موضوع مقاله: مکمل غذایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مکمل غذایی | مقدمه: انواع ترکیبات مغذی موجود در مکمل‌ها شامل ویتامین‌ها، مواد مغذی معدنی، فیبر، اسیدهای چرب و اسیدآمینه‌ها است. | ## بخش 1: مکمل غذایی | مکمل‌های غذایی همچنین می‌توانند حاوی موادی باشند که ضروری بودن آنها برای زندگی تأیید نشده است، مانند رنگدانه‌های گیاهی یا پلی‌فنل، و بنابراین، طبق تعریف، لزوماً مواد مغذی نیستند. با این حال، ممکن است همچنان به عنوان داشتن یک اثر بیولوژیکی مفید به بازار عرضه شوند. حیوانات نیز می‌توانند منبع ترکیبات مکمل باشند؛ برای مثال، کلاژن ممکن است از مرغ یا ماهی استخراج شود. در ایالات متحده، برآورد می‌شود که ارزش صنعت مکمل‌ها در سال ۲۰۲۱ به ۱۵۱٫۹ میلیارد دلار رسیده است. بیش از ۹۵۰۰۰ محصول مکمل غذایی در ایالات متحده به بازار عرضه می‌شود، و حدود ۶۰٪ از جمعیت بزرگسال آمریکا مکمل‌های غذایی مصرف می‌کنند، که این میزان در میان آمریکایی‌های بالای ۶۰ سال به ۷۴٪ می‌رسد. مؤسسه ملی سلامت ایالات متحده اظهار می‌کند که برخی از مکمل‌ها ممکن است به تأمین مواد مغذی ضروری یا پشتیبانی از سلامت و عملکرد کلی برای افرادی که تنوع غذایی محدودی دارند، کمک کنند. در ایالات متحده، ادعای تولیدکنندگان مکمل مبنی بر پیشگیری یا درمان هرگونه بیماری توسط این محصولات، خلاف مقررات فدرال است. شرکت‌ها مجاز به استفاده از آنچه «عبارات ساختار/عملکرد» نامیده می‌شوند هستند، مشروط بر آنکه شواهد علمی مستدلی برای اثبات تأثیر بالقوه آن مکمل بر سلامت وجود داشته باشد. یک مثال می‌تواند این باشد: «_____ به حفظ سلامت مفاصل کمک می‌کند»، اما برچسب محصول باید حاوی این سلب مسئولیت باشد که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) «این ادعا را ارزیابی نکرده است» و این محصول مکمل غذایی برای «تشخیص، درمان، علاج یا پیشگیری از هیچ بیماری‌ای» در نظر گرفته نشده است، زیرا فقط یک دارو می‌تواند به‌طور قانونی چنین ادعایی داشته باشد. FDA این مقررات را اجرا می‌کند و همچنین فروش مکمل‌ها و مواد تشکیل‌دهنده مکمل‌های خطرناک یا مکمل‌هایی که مطابق با شیوه‌های استاندارد تولید خوب (GMPs) ساخته نشده‌اند را ممنوع می‌کند. کمیسیون اروپا قوانین هماهنگ‌شده‌ای را برای کمک به اطمینان از ایمن بودن و برچسب‌گذاری مناسب مکمل‌های غذایی در اتحادیه اروپا وضع کرده است. تعریف طبق قوانین ایالات متحده، قانون سلامت و آموزش مکمل‌های غذایی ۱۹۹۴ تعریف زیر را برای مکمل‌های غذایی ارائه می‌دهد: «قانون سلامت و آموزش مکمل‌های غذایی ۱۹۹۴ (DSHEA) اصطلاح 'مکمل غذایی' را به معنای محصولی تعریف می‌کند … که برای تکمیل رژیم غذایی در نظر گرفته شده و حاوی یک یا چند مورد از اجزای غذایی زیر است: یک ویتامین، یک ماده معدنی، یک گیاه یا سایر گیاهان، یک اسیدآمینه، یک ماده غذایی برای استفاده توسط انسان جهت تکمیل رژیم غذایی از طریق افزایش کل مصرف غذایی، یا یک کنسانتره، متابولیت، ترکیب، عصاره یا ترکیبی از هر یک از مواد ذکر شده در بالا. علاوه بر این، یک مکمل غذایی باید برچسب مکمل غذایی داشته باشد و برای مصرف خوراکی در نظر گرفته شده باشد و نباید به عنوان غذای متداول یا تنها بخش یک وعده غذایی یا رژیم غذایی معرفی شود. علاوه بر این، یک مکمل غذایی نمی‌تواند به عنوان یک داروی جدید، آنتی‌بیوتیک یا بیولوژیک مورد تأیید یا مجوز برای تحقیق قرار گیرد، مگر اینکه پیش از چنین تأیید یا مجوزی، به عنوان یک غذا یا مکمل غذایی به بازار عرضه شده باشد. تحت DSHEA، مکمل‌های غذایی، به جز مواردی که در تعریف دارو لحاظ می‌گردند، غذا تلقی می‌شوند.» طبق DSHEA، مکمل‌های غذایی به صورت خوراکی مصرف می‌شوند، و عمدتاً با توجه به چیزی که نیستند تعریف می‌شوند: غذاهای متداول (شامل جایگزین وعده غذایی)، غذای پزشکی، مواد نگهدارنده یا داروهای دارویی. محصولاتی که برای استفاده به عنوان یک اسپری بینی یا کاربرد موضعی، مانند یک لوسیون روی پوست، در نظر گرفته شده‌اند، واجد شرایط نیستند. محصولات مکمل، ویتامین‌ها، مواد معدنی ضروری از نظر تغذیه‌ای، اسیدآمینه‌ها، اسیدهای چرب ضروری، مواد غیرمغذی استخراج‌شده از گیاهان، حیوانات، قارچ‌ها یا باکتری‌ها هستند یا حاوی آنها می‌باشند، و در مورد پروبیوتیک‌ها، میکروارگانیسم‌های زنده می‌باشند. ترکیبات مکمل‌های غذایی همچنین ممکن است کپی‌های مصنوعی از مواد طبیعی باشند (به عنوان مثال: ملاتونین). تمام محصولاتی که دارای این مواد هستند، در ایالات متحده ملزم به برچسب‌گذاری به عنوان مکمل غذایی هستند. مانند غذاها، اما برخلاف داروها، هیچ تأیید دولتی برای ساخت یا فروش مکمل‌های غذایی مورد نیاز نیست؛ در عوض، خود تولیدکننده ایمنی مکمل‌های غذایی را تأیید می‌کند. به جای نیاز به تحلیل خطر-سود برای اثبات اینکه محصول می‌تواند مانند یک دارو فروخته شود، چنین ارزیابی فقط توسط FDA برای تصمیم‌گیری در مورد ناایمن بودن یک مکمل غذایی و حذف آن از بازار استفاده می‌شود. یک ترکیب شیمیایی آلی (یا مجموعه‌ای از ترکیبات مرتبط) زمانی ویتامین نامیده می‌شود که یک ارگانیسم نتواند آن را به مقدار کافی سنتز کند و باید از طریق رژیم غذایی دریافت شود. برای مثال، اسکوربیک اسید (ویتامین C) یک ویتامین برای نخستی‌سانان شبیه انسان، انسان‌ها، خوکچه‌های هندی و خفاش‌ها است، اما برای دیگر پستانداران چنین نیست. ویتامین D برای افرادی که به اندازه کافی در معرض نور ماوراء بنفش، از طریق خورشید یا از طریق یک منبع مصنوعی قرار می‌گیرند، یک ماده مغذی ضروری نیست، زیرا آن‌ها ویتامین D را در پوست سنتز می‌کنند. انسان‌ها به سیزده ویتامین در رژیم غذایی خود نیاز دارند که بیشتر آن‌ها در واقع گروه‌هایی از مولکول‌های مرتبط، «ویتامرها» هستند (به عنوان مثال، ویتامین E شامل توکوفرول‌ها و توکوترینول‌ها است، ویتامین K شامل ویتامین K1 و K2 است). مصرف ویتامین کمتر از مقادیر توصیه‌شده می‌تواند منجر به بروز علائم و نشانه‌های مرتبط با کمبود ویتامین شود. شواهد اندکی مبنی بر سودمندی مصرف ویتامین‌ها به عنوان مکمل غذایی توسط افرادی که سالم هستند و رژیم غذایی کافی از نظر مواد مغذی دارند، وجود دارد. موسسه پزشکی ایالات متحده حداکثر میزان مصرف قابل تحمل (ULs) را برای برخی از ویتامین‌ها تعیین کرده است. این امر از فروش محصولات شرکت‌های مکمل غذایی با محتوای بالاتر در هر وعده نسبت به ULها جلوگیری نمی‌کند. برای مثال، UL برای ویتامین D برابر ۱۰۰ میکروگرم (۴۰۰۰ واحد بین‌المللی) است، اما محصولات بدون نسخه با دوز ۱۰۰۰۰ واحد بین‌المللی در دسترس هستند. چهار ماده معدنی – کربن، هیدروژن، اکسیژن و نیتروژن – برای زندگی ضروری هستند اما در غذا و نوشیدنی آنقدر فراوانند که به عنوان مواد مغذی در نظر گرفته نمی‌شوند و هیچ میزان مصرف توصیه‌شده‌ای برای این‌ها به عنوان مواد معدنی وجود ندارد. نیاز به نیتروژن توسط الزامات تعیین‌شده برای پروتئین، که از اسیدآمینه‌های حاوی نیتروژن تشکیل شده است، برآورده می‌شود. گوگرد ضروری است، اما برای انسان‌ها، به خودی خود به عنوان داشتن یک میزان مصرف توصیه‌شده شناسایی نشده است. در عوض، میزان مصرف توصیه‌شده برای اسیدآمینه‌های حاوی گوگرد متیونین و سیستئین مشخص شده است. مکمل‌های غذایی که گوگرد فراهم می‌کنند، مانند تائورین و متیل‌سولفونیل‌متان وجود دارند. مواد معدنی مغذی ضروری برای انسان، به ترتیب وزنی که برای رسیدن به مقدار مجاز توصیه‌شده رژیم غذایی یا مقدار کافی مصرف مورد نیاز است، عبارتند از پتاسیم، کلر، سدیم، کلسیم، فسفر، منیزیم، آهن، روی، منگنز، مس، ید، کروم، مولیبدن، سلنیم و کبالت (آخرین مورد به عنوان جزء ویتامین B12). مواد معدنی دیگری نیز وجود دارند که برای برخی گیاهان و حیوانات ضروری هستند، اما ممکن است برای انسان ضروری باشند یا نباشند، مانند بور و سیلیسیم. مواد معدنی ضروری و به ظاهر ضروری به عنوان مکمل‌های غذایی، به صورت جداگانه و در ترکیب با ویتامین‌ها و دیگر مواد معدنی به بازار عرضه می‌شوند. اگرچه به عنوان یک قاعده کلی، برچسب‌گذاری و بازاریابی مکمل‌های غذایی مجاز به ادعاهای پیشگیری یا درمان بیماری‌ها نیست، اما سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای برخی غذاها و مکمل‌های غذایی علم را مرور کرده، نتیجه گرفته که توافق علمی قابل توجهی وجود دارد و ادعاهای سلامت مجاز با عبارات خاص منتشر کرده است. یک حکم اولیه که ادعای سلامت برای مکمل‌های غذایی کلسیم و پوکی استخوان را مجاز می‌دانست، بعداً اصلاح شد تا مکمل‌های کلسیم با یا بدون ویتامین D را نیز شامل شود، مؤثر از ۱ ژانویه ۲۰۱۰. برای واجد شرایط بودن برای ادعای سلامت کلسیم، یک مکمل غذایی باید حداقل حاوی ۲۰٪ از میزان مصرف مرجع غذایی باشد، که برای کلسیم به معنای حداقل ۲۶۰ میلی‌گرم در هر وعده است. «مصرف کافی کلسیم در طول زندگی، به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی متعادل، ممکن است خطر ابتلا به پوکی استخوان را کاهش دهد.» «مصرف کافی کلسیم به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم، همراه با فعالیت بدنی، ممکن است خطر ابتلا به پوکی استخوان را در سنین بالاتر کاهش دهد.» «مصرف کافی کلسیم و ویتامین D در طول زندگی، به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی متعادل، ممکن است خطر ابتلا به پوکی استخوان را کاهش دهد.» «مصرف کافی کلسیم و ویتامین D به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم، همراه با فعالیت بدنی، ممکن است خطر ابتلا به پوکی استخوان را در سنین بالاتر کاهش دهد.» در همان سال، سازمان ایمنی غذایی اروپا نیز ادعای سلامت مکمل غذایی برای کلسیم و ویتامین D و کاهش خطر شکستگی‌های ناشی از پوکی استخوان را با کاهش از دست دادن استخوان تأیید کرد. سازمان غذا و داروی ایالات متحده همچنین ادعاهای سلامت واجد شرایط (QHCs) را برای شرایط سلامت مختلف برای کلسیم، سلنیوم و پیکولینات کروم(III) تأیید کرده است. QHCها توسط شواهد علمی پشتیبانی می‌شوند، اما استاندارد سخت‌گیرانه‌تر «توافق علمی قابل توجه» مورد نیاز برای یک ادعای سلامت مجاز را برآورده نمی‌کنند. اگر شرکت‌های مکمل غذایی انتخاب کنند که چنین ادعایی را مطرح کنند، آنگاه FDA عبارت دقیق QHC را برای استفاده روی برچسب‌ها و در مواد بازاریابی تعیین می‌کند. عبارت می‌تواند طاقت‌فرسا باشد: «یک مطالعه نشان می‌دهد که مصرف سلنیوم ممکن است خطر ابتلا به سرطان مثانه را در زنان کاهش دهد. بر اساس این مطالعات، FDA نتیجه می‌گیرد که بسیار نامشخص است که مکمل‌های سلنیوم خطر ابتلا به سرطان مثانه را در زنان کاهش می‌دهند.» پروتئین‌ها و اسیدآمینه‌ها مکمل‌های حاوی پروتئین، اعم از نوشیدنی‌های آماده یا پودرهایی که باید با آب مخلوط شوند، به عنوان کمک به افرادی که در حال بهبودی از بیماری یا آسیب هستند، کسانی که امیدوارند از سارکوپنی کهنسالی جلوگیری کنند، ورزشکارانی که معتقدند فعالیت بدنی شدید نیازهای پروتئینی را افزایش می‌دهد، افرادی که امیدوارند وزن کم کنند در حالی که از دست دادن ماهیچه را به حداقل برسانند، یعنی انجام یک روزه پروتئینی اصلاح‌شده، و افرادی که می‌خواهند اندازه ماهیچه را برای عملکرد و ظاهر افزایش دهند، به بازار عرضه می‌شوند. پروتئین وی یک ماده اولیه محبوب است، اما محصولات ممکن است شامل کازئین، سویا، نخود فرنگی، شاهدانه یا برنج نیز باشند. یک فراتحلیل شواهد متوسطی به نفع استفاده از مکمل‌های پروتئین وی به عنوان یک مکمل ایمن و مؤثر برای تمرین و بهبودی ورزشکاران، از جمله فواید برای استقامت، توان متوسط، توده ماهیچه‌ای و کاهش شدت درک شده ورزش یافت. بر اساس دستورالعمل‌های مرجع مصرف رژیم غذایی ایالات متحده و کانادا، مقدار مجاز توصیه شده رژیم غذایی پروتئین برای بزرگسالان بر اساس ۰٫۸ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است. بررسی‌های علمی می‌توانند نتیجه بگیرند که یک رژیم غذایی با پروتئین بالا، هنگامی که با ورزش ترکیب شود، توده و قدرت ماهیچه را افزایش می‌دهد، یا نتیجه معکوس بگیرند. کمیته بین‌المللی المپیک مصرف پروتئین را برای ورزشکاران قدرتی و استقامتی در حدود ۱٫۲–۱٫۸ گرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز توصیه می‌کند. یک مرور حداکثر مصرف روزانه پروتئین را در حدود ۲۵٪ از نیازهای انرژی، یعنی تقریباً ۲٫۰ تا ۲٫۵ گرم بر کیلوگرم پیشنهاد کرد. همان مواد اولیه پروتئینی که به عنوان مکمل‌های غذایی به بازار عرضه می‌شوند، می‌توانند در محصولات جایگزین غذا و غذاهای پزشکی گنجانده شوند، اما آن‌ها به‌طور متفاوتی از مکمل‌ها تنظیم و برچسب گذاری می‌شوند. در ایالات متحده، محصولات «جایگزین وعده غذایی» غذا هستند و به عنوان چنین برچسب گذاری می‌شوند. ممکن است ادعاهای محتوایی مانند «منبع خوب پروتئین»، «کم چرب» یا «بدون لاکتوز» وجود داشته باشد. غذاهای پزشکی، که از نظر تغذیه‌ای نیز کامل هستند، برای استفاده در زمانی که فرد تحت مراقبت پزشک یا سایر متخصصان مراقبت بهداشتی دارای مجوز است طراحی شده‌اند. محصولات غذایی پزشکی مایع – برای مثال، انسور – در نسخه‌های معمولی و با پروتئین بالا موجود هستند. نُه مورد از این اسیدهای آمینه پروتئین‌زا برای انسان ضروری در نظر گرفته می‌شوند زیرا نمی‌توانند از سایر ترکیبات توسط بدن انسان تولید شوند و بنابراین باید به عنوان غذا مصرف شوند. میزان مصرف توصیه شده، که به صورت میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز بیان می‌شود، تعیین شده‌اند. سایر اسیدهای آمینه ممکن است به‌طور مشروط برای سنین یا شرایط پزشکی خاص ضروری باشند. | ## بخش 2: مکمل غذایی | اسیدهای آمینه، به صورت جداگانه و در ترکیبات، به عنوان مکمل‌های غذایی فروخته می‌شوند. ادعای مکمل با اسیدهای آمینه شاخه‌دار لوسین، والین و ایزولوسین، تحریک سنتز پروتئین ماهیچه است. در افراد مسن، مکمل تنها با لوسین منجر به افزایش متوسط (۰٫۹۹ کیلوگرم) در توده بدون چربی بدن شد. تصور می‌شود که اسید آمینه غیرضروری آرژینین، در صورت مصرف به مقدار کافی، به عنوان یک دهنده برای سنتز نیتریک اکسید، یک گشادکننده عروق، عمل کند. تائورین، یک ماده اولیه محبوب مکمل غذایی با ادعاهایی برای عملکرد ورزشی، از نظر فنی یک اسید آمینه نیست. مکمل‌های بدنسازی مکمل‌های بدنسازی، مکمل‌های غذایی هستند که معمولاً توسط افراد درگیر در بدن‌سازی، وزنه‌برداری، هنرهای رزمی ترکیبی و ورزشکاران برای تسهیل افزایش توده بدن بدون چربی استفاده می‌شوند. مکمل‌های بدنسازی ممکن است حاوی موادی باشند که ادعا می‌شود عضله، وزن بدن و عملکرد ورزشی فرد را افزایش می‌دهند و درصد چربی بدن او را برای تعریف عضلانی مطلوب کاهش می‌دهند. از رایج‌ترین آنها می‌توان به نوشیدنی‌های پُرپروتئین، ترکیبات پیش‌از تمرین، اسیدآمینه‌های شاخه‌دار (BCAA)، گلوتامین، آرژینین، اسیدهای چرب ضروری، کرآتین، HMB، پروتئین آب پنیر، ZMA و محصولات کاهش وزن اشاره کرد. این مکمل‌ها به‌صورت تک‌جزئی یا به شکل «استک‌ها» - ترکیبات اختصاصی از مکمل‌های مختلف که به‌عنوان ارائه مزایای سینرژیستی به بازار عرضه می‌شوند - به فروش می‌رسند مکمل‌های زیبایی مکمل‌های زیبایی، به ویژه آنهایی که با هدف بهبود سلامت پوست، مو و ناخن‌ها عرضه می‌شوند، معمولاً در بازارهای سلامتی و مکمل‌ها به بازار عرضه می‌شوند. این محصولات معمولاً حاوی موادی مانند کلاژن هستند که گفته می‌شود ظاهر و وضعیت پوست، مو و ناخن‌ها را بهبود می‌بخشد. دیگر مواد تشکیل‌دهنده معمول شامل بیوتین، کراتین و اسیدهای چرب امگا-۳ هستند که به دلیل مزایای ادعایی‌شان برای سلامت پوست و مو تبلیغ می‌شوند. علیرغم افزایش آشکار تقاضا، شواهد علمی مبنی بر اثربخشی موادی مانند بیوتین برای رشد مو هنوز اثبات نشده است. اسیدهای چرب ضروری روغن ماهی یک مکمل اسید چرب معمول است زیرا منبع اسیدهای چرب امگا-۳ است. اگر همه پیوندها تکی (C−C) باشند، اسید چرب اشباع نامیده می‌شود؛ با یک پیوند دوگانه (C=C)، تک‌اشباع‌نشده نامیده می‌شود؛ اگر دو یا چند پیوند دوگانه (C=C=C) وجود داشته باشد، چنداشباع‌نشده نامیده می‌شود. تنها دو اسید چرب، که هر دو چنداشباع‌نشده هستند، ضروری در نظر گرفته می‌شوند که باید از رژیم غذایی به دست آیند، زیرا بقیه در بدن سنتز می‌شوند. اسیدهای چرب «ضروری» اسید آلفا-لینولنیک (ALA)، یک اسید چرب امگا-۳، و اسید لینولئیک (LA)، یک اسید چرب امگا-۶ هستند. ALA می‌تواند در بدن طویل شود تا اسیدهای چرب امگا-۳ دیگر ایجاد شود: ایکوزاپنتانوییک اسید (EPA) و دوکوزاهگزانوئیک اسید (DHA). سازمان ایمنی غذایی اروپا (EFSA) ۲۵۰ میلی‌گرم در روز را برای مجموع EPA و DHA به عنوان مقدار کافی مصرف شناسایی می‌کند، با توصیه‌ای که زنان باردار یا شیرده ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی‌گرم در روز DHA اضافی مصرف کنند. مکمل‌سازی با EPA و/یا DHA به نظر نمی‌رسد بر خطر مرگ، سرطان یا بیماری قلبی تأثیر بگذارد. علاوه بر این، مطالعات مکمل‌های روغن ماهی نتوانسته‌اند ادعاهای مربوط به پیشگیری از حمله قلبی یا سکته مغزی را تأیید کنند. در سال ۲۰۱۷، انجمن قلب آمریکا یک توصیه علمی صادر کرد که در آن گفت نمی‌تواند استفاده از مکمل‌های روغن ماهی امگا-۳ را برای پیشگیری اولیه از بیماری قلبی-عروقی یا سکته مغزی توصیه کند، اگرچه مکمل‌سازی را برای افرادی که سابقه بیماری عروق کرونر قلب دارند، تأیید کرد. تولیدکنندگان شروع به گنجاندن اسیدهای چرب بلند زنجیره چنداشباع‌نشده DHA و اسید آراشیدونیک (AA) در شیر خشک نوزادان خود کرده‌اند، با این حال، یک مرور در سال ۲۰۱۷ نشان داد که مکمل‌سازی با DHA و AA به نظر نمی‌رسد برای نوزادان تغذیه شده با شیر خشک مضر یا مفید باشد. محصولاتی که ادعاهای تبلیغاتی در مورد مزایای سلامت دارند، بدون نیاز به نسخه در داروخانه‌ها، سوپرمارکت‌ها، فروشگاه‌های تخصصی، تعاونی‌های نظامی، باشگاه‌های خرید، سازمان‌های فروش مستقیم و اینترنت به فروش می‌رسند. در حالی که بیشتر این محصولات سابقه طولانی در استفاده در گیاه‌درمانی و اشکال مختلف طب سنتی دارند، نگرانی‌هایی در مورد اثربخشی واقعی، ایمنی و ثبات کیفیت آن‌ها وجود دارد. کانادا یک راهنمای تولیدکننده و مصرف‌کننده منتشر کرده است که کیفیت، مجوزها، استانداردها، هویت‌ها و آلاینده‌های شایع محصولات طبیعی را شرح می‌دهد. در سال ۲۰۱۹، فروش مکمل‌های گیاهی فقط در ایالات متحده ۹٫۶ میلیارد دلار بود، با رشد بازار در حدود ۸٫۶٪ در سال، با کانابیدیول و محصولات قارچی به عنوان بالاترین فروش. ایتالیا، آلمان و کشورهای اروپای شرقی در سال ۲۰۱۶ مصرف‌کنندگان پیشرو مکمل‌های گیاهی بودند و پیش‌بینی می‌شود رشد بازار اتحادیه اروپا تا سال ۲۰۲۰ به ۸٫۷ میلیارد دلار برسد. پروبیوتیک‌ها مزایای ادعا شده برای استفاده از مکمل‌های پروبیوتیک توسط شواهد بالینی کافی پشتیبانی نمی‌شوند. مطالعات فراتحلیل کاهش متوسطی از اسهال مرتبط با آنتی‌بیوتیک و اسهال حاد در کودکان مصرف‌کننده پروبیوتیک‌ها را گزارش کرده‌اند. شواهد محدودی در حمایت از استفاده بزرگسالان از پروبیوتیک‌های حاوی تک سویه و چند سویه برای تسکین علائم مرتبط با سندرم روده تحریک‌پذیر وجود دارد. باروری یک فراتحلیل شواهد اولیه‌ای ارائه داد که مردان تحت درمان با مکمل‌های حاوی سلنیوم، روی، اسیدهای چرب امگا-۳، کوآنزیم Q10 یا کارنیتین بهبودهایی را در تعداد کل اسپرم، غلظت، تحرک و ریخت‌شناسی گزارش کرده‌اند. یک مرور نتیجه گرفت که امگا-۳ مصرف شده از طریق مکمل‌ها و رژیم غذایی ممکن است کیفیت مایع منی را در مردان نابارور بهبود بخشد. یک مرور در سال ۲۰۲۱ نیز از سلنیوم، روی، اسیدهای چرب امگا-۳، کوآنزیم Q10 یا کارنیتین‌ها حمایت کرد، اما هشدار داد که «استفاده بیش از حد از آنتی‌اکسیدان‌ها ممکن است برای عملکرد اسپرم مضر باشد و بسیاری از مکمل‌های بدون نسخه به لحاظ علمی برای بهبود باروری اثبات نشده‌اند.» شواهد با کیفیت پایین و ناکافی برای استفاده از مکمل‌های آنتی‌اکسیدان خوراکی به عنوان یک درمان مناسب برای زنان کم‌بارور وجود دارد. یک مرور شواهدی ارائه داد که مصرف دهیدرواپی‌آندروسترون قبل از شروع یک سری لقاح آزمایشگاهی ممکن است میزان بارداری را افزایش و احتمال سقط جنین را کاهش دهد. پیش‌از تولد نوزاد ویتامین‌های پیش‌از تولد نوزاد، مکمل‌های غذایی هستند که معمولاً به زنان باردار داده می‌شوند تا مواد مغذی مورد نیاز را تأمین کنند، این مواد ممکن است عوارض سلامت را برای مادر و جنین کاهش دهند. اگرچه ویتامین‌های پیش‌از تولد نوزاد به معنای جایگزینی برای تغذیه رژیمی نیستند، اما مکمل‌های پیش‌از تولد نوزاد ممکن است برای زنان بارداری که به دلیل محدودیت‌ها یا ممنوعیت‌های غذایی در معرض خطر کمبود مواد مغذی هستند، مفید باشند. شایع‌ترین اجزای موجود در ویتامین‌های پیش‌از تولد نوزاد شامل ویتامین‌های B6، فولات، B12، C، D، E، آهن و کلسیم است. مصرف کافی ویتامین B6 می‌تواند خطر سقط جنین در اوایل بارداری را کاهش داده و نشانه‌های تهوع صبحگاهی را تسکین دهد. فولات هم‌چنین یک ماده مغذی ضروری برای زنان باردار برای پیشگیری از نقص لوله عصبی است. در سال ۲۰۰۶، سازمان جهانی بهداشت توصیه کرد که زنان در سن باروری در صورت برنامه‌ریزی برای بارداری، روزانه ۴۰۰ میکروگرم فولات از طریق رژیم غذایی مصرف کنند. یک مرور در سال ۲۰۱۳ نشان داد که مکمل اسید فولیک در دوران بارداری به جز کاهش خطر ابتلا به کمبود فولات سرم پیش‌از زایمان و کم‌خونی مگالوبلاستیک، تأثیر دیگری بر سلامت مادر ندارد. شواهد کمی برای اثبات این موضوع وجود دارد که مکمل ویتامین D، پیامدهای پیش‌از تولد نوزاد را در اختلالات ناشی از فشار خون بالا و دیابت بارداری بهبود می‌بخشد. شواهد موجود، مصرف روتین مکمل ویتامین E را در طول دوران بارداری برای پیشگیری از عوارض جانبی مانند زایمان زودرس، مرگ‌ومیر جنین یا نوزاد، یا اختلالات ناشی از فشار خون بالا در مادر تأیید نمی‌کند. در سال ۲۰۲۰، سازمان جهانی بهداشت توصیه‌های خود را برای میزان کافی کلسیم در دوران بارداری به منظور پیشگیری از اختلالات ناشی از فشار خون بالا به‌روز کرد. دارودرمانی افرادی که دچار تحریک حسی بیش‌ازحد ناشی از هیپوکالمی هستند، گاهی با تشخیص اختلال نقص‌توجه-بیش‌فعالی (ADHD) روبرو می‌شوند، که این احتمال را مطرح می‌کند که یک زیرگروه از ADHD علتی دارد که می‌توان آن را از نظر مکانیسمی درک کرد و به روشی جدید درمان نمود. صنعت در سال ۲۰۲۰، بازار مکمل‌های غذایی در آمریکا ۱۴۰٫۳ میلیارد دلار ارزش‌گذاری شد، که تأثیر اقتصادی آن در ایالات متحده برای سال ۲۰۱۶، شامل دستمزدهای شغلی و مالیات، ۱۲۲ میلیارد دلار تخمین زده شد. یک آنالیز در سال ۲۰۲۰ پیش‌بینی کرد که بازار جهانی ویتامین‌ها و محصولات مکمل غذایی تا سال ۲۰۲۸ به ۱۹۶٫۶ میلیارد دلار خواهد رسید، که رشد اندازه بازار تا حد زیادی به پیشرفت‌های تکنولوژیکی اخیر در تولید محصولات، افزایش تقاضا برای محصولاتی که به‌عنوان سالم تبلیغ می‌شوند، افزایش دسترسی به محصولات و افزایش سن جمعیت نسبت داده می‌شود. تقلب، آلودگی و برچسب‌گذاری نادرست در فاصله سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱، دفتر پاسخگویی دولت ایالات متحده (دیوان محاسبات (آمریکا ۶۳۰۷ گزارش از مشکلات سلامت (که به‌عنوان رویدادهای نامطلوب شناخته می‌شوند) ناشی از مصرف مکمل‌های غذایی حاوی ترکیبی از مواد تشکیل‌دهنده در محصولات ویتامین، مواد معدنی یا دیگر محصولات مکمل دریافت کرد، که ۹۲٪ از مکمل‌های گیاهی تست‌شده حاوی سرب و ۸۰٪ حاوی دیگر آلاینده‌های شیمیایی بودند. GAO هم‌چنین با استفاده از کارکنان مخفی دریافت که خرده‌فروشان مکمل‌ها عمداً برای فروش محصولاتی که با ادعاهای سلامت بی‌اساس تبلیغ شده‌اند، به‌ویژه به مصرف‌کنندگان مسن، مرتکب «فریب بی‌چون و چرا» شده‌اند. گزارش‌های مصرف‌کنندگان، هم‌چنین، سطوح ناامن آرسنیک، کادمیم، سرب و جیوه را در چندین محصول پودر پروتئین گزارش کرد. شرکت پخش کانادایی گزارش داد که افزودن پروتئین‌های کاذب، یعنی افزودن اسیدآمینه‌ها برای دستکاری آنالیز محتوای پروتئین، امری شایع بوده است. در برخی از محصولات گیاهی، از مواد تشکیل‌دهنده اعلام‌نشده‌ای برای افزایش حجم محصول و کاهش هزینه تولید آن استفاده شده است، این امر به‌طور بالقوه محدودیت‌های مذهبی و/یا فرهنگی خاصی را در مورد مصرف مواد با منشأ حیوانی مانند گاو، بوفالو یا گوزن را نقض می‌کند. در سال ۲۰۱۵، دادستان کل نیویورک (NY-AG) چهار خرده‌فروش بزرگ را شناسایی کرد که محصولات مکمل غذایی آنها حاوی مواد تقلبی و بالقوه خطرناک بود و از این شرکت‌ها خواست تا محصولات خود را از فروشگاه‌های خرده‌فروشی جمع‌آوری کنند. طبق گزارش NY-AG، فقط حدود ۲۰٪ از مکمل‌های گیاهی تست‌شده حاوی گیاهان ادعاشده بودند. این تست شامل جست‌وجوی قطعات دی‌ان‌ای از گیاهانی است که به‌عنوان مواد تشکیل‌دهنده مکمل غذایی در محصولات نامگذاری شده‌اند. یک دانشمند گفته است که این احتمال وجود دارد که فرایند استخراجی که برای تولید مکمل‌ها استفاده شده است، تمام DNA را حذف یا از بین برده باشد. بااین‌حال، این موضوع وجود DNA از گیاهانی مانند برنج یا گندم را که در فهرست مواد تشکیل‌دهنده ذکر نشده‌اند، توضیح نخواهد داد. مطالعه‌ای روی مکمل‌های غذایی فروخته‌شده میان سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶، ۷۷۶ مورد را شناسایی کرد که حاوی داروهای دارویی ثبت‌نشده بودند، که بسیاری از آنها می‌توانستند با دیگر داروها تداخل داشته باشند و منجر به بستری شدن در بیمارستان شوند. ۸۶٪ از مکمل‌های تقلبی برای کاهش وزن و بهبود عملکرد جنسی به بازار عرضه شده بودند و بسیاری از آنها حاوی داروهای تجویزی برای اختلال نعوظ بودند. مکمل‌های عضله‌سازی به استروئیدهای آنابولیک آلوده بودند که می‌توانند منجر به عوارض سلامت از جمله آسیب به کلیه و قلب شوند و باعث ژنیکوماستی می‌شوند. انطباق با مقررات کمیسیون اروپا قوانین هماهنگ‌شده‌ای را در خصوص محصولات مکمل منتشر کرده است تا اطمینان حاصل کند که مصرف‌کنندگان با حداقل خطرات سلامت ناشی از مصرف مکمل‌های غذایی روبرو هستند و با تبلیغات گمراه نمی‌شوند. | ## بخش 3: مکمل غذایی | در ایالات متحده و کانادا، مکمل‌های غذایی زیرمجموعه‌ای از غذاها محسوب می‌شوند و بر این اساس تنظیم می‌شوند. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) محصولات مکمل را از نظر صحت در تبلیغات و برچسب‌گذاری پایش می‌کند. مکمل‌های غذایی توسط FDA به‌عنوان محصولات غذایی تنظیم می‌شوند و مشمول رعایت شیوه‌های تولید خوب فعلی و برچسب‌گذاری با توضیحات و تبلیغات مواد تشکیل‌دهنده مبتنی بر علم هستند. هنگام مشاهده تخلفات CGMP یا تبلیغات، FDA از نامه‌های هشدار برای اطلاع‌رسانی به تولیدکنندگان در خصوص اقدامات اجرایی قریب‌الوقوع، از جمله جست‌وجو و توقیف، دستور توقیف و مجازات‌های مالی استفاده می‌کند. نمونه‌هایی از تخلفات CGMP و تبلیغات توسط تولیدکنندگان مکمل‌های غذایی میان سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ شامل چندین مورد با ترکیبات غیرقانونی یا تبلیغات ویتامین‌ها و مواد معدنی بود. کمیسیون فدرال تجارت ایالات متحده، که علیه تبلیغات فریبنده در محصولات بازاریابی شده اقامه دعوی می‌کند، یک مرکز مصرف‌کننده برای کمک به گزارش ادعاهای نادرست در سلامت در تبلیغات محصولات مکمل‌های غذایی تأسیس کرد. در سال ۲۰۱۷، FTC با موفقیت از نه تولیدکننده به دلیل تبلیغات فریبنده مکمل‌های غذایی شکایت کرد. عوارض جانبی در ایالات متحده، تولیدکنندگان مکمل‌های غذایی موظفند پیش‌از اعطای مجوز برای تجارت، بی‌خطری محصولات خود را اثبات کنند. با وجود این هشدار، عوارض جانبی متعددی گزارش شده است، از جمله گرفتگی عضلات، ریزش مو، درد مفاصل، بیماری کبد و واکنش‌های آلرژی، که ۲۹٪ از عوارض جانبی منجر به بستری شدن در بیمارستان و ۲۰٪ منجر به آسیب‌ها یا بیماری‌های جدی می‌شود. احتمال بروز عوارض جانبی هم‌چنین زمانی رخ می‌دهد که افراد بیش از مقدار لازم روزانه ویتامین‌ها یا مواد معدنی مورد نیاز برای حفظ فرایندها و عملکردهای طبیعی بدن را مصرف کنند. بروز عوارض جانبی گزارش‌شده به FDA به دلیل «محصولات ترکیبی» بود که حاوی چندین ماده بودند، درحالی‌که مکمل‌های غذایی حاوی یک ویتامین، ماده معدنی، محصول لیپیدی و محصول گیاهی، کمتر احتمال داشت که عوارض جانبی مرتبط با مصرف بیش‌ازحد مکمل ایجاد کنند. از جمله دلایل کلی برای تأثیرات مضر احتمالی مکمل‌های غذایی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: الف) جذب در مدت زمان کوتاه، ب) کیفیت تولید و آلودگی، و ج) افزایش همزمان تأثیرات مثبت و منفی. بروز آسیب کبدی ناشی از مکمل‌های گیاهی و غذایی حدود ۱۶ تا ۲۰ درصد از کل محصولات مکمل آسیب‌زا است و این میزان وقوع در اوایل قرن ۲۱ام در سطح جهان رو به افزایش است. شایع‌ترین آسیب‌های کبدی ناشی از مکمل‌های کاهش وزن و بدن‌سازی شامل آسیب سلول‌های کبدی همراه با زردی ناشی از آن است و شایع‌ترین ترکیبات مکمل که به این آسیب‌ها نسبت داده می‌شوند، کاتچین‌های چای سبز، استروئیدهای آنابولیک و عصاره گیاهی آئگلین هستند. برخی از مکمل‌های غذایی هم‌چنین ممکن است با داروهای تجویزی تداخلات نامطلوبی داشته باشند که ممکن است عوارض جانبی را افزایش یا تأثیرات درمانی داروها را کاهش دهند. جامعه و فرهنگ سلامت عمومی کار دانشمندان در اوایل قرن ۲۰ام در زمینه شناسایی تک‌تک مواد مغذی در غذا و توسعه روش‌های تولید آنها، این امید را ایجاد کرد که بتوان با افزودن این مواد به غذا و ارائه مکمل‌های غذایی به افراد، به سلامت مطلوب دست یافت و از بیماری‌ها پیشگیری کرد؛ درحالی‌که موفقیت‌هایی در پیشگیری از کمبود ویتامین‌ها و بروز بیماری‌هایی مانند نقص لوله عصبی از طریق مکمل‌ها و غنی‌سازی غذا با اسید فولیک حاصل شد، هیچ مکمل هدفمند یا استراتژی غنی‌سازی برای پیشگیری از بیماری‌های ماژور مانند سرطان یا بیماری‌های قلبی‌عروقی موفقیت‌آمیز نبوده است. برای مثال، درحالی‌که افزایش مصرف میوه‌ها و سبزیجات با کاهش مورتالیتی، بیماری‌های قلبی‌عروقی و سرطان‌ها مرتبط است، مکمل‌های غذایی حاوی عوامل کلیدی موجود در میوه‌ها و سبزیجات، مانند آنتی‌اکسیدان‌ها، ویتامین‌ها یا مواد معدنی، کمکی نمی‌کنند و در برخی موارد مضر نیز تشخیص داده شده‌اند. به‌طور کلی، تا سال ۲۰۱۶، داده‌های بالینی قوی وجود ندارد که نشان دهد هر نوع مکمل غذایی برای افرادی که سالم هستند و رژیم غذایی معقولی دارند، مزایای بیشتری نسبت به مضرات آن دارد، اما داده‌های روشنی وجود دارد که نشان می‌دهد الگوی غذایی و انتخاب سبک زندگی با پیامدهای سلامت مرتبط است. در نتیجه فقدان داده‌های خوب برای مکمل‌ها و داده‌های قوی برای الگوی غذایی، توصیه‌های سلامت عمومی برای تغذیه سالم، افراد را به داشتن یک رژیم غذایی گیاهی از غذاهای کامل، به حداقل رساندن غذاهای فوق فراوری‌شده، نمک و شکر و ورزش روزانه و کنار گذاشتن رژیم‌های غذایی غربی و سبک زندگی کم‌تحرک ترغیب می‌کند. مقررات قانونی ایالات متحده نظارت بر مواد غذایی و مکمل‌های غذایی در ایالات متحده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) بر اساس قوانین مختلفی که توسط کنگره ایالات متحده آمریکا تصویب شده است، صورت می‌گیرد. طبق قانون فدرال غذا، دارو و لوازم آرایشی و قوانین همراه آن، FDA اختیار دارد تا بر کیفیت مواد غذایی فروخته‌شده در ایالات متحده نظارت کند و ادعاهای مطرح‌شده در برچسب‌گذاری در خصوص ترکیب و مزایای سلامت غذاها را رصد کند. موادی که FDA آنها را به‌عنوان غذا تنظیم می‌کند، به طبقه‌بندی‌های مختلفی از جمله غذاها، افزودنی‌های غذایی، مواد افزودنی (مواد ساخته دست بشر که عمداً وارد غذا نمی‌شوند، اما در نهایت وارد آن می‌شوند) و مکمل‌های غذایی تقسیم می‌شوند. استانداردهای خاصی که FDA اعمال می‌کند، از یک طبقه‌بندی به طبقه‌بندی دیگر متفاوت است. علاوه‌بر این، به FDA ابزارهای متنوعی اعطا شده که از طریق آنها می‌تواند به تخلفات مربوط به استانداردهای مربوط به یک طبقه‌بندی خاص از مواد رسیدگی کند. FDA می‌تواند از مراکز تولیدی بازدید کند، در صورت عدم رعایت GMPها، نامه‌های هشدار ارسال کند، تولید را متوقف کند و در صورت وجود خطر برای سلامت، از شرکت بخواهد که فراخوان انجام دهد. تنها پس از عرضه یک محصول مکمل غذایی به بازار، مرکز ایمنی غذایی و تغذیه کاربردی سازمان غذا و داروی آمریکا (CFSAN) می‌تواند محصولات را از نظر ایمنی و اثربخشی مرور کند. اتحادیه اروپا دستورالعمل مکمل‌های غذایی اتحادیه اروپا مصوب سال ۲۰۰۲، ایمن بودن مکمل‌ها را چه از نظر دوز و چه از نظر خلوص، الزامی می‌داند. فقط مکمل‌هایی که ایمنی آنها اثبات شده باشد، می‌توانند بدون نسخه در اتحادیه اروپا فروخته شوند. به‌عنوان یک طبقه‌بندی از مواد غذایی، مکمل‌های غذایی را نمی‌توان با ادعاهای دارویی برچسب‌گذاری کرد، اما می‌توانند ادعاهای مربوط به سلامت و تغذیه را داشته باشند. صنعت مکمل‌های غذایی در بریتانیا، یکی از ۲۸ کشور عضو اتحادیه اروپا، به شدت با این دستورالعمل مخالفت کرد. علاوه‌بر این، تعداد زیادی از مصرف‌کنندگان در سراسر اروپا، از جمله بیش از یک میلیون نفر در بریتانیا، و پزشکان و دانشمندان مختلف، تا سال ۲۰۰۵ دادخواست‌هایی را علیه آنچه که از نظر دادخواست‌دهندگان محدودیت‌های ناعادلانه در انتخاب مصرف‌کننده تلقی می‌شود، امضا کرده بودند. در سال ۲۰۰۴، اتحادیه سلامت طبیعی (ANH) به همراه دو انجمن صنفی بریتانیایی، اعتراض قانونی به دستورالعمل مکمل‌های غذایی که توسط دادگاه عالی لندن به دیوان دادگستری اروپا ارجاع داده شده بود، داشت. اگرچه دادستان کل دیوان دادگستری اروپا متعاقباً اعلام کرد که طرح این اتحادیه برای تشدید قوانین فروش ویتامین‌ها و مکمل‌های غذایی باید لغو شود، اما در نهایت دادگاه اروپا نظر او را رد کرد و تصمیم گرفت که اقدامات مورد بحث برای حفاظت از سلامت عمومی ضروری و مناسب هستند. بااین‌حال، ANH این ممنوعیت را به گونه‌ای تفسیر کرد که فقط شامل مکمل‌های تولیدشده به‌صورت مصنوعی می‌شود و شامل ویتامین‌ها و مواد معدنی که معمولاً در رژیم غذایی یافت می‌شوند یا به‌عنوان بخشی از رژیم غذایی مصرف می‌شوند، نمی‌گردد. با این وجود، قضات اروپایی نگرانی‌های دادستان کل را تصدیق کردند و اظهار داشتند که باید رویه‌های روشنی وجود داشته باشد تا مواد بر اساس شواهد علمی به فهرست مجاز اضافه شوند. آنها همچنین گفتند که هرگونه امتناع از افزودن این محصول به فهرست باید در دادگاه‌ها قابل اعتراض باشد. محصولات متقلبانه در طول شیوع کووید-۱۹ در طول دنیاگیری کووید-۱۹ در ایالات متحده، FDA و کمیسیون فدرال تجارت (FTC) به مصرف‌کنندگان در مورد کلاهبرداری‌های بازاریابی محصولات مکمل تقلبی، از جمله درمان‌های هومئوپاتی، محصولات کانابیدیول، چای‌ها، روغن‌های ضروری، تنتورها و نقره کلوئیدی و موارد دیگر هشدار دادند. تا اوت ۲۰۲۰، FDA و FTC نامه‌های هشداری به ده‌ها شرکت تبلیغ‌کننده محصولات کلاهبرداری که ادعا می‌شد «دارو، تجهیزات پزشکی یا واکسن» هستند، صادر کردند. محصولاتی که ادعای درمان، کاهش، معالجه، تشخیص یا پیشگیری از بیماری را دارند، اما ایمنی و اثربخشی آنها برای این اهداف اثبات نشده است، مصرف‌کنندگان را فریب می‌دهند و می‌توانند مصرف‌کنندگان را در معرض خطر آسیب جدی قرار دهند. پژوهش نمونه‌هایی از سازمان‌های پژوهشی دولتی در حال فعالیت برای درک بهتر خواص بالقوه سلامت و ایمنی مکمل‌های غذایی عبارتند از: سازمان ایمنی غذایی اروپا، دفتر مکمل‌های غذایی موسسه ملی سلامت ایالات متحده، اداره محصولات سلامت طبیعی و بدون نسخه کانادا، و اداره کالاهای درمانی استرالیا. این سازمان‌ها همراه با گروه‌های پژوهشی دولتی و خصوصی، بانک‌های اطلاعاتی در مورد خواص مکمل‌ها ایجاد می‌کنند، پژوهش‌هایی در خصوص کیفیت، ایمنی و روند مصرف مکمل‌ها در جمعیت انجام می‌دهند و اثربخشی بالینی بالقوه مکمل‌ها را برای حفظ سلامت یا کاهش خطر بیماری ارزیابی می‌کنند. بانک‌های اطلاعاتی با افزایش پژوهش‌های در حال انجام در مورد خواص مکمل‌ها، بانک‌های اطلاعاتی یا برگه‌های اطلاعاتی مربوط به مکمل‌های گوناگون، از جمله بانک اطلاعاتی برچسب مکمل‌های غذایی، بانک اطلاعاتی اجزای تشکیل‌دهنده مکمل‌های غذایی، و برگه‌های اطلاعاتی حقایق مکمل‌های غذایی ایالات متحده به‌طور منظم به‌روز می‌شوند. در کانادا، هنگامی که ایمنی، اثربخشی و کیفیت کافی یک محصول مکمل برای مصرف توصیه‌شده آن توسط سازنده و دولت اثبات شود و مجوز صادر گردد، یک شماره محصول طبیعی هشت رقمی اختصاص داده شده و در بانک اطلاعاتی محصولات سلامت طبیعی دارای مجوز رکورد می‌شود. سازمان ایمنی غذایی اروپا خلاصه‌ای از مواد گیاهی مورد استفاده در تولید مکمل‌های غذایی را نگهداری می‌کند. در سال ۲۰۱۵، وزارت بهداشت دولت استرالیا نتایج مرور مکمل‌های گیاهی را منتشر کرد تا مشخص شود که هر یک از آنها برای پوشش بیمه سلامت مناسب هستند یا خیر. آژانس دارویی اروپا با هدف تدوین دستورالعمل‌های بالینی برای ارزیابی ایمنی و اثربخشی محصولات مکمل گیاهی، معیارهایی را برای ارزیابی و درجه‌بندی کیفیت پژوهش‌های بالینی در تهیه مونوگراف‌های مربوط به مکمل‌های گیاهی ارائه داد. در ایالات متحده، مرکز ملی سلامت مکمل و یکپارچه مؤسسه ملی سلامت، برگه‌های اطلاعاتی را برای ارزیابی ایمنی، اثربخشی بالقوه و عوارض جانبی بسیاری از محصولات گیاهی ارائه می‌دهد. کیفیت و ایمنی برای اطمینان از کیفیت، استانداردسازی و ایمنی کافی مکمل‌ها برای مصرف عمومی، تلاش‌های پژوهشی بر توسعه مواد مرجع برای تولید و پایش مکمل‌ها متمرکز شده است. محصولات با دوز بالا مورد توجه پژوهشی قرار گرفته‌اند، به‌ویژه برای موارد اضطراری مانند کمبود ویتامین آ در سوءتغذیه کودکان، و برای زنانی که مکمل‌های فولات را برای کاهش خطر سرطان پستان مصرف می‌کنند. پایش جمعیت در ایالات متحده، بررسی ملی سلامت و تغذیه (NHANES) عادات استفاده از مکمل‌های غذایی را در زمینه کل دریافت مواد مغذی از رژیم غذایی در بزرگسالان و کودکان بررسی کرده است. در فاصله سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۲، استفاده از مولتی‌ویتامین‌ها کاهش یافته و تنوع گسترده‌ای در مصرف مکمل‌های تکی بین زیرگروه‌ها بر اساس سن، جنس، نژاد/قومیت و وضعیت تحصیلی وجود داشته است. توجه ویژه‌ای به استفاده از مکمل‌های فولات توسط زنان جوان برای کاهش خطر نقص‌های لوله عصبی جنینی معطوف شده است. مطالعات بالینی پژوهش محدودی روی انسان در مورد پتانسیل مکمل‌های غذایی برای تأثیر بر خطر ابتلا به بیماری‌ها انجام شده است. مثال‌ها: ویتامین دی عفونت‌های حاد دستگاه تنفسی آهن کم‌خونی ناشی از فقر آهن مادر و عوارض جانبی بر جنین مکمل‌های متعدد هیچ شواهدی دال بر مزیت آنها برای کاهش خطر مرگ‌ومیر، بیماری‌های قلبی‌عروقی یا سرطان وجود ندارد مکمل منیزیم در کاهش مرگ‌ومیر به هر علتی و سرطان، و همچنین بهبود پارامترهای گلوکز در افراد مبتلا به دیابت و پارامترهای حساسیت به انسولین در افراد در معرض خطر بالای دیابت. فولات به‌تنهایی یا همراه با ویتامین‌های گروه B سکته مغزی یک مرور دانشگاهی در سال ۲۰۱۷ نشان داد که بروز آسیب کبدی ناشی از مصرف مکمل‌های گیاهی و غذایی، به ویژه آنهایی که حاوی استروئید، عصاره چای سبز یا ترکیبات متعدد هستند، رو به افزایش است. عدم وجود سودمندی سودمندی بالقوه استفاده از مکمل‌های غذایی حاوی مواد مغذی ضروری برای کاهش خطر ابتلا به بیماری‌ها، با یافته‌هایی دال بر عدم تأثیر یا شواهد ضعیف در مرورهای بالینی متعدد، مانند HIV, یا سل، رد شده است. این به‌طور خودکار به معنای وجود سوگیری (bias) نیست، اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد به دلیل گزارش‌دهی گزینشی، نتایجی که حامی یک داروی بالقوه یا ماده تشکیل‌دهنده مکمل هستند، بیشتر از نتایجی که سودمندی با اهمیت آماری را نشان نمی‌دهند، احتمال انتشار دارند. یک مرور گزارش داد که کمتر از نیمی از کارآزمایی‌های بالینی ثبت‌شده منجر به انتشار مقالاتی در مجلات با داوری همتا شده‌اند. آینده بهبود اطلاعات عمومی در مورد مصرف مکمل‌های غذایی شامل سرمایه‌گذاری در برنامه‌های آموزشی حرفه‌ای، مطالعات بیشتر در مورد نیازهای جمعیتی و مواد مغذی، گسترش اطلاعات بانک اطلاعاتی، افزایش همکاری میان دولت‌ها و دانشگاه‌ها و تبدیل پژوهش‌های مکمل‌های غذایی به اطلاعات مفید برای مصرف‌کنندگان، متخصصان سلامت، دانشمندان و سیاست‌گذاران است. | ## جمع‌بندی | اثبات اثربخشی استفاده از مکمل‌های غذایی در آینده نیازمند پژوهش‌های بالینی با کیفیت بالا با استفاده از محصولات با کیفیت دقیق و رعایت دستورالعمل‌های بالینی تعیین‌شده برای گزارش نتایج کارآزمایی بالینی (برای مثال، استانداردهای یکپارچه گزارش‌دهی کارآزمایی‌ها) است.