موضوع مقاله: کیدو تاکایوشی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کیدو تاکایوشی | مقدمه: کیدو تاکایوشی ، کاتسورا کوگورو ، نیبوری ماتسوسوکه ، کیدو کونین ; ( – ) یک سیاست‌مدار و دیپلمات اهل قلمروی چوشو در ژاپن بود. | ## بخش 1: کیدو تاکایوشی | از آنجاییکه شوهر خواهر کوگورو قبلا رئیس خانواده وادا شده بود، کوگورو در سال ۱۸۴۰ هنگامی که هفت سال داشت در خانواده کاتسورا به سرپرستی گرفته شد و از آنجا به بعد به نام «کاتسورا کوگورو» (桂 小五郎) شناخته شد. مستمری خانواده کاتسورا در ابتدا ۱۵۰ ککو بود، اما این مبلغ به ۹۰ ککو کاهش یافت به دلیل اینکه کاتسورا دیر به فرزندخواندگی پذیرفته شده بود و این اتفاق زمانی رخ داده که پدر خوانده‌اش «کاتسورا تاکاکو» (Katsura Takako 桂 孝古) در بستر مرگ بود و ده روز بعد از آن درگذشت. در ماه های بعد کاتسورا را به خانه قدیمی خود بازگرداندند و در سال ۱۸۴۸، او مادر و خواهر ناتنی بزرگترش «یاکو» (Yaeko) را خاطر بیماری از دست داد. کاتسورا فلسفه وفاداری به امپراتوری را از یوشیدا شوین فرا گرفت.‌ کاتسورا در سال ۱۸۵۱ پدرش را از دست داد. کاتسورا پس از مشاهده و بررسی از ساخت کشتی‌های خارجی در ناگاساکی و شیمودا، به چوشو بازگشت تا بر ساخت و ساز اولین کشتی جنگی به سبک غربی در قلمرو نظارت کند. براندازی حکومت شوگون‌سالاری پس از سال ۱۸۵۸، کاتسورا کوگورو در اقامتگاه چوشو در ادو مستقر شد. او در آنجا به عنوان رابطی میان مقامات اداری قلمرو چوشو و افراد تندرو، خدمت می‌کرد. این افراد سامورایی‌های جوان و رده پایین‌تر قلمرو چوشو بودند که از جنبش «سوننو جوئی» حمایت می‌کردند. پس از سوء قصد به جان «آندو نوبوماسا»، کاتسورا به علت ارتباطش با افرادی از اهل میتو که حامیان امپراتور بودند ، مورد سوءظن حکومت قرار گرفت و به کیوتو منتقل شد. با اینحال کاتسورا در مدتی که در کیوتو اقامت داشت، نتوانست مانع از کودتا ۳۰ سپتامبر ۱۸۶۳ قوای دو قلمرو آیزو و ساتسوما شود، کودتایی که منجر به بیرون راندن قوای چوشو از کیوتو شد. | ## بخش 2: کیدو تاکایوشی | حادثه ایکه‌دایا طبق خاطرات شخصی کاتسورا در رابطه با «حادثه ایکه‌دایا»، او در عصر ۸ ژوئیه ۱۸۶۴ با حامیان ام‍پراطور، «ایشین شیشی»، در مسافرخانه «ایکه‌دایا» جلسه‌ای داشت. کاتسورا ادعا داشت که آنها فقط برای بحث در مورد چگونگی نجات «فوروتاکا شونتارو» از «شین‌سن‌گومی»، گردهم آمده بودند. با این حال در شایعات مختلفی ذکر شده که کاتسورا توسط «ایکوماتسو»( 幾松 )، معشوقه گیشا خود، از آمدن شین‌سن‌گومی مطلع شده بود و تصمیم گرفت که در جلسه شرکت نکند؛ یا اینکه در زمان حمله، از طریق پنجره طبقه بالا از مهمانخانه خارج شد و از روی پشت‌بام فرار کرد. کاتسورا پنج روز بعد را در زیر پل نیجو (Nijō) در امتداد رودخانه کامو (Kamo) مخفی شد و خود را یه عنوان گدا جا می‌زد. شورش کینمون کاتسورا در شورش «دروازه هاماگوری» در ۲۰ اوت ۱۸۶۴ مشارکت داشت اما در حین شورش حاضر نبود. «شورش کینمون» تلاش ناموفق قوای چوشو بود که امپراتور کومی را در حوالی دروازه «هاماگوری» دستگیر کنند تا خاندان امپراتوری را به موقعیت برتری سیاسی خود برگردانند. افراد چوشو با قوای آیزو و ساتسوما که رهبری دفاع از کاخ امپراتوری را بر عهده داشتند، درگیر شدند. اتحاد ساتچو پس از آنکه افراد افراطی، تحت فرمان «تاکاسوگی شینساکو» امور سیاسی چوشو را در اختیار گرفتند؛ کاتسورا در سال ۱۸۶۶، تحت نام تازه «کیدو جونیچیرو» (木戸 準一郎__ Kido Junichirō) به همراه تاکاموری سایگو و اوکوبو توشیمیچی و میانجیگری ریوما ساکاموتو در ایجاد اتحاد ساتچو نقش مهمی داشت. کاتسورا تقریباً در همین زمان، «شوجیرو» (Shojirō)، خواهرزاده دیگرش را که دومین پسر خواهر کوچکترش، «کوروهارا هاروکو» بود، به عنوان وارث خود به سرپرستی گرفت. کاتسورا به عنوان یک «سان‌ یو» (san'yo_ به معنی مشاور امپراتوری) در نوشتن پیش‌نویس «سوگندنامه پنج ماده‌ای» کمک و سیاست‌های متمرکزسازی و نوسازی ژاپن را آغاز کرد. | ## بخش 3: کیدو تاکایوشی | کاتسورا در اوت ۱۸۶۸، ترتیبی داد که ایکوماتسو، معشوقه‌اش در خانواده‌ای سامورایی «اوکابه تومیتارو» (Okabe Tomitarō) پذیرفته شود و بعداً با او ازدواج کرد. او به طور خاص به نظام های آموزشی و امور سیاسی غرب علاقه مند شده و پس از بازگشت به ژاپن در ۱۳ سپتامبر ۱۸۷۳، از مدافعان قوی استقرار حکومت مشروطه شد. کیدو پی برده بود که ژاپن در وضعیت فعلی خود در هیچ موقعیتی نیست که قدرت های غربی را به چالش بکشاند. او همچنین به‌ موقع به کشور بازگشت تا از تجاوز نظامی ژاپن به کره (سِی‌کان رُون) جلوگیری کند. در اواسط شورش ساتسوما در سال ۱۸۷، کیدو بر اثر بیماری‌هایی درگذشت که به مدت طولانی او را آزار می‌داد؛ که به نظر ناشی از نوعی اختلال روانی در ترکیب با خستگی جسمانی و سال‌ها مصرف بیش از حد الکل بود. هنگامی که کیدو به خاطر بیماری به سختی هوشیار بود، دست اوکوبو را می‌فشرد و می‌گفت: «کافیه سایگو!». کیدو در خاطرات خود از کشمکش شدید درونیش نوشته که بین وفاداری به چوشو، قلمرو خود و علاقه بیشتر به کشورش، در تضاد بود.کیدو اغلب در خاطراتش می‌نوشت که مجبور بود در زادگاه خود با شایعاتی مبنی بر خیانت او به دوستان قدیمی‌اش، مقابله کند. کیدو تاکایوشی به همراه سایگو تاکاموری و اوکوبو توشیمیچی به نام «ایشین-نو-سانکتسو» (維新の三傑) شناخته می شوند، که تقریباً به معنای «سه قهرمان برجسته اصلاحات» است. کیدو حادثه ایکه‌دایا را خطرناک‌ترین اتفاق در مسیر عمرش می‌دانست که آن را نمی‌توانست از یاد ببرد.『木戸孝允言行禄』 خانواده شوجیرو، پسرخوانده و وارث کیدو ،به مدت ده سال در انگلستان تحصیل کرد و در سال ۱۸۸۲ به ژاپن بازگشت، اما در طول سفر به علت بیماری درگذشت. | ## جمع‌بندی | «یوشیکو» (Yoshiko_好子) تنها فرزند تنی کیدو، همسر اول تاکاماسا بود که در سال ۱۸۸۷، در سن ۱۸ سالگی، به علت بیماری درگذشت.