موضوع مقاله: آگاهی کامل از اطلاعات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آگاهی کامل از اطلاعات | مقدمه: آگاهی کامل از اطلاعات، برنامه نظارت گسترده دفتر آگاهی از اطلاعات بود که در سال مالی ۲۰۰۳ (میلادی) آغاز شد. | ## بخش 1: آگاهی کامل از اطلاعات | پیشرفت این برنامه از فوریه تا مه ۲۰۰۳ با همین نام ادامه داشت و پس از آن به «آگاهی از اطلاعات تروریسم» تغییر نام داد. برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، برای شناسایی تروریست‌ها به دنبال همه گونه اطلاعات شخصی در سراسر جهان بود. بر پایه سناتور حزب دموکرات از ایالت میشیگان، ران وایدن، برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، بزرگترین برنامه نظارتی در طول تاریخ ایالات متحده آمریکا بود. پس از انتقادهای رسانه‌ای از حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا برای پدیدآوردن برنامه آگاهی کامل از اطلاعاتِ همه شهروندان آمریکایی، در اواخر سال ۲۰۰۳ کنگره ایالات متحده آمریکا بودجه این برنامه را همراه با دفتر آگاهی از اطلاعات، قطع کرد. اگرچه این برنامه، رسماً تعلیق شد اما نرم‌افزارهای داده‌کاوی آن بعداً در سازمان‌های دولتی دیگر بکار رفت و تنها، ظاهر آن تغییر کرد. توسعه معماری هسته برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، با نام رمز «بسکتبال» ادامه یافت. بر پایه نوشته سال ۲۰۱۲ (میلادی) نیویورک تایمز، میراث برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، بی‌سروصدا در آژانس امنیت ملی گسترش یافت. خلاصه برنامه قرار بود برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، یک پروژه پژوهشی پنج‌ساله باشد که آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی (دارپا) پیش ببرد. آرمان این برنامه، یکپارچه‌سازی برنامه‌های اطلاعاتی و نظارتی پیشین و تازه حکومت آمریکا بود. برخی از این برنامه‌ها شناسایی انسان از فاصله دور، استخراج مدرک و کشف پیوند، جِنیسیس، تحلیل مقیاس‌پذیر شبکه اجتماعی، بازارهای آینده با کاربرد در پیش‌بینی، شناسایی، استخراج، و جمع‌بندی اطلاعات میان‌زبانی، پروژه جنوآ و پروژه جنوآ ۲، آمادگی برای جنگ نامتقارن، بازشناسی گفتار با قابلیت استفاده دوباره مقرون به صرفه مؤثر، بابیلون، نظارت زیست‌سنجشی، و ارتباط‌دهنده بودند. بخش خصوصی، این برنامه‌ها را توسعه داد تا منبعی برای اطلاعات، ضدتروریسم، و سازمان‌های اجرای قانون پدید بیاورد. مشخصه‌های این برنامه‌ها تحلیل اطلاعات، همکاری، ابزارهای پشتیبانی از تصمیم‌گیری، برگردان زبان، داده‌کاوی، بازشناخت الگو، و فناوری‌های حفاظت از حریم شخصی بود. این سازمان‌ها فرماندهی امنیت و اطلاعات نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا، آژانس امنیت ملی، آژانس اطلاعات دفاعی، آژانس اطلاعات مرکزی (سیا)، فعالیت میدانی ضداطلاعات، فرماندهی راهبردی ایالات متحده آمریکا، ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا، فرماندهی نیروهای مشترک ایالات متحده آمریکا، و مرکز مشترک تحلیل جنگ بودند. این سازمان‌ها از طریق گروهی از گره‌های اختصاص‌یافته، به برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، دسترسی داشتند. فرماندهی امنیت و اطلاعات نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا در فورت بلوار ایالت ویرجینیا سخت‌افزار برنامه آگاهی کامل از اطلاعات را میزبانی می‌کرد. دانشگاه‌هایی که در تحقیق و توسعه برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، همکاری کردند دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، دانشگاه ایالتی کلرادو، دانشگاه کارنگی ملون، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه کرنل، دانشگاه تگزاس در دالاس، مؤسسه فناوری جورجیا، دانشگاه مریلند، کالج پارک، مؤسسه فناوری ماساچوست، و دانشگاه ساوت‌همپتون بودند. مأموریت آرمان برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، ایجاد جهش در توانایی ایالات متحده آمریکا در شناسایی، و دسته‌بندی تروریست‌های خارجی - و رمزگشایی برنامه‌های آنها - و بنابراین، دادن فرصت کافی به سازمان‌های مسئول در پیشگیری و شکست کارهای تروریستی بود. برای دستیابی به این هدف، کار برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، ساخت سامانه اطلاعات ضدتروریستی بود که: دسترسی به گونه و اندازه گسترده‌تری از اطلاعات را فراهم می‌کند و مقیاس‌پذیری آن را در آینده، آسان‌تر می‌نماید. یک ساعت پس از رویداد یک رخداد تحریک‌کننده یا عبور یکی از شواهد از آستانه خود، هشدار متمرکز می‌دهد. تحلیل‌گران را به صورت خودکار بر پایه تطبیق جزئی الگو اولویت‌بندی می‌کند و الگوهایی دارد که ۹۰٪ همه حمله‌های تروریستی خارجی شناسایی شده در گذشته را پوشش می‌دهد. از همکاری، استدلال تحلیلی، و همرسانی اطلاعات، پشتیبانی می‌کند؛ بنابراین تحلیل‌گران می‌توانند نظریه‌هایی را فرض، آزمایش، و پیشنهاد کنند و راهبردهای موجود را برای رخدادهای احتمالی، کم کنند. در نتیجه، تصمیم‌گیرندگان می‌توانند تأثیر سیاست‌گذاری‌ها و اقدام‌های کنونی و آینده خود را به شکل موثرتری برآورد کنند. پروژه‌ها جنوآ بر خلاف دیگر پروژه‌ها پروژه جنوآ پیش از برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، آغاز به کار کرده بود و بستری برای آن برنامه بود. یک سیاست‌گذار می‌توانست یک حمله احتمالی را فرض کند و از جنوآ برای یافتن شواهد پشتیبان چنین طرحی استفاده کند، یا بخش‌های گوناگون اطلاعات را در یک نمودار، کنار هم می‌گذاشت و پیامدهای احتمالی را پیشنهاد می‌کرد. سپس تحلیل‌گران می‌توانستند این نمودار را تغییر دهند تا حالت‌های مختلف را آزمایش کنند. توسعه جنوآ به صورت مستقل در سال ۱۹۹۶ (میلادی) آغاز شد و طبق برنامه، در پایان سال مالی ۲۰۰۲ (میلادی) تکمیل شد. جنوآ ۲ درحالیکه پروژه جنوآ عمدتاً بر تجزیه و تحلیل اطلاعات متمرکز بود جنوآ ۲ به دنبال پیدا کردن راهی بود که رایانه‌ها، عامل‌های نرم‌افزاری، سیاست‌گذاران، و مأموران میدانی بتوانند با یکدیگر همکاری کنند. «تحلیل موثر پایگاه داده‌های ناهمگون» به معنی توانایی گرفتن چیزها از پایگاه داده‌هایی است که برای نگهداری داده‌های گوناگون (مانند پایگاه داده پیشینه کیفری، تماس تلفنی، و اطلاعات خارجی) طراحی شده‌اند. زیرا برای همه، در دسترس است و گونه‌های گوناگونی داده (مانند وبلاگ، ایمیل، تاریخچه وب‌گردی، و مانند آنها) را در خود دارد که همه آنها باید به شکل مؤثری، نگهداری و تحلیل شوند. این داده ساده و انعطاف‌پذیرتر، کارایی خوبی دارد و امکان نگهداری همیشگی داده‌های مهم را می‌دهد. جنیسیس، یک برنامه حفاظت از حریم شخصی داخلی داشت که جلوی دسترسی تحلیل‌گران به اطلاعات نامربوط دربارهٔ حریم شخصی شهروندان آمریکایی را می‌گرفت و با سازوکارهای نرم‌افزاری، قوانین و سیاست‌های حریم شخصی را اجرا می‌کرد، و موارد سوءاستفاده از داده را گزارش می‌داد. تحلیل مقیاس‌پذیر شبکه اجتماعی آرمان «تحلیل مقیاس‌پذیر شبکه اجتماعی»، توسعه روش‌هایی بر پایه تحلیل شبکه‌های اجتماعی بود تا از آن روش‌ها برای مدل‌سازی ویژگی‌های اصلی گروه‌های تروریستی و جداسازی آن گروه‌ها از دیگر گروه‌های اجتماعی استفاده کند. نمونه این داده‌ها پیشینه تماس‌های تلفنی در پایگاه داده آژانس امنیت ملی (مین‌وی)، تاریخچه وب‌گردی، یا تراکنش مالی هستند. این کار برای توسعه توانایی شناسایی الگوهای تشکیل‌شده از چند گونه پیوند بین موارد داده‌ها یا ارتباط بین افراد (مانند تراکنش‌های بین مردم، ارتباطات، سفر، و مانند آنها) بود. استخراج مدرک و کشف پیوند، برای پیوند دادن موارد احتمالی و یادگیری الگوهای مرتبط با گروه‌ها و سناریوهای «تروریستی» طراحی شده بود تا سازمان‌های تروریستی تازه و تهدیدهای فوری را شناسایی کند. آمادگی برای جنگ نامتقارن «آمادگی برای جنگ نامتقارن» با بررسی رفتارهای فردی و گروهی در یک درونمایه محیطی گسترده و همچنین بررسی انگیزه تروریست‌های خاص، بر توسعه فناوری خودکار تمرکز می‌کرد که می‌توانست ویژگی‌های قابل پیش‌بینی کارهای تروریستی یا حمله‌های نزدیک را شناسایی کند. شناسایی، استخراج، و جمع‌بندی اطلاعات میان‌زبانی «شناسایی، استخراج، و جمع‌بندی اطلاعات میان‌زبانی» به معنی توسعه فناوری پردازش پیشرفته زبانی است که به انگلیسی‌زبان‌ها امکان می‌دهد بدون نیاز به دانستن زبان‌های دیگر، اطلاعات حیاتی را پیدا و تفسیر کنند. | ## بخش 2: آگاهی کامل از اطلاعات | ارتباط‌دهنده «ارتباط‌دهنده» برای فناوری «تعامل گفتگو» توسعه داده شد که به جنگجویان، امکان گفتگو با رایانه را می‌دهد. با چنین فناوری‌ای، اطلاعات، حتی بدون نیاز به صفحه‌کلید، در میدان جنگ یا مرکز فرماندهی، در دسترس هستند. سکوی ارتباط‌دهنده، به هر دو صورت بی‌سیم و سیار در دسترس است و برای کاربری در محیط شبکه‌شده، طراحی شده‌است. برنامه «ارتباط‌دهنده» بر دانشِ کار تأکید می‌کند تا تأثیر زبان‌های طبیعی و سروصدای محیط را جبران کند. برعکس برگردان خودکار گفتگو به زبان طبیعی که اصولاً به خاطر دستور زبان و شمار واژگان زیاد آن، بسیار پیچیده‌است برنامه «ارتباط‌دهنده» به موضوع‌های ویژه وظیفه‌ای هدایت می‌شود؛ بنابراین واژگان کمتری وجود خواهند داشت (سامانه «ارتباط‌دهنده» تنها نیاز دارد زبان مرتبط با جنگ را بفهمد). پژوهش‌هایی نیز آغاز شدند تا بر تعامل رایانه‌ای زبان‌های خارجی تمرکز کنند تا برای پشتیبانی از عملیات‌های ائتلافی استفاده شوند. تمرین‌های زنده، مانند عملیات لجستیکی واحدهای کوچک، مانند سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا انجام شدند تا این فناوری را در شرایط فوق‌العاده، آزمایش کنند. شناسایی انسان از فاصله دور پروژه «شناسایی انسان از فاصله دور»، فناوری‌های شناسایی خودکار زیست‌سنجشی را توسعه داد تا برای «حفاظت اجباری»، پیشگیری از بزه، و «امنیت ملی/دفاع»، افراد را از فاصله دور، شناسایی کند. سیستم تشخیص چهره و قدم برداشتن را به یک سامانه شناسایی انسانی ۲۴ ساعته تبدیل کنند. گونه‌ای سامانه شناسایی انسان را توسعه دهد و گسترش دهد که با تصاویر قابل دید، در فاصله بیش از نیز کار کند. یک سامانه رادار موج میلیمتری کم‌انرژی را برای شناسایی در میدان دید گسترده و طبقه‌بندی شیوه قدم برداشتن در یک میدان دید محدود، توسعه دهد. شماری از دانشگاه‌ها در طراحی بخش‌هایی از فناوری شناسایی انسان از فاصله دور، همکاری کردند. دانشکده مهندسی رایانه مؤسسه فناوری جورجیا بر آنالیز حرکت (قدم برداشتن)، تمرکز کرده بود. زیرا می‌شد از آن در ویدیوهای با کیفیت پایین نیز استفاده کرد و بنابراین اجسام را در فاصل دور، شناسایی کرد. آنها برای توسعه سامانه‌ای برنامه‌ریزی کرده بودند که ویژگی‌های افراد زیر نظر را در حال ایستا یا حرکت، بازیابی کند و همزمان امکان بررسی مسیرهای با زاویه مشترکِ نرمال‌شده با زمان را در مسیرهای مشخص، به عنوان روشی برای آنالیز قدم برداشتن، بررسی کند. مؤسسه فناوری جورجیا همچنین کارهای مرتبطی را برای مکان‌یابی و ردیابی چهره، از روی گفتار و حالت بیان انجام داد. مؤسسه رباتیک دانشگاه کارنگی ملون (بخشی از دانشکده مهندسی رایانه این دانشگاه) روی شناسایی چهره در حال حرکت، کار کرد. این پژوهش، بیش از هر چیز بر استخراج ویژگی‌های زیست‌سنجی بدن از روی ویدیو و شناسایی اهداف زیر نظر با استفاده از این ویژگی‌های استخراج‌شده تمرکز می‌کرد. برای انجام این مطالعه، دانشگاه کارنگی ملون، پایگاه داده‌هایی از توالی‌های ویدیویی همزمان چند دوربین هماهنگ‌شده از حرکت بدن، تصویربرداری از چهره انسان در شرایط گوناگون، ویدیوهای ابراز احساسات با کدگذاری AU، و نگاره‌های چندطیفی و قطبیت‌سنجی‌شده از چهره، پدیدآورد. داده‌های توالی‌های ویدیویی از حرکت بدن، شامل ۶ زاویه دید جداگانه از ۲۵ هدف زیر نظر، در حال قدم برداشتن روی تردمیل می‌شد. ۴ ویدیوی ۱۱ ثانیه‌ای از قدم برداشتن برای پیاده‌روی آهسته، پیاده‌روی تند، روی سطح شیب‌دار، و در دست داشتن توپ، آزمایش شدند. پژوهش مؤسسه مطالعات رایانه‌ای پیشرفته در دانشگاه مریلند، کالج پارک بر شناسایی افراد از فاصله دور، با استفاده از اطلاعات قدم برداشتن و چهره آنها تمرکز می‌کرد. آزمایش، با فیلم‌برداری از ۳۸ مرد و ۶ زن از قومیت و ویژگی‌های فیزیکی گوناگون انجام شد که روی مسیری به شکل T راه می‌رفتند و دوربین‌ها از آنها فیلم‌برداری می‌کردند. گروه علوم رایانه و الکترونیک دانشگاه ساوت‌همپتون، در حال توسعه سامانه «شناسایی خودکار از روی قدم برداشتن» و مسئول گردآوری پایگاه داده‌ای برای آزمایش آن بود. دانشگاه تگزاس در دالاس، در حال گردآوری پایگاه داده‌ای برای آزمایش سامانه‌های تشخیص چهره بود. این داده‌ها گروهی از ۹ نگاره بدون حرکت از زاویه‌های دید متفاوت، ویدیویی از افراد زیر نظر که در یک اتاق به اطراف نگاه می‌کنند، ویدیویی از افراد زیر نظر که صحبت می‌کنند، و یک یا چند ویدیو از افراد زیر نظر که حالت‌های چهره خود را نشان می‌دهند بودند. دانشگاه ایالتی کلرادو چندین سامانه را برای شناسایی از طریق تشخیص چهره، توسعه داد. دانشگاه کلمبیا در بکارگیری فناوری شناسایی انسان از فاصله دور در آب‌وهوای بد مشارکت کرد. نظارت زیست‌سنجشی پروژه نظارت زیست‌سنجشی برای پیش‌بینی و پاسخ به بیوتروریسم طراحی شده بود. نظارت زیست‌سنجشی، مدل‌های بیماری‌های موجود، شناخت نشانه‌های نخستین وضعیت غیرعادی سلامت، و داده‌کاوی پایگاه داده‌های موجود برای تعیین با ارزش‌ترین نشانه‌های نخستین وضعیت غیرعادی سلامت را بهبود می‌داد. اطلاعات زیست‌شناسی و وضعیت سلامت که برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، گردآوری می‌کرد شامل نسخه پزشک، پیشینه پزشکی، اثر انگشت، شیوه قدم برداشتن، شکل صورت، عنبیه، و دی‌ان‌ای می‌شد. حریم شخصی از بخش جنسیس برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، علاوه بر یکپارچه‌سازی و مرتب‌سازی پایگاه داده‌های جداگانه، برای اجرای «برنامه حفاظت از حریم شخصی» داخلی، استفاده می‌شد. هدف از برنامه حفاظت از حریم شخصی، قطع دسترسی تحلیل‌گران به اطلاعات شخصی نامربوط شهروندان آمریکایی، اجرای قوانین و سیاست‌های حریم شخصی با سازوکارهای نرم‌افزاری، و گزارش موارد سوءاستفاده بود. همچنین طرح‌هایی برای برنامه آگاهی کامل از اطلاعات وجود داشتند که می‌توانست داده‌ها را ناشناس کند؛ بنابراین اطلاعات، تنها با حکم دادگاه، به یک فرد، پیوند داده می‌شدند (به ویژه، پیشینه پزشکی که با پروژه زیست‌سنجشی، گردآوری شده بود). مجموعه‌ای از پرونده‌های بازرسی، نگهداری می‌شدند تا بتوان دربارهٔ گردآوری داده ارتباطی شهروندان آمریکایی بیگناه در هنگام گردآوری داده‌های مرتبط تحقیق کرد. تاریخچه گزاره «آگاهی کامل از اطلاعات»، نخستین‌بار در همایش دارپاتِک سال ۱۹۹۹ (میلادی) در پرونده معرفی‌شده از سوی معاون اداره‌کننده دفتر مدیریت سامانه‌های اطلاعاتی، برایان شارکی، معرفی شد. برایان شارکی از این گزاره برای تعریف روش مفهومی ای استفاده کرد که حکومت فدرال آمریکا می‌توانست حجم بزرگی از داده را که از طریق دیجیتال شدن، در دسترس قرار گرفته، غربال کند و نتیجه‌های مهمی بگیرد. | ## بخش 3: آگاهی کامل از اطلاعات | توسعه‌های نخستین برنامه آگاهی کامل از اطلاعات در ژانویه ۲۰۰۲ با مدیریت دریابان، جان پویندکستر، مدت کوتاهی پس از حملات ۱۱ سپتامبر آغاز شد. او مشاور امنیت ملی رونالد ریگان در سال ۱۹۸۶ (میلادی) و یکی از افراد کلیدی در ماجرای مک‌فارلین بود. جان پویندکستر در شرکت سینتِک تکنولوجیز کار می‌کرد که پیمان‌کار عمومی حکومت آمریکا در زمینه پروژه‌های دفاعی بود. دفتر موقت این برنامه در طبقه چهارم ستاد آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی بود و جان پویندکستر همزمان به دنبال دفتر دائمی می‌گشت. به زودی، پروژه جنوآ به صورت موفقت‌آمیز تکمیل شد و پژوهش‌های آن به پروژه جنوآ ۲ فرستاده شدند. این سامانه پیش‌نمونه، معماری هسته بکپارچه‌سازی ابزار استخراج، تحلیل، و پخش اطلاعات برنامه آگاهی کامل از اطلاعات بود. این کار، از طریق بازوی مشاور شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، به نام هیکس و همکاران انجام شد که بسیاری از مقام‌های پیش نظامی و وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا را بکار گرفته بود. ویرایش نخست برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، از نرم‌افزاری به نام Groove استفاده می‌کرد که در سال ۲۰۰۰ (میلادی) توسط رِی اُزی توسعه داده شده بود. Groove امکان همرسانی بی‌درنگ اطلاعات، بین تحلیل‌گران سازمان‌های دولتی گوناگون را فراهم می‌کرد و برنامه‌های تخصصی که برای جستجوی الگوهای رفتارهای مشکوک، طراحی شده بودند را به هم پیوند می‌داد. ایجاد محدودیت و پایان دادن به کار از سوی کنگره در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۳ مجلس سنای ایالات متحده آمریکا به ایجاد محدودیت در پیشبرد برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، رای داد تا جلوی توانایی گردآوری اطلاعات ایمیل‌ها و پایگاه داده‌های تجاری پزشکی، مالی، و شرکت‌های مسافرتی آن برنامه را بگیرد. بر پایه قطعنامه تخصیص بودجه، ۲۰۰۳، شماره ۱۰۸–۷، بخش M، §۱۱۱(b) که در فوریه آن سال به تصویب رسید به وزارت دفاع، ۹۰ روز فرصت داده شد تا یا گزارشی از جدول زمانی توسعه برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، و هدف استفاده از بودجه اختصاص یافته ارائه کند یا بودجه آن قطع شود. در ۲۰ مه ۲۰۰۳ آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی در پاسخ به این مصوبه، گزارشی را از کنش‌های خود ارائه داد. این گزارش، فاش کرد که ابزارهای رایانه‌ای برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، هنوز در فاز نخست آزمایش بودند. در رابطه با الگوی شناسایی اطلاعات تراکنش، تنها، داده ترکیبی که پژوهش‌گران، ساخته بودند پردازش می‌شد. این گزارش همچنین تصدیق کرد که پیش‌نمونه کامل برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، برای تکمیل تا پایان سال مالی ۲۰۰۷ برنامه‌ریزی نشده بود. همچنین در همان مه ۲۰۰۳ دفتر آگاهی از اطلاعات، نام «برنامه آگاهی کامل از اطلاعات» را به «برنامه آگاهی از اطلاعات تروریستی» تغییر داد تا جریان انتقادها از گردآوری اطلاعات شهروندان عادی را مهار کند. در اوایل سال ۲۰۰۳ آژانس امنیت ملی، شروع به نصب گره‌هایی در شبکه طبقه‌بندی‌شده آگاهی کامل از اطلاعات کرد. آژانس امنیت ملی، با اجرای چندین برنامه مرتبط با برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، شروع به گردآوری ایمیل و رهگیری ارتباطات کرد. به دنبال رسوایی وزارت دفاع در رابطه با برنامه بازار تحلیل سیاست و پیشنهادِ دادنِ جایزه به شرط‌بندهایی که حملات تروریستی را پیش‌بینی می‌کردند جان پویندکستر در ۲۹ اوت از جایگاه خود کنار رفت. به خاطر بدنامی برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، نزد افکار مردمی و رسانه‌ها در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۳ کنگره آمریکا رسماً بودجه دفتر آگاهی از اطلاعات و برنامه آگاهی کامل از اطلاعات را قطع کرد (رای‌گیری در مجلس سنا به صورت ناشناس انجام شد). پس از ۲۰۰۳ گزارش‌های که در فوریه ۲۰۰۶ پخش شدند نشان دادند که پژوهش‌های زیرمجموعه برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، به آژانس امنیت ملی، جابجا شده‌اند. قانون‌گذاران، متمم محرمانه‌ای را به لایحه تخصیص بودجه وزارت دفاع (۲۰۰۴) افزودند که بودجه فناوری‌های شاخص برنامه آگاهی کامل از اطلاعات را در صورت جابجایی به سازمان‌های دولتی دیگر، حفظ می‌کرد. تاپ‌سِیل پروژه جنوآ ۲ که بر همکاری بین دستگاه و انسان تمرکز می‌کرد به «تاپ‌سِیل» تغییر نام یافت و برای کار بیشتر، به آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی (دارپا) آژانس امنیت ملی سپرده شد. در اکتبر ۲۰۰۵ شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی یک قرارداد ۳/۷ میلیون دلاری برای کار بر روی تاپ‌سِیل امضا کرد. ابزارهای تاپ‌سِیل در جنگ در افغانستان (۲۰۰۱ تاکنون) و دیگر جنگ‌های علیه تروریسم استفاده شدند. در اوایل سال ۲۰۰۶ (میلادی) سخنگوی آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی (ایالات متحده آمریکا) گفت که «به خاطر نبود پشتیبانی مالی، پروژه تاپ‌سِیل در حال لغو شدن است.» هنگامیکه در نشست پرسش و پاسخ کمیته منتخب مجلس سنای ایالات متحده آمریکا در امور اطلاعاتی، در فوریه همان سال، دربارهٔ تاپ‌سِیل پرسیده شد هر دو نفر اداره‌کننده اطلاعات ملی (جان نگروپونتی) و اداره‌کننده اداره تحقیقات فدرال (رابرت مولر) گفتند که دربارهٔ وضعیت کنونی آن برنامه، چیزی نمی‌دانند. مایکل هیدن، معاون نگروپونتی و اداره‌کننده پیشین آژانس امنیت ملی گفت: «می‌خواهم به این پرسش، در یک نشست پشت درهای بسته، پاسخ دهم». بسکتبال سامانه پیش‌نمونه آگاهی از اطلاعات، با نام رمز «بسکتبال»، دوباره، طبقه‌بندی شد و شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، از طریق بازوی مشاور خود هیکس و همکاران، کار روی این پروژه را زیر نظر فعالیت تحقیق و توسعه پیشرفته، ادامه داد. در سپتامبر ۲۰۰۴ همه هزینه‌های بسکتبال از سوی حکومت فدرال پرداخت می‌شد و در یک مرکز پژوهشی، آزمایش می‌شد. این مرکز پژوهشی را شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی و فعالیت تحقیق و توسعه پیشرفته اداره می‌کردند. پوشش رسانه‌ای و انتقادها منتقدان از برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، انتقاد کردند زیرا احتمال می‌دادند که حکومت فدرال آمریکا به عنوان بخشی از نظارت گسترده در ایالات متحده آمریکا از آن برنامه، سوءاستفاده کند. ویلیام سفایر در صفحه مقابل صفحه سرمقاله نیویورک تایمز، برنامه آگاهی کامل از اطلاعات را «رویای ابرفضولی: آگاهی کامل از اطلاعات از تک‌تک شهروندان آمریکایی» نامید. هانس مارک، اداره‌کنند پیشین مهندسی و پژوهش دفاعی در دانشگاه تگزاس در آستین، برنامه آگاهی کامل از اطلاعات را «سوءاستفاده ناجوانمردانه آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفتهٔ دفاعی» نامید. سان فرانسیسکو کرونیکل از برنامه آگاهی کامل از اطلاعات، انتقاد کرد زیرا این برنامه را «جنگ با تروریسم با ترساندن شهروندان آمریکایی» می‌دانست. در سال ۲۰۱۳ اداره‌کننده آن هنگام اطلاعات ملی، جیمز کلپر، همچنان دربارهٔ گردآوری گسترده اطلاعات شهروندان آمریکایی، دروغ می‌گفت و دربارهٔ دیگر مردم جهان، حرفی نمی‌رد. ادوارد اسنودن گفت که به خاطر دروغ‌های جیمز کلپر، امید خود را از برای ایجاد تغییر از راه قانونی از دست داد. | ## جمع‌بندی | در فرهنگ مردمی در مجموعه تلویزیونی بریتانیایی آخرین دشمن که در سال ۲۰۰۸ (میلادی) پخش شد برنامه آگاهی کامل از اطلاعات به عنوان پایگاه داده نظارتی در بریتانیا نشان داده شده که با کنار هم گذاشتن اطلاعات حکومتی، در کنار یکدیگر می‌توان از آن برای ردیابی و نظارت مؤثر بر هر کسی استفاده کرد.