موضوع مقاله: ارتباط علمی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارتباط علمی | مقدمه: رسانشِ دانش را می‌توان به دو دستهٔ کلی طبقه‌بندی کرد: گسترش (برون‌رسانی) دانش (science outreach): که به‌طور معمول توسط دانشمندان حرفه‌ای به مخاطبان غیرمتخصص صورت می‌گیرد و سبب کسب، افزایش یا تغییر آگاهی در آنان می‌شود. | ## بخش 1: ارتباط علمی | جریان رسانشِ دانش در اینجا، بیشتر به شکل یک‌سویه، از دانشمند دانش‌رسان به سوی مخاطب است. هرچند، باید تا آنجا که امکان دارد با خارج‌کردن مخاطبان از انفعال احتمالی، آنها را نیز درگیر روند گسترش دانش کرد. این شکل از رسانشِ دانش می‌تواند پشتوانه‌ای برای تحقیقات و مطالعات علمی پس از خود فراهم آورد و از انواع آن می‌توان به ارتباط آکادمیک بین دانشگاهی و انتشار مقاله در مجلات علمی اشاره کرد. رسانش دانش می‌تواند اهداف مختلفی داشته باشد، به عنوان مثال حمایت از تحقیقات علمی یا مطالعه یا اطلاع‌رسانی به سیاستگذاران حوزه‌های سیاسی و اخلاق. در رسانش دانش به جای اکتفا به شرح یافته‌های علمی، بر تبیین روش‌ها تأکید بیشتری می‌شود. دانش‌رسانان می‌توانند از سرگرمی و ترغیب شامل طنز، داستان پردازی و استعاره استفاده کنند. انگیزه‌ها در سال ۱۹۸۷، جفری توماس و جان دورانت در مقاله‌ای دلایل مختلفی را برای افزایش درک عمومی از علم یا سواد علمی کردند. مهندسان آموزش‌دیده‌تر و دانشمندان می‌توانند موجب شوند تا ملتی به لحاظ اقتصادی قوی‌تر شود. علم می‌تواند حتی جذابیت زیبایی‌شناسی داشته باشد (به عنوان مثال، دانش عامه‌پسند یا علمی تخیلی). | ## بخش 2: ارتباط علمی | با تکنولوژیک‌تر شدن هرروزهٔ زندگی، ایجاد بستر آگاهی عمومی می‌تواند به گفتگوی دربارهٔ فناوری کمک کند. علم سعادت نمونه‌ای از حوزه ای است که پژوهش در آن می‌تواند پیامدهای مستقیم و آشکاری برای افراد داشته باشد. دولت‌ها و جوامع نیز می‌توانند از سواد علمی بهره ببرند، چراکه یک رأی‌دهندهٔ آگاه موجب ارتقاء جامعه دموکراتیک‌تر می‌شود. علاوه بر این، علم می‌تواند منجربه تصمیمات آگاهانه‌تر در زمینهٔ سیاست‌گذاری در حوزهٔ اخلاق شود (به عنوان مثال، پاسخ به سؤالاتی در مورد اینکه حیوانات می‌توانند احساس درد کنند، چگونگی تأثیر فعالیت‌های نوع بشر بر آب و هوا یا حتی علم اخلاق). در سال ۱۹۹۰، استیون هیلگارتنر، پژوهشگر حوزهٔ مطالعات علم و فناوری، از برخی تحقیقات دانشگاهی در حوزهٔ درک عمومی از علم انتقاد کرد. وی گفت آنچه که او «دیدگاه غالب» درمورد عمومی‌سازی علمی می‌خواند، حاکی از اتصالی محکم حول کسانی است که می‌توانند دانش واقعی و قابل اعتماد را بیان کنند. به گفتهٔ هیلگارتنر، دانشمندان با تعریف یک «کمبود عمومی» به عنوان گیرندهٔ دانش، باید بر هویت خود به عنوان متخصص تأکید کنند. با چنین فهمی، رسانش دانش شاید صریحاً برای مرتبط کردن دانشمندان به بقیهٔ جامعه وجود دارد، اما رسانش دانش همچنین می‌تواند ارتباط بین عموم و متخصصان را تقویت کند (طبق پژوهش برایان وین در سال 1992Wynne, Brian (1992). " به روش‌های مختلف به عنوان مثال، مقالهٔ کارینا کورتاسا استدلال می‌کند که مدل کسری ارتباطات علمی فقط یک مورد خاص از یک مسئلهٔ همه‌جانبه است که در معرفت‌شناسی اجتماعی شهادت مورد بررسی قرار گرفته‌است، مسئلهٔ «عدم تقارن معرفتی» است، که هر زمان بروز می‌کند که بعضی از افراد دربارهٔ برخی اطلاعات بیشتری کسب کنند. | ## بخش 3: ارتباط علمی | چیزهایی نسبت به افراد دیگر ارتباطات علمی فقط یک نوع تلاش برای کاهش عدم تقارن معرفتی بین افرادی است که ممکن است بیشتر بدانند و افرادی که شاید کمتر دربارهٔ یک موضوع خاص بدانند. وی برای تأیید نگرانی خود نمونه‌هایی از انکار (به عنوان مثال، انکار تغییرات آب و هوا) را ذکر کرد. روبرت کروولیچ ، روزنامه‌نگار نیز در سال ۲۰۰۸ استدلال کرد که داستان‌هایی که دانشمندان می‌گویند با تلاش افرادی همچون عدنان اکتار، آفرینشگرای ترکیه، رقابت می‌کند. نیاز به استناد] این مطالعات نشان می‌دهد که مقالاتی که دربارهٔ آنها بسیار توئیت شده‌است، یازده برابر بیشتر از مواردی که کمتر کسی توییت کرده‌است، بسیار زیاد استناد شده‌است. (eds) (2013) روندهای جدید در گسترش زمین و علوم درگیر علوم زمین: ماهیت ارتباطات (چم، سوئیس: سمپاش). (eds) (2009) بررسی ارتباطات علمی در عصر اطلاعات: پیامدهای مربوط به مشارکت عمومی و رسانه‌های محبوب (آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد). (2016) برقراری ارتباط علمی به‌طور مؤثر: یک برنامه تحقیقاتی (واشینگتن، دی سی: انتشارات آکادمی ملی). پیوند=| انتشار دسترسی آزاد - خواندن رایگان نلکین، د (۱۹۹۵) فروش علم: چگونه مطبوعات را پوشش می‌دهد علم و فناوری، چاپ ۲ (نیویورک: WH فریمن). | ## جمع‌بندی | Saab, BJ (2010) "تعامل با کلاچ علوم ارتباطات علمی - انتقال کارآیی علوم به دنده بالا" (فرضیه 9 (1) e12).