موضوع مقاله: شورای حکومت سلطنتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شورای حکومت سلطنتی | مقدمه: به معنای کلی، این اصطلاح به اعمال اقتدار اجرایی توسط پادشاه اشاره دارد که معمولاً به شکل تصویب فرمان‌ها و با مشورت شورای خصوصی یا شورای اجرایی کشور انجام می‌گیرد. | ## بخش 1: شورای حکومت سلطنتی | در کشورهایی که پادشاه حاکم توسط یک نایب‌الملک نمایندگی می‌شود، اصطلاحات مشتق‌شده‌ای به‌جای آن به‌کار می‌روند؛ از جمله «فرماندار در شورا» یا «نایب‌الحکومه در شورا». این مفهوم بیشتر در کشورهای قلمروی مشترک‌المنافع از اهمیت حقوقی برخوردار است و نمونه‌های آن در کشورهایی چون بریتانیا، کانادا، استرالیا و نیوزیلند دیده می‌شود. در برخی کشورهای اسکاندیناوی مانند نروژ و سوئد نیز مفاهیم مشابهی با همین نام وجود داشته یا دارد. نروژ در نروژ، «شاه در شورا» (به نروژی: ) به نشست‌های پادشاه و شورای حکومت (نروژ) (کابینه) اشاره دارد که در آنها مسائل مهم و تصمیمات کلان اتخاذ می‌شود. ریاست این جلسات بر عهده پادشاه است و در صورت بیماری یا سفر وی به خارج از کشور، ولیعهد (وارث تخت) جلسات را اداره می‌کند. در قانون اساسی نروژ، عبارت «شاه در شورا» به دولت رسمی نروژ اشاره دارد، در حالی که عبارت «شاه» به‌تنهایی به این معناست که وزارت منصوب‌شده‌ای که قانون به آن اشاره می‌کند، می‌تواند به‌تنهایی با اقتدار کامل در موضوع مقرر در آن قانون عمل کند. | ## بخش 2: شورای حکومت سلطنتی | تصمیمی که در شورای دولتی زیر رهبری پادشاه اتخاذ می‌شود، فرمان سلطنتی به‌شمار می‌آید. اگر ولیعهد ریاست جلسه را بر عهده داشته باشد، مصوبات «قطعنامه‌های ولیعهد» نام می‌گیرند. هنگامی که نه پادشاه و نه ولیعهد ریاست جلسه را دارند، مصوبات اتخاذشده «قطعنامه‌های دولتی» خوانده می‌شوند. «اعلیحضرت شاهانه» اصطلاحی بود که به‌طور رایج برای اشاره به عالی‌ترین اقتدار اجرایی بر اساس قانون اساسی ۱۸۰۹ به‌کار می‌رفت؛ بر پایه این قانون، پادشاه تمام تصمیمات دولتی را در حضور وزرای کابینه‌اش اتخاذ می‌کرد. قانون اساسی ۱۹۷۴ پادشاه را از هرگونه اعمال اقتدار سیاسی رسمی کنار گذاشت و این اقتدار به دولت تازه‌تأسیس (به سوئدی: ) منتقل شد که در تمام جنبه‌ها به ریاست و رهبری نخست‌وزیر سوئد اداره می‌شود. پادشاه همچنان ریاست شوراهای کابینه (پادشاه به‌علاوه اعضای دولت) و شورای روابط خارجی را بر عهده دارد و کابینه‌های جدید را در شورای دولتی به رسمیت می‌شناسد. | ## بخش 3: شورای حکومت سلطنتی | قلمروهای مشترک‌المنافع «شورای حکومت سلطنتی» اصطلاح فنی حقوق اساسی برای اعمال اقتدار اجرایی در یک قلمروی مشترک‌المنافع است و به پادشاه اشاره دارد که با مشورت و رضایت شورای خصوصی (در بریتانیا و حوزه قضایی فدرال کانادا) یا شورای اجرایی (در اغلب قلمروهای دیگر مشترک‌المنافع و ایالت‌ها و قلمروهای استرالیا و استان‌ها و قلمروهای کانادا) عمل می‌کند. در قلمروها و وابستگی‌هایی که اختیارات و وظایف پادشاه به فرماندار کل، نایب‌الحکومه یا فرماندار واگذار می‌شود، اصطلاحات «فرماندار کل در شورا»، «نایب‌الحکومه در شورا» یا «فرماندار در شورا» به‌جای «شورای حکومت سلطنتی» به‌کار می‌روند؛ همه این اصطلاحات یک فرایند فنی یکسان در حقوق اساسی را توصیف می‌کنند. «دولت [حوزه قضایی]» نیز معمولاً به‌عنوان مترادفی برای هریک از اصطلاحات یادشده به‌کار می‌رود، هرچند این عبارت در برخی حوزه‌ها ممکن است بیش از یک معنا داشته باشد. در عمل، تصمیمات اتخاذشده توسط شورای حکومت سلطنتی تقریباً همیشه تأیید رسمی تصمیماتی است که هیئت دولت (زیرکمیته شورای خصوصی یا اجرایی که وزرای ارشد تاج را دربرمی‌گیرد) اتخاذ کرده‌است؛ این کمیته اغلب بدون حضور پادشاه یا نماینده محلی وی تشکیل جلسه می‌دهد. | ## جمع‌بندی | نمونه‌های مشابه در سایر کشورها قلمروهای سابق و وابستگی‌های پیشین مشترک‌المنافع اغلب مفهوم اساسی مشابهی را حفظ کرده‌اند؛ برای نمونه، «رئیس‌جمهور در شورا» در هندSubhash C.