موضوع مقاله: تصدیق مستقیم ناشناس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تصدیق مستقیم ناشناس | مقدمه: دیدگاه تاریخی در اصل مسئله حریم خصوصی یا شخصی با استفاده از هر طرح امضای استاندارد (یا رمزگذاری کلید عمومی) و یک جفت کلید واحد حل می‌شود. | ## بخش 1: تصدیق مستقیم ناشناس | تولیدکنندگان، کلید خصوصی را در هر TPM تولید شده تعبیه می‌کنند و کلید عمومی به عنوان یک گواهی یا تصدیق منتشر می‌شود. امضاهای تولید شده توسط TPM باید به دلیل ماهیت فناوری از کلید خصوصی سرچشمه بگیرند، و از آنجا که کلیه TPMها از همان کلید خصوصی استفاده می‌کنند، برای تضمین حریم شخصی یا خصوصی کاربر قابل تشخیص نیستند. علاوه بر این، این رویکرد یک هدف ثانویه را نتوانسته‌است تحقق بخشد: توانایی تشخیص TPMهای سرکش و نادرست. این، AIK عمومی امضا شده توسط EK را به CAحریم خصوصی ارسال می‌کند که اعتبار آن را بررسی می‌کند و یک گواهی برای AIK صادر می‌کند. (برای این کار، یا یک) CAحریم خصوصی باید از EK عمومی TPM به‌طور پیشینی یا استدلالی آگاهی داشته باشد، یا ب) تولیدکننده TPM باید گواهی تأیید را ارائه داده باشد) میزبان / TPM اکنون می‌تواند خود را با توجه به تاییدیه تصدیق کند. در این رویکرد برای شناسایی TPMهای سرکش دو امکان وجود دارد: در مرحله اول، CAحریم خصوصی باید لیستی از TPMهای شناسایی شده به عنوان سرکش توسط EK خود را نگهداری کند و درخواست‌های آنها را رد کند، ثانیاً اگر CAحریم خصوصی درخواست‌های زیادی را از TPM خاص دریافت کند، ممکن است آن‌ها را رد کند و TPMs EK را در لیست سیاه قراردهد. | ## بخش 2: تصدیق مستقیم ناشناس | این راه حل مسئله ساز است زیرا CAحریم خصوصی باید در هر تراکنشی شرکت کند و بنابراین باید با وجود امنیت کامل، دسترسی بالایی را فراهم کند. علاوه بر این، در صورت تبانی CAحریم خصوصی و تصدیق کننده، ممکن است الزامات حریم خصوصی نقض شود. اگرچه موضوع دوم احتمالاً با استفاده از امضاهای کور یا ناخوانا قابل حل است، اما اولین مورد باقی مانده‌است. راه حل EPID 2.0 در هنگام ساخت، کلید خصوصی را در ریزپردازنده تعبیه می‌کند، ذاتاً کلید را با محموله دستگاه فیزیکی توزیع می‌کند، و دارای تدارک و تهیه کلید برای استفاده با قدرت اول است. صادرکننده وظیفه دارد تا در مرحله اتصال، پلتفرم TPM را تأیید کند و اعتبارنامه DAA را به پلتفرم صادر کند. این پلتفرم (عضو) در مرحله امضاء از اعتبارنامه DAA با تصدیق کننده استفاده می‌کند. | ## بخش 3: تصدیق مستقیم ناشناس | این پروتکل همچنین از قابلیت لیست سیاه پشتیبانی می‌کند تا تصدیق کننده بتواند تاییدهای TPM مشکل دار را شناسایی کند. تعاملات همیشه به صورت ناشناس هستند، اما عضو / تصدیق کننده ممکن است مذاکره کند که آیا تصدیق کننده قادر به پیوند تراکنش هاست یا خیر. این کار به کاربر اجازه بررسی یا رد درخواست‌های یک میزبان را می‌دهد که تعداد زیادی درخواست ایجاد کرده‌است. این عضو و تصدیق کننده همچنین می‌توانند انتخاب کنند که اطلاعات بیشتری را برای انجام تعامل غیر ناشناس (مانند اینکه شما می‌توانید انتخاب کنید که نام کامل خود را به غریبه بگویید یا خیر) آشکار کنند؛ بنابراین، هویت شناخته شده می‌تواند بالای یک شروع ناشناس ساخته شود. (به‌طور عکس: اگر با هویت شناخته شده شروع کنید، هرگز نمی‌توانید ثابت کنید که آن هویت را نمی‌شناسید تا به ناشناس بودن متوسل شوید) پیاده‌سازی‌ها و حملات اولین طرح تأیید مستقیم ناشناس مربوط به بریکل، کامنیش و چن است. بریکل، چن و لی، با استفاده از جفت شدن‌های متقارن به‌جای RSA، باعث افزایش کارایی این طرح اولیه شدند. | ## جمع‌بندی | و چن، موریسی و اسمارت، با تغییر تنظیمات از حالت متقارن به حالت نامتقارن، تلاش کردند تا کارایی را بیشتر بهبود بخشند.