موضوع مقاله: ریتسوریو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ریتسوریو | مقدمه: ریتسوریو یک سیستم حقوقی و قانون ژاپن بر اساس فلسفه‌های کنفسیوس‌گرایی و قانون‌گرایی (فلسفه چینی) در تاریخ ژاپن است. | ## بخش 1: ریتسوریو | در اواخر دوره آسوکا (اواخر قرن ششم - ۷۱۰) و دوره نارا (۷۱۰–۷۹۴)، دربار امپراتوری در کیوتو، سعی در تکرار چین سخت‌گیرانه داشت. قانون اومی (近江令، ۶۶۹) - ۲۲ جلد قانون اداری، مورد مناقشه قانون آسوکا کیومیهارا (飛鳥浄御原令، ۶۸۹) - ۲۲ جلد کد اداری قانون تایهو (大宝律令، ۷۰۱) - دارای نفوذ عمده، ۱۱ جلد قانون اداری، ۶ جلد قانون جزا. "قانون یورو" (養老律令، ۷۲۰، مصوب ۷۵۷) - ۱۰ جلد قانون اداری، ۱۰ جلد قانون کیفری، نسخه اصلاح شده "Taihō-ritsuryō" دستاوردهای اصلی دولت و اداره در نیمه پایانی قرن هفتم، معرفی شد که گوکی شیچیدو را به چندین بخش اداری تقسیم کرد. تمرکز اقتدار سیستم ritsuryō همچنین یک دولت اداری مرکزی را ایجاد کرد که امپراتور در راس آن قرار داشت. دو بخش راه اندازی شد: اداره امور شینتو (神祇官، اداره عبادت)، مسئول مناسک و روحانیون دایجوکان (太政官، وزارت امور خارجه)، به هشت وزارتخانه تقسیم شده است. این الگوی فراگیر به‌طور مداوم تکرار می‌شود، حتی در میان اعضای دربار که وظایفشان ارتباط چندانی با آن نوع اختیارات و مسئولیت‌هایی ندارد که به‌طور متعارف با حکومت مرتبط است - برای مثال: ؛ نوازندگان دربار . قرار بود رتبه‌بندی بیشتر مبتنی بر شایستگی باشد، با این وجود به فرزندان مقامات عالی‌رتبه حداقل رتبه داده شد. این ماده (蔭位の制 on'i no sei) در قانون تانگ وجود داشت، اما طبق رتبه‌های ریتسوریو ژاپنی که برای آن اعمال می‌شد، بالاتر و همچنین رتبه‌های کسب شده توسط فرزندان. بالاترین رتبه در این سیستم، رتبه اول (مقام 1 "ich-i") بود که به رتبه هشتم (مقام هشتم "hachi-i") که متعلق به پست‌ها در دربار بود. | ## بخش 2: ریتسوریو | شش رتبه برتر به عنوان اشراف واقعی (貴 ki) در نظر گرفته شدند و به «ارشد» (正 shō) و «جوان» (従 ju) تقسیم شدند. ترفیع در درجات اغلب یک فرایند بسیار تدریجی و بوروکراتیک بود، و در روزهای اولیه کدها، جز به استثنای نادری نمی‌توانستیم از رتبه ششم پیش برویم، بنابراین یک نقطه برش طبیعی بین اشراف (رتبه‌های پنجم و بالاتر) ایجاد می‌شود. علاوه بر این، درآمد به شکل ککو (石، ۱ ککو = حدود ۱۵۰ کیلوگرم)، یا بوشل برنج از استان‌ها، با ارتقاء رتبه یک نفر به‌طور چشمگیری افزایش یافت. یک مقام متوسط رتبه ششم ممکن است ۲۲ ککو برنج در سال به دست آورد، اما رتبه پنجم ممکن است ۲۲۵ ککو برنج به دست آورد، در حالی که یک مقام رتبه سوم می‌تواند سالانه ۶۹۵۷ ککو درآمد داشته باشد. بر محصولات برنج و همچنین بر چندین محصول محلی (مانند پنبه، نمک، دستمال کاغذی) که به پایتخت ارسال می‌شد، مالیات وضع می‌شد. این سیستم همچنین به دستور کوکوشی (国司)، یک کوروی در پایتخت (اگرچه کوروی در پایتخت می‌توانست با کالاهای ارسالی جایگزین شود) و خدمات نظامی، یک کوروی محلی را در سطح استان ایجاد کرد. : بسته به شدت جرم، ۶۰، ۷۰، ۸۰، ۹۰ یا ۱۰۰ ضربه به باسن، در ملاء عام، با استفاده از عصایی کمی ضخیم‌تر از آنچه برای چی استفاده می‌شد، انجام می‌شود. این کد بر اساس ده مکروه قانون دودمان تانگ بود، اما دو جنایت مربوط به زندگی خانوادگی - اختلاف خانوادگی و اخلال در خانواده (از طریق زنای با محارم، زنا، و غیره) - حذف شد. سیستم هاندن شوجو مطابق با قوانین حقوقی چین، زمین و همچنین شهروندان باید در سیستم کوچی کومین (مالکیت عمومی) (公地公民) باشند. | ## بخش 3: ریتسوریو | یکی از ارکان اصلی ریتسوریو معرفی سیستم هاندن شوجو (班田収受制) بود، مشابه سیستم زمین-برابر در چین. بر اساس ثبت نام، هر شهروند بالای ۶ سال حق داشتن یک کوبوندن مشمول مالیات (تقریباً ۳٪ محصولات) را داشت. مساحت هر مزرعه برای مردان ۲ تان :ja:反#土地の面積の単位 و برای زنان دو سوم این مقدار بود. به منظور ترویج کشت، قانونی که اجازه مالکیت برای سه نسل از مزارع تازه زراعی را می‌داد در سال ۷۲۳ قانون سازنزه-ایشین (三世一身の法، Sanze-ishin) :ja:三世一身法 و سپس بدون محدودیت در سال ۷۴۳ قانون کوندن اینن شیزای (墾田永年秕,財) :ja:墾田永年私財法 ابلاغ شد. در تلاش برای حفظ سیستم، دوره بین هر مجموعه/توزیع به ۱۲ سال تحت امپراتور کانمو افزایش یافت. برخی از ریومین برای فرار از مالیات با سنمین ازدواج می‌کردند و کودکان سنمین/ریومین به ریومین تبدیل می‌شدند. رده‌های بالای موروثی برای مناصب عمومی منجر به انحصار تصرف مهم‌ترین پست‌ها توسط تعداد محدودی از خاندان‌ها، در واقع اشراف، از جمله خاندان فوجیوارا، خاندان میناموتو، خاندان تایرا و خاندان تاچیبانا شد. دولت ریتسوریو یک دولت متحد باستانی در ژاپن بود که بر اساس سیستم ریتسوریو حکومت می‌کرد. از زمانی که دولت یاماتو بعد از اصلاحات تایکا تغییر شکل داد و تأسیس شد، قدرت اشراف که مقام‌های مرکزی بودند و خانواده‌های قدرتمند که مقامات محلی بودند همچنان قوی باقی ماندند. | ## جمع‌بندی | زمین و مردم از طریق یک سازمان دولتی متمرکز با مرکزیت امپراتور کنترل می‌شدند، اما در حدود قرن دهم منحل شد.