موضوع مقاله: آریپیپرازول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آریپیپرازول | مقدمه: استفاده‌های دیگر شامل درمان کمکی در اختلال افسردگی عمده، اختلالات تیک و تحریک پذیری همراه با اوتیسم می باشد. | ## بخش 1: آریپیپرازول | عوارض جانبی رایج عبارتند از: استفراغ، یبوست، خواب آلودگی، سرگیجه، و اختلالات حرکتی. در افراد مسن خطر مرگ و میر بیشتر است و برای روانپریش به علت زوال عقل توصیه نمی‌شود.در دوران بارداری، شواهدی مبنی بر آسیب‌های احتمالی به کودک وجود دارد. حالت دقیق عمل کاملاً مشخص نیست اما ممکن است اثرات آن بر دوپامین و سروتونین باشد. موارد مصرف اسکیزوفرنی دستورالعمل NICE 2016 برای معالجه روانپریشی و اسکیزوفرنی در کودکان و نوجوانان، آریپیپرازول را به عنوان درمان خط دوم پس از ریسپریدون برای افراد بین ۱۵ تا ۱۷ سال که دچار تشدید حاد یا عود روانپریشی یا اسکیزوفرنی هستند، توصیه کرد. اختلال دو قطبی آریپیپرازول برای درمان اپیزودهای حاد مانیا اختلال دو قطبی در بزرگسالان، کودکان و نوجوانان مؤثر است. بنابراین، اغلب در ترکیب با یک تثبیت کننده خلقی اضافی استفاده داروهای تثبیت‌کننده خلق میشود. با این حال، مصرف همزمان با یک تثبیت‌کننده خلق، خطر عوارض جانبی اکستراپیرامیدال یا خارج هرمی را افزایش می‌دهد. | ## بخش 2: آریپیپرازول | آریپیپرازول ممکن است با برخی از داروهای ضد افسردگی، به ویژه مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین انتخابی (SSRI) اثر متقابل داشته باشد. تداخل با فلوکستین و پاروکستین و به میزان کمتر با سرترالین، اس ستالوپرام، سیتالوپرام و فلووکسامین وجود دارد که CYP2D6 را مهار می‌کنند، چون آریپیپرازول یک بستر است. مهارکننده‌های CYP2D6 غلظت آریپیپرازول را به ۲–۳ برابر سطح طبیعی خود افزایش می‌دهند. اوتیسم داده‌های کوتاه مدت (۸ هفته) نشان‌دهنده کاهش تحریک‌پذیری، بیش‌فعالی، گفتار نامناسب و کلیشه است، اما هیچ تغییری در رفتارهای لتارژیک مشاهده نمی‌شود. پیشنهاد می‌شود کودکان و نوجوانان هنگام مصرف این دارو به‌طور مرتب تحت نظارت باشند تا ارزیابی شوند که آیا این گزینه درمانی پس از استفاده طولانی مدت هنوز مؤثر است و توجه داشته باشید که آیا عوارض جانبی بدتر می‌شود. برای درک اینکه آیا این دارو برای کودکان پس از استفاده طولانی مدت مفید است، مطالعات بیشتری لازم است. اختلال وسواس اجباری یک بررسی سیستماتیک در سال ۲۰۱۴ نتیجه‌گیری کرد که درمان ترکیبی با آریپیپرازول با دوز کم، یک درمان مؤثر برای اختلال وسواسی است که تنها با SSRI بهبود نمی‌یابد. | ## بخش 3: آریپیپرازول | نتیجه‌گیری در نتایج بدست آمده از دو کارآزمایی کوچک کوتاه مدت این بود که هریک از آنها بهبودی در علائم را نشان می‌داد. به نظر می‌رسد که ریسپریدون (یکی دیگر از داروهای ضد روانپریشی نسل دوم) نسبت به آریپیپرازول برای این اندیکاسیون برتر است و طبق گایدلاین انجمن روان‌پزشکی آمریکا در سال ۲۰۰۷ توصیه می‌شود، اگرچه آریپیپرازول با احتیاط با بررسی توسط پیگنون و همکارانش در سال ۲۰۱۷توصیه می‌شود. عوارض جانبی در بزرگسالان، عوارض جانبی شامل سردرد، آکاتیزیا، بی خوابی و اثرات دستگاه گوارش مانند تهوع و یبوست و سبکی سر است. تجویز همزمان با داروهای مهارکننده (مانند پاروکستین، فلوکستین) یا القاءکننده (به عنوان مثال کاربامازپین) این آنزیم‌های متابولیک به ترتیب سطح آریپیپرازول پلاسما را افزایش و کاهش می‌یابد. به همین ترتیب، هرکسی که آریپیپرازول مصرف می‌کند، باید آگاه باشد که ممکن است دوز آریپیپرازول آنها تنظیم شود. | ## جمع‌بندی | اقدامات احتیاطی باید در افرادی انجام شود که تشخیص قطعی دیابت دارند و درمورد آنتی سایکوتیک‌های آتیپیک به همراه سایر داروهایی که بر قند خون تأثیر می‌گذارند، احتیاط می‌شود و برای پیشگیری از افزایش قند خون کنترل آن باید به‌طور منظم انجام گیرد.