موضوع مقاله: سالاد اسرائیلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سالاد اسرائیلی | مقدمه: این سالاد را «شناخته‌شده‌ترین غذای ملی اسرائیل» دانسته‌اند و همراهی ثابت بیشتر وعده‌های غذایی اسرائیلی به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: سالاد اسرائیلی | سالادهایی با دستورپخت‌های مشابه و نام‌های گوناگون در سراسر مدیترانه شرقی رواج دارند و محبوب هستند. این سالاد در اواخر سده نوزدهم میلادی توسط مهاجران یهودی به سرزمین شام پذیرفته شد؛ آنان با خیار و گوجه‌فرنگی‌های محلی که در سالاد محلی عربی بهره‌گرفته می‌شد آشنا شدند. این سالاد در کیبوتص‌ها رواج یافت، جایی که کشاورزان یهودی به فرآورده‌های تازه محلی دسترسی داشتند. در داخل اسرائیل، به این سالاد معمولاً سالات کاتزوتز (به عبری: ، «سالاد خردشده»)، سالات عراوی (به عبری: ، «سالاد عربی») یا سالات یِراکوت (به عبری: ، «سالاد سبزیجات») می‌گویند. توصیف سالاد اسرائیلی از گوجه‌فرنگی، پیاز و خیار خام خردشده ساخته می‌شود و می‌تواند فلفل، هویج، پیازچه، سبزیجات برگی و جعفری را نیز دربرگیرد. آویشن (زعتر) و ماست از سس‌های بسیار رایج در وعده صبحانه‌اند، در حالی که سماق و ارده در طول روز بیشتر بهره‌گرفته می‌شوند. توانایی خردکردن گوجه‌فرنگی و خیار به «ریزترین و کامل‌ترین مکعب‌ها» در میان بسیاری از آشپزهای کیبوتص نشانه‌ای از مهارت به‌شمار می‌رود. | ## بخش 2: سالاد اسرائیلی | در رستوران‌ها و کافه‌های اسرائیلی، سالاد اسرائیلی به‌عنوان پیش‌غذای مستقل، همراه غذاهای اصلی یا داخل نان پیتا با فلافل یا شاورما سرو می‌شود. پیش از آنکه غلات صبحانه به سبک غربی رواج یابد، این سالاد بخش مهمی از صبحانه سنتی اسرائیلی در خانه بود و امروزه همچنان در بوفه‌های صبحانه هتل‌های اسرائیل و بسیاری از خانه‌ها حضور ثابتی دارد. پیشینه گرچه خیار پیشینه‌ای کهن در خاورمیانه دارد، گوجه‌فرنگی که بومی آمریکای جنوبی است، احتمالاً تا سده نوزدهم میلادی در دوران امپراتوری عثمانی در منطقه شام کشت نمی‌شد. در سال ۱۹۴۰ میلادی (۱۳۱۹ خورشیدی)، کیبوتص بیت آلفا نوعی خیار را به نام خود پیشگام شد که به خیار استاندارد اسرائیلی در این سالاد تبدیل گردید. مورخ غذا توصیف می‌کند که مهاجران یهودی در اواخر سده نوزدهم میلادی برای نخستین بار در فلسطین عثمانی با سالاد خیار و گوجه‌فرنگی آشنا شدند و حضور این سالاد را به ترکی (سالاد چوپانی) بازمی‌گرداند. از آنجا که خیار و گوجه‌فرنگی برای مهاجران اروپایی و خاورمیانه‌ای به یکسان آشنا بود، به‌سرعت در رژیم غذایی مشترکشان جای گرفت. این سالاد پس از پذیرش و رواج در کیبوتص‌ها در سراسر سرزمین، به تمام حوزه‌های آشپزی اسرائیلی راه یافت. | ## بخش 3: سالاد اسرائیلی | گونه‌های متنوعی از دستورپخت پایه توسط جوامع گوناگون یهودی مهاجر به این کشور پدید آمده‌است. برای نمونه، یهودیان هندی آن را با افزودن زنجبیل ریزخردشده و فلفل تند سبز تهیه می‌کنند؛ یهودیان شمال آفریقایی (مزراحی) ممکن است پوست لیمو ترشی و فلفل کاین اضافه کنند؛ و یهودیان بخارایی سبزیجات را بسیار ریز خرد کرده و به‌جای روغن از سرکه در سس بهره می‌گیرند. در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی، روزنامه‌نگار آشپزی اسرائیلی گیل هوواو اعلام کرد که سالاد اسرائیلی در واقع سالادی فلسطینی-عربی است. این دیدگاه که آنچه در رستوران‌های نیویورک «سالاد اسرائیلی» نامیده می‌شود ریشه در سالاد روستایی فلسطینی دارد، مورد توافق ، استاد فلسطینی سیاست عربی در دانشگاه کلمبیا نیز هست؛ وی این پدیده را نمونه‌ای از تصاحب غذاهای فلسطینی و سوری مانند حمص، فلافل و تبوله توسط اسرائیل به‌عنوان «غذاهای ملی» می‌داند. سالادهای مشابه شهروندان عرب اسرائیل یا فلسطینیان ممکن است سالاد سنتی خیار و گوجه‌فرنگی خود را سالاتة البندورة یا سالاتة بنادورة («سالاد گوجه‌فرنگی») بنامند یا سالاتة ناعمة بخوانند. | ## جمع‌بندی | از دیگر سالادهای مشابه در خاورمیانه می‌توان به سالاد شیرازی ایرانی (که نعنا، پیاز ریزخردشده و خیار پوست‌کنده‌شده دارد) و ترکی اشاره کرد که در میان سالادهای مشابه در سراسر مناطق شرقی مدیترانه از ترکیه و لبنان تا مصر یافت می‌شوند.