موضوع مقاله: وینسنت مون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وینسنت مون | مقدمه: از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳، مون با دوربینی در کوله پشتی خود به سفرهای جهانی پرداخت و مجموعه Petites Planètes را خلق کرد که به مستندسازی آیین های مذهبی، موسیقی مقدس و فرهنگ های محلی اختصاص داشت. | ## بخش 1: وینسنت مون | او بدون تیم حرفه ای و اغلب با کمک ساکنان محلی و بدون بودجه ای از صنعت سینما، به تولید فیلم های خود می پرداخت. تمام آثار او، از فیلم ها تا ضبط های موسیقی، رایگان و تحت مجوز کریتیو کامنز در اینترنت منتشر می شوند. زندگی نامه نخستین تجربیات (۲۰۰۰-۲۰۰۵) وینسنت مون که در پاریس بزرگ شد، به مدت سه سال در آتلیر رفلاکس در مونتروی عکاسی آموخت. در این دوره، با مایکل آکرمن و آنتوان داگاتا، دو عکاسی که تأثیر بسزایی بر کارهای آینده اش داشتند، آشنا شد. او در آن زمان به عنوان عکاس فعالیت می کرد و به مرور تصاویر خود را به حرکت درآورد و آنها را در قالب اسلایدشوهای موسیقی محور ارائه داد. در سال ۲۰۰۵، پس از آشنایی با آثار فیلم سازان تجربی همچون پیتر چرکاسکی و استفان دوسکین، مون اولین فیلم های کوتاه خود را تولید کرد. این فیلم ها ترکیبی از داستان پردازی صمیمی و تکنیک های تجربی بودند و از دوربین های سوپر ۸ گرفته تا تلفن های همراه برای فیلم برداری آنها استفاده می شد. در همین دوران، مون به امکانات اینترنت علاقه مند شد و از آن به عنوان بستری برای انتشار رایگان آثارش استفاده کرد. در همین دوره، او پروژه های دیگری مرتبط با موسیقی را آغاز کرد و برای هنرمندانی چون Clogs، سیلوَن شووو و بارزین ویدیوهایی ساخت. | ## بخش 2: وینسنت مون | کنسرت های آماده مجموعه ای از اجراهای ویدیویی بداهه در فضای باز با حضور موسیقی دانان است که در شرایط غیرمنتظره ضبط شده و به صورت رایگان در اینترنت منتشر می شود. این اجراها عمدتاً در سبک راک و پاپ بوده و بیشتر بر موسیقی دانان آمریکای شمالی تمرکز داشتند. Vincent Moon در این پروژه سبک منحصربه فرد خود را تکامل بخشید: صمیمیتی که بلافاصله قابل تشخیص است، با قاب بندی های بلند و سیال، اغلب در یک برداشت بدون تکرار. بیشتر این پروژه ها به کاوش های جدیدی درباره ی رابطه ی موسیقی و سینما تبدیل شدند و تجربیاتی رادیکال علیه قالب های سنتی فیلم های موسیقی بودند. نیز به کار گرفته شدند، که رویکرد جدیدی را در استفاده از اینترنت در صنعت موسیقی نشان می داد. اما پس از از دست دادن کنترل روی تدوین نهایی، او از دریافت اعتبار به عنوان کارگردان خودداری کرد. در نوامبر ۲۰۰۸، او به پراگ سفر کرد تا مستندی درباره ی Havlovi، یک زوج موسیقی دان که زندگی خود را به ساز قدیمی ویول گامبا اختصاص داده بودند، بسازد. در این روش، کسانی که مایل به تماشای فیلم بودند، می بایست نمایش آن را خودشان سازماندهی می کردند. این ابتکار با موفقیت بزرگی روبه رو شد و بیش از ۱۱۰۰ نمایش در سراسر جهان برگزار شد و یک مفهوم نوین را برای سینما در اینترنت به وجود آورد. | ## بخش 3: وینسنت مون | کاوش در دنیای صدا (۲۰۰۹-۲۰۱۳) در دسامبر ۲۰۰۸، وینسنت مون پاریس را ترک کرد و بیشتر آثار خود را پشت سر گذاشت تا افق های جدیدی را کشف کند. او به سرعت از لا بلاگوتک فاصله گرفت، هرچند گهگاه همچنان با چند فیلم همکاری می کرد. با این پروژه جدید، او موسیقی سنتی، آیین های مذهبی و رابطه موسیقی با خلسه را در پنج قاره بررسی و ثبت کرد. این فیلم ها که از آن ها به عنوان «قوم نگاری تجربی» یاد می شود، تغییر آشکاری نسبت به کارهای پیشین او در صحنه های آلترناتیو و ایندی نشان می دهند. مجموعه سیارات کوچک به طور کامل از طریق کمک های مالی در وب سایت او و همچنین نمایش ها و کارگاه های آموزشی در سراسر جهان تأمین می شود. مون با رد حرفه ای گری سنتی و در عوض پذیرش آماتوریسم قرن بیست و یکم، با خالقان محلی و استعدادهای جوان در سراسر جهان همکاری می کند و بی وقفه به چالش کشیدن هنجارهای تثبیت شده در نمایش بصری «دیگری» می پردازد. به سوی امر مقدس (۲۰۱۴ تاکنون) در آغاز سال ۲۰۱۴، پس از پنج سال سفر، وینسنت مون سبک زندگی و روش کاری خود را تغییر داد تا به طور عمیق تر موضوعی را بررسی کند: احیای امر مقدس در نسل ما. نخستین پروژه او یک ماجراجویی چندرسانه ای و فیلم بلند Hibridos بود که با همکاری کاوشگر و فیلم ساز پریسیلا تلمون در برزیل ساخت. این فیلم به کاوش در ادیان گوناگون این کشور، از باورهای آفرو-برزیلی گرفته تا آیین های همگون شده ی مدرن، می پردازد و تصویری پیچیده از جایگاه انسان ها و ارواح در میان ریتم پرشتاب دنیای امروز ترسیم می کند. | ## جمع‌بندی | مون و تلمون با یکدیگر خانه تولید سیارات کوچک را بنیان نهادند و به عنوان فیلم سازان مستقل و کاوشگران صوتی به فعالیت خود ادامه دادند.