موضوع مقاله: مردمان مغول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مردمان مغول | مقدمه: مردمان مغول گروهی از مردم شرق آسیا هستند که در شرق آسیا، شمال آسیا، جنوب آسیا و اروپای شرقی سکونت دارند و به زبان‌های مغولی صحبت می‌کنند. | ## بخش 1: مردمان مغول | مردم مغول، اگرچه در گستره جغرافیایی وسیعی پراکنده شده‌اند، پیوند ژنتیکی بالایی با یکدیگر نشان می دهند، و تداوم را با آسیاییان شمال شرقی باستان نشان می‌دهد. زبان‌های مغولیک خانواده زبانی هستند که در اروپای شرقی، آسیای مرکزی، آسیای شمالی و آسیای شرقی صحبت می‌شوند. شناخته‌شده‌ترین عضو این خانواده زبانی، زبان مغولی است که زبان اصلی اکثر ساکنان مغولستان و ساکنان مغولستان داخلی و بوریاتیا است که بیش از ۵.۷ میلیون گویشور دارد. قومیت‌های مغول احتمالاً مربوط به قوم ترک و تونگوز می‌باشند، که زبان‌های آنها با هم در خانواده فرضی زبان‌های آلتایی قرار می‌گیرد. برخی از گروه‌ها مانند دونگ ژیانگ و مردم بونان، مانند مغول‌ها در افغانستان و مغول‌ها در هند، اسلام سنی را پذیرفتند. شمنیسم مغولی که به طور گسترده‌تر به آن دین عامیانه مغولی یا گاهی اوقات تنگریسم گفته می‌شود، اشاره به دین بومی آنیمیستی و شمنی دارد که در مغولستان و مناطق اطراف آن (از جمله بوریاتیا و مغولستان داخلی)، و همچنین در میان داور و سایر مردمان مرسوم بوده است. در اولین مراحل شناخته شده، به طور پیچیده‌ای با تمام جنبه.های دیگر زندگی اجتماعی و با سازمان قبیله‌ای جامعه مغولی گره خورده بود. | ## بخش 2: مردمان مغول | در طول مسیر، تحت تأثیر بودیسم قرار گرفته و با آن آمیخته شده است.تنگریسم تنها در سطح امپراتوری در محافل اشرافی به دین توحیدی تبدیل شد. فرهنگ فرهنگ مغول‌ستان به شدت تحت تأثیر شیوه زندگی عشایری مغول بوده‌است و شباهت هایی با سایر فرهنگ‌های آسیای شرقی و آسیای مرکزی نشان می‌دهد. اقوام مختلف مغول دارای فرهنگ و سنت‌های بسیار مشابهی هستند، اما تفاوت های خاصی در سبک لباس و غذا دارند. اگرچه لباس‌های سنتی مغولی از زمان امپراتوری تغییر چندانی نکرده است، اما تغییراتی در سبک‌ها ایجاد شده است که لباس مدرن مغولی را از لباس تاریخی متمایز می‌کند. هر قبیله یا طایفه طرح دله مخصوص به خود را دارد که با برش، رنگ و پیرایش مشخص می‌شود. مهم‌ترین جشنواره‌های عمومی نادام است که شامل مسابقات اسب دوانی، کشتی، و تیراندازی با کمان است. برای خانواده‌ها، مهم ترین جشنواره تساگان سار (سال نو قمری) است که تقریباً معادل سال نو چینی است و معمولاً در ژانویه یا فوریه است. | ## بخش 3: مردمان مغول | عناصر کلیدی سنتی عبارتند از آواز گلوگاهی، مورین خور (کمانچه سر اسب) و سایر سازهای زهی و چندین نوع آواز. ملودی های مغولی معمولاً با هارمونی های پنتاتونیک و نت های انتهایی بلند مشخص می‌شوند. خاستگاه قوم زایی مردم مغول تا حد زیادی با گسترش آسیای شمال شرقی باستان مرتبط است. آنها متعاقباً با گروه‌های دیگر، به ویژه مردم سینیتی در جنوب و گله‌داران استپ غربی در غرب دور خود در تماس بودند. سبک زندگی دامپروری مغولستان ممکن است تا حدی از گله داران استپ غربی گرفته شده باشد، اما بدون جریان ژنی زیادی بین این دو گروه، که نشان دهنده انتقال فرهنگی است. پویایی جمعیت و ظهور امپراتوری ها در آسیای داخلی: تجزیه و تحلیل گسترده ژنوم که ۶۰۰۰ سال در استپ شرقی اوراسیا را در بر می‌گیرد، بینش‌هایی را در مورد شکل گیری امپراتوری‌های مغولستان ارائه می‌دهد. ژنتیک مغول‌ها و سایر اقوام مغول‌زبان، قرابت ژنتیکی بالایی با یکدیگر نشان می‌دهند و به دنبال آن نزدیکی ژنتیکی با مردم آسیای مرکزی و مردم شرق آسیا دارند. | ## جمع‌بندی | تجزیه و تحلیل ۱۷۳ نمونه مغول که نماینده ۶ گروه قومی است، با ترکیب نتایج پانل پروژه ۱۰۰۰ ژنوم، همگنی ژنتیکی را بین گروه‌های مختلف مغولی نشان داد و جمعیت های شمال شرق، شرق و جنوب شرق آسیا به یکدیگر نزدیکتر از سایر جمعیت های اوراسیا هستند.