موضوع مقاله: ریشه‌سران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ریشه‌سران | مقدمه: میزبان‌های آن‌ها اغلب ده‌پایان سخت‌پوستان هستند، اما شامل میگوهای کیسه‌دار، میگوی آخوندکی و کشتی‌چسب‌های توراسیکا نیز می‌شوند. | ## بخش 1: ریشه‌سران | آن‌ها همراه با گروه‌های خواهر خود، توراسیکا و آکروتوراسیکا، زیر رده کشتی‌چسب را تشکیل می‌دهند. الگوی بدن آن‌ها در یک سازگاری شدید با سبک زندگی انگلی منحصر به فرد کاهش یافته است و رابطه آن‌ها را با دیگر کشتی‌چسب‌ها در شکل بالغ غیرقابل تشخیص می‌کند. در بزرگسالی، فاقد برآمدگی، بندبند شدن و تمام اندام‌های داخلی به جز غده جنسی، چند ماهیچه و بقایای دستگاه عصبی هستند. به غیر از مراحل لاروی کوچک، هیچ چیز دیگری وجود ندارد که آنها را به عنوان سخت‌پوستان یا حتی بندپایان به‌طور کلی شناسایی کند. ناپلیوس‌هایی که از ماده‌های بالغ آزاد می‌شوند، بدون خوردن غذا چندین روز در آب شنا می‌کنند (لارو دهان و روده ندارد) و پس از چندین بار پوست‌اندازی به لاروهای سیپریس تبدیل می‌شوند. سیپریس ماده در Kentrogonida روی یک میزبان مستقر می‌شود و به شکل جوانی تخصصی به نام kentrogon دگردیسی می‌کند، که هیچ تقسیم‌بندی قابل مشاهده‌ای ندارد و هیچ زائده‌ای به جز شاخک‌هایی که برای اتصال به میزبان استفاده می‌شود، ندارد و تنها هدف آن تزریق توده سلولی به نام ورمیگون به همولنف میزبان از طریق یک قلم توخالی جمع‌شونده روی سر آن است. | ## بخش 2: ریشه‌سران | به نظر می‌رسد که مرحله کنتروگون در تمام آکنتروگوانیدها از بین رفته است، جایی که سیپریس، ورمیگون را از طریق یکی از شاخک‌های خود تزریق می‌کند. ورمیگون به صورت نخ‌هایی شبیه ریشه از طریق بافت میزبان، با محوریت دستگاه گوارش و به ویژه هپاتوپانکراس رشد می‌کند و مواد مغذی را از همولنف جذب می‌کند. سپس ماده یک externa کیسه‌مانند رشد می‌کند که از یک گوشته، یک حفره گوشته، یک تخمدان و یک جفت گذرگاه تشکیل شده است که به عنوان گیرنده‌های سلولی شناخته می‌شوند و از شکم میزبان بیرون می‌آیند. اما به زودی به مرحله دوم پوست‌اندازی می‌کند که شامل یک منفذ است که به عنوان خروج گوشته شناخته می‌شود و به دو مجرای گیرنده منتهی می‌شود - زمانی تصور می‌شد که بیضه‌ها در انگل‌های هرمافرودیت قبل از این که متوجه شوند در واقع دو جنس جداگانه هستند - و شروع به انتشار فرمون برای جذب سیپریس‌های نر می‌کند. از داخل بدن سیپریس نر که موفق به ورود به محل خروج می‌شود، یک مرحله نر منحصر به فرد و بسیار کوتاه مدت به نام trichogen از طریق دهانه شاخک بیرون می‌آید. این همولوگ کنتروگون ماده است، اما به یک توده سلولی پوشیده از کوتیکول آمیبوئید و بدون قطعه کاهش می‌یابد که از سه تا چهار نوع سلول تشکیل شده است: پشتی جانبی، اپیدرم شکمی، سلول‌های گنجاندن و پس عقده‌ای. | ## بخش 3: ریشه‌سران | externa دارای فضای کافی برای دو نر است، یکی برای هر یک از گیرنده‌ها، که هتروزیگوسیتی فرزندان را افزایش می‌دهد. فرزندان نیز به جای لاروهای ناپلیوس مستقیماً به سیپریس‌های کاملاً توسعه یافته تبدیل می‌شوند (به استثنای چند گونه از ریزو سفالان‌های کنتروگونید، که مانند آکنتروگونیدها به سیپریس تبدیل می‌شوند، کنتروگونیدها مرحله ناپلیوس خود را حفظ کرده‌اند). خوشه کوچک سلولی که توسط سیپریس نر تزریق می‌شود، هنگامی که به مقصد خود در داخل ماده می‌رسد، به توده‌های آزاد متصل سلول‌های زایای تولیدکننده اسپرم تمایز می‌یابد. این ریشه‌سران نر بالغ که چیزی بیش از سلول‌های تشکیل‌دهنده اسپرم نیستند، ساده‌ترین شکل نر را در کل قلمرو حیوانات نشان می‌دهند. externa ماده بالغ، تخم‌ها را در حفره گوشته خود آزاد می‌کند که در آنجا تخم‌ها توسط اسپرم نر (های) فرا انگلی بارور می‌شوند. | ## جمع‌بندی | این رفتار حتی به میزبان‌های نر نیز تعمیم می‌یابد، که هرگز تخم نمی‌گذارند، اما از externa به همان روشی که ماده‌ها مراقبت می‌کنند، مراقبت می‌کنند.