موضوع مقاله: سرگرد داندی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرگرد داندی | مقدمه: داستان در طول جنگ داخلی آمریکا، سروان آموس دندی از ارتش اتحادیه به دلیل اشتباهی در نبرد گتیسبورگ از فرماندهی عزل می‌شود و به مدیریت اردوگاه اسرای جنگی در نیومکزیکو منتقل می‌شود. | ## بخش 1: سرگرد داندی | پس از کشتار یک خانواده دامدار و گروهی از سواره نظام توسط رهبر آپاچی‌ها به نام سیرا چریبا، دندی پیشاهنگش ساموئل پاتس را برای ردیابی چریبا می‌فرستد و به طور غیررسمی شروع به جمع‌آوری نیرو می‌کند. او سعی می‌کند اسرای کنفدراسیون به رهبری دوست سابقش کاپیتان بن تایرین را متقاعد کند، اما تایرین که به خاطر رأی دندی در دادگاه نظامی پیش از جنگ کینه دارد، این پیشنهاد را رد می‌کند. نیروی دندی شامل افراد مختلفی می‌شود: تیم رایان (تنها بازمانده کشتار و راوی داستان)، یک دزد اسب، باربر مست، کشیشی انتقام‌جو و گروهی از سربازان سیاهپوست خسته از کارهای پیش‌پاافتاده. آنها درگیر نبردهای خونینی با آپاچی‌ها می‌شوند، چند کودک اسیر را نجات می‌دهند، اما در یک کمین بیشتر آذوقه خود را از دست می‌دهند. در این میان، رابطه عاشقانه دندی با ترزا سانتیاگو باعث تنش بین او و تایرین می‌شود. پس از چندین درگیری، نیروهای دندی موفق می‌شوند چریبا را به دام انداخته و از بین ببرند. در حالی که باقی‌مانده نیروها به سمت خانه بازمی‌گردند، از پایان جنگ داخلی و ترور لینکلن بی‌خبر هستند. تایرین که در آخرین نبرد مجروح شده، پرچم رژیمنت را به دندی می‌سپارد و در حالی که تنها تعداد کمی از نیروها زنده می‌مانند، داستان به پایان می‌رسد. بعد از بازگشت به خاک آمریکا، دندی و باقی مانده نیروهایش با واقعیتی تلخ روبرو می‌شوند. آنها که ماه‌ها در بیابان‌های نیومکزیکو و مکزیک سرگردان بودند، از اخبار مهم کشور بی‌خبر مانده‌اند: جنگ داخلی به پایان رسیده، ژنرال لی تسلیم شده، و پرزیدنت لینکلن ترور شده است. | ## بخش 2: سرگرد داندی | سربازان کنفدراسیون در گروه دندی، از جمله چیلوم و بنتین، حالا دیگر دلیلی برای جنگیدن ندارند. تیم رایان در روایت خود اشاره می‌کند که این مردان که زمانی دشمن یکدیگر بودند، حالا در کنار هم به خانه بازمی‌گردند - نه به عنوان یانکی یا کنفدراسیون، بلکه به عنوان انسان‌هایی که با هم مصائب بسیاری را پشت سر گذاشته‌اند. دندی که زخم پایش هنوز خوب نشده، بر روی اسبی که از فرانسوی‌ها گرفته بود سوار می‌شود. ستوان گراهام و ساموئل پاتس در کنارش هستند، در حالی که سربازان سیاهپوست که حالا دیگر برده نیستند، با وقار جدیدی راه می‌روند. تیم رایان در روایت پایانی خود می‌گوید: "ما فکر می‌کردیم برای کشورمان می‌جنگیم، اما در پایان فهمیدیم که برای خودمان می‌جنگیدیم - برای آنچه در درونمان بود." داستان با تصویری از این گروه نامتجانس که حالا به برادرانی تبدیل شده‌اند که از جهنم عبور کرده‌اند، به پایان می‌رسد. پرچمی که حالا دیگر نماد هیچ جناحی نبود، بلکه یادگاری از همه رنج‌ها و از خودگذشتگی‌هایشان بود. "فکر می‌کنی وقتی برگردیم، با چه چیزی روبرو می‌شویم؟" دندی آهی کشید و عینکش را تمیز کرد: "کشوری ویران، مردم خشمگین و آینده‌ای نامعلوم. ولی حداقل یک چیز را می‌دانیم - دیگر نیازی نیست به هموطنانمان شلیک کنیم." پاتس که از پشت سر می‌آمد، اضافه کرد: "اون فرانسوی‌ها هنوز هم در مکزیک هستند. یکی از آنها به نام جکسون آرام گفت: "حالا که آزادیم، می‌خوایم زمینی بخریم و خانوادهمون رو بزرگ کنیم. قول می‌دم تو رو به خونه برسونیم." آن شب، در حالی که آتش اردوگاه روشنایی بخش تاریکی بود، همه دور هم جمع شدند. | ## بخش 3: سرگرد داندی | تیم رایان شروع به نواختن آهنگ ملایمی با ساز دهنی کرد - ترانه‌ای قدیمی از ویرجینیا که هم یانکی‌ها و هم کنفدراسیون‌ها آن را می‌شناختند. آنها نه سربازان پیروز و نه شکست‌خورده بودند، بلکه تنها انسان‌هایی بودند که از کوره‌ی سوزان جنگ عبور کرده بودند و حالا، با زخم‌هایی عمیق‌تر از آنچه که روی پوستشان بود، به سوی آینده‌ای نامعلوم قدم برمی‌داشتند. آفتاب سوزان بیابان بر فراز آنها میسوخت، اما اینبار گرمای آن تحملپذیرتر به نظر میرسید - انگار طبیعت هم با پایان جنگ، از خشم خود کاسته بود. اینجا بیست و پنجم آوریل ۱۸۶۵ است - جنگ دهم روز پیش تمام شد." مهاجران بهت‌زده دور هم جمع شدند. نه این بیابان لعنتی رو..." ساموئل پاتس که مسیرها را خوب میشناخت، اشاره کرد: "تا رودخانه ریو گرانده کمتر از یه روز راهه. اون طرفش درختهای زیادی هست." آن شب، وقتی به رودخانه رسیدند، بنتین آخرین نفسهایش را میکشید. دندی کلاهش را برداشت و گفت: "چه شمالی، چه جنوبی، همه ما توی این خاک یکسانیم." سربازان سیاهپوست با احترام نظامی ایستادند، در حالی که چیلوم - سرباز قدیمی کنفدراسیون - با صدایی لرزان دعایی خواند. هر کسی به سمتی میرفت - بعضی به ویرجینیا، بعضی به کارولینا، و آن سربازان سیاهپوست به دنبال زمینی برای کشاورزی. برای آمریکا بنویس." و بدین ترتیب، این گروه نامتجانس که در آتش جنگ و بیابان گداخته شده بودند، هر کسی به سمتی پراکنده شدند - با زخمهایی که هیچگاه التیام نمییافت، اما با درسی که تا همیشه در قلبشان میماند: اینکه انسانیت مهمتر از هر پرچم و مرزی است. | ## جمع‌بندی | بازیگران چارلتون هستون ریچارد هریس جیم هاتن جیمز کابرن زنتا برگر مایکل پتی ماریو آدورف وارن اوتس بن جانسون اسلیم پیکنز جان دیویس چندلر براک پیترس آر.جی.