موضوع مقاله: فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۵ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۵ | مقدمه: فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۵ مرحلهٔ پایانی بازی‌های حذفی و دور قهرمانی رقابت‌های اتحادیهٔ ملی بسکتبال در فصل ۹۵–۱۹۹۴ می‌باشد. | ## بخش 1: فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۵ | در این دور تیم هیوستون راکتس به عنوان قهرمان کنفرانس غرب و مدافع عنوان قهرمانی برابر تیم اورلندو مجیک به عنوان قهرمان کنفرانس شرق قرار گرفت. راکتس تبدیل به نخستین تیم در تاریخ ان‌بی‌ای شد که در راه قهرمانی توانست در بازی‌های پس از فصل عادی، چهار تیم با بالای ۵۰ برد را با شکست مواجه کند. این دومین جاروی فینال‌های ان‌بی‌ای در فرمت ۲–۳–۳ بود (پیش از این دیترویت پیستونز در ۱۹۸۹ برابر لس آنجلس لیکرز این کار را انجام داده بود). همچنین راکتس نخستین تکرار کنندهٔ قهرمانی در تاریخ ان‌بی‌ای شد که این عنوان را با جارو کردن رقیب در دیدارهای پایانی پاس داشت. | ## بخش 2: فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۵ | علاوه بر این، از زمان انجام بازی‌های دور حذفی با ۱۶ تیم در سال ۱۹۸۴، راکتس نخستین تیم در تاریخ ان‌بی‌ای شد که بدون داشتن مزیت بازی خانگی در هر چهار دور، موفق به کسب عنوان قهرمانی رقابت‌ها شد. به صورت همزمان، در همان سال این موفقیت توسط تیم نیوجرسی دویلز، هنگامی که با پیروزی برابر دیترویت رد ویگنز توانست برندهٔ جام استنلی بشود، صورت پذیرفت. اورلندو مجیک که نخستین حضور خود در سری‌های فینال ان‌بی‌ای را تجربه می‌کرد، سری را با بازی‌های خانگی شروع کرد و در دو بازی نخست میزبان هیوستون راکتس، مدافع عنوان قهرمانی بود. در حالی که در بازی ۱ تیم مجیک با حساب ۱۱۰–۱۰۷ از راکتس پیش افتاده بود، نیک اندرسون در ثانیه‌های پایانی بازی چهار پرتاب آزاد را از دست داد، و کنی اسمیت با یک پرتاب سه امتیازی موفق بازی را با ثبت یک رکورد تازه تا آن زمان به تساوی و وقت اضافه کشاند، او هفت پرتاب موفق سه امتیازی به نام خود ثبت کرد که بیشترین تعداد پرتاب سه امتیازی موفق در یک بازی از سری فینال‌های ان‌بی‌ای تا آن زمان محسوب می‌شد. | ## بخش 3: فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۵ | بازیکنان راکتس باتجربهٔ خود توانستند در وقت‌های اضافه به پیروزی برسند و سرانجام با بردن سه بازی بعدی، مجیک را جارو کردند و دومین قهرمانی پیاپی خود در ان‌بی‌ای را به دست آوردند. با دستیابی به این هدف، آن‌ها تنها تیمی شدند که در نخستین بازنشستگی مایکل جردن که دو فصل به طول انجامید، قهرمان هر دو فصل شدند (گرچه جردن در ماه‌های پایانی فصل ۹۵–۱۹۹۴ به زمین‌های بازی بازگشت)، علاوه بر این، هیوستون در کنار شیکاگو بولز تنها تیمی شد که بیش از یک عنوان قهرمانی در دههٔ ۱۹۹۰ کسب کرد. | ## جمع‌بندی | پیش‌زمینه مسیر فینال هیوستون راکتس (قهرمان کنفرانس غرب) اورلندو مجیک (قهرمان کنفرانس شرق)سید ششم در غرب، یازدهمین رکورد برتر لیگفصل عادیسید یکم در شرق، چهارمین رکورد برتر لیگپیروزی برابر (۳) یوتا جاز، ۳–۲دور یکمپیروزی برابر (۸) بوستون سلتیکس، ۳–۱پیروزی برابر (۲) فینیکس سانز، ۴–۳نیمه‌نهایی‌های کنفرانسپیروزی برابر (۵) شیکاگو بولز، ۴–۲پیروزی برابر (۱) سن آنتونیو اسپرز، ۴–۲فینال‌های کنفرانسپیروزی برابر (۲) ایندیانا پیسرز، ۴–۳ سری‌های فصل عادی اورلندو مجیک پیروز هر دو بازی سری فصل عادی شد: فهرست تیم‌ها هیوستون راکتس اورلندو مجیک خلاصه سری بازی تاریخ تیم مهمان نتیجه تیم میزبان بازی ۱ چهارشنبه، ۷ ژوئن هیوستون راکتس ۱۲۰–۱۱۸ (وقت اضافه) (۱–۰) اورلندو مجیک بازی ۲ جمعه، ۹ ژوئن هیوستون راکتس ۱۱۷–۱۰۶ (۲–۰) اورلندو مجیک بازی ۳ یکشنبه، ۱۱ ژوئن اورلندو مجیک ۱۰۳–۱۰۶ (۰–۳) هیوستون راکتس بازی ۴ چهارشنبه، ۱۴ ژوئن اورلندو مجیک ۱۰۱–۱۱۳ (۰–۴) هیوستون راکتس بازی ۱ بازی ۲ بازی ۳ بازی ۴ آمارهای بازیکنان هیوستون راکتس |- | align="left" | || ۴ || ۰ || ۹٫۵ || ۰٫۴۵۵ || ۰٫۰۰۰ || ۱٫۰۰۰ || ۲٫۸ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۵ || ۳٫۰ |- | align="left" | || ۴ || ۰ || ۲۳٫۳ || ۰٫۴۲۹ || ۰٫۴۶۷ || ۰٫۸۳۳ || ۱٫۸ || ۳٫۰ || ۱٫۸ || ۰٫۰ || ۱۴٫۳ |- | align="left" | || ۳ || ۰ || ۱٫۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ |- | align="left" | || ۴ || ۴ || ۴۰٫۵ || ۰٫۴۵۰ || ۰٫۱۵۴ || ۰٫۷۸۹ || ۹٫۵ || ۶٫۸ || ۱٫۰ || ۰٫۳ || ۲۱٫۵ |- | align="left" | || ۴ || ۴ || ۴۰٫۳ || ۰٫۶۴۹ || ۰٫۵۷۱ || ۰٫۹۰۰ || ۴٫۳ || ۳٫۳ || ۲٫۰ || ۰٫۰ || ۱۶٫۳ |- | align="left" | || ۴ || ۴ || ۴۶٫۸ || ۰٫۴۳۴ || ۰٫۳۷۹ || ۰٫۶۶۷ || ۱۰٫۰ || ۳٫۸ || ۳٫۰ || ۲٫۳ || ۱۷٫۸ |- | align="left" | || ۴ || ۰ || ۱۴٫۳ || ۰٫۵۰۰ || ۰٫۰۰۰ || ۱٫۰۰۰ || ۱٫۸ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۰٫۰ || ۱٫۰ |-!