موضوع مقاله: پودوسیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پودوسیت | مقدمه: پودوسیت‌ها ، سلولهایی در کپسول بومن درون کلیه‌ها هستند که حول مویرگهای گلومرولی پیچیده شده‌اند. | ## بخش 1: پودوسیت | پودوسیت‌ها خط مرزی اپی‌تلیالی کپسول پومن را تشکیل می‌دهند، سومین لایه‌ای که فراتصفیه خون در آن صورت می‌پذیرد. کپسول بومن خون را تصفیه کرده و مولکول‌های بزرگی چون پروتئین‌ها را نگه می‌دارد، در حالی که مولکول‌های کوچکی چون آب، نمک و شکر در قدم اول تصفیه شده و تشکیل ادرار می‌دهند. گرچه که احشاء مختلف، لایه‌های اپی‌تلیالی دارند، اما عنوان سلول‌های اپی‌تلیالی احشائی، اغلب به‌طور خاص به پودوسیت‌ها اشاره دارد که سلول‌های اپی‌تلیالی تخصص یافته‌ای اند که در لایه احشائی کپسول سکنا گزیده‌اند. به همین دلیل به این سلول‌ها (podo+(-cyte گفته می‌شود (در انگلیسی پودوسایت خوانده می‌شود، که پودو به معنای پا و سایت به معنای سلول است). به هر کدام از این شکاف‌ها: شکاف تصفیه‌ای یا شکاف دیافراگمی یا روزنه شکافی نیز گفته می‌شود. چندین پروتئین برای پیچیده شدن پایک‌ها حول مویرگ‌ها و انجام عملکردهایشان نیاز است. زمانی که نوزاد با نقص‌هایی در پروتئین‌هایش مثل نفرین و CD2AP بدنیا می‌آید، کلیه‌هایش نمی‌توانند به خوبی عمل کنند. افرادی که در این پروتئین‌ها دچار جهش یافتگی بوده و انواع متفاوتی از آن‌ها را دارا باشند، ممکن است این افراد را بعداً در طول عمرشان در معرض نارسایی کلیوی قرار دهد. نفرین، یک پروتئین زیپ-مانندی است که تشکیل شکاف دیافراگمی می‌دهد، به گونه‌ای که بین دندانه‌های زیپ، فضاهایی به اندازه کافی بزرگ وجود داشته که امکان عبور آب و شکر را از آن‌ها می‌دهند، اما در عین حال برای عبور پروتئین‌ها هنوز خیلی کوچک اند. جسم سلولی آن دارای زواید بزرگ یا اولیه‌ای است که زواید ثانویه‌ای را به شکل پایه‌های پودوسیتی یا پدیکل‌ها تشکیل می‌دهند. | ## بخش 2: پودوسیت | پودوسیت‌ها در حال پوشاندن سطح داخلی کپسول‌های بومن در نفرون‌های کلیه یافت می‌شوند. پدیکل‌ها سطح تماس سلول‌ها را افزایش می‌دهند و اولترافیلتراسیون کارآمد را ممکن می‌سازند. پودوسیت‌ها دارای یک شبکه آندوپلاسمی بسیار توسعه‌یافته و یک دستگاه گلژی بزرگ هستند که نشان‌دهنده ظرفیت بالا برای سنتز پروتئین و تغییرات پساترجمه‌ای است. همچنین شواهد فزاینده‌ای از تعداد زیادی اجسام چندوزیکولی و سایر اجزای لیزوزومی در این سلول‌ها مشاهده شده است که نشان‌دهنده فعالیت بالای آندوسیتوزی است. نیازهای انرژی پودوسیت‌ها به میزان قابل‌توجهی انرژی نیاز دارند تا یکپارچگی ساختاری پایه‌های سلولی خود را حفظ کنند، با توجه به تنش مکانیزی قابل‌توجهی که در طول فرآیند تصفیه گلومرولی متحمل می‌شوند. تغییرات پویای فشار مویرگی گلومرولی، هم نیروهای کششی و هم نیروهای کشسانی بر پایه‌های سلولی پودوسیت وارد می‌کنند و می‌توانند منجر به تنش مکانیکی بر اسکلت سلولی آنها شوند. همزمان، تنش برشی جریان مایع توسط حرکت اولترافیلترای گلومرولی ایجاد می‌شود و یک نیروی مماسی بر سطح این پایه‌های سلولی اعمال می‌کند. به منظور حفظ ساختار پیچیده پایه‌های سلولی خود، پودوسیت‌ها به هزینه کردن مقدار قابل‌توجهی ATP نیاز دارند تا ساختار و سازمان اسکلت سلولی خود را حفظ کنند، در برابر فشار بالای مویرگی گلومرولی مقابله نمایند و دیواره مویرگی را تثبیت کنند. عملکرد میتوکندری میتوکندری‌ها در پودوسیت‌ها نه تنها به عنوان نیروگاه سلولی، بلکه به عنوان مراکز سیگنال‌دهی و تنظیم کننده‌های آپوپتوز عمل می‌کنند. تراکم و توزیع میتوکندری‌ها در جسم سلولی و زواید اولیه پودوسیت بسیار چشمگیر است که بازتابی از نیازهای متابولیک بالا در این نواحی است. | ## بخش 3: پودوسیت | مطالعات اخیر نشان می‌دهند که اختلال در عملکرد میتوکندریایی و تولید گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) میتوکندریایی، یک محرک کلیدی در آسیب پودوسیتی و شروع پروتئینوری در بیماری‌هایی مانند نفروپاتی دیابتی است. پیوند متقابل بین این پروتئین‌ها و اتصال آنها به اسکلت سلولی اکتینی درون پایه‌های سلولی، برای یکپارچگی ساختاری و عملکردی این سد ضروری است. پاتوبیولوژی و بیماری‌زایی آسیب به پودوسیت‌ها محور اصلی بسیاری از بیماری‌های گلومرولی است. این آسیب می‌تواند منجر به تغییر شکل پایه‌های سلولی شود، پدیده‌ای که به عنوان effacement (محو شدن) پایه‌های سلولی شناخته می‌شود. این فرآیند باعث از بین رفتن شکاف‌های تصفیه و در نتیجه نشت پروتئین به ادرار (پروتئینوری) می‌گردد. پروتئینوری مداوم به نوبه خود باعث ایجاد التهاب و فیبروز در کلیه می‌شود که در نهایت می‌تواند به نارسایی کامل کلیه پیشرفت کند. سیگنالینگ سلولی پودوسیت‌ها سلول‌های غیرمنفعلی نیستند؛ آن‌ها در پاسخ به محرک‌های مکانیکی و شیمیایی، شبکه‌های پیچیده سیگنالینگ داخل سلولی را فعال می‌کنند. اختلال در فرآیندهای اتوفاژی با تجمع پروتئین‌های آسیب‌دیده و میتوکندری‌های ناکارآمد همراه است که در نهایت به تخریب عملکرد پودوسیت و پیشرفت بیماری کلیوی منجر می‌شود. رویکردهای درمانی نوظهور با پیشرفت درک پاتوبیولوژی پودوسیت، اهداف درمانی جدیدی در حال ظهور هستند. این استراتژی‌ها بر محافظت مستقیم از پودوسیت، ترمیم سد شکافی و تعدیل مسیرهای سیگنالینگ آسیب‌زا متمرکز شده‌اند. | ## جمع‌بندی | به عنوان مثال، داروهای تثبیت کننده اسکلت سلولی که مستقیماً بر روی اکتین پودوسیت عمل می‌کنند و همچنین عوامل محافظ میتوکندری، در مراحل اولیه تحقیقات پیش‌بالینی و بالینی قرار دارند و نویدبخش رویکردهای جدیدی برای درمان بیماری‌های گلومرولی هستند.