موضوع مقاله: اسکوتر و موتورسیکلت برقی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسکوتر و موتورسیکلت برقی | مقدمه: انرژی مورد نیاز موتور معمولاً در باتری قابل‌شارژ ذخیره می‌شود و در مدل‌های پلاگ‌این، باتری از طریق اتصال به منبع برق یا تجهیزات شارژ، دوباره شارژ می‌شود. | ## بخش 1: اسکوتر و موتورسیکلت برقی | سامانهٔ محرکه و اجزای اصلی اسکوترها و موتورسیکلت‌های برقی معمولاً از یک بستهٔ باتری قابل شارژ، یک یا چند موتور الکتریکی، کنترل‌کنندهٔ توان و سامانهٔ انتقال قدرت تشکیل می‌شوند. باتری انرژی الکتریکی مورد نیاز وسیله را ذخیره می‌کند و کنترل‌کنندهٔ توان، جریان الکتریکی ارسالی از باتری به موتور را تنظیم می‌کند. موتور الکتریکی در این وسایل انرژی الکتریکی را به انرژی مکانیکی تبدیل می‌کند و با انتقال گشتاور به چرخ، وسیله را به حرکت درمی‌آورد. نوع موتور، محل نصب آن، ظرفیت باتری و شیوهٔ کنترل توان می‌تواند بسته به طراحی وسیله، سرعت، برد حرکتی و کاربرد آن متفاوت باشد. در بسیاری از وسایل نقلیهٔ برقی، بستهٔ باتری برای تأمین انرژی موتور کششی به کار می‌رود و سامانهٔ انتقال قدرت، توان مکانیکی موتور را به چرخ منتقل می‌کند. در ۱۹ سپتامبر ۱۸۹۵، یک درخواست ثبت اختراع برای یک «دوچرخه الکتریکی» توسط اوگدن بولتون جونیور از کانتون اوهایو واصل شد. در 8 نوامبر همان سال، یکی دیگر از درخواست ثبت اختراع برای "دوچرخه الکتریکی" توسط Hosea W. در نمایشگاه چرخه استنلی در سال ۱۸۹۶ در لندن انگلستان، تولیدکننده دوچرخه هامبر یک دوچرخه پشت سر هم الکتریکی به نمایش گذاشتند. موتوری که توسط بانکی از باتری های ذخیره سازی تغذیه می شد و جلوی چرخ عقب قرار می گرفت. | ## بخش 2: اسکوتر و موتورسیکلت برقی | او ادعا می کرد که این موتورسیکلت برقی برد ۷۵ مایل (۱۲۱ کیلومتر) تا ۱۰۰ مایل (۱۶۰ کیلومتر) به ازای هر بار شارژ دارد. این موتورسیکلت دارای یک کنترل کننده سه سرعته بود که سرعت آن ۴ مایل (۶٫۴ کیلومتر)، ۱۵ مایل (۲۴ کیلومتر) و ۳۵ مایل (۵۶ کیلومتر) در ساعت بود. با اینکه موتور برای استفاده از جاده به ثبت رسیده بود، اما هرگز از مرحله آزمایشی جلوتر نرفت. در طول جنگ جهانی دوم که با جیره بندی سوخت در ایالات متحده مجبور شده بود، مرل ویلیامز از لانگ بیچ، کالیفرنیا یک موتورسیکلت الکتریکی دو چرخ اختراع کرد که یک تریلر تک چرخ را حوله می کرد. به دلیل محبوبیت این خودرو، ویلیامز شروع به ساخت بیشتر چنین خودروهایی در گاراژ خود کرد. 1950 تا 1980میلادی در سال ۱۹۶۷ کارل کردش که برای یونیون کاربید کار می کرد، یک موتورسیکلت الکتریکی هیبریدی با باتری نیکل–کادمیوم تولید کرد که بعدها با یک پیل سوختی هیدرازین جایگزین شد و به آن برد ۲۰۰ مایل (۳۲۰ کیلومتر) در هر گالن و سرعت بالای ۲۵ مایل در ساعت (۴۰ کیلومتر در ساعت) داد. در همان سال یک موتورسیکلت الکتریکی نمونه اولیه به نام پاپوز توسط شرکت ایندین موتور به رهبری فلوید کلیمر ساخته شد. در سال ۱۹۷۴ شرکت آورانتیک کورپ که یک تولیدکننده کوچک در کالیفرنیا بود، موتورسیکلت کوچکی به نام شارژر تولید کرد. این محدوده ۳۰ مایل در ساعت (۴۸ کیلومتر در ساعت) و برد ۵۰ مایلی (۸۰ کیلومتر) با شارژ کامل داشت. | ## بخش 3: اسکوتر و موتورسیکلت برقی | در اوایل دهه ۱۹۷۰ مایک کوربین یک موتورسیکلت الکتریکی رفت و آمد خیابانی-قانونی به نام کوربین الکتریک ساخت. بعدها در سال ۱۹۷۴ کوربین با سوار شدن بر موتورسیکلتی به نام نقره سریع، رکورد جهانی سرعت موتورسیکلت الکتریکی را در ۱۶۵٫۳۸۷ مایل در ساعت (۲۶۶٫۱۶۵ کیلومتر بر ساعت) ثبت کرد. این موتورسیکلت از یک موتور استارت الکتریکی ۲۴ ولت از یک هواپیمای جنگنده داگلاس ای-۴بی استفاده کرد. کوربین در سال ۱۹۷۵ یک موتورسیکلت خیابانی نمونه اولیه با باتری به نام دوچرخه شهر ساخت. در ژوئن ۱۹۷۵ اولین مسابقه سالانه خودروهای جایگزین در کوه واشنگتن، نیوهمپشایر برگزار شد. در ۱۷ ژوئن موتورسیکلت کوربین مسیر سربالایی ۸ مایل (۱۳ کیلومتر) را در ۲۶ دقیقه به پایان رساند. این موتور برقی می تواند یک چهارم مایل (0.25 مایل (400 متر در 11-12 ثانیه کامل طی کند. در سال ۱۹۹۵ شرکت الکتریک موتورسیکلت توسط اسکات کرونک و ریک ویسمن در سانتا روزا، کالیفرنیا تأسیس شد. | ## جمع‌بندی | سرعت بالایی در حدود ۴۵ مایل در ساعت (۷۲ کیلومتر بر ساعت) و برد ۳۵ مایل (۵۶ کیلومتر) داشت.