موضوع مقاله: جاینامه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جاینامه | مقدمه: جاینامه یا فرهنگ جغرافیایی یک فرهنگ یا دایرکتوری جغرافیایی است که همراه با یک نقشه یا اطلس از آن استفاده می‌شود.Aurousseau, 61. | ## بخش 1: جاینامه | جاینامه به‌طور معمول حاوی اطلاعاتی دربارهٔ آرایش جغرافیایی، آمار اجتماعی و ویژگی‌های فیزیکی، دربارهٔ یک کشور، منطقه یا قاره است. محتوای یک جاینامه می‌تواند شامل محل یک موضوع، ابعاد قله‌ها و آبراه‌ها، جمعیت، تولید ناخالص داخلی و میزان سواد باشد. این اطلاعات معمولاً به عناوین تقسیم می‌شوند که این عناوین با ورودی‌هایی به ترتیب الفبایی فهرست شده‌اند. جغرافیدان استفانوس بیزانتیوس در قرن ششم یک فرهنگ لغت جغرافیایی نوشت (که در حال حاضر بخش‌های از آن از دست رفته‌است) که تأثیر آن بر تألیف کنندگان بعدی اروپا بود. جاینامه‌های مدرن را می‌توان در بخش‌های مرجع بیشتر کتابخانه‌ها و همچنین در اینترنت یافت. انواع و سازماندهی جاینامه‌ها اغلب با توجه به نوع و دامنه اطلاعات ارائه شده طبقه‌بندی می‌شوند. جاینامه‌های جهانی معمولاً شامل یک لیست الفبایی از کشورها و آمار مربوط به هر کشور هستند و برخی از آنها اطلاعات مربوط به شهرها، شهرک‌ها، روستاها و سایر مناطق مسکونی را ارائه می‌دهند. جاینامه‌های مختصر، که اغلب در رابطه با نقشه‌های رایانه ای و سیستم‌های GIS استفاده می‌شوند، ممکن است به سادگی لیستی از اسامی مکان‌ها را به همراه موقعیت جغرافیایی آنها در قالب عرض جغرافیایی و طول جغرافیایی یا سایر سیستم‌های ارجاع مکانی ارائه دهند یا پیوست اطلس‌ها باشند. فرهنگ جغرافیایی توصیفی ممکن است شامل توصیف طولانی نوشتاری از مکان‌های از جمله توضیحاتی در خصوص صنعت، حکومت، و جغرافیا، همراه با چشم‌اندازهای تاریخی، نقشه‌ها یا عکس باشند. جاینامه‌های موضوعی مکان‌ها یا ویژگی‌های جغرافیایی را به ترتیب موضوع لیست می‌کنند. عنصر مشترک آنها این است که موقعیت جغرافیایی یک ویژگی مهم از ویژگی‌های ذکر شده‌است. تارن مورخ قرن بیستم در مقاله ژورنالی خود "الکساندر و گنگ ها" (۱۹۲۳) فهرست و توضیحات مربوط به ساتراپی‌های امپراتوری اسکندر بین سالهای ۳۲۴ و ۳۲۳ قبل از میلاد مسیح را در قالب یک جاینامه باستانی نام برده‌است.Tarn, 93–94. شاید قدیمی‌ترین جاینامه‌های یونانی آنهایی باشد که در مصر باستان تولید شده بودند. | ## بخش 2: جاینامه | قرون وسطا و اوایل دوران مدرن کتاب روز رستاختیر که نگارش آن توسط ویلیام اول انگلیسی در سال ۱۰۸۶ آغاز شد، یک پیمایش دولتی در تمام مناطق اداری انگلیس بود که جهت ارزیابی کفایت مالیات دامداری‌ها و مالکان استفاده شد. این منبع اساساً لیستی از کلیه زیرمجموعه‌های اداری در سراسر انگلیس بود که می‌توانست مورد استفاده دولت قرار گیرد تا ارزیابی کند که چه تعداد سربازان ارتش از هر منطقه می‌توانند سربازگیری و احضار شوند.Ravenhill, 425. وی این اثر را به مباحثی در خصوص شهرها، رودخانه‌ها، کوه‌ها، دریاچه‌ها و باتلاق‌ها تقسیم کرد. کلیه مکان‌های ذکر شده به زبان لاتین به ترتیب حروف الفبا برای هر بخش سربار بر اساس نوع جغرافیایی تنظیم شده‌اند. این بهبودی در کار اورتلیوس بود، زیرا شامل مکان‌های مدرن و مکان‌های کشف شده از زمان اورتلیوس بود. پیر دووال (۱۶۱۸–۱۶۸۳)، برادرزادهٔ نقشه نگار فرانسوی، نیکلاس سانسون، فرهنگ‌های مختلف جغرافیایی نوشت. اینها شامل یک فرهنگ لغت در ابیانه فرانسه، فرهنگ لغت در اماکن باستانی آشورها، ایرانیان، یونانیان و رومی‌ها با نام‌های معادل مدرن آنها و اثری است که در سال ۱۶۵۱ در پاریس منتشر شد که هم نخستین فرهنگ جغرافیایی جهانی و بومی اروپا بود.White, 657. با گسترش تدریجی جاینامه ۱۶۹۳ لورنس اچارد، این اثر نیز به یک فرهنگ لغت جغرافیایی جهانی تبدیل شد که در سال ۱۷۵۰ به اسپانیایی، در سال ۱۸۰۹ به فرانسوی و در ۱۸۱۰ به ایتالیایی ترجمه شد.White, 659. عصر مدرن جاینامه‌ها در قرن ۱۹ در انگلیس محبوب شدندو در قرن نوزدهم با مشارکت ناشرانی در انگلیس بسیار محبوب شدند. این سنت انگلیسی در عصر الکترونیکی با نوآوری‌هایی از قبیل روزنامه ملی زمین و املاک، روزنامه متنی برای اسکاتلند و روزنامه ملی جدید (۲۰۰۸) (برای اسکاتلند)، که قبلاً با عنوان آدرس ملی مشخص شناخته می‌شد - ادامه یافته‌است. امپراتور یانگ از هر فرمانداری در امپراتوری سوئی برای دولت مرکزی اقدام به جمع‌آوری روزنامه‌ها می‌کرد. تهیه فرهنگهای جغرافیایی در سلسله سونگ متداول تر شد (۱۲۹–۱۹۶۰)، اما بخش عمده ای از جاینامه‌های موجود، در دوره سلسله مینگ (۱۳۶۸–۱۶۴۴) و سلسله کینگ (۱۹۴۴–۱۶۴۴) نوشته شدند. کشور کره در کره، محققان تهیه فرهنگهای جغرافیایی را عمدتاً بر پایه مدل چینی قرار می‌دادند.McCune, 326. | ## بخش 3: جاینامه | مانند گزینه‌های چینی، کاخ‌های بخشداری ملی، استانی و محلی در کره وجود داشت که اطلاعات جغرافیایی، داده‌های دموگرافیک، مکان‌های پل‌ها، مدارس، معابد، مقبره‌ها، قلعه‌ها، غرفه‌ها و سایر نشانه‌ها، آداب و رسوم فرهنگی، محصولات محلی، نام قبایل ساکن را نشان می‌داد و زندگی‌نامه‌های کوتاه در مورد افراد شناخته شده هم داشتند.Provine, 8.Lewis, 225–226. نقشه برداران سلسله صفوی ایران اقدام به تهیه روزنامه‌نگاری در مناطق محلی می‌کردند.King, 79. The World Gazetteer برای یک شهر معین، اطلاعاتی در خصوص کشور، استان، جمعیت (برای بعضی از کشورها نادرست)، مختصات، رتبه جمعیت در بین شهرهای داخل کشور (برای برخی از کشورها نادرست) می‌دهد برای هر کشور نقشه و جدول استانهایی با مساحت و جمعیت، نقشه شهرها، جدول الفبای شهرها و جدول شهرهای برتر - جدول‌ها را می‌توان با ستون انتخابی طبقه‌بندی کرد برای هر استان جدول جداگانه ای از شهرها ارائه می‌شود. برای یک کشور و شهر خاص، مختصات، ارتفاع، پیش‌بینی آب و هوا و نقشه ای را نشان می‌دهد که موقعیت شهر را با توجه به توپوگرافی و مرزها و اجساد آب (نه با توجه به سایر شهرها) نشان می‌دهد. اصطلاحنامه گتی مشابه مورد قبلی، به جز این که یک منطقه مستطیل شکل بلکه یک کشور را نمی‌توان مشخص کرد و هیچ نقشه ای تولید نمی‌شود. geonames جاینامه فازی (بایگانی نقشه دیجیتال کمیسیون اروپا / JRC) اسامی مکانها را در سرتاسر جهان جستجو می‌کند و می‌تواند تغییرات در املا را کنترل کند، از این طریق جستجوها قوی تر می‌شوند. - کدهای تقسیم اداری سلسله مراتبی (HASC) پرچم‌های جهان، همچنین از موجودات فرعی، با برخی از اطلاعات اضافی جاینامه جهانی بروکس (۱۸۵۰) تصاویر اسکن شده از تمام صفحات این کتاب. قطب جنوب روزنامه کامپوزیت قطب جنوب روزنامه قطب جنوب بلغارستان (نسخه تفصیلی بلغارستان ) سیستم اطلاعات اسامی جغرافیایی USGS: قطب جنوب مرکز داده قطب جنوب استرالیا: روزنامه قطب جنوب آفریقا سیستم نامهای جغرافیایی آفریقای جنوبی - بخشی از وزارت فرهنگ و هنر دولت آفریقای جنوبی آسیا روزنامه کارناتاکا روزنامه شرق هیمالیا گردآوری شده توسط Royal Botanic Garden، ادینبورگ، انگلستان. یک روزنامه آنلاین از ۵۰۰۰ گیاه که محلاتی را در نپال شرقی، سیکیم، منطقه دارجیلینگ، بوتان و دره چمبی (تبت) جمع‌آوری می‌کند. جان ماریوس ویلسون (۱۸۷۰–۱۸۷۰) جاینامه جامع انگلستان و ولز توسط JHF Brabner (قرن نوزدهم) نگاهی به بریتانیا در طول زمان، که لیست واحدهای اداری، ادغام رایانه‌های روزنامه قرن نوزدهم از جمله روزنامه امپریال انگلیس و ولز و Ordnance Gazetteer اسکاتلند و نقشه‌های تاریخی را بهم پیوسته، برای ایجاد یک روزنامه واحد قابل جستجو در مکان‌های انگلیس، از جمله بسیاری از آنها نام مکانهای متغیر نگهداری شده توسط پروژه GIS تاریخی بریتانیا در دانشگاه پورتسموث. انتشارات قلب دریاچه‌ها، ۱۹۸۱ جاینامه ایالت نیویورک توسط JH فرانسوی ، منتشر شده توسط R. | ## جمع‌بندی | VLIMAR: روزنامه دریایی VLIZ یک استاندارد دریایی، لیست رابطه ای با نام‌های جغرافیایی، همراه با اطلاعات و نقشه موقعیت جغرافیایی این ویژگی‌ها.