موضوع مقاله: قورباغه درختی آرام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قورباغه درختی آرام | مقدمه: این قورباغه در رنگ های مختلف اعم از سبز، قهوه ای مایل به زرد، قرمز، قهوه ای دیده می شود. | ## بخش 1: قورباغه درختی آرام | دامنه پراکندگی‌اش از شمال‌باختری اقیانوس آرام آغاز شده و از شمال کالیفرنیا، اورگن و واشینگتن تا بریتیش کلمبیا در کانادا و جنوبِ دورِ آلاسکا امتداد دارد. این قورباغه‌ها از سطح دریا تا بیش از ۱۰ هزار فوت ارتفاع و در انواع گوناگون زیستگاه زندگی می‌کنند و در محیط‌های آبی تولیدمثل می‌کنند. آن‌ها به رنگ‌های سبز یا قهوه‌ای دیده می‌شوند و می‌توانند در بازه چند ساعت تا چند هفته رنگ خود را تغییر دهند. در سال ۲۰۰۶، رکوئرو و همکاران بر پایهٔ شواهد دی‌ان‌ای این قورباغه را به سه گونه تقسیم کردند. این بازنگری بحث‌برانگیز بوده‌است ولی شواهد آن با تحقیقات دیگر تأیید شده و در این مقاله از آن پیروی شده‌است. نرها معمولاً کوچک‌تر از ماده‌ها هستند و لکهٔ تیره‌ای بر گلو دارند که کیسه آوازی آن‌هاست و هنگام آواز کشیده می‌شود. این قورباغه‌ها در رنگ‌های گوناگونی مانند سبز، خاکی، سرخ‌فام، خاکستری، قهوه‌ای، کرم و سیاه دیده می‌شوند، ولی بیشتر سبز یا قهوه‌ای با شکم سفید یا روشن هستند. یک نوار تیره از نوک بینی تا پشت شانه از میان چشمشان می‌گذرد که ویژگی شناسایی آن‌هاست. انگشتانشان بلند و کمی پرده‌دار است و در انتهای هر انگشت پد یا دیسک چسبنده‌ای برای بالا رفتن دارند. | ## بخش 2: قورباغه درختی آرام | نرها یک انگشت اضافه و کم‌نمای دیگر روی شست بیرونی دارند که تنها در آمیزش به کار می‌رود. پراکندگی، زیستگاه و بوم‌شناسی این قورباغه‌ها در ساحل اقیانوسی اورگن و واشینگتن بسیار رایج‌اند. یک جمعیت کوچک نیز در دهه ۱۹۶۰ به برکه‌ای در جزیره رِویلاگیگدو نزدیک کچیکان، آلاسکا معرفی شد. آن‌ها در زیستگاه‌های متنوعی از زیستگاه رودکناری تا جنگل، چمنزار، بوته‌زار، چراگاه و حتی مناطق شهری مانند برکه‌های حیاط زندگی می‌کنند. تولیدمثل، رشد و رفتار فصل جفت‌گیری از زمستان تا بهار آغاز می‌شود و بسته به شرایط محلی متغیر است. ماده‌ها تخم‌ها را به صورت توده‌های ۱۰ تا ۹۰ تایی روی گیاهان یا برگ‌های مرده در آب کم‌عمق می‌گذارند. نوزادها طی ۱ تا ۳ هفته از تخم بیرون می‌آیند و با پری‌فیتون، جلبک رشته‌ای، دیاتوم و گرده تغذیه می‌کنند. قورباغه‌های جوان معمولاً در همان فصل پس از دگردیسی جفت‌گیری می‌کنند و در اسارت تا ۸ سال عمر می‌کنند. شکارچیانشان شامل مارها، راکون‌ها، حواصیل‌ها و دیگر پرندگان و پستانداران کوچک است. | ## بخش 3: قورباغه درختی آرام | بیشتر با حشرات و بندپایان تغذیه می‌کنند و از پدهای انگشتشان برای بالا رفتن و شکار استفاده می‌کنند. نرها انواع صداها، از جمله آوای «ریبیت» یا «کریک‌-اک» و آوای طولانی «کریییک» را تولید می‌کنند. دگرریخت‌های سبز و قهوه‌ای پیش‌تر تصور می‌شد که رنگ بدن ثابت است، ولی اکنون مشخص شده که برخی می‌توانند بین سبز و قهوه‌ای جابه‌جا شوند یا الگوهای رنگی خود را تغییر دهند. این تغییر بر اثر روشنایی پس‌زمینه و تغییرات فصلی رخ می‌دهد و از چند ساعت تا چند هفته طول می‌کشد. نوع نادر «آبی» نیز وجود دارد که احتمالاً ناشی از نقص تولید رنگدانه زرد در زانتوفورهاست. جهت‌یابی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این قورباغه‌ها توانایی بازگشت به برکهٔ اصلی خود را دارند و احتمالاً از ترکیب حس‌های بویایی، شنوایی و حرکتی برای این کار بهره می‌برند. وضعیت حفاظتی این قورباغه‌ها (با در نظر گرفتن دو گونهٔ بسیار نزدیک) رایج‌ترین قورباغه‌های ساحل باختری آمریکای شمالی هستند و تهدید حفاظتی جدی ندارند، هرچند گونه‌هایی مانند قورباغه سرخ‌پای کالیفرنیا در حال کاهش جمعیت‌اند. اهمیت منطقه‌ای در سال ۲۰۰۷ این قورباغه به‌عنوان دوزیست رسمی ایالت واشینگتن برگزیده شد. | ## جمع‌بندی | همچنین گونه‌ای کلیدی است که بقای بسیاری از گونه‌ها، مانند مارهای بندجورابی، به فراوانی آن وابسته است.