موضوع مقاله: مبانی ژئوپولیتیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مبانی ژئوپولیتیک | مقدمه: مبانی ژئوپولیتیک: ژئوپولیتیک آیندهٔ روسیه یک کتاب در زمینهٔ ژئوپولیتیک است که توسط الکساندر دوگین نوشته شده‌است. | ## بخش 1: مبانی ژئوپولیتیک | این کتاب تأثیر زیادی در نیروهای نظامی، پلیس و نخبگان سیاست خارجی روسیه داشته‌است و ادعا شده که به عنوان کتاب درسی در آکادمی ستاد کل نیروهای مسلح روسیه تدریس می‌شود. نقش و کاربرد کتاب این کتاب با همکاری ژنرال نیکولای کلوکوتوف از استادان آکادمی ستاد کل نیروهای مسلح روسیه نوشته شده‌است. همچنین احتمال دارد سرهنگ ژنرال لئونید ایواشف رئیس واحد بین‌الملل وزارت دفاع روسیه نیز به عنوان مشاور نویسندگان در این پروژه نقش داشته‌است. کلوکوتوف اعلام کرده‌است که این کتاب در آینده «به عنوان یک بنیان ایدئولوژیک محکم برای آماده‌سازی یک فرماندهی نظامی جدید عمل خواهد کرد». دوگین ادعا کرده‌است که این کتاب به عنوان یک کتاب درسی در بسیاری از موسسات آموزشی روسیه تدریس می‌شود. محتوای کتاب کتاب اعلام می‌کند که «نبرد برای حاکمیت جهانی روس‌ها» تمام نشده و روسیه «خاستگاه یک انقلاب جدید ضد بورژوایی و ضد آمریکایی» خواهد بود. امپراتوری اوراسیایی «بر پایهٔ اصل بنیادی دشمن مشترک شکل خواهد گرفت: مقابله با آتلانتیسیسم، سلطهٔ استراتژیک آمریکا و جلوگیری از حاکمیت ارزش‌های لیبرال بر ما». در اروپا: باید به آلمان حاکمیت سیاسی بر اکثر مناطق پروتستان و کاتولیک اروپای مرکزی و شرقی پیشنهاد شود. جنوب فنلاند با جمهوری کارلیا ترکیب شده و شمال فنلاند "به استان مورمانسک ضمیمه خواهد شد". | ## بخش 2: مبانی ژئوپولیتیک | رومانی، مقدونیه، "بوسنی صرب" و یونان – "شرق جمع‌گرای ارتدوکس" – با "مسکو؛ روم سوم " متحد می‌شوند و "غرب راسیونال-فردگراً را طرد خواهند کرد. اوکراین باید ضمیمهٔ روسیه شود، زیرا "اوکراین به مثابه یک دولت هیچ معنای ژئوپولیتیکی ندارد، نه فرهنگ داخلی خاص یا اهمیت جهانی والایی دارد، نه اتحاد جغرافیایی یا اتحاد قومی. جاه‌طلبی‌های ارضی آن نشان‌دهندهٔ یک خطر دائمی برای همهٔ اوراسیاست و بدون حل مشکل اوکراین به طور کلی، صحبت در مورد سیاست‌های قاره‌ای بی‌معناست". نباید به اوکراین اجازه داد مستقل باقی بماند، مگر اینکه آن را به عنوان کشور حائل بپذیریم که آن هم چندان قابل قبول نیست. در خاورمیانه و آسیای مرکزی: کتاب بر تشکیل "اتحاد قاره‌ای روسی-اسلامی بر پایهٔ ضدیت با استراتژی آتلانتیک‌گرایی" تأکید دارد. ارمنستان نقش خاصی دارد: این کشور به عنوان یک "پایگاه استراتژیک" عمل خواهد کرد و برای ایجاد "محور [فرعی] مسکو - ایروان - تهران" ضروری است. آبخازیا و "اوستیای متحد" (که شامل استان اوستیای جنوبی گرجستان فعلی است) به روسیه داده خواهد شد. این کتاب قفقاز و "سواحل شرقی و شمال خزر (شامل سرزمین‌های قزاقستان و ترکمنستان)" و آسیای مرکزی (یعنی قزاقستان، ازبکستان، قرقیزستان و تاجیکستان) را جزوی از سرزمین روسیه می‌شمرد. در آسیا: چین که خطری برای روسیه محسوب می‌شود، "باید تا حداکثر درجهٔ ممکن خنثی‌سازی شود". | ## بخش 3: مبانی ژئوپولیتیک | دوگین پیشنهاد می‌کند که روسیه خنثی‌سازی را با تملّک تبت-سین کیانگ-مغولستان-منچوری به عنوان یک کمربند امنیتی آغاز کند. روسیه باید در ازای این مناطق و به عنوان جبران خسارت ژئوپولیتیکی به تسلط چین «در جهت جنوب – هندوچین (به جز ویتنام)، فیلیپین، اندونزی و استرالیا» کمک کند. روسیه باید سیاست ژاپنی را با پیشنهاد جزایر کوریل تحت تأثیر قرار دهد و آن را بر ضد آمریکا تحریک کند. این کتاب تأکید می‌کند که روسیه باید ضدیت با آمریکا را در همه جا گسترش دهد: «'بز قربانی' (scapegoat) اصلی دقیقاً ایالات متحده آمریکا خواهد بود». در ایالات متحده: روسیه باید از سرویس‌های ویژه‌اش در درون مرزهای ایالات متحده استفاده کند تا بی‌ثباتی و تجزیه‌طلبی را شعله‌ور سازد. روسیه باید «اختلال‌ها و بی‌نظمی‌های ژئوپولیتیک را به فعالیت‌های درونی آمریکا منتسب کند و انواع تجزیه‌طلبی‌های قومی و اجتماعی و نژادی را تشویق نماید و فعالانه از همه حرکت‌های مخالف - اعم از افراطی، نژادپرستی و گروه‌های فرقه‌ای - حمایت کند، تا در نتیجه فرایندهای سیاست داخلی آمریکا را بی‌ثبات سازد. همچنین منطقی است که به‌طور همزمان به پشتیبانی از گرایش‌های انزواطلبانه در سیاست آمریکا بپردازد.» پروژهٔ اوراسیا می‌تواند به آمریکای جنوبی و مرکزی نیز گسترش یابد. | ## جمع‌بندی | دانلوپ، عضو ارشد انستیتو هوور، اظهار داشته‌است که «اثرگذاری این کتاب آموزشی 'اوراسیاگرایی' بر نخبگان اصلی روسیه، مؤید نگرانی‌هایی است که از ایده‌ها و احساسات فاشیستی اواخر دورهٔ یلتسین و پوتین ابراز می‌شد.» در مقاله‌ای که توسط تیموتی اسنایدر در نقدنامهٔ کتاب نیویورک منتشر شده، آمده‌است که مبانی ژئوپلوتیک تحت تأثیر کارل اشمیت نگاشته شده‌است.