موضوع مقاله: الیزابت مجارستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # الیزابت مجارستان | مقدمه: الیزابت مجارستان ( , ؛ ۷ ژوئیه ۱۲۰۷–۱۷ نوامبر ۱۲۳۱)، همچنین به نام الیزابت تورینگیا یا سنت الیزابت تورینگیا معروف است، شاهزاده خانم پادشاهی مجارستان و دختز پادشاه مجارستان شاه آندریاس دوم و همسرش ملکه گرترود آندکسی بود، او همسر لودویگ از تورینگا، آلمان بود. | ## بخش 1: الیزابت مجارستان | روزی که در کلیسای کاتولیک به نام او نامگذاری شده روز ۱۹ نوامبر می باشد یعنی همان روزی که تشیع شد، او یک قدیس کاتولیک است که در ابتدا عضو مرتبه سوم سنت فرانسیس بود، و از او به عنوان قدیس حامی ایالات تورینگن و هسن کشور آلمان تجلیل می‌شود. زندگی‌نامه الیزابت شاهزاده ای از کشور مجارستان که در ۷ ژوییه سال ۱۲۰۷ میلادی احتمالاً در قلعه شاروش پاتاک متولد شد. او دختر پادشاه آندریاس دوم و ملکه کاترین بود خواهر مادرش هدویگ زیلزیا همسر دوک هاینریش اول سیلسیا بود. الیزابت چهارده سال سن داشت که با شاهزادهٔ ۲۱ سال ای به نام لویی (در آلمانی لودویگ) در شرق آلمان ازدواج کرد که به یکی از بهترین و خوشبخت‌ترین ازدواج‌های تاریخ مشهور است بین آن دو عشق فراوانی وجود داشت آن‌ها صاحب ۳ فرزند شدند لویی در جریان یکی از سفرهایش دچار بیماری مالاریا شد و درگذشت. پس از مرگ لویی او تمام ثروت خود را ترک نمود به انجمن سوم قدیس فرانسیس آسیزی پیوست او بیمارستانی به افتخار این قدیس تأسیس نمودو خود در آنجا به پرستاری مشغول بود. پس از فوت ایشان کلیسای بزرگی در ماربورگ احداث و جسد وی در آن دفن شد او به سمبل خیریه مسیحی تبدیل شد و هنوز ۴ سال از مرگش نگذشته بود که در ۲۵ مه سال ۱۲۳۵ قدیس اعلام گردید . چگونگی پدید آمدن انگیزه در پایان قرن دوازدهم، یک جنبش گسترده مذهبی در اروپا شکل گرفت. زنان عادی غیر دینی طبق آرمان رسولی، بدون تسلیم شدن به قوانین یک فرقه مذهبی، در فقر و عفت زندگی می‌کردند و از طریق کارهای خیریه امرار معاش می‌کردند. یکی از برجسته‌ترین نمایندگان آن، ماریا اوینی، یک زن اشرافی فرانسوی بود که در سال 1213 درگذشت. | ## بخش 2: الیزابت مجارستان | او شوهرش را متقاعد کرد که از تمام ثروت خود چشم‌پوشی کند و در نهایت خود را به همراه سایر زنان، وقف مراقبت از جذامیان در اوینی کرد. در سال 1216، پاپ هونوریوس سوم به روحانیون اجازه داد تا از چنین جوامع پرهیزگاری از زنان که بارها به ارتداد متهم شده بودند، حمایت و مراقبت‌های روحانی ارائه دهند. تعدادی از فرقه‌های مذهبی جدید نیز از این جنبش فقر، از جمله دومینیکن‌ها و فرانسیسکن‌ها، ظهور کردند. این آموزه‌ها برای الیزابت که حتی در جوانی از شکوه و جلال دربار تورینگن انتقاد می‌کرد، زمینه‌ساز شد. مشکلات بر اثر تغییر روش زندگی این پذیرش فقر شدید در سبک زندگی چشمگیر بودند: مراسم تطهیر کلیسا برای زنی که تازه زایمان کرده بود باید انجام می‌شد، اینگونه مراسمها معمولاً فرصتی برای اشراف آلمانی بود تا با شکوه و تشریفات فراوان به کلیسا بروند. الیزابت این را نپذیرفت و با پوشیدن یک لباس پشمی ساده، به همراه نوزادش، به همراه ندیمه هایش- احتمالاً گودا و ایزنترود فون هورسِلگا - به کلیسایی دوردست رفت که فقط از طریق یک مسیر سنگی قابل دسترسی بود. اینگونه رفتارها،الیزابت را به طور فزاینده‌ای در تضاد با تعهداتش به عنوان لندگراوین (همسر یک لندگراو) قرار می داد. افسانه‌های متعددی پیرامون این رفتارهای او پرداخته‌ شده اند: بعضی از آنها روایت می‌کنند که خداوند او را هنگامی که تمام لباسهای اشرافی خود را به فقرا بخشیده بود و بنابراین نمی‌توانست فرستادگان پدرش را با لباس مناسب دربار بپذیرد، با لباسی فاخر ظاهر کرد. او پشم می‌ریسید و به همراه خدمتکارانش، پارچه‌هایی از آن می‌بافت که بین فقرا توزیع می‌کرد. | ## بخش 3: الیزابت مجارستان | از سال ۱۲۲۶ به بعد، او شخصاً در مراقبت از بیماران در بیمارستانی که در پای قلعه وارتبورگ ساخته بود، کمک می‌کرد و خود را وقف کسانی می‌کرد که بیماری‌شان به طور خاص چهره‌شان را بدشکل می‌کرد. الیزابت در آغاز سال ۱۲۲۶، زمانی که قحطی شدید منجر به فقر گسترده شد، بیمارستان را در پای قلعه وارتبورگ تأسیس کرد. قحطی زمستان ۱۲۲۵/۱۲۲۶ تلاش امدادی گسترده او را برانگیخت، که تا به حال، همچنان در چارچوب سنتی امدادرسانی به فقرا باقی مانده است. در حالی که شوهرش در دربار امپراتور در کرمونا بود، او انبارهای غله لندگراو را در سراسر کشور باز کرد تا به جمعیت گرسنه کمک کند. به کسانی که هنوز قادر به کار بودند، ابزار و لباس‌های محکم برای تأمین مایحتاج خود داد. فرزندان سه فرزند از ازدواج الیزابت و لودویگ تورینگن متولد شدند: هرمان تورینگن (۱۲۲۲–۱۲۴۱)، که بعدها جانشین پدرش به تخت حکمرانی نشست و با هلنه برانسویک-لونبورگ (۱۲۳۱–۱۲۷۳) ازدواج کرد؛ سوفی تورینگن (۱۲۲۴–۱۲۷۵)، که بعدها با هنری دوم، دوک برابانت، ازدواج کرد. پسر آنها هنری (به آلمانی هاینریش) اولین لندگراف هسن بود، به همین دلیل الیزابت اغلب مادر خاندان هسن در نظر گرفته می‌شود. | ## جمع‌بندی | او در صومعه پرمونستراتنسیان آلتنبرگ در نزدیکی وتزلار بزرگ شد و در سن ۲۱ سالگی راهبه آنجا شد.