موضوع مقاله: پرونده قتل پارکر–هیوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پرونده قتل پارکر–هیوم | مقدمه: پرونده قتل پارکر - هیوم در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۵۴ در شهر کریستچورچ، نیوزیلند آغاز شد، هنگامی که هونورا ریپر (با نام اصلی هونورا پارکر) توسط دختر نوجوانش، پائولین پارکر و دوست نزدیکش جولیت هیوم (که بعدها به آن پری معروف شد) به قتل رسید. | ## بخش 1: پرونده قتل پارکر–هیوم | این قتل الهام‌بخش نمایشنامه‌ها، رمان‌ها، کتاب‌های غیر داستانی و فیلم‌های بسیاری بوده‌است. پارکر از طبقه کارگر بود در حالی که هیوم که در سال ۱۹۴۸ به همراه والدینش به نیوزیلند آمده بود، دختر هنری هیوم، فیزیکدان بود که از رؤسای دانشگاه کانتربری در کریستچراچ بود. هر دو دختر در کودکی به بیماریهای ناتوان‌کننده میتلا شده بودند، پارکر از استئومیلیت و هیوم از سل رنج می‌برد و همین موضوع باعث پیوند آن‌دو شد. این دو دختر ابتدا در دبیرستان دخترانه کریستچرچ ملاقات کردند و در آنجا با شرایط پزشکی مربوط پیوند برقرار نمودند. بعداً، هنگامی که دوستی آنها بیشتر شد، زندگی مشترک فانتزی مفصلی را در کنار هم شکل دادند. آنها نسبت به یکدیگر وسواس پیدا کردند، خصوصاً وقتی که پائولین از خانه هیوم در ایلام خارج می‌شد، جولیت به‌طور عجیبی حساس و بیمار می‌شد. به ویژه والدین پائولین نگران این بودند که دختران خیلی نزدیک شده و رابطه آنها ممکن است جنسی باشد. خانواده هیوم نیز همچنین نگرانی‌هایی در این مورد داشتند، اما هر دو خانواده همچنان به دختران اجازه می‌دادند یکدیگر را ببینند و پائولین شب‌ها و تعطیلات در خانه هیوم پذیرفته می‌شد. استثنا در این مورد مربوط به تعطیلات تابستانی سال ۱۹۵۳ بود؛ که پائولین مثل سالهای گذشته دعوت نشده بود که برود. آنها مسیحیت را نپذیرفتند و قدیسان خود را پرستش می‌کردند و یک بعد موازی به نام جهان چهارم را نیز در ذهنشان به وجود آوردند، که اساساً نسخه خود آنها از بهشت است. جهان چهارم مکانی بود که احساس می‌کردند از قبل می‌توانند گاه‌وبیگاه در لحظه‌های روشنگری معنوی وارد شوند. مشکلات دانشکده و هیئت مدیره پدرش را وادار به استعفا از سمت خود به عنوان رئیس دانشکده دانشگاه کانتربری کرد، و مادرش در حال انجام امور بود. | ## بخش 2: پرونده قتل پارکر–هیوم | این خانواده قصد داشتند به انگلیس برگردند، اما تصمیم گرفته شد که جولیت برای زندگی با اقوام خود در آفریقای جنوبی - به ویژه از نظر سلامتی برود. هر دو دختر از جدایی آینده خود دلگیر بودند و تصمیم گرفتند که پائولین نیز باید به آفریقای جنوبی برود. با اینکه خانواده هیوم با این ایده مخالف نبودند، اما بعید است که اجازه دهند این اتفاق بیفتد. دختران سپس به منظور از بین بردن مانع ایجاد شده در کنار هم بودن، نقشه ای را برای قتل مادر پائولین تشکیل دادند. برنامه بلند مدت آنها این بود که به آفریقای جنوبی بروند و سپس به هالیوود یا نیویورک سیتی بروند، جایی که آنها معتقد بودند که می‌توانند با نویسندگی و بازی در فیلم به موفقیت برسند. قتل در ۲۲ ژوئن ۱۹۵۴، جسد هونورا ریپر در ویکتوریا پارک، در کریستچراچ، نیوزیلند کشف شد. آن روز بعد از ظهر، هونورا به همراه پائولین و جولیت برای پیاده‌روی به پارک ویکتوریا رفته بودند. تقریباً بیرون مسیر اصلی، در منطقهٔ جنگلی پارک و نزدیکی یک پل چوبی کوچک، هیوم و پارکر با نیمهٔ آجری که در یک جوراب کهنه جاسازی کرده بودند، ریپر را به قصد کشتن زدند. پس از ارتکاب قتل، دختران با لباس‌های آغشته به خون فرار کردند و دوباره به دکه‌ای که چند دقیقه قبل ۳ نفری آن‌جا غذا خورده بودند، برگشتند. آنها به آگنس و کنت ریچی (صاحبان دکه) گفتند که هونورا افتاده و به سرش ضربه خورده‌است. جسد هونورا توسط کنت ریچی پیدا شد.زخم های زیادی در سر، گردن و صورت او دیده می‌شد و اندک جراحاتی هم در انگشتانش وجود داشت. پلیس خیلی زود آلت قتل را در جنگل مجاور کشف کرد و داستان دروغین دختران از مرگ تصادفی ریپر به سرعت لو رفت. | ## بخش 3: پرونده قتل پارکر–هیوم | دو دختر در ۲۸ اوت ۱۹۵۴ محکوم شدند و از آنجا که برای مجازات اعدام خیلی جوان بودند، هر یک به پنج سال زندان محکوم شدند. کمتر از چهار ماه بعد، این قتل به عنوان شاهدی قوی از انحطاط اخلاقی، توسط کمیتهٔ ویژهٔ بزهکاری اخلاقی در کودکان و نوجوانان، در آنچه به گزارش مَزِنگارب شهرت یافت ارائه شد. آزادی پس از آزادی از زندان، پائولین پارکر مدتی را در نیوزیلند گذراند و پیش از خروج از انگلیس تحت نظارت نزدیک بود. او از سال ۱۹۹۷ در دهکدهٔ کوچکی به نام هو در نزدیکی استروود، کنت زندگی و یک مدرسه سوارکاری کودکان را اداره می‌کند. پائولین از همکاری در قتل مادرش به‌شدت ابراز پشیمانی کرده و سال‌هاست که از مصاحبه در این مورد خودداری می‌کند. جولیت هیوم پس از آزادی از زندان، مدتی را در انگلستان و ایالات متحده گذراند و بعداً در انگلیس اقامت گزید. او با نام مستعار آن پری رمان‌های کارآگاهی تاریخی می‌نویسد و در آن زمینه یک نویسندهٔ سرشناس محسوب می‌شود. در مارس ۲۰۰۶، هیوم گفت که رابطهٔ او با پائولین پارکر یک نوع شیفتگی ذهنی بوده و آنها لزبین نبوده‌اند. این پرونده دستمایهٔ نگارش کتابی با عنوان «دوستی شیطان» به قلم ماریجین میکر در سال ۱۹۵۸ بوده‌است. نمایشنامهٔ «قتل جزئی» نوشتهٔ مری اُر و رجینال دنهام (۱۹۶۷)، «دختران بهشت» اثر میشلین فارستر (۱۹۹۲) و «Folie à Deux» به قلم ترور اشمیت (۲۰۱۰) با دستمایه قرار دادن موضوع این پرونده نگاشته شده‌اند. پروندهٔ پارکر-هیوم همچنین الهام‌بخش رمان «همه پرندگان آواز می‌خوانند» اثر اوی وایلد بوده‌است. در سال ۲۰۱۱، الکساندر رومن مستندی به نام «بازتابی از گذشته را» به اتمام رساند، که در آن آلیس دریت نقش پائولین پارکر را بازی می‌کند. | ## جمع‌بندی | در این فیلم نام‌ها تغییر کرده و مکان جرم به هلیفکس تغییر داده شده با این حال، روایت فیلم از قتل به اصل ماجرا وفادار است.