موضوع مقاله: باشگاه فوتبال لگانس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باشگاه فوتبال لگانس | مقدمه: باشگاه فوتبال لگانِس یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال اسپانیایی است که در شهر لگانس، و در بخش مادرید قرار دارد. | ## بخش 1: باشگاه فوتبال لگانس | تاریخچه باشگاه ورزشی لگانس در ۲۳ ژوئن ۱۹۲۸ توسط فلیکس پرز د لا سرنا با رامون دل هیرو به عنوان اولین رئیس آن تأسیس شد، و اولین بازی خود را در ۱ ژوئیه همان سال انجام داد. پس از ثبت نام در فدراسیون منطقه ای مرکزی (فدراسیون سلطنتی فوتبال مادرید) در دهه ۱۹۳۰ به دسته دوم ترجیحی ارتقا یافت، اما این نهاد مجبور به توقف فعالیت خود در سال ۱۹۳۶ به دلیل جنگ داخلی اسپانیا شد و برای یک دهه غیرفعال ماند. این تیم در ۴ سپتامبر ۱۹۴۶، تاریخ ثبت نامش در فدراسیون کاستیلیا از دسته دوم معمولی دوباره تشکیل شد، و از آنجا تا زمان حضور در دسته سوم در فصل ۱۹۵۴–۱۹۵۵ موقعیت‌های خود را ارتقا داد. اجرای او در آن سطح چندان موفق نبود، زیرا در دهه ۱۹۶۰ او رده برنز را با رده‌های منطقه ای جایگزین کرد. رشد جمعیتی لگانس انگیزه ساخت تأسیسات جدیدی مانند زمین شهرداری لوئیس رودریگز د میگل را ایجاد کرد که در سال ۱۹۶۶ افتتاح شد و بیش از سه دهه خانه باشگاه بود. نیروی محرکه اصلی باشگاه دپورتیوو لگانس، تاجر اهل لامانچا، خسوس پولو گونزالس بود از سال تا ۲۰۰۵ ریاست جمهوری را بر عهده. بازیکن شاخص آن دسته و اولین اسطوره باشگاه بنجامین مورنو بود که پنج فصل را در لگانس گذراند (۱۹۸۰–۱۹۸۵)، با ۱۶۵ بازی انجام شده و ۵۲ گل زده. پس از تثبیت در رده کاستیلیا، در ۱۹۸۶–۱۹۸۷ سوم شد و به لطف افزایش گروه‌ها به دسته دوم بی صعود کرد. مرد کلیدی دیگر مربی لوئیس آنخل دوکه بود که در فصل ۱۹۸۹–۹۰ وارد باشگاه شد و گروهی از بازیکنان را ساخت که آرزوی ارتقاء به رده حرفه ای را داشتند. سرانجام در فصل ۱۹۹۲–۱۹۹۳ پس از کسب مقام اول در مرحله گروهی و پیروزی در برابر الچه، خرز و پالنسیا بدون حتی یک باخت موفق به صعود به دسته دوم شدند. ورود به لیگ حرفه ای فوتبال (LFP) به معنای تبدیل سی دی لگانس به یک شرکت ورزشی بود که در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۵ با ژسوس پولو به عنوان سهامدار اکثریت به پایان رسید. در سال‌های ۱۹۹۴–۱۹۹۵، تیم دوم تا آخر شد و باید پیشینی سقوط می‌کرد، اما از گسترش لیگ دسته اول به ۲۲ عضو و سقوط اداری پالاموس سود برد. بهترین موقعیت آنها در سال ۱۹۹۶–۱۹۹۷ رتبه هشتم بود، سالی که در آستانه بازی در صعود بودند. در ۱۴ فوریه ۱۹۹۸، استادیوم شهرداری بوتارک افتتاح شد که در زمین آن بازیکنانی مانند کاتانیا، ساموئل اتوئو و پتکسی پونیال قبل از ایجاد نشان خود در لیگ برتر دیده می‌شدند. در فصل ۲۰۰۳–۰۴، این تیم پس از یک دوره بسیار آشفته سقوط کرد: این تیم توسط یک تهیه‌کننده موسیقی آرژانتینی، دانیل گرینبانک، خریداری شد، که تیمی را با خوزه پکرمن به عنوان مدیر ورزشی، کارلوس آیمار به عنوان مربی و تا شانزده بازیکن آمریکای جنوبی تشکیل داد. سودآوری پایین سرمایه‌گذاری باعث شد که Grinbank پروژه را در زمستان رها کند، و همچنین مشخص شد که خرید هرگز رسمی نشده است. | ## بخش 2: باشگاه فوتبال لگانس | و اگرچه ژسوس پولو به ریاست جمهوری بازگشت، نتایج ضعیف لگانس را به بخش برنز محکوم کرد. تیم آبی و سفید روی بازگشت به رده حرفه ای تمرکز کرد اما نتایج در دسته دوم به سود آنها نبود. رهبری که جایگزین پولو شد، به ریاست تاجر محلی روبن فرناندز به عنوان رئیس‌جمهور جدید، قادر به اصلاح مسیر ورزشی نبود و در نتیجه بحران اقتصادی مواردی از عدم پرداخت پول به بازیکنان وجود داشت، حتی ترس از بقای نهاد. با این حال، در دسامبر ۲۰۰۸، باشگاه توسط تاجر محلی فیلیپه مورنو خریداری شد، در حالی که همسرش ماریا ویکتوریا پاوون ریاست را بر عهده گرفت. مالکان جدید تمام بدهی‌ها را تسویه کردند، نهاد را بازسازی کردند و طرحی را با هدف بازیابی عضویت محلی طراحی کردند. اگرچه هدف همچنان صعود باقی ماند، لگانس حرفه ای بی‌ثبات داشت، با ده مربی جانشین یکدیگر در چهار فصل، و دو حذف در پلی آف صعود به عنوان بزرگ‌ترین دستاورد آنها. به لطف سبکی از بازی که صلابت دفاعی را در اولویت قرار می‌داد، تیم «پپینرو» در فصل ۲۰۱۳–۱۴ نایب قهرمان شد و به لیگ دسته دوم بازگشت و L'Hospitalet را در مرحله صعود با گل شیلیایی کارلوس آلوارز شکست داد. در بازگشت به لالیگا دهم شد و در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۶ با صعود مستقیم به لیگ دسته اول به عنوان رتبه دوم، همه را شگفت زده کرد، در روز آخر با ضربه سر پابلو اینسوآ که باعث پیروزی آنها بر میراندس شد، حل شد. لگانس در فصل ۲۰۱۶–۱۷ اولین حضور در لیگ دسته اول را داشت و موفق شد چهار فصل در لیگ برتر باقی بماند. در دو دوره اول، او یک بلوک مشابه صعود را حفظ کرد، با آسیر گاریتانو به عنوان مربی و مارتین مانتووانی آرژانتینی به عنوان کاپیتان. پس از اولین بازی با سیو در روزهای آخر، در کمپین ۲۰۱۷–۱۸ عملکرد خود را بهبود بخشید و پس از حذف رئال مادرید به نیمه نهایی کوپا دل ری رسید. با این حال، در فصل ۲۰۱۹–۲۰ این تیم به مکان‌های صعود سقوط کرد و این منجر به جدایی مربی آرژانتینی شد. علیرغم اینکه خاویر آگویر مکزیکی کنترل را به دست گرفت، لگانس نتوانست در روز آخر از سقوط اجتناب کند. در فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۴، تحت هدایت بورخا خیمنز، لگانس در آخرین روز قهرمان دسته دوم اعلام شد و به رده برتر بازگشت. کیت سوم به رنگ بنفش با تن‌های صورتی است که برای حمایت از همه کسانی که از بیماری‌های نادر رنج می‌برند. رنگ‌های متمایز کنونی در سال ۱۹۵۴ به تصویب رسیدند، روی نشان‌ها وجود دارند و همچنین نماینده شهر هستند. | ## بخش 3: باشگاه فوتبال لگانس | اولین لگانس در سال ۱۹۲۸ یک پیراهن آبی و قرمز پوشید که بعداً به سه رنگ سبز، سفید و قرمز تغییر یافت. هنگامی که باشگاه در سال ۱۹۴۶ مجدداً تأسیس شد، یک لباس کاملاً سبز انتخاب شد که هشت سال بعد با لباس آبی و سفید جایگزین شد. ورزشگاه سی دی لگانس مسابقات خانگی خود را در استادیوم مونیسیپال د بوتارک با ظرفیت ۱۳۰۸۹ تماشاگر و چمن طبیعی انجام می‌دهد. ساخت و ساز توسط گروه ACS انجام شد و هزینه ۷۰۰ میلیون پستا بین شورای شهر لگانس - صاحب تأسیسات - و دولت جامعه مادرید تقسیم شد. پس از ارتقاء به دسته اول، ظرفیت آن افزایش یافته است، و توسعه آینده تا ۱۶۰۰۰ صندلی برنامه‌ریزی شده است. محوطه باکس و پرس در جایگاه قرار دارد که از نظر فیزیکی از بقیه جایگاه‌ها جدا شده است که به دلیل اینکه تنها بخش مسقف است قابل توجه است. بقیه زمین به یک پایه کناری و دو انتهای تقسیم شده است که قسمت جنوبی آن توسط هواداران حریف استفاده می‌شود. در همین نزدیکی زمین چمن مصنوعی «Jesús Polo» قرار دارد که توسط تیم‌های فوتبال جوانان محلی و سایر تیم‌های محلی استفاده می‌شود. در سال اول زندگی، او در زمینی بود که توسط ارتش در میدان تیراندازی اهدا شد، و بعداً به یک زمین خاکی در Plaza Roma نقل مکان کرد. از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۸، در استادیوم لوئیس رودریگز د میگل، با ظرفیت ۵۰۰۰ تماشاگر و زمین خاکی که در دهه ۱۹۸۰ به چمن طبیعی تبدیل شد، قرار داشت. از سال ۲۰۱۷، او در مرکز ورزشی بوتارک تمرین می‌کند، که با یک شهر ورزشی که توسط باشگاه تأمین می‌شود، توسعه یافته است. این مرکز دارای زمین‌های چمن طبیعی برای تمرین، و همچنین یک سالن بدنسازی، اتاق‌های پزشکی، اتاق غذاخوری و پارکینگ است. زمین اصلی دارای جایگاهی با ۱۷۵۰ صندلی است و توسط تیم ذخیره و جوونیل A استفاده می‌شود. بقیه دسته‌های پایین‌تر در ضمیمه بوتارکی «ژسوس پولو» (چمن مصنوعی، ۱۳۰۰ تماشاگر) بازی می‌کنند، و فوتبال جوانان نیز دارای مرکز ورزشی شهرداری «لا کانترا» (چمن مصنوعی، ۴۰۰ تماشاگر) است. | ## جمع‌بندی | بازیکنان مطرح این لیست شامل بازیکنانی است که حداقل ۱۰۰ بازی لیگ انجام داده‌اند و به جایگاه بین‌المللی رسیده‌اند.