موضوع مقاله: احمد وفادار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # احمد وفادار | مقدمه: احمد وفادار (زادهٔ ۱۵ خرداد ۱۳۰۶ در شهرستان قوچان درگز، درگذشتهٔ ۴ اسفند ۱۳۸۳ در مشهد)، کشتی‌گیری از خراسان بود که در سال‌های ۱۳۲۹، ۱۳۳۰ و ۱۳۳۱ با شکست رقبای سرسخت خود همانند غلامرضا تختی، عباس زندی و… توانست عنوان پهلوانی کشور را برای سه بار پیاپی کسب کند و صاحب بازوبند پهلوانی ایران شود و لقب پهلوان ابدی ایران را گرفت. | ## بخش 1: احمد وفادار | احمد وفادار در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۱۹۵۱ هلسینکی فنلاند، بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ هلسینکی فنلاند و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۱۹۵۴ توکیو ژاپن، در وزن هشتم عضو تیم ملی کشتی آزاد ایران بود. وی چون کارمند راه‌آهن بود در مسابقات کشتی آزاد راه‌آهن‌های جهان در سال ۱۹۶۷ شرکت کرد و مقام اول را کسب کرد. احمد وفادار از معدود کشتی‌گیرانی است که در کشتی آزاد، کشتی فرنگی و کشتی پهلوانی صاحب مدال طلا شده. در سال ۱۳۷۳ مدال‌ها و بازوبند پهلوانی او که در موزهٔ آستان قدس بود به طرز مشکوکی ناپدید شد. قبل از اینکه حکم زنگ از در برای پیشکسوتان نیز صادر شود این حکم فقط متعلق به صاحبان بازوبند پهلوانی بوده که تعداد آنها در ایران انگشتشمار بود از جمله احمد وفادار که به علت داشتن بازوبند پهلوانی ایران‌زمین به هنگام ورود از در زورخانه مرشد برای او ضرب و زنگ می‌زد. از احمد وفادار به عنوان یکی از شاخص‌ترین باستانی‌کاران خراسان و ایران یاد می‌شود. احمد در خانواده‌ای از عشایر خراسان چشم به جهان گشود و در ایام کودکی پدرش (علی) را از دست داد. مادرش (زینب) که اهل نوخندان بود، پس از چند ماه اقامت در روستا ناچار شد فرزندانش را به نوخندان ببرد. وقتی پس از ماه‌ها سکونت در نوخندان به فکر صدور شناسنامه برای فرزندانش افتاد، نمی‌دانست که چه فامیلی را درنظر بگیرد. کارمند ادارهٔ ثبت احوال که در جریان فداکاری و وفاداری زینب قرار داشت، با هماهنگی زینب فامیل «وفادار» را انتخاب و ثبت کرد. او پس از مدتی در میدان‌های کشتی حاضر و با حریفان خود در درگز مبارزه کرد و با پهلوان علی مشایخی کشتی گرفت و بر او غلبه کرد و از آن تاریخ به بعد در کشتی چوخه مطرح گردید. در سال‌های ۱۳۲۷ و ۱۳۲۸ جهت خدمت سربازی به مشهد اعزام شد و در سربازخانه بین کشتی‌گیران چوخه درخشید. چون پهلوان ابوالقاسم سخدری که مسئولیت ورزش لشکر را عهده‌دار بود متوجه حضور سربازی بسیار قوی و آشنا به فنون کشتی چوخه که بر تمام حریفان خود غلبه نموده بود، شد. | ## بخش 2: احمد وفادار | او را به سالن کشتی آزاد برده و با فنون کشتی آزاد و فرنگی آشنا کرد و مرتب با او به تمرین کشتی ادامه داد و متوجه شد که وفادار بسیار قوی و شجاع است. ورود به تیم ملی کشتی ایران پهلوان اولی ایران سال ۱۳۲۹ در مسابقه‌های پهلوانی کشور شرکت نمود. دیدار تختی و وفادار در مدرسهٔ دارالفنون تهران برگزار شد و همهٔ جمعیت منتظر تماشای کشتی دو پهلوانی بودند که روی تشک رفته بودند. گل کشتی را آقای جعفر شیرخدا خواند و همه جمعیت فکر می‌کردند که تختی برندهٔ مسابقه خواهد شد اما وفادار که به کشتی پهلوانی و چوخه تسلط کامل داشت با فن کنده بر حریف غلبه نمود و تختی را ضربه فنی نمود و برای همیشه صاحب بازوبند شد. پس از اتمام این مسابقه، دوست‌داران غلامرضا تختی نگذاشتند که هیچ عکسی از آن مسابقه منتشر شود. از آن تاریخ به بعد پهلوان وفادار عضو تیم ملی شده و در مسابقات جهانی و المپیک شرکت کرد. سپس با آرسن مکوکیشویلی ۱۶۰ کیلوگرمی که ۷۰ کیلوگرم از وی سنگین‌تر بود کشتی گرفت و مساوی شدند و داوران یک چراغ به آرسن مکوکیشویلی دادند. در مرحلهٔ دوم نیز با شکست در مقابل عرفان آتان کشتی‌گیر اهل ترکیه از دور مسابقات خارج شد.احد وفادار در sports-reference.com قهرمانی کشتی جهان ۱۹۵۴41x41پیکسل در مسابقات جهانی توکیو ژاپن ۱۹۵۴ حریفان خود را شکست داد تا اینکه دوباره به آرسن مکوکیشویلی برخورد. آرسن مکوکیشویلی که در سه سال حضور احمد وفادار در مسابقات جهانی و المپیک مانع از مدال گرفتن او شد در این دوره از بازی‌های المپیک حضور نداشت و احتمال گرفتن مدال المپیک توسط احمد وفادار زیاد بود. مسابقات در سال ۱۹۶۶ در هلسینکی فنلاند برگزار می‌شد و احمد وفادار موفق به کسب مقام اول جهان شد. خصلت‌های پهلوانی احمد وفادار منش پهلوانی داشت، به کوچک و بزرگ احترام می‌گذاشت، برای آزادی زندانیان بدون عمد از دهه ۴۰ تا اواخر دهه ۷۰ فعالیت می‌کرد، در خانه اش به روی افراد نیازمند و گرفتار باز بود، برای افراد بیکار شغل پیدا می‌کرد و… به همین دلیل او را پهلوان احمد وفادار صدا می‌کنند. بعد از مسابقات جهانی توکیو ژاپن ۱۹۵۴ تیم ملی کشتی ایران به نزد محمدرضا شاه برده شدند تا هر درخواستی از وی داشتند برایشان انجام دهد. وقتی شاه از احمد وفادار پرسید چی می‌خواهی وی در جواب گفت: سلامتی و هیچ چیز از شاه درخواست نکرد. | ## بخش 3: احمد وفادار | همچنین بعد از انقلاب به وی زمینی چند هزار متری به عنوان هدیه داده شد که همه آن را به کشتی گیران تیم خراسان که وضعیت خوبی نداشتند بخشید و برای خود هیچ چیزی باقی نگذاشت. دزدیده شدن مدال و جام‌ها «یا امام‌رضا، اگر در این مسابقه بر تختی غلبه کنم مدال‌ها و بازوبند پهلوانی‌ام را به تو اهدا می‌کنم». احمد وفادار در سال ۱۳۳۱ در مسابقه نهایی کشتی پهلوانی در تهران مقابل جهان‌پهلوان تختی قرار گرفت. این پهلوان مشهدی در تهران غریب و دل‌شکسته بود که از امام‌هشتم درخواست کمک کرد و از معدود افرادی شد که در مقابل جهان پهلوان تختی به پیروزی رسید. با برد آن مسابقه پهلوان وفادار صاحب بازوبند پهلوانی شد و در سال ۱۳۳۷ به عهد خود وفا کرد؛ مدال‌ها و بازوبند خود را به موزه آستان قدس رضوی بخشید. بعد از انقلاب از صدا و سیما برای فیلم‌برداری به خانه ما آمده بودند و خواستند تا عکس شاه که بازوبند را به دست پدرم می‌بست از روی دیوار برداشته شود. او گفت «این عکس افتخار من است که آن زمان شاه مملکت بازوبندی به دست من بسته است». وی افزود: شش هفت ماه بعد از آن ماجرا در سال ۱۳۷۳گروهی از آستان قدس به خانواده ما آمدند و خبر دزدیده شدن مدال‌ها و بازوبند را به پدرم دادند. آنها پرونده‌ای با چند عکس به پدرم نشان دادند که نشان می‌داد ویترین‌ها شکسته و مدال‌ها به سرقت رفته است. بازوبند، چهل و پنج مدال، دو جام و یک بشقاب که ملکه ژاپن دستور داده بود تا عکس پدرم روی آن چاپ شود و تمام زندگی ورزشی پدرم از دست رفته بود. این سرقت در حالی اتفاق می‌افتاد که اشیائی با ارزش مالی بالاتر از مدال‌ها و بازوبند احمد وفادار در آن موزه قرار داشت. او سپس گفت که مدال‌ها دیگر به او تعلق ندارند و او آنها را به امام رضا هدیه داده است و حالا هم به هیچ‌کسی مظنون نیست. | ## جمع‌بندی | حتی این اتهام را وارد کردند که برادران من یعنی فرزندان پهلوان این مدال‌ها را سرقت کرده‌اند که پدرم بسیار ناراحت شد.