موضوع مقاله: ریمون اوبراک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ریمون اوبراک | مقدمه: ریمون اوبراک (؛ ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۴ – ) رهبر مقاومت فرانسه در جنگ جهانی دوم و یک مهندس عمران اهل فرانسه بود. | ## بخش 1: ریمون اوبراک | وی به خاطر نقش اش در مقاومت فرانسه برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده‌است. زندگی اولیه ریمون اوبراک در یک خانواده متوسط یهودی در وزول اوت-سون فرانسه به دنیا آمد. پدرش آلبرساموئل در دوم مارس ۱۸۸۴ در وزول و مادرش هلن فالک در دوم مارس ۱۸۹۴ در کرست فرانسه به دنیا آمد. ریمون اوبراک در سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۷ به عنوان یک دانشجوی سیاسی با افکار چپ در دانشکده ملی راه و ساختمان تحصیل می‌کرد. ریمون بعد از فارغ‌التحصیلی از این دانشکده بورس ادامه تحصیلش را برای تحصیل در موسسه فناوری ماساچوست و دانشگاه هاروارد دریافت کرد و از تابستان سال۱۹۳۷ در این مراکز تحصیلاتش را ادامه داد. جنگ جهانی دوم در جریان جنگ جهانی دوم ساموئل در ارتش فرانسه به عنوان مهندس راه و ساختمان در خط دفاعی ماژینو خدمت می‌کرد. ساموئل در ۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۰ توسط ارتش آلمان به اسارت درآمد ولی توانست با کمک همسرش از اردوگاه نازی‌ها فرار کند. نام‌هایی مانند واله، ارملن، بالمون و اوبراک از جمله نام‌هایی بود که از آن‌ها استفاده می‌کرد. در پاییز سال ۱۹۴۰ اولین گروه زیر زمینی مقاومت بنام مقاومت جنوب را در شهر لیون تشکیل دادند. در ماه مه سال ۱۹۴۱ بعد از تولد اولین فرزندشان ژان پیر، به امانوئل داستیه دو لا ویژری کمک کردند تا اولین نشریه زیر زمینی بنام لیبراسیون منتشر شود. دستگیری ریمون اوبراک در ۱۵ مارس سال ۱۹۴۳ در جریان یک خانه گردی معمولی دستگیر شد. در۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۳ اوبراک به عنوان یکی از هشت رهبر عمده مقاومت با ژان مولن نماینده ژنرال دو گل در فرانسه در منزل یکی از پزشکان هوادار مقاومت در کالوئیر-ا-کوئیر حومه لیون دیدار داشت. اوبراک توسط دادگاه پاریس به مرگ محکوم شد ولی مقامات امنیتی با این امید که بتوانند از او اطلاعاتی به‌دست بیاورند او را اعدام نکردند. او مدعی شد که از ریمون باردار شده و به دروغ گفت که آن‌ها با هم ازدواج نکرده‌اند و در صورتی‌که فرزندش به دنیا بیاید غیرقانونی خواهد بود مگر اینکه گشتاپو اجازه دهد تا آن‌ها مخفیانه با هم ازدواج کنند. لوسی همچنین به یک قانون فرانسه نیز اشاره کرد که بر اساس آن یک محکوم به مرگ می‌تواند قبل از اعدام ازدواج کند و این قانون در مورد ریمون اوبراک صدق می‌کند. | ## بخش 2: ریمون اوبراک | کلاوس باربی ابتدا مخالفت کرد ولی لوسی اوبراک یک افسر دیگر گشتاپو را با یک بطری شامپاین و یک دستمال ابریشمی راضی کرد بتواند با ریمون ازدواج کند. در زمان ملاقات، لوسی طرح مقاومت را به ریمون توضیح داد و گفت که آن‌ها می‌خواهند هنگامی که آلمان‌ها دارند او را از مراسم ازدواج به زندان برمی‌گردانند نیروهای مقاومت به کامیون آلمان‌ها تهاجم خواهد کرد. در ۲۱ اکتبر سال ۱۹۴۳ اوبراک از سلول زندان به محل مراسم ازدواجی که در مرکز فرماندهی گشتاپو برگزار شده بود منتقل شد. درست بعد از مراسم، اوبراک و ۱۳ نفر از افراد مقاومت که دستگیرشده بودند با یک کامیون به زندان منتقل شدند. در این تهاجم ۴ محافظ آلمانی و راننده کامیون کشته شدند و تمامی ۱۳ تن از افراد مقاومت به همراه ریمون اوبراک آزاد شدند. بعد از این عملیات دیگر برای خانواده اوبراک بسیار خطرناک بود که فعالیت‌های مقاومت را در فرانسه ادامه دهد. خانواده اوبراک در فوریه سال ۱۹۴۴ چند روز بعد از به دنیا آمدن ژان پییر اولین فرزندشان توسط نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا فرانسه را به قصد لندن ترک کردند. بعد از جنگ پس از پایان جنگ جهانی دوم، اوبراک از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ در پست ارشد وزارت بازسازی فرانسه منصوب شد. در این دوران روابط اوبراک با شارل دو گل به دلیل گرایش کمونیستی اوبراک، به سرعت در حال تغییر بود. هنگامی‌که هو شی مین در سال ۱۹۴۶ برای استقلال ویتنام مذاکره کرد، تصمیم گرفت تا چندین ماه در خانه اوبراک ساکن شود در همین دوران بود که اوبراک از قیام ویتنام در برابر حکومت استعماری فرانسوی در دهه ۱۹۵۰ حمایت کرد. در سال ۱۹۷۸، او به سازمان یونسکو، سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد برای همکاری در پروژه‌های خود پیوست. اوبراک در بسیاری از پروژه‌های مهندسی عمران در اروپا، شمال آفریقا و آسیا فعالیت می‌کرد. او در سال ۱۹۴۸ به ایجاد یک شرکت مشاوره مهندسی عمران کمک کرد، و در ابتدا کار خود را با مقامات محلی کمونیست، سپس در اروپای شرقی انجام داد. این ارتباطات نزدیک با اروپای شرقی بعدها منجر به اتهاماتی شد که جبهه‌ای برای جمع‌آوری پول برای کمونیست‌ها بوده‌است. او به عنوان یک مشاور فنی در دولت مراکش، که از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳ استقلال یافته بود، خدمت کرده‌است. | ## بخش 3: ریمون اوبراک | اوبراک در اواخر دهه ۱۹۶۰ توسط هنری کیسینجر به عنوان یک واسطه مخفی بین آمریکایی‌ها و ویتنامی‌های شمالی در اوایل جنگ ویتنام مورد استفاده قرار گرفت. در اوائل دهه ۱۹۷۰ در پی پایان جنگ ویتنام به عنوان واسطه بین دولت‌های ویتنام و آمریکا مذاکره کرد، او همچنین به گروهی از روشنفکران و دانشمندانی که برای پایان دادن به جنگ تلاش می‌کردند، پیوست. در سال ۱۹۷۳ او با دبیرکل سازمان ملل متحد، کورت والدهایم، در زمینه پیگیری موافقت نامه‌های صلح پاریس در ژانویه ۱۹۷۳ برای پایان دادن به جنگ ویتنام کار کرد. در سال ۱۹۷۵، او با کورت والدهایم برای ارتباط با ویتنام شمالی و ویت‌کنگ را در چند ماه آخر جنگ همکاری کرد. در سال ۱۹۷۵، در هنگام بازسازی پروژه‌ها در ویتنام، اوبراک شاهد سقوط سایگون (هوشی‌مین) بود. اوبراک در زندگی پایانی خود برای آموزش نسل جوان در مورد خطرات توتالیتاریسم صحبت می‌کرد او همچنین به دنبال ترویج و یادآوری مقاومت فرانسه برای نسل جوان بود. اوبراک فرانسیس اولاند از حزب سوسیالیست را برای ریاست جمهوری فرانسه در سال ۲۰۱۲ تأیید کرد. هوشی مین، یک دوست نزدیک ریموند اوبراک بود و زمانی که در سال ۱۹۴۶ فرزند سوم اوبراک به نام الیزابت متولد شد، پدرخوانده او شد. جوایز وی برندهٔ جوایز زیادی شده‌است از جمله: جایزه لژیون دونور (صلیب بزرگ) جنگ صلیب ۱۹۳۹–۱۹۴۵ مدال مقاومت با رزتا شوالیه اجتماعی شایستگی سفارش دوستی از جمهوری سوسیالیستی ویتنام فیلم‌ها از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که به نقش ریمون اوبراک در آن فیلم پرداخته داشته‌است، می‌توان به هتل ترمینوس: زندگی و زمانه کلاوس باربی اشاره کرد. درگذشت، بزرگداشت ریمون اوبراک در ۱۰ آوریل ۲۰۱۲، در ۹۷ سالگی، در بیمارستان نظامی وال-دو-گریس، در کنار خانواده اش درگذشت. نیکولا سارکوزی رئیس‌جمهور، در بیانیه‌ای گفت که اوبراک با فرار از دست نازی‌ها در ۱۹۴۳ «تبدیل به یک افسانه در تاریخ مقاومت» فرانسه شد. فرانسوا اولاند در بیانیه‌ای گفت: «در تاریک‌ترین زمان ما، او بود که با لوسی اوبراک در خود و در ارزش‌های جهانی جمهوری ما، منشأ قدرت برای مقاومت در برابر بربریت نازی بود.» مراسم بزرگداشت اوبراک با احترام کامل نظامی در روز دوشنبه ۱۶ آوریل ۲۰۱۲ برگزار شد. در این مراسم نیکولا سارکوزی رئیس‌جمهور و سه وزیر کابینه وی، ژرار لونگه، کلود گِئان و میشل مرسیه- از دولت شرکت داشتند. سه فرزند اوبراک و ده نوه و همچنین تعداد قابل توجهی از سیاستمداران فرانسوی مانند فرانسوا اولاند، فرانسوا بایرو، اوا ژولی و برتراند دلانو حاضر بودند. | ## جمع‌بندی | پیکر اوبراک در روز بعد تنها با حضور اعضای خانواده سوزانده شد و خاکستر او کنار لوسی اوبراک در آرامگاه خانوادگی در گورستان شهر بورگوندی به خاک سپرده شد.