موضوع مقاله: ملی‌گرایی کردی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ملی‌گرایی کردی | مقدمه: 225pxمنطقه مردم کُرد به گزارش سیا (۱۹۹۲) زبانزبان کردی منطقهغرب و شمال غربی فلات ایران: جزیره (میانرودان)، زاگرس، ناحیه آناتولی جنوب شرق و شرق، شامل بلخ‌هایی از غرب و شمال غرب ایران، شمال عراق، شمال سوریه و شرق و جنوب شرق ترکیه مساحت (est.)190,000–390,000 km²74,000–151,000 sq.mi جمعیت۲۰ تا ۴۰ میلیون (برآورد) Kurd PEOPLE ملی‌گرایی کردی (به کردی: کوردایه‌تی، Kurdperwerî) یک جنبش فرهنگی، اجتماعی و سیاسی است که هدف آن حفظ و ارتقای هویت، زبان و حقوق مردم کرد در کشورهای دارای مناطق کُردنشین است. | ## بخش 1: ملی‌گرایی کردی | گرایش‌های این جنبش طیف وسیعی دارند به مانند: تلاش برای دست‌یابی به حقوق فرهنگی و سیاسی برابر در کشور محل سکونت تا درخواست خودمختاری محلی یا استقلال کامل. برخی از جریان‌ها، ایده تشکیل یک واحد سیاسی واحد برای مناطق کُردنشین در ایران، عراق، ترکیه و سوریه را مطرح کرده‌اند، که به آن غالباً پان‌کردیسم گفته می‌شود، اما این تنها بخش محدودی از جنبش ملی‌گرایی کُردی است.Curtis, Andy. جنبش‌های جدایی‌خواهانه کردها مدت‌هاست که توسط ترکیه و کشورهای عراق، ایران و سوریه سرکوب شده‌اند. از دهه ۱۹۷۰، کردهای عراق هدف خودگردانی بیشتر و حتی استقلال کامل را در برابر رژیم‌های ملی‌گرای حزب بعث عراق دنبال کردند، که با سرکوب وحشیانه از جمله کشتار ۱۸۲٬۰۰۰ کرد، در نسل‌کشی انفال پاسخ دادند. در ترکیه نیز در طی درگیری کردها با ترکیه، گروه‌های مسلح کُرد علیه ارتش دولت ترکیه مبارزه کرده‌اند و از سال ۱۹۸۴ این منازعه ادامه دارد. | ## بخش 2: ملی‌گرایی کردی | پس از قیام‌های سال ۱۹۹۱ در عراق، سازمان ملل مناطق پرواز ممنوع عراق را تحت قطعنامه ۶۸۸ اعمال کرد که شامل بسیاری از مناطق بود. پس از تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق که صدام حسین را سرنگون کرد، دولت اقلیم کردستان تأسیس شد که از خودگردانی زیادی برخوردار بود اما از استقلال کامل بازماند. در سوریه نیز، حزب اتحاد دموکراتیک کرد سوریه در بخش اداره خودمختار شمال و شرق سوریه دارای نقش برجسته‌ای است، اما آن‌ها هم ملی‌گرایی کردی و هم ایدئولوژی دولت ملی عربی دولت سوریه را رد می‌کنند. ناسیونالیم کردی در ایران ملی‌گرایی در کردستان ایران بیشتر به شکل ایجاد کشور مستقل، حفظ هویت ملی کردی، اتحاد و همگرایی، پاس داشتن زبان کردی، حفظ لباس کردی و سنت‌های دیرینه میان کردتباران است. افراد مشهور در ملی‌گرایی کردی: قاضی محمد احمد خانی عبدالله اوجلان اسماعیل سیمیتقو (سمکو شکاک) عبدالرحمان قاسملو مصطفی بارزانی بدرخان پاشا صلاح الدین دمیرتاش و… احزاب کُردی با شعار و اهداف ناسیونالیستی و تحت شرایط داخل و خارج ایران به دنبال خودمختاری بودند که به شکست منجر شد. | ## بخش 3: ملی‌گرایی کردی | آن‌ها با تلاش برای حذف هویت ایرانی کُردها، به قوم گرایی کُردی دامن می‌زنند که بخش بزرگی از کُردهای ایران از این موضوع استقبال نکردند. برخی از گروه‌های نظامی - سیاسی کرد مانند کومله در رسانه‌های فارسی‌زبان ایرانی، اتهام تجزیه طلبی علیه خود را تکذیب می‌کنند اما در رسانه‌های غیر فارسی، نه تنها خود را ایرانی نمی‌دانند بلکه خواهان تشکیل دولت مستقل کُرد هستند. احزاب ملی‌گرایی کردی حزب کارگران کردستان (موسوم به PKK) حزب دموکرات کردستان ایران حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) حزب کومله زحمت‌کشان کردستان کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران حزب آزادی کردستان حزب دموکرات کردستان (حدک) حزب دموکرات کردستان (عراق) اتحادیه میهنی کردستان نیروهای دموکراتیک سوریه (قسد) یگان‌های مدافع خلق (موسوم به YPG) سازمان خبات انقلابی کردستان ایران حزب اتحاد دموکراتیک (سوریه) سازمان هاوپا لبیک قاسملو و حمایت از خمینی عبدالرحمان قاسملو رهبر پیشین حزب دموکرات کردستان ایران، در جریانِ انقلاب سال ۱۳۵۷، ابتدا از این انقلاب و رهبر انقلاب یعنی سید روح‌الله خمینی حمایت می‌کرد. در همان سال در روزنامه‌های ایران، عکس‌هایی با عنوان «لبیک قاسملو به امام خمینی» چاپ شد. | ## جمع‌بندی | فایلی صوتی مربوط به سال ۱۳۵۷ که به همین نام (لبیک قاسملو به خمینی) از وی منتشر شده است.