موضوع مقاله: سامانه ضدموشکی تاد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سامانه ضدموشکی تاد | مقدمه: موشک رهگیر تاد فاقد کلاهک جنگی است و در عوض با تکیه بر انرژی جنبشی خود و از طریق فناوری انهدام از طریق اصابت (Hit-to-kill) موشک مهاجم را نابود می‌کند. | ## بخش 1: سامانه ضدموشکی تاد | تاد که در ابتدا برنامه‌ای متعلق به ارتش ایالات متحده آمریکا بود، اکنون تحت مدیریت آژانس دفاع موشکی قرار گرفته است. نیروی دریایی آمریکا نیز برنامه مشابهی به نام سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجیس دارد که یک نسخه زمین‌پایه (موسوم به "Aegis Ashore") نیز از آن ساخته شده است. استقرار تاد در ابتدا برای سال ۲۰۱۲ برنامه‌ریزی شده بود، اما اولین استقرار آن در ماه مه ۲۰۰۸ انجام شد. سامانه تاد تاکنون در امارات متحده عربی، اسرائیل، رومانی و کره جنوبی مستقر شده است. در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۲، اولین رهگیری عملیاتی موفق خود را در امارات متحده عربی علیه یک موشک بالستیک میان‌برد انجام داد؛ این رهگیری در جریان حمله موشکی حوثی‌ها به امارات گزارش شد و به عنوان اولین استفاده عملیاتی موفق این سامانه در نبرد واقعی ثبت شده است. در جریان جنگ ۱۲ روزه میان ایران و اسرائیل، سامانه دفاع موشکی تاد نقش عملیاتی مهمی در حفاظت از فضای هوایی اسرائیل در برابر حملات موشکی بالستیک ایران ایفا کرد. این سامانه آمریکایی، همراه با سامانه‌های دفاعی چندلایهٔ اسرائیل مانند سامانه پیکان و فلاخن داوود به‌کار گرفته شد تا از برخورد تعداد زیادی از موشک‌های شلیک‌شده به مناطق شهری و زیرساخت‌های حیاتی اسرائیل جلوگیری کند. در این درگیری، دو آتشبار تاد مستقر در اسرائیل بیش از ۱۵۰ موشک رهگیر شلیک کردند تا موج حملات موشکی ایران را دفع کنند و برآوردها نشان می‌دهد که سامانه‌های تاد سهم قابل‌توجهی از مجموع رهگیری‌های انجام‌شده توسط سامانه‌های آمریکایی و اسرائیلی را به خود اختصاص دادند. این نقش دفاعی به کاهش تلفات انسانی و خسارات مادی در شهرهای اسرائیل کمک کرد، هرچند برخی موشک‌ها موفق به عبور از سامانه‌های دفاعی شدند. استفاده گسترده از موشک‌های رهگیر تاد همچنین نگرانی‌هایی دربارهٔ کاهش سریع ذخایر این سامانه در ارتش ایالات متحده ایجاد کرد. برنامه تاد از نتایج تلاش‌های پیشین در زمینه دفاع موشکی مانند HEDI و آزمایش فناوری یکپارچه کلاهک کشتار جنبشی (KITE) بهره‌مند شد. در سپتامبر ۱۹۹۲، ارتش ایالات متحده شرکت لاکهید را که پس از ادغام اکنون لاکهید مارتین نام دارد، به عنوان پیمانکار اصلی برای توسعه تاد انتخاب کرد. پیش از ساخت نمونه اولیه فیزیکی، کد نرم‌افزاری «اثر آئرو-اپتیکال» (AOE) برای اعتبارسنجی پروفایل عملیاتی مورد نظر در طراحی پیشنهادی لاکهید توسعه یافت. در آوریل ۱۹۹۵، اولین آزمایش پروازی تاد انجام شد و تمام آزمایش‌های پروازی در فاز نمایش و اعتبارسنجی (DEM-VAL) برنامه، در میدان موشکی وایت سندز صورت گرفت. اولین رهگیری‌های موفق در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۹۹ و ۲ اوت ۱۹۹۹ علیه موشک‌های هِرا انجام شد. آزمایشگاه تحقیقاتی ارتش ایالات متحده (ARL) آسیب‌پذیری سامانه تاد را ارزیابی کرد که شامل بررسی اثرات عناصر اصلی الکترومغناطیسی، از جمله تداخل الکترومغناطیسی، عملیات تابش الکترومغناطیسی، خطرات تابش الکترومغناطیسی، پالس الکترومغناطیسی، تخلیه الکترواستاتیکی و صاعقه بر روی اجزای این سامانه بود. این ارزیابی همچنین به منظور تعیین پتانسیل رشد سامانه با توجه به طراحی تاکتیکی آن و نیز ارائه تحلیلی از بقاپذیری آن در برابر تهدیدهایی مانند سلاح‌های متعارف، سلاح‌های شیمیایی و اقدامات متقابل جنگ الکترونیک طراحی شده بود. داده‌های جمع‌آوری‌شده از این تحلیل‌ها برای توسعه مدل‌های مسیر پروازی برای اهداف و موشک‌ها و همچنین مسیرهای هدف با استفاده از تولید صحنه‌های فروسرخ از اقدامات متقابل فروسرخ (IRCMs) به کار گرفته شد. سامانه تاد توسط شرکت لاکهید مارتین واحد موشک و کنترل آتش به عنوان پیمانکار اصلی، طراحی، ساخته و یکپارچه‌سازی می‌شود. پیمانکاران فرعی کلیدی شامل ریتیان، بوئینگ، ایروجت راکت‌داین، هانی‌ول، بی‌ای‌ئی سامانهز، اوشکوش دیفنس و میلتون‌کت هستند. تاریخ نتیجه توضیحات ۲۱ آوریل ۱۹۹۵ موفق اولین پرواز آزمایشی برای اثبات عملکرد سامانه پیشران. ۱۳ دسامبر ۱۹۹۵ ناموفق به دلیل خطاهای نرم‌افزاری در سامانه سوخت موشک، در اصابت به هدف آزمایشی شکست خورد. ۲۲ مارس ۱۹۹۶ ناموفق به دلیل مشکلات مکانیکی در جدایش بوستر از وسیله کشتار، در اصابت به هدف آزمایشی شکست خورد. ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۶ ناموفق به دلیل نقص فنی در سامانه هدف‌گیری، در اصابت به هدف آزمایشی شکست خورد. ۶ مارس ۱۹۹۷ ناموفق به دلیل آلودگی در سامانه الکتریکی، در اصابت به هدف آزمایشی شکست خورد. ۱۲ مه ۱۹۹۸ ناموفق به دلیل اتصال کوتاه الکتریکی در سامانه بوستر، در اصابت به هدف آزمایشی شکست خورد. ۲۹ مارس ۱۹۹۹ ناموفق به دلیل چندین نقص، از جمله در سامانه هدایت، در اصابت به هدف آزمایشی شکست خورد. مهندسی و ساخت در ژوئن سال ۲۰۰۰، شرکت لاکهید مارتین قرارداد توسعه مهندسی و ساخت (EMD) را برای تبدیل طراحی به یک واحد تاکتیکی متحرک ارتش دریافت کرد. در سال ۲۰۰۶، آزمایش‌های پروازی این سامانه از سر گرفته شد و شامل مشخصه‌یابی موشک و آزمایش کامل سامانه در حوزه موشکی وایت سندز بود و سپس به مرکز آزمایش موشکی اقیانوس آرام منتقل شد. توسعه و تولید اولیه رهگیر توسط توری برونو هدایت شد، کسی که بعدها به سمت مدیرعاملی شرکت یونایتد لانچ آلیانس منصوب شد. تاریخ نتیجه توضیحات ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ موفق یک موشک در اولین آزمایش پروازی EMD خود، موسوم به FLT-01، پرتاب شد. ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۶ لغو شد موشک هدف هِرا پرتاب شد، اما پیش از پرتاب موشک FLT-04، مجبور به خاتمه دادن به پرواز آن در میانه مسیر شدند. پاییز ۲۰۰۶ لغو شد FLT-05، یک آزمایش فقط-موشک، تا اواسط بهار ۲۰۰۷ به تعویق افتاد. یک موشک هدف یکپارچه را در «ارتفاع میانی درون جوی» در سواحل کائوآئی در اقیانوس آرام رهگیری کرد. ۲۷ اکتبر ۲۰۰۷ موفق یک آزمایش موفق برون-جوی در تأسیسات میدان موشکی اقیانوس آرام (PMRF) در سواحل کائوآئی، هاوایی انجام داد. این پرواز آزمایشی قابلیت سامانه را در شناسایی، ردیابی و رهگیری یک هدف یکپارچه در حال نزدیک شدن در بالای جو زمین به نمایش گذاشت. ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۸ لغو شد موشک هدف اندکی پس از پرتاب دچار نقص شد، بنابراین هیچ‌کدام از رهگیرها پرتاب نشدند. ۱۱ دسامبر ۲۰۰۹ لغو شد FLT-11: موشک هدف هِرا پس از رهاسازی هوایی روشن نشد و رهگیر پرتاب نگردید. ۲۹ ژوئن ۲۰۱۰ موفق FLT-14: یک رهگیری موفق درون-جوی از یک هدف یکپارچه در پایین‌ترین ارتفاع تا آن تاریخ انجام داد. پس از آن، سامانه شبیه‌سازی روی راه‌انداز زنده (SOLD) برای تزریق چندین هدف شبیه‌سازی‌شده به رادار تاد اجرا شد تا قابلیت سامانه برای درگیری با یک حمله انبوه از موشک‌های بالستیک دشمن آزمایش شود. ۵ اکتبر ۲۰۱۱ موفق FLT-12: یک رهگیری موفق درون-جوی از دو هدف با دو رهگیر انجام داد. ۲۴ اکتبر ۲۰۱۲ موفق FTI-01 (آزمایش پروازی یکپارچه ۰۱): آزمایش یکپارچه‌سازی تاد با PAC-3 و آیجیس در برابر حمله‌ای با ۵ موشک از انواع مختلف. در طول این درگیری، تاد با موفقیت یک موشک هدف پرتاب از هوای برد بلند توسعه‌یافته (E-LRALT) را که از یک C-17 در شمال جزیره ویک رها شده بود، رهگیری کرد. دو رادار AN/TPY-2 در این آزمایش ۱۸۰ میلیون دلاری استفاده شد و رادار مستقر در جلو، داده‌ها را علاوه بر تاد، به سامانه‌های آیجیس و پاتریوت نیز ارسال می‌کرد. اولین آزمایش تاد علیه یک IRBM, FTT-18، در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۷ با موفقیت انجام شد؛ یک رهگیر تاد مستقر در آلاسکا، که از مجموعه فضایی اقیانوس آرام - آلاسکا در جزیره کودیاک پرتاب شده بود، هدف خود را بر فراز حریم هوایی آلاسکا رهگیری کرد. این هدف در نزدیکی هاوایی از محفظه بار یک بوئینگ سی-۱۷ گلوبمستر پرتاب شد و ابتدا با چتر نجات رها گردید. ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۷ موفق FET-01 (آزمایش تجربی تاد ۰۱): در FET-01، آژانس دفاع موشکی (MDA) داده‌های تهدید را از یک رهگیر تاد در حال پرواز جمع‌آوری کرد. سربازان تیپ ۱۱ پدافند هوایی، عملیات پرتابگر، کنترل آتش و رادار را بدون اطلاع قبلی از زمان پرتاب انجام دادند. مدیر MDA، سپهبد سَم گریوز اظهار داشت: «علاوه بر رهگیری موفقیت‌آمیز هدف، داده‌های جمع‌آوری شده به MDA امکان می‌دهد تا سامانه تسلیحاتی تاد، قابلیت‌های مدل‌سازی و شبیه‌سازی ما و توانایی ما برای پیشی گرفتن از تهدید در حال تکامل را تقویت کند.». این شرکت در سال ۲۰۰۶ آزمایش‌های احتراق ایستا (static fire) یک پیشران اصلاح‌شده تاد را انجام داد و تا سال ۲۰۰۸ به تأمین مالی این پروژه ادامه داد. طرح کنونی پیشران تک‌مرحله‌ای با قطر به یک مرحله اول برای برد بیشتر، به همراه یک «مرحله ضربه» (kick stage) دوم گسترش خواهد یافت تا فاصله تا هدف را کاهش دهد و سرعت بهتری در لحظه خاموشی موتور و همچنین حرکت جانبی بیشتری در حین درگیری فراهم کند. تا سال ۲۰۲۰، تاد-ئی‌آر تنها یک مفهوم صنعتی است، اما لاکهید معتقد است که آژانس دفاع موشکی به دلیل سلاح‌هایی که توسط دشمنان بالقوه در حال توسعه هستند، به آن علاقه‌مند خواهد شد. اگر تأمین بودجه برای تاد-ئی‌آر در سال ۲۰۲۰ آغاز شود، می‌توان تا سال ۲۰۲۴ سامانه‌ای تولید کرد که یک قابلیت موقت در برابر تهدیدات فراصوت ابتدایی فراهم کند. پنتاگون در حال تحقیق است که آیا فناوری‌های دیگر مانند سلاح انرژی هدایت‌شده و ریل‌گان راه‌حل‌های بهتری برای دفاع موشکی هستند یا خیر. این سازوکار برخلاف پاتریوت پک-۲ (PAC-2) است که تنها یک کلاهک انفجاری حمل می‌کرد که با استفاده از یک فیوز مجاورتی منفجر می‌شد. یک آتشبار تاد شامل حداقل شش پرتابگر است که هر یک به هشت موشک رهگیر مجهز هستند، به همراه دو مرکز عملیات تاکتیکی متحرک (TOCs) و رادار زمینی AN/TPY-2 (GBR). | ## بخش 2: سامانه ضدموشکی تاد | ارتش ایالات متحده قصد دارد حداقل شش آتشبار تاد را مستقر کند، با هزینه خرید ۸۰۰ میلیون دلار آمریکا برای هر آتشبار. در سپتامبر ۲۰۱۸، آژانس دفاع موشکی (MDA) قصد داشت ۵۲ رهگیر دیگر به ارتش تحویل دهد. در ژوئن ۲۰۲۰، پیش‌نویس کمیته نیروهای مسلح سنا از بودجه وزارت دفاع برای سال مالی ۲۰۲۱، بودجه‌ای را برای هشتمین آتشبار تاد اختصاص داد. موشک تاد در تأسیسات لاکهید مارتین در نزدیکی تروی، آلاباما تولید می‌شود، جایی که یکپارچه‌سازی نهایی، مونتاژ و آزمایش انجام می‌گیرد. رادار آن یک رادار آرایه فازی فعال الکترونیکی باند ایکس است که توسط شرکت ریتیان در تأسیسات یکپارچه پدافند هوایی در اندوور، ماساچوست توسعه یافته و ساخته شده است. به رادار تاد و گونه‌ای از آن که به عنوان حسگر پیشرو برای دفاع موشکی در برابر موشک‌های بالستیک قاره‌پیما (ICBM) توسعه یافته (رادار قابل حمل باند ایکس مستقر در جلو یا FBX-T)، در اواخر سال ۲۰۰۶/اوایل ۲۰۰۷ یک نام مشترک AN/TPY-2 اختصاص داده شد. رادار تاد می‌تواند با سامانه‌های آیجیس و پاتریوت در یک سامانه دفاع ضدموشکی سه‌لایه همکاری کند. تجهیز اولین یگان‌ها در ۲۸ مه ۲۰۰۸، ارتش ایالات متحده آتشبار آلفا، هنگ چهارم توپخانه پدافند هوایی (A-4)،شماره‌گذاری یگان: به عنوان مثال، «آتشبار D، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی» روی پرچم راهنما به صورت 'D-2' خلاصه می‌شود از تیپ ۱۱ توپخانه پدافند هوایی را در فورت بلیس، تگزاس فعال کرد. در آن زمان، این آتشبار دارای ۲۴ موشک رهگیر تاد، سه پرتابگر تاد مبتنی بر سامانه حمل بار M1120 HEMTT، یک سامانه کنترل آتش تاد و یک رادار تاد بود. در اکتبر ۲۰۰۹، ارتش ایالات متحده و آژانس دفاع موشکی دومین آتشبار تاد، آتشبار آلفا، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (A-2)، را در فورت بلیس فعال کردند. در اوت ۲۰۱۲، لاکهید قراردادی به ارزش ۱۵۰ میلیون دلار از آژانس دفاع موشکی (MDA) برای تولید پرتابگرها و تجهیزات کنترل آتش و ارتباطات سامانه تسلیحاتی تاد برای ارتش ایالات متحده دریافت کرد. این قرارداد شامل ۱۲ پرتابگر، دو واحد کنترل آتش و ارتباطات و تجهیزات پشتیبانی بود. این قرارداد شش پرتابگر برای آتشبار پنجم تاد و سه پرتابگر اضافی برای هر یک از آتشبارهای اول و دوم فراهم می‌کرد. طرح‌های کلی دفاع موشکی در مه ۲۰۱۷، پنتاگون پیشنهاد کرد در بودجه سال مالی ۲۰۱۸ خود ۷٫۹ میلیارد دلار برای دفاع موشکی هزینه کند که شامل رهگیرهای تاد و پاتریوت، به همراه ۱٫۵ میلیارد دلار برای دفاع زمینی میانه مسیر (GMD) در برابر موشک‌های بالستیک قاره‌پیما می‌شود. سامانه راداری سامانه‌های راداری در سامانهٔ دفاع موشکی تاد نقش محوری در شناسایی، ردگیری و تمایز اهداف بالستیک دارند و یکی از مهم‌ترین اجزای این سامانه رادار متحرک AN/TPY‑۲ است، که به‌طور ویژه برای دفاع در برابر موشک‌های بالستیک طراحی شده است. حالت نهایی (Terminal Mode): در این حالت، رادار در کنار آتشبار تاد قرار می‌گیرد و وظیفهٔ رهگیری و هدایت موشک‌های رهگیر تاد در فاز نهایی (ترمینال) پرواز موشک‌های دشمن را بر عهده دارد. برد و قابلیت‌های رادار AN/TPY‑۲ بسته به حالت عملیاتی، اندازهٔ هدف، ارتفاع و شرایط محیطی متفاوت است. این رادار در حالت ترمینال معمولاً قادر به شناسایی و ردگیری اهداف در فاصله‌هایی در حدود ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتر است که برای پشتیبانی از رهگیری موشک‌های کوتاه‌برد، میان‌برد و بلندبرد طراحی شده است. این رادار از یک آنتن ۹٫۲ متر مربعی با بیش از ۲۵ هزار ماژول انتقال و دریافت حالت جامد بهره می‌برد و می‌تواند همزمان اهداف متعدد را در ارتفاع‌های بالا و بردهای بلند ردگیری کند. به دلیل بهره‌گیری از فناوری باند ایکس، این رادار قادر است بین کلاهک موشک و طعمه‌های غیرتهدید (decoys) تمایز قائل شود، که برای افزایش دقت رهگیری اهمیت زیادی دارد. رادارهای AN/TPY‑۲ نه‌تنها در کنار سامانه‌های تاد به‌کار می‌روند، بلکه می‌توانند به‌عنوان بخشی از شبکهٔ گسترده‌تر دفاع موشکی، از جمله سامانه‌هایی چون پاتریوت و ایجیس پشتیبانی کنند و داده‌های ردگیری را در سطح بین‌المللی با متحدان به اشتراک بگذارند. ساختار یک آتشبار تاد از چند جز اصلی تشکیل می‌شود که هر یک نقش کلیدی در عملکرد کلی سامانه دارند: پرتابگر (Launcher) این بخش شامل وسایل نقلیه سنگین متحرک (کامیون‌های HEMTT با سامانه بارگیری) است که موشک‌های رهگیر را حمل و شلیک می‌کند. هر پرتابگر می‌تواند تا هشت موشک رهگیر را در کانیسترهای آماده شلیک حمل کند و به سرعت مجدداً بارگذاری شود. رادار AN/TPY‑۲ این رادار باند ایکسِ قابلِ حمل که بزرگ‌ترین رادار قابل جابه‌جایی در جهان است و توانایی ردیابی، کشف و تشخیص میان اهداف واقعی و انحرافی را فراهم می‌کند. رادار از چند زیرسامانه تشکیل شده است از جمله آنتن اصلی، واحد الکترونیکی، واحد خنک‌کننده و منبع تغذیه اصلی. مجموعهٔ کنترل آتش شامل ایستگاه‌های عملیاتی تاکتیکی، ایستگاه کنترل پرتاب، تجهیزات شبکه و گروه پشتیبانی است و اطلاعات رادار را به سایر اجزا منتقل می‌کند. تجهیزات پشتیبانی ویژه به‌علاوه اجزای فوق، تجهیزات پشتیبانی خاص تاد (مانند تجهیزات لجستیکی، توان و پشتیبانی فنی) نیز برای اطمینان از عملکرد کامل و یکپارچه سامانه ضروری هستند. این اجزا در کنار هم تشکیل یک آتشبار تاد را می‌دهند که می‌تواند به‌طور مستقل عمل کند و همچنین با شبکه‌های فرماندهی و کنترل دفاع موشکی گسترده‌تر (همچون C2BMC) ارتباط برقرار کند تا داده‌های ردیابی و هدایت را با دیگر سامانه‌ها به اشتراک بگذارد. در مارس ۲۰۱۹، آتشبار براوو، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (B-2 THAAD) از تیپ ۱۱ توپخانه پدافند هوایی در جریان یک رزمایش مشترک ایالات متحده و اسرائیل در پایگاه هوایی نواتیم مستقر شد و پس از آن به مکانی نامعلوم در صحرای نگب در جنوب اسرائیل منتقل گردید. سامانه راداری باند ایکس، که بخشی از سامانه تاد است، از سال ۲۰۰۸ در نواتیم مستقر بوده است. در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۴ (۲۲ مهر ۱۴۰۳)، رئیس‌جمهور بایدن به وزیر دفاع لوید آستین دستور داد تا مجوز استقرار یک آتشبار تاد در اسرائیل را صادر کند تا «به تقویت پدافند هوایی اسرائیل پس از حملات بی‌سابقه ایران به اسرائیل در ۱۳ آوریل و مجدداً در ۱ اکتبر کمک کند». در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۴ (۷ دی ۱۴۰۳)، یک آتشبار تاد یک رهگیری رزمی موفقیت‌آمیز علیه یک موشک بالستیک شلیک‌شده از سوی حوثی‌های یمن انجام داد. در ۹ مه ۲۰۲۵ (۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۴)، برای دومین بار در یک هفته، یک سامانه تاد در سرنگون کردن یک موشک حوثی‌ها ناموفق بود. در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵ (۴ مرداد ۱۴۰۴)، گزارش‌های نشریه وارزون و وال‌استریت ژورنال اعلام کردند که تقریباً ۱۵۰ موشک رهگیر تاد توسط نیروهای آمریکایی در جریان حمله موشکی ایران به سمت اسرائیل شلیک شده است، که تقریباً ۲۵٪ از کل موشک‌های رهگیر تاد تأمین بودجه شده تا به امروز توسط ایالات متحده را تشکیل می‌دهد. در سال ۲۰۱۹، در حالی که سامانه ایجیس آشور در پایگاه دریایی دوسلو در حال ارتقا بود، آتشبار بی، هنگ ۶۲ توپخانه پدافند هوایی (B-62 THAAD)، به‌طور موقت در پایگاه دریایی دوسلو، رومانی، مستقر شد. با این حال، دولت پارک گون-هه در کره جنوبی تصمیم گرفت که به جای خرید تاد، موشک سطح‌به‌هوای دوربرد بومی خود را توسعه دهد. مقامات وزارت دفاع کره جنوبی پیشتر اطلاعاتی در مورد تاد و همچنین سایر رهگیرهای موشکی مانند پیکان ۳ اسرائیل درخواست کرده بودند، اما هدفشان تحقیق در مورد سامانه‌ها برای توسعه فناوری داخلی بود و نه خرید آن‌ها. با این حال، مقامات اظهار داشتند که استقرار سامانه تاد توسط آمریکا به مقابله با تهدیدات موشکی کره شمالی کمک خواهد کرد. در مه ۲۰۱۴، پنتاگون فاش کرد که در حال بررسی مکان‌هایی برای استقرار آتشبارهای تاد در کره جنوبی است. در فوریه ۲۰۱۶، وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، گفت که استقرار تاد در کره جنوبی «تعادل استراتژیک منطقه‌ای را درهم می‌شکند» و این سامانه فراتر از نیازهای کره جنوبی است. در سال ۲۰۱۷، یک مقام نظامی چین گفت که این استقرار تأثیر منفی بر «روابط نظامی دوجانبه و اعتماد متقابل» با ایالات متحده داشته است. کارشناسان غربی می‌گویند که برد رادار و رهگیرهای تاد نباید تهدیدی برای چین باشد و ایالات متحده سال‌هاست که قابلیت‌های مشابهی در تایوان و ژاپن داشته است. مقامات چینی بر این باورند که محل استقرار سامانه تاد در کرهٔ جنوبی به رادار آن امکان می‌دهد پرتاب‌های موشکی چین را از پشت و در مرحلهٔ بوست شناسایی کرده، میان طعمه‌ها و کلاهک‌های واقعی تمایز قائل شود و این داده‌ها را با سایر اجزای شبکهٔ دفاع موشکی تحت رهبری ایالات متحده به اشتراک بگذارد. از دیدگاه پکن، این مسئله می‌تواند بازدارندگی هسته‌ای چین که در مقایسه با ایالات متحده و روسیه از مقیاس کوچک‌تری برخوردار است را تضعیف کند. آزمایش‌های موشکی چین معمولاً در جهاتی غیر از شبه‌جزیرهٔ کره انجام می‌شوند، اما برای کاهش احتمال شناسایی توسط سامانه تاد ممکن است نیاز به تغییر مسیر داشته باشند. مقامات چینی از کرهٔ جنوبی خواستار کاهش توان راداری این سامانه دفاع موشکی شدند، با این حال هیچ تغییری در این زمینه اعمال نشد. در ژوئیه ۲۰۱۶، مقامات نظامی آمریکا و کره جنوبی استقرار سامانه تاد در کره جنوبی را به دنبال آزمایش‌های موشکی بالستیک و هسته‌ای توسط کره شمالی اعلام کردند. هر واحد تاد شامل شش پرتابگر سوار بر روی کامیون، ۴۸ موشک رهگیر، یک واحد کنترل آتش و ارتباطات، و یک رادار AN/TPY-2 است. شهرستان سونگجو در استان گیونگسانگ شمالی به عنوان محل استقرار تاد انتخاب شد، به این دلیل که خارج از برد توپخانه راکتی کره شمالی در امتداد منطقه غیرنظامی کره قرار دارد. این امر اعتراضات ساکنان شهرستان سونگجو را برانگیخت که نگران بودند تشعشعات ساطع‌شده از رادار AN/TPY-2 بر سلامت آن‌ها و محصول معروف خربزه کره‌ای منطقه تأثیر بگذارد. در ۶ مارس ۲۰۱۷، دو کامیون پرتابگر تاد از طریق ترابری هوایی برای استقرار به پایگاه هوایی اوسان کره جنوبی رسیدند. پایگاه هوایی اوسان دارای پست‌های فرماندهی مقاوم‌سازی‌شده در برابر انفجار با ۳ لایه درب ضد انفجار است. تا ۲۵ آوریل ۲۰۱۷، شش تریلر حامل رادار تاد، پرتابگرهای موشک‌های رهگیر، تجهیزات ارتباطی و پشتیبانی وارد سایت سونگجو شدند. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۷، گزارش شد که کره جنوبی هزینه نگهداری زمین و تأسیسات تاد را تقبل خواهد کرد، در حالی که ایالات متحده هزینه عملیاتی آن را پرداخت می‌کند. در ۲ مه ۲۰۱۷، مون سانگ-گیون از وزارت دفاع کره جنوبی و سرهنگ رابرت منینگ سوم، سخنگوی ارتش آمریکا، اعلام کردند که سامانه تاد در سونگجو عملیاتی شده و «توانایی رهگیری موشک‌های کره شمالی و دفاع از کره جنوبی را دارد.» گزارش شد که این سامانه تا اواخر سال ۲۰۱۷، زمانی که اجزای اضافی سامانه در محل مستقر شوند، به پتانسیل عملیاتی کامل خود نخواهد رسید. در ۷ ژوئن ۲۰۱۷، رئیس‌جمهور مون جه-این پس از اطلاع از ورود چهار پرتابگر اضافی به کره جنوبی بدون اطلاع وزارت دفاع به وی، استقرار بیشتر تاد را تا زمان بررسی معلق کرد. | ## بخش 3: سامانه ضدموشکی تاد | حتی با وجود آزمایش موشک قاره‌پیمای کره شمالی در ۴ ژوئیه ۲۰۱۷ که آلاسکا را به تازگی تهدید می‌کرد، یک آزمایش رهگیر تاد مستقر در کادیاک، آلاسکا (FTT-18) علیه حمله شبیه‌سازی‌شده توسط یک موشک بالستیک میان‌برد (IRBM) از مدت‌ها قبل برنامه‌ریزی شده بود. آزمایش FTT-18 توسط آتشبار A-2 تاد (آتشبار آلفا، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی، پدافند هوایی ارتفاع بالای پایانی) access-date=2017-07-20 از تیپ ۱۱ توپخانه پدافند هوایی (ایالات متحده) در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۷ با موفقیت انجام شد. سربازان از رویه‌های یک سناریوی رزمی واقعی استفاده کردند و از زمان پرتاب IRBM آگاه نبودند. همچنین در سال ۲۰۱۷، پرتاب دیگری از یک رهگیر تاد از کادیاک برای ماه ژوئیه برنامه‌ریزی شد تا برای یک آزمایش احتمالی موشک قاره‌پیمای کره شمالی آماده شوند. در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۷، کره شمالی یک موشک قاره‌پیمای آزمایشی با قابلیت رسیدن به لس‌آنجلس پرتاب کرد. در پاسخ، رئیس‌جمهور مون جه-این خواستار استقرار چهار پرتابگر باقیمانده تاد شد که با به قدرت رسیدن وی متوقف شده بودند. لی جونگ-کول، از حزب دموکراتیک کره به رهبری رئیس‌جمهور مون جه-این، با اشاره به تنش‌ها بر سر استقرار سامانه ضدموشکی تاد توسط آمریکا در کره جنوبی، اظهار داشت: «توانایی‌های هسته‌ای و موشکی کره شمالی… به حدی ارتقا یافته که تهدیدات جدی ایجاد کند؛ سامانه همکاری بین‌المللی برای مهار کره شمالی از بین رفته است…».Burton, John. شورای آتلانتیک، در یادداشت ژوئن ۲۰۱۷ خود به رئیس‌جمهور ترامپ با عنوان «از بین بردن تهدید فزاینده ناشی از سلاح‌های هسته‌ای کره شمالی»، یک چک‌لیست از اقدامات را توصیه کرد، شامل اعلامیه‌های زیر به کره شمالی. عدم استفاده از جنگ‌افزارهای کشتارجمعی، در غیر این صورت منجر به یک کره متحد تحت رهبری سئول پس از نابودی قطعی کره شمالی خواهد شد. عدم صادرات تجهیزات هسته‌ای یا مواد شکافت‌پذیر؛ رهگیری خواهد شد و ایالات متحده پاسخ خواهد داد. مدیر آژانس دفاع موشکی (MDA) بر اهمیت جمع‌آوری داده‌ها از این رهگیری تأکید کرد که قابلیت‌های مدل‌سازی و شبیه‌سازی سناریوهای آژانس را افزایش می‌دهد. جان شیلینگ دقت فعلی موشک هواسونگ-۱۴ کره شمالی را در بردهای مورد بحث که شهرهای آمریکا را تهدید می‌کند، ضعیف ارزیابی می‌کند، که برای اثبات دقت آن به آزمایش‌های بیشتری نیاز خواهد بود.ویدئوی متلاشی شدن کلاهک: دوربین ثابت NHK در جزیره هوکایدو کلیپ ویدیویی ۲۶ ثانیه‌ای در اوت ۲۰۱۷، نیویورک تایمز گزینه‌های ضدموشکی موجود برای مقابله با رگبار برنامه‌ریزی‌شده چهار موشک هواسونگ-۱۲ را بررسی کرد، در صورتی که این موشک‌ها در اواسط اوت ۲۰۱۷ از شمال پرتاب شوند و هدف آن‌ها فرود در نزدیکی آب‌های سرزمینی گوآم باشد، مسافتی برابر با ، با پرواز در ارتفاعی بیش از ، در یک پرواز ۱٬۰۶۵ ثانیه‌ای (۱۸ دقیقه). هایتن، فرمانده فرماندهی راهبردی ایالات متحده، این گزینه‌ها برای دفاع موشکی کره جنوبی شامل «سامانه‌های دریایی، پاتریوت و تاد» است. در ۲ سپتامبر ۲۰۱۷، خبرگزاری رسمی کره شمالی (KCNA) تصویری از یک کلاهک کشیده منتشر کرد، که برای قرار گرفتن در کلاهک یکی از موشک‌هایش طراحی شده بود. در ۳ سپتامبر ۲۰۱۷، هم وزارت خارجه ژاپن و هم ستاد مشترک ارتش کره جنوبی از شناسایی یک رویداد لرزه‌ای به بزرگی ۶٫۳ ریشتر در نزدیکی پونگیه-ری، سایت آزمایش هسته‌ای زیرزمینی کره شمالی، خبر دادند.جفری لوئیس (۱۳ سپتامبر ۲۰۱۷) تصویر SAR از پونگیه-ری به ویژه به مقایسه 'قبل و بعد' کوه مانتاپ توجه کنید، یک فرونشست چند متری در ۸۵ جریب، در گیف خاکستری‌رنگی که تصاویر ۲۶ اوت – ۶ سپتامبر ۲۰۱۷ را روی هم قرار داده است. وزارت خارجه ژاپن نتیجه‌گیری کرده است که این رویداد ششمین آزمایش هسته‌ای کره شمالی بوده است. چو سانگ-هون از نیویورک تایمز گزارش می‌دهد که این آزمایش مایه شرمساری بزرگی برای رهبر عالی‌مقام چین، شی جین پینگ بود که میزبان نشست بریکس (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی) در شیامن چین بود. چنگ شیائوهه، کارشناس مسائل کره شمالی در دانشگاه رنمین چین، گفت که به نظر می‌رسد زمان‌بندی این آزمایش عمدی بوده است. وزارت خارجه چین از کره شمالی خواست «دست از اقدامات اشتباه بردارد» و موافقت کرد که اقدامات بیشتر سازمان ملل برای حل این بحران قریب‌الوقوع ضروری است. کره شمالی با ساخت یک کلاهک با قابلیت گرماهسته‌ای برای حداقل یکی از موشک‌هایش، نیاز به تاد را ایجاد کرده است، که قادر به رهگیری تهدیدات موشک‌های قاره‌پیما در ارتفاعات و بردهای پایین‌تر تخمین‌زده‌شده برای یک موشک قاره‌پیمای هواسونگ-۱۴ است که تحت بار یک کلاهک سنگین‌تر مورد نیاز برای حمل سلاح گرماهسته‌ای قرار گرفته است. در اکتبر ۲۰۱۷، گردان D، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی، سامانه دفاع موشکی ترمینال ارتفاع بالا (THAAD) تحت پرچم تیپ ۳۵ توپخانه پدافند هوایی قرار گرفت تا برای انتقال دائمی به کره جنوبی آماده شود. تصمیم کره جنوبی برای استقرار تاد به منظور محافظت از خود در برابر کره شمالی، باعث واکنش‌های تند و اقدامات تلافی‌جویانه از سوی چین شد. در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۷، کره جنوبی و چین برای عادی‌سازی روابط که پیش از این به دلیل استقرار تاد آسیب دیده بود، به توافق رسیدند. به گفته مقامات آمریکایی، رادار AN/TPY-2 در پایگاه هوایی کوره‌جیک ترکیه مستقر شده است."U.S. در دسامبر ۲۰۱۱، امارات متحده عربی قراردادی برای خرید این سامانه پدافند موشکی امضا کرد. امارات متحده عربی آموزش دو گروه از سامانه‌های تاد خود را در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در فورت بلیس به پایان رساند. در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۲، تاد اولین رهگیری خود در یک نبرد واقعی در برابر یک موشک بالستیک حوثی‌ها در امارات انجام داد. در ژوئن ۲۰۰۹، ایالات متحده یک سامانه تاد را به همراه رادار دریایی SBX در هاوایی مستقر کرد تا در برابر پرتاب احتمالی موشک از سوی کره شمالی که ممکن است مجمع‌الجزایر را هدف قرار دهد، دفاع کند. گوآم در آوریل ۲۰۱۳، ایالات متحده اعلام کرد که آتشبار آلفا، هنگ چهارم توپخانه پدافند هوایی (A-4)، برای دفاع در برابر حمله احتمالی موشک بالستیک میان‌برد کره شمالی به جزیره، در گوآم مستقر خواهد شد. در مارس ۲۰۱۴، آتشبار آلفا، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (A-2)، این مسئولیت را با A-4 تعویض کرد و مأموریت دفاع از گوآم را بر عهده گرفت. پس از یک استقرار موفق ۱۲ ماهه توسط A-4، آتشبار دلتا ۲ (D-2) جای آن را برای یک استقرار ۱۲ ماهه گرفت. در سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۱۹، آتشبار اکو، هنگ سوم توپخانه پدافند هوایی (E-3) در گوآم مستقر شد. هدف، آزمایش توانایی سامانه‌های تسلیحاتی سامانه پدافند موشکی بالستیک ایجیس و تاد برای شکست دادن حمله‌ای شامل سه هدف هوایی و موشکی تقریباً همزمان بود که از یک موشک بالستیک میان‌برد، یک موشک بالستیک کوتاه‌برد و یک موشک کروز تشکیل شده بود. در طول این آزمایش، یک سامانه تاد در جزیره ویک یک هدف کوتاه‌برد را که شبیه‌ساز یک موشک بالستیک کوتاه‌برد بود شناسایی و منهدم کرد که با چتر نجات از یک هواپیمای ترابری سی-۱۷ پرتاب شده بود. استقرارهای آینده: سفارش‌های قطعی و طرح‌های احتمالی اروپا و خاورمیانه تا مارس ۲۰۱۶، فرماندهی فضایی و دفاع موشکی ارتش ایالات متحده در حال بررسی استقرار تاد در اروپا با فرماندهی اروپایی ایالات متحده و در خاورمیانه با فرماندهی مرکزی ایالات متحده بود. Reuters.com, 17 October 2016 در مه ۲۰۱۷ گزارش شد که مقامات دولت ژاپن اکنون سامانه ایجیس آشور را ترجیح می‌دهند، زیرا پوشش گسترده‌تری دارد، به این معنی که برای محافظت از ژاپن به واحدهای کمتری نیاز است و همچنین ارزان‌تر است. روسیه با این خریدهای موشکی مخالفت کرده و بیم آن را دارد که ایالات متحده پس از استقرار مجتمع‌های پدافند موشکی ایجیس آشور در ژاپن، به مدیریت آن‌ها دسترسی داشته باشد. وزیر امور خارجه روسیه نتیجه‌گیری کرد: «ما هیچ موردی را در هیچ‌کجای دنیا سراغ نداریم که ایالات متحده سلاح‌های خود را مستقر کرده و کنترل آن‌ها را به کشوری که همه چیز در خاک آن اتفاق افتاده، منتقل کرده باشد. دولت ژاپن اعلام کرد که نگران مسائل زیست‌محیطی ناشی از سقوط بوسترهای مصرف‌شده موشک‌های رهگیر سامانه است. شهروندان محلی مناطقی که برای استقرار این سامانه انتخاب شده بودند نیز به این خرید اعتراض کرده و گفتند که چنین استقراری حملات به خانه‌هایشان را در زمان جنگ تضمین می‌کند. دولت ژاپن مشخص نکرده بود که آیا خرید سامانه‌های تاد را دوباره ارزیابی خواهد کرد یا خیر. در جریان سفری به قطر در ۱۴ مه ۲۰۲۵، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، از توافقی برای خرید ۴۲ میلیارد دلار تجهیزات نظامی پیشرفته از آمریکا توسط قطر خبر داد. بخش برجسته‌ای از این توافق شامل خرید سامانه‌های تاد برای تقویت قابلیت‌های پدافند هوایی موشکی قطر است. در اکتبر ۲۰۱۷، ایالات متحده به توافقی برای ارائه تاد به عربستان سعودی به ارزش ۱۵ میلیارد دلار دست یافت. این قرارداد شامل هفت واحد آتش، هر کدام با یک رادار AN/TPY-2 ساخت ریتیان، دو ایستگاه تاکتیکی متحرک (با دو یدکی برای مجموع ۱۶ عدد)، شش پرتابگر (با دو یدکی برای مجموع ۴۴ عدد)، و ۳۶۰ موشک رهگیر بود. در سال ۲۰۱۷، یک گزارش رسانه‌ای مستقر در هنگ کنگ ادعا کرد که تاد ممکن است برای رهگیری موشک‌های جمهوری خلق چین در تایوان مستقر شود. با این حال، دیوید لی، وزیر امور خارجه تایوان، گفت که از هیچ‌گونه مذاکره‌ای با ایالات متحده در مورد استقرار احتمالی بی‌اطلاع است. کارشناسان نظامی محلی گفتند که استقرار تاد برای تایوان نه ضروری و نه مقرون به صرفه است، زیرا چین تایوان را با موشک‌های کوتاه‌برد تهدید می‌کند، در حالی که تاد برای سرنگون کردن موشک‌های میان‌برد و دوربرد طراحی شده است. در مارس ۲۰۱۷، فنگ شیه-کوان، وزیر دفاع ملی، گفت که قاطعانه با استقرار سامانه تاد در تایوان مخالف است. معاون وزیر، چنگ د-می، در یک جلسه پرسش و پاسخ کمیته امور خارجه و دفاع ملی در آوریل ۲۰۱۷ گفت که تایوان در کوتاه‌مدت به سامانه تاد نیازی ندارد زیرا سامانه رادار آرایه فازی ساخت آمریکا در پایگاه لشان شهرستان هسینچو از نظر قابلیت شناسایی با سامانه تاد برابری می‌کند؛ این اظهارات به عنوان «در تضاد جزئی با گفته‌های ماه گذشته وزیر دفاع ملی فنگ شیه-کوان» توصیف شد. فردی لیم در همان جلسه پرسش و پاسخ از وزارتخانه خواست «هر آنچه را که برای تضمین توانایی‌های دفاعی کشور لازم است، تهیه کند، که نمی‌توان به دلیل فشار چین آن را به خطر انداخت.» سامانه هشدار زودهنگام موجود تایوان که توسط سازنده رادار تاد ساخته شده است، می‌تواند برای مقابله با پرتاب موشک‌های چین عمل کند. کاربران 500px|انگشتی| کنونی نیروی پدافند هوایی سلطنتی سعودی اولین آتشبار در ژوئیه ۲۰۲۵ فعال شد، ۶ آتشبار دیگر نیز تهیه خواهد شد. ارتش ایالات متحده آمریکا ایالات متحده ۷ آتشبار تاد دارد که در آینده به ۸ آتشبار افزایش خواهد یافت. آتشبار آ، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (A-2 ADA) آتشبار ب، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (B-2 ADA) آتشبار د، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی (D-2 ADA) آتشبار ای، هنگ سوم توپخانه پدافند هوایی (E-3 ADA) آتشبار آ، هنگ چهارم توپخانه پدافند هوایی (A-4 ADA) آتشبار ب، هنگ ۶۲ توپخانه پدافند هوایی (B-62 ADA) آتشبار ای، هنگ ۶۲ توپخانه پدافند هوایی (E-62 ADA) آینده گزارش شده است که قطر قصد دارد سامانه تاد را خریداری کند. | ## جمع‌بندی | این موضوع توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در جریان سفرش به این کشور در مه ۲۰۲۵ اعلام شد.