موضوع مقاله: نبرد برلین (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد برلین (فیلم) | مقدمه: نبرد برلین یک فیلم مستند محصول سال ۱۹۷۳ است که نبرد برلین و پیامدهای بلافاصله پس از آن را مستند می‌کند. | ## بخش 1: نبرد برلین (فیلم) | آدولف هیتلر از طریق رادیو ادعا کرد که دولت ناسیونال سوسیالیست شهرها را ظرف چند سال بازسازی خواهد کرد. پس از آن، تصاویری از برلین ویران شده نمایش داده می‌شود و زندگی روزمره در برلین در طول جنگ شرح داده می‌شود و پس از آن بحث مفصلی در مورد پیشروی متفقین به برلین صورت می‌گیرد. نبرد شکست‌خورده بولج، پیشروی به سمت غرب را حدود یک ماه به تأخیر انداخت، که ممکن است برای سرنوشت بعدی برلین بسیار مهم بوده باشد. در اواسط ژانویه، نیروهای شوروی جبهه شرقی ضعیف شده را شکستند و تا اوایل فوریه، در نزدیکی کوسترین، شصت کیلومتری برلین، بر روی رودخانه اودر، سرپل داشتند. در اواسط ماه مارس، هیتلر برای آخرین بار از جبهه شرقی بازدید کرد و پس از آن تا پایان در پناهگاه برلین خود ماند. در ۱۲ آوریل، نیروهای آمریکایی از رودخانه البه در جنوب دسائو عبور کردند و در نزدیکی باربی ( زاکسن-آنهالت ) یک سرپل تشکیل دادند. یک برنامه از پیش تعیین شده برای نهم نقشه ارتش آمریکا برای حمله به برلین اجرا نشد، زیرا ژنرال آیزنهاور برلین را بی‌اهمیت می‌دانست و از تلفات سنگین در نبرد برای پایتخت آلمان بیم داشت. از ۱ ژانویه تا ۲۰ ژانویه در ماه آوریل، در عرض ۱۱۰ روز، ۱۲۳ حمله هوایی به برلین انجام شد. در آن زمان، یهودیانی نیز در برلین پنهان شده بودند و افرادی که از نظر سیاسی مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند، مجبور بودند از لو رفتن و قتل بترسند. در رودخانه اودر، ارتش شوروی آخرین استقرار خود را برای نبرد برلین به پایان رساند. آخرین کلاس سربازان تازه استخدام شده ورماخت قبلاً زودتر از موعد مقرر به خدمت فراخوانده شده بودند. گروه اول ارتش بلاروس به فرماندهی مارشال ژوکوف و گروه اول ارتش اوکراین به فرماندهی مارشال کونف سرانجام پیشروی خود را به سمت برلین آغاز کردند. | ## بخش 2: نبرد برلین (فیلم) | در 1 آوریل، گروه های ارتش ژوکوف و کونف در حومه برنائو، ورنوخن، استراوسبرگ، باکو (در مارکیشه شوایتز )، مونچبرگ و ارکنر برلین مستقر شدند. طرح دفاعی برلین، یک منطقه ممنوعه بیرونی را در نظر گرفته بود که تا آن زمان مدت‌ها بود تا حد زیادی اشغال شده بود. یک منطقه دفاعی بیرونی که شامل منطقه واقعی شهر می‌شد و مرزهای آن توسط آبراه‌ها، جاده‌ها و خاکریزهای راه‌آهن تشکیل شده بود. منطقه حکومتی، در مرکز شهر، ارگ نامیده می‌شد، هرچند فاقد هرگونه ویژگی دژ مانند بود. در ۱۴ آوریل، حمله فوری به شهری که ۲.۵ میلیون نفر در آن زندگی می‌کردند، صورت گرفت. قرار نبود حتی ۱۰۰۰۰۰ نفر، که فقط حدود نیمی از آنها سرباز عادی بودند، از منطقه شهری مذکور در برابر ۱.۵ میلیون سرباز ارتش سرخ دفاع کنند. تا ۲۵ آوریل، بخش‌های بزرگی از برلین، یعنی تگل، راینیکندورف، ویتنو، وایسنزه، هوهنشونهاوزن، منطقه شمال و شرق شلزیشر بانهوف، ترپتوو، آدلرشوف، رودو، ماریندورف، بریتز، لانکویتز، لیخترفلد و زلندورف، قبلاً اشغال شده بود. کمی بعد، در نزدیکی کتزین، در شمال غربی پوتسدام، حلقه اطراف شهر توسط واحدهای شوروی بسته شد. هاینریش هیملر، افسر اس‌اس رایشسفورر و رئیس پلیس آلمان، که در آن زمان از زنان آلمانی خواسته بود تا با استفاده از یک پد تمیزکاری، ترسوهای سرسخت را به خط مقدم ببرند، موفق به فرار از شهر برلین در خط مقدم شد. در ۲۸ آوریل، اشغال غرب و شمال شارلوتنبورگ تا خیابان بیسمارک، بخش غربی موآبیت، بخش شرقی شونبرگ، فریدناو و گرونوالد دنبال شد. در ۲۹ آوریل، ایستگاه‌های موآبیت، آنهالتر بان هوف، هوهنزولرندام و هالنزه توسط سربازان شوروی اشغال شدند. پیشروی نیروهای شوروی کند شد؛ سربازان نمی‌خواستند در نزدیکی پایان جنگ تیرباران شوند. | ## بخش 3: نبرد برلین (فیلم) | در روز سی‌ام در ۱۴ آوریل، روزی که هیتلر خودکشی کرد، تمام بخش‌های ویلمرسدورف، ایستگاه قطار شهری وست‌کروز و دویست بلوک خانه در مرکز شهر اشغال شد. فاتحان بعداً یورش به رایشتاگ را برای دوربین‌های فیلم‌برداری بازسازی کردند؛ یورش واقعی در شب فیلمبرداری نشد. در اول ماه مه، سربازان شوروی روز اول ماه مه را جشن گرفتند، به همین دلیل آنها فقط "در کنار" جنگیدند. دستور روزانه استالین برای سربازان شوروی خوانده شد و آنها خیلی زود شروع به جشن و پایکوبی در خیابان‌ها کردند. در همان روز، ژنرال کربس به نمایندگی از جوزف گوبلز، مذاکرات آتش‌بس را بدون موفقیت انجام داد. واحدهای آلمانی در شرق کشور هنوز در تلاش بودند تا از طریق رودخانه البه به مناطق تحت کنترل متفقین غربی عقب‌نشینی کنند، به همین دلیل ارتش شوروی مجبور بود تا زمان تسلیم بی‌قید و شرط ورماخت بجنگد. جریانی از بیش از یک میلیون پناهنده از شرق آغاز شد، زیرا برلین در مسیر ترافیک به سمت غرب قرار داشت. این پناهندگان اجازه اقامت نداشتند؛ آنها مقداری غذا در برلین دریافت کردند، اما سپس مجبور شدند ظرف ۲۴ ساعت به جای دیگری نقل مکان کنند. در ۷ سپتامبر، رژه مشترک چهار کشور متفقین در برلین به مناسبت پیروزی بر ژاپن برگزار شد. تنش‌ها بین قدرت‌های غربی و اتحاد جماهیر شوروی پس از سال ۱۹۴۵ همچنان رو به افزایش بود. کمی قبل از کریسمس ۱۹۴۵، آمریکایی‌ها تخلیه کل جمعیت بخش برلین خود به آلمان غربی را در نظر گرفته بودند، زیرا وضعیت در برلین برایشان ناامیدکننده به نظر می‌رسید. این طرح کنار گذاشته شد و متفقین غربی، برخلاف آنچه اتحاد جماهیر شوروی امیدوار بود، در برلین باقی ماندند. | ## جمع‌بندی | این فیلم که در سال ۱۹۷۳ با عنوان توزیع انگلیسی «نبرد برلین» منتشر شد، نامزد دریافت جایزه اسکار ۱۹۷۴ در بخش بهترین فیلم مستند بلند شد، اما برنده نشد.