موضوع مقاله: توماس میدلتون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توماس میدلتون | مقدمه: او از جمله معدود دراماتیست‌های رنسانس است که در تراژدی و کمدی به موفقیت یکسان دست پیدا کرد. | ## بخش 1: توماس میدلتون | میدلتون در کودکی پدر خود را از دست داد و مادرش دوباره ازدواج کرد اما ازدواج مادر مشکلات حقوقی زیادی برای خانواده دست و پا کرد. او پسر یک آجرپز بود که خود را به مقام یک نجیب‌زاده رسانده بود و دارای ملکی در مجاورت تئاتر کرتن در شوردیچ بود. میدلتون پنج ساله بود که پدرش فوت کرد و ازدواج مجدد بعدی مادرش به یک جنگ 15 ساله بر سر ارث توماس و خواهر کوچکترش بدل شد – تجربه‌ای که او را در مورد سیستم حقوقی آگاه کرد و شاید دلیل طنز مکرر او علیه حرفه وکالت همین باشد. قبل از اینکه در سال‌های ۱۶۰۰ یا ۱۶۰۱ آکسفورد را ترک کند، سه شعر بلند به سبک‌های رایج الیزابتی نوشت و منتشر کرد. به نظر می‌رسد که هیچ یک از آنها موفقیت خاصی نداشته است، و یکی از آنها، کتاب طنزهای او، با ممنوعیت کلیسای انگلیکن در مورد طنزهای شعر مواجه و سوزانده شد. در اوایل قرن هفدهم، میدلتون با نوشتن جزوه‌های موضوعی امرار معاش کرد؛ از جمله آنها- پارلمان بی‌پول شاعران مندرس - که چندین بار تجدید چاپ شد و موضوع تحقیق پارلمانی شد، در همان زمان، نوشته‌های «خاطرات فیلیپ هنزلو» نشان می‌دهد که میدلتون برای گروه تئاتر مردان ادمیرال می‌نوشت. برخلاف شکسپیر، میدلتون یک نویسندۀ آزاد باقی ماند و می‌توانست برای هر گروهی که او را استخدام می‌کرد، بنویسد. دوستی او با توماس دکر او را با بن جانسون و جورج چپمن در «نبرد تئاترها» درگیر کرد. کینه علیه جانسون تا اواخر سال 1626 ادامه یافت، زمانی که جانسون به میدلتون درمورد نمایش موفقش، بازی شطرنج، توهین کرد. | ## بخش 2: توماس میدلتون | گفته می‌شود که ماسک «اینرتمپل» میدلتون (1619) به جانسون (که در آن زمان در اسکاتلند بود) توهین کرده، او را "آجرچین خاموش" می‌نامد. در همان سال شیوع طاعون باعث شد تا تئاترهای لندن تعطیل شوند، در همین هنگام جیمز اول به تاج و تخت انگلیس رسید. پس از آن، با تولید تقریباً تعداد زیادی نمایشنامه برای چندین گروه و در چندین ژانر، به ویژه «کمدی شهری» و «تراژدی انتقام‌»، با انرژی فراوان به درام بازگشت. او به همکاری با دکر ادامه داد: این دو نمایشنامۀ «دختر عربده‌جو» را که زندگی‌نامه‌ی یک شخصیت حقیقی، زنی به نام مری فریت است، تهیه کردند. در دهه 1610، میدلتون همکاری پرباری را با بازیگر ویلیام رولی آغاز کرد و در ساخت نمایش‌های بسیاری با او همکاری کرد. میدلتون که در سال 1613 به تنهایی کار می‌کرد، یک شاهکار کمدی ساخت: دوشیزۀ پاکدامن در چیپ‌ساید. او همچنین به طور فزاینده‌ای با کارناوال‌های شهری برای مثال جشن شهردار درگیر شد و در سال 1620 رسماً به عنوان گاه‌شمار لندن منصوب شد، مقامی که تا زمان مرگش در سال 1627 حفظ شد، و آن زمان این مقام به جانسون انتقال یافت. در سال 1624، زمانی که تمثیل نمایشی او «بازی شطرنج» توسط مردان پادشاه به صحنه رفت، به اوج شهرت رسید. این نمایشنامه از یک بازی شطرنج برای ارائه و هجو دسیسه‌های اخیر پیرامون مسابقه اسپانیا استفاده کرد. | ## بخش 3: توماس میدلتون | اگرچه رویکرد میدلتون به شدت میهن‌پرستانه بود، شورای محرمانه پس از دریافت شکایت از سفیر اسپانیا، نمایشنامه را پس از 9 اجرا توقیف کرد. از آنجایی که در کارنامۀ حرفه‌ای میدلتون، پس از بازی شطرنج نمایشنامۀ دیگری ثبت نشده، احتمال دارد منع نمایشنامه‌نویسی از جمله مجازات او بوده باشد. در سال ۱۶۱۰، میدلتون همکاری پربار خود با ویلیام رولی (نمایشنامه‌نویس) و هنرپیشه را آغاز کرد. او «تیمون آتِنی» را با ویلیام شکسپیر نوشت مرگ در سال ۱۶۲۴، میدلتون نمایشنامه‌ای میهن پرستانه را روی صحنه برد، با نام، بازی شطرنج، که در آن وقایع سیاسی وقت را در قالب بازی شطرنج به سخره گرفت. نمایش مربوطه ۹ اجرا را تجربه کرد، و در طی این چند اجرا، مورد استقبال بی نظیری واقع شد، اما با اعتراض سفیر اسپانیا در انگلستان، اجرای نمایش متوقف شده، دست اندر کاران و هنرپیشگان به دادگاه فراخوانده شده و میدلتون نیز مدتی حبس را در زندان فلیت تجربه کرد. شهرت آثار میدلتون مدت‌ها مورد ستایش منتقدان ادبی از جمله الگرنون چارلز سوئینبرن و تی.اس. نمایشنامه‌های میدلتون در طول قرن بیستم و تا قرن بیست و یکم به روی صحنه رفتند و هر دهه تولیدات بیشتری نسبت به گذشته ارائه می‌کرد. نمایشنامۀ نزاع نیکو در تئاتر ملی و قانون پیران توسط گروه تئاتر رویال شکسپیر اجرا شد. | ## جمع‌بندی | «تراژدی دادخواه» برای فیلم تراژدی انتقام‌جویان الکس کاکس اقتباس شد که تیتراژ ابتدایی آن نویسندگی نمایشنامه را به میدلتون نسبت می‌دهد گرچه بسیاری منتقدان ازجمله تی.اس.الیوت این اثر را از آن سیریل تِرنر می‌دانند.