موضوع مقاله: بومیان تاسمانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بومیان تاسمانی | مقدمه: در زمان نخستین تماس اروپاییان با تاسمانی، بومیان این سرزمین به چندین گروه قومی متمایز تقسیم می‌شدند. | ## بخش 1: بومیان تاسمانی | در بخش بزرگی از سدهٔ بیستم، مردم بومی تاسمانی به‌طور گسترده و البته به‌اشتباه، قومی منقرض‌شده و عامدانه نابودشده به‌دست مهاجران اروپایی تصور می‌شدند. برآوردهای معاصر (۲۰۱۶) دربارهٔ شمار افرادی که تبار بومی تاسمانی دارند، بسته به معیارهای به‌کاررفته برای تعیین این هویت متفاوت است و از حدود ۶ هزار تا بیش از ۲۳ هزار نفر گزارش شده است. نخستین انسان‌هایی که به تاسمانی رسیدند (که در آن زمان شبه‌جزیره‌ای متصل به استرالیا بود) حدود ۳۵ هزار سال پیش وارد این سرزمین شدند. نیاکان بومیان تاسمانی در حدود ۶۰۰۰ پیش از میلاد بر اثر بالا آمدن سطح دریا از سرزمین اصلی استرالیا جدا شدند و به‌مدت هشت هزار سال تا زمان تماس اروپاییان، کاملاً از جهان بیرون منزوی ماندند. پیش از استعمار بریتانیا در سال ۱۸۰۳، جمعیت بومیان تاسمانی بین ۳۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰ نفر برآورد شده است. جمعیت بومیان در سه دههٔ نخست پس از استعمار دچار کاهش شدید شد؛ به‌طوری‌که تا سال ۱۸۳۵ تنها حدود ۴۰۰ نفر با تبار کاملاً بومی باقی مانده بودند. بیشتر این بازماندگان در اردوگاه‌هایی نگهداری می‌شدند که طی ۱۲ سال بعد، همهٔ آنان جز ۴۷ نفر درگذشتند. دیدگاه سنتی—که همچنان طرفدارانی دارد—این کاهش چشمگیر را نتیجهٔ بیماری‌های واردشده می‌داند، نه پیامد سیاست‌های استعماری.; ; ; گروهی دیگر این کاهش را ناشی از تلفات جنگ سیاه و همچنین استثمار جنسی زنان دانسته‌اند. بسیاری از پژوهشگران استعمار و نسل‌کشی بر این باورند که نابودی گستردهٔ بومیان تاسمانی با تعریف نسل‌کشی نزد رافائل لمکین—که در کنوانسیون نسل‌کشی سازمان ملل پذیرفته شده—مطابقت دارد.; ; ; : "In light of the U.N. این تضمین‌ها چیزی بیش از یک حیله از سوی رابینسون یا معاون‌فرماندار آرتور نبود تا بتوانند بومیان تاسمانی را بی‌سروصدا به تبعیدی دائمی در جزایر فرناک منتقل کنند. بازماندگان به «مؤسسهٔ بومی وایبالنا» در جزیرهٔ فلیندرز منتقل شدند؛ جایی که بیماری همچنان جمعیت آنان را کاهش می‌داد. در سال ۱۸۴۷، آخرین ۴۷ بازماندهٔ مؤسسهٔ بومی وایبالنا به اویستر کوو، در جنوب هوبارت، منتقل شدند. دو فرد، تروگانینی (۱۸۱۲–۱۸۷۶) و فنی کاکرین اسمیت (۱۸۳۴–۱۹۰۵)، به‌طور جداگانه به‌عنوان آخرین افرادی که تنها تبارشان به بومیان تاسمانی می‌رسید، شناخته می‌شوند. امروزه، هزاران نفر از ساکنان تاسمانی خود را بومیان تاسمانی معرفی می‌کنند، زیرا شماری از زنان بومی تاسمانی در جزایر فرناک و در سرزمین اصلی تاسمانی از مردان اروپایی صاحب فرزند شدند. | ## بخش 2: بومیان تاسمانی | نام و هویت بومیان تاسمانی، مردمان بومی جزیرهٔ تاسمانی در جنوب سرزمین اصلی استرالیا هستند. در بخش بزرگی از قرن بیستم، مردم بومی تاسمانی به‌طور گسترده و به‌اشتباه، منقرض‌شده و عمداً نابودشده به‌دست مهاجران سفیدپوست تصور می‌شدند. از میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰، فعالان بومی تاسمانی مانند مایکل منسل تلاش کرده‌اند آگاهی عمومی و شناسایی گسترده‌تر تبار بومی را افزایش دهند. پس از کارزارهای بومیان تاسمانی، یونسکو در آوریل ۲۰۲۳ سندی را که ادعا می‌کرد آنان منقرض شده‌اند، حذف کرد. آمارهای معاصر (۲۰۱۶) دربارهٔ شمار افراد دارای‌تبار بومی تاسمانی بسته به معیارهای مورد استفاده برای تعیین این هویت متفاوت است و از ۶٬۰۰۰ تا بیش از ۲۳٬۰۰۰ نفر برآورد می‌شود. با این حال، درون جامعهٔ بومی تاسمانی اختلاف‌نظرهایی دربارهٔ تعریف «بومی بودن» وجود دارد. پالاوا—که عمدتاً از نسل شکارچیان سفیدپوست فوک و زنان بومی تاسمانی ساکن جزایر تنگهٔ بس هستند—قدرت تعیین افراد دارای‌تبار بومی تاسمانی را در سطح ایالتی (برای دریافت خدمات دولتی ویژهٔ بومیان) در اختیار دارند. پالاوا تنها نوادگان جامعهٔ جزایر تنگه باس را به‌عنوان بومی به رسمیت می‌شناسند و لیا پوتا را که بر اساس سنت‌های شفاهی مدعی‌تبار از جوامع بومی سرزمین اصلی تاسمانی هستند، بومی نمی‌دانند. لیا پوتا بر این باورند که «مرکز بومیان تاسمانی» که تحت کنترل پالاواست، نمایندهٔ سیاسی آنان نیست. از سال ۲۰۰۷، ابتکارهایی برای استفاده از آزمایش دی‌ان‌ای به‌منظور تعیین تاریخچهٔ خانوادگی در زیرگروه‌های نوادگان مطرح شده است. پالاوا به‌شدت با این اقدام مخالف‌اند و برخی واکنش‌های تند نیز نسبت به آن ابراز شده است؛ زیرا برخی افراد «پیوند معنوی» با هویت بومی را مطرح می‌کنند که از نظر آنان مستقل از پیوند ژنتیکی، اما نه مهم‌تر از آن است. لیا پوتا به آزمون کنونیِ اثبات بومی‌بودن اعتراض دارند، زیرا معتقدند این آزمون به نفع پالاواست؛ آزمایش دی‌ان‌ای می‌تواند موانع موجود برای شناسایی لیا پوتا را برطرف کند یا ادعاهای آنان دربارهٔ تبار بومی را رد کند. در آوریل ۲۰۰۰، «کمیتهٔ منتخب شورای قانون‌گذاری دولت تاسمانی دربارهٔ اراضی بومی» دشواری تعیین بومی‌بودن بر اساس سنت‌های شفاهی را بررسی کرد. نمونه‌ای که پروفسور کاساندرا پایبِس ارائه داد، مربوط به ادعای مردم بومی منطقهٔ هوان و چنل بود که سنت شفاهیِ تبار از دو زن بومی داشتند. | ## بخش 3: بومیان تاسمانی | پژوهش‌ها نشان داد که هر دو زن، غیر بومیانی بوده‌اند که به‌عنوان محکوم به استرالیا تبعید شده بودند. پس از جنگ در سال ۱۸۳۳، جورج آگوستوس رابینسون با پشتیبانی ستوان جورج آرتور توانست ۲۰۰ بومی باقی‌مانده را وادار کند که خود را تسلیم کنند با این تضمین که از آنها محافظت شود و زمین‌هایشان به آنها بازگردانده شوند. این تضمین در واقع دروغی بیش نبود و تنها به این دلیل از سوی رابینسون مطرح شد تا بومیان را از سرزمین اصلی ون دیمون بیرون کند. بومیان را به کمپ بومیان ویبالنا در جزیره فلیندرز منتقل کردند که در آنجا بیماری به کشتن آنها ادامه داد. در سال ۱۸۴۷، تنها ۴۷ بازماندهٔ‌بومیان تاسمانی را به تاسمانی منتقل کردند و در اویستر کو در جنوب هوبارت اسکان دادند. تلاش‌هایی صورت گرفته تا با شماری از واژه‌های باقی‌مانده زبان اولیه را بازسازی کنند. امروزه برخی از مردمانی که در تاسمانی زندگی می‌کنند نسب خود را به پارلوارها (بومیان تاسمانی) می‌رسانند زیرا شماری از زنان بومی بدست شکارچیان جزایر کوچک‌تر تنگه باس دزدیده شدند؛ برخی از زنان فروخته شدند و برخی نیز با میل خود به آنها پیوستند و ساکن شده و فرزندانی پدیدآوردند. افراد باقی‌مانده کاملاً فرهنگ اروپایی را حفظ کرده و چیزی از فرهنگ بومی به یاد ندارند. امروزه، برخی از مردم ساکن تاسمانی، نسب خود را با پارلورها (بومیان تاسمانی) دنبال می‌کنند زیرا تعدادی از زنان بومی توسط شکارچیان در جزایر کوچکتر تنگه باس ربوده شده‌اند. برخی از زنان قاچاق می‌شوند و برخی نیز داوطلبانه به آنها ملحق می‌شوند و مستقر می‌شوند و صاحب فرزند می‌شوند. بازماندگان فرهنگ اروپایی را کاملاً حفظ کردند و چیزی از فرهنگ بومی به یاد نیاوردند. در رسانه‌ها کورت ونه‌گات، در یکی از کتاب‌های خود به نام خدا حفظتان کند دکتر کوارکیان در اشاره‌ای گذرا عنوان کرده نسل‌کشی تاسمانی تنها نسل‌کشی موفق در تاریخ بود که ۹۸ درصد بومیان تاسمانی جان سپردند.کورت ونه‌گات، خدا حفظتان کند دکتر که‌وارکیان، برگردان سید مصطفی رضیئی، صفحهٔ ۲۹. | ## جمع‌بندی | گرگ تاسمانی - پستاندار کیسه‌دار گوشت‌خوار بومی جزیره تاسمانی، سرزمین اصلی استرالیا و پاپوآ گینه نو که در قرن بیستم منقرض شد.