موضوع مقاله: پلاکوزوآ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پلاکوزوآ | مقدمه: این شاخه جانوری تنها دارای یک گونه شناخته شده می‌باشد و جزئی از گروه‌های کم گونه شناخته شده جهان می‌باشد که می‌توان کم بودن تعداد گونه‌های ثبت شده آن را در نتیجه عدم تنوع زیاد و سازگاری کامل همه انواع‌های ایجاد شده این گروه، دانست. | ## بخش 1: پلاکوزوآ | این جانور مانند آمیب، هیچ طرح کلی منظمی ندارد، اگرچه سطح زیرین تا حدی مقعر و سطح بالایی آن همیشه صاف است. بدن، متشکل از یک لایه خارجی از اپیتلیوم ساده است که یک ورق سست سلولهای ستاره ای شبیه مزانشیم برخی از جانوران پیچیده‌تر را در بر می‌گیرد. سلول‌های اپیتلیال دارای مژک‌هایی هستند که این جانور از آن برای کمک به خزش در کف دریا استفاده می‌کند. همچنین تصور می شود گریلیا (که در شبکه آندوپلاسمی تریکوپلاکس به صورت همیار زندگی می‌کند) در تولید پروتئین و غشا این جانور نقش داشته باشد. همچنین در این جانوران، جوانه زنی (تولیدمثل بواسطه ایجاد جوانه -همانند برخی قارچ ها- ) دیده می‌شود که می‌تواند چندین فرد جدید به‌وجود بیاورد. با جمع شدن جلبکهای تک سلولی که به صورت کامل در مجاورت سطح "شکمی" با ذرات ماده مغذی انجام می‌شود، آنزیم های هضم کننده توسط سلولهای اپیتلیال غده بر روی آنها ریخته شده و در مرحله بعدی بواسطه فرایند پینوسیتوز، محصولات مایع هضم شده خارجی توسط سلولهای اپیتلیال جذب می شود. روش دوم روش دوم تغذیه پلاکوزوآ ها فاگوسیتوز می‌باشد که توسط سلولهای اپیتلیوم بخش پشتی و شکمی انجام می شود. مکان قرارگیری ذرات گوارشی توسط تاژک نسبت به سلول ها تنظیم می شود و این ذرات توسط سودوپودیا به دام افتاده و بلعیده می‌شوند. در بعضی از آنها "اجسام قهوه ای" که اجزا بزرگی می باشند (با قطر 12-15 میکرون) پیدا شده است که بسته به اینکه جانور از جلبک های سبز یا قرمز تغذیه می کند ، دارای رنگ قهوه ای مایل به سبز یا قهوه ای مایل به صورتی است. اعتقاد بر این است که آنها مکان تجمع محصولات متابولیکی و تغییر رنگدانه های جلبک های هضم شده توسط تریکوپلاکس هستند. به‌طور سنتی، طبقه‌بندی براساس سطح سازماندهی آنها انجام می‌شد: یعنی آنها هیچ بافت و اندامی ندارند. اما این ممکن است به عنوان یک نتیجه از دست دادن ثانویه باشد، بنابراین برای علامت گذاری یک کلاد کافی نیست. | ## بخش 2: پلاکوزوآ | در چنین پناهگاهی با ویژگی ضعیف، داده‌های مولکولی در نظر گرفته می‌شود که قابل اطمینان‌ترین تقریب از فیلوژنی پلاکوزوآنی‌ها را فراهم می‌کند. فضای داخلی کره با سلول‌های فیبری انقباضی و یک ماتریس خارج سلولی ژلاتینی پر شده‌است. هر دو پلاکوزوآ مدرن و سایر حیوانات پس از طی دو فرایند مختلف از این مرحله شروع چند سلولی به‌وجود آمدند: ریزش اپیتلیوم منجر به تشکیل یک سیستم داخلی مجاری و در نتیجه ایجاد یک گالرتویید اصلاح شده می‌شود که متعاقب آن اسفنج‌ها، کیسه تنان و شاخه دار تباران توسعه می‌یابد. با توجه به این مدل، گالرتوئیدهای دیگر با گذشت زمان به یک حالت اعماق دریا منتقل شدند. در حالی که احتمال مواجهه با غذا، شرکای جنسی بالقوه یا شکارچیان در همه جهات برای حیواناتی که آزادانه در آب شناور هستند یکسان است، اما در کف کف بین طرفین رو به روی و دور از بستر و بین جهت آنها و جهت عمود عمود بر بستر، تفاوت آشکاری وجود دارد. این به‌طور طبیعی منجر به یک مزیت انتخابی برای صاف شدن بدن می‌شود، همان‌طور که البته در بسیاری از گونه‌های استخوانی دیده می‌شود. در مدل عملکردی-مورفولوژی، پلاکوزوآ و احتمالاً چندین ارگانیسم که فقط از حالت فسیلی شناخته می‌شوند، از چنین شکل حیاتی، که در حال حاضر پلاکولوئید نامیده می‌شود، ناشی می‌شوند. بر این اساس سه استراتژی مختلف زندگی منجر به سه خط مختلف توسعه شده‌است: حیواناتی که به صورت بینابینی در ماسه کف اقیانوس زندگی می‌کنند، مسئول آثار خزنده فسیلی هستند که از اولین شواهد حیوانات به حساب می‌آیند و حتی قبل از طلوع دوره Ediacaran در زمین‌شناسی قابل تشخیص هستند. حیواناتی که جلبک‌ها را به عنوان اندوسیمبیونت فعال فتوسنتزی ترکیب می‌کنند، یعنی در درجه اول مواد مغذی خود را از شرکای خود در همزیستی به دست می‌آورند، بر این اساس مسئول موجودات مرموز جانوران ادیاکارا هستند که به هیچ گونه تاکسون حیوانات مدرن اختصاص داده نشده‌اند و قبل از شروع در دوره Ediacaran زندگی می‌کردند از پالئوزوئیک کارهای اخیر نشان داده‌است که برخی از مجموعه‌های Ediacaran (به عنوان مثال نقطه اشتباه) در آبهای عمیق، زیر منطقه photic بودند و ارگانیسم‌ها به فتوسنتز کننده‌های اندوسیمبیوتیک وابسته نبودند. از این رو، مزایای استفاده از تعدد آمیبوئید باعث می‌شود که یک لایه پایه ای قبلی و یک ماتریس خارج سلولی ژلاتینی از بین برود. یعنی ساختارهایی که از نظر عملکردی با یکدیگر مطابقت دارند، طبق فرضیه پیشنهادی هیچ منشأ تکاملی مشترکی ندارند. به دلیل عدم وجود ماتریس خارج سلولی و لایه باز، پتانسیل توسعه این حیوانات، بسیار موفق در تو رفتگی در محیط زیست، البته محدود بود، که می‌تواند سرعت پایین تکامل، به عنوان bradytely، از فنوتیپ آنها، ظاهر آنها را توضیح دهد در بزرگسالی شکل می‌گیرند. | ## بخش 3: پلاکوزوآ | با این حال فرضیه در تجزیه و تحلیل آماری توالی ژنوم کلیوی adhaerens در مقایسه با کل توالی ژنوم رد شد از شش حیوان دیگر و دو گونه غیر حیوانی مرتبط، اما فقط در سطح p = ۰٫۰۷، که نشان دهنده سطح حاشیه ای اهمیت آماری است. فرضیه اپی دلیوزوآ مفهومی مبتنی بر خصوصیات صرفاً ریخت‌شناسی، پلاکوزوآ را به عنوان نزدیک‌ترین خویشاوند حیوانات دارای بافت واقعی نشان می‌دهد (Eumetazoa). تاکسی که آنها به اشتراک می‌گذارند، اپی دلیوزوآ نامیده می‌شود، به عنوان یک گروه خواهر برای اسفنج‌ها تفسیر می‌شود: دیدگاه فوق می‌تواند صحیح باشد، اگرچه شواهدی وجود دارد که ctenophores، که به‌طور سنتی به عنوان Eumetazoa دیده می‌شود، ممکن است خواهر همه حیوانات باشد. حمایت اصلی از چنین رابطه ای از اتصالات سلول / سلول خاص، کمربند دسموزوم‌ها ناشی می‌شود که نه تنها در Placozoa بلکه در همه حیوانات به جز اسفنج‌ها وجود دارد. آنها سلولها را قادر می‌سازند تا مانند لایه اپتلیوئید Placozoa در یک لایه شکسته نشده به هم متصل شوند. هر دو ویژگی را می‌توان در نظر گرفت بدجنسی، یعنی ویژگی‌های حاصل از تکامل، و بنابراین اساس یک تاکسون مشترک برای همه حیواناتی است که آنها را در اختیار دارند. فضای داخلی که توسط یک سینسیسیوم فیبر در Placozoa نفوذ می‌کند، پس از آن با بافت همبند سایر حیوانات مطابقت دارد. هنوز مطمئن نیستیم که یون‌های کلسیم ذخیره شده در سینسیسیوم به اسکلت آهک بسیاری از کنیاری‌ها مربوط است یا خیر. فرضیه هوپس زیان فرضیه سوم ، اساساً مبتنی بر ژنتیک مولکولی ، پلاکوزوآ را به عنوان هوپس زیان بسیار ساده مشاهده می کند. هر دو نوع بافت ، و همچنین لایه پایه اپیتلیوم ، بر این اساس اخیراً با ساده سازی ثانویه رادیکال از بین رفته است. استدلالی که علیه سناریوی پیشنهادی مطرح شده این است که ویژگیهای ریخت شناسی حیوانات را کاملاً مورد توجه قرار نمی دهد. فرضیه خواهری کیسه تنان مطالعات DNA نشان می دهد که این ارگانیسم ها مربوط به کیسه تنان هستند که از لارو پلانلا گرفته شده اند (همانطور که در برخی کیسه تنان دیده می شود). | ## جمع‌بندی | Zh Obshch Biol 63(3):195-208 محور بدن کیسه تنان و پلاکوزوآ به طور آشکار مشابه هستند و سلولهای پلاکوزوآ و کیسه تنان به همان پادتنهای نوروپپتیدی پاسخ می دهند ، علی رغم اینکه پلاکوزوآ موجود هیچ نورون ایجاد نمی کند.