موضوع مقاله: امینونو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # امینونو | مقدمه: این محله یکی از معروف‌ترین محله‌های در این شهر بوده که در منطقه سلطان احمد می‌باشد. | ## بخش 1: امینونو | امین‌اونو که در گذشته پراما (Pérama) نامیده می‌شد، ناحیه‌ای عمدتاً بازرگانی و ساحلی در استانبول است که در منطقه فاتح و در نزدیکی محل تلاقی شاخ زرین، تنگه بسفر و دریای مرمره قرار دارد. این منطقه در بخش تاریخی شبه‌جزیرهٔ استانبول جای گرفته و از طریق پل گالاتا به کاراکوی (گالاتای تاریخی) متصل می‌شود. امین‌اونو از سال ۱۹۲۸ تا ۲۰۰۹ بخشی از ناحیه سلطان‌احمد محسوب می‌شد، تا آن‌که این ناحیه در منطقهٔ فاتح ادغام شد. شهرداری ناحیه‌ای امین‌اونو نیز تا ۷ مارس ۲۰۰۸ به‌طور مستقل اداره می‌شد اما در این تاریخ با تصویب قانون، به‌طور رسمی در فاتح ادغام شد. این ناحیه به‌طور کامل درون دیوارهای قدیمی شهر قرار دارد و بخشی از هستهٔ تاریخی و پرجنب‌وجوش استانبول محسوب می‌شود. میدان اصلی و شلوغ امین‌اونو در مجاورت مسجد جدید استانبول (ینی‌جامع) و بازار ادویه (مصری چارشی‌سی، چارسوی مصری) قرار دارد. چندین ترمینال کشتی مسافربری در امتداد ساحل این منطقه قرار دارند و خط تراموای T1 نیز در اینجا ایستگاه دارد. در جنوب‌شرقی، امین‌اونو به سرکه‌چی می‌رسد و در شمال‌غربی با نواحی خرید تحتاکاله و کوچک‌بازار ادغام می‌شود. در زمانی که امین‌اونو یک ناحیهٔ مستقل بود، پس از جزایر استانبول (آدالار)، کوچک‌ترین ناحیهٔ استانبول از نظر وسعت به‌شمار می‌رفت. معنای نام در دوران امپراتوری عثمانی، به دلیل استقرار دفاتر گمرک و مقام گمرکی (امین گمرک) در این ناحیه، نام آن را «امین‌اونو» گذاشتند. از آن‌جا که دادگاه‌ها و دفاتر گمرکی عثمانی در اسکله‌ها حضور داشتند، این نام بر آن نهاده شد. | ## بخش 2: امینونو | این موقعیت باعث شد بیزانتیوم در این مکان بنیان نهاده شود و از همین‌جا بود که شهر رشد کرد. در سدهٔ ۱۲ میلادی، بازرگانانی از ونیز، آمالفی، جنوا و پیزا در این منطقه سکونت گزیدند و اسکله‌ها و نواحی ساحلی اختصاصی خود را ایجاد کردند. در دوره بیزانس، منطقهٔ کنونی امین‌اونو شامل نواحی نئوریون، آکروپولیس، کینگیون، آرکادیانه، هورمیسدو، آمانتیو، کینوپولیس، کانیکلئیو، نارسو، قیصریه، نانوایی‌ها، فروشندگان نقره، فروشندگان مفرغ، اولیبریو، کنستانتینیانه، آماستریانون، اوگنیوس، پراما (محل عبور کشتی به گالاتا)، زوگما، استاوریا، ولانگا و هفت‌پله بود. بیزانتیوم نخستین‌بار در اطراف کاخ توپ‌قاپی و مناطق سرای‌بورنو و سرکه‌چی امروزی بنیان نهاده شد. در سدهٔ هفتم میلادی، لئانتیوس، امپراتور بیزانس، بندر نئوریون را پاک‌سازی کرد، اما در پی آن بیماری طاعون شیوع یافت. در سدهٔ دهم، مهاجران لاتینی، به‌ویژه جنوایی‌ها و پیزایی‌ها، نواحی پیرامون امین‌اونو و سرکه‌چی را اشغال کرده و اسکله‌های بازرگانی خود را در آنجا دایر کردند. منطقه باغچه‌قاپی در پشت مسجد جدید بین امین‌اونو و سرکه‌چی، نام خود را از «دروازهٔ باغ» در دیوار دریایی استانبول گرفته است. به دلیل حضور گستردهٔ یهودیان در اطراف آن، به «پورتا یهودا» یا «پورتای عبری» نیز شناخته می‌شد و ترک‌ها آن را «دروازه چفیت» می‌نامیدند. نمای امین‌اونو در سده‌های ۱۶ و ۱۷ با ساخت مسجد جدید (۱۵۹۱) و بازار ادویه (۱۶۶۰) تغییر کرد. مسجد رستم پاشا نیز در میانهٔ سدهٔ ۱۶ برای یکی از وزرای اعظم در تحت‌القلعه ساخته شد. در دوران عثمانی، امین‌اونو همچنان بندری پررونق بود؛ پر از واردکنندگان، انبارداران، دریانوردان و بازرگانان با دالان‌هایی باریک، کارگاه‌ها و بازارهایی که تا کاخ توپ‌قاپی امتداد می‌یافتند. | ## بخش 3: امینونو | در سال ۱۸۴۱ نخستین پل ثابت گالاتا بر شاخ زرین، امین‌اونو را به کاراکوی وصل کرد و از ۱۸۸۸، ایستگاه سیرکجی (سرکه‌چی) محل پایان قطار اکسپرس شرق از اروپا شد. در اواخر دوران عثمانی، بناهای سنگی باشکوهی مانند اداره پست بزرگ و چهارمین خان وقفی در این منطقه ساخته شدند. با حذف عوارضی در انتهای پل گالاتا، میدانی در برابر مسجد جدید ایجاد شد و جاده‌ای بین ساحل و پل آتاترک کشیده شد. این منطقه، افزون بر اهمیت بندری، به‌عنوان مرکز شهری مهمی نیز شناخته می‌شود و از ساختمان دانشگاه بازرگانی استانبول در مسیر اون‌قاپانی تا بازار بزرگ استانبول امتداد دارد. ایستگاه سیرکجی، محل حرکت قطارهای بین‌المللی از جمله به بخارست نیز در نزدیکی آن قرار دارد. در امین‌اونو تعداد اندکی خانه وجود دارد؛ بیشتر ساختمان‌ها اداری، مغازه یا کارگاه هستند و شب‌ها منطقه‌ای خلوت است. هر روز حدود دو میلیون نفر در امین‌اونو کار می‌کنند یا از آن می‌گذرند، ولی جمعیت ساکن آن تنها حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر است. از اواخر دههٔ ۲۰۱۰، بازسازی مسجد جدید و بازار ادویه آغاز شد که تا سال ۲۰۲۲ ادامه داشت. در یک‌سوی بازار، غرفه‌هایی به فروش حیوانات خانگی و وسایل باغ اختصاص دارد و در سوی دیگر، پنیر، شیرینی، میوه و سبزیجات عرضه می‌شود. در مسیر منتهی به محمودپاشا، مغازه‌هایی برای فروش لوازم خانه، پوشاک و لباس سنتی ختنه وجود دارد. تحت‌القلعه نیز با کاروانسراهایی که اقلام خوراکی و خانگی می‌فروشند، محل خرید پرجنب‌وجوشی است. | ## جمع‌بندی | با وجود تلاش مقام‌ها برای جمع‌آوری آن‌ها، تا سال ۲۰۲۲ هنوز سه قایق باقی مانده‌ بودند.