موضوع مقاله: یهودیت موعودباور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یهودیت موعودباور | مقدمه: یهودیت موعودباور یک فرقهٔ پروتستانی است که عناصری از آیین یهود را در خود جای داده‌است. | ## بخش 1: یهودیت موعودباور | این جنبش خود را نوعی یهودیت می‌داند، اما به‌طور کلی از سوی پژوهشگران، نوعی شاخه از مسیحیت شناخته می‌شود و همهٔ جریان‌های اصلی دینی یهودی نیز آن را چنین می‌پندارند. ریشه‌های این جنبش در فعالیت‌های تبشیری مسیحی در میان یهودیان در سده‌های نوزدهم و بیستم میلادی، به‌ویژه در آمریکای شمالی، نهفته‌است. پیروان یهودیت موعودباور بر این باورند که عیسی همان مسیح و موجودی الوهی در قالب خدای پسر (عضوی از تثلیث) است. از این رو، آنان دیدگاه‌های مشخصاً مسیحی را در موضوعاتی اتخاذ می‌کنند که از برجسته‌ترین نقاط افتراق مسیحیت و یهودیت به‌شمار می‌روند. پژوهشگران و سایر گروه‌های مسیحی نیز یهودیت موعودباور را به‌طور کلی یک فرقهٔ پروتستانی مسیحی می‌دانند.See: این جنبش میان دههٔ ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ میلادی (۱۳۳۹–۱۳۴۹ خورشیدی) در ایالات متحده آمریکا از دل پدیدار شد و به‌ویژه از طریق سازمان غیرانتفاعی که در سال ۱۹۷۳ میلادی (۱۳۵۱ خورشیدی) توسط — کشیش آمریکایی در — بنیاد گذاشته شد، گسترش یافت. پیروان یهودیت موعودباور به اصول متعارف الهیات مسیحی پایبندند؛ از جمله اعتقاد به رستگاری از راه ایمان به عیسی — که در میان پیروان با نام عبری شناخته می‌شود — به‌عنوان مسیح یهودی و نجات‌دهندهٔ بشریت، و به اقتدار معنوی کتاب مقدس (شامل کتاب مقدس عبری و عهد جدید). در زبان عبری، پیروان این جنبش تمایل دارند خود را با واژه‌های (به عبری: ، ) و (به عبری: ، ) معرفی کنند و از پذیرفتن عنوان (به عبری: ، ) سرباز زنند. دادگاه عالی اسرائیل یهودیت موعودباور را برای اهداف قانون بازگشت یک فرقهٔ مسیحی اعلام کرده‌است. جمعیت‌شناسی از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ میلادی، شمار خانه‌های عبادی موعودباور در ایالات متحده آمریکا از ۱۵۰ به ۴۳۸ رسید و بیش از ۱۰۰ کنیسه نیز در اسرائیل و شماری دیگر در سراسر جهان فعال بودند؛ این کنیسه‌ها غالباً به سازمان‌ها یا اتحادیه‌های بزرگ‌تر موعودباور وابسته‌اند. تا سال ۲۰۱۲ میلادی، برآورد جمعیت موعودباوران در ایالات متحده بین ۱۷۵٬۰۰۰ تا ۲۵۰٬۰۰۰ عضو بود. تا سال ۲۰۲۵ میلادی، جمعیت موعودباوران در اسرائیل به حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر می‌رسد و شمار کل اعضا در سراسر جهان تا ۱٫۵ میلیون نفر برآورد شده‌است. پیشینه پیش از سده نوزدهم تلاش‌های یهودیان مسیحی برای از سده نخست میلادی آغاز شد، آنگاه که پولس رسول در کنیسه‌های هر شهری که به آن پا می‌گذاشت موعظه می‌کرد. با این حال، تا سده چهارم میلادی، گزارش‌های غیرکتاب‌مقدسی از تبشیر در میان یهودیان هیچ اشاره‌ای به نقش رهبری یهودیان مسیحی‌شده در فعالیت‌های تبشیری نمی‌کنند. با این حال، این فعالیت‌ها معمولاً فاقد هرگونه جماعت مستقل یهودی‌مسیحی بود و اغلب از سوی کلیساهای سازمان‌یافته مسیحی با زور تحمیل می‌شد. سده نوزدهم و آغاز سده بیستم در سده نوزدهم، برخی گروه‌ها کوشیدند جماعت‌ها و انجمن‌هایی از یهودیان گروش‌یافته به مسیحیت پدیدآورند، هرچند بیشتر این سازمان‌های نخستین عمری کوتاه داشتند. از نخستین سازمان‌های رسمی که به دست یهودیان گروش‌یافته اداره می‌شدند، می‌توان به انگلیکان به رهبری جوزف فری (۱۸۰۹) اشاره کرد که نخستین را در سال ۱۸۲۱ منتشر کرد؛ انجمن «بنی ابراهیم» که فری در سال ۱۸۱۳ همراه گروهی از ۴۱ یهودی مسیحی تأسیس کرد و آنان در «کنیسه یهودیان» لندن برای نماز جمعه شب و صبح یکشنبه گرد هم می‌آمدند؛ و لندن که در سال ۱۸۶۶ به دست دکتر پایه‌گذاری شد. نشست سپتامبر ۱۸۱۳ جماعت «بنی ابراهیم» فری در «کنیسه یهودیان» اجاره‌ای در اسپیتلفیلدز گاهی به عنوان زادروز در درون کلیساهای انگلیکان و دیگر کلیساهای مستقر بریتانیا شناخته می‌شود. با این حال، کشیش کنیسه اسپیتلفیلدز سه سال بعد فری و جماعتش را از آنجا بیرون راند و فری پیوند خود را با آن انجمن برید. مکانی تازه یافته شد و «انجمن ابراهیمی کنیسه اسقف‌نشین یهودیان» در سال ۱۸۳۵ به ثبت رسید. در اروپای شرقی، یوسف رابینوویتس در سال ۱۸۸۴ یک مأموریت و جماعت مسیحی‌عبری به نام «اسرائیلیان عهد جدید» در کیشیناو، بساربیه بنیان نهاد. در سال ۱۸۶۵، رابینوویتس نمونه‌ای از نظم پرستش برای سرویس صبح شبات بر پایه ترکیبی از عناصر یهودی و مسیحی پدیدآورد. مارک جان لوی از کلیسای انگلستان خواست تا به اعضا اجازه دهد آداب یهودی را در خود نگه دارند. در ایالات متحده آمریکا، در سال ۱۸۸۵ جماعتی از یهودیان گروش‌یافته به مسیحیت در شهر نیویورک پایه‌گذاری شد. در دهه ۱۸۹۰، یهودیان مهاجر گروش‌یافته به مسیحیت در مأموریت متدیست «امید اسرائیل» در لوئر ایست ساید نیویورک عبادت می‌کردند و در همان حال برخی آیین‌ها و سنت‌های یهودی را حفظ می‌نمودند. در سال ۱۸۹۵، نهمین شماره مجله Our Hope امید اسرائیل با زیرعنوان «ماهنامه‌ای وقف پژوهش نبوت و یهودیت موعودباور» منتشر شد که نخستین کاربرد عبارت «یهودیت موعودباور» بود. در سال ۱۸۹۴، مبلغ مسیحی ، یهودی گروش‌یافته به مسیحیت، مأموریت براونزویل به یهودیان را در محله براونزویل بروکلین، نیویورک به عنوان یک مأموریت مسیحی به یهودیان بنیان گذاشت. در آغاز سده بیستم، جامعه‌ای از یهودیان موعودباور در آفریقای جنوبی وجود داشت که خود را «یهودیان مسیحی» می‌خواندند و هدفشان ایجاد «کنیسه‌ای راستین و اصیل از یهودیان مسیح‌دوست» بود. در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، مبلغان مسیحی در اسرائیل، از جمله ، واژه (به عبری: ، «موعودباوران») را برای مقابله با بار منفی واژه (به عبری: ، «مسیحیان») به کار بردند. این اصطلاح برای نامیدن همه یهودیانی به کار می‌رفت که به مسیحیت پروتستان انجیلی گرویده بودند. جنبش یهودیت موعودباور نوین، از دهه ۱۹۶۰ به این سو جنبش یهودیت موعودباور در دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده آمریکا پدیدار شد. پیش از این دوره، یهودیان گروش‌یافته در مسیحیت غیریهودی ادغام می‌شدند، چرا که کلیسا از آنان می‌خواست برای دریافت غسل تعمید، هویت یهودی خود را رها کنند و شیوه‌های زندگی غیریهودی را بپذیرند. بر این باور است که جنبش عیسی که در دهه ۱۹۶۰ سراسر آمریکا را فراگرفت، دگرگونی از «مسیحیان عبری» به «یهودیان موعودباور» را برانگیخت و این جنبش ماهیتی آشکارا کاریزماتیک داشت. در سال ۲۰۱۸، وِرِد هیلِل نخستین زنی شد که از سوی شورای خاخامی یهودیت موعودباور به عنوان خاخام منصوب شد. سازمان‌های بنیادین در سال ۲۰۰۴، حدود ۳۰۰ جماعت موعودباور در ایالات متحده آمریکا وجود داشت که تقریباً نیمی از شرکت‌کنندگان آن‌ها غیریهودی و حدود یک‌سوم از جماعت‌ها دارای ۳۰ عضو یا کمتر بودند. بسیاری از این جماعت‌ها به اتحادیه بین‌المللی جماعت‌ها و کنیسه‌های موعودباور (IAMCS)، (UMJC) یا تیکون اینترنشنال تعلق دارند. با گسترش اندیشه حفظ هویت یهودی در اواخر دهه ۱۹۶۰، اتحادیه مسیحیان عبری آمریکا نام خود را به اتحادیه یهودیت موعودباور آمریکا (MJAA) تغییر داد. می‌نویسد که این تغییر «بسی فراتر از یک تحول اصطلاحی بود و نشان‌دهنده تکامل در فرایندهای فکری و دیدگاه دینی و فلسفی به سوی بیانی پرشورتر از هویت یهودی بود». ، MJAA سازمانی از اعضای یهودی بود که غیریهودیان را به عنوان «همراهان محترم» می‌پذیرفت. در ژوئن ۱۹۷۹، ۱۹ جماعت در آمریکای شمالی در مکانیکسبرگ، پنسیلوانیا گرد هم آمدند و (UMJC) را تأسیس کردند. وبگاه این جماعت اعلام می‌کند که این همبستگی «برای خدمت به عنوان پلی میان یهودیان و کلیسای غیریهودی» پایه‌گذاری شده‌است. از اعضای غیریهودی خواسته نمی‌شود به یهودیت بگروند و از اعضای یهودی تشویق می‌شود میراث یهودی خود را گرامی بدارند. هَمپ بدعت‌گذار مرقیون را مسئول تقابل میان شریعت و فیض در مسیحیت جریان اصلی می‌داند. از سوی دیگر، این جماعت در روز شبات گرد هم می‌آید، اعیاد را جشن می‌گیرد و پیروی از قوانین غذایی موسایی را تعلیم می‌دهد. این نماد تصویری از — نمادی کهن در میان یهودیان — در کنار «ایکتیس» (نماد تصویری مسیحیت) است که ستاره داوود در نقطه تلاقی آن دو قرار گرفته‌است. دربارهٔ اینکه این مُهر از قرن اول میلادی باشد یا اختراعی متعلق به قرن بیستم باشد، اختلاف‌نظر وجود دارد. دیگر نمادهای یهودیت موعودباور شامل صلیب درون ستاره داوود، دلفین و منورای روشن می‌شود. الهیات و آموزه‌های بنیادین تثلیث بسیاری از یهودیان موعودباور آموزه تثلیث را می‌پذیرند: خدای پدر، خدای پسر و روح‌القدس به‌مثابه سه جلوه از یک خدای واحد. خدای پدر: یهودیان موعودباور به خدا ایمان دارند و او را قادر مطلق، حاضر در همه‌جا، ازلاً موجود در فراسوی آفرینش و بی‌نهایت بزرگ و مهربان می‌دانند. برخی از یهودیان موعودباور هم شمع ییسرائل و هم تثلیث را می‌پذیرند و عبارت «خداوند یکی است» را به معنای «خدایی متمایز اما یگانه» و «ازلاً موجود در یگانگی چندگانه» تفسیر می‌کنند. | ## بخش 2: یهودیت موعودباور | خدای پسر: بیشتر یهودیان موعودباور عیسی را مسیحا و خدای پسر می‌دانند که در راستای مسیحیت جریان اصلی الهی است، و حتی مستقیماً به او دعا می‌کنند. بسیاری نیز عیسی را «آموزگار اصلی و ربی» خود می‌دانند که زندگی‌اش باید سرمشق قرار گیرد. روح‌القدس: بنا بر دیدگاه برخی یهودیان موعودباور، روح در عهد قدیم معرفی شده، الهام‌بخش پیامبران است و همان روح حقیقت است که در عهد جدید توصیف شده‌است. خدا، عیسی و روح‌القدس خدای پدر: برخی از یهودیان موعودباور تنها به دیدگاه سختگیرانه یکتاپرستی پایبند هستند و آموزه آریانی و آموزه تثلیث را رد می‌کنند. عیسی به‌مثابه پسر خدا: برخی از یهودیان موعودباور که آموزه تثلیث و آموزه آریانی را رد می‌کنند، بر این باورند که مسیحای یهودی پسر خداست به معنای عام آن (یهودیان فرزندان خدا هستند) و مسیحا انسانی صرف و همان پیامبر موعود است. برخی دیگر معتقدند مسیحای یهودی همان کلمه ازلی خدا، خدای توانا و خدای یگانه‌زاده‌است. برخی کنیسه‌ها مستقیماً الوهیت را به عیسی نسبت نمی‌دهند و او را انسانی می‌دانند، اما نه انسانی معمولی، بلکه کسی که از روح‌القدس پدید آمده و به مسیحا تبدیل شده‌است. کتب مقدس و نوشته‌ها کتاب مقدس هم کتاب مقدس عبری و هم عهد جدید معمولاً از سوی یهودیان موعودباور به‌عنوان کتب مقدس الهام‌شده الهی شناخته می‌شوند. با چند استثنا، مؤمنان موعودباور عموماً تورات مکتوب، یعنی پنج کتاب موسی را به‌عنوان پیمانی پایدار که به‌دست عیسی و حواریون در عهد جدید بازنگری شده، در نظر می‌گیرند و آن را هم از نظر اخلاقی و هم از نظر آیینی واجب‌الاتباع می‌دانند. عیسی تورات را نسخ نکرد، بلکه تفسیر آن از طریق نوشته‌های حواری‌ای بازنگری شده‌است. سنت شفاهی یهودی میان کنیسه‌های موعودباور دربارهٔ تلمود و تورات شفاهی اتفاق نظر وجود ندارد. کنیسه‌هایی هستند که پایبندی به شریعت شفاهی، آن‌چنان‌که در تلمود آمده، را در تضاد با باورهای موعودباور می‌دانند. به همین ترتیب، کنیسه‌هایی هستند که اقتدار فریسیان را رد کرده و معتقدند که تعالیم آنان به‌وسیله موعودباوری نسخ شده و با آن در تضاد است. برخی پیروان، تفسیرهای خاخامی چون میشنا و تلمود را «خطرناک» می‌خوانند و بر این باورند که پیروان تفسیرهای خاخامی و هلاخایی به عیسی به‌عنوان مسیحا ایمان ندارند. کنیسه‌های دیگر در کاربرد احکام تلمودی گزینشی عمل می‌کنند و بر این باورند که تفسیرهای خاخامی چون میشنا و تلمود، هرچند از نظر تاریخی آموزنده و برای درک سنت مفید هستند، هنجارساز نیستند و هر جا با عهد جدید مغایرت داشته باشند نباید از آنها پیروی کرد. ترجمه‌های موعودباورانه کتاب مقدس نشریات موعودباورانه یک جلد تفسیر عهد جدید یهودی منتشر کرده که یادداشت‌های توضیحی آن از دیدگاه یهودیت موعودباور نوشته شده‌است. از دیگر مؤلفان تفسیر عهد جدید می‌توان به از مؤسسه آریل اشاره کرد که تفسیرهایی بر رسالات، داوران و روت، پیدایش و ۷ پژوهش نظام‌مند آموزه‌ای نوشته‌است. گناه و کفاره برخی از مؤمنان موعودباور گناه را تخطی از شریعت الهی تعریف می‌کنند و مفهوم گناه نخستین را نیز می‌پذیرند. برخی پیروان از گناهان خود از طریق دعا و توبه ـ یعنی اعتراف به خطا و طلب آمرزش ـ کفاره می‌گیرند (به‌ویژه در یوم‌کیپور، روز کفاره). در مقابل، دیگر موعودباوران بر این باورند که تمام گناهان (چه انجام‌شده چه نشده) از پیش به واسطه مرگ و رستاخیز عیسی کفاره یافته‌اند. تبشیر و دیدگاه نسبت به یهودیان و اسرائیل یهودیان موعودباور بر این باورند که قوم خدا مسئولیت دارد نام و آوازه او را به میان تمام ملت‌ها ببرد. بر این اساس، فرزندان اسرائیل قوم برگزیده خدا بوده، هستند و خواهند بود و در مرکز نقشه‌های او برای هستی قرار دارند. بیشتر مؤمنان موعودباور، اعم از یهودی و غیریهودی، با (که به‌صورت عامیانه الهیات جانشینی نامیده می‌شود) مخالفند؛ این دیدگاه معتقد است که کلیسا در ذهن و نقشه‌های خدا جایگزین اسرائیل شده‌است. بنا بر برخی شاخه‌های یهودیت موعودباور، یهودیان کسانی هستند که یک یا هر دو والدینشان یهودی باشند یا تحت گرویدن هلاخایی به یهودیت درآمده باشند. الهیات یک شریعت الهیات یک شریعت (که به «یک تورات برای همه» نیز شناخته می‌شود) آموزش می‌دهد که هر کسی که بخشی از اسرائیل است موظف است پیمان و احکام مقرر در تورات را رعایت کند. ائتلاف کنیسه‌های موعودباور مشاهده‌کننده تورات (CTOMC) نیز به همین ترتیب کلیساشناسی دوجانبه را رد کرده و موضع یک تورات برای همه (یک شریعت) را برمی‌گزیند. الهیات دو خاندان پیروان بر این باورند که عبارت «خاندان یهودا» در کتاب مقدس به یهودیان اشاره دارد، در حالی که «خاندان اسرائیل» به ده قبیله گمشده اسرائیل یا افرایم برمی‌گردد. آنجا که کتاب مقدس بیان می‌کند خاندان اسرائیل و یهودا دوباره «یک چوب» خواهند شد ، اعتقاد بر این است که این به آخرالزمان، بلافاصله پیش از ظهور دوم، اشاره دارد؛ زمانی که بسیاری از نسل اسرائیل به اسرائیل باز خواهند گشت. پیروان این الهیات بر این باورند که دلیل گرویدن بسیاری از غیریهودیان به یهودیت موعودباور این است که اکثر قریب به اتفاق آنان در حقیقت اسرائیلی هستند. مانند گروه‌های یک شریعت، جنبش دو خاندان شباهت‌های ظاهری بسیاری با یهودیت موعودباور دارد، از جمله اعتقاد به اعتبار مستمر پیمان موسایی. در حالی که بخش زیادی از تعالیم دو خاندان بر تفسیرهای پیشگویانه کتاب مقدسی استوار است، بزرگ‌ترین اختلافات ناشی از ناتوانی در تشخیص نسب‌نامه قبایل گمشده است. سازمان‌هایی چون اتحادیه موعودباور یهودی آمریکا و اتحادیه کنیسه‌های موعودباور یهودی به صراحت در برابر تعالیم دو خاندان موضع گرفته‌اند.MJAA position paper:The Ephraimite Error جانشینی‌گرایی از نظر تاریخی، مسیحیت جانشینی‌گرایی (الهیات جانشینی) را آموزش داده که به‌طور ضمنی یا صریح بیان می‌کند مسیحیت جای یهودیت را گرفته‌است، و پیمان موسایی کتاب مقدس عبری با میثاق جدید عیسی جایگزین شده‌است؛ در این میثاق جدید، رستگاری از طریق فیض الهی تحقق می‌یابد، نه از راه اطاعت از تورات. این دیدگاه معمولاً با مفهوم انتقال جایگاه «قوم خدا» از یهودیان به کلیسای مسیحی همراه است. یهودیان موعودباور به درجات گوناگون هر دو این دیدگاه‌ها را به چالش می‌کشند و در عوض بر این باورند که هرچند اسرائیل عیسی را رد کرده، جایگاه خود را به‌عنوان قوم برگزیده خدا از دست نداده‌است. آیه‌ای که غالباً به آن استناد می‌شود است: «زیرا بخشش‌ها و دعوت خدا برگشت‌ناپذیر است». هسته اصلی جانشینی‌گرایی، که طبق آن پیمان موسایی لغو می‌شود، کمتر مورد توافق است. هرچند میتزوا ممکن است ضروری دانسته شود یا نشود، بیشتر آنها همچنان رعایت می‌شوند، به‌ویژه نگاهداشت شبات و دیگر روزهای مقدس. فرجام‌شناسی همه یهودیان موعودباور به برخی باورهای فرجام‌شناختی پایبند هستند، مانند آخرالزمان، ظهور دوم عیسی به‌عنوان مسیحای فاتح، گردآوری دوباره اسرائیل، بازسازی معبد سوم اورشلیم، رستاخیز جسمانی، و بسیاری به هزاره شبات ایمان دارند، هرچند برخی هزاره‌ستیز (آمیلنیالیست) هستند. برخی یهودیان موعودباور بر این باورند که تمام اعیاد یهودی و در واقع کل تورات به‌طور ذاتی به مسیحا اشاره دارند و از این رو هیچ مطالعه‌ای از آخرالزمان بدون درک جشن‌های بزرگ یهودی در زمینه پیشگویانه گسترده‌تر آنها کامل نخواهد بود. برای برخی مؤمنان، جشن‌های پسح و شاووعوت درآمدن نخست عیسی تحقق یافتند و روش هشانا، یوم‌کیپور و سوکوت درآمدن دوم او تحقق خواهند یافت. برخی نیز به دوره‌ای حرفی به مدت هفت هزار سال برای تاریخ انسانی جهان ایمان دارند که پیش از داوری نهایی، یک پادشاهی مسیحایی هزارساله خواهد داشت. به‌طور کلی، جماعت‌های پایبند به تورات، نمازهای یهودی، اعیاد کتاب‌مقدسی و شبات را برگزار می‌کنند. در حالی که بیشتر مسیحیان سنتی منکر اعمال قوانین آیینی و مدنی خاص تورات بر غیریهودیان هستند، برخی از باورمندان موعودباور می‌گویند که پاره‌ای از آیات عهد جدید دربارهٔ پایبندی به تورات به‌عنوان دلیلی بر لغو نشدن تورات برای یهودیان استناد می‌شود. آن‌ها می‌گویند در ، باورمندان یهودی در اورشلیم به‌عنوان «غیور برای شریعت» توصیف شده‌اند. رعایت شبات و اعیاد برخی از یهودیان موعودباور شبات را در روزهای شنبه برگزار می‌کنند. بر اساس اعلام انجمن باپتیست جنوبی موعودباور (SBMF)، مراسم در روز شنبه برگزار می‌شود تا «درها را به روی یهودیانی که می‌خواهند شبات را نیز نگه دارند باز کند». آیین مراسم به سیدور یهودی شباهت دارد اما تفاوت‌های مهمی دارد؛ از جمله حذف «رستگاری از طریق اعمال»، چراکه باور موعودباور، رستگاری از طریق عیسی است. شاخه‌های دیگر این جنبش کوشیده‌اند «عناصر پرستش مسیحی [مانند مکرر] را که نمی‌توان مستقیماً به ریشه‌های یهودی آن‌ها پیوند داد حذف کنند». تقریباً تمام چنین جماعت‌هایی در اسرائیل اعیاد یهودی را برگزار می‌کنند و معتقدند این اعیاد در عیسی تحقق یافته‌اند. | ## بخش 3: یهودیت موعودباور | بیشتر جماعت‌های بزرگ یهودیت موعودباور سنت یهودی در برگزاری سه عید کتاب‌مقدسی (پسح، شاووعوت و سوکوت) را دنبال می‌کنند و همچنین یوم‌کیپور و روش هشانا را جشن می‌گیرند. قوانین غذایی رعایت قوانین غذایی کوشر موضوعی است که همچنان در میان یهودیان موعودباور محل بحث و جدل است. برخی از باورمندان موعودباور تنها به‌منظور تبشیر به یهودیان، کوشر را رعایت می‌کنند. بیشتر آن‌ها از خوردن گوشت خوک و صدف خودداری می‌کنند، اما دربارهٔ پایبندی دقیق‌تر به قوانین غذایی کوشر اختلاف‌نظر وجود دارد. گرویدن به یهودیت موعودباور تعداد زیادی از کسانی که خود را یهودی موعودباور می‌نامند از تبار یهودی نیستند، اما به جنبش می‌پیوندند چون «از سبک پرستش یهودیت موعودباور لذت می‌برند». شورای خاخامی یهودیت موعودباور می‌گوید یهودی کسی است که از مادری یهودی متولد شده یا به یهودیت گرویده باشد. با الگوبرداری از جریان یهودیت اصلاح‌گرا، این شورا همچنین می‌گوید کسی که از پدری یهودی اما نه از مادری یهودی متولد شده نیز یهودی محسوب می‌شود، به شرطی که خانواده کودک یا خود فرد در بزرگسالی، اقدامات عمومی و رسمی شناسایی با دین و ملت یهود را انجام داده باشد. اتحادیه یهودیان موعودباور آمریکا (MJAA) غیریهودیان را در جماعت‌های خود می‌پذیرد، اما غیریهودیان و یهودیان را از نظر روحانی متمایز می‌داند و گرویدن را «عملی غیرکتاب‌مقدسی» تلقی می‌کند. غسل تعمید یهودیان موعودباور غسل تعمید را انجام می‌دهند و آن را به‌جای اصطلاح («تعمید» (به عبری: ) در عهد جدید عبری)، («حوضچه»، برگرفته از ) می‌نامند. ختنه برخی از پیروان جنبش برای شناسایی با اسرائیل به دنبال گرویدن هستند، اما بیشتر نهادهای حاکمیتی موعودباور وجود غیریهودیان در جماعت‌ها را می‌پذیرند و نیازی به گرویدن آن‌ها برای پرستش به شیوه موعودباور نمی‌بینند. هنگامی که یک باورمند موعودباور غیریهودی صادقانه خواهان گرویدن باشد، استانداردهای هلاخایی موعودباور (از جمله ختنه) برای حفظ یکپارچگی در میان جامعه جهانی یهودیت موعودباور اعمال می‌شود. کاربرد نام‌ها و واژگان عبری در زبان انگلیسی این جنبش به‌طور کلی از به‌کارگیری اصطلاحات رایج مسیحی مانند «عیسی»، «مسیح» یا «صلیب» پرهیز می‌کند و ترجیح می‌دهد از اصطلاحات عبری یا آرامی بهره بگیرد. فرهنگ موسیقی سرودهای دینی یهودیت موعودباور با سرودهای مسیحیت انجیلی تفاوت دارند؛ این تفاوت در تمرکز بر نقش اسرائیل در تاریخ و امید موعودگرایانه آشکار می‌شود. از دیگر تفاوت‌ها می‌توان به نام‌بردن از عیسی — که معمولاً با نام خوانده می‌شود — به‌عنوان «نجات‌دهنده اسرائیل» اشاره کرد. این جنبش هنرمندان ضبط موسیقی چندی دارد که آثارشان را پیام‌آور موعودگرایی می‌دانند؛ از جمله جوئل چرنوف از دوئت Lamb, تد پیرس، و چاک کینگ. واکنش‌ها در میان مسیحیت اصلی در ایالات متحده آمریکا، ظهور جنبش یهودیت موعودباور موجب بروز برخی تنش‌ها با سازمان‌های یهودی-مسیحی و تبشیری دیگر شد. ، که مقرش در است، سازمانی با رویکرد بوده و یک مدرسه بین‌دینی در اورشلیم اداره می‌کند و از یهودیان موعودباور در اسرائیل حمایت اجتماعی می‌کند.Kessler 2005, p. 183 الهیات یهودی این اندیشه را که مسیحا یا هر انسانی می‌تواند الوهیت داشته باشد رد می‌کند. حتی اگر آن را (به معنای تحت‌اللفظی «شراکت»)—یعنی پیوند دادن دیگران با خدای اسرائیل—بدانیم، این تنها برای غیریهودیان و تنها بر اساس برخی آرای خاخامی مجاز است. مخالفان یهودی یهودیت موعودباور اغلب انتقادهای خود را بر جدایی رادیکال ایدئولوژیک این جنبش از باورهای سنتی یهودی متمرکز می‌کنند و اعلام می‌دارند که پذیرش عیسی به‌عنوان مسیحا شکافی پرناشدنی میان انتظارات مسیحایی سنتی یهودیت و ادعاهای الهیاتی مسیحیت پدیدمی‌آورد.Cohn-Sherbok 2000, p. 182 آنان بیان می‌کنند که هرچند یهودیت دینی مسیحا-محور است، مسیحای آن عیسی نیستSimmons 2004 و از این رو کاربرد این اصطلاح گمراه‌کننده است. همه فرقه‌های یهودی و سازمان‌های ملی یهودی، یهودیت موعودباور را به‌مثابه شکلی از یهودیت نمی‌پذیرند. اعلام کرده‌است که «"یهودیان مسیحی" یا "یهودیان موعودباور" هرگز از پیروان یهودیت به‌شمار نیامده‌اند.» دربارهٔ این شکاف، خاخام گفته‌است: «پذیرفتن هسته رادیواکتیو غیریهودی بودن—یعنی عیسی—آخرین تابوی یهودیت را نقض می‌کند. خاخام ، بنیان‌گذار سازمان ضدتبشیری ، دربارهٔ یک رهبر دینی موعودباور در تولیدو (اوهایو) گفت: «او یک کنیسه یهودی اداره نمی‌کند. … این یک کلیساست که به گونه‌ای طراحی شده تا گویی کنیسه است و من اینجا هستم تا آن را افشا کنم. آنچه این مسیحیان افراطی بی‌مسئولیت انجام می‌دهند نوعی کلاهبرداری از مصرف‌کننده است. آن‌ها مرزهای میان یهودیت و مسیحیت را مبهم می‌کنند تا یهودیانی را که در غیر این صورت در برابر پیام مستقیم مقاومت می‌کردند، فریب دهند.» ارتباط یک سیاستمدار یهودی با یک رهبر دینی موعودباور و دعوت از وی برای دعا در یک نشست عمومی—حتی اگر از سر اشتباه بوده باشد—در سال ۲۰۱۸ با محکومیت تقریباً همه‌جانبه اجتماعات یهودی دیترویت روبه‌رو شد، چراکه نظر غالب در محافل یهودی اسرائیلی و آمریکایی این است که یهودیت موعودباور را همان مسیحیت و پیروانش را مسیحی بدانند. در سال ۱۹۹۹، گورستان پاردس شالوم در تورنتو، کانادا، از دفن کشیش مالورن جیکوبز سرباز زد، چراکه جیکوبز به مسیحیت گرویده و کشیش و گروه مطالعات یهودی شده بود. گورستان پاردس شالوم درهای خود را بست تا از ورود تابوت جیکوبز و دسته عزاداران ۴۰۰ نفری‌اش جلوگیری کند. اقلیت کوچکی از پژوهشگران یهودی، به‌ویژه ، یهودیت موعودباور را در قالب یک «مدل پلورالیستی» یهودیت به‌عنوان بیان دینی مشروع یهودی پذیرفته‌اند. در مقابل، بیشتر متفکران یهودی یهودیت موعودباور را از مشروعیت یهودی اصلی خارج دانسته و در جرگه ایمان مسیحی قرار داده‌اند. برخی، مانند و , به این نتیجه رسیده‌اند که یهودیان موعودباور از نظر هلاخایی همچنان یهودی هستند، حتی اگر یهودیت موعودباور اصلاً یهودی نباشد. نوواک دربارهٔ یهودیانی که به مسیحیت می‌گروند می‌نویسد: «این تصمیم‌های وجودی بزرگ قرار نیست بدون هزینه باشند. در هر گرویدن دینی، چیزی به دست می‌آید و چیزی از دست می‌رود.» واکنش دولت اسرائیل واجد شرایط بودن یک یهودی موعودباور برای قانون بازگشت اسرائیل به وضعیت هلاخایی او بستگی دارد؛ کسانی که بر اساس هلاخا یهودی هستند از این قانون مستثنا می‌شوند، اما کسانی که بر اساس هلاخا یهودی نیستند ممکن است بر پایه تبار یهودی واجد شرایط باشند. دستیار یکی از دو وکیل درگیر در پرونده آوریل ۲۰۰۸ (فروردین ۱۳۸۷) دادگاه عالی اسرائیل به جروزالم پست توضیح داد که یهودیان موعودباوری که بر اساس قانون دینی خاخامی یهودی نیستند، اما تبار یهودی کافی برای واجد شرایط بودن تحت قانون بازگشت دارند، می‌توانند با وجود موعودباور بودن، به‌طور خودکار وضعیت مهاجر جدید و شهروندی را ادعا کنند. دولت اسرائیل (حق بازگشت) و شهروندی را به یهودیان و کسانی که دارای پدر یا پدربزرگ و مادربزرگ یهودی هستند اما بر اساس هلاخا یهودی به‌شمار نمی‌آیند—مانند کسانی که پدری یهودی اما مادری غیریهودی دارند—اعطا می‌کند. قانون قدیمی هر «کسی را که یهودی بوده و داوطلبانه دین خود را تغییر داده» از این حق مستثنا کرده بود و تصمیم دادگاه عالی اسرائیل در سال ۱۹۸۹ حکم داده بود که یهودیت موعودباور دین دیگری محسوب می‌شود. با این حال، در ۱۶ آوریل ۲۰۰۸ (۲۷ فروردین ۱۳۸۷)، دادگاه عالی اسرائیل در پرونده‌ای که چند یهودی موعودباور دارای پدر و پدربزرگ یهودی مطرح کرده بودند رأی صادر کرد. متقاضیان استدلال کردند که هرگز بر اساس یهودی نبوده‌اند و از این رو استثنای مربوط به تغییر دین شامل آن‌ها نمی‌شود. گزارش آزادی دینی بین‌المللی ۲۰۰۸، که از سوی دفتر دموکراسی، حقوق بشر و نیروی کار ایالات متحده منتشر شد، اعلام کرد که تبعیض علیه یهودیان موعودباور در اسرائیل رو به افزایش است. برخی اعمال خشونت‌آمیز نیز رخ داده‌است؛ از جمله در ۲۰ مارس ۲۰۰۸ (۳۰ اسفند ۱۳۸۶)، بمبی که در قالب سبد هدیه پوریم پنهان شده بود به خانه یک خانواده برجسته یهودی موعودباور در آریل در کرانه باختری تحویل داده شد و پسر خانواده را به‌شدت مجروح کرد. این خصومت به آزار و گاه خشونت، به‌ویژه در اسرائیل که جامعه ارتدکس بزرگ و تندروی دارد، منجر شده‌است. چندین سازمان ارتدکس، از جمله و ، به ریشه‌کن کردن فعالیت‌های تبشیری در اسرائیل، از جمله اجتماعات یهودیت موعودباور، اختصاص یافته‌اند. یکی از تاکتیک‌ها چسباندن پوسترهایی است که از اسرائیلی‌ها می‌خواهد فروشگاه‌هایی را که صاحب یا کارمندشان یهودی موعودباور است تحریم کنند؛ تاکتیک دیگر گزارش دادن یهودیان موعودباور به وزارت کشور است که مسئول اجرای قانون ممنوعیت تبلیغ دینی در اسرائیل است. در رویداد دیگری، شهردار اور یهودا، حومه‌ای از تل‌آویو، مراسم علنی سوزاندن کتاب‌های پخش‌شده در میان مهاجران اتیوپیایی برگزار کرد. در مناسبت‌های دیگر، فعالان لهاوا کوشیدند مراسم یهودیت موعودباور را مختل کنند و با شرکت‌کنندگان با خشونت برخورد کردند. واکنش دولت‌های آمریکا نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا تصمیم گرفت که کشیشان نظامی یهودی موعودباور باید نشان صلیب مسیحی را به‌عنوان نشان خود به کار برند، نه لوح‌های شریعت که نشان کشیشان نظامی یهودی است. بر اساس گزارش ، هیئت یونیفورم نیروی دریایی به مایکل هایلز، داوطلب کشیشی نظامی، دستور داد نشان مسیحی بپوشد. | ## جمع‌بندی | اریک توکایر، سخنگوی جنبش یهودیت موعودباور، در پاسخ گفت: «این تصمیم در اصل یهودیان موعودباور را از خدمت به‌عنوان کشیش نظامی در نیروی دریایی آمریکا محروم می‌کند، زیرا آن‌ها را ملزم می‌کند نشانی بپوشند که با نظام ایمانی آن‌ها ناسازگار است.» پرونده تبعیض دینی یک کارمند پلیس برمینگم (آلاباما) به نفع او حل‌وفصل شد؛ وی به‌خاطر ملزم شدن به کار در روز شبات یهودی شکایت کرده بود.