موضوع مقاله: برست، بلاروس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برست، بلاروس | مقدمه: برست (به بلاروسی: ؛ به روسی: ؛ به اوکراینی: ؛ سابقاً برست-لیتوفسک و برست بر روی باگ) شهری در جنوب غربی بلاروس در مرز لهستان و در مقابل شهر لهستانی ترسپول است، جایی که رودخانه‌های باگ و موخاوتس به هم می‌پیوندند و آن را به یک شهر مرزی تبدیل می‌کنند. | ## بخش 1: برست، بلاروس | این شهر مرکز اداری استان برست و شهرستان برست است، اگرچه از نظر اداری از شهرستان جداست. برست یکی از قدیمی‌ترین شهرهای بلاروس و مکانی تاریخی برای فرهنگ‌های بسیاری است، زیرا میزبان رویدادهای تاریخی مهمی مانند اتحاد برست و عهدنامه برست-لیتوفسک بوده است. علاوه بر این، قلعه برست توسط اتحاد شوروی به پاس دفاع از قلعه برست در ژوئن ۱۹۴۱، به عنوان قلعه قهرمان شناخته شد. در قرون وسطای میانه، شهر بارها بین لهستان، شاهزاده‌نشین‌های روس کی‌یف و دوک‌نشین بزرگ لیتوانی دست‌به‌دست شد. از اواخر قرون وسطی، این شهر بخشی از لیتوانی بود که بعدها از سال ۱۵۶۹ به بخشی از مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی تبدیل شد. در سال ۱۹۳۹، در جریان تهاجم به لهستان توسط آلمان نازی اشغال و سپس طبق پیمان مرزی آلمان و شوروی به اتحاد شوروی واگذار شد. این شهر بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس بود و از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، بخشی از بلاروس مستقل بوده است. این نام می‌تواند از ریشه اسلاوی «برست» (berest) به معنای «نارون» گرفته شده باشد. این شهر که زمانی مرکز دانش یهودی بود، در زبان ییدیش به نام (Brisk) شناخته می‌شود، از این رو اصطلاح «بریسکر» (Brisker) برای توصیف پیروان خانواده تأثیرگذار خاخام‌های سولوویچیک به کار می‌رود. در مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی که در سال ۱۵۶۹ تشکیل شد، این شهر در لهستانی به نام Brześć شناخته می‌شد که از نظر تاریخی Brześć Litewski (به معنای لغوی: «برست لیتوانی»، برای تمایز از برزک کویافسکی) نامیده می‌شد. در سال ۱۷۹۵ و در پی تجزیه سوم مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی، این شهر با نام «برست-لیتوفسک» یا «برست-لیتوفسکی» به بخشی از امپراتوری روسیه تبدیل شد. پس از جنگ جهانی دوم، شهر با نام ساده «برست» بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس شد. نشان رسمی برست که در ۲۶ ژانویه ۱۹۹۱ تصویب شد، شامل یک تیر رو به بالا و یک کمان (هر دو نقره‌ای) در یک سپر آبی آسمانی است. زیگیسموند دوم آگوستوس، پادشاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی، اولین بار در سال ۱۵۵۴ نشانی را به برست اعطا کرد. تاریخ برست به عنوان یک شهر – در روس کی‌یف به نام Berestij – اولین بار در سال ۱۰۱۹ در «نامه سالانه اولیه» ذکر شد، زمانی که روس کی‌یف این استحکامات را از لهستانی‌ها گرفت. در سال ۱۰۲۰ توسط لهستان بازپس گرفته شد و در سال ۱۰۲۲ توسط شاهزاده یاروسلاو خردمند کی‌یف به طور ناموفق محاصره شد. در سال ۱۱۷۸ توسط کازیمیر دوم منصف لهستان تصرف شد و به محل استقرار برادرزاده‌اش لشک، دوک مازوویا تبدیل شد که البته به زودی آن را به شاهزاده‌نشین مینسک واگذار کرد. در سال ۱۱۸۲، کازیمیر دوم دوباره شهر را تصرف کرد و در آنجا قلعه‌ای ساخت و سال بعد آن را به عنوان تیول به خواهرزاده‌اش رومان بزرگ اعطا کرد. از سال ۱۱۹۹ تحت حکومت پادشاهی گالیسیا–ولینیا بود و تا سال ۱۲۰۵ تحت حاکمیت لهستان باقی ماند، تا اینکه رومان بزرگ علیه لهستان شورش کرد اما در نبرد زاویخوست کشته شد. با بازگشت به حاکمیت لهستان، در سال ۱۲۰۷ توسط لشک سفید به عنوان تیول به شاهزاده‌خانم آنا-یوفروزین و فرزندانش واگذار شد. از سال ۱۲۱۰ مستقیماً بخشی از لهستان بود تا اینکه در سال ۱۲۱۵ یا ۱۲۱۷ به گالیسیا–ولینیا واگذار شد. احتمالاً از دهه ۱۲۷۰، شهر مورد مناقشه دوک‌نشین بزرگ لیتوانی و پادشاهی گالیسیا–ولینیا بوده است. دوک‌نشین بزرگ لیتوانی در سال ۱۳۱۹، شهر بخشی از دوک‌نشین بزرگ لیتوانی شد و دوک بزرگ گدیمیناس در زمستان ۱۳۱۹–۱۳۲۰ برای آماده‌سازی جهت تصرف کی‌یف در این شهر اقامت کرد. در سال ۱۳۴۹ توسط پادشاه کازیمیر سوم لهستان تصرف شد، اما در سال ۱۳۵۲ به لیتوانی بازگردانده شد. در جریان جنگ داخلی لیتوانی (۱۳۸۹–۱۳۹۲)، در سال ۱۳۹۰، شهر توسط نیروهای لهستانی ووادیسواف دوم یاگیلو تصرف شد. در سال ۱۳۹۰، برژک دومین شهر در دوک‌نشین بزرگ لیتوانی (پس از پایتخت، ویلنیوس) و اولین شهر در سرزمین‌های بلاروس امروزی بود که حقوق ماگدبورگ را دریافت کرد. در سال ۱۴۰۹، به ابتکار نایب چانسلر لهستان میکولای ترومبا، این شهر محل ملاقات پادشاه ووادیسواف دوم، دوک بزرگ ویتائوتاس و خان جلال‌الدین (پسر توقتمش) برای آماده‌سازی جهت جنگ لهستان و لیتوانی و توتونیک بود که منجر به کمک تاتارها به لهستان و لیتوانی در نبرد گرونوالد در سال بعد شد. در سال ۱۴۱۰، شهر یک بیرق سواره‌نظام را بسیج کرد که در پیروزی نظامی لهستان و لیتوانی در گرونوالد شرکت داشت. در دوره ووادیسواف دوم و ویتائوتاس، شهر به طور قابل توجهی توسعه یافت و امتیازاتی مشابه شهر لهستانی لوبلین به آن اعطا شد. در سال ۱۴۲۵، شهر میزبان کنگره‌ای با حضور ووادیسواف دوم، ویتائوتاس، دوک‌های مازوویا و اشراف لهستانی و لیتوانیایی بود. | ## بخش 2: برست، بلاروس | در سال ۱۴۴۰، مجلس (سیم) دوک‌نشین بزرگ لیتوانی در این شهر برگزار شد که در آن کازیمیر چهارم یاگیلون به عنوان دوک بزرگ لیتوانی انتخاب شد. در سال ۱۴۴۶، ملاقات کازیمیر چهارم و سناتورهای لهستانی در مورد وابستگی سیاسی ولینیا در این شهر صورت گرفت. مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی در سال ۱۵۰۰، شهر دوباره توسط تاتارهای کریمه سوزانده شد. در سال ۱۵۶۳، انجیل برست، دومین ترجمه کامل کتاب مقدس به زبان لهستانی و اولین ترجمه پروتستان از این دست، در این شهر منتشر شد. در سال ۱۵۶۶، با حکم زیگیسموند دوم آگوستوس، استان جدیدی به نام استان برست لیتوفسک ایجاد شد. در دوران اتحاد مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی و امپراتوری سوئد تحت پادشاهی زیگیسموند سوم واسا، پارلمان‌ها در آنجا برگزار می‌شد. در سال‌های ۱۵۹۴ و ۱۵۹۶، این شهر محل ملاقات دو شورای مهم اسقف‌های منطقه‌ای کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی بود. شورای ۱۵۹۶ اتحاد برست را پایه‌گذاری کرد که منجر به ایجاد کلیسای کاتولیک یونانی شد. در سال ۱۶۵۷ و دوباره در سال ۱۷۰۶، شهر و قلعه در جریان تهاجمات به مشترک‌المنافع توسط ارتش سوئد تصرف شد. سپس در حمله‌ای از جهت دیگر، در ۱۳ ژانویه ۱۶۶۰، سربازان استرلتسی تزار روسیه تحت فرماندهی ایوان آندریویچ خووانسکی در یک حمله غافلگیرانه صبحگاهی قلعه برست را تصرف کردند و ۱۷۰۰ مدافع و خانواده‌هایشان را قتل‌عام کردند. تجزیه‌ها در ۲۳ ژوئیه ۱۷۹۲، ارتش دوک‌نشین بزرگ لیتوانی به رهبری شیمون زابیه‌ئو و ارتش متجاوز امپراتوری روسیه در نزدیکی برژک با هم جنگیدند. در ۱۹ سپتامبر ۱۷۹۴، منطقه بین برست و ترسپول محل نبرد دیگری بود که در آن مهاجمان روسی به رهبری الکساندر سووروف بر لشکر لهستانی-لیتوانیایی پیروز شدند. روس‌ها قلعه سلطنتی لهستان و بیشتر بافت قدیمی شهر را تخریب کردند تا برای ساخت قلعه فضا باز کنند. در سال ۱۸۹۵، آتش‌سوزی عظیمی باعث بی‌خانمان شدن ۱۵٬۰۰۰ نفر و کشته شدن ده‌ها تن شد. به دلیل نزدیکی به قلعه، تنها اجازه ساخت بناهای چوبی در شهر داده می‌شد؛ ساخت‌وساز با مصالح بنایی تنها در موارد استثنایی و با ارتفاع محدود مجاز بود. در طول جنگ جهانی اول، شهر در ۲۵ اوت ۱۹۱۵ و در جریان عقب‌نشینی بزرگ توسط ارتش امپراتوری آلمان به فرماندهی آگوست فون مکنسن تصرف شد. اندکی پس از سقوط برست به دست آلمان، آگوست استرام، شاعر جنگ که او را «نخستین اکسپرسیونیست» و یکی از نوآورترین شاعران جنگ جهانی اول می‌نامند، در ۱ سپتامبر ۱۹۱۵ در جریان حمله به مواضع روسیه در نزدیکی شهر، از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. این معاهده متعاقباً توسط معاهدات کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹) که به جنگ پایان داد، ملغی شد. در طول سال ۱۹۱۸، در نتیجه مذاکرات و معاهده اختصاصی بین هیئت رادای مرکزی اوکراین و قدرت‌های مرکزی، شهر بخشی از فرمانداری ولینیا در جمهوری خلق اوکراین شد. در طول جنگ لهستان و شوروی، این شهر در ۱ اوت ۱۹۲۰ توسط روس‌های شوروی اشغال شد و در ۲۰ اوت دوباره توسط لهستانی‌ها بازپس گرفته شد که مرزهای آن رسماً در عهدنامه ریگا (۱۹۲۱) به رسمیت شناخته شد. شهر به طور قابل توجهی توسعه یافت و تعدادی ساختمان عمومی شاخص به سبک‌های معماری نئوکلاسیک و معماری مدرن ساخته شد، به ویژه در خیابان «اتحاد لوبلین» (خیابان لنین فعلی)، از جمله بانک لهستان، اتاق مالیات، و دفتر استانداری. پروژه‌های قابل توجه دیگر شامل مجتمع مسکونی کارکنان دولت و «مستعمره مسکونی واربرگ» بود که برای یهودیان فقیری که خانه‌های خود را در جنگ از دست داده بودند، توسط فلیکس واربرگ تأسیس شد. در طول بیست سال حاکمیت لهستان، از مجموع ۳۶ مدرسه کاملاً جدید تأسیس شده در شهر، ده مدرسه دولتی و پنج مدرسه خصوصی یهودی افتتاح شد که در آن‌ها زبان ییدیش و عبری زبان آموزشی بود. این شهر در دوران حکومت روسیه جمعیتی عمدتاً یهودی داشت: طبق سرشماری ۱۸۹۷ امپراتوری روسیه، ۳۰٬۰۰۰ نفر از کل جمعیت ۴۵٬۰۰۰ نفری یهودی بودند که این رقم طبق سرشماری سال ۱۹۳۱ لهستان به ۲۱٬۰۰۰ نفر از مجموع ۵۰٬۰۰۰ نفر کاهش یافت.Joshua D. در مرکز تصویر، سرلشکر هاینتس گودریان از ورماخت و سرتیپ سمیون کریووشین از ارتش سرخ دیده می‌شوند. در اوایل سپتامبر ۱۹۳۹، دولت لهستان بخشی از ذخیره طلای لهستان را از ورشو به برست و سپس به انیاتین در مرز لهستان و رومانی منتقل کرد تا از آنجا به فرانسه ارسال شود. در جریان تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹، شهر توسط یک پادگان کوچک تحت فرماندهی ژنرال کنستانتی پلیسوفسکی در برابر سپاه ۱۹ زرهی ژنرال هاینتس گودریان دفاع شد. پس از چهار روز نبرد سنگین، نیروهای لهستانی در ۱۷ سپتامبر به سمت جنوب عقب‌نشینی کردند. در نتیجه، ارتش سرخ در اواخر سپتامبر ۱۹۳۹ پیرو پروتکل مخفی پیمان مولوتوف-ریبنتروپ وارد شهر شد و یک رژه نظامی مشترک نازی و شوروی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۹ برگزار گردید. در حالی که بلاروسی‌ها این رویداد را اتحاد دوباره ملت بلاروس در یک واحد سیاسی (جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس) می‌دانند، لهستانی‌ها آن را تاریخ از دست رفتن شهر تلقی می‌کنند. | ## بخش 3: برست، بلاروس | در طول اشغال توسط شوروی (۱۹۳۹–۴۱)، جمعیت لهستانی در معرض دستگیری، اعدام و تبعید دسته‌جمعی به سیبری و جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان قرار گرفتند. بزرگترین زندان شوروی در بلاروس در این شهر قرار داشت و زندانیان آن عمدتاً لهستانی‌ها (از جمله سیاستمداران، افسران و کشیش‌ها) و همچنین یهودیانی بودند که از دست آلمان‌ها فرار کرده بودند. در فوریه ۱۹۴۰، یک فرار دسته‌جمعی از زندان رخ داد که طی آن ۲۸ نفر موفق به فرار شدند و سربازان شوروی به سمت سایرین آتش گشودند. گمان می‌رود بسیاری از این زندانیان در سال ۱۹۴۰ در کشتار کاتین توسط شوروی به قتل رسیده باشند. جمعیت یهودی باقی‌مانده (حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر) در گتوی برست که در دسامبر ۱۹۴۱ تأسیس شده بود محبوس و سپس در اکتبر ۱۹۴۲ قتل‌عام شدند. آلمانی‌ها همچنین یک زندان نازی، اردوگاه کار اجباری برای مردان و زنان، اردوگاه کار اجباری برای یهودیان و چندین اردوگاه اسرای جنگی (از جمله استالاگ ۳۹۷) را در شهر اداره می‌کردند. شهر در ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۴ توسط ارتش سرخ دوباره اشغال شد و در نهایت سال بعد از لهستان جدا و ضمیمه گردید. فعالیت‌های این سازمان شامل آموزش مخفیانه به زبان لهستانی، نجات بناهای تاریخی لهستان از تخریب و سازماندهی کمک برای افراد سرکوب‌شده و کسانی بود که در وضعیت مادی دشواری قرار داشتند. این سازمان در سال ۱۹۴۸ توسط ان‌کی‌وی‌دی متلاشی شد و اعضای آن به ۲۵ سال کار اجباری در اردوگاه‌های گولاگ محکوم و تبعید شدند. در اوایل سال ۲۰۱۹، یک گور دسته‌جمعی حاوی بقایای ۱٬۲۱۴ نفر در منطقه گتوی برست در جریان یک پروژه ساختمانی کشف شد. اعتقاد بر این است که اکثر این افراد یهودیانی بودند که توسط نازی‌ها به قتل رسیده‌اند. برست در گذشته در معرض سیل قرار داشت و یکی از بدترین سیل‌های ثبت‌شده در تاریخ در سال ۱۹۷۴ رخ داد. در دهه ۱۹۸۰، لایروب‌های بزرگ مکنده برای ساختن کرانه‌ها، ماسه و گل را از بستر رودخانه استخراج کردند. در شرق برست، کانال دنیپر-باگ در اواسط سده نوزدهم ساخته شد تا رودخانه را به پینا، شاخه‌ای از رودخانه پریپیات متصل کند که آن هم به دنیپر می‌ریزد. آب و هوا برست دارای اقلیم قاره‌ای مرطوب است، اما به دلیل دمای نامنظم زمستانی که بیشتر در حدود نقطه انجماد است، کمی به سمت اقلیم اقیانوسی متمایل می‌شود. با این حال، تابستان‌ها گرم است و تحت تأثیر موقعیت داخلی آن نسبت به مناطق نزدیک‌تر به دریای بالتیک قرار دارد. جمعیت‌شناسی جاذبه‌های دیدنی یک یادمان جنگی باشکوه از دوران شوروی در محل نبرد سال ۱۹۴۱ برای بزرگداشت مدافعان شناخته شده و ناشناخته قلعه برست ساخته شده است. این موزه دارای اشیاء و کلبه‌هایی متعلق به سده‌های ۱۱ تا ۱۳ است که در طول دهه ۱۹۷۰ از زیر خاک بیرون آورده شدند. خیابان سووتسکایا یک مقصد گردشگری محبوب در برست است که در سال‌های ۲۰۰۷–۲۰۰۹ بازسازی شد. آموزش برست دارای دو دانشگاه است: دانشگاه دولتی برست (نام‌گذاری شده به نام پوشکین) و دانشگاه فنی دولتی برست. امروزه این شهر اتحادیه اروپا و کشورهای مستقل مشترک‌المنافع را به هم متصل می‌کند. به دلیل تغییر عرض ریل در برست، جایی که ریل عریض روسی به ریل استاندارد اروپایی می‌رسد، تمام قطارهای مسافربری که از لهستان می‌آیند باید بوژی‌های خود را در اینجا تعویض کنند تا بتوانند در سراسر بلاروس حرکت کنند. فرودگاه محلی، فرودگاه برست (کد BQT)، پروازهایی را در برنامه فصلی به کالینینگراد در فدراسیون روسیه و پروازهای چارتر فصلی به بورگاس و آنتالیا انجام می‌دهد. همچنین یک باشگاه هندبال زنان به نام باشگاه هندبال ویکتوریا-برستی در این شهر فعالیت می‌کند. باشگاه فوتبال دینامو برست باشگاه محلی است که در لیگ برتر فوتبال بلاروس بازی می‌کند. اماکن ورزشی در کرانه شمالی رودخانه و روی زمین‌های احیا شده واقع شده‌اند که شامل یک مرکز دو و میدانی سرپوشیده، سالن یخ برست و نخستین ورزشگاه روباز بیسبال در بلاروس است. در کرانه مقابل، یک پیست بزرگ قایقرانی وجود دارد که در سال ۲۰۰۷ افتتاح شد و مقر مرکز ملی آموزش المپیک در رشته قایقرانی است. این پیست مطابق با استانداردهای بین‌المللی است و در فاصله ۳ کیلومتری از گذرگاه مرزی جاده ورشو (جاده E30 اروپا) قرار دارد. رسانه‌ها چندین روزنامه در برست منتشر می‌شوند: برستسکایا گازتا، برستسکی کوری‌یر و وچرنی برست. روابط بین‌المللی شهرهای خواهرخوانده شهرهای خواهرخوانده برست عبارتند از: آستراخان، روسیه منطقه دوروگومیلووو (مسکو)، روسیه ایژوسک، روسیه کالینینگراد، روسیه کووروف، روسیه مالگوبک، روسیه منطقه نوسکی (سن پترزبورگ)، روسیه نیژنی تاگیل، روسیه نووروسییسک، روسیه ارول، روسیه پتروزاوودسک، روسیه ریازان، روسیه تیومن، روسیه ایوانو-فرانکیفسک، اوکراین لوتسک، اوکراین اودسا، اوکراین شهرستان سیدلتسه، لهستان ترسپول، لهستان باین‌فورت، آلمان باینت، آلمان برگ (بادن-وورتمبرگ)، آلمان راونزبورگ، آلمان واینگارتن (وورتمبرگ)، آلمان بایین، چین شیائوگان، چین باتومی، گرجستان نخجوان، جمهوری آذربایجان کووردن، هلند پورت-سور-سون، فرانسه سوبوتیتسا، صربستان خواهرخوانده سابق: بیاوا پودلاسکا، لهستان (در مارس ۲۰۲۲ به دلیل نقش بلاروس در تهاجم روسیه به اوکراین به حالت تعلیق درآمد). | ## جمع‌بندی | سایر همکاری‌ها برست با شهرهای زیر نیز پیمان همکاری دارد: اشدود، اسرائیل بوتوشانی، رومانی برست، فرانسه لودزا، لتونی مالدون (منطقه)، انگلستان پلون، بلغارستان افتخارات سیارک ۳۲۳۲ که در سال ۱۹۷۴ توسط اخترشناس شوروی لودمیلا چرنیخ کشف شد، به نام این شهر «برست» نام‌گذاری شده است.