موضوع مقاله: فهرست ناوهای هواپیمابر ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست ناوهای هواپیمابر ایالات متحده آمریکا | مقدمه: کندی (سی‌وی-۶۷) (پایین وسط)، در سال ۱۹۹۰ ناوهای هواپیمابر کشتی‌های جنگی هستند که به عنوان پایگاه هوایی برای هواگرد ناوپایه عمل می‌کنند. | ## بخش 1: فهرست ناوهای هواپیمابر ایالات متحده آمریکا | در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، این کشتی‌ها با نمادهای طبقه‌بندی بدنه مشخص می‌شوند، مانند CV (ناو هواپیمابر)، CVA (ناو هواپیمابر تهاجمی)، CVB (ناو هواپیمابر بزرگ)، CVL (ناو هواپیمابر سبک)، CVE (ناو هواپیمابر اسکورت)، CVS (ناو هواپیمابر ضدزیردریایی) و CVN (ناو هواپیمابر با پیشران هسته‌ای). با آغاز به کار ناو هواپیمابر کلاس فارستال (CV-59 تا کنون)، تمام ناوهای به خدمت گرفته شده به عنوان ابرناو هواپیمابر طبقه‌بندی می‌شوند. نیروی دریایی ایالات متحده همچنین از ناوهای هواپیمابر اسکورت (CVE، که قبلاً AVG و ACV نامیده می‌شدند) و ناوهای هواپیمابر کشتی‌هوایی (ZRS) استفاده کرده است. علاوه بر این، کشتی‌های مختلف جنگ آبی‌خاکی (کلاس‌های LHA, LHD, LPH و تا حد کمتری LPD و LSD) می‌توانند به عنوان ناو هواپیمابر عمل کنند؛ دو فروند از این کشتی‌ها به کشتی پشتیبانی اقدامات متقابل مین (MCS) تبدیل شدند که یکی از آن‌ها بالگردهای مین‌روب را حمل می‌کرد. تمام این کلاس‌های کشتی لیست‌های مخصوص به خود را دارند و در اینجا گنجانده نشده‌اند. مرور تاریخی اولین ناو هواپیمابری که در نیروی دریایی ایالات متحده به خدمت گرفته شد، یواس‌اس لانگلی (سی‌وی-۱) در ۲۰ مارس ۱۹۲۲ بود. لانگلی یک زغال‌بر تغییر کاربری یافته از کلاس پروتئوس بود که در ابتدا با نام یواس‌اس ژوپیتر (AC-3) به خدمت گرفته شده بود. | ## بخش 2: فهرست ناوهای هواپیمابر ایالات متحده آمریکا | این ناو به زودی با کلاس‌های دیگر پیش از جنگ جهانی دوم دنبال شد: ناو هواپیمابر کلاس لکسینگتون؛ یواس‌اس رنجر (سی‌وی-۴)، اولین ناو آمریکایی که از ابتدا برای این منظور ساخته شد؛ ناو هواپیمابر کلاس یورک‌تاون، و یواس‌اس واسپ (سی‌وی-۷). با نزدیک شدن به جنگ جهانی دوم، دو کلاس دیگر از ناوها تحت ریاست جمهوری فرانکلین روزولت سفارش داده شدند: ناو هواپیمابر کلاس اسکس، که به‌طور غیررسمی به زیرکلاس‌های دماغه معمولی و دماغه کشیده تقسیم می‌شود، و کشتی‌های کلاس ایندیپندنس که به عنوان ناو هواپیمابر سبک طبقه‌بندی می‌شوند. نیروی دریایی همچنین دو کشتی آموزشی، یواس‌اس ولورین (آی‌ایکس-۶۴) و یواس‌اس سیبل (آی‌ایکس-۸۱) را خریداری کرد که به آن‌ها شناسه بدنه متفرقه طبقه‌بندی‌نشده (IX) داده شد. ناو هواپیمابر کلاس میدوی و ناو هواپیمابر کلاس سایپن در اواخر جنگ جهانی دوم ساخته شدند، اما دیرتر از آن وارد خدمت شدند که بتوانند در جنگ شرکت کنند. در آغاز جنگ سرد، اولین ابرناوهای هواپیمابر، یعنی ناو هواپیمابر کلاس یونایتد استیتز، به دلیل سیاست دولت ترومن مبنی بر کوچک‌سازی نیروی دریایی ایالات متحده و به ویژه دارایی‌های هوایی نیروی دریایی لغو شدند. این سیاست پس از اعتراض عمومی و جلسات کنگره که با شورش دریاسالاران برانگیخته شد، بازبینی گردید. بعدتر در جنگ سرد، ساخت ابرناوها با ناو هواپیمابر کلاس فارستال آغاز شد، که با ناو هواپیمابر کلاس کیتی هاوک؛ یواس‌اس اینترپرایز (سی‌وی‌ان-۶۵)، اولین ناو با پیشران هسته‌ای؛ و یواس‌اس جان اف. | ## بخش 3: فهرست ناوهای هواپیمابر ایالات متحده آمریکا | این‌ها با ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز و ابرناوهای هسته‌ای مدرن پسا-جنگ سرد ناو هواپیمابر کلاس جرالد آر. فورد دنبال شدند، که تنها دو کلاس ابرناو هستند که در حال حاضر در خدمت فعال می‌باشند. با تکمیل کلاس ده فروندی نیمیتز تا سال ۲۰۰۹، اکتبر ۲۰۱۳ شاهد به آب اندازی یواس‌اس جرالد آر. کندی (سی‌وی‌ان-۷۹) در اکتبر ۲۰۱۹ دنبال شد، در حالی که ساخت یواس‌اس اینترپرایز (سی‌وی‌ان-۸۰) و یواس‌اس دوریس میلر (سی‌وی‌ان-۸۱) در جریان است. فورد — — سفارش داده شده کشتی‌های آموزشی در طول جنگ جهانی دوم، نیروی دریایی ایالات متحده دو کشتی بخار پدالی چرخ-کناری از دریاچه‌های بزرگ را خریداری و آن‌ها را به کشتی آموزشی ناو هواپیمابر آب شیرین تبدیل کرد. هر دو شناور با نماد طبقه‌بندی بدنه IX مشخص شدند و فاقد عرشه آشیانه، بالابر یا جنگ‌افزار بودند. نقش این کشتی‌ها آموزش خلبانان برای برخاست و فرود بر روی ناو هواپیمابر در یک منطقه امن بود که در آن ناوها در معرض خطر حمله نیروهای متخاصم قرار نداشتند. | ## جمع‌بندی | بیلندر (IX-514) که از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۱ به عنوان «کوچک‌ترین ناو هواپیمابر جهان» شناخته می‌شد، ۱۲۰٬۰۰۰ فرود آموزشی بالگرد را انجام داده بود.