aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: کنستانتین روکوسوفسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کنستانتین روکوسوفسکی | مقدمه: کنستانتین کنستانتینویچ روکوسوفسکی (؛ زاده – درگذشته ) یک افسر اهل شوروی - لهستان بود که مارشال اتحاد جماهیر شوروی، مارشال لهستان و همچنین از سال ۱۹۴۹ تا برکناریش در سال ۱۹۵۶ در جریان اکتبر لهستان وزیر دفاع لهستان بود. | ## بخش 1: کنستانتین روکوسوفسکی | در ورشو (امروزه بخشی از لهستان،در آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه)بدنیا آمد، روکوسوفسکی طی جنگ جهانی اول، در ارتش امپراتوری روسیه خدمت کرد. روکوسوفسکی تا سال ۱۹۳۷ فرماندهی ارشد را بر عهده داشت تا اینکه در این سال قربانی پاکسازی بزرگ استالین شد که طی آن او به عنوان خائن معرفی، زندانی و به احتمال زیاد شکنجه شد. | ## بخش 2: کنستانتین روکوسوفسکی | پس از ناکامی شوروی در جنگ زمستان ۱۹۳۹-۱۹۴۰، روکوسوفسکی از زندان خارج و بعلت نیازمبرم به افسران مجرب،به کارش برگردانده شد. بدنبال تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در ژوئن ۱۹۴۱،وی نقش کلیدی در دفاع از مسکو (۱۹۴۱-۱۹۴۲)، ضد حمله در استالینگراد(۱۹۴۲ – ۱۹۴۳) و کورسک(۱۹۴۳) ایفا کرد. | ## بخش 3: کنستانتین روکوسوفسکی | او نقش اساسی در طراحی و اجرای عملیات باگریشن(۱۹۴۴) یکی از تعیین‌کننده‌ترین موفقیت‌های ارتش سرخ در جنگ داشت، که برای آن مارشال اتحاد جماهیر شوروی شد. بعد از جنگ، روکوسوفسکی وزیر دفاع لهستان و معاون رئیس شورای وزیران جمهوری خلق لهستان تازه تاسیس شد. | ## جمع‌بندی | روکوسوفسکی در سال ۱۹۵۶ پس از اینکه ووادیسواف گومولکا رهبر لهستان شد، از سمت خود در لهستان کنار رفت، سپس به اتحاد جماهیر شوروی بازگشت و تا پایان عمرش تا ۱۹۶۸ در آنجا زندگی کرد.
موضوع مقاله: جووانی پیکو دلا میراندولا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جووانی پیکو دلا میراندولا | مقدمه: پیکو دلا یکی از چهره‌های مهم دوره رنسانس بود که کتاب خطابه در مورد شأن انسان را نوشت، که در قرون وسطی غیرقابل تفکر بود. | ## بخش 1: جووانی پیکو دلا میراندولا | دوران جوانی و تحصیلات جوانی پیکو دلا میراندا، فیلسوف ایتالیایی رنسانس، پسر جیانفرانچسکو اول، کنت میراندا و جولیا بویاردی، پنجمین و کوچکترین فرزند خانواده بود. با این حال، پیکو از سن 14 سالگی به فلسفه و زبان های کلاسیک علاقه مند شد و این امر مسیر زندگانیِ کوتاه او را تغییر داد. در سال 1477، او تحصیل در رشته حقوق کلیسا را در دانشگاه بولونیا آغاز کرد، اما پس از چندی، آن را رها کرد و پس از مرگ مادرش در سال 1478، او در سال 1479 به فرارا نقل مکان کرده و در آنجا به مطالعات اومانیستی که در دوران رنسانس بسیار شکوفا شده بود، روی آورد. | ## بخش 2: جووانی پیکو دلا میراندولا | سال های پربار در فلورانس در سال 1483، پیکو به فلورانس نقل مکان کرد و در حلقه لورنزو دی مگنو، که شامل مارسیلیو فیچینو و آنجلو پولیزیانو نیز می شد، فعالیت کرد. او با فیچینو دوستی صمیمی و مادام العمری برقرار کرد که تحت تأثیر اختلاف نظرهایِ فلسفی بعدی که میان آن‌ها درگرفت، قرار نگرفت. از ژوئیه 1485 تا مارس 1486، او در پاریس زندگی می کرد، جایی که به طور قاطع به ارسطوگرایی متعهد بود. | ## بخش 3: جووانی پیکو دلا میراندولا | سفرهای بعدی و دستاوردهای علمی پیکو در سال 1486 به رم سفر کرد، جایی که قصد داشت 900 تز خود را در مورد موضوعات مختلف فلسفی و الهیاتی ارائه دهد. او آثار مهمی در زمینه فلسفه، الهیات، کابالا و زبان شناسی نوشت و به خاطر تلاش هایش برای آشتی دادن سنت های فلسفی و مذهبی مختلف مشهور شد. | ## جمع‌بندی | میراث فلسفی و تاثیر بر فلسفه روشنگری پیکو دلا میراندا به عنوان یکی از بنیانگذاران اومانیسم شناخته می شود.
موضوع مقاله: کلیمنت ووراشیلوف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیمنت ووراشیلوف | مقدمه: کلیمنت یفرموویچ ووروشیلوف (؛ – ) انقلابی بلشویک اهل روسیه و سیاست‌مدار برجسته اتحاد جماهیر شوروی بود. | ## بخش 1: کلیمنت ووراشیلوف | او یکی از پنج مارشال اولیه اتحاد جماهیر شوروی بود و از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۰ در مقام صدر هیئت‌رئیسه شورای عالی (رئیس کشور) اتحاد شوروی خدمت کرده‌است. او در جنگ داخلی روسیه به‌عنوان یکی از فرماندهان نظامی ارتش سرخ شرکت نمود و در چندین نبرد از جمله نبرد تزاریتسین که در آن با ژوزف استالین رابطه‌ای دوستانه برقرار کرد، فرماندهی نیروهای بلشویک را برعهده داشت. ووروشیلوف در سال ۱۹۲۱ به عضویت کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی درآمد و در سال ۱۹۲۵ استالین او را به سمت کمیسر خلق در امور دفاعی منصوب کرد. | ## بخش 2: کلیمنت ووراشیلوف | او در سال ۱۹۲۶ به عضویت کامل پولیتبورو درآمد و در سال ۱۹۳۵ به درجه مارشال (بلندمرتبه‌ترین درجه نظامی شوروی) ارتقا یافت. ووروشیلوف در سال ۱۹۴۰ به‌عنوان مقصر اصلی شکست‌های شوروی در جنگ زمستان با فنلاند شناخته شد و از سمت کمیسر خلق در امور دفاعی برکنار شد. پس از تهاجم آلمان به شوروی در ژوئن ۱۹۴۱، به عضویت کمیته دفاع دولتی درآمد ولی پس از عدم موفقیت در جلوگیری از محاصره لنینگراد در سپتامبر ۱۹۴۱ مجدداً از فرماندهی نظامی خلع شد. | ## بخش 3: کلیمنت ووراشیلوف | پس از مرگ استالین در ۱۹۵۳ ووروشیلوف به سمت صدر هیئت‌رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی منصوب شد ولی در سال ۱۹۶۰ به دلیل درگیری سیاسی با نیکیتا خروشچف، رهبر وقت شوروی مجبور به کناره‌گیری از این مقام شد. | ## جمع‌بندی | شهر لوهانسک در منطقه دونباس اوکراین در زمان شوروی به افتخار او «ووروشیلوف‌گراد» نامیده می‌شد.
موضوع مقاله: مارک همشیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارک همشیک | مقدمه: مارِک هَمشیک (؛ زاده ) بازیکن سابق فوتبال اهل اسلواکی است۰ همشیک در طی ۱۲ سال حضورش در ناپولی توانست ۵۲۰ بازی با پیراهن این تیم انجام دهد و ۱۲۱ گل بزند تا در هر دو زمینه در تاریخ باشگاه رکوردار باشد و رکورد دیگو مارادونا را بشکند و بهترین گلزن تاریخ باشگاه ناپولی لقب بگیرد ولی این رکورد او درسال ۲۰۲۰ توسط دریس مرتنز شکسته‌شد. | ## بخش 1: مارک همشیک | بعد از شروع فعالیت باشگاه خود در سال ۲۰۰۴ با اسلوان براتیسلاوا، همشیک بعد از آن سال به باشگاه ایتالیایی برشا رفت. در سال ۲۰۰۷، او توسط باشگاه تازه‌وارد باشگاه سری آ ناپولی خریداری شد، جایی که وی از زمان شروع بازی در این باشگاه بوده‌است. انرژی، رهبری، خلاقیت، مهارت و چشم برای هدف از میانه میدان دید که او نقش کلیدی در کمک به تیم را به دو عنوان کوپا ایتالیا، سوپر کاپ ایتالیا، لیگ قهرمانان اروپا و نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۴–۱۵ بازی می‌کند. | ## بخش 2: مارک همشیک | او بیش از ۱۰۰ گل برای باشگاه به ثمر رسانده و بیش از ۵۰۰ حضور را جمع‌آوری کرده‌است. او در سال ۲۰۱۷ گلزن برتر باشگاه را به خود اختصاص داد و در سال ۲۰۱۸ بارسا در این باشگاه حضورداشت.در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۲۳ ماریو همشیک رسما در سن ۳۵ سالگی ازفوتبال خداحافظی کرد. همشیک در سطح بین‌المللی، در جام جهانی ۲۰۱۰ به عنوان کاپیتان این تیم به نام اسلواکی معرفی شد و به کشور خود برای اولین بار در تاریخ این مسابقات کمک کرد و سپس تیم ملی را به دور ۱۶ مسابقه با یک تیم پیروزی در دفاع از قهرمان ایتالیا در مسابقه نهایی مرحله گروهی. | ## بخش 3: مارک همشیک | او بعداً همچنین کشور خود را برای کسب جوایز یورو ۲۰۱۶، اولین حضور خود را در مسابقات قهرمانی اروپا برگزار کرد و یک بار دیگر به مسابقات ملی کمک کرد تا دور دوم رقابت را به دست آورد. او بیش از ۱۰۰ کلاهبرداری بین‌المللی را در سطح بالا جمع‌آوری کرده‌است و بیش از ۲۰ گل به ثمر رسانده‌است و در سال ۲۰۱۸ او تبدیل به بازیکنانی که بیشترین بازیکن را در آن داشتند. همشیک برای اجرای خود چندین جایزه ویژه نیز کسب کرده‌است: او شش بار برنده جایزه فوتبال اسکاتلندی سال است و او در سال ۲۰۰۸ به عنوان سرپرست جوان فوتبال سال ۲۰۰۸ نامگذاری شد. | ## جمع‌بندی | در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ او به عنوان تیم سریال سال نامگذاری شده بود و در سال ۲۰۱۵ او در لیگ اروپا قرار دارد.
موضوع مقاله: برقکافت آب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برقکافت آب | مقدمه: در تصویر دو الکترود دیده می‌شود که در سمت الکترود مثبت گاز اکسیژن و در سمت قطب منفی گاز هیدروژن متصاعد می‌شود. | ## بخش 1: برقکافت آب | برقکافت آب یا الکترولیز آب فرایندی متداول جهت تجزیه آب به عناصر سازنده آن یعنی اکسیژن و هیدروژن است که در آن از یک جریان الکتریکی مستقیم و دو الکترود بهره گرفته می‌شود. | ## بخش 2: برقکافت آب | از منبع جریان برق DC برای دو الکترود یا صفحه فلزی (از فلزات نجیب نظیر پلاتین یا ایریدیم) استفاده می‌شود که هر دو الکترود وارد آب می‌شوند و از آنجا که آب خالص رسانایی ناچیز و هدایت جریان الکتریکی یک میلیونیم آب دریا دارد باید مقداری الکترولیت (اسید، باز یا نمک فلزی) اضافه شود. | ## بخش 3: برقکافت آب | در مجاورت الکترود آند آب افزایش میابد و سبب تولید اکسیژن، پروتون و الکترون می‌شود که گازهای اکسیژن تولید شده بصورت حباب از ظرف نیم واکنش آندی خارج می‌شود و الکترون‌های تولید از طریق الکترود آندی به بخش الکترود کاتدی حرکت می‌کند و یون‌های هیدروژن ایجاد شده از طریق غشای مبادله کننده پروتون به بخش الکترود کاتدی می‌روند و با الکترون‌های موجود سبب کاهش هیدروژن و تولید حباب‌های هیدروژن می‌شود. | ## جمع‌بندی | برقکافت بخار که در دمای بالا انجام می‌شود، به منظور کاهش میزان الکتریسیته مصرفی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
موضوع مقاله: یوهو کوستی پاسیکیوی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یوهو کوستی پاسیکیوی | مقدمه: در همان سال او با انّه متیلد فارسمن ازدواج کرد، که از ازدواجش با پاسیکیوی چهار فرزند متولد شد. | ## بخش 1: یوهو کوستی پاسیکیوی | در سال‌های ۱۹۰۳–۱۹۱۳ و ۱۹۱۷–۱۹۱۸، او عضو هیئت‌های حاکمه حزب قدیمی فنلاند بود، با سیاست روسی‌سازی مخالف بود، اما مخالف اقدامات رادیکال بود. او رهبری هیئت فنلاند را در مذاکرات صلح بین اتحاد جماهیر شوروی و فنلاند برعهده داشت که در ۱۴ اکتبر ۱۹۲۰ پیمان صلح تارتو را بین فنلاند و روسیه امضا کرد. در سال ۱۹۳۴، او به عنوان سفیر در سوئد منصوب شد، جایی که او فعالانه برای ایجاد یک اتحاد دفاعی فنلاند-سوئد کار کرد. در سال ۱۹۳۹ در مذاکرات اتحاد جماهیر شوروی و فنلاند رئیس هیئت فنلاند شد و پس از شروع جنگ بین دو کشور، بدون پرتفوی سمت وزیر را به عهده گرفت. | ## بخش 2: یوهو کوستی پاسیکیوی | در ۱۳ مارس ۱۹۴۰، او پیمان صلح مسکو را امضا کرد که به جنگ زمستانی (۱۹۳۹–۱۹۴۰) پایان داد. در پایان جنگ ادامه (۱۹۴۱–۱۹۴۴) در نوامبر ۱۹۴۴، او دوباره به نخست‌وزیری فنلاند منصوب شد و پس از آن تلاش‌ها برای احیای روابط حسن همجواری با اتحاد جماهیر شوروی را رهبری کرد. تحت فشار دولت شوروی مجبور شد اعضای حزب کمونیست را به دولت پیشنهاد دهد که در تاریخ کشور بی‌سابقه بود. در آوریل ۱۹۴۵، او بر اساس توافق بین سه جناح اصلی مجلس: کمونیست‌ها، سوسیال دموکرات‌ها و اتحادیه ارضی، دولت دوم را تشکیل داد. | ## بخش 3: یوهو کوستی پاسیکیوی | او در این سمت به‌طور کلی به مسائل سیاست خارجی و به ویژه تثبیت روابط با اتحاد جماهیر شوروی توجه زیادی داشت. در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۵۰، او ۱۷۱ رای از ۳۰۰ رای کالج الکترال را به دست آورد. در سال ۱۹۵۲، در دوران ریاست جمهوری او، پانزدهم بازی‌های المپیک تابستانی در فنلاند برگزار شد که در هلسینکی برگزار شد. او در ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۴ با فرمان شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی نشان لنین را دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | در اوایل سال ۱۹۵۶، وی از نامزدی خود برای ریاست جمهوری انصراف داد و در همان سال درگذشت.
موضوع مقاله: ژوسکن د پره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژوسکن د پره | مقدمه: بسیاری از محققان موسیقی، او را به عنوان اولین استاد سبک پلی‌فونیک موسیقی آوازی در دورهٔ رنسانس در نظر می‌گیرند. | ## بخش 1: ژوسکن د پره | او معاصر با لئوناردو دا وینچی و کریستف کلمب بود و مانند بسیاری از آهنگسازان فلاندری، دوران زندگیش را با عهده‌داری منصب‌های گوناگون در کشورهای مختلف اروپایی گذراند. در طی قرن شانزدهم میلادی، ژوسکن بتدریج لقب بزرگترین آهنگساز عصر خود را به دست آورد. نویسندگان مختلفی چون بالداساره کستیلیونه و مارتین لوتر دربارهٔ آوازه و اعتبار او نوشتند. | ## بخش 2: ژوسکن د پره | برای مثال، مارتین لوتر می‌نویسد: «خداوند، کتاب مقدسش را از راه موسیقی نیز موعظه می‌کند؛ این را شاید بتوان در آثار ژوسکن دید، تمام آثار او آکنده از سرور، اصیل، ملایم و دوست‌داشتنی هستند؛ آثاری که جاری شده و راه می‌سپرند و نه فقط زور و اجباری بر آنها حکم نمی‌راند و در بند قواعد خشک نیستند، که همچون آواز سهره‌اند.» ژوسکن به حدی مورد ستایش قرار داشت که قطعه‌های ناشناختهٔ زیادی را برای بالابردن تعداد فروش آنها به او نسبت داده‌اند. با وجود شهرت بسیار زیاد ژوسکن که تا آغاز دورهٔ باروک به طول انجامید و پس از آن دوباره در قرن بیستم احیا شد، اطلاعات زیادی از زندگی‌نامهٔ او در اختیار نیست و شخصیت او تقریباً ناشناخته است. آثار ژوسکن دربردارندهٔ قطعه‌های مذهبی و غیر مذهبی در تمامی فرم‌های مهمِ موسیقیِ آوازیِ آن دوران، شامل مس‌ها، موتت‌ها، چنسون‌ها و فراتول‌ها است. | ## بخش 3: ژوسکن د پره | زندگی ژوسکن در شهرستان هاینو (که اکنون بخشی از بلژیک است) زاده شد و بیشتر دوران زندگی را در ایتالیا و در خدمت تشکیلات موسیقی دوک‌ها و گروه همسرایان پاپ در رم سپری کرد. | ## جمع‌بندی | در واپسین سال‌های زندگی، به استخدام لویی دوازدهم، پادشاه فرانسه درآمد و در میهنش عهده‌دار چندین منصب کلیسایی شد.
موضوع مقاله: پاتریارک کیریل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پاتریارک کیریل | مقدمه: کیریل با نام اصلی ولادیمیر میخائیلوویچ گوندیایِف (متولد: ۲۰ نوامبر ۱۹۴۶) یک اسقف ارتدوکس روسی است. | ## بخش 1: پاتریارک کیریل | او در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۰۹ به پاتریارک مسکو و تمام روسیه و پیشوای کلیسای ارتدکس روسی تبدیل شد. کیریل پیش از رسیدن به مقام پاتریارک، اسقف اعظم و بعدها میتروپولیت اسمولنسک و کالینینگراد و همچنین رئیس دپارتمان روابط خارجی کلیسا در کلیسای ارتدکس روسیه بود. | ## بخش 2: پاتریارک کیریل | پاتریارک کیریل از متحدان نزدیک ولادیمیر پوتین رهبر روسیه است و پوتین خود گفته که کیریل او را غسل تعمید داده است. کیریل در دوران تصدی خود در مقام پاتریارک مسکو و تمام روس، کلیسای ارتدکس روسی را به دولت روسیه نزدیک‌تر کرده است. | ## بخش 3: پاتریارک کیریل | او رابطه پرتنشی با بارتلمه یکم قسطنطنیه، رهبر مسیحیان ارتدکس شرقی در جهان، داشته است. | ## جمع‌بندی | پاتریارک کیریل همچنین از حمله روسیه به اوکراین دفاع و این عمل را جنگ علیه شر توصیف نموده است.
موضوع مقاله: مانی پاکیائو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مانی پاکیائو | مقدمه: زندگی‌نامه پاکیائو در سن ۳۲ سالگی برای مجلس نمایندگان فیلیپین انتخاب شد و به فعالیت‌های سیاسی ادامه داد. | ## بخش 1: مانی پاکیائو | او فعالیت ورزشی خود را معطوف به بوکس حرفه‌ای کرده است، با این حال او مربی‌گری تیم بسکتبال کیا کارناوال را نیز بر عهده دارد. او حتی یک‌بار به مدت ۷ دقیقه برای تیم انجمن بسکتبال فلیپین بازی کرد و این در حالی است که او قد کوتاهی دارد. در سال ۲۰۱۰ برای مجلس پانزدهم و در سال ۲۰۱۳ برای مجلس شانزدهم نمایندگان فلیپین رای آورد. | ## بخش 2: مانی پاکیائو | در کودکی والدین مانی از یکدیگر جدا شدند و او تا ۱۴ سالگی در کنار مادر بود اما به دلیل فقر و عدم تأمین مالی، خانه را جهت کار ترک‌کرد و نیز نتوانست که دوران دبیرستان را به پایان رساند. در سال ۲۰۰۷ او تصمیم به ادامه تحصیل گرفت و توانست دیپلم خود را اخذ نماید و راه برای ورود به دانشگاه برای او بازشد. او در دانشگاه در رشته مدیریت تجاری ادامه تحصیل داد و در سال ۲۰۰۹ از طرف دانشگاه SWU به درجه دکتری افتخاری نایل شد. | ## بخش 3: مانی پاکیائو | پاکیائو یکی از بهترین بوکسورهای سبک‌دست دنیاست و طرفداران خاص خود را دارد که او را با فلوید مقایسه می‌کنند. | ## جمع‌بندی | در سپتامبر ۲۰۲۱، مانی پاکیائو نامزدی خود را برای انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۲ اعلام کرد.
موضوع مقاله: ماشین لاینوتایپ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماشین لاینوتایپ | مقدمه: در کنار لتر پرس، لینوتایپ از اواخر سده نوزدهم تا دهه‌های ۶۰ و ۷۰ در قرن بیستم به عنوان استاندارد روزنامه‌ها، مجلات و پوسترها به‌کار می‌رفت تا اینکه چاپ افست و تایپ کامپیوتری جایگزین ماشین لاینوتایپ شد. | ## بخش 1: ماشین لاینوتایپ | نام آن از اینرو گرفته شده که تمام یک خط حروف فلزی را با آن می‌توان در یک لحظه ساخت و ازاین‌رو است که line-o'-type را پیشرفتی بسیار مهم در صنعت چاپ و حروف‌چینی می‌دانند. اپراتور این ماشین، متن موردنظر را با یک صفحه کلیدی که نود کاراکتر دارد و جزئی از ماشین است تایپ می‌کند و ماشین، ماتریس‌های متن موردنظر (قالب‌های حروف) را پشت هم چیده و با ریختن سرب بر روی آن‌ها کل خط موردنظر را ریخته‌گری می‌کرد. | ## بخش 2: ماشین لاینوتایپ | این ماشین سرعت بسیار بالایی به این کار می‌داد به‌نحوی‌که اپراتور این ماشین می‌توانست کاری را که پیش از این به‌دست شش نفر و در طول زمانی بیشتر انجام می‌شد به‌تنهایی و در چند لحظه انجام دهد. این ماشین، انقلابی در صنعت چاپ و به‌تبع‌آن در صنعت روزنامه پدید آورد و باعث‌شد که اپراتورهای کم‌تری بتوانند تعداد بیش‌تری صفحه در روز تایپ کنند. | ## بخش 3: ماشین لاینوتایپ | ## جمع‌بندی | پیش از اختراع ماشین لینوتایپ در سال ۱۸۸۴ به‌دست مرگنتالر، هیچ روزنامهٔ روزانه‌ای در جهان بیش‌تر از ۸ صفحه نداشت!
موضوع مقاله: ویلیام تکامسه شرمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلیام تکامسه شرمن | مقدمه: ویلیام شرمن از سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۸۳، مقام فرماندهی کل ارتش ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت. | ## بخش 1: ویلیام تکامسه شرمن | خانواده ویلیام شرمن فرزند چارلز روبرت شرمن، وکیل دعاوی و از اعضای دادگاه عالی اوهایو بود. پس از مرگ ناگهانی پدرش، توماس اوینگ، دوست و همکار پدرش سرپرستی او را برعهده گرفت. جان شرمن، برادر کوچک‌تر او سناتور جمهوری‌خواه و بعدها وزیر خزانه‌داری ایالات متحده و وزیر امور خارجه آمریکا شد. هیو بویل اوینگ و توماس اوینگ جونیور، دو برادر زن ویلیام شرمن، در طول جنگ داخلی آمریکا به مقام سرلشکری رسیدند و هم‌چون ژنرال شرمن، نقش مهمی در پیروزی‌های شمالی‌ها و پایان‌دادن به جنگ داخلی ایفا کردند. | ## بخش 2: ویلیام تکامسه شرمن | عقاید ژنرال شرمن به یکپارچگی ایالات متحده آمریکا سخت باور داشت، اما به «برابری سفیدپوستان با سیاه‌پوستان» باور چندانی نداشت و با برده‌داری مخالفت نمی‌کرد. پیش از شروع جنگ داخلی، ضمن هم‌دردی با جنوبی‌ها در مورد ضرورت برده‌داری، چند بار ادعا کرده بود که نژاد سیاه از برده‌بودن سود می‌جوید و به نفع سیاهان در آمریکا است تا برده باقی بمانند. یادمان‌ها شهرستان‌ها شهرستان شرمن، کانزاس شهرستان شرمن، نبراسکا یادمان‌ها تندیس ژنرال شرمن اثر اگوستوس سنت گودنز، نصب‌شده مقابل ورودی اصلی پارک مرکزی نیویورک. تندیس ویلیام تیکامسا شرمن اثر کارهل روهل اسمیت، نصب‌شده در پارک ریاست‌جمهوری در واشینگتن، دی سی. | ## بخش 3: ویلیام تکامسه شرمن | تمبر تاکنون ۳ تمبر منقش به فرتور ژنرال ویلیام شرمن در سال‌های ۱۸۹۳، ۱۸۹۵ و ۱۹۳۷ توسط پست ایالات متحده منتشر شده‌اند. درخت ژنرال شرمن نام درخت عظیمی در پارک ملی سکویا که به افتخار ویلیام شرمن نام‌گذاری شده‌است. | ## جمع‌بندی | دکتروفرژهٔ تاریخی ژنرال شرمن به روایت ای.ال.دکتروف، رادیو زمانه نامه‌های شرمن: نامه‌نگاری‌های ژنرال و سناتور شرمن از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۹۱ گفتاورد مشهور ویلیام شرمن در جواب درخواست‌ها برای قبول نامزدی ریاست‌جمهوری پس از پایان جنگ داخلی آمریکا گفته‌بود: «اگر نامزد شوم، انصراف می‌دهم.
موضوع مقاله: ژان ژورس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژان ژورس | مقدمه: آگوست ماری ژوزف ژان لئون ژورس (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار سوسیالیست فرانسوی بود. | ## بخش 1: ژان ژورس | او که در ابتدا یک جمهوری‌خواه میانه‌رو بود، بعداً یکی از اولین سوسیال دموکرات‌ها و رهبر حزب سوسیالیست فرانسه در سال ۱۹۰۲ شد که با حزب انقلابی سوسیالیست فرانسه ژول گسد مخالفت کرد. ژورس که یک انترناسیونالیست بود در آغاز جنگ جهانی اول ترور شد و یکی از شخصیت‌های تاریخی اصلی چپ فرانسه باقی مانده‌است. ژورس یک مارکسیست هترودکس بود، او دیکتاتوری پرولتاریا را رد کرد و سعی کرد ایده آلیسم و ماتریالیسم، فردگرایی و جمع گرایی، دموکراسی و مبارزه طبقاتی، میهن‌پرستی و انترناسیونالیسم را با هم آشتی دهد. او از بنیانگذاران حزب سوسیالیست فرانسه و نیز پایه‌گذار روزنامهٔ اومانیته بود که اکنون ارگان حزب کمونیست فرانسه است. ژورس همچنین از واضعان قانون جدایی دولت از کلیسا در سال ۱۹۰۵ میلادی بود، و از مخالفان برجستهٔ جنگ جهانی اول به‌شمار می‌رفت. | ## بخش 2: ژان ژورس | وی که صلح‌طلب و انترناسیونالیست بود، روز قبل از آغاز جنگ به دست یک ناسیونالیست فرانسوی ترور و کشته شد. ژان ژورس همچنین در جریان ماجرای دریفوس از مدافعان این افسر یهودی فرانسوی بود که به اتهام واهی جاسوسی و خیانت به وطن محکوم گشته بود. ژان ژورس در کستر، تارن، در یک خانواده متوسط و بورژوازی استانی فرانسوی به دنیا آمد. او در سال ۱۸۸۱ در امتحان فلسفه با رتبه سوم پذیرفته شد و سپس قبل از تدریس در دانشگاه تولوز به مدت دو سال در لیسه آلبی به تدریس فلسفه پرداخت. او در سال ۱۸۸۵ به عنوان معاون جمهوری‌خواه بخش تارن انتخاب شد و در کنار جمهوری خواهان میانه‌رو اپورتونیست، مخالف رادیکال‌های ژرژ کلمانسو و سوسیالیست‌ها قرار گرفت. | ## بخش 3: ژان ژورس | تاریخ‌شناس در سال ۱۸۸۹، پس از رقابت ناموفق برای کرسی کستر، این بار تحت لوای سوسیالیسم، به وظایف حرفه‌ای خود در تولوز بازگشت و در آنجا به امور شهرداری علاقه‌مند شد و به تأسیس دانشکده پزشکی دانشگاه کمک کرد. تحقیق در آرشیو در کتابخانه ملی فرانسه در پاریس او را به تدوین تفسیر نظری مارکسیستی از رویدادها سوق داد. کتاب تاریخ سوسیالیست او (۱۹۰۰–۱۹۰۳) تفسیری را از آلبرت ماتیز (۱۸۷۴–۱۹۳۲)، آلبرت سوبول (۱۹۱۴–۱۹۸۲) و ژرژ لوفور (۱۸۷۴–۱۹۵۹) شکل داد که تا دهه ۱۹۸۰ در ترم‌های کلاسی استفاده می‌شد. | ## جمع‌بندی | ژورس بر نقش محوری طبقه متوسط در کودتای ۱۸ برومر و همچنین ظهور طبقه کارگر "sans-culottes" که طرفدار یک دیدگاه سیاسی و فلسفه اجتماعی بود که بر جنبش‌های انقلابی در چپ مسلط شد، تأکید کرد.
موضوع مقاله: فردریک بایر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فردریک بایر | مقدمه: فردریک بایر (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده، سیاست‌مدار، و آموزگار اهل دانمارک بود. | ## بخش 1: فردریک بایر | فرزند یک روحانی بود، بایر به عنوان افسر ارتش دانمارک خدمت می‌کرد و در جنگ ۱۸۶۴ علیه پروس و اتریش بودکه در آن او به عنوان اولین ستوان درجه گرفت. او در سال ۱۸۶۵ از خدمت ارتش آزاد شد و به کپنهاگ رفت و در آنجا معلم، مترجم و نویسنده شد. | ## بخش 2: فردریک بایر | او در سال ۱۸۷۲ به عنوان عضو پارلمان دانمارک (فولکتینگ) وارد شد و به مدت ۲۳ سال در آنجا کرسی داشت. به عنوان یک عضو پارلمان، او برای استفاده از داوری بین‌المللی به عنوان راهی برای حل و فصل اختلافات میان ملت‌ها تلاش کرد و تلاش‌های باجر باعث شد که روابط خارجی به بخشی از کار پارلمان دانمارک تبدیل شود و دانمارک از همان ابتدا به اتحادیه بین‌المجالس پیوسته و موقعیتی برجسته میان اعضای آن کسب کند. | ## بخش 3: فردریک بایر | ## جمع‌بندی | او از سازمان‌های اولیه حق رأی زنان حمایت کرد و همچنین از بسیاری از سازمان‌های صلح، از جمله دفتر صلح بین‌الملل، هم در دانمارک و هم در سطح اروپایی حمایت نمود و به پیشبرد لایحه‌ای برای رسیدن به توافق‌های داوری با سوئد و نروژ کمک کرد.
موضوع مقاله: کاسیودوروس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاسیودوروس | مقدمه: فلاویوس مگنوس آئورلیوس کاسیودوروس سناتور (به لاتین: ) که بیشتر با نام کاسیودوروس (؛ زادهٔ ۴۸۵ میلادی – درگذشتهٔ حدود ۵۸۵ میلادی) شناخته می‌شود، رجل سیاسی، تاریخ‌نگار، نویسنده، متفکر مسیحی و راهب اهل ایتالیا در اواخر دوران باستان بود. | ## بخش 1: کاسیودوروس | وی از چهره‌های برجستهٔ انتقال‌دهندهٔ میراث فکری و اداری روم باستان به جهان مسیحی قرون وسطی به‌شمار می‌رود و نقشی بنیادین در شکل‌گیری فرهنگ کتاب و آموزش صومعه‌ای در اروپا ایفا کرد. زندگی‌نامه کاسیودوروس در جنوب ایتالیا، احتمالاً در ناحیهٔ سکویلاچه در کالابریا، در خانواده‌ای اشرافی و بانفوذ زاده شد. فعالیت سیاسی کاسیودوروس در دوران حکومت تئودریک بزرگ، پادشاه اوستروگوت‌ها، به بالاترین مناصب اداری دولت ایتالیا دست یافت. | ## بخش 2: کاسیودوروس | او در مقام‌هایی چون کوئستور، کنسول و در نهایت ماگستر آفیکیوروم فعالیت کرد و کوشید میان سنت‌های حقوقی و اداری روم و حاکمیت گوت‌ها نوعی توازن ایجاد کند. کناره‌گیری از سیاست با فتح مجدد ایتالیا به‌دست امپراتور ژوستی‌نیان در سال ۵۳۹ میلادی و فروپاشی حکومت اوستروگوت‌ها، فعالیت سیاسی کاسیودوروس پایان یافت. وی از سیاست کناره گرفت و در کالابریا به تأسیس صومعه‌ای با نام ویواریوم پرداخت و باقی عمر خود را وقف مطالعه، آموزش و نگارش کرد. | ## بخش 3: کاسیودوروس | اندیشه و آثار کاسیودوروس از نخستین متفکرانی بود که مطالعه و آموزش علوم دینی و دنیوی را به‌عنوان بخشی از وظایف راهبان معرفی کرد. نهادها مهم‌ترین اثر او کتاب نهادها است که به دو بخش تقسیم می‌شود: نهادهای ربانی؛ دربارهٔ مطالعهٔ کتاب مقدس و آثار الهیاتی نهادهای دنیوی؛ معرفی علوم هفتگانهٔ آزاد شامل دستور زبان، بلاغت، منطق، حساب، هندسه، موسیقی و نجوم این اثر به‌عنوان یک دایرةالمعارف آموزشی برای راهبان تدوین شد و تأثیر گسترده‌ای بر نظام آموزشی صومعه‌های قرون وسطی گذاشت. | ## جمع‌بندی | او راهبان را به نسخه‌برداری دقیق از متون یونانی و لاتینی تشویق کرد و بدین‌سان نقش مهمی در حفظ و انتقال میراث فکری جهان باستان ایفا نمود.
موضوع مقاله: لوئیز راینر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوئیز راینر | مقدمه: لوئیز راینر (؛ زاده ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۱۰ – درگذشته ۳۰ دسامبر ۲۰۱۴) هنرپیشه اتریشی-آمریکایی زاده آلمان بود. | ## بخش 1: لوئیز راینر | دستاورد کسب دو اسکار پی در پی را در تاریخ اسکار فقط چهار بازیگر دیگر (اسپنسر تریسی، کاترین هپبورن، جیسون روباردز و تام هنکس) تکرار کرده‌اند. بازی او در چند فیلم آلمانی نظر تهیه‌کنندگان کمپانی مترو گلدوین مایر را جلب کرد و برای نخستین بار در سال ۱۹۳۵ در هالیوود نقشی بازی کرد. | ## بخش 2: لوئیز راینر | درست یک سال بعد برای بازی در فیلم زیگفلد کبیر نخستین جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن خود را گرفت و سال بعد برای بازی در فیلم خاک خوب این موفقیت را تکرار کرد. با این حال ستاره شهرت او چندان پرفروغ نماند و سال ۱۹۴۳ آخرین فیلم مطرح و پرفروش خود را بازی کرد. | ## بخش 3: لوئیز راینر | پس از آن راینر در لندن اقامت گزید و از آن پس بیشتر در فیلم‌های کم هزینه و مجموعه‌های تلویزیونی نقش آفرینی کرد. | ## جمع‌بندی | لوئیز راینر، در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۴ در سن ۱۰۴ سالگی بر اثر بیماری سینه‌پهلو در لندن درگذشت.