موضوع مقاله: فیصل دوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیصل دوم | مقدمه: زندگی فیصل دوم، نوهٔ فیصل یکم و نتیجهٔ شریف حسین (پادشاه حجاز از دودمان هاشمی)، پس از مرگ ناگهانی پدرش شاه غازی یکم، پادشاه عراق شد. | ## بخش 1: فیصل دوم | چون فقط چهار سال داشت، دایی‌اش عبدالاله بن علی هاشمی (نوه شریف حسین از فرزند ارشدش)، نایب‌السلطنه وی شد. در آوریل ۱۹۴۱، نخست‌وزیر ملی‌گرای دولت، رشید عالی گیلانی، چندی قدرت را از عبدالاله گرفت و فیصل مجبور شد به کمک مادرش (ملکه عالیه) از عراق به انگلستان فرار کند. در نوامبر همان سال، ملک حسین (نتیجهٔ شریف حسین از پسر دیگرش عبدالله) پادشاه اردن شد. هرچند او در پی به‌روزآوری کشورش (با فرمان ساخت پروژه‌های بزرگ سدسازی، آب‌رسانی، پل‌سازی و نیز ساخت مدرسه و بیمارستان‌) بود، پیشرفت مادی عراق نتوانست دل مردم آن کشور را در حمایت از سلطنت به دست آورد. علاوه بر این، رابطه فیصل و دایی‌اش عبدالاله به خرابی گرایید، چون عبدالاله در پشت پرده قدرت را در دست داشت. تور ایالات متحده در سال ۱۹۵۲ در سال ۱۹۵۲، در سن ۱۷ سالگی، فیصل برنامه‌هایی را برای بازدید از ایالات متحده و پروژه‌های عمرانی متعدد آن مانند کشاورزی، پروژه‌های برق، سیستم‌های کانال و طرح‌های احیای زمین آغاز کرد. پروژه‌های آبیاری مورد توجه ویژه پادشاه بود، زیرا فیصل بعداً به مطبوعات نیویورک گفت که این پروژه‌ها «در کشور ما بسیار مورد نیاز هستند.» طرح بغداد بزرگ فیصل دوم در طول سلطنت خود طرح‌های گسترده‌ای را برای نوسازی بغداد آغاز کرد. | ## بخش 2: فیصل دوم | هدف از این پروژه بلندپروازانه، بهبود و توسعه زیرساخت‌ها و مسکن، تأمین ساختمان‌های عمومی ضروری، اصلاح صنایع ساختمانی و آموزش معماران آینده عراقی برای عدم وابستگی به کمک غربی‌ها بود. افزایش اقتصادی که متعاقباً امکان توسعه طرح‌های بغداد بزرگ را فراهم کرد، به دلیل مذاکرات با شرکت نفت عراق تحت کنترل بریتانیا در سال ۱۹۵۲ بود که به سهم عادلانه‌ای از حقوق نفتی و افزایش قابل توجه درآمد عراق منجر شد. فیصل همچنین هیئت توسعه نیمه‌مستقلی را ایجاد کرد که متشکل از شش عضو از جمله یک مشاور خارجی با هدف بهبود شرایط زندگی و ساخت و ساز بود. پس از مذاکرات مختلف، هیئت مدیره درصدی از درآمد سالانه نفت را دریافت کرد و در سال ۱۹۵۵ یک طرح شش ساله با بودجه بیشتر ایجاد کرد که یک چهارم آن به ساختمان‌های عمومی اختصاص داده شد. در تلاش برای تضمین اقتدار ملک فیصل دوم و خانواده سلطنتی و خنثی کردن تنش‌های احتمالی، لازم بود بودجه‌هایی در مناطق شهری سرمایه‌گذاری شود که بیم آن می‌رفت درگیری‌ها در آنجا رخ دهد. فدراسیون عربی در ۱ فوریه ۱۹۵۸، سوریه همسایه غربی عراق به مصرِ ناصر پیوست تا جمهوری متحد عربی را تشکیل دهد که عراق آن را به رسمیت نشناخت. این امر باعث شد پادشاهی‌های هاشمی عراق و اردن با ایجاد اتحادی مشابه، روابط خود را تقویت کنند. | ## بخش 3: فیصل دوم | ملک حسین بن طلال، پادشاه اردن، وزیر دربار خود را به بغداد فرستاد و پیامی به فیصل فرستاد و از او دعوت کرد تا به همراه برخی از وزرا به عمان برود تا پیامدهای این رویداد را بررسی کند. در ۱۱ فوریه ۱۹۵۸، پادشاه عراق به همراه برخی از وزرا، رئیس ستاد ارتش و رئیس دربار سلطنتی به آنجا رفت. روز بعد، عبدالاله به آنها پیوست و در آنجا دو طرف در ۱۴ فوریه ۱۹۵۸، اتحادیه عربی هاشمی بین عراق و اردن، که به عنوان "فدراسیون عربی" نیز شناخته می‌شود، را اعلام کردند. فیصل، به عنوان عضو ارشد خانواده هاشمی، رئیس کشور و رئیس دولت اتحاد شد و در غیاب او، حسین ریاست دولت اتحاد را بر عهده می‌گرفت. نامزدی‌ها فیصل در ابتدا از شاهدخت شهناز پهلوی، دختر ارشد محمدرضا شاه پهلوی، خواستگاری کرد. در ژانویه ۱۹۵۷، فیصل با شاهدخت قیمت خانم، از نوادگان دودمان مملوک عراق، نامزد شد. پادشاه پیش از مرگش، قرار بود با شاهدخت صبیحه فاضله خانم سلطان (نامزدی در سپتامبر ۱۹۵۷)، تنها دختر شاهزاده محمد علی ابراهیم مصری و شاهدخت عثمانی زهرا خانزاده سلطان، ازدواج کند. | ## جمع‌بندی | مرگ در ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸، ژنرال عبدالکریم قاسم رهبری یک کودتا را بر عهده گرفت که سلطنت را برانداخته و جمهوری عراق را برپا کرد.