موضوع مقاله: هوشنگ پزشک‌نیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هوشنگ پزشک‌نیا | مقدمه: هوشنگ پزشک‌نیا (زادهٔ ۱۲۹۶ – درگذشتهٔ ۱۳۵۱) از نقاشان پس از مکتب کمال‌الملک و از صاحب‌نام‌ترین هنرمندان نسل اول مدرنیسم ایران بود. | ## بخش 1: هوشنگ پزشک‌نیا | پزشک‌نیا، نقاش تصویرهای تنهایی، فراموشی و پریشانی و طراحی جسور بود که با خط‌های شکسته، سریع و زاویه‌دار با رنگ‌های تیره در دهه چهل توانست چند نمایشگاه موفق در پاریس و لندن برپا کند. در آثار او هویت ایرانی بیشتر به چشم می‌آید و مضمون آثارش تحت تأثیر مردم تهی‌دست است که با شیوه قدیمی صبورانه زندگی را تحمل می‌کنند. در سال ۱۳۱۶ توانست مدرک تحصیلی خود را در رشته تاریخ و جغرافیا از دانشسرای عالی دریافت کند. او در سال ۱۳۲۱ به استانبول رفت و در «هنرکدهٔ استانبول» ثبت نام کرد و زیر نظر پروفسور تحصیلات خود را در رشته نقاشی آغاز کرد و رؤیای همیشگی‌اش را تحقق بخشید. پزشک‌نیا در سال ۱۳۲۵ به ایران بازگشت و به استخدام شرکت نفت درآمد و همزمان با ابراهیم گلستان، نویسنده و فیلمساز، رابطه دوستانه‌ای پیدا کرد. زندگی‌نامهٔ او به قلم ابراهیم گلستان از بهترین نمونه‌های تذکره‌نویسی مدرن ایران محسوب می‌شود که در کتاب گفته‌ها به چاپ رسیده‌است. پزشک‌نیا در سال ۱۳۳۵ اولین و تنها فیلم خود را با نام «استریپ» بر اساس داستان «لاله» صادق هدایت ساخت. | ## بخش 2: هوشنگ پزشک‌نیا | هوشنگ پزشک‌نیا از جمله نقاشانی است که نمایشگاه نقاشی خود را در سال ۱۳۳۷ در گالری آپادانا، اولین مرکز هنرهای تجسمی برگزار کرد. آپادانا پاتوق هنرمندانی چون حسین کاظمی، محمود جوادی‌پور، احمد اسفندیاری، مهدی ویشکایی و دیگر هنرمندان جوانی بود که سعی داشتند هنر نو را آمیخته با هویت ایرانی به مردم معرفی کنند. سال‌های پایانی عمر او در پریشانی سپری شد و در نهایت در سال ۱۳۵۱ در خیابان دروس شمیران درگذشت و در قطعه۷، ردیف ۳۰، شماره ۵ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. مرگ پزشک‌نیا به قلم ابراهیم گلستان از نیمه‌شب گذشته بود به من خبر دادند هوشنگ مرده است. یک چند لحظه بعد که در کوچه رفتم می‌دانستم کاری نمی‌توانم کرد جز، شاید، دلداری به بچه‌هایش یا کارهای باطل دیگر. هر چیز مرسوم و عادی بود -یک جغد بر بام خانه خوانده بود- در خواب دیده بودندش خندان از پله می‌رود پایین، حیفش بود، قندش زیاد بود و هر چه گفتندش باید مداوا کرد لج می‌کرد، چه باید کرد، تقدیر است، بیست هزار تومان طلبکار است، راحت شد، سختی کشید. حتی، آیا دوباره ممکن است به حال بیاید، اما صدای بچه‌ها اگر آمد تنها از گریستن بود. | ## بخش 3: هوشنگ پزشک‌نیا | آن تازه‌های خسته مغشوش، آن قدیمی‌های پر قدرت، تصویر مادرش، تصویری از خودش به جوانی، چندین تصویر از زنش، که خودش نیز آن جا بود، تصویر بچه‌ها، و عکس قاب کرده‌ی پدرش با آن شباهت کامل به مرد تابلوی «گل‌های آفتابگردان»، این عاطفی‌ترین، خاکی‌ترین، آدمی‌ترین، مذهبی‌ترین کارش -مذهبی‌تر حتی از آن مسیح مصلوبش با مرغ‌های دریایی که تا چندی پیش این جا آویزان بود و دیگر نیست. نیلوفر سرگرم صاف کردن رومیزی شد، و یاسمن که سردش بود برخاست رفت کت هوشنگ را برداشت، آن را پوشید. چاپ آثار و بزرگداشت زندگی‌نامه هوشنگ پزشک‌نیا به همراه آلبومی از آثارش در کتاب به باغ همسفران از طرف نشر نظر به قلم رویین پاکباز و یعقوب امدادیان منتشر شده‌است. آبان ۱۳۹۱ مجله تندیس بزرگداشتی برای او در گالری برگ سازمان زیباسازی شهر تهران برگزار کرد. در اردیبهشت ۱۳۹۵ کتاب «سایه پدربزرگم» که شرح حالی از زندگی هوشنگ پزشک‌نیا است در گالری شیرین رونمایی شد. این کتاب به کوشش سحر خلخالیان، نقاش و نوه‌ی این هنرمند و به همراه مقدمه‌هایی از ابراهیم گلستان و نجف دریابندری منتشر شده‌است. در این کتاب کارهای ابتدایی هوشنگ پزشک‌نیا، تصویرگری‌ها و کارهای گرافیکی، نقاشی‌های جنوب و آثار کمتر دیده شده او چاپ شده‌است. | ## جمع‌بندی | همچنین، محمد خلخالیان (نوه‌‌ی این هنرمند) برای بزرگداشت هوشنگ پزشک‌نیا صفحه‌ای در اینستاگرام راه‌اندازی کرد و آثار او را در آن به نمایش گذاشت.