موضوع مقاله: ام‌کیووی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ام‌کیووی | مقدمه: این پیش نویس می‌تواند طوری اصلاح شودکه در یک گروه قراردادی محدود و به‌خصوص در گروه‌های منحنی‌های بیضوی کارکند؛ که با نام ecmqv شناخته می‌شود. | ## بخش 1: ام‌کیووی | شرح alice یک جفت کلیدی دارد کلید عمومی او و کلید خصوصی او است و باب جفت کلیدی دارد کلید عمومی او و کلید خصوصی اونشان داده می‌شود در ادامه معنای زیر را دارد: اگر یک نقطه در یک منحنی بیضوی باشد. گام عمل ۱ آلیس یک جفت کلید تولید می‌کند با تولید تصادفی و محاسبه با نقطه ای از منحنی بیضوی. ۲ باب یک جفت کلیدی تولید می‌کند به همان روش آلیس ۳ حالا آلیس به پیمانهٔ n را حساب می‌کند و Xرا به باب می‌فرستد. ۴ باب به پیمانهٔ n را حساب می‌کند و Yرا به آلیس می‌فرستد ۵ آلیس و باب را حساب می‌کند. می‌توان از یک کلید برای یک الگوریتم کلید متقارن استفاده کرد می‌توان از استخراج کرد. صحت باب محاسبه می‌کند: آلیس محاسبه می‌کند: بنابراین مجهولات مشترک در واقع یکسان هستند با MQV در مقابل HMQV پیش نویس اصلی MQV شامل هویت کاربرهای بخش ارتباط دهنده در جریان مبادلات کلیدی را شامل نمی‌شود. در سال ۲۰۰۱، کالیسکی یک حمله ناشناس کلید مشترک را ارائه داد که از هویت مفقود شده در پیش نویس کلید تبادل MQV سوء استفاده می‌کرد. در این حمله، کاربریک کلید جلسه را با کاربر دیگری پایه‌ریزی می‌کند اما به این باور فریب می‌خورد که وی این کلید را با کاربر متفاوت دیگری به اشتراک می‌گذارد. | ## بخش 2: ام‌کیووی | پیش نویس HMQV برای مقابله با حمله کلایسکی (بدون تأیید کلید صریح) با اهداف اضافی دستیابی به امنیت قابل اثبات و بهره‌وری بهتر طراحی شده‌است. HMQV سه تغییر در MQV ایجاد کرد: شامل شدن هویت کاربر در جریان مبادلات کلیدی: به‌طور خاص تری، قراردادن و جایی که و به ترتیب هویت آلیس و باب هستند. حذف شرط الزامی در MQV که یک مجوز اعتباری (CA) باید اثبات تملک کلید خصوصی کاربر را در حین ثبت کلید عمومی تأیید کند. حذف شرط الزامی در MQV که یک کاربر باید تأیید کند که آیا کلید عمومی زودگذر دریافت شده یک کلید عمومی معتبر است (به عنوان اعتبار کلید عمومی شناخته می‌شود). در HMQV، یک کاربر صرفاً نیاز دارد کلید عمومی زود گذر دریافتی از نظر ۰ یا ۱ نبودن را بررسی کند. مقاله HMQV «مدارک امنیتی رسمی» را شامل می‌شود که اطمینان حاصل شود که معاف شدن از این دو عملیات ایمن است. این نشان می‌دهد که هنگام درگیر شدن با یک مهاجم فعال، پیش نویس HMQV اطلاعاتی در مورد کلید خصوصی طولانی مدت کاربر درز می‌دهد و بسته به تنظیمات گروه رمزنگاری زمینه ای، ممکن است کل کلید خصوصی توسط مهاجم بازیابی شود. منزز پیشنهاد کرد که حداقل با تعیین اعتبار کلید عمومی در ۲) و ۳) به این حمله رسیدگی کند. | ## بخش 3: ام‌کیووی | با این حال، به جای اعتبار کلیدهای عمومی بلند مدت و زودگذر در ۲) و ۳) به ترتیب به عنوان دو عملیات جداگانه، Krawczyk پیشنهاد کرد تا آنها را در یک عملیات ترکیبی در طی فرایند تبادل کلید اعتبار سنجی کند. اولین حمله از این واقعیت سوء استفاده می‌کند که HMQV اجازه می‌دهد تا هر رشته داده‌ای به غیر از ۰ و ۱ به عنوان یک کلید عمومی بلند مدت ثبت شود. با آگاهی از این «کلید عمومی»، کاربر می‌تواند تمام مراحل تأیید صحت را در HMQV بگذراند و در پایان کاملاً «تأیید شده» است. این در تضاد با درک مشترک است که «احراز هویت» در یک پیش نویس معتبر مبادله کلید بر اساس اثبات دانش یک کلید خصوصی تعریف شده‌است. در این حالت، کاربر «تأیید اعتبار» می‌شود اما بدون داشتن کلید خصوصی (در واقع، کلید خصوصی وجود ندارد). حمله دوم از حالت خود ارتباطی سوءاستفاده می‌کند، که صریحاً در HMQV پشتیبانی می‌شود تا به کاربر اجازه دهد با استفاده از همان مجوز کلید عمومی ارتباط برقرار کند. برای مقابله با حمله اول، هائو پیشنهاد کرد اعتبار سنجی کلید عمومی را در ۲) و ۳) جداگانه انجام دهد، همان‌طور که در ابتدا توسط Menezes پیشنهاد شده‌است. | ## جمع‌بندی | برای مقابله با حمله دوم، هائو پیشنهاد کرد که هویت‌های دیگری را برای تمایز کپی از خود یا غیرفعال کردن حالت خود ارتباطی درج کند.