موضوع مقاله: ولاد سوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ولاد سوم | مقدمه: ولاد سوم (به رومانیایی: Vlad Țepeș؛ زادهٔ حدود ۱۴۳۱ – درگذشتهٔ حدود ۱۴۷۶) که عموماً با نام ولاد به‌میخ‌کِشنده یا ولاد دراکولا شناخته می‌شود، سه بار به‌عنوان وویوود (فرمانروای نظامی) والاخیا حکومت کرد. | ## بخش 1: ولاد سوم | او یکی از مهم‌ترین فرمانروایان تاریخ والاخیا و از قهرمانان ملی رومانی به‌شمار می‌رود. او دومین پسر ولاد دوم دراکول بود که از سال ۱۴۳۶ تا ۱۴۴۲ و دوباره از ۱۴۴۳ تا ۱۴۷۷ بر والاخیا فرمانروایی کرد. در سال ۱۴۴۲، ولاد و برادر کوچکش رادو برای تضمین وفاداری پدرشان به امپراتوری عثمانی، به‌عنوان گروگان به دربار سلطان عثمانی فرستاده شدند. در سال ۱۴۴۷، پدر و برادر بزرگ‌ترش میرچا پس از حملهٔ نیروهای یانوش هونیادی، نایب‌السلطنهٔ پادشاهی مجارستان، به والاخیا کشته شدند. هونیادی، پسرعموی دوم ولاد، یعنی ولادیسلاو دوم را به‌عنوان فرمانروای جدید منصوب کرد. در پاییز ۱۴۴۸، زمانی که هونیادی با ولادیسلاو علیه عثمانی‌ها لشکر کشید، ولاد با حمایت عثمانی‌ها وارد والاخیا شد و برای مدتی کوتاه قدرت را به‌دست گرفت، اما پس از بازگشت ولادیسلاو، ناچار شد کشور را ترک کند. او ابتدا به مولداویا رفت و پس از کشته‌شدن حاکم آنجا، بوگدان دوم، به مجارستان پناه برد. در سال ۱۴۵۶، پس از تیره‌شدن روابط میان مجارستان و ولادیسلاو، ولاد با حمایت مجارستان به والاخیا حمله کرد و پس از کشتن ولادیسلاو، دومین دورهٔ فرمانروایی خود را آغاز کرد. او برای تثبیت قدرت، پاکسازی گسترده‌ای در میان اشراف والاخیایی انجام داد و با ساکسون‌های ترانسیلوانیا که از رقبایش—از جمله دان، باساراب لایوتا و برادر ناتنی‌اش ولاد کالوگارول—حمایت می‌کردند، وارد درگیری شد. ولاد روستاهای ساکسون‌ها را غارت کرد و اسیران را به والاخیا برد، جایی که آنان را به‌شیوهٔ معروف خود، به‌سیخ کشیدن، مجازات کرد؛ لقبی که از همین روش گرفته شده است. زمانی که سلطان محمد دوم از ولاد خواست شخصاً به او ادای احترام کند، او دو فرستادهٔ سلطان را دستگیر و به‌سیخ کشید. در فوریهٔ ۱۴۶۲، ولاد به قلمرو عثمانی حمله کرد و هزاران ترک و مسلمان بلغاری را قتل‌عام نمود. در شب ۱۶ تا ۱۷ ژوئن ۱۴۶۲، ولاد در تیرگوویشته تلاشی ناموفق برای اسیر کردن سلطان انجام داد. اگرچه عثمانی‌ها عقب‌نشینی کردند، اما بسیاری از والاخیایی‌ها به رادو پیوستند و ولاد ناچار شد به ترانسیلوانیا برود تا از ماتیاش یکم، پادشاه مجارستان، کمک بخواهد. گفته می‌شود که برای جلب حمایت دربار مجارستان، به کلیسای کاتولیک گروید، هرچند شواهد قطعی دربارهٔ این موضوع در دست نیست. در اوایل ۱۴۷۶، او در ارتش ماتیاش کوروینوس علیه عثمانی‌ها در بوسنی جنگید و سپس با کمک نیروهای مجارستانی و مولداوی، توانست باساراب لایوتا را که برادرش رادو را از سلطنت برکنار کرده بود، از والاخیا بیرون کند. با این حال، باساراب با حمایت عثمانی‌ها بازگشت و ولاد در نبردی در نزدیکی سناگوو، پیش از ۱۰ ژانویهٔ ۱۴۷۷، کشته شد. کتاب‌ها و جزواتی که به شرح خشونت‌های ولاد می‌پرداختند، از نخستین کتاب‌های پرفروش در مناطق آلمانی‌زبان بودند. در روسیه و اروپای شرقی، داستان‌های عامیانه، او را فرمانروایی معرفی می‌کردند که تنها با مجازات‌های سخت توانست نظم و اقتدار حکومت مرکزی را برقرار کند—برداشتی که بسیاری از تاریخ‌نگاران رومانیایی قرن نوزدهم نیز پذیرفتند. | ## بخش 2: ولاد سوم | لقب پدر او، «دراکولا» (به‌معنای فرزند اژدها یا عضو فرقهٔ اژدها‌)، الهام‌بخش شخصیت خون‌آشام کنت دراکولا در رمان برام استوکر شد. جنگ با عثمانی در بهار ۱۴۶۲ سلطان محمد دوم پس از گشودن کنستانتینوپول به رومانی تاخت. سلطان محمد در ۴ ژوئن پایتخت افلاخونیه تارگوویشته را تصرف کرد و ولاد هم با ۲۰ تا ۳۰ هزار سپاهی نتوانست جلو او را بگیرد، بعد از آن رو به جنگ چریکی آورد. ولاد و نیروهایش دست به جنگ‌های کوچک پراکنده و به ویژه شبانه زدند تا سرانجام در یکی از این تاخت‌های شبانه در ۱۶–۱۷ ژوئن همان سال با پوشش عثمانی به اردوی سلطان محمد رخنه کردند و کوشیدند که وی را بکشند. ترک‌ها به ناچار عقب‌نشینی کردند ولی پیش از آن رادوی خوبرو را به فرمانروایی رومانی رساندند. ماتیاس کوروینوس، پادشاه مجارستان، ولاد را به‌عنوان فرمانروای قانونی والاخیا به رسمیت شناخت، اما از اعطای کمک نظامی برای بازپس‌گیری قلمرو او خودداری کرد. طبق روایت‌های اسلاوی، زمانی که گروهی از سربازان در تعقیب یک دزد وارد خانهٔ او شدند، ولاد فرمانده آنان را به‌دلیل ورود بدون اجازه اعدام کرد. در ژوئن ۱۴۷۵، او به ترانسیلوانیا رفت و قصد داشت در شهر سیبیو مستقر شود، اما در اکتبر همان سال به بودا نقل مکان کرد. در ژانویهٔ ۱۴۷۶، جان پونگراتس، فرمانروای ترانسیلوانیا، از مردم براشوف خواست تا حامیان ولاد را به او تحویل دهند، زیرا کوروینوس با باساراب لایوتا—رقیب ولاد—پیمان بسته بود. با وجود تنش میان ساکسون‌های ترانسیلوانیا و باساراب، آنان به مخالفان باساراب پناه دادند. در اوایل ۱۴۷۶، کوروینوس ولاد را همراه با فرمانده صرب، ووک گرگورویچ، برای جنگ با عثمانی‌ها به بوسنی اعزام کرد. آنان در فوریه و مارس همان سال، شهرهای سربرنیتسا، کوشلات و زوورنیک را تصرف کردند. ولاد بار دیگر به تاکتیک‌های ترس‌آفرین خود متوسل شد: سربازان ترک را به‌طور دسته‌جمعی به‌سیخ کشید و غیرنظامیان را قتل‌عام کرد. در ژوئیهٔ ۱۴۷۶، سلطان محمد دوم به مولداوی حمله کرد و در نبرد والئا آلبا، استفان سوم را شکست داد. اما با ورود نیروهای ولاد و استفان باتوری، محاصرهٔ قلعهٔ تیرگو نیام‌تس در اواخر اوت پایان یافت. در سپتامبر، کوروینوس فرمان داد که ساکسون‌های ترانسیلوانیا از حملهٔ باتوری به والاخیا حمایت کنند و اطلاع داد که استفان مولداوی نیز در این حمله شرکت خواهد کرد. ولاد در براشوف اقامت داشت و در ۷ اکتبر ۱۴۷۶، امتیازات تجاری شهروندان را در والاخیا تأیید کرد. سپس، ولاد و استفان اتحاد خود را به‌طور رسمی اعلام کردند و بخارست را اشغال نمودند. اما باساراب با حمایت عثمانی‌ها بازگشت و ولاد در نبردی در اواخر دسامبر ۱۴۷۶ یا اوایل ژانویهٔ ۱۴۷۷ کشته شد. | ## بخش 3: ولاد سوم | در نامه‌ای از استفان سوم به تاریخ ۱۰ ژانویه، آمده است که همراهان مولداویایی ولاد نیز قتل‌عام شدند. یعقوب اونرست، تاریخ‌نگار اتریشی، نوشت که یک قاتل ترک با لباس مبدل او را در اردوگاهش به قتل رساند. در مقابل، فئودور کوریتسین، دولتمرد روس که با خانوادهٔ ولاد مصاحبه کرده بود، گزارش داد که ولاد در میدان نبرد با لباس ترک اشتباهی توسط نیروهای خودی کشته شد. پژوهشگران فلورسکو و مک‌نالی این روایت را محتمل دانسته‌اند، زیرا ولاد اغلب در عملیات‌های نظامی لباس ترک‌ها را می‌پوشید. طبق گزارش لئوناردو بوتا، سفیر میلان در بودا، عثمانی‌ها جسد ولاد را تکه‌تکه کردند. بونفینی نوشت که سر او به سلطان محمد دوم فرستاده شد و سپس بر نیزه‌ای بلند در استانبول به نمایش گذاشته شد. گفته می‌شود که جمجمهٔ او در خیابان وویوُد (امروزه بانکالار جادسی در کراکوی) دفن شده است و ساختمان وویوُدا هان در شمارهٔ ۱۹ همان خیابان، آخرین محل نگهداری جمجمهٔ ولاد بوده است. طبق سنت‌های محلی که نخستین‌بار در اواخر قرن نوزدهم ثبت شد، او در صومعهٔ سناگوو دفن شده است. روستی در سال ۱۹۳۳ هیچ نشانی از قبر در زیر سنگ‌قبر منتسب به ولاد نیافتند—تنها استخوان‌ها و آرواره‌های اسب در آن‌جا کشف شد. تاریخ‌نگار کنستانتین رزاکویچی معتقد است که ولاد به‌احتمال زیاد در کلیسای نخست صومعهٔ کومانا دفن شده است؛ مکانی که خود او تأسیس کرده بود و در نزدیکی محل کشته‌شدنش قرار داشت. بر اساس گفته الکساندرو سایمون تاریخ‌شناس، همسر اول او دختر نامشروع جان هونیادی بود. او از زندگی با ولاد دراکولا جان سالم بدر برد و ابتدا با پال شوکی و بعد با یانو اردی ازدواج کرد.Kubinyi 2008, p. میراث خون‌آشام داستان‌های مرتبط با ولاد او را به یکی از شناخته شده‌ترین حاکمان سرزمین‌های رومانیایی اروپا در قرون وسطی تبدیل کرد.Treptow 2000, p. طبق گفته الیزابت میلر، ظاهراً استاکر چیز زیادی دربارهٔ ولاد نمی‌دانست و قطعاً نمی‌توان گفت که ولاد الهام بخش وی برای کتاب «کنت دراکولا» بوده است.Miller 2005, p. در نتیجه برای نوشتن کتابش دربارهٔ کنت دراکولا تنها به نام و اطلاعاتی متفرقه راجع به تاریخ والاشیا بسنده کرد.Cain 2006, p. طبق گفته فلورسکو، این عکس «مردی قوی، خشن و زخمی» را با «چشمانی بزرگ، گود، نافذ و به رنگ سبز تیره» نشان می‌دهد. رنگ موهای ولاد کاملاً مشخص نیست، زیرا مدروسا بیان می‌کند که ولاد موهایی مشکی داشت اما در نقاشی رنگ موها بور است. | ## جمع‌بندی | فردی شبیه ولاد، یکی از شاهدان مسیح در گلگتا در یکی از کلیساهای کوچک سینت اشتفان در وین ترسیم شده است.