موضوع مقاله: آدولف گالانت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آدولف گالانت | مقدمه: آدولف یوزف فردینانت گالانت (۱۹ مارس ۱۹۱۲–۹ فوریه ۱۹۹۶) نظامی بلندپایه و خلبان تک‌خال آلمانی در دوره رایش سوم بود که در طول جنگ جهانی دوم در لوفت‌وافه خدمت کرد. | ## بخش 1: آدولف گالانت | به جهت این موفقیت‌ها یکی از تنها ۲۷ تنی بود که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند. از یک خاندان با اصالتاً فرانسوی بود که اواسط سده هجدهم به آلمان مهاجرت کرده بودند. با علاوه به هوانوردی، به شکل ماهرانه‌ای پرواز با گلایدر را فراگرفت و خود به مربی بدل گشت. در دوره آموزش خلبانی تجاری در لوفت‌هانزا در برونشویک شرکت کرد و جز تنها ۲۰ نفری بود که پذیرفته شد. گالانت سال ۱۹۳۲ وارد دانشکده هوانوردی غیرنظامی شد و دوره‌های آموزشی را در آلمان و ایتالیا گذراند. ماه اکتبر سال ۱۹۳۵ در خلال یک پرواز نمایشی با هواگرد فوکه-وولف اف‌وه ۴۴ دچار سانحه و جراحت صورت و جمجمه شد. جنگ داخلی اسپانیا ماه آوریل سال ۱۹۳۷ با درجه ستوان یکمی داوطلب خدمت در لژیون کوندور در جنگ داخلی اسپانیا شد و در قالب گروه ۳ جناح ۸۸ جنگنده با هواگرد هائی ۵۱ به نبرد پرداخت. در این دوران برای مخفی نگاه داشتن دخالت آلمان، لباس خلبانان اسپانیایی را می‌پوشید. در این زمان بنیان یک دوستی عمیق را با ورنر مولدرس، تک‌خال آینده لوفت‌وافه، را ریخت. بلکه در عملیات‌های پشتیبانی نزدیک هوایی توانست عملکرد متمایزی در حمله به اهداف زمینی نشان دهد. با انجام بیش از ۳۰۰ مأموریت هوایی در اسپانیا، گزارش‌های عملیاتی متعددی در این باره نوشت که مورد توجه رهبران لوفت‌وافه واقع شد. وزارت هوانوردی رایش بدین شکل پس از بازگشت به آلمان ماه مه سال ۱۹۳۸، برخلاف میلش، در یک جایگاه ستادی در وزارت هوانوردی رایش قرار گرفت تا دستورالعمل‌ها و توصیه‌های عملیاتی خود را تکمیل کند. جنگ جهانی دوم سپس فرماندهی اسکادران ۴ جناح ۲ آموزشی با هواگردهای دوباله هنشل هااس ۱۲۳ به او محول شد. با آغاز جنگ جهانی دوم، گالانت بیش از ۵۰ پرواز رزمی در جریان نبرد لهستان در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ به انجام رساند. گفته می‌شود تمامی این حوادث طرح خود او بود تا از عملیات‌های پشتیبانی هوایی خارج شود. ماه فوریه سال ۱۹۴۰ در قالب ستاد یک یگان هواگردهای ب‌اف ۱۰۹ در جناح ۲۷ جنگنده، در جریان جنگ تصنعی راهی جبهه غربی شد. گالانت هر گاه می‌توانست خود با جنگنده ب‌اف ۱۰۹ پرواز می‌کرد و به تمرین تاکتیک‌ها می‌پرداخت. | ## بخش 2: آدولف گالانت | پس از آغاز نبرد فرانسه، گالانت نخستین پیروزی هوایی خود را روز ۱۲ مه سال ۱۹۴۰ کسب و سه جنگنده هاوکر هاریکن را در دو مأموریت نخست در غرب لیژ در بلژیک ساقط کرد. مدت‌ها تصور می‌نمود این هواگردها متعلق به نیروی هوایی بلژیک بوده‌اند؛ سال پس از جنگ دریافت در این روز هواگردهای نیروی هوایی بریتانیا را سرنگون کرده است. تا پایان این درگیری‌ها او مجموعاً ۷ پیروزی هوایی حاصل نمود و متعاقباً نشان درجه یک صلیب آهنین به او اعطا شد. او بلافاصله تغییرات بزرگی در نحوه عمل گروه ایجاد کرد و تاکتیک‌ها را بر طبق نظر خود به اجرا درآورد. گالانت ارتفاع گشت‌زنی خلبانان خود را از ۶ هزار متری به مقدار بسیار کمتری که آن را مناسب‌تر می‌دید، کاهش داد. با این حال خلبانان همراه با اعتماد به توانمندی گالانت در فرماندهی به خوبی او را همراهی می‌کردند. روز ۱۸ ژوئیه به عنوان یکی از خلبانان نام‌آور نبرد بریتانیا، به درجه سرگردی ترفیع گرفت. روز ۲۹ ژوئیه، پس از کسب هفدهمین پیروزی هوایی، مفتخر به دریافت نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. حصول چهلمین پیروزی هوایی روز ۲۴ سپتامبر برگ‌های بلوط را برای نشان صلیب شوالیه او به ارمغان آورد. با ادامه یافتن موفقیت‌های او، با دستیابی گالانت به هفتادمین پیروزی هوایی شمشیرها روز ۲۱ ژوئن ۱۹۴۱ به نشان صلیب شوالیه او افزوده شد. با کشته شدن ورنر مولدرس در روز ۲۲ نوامبر، سرهنگ دوم گالانت در سن ۲۹ سالگی به عنوان بازرس نیروهای جنگنده برگزیده گشت تا تنها مستقیماً از رایشس‌مارشال هرمان گورینگ، فرمانده لوفت‌وافه فرمان بگیرد. عظمت جایگاه گالانت روز ۲۸ ژانویه سال ۱۹۴۲ با دریافت گیره الماس‌های نشان صلیب شوالیه به جهت نود و چهارمین پیروزی هوایی او افزون‌تر شد. گالانت در خاطراتش می‌آورد هنگامی که گورینگ نشان جدید او را دید اصرار داشت که کیفیت کمتری نسبت به نشان‌های از جنس جواهر دیگران دارد. گورینگ این عمل را گونه‌ای می‌خواند و شخصاً نشان دیگری از جنس بهتری برای گالانت تهیه می‌کند. با رسیدن این موضوع به گوش هیتلر به گالانت اطلاع داده شد که نمونه پیشین به شکل موقتی به او داده شده‌است تا الماس‌های اصلی آماده شود. پیشوا، بدون آگاهی از نشانی که گورینگ به او داده‌است، نشان دیگری با کیفیت بالا به گالانت داد تا بدین شکل چند نشان به او تعلق یافته باشد. در جریان عملیات سربروس که کشتی‌های جنگی آلمانی اقدام به گذر از کانال مانش کردند، جنگنده‌های گالانت بین روزهای ۱۲ تا ۱۵ فوریه ۴۲ هواگرد دشمن را ساقط کردند درحالیکه تنها ۱۷ هواگرد را از دست دادند. | ## بخش 3: آدولف گالانت | در پی این موفقیت گالانت به درجه سرتیپی ترفیع یافت تا در سن سی سالگی به جوان‌ترین ژنرال نیروهای مسلح آلمان بدل گردد. با برگشتن ورق جنگ علیه آلمان و کاهش توان لوفت‌وافه در سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۳، گالانت که قدرت اجرایی چندانی برایش باقی نمانده بود، مکرراً با فرماندهی عالی لوفت‌وافه دچار درگیری می‌شد. در نهایت در کنفرانسی در اوایل سال ۱۹۴۳، گورینگ که به دنبال یک قربانی برای انداختن تقصیر به گردنش می‌گشت، خلبانان جنگنده‌ها را بزدلانی خواند که نشان‌های خود را با فریب‌کاری به دست آورده‌اند. گالانت که از این سخن برآشفته بود نشان صلیب شوالیه خود را همراه گیره برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها از گردن کند و در مقابل گورینگ بر روی میز انداخت. در پی عزل سپهبد یوزف کامبوهر، با وجود بی‌میلی او، بازرسی جنگنده‌های شبانه نیز بر عهده گالانت قرار گرفت. زان پس نیز به جهت مسائل امنیتی و حفظ محرمانگی جزئیات پیشرفت کار با او در میان نگذاشته شده بود. پس از این نخستین تجربه گالانت به شدت از ویژگی‌های پروازی ام‌ئی ۲۶۲ متاثر شد و به یکی عوامل اصلی کاربرد عملیاتی آن بدل گشت. او توصیه کرد تولید ب‌اف ۱۰۹ متوقف و تولید جنگنده‌های تک‌موتوره به اف‌وه ۱۹۰ محدود شود تا از طرفیت تولیدی آزاد شده برای تولید همه‌جانبه ام‌ئی ۲۶۲ استفاده شود. به هر صورت بنا بر تصمیم مقامات بالاتر این امر به تاخیر افتاد؛ چرا که فرماندهی عالی نمی‌خواست ریسک کند و علاوه بر این به دنبال تولید ام‌ئی ۲۶۲ به عنوان جنگنده-بمب‌افکن بود. گالانت که همچنان بر ایده تولید جنگنده اصرار داشت، درخواست کرد از هر چهار جنگنده‌ای که تولید می‌شود یکی جت باشد. با ادامه فشار گالانت و چند تن دیگر از مقامات ارشد، مقرر گشت تنها یک بیستم از تولیدات از گونه جنگنده باشد. در دو ماه پایانی این سال حدود ۵۶۰ و در سه نخست سال بعد ۷۴۰ فروند از این هواگرد تولید گردید. او طرحی در سر داشت که بر اساس آن با تمرکز جنگنده‌های آلمانی حدود ۵۰۰ بمب‌افکن آمریکایی ساقط می‌شدند و تعداد زیادی از خدمه آن‌ها از بین می‌رفتند تا دشمن وادار به تجدید نظر شود. به هر صورت فرماندهی عالی لوفت وافه با این طرح مخالفت و از هواگردهای گردآمده برای تهاجم به پایگاه‌های هوایی متفقین (عملیات بودن‌پلاته)، همزمان با تهاجم زمینی در آردن، به شکل کم‌فایده و پرخسارتی استفاده کرد. گالانت اواخر ماه فوریه سال ۱۹۴۵ فرماندهی اسکادران شکاری ۴۴ با جنگنده‌های جت ام‌ئی ۲۶۲ را در دست گرفت. گالانت دو پیروزی آخر هوایی شخصی خود (صدوسومین و صدوچهارمین) را که سومین و چهارمین آن‌ها با یک هواگرد جت بود را روز ۲۶ آوریل کسب کرد. همان روز مجروح شد اما توانست در خلال حمله هوایی به پایگاه مونشن-رایم، در آن فرود بیاید. | ## جمع‌بندی | پس از جنگ پس از آزادی چند سال را در آرژانتین گذراند و در همکاری با طراح آلمانی کورت تانک هواگردهای جت را وارد نیروی هوایی این کشور کرد.