موضوع مقاله: مدرسه عالی تصویر و صدای فرانسه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مدرسه عالی تصویر و صدای فرانسه | مقدمه: مدرسه عالی تصویر و صدا (به فرانسوی: La Fémis)نام اختصاری مربوط به نام سابق آن بنیاد اروپایی تصویر و صدا می‌باشد. | ## بخش 1: مدرسه عالی تصویر و صدای فرانسه | یک مؤسسه آموزش عالی دولتی فرانسوی، که عضو دانشگاه علوم و ادبیات فرانسه (به فرانسوی:PSL) است. این مدرسه آموزش فنی و هنری را برای آموزش متخصصان در صنعت سمعی و بصری و فیلم ارائه می‌دهد. مدرسه ملی تصویر و صدا در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد و برگرفته از مؤسسه عالی مطالعات سینمایی (به فرانسوی: IDHEC) که در سال ۱۹۴۳ ایجاد شده‌است، می‌باشد. آموزش اولیه این مدرسه در آموزش‌های اولیه یک دوره اصلی (با هفت تخصص) و دوره‌های جدید (با سه تخصص) ارائه می‌دهد. انتقال از یک سال به سال دیگر به‌صورت خودکار و بدون آزمون است، و فقط آزمون ورودی و موقع دفاع است که آزمون وجود دارد. در این مرحله در هر سال حدود ۴۰ دانشجو دارد (شش دانشجو در هر گروه آموزشی، به جز در دکوراسیون که فقط چهار نفر وجود دارد). دوره‌های جدید سه دوره «تکمیلی» نیز ارائه می‌شود که کم و بیش در دوره اصلی ادغام شده‌اند. در سال دوم، آنها درس‌های اختصاصی را دنبال می‌کنند و در پایان دوره نیز پایان‌نامه می‌نویسند، که آن را به هیئت داوران متشکل از متخصصان ارائه می‌دهند. دوره توزیع و پخش: از سال ۲۰۰۳، بخش توزیع و پخش حدود ۸ دانشجو پذیرش کرده‌است: ۳ نفر در توزیع، ۵ نفر در پخش. در ترم اول، دانشجویان دروس عمومی را که برای همه بخش‌های دیگر مشترک است، دنبال می‌کنند. این هزینه تا حدودی توسط شبکه یک تلویزیون فرانسه، تلویزیون فرانسه و شبکه کانال+ تامین می‌شود. مدت زمان این دوره‌ها از چند روز تا چند ماه طول می‌کشد، این دوره‌های آموزشی با شرکای مختلف در سطح بین‌المللی (برنامه رسانه ای اتحادیه اروپا)، و همچنین در سطح ملی یا منطقه ای (شوراهای منطقه ای، مراکز تولید منطقه ای) اجرا می‌شود. · بازنویسی فیلمنامه (کارگاهی برای فیلمنامه نویسان و بازیگر-کارگردانانی که باید در بازنویسی فیلمنامه فیلم‌هایشان پشتیبانی شوند). دانشگاه تابستانی از سال ۱۹۸۹، مدیر سمعی و بصری خارجی وزارت امور خارجه و مدرسه عالی تصویر و صدا هر سال «دانشگاه تابستانی» را پیشنهاد می‌کنند، که پذیرای دانشجویان خارجی در سینما یا سمعی و بصری یا متخصصان جوان خارجی که در سینما فعالیت می‌کنند و زیر ۳۰ سال هستند، می‌باشد. این دوره عبارت است از یک برنامه عملی در زمینه مستند که ۹ هفته با ۵ روز درس فشرده در هفته برگزار می‌شود. ۱۲ کارآموز که از مغرب، آفریقا، آمریکای لاتین، آسیا (به جز کره جنوبی، ژاپن و سنگاپور)، اروپای مرکزی و اروپای شرقی (به غیر از کشورهای اتحادیه اروپا) و خاورمیانه هستند. کارگاه لودویگسبورگ - پاریس این برنامه یکساله برای تولیدکنندگان و توزیع کنندگان جوان، که دارای حداقل مدرک دیپلم ۳ از اتحادیه اروپا باشند، می‌باشد. | ## بخش 2: مدرسه عالی تصویر و صدای فرانسه | شرکت کنندگان در ۴ سمینار که بین لودویگسبورگ (آکادمی فیلم بادن-وورتمبرگ) و پاریس تقسیم می‌شود، شرکت می‌کنند. این دوره آموزشی همچنین شامل جلسات کاری در جشنواره‌های اولین پلان در آنجرز، کن، لندن و برلین است. [archive] این کارگاه هر ساله ۱۸ کارآموز را جمع می‌کند: ۱/۳ زبان فرانسوی، ۱/۳ آلمانی و ۱/۳ از کشورهای دیگر اتحادیه اروپا. در پایان آتلیه لودویگسبورگ - پاریس، شرکت کنندگان فیلم‌های کوتاهی با همکاری شبکه آرته (به فرانسوی: ARTE)، آکادمی فیلم بادن-وورتمبرگ و مدرسه ملی تصویر و صدا تولید می‌کنند. این فیلم‌ها به جشنواره‌ها ارسال شده و از شبکه ارته (به فرانسوی: ARTE) پخش می‌شوند. [archive] برنامه فرصت‌های برابر در سال ۲۰۰۸، دو برنامه به نام «فرصتهای برابر» با همکاری بنیاد فرهنگ و تنوع فرهنگی آغاز شد. هیچ‌کس نباید از شرکت در کنکور مدرسه عالی تصویر و صدا خودداری کند (...) ما دیگر نمی‌توانیم از شایسته سالاری فرانسه راضی باشیم. این کارگاه به‌صورت رایگان انجام می‌شود و به مدت سه هفته در طول تابستان در مدرسه عالی تصویر و صدا برگزار می‌شود. دانش آموزان در ساخت فیلم‌های داستانی کوتاه مشارکت کرده [archive] [archive] و همچنین در کنفرانس‌های سینما، تاریخ سینما، حرفه‌های سینمایی و رویکردهای مختلف درمورد آن شرکت می‌کنند. [archive] جلساتی با متخصصان این صنعت و دانشگاهیان نیز برگزار می‌شود (رجیس وارنایر، سلین سیامما، کلود میلر، آلن برگلا، نیکول برنز در سال 2010). دکترا برنامه دکترا برای پنج دانشکده بزرگ ملی مشترک است: مدرسه عالی تصویر و صدا، مدرسه ملی هنرهای زیبا، هنرستان ملی هنرهای دراماتیک، هنرستان ملی موسیقی و رقص در پاریس، مدرسه ملی هنرهای تزئینی و همچنین مدرسه ملی. برنامه رزیندس (اقامت) رزیدنس یک دوره ۱۱ ماهه تمام وقت است که به چهار کارگردان زیر سی سال، دارای مدرک یا بدون مدرک، که قبلاً بازیگر یک فیلم کوتاه بوده‌اند و شرایط لازم برای قبولی در آزمون مدرسه را ندارند، ارائه می‌شود. وسایل و تجهیزات خدمات مدرسه در سه ساختمان با مساحت کلی ۹۷۰۰ متر مربع ارائه می‌شود. دارای ۴ مرکز فیلم‌برداری می‌باشد که به‌طور میانگین هر کدام به مساحت ۲۲۰ متر مربع است و میراث شرکت پات است، جایی که مارسل کارن فرزندان بهشت، و روبرت برسون بانوان جنگل‌های بولونی را فیلمبرداری کرده‌است. این مدرسه همچنین دارای ۲ سالن میکس دیجیتال و ۳ اتاق نورپردازی (اتاق ژان رنوار با ۱۷۰ صندلی، اتاق ژاک دمی با ۶۰ صندلی و اتاق آلیس گای با ۲۰ صندلی)، مجهز به دولبای (به انگلیسی: dolby)، دی تی اس، باند دوبل، فیلم و دی وی دی (DVD) است. یک دانش آموز، درهر گروه آموزشی که باشد، در حین تحصیل به‌طور متوسط ۴ فیلم تولید می‌کند (گاهی اوقات به‌طور قابل توجهی بیشتراست، به‌طور مثال اگر در گروه کارگردانی ثبت نام کرده باشد). تیم آموزشی این مدرسه معلمان دائمی را استخدام نمی‌کند بلکه فراخوانی به متخصصین حرفه ای می‌دهد. | ## بخش 3: مدرسه عالی تصویر و صدای فرانسه | سینما گرانی مانند ژان ژاک آنود، سدریک کلاپیچ، کریستف هونوره، تونی گاتلیف، خاویر باووئیس یا حتی دانیل تامپسون در مدرسه عالی تصویر و صدا یا تدریس می‌کنند یا اینکه در اینجا آموزش دیده‌اند. و به بیش از ۲۰۰ فیلمنامه نگار و هیئت منصفه لازم است، که از بین حرفه ای‌های سینما انتخاب شده‌اند. ثبت نام برای دارندگان دیپلم که گواهی دو سال تحصیل کارشناسی (سه سال برای داوطلبان گروه توزیع / پخش)، دارای سن زیر ۲۷ سال در تاریخ ۱ ژانویه سال آزمون یا برای داوطلبان در سنین کمتر از ۳۰ سال در تاریخ ۱ ژانویه سال آزمون که قادر به اثبات یک فعالیت حرفه ای حداقل در چهار سال اخیر باشند، می‌باشد. داوطلبان فرانسوی و اروپایی کنکور ملی را می‌گذرانند و داوطلبان خارجی که متعلق به اتحادیه اروپا نیستند، کنکور بین‌المللی را که در سفارتخانه‌های فرانسه در خارج از کشور برگزار می‌شود، می‌گذرانند. همه نامزدها باید فرانسوی زبان باشند و بیش از سه بار نمی‌توانند در این آزمون شرکت کنند. تاریخچه از مؤسسه عالی مطالعات سینما تا مدرسه عالی تصویر و صدا (۱۹۸۴–۱۹۸۸) مدرسه عالی تصویر و صدا جایگزین مؤسسه عالی مطالعات سینما (۱۹۴۳–۱۹۸۶) شده که کار آن آموزش متخصصین برای سینمای فرانسه و جهان است. علی‌رغم شهرت مؤسسه عالی مطالعات سینما (IDHEC) که در سال ۱۹۷۴ در بری سور مارن در محوطه اینا(INA) تأسیس شد، شاهد افت فعالیت و شهرت آن بودیم. پروژهٔ «کاخ تصویر» (که می‌توانست هنر عکاسی را نیز در بر بگیرد) راه اندازی شد و پس از آن پروژه دیگری محدودتر به نام «کاخ سینما» شروع شد. 87-100, juin 2004 گزارشی، معروف به «گزارش بردین» (ژوئن ۱۹۸۴) قوانین آینده مدرسه عالی تصویر و صدا را بر اساس آموزش چند رشته‌ای رایگان، کنکور برای دیپلم ۲، دوره مطالعاتی سه ساله، ایجاد هفت بخش و یک گشایش در دنیای حرفه ای ارائه می‌دهد. جک گاجوس، آن زمان مدیر آژانس توسعه سینمای منطقه ای، به عنوان رئیس این مرکز انتخاب شد. در فوریه ۱۹۸۶، به همت ژاک لانگ، مؤسسه عالی مطالعات سینما به مؤسسه ملی تصویر و صدا (INIS) تبدیل شد. در نوامبر ۱۹۸۶، فرانسوا لیوتار، وزیر فرهنگ آن زمان، این مدرسه را که در پله دو توکیو، روبروی موزه هنرهای مدرن شهر پاریس واقع شده‌است، را به ریاست نویسنده و فیلمنامه‌نویس ژان- کلود کاریر افتتاح کرد. فیلمسازان مانند نئومی لوویکی، آرنود د پلیر، سلوگ انسپاش، کریستین کریر، امی دلوز، منوئل پرادال، سوفی فیلیر از جمله دانشجویان دوره اول هستند. ژان لوک گدار، که امتحان ورودی مؤسسه عالی مطالعات سینما (IDHEC) را در سال ۱۹۴۹ گرفته بود، در مدرسه تدریس می‌کند و همچنین فیلسوف ژیل دلوز کنفرانس مهمی تحت عنوان «عمل ایجاد چیست؟» در آنجا برگزار می‌کند. آثار منتشر شده، که در کتابفروشی‌ها و در مدرسه فروخته می‌شوند، عمدتاً مربوط به تکنیک و فنون سینمایی است. | ## جمع‌بندی | آنها توسط متخصصین سینما که در مدرسه تدریس می‌کنند تأیید شده‌اند، مانند سردبیر آلبرت یورگنسون (تمرین ویرایش)، کارگردان عکاسی آرتور کلوکت (مقدمه ای از تصویر فیلم) یا فیلمنامه نویسان ژان کلود کارری (داستانی بگویید).