موضوع مقاله: طرماح بن عدی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # طرماح بن عدی | مقدمه: طِرِمّاح بن عَدِیّ بن جَبَلَة بن عَدِیّ (زنده در ۶۰ ق) از یاران امام علی بن ابی طالب و امام حسین بن علی و از شاعران شیعه. | ## بخش 1: طرماح بن عدی | او نامه امیرالمؤمنین امام علی بن ابی طالب را به معاویه رساند، میان او و معاویه گفتگویی صورت گرفت. طرماح از کوفیانی بود که در عذیب الهجانات با امام حسین بن علی دیدار کرد، وی ضمن رساندن خبر کشته‌شدن قیس بن مسهر، و آگاه کردن امام از احوال کوفیان، پیشنهادهایی نیز به آن حسین بن علی داد که مورد پذیرش او قرار نگرفت. طرماح سپس با اجازه امام حسین (علیه السلام) به سوی عیال و قبیله خود رفت، اما هنگامی که برگشت در همین منزلگاه خبر کشته‌شدن امام حسین را شنید را شنید. ابن کثیر دمشقی از او با «الطرماح بن عدی الشاعر» یاد می‌کند.البدایه و النهایه، ج۹، ص۲۶۵استیعاب، ج۳، ص۲۸۴ شیخ طوسی از او در شمار یاران امیرالمؤمنین ام بن ابی طالب و امام حسین بن علی یاد می‌کند.طوسی، رجال، ص۷۰، ۱۰۲ دوران امیر المومنین پس از جنگ جمل امیرالمومنین علی ابن ابی طالب، در پاسخ به نامه معاویه، نامه‌ای به او نگاشت، طرماح آن نامه را به شام و نزد معاویه برد.اختصاص، ص۱۳۸؛ بحارالانوار، ج۳۳، ص۲۸۹ او وقتی که بر معاویه وارد شد گفت: السلام علیک ایها الملک؛ سلام بر تو ای پادشاه. | ## بخش 2: طرماح بن عدی | طرماح در پاسخ گفت مؤمنین ما هستیم، چه کسی تو را بر ما امارت داده که تو را امیر بخوانم؟اختصاص، ص۱۳۸ او در مناظره با معاویه با فصاحت و بلاغت سخن گفت.نمازی، ج۴، ص۲۹۴ آقا بزرگ از مناظره او با معاویه یاد کرده‌است.الذریعة، ج۲۲، ص۱۵۴ ظاهراً یک محقق آلمانی دیوان ابوطفیل را همراه با دیوان طرماح به طبع رسانیده و کرنکو هر دو را به انگلیسی ترجمه کرده‌است.الذریعه، ج۹ قسم۱، ص۴۴ دوران امام حسین (علیه السلام) در میانه راهِ کربلا، در منزلگاه عذیب الهجانات، چهار سوار از کوفه به امام حسین پیوستند که طرماح راهنما و یکی از آنان بود، چون حرّ خواست آنان را بازداشت، امام آنان را یاران خود خواند و از آن‌ها محافظت کرد. در مسیر آمدن سوی امام حسین ، طرماح این اشعار را خواند.الکامل، ج۴، ص۴۹؛ انساب الاشراف، ج۳، ص۱۷۲؛ البدایه و النهایه، ج۸، ص۱۷۳ |یا ناقتی لا تذعری من زجری |و شمری قبل طلوع الفجر بخیر رکبان و خیر سفری حتی تجلی بکریم النجر أتی به الله بخیر أمری ثمت أبقاه بقاء الدهربلاذری، ج۳، ص۱۷۲ ای شتر من! از زجر ضربه‌هایم ناراحت مباش مرا قبل از سپیده صبح به مقصد برسان با بهترین سواران و در بهترین سفرها |تا مرا به مردی برسانی که کرامت، در سرشتش است خدا او را برای انجام بهترین امور بدین جا آورده خدایا تا آخر دنیا نگاهدارش باش. طرماح، خبر کشته‌شدن قیس بن مسهر را به امام رساند.وقعة الطف، أبومخنف، ص۱۷۴ طرماح راهنمای کاروان امام حسین بن علی، از بیراهه به سمت کوفه بود او ضمن حرکت، اشعاری را در منزلت کاروانیان و مذمت بنی‌امیه و دشمنان امام حسین زمزمه می‌کرد.الفتوح، ج۵، ص۷۹–۸۰ پیشنهاد به امام طرماح به امام حسین علیه السلام گفت: با شما یارانِ اندکی می‌بینم و همین لشکریان حرّ در مبارزه با شما پیروزند و من یک روز پیش از آمدن از کوفه، مردم انبوهی را دیدم که آماده جنگ با شما می‌شدند و من تاکنون چنین لشکر عظیمی ندیده بودم، تو را به خدا سوگند! | ## بخش 3: طرماح بن عدی | تا می‌توانی به آنان نزدیک مشو.الکامل، ج۴، ص۵۰؛ انساب الاشراف، ج۳، ص۱۷۳ اگر می‌خواهی به سوی قبیله من بیا، چرا که در آن‌جا کسانی هستند که تو را یاری کنند، امام حسین بن علی در جواب فرمود: که گریختن و زن و فرزند را رها کردن برای من عار است. ابن کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۷ق/۱۹۸۶م. کوفی، احمد بن اعثم، کتاب الفتوح، تحقیق علی شیری، دارالأضواء، ط الأولی، بیروت، ۱۴۱۱ق/۱۹۹۱م. ابن عبدالبر، یوسف بن عبدالله، الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، تحقیق علی محمد البجاوی، بیروت، دارالجیل، ط الأولی، ۱۴۱۲ق/۱۹۹۲م. | ## جمع‌بندی | ابن اثیر جزری، علی بن ابی الکرم، الکامل فی التاریخ، دارصادر، بیروت، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۵م.