موضوع مقاله: کلیسای جامع درسدن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای جامع درسدن | مقدمه: با وجود این، جرأت نکرد با یک بنای کلیسای نمایشی باعث نارضایتی شود؛ مراسم عشای ربانی را با احتیاط در نمازخانه کاخ یا از سال ۱۷۰۸ در ساختمان اپرا که به کلیسا تبدیل شده بود در تاشنبرگ برگزار می‌کرد. | ## بخش 1: کلیسای جامع درسدن | او سخاوتمندانه از ساخت کلیسای پروتستان بانوی ما حمایت کرد که مردم شهر درسدن از سال ۱۷۲۶ آن را به عنوان شاهدی بر ایمان خود و به صورت بنایی که بر کل شهر مسلط بود ساختند و این کلیسا بسیار به خواست پادشاه، چهره شهر را غنی‌تر کرد. تنها پسرش، فریدریش آگوست دوم که در سال ۱۷۳۳ به عنوان کورفورست زاکسن و در سال ۱۷۳۴ با انتخاب به عنوان پادشاه لهستان (با نام آگوست سوم) جانشین او شد، دستور داد کلیسای سلطنتی کاتولیک به عنوان نمادی در مقابل ساخته شود و در ابتدا آن را با نهایت محرمانه‌گی طرح‌ریزی کرد. در طی برنامه ساخت کلیسای سلطنتی کاتولیک واقع در بین پل البه و کاخ، می‌بایستی سه ساختمان باستایل ماه،(به آلمانی: Mondbastei) ضرابخانه و ساختمان تئاتر کمدی تخریب و دیوار ساحلی جلو کشیده می‌شد. پیش از این، در نیمه اول سده شانزدهم، طاق‌های پل قرون وسطایی البه تا پایه ششم عمدتاً پر شده بود تا جا برای ساخت دروازه گئورگ(به آلمانی: Georgentor) و دو دهه بعد، استحکامات دفاعی درسدن باز شود. مشابه کلیسای سه پادشاه،(به آلمانی: Dreikönigskirche) در اینجا نیز محور اصلی به دلیل چیدمان شهری از جهت‌گیری سنتی به سمت شرق منحرف شد، به طوری که گروه سرایندگان کلیسا در جنوب غربی قرار دارد. کلیسای سلطنتی کاتولیک یکی از آثار اصلی باروک درسدن به‌شمار می‌رود، اگرچه تنها بنای بزرگ سلطنتی است که توسط یک معمار خارجی طراحی شده و نه توسط معماران دفتر عالی ساختمان درسدن که تنها به صورت مشاوره‌ای در اجرای ساخت مشارکت داشتند. | ## بخش 2: کلیسای جامع درسدن | کیاوری در سال ۱۷۴۸ درسدن را ترک کرد، بدون اینکه بنا به پایان رسیده باشد؛ حدس‌هایی دربارهٔ علل آن وجود دارد که شامل نارضایتی از روند کند ساخت و همچنین اختلاف با معماران محلی می‌شود. پس از رفتن او، تغییراتی نسبت به طرح وی اعمال شد، به ویژه در ایوان ارگ و لژهای خانواده سلطنتی که به سبک روکوکو طراحی شدند، چیزی که معمار باروک ایتالیایی به سختی می‌پذیرفت؛ از نقاشی سقفی که کیاوری پیش‌بینی کرده بود، صرف نظر شد. بر روی برج، علاوه بر کنوفل، جانشین او یولیوس هاینریش شوارتسه و همچنین فردریش آگوست کروپسیوس ایده‌های خود را اعمال کردند. پس از اتمام کلیسای سلطنتی، در سال ۱۷۵۵ نمازخانه سلطنتی در ساختمان اپرا در تاشنبرگ دوباره به تالار رقص تبدیل شد. برج کلیسای سلطنتی کاتولیک از سال ۱۸۶۷ تا ۱۸۶۸ به سرپرستی معمار شهر درسدن، به‌طور گسترده ترمیم شد، زیرا سنگ‌های ماسه‌ای پیرنا در اثر شرایط جوی چنان آسیب دیده بودند که قطعات سنگ کوچک و بزرگ بر روی میدان شلوغ کاخ می‌افتادند. از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۳، برج به‌طور اساسی مرمت شد، زیرا روکش بیرونی دوباره هوازده شده بود. | ## بخش 3: کلیسای جامع درسدن | تا حدی، تلاش‌های قبلی مرمت که با ملات سیمان و بست‌ها، رول‌بست‌ها و لنگرهای آهنی انجام شده بود، آسیب‌های جدیدی ایجاد کرده بود. راهروی اتصال به کاخ که پیش از این فقط چوبی بود، در سال‌های ۱۸۹۸/۹۹ با یک سازه آهنی با روکش مسی تزئین شده به سبک باروک جایگزین شد. کلیسا در سال ۱۹۰۰ از طریق یک کانال گرمایش از راه دور زیرزمینی به اولین نیروگاه گرمایش و برق رسانی از راه دور آلمان متصل شد که علاوه بر کلیسای سلطنتی، ساختمان‌های دیگری در میدان تئاتر و تراس برول را با گرما و برق تأمین می‌کرد. در جریان بمباران درسدن از ۱۳ تا ۱۵ فوریه ۱۹۴۵، کلیسا چندین بار توسط بمب‌ها مورد اصابت قرار گرفت. آینه سقفی که برای نقاشی سقفی هرگز اجرا نشده بود، در جریان مرمت‌های پس از سال ۱۹۹۰ اضافه شد. تالار اصلی گاهی تا سقف داربست‌بندی شده بود تا آسیب‌ها و آلودگی‌های سقف و دیوار برطرف شود. | ## جمع‌بندی | اتاق قبّه به‌طور کامل بازطراحی شد و کلیسای جامع یک سیستم روشنایی و بلندگوی جدید دریافت کرد.