موضوع مقاله: یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا | مقدمه: در حال حاضر این زیرگونه در سودان جنوبی و اتیوپی وجود دارد ولی وضیعت آن در اریتره، جیبوتی، سومالی و سودان نامشخص است. | ## بخش 1: یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا | در دهه ۱۹۷۰، جمعیت یوزپلنگ در اتیوپی، سودان و سومالی تقرییا ۱۱۵۰ تا ۴۵۰۰ نفر تخمین زده شد. در سال ۲۰۰۷، تخمین زده شد که ۹۵۰ نفر در مناطق حفاظت شده در این منطقه زندگی می‌کنند. این زیرگونه ارتباط نزدیک‌تری با یوزپلنگ جنوب شرقی آفریقا دارد تا جمعیت یوزپلنگ شمال‌غربی آفریقا. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل فیلوژیوگرافیک نشان می‌دهد که این دو زیرگونه از ۱۶٫۰۰۰ تا ۷۲٫۰۰۰ سال پیش از هم جدا شده‌اند. به دنبال توصیف فیتزینگر، سایر طبیعت شناسان و جانورشناسان یوزپلنگ‌های دیگر مناطق شمال شرق آفریقا را توصیف کردند که امروزه مترادف A. سیر تکاملی برای یک مطالعه فیلوژئوگرافیک، ۹۵ نمونه یوزپلنگ مانند مدفوع یوزپلنگ‌های وحشی جمع‌آوری شده در ایران، نمونه‌های بافتی یوزهای اسیر و مصادره شده، نمونه‌های مو و استخوان از نمونه‌های موزه استفاده شد. نتایج مطالعه نشان داد که یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا و یوزپلنگ آفریقای جنوبی از نظر ژنتیکی با یکدیگر و یوزپلنگ آسیایی متفاوت هستند. یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا احتمالاً بین ۳۲٫۲۰۰ تا ۲۴۴٫۰۰۰ سال پیش از یوزپلنگ آفریقای جنوبی جدا شده‌است؛ بنابراین، پیشنهاد شد که مستحق یک وضعیت زیرگونه است. در مقایسه با خویشاوندانش از شرق و شمال غربی آفریقا، پوششی خالدار رنگارنگ متراکم با خز نسبتاً ضخیم و درشت دارد. شکم یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا به طور مشخص سفید است در حالی که سینه و گلوی آن می‌تواند دارای لکه‌های سیاهی مشابه زیرگونه شرقی باشد. برخلاف یوزپلنگ آفریقای شرقی، یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا هیچ لکه‌ای روی پای عقبی ندارد، اگرچه برخی از جمعیت چاد پاهای عقبی را مشاهده کرده‌اند. این یوزپلنگ دارای لکه‌های سفید مشخصی در اطراف چشمانش است اما لکه‌های صورت می‌تواند از بسیار متراکم تا نسبتاً نازک متفاوت باشد. نوک دم در یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا با هر دو رنگ سفید و سیاه دیده شده است، اگرچه دم برخی از یوزها سفید است. این زیرگونه بزرگ‌ترین اندازه سر را دارد، اما گاهی اوقات می‌تواند نسبتاً کوچک‌تر شود. رد اشک این یوزپلنگ بسیار ناسازگار است، اما بر خلاف چهار زیرگونه دیگر، اغلب در گوشه‌های دهان ضخیم‌تر است. این یوزپلنگ تنها زیرگونه‌ای است که گزارش نشده است که تنوع رنگی نادری را نشان می‌دهد. با این حال، با وجود تیره‌ترین رنگ خز، رنگ خز برخی یوزپلنگ‌ها می‌تواند زرد کم رنگ یا تقریباً سفید نیز باشد. در آب‌وهوای سرد، مانند باغ‌وحش ویپسنید، یوزپلنگ‌های شمال شرقی آفریقا تنها زیرگونه‌های آفریقایی هستند که می‌توانند کت‌های خز زمستانی کرکی ایجاد کنند، اگرچه نسبت به یوزپلنگ آسیایی کمتر توسعه یافته‌اند. توزیع و زیستگاه + جمعیت یوزپلنگ کشوربرآورد اتیوپی۵۰۰ سودان جنوبی۴۶۲کل۹۶۲ یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا در اریتره، جیبوتی و شمال سومالی به‌طور منطقه‌ای منقرض شده‌است. در سال ۲۰۰۷، کل جمعیت یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا تقریباً ۹۵۰ نفر تخمین زده شده‌است. | ## بخش 2: یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا | در اتیوپی، این زیرگونه در پارک‌های ملی اومو، ماگو و پارک ملی یانگودی راسا و در منطقه بورنا، اوگادن، عفار و مناطق همسایه بلن-عفار ساکن است. در سودان جنوبی، جمعیت در پارک‌های ملی بوما، جنوب، رادوم و پارک ملی باندینگیلو شناخته شده‌است. در زمین‌های وسیع باز، علفزارها، مناطق نیمه خشک و سایر زیستگاه‌های باز که طعمه در آنها به وفور یافت می‌شود مانند ساوانای شرق سودان زندگی می‌کند. با این حال، فقدان آهوهای سومرینگ در منطقه یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا باعث انقراض نزدیک در سودان شد. پلنگ‌ها، کفتارهای خالدار و سگ‌های وحشی در معرض تهدید و برتری هستند، زیرا می‌توانند یوزپلنگ‌ها را بکشند و لاشه آنها را بدزدند. علاوه بر این، یک یوزپلنگ می‌تواند شغال‌ها، گرگ طلایی آفریقایی و یک سگ وحشی تنها را تعقیب کند. تهدیدها یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا به دلیل شکار غیرقانونی، تجارت غیرقانونی حیات وحش، شکار، از دست دادن زیستگاه و کمبود طعمه در معرض تهدید است. نرخ فزاینده‌ای از توله‌های یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا که عمدتاً از سومالی‌لند به عربستان سعودی، امارات متحده عربی و یمن قاچاق می شوند، وجود دارد. بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۲۰۰۷، کاربری زمین در منطقه عفار اتیوپی به طور قابل توجهی تغییر کرد. وسعت زمین‌های زیر کشت بیش از ۷۰۰ درصد افزایش یافت، در حالی که زمین‌های جنگلی و علفزار حدود ۹۰ درصد کاهش یافت. علت اصلی کاهش پوشش جنگلی، جمع‌آوری هیزم و تولید زغال چوب برای فروش و استفاده از چوب برای ساخت خانه است. توله یوزپلنگ در بازار سیاه با قیمت بیش از ۱۰۰۰۰ دلار فروخته می‌شود، اما هزینه نجات یک توله بیش از سه برابر بیشتر است. تصور می‌شود که اکثر توله‌های یوزپلنگ در اسارت قبل از اینکه از آفریقا صادر شوند می‌میرند. یک پروژه حفاظت از جانوران وحشی برای اولین بار در سال ۲۰۰۶ پس از "عدم آگاهی واقعی در اتیوپی در مورد رفتار با جانوران" آغاز شد. هدف حفاظت، اطمینان از افزایش جمعیت یوزپلنگ و سایر جانوران وحشی در معرض تهدید در اتیوپی است. به دنبال تجارت غیرقانونی جانوران خانگی توله‌های یوزپلنگ سومالی‌لند به خاورمیانه، بنیاد آزاد متولد شده اتیوپی، توله‌های یوزپلنگ را از سومالی مصادره و یک پروژه پرورش نیمه اسیر را برای آنها آغاز کرده بود تا این گونه را نجات دهد و دوباره به طبیعت بازگرداند. پروژه‌های پرورش یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا در اسارت پس از چندین سال کاهش جمعیت یوزپلنگ به دلیل استفاده از توله‌ها برای مقاصد تجاری، برای اولین بار در خاورمیانه آغاز شد. سپس باغ وحش‌های اروپایی پس از آن که یوزپلنگ‌های شمال‌شرقی آفریقای در اسارت از شبه‌جزیره عربستان به مجموعه‌های جانورشناسی اروپا در هلند و آلمان فرستاده شدند شروع به کار کردند. برنامه پرورش نیمه اسیر یک برنامه تولید مثل برای یوزپلنگ در پناهگاه یوزپلنگ جیبوتی در شهر جیبوتی وجود دارد که برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ آغاز شد. پناهگاه یوزپلنگ جیبوتی (همچنین به عنوان پناهگاه یوزپلنگ DECAN شناخته می‌شود) اولین بار در سال ۲۰۰۲ ساخته شد و فاز اولیه آن یک از سال بعد افتتاح شد. | ## بخش 3: یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا | یوزپلنگ‌های آسیایی زمانی در شبه‌جزیره عربستان زندگی می‌کردند تا اینکه در اوایل دهه ۱۹۷۰ در همه جای منطقه خاورمیانه منقرض شدند. پروژه بازگردانی به طور رسمی در سال ۲۰۰۸ آغاز شد، زمانی که چهار یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقایی متولد شده در اسارت به حیات وحش جزیره صیر بنی‌یاس برای پرسه زدن آزاد و حفظ تعادل طبیعی دوباره معرفی شدند. به یوزپلنگ‌ها آموزش داده می‌شود که تولید مثل کنند، زنده بمانند و به تنهایی از آهوهای شنی و کوهی تغذیه کنند، سپس فرزندان آنها با موفقیت این غرایز را از والدین خود یاد بگیرند. یوزپلنگ‌ها به سختی پرورش می‌یابند و بنابراین، میزان بقای توله‌های یوزپلنگ هم در طبیعت و هم در اسارت کم است. در آوریل ۲۰۱۰، چهار توله یوزپلنگ اول در جزیره از یک مادر یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقایی به نام "سفیرا" متولد شدند. به گفته تیم حفاظت، مادر توله‌ها در مراقبت از فرزندانش کار چشمگیری انجام داده است. توله‌ها به عنوان اولین یوزپلنگ متولد شده در عربستان در ۴۰ سال گذشته شناخته شده‌اند. حفاظتگاه حیات وحش الوابرا (AWWP) از قطر، مرکز حیات وحش الدید از شارجه، مرکز حیات وحش ناکلی و مرکز حیات وحش وادی الصفا از دبی نیز بخشی از برنامه بین المللی تکثیر برای کمک به نجات جمعیت نادر یوزپلنگ است که در اسارت تولید مثل می‌کنند. یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا سال‌هاست که در باغ‌وحش‌های عربی مانند باغ‌وحش العین و مراکز حیات وحش عربی از قطر، شارجه و دبی در اسارت تکثیر می‌شود. یوزپلنگ‌هایی که در باغ‌وحش‌های اروپایی پرورش می‌یابند در باغ‌وحش لانداو و Tierpark برلین از آلمان، باغ‌وحش چستر، باغ‌وحش بریستول، باغ‌وحش ویپسنید و باغ‌وحش مارول از بریتانیا، باغ‌وحش د سرزا، پارک جانورشناسی بوردو پساک و باغ‌وحش لا پالمیر از فرانسه یافت می‌شوند. باغ‌وحش پلزن از جمهوری چک، باغ‌وحش سانتو ایناسیو از پرتغال، دیرن پارک آمرسفورت و سافاری پارک بیکس برگن از هلند. پارک حیات وحش فوتا از ایرلند، که صدها یوزپلنگ آفریقای جنوبی را پرورش داد، اولین یوزپلنگ شمالی خود را در سال ۲۰۱۳ پرورش داد. اولین پروژه‌های پرورش یوزپلنگ در اسارت برای یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا در مرکز حیات وحش شیخ بوتی آل مکتوم در اوایل سال ۱۹۹۴ آغاز شد، سپس مرکز پرورش عرب شارجه در اواخر سال ۲۰۰۲ و مرکز حیات وحش وادی الصفا در سال ۲۰۰۳، تا زمانی که به نژاد آفریقایی در اسارت تبدیل شد، ادامه یافت. از خاورمیانه به دو باغ‌وحش اروپایی، باغ‌وحش لانداو و سافاری پارک بیکس برگن فرستاده شدند. آنها در مصر و لیبی در شمال آفریقا، از سومالی تا نیجر در شمال شرقی و مرکز آفریقا بودند. مصریان باستان زمانی که در مصر زندگی می‌کردند، اغلب یوزپلنگ‌ها را نگهداری می‌کردند و آنها را به عنوان جانور خانگی بزرگ می‌کردند و همچنین آنها را برای شکار پستانداران اهلی و تربیت می‌کردند. یوزپلنگ‌های رام شده را با گاری‌های پایین و یا با اسب به مزارع شکار می‌بردند و با کلاه و چشم بند بسته می‌کردند و با افسار نگه می‌داشتند. وقتی طعمه به اندازه کافی نزدیک می‌شد، یوزپلنگ‌ها را رها می‌کردند تا به دنبال آن بروند. | ## جمع‌بندی | این سنت مصری بود که بعداً به ایرانیان باستان منتقل شد و به هند آورده شد، جایی که این سنت با یوزپلنگ آسیایی توسط شاهزادگان هندی تا قرن دوازدهم ادامه یافت.