موضوع مقاله: میل جنسی در نوجوانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میل جنسی در نوجوانی | مقدمه: علاقه به تمایلات جنسی در آغاز بلوغ شدت می‌گیرد و به بخش مهمی از زندگی نوجوان تبدیل می‌شود. | ## بخش 1: میل جنسی در نوجوانی | علاقه جنسی ممکن است به روش‌های مختلفی مانند معاشقه، بوسیدن، خودارضایی یا رابطه جنسی با شریک زندگی ابراز شود. علاقه جنسی در بین نوجوانان، مانند بزرگسالان، می‌تواند بسیار متفاوت باشد و تحت تأثیر هنجارها، عرف، آموزش جنسی، گرایش جنسی و کنترل‌های اجتماعی مانند قوانین سن رضایت قرار می‌گیرد. این خطرات با هیجان ناآشنای برانگیختگی جنسی، جلب توجه ناشی جذابیت جنسی و سطح تازه‌ای از صمیمیت جسمی و آسیب‌پذیری روانی که در روابط جنسی ایجاد می‌شود، افزایش می‌یابد. خطرات رابطه جنسی شامل بارداری ناخواسته و ابتلا به بیماری‌های آمیزشی مانند HIV/ایدز است که می‌توان با در دسترس بودن و استفاده از کاندوم یا استفاده از سایر روش‌های جنسی ایمن، آنها را کاهش داد. رفتارهای جنسی بعدی با ترشح هورمون‌ها از هیپوتالاموس و غده هیپوفیز پیشین آغاز می‌شود. افزایش سطح آندروژن و استروژن بر فرآیندهای فکری نوجوانان تأثیر می‌گذارد و توصیف شده است که «تقریباً در ذهن همه نوجوانان در بیشتر مواقع» وجود دارد. اگر چه اکثر دختران نوجوان فرایند بلوغ جنسی خود را به روش‌های طبیعی و قابل پیش‌بینی آغاز می‌کنند، اما اگر موارد زیر آشکار شود، ممکن است والدین و پزشکان دچار نگرانی شوند: قاعدگی‌های دردناک درد مزمن در ناحیهٔ لگن پرده بکارت تنگ یا کاملاً بسته کاستی‌ها و نقص‌های احتمالی آناتومیکی دیدگاه‌ها در مورد فعالیت جنسی یک مطالعه در سال ۱۹۹۶، مصاحبه‌هایی با گروهی از دانش‌آموزان راهنمایی در ایالات متحده انجام داد. اما در میان کسانی که رابطه جنسی را تجربه کرده بودند، تفاوت چندانی بین دختران و پسران از نظر میزان و تازگی فعالیت جنسی وجود نداشت. پژوهشگران حدس زدند که دختران کمتر می‌گویند که تا به حال رابطه جنسی داشته‌اند، زیرا دختران والدین شدن در نوجوانی را بیشتر از پسران یک مشکل می‌دانستند. گمان می‌رفت دختران در نگرش‌های جنسی خود محدودیت بیشتری داشته باشند؛ آنها بیشتر از پسران معتقد بودند که می‌توانند میل جنسی خود را کنترل کنند. به‌طور کلی، دختران گفتند که فشار کمتری از همسالان برای شروع رابطه جنسی احساس می‌کنند، در حالی که پسران گزارش دادند که فشار بیشتری احساس می‌کنند. وقتی از دختران دربارهٔ پرهیز از رابطه جنسی پرسیده شد، بسیاری از آنها گفتند که احساس دوگانگی می‌کنند. آنها سعی داشتند بین حفظ اعتبار خوب، تلاش برای نگه داشتن یک رابطهٔ عاشقانه و رفتار به شیوه‌ای بزرگسالانه تعادل برقرار کنند. بسیاری از پسران فکر می‌کردند که همسالان مردشان که پرهیز می‌کنند، به راحتی نمی‌توانند مانند پسران فعال جنسی در جامعه جایگاه بالایی پیدا کنند. برخی از پسران نیز گفتند که برای آن‌ها، خطرات احتمالی رابطهٔ جنسی به اندازهٔ خطرات اجتماعی ناشی از پرهیز از رابطه جنسی جدی نیست. مفاهیم مربوط به از دست دادن باکرگی در ایالات متحده، برنامه‌های فدرال اجباری از سال ۱۹۸۰ آغاز شد و پرهیز نوجوانان از رابطه جنسی را ترویج می‌کرد. این برنامه باعث شد که برخی نوجوانان به رابطه جنسی دهانی روی بیاورند، که در مطالعهٔ دیگری حدود یک سوم نوجوانان آن را نوعی پرهیز می‌دانستند. نوجوانان تا قبل از اولین رابطه جنسی، عموماً باکرگی را به یکی از این سه روش می‌بینند: به عنوان یک هدیه، یک ننگ یا یک مرحلهٔ طبیعی در رشد. دختران معمولاً باکرگی را هدیه‌ای ارزشمند می‌بینند، در حالی که پسران باکرگی را به عنوان یک ننگ می‌دانند. در مصاحبه‌ها، دختران گفتند که دادن باکرگی (از دست دادن پرده بکارت) به شریکشان را مانند دادن یک هدیهٔ بسیار ویژه به او می‌دانند. با این حال، اغلب احساس بی‌قدرتی می‌کردند؛ آنها احساس نمی‌کردند که واقعاً آنچه انتظار داشتند دریافت کرده‌اند و این باعث می‌شد که در رابطهٔ خود قدرت کمتری احساس کنند. آنها احساس می‌کردند چیزی را از دست داده‌اند و این عمل به اندازهٔ کافی به رسمیت شناخته نشده است. تصور باکرگی به عنوان یک انگ باعث می‌شد بسیاری از پسران احساس ضعف کنند، زیرا آنها عمیقاً احساس شرم می‌کردند و اغلب سعی می‌کردند که باکره بودن خود را از شریک جنسی خود پنهان کنند، که برای برخی منجر به مسخره شدن توسط شریک زندگی‌شان و انتقاد از آنها به دلیل مهارت‌های جنسی محدودشان می‌شد. اگرچه آنها در خلوت خود باکرگی را یک انگ می‌دانستند، اما این دختران معتقد بودند که جامعه به دلیل کلیشه‌ای که زنان از نظر جنسی منفعل هستند، برای باکرگی آنها ارزش قائل است. آنها گفتند که این امر باعث می‌شود که آنها راحت‌تر باکرگی خود را از دست بدهند، زیرا احساس می‌کردند جامعه دیدگاه مثبت‌تری نسبت به زنان باکره دارد و این ممکن است از نظر جنسی جذاب باشد. وقتی از دست دادن باکرگی را بخشی از رشد طبیعی می‌دیدند، اختلاف قدرت بین پسران و دختران کمتر می‌شد، زیرا کمتر تحت تأثیر دیگران قرار می‌گرفتند و کنترل بیشتری روی تجربه جنسی خود داشتند. با این حال، پسران نوجوان بیشتر از دختران نوجوان احتمال داشت که از دست دادن باکرگی خود را به عنوان جنبه‌ای مثبت از تمایلات جنسی خود بدانند، زیرا بیشتر توسط همسالان پذیرفته می‌شود. رفتار + نرخ تجربهٔ جنسی در نوجوانان ۱۵ سالهکشورپسران (%)دختران (%)اتریش۲۱٫۷۱۷٫۹بلژیک۲۴٫۶۲۳کانادا۲۴٫۱۲۳٫۹کرواسی۲۱٫۹۸٫۳انگلستان۳۴٫۹۳۹٫۹استونی۱۸٫۸۱۴٫۱فنلاند۲۳٫۱۳۲٫۷فرانسه۲۵٫۱۱۷٫۷یونان۳۲٫۵۹٫۵مجارستان۲۵۱۶٫۳اسرائیل۳۱۸٫۲لتونی۱۹٫۲۱۲٫۴لیتوانی۲۴٫۴۹٫۲مقدونیه شمالی۳۴٫۲۲٫۷هلند۲۳٫۳۲۰٫۵لهستان۲۰٫۵۹٫۳پرتغال۲۹٫۲۱۹٫۱اسکاتلند۳۲٫۱۳۴٫۱اسلوونی۴۵٫۲۲۳٫۱اسپانیا۱۷٫۲۱۳٫۹سوئد۲۴٫۶۲۹٫۹سوئیس۲۴٫۱۲۰٫۳اوکراین۲۵٫۱۲۴ولز۲۷٫۳۳۸٫۵ کنترل بارداری در سال ۲۰۰۲، یک نظرسنجی در کشورهای اروپایی در مورد رفتار جنسی نوجوانان انجام شد. در نمونه‌ای از نوجوانان ۱۵ ساله از ۲۴ کشور، اکثر شرکت‌کنندگان خود گزارش دادند که رابطه جنسی را تجربه نکرده‌اند. در میان کسانی که از نظر جنسی فعال بودند، اکثریت (۸۲٫۳٪) در آخرین رابطه جنسی خود از روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده کرده بودند. یک مطالعه ملی در دانمارک نشان داد که دختران نوجوانی که از رایج‌ترین نوع قرص‌های ضدبارداری، یعنی قرص‌های ضدبارداری ترکیبی حاوی استروژن و پروژستین، استفاده می‌کنند، ۸۰٪ بیشتر احتمال دارد داروی ضدافسردگی برایشان تجویز شود نسبت به دخترانی که از قرص ضدبارداری استفاده نمی‌کنند. دخترانی که فقط قرص‌های پروژستین مصرف می‌کنند، ۱۲۰٪ بیشتر احتمال دارد که داروی ضدافسردگی برایشان تجویز شود. همچنین خطر افسردگی برای دختران نوجوانی که از اشکال غیرخوراکی داروهای ضدبارداری هورمونی استفاده می‌کنند، سه برابر است. عملکرد جنسی نوجوانان: شباهت‌ها و تفاوت‌های جنسیتی در مطالعهٔ دیگری از لوسیا اوسالیوان عملکرد جنسی نوجوانان را مورد بررسی قرار دادند: آن‌ها گروهی از نوجوانان را با گروهی از بزرگسالان مقایسه کردند و تفاوت معناداری بین آن‌ها نیافتند. میل جنسی، رضایت و عملکرد جنسی به‌طور کلی در بین شرکت‌کنندگان (۱۵ تا ۲۱ ساله) بالا بود. علاوه بر این، هیچ تفاوت معناداری بین جنسیت‌ها در شیوع اختلال عملکرد جنسی مشاهده نشد. از نظر مشکلات عملکرد جنسی که توسط شرکت‌کنندگان گزارش شد، شایع‌ترین مشکلات مردان شامل اضطراب در مورد توانایی جنسی (۸۱٫۴٪) و انزال زودرس (۷۴٫۴٪) بود. در دختران، مشکلات شایع شامل دشواری در رسیدن به اوج لذت جنسی (۸۶٫۷٪)، نداشتن علاقه جنسی در موقعیت‌های جنسی (۸۱٫۲٪)، روانسازی واژینال ناکافی (۷۵٫۸٪)، اضطراب دربارهٔ عملکرد جنسی (۷۵٫۸٪) و مقاربت دردناک (۲۵٫۸٪) بود. بیشتر این مشکلات پایدار نبودند، اما ناتوانی در تجربه ارگاسم برای برخی از شرکت‌کنندگان مداوم به نظر می‌رسید. نویسندگان در طول مصاحبه‌های خود چهار روند را شناسایی کردند: هرچه تجربه جنسی نوجوانان بیشتر بود، لذت جنسی‌شان هم بیشتر می‌شد. کسانی که مشکلات جنسی را تجربه کرده بودند معمولاً از رابطه جنسی دوری می‌کردند؛ برخی از نوجوانان حتی وقتی تمایل کمی به رابطه جنسی داشتند، به فعالیت جنسی منظم ادامه می‌دادند؛ و در نهایت، بسیاری از آنها هنگامی که برانگیختگی کمی داشتند، در حال انجام فعالیت جنسی درد را تجربه می‌کردند. مطالعهٔ دیگر نشان داد که غیرمعمول نیست که دختران نوجوان در روابط خود، تمایل کمی به فعالیت جنسی داشته باشند. با این حال، بسیاری از دختران حتی وقتی میلی به رابطه جنسی نداشتند، در آن شرکت می‌کردند تا از اتفاقاتی که ممکن بود به روابطشان آسیب بزند، جلوگیری کنند. پژوهشگر بیان می‌کند که این ممکن است ناشی از فشار جامعه بر دختران برای دختر خوب بودن باشد؛ این فشار ممکن است باعث شود دختران نوجوان فکر کنند که نباید مانند پسران میل جنسی داشته باشند. حتی دخترانی که گفتند میل جنسی دارند بیان کردند که احساس می‌کنند نباید این تمایل را نشان دهند و اغلب سعی می‌کردند احساسات خود را پنهان کنند. نابرابری‌های جنسیتی در رابطه جنسی دهانی نوجوانان تفاوت‌هایی بین دختران و پسران در دادن و دریافت رابطه جنسی دهانی وجود دارد. یک مطالعه نشان داد که پسران جوان بیشتر از دختران انتظار دارند که رابطهٔ دهانی از شریکشان دریافت کنند، به طوری که ۴۳٪ از پسران و ۲۰٪ از دختران چنین انتظاری از شریکشان داشتند. همچنین پسران بیشتر گزارش دادند که رابطهٔ دهانی با آلت مردانه داشته‌اند تا با فرج شریکشان. یک مطالعه دیگر روی دانشجویان آمریکایی نشان داد که ۶۲٪ از زنان بیشتر رابطهٔ دهانی می‌دهند تا اینکه آن را دریافت کنند. با این حال، تقریباً تعداد مشابهی از پسران و دختران گزارش کرده‌اند که رابطهٔ دهانی را تجربه کرده‌اند. در برزیل طبق یک مطالعه در سال ۲۰۰۷، میانگین سنی‌ای که برزیلی‌ها باکرگی خود را از دست می‌دهند ۱۷ سال است که دومین رتبه پایین در میان کشورهای بررسی شده بود (اولین مورد اتریش است). (این مطالعه نشان داد که نوجوانان با وضعیت اقتصادی پایین‌تر بیشتر احتمال دارد از کاندوم استفاده کنند). ۵۸٫۴٪ از دختران گزارش دادند که باکرگی خود را در یک رابطه جدی از دست داده‌اند، در حالی که این رقم برای پسران تنها ۱۸٫۹٪ بود. برزیل در میان کشورهایی قرار گرفت که مردم در مورد اولین رابطه خود بیشترین احساسات مثبت را دارند، و از دست دادن باکرگی با لذت و افزایش بلوغ همراه است. گزارشی در سال ۲۰۱۳، بر اساس آمار ملی دانش‌آموزان کلاس نهم که اکثر آنها ۱۳ تا ۱۵ ساله بودند، نشان داد که ۲۸٫۷٪ از آنها قبلاً باکرگی خود را از دست داده‌اند. در بین پسران این رقم ۴۰٫۱٪ و در بین دختران ۱۸٫۳٪ بود، که نسبت به آخرین پژوهش در سال ۲۰۰۹ کاهش داشته است (آن زمان ۳۰٫۵٪ باکرگی خود را از دست داده بودند، ۴۳٫۷٪ پسران و ۱۸٫۷٪ دختران). در این پژوهش مشخص شد که ۳۰٫۹٪ از نوجوانان مدارس دولتی قبلاً رابطه جنسی را تجربه کرده بودند، در حالی که این رقم در مدارس خصوصی ۱۸٪ بود. آنها متوجه شدند که دانش‌آموزان، مخصوصاً دخترانی که توسط معلمان مورد آزار کلامی قرار می‌گرفتند یا توسط همسالان خود طرد می‌شدند، تا پایان کلاس هفتم بیشتر از سایر دانش‌آموزان احتمال دارد رابطه جنسی داشته باشند. پژوهشگران حدس می‌زنند که عزت نفس پایین باعث می‌شود نوجوانان زودتر به رابطه جنسی روی بیاورند. این موضوع باعث افزایش شیوع ایدز در بین نوجوانان، افزایش بارداری‌های ناخواسته و سقط جنین و ایجاد تضاد با ارزش‌های اجتماعی امروزی شود. با توجه به اینکه فرهنگ جامعه با روابط جنسی خارج از ازدواج مخالف است، پژوهشگران هشدار می‌دهد که «این پیامدها ممکن است ابعاد تهدیدآمیزی برای جامعه و کشور پیدا کنند.» انگیزه و فراوانی روابط جنسی خارج از ازدواج بین نوجوانان پسر و دختر در هند غیرمعمول نیست. در یک مطالعه تصادفی روی ۱۰۰ زوج، مهم‌ترین عاملی که پیش‌بینی می‌کرد آیا یک دختر رابطه جنسی دارد یا نه، این بود که آیا دوستانش هم چنین رابطه‌ای دارند یا نه. برای دخترانی که دوستانشان با پسران رابطه فیزیکی داشتند، ۸۴٫۴٪ رفتار مشابه داشتند. اما تنها ۲۴٫۸٪ از دخترانی که دوستانشان رابطه فیزیکی نداشتند، خودشان رابطه داشتند. در شهرها، ۲۵٫۲٪ دختران تجربه رابطه جنسی داشته‌اند و در روستاها این رقم ۲۰٫۹٪ است. دخترانی که به مدرسه نمی‌رفتند، ۱۴٫۲٪ بیشتر احتمال داشت رابطه داشته باشند (۱۷٫۴٪ در مقابل ۳۱٫۶٪). در جامعه و فرهنگ هند، دختران نسبت به پسران دسترسی کمتری به محبت والدین، مدارس، فرصت‌های رشد فردی و آزادی رفت و آمد دارند. گفته شده که برخی دختران ممکن است به این محدودیت‌ها اعتراض کنند یا برای دریافت محبت، از طریق روابط فیزیکی با پسران تلاش کنند. هرچند داده‌ها نشانه‌هایی از این روند را نشان می‌دهند، اما نتیجه‌گیری قطعی نمی‌توان کرد. آزادی ارتباط با پسران نوجوان برای دختران، بدون در نظر گرفتن اینکه در یک محیط شهری یا روستایی زندگی می‌کردند و صرف نظر از اینکه به مدرسه می‌رفتند یا نه، محدود بود. دختران شهری بیشتر از دختران روستایی در مورد رابطه جنسی با دوستان خود صحبت می‌کردند. کسانی که این کار را نمی‌کردند، ممکن بود احساس کنند که موضوع تمایلات جنسی یک مسئلهٔ بزرگسالان است و تابو محسوب می‌شود یا اینکه برخی از آن‌ها نگران بودند اطلاعات شخصی خود را فاش کنند. استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری طبق گفته پژوهشگران، در میان دختران هندی، تصورات غلط زیادی دربارهٔ رابطه جنسی، تمایلات جنسی و سلامت جنسی وجود داشت. با این حال، نوجوانانی که رابطه جنسی داشتند، کمی بهتر می‌دانستند بیماری‌های مقاربتی و ایدز چگونه منتقل می‌شوند. در حالی که ۴۰٪ از دخترانی که رابطه جنسی داشتند، می‌دانستند کاندوم می‌تواند به جلوگیری از ایدز و کاهش احتمال بارداری کمک کند، فقط حدود ۱۰٪ در آخرین تجربه جنسی خود از کاندوم استفاده کرده بودند. در هلند طبق گزارش مدافعان جوانان، میزان بارداری نوجوانان در ایالات متحده بیش از چهار برابر هلند است. در مستند «بیایید دربارهٔ سکس صحبت کنیم»، عکاسی به نام جیمز هیوستون از لس‌آنجلس به واشینگتن و سپس به هلند سفر می‌کند. در هلند، او نگرش‌های اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها را در مورد سکس با هم مقایسه می‌کند. از میزان ابتلا به HIV گرفته تا تفکرات نوجوانان دربارهٔ والد شدن در آمریکا، هیوستون جامعه‌ای را به تصویر می‌کشد که در آن آمریکا و هلند با هم متفاوت هستند. بیشتر والدین هلندی طوری رفتار می‌کنند که هم مراقب فرزندانشان هستند و هم اجازه می‌دهند خودشان تصمیم بگیرند. آنها معمولاً پیوند خانوادگی قوی دارند و فرزندانشان را در انتخاب‌ها و تصمیماتشان آزاد می‌گذارند. گزلیخهیت اصطلاحی به معنی راحت و دلنشین است که بسیاری از نوجوانان هلندی برای توصیف رابطه خود با خانواده‌شان به کار می‌برند. فضای خانه باز و دوستانه است و والدین و فرزندان می‌توانند تقریباً دربارهٔ هر چیزی صحبت کنند. ایمی شالت، نویسنده کتاب ''زیر سقف من نیست: والدین، نوجوانان و فرهنگ سکس'' توضیح می‌دهد که والدین هلندی چگونه با رفتارهای خود رابطه‌شان با فرزندان را تقویت می‌کنند. | ## بخش 2: میل جنسی در نوجوانی | نوجوانان در مورد تمایلات جنسی خود احساس راحتی بیشتری دارند و راحت‌تر با والدینشان دربارهٔ آن صحبت می‌کنند. بیشتر والدین هلندی احساس راحتی می‌کنند که اجازه دهند نوجوانانشان شب را با شریک زندگی‌شان بگذرانند. جاذبه‌های همجنس‌گرایان در میان نوجوانان دختران و پسران نوجوانی که به همجنس خود جذب می‌شوند، تحت تأثیر محیط اطرافشان هستند. نوجوانان معمولاً بسته به شرایط جامعه‌شان تصمیم می‌گیرند تمایلات جنسی خود را نشان دهند یا مخفی کنند. اگر مدارس دخترانه و مذهب‌ها با جذب همجنس مخالف باشند، این بیشترین مانع برای دخترانی است که به همجنس خود علاقه دارند. پژوهشگران فکر می‌کنند شاید دلیلش این باشد که برخی از مذاهب نه تنها با جذب همجنس مخالف‌اند، بلکه نقش‌های سنتی زنان را هم ترویج می‌کنند و باور ندارند زنان به عنوان لزبین بتوانند این نقش‌ها را انجام دهند. مدارس ممکن است دختران را بیشتر تحت تأثیر قرار دهند چون فشار بیشتری برای ارتباط گرفتن دختران با پسران وجود دارد و بسیاری از فعالیت‌ها اهمیت زیادی به دگرجنس گرایی می‌دهند. علاوه بر این، خیلی از پسران به خاطر ترس از متفاوت به نظر رسیدن با نقش‌های معمول مردانه، احساسات همجنس‌گرایانهٔ خود را پنهان می‌کردند. اما این موضوع در مورد دختران کمتر صدق می‌کرد، چون جامعه در مورد ابراز احساسات و رفتارهای جنسیتی دختران معمولاً سخت‌گیری کمتری دارد. پژوهشگرانی مثل لیزا دایموند بررسی می‌کنند که چرا بعضی از نوجوانان از هنجارهای اجتماعی مربوط به جنسیت و تمایلات جنسی فاصله می‌گیرند. او در پژوهش‌هایش فهمید که بعضی از دختران وقتی باید یکی از برچسب‌های دگرجنس‌گرا، همجنس‌گرا یا دوجنس‌گرا را انتخاب کنند، ترجیح می‌دهند هیچ‌کدام را انتخاب نکنند، چون احساساتشان در هیچ‌یک از این دسته‌ها جا نمی‌گیرد عفونت‌های جنسی نوجوانان بیش از هر گروه سنی دیگری در معرض ابتلا به بیماری‌های مقاربتی (STI) قرار دارند. نوجوانانی که از نظر جنسی فعال هستند، معمولاً کمتر از بزرگسالان باور دارند که ممکن است به این بیماری‌ها مبتلا شوند. آن‌ها بیشتر احتمال دارد با شریک جنسی آلوده رابطه داشته باشند و در صورت مشکوک بودن به عفونت، کمتر به دنبال مراقبت‌های پزشکی بروند. همچنین، بسیاری از نوجوانان درمان‌های مربوط به عفونت‌های مقاربتی را کامل انجام نمی‌دهند. بیماری‌های مقاربتی می‌توانند تأثیر زیادی بر سلامت جسمی و روانی نوجوانان داشته باشند. هدف پزشکان اطفال، تشخیص و درمان زودهنگام این بیماری‌هاست، چون درمان سریع می‌تواند از بروز عوارض جدی و ناباروری جلوگیری کند. پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی باید یکی از اولویت‌های اصلی در مراقبت‌های بهداشتی نوجوانان باشد. پس از تشخیص بیماری، لازم است بررسی شود که آیا فرد دچار سایر عفونت‌های مشابه هم هست یا نه، و در صورت لزوم، به شریک یا شرکای جنسی او اطلاع داده و آن‌ها نیز درمان شوند. تأثیر رسانه رسانه‌های مدرن حاوی پیام‌های جنسی بیشتری نسبت به گذشته هستند و تأثیرات آن بر رفتار جنسی نوجوانان نسبتاً نامشخص مانده است. یک مطالعه در مورد بررسی پیام‌های جنسی در برنامه‌های تلویزیونی محبوب نشان داد که از هر ۳ برنامه، ۲ برنامه حاوی صحنه‌ها یا رفتارهایی با مضمون جنسی است. برنامه‌ها شامل پیام‌های جنسی متنوعی بودند، از جمله شخصیت‌هایی که در مورد زمان تمایل به رابطه جنسی و نحوه استفاده از رابطه جنسی برای زنده نگه داشتن یک رابطه صحبت می‌کردند. برخی از پژوهشگران معتقدند که نوجوانان می‌توانند از این پیام‌ها و همچنین اقدامات جنسی که در تلویزیون می‌بینند، در زندگی جنسی خود استفاده کنند. نتایج مطالعه‌ای که توسط دبورا تولمن و همکارانش انجام شد، نشان داد که قرار گرفتن نوجوانان در معرض مسائل جنسی در تلویزیون به‌طور کلی تأثیر مستقیمی بر رفتارهای جنسی آنها ندارد، بلکه نوع پیامی که نوجوانان مشاهده می‌کنند، بیشترین تأثیر را دارد. دختران وقتی مردانی را می‌بینند که زنان را به چشم کالا می‌بینند و به تعهد ارزش نمی‌دهند، احساس می‌کنند کنترل کمتری روی تمایلات جنسی خود دارند. این مطالعه هشدار می‌دهد که ممکن است دختران این پیام را درون خود بپذیرند و فکر کنند ضعیف بودن و همیشه پاسخگو بودن به مردان اشکالی ندارد. اما دخترانی که زنانی را در تلویزیون می‌بینند که پیشنهادهای جنسی مردان را رد می‌کنند، معمولاً راحت‌تر دربارهٔ نیازهای جنسی خود صحبت می‌کنند و می‌توانند از خود دفاع کنند. این دختران راحت‌تر محدودیت‌های جنسی خود را مشخص می‌کنند و کنترل بیشتری روی تمایلات جنسی خود دارند. یافته‌ها برای پسران کمتر واضح بود؛ پسرانی که مردان سلطه‌جو و پرخاشگر را می‌دیدند، در واقع تجربیات جنسی کمتری داشتند. با این حال، برخی از پژوهشگران می‌گویند که چنین ادعاهایی در مورد تأثیرات رسانه‌ها زودهنگام بوده است. علاوه بر این، طبق آمار سلامت دولت ایالات متحده، نوجوانان در سال‌های اخیر، علی‌رغم افزایش میزان رسانه‌های جنسی، شروع رابطه جنسی را به تأخیر انداخته‌اند.childstats.gov یک مطالعه در سال ۲۰۰۸ می‌خواست بفهمد که آیا ارتباطی بین محتوای جنسی نمایش داده شده در رسانه‌ها و بارداری نوجوانان وجود دارد یا خیر. نتایج نشان داد نوجوانانی که سطح بالایی از محتوای جنسی را تماشا می‌کردند، در مقایسه با نوجوانانی که در معرض محتوای جنسی زیادی قرار نمی‌گرفتند، دو برابر بیشتر احتمال داشت که در عرض سه سال باردار شوند. این مطالعه نتیجه گرفت که نحوه به تصویر کشیدن رابطه جنسی توسط رسانه‌ها تأثیر زیادی بر تمایلات جنسی نوجوانان دارد. بارداری نوجوانان دختران نوجوان پس از اولین قاعدگی (منارک) که معمولاً بین ۱۱ تا ۱۲ سالگی رخ می‌دهد، بارور می‌شوند. پس از اولین قاعدگی، رابطه جنسی (به خصوص بدون پیشگیری از بارداری) می‌تواند منجر به بارداری شود. در این صورت ممکن است نوجوان باردار سقط جنین کند، یا جنین را تا پایان دوره بارداری به دنیا بیاورد. نوجوانان باردار با بسیاری از مشکلات زایمان مشابه زنان ۲۰ تا ۳۰ ساله مواجه هستند. با این حال، مادران جوان‌تر، به ویژه کسانی که زیر ۱۵ سال دارند یا در کشورهای در حال توسعه زندگی می‌کنند، نگرانی‌های پزشکی بیشتری دارند. به عنوان مثال، فیستول زایمان یک مشکل خاص برای مادران بسیار جوان در مناطق فقیرتر است. برای مادران بین ۱۵ تا ۱۹ سال، بیشتر خطرات مربوط به شرایط اجتماعی و اقتصادی است تا اثرات سن بیولوژیکی. با این حال، پژوهش‌ها نشان داده‌اند که خطر تولد نوزاد با وزن کم به سن بیولوژیکی مادر هم مرتبط است و حتی وقتی سایر عوامل خطر (مثل استفاده از مراقبت‌های قبل از زایمان) کنترل شود، این خطر در زایمان نوجوانان دیده می‌شود. بارداری نوجوانان در کشورهای توسعه یافته معمولاً خارج از ازدواج است و انگ اجتماعی به همراه دارد. در کشورهای در حال توسعه، بارداری نوجوانان معمولاً در چارچوب ازدواج است و چنین انگ اجتماعی را به همراه ندارد. در سراسر جهان، میانگین سن قانونی برای رضایت ۱۶ سال است، ۱۳ سال در سودان، ۱۶ سال در اسپانیا و کانادا، و ۱۶ تا ۱۸ سال در ایالات متحده متفاوت است. در برخی از کشورها، سن قانونی برای اعمال همجنسگرایانه ممکن است با سن قانونی برای فعالیت‌های دگرجنسگرایانه متفاوت باشد. همچنین سنی که فرد می‌تواند به‌طور قانونی ازدواج کند، گاهی با سن قانونی رضایت متفاوت است. روابط جنسی با فردی که زیر سن قانونی رضایت جنسی است، عموماً در همان منطقه جرم محسوب می‌شود و مجازات آن از جریمه‌های نقدی تا حبس طولانی مدت متغیر است. اصطلاحات مختلفی برای اتهامات مطرح شده وجود دارد و شامل تجاوز قانونی، رابطهٔ نامشروع جنسی یا فساد یک فرد زیر سن قانونی می‌شود. در برخی مناطق، فعالیت جنسی با کسی که بالاتر از سن قانونی رضایت جنسی است اما زیر سن قانونی است، می‌تواند طبق قوانین مربوط به مشارکت در بزهکاری یک فرد زیر سن قانونی، قابل مجازات باشد. در برخی کشورها، ازدواج با فردی زیر سن رضایت می‌تواند رابطه جنسی با آن شخص را بدون توجه به سن رضایت، قانونی کند. تأثیر جامعه دیدگاه برساخت‌گرایی اجتماعی دیدگاه برساخت‌گرایی اجتماعی دربارهٔ تمایلات جنسی نوجوانان، بررسی می‌کند که چگونه قدرت، فرهنگ، معنا و جنسیت در تعامل با یکدیگر بر تمایلات جنسی نوجوانان تأثیر می‌گذارند. طرفداران این دیدگاه معتقدند که معانی فعلی‌ای که جامعه ما برای تمایلات جنسی زنان و مردان قائل است، در واقع ساختهٔ اجتماعی است تا افراد دگرجنس‌گرا و دارای امتیاز، قدرت خود را حفظ کنند.Kitzinger, C. نمونه‌ای از چگونگی تأثیر جنسیت بر تمایلات جنسی، زمانی است که دختران نوجوان جوان اظهار می‌کنند که معتقدند رابطه جنسی روشی است که برای حفظ روابط در زمانی که پسران از نظر عاطفی در دسترس نیستند، استفاده می‌شود. از آنجا که آنها دختر هستند، معتقدند که باید برای جلب رضایت دوست پسر خود، در رفتار جنسی شرکت کنند. دیدگاه فمینیستی توسعه‌گرا دیدگاه فمینیستی توسعه‌ای ارتباط نزدیکی با دیدگاه ساختارگرایی اجتماعی دارد. این دیدگاه اصلی آن به چگونگی تأثیر هنجارهای جنسیتی جامعه بر رشد نوجوانان، به ویژه دختران است. به عنوان مثال، برخی از پژوهشگران در این زمینه معتقدند که دختران نوجوان هنوز به شدت تحت تأثیر نقش‌های جنسیتی تحمیل شده توسط جامعه قرار دارند و این به نوبه خود بر تمایلات جنسی و رفتار جنسی آنها تأثیر می‌گذارد. دبورا تولمن از طرفداران این دیدگاه است و اظهار می‌کند که فشارهای اجتماعی برای «خوب» بودن باعث می‌شود دختران بیشتر به این توجه کنند که دیگران از آنها انتظار دارند تا اینکه به درون خود نگاه کنند تا تمایلات جنسی خود را درک کنند. تولمن بیان می‌کند که دختران جوان یادمی‌گیرند بدن خود را شیء قرار دهند و در نهایت خود را به عنوان شیءانگاری جنسی در نظر بگیرند. این باعث می‌شود که آنها اغلب بدن خود را همان‌طور که دیگران می‌بینند ببینند، که باعث می‌شود آنها احساس جدایی از بدن و تمایلات جنسی خود داشته باشند. این فرایند دختران جوان را در مورد خواسته‌ها و نیازهای جنسی خود بی‌پروا می‌کند و باعث می‌شود مطمئن و جسور نباشند، زیرا آنها به جای تمرکز کردن بر آنچه در درون خود احساس می‌کنند، بیشتر بر آنچه دیگران از آنها انتظار دارند تمرکز می‌کنند. یکی دیگر از راه‌هایی که نقش‌های جنسیتی بر تمایلات جنسی نوجوانان تأثیر می‌گذارند، استاندارد دوگانهٔ جنسی است. این استاندارد دوگانه زمانی دیده می‌شود که زنان به‌خاطر رابطهٔ جنسی پیش از ازدواج یا ابراز تمایلات جنسی خود مورد قضاوت قرار می‌گیرند، در حالی که مردان برای همین رفتار تشویق هم می‌شوند. این یک استاندارد دوگانه است زیرا جنسیت‌ها رفتار مشابهی دارند، اما به دلیل تفاوت جنسیت، واکنش اجتماعی به آن متفاوت است. نمونه‌ای از این را می‌توان در پژوهش‌ها تولمن مشاهده کرد، زمانی که او با دختران در مورد تجربیاتشان با تمایلات جنسی‌شان مصاحبه می‌کند دریافت که دخترانی که به دلیل تمایلات جنسی خود به دنبال رابطه جنسی بودند اما احساس می‌کردند باید آن را پنهان کنند تا توسط دیگران در مدرسه خود قضاوت نشوند؛ مثلاً برخی رفتار جنسی خود را به مصرف الکل نسبت می‌دادند تا مسئولیتش را نپذیرند. آنها نگران بودند که لذت بردن و بروز تمایلات جنسی‌شان باعث شود نگاه منفی به آنها شکل بگیرد. به همین دلیل، بسیاری از دختران تلاش می‌کردند برای این مشکل که ریشه در نابرابری قدرت بین جنسیت‌ها دارد راه‌حل‌های فردی پیدا کنند؛ مانند خاموش کردن خواسته‌های خود یا نسبت دادن رفتارشان به عوامل دیگر. پژوهش‌ها دیگری نیز نشان داده که دختران از قضاوت شدن به خاطر رفتار جنسی‌شان خسته شده‌اند. با این حال، حتی همین دختران هم تحت تأثیر نقش‌های جنسیتیِ جامعه قرار داشتند و به‌جای صحبت دربارهٔ میل خود، معمولاً دربارهٔ این حرف می‌زدند که آیا برای رابطهٔ جنسی آماده هستند یا نه. اوسالیوان و همکارانش دیدگاه‌های ۱۸۰ دختر ۱۲ تا ۱۴ ساله را دربارهٔ اینکه فکر می‌کنند اولین تجربه جنسی‌شان چگونه خواهد بود ارزیابی کردند؛ سیاری از این دختران قبل از داشتن هرگونه تجربه، احساسات منفی نسبت به رابطه جنسی داشتند. پژوهشگران فکر می‌کنند این به این دلیل است که به دختران نوجوان آموخته می‌شود که جامعه، رابطه جنسی پیش از ازدواج را برای نوجوانان نادرست یا منفی می‌داند. این یافته نشان می‌دهد که بسیاری از دختران تمایل دارند بدن خود را از نگاه شیء و کالا در نظر می‌گیرند و اغلب پیش از آنکه به خواسته‌ها و نیازهای جنسی شخصی خود فکر کنند، بیشتر به این فکر می‌کنند که ظاهرشان چگونه ارزیابی می‌شود. پژوهشگران دریافتند که داشتن خواهر یا برادر بزرگتر، به ویژه برادر بزرگتر، بر نحوه نگاه دختران به رابطه جنسی و تمایلات جنسی نوجوانان تأثیر می‌گذارد. دخترانی که برادر بزرگتر دارند، دیدگاه‌های سنتی‌تری در مورد رابطه جنسی دارند و در مقایسه با دخترانی که خواهر یا برادر بزرگتر ندارند، تمایل کمتری به رابطه جنسی دارند و همچنین کمتر به پیشنهادهای جنسی پسران علاقه نشان می‌دهند. پژوهشگران معتقدند که این امر به این دلیل است که آنها، نقش‌های جنسیتی خواهر یا برادر بزرگتر را الگو قرار می‌دهند، بنابراین دخترانی که خواهر یا برادر بزرگ‌تر دارند (به ویژه برادر) ممکن است باور داشته باشند که رابطه جنسی بیشتر با بچه‌دار شدن مرتبط است تا تجربهٔ لذت جنسی. چنین نگرشی می‌تواند باعث شود کمتر به نیازها و تمایلات جنسی خود توجه کنند و بیشتر در چارچوب نقش‌های جنسیتی سنتی که جامعه تعیین می‌کند باقی بمانند. یادگیری اجتماعی و خودپندارهٔ جنسی ایجاد خودپنداره جنسی یک مرحله مهم در دوران نوجوانی است. در این مرحله، نوجوانان سعی می‌کنند تجربیات جنسی خود را بفهمند و سازماندهی کنند تا بفهمند رفتار جنسی‌شان از چه ساختارها و انگیزه‌هایی ناشی می‌شود. این خودپنداره به آن‌ها کمک می‌کند تجربیات گذشته خود را مرتب کنند و همزمان اطلاعاتی برای فکر کردن به تجربیات و افکار جنسی حال و آینده‌شان به دست آورند. خودپنداره جنسی بر رفتار جنسی هم دختران و هم پسران تأثیر می‌گذارد و همچنین بر رشد روابط دختران اثر می‌گذارد شکل‌گیری خودپنداره جنسی حتی قبل از تجربه واقعی فعالیت جنسی می‌تواند آغاز شود. بخش مهمی از خودپنداره جنسی، عزت نفس جنسی است که شامل نحوه ارزیابی فرد از تمایلات جنسی خود (از جمله افکار، احساسات و فعالیت‌های جنسی) می‌شود.Snell, W. جنبه دیگر، اضطراب جنسی است؛ این شامل ارزیابی‌های منفی فرد از رابطه جنسی و تمایلات جنسی خود است. خودپنداره جنسی تنها از تجربیات جنسی شکل نمی‌گیرد؛ دختران و پسران می‌توانند از تعاملات اجتماعی مختلف مانند خانواده، برنامه‌های آموزش جنسی، تصاویر در رسانه‌ها و دوستان و همسالان خود بیاموزند. دخترانی که طرحواره مثبت نسبت به خود دارند (طرحواره، مجموعه‌ای از ایده‌ها در مورد یک فرایند یا جنبه از جهان است؛ به طرحواره مراجعه کنید)، احتمالاً نگرش بازتری نسبت به رابطه جنسی دارند، خود را پرشور و پذیرای تجربه جنسی می‌بینند و تجربیات جنسی خود را مثبت ارزیابی می‌کنند. دیدگاه‌های آنها نسبت به روابط نشان می‌دهد که برای عاشقانه، عشق و صمیمیت اهمیت زیادی قائل هستند. | ## بخش 3: میل جنسی در نوجوانی | دخترانی که دیدگاه منفی‌تری دارند، اغلب می‌گویند که در مورد تمایلات جنسی خود احساس خودآگاهی می‌کنند و برخوردهای جنسی را منفی‌تر می‌بینند. خودپنداره جنسی دخترانی که دیدگاه منفی‌تری دارند، به شدت تحت تأثیر دیگران قرار می‌گیرد؛ دخترانی که دیدگاه مثبت‌تری دارند، کمتر تحت تأثیر افراد دیگر قرار می‌گیرند. پسران در مقایسه با دختران، هنگام توصیف طرحواره‌های جنسی خود، کمتر مایل به بیان احساسات منفی خود در مورد رابطه جنسی هستند. پسران به خودپنداره‌های جنسی مثبت و منفی تقسیم نمی‌شوند؛ آنها به طرحواره و غیرطرحواره تقسیم می‌شوند. پسرانی که از نظر جنسی طرحواره دارند، تجربه جنسی بیشتری دارند، سطح برانگیختگی جنسی بالاتری دارند و بیشتر قادر به تجربه احساسات عاشقانه هستند. پسرانی که طرحواره ندارند، شرکای جنسی کمتری دارند، طیف تجربیات جنسی آنها کمتر است و احتمال اینکه در یک رابطه عاشقانه باشند، بسیار کمتر از پسران سران طرحواره‌داراست. پژوهشگران وقتی خودپنداره جنسی دختران و پسران نوجوان را مقایسه کردند، دیدند که پسران عزت نفس جنسی پایین‌تر و اضطراب جنسی بیشتری دارند. پسران گفتند که نسبت به دخترانی که در این زمینه مشکل داشتند، کمتر قادرند رابطه جنسی را رد یا در برابر آن مقاومت کنند. نویسندگان اظهار دارند که این ممکن است به این دلیل باشد که جامعه تأکید زیادی بر آموزش دختران در مورد چگونگی مقاومت در برابر رابطهٔ جنسی دارد، به طوری که پسران این مهارت‌ها را یاد نمی‌گیرند و کمتر قادر به استفاده از آنها در هنگام نه گفتن به رابطهٔ جنسی هستند. همچنین آنها گفتند که کلیشه‌ای که پسران همیشه آماده و مایل به رابطهٔ جنسی هستند، باعث می‌شود بسیاری از پسران نسبت به مقاومت دربرابر رابطهٔ جنسی احساس راحتی نکنند، زیرا جامعه به آنها می‌گوید باید بخواهند. از آنجا که جامعه انتظار دارد پسران نوجوان قاطع، مسلط و کنترل‌گر باشند، محدود می‌شوند که چگونه در روابط عاشقانه رفتار کنند. بسیاری از پسران وقتی نمی‌توانند به این آرمان‌های بیش از حد مردانه برسند، احساس عزت نفس پایین‌تری دارند. علاوه بر این، راهنمایی زیادی دربارهٔ چگونگی رفتار پسران در روابط وجود ندارد و بسیاری نمی‌دانند چگونه می‌توانند مردانگی خود را حفظ کنند و در عین حال صادق و متقابل باشند. هنسل و همکارانش مطالعه‌ای با ۳۸۷ دختر نوجوان بین ۱۴ تا ۱۷ سال انجام دادند و دیدند که با بالا رفتن سن و یادگیری بیشتر دربارهٔ خودپنداره جنسی، دختران اضطراب کمتری دربارهٔ رابطه جنسی دارند، راحت‌تر با تمایلات جنسی کنار می‌آیند و تجربه‌های بیشتری از فعالیت جنسی دارند. علاوه بر این، در طول چهار سال (از ۱۴ تا ۱۷ سالگی)، عزت نفس جنسی افزایش یافته و اضطراب جنسی کاهش یافته است. پژوهشگران می‌گویند که این نشان می‌دهد هرچه تجربیات جنسی دختران بیشتر باشد، اعتماد به نفسشان در رفتار و تمایلات جنسی بالاتر می‌رود. همچنین، دخترانی که هنوز رابطه جنسی نداشته‌اند، اعتماد به نفس بیشتری پیدا می‌کنند و برای اولین تجربه آماده می‌شوند. این الگوها نشان می‌دهد که رفتار جنسی نوجوانان پراکنده یا تکانشی نیست و بیشتر تحت تأثیر خودپنداره جنسی آنهاست و با گذشت زمان تغییر و رشد می‌کند. آموزش جنسی آموزش جنسی، که به آن آموزش دربارهٔ جنسیت نیز گفته می‌شود، آموزشی در مورد آناتومی جنسی بدن انسان، تولید مثل جنسی، آمیزش جنسی، رفتار جنسی انسان و سایر جنبه‌های جنسی مانند تصویر بدن، گرایش جنسی، قرار ملاقات و روابط صمیمانه است. راه‌های رایج برای آموزش جنسی، والدین، مراقبان، دوستان، برنامه‌های مدرسه، گروه‌های مذهبی، رسانه‌های عمومی و کمپین‌های بهداشت عمومی هستند. از مدارس انتظار می‌رود ۳۰ تا ۴۰ ساعت آموزش جنسی ارائه دهند و کاندوم را به دانش‌آموزان پایه‌های هشتم و نهم توزیع کنند. نرخ زاد و ولد در میان نوجوانان ۱۵ تا ۱۹ ساله در آلمان ۱۱٫۷ در هر ۱۰۰۰ نفر است، در حالی که این رقم در کره ۲٫۹ و در ایالات متحده ۵۵٫۶ در هر ۱۰۰۰ نفر است. طبق گزارش SIECUS، شورای اطلاعات و آموزش جنسی ایالات متحده، در بیشتر خانواده‌ها، والدین نقش اصلی را در آموزش مسائل جنسی به نوجوانان خود دارند. همچنین، ۹۲٪ از نوجوانان می‌گویند که می‌خواهند هم با والدین خود در مورد مسائل جنسی صحبت کنند و هم آموزش جامع جنسی در مدرسه داشته باشند. در آمریکا، دانش‌آموزان آمریکایی نه تنها در مدرسه و در برنامه‌های مذهبی آموزش جنسی می‌بینند، بلکه توسط والدین خود نیز آموزش می‌بینند. والدین آمریکایی معمولاً کمتر تلاش می‌کنند که تجربه واقعی جنسی فرزندانشان را کنترل کنند و بیشتر تمرکزشان روی این است که به فرزندان بگویند چه کارهایی را نباید انجام دهند. به‌طور کلی، آنها پرهیز از رابطه جنسی را تشویق می‌کنند و در عین حال به فرزندانشان چیزهایی را آموزش می‌دهند که ممکن است باعث شود نوجوانانشان نخواهند درگیر فعالیت جنسی شوند. تقریباً همه دانش‌آموزان آمریکایی حداقل یک بار بین کلاس‌های هفتم تا دوازدهم نوعی آموزش جنسی دریافت می‌کنند؛ حتی بسیاری از مدارس از کلاس پنجم یا ششم به برخی از موضوعات آموزش جنسی می‌پردازند با این حال، آنچه دانش‌آموزان می‌آموزند بسیار متفاوت است، زیرا تصمیمات برنامه درسی کاملاً غیرمتمرکز است در مدارس آمریکایی دو نوع آموزش جنسی اصلی تدریس می‌شود: جامع و صرفاً پرهیز. یک مطالعه در سال ۲۰۰۲ که توسط بنیاد خانواده کایزر انجام شد، نشان داد که ۵۸٪ از مدیران مدارس متوسطه، برنامه درسی آموزش جنسی خود را جامع می‌دانند، در حالی که ۳۴٪ گفتند که پیام اصلی مدرسه آنها صرفاً پرهیز است. تفاوت بین این دو رویکرد و تأثیر آنها بر رفتار نوجوانان، همچنان یک موضوع بحث‌برانگیز در ایالات متحده است. مطالعات دیگر نشان داده‌اند که برخی برنامه‌های خاص باعث می‌شوند بیش از ۲/۳ دانش‌آموزان ادانش‌آموزان بعد از گذراندن برنامه اعلام کنند که تا زمان ازدواج پرهیز خواهند داشت. با این حال، این چنین تعهدهای باکرگی از نظر آماری کارآمد نیستند و در واقع بیش از ۹۵٪ آمریکایی‌ها قبل از ازدواج رابطه جنسی دارند. اندونزی، مغولستان، کره جنوبی و سریلانکا یک چارچوب سیاستی منسجمی برای آموزش مسائل جنسی در مدارس دارند. مالزی، فیلیپین و تایلند نیازهای بهداشت باروری نوجوانان را بررسی کرده‌اند تا آموزش‌ها، پیام‌ها و مطالب ویژه نوجوانان را توسعه دهند. هند برنامه‌هایی دارد که به‌طور خاص کودکان مدرسه‌ای در گروه سنی ۹ تا ۱۶ سال را هدف قرار می‌دهد این آموزش‌ها به عنوان بخشی از برنامه درسی ارائه شده و معمولاً شامل تعامل باز و صریح با معلمان هستند. به جز کامبوج و ویتنام، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) بیشتر برنامه‌های آموزش جنسی آسیا را تأمین مالی می‌کند. این مربیان فکر می‌کنند که صحبت نکردن در مورد تمایلات جنسی، میزان تمایلات جنسی نوجوانان را کاهش می‌دهد. با این حال، مشخص شده است که عدم دسترسی به آموزش جنسی، تأثیرات منفی بر دانش‌آموزان، به ویژه گروه‌هایی مانند دختران نوجوان که از خانواده‌های کم‌درآمد می‌آیند، دارد. عدم آموزش درست در زمینه سلامت جنسی می‌تواند باعث افزایش بارداری نوجوانان، قربانی شدن جنسی و ترک تحصیل در دبیرستان شود. پژوهشگران می‌گویند آموزش همه جنبه‌های تمایلات جنسی و سلامت جنسی به نوجوانان، برای کاهش این مشکلات اهمیت زیادی دارد. این دیدگاه که رابطه جنسی یعنی قربانی شدن، به دختران می‌آموزد که مراقب باشند مورد سوءاستفاده جنسی قرار نگیرند. مربیانی که این نظر را دارند، آموزش جنسی را تشویق می‌کنند، اما بیشتر روی آموزش به دختران برای «نه گفتن»، آگاهی دادن دربارهٔ خطرات قربانی شدن و اطلاع‌رسانی دربارهٔ بیماری‌ها و خطرات ناشی از فعالیت جنسی تمرکز می‌کنند. این دیدگاه به نوجوانان نشان می‌دهد که پسران شکارچی هستند و دختران قربانی خشونت جنسی. پژوهشگران می‌گویند که این نگرش به وجود میل در دختران توجهی ندارد، عوامل اجتماعی تأثیرگذار بر خشونت جنسی را بررسی نمی‌کند و به دختران یاد می‌دهد که رابطه جنسی فقط قبل از ازدواج خطرناک است. دیدگاه دیگری می‌گوید که تمایلات جنسی به اخلاق فردی مربوط است؛ این دیدگاه دختران را تشویق می‌کند که خودشان تصمیم بگیرند، البته تا وقتی تصمیمشان این باشد که قبل از ازدواج رابطه جنسی نداشته باشند. و در آخر، دیدگاه آموزش جنسی که روی گفتمان میل جنسی تمرکز دار در دبیرستان‌های ایالات متحده بسیار نادر است. این دیدگاه نوجوانان را تشویق می‌کند تا تمایلات خود را بهتر بشناسند، از آن لذت ببرند و در مورد تمایلات جنسی خود اعتماد به نفس داشته باشند. پژوهشگران می‌گویند این روش می‌تواند دختران را توانمند کند، زیرا کمتر آنها را به عنوان قربانی جلوه می‌دهد و به آنها کمک می‌کند کنترل بیشتری روی تمایلات جنسی خود داشته باشند. پژوهش دربارهٔ تأثیر کلیشه‌های جنسیتی بر تمایلات جنسی نوجوانان اهمیت دارد، زیرا پژوهشگران معتقدند می‌تواند به مربیان سلامت جنسی کمک کند تا برنامه‌های خود را بهتر تنظیم کنند و دقیق‌تر به نیازهای نوجوانان پاسخ دهند. به عنوان مثال، مطالعات نشان داده‌اند که این تصور اجتماعی که دختران نباید به رابطه جنسی علاقه داشته باشند در واقع باعث شده صدای دختران وقتی می‌خواهند رابطه جنسی ایمن داشته باشند، کمتر شنیده شود.Thompson, SR. London: Falmer مربیان جنسی همواره به دختران توصیه می‌کنند انتخاب‌هایی داشته باشند که آن‌ها را به سمت رابطه جنسی ایمن‌تر هدایت کند، اما همیشه به آن‌ها نمی‌گویند چطور این کار را انجام دهند. نمونه‌هایی مانند این نشان می‌دهد که وقتی تأثیر دیدگاه جامعه دربارهٔ جنسیت و تمایلات جنسی بررسی نشود، مشکلاتی در مسیر رشد سالم جنسی نوجوانان ایجاد می‌شود.Holland, J. بلوغ مغزی طبق برخی مطالعات، چندین ناحیه مغزی در لوب پیشانیِ قشر مغز و در هیپوتالاموس که برای خودکنترلی، توانایی صبر برای رسیدن به لذت‌های دیررس، توانایی تحلیل ریسک و توانایی درک و فهمیدن ارزش‌ها اهمیت دارند، و همچنین ناحیه قشر جلوی مغز انسان، تا اوایل دهه ۲۰ یا حدود ۲۵ سالگی به‌طور کامل بالغ نمی‌شوند به همین دلیل گفته می‌شود که نوجوانان نسبت به بزرگسالان معمولاً برای تصمیم‌گیری درست و پیش‌بینی پیامدهای رفتار جنسی، آمادگی کمتری دارند. اگر چه مطالعاتتصویربرداری مغز و رفتار نوجوانان که آنها را نابالغ نشان می‌دهد، اینکه نمی‌توانند علت را ثابت کنند، مورد انتقاد قرار گرفته‌اند و احتمالاً تعصبات فرهنگی را تأیید می‌کنند. رابرت اپستین هم معتقد است که «آشفتگی نوجوانی» که به تفاوت‌های مغز بین نوجوانان و بزرگسالان نسبت داده می‌شود، پدیده‌ای نسبتاً جدید در جوامع غربی است و در جوامع پیشاصنعتی کمتر دیده می‌شود. او می‌گوید این وضعیت نتیجه کودک‌وارسازی وجوانان است، نه تفاوت‌های ذاتی مغز؛ اگر تفاوت‌های مغزی واقعاً باعث بی‌کفایتی و بی‌مسئولیتی می‌شد، در همه فرهنگ‌ها باید دیده می‌شد. پژوهش‌های پیشین در سال ۱۹۸۸، دو پژوهشگر از دانشگاه کارولینای شمالی، رونالد ریندفوس و جی. ریچارد اودری، پیشنهادی به مؤسسه ملی سلامت کودکان و توسعه انسانی (NICHD) ارائه دادند تا رفتارهای پرخطر مرتبط با سلامت نوجوانان را بررسی کنند. هدف از این مطالعه جمع‌آوری اطلاعات دربارهٔ الگوهای رفتار جنسی نوجوانان بود که می‌توانست آن‌ها را در معرض بیماری‌های مقاربتی قرار دهد. پژوهشگران این مطالعه را برای بررسی یک نمونه ملی شامل ۲۴ هزار نوجوان از کلاس‌های هفتم تا یازدهم طراحی کردند. مطالعه نوجوانان آمریکایی ابتدا توسط شورای مشورتی ملی NICHD و سایر مسئولان NICHD تأیید شد و بودجه‌ای تا سقف ۲٫۵ میلیون دلار برای سال اول، از ماه مه ۱۹۹۱، به آن اختصاص یافت. یک ماه پس از شروع تأیید مطالعه، لوئیس سالیوان، وزیر بهداشت و خدمات انسانی آمریکا، این مطالعه را لغو کرد. دلیلش این بود که افرادی که معتقد نبودند پژوهش دربارهٔ رفتارهای جنسی نوجوانان مفید است، از او پرسش و انتقاد کردند. به گفته چارو (۱۹۹۱)، این احتمالاً اولین باری بود که بودجه‌ای که قبلاً اعطا شده بود، پس گرفته شد. طالعه نوجوانان آمریکایی می‌خواست نشان دهد که بررسی رفتارهای پرخطر مرتبط با سلامت نوجوانان مهم است و برای این کار داده‌ها را در محیط‌های مختلف اجتماعی، مثل خانه و مدرسه، جمع‌آوری می‌کرد. با این حال، منتقدان بیشماری این مطالعه را محکوم کردند و معتقد بودند که رفتارهای جنسی نوجوانان بیش از حد مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. طبق گزارش مراکز کنترل بیماری (۱۹۹۱) که سن اولین رابطه جنسی برای دختران آمریکایی بین سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ شروع به کاهش کرده است. در ماساچوست تعداد نوجوانانی که گزارش رابطه جنسی داده‌اند، بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ از ۵۵٪ به ۶۱٪ افزایش یافته است. همچنین مشخص شد که استفاده نوجوانان از کاندوم ممکن است زمانی کاهش یابد که چندین شریک جنسی داشته باشند. نویسندگان (۱۹۹۳) توضیح می‌دهند که طبق نظریه ریاضی بیماری‌های همه‌گیر، دو عامل بر افزایش ابتلا به بیماری‌ها در طول یک اپیدمی تأثیر دارند: اول، احتمال اینکه یک فرد سالم از فرد آلوده مبتلا شود. دوم، رفتارهای جنسی افراد، اقدامات ایمنی آن‌ها هنگام رابطه جنسی و تعداد دفعات تماس با شرکای جنسی، تعیین‌کنندهٔ انتقال بیماری‌های مقاربتی مانند HIV است. در آغاز یک اپیدمی، یک بیماری مقاربتی زمانی شیوع پیدا می‌کند که شریک آلوده یک فرد غیرآلوده، فعالیت جنسی بالایی در جمعیت داشته باشد و این باعث افزایش تعداد افراد آلوده شود. با افزایش تعداد افراد آلوده، احتمال اینکه یک فرد آلوده با یک فرد غیرآلوده برخورد کند کمتر می‌شود و این باعث کاهش ابتلاهای جدید می‌گردد. با این حال، اگرچه میزان ابتلاهای جدید HIV در میان مردان همجنسگرای بزرگسال کاهش یافته است، اما نمی‌توان گفت که همین الگو برای نوجوانان همجنسگرا نیز دیده شده است. به‌طور مشابه، داده‌ها نشان می‌دهد که نوجوانان دگرجنسگرا نیز رابطه مقعدی دارند که می‌تواند منجر به افزایش تعداد افراد آلوده شود. ۱۰٪ زنان در یک مرکز برنامه‌ریزی نوجوانان، ۱۹٪ دانشجویان زن کانادایی و ۲۵٪ زنان سیاه‌پوست و اسپانیایی‌تبار در یک مرکز تنظیم خانواده گزارش داده‌اند که با شرکای خود رابطه مقعدی داشته‌اند. آمارها نشان می‌دهد که نیاز به پژوهش‌ها بیشتر دربارهٔ رفتارهای جنسی پرخطر نوجوانان روز به روز افزایش می‌یابد. پژوهش‌ها فعلی در این زمینه سه شرط اساسی را ندارند که بتوانند داده‌های کافی و قابل تعمیم دربارهٔ رفتارهای جنسی نوجوانان ارائه کنند. اول این‌که مطالعات باید نمونه‌های بزرگ و طراحی کاملی داشته باشند تا جمعیت متنوع نوجوانان با جنسیت‌ها، گرایش‌های جنسی، قومیت‌ها، نژادها و فرهنگ‌های متفاوت را در بر بگیرند. دوم، لازم است پژوهش‌هایی انجام شود که بررسی کند چگونه محیط‌های اجتماعی مختلف، مثل سوار شدن به ماشین برای تفریح، با رفتارهای جنسی نوجوانان تعامل دارند و جوانان را در معرض رابطه جنسی قرار می‌دهند. در نهایت، انجام مطالعات طولی مکرر ضروری است، زیرا رفتارهای نوجوانان دائماً در حال تغییر هستند و ممکن است به شیوه‌های مختلف تفسیر شوند. مطالعه نوجوانان آمریکایی می‌توانست برای انجام پژوهش‌هایی استفاده شود که برای بررسی افزایش بیماری‌های مقاربتی در میان نوجوانان لازم بود. نویسندگان (۱۹۹۳) معتقدند که لغو این مطالعه انگیزه سیاسی داشته است، همان‌طور که از رد شتابزدهٔ آن توسط لویی سالیوان بدون ارائه دلیل کافی مشخص است. | ## جمع‌بندی | بدون داده‌های این مطالعه، برای دانشمندان دشوار است که شیوع بیماری‌های مقاربتی مانند HIV را رصد کنند و روش‌هایی برای کاهش میزان رو به افزایش عفونت‌ها توسعه دهند.