موضوع مقاله: اتحادگرایی در بریتانیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اتحادگرایی در بریتانیا | مقدمه: اتحادگرایی در بریتانیا ، که به آن اتحادگرایی بریتانیایی نیز گفته می‌شود، یک ایدئولوژی سیاسی به نفع ادامه وحدت انگلستان، ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی به عنوان یک کشور است. | ## بخش 1: اتحادگرایی در بریتانیا | اتحادگرایی بریتانیایی با ملی‌گرایی انگلیسی ارتباط نزدیک دارد، که ادعا می‌کند بریتانیایی‌ها یک ملت هستند و اتحاد فرهنگی بریتانیایی‌ها، بریتانیا را تقویت می‌کند.Guntram H. در تعریفی از بریتانیایی که ممکن است شامل مردم انگلیسی، اسکاتلندی، ولزی، ایرلندی و کورنیش باشد. تبار (کسانی که هم در ایرلند شمالی و بریتانیا و هم از لحاظ تاریخی در کل ایرلند زندگی می‌کردند زمانی که در انگلستان بود). در اواخر جنگ انقلاب آمریکا در نیمه دوم قرن ۱۸، وفاداران انگلیسی و شورشیان استعماری (ویگ‌ها یا میهن پرستان) وجود داشتند. بعداً، در اواخر قرن نوزدهم، اتحادیه ایرلندی به‌طور کلی واکنشی به افزایش تحریک یا خودگردانی ملی گرایانه جدایی طلب ایرلندی بود. در ایرلند شمالی، ایدئولوژی‌های قطب بندی شده قانون اساسی جمهوری‌خواهان و وفاداران به درگیری‌های خشونت‌آمیز منجر شده است. از اواخر قرن ۲۰ دیدگاه‌های متفاوت در مورد وضعیت قانون اساسی کشورهای بریتانیا به یک موضوع بزرگتر در اسکاتلند و ولز تبدیل شده است. پس از پیروزی حزب ملی اسکاتلند در انتخابات ۲۰۱۱ اسکاتلند، همه‌پرسی استقلال اسکاتلند در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۴ برگزار شد: نتیجه از باقی ماندن در داخل انگلستان حمایت کرد و با کسب ۵۵٫۳٪ نه به ۴۴٫۷٪ آرا بله به سؤال "آیا باید اسکاتلند کشوری مستقل باشد؟ تشکیل اتحادیه پادشاهی بریتانیا در تاریخ ۱ مه ۱۷۰۷ از طریق اعمال اتحادیه ۱۷۰۷، دو قانون همزمان که توسط پارلمان‌های انگلیس و اسکاتلند تصویب شد، تشکیل شد. | ## بخش 2: اتحادگرایی در بریتانیا | اینها اتحادیه سیاسی بین پادشاهی انگلیس (متشکل از انگلیس و ولز) و پادشاهی اسکاتلند ایجاد کردند. این قوانین یک پارلمان واحد بریتانیا در وست مینستر و همچنین یک اتحادیه پولی و گمرکی ایجاد کردند. در سال ۱۸۰۱، اقدامات اتحادیه ۱۸۰۰ پادشاهی انگلیس را با پادشاهی ایرلند متحد کرد، از طریق دو قانون مستقل مشابه پارلمان انگلیس و پارلمان ایرلند. این امر باعث ایجاد پادشاهی متحده بریتانیا و ایرلند بر اساس مشابه اتحاد انگلیس و اسکاتلند در یک قرن قبل شد. مجموعه ای از تلاش‌ها در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ برای ایجاد قانون داخلی برای ایرلند در داخل اتحادیه ناموفق بود و پس از جنگ انگلیس و ایرلند و متعاقب آن پیمان انگلیس و ایرلند در سال ۱۹۲۲، بیشتر ایرلند اتحادیه را به عنوان آزاد ایرلندی ترک کردند. دولت ایرلند شمالی بخشی از اتحادیه باقی ماند و پادشاهی متحده به‌طور رسمی به عنوان پادشاهی متحده بریتانیا و ایرلند شمالی در سال ۱۹۲۷ شناخته شد (نگاه کنید به: تقسیم ایرلند). هنگامی که جیمز ششم اسکاتلند جانشین پسر عموی خود، الیزابت اول انگلیس شد، به عنوان پادشاه انگلیس، تاج‌های انگلیس، ایرلند و اسکاتلند متحد شدند. پیش از آن، در سال ۱۵۴۲، تاجداران انگلیس و ایرلند از طریق ایجاد پادشاهی ایرلند تحت قانون تاجگذاری ایرلند ۱۵۴۲ متحد شدند. از قرن دوازدهم، پادشاه انگلیس تحت فرمانروایی پاپ به عنوان لرد ایرلند عمل کرده بود. | ## بخش 3: اتحادگرایی در بریتانیا | اقدام سال ۱۵۴۲ عنوان پادشاه ایرلند را برای پادشاه هنری هشتم و جانشینان وی ایجاد کرد و نقش پاپ را به عنوان فرمانروای نهایی ایرلند از بین برد. حمایت از اتحادیه از نظر تاریخی حمایت از اتحادیه در انگلستان بیشترین و کمترین میزان آن در ایرلند بوده است، همچنین تحرکات مهم ضد اتحادیه در اسکاتلند و ولز وجود داشتند. با این حال، برای اسکاتلند، پس از انتخابات سراسری ۲۰۱۵ بریتانیا، این وضعیت دیگر با بازگشت SNP به ۵۶ و از ۵۹ نماینده نیست. در سال ۲۰۱۴، میزان حمایت کل انگلیس از اتحادیه به دلیل چشم‌انداز استقلال اسکاتلند مورد تحقیق و بررسی قرار گرفت. استقلال در بیشتر نظر سنجی‌ها برای هر ماه سال ۲۰۲۰ تا ژوئیه بیش از حمایت اتحادیه بود. در تاریخ ۶ ژوئیه ۲۰۲۰، پروفسور سر جان کورتیس اظهار داشت که «حمایت از اتحادیه [در اسکاتلند] هرگز ضعیف تر نبوده است». احزاب سیاسی و گروه‌های دیگر در زیر فهرستی از احزاب و سازمان‌های سیاسی فعال که از اتحاد، حمایت می‌کنند، وجود دارد. | ## جمع‌بندی | احزاب بزرگ، گسترده در سراسر بریتانیا حزب محافظه‌کار (بریتانیا) محافظه‌کاران اسکاتلندی محافظه‌کاران ولزی محافظه‌کاران ایرلند شمالی حزب کارگر (بریتانیا) کارگران اسکاتلندی حزب کارگر (ولز) حزب لیبرال دموکرات (بریتانیا) لیبرال دموکرات‌های اسکاتلندی لیبرال دموکرات‌های ولزی حزب برگزیت حزب استقلال پادشاهی متحد (UKIP) احزاب ایرلند شمالی حزب اتحادگرای دموکراتیک (DUP) حزب اتحادیه مترقی (PUP) صدای اتحادیه سنتی (TUV) حزب اتحادگرای اولستر (UUP) UKIP و محافظه‌کاران در ایرلند شمالی احزاب در سرزمین‌های برون‌مرزی بریتانیا سوسیال‌دموکرات‌های جبل‌الطارق احزاب کوچک اول بریتانیاBritain First official website.