موضوع مقاله: بوریس کوستودیف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بوریس کوستودیف | مقدمه: آنجا بود که برای اولین بار احساس پسر از روش زندگی طبقه بازرگانان استان شکل گرفت. | ## بخش 1: بوریس کوستودیف | هنرمند بعدها نوشت: «در آنجا معنی فراوانی و سبک زندگی تجار ثروتمند را درست احساس می‌کردم… و آن چیزی شبیه نمایشنامه آستروفسکی بود.» هنرمند این مشاهدات دوران کودکی را سال‌ها حفظ کرد، و بعدها در تابلوهای رنگ روغن و آبرنگش آن‌ها را بازآفرینی کرد. به‌طور همزمان او در کلاس‌های مجسمه‌سازی دمیتری استلتسکی و کلاس‌های قلم‌زنی واسیلی میت شرکت کرد. همراه معلمش، هنرمند جوان برای نقاشی در مورد پرتره مطالعه کرد؛ و سپس سمت راست تابلو را کشید. این پرتره‌ها شامل :پرتره هنرمند ایوان بیلیبین(۱۹۰۱، موزه روسی)، مولدوتسوف (۱۹۰۱، موزه هنر منطقه کارسنودار)، همسر قلم‌زن (۱۹۰۲، موزه روسی). کار روی این پرتره‌ها به‌طور قابل ملاحظه‌ای به هنرمند کمک کرد، چون او را مجبور به مطالعه کرد مدلش را از نزدیک مطالعه کند و به دنیای پیچیده روح انسان نفوذ کند. بعد از آن به اسپانیا سپس، در سال ۱۹۰۷ مسافرت کرد، و در سال ۱۹۰۹ به اتریش، آلمان و دوباره فرانسه و ایتالیا رفت. به‌هرحال مهم نبود که کوستودیف کجا است در سویل آفتابی یا در پارک کاخ ورسای، کشش مقاومت ناپذیری به سرزمین مادری خود داشت. او در سال ۱۹۱۰ به انجمن آن‌ها پیوست بنابراین در تمام نمایشگاه‌های آن‌ها شرکت داشت. | ## بخش 2: بوریس کوستودیف | در سال ۱۹۰۵، کوستودیف ابتدا به تصویرگری کتاب ژانری که در سراسر عمرش دنبال می‌کرد برگشت. او بسیاری از کتاب‌های ادبیات کلاسیک روسیه، از جمله نفوس مرده، کالسکه و اُورکت نیکلای گوگول، خانم تزار ایوان واسیلوویچ، سیاست جدید تزار و سرود کلاشنیکف تاجر اثر میخائیل لرمونتوف، و چگونه شیطان نان و شمع دهقانان را به سرقت برداثر لئو تولستوی را مصور کرد. او به کار شدید ادامه داد، تا اینکه یک بیماری خطرناک، سل ستون مهره‌ها به سراغش آمد. با نصیحت دکترهایش به سوئیس رفت، و در آنجا در یک کلینیک خصوصی به مدت یک سال تحت درمان قرار گرفت. او بخاطر دوری از سرزمین مادری‌اش غصه می‌خورد، و موضوع‌های روسی موضوع‌های اصلی کارهایی بود که او در آن سال انجام داد. او نوشت: «اکنون تمام دنیای من به اتاقم محدود شده‌است.» توانایی او علی‌رغم فلجش در خوشحال و سرزنده بودن دیگران را شگفت‌زده کرد. نقاشی‌های رنگارنگ و ژانر شاد کارهایش رنج و درد جسمی او را آشکار نمی‌کرد، برعکس تصور داشتن یک زندگی شاد و بی‌خیال را القا می‌کرد. تابلوهای سه شنبه اعتراف/ماسلنیتسا(۱۹۱۶) و فونتانکا (۱۹۱۶) همگی را از روی خاطراتش نقاشی کرد. | ## بخش 3: بوریس کوستودیف | در اولین سال بعد از انقلاب سال ۱۹۱۷ روسیه هنرمند با الهام زیادی در زمینه‌های مختلف کار کرد. موضوعات معاصرش اساس کارهای او شد، کارهای او شامل نقاشی برای تقویم‌ها، جلد کتاب‌هاو تصاویر و طرح دکور خیابان‌ها و تعدادی پرتره (پرتره کنتس گرابوسکا) می‌شد. نقاشی‌های او برای جلد نشریات مزرعه ذرت قرمز و چشم‌انداز قرمز به علت زنده بودن و هشیاری موضوع خود توجه‌ها را جلب کرد. نقاشی‌های او برای داستان‌های لیدی مکبث از قصبه «متسنسکی» اثر نیکلای لسکوف اتفاق برجسته‌ای در تاریخ طراحی کتاب روسیه بود، آن‌ها به خوبی با تصاویر ادبی مطابقت داشتند. او در سال ۱۹۱۱ کار در تئاتر را اولین بار با طراحی صحنه برای اجرای قلب پرشور'' نوشته آلکساندر آستروفسکی شروع کرد. در سال ۱۹۱۳ صحنه‌ها و لباس بازیگران تئاتر مرگ پازوخین را در تئاتر هنری مسکو طراحی کرد. استعداد او در این زمینه به ویژه از کارهایش در نمایشنامه‌های آستروفسکی:موضوع خانوادگی، زنان و گوسفندان، و طوفان آشکار است. محیط نمایشنامه‌های آستروفسکی زندگی روستایی و دنیای طبقه بازرگان به ژانر نقاشی‌های خود کوستودیف نزدیک بود و او در طراحی صحنه و به سادگی و سرعت کار می‌کرد. | ## جمع‌بندی | او به نقاشی، حکاکی، تصویرگری کتاب و طراحی صحنه تئاتر تا زمان مرگش به علت بیماری سل در ۲۸ ماه مه سال ۱۹۲۸ در لنینگراد ادامه داد.