موضوع مقاله: گیتی نوین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گیتی نوین | مقدمه: گیتی نوین در سال ۱۳۵۳ برای ادامه پژوهش هنری و برپایی نمایشگاه، نخست به هلند و سپس به بریتانیا رفت و از سال ۱۳۷۷ تاکنون در ونکوور کانادا زندگی می‌کند. | ## بخش 1: گیتی نوین | پدرش عبدالرحمان ناوران تنها فرزند بازرگانی به نام عبدالرحیم ناوران از اهالی بندر انزلی بود. عبدالرحیم با کشتی‌های بازرگانی خویش در میان بندرهای باکو، لنکران و آستارا در آذربایجان به دادوستد می‌پرداخت. پس از انقلاب اکتبر بلشویک‌ها ارتش سرخ باکو را در ۱۹۱۸ تصرف کرده و ارتش سفید تزاری به بندر انزلی پناه اورد. عبدالرحیم که با از دست دادن کشتی‌هایش توان ادامهٔ دادوستد را نداشت و ورشکست شده بود دست به خودکشی زد. عبدالرحمان پسرک خردسالش از مادر جوان خود جدا شد و نزد خانوادهٔ ناوران پرورش یافت و پس از پایان آموزش دبیرستانی در گمرک به کار پرداخت. وی پس از مدتی به گمرک قصر شیرین فرستاده شد؛ و در کرمانشاه با همسر خود ملوک کاشفی آشنا شد؛ و این آشنایی در کوتاه هنگام به ازدواج آنان و تولد 4 فرزند منجر شد. پس از مدتی پدر گیتی نوین به تهران منتقل شد و درسال‌های نوجوانی دبیر نقاشی وی در دبیرستان اسدی استعداد وی را کشف کرده و او را تشویق کرد تا در هنرستان هنرهای زیبای دختران نام‌نویسی کند. گیتی گواهینامهٔ هنری خود را در سال ۱۳۴۴ از هنرستان هنرهای زیبای دختران دریافت کرد، و سپس لیسانس خود را در رشتهٔ گرافیک از دانشکدهٔ هنرهای تزیینی در سال ۱۳۴۹ به دست آورد. نخست در شهر کینگستون در سال‌های ۱۳۶۲-۱۳۵۹ سپس در مونترال ۱۳۶۳-۱۳۶۲ آنگاه در اتاوا ۱۳۷۷-۱۳۶۳ و سرانجام از سال ۱۳۷۷ تاکنون در ونکوور به سر می‌برد. نخست برادرش کامران در تورونتو به بیماری سرطان دچار شد و در فاصلهٔ چند هفته درگذشت و در همان فاصله پسر بزرگ او که در نشویل تنسی زندگی می‌کرد و متخصص هوشیاری‌های مصنوعی بود در سفری به لس آنجلس از هوش رفت و در بیمارستان سیدار سیناییی بستری شد گیتی و همسرش از ونکوور به لس آنجلس پرواز نمودند و دو روز پس از آن پس از یک عمل جراحی غده یی سرطانی پیش رفته در مغز را پیدا نمودند. گیتی سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ را در کنار پسرش بسر برد تا در پرتو درمانی و شیمی درمانی به همراه او باشد. در میانهٔ سال ۲۰۱۷ هنگامی که بنظر می‌رسید بیماری سرطان به واپس کشیده شده گیتی به ونکوور بازگشت و به آفرینش پرده‌هایی تازه پرداخت و در نمایشگاه هنر در باغ ونکوور شرکت نمود. | ## بخش 2: گیتی نوین | اما بیماری سرطان پسرش بازگشت و این بار پرتو درمانی بر توان حرکت فرزند او اثر گذاشت و گیتی برای دیگر بار به نزد فرزند رفت. گیتی این نمایش را «گویا و خاموش» نامیده بود (او این سنت نام‌گذاری نمایش‌های آثارش را همواره دنبال کرد). این نخستین نمایش با خوش آمد بسیار هنردوستان و روزنامه‌های هنری روبرو شد.برای نمونه بنگرید به: «گویا و خموش»، ف هژیر، اطلاعات، سه شنبه ۱۶آذرماه، ۱۳۵۰، شماره ۱۳۶۶۶، صفحهٔ ۱۱. همچنین ببینید «گویا و خاموش» گفتگوی بصیر نصیبی با گیتی نوین: مجله نگین، شماره ۷۷، سال هفتم، سی ام مهر۱۳۵۰، صفحهٔ ۱۹ منصوره حسینی نگارگر نامی نوگرا در نقد خود بر این نمایشگاه در بخش هنر و اندیشهٔ روزنامهٔ کیهان نوشت: ' «گویا و خاموش، این نامگذاری را می‌پسندم، نه برای اینکه هنر پلاستیک را با پرداز شاعرانه صفت و کلمه پیوند زده باشم، بل برای اینکه طبیعت بیجان، اشیاء و گل‌ها با تمام بی‌جانی می‌توانند از غم، آرامش، مالیخولیا و ثبات سخن بگویند… در انتخاب موضوع تابلوها نوعی وحدت وجود داشت: نمایشگر شخصیت روشن و آگاه نقاش. این نمایشگاهی گفتگوبرانگیز بود، بهروز صوراسرافیل نوشت: محتوا و مضمون تابلوها بیشتر از شاملوست نه گیتی نویننگاه کنید به: «نمایشگاه گیتی نوین درنگارخانه سیحون: گلگشت در فضاهای شعری احمد شاملو»، بهروز صوراسرافیل، آیندگان، سه شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۵۲، صفحهٔ ۴اما گیتی در گفتگویی با فیروزه میزانی منتقد هنری مجله تماشا از برایش خود چنین گفت:<blockquote> روزی که تصمیم گرفتم روی شعرهای شاملو کار کنم، ترس عدم موفقیت در رساندن فضاهای شعری او، و اینکه بیننده نمایشگاه هم تصور کند برای جلب بیننده از اسم شاملو سوء استفاده کرده‌ام همیشه با من بود، ولی پس از مدتی احساس کردم که فضاهای شعری هم می‌تواند مانند یک جسم مثل یک گلدان طراحی شود. به هر حال آنچه نقش بسته، احساس است و مدد قلم؛ از تابلوهایم سعی کرده‌ام تا آنجا که امکان دارد بارعایت وابستگی به شعر یک شخصیت جداگانه به وجود بیاورم تا به تنهایی نیز چیزی برای دیدن داشته باشد. »ببینید: «نظری به نمایشگاه گیتی ناوران: سیری در فضاهای شعری شاملو»، فیروزه میزانی، تماشا، سال سوم، شماره ۱۱۴، ۲۴ خرداد ۱۳۵۲</blockquote> شاملو خود در یادداشتی برای معرفی این نمایشگاه نوشته است اما توجه گیتی به جنسیت آدمهای پرده‌هایش حیرت آورست چیزی که… می‌تواند کنایه از انگیزه‌های رستاخیز نهایی شمرده شود - گیتی به» آیدا در آینه «کمترین توجهی، و از رابطهٔ این دو شعر کمترین آگاهی نداشته، و با این وجود پیداست که برای رستاخیز انگیزه‌ای می‌جسته است. من یقین دارم.نگاه کنید به: «یادداشتی بر نمایشگاه پوستموس گیتی نوین» احمد شامو، ۲۷ اردیبهشت ۱۳۵۲. بازچاپ در شهروند تورونتو، سال دهم، شمارهٔ ۵۳۲، جمعه ۲۰ آبان ۱۳۷۹، صفحهٔ ۳۱ پس از این دو نمایشگاه تک-تنه و چندین نمایشگاه گروهی گیتی نوین در نخستین نمایشگاه هنری بین‌المللی تهران با همیاری نگارگران اروپایی Salon d' autumn''پاریس شرکت نمود.ببینید: «اولین نمایشگاه هنری بین‌المللی تهران افتتاح شد»، معصومه پیرنیا، روزنامهٔ کیهان، یکشنبه ۱ دی ۱۳۵۳–۲۲ دسامبر ۱۹۷۴ - شماره ۹۴۴۴، صفحهٔ ۵ آخرین نمایشگاه یک نفره او در ایران «تنناها یا هو» نام داشت که در سال ۱۳۵۳ در نگارخانه سیحون برپا شد. نمایشگاه‌های در بیرون از ایران شمار نمایشگاه‌های گیتی نوین در اروپا و آمریکا بسیار است. این نمایشگاه‌ها را می‌توان به دو دوره پیش و پس از برپایی فراانگاشت رده‌بندی نمود. گیتی گرافیست نخستین جشنواره بین‌المللی فیلم تهران بود، و طرح روی جلد کاتالوگ جشنواره ازوست. | ## بخش 3: گیتی نوین | در گردآوردهٔ «دریچه» دربارهٔ ویژگی‌های طرح‌های گیتی آمده ست: ویژگی طرح‌های گیتی، از جمله سری کارهای دراویش اش که در مجله نگین منتشر شده ست را می‌باید در محتوای فکری آن‌ها جستجو کرد. اگرچه طرح‌هایش در وهلهٔ اول تزیینی به نظر می‌رسند اما تماشاگر با اندکی تعمق مفاهیم بسیط ذهنی روشنگر را دریافت می‌کند. استفاده از خط باید در نهایت صرفه و آگاهانه باشد و مهمترین مسئله این که خط‌ها محکم، بدون لرزش و بدون گوشه باشند. خود او چه در طرح‌ها و چه در نقاشی‌اش تأکید فراوان دارد که جستجوی استتیک برایش فاقد اهمیت است؛ برای من در وهلهٔ اول محتوای فکری‌ست که اهمیت دارد. اما وقتی به آثارش نگاه می‌کنی نوعی تعادل ریاضی را مشاهده می‌کنی، کمپوزیسیون‌هایی کامل و به نهایت ایجاز و سادگی. (از چپ به راست) محمدقاضی (مترجم)، دکترفرید نوین (نویسنده)، گیتی نوین، کاظم السادات اشکوری (شاعرو نویسنده)، دکتر جواد مجابی (شاعر و نویسنده)، احمدشاملو (شاعر و نویسنده). شهرام معتضدی در هفته نامهٔ شهروند تورونتو می‌نویسد: من در بیست و هشت سال پیش افتخار شاگردی گیتی نوین را داشتم ... بعدها که برای تحصیلات به اروپا رفتم، دریافتم که کارهای استاد نوین در میان گرافیست‌های بزرگ دنیا شناخته شده ست و حتی طرح‌های ایشان را در کلاس‌های مختلف مورد بررسی و تحقیق قرار می‌دهند… وقتی استاد نوین را دیدم هنوز همان شرارهٔ درخشانی که نشان از شیدایی ایشان به هنرشان ست از دیدگانشان تلالو می‌زد. پس خویشتن را به ایشان شناساندیم و گفتیم که افتخار شاگردیشان را داشته‌ایم، و از استاد اروپایی‌مان برایشان گفتیم که پس از نشان دادن «لیز تایلور سرخ» کار «اندی وارهول»، کار "صادق هدایت" از طراحی‌های استاد را، به عنوان گام دیگری ر تفکیک گرافیکی سطح‌های رنگی یک پرتره به ما ارائه کرده بود."ببینید: "دایره‌های زمانی: برخورد و گفتگویی با استاد گیتی نوین"، شهرام معتضدی، شهروند تورونتو، سال دهم، شماره ۵۳۲، جمعه ۲۰ آبان ۱۳۷۹، صفحه‌های ۳و۳۰. فراانگاشت (ترانسپرسیونیزم) گیتی نوین نخستین پایه‌های ترانسپرسیونیزم را در سال ۱۹۹۴ پی ریزی کرد. در این روندار نقش هنرمند تنها آنست که راه گشای و برانگیزندهٔ نیروی تخیل تماشاگر باشد و از عشق مدد گیرد تا که مگر سامان دهد به دنیایی که هم در روان پنهان و هم در سیمای آشکار خود آشفته ست. برای دست یابی به این آرمان ترانسپرسیونیزم از افسانه‌ها و اسطوره‌ها که یادآور خاطره‌های مشترک انسانی ست یاری می‌گیرد، افسانه‌هایی همچون داستان «کلیتای»، دوشیزه‌ای که به «آپولو» خداوندگار خورشید دل باخت و سرانجام او آن شد که به گل آفتاب گردان تبدیل شود و هر روز از دورها نظاره گر پرتو آن یار باشد که پهنهٔ آسمان را بر گردونهٔ زرین خویش می‌پاید؛ و «کلیتای» از تابش و روشنی عشق او زندگی می‌گیرد و رشد می‌کند.گیتی نوین در گفتگویی با سه تن از شاگردان خود در هفته نامهٔ شهروند، در پاسخ به این پرسش که: از چه رو به میتولوژی یونان اشاره می‌کنید و نه به میتولوژی ایران باستان؟ | ## جمع‌بندی | می‌گوید «در واقع ریشهٔ همهٔ این داستانها و افسانه‌های هندواروپایی یکی ست، مثلاً آپولو، خدای آفتاب همان میتراست، مثلاً در تاریخ هرودوت می‌خوانیم که خشایارشاه در برابر معبد آپولو نیایش کرد، و حتماً این میترا بوده که مورد نیایش قرار گرفته …» - نگاه کنید به «بر در میخانه عشق: گفتگویی با گیتی نوین به مناسبت نمایشگاه اخیرش در کوکیتلام»، شهرام معتضدی -میشیگان، شهروند، سال دهم، شمارهٔ ۵۹۱، جمعه ۲۵ خرداد ۱۳۸۰، صفحهٔ ۳۰.