موضوع مقاله: مصا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مصا | مقدمه: در طول آن هفته خوردن حمص (عامل خمیرمایه و پنج غله‌ای که طبق هلاخا خودبه‌خود خمیر می‌شوند) ممنوع است. | ## بخش 1: مصا | طبق تورات، خداوند به بنی اسرائیلExodus 12:15 (امروزه یهودیان و سامری‌ها) فرمان داد که در طول جشن هفت‌روزه پسح تنها نان بدون خمیرمایه بخورند. مصا می‌تواند نرم مانند پیتا یا ترد باشد؛ نوع ترد آن به دلیل طول عمر زیاد به صورت تجاری به‌طور گسترده تولید می‌شود. مصای نرم تنها حدود یک روز تازه می‌ماند مگر اینکه منجمد شود؛ تولید تجاری بسیار محدود، فقط در دوره قبل از پسح در دسترس است. آرد کیک دارای بافت بسیار نرم و شبیه آرد است و برای پخت‌وپز مناسب است، در حالی که آرد مصا استاندارد کمی درشت‌تر است و برای آشپزی استفاده می‌شود. آرد مصا برای تهیه توپک‌های مصا استفاده می‌شود که ماده اصلی سوپ کْنایدلاخ است (اغلب به «سوپ توپک مصا» ترجمه می‌شود). مصایی که برای پسح کاشر است، در سنت اشکنازی محدود به مصای ساده تهیه‌شده از آرد و آب است. آرد می‌تواند از غله کامل یا تصفیه‌شده باشد، اما باید از یکی از پنج غله ساخته شود: گندم، اسپلت، جو، چاودار یا جو دوسر. برخی جوامع سفاردی اجازه می‌دهند مصا با تخم‌مرغ یا آب میوه تهیه شود تا در طول جشن استفاده شود، در حالی که یهودیان اشکنازی چنین مصایی را در پسح استفاده نمی‌کنند، مگر در شرایط خاص، مانند بیماران و سالمندان. بدین ترتیب روزی را که از سرزمین مصر خارج شدید تا پایان عمرتان به یاد خواهید داشت.» — تثنیه ۱۶:۳ «شش روز مصا بخورید؛ در روز هفتم برای یهوه خدای خود اجتماع جشن داشته باشید؛ هیچ نوع کاری انجام ندهید.» — تثنیه ۱۶:۸ ارزش دینی و مذهبی و ملی توضیحات متعددی درباره نمادگرایی ماتزا وجود دارد: پسح یادبود خروج از مصر است. روایت کتاب مقدس بیان می‌کند که بنی اسرائیل (یهودیان امروزه) به قدری شتاب‌زده از مصر خارج شدند که نمی‌توانستند صبر کنند تا خمیر نان‌شان ور بیاید؛ نانی که پخته شد، مصا بود. مصا نماد رهایی و آزادی است، اما همچنین به آن لِخِم أونی، «نان فقیر»، گفته می‌شود. | ## بخش 2: مصا | خوردن «نان محنت» هم درسی در فروتنی است و هم عملی که قدردانی از آزادی را تقویت می‌کند. این مصا افیکومان نامیده می‌شود و بسیاری آن را نمادی از رستگاری آینده تفسیر می‌کنند. مصر باستان نخستین فرهنگی بود که نان خمیرمایه‌دار تولید کرد و نان خمیرمایه‌دار نماد فرهنگ مصری بود. در اسرائیل باستان، برداشت جو در حوالی پسح انجام می‌شد، در حالی که برداشت گندم چند هفته بعد بود. بنابراین، فقرا در حوالی پسح جو می‌خوردند (چون تنها غذای در دسترس‌شان همین بود)، در حالی که ثروتمندان گندم ذخیره‌شده می‌خوردند. الزام همه برای خوردن نان بدون خمیرمایه در پسح، برابری اجتماعی را ترویج می‌کند، با اجبار ثروتمندان و فقرا به خوردن همان نوع غذا در هنگام جشن گرفتن با هم. پخت مصا خمیر مصا به سرعت مخلوط و پهن می‌شود، بدون مرحله آتولیز که در نان‌های خمیرمایه‌دار استفاده می‌شود. بیشتر انواع مصا با چنگال یا ابزاری مشابه سوراخ می‌شوند تا محصول نهایی باد نکند، و قطعه نازک خمیر در دمای بالا پخته می‌شود تا لکه‌های تیره ظاهر شود، سپس کنار گذاشته می‌شود تا خنک شود و اگر به اندازه کافی نازک باشد، تا ترد و شکننده شود. خمیر از ۱۸ دقیقه پس از خیس شدن شروع به تخمیر می‌کند؛ این زمان در صورت افزودن تخم‌مرغ، آب‌میوه یا شیر کمتر است. کل فرایند تهیه ماتزا تنها چند دقیقه طول می‌کشد در نانوایی‌های مدرن و کارآمد مصا. پس از پخت، مصا می‌تواند آسیاب شود تا خرده‌های بسیار ریز یا کمی درشت به دست آید که به آن آرد مصا گفته می‌شود و می‌توان از آن مانند آرد در طول هفته پسح استفاده کرد، زمانی که آرد در غیر این صورت تنها برای تهیه مصا مجاز است. | ## بخش 3: مصا | مصا و نفرت به ملت یهود و تهمت با آنان تهمت خون، شایعه‌ای ضدیهودی است که ادعا می‌کند مصا با خون کودکان مسیحی پخته می‌شود. 117–124 این اتهام با افسانه‌های بسیار قدیمی درباره مناسک مخفی در جوامع پیشاتاریخی مرتبط است، اما به‌عنوان اتهامی علیه یهودیان، در دوران باستان به ندرت ثبت شده است. 83 نخستین نمونه‌های تهمت خون قرون وسطایی در پادشاهی انگلستان در دهه ۱۱۴۰ میلادی ظاهر شد و سپس به سایر نقاط اروپا، به‌ویژه فرانسه و آلمان گسترش یافت. این تهمت، همراه با اتهام‌های مسموم کردن چاه‌ها و بی‌احترامی به نان مقدس، از آن زمان تا دوران مدرن به یکی از موضوعات اصلی آزار و اذیت یهودیان در اروپا تبدیل شد. در تهمت خون شیراز در سال ۱۲۸۹ هجری شمسی (۱۹۱۰ میلادی)، یهودیان شیراز، ایران، به‌طور نادرست متهم به قتل یک دختر مسلمان شدند. کل محله یهودیان غارت شد؛ این پگ‌روم منجر به کشته شدن ۱۲ یهودی و زخمی شدن حدود ۵۰ نفر شد. ملک فیصل بن عبدالعزیز آل سعود پادشاه عربستان سعودی (حکمرانی ۱۳۴۳–۱۳۵۴ هجری شمسی / ۱۹۶۴–۱۹۷۵ میلادی) اتهاماتی علیه یهودیان پاریس مطرح کرد که به شکل تهمت خون بود.Gerber, Gane S. «مصای صهیون» توسط وزیر دفاع سوریه، مصطفی طلاس، در سال ۱۳۶۵ هجری شمسی (۱۹۸۶ میلادی) نوشته شد. این کتاب بر دو موضوع متمرکز است: تکرار اتهامات قتل آیینی علیه یهودیان در ماجرای دمشق ۱۸۴۰ و پروتکل‌های صهیونیست‌های پیر. | ## جمع‌بندی | در ۲۹ مهر ۱۳۸۱ (۲۱ اکتبر ۲۰۰۲)، روزنامه عربی مستقر در لندن، الحیات، گزارش داد که کتاب «مصای صهیون» در هشتمین چاپ خود قرار دارد و همچنین در حال ترجمه به زبان‌های انگلیسی، فرانسه و ایتالیایی است.فیلمساز مصری، منیر راضی، اعلام کرده است که برنامه‌ای برای اقتباس این کتاب به فیلم دارد.