موضوع مقاله: چماق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چماق | مقدمه: چماق (همچنین به عنوان باتوم، چوب شب، یا سلاح ضربه ای نیز شناخته می شود) عصا یا چوب کوتاهی است که معمولاً از چوب ساخته می‌شود و از دوران ماقبل تاریخ به عنوان سلاح استفاده می‌شود. | ## بخش 1: چماق | نمونه‌های متعددی از ضربه‌های شدید ناشی از چماق‌ها در گذشته وجود دارد، از جمله در محل Nataruk در تورکانا، کنیا، که به عنوان صحنه درگیری ماقبل تاریخ بین گروه‌های شکارچی-گردآورنده در 10000 سال پیش توصیف شده است. بیشتر چماق‌ها به اندازه‌ای کوچک هستند که بتوان آن‌ها را با یک دست تاب داد، اگرچه برای مؤثر بودن، ممکن است برای چماق‌های بزرگ‌تر نیاز به استفاده از دو دست باشد. از باشگاه‌های تخصصی مختلف در هنرهای رزمی و سایر رشته‌ها از جمله باتوم نیروی انتظامی استفاده می شود. گرز نظامی یکی از نوادگان پیچیده‌تر چماق است که معمولاً از فلز ساخته می‌شود و دارای سر میخ‌دار، دستگیره‌دار یا فلنجی است که به یک محور متصل است. نمونه‌هایی از تصویرهای فرهنگی باشگاه‌ها را می‌توان در اساطیر یافت، جایی که آن‌ها با شخصیت‌های قوی مانند هرکول یا آنی ژاپنی مرتبط هستند، یا در فرهنگ عامه که با فرهنگ‌های بدوی، به‌ویژه غارنشینان مرتبط هستند. زخم‌هایی که توسط چماق ایجاد می‌شود به طور کلی به عنوان ترومای ضربه‌ای یا آسیب‌های ترومایی با نیروی بلانت شناخته می‌شوند. تا زمان‌های اخیر، زمانی که جایگزین‌هایی مانند تیزر و اسپری فلفل دلمه‌ای در دسترس قرار گرفت، این دسته از سلاح‌های پلیسی عموماً توسط نوعی چماق چوبی به نام‌های چوبی، باتوم، چوب شب یا لثه پر می‌شد. | ## بخش 2: چماق | چماق‌های کوتاه و منعطف نیز اغلب مورد استفاده قرار می‌گیرند، به ویژه توسط افسران لباس شخصی که باید از اطلاع خود اجتناب کنند. برعکس، مجرمان شناخته شده‌اند که خود را به مجموعه‌ای از چماق‌های دست‌ساز یا بداهه مسلح می‌کنند، که عموماً اندازه‌های آن‌ها به راحتی قابل پنهان است، یا می‌توان آن‌ها را به عنوان حمل‌شده برای اهداف قانونی (مانند چوب‌های بیسبال) توضیح داد. علاوه بر این، راهبان شائولین و اعضای دیگر فرقه‌های مذهبی در سرتاسر جهان هر از چند گاهی از نوک به عنوان سلاح دفاعی استفاده می‌کنند. انواع اگرچه شاید ساده‌ترین اسلحه‌ها باشد، اما چماق‌ها انواع مختلفی دارند، از جمله: آکلیس – چوبی با یک بند چرمی یکپارچه که پس از ضربه زدن به حریف آن را به دست باز می‌گرداند. دو نوع وجود دارد؛ چماق‌های توپ سنگی که بیشتر توسط دشت‌های اولیه، فلات و سرخپوستان بومی جنوب غربی استفاده می‌شد و چماق‌های توپ چوبی که قبایل هورون و ایروکوئی استفاده می‌کردند. این شامل یک سر نسبتاً آزاد از سنگ گرد یا چوب بود که به یک دسته چوبی متصل شده بود. چوب بیس بال، کریکت و تی بال - چوب بیسبال اغلب به عنوان یک سلاح بداهه استفاده می شود، مانند دسته‌ی کلنگ. | ## بخش 3: چماق | در کشورهایی که معمولاً بیسبال بازی نمی شود، چوب های بیسبال اغلب به عنوان سلاح در نظر گرفته می‌شوند. اندازه کوچک‌تر و وزن سبک‌تر آن‌ها باعث می‌شود که خفاش‌ها در یک دست راحت‌تر از چوب بیسبال نگهداری شوند. چوب‌های کریکت سنگین‌تر هستند و شکل صاف و دسته‌ی کوتاه آن‌ها را به عنوان سلاح غیرقابل تحمل می‌کند، اما در برخی کشورها نسبت به چوب‌های بیسبال در دسترس‌تر هستند. Bian - یک باشگاه لوله‌ای شکل که توسط پیاده نظام و ژنرال‌های چینی قرون وسطایی استفاده می‌شد. کلاوا (نام کامل کلاوا صرفا اوکوا) - یک باشگاه دستی سنگی سنتی که توسط سرخپوستان ماپوچه در شیلی استفاده می شد و دارای بدنی صاف و بلند است. مردان باشگاه در چندین محل علیه افراط سربازان از هر دو طرف در طول جنگ داخلی انگلیس شورش کردند.[نیازمند منبع] در طول قرن هجدهم مبارزه با تک چوب (یک ورزش تمرینی برای استفاده از شمشیر پشتی یک دست) تک استیکینگ یا بازی با دست نامیده می‌شد. | ## جمع‌بندی | Crowbar – ابزاری است که معمولاً به عنوان یک سلاح بداهه استفاده می‌شود، اگرچه برخی از نمونه‌ها آنقدر بزرگ هستند که نمی‌توان آن‌ها را با یک دست استفاده کرد و بنابراین باید به عنوان چوب دستی طبقه‌بندی شوند.