موضوع مقاله: نظام سلامت ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نظام سلامت ایالات متحده آمریکا | مقدمه: همچنین شامل کلیه مقررات مربوط به روابط در سیستم مراقبت‌های بهداشتی بین شرکت‌های بیمه، بیمه شدگان، ارائه دهندگان خدمات و سایر گروه‌های مشمول می‌باشد. | ## بخش 1: نظام سلامت ایالات متحده آمریکا | تا سال ۲۰۱۴، آیین‌نامه مربوطه به‌طور کلی پوشش بیمه درمانی شهروندی به عنوان یک موضوع خصوصی شمرده می‌شد؛ هیچ تعهد بیمه درمانی عمومی وجود نداشت. مراقبت‌های بهداشتی دولتی برای شهروندان زیر ۶۵ سال فقط در موارد استثنایی در دسترس است. سال ۲۰۰۸ ۴۵٫۷ میلیون یا ۱۵٫۳٪ حدود ۳۰۰ میلیون نفر از شهروندان نه بیمه خصوصی بودند و نه می‌توانستند از کمک‌های دولتی استفاده کنند. در صورت بروز فوریت‌های پزشکی، بیمارستان‌ها طبق قانون فوریت‌های پزشکی و کار موظف هستند که بیماران بی بیمه یا به اندازه کافی بیمه نشده را در اتاق اورژانس درمان کنند، حتی اگر پیش‌بینی شود که قبض آن قادر به پرداخت نیست. در مورد مشکلات سلامتی که (هنوز) به سطح اورژانس پزشکی نرسیده، چنین بیمارانی قابل رد هستند. در سال ۲۰۰۸، ۸۴٫۷٪ از ساکنان ایالات متحده واجد شرایط بیمه درمانی خصوصی بودند یا حق استفاده از خدمات درمانی دولتی را داشتند. برای ۵۹٫۳ درصد از شهروندان، پوشش بیمه درمانی توسط کارفرما تأمین می‌شود، ۹/۸ درصد از ساکنین خود بیمه شده‌اند (بیمه مستقیم) و ۲۷٫۸ درصد از آنها حق استفاده از خدمات درمانی دولتی را دارند (با توجه به درصدها، لازم است ذکر شود که برخی افراد در طول سال وضعیت بیمه خود را تغییر داده‌اند و به همین دلیل چندین بار به ثبت رسیده‌اند. در سال ۲۰۰۸، شهروندان آمریکا ۷٬۵۳۶ دلار سرانه را صرف مراقبت از سیستم بهداشت و درمان کردند، تقریباً دو برابر آلمان (۳٬۶۹۲ دلار) یا اتریش (۳۸۳۶ دلار) و هنوز هم به‌طور قابل توجهی بیشتر از سوئیس سیستم مراقبت‌های بهداشتی ایالات متحده گرانترین قیمت در سراسر جهان است. در سال ۲۰۱۰ قانون حمایت از بیمار و مراقبت از خدمات مقرون به صرفه ("Obamacare") پس از یک بحث، اصلاحات فشرده تصویب شد. ساکنان کم درآمد یارانه دولتی را برای کمکهای بیمه درمانی دریافت می‌کنند و شرکت‌های بیمه درمانی از تبعیض درمورد مشتریان با بیماری‌های قبلی ممنوع هستند. تعداد شهروندان بدون پوشش بیمه درمانی خصوصی یا عمومی تا سال ۲۰۱۵ به ۲۹ میلیون یا ۹٫۱٪ از جمعیت کاهش پیدا کرد. | ## بخش 2: نظام سلامت ایالات متحده آمریکا | کل هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی به عنوان درصدی از تولید ناخالص ملی کشور محاسبه شد. موارد زیر با هم با رنگ‌های مختلف مقایسه می‌شوند: ایالات متحده (سبز زیتونی)، آلمان (قرمز)، اتریش (آبی)، سوئیس (آبی روشن)، انگلیس (بنفش) و کانادا (سبز) ،بیمه درمانی در ابتدا از نظر پزشکان آمریکایی بسیار محبوب نبود، از جمله موارد دیگر به دلیل ترس از اینکه می‌تواند قیمت‌ها را کاهش دهد. در سال ۱۹۱۹، انجمن پزشکی ایالت متحده آمریکا این شرط را تنظیم کرد که هیچ اتفاقی بین پزشک و بیمار رخ ندهد. در طول رکود بزرگ در دهه ۱۹۳۰، با این حال بسیاری از کارگران و همچنین پزشکان و بیمارستان‌ها مزایای بیمه درمانی را تشخیص دادند زیرا تنها معدودی از ساکنان پول کافی برای پرداخت پزشک در مواقع اضطراری داشتند. از طرف دیگر، بیمهٔ درمانی به ساکنان کمک کرد تا به تدریج پول برای خدمات بهداشتی بزرگتری را پس‌انداز کنند. تا اواخر دهه ۱۹۶۰ رابطه غیرواسطه ای بین پزشک و بیمار وجود داشت که پزشک تحت تأثیر بیمه درمانی قادر به تصمیم‌گیری نبود. بیماران صورتحسابها را به شرکت بیمه خدمات درمانی ارسال می‌کردند، پرداخت کمک هزینه بیمار غیرمعمول بود. بیمارستانهای مستقل کوچکتر برای بیماریهای جدی تر وجود داشتند که بیشتر آنها به صورت غیرانتفاعی اداره می‌شدند. در طول جنگ جهانی دوم، دستمزدها و قیمت‌ها مدتی تحت کنترل دولت بودند؛ بنابراین اتحادیه‌ها خواستند مزایای سلامتی را به جای افزایش دستمزد توسط کارفرما وعده داده شود. هزینه‌های بهداشتی برای هر یک از ساکنان قبلاً ۲۰ درصد بیشتر از دومین کشور گران‌قیمت در مقایسه جهانی بود. تنها ۲۱٪ از کل هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی توسط شرکتهای خصوصی بیمه درمانی پرداخت شده‌است؛ تقریباً هیچ برنامه درمانی دولتی وجود نداشت؛ بنابراین اکثر ساکنین بیمه درمانی نداشتند، اما خودشان هزینه درمانی را پرداخت می‌کردند یا از مراجعه به پزشک صرف نظر می‌کردند. | ## بخش 3: نظام سلامت ایالات متحده آمریکا | به دلیل پیشرفت‌های پزشکی در دهه ۵۰، جراحی نسبت به گذشته خطر کمتری پیدا کرد و احتمال بیشتری برای بهبودی داشت. به این طریق تقاضا برای خدمات بیمارستان و همچنین برای بیمه درمانی افزایش پیدا کرد. جانسون در حال امضا کردن برای تأسیس مدیکر در تاریخ ۳۰ ژوئیه سال ۱۹۶۵، رئیس‌جمهور لیندون ب. جانسون اضافاتی را با سیستم تأمین اجتماعی در سال ۱۹۳۵ به قانون تأمین اجتماعی ۱۹۶۵ داخل کرد. مدیکر یک برنامه ملی بیمه اجتماعی صندوق بیمه درمانی عمومی و فدرال در درجه اول برای افراد بالای ۶۵ سال و مدیکید، مراقبت‌های بهداشتی برای افراد نیازمند. با این وجود جریان‌های مختلفی وجود دارد: آزادی خواهان می‌خواهند سیاست‌های اوباما را بدون جایگزینی از بین بروند. در تاریخ ۲۵ سپتامبر سال ۲۰۱۷، سومین تلاش برای اصلاح سیاست‌های اوباما پس از اعلام سناتور جمهوریخواه سوزان کالینز اعلام شد که او لایحه اخیر حزب خود را تأیید نمی‌کند. سناتورها رند پاول و جان مک کین پیش از این اعلام کرده بودند که به هیچ، رای می‌دهند. علاوه بر این، با پایان مهلت در سپتامبر ۲۰۱۷ که در آن لایحه لغو یا تغییر سیاست‌ها ممکن بود با اکثریت ۵۰ رای در مجلس سنا تصویب شود. | ## جمع‌بندی | از اکتبر سال ۲۰۱۷ به ۶۰ رای رسیده‌است و بعید است که سیاست‌های پیشین اوباما لغو شود.