موضوع مقاله: شنوایی الکتروفونیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شنوایی الکتروفونیک | مقدمه: اثر شنوایی مایکروویو که با نام‌های اثر شنوایی ناشی از مایکروویو یا اثر فری نیز شناخته می‌شود، پدیده‌ای است که در آن انسان صداهایی را در نتیجهٔ امواج رادیویی پالسی یا مدوله‌شده درک می‌کند. | ## بخش 1: شنوایی الکتروفونیک | این صداها مستقیماً درون سر انسان ایجاد می‌شوند و نیازی به هیچ دستگاه الکترونیکی گیرنده ندارند. این پدیده نخستین بار توسط افرادی گزارش شد که در نزدیکی رادار و ترانسپاندرها در جریان جنگ جهانی دوم کار می‌کردند. فری این پدیده را مطالعه کرد و نخستین کسی بود که اطلاعاتی دربارهٔ ماهیت اثر شنوایی مایکروویو منتشر ساخت. علت این پدیده معمولاً انبساط حرارتی-ارتجاعی بخش‌هایی از دستگاه شنوایی دانسته می‌شود، هرچند نظریه‌های رقیب، نتایج آزمایش‌های تداخل‌سنجی هولوگرافیک را به‌گونه‌ای دیگر تفسیر می‌کنند. مقالهٔ او با عنوان «پاسخ سامانهٔ شنوایی انسان به انرژی الکترومغناطیسی مدوله‌شده» در سال ۱۹۶۱ در نشریهٔ فیزیولوژی کاربردی منتشر شد. در آزمایش‌های فری، مشخص شد که آزمودنی‌ها قادر بودند تابش مایکروویو پالسی مناسب را، از فاصلهٔ چند سانتی‌متری تا صدها فوتی فرستنده، بشنوند. در آزمایش‌های او نرخ تکرار ۵۰ هرتز با پهنای پالس ۱۰ تا ۷۰ میکروثانیه استفاده شد. در فرکانس ۱٫۲۴۵ گیگاهرتز، آستانهٔ توان بیشینه برای شنیده‌شدن کمتر از ۸۰ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع گزارش شد. به گفتهٔ فری، صداهای القاشده به صورت «وزوز، تق‌تق، هیس یا کوبش» توصیف می‌شدند که بسته به پارامترهای فرستنده مانند پهنای پالس و نرخ تکرار پالس متفاوت بودند. با تغییر این پارامترها، فری توانست «احساس ضربه‌های شدید به سر، بدون بروز نشانه‌های دهلیزی مانند سرگیجه یا تهوع» را القا کند. | ## بخش 2: شنوایی الکتروفونیک | فری بر روی آزمودنی‌های ناشنوا از عصب هم آزمایش کرد و حدس زد که مکان آشکارساز در انسان احتمالاً حلزون گوش است، اما نتایج به دلیل عواملی مانند وزوز گوش قطعی نبود. گزارش‌هایی از کارگران در محل‌های امروزی فرستنده‌های مایکروویو پالسی نیز وجود دارد که احساس شنیداری کلیک یا وزوز را بیان کرده‌اند. پاسخ‌های شنیداری برای فرکانس‌های ارسالی از حدود ۲۰۰ مگاهرتز تا دست‌کم ۳ گیگاهرتز گزارش شده است. علت این پدیده انبساط حرارتی-ارتجاعی بخش‌هایی از دستگاه شنوایی دانسته می‌شود، و سازوکار پذیرفته‌شده معمول، گرم‌شدن سریع (هرچند بسیار ناچیز، در حدود ۱۰ تا ۵- درجهٔ سانتی‌گراد) مغز در اثر هر پالس و ایجاد موج فشاری در جمجمه به‌سوی حلزون گوش است. در سال ۱۹۷۵، مقاله‌ای از روان‌شناس عصب‌شناس دان جاستسن دربارهٔ اثرات پرتو بر ادراک انسان، به آزمایشی از جوزف سی. شارپ و مارک گروو در مؤسسه پژوهشی والتر رید ارتش آمریکا اشاره کرد که در آن شارپ و گروو طبق گزارش‌ها قادر بودند ۹ واژه از ۱۰ واژهٔ منتقل‌شده از طریق «مایکروویوهای مدوله‌شده با صدا» را تشخیص دهند. هرچند گزارش شده که «سطوح توانی لازم برای انتقال صدا… موجب آسیب مغزی به دلیل اثرات حرارتی می‌شود»، اما صداهای تق‌تق مرتبط با اثر شنوایی مایکروویو پایدار نیستند و ناشی از افزایش‌های ناگهانی و کوتاه‌مدت دما هستند. به این ترتیب، هرچند آستانه‌های اثر شنوایی مایکروویو در سال ۱۹۶۱ توسط فری به‌ترتیب ۲۶۷ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع در ۱٫۳ گیگاهرتز و ۵۰۰۰ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع در ۲٫۹ گیگاهرتز گزارش شدند، این مقادیر تنها به توان لحظه‌ای مربوط بودند (که باعث ایجاد تق‌تق می‌شد) و توان میانگین پایدار آن‌ها به‌ترتیب تنها حدود ۰٫۴ و ۲ میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع بود، که مشابه تلفن‌های همراه امروزی است. بااین‌حال، برخی استدلال کرده‌اند که حتی با وجود افزایش دمایی تنها در حدود ۱۰ تا ۵- درجهٔ سانتی‌گراد در هر پالس، در آستانه‌های لحظه‌ای، یک اوج شدید در حدود ۱۴۰۰ کیلووات بر سانتی‌متر مربع (۱٫۴ میلیارد میلی‌وات بر سانتی‌متر مربع) می‌تواند به‌طور قطع مضر باشد، زیرا موج فشاری شدیدی ایجاد می‌کند. جنگ الکترونیک در سال‌های ۲۰۰۳–۲۰۰۴، شرکت ویوباند قراردادی از نیروی دریایی آمریکا برای طراحی یک سامانهٔ اثر شنوایی مایکروویو دریافت کرد که آن را مدوسا (به‌اختصار از بازدارندگی بیش از حد ازمزاحمت با استفاده از صدای بی‌صدا) نامیدند. | ## بخش 3: شنوایی الکتروفونیک | کارشناسانی مانند کنت فاستر، استاد مهندسی زیستی دانشگاه پنسیلوانیا که در سال ۱۹۷۴ پژوهشی دربارهٔ اثر شنوایی مایکروویو منتشر کرده بود، اثربخشی این ابزار را رد کردند. فاستر گفت که به دلیل زیست‌فیزیک انسانی، این دستگاه «پیش از آنکه صدایی آزارتان دهد، شما را خواهد کشت». به گفتهٔ بیل گای، استاد پیشین دانشگاه واشینگتن: «برداشت نادرستی در میان عموم و حتی برخی دانشمندان دربارهٔ این اثر شنیداری وجود دارد» و «هیچ‌گونه خطری از خود صدا نمی‌تواند وجود داشته باشد، چون گرما پیش‌تر شما را از پا درمی‌آورد». فاستر، مهندس زیستی، دربارهٔ آثار مشاهده‌شده در دیپلمات‌ها گفت: «این دیوانه‌کننده است، اما به‌طور قطع مایکروویو نیست». نظریه‌های توطئه بسیاری از افرادی که از توهم شنیداری، اختلال هذیانی یا دیگر اختلال‌های روانی رنج می‌برند، ادعا کرده‌اند که مأموران دولتی از نوعی فناوری‌های شستشوی مغزی مبتنی بر امواج مایکروویو برای انتقال صداها و افکار به درون سر آن‌ها به‌عنوان شکلی از آزار الکترونیکی استفاده می‌کنند. شبکه‌های حمایتی گسترده‌ای به‌صورت آنلاین و وب‌سایت‌های متعددی توسط افرادی که از کنترل ذهنی بیم دارند اداره می‌شوند. متخصصان سلامت روان بر این باورند که بسیاری از این وب‌سایت‌ها شواهدی از اختلالات هذیانی را نشان می‌دهند، هرچند بر سر این موضوع اختلاف نظر دارند که آیا چنین سایت‌هایی مشکلات روانی را تقویت می‌کنند یا نوعی پشتیبانی اجتماعی گروهی به شمار می‌آیند. روان‌شناسان نمونه‌های بسیاری از گزارش‌های «تجربه‌های کنترل ذهن» را در صفحات وب خودانتشار یافته شناسایی کرده‌اند که «به‌شدت احتمال دارد تحت تأثیر باورهای هذیانی» باشند. | ## جمع‌بندی | مضامین رایج شامل «آدم‌بدها» با استفاده از «سایکوترونیک‌ها» و «مایکروویوها»، اشارهٔ مکرر به پروژهٔ سیای ام‌کی‌اولترا و استناد مکرر به مقالهٔ ۱۹۶۲ فری با عنوان «پاسخ سامانهٔ شنوایی انسان به انرژی الکترومغناطیسی مدوله‌شده» است.