موضوع مقاله: پایه نسل بعدی محاسبات امن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پایه نسل بعدی محاسبات امن | مقدمه: بخشی از ابتکار محاسبات قابل اعتماد هنگامی که در سال ۲۰۰۲ رونمایی شد ، انتظار می‌رفت NGSCB با سیستم عامل ویندوز ویستا ادغام شود، سپس با نام رمزگذاری شده "Longhorn" شناخته شد. | ## بخش 1: پایه نسل بعدی محاسبات امن | NGSCB متکی به سخت‌افزاری است که توسط اعضای گروه Trusted Computing طراحی شده‌است تا یک محیط عملیاتی موازی که میزبان یک هسته جدید به نام "Nexus" می‌باشد که در کنار ویندوز وجود داشته و برنامه‌های جدیدی را با امکاناتی از قبیل جداسازی فرایند سخت‌افزاری، رمزگذاری داده‌ها مبتنی بر جامعیت اندازه‌گیری، احراز هویت یک دستگاه محلی یا از راه دور یا پیکربندی نرم‌افزار و مسیرهای رمزگذاری شده برای تأیید اعتبار کاربر و خروجی گرافیک می‌باشد. NGSCB همچنین ایجاد و توزیع سیاست های مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) مربوط به استفاده از اطلاعات را تسهیل می‌کند. این فناوری در حین توسعه مورد بحث و جدال قرار گرفت و منتقدان ادعا کردند که می‌توان از آن برای اعمال محدودیت برای کاربران، پیاده‌سازی قفل فروشگاهی و نرم‌افزارهای منبع باز استفاده کرد. NGSCB نخستین بار توسط مایکروسافت در سال ۲۰۰۳ در کنفرانس مهندسی سخت‌افزار ویندوز قبل از انجام تجدید نظر در سال ۲۰۰۴ نشان داده شد که برنامه‌های نوشته شده قبل از توسعه را قادر می‌سازد از قابلیت‌های آن بهره‌مند شوند. در سال ۲۰۰۵، گزارش‌ها اعلام کردند که مایکروسافت برنامه‌های خود را عقب می‌اندازد تا شرکت بتواند سیستم عامل ویندوز ویستا را تا سال ۲۰۰۶ ارسال کند. توسعه NGSCB تقریباً یک دهه قبل از لغو آن به طول انجامید، یکی از طولانی‌ترین دوره‌های توسعه از ویژگی‌های در نظر گرفته شده برای سیستم عامل می‌باشد. NGSCB با فناوری‌هایی که مایکروسافت به عنوان ستون‌های ویندوز ویستا هنگام توسعه سیستم عامل استفاده کرده‌است، از جمله بنیاد ارائه ویندوز، بنیاد ارتباطات ویندوز، و WinFS متفاوت است، زیرا در این سیستم ساخته نشده‌است و اولویت بندی نشده‌است . در حالی که این فناوری به‌طور کامل تحقق نیافته، جنبه‌های NGSCB در ویژگی رمزگذاری کامل دیسک BitLocker مایکروسافت پدید آمده‌است، که می‌تواند به‌طور اختیاری از پلتفرم ایمن برای اعتبارسنجی بوت و فایل‌های سیستمی قبل از بالا آمدن و بوت شدن سیستم عامل استفاده کند. توسعه NGSCB در سال ۱۹۹۷ پس از پیتر بیدل راه‌های جدیدی برای محافظت از محتوا در رایانه‌های شخصی آغاز شد. بیدل از اعضای بخش تحقیقات مایکروسافت در هنگام توسعه فناوری کمک می‌کند و سایر کمک کنندگان کلیدی در نهایت شامل بلر دیلاوی، برایان لا مکشیا، برایان ویلمن، باتلر لمپسون، جان دی ترلی، جان مانفرللی، مارکوس پینادو و پاول انگلیس می‌شوند. آدام بار، کارمند سابق مایکروسافت که در حین توسعه ویندوز ۲۰۰۰ سعی در تأمین ویژگی راه انداز بوت از راه دور داشت، ادعا کرد که وی در طی دوره تصدی خود توسط بیدل و همکارانش با ابتکار عمل آزمایشی تحت عنوان «ویندوز قابل اعتماد» که هدف از آن محافظت از محتوای دی وی دی بود، به او نزدیک شد. از کپی برداری برای رسیدن به این، Lampson پیشنهاد یک هایپروایزر که برای اجرای یک سیستم عامل محدود اختصاص داده شده به پخش دی وی دی در کنار ویندوز ۲۰۰۰. در حالی که مشخص نیست مایکروسافت رابطه مستقیمی بین NGSCB و حق اختراعات سیستم عامل DRM را تأیید کرده‌است، یکی از معماران این فناوری، باتلر لمپسون، اظهار داشته‌است که آنها به NGSCB مربوط می‌شوند. تا سال ۱۹۹۹، توسعه دهندگان متوجه شدند که این فناوری در حوزه‌های حفظ حریم خصوصی و امنیت کاربرد بیشتری دارد و در اکتبر ۲۰۰۱ به این پروژه چراغ سبز داده شد. در طی کنفرانس مهندسی سخت افزار ویندوز در سال 1999 ، مایکروسافت در مورد اهداف خود برای ایجاد یک معماری قابل اعتماد جدید برای کار با ویندوز که از اجزای سخت افزاری جدید برای ارتقاء اعتماد و امنیت بهره می برد ، ضمن حفظ سازگاری با نرم‌افزار قبلی استفاده می کند. TCPA چندین مشخصات دقیق را برای یک سیستم عامل محاسباتی قابل اعتماد با تمرکز روی ویژگی هایی از قبیل اعتبارسنجی کد و رمزگذاری بر اساس جامع بودن اندازه گیری، ذخیره سازی کلید مبتنی بر سخت افزار و تأیید اعتبار دستگاه منتشر می کند. در WinHEC 2000 ، مایکروسافت یک ارائه فنی درباره موضوعات مربوط به حفاظت از حریم خصوصی ، امنیت و مالکیت معنوی منتشر کرد . این جلسه با عنوان "حریم خصوصی ، امنیت و محتوا در بسترهای نرم‌افزاری ویندوز" عمدتاً بر روی تبدیل ویندوز به سکوی اعتماد طراحی شده برای محافظت از حریم شخصی و امنیت کاربران شخصی بود. بر خلاف تم های مدیریتی قدیمی که فقط از انواع خاصی از داده ها محافظت می کنند ، NGSCB به گونه ای طراحی شده است که برابری رعایت شده است زیرا همه داده ها را به همان اندازه نیازمند به محافظت می باشند. در ماه ژوئن ، این مقاله در مقاله ای از استیون لوی برای نیوزویک که تحت عنوان مبدا ، طراحی و ویژگی های آن متمرکز شده است ، تحت نام رمزگذاری شده "پالادیوم" رونمایی شد. لوی بسیاری از ویژگی های اصلی ارائه شده توسط NGSCB ، از جمله تأیید هویت کاربر ، شناسایی کاربر ، رمزگذاری داده ها و سیاست های کنترل دسترسی را که مربوط به استفاده از اطلاعات است ، بیان کرد. به عنوان نمونه سیاست هایی که توسط این فناوری قابل اجرا است ، کاربران می توانند پیام های نامه الکترونیکی را فقط توسط گیرنده مورد نظر در دسترس قرار دهند ، یا اسناد Microsoft Word ایجاد کنند که فقط یک هفته پس از تاریخ ایجاد آنها قابل خواندن باشد. در حدود زمان اعلام این خبر ، این شرکت مطمئن نبود که "این ویژگی را در کنترل پنل ویندوز نمایش دهد یا آن را به عنوان ابزار جداگانه ای معرفی کند" ، اما صرف نظر از موقعیت مکانی آن ، ویژگی های سخت افزاری و نرم‌افزاری NGSCB به طور پیش فرض خاموش می شود. در ماه ژوئیه ، مایکروسافت PressPass با جان منفرللی مصاحبه کرد ، که در بسیاری از نکات کلیدی مورد بحث در مقاله توسط نیوزویک استراحت و گسترش داد. در ماه آگوست ، مایکروسافت تبلیغات استخدامی را به دنبال یک مدیر برنامه گروهی برای ارائه دید و رهبری صنعت در توسعه چندین فناوری مایکروسافت از جمله NGSCB ، ارسال کرد. به عنوان NGSCB این فناوری با نام رمزگذاری شده "پالادیوم" تا 24 ژانویه 2003 شناخته شده بود ، هنگامی که مایکروسافت اعلام کرد که به "پایگاه محاسبات ایمن نسل بعدی" تغییر نام داده است. به گفته مدیر محصول NGSCB ماریو Juarez ، نام جدید برای جلوگیری از هرگونه تعارض حقوقی با یک شرکت نامشخص که قبلاً حقوق نام پالادیوم را به دست آورده بود ، انتخاب شد و نشان دهنده تعهد مایکروسافت در مورد فناوری در دهه آینده بود. نام قبلی توسط بحث برانگیز پیرامون این فناوری روبرو شده بود ، اما Juarez این تغییر نام را کوشش مایکروسافت برای انتقاد رد کرد. یکی از اهداف اصلی TCG تولید یک ماژول بستر های نرم‌افزاری مورد اعتماد سازگار با NGSCB بود ، زیرا مشخصات قبلی ، TPM 1.1 ، الزامات آن را برآورده نمی کرد. مشخصات جدید TPM 1.2 ویژگی های جدید بسیاری را برای سیستم عامل های قابل اعتماد ارائه داده است و به گونه ای طراحی شده است که مطابق با NGSCB مایکروسافت باشد. در ماه مه 2003 ، Biddle تأکید کرد که پشتیبانی از فروشندگان سخت افزار و توسعه دهندگان نرم‌افزار برای موفقیت این فناوری بسیار حیاتی است. مایکروسافت اطلاعات اضافی را منتشر کرد و این فناوری را برای اولین بار در WinHEC 2003 به نمایش گذاشت. در حین تظاهرات ، NGSCB اطلاعاتی را از مهاجمی که سعی در دسترسی به اطلاعات ساکن در حافظه داشت ، محافظت کرد ، دسترسی به کاربران و هشداردهنده برنامه هایی را که اصلاح شده بود ، سلب کرد و همچنین با استفاده از ابزار مدیریت از راه دور برای گرفتن اطلاعات از طریق پیام فوری ، خنثی کرد. جلسه اگرچه مایکروسافت پیش از این قصد داشت فناوری را در سخت افزار واقعی نشان دهد و نه مخالف استفاده از تقلید نرم‌افزار ، این تظاهرات به تقلید متکی بود زیرا تنها تعداد کمی از اجزای لازم برای سخت افزار موجود بود. Biddle تصریح کرد که NGSCB مجموعه پیشرفتهای تکاملی در سیستم عامل ویندوز است و این ارزیابی را براساس این واقعیت که سازگاری عقب با برنامه های قبلی و مفاهیم به کار رفته که قبل از توسعه آن استفاده شده است حفظ کرده است ، اما اظهار داشت که قابلیت های جدید و سناریوهایی که آن را فعال می کند انقلابی خواهد بود. در این کنفرانس ، مایکروسافت همچنین نقشه راه چند ساله خود را برای NGSCB ، با مهمترین نقطه عطف توسعه بعدی که برای کنفرانس توسعه دهندگان حرفه ای این شرکت برنامه ریزی شده بود ، فاش کرد. | ## بخش 2: پایه نسل بعدی محاسبات امن | نقشه راه همچنین نشان داده بود که نسخه های بعدی همزمان با ساخت های پیش از انتشار ویندوز ویستا ارسال می شوند. با این حال ، گزارش ها حاکی از آن است که فناوری پس از انتشار ، با سیستم عامل یکپارچه نخواهد شد ، بلکه در عوض به صورت یک نرم‌افزار جداگانه در دسترس قرار می گیرد. جزییات مربوط به پذیرش این فناوری همچنین فاش شد ، در حالی که مقامات اعلام کردند که در حالی که NGSCB در نظر داشت بدون نیاز به افزایش قابل توجهی در هزینه رایانه های شخصی ، گزاره ارزش جدیدی را برای مشتریان ایجاد کند ، تصویب در طول سال انتشار مقدماتی آن پیش بینی نشده بود و پشتیبانی فوری داشت. در آخرین روز کنفرانس ، بیدل اظهار داشت که NGSCB برای تمایز بین ویندوزهای ایمن و ناایمن ، باید کاربران را در اختیار کاربران قرار دهد ، افزود: برای کمک به محافظت کاربران در مقابل حملات جعل ، باید یک پنجره ایمن "به طرز محسوسی متفاوت باشد". در ژوئن 2003 ، مایکروسافت این فناوری را در پردیس های آمریکا در کالیفرنیا و نیویورک نشان داد. NGSCB از جمله مباحثی بود که در مورد PDC 2003 مایکروسافت با کیت توسعه نرم‌افزار قبل از بتا ، معروف به پیش نمایش توسعه دهنده ، مورد بحث قرار گرفت و در اختیار توزیع کنندگان قرار گرفت. پیش نمایش توسعه دهنده اولین بار بود که مایکروسافت کدهای NGSCB را در دسترس جامعه توسعه دهندگان قرار داد و توسط این شرکت به عنوان یک فرصت آموزشی برای توسعه نرم‌افزار NGSCB ارائه شد. با این نسخه ، مایکروسافت اظهار داشت که در وهله اول بر حمایت از برنامه های کاربردی و سناریو های تجاری و سازمانی با نسخه اول NGSCB که قرار است با ویندوز ویستا ارسال شود ، افزود: قصد داشت با نسخه بعدی این فناوری ، به مصرف کنندگان بپردازد. در این کنفرانس ، جیم آلچین گفت که مایکروسافت به همکاری خود با فروشندگان سخت افزار ادامه می دهد تا بتوانند از این فناوری پشتیبانی کنند ، و بیل گیتس انتظار داشت که نسل جدید واحدهای پردازش مرکزی پشتیبانی کامل را ارائه دهد. مایکروسافت در WinHEC 2004 اعلام کرد که NSCB را در پاسخ به بازخورد مشتریان و فروشندگان نرم‌افزارهای مستقل که مایل به بازنویسی برنامه های موجود خود نیستند تا از مزایای عملکرد آن استفاده کنند. NGSCB اصلاح شده پشتیبانی مستقیم بیشتری برای ویندوز با محیط های محصور برای سیستم عامل ، اجزای آن و برنامه های کاربردی ارائه می دهد. ویژگی ورودی ایمن NGSCB همچنین بر اساس ارزیابی هزینه ، الزامات سخت افزاری و موارد قابلیت استفاده که نتایج اجرای قبلی بوده است ، مورد بازنگری قابل توجهی قرار خواهد گرفت. پس از این اعلامیه ، گزارشی منتشر شد مبنی بر اینکه مایکروسافت قصد دارد توسعه NGSCB را متوقف کند. این شرکت این ادعاها را رد کرد و مجدداً تعهد خود را برای ارائه این فناوری تأکید کرد. گزارش های منتشر شده در اواخر همان سال نشان می دهد که این شرکت بر اساس بازخورد صنعت ، تغییرات دیگری ایجاد می کند. در سال 2005 ، عدم بروزرسانی مداوم مایکروسافت در مورد پیشرفت خود با این فناوری باعث شده است که برخی در این صنعت گمانه زنی ها را لغو کنند. در طول WinHEC 2005 ، گزارش هایی وجود داشت مبنی بر اینکه مایکروسافت برنامه های خود را برای NGSCB کاهش داده است تا بتواند سیستم عامل ویندوز ویستا پس از تنظیم مجدد را در یک بازه زمانی مناسب ارسال کند. به جای ارائه ویژگی های محاسبات ، NGSCB یک ویژگی معروف به "راه اندازی امن" (که بعداً به "رمزگذاری درایو BitLocker" تغییر نام داد) ارائه می دهد که می تواند از نسخه 1.2 ماژول بستر های نرم‌افزاری مورد اعتماد برای تأیید اعتبار اجزای پیش سیستم و سیستم عامل استفاده کند ، و رمزگذاری حجم دیسک. Allchin همچنین اظهار داشت پیشرفت بعدی به سمت NGSCB ایجاد یک محیط مجازی سازی با کدگذاری شده با عنوان "Unity" خواهد بود که به سخت افزار و نرم‌افزارهای تخصصی برای مجازی سازی متکی خواهد بود ، اگرچه وی همچنین اظهار داشت که مایکروسافت "در حال آزمایش کردن روشهای انجام مجازی سازی بدون نیاز به سخت افزار است. این کار را انجام داده است "و این که تلاش های قبلی خود را برای اطمینان از اینکه دیگر ویژگی های NGSCB در نهایت در دسترس قرار گرفته‌اند ، کنار نگذاشته است. معماری و مشخصات فنی یک سیستم کامل قابلیت اطمینان محاسباتی مبتنی بر مایکروسافت نه تنها از اجزای نرم‌افزاری است که توسط مایکروسافت تولید شده بلکه از اجزای سخت افزاری تهیه شده توسط گروه قابل اعتماد رایانه نیز تشکیل شده است. اکثر ویژگی های معرفی شده توسط NGSCB به سخت افزارهای متکی وابسته هستند و به همین دلیل بر روی رایانه های شخصی در سال 2004 کار نمی‌کنند. این کلید هرگز به هیچ مؤلفه دیگری منتقل نمی‌شود و TPM به گونه ای طراحی شده است که بازیابی کلید ذخیره شده توسط مهندسی معکوس یا هر روش دیگر حتی برای مالک دشوار است. برنامه ها می توانند داده های رمزگذاری شده با این کلید را رمزگذاری کنند تا توسط TPM رمزگشایی شود ، اما TPM فقط در شرایط سخت خاص این کار را انجام می دهد. اگرچه TPM فقط می تواند یک کلید رمزنگاری منفرد را به طور ایمن ذخیره کند ، اما ذخیره رمزگذاری داده های دلخواه از طریق رمزگذاری داده ها امکان پذیر است که فقط با استفاده از کلید ذخیره شده رمزگشایی شود. این امضا ممکن است توسط کاربر یا توسط شخص ثالث تأیید شود ، بنابراین از این رو می توان از این طریق برای تأیید از راه دور استفاده کرد که رایانه در وضعیت امن قرار دارد. داده های موجود در حافظه پرده فقط توسط برنامه کاربردی که به آن تعلق دارد ، و نه توسط برنامه های دیگر یا سیستم عامل قابل دسترسی است. بنابراین برای هر کسی ، از جمله مالک ، دشوار است که یک برنامه قابل اعتماد را برای اجرای خارج از حافظه پرده فریب دهد. برنامه های کاربردی برنامه های مجهز به NGSCB به دو بخش مجزا تقسیم می شوند ، NCA ، یک ماژول قابل اعتماد با دسترسی به یک رابط برنامه نویسی برنامه محدود (API) محدود ، و بخشی غیرقابل اعتماد که به برنامه کامل ویندوز API دسترسی داشته باشد. دلیل این تقسیم این است که API ویندوز در طی سالهای متمادی توسعه یافته است و در نتیجه جدا سازی برای اشکالات امنیتی بسیار پیچیده و دشوار است. برای به حداکثر رساندن امنیت ، کد مورد اعتماد برای استفاده از یک API کوچکتر با دقت حساب شده مورد نیاز است. ابتکارات امنیتی رایانه تحت حمایت وزارت دفاع که از اواخر دهه 1970 آغاز شد ، خیلی زود تشخیص داد که ، هرچه یک سیستم قابل اعتماد تر باشد ، باید قطعات شفاف آن مهندسی شفاف تر شود. پیچیدگی شدید در مخالفت مستقیم با این الزامات است ، همانطور که عدم توانایی کامل در ممیزی نیز به همین صورت می باشد. به راستی، باید در مورد تعهد و تخصص مایکروسافت تعجب کرد که انتقادات داخلی بوجود می آیند بیش از "سختی در حسابرسی به اشکالات امنیتی،" از هیچ جا هر معیار قابل اجرا، ارائه نشده است. در عوض ، audit قصد دارد کلیه عملیات مربوط به امنیت را که توسط سیستم معامله شده است ، ضبط کند. همان بیانیه ای که باعث نگرانی می شود ، زیرا "اشکالات امنیتی برای محاسبات دشوار خواهد بود" ، یا برخی از این موارد ، بیانگر درک بسیار شکنجه شده از هدف audit و سخت گیری است که توصیف کننده "از آن اطمینان می کند" (در واقع ، توصیف کننده) به آن اعتماد داشت. | ## بخش 3: پایه نسل بعدی محاسبات امن | هم چنین می توانید روش دیگر را بخوانید ، به نظر می رسد این نگرانی می گوید ، "این سیستم را نمی توان امن گفت، زیرا audit به اندازه کافی جامع نیست تا مدارکی از اشکالات امنیتی شناخته شده ( یعنی ، پیشینی کرده ) را ضبط کند." نحوه استفاده و سناریوهای ممکن پایگاه محاسبات ایمن Next-Generation دسته های جدیدی از برنامه ها و سناریو ها را ممکن می سازد. نمونه هایی از موارد ذکر شده توسط مایکروسافت شامل مکالمات پیام رسانی فوری محافظت شده و معاملات آنلاین است . خدمات مدیریت حقوق برای مصرف کنندگان ، ارائه دهندگان محتوا و شرکت ها؛ عدم تمرکز کنترل دسترسی؛ و اشکال امن تر دسترسی از راه دور ، تأیید هویت شبکه و انطباق بهداشت دستگاه می باشد. یکی از اولین سناریوی پیش بینی شده توسط مایکروسافت ، شکل امن تر دسترسی به شبکه خصوصی مجازی است . سناریوی اولیه حفظ حریم خصوصی NGSCB که توسط مایکروسافت در نظر گرفته شده است "سناریوی خرید شراب" است که در آن کاربر می تواند با خیال راحت معامله ای را با بازرگان آنلاین انجام دهد بدون آنکه اطلاعات شخصی شناسایی شده را هنگام انجام معامله منتشر کند. مایکروسافت با انتشار پیش نمایش برنامه نویسان NGSCB در طول PDC 2003 ، روی برنامه ها و سناریوهای شرکت زیر تأکید کرده بود: امضای سند ، پیام رسانی فوری ایمن ، برنامه های کاربردی برای مشاهده داده های ایمن و افزونه های ایمیل ایمن می باشد. این برنامه برای محافظت از داده ها در مورد لپ تاپ هایی که از بین رفته یا دزدیده شده‌اند ، برای جلوگیری از دسترسی هکرها یا سارقان به آن ، حتی اگر آنها یک حمله مبتنی بر نرم‌افزار را انجام داده اند یا به یک سیستم عامل جایگزین بوت شده اند. در حالی که از ویژگی های امنیتی آن ستایش می شد ، منتقدین ادعا می کردند NGSCB می تواند برای تحمیل محدودیت هایی برای کاربران استفاده شود. فروشندگان نرم‌افزار رقیب قفل شده؛ و تضعیف حقوق استفاده منصفانه و نرم‌افزار منبع باز مانند لینوکس است. توصیف مایکروسافت از NGSCB به عنوان یک فناوری امنیتی با توجه به تمرکز اصلی آن بر DRM مورد انتقاد قرار گرفت. اعلامیه NGSCB تنها چند سال پس از آنکه مایکروسافت متهم به عملکرد ضد رقابتی در طول ایالات متحده بود ، رخ داد. مورد ضد انحصاری شرکت مایکروسافت ، جزئیاتی که اهداف شرکت برای فناوری را زیر سوال می برد - NGSCB به عنوان تلاشی از سوی این شرکت برای حفظ سلطه خود در صنعت رایانه شخصی در نظر گرفته شد. مفهوم معماری "ویندوز قابل اعتماد" - یکی از دلایل ویندوز غیرقابل اعتماد بود - همچنین می تواند مناقشه ای در خود شرکت باشد. مشاور قانونگذاری مرکز اطلاعات الکترونیکی حریم خصوصی ، کریس هوفنگل ، توصیف مایکروسافت از NGSCB را "اورولین" توصیف کرد. بیل گیتس با بیان اینکه NGSCB "می تواند کشور ما را ایمن تر کند و مانع از کابوس شدن دید کابوس جورج اورول در همان زمان شود ، این اظهارات را در کنفرانس امنیت میهن خطاب کرد. استیون لوی - نویسنده ای که از وجود NGSCB پرده برداشته است - در مقاله ای در صفحه 2004 برای Newsweek ادعا کرد که NGSCB در نهایت می تواند به "زیرساخت اطلاعاتی منجر شود که سانسور ، نظارت و سرکوب انگیزه های خلاق را که در آن ناشناس بودن مجازات شده است ، سوق دهد. " با این حال ، مایکروسافت سناریویی را که توسط NGSCB فعال شده است ، ترسیم می کند که به کاربر اجازه می دهد بدون انجام اطلاعات شخصی شناسایی شده ، معامله را انجام دهد. اندرسون ادعا کرد که این فناوری ها برای برآورده کردن الزامات آژانس فدرال طراحی شده اند. ارائه دهندگان محتوا و سایر اشخاص ثالث را قادر سازد تا از راه دور داده ها را در دستگاه های کاربران رصد یا حذف کنند. از لیست های ابطال مجوز استفاده کنید تا اطمینان حاصل شود که فقط محتوای معتبر به نظر می رسد کپی شود. وی این مسئله را با تلاش های اتحاد جماهیر شوروی برای "ثبت و کنترل همه ماشین های تحریر و دستگاه های فکس" مقایسه کرد. مانند قانون تبلیغات باند پهن مصرفی و تلویزیون دیجیتال برای دستگاههای الکترونیکی مصرفی . دیوید سافورد از تحقیقات آی بی ام اظهار داشت که اندرسون در گزارش خود چندین خطای فنی ارائه داده است ، یعنی اینکه قابلیت های پیشنهادی در هیچ مشخصات وجود ندارد و بسیاری از آنها از حدک سکوی طراحی سکوی معتبر استفاده نمی‌کنند. در سال 2015 ، استالمن اظهار داشت که "TPM یک شکست کامل را برای DRM اثبات کرده است و" دلایلی وجود دارد که فکر می کنیم استفاده از آنها برای DRM عملی نخواهد بود. " پس از انتشار گزارش اندرسون ، مایکروسافت در پرسش NGSCB سؤال کرد که "پیشرفتهای ویندوز تحت معماری NGSCB هیچ مکانیسمی برای فیلتر کردن محتوا ندارند و نه مکانیسمی برای جستجوی فعالانه اینترنت برای محتوای" غیرقانونی "فراهم می کنند. ] مایکروسافت کاملاً مخالف قرار دادن "توابع پلیس" در رایانه های شخصی آگاه است و قصد انجام آن را ندارد "و این ایده در تقابل مستقیم با اهداف طراحی شده برای NGSCB بود ، که" بر اساس این فرض ساخته شده است که هیچ. NGSCB ، با این حال ، دستور می دهد که افشای یا استفاده از کلیدهای ارائه شده توسط TPM صرفاً براساس اختیار کاربر باشد. در مقابل ، پنتیوم III اینتل شامل یک سریال منحصر به فرد بود که به طور بالقوه می تواند برای هر برنامه ای فاش شود. NGSCB ، بر خلاف پنتیوم III اینتل ، ویژگی های اختیاری را در اختیار کاربران قرار می دهد تا بتوانند به صورت غیرمستقیم خود را به درخواست کنندگان خارجی معرفی کنند. بیل گیتس در پاسخ به نگرانی مبنی بر اینکه NGSCB به خاطر ارائه دهندگان محتوا کنترل کاربران را از بین خواهد برد ، اظهار داشت که دومی باید "مطالب خود را به اشکال به راحتی در دسترس ارائه دهند یا در غیر این صورت به تشویق دزدی دریایی می پردازند." برایان ویلمن ، مارکوس پینادو ، پل انگلیس ، و پیتر بیدل - چهار مهندس NGSCB - در اوایل توسعه NGSCB دریافتند که DRM در نهایت در تلاش های خود برای جلوگیری از دزدی دریایی ناکام می ماند. فرضیه این مقاله در اواخر دهه 1990 در مایکروسافت منتشر شد و مناقشه ای در مایکروسافت ایجاد کرد. Biddle اظهار داشت که این شرکت به دلیل انتشار مقاله تقریباً کار خود را متوقف کرده است. گزارشی در سال 2003 که توسط محققان دانشگاه هاروارد منتشر شد ، نشان می دهد که NGSCB و فناوری های مشابه می توانند توزیع ایمن مطالب دارای حق چاپ را در شبکه های همتا به همسالان تسهیل کنند. پاول توروت مورد تمجید NGSCB، بیان کرد و اظهار داشت که این "ابتکار محاسبات قابل اعتماد مایکروسافت به واقعیت رسیده است" و "این اساس سیستم های رایانه ای نسل بعدی را تشکیل می دهد." Scott Bekker از مجله ردموند اظهار داشت که NGSCB به دلیل بحث و گفتگو اشتباه سوء تفاهم شده است و به نظر می رسد "دفاع امیدوارکننده ، کنترل شده توسط کاربر در برابر مزاحمت های حریم خصوصی و نقض امنیتی". ] مایکروسافت تشخیص داده است که مسئله حریم خصوصی [...] همه ما باید با آنها کار کنیم ، به آنها شک و تردید می دهیم و از آنها می خواهیم که کار درست را انجام دهند. " هنگامی که مایکروسافت در WinHEC 2004 اعلام کرد که NGSCB را مورد بازنگری قرار می دهد تا برنامه های قبلی مجدداً بازنویسی نشوند ، مارتین رینولدز از گارتنر این شرکت را بخاطر ایجاد نسخه "پیشرفته تر" NGSCB که ساده تر توسعه است ، ستایش کرد. | ## جمع‌بندی | دیوید ویلسون ، با نویسندگی برای South China Morning Post ، با دفاع از NGSCB با بیان اینکه "حمله به آخرین هیولا مایکروسافت یک ورزش خونی بین‌المللی است" و حتی اگر مایکروسافت از فناوری جدیدی برخوردار بود که قادر به پایان دادن به گرسنگی جهان سوم و چاقی جهان اول بود ، می بیند دنیای دیجیتال هنوز هم آن را بیزار می کند زیرا آنها بیل گیتس را تجسم خاکستری از شیطان می دانند.