aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: کارل گوستاف (توپ بدون لگد) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کارل گوستاف (توپ بدون لگد) | مقدمه: توپ بدون لگد کارل گوستاف نوعی سلاح چندمنظوره ۸۴ میلی‌متری قابل حمل توسط نفر و ساخت شرکت سوئدی ساب بوفورس داینامیکس است. | ## بخش 1: کارل گوستاف (توپ بدون لگد) | نخستین پیش‌نمونه کارل گوستاف در سال ۱۹۴۶ ساخته شده و دو سال بعد وارد ارتش سوئد شد. در حالی‌که تمامی سلاح‌های مشابه معاصر کارل گوستاف امروزه به‌طور کامل از صحنه جنگ‌های مدرن محو شده‌اند این سلاح سوئدی هم‌اکنون در بیش از ۴۰ کشور جهان به کار گرفته شده و همچنان در حال تولید است. کارل گوستاف در اصل به عنوان سلاح ضدتانک پیاده‌نظام ساخته شده اما در واقع یکی از انعطاف‌پذیرترین و چندکاره‌ترین توپ‌های بدون لگد است که در نقش‌های مختلفی از جمله سلاح ضد سنگر و ضد نفر هم می‌توان از آن استفاده کرد. این سلاح علاوه بر سوئد در نیروهای مسلح کشورهای متعدد دیگری از جمله آمریکا، آلمان، کانادا، بلژیک، استرالیا، اتریش و هند نیز مورد استفاده قرار گرفته‌است. | ## بخش 2: کارل گوستاف (توپ بدون لگد) | کارل گوستاف از گلوله‌های متنوعی از جمله گلوله‌های انفجار خلاء (HEAT)، تکه‌تکه شونده، دودزا و منور استفاده می‌کند و لانچر آن قابل استفاده مجدد است. این سلاح هم با سه‌پایه و هم به صورت دوش‌پرتاب قابل شلیک است و به‌طور استاندارد به دو نفر خدمه (تیرانداز و گلوله‌گذار) نیاز دارد اما توسط یک نفر هم قابل استفاده است. تولید مدل ام۳ نیز از سال ۱۹۹۱ آغاز شده که در این مدل از پلاستیک و آلیاژهای آلومینیوم در برخی قسمت‌های خارجی به جای فولاد استفاده شده و وزن سلاح به حدود ۱۰ کیلوگرم کاهش یافته‌است. در سال‌های اخیر توجه دوباره‌ای به این سلاح شده و تفنگداران نیروی زمینی و نیروهای ویژه آمریکا، و واحد ویژه نیروی هوایی بریتانیا از این سلاح به عنوان سلاح ضدسنگر و ضدخودرو استفاده می‌کنند. | ## بخش 3: کارل گوستاف (توپ بدون لگد) | در یکی از وقایع معروف جنگ فالکلند یکی از تفنگداران دریایی انگلیسی با یک کارل گوستاف به یک ناوچه سبک آرژانتینی حمله کرد. در جنگ‌های اخیر در افغانستان، سوریه و لیبی هم موارد متعددی از کاربرد این سلاح مشاهده شده‌است. برد مفید کارل گوستاف علیه تانک در حال حرکت ۱۵۰ متر و علیه اهداف ثابت تا ۷۰۰ متر است که با استفاده از گلوله‌های دارای تقویت‌کننده راکتی این برد تا یک کیلومتر افزایش می‌یابد. گلوله‌های انفجار خلاء (HEAT) مدل ام۳ کارل گوستاف قادر به شکافتن ۵۰۰ میلی‌متر زره فولاد ورقه‌ای پس از عبور از زره واکنشی انفجاری هستند. | ## جمع‌بندی | دوربین نشانه‌روی برای هدف‌گیری، دوربین‌های دید در شب و مسافت‌یاب لیزری هم بر روی این سلاح قابل نصب هستند.
موضوع مقاله: قائم (موشک) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قائم (موشک) | مقدمه: قائم یک موشک نیمه‌سنگین هدایت‌شونده ساخت ایران است که قادر است اهداف هوایی با سرعت کم و ارتفاع پایین به‌خصوص بالگردهای تهاجمی مجهز به سطوح مقاوم شبه‌زره را منهدم کند. | ## بخش 1: قائم (موشک) | مشخصات فنی به نظر می‌رسد این سلاح بر اساس موشک‌های ضدزره طوفان که خود برگرفته از موشک‌های ضدتانک تاو هستند طراحی و ساخته شده‌است.موشک‌های ضد بالگرد ایران را بیشتر بشناسیم (موشک قائم) آی آر ارتش این نوع موشک، قابلیت شلیک از سطح و همین‌طور شلیک از بالگرد را دارد. از مشخصات فنی این موشک، اطلاعاتی منتشر نشده‌است، اما با توجه به عکس‌های منتشر شده از آن و ظاهر فیزیکی‌اش، طولی نزدیک به ۱۲۰ سانتی‌متر، وزنی بالغ بر ۱۸ تا ۲۰ کیلوگرم و قطری نزدیک به ۱۵۰ سانتی‌متر دارد. | ## بخش 2: قائم (موشک) | از آنجا که برد موشک طوفان، ۳۸۵۰ متر است، احتمال می‌رود این موشک نیز به همین مقدار برد داشته باشد. خصوصیات موشک هدایت‌شوندهٔ ضدبالگرد قائم دارای قابلیت هدایت توسط پرتوهای لیزر و مقاوم در مقابل جنگ الکترونیک و ایجاد اختلالات عملکرد از جانب دشمن است. | ## بخش 3: قائم (موشک) | ## جمع‌بندی | تاریخچه خط تولید این موشک با حضور احمد وحیدی در دههٔ فجر سال ۱۳۸۸ به بهره‌برداری رسید.
موضوع مقاله: اوگتای اسدف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اوگتای اسدف | مقدمه: اسدف فعالیت‌های شغلی خود را در سال ۱۹۷۶ به عنوان دستیار مدیر در کارخانه تولید کولر باکو آغاز نموده و به زودی به ریاست آن انتخاب شد. | ## بخش 1: اوگتای اسدف | او از ریاست شرکت مدیریت آب «آب‌شوران سو» بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۴ و نیز شرکت «آذرسو» از ۲۰۰۴ الی ۲۰۰۵ در کارنامه خود برخوردار است. کارنامه سیاسی اوگتای اسدف در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۰۰، به مجلس ملی جمهوری آذربایجان راه یافت. | ## بخش 2: اوگتای اسدف | در سال ۲۰۰۵، مجدداً در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۰ به ترتیب به عنوان نماینده مردم شهرستان آب‌شوران و شهرستان بینه‌قدی باکو یک کرسی در مجلس را ازآن خود نمود. او اولین بار در ۲ دسامبر ۲۰۰۵ و بعد در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰، با واسطه رأی‌گیری نمایندگان رئیس مجلس انتخاب شد. | ## بخش 3: اوگتای اسدف | اوگتای اسدف ریاست هیئت‌های نمایندگی آذربایجان در کشورهای مستقل همسود و مجمع پارلمانی کشورهای ترک‌زبان را عهده‌دار است. | ## جمع‌بندی | نشان در سال ۲۰۱۴، الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان از اوگتای اسدف با اعطاء «مدال افتخار» جمهوری آذربایجان تقدیر نمود.
موضوع مقاله: جیم لاول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیم لاول | مقدمه: جیمز آرتور لاول جونیور (به ؛ ۲۵ مارس ۱۹۲۸ – ۷ اوت ۲۰۲۵) فضانورد، هوانورد دریایی، خلبان آزمایش و مهندس مکانیک آمریکایی بود. | ## بخش 1: جیم لاول | در سال ۱۹۶۸، به‌عنوان خلبان ماژول فرماندهی آپولو ۸، او به همراه فرانک بورمن و ویلیام آندرس، یکی از سه فضانورد اولی بود که به سوی ماه پرواز کرد و در مدار آن قرار گرفت. او سپس در سال ۱۹۷۰ فرماندهی مأموریت آپولو ۱۳ را بر عهده داشت که پس از یک نقص فنی حیاتی در مسیر، به دور ماه چرخید و با موفقیت به زمین بازگشت. لاول در سال ۱۹۵۲ از آکادمی نیروی دریایی آمریکا در آناپولیس فارغ‌التحصیل شد و با جنگنده‌های اف۲اچ بانشی در پروازهای شبانه فعالیت کرد. در ژانویه ۱۹۵۸، دوره شش‌ماهه آموزش خلبان آزمایشی را در مرکز آزمایش هوایی نیروی دریایی در پایگاه هوایی پاتوکسنت ریور، مریلند، با کلاس ۲۰ گذراند و در صدر کلاس فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 2: جیم لاول | در سال ۱۹۶۰، مدیر برنامه مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا شد. در سال ۱۹۶۱، به‌عنوان مربی پرواز و افسر مهندسی ایمنی در پایگاه هوایی نیروی دریایی اوشینا در ویرجینیا بیچ (ویرجینیا)، مشغول به کار شد و دوره مدرسه ایمنی هوانوردی را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به پایان رساند. لاول به دلیل بالا بودن موقت بیلی‌روبین خونش، به‌عنوان یکی از هفت فضانورد برنامه مرکوری از سوی ناسا انتخاب نشد. اما در سپتامبر ۱۹۶۲ به‌عنوان یکی از گروه دوم فضانوردان مورد نیاز برای برنامه‌های جمینای و آپولو پذیرفته شد. | ## بخش 3: جیم لاول | پیش از آپولو، لاول در دو مأموریت جمینای، یعنی جمینای ۷ (با بورمن) در سال ۱۹۶۵ و جمینای ۱۲ در سال ۱۹۶۶ به فضا رفت. در میان ۲۴ فضانوردی که در مدار ماه قرار گرفته‌اند، لاول اولین کسی بود که برای بار دوم به ماه سفر کرد، اما تنها فردی است که به سطح ماه قدم نگذاشته است. | ## جمع‌بندی | لاول همچنین در نگارش کتاب ماه گمشده در سال ۱۹۹۴ همکاری کرد که فیلم آپولو ۱۳ در سال ۱۹۹۵ بر اساس آن ساخته شد.
موضوع مقاله: گئورگی گرچکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گئورگی گرچکو | مقدمه: گئورگی میخائیلویچ گرچکو (; ۲۵ مه ۱۹۳۱ – ۸ آوریل ۲۰۱۷) فضانورد اهل اتحاد شوروی بود. | ## بخش 1: گئورگی گرچکو | وی که در در لنینگراد زاده شد در سال ۱۹۵۵ از دانشکده مکانیک نظامی لنینگراد با درجه مهندس مکانیک فارغ‌التحصیل و جذب دفتر طراحی کارالیف شده و از افرادی به شمار می‌رود که در طراحی و پرتاب «اسپوتنیک-۱» نخستین ماهواره جهان نقش داشت. وی در مأموریت سایوز ۱۷, سایوز ۴ سایوز ۲۶, سالیوت ۶ ئی‌او-۱, سایوز ۲۷, سایوز تی-۱۴, سالیوت ۷ ئی‌پی-۵, سایوز تی-۱۳ حضور داشته است. گرچکو به مدت دو سال دورهٔ آموزش و تمرین در گروه کیهان‌نوردان برای سفر به مدار ماه را انجام می‌داد که با تعطیل شدن برنامه، به کیهان‌نوردان ناو کیهانی سایوز پیوست. | ## بخش 2: گئورگی گرچکو | پس از آن، سال‌ها در کنار طراحی سامانه‌های فضایی با سمت فضانورد ذخیره ایفای نقش کرد. نخستین پرواز فضایی او در ۱۱ ژانویه تا ۹ فوریه ۱۹۷۵ به عنوان مهندس سفینه سایوز-۱۷ در ایستگاه مداری سالیوت-۴ صورت گرفت و ۲۹ شبانه‌روز و ۱۳ ساعت و ۱۹ دقیقه و ۴۵ ثانیه طول کشید. دومین پرواز فضایی را از ۱۰ دسامبر ۱۹۷۷ به همراه یوری راماننکو با سایوز-۲۶ در ایستگاه مداری سالیوت ۶ انجام داد و تا ۱۶ مارس ۱۹۷۸ به مدت ۹۶ شبانه روز و ۱۰ ساعت و ۷ ثانیه ادامه داشت. | ## بخش 3: گئورگی گرچکو | وی که عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود از اول مارس ۹۲ و پس از خارج شدن از گروه فضانوردان، به عنوان پژوهشگر ارشد دانشکده فیزیک جو آکادمی علوم روسیه فعالیت داشت. وی به همت سیروس برزو و بنا به دعوت فرهنگسرای ملل برای گشایش نمایشگاه انسان و فضا، دو بار به ایران سفر کرده بود. | ## جمع‌بندی | وی به دلیل کارهای با ارزشش در زمینه فناوری فضایی چندین مدال گرفته است که از جمله می‌توان به دو مدال طلایی قهرمان شوروی، سه نشان لنین، مدال ستاره طلایی قهرمان چکسلواکی، مدال طلایی گاگارین و مدال طلایی تسیولکوفسکی اشاره کرد.
موضوع مقاله: گری پیتن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گری پیتن | مقدمه: گری پیتن فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در راک آیلند، ایلی‌نوی زاده شد. | ## بخش 1: گری پیتن | تحصیلات پیتن در سال ۱۹۶۶از دبیرستان راک آیلند در ایلینوی فارغ التحصیل و سپس وارد دانشگاه برادلی شد.یک سال بعد وارد آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده شده و در سال ۱۹۷۱با مدرک لیسانس مهندسی هوانوردی فارغ التحصیل گردید.سپس در سال ۱۹۷۲موفق به کسب مدرک فوق لیسانس علوم در رشته هوا و فضاشده و در سال ۱۹۷۳موفق به کسب مدرک خلبانی ازcraig AFB در آلاباما شد. | ## بخش 2: گری پیتن | ## بخش 3: گری پیتن | ## جمع‌بندی | اشتغال حرفه ای پیتن از سال ۱۹۷۶الی ۱۹۸۰در ایستگا نیروی هوایی کیپ کاناورتل به عنوان کنترل‌کننده فضاپیمای آزمایشی خدمت کرد.و در سال ۱۹۸۰برای برنامه فضاپیماپیمای باسرنشین در USAF برگزیده شد.پیتن با فضاپیمای STS-51-C در برنامه شاتل فضاپیمای دیسکاوری در سال ۱۹۸۵پرواز کرد و در مرکز فضایی کندی فرود آمد.پیتن موفق شد که مسافت ۱،۲میلیون مایل را در ۴۸ گردش زمینی طی کرده و ۷۳ساعت را در فضا سپری نماید.آقای پیتن در حال حاضر معاون تحت فرمان دبیر نیروی هوایی برنامه فضایی می‌باشد.وی حداقل ۱۰۸۰ساعت پروازی بر روی هواپیماهای T-37,T-38 وT-39در پرونده پروازی خویش دارد.
موضوع مقاله: مایکل آر کلیفورد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مایکل آر کلیفورد | مقدمه: مایکل آر کلیفورد (با نام کامل مایکل ریچ کلیفورد) فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود که در میلادی در سن برناردینو، کالیفرنیا زاده شد. | ## بخش 1: مایکل آر کلیفورد | او در روز ۲۸ دسامبر سال ۲۰۲۱ در پی عوارض ناشی از بیماری پارکینسون و در سن ۶۹ سالگی درگذشت. | ## بخش 2: مایکل آر کلیفورد | دوران جوانی و تحصیلات او در ۱۳ اکتبر ۱۹۵۲ در سن برناردینو، کالیفرنیا متولد شد، مادرش دوبار ازدواج کرد، در بار دوم با گوردون کلیفورد ازدواج نمود. | ## بخش 3: مایکل آر کلیفورد | مایکل در جوانی در یک پمپ بنزین مشغول به کار شد و با استفاده از چربی‌گیرها موتور ماشین‌ها را شستشوی می‌داد، وی همچنین در یک مزرعه کار کرد. | ## جمع‌بندی | کلیفورد مدرک لیسانس علوم خود را از آکادمی نظامی ایالات متحده (USMA) در وست پوینت، نیویورک، در ۱۹۷۴ و مدرک کارشناسی ارشد علوم در مهندسی هوافضا خود را از مؤسسه فناوری جورجیا در ۱۹۸۲ دریافت کرد.
موضوع مقاله: والتر کانینگهام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # والتر کانینگهام | مقدمه: والتر کانینگهام (زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۳۲ – درگذشتهٔ ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳) فضانورد اهل ایالات متحده آمریکا بود. | ## بخش 1: والتر کانینگهام | یک خلبان جنگنده، فیزیک‌دان، کارآفرین، سرمایه‌گذار خطرپذیر و نویسنده کتاب همه پسران آمریکایی در سال ۱۹۷۷ بود. سومین فضانورد غیرنظامی ناسا (پس از نیل آرمسترانگ و الیوت سی)، او خلبان ماژول قمری در مأموریت آپولو ۷ بود. زندگی‌نامه دوران اولیه زندگی، تحصیلات و حرفه نظامی کانینگهام در ۱۶ مارس ۱۹۳۲ در کرستون، آیووا به دنیا آمد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، کانینگهام در کالج سانتا مونیکا به ادامه تحصیل پرداخت تا اینکه در سال ۱۹۵۱ به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پیوست. او آموزش پرواز را در سال ۱۹۵۲ آغاز کرد و از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶ به عنوان خلبان جنگنده در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و ۵۴ مأموریت را با یک هواپیمای دریایی انجام داد. او از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۵ در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و در نهایت با درجه سرهنگی بازنشسته شد. | ## بخش 2: والتر کانینگهام | کانینگهام با لو الا از نورواک، کالیفرنیا ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام‌های برایان و کیمبرلی شد. علاوه بر خواهر و فرزندانش، همسر دومش، دوروتی «دات» کانینگهام، تاجر بازنشسته هیوستون، از او به یادگار ماند. کانینگهام پس از اتمام تعهدات خود، تحصیلات خود را در کالج سانتا مونیکا از سر گرفت و سپس در سال ۱۹۵۸ به دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) منتقل شد. در سال ۱۹۶۱، او تمام مراحل را به جز پایان‌نامه برای مدرک دکترای فلسفه در فیزیک در دانشگاه UCLA در طول مدت حضورش در شرکت رند، که سه سال قبل از انتخاب ناسا در آنجا گذراند، تکمیل کرد. فعالیت حرفه‌ای در ناسا در اکتبر ۱۹۶۳، کانینگهام یکی از سومین گروه از فضانوردان انتخاب شده توسط ناسا بود. در ۱۱ اکتبر ۱۹۶۸، او صندلی خلبان ماژول قمری را برای پرواز یازده روزه آپولو ۷ اشغال کرد، این اولین مأموریت پرتاب خدمه آپولو بود. | ## بخش 3: والتر کانینگهام | این پرواز هیچ ماژول قمری نداشت و کانینگهام مسئول تمام سیستم‌های فضاپیما به جز پرتاب و ناوبری بود. خدمه با آزمایش‌های بی‌شمار سیستم، از جمله شلیک آزمایشی موتور ماژول سرویس و اندازه‌گیری دقت سیستم‌های فضاپیما، مشغول بودند. پس از این مأموریت، کانینگهام به سمت ریاست شعبه اسکای‌لب اداره خدمه پرواز رفت و در سال ۱۹۷۱ ناسا را ترک کرد. کانینگهام بیش از ۴۵۰۰ ساعت زمان پرواز داشت که بیش از ۳۴۰۰ ساعت در هواپیماهای جت و ۲۶۳ ساعت در فضا بود. | ## جمع‌بندی | مرگ کانینگهام در ۳ ژانویه ۲۰۲۳ در سن ۹۰ سالگی بر اثر عوارض ناشی از سقوط در هیوستون درگذشت.
موضوع مقاله: جوزف پی کروین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جوزف پی کروین | مقدمه: جوزف پیتر کروین پزشک آمریکایی و فضانورد سابق ناسا است که از ۲۵ مه تا ۲۲ ژوئن ۱۹۷۳ به عنوان خلبان علمی در مأموریت اسکای لب ۲ خدمت کرد. | ## بخش 1: جوزف پی کروین | سالهای اولیه و تحصیلات کروین متولد ۱۹ فوریه ۱۹۳۲ در اوک پارک، ایلینوی، اصالتاً ایرلندی، از دبیرستان فنویک (Fenwick)، یک مدرسه خصوصی در اوک پارک، در سال ۱۹۴۹ فارغ‌التحصیل شد. او مدرک دکترای پزشکی را از دانشکده پزشکی دانشگاه نورث وسترن شیکاگو در سال ۱۹۵۷ کسب کرد. دوره کارآموزی خود را در بیمارستان عمومی ناحیه کلمبیا در واشینگتن، دی‌سی گذراند و در دانشکده پزشکی هوانوردی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در ایستگاه هوایی نیروی دریایی پنساکولا شرکت کرد و در دسامبر ۱۹۵۸ به عنوان جراح پرواز نیروی دریایی منصوب شد. | ## بخش 2: جوزف پی کروین | کروین برای گروه فضانوردان شماره ۴ ناسا به عنوان دانشمند فضانورد در ژوئن ۱۹۶۵ انتخاب شد. او در زمان انتخاب شدن، به عنوان خلبان و جراح پرواز برای نیروی دریایی خدمت می‌کرد. از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳، کروین به عنوان نماینده ارشد علمی ناسا در استرالیا خدمت کرد. | ## بخش 3: جوزف پی کروین | در این سمت، او به عنوان رابط بین دفتر ردیابی فضایی و سیستم‌های داده ناسا و سازمان تحقیقات علمی و صنعتی مشترک المنافع استرالیا خدمت کرد. در طول این مدت، کروین برای پرواز در مأموریتی که اس‌تی‌اس-۴۱-سی (STS-41-C) که در آن زمان به عنوان اس‌تی‌اس-۱۳ (STS-13) شناخته می‌شد در نظر گرفته شد، اما مأموریت او در استرالیا مانع از انتخاب او شد. از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷، کروین به عنوان مدیر علوم فضا و حیات در مرکز فضایی جانسون خدمت کرد. | ## جمع‌بندی | در آنجا، او مسئول هدایت و هماهنگی پشتیبانی پزشکی برای برنامه‌های عملیاتی خدمه فضایی، از جمله مراقبت‌های بهداشتی و نگهداری فضانوردان بود.
موضوع مقاله: مارک کلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارک کلی | مقدمه: مارک کلی فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا و سناتور ایالات متحده از آریزونا است. | ## بخش 1: مارک کلی | وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۱۰۸، اس‌تی‌اس-۱۲۱، اس‌تی‌اس-۱۲۴، اس‌تی‌اس-۱۳۴ حضور داشته است. کلی عضو حزب دمکرات است و در انتخابات ویژه سنا در آریزونا در ۳ نوامبر ۲۰۲۰ بر سناتور مارتا مکسلی غلبه کرد تا باقیمانده دوره جان مککین را تا سال ۲۰۲۲ بگذراند. | ## بخش 2: مارک کلی | لیسانس علوم را در مهندسی دریا و علوم دریانوردی از آکادمی تفنگداران دریایی تجاری ایالات متحده با بالاترین افتخار دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۴، فوق لیسانس مهندسی هوافضا را از مدرسه عالی نیروی دریایی دریافت کرد. | ## بخش 3: مارک کلی | در ژانویه ۲۰۱۱ زن کلی، گابریل گیفوردز نماینده وقت آریزونا در کنگره آمریکا در ۸ ژانویه ۲۰۱۱ تیر خورد و نزدیک بود کشته شود. | ## جمع‌بندی | پس از تیراندازی دبستان سندی هوک در سال بعد، گیفوردز و کلی نهاد ناسودبر آمریکاییان برای راه حل‌های مسئولانه را که بعدها به گیفوردز تغییر نام داد تأسیس کردند، نهادی که برای تدابیر کنترل اسلحه نظیر بررسی پیشینه همگانی و قوانین پرچم قرمز مبارزه می‌کند.
موضوع مقاله: اسکات کلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسکات کلی | مقدمه: اسکات جوزف کلی فضانورد اهل ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در اورنج، نیوجرسی زاده شد. | ## بخش 1: اسکات کلی | وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۱۰۳، اس‌تی‌اس-۱۱۸، اکسپدییشن ۲۵، ۲۶، سایوز تی‌ام‌ای-۰۱ام و اکسپدبیشن45 حضور داشته‌است. | ## بخش 2: اسکات کلی | هدف از سفر آسمانی او بررسی زندگی طولانی در موقعیتی با جاذبه صفر بود تا ناسا از این طریق بتواند خود را برای مأموریت بزرگتر یعنی زندگی انسان روی کره مریخ آماده کند این فضانورد نخستین شخصی بود که چندی پیش از داخل ایستگاه بین‌المللی فضایی روی صفحه اختصاصی خود توئیت منتشر کرد و بجز عکس‌های سلفی، هر چند وقت یکبار عکس طلوع خورشید، کره زمین، تجربه زندگی فضایی و … را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذاشت سازمان فضایی ناسا پیش از آنکه برای زندگی یکساله «اسکات کِلی» در ایستگاه بین‌المللی فضایی تصمیم بگیرد، برخی فناوری‌های زمینی را به آسمان برده که از مهم‌ترین آنها راه‌اندازی خدمات اینترنتی در فضا بود کِلی دربارهٔ سرعت اینترنت در ایستگاه بین‌المللی فضایی می‌گوید: سرعت اینترنت کم است ومی‌توان آن را مشابه سرعت دایل‌آپ روی کره زمین دانست. | ## بخش 3: اسکات کلی | با وجود این زمانی که در ایستگاه فضایی زندگی می‌کردم با همین اینترنت کند از روی فروشگاه آمازون برخی کالاها را خریداری کردم. | ## جمع‌بندی | جالب است بدانید که از آن فاصله دور حتی موفق شدم فعالیت‌های بانکی آنلاین انجام دهم».
موضوع مقاله: سرگئی کریکالف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرگئی کریکالف | مقدمه: سرگئی کریکالف فضانورد اهل کشور روسیه است که در در لنینگراد (سن پترزبورگ امروزی) زاده شد. | ## بخش 1: سرگئی کریکالف | وی در مأموریت میر ئی‌او-۴، سایوز تی‌ام-۷، میر ال‌دی-۳، سایوز تی‌ام-۱۲، سایوز تی‌ام-۱۳، اس‌تی‌اس-۶۰، اس‌تی‌اس-۸۸، اکسپدییشن ۱، سایوز تی‌ام-۳۱، اس‌تی‌اس-۱۰۲، اکسپدییشن ۱۱، سایوز تی‌ام‌ای-۶ حضور داشته است. سرگئی کریکالف طی مأموریت فضایی سوئوز TM-7 به فضا رفت و لقب «آخرین شهروند شوروی» را دریافت کرد. این مأموریت که در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۹۹۱ آغاز شد، به عنوان بخشی از برنامه ایستگاه فضایی میر انجام شد. او به همراه دو فضانورد دیگر (الکساندر لازوتکین و جان بلا) به ایستگاه فضایی فرستاده شد. زمانی که کریکالف در فضا بود، شوروی به‌طور رسمی منحل و به ۱۵ جمهوری مستقل تقسیم شد. | ## بخش 2: سرگئی کریکالف | با پایان دوران شوروی، مشکلات اقتصادی و مالی فراوانی در روسیه جدید و کشورهای تازه استقلال یافته ایجاد شد و آژانس‌های فضایی شوروی سابق، به شدت با کمبود بودجه روبه‌رو شدند. مأموریت او قرار بود پنج‌ماهه باشد، اما به دلیل مشکلات سیاسی و اقتصادی ذکر شده، او به مدت ۱۰ ماه (۳۱۱ روز) در فضا ماند و سرانجام با کمک آلمان به زمین بازگشت. در سال ۱۹۹۲، زمانی که کریکالف در فضا بود و مشکلات سیاسی و مالی ناشی از فروپاشی شوروی مانع از بازگشت به موقع او می‌شد، آلمان تصمیم گرفت کمک‌های بشردوستانه‌ای به فضانوردان شوروی کند. این کمک‌ها به‌طور خاص شامل ارائه تجهیزات و پشتیبانی فنی برای آماده‌سازی فضاپیمای سوئوز برای بازگشت فضانوردان بود. لقب «آخرین شهروند شوروی» که به سرگئی کریکالف داده شده، فراتر از یک عنوان ساده است و معنای تاریخی و نمادین عمیقی دارد. | ## بخش 3: سرگئی کریکالف | این لقب بازتاب‌دهنده رویدادی بی‌سابقه در تاریخ فضانوردی و سیاست جهانی است؛ اینکه یک فضانورد در حالی به فضا فرستاده شد که نماینده یک ابرقدرت به نام اتحاد جماهیر شوروی بود، اما در زمان بازگشت، آن ابرقدرت دیگر وجود نداشت. بعد از بازگشت سرگئی کریکالف به روسیه، او همچنان به عنوان یک فضانورد و مهندس هوافضا به فعالیت‌های خود ادامه داد. او در پروژه‌های مختلف فضایی مشارکت داشت و به عنوان یکی از برجسته‌ترین مهندسان و فضانوردان روسیه شناخته می‌شد. | ## جمع‌بندی | او همچنان در پروژه‌های فضایی، به ویژه در بخش‌های توسعه فناوری‌های فضایی و ایستگاه فضایی بین‌المللی، به عنوان مشاور و مدیر پروژه فعالیت می‌کند.
موضوع مقاله: آناتولی برزووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آناتولی برزووی | مقدمه: رکورد اقامت هفت‌ماهه او و همکارش «والنتین لبدف» در ایستگاه فضایی «سالیوت-۷»، نامشان را پر آوازه کرده بود. | ## بخش 1: آناتولی برزووی | وی سرانجام در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۴ (۲۹ شهریور ۱۳۹۳) در شهرک ستارگان در پیرامون مسکو بدرود حیات گفت.فضانورد رکوردشکن شوروی درگذشت خبرگزاری انتخاب زندگی‌نامه وی در ۱۱ آوریل ۱۹۴۲ در خانواده‌ای کشاورز در روستای «اِنیم تختموکایوس» در جمهوری «آدیگی» روسیه به دنیا آمد. چند سال به عنوان تراشکار در یک کارخانه کار می‌کرد تا بالاخره با علاقه‌ای که به پرواز داشت، وارد آموزشگاه خلبانی نیروی هوایی در «کاچینسکی» شد. وی بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۷ همزمان با کار در نیروی هوایی، تحصیلاتش را در آکادمی شبانه نیروی هوایی ادامه داد و آن را با تخصص «فرماندهی ستاد هوایی» تمام کرد. درآوریل ۱۹۷۰ با انتخاب فرمانده نیروهای هوایی به عنوان نامزد فضانوردی به مرکز آمادگی فضانوردان معرفی شد و بعد از گذراندن معاینات مختلف علمی و پزشکی، کار آموزش و تمرین برای سفر به فضا را آغاز کرد. | ## بخش 2: آناتولی برزووی | بریزاووی بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴ در گروه فضانوردان برنامه نظامی «اسپیرال» که نوع کوچکی از کیهان‌پیماهای نوع شاتل بود آموزش می‌دید اما با تعطیل شدن این طرح به کیهان‌نوردان طرح نظامی «آلماز» منتقل شد. از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ به عنوان فرمانده گروه چهارم فضانوردان اعزامی برای پرواز به ایستگاه مداری «سالیوت-۵» آموزش دید اما ادامه کار در این ایستگاه تعطیل شد و او تا زمان پروازش به «سالیوت-۷» چند بار در نقش فرمانده گروه‌های جانشین اعزامی به «سالیوت-۶» تمرین می‌کرد و آموزش می‌دید. سرانجام در سال ۱۹۸۱ به عنوان فرمانده نخستین هیئت اعزامی به ایستگاه مداری «سالیوت-۷» برگزیده شد و برای پروازی رکوردشکن به همراه والنتین لبدف، آموزش و تمرین را آغاز کرد. سفر تاریخی این دو بر عرشه ناو «سایوزتی-۵» و ایستگاه فضایی «سالیوت-۷» در ۱۳ مه ۱۹۸۲ آغاز و پس از ۲۱۱ شبانه روز و ۹ ساعت و ۴ دقیقه و ۳۲ ثانیه در ۱۰ دسامبر ۱۹۸۲ به پایان رسید. | ## بخش 3: آناتولی برزووی | وی همچنین یک راهپیمایی فضایی دو ساعت و نیمه داشت که طی آن بعضی آزمایش‌ها را در بیرون ایستگاه مداری به انجام رسانید. بریزاووی گرچه تا سال ۱۹۹۲ نیز در گروه فضانوردان آموزش می‌دید اما دیگر موفق نشد به سفری فضایی برود. | ## جمع‌بندی | جوایز وی به خاطر فعالیت‌های برجسته‌اش چه در هوانوردی و چه در فضانوردی، مدال‌های گوناگونی گرفت که از جمله می‌توان به مدال «ستاره طلایی قهرمان اتحاد جماهیر شوروی» و مدال «لنین» در سال ۱۹۸۲، مدال «شایستگی در اکتشافات فضایی» در سال ۲۰۱۱، مدال سازمان فضایی روسیه برای «همکاری‌های بین‌المللی درفضا» در ۲۰۱۲، همچنین نشان «لژیون دونور» فرانسه در ۱۹۸۲، مدال «کرتیچاکرا» هند در سال ۱۹۸۴ و مدال «خورشید آزادی» افغانستان در ۱۹۸۸ اشاره کرد.
موضوع مقاله: پائولو ای. نسپولی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پائولو ای. نسپولی | مقدمه: مسن‌ترین فضانورد اروپایی پائولو نسپولی، فضانورد شصت ساله ایتالیایی به همراه دو فضانورد آمریکایی، روسی روز جمعه ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۷ از پایگاه بایکونور قزاقستان راهی ایستگاه فضایی بین‌المللی شد. | ## بخش 1: پائولو ای. نسپولی | پائولو در آغاز این سفر فرازمینی خود، عنوان مسن‌ترین فضانورد اروپایی را از آن خود کرد. هدف از این سفر پائولو و دو فضانورد دیگر کمک به طرح‌های تحقیقاتی و پزشکی در آزمایشگاه فضایی یکصد میلیارد دلاری شناور در مدار زمین است. | ## بخش 2: پائولو ای. نسپولی | گفته‌های پائولو پائولو پیش از آغاز سفر ۲۸ ژوئیه خود گفت: «هر روز از خودم این سؤال خنده دار را می‌پرسم که وقتی بزرگ شوم می‌خواهم چه کاری بکنم. اینطوری هم احساس جوانی می‌کنم و هم فعالیتم را ادامه می‌دهم.» او اضافه کرد: «در آخر کار، تنها حس موفقیت کافی نیست. | ## بخش 3: پائولو ای. نسپولی | ## جمع‌بندی | کارهای زیادی است که دوست دارم انجام بدهم مثلاً گواهی خلبانی دارم اما یکی از رویاهایم این است که بتوانم هلیکوپتر را خلبانی کنم اما برای این کار گواهی لازم است.
موضوع مقاله: للند دی. ملوین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # للند دی. ملوین | مقدمه: ملوین فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در لینچبرگ، ویرجینیا زاده شد. | ## بخش 1: للند دی. ملوین | فضانورد بازنشسته ناسا و بازیکن لیگ ملی فوتبال آمریکا در حال برگزاری کلاسی آنلاین درباره تلسکوپ فضایی جیمز وب است. این کلاس برای کودکان کلاس دوم تا هفتم مناسب است و زمان هر جلسه نیز ۴۵ دقیقه است. | ## بخش 2: للند دی. ملوین | ملوین پس از دو بار پرواز به فضا و حضور در ماموریت‌های شاتل فضایی آتلانتیس در ماموریت STS-۱۲۲ در فوریه ۲۰۰۸ و بار دیگر در STS-۱۲۹ در نوامبر ۲۰۰۹، حال به آموزش مسائل فضایی روی آورده است. ملوین مسئولیت رهبری دفتر آموزش ناسا را ​​از اکتبر ۲۰۱۰ بر عهده داشت تا اینکه در سال ۲۰۱۴ از این آژانس بازنشسته شد. | ## بخش 3: للند دی. ملوین | ## جمع‌بندی | او پس از آن دوره‌های متعددی را برای مدرسین دانشگاه و دیگر انجمن‌های آموزشی ارائه کرده است و برای علاقه‌مندی جوانان به علوم، فناوری، مهندسی و ریاضی تلاش کرده است.