موضوع مقاله: جان بالداچی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جان بالداچی | مقدمه: جان الیاس بالداچی (زاده ۳۰ ژانویه ۱۹۵۵) سیاستمدار آمریکایی و عضو حزب دموکرات است که به عنوان هفتاد و سومین فرماندار مین از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ خدمت کرد. | ## بخش 1: جان بالداچی | او پیش از آن از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۳ نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۴ عضو سنای مین بود. بالداچی در دوران فرمانداری خود اصلاحاتی در زمینه‌های بهداشت و درمان، توسعه انرژی، کارایی اداری و آموزش عمومی به اجرا گذاشت و تلاش‌های چشمگیری برای گسترش سرمایه‌گذاری در آموزش نیروی کار انجام داد. در دوران چهار دوره نمایندگی در کنگره ایالات متحده آمریکا، عضو کمیته کشاورزی و کمیته حمل‌ونقل و زیرساخت مجلس بود. زندگی و پیشینه سیاسی بالداچی در ۳۰ ژانویه ۱۹۵۵ (۱۰ بهمن ۱۳۳۳) در بنگر (مین) به دنیا آمد و در خانواده‌ای کاتولیک با ریشه‌های ایتالیایی و لبنانی در کنار هفت خواهر و برادر بزرگ شد. او در سال ۱۹۷۳ از فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۸۶ مدرک کارشناسی تاریخ را از دانشگاه مین در اورونو دریافت کرد. بالداچی نخستین بار در سال ۱۹۷۸ و در سن ۲۳ سالگی به عنوان عضو شورای شهر بنگر وارد عرصه سیاست شد. در سال ۱۹۸۲ به سنای مین از حوزه بنگر راه یافت و دو بار دیگر نیز در این سمت انتخاب شد و مجموعاً دوازده سال در آنجا خدمت کرد. میچل، بالداچی در انتخابات حوزه انتخابیه دوم مین به مجلس نمایندگان راه یافت و جانشین المپیا اسنو شد که برای تصاحب کرسی سناتوری میچل نامزد شده بود. او ریک بنت، سناتور ایالتی رقیب خود، را شکست داد و ۴۷ درصد آرا را در برابر ۴۱ درصد بنت به دست آورد. فرمانداری مین انتخابات ۲۰۰۲ بالداچی در انتخابات فرمانداری ایالات متحده در ۲۰۰۲ با کسب ۴۷٫۲ درصد آرا به عنوان فرماندار مین انتخاب شد. این کسری از طریق کاهش هزینه‌ها، ادغام دستگاه‌های اداری و افزایش برخی هزینه‌های خدماتی جبران شد. بالداچی در پایبندی به وعده انتخاباتی خود از افزایش مالیات‌های عمومی خودداری کرد. از مهم‌ترین دستاوردهای این دوره تصویب قانون بهداشت «دیریگو»، راه‌اندازی سامانه کالج‌های اجتماعی مین و ایجاد مناطق توسعه «پاین تری» بود. | ## بخش 2: جان بالداچی | مناطق توسعه پاین تری در سال ۲۰۰۴ به تصویب رسیدند و به کسب‌وکارهای واجد شرایط امکان می‌دادند تا در ازای ایجاد مشاغل باکیفیت، تا ده سال از کاهش یا حذف مالیات‌های ایالتی بهره‌مند شوند. با این حال گزارشی در سال ۲۰۱۴ نشان داد که این برنامه ناکارآمد بوده و در ده سال نخست بیش از ۴۵۷ میلیون دلار به خزانه ایالت زیان زده‌است. قانون مراقبت بهداشتی دیریگو بهداشت یارانه‌ای را برای افراد و کسب‌وکارهای مین با کمتر از ۵۰ کارمند فراهم کرد. این برنامه مراکز سلامت را در سراسر ایالت گسترش داد و بر مراقبت پیشگیرانه پزشکی تأکید داشت. در سال ۲۰۰۵، بالداچی لایحه‌ای برای گسترش قانون حقوق مدنی مین ارائه داد که تبعیض بر پایه گرایش جنسی و هویت جنسیتی را ممنوع می‌کرد. این لایحه پس از دو شکست پیشین در همه‌پرسی، این بار به تصویب رسید و در رأی‌گیری مردمی نیز تأیید شد. باربارا مریل به طور شگفت‌انگیزی ۲۱ درصد آرا کسب کرد و پت لامارش از حزب سبز با ۱۰ درصد به حفظ دسترسی حزب به آرای انتخاباتی کمک کرد. در این دوره بر رقابت‌پذیری اقتصاد مین در سطح جهانی، کارآمدسازی خدمات دولتی و دسترسی همگانی به آموزش و بهداشت تأکید کرد. با فرارسیدن رکود اقتصادی در سال ۲۰۰۸، او بار دیگر به ادغام دستگاه‌های اداری روی آورد و مالیات بر درآمد ایالتی را افزایش نداد. در دوره دوم، بالداچی پیشنهاد ادغام ۱۵۲ منطقه آموزشی مین به ۲۶ را مطرح کرد تا از دوباره‌کاری در مدیریت مدارس کاسته و صرفه‌جویی‌ها به کلاس‌های درس بازگردانده شود. در سال ۲۰۰۷، بالداچی برنامه‌ای برای اعزام ۱۲۵ زندانی مین به زندان خصوصی در سیر (اکلاهما) اعلام کرد تا از ازدحام زندان ایالتی مین در وارن بکاهد. این طرح با مخالفت اتحادیه آزادی‌های مدنی مین روبه‌رو شد و توسط مجلس مقننه مین رد شد. بالداچی تلاش چشمگیری برای ترویج انرژی‌های جایگزین و استقلال انرژی ایالت انجام داد. | ## بخش 3: جان بالداچی | سهم نفت در گرمایش خانه‌ها و کسب‌وکارهای مین از ۸۶ درصد به ۷۶ درصد در سال ۲۰۱۱ کاهش یافت. برنامه‌های او ترویج گلوله‌های چوبی، انرژی بادی، خورشیدی، زیست‌سوخت‌ها و فناوری امواج دریایی را دربرمی‌گرفت. او همچنین صندوق کارایی انرژی را بنیان‌گذاری کرد و استانداردهای جدیدی برای سبد انرژی‌های تجدیدپذیر ایالت تعیین کرد. بالداچی مین را به عضویت در ابتکار گازهای گلخانه‌ای منطقه‌ای، نخستین کنسرسیوم «سقف و مبادله» ایالت‌های ساحل شرقی، درآورد که ۸۳ میلیون دلار برای برنامه‌های عایق‌بندی ساختمان‌ها به مین اختصاص داد. در فوریه ۲۰۰۸، بالداچی میزبان نخستین بازدید رسمی یک نخست‌وزیر استان کانادایی از مین بود؛ شان گراهام، نخست‌وزیر نیوبرانزویک، در این سفر در برابر جلسه مشترک مجلس مقننه مین سخنرانی کرد و پیشنهادهایی دربارهٔ تجارت، گردشگری و همکاری در انرژی و آموزش مطرح ساخت. در انتخابات مقدماتی ریاست‌جمهوری دموکرات‌ها در ۲۰۰۸، بالداچی به عنوان ابرنماینده از هیلاری کلینتون حمایت کرد با اینکه باراک اوباما در انتخابات مقدماتی مین پیروز شده بود. در ۶ مه ۲۰۰۹ (۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۸)، بالداچی قانون قانونی‌سازی ازدواج همجنس‌گرایان در مین را امضا کرد و بدین‌ترتیب نخستین فرماندار در تاریخ ایالات متحده شد که بدون حکم دادگاه، چنین قانونی را به امضا رساند. این قانونی‌سازی در همه‌پرسی ۳ نوامبر ۲۰۰۹ با اندکی اختلاف رد شد، اما در همه‌پرسی ۶ نوامبر ۲۰۱۲ مجدداً به تصویب رسید. زندگی شخصی و خانوادگی بالداچی در دوران فرمانداری همراه همسرش کارن و پسرش جک در خانه بلین در آگوستا (مین) زندگی می‌کرد. همسرش کارن مدیر سازمان مین ریدز بود و اکنون به عنوان متخصص تغذیه در برنامه تکمیلی تغذیه برای زنان، نوزادان و کودکان (WIC) در پورتلند کار می‌کند. بالداچی دارای گواهینامه رادیو آماتوری با علامت تماس KB1NXP بود که در سال ۲۰۱۸ منقضی شد. پیشینه انتخاباتی +: نتایج ۱۹۹۴–۲۰۰۰سالدموکراتآرادرصدجمهوری‌خواهآرادرصدحزب سومحزبآرادرصدحزب چهارمحزبآرادرصد۱۹۹۴۱۰۹٬۶۱۵۴۶٪۹۷٬۷۵۴۴۱٪جان م. مایکلمستقل۲۱٬۱۱۷۹٪چارلز فیتزجرالدسبز مستقل مین۱۱٬۳۵۳۵٪*۱۹۹۶جان بالداچی۲۰۵٬۴۳۹۷۲٪پل آر. | ## جمع‌بندی | یانگ۷۰٬۸۵۶۲۵٪آلدریک ساسیهمستقل۹٬۲۹۴۳٪*۱۹۹۸جان بالداچی۱۴۶٬۲۰۲۷۶٪جاناتان رایسمن۴۵٬۶۷۴۲۴٪۲۰۰۰۲۱۹٬۷۸۳۷۳٪ریچارد اچ.