موضوع مقاله: جغرافیای نامیبیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جغرافیای نامیبیا | مقدمه: پس از مغولستان، نامیبیا دومین کشور یا کمترین تراکم جمعیت در جهان است (۲٫۷ نفر در هر کیلومتر مربع). | ## بخش 1: جغرافیای نامیبیا | اراضی نامیبیا به‌طور کلی از پنج منطقه جغرافیایی تشکیل شده‌است، هر یک با شرایط خاص جوی و پوشش گیاهی ویژه: فلات مرکزی، بیابان نامیب، سرازیری بزرگ، بوشفلد و بیابان کالاهاری. فلات مرکزی فلات مرکزی از شمال به جنوب امتداد دارد، از شمال غربی با ساحل اسکلت، از جنوب غربی با بیابان نامیب و دشت‌های ساحلی آن، از جنوب با رود اورنج و از شرق با کویر کالاهاری همسایه است. بلندترین نقطه در نامیبیا، کونیگ‌استاین (سنگ شاه) با ارتفاع ۲،۶۰۶ متر در فلات مرکزی قرار دارد. در زمین‌های گسترده و صاف فلات مرکزی اکثریت جمعیت و فعالیت اقتصادی نامیبیا جای گرفته است. اگرچه اراضی قابل کشت تنها ۱٪ از نامیبیا را تشکیل می‌دهد، تقریباً نیمی از جمعیت در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند. دمای تابستان در این منطقه می‌تواند به ۴۰ درجه سانتی‌گراد برسد و در عین حال، یخبندان هم در زمستان معمول است. بیابان نامیب بیابان نامیب گستره وسیعی از سنگریزه‌های بسیار خشک، شن بدون رطوبت، دشت‌ها و تپه‌های شنی است که در امتداد کل خط ساحلی امتداد دارد و عرض آن بین یک‌صد تا صدها کیلومتر متفاوت است. مناطق درون نامیب شامل ساحل اسکلت و کائوکوفلد در شمال و «دریای شن» نامیب در امتداد ساحل مرکزی است. شن و ماسه‌های تشکیل دهنده «دریای شن» نتیجه فرایندهای فرسایشی است که در دره رودخانه اورنج و مناطق جنوب‌تر از آن اتفاق می‌افتد. آب‌های پر از شن و ماسه، بار معلق خود را به داخل اقیانوس اطلس می‌اندازند و سپس جریان‌های رو به خشکی آن‌ها را در امتداد ساحل رسوب می‌دهند. بادهای بیش‌وز از سمت جنوب غربی سپس شن و ماسه را به صورت تپه‌های شنی عظیم در یک دریای وسیع شنی، جابه‌جا و انباشته می‌کنند. در بسیاری از مناطق کویر نامیب، به جز برخی گلسنگ‌ها و برخی از گیاهانی که در بسترهای خشک رودخانه به آب‌های زیرزمینی دسترسی دارند، پوشش گیاهی کمی وجود دارد. با حرکت به سمت داخل از آب‌های سرد اقیانوس اطلس، میانگین دما و دامنه‌های دمایی افزایش می‌یابد، در حالی که مه ساحلی ماندگار به آرامی کاهش پیدا می‌کند. اگرچه این منطقه سنگی با خاک‌های ضعیف است، اما با این وجود به مراتب بهره‌ورتر از بیابان نامیب است. 2001.(AT1316) این آب، همراه با توپوگرافی که به‌سرعت تغییر می‌کند، مسئول ایجاد خردزیستگاه‌هایی است که طیف گسترده‌ای از موجودات را در خود جای داده‌اند که بسیاری از آن‌ها بوم‌زاد هستند. پوشش گیاهی در امتداد دیواره از نظر شکل و تراکم متفاوت است و ساختار جامعه از جنگل‌های متراکم تا مناطق بوته‌زاری با درختان پراکنده را شامل می‌شود. تعدادی از گونه‌های آکاسیا و همچنین علف‌ها و سایر پوشش‌های گیاهی بوته‌ای در اینجا یافت می‌شوند. | ## بخش 2: جغرافیای نامیبیا | بوش‌ولد بوش‌ولد در شمال شرقی نامیبیا در امتداد مرز آنگولا و در نوار کاپریوی یافت می‌شود؛ نواری که بقایای یک کریدور باریک تعیین شده برای امپراتوری آلمان جهت دسترسی به رود زامبزی است. این منطقه به میزان قابل توجهی بیشتر از سایر نقاط کشور بارندگی دریافت می‌کند که میانگین آن حدود در سال است. این منطقه عموماً مسطح و خاک‌ها ماسه‌ای هستند که توانایی آن‌ها در نگهداری آب را محدود می‌کند.Cowling, S. در مجاورت بوش‌ولد در شمال مرکزی نامیبیا، یکی از تماشایی‌ترین پدیده‌های طبیعت قرار دارد: حوضه اتوشا. در بیشتر ایام سال، این منطقه یک شوره زار خشک و شور است، اما در فصل مرطوب، دریاچه‌ای کم‌عمق به وسعت بیش از تشکیل می‌دهد. این منطقه از نظر اکولوژیکی مهم و برای تعداد زیادی از پرندگان و حیوانات ساوانای اطراف که با خشک‌سالی تابستانی به سمت آبشخورهای پراکنده اطراف حوضه رانده می‌شوند، حیاتی است. منطقه بوش‌ولد توسط صندوق جهانی طبیعت به عنوان بخشی از اکورجیون جنگل‌های موپان آنگولا تعیین شده است که از شمال از طریق رود کونه‌نه به کشور همسایه، آنگولا، امتداد می‌یابد. این بیابان که با آفریقای جنوبی و بوتسوانا مشترک است، دارای محیط‌های موضعی متنوعی است که از بیابان‌های شنی بسیار خشک تا مناطقی را شامل می‌شود که گویی تعریف معمول بیابان را به چالش می‌کشند. یکی از این مناطق که با نام کاروی ساکولنت شناخته می‌شود، زیستگاه بیش از ۵۰۰۰ گونه گیاهی است که تقریباً نیمی از آن‌ها بوم‌زاد هستند؛ عملاً یک‌سوم از گیاهان گوشتی جهان در کارو یافت می‌شوند. 2001.(AT0709) ظاهراً کارو به‌طور منظم خشکسالی را تجربه نمی‌کند، بنابراین اگرچه این منطقه از نظر فنی یک بیابان است، باران‌های منظم زمستانی رطوبت کافی برای حمایت از جامعه گیاهی جالب این منطقه را فراهم می‌کند. یکی دیگر از ویژگی‌های کالاهاری، و در واقع بسیاری از بخش‌های نامیبیا، کوه جزیره‌ها (Inselbergs) هستند؛ کوه‌های منزوی که خرد‌اقلیم‌ها و زیستگاه‌هایی را برای موجوداتی ایجاد می‌کنند که با زندگی در بستر بیابانی اطراف سازگار نیستند. تپه‌های شنی آن که توسط بادهای شدید ساحلی ایجاد شده‌اند، بلندترین تپه‌های جهان هستند. بیابان‌های ساحلی نامیبیا غنی‌ترین منبع الماس در جهان هستند که نامیبیا را به بزرگترین تولیدکننده الماس در جهان تبدیل کرده است. به دلیل موقعیت خط ساحلی — در نقطه‌ای که آب سرد اقیانوس اطلس به آفریقا می‌رسد — اغلب مه بسیار غلیظی وجود دارد. دشت‌های ساحلی شامل میادین تپه‌های شنی، دشت‌های سنگریزه‌ای پوشیده از گلسنگ و برخی شوره زارهای پراکنده است. این کشور در لبه جنوبی مناطق گرمسیری واقع شده است؛ مدار رأس‌الجدی کشور را تقریباً به دو نیم تقسیم می‌کند. زمستان (ژوئن تا اوت) عموماً خشک است، هر دو فصل بارانی در تابستان رخ می‌دهند؛ فصل بارانی کوچک بین سپتامبر و نوامبر، و فصل بارانی بزرگ بین فوریه و آوریل. | ## بخش 3: جغرافیای نامیبیا | رطوبت کم است و میانگین بارندگی از تقریباً صفر در بیابان ساحلی تا بیش از در نوار کاپریوی متغیر است. به دلیل زمستان‌های خشک، بارش برف یک رخداد بسیار نادر است و هر زمان که اتفاق بیفتد، بازتاب رسانه‌ای گسترده‌ای دارد. آخرین بارش برف در گردنه اسپریتزهوگته در پارک نامیب-نوکلوفت در ژوئن ۲۰۱۱ گزارش شد. آب و هوا و اقلیم در منطقه ساحلی تحت تأثیر جریان بنگوئلا اقیانوس اطلس است که به سمت شمال جریان دارد و باعث بارندگی بسیار کم به میزان در سال یا کمتر، مه غلیظ مکرر و دمای کلی پایین‌تر از بقیه کشور می‌شود. از آنجایی که منطقه پشت ساحل یک بیابان است، این بادها می‌توانند به طوفان‌های شن تبدیل شوند که رسوبات شن در اقیانوس اطلس در تصاویر ماهواره‌ای قابل مشاهده است. با میانگین بارندگی حدود در سال، بیشترین میزان بارندگی در کاپریوی در شمال شرقی (حدود در سال) رخ می‌دهد و در جهت غربی و جنوب غربی کاهش یافته و در سواحل به میزان ناچیز و کمتر در سال می‌رسد. تنها رودخانه‌های دائمی در مرزهای ملی با آفریقای جنوبی، آنگولا، زامبیا و مرز کوتاه با بوتسوانا در کاپریوی یافت می‌شوند. در داخل کشور، آب‌های سطحی تنها در ماه‌های تابستان، زمانی که رودخانه‌ها پس از بارندگی‌های استثنایی طغیان می‌کنند، در دسترس هستند. در غیر این صورت، آب‌های سطحی محدود به چند سد مخزنی بزرگ است که این سیلاب‌های فصلی و روان‌آب‌های آن‌ها را مهار و ذخیره می‌کنند. در جاهایی که مردم در نزدیکی رودخانه‌های دائمی زندگی نمی‌کنند یا از سدهای مخزنی استفاده نمی‌کنند، به آب‌های زیرزمینی وابسته هستند. تخمین زده شده است که این آبخوان قادر است نیاز ۸۰۰٬۰۰۰ نفر در شمال را برای ۴۰۰ سال با نرخ مصرف کنونی (۲۰۱۸) تأمین کند. «افوندجا» (Efundja)، سیلاب سالانه بخش‌های شمالی کشور، اغلب نه تنها به زیرساخت‌ها آسیب می‌زند، بلکه باعث تلفات جانی نیز می‌شود. باران‌هایی که باعث این سیل‌ها می‌شوند از آنگولا منشأ می‌گیرند، به حوضه کوولای نامیبیا سرازیر می‌شوند و «اوشاناها» (اوشی‌وامبو: دشت‌های سیلابی) را در آنجا پر می‌کنند. این شهر خانه منطقه اداری مرکزی کشور، فرودگاه بین‌المللی هوسیا کوتاکو ویندهوک و پایانه راه‌آهن کشور است. دیگر شهرهای مهم عبارتند از: آراندیس، معدن اورانیوم والویس بی، بندر دریایی، فرودگاه بین‌المللی، پایانه راه‌آهن اوشاکاتی، مرکز تجاری اصلی در شمال، پایانه راه‌آهن اوتیوارونگو، مرکز تجاری اصلی در شمال مرکزی، تقاطع راه‌آهن لودریتز، بندر دریایی، پایانه راه‌آهن گوبابیس، مرکز کشاورزی کیتمنشوپ، پایانه راه‌آهن تسومب، معدن‌کاری سواکوپموند، گردشگری (شهر استعماری آلمانی سابق) روندو کاتیما مولیلو اوکاهاندجا آمارها موقعیت: جنوب آفریقا، هم‌مرز با اقیانوس اطلس جنوبی، بین آنگولا و آفریقای جنوبی مختصات جغرافیایی: مساحت کل: ۸۲۴٬۲۹۲ کیلومتر مربع رتبه در جهان: ۳۴امین خشکی: ۸۲۳٬۲۹۰ کیلومتر مربع آب: ۱٬۰۰۲ کیلومتر مربع مقایسه مساحت مقایسه با استرالیا: کمی بزرگتر از نیو ساوت ولز مقایسه با کانادا: تقریباً ۱/۸ کوچکتر از بریتیش کلمبیا مقایسه با ایالات متحده: کمی کمتر از سه برابر مساحت نوادا مقایسه با اتحادیه اروپا: کمی کمتر از ۲٫۵ برابر مساحت فنلاند مرزهای زمینی: کل: ۴٬۲۲۰ کیلومتر کشورهای هم‌مرز: آنگولا ۱٬۴۲۷ کیلومتر، بوتسوانا ۱٬۵۴۴ کیلومتر، آفریقای جنوبی ۱٬۰۰۵ کیلومتر، زامبیا ۲۴۴ کیلومتر خط ساحلی: ۱٬۵۷۲ کیلومتر ادعاهای دریایی: دریای سرزمینی: منطقه مجاور: منطقه انحصاری اقتصادی: و عوارض زمین: بیشتر فلات مرتفع؛ بیابان نامیب در امتداد ساحل؛ بیابان کالاهاری در شرق. در شمال و در نزدیکی مرز با آگولا، منطقه‌ای مسطح وجود دارد که توسط صندوق جهانی طبیعت به عنوان بخشی از منطقه زیستی (اکورجیون) جنگل‌های موپان آنگولا تعیین شده است. | ## جمع‌بندی | نقاط حداکثری این فهرستی از نقاط حداکثری نامیبیا است؛ نقاطی که دورتر از هر مکان دیگری در شمال، جنوب، شرق یا غرب قرار دارند.