موضوع مقاله: جمعیت‌شناسی ترکیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جمعیت‌شناسی ترکیه | مقدمه: این مقاله در مورد ویژگی‌های جمعیتی جمعیت ترکیه از جمله تراکم جمعیت، قومیت، سطح تحصیلات، سلامت جمعیت، وضعیت اقتصادی، وابستگی‌های مذهبی و سایر جنبه‌های جمعیت است. | ## بخش 1: جمعیت‌شناسی ترکیه | بحران اقتصادی در چند سال گذشته، موجب شده که مردم ترکیه در مورد به دنیا آوردن فرزندان، نگرانی‌های بسیاری داشته باشند و این مسئله موجب شده که کاهش جمعیت به سطحی بی‌سابقه برسد. چند سالی است که حتی بزرگ کردن یک نوزاد در ترکیه برای میلیون‌ها خانوار ترکیه دشوار شده و اردوغان نیز شعار خود را کنار نهاده است. پیش‌بینی‌های نشان می‌دهد که ترکیه در یک مسیر جمعیتی نگران‌کننده قرار دارد و بیم آن می‌رود که در سال ۲۱۰۰ میلادی، کل جمعیت ترکیه زیر ۵۰ میلیون نفر باشد. سال ۲۰۲۵ برای اولین بار در ۵۰ سال گذشته تعداد نوزدان متولد شده به زیر ۹۰۰ هزار نفر رسید. با ادامه روند فعلی، جمعیت در سن کار در ترکیه تا سال ۲۰۷۵ میلادی به زیر ۶۰ درصد خواهد رسید و سال ۲۱۰۰ به ۵۰ درصد کاهش خواهد یافت. در سال ۲۰۲۵ بیش از ۵۰۰ هزار نفر از مردم ترکیه مردند که این سبب شد افزایش جمعیت ترکیه در سال ۲۰۲۵ به زیر ۴۰۰ هزار نفر برسد که در نیم قرن گذشته بدترین آمار است. جداول جمعیتی به ما می‌گوید با نزدیک شدن به دهه ۲۰۴۰ میلادی، جمعیت ترکیه به ۸۸ میلیون نفر برسد، سپس در دهه ۲۰۷۰ به زیر ۷۰ میلیون نفر و در سال ۲۱۰۰ به ۵۰ میلیون نفر خواهد رسید. ترکیه حتی در مقایسه با دو کشور اروپایی مهم همچون اسپانیا و ایتالیا، باز هم زاد و ولد کمتری دارد. شمار جمعیت زیر ۱۵ سال در ترکیه، روند کاهشی خود را ادامه خواهد داد و ترکیه با چند معضل مهم روبرو خواهد شد مانند تامین نیروی کار به عنوان یکی از مهمترین مزیت‌های فعلی اقتصاد ترکیه، دشوار و ناممکن خواهد شد همین حالا هم در عرض ۵ سال جمعیتی معادل ۲ میلیون نفر از دانش‌آموزان و دانشجویان ترکیه ترک تحصیل کرده‌اند و در نتیجه، می‌توان پیشبینی کرد که بسیاری از دانشگاه‌های ترکیه، تقاضای جدیدی برای تحصیل نخواهند داشت. همچنین با افزایش تعداد سالمندان و بازنشستگان، هم سیستم تامین اجتماعی و هم سیستم درمان و سلامت، با مشکلات مهمی روبرو خواهد شد. کاهش سهمناک جمعیت در ۳ کلانشهر ترکیه: استانبول، آنکارا و ازمیر، به عنوان سه کلانشهر مهم و گرانقیمت ترکیه شناخته می‌شوند. آنکارا به عنوان پایتخت سیاسی و یک شهر گرانقیمت، جلوه و اهمیت خاصی دارد و ازمیر نیز یک شهر صنعتی و بندرگاهی گرانقیمت است. تحقیقات نشان داده که در هر سه شهر، نرخ زاد و ولد به شدت کاهش یافته و به ۱٫۲ فرزند رسیده است. البته بیش از ۵۵ استان دیگر ترکیه نیز از این ۳ استان پیروی می‌کند و پیش‌بینی می‌شود این روند نزولی در مسیر فعلی ادامه یابد. مورد دوم، تغییر گسترده از هنجار دو فرزندی به هنجار تک فرزندی و در نهایت به بی‌فرزندی است که به عنوان «ناباروری اجتماعی» تعریف می‌شود. دلیل سوم را می‌توان با تضعیف پیوندهای بین نسلی در طول فرایند تغییرات ساختار خانواده توضیح داد که منجر به افزایش خانواده‌های هسته‌ای و از هم پاشیده و کاهش تقاضا برای فرزندان به دلیل بار مراقبت خانواده‌های تازه تشکیل شده شده است. در نتیجه بدتر شدن پیش‌نیازهای ازدواج و تغییر سبک زندگی در کشور ما، سن اولین ازدواج برای زنان به ۲۷ سال و سن اولین فرزندآوری به ۲۹ سال به تعویق افتاده است. پنجم، عدم قطعیت‌های اجتماعی-اقتصادی پیرامون سطح درآمد، اشتغال، ثبات قیمت‌ها و اجاره بها و قیمت مسکن، حضور خود را نشان می‌دهند. در نهایت، ناکافی بودن تأمین مالی برای افزایش اثربخشی عناصر برنامه مداخله‌ای به موقع و همچنین سایر سیاست‌ها و استراتژی‌ها برای حمایت از آن، ناکافی است. جمعیت ترکیه می‌تواند به سرعت از وضعیت «جمعیت جوان» که در حال حاضر رو به کاهش است، به مراحل «پیر» و سپس «جمعیت بسیار پیر» تبدیل شود. در حالی که تحول جمعیتی کشورهای توسعه‌یافته همزمان با دوره غنی‌سازی آنها بود، در ترکیه، این فرآیند قبل از ورود آنها به فرآیند غنی‌سازی آغاز شد. در حال حاضر، هیچ کشوری این فرآیند را معکوس نکرده است یعنی نتوانسته است نرخ باروری را پس از سقوط به زیر سطح جایگزینی، به بالاتر از سطح جایگزینی افزایش دهد. وضعیت فعلی مؤسسه آمار ترکیه در سال ۲۰۲۳ با انتشار گزارش شاخص‌های جمعیتی و با اشاره به کاهش نرخ فرزندآوری و تغییرات جمعیتی عمیق اعلام کرد که این کشور وارد وضعیت نگران کننده جمعیتی شده است. قدرت جمعیت به عنوان شاخص پویایی اساسی ترکیه، آسیب جدی دیده و اعداد و ارقام نشان می‌دهد که علاوه بر افزایش آمار طلاق، کاهش نرخ فرزندآوری و تعداد فرزندان، سن اولین ازدواج و اولین تولد نیز به سطوح وخیمی رسیده است. بنا به این گزارش، ترکیه که دارای جمعیت زیاد و ساختار خانواده پویا بود، در سال‌های اخیر دچار انحطاط جمعیتی شده و نرخ زاد و ولد در ترکیه به طرز وحشتناکی کاهش یافته و ادامه این روند، قدرت جمعیتی و ساختار خانواده به خطر انداخته است. مؤسسه آمار ترکیه همچنین اعلام کرد که طی سال‌های اخیر تغییرات وحشتناکی در نرخ خام زاد و ولد، نسبت فرزندان به جمعیت، سن اولین ازدواج، سن اولین تولد، زایمان سزارین و آمار طلاق در ترکیه رخ داده است. بنا به اعلام این مؤسسه، نرخ فرزندآوری در ترکیه به سطح جدی خطر رسیده به طوری که نرخ فرزندآوری ۴٫۵۶ درصدی سال ۱۹۸۰ که در سال ۱۹۹۰ به ۳٫۱۲ درصد تنزل کرده بود، در سال ۲۰۲۲ به ۱٫۶۲ درصد کاهش یافته است. مؤسسه آمار ترکیه همچنین گزارش داد که بالاترین نرخ زاد و ولد در دهه ۱۹۵۰ در این کشور و با رقم ۶٫۷۲ درصد ثبت شده ولی روند کاهش جمعیت از همان سال به تدریج ادامه یافته و در سال ۲۰۱۷ به زیر سطح جایگزینی جمعیت تنزل کرده و اکنون به ۱٫۶۲ درصد رسیده است. بنا به اعلام این مؤسسه، نرخ خام زاد و ولد (تعداد تولدهای زنده در هر هزار نفر جمعیت) در ترکیه در سال ۱۹۸۰ حدود ۳۲٫۲ در هزار بود ولی این رقم اکنون به ۱۲٫۲ در هزار رسیده و همین عدد نشان دهنده کاهش نرخ زاد و ولد به حدود یک سوم ارقام ۴۰ سال پیش است. مؤسسه آمار ترکیه همچنین با اشاره به کاهش نسبت کودکان به جمعیت کل ی ۳۳ سال گذشته گزارش داد که سه دهه پیش کودکان، ۴۱٫۸ درصد از جمعیت ترکیه را تشکیل می‌دادند ولی امروز به ۲۶٫۵ درصد کاهش یافته و جمعیت ترکیه پیر شده است. این مؤسسه، نسبت کودکان به جمعیت کل در ترکیه در سال ۲۰۳۰ را ۲۵٫۶ درصد، در سال ۲۰۴۰، حدود ۲۳٫۳ درصد، در سال ۲۰۶۰ حدود ۲۰٫۴ درصد و در سال ۲۰۸۰ حدود ۱۹ درصد برآورد کرده است و همین آمار نشان می‌دهد که با ادامه روند کنونی، تا ۵۵ سال آینده جمعیت ترکیه مسیر پیر شدن را طی خواهد کرد. مؤسسه آمار ترکیه در گزارش خود با پیش‌بینی افزایش سن اولین ازدواج جوانان تا ۳۰ سال اعلام کرد: سن ازدواج اول در ترکیه، هم برای زنان و هم برای مردان وارد روند افزایشی شده است به طوری که ۲۳ سال پیش زنان به‌طور متوسط در سن ۲۲ سالگی و مردان نیز در ۲۶ سالگی ازدواج می‌کردند ولی امروز زنان در پایان ۲۵ سالگی ازدواج می‌کنند و سن ازدواج مردان نیز به ۲۸ سال افزایش یافته است. این مؤسسه با اشاره به ثبت سالانه ۵۴۴ هزار ازدواج و ۹۲ هزار طلاق در اوایل قرن حاضر میلادی اعلام کرد: به رغم افزایش شمار جمعیت ترکیه طی دو دهه گذشته، سال گذشته ۵۷۴ هزار ازدواج و ۱۸۱ هزار طلاق ثبت شده و همین آمار نشان می‌دهد که تعداد ازدواج در ترکیه طی دو دهه گذشته ثابت مانده ولی شمار طلاق دو برابر شده است. مؤسسه آمار ترکیه زایمان سزارین یکی دیگر از عواملی تهدید کننده رشد جمعیت عنوان کرده و در گزارش خود اعلام کرد که عمل سزارین در ترکیه طی دو دهه گذشته از پنج درصد به ۵۷٫۳ درصد کنونی افزایش یافته است. مرکز آمار ترکیه اوایل سال جاری میلادی جمعیت این کشور را ۸۵ میلیون و ۲۷۹ هزار نفر اعلام کرد و گزارش داد که میزان جمعیت مردان ترکیه ۵۰٫۱ درصد (۴۲ میلیون و ۷۰۴ هزار و ۱۱۲ نفر) و نرخ جمعیت زنان نیز ۴۹٫۹ درصد (۴۲ میلیون و ۵۷۵ هزار و ۴۴۱ نفر) ثبت شده است. ۹۳٫۴ درصد جمعیت ترکیه در شهرها و ۶٫۶ درصد از جمعیت نیز در روستاها و قصبه‌ها زندگی می‌کنند. چالش‌ها چهار وزارتخانه ترکیه تلاش‌هایی را برای رسیدگی به چالش‌های جمعیتی آغاز کرده‌اند که سبب کاهش تاریخی نرخ باروری دراین کشور و افزایش سریع جمعیت سالمندان این کشور شده است. در سال ۲۰۲۳، ترکیه شاهد افزایش دو رقمی جمعیت سالمندان خود برای اولین بار در تاریخ خود بود و رسیدن به نرخ به ۱۰٫۲ درصد بود و این کشور را مطابق با استانداردهای سازمان ملل متحد در رده «جمعیت‌های بسیار سالمند» قرار داد. آمار تولد ۲۰۲۳ منتشر شده توسط مؤسسه آمار ترکیه (TÜİK) اخیراً کاهش قابل توجهی را در نرخ کلی باروری ترکیه نشان می‌دهد و به پایین‌ترین سطح ثبت شده خود رسیده است. کارشناسان هشدار دادند نرخ پایین زاد و ولد و رشد پیری جمعیت در ترکیه به حدی رسیده که ممکن است چشم‌انداز اقتصادی این کشور را تحت تأثیر قرار دهد. بر اساس آمار منتشر شده توسط «مؤسسه آمار ترکیه» (Tuik)، نرخ باروری کل این کشور برای هشت سال متوالی کاهش داشته و به ۱٫۵۱ تولد برای هر زن در سال جاری رسیده است. | ## بخش 2: جمعیت‌شناسی ترکیه | با این حال، بار مالی تربیت و بزرگ کردن فرزندان، تمایل بسیاری از مردم این کشور برای داشتن فرزندان بیشتر را کاهش داده است. به گزارش شینهوا، داده‌های مؤسسه آمار ترکیه نشان می‌دهد که سالمندان ۹٫۵ درصد از جمعیت را در سال ۲۰۲۰ میلادی در این کشور تشکیل می‌دادند در حالی که این تعداد در سال ۲۰۲۳ به ۱۰٫۲ درصد افزایش یافت و برای اولین بار در تاریخ ترکیه به عددی دو رقمی رسید. نرخ طلاق از ۲٫۵۸ درصد در سال ۲۰۰۸ میلادی به ۴٫۷۸ درصد در سال ۲۰۲۳ افزایش یافته است. چرا که آمار ازدواج در حال کاهش است، طلاق بیشتر شده و نرخ زاد و ولد، به طرز باورنکردنی در حال کاهش است. در سال ۲۰۱۰ ترکیه نرخ تولد خالص ۱۷٫۲ در هر ۱۰۰۰، در سال ۲۰۱۱ ۱۶٫۷، از ۲۰٫۳ در سال ۲۰۰۱ داشته است. کل باروری (TFR) در سال ۲۰۱۰ بالغ بر ۲٫۰۵ کودک در هر زن، در سال ۲۰۱۱ بالغ بر ۲٫۰۲ بود. پس از فروپاشی امپراطوری عثمانی و زیر جنگ استقلال ترکیه، یک مهاجرت توسط بخش بزرگی از ترک تباران و مسلمانان از بالکان (ترکان بالکان، آلبانی، بوسنی، پوماکها)، قفقاز (آبخاریها، آجاری‌ها، ' چرکس '، چچن‌ها '، کریمه (تاتار تبارهای کریمه) و کرت (ترک‌های کرت) به ترکیه امروزی پناه بردند و ویژگی‌های اساسی این کشور را شکل دادند. روند مهاجرت به سمت ترکیه تا به امروز ادامه دارد، گرچه انگیزه‌ها متنوع تر است و معمولاً مطابق با الگوهای جنبش مهاجرت جهانی است — به عنوان مثال ترکیه مهاجران اقتصادی زیادی را از کشورهای اطراف مانند ارمنستان، مولداوی، گرجستان دریافت می‌کند. بحران مهاجرت ترکیه دوره ای در سال ۲۰۱۰ است که با تعداد زیادی از مردم وارد ترکیه می‌شوند. آخرین داده‌های با توجه به اینکه سرشماری زبان سال ۱۹۶۵ انجام شده است احتمالاً تغییرات عمده‌ای ممکن است از آن زمان رخ داده باشد. با این حال، مشخص است که ترک‌ها اکثریت هستند، در حالی که بزرگ‌ترین گروه‌های اقلیت کردها با ۳۰ میلیون جمعیت و اعراب با ۵ میلیون جمعیت هستند. + جمعیت ترکیه با توجه به زبان زبان سرشماری سال 1935Modern Turkey, Bill Park, Taylor & Francis, 2011, page 10 سرشماری سال 1945 سرشماری سال ۱۹۶۵ عدد ٪ عدد ٪ عدد ٪ ترکی ۱۳٬۸۲۸٬۰۰۰ ۸۷٫۵ ۱۶٬۵۹۸٬۰۳۷ ۸۸٫۳ ۲۸٬۱۷۵٬۵۷۹ ۹۰٫۲ کردی ۱٬۴۷۳٬۰۰۰ ۹٫۳ ۱٬۴۷۶٬۵۶۲ ۷٫۹ ۲٬۱۰۸٬۷۲۱ ۶٫۹ زازاکی ۱۴۷٬۷۰۷ ۰٫۵ عربی ۱۴۵۰۰۰ ۰٫۹ ۲۴۷٬۲۰۴ ۱٫۳ ۳۶۸٫۹۷۱ ۱٫۲ یونانی ۱۰۹۰۰۰ ۰٫۷ ۸۸٬۶۸۰ ۰٫۵ ۴۹٫۱۴۳ ۰٫۲ چرکسی ۹۲۰۰۰ ۰٫۶ ۶۶٬۶۹۱ ۰٫۴ ۵۷٬۳۳۷ ۰٫۲ لادینو ۷۹۰۰۰ ۰٫۵ ۵۱٬۰۱۹ ۰٫۳ ۹۱۲۴ ۰٫۰ ارمنی ۷۷۰۰۰ ۰٫۵ ۵۶٬۱۷۹ ۰٫۳ ۳۲٬۴۸۴ ۰٫۱ لاز ۴۶٬۹۸۷ ۰٫۳ ۲۷٬۷۱۵ ۰٫۱ گرجی ۴۰٬۰۷۶ ۰٫۲ ۳۲٬۳۳۴ ۰٫۱ آبازا ۸۶۰۲ ۰٫۰ ۱۰٬۶۴۳ ۰٫۰ دیگران ۱۱۰٬۱۳۷ ۰٫۶ ۱۵۷٬۴۴۹ ۰٫۵ جمع ۱۵٬۸۰۳٬۰۰۰ ۱۸٬۷۹۰٬۱۷۴ ۳۱٬۳۹۱٬۲۰۷ + جمعیت مسلمان و غیرمسلمان در ترکیه، ۲۰۰۵–۲۰۰۵ (هزاران نفر)Icduygu, A. سال ۱۹۱۴ ۱۹۲۷ ۱۹۴۵ ۱۹۶۵ ۱۹۹۰ ۲۰۰۵ مسلمانان ۱۲٬۹۴۱ ۱۳٬۲۹۰ ۱۸٬۵۱۱ ۳۱٬۱۳۹ ۵۶۸۶۰ ۷۱٬۹۹۷ یونانی‌ها ۱٬۵۴۹ ۱۱۰ ۱۰۴ ۷۶ ۸ ۳ ارمنی‌ها ۱٬۲۰۴ ۷۷ ۶۰ ۶۴ ۶۷ ۵۰ یهودیان ۱۲۸ ۸۲ ۷۷ ۳۸ ۲۹ ۲۷ دیگران ۱۷۶ ۷۱ ۳۸ ۷۴ ۵۰ ۴۵ جمع ۱۵٬۹۹۷ ۱۳٬۶۳۰ ۱۸٬۷۹۰ ۳۱٬۳۹۱ ۵۷٬۰۰۵ ۷۲٬۱۲۰ ٪ غیرمسلمان ۲۹٫۶ ۲٫۵ ۱٫۵ ۰٫۸ ۰٫۳ ۰٫۲ واژه ترک یا ترکی نیز از لحاظ تاریخی دارای معنای گسترده‌تری است زیرا در بعضی مواقع، به ویژه در گذشته، از آن استفاده شده است که فارغ از قومیت آنها، به همه ساکنان مسلمان امپراتوری عثمانی ارجاع می‌شود. ارقام منتشر شده در چندین منبع گوناگون، این مشکل را با تغییر بسیار زیاد اثبات می‌کند. , 2002, مردمان ترک‌زبان: ترک‌ها، آذربایجانی‌ها، تاتارها، کراچی ها، ازبک‌ها، تاتارهای کریمه و اویغورها مردمان هند-اروپایی زبان: کردها، یزیدیان (کورمانج)، زازاها، بوسنیایی‌ها، آلبانیایی‌ها، پوماک‌ها، اوستی‌ها، ارمنی‌ها، همشهنی‌ها، گورانی‌ها و یونانیان اقوام سامی زبان: عرب، یهودی و آشوری / سریانی مردم قفقازی زبان: چرکس‌ها، گرجی‌ها، لازها و چچن بر پایه نسخه سال 2016 CIA World Factbook، ۷۰–۷۵٪ جمعیت ترکیه از ترکها تشکیل شده است که کردها ۱۹٪ و دیگر اقلیت‌ها میان ۷ تا ۱۲٪ را تشکیل می‌دهند.Turkey . CIA با توجه به ملیت، گزارش سال ۲۰۰۸ برای آماده شورای امنیت ملی ترکیه توسط دانشگاهیان از سه دانشگاه‌های ترکیه در شرق آناتولی نشان می‌دهد که حدود ۵۵ میلیون ترک وجود دارد، ۹٫۶ میلیون کردها، ۳ میلیون زازا، ۲٫۵ میلیون چرکس، ۲ میلیون بوسنیایی، ۵۰۰۰۰۰–۱٫۳ میلیون آلبانیایی، ۱۰۰۰۰۰۰ گرجی، ۸۷۰٬۰۰۰ عرب، ۶۰۰٬۰۰۰ پوماک، ۸۰٬۰۰۰ لاز، ۶۰٬۰۰۰ ارمنی، ۲۵٬۰۰۰ آشوری / سریانی، ۲۰٬۰۰۰ یهودی و ۱۵٬۰۰۰ یونانی، ۵۰۰ ایزدی ساکن ترکیه هستند. کلمه ترک تنها در سده نوزدهم با اشاره به روستاییان آناتولی مورد استفاده قرار گرفت. در سال‌های اخیر، سیاستمداران ترکیه تلاششان را بر این متمرکز کرده‌اند تا با تأکید بر اینکه یک ترک هر کسی است که شهروند جمهوری ترکیه باشد، این طبقه را به شکلی چند فرهنگی تر تعریف کند.(Kushner 1997: 230) در حال حاضر، ماده ۶۶ قانون اساسی ترکیه " ترک " را به عنوان هرکسی که "از طریق پیوند شهروندی به کشور ترکیه متصل باشد " تعریف می‌کند. این شاید به دلیل جغرافیای کوهستانی جنوب شرقی کشور باشد، جایی که آنها غالب و نماینده اکثریت هستند. با این حال، هیچ آمار و اطلاعاتی دقیق و به روزی برای جمعیت کرد در دسترس نیست، زیرا دولت ترکیه سرشماری قومی یا نژادی را غیرقانونی کرده است. برآورد دیگر، به گفته ابراهیم سیرچی، در کتاب خود «محیط ناامنی در ترکیه و مهاجرت کردهای ترکیه به آلمان، بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ ترکیه و بررسی سلامت جمعیتی ترکیه» در سال ۱۹۹۳، ۱۷٫۸٪ است. گزارش گروه حقوق اقلیت در سال ۱۹۸۵ (توسط مارتین شورت و آنتونی مکدرموت) برآورد ۱۵٪ کردها در جمعیت ترکیه در سال ۱۹۸۰، یعنی ۸٬۴۵۵٬۰۰۰ از ۴۴٫۵۰۰٬۰۰۰، با اظهار نظر قبلی "هیچ چیز، جدا از" مرزهای واقعی ". ناسیونالیست‌های کرد به وسوسه شده‌اند تا آن را اغراق کنند، و دولت‌های منطقه می‌توانند آن را نادیده بگیرند. در ترکیه فقط آن کردهایی که به زبان ترکی صحبت نمی‌کنند، رسماً برای اهداف سرشماری به عنوان کردها شمرده می‌شوند، و این رقم بسیار پایین است. " در ترکیه: یک مطالعه کشور، یک انتشارات آنلاین کتابخانه کنگره ایالات متحده در ۱۹۹۵، یک فصل کامل در مورد کردها در ترکیه وجود دارد که در آن بیان شده است که: "سرشماری‌های ترکیه کردها را به عنوان یک قوم جداگانه فهرست نمی‌کنند. در سال ۱۹۹۵ تخمین تعداد کردهای ترکیه حدود ۸٫۵ میلیون نفر "از ۶۱٫۲ میلیون نفر یا ۱۳٪ از جمعیت در آن زمان بود. آمارهای دولت ترکیه نشان می‌دهد که زنان کرد در ترکیه حدود چهار فرزند به دنیا می‌آورند، بیش از دو برابر نرخ برای بقیه جمعیت ترکیه. نخست‌وزیر اردوغان اظهار داشت که کردها می‌توانند تا سال ۲۰۳۸ به اکثریت تبدیل شوند. حتی اگر بسیاری از کردها به شهرهای غربی ترکیه یا اروپای غربی مهاجرت کرده‌اند، شهرهای جنوب شرقی ترکیه هنوز با سرعتی بیشتر از سایرین رو به رشد هستند. زنان استانهای تحت کنترل کردستان در شرق ترکیه نیز میزان بیسوادی در حدود سه برابر مردان دارند، عاملی که با میزان زاد و ولد بالاتر ارتباط دارد. هویت ملی کردها به دور از محدود بودن در جامعه کورمانجی نیست، زیرا بسیاری از کردهایی که والدین آنها به استانبول یا سایر شهرهای بزرگ غیر کردی مهاجرت کرده‌اند، بیشتر به زبان ترکی صحبت می‌کنند، که یکی از زبان‌های مورد استفاده انتشارات ناسیونالیست کرد است. الجزیره و موسسه سیاست خاورمیانه واشینگتن، جمعیت عرب را پیش از جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱ از ۱٫۵۰۰٬۰۰۰ به بیش از ۲٬۰۰۰٬۰۰۰، با پناهجویان اخیر سوریه ۲٬۷۴۸٬۳۶۷، تخمین می‌زنند. ارمنی‌ها ارامنه در ترکیه بیش از ۳۰۰۰ سال بومی مناطق کوهستانی آناتولی و ارتفاعات ارمنستان هستند و جمعیت تخمینی آن ۴۰۰۰۰ نفر (۱۹۹۵) تا ۷۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود. اکثریت متعلق به ایمان کلیسای ارمنی، با تعداد کمتری از کاتولیک‌های ارمنی و انجیلی انجیلی است. جمعیت اصلی آنها در دوران کشتار امپراتوری عثمانی بیش از ۳ میلیون نفر تخمین زده می‌شد، از سال ۱۹۱۵ تا اوایل دهه ۱۹۲۰ تخمین زده می‌شود که بیش از ۱٫۵ میلیون نفر از آنها در طول نسل‌کشی ارمنیان کشته شدند و اجباری به بیابان سوریه منتقل کردند. آشوریان / سریانی‌ها تخمین زده می‌شود ۴۰٬۰۰۰–۵۰٬۰۰۰ آشوری / سریانی در ترکیه زندگی می‌کنند، در حدود ۱۷٬۰۰۰ در استانبول و ۲۳–۳۳٬۰۰۰ دیگر پراکنده در جنوب شرقی ترکیه به ترتیب در تورابدین، دیاربکر، آدیامان و هارپوت. آنها متعلق به کلیسای ارتدکس سریانی، کلیسای کاتولیک سریانی و کلیسای کاتولیک کلدین هستند. برخی از ملاحظاتی، یک گروه قومی مسلمان که معمولاً از آن به عنوان عرب یاد می‌شود، دارای اصل و نسب آشوری / سریانی است. آذربایجانی‌ها تعیین اینکه چه تعداد از نژادهای آذربایجانی در ترکیه در حال حاضر زندگی می‌کنند دشوار است، زیرا قومیت یک مفهوم نسبتاً روان در ترکیه است، به ویژه در میان گروه‌های ترک‌زبان و قفقازی که با آسانی و آسان‌تر در جریان اصلی فرهنگ ترکیه جذب شده‌اند. Retrieved 6 December 2008 از آنجا که از نظر زبانی این دو بسیار شبیه به هم هستند، مطمئن‌ترین راه برای شمارش یا برآورد شمار آذری‌ها از ترک‌ها در ترکیه این است که توجه داشته باشید که آذری‌ها عملاً همه مسلمانان شیعه هستند در حالی که همسایگان ترک و کرد آنها مسلمان سنی هستند. بوسنیایی‌ها چچن‌ها در پایان جنگ قفقاز (۱۸۶۴–۱۸۱۸)، بسیاری از چچنی‌ها از میهن خود در قفقاز شمالی گریختند و در امپراتوری عثمانی مستقر شدند. | ## بخش 3: جمعیت‌شناسی ترکیه | چرکیسها در اواخر از جنگ روسیه و چرکسی (۱۷۶۳–۱۸۶۴)، بسیاری از چرکس زادگاه خود در قفقاز شمالی گریختند و در امپراتوری عثمانی حل شدند. اکثر چرکیسها از نظر قومی به‌طور کامل در فرهنگ ترکیه جذب شده‌اند، ردیابی، شمارش و حتی برآورد حضور قومی آنها را دشوار می‌کند. گرجی‌ها به گزارش روزنامه ملیت، تقریباً ۱ میلیون نفر از مردم تبار گرجستان در ترکیه وجود دارند. یونانی‌ها یونانیان جمعیت را تشکیل می‌دهند یونانی و یونانی -زبان ارتدکس شرقی مسیحیان بودند که عمدتاً در استانبول زندگی می‌کنند، از جمله منطقه خود جزایر پرنس، و همچنین در دو جزیره از ورودی غربی به تنگه داردانل: ایمبروس و تندوس ( و بوزکادا) و از نظر تاریخی نیز در غرب آسیای صغیر (با محوریت ازمیر / اسمیرنی)، کوه‌های آلپ پونتیک (با محوریت Треزون و سوملیا، به یونانیان پونیک مراجعه کنید)، و آناتولی مرکزی (کاپادوسیا) و شمال شرقی آناتولی و منطقه قفقاز جنوبی (ارزینجان، Erzerum، قارص و اردهان، به یونانی‌های قفقاز مراجعه کنید). یونانیان استانبول بقایای ۲۰۰۰۰۰ یونانی تخمین زده شده هستند که طبق مقررات پیمان لوزان (۱۹۲۳) مجاز به ماندن در ترکیه به دنبال تبادل جمعیت سال ۱۹۲۳ هستند، که شامل اسکان مجدد تقریباً ۱٫۵ میلیون یونانی از آناتولی و شرق تراکیه و نیم میلیون ترک از یونان به جز تراکای غربی. پس از سالها آزار و شکنجه (به عنوان مثال وارلیک ورگیسی (۱۹۴۴–۱۹۴۲) و پوگروم استانبول سال ۱۹۵۵)، مهاجرت یونانیان قومی از منطقه استانبول بسیار تسریع شد و تا سال ۱۹۷۸، ۱۲۰،000 - اقلیت یونانی اشتونگستور را به حدود ۷۰۰۰ کاهش داد. آمار و ارقام سال ۲۰۰۸ منتشر شده توسط وزارت امور خارجه ترکیه ، تعداد کنونی شهروندان ترکیه تبار یونانی را در علامت ۲۰۰۰–۳۰۰۰ قرار داده است. Page 2 ایرانی‌ها شیرین هانتر در انتشارات سال ۲۰۱۰ خاطرنشان کرد که در ترکیه حدود ۵۰۰۰۰۰ ایرانی وجود داشته است. لاز اکثر لاز امروز در ترکیه زندگی می‌کنند، اما گروه اقلیت لاز هیچ وضعیت رسمی در ترکیه ندارند. فقط یک اقلیت به زبان ترکی دو زبانه و زبان بومی آنها Laz که متعلق به گروه قفقاز جنوبی است. تعداد سخن گویان لازی رو به کاهش است و اکنون به‌طور عمده به مناطق ریزه و آرتوین محدود شده است. اصطلاح تاریخی لاستیکستان - که قبلاً به یک زمین باریک در امتداد دریای سیاه که در لازها و همچنین توسط چندین گروه قومی دیگر ساکن بوده است - ممنوع شده است و استفاده رسمی آن ممنوع شده است و جایگزین Doğu Karadeniz (که شامل ترابزون است) شده است. در طول جنگ روس و ترکیه در ۱۸۷۸–۱۸۷۷، جمعیت مسلمان روسیه در نزدیکی مناطق جنگی تحت پاکسازی قومی قرار گرفت. بسیاری از لازایانی که در باتوم زندگی می‌کنند به امپراتوری عثمانی گریختند و در امتداد ساحل جنوبی دریای سیاه در شرق سامسون مستقر شدند. قلب سرزمین آنها، منطقه درسیم، از استانهای تونج‌ایلی، بین‌گول و بخش‌هایی از استان‌های الازیغ، ارزنجان و دیاربکر تشکیل شده است. جدیدترین آمار رسمی در مورد زبان مادری برای سال ۱۹۶۵ در دسترس است، جایی که ۱۴۷۷۰۷ (۰٫۵٪) زازا را به عنوان زبان مادری خود در ترکیه انتخاب کردند. هیچ آمار رسمی از اعتقادات مذهبی مردم وجود ندارد و در سرشماری از آن سؤال نمی‌شود. به گفته دولت، ۹۹٫۸ درصد از جمعیت ترکیه مسلمان هستند، بیشتر سنی، حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون نفر علوی هستند. با این حال، اینها براساس اطلاعات مربوط به مذهب موجود در کارت شناسه هر شهروند است که به‌طور خودکار از والدین به هر نوزاد تازه ای منتقل می‌شود، و لزوماً نشان دهنده انتخاب فردی نیستند. علاوه بر این، هر کسی که از زمان تأسیس جمهوری به‌طور رسمی به عنوان مسیحی یا یهودی ثبت نشده بود، به‌طور خودکار مسلمان شد و به عنوان مسلمان ثبت شد و این برچسب به نسل‌های جدید منتقل شده است؛ بنابراین، تعداد رسمی مسلمانان نیز شامل افرادی است که دین ندارند. از اسلام به دین دیگری از اسلام گرویده است؛ و هرکسی که از مذهب متفاوتی نسبت به والدین خود برخوردار باشد اما درخواست تغییر سوابق فردی خود را نداده است. همچنین لازم است ذکر شود که ایالت اجازه می‌دهد سوابق فردی تغییر یابد و می‌تواند اطلاعات مربوط به آیین خود را از کارت شناسایی حذف کند، اما چنین تغییراتی روی سابقه رسمی تأثیر نمی‌گذارد. Eurobarometer Poll 2005 گزارش داده است که در یک نظرسنجی ۹۶٪ از شهروندان ترکیه پاسخ داده‌اند که «آنها معتقدند خدایی وجود دارد»، در حالی که ۱٪ پاسخ دادند که «آنها اعتقاد ندارند که هر نوع روح، خدا یا نیروی زندگی وجود دارد». در بررسی مرکز تحقیقات پیو، ۵۳٪ از مسلمانان ترکیه اظهار داشتند که «دین در زندگی آنها بسیار مهم است». براساس نظرسنجی گالوپ ۲۰۰۶–۲۰۰۸، ترکیه به عنوان مذهبی تر تعریف شده است، که بیش از ۶۳ درصد مردم اعتقاد دارند دین مهم است.Gallup World View براساس بنیاد مطالعات اقتصادی و اجتماعی ترکیه، ۳۳٪ از زنان روسری یا حجاب در ترکیه می‌پوشند، اما بیشتر آنها روسری فرهنگی می‌پوشند که نمادی از اسلام نیست و توسط زنان در روستاهای کوچک که زیر آفتاب کار می‌کنند استفاده می‌شود. نظرسنجی انجام شده توسط یوبوبارومتر، KONDA و برخی مؤسسات تحقیقاتی دیگر در سال ۲۰۱۳ نشان داد که حدود ۴/۴ میلیون نفر از ۱۵+ نفری مذهبی ندارند. نظرسنجی دیگر انجام شده توسط همین موسسات در سال ۲۰۱۵ نشان داد که این تعداد به ۵٫۵ میلیون نفر رسیده است که تقریباً ۹٫۴٪ از جمعیت را تشکیل می‌دهد. اکثریت قریب به اتفاق ترکهای امروزی مسلمان هستند و محبوب‌ترین فرقه مکتب حنفیان اسلام سنی است که به‌طور رسمی مورد حمایت امپراتوری عثمانی قرار گرفت. مطابق نظرسنجی تحقیق و مشاوره KONDA که در سال ۲۰۰۷ در سراسر ترکیه انجام شد: ۵۲٫۸٪ خود را "فردی مذهبی که تلاش می‌کند تعهدات دینی را انجام دهد " تعریف کردند (مذهبی) ۳۴٫۳٪ خود را "مؤمنی که وظایف دینی را انجام ندهد" تعریف کردند (نه شرعی). ۹/۹٪ خود را "فردی کاملاً فداکار و تمام وظایف مذهبی" عنوان کردند (کاملاً فداکار). استان جمعیت استانبول ۷۹۴٬۴۴۴ ازمیر ۵۲۶٬۰۶۵ قونیه ۵۰۴٬۳۸۴ Balıkesir ۴۲۱٬۰۶۶ inkبینکاراشیار ۱۰۸٬۷۳۵ سببیبرکت ۱۰۷٬۶۹۴ سییر ۱۰۲٬۴۳۳ جمع ۱۳٬۶۴۸٬۲۷۰ سرشماری سال ۱۹۶۵ اقلیت‌ها ترکیه مدرن توسط تأسیس شد مصطفی کمال آتاتورک به عنوان سکولار (Laiklik، سازگاری ترکیه فرانسه لائیسیته)، یعنی بدون دین رسمی کشور، یا جداگانه اختلافات قومی / هویت. مفهوم «اقلیت‌ها» فقط توسط جمهوری ترکیه پذیرفته شده است، همان‌طور که در معاهده لوزان (۱۹۲۳) تعریف شده است و از این رو، به شدت محدود به یونانیان، یهودیان و ارمنی‌ها، فقط در مورد مسائل مذهبی، خارج از محدوده مفهوم قومی. برخی روندهای فعلی عبارتند از: ائمه ترکها از دولت حقوق می‌گیرند، در حالی که به علوی ترکیه و همچنین روحانیون غیر ارتدکس و غیر ارمنی پرداخت نمی‌شوند. امامان را می‌توان آزادانه در مدارس دینی متعدد و بخش‌های الهیات دانشگاه‌های سراسر کشور آموزش داد. ادیان اقلیت به دلیل مقررات و معاهدات بین‌المللی که به پایان جنگ استقلال ترکیه بازمی‌گردد، نمی‌توانند مدارس را برای آموزش روحانیون محلی خود باز کنند. کشور ترکیه ائمه معاشرت را که تحت نظارت ریاست امور مذهبی کار می‌کنند (دیهانت اشلری Başkanlığı) به کشورهای مختلف اروپایی یا آسیایی با جمعیت ترکی یا ترکی صحبت می‌کند، به عنوان مقامات محلی کنسولگری‌های ترکیه. ترکیه اخیراً در صدد انتشار مجموعه ای از تصویب‌نامه‌های قانونی با هدف رفع موانع رویه ای قبل از استفاده از چندین زبان محلی است که توسط شهروندان ترکیه از جمله کردی (کورمانجی)، عربی و زازا به عنوان واسطه ارتباطات عمومی به همراه چند مورد دیگر کوچکتر صحبت می‌شود. تلویزیون‌های فارسی‌زبان به زبان کردی از ۷/۲۴ پخش می‌شوند و در فرکانس عمومی مشخص شده در TRT 6 متعلق به دولت، در حالی که کانال‌های ملی خصوصی هنوز هیچ علاقه ای نشان نمی‌دهند. با این حال، در حال حاضر چندین ایستگاه تلویزیونی ماهواره ای کردی که از منطقه خودمختار کردی در شمال عراق و اروپای غربی فعالیت می‌کنند، پخش می‌شود به زبانهای کردی، ترکی و نئوآرامی، تلویزیون کردستان، کردستان و غیره. گفته می‌شود که تعداد اقلیت‌های غیرمسلمان به‌طور عمده در نتیجه پیری، مهاجرت (به اسرائیل، یونان، ایالات متحده و اروپا غربی) به سرعت در حال کاهش است. نگرانی در مورد آینده کلیسای ارتدکس یونان وجود دارد که به دلیل تعطیلی مکتب هالکی از فقدان روحانیت آموزش دیده رنج می‌برد. | ## جمع‌بندی | براساس ارقام منتشر شده از سوی وزارت امور خارجه در دسامبر ۲۰۰۸، ۸۹٬۰۰۰ شهروند ترکیه ای وجود دارند که به عنوان اقلیت، دو سوم تبار ارمنی تعیین شده‌اند.