موضوع مقاله: نبرد در لس‌آنجلس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد در لس‌آنجلس | مقدمه: داستان دربارهٔ یک گروهبان نیروی دریایی با بازی آرون اکهارت است که رهبری یک دسته از تفنگداران دریایی ایالات متحده را به همراه دیگر پرسنل نظامی سرگردان بر عهده دارد و از لس‌آنجلس در برابر تهاجم موجودات فضایی دفاع می‌کنند. | ## بخش 1: نبرد در لس‌آنجلس | بازیگران این فیلم شامل میشل رودریگز، رامون رودریگز، بریجیت مویناهان و مایکل پنیا هستند. فیلمبرداری اصلی در سپتامبر ۲۰۰۹ آغاز شد و فیلم در ۱۱ مارس ۲۰۱۱ در ایالات متحده اکران شد. این فیلم در سراسر جهان ۲۱۲ میلیون دلار فروش داشت، در حالی که بودجه تولید آن حدود ۷۰ تا ۷۷ میلیون دلار بود و عمدتاً با نقدهای منفی از منتقدان روبرو شد. داستان در ۱۲ اوت ۲۰۱۱، تهاجم بزرگی از فرازمینی‌ها در سواحل شهرهای بزرگ رخ می‌دهد. در حالی که لس آنجلس تخلیه می‌شود، سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا از کمپ پایگاه تفنگداران دریایی پندلتون وارد عمل می‌شود؛ از جمله گروهبان یکم مایکل نانتز که کهنه‌سرباز جنگ عراق است. نانتز که در شرف بازنشستگی بود، به دسته اول، گروهان اکو از گردان دوم، تفنگداران دریایی پنجم مأمور می‌شود. تحت فرماندهی ستوان دوم ویلیام مارتینز، این دسته به یک پایگاه عملیات خط مقدم (FOB) مستقر در فرودگاه سانتا مونیکا (کالیفرنیا) می‌رسد. نیروهای زمینی بیگانه ظاهراً پشتیبانی هوایی ندارند و از استراتژی سلطه سریع استفاده می‌کنند. از این رو، نیروی هوایی برای یک بمباران اشباع در منطقه سانتا مونیکا (کالیفرنیا) آماده می‌شود و به دسته ۳ ساعت فرصت داده می‌شود تا غیرنظامیان را از یکی از ایستگاه‌های اداره پلیس لس آنجلس نجات دهند. همان‌طور که آن‌ها در لس آنجلس پیشروی می‌کنند، در کمین گرفتار شده و متحمل تلفات متعددی می‌شوند. نانتز تفنگداران ایملی و هریس را برای جستجوی لنیهان که از گروه جدا شده است، می‌برد. آن‌ها پس از مبارزه با یک موجود بیگانه، با تعدادی از سربازان لشکر ۴۰ پیاده (ایالات متحده آمریکا) و یک استوار فنی اطلاعاتی نیروی هوایی به نام النا سانتوس متحد می‌شوند. در ایستگاه پلیس، این دسته موقت پنج غیرنظامی را پیدا می‌کند: میشل که دامپزشک است و کودکان، کیرستن، ایمی، هکتور و پدر هکتور، جو. یک هلیکوپتر برای تخلیه تفنگداران مجروح می‌رسد اما نمی‌تواند وزن غیرنظامیان را تحمل کند. هلیکوپتر هنگام برخاستن توسط واحدهای هوایی بیگانگان نابود می‌شود که منجر به کشته شدن گریستون، گوئررو، لنیهان و سیمونز می‌گردد. در طول راه، آن‌ها درمی‌یابند که واحدهای هوایی بیگانگان در واقع پهپادهایی هستند که رادیوهای انسانی را هدف قرار می‌دهند؛ سانتوس فاش می‌کند که مأموریت او مکان‌یابی و نابودی مرکز فرماندهی بیگانگان است که پهپادها را کنترل می‌کند. وقتی اتوبوس آن‌ها روی یک بزرگراه مرتفع مورد حمله بیگانگان قرار می‌گیرد، تفنگداران با راپل گروه را به سطح خیابان می‌برند. در نبرد بعدی، تفنگداران استاورو و موتولا و باقی‌مانده سربازان گارد ملی ارتش کالیفرنیا کشته می‌شوند، در حالی که جو و ستوان مارتینز مجروح می‌گردند. مارتینز از رادیوی خود برای جذب بیگانگان استفاده کرده و سپس با منفجر کردن مواد منفجره، خود را فدای تیمش می‌کند. نانتز اکنون فرماندهی پرسنل بازمانده شامل سانتوس، ایملی، کرنز، لاکت، هریس، آدکوو و غیرنظامیان را بر عهده دارد و فرار آن‌ها از منطقه بمباران را ادامه می‌دهد. با رسیدن به پایگاه عملیات خط مقدم، تفنگداران متوجه می‌شوند که آنجا نابود شده و ارتش از شهر عقب‌نشینی کرده است. لاکت در مورد برادرش که به همراه چهار نفر دیگر در آخرین دوره خدمت نانتز کشته شده بود، با او روبرو می‌شود. آن‌ها زمانی به آرامش می‌رسند که نانتز توضیح می‌دهد که همچنان به فکر آن‌هاست و نام، درجه و شماره سریال هر یک را از حفظ می‌خواند. نانتز گروه را تشویق می‌کند تا برای ادای احترام به همرزمان کشته شده خود، از جمله جو به خاطر شجاعتش، به پیشروی ادامه دهند. نانتز تئوری می‌دهد که آن‌ها در نزدیکی مرکز فرماندهی بیگانگان پرواز می‌کنند که پیام‌های رادیویی شدیدی به پهپادهایش ارسال می‌کند. او به واحد خود دستور می‌دهد که غیرنظامیان را همراهی کنند در حالی که خودش برای شناسایی منطقه می‌ماند، اما تفنگدارانش به او ملحق می‌شوند. کرنز برای درخواست موشک تماس رادیویی برقرار می‌کند و نانتز آن‌ها را به صورت دستی با استفاده از یک نشانه‌گذار لیزری هدایت می‌کند در حالی که دیگران از موقعیت او دفاع می‌کنند. کرنز زمانی که یک پهپاد روی رادیوی او قفل می‌کند کشته می‌شود، اما تفنگداران موفق می‌شوند یک موشک را به سمت ماژول فرماندهی هدایت کنند که منجر به نابودی آن می‌شود. پهپادهای کنترل‌نشده از آسمان سقوط می‌کنند و نیروهای زمینی بیگانه عقب‌نشینی می‌کنند. تفنگداران باقی‌مانده (نانتز، ایملی، لاکت، هریس، آدکوو و سانتوس) به پایگاهی در بیابان موهاوی منتقل شده و به عنوان قهرمان مورد استقبال قرار می‌گیرند. به آن‌ها گفته می‌شود که طرح موفقیت‌آمیز آن‌ها به ارتش‌های در حال نبرد با نیروهای بیگانه در شهرهای دیگر مخابره شده است، میشل و سه کودک نجات یافته‌اند و آن‌ها اکنون می‌توانند استراحت کنند. | ## بخش 2: نبرد در لس‌آنجلس | «اسپکس» هریس بریجیت مویناهان در نقش میشل مایکل پنیا در نقش جو رینکون کوری هاردریکت در نقش سرجوخه تفنگداران دریایی، جیسون «کوچیس» لاکت جیم پرک در نقش سرباز یکم تفنگداران دریایی، پیتر جی. «استاوز» استاورو لوکاس تیل در نقش سرجوخه تفنگداران دریایی، اسکات گریستون رامون رودریگز در نقش ستوان‌دوم تفنگداران دریایی، ویلیام مارتینز نوئل فیشر در نقش سرباز تفنگداران دریایی، شان «کسپر» لنیهان آدتوکومبوه مکورمک در نقش بهیار درجه دو نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، جبریل ای. در نقش سرجوخه تفنگداران دریایی، ریچارد «موتون» گوئررو تیلور هندلی در نقش سرباز یکم تفنگداران دریایی، کوری سیمونز جیمز هیرویکی لیائو در نقش سرباز یکم تفنگداران دریایی، استیون «موتورولا» موتولا جوئی کینگ در نقش کریستن برایس کس در نقش هکتور رینکون جادین گولد در نقش ایمی تولید توسعه جاناتان لیبسمن قصد داشت این فیلم تصویری واقع‌گرایانه از تهاجم بیگانگان در سبک یک فیلم جنگی باشد و برای سبک فیلم‌برداری مستندگونه خود از فیلم‌های سقوط شاهین سیاه، نجات سرباز رایان و یونایتد ۹۳ الهام گرفت. لیبسمن همچنین از ویدیوهای یوتیوب تفنگداران دریایی در فلوجه برای ظاهر فیلم الهام گرفت. در نتیجه، فیلم به صورت فیلم سه‌بعدی فیلم‌برداری نشد، زیرا کارگردان احساس می‌کرد ترکیب آن با سبک فیلم‌برداری دوربین روی دست باعث می‌شود تماشاگران «در عرض دو دقیقه بالا بیاورند.» در عوض، از فیلم خام استاندارد استفاده شد و صحنه‌ها از سه دوربین مختلف برش خوردند. فیلم‌سازان فیلم‌برداری دیجیتال با دوربین Red را آزمایش کردند، اما متوجه شدند که این دوربین نمی‌تواند همان کیفیت تصویر فیلم استاندارد را ثبت کند. فیلم برای درجه‌بندی انجمن تصاویر متحرک آمریکا ساخته شد، زیرا کارگردان احساس می‌کرد بیش از حد خشن کردن فیلم با لحن تعلیق‌آمیزی که آن‌ها به دنبالش بودند همخوانی ندارد. کریس برتولینی، فیلم‌نامه‌نویس، سعی کرد شوخی و تعلیق را در کنار اکشن بگنجاند، که به نظر او عناصر مهمی برای جذب مخاطب به درام بودند. لیبسمن در مصاحبه‌ای با آی‌جی‌ان، تعامل بین بازیگران و همچنین توسعه طبیعی فیلم در طول پیش‌تولید را توصیف کرد و گفت: «آنچه از این روند حاصل می‌شود، مقدار زیادی جزئیات ریز است که این بچه‌ها با خود می‌آورند.» او همچنین اشاره کرد: «به عنوان مثال، نی-یو که نقش هریس را بازی می‌کند و جینو پسی که نقش استاورو را بازی می‌کند، رابطه عالی با هم داشتند که بسیاری از آن را پشت صحنه ابداع کردند. او یکی از شخصیت‌های فرعی است اما شخصیت خاص خودش را دارد که با خود آورده و این‌ها چیزهایی است که انتظارش را ندارید.» مضامین و تحلیل داستان فیلم تا حدی الهام‌گرفته از نبرد لس آنجلس است؛ یک حمله احتمالی دشمن و آتش‌باری توپخانه ضدهوایی متعاقب آن که در شب ۲۴ فوریه ۱۹۴۲ در لس آنجلس، در طول جنگ جهانی دوم رخ داد. این حادثه یک روز پس از بمباران الوود اتفاق افتاد، زمانی که یک زیردریایی امپراتوری ژاپن گلوله‌هایی را به سمت مخازن سوخت هواپیمایی ایالات متحده شلیک کرد؛ تنش‌ها در سواحل غربی در ماه‌های پس از دسامبر ۱۹۴۱ و حمله به پرل هاربر و ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم از پیش بالا گرفته بود. شاهدان عینی و داده‌های رادار، یک هواگرد ناشناخته را در شب ۲۴ فوریه برفراز منطقه لس آنجلس گزارش کردند که منجر به ترس از حمله ژاپن به خاک اصلی ایالات متحده شد. اما بررسی این حادثه هیچ مدرکی دال بر حضور ژاپنی‌ها در منطقه پیدا نکرد و این اتفاق را به واکنش بیش از حد نیروهای نظامی ایالات متحده نسبت داد. فیلم‌سازان از این رویداد تاریخی برای کمک به واقع‌گرایانه جلوه دادن فیلم بهره بردند. آرون اکهارت گفت که هدف فیلم ساختن واقعی‌ترین فیلم ممکن دربارهٔ تهاجم بیگانگان بوده است؛ «هدف این بود: این یک فیلم جنگی است، یک فیلم جنگی به سبک مستند که موجودات بیگانه در آن حضور دارند.» با این حال، این فیلم اولین اثر سینمایی نبود که به وقایع پیرامون حملات هوایی اقیانوس آرام می‌پرداخت. در سال ۱۹۷۹، فیلم کمدی-درام ۱۹۴۱ (فیلم) به کارگردانی استیون اسپیلبرگ، به گلوله‌باران سال ۱۹۴۲ و دیگر درگیری‌های نظامی غافلگیرکننده اشاره کرده بود.استیون اسپیلبرگ. در ۱۲ مارس ۲۰۱۱، یک روز پس از اکران رسمی نبرد در لس آنجلس، یک مک‌باستر تولید شده توسط شرکت فیلم‌سازی مستقل اسایلم با عنوان نبرد لس آنجلس در شبکه تلویزیونی ک کابلی سای فای در ایالات متحده پخش شد. فیلم‌برداری فیلم‌برداری از سپتامبر ۲۰۰۹ تا دسامبر ۲۰۰۹ در شریوپورت (لوئیزیانا) و بتن‌روژ (لوئیزیانا) انجام شد (برخی صحنه‌ها نیز در کمپ پندلتون در سن دیگو، کالیفرنیا فیلم‌برداری شدند). تصویربرداری اصلی در هفته دوم سپتامبر در شریوپورت با صحنه‌هایی که یک سامانه بزرگراه‌های میان ایالتی ویران شده و پر از خودرو، یک کامیون تانکر واژگون شده و یک هلیکوپتر سقوط کرده را نشان می‌داد، آغاز شد. مهیج‌ترین صحنه، انفجاری بزرگ با ایجاد گلوله آتشین بود که گفته می‌شود باعث نگرانی برخی از ساکنان و رهگذران شده بود. گروه‌های فیلم‌برداری از یک تابلوی تبلیغاتی بزرگ «کروما کی» در انتهای بزرگراه ویران شده استفاده کردند تا بعداً تصاویر سی‌جی‌آی از لس آنجلس را در آن جایگذاری کنند. بازیگران برای اینکه یاد بگیرند چگونه به‌طور واقع‌گرایانه به عنوان یک دسته تفنگدار دریایی عمل کنند، سه هفته آموزش نظامی را پشت سر گذاشتند. علاوه بر این، اکهارت از چند ماه قبل با تفنگداران دریایی در زمینه آموزش سلاح و تمرینات نظامی تمرین کرده بود. در صحنه فیلم‌برداری، مشاوران فنی نظامی با بازیگران کار کردند تا از ارائه یک اجرای واقع‌گرایانه اطمینان حاصل کنند. اکهارت هنگام سقوط از یک لبه در طول یک سکانس اکشن، دچار شکستگی در بازو شد، اما بدون اینکه آن را در گچ بگذارد، به کار خود در باقی‌مانده فیلم ادامه داد. واحدهای متعددی از تفنگداران دریایی در فیلم‌برداری همکاری کردند، از جمله نیروهای پیاده از گردان دوم تفنگداران دریایی هفتم، گردان دوم تفنگداران دریایی اول، هواگردهای بل بوئینگ وی-۲۲ آسپری از واحد VMMT-204 (مستقر در پایگاه هوایی نیوریور در کارولینای شمالی)، بوئینگ ورتول سی‌اچ-۴۶ سی‌نایت از واحدهای HMM-268 و HMM-774 (به ترتیب مستقر در کمپ پندلتون و ایستگاه نیروی دریایی نورفک) و نیروی ذخیره سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا از گردان سوم تفنگداران دریایی ۲۳ مستقر در بل شسی، لوئیزیانا. جلوه‌های بصری در حالی که لیبسمن سعی کرد تا حد امکان از جلوه‌های فیزیکی استفاده کند (اگرچه از پرده سبز و سی‌جی‌آی نیز استفاده شد)، مانند انفجارها، ۹۰ درصد موجودات بیگانه به صورت کامپیوتری ساخته شده‌اند، زیرا کارگردان احساس می‌کرد دستیابی به آن‌ها از هر طریق دیگری بسیار دشوار است. مهاجمان توسط پل جرارد طراحی شدند که آن‌ها را به گونه‌ای ساخت تا «بسیار بیگانه» به نظر برسند، نه شبیه به بندپایان و نه مهره‌داران، در حالی که لیبسمن آن‌ها را به عنوان «نازی‌های نسل‌کش» توصیف کرد… «آن‌ها به ما همان‌گونه نگاه می‌کنند که ما به مورچه‌ها نگاه می‌کنیم.» لیبسمن می‌خواست بیگانگان به گونه‌ای به نظر برسند که مانند یک ارتش واقعی عمل می‌کنند، همراه با پزشک‌یارها و افسران با درجه نظامی مختلف، و استفاده از تاکتیک‌هایی مانند پناه گرفتن برای محافظت از خود. جنجال‌ها سونی احتمال اقدام قانونی علیه فیلم‌سازان، گرگ و کالین استراوس را که از طریق شرکت جلوه‌های ویژه خود به نام هیدرولیکس برای انجام کارهای جلوه‌های بصری «نبرد در لس آنجلس» استخدام شده بودند، بررسی کرد. این تلاش آشکار سونی برای وادار کردن این فیلم‌سازان مستقل به تغییر تاریخ اکرانی است که مدت‌ها پیش توسط یونیورسال و ریلفتیویتی تعیین شده و خارج از کنترل فیلم‌سازان است.» سونی داوری علیه هیدرولیکس و برادران استراوس را آغاز کرد، اما بعداً از این داوری صرف‌نظر کرد. موسیقی و موسیقی متن موسیقی متن توسط برایان تایلر ساخته و رهبری شد و توسط «هالیوود استودیو سمفونی» اجرا گردید. | ## بخش 3: نبرد در لس‌آنجلس | ترانه «عشق کالیفرنیا» اثر توپاک شکور با همکاری دکتر دره و راجر تروتمن در فیلم استفاده شد اما در آلبوم موسیقی متن گنجانده نشد. انتشار افتتاحیه و اکران سینمایی فیلم افتتاحیه جهانی خود را در ۱۱ مارس ۲۰۱۱ در ایالات متحده داشت. سایر بازارهای اروپایی مانند آلمان و دانمارک اکران فیلم را در ۱۴ آوریل آغاز کردند. بازارهای خاصی در خاورمیانه مانند امارات متحده عربی و لبنان در ۱۰ مارس شاهد افتتاحیه فیلم بودند، در حالی که در آفریقای جنوبی در اواخر ماه، یعنی ۲۵ مارس به نمایش درآمد. بازی ویدئویی یک بازی ویدئویی در سبک تیراندازی اول شخص که توسط استودیو «لایو اکشن»، از زیرمجموعه‌های سابر اینتراکتیو توسعه یافته و توسط کونامی منتشر شده بود، در ۱۱ مارس ۲۰۱۱ برای استیم و ایکس‌باکس لایو آرکید و در ۲۲ مارس برای پلی‌استیشن نتورک منتشر شد. رسانه خانگی «نبرد در لس آنجلس» در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۱ توسط سرگرمی خانگی سونی پیکچرز در رسانه‌های خانگی منتشر شد. پس از اکران سینمایی، نسخه صفحه‌عریض با کد منطقه‌ای ۱ بر روی دی‌وی‌دی در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۱ در ایالات متحده عرضه شد. ویژگی‌های خاص دی‌وی‌دی شامل بخش‌هایی همچون «پشت صحنه نبرد»، «ساخت بیگانگان»، «بازیگری در کنار بیگانگان»، «فیلم‌برداری از بیگانگان»، «آماده‌سازی برای نبرد» و «خلق لس آنجلس در لوییزیانا» بود. ویژگی‌های اضافی این بسته علاوه بر موارد قبلی، شامل تم پلی‌استیشن ۳ و بخش‌هایی نظیر «نبرد بزرگراه»، «کنترل فرماندهی»، «گروهبان نانتز»، «تفنگداران پشت صحنه»، «کالبدشکافی بیگانه» و غیره بود. همزمان، نسخه با کیفیت بالای بلو-ری نیز در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۱ منتشر شد که شامل نسخه دموی بازی «رزیستنس ۳» نیز بود. «نبرد در لس آنجلس» یکی از نخستین عناوینی است که با فرمت وضوح بسیار بالای وضوح ۴کی مجدداً مستر شد. بازخورد واکنش منتقدان وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز بر اساس ۲۱۴ نقد، امتیاز ۳۷٪ با میانگین ۴٫۹/۱۰ را به فیلم اختصاص داد. در اجماع منتقدان این سایت آمده است: «نبرد در لس آنجلس که بیش از حد طولانی و آکنده از کلیشه‌های فیلم‌های جنگی است، تنها سرسخت‌ترین معتادان فیلم‌های اکشن را سرگرم خواهد کرد.» وب‌سایت متاکریتیک بر اساس ۳۵ منتقد، نمره میانگین وزنی ۳۷ از ۱۰۰ را به فیلم داد که نشان‌دهنده «نقدهای عموماً نامطلوب» است. تماشاگران نظرسنجی شده توسط سینماسکور به فیلم میانگین نمره "B" در مقیاس A+ تا F دادند. راجر ایبرت، منتقد سرشناس فیلم، در نقدی طولانی «نبرد در لس آنجلس» را مورد انتقاد شدید قرار داد و آن را «پر سر و صدا، خشن، زشت و احمقانه» خواند و تنها نیم ستاره به آن داد. اگرچه او بازی آرون اکهارت را ستود، اما به شدت از نویسندگی، طراحی جلوه‌ها، فیلم‌برداری و تدوین فیلم انتقاد کرد. او نقد خود را با این جمله به پایان رساند: «وقتی به ساختار ظریف اثری مانند جدال در اوکی کرال فکر می‌کنم، دلم می‌خواهد موهای سرم را بکنم و اشک ناامیدی بریزم. نسل‌هایی از فیلم‌سازان زندگی خود را وقف تکمیل تکنیک‌هایی کردند که کارگردانی مانند جاناتان لیبسمن یا از آن‌ها بی‌اطلاع است یا نسبت به آن‌ها بی‌تفاوت است. آنتونی لین از مجله نیویورکر نقد بهتری به فیلم داد، اما تنها با مقایسه آن با فیلم‌های بدتر؛ او بیان کرد: «نبرد در لس آنجلس بسیار سرگرم‌کننده‌تر از حماقت‌های روح‌فرسایی همچون ترمیناتور: رستگاری یا فیلم‌های تبدیل‌شوندگان است.» نبرد در لس آنجلس عمدتاً نقدهای ضعیفی از سوی لس آنجلس تایمز،Sharkey, Betsy (March 11, 2011). کیم نیومن از مجله امپایر به فیلم ۲ ستاره از ۵ داد و ضمن تأیید کیفیت صحنه‌های نبرد، از عدم نوآوری آن انتقاد کرد و نوشت: «همه چیز به خوبی منفجر می‌شود و اکهارت بازیگری فراتر از حد مورد نیازِ نقشش است، اما ما همه این‌ها را قبلاً دیده‌ایم.»Newman, Kim (March 11, 2011). نایجل فلوید از گروه تایم اوت نیز با دادن ۲ ستاره، اظهار داشت که فیلم «شخصیت‌های نظامی تخت را با دیالوگ‌های کلیشه‌ای و احساسات‌گرایی پیش‌پاافتاده سنگین کرده است.»Floyd, Nigel (March 16, 2011). نیل اسمیت از مجله توتال فیلم به فیلم ۳ ستاره از ۵ داد و چنین خلاصه کرد: «سقوط شاهین سیاه را با موجودات فضایی به جای سومالیایی‌ها تصور کنید؛ آنگاه معیاری برای این اکشن انفجاری اما کاربردی خواهید داشت که برای گذران وقت تا رسیدن فیلم‌های بزرگ تابستانی مناسب است.»Smith, Neil (March 10, 2011). مایکل فیلیپس، منتقد فیلم از شیکاگو تریبون نیز ۳ ستاره به فیلم داد و خاطرنشان کرد که داستان به شکلی رضایت‌بخش محدود است: «درباره مشتی از آدم‌هاست که سعی می‌کنند چند بلوک را تا یک منطقه امن در غرب لس آنجلس طی کنند و در این مسیر کشته نشوند. تای بر از بوستون گلوب با رویکردی مثبت‌تر اعلام کرد که فیلم یک «مأموریت دوساعته پر سر و صدا، دیوانه‌وار و از نظر بصری گیرا است که عمدتاً قوانین ژانر را رعایت کرده و از ژست‌های مردانه افراطی دوری می‌کند.»Burr, Ty (March 11, 2011). کانی اوگل از میامی هرالد به این نتیجه رسید که نبرد در لس آنجلس «به اندازه روز استقلال لوده نیست، به اندازه جنگ دنیاها ترسناک نیست و کاملاً فاقد تخیل و طنین احساسی منطقه ۹ است» اما یک «فیلم پاپ‌کورنی محکم با مقدار زیادی اکشن، انفجار و آشوب کنترل‌شده» به شمار می‌رود.Ogle, Connie (March 10, 2011). بیل گودیکونتز، منتقد روزنامه آریزونا ریپابلیک، فیلم را «یک سرگرمی خوب و ساده» نامید. افتخارات نبرد در لس آنجلس نامزد دریافت جایزه برای پنیا در بخش «بهترین بازیگر مرد محبوب» و نامزد دریافت جایزه برای رودریگز در بخش «بهترین بازیگر زن محبوب» از جایزه آلما شد. علاوه بر این، برایان تایلر آهنگساز فیلم برنده جایزه موسیقی تلویزیونی BMI برای کار بر روی این فیلم گردید. این فیلم در روز افتتاحیه ۱۳,۳۹۹,۳۱۰ دلار فروش داشت که بهترین فروش روز افتتاحیه در سال ۲۰۱۱ تا پیش از جابه‌جایی رکورد توسط سریع و خشمگین ۵ بود. در مجموع، فیلم ۳۵,۵۷۳,۱۸۷ دلار در پایان هفته افتتاحیه به دست آورد و در رتبه اول گیشه، بالاتر از فیلم‌های شنل‌قرمزی و مریخ به مامان‌ها نیاز دارد قرار گرفت. | ## جمع‌بندی | در پایان دوره اکران در سال ۲۰۱۱، این فیلم ۸۳,۵۵۲,۴۲۹ دلار در بازارهای ایالات متحده و کانادا و ۱۲۸,۲۶۶,۹۲۵ دلار در بازارهای بین‌المللی فروش داشت که مجموع فروش جهانی آن را به ۲۱۱,۸۱۹,۳۵۴ دلار رساند.