موضوع مقاله: فیودور سوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیودور سوم | مقدمه: فیودور سوم (۹ ژوئن ۱۶۶۱ – ۷ مهٔ ۱۶۸۲) نهمین تزار تمام روسیه از سال ۱۶۷۶ تا زمان مرگش در سال ۱۶۸۲ میلادی بود. | ## بخش 1: فیودور سوم | او به‌طور مادرزادی بیمار و معلول بود؛ ولی با این وجود، موفق به انجام اصلاحاتی در زمینهٔ بهبود ادارهٔ دولتی، مدنی و نظامی در روسیه شد. فیودور سوم بزرگ‌ترین پسر زنده‌ماندهٔ تزار آلکسی میخائیلوویچ و برادر بزرگ‌تر دو تزار پسین روسیه ایوان پنجم و پتر کبیر بود. او بزرگ‌ترین پسر زنده‌ماندهٔ تزار آلکسی میخائیلوویچ از نخستین همسرش ماریا میلوسلاوسکایا بود. تزارویچ فیودور تحصیلات خود را زیر نظر سیمئون پولوتسکی که دانشمندترین راهب اسلاوی زمان خودش بود، فرا گرفت. فیودور هوش و ذکاوت بالایی داشت؛ ولی از قضا، از بدو تولد به دلیل بیماری مرموزی که گمان می‌رود اسکوربوت بوده باشد، به‌طرز وحشتناکی «از ریخت افتاده» (disfigured)، نیمه فلج و تا آخر عمر، علیل و درمانده بود. به نوشتهٔ رابرت بین: «اگرچه او به‌طور مادرزادی معلول بود، اما انرژی ذاتی وی با ناتوانی‌های وحشتناکش از میان نرفت و خیلی زود نشان داد که حاکمی مصلح و فداکار است؛ البته حاکمی که از رهبری شخصی امور ناتوان و مجبور است فرمان‌هایش را فقط بر روی تخت سلطنت یا حتی گاهی، بر روی تخت‌خوابش صادر کند. نور آزادیِ تازه در بالاترین سازمان‌ها می‌درخشید و از شدت قوانین جزایی به میزان قابل توجهی کاسته شد.» فیودور سوم دارای عقلی سالم و خلقی نجیب بود؛ اما معلولیتش موجب شد تا در تمام دورهٔ زمام‌داری‌اش تحت نفوذ یا وابسته به اطرافیان، ازجمله خواهر بزرگ‌ترش سوفیا آلکسیونا باشد. | ## بخش 2: فیودور سوم | تزار فیودور یک آکادمی علوم را در صومعه زایکونوسپاسکی تأسیس کرد و در آنجا مقرر نمود که استادان شایسته، می‌باید هر چیزی که صریحاً توسط کلیسای روسیه ممنوع نشده بود، ازجمله زبان‌های اسلاوی، یونانی، لاتین و لهستانی را تدریس کنند. تفاوت اصلی میان اصلاحات فیودور سوم و اصلاحات پتر کبیر در آینده، در این بود که اصلاحات فیودور بیشتر، هرچند نه منحصراً، به نفع کلیسا بود؛ درحالی که اصلاحات پتر عمدتاً به نفع دولت و ضد کلیسا تمام گشت. برجسته‌ترین دستاورد اصلاحی فیودور سوم که به پیشنهاد واسیلی گولیتسین انجام شد، لغو سیاست مستنیچستو یا «اولویت نَسَب» در سال ۱۶۸۲ بود که ادارهٔ کل ساختار مدنی و نظامی مسکو را برای نسل‌ها فلج کرده بود. از آن پس، تمام انتصابات در خدمات مدنی و نظامی روسیه بر اساس شایستگی و ارادهٔ حاکم تعیین می‌شد. تزار فیودور (در ۲۸ ژوئیهٔ ۱۶۸۰) با یک دختر اشراف‌زاده به نام آگافیا گروشتسکایا ازدواج کرد. آگافیا نظرات مترقی خود را با شوهر تزارش به اشتراک گذاشت و نخستین کسی بود که از رسم تراشیدن ریش در روسیه حمایت کرد. در ۲۱ ژوئیهٔ ۱۶۸۱، آگافیا پسرش ایلیا فیودوروویچ را به دنیا آورد که وارث تاج‌وتخت در نظر گرفته می‌شد؛ اما آگافیا سه روز بعد بر اثر تب زایمان درگذشت و هفت روز بعد در ۲۴ ژوئیهٔ، فرزندش ایلیا نیز مرد. | ## بخش 3: فیودور سوم | هفت ماه بعد در ۲۴ فوریهٔ ۱۶۸۲، تزار فیودور برای بار دوم و این‌بار با مارفا آپراکسینا ازدواج کرد. تا آن زمان، فیودور آنقدر ناتوان شده بود که حتی نمی‌توانست در مراسم عروسی‌اش بایستد. سرانجام فیودور سوم در (سه ماه پس از ازدواج دومش) و سن ۲۰ سالگی، بدون اینکه وارثی از خود به جا بگذارد درگذشت. پس از مرگ او، اختلافات بر سر جانشینی میان برادر تنی‌اش ایوان و برادر ناتنی‌اش پتر فرزند ناتالیا ناریشکینا که همسر دوم تزار آلکسی میخائیلوویچ بود بالا گرفت. ابتدا بزرگان و مردم تزارویچ پتر را برگزیدند؛ اما با دسیسه‌های خاندان میلوسلاوسکی به رهبری خواهر فیودور سوفیا آلکسیونا، نخستین شورش هنگ‌های استرلتسی به‌پا شد که در جریان آن، سربازان شورشی با حمله به کاخ، خواستار سلطنت ایوان شدند که تزارویچ بزرگ‌تر بود. | ## جمع‌بندی | در نتیجه، رأی قبلی تغییر کرد و ایوان به عنوان «تزار ارشد» و پتر به عنوان «تزار نایب» انتخاب شد و از آنجا که هر دو هنوز کودک بودند، تزارونا سوفیا که خواهر تنی ایوان بود به عنوان نایب‌السلطنه تعیین شد و برای هفت سال قدرت را در کشور قبضه کرد.