موضوع مقاله: مو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مو | مقدمه: داشتن مو از ویژگی‌های پستانداران است هرچند برخی گونه‌ها در دوره‌هایی از زندگی‌شان بی‌مو هستند؛ و برخی از همان بدو تولد دارای مو هستند. | ## بخش 1: مو | عایق بندی گرمایی در برابر سرما و در برخی گونه‌ها در برابر گرما از کارکردهای آن است. در انسان به‌خاطر روند تکامل، موی بدن کم‌پُشت شده و کارکرد عایق‌بندی خود را از دست داده. سیخ شدن موهای بدن بازمانده‌ای است از دورانی که انسان پُرمو برای افزایش عایق‌بندی موها را به سوی هم می‌کشید. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که بشر، ۳٫۳ میلیون سال پیش موهایی که بیشتر بدن را می‌پوشاندند از دست داد.Wade, N. این موها بخشی طبیعی از فیزیولوژی بدن هستند و در طول تاریخ تکامل، عملکردهای حیاتی داشته‌اند. موها به عنوان یک عایق طبیعی عمل می‌کنند و در شرایط سرد، با به دام انداختن لایه‌ای از هوا نزدیک به پوست، به حفظ گرمای بدن کمک می‌نمایند. در نواحی مانند زیر بغل و ناحیه تناسلی، موهای زائد به عنوان محافظی در برابر اصطکاک پوست عمل می‌کنند. موهای این مناطق با کاهش تماس مستقیم پوست با پوست، از سایش و تحریک جلوگیری می‌نمایند. همچنین، این موها به عنوان سدی طبیعی در برابر باکتری‌ها و عوامل بیماری‌زا عمل می‌کنند و از ورود آنها به بدن جلوگیری می‌نمایند. این موها با جذب و نگهداری فرومون‌ها، که مواد شیمیایی طبیعی ترشح شده توسط بدن هستند، در جذب جنسی نقش دارند. فرومون‌ها به عنوان سیگنال‌های شیمیایی عمل می‌کنند و می‌توانند در انتخاب جفت مؤثر باشند. در دوران بلوغ، با افزایش سطح هورمون‌های جنسی مانند تستوسترون، رشد موهای زائد در نواحی مختلف بدن افزایش می‌یابد. در مردان، موهای صورت و سینه اغلب به عنوان نشانه‌ای از مردانگی و بلوغ جنسی در نظر گرفته می‌شوند. موهای ابرو و مژه، اگرچه ممکن است در دسته موهای زائد قرار نگیرند، نمونه‌ای دیگر از کارکردهای محافظتی مو هستند. این موها با به دام انداختن ذرات گرد و غبار و میکروب‌ها، از ورود آنها به سیستم تنفسی جلوگیری می‌نمایند. در مقابل، در بسیاری از جوامع مدرن، حذف موهای زائد به عنوان استانداردی برای زیبایی و نظافت شخصی در نظر گرفته می‌شود. این موها با افزایش سطح پوست برای تکثیر باکتری‌های طبیعی، در ایجاد بوی بدن مؤثر هستند. اگرچه در جامعه مدرن این ویژگی اغلب نامطلوب تلقی می‌شود، اما در تکامل انسان، این بوها ممکن است در ارتباطات شیمیایی بین افراد نقش داشته باشند. تغییرات ناگهانی در الگوی رشد موها، مانند افزایش موهای صورت در زنان، می‌تواند نشانه‌ای از اختلالات هورمونی باشد. پزشکان اغلب الگوی رشد موها را به عنوان یکی از شاخص‌های ارزیابی سلامت هورمونی در نظر می‌گیرند. در ورزشکاران، به ویژه شناگران، بحث دربارهٔ مزایا و معایب حذف موهای بدن مطرح است. برخی مطالعات نشان می‌دهند که حذف موهای بدن می‌تواند باعث کاهش مقاومت در برابر آب و بهبود عملکرد ورزشی شود. از طرف دیگر، موهای بدن ممکن است در ورزش‌های زمستانی به عنوان عایق اضافی عمل کنند. موهای بدن در نوزادان، موسوم به موهای جنینی یا لانوگو، نقش مهمی در رشد جنین ایفا می‌کنند. این موهای ریز به تنظیم دمای بدن جنین کمک می‌کنند و معمولاً قبل از تولد یا در هفته‌های اول پس از تولد می‌ریزند. وجود این موها در نوزادان نارس بیشتر مشهود است و به عنوان یکی از شاخص‌های رشد جنین در نظر گرفته می‌شود. در زمینه روان‌شناسی، رابطه فرد با موهای بدنش می‌تواند بر عزت نفس و تصویر بدنی تأثیر بگذارد. افرادی که با موهای زائد بدن خود مشکل دارند، ممکن است دچار اضطراب اجتماعی یا کاهش اعتماد به نفس شوند. از طرف دیگر، پذیرش موهای بدن به عنوان بخشی طبیعی از فیزیولوژی انسان می‌تواند به سلامت روانی بهتر منجر شود. در مصر باستان، حذف کامل موهای بدن معمول بود، در حالی که در برخی فرهنگ‌های اروپایی قرون وسطی، موهای بدن به عنوان نشانه‌ای از قدرت و حیات در نظر گرفته می‌شد. این تغییرات تاریخی نشان‌دهنده تأثیر عوامل اجتماعی و فرهنگی بر درک ما از موهای زائد است. در زمینه پزشکی قانونی، موهای بدن می‌توانند به عنوان شواهد مهم در تحقیقات جنایی مورد استفاده قرار گیرند. همچنین، بررسی الگوی رشد موها و وجود مواد شیمیایی در آنها می‌تواند اطلاعاتی دربارهٔ سبک زندگی یا قرار گرفتن در معرض مواد خاص ارائه دهد. موهای زائد در نواحی خاصی از بدن ممکن است به عنوان مکانیسم دفاعی تکاملی عمل کنند. برخی نظریه‌ها پیشنهاد می‌کنند که موهای ناحیه تناسلی ممکن است به کاهش انتقال برخی بیماری‌های مقاربتی کمک کنند. این موها با به دام انداختن ترشحات بدن، ممکن است مانعی فیزیکی در برابر انتقال برخی عوامل بیماری‌زا ایجاد کنند. اگرچه این نظریه نیاز به تحقیقات بیشتری دارد، اما نشان‌دهنده نقش احتمالی موها در سلامت جنسی است. در زمینه انسان‌شناسی، مطالعه الگوهای رشد موهای بدن می‌تواند اطلاعاتی دربارهٔ مهاجرت و تکامل گروه‌های انسانی ارائه دهد. تفاوت‌های ژنتیکی در الگوی رشد موها بین جمعیت‌های مختلف می‌تواند به ردیابی تاریخچه تکاملی انسان کمک کند. این ویژگی‌های ظاهری، به عنوان نشانگرهای ژنتیکی عمل می‌کنند و اطلاعاتی دربارهٔ سازگاری‌های تکاملی در محیط‌های مختلف ارائه می‌دهند. هر مو به شبکه‌ای از اعصاب حسی متصل است که می‌تواند تغییرات محیطی مانند حرکت هوا یا تماس با اشیا را تشخیص دهد. این ویژگی به ویژه در موهای صورت و بازوها مشهود است و به عنوان سیستم هشدار اولیه برای محافظت از بدن عمل می‌کند. در زمینه مد و زیبایی، موهای بدن گاهی به عنوان بوم هنری مورد استفاده قرار می‌گیرند. این رویکرد خلاقانه نشان‌دهنده تغییر نگرش به موهای بدن از ویژگی‌ای ناخواسته به عنصری برای بیان شخصی است. از محصولات سنتی مانند تیغ و موم تا فناوری‌های پیشرفته مانند لیزر، این صنعت سالانه میلیاردها دلار گردش مالی دارد. این اقتصاد بزرگ نشان‌دهنده اهمیت اجتماعی موهای زائد و تمایل گسترده به مدیریت آنهاست. | ## بخش 2: مو | با این حال، رشد جنبش‌های پذیرش بدن، رویکردهای جدیدی به موهای طبیعی بدن ارائه می‌دهند. در زمینه پزشکی ترمیمی، مطالعه رشد موها می‌تواند به پیشرفت‌های مهمی در درمان طاسی منجر شود. درک مکانیسم‌های رشد موهای زائد می‌تواند بینش‌هایی برای تحریک رشد مو در نواحی طاس ارائه دهد. این تحقیقات میان‌رشته‌ای نشان‌دهنده ارتباط بین مطالعه موهای زائد و پیشرفت‌های پزشکی است. از نظر زیست‌شناسی تکاملی، کاهش موهای بدن در انسان‌ها در مقایسه با سایر پستانداران موضوع تحقیقات زیادی بوده است. نظریه‌های مختلفی مانند سازگاری با محیط‌های گرم، کاهش انگل‌های خارجی یا تغییر در سیستم خنک‌کننده بدن مطرح شده‌اند. این تفاوت‌های تکاملی نشان‌دهنده مسیر منحصر به فرد تکامل انسان و سازگاری‌های خاص آن است. در زمینه بهداشت شخصی، موهای بدن می‌توانند بر کارایی برخی محصولات بهداشتی تأثیر بگذارند. از طرف دیگر، موهای این ناحیه می‌توانند به توزیع یکنواخت عرق و کاهش تمرکز بوی بدن کمک کنند. این تعامل پیچیده بین موهای بدن و محصولات بهداشتی، بعد دیگری از کارکردهای موهای زائد را نشان می‌دهد. از دیدگاه جامعه‌شناسی، استانداردهای مربوط به موهای بدن اغلب بازتابی از هنجارهای جنسیتی هستند. انتظارات متفاوت از زنان و مردان در مورد موهای بدن، نشان‌دهنده ساختارهای اجتماعی عمیق‌تر است. در زمینه پزشکی ورزشی، موهای بدن ممکن است بر عملکرد حرارتی ورزشکاران تأثیر بگذارند. برخی تحقیقات نشان می‌دهند که موهای بدن ممکن است به تنظیم دمای بدن در حین فعالیت شدید کمک کنند. از نظر اکولوژیکی، موهای بدن انسان می‌توانند زیستگاه میکروارگانیسم‌های خاصی باشند. این بعد اکولوژیکی، موهای بدن را به عنوان بخشی از محیط زیست میکروسکوپی بدن مطرح می‌کند. تغییرات در بافت، رنگ یا الگوی رشد موها می‌توانند نشانه‌ای از اختلالات پوستی یا سیستمیک باشند. متخصصان پوست اغلب این تغییرات را به عنوان بخشی از ارزیابی بالینی در نظر می‌گیرند. کمبود برخی مواد مغذی مانند روی، بیوتین یا آهن می‌تواند بر کیفیت و رشد موها تأثیر بگذارد. در زمینه روان‌شناسی تکاملی، ترجیحات مربوط به موهای بدن ممکن است ریشه در سازوکارهای انتخاب جنسی داشته باشد. برخی تحقیقات نشان می‌دهند که این ترجیحات ممکن است با نشانه‌های سلامت یا باروری مرتبط باشند. این یافته‌ها، موهای بدن را در چارچوب نظریه‌های انتخاب جنسی قرار می‌دهند و نقش آنها در جفت‌یابی را بررسی می‌کنند. کارکردها در پستانداران عایق‌بندی حرارتی مو در بسیاری از پستانداران به عنوان لایه‌ای عایق عمل می‌کند و از اتلاف گرمای بدن جلوگیری می‌نماید. خرس قطبی موهای خرس قطبی توخالی و شفاف هستند که با انعکاس نور، سفید به نظر می‌رسند. خارپشت موهای تغییر شکل یافته به شکل خارهای تیز، از این حیوان در برابر شکارچیان محافظت می‌کنند. فیل دریایی: موهای سبیلِ فوق‌حساس فیل‌های دریایی نر دارای سبیل‌های فوق‌حساسی هستند که می‌توانند حرکت ماهی‌ها را از فاصله ۱۰۰ متری تشخیص دهند! افراد با موهای بلوند بیشترین تعداد فولیکول‌ها را در سر داشته و بعد از آن‌ها به ترتیب افراد با موهای قهوه‌ای، موهای قرمز و سیاه قرار می‌گیرند. مو ساختاری پیچیده و سلسله‌مراتبی دارد که از سطح ماکروسکوپی تا سطح مولکولی قابل بررسی است. قسمت انتهایی بولب دارای یک فرورفتگی است و بافت پیوندی که از درم به این قسمت وارد شده «درمال پاپیلا» نامیده می‌شود. ساقهٔ مو از سه لایه تشکیل شده: داخلی‌ترین لایه «مدولا» نامیده می‌شود و فقط در موهای ضخیم بدن (موی ترمینال) وجود دارد. این لایه نور را به خوبی منعکس می‌کند و باعث می‌شود رنگ مو در آفتاب نسبت به سایه متفاوت باشد. ساختار: مرکزی‌ترین و اغلب ناپیوسته‌ترین لایه (در موهای نازک یا روشن ممکن است وجود نداشته باشد). از سلول‌های بزرگ، نامنظم و نسبتاً شفاف تشکیل شده که به صورت ستونی چیده شده‌اند و حاوی حفره‌های هوا هستند. لایهٔ میانی «کورتکس» نامیده می‌شود و لایه‌ای است که استحکام و رنگ و حالت مو را مشخص می‌کند. ضخیم‌ترین لایه مو (حدود ۷۵–۹۰٪ حجم)، از سلول‌های استوانه‌ای، طویل و مرده تشکیل شده است که به شدت به هم فشرده شده‌اند. متشکل از ۵ تا ۱۰ لایه سلول‌های مسطح، شفاف و مرده (اِسکوئام) که مانند پولک‌های سقف یا فلس‌های ماهی به صورت فوقانی (imbricate) روی هم قرار گرفته‌اند. این لایه نازک و بدون رنگ است و نقش آن محافظت از لایهٔ ضخیم و ملانین‌دار کورتکس است. چرخهٔ رشد و ریزش مو برای درک علت ریزش مو لازم است که چرخهٔ طبیعی رشد مو را بدانیم. این چرخه سه مرحله دارد: آناژن: مرحلهٔ رشد کاتاژن: مرحلهٔ پسرفت تلوژن: مرحلهٔ استراحت به دنبال دوره‌های رشد (آناژن) ۸–۲ ساله (به‌طور متوسط سه ساله) یک دورهٔ کوتاه ۴–۲ هفته‌ای وجود دارد که طی آن مو کاملاً پسرفت می‌کند. ریزش مو تنها هنگامی اتفاق می‌افتد که سیکل رشد بعدی شروع شده و یک موی دیگر رشد می‌کند. این ریزش مو طبیعی است و همان ریزشی است که در هنگام دوش گرفتن و برس زدن مو دیده می‌شود. در هر زمان کمتر از ۱۵٪ موها در مرحلهٔ استراحت هستند و پس از گذشت ۳ تا ۴ ماه این موها می‌ریزند و به‌جای آن‌ها موهای جدیدی رشد می‌کنند. مشکل زمانی آغاز می‌شود که موهای ریزش یافته بیشتر و سریع‌تر از موهای رویش یافتهٔ جدید باشند یا رشد موهای جدید، ضعیف شود. در این حالت بعد از مدتی از تعداد کل موها کاسته شده و فرد متوجه کاهش حجم موهایش می‌شود؛ بنابراین در علم پزشکی زمانی گفته می‌شود که فرد دچار ریزش مو شده است که در طول روز بیش از ۵۰ تا ۱۰۰ تار موی او بریزد یا اگر حدود ۱۰۰ تار مو را گرفته و بکشند بیشتر از ۴ تا ۵ تار مو کنده شود و بریزد. عوامل مختلفی می‌توانند روی چرخهٔ رویش مو اثر گذاشته و باعث ریزش موی دائم یا موقت شوند. از دیگر عوامل می‌توان به سابقهٔ تب بالا، بیماری‌های تیروئید، کم‌خونی، رژیم‌های غذایی خاص، زایمان و شیردهی، مصرف بعضی داروها، بیماری‌های التهابی یا عفونی پوست سر، مواد شیمیایی، شیمی‌درمانی، استرس و غیره اشاره نمود که در ادامه هر یک به صورت جداگانه بررسی می‌شوند. | ## بخش 3: مو | ریزش موی آندروژنتیک معمول‌ترین و شایع‌ترین علت ریزش مو در آقایان و خانم‌ها عامل پر قدرت آندروژنتیک است. اصطلاح «آندرو» از آندروژن یا هورمان‌های مردانه‌ساز مانند «دی‌هیدروتستوسترون» و «تستوسترون» گرفته شده که وجود آن‌ها برای ریزش موی آندروژنتیک هم در آقایان و هم در خانم‌ها لازم هستند و «ژنتیک» نشان از ژنی دارد که به ارث رسیدن آن برای بروز این نوع ریزش مو لازم است. در آقایان میزان فراوانی طاسی، ۳ نفر از هر ۵ مرد تا پیش از سن ۵۰ سالگی است، درحالی‌که در زنان، ۱ نفر از هر ۴ زن از دست دادن مو و نازک شدن مو را تجربه می‌کنند و بعد از یائسگی بیشتر مستعد طاسی هستند. در آقایان بعد از بلوغ به دنبال افزایش سطح هورمون‌های آندروژنی نازک شدن موها و عقب رفتن موهای ناحیهٔ پیشانی شروع می‌شود. عقب رفتن خط رویش مو در شقیقه‌ها در بیشتر مردان سفیدپوست، چه آن‌هایی که ریزش موی آندروژنتیک در آینده پیدا می‌کنند و چه آن‌هایی که پیدا نمی‌کنند، دیده می‌شود اما در آن‌هایی که ریزش موی آندروژنتیک دارند ریزش موی شقیقه‌ها به نواحی عقب‌تر پیشروی و به قلهٔ سر ختم می‌شود. موهای پشت و بغل سر چون عموماً فاقد گیرنده‌های هورمون مردانه هستند، ریزش پیدا نکرده و تا آخر عمر باقی می‌مانند. در زنان هم این نوع ریزش مو ایجاد می‌شود ولی معمولاً باعث نازک شدن مو و ریزش منتشر در سر می‌شود. عدم تعادل بین هورمون‌های زنانه و مردانه می‌تواند سرچشمهٔ ریزش مو در خانم‌ها گردد. اغلب زنان با الگوی ریزش زنانه هیچ علائم کلینیکی یا بیوشیمیایی دال بر هورمون جنسی مردانه (آندروژن) اضافی نشان نمی‌دهند. حتی در مواردی با وجود سطح طبیعی تستوسترون، حساسیت بیش از حد نسبت به آندروژن‌ها یا تعداد بیش از حد گیرنده‌های موجود در فولیکول‌های موی سر سبب ریزش مو می‌شود. اگر ژن ریزش مو موجود، و آندروژن‌ها حتی در حد طبیعی باشند، ریزش موی آندروژنتیک بروز می‌کند. رشد موی سر وابسته به آندروژن‌ها نیست ولی وجود آندروژن‌ها برای ریزش موی مردانه لازم هستند. در سلول‌های خاصی از بدن، هورمون تستوسترون توسط آنزیم ۵-آلفا ردوکتاز به هورمون دی‌هیدروتستوسترون (DHT) تبدیل می‌شود، درمال پاپیلای فولیکول مو گیرنده‌های زیادی برای این هورمون داشته و این هورمون اثری مخرب بر روی فولیکول‌های مو در پوست سر دارد و باعث ضعیف شدن آن‌ها شده و موهای رشد یافتهٔ جدید مرتباً نازک‌تر شده تا این‌که دیگر مویی از آن فولیکول رشد نمی‌کند. دی‌هیدروتستوسترون از طریق کوتاه کردن چرخهٔ رشد مو باعث می‌شود موی ضخیم در فولیکول‌های دارای گیرندهٔ این هورمون به موی کرکی و نازک تبدیل شود. این کار باعث می‌شود یک فولیکول قبل از رسیدن به مرحلهٔ آخر رشد به‌طور زودرس وارد فاز استرحت شده و رشد بیشتر آن متوقف می‌شود. یک فولیکول مو که از نظر ژنتیکی حساس به آندروژن باشد، از فاز آناژن به تلوژن رسیده و سپس وارد مرحلهٔ آناژن جدید شده درحالی‌که کوچک‌تر و نازک‌تر و کمرنگ‌تر از قبل می‌شود. در صورتی که این چرخهٔ رشد معیوب، چند بار تکرار شود یک موی ضخیم به موی کرکی تبدیل شده، سپس به تدریج تمام موهای ناحیهٔ گرفتار، درگیر این جریان شده و با گذشت زمان، سر توسط موهای کرکی نازک پوشیده می‌شود. مردان و زنان دچار ریزش مو، ژن‌های مربوط به ریزش مو را از یک یا هر دو والدین خویش به ارث می‌برند. این ژن در مردان به صورت اتوزومال غالب و در زنان به‌صورت اتوزومال مغلوب ظاهر می‌شود. در مرحلهٔ تشکیل جنین، ژن طاسی باعث می‌شود یک سری از فولیکول‌های مو نسبت به دی‌هیدروتستوسترون حساس شوند و بعد از بلوغ به دنبال افزایش سطح هورمون‌های آندروژنی این فولیکول‌های حساس، به مرحلهٔ کرکی شدن وارد شده و از بین می‌روند. چرب بودن مو، استفاده از ژل و سشوار بیش از حد، بیماری‌های شدید، سوءتغذیه یا کمبود ویتامین‌ها می‌توانند این روند را تسریع کنند. به سر بی‌مو تاس یا کَچَل یا گَر و به شخص بسیار پرمو در زبان عامی «پشمالو» هم گفته می‌شود. به افرادی که موهای سرشان به مقدار زیادی ریخته‌باشد کَچَل گفته می‌شود و اگر موهای سر به‌طور کامل ریخته باشد آن فرد را تاس (و در زبان عوام کلاچه) می‌گویند.واژهٔ کلاچه در تهران در این شعر کودکانه «کچل کچل کَلاچه / روغن کله‌پاچه» دیده می‌شود. در کرمان این واژه در معنی سر کاملاً بی‌مو کاربرد دارد و کِلاچه تلفظ می‌شود: نگا. در افغانستان به کسی که موهایش در پیری هنوز چندان سفید نشده است سیاه‌زاغ گفته می‌شود.اکبری شالچی، امیرحسین، فرهنگ گویشی خراسان بزرگ، تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۰. مدل‌های اصلاح مو موی دم اسبی مدل موی دم اسبی یکی از ساده‌ترین و در عین حال پرکاربردترین مدل‌های مو در جهان است که در آن موها در پشت سر جمع و با کش بسته می‌شوند. این رنگ حاصل جهش ژنتیکی در کروموزوم ۱۶ است که منجر به کاهش تولید ملانین نوع یوملانین می‌شود. آنها موهای خود را با مخلوطی از خاکستر درخت راش و چربی بز می‌شستند، سپس ساعت‌ها در آفتاب می‌نشستند تا رنگ روشن شود. آنها از پودر طلا در ترکیب رنگ‌های خود بهره می‌بردند و با قلم موهای بسیار نازک، تک تک تارهای مو را طراحی می‌کردند. اولین رنگ‌موی تجاری بلوند در سال ۱۹۵۰ توسط شرکت کلرول معرفی شد و تا سال ۱۹۶۰، استفاده از آن در آمریکا ۳۰۰٪ افزایش یافت. این رنگ نه تنها در مو، بلکه در پوست و حتی سیستم عصبی افراد موقرمز تأثیر می‌گذارد. کلیسای کاتولیک در دادگاه‌های تفتیش عقاید، موقرمز بودن را نشانه ارتباط با شیطان می‌دانست. هر ساله در سپتامبر، جشنواره‌های «روز جهانی موقرمزها» در هلند و اسکاتلند برگزار می‌شود. جالب است که این رنگ در واقع عدم انعکاس نور است و از نظر فیزیکی «رنگ» محسوب نمی‌شود. آنها از روغن کاملیا برای درخشندگی مو استفاده می‌کردند و شب‌ها موهای خود را روی چهارپایه‌های مخصوص می‌گذاشتند تا هنگام خواب آسیب نبیند. کاهنان مایا قبل از انجام مراسم مذهبی، موهای خود را با مخلوطی از زغال و صمغ درخت رنگ می‌کردند. تحقیقات نشان داده‌اند ۶۸٪ زنان در سراسر جهان حداقل یک بار در زندگی موهای خود را مشکی رنگ کرده‌اند. آنها لایه‌های نازک رنگ قهوه‌ای را روی هم قرار می‌دادند تا عمق و گرمای خاصی ایجاد کنند. این انقلاب باعث شد زنان بتوانند برای اولین بار رنگ موی خود را در خانه تغییر دهند. برخلاف تصور عامه، موها «خاکستری» نمی‌شوند - این توهم ناشی از ترکیب موهای سفید و رنگ‌دار در کنار هم است. طراحانی مانند ویرژیل آبلو در نمایش‌های خود از مدل‌های جوان با موهای سفید مصنوعی استفاده می‌کنند. تحقیقات نشان داده‌اند ۳۵٪ از زنان زیر ۳۰ سال در نیویورک حداقل یک بار موهای خود را سفید رنگ کرده‌اند."Silver Hair Trend in Fashion", Vogue Business, 2023 نام کامل تصویر کشور حرفه نوع بلوندی دوره اوج محبوبیت توضیحات مریلین مونرو 100px بازیگر، مدل بلوند پلاتینه ۱۹۵۰–۱۹۶۲ نماد فرهنگی بلوندی در هالیوود بریژیت باردو بازیگر، فعال حقوق حیوانات بلوند طلایی طبیعی ۱۹۵۰–۱۹۷۰ ستوده شده به عنوان "بلوند فرانسوی افسانه‌ای" گرتا گاربو بازیگر بلوند خاکستری ۱۹۲۰–۱۹۴۱ از اسطوره‌های سینمای کلاسیک کامرون دیاز 100px بازیگر، مدل بلوند عسلی ۱۹۹۰–۲۰۱۰ معروف به "بلوند بامزه" هالیوود شارلیز ترون بازیگر، تهیه‌کننده بلوند پلاتینه ۱۹۹۰–اکنون تنها بازیگر آفریقایی برنده جایزه اسکار مارگو رابی بازیگر، تهیه‌کننده بلوند طلایی ۲۰۱۰–اکنون شناخته شده برای نقش هارلی کوین تیلور سوئیفت خواننده-ترانه‌سرا بلوند روشن ۲۰۰۶–اکنون پرافتخارترین خواننده زن جایزه گرمی نائومی کمپبل سوپرمدل بلوند کاراملی ۱۹۸۰–۲۰۰۰ یکی از "سوپرمدل‌های بزرگ" دهه ۹۰ کاترین، شاهدخت ولز عضو خانواده سلطنتی بلوند طبیعی ۲۰۱۱–اکنون معروف به "کیت بلوند" در رسانه‌ها در تاریخ در دین هندوئیسم، زنی که بیوه می‌شد باید موهایش را می‌تراشید. در دین اسلام همواره به زنان بر پوشاندن موهایشان اشاره شده که تاکنون نیز در کشورهای مختلف زنان مسلمان موی خود را می‌پوشانند. در تاریخ، تراشیدن موی سر بیوه‌ها در بسیاری از تمدن‌های باستانی به عنوان نماد قطع ارتباط با زندگی گذشته و ورود به دوره‌ای جدید دیده می‌شد. در هندوئیسم، این رسم نه تنها برای بیوه‌ها، بلکه در برخی فرقه‌ها به عنوان بخشی از آیین‌های توبه و ریاضت نیز انجام می‌گرفت. | ## جمع‌بندی | مو در طول تاریخ نه تنها به عنوان بخشی از زیبایی‌شناسی، بلکه به عنوان نماد هویت، قدرت و اعتقادات در هنر ظاهر شده است.