موضوع مقاله: فرهاد حافظی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرهاد حافظی | مقدمه: فرهاد حافظی (زاده ۱ نوامبر ۱۹۶۷ در رمشاید، آلمان) جراح و پژوهشگر سوئیسی در زمینه چشم‌پزشکی است. | ## بخش 1: فرهاد حافظی | او نخست در دهه ۱۹۹۰ به‌عنوان پژوهشگر پیشرو در حوزه تبهی شبکیه شناخته شد و در کشف نخستین ژنی که فرایند تبهی شبکیه ناشی از نور را از راه آپوپتوز مهار می‌کند نقش داشت. از سال ۲۰۰۳ پژوهش‌های خود را به قرنیه معطوف کرد و امروز به‌ویژه به‌خاطر پیشگامی در توسعه و کاربرد پیوند متقاطع کلاژن قرنیه (CXL) در سراسر جهان شناخته می‌شود. حافظی استاد چشم‌پزشکی در دانشگاه ژنو، استاد بالینی وابسته در مدرسه پزشکی کک یواس‌سی وابسته به دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، رهبر گروه پژوهشی زیست‌شناسی سلولی چشم در مرکز زیست‌فناوری کاربردی و پزشکی مولکولی دانشگاه زوریخ، استاد مهمان دانشگاه وِنژو در چین، استاد پژوهشی چشم‌پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه نیویورک و مدیر پزشکی مؤسسه ELZA است. در سال ۲۰۱۹ به مقام FARVO (عضو ارشد انجمن پژوهش در بینایی و چشم‌پزشکی) منصوب شد. زندگی و پژوهش‌های آغازین حافظی در سال ۱۹۶۷ در رمشاید، آلمان زاده شد و در سال ۱۹۸۱ به فریبورگ در سوئیس رفت. در همین آزمایشگاه بود که حافظی نخستین ژن شناخته‌شده‌ای را شناسایی کرد که نبود آن — یعنی — می‌توانست آپوپتوز (مرگ سلولی برنامه‌ریزی‌شده) در گیرنده‌های نوری شبکیه را به‌طور کامل مهار کند. در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ حافظی پژوهش‌های خود را بر تبهی سلولی و شبکیه متمرکز کرد؛ به‌ویژه مرگ سلولی گیرنده‌های نوری ناشی از نور در غیاب پی۵۳ و JunD/AP-1 که در منتشر شد. | ## بخش 2: فرهاد حافظی | در همان سال، حافظی در گروهی پژوهشی شرکت کرد که ثابت کرد آنزیم در برای بروز تبهی شبکیه ناشی از نور ضروری است. در همان سال، حافظی و همکارانش نشان دادند که جهش Leu450Met در ژن RPE65 با کُند کردن بازسازی رودوپسین، مقاومت شبکیه‌ای را در برابر تبهی ناشی از نور افزایش می‌دهد. پیوند متقاطع کلاژن قرنیه از سال ۲۰۰۲ علایق بالینی و پژوهشی حافظی به قرنیه چرخش کرد. او در توسعه اصول (CXL) و انتقال آن از آزمایشگاه به بالین — ابتدا برای درمان قوز قرنیه — نقشی کلیدی داشت. امروزه CXL به‌عنوان درمان انتخابی برای قوز قرنیه پیشرونده و سایر اکتازی‌های قرنیه در نظر گرفته می‌شود و ثابت شده که نیاز به پیوند قرنیه را تا نصف کاهش داده‌است. پروتکل اصلی CXL (پروتکل درسدن) برای بیماران بزرگ‌سال با قرنیه‌ای ضخیم‌تر از ۴۰۰ میکرومتر طراحی شده بود. حافظی این مرزها را گسترش داد و CXL را در کودکان و نوجوانان مبتلا به قوز قرنیه پیشگام شد، همچنین بهره‌گیری از محلول ریبوفلاوین هیپواسمولار را برای بیماران با قرنیه‌های نازک (≤۴۰۰ میکرومتر) معرفی کرد و CXL را برای درمان اکتازی پس از LASIK به‌کار گرفت. | ## بخش 3: فرهاد حافظی | در سال ۲۰۰۸ حافظی بخشی از تیمی بود که برای نخستین بار تأثیر نور فرابنفش و ریبوفلاوین را بر ریزاندامگان (میکروارگانیسم‌های) سطح قرنیه توصیف کرد و نشان داد CXL می‌تواند باکتری‌ها و قارچ‌ها را با کارایی بالا از بین ببرد. این رویکرد که «کروموفور فعال‌شده با نور برای کراتیت عفونی» (PACK-CXL) نام گرفت، کاربرد درمانی نوینی برای قرنیه‌های دچار عفونت فراهم آورد. رسانه و جوایز حافظی به پاس خدماتش در پیشبرد فناوری CXL و کاربردهای آن، جوایز بین‌المللی متعددی دریافت کرده‌است. حافظی یکی از پُراستنادترین چشم‌پزشکان نسل خود است؛ شاخص h او ۴۵ و تعداد استناد به پژوهش‌هایش در نوشتارهای علمی از ۷٬۷۰۰ بار فراتر رفته‌است. فهرست جوایز جایزه ژول فرانسوا انجمن چشم‌پزشکی بلژیک (۲۰۰۰)، بالاترین تمایز چشم‌پزشکی بلژیک جایزه گئورگ-فریدریش-گوتز (۲۰۰۲)، بالاترین تمایز پزشکی دانشگاه زوریخ جایزه قوز قرنیه بنیاد جهانی قوز قرنیه (۲۰۰۹) مدال طلا، انجمن ایمپلنت داخل چشمی و انکساری هند (IIRSI) (۲۰۱۴) جایزه پژوهش ترجمانی کارل کامراس از بنیاد ARVO، آمریکا (۲۰۱۴) جایزه کیسبیر، انجمن بین‌المللی جراحی انکساری (۲۰۱۴) جایزه دستاورد، (۲۰۱۵) جایزه بین‌المللی المغربی، شورای میانه شرق و آفریقا برای چشم‌پزشکی (MEACO)، بحرین (۲۰۱۶) مدال طلای SAMIR برای کارهای پیشگامانه در پیوند متقاطع قرنیه (۲۰۱۶) عضویت افتخاری انجمن مجارستانی SHIOL (2016) سخنرانی افتخاری Whitney G. | ## جمع‌بندی | Sampson در آکادمی چشم‌پزشکی آمریکا، سانفرانسیسکو (۲۰۱۹) انتصاب به مقام FARVO (عضو ارشد ARVO) (2019) آثار و انتشارات حافظی در طول دوران پژوهشی خود بیش از ۱۴۰ مقاله علمی داوری‌شده، مقاله مروری و فصل کتاب منتشر کرده‌است.