتیبانی و تدارکات ارتش اتحادیه نوشت: " ژنرال میجس خواهشمندم دفعه دیگر قاطرهای بهتری برایمان بفرستید. 195–98 در طول نبرد چنسلورزویل استوارت توانایی‌های خود را در فرماندهی نیروهای پیاده نیز به خوبی نشان داد. پس از زخمی شدن ژنرال استون‌وال جکسن علاوه بر سواره نظام تحت فرمان خود، فرماندهی نیروهای پیاده ژنرال جکسن نیز به وی سپرده شد. | ## بخش 3: جیمز ایول براون استوارت | تا سال ۱۸۶۳، با بلند شدن نام و آوازه استوارت، وی به یک اسطوره و قهرمان ملی برای جنوبی‌ها تبدیل شده بود. اما در ماه ژوئن در طی بزرگترین جنگ سواره نظام در طول جنگ داخلی آمریکا واقع در برندی استیشن، ویرجینیا، بازنگری بزرگی از سوی فرماندهان نظامی و رسانه‌ها پیرامون میزان توانایی‌های سواره نظام پرآوازه و نیرومند وی به وجود آمد. در ۹ ژوئن ۱۸۶۳ دو لشکر سواره نظام ارتش اتحادیه از دو مسیر متفاوت به سواره نظام ژنرال استوارت به‌طور غافلگیرانه یورش بردند. در آغاز جنگ استوارت آمادگی رویارویی با دشمن را نداشت اما اندکی بعد با روحیه و شور مثال زدنی به سازماندهی نیروهاش پرداخت. وی در ادامه موفق شد به یورش‌های آغازین سواره نظام اتحادیه پاسخ بدهد و از نفوذ آن‌ها جلوگیری کند. این برای نخستین بار در طول جنگ بود که وی از برتری کامل در برابر دشمن برخوردار نشده بود. در طول کمپین گتیس‌بورگ (ماه ژوئیه ۱۸۶۳)، ژنرال استورات و مردانش به عنوان جلودار و پیشقراول ارتش ویرجینیای جنوبی با پایداری سرسختانه نیروهای اتحادیه روبرو شدند. طبق فرمان ژنرال لی، استورات مأموریت یافته بود که با پراکنده کردن دیدبان‌های خود به هنگام پیشروی، اطلاعات مهمی از دشمن برای ارتش کنفدراسیون گردآوری کنند. همچنین وی بسیار دیرتر از زمان تعیین شده خود را به گتیس‌برگ رسانید و اطلاعات مهمی که پیرامون موقعیت، شمار و مسیر پیشروی نیروهای دشمن که ژنرال لی برای آغاز جنگ به آن‌ها نیازمند بود با تأخیر همراه شد. هنگامی که او به ژنرال لی پیوست، نبرد آغاز شده بود و نیروهای خسته وی نتواستند کمکی چندانی در پیشبرد جنگ انجام دهند. سرتیپ ادوارد پورتر الکساندر نوشت: «ژنرال لی فقط گفت:خب ژنرال،بالاخره تو اینجا هستی.» و استوارت از سرمای کلام ژنرال لی،نارضایتی و اعتراض او را درک کرد. مرگ در مه 1864،سرلشکر اتحادیه فیلیپ شریدان به قصد پرت کردن حواس ژنرال لی و کشاندن استوارت به میدان نبرد،از رودخانه آنا شمالی عبور و یکی از ایستگاه های قطار ویرجینیا را تصرف کرد. ژنرال استوارت با 5000 نفر نیرو اعزام شد تا راه را بر شریدان ببندد و شمالی ها را بیرون کند. اندرو ونبل،دستیار استوارت نوشت:«ژنرال به من گفت که انتظار زنده ماندن تا پایان جنگ را ندارد و اگر جنوب از شمال شکست بخورد،نمی خواهد زندگی کند.» در نهایت،دو نیرو در 11 مه در محلی موسوم به یلو تاورن در 6 مایلی شمال ریچموند با هم روبرو شدند. اما در حین عقب نشینی لشکر پیاده نظام دشمن،ناگهان یکی از سربازان اتحادیه به نام جان ای هاف،چرخید و با هفت تیر کالیبر 44 خود به استوارت شلیک کرد. گلوله شکم استوارت را شکافت و از یک اینچی ستون فقراتش عبور کرد و بیرون رفت.جسم در حال سقوط استوارت در دستان یکی از افسرانش به نام دورسی افتاد. مرد زخمی به دورسی گفت:«دورسی،مردانت را نجات بده.» اما دورسی خودداری کرد و استوارت را به پشت جبهه برد. پیش از اینکه وی را به ریچموند منتقل کنند،روی برانکارد به نیروهایش که دچار بی نظمی شده بوند گفت:«برگردید،برگردید و وظیفه خود را انجام دهید،همانطور که من انجام داده ام. برگردید،من ترجیح می دهم بمیرم تا اینکه شکست بخورم.» استوارت دستور داد که شمشیر و دیگر وسایلش به پسرش اعطا شود. دستش را گرفت،و گفت:«ژنرال،چه احساسی داری؟» استوارت گفت:«اگر خداوند و کشورم فکر کنند به تقدیرم رسیده ام و وظیفه ام را انجام داده ام،مرگ برایم آسان می شود و حاضرم بمیرم.» گفته می شود آخرین سخنان وی چنین است:«من استعفا می دهم،خواست خداوند انجام شود.» در نهایت،ژنرال جیمز ایول براون استوارت،ساعت 7:38 دقیقه عصر روز 12 مه 1864 میلادی،در سن 31 سالگی در ریچموند،پایتخت ایالات موتلفه آمریکا،پیش از رسیدن همسرش به بالینش درگذشت. جان ای هاف،قاتل او هم 16 روز بعد از مرگ وی،در سن 44 سالگی در نبرد هاو شاپ کشته شد. ژنرال رابرت ای لی گفت که با ذکر نام استوارت،به سختی جلوی گریه خود را می گیرد و استوارت هیچ وقت به او اطلاعات غلطی نداده است. فلورا استوارت،همسر جیمز استوارت بعد از مرگ او هرگز لباس سیاه را از تن درنیاورد و به کارهای خیریه پرداخت. | ## جمع‌بندی | در نهایت وی هم در سال 1923(قریب به شش دهه پس از مرگ همسرش)در اثر یک حادثه و برخورد سرش با جدول خیابان در نورفک، ویرجینیا درگذشت.