موضوع مقاله: کلارا ایماوار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلارا ایماوار | مقدمه: ایمرواهر اوّلین شیمی‌دان زن آلمانی بود که در دانشکدهٔ شیمی مدرک رسمی دریافت کرد. | ## بخش 1: کلارا ایماوار | ایمرواهر در سال ۱۹۰۱ با فریتس هابر (برندهٔ جایزه نوبل شیمی) ازدواج کرد و در ۲ مهٔ ۱۹۱۵ پس از مخالفت‌های طولانی با اقدامات همسرش و روش‌های سرکوبگر او در طراحی و ساخت سلاح‌های کشتار جمعی و شرکت وی در جنایت‌های جنگی، دست به خودکشی زد. سنین جوانی و تحصیل ایمرواهر در مزرعهٔ Polkendorff در نزدیکی وروتسواف (سپس در شرق پروس، در حال حاضر به عنوان وروتسواف، در غرب لهستان شناخته می‌شود) متولد شد. کلارا جوان‌ترین دختر والدین یهودی، شیمی‌دان فیلیپیان ایمرواهر و همسرش آنا (née Krohn) بود و در مزرعه با سه خواهر بزرگترش، الی، رز و پل بزرگ شد. ایمرواهر تا سال ۱۹۰۰ در دانشگاه وروتسواف تحصیل کرد و مدرک دکترای خود را در رشتهٔ شیمی تحت نظر ریچارد آبگ و با نوشتن پایان‌نامه‌ای تحت عنوان «مشارکت در حلالیت کمی از محلول‌های محلول جیوه، مس، سرب، کادمیم و روی» دریافت کرد. او اوّلین شیمی‌دان زن آلمانی بود که مدرک دکترای خود را در دانشکدهٔ شیمی در دانشگاه وروتسواف دریافت کرد. ازدواج و کار تحقیقاتی کلارا در سال ۱۹۰۱، یعنی چهار سال پس از اینکه در سال ۱۸۹۷ به مسیحیت گروید، با فریتس هابر (برندهٔ جایزه نوبل شیمی) ازدواج کرد. | ## بخش 2: کلارا ایماوار | با توجه به انتظارات اجتماعی آن زمان از یک زن متأهل، او مجبور به ماندن در خانه و عدم فعالیت اجتماعی و تحقیقاتی بود. او در این زمان، به کار تحقیقاتی همسرش و ترجمهٔ برخی از مقالات خود به زبان انگلیسی، بدون اینکه نامی از خود در مقالاتش ذکر کند، کمک کرد. ایمرواهر از شرایط زندگی خود نارضایتی عمیقی داشت و در نزد دوستانش گفته بود، همیشه این نگرش من بوده است که زندگی فقط در صورتی ارزش زندگی کردن را دارد که انسان از همهٔ توانایی‌های فردی خود استفادهٔ کامل کرده و تجربیات و سطح دانش خود را بیازماید و یک زندگی انسانی داشته باشد. من به همین انگیزه، تصمیم گرفتم که در آن زمان ازدواج کنم… زندگی‌ای که کلارا خود را از آن بیرون کشید، بسیار ساده و مختصر بود… او به دلیل مخالفت با روش سرکوبگر فریتس بود که به عنوان یک شخصیت بی‌ادّعا، با خودکشی درگذشت. در طی جنگ جهانی اول، فریتس هابر حمایت شدیدی از تلاش نظامی ارتش آلمان کرد و همچنین نقش مهمی در توسعهٔ سلاح‌های کشتار جمعی شیمیایی (به‌ویژه گازهای سمی) ایفا کرد. ایمرواهر علیه تحقیقات شوهرش و همچنین علیه «انحراف آرمان‌های علم» و «نشانه‌ای از برانگیختن، فساد نظم و انضباط و کشتار مردم بی‌گناه که بینش‌های جدیدی را در زندگی به ارمغان آورد، اعتراض کرد و همیشه مخالف سرسخت نوع تحقیقات همسرش که منجر به جنایت جنگی شد، بود. | ## بخش 3: کلارا ایماوار | صبح روز بعد از مرگ او، هابر پس از اوّلین حمله با گازهای شیمیایی به روس‌ها، جبهه شرقی را ترک کرد. شرایط ضعیف مستند مرگ او منجر به بحث و گفت‌وگوی قابل‌توجهی در مورد دلایل مرگ او شده است. خاکستر کلارا ایمرواهر از دالم به شهر بازل واقع در سوئیس منتقل شد و همراه با هابر پس از مرگ او در ۱۹۳۴ به خاک سپرده شد. فریتز هابر (۲۰۰۴–۱۹۲۱)، فرزند فریتز هابر و همسر دومش، شارلوت، فریتز هاپر (Lutz)، کتابی دربارهٔ سموم خطرناک استفاده شده در بمب‌های شیمیایی کشتار جمعی (۱۹۸۶) منتشر کردند. نمایشنامه، فیلم و داستان تعدادی از آثار نمایشنامه‌ای از زندگی کلارا ایمرواهر الهام گرفته شده تا رابطهٔ فریتس و کلارا را مورد نقد و بررسی قرار دهند. هابرز همچنین در رمان «احیای ارواح» توسط جودیت کلر میچل برجسته عمل می‌کند، جایی که شخصیت‌های آن‌ها به نام لنز و آیرس آلرت کارهایی مانند Good Good (2008)، به کارگردانی Celia de Wolff و نوشته شده توسط جاستین هایرز، کلارا را به شدّت تحت‌تأثیر تحقیقات شوهرش در جنگ گاز قرار می‌دهد. | ## جمع‌بندی | زندگی آن‌ها نیز در سریال تلویزیونی آمریکایی نابغه (مجموعه تلویزیونی) به تصویر کشیده شده است.