موضوع مقاله: فریدریش مرتس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فریدریش مرتس | مقدمه: یواخیم-فریدریش مارتین یوزف مرتس معروف به فریدریش مِرتْس (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و صدراعظم کنونی آلمان است که از ژانویه ۲۰۲۲ به‌عنوان رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان (CDU) فعالیت می‌کند و از فوریه ۲۰۲۲ ریاست گروه پارلمانی CDU/CSU (اتحادیه) و همچنین رهبری اپوزیسیون در بوندستاگ را بر عهده دارد. | ## بخش 1: فریدریش مرتس | در سپتامبر ۲۰۲۴، او به‌عنوان نامزد اتحادیه برای صدراعظمی آلمان در انتخابات فدرال ۲۰۲۵ معرفی شد. مرتس در ۶ مه ۲۰۲۵، در دور دوم رأی‌گیری، پس از آنکه به‌طور غیرمنتظره‌ای نتوانست اکثریت مطلق آرای پارلمان را در دور اول رأی‌گیری به دست آورد - که برای اولین بار در تاریخ آلمان برای یک نامزد صدراعظمی اتفاق می‌افتد - به عنوان صدراعظم انتخاب شد. پس از پایان تحصیلات حقوق در ۱۹۸۵، به‌عنوان قاضی و وکیل شرکتی مشغول به کار شد و در ۱۹۸۹ وارد سیاست شد، زمانی که به پارلمان اروپا راه یافت. پس از یک دوره نمایندگی، در بوندستاگ انتخاب شد و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین کارشناسان سیاست مالی در CDU شناخته شد. پس از انتخابات ۲۰۰۲، مرکل ریاست گروه پارلمانی را از مرتس گرفت و او به معاونت فراکسیون بسنده کرد. در ۲۰۰۴، او از این سمت کناره‌گیری کرد و به اختلاف طولانی‌مدت خود با مرکل پایان داد. سپس به تدریج از سیاست کنار رفت و تا ۲۰۰۹ به‌طور کامل از بوندستاگ خارج شد تا بر حرفه حقوقی خود تمرکز کند. در این مدت، او مشاور ارشد در شرکت حقوقی مایر براون شد و در زمینه ادغام و تملک، بانکداری، مالی و انطباق مالی فعالیت کرد. مرتس که یک وکیل شرکتی و میلیاردر مشهور است، همچنین خلبان خصوصی دارای مجوز است و دو هواپیما شخصی دارد. او در دسامبر ۲۰۲۱ به‌عنوان رهبر CDU انتخاب شد و در ژانویه ۲۰۲۲ این سمت را به عهده گرفت. در دوران جوانی، مرتس یکی از حامیان سرسخت ضدکمونیسم بود که در آن زمان دکترین غالب در آلمان غربی و یکی از اصول اصلی CDU بود. او به‌عنوان نماینده جناح محافظه‌کار سنتی و طرفدار اقتصاد آزاد در CDU شناخته می‌شود. او به‌عنوان حامی پرشور آمریکا شناخته می‌شود و رئیس انجمن آتلانتیک-بریکه بود که دوستی آلمان و آمریکا را ترویج می‌کند. مرتس مدافع سرسخت اتحادیه اروپا، ناتو و نظم بین‌المللی لیبرال است و خود را «اروپایی متعهد، آتلانتیک‌گرا و آلمانی باز به جهان» توصیف می‌کند. همچنین به داشتن موضع سخت‌گیرانه علیه روسیه و چین معروف است و منتقد سرسخت دولت ترامپ بود. او ایالات متحده تحت رهبری ترامپ را با روسیه تحت پوتین مقایسه کرد و از دخالت‌های انتخاباتی آمریکا و روسیه انتقاد کرد. مرتس معتقد است اروپا باید توان دفاعی خود را تقویت کند و حتی پیشنهاد داده که در صورت لزوم جایگزینی برای ناتو بیابد تا از وابستگی به ایالات متحده کاسته شود. مادرش پائولا سوینی (متولد ۱۹۲۸) از خانواده‌ای اشرافی با اصالت فرانسوی بود که در بریلون شهرت داشت. | ## بخش 2: فریدریش مرتس | پس از اتمام آبی‌تور (دیپلم دبیرستان) در ۱۹۷۵، مرتس به خدمت سربازی در یگان توپخانه خودکششی ارتش آلمان پیوست. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده حقوق در ۱۹۸۵، مرتس به‌عنوان قاضی در زاربروکن مشغول به کار شد. در ۱۹۸۶، او قضاوت را رها کرد و بین ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ به‌عنوان وکیل داخلی در انجمن صنایع شیمیایی آلمان در بن و فرانکفورت فعالیت داشت. فعالیت سیاسی در سال ۱۹۷۲، در سن هفده سالگی، او به عضویت شاخه جوانان حزب دموکرات مسیحی، اتحادیه جوانان، درآمد. عضو پارلمان اروپا (۱۹۸۹–۱۹۹۴) مرز با موفقیت به عنوان نامزد در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۱۹۸۹ شرکت کرد و تا سال ۱۹۹۴ یک دوره به عنوان عضو پارلمان اروپا خدمت کرد. عضو بوندستاگ (۱۹۹۴–۲۰۰۹) از انتخابات آلمان در سال ۱۹۹۴، به عنوان نماینده حوزه انتخابیه‌اش، هوخ‌زاورلند، در بوندستاگ خدمت کرد. در اکتبر ۱۹۹۸، مرز نایب رئیس و در فوریه ۲۰۰۰ رئیس گروه پارلمانی CDU/CSU (همراه با مایکل گلوس) شد و جانشین ولفگانگ شویبله شد. در این سمت، او رهبر اپوزیسیون در بوندستاگ در اولین دوره صدراعظمی گرهارد شرودر بود. پیش از انتخابات سال ۲۰۰۲، ادموند اشتویبر، مرز را در کابینه سایه خود برای کمپین دموکرات‌های مسیحی برای برکناری شرودر از صدراعظمی قرار داد. در طول کمپین، مرز به عنوان کارشناس اشتویبر در بازارهای مالی و بودجه ملی خدمت کرد. پس از شکست انتخاباتی اشتویبر، آنگلا مرکل رهبری گروه پارلمانی را بر عهده گرفت؛ مرز تا سال ۲۰۰۴ دوباره به عنوان نایب رئیس خدمت کرد. در سال ۲۰۰۵، رسانه‌های آلمانی او را به عنوان عضو جدید پیمان آند توصیف کردند، شبکه‌ای مخفی از مردان با نفوذ CDU که در سال ۱۹۷۹ توسط اعضای اتحادیه جوانان در سفری به منطقه آند در آمریکای جنوبی تشکیل شد. پیمان آند در مخالفت با مرکل، به ویژه در پنج سال قبل از صدراعظمی او در سال ۲۰۰۵، پس از آنکه رئیس CDU شد، قرار داشت. در سال ۲۰۰۷، او اعلام کرد که در انتخابات سال ۲۰۰۹ برای مناصب سیاسی نامزد نخواهد شد. بازگشت به سیاست پس از اینکه آنگلا مرکل قصد خود را برای کناره‌گیری از رهبری حزب CDU اعلام کرد، مرز اعلام کرد که در انتخابات بعدی رهبری حزب در سال ۲۰۱۸ شرکت خواهد کرد. در ۷ دسامبر ۲۰۱۸، در دور دوم انتخابات رهبری، مرز توسط آنگرت کرامپ-کارن‌باوئر شکست خورد. در ۲۵ فوریه ۲۰۲۰، او نامزدی خود را در اولین انتخابات رهبری CDU در سال ۲۰۲۱ اعلام کرد. پس از چندین بار تعویق، انتخابات رئیس جدید حزب CDU در کنگره حزب در ۱۵–۱۶ ژانویه ۲۰۲۱ برگزار شد، که اولین بار در تاریخ حزب بود که به‌طور کامل آنلاین برگزار شد. | ## بخش 3: فریدریش مرتس | در دور دوم، مرز برای دومین بار نتوانست پست ریاست حزب را به دست آورد و از بین ۱۰۰۱ نماینده، ۴۶۶ رای کسب کرد، در حالی که لاشت ۵۲۱ رای کسب کرد. در همان روز، پس از شکست در انتخابات رهبری، مرز پیشنهاد داد که «به دولت فعلی بپیوندد و وزارت اقتصاد را بر عهده بگیرد». این وزارتخانه در آن زمان توسط همکار حزبی او، پیتر آلت‌مایر، اداره می‌شد و این پیشنهاد رد شد. پیش از انتخابات فدرال آلمان در سال ۲۰۲۱، پاتریک زنس‌بورگ، جانشین مرز در کرسی او در بوندستاگ، نتوانست حمایت حزب خود را برای نامزدی جدید به دست آورد. رئیس حزب دموکرات مسیحی در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۱، مرز نامزدی خود را در دومین انتخابات رهبری حزب دموکرات مسیحی در سال ۲۰۲۱ اعلام کرد. در طول مبارزات انتخاباتی کوتاه آنها، رقبای مرز خود را به عنوان جانشینان مرکل معرفی کردند. در مقابل آنها، مرز وعده داد که یک گسست قاطع از خط مشی میانه‌رویی که مرکل به مدت ۱۶ سال دنبال کرده بود، ایجاد کند. در مجموع، حدود ۴۰۰۰۰۰ عضو حزب دموکرات مسیحی توانستند به صورت آنلاین یا از طریق نامه رای دهند. تا ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، مرز در دور اول رای‌گیری اکثریت مطلق ۶۲٫۱ درصد اعضا را به دست آورده بود، بنابراین دور دوم رای‌گیری ضروری نبود. مرز به‌طور رسمی در کنگره ۱۰۰۱ نماینده حزب در کنگره مجازی فدرال حزب در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۲ به عنوان رئیس حزب دموکرات مسیحی انتخاب شد. در نهایت، ۹۱۵ نفر از ۹۸۳ نماینده به او رای دادند و با کسب ۹۴٫۶ درصد آرا معتبر، رهبر بزرگ‌ترین حزب مخالف در بوندستاگ شد. پس از آنگرت کرامپ-کارنباوئر و آرمین لاشت، مرز در عرض سه سال سومین رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی شد. صدراعظم در ۶ مه، زمانی که دور اول رای‌گیری برگزار شد، مرتس به عنوان صدراعظم بعدی تأیید نشد، زیرا به‌طور غیرمنتظره‌ای نتوانست اکثریت مطلق را در پارلمان به دست آورد و تنها ۳۱۰ رای از ۶۳۰ رای مورد نیاز را کسب کرد. این اولین بار در تاریخ آلمان بود که یک نامزد صدراعظمی در اولین تلاش آرای لازم را کسب نکرد. دور دوم رای‌گیری در همان روز برگزار شد و در نتیجه او با ۳۲۵ رای به عنوان صدراعظم انتخاب شد. یکی از اولین اقدامات رسمی او، بازسازی وزارتخانه‌ها و ایجاد وزارت دیجیتال و نوسازی دولت بود. | ## جمع‌بندی | در ۷ مه، او اولین سفر خارجی خود را به عنوان صدراعظم انجام داد و در فرانسه با رئیس‌جمهور امانوئل مکرون دیدار کرد و به‌طور مشترک ایجاد شورای دفاع و امنیت فرانسه و آلمان را اعلام کرد و پس از آن در ورشو با نخست‌وزیر لهستان، دونالد تاسک، دیدار کرد و بر روابط در چارچوب مثلث وایمار تأکید کرد.