موضوع مقاله: نروجین ایر شاتل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نروجین ایر شاتل | مقدمه: شرکت نروجین ایر شاتل در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و در حال حاضر روزانه به ۱۲۱ مقصد، در آسیا، اروپا، آفریقا و ایالات متحده آمریکا پروازهای مستقیم دارد. | ## بخش 1: نروجین ایر شاتل | دفتر مرکزی این شرکت در شهر باروم، نروژ قرار دارد و فرودگاه آلیکانته-الچه، فرودگاه بارسلونا-ال پرات، فرودگاه فلسلند برگن، فرودگاه کپنهاگ، فرودگاه هلسینکی، فرودگاه گرن کناریا، فرودگاه گاتویک، فرودگاه مادرید-باراخاس، فرودگاه مالاگا، فرودگاه گاردرموئن اسلو، فرودگاه سندفیورد، فرودگاه سولا استاوانگر، فرودگاه استکهلم-آرلاندا، فرودگاه تنریف جنوبی و فرودگاه ورنس تروندهایم، قطب‌های این شرکت هواپیمایی به‌شمار می‌آیند. شرکت نروژین ایر شاتل در حال حاضر در ناوگان هوایی خود، دارای ۸۸ فروند هواپیمای جت مسافربری می‌باشد. تاریخچه ۱۹۹۳–۲۰۰۱: آغاز به‌کار به عنوان یک شرکت هواپیمایی منطقه‌ای نروجین ایر شاتل (NAS) در ۲۲ ژانویه ۱۹۹۳ برای بر عهده گرفتن خدمات هواپیمایی منطقه‌ای که توسط شرکت بیزی بی برای براتنز در غرب نروژ ارائه می‌شد، تأسیس گردید. بیزی بی که در سال ۱۹۶۶ تأسیس شده بود، یکی از شرکت‌های تابعه براتنز بود که ناوگانی از هواپیماهای فوکر ۵۰ را در خدمات چارتر به‌کار می‌گرفت. این خدمات شامل شبکه خدمات منطقه‌ای بین شهرهای سواحل غربی نروژ بود که به صورت اجاره مرطوب (Wet Lease) برای شرکت مادر انجام می‌شد. در پی ورشکستگی بیزی بی در دسامبر ۱۹۹۲، NAS سه فروند هواپیمای فوکر ۵۰ اجاره‌ای را در اختیار گرفت و فعالیت خود را از فرودگاه برگن به فرودگاه هاوگسوند و همچنین از برگن به فرودگاه مولده، آرو یا فرودگاه کریستیانسوند، کورنبرگت و در ادامه به فرودگاه تروندهیم آغاز کرد. از ۱ آوریل ۱۹۹۴، این شرکت هواپیمایی سرویس‌دهی از برگن به آلسوند را نیز آغاز کرد. در سال ۱۹۹۵، شرکت چهارمین فوکر ۵۰ خود را دریافت کرد و درآمدی معادل ۸۶٫۶ میلیون کرون نروژ و سودی بالغ بر ۲٫۹ میلیون کرون داشت. تا سال ۱۹۹۹، شرکت دارای ۶ فروند فوکر ۵۰ بود و ۵۰۰٬۰۰۰ مسافر را در ۲۰٬۰۰۰ پرواز جابه‌جا کرد. در ۲ ژوئن ۲۰۰۰، NAS اپراتور هلیکوپتری لوفت‌تراسپورت را از شرکت «هلیکوپتر سرویس» خریداری کرد. از ۲ ژانویه ۲۰۰۱، چندین مسیر براتنز متوقف شد، از جمله خدمات تحت بهره‌برداری NAS از کریستیانسوند به تروندهیم و مولده. ۲۰۰۲–۲۰۰۹: ظهور به عنوان یک شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت در ۷ ژانویه ۲۰۰۲، NAS مسیر استاوانگر به نیوکاسل را با دو پرواز رفت و برگشت در روز بر عهده گرفت؛ این اولین مسیری بود که در آن شرکت هواپیما را به براتنز اجاره مرطوب نداد، بلکه با اعتبار خودش آن را اداره کرد. پس از خرید براتنز توسط سیستم هواپیمایی اسکاندیناوی (SAS) در نوامبر ۲۰۰۱، تمام قراردادهایی که نروجین با براتنز برای مسیرهای سواحل غربی نروژ داشت توسط SAS لغو شد، زیرا این شرکت می‌خواست شرکت تابعه‌اش یعنی SAS Commuter این مسیرها را بر عهده بگیرد. NAS یک دوره لغو ۱۸ ماهه در قرارداد خود با براتنز داشت؛ با این حال، SAS این موضوع را رعایت نکرد و قراردادها بدون اطلاع قبلی فسخ شدند. پس از خرید براتنز توسط SAS و فسخ متعاقب قراردادها، NAS در آوریل ۲۰۰۲ اعلام کرد که خدمات برنامه‌ریزی شده داخلی را به عنوان یک شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت در شلوغ‌ترین مسیرها آغاز خواهد کرد. این شرکت دومین قطب (هاب) خود را در فرودگاه شوپن ورشو در لهستان افتتاح کرد و به مقاصد اروپای مرکزی پرواز نمود. (این پایگاه در سال ۲۰۱۰ بسته شد) نروجین در ۲۴ آوریل ۲۰۰۷ اعلام کرد که ۱۰۰٪ سهام شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت سوئدی فلای‌نوردیک را از فین‌ایر خریداری کرده و به بزرگ‌ترین ایرلاین ارزان‌قیمت در اسکاندیناوی تبدیل شده است. موفقیت زودهنگام نروجین بر پایه بلیت‌های با قیمت بسیار پایین در مقایسه با سایر ایرلاین‌های منطقه مانند SAS بود. ناوگان این شرکت شامل بوئینگ‌های ۳۰۰–۷۳۷ نسبتاً قدیمی بود؛ نوعی هواپیما که در سال ۱۹۸۴ معرفی شده بود و این یعنی هواپیماهای نروجین ۱۰ تا ۲۰ سال سن داشتند. در ژوئیه ۲۰۱۰، ۱۵ مورد از حق انتخاب‌ها به سفارش قطعی تبدیل شدند و در ژوئن ۲۰۱۱، ۱۵ مورد دیگر نیز نهایی گشتند که مجموع سفارش بوئینگ‌های ۸۰۰–۷۳۷ ملکی را به ۷۸ فروند رساند. در آوریل ۲۰۱۰، نروجین پروازهایی را از اسلو-گاردرموئن و استکهلم به فرودگاه هلسینکی آغاز کرد. در اوایل ۲۰۱۱، نروجین سه هواپیما در هلسینکی مستقر داشت و در ۳۱ مارس ۲۰۱۱ پروازهای داخلی به فرودگاه اولو و فرودگاه رووانیمی را معرفی کرد. ۲۰۱۰–۲۰۱۷: گسترش سریع و عملیات‌های دوربرد در اکتبر ۲۰۰۹، نروجین اعلام کرده بود که قصد دارد پروازهایی از اسلو به شهر نیویورک و بانکوک آغاز کند که برای آن به هواپیماهای قاره‌پیمای جدید نیاز بود. در سال ۲۰۱۰، این شرکت اعلام کرد که در حال بررسی حداکثر ۱۵ مقصد قاره‌پیما از اسکاندیناوی است و همچنین خدماتی به آمریکای جنوبی و آفریقا را مد نظر قرار خواهد داد. در ۸ نوامبر ۲۰۱۰، نروجین اعلام کرد که قراردادی برای اجاره دو فروند بوئینگ ۷۸۷ دریم‌لاینر جدید با تحویل در سال ۲۰۱۲ امضا کرده است و در حال مذاکره برای اجاره هواپیماهای بیشتر است. در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۲، نروجین بزرگ‌ترین سفارش‌های هواپیما در تاریخ اروپا را اعلام کرد. این سفارش‌ها شامل ۲۲ فروند بوئینگ ۸۰۰–۷۳۷ و ۱۰۰ فروند بوئینگ ۷۳۷ مکس ۸ با حق انتخاب برای ۱۰۰ فروند دیگر، و همچنین ۱۰۰ فروند ایرباس ای۳۲۰نیو با حق انتخاب برای ۵۰ فروند دیگر بود. در اواخر اکتبر ۲۰۱۲، این شرکت هواپیمایی پایگاه جدیدی را در فرودگاه گاتویک برای بهار ۲۰۱۳ با سه فروند بوئینگ ۸۰۰–۷۳۷ جهت استفاده در مسیرهای بین‌المللی جدید از لندن به مقاصد تفریحی در اسپانیا، پرتغال، فرانسه، ایتالیا و کرواسی اعلام کرد. تمام مسیرهای اعلام شده قرار بود در رقابت با ایرلاین‌هایی مانند بریتیش ایرویز، ایزی‌جت و تامسون ایرویز باشند. در سال ۲۰۱۶، نروجین اولین قرارداد چارتر خود در ایالات متحده را به دست آورد و سه فروند بوئینگ ۸۰۰–۷۳۷ را از فرودگاه بین‌المللی چیکاگو راکفرد و فرودگاه بین‌المللی ژنرال میچل در میلواکی به مقصد مکزیک و کارائیب از دسامبر ۲۰۱۶ تا آوریل ۲۰۱۷ برای شرکت‌های «اپل ویکیشنیز» و «فان‌جت ویکیشنیز» به پرواز درآورد. تا فوریه ۲۰۱۷، نروجین چنان گسترش یافته بود که به بزرگ‌ترین شرکت هواپیمایی اسکاندیناوی تبدیل شد. در ۲۰ آوریل ۲۰۱۷، نروجین دومین مقصد دوربرد خود در آسیا را با پروازهایی بین فرودگاه گاتویک لندن و فرودگاه چانگی سنگاپور با استفاده از بوئینگ ۷۸۷ تحت بهره‌برداری نروجین ایر یوکی اعلام کرد. (این پروازها در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۹ پایان یافتند) در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۷، نروجین اولین بوئینگ ۷۳۷ مکس خود را تحویل گرفت که تصویر فردی لیکر روی دم آن نقش بسته بود و در نروجین ایر اینترنشنال ثبت شده بود. شرکت مادر، نروجین ایر شاتل، بعدها اولین بوئینگ ۷۳۷ مکس خود را در ۱۳ اوت ۲۰۱۸ با تصویر اسکار وایلد روی دم دریافت کرد. ۲۰۱۸–۲۰۲۱: تجدید ساختار و تغییر در راهبرد برای تأمین مالی رشد تهاجمی خود که شامل افتتاح مسیرهای جدید بسیار، استخدام و آموزش کارکنان جدید و پذیرش تحویل هواپیماها بود، نروجین بخشی از سهام خود در بانک نروجین را در ژوئن و دسامبر ۲۰۱۷ فروخت و در عملیات فروش و اجاره مجدد هواپیماهای ملکی خود شرکت کرد. در سال گذشته تجدید ساختار، قیمت سهام نروجین بیش از ۸۵٪ سقوط کرد که عمدتاً ناشی از زمین‌گیر شدن بوئینگ ۷۳۷ مکس بود. نروجین در تلاش برای به تأخیر انداختن بازپرداخت اوراق قرضه ۳۸۰ میلیون دلاری خود به مدت دو سال، زمان‌های پروازی (اسلات‌های) خود در گاتویک را به عنوان وثیقه پیشنهاد داد. «جاکوب شرام»، مدیر سابق حوزه نفت و گاز، در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۹ به عنوان جایگزین کجوس معرفی شد و در ژانویه ۲۰۲۰ به شرکت پیوست. ۲۰۲۰: همه‌گیری کووید-۱۹ و تلاش برای دریافت کمک‌های دولتی در سال ۲۰۲۰، دنیاگیری کووید-۱۹ بر وضعیت مالی و عملیاتی نروجین تأثیر گذاشت و ارزش بازار آن در هفته‌های منتهی به پنج‌شنبه سیاه (۱۲ مارس) نزدیک به ۸۰٪ سقوط کرد. در ۱۶ مارس ۲۰۲۰، این شرکت هواپیمایی اعلام کرد که ۸۵٪ از پروازهای خود را لغو کرده و ۷٬۳۰۰ کارگر را تعدیل می‌کند. در ۲۰ آوریل ۲۰۲۰، ایرلاین ورشکستگی چندین شرکت تابعه تأمین نیرو و فسخ قرارداد با شرکت «اواس‌ام اوییشن» را گزارش داد؛ این واحدها مسئول تأمین پرسنل پروازی در پایگاه‌های خارج از نروژ، فرانسه و ایتالیا بودند که این اقدام ۴٬۷۰۰ کارگر را تحت تأثیر قرار داد. در ۲۷ آوریل ۲۰۲۰، نروجین برنامه‌های خود را برای واجد شرایط شدن جهت دریافت وام دولتی از دولت نروژ ارائه کرد؛ این طرح شامل تبدیل بدهی‌ها و تعهدات اجاره به سرمایه (سهام)، کاهش ناوگان فعال به تنها هفت فروند بوئینگ ۸۰۰–۷۳۷ برای فعالیت در مسیرهای داخلی نروژ، و تعویق عملیات‌های خارج از نروژ (شامل بقیه اروپا و پروازهای دوربرد قاره‌پیما) تا مارس ۲۰۲۱ بود. ایرلاین این برنامه‌ها را به عنوان ایجاد یک «نروجین جدید» معرفی کرد و قصد داشت با بهبود تقاضا، هواپیماها و عملیات‌های بیشتری را بازگرداند تا در نهایت به ظرفیت ۱۱۰ تا ۱۲۰ هواپیما (کمتر از ۱۶۰+ فروند پیش از بحران) برسد. ارزش سهام شرکت در انتظار تبدیل بدهی به سهام به کاهش ادامه داد؛ این انتقال در ۲۰ مه ۲۰۲۰ رخ داد و منجر به آن شد که شرکت‌های اجاره‌دهنده هواپیما (از جمله آئروکاپ و بی‌اوسی اوییشن) به بزرگ‌ترین سهامداران نروجین تبدیل شوند. در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، با بهبود نسبی تقاضا و بازگشایی مرزها، نروجین افزودن پروازهای بیشتر برای ماه ژوئیه از نروژ به دانمارک و سوئد، و همچنین از اسکاندیناوی به سایر کشورهای اروپایی از جمله ایتالیا، پرتغال، اسپانیا و بریتانیا را آغاز کرد. در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۰، شرکت اعلام کرد که تمامی سفارش‌های باقی‌مانده خود از بوئینگ را شامل ۹۲ فروند بوئینگ ۷۳۷ مکس، ۵ فروند بوئینگ ۷۸۷ و توافق‌نامه‌های خدماتی مربوط به هر دو مدل را لغو کرده است. پس از دریافت کمک از دولت نروژ، نروجین همچنین به دنبال ضمانت اعتباری برای وام از طریق دولت سوئد بود. دولت سوئد اعلام کرده بود این کمک‌ها شامل ایرلاین‌هایی می‌شود که دارای پروانه فعالیت سوئدی بوده و فعالیت اصلی یا مقر آن‌ها تا شروع سال ۲۰۲۰ در سوئد بوده است. دولت سوئد مجموعاً ۵ میلیارد کرون سوئد ضمانت اعتباری برای ایرلاین‌های واجد شرایط اختصاص داده بود، با این شرط که کاندیداها از نظر مالی پایدار و برای زیرساخت‌های هوانوردی سوئد ضروری باشند؛ همچنین اشاره شد که ۱٫۵ میلیارد کرون به SAS که مقر آن در سوئد است اختصاص یافته است. اگرچه نروجین و شرکت تابعه‌اش نروجین ایر سوئد مجموعاً دارای گواهینامه بهره‌برداری هوایی سوئدی (و از طریق آن، هواپیماهای ثبت شده در سوئد) و عملیات‌هایی در این کشور بودند، درخواست ضمانت اعتباری آن‌ها در اوت ۲۰۲۰ توسط دولت سوئد رد شد؛ دولت مدعی شد که این شرکت تا تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹، یعنی پیش از پاندمی، از نظر مالی پایدار نبوده است. همچنین در اوت ۲۰۲۰، نروجین هشدار داد که اگر بودجه بیشتری دریافت نکند، تا سه‌ماهه اول ۲۰۲۱ نقدینگی‌اش تمام خواهد شد. در نوامبر ۲۰۲۰، دولت نروژ با بیان اینکه بیم آن می‌رود ایرلاین از این بودجه برای گسترش عملیات‌های خارج از نروژ استفاده کند، اعلام کرد کمک دولتی بیشتری به این شرکت اعطا نخواهد کرد. در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۰، نروجین در ایرلند که محل نگهداری اکثر ناوگان باقی‌مانده‌اش بود، درخواست محافظت در برابر ورشکستگی داد تا برای بازسازی سازمان اقدام کند که انتظار می‌رفت پنج ماه به طول بینجامد. در بخشی از این دوره، نروجین بار دیگر شبکه خود را به عملیات‌های عمدتاً داخلی در نروژ با یک ناوگان فعال شامل هشت فروند بوئینگ ۸۰۰–۷۳۷ کاهش داد. ۲۰۲۱: کاهش ناوگان و تعطیلی عملیات‌های دوربرد در سال ۲۰۲۱، بازسازی ساختاری برای تدوین یک طرح تجاری پایدار ادامه یافت تا شرکت هواپیمایی بتواند هم کمک‌های دولتی بیشتری دریافت کند و هم سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را جذب نماید. | ## بخش 2: نروجین ایر شاتل | در ژانویهٔ ۲۰۲۱، نروجین و شرکت‌های تابعه‌اش کاهش ناوگان خود را با بازگرداندن چندین فروند هواپیما، از جمله بوئینگ ۷۸۷های دوربرد، به اجاره‌دهندگان مربوطه آغاز کردند. در ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۱، نروجین پایان تمام خدمات دوربرد خود را اعلام کرد تا بر یک شبکهٔ مسیرهای اروپایی محدودتر تمرکز کند. در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۱، نروجین اعلام کرد که سفارش‌های ۵۳ فروند ایرباس ای۳۲۰نئو و ۳۰ فروند ایرباس ای۳۲۱ال‌آر را لغو کرده است. در ۴ مارس ۲۰۲۱، گیر کارلسن، مدیر ارشد مالی، تأیید کرد که عملیات‌های بوئینگ ۷۳۷ مکس این شرکت هواپیمایی از سر گرفته نخواهد شد و شرکت به دنبال فروش ناوگان ۷۳۷ مکس خود بوده است. در ۱۱ مارس ۲۰۲۱، دادگاه عالی ایرلند با پایان دادن به قرارداد اجارهٔ ۲۵ فروند هواپیمای دیگر توسط نروجین موافقت کرد. نروجین ایر شاتل روز بعد، ۱۲ مارس، برای فصل ۱۵ قانون ورشکستگی آمریکا درخواست داد. در ۲۶ مارس ۲۰۲۱، طرح بازسازی آن به عنوان بخشی از مراحل حفاظت در برابر ورشکستگی تصویب شد. برای ساده‌سازی و بهینه‌سازی بیشتر عملیات‌ها، نروجین گواهینامهٔ بهره‌بردار هوایی ایرلندی خود را که در اختیار نروجین ایر اینترنشنال بود کنار گذاشت و روند ثبت مجدد ناوگان باقی‌ماندهٔ آن در نروژ و انتقال عملیات‌های پروازی و پایگاه‌های مستقر در اتحادیهٔ اروپا به نروجین ایر سوئد را در اواسط آوریل ۲۰۲۱ آغاز کرد. برنامه‌های نروجین همچنین شامل بهره‌برداری از ۵۰ فروند بوئینگ ۷۳۷–۸۰۰ در طول سال ۲۰۲۱ به منظور استفاده از یک نوع ناوگان واحد بود که بعداً در سال ۲۰۲۲ به ۶۸ فروند هواپیما افزایش یافت؛ شامل ۴۰ فروند مستقر در نروژ و ۲۸ فروند دیگر در سایر نقاط اروپا. با وجود اعلام قبلی مبنی بر اینکه عملیات‌های بوئینگ ۷۳۷ مکس از سر گرفته نمی‌شود و سفارش‌های خانواده ایرباس ای۳۲۰نئو لغو شده است، در برنامه‌های جدید بازگشت احتمالی ۷۳۷ مکس و ای۳۲۰نئو پذیرفته شد. در آوریل ۲۰۲۱، نروجین برنامه‌هایی را برای اخراج ۸۵ درصد از کارکنان خود در اسپانیا به دلیل تعطیلی تمام پایگاه‌های اسپانیایی که پیش‌تر توسط نروجین ایر اینترنشنالِ منحل‌شده اداره می‌شد، اعلام کرد؛ به جز آلیکانته و مالاگا که توسط نروجین ایر سوئد حفظ می‌شدند. در مه ۲۰۲۱، نروجین با تکمیل بازسازی خود و پس از عدم اعتراض از سوی دادگاه‌های عالی مستقر در ایرلند و نروژ، از وضعیت حفاظت در برابر ورشکستگی و نظارت قضایی ایرلند خارج شد. ۲۰۲۱–تاکنون: پس از بازسازی ساختاری پس از خروج نروجین از وضعیت حفاظت در برابر ورشکستگی و بازسازی، هیئت مدیرهٔ شرکت، یاکوب شرام را از سمت مدیرعاملی برکنار کرد و گیر کارلسن را به این سمت ارتقا داد. در طول بازسازی، دو زیرمجموعهٔ عملیاتی جدید، هر کدام با گواهینامهٔ بهره‌بردار هوایی (AOC) اختصاصی خود، تأسیس شده بودند: نروجین ایر شاتل ای‌اوسی ای‌اس و نروجین ایر سوئد ای‌اوسی ای‌بی. همچنین تا پایان همان ماه، شرکت با اجارهٔ ۱۳ فروند بوئینگ ۷۳۷–۸۰۰ دیگر برای تحویل در فصل تابستان ۲۰۲۲ موافقت کرد. در ۱ دسامبر ۲۰۲۱، این شرکت هواپیمایی اعلام کرد که بهره‌برداری از بوئینگ ۷۳۷ مکس ۸ را با دو فروند در سال ۲۰۲۲ از سر می‌گیرد، در حالی که پیش‌تر تمام هواپیماهای این مدل را در طول بازسازی بازنشسته کرده بود. در مه ۲۰۲۲، شرکت برنامه‌های خود را برای خرید ۵۰ فروند هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ مکس ۸ اعلام کرد. در سپتامبر ۲۰۲۵، شرکت هواپیمایی سفارش دیگری برای ۳۰ فروند بوئینگ ۷۳۷ مکس ۸ اضافی را تأیید کرد. در سال ۲۰۲۳، نروجین تمایل خود را برای تصاحب ویدروئه، بزرگ‌ترین ناوگان منطقه‌ای در نروژ، به مبلغ ۱٬۱۲۵ میلیون کرون نروژ (تقریباً ۱۰۰ میلیون یورو) اعلام کرد. امور شرکتی مالکیت و ساختار سهام شرکت مادر، نروجین ایر شاتل ای‌اس‌ای، در بورس اسلو با نماد NAS لیست شده و در شاخص مرجع OBX که شامل ۲۵ سهم با بیشترین نقدشوندگی در بورس است، قرار دارد. پیش از تجدید ساختار سرمایه در مه ۲۰۲۰، بزرگ‌ترین سهامدار شرکت HBK Holding AS بود (۴٫۶۴٪ از سهام تا ۳ آوریل ۲۰۲۰) که مالک اکثریت آن بیورن کوس، بنیان‌گذار شرکت است. پس از انتشار سهام جدید برای طلبکاران قبلی، بزرگ‌ترین مالکان آن ایرکپ (۱۵٫۹٪ از سرمایه) و باک اوییشن (۱۲٫۷٪) بودند. گروه نروجین شامل شرکت مادر و شرکت‌های تابعه مستقیم یا غیرمستقیم آن در دانمارک، فنلاند، ایرلند، نروژ، اسپانیا، سوئد و بریتانیا است. بیورن کوس، بنیان‌گذار شرکت و بزرگ‌ترین سهامدار پیشین آن، در ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹ از سمت مدیرعاملی کناره‌گیری کرد، اما به عنوان مشاور به فعالیت خود ادامه داد. کارلسن به مدت شش ماه جایگزین کوس به عنوان سرپرست مدیرعاملی شد، تا اینکه شرکت یاکوب شرام را به عنوان مدیرعامل منصوب کرد که از ژانویهٔ ۲۰۲۰ تا ژوئن ۲۰۲۱ در این سمت خدمت کرد. گواهینامه‌های بهره‌بردار هوایی نروجین ایر شاتل و شرکت‌های تابعه یکپارچهٔ آن که با هم گروه نروجین را تشکیل می‌دهند، هر کدام گواهینامه بهره‌بردار هوایی (AOC) اختصاصی خود را دارند. در طول تاریخ این گروه هواپیمایی، چندین گواهینامه در کشورهای مختلف برای اجرای پروازها دریافت شده است که با خرید هواپیمایی سوئدی فلای‌نوردیک در سال ۲۰۰۸ آغاز شد و بعداً با تأسیس شرکت‌های هواپیمایی تابعه در ایرلند، بریتانیا، سوئد و آرژانتین به منظور دسترسی به حقوق ترافیکی و آزادی‌های پروازی در کشورهای خارج از نروژ ادامه یافت. تا سال ۲۰۲۱، این گروه هواپیمایی تعداد گواهینامه‌های خود را به گواهی‌های ثبت شده در نروژ و سوئد کاهش داد که به ترتیب در اختیار نروجین ایر شاتل و نروجین ایر سوئد است. پیش از این، عملکردهای دفتر مرکزی هواپیمایی در ساختمان‌های دیگری در فورنبو قرار داشت، اما در سال ۲۰۱۰ به دیامانتن نقل مکان کرد که پیش از آن متعلق به دفتر مرکزی شرکت براتنز و بعداً اس‌آی‌اس نروژ بود. مقصدها نروجین ایر شاتل به مقصدهایی در سراسر اروپا و شمال آفریقا برای هر دو بازار تجاری و تفریحی خدمات‌رسانی می‌کند. این شرکت هواپیمایی به همراه شرکت‌های تابعه یکپارچهٔ خود که پروازهای کوتاه‌برد اضافی را انجام می‌دهند، تا ژانویهٔ ۲۰۲۱ به ۱۰۴ مقصد پرواز می‌کند.norwegian.com - Route map بازبینی شده در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۱ بیشترین پروازها مربوط به مقصدهای داخلی، درون‌منطقهٔ نوردیک و مقصدهای تجاری و تفریحی رایج اروپایی است. شلوغ‌ترین مسیرها در شبکهٔ نروجین، مسیرهای اسلو به برگن و اسلو به تروندهایم با ۱۵ پرواز رفت و برگشت روزانه هستند. بزرگ‌ترین عملیات غیر اسکاندیناوی نروجین در فرودگاه گاتویک لندن با حداکثر ۲۴ پرواز رفت و برگشت روزانه است. مسیرهای درون اسکاندیناوی و به ویژه در «مثلث پایتخت‌ها» بین اسلو، استکهلم و کپنهاگ، به دلیل حجم بالای ترافیک مسافران تجاری و تفریحی جذاب هستند. سایر شیوه‌های حمل و نقل بین این شهرها معمولاً زمان‌بر هستند.زمان سفر با قطار در سال ۲۰۱۴: استکهلم-اسلو ۵:۵۵، استکهلم-کپنهاگ ۵:۱۵، اسلو-کپنهاگ از ۷:۰۰ طبق ResRobot. ۲۰۲۱: کاهش ناوگان و تعطیلی عملیات‌های دوربرد در سال ۲۰۲۱، بازسازی ساختاری برای تدوین یک طرح تجاری پایدار ادامه یافت تا شرکت هواپیمایی بتواند هم کمک‌های دولتی بیشتری دریافت کند و هم سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را جذب نماید. در ژانویه ۲۰۲۱، نروژین و شرکت‌های تابعه‌اش کاهش ناوگان خود را با بازگرداندن چندین فروند هواپیما، از جمله بوئینگ ۷۸۷ دریم‌لاینرهای دوربرد، به اجاره‌دهندگان مربوطه آغاز کردند. در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۱، نروژین پایان تمام خدمات دوربرد خود را اعلام کرد تا بر یک شبکه مسیرهای اروپایی محدودتر تمرکز کند. در ۲۴ فوریه ۲۰۲۱، نروژین اعلام کرد که سفارش‌های ۵۳ فروند خانواده ایرباس ای۳۲۰نئو و ۳۰ فروند ایرباس ای۳۲۱نئو را لغو کرده است. در ۴ مارس ۲۰۲۱، گیر کارلسن، مدیر ارشد مالی، تأیید کرد که عملیات‌های بوئینگ ۷۳۷ مکس این شرکت هواپیمایی از سر گرفته نخواهد شد و شرکت به دنبال فروش ناوگان ۷۳۷ مکس خود بوده است. در ۱۱ مارس ۲۰۲۱، دادگاه عالی ایرلند با پایان دادن به قرارداد اجاره ۲۵ فروند هواپیمای دیگر توسط نروژین موافقت کرد. نروژین ایر شاتل روز بعد، ۱۲ مارس، برای فصل ۱۵ قانون ورشکستگی آمریکا درخواست داد. در ۲۶ مارس ۲۰۲۱، طرح بازسازی آن به عنوان بخشی از مراحل حفاظت در برابر ورشکستگی تصویب شد. برای ساده‌سازی و بهینه‌سازی بیشتر عملیات‌ها، نروژین گواهینامه بهره‌بردار هوایی ایرلندی خود را که در اختیار نروژین ایر اینترنشنال بود کنار گذاشت و روند ثبت مجدد ناوگان باقی‌مانده آن در نروژ و انتقال عملیات‌های پروازی و پایگاه‌های مستقر در اتحادیه اروپا به نروژین ایر سوئد را در اواسط آوریل ۲۰۲۱ آغاز کرد. برنامه‌های نروژین همچنین شامل بهره‌برداری از ۵۰ فروند بوئینگ ۷۳۷-۸۰۰ در طول سال ۲۰۲۱ به منظور استفاده از یک نوع ناوگان واحد بود که بعداً در سال ۲۰۲۲ به ۶۸ فروند هواپیما افزایش یافت؛ شامل ۴۰ فروند مستقر در نروژ و ۲۸ فروند دیگر در سایر نقاط اروپا. با وجود اعلام قبلی مبنی بر اینکه عملیات‌های بوئینگ ۷۳۷ مکس از سر گرفته نمی‌شود و سفارش‌های خانواده ایرباس ای۳۲۰نئو لغو شده است، در برنامه‌های جدید بازگشت احتمالی ۷۳۷ مکس و ای۳۲۰نئو پذیرفته شد. در آوریل ۲۰۲۱، نروژین برنامه‌هایی را برای اخراج ۸۵ درصد از کارکنان خود در اسپانیا به دلیل تعطیلی تمام پایگاه‌های اسپانیایی که پیش‌تر توسط نروژین ایر اینترنشنالِ منحل‌شده اداره می‌شد، اعلام کرد؛ به جز آلیکانته و مالاگا که توسط نروژین ایر سوئد حفظ می‌شدند. در مه ۲۰۲۱، نروژین با تکمیل بازسازی خود و پس از عدم اعتراض از سوی دادگاه‌های عالی مستقر در ایرلند و نروژ، از وضعیت حفاظت در برابر ورشکستگی و نظارت قضایی ایرلند خارج شد. ۲۰۲۱–تاکنون: پس از بازسازی ساختاری پس از خروج نروژین از وضعیت حفاظت در برابر ورشکستگی و بازسازی، هیئت مدیره شرکت، یاکوب شرام را از سمت مدیرعاملی برکنار کرد و گیر کارلسن را به این سمت ارتقا داد. در طول بازسازی، دو زیرمجموعه عملیاتی جدید، هر کدام با گواهینامه بهره‌بردار هوایی (AOC) اختصاصی خود، تأسیس شده بودند: نروژین ایر شاتل ای‌اوسی ای‌اس و نروژین ایر سوئد ای‌اوسی ای‌بی. همچنین تا پایان همان ماه، شرکت با اجاره ۱۳ فروند بوئینگ ۷۳۷-۸۰۰ دیگر برای تحویل در فصل تابستان ۲۰۲۲ موافقت کرد. در ۱ دسامبر ۲۰۲۱، این شرکت هواپیمایی اعلام کرد که بهره‌برداری از بوئینگ ۷۳۷ مکس ۸ را با دو فروند در سال ۲۰۲۲ از سر می‌گیرد، در حالی که پیش‌تر تمام هواپیماهای این مدل را در طول بازسازی بازنشسته کرده بود. در مه ۲۰۲۲، شرکت برنامه‌های خود را برای خرید ۵۰ فروند هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ مکس ۸ اعلام کرد. در سپتامبر ۲۰۲۵، شرکت هواپیمایی سفارش دیگری برای ۳۰ فروند بوئینگ ۷۳۷ مکس ۸ اضافی را تأیید کرد. در سال ۲۰۲۳، نروژین تمایل خود را برای تصاحب ویدرو، بزرگترین ناوگان منطقه‌ای در نروژ، به مبلغ ۱٬۱۲۵ میلیون کرون نروژ (تقریباً ۱۰۰ میلیون یورو) اعلام کرد. | ## بخش 3: نروجین ایر شاتل | امور شرکتی مالکیت و ساختار سهام شرکت مادر، نروژین ایر شاتل ای‌اس‌ای، در بورس اسلو با نماد NAS لیست شده و در شاخص مرجع شاخص اوبی‌اکس که شامل ۲۵ سهم با بیشترین نقدشوندگی در بورس است، قرار دارد. پیش از تجدید ساختار سرمایه در مه ۲۰۲۰، بزرگترین سهامدار شرکت HBK Holding AS بود (۴٫۶۴٪ از سهام تا ۳ آوریل ۲۰۲۰) که مالک اکثریت آن بیورن کیوس، بنیان‌گذار شرکت است. گروه نروژین شامل شرکت مادر و شرکت‌های تابعه مستقیم یا غیرمستقیم آن در دانمارک، فنلاند، ایرلند، نروژ، اسپانیا، سوئد و بریتانیا است. بیورن کیوس، بنیان‌گذار شرکت و بزرگترین سهامدار پیشین آن، در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۹ از سمت مدیرعاملی کناره‌گیری کرد، اما به عنوان مشاور به فعالیت خود ادامه داد. کارلسن به مدت شش ماه جایگزین کیوس به عنوان سرپرست مدیرعاملی شد، تا اینکه شرکت یاکوب شرام را به عنوان مدیرعامل منصوب کرد که از ژانویه ۲۰۲۰ تا ژوئن ۲۰۲۱ خدمت کرد. گواهینامه‌های بهره‌بردار هوایی نروژین ایر شاتل و شرکت‌های تابعه یکپارچه آن که با هم گروه نروژین را تشکیل می‌دهند، هر کدام گواهینامه بهره‌بردار هوایی (AOC) اختصاصی خود را دارند. در طول تاریخ این گروه هواپیمایی، چندین گواهینامه در کشورهای مختلف برای اجرای پروازها دریافت شده است که با خرید هواپیمایی سوئدی فلای‌نوردیک در سال ۲۰۰۸ آغاز شد و بعداً با تأسیس شرکت‌های هواپیمایی تابعه در ایرلند، بریتانیا، سوئد و آرژانتین به منظور دسترسی به حقوق ترافیکی و آزادی‌های پروازی در کشورهای خارج از نروژ ادامه یافت. تا سال ۲۰۲۱، این گروه هواپیمایی تعداد گواهینامه‌های خود را به گواهی‌های ثبت شده در نروژ و سوئد کاهش داد که به ترتیب در اختیار نروژین ایر شاتل و نروژین ایر سوئد است. پیش از این، عملکردهای دفتر مرکزی هواپیمایی در ساختمان‌های دیگری در فورنبو قرار داشت، اما در سال ۲۰۱۰ به دیامانتن نقل مکان کرد که پیش از آن متعلق به دفتر مرکزی شرکت براتنس و بعداً اس‌آی‌اس نروژ بود. مقصدها نروژین ایر شاتل به مقصدهایی در سراسر اروپا و شمال آفریقا برای هر دو بازار تجاری و تفریحی خدمات‌رسانی می‌کند. این شرکت هواپیمایی به همراه شرکت‌های تابعه یکپارچه خود که پروازهای کوتاه‌برد اضافی را انجام می‌دهند، تا ژانویه ۲۰۲۱ به ۱۰۴ مقصد پرواز می‌کند.norwegian.com - Route map بازبینی شده در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۱ بیشترین پروازها مربوط به مقصدهای داخلی، درون‌منطقه نوردیک و مقصدهای تجاری و تفریحی رایج اروپایی است. شلوغ‌ترین مسیرها در شبکه نروژین، مسیرهای اسلو به برگن و اسلو به تروندهایم با ۱۵ پرواز رفت و برگشت روزانه هستند. بزرگترین عملیات غیر اسکاندیناوی نروژین در فرودگاه گاتویک لندن با حداکثر ۲۴ پرواز رفت و برگشت روزانه است. مسیرهای درون اسکاندیناوی و به ویژه در «مثلث پایتخت‌ها» بین اسلو، استکهلم و کپنهاگ، به دلیل حجم بالای ترافیک مسافران تجاری و تفریحی جذاب هستند. سایر شیوه‌های حمل و نقل بین این شهرها معمولاً زمان‌بر هستند.زمان سفر با قطار در سال ۲۰۱۴: استکهلم-اسلو ۵:۵۵، استکهلم-کپنهاگ ۵:۱۵، اسلو-کپنهاگ از ۷:۰۰ طبق ResRobot. عملیات‌های دوربرد پس از اعلام نروژین در سال ۲۰۰۹ مبنی بر ورود به بازار دوربرد، این شرکت متعاقباً پروازهای دوربرد خود را در ۳۰ مه ۲۰۱۳ آغاز کرد که در ابتدا شامل پروازهایی از اسلو و استکهلم به بانکوک و نیویورک بود. این پروازها که توسط شرکت تابعه جدید نروجین لانگ هاول انجام می‌شد، در ابتدا با هواپیماهای اجاره‌ای ایرباس ای۳۴۰ آغاز شد، زیرا تحویل هواپیماهای بوئینگ ۷۸۷ دریم‌لاینر با تأخیر مواجه شده بود. در طول چند سال بعد، عملیات‌های دوربرد نروژین با بوئینگ ۷۸۷ به سایر کشورهای اروپایی علاوه بر اسکاندیناوی گسترش یافت و شبکه مسیرهای آن در نهایت شامل پروازهایی از اروپا به آسیا و آمریکا شد. یک زیرمجموعه جدید به نام نروژین ایر بریتانیا نیز برای انجام پروازهای دوربرد در پایگاه گاتویک لندن تأسیس شد. نروژین همچنین در سال ۲۰۱۷ پروازهای دوربرد خود را با استفاده از بوئینگ ۷۳۷ بین اروپا و آمریکای شمالی آغاز کرد؛ ابتدا با هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی و سپس با دریافت چندین فروند هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ مکس. عملیات‌های دوربرد با بوئینگ ۷۳۷ در سپتامبر ۲۰۱۹ به دنبال زمین‌گیر شدن بوئینگ ۷۳۷ مکس از مارس همان سال پایان یافت، در حالی که پروازهای دوربرد با بوئینگ ۷۸۷ در ژانویه ۲۰۲۱ و پس از تعلیق اولیه ناشی از تأثیرات پاندمی کووید-۱۹ متوقف شد. قراردادهای درون‌خطی نورس آتلانتیک ویدرو عملکرد به‌موقع نروژین ایر شاتل به‌موقع‌ترین شرکت هواپیمایی اروپا در اکتبر ۲۰۲۳ بود. شرکت در پایان سال ۲۰۰۳ تمام عملیات‌های فوکر ۵۰ را متوقف کرد تا بر عملیات‌های جت بوئینگ ۷۳۷ کلاسیک تمرکز کند. برای دوره‌ای محدود در سال‌های اولیه عملیات ۷۳۷، نروژین از یک فروند بوئینگ ۷۳۷ کلاسیک به عنوان راهکار موقت تا زمان تحویل ۷۳۷-۳۰۰ها استفاده کرد. پس از تصاحب شرکت ارزان‌قیمت سوئدی فلای‌نوردیک در سال ۲۰۰۷، نروژین هشت فروند هواپیمای سری مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۸۰ را به ارث برد. رنگ‌آمیزی رنگ‌آمیزی هواپیماهای نروژین به رنگ سفید با دماغه قرمز سیگنال و یک نوار آبی تیره است که همان رنگ‌های پرچم نروژ است. پایدارکننده (هوانوردی) عمودی یا دم هواپیما با نوک قرمز و یک نوار آبی تیره در زیر آن که حاوی وب‌سایت هواپیمایی است رنگ‌آمیزی شده؛ بقیه قسمت دم یا سفید خالی است یا دارای تصاویری از شخصیت‌های تاریخی برجسته از سراسر اروپا و آمریکا است. رنگ‌آمیزی‌های ویژه شامل موارد تبلیغاتی برای شرکت بیمه سیلور، مشارکت نروژین با یونیسف، نتورک نروژ و برنامه پرپرواز نروژین ریوارد است. این شرکت هواپیمایی سرگرمی حین پرواز را از طریق نمایشگرهای سقفی، ویدئو به‌درخواست قابل پخش در دستگاه‌های شخصی و دسترسی به اینترنت وای-فای ارائه می‌دهد. زمانی که این شرکت پیش‌تر هواپیماهای پهن‌پیکر بوئینگ ۷۸۷ را از طریق زیرمجموعه‌های خود اداره می‌کرد، صندلی‌ها و خدمات کلاس اکونومی ممتاز را نیز ارائه می‌داد. به عنوان یک شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت، نروژین هزینه‌های اضافی برای غذا و نوشیدنی داخل پرواز، بار همراه، پرداخت با کارت اعتباری و سایر خدمات غیر اصلی دریافت می‌کند. برنامه پرپرواز این شرکت هواپیمایی یک برنامه پرپرواز به نام نروژین ریوارد را اجرا می‌کند. نروژین از ممنوعیت کسب امتیاز در پروازهای داخلی نروژ که تا ۱۶ مه ۲۰۱۳ بر قرار بود حمایت می‌کرد، اما با لغو این ممنوعیت، برنامه‌های پاداش به آن بازار نیز گسترش یافت. نگرانی‌ها و اختلافات خدمات مشتریان در سال ۲۰۱۴ گزارش شد که مشتریان نروژین ایر تعداد بی‌سابقه‌ای شکایت ثبت کرده‌اند و یک قاضی دادگاه به داگنس نرینگزلیو اعلام کرد: «ما پیش از این هرگز چنین حجمی از شکایات را در یک پرونده واحد ندیده بودیم». سیاست‌های نروژین همچنین توسط مسافرانی که تا ۱۲ ساعت بدون غذا، نوشیدنی و پتو در داخل هواپیما مانده بودند (که فقط با کارت اعتباری قابل خریداری بود) مورد انتقاد قرار گرفت. در اوت ۲۰۱۴، گزارش شد که ۳۵٬۰۰۰ نفر در پرواز با نروژین با تاخیر مواجه شدند و ۱٬۲۰۰ مسافر در نهایت برای دریافت غرامت از نروژین شکایت کردند. با این حال، در بیشتر موارد، دادگاه با شکایات موافقت نکرد و تنها در چند مورد نروژین مجبور به پرداخت غرامت به مسافران شد.. روابط کار بین سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۳، نروژین ایر شاتل (NAS) در مورد رفتار با کارکنان مورد انتقاد قرار گرفت. رسانه‌ها ابتدا قصد اعلام شده NAS برای بازگشایی پایگاهی در هلسینکی را گزارش کردند که از آنجا خلبانان را با قراردادهای کوتاه‌مدت در استونی استخدام می‌کرد تا کارمند رسمی شرکت. مقامات اداره مالیات نروژ در اوت ۲۰۱۲ مشکوک شدند که بسیاری از شهروندان نروژ با این قراردادها برای NAS کار می‌کنند و با وجود پرواز در مسیرهایی که از نروژ شروع می‌شد، مالیات نروژ را پرداخت نمی‌کردند. بیورن کیوس، مدیرعامل وقت، با اعلام اینکه NAS دیگر کارکنانی با شرایط نروژی استخدام نخواهد کرد، به ماجرا دامن زد. در سال ۲۰۱۲، NAS شروع به استفاده از خلبانان قراردادی در مسیرهای داخل اسکاندیناوی کرد که از نظر NPU نقض شرایط کار در مورد خلبانان غیر اسکاندیناوی در مسیرهای داخلی بود. در اکتبر ۲۰۱۳، NPU قصد خود برای اعتصاب را اعلام کرد زیرا NAS خلبانان خود را مجبور کرده بود با اخراج یا انتقال به نروژین ایر نروژ یا نروژین ایر ریسورسز AB (هر دو از شرکت‌های تابعه NAS) مواجه شوند؛ سپس این شرکت‌های تابعه خلبانان را دوباره به NAS اجاره می‌دادند. NPU و همتای سوئدی‌اش SPF، شرکت NAS را متهم کردند که با این ترفند به دنبال شکستن همبستگی و سازماندهی خلبانان است تا در نهایت آن‌ها را مجبور به تبدیل شغل خود به موقعیت‌های قراردادی کند. در اواسط دسامبر ۲۰۱۳، NAS از مهمانداران سوئدی غیرقراردادی خود خواست که به یک شرکت تامین نیروی انسانی خارجی منتقل شوند یا با اخراج مواجه گردند. به گفته اتحادیه خدمه کابین سوئد، آن‌ها موفق شدند شغل ۵۳ کارمند NAS را حفظ کنند، اما از مسیری که NAS در پیش گرفته بود ناراضی بودند. این وضعیت باعث شد رهبر حزب چپ (سوئد)، یوناس خوستت، اعلام کند که به نظارت شدیدتری بر استفاده از شرکت‌های تامین نیرو در سوئد نیاز است. نروجین لانگ هاول نروجین لانگ هاول به دلیل شرایط قرارداد با مهمانداران دوربرد خود در تایلند مورد انتقاد قرار گرفت. این شرکت هواپیمایی اتهامات را رد کرد و مقیاس حقوق کارکنان تایلندی خود را فاش کرد که سالانه بین ۳۳٬۳۰۰ تا ۳۹٬۲۰۰ دلار آمریکا درآمد دارند؛ این مبلغ کمتر از میانگین حقوق ۴۲٬۰۰۰ دلاری مهمانداران آمریکایی است (هرچند این مقایسه بین پروازهای صرفاً بین‌قاره‌ای نروجین لانگ هاول در مقابل پروازهای داخلی و بین‌قاره‌ای مهمانداران آمریکایی انجام شده است). حوادث و اتفاقات یک بوئینگ ۷۳۷ مکس نروژین در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ بر فراز ایران دچار نقص فنی نامشخصی شد. قطعات یدکی مورد نیاز برای پرواز مجدد هواپیما در خارج از ایالات متحده در دسترس نبود و آمریکا صادرات تکنولوژی به ایران را ممنوع کرده بود. دو ماه بعد، این هواپیمای تقریباً نو هنوز در شیراز زمین‌گیر بود و در معرض توقیف توسط دولت ایران قرار داشت. روابط نروژین با دولت نروژ در ۱۲ مه ۲۰۲۵، دولت نروژ موافقت کرد که به یکی از سهامداران نروژین ایر شاتل تبدیل شود. پس از تبدیل ۵۰٪ از وام دولتی نروژین به سهام، دولت از ۱۲ مه ۲۰۲۵ مالک ۶٫۴٪ از شرکت شده است. | ## جمع‌بندی | این اقدام به دنبال توافق سال ۲۰۲۱ صورت گرفت که بر اساس آن نروژین کمک‌های دولتی دریافت کرد و دولت این حق را داشت که وام را به همان میزان به سهام تبدیل کند.