موضوع مقاله: قورشاقلو (اهر) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قورشاقلو (اهر) | مقدمه: قورشاقلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده است.کمیته تخصصی نام نگاری و یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی ایران«سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد» (فارسی). | ## بخش 1: قورشاقلو (اهر) | بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲ این روستا در شمال شرقی شهر اهر و در فاصله ۱۵ کیلومتری آن قرار دارد. در کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران جلد ۴ چاپ سال ۱۳۳۲ هجری شمسی در مورد روستای قورشاقلو آمده است: قورشاقلو. این روستا فقط در مقطع تحصیلی ابتدایی قادر به ارائه سرویس است بنابراین کودکان برای ادامه تحصیل مجبورند به شهر اهر بروند که با مشکلات زیادی روبرو می‌شوند. این روستا براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ دارای ۱۱ خانوار و جمعیت آن ۴۹ نفر بود که البته در چند سال اخیر جمعیت آن کاهش داشته و در سرشماری سال ۱۳۹۰ روستا دارای ۷ خانوار و ۳۵ نفر جمعیت گزارش شده است در حال حاضر ۶ خانوار در این روستا زندگی می‌کنند که البته در فصل تابستان تعداد خانوارهای ساکن در آن به ۱۰ خانوار می‌رسد. بناها روستای قورشاقلو و بناهای پیر در آن: روستای قورشاقلو با ۶ خانوار در ۱۵ کیلومتری شمال شرق اهر قرار دارد. در قدیم اهالی این روستا قورشاق (شال) بر کمر می‌بسته‌اند و چه بسا به دلیل قورشاق بستن اهالی، این روستا قورشاقلو نام گرفته است. | ## بخش 2: قورشاقلو (اهر) | در شمال شرق این روستا تپه‌ای بلند و مرتفع به نام «پیر» وجود دارد که مشرف به «قوردقیه‌سی» روستای باباجان است. آثار باستانی موجود در بالای تپه و دره‌های سرسبز موجب تحریک حس تاریخی و طبیعت دوستی می‌شود. خشکه چین کمربند وار بالای تپه نیز چون قورشاق بر کمر می‌ماند که تپه‌ای عاری از هر گونه سنگ و تخته سنگ است اما سنگ‌های بی‌شمار و یک دست فروریخته از دیواری ضخیم با چه زحمت و از کجا به این محل حمل شده، هر ناظری را به فکر وامی‌دارد. تأسیساتی در طرفین ورودی «پیر» به صورت مستطیل و دایره‌ای و به احتمال برج‌های نگهبانی از آثار فروریخته قابل مشاهده است. محل مذکور توسط افراد سودجو مورد حفاری قرار گرفته و آثار و سفال‌های موجود در معرض دید مربوط به دوران سلجوقی با سفال‌های لعابی قلیایی و سفال‌های لعاب دار مربوط به دوران ایلخانی و همچنین نصفه پیه‌سوز موجود در محل مربوط به دوران قاجار است. اهالی روستای قورشاقلو و روستاهای اطراف احترام خاصی به این محل قائل هستند و اگر گاو و گوسفند نذری داشته باشند به این محل می‌آورند. | ## بخش 3: قورشاقلو (اهر) | سابقاً زنان روستا در آن جا نان می‌پخته و نذری می‌دادند و برای طلب باران نیز همه بر بالای تپه رفته و دعا می‌کرده‌اند. به گفتهٔ یکی از هالی محل به نام «بهرام» تا چهل سال قبل ساختمان پیر پا بر جا بود. علاوه بر این اثر، آثار ابنیهٔ دیگری در داخل روستا منتسب به خانه سرهنگ میرزا محمد علی خان کچلانی با چهل اتاق تو در تو با کاربری‌های جداگانه اعم از مهمان خانه، زندان خانه، حسینیه، انبار گندم، اصطبل و… مربوط به دوران قاجار در حال از بین رفتن است. همچنین یک سازه گلی که پهنای دیوارهای آن حدود یک متر می‌باشد، در این محل وجود دارد. گورستان در حد فاصل روستاهای قورشاقلو و آق دیوار قرار دارد که اهالی هر دو روستا اجساد مرده‌های خود را در همین گورستان دفن می‌کنند. | ## جمع‌بندی | قیزیل قیه نیز یکی دیگر از آثار باستانی این روستاست که جایی در آن از دست حفاران سالم باقی نمانده است و اما طبق اظهارات اهالی، اخیراً توسط کارشناسان معدن وجود معدن در این محل مورد بحث است که علی‌رغم پیشینه زیاد و آثار فرهنگی و معدنی غنی فقر در چهرهٔ روستا مشهود است.