موضوع مقاله: پیترو فریرو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیترو فریرو | مقدمه: پیترو فریرو (زاده ۲ سپتامبر ۱۸۹۸ - درگذشته ۲ مارس ۱۹۴۹) کارآفرین و بازرگان ایتالیایی بود، که در سال ۱۹۴۶ شرکت فریرو را تأسیس نمود. | ## بخش 1: پیترو فریرو | شرکت او نوتلا، نوعی کرم فندقی، را اختراع کرد که اکنون در بیش از ۱۶۰ کشور جهان به فروش می‌رسد. زندگی‌نامه فررو در ۲ سپتامبر ۱۸۹۸ در فاریگلیانو، شهری در پیدمونته لانگه، متولد شد و پسر بزرگ میشل فررو و کلارا دواله بود. پس از ازدواج با پیرا سیلاریو، آنها به آلبا، پیدمونت نقل مکان کردند و در نهایت در تورین ساکن شدند. در سال ۱۹۴۰، پیترو یک شیرینی‌فروشی بزرگ در تورین در خیابان سنت آنسلمو افتتاح کرد، اما این ماجراجویی به پایان بدی رسید و او به آلبا بازگشت و در آنجا یک مغازه جدید افتتاح کرد. در سال ۱۹۴۲، پیترو فررو آزمایشگاهی در آلبا در ویا راتازی برای تولید شیرینی افتتاح کرد و زمان زیادی را در آنجا صرف ایده تولید محصولات شیرین نوآورانه اما ارزان کرد. در بحبوحه جنگ جهانی دوم، ایده استفاده از فندق، که به‌طور گسترده در دستور العمل‌های فررو استفاده می‌شد و به‌طور گسترده در محل موجود بود، برای بهره‌برداری از مواد اولیه کم‌هزینه ضروری بود. در تورین، پیترو اغلب کارگران را در حال رفتن به سر کار تماشا می‌کرد و شروع به فکر کردن به یک جایگزین شیرین که می‌توانست جایگزین نان و گوجه فرنگی شود، کرده بود. به این ترتیب او خمیر شکلات و فندق را اختراع کرد که باید قابل توجه اما در عین حال مقرون به صرفه باشد. | ## بخش 2: پیترو فریرو | این میل برای پیترو به یک مأموریت تبدیل می‌شود که او را به کار بی‌وقفه و حتی شبانه برای امتحان کردن خمیرهای مختلف و یافتن دستور العمل ایده‌آل سوق می‌دهد. با این حال، متعاقباً، استفاده از یک فرمول خوب فکر شده، ایده‌ای درخشان خواهد بود. در همین حال، در آلبا، خبر می‌رسد که آزمایشگاه به دنبال نیروی انسانی است: پنج یا شش کارگر بیشتر نیست، اما در شهری که در دوره بلافاصله پس از جنگ، تنها استخدام، استخدام رفتگر شهرداری است، این یک فرصت عالی است. در سال ۱۹۴۶، پس از چهار سال تلاش، پیترو یک کرم فندقی را به بازار عرضه کرد و در ابتدا آن را پاستا جاندوخا و سپس جاندوخو نامید، که از نظر آوایی با ماسک کارناوال معروف پیدمونتی مرتبط بود. این کرم ترکیبی از خامه بسته‌بندی شده در فویل آلومینیومی بود که به راحتی قابل حمل، برش و پخش روی نان بود و دقیقاً برای کارگرانی که سر کار می‌رفتند طراحی شده بود. این کرم از سوی مصرف‌کنندگان، حتی در میان جوان‌ترین‌ها، مخاطبانی که پیرو در ابتدا در نظر نگرفته بود، موفقیت بزرگی بود، در عوض، به یک دسر ارزان برای میان‌وعده‌های کودکان و شکم‌پرستی تبدیل شد. یک کیلو از این محصول ویژه ۶۰۰ لیر در مقابل ۳۰۰۰ لیر برای یک کیلو شکلات قیمت داشت. در فوریه ۱۹۴۶، تولید سه پنجم بود و در پایان سال به بیش از هزار رسید؛ تعداد کارمندان به حدود پنجاه نفر افزایش یافت و سال بعد به صد نفر رسید. | ## بخش 3: پیترو فریرو | تقاضا برای این محصول آنقدر افزایش یافت که تولید دستی به تنهایی دیگر امکان‌پذیر نبود. برای پاسخگویی به تقاضا، تولید باید افزایش می‌یافت و کارگران جدیدی استخدام می‌شدند. اولین کارخانه در زمینی که چند سال قبل در آلبا، در ویوارو (جایی که بنیاد امروز در آن قرار دارد) خریداری شده بود، ساخته شد. پیترو همچنین برادرش جیووانی را درگیر می‌کند که سازماندهی فروش و ایجاد یک شبکه توزیع مستقیم بین کارخانه و خریداران را به او واگذار می‌کند. در سپتامبر ۱۹۴۸، سیلی از رودخانه تانارو کارخانه آلبا را فرا می‌گیرد که همچنان متروکه است. کارمندان شرکت، همچنین برای حفظ شغل خود، در تلاشند تا به حالت عادی بازگردند و تولید را از سر بگیرند. آنها چهار روز کار می‌کنند، اما موفق می‌شوند و در پایان ماه کارخانه مانند قبل به کار خود بازمی‌گردد. در ۲ مارس ۱۹۴۹، پیترو فررو درگذشت، شاید بر اثر حمله قلبی، خسته، گفته می‌شود که از فعالیت توزیع دیوانه‌واری که شخصاً با رانندگی توپولینوی خود در خیابان‌های پیمونت انجام می‌داد، خسته شده بود. | ## جمع‌بندی | مدیریت شرکت همچنان خانوادگی است و جیووانی فررو، برادر کوچکتر پیترو، فروش و توزیع محصولات خود را مستقیماً از کارخانه به خرده‌فروشان، با ون‌های مخصوص گسترش می‌دهد.