موضوع مقاله: مارگارت روپر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارگارت روپر | مقدمه: روپر، دختر ارشد توماس مور، به عنوان یکی از فاضل‌ترین زنان در انگلیس قرن شانزدهم شناخته می‌شود. | ## بخش 1: مارگارت روپر | محتمل است که مارگارت در کلیسای سنت استفان، که روبروی خانهٔ خانوادهٔ مور قرار داشت غسل تعمید یافته باشد. خانوادهٔ مور اندکی پس از تولد مارگارت، دختر همسایهٔ تازه درگذشته‌ای را نیز به نام مارگارت گیگز، به فرزندی پذیرفتند. ازدواج مور با میدلتون برای مارگارت و خواهر و برادرهایش یک خواهر ناتنی به نام آلیس به همراه آورد. باتس کلوز یک عمارت بزرگ و جادار روبروی رودخانهٔ تیمز بود که توسط سر توماس مور در جایی ساخته شده بود که متعاقب آن به تصرف خانوادهٔ بوفورت درآمد. در آنجا، اراسموس، یکی از دوستان نزدیک مور، روزهای خوش بسیاری را سپری کرد، و هانس هولبین پسر برخی از بهترین پرتره‌های خود را آنجا نقاشی کرد. روپر اولین توانایی‌های فکری فوق‌العاده‌اش را عمیقاً وقف خداپرستی کرد و از منش او به «دوست داشتنی‌ترین و مهربان‌ترین» استناد می‌کنند. او و خواهران و برادرانش تحت سنت موروثی انسان‌گرایی (اومنیسم) توسط مور و معلم سرخانه‌شان ویلیام گونل تحصیل کردند. روپر در یونانی و لاتینی، نظم و نثر، فلسفه و تاریخ مهارت داشت و از دانش جامعی در موسیقی، علم حساب و برخی علوم دیگر برخوردار بود. مور در نامه‌هایش، به وضوح ابراز تمایل می‌کند که دخترانش را هم به اندازهٔ پسرانش تحصیل دهد. در تربیت فرزندانش، تأکید می‌کرد که بهترین راه برای آموزش زبان، ترجمه است، این موضوع کار روپر را که بعدها به ترجمه روی آورد تسهیل کرد. مور از آموزش دختران در محدودهٔ مشخصی حمایت می‌کرد؛ از دیدگاه او هر کاری که زنان انجام می‌دادند می‌بایست در فضای خصوصی باقی می‌ماند. گفته می‌شود با ازدواج با ویلیام، که یک لوترین بود، وی را به آیین پدرانش بازگرداند. | ## بخش 2: مارگارت روپر | ویلیام، پسر جان روپر، یک کارمند عالی‌رتبهٔ دادگاه و مالک ملک بزرگی در الثام بود. روپر و همسرش پنج فرزند داشتند: الیزابت (۱۵۶۰–۱۵۲۳)، مارگارت (۱۵۸۸–۱۵۲۰)، توماس (۱۵۹۸–۱۵۳۳)، مری (مرگ:۱۵۷۲) و آنتونی (۱۵۹۷–۱۵۴۴). ویلیام روپر (که توماس مور او را «پسر روپر» می‌خواند) اولین زندگینامهٔ این دولتمرد را به طبع رساند، اما ادای احترام وی به پدرِ همسرش به قدر تلاشهایی که همسر او مارگارت برای پدرش کشید در یادها نمانده‌است. زندگی‌نامهٔ توماس مور نوشتهٔ ویلیام روپر از آن جهت حائز اهمیت است که ویلیام از نزدیک شاهد اختلاف نظر مشهور هنری هشتم و مور بوده‌است. اراسموس آنچنان تحت تأثیر مهارتهای او قرار گرفته بود که کتاب تفسیری از سرودهای پرودنتیوس را به او تقدیم کرد. در ۱۵۲۴، روپر ترجمه‌ای از اندیشه‌های اراسموس دربارهٔ ادعیهٔ مسیح را نیز به پایان رساند. کارهای برجسته ترجمه‌های روپر را می‌توان عاملی جهت تسهیل بحث معاصر میان کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها دانست. جیمی گودریچ، نویسنده مترجمان وفادار: نویسندگی، جنسیت و مذهب در بدو انگلستان مدرن، به بررسی این رابطه توسط ترجمهٔ روپر می‌پردازد. در میانهٔ گفتمان اراسموس مبنی بر اینکه آیا او از گسترش لوترانیسم حمایت یا آن را رد می‌کند، ترجمهٔ روپر از رسالهٔ اراسموس موشکافانه مورد بررسی قرار می‌گیرد و به آن به عنوان مدرکی مبنی بر حمایت مقامات انگلیسی از اراسموس استناد می‌شود. در ارتباط با توماس مور رابطهٔ روپر با پدرش، توماس مور، مشهور است و اغلب از آن به عنوان نمونه‌ای از وفاداری خانوادگی یاد می‌شود. تامس کرامول به این بازدیدها رضایت می‌داد به این امید که روپر پدرش را به پذیرش قدرت مطلقهٔ پادشاه ترغیب کند و از اعدام جلوگیری شود. روپر طی بازدیدهای خود از مور، نامه‌ها و چیزهای دیگری را به داخل و خارج از برج قاچاق می‌کرد. | ## بخش 3: مارگارت روپر | از روپر به خاطر پروندهٔ به جا مانده از نامه‌های دست‌نوشتهٔ مور در برج لندن تقدیر می‌شود. توماس مور در ۱۵۳۵ به دلیل امتناع از به رسمیت شناختن ازدواج جدید هنری هشتم و عدم بیعت با او به عنوان ریاست کلیسای انگلستان (۱۵۳۴)، گردن زده شد. روپر با رشوه دادن به مردی که بنا بود آن را به رودخانه بیندازد سر مور را پس گرفت. پس از مرگ وی، ویلیام روپر مسئولیت نگهداری از سر را بر عهده گرفت و آن را با او دفن کردند. روپر با استخدام جان هریس منشی قدیمی مور، به جمع‌آوری و بازآفرینی نوشته‌های مور اقدام نمود تا با استفاده از نوشته‌های خود او، برائت او از خیانت را ثابت و نامش را از این اتهامات پاک کند. مرگ روپر در ۱۵۴۴ درگذشت و در کلیسای چلسی به خاک سپرده شد، «احتمالاً به همراه سر پدرش». شوهرش که سی و سه سال بعد از مرگ او زنده ماند، هرگز دوباره ازدواج نکرد و با وقف زندگی خود به آموختن، نیکوکاری و تقوا، یاد و خاطرهٔ او را زنده نگهداشت. پس از مرگ شوهرش، روپر درمقبره‌ای متعلق به خانوادهٔ روپر، در قبرستان سنت دانستن، کانتربری به خاک سپرده شد. در فرهنگ عامه لرد آلفرد تنیسون، در کتاب رؤیای زنان عادل، از مارگارت روپر به عنوان نماد وفاداری و عشق خانوادگی یاد می‌کند. در نمایش مشهور رابرت بولت "مردی برای تمام فصول "، مارگارت و ویلیام روپر شخصیتهای اصلی بودند. بولت در این نمایش روپر را دوشیزه‌ای زیرک و مقتدر و بیست و چند ساله توصیف می‌کند. در نمایش تلویزیونی تودروها (The Tudors) در ۲۰۰۷ که به سلطنت هنری هشتم می‌پردازد، جما ریوز نقش مارگارت روپر را بازی می‌کند. | ## جمع‌بندی | در Wolf Hall، از مینی‌سریال‌های انگلیسی ۲۰۱۵، اما هیدلستون روپر را با پدرش هنگام کار بر روی ترجمه‌ها و مکاتبات خود، و همچنین مکالمات محافظه‌کارانه و خطرناکش با توماس کرومول به تصویر کشیده‌است.