موضوع مقاله: حاشیه سود | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حاشیه سود | مقدمه: حاشیۀ سود نسبتی است که به‌وسیله آن سودآوری هر دلار (یا هر ریال) از فروش را محاسبه می‌کنند، به این ترتیب که مقدار سود پس از کسر مالیات را بر فروش خالص تقسیم می‌کنند. | ## بخش 1: حاشیه سود | میزان سود خالص یک شرکت اولین معیاری است که بیشتر سرمایه‌گذاران در رابطه با سوددهی شرکت مدنظر قرار می‌دهند، ولی توجه محض به سودهای خالص تصویری دقیق از عملکرد شرکت ارائه نخواهد داد. حاشیه سود از این جهت اهمیت دارد که تصویری جامع از کارایی عملیاتی یک کسب‌وکار یا یک صنعت ارائه می‌دهد. هرگونه تغییر در این حاشیه، شاخصی مفید برای ارزیابی پتانسیل رشد، جذابیت برای سرمایه‌گذاری و ثبات مالی یک شرکت نسبت به رقبایش است. حفظ حاشیه سود سالم به تضمین موفقیت مالی یک کسب‌وکار کمک کرده و توانایی آن را برای دریافت وام افزایش می‌دهد. در مقابل نسبت‌های حاشیه سود به‌جای برآورد کردن میزان دارایی‌ها، سهام و سرمایه‌گذاری‌های شرکت، مقدار پولی را که آن شرکت از تمام درآمدهای حاصل از فروش محصولات، دارایی‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها به دست خواهد آورد، مورد توجه قرار می‌دهد. 584x584پیکسل|فرمول حاشیه سود حاشیه‌ها به بیان ساده عوایدی هستند که به صورت نسبت یا درصدی از فروش شرکت بیان می‌شوند. این درصد سهام‌داران و سرمایه‌گذاران را قادر می‌سازد که سوددهی شرکت‌ها را به مقایسه بگذارند. نگاه کلی حاشیه سود با در نظر گرفتن قیمت فروش (یا درآمد) به عنوان مبنا و به صورت درصدی از آن محاسبه می‌شود. هنگام فروش یک محصول، باید دانست که از یک سرمایه‌گذاری مشخص چه درصد سودی حاصل می‌شود؛ به همین دلیل شرکت‌ها «درصد سود» را محاسبه می‌کنند تا نسبت سود به هزینه را پیدا کنند. ترتیبات عملیاتی و مالی کسب‌وکارهای مختلف آنقدر با هم تفاوت دارد که سطح مخارج آن‌ها ناگزیر متفاوت خواهد بود، بنابراین مقایسه آن‌ها با یکدیگر نمی‌تواند چندان معنادار باشد. حاشیه سود پایین نشان‌دهنده حاشیه ایمنی پایین است: یعنی ریسک بالاتری وجود دارد که کاهش فروش، سود را از بین ببرد و به زیان خالص یا حاشیه منفی منجر شود. حاشیه سود شاخصی از استراتژی‌های قیمت‌گذاری یک شرکت و نحوه کنترل هزینه‌ها توسط آن است. تفاوت در استراتژی رقابتی و ترکیب محصولات باعث می‌شود که حاشیه سود در شرکت‌های مختلف، متفاوت باشد.[۳] اگر یک سرمایه‌گذار ۱۰ دلار درآمد کسب کند و هزینه آن برایش ۱ دلار باشد، پس از کسر هزینه، به حاشیه سود ۹۰٪ می‌رسد. اگر یک سرمایه‌گذار ۱۰ دلار درآمد کسب کند و هزینه آن برایش ۵ دلار باشد، پس از کسر هزینه، به حاشیه سود ۵۰٪ می‌رسد. اگر یک سرمایه‌گذار ۱۰ دلار درآمد کسب کند و هزینه آن برایش ۹ دلار باشد، پس از کسر هزینه، به حاشیه سود ۱۰٪ می‌رسد. | ## بخش 2: حاشیه سود | انواع حاشیه سود سه نوع حاشیه سود وجود دارد: حاشیه سود ناخالص، حاشیه سود عملیاتی و حاشیه سود خالص. سود ناخالص با کسر بهای تمام شده کالای فروش رفته (COGS) — یعنی تمام هزینه‌های مستقیم — از درآمد محاسبه می‌گردد. شرکت‌های خدماتی، مانند مؤسسات حقوقی، می‌توانند به جای بهای تمام شده کالای فروش رفته (COGS) از «هزینه درآمد» (کل هزینه برای دستیابی به یک فروش) استفاده کنند. فرمول محاسبه آن به این صورت است: سود ناخالص=درآمد−(مواد مستقیم+نیروی کار مستقیم+سربار کارخانه) فروش خالص=درآمد−هزینه‌ برگشت‌ از فروش−تخفیفات‌ و کسورات حاشیه سود ناخالص= ۱۰۰ * فروش خالص سود ناخالص​ مثال: اگر شرکتی ۱,۰۰۰,۰۰۰ دلار درآمد و ۶۰۰,۰۰۰ دلار COGS داشته باشد، سود ناخالص آن ۴۰۰,۰۰۰ دلار و حاشیه سود ناخالص آن ۴۰٪ خواهد بود. فرمول COGS در اکثر صنایع یکسان است، اما اجزای تشکیل‌دهنده آن می‌تواند در هر صنعت متفاوت باشد. فرمول محاسبه آن به این صورت است: حاشیه سود عملیاتی = ۱۰۰ * درآمددرآمدعملیاتی​ مثال: اگر شرکتی ۱,۰۰۰,۰۰۰ دلار درآمد، ۶۰۰,۰۰۰ دلار COGS و ۲۰۰,۰۰۰ دلار هزینه‌های عملیاتی داشته باشد، سود عملیاتی آن ۲۰۰,۰۰۰ دلار و حاشیه سود عملیاتی آن ۲۰٪ خواهد بود. حاشیه سود خالص=۱۰۰ * درآمدسودخالص​ مثال: شرکتی ۱,۰۰۰,۰۰۰ دلار درآمد، ۶۰۰,۰۰۰ دلار COGS و ۲۰۰,۰۰۰ دلار هزینه‌های عملیاتی و ۵۰,۰۰۰ دلار مالیات دارد. (۱,۰۰۰,۰۰۰ /۱۵۰,۰۰۰​)*۱۰۰=۱۵٪ اهمیت حاشیه سود حاشیه سود در یک اقتصاد، نشان‌دهنده سودآوری هر کسب‌وکاری است و امکان مقایسه نسبی بین کسب‌وکارهای کوچک و بزرگ را فراهم می‌کند. این یک معیار استاندارد برای ارزیابی پتانسیل و ظرفیت یک کسب‌وکار در ایجاد سود است. این حاشیه‌ها به کسب‌وکارها کمک می‌کنند تا استراتژی‌های قیمت‌گذاری خود را برای کالاها و خدمات تعیین کنند. اشتباهات قیمت‌گذاری که منجر به چالش‌های جریان نقدی می‌شوند، می‌توانند با استفاده از مفهوم حاشیه سود شناسایی شده و از چالش‌ها و زیان‌های بالقوه در یک واحد تجاری جلوگیری کنند. کسب‌وکارها و شرکت‌ها همچنین از حاشیه سود برای مطالعه الگوهای فصلی و تغییرات در عملکرد و نیز برای شناسایی چالش‌های عملیاتی استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، حاشیه سود منفی یا صفر نشان می‌دهد که فروش یک کسب‌وکار کافی نیست یا آن کسب‌وکار در مدیریت هزینه‌های خود ناموفق است. حاشیه سود هنگام درخواست اعتبار (وام) اهمیت دارد و اغلب به عنوان وثیقه استفاده می‌شود. این حاشیه‌ها برای سرمایه‌گذاران که پیش‌بینی‌های خود را بر عوامل متعددی استوار می‌کنند، مهم هستند که یکی از این عوامل، حاشیه سود است. | ## بخش 3: حاشیه سود | از آن برای مقایسه بین شرکت‌ها استفاده می‌شود و بر تصمیم سرمایه‌گذاری در یک پروژه خاص تأثیر می‌گذارد. برای جذب سرمایه‌گذاران، در مقایسه با کسب‌وکارهای مشابه، داشتن حاشیه سود بالا ارجحیت دارد. کاربردهای حاشیه سود در کسب‌وکار از حاشیه سود می‌توان برای ارزیابی عملکرد مالی یک شرکت در طول زمان استفاده کرد. سرمایه‌گذاران و تحلیل‌گران با مقایسه حاشیه سود در بازه‌های زمانی مختلف، می‌توانند ارزیابی کنند که آیا سودآوری شرکت در حال بهبود است یا رو به وخامت. این اطلاعات می‌تواند برای اتخاذ تصمیمات سرمایه‌گذاری آگاهانه مورد استفاده قرار گیرد. سرمایه‌گذاران با مقایسه سودآوری شرکت‌های مشابه، می‌توانند تعیین کنند که کدام شرکت‌ها سودآورتر و در نتیجه فرصت‌های سرمایه‌گذاری بالقوه جذاب‌تری هستند. حاشیه سود پایین می‌تواند به عنوان یک هشدار برای مالکان و مدیران شرکت عمل کند که شرکت ممکن است در مضیقه مالی باشد یا کالاها با قیمت بسیار پایینی فروخته می‌شوند: «به هر دلیلی، حاشیه سود پایین می‌تواند در بلندمدت نشانه دردسر باشد». از حاشیه سود همچنین می‌توان برای ارزیابی استراتژی قیمت‌گذاری یک شرکت استفاده کرد. شرکت‌ها با تحلیل سودآوری محصولات و خدمات مختلف، می‌توانند تعیین کنند که کدام محصولات یا خدمات سودآورتر هستند و قیمت‌گذاری خود را متناسب با آن تنظیم کنند. این کار می‌تواند به شرکت‌ها کمک کند تا سودآوری خود را به حداکثر برسانند و در بازار رقابتی باقی بمانند. از این حاشیه‌ها می‌توان برای شناسایی بخش‌هایی از عملیات یک شرکت که ممکن است ناکارآمد یا غیراقتصادی باشند نیز استفاده کرد. شرکت‌ها با تحلیل سودآوری خطوط تولید مختلف، می‌توانند حوزه‌هایی را که در آن‌ها هزینه‌ها نسبت به سود ایجاد شده بسیار بالا هستند، شناسایی کنند. سپس این اطلاعات می‌تواند برای بهینه‌سازی عملیات و کاهش هزینه‌ها مورد استفاده قرار گیرد. در برخی موارد، شرکت‌ها ممکن است توافق کنند که کسری حاشیه سود را به عنوان بخشی از یک قرارداد تأمین کالا بین دو کسب‌وکار (B2B)، مانند توافق بین یک خرده‌فروش و یک تأمین‌کننده، پوشش دهند. | ## جمع‌بندی | با این حال، در بریتانیا، گزارشی که در سال ۲۰۱۵ توسط «داور آیین‌نامه خواربارفروشان» منتشر شد، نشان داد که الزام تأمین‌کنندگان توسط سوپرمارکت زنجیره‌ای به پوشش کسری حاشیه سود، در مواردی که به صورت قراردادی توافق نشده بود، به عنوان یک مشکل «نسبتاً رایج» در میان تأمین‌کنندگان تلقی می‌شد.