موضوع مقاله: اقتصاد پساکمیابی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اقتصاد پساکمیابی | مقدمه: پساکمیابی یک وضعیت اقتصادی نظری است که در آن بیشتر کالاها با حداقل نیروی انسانی مورد نیاز می‌توانند به وفور تولید بشوند، به طوری که بسیار ارزان یا حتی آزاد در دسترس همه قرار گیرند.Robert Chernomas. | ## بخش 1: اقتصاد پساکمیابی | پساکمیابی به معنای این نیست که کمیابی در تمام کالاها و خدمات برطرف شده‌است، بلکه منظور این است که همه مردم می‌توانند به راحتی نیازهای اصلی بقای خود را همراه با نسبت قابل توجهی از خواسته‌هایشان برای کالاها و خدمات را برآورده کنند. در مقاله «جهان پس از کمیابی ۲۰۵۰–۲۰۷۵» نویسندگان ادعا می‌کنند که کمیابی عصر کنونی، ناشی از سهل انگاری قرن ۱۹ و ۲۰ (در مورد آینده) است. تا حدی، ایده‌های توسعه یافته در مورد پساکمیابی ناشی از تجزیه و تحلیل‌هایی است که نشان می‌دهد سرمایه‌داری از کمیابی استفاده می‌کند و به آن دامن می‌زند. انواع فناوری گمانه زن امروزه، آینده‌پژوهانی که دربارهٔ پساکمیابی صحبت می‌کنند، به اقتصادی بر پایه پیشرفت در فناوری‌های تولید خودکار اشاره می‌کنند. پیشرفت‌هایی مثل دستگاه خودجایگزین، روی کاغذ می‌توانند تمام کالاها را به صورت فراوان، بدون نیروی انسانی و صرفاً با فراهم کردن مواد اولیه و انرژی کافی تولید کرد. | ## بخش 2: اقتصاد پساکمیابی | فناوری‌های گمانه زنی شده در حوزه نانو مثل همگذاری مولکولی یا کارخانه‌های نانو، که هم‌اکنون وجود خارجی ندارند، احتمال به وجود آمدن دستگاه‌هایی که می‌توانند به صورت خودکار هر ماده‌ای را با دادن مواد اولیه و دستورالعمل‌های صحیح تولید کنند را زیاد کرده‌است که در صورت به وجود آمدن چنین دستگاه‌هایی می‌توان به یک جهان پساکمیابی رسید. در آینده نزدیک‌تر، افزایش حجم خودکار سازی کار فیزیکی توسط ربات‌ها به عنوان یکی از عوامل رسیدن به یک جهان پساکمیابی بررسی شده‌است. پیش‌بینی شده‌است که افزایش شکل‌های مختلف دستگاه‌های نمونه‌سازی سریع و رپ‌رپ نیز به کمک تولید فراوان مورد نیاز یک جامعه پساکمیابی بیاید., pp. 75–76 مبلغان ماشین‌های خودجایگزین مثل آدریان بایر مخترع پروژه رپ‌رپ، ادعا می‌کنند که زمانی که یک ماشین کاملاً خودجایگزین ساخته شود، به دلیل این که هر کس می‌تواند آن را تکثیر کند و بفروشد، رقابت‌های بازار قیمت این ماشین را به مواد اولیه اش خواهد رساند، و همین اتفاق برای کالاهایی که این ماشین می‌تواند تولید کند خواهد افتاد. حتی با وجود دستگاه‌های تمام خودکار تولید، محدودیت مواد اولیه و انرژی، به علاوه آسیب‌های زیست‌محیطی تولید می‌توانند باعث محدود شدن کالاهای تولید شده شوند. | ## بخش 3: اقتصاد پساکمیابی | مبلغان پساکمیابی معمولاً برای حل این موضوع به استفاده از انرژی تجدیدپذیر و بازیافت گسترده‌تر اشاره می‌کنند تا به وسیله آن‌ها آسیب‌های زیست‌محیطی و نیاز به مواد اولیه کاهش یابد. به‌طور خاص معمولاً انرژی خورشیدی ذکر می‌شود، زیرا قیمت پانل‌های خورشیدی در حال کاهش است.(و توسط فناوری‌های تولید خودکار می‌تواند به شدت کمتر شود) و مبلغان اشاره می‌کنند که کل انرژی رسیده از خورشید به زمین، هزاران برابر نیاز امروز ما به انرژی است.. برای مثال، معدن کاوی سیارک‌ها به عنوان راهکاری برای حل کمیابی فلزات مفیدی مانند نیکل مورد بحث واقع شده‌است. بحث می‌کند که گذار به جامعهٔ پساسرمایه‌داری که به صورت پیشرفته با خودکارسازی ترکیب شده‌است، می‌تواند کاهش چشم‌گیری در نیروی کار مورد نیاز برای تولید کالاهای مورد نیاز داشته باشد؛ سرانجام می‌توان به نقطه‌ای رسید که همهٔ مردم برای دنبال کردن علم، هنر و فعالیت‌های خلاقانه اوقات فراغت زیادی داشته باشند. | ## جمع‌بندی | مارکس ادعا می‌کند که سرمایه‌داری —سیستم رشد اقتصادی مبتنی بر انباشت سرمایه— به بهره‌برداری از کار مازاد وابسته است؛ اما جامعهٔ پساسرمایه‌داری به موارد زیر می‌پردازد:توسعهٔ رایگان فردیت‌ها، هم‌چنین ترجیح بر کاهش حداکثری کار عمومی لازم برای جامعه به جای عدم کاهش زمان کار ضروری که منجر به قرار گرفتن در وضعیت کار مازاد می‌شود؛ این زمان به کار هنری، علمی و … اختصاص پیدا می‌کند.