موضوع مقاله: نرخ طبیعی بیکاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نرخ طبیعی بیکاری | مقدمه: میلتون فریدمن و ادموند فلپس، که در دهه ۱۹۶۰ با حل این مشکل «انسانی» روبرو بودند، هر دو جایزه نوبل اقتصاد را برای کار خود دریافت کردند و توسعه این مفهوم به عنوان انگیزه اصلی پشت این جایزه ذکر شده‌است. | ## بخش 1: نرخ طبیعی بیکاری | مفهوم خلاصه آن: «نرخ طبیعی بیکاری نسبت افراد بی کار به نیروی کار وقتی اقتصاد در وضعیت اشتغال کامل قرار دارد». به بیان دیگر، این مفهوم روشن می‌کند که اصطلاح اقتصادی «اشتغال کامل» به معنای «بیکاری صفر» نیست این نرخ بیکاری فرضی مطابق با تولید کل در سطح «بلند مدت» است. این سطح در صورت عدم وجود اصطکاک‌های موقت مختلف مانند تعدیل قیمت ناقص در بازار کار و کالاها، با تولید کل سازگار است؛ بنابراین نرخ بیکاری طبیعی مطابق با نرخ بیکاری غالب در یک دیدگاه کلاسیک از تعیین فعالیت است. نرخ بیکاری طبیعی عمدتاً توسط اقتصاد سمت عرضه و از این رو توسط امکانات تولید و مؤسسات اقتصادی تعیین می‌شود. اگر این ویژگی‌های نهادی ناسازگاری دائمی در بازار کار یا انعطاف‌پذیری‌های دستمزد واقعی داشته باشند، نرخ طبیعی بیکاری ممکن است بیکاری غیرارادی باشد. بروز اختلالات (به عنوان مثال، تغییر چرخه ای در تمایل به سرمایه‌گذاری) باعث می‌شود بیکاری واقعی به‌طور مداوم از نرخ طبیعی منحرف شود و تا حدی توسط عوامل تقاضای کل تعیین شود. مفهوم آن این است که با سیاست‌های مدیریت تقاضا (از جمله سیاست پولی) نمی‌توان نرخ طبیعی بیکاری را به‌طور دائم کاهش داد، اما این سیاست‌ها می‌توانند در تثبیت تغییرات در بیکاری واقعی نقش داشته باشند. | ## بخش 2: نرخ طبیعی بیکاری | طبق این مفهوم، کاهش در نرخ طبیعی بیکاری باید از طریق سیاستهای ساختاری سمت عرضه اقتصاد انجام شود. هنگامی که او ایده نرخ طبیعی را نشان داد، او به سادگی از الگوی تقاضای بازار کار کتاب و متون استاندارد استفاده کرد؛ که در واقع همان الگوی اشتغال کامل دان پاتینکین است در این میان در بازار کار رقابتی وجود دارد که هم عرضه و هم تقاضای نیروی کار به دستمزد واقعی بستگی دارد و نرخ طبیعی به سادگی تعادل رقابتی است که به معنی برابری تقاضا با عرضه است. ضمناً در دید او این مفهوم وجود دارد که نرخ طبیعی یکتا است: تنها یک سطح از تولید و اشتغال وجود دارد که با تعادل سازگار است. منحنی فیلیپس میلتون فریدمن تصریح کرد که نرخ طبیعی تورم از منحنی فیلیپس نتیجه شده‌است. فریدمن و فلپس با این نظریه با دلایل نظری مخالف بودند، زیرا آنها خاطرنشان کردند که اگر بیکاری به‌طور دائم پایین باشد، برخی متغیرهای واقعی در اقتصاد، مانند دستمزد واقعی، به‌طور دائمی تغییر می‌کردند. این امر باید به این دلیل باشد که به نظر می‌رسید تورم بالاتر به عدم منطق سیستماتیک در بازار کار متکی است. همان‌طور که فریدمن خاطرنشان کرد، هنگام تورم، دستمزد سرانجام افزایش می‌یابد و دستمزد واقعی و بیکاری، بدون تغییر باقی می‌مانند. | ## بخش 3: نرخ طبیعی بیکاری | از این رو، تا زمانی که تورم دستمزد و تورم انتظاری از تورم واقعی عقب مانده باشد، می‌توان به بیکاری کمتر رسید. طبق گفته‌های فریدمن و فلپس، منحنی فیلیپس از این رو در طولانی مدت عمودی بود و سیاست‌های گسترده تقاضا فقط دلیل تورم است و نه دلیل پایین آمدن بیکاری دائمی. میلتون فریدمن خطاهای انتظارات را عامل اصلی انحراف در بیکاری از نرخ طبیعی دانست برای فریدمن، این تصور که نرخ طبیعی منحصر به فردی وجود دارد، معادل ادعای وی است مبنی بر اینکه تنها یک سطح بیکاری وجود دارد که در آن می‌توان تورم را به‌طور کامل پیش‌بینی کرد (وقتی تورم واقعی و پیش‌بینی شده یکسان هستند). ادموند فلپس با جزئیات بیشتر به ساختار بازار کار و اصطکاک‌هایی که می‌تواند باعث تغییر تقاضای کل در تورم و برای انتظارات کاهنده در تعیین نرخ بیکاری، متمرکز شد. از همه مهمتر، خود میلتون فریدمن هرگز الگویی صریح از میزان طبیعی را ننوشت (در سخنرانی نوبل خود فقط از مدل عرضه و تقاضای نیروی کار ساده استفاده می‌کند). برخی دیگر استدلال کرده‌اند که ممکن است تعادل‌های مختلفی وجود داشته باشد: به عنوان مثال به دلیل جستجوی بیرونی‌ها در مدل نارگیل الماس یا اینکه ممکن است به جای تعادل بی نظیر، «محدوده طبیعی» از سطح بیکاری وجود داشته باشد. | ## جمع‌بندی | طبق گفته راجر فارمر از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس این فرضیه که، پس از شوک، نرخ بیکاری به اصطلاح به «نرخ طبیعی» خود بازمی‌گردد، در داده‌ها وجود ندارد.