موضوع مقاله: حکومت سه‌نفره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حکومت سه‌نفره | مقدمه: می‌توان این اصطلاح را در مورد حکومتی که سه رهبر نظامی مختلف ادعای رسیدن به قدرت دارند نیز به کار برد. | ## بخش 1: حکومت سه‌نفره | حکومت سه‌نفره در روم در آغاز، تریوم‌ویری کمیسیونی سه‌نفره بود که برای وظیفه حکومتی ویژه‌ای به جز وظایف معمول مقامات رومی منصوب می‌شد. نمونه دیگر، ترس‌ویری اپولونس بود که وظیفه برگزاری جشن در تعطیلات به عهده آن بود. معمولاً مورخان از عبارت تریوم‌ویرات اول برای اشاره به حکومت سه‌نفره اول شامل ژولیوس سزار، کراسوس و پومپه و تریوم‌ویرات دوم شامل اکتاویوس، مارکوس آنتونیوس و مارکوس امیلیوس لپیدوس بهره می‌برند. عمادالدوله، رکن‌الدوله، و معزالدوله دیلمی سه برادر بودند که پس از شکست آل زیار، حکومت سه‌نفره ای را به مرکزیت کرج، شیراز، و بغداد بر پا کردند. حکومت سه‌نفره در کتاب مقدس حکومت‌های سه‌نفره در چند رویداد قابل توجه در کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید ظاهر شده‌اند. در سفر خروج، موسی، برادرش هارون و طبق برخی نظرات، خویشاوند آنها حر در نبرد رفیدیم علیه عمالیق از این شیوه حکومت بهره بردند. در انجیل، سه حواری عیسی شامل پطرس، یعقوب پسر زبدی و یوحنا در سه مورد خاص چنین وضعیتی داشتند. آنان تنها حواریونی بودند که در سه واقعه زنده کردن دختر یایرس، تجلی عیسی و رنج در باغ حضور داشتند. بعدتر در دوران مسیحیت اولیه، این ترکیب اندکی تغییر یافت و یعقوب البار جانشین یعقوب پسر زبدی شد. | ## بخش 2: حکومت سه‌نفره | حکومت سه‌نفره در چین یکی از مهم‌ترین حکومت‌های سه‌نفره در تاریخ چین، توسط دولتمردان دودمان هان به نام‌های هئو گوانگ (درگذشته ۶۸ پ. سه عالیجناب شامل صدراعظم، منشی دربار و فرمانده بزرگ که ارشدترین مقامات دولت بودند، این حکومت سه‌نفره را شکل دادند. سه عالیجناب در دوران هان غربی شامل صدراعظم، منشی دربار و فرمانده بزرگ بود؛ ولی صدراعظم نسبت به منشی دربار ارشدیت داشت و پست فرمانده بزرگ در بیشتر دوران دودمان خالی بود. پس از پایه‌گذاری هان شرقی توسط امپراتور گوانگ‌وو فرمانده بزرگ به یکی از مقامات ثابت تبدیل شد. برخلاف مقامات عالی هان غربی که صدراعظم درجه بالاتری نسبت به بقیه داشت، در هان شرقی این سه مقام دارای قدرت یکسانی بودند. هنگامی که امپراتوری جوان یا ضعیف بر مسند حکومت می‌نشست، این سه عالیجناب می‌توانستند امور دولت را تحت سلطه خود درآورند. حکومت سه‌نفره در دنیای مدرن این عنوان چند بار در عصر پسافئودال برای مدتی کوتاه احیا شد و برای قدرت‌های سیاسی سه رأسه به کار رفت. فرانسه مدرن اوگنوی فرانسه اصطلاح حکومت سه نفره را به ائتلافی بخشید که در سال ۱۵۶۱ و حین جنگ‌های مذهبی فرانسه میان فرانسیس (دوک گویس)، آن دو مونمورنسی و ژاک دالبون شکل گرفت. در انتهای سده هجدهم انقلابیون فرانسه که برای نامگذاری نهادهای تازه خود به نام‌های حکومتی رومی گراییده بودند، ریاست دولت سه‌نفره را کنسول نامیدند. | ## بخش 3: حکومت سه‌نفره | ناپلئون بناپارت برای تبدیل حکومت به امپراتوری اول فرانسه این موقعیت را انتخاب کرد. پیش از ناپلئون و در دوران ترور، روبسپیر، لوئی دو سن-ژوست و کوتون که اعضای کمیته امنیت عمومی بودند، از نظر برخی یک حکومت سه‌نفره غیررسمی را شکل داده بودند. جمهوری خلق چین مائو تسه‌تونگ، چو ان‌لای و لیو شائوچی بیشترین مشارکت را در بنیان‌گذاری جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹ داشتند و سه عضو دارای بیشترین تأثیر در نسل نخست رهبران کمونیست چین شمرده می‌شوند. مائو و چو تا زمان مرگشان در سال ۱۹۷۶ بالاترین مقامات حکومتی را داشتند و به ترتیب رئیس کمیته مرکزی حزب کمونیست و نخست‌وزیر بودند. شوروی مه ۱۹۲۲ تا آوریل ۱۹۲۵: پس از نخستین سکته مغزی ولادیمیر لنین در مه ۱۹۲۲ ترویکایی برای حکومت بر کشور به جای او بنا نهاده شد. البته لنین از ۲ اکتبر ۱۹۲۲ به رهبری بازگشت و تا ۹ مارس ۱۹۲۳ که به دلیل سکته‌ای شدید وادار به کناره‌گیری از فعالیت سیاسی شد، در قدرت بود. در آوریل ۱۹۲۵ و هنگامی که کامنف و زینوویف در برابر استالین در اقلیت قرار گرفتند، ترویکا فروپاشید. ۱۳ مارس تا ۲۶ ژوئن ۱۹۵۳: پس از مرگ استالین در مارس ۱۹۵۳، قدرت میان لاورنتی بریا، گئورگی مالنکوف و ویاچسلاو مولوتف تقسیم شد. | ## جمع‌بندی | ۱۴ اکتبر ۱۹۶۴ تا ۱۶ ژوئن ۱۹۷۷: پس از عزل نیکیتا خروشچف در اکتبر ۱۹۶۴ شوروی وارد دوره رهبری جمعی شد.