موضوع مقاله: قطب‌الدین سوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قطب‌الدین سوم | مقدمه: ملک جهت خاموش کردن آتش فتنه، میر علی و میر محمد را با خویشانشان و امیر علی شاه را با اتباعش و امیر غیاث امیر شیر را به همراه فرزندان و خویشانش کشت و امیر ساقی گریخته و به هرات رفت.احیاء الملوک (تاریخ سیستان تا عصر صفوی)، نویسنده:حسین بن ملک غیاث الدین محمد بن شاه محمود سیستانی، ناشر:بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ص119 حمایت قطب‌الدین از شاهرخ میرزا در سال ۸۰۷ ه‍.ق به فرمان امیر تیمور، به اردوی همایون پیوست و به جانب اترار رفتند که فتح خان بالغ و ختای کنند، هنگامی که تیمور مرد و هرکس از اکابر به مقام خود شتافت، ملک به سرعت خود را به هرات رساند و میرزا شاهرخ در اعزاز و اکرام ملک، دقیقه‌ای کوتاهی نکرد و در زمان امیر کبیر نیز میرزا شاهرخ با ملک قطب الدین بر سر شفقت و مرحمت بود. | ## بخش 1: قطب‌الدین سوم | بعد از شنیدن خبر وفات امیر، سر به گوش میرزا شاهرخ کرد و فوت امیر را به او اطلاع داد و به او تهنیت پادشاهی نیز داد. شاهرخ نیز در گوش او گفت: «به سیستان برو و این سخن مخفی دار که این سخن آشکار خواهد شد. مبادا امرای جغتای که در خدمت همایون اند ترا از رفتن به سیستان مانع شوند.» و ملک قطب الدین به سرعت تمام به سیستان آمد و در همان روز شاه بهرام برادر کوچکتر خود را به خدمت شاهرخ فرستاد و بدین طریق اعتماد پادشاه بحر و بر (شاهرخ) را به دست آورد.همان، ص120 حمله سپاه امیر شاهرخ به فراه بعد از شش ماه از آغاز سلطنت، حسن جاندار به فرموده پادشاه (شاهرخ گورکانی) به رسم شکار به فراه آمد و تمامی شاهان فراه را بکشت و شاه اسکندر ینالتکن و شاه اسکندر شاه علی از دست حسن جاندار جان به سلامت بیرون برده، نزد ملک آمدند. چون این خبر به سمع ملک رسید بسیار نگران شده و گفت ملوک فراه خویشان ما بودند (چرا) ایشان را کشتند. ملک می‌گفت این پادشاه بزرگی است، قطع نظر از ملک باید نمود و به جائی باید رفت چنان‌که سلطان احمد بغدادی کرد که امیر تیمور دست به او نیافت؛ و مردم دلیر سیستان به عرض رسانیدند که جمیع وضیع و شریف و اعلی و ادنی سر در راه ملک داریم. | ## بخش 2: قطب‌الدین سوم | قلاع خود مستحکم می‌سازیم؛ و از سرحد اوق تا حصار طاق و نهایت گرمسیرات مردم پیر و ضعیف و پیاده خود جا داده، در قلاع با لشکر پردل سواره خود بر گرد اردوی میرزا شاهرخ می‌گردیم و شبیخون می‌زنیم. شاهرخ را لشکر عظیمی است و اردوی بزرگی؛ اندک نقل و تحویلی می‌کنند و هر روز لشکر ما بیست فرسخ تردد می‌تواند کرد. ملک نیز این را حسن شمرده به استحکام قلاع اوق فرمان داد و آن ملک را به برادر شجاع خود، شاه محمود داد و اهل سیستان چون آماده جنگ شدند، خطبه و سکه بنام ملک قطب الدین کردند. هنگامی که این آوازه به اطراف رسید، سرداران و بزرگان خواف و قهستان و غور و غرجستان و گرمسیر و کابل و طخارستان مثل امیر مودود و شاه اسکندر ینالتکن و شاه اسکندر شاه علی به درگاه ملک جمع شدند. چون حسن جاندار ستم و جور کلی به سلسله ملوک فراه کرده بود و رعایا و ملازمان ایشان را در شکنجه و آزار داشت، از این لشکر مجتمع ده هزار سوار با شاه محمود همراه نمود که دفع شر حسن جاندار نماید. | ## بخش 3: قطب‌الدین سوم | پناهنده شدن میرزا ابوبکر به دربار ملک قطب‌الدین در همین سال میرزا ابابکر از چنگ قرایوسف فرار نموده، پناه به سیستان آورد و حضرت ملک دقیقه‌ای از مراعات جانب میرزا ابابکر فروگذاشت نفرمود. این معنی زیاده از جمیع مقدمات بر خاطر پادشاه بحر و بر، شاهرخ بهادر گران آمد، در فکر آمدن سیستان ساعی گشت و در ربیع‌الاول سنه ۸۱۱ ه‍.ق متوجه سیستان شد. وقتی شاه معظم شاه محمود، به اوق رسید «شاه نصرت» را به قلعه لاش گذاشته و خود به برادر خود ملک قطب الدین پیوست. | ## جمع‌بندی | چون میرزا شاهرخ به اوق رسید، میرزا ابابکر از سیستان متوجه کرمان شد، تصور می‌کرد که از این ورطه نجات یافته؛ اما قاصد اجل سر در پی او داشت.