موضوع مقاله: استان زئیر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استان زئیر | مقدمه: این کشور ۴۰٬۱۳۰ کیلومتر مربع (۱۵٬۴۹۰ می مربع) را در شمال غرب کشور اشغال کرده و در سال ۲۰۱۴ ۵۹۴٬۴۲۸ نفر جمعیت داشته است. | ## بخش 1: استان زئیر | از غرب با اقیانوس اطلس، از شمال با جمهوری دموکراتیک کنگو، از شرق با استان اویژ، و از جنوب با استان بنگو هم مرز است. تاریخ مردم کنگو (یا باکونگو) در اواسط قرن سیزدهم دره رودخانه کنگو (یا زئیر) را اشغال کردند و پادشاهی کونگو را تشکیل دادند که از سال ۱۳۹۰ تا سال ۱۸۹۱ به عنوان یک کشور مستقل وجود داشت و تا سال ۱۹۱۴ به عنوان یک دولت وازال پادشاهی پرتغال. آنگولا پرتغالی از سال ۱۸۸۵ منطقه کنگو را شامل می شد که در سال ۱۹۱۹ به ترتیب شمال و جنوب رودخانه کنگو/زئر به مناطق کابیندا و زئیر تقسیم شد. در طول جنگ استقلال آنگولان ۱۹۶۱–۱۹۷۴ بخش بزرگی از باکونگو به جمهوری زئیر گریختند. بسیاری از این پناهندگان و فرزندانشان پس از توافق آلور استقلال آنگولان را به رسمیت شناختند، بازگشتند. آثار آثار تاریخی و فرهنگی شامل: موزه مولومبیمبی: خانه پادشاه باستان در م بانزا کنگو. پونتا دو پادرائو: اولین بندری که در سال ۱۴۸۲ برای کشف آنگولا توسط دیگو کاو به پرتغالی ها خدمت کرد. | ## بخش 2: استان زئیر | شهرداری استان کوآنزا شمالی شامل شش (۶) شهرداری (municípios): کویمبا مبنزاکنگو نوکیو کمونی نزتو سویو تومبوکو کمون ها استان کوآنزا شمالی شامل کمون های زیر (کوموناس)؛ مرتب سازی شده توسط شهرداری های مربوط خود را: شهرداری کویمبا: – بوئلا, کویمبا, لوواکا , سرا دا کاندا (کاندا ) شهرداری ام بانزا کنگو: – کالوکا, کیند(کویند), لووو, مادیمبا, نکالمباتا (کالامباتا) نوکوی شهرداری: – لوفیکو, امپالا لامبو, نوکوی شهرداری نزیتو: – کیندجی (کویندجه) , لوژ (کیبالا نورته یا لوگ-کیبالا، موسرا، نزیتو شهرداری سایو: - کلو (کوئلو)، حرا بزرگ، سنگ طلسم، سویو، سومبا شهرداری تومبوکو: – کیکسیمبا (کوینسیمبا)، کینزو (کوئینزو)، تومبوکو جغرافیای فیزیکی استان زئر دو فصل دارد: از آبان تا مه، فصل بارانی؛ و از ژوئن تا اکتبر، فصل خشک. رودهای اصلی استان زئیر از این قرارند: کنگو، مبریج، لوفونده، زادی، کویلو و بوئنگا. جمعیت زبان ملی که در این استان صحبت می شود کیکونگو و گروه قومی عمدتاً در منطقه باکونگو است. بر اساس داده های اولیه سرشماری عمومی جمعیت و مسکن که در ماه مه ۲۰۱۴ انجام شد، استان زئر در حال حاضر ۵۶۷٬۲۲۵ نفر جمعیت دارد که متناظر با ۲٫۳ درصد جمعیت آنگولان است. در این استان ۲۸۵٬۳ زن و ۲۸۱٬۸۹۲ مرد ساکن هستند که ۲۶٫۱٪ از جمعیت ساکن در مناطق روستایی و اکثریت، ۷۳٫۹٪ در مناطق شهری زندگی می کنند. داده ها همچنین به تراکم جمعیتی ۱۵ نفر در هر کیلومتر مربع (۳۹/می مربع) اشاره می کنند. سیاست دولت استان زئر متشکل از فرماندار خوزه جوآنا آندره، و ۳ معاون فرماندار است. | ## بخش 3: استان زئیر | آنجلا ماریا بوتلیو د کاروالیو دیوگو معاون فرماندار حوزه خدمات فنی و زیرساخت ها است؛ آلبرتو ماریا سابینو معاون فرماندار بخش اقتصادی است؛ و روجریو ادواردو زابیلامعاون فرماندار در بخش سیاسی و اجتماعی است. صنایع نفت معدن کاری: آسفالت، آهن، فسفات، سرب، روی کشاورزی: آجیل بادام هندی، کاساوا، روغن کرچور، مرکبات، قهوه، ماسامبالا، روغن نخل، آناناس، بادام زمینی، برنج، سویا، سیب زمینی شیرین گاوداری ماهیگیری تولید مصالح ساختمانی سپرده ها: طلا، نقره، الماس حمل فرودگاه استان زئیر توسط سه فرودگاه خدمت می شود. فرودگاه سویو و فرودگاه مبانزا کنگو باندها و پروازهای منظم به لواندا را هموار کرده اند. فرودگاه ان زتو دارای باند چمن استریپ است و برای پروازهای خصوصی مورد استفاده قرار می گیرد. فرهنگ جشن های شهر در 25 ژوئیه در مبنزاکنگو کنگو و در 5 آوریل در سویو برگزار می شود. غذاهای معمولی استان عبارتند از ساکافولها (تهیه شده با برگ کاساوا)، غذاهای تهیه شده با ماهی تازه و خشک همراه با قارچ شکلات، و غذاهای با گوشت شکار. گردشگری استان زئیر دارای چندین نقطه مورد علاقه طبیعی است، یعنی: سنگ طلسم در سویو . | ## جمع‌بندی | خلیج موسرا در ۵۶ کیلومتری (۳۵ می) از N'Zeto: برای حمام کردن و ورزش های آبی استفاده می شود.