موضوع مقاله: هرزنامه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هرزنامه | مقدمه: این واژه از یک نمایش کمدی برگرفته شده که در آن نام یک فرآورده گوشتی کنسروشده، «اسپم»، بارها و بارها تکرار می‌شود و ماهیت مزاحم ایمیل‌های ناخواسته را به تصویر می‌کشد. | ## بخش 1: هرزنامه | از اوایل دهه ۱۹۹۰ به این سو، هرزنامه رشد چشمگیری داشته‌است؛ برآوردها نشان می‌دهند که تا سال ۲۰۱۴، هرزنامه‌ها حدود ۹۰٪ از کل ترافیک ایمیل جهانی را تشکیل می‌دادند. هرزنامه برای گیرنده باری سنگین به‌شمار می‌رود، چراکه او ناگزیر است این پیام‌های ناخواسته را مدیریت، پالایش یا حذف کند. این هزینه‌ای که بدون هیچ جبرانی از سوی فرستنده بر گیرنده تحمیل می‌شود، هرزنامه را نمونه‌ای از «» (پیامد جانبی یک فعالیت که بر دیگران بی‌آنکه در تصمیم‌گیری نقشی داشته باشند تأثیر می‌گذارد) می‌سازد. وضعیت قانونی هرزنامه از یک حوزه قضایی به حوزه دیگر متفاوت است، اما قوانین و دعاوی حقوقی به‌طور کلی در مهار آن موفق نبوده‌اند. این پیام‌ها نه‌تنها به‌عنوان نوعی آزاردهنده هستند، بلکه به‌دلیل دربرداشتن پیوندهایی که به وب‌گاه‌های فیشینگ یا وب‌گاه‌های میزبان بدافزار ختم می‌شوند، یا به‌سبب پیوست‌های فایل حاوی بدافزار، خطرناک نیز به‌شمار می‌روند. فرستندگان هرزنامه، نشانی‌های ایمیل را از اتاق‌های گفتگو، وب‌گاه‌ها، فهرست‌های مشتریان، گروه‌های خبری و ویروس‌هایی که دفترچه نشانی‌های کاربران را برمی‌دارند گردآوری می‌کنند. اکنون ممنوعیت ارسال هرزنامه از سوی شرایط و مقررات سرویس‌دهی/سیاست استفاده مجاز (ToS/AUP) و فشار همتایان اعمال می‌شود. سایت‌های تبلیغ‌شده از طریق هرزنامه بسیاری از ایمیل‌های هرزنامه حاوی نشانی‌های اینترنتی به یک یا چند وب‌سایت هستند. «فرآورده‌های دارویی (ویاگرا و موارد مشابه) در مقایسه با تحلیل سه‌ماهه پیشین ۴۵٪ رشد داشته‌اند و در صدر هرزنامه‌های این فصل قرار گرفته‌اند. ایمیل‌هایی که ادعا می‌کنند با پول آسان و سریع شغل ارائه می‌دهند در جایگاه دوم قرار دارند و حدود ۱۵٪ از کل هرزنامه‌های ایمیلی را تشکیل می‌دهند؛ و در جایگاه سوم، هرزنامه‌های مربوط به فرآورده‌های لاغری (مانند Garcinia gummi-gutta یا Garcinia Cambogia) قرار دارند که حدود ۱٪ را تشکیل می‌دهند.» هرزنامه همچنین ابزاری است که از آن برای فریب کاربران بهره می‌گیرند تا آن‌ها را وادار کنند اطلاعات شخصی خود را در وب‌سایت‌های جعلی وارد کنند؛ این کار با ارسال ایمیل‌هایی صورت می‌گیرد که وانمود می‌کنند از بانک‌ها یا سازمان‌هایی مانند پی‌پل فرستاده شده‌اند. روش‌های هرزنامه‌پراکنی افزودن ایمیل اگر یک بازاریاب پایگاه داده‌ای داشته باشد که حاوی نام‌ها، نشانی‌ها و شماره تلفن مشتریان باشد، می‌تواند هزینه‌ای بپردازد تا پایگاه داده‌اش با یک پایگاه داده بیرونی که حاوی نشانی‌های ایمیل است تطبیق داده شود. آنگاه آن شرکت امکان ارسال ایمیل به افرادی را خواهد داشت که درخواست دریافت ایمیل نداده‌اند؛ این افراد ممکن است شامل کسانی باشند که عمداً از ارائه نشانی ایمیل خود خودداری کرده‌اند. روشی برای پنهان‌سازی محتوا است که در آن متن پیام به صورت تصویر GIF یا JPEG ذخیره شده و در ایمیل نمایش داده می‌شود. این روش از شناسایی و مسدودسازی هرزنامه توسط فیلترهای مبتنی بر متن جلوگیری می‌کند. گزارش شده که هرزنامه تصویری در اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی برای تبلیغ سهام‌های به کار می‌رفت. هرزنامه‌های تصویری اغلب حاوی متن‌های بی‌معنی و تولیدشده توسط رایانه هستند که صرفاً خواننده را آزار می‌دهند. با این حال، فناوری‌های جدیدی در برخی نرم‌افزارها تلاش می‌کنند با جستجوی متن درون تصاویر، این تصاویر را بخوانند. این نرم‌افزارها دقت کافی ندارند و گاهی تصاویر بی‌گناه محصولات را نیز فیلتر می‌کنند؛ مانند تصویر جعبه‌ای که روی آن نوشته شده‌است. روش جدیدتری که مورد استفاده قرار گرفته، بهره‌گیری از تصویر متحرک GIF است که در قاب اولیه‌اش متن واضحی ندارد، یا تغییر شکل حروف در تصویر (همانند کپچا) برای فرار از شناسایی توسط ابزارهای نویسه‌خوان نوری است. هرزنامه خالی ممکن است به روش‌های گوناگون، خواه عمدی یا سهوی، پدید آید: هرزنامه خالی ممکن است در یک ارسال شده باشد؛ این نوع حمله لغت‌نامه‌ای برای گردآوری نشانی‌های معتبر از یک ارائه‌دهنده خدمات ایمیل به کار می‌رود. از آنجا که هدف در این‌گونه حمله‌ها بهره‌گیری از پیام‌های برگشتی برای تفکیک نشانی‌های نامعتبر از معتبر است، هرزنامه‌پراکنان می‌توانند اغلب بخش‌های سرآیند و کل متن پیام را حذف کرده و در عین حال به هدف خود برسند. هرزنامه خالی ممکن است زمانی پدید آید که هرزنامه‌پراکن هنگام راه‌اندازی یک دوره ارسال هرزنامه، فراموش کند یا به هر دلیلی نتواند محتوای تبلیغاتی را به پیام بیفزاید. اغلب سرآیندهای هرزنامه خالی به نظر می‌رسد که به صورت ناقص قطع شده‌اند؛ این امر نشان می‌دهد که اشکالات رایانه‌ای مانند اشکالات نرم‌افزاری یا مشکلات دیگر ممکن است در بروز این مشکل نقش داشته باشند؛ از نرم‌افزارهای هرزنامه‌پراکنی ضعیف گرفته تا سرورهای رله معیوب یا هر مشکلی که ممکن است سطرهای سرآیند پیام را قطع کند. برخی هرزنامه‌ها ممکن است به ظاهر خالی به نظر برسند در حالی که در واقع چنین نیستند. نمونه‌ای از این نوع، کرم ایمیلی VBS.Davinia.B است که از طریق پیام‌هایی بدون سطر موضوع منتشر می‌شود و خالی به نظر می‌رسد، در حالی که در واقع از کد HTML برای بارگیری فایل‌های دیگر بهره می‌گیرد. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که سرورهای ایمیل به گونه‌ای نادرست پیکربندی شده باشند که هنگام رد یا قرنطینه کردن ایمیل، یک پیام واگشت جعلی به فرستنده پاکت ارسال کنند (به جای آنکه صرفاً تلاش برای ارسال پیام را رد کنند). از آنجا که این پیام‌ها توسط دریافت‌کنندگان درخواست نشده‌اند، از نظر محتوا به یکدیگر بسیار شبیه‌اند و به صورت انبوه تحویل داده می‌شوند، به عنوان ایمیل انبوه ناخواسته یا هرزنامه محسوب می‌گردند. از این رو، سامانه‌هایی که بازتاب ایمیلی تولید می‌کنند ممکن است در فهرست‌های مختلف قرار گرفته و ناقض شرایط و مقررات سرویس‌دهی ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی باشند. اقدامات قانونی اگر فرد یا سازمانی بتواند آسیب وارد شده از سوی هرزنامه را اثبات کند و فرستنده آن را شناسایی نماید، ممکن است بتواند برای دریافت راه‌حل قانونی اقدام کند؛ برای نمونه بر پایه تعدی به اموال منقول. چندین توافق مدنی بزرگ به این شیوه به دست آمده‌است،برای نمونه و هرچند برخی دیگر در وصول خسارت عمدتاً ناموفق بوده‌اند. پیگرد کیفری هرزنامه‌نگاران بر اساس قوانین تقلب یا جرم سایبری نیز رایج است؛ به‌ویژه اگر آن‌ها به‌صورت غیرقانونی به رایانه‌های دیگر دسترسی پیدا کرده باشند تا بات‌نت‌ها بسازند، یا اگر ایمیل‌ها فیشینگ یا دیگر اشکال تقلب کیفری بوده باشند.برای نمونه سرانجام، در اکثر کشورها قوانین ویژه‌ای وضع شده‌است که برخی اشکال هرزنامه‌پراکنی را جرم کیفری می‌شمارند، چنان‌که در ادامه توضیح داده می‌شود: اتحادیه اروپا ماده ۱۳ دستورالعمل اتحادیه اروپا دربارهٔ حریم خصوصی و ارتباطات الکترونیک (۲۰۰۲/۵۸/EC) مقرر می‌دارد که کشورهای عضو اتحادیه اروپا باید اقدامات مناسبی انجام دهند تا از ارسال ارتباطات ناخواسته به منظور بازاریابی مستقیم جلوگیری شود؛ یا بدون رضایت مشترکان مربوطه، یا در مورد مشترکانی که تمایلی به دریافت این پیام‌ها ندارند. بریتانیا در بریتانیا، برای نمونه، ارسال ایمیل‌های ناخواسته به مشترک فردی بدون کسب اجازه پیشین یا بدون وجود رابطه تجاری از پیش موجود میان طرفین، مجاز نیست. کانادا قانون مبارزه با هرزنامه‌های اینترنتی و بی‌سیم مصوب ۲۰۱۰ (که در سال ۲۰۱۴ لازم‌الاجرا شد) قانونی کانادایی است که هدف آن مبارزه با هرزنامه است. استرالیا قانون هرزنامه ۲۰۰۳ برخی انواع هرزنامه‌های ایمیلی و تلفنی را پوشش می‌دهد. جریمه‌ها تا ۱۰٬۰۰۰ واحد جریمه یا ۲٬۰۰۰ واحد جریمه برای اشخاص حقیقی (غیر از شرکت‌های سهامی) است. ایالات متحده در ایالات متحده، بسیاری از ایالت‌ها در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ قوانین ضدهرزنامه تصویب کردند. ایمیل تجاری انبوه ناقض قانون CAN-SPAM نیست، مشروط بر اینکه معیارهای معینی را رعایت کند؛ از جمله داشتن موضوع راستین و نبود اطلاعات جعلی در سرآیندها. مخالفان هرزنامه با ناامیدی و سرخوردگی از قانون جدید استقبال کردند و تقریباً بلافاصله آن را «قانون بله، می‌توانی هرزنامه بفرستی» نامیدند. در سال ۲۰۰۴، کمتر از یک درصد از هرزنامه‌ها با CAN-SPAM مطابقت داشتند، هرچند بررسی سال ۲۰۰۵ کمیسیون تجارت فدرال مدعی بود که میزان هرزنامه‌های جنسی صریح از سال ۲۰۰۳ به‌طور قابل توجهی کاهش یافته و حجم کلی آن‌ها رو به ثبات رفته‌است. بسیاری از ناظران دیگر آن را شکست‌خورده تلقی کردند، هرچند چندین پیگرد قضایی پرسروصدا نیز صورت گرفته‌است.برای نمونه فریب و کلاهبرداری هرزنامه‌نگاران ممکن است برای ارسال پیام‌های خود دست به کلاهبرداری آگاهانه بزنند. آن‌ها اغلب از نام‌ها، نشانی‌ها، شماره‌های تلفن و سایر اطلاعات تماس جعلی بهره می‌گیرند تا حساب‌های «یکبار مصرف» در رساننده‌های خدمات اینترنتی مختلف بسازند. | ## بخش 2: هرزنامه | همچنین اغلب از شماره‌های کارت‌های اعتباری جعلی یا دزدیده‌شده برای پرداخت هزینه این حساب‌ها استفاده می‌کنند. این کار به آن‌ها امکان می‌دهد تا به‌سرعت از یک حساب به حساب دیگر منتقل شوند؛ زیرا هر بار که یک ISP میزبان، حساب آن‌ها را کشف و مسدود می‌کند، به حساب بعدی روی می‌آورند. شرکت‌های بزرگ ممکن است برای ارسال پیام‌هایشان شرکت دیگری را به‌کار گیرند تا شکایت‌ها یا مسدودسازی ایمیل متوجه یک طرف سوم شود. پروتکل ایمیل (SMTP) به‌صورت پیش‌فرض هیچ ندارد؛ از این رو هرزنامه‌نگار می‌تواند素وانمود کند که پیامی را از هر نشانی ایمیلی ارسال می‌کند. برای جلوگیری از این مشکل، برخی از رساننده‌های خدمات اینترنتی و دامنه‌ها بهره‌گیری از را الزامی می‌کنند که امکان شناسایی قطعی حساب مشخصی را که ایمیل از آن فرستاده می‌شود، فراهم می‌آورد. فرستندگان نمی‌توانند زنجیره‌های تحویل ایمیل (سرآیند «Received») را به‌طور کامل جعل کنند؛ زیرا سرور دریافت‌کننده نشانی IP واقعی آخرین سرور ایمیل را ثبت می‌کند. برای مقابله با این موضوع، برخی هرزنامه‌نگاران سرآیندهای تحویل اضافی جعلی می‌افزایند تا نشان دهند که ایمیل پیش از این از سرورهای مشروع فراوانی گذشته‌است. نه‌تنها صندوق ورودی آن‌ها علاوه بر انبوه هرزنامه‌ها با ایمیل‌های «تحویل‌ناپذیر» پر می‌شود، بلکه ممکن است به‌اشتباه به‌عنوان هرزنامه‌نگار شناخته شوند. نه‌تنها ممکن است ایمیل‌های خشم‌آلود از قربانیان هرزنامه دریافت کنند، بلکه (اگر برای نمونه قربانیان هرزنامه، صاحب نشانی ایمیل را به رساننده خدمات اینترنتی گزارش دهند) یک رساننده خدمات اینترنتی بی‌تجربه ممکن است خدمات آن‌ها را به دلیل هرزنامه‌نگاری قطع کند. سرقت خدمات هرزنامه‌نویسان اغلب به دنبال سامانه‌های آسیب‌پذیر شخص ثالث مانند و سرورهای پراکسی باز می‌گردند و از آن‌ها بهره می‌گیرند. پروتکل SMTP ایمیل را از یک سرور به سرور دیگر پیش می‌فرستد — سرورهای ایمیلی که ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی اداره می‌کنند معمولاً نوعی اصالت‌سنجی را ملزم می‌دانند تا اطمینان حاصل شود که کاربر مشتری آن ارائه‌دهنده است. به‌طور فزاینده‌ای، هرزنامه‌نویسان از شبکه‌هایی از رایانه‌های آلوده به بدافزار (زامبی‌ها) برای ارسال هرزنامه‌های خود بهره می‌گیرند. شبکه‌های زامبی با نام بات‌نت نیز شناخته می‌شوند (چنین بدافزارهای زامبی‌ساز با عنوان bot شناخته می‌شوند که کوته‌نوشت ربات است). در ژوئن ۲۰۰۶، برآورد شد که ۸۰ درصد از هرزنامه‌های ایمیلی توسط رایانه‌های زامبی ارسال می‌شد که نسبت به سال پیش ۳۰ درصد افزایش داشت. در ژوئن ۲۰۰۶ برآورد شد که روزانه ۵۵ میلیارد هرزنامه ایمیلی ارسال می‌شود که نسبت به ژوئن ۲۰۰۵ روزانه ۲۵ میلیارد افزایش داشته‌است. در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۱۰، برآورد شد که روزانه ۳۰۵٬۰۰۰ رایانه زامبی تازه‌فعال‌شده برای فعالیت‌های مخرب به شبکه متصل می‌شدند. برزیل منشأ ۲۰ درصد از همه زامبی‌ها بود که نسبت به ۱۴ درصد در سه‌ماهه چهارم ۲۰۰۹ کاهش داشت. هند ۱۰ درصد، ویتنام ۸ درصد و فدراسیون روسیه ۷ درصد از زامبی‌ها را در اختیار داشتند. پیامدهای جانبی برای مقابله با مشکلات ناشی از بات‌نت‌ها، رله‌های باز و سرورهای پراکسی، بسیاری از مدیران سرورهای ایمیل به‌صورت پیشگیرانه محدوده‌های IP پویا را مسدود می‌کنند و الزامات سختگیرانه‌ای برای سایر سرورهایی که می‌خواهند ایمیل تحویل دهند اعمال می‌نمایند. باید به‌درستی برای سرور ایمیل خروجی تنظیم شود و محدوده‌های گسترده‌ای از نشانی‌های IP گاهی به‌صورت پیشگیرانه مسدود می‌شوند تا از هرزنامه جلوگیری شود. این اقدامات می‌توانند برای کسانی که می‌خواهند یک سرور ایمیل کوچک با یک اتصال خانگی ارزان‌قیمت راه‌اندازی کنند مشکل‌ساز باشند. افزودن محدوده‌های IP به فهرست سیاه به دلیل ارسال هرزنامه از آن محدوده‌ها نیز برای سرورهای ایمیل قانونی در همان محدوده IP مشکلاتی ایجاد می‌کند. آمار و برآوردها حجم کل هرزنامه‌های ایمیلی به‌طور پیوسته در حال افزایش بود، اما در سال ۲۰۱۱ این روند رو به معکوس شدن نهاد. میزان هرزنامه‌هایی که کاربران در صندوق ورودی خود می‌بینند تنها بخشی از کل هرزنامه‌های ارسال‌شده‌است، زیرا فهرست‌های هرزنامه‌فرستان اغلب درصد بالایی از نشانی‌های نامعتبر را دربرمی‌گیرند و بسیاری از فیلترهای هرزنامه «هرزنامه‌های آشکار» را به‌سادگی حذف یا رد می‌کنند. نخستین هرزنامه ایمیلی شناخته‌شده، که تبلیغ یک نمایش محصول DEC بود، در سال ۱۹۷۸ (۱۳۵۷ خورشیدی) توسط گری توئرک برای ۶۰۰ نشانی ارسال شد؛ در آن زمان شمار کل کاربران آرپانت ۲٬۶۰۰ نفر بود، اگرچه به‌دلیل محدودیت‌های نرم‌افزاری تنها اندکی بیش از نیمی از گیرندگان مورد نظر، پیام را دریافت کردند. تا اوت ۲۰۱۰ (مرداد ۱۳۸۹)، شمار پیام‌های هرزنامه ارسال‌شده در روز در حدود ۲۰۰ میلیارد برآورد می‌شد. بر اساس گزارش امنیتی مایکروسافت، بیش از ۹۷٪ از تمامی ایمیل‌های ارسال‌شده در اینترنت در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷ خورشیدی) ناخواسته بودند. MAAWG برآورد می‌کند که ۸۵٪ از نامه‌های دریافتی در نیمه دوم سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶ خورشیدی) «ایمیل مخرب» بوده‌اند. در سال ۲۰۱۸ (۱۳۹۷ خورشیدی)، با گسترش شبکه‌های وابسته و کلاهبرداری‌های ایمیلی در سراسر جهان، حدود ۹۰٪ از ترافیک جهانی ایمیل هرزنامه بود؛ این برآورد بر اساس پژوهش IPwarmup.com انجام شده که نشان می‌دهد این پدیده بر توانایی فرستندگان مشروع ایمیل برای رسیدن به صندوق ورودی نیز تأثیر می‌گذارد. بر اساس یک پیمایش انجام‌شده در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹ خورشیدی) در میان کاربران ایمیل در ایالات متحده و اروپا، ۴۶٪ از پاسخ‌دهندگان پیام‌های هرزنامه را باز کرده بودند، هرچند تنها ۱۱٪ روی پیوندی در آن‌ها کلیک کرده بودند. ایالات متحده با ارسال ۸ میلیارد پیام در روز بیشترین هرزنامه را می‌فرستد و چین با ۷٫۶ میلیارد پیام در روز در رتبه دوم قرار دارد. موضوع اصلی هرزنامه‌ها، پیام‌های مربوط به خدمات تحویل کالاست (در نیمه نخست سال ۲۰۲۳ در ایالات متحده، بیش از ۱٫۱ میلیارد پیام). بیشترین هرزنامه دریافت‌شده بر اساس اعلام استیو بالمر در سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳ خورشیدی)، بیل گیتس، بنیان‌گذار مایکروسافت، سالانه چهار میلیون ایمیل دریافت می‌کند که بیشتر آن‌ها هرزنامه هستند. هزینه هرزنامه یک پیمایش انجام‌شده در سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳ خورشیدی) برآورد کرد که افت بهره‌وری ناشی از هرزنامه سالانه ۲۱٫۵۸ میلیارد دلار به کاربران اینترنت در ایالات متحده زیان می‌رساند، در حالی که پژوهش دیگری این رقم را ۱۷ میلیارد دلار (در مقایسه با ۱۱ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۳) اعلام کرد. در سال ۲۰۰۴، هزینه جهانی افت بهره‌وری ناشی از هرزنامه برای سال ۲۰۰۵ معادل ۵۰ میلیارد دلار برآورد شد. در سال ۲۰۲۳ (۱۴۰۲ خورشیدی)، ۵۶٫۲ میلیون نفر در مجموع ۲۵٫۴ میلیارد دلار زیان دیدند و هر قربانی به‌طور میانگین ۴۵۲ دلار از دست داد. میزان زیان و شمار قربانیان در طول یک دهه گذشته به‌شدت افزایش یافته‌است؛ در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳ خورشیدی)، ۱۸ میلیون نفر در مجموع ۸٫۶ میلیارد دلار زیان دیده بودند. خاستگاه هرزنامه به‌دلیل ماهیت بین‌المللی هرزنامه، هرزنامه‌فرست، رایانه ربوده‌شده برای ارسال هرزنامه، سرور تبلیغ‌شده در هرزنامه و کاربر هدف، اغلب در کشورهای مختلفی قرار دارند. از نظر شبکه‌ها: تا ۱۳ دسامبر ۲۰۲۱ (۲۲ آذر ۱۴۰۰)، سه شبکه‌ای که بیشترین تعداد هرزنامه‌فرستان را در خود جای داده‌اند عبارتند از چاینا تلکام کورپوریشن، سرویس‌های وب آمازون و بهارتی ایرتل. برخی از روش‌های رایج برای پالایش و رد هرزنامه عبارتند از: فیلتر کردن ایمیل بر پایه محتوای ایمیل، فهرست‌های سیاه مبتنی بر DNS (، با نام اختصاری DNSBL)، ، ، اجرای الزامات فنی ایمیل (SMTP)، سامانه‌های جمع‌بندی مقدار (checksum) برای شناسایی ایمیل‌های انبوه و وضع نوعی هزینه بر فرستنده از طریق یا . هر روش نقاط قوت و ضعف خاص خود را دارد و به خاطر همین کاستی‌ها، هر کدام جنجال‌برانگیز است. | ## بخش 3: هرزنامه | برای نمونه، پیشنهاد یک شرکت برای «حذف برخی آدرس‌های تله هرزنامه و عسل‌دان» از فهرست‌های ایمیل، توانایی این روش‌ها را در شناسایی هرزنامه‌فرستان از بین می‌برد. بسیاری از این روش‌ها را برای پویش پیام‌هایی که از شبکه یک رساننده خدمات خارج می‌شوند، ترکیب می‌کند تا هرزنامه را شناسایی کرده و اقداماتی مانند مسدود کردن پیام یا قطع منبع آن را انجام دهد. هنگامی که پیام‌های معتبر رد می‌شوند، فرستنده باید از طریق کانال دیگری با گیرنده تماس بگیرد. هنگامی که پیام‌های معتبر به پوشه هرزنامه منتقل می‌شوند، فرستنده از این موضوع آگاه نمی‌شود. اگر گیرنده به‌طور دوره‌ای پوشه هرزنامه خود را بررسی کند، این کار وقت او را می‌گیرد و اگر هرزنامه‌های زیادی وجود داشته باشد، به‌آسانی می‌توان پیام‌های معتبر اندک را نادیده گرفت. روش‌های هرزنامه‌نگاران گردآوری نشانی‌ها برای ارسال هرزنامه، هرزنامه‌نگاران باید نشانی‌های ایمیل گیرندگان موردنظر را به دست آورند. برای این منظور، هم خود هرزنامه‌نگاران و هم فروشندگان فهرست فهرست‌های گسترده‌ای از نشانی‌های ایمیل احتمالی گردآوری می‌کنند. از آنجا که هرزنامه بنا بر تعریف ناخواسته است، این برداشت نشانی بدون رضایت (و گاهی برخلاف اراده صریح) صاحبان نشانی‌ها انجام می‌شود. یک دور ارسال هرزنامه ممکن است ده‌ها میلیون نشانی احتمالی را هدف بگیرد که بسیاری از آن‌ها نامعتبر، بدساختار یا غیرقابل تحویل هستند. پنهان‌سازی محتوای پیام بسیاری از روش‌های فیلتر کردن هرزنامه با جستجوی الگوها در سرآیند یا متن پیام‌ها کار می‌کنند. برای نمونه، کاربری ممکن است تصمیم بگیرد که هر ایمیلی با واژه «» در موضوع، هرزنامه است و به برنامه ایمیلش دستور دهد که همه چنین پیام‌هایی را به‌طور خودکار حذف کند. برای دور زدن چنین فیلترهایی، هرزنامه‌نگار ممکن است عمداً واژه‌هایی را که معمولاً فیلتر می‌شوند غلط بنویسد یا نویسه‌های دیگری را در آن‌ها بگنجاند؛ که اغلب سبکی شبیه به دارد، مانند نمونه‌های زیر: , , , , . این شیوه همچنین راه‌های گوناگونی برای بیان یک واژه معین فراهم می‌کند که شناسایی همه آن‌ها را برای نرم‌افزار فیلتر دشوارتر می‌سازد. اصل این روش آن است که واژه برای انسان‌ها (که به‌راحتی واژه موردنظر را در چنین غلط‌نویسی‌هایی تشخیص می‌دهند) خوانا بماند اما احتمال شناسایی آن توسط برنامه رایانه‌ای کم باشد. این روش تا حدودی مؤثر است، زیرا الگوهای فیلتر مدرن برای شناسایی واژه‌های فهرست سیاه در گونه‌های مختلف غلط‌نویسی طراحی شده‌اند. فیلترهای دیگر خود روش‌های پنهان‌سازی را هدف می‌گیرند، مانند کاربرد غیراستاندارد علائم نگارشی یا اعداد در جاهای غیرمعمول. به همین ترتیب، ایمیل مبتنی بر HTML ابزارهای بیشتری برای پنهان‌سازی متن در اختیار هرزنامه‌نگار می‌گذارد. ترفند رایج دیگری هم وجود دارد که شامل نمایش متن به‌صورت تصویر است که یا همراه پیام ارسال می‌شود یا از یک کارگزار راه دور بارگذاری می‌گردد. شکست دادن فیلترهای بیزی با همه‌گیر شدن به‌عنوان روشی برای فیلتر کردن هرزنامه، هرزنامه‌نگاران شروع به بهره‌گیری از روش‌هایی برای تضعیف آن کرده‌اند. اگر پیامی حاوی واژه‌های بسیاری باشد که تنها در هرزنامه به کار می‌روند و واژه‌هایی که هرگز در هرزنامه نیستند در آن کم باشند، احتمالاً هرزنامه است. برای تضعیف فیلترهای بیزی، برخی هرزنامه‌نگاران اکنون در کنار پیام تبلیغاتی، خطوطی از واژه‌های نامرتبط و تصادفی نیز می‌افزایند که به این تکنیک می‌گویند. به‌طور گسترده‌تر، یادگیری ماشین نیز می‌تواند برای شناسایی و فیلتر کردن هرزنامه به کار گرفته شود. میان هرزنامه‌نگاران و سامانه‌های شناسایی و فیلتر ضدهرزنامه رقابتی تشدیدشونده در جریان است که در آن هرزنامه‌نگاران تلاش می‌کنند خود را با روش‌های جدید شناسایی و فیلتر وفق دهند. خدمات پشتیبان هرزنامه شماری از فعالیت‌های آنلاین و شیوه‌های تجاری توسط فعالان ضدهرزنامه مرتبط با ارسال هرزنامه تلقی می‌شوند. این‌ها گاهی خدمات پشتیبان هرزنامه نامیده می‌شوند: خدمات تجاری که جدا از خود ارسال هرزنامه، به هرزنامه‌نگار امکان ادامه فعالیت می‌دهند. خدمات پشتیبان هرزنامه می‌توانند شامل پردازش سفارش‌های کالاهای تبلیغ‌شده در هرزنامه، میزبانی وب‌گاه‌ها یا رکوردهای سامانه نام دامنه ارجاع‌داده‌شده در پیام‌های هرزنامه یا تعدادی از خدمات خاص زیر باشند: برخی شرکت‌های میزبانی اینترنتی میزبانی مناسب ارسال انبوه یا میزبانی ضدگلوله را تبلیغ می‌کنند. این بدان معناست که برخلاف اکثر رساننده‌های خدمات اینترنتی، این شرکت‌ها قرارداد مشتری را به دلیل ارسال هرزنامه فسخ نمی‌کنند. این شرکت‌های میزبانی به‌عنوان مشتری رساننده‌های خدمات اینترنتی بزرگ‌تر عمل می‌کنند و بسیاری از آن‌ها در نهایت توسط همین رساننده‌های بزرگ‌تر به دلیل شکایات مربوط به فعالیت هرزنامه از شبکه خارج شده‌اند؛ بنابراین، اگرچه یک شرکت ممکن است میزبانی ضدگلوله را تبلیغ کند، در نهایت بدون همکاری رساننده بالادستی خود قادر به ارائه آن نیست. با این حال، برخی هرزنامه‌نگاران موفق شده‌اند چیزی را که نامیده می‌شود به دست آورند (نگاه کنید به پایین) — قراردادی با رساننده خدمات اینترنتی که به آن‌ها اجازه ارسال هرزنامه بدون قطع اتصال را می‌دهد. نرم‌افزار هرزنامه‌نگاری بسیار متنوع است اما ممکن است توانایی‌هایی چون وارد کردن هزاران نشانی، تولید نشانی‌های تصادفی، درج سرآیندهای جعلی در پیام‌ها، بهره‌گیری همزمان از ده‌ها یا صدها کارگزار ایمیل و کاربرد رله‌های باز را دربر بگیرد. این‌ها سی‌دی-رام‌هایی هستند که ادعا می‌شود حاوی فهرست‌هایی از نشانی‌های ایمیل برای ارسال هرزنامه به آن‌هاست. چنین فهرست‌هایی همچنین مستقیماً به‌صورت آنلاین فروخته می‌شوند، که اغلب با ادعای دروغ اینکه صاحبان نشانی‌های فهرست‌شده درخواست کرده‌اند (یا «عضو شده‌اند») که در آن گنجانده شوند، همراه است. در سال‌های اخیر، بهره‌گیری از این‌ها به دلیل کیفیت پایین نشانی‌های ایمیل موجود در آن‌ها و این‌که برخی فهرست‌های ایمیل از ۲۰ گیگابایت فراتر رفته‌اند، تقریباً به‌طور کامل از رواج افتاده‌است. DNSBLها نشانی‌های IP یا محدوده‌ای از نشانی‌های IP را در فهرست سیاه قرار می‌دهند تا رساننده‌های خدمات اینترنتی را متقاعد کنند که خدمات به مشتریانی که هرزنامه‌نگار شناخته‌شده هستند یا به هرزنامه‌نگاران می‌فروشند را قطع کنند. ایمیل تجاری ناخواسته (UCE) هرزنامه‌ای که یک خدمت یا محصول تجاری را تبلیغ می‌کند. این رایج‌ترین نوع هرزنامه است، اما هرزنامه‌هایی را که جعلی هستند (مانند هشدارهای ویروسی)، پشتیبانی سیاسی، پیام‌های مذهبی و هایی که شخصی برای افراد زیادی می‌فرستد را در برنمی‌گیرد. قرارداد صورتی (Pink contract) قراردادی است که یک رساننده خدمات اینترنتی به مشتریانی که ایمیل انبوه ارسال می‌کنند پیشنهاد می‌دهد و با سیاست مصوب استفاده قابل قبول همان رساننده در تضاد است. تأیید (و «دوگانه» در اصطلاح بازاریابی) به این معناست که یک نشانی ایمیل که مثلاً از طریق یک فرم وب ارسال شده، واقعاً درخواست عضویت در فهرست پستی را تأیید کرده باشد و بدون تأیید به آن افزوده نشده باشد. راه‌حل نهایی و قطعی برای مشکل هرزنامه (FUSSP) اشاره‌ای طنزآمیز به توسعه‌دهندگانی است که ساده‌انگارانه باور دارند فیلتر هرزنامه کاملی اختراع کرده‌اند که تمام هرزنامه‌ها را از صندوق ورودی کاربران دور نگه می‌دارد و در عین حال هیچ ایمیل معتبری را به‌اشتباه حذف نمی‌کند. | ## جمع‌بندی | صفحه هرزنامه بنیاد مرز الکترونیک که شامل قوانین، تحلیل‌ها و پیشینه دعاوی حقوقی است.