موضوع مقاله: ضرب سکه (یهودیان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ضرب سکه (یهودیان) | مقدمه: سکه‌های یهودی؛ دسته ای از سکه‌ها را شامل می‌شوند که در اندازه‌های کوچک و از جنس نقره ساخته شده، و به خط آرامی واژه (یهود) بر روی آنها نقش بسته‌است. | ## بخش 1: ضرب سکه (یهودیان) | یهد در زبان آرامی به استان «یهودیّه پارسی هخامنشی» و یهده به همان نام در زبان عبری اشاره می‌کند. این سکه ها توسط یهود مدیناتا، مقام خودگردانی یهودی در سرزمین اسرائیل در منطقه یهودا احتمالاً در قرن چهارم قبل از میلاد، در زمان دوره هخامنشی در سرزمین اسرائیل ضرب شدند. تاریخ و اصالت در سال ۲۰۲۳، محققان سکه شناس گیتلر، لوربر و فونتانیل طبقه بندی و گاهشماری به روز شده ای از سکه های یهودا را منتشر کرده اند. این سری با تعداد کمی از دراخما با حروف آرامی شروع شد که به عنوان انواع ۱-۳ طبقه بندی شده بودند و در یک ضرابخانه در جایی در سرزمین اسرائیل تولید شدند. این آغاز یک ضرابخانه در یهودا به نظر می رسد با شروع تولید سکه های بسیار کوچکتر که در زمینه کلی منطقه مدیترانه شرقی نامعمول است، نشان داده شده است. پس از این، تولید این سکه های کسری توسط ضرابخانه یهود برای یک دوره زمانی قابل توجه ادامه یافت. محققان معتقدند که شاید این سکه های کوچکتر بیشتر برای اقتصاد عمدتاً کشاورزی این استان مناسب بودند. تصور می‌شود نماد خدای یهوه باشد.سکه‌های یهودی از حزقیا (حکمران) و یک سکه از یوهانان (کاهن اعظم) توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند. در مورد حزقیا/یحزقیا، سکه‌های زیادی از انواع مختلف با و بدون عنوان «حکمران» وجود دارد. | ## بخش 2: ضرب سکه (یهودیان) | تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که در سکه‌های اولیه، تنها نام حزقیا/یحزقیا ذکر شده است. 13–23 این سکه تصویری از یک الهه نشسته بر روی یک چرخ بالدار دارد که اغلب به عنوان نمایشی از یهوه، خدای اسرائیل، تفسیر شده است. تنها یک نمونه از این سکه شناخته شده است و ممکن است طراحی شده باشد تا «قدرتمندترین و شناخته‌شده‌ترین تصاویر خدایان – زئوس و اهورامزدا را ترکیب کند تا چیزی التقاطی و جدید ایجاد کند.» چنین سکه‌هایی در خربت علمیت و نزدیک اورشلیم یافت شده‌اند، باستان‌شناسان یک سکه نقره شکسته را که مربوط به قرن ششم قبل از میلاد است، پیدا کرده‌اند. رابرت کول، کارشناس سکه در سازمان آثار باستانی اسرائیل گفت: تحقیقات قبلی در گذشته، میلدنبورگ سکه‌های یهود را از اوایل قرن ۴ قبل از میلاد تا زمان سلطنت بطلمیوس اول معرفی می‌کند. این در حالیست که مشورِر (Meshorer) اعتقاد دارد در زمان بطلمیوس اول میان بطالسه و یهودیان جدایی بوده و ضرب سکه از زمان بطلمیوس دوم آغاز و تا زمان بطلمیوس سوم ادامه داشته، البته این نظریه مورد شک است. سکه های YHD معمولاً باور بر این بود که مربوط به دوران هخامنشیان هستند، اما برخی از سکه های YHDH نیز از دوره بعدی بطلمیوسی دانسته می شدند. در نهایت، روندهای سکه شناسی به هر حال به منطقه ترسوس و کیلیکیه (ساتراپی) در آسیای صغیر ساحلی که در آن زمان منطقه شکوفا و جهانی از نظر اقتصادی بود، پس از فتح کوروش کبیر، رد پا گذاشتند. سکه های یهودا به صورت محلی به عنوان پول خرد برای تسهیل اقتصاد محلی استفاده می شدند. 225–6 استفاده از هنر تصویری برخلاف سکه‌های یهودی بعدی، سکه‌های یهودیه موجودات زنده، گل‌ها و حتی انسان‌ها را به تصویر می‌کشند. | ## بخش 3: ضرب سکه (یهودیان) | در دوره معبد اول، هنر تصویری به‌طور مکرر استفاده می‌شد، مانند کروبی‌های مرکزی بر روی تابوت عهد، دوازده گاو که لگن بزرگ جلوی معبد سلیمان را حمایت می‌کردند، و غیره. بنابراین، احتمالاً سکه‌های یهودیه ادامه استفاده از هنر تصویری از دوره قبلی هستند. هویت تصاویر انسانی دیگر همیشه مشخص نیست؛ برخی از آن‌ها ممکن است حتی تصاویر رهبران یهودی، مانند کاهنان معبد باشند.Lee I. او به انواع مختلف سکه‌ها و پدیده‌های غیرمعمولی مانند ضرب سکه تنها در یک طرف و نقص‌های ظاهراً عمدی در برخی قالب‌ها می‌پردازد. قبل از اینکه سلسله بطلمیوسی سکه‌های استاندارد را به مصر معرفی کند، سلسله‌های بومی موجود تنها استفاده بسیار محدودی از سکه‌ها داشتند. استاتر طلای مصری اولین سکه‌ای بود که در مصر باستان در حدود ۳۶۰ قبل از میلاد در دوران فرعون تئوس از سلسله سی‌ام ضرب شد. اما این‌ها سکه‌های طلایی بودند که بیشتر برای پرداخت حقوق سربازان مزدور یونانی در خدمت او استفاده می‌شدند. شاهنشاهی هخامنشی پس از ۳۶۰ قبل از میلاد منطقه را بازپس گرفتند، بنابراین این احتمالاً آغاز ضرب سکه‌های یهود است. میلدنبرگ بیشتر سکه‌های دوره هخامنشی «یهود» را به سه گروه تقسیم کرد: گروه اولیه‌ای از سکه‌های با تعریف ضعیف که سر آتنا را در جلو و جغد او را در پشت با نوشته 'y-h-d' به خط عبری باستانی نشان می‌دهند؛ گروه دوم به وضوح تعریف شده‌تر هستند و یک سوسن، یک شاهین مصری و سر پادشاه ایرانی را با نوشته 'y-h-d' نشان می‌دهند؛ گروه سوم نوشته عبری «حزقیا فرماندار» (yḥzqyh hpḥh) را دارند. | ## جمع‌بندی | با این حال، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که در سکه‌های اولیه، تنها نام حزقیا/یحزقیا بدون عنوان ذکر شده است.