موضوع مقاله: آلستر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلستر | مقدمه: این رودخانه سپس به‌طور کلی به سوی جنوب جریان می‌یابد، از بخش‌های زیادی از شهر هامبورگ عبور می‌کند و در مرکز هامبورگ به رود البه می‌پیوندد. | ## بخش 1: آلستر | در حالی که رود البه یک آبراه جزرومدی با اهمیت بین‌المللی برای کشتیرانی است و خطر سیلاب دارد، آلستر رودخانه‌ای غیرجزرومدی با جریان آهسته است که در برخی نقاط چشم‌اندازی طبیعی و نسبتاً دست‌نخورده دارد و در برخی بخش‌ها نیز مهار شده و به فضای سبز شهری تبدیل شده است. در مرکز شهر، این رودخانه دو دریاچه ایجاد می‌کند که هر دو از عناصر برجستهٔ چشم‌انداز شهری هامبورگ هستند. 24 شاخه‌های فرعی سمت چپ آلستر عبارت‌اند از: رونّه، آلستر کهنه، زیلبک، آمرزبک، دروسل‌بک، بردنبک، رودنبک، لوبک، زازلبک، اوستربک و وانزه (ایل‌بک)؛ شاخه‌های فرعی سمت راست آلستر عبارت‌اند از: مولن‌آو (یا مولن‌باخ)، دیک‌بک، ملینگ‌بک، زوزه‌بک، تارپن‌بک و ایزه‌بک. بخش بالادست سرچشمهٔ آلستر برکه‌ای کوچک در جویبار تیم‌هاگن در نزدیکی هنشتدت-اولتسبورگ است که حدود در شمال هامبورگ قرار دارد. این جویبار کوچک پیش از ورود به قلمرو هامبورگ در نواحی دوونشتت و وول‌دورف-اولشتت چند پیچ می‌خورد. از اینجا به بعد، ساکنان هامبورگ از رود برای ورزش‌های آبی استفاده می‌کنند؛ به‌ویژه قایق‌رانی با کانو و کایاک یا پیاده‌روی در امتداد کرانه‌های آن. در اولسدورف رودخانه به یک سرریز می‌رسد که تقریباً در محل آب‌بند پیشین فوهلسبوتل قرار دارد؛ این آخرین سازوکار تنظیم سطح آب پیش از رسیدن رود به مرکز شهر است. از فوهلسبوتل به پایین‌دست، مسیر آلستر در چندین بخش مستقیم‌سازی شده و بسترهای قدیمی و جدید رود گاه به‌صورت کانال‌های موازی در کنار یکدیگر دیده می‌شوند. | ## بخش 2: آلستر | میان مرز شهر و نخستین دریاچهٔ درون‌شهری یعنی آوسن‌آلستر، رودخانه از زیر ۴۲ پل عبور می‌کند. بخش پایین‌دست برای مرکز شهر هامبورگ، این رودخانه یکی از مهم‌ترین عوارض جغرافیایی است و نقش بزرگی در شکل‌گیری چشم‌انداز شهری آن دارد. با سدبندی رود در سدهٔ سیزدهم، دو دریاچهٔ مصنوعی در مرکز هامبورگ ایجاد شد: آوسن‌آلستر (یه معنای «آلستر بیرونی») و بینن‌آلستر (به معنای «آلستر درونی»). این دو دریاچه و پارک‌های پیرامونشان از مهم‌ترین فضاهای تفریحی در قلب شهر به‌شمار می‌روند. بینن‌آلستر و بخش پس از آن، یعنی کلاینه آلستر، از مهم‌ترین فضاهای شهری در هامبورگ هستند. بخش پایانی آلستر میان کلاینه آلستر و دهانهٔ آن در بینن‌هافن «آلسترفلیت» نامیده می‌شود و بخشی از شبکهٔ کانال‌های درون‌شهری است که کانال‌های بلیشن‌فلیت، هرنگرابن‌فلیت، مونکدام‌فلیت، نویروال‌فلیت و نیکولای‌فلیت را نیز دربر می‌گیرد. آلسترفلیت به‌وسیلهٔ دو آب‌بند در راتهاوس/راتهاوس‌مارکت و بام‌وال تنظیم می‌شود؛ آب‌بند دوم از آن در برابر جزر و مد رود البه محافظت می‌کند. از سال ۱۱۹۰ میلادی بر روی آلستر سد ساخته شد؛ هدف نخست از این کار به حرکت درآوردن یک آسیاب آبی بود. | ## بخش 3: آلستر | در سال ۱۲۳۵ سد دیگری برای آسیاب دوم ساخته شد که شکل رودخانه را به حالت دریاچه‌مانند تغییر داد. در سده‌های پانزدهم و شانزدهم، کانالی میان آلستر و لوبک ساخته شد تا هامبورگ را به این شهر متصل کند. این کانال حدود طول داشت و آلستر را به رود بِسته، شاخه‌ای از تراوه، در سولفلد پیوند می‌داد. 26 هامبورگ در امتداد کرانه‌های آلستر گسترش یافت و برای قابل کشتیرانی شدن رودخانه چندین آب‌بند ساخته شد. این دوبه‌ها که مصالح ساختمانی، سوخت و مواد غذایی حمل می‌کردند، با میله‌های بلند هدایت می‌شدند یا با کشیدن از ساحل حرکت داده می‌شدند. رود آلستر، دریاچه‌ها و کانال‌های آن در هامبورگ به‌سبب قوهای سفید خود شهرت دارند؛ قوهایی که از سدهٔ شانزدهم تاکنون با هزینهٔ عمومی نگهداری می‌شوند. میراث حوضهٔ آلستر الگوی مهمی برای طراحی حوضهٔ رود چارلز بود که در اوایل سدهٔ بیستم ساخته شد. | ## جمع‌بندی | در بخش بزرگی از آلمان، نوشیدنی‌ای به نام آلستروسر (به‌معنای «آب آلستر») نامی برای نوعی شندی است؛ نوشیدنی‌ای که از ترکیب برابر آبجو و لیموناد تهیه می‌شود.