موضوع مقاله: تختخواب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تختخواب | مقدمه: تختخواب، بِستَر یا بالین یکی از اسباب بزرگ در جایی از خانه است که برای خواب و به‌عنوان جای اصلی استراحت از آن استفاده می‌شود. | ## بخش 1: تختخواب | در تعریف لغت‌نامه دهخدا، تختی است که بر آن تشک، لحاف و بالش گذاشته شده و برای خوابیدن استفاده می‌شود. جعبه فنر، جعبه‌ای به اندازهٔ تشک است که در آن چوب و فنرهایی به‌کار رفته که امکان ارتجاع بیشتر را به تشک می‌دهد. این وسیله را روی قاب تخت (که تشک را از زمین فاصله می‌دهد) یا روی توفال‌هایی در اندازهٔ یک در چهار اینچی می‌گذارند. برای راحتی بیشتر، بیشتر مردم یک بالش به زیر سر خود و در بالای تختخواب قرار می‌دهند. پیشینه دوران پارینه‌سنگی نخستین نشانه وجود چیزی مانند تشک به دوران پارینه‌سنگی و ۷۷ هزار سال پیش در غارهای در جنوب آفریقا بازمی‌گردد. خوابیدن روی تشک، باعث می‌شد انسان‌ها کمی از زمین، فاصله داشته باشند و از حشرات و خزندگان در امان بمانند. همچنین چون غذای خود را روی تشک می‌خوردند پس از مدتی چرب می‌شد و در این وضعیت از آن برای آتش افروختن استفاده می‌کردند. دوران نوسنگی در چتل‌هویوک ترکیه امروزی ، نخستین شهر تاریخ بشر که پیشینه آن به دوران نوسنگی در ۱۰ هزار سال پیش بازمی‌گردد انسان‌ها روی سکوهای سنگی می‌خوابیدند. در سکونت‌گاه سِکارابِرای در جزایر اورکنی اسکاتلند که ۶ هزار سال پیشینه دارد ساکنان آن با روی هم قرار دادن تخته‌سنگ‌ها روی آنها تخت می‌ساختند. مصر باستان در مصر باستان، پایه تختخواب‌های ثروتمندان به شکل پای جانوران، کنده‌کاری می‌شدند. | ## بخش 2: تختخواب | این تخت‌ها یا در وسط خود، برآمده بودند یا کمی به سمت پایین شیب داشتند تا پاها پایین‌تر از سر قرار بگیرند. واژهٔ به پهلو دراز کشیدن در زبان انگلیسی (Lie down) از واژهٔ تختخواب در زبان یونانی (Κρεβάτι) آمده‌است. سده‌های میانه در سده‌های میانه در اروپا، بزرگ بودن تختخواب بزرگتر نشانه ثروت بیشتر و جایگاه بالاتر بود. پرآوازه‌ترین تختخواب از آن الیزابت یکم انگلستان بود که یازده نفر در آن جا می‌شدند. به این ترتیب ثروتمندان و پادشاهان می‌توانستند در هنگام سفرهای داخل یا خارج از کشور، تختخواب خود را همراه خود ببرند. تخت‌های ستون‌دار در سده ۱۴ (میلادی) و سده ۱۵ (میلادی) تخت‌های چهارستونه و پرده‌دار راهی برای نمایش موقعیت اجتماعی بودند. احتمالا چونکه فرد، ناچار بود مقدار زیادی پارچه‌های بسیار گران‌قیمت برای داشتن چنین تختخوابی استفاده کند. پس هرچه قدر فردی به پادشاه و روابط خصوصی روزانهٔ آنها نزدیک‌تر می‌شد، بیشتر به آنها نزدیک می‌بود. لوئی چهاردهم فرانسه و چارلز دوم (انگلستان) نقش برجسته‌ای در رواج این فرهنگ داشتند. واژه «تخت» و فعل «بر تخت نشستن» از همین فرهنگ فرمانروایی پادشاه، از روی تختخواب می‌آید. | ## بخش 3: تختخواب | عصر روشنگری در آغاز عصر روشنگری اروپا، مردم، مقدار زیاد و باورنکردنی زمان و پول برای تختخواب صرف می‌کردند. بنا بر جایگاه فرد، بین یک تا شش تشک بر روی یکدیگر قرار داده می‌شد و معمولا تختخواب و ملافه‌ها و ملزومات آن نزدیک یک سوم از دارایی‌های فرد را دربرمی‌گرفتند. اما از سال ۱۸۶۰ (میلادی) که مردم به وجود میکروب‌ها پی بردند قاب‌های چوبی تخت‌ها (که می‌توانست جای زندگی حشراتی مانند شپش، کنه، یا ساس باشد) جای خود را به قاب‌های فلزی دادند. ویژگی تختخواب‌های فلزی این بود که آسان‌تر تمیز می‌شدند و در نتیجه بهداشتی‌تر بودند. اندازه اندازه تختخواب در سراسر جهان به‌طور قابل توجهی گوناگون است، زیرا بیشتر کشورها دارای استانداردها و اصطلاحات خاص خود هستند. با این‌حال بیشتر گونه‌ها و مدل‌ها در سراسر جهان از نظر ظاهری به‌طور قابل توجهی نزدیک به‌هم هستند. باورها مسیحیت مسیحیان باور داشتند که انسان در هنگام خواب، در برابر حملهٔ نیروهای فراطبیعی آسیب‌پذیرترند؛ زیرا نیروهای شیطانی در هنگام تاریکی به اوج قدرت خود می‌رسند. علاوه بر خواندن دعای پیش از خواب، افراد طلسم‌ها و حلقه‌های ساخته شده از مرجان را به عنوان محافظ، با خود به تختخواب می‌بردند. حتی با وجود خطر آشکار چافو، چاقوی فلزی، برخی بالای تخت نوزاد آویزان می‌کردند؛ زیرا فکر می‌کردند که فلز و آهن جلوی حمله نیروهای فراطبیعی را می‌گیرد. | ## جمع‌بندی | اما در دوره ویکتوریا کارشناسان بهداشت این باور را گسترش دادند که اعضای خانواده باید جداگانه بخوابند تا بزرگسالان انرژی جوانی و شادابی کودکان را در طول شب از آنها نگیرند.