موضوع مقاله: جغرافیای ویتنام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جغرافیای ویتنام | مقدمه: این کشور بیش از ۱٬۶۰۰ کیلومتر از شمال تا جنوب امتداد دارد و دارای جغرافیای متنوعی است که بر تاریخ، فرهنگ، اقتصاد و توسعهٔ آن تأثیر چشمگیری داشته‌است. | ## بخش 1: جغرافیای ویتنام | جمهوری سوسیالیستی ویتنام با مساحت ۳۳۰۳۶۳ کیلومتر مربع در قسمت شرقی شبه جزیره هند و چین در منطقه جنوب شرقی آسیا واقع شده‌است. ویتنام از شمال با جمهوری خلق چین همسایه بوده و از شرق به خلیج تونکین و دریای چین جنوبی محدود است. ویتنام باریکه طویلی به طول یک هزار مایل می‌باشد که از کرانه دلتای رود مکونگ در جنوب تا مرز چین در شمال بطول ۱۶۵۰ کیلومتر امتداد دارد. به‌طور کلی ویتنام از سه منطقه شمالی، منطقه مرتفع مرکزی و دلتای رود مکونگ تشکیل شده‌است. از نظر جغرافیای طبیعی این کشور باریکه طویلی بطول یک هزار مایل از دلتای رود مکونگ در جنوب تا دلتای رود سرخ در شمال امتداد دارد. رود مکونگ بطول ۴ هزار کیلومتر و دلتای آن در جنوب به عنوان بزرگ‌ترین رود جنوب شرق آسیا و هفتمین رود قاره آسیا می‌باشد که از کشورهای چین، تایلند و لائوس و کامبوج گذشته و به ویتنام وارد می‌شود. مناطق شمال ویتنام شمال کشور به‌وسیلهٔ رشته‌کوه‌های رشته‌کوه آنامیت پوشیده شده‌است که از لائوس امتداد می‌یابند و برخی از مرتفع‌ترین نقاط جنوب‌شرق آسیا را در خود جای داده‌اند. جلگهٔ رود سرخ نیز در شمال واقع شده و از مناطق حاصل‌خیز کشور به‌شمار می‌رود که شهرهایی چون هانوی، پایتخت ویتنام، در آن جای گرفته‌اند. مرکز ویتنام بخش میانی کشور، باریک‌ترین ناحیهٔ جغرافیایی ویتنام است که جلگه‌ای ساحلی میان دریای جنوبی چین و کوه‌های داخلی را شامل می‌شود. جنوب ویتنام جنوب کشور تحت تأثیر دلتای رود مکونگ قرار دارد که با شبکه‌ای از رودخانه‌ها، کانال‌ها و شالیزارهای برنج، یکی از حاصل‌خیزترین مناطق کشاورزی در جهان به‌شمار می‌رود. شهر هوشی‌مین، بزرگ‌ترین کلان‌شهر ویتنام، در نزدیکی این دلتا واقع شده و مرکز اقتصادی کشور محسوب می‌شود. | ## بخش 2: جغرافیای ویتنام | نواحی ساحلی با چشم‌اندازهای طبیعی گوناگونی مانند خلیج هالونگ در شمال و جزیرهٔ فوک‌ووک در جنوب، از مقاصد گردشگری پرطرفدار هستند. از دیگر پدیده‌های طبیعی کشور می‌توان به غار ساندونگ، بزرگ‌ترین غار شناخته‌شدهٔ جهان، اشاره کرد. شمال کشور چهار فصل مشخص دارد، درحالی‌که جنوب دارای اقلیم موسمی گرمسیری با فصل‌های خشک و بارانی است. این تفاوت اقلیمی بر الگوهای کشاورزی کشور اثر گذاشته‌است؛ به‌گونه‌ای که کشت برنج در دلتای رودها و تولید قهوه در نواحی کوهستانی رایج است. تاریخ توسعهٔ اقتصادی پس از پایان جنگ ویتنام در سال ۱۹۷۵ و اتحاد مجدد کشور، ویتنام با چالش‌هایی همچون فقر گسترده، انزوای بین‌المللی و اقتصاد دولتی ناکارآمد روبه‌رو بود. این برنامه، گذار از اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده به اقتصاد بازار را هدف گرفت و زمینه را برای ورود سرمایه‌گذاری خارجی، تقویت بخش خصوصی، و گسترش صادرات فراهم کرد. از آن زمان، کشور رشد اقتصادی بالایی را تجربه کرده و صنایع تولیدی، به‌ویژه در زمینهٔ الکترونیک، پوشاک و فرآوری مواد غذایی گسترش یافته‌اند. شرکت‌های بومی مانند FPT و VNG فعالیت منطقه‌ای و بین‌المللی یافته‌اند و شرکت وین‌فست در زمینهٔ خودروهای برقی با هدف صادرات به اروپا و آمریکای شمالی فعال است. جمعیت و توسعه جمعیت ویتنام در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۰۰ میلیون نفر برآورد شده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰ به ۱۲۰ میلیون نفر برسد. در حالی که کشورهایی چون ژاپن، کرهٔ جنوبی و تایوان با کاهش جمعیت روبه‌رو هستند، ویتنام جمعیتی جوان و در حال رشد دارد. نظام آموزشی کشور نیز با تمرکز بر حوزه‌های علوم پایه، مهندسی و ریاضیات تقویت شده تا پاسخ‌گوی نیازهای اقتصاد فناوری‌محور آینده باشد. | ## بخش 3: جغرافیای ویتنام | دولت ویتنام اقداماتی برای توسعه پایدار، حفاظت از محیط زیست، و کاهش آلودگی هوا و آلودگی آب آغاز کرده‌است. چالش‌های توسعه اگرچه ویتنام در مسیر پیشرفت قرار دارد، اما نابرابری درآمدی میان مناطق شهری و روستایی و میان طبقات مختلف اجتماعی، به‌ویژه به‌سبب تمرکز اقتصادی شرکت‌های بزرگ مانند وین‌گروپ، از چالش‌های عمدهٔ کشور به‌شمار می‌رود. این شهر جزء هیچ‌یک از استانهای کشور به حساب نیامده و دارای شهرداری مستقل می‌باشد. شهرهای هوشی مین و هایفونگ نیز وضعیت مشابه‌ای دارند با این تفاوت که از نظر جمعیت و وسعت از هانوی بزرگتر می‌باشند. شهر هوشی مین شهر هوشی مین یا بندر سابق سایگون مرکز حکومت ویتنام جنوبی بوده‌است که پس از خروج نیروهای آمریکایی از این کشور بنام رهبر فقید این کشور نام گذاری شده‌است. بندر هایفونگ بندر هایفونگ یکی دیگر از مناطق استراتژیک و مهم در منطقه شمال ویتنام بشمار می‌آید. این شهر در زمان جنگ‌های استقلال طلبانه و آزادی‌خواهانه ویتنام راه اصلی مواصلاتی نیروهای شمالی کشور بوده‌است. در حال حاضر این بندر با سرمایه‌گذاری‌های صورت گرفته یکی از قطبهای اقتصادی ویتنام می‌باشد. شهر هویه شهر هویه واقع در جنوبی‌ترین قسمت منطقه شمالی ویتنام دارای متوسط دمای ۲۵ درجه سانتیگراد می‌باشد و یکی از قطبهای گردشگری فرهنگی ویتنام بشمار می‌آید. | ## جمع‌بندی | منطقه شمالی بواسطه مجاورت با چین از هوایی کاملاً استوایی برخوردار نمی‌باشد ولیکن قسمت جنوبی این کشور کاملاً دارای آب و هوایی استوایی و برخوردار از ویژه گیهای آن می‌باشد.