موضوع مقاله: ماریا کالسنیکاوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماریا کالسنیکاوا | مقدمه: ماریا کالسنیکاوا (ماریا اَلیکساندرائونا کالسنیکاوا، , ; ماریا اَلیکساندراونا کولسنیکووا، روسی: Мария Александровна Колесникова, ; متولد ۲۴ آوریل ۱۹۸۲) فلوت نواز و فعال سیاسی بلاروسی است. | ## بخش 1: ماریا کالسنیکاوا | در سال ۲۰۲۰، او در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ بلاروس، ستاد انتخاباتی ویکتار باباریکا را رهبری کرد. کالسنیکووا نماینده ستاد مشترک انتخاباتی سوتلانا تیخانوفسکایا بود، سپس به عضویت هیئت رئیسه شورای هماهنگی [انتقالی] بلاروس درآمد؛ این شورا در طول اعتراضات مردم بلاروس علیه الکساندر لوکاشنکو تشکیل شد. کولسنیکووا در حالی که مرعوب و تحت فشار قرار گرفته بود تا بلاروس را ترک کند، هنگامی که در زمین بی‌طرف بود از شیشه عقب ماشین بیرون پرید، پاسپورت خود را پاره کرد و با پای پیاده به سمت مرز بلاروس برگشت. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰، عفو بین‌الملل کولسنیکووا را به عنوان زندانی عقیدتی به رسمیت شناخت. آنها این علاقه را در دختران خود برانگیختند به نحوی که بر انتخاب حرفه ماریا در آینده تأثیر عمیقی گذاشت. ماریا در یک مدرسه موسیقی تحصیل کرد، سپس از آکادمی دولتی موسیقی بلاروس به عنوان نوازنده فلوت و رهبر ارکستر فارغ‌التحصیل شد. او همچنین در ارکستر کنسرت ملی آکادمیک جمهوری بلاروس به سرپرستی میخائیل فینبرگ فلوت نواخت. وی در سن ۲۵ سالگی به آلمان رفت و در دانشگاه دولتی موسیقی و هنرهای نمایشی اشتوتگارت ثبت نام کرد. دهه ۲۰۱۰، کالسنیکووا در کنسرت‌ها اجرا کرد و به‌طور فعال در سازماندهی پروژه‌های فرهنگی بین‌المللی در بلاروس و آلمان مشارکت داشت، به عنوان مثال، او یکی از خالقان جشنواره موسیقی "Eclat" بود. پروژه‌های دیگر او شامل «موسیقی و هولوکاست»، برنامه مدرسه «ارکستر روبات‌ها» و مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها تحت عنوان «درس‌های موسیقی برای بزرگسالان» بود.". او همچنین در ایجاد جامعه هنری «Artemp» که میزبان رویدادهای هنر معاصر بود، مشارکت کرد. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۰، کالسنیکووا و نمایندگان دو نامزد مستقل دیگر - سوتلانا تیخانوفسکایا (همسر سرگئی تیخانوفسکی) و ورونیکا تسپکالو (همسر والری تسپکالو) - ایجاد اتحاد سه‌گانه را اعلام کرد. تیخانوفسکایا نامزد مشترک و واحد هر دو گروه شد و حمایت گسترده‌ای را در سراسر کشور به دست آورد. هنگامی که لوکاشنکو با ۸۰٫۱ درصد آرا خود را برنده اعلام کرد، مخالفان از تأیید نتایج خودداری کردند و لوکاشنکو را به تقلب گسترده متهم کردند. ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، کانادا و ۸ کشور اتحادیه اروپا نتایج انتخابات را غیرقانونی اعلام کردند. کالسنیکووا در مصاحبه‌های خود همواره تأکید می‌کرد که او «رهبر اعتراضات» نیست و هرگز در سازمان‌دهی میتینگ‌ها نقشی نداشته‌است. در آن زمان اپوزیسیون بلاروس این ایده را ترویج می‌کرد که تمام شهروندان رهبر اعتراضات و مسئول آینده کشور هستند. او به عنوان یک شخص خصوصی در تجمعات اعتراضی شرکت کرد و از طریق رسانه‌های جمعی از شهروندان و مقامات دولتی خواست تا از ماهیت صلح آمیز این اقدامات حمایت کنند. در همین حال، کولسنیکووا به رسانه‌ها گفت که به هیچ وجه بلاروس را ترک نخواهد کرد، زیرا احساس می‌کند در برابر همکاران و دوستانش که با اتهامات غیرقانونی مواجه و در زندان به سر می‌برند، مسئولیت شخصی دارد. در ۳۱ اوت ۲۰۲۰، کالسنیکووا از آغاز به کار یک حزب سیاسی جدید به نام «رَزَم» خبر داد که هدف از تأسیس آن را ایجاد ابزاری دموکراتیک برای حمایت از حقوق بشر در بلاروس اعلام کرد. بازداشت و سرکوب در ۷ سپتامبر ۲۰۲۰، رسانه‌های بلاروس خبر ربوده شدن کالسنیکووا را در مرکز شهر مینسک منتشر کردند. بعداً شاهدان اظهار داشتند که یک زن توسط چند مرد ناشناس با صورت‌های پوشیده که لباس شخصی به تن داشتند به زور سوار مینی ون مشکی شده‌است. در صبح روز ۸ سپتامبر ۲۰۲۰، خبری منتشر شد مبنی بر اینکه مقامات تلاش کردند تا ماریا را برخلاف میل او از کشور اخراج کنند بنابراین او را به گذرگاه مرزی الکساندروفکا با اوکراین فرستادند. | ## بخش 2: ماریا کالسنیکاوا | بعداً، آنتون گراشنکو، معاون وزیر کشور اوکراین، در صفحه فیسبوک خود نوشت «این خروج داوطلبانه نبود. کمیته مرزی دولتی بلاروس گزارش داد که کالسنیکووا در ساعت ۴ صبح به همراه ایوان کراوتسوف و آنتون رودننکوف از بلاروس خارج شدند و به سمت اوکراین رفتند. کانال‌های تلویزیونی تحت کنترل دولت داستانی را منتشر کردند مبنی براینکه کالسنیکووا در گذرگاه مرزی هنگام تلاش برای ترک کشور و دیدار با خواهرش که در اوکراین زندگی می‌کند بازداشت شده‌است. رودننکوف و کراوتسوف که شاهد واقعه بودند اظهار داشتند که در منطقه بی‌طرف کالسنیکووا موفق شد از طریق شیشه عقب ماشینی که در آن محبوس بود فرار کند و پس از آن گذرنامه خود را پاره کرد سپس به سمت مرز بلاروس برگشت. پس از این وقایع، نایب رئیس بوندستاگ، کلودیا راث، قول داد از کالسنیکووا حمایت کند و از طریق سازمان لیبراِکو (Libereco) به او کمک کند. در همان روز پلیس به الکساندر کولسنیکووا پدر ماریا اطلاع داد که دخترش در بازداشتگاه تحقیقاتی شماره ۱ مینسک زندانی شده‌است. او در این شکایت اظهار داشت افسران کا گ ب و اداره اصلی مبارزه با جرایم سازمان یافته و فساد (GUBOPiK) کیسه‌ای روی سر او کشیده‌اند و او را تهدید به قتل کرده‌اند در ادامه آنها به او گفتند «اگر به‌طور داوطلبانه بلاروس را ترک نکند، آنها به هر حال او را اخراج خواهند کرد زنده یا به صورت تکه‌تکه شده». گنادی کازاکویچ، معاون رئیس وزارت امور داخله شخصاً به کالسنیکووا گفت که در صورت امتناع از خروج «به مدت ۲۵ سال بدون دندان در زندان خواهد بود تا برای نیروهای امنیتی لباس بدوزد». در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۰، دوازده سازمان، از جمله مرکز حقوق بشر ویاسنا، انجمن روزنامه نگاران بلاروس، کمیته هلسینکی بلاروس، مرکز قلم بلاروس، با انتشار بیانیه‌ای مشترک از کالسنیکووا به عنوان یک زندانی سیاسی نام بردند. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰، عفو بین‌الملل کولسنیکووا را به عنوان یک زندانی عقیدتی به رسمیت شناخت. در ۲۰ اوت، الکساندر کونیوک، دادستان کل بلاروس، با استناد به ماده ۳۶۱ قانون کیفری بلاروس از آغاز تحقیقات کیفری علیه اعضای شورای هماهنگی به دلیل تلاش برای به به‌دست گرفتن قدرت و تضعیف امنیت ملی خبر داد. در ۱۶ سپتامبر، کمیته تحقیقات بلاروس، کالسنیکووا را طبق قسمت ۳ ماده ۳۶۱ قانون جزایی به «اقداماتی با هدف تضعیف امنیت ملی بلاروس» از طریق از رسانه و اینترنت متهم کرد. در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۰، کانال تلگرامی باباریکا اعلام کرد که لوکاشنکو درخواست ملاقات با کولسنیکووا برای گفتگو در مورد تغییراتی در قانون اساسی را کرده‌است، اما او برای ابراز همبستگی با سایر زندانیان از ملاقات خودداری کرده‌است. در ۸ نوامبر ۲۰۲۰، دفتر مطبوعاتی باباریکا اعلام کرد که مقامات دوره بازداشت کالسنیکووا را تا ۸ ژانویه ۲۰۲۱ تمدید کرده‌اند. در ۸ ژانویه ۲۰۲۱، کولسنیکووا دوباره از ژودزینا به یک بازداشتگاه پیش از محاکمه در مینسک منتقل شد، دوره بازداشت او تا ۸ مارس تمدید شد. در ۲۷ ژانویه، کمیته تحقیق از باز کردن پرونده جنایی علیه مأموران امنیتی که او را تهدید به قتل کرده بودند، خودداری کرد. در ۱۲ فوریه، کالسنیکووا و ماکسیم زناک به «توطئه برای به دست گرفتن قدرت دولتی به‌طور غیرقانونی» و «تأسیس و رهبری یک سازمان افراطی» متهم شدند. لیودمیلا کازاک وکیل کولسنیکووا در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۰ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد سپس در ۱۹ فوریه ۲۰۲۱ مجوز وکالت او توسط وزارت دادگستری بلاروس باطل شد. در ۹ مارس ۲۰۲۱، کانال تلگرامی باباریکا گزارش داد که بازداشت موقت کالسنیکووا تا ۸ مه تمدید شده‌است. ایلیا سالی دیگر وکیل کالسنیکووا و عضو شورای هماهنگی تا ۱۶ آوریل در حصر خانگی به سر برد. اتهامات نهایی در ماه مه ۲۰۲۱ اعلام شد که شامل سه اتهام اقدام علیه امنیت ملی، توطئه برای به دست گرفتن قدرت به روشی غیرقانونی، و ایجاد یک تشکیلات افراطی بود. کولسنیکووا در دفاع از خود تمام اتهامات را رد کرد و خواستار رد همه اتهامات وارده به دلیل عدم وقوع جرم شد. در مدت یک سالی که او در بازداشت به سر برد از ملاقات محروم بود و نتوانست با پدرش ملاقات کند. | ## بخش 3: ماریا کالسنیکاوا | به گفته تاتیانا خومیچ، کولسنیکووا ماهانه بین ۱۵۰ تا ۱۷۰ نامه از بازداشتگاه ارسال می‌کرد که حداکثر ۲۰ نامه به مخاطبان می‌رسید او افزود از ابتدای آوریل تا اواسط مه ۲۰۲۱ دیگر هیچ نامه‌ای به دست آنها نرسیده‌است. نامه‌هایی که خود ماریا دریافت می‌کرد سانسور می‌شد به طوری که بیش از ۵ درصد از نامه‌های که برایش فرستاده شده بود را دریافت نکرد. او همچنین در بازداشتگاه از داشتن فلوت منع شد؛ یک سال تمرین نکردن می‌تواند برای همیشه باعث از بین رفتن مهارت او به عنوان یک نوازنده حرفه‌ای شود. محکومیت در ۴ اوت ۲۰۲۱، پس از تقریباً ۱۱ ماه بازداشت، کالسنیکووا و ماکسیم زناک پشت درهای بسته در دادگاه منطقه ای مینسک محاکمه شدند. اگرچه مقامات قول دادند که جزئیات اتهامات و دادگاه را علنی کنند، اما قبل از برگزاری محاکمه سالن دادگاه مملو از افراد غریبه‌ای که توسط مقامات سازماندهی شده بودند، بود. سفرای خارجی که می‌خواستند از کالسنیکووا و زناک حمایت کنند، اجازه ورود به دادگاه را پیدا نکردند. او هم‌اکنون در حال گذراندن دوران محکومیت خود در کلونی کیفری شماره ۴ در گومل است. در یک مصاحبه مکتوب، کالسنیکووا به رسانه‌ها گفت که در زندان بارها به او پیشنهاد شده که همانند رومن پروتاسویچ اعترافات تلویزیونی انجام دهد و به گناهان خود اعتراف کند. کولسنیکووا در اولین مصاحبه خود پس از حکم زندان، که از طریق تلفنی با سارا رینزفورد، خبرنگار بی‌بی‌سی انجام داد از وضعیت زندان شکایت کرد و گفت همه جا سیگار می‌کشند و این موضوع به علاوه تمرین نکردن طولانی مدت تمام شانس او را برای بازگشت به عنوان یک نوازنده حرفه‌ای فلوت از بین می‌برد. با این حال، او گفت که از هیچ چیز پشیمان نیست و معتقد است که اعتراضات سال ۲۰۲۰ آغاز یک دوره جدید در کشور بود. بر اساس گزارش سرویس مطبوعاتی باباریکا او تا ۲۲ نوامبر و به مدت ۱۰ روز در شینرو (نوعی سلول انفرادی) قرار داشت. همان‌طور که خواهر ماریا گفت او قبل از اینکه زندانی شود هرگز مشکل گوارشی نداشته‌است. او در سلول انفرادی از ملاقات با وکیلش محروم شد و در روزهای پایانی که در سلول انفرادی به سر می‌برد فشار خون بالا داشت و در نهایت بیهوش شد. در بیمارستان اجازه ملاقات ۱۰ دقیقه ای با پدرش و با حضور سه افسر پلیس به او داده شد. در ۹ دسامبر ۲۰۲۲، مجوز وکالت یکی دیگر از وکلای کالسنیکووا به نام ولادیمیر پولچنکو باطل شد. واکنش‌ها به دستگیری کولسنیکووا فعالان حقوق بشر و جامعه بین‌المللی حکم زندان کالسنیکووا را محکوم کردند و به اتفاق آرا این پرونده را ساختگی خواندند. آنها این حکم را سرکوبگرانه خواندند و از آن به عنوان انتقام سیاسی لوکاشنکو یاد بردند. آلمان خواستار مشخص شدن محل زندگی کولسنیکووا شد و خواستار آزادی کلیه زندانیان سیاسی در بلاروس شد. لیتوانی دستگیری کولسنیکووا را شرم آور خواند و آن را با کاری که پلیس مخفی دوره استالین انجام می‌داد مقایسه کرد و خواستار آزادی فوری او شد. لهستان ربودن کولسنیکووا را اقدامی پست خواند و خواستار آزادی فوری کلیه زندانیان سیاسی در بلاروس شد. انگلستان در مورد وضع سلامت ماریا کولسنیکووا ابراز نگرانی کرد و اعلام کرد که آزادی او باید بالاترین اولویت باشد. عفو بین‌الملل کالسنیکووا را به عنوان یک زندانی عقیدتی به رسمیت شناخت و خواستار آزادی فوری او شد. | ## جمع‌بندی | ویوسا عثمانی، رئیس مجلس کوزوو به همراه ۹ نماینده دیگر پارلمان با امضای نامه ای خواستار آزادی فوری کالسنیکووا شدند.