موضوع مقاله: ماستیت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماستیت | مقدمه: ماستیت به التهاب پستان یا غدد شیری گفته می‌شود که معمولاً با شیردهی ارتباط دارد. | ## بخش 1: ماستیت | استفاده از شیردوش از نظر تاریخی با ورم پستان مرتبط بوده است، اما به عنوان یک ارتباط غیرمستقیم تعیین شده است. در صورت وجود عفونت، ممکن است آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند فلوکلوکساسیلین (داروی انتخابی) توصیه شود. انواع ورم پستان وقتی در مادران شیرده رخ می‌دهد، به عنوان ورم پستان پس‌از زایمان، ورم پستان شیردهی یا ورم پستان شیردهی شناخته می‌شود. وقتی در زنان غیرشیرده دیده شود، به عنوان ورم پستان غیرپس‌از زایمان یا ورم پستان غیر شیردهی شناخته می‌شود. علائم ورم پستان پس‌از زایمان و بدون ارتباط با زایمان، مشابه است، اما عوامل مستعدکننده و درمان می‌توانند بسیار متفاوت باشند. از آنجایی که یکی از برجسته‌ترین علائم، احتقان پستان است، تصور می‌شود که ناشی از انسداد مجاری شیر یا اضافی شیر باشد. این وضعیت نسبتاً شایع است؛ تخمین‌ها بسته به روش‌شناسی بین ۵ و ۳۳ درصد متغیر است. به نظر می‌رسد که تکنیک مناسب شیردهی، شیردهی مکرر و اجتناب از استرس، مهم‌ترین عواملی هستند که می‌توانند در نظر گرفته شوند. موارد خفیف ورم پستان اغلب احتقان پستان نامیده می‌شوند؛ این تمایز همپوشانی دارد و احتمالاً دلخواه است یا تابع تغییرات منطقه‌ای قرار دارد. مرتبط با بارداری اصطلاح ورم پستان غیرپس‌از زایمان، ضایعات التهابی پستان را توصیف می‌کند که به بارداری و شیردهی مربوط نمی‌شوند. نام‌های ورم پستان غیرپس‌از زایمان به‌طور مداوم استفاده نمی‌شوند و شامل ورم پستان، آبسه زیر هاله پستان، گشاد شدن مجاری، التهاب اطراف مجرا، بیماری زوسکا و موارد دیگر می‌شوند. ورم پستان پری‌داکتال نوعی ورم پستان غیرشیردهی است و با التهاب مجاری زیر هاله پستان مشخص می‌شود. اگرچه علت ورم پستان اطراف مجاری در حال حاضر ناشناخته است، پیش‌بینی می‌شود که ممکن است با سیگار کشیدن مرتبط باشد. این بیماری در سه مرحله، از مرحله اولیه، مرحله تشکیل چرک، تا مرحله ترمیم، توسعه می‌یابد. علائم و نشانه‌ها معمولاً به‌طور ناگهانی ظاهر می‌شوند و عبارتند از: حساسیت پستان یا گرمی در لمس ضعف عمومی یا احساس بیماری تورم پستان درد یا احساس سوزش به‌طور مداوم یا هنگام شیردهی قرمزی پوست، اغلب به شکل گوه تب ۱۰۱ درجه فارنهایت (۳۸.۳ درجه سانتیگراد) یا بیشتر سپس پستان آسیب‌دیده می‌تواند شروع به ظاهر شدن توده‌ای و قرمز کند. برخی از زنان ممکن است علائمی شبیه آنفلوآنزا را تجربه کنند مانند: درد لرزیدن و لرز احساس اضطراب یا استرس خستگی به محض اینکه بیمار ترکیبی از علائم و نشانه‌ها را نشان داد، باید با یک ارائه‌دهنده خدمات درمانی با صلاحیت ویژه شیردهی تماس گرفته شود. اکثر زنان ابتدا علائم شبیه آنفلوآنزا را نشان داده و درست پس‌از آن ممکن است متوجه یک ناحیه قرمز دردناک روی پستان شوند. همچنین، زنان در صورت مشاهده هرگونه ترشح غیرطبیعی از نوک پستان‌ها، اگر درد پستان عملکرد روزانه را دشوار می‌کند، یا اگر درد طولانی‌مدت و غیرقابل توضیح پستان دارند، باید به پزشک مراجعه کنند. عوامل خطر شناخته‌شده عبارتند از سن بالای ۳۰ سال، زایمان اول (زایمان اول) و زایمان دیرهنگام. با این حال، این ممکن است تا حدی به این دلیل باشد که زنان سیگاری بسیار کمتری شیردهی را انتخاب می‌کنند. آنتی‌بیوتیک‌ها در پیشگیری از آبسه شیردهی مؤثر نشان داده نشده‌اند، اما برای درمان عفونت ثانویه مفید هستند (به بخش درمان آبسه پستان در این مقاله مراجعه کنید). متاپلازی سنگفرشی کراتینیزه کننده مجاری شیری ممکن است نقش مشابهی در پاتوژنز آبسه زیر هاله پستان غیرپس‌از زایمان داشته باشد. با این حال، تحقیقات اخیر نشان می‌دهند که ممکن است تقسیم‌بندی به این روش امکان‌پذیر نباشد. نشان داده شده است که انواع و مقادیر باکتری‌های بالقوه بیماری‌زا در شیر مادر با شدت علائم ارتباطی ندارند. علاوه بر این، اگرچه فقط ۱۵٪ از زنان مبتلا به ورم پستان در مطالعه کویست و همکارانش آنتی‌بیوتیک دریافت کردند، همه بهبود یافتند و تعداد کمی از آنها علائم عودکننده داشتند. بسیاری از زنان شیرده سالم که مایل به اهدای شیر خود هستند، باکتری‌های بالقوه بیماری‌زا را در شیر خود دارند، اما هیچ علامتی از ورم پستان ندارند. عوامل خطر ورم پستان معمولاً زمانی ایجاد می‌شود که شیر به درستی از پستان خارج نشود. تجمع شیر می‌تواند منجر به مسدود شدن مجاری شیر در پستان‌ها شود، زیرا شیر مادر به‌درستی و به‌طور منظم دوشیده نمی‌شود. همچنین پیشنهاد شده که مجاری شیر مسدودشده می‌توانند در نتیجه فشار بر پستان، مانند لباس تنگ یا سوتین بیش‌ازحد تنگ، رخ دهد، اگرچه شواهد کمی برای این فرضیه وجود دارد. ورم پستان ممکن است زمانی رخ دهد که نوزاد هنگام تغذیه به‌درستی به پستان نچسبد، نوزاد به ندرت شیر بخورد یا در مکیدن شیر از پستان مشکل داشته باشد. این احتمال وجود دارد که نوزادانی که عوامل بیماری‌زای عفونی را در بینی خود حمل می‌کنند، بتوانند مادران خود را آلوده کنند؛ اهمیت بالینی این یافته هنوز ناشناخته است. ورم پستان همچنین می‌تواند به دلیل آلودگی ایمپلنت پستان یا هر جسم خارجی دیگری، مثلا پس‌از سوراخ کردن نوک پستان، ایجاد شود. همچنین، اگر زنان فقط از یک موقعیت برای شیردهی استفاده کنند یا سوتین تنگ بپوشند، که ممکن است جریان شیر را محدود کند، احتمال ابتلا به ورم پستان افزایش می‌یابد. دشواری در گرفتن پستان توسط نوزاد چسبیدن به پستان نیز می‌تواند خطر ابتلا به ورم پستان را افزایش دهد. زنان مبتلا به دیابت، بیماری‌های مزمن، ایدز یا سیستم ایمنی ضعیف ممکن است بیشتر مستعد ابتلا به ورم پستان باشند. عفونت برخی از زنان (تقریباً ۱۵٪) برای عفونتی که معمولاً توسط باکتری‌های پوست یا دهان کودک که از طریق ضایعات پوستی نوک پستان یا از طریق دهانه نوک پستان وارد مجاری شیر می‌شوند، ایجاد می‌شود، به درمان آنتی‌بیوتیکی نیاز دارند. پاتوژن‌های عفونی که معمولاً با ورم پستان مرتبط هستند، عبارتند از استافیلوکوکوس اورئوس، استرپتوکوک. | ## بخش 2: ماستیت | اس‌پی‌پی، مایکوباکتری‌ها و قارچ‌هایی مانند کاندیدا و کریپتوکوکوس در موارد نادر شناسایی شده‌اند. تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که پاتوژن‌های عفونی نقش بسیار کمتری در پاتوژنز نسبت به آنچه که معمولاً فقط چند سال پیش فرض می‌شد، دارند. اکثر پاتوژن‌های شناسایی‌شده گونه‌های بسیار رایجی هستند که بخش طبیعی از فلور پستان بوده و تشخیص ساده حضور آنها برای اثبات نقش علت کافی نیست. تشخیص تشخیص ورم پستان و آبسه پستان معمولاً می‌تواند براساس معاینه فیزیکی انجام شود. با این حال، اگر پزشک مطمئن نباشد که توده، آبسه است یا تومور، ممکن است سونوگرافی پستان انجام دهد. سونوگرافی تصویر واضحی را از بافت پستان ارائه می‌دهد و ممکن است در تمایز بین ورم پستان ساده و آبسه یا تشخیص آبسه در اعماق پستان مفید باشد. در موارد ورم پستان عفونی، ممکن است برای تعیین نوع ارگانیسمی که باعث عفونت می‌شود، کشت لازم باشد. کشت‌ها در تصمیم‌گیری در مورد نوع خاص آنتی‌بیوتیک‌هایی که برای درمان بیماری استفاده می‌شوند، مفید هستند. ماموگرافی یا بیوپسی پستان معمولاً روی زنانی که به درمان پاسخ نمی‌دهند یا روی زنان غیرشیرده انجام می‌شود. این نوع آزمایش‌ها گاهی برای رد احتمال نوع نادری از سرطان پستان که علائمی را مشابه ورم پستان ایجاد می‌کند، تجویز می‌شوند. تشخیص افتراقی اختلالات خلقی و اضطرابی پری‌ناتال برخی از زنانی که هنگام شیردهی دچار درد یا علائم دیگری می‌شوند، اما هیچ علامت قابل تشخیصی از ورم پستان ندارند، ممکن است دچار اختلال پردازش حسی، افسردگی پس‌از زایمان، اضطراب پری‌ناتال، رفلکس دیسفوریک خروج شیر، بیزاری غیرارادی از شیردهی، یا دیگر مشکلات سلامت روان باشند. سرطان پستان سرطان پستان ممکن است با علائم ورم پستان همزمان باشد یا آنها را تقلید کند. خطر ابتلا به سرطان پستان در طول عمر برای زنانی که باردار و شیرده بوده‌اند، به‌طور قابل توجهی کاهش می‌یابد. به نظر نمی‌رسد که دوره‌های ورم پستان بر خطر ابتلا به سرطان پستان در طول عمر تأثیر بگذارد. فرض می‌شود که میزان بروز سرطان پستان در دوران بارداری و شیردهی مشابه گروه کنترل است. با این حال، تشخیص در دوران شیردهی به ویژه مشکل‌ساز است و اغلب منجر به تأخیر در تشخیص و درمان می‌شود. برخی داده‌ها نشان می‌دهند که میزان بروز سرطان پستان غیرالتهابی ظرف یک سال پس‌از دوره‌های ورم پستان غیرپس‌از زایمان افزایش می‌یابد و مراقبت‌های ویژه‌ای برای غربالگری پیشگیری از سرطان لازم است. تاکنون فقط داده‌های حاصل از مشاهده کوتاه‌مدت در دسترس است و نمی‌توان در مورد افزایش خطر کلی قضاوت کرد. به دلیل زمان بسیار کوتاه بین بروز ورم پستان و سرطان پستان در این مطالعه، بسیار بعید به نظر می‌رسد که التهاب نقش قابل توجهی در سرطان‌زایی داشته باشد، بلکه به نظر می‌رسد که برخی از ضایعات پیش‌سرطانی ممکن است خطر التهاب را افزایش دهند (هیپرپلازی که باعث انسداد مجاری می‌شود، حساسیت بیش‌ازحد به سیتوکین‌ها یا هورمون‌ها) یا ضایعات ممکن است عوامل مستعدکننده مشترکی داشته باشند. نوع بسیار جدی سرطان پستان به نام سرطان التهابی پستان (IBC) با علائمی مشابه ورم پستان (هم در دوران پس‌از زایمان و هم در دوران غیرپس‌از زایمان) بروز می‌کند. تصور می‌شود که فنوتیپ التهابی IBC عمدتاً ناشی از تهاجم و انسداد لنفاوی پوستی است، با این حال اخیراً نشان داده شده که فعال شدن ژن‌های هدف NF-κB ممکن است به‌طور قابل توجهی در فنوتیپ التهابی نقش داشته باشد. گزارش‌های موردی نشان می‌دهند که علائم التهابی سرطان پستان می‌توانند پس‌از آسیب یا التهاب شعله‌ور شده و این امر احتمال اشتباه گرفتن آن را با ورم پستان بیشتر می‌کند. همچنین مشخص شده که علائم تا حدی به پروژسترون و آنتی‌بیوتیک‌ها پاسخ می‌دهند، واکنش به دیگر داروهای رایج را نمی‌توان در این مرحله رد کرد. درمان ورم پستان شیردهی هنگامی که ورم پستان با شیردهی مرتبط است، درمان باید بین کاهش کوتاه‌مدت علائم و حل مشکلات اساسی که باعث ورم پستان شده‌اند، تعادل برقرار کند. به عنوان مثال، آکادمی پزشکی شیردهی توصیه می‌کند که از تلاش برای «تخلیه» پستان‌ها، چه از طریق فشار آوردن به نوزاد برای تغذیه بیشتر و چه از طریق استفاده از پمپ پستان، خودداری شود. این ممکن است در کوتاه‌مدت احساس پری یا تورم را کاهش دهد، اما به قیمت تحریک تولید بیش‌ازحد شیر، که می‌تواند باعث عود ورم پستان در روزها و هفته‌های آینده شود. مراقبت از خود برای زنان شیرده مبتلا به احتقان پستان یا ورم پستان خفیف، استفاده از کمپرس گرم ممکن است راحت باشد. با این حال، کمپرس گرم با افزایش جریان خون به ناحیه، علائم را برای دیگر زنان بدتر می‌کند. در طب سنتی عامیانه، گاهی پستان با قرار دادن برگ کلم روی آن خنک می‌شد، اما اکنون این کار بیشتر با کیسه یخ یا پارچه مرطوب انجام می‌شود. با این حال، مالش تهاجمی‌تر به‌راحتی به بافت‌های پستان که از قبل توسط ورم پستان تحت فشار قرار گرفته‌اند، آسیب می‌رساند و تورم و درد را افزایش می‌دهد. ماساژ بیش‌ازحد، مانند استفاده بیش‌ازحد از پمپ پستان، ممکن است یک عامل خطر برای ورم پستان مکرر باشد. پروبیوتیک‌ها ممکن است مفید باشند یا نباشند، اما اعتقاد بر این است که مضر نیستند. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی بدون نسخه، مانند ایبوپروفن و پاراستامول، ممکن است التهاب را کاهش دهند. درمان‌های دارویی آنتی‌بیوتیک‌ها فقط برای ورم پستان باکتریایی مناسب هستند، که در صورت عدم بهبود ورم پستان غیرعفونی ممکن است ایجاد شود. عفونت‌های شدید ممکن است نیاز به مراقبت‌های حمایتی پزشکی معمولی، مانند مایعات داخل وریدی در صورتی که مادر قادر به نوشیدن آب یا مایعات دیگر به اندازه کافی نباشد، داشته باشند. درمان‌های بی‌اثر و مضر شکل تورم در یک نقطه خاص ممکن است باعث شود افراد تصور کنند که پستان‌ها حاوی لوله‌های ساده‌ای هستند و یکی از آنها مسدود شده است. با این حال، مجرای شیر پستان‌ها لوله‌های ساده‌ای نیستند و آناتومی به‌هم‌پیوسته آنها مسدود شدن واقعی آنها را غیرممکن می‌کند. | ## بخش 3: ماستیت | در نتیجه، درمان شامل بریدن، ترکاندن یا فشردن هیچ مجرای به اصطلاح «مسدودشده» نمی‌شود. این تورم‌های موضعی معمولاً ناشی از احتقان لنفاوی (تجمع مایعات غیرشیری بدن در پستان‌ها)، ادم آلوئولار (تورم در بخشی از پستان که شیر تولید می‌کند) یا دیسبیوز پستانی (تغییرات در میکروبیوم پستان) هستند که می‌توانند باعث تنگی جزئی، اما نه انسداد، در سطح میکروسکوپی شوند. شیردهی در سطح طبیعی ممکن است بدون ایجاد بیش‌ازحد شیر، تسکین موقت تورم را فراهم کند. درمان تاول‌های نوک پستان (برجستگی‌های بافتی بسیار کوچک، معمولاً کم‌رنگ در انتهای نوک پستان) با استروئیدهای موضعی ایمن‌تر از بریدن پوست است. هر عملی که پوست را پاره کند، می‌تواند باعث عفونت شود که التهاب را افزایش می‌دهد و ممکن است جدی شود. ورم پستان غیرپس‌از زایمان ورم پستان غیرپس‌از زایمان، با دارو و احتمالاً آسپیراسیون یا تخلیه درمان می‌شود (به ویژه به درمان آبسه زیر هاله پستان و درمان ورم پستان گرانولوماتوز مراجعه کنید). طبق گزارش بهترین شیوه‌های بی‌ام‌جی، آنتی‌بیوتیک‌ها معمولاً در تمام موارد ورم پستان غیرمرتبط با شیردهی استفاده می‌شوند و در موارد عفونت‌های قارچی عمیق، آنتی‌بیوتیک‌ها با یک عامل ضدقارچ مانند فلوکونازول جایگزین می‌شوند و در صورت ورم پستان گرانولوماتوز (با تشخیص افتراقی با عفونت سل پستان) از کورتیکواستروئیدها استفاده می‌شود. در ورم پستان گرانولوماتوز بدون علت مشخص، درمان موفقیت‌آمیز شامل اقدامات جراحی تهاجمی یا درمان کمتر تهاجمی با داروهای استروئیدی است. آنتی‌بیوتیک‌ها برای ورم پستان باکتریایی در ورم پستان ناشی از شیردهی، آنتی‌بیوتیک‌ها در اکثر موارد نیازی نیست و فقط باید برای عفونت‌های باکتریایی استفاده شود. فلگمون شیردهی (ناحیه التهاب) باید از نظر احتمال تبدیل شدن به آبسه (ناحیه محصور پر از چرک ناشی از عفونت) تحت نظر قرار گیرد. آبسه پستان آبسه (یا آبسه مشکوک) در پستان ممکن است با آسپیراسیون با سوزن ظریف تحت هدایت سونوگرافی (آسپیراسیون از راه پوست) یا با برش و تخلیه جراحی درمان شود؛ هر یک از این رویکردها تحت پوشش آنتی‌بیوتیک انجام می‌شود. در صورت بروز آبسه پستان پس‌از زایمان، شیردهی از پستان مبتلا باید در صورت امکان ادامه یابد., p. 1684 برای آبسه‌های کوچک پستان، آسپیراسیون با سوزن ظریف تحت هدایت سونوگرافی، مانند تخلیه کامل آبسه، به عنوان یک روش درمانی اولیه ترجیحی شناخته می‌شود. یکی از درمان‌های توصیه‌شده شامل آنتی‌بیوتیک‌ها، ارزیابی سونوگرافی و در صورت وجود مایع، آسپیراسیون با سوزن ظریف تحت هدایت سونوگرافی از آبسه با سوزن گیج ۱۸ سوزن، تحت شست‌وشوی درمانی با سرم نمکی تا زمان شفاف شدن مایع است., Fig. 1696 سپس ترشحات برای آنالیز میکروبیولوژیکی برای شناسایی پاتوژن و تعیین مشخصات حساسیت آنتی‌بیوتیکی آن ارسال می‌شود،, p. در پیگیری، در صورت بهبود وضعیت، ماموگرافی انجام می‌شود؛ در غیر این صورت، آسپیراسیون با سوزن ظریف تحت هدایت سونوگرافی همراه با شست‌وشو و آنالیز میکروبیولوژیکی تکرار می‌شود., p. 1692–1693 اگر سه تا پنج بار آسپیراسیون هنوز مشکل را برطرف نکند، تخلیه از راه پوست همراه با قرار دادن کاتتر دائمی توصیه می‌شود، و فقط در صورتی که چندین تلاش برای تخلیه با هدایت سونوگرافی شکست بخورد، برداشتن جراحی مجاری شیری ملتهب (ترجیحاً پس‌از پایان دوره حاد انجام می‌شود) توصیه می‌شود., p. 1694 با این حال، لازم به ذکر است که حتی برداشتن مجاری آسیب‌دیده لزوماً از عود جلوگیری نمی‌کند. آبسه‌های پستان غیرپس‌از زایمان در مقایسه با آبسه‌های پستان پس‌از زایمان، میزان عود بالاتری دارند., abstract همبستگی آماری بالایی بین آبسه پستان غیرپس‌از زایمان و دیابت شیرین (DM) وجود دارد. بر این اساس، اخیراً پیشنهاد شده است که غربالگری دیابت باید در بیماران مبتلا به چنین آبسه‌ای انجام شود. اگرچه توصیه‌های متعددی در مورد درمان آبسه‌های پستان وجود دارد، یک بررسی در سال ۲۰۱۵ شواهد کافی را در مورد اینکه آسپیراسیون سوزنی با برش و تخلیه قابل مقایسه است یا خیر، یا اینکه به‌طور کلی باید به زنانی که تحت برش و تخلیه قرار می‌گیرند، آنتی‌بیوتیک داده شود یا خیر، پیدا نکرد. پیشگیری اعتقاد بر این است که اکثر تلاش‌ها برای پیشگیری از بروز ورم پستان در زنان شیرده بی‌اثر یا دارای اثر نسبتاً کمی هستند. اقدامات پیشگیرانه احتمالاً مؤثر شامل مصرف پروبیوتیک‌ها، ماساژ پستان و پالس‌درمانی با فرکانس پایین است. روش‌های بی‌اثر شامل آنتی‌بیوتیک‌های پیشگیرانه، درمان‌های موضعی (ورم پستان، التهاب عمقی پستان است، بنابراین درمان پوست بی‌ربط است)، آموزش تخصصی شیردهی و غلات تولیدکننده فاکتور ضدترشحی. پیش‌آگهی نه وجود تب و نه شدت علائم در زمان مراجعه، پیامد را پیش‌بینی نمی‌کنند؛ زنانی که نوک پستان‌هایشان دردناک یا آسیب‌دیده است، ممکن است نیاز به توجه ویژه داشته باشند. سازمان جهانی بهداشت تخمین می‌زند که اگرچه میزان بروز آن بین ۲.۶٪ و ۳۳٪ متغیر است، شیوع آن در سطح جهان تقریباً ۱۰٪ از زنان شیرده است. اکثر مادرانی که به ورم پستان مبتلا می‌شوند، معمولاً در چند هفته اول پس‌از زایمان آن را نشان می‌دهند. بیشتر عفونت‌های پستان در ماه اول یا دوم پس‌از زایمان یا در زمان از شیر گرفتن رخ می‌دهند. اصطلاح‌شناسی استفاده رایج از اصطلاح ورم پستان براساس منطقه جغرافیایی متفاوت است. در خارج از ایالات متحده، این اصطلاح معمولاً برای هر دو مورد پس‌از زایمان (یعنی مواردی که برای مادران شیرده رخ می‌دهد) و غیرپس‌از زایمان (غیرمرتبط با شیردهی) استفاده می‌شود. در ایالات متحده، ورم پستان معمولاً به ورم پستان پس‌از زایمان همراه با تب یا دیگر علائم عفونت سیستمیک اشاره دارد (این علائم لزوماً ناشی از عفونت واقعی نیستند). موارد خفیف‌تر ورم پستان پس‌از زایمان که چند روز پس‌از تولد ظاهر می‌شوند، اغلب احتقان پستان نامیده می‌شوند. در ایالات متحده، اصطلاح ورم پستان غیرپس‌از زایمان به ندرت استفاده می‌شود و نام‌های جایگزین مانند گشاد شدن مجاری، آبسه زیر هاله پستان و ورم پستان سلول پلاسما بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این مقاله، ورم پستان به معنای اصلی تعریف به عنوان التهاب پستان استفاده می‌شود و در صورت لزوم، توصیفات اضافی نیز به آن اضافه می‌شود. این بیماری برای صنعت لبنیات از اهمیت اقتصادی فوق‌العاده‌ای برخوردار است و همچنین برای سلامت عمومی نگران‌کننده است. همین ملاحظات در مورد ورم پستان در گوسفند و بز و دیگر ماده‌های تولیدکننده شیر نیز صدق می‌کند. این بیماری در خوک ماده نیز از اهمیت اقتصادی برخوردار است، اما در این گونه، به سلامت عمومی مربوط نمی‌شود. | ## جمع‌بندی | در دیگر ماده‌های اهلی (گربه ماده، مادیان و غیره)، این بیماری بیشتر یک بیماری فردی است که توسط دامپزشکان درمان می‌شود.