موضوع مقاله: موسیقی محلی و پاپ آشوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موسیقی محلی و پاپ آشوری | مقدمه: پیش‌زمینه گمان می‌رود موسیقی بومی آشوری بازمانده موسیقی نیاکان باستانی آشوریان در میان‌رودان است که در موسیقی دینی کلیساهای سریانی باقی مانده‌است. | ## بخش 1: موسیقی محلی و پاپ آشوری | ترانه‌های آشوری بیشتر بهآرامی نوآشوری خوانده می‌شدند، که یک زبان معیار از نوآشوری است. با این حال، ترانه‌های قدیمی بیشتر گویش ارومیه ای داشتند و موسیقی مردمی تمایل به گویش‌های طیاره‌ای داشت. ترکیب بندی موسیقی آشوری را می‌توان در موسیقی مقامی سنتی خاورمیانه جای داد، که با موسیقی‌های بومی دیگر در آسیای غربی مانند موسیقی کردی، ترکی، فارسی و ارمنی همانند است. موسیقی پاپ نوین آشوری بیشتر با کلید مینور نوشته می‌شود و بیشتر از مقیاس مد فریجین و همچنین مقیاس مینور هارمونیک استفاده می‌کند. همچنین در موسیقی آکوستیک و ارکسترال از سازهای غربی مانند تار، پیانو، ساکسیفون و ویولن نیز استفاده می‌شود. «نوازنده» لزوماً حرفه ای نبوده و هرکسی هم که بتواند به هر شکلی آوازی بخواند «خواننده» محسوب می‌شد. بیشتر زمان‌ها، موسیقی با گوش یادگرفته می‌شد و به شکل یک سنت شفاهی منتقل می‌گردید. موسیقی روستایی را می‌توان در چهار گروه دسته‌بندی کرد: موسیقی غیردینی محلی که مربوط به مناسبت‌های خاص نیست، موسیقی کاربردی، موسیقی دینی و سرودها و موسیقی برگرفته از مناطق دیگر. در اینجا چند نوع موسیقی بومی آشوری که تا به امروز زنده مانده‌است و به ویژه در روستاها و شهرهای آشوریان شمال عراق و شمال غربی ایران نواخته می‌شود آورده شده‌است: راوه: یک شعر آهنگین باستانی که صدای گریه و زاری در آن پژواک دارد و بیشتر یک مرد آن را می‌خواند. زورنا و داوولا: این دو ساز موسیقی بومی هستند که به معنای واقعی کلمه به معنای طبل و نی (یا فلوت) هستند. | ## بخش 2: موسیقی محلی و پاپ آشوری | این دو ساز با هم و با یا بدون آواز در بسیاری از جشن‌ها مانند عروسی، استقبال استفاده می‌شوند و به ندرت، در خاکسپاری‌ها، خوانده می‌شوند. دیوانه: در دورهمی‌ها خوانده می‌شود؛ ترانه‌ها شامل گوشه‌هایی از زندگی مانند کار در زمین کشاورزی، رنج و دین است. لیلیانا: آوازهای عروسی است که بیشتر فقط توسط زن‌ها خوانده می‌شود و به ویژه برای عروس قبل از اینکه از خانه برای ازدواج خارج شود کاربرد دارد. همچنین این آهنگ‌ها یک روز قبل از عروسی توسط خانواده و نزدیکان برای داماد نیز خوانده شد. آلبرت رول تامراز خواننده مشهور آشوری بود که این ساز را می‌نواخت و بسیاری از آهنگ‌های بومی را با نواختن طبل (طبله)می‌خواند. در سرزمین آشوریان در شمال موصل بود که مردم بیش از دویست سال قبل از نخستین مبلغین انگلیسی، شروع به نوشتن به زبان بومی سریانی کردند، اگرچه اولین سوابق مربوط به زبان سریانی مربوط به آشوریه هخامنشی در سده ۵ پیش از میلاد است. ادبیات نو سریانی که قبل از ورود مبلغان انگلیسی و آمریکایی وجود داشت، بیشتر از ترانه تشکیل شده بود. این ترانه‌ها را می‌توان به سه دسته بخش‌بندی کرد: سرودهای مصراعی، شعرهای مورد اختلاف و آوازهای نوشیدن. از این سه دسته، فقط سرودهایی که در سریانی جدید به آنها دورکی گفته می‌شود و می‌توان آن را معادل شعر سریانی کلاسیک دانست، قابل ردیابی است. اما ارتباط با انگلیسی‌ها بیشترین تأثیر را بر موسیقی نوین آشوری ایجاد کرد، به ویژه دوره پس از استقلال عراق در سال ۱۹۳۲، که شرکت‌های نفتی انگلیس را وارد عراق شدند و بسیاری از آشوری‌های انگلیسی زبان را استخدام کردند. | ## بخش 3: موسیقی محلی و پاپ آشوری | جوانان آشوری پس از دیدن و شنیدن نواختن انگلیسی‌ها، شروع به برداشتن و نواختن این سازهای جدید کردند. جوانان آشوری شروع به یافتن گروه‌های جدید و بازی در مهمانی‌ها، پیک نیک‌ها و سایر کارها برای آشوری‌ها و دیگران کردند. گابریل اسعد پیشگام موسیقی آشوری بود و اولین ترانه آشوری را به گویش طوریه ساخت (ܗܐ ܡܛܬ ܐܠܦܢ ܠܡܛܒܥ "آشوری‌ها، کشتی ما در راه غرق شدن است"). از دهه ۱۹۷۰ و به بعد، موسیقی آشوری شروع به آمیختن آخشیج‌هایی از موسیقی همه‌پسند غربی، مانند موسیقی بریتانیا و آمریکا کرد. سبک‌هایی مانند سافت راک، بالادهای احساسی و دنس پاپ از دهه ۱۹۸۰ به بعد رواج یافتند. در دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، هنرمندان آشوری به‌طور معمول با صدای سنتی زورنا و داولا که با کیبوردهای الکترونیکی آمیخته شده بودند آغاز به کار کردند و موسیقی تلفیقی در آن زمان محبوب شد. سبک لاتین در پایان دهه ۱۹۹۰ با سازهایی مانند گیتار فلامنکو که در ترانه‌های آشوری به وفور یافت می‌شود، همه‌گیر شد. موسیقی راک هرگز در صحنه موسیقی آشوری رواج پیدا نکرد، اگرچه در چند ترانه آشوری گیتار الکتریک وجود دارد. به‌طور کلی هنرمندان آشوری نوین که به زبان کوین عراقی یا «آشوری استاندارد» (که بر اساس گویش معتبر ارومیه‌ای است و از گویش‌های حکاری نیز تأثیر می‌گذارد) آواز می‌خوانند، برای مردم قابل فهم‌تر و شناخته شده‌تراست. آهنگ‌ها با گویش‌های کوهستانی، مانند طیاره‌ای، معمولاً از سبک موسیقی رقصی محلی هستند و مخاطبان خاصی را به خود جذب می‌کنند. | ## جمع‌بندی | به دلیل تأثیر اعراب، برخی از خوانندگان آشوری ممکن است موال را در موسیقی خود بگنجانند.