موضوع مقاله: اسب دریایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسب دریایی | مقدمه: اسب دریایی یا اسبَک ماهی یک نوع ماهی از خانوادهٔ سوزن‌ماهیان است که در آب‌های حاره‌ای و معتدل سرتاسر جهان یافت می‌شود. | ## بخش 1: اسب دریایی | مشخصهٔ ویژهٔ این نوع ماهی‌ها این است که آن‌ها معدود ماهیانی هستند که در آن‌ها جنس ماده تخم‌ها را به بدن جنس نر منتقل کرده و جنس نر آن‌ها را حمل می‌کند. تک همسری در برخی از گونه‌ها، از جمله دیگر خصوصیات غیرعادی اسب‌های دریایی می‌باشد. بیشتر اوقات اسب‌های دریایی بدون حرکت باقی می‌مانند این حالت را به صورت گیر دادن دم چسبیده خود در لابه‌لای مرجان‌ها و جلبک‌های دریایی انجام می‌دهند و با همین حرکت در مقابل دشمنان ایجاد استتار می‌کنند. چشم‌ها مستقل از سر به طرفین حرکت می‌کنند و به این وسیله دائماً مراقب دشمنان بوده و همچنین غذای خود را جستجو می‌کنند. نوع مادهٔ این حیوان تخم‌های خود را در کیسهٔ نوع نر می‌ریزد و در همان‌جا نوزادان از تخم بیرون می‌آیند که به شکل اسب‌های دریایی کوچک هستند. اسب‌های دریایی دارای باله‌ای حرکتی در پشت خود هستند که بیش از ۳۵ بار در ثانیه در نوسان است. erectus (اسب دریایی خط‌دار) که در فاصله دور از ساحل شرقی آمریکا بین نووسکوشیا و اروگوئه دیده می‌شود. histrix (اسب دریایی تیغ دار) که در اقیانوس هند، خلیج فارس، دریای سرخ و خاور شرق یافت می‌شود. ingens (اسب دریایی آرام) که در فاصله دور از ساحل اقیانوس آرام و آمریکای شمالی، جنوبی و مرکزی یافت می‌شود. خویشاوندان نزدیک اسب‌های دریایی که همان اژدهای دریایی هستند، بدن بزرگ‌تر و اندام‌های ثانوی برگ مانندی دارند که آن‌ها را قادر می‌سازد که خود را در میان علف‌های دریایی یا بسترهای کتانخک پنهان سازند. اکثر amphipadها از جلبک‌های قرمز که در سایه جنگل‌های کتابخک رشد می‌کنند تغذیه می‌کنند و این درست همان محلی است که اژدهاهای دریایی زندگی می‌کنند. عادات تغذیه اسب های دریایی از پوزه بلند خود برای خوردن غذای خود به راحتی استفاده می کنند. | ## بخش 2: اسب دریایی | با این حال، آنها در مصرف غذای خود دیر هستند و سیستم گوارشی بسیار ساده ای دارند که فاقد معده است، بنابراین برای زنده ماندن باید دائما غذا بخورند. اسب های دریایی شناگرهای خوبی نیستند و به همین دلیل باید خود را به جلبک دریایی، مرجان یا هر چیز دیگری که اسب دریایی را در جای خود نگه می دارد لنگر بزنند. آنها این کار را با استفاده از دم های پیشگیرانه خود برای درک موضوع انتخابی خود انجام می دهند. اسب‌های دریایی با استفاده از استتار قابل توجه خود، به طور مؤثری در فاصله‌ای نزدیک به شکار کمین می‌کنند و تا سودمندترین لحظه برای حمله بی‌حرکت می‌مانند. تحقیقات نشان داده است که مورفولوژی منحصر به فرد سر آنها یک مزیت هیدرودینامیکی دارد و به آنها اجازه می‌دهد با کمترین اختلال به طعمه فرار نزدیک شوند. این سازگاری اسب‌های دریایی را قادر می‌سازد تا به طور قابل ملاحظه‌ای به غلاف‌های غلاف، اهداف اولیه‌شان، نزدیک شوند. هنگامی که اسب‌های دریایی یواشکی و بدون شناسایی به طعمه خود نزدیک می‌شوند، با کمک تاندون‌های بزرگی که انرژی کشسانی را ذخیره و آزاد می‌کنند، یک رانش سریع به سمت بالا انجام می‌دهند و سر خود را به سرعت می‌چرخانند. این عمل برای گرفتن موفقیت آمیز حیاتی است، زیرا ساکشن دهانی فقط در فاصله نزدیک موثر است. اسب‌های دریایی سه مرحله تغذیه خاص را نشان می‌دهند: مرحله آماده‌سازی، مرحله گسترش و مرحله بازیابی. در مرحله آماده سازی، اسب دریایی به تدریج به هدف خود نزدیک می شود و در عین حال وضعیت عمودی خود را حفظ می کند و به دنبال آن خم شدن آرام شکمی سر انجام می‌شود. در طول مرحله گسترش، اسب دریایی طعمه خود را با بالا بردن سر، گسترش حفره باکال خود و مکیدن طعمه به طور همزمان می گیرد. در نهایت، در مرحله بهبودی، آرواره ها، سر و دستگاه هیوئید اسب دریایی به موقعیت اولیه خود باز می‌گردند. | ## بخش 3: اسب دریایی | آنها در مناطق سرپناهی مانند بسترهای علف‌های دریایی، مصب‌ها، صخره‌های مرجانی و حرا زندگی می‌کنند. نرها در ۱ متر مربع (۱۰ فوت مربع) از زیستگاه می‌مانند، در حالی که ماده‌ها بیش از صد برابر آن است. آنها به دلیل ظاهر اسبی خود، با گردن خمیده و سرهای خرطومی بلند و تنه و دم متمایز نامگذاری شده‌اند. اگرچه آنها ماهی‌های استخوانی هستند، اما فلس ندارند، بلکه پوست نازکی دارند که روی یک سری صفحات استخوانی کشیده شده است که در سراسر بدن آنها به صورت حلقه ای قرار گرفته‌اند. زره صفحات استخوانی نیز از آنها در برابر شکارچیان محافظت می‌کند و به دلیل این اسکلت بیرونی، دیگر دنده ندارند. اسب‌های دریایی به‌طور عمودی شنا می‌کنند و با استفاده از باله پشتی خود را به حرکت درمی‌آورند، یکی دیگر از ویژگی‌هایی که در میان اقوام نزدیک ماهیان لوله ماهی که به صورت افقی شنا می‌کنند، مشترک نیست. باله‌های سینه‌ای که در دو طرف سر در پشت چشم‌هایشان قرار دارند، برای هدایت استفاده می‌شوند. دم پیشگیر آنها از حلقه‌های مربع مانندی تشکیل شده است که تنها در شدیدترین شرایط می‌توان قفل آنها را باز کرد. آنها در استتار ماهر هستند و بسته به زیستگاه خود می‌توانند رشد کنند و زائده‌های خاردار را دوباره جذب کنند. همچنین دارای یک ستون فقرات یا شاخ مانند تاج بر روی سر خود است که به آن «تاج» می‌گویند که برای هر گونه متمایز است. اسب‌های دریایی بسیار ضعیف شنا می‌کنند، به سرعت باله پشتی را تکان می‌دهند و از باله‌های سینه ای برای هدایت استفاده می‌کنند. از آنجایی که آنها شناگرهای ضعیفی هستند، به احتمال زیاد آنها را در حالی که دم پیشانی خود را به دور یک جسم ثابت زخمی کرده‌اند، پیدا می‌شوند. | ## جمع‌بندی | آنها پوزه بلندی دارند که از آن برای مکیدن غذا استفاده می‌کنند و چشمانشان می‌تواند مانند چشم آفتاب‌پرست مستقل از یکدیگر حرکت کند.