موضوع مقاله: کورلند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کورلند | مقدمه: جغرافیا و اقلیم کورلند واقع در غرب لتونی، تقریباً با مناطق سابق لتونی کولدیگا، لیپاجا، سالدوس، تالسی، توکومس و ونتسپیلس مطابقت دارد. | ## بخش 1: کورلند | بین ۵۵ درجه و ۴۵ دقیقه و ۵۷ درجه و ۴۵ دقیقه شمالی و ۲۱ درجه و ۲۷ درجه شرقی قرار دارد. این منطقه ۲۷۲۸۶ کیلومتر مربع (۱۰۵۳۵ مایل مربع) است که ۲۶۲ کیلومتر مربع (۱۰۱ مایل مربع) از دریاچه‌ها تشکیل شده‌است. مناظر به‌طور کلی دارای ویژگی‌های کم ارتفاع و مواج، با مناطق ساحلی هموار و باتلاقی است. فضای داخلی دارای تپه‌های شنی پوشیده از کاج، صنوبر، توس، و بلوط، با باتلاق‌ها و دریاچه‌ها، و تکه‌های حاصلخیز در بین آنها است. دشت جلگاوا کورلند را به دو قسمت تقسیم می‌کند، ضلع غربی که به جز شمال، حاصل‌خیز و پر سکنه است و ضلع شرقی، کمتر حاصلخیز و کم سکنه است.[۱] نزدیک به صد رودخانه از کورلند تخلیه می‌شود، اما تنها سه تا از این رودخانه‌ها - داوگاوا، لیلوپه و ونتا - قابل کشتیرانی هستند. همه آنها به سمت شمال غربی سرازیر می‌شوند و به دریای بالتیک می‌ریزند.[۱] کورلند به دلیل دریاچه‌ها و باتلاق‌های متعددش دارای آب و هوای مرطوب، اغلب مه آلود و متغیر است. تاریخچه تاریخ اولیه در زمان‌های قدیم کورونی‌ها، قبیله ای بت‌پرست، ساکن کورلند بودند. برادران شمشیر، یک دستور نظامی کاتولیک آلمانی، کورونی‌ها را تحت سلطه خود درآوردند و آنها را در ربع اول قرن سیزدهم به مسیحیت گرویدند؛ بنابراین در سال ۱۲۳۰، پادشاه کورونی، لامکینوس (Lamiķis) مستقیماً با نماینده پاپ صلح کرد. او غسل تعمید را پذیرفت و تابع پاپ شد.[۲] در سال ۱۲۳۷ این منطقه به دلیل ادغام این راسته با گروه برادران شمشیر به فرمانروایی فرقه توتونی درآمد.[۱] کنفدراسیون لیوونی نوشتار اصلی: کنفدراسیون لیوونی کنفدراسیون لیوونی کنفدراسیونی بود که به‌طور ضعیف سازمان‌دهی شده بود که توسط فرمان لیوونی به رهبری آلمان و اسقف‌های مختلف تشکیل شد که بخش اعظم استونی و لتونی کنونی را در بر می‌گرفت. از سال ۱۲۲۸ تا ۱۵۶۰ وجود داشت، زمانی که توسط تزاروم روسیه در طول جنگ لیوونی تجزیه شد. دوک نشین کورلند و مشترک المنافع لهستان-لیتوانی، ۱۵۶۱–۱۷۹۵ دوک نشین کورلند و سمیگالیا و ناحیه پیلتن همان‌طور که در سال ۱۷۴۰ ظاهر شد مقالات اصلی: دوک نشین کورلند و سمیگالیا و استعمار کورونی دوک نشین کورلند و سمیگالیا یک دوک نشین نیمه مستقل بود که از سال ۱۵۶۱ تا ۱۷۹۵ وجود داشت و مناطق کورلند و سمیگالیا را در بر می‌گرفت. اگرچه اسماً یک دولت تابعه مشترک المنافع لهستان-لیتوانی بود، اما دوک‌ها به‌طور مستقل عمل می‌کردند. | ## بخش 2: کورلند | ملکه آینده آنا روسیه از سال ۱۷۱۱ تا رسیدن به تاج و تخت روسیه در سال ۱۷۳۰ به عنوان نایب السلطنه در آنجا خدمت کرد. دوک نشین یکی از کوچک‌ترین کشورهای اروپایی بود که سرزمین‌های ماوراء بحری را مستعمره کرد و در جزایر توباگو و ترینیداد در دریای کارائیب و در مصب رودخانه گامبیا در آفریقا در جایی که در آن زمان به نام جزیره جیمز شناخته می‌شد، پایگاه‌هایی با عمر کوتاه ایجاد کرد.[۳] در سال ۱۷۹۵، آخرین دوک، پیتر فون بیرون، دوک نشین را به امپراتوری روسیه واگذار کرد. کورلند به عنوان بخشی از امپراتوری روسیه پس از الحاق به امپراتوری روسیه، قلمرو دوک نشین سابق، فرمانداری کورلند را تشکیل داد. از زمان جنگ‌های صلیبی شمالی در اوایل قرن سیزدهم، بیشتر زمین‌ها متعلق به اشراف‌زاده‌های مهاجمان آلمانی بود. در سال ۱۸۶۳، مقامات روسیه قوانینی را صادر کردند تا لتونی‌ها را که بخش عمده ای از جمعیت را تشکیل می‌دادند، قادر به تصاحب مزارع خود کنند و بانک‌های ویژه ای برای کمک به آنها تأسیس شد. به این ترتیب، برخی از ساکنان مزارع خود را خریداری کردند، اما توده عظیمی از جمعیت بدون زمین ماندند، و به عنوان کارگران مزدور زندگی می‌کردند و موقعیت پایینی در مقیاس اجتماعی اشغال می‌کردند.[۱] کشاورزی شغل اصلی بود و عمده محصولات آن چاودار، جو، جو، گندم، کتان و سیب زمینی بود. لیپاجا و جلگاوا به‌عنوان مراکز صنعتی اصلی، با کارخانه‌های آهن‌سازی، ماشین‌آلات کشاورزی، دباغ‌سازی، شیشه‌سازی و صابون‌سازی فعالیت می‌کردند. تنها بندرهای دریایی لیپاجا، ونتسپیلز و پالانگا بودند که هیچ بندری در ساحل کورلند خلیج ریگا وجود نداشت. جمعیت ساکنان کورلند بر اساس قومیت (۲۰۱۱ ۴] لتونیایی‌ها ۷۵٫۸٪ روس‌ها ۱۴٫۷٪ لیتوانیایی‌ها ۲٫۶٪ اوکراینی‌ها ۲٫۵٪ بلاروسی‌ها ۲٫۰٪ لهستانی‌ها ۰٫۷٪ دیگران ۱٫۷٪ در سال ۱۸۷۰ جمعیت ۶۱۹۱۵۴ نفر بود. از کل، ۷۹٪ لتونیایی، ۸٫۴٪ آلمانی بالتیک، حدود ۸٪ یهودی، ۱٫۴٪ روس، ۱٪ لیتوانیایی، ۱٪ لهستانی، و برخی از لیوونیایی‌ها بودند. شهرهای اصلی ده ناحیه جلگاوا (میتائو)، پایتخت کورلند (با جمعیت ۳۵۰۱۱ در سال ۱۸۹۷) بودند. بزرگ‌ترین شهر این ناحیه لیپایا (Liepāja) است که همچنین سومین شهر پرجمعیت لتونی به شمار می‌رود. | ## بخش 3: کورلند | در شمال، کرانهٔ کورلند در امتداد خلیج ریگا قرار دارد؛ از غرب به دریای بالتیک محدود می‌شود و در جنوب با لیتوانی هم‌مرز است. وسعت تقریبی کورلند حدود ۲۷٬۲۸۶ کیلومتر مربع است که از این میان حدود ۲۶۲ کیلومتر مربع را دریاچه‌ها تشکیل می‌دهند. چشم‌انداز ناحیه عموماً کم‌ارتفاع و مواج است؛ سواحل نسبتاً هموار و باتلاقی، تپه‌های شنی جنگلی در داخل زمین با کاج، صنوبر، توس و بلوط، باتلاق‌ها و دریاچه‌ها دیده می‌شود. تقریباً صد رود کوچک و بزرگ این منطقه را تخلیه می‌کنند، اما تنها چند رود مهم‌تر از جمله داوگاوا، لیلوپه (Lielupe) و ونتا (Venta) برای کشتیرانی اهمیت دارند. آب و هوای کورلند به‌خاطر دریاچه‌ها و باتلاق‌ها معمولاً مرطوب، مه‌آلود و متغیر است و زمستان‌های سردی دارد. بعدها (از قرن شانزدهم) کنفدراسیون لیوونی و سپس در دوره‌های بعدی دولت‌های محلی و خارجی بر قلمرو تأثیر گذاشتند. دوک‌نشین کورلند گرچه در قلمرو مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی جای داشت، اما در عمل درجه‌ای از استقلال داشت و حتی در قرن هجدهم تلاش‌هایی برای استعمارهای دریایی کوچک در کارائیب و غرب آفریقا صورت گرفت. پس از الحاق به روسیه، قلمرو سابق دوک‌نشین به عنوان فرمانداری کورلند در امپراتوری روسیه سازمان‌دهی شد. � ویکی‌پدیا +۱ از نظر جمعیتی و فرهنگی، منطقهٔ کورلند امروز (که در آمارهای مدرن با نام Kurzeme شناخته می‌شود) عمدتاً لتونیایی‌تبار است و اقلیت‌های روسی، لیتوانیایی، اوکراینی و بلاروس نیز حضور دارند. نسبت‌های دقیق گروه‌های قومی در آمارهای رسمی (سرشماری‌ها) اندکی متفاوت گزارش شده‌اند؛ اما در کل سهم قابل‌توجهی از جمعیت را ساکنان با زبان/قومیت لتونیایی تشکیل می‌دهند. | ## جمع‌بندی | بخش بزرگی از سواحل شنی و تپه‌های ماسه‌ای (از جمله شبه‌جزیرهٔ کرونیان/کرشوسوا) امروزه نیز دارای ارزش طبیعی و میراثی است.