موضوع مقاله: باشگاه فوتبال جنوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باشگاه فوتبال جنوا | مقدمه: این باشگاه در ۷ سپتامبر ۱۸۹۳ شکل گرفت و با ۱۳۲ سال قدمت، قدیمی‌ترین باشگاه فوتبال ایتالیا است. | ## بخش 1: باشگاه فوتبال جنوا | اولین قهرمانی آنها در همان اولین دوره از مسابقات قهرمانی ایتالیا در سال ۱۸۹۸ و آخرین قهرمانی آنها در فصل ۲۴–۱۹۲۳ به دست آمد. گمان می‌رود همین سلسله موفقیت‌های اولیه، منشأ عشق پدرخوانده روزنامه‌نگاران ورزشی ایتالیایی، جیانی بررا (۱۹۹۲–۱۹۱۹) به این تیم باشد. او با وجود آنکه در لمباردی به دنیا آمده بود، همیشه خود را حامی تیم جنوا اعلام می‌کرد. بررا تا آنجا پیش رفت که لقب وچیو بالوردو (پیر خرفت یا پیر بدعنق) را برای جنوا ایجاد کرد. از سال ۱۹۱۱، جنوا بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه لوئیجی فراری با ظرفیت ۳۶٬۵۳۶ صندلی انجام داده که از سال ۱۹۴۶، زمین مشترک آنها با رقیب محلی‌شان، سمپدوریا بوده‌است. جنوا بیشتر تاریخ پس از جنگ خود را بین سری آ و سری بی سپری کرده و دو دوره کوتاه را در سری سی گذرانده است. در اولین سال‌های فعالیت خود، عمدتاً در رقابت‌های دو و میدانی و کریکت شرکت می‌کرد و فوتبال در رده دوم اهمیت قرار داشت. از آنجا که این باشگاه تأسیس شده بود تا نماینده انگلستان در خارج از کشور باشد، پیراهن‌های اصلی بازیکنان، همرنگ پیراهن تیم ملی انگلیس، سفید بودند. در ابتدا ایتالیایی‌ها اجازه پیوستن را به این باشگاه نداشتند چرا که این باشگاه، یک باشگاه ورزشی بریتانیایی در خارج از کشور بود. میدان آرمی در منطقه کامپاسو واقع در شمال غربی شهر، مقر اصلی جنوا در آغاز کار بود. این تیم، یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های فوتبال ایتالیا در آن زمان بود، و تنها چهار باشگاه در تورین از دیگر باشگاه‌های تأسیس‌شده در آن زمان بودند. در این زمان، ایتالیایی‌ها هم اجازه پیوستن به باشگاه را داشتند و زمین جدیدی در قالب پونته کارگا پیدا کردند. اولین بازی دوستانه آنها در زمین خانگی‌شان و در مقابل تیمی از ترکیب دو تیم اینترناتسیوناله تورینو و تورینزه برگزار شد که شکست ۱–۰ جنوا نتیجه‌اش بود. چندی بعد، جنوا اولین پیروزی خود را در یک بازی خارج از خانه برابر الساندریا با نتیجه ۲–۰ به ثبت رساند. همچنین، بازی‌های دوستانه در برابر سربازان نیروی دریایی بریتانیا مانند ملوانان اچ‌‌ام‌اس ریونج برگزار می‌شد. جنوا در اولین دوره از مسابقات قهرمانی ایتالیا در سال ۱۸۹۸ که با میزبانی ولودروم هومبرت ۱ در تورین برگزار شد، شرکت کرد. ۸ مه، اولین بازی رسمی آنها در این رقابت‌ها برگزار شد و پس از پیروزی ۲–۱ مقابل جیناستیکا تورینو، اینترناتسیوناله تورینو را با نتیجه ۳–۱ پس از وقت اضافه شکست دادند و اولین قهرمان این مسابقات شدند. | ## بخش 2: باشگاه فوتبال جنوا | جنوا با چند تغییر برای فصل بعد قهرمانی ایتالیا بازگشت؛ نام باشگاه به باشگاه کریکت اتلتیک و فوتبال جنوا تغییر یافته و اتلتیک از نام آنها حذف شده‌بود. رنگ پیراهن را هم تغییر دادند و به طرح نوارهای عمودی سفید و آبی رسیدند که در ایتالیا به عنوان بیانکوبلو شناخته می‌شود. جنوا دومین قهرمانی خود را در یک تورنمنت یک روزه که در ۱۶ آوریل ۱۸۹۹ برگزار شد، برای دومین بار با پیروزی ۳–۱ مقابل اینترناتسیوناله تورینو به دست آورد. در راه کسب سومین قهرمانی متوالی‌شان در این رقابت‌ها، در سال ۱۹۰۰، رقیب محلی‌شان سمپیردارنسه را با پیروزی قاطع ۷–۰ از پیش رو برداشتند، نتیجه‌ای که تا سال ۱۹۱۰ توسط هیچ تیمی در لیگ بهتر نشد. در سال ۱۹۰۱، رنگ‌ پیراهن باشگاه دوباره تغییر کرد و نوارهای آبی و سفید، جای خود را به لباس‌های نیمه سرمه‌ای و قرمز کنونی داد که تا به امروز مانند بسیاری از باشگاه‌های ایتالیایی دیگر از جمله کالیاری، بولونیا، کروتونه و فهرست بی‌پایانی از باشگاه‌های کوچک استفاده می‌شود. پس از یک فصل نایب‌قهرمانی بعد از باشگاه فوتبال میلان، در سال ۱۹۰۲ با کسب چهارمین عنوان قهرمانی، به روال موفق سابق بازگشتند. از سال ۱۹۰۳ به بعد، زمانی که جنوا برای دو فصل متوالی بانوی پیر را در فینال ملی شکست داد، یوونتوس به عنوان رقیب جدی برای سلطه جنوا در فوتبال ایتالیا ظاهر شد. در ۲۷ آوریل ۱۹۰۳ جنوا به مصاف نیس فرانسه رفت و ۳–۰ پیروز شد و اولین تیم فوتبال ایتالیا شد که به مصاف یک تیم خارجی می‌رفت. سال ۱۹۰۴ از دو جهت برای جنوا قابل توجه بود، یکی قهرمانی ایتالیا و دیگری قهرمانی ذخیره‌های جنوا در اولین فصل از سری بی که در یک سطح پایین‌تر از سری آ به عنوان دسته دوم فوتبال ایتالیا تأسیس شد. پس از نایب قهرمانی سال ۱۹۰۵، جنوا جایگاهش را در مسابقات قهرمانی ایتالیا از دست داد و باشگاه‌های دیگری مانند یوونتوس، میلان و پرو ورچلی مدعیان جدید قهرمانی بودند. ناکامی‌های این دوره را می‌توان در سال ۱۹۰۸ ردیابی کرد، زمانی که فدراسیون فوتبال ایتالیا به دنبال اعتراضات فدرال ژیمناستیک، استفاده از بازیکنان خارجی را منع کرد. جنوا که از زمان شکل‌گیری، همیشه یک گروه قوی انگلیسی داشت، در کنار چندین باشگاه مطرح دیگر ایتالیا از جمله میلان، تورینو و فیرنزه با این موضوع مخالفت کردند، اما تنها نتیجه این اعتراضات، کنار رفتن آنها از مسابقات رسمی فدراسیون فوتبال ایتالیا در آن سال بود. در فصل بعد، فدراسیون تصمیمش را تغییر داد و جنوا توانست با بازیکنانی مانند لوئیجی فراریس و چند بازیکن سوئیسی، از جمله دانیل هوگ که از بازی آمده بود، تیمش را بازسازی کند. در کنار بازسازی تیم، ورزشگاه جدید جنوا در منطقه ماراسی با ۲۵٬۰۰۰ نفر ظرفیت ساخته شد که قابل مقایسه با ورزشگاه‌های بریتانیا در آن زمان بود. احیای گاربوت با شکل‌گیری تیم ملی فوتبال ایتالیا، جنوا نقش مهمی را این تیم ایفا کرد؛ با بازیکنانی مانند رنتسو د وکی که برای مدتی کاپیتان آتزوری بود و ادواردو ماریانی و انریکو ساردی که به تیم ملی دعوت شدند. ویلیام گاربوت انگلیسی به عنوان سرمربی به خدمت گرفته شد تا به احیای باشگاه کمک کند. گاربوت اولین مربی حرفه‌ای در فوتبال ایتالیا بود که به خاطر شخصیت کاریزماتیک و پیپی که مدام بر گوشه‌ی لبش بود شهرت داشت. | ## بخش 3: باشگاه فوتبال جنوا | بازیکنان تیم او را «میستر» (آقا) صدا می‌زدند و از آن زمان است که ایتالیایی‌ها در کل از مربیان با این اصطلاح یاد می‌کنند. سرانجام در فصل ۱۵–۱۹۱۴ بود که جنوا توانست خود را به عنوان برترین باشگاه از شمال ایتالیا احیا کند و در آخرین دور از دسته شمالی قهرمان شود. با این حال، در این سال خاص، به دلیل شروع جنگ جهانی اول، فینال دسته جنوب ایتالیا برگزار نشد و در نتیجه قهرمان این دسته نامشخص ماند و متعاقبا فینال کشوری برگزار نشد. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۱۹، جنوا عنوان قهرمانی‌اش را دریافت کرد که اولین آنها پس از یازده فصل بود. جنگ تلفات سنگینی بر جنوا وارد کرد؛ لوئیجی فراریس، آدولفو گنکو، کارلو ماراسی، آلبرتو ساسونه و کلاودیو کاسانووا همگی در حین انجام وظیفه نظامی در ایتالیا جان باختند. در همین حال، موسس این باشگاه، جیمز ریچاردسون اسپنسلی هم با لباس انگلستان در آلمان کشته شد. برای بالا بردن این جام، جنوا لاتزیو را با نتیجه ۶–۱ در مجموع دو بازی رفت و برگشت فینال شکست داد. فصل بعد، بولونیا را در فینال دسته شمالی شکست دادند و به عنوان قهرمان این بخش به فینال کشوری رسیدند. این بازی، اما بدون حاشیه نبود؛ پس از آشوب در بازی برگشت در بولونیا، بازی لغو شد و فدراسیون فوتبال ایتالیا، نتیجه بازی را ۲–۰ به سود جنوا اعلام کرد. در فینال کشوری آن فصل، جنوا در مجموع دو بازی رفت و برگشت فینال، ساوویا را ۴–۱ شکست داد تا نهمین و تا به امروز آخرین قهرمانی آنها در ایتالیا ثبت شود. ترکیب تیم در این دو قهرمانی شامل: جووانی د پرا، اوتاویو باربیری، لوئیجی بورلاندو و رنتسو د وکی بود. پس از قهرمانی جنوا در فصل ۲۴–۱۹۲۳، نشان اسکودتو در این لیگ معرفی شد و طبق آن، هر باشگاهی که قهرمانی لیگ ایتالیا را به دست می‌آورد، اجازه داشت یک نشان سپر مانند روی پیراهن تیمش بزند که نمایانگر رنگ‌های پرچم ایتالیا است. برای باقی دهه ۱۹۲۰، بالاترین دستاورد باشگاه یک نایب‌قهرمانی در فصل ۲۸–۱۹۲۷ پس از تورینوی قهرمان بود، با ویرجیلیو فلیچ لئوراتو که در ۲۷ بازی ۲۰ گل به ثمر رساند. جنوا ۱۸۹۳ دوران پسا-جنگ نابسامانی‌ها تجربه حضور در رقابت‌های اروپا سال‌های اخیر ۷۷۷ پارتنرز در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۱ اعلام شد که جنوا توسط ۷۷۷ پارتنرز، یک شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی مستقر در ایالات متحده که توسط استیون پاسکو و جاش واندر تأسیس شده، خریداری شده‌است. کریکت در همان اوایل، جنوا از یک باشگاه ورزشی چند رشته‌ای به یک باشگاه فوتبال صرف تبدیل شد. در سال ۲۰۰۷، گروهی از هواداران باشگاه، بخشی را به کریکت اختصاص دادند که در حال حاضر با نام «باشگاه کریکت جنوا ۱۸۹۳» در سری آ لیگ کریکت ایتالیا رقابت می‌کند. رؤسای باشگاه کریکت و فوتبال جنوا چارلز د گریو سلز (۹۷–۱۸۹۳) هرمان باور (۹۹–۱۸۹۷) دن فوکوس (۰۴–۱۸۹۹) ادواردو پاستور (۰۹–۱۹۰۴) ویری آرنالدو گوتسلوف (۱۰–۱۹۰۹) ادواردو پاستور (۱۱–۱۹۱۰) لوئیجی آیکاردی (۱۳–۱۹۱۱) جرج داویدسون (۲۰–۱۹۱۳) گوییدو سانگویینتی (۲۶–۱۹۲۰) وینسنت آدریسونه (۳۳–۱۹۲۶) الساندرو تارابینی (۳۴–۱۹۳۳) آلفردو کوستا (۳۶–۱۹۳۴) خوان کولیولو (۴۱–۱۹۳۶) جیووانی باتیستا برتونی (۴۲–۱۹۴۱) جیووانی گاوارونه (۴۳–۱۹۴۲) جیووانی باتیستا برتونی (۴۴–۱۹۴۳) آلدو مایرانو (۴۵–۱۹۴۴) آنتونیو لورنتسو (۴۶–۱۹۴۵) ادواردو پاستور (۱۹۴۶) جیووانی پراگاللو (۱۹۴۶) ماسیمو پوججی (۵۰–۱۹۴۶) ارنستو کووین (۵۳–۱۹۵۱) اوگو والپرگا (۵۴–۱۹۵۳) کمیته ریاست (۵۸–۱۹۵۴) فاستو گادوللا (۶۰–۱۹۵۸) کمیته ریاست (۶۳–۱۹۶۰) جاکومو برینو (۶۶–۱۹۶۳) اوگو ماریا فایلا (۶۷–۱۹۶۶) رنزو فوساتی (۷۰–۱۹۶۷) ویرجیلیو باتسانی (۱۹۷۰) آنجلو تونگیانی (۷۱–۱۹۷۰) جیانی منگینی (۷۲–۱۹۷۱) جاکومو برینو (۷۴–۱۹۷۲) رنزو فوساتی (۸۵–۱۹۷۴) آلدو اسپینلی (۹۷–۱۹۸۵) ماسیمو مائورو (۹۹–۱۹۹۷) جیانی شرنی (۲۰۰۱–۱۹۹۹) لوئیجی دالا کوستا (۰۲–۲۰۰۱) نیکولا کانال (۰۳–۲۰۰۲) استفانو کامپوچیا (۲۰۰۳) انریکو پرتسیوسی (۲۰۲۱–۲۰۰۳) آلبرتو زانگریلو (حال–۲۰۲۱) تاریخچه مربیان جنوا مدیران و مربیان زیادی داشته است، برخی از فصول آنها مربیانی داشته‌اند که به اشتراک تیم را اداره می‌کردند، در این فهرست، نام و دوران تصدی آنها از سال ۱۸۹۶؛ زمانی که به یک باشگاه فوتبال تبدیل شدند، تا به بعد آورده شده است. | ## جمع‌بندی | نام دوره 20px کمیته فنی۱۸۹۶–۱۸۹۳ جیمز اسپنسلی۱۹۰۷–۱۸۹۶ 20px کمیته فنی۱۹۱۲–۱۹۰۷ ویلیام گاربوت۱۹۲۷–۱۹۱۲ رنتسو د وکی۱۹۳۰–۱۹۲۷ گیزا زکانی۱۹۳۱–۱۹۳۰ لوئیجی بورلاندو گیرمو استابیله۱۹۳۲–۱۹۳۱ کارل رومبولد۱۹۳۳–۱۹۳۲ یوزف نادی۱۹۳۴–۱۹۳۳ ویتوریو فاروپا رنتسو د وکی۱۹۳۵–۱۹۳۴ گیورگ اورت۱۹۳۶–۱۹۳۵ هرمان فلسنر۱۹۳۷–۱۹۳۶ ویلیام گاربوت۱۹۳۹–۱۹۳۷ اوتاویو باربیری ویلیام گاربوت۱۹۴۰–۱۹۳۹ اوتاویو باربیری۱۹۴۱–۱۹۴۰ جویدو آرا۱۹۴۳–۱۹۴۱ اوتاویو باربیری یوژف ویولا۱۹۴۶–۱۹۴۵نام دوره ویلیام گاربوت۱۹۴۶–۱۹۴۸ فدریکو آلاسیو۱۹۴۸–۱۹۴۹ دیوید استلی دیوید استلی و فدریکو آلاسیو مانلیو باچیگالوپو۱۹۴۹–۱۹۵۰ مانلیو باچیگالوپو۱۹۵۰–۱۹۵۱ایمره سنکی والنتینو سالا و جاچینتو النا۱۹۵۱–۱۹۵۲ جاچینتو النا۱۹۵۲–۱۹۵۳ گئورگی سروسی ارملیندو بونیلاوری۱۹۵۳–۱۹۵۵ رنتسو ماگلی۱۹۵۵–۱۹۵۸ آنیباله فروسی۱۹۵۸–۱۹۵۹ آنتونیو بوسینی ماتئو پوگی جسی کارور آنیباله فروسی۱۹۵۹–۱۹۶۰ آنیباله فروسی۱۹۶۰–۱۹۶۱ رناتو جی۱۹۶۱–۱۹۶۳نام دوره بنیامینو سانتوس۱۹۶۳–۱۹۶۴ پائولو آمارال روبرتو لریسی۱۹۶۴–۱۹۶۵ لوئیجی بونیتسونی۱۹۶۵–۱۹۶۶ جورجو گتسی پاولو تابانلی۱۹۶۶–۱۹۶۷ لیویو فونگارو آلدو کامپاتلی۱۹۶۷–۱۹۶۸ آلدو کامپاتلی آلدو کامپاتلی و مائوریتسیو برونو۱۹۶۸–۱۹۶۹ فرانکو ویویانی مائوریتسیو برونو و ارملیندو بونیلاوری آردیو جیمونا و ارملیندو بونیلاوری۱۹۷۰–۱۹۶۹ آرتورو سیلوستری۱۹۷۴–۱۹۷۰ جویدو وینچنزی۱۹۷۵–۱۹۷۴ لوئیجی سیمونی۱۹۷۸–۱۹۷۵ پیترو ماروسو هکتور پوریچلی جیانی بوی۱۹۷۹–۱۹۷۸ نام دوره جیانی دی مارزیو۱۹۷۹–۱۹۸۰ لوئیجی سیمونی۱۹۸۰–۱۹۸۴ تارچسیو بورنییک۱۹۸۶–۱۹۸۴ آتیلیو پروتی۱۹۸۶–۱۹۸۷ لوئیجی سیمونی آتیلیو پروتی۱۹۸۷–۱۹۸۸ فرانکو اسکولیو۱۹۸۸–۱۹۹۰ اسوالدو باگنولی۱۹۹۰–۱۹۹۲ برونو جورجی لوئیجی مایفردی کلودیو مازلی۱۹۹۲–۱۹۹۳ کلودیو مازلی فرانکو اسکولیو۱۹۹۳–۱۹۹۴ فرانکو اسکولیو جوزپه مارکیورو کلودیو مازلی۱۹۹۴–۱۹۹۵ لوئیجی رادیچه گایتانو سالوه‌مینی۱۹۹۵–۱۹۹۶ آتیلیو پروتی۱۹۹۶–۱۹۹۷ گایتانو سالوه‌مینی۱۹۹۷ کلودیو مازلی۱۹۹۷نام دوره تارچسیو بورنییک۱۹۹۷–۱۹۹۸ جوزپه پیلون۱۹۹۸ لوئیجی کاگنی۱۹۹۸–۱۹۹۹ دلیو روسی۱۹۹۹–۲۰۰۰ برونو بولکی۲۰۰۰ گیدو کربنی آلفردو مانی۲۰۰۰ برونو بولکی۲۰۰۱ کلاودیو اونوفری۲۰۰۱ فرانکو اسکولیو۲۰۰۱ ادواردو رجا۲۰۰۲–۲۰۰۱ کلاودیو اونوفری۲۰۰۲ وینچنزو تورنته رینو لاوتسینی۲۰۰۳–۲۰۰۲ روبرتو دونادونی۲۰۰۳ لوئیجی دی کانیو۲۰۰۳ سرسه کوزمی۲۰۰۵–۲۰۰۴ فرانچسکو گویدولین۲۰۰۵ جیووانی واواسوری آتیلیو پروتی جیووانی واواسوری۲۰۰۶–۲۰۰۵نام دوره جان پیرو گاسپرینی۲۰۱۰–۲۰۰۶ دیوید بالاردینی۲۰۱۱–۲۰۱۰ آلبرتو مالسانی۲۰۱۱ پاسکواله مارینو۲۰۱۲–۲۰۱۱ آلبرتو مالسانی۲۰۱۲ لوئیجی دی کانیو۲۰۱۲ لوئیجی دل‌نری۲۰۱۳–۲۰۱۲ دیوید بالاردینی۲۰۱۳ فابیو لیورانی۲۰۱۳ جان پیرو گاسپرینی۲۰۱۶–۲۰۱۳ ایوان یوریچ۲۰۱۷–۲۰۱۶ آندریا ماندورلینی۲۰۱۷ ایوان یوریچ۲۰۱۷ دیوید بالاردینی۲۰۱۸–۲۰۱۷ ایوان یوریچ۲۰۱۸ چزاره پراندلی۲۰۱۹–۲۰۱۸ اورلیو آندره‌آتزولی۲۰۱۹ تیاگو موتا۲۰۱۹ داویده نیکولا۲۰۲۰–۲۰۱۹ رولاندو ماران۲۰۲۰ دیوید بالاردینی۲۰۲۱–۲۰۲۰ آندری شوچنکو۲۰۲۲–۲۰۲۱ الکساندر بلسین–۲۰۲۲ هواداران و رقیبان آمار رقابت‌های اروپایی جام یوفا/لیگ اروپا فصل دور رقیب خانه خارج از خانه مجموع ۱۹۹۱–۹۲ دور اول رئال اویدو ۳–۱ ۰–۱ ۳–۲ دور دوم دینامو بوکورشت ۳–۱ ۲–۲ ۵–۳ دور سوم استوا بوکورشت ۱–۰ ۱–۰ ۲–۰ ۱/۴ نهایی لیورپول ۲–۰ ۲–۱ ۴–۱ نیمه نهایی آژاکس آمستردام ۲–۳ ۱–۱ ۳–۴۲۰۰۹–۱۰ دور پلی‌آف ادنسه ۳–۱ ۱–۱ ۴–۲گروه بی والنسیا ۱–۲ ۲–۳ سوم لیل ۳–۲ ۰–۳ اسلاویا پراگ ۲–۰ ۰–۰ افتخارات افتخارات سطح رقابت قهرمانی نائب‌قهرمانی داخلی (۹):1898, 1899, 1900, 1902, 1903, 1904, 1914–15, 1922–23, ۱۹۲۳–۲۴ (۸): 1901, 1905, 1912–13, 1913–14, 1921–22, 1924–25, 1927–28, 1929–30 (۱): 1936–37 (۱): 1939–40 (۷): 1934–35, 1952–53, 1961–62, 1972–73, 1975–76, 1988–89 (۱): 1980–81 (۱): 1970–71 (شمال) (۱): 2005–06 اروپایی (۱): ۱۹۹۰ (۲): ۱۹۶۲، ۱۹۶۴ (۱): 1996 رده جوانان قهرمانی کشوری پریماورا (۱): ۱۰–۲۰۰۹ (۱): ۰۹–۲۰۰۸ (۲): ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ (۲): ۱۹۶۵، ۲۰۰۷ قهرمانی کشوری زیر-۱۸ (۱): ۲۱–۲۰۲۰ قهرمانی کشوری زیر-۱۷ (۱): ۲۱–۲۰۲۰ قهرمانی کشوری جیووانیله (۲): ۱۹۳۹، ۱۹۴۲ حضور در لیگ‌های حرفه‌ای فوتبال ایتالیا لیگ سال‌های حضور اولین فصل آخرین فصل آ ۵۵ سری آ ۳۰–۱۹۲۹ سری آ ۲۲–۲۰۲۱ بی ۳۳ سری بی ۳۵–۱۹۳۴ سری بی ۰۷–۲۰۰۶ سی ۲ سری سی ۷۱–۱۹۷۰ سری سی ۱ ۰۶–۲۰۰۵ ۹۰ سال حضور حرفه‌ای در فوتبال ایتالیا حامی مالی لباس دورهتولیدکننده لباسحامی مالی۱۹۷۸–۱۹۸۰پوماn.a.۱۹۸۰–۱۹۸۱Mauri Sport۱۹۸۱–۱۹۸۲سیکو۱۹۸۲–۱۹۸۳آدیداس۱۹۸۳–۱۹۸۴Elah۱۹۸۴–۱۹۸۵Carrera۱۹۸۵–۱۹۸۸Levante Assicurazioni۱۹۸۸–۱۹۸۹اره‌آ۱۹۸۹–۱۹۹۲Mita۱۹۹۲–۱۹۹۴Saiwa۱۹۹۴–۱۹۹۵Kenwood۱۹۹۵–۱۹۹۶Giocheria۱۹۹۶–۱۹۹۷Santal۱۹۹۷–۱۹۹۸Costa Crociere۱۹۹۸–۲۰۰۰کاپاFestival Crociere۲۰۰۰–۲۰۰۱Nube che Corre۲۰۰۱–۲۰۰۳Erreàn.a.۲۰۰۳–۲۰۰۵Costa Crociere۲۰۰۵–۲۰۰۷n.a.۲۰۰۷–۲۰۰۸Eurobet۲۰۰۸–۲۰۰۹اسیکس۲۰۰۹–۲۰۱۰Gaudi۲۰۱۰–۲۰۱۲iZi Play۲۰۱۲–۲۰۱۴لوتو۲۰۱۴–۲۰۱۵n.a.