موضوع مقاله: سعید محسن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سعید محسن | مقدمه: سعید محسن (۱۳۱۸ – ۴ خرداد ۱۳۵۱) از بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق ایران بود که در کنار محمد حنیف‌نژاد و علی‌اصغر بدیع‌زادگان سازمان مجاهدین خلق ایران را در نیمه شهریور سال ۱۳۴۴ بنیان گذاشتند. | ## بخش 1: سعید محسن | سعید محسن در سال ۱۳۵۰ توسط ساواک دستگیر و در ۴ خرداد ۱۳۵۱، به‌همراه سایر بنیانگذاران و دو تن از اعضای مرکزیت سازمان اعدام شد. زندگی و فعالیت‌ها سعید محسن در سال ۱۳۱۸ در یک خانواده متوسط در زنجان به‌دنیا آمد. وی برای ادامه تحصیل به تهران رفت و در رشته مهندسی تأسیسات دانشکده فنی دانشگاه تهران، فارغ‌التحصیل شد. سعید قبل از بنیانگذاری سازمان، به‌دلیل فعالیت‌های سیاسیش دوبار به زندان افتاده بود، بار دوم هنگامی بود که عضو کمیته دانشجویان نهضت آزادی بود و در شب اول بهمن سال ۱۳۴۱ دستگیر شد. سعید محسن در زندان قزل‌قلعه با محمد حنیف‌نژاد آشنا و از همان‌جا رابطه‌اش با او هرچه نزدیکتر شد. وی در بازجویی‌های خود پیرامون وضعیت زندگی مردم جنوب ایران می‌نویسد: «در بندرعباس با عابرینی مواجه شدم که هر کدام ساق پایی به اندازه یک توپ پارچه داشتند. وقتی سؤال کردم معلوم شد که این کرم مخصوص آب (پیوک) است و از راه آشامیدن آب وارد بدن می‌شود و سپس از ساق پا بیرون می‌آید. قبول این که این مردم به چنین حالت ناراحتی زندگی می‌کنند، فشاری بود که من قدرت تحمل آن را نمی‌توانستم بکنم.» سعید محسن پس از پایان خدمت نظام وظیفه، به تهران رفت و در کارخانه ارج و سپس کارخانه سپنتا به‌کار مشغول شد و هم‌زمان به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داد. | ## بخش 2: سعید محسن | در سال ۱۳۴۱ پس از زلزله بوئین‌زهرا در قزوین سعید محسن و اصغر بدیع‌زادگان در رأس گروه‌های دانشجویی برای کمک به این منطقه رفتند و چند ماه به امدادرسانی پرداختند. بنیانگذاری سازمان مجاهدین خلق ایران محمد حنیف‌نژاد به همراه سعید محسن و علی‌اصغر بدیع‌زادگان، سازمان مجاهدین خلق را در ۱۵ شهریور سال ۱۳۴۴ پایه‌ریزی کردند. پس از سرکوب تظاهرات ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، آنها با جمعبندی مبارزات سیاسی گذشته، به این نتیجه رسیدند که مبارزات سیاسی و رفرمیستی همواره با سرکوب از سوی دیکتاتوری مواجه شده و به نتیجه مطلوب نمی‌رسند؛ بنابراین برای سرنگونی دیکتاتوری، مبارزه مسلحانه در آن مرحله، به‌عنوان شکل محوری مبارزه، یک ضرورت است. آنان در کنار مبارزه به مطالعاتی وسیع دربارهٔ اسلام و همین‌طور مکاتب غربی و نیز تاریخ مبارزات مردم ایران و دیگر کشورهای جهان پرداختند و به ضرورت مبارزهٔ مسلحانه در کادر یک تشکیلات انقلابی رسیدند. به این منظور محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و اصغر بدیع‌زادگان در سال ۱۳۴۴ گروهی را بنیان نهادند که بعدها «سازمان مجاهدین خلق ایران» نام گرفت. آنها از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۰ به مدت ۶ سال به کار ایدئولوژیک، تشکیلاتی و تدوین استراتژی پرداختند. سعید محسن در جریان همین ضربه توسط سازمان اطلاعات و امنیت کشور شاهنشاهی، ساواک، (چندی پیش از جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی) دستگیر و به زندان افتاد. دفاعیات سعید محسن در بخشی از دفاعیات خود در دادگاه نظامی گفت: «ملت ایران ملزم نیست از یک فکر ارتجاعی تبعیت نماید. | ## بخش 3: سعید محسن | در محیطی که حقوق مردم به‌حق پرداخته شود، مگر مردم دیوانه‌اند که اسلحه به دست گیرند. اسلحه برای ما وسیله دفاع از شرف انسان است.» پیام مشترک از پیام مشترک محمد حنیف‌نژاد و سعید محسن به سایر مجاهدین در زندان: «روزگاری بود که گروه شما، که ما آن را بنیاد گذاشتیم، هیچ نداشت، فی‌الواقع هیچ، اما به‌تدریج بر امکانات و قدرت ما افزوده شد. همان نیروی عظیمی که ما را به این حد رسانده، قادر است ما را حفظ کند و در کنف حمایت خود گیرد و از هیچ فیضی ما را محروم ندارد و به‌اذن خودش باز هم بالاتر و بالاتر از این‌ها برساند. لیکن ادامه راه خدا هشیاری می‌خواهد، صداقت و احساس مسئولیت می‌خواهد…» اعدام سعید محسن پس از تحمل ماه‌ها شکنجه در ۴ خرداد ۱۳۵۱، به‌همراه سایر بنیانگذاران محمد حنیف‌نژاد و علی‌اصغر بدیع‌زادگان و دو تن از اعضای مرکزیت سازمان به نام‌های عبدالرسول مشکین‌فام و محمود عسکری‌زاده در میدان چیتگر تهران تیرباران شدند. دیدگاه‌ها و پیام‌ها سعید طی مقاله‌ای نوشته بود: «شرایط سخت و دشوار عامل مرزبندی دقیق بین جنبش و ضد جنبش است. پیدایش مرز بین جنبش و ضد جنبش، انقلاب و ضدانقلاب، خود دلیل بر تکامل مبارزه است؛ لذا تنها در چنین صورتی است که برای فرصت‌طلبی و سازش‌کاری محلی باقی نخواهد ماند. فرصت‌طلبان و سازش‌کاران و آنها که باصطلاح یکی به نعل می‌زنند و یکی به میخ، مواضع خود را از دست خواهند داد و در این شرایط تنها مردان مصمم هستند که بار سنگین نبرد را بر دوش می‌کشند و دارای قدرت ادامه نبرد و بسیج و آگاه نمودن توده‌ها در شرایط سخت می‌باشند.» پیامی از سعید محسن به نقل از عباس داوری: من در هفته‌های قبل از ۴خرداد، در زندان کنار سعید محسن بودم، او به‌من گفت که ما را قطعاً اعدام خواهند کرد … من پیامی دارم که باید به مسعود برسانی. | ## جمع‌بندی | به او بگو که مسئولیت‌های تو خیلی سنگین شده و تنها فردی هستی که از کمیتهٔ مرکزی باقی مانده‌ای، تمامی تجربیات سازمانی در وجود تو متبلور است، بار امانتی است که در این مرحله به تو سپرده شده، کوران حوادث زیادی را خواهی دید، به فتنه‌های زیادی خواهی افتاد، تمام تمجیدها نثار ما خواهد شد، چون ما شهید می‌شویم و تمام تهمت‌ها نثار تو خواهد شد، چون می‌دانم به مبارزه خودت ادامه خواهی داد و وارد مراحلی می‌شوی که خیلی خیلی بالاتر از ماها قرار خواهی گرفت، زیرا تو هر روز و هر ساعت شهید خواهی شد؛ یک شهید مجسم».