موضوع مقاله: ادوارد کالستون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ادوارد کالستون | مقدمه: ادوارد کالستون (؛ ۲ نوامبر ۱۶۳۶–۱۱ اکتبر ۱۷۲۱) یک تاجر برده اهل انگلستان و همچنین عضو پارلمان این کشور بود که کارهای خیرخواهانه‌ای نیز در کشور خود انجام می‌داد. | ## بخش 1: ادوارد کالستون | او از مدارس، گرم خانه‌ها، بیمارستان‌ها و کلیساها در شهرهای بریستول و لندن حمایت می‌کرد. پدر وی ویلیام کالستون، یک بازرگان مرفه بود که در سال ۱۶۴۳ کلانتر عالی بریستول شد و همسرش سارا دختر ادوارد باتن بود. وی تا زمان جنگ داخلی انگلیس در بریستول بزرگ شد، در آن زمان مدتی در املاک پدرش در وینتربورن که در شمال شهر بود زندگی کرد. خانواده اش پس از آن به لندن نقل مکان کردند و ادوارد در مدرسه بیمارستان مسیح دانش آموخت. حرفه ادوارد کالستون به مدت هشت سال در شرکت مرسرز (Mercers) شاگردی کرد و تا سال ۱۶۷۲ مشغول به حمل و نقل کالا از لندن بود. وی از تجارت لباس، روغن، شراب و میوه با اسپانیا، پرتغال، ایتالیا و آفریقا سود فراوانی بدست آورد. در سال ۱۶۸۰، کالستون به عضویت شرکت رویال آفریقا، که انحصار تجارتِ طلا، نقره، عاج و برده را (از سال ۱۶۶۲ در سواحل غربی آفریقا) را داشت درآمد. کالستون به سرعت به هیئت مدیره شرکت رسید و از سال ۱۶۸۹ تا ۱۶۹۰ معاون فرماندار و بالاترین مقام اجرایی شرکت بود. | ## بخش 2: ادوارد کالستون | این شرکت توسط پادشاه چارلز دوم و برادرش جیمز، دوک یورک به همراه بازرگانانی از لندن تأسیس شده بود و سرمایه گذاران قابل توجهی همچون جان لاک داشت. در زمان همکاری کالستون با شرکت رویال آفریقایی (۱۶۸۰ تا ۱۶۹۲)، این شرکت حدود ۸۴۰۰۰ مرد، زن و کودک آفریقایی را که به عنوان برده در غرب آفریقا معامله شده بودند را به کارائیب و سایر نقاط آمریکا، منتقل کرد. میزان مرگ و میر خدمه کشتی اغلب مشابه و گاهی اوقات بیشتر از میزان مرگ و میر در میان بردگان بود. برده‌ها برای کار ارزان در مزارع تنباکو و شکر فروخته می‌شدند، زیرا خریداران برده باور داشتند که آفریقایی‌ها برای کار در چنین مزارعی مناسب تر از هموطنان خود هستند، چراکه آب و هوای این مزارع به آب و هوای غرب آفریقا شباهت دارد. به علاوه استفاده از بردگان آفریقایی ارزانتر از به‌کارگیری خدمتکاران یا کارگران روز مزد از انگلیس بودند. او در سال ۱۶۸۲به شرکت بریستول، وام داد و یک سال بعد به عضویت جامعهٔ تجار درآمد و یکی از برگس‌های شهر شد. با این حال، کالستون هرگز در بزرگسالی ساکن بریستول نبود و تجارت خود را که در لندن واقع بود را از مورتلیک اداره می‌کرد تا اینکه در سال ۱۷۰۸ بازنشسته شد. به سختی می‌توان میزان ثروتی که او از راه تجارت برده و شکر بدست آورده‌است را بدون داشتن مدرک ارزیابی کرد. | ## بخش 3: ادوارد کالستون | چراکه گذشته از تجارت برده و شکر، وی از راه‌های دیگری نظیر تجارت کالاهای معمولی، نزول دادن و سایر معاملات نیز سود کسب کرد. نوع دوستی وی از مدارس، گرمخانه‌ها، بیمارستان‌ها و کلیساها در بریستول، لندن و جاهای دیگر پشتیبانی مالی کرد. وی در بریستول، گرم خانه‌هایی را در کینگ استریت و در خیابان مایکل هیل تأسیس کرد، مدرسه بیمارستان ملکه الیزابت را وقف کرد و به احداث بیمارستان کالستون کمک کرد. دیوید هیوکسون در سال ۱۸۰۸، کالستون را نیکوکاری بزرگ در شهر بریستول دانست که در طول عمر خود بیش از ۱۰٬۰۰۰ پوند برای موسسات خیریه هزینه کرد. بنای یادبود او توسط جیمز گیبس با حکاکی اثری که توسط جان مایکل رابربک حک شده‌است طراحی شده‌است. مجسمه ای در سال ۱۸۹۵ در مرکز شهر بریستول برای بزرگداشت نیکوکاری کالستون ساخته شد. پیشنهاد این کار را بنکسی هنرمند ناشناس بریتانیایی که خود متولد بریستول است داده است. | ## جمع‌بندی | دیوید اولسوگا، مجری تاریخ و تلویزیون، اظهار داشت: «این مجسمه باید زودتر از آن برداشته می‌شد، مجسمه‌ها می‌گویند او مرد بزرگی بود که کارهایی عالی انجام داد و این حقیقت ندارد، او [کالستون] یک تاجر برده و قاتل بود.» شهردار بریستول، وجود مجسمه تاجر برده را «توهین» به مردم شهر دانست و گفت که از سرنگونی آن احساس تاسف نمی‌کند.