موضوع مقاله: فرانسیس بیرچ (ژئوفیزیکدان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرانسیس بیرچ (ژئوفیزیکدان) | مقدمه: فرانسیس بیرک (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه ژئوفیزیک اهل ایالات متحده آمریکا بود. | ## بخش 1: فرانسیس بیرچ (ژئوفیزیکدان) | او همچنین به خاطر نقشی که در بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی داشته ، به یاد آورده میشود. او از جمله در طراحی، تکامل و توسعه یک نوع سلاح هسته ای معروف به پسر کوچک همکاری داشته و برساخت آن نظارت کرده است. او شخصاً به تینیان سفر کرد تا بر سر هم بندی قطعات سازنده بمب و سوار کردن آن در هواپیمای بمب افکن انولا ؛ گی- بوئینگ بی-۲۹ که مأموریت پرتاب بمب اتمی را بر عهده داشت نظارت کند. سپس او در سمت دستیار پژوهشی در مطالعات ژئوفیزیک ، در دانشگاه هاروارد استخدام شد. در سال ۱۹۴۶ دانش یار دانشگاه هاروارد در رشته زمین شناسی شد، در ۱۹۴۶ به استادی رسید و بالاخره در سال ۱۹۷۴ به او بازنشستگی افتخاری همراه با حفظ عنوان استادی اهدا شد. در سال۱۹۵۲ او نظریه ای را ارائه داد که طبق آن بخش سخت زمین از کانی‌های سیلیکات تشکیل شده است و هسته درونی زمین آهن مذاب است. او سه برادر کوچکتر از خود داشت: دیوید، بانکدار، جان، دیپلمات و رابرت ترانه سرا شد. در حالی که در آنجا بود در گردان آموزشی توپخانهٔ افسران ذخیرهٔ هاروارد خدمت می کرد. او در سال ۱۹۲۴ از دانشگاه هاروارد فارغ التحصیل شد، و مدرک کارشناسی علوم (S.B.) خود را در رشته مهندسی برق دریافت کرد. او در سال ۱۹۲۶ پس از درخواست و دریافت بورس ارتش به استراسبورگ سفر کرد و در دانشگاه استراسبورگ تحت نظر پی‌یر ویس تحصیل کرد. | ## بخش 2: فرانسیس بیرچ (ژئوفیزیکدان) | در آنجا، او در نوشتن چهار مقاله، به زبان فرانسوی، در مورد پارامغناطیس ، خواص سیانید پتاسیم ، گشتاور مغناطیسی و یون های مثبت مشارکت داشت. بعد از بازگشت به ایالات متحده در سال ۱۹۲۸، فرانسیس بیرک برای پیگیری تحصیل در رشته فیزیک به هاروارد بازگشت. در آن زمان علاقه فزاینده ای به ژئوفیزیک در دانشگاه هاروارد وجود داشت و رجینالد آلدورث دالی . کمیته ای برای زمین شناسی تجربی و ژئوفیزیک تأسیس کرد که شامل بریدگمن، ستاره شناس هارلو شاپلی ، زمین شناسان لوئیس کاریل گراتون و دی اچ مک لافلین و شیمیدان جی پی بکستر بود. ویلیام زیسمن - یکی دیگر از دانشجویان دکترای بریدگمان- به عنوان همکار پژوهشی کمیته استخدام شد، اما چون علاقه چندانی به مطالعه سنگ ها نداشت؛ در سال ۱۹۳۲ استعفا داد. او علاقه یا تجربه چندانی به زمین شناسی نداشت، اما با ظهور رکود بزرگ ، چون پیدا کردن کار سخت بود؛ این پیشنهاد را پذیرفت. در ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۳، فرانسیس بیرک با باربارا چنینگ، فارغ التحصیل کالج برین مار، و از نوادگان ویلیام الری چنینگ ازدواج کرد. بعد وی ریاست کمیسیونی را در نیروی دریایی ایالات متحده به عنوان فرماندهٔ ستوان پذیرفت و به دفتر مرکزی نیروی دریایی در واشنگتن دی سی فرستاده شد. بعداً در همان سال به وی، مأموریت در برنامهٔ منهتن محول شد و او با خانواده اش به لوس آلاموس ، نیومکزیکو نقل مکان کرد. وی در آنجا به لشکر آزمایشگاه لوس آلاموس ، شعبه (O) که تحت فرماندهی یک افسر دیگر نیروی دریایی به نام ناخدا ویلیام اس پارسونز بود ، پیوست. | ## بخش 3: فرانسیس بیرچ (ژئوفیزیکدان) | اما معلوم شد که این امر به دلیل آلودگی پلوتونیوم تولید شده توسط رآکتور با پلوتونیوم ۲۴۰ عملی نیست. در فوریهٔ ۱۹۴۴ ، شعبه مذکور، توجه خود را به توسعهٔ سلاح اتمی پسر کوچک ، معطوف کرد. فرانسیس بیرک ،از اورانیوم غنی نشده، برای ایجاد مدل های مقیاس و بعداً ماکتهای تمام عیار،استفاده کرد. او روی مراحل ساخت و تکمیل پسر کوچک نظارت داشت و شخصاً به تینیان سفر کرد تا بر سر هم بندی قطعات سازنده بمب و سوار کردن آن در هواپیمای بمب افکن انولا ؛ گی- بوئینگ بی-۲۹ که مأموریت پرتاب بمب اتمی را بر عهده داشت، نظارت کند. در همین زمان بود که او سیستم ایمنی « ۲ پریز» را ابداع کرد تا در صورت سقوط هواپیمای بمب افکن، به‌شکل تصادفی یک انفجار اتمی ، رخ ندهد. فرانسیس بیرک پس از پایان جنگ به هاروارد بازگشت و در سال ۱۹۴۳ میلادی به‌صورت غیابی به رتبهٔ استادیاری در رشتهٔ زمین شناسی ارتقاء یافت. او به کار خود در هاروارد ادامه داد؛ تا در سال ۱۹۴۶ به دانش یاری دانشگاه هاروارد رسید. سرانجام در سال ۱۹۷۴ به او بازنشستگی افتخاری همراه با حفظ عنوان استادی ، به‌صورت مادام العمر تعلق گرفت. او نشان میدهد که بخش زیرین و زبرین توسط لایهٔ نازکی مرتبط با گذار فاز سیلیکات از هم جدا شده اند. | ## جمع‌بندی | بنا بر توضیحات او هستهٔ مرکزی زمین در درونی ترین بخش، باید از کریستال آهن جامد و هستهٔ خارجی از آهن مذاب تشکیل شده باشد.