aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: شهرداری قزوین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهرداری قزوین | مقدمه: تاریخچه تأسیس شهرداری قزوین به بیش از یکصد سال پیش بازمی‌گردد که در آن تاریخ از شهرداری با عنوان انجمن بلدیه یاد می‌شد اولین انجمن بلدیه در قزوین در سال ۱۲۸۶ خورشیدی تشکیل شد و در طی آن میرزا حسین صالحی روحانی سرشناس قزوینی به‌عنوان شهردار انتخاب گردید. | ## بخش 1: شهرداری قزوین | پیشینه در دوران قاجاریه در قزوین در عهد حکمرانی شاهزاده الله قلی میرزا ایلخانی اداره این شهر به نام (ریسمان سنج) که به عبارتی وظیفه آن دریافت نوعی عوارض سطح شهر بوده است، تأسیس می‌شود. ناجی قزوینی که از شاعران آن عهد است، مسئولیت نویسندگی این اداره را بر عهده می‌گیرد.انتخابات (انجمن بلدیه) یا انجمن شهر نیز صورت می‌پذیرد. | ## بخش 2: شهرداری قزوین | انجمن مزبور از میان اصناف شهر برگزیده شد که افرادی چون: صدر الاسلام، محمد حسن شاهرودی، سید موسی بزاز و سید میرزای عطار در آن عضویت داشتند. میرزا حسین صالحی ملقب به صدرالعلماء نوه محمدصالح برغانی قزوینی بنیان‌گذار مدرسه صالحیه بود. | ## بخش 3: شهرداری قزوین | او در همین مدرسه و بعد در زمینه‌های اصول، فقه، حکمت و مقدمات ریاضی به تحصیل پرداخت. به اعتباری می‌توان صدرالعلماء را نخستین شهردار قزوین به‌شمار آورد که از سوی مردم شهر به این سمت برگزیده شده بود. | ## جمع‌بندی | در روز ۲۴ شهریور ۱۴۰۰ مهدی صباغی با شش رأی از ۹ رأی شورای اسلامی شهر، به‌عنوان شصت‌ و چهارمین شهردار قزوین انتخاب و حکم وی در ۲۵ مهر ۱۴۰۰ توسط احمد وحیدی وزیر کشور صادر شد.
موضوع مقاله: امامزادگان حلیمه و حکیمه خاتون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # امامزادگان حلیمه و حکیمه خاتون | مقدمه: آرامگاه حلیمه و حکیمه خاتون مشهور به امامزادگان دو خاتون، مجموعه آرامگاهی در مرکز شهرکرد است که آرامگاه حلیمه و حکیمه خاتون، از نوادگان موسی کاظم در آن قرار دارد. | ## بخش 1: امامزادگان حلیمه و حکیمه خاتون | ساختمان اصلی حرم مربوط به دوره تیموری است که در ادوار بعدی به ویژه در دوره قاجار بارها مرمت و بازسازی شده است. امامزادگان دوخاتون در شهرکرد، خیابان ولی عصر جنوبی، ضلع غربی میدان امامزادگان دوخاتون واقع شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پیشینه امامزادگان حلیمه و حکیمه خاتون (امامزادگان دو خاتون)، دختران ابراهیم مجاب و از نوادگان موسی کاظم هستند. از دوره اتابکان لر در قرن هفتم هجری قمری ، ساختمانی بر روی قبور امامزادگان احداث شد که در دوره مشروطیت و در سال ۱۳۳۰ هجری قمری به دستور میر سید محمد حسنی دهکردی امام جمعه وقت شهرکرد تخریب و ساختمان فعلی جایگزین آن شده است. | ## بخش 2: امامزادگان حلیمه و حکیمه خاتون | اطلاعات ساختمان بقعه مبارک امامزادگان دو خاتون شامل پیش ایوان ستون دار سنگی، سردر، هشتی و ساختمان اصلی است. سر در با کاشی‌های هفت رنگ قاجاریه تزئین و در بالای آن کتیبه سنگی با اشعاری، معرف بانی و تاریخ ساخت آن و نقش شیر و خورشید بر روی کاشی در بالای کتیبه سنگی است. بر بدنه هشتی دو کتیبه با اشعاری در مدح و معرفی امامزادگان بخط یوسف نصب شده است که اینگونه است بقعه اصلی دارای ایوان ستون دار سنگی است. ساختمان اصلی امامزادگان از خشت و آجر ساخته شده است و در داخل مقبره ضریحی فلزی قرار دارد که در داخل ضریح دو قبر متصل به یکدیگر وجود دارد که تاریخ ۱۲۸۶ ه. | ## بخش 3: امامزادگان حلیمه و حکیمه خاتون | آیین چراغ بران آئین سنتی چراغ بران از مراسم های ویژه اهالی شهرکرد است که در نوروز اجرا می شود و در این آیین مردم شهرکرد با اعتقاد بر این که نوروز، روز برافروختن چراغ حاجت و طلب انسان هاست آیین سنتی چراغ بران را از غروب آفتاب تا لحظه تحویل سال نو برگزار می کنند. بر این اساس در ابتدای این آیین سنتی، پیران خانواده و ریش سفیدان قوم و طایفه با چراغی در دست وارد امامزادگان دوخاتون می شدند و پس از ادای احترام و زیارت بارگاه این دو بزرگوار، چراغ خانه خویش را به دست سیدی از سادات شهرکرد روشن می کرده اند و سپس تازه دامادها و نوعروسان و بعد از آن نیز دیگر اعضا خانواده برای روشن کردن چراغ به امامزاده می رفته اند. شهرکردی ها معتقدند این رسم دیرین و دیرگاه بیش از ۲۰۰ سال قدمت دارد و پیش از این در دوران گذشته طایفه های دهکردی در غروب آفتاب اقدام به روشن کردن چراغ های خانه خود می کردند. این آیین سنتی برای آنان به منزله بردن روشنایی به خانه است تا در طول سال همواره چراغ مهر و محبت این خانه روشن باشد. | ## جمع‌بندی | در گذشته باب بوده که مردم شب نوروز با حضور در امامزادگان شهرکرد چراغ خانه های خود را بر می افروخته اند و سپس در فردای نوروز به دیدار یکدیگر می رفتند و دید و بازدید نوروز نیز تا زمانی که چراغ روشن بوده انجام می شده است.
موضوع مقاله: آرامگاه شاه سید رضا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرامگاه شاه سید رضا | مقدمه: بقعهٔ شاه سید رضا مربوط به دوره صفوی است و در یزد، خیابان ایرانشهر، برزن کوچه بندانِ محلهٔ چهارمنار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: آرامگاه شاه سید رضا | این زیارتگاه بقعه‌ای است با گنبدی بلند و به اسلوب گنبدهای دیگر یزد (مانند شاه کمال، گنبد هشت و جز آنها…) که در اساس جزئی از مجموعهٔ بنای مفصلتری بوده‌است که هنوز آثار صفّه و ایوان غربی متصل به آن باقی است. | ## بخش 2: آرامگاه شاه سید رضا | وسعت گنبد و کلفتی دیوارهای آن (بعد از بقعهٔ سید رکن الدین) از دیگر گنبدهای یزد بیشتر و هر ضلع آن ۹/۲۵ متر و ضخامت دیوارها ۲/۳۵ متر است. | ## بخش 3: آرامگاه شاه سید رضا | معلوم نیست که آیا سنگ از آغاز در همین موضع بوده‌است یا آن را از جای دیگری بدین مقام آورده‌اند! | ## جمع‌بندی | مسلم است که بنا از آثار قرون هشتم هجری است و طبعاً ارتباطی با شاه سید رضا ندارد.
موضوع مقاله: برج کلاه‌فرنگی شوشتر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برج کلاه‌فرنگی شوشتر | مقدمه: برج کلاه فرنگی شوشتر مربوط به دوره ساسانیان است و در شوشتر، میدان ۱۷ شهریور، انتهای خیابان بلوار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: برج کلاه‌فرنگی شوشتر | ثبت در میراث جهانی یونسکو این برج به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.پرونده نظام آبی تاریخی شوشتر در یونسکوپرونده نظام آبی تاریخی شوشتر در یونسکو معماری کلاه فرنگی شوشتر کلاه فرنگی بقایای برج ۸ ضلعی در کنار رود شطیط است که بر فراز تپه کوتاهی مشرف به بند میزان ساخته شده‌است. | ## بخش 2: برج کلاه‌فرنگی شوشتر | ## بخش 3: برج کلاه‌فرنگی شوشتر | ## جمع‌بندی | مردم شوشتر این بنا را کلاه فرنگی می‌نامند که بر این باورند جای دیده‌بانی بر پهنه رودخانه و نظارت بر کار کارگران بوده‌است، بنا به نظریه دیگری از این برج بر مقدار و شدت جریان رودخانه نظارت می‌شده‌است.
موضوع مقاله: حسینیه و میدان وقت و ساعت و نخل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حسینیه و میدان وقت و ساعت و نخل | مقدمه: میدان وقت و ساعت از جمله بناهای شگفت‌انگیز که در کتاب تاریخ یزد نگاشته جعفر محمد جعفری از رجال قرن نهم هجری قمری از آن یاد شده برجی بوده که ساعات شب و روز را با صدای زنگ و همچنین آوای خروس و روشن و خاموش شدن چراغ، مشخص می‌کرده‌است. | ## بخش 1: حسینیه و میدان وقت و ساعت و نخل | بنای این برج، در آن روزگار که هنوز ساعت اختراع نشده بود، نشان می‌دهد که سازنده آن با وسایل ابتدایی در پرتو هوش و فراست و ابتکار، دستگاهی می‌سازد، که از هر لحاظ با مقایسه با ساعت‌های امروز که با بهره‌گیری از آخرین پدیده‌های علمی و صنعتی ساخته می‌شود، دست کمی نداشته‌است. | ## بخش 2: حسینیه و میدان وقت و ساعت و نخل | این بنا، در محله وقت و ساعت امروزی واقع بوده و شهرت این محله به وقت و ساعت به واسطه همین برج است که متعلق به رصدی بوده‌است. | ## بخش 3: حسینیه و میدان وقت و ساعت و نخل | ## جمع‌بندی | این رصد به وسیله سید رکن الدین محمد قاضی (متوفی در سال ۷۳۲ ه‍.ق) ساخته شده که در عهد خود از رجال بزرگ و معتبر شهر یزد بوده و آثار و عمارات متعدد در آن شهر ایجاد کرده‌است.
موضوع مقاله: پل شیخ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پل شیخ | مقدمه: پل شیخ یا پل قلیچیان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سنندج، روستای باباریز، بر روی رودخانۀ قشلاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: پل شیخ | از آنجا که این پل به وسیلۀ فردی به نام حاج شیخ شکرالله شهبازی مرمت شد، به نام پل شیخ شهرت یافته‌است.زارعی، ۱۳۸۱، ص ۱۲۶. موقعیت پل شیخ در فاصلۀ ۲ کیلومتری از شمال شهر سنندج، و در مسیر جادۀ آسفالتۀ روستاهای باباریز و روستای قلیچیان، بر روی رودخانۀ قشلاق احداث شده‌است. | ## بخش 2: پل شیخ | قدمت تاریخ دقیق ساخت پل و نام بانی آن مشخص نیست، اما با توجه به فرم ساخت و شیوۀ اجرای معماری طاق‌ها و پایه‌ها گمان می‌رود که پل شیخ در دوران قاجار ساخته و در دوره‌های بعد مرمت شده‌باشد.زارعی، ۱۳۸۱، ص ۱۲۶. پل شیخ دارای ۶ دهانه است که از این میان ۴ دهانۀ میانی بزرگ‌تر از دو دهانۀ کناری است. | ## بخش 3: پل شیخ | دهانه‌های پل دارای قوس‌هایی از نوع رومی و جناغی (پنج و هفت) است.زارعی، ۱۳۸۱، ص ۱۲۶. | ## جمع‌بندی | تهران: سازمان میراث فرهنگی کشور (پژوهشگاه)، معاونت معرفی و آموزش، ادارۀ کل آموزش، انتشارات و تولیدات فرهنگی، چاپ اول.
موضوع مقاله: آرامگاه شاه فیروز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرامگاه شاه فیروز | مقدمه: شاه فیروز بنایی است تاریخی مربوط به سدهٔ ۹ ه‍.ق است و در ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی سیرجان در استان کرمان واقع شده که در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: آرامگاه شاه فیروز | این بنادرفاصله پنج کیلومتری جنوب شرقی قلعه سنگ سیرجان درنزدیکی روستای وحدت آباد برفراز صحره ای ازسنگ سبز تیره به ارتفاع ۳۰مترواقع شده ودرمحل به نام شاه فیروز معروف است. بنای این آرامگاه که امروزه به صورت نیمه ویرانه درآمده عبارت است از یک بنای هشت ضلعی که طول هریک از اضلاع داخلی آن ۲واضلاع خارچی آن ۴ متراست. درمیانه بنا ودردل صخره قبری به طول ۵–۲متروعرض ۶۳ سانتی متروعمق ۴۰ سانتی‌متر حفرشده است. متأسفانه سنگ قبرآرامگاه از بین رفته ونمی توان از هویت فرد دفن شده وتاریخ احداث بنا اطلاع دقیقی به دست آورد. | ## بخش 2: آرامگاه شاه فیروز | مردم محلی بنای شاه فیروزراآرامگاه لوکایجاربین عضدالدوله ویافرزند اومی دانند که براثر خوردن گوشت شکاردرشکارگاه درگذشته وبرفراز این صخره دفن شده است. باتوجه به شیوه معماری به نظر می‌رسد که این بنامتعلق به دوره ایلخانی قرون هشتم ونهم هجری باشد. عملیات بازسازی ومرمت این بناطی سالهای اخیربه همت سازمان میراث فرهنگی استان کرمان آغاز شده است. این اثر شامل یک ساختمان چهار طاقی آجری با هشت ستون، و سقفی گنبدی است که بر روی این ستونها زده شده. | ## بخش 3: آرامگاه شاه فیروز | این بنا بر بالای تپه‌ای در دوازده کیلومتری جنوب شرقی سیرجان و در کنار جادهٔ سیرجان -بافت، در سه کیلومتری شرق امامزاده علی و قلعه سنگ قرار دارد. آجرهای این بنا به شکل مربع می‌باشند و مردم این نواحی نقل می‌کنند که در ساختمان آن از شیر شتر استفاده شده تا بنا محکم ساخته شود و پا بر جا بماند. در اطراف آن، و در تمام سطح تپه‌ای که بنا بر روی آن ساخته شده، قسمتهای شکسته و باقیماندهٔ ظروف سفالی به چشم می‌خورد و وجود تمدنی عظیم را در این نواحی نشان می‌دهد. | ## جمع‌بندی | چهار ستون از این ساختمان خراب شده و فرو ریخته، اما سقف آن هنوز بر روی چهار ستون مستحکم دیگر باقیمانده است.
موضوع مقاله: اشتبین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اشتبین | مقدمه: روستای اشتبین مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان جلفا، کناررود خانه ارس، روستای اشبتین واقع شده‌است. | ## بخش 1: اشتبین | موقعیت جغرافیایی روستای پلکانی اشتبین، از توابع بخش سیه‌رود و دهستان نوجه‌مهر شهرستان جلفا است و از مجموعه سه آبادی به نام‌های هراس، سیاوشان و جعفرآباد تشکیل شده‌است که پس از گذر از جلفا، روستای سیه رود، نوردوز، کردشت از سه راهی هراس به روستای اشتبین وارد می‌شوند و فاصله روستا از جاده اصلی و مرزی سیه رود-خداآفرین حدود ۷ کیلومتر می‌باشد و راه ارتباطی روستای اشتبین با اطراف، از طریق جاده ایست که از سمت مرز نوردوز و کردشت به طرف روستا می‌آید. وجه تسمیه برخی از کارشناسان دربارهٔ علت نام‌گذاری این روستا به اشتبین می‌گویند، این روستا از ترکیب سه روستای همجوار به نام‌های «هراس»، «جعفرآباد» و «سیاوشان» تشکیل شده و از این رو «اوشتبین» مرکب از دو کلمه «اوش» به معنی عدد سه و «دی بیر» به معنی «یک است» می باشد که به مرور زمان به «تیبین» تبدیل شده است، دلالت بر تشکیل یک روستا از سه روستا می باشد. | ## بخش 2: اشتبین | معماری روستا روستای اشتبین که همچون نگینی سرسبز و زیبا می‌باشد، به دلیل شیب تند کوه، دارای خانه‌هایی با معماری پلکانی است به طوری که حیاط یک خانه سقف خانه‌ای دیگر می‌باشد و خانه‌های قدیمی این روستا به شیوه معماری دوره صفویه و قاجاریه ایجاد گشته‌است. نرده‌ها، سرستونهای منقش، ارسی‌ها و پنجره‌ها همه آثاری هنری هستند و تزئینات در شکل‌گیری معماری زیبای این روستا نقش بسیار مهمی دارد. | ## بخش 3: اشتبین | خانه سلمانزاده خانه سلمانزاده از خانه‌های قدیمی داخل روستا می‌باشد که با توجه به کتیبه موجود در سردر بنا، قدمت این خانه به دوره صفوی و سال ۹۷۷ هجری قمری می‌رسد که به نام آخرین مالک آن سلمانزاده نامیده می‌شود و دارای ۳۰۵ مترمربع مساحت می‌باشد که چندین کتیبه به خط ثلث مربوط به زمان شاه طهماسب صفوی، گورستان قدیمی، کتیبه‌های مرمرین مربوط به قرن‌های نهم و دهم هجری و مقبره حکیم ابولقاسم نباتی حکایت از پیشینه تاریخی و فرهنگی این روستای تاریخی دارد. | ## جمع‌بندی | ثبت ملی این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
موضوع مقاله: مجموعه آقاجان‌نسب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مجموعه آقاجان‌نسب | مقدمه: مجموعه آقاجان نسب مربوط به اواخر دوره قاجار است و در بابل، خیابان مدرس ـ جنب گنجینه بابل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: مجموعه آقاجان‌نسب | خانه تاریخی " آقا جان نسب بابل " در محله "برج بن" یکی از محلات قدیمی و مرکزی شهر بابل قرار داشت. همچنین، در این محله " گنجینه بابل " در حیاط این خانه قرار دارد و همنشینی دو سبک معماری قاجاری و پهلوی اول در مکانی به وسعت هزار مترمربع، این مجموعه را نسبت به سایر خانه‌های این محله متمایز کرده است. خانه جنوبی این مجموعه همان شاه نشین این عمارت محسوب شده و معماری کاملاً قاجاری دارد. وجود سه دری و پنج دری‌های مزین به شیشه‌های رنگی و ساده، پنجره‌های گره چینی و طاقچه‌های تماماً گچ کاری شده در تالار و بهارخواب آن همگی شاخصه‌های سبک معماری قاجاری هستند که در این مجموعه بکار رفته است. | ## بخش 2: مجموعه آقاجان‌نسب | در عمارت‌های شمالی و غربی، وجود پله‌های بیرونی و همچنین ایوان و ستون‌های پهن که نشانه ای از اقتدار و عظمت است، حکایت از این دارد که در زمان پهلوی اول، الحاقاتی به این دو بنا اضافه شده است. سقف هر سه بنا سفالی است و مصالح بکار رفته در آن شامل آهک، سفال، گچ و آجر چهارگوش است که کاملاً با آب و هوای مرطوب شمال ایران سازگاری دارد. در زمان پهلوی اول فردی به نام "عموزاده" که از خوانین بابل بوده، این خانه را از " لاکی " خریداری می‌کند و تا سال ۱۳۴۲ که این خانه در اختیار مدرسه اسلامی انصاریه قرار می‌گیرد، در آن سکونت داشت. سپس بعد از هشت سال "عموزاده" مجدداً خانه را از مدرسه پس می‌گیرد و در سال ۱۳۶۵ فردی به نام "حاج عباس آقاجان نسب "این خانه را از وُراث مرحوم" عموزاده " خریداری می‌کند و این خانه از آن زمان به همین نام یعنی " خانه آقاجان نسب " شناخته می‌شود. | ## بخش 3: مجموعه آقاجان‌نسب | نهایتاً، در سال ۱۳۷۸ سازمان میراث فرهنگی تصمیم گرفت خانه‌های تاریخی را تملک کند و این خانه را از خانواده " آقاجان نسب " خریداری کرد. متأسفانه در طول این سالها نه تنهااز این خانه استفاده ای نشد، حتی مرمتی هم که در آن انجام شده بسیار اندک و ناچیز بوده است. در اوایل سال ۱۳۹۶ صندوق حفظ و احیای آثار تاریخی برای واگذاری این مجموعه، در قالب تشریفات قانونی فراخوان مزایده داد، که پس از کارشناسی و مطالعات انجام شده کاربری این بنا " فرهنگی، خدماتی، پذیرایی " تعیین شد. | ## جمع‌بندی | خانه تاریخی آقا جان نسب پس از طی مراحل قانونی و انجام مزایده در تاریخ نوزدهم مهر ماه سال نود و شش به شرکت "رویان راه نیارش " به مدیریت آقای نیما پرنفر جهت مرمت و سرمایه‌گذاری به مدت بیست و پنج سال واگذار گردید.
موضوع مقاله: حسینیه خان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حسینیه خان | مقدمه: حسینیه خان مربوط به دوره قاجار است و در بندر ریگ در شهرستان گناوه در استان بوشهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. | ## بخش 1: حسینیه خان | این حسینیه در حدود ۲۰۰سال قبل و در زمان خانعلی خان گپ، توسط زنی به نام حاجیه خورشید با اهداء منزل شخصی خود به حسینیه بنیان نهاده شد. پس از حاجیه خورشید، خانعلی خان و بعدها حیدر خان و فرزندانش اله کرم خان بانی و متولی حسینیه بوده‌اند». | ## بخش 2: حسینیه خان | حیدر خان بندر ریگی(۱۲۴۴ش ـ ۱۳۱۳ش) فرزند خانعلی خان بندر ریگی ضابط و حاکم بندر ریگ در سال‌های هم‌زمان با جنگ جهانی اول بود. «در زمان حیدر خان، آبادی، عمران و توجه به امور زراعت و کشاورزی در بندر ریگ گسترش یافت. | ## بخش 3: حسینیه خان | حسینیهٔ بزرگ حیدر خان که در ایام سوگواری خامس آل عبا و شهدای کربلا در آن به عزاداری می‌پرداخت، هنوز هم در بندر ریگ قابل استفاده‌است. مراسم تعزیه خوانی ایام عاشورا از زمان حیدر خان در بندر ریگ مرسوم شد و تا امروز هم هر ساله این مراسم باشکوه در میدان طاق روبروی خانه غلامحسین خان حیات داودی برگزار می‌شود. | ## جمع‌بندی | مرحوم سید محمد ابطحی (۱۳۰۳ش ـ ۱۳۵۶ش) دارای تحصیلات حوزوی ـ مدتی به عنوان خادم اهل البیت در حسینیهٔ خان به خدمت مشغول بود و بعدها مدیریت و بانی حسینیهٔ احمدی بندر ریگ را عهده‌دار شد و امروزه فرزند ایشان سید مرتضی بانی حسینیه است.».
موضوع مقاله: میدان امام (همدان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میدان امام (همدان) | مقدمه: معمار میدان امام، مهندس معمار آلمانی کارل فریش در سِمت مهندس وزارت داخله عصر رضاشاه پهلوی، طراح اصلی این میدان و شش خیابان منشعب از آن و کمربندی های مربوطه با الگوی شهرسازی ستاره ای – شعاعی است. | ## بخش 1: میدان امام (همدان) | جهت اجرای این طرح، یک مهندس ایرانی به نام سیف الله خان سلیمانی، یک مهندس آلمانی به نام اشتولباخ و یک مهندس روس به نام ولادیمر چارولیف در شعبه فنی و ساختمانی به ریاست مهندس وزارتی به نام گرهارد رودنبرگ کار خود را از اواخر سال ۱۳۱۰ خورشیدی شروع کردند. تاریخچه با به سلطنت رسیدن رضاخان پهلوی تفکرات مدرنیته در ایران شکل اجرایی به خود گرفت و دولت مرکزی برای اجرایی نمودن این تفکرات، مستشارانی را به شهرهای مختلف ایران از جمله همدان روانه کرد. جایگاه مرکز جدیدی که کارل فریش برای شهر همدان انتخاب کرد نزدیک مرکز شهر سابق بود و به همین دلیل با موانع و محدودیتهای مذهبی و طبیعی زیادی روبرو شد. این میدان با دارا بودن قدمت یک قرن، هنوز موقعیت ارتباطی خود را با خیابان‌ها و بازار همدان حفظ کرده ‌است. | ## بخش 2: میدان امام (همدان) | این میدان مربوط به دوره پهلوی اول است و در محل تقاطع خیابان شهدا و خیابان تختی واقع شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از پیمانکاران طرح میدان می توان به اشخاصی چون استاد غلامرضا معماری، میرزا خلیل منصف، حسن ریاحی، علی فیروز و تقی شریفی اشاره نمود. در فاصله‌های دورتر از محیط این میدان، بلوارها و خیابان‌ها با شعاع بزرگتر قرار دارند که در حال حاضر به علت توسعهٔ شهر در برخی از جهت‌های شهر تا دایرهٔ سوم هم رسیده‌است. ۶ خیابان اصلی شهر به نام‌های باباطاهر، اکباتان، شهدا، تختی، بوعلی و شریعتی، به این میدان وصل شده‌اند. | ## بخش 3: میدان امام (همدان) | عرض این خیابان‌ها ۳۰ متر است و با فاصلهٔ ۶۰ متر و زاویهٔ ۶۰ درجه‌ای به شش جانب شهر منشعب می‌شوند. از سال ۱۳۸۴ خورشیدی به منظور حل مشکلات ترافیکی رینگ اول شهر و رونق گردشگری طرح پیاده راه سازی تصویب شد و این میدان از سال ۱۳۹۵ خورشیدی همراه با خیابان بوعلی و خیابان اکباتان به پیاده راه تبدیل شده است. موزه به‌دنبال اجرای پروژه پیاده‌ راه‌ سازی میدان امام خمینی، تابوتی در این محوطه که مربوط به دوره اشکانیان بود، کشف گردید و به مدت چندین روز کاوش اضطراری در این منطقه ادامه پیدا کرد. | ## جمع‌بندی | پس از گسترش کاوشها تصمیم بر آن شد که به جای تعبیه آب‌نما در وسط میدان، موزه‌ای در این محوطه راه‌اندازی و آثار تاریخی کشف شده در آن نگهداری شود.
موضوع مقاله: قلعه هزار درب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلعه هزار درب | مقدمه: قلعه هزار درب قلعه‌ای تاریخی مربوط به دوره ساسانیان و دوران‌های تاریخی پس از اسلام است که در شرق شهرستان آبدانان در استان ایلام قرار دارد. | ## بخش 1: قلعه هزار درب | این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. کاربری با توجه به ساختار معماری قلعۀ هزار در، این اثر به احتمال قلعه یا پادگان نظامی بوده‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): سفری به تاریکی و نور؛ تجربۀ راهروهای قلعۀ «هزار در» دره‌شهر، نوشته‌شده در ۹ آذر ۱۴۰۴؛ بازدید در ۹ آذر ۱۴۰۴. راهروهای طولانی در چهار جهت آن قرار گرفته و به‌وسیلۀ درگاه‌هایی به اتاق‌های داخل مرتبط می‌شوند. این بنا دارای چند طبقه است که زیرزمین طبقه همکف و طبقۀ بالایی (باتوجه به پی) را شامل می‌شود. | ## بخش 2: قلعه هزار درب | به دلیل پوشش قطور و محکم دیوار و نبود پنجره‌های باز در راهروها، اتاق‌ها و دالان‌ها انتظار می‌رود که فضا تاریک باشد، اما تأمین نور از طریق دریچه‌هایی به قطر تقریبی یک متر در سقف، دالان، راهرو و اتاق صورت می‌گیرد که کار تهویه را نیز انجام می‌داده‌است. مصالح بنا نیز شامل سنگ‌های تراشیده و قلوه‌سنگ‌هایی است که در ملات آن‌ها گچ پخته به کار رفته‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): سفری به تاریکی و نور؛ تجربۀ راهروهای قلعۀ «هزار در» دره‌شهر، نوشته‌شده در ۹ آذر ۱۴۰۴؛ بازدید در ۹ آذر ۱۴۰۴. حصار اصلی قلعه آثار پی بنا در چهار سوی ساختمان قلعه قرار دارد که حصار قلعه را تشکیل می‌دهد. قطر دیوارها حدود ۱/۵ متر است و در بنای آن از مصالحی همچون قلوه‌سنگ و گچ استفاده شده‌است. | ## بخش 3: قلعه هزار درب | دیوار جبهۀ شمالی که مشرف به پرتگاه ایجاد شده، حدود چهار متر پایین‌تر از دیوار قلعه بنا شده‌است. آثاری از یک بنا با مصالح یادشده در دامنۀ تند جبهۀ شمالی به سمت زیر قلعه ایجاد شده که کاربرد آن مشخص نیست.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): سفری به تاریکی و نور؛ تجربۀ راهروهای قلعۀ «هزار در» دره‌شهر، نوشته‌شده در ۹ آذر ۱۴۰۴؛ بازدید در ۹ آذر ۱۴۰۴. سبک معماری و مصالح به کار رفته نشان‌دهنده این است که احتمالاً بنا متعلق به دوره تاریخی است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): سفری به تاریکی و نور؛ تجربۀ راهروهای قلعۀ «هزار در» دره‌شهر، نوشته‌شده در ۹ آذر ۱۴۰۴؛ بازدید در ۹ آذر ۱۴۰۴. | ## جمع‌بندی | قدمت از آنجا که معماری این بنا همانند شهر تاریخی سیمره در دره‌شهر است، احتمال داده شده که قدمت این بنا به دورۀ ساسانی برگردد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): سفری به تاریکی و نور؛ تجربۀ راهروهای قلعۀ «هزار در» دره‌شهر، نوشته‌شده در ۹ آذر ۱۴۰۴؛ بازدید در ۹ آذر ۱۴۰۴.
موضوع مقاله: بوذر جمهر قائینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بوذر جمهر قائینی | مقدمه: بوذر جمهر قائینی مربوط به دوره صفوی است و در ۳ کیلومتری شرق قائن، بر روی صخره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. | ## بخش 1: بوذر جمهر قائینی | آرامگاه رامگاه بزرگمهر قائنی در فاصله چهار کیلومتری جنوب غربی شهر قائن و در دامنه کوهی موسوم به کوه ابوذر قرار دارد. بنای مقبره از بناهای قرن ششم و هفتم هجری است به فرم چلیپایی و با معماریی بسیار زیبا ساخته شده‌است. درخت بنه ۷۰۰ ساله ای نیز در کنار این مقبره وجود دارد که به زیبایی اثر افزوده است. | ## بخش 2: بوذر جمهر قائینی | نوادگان بزرگمهر، خانواده «نوری ابوذری» هستند که هم‌اکنون اکثراً ساکن همین شهر می‌باشند. پسوند خانوادگی «ابوذری» متعلق به این خانواده و برگرفته از نام بوذر جمهر می‌باشد. بزرگمهر قائنی یکی از عرفای نامدار، سیاست‌مدار و شاعر قرن چهارم و پنجم هجری قمری به نام قسیم بن ابراهیم بن منصور معروف بزرگمهر قائنی است. | ## بخش 3: بوذر جمهر قائینی | بزرگمهر قائنی حکیم ادیب، فرزانه، سیاست‌مدار و شاعر سده چهارم و ربع اول پنجم قمری است که در دربار سلطان مسعود غزنوی خدمت کرده‌است. وی به زبان فارسی و عربی سخن می‌گفته و از وی اشعار و قصیده‌هایی به جای مانده که قصیده بهاریه او از شهرت خاصی بر خوردار است. بوذر جمهر بعد از مرگ سلطان محمود تا زمان فروپاشی حکومت غزنویان در دربار سلطان مسعود غزنوی به سر برد و در اواخر حکومت غزنویان از غزنه که پایتخت بود به قائن آمد و پس از مدتی در گذشت. | ## جمع‌بندی | منطقه نمونه گردشگری محدوده آرامگاه بزرگمهر قائنی از تیر ماه سال ۱۳۹۳ توسط میراث فرهنگی شهرستان قائنات به یک منطقه نمونه گردشگری تبدیل گردید.
موضوع مقاله: جلائن‌تپه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جلائن‌تپه | مقدمه: جلائن تپه مربوط به عصر آهن است و در شهرستان گنبدکاووس، روستای جلائن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.جلائن تپه اوایل سازمان و محل استراحت دهقانان و کارگران خان بزرگ ترکمن صحرا امان قره جه بوده و آنجا باغ و استخر و ویلا و استراحت گاه خان طایفه قان یخمز امان قره جه و جانشینش تویلی کدخدا نیز بوده که صحنه هایی از فیلم ترکمن با بازی ایرج قادری و ناصر ملک مطیعی در آن ویلا و استخر فیلم برداری شده و قسمت‌هایی از فیلم نیز در امام زاده گنبد کاووس و باغ ویلای جنب آن انجام گرفته و گروه فیلم برداری و پرسنل و هنرپیشه های آن آخر هفته ها زمان تعطیلی برای استراحت به ویلای خان امانی در جلائن پته می‌رفتند. | ## بخش 1: جلائن‌تپه | املاک و زمین‌های اطراف روستا نیز قبل از انقلاب متعلق به خان بوده که بعد از انقلاب مصادره و به زمین‌های شورایی تبدیل گردیده است. | ## بخش 2: جلائن‌تپه | ## بخش 3: جلائن‌تپه | ## جمع‌بندی | املاک و زمین‌های اطراف روستا نیز قبل از انقلاب متعلق به خان بوده که بعد از انقلاب مصادره و به زمین‌های شورایی تبدیل گردیده است.