موضوع مقاله: آشپزی بنگلادشی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آشپزی بنگلادشی | مقدمه: تاریخچه عادات غذایی بنگلادش به شدت تحت تأثیر آشپزی و فرهنگ تاریخ سلطنت مغول قرار گرفته است. | ## بخش 1: آشپزی بنگلادشی | بازرگانان، مهاجران و بازدیدکنندگان سبک‌های آشپزی از سرتاسر جهان را به این شهر آوردند که بر آشپزی آن تأثیر گذاشت. پس از اینکه داکا به پایتخت بنگال شرقی تبدیل شد، غذاهای تحت تأثیر آشپزیهای فارسی، ترکی و عربی محبوب شدند. سبک آشپزی و تأثیرات برنج غذای اصلی بنگلادش است، در حالی که ماهی رایج‌ترین منبع پروتئین در بنگلادش محسوب می‌شود. آشپزی مغولی معمولاً مجلل و گران‌قیمت است و برای بسیاری از مردم در طول قرن‌ها در دسترس نبود، اما با رشد اقتصاد بنگلادش، این نوع آشپزی بیشتر رواج یافت. این آشپزی با استفاده از مواد گوشتی و لبنی مانند بره، گوشت گوسفند، گوشت گاو و ماست به همراه ادویه‌های ملایم مشخص می‌شود. غذاهای آن شامل کباب، نان‌های پر شده، کچچی بریانی، بره، مرغ و مرغابی کبابی، پاتی‌سپتا، چای کشمیری و کُرما است که هنوز در مناسبت‌های ویژه مانند عید فطر و در عروسی‌ها سرو می‌شود. بازار چوک در داکای قدیم یک بازار غذایی چند صد ساله است و در ماه رمضان به عنوان نقطه کانونی برای افطار پس از غروب آفتاب شناخته می‌شود. پاراتای دکاهی نانی چند لایه است که در کلکته محبوبیت پیدا کرد، زمانی که پس از تقسیم هند مهاجران از داکا آن را به آنجا معرفی کردند. باکر خانی نانی ضخیم و ادویه‌دار از آشپزی مغولی است که معمولاً با چای سرو می‌شود. مجبانی گوشت یک خورشت گوشت گاو برای مناسبت‌های خاص است؛ یک مجبان یا میزبان یک جشن عمومی است. جامعه هندو در چیتاگونگ هر سال جشن‌های مجبانی را به عنوان «چیتاگونگ پریشاد» برگزار می‌کند که شامل خورشت‌های ماهی و سبزیجات است. کالا بونا، گوشت گاو سیاه‌شده، یکی از غذاهای چیتاگونگ است که از گوشت سردست گاو تهیه می‌شود و با ادویه‌جات پخته می‌شود تا تیره و نرم گردد. دوروس کُرا یا دوروس یک غذاست که شامل یک مرغ کامل است که در آبگوشت غلیظ پخته می‌شود و با برنج، چه به صورت پلو یا خیچوری سرو می‌گردد. آخنی، که به‌طور معمول به عنوان بریانی اوروشر شناخته می‌شود، یک گونه بریانی است که با برنج چینیگورا (برنج معطر و دانه کوتاه) تهیه می‌شود. این غذا شامل گوشت گاو یا بز خد شده به شکل مکعبی به همراه سیب‌زمینی و میوه‌های خشک است. چیتاگونگ نزدیک به سواحل است و غذاهای متعددی از ماهیان دریایی دارد، از جمله روپچندا (ماهی نقره‌ای) و لویتا (ماهی بمبئی). کُرال/بِتکی (ماهی باراماندی) و میگوهای ببری بزرگ از خلیج بنگال در مناطق ساحلی خورده می‌شود. خوراک‌های گوشت گاو در بین مسلمانان بنگالی محبوب هستند و اغلب در جشن‌های مزبان سرو می‌شوند، جایی که نشان‌دهنده رونق هستند. | ## بخش 2: آشپزی بنگلادشی | جامعه هندو در چیتاگونگ هر ساله جشن‌های مزبان را به عنوان «چیتاگونگ پریشاد» برگزار می‌کند که شامل انواع کاری ماهی و سبزیجات است. کالا بهونا، گوشت گاو سیاه شده، یک خوراک از چیتاگونگ است که از گوشت سردست گاو تهیه می‌گردد و با ادویه‌جات پخته می‌شود تا تیره و نرم شود. دوروس کوره یا دوروس یک خوراک است که شامل یک مرغ کامل پخته شده در آبگوشت غلیظ است و با برنج، چه به صورت پلاو و چه خیچوری سرو می‌شود. اخنی، که به‌طور معمول به عنوان بریانی اوروشر شناخته می‌شود، یک نوع بریانی است که با برنج چینیگورا (برنج معطر و دانه‌کوتاه) تهیه می‌شود. این خوراک شامل تکه‌های مکعبی گوشت گاو یا بز به همراه سیب‌زمینی و میوه‌های خشک است. چیتاگونگ نزدیک ساحل است و غذاهای مختلفی با ماهی دریایی دارد، از جمله روپچاندا (ماهی پامفرت نقره‌ای) و لویتا (اردک بمبئی). شوتکی نوعی لویتای خشک و عمل‌آوری‌شده است که یک غذای لذیذ و تند مخصوص این منطقه محسوب می‌شود. میگوهای کورال/بهتکی (باراموندی) و میگوهای ببری غول‌پیکر از خلیج بنگال در مناطق ساحلی خورده می‌شوند. مناطق تپه چیتاگونگ منطقه تپه‌های چیتاگونگ خانه قبایلی است که فرهنگ و آشپزی خاص خود را دارند. آشپزی چکما از سیدول، خمیر تهیه شده از میگوها و ماهی‌های تخمیر شده، و سگونی، میگو یا ماهی خشک شده، استفاده می‌کند. در غذاهای آنها بیشتر از گیاهان کوهستانی استفاده می‌شود تا ادویه‌های رایج در غذاهای بنگالی. سوموه گورانگ یک خوراک است که در بامبو پخته می‌شود و هباانگ در برگ‌های موز در یک تنور گلی طبخ می‌شود. موندا یک نوع شیرینی ماست است که از موکتاگاچار تهیه می‌شود و اولین بار در سال ۱۸۲۴ طبخ شده است. مردم گارو یک اقلیت قومی و مذهبی در منطقه مایمنسینگ هستند که فرهنگ و آشپزی خاص خود را دارند. شمال بنگلادش شمال بنگلادش دارای مزارع لبنی زیادی است که ماست (دوئی) تولید می‌کنند. ماست همچنین از شیر تبخیر شده تهیه می‌شود که طعمی قوی‌تر شبیه به خیّر به آن می‌دهد. بیرال اوپازیلا به خاطر ماهی‌های بزرگ کوی معروف است که در برگ‌های موز پخته می‌شوند. مردم سانتال در منطقه راجشاهی خرچنگ، گوشت خوک، سنجاب و ماهی می‌خورند و تمایل دارند که از ادویه‌های کمتری در آشپزی خود استفاده کنند. | ## بخش 3: آشپزی بنگلادشی | آنها با استفاده از صمغ درخت خرما که برای مراسم مذهبی استفاده می‌شود، مشروبات الکلی درست می‌کنند. این منطقه زیستگاه چندین نوع میوه مرکبات مانند هتکورا و تویکور، آداجمیر یا آدا لبو و آشکول لبو یا آشکونی لبو است که معمولاً در غذاهای دارای ماهی و گوشت منطقه استفاده می‌شود.اگرچه آشکول لبو یا آشکونی لبو برای بسیاری از سیلتی‌ها ناشناخته است و احتمالاً تقریباً منقرض شده است، اما عصاره آشکول لبو برای تهیه تنگا یا خاتا استفاده می‌شود. غذاهای برنجی آخنی یک نوع غذای برنج مخلوط است که مشابه بریانی یا پلاو تهیه می‌شود و با گوشت و/یا سبزیجات طبخ می‌گردد. برنج قرمز و سفید بیرین (که به عنوان بیرون یا بیرین نیز نوشته می‌شود) فقط در منطقه سیلِت یافت می‌شود. این برنج در غذاهای شیرین و خوشمزه مصرف می‌شود و ماده اصلی چونگا پیتا، یک کیک برنج سنتی است که با پر کردن برنج چسبناک درون بامبوهای جوان و دودی کردن آن به آرامی تهیه می‌شود. غذاهای گوشتی هاتخورای گوشت گاو یک غذای سنتی مخصوص جشن‌ها است که از گوشت گاو پخته شده با آب هاتخورا تهیه می‌شود. ماهی خشک و تخمیر شده‌ای به نام شوتکی که بسیاری از محلی‌های سیلِت به آن هوتکی یا هکویین می‌گویند، و همچنین هتکورا، یک میوه مرکبات تلخ و معطر، در خورشت‌های ماهی استفاده می‌شود. برخی از غذاهای محلی شامل هیدول، یک چاتنی تند از ماهی خشک شده که در ظروف سفالی پخته می‌شود. تویکور تنگا یک خوراک ماهی است که با تویکور، یک میوه مرکبات تلخ که در منطقه سیلِت رشد می‌کند، تهیه می‌شود. توشا شینی نوعی حلوای دسر است که از خمیر شیرین شده با آجیل و کشمش تهیه می‌گردد و معمولاً در مناسبت‌های خاص سرو می‌شود. بالیش میشتی (به معنای شیرینی بالشی) یک شیرینی بزرگ به شکل بالش از منطقه ناتوره است. جیلاپی یک شیرینی به شکل حلقه‌ای است که در شربت تهیه می‌شود و در سراسر جنوب آسیا محبوب است. کچاگولا یک دسر تهیه شده از مواد لبنی و شکر است که از منطقه ناتوره در استان راجشاهی منشأ گرفته است. این دسر در اواسط قرن نوزدهم ابداع شده و به نام لیدی کنیگ، همسر فرماندار کل هند نام‌گذاری شد. بورهانی از دوغ ترش، فلفل سبز، دانه‌های خردل، نمک سیاه، گشنیز و نعناع تهیه می‌شود. این نوشیدنی به عنوان یک هضم‌کننده بعد از وعده‌های سنگین یا به عنوان پیش‌غذا محبوب است. عصاره تال (عصاره نخل) شیره‌ای است که از درختان نخل استخراج می‌شود و به عنوان یک نوشیدنی خنک در تابستان مصرف می‌شود. غل و ماتا نوشیدنی‌های دوغی هستند که در بنگلادش، به ویژه در روستای سولوپ در اولاهاپارای منطقه سیرجانج تهیه می‌شوند. | ## جمع‌بندی | نوشیدنی‌های الکلی به عنوان یک کشور با اکثریت مسلمان، فروش الکل در بنگلادش کنترل می‌شود.