aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: بلا بالاژ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بلا بالاژ | مقدمه: بِلا بالاژ (زاده ۴ اوت ۱۸۸۴ با نام هربرت بلا باوئر، درگذشتهٔ ۱۷ مه ۱۹۴۹) نویسنده، شاعر، منتقد و کارگردان فیلم، نظریه‌پرداز سینما و کارشناس هنرهای زیبا اهل مجارستان بود. | ## بخش 1: بلا بالاژ | خانوادهٔ او در سال ۱۹۰۲ به بوداپست مهاجرت کردند و او تحصیلاتش را در رشتهٔ ادبیات مجاری و آلمانی در دانشگاه اوتووش لوراند در بوداپست به پایان رساند. او در پاییز ۱۹۱۵ محفلی را با نام حلقه یکشنبه، به همراه لایوش فولِپ، آرنولد هاوزِ، گئورگ لوکاچ، و کارل مانهایم برای بحث‌های روشن‌فکری بنیان نهاد و این جلسات بعد از ظهر یکشنبه‌ها در آپارتمان او برگزار می‌شدند؛ در زمستان آن سال در خاطرات خود به موفقیت این گروه اشاره کرد. بالاژ آن را در ابتدا برای هم اتاقی‌اش زلتان کدای نوشته‌بود ولی باب آشنایی را با بلا بارتوک برای او باز کرد که آهنگساز نهایی اثر شد. با فروپاشی جمهوری کوتاه‌مدت مجارستان تحت رهبری بلا کون در ۱۹۱۹ او از مجارستان خارج شد و مدتی طولانی را در وین، آلمان و از ۱۹۳۳–۱۹۴۵ در اتحاد جماهیر شوروی گذراند. | ## بخش 2: بلا بالاژ | اتریش و آلمان بالاژ در وین تبدیل به نویسندهٔ پرکار نقد فیلم شد و اولین کتابش را با عنوان انسان مرئی در ۱۹۲۴ نگاشت. این اثر پایه و اساس تئوری فیلم به عنوان یک زبان به حساب می‌آید که تأثیر عمیقی بر ایده‌ها و نظریه‌های سرگئی آیزنشتاین و وسیوالاد پودوفکین گذاشته‌است. در ۱۹۳۱، او فیلمنامهٔ اپرای سه‌پولی را بر اساس نمایشنامه‌ای از برتولت برشت برای گئورگ ویلهلم پابست نگاشت. بالاژ همچنین در ۱۹۳۲ فیلمنامهٔ نور آبی را با همکاری کارل مایر، فیلمنامه‌نویس اتریشی نوشت و در کارگردانی آن نیز با لنی ریفنشتال همکاری کرد. | ## بخش 3: بلا بالاژ | شوروی او که در ۱۹۳۱ پیش‌تر به حزب کمونیست آلمان پیوسته بود، در پاییز آن سال به دعوت فیلمسازان اتحاد جماهیر شوروی، به مسکو سفر کرد تا در کالج فیلم سخنرانی کند و فیلمی نیز دربارهٔ جمهوری شورایی مجارستان به سفارش بلا کون بسازد که او از این کار طفره رفت. او از سال ۱۹۳۸ به عضویت مجله مجاری-زبان صدای نو در مسکو درآمد و در ستون دائمی نامه‌هایی از راه دور قلم زد. | ## جمع‌بندی | یکی از بهترین فیلم‌های بالاژ، جایی در اروپا به کارگردانی گِزا رادوانْیی در ۱۹۴۷ است.
موضوع مقاله: میرزا محمود وصال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میرزا محمود وصال | مقدمه: ق/۱۸۱۹–۱۸۵۸م) معروف به میرزا محمود وصال و محمود حکیم فرزند میرزا کوچک وصال (وصال شیرازی)، خوشنویس، طبیب و شاعر ایرانی در قرن سیزدهم بود. | ## بخش 1: میرزا محمود وصال | افزون بر پدر، پنج برادر او نیز از خوشنویسان و شاعران صاحب‌نام سده سیزدهم هجری هستند. میرزا محمود حکیم در خوشنویسی خط نستعلیق صاحب‌نام است.فضایلی ص۳۵۹ او متخلص به «حکیم» بود و از او دیوان شعری باقی است. ق در شیراز به دنیا آمد.عنایت‌الله شکیباپور او در جوانی زیر نظر پدر کسب کمالات کرد و در فنون ادبی مهارت یافت و به تحصیل علم پرداخت. وی در ابتدا طوبی تخلص داشت و چون به آموختن حکمت الهی و طب یونانی پرداخت، حکیم تخلص کرد. | ## بخش 2: میرزا محمود وصال | او به رحمت علیشاه شیرازی (حاج زین العابدین قزوینی شیرازی قطب سلسله دراویش نعمت‌اللهی قبل از مونس‌علی‌شاه ذوالریاستین) دست ارادت داد و به سیر و سلوک پرداخت و رحمت علیشاه او را به دامادی خود برگزید.دکتر مهدی بیانی ص ۸۶۹ تا ۸۷۳ حکیم در زمان سلطنت محمدشاه قاجار به تهران آمد و مدتی با رضاقلیخان هدایت، مؤلف مجمع الفصحا، دوستی و همنشینی داشت. سپس به زادگاه خود شیراز برگشت و در سال ۱۲۶۶ قمری با احمد وقار، برادر بزرگترش، به هندوستان سفر کرد و در آنجا «دیوان حافظ» را به خط خود نوشت که یک سال بعد در بمبئی به چاپ رسید و پس از چندی به شیراز بازگشت. درگذشت محمود حکیم در سال ۱۲۷۴ و در چهل سالگی بر اثر بیماری وبا در شیراز درگذشت و در مزار شاهچراغ، نزدیک به آرامگاه پدر خود، به خاک سپرده شد. برخی از آثار خوشنویسی او عبارتند از: یک نسخه دورهٔ کامل "روضهٔ الصفاً در یک مجلد؛ به قلم کتابت خفی عالی و با رقم: "... | ## بخش 3: میرزا محمود وصال | اناالعبدالمذنب محمود حکیم ابن مرحوم مغفور میرزا محمدشفیع متخلص به وصال شیرازی ... سنه هزار و دویست و شصت و شش" یک نسخه "طریق التحقیق"، به قلم کتابت خوش، با رقم"اناالعبد حکیم بن وصال ۱۲۶۹"؛ یک مرقع "مناجات" خواجه عبدالله انصاری، به قلم نیم دودانگ خوش، با رقم: "العبدالمذنب حکیم بن وصال ... | ## جمع‌بندی | حرره فی سنه ۱۲۷۰" آثار دیگری از وی دکتر بیانی در "احوال و آثار خوشنویسان" ذکر کرده است.
موضوع مقاله: مجید روشنگر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مجید روشنگر | مقدمه: تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان شهر گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران در دانشگاه آکسفورد و سپس دانشگاه سیدنی ادامه تحصیل داد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ حقوق بین‌الملل با پایان‌نامه‌ای در زمینهٔ سیاست خارجی ایران دریافت کرد. | ## بخش 1: مجید روشنگر | وی پس از بازگشت به ایران و در سال ۱۳۳۸ با شروع همکاری با انتشارات فرانکلین وارد صنعت نشر می‌شود. در سال ۱۳۳۹ یا ۱۳۴۰ و در ابتدای دههٔ دوم زندگی‌اش، مدیریت سازمان کتابهای جیبی را که در حال ورشکستگی بود، برعهده گرفت. وی که مدت سه هفته در انتشارات پنگوئن انگلستان کارآموزی کرده بود و راه حل کتاب نخواندن مردم ایران را چاپ کتاب‌هایی در قطع جیبی و ارزان می‌دانست، توانست در مدت مدیریتش این سازمان را احیا می‌کند. | ## بخش 2: مجید روشنگر | در زمان مدیریت او بیش از ۵۰۰ عنوان کتاب در این سازمان به چاپ می‌رسد که برخی به چاپ‌های چهارم و پنجم نیز رسیدند. وی در سال ۱۳۴۰ با همکاری سه نفر از دوستانش - فریدون نیکنام، منوچهر حسن‌زاده، و پرویز علی‌بیگ - انتشارات مروارید را با تأسیس کرد تا بتواند کتاب‌هایی را که نمی‌توان آن‌ها را در تیراژ بالا و زیر نظر سازمان کتابهای جیبی چاپ کرد، توسط این انتشارات و به طور مستقل به چاپ رساند. روشنگر در سال ۱۳۴۳ در وزارت امور خارجه استخدام می‌شود و تا سال ۱۳۴۷ یا ۱۳۴۸ که برای مأموریت خارج از کشور به سوئیس اعزام می‌شود، علاوه بر مسوولیت در وزارت امور خارجه، مدیریت سازمان کتابهای جیبی و مشارکت در مدیریت انتشارات مروارید را بر عهده داشت. | ## بخش 3: مجید روشنگر | بررسی کتاب روشنگر در سالِ ۱۳۴۴ انتشارِ نشریهٔ بررسی کتاب را در تهران آغاز کرد و تا قرنِ پانزدهمِ هجریِ خورشیدی هم در آمریکا ادامه داد. پس از انقلابِ ۱۳۵۷ وی پس از انقلاب و در دولت مهدی بازرگان به خدمت خود در وزارت امور خارجه ادامه داد و به‌عنوان سرکنسول به هنگ‌کنگ اعزام شد و در نهایت در سال ۱۳۶۰ به درخواست خود بازنشسته شد و برای زندگی نزد فرزندانش به خارج از کشور رفت. | ## جمع‌بندی | پانویس منبع از کتابهای جیبی تا انتشارات مروارید و بررسی کتاب؛ گفت‌وگو با مجید روشنگر، جهان کتاب، سال دوازدهم شماره ۵ و ۶، شهریور و مهر ۱۳۸۶، صص.
موضوع مقاله: انتشارات مروارید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انتشارات مروارید | مقدمه: تاریخچه این مؤسسه در سال ۱۳۴۰ به دست مجید روشنگر و فریدون نیکنام و منوچهر حسن‌زاده و پرویز علی‌بیک با سرمایهٔ اولیهٔ ۱۰ هزار تومان در دفتری در خیابان نادری راه‌اندازی شد. | ## بخش 1: انتشارات مروارید | روشنگر، که در آن زمان مدیر سازمان کتابهای جیبی نیز بود، هدفش از تأسیس انتشارات مرواید را چنین بیان می‌کند: نخستین کاری که انتشارات مروارید چاپ کرد رمانی بود به نام دلشکسته کارِ ناتانیل وست که به ترجمهٔ عبدالله توکل منتشر شد. در سال ۱۳۴۱ با اجارهٔ مغازه‌ای روبه‌روی دانشگاه تهران در خیابان شاهرضا (خیابان انقلاب اسلامی بعدی) فروشگاه کتاب انتشارات مروارید با نام «خانهٔ کتاب» راه‌اندازی شد. | ## بخش 2: انتشارات مروارید | در سال ۱۳۴۲ فروغ فرخزاد برای چاپ کتاب شعر جدیدش - تولدی دیگر - به مروارید مراجعه کرد. سال ۱۳۴۵ بهرام بیضایی دنیای مطبوعاتی آقای اسراری را برای انتشار به مروارید سپرد. | ## بخش 3: انتشارات مروارید | ## جمع‌بندی | بدین ترتیب فعالیت انتشارات مروارید ادامه یافت و صدها کتاب در سالیان بعد منتشر کرد.
موضوع مقاله: اسحاق موصلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسحاق موصلی | مقدمه: گرچه یکی دو تن از استادان هم‌زمان او در آواز، هم‌ردیف اسحاق بودند ولی هیچ کس مانند او عود نمی‌زد و در این هنر خود را در ردیف پهلبد و وارث او می‌دانست. | ## بخش 1: اسحاق موصلی | او نخستین شاعر به عربی است که ترانه‌ها و غزلیات لطیف در معاشقه با زنان را به درجه کمال رسانیده. او ایجادکننده و نوآور گونه جدید نوشتن نغمه و تقسیم و طبقه‌بندی کامل آوازها و پرده‌ها بود. | ## بخش 2: اسحاق موصلی | خود او نغمه را با صدای بلند و تیز آغاز می‌کرد، از این رو اسحاق را «مَلسُوع» یعنی مارگزیده و عقرب‌زده لقب دادند. اغانی معبد (آوازهای معبد) اغانیة التی غنی بها النغم و الایقاع (نغمه‌ها و وزن‌ها) الرقص و الزّفن (رقص‌ها) قیان الحجاز (دختران خواننده حجاز) اخبار القیان (خبرهای دختران خواننده) اخبار الندماء (خبرهای ندیمان) اخبار امغنیین المکیین (اخبار رامشیان، ازمکیان) شاگردان از شاگردان نامدار او ابن خردادبه، عبیدالله بن احمد، زریاب (علی بن نافع)، عمروبن سلیمان نامدار به ابن بانه و پسرش حمادبن اسحاق بودند. | ## بخش 3: اسحاق موصلی | حماد نخستین نویسنده‌ای است که بیان سرگذشت او را به گستردگی در کتابی گردآوری کرده‌است. | ## جمع‌بندی | توضیحات به گفته‌ای در بغداد شاهک از مردم ری بود، بعضی مادر اسحاق را «دوشار» گفته‌اند ولی ابوالفرج آن را باطل دانسته و شاهک را مادر اسحاق یاد نموده است.
موضوع مقاله: حسین‌خان اسماعیل‌زاده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حسین‌خان اسماعیل‌زاده | مقدمه: پس از فراگرفتن کمانچه نزد عمویش قلی‌خان، مدتی با دستهٔ مطربان سرپولک همکاری می‌کرد، چون در نواختن کمانچه مهارت بسیار یافت و با انجمن اخوت نیز آشنایی پیدا کرد، به تشویق ظهیرالدوله در سلک اخوان صفا درآمد و نوازندگی در مجالس را کنار گذاشت، و در کلاس مشق کمانچه و تعلیم مشغول کار شد. | ## بخش 1: حسین‌خان اسماعیل‌زاده | وی در جلسات انجمن اخوت هم شرکت می‌کرد و تکنواز کنسرت‌های درویش خان و عارف قزوینی بود. با مهارت فوق‌العاده‌ای که حسین‌خان در نواختن کمانچه داشت، با روی کار آمدن ویلن اغلب کسانی که می‌خواستند ویلن بزنند از محضر او استفاده می‌کردند. او ویلن را به سبک کمانچه روی زمین و گاه روی زانو می‌گذاشت و می‌نواخت و همان‌طور تعلیم می‌داد. از جمله شاگردان وی که در نوازندگی به شهرت رسیدند، می‌توان از رکن‌الدین مختاری، ابوالحسن صبا، شهباز برمکی و ابراهیم منصوری نام برد. | ## بخش 2: حسین‌خان اسماعیل‌زاده | حسین یاحقی از شاگردان او در رشتهٔ کمانچه است که تا پایان عمر به این ساز وفادار باقی ماند. حسین تهرانی فراگیری جدی تنبک را نزد او که اولین استاد او در این فن محسوب می‌شد آغاز کرد. حسین‌خان اسماعیل‌زاده آخرین و برجسته‌ترین کمانچه نواز دوران اخیر است که تکنیک درست و صحیح کمانچه را تثبیت کرده‌است. علاوه بر این از وی رنگ‌ها و پیش‌درآمد‌هایی باقی‌مانده که از جهت زیبایی و به خصوص از جهت تنوع و ریتم یا وزن بی نظیرند. | ## بخش 3: حسین‌خان اسماعیل‌زاده | یکی دیگر از شاگردان اسماعیل‌زاده، جهانگیر مراد معروف به حسام‌السلطنه بود که همانند استادش قطعات چشمگیر زیادی خلق کرده‌است. حسین‌خان اسماعیل‌زاده نه فقط پایه‌گذار راستین کمانچه در قرن گذشته‌است، بلکه یکی از زبردست‌ترین آفرینندگان پیش‌درآمد و رنگ نیز محسوب می‌گردد. | ## جمع‌بندی | چهره‌هایی از پیشروان هنر و ادبیات معاصر ایران، انتشارات فرهنگسرای نیاوران، ۱۳۵۷.
موضوع مقاله: موسی معروفی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موسی معروفی | مقدمه: موسی مَعروفی (زادهٔ ۱۲۶۸ در تهران – درگذشتهٔ ۷ شهریور ۱۳۴۴ در تهران) موسیقی‌دان، نوازندهٔ تار، مُدرس و گِردآورندهٔ ردیف موسیقی ایرانی بود. | ## بخش 1: موسی معروفی | زندگی هنری موسی مَعروفی در سال ۱۲۶۸در خانواده‌ای متدین و علاقه‌مند به موسیقی در تهران به متولد شد. او فرزند محمد اسماعیل‌خان امین‌الملک و برادرزاده میرزا علی‌اصغر اتابک صدراعظم ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه بود. در کنار تحصیلات سنتی، نواختن سه‌تار را نزد «یوسف صورتگر» که از عکاسان دربار ناصری بود آغاز کرد. او با پشتکار و تمرینِ بسیار به درجه‌ای از نوازندگی رسید که موفق شد نشان «تبرزین طلا» را از درویش‌خان دریافت نماید. | ## بخش 2: موسی معروفی | در سال ۱۳۳۰ کتاب دستور مقدماتی تار و سه‌تار توسط موسی معروفی، نصرالله زرین‌پنجه و روح‌الله خالقی برای سال اول هنرستان موسیقی ملی، تنظیم و به چاپ رسید. برای این منظور بعدها با تمامی استادان آن دوران تماس گرفت تا این کار را به انجام برساند. موسی معروفی با تکیه بر ردیف میرزا آقا حسینقلی و میرزا عبدالله و استفاده از نوشته‌های علی‌نقی وزیری ردیفی را گردآوری کرد که در سال ۱۳۴۲ منتشر شد. بنا به پیشنهاد موسی معروفی، سلیمان روح‌افزا نوازنده تار، ردیف مذکور را از روی نُت با تار اجرا و ضبط کرد. | ## بخش 3: موسی معروفی | او در سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۷ به همراهِ «ابوالحسن صبا»، «مشیر همایون شهردار» و چند هنرمند دیگر به خارج از کشور سفر کرد و صفحاتی را ضبط نمود. ردیف جواد معروفی که تحت عنوان «ردیف موسیقی ایران برای پیانو» تدوین شده و در ۴ نوار کاست نیز اجرا شده، برگرفته از ردیف پدرش موسی خان معروفی است.موسم گل مشهورترین قطعه‌ای است که از موسی معروفی به یادگار مانده، وی این تصنیف را در مایهٔ دشتی بر اساس ملودی مازندرانی روی شعری از وحید دستگردی ساخت و قمرالملوک وزیری نخستین بار آن را در سال ۱۳۱۹ اجرا کرد. فعالیت‌های هنری وی علاقهٔ زیادی به تکمیل کردن نت‌نویسی ردیف داشت و آثار و تصنیفهای زیادی از خود به یادگار گذاشته است، از جمله تصنیف «موسم گل» که مرتضی حنانه برای سریال هزاردستان ملودی این تصنیف را انتخاب (به علت هم‌دوره بودن تصنیف و اتفاق داستان)، تنظیم و ارکستراسیون بی‌نظیری کرده است. از جمله فعالیت‌های هنری موسی معروفی به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: گردآوری ردیف موسیقی ایرانی معروفی که خود سالها محضر استادان گذشته را درک بود و به خط نت هم آشنا بود سالهای متمادی به تدوین ردیف موسیقی ایرانی همت گماشت که توسط وزارت فرهنگ و هنر به چاپ رسید. | ## جمع‌بندی | کتاب مورد بحث شامل ردیف هفت دستگاه موسیقی ایرانی است و از نظر کمیت کامل‌ترین ردیفی بوده که منتشر شده، ولی با وجود کوششهایی که کرده انتقاداتی نیز بر آن وارد است.
موضوع مقاله: نایب اسدالله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نایب اسدالله | مقدمه: نایب اسدالله فرزند نایب حسین خان که یکی از هنرمندان آن زمان به شمار می‌رفت از مادرش به نام صاحب جم در شهر اصفهان متولد شد. | ## بخش 1: نایب اسدالله | نایب شاگرد ابراهیم آقا باشی و همچنین پدر هنرمند خویش بود ولی تنها به دلیل علاقه و پشتکار و خلاقیت توانست در زمره یکی از بزرگترین نوازندگان دوران خویش درآید. وی همراه با ناصرالدین شاه در یک سفر به انگلستان عزیمت کرد و در کنسرت بزرگی که توسط ملکه وقت آن کشور برپا گردیده بود، شرکت جست. در این هنرنمایی بین‌المللی موسیقیدانان و نوازندگان اکثر کشورها شرکت داشته و برنامه‌های هنری متعدد اجرا کردند. در پایان مراسم با اشاره ناصرالدین شاه نایب نی را از جیب خود بیرون آورده و شروع به نواختن آن می‌کند، به طوریکه همه حضار شرکت کننده را مات و مبهوت می‌سازد. | ## بخش 2: نایب اسدالله | ملکه نیز چنان تحت تأثیر این صوت دلنشین واقع می‌گردد که بی‌اختیار گردنبندش را بیرون می‌آورد و بر گردن نایب آویزان می‌کند و رو به حضار می‌گوید: «باید اعتراف کرد این مرد ایرانی با چوبی خشک که بیش از چند سوراخ در آن دیده نمی‌شود چنان غوغایی کرد که تمامی سازهای پیشرفته امروزی را منهدم ساخت.» نایب اسدالله در یکی از دستگاه‌های موسیقی ایرانی گوشه‌ای اختراع کرده که امروز به نام «بغدادی نایب» معروف می‌باشد. او به قول خودش کسی بود که «نی را از آغل گوسفندان به دربار پادشاه برد.» او با استادان بزرگ آن زمان نظیر سماع حضور و آقا حسینقلی رابطه نزدیک داشت و آموخته‌ها و تجارب خود را به رایگان در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌داد. در خاطره ای از نایب اسدالله نقل شده است که:مردی موقر و متین از پل خواجو می‌گذشت تا به مکینه خواجو و خانه‌اش برود. جوان بی‌درنگ گفت: «شاگرد استاد نایب اسدالله‌ام!» مرد، چهره در هم می‌کند و می‌گوید: «چگونه شاگردی هستی؟» جوان می‌گوید: «من در پشت خانه نایب اسدالله می‌نشینم و از پشت دیوار به صدای ساز او گوش می‌کنم. | ## بخش 3: نایب اسدالله | بعد از آن اینجا تمرین می‌کنم.» مرد لبخندی می‌زند و می‌گوید: «از این پس از پشت دیوار گوش نکن، به خانه‌ام بیا! من نایب اسدالله‌ام… .» آن جوان که بعدها به یکی از بزرگان نی نواز ایران بدل شد، «حسین یاوری» نام داشت. نقل است که نایب اسدالله به دلیل کهولت سن، یاوری را به یکی از شاگردان زبده‌اش، مهدی نوایی سپرده است. شاگردان نایب‌اسدالله دو شاگرد برجسته داشته‌است عبدالخالق اصفهانی که از وی زیاد یاد نشده است و دیگری مهدی نوایی که شهرت بسیاری در نی‌نوازی داشت. | ## جمع‌بندی | حسین یاوری و حسن کسائی از شاگردان برجسته وی بودند.BBC فارسی - فرهنگ و هنر - راوی حکایت‌های نی؛ به مناسبت درگذشت حسن کسائی، نی نواز درگذشت تاریخ درگذشت نایب اسدالله اصفهانی به دقت ثبت نشده است، اما یکی از نوادگانش به نام عباسعلی مظفری می‌گوید در گورستان تخت فولاد اصفهان روبروی آرامگاه فیض کاشانی در کنار یک دیوار به خاک سپرده شده‌است.
موضوع مقاله: هیپولیتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیپولیتا | مقدمه: هیپولیتا یا هیپولیته در اسطوره‌شناسی یونانی، زنی زیبا و قدرتمند با نام‌های بسیار که یکی از ملکه‌های آمازون بود. | ## بخش 1: هیپولیتا | آمازون‌ها زنان سلحشور و بلندقامتی بودند که از نوادگان آرس، خدای جنگ به‌شمار می‌رفتند. آن‌ها گاهی برای بقای نسل با مردهای قوم‌های دیگر ملاقات می‌کردند، اما فقط دخترها را بزرگ، و پسرها را می‌کشتند. داستان‌های زیادی دربارهٔ هیپولیتا وجود دارد که هرکدام دارای پایان متفاوتی نیز هست. به‌طور مثال، در تفاسیر مختلف او یا توسط تسئوس، پسرش، هراکلس و حتی خواهرش پانته‌زیله (یکی دیگر از ملکه‌های آمازون) کشته شده‌است. اما هیپولیتا بیشتر برای نقشی که در افسانه‌های هراکلس و تسئوس دارد، شناخته شده‌است.هیپولیتا - Who was Hippolyta افسانه‌ها و شاهکار نهم هراکلس هیپولیتا در افسانه‌ها برای اولین بار وقتی ظاهر شد که توسط تسئوس ربوده شد. تسئوس کسی بود که یا در حال همراهی کردن هراکلس در خوان نهم او که به دست آوردن کرست هیپولیتا برای دختر ائوروستئوس علیه آمازون‌ها بود، یا خسته شده و به دنبال کاری می‌گشت تا او را سرگرم کند (عموماً این نظریه به این صورت تصویب شده که تسئوس راه خودش را درپیش داشته‌است). | ## بخش 2: هیپولیتا | در بیشتر نسخه‌ها آمده‌است که هیپولیتا تحت تأثیر قدرت هراکلس قرار گرفت و کرست خود را بدون هیچ دردسر و مشاجره‌ای به او داد. بعد از به دست آوردن کرست توسط هراکلس، تسئوس به همراه تلامون، آنتیوپ یکی از خواهران هیپولیتا را ربودند و بعد از این ماجرا آمازون‌ها به آن‌ها حمله کردند، اما هراکلس و تسئوس به همراه کرست و آنتیوب از آنجا گریختند. در تفسیر دیگری بعد از اینکه هراکلس با کشتی به آمازون رسید، هیپولیتا برای خوشامدگویی به کشتی او رفت تا کرست خود را نیز به هراکلس تقدیم کند. هرا که از این موضوع ناراضی بود، برای متوقف کردن او خود را شبیه یکی از زن‌های آمازون ساخت و در سرزمین آن‌ها با گریه فریاد کشید: هراکلس قصد ربودن ملکه را دارد. در این میان هراکلس از ترس اینکه هیپولیتا به او خیانت کند به سرعت او را کشت، کرست را از بدنش جدا کرد و بادبان‌ها را بالا کشید و از آنجا گریخت. در نسخه‌ای دیگر وقتی تسئوس وارد سرزمین آمازون شد، آن‌ها از او نفرت نداشتند، بنابراین هیپولیتا همراه با هدایایی به کشتی او رفت. | ## بخش 3: هیپولیتا | به محض اینکه سوار کشتی شد، تسئوس بادبان‌ها را به سمت آتن بالا کشید و ادعا کرد ملکه عروس اوست. بیشتر پهلوانان اساطیر یونان در این جنگ حضور داشتند، و تسئوس هم از این نبرد جا نماند. به یکباره زنان جنگجو بادبان‌ها را به سمت آتن بالا کشیدند تا ملکهٔ خود را از این ازدواج اجباری نجات دهند. در حالی که آمازون‌ها فقط چند ساعت از تسئوس عقب بودند، در زیر تاریکی شب به آتن رسیدند و خود را برای یک حملهٔ غافلگیرکننده آماده ساختند. آن‌ها به سمت قصر راه افتادند و به سرعت هیپولیتا را از قلعه بیرون کشیدند چرا که مراسم قرار بود در سپیده‌دم برپا شود. صبح روز بعد وقتی تسئوس از خواب بیدار شد و برای تبریک به نزد عروس آینده‌اش رفت، متوجه شد که او شبانه پا به فرار گذاشته‌است.تسئوس و هیپولیتا در اساطیر یونان - بازدید در ۴ مه ۲۰۱۴ باآنکه هیپولیتا پسری به نام هیپولوتس برای تسئوس به دنیا آورد، او را بیرون انداخت هنگامی که تسئوس به فدرا نظر پیدا کرد. | ## جمع‌بندی | هیپولیتای تحقیرشده به آمازون بازگشت، حال آنکه هیپولیتوس مشکلاتی با مادر ناتنی خود داشت.
موضوع مقاله: آلیشا کیز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلیشا کیز | مقدمه: آلیشا آوجِلو کوک (؛ زادهٔ ۲۵ ژانویه ۱۹۸۱) که با نام حرفه‌ای آلیشا کیز شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. | ## بخش 1: آلیشا کیز | در ۱۵ سالگی با کلمبیا رکوردز قرارداد بست، اما پس از اختلافاتی با این شرکت، به جِی رکوردز پیوست و نخستین آلبوم استودیویی خود با عنوان ترانه‌هایی در لا مینور را در سال ۲۰۰۱ منتشر کرد. این آلبوم با استقبال گستردهٔ منتقدان و موفقیت تجاری روبه‌رو شد، بیش از ۱۲ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش داشت و پنج جایزهٔ گرمی دریافت کرد. دومین آلبوم او، دفتر خاطرات آلیشا کیز (۲۰۰۳)، نیز موفقیت چشمگیری داشت و بیش از ۸ میلیون نسخه در جهان فروخت. در سال ۲۰۰۴، دوئت او با آشر با عنوان «My Boo» دومین قطعهٔ شماره‌یک او در ایالات متحده شد. این آلبوم باعث شد کیز نخستین زن هنرمندی باشد که پروژهٔ ام‌تی‌وی آنپلاگد در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. سومین آلبوم او، همان‌طور که هستم (۲۰۰۷)، بیش از ۷ میلیون نسخه در جهان فروش داشت و قطعهٔ «No One» را به‌عنوان سومین اثر شماره‌یک او در جدول بیلبورد معرفی کرد. | ## بخش 2: آلیشا کیز | در همان سال، کیز نخستین حضور سینمایی خود را در فیلم اکشن–هیجانی آس‌های دودی تجربه کرد. چهارمین آلبوم او، عنصر آزادی (۲۰۰۹)، در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت و بیش از ۴ میلیون نسخه فروش داشت. کیز در سال ۲۰۰۹ در قطعهٔ «امپایر استیت آو مایند» از جی-زی حضور یافت که چهارمین اثر شماره‌یک او در ایالات متحده شد. پنجمین آلبوم او، دختری که می‌سوخت (۲۰۱۲)، چهارمین آلبوم غیرمتوالی او بود که در صدر جدول بیلبورد قرار گرفت و با قطعهٔ اصلی هم‌نام خود پشتیبانی شد. در سال ۲۰۲۳، کیز نخستین موزیکال برادوی خود با عنوان هلز کیچن را نوشت، آهنگ‌سازی کرد و تهیه نمود؛ این اثر موفق به دریافت دو جایزهٔ تونی شد. کیز بیش از ۹۰ میلیون نسخه از آثار خود را در سراسر جهان به فروش رسانده و یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی جهان به‌شمار می‌رود. | ## بخش 3: آلیشا کیز | نشریهٔ بیلبورد او را به‌عنوان برترین هنرمند دههٔ ۲۰۰۰ در سبک آراندبی/هیپ‌هاپ معرفی کرده، و در فهرست ۵۰ هنرمند برتر این سبک در ۲۵ سال گذشته، رتبهٔ دهم را به او اختصاص داده است. او جوایز متعددی از جمله ۱۷ جایزهٔ گرمی، ۱۷ جایزهٔ جایزه ایمیج، ۱۲ جایزهٔ انجمن آهنگسازان، پدیدآوران و ناشران آمریکا، و جوایزی از تالار مشاهیر ترانه‌پردازان و انجمن ناشران موسیقی ملی دریافت کرده است. همچنین، انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا جایزه تأثیر جهانی را به او اهدا کرده است. شبکهٔ وی‌اچ‌وان نام او را در فهرست «۱۰۰ هنرمند برتر تمام دوران» و «۱۰۰ زن برتر در موسیقی» قرار داده، و مجلهٔ تایم نیز در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۷ او را در فهرست ۱۰۰ چهرهٔ تأثیرگذار جهان معرفی کرده است. | ## جمع‌بندی | کیز به‌خاطر تلاش‌های بشردوستانه، فعالیت‌های خیریه و کنشگری اجتماعی نیز شناخته می‌شود.
موضوع مقاله: یدالله ثمره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یدالله ثمره | مقدمه: یدالله ثمره (متولد ۱۰ اردیبهشت ۱۳۱۱ کرمان – درگذشتهٔ ۳ اسفند ۱۳۹۷) از برجسته‌ترین زبانشناسان ایرانی، استاد بازنشستهٔ دانشگاه تهران، عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی و اولین رئیس انجمن زبانشناسی ایران بود و در حوزهٔ آواشناسی و واج‌شناسی تخصص داشت. | ## بخش 1: یدالله ثمره | یکی از برجسته‌ترین آثار او، کتاب آواشناسی زبان فارسی: آواها و ساخت آوائی هجا بود که توسط مرکز نشر دانشگاهی به چاپ رسید. | ## بخش 2: یدالله ثمره | این کتاب یک دوره ۵ جلدی است که به زبان فارسی و انگلیسی نوشته شده و تاکنون به ۱۶ زبان ترجمه شده‌است آواشناسی زبان فارسی: آواها و ساخت آوائی هجا، مرکز نشر دانشگاهی، سال ۱۳۶۴ دریچه‌ای به زبان فارسی، انتشارات الهدی، سال ۱۳۷۳ راهنمای تدریس زبان فارسی، این کتاب درآزفا و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال ۱۳۶۹ به چاپ رسیده‌است. | ## بخش 3: یدالله ثمره | (این کتاب تاکنون به زبانهای فرانسه، آلمانی، روسی، اسپانیایی، ترکی استانبولی، هندی و… ترجمه شده‌است) راهنمای زبان فارسی، انتشارات الهدی، سال ۱۳۷۴- این دو کتاب که برای دانشگاه‌های قزاقستان، تاجیکستان و ازبکستان نوشته شده توسط مرحوم پروفسور رستم اوف به زبان قزاقی و خط سیریلیک برگزیده شده‌است. | ## جمع‌بندی | زبانهای خاموش (ترجمه)، با همکاری بدرالزمان قریب، پژوهشگاه علوم انسانی، سال ۱۳۶۵ - این کتاب، از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۶۶ برگزیده شد.