موضوع مقاله: دی.بی. کوپر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دی.بی. کوپر | مقدمه: کوپر نامی است که در رسانه‌ها برای اشاره به هواپیماربای ناشناس یک هواپیمای بوئینگ ۷۲۷ در بعداز ظهر چهارشنبه روز ۲۴ نوامبر ۱۹۷۱ استفاده می‌شود. | ## بخش 1: دی.بی. کوپر | این هواپیماربایی در شمال غربی ایالات متحده در محدوده بین پورتلند ایالت اورگن و سیاتل ایالت واشینگتن رخ داد. کوپر بعد از دریافت ۲۰۰٬۰۰۰ دلار (معادل ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ دلار سال ۲۰۲۴) با چتر نجات از هواپیما بیرون پرید و بعد از آن اطلاعاتی از سرنوشت وی موجود نیست. با وجود جستجوی وسیع و تحقیقات گسترده اداره تحقیقات فدرال، هواپیماربا هرگز یافته یا شناسایی نشد. هواپیماربا خود را دَن کوپر معرفی کرده بود تا بلیت یک طرفه خود را در پورتلند بخرد، اما یک خبرنگار نام او را با مظنون دیگری اشتباه گرفت و متعاقباً هواپیماربا به نام "دی بی کوپر" شناخته شد. بخش کوچکی از پول هواپیماربایی در فوریه ۱۹۸۰ توسط یک پسربچه در ساحل رود کلمبیا پیدا شد. کشف این پول باعث جلب توجه عمومی به این رمز و راز شد، اما هیچ اطلاعات بیشتری در مورد هویت یا سرنوشت هواپیماربا به دست نیامد و پول باقی مانده نیز هرگز پیدا نشد. به مدت ۴۵ سال پس از هواپیماربایی، اداره تحقیقات فدرال تحقیقات فعالی را انجام داد و پرونده گسترده‌ای ایجاد کرد، اما در نهایت به هیچ نتیجه قطعی نرسید. اف‌بی‌آی حدس می‌زند که کوپر از پرش خود جان سالم به در نبرده است، به چند دلیل: آب و هوای نامناسب در شب هواپیماربایی، لباس نامناسب کوپر و نداشتن تجهیزات مناسب برای چتربازی، منطقه پر درختی که در آن پرید، فقدان معلومات آشکار او از جزئیات منطقه فرود او، و ناپدید شدن پول باقی مانده، نشان می دهد که هرگز این پول در جایی استفاده نشده است، با این حال بقایای وی هرگز پیدا نشد. در ژوئیه ۲۰۱۶، FBI رسماً تحقیقات فعال در مورد این پرونده را به حالت تعلیق درآورد، اگرچه خبرنگاران، علاقه مندان، بازرسان و کارآگاهان آماتور همچنان تئوری های متعددی را برای هویت و سرنوشت کوپر دنبال می کنند. کوپر که اف‌بی‌ای آن را منتشر کرد در شب عید شکرگزاری، ۲۴ نوامبر ۱۹۷۱، مردی که یک کیف دستی مشکی را حمل می‌کرد، به باجه پرواز شرکت هواپیمایی نورت‌وست ایرلاینز در فرودگاه بین‌المللی پورتلند نزدیک شد. مرد با استفاده از پول نقد، یک بلیت یک طرفه در پرواز ۳۰۵ خریداری کرد، یک سفر ۳۰ دقیقه‌ای به شمال غربی سیاتل(فرودگاه بین‌المللی سیاتل-تاکوما). شاهدان عینی کوپر را مردی سفیدپوست در با سن حدود ۴۰ ساله، با موهای تیره و چشم‌های قهوه‌ای، کت و شلوار رسمی مشکی، پیراهن سفید، کراوات مشکی نازک، کت بارانی مشکی و کفش‌های قهوه‌ای توصیف کردند. کوپر روی صندلی ۱۸ در ردیف آخر نشست و یک نوشیدنی ویسکی بوربن و یک سون‌آپ از مهماندار هواپیما سفارش داد. | ## بخش 2: دی.بی. کوپر | اندرسون و خدمه پرواز آلیس هنکاک، تینا ماکلو و فلورانس شافنر) و ۳۶ نفر از مسافران، پورتلند را طبق برنامه در ساعت ۱۴:۵۰ به وقت PST ترک کرد. اندکی پس از بلند شدن، کوپر یادداشتی را به مهماندار شافنر، که روی صندلی پشت هواپیما، درست پشت سر کوپر نشسته بود، داد. شافنر با فرض اینکه یادداشت شماره تلفن یک تاجر بود، یادداشت را بدون باز کردن در کیفش انداخت. کوپر با حروف تمیز و بزرگ که با قلم نمدی چاپ شده بود، نوشته بود: «خانم، من یک بمب در کیفم دارم و می‌خواهم کنارم بنشینی». شافنر یادداشت را به کوپر برگرداند، همانطور که او خواسته بود نشست و بی سر و صدا از او خواست بمب را ببیند. کیفش را باز کرد و زن دو ردیف چهار سیلندر قرمز رنگ را دید که تصور می‌کرد دینامیت است. به سیلندرها یک سیم و یک باتری بزرگ و استوانه ای وصل شده بود که به نظر شبیه یک بمب بود. او(شافنر) یادداشتی با خواسته های کوپر نوشت، آن را به کابین خلبان آورد و خدمه پرواز را از وضعیت مطلع کرد. کاپیتان اسکات به او(شافنر) دستور داد تا باقیمانده پرواز را در کابین خلبان بماند و در حین پرواز رویدادها را یادداشت کند. او(کاپیتان اسکات) سپس با برج مراقبت شمال غربی در مینه‌سوتا تماس گرفت و خواسته‌های هواپیماربا را بیان کرد: "[کوپر] تا ساعت ۵ بعد از ظهر ۲۰۰،۰۰۰ دلار در یک کوله پشتی درخواست می‌کند. او پول را به ارز آمریکایی می‌خواهد." با درخواست دو مجموعه چتر نجات، کوپر به طور ضمنی به این موضوع اشاره کرد که قصد دارد یک گروگان را با خود ببرد و در نتیجه مقامات را از تهیه تجهیزات غیر کاربردی منصرف کند. هنگامی که شافنر در کابین خلبان بود، مهماندار ماکلو در کنار کوپر نشست تا به عنوان رابط بین او و خدمه پرواز در کابین عمل کند. او سپس درخواست‌های دیگری را مطرح کرد: پس از فرود در سیاتل، هواپیما باید سوخت گیری میشد و همه مسافران باید در حالی که او پول را وارد هواپیما می‌کرد، روی صندلی می‌ماندند. | ## بخش 3: دی.بی. کوپر | کاپیتان اسکات برج مراقبت فرودگاه سیاتل-تاکوما را از وضعیت مطلع کرد، و با پلیس محلی و اف‌بی‌آی تماس گرفتند. به مسافران گفته شد که ورود آنها به سیاتل به دلیل "مشکلات فنی جزئی" به تعویق خواهد افتاد. دونالد نایروپ، رئیس شمال غربی اورینت، اجازه پرداخت پول را صادر کرد و به همه کارمندان دستور داد تا با هواپیماربا همکاری کنند و خواسته‌های او را انجام دهند. برای تقریباً دو ساعت، پرواز ۳۰۵ دور پیوجت ساند چرخید تا به پلیس سیاتل و اف‌بی‌آی زمان کافی برای جمع‌آوری پول و چتر نجات کوپر و بسیج پرسنل اورژانس بدهد. در حالی که هواپیما دور سیاتل می چرخید، ماکلو با کوپر گپ زد و از او پرسید که چرا خطوط هوایی نورث وست را برای هواپیماربایی انتخاب کرده است. او خندید و پاسخ داد: "این به این دلیل نیست که من از خطوط هوایی شما کینه ای دارم، فقط به این دلیل است که من کینه دارم" سپس توضیح داد که این پرواز به سادگی با خواسته های او مطابقت دارد. او(ماکلو) پاسخ داد که اصالتا اهل پنسیلوانیا بود، اما در آن زمان در مینیاپولیس زندگی می‌کرد. سوابق اف‌بی‌آی خاطر نشان می‌کند که در حالی که هواپیما بر فراز سیاتل پرواز میکرد کوپر به طور خلاصه با یک مسافر ناشناس صحبت کرد. جورج لابیسونیر که یکی از مسافران هواپیما بود در مصاحبه خود با ماموران اف‌بی‌آی گفت که در چندین نوبت به سرویس بهداشتی که پشت کوپر قرار داشته رفته بوده. پس از اینکه برای بار سوم به سرویس بهداشتی رفته است، لابیسونیر گفت که راه رسیدن به صندلی او توسط مسافری که کلاه گاوچرانی بر سر داشت مسدود شد و از ماکلو(مهماندار هواپیما) درباره مشکل مکانیکی فرضی که آنها را به تاخیر انداخته بود سؤال کرد. لابیسونیر گفت که کوپر در ابتدا از این گفت و گو با فرد مورد نظر سرگرم شد، سپس عصبانی شد و به مرد گفت که به صندلی خود بازگردد، اما "فرد مورد نظر" کوپر را نادیده گرفت و به صحبت با او ادامه داد. این پول - ۱۰۰۰۰ اسکناس ۲۰ دلاری بدون علامت، که شماره سریال اکثر آنها با "L" شروع می شود (که نشان دهنده صدور توسط بانک فدرال رزرو سانفرانسیسکو است). | ## جمع‌بندی | پلیس سیاتل دو چتر جلویی (رزرو) را از یک مدرسه چتربازی محلی و دو چتر عقب (اصلی) را از یک خلبان بدلکاری محلی تهیه کرد.