موضوع مقاله: فهرست ابرنواخترها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست ابرنواخترها | مقدمه: امروزه برنامه‌های خودکار جستجو صدها ابرنواختر در فاصلهٔ میلیون‌ها سال نوری کشف می‌کنند. | ## بخش 1: فهرست ابرنواخترها | این فهرست شامل ابرنواخترهایی است که یا اهمیتی تاریخی دارند و یا رویدادهای منفردی هستند که در مقاله‌های علمی‌ای استفاده شده‌اند که در ایجاد نظریهٔ ابرنواخترها تأثیرگذار بوده‌اند. فهرست در بیش‌تر مدخل‌ها، سالی که ابرنواختر دیده شده است، بخشی از نامگزینی است (ستون نخست). نامگزینی ابرنواختر (سال)صورت‌فلکیقدر ظاهریفاصله (سال نوری)نوعکهکشانتوضیحاتاس‌ان ۱۸۵‍ قنطورس۶- (؟) تخمین‌های جدید دامنهٔ گسترده‌ای دارند. برای اطلاعات بیشتر به اس‌ان ۱۸۵ نگاهی بیندازید.۹،۱۰۰Ia (؟)راه شیریقدیمی‌ترین ابرنواختر ثبت شده در تاریخ.اس‌ان ۳۸۶قوس۱/۵+۱۴،۷۰۰IIراه شیریباقی‌ماندهٔ این ابرنواختر به احتمال زیاد G11.2-0.3 است.اس‌ان ۳۹۳کژدم۰۰۳۴،۰۰۰ راه شیری اس‌ان ۱۰۰۶گرگ۷/۵- ۷،۲۰۰Iaراه شیریدر بسیاری از مکان‌های زمین دیده شد. | ## بخش 2: فهرست ابرنواخترها | از نظر قدر ظاهری درخشان‌ترین رویداد ستاره‌ای ثبت شده در تاریخ است.اس‌ان ۱۰۵۴ثور۶-۶،۵۰۰IIراه شیریباقی‌مانده‌اش سحابی خرچنگ با تپ‌اخترش است. (ستارهٔ نوترونی)اس‌ان ۱۱۸۱ذات‌الکرسی۰۸،۵۰۰ راه شیری اس‌ان ۱۵۷۲ذات‌الکرسی۴-۸،۰۰۰Iaراه شیرینواختر تیکواس‌ان ۱۶۰۴مارافسای۳-۱۴،۰۰۰Iaراه شیریستارهٔ کپلر. این تازه‌ترین ابرنواختری است که در کهکشان خودمان (راه‌شیری) دیده شده است.ذات‌الکرسی آ کا ۱۶۸۰ذات‌الکرسی۵+۹،۰۰۰IIbراه شیریبه نظر می‌رسد به دلیل وجود غبار میان‌ستاره‌ای هیچ‌وقت آشکارا دیده نشد؛ اما باقی‌مانده‌اش، ذات‌الکرسی آ، درخشان‌ترین منبع رادیویی بیرون از منظومه خورشیدی در آسمان است.اس‌ان‌ار G1.9+0.3 کا ۱۸۶۸قوس۲۵،۰۰۰راه شیریدر ستا ۱۹۸۵ میلادی و پس از مرگش کشف شد؛ سنش در سال ۲۰۰۸ تعیین شد.اس‌ان ۱۸۸۵ آآندرومدا۷+۲،۴۰۰،۰۰۰Ipecکهکشان آندرومدانخستین رصدِ یک ابرنواخترِ فراکهکشانیاس‌ان ۱۸۹۵ بی‍ قنطورس۸/۰+۱۰،۹۰۰،۰۰۰ان‌جی‌سی ۵۲۵۳ اس‌ان ۱۹۳۷سیتازی‌ها۸/۴+ ۱۳,۰۰۰,۰۰۰Iaآی‌سی ۴۱۸۲ اس‌ان ۱۹۴۰بیگیسو۱۲/۸+۳۸,۰۰۰,۰۰۰II-Pان‌جی‌سی ۴۷۲۵ اس‌ان ۱۹۶۱ویبرساوش۱۲/۵+۳۰,۰۰۰,۰۰۰II؟ان‌جی‌سی ۱۰۵۸یک شبه ابرنواختر بالقوهاس‌ان ۱۹۷۲ای‍ قنطورس۸/۷+ ۱۰،۹۰۰،۰۰۰Iaان‌جی‌سی ۵۲۵۳بیش از یکسال پیگری شد و به نخستین نمونه از ابرنواخترهای نوع یکم ای تبدیل شداس‌ان ۱۹۸۳انمار باریک۱۱/۸+۱۵،۰۰۰،۰۰۰Ibمسیه ۸۳نخستین رصد یک ابرنواختر نوع یکم بیاس‌ان ۱۹۸۶جیآندرومدا۱۸/۴+۳۰،۰۰۰،۰۰۰IInان‌جی‌سی ۸۹۱در محدوده بسامدی رادیویی درخشان استاس‌ان ۱۹۸۷ایماهی زرین۲/۹+۱۶۰،۰۰۰IIpecابر ماژلانی بزرگتابش شدیدی در چهارم اسفند ۱۳۶۵ خورشیدی، ساعت ۷:۳۵:۳۵ زمان جهانی (UT) به زمین رسید. به خاطر عکس‌های آرشیوی از یک ستارهٔ پیشگام و ردیابی نوترینوهای ابرنواختری قابل توجه است. | ## بخش 3: فهرست ابرنواخترها | اس‌ان ۱۹۹۳جِیخرس بزرگ۱۰/۸+۱۱،۰۰۰،۰۰۰IIbمسیه ۸۱یکی از پرنورترین ابرنواخترها در آسمان نیمکرهٔ شمالی از سال ۱۳۳۳ خورشیدی.اس‌ان ۱۹۹۴دیسنبله۱۵/۲+۵۰،۰۰۰،۰۰۰Iaان‌جی‌سی ۴۵۲۶اس‌ان ۱۹۹۸ بی‌دبلیوتلسکوپ؟۱۴۰،۰۰۰،۰۰۰Icای‌اس‌او ۱۸۴-جی۸۲مرتبط با جی‌آربی ۹۸۰۴۲۵. این نخستین‌بار بود که یک انفجار پرتوی گاما (جی‌آربی) به یک ابرنواختر مرتبط می‌شد.اس‌ان ۲۰۰۲ بی‌جِیگرگ۱۴/۷+۱۶۰،۰۰۰،۰۰۰.Iaان‌جی‌سی ۱۸۲۱یک فوران از گونهٔ اِی‌ام سگانِ تازیاس‌ان ۲۰۰۳ اف‌جیگاوران۴،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰Iaیک کهکشان ناشناسبه اسم «ابرنواختر شامپاینی» هم شناخته می‌شود.اس‌ان ۲۰۰۴ دی‌جِیزرافه۸،۰۰۰،۰۰۰Ia (SAB)ان‌جی‌سی ۲۴۰۳ان‌جی‌سی ۲۴۰۳ یک عضو دورافتاده از گروه‌ام ۸۱ است. اس‌ان ۲۰۰۵اِی‌پیگیسو۴،۷۰۰،۰۰۰،۰۰۰II؟به عنوان پرنورترین ابرنواختر تا سال ۱۳۸۶ خورشیدی اعلام شد.اس‌ان ۲۰۰۵ جی‌جِینهنگ۸۶۵،۰۰۰،۰۰۰Ia/II-n؟به این دلیل که هم ویژگی‌های نوع یکم اِی و هم نوع دوم ان را دارد، قابل توجه است.اس‌آن ۲۰۰۵جی‌الماهی۱۶/۵+۲۰۰،۰۰۰،۰۰۰II-nان‌جی‌سی ۲۶۶ستاره در تصویرهای قدیمی پیدا می‌شد.اس‌ان ۲۰۰۶جی‌وایبرساوش۱۵+۲۴۰،۰۰۰،۰۰۰IIn (*)ان‌جی‌سی ۱۲۶۰ناسا آن را رصد کرد و اوجی بیش‌تر از ۷۰ روز داشت. * احتمال دارد که گونه‌ای جدید باشد.اس‌ان ۲۰۰۷ بی‌آیسنبله۱۸/۳+Ic؟کهکشان کوتوله‌ای ناشناسبه‌شدت نورانی بود و مدت‌ها درخشید. | ## جمع‌بندی | این ستاره گواهی بود برای وجود ستاره‌هایی با جِرمِ آغازینِ بزرگ‌تر از ۱۴۰ برابر جرم خورشیدی (حتا بهتر از اس‌ان ۲۰۰۶ جی‌وای بود).