موضوع مقاله: هیپ هاپ سیاسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیپ هاپ سیاسی | مقدمه: هیپ هاپ سیاسی زیرگونهای از موسیقی هیپ هاپ است که در دهه ۱۹۸۰ به عنوان روشی برای تبدیل هیپ هاپ به فراخوانی برای کنش سیاسی_اجتماعی و نوعی فعالیت اجتماعی توسعه یافت. | ## بخش 1: هیپ هاپ سیاسی | بلکه چندین دیدگاه وجود دارد که از هرج و مرج گرفته از آنارشیسم گرفته تا مارکسیسم تا ارزش‌های ملت پنج درصد را در بر می‌گیرد. هیپ هاپ آگاهانه هیپ هاپ آگاهانه، یا هیپ هاپ هوشیار اجتماعی، زیرگونه ای از هیپ هاپ است که اجماع غالب فرهنگی، سیاسی، فلسفی و اقتصادی را به چالش می‌کشد. هیپ هاپ آگاهانه لزوماً به صراحت سیاسی نیست، اما اصطلاحات «هیپ هاپ هوشیار» و «هیپ هاپ سیاسی» گاهی به جای یکدیگر استفاده می‌شوند. اصطلاح «رپ ملت آگاه» برای توصیف دقیق تر موسیقی هیپ هاپ با پیام‌ها و مضامین سیاسی قوی استفاده شده است. هیپ هاپ آگاهانه اغلب به دنبال این است که آگاهی از مسائل اجتماعی را افزایش دهد، و به شنوندگان اجازه می‌دهد تا نظرات خود را شکل دهند، نه اینکه به شدت از برخی عقاید و اقدامات خواستار دفاع کنند. تاریخچه هیپ هاپ سیاسی و آگاهانه منشأ و توسعه اولیه قبل از ظهور هیپ هاپ سیاسی، جنبش قدرت سیاه و تأکید بر غرور سیاه پوستان که در اواسط دهه ۱۹۶۰ بوجود آمد و در اوایل دهه ۱۹۷۰ شکوفا شد، تفسیرهای مختلفی را دربر گرفت که عناصر ایدئولوژیک قدرت سیاه را در خود جای داده بودند. | ## بخش 2: هیپ هاپ سیاسی | آهنگ‌هایی که مضمون غرور سیاه را بیان می‌کنند عبارتند از: ترانه جیمز براون "Say it Loud (I'm Black and Proud)" (1969) و بیلی پاول "آیا من سیاه برای تو کافی هستم؟" (۱۹۷۲) پروت رپ گیل اسکات-هرون تأثیر اولیه ای بر رپ سیاسی و آگاهانه دارد، اگرچه بیشتر آلبوم‌های سیاسی و اجتماعی قبلی او در ژانرهای جاز، سول و فانک قرار دارند. پس از انتخاب رونالد ریگان به عنوان رئیس‌جمهور در سال ۱۹۸۰، شرایط در جوامع آفریقایی-آمریکایی در داخل شهر بدتر شد و مفسران سیاسی هیپ هاپ شروع به پرداختن به‌طور فزاینده ای نسبت به وخیم تر شدن مشکلات اجتماعی مانند بیکاری گسترده، وحشیگری پلیس، حبس، مدارس دولتی ناکافی، سیاسی بی‌تفاوتی، و ستم. علاوه بر این، مسائل پیچیده سیاسی اجتماعی قبل از هیپ هاپ و در تمام مراحل آن به شدت بر تولد و جهت‌گیری آن تأثیر گذاشت. گنگستا رپ رپ گانگستایی اولیه اغلب همپوشانی قابل توجهی با رپ سیاسی و آگاهانه نشان می‌داد. پیشگامان ژانر رپ گانگستری مانند: Ice-T، NWA، Ice Cube و Geto Boys داستان‌های جنایی، تصاویر خشن و پرخاشگری مرتبط با رپ گانگستری را با تفسیرهای سیاسی-اجتماعی با هم ترکیب کردند، با استفاده از الگوهای رپ گنگستای استاندارد جنایت و خشونت برای اظهارنظر درمورد وضعیت جامعه و افشای مسائلی که در جوامع فقیر یافت می‌شود در کل جامعه. گروه‌هایی که شعرهای تهاجمی و مقابله ای دربارهٔ زندگی شهری را با تفسیرهای سیاسی-اجتماعی و پیامهای سیاسی اغلب رادیکال مخلوط می‌کنند. | ## بخش 3: هیپ هاپ سیاسی | کارهای آیس-تی بعضی اوقات به موضوعات دیگری می‌پرداخت: به عنوان مثال، او در آلبوم سوم خود به آزادی بیان و در رانندگی در حالت مستی، خشونت در خانواده و نلسون ماندلا در آلبوم چهارم خود رپ کرد. با این حال، هنرمندان جریان اصلی به‌طور فزاینده ای عناصر هیپ هاپ آگاهانه را در آهنگ‌های خود گنجانده‌اند. صدها هنرمند وجود دارد که می‌توان موسیقی آنها را «سیاسی» توصیف کرد یا آنها را رپرهای سیاسی معرفی کرد: برای یک لیست جزئی به صفحه فهرست هنرمندان هیپ هاپ سیاسی مراجعه کنید. هنرمندان سیاسی آیس کیوب، توپاک شکور، جوینر لوکاس، امینم، ایزی-ئی از جمله هنرمندانی بودند که ترانه‌های سیاسی منتشر کردند. | ## جمع‌بندی | پاسخی که هیپ هاپ از سیاست‌های جریان اصلی دریافت کرده است بسیار گسترده بوده و منجر به گسترش ایده‌ها، نظرات و شکل‌گیری یک گفتگوی غیررسمی پیرامون موضوعات تا حد زیادی بحث‌برانگیز شده است.