موضوع مقاله: مایک کانرز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مایک کانرز | مقدمه: مایک کانرز (؛ با نام اصلی گریگور اوهانیان زادهٔ - درگذشته ۲۶ ژانویه ۲۰۱۷) یک هنرپیشه آمریکایی ارمنی‌تبار بود. | ## بخش 1: مایک کانرز | او شش بار توانست نامزدی گلدن گلوب را کسب کند و یک‌بار برای بازی در سریال «منیکس» این جایزه را از آن خود کرد. کانرز تا سال ۲۰۰۷ و با بازی در سریال «دو نفر و نصفی» همچنان به فعالیت خود ادامه داد. زندگی شخصی کانرز در ۱۰ سپتامبر سال ۱۹۴۹ با مری لو ویلی زمانی که هردو دانشجوی UCLA بودند، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک پسر به نام متیو گونار اوهانیان و یک دختر به نام دانا لی کانرز است. پس از تشخیص بیماری پسرش، کانرز در سازمان‌های خیریه برای بیماران مبتلا به اختلالات روانی شروع به فعالیت کرد. او سخنگوی اتحاد ملی بیماری‌های روانی بود، در سال ۱۹۹۸، کمیته مرکز تصویربرداری مغز کالج UC جایزه روبان نقره را به کانرز به دلیل مشارکت‌هایش اعطا کرد. کانرز یک جمهوری‌خواه بود، او در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ از رونالد ریگان برای ریاست جمهوری حمایت کرد و در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ از جرج دکمجیان برای فرمانداری کالیفرنیا حمایت کرد. | ## بخش 2: مایک کانرز | شغل نقش‌های اولیه فعالیت سینمایی کانرز در اوایل دهه ۱۹۵۰ آغاز شد، زمانی که او اولین بازیگری خود را در نقش مکمل در کنار جوآن کرافورد و جک پالانس در فیلم هیجان انگیز ترس ناگهانی (۱۹۵۲) انجام داد. او در ابتدا توسط جوزف کافمن تهیه‌کننده به دلیل عدم تجربه اش برای تست بازیگری رد شده بود، اما پس از ورود مخفیانه به ریپابلیک پیکچرز و ملاقات با کارگردان دیوید میلر، به کانرز فرصت داده شد تا فیلمنامه را بخواند و به او پیشنهاد شد. کانرز در مجموعه‌های تلویزیونی متعددی ظاهر شد، از جمله نقش همبازی در قسمت ۱۹۵۵ «توماس و بیوه» از مجموعه گلچین مرزی. در همان سال، کانرز برای بازی در نقش مایلز بوردن، ستوان فاسد ارتش ایالات متحده که به خاطر دستمزد ماهانه ۵۴ دلاری اش عصبانی بود، در قطار واگن شبکه NBC در قسمت «داستان دورا گری» با لیندا دارنل در نقش اصلی انتخاب شد. سریال‌های سندیکایی دیگری که او در آن ظاهر شد، سرویس خاموش بود که بر اساس داستان‌های واقعی بخش زیردریایی نیروی دریایی ایالات متحده ساخته شد. اپیزودی از استودیو ۵۷ با بازی کانرز و با عنوان «ماشین گریز» به عنوان آزمایشی برای سریالی در مورد CHP به نام پلیس موتور سیکلت پیشنهاد شد. کانرز در مصاحبه ای اظهار داشت که حامی اصلی سریال، جی بی ویلیامز، درخواست جیمز اوبری، رئیس CBS را برای انتقال آن به زمان بعدی در روز دیگری رد کرد. | ## بخش 3: مایک کانرز | کانرز همچنین با تغییر پیشنهادی برای اضافه کردن یک نفر که توسط دان سالیوان بازی خواهد شد، موافقت نکرد.[۱۹] او فکر می‌کرد که برنامه عنصر تعلیق را از دست می‌دهد، "چون کل فرضیه این مرد بود، به تنهایی، "روی یک طناب محکم". … وقتی دستیار می‌گیرد، تهدید و خطر را از دست می‌دهد و تمام مقدمات در توالت است». در سال ۱۹۶۳، او در نقش جک مارسون در قسمت "سایه کوگار" در سریال مدرن وسترن NBC, Redigo، با بازی ریچارد ایگان به عنوان میهمان بازی کرد.[۱۴] در سال ۱۹۶۴، کانرز برای ریموند بور در نقش وکیل جو کلی در قسمت پری میسون، "پرونده بوللر قلدر" ظاهر شد. کانرز به‌طور مداوم برای ایفای نقش اصلی در سریال دعوت شد، اما تهیه‌کنندگان در واقع می‌خواستند بر را برای استعفا از قراردادش با سریال تحت فشار قرار دهند. او با رابرت ردفورد در یکی از اولین نقش‌های سینمایی اش، کمدی سیاه جنگ جهانی دوم، موقعیت ناامید… اما نه جدی (۱۹۶۵) همبازی شد، که در آن کانرز و ردفورد نقش سربازان آمریکایی را بازی کردند که توسط یک روستایی آلمانی با بازی الک به اسارت درآمده بودند. با این حال، تست بازیگری او کلمبیا پیکچرز را تحت تأثیر قرار داده بود، بنابراین کانرز در عوض در فیلم جعلی جیمز باند، دختران را ببوس و آنها را بمیران (۱۹۶۶) انتخاب شد. کانرز خود بدلکاری آویزان شدن از نردبان طنابی را انجام داد که به هلیکوپتری که از مجسمه مسیح نجات دهنده در ریودوژانیرو پرواز می‌کرد، زمانی که بدلکار محلی از انجام آن امتناع کرد. | ## جمع‌بندی | مرگ کانرز در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۷، یک هفته پس از تشخیص سرطان خون، در سن ۹۱ سالگی در تارزانای کالیفرنیا درگذشت.