موضوع مقاله: گل‌آذین (گیاه‌شناسی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گل‌آذین (گیاه‌شناسی) | مقدمه: از نظر ریخت‌شناسی گل‌آذین بخشی از اندام هوایی گیاه است که گل‌ها بر روی آن تشکیل می‌شوند و بنابراین تغییراتی را به خود می‌گیرند. | ## بخش 1: گل‌آذین (گیاه‌شناسی) | این تغییرات می‌تواند شامل طول میان‌گره‌ها، آرایش برگها، متورم شدن، فشرده شدن، پیوستگی، چسبندگی و کاهش محورهای فرعی و اصلی شود. به محوری که گل‌ها یا شاخه‌های فرعی گل‌آذین بر روی آن قرار می‌گیرند، میان‌آسه rachis می‌گویند. اگر گل بخشی از گل‌آذین نباشد، به آن گل منفرد می‌گویند و دم‌گل آن را دم‌گل‌آذین می‌خوانند. ویژگی‌های کلی گل‌آذین‌ها با ویژگی‌های متفاوتی توصیف می‌شوند، مانند چگونگی آرایش گل‌ها بر روی ساقه، ترتیب شکوفایی گلها، و چگونگی گروه‌بندی گل‌ها در گل‌آذین. برگک برگهایی که در بخش گل‌آذین گیاهان قرار دارند، اغلب با برگ‌های بخش‌های رویشی تفاوت دارند. براساس بود و نبود برگک و ویژگی‌های آن گل‌آذین‌ها را می‌توان به چند دسته تقسیم کرد: گل‌آذین‌های بی‌برگک: برگک در گل‌آذین وجود ندارد. گل‌آذین‌های برگک‌دار: در این نوع گل‌آذین برگک‌ها تخصص‌یافته، گاهی کاهش یافته به شکل فلس‌های کوچک، یا تقسیم شده هستند. گل‌آذین‌های برگی: در این نوع گل‌آذین هرچند برگ‌ها کوچک‌تر هستند ولی شکل آن‌ها جندان با برگ‌های معمولی تفاوت ندارد. اگر تعداد برگک‌ها زیاد و به ساقه متصل باشند، مانند خانواده ستاره‌ای، مجموع برگک‌ها را گریبان می‌گویند. اگر گل‌آذین، ردیف دومی از برگک‌ها در جایی بالاتر در ساقه داشته باشد، به آن‌ها گریبانک می‌گویند. | ## بخش 2: گل‌آذین (گیاه‌شناسی) | گل انتهایی اندام‌های گیاهان با پیروی از دو الگوی کلی رشد و نمو می‌کنند: تک‌پا یا خوشهای و هم‌پا یا گرزنی. این دو الگوی رشد و نمو را در گل‌آذین به ترتیب گل‌آذین نامحدود و گل‌آذین محدود می‌نامند. گل‌آذین نامحدود: با رشد تک‌پا، در این نوع گل‌آذین جوانهٔ انتهایی به رشد خود ادامه داده و گل‌های کناری را تولید می‌کند. گل‌آذین محدود: با رشد هم‌پا، در این نوع گل‌آذین، جوانهٔ انتهایی به گل انتهایی تبدیل شده و سپس می‌میرد. در گل‌آذین‌های محدود، نخست گل انتهایی شکوفا می‌شود، سپس گل‌های دیگر از پایین ساقه شکوفا می‌شوند. اگر ترتیب شکوفایی گل‌ها از بالای ساقه به طرف پایین باشد به آن پایه‌گرا می‌گویند. اگر ترتیب شکوفایی گل‌ها از وسط ساقه به طرف بالا و پایین باشد، به آن واگرا می‌گویند. انواع گل‌آذین نامحدود یا خوشه‌ای گل‌آذین‌های نامحدود (نامعین) ساده را گل‌آذین خوشه‌ای می‌نامند. گل‌آذینهای خوشه‌ای دیگر با تغییر در اندازه میانگره‌ها و همچنین کاهش یا حجیم شدن محورهای مختلف این گل‌آذین به وجود می‌آیند. دیهیم خوشه‌ای: نوعی گل‌آذین بدون انشعاب و نامحدود است که طول دمگل‌های فرعی آن مساوی نیست و از نقاط مختلف محور گل‌آذین دمگل‌های فرعی جدا می‌شوند و گل‌های آن در یک سطح قرار می‌گیرند؛ مانند، گل‌آذین گلابی. | ## بخش 3: گل‌آذین (گیاه‌شناسی) | چتری: نوعی از گل‌آذین خوشه که در آن محور گل‌آذین کوتاه شده و گل‌ها همگی به یک نقطه متصل می‌شوند. اسپات یا قاشقی: نوعی گل‌آذین سنبله است که در آن گل‌ها به هم فشرده شده و برگکی دور گل‌آذین را فرا می‌گیرد. کلاپرک: در این نوع گل‌آذین گل‌های بدون دم‌گل بر روی ساقه‌ای ضخیم شده آرایش می‌یابند. محدود یا گرزن در یک گل‌آذین معین (محدود) جوانه انتهایی تبدیل به یک گل می‌گردد، و چون طویل شدگی بیشتری نمی‌تواند صورت گیرد، از نظر تئوری رشد گل آذین از قبل تعیین شده‌است. یک گرزن یا گل آذین معین بسته به آن که انشعابات در گل آذین آشکارا متناوب یا متقابل هستند دارای دو فرم متداول است. دایکازیوم:جوانه انتهایی ساقه تشکیل یک گل می‌دهد، دو انشعاب محوری در نخستین بند در زیرگل (انتهایی) طویل می‌شوند. هز یک از ایندو تشکیل یک گل می‌دهند و مجدداً دو جوانه محوری در گره بعدی هر انشعاب طویل گشته گلهایی را تشکیل می‌دهد و این روند ادامه می‌یابد. در نتیجه یک دسته کم و بیش سر- مسطح از جوانه‌ها، گل‌ها و میوه‌ها با مسن‌ترین میوه در مرکز است. | ## جمع‌بندی | یک گل آذین نامحدود یا گرزنی نیز می‌تواند خیلی فشرده شود که به نظر به مانند یک چتر برسد.