موضوع مقاله: نوربورگ‌رینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نوربورگ‌رینگ | مقدمه: نوربورگ‌رینگ یا پیست نوربورگ مجتمع ورزش‌های موتوری به ظرفیت ۱۵۰ هزار نفر است که در نوربورگ در راینلاند-فالتس قرار دارد. | ## بخش 1: نوربورگ‌رینگ | پیست دیگری به طول بیشتر که «حلقه شمالی» نامیده می‌شود، در دههٔ ۱۹۲۰ پیرامون شهر و قلعهٔ قرون وسطایی نوربورگ در کوه آیفل ساخته شده‌است. طول حلقه شمالی ۲۰٫۸ کیلومتر است و بیش از ۳۰۰ متر اختلاف ارتفاع از پایین‌ترین تا بالاترین نقطهٔ آن وجود دارد. بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ محدودهٔ آغاز و پایان تخریب شد تا مسیر جایزه بزرگ جدیدی ساخته شود. هرچند مسیر کوتاه شدهٔ حلقه شمالی هنوز برای مسابقه، تمرین و دسترسی عمومی استفاده می‌شود. برگزار کنندگان مسابقه تصمیم گرفتند پیست مسابقه‌ای با الهام از پیست‌های موجود مانند مونتزا بسازند. قرار بود نوربورگ‌رینگ ویترین مهندسی خودروسازی و استعدادهای اتومبیل‌رانی آلمان باشد. پیست در روزهای آخر هفته و بعدازظهرها به عنوان مسیر عبوری یک‌طرفه بر روی عموم باز بود. برای مسابقات کوچک‌تر و مسابقات موتورسیکلت از مسیر کوتاه‌تر و امن‌تر حلقه جنوبی استفاده می‌کردند. گروه تازه‌ای از اربابان مسابقه مانند آلبرتو اسکاری، خوان مانوئل فانخیو، جیم کلارک و جکی استوارت حاکم مسابقه بودند. در ۵ اوت ۱۹۶۱ هنگام تمرین برای جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۱ برای نخستین بار مسیر حلقه شمالی در مدت کمتر از ۹ دقیقه توسط فیل هیل طی شد. چند بار نیز مسابقات موتوجی‌پی آلمان در این پیست و عمدتاً حلقه جنوبی آن برگزار شد. از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ حلقه شمالی به‌طور افزاینده‌ای برای خودروهای فرمول یک خطرناک می‌شد. در سال ۱۹۶۷ مانعی پیش از مسیر مستقیم شروع و پایان افزوده شد تا سرعت در ورود به مسیر گاراژ کاهش یابد. با این وجود، استوارت پس از پیروزی در جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۸ آن را «جهنم سبز» نامید. | ## بخش 2: نوربورگ‌رینگ | پس از تصادفی مرگبار در زندورت در سال ۱۹۷۰ رانندگان فرمول یک تصمیم گرفتند تا زمانی که اصلاحات اساسی در نوربورگ‌رینگ صورت نگرفته‌است، آن را تحریم کنند. تغییرات در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر نبود و جایزه بزرگ آلمان به هوکنهایم‌رینگ که آن نیز اصلاح شده‌بود، منتقل شد. تغییرات (۱۹۷۱ تا ۱۹۸۳) حلقه شمالی برای تأمین درخواست‌های رانندگان فرمول یک بازسازی شد. میزبانی مجدد در نوربورگ‌رینگ میسر شد و برای شش سال دیگر (۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶) میزبان جایزه بزرگ بود. در سال ۱۹۷۳ پیچ گردش به چپ تازه‌ای افزوده شد تا سرعت در پیچ خطرناک کالنهارد کاهش یابد. کارهایی دیگری از جمله حذف پرش‌های مستقیمی اصلی و افزایش عرض آن و از جا کندن بوته‌های نزدیک پیست در مستقیمی اصلی، به منظور افزایش ایمنی انجام شد. با این وجود، به دلیل مسیر طولانی پیست و نبود فضای کافی برای اعمال تغییرات، برآوردن خواسته‌های رانندگان و مجریان فرمول یک، بسیار گران یا غیرممکن بود. تعداد مارشال و تیم پزشکی مورد نیاز برای مسیر ۲۲ کیلومتری پیست، ۵ برابر پیست‌های معمولی فرمول یک بود. نیکی لائودا که در آن زمان قهرمان جهان بود و تنها کسی است که حلقه شمالی را در کمتر از هفت دقیقه طی کرده‌است، پیشنهاد تحریم مسابقهٔ ۱۹۷۶ را داد. پس از آن، پیست قدیمی نوربورگ‌رینگ هرگز میزبان مسابقه‌ای نشد و جایزه بزرگ آلمان در سال ۱۹۷۷ به پیست هوکنهایمرینگ منتقل شد. روشن بود که تلاش برای بازگشت فرمول یک به این پیست، منوط به تغییرات اساسی در آن است. به همین منظور کار روی پیست جدیدی به طول ۴٫۵ کیلومتر پیرامون گاراژ قدیمی در سال ۱۹۸۱ آغاز شد. در همان زمان، طول حلقه شمالی به ۲۰٫۸۳۲ کیلومتر کاهش یافت و از این نسخه با یک گاراژ کوچک اضافی در سال ۱۹۸۳ برای مسابقاتی مانند ۱۰۰۰ کیلومتر نوربورگ‌رینگ استفاده شد. در تمرین همان مسابقه، رکورد سریعترین دور پیست توسط اشتفان بلوف در تعیین خط مسابقه با خودروی پورشه ۹۵۶ و ثبت زمان 6:11.13 و با متوسط سرعت به ثبت رساند که ۳۵ سال دست نخورده باقی ماند تا که در تاریخ 29 ژوئن 2018، تیمو برنهارد با پورشه ۹۱۹ هایبرید ایو با زمان 5:19.546 - با سرعت متوسط رکورد این پیست را شکست. | ## بخش 3: نوربورگ‌رینگ | در مرحله‌ی مقدماتی این مسابقه، مرحوم استفان بلاف دوری به زمان 6:11.13 را برای 20.832 کیلومتر (12.944 مایل) Nordschleife در خودروی پورشه 956 خود ثبت کرد، یا به‌طور متوسط 199.8 کیلومتر در ساعت (124.1 مایل در ساعت). این دور برای 35 سال رکورد تمام‌زمان‌ها را حفظ کرد (تا حدودی به‌خاطر این که از سال 1984 به بعد مسابقات مهمی در اینجا برگزار نشده بود)، تا این حلقه جنوبی سابق، تغییر داده نشد و چند سال بعد، متروک شد. برای جشن افتتاح پیست، نمایشی در ۱۲ مه با شرکت شمار زیادی از رانندگان سرشناس برگزار شد. قهرمانان فرمول یک از جمله جک برابام، فیل هیل، جیمز هانت، نیکی لائودا، آلن پروست، ککه روسبرگ و آیرتون سنا در این نمایش حضور داشتند و همگی خودروی یکسان مرسدس ۱۹۰ای را راندند. سنا برنده شد و لائودا که از خط آخر آغاز کرده‌بود، با سبقت گرفتن از همهٔ رانندگان به جز سنا در رتبهٔ دوم قرار گرفت. پس از نخستین قهرمانی میشائیل شوماخر، مقرر شد دو مسابقهٔ فرمول یک در آلمان برگزار شود و دومی با عنوان جایزه بزرگ اروپا در نوربورگ‌رینگ انجام شود. این مسابقه در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۶ با همین عنوان و در سال ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ با عنوان جایزه بزرگ لوکزامبورگ برگزار شد. در سال ۲۰۰۲ مسیر تغییر یافت و مانع کاسترول پیش از مستقیمی خط شروع با یک پیچ گردش به راست تیز جایگزین شد تا فرصتی برای سبقت گرفتن ایجاد کند. افزایش هزینه ورودی فرمول یک و کاهش تماشاگر به دلیل گران بودن بلیت‌ها باعث زیان‌ده شدن دو پیست نوربورگ‌رینگ و هوکنهایمرینگ شده‌است. جابجایی با هوکنهایمرینگ در سال ۲۰۰۷ فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی اعلام کرد هوکنهایمرینگ و نوربورگ‌رینگ یک سال در میان میزبان جایزه بزرگ آلمان خواهند بود و جایزه بزرگ ۲۰۰۷ در نوربورگ‌رینگ برگزار می‌شود. در سال ۲۰۱۴ مالکان جدید پیست نتوانستند قراردادی برای ادامهٔ میزبانی جایزه بزرگ آلمان در سال‌های فرد ببندند و جایزه بزرگ آلمان ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ لغو شد. دسترسی عمومی حلقه شمالی از سال ۱۹۲۷ که پیست افتتاح شده‌است، مسیر برای عموم قابل دسترس بوده‌است. حلقه شمالی در روزهای یکشنبه، بسیاری از روزهای شنبه و بعدازظهر هر روز به روی عموم باز است. | ## جمع‌بندی | در ماه‌های زمستان، بسته به شرایط آب‌وهوایی و کارهای نگهداری ممکن است مسیر برای هفته‌ها بسته باشد.