موضوع مقاله: ساکورا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساکورا | مقدمه: ساکوراهای زینتی از نظر زیبایی گل کیفیت بالایی دارند اما شکوفه‌ها معمولاً تبدیل به گیلاس نمی‌شوند یا در صورت تبدیل‌شدن، کیفیت لازم را برای عرضه به بازار ندارند. | ## بخش 1: ساکورا | به غیر از کاشت این درخت جهت لذت بردن از زیبایی آن، از زمان‌های بسیار کهن تاکنون، علاوه بر میوه، از گل و برگ ساکورا نیز به‌عنوان مادهٔ غذایی استفاده می‌شود. عمر تک‌درختی به نام جیندای-زاکورا در استان یاماناشی در حدود ۲۰۰۰ سال برآورد شده‌است. ژاپنی‌ها از دیرباز به شکوفهٔ گیلاس و تماشای آن اهمیت خاصی می‌دادند و آن را گل سرسبد تمامی گل‌ها می‌دانند. به‌طور سنتی شکوفهٔ ساکورا گل ملی کشور ژاپن به‌شمار می‌آید و در شعر و ادبیات این کشور جایگاه خاصی دارد. امروزه در این کشور مجموع تعداد گونه، رقم و نژادهای ساکورا به حدود ۶۰۰ نوع رسیده‌است. بر طبق نظر برخی از پژوهشگران، نام این نوع درختان در ابتدا هانا نو ساکو کی به معنی «درختی که گل از آن شکفته می‌شود» بوده‌است. سپس به آن پسوند را به معنی «مجموع» و «گروه» افزوده شده‌است، به‌طوری‌که روی هم واژهٔ ساکورا معنی «درختان شکوفا» می‌دهد. تعریف ساکورا سردهٔ پرونوس به ۶ زیرسرده تقسیم می‌شوند و گیلاس یکی از این زیرسرده‌های شش‌گانه‌است. متخصصان گیاه‌شناسی ژاپن سردهٔ پرونوس را ساکورا می‌نامندقابل توجه‌است که سه گونه از گونه‌های پرونوس به نام‌های پرونوس گرایانا (به ژاپنی: )، پرونوس بوئرگریانا (به ژاپنی: ) و شوری-زاکورا (به ژاپنی: ) که همگی متعلق به زیرسردهٔ پادوس هستند با اینکه نام زاکورا دارند ولی از نظر متخصصان از انواع ساکورا به‌شمار نمی‌آیند. اما عموم مردم ژاپن تنها زیرسردهٔ گیلاس و شاخه‌های منشعب از آن را به عنوان ساکورا می‌شناسند. در زبان انگلیسی تنها به شاخه‌ای از درختان گیلاس به نام درخت گیلاس ژاپنی ساکورا گفته می‌شود. انواع خودروی درختان ساکورا بیشتر در کشورهای شرق آسیا مانند چین، کره، هیمالیا و ژاپن انتشار دارد. برخی از انواع درختان ساکورا مانند چوجی-زاکورا و مامه-زاکورا کم‌ارتفاع هستند و بلندی آن‌ها بین ۲ تا ۵ متر است. ارتفاع درختان یاما-زاکورا و ادوهیگان بین ۱۰ تا ۲۰ متر است و جزو درختان بلند به‌شمار می‌آیند. در برخی از انواع دیگر مانند شیداره-زاکورا رشد شاخه‌ها به طرف پایین است یا برعکس در برخی از انواع نادر مانند آمانوگاوا تمامی شاخه‌های اصلی و فرعی و حتی گل آن راست به سوی بالا جهت دارند و به صورت افقی پخش نمی‌شوند. پوست درخت در انواع یاما-زاکورا به رنگ ارغوانی تیره‌است و در آن چاک‌خوردگی‌های افقی دیده می‌شود. چوب درختان یاما-زاکورا از نظر زیبایی رنگ و استحکام بسیار مرغوب است و در مبلمان منزل، ساختمان‌سازی، نجاری، ساخت لوازم موسیقی و غیره به کار می‌رود و از ارقام محبوب و باارزش چوب به‌شمار می‌آید. ادوهیگان بیشترین طول عمر درختان ساکورا را دارد و اکثر درختان ساکورایی که بیش از ۵۰۰ سال عمر دارند از این گروه هستند. شناخته‌شده‌ترین نوع درخت ساکورای پرورشی سومی-یوشینو است که ۸۰ درصد درختان ساکورا در ژاپن را دربر می‌گیرد. از قدیم یک ضرب‌المثل ژاپنی وجود دارد که می‌گوید «هرس درخت ساکورا احمقانه‌است، همان‌طور که هرس نکردن درخت آلو احمقانه‌است.» هرس کردن، بریدن و زخم کردن شاخه‌های درخت ساکورا ممکن است باعث خشکیدن درخت شود اما با این وجود در برخی از موارد مانند بیماری، خشک شدن، به‌هم جوش خوردن شاخه و چند مورد دیگر هرس کردن درخت لازم است و باید انجام شود. به‌طور کلی یک شکوفهٔ ساکورا دارای ۴ قسمت است: کاسبرگ‌ها: تمامی شکوفه‌های گیلاس دارای ۵ کاسبرگ هستند. حشرات باعث حمل گرده می‌شوند و بدین ترتیب در عمل گرده‌افشانی یا انتقال گرده از پرچم به کلاله نقش مهمی را ایفا می‌کنند. غالباً گرده‌های آزادشده به وسیلهٔ بساک با بزرگ‌نمایی به صورت کُره‌های زرد بسیار کوچک به نظر می‌رسند. تخمدان محتوی تخمک‌هاست که توسط پوشش احاطه شده‌است و بعد از لقاح به صورت بذر رشد می‌یابد. کلاله یک جمع‌آوری‌کنندهٔ گرده است و خامه در زیر آن گذرگاهی است که گرده را به سمت تخمک هدایت می‌کند. نوع گل‌آذین در ساکورا بیشتر به دو صورت گل‌آذین چتری و گل‌آذین دیهیم است و گل‌آذین خوشه‌ای تنها در گونهٔ می‌یاما-زاکورا دیده می‌شود. در انواع ساکوراهای زود شکوفا در بهار، مانند کان-زاکورا، برگ دیرتر از گل‌ها سبز می‌شود. برخی از انواع ساکورا برگ‌ها، حاشیهٔ برگ به صورت دندانه‌دار ساده و در برخی هر دندانه، دارای چند دندانهٔ کوچک‌تر است. برگ در انواع مختلف ممکن است دارای ویژگی‌هایی باشد که در انواع دیگر دیده نمی‌شود؛ به‌طور مثال انواع گیلاس شیرین دارای دو برجستگی قرمز رنگ بر روی دمبرگ هستند که از ویژگی‌های برگ آن به‌شمار می‌رود. گونه‌های ده‌گانهٔ ساکورا از نظر داشتن کرک به سه گروه تقسیم می‌شوند، کرکدار:ادوهیگان، چوجی-زاکورا و می‌یاما-زاکورا بدون کرک: یاما-زاکورا، اویاما-زاکورا، گیلاس اوشیما و کانهی-زاکورا. دارای هر دو حالت برگ کرک دار و بدون کرک: کاسومی-زاکورا، تاکانه-زاکورا و مامه-زاکورا زمان‌بندی شکفتن ساکورا از زمان‌های کهن اصطلاح «غنچه ۷ روز، شکوفایی ۷ روز، پرپر شدن ۷ روز، ساکورا ۲۰ روز» در مورد مدت مراحل زندگی ساکورا، در بین مردم رایج بوده‌است. هر چند این اصطلاح به‌طورکلی صحیح است اما در واقع طول عمر ساکورا برحسب سال و منطقه فرق دارد. طولانی‌ترین مدت شکوفایی ساکورا که تا به حال به ثبت رسیده‌است، در سال ۱۹۶۶، در توکیو و به مدت ۱۶ روز بوده‌است. به‌طور میانگین از زمان باز شدن اولین گل تا پرپر شدن آخرین گل یک درخت، ۱۶ روز طول می‌کشد. بعضی از انواع ساکورا مانند هیمالیا-زاکورا، فویو-زاکورا (ساکورای زمستان)، شیکی-زاکورا (ساکورای چهارفصل) و جوگاتسو-زاکورا (ساکورای اکتبر) در سال دو بار شکوفا می‌شوند. سال/نام شهر کاگوشیما (جنوب جزیرهٔ کیوشو) کوچی هاچیجوجیماتوکیو اوتسونومیاسندایساپورو (مرکز استان هوکایدو) ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۸ ۷ فروردین ۵ فروردین ۱۴ فروردین ۱۰ فروردین ۱۶ فروردین ۲۳ فروردین ۱۵ اردیبهشت ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۸ ۷ فروردین ۱ فروردین ۱۱ فروردین ۴ فروردین ۱۰ فروردین ۱۹ فروردین ۱۲ اردیبهشت اختلاف برحسب روز ۰ −۴ −۳ −۶ −۶ −۴ −۳ در جدول بالا میانگین زمان شکفتن ساکورا در دو دورهٔ زمانی مختلف به ترتیب از جنوب تا شمال نشان داده شده‌است. زودتر شکفته شدن شکوفه‌ها در طی سال‌های اخیر نشان از گرم‌شدن دمای کرهٔ زمین دارد. Cerasus |サクラ節 |بخشهٔ ساکورا |} گیلاس خوراکی، می‌یاما-زاکورا، آلبالوی چینی، یاما-زاکورا، ادوهیگان، مامه-زاکورا، چوجی-زاکورا و کانهی-زاکورا ۸ زیربخشهٔ ساکورا هستند. انواع ساکورا به‌طور تقریبی مجموعاً در حدود ۶۰۰ گونه، رقم و نژاد گوناگون ساکورا در ژاپن وجود دارد. انواع ساکوراهای خودرو ساکورای خودرو در ژاپن به ۱۰ گونه به نام‌های یاما-زاکورا، اویاما-زاکورا، ادوهیگان، مامه-زاکورا، گیلاس اوشیما، کانهی-زاکورا، کاسومی-زاکورا، می‌یاما-زاکورا، تاکانه-زاکورا و چوجی-زاکورا تقسیم می‌شوند. تمامی درختان ساکوراهای خودرو دارای شکوفه‌هایی با ۵ گلبرگ هستند.تفاوت این ۱۰ گروه ساکوراهای خودرو با ۸ زیربخشهٔ ساکورا در این است که گیلاس شیرین و آلبالوی چینی یا شینامی-زاکورا در ژاپن به صورت خودرو وجود ندارد و سه گونه از انواع یاما-زاکورا، به نام‌های اویاما-زاکورا، گیلاس اوشیما و کاسومی-زاکورا و یک گونه از انواع مامه-زاکورا به نام تاکانه-زاکورا، در انواع ساکورای خودرو به صورت چهار گروه مجزا و جداگانه درآمده‌اند. پرتعدادترین نوع ساکورای خودرو ژاپن به‌شمار می‌آید و گل‌هایی به رنگ سفید یا صورتی دارد. انواع ساکوراهای پرورشی درختان ساکورای پرورشی را می‌توان از لحاظ کیفیت میوه به دو گروه بزرگ تقسیم کرد. درخت گیلاس مرغوب این نوع درخت ساکورا جهت استفاده از میوهٔ آن گیلاس، پرورش داده می‌شوند. تا قبل از دوره میجی مردم ژاپن برای به‌دست آوردن میوه، درخت آلبالوی چینی یا گیلاس ترش چینی را می‌کاشتند. در دوره میجی انواع مختلف گیلاس شیرین از کشورهای غربی وارد شد و به خاطر کیفیت مزه، به‌تدریج جایگزین آلبالوی چینی در بازارهای ژاپن شد. | ## بخش 2: ساکورا | ساکوراهای زینتی این نوع درخت ساکورا از نظر زیبایی گل دارای کیفیت بالایی هستند و جهت استفاده از گل آن پرورش داده می‌شوند. در ساکوراهای زینتی شکوفه‌ها معمولاً تبدیل به گیلاس نمی‌شوند یا در صورت تبدیل نیز کیفیت لازم را برای عرضه به بازار ندارند اما ممکن است خود گل به عنوان مادهٔ خوراکی استفاده شود. بیشتر انواع ساکوراهای پرورشی را دو نوع ساکورای زینتی محبوب به نام‌های یائه-زاکورا یا «ساکورای پرگلبرگ» و شیداره-زاکورا یا «درخت شاخه‌افشان ساکورا» تشکیل می‌دهند. تصویر نام توضیحات100px شیداره-زاکورااز انواع درختان ساکورایی که دارای شاخه‌های نرم و افشان هستند.100px یائه-زاکورادارای شکوفهٔ پرگلبرگ است. انواع ساکورای پرورشی بر اساس ویژگی‌های ظاهری جدول زیر بر اساس انواع موجود در باغ گیاه‌شناسی جنگل تاما تنظیم شده‌است. روش تکثیر با هسته در انواع خوراکی درختان گیلاس و همچنین انواع خودرو ساکورا می‌توان از هستهٔ گیلاس جهت تکثیر استفاده کرد. برای تکثیر ساکورای باغی در روش پیوند نیز نخست باید یک درخت گیلاس ریشه‌دار وجود داشته باشد. در مرحلهٔ بعدی شاخه‌ای از یک درخت ساکورای باغی به این درخت ریشه‌داری که از هسته به وجود آمده‌است، پیوند زده می‌شود. روش تکثیر با روش‌های دیگر روش برش: ماه مارس درست قبل از متورم شدن جوانه‌ها و ماه ژوئن پس از رشد ساقه‌های نو در بهار برای انجام برش زمان مناسب است. شاخه‌های بریده‌شده برای اینکه به‌سهولت در خاک فرو بروند، نخست با کارد برش داده و نوک تیز می‌شوند سپس در حدود ده دقیقه در آب خیسانده و به درون خاک منتقل می‌شوند. در این نوع پیوند یک شاخه ساکورا به درختی که دارای ریشه‌است پیوند زده می‌شود و ساقهٔ درخت اصلی از بالای این پیوند قطع می‌شود. پیوند جوانه به ساکورا : حسن این نوع پیوند این است که از یک شاخه به تعداد جوانه‌های آن می‌توان پیوند به دست آورد. در این روش جوانه به همراه قسمتی از پوست ساقه در هر دو درخت پیونددهنده و پیوند شونده بریده می‌شود. سپس این جوانه از درخت پیونددهنده به جای جوانهٔ درخت پیوند شونده و دارای ریشه قرار می‌گیرد و با نوار به هم متصل می‌شوند؛ سپس ساقه از بالای این پیوند قطع می‌شود. ابتدا در نوک شاخه یک غدهٔ کوچک به وجود می‌آید و از این غده شاخک‌های بسیاری شروع به رشد می‌کنند به‌طوری‌که وقتی از دور به ظاهر درخت نگاه شود این قسمت به شکل لانهٔ پرنده دیده می‌شود. در کشورهای اروپایی و آمریکایی این بیماری را «جاروی جادوگر» می‌نامند که تشبیهی از شکل به‌خصوص تجمع شاخک‌ها در انتهای شاخه‌است. شاخهٔ مبتلا زودتر از دیگر شاخه‌ها سبز می‌شود و تعداد شکوفه‌ها در این قسمت بسیار کمتر از دیگر شاخه‌هاست. سفیدک پودری: در این بیماری بر روی برگ ساکورا کپک سفیدک پودری مانند پودری سفید که به برگ چسبیده دیده می‌شود. پس از مرگ کپک و ازبین‌رفتن رنگ سفید برگ در اثر مکیده شدن مواد مغذی، برگ به رنگ خاکستری درمی‌آید و ضعیف می‌شود که می‌تواند باعث مهار رشد درخت شود. در این بیماری رشد هیپرتروفی ریشهٔ درخت باعث پدیدار شدن غده‌هایی به نام گال بر روی ریشه می‌شود. کرم لوله‌ای ریشه‌گرهی: این بیماری در اثر حملهٔ کرم‌های انگلی میکروسکوپی به نام کرم‌های لوله‌ای به وجود می‌آید. در اثر این بیماری نیز غده‌های گال در ریشه به وجود می‌آید که باعث تغییر شکل در سیستم ریشه می‌شوند. شپشک، شته، مالاکوسوما نئوستریا و پروانه سفید درختان نیز مهم‌ترین آفات درختان ساکورا به‌شمار می‌آیند. مطالبی در ارتباط با ساکورا در دو کتاب کوجیکی و نیهون‌شوکی که مهم‌ترین و قدیمی‌ترین کتاب‌های ملی و مذهبی ژاپن هستند، وجود دارد. همچنین در مان‌یوشو قدیمی‌ترین کتاب شعر ژاپن نیز اشعاری در وصف ساکورا به چشم می‌خورد. کتاب مان‌یوشو در دورهٔ نارا جمع‌آوری شد و در این دوره هنوز شکوفهٔ آلو در شعر ژاپنی سمبل گل‌ها به‌شمار می‌آمد بنابراین در این کتاب در برابر ۱۱۸ قطعه شعر در ارتباط با شکوفهٔ آلو تنها ۴۴ قطعه شعر در مورد ساکورا وجود دارد. از قرن هشتم میلادی و با شروع دوره هی‌آن (۱۱۸۵–۷۹۴ میلادی) بود که به‌تدریج محبوبیت شکوفهٔ ساکورا افزوده شد و در این دوره امپراتور ساگا (۸۴۲–۷۸۶ میلادی) به خاطر علاقهٔ بسیاری که به این گل داشت، رسم هانامی یا جشن دیدن گل‌ها را رواج داد. در دورهٔ ادو (۱۸۶۸–۱۶۰۳ میلادی)، اصطلاحِ «گل ساکورا، مرد سامورایی» بین مردم رایج شد. در این دوره انواع گوناگون پرورشی ساکورا و همچنین محل‌های معروف ساکورا یکی پس از دیگری ایجاد شدند. در اواخر دورهٔ ادو سومی-یوشینو به وجود آمد و از آن پس این درخت در سراسر ژاپن به‌طور گسترده کاشته شد. در دوره میجی، موتواوری نوریناگا (۱۸۰۱–۱۷۳۰) محقق و پژوهشگر فرهنگی ژاپن، در آثار خود نوشته‌است «روح ژاپنی‌ها با ساکورا همخوانی دارد». به عقیدهٔ او با اینکه عمر ساکورا کوتاه است ولی از نظر اینکه با تمام توان، زیبا زندگی می‌کند، همتایی ندارد. به‌دنبال او نیتوبه اینازو نویسندهٔ دیگر این دوران، در سرآغاز کتاب بوشیدو: روح ژاپن خود آورده‌است که راه و رسم سامورایی همانند سمبل ژاپن، شکوفه‌های ساکورا است. شکوفه‌های ساکورا برخلاف گل‌های دیگر، قبل از پژمرده شدن و در اوج زیبایی پرپر می‌شوند و از نظر ژاپنی‌ها در این مرگ زودهنگام نشانی از روح ایثار و خودگذشتگی وجود دارد. برای نمونه در طول جنگ جهانی دوم به جای واژهٔ شهادت یا کشته‌شدن در جنگ عبارت پرپر شدن گل به کار برده می‌شد و پخش آهنگ‌های نظامی با مضمون ساکورا بسیار رایج بود. خلبانان کامی‌کازه هواپیمای خود را که فقط سوخت رفت داشتند، با انواع مواد آتش‌زا و منفجره به هدف‌های دشمن می‌زدند. مردم در آن زمان اعتقاد داشتند که این جوانان مثل ساکورا زیبا بودند و یکباره پرپر می‌شدند. در حال حاضر در درجات شغلی اداره پلیس و همچنین نیروی دفاعی ژاپن از تصویر ساکورا به عنوان نمادی از ایثار این افراد جهت حفظ مال و جان مردم استفاده می‌شود. در واقع نقش ساکورا بر روی درجات شغلی پلیس و نظامیان ژاپن برابر با ستاره در کشورهای دیگر است. ساکورا در فرهنگ ژاپن یادآور اصل ناپایداری امور دنیوی در آیین بوداست و در شعر و سرودهای بسیاری از آن به عنوان نماد ناپایداری یاد شده‌است. نقش ساکورا در بسیاری از پرچم‌های سازمان‌های مختلف مانند مدارس و پلیس و نیروی دفاعی ژاپن به چشم می‌خورد. هر چند که به خاطر تصوری که از ناپایدار بودن و عدم دوام ساکورا وجود دارد، ساکورا به عنوان یک نام خانوادگی، بسیار نادر و کمیاب است؛ اما برای نامگذاری دختران بسیار محبوب است. در سال ۲۰۱۰ در ژاپن در فهرست ۱۰ نام نوزاد دختری که دارای بیشترین رقم ثبت شده بودند، نام ۷ گل دیده می‌شود که در این بین ساکورا مقام نخست نام‌های انتخابی برای دختران در این سال را به خود اختصاص داده‌است. توکیو در این نقشه بر روی خطی که تاریخ ۲۵ مارس دارد، قرار دارد بنابراین زمان پیش‌بینی‌شده برای باز شدن شکوفه‌های درخت سومی-یوشینو در توکیو روز ۲۵ مارس است. از نظر تنظیم برنامه‌ریزی جهت انجام جشن هانامی، پیش‌بینی صحیح زمان باز شدن شکوفه‌ها در ژاپن دارای اهمیت ویژه‌ای است؛ به همین جهت هر ساله در روز سوم مارس نظر متخصصان هواشناسی در مورد زمان احتمالی شکفتن شکوفه‌های گیلاس در استان‌های مختلف کشور، توسط سازمان هواشناسی ژاپن اعلام می‌شود. این زمان در قسمت‌های گوناگون ژاپن مختلف است و حتی ممکن است در قسمت‌های مختلف یک استان هم متفاوت باشد. | ## بخش 3: ساکورا | جهت پیش‌بینی تاریخ شکفتن شکوفه‌های گیلاس در روی نقشه ژاپن از روش ویژه‌ای به نام حوزهٔ شکوفه‌های گیلاس استفاده می‌شود. در این روش شهرهایی را که تاریخ شکفتن شکوفه‌های گیلاس در آن‌ها هم‌زمان است در روی نقشه با خط به یکدیگر متصل می‌کنند. به این خط‌ها حوزهٔ شکوفه‌های گیلاس گفته می‌شود و زمان پیش‌بینی‌شده برای باز شدن ساکورا و به‌طور اخص سومی-یوشینو در روی نقشهٔ ژاپن به این روش نشان داده می‌شود. واژهٔ حوزهٔ شکوفه‌های گیلاس توسط رسانه‌های گروهی اختراع شد و از سال ۱۹۶۷ میلادی استفاده می‌شود. جشن شکوفه‌های گیلاس هانامی یا جشن شکوفه‌های گیلاس یکی از مراسم رایج در کشور ژاپن است. هانامی در هنگام شکوفایی شکوفه‌های ساکورا و با جمع شدن دوستان و بستگان به دور هم و گسترانیدن سفره در زیر درختان ساکورا برگزار می‌شود. هانامی برای نخستین بار در دورهٔ نارا (سال‌های ۷۱۰ تا ۷۹۴ میلادی) و در بین اشراف مرسوم شده‌است. در ابتدا دیدن شکوفه‌های آلو که در ژاپن اومه نامیده می‌شود، مرسوم بود اما در دورهٔ هِی‌آن (سال‌های ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی) شکوفه‌های گیلاس جایگزین شکوفه‌های آلو شد. از اواسط دورهٔ ادو هانامی در بین عموم مردم رایج شد و امپراتور توکوگاوا یوشیمونه هشتمین امپراتور دورهٔ ادو جهت تشویق مردم و ترویج بیشتر هانامی دستور کاشت گستردهٔ درختان گیلاس را در سراسر کشور صادر کرد. مصرف خوراکی ساکورا از زمان‌های بسیار کهن در ژاپن به‌غیر از میوه، از گل و برگ ساکورا نیز به عنوان مادهٔ خوراکی استفاده می‌شده‌است. در حال حاضر در جهان بیش از ۱۰۰۰ رقم گیلاس خوراکی وجود دارد که می‌توان آن‌ها را به‌طور کلی به سه گروه گیلاس شیرین، گیلاس ترش (آلبالو) و آلبالوی چینی تقسیم کرد. با اینکه از ۳۰۰۰ سال پیش درخت گیلاس شیرین برای استفاده از میوهٔ آن در چین کشت می‌شده‌است در ژاپن کاشت درخت گیلاس شیرین به دوره میجی ۱۸۶۸–۱۹۱۲ میلادی برمی‌گردد. در این دوره درخت گیلاس شیرین از آمریکا وارد شد و کاشت آن در استان‌های هوکایدو، استان آئوموری، استان یاماگاتا و دیگر استان‌های شمالی آغاز گردید. ساکورایو یا چای شکوفهٔ گیلاس – یک نوع نوشیدنی ژاپنی است که از ساکورای مزه داده شده و آب جوش ساخته می‌شود. برای تهیه آن از یائه-زاکورا یا ساکورای پرگلبرگ و به‌ویژه از نوع ساکورای کانزان و فوگنزو استفاده می‌شود. نکتهٔ مهم در تهیهٔ ساکورایو این است که برای تهیه این چای، تنها باید از یک جفت ساکورای به‌هم‌چسبیده که نمادی از پیوند و پیمان میان دو نفر هستند، استفاده کرد. ساکورای نمک‌زده – در تهیهٔ آن از یائه-زاکورا یا ساکورای پرگلبرگ و نمک و سرکهٔ آلو استفاده می‌شود. معمولاً ساکورا یک ماه در سرکهٔ آلو و نمک خوابانده می‌شود و پس از آن در یخچال یا کیسه‌های نایلونی نگهداری می‌گردد و تا یکسال بعد قابل مصرف است. از ساکورای نمک‌زده برای تزئین غذا و شیرینی‌های سنتی و آنپان (نوعی نان ژاپنی) استفاده می‌شود. برگ ساکورای نمک‌زده بیشتر از برگ گیلاس اوشیما که خوش‌عطر است، در شیرینی‌های سنتی ژاپنی مانند ساکورا موچی به عنوان پوشش تزئینی مصرف می‌شود. اونیگیری ساکورا: ساکورای خردشده و مزه داده شده، بعد از پختن برنج ژاپنی یا گوهان با برنج مخلوط می‌شود و به شکل گرد یا سه‌گوش شکل داده می‌شود. پختن برنج با برگ ساکورا: هنگام پختن برنج از جوشاندهٔ به‌دست‌آمده از برگ ساکورا به جای آب استفاده می‌شود. مصرف داروئی: از بعضی قسمت‌های پوست درخت ساکورا برای درمان سرفه، اکزما، عفونت پوست، تاول پا، و مسمومیت، با ماهی استفاده می‌شود. مراکز کاشت ساکورا در ژاپن نخستین مرکز تحقیقاتی و کاشت ساکورا در ژاپن پشتهٔ آراکاوا نام دارد. این مرکز در سال ۱۸۸۵ میلادی به همت یکی از اشراف منطقه و با اهدای ۳۲۲۵ اصله درخت از ۷۵ گونه مختلف ساکورا احداث گردید. این عمل خیرخواهانه موجب شد که بسیاری از گونه‌های ساکورای دوره ادو محفوظ بماند و برای نسل امروز حفظ شود. باغ‌های گیاه‌شناسی و مراکز تحقیقاتی بهترین زمان برای بازدید از این مکان‌ها اوایل تا اواسط ماه آوریل است. در این مرکز در حدود ۲۶۰ نوع مختلف درخت ساکورا جهت پژوهش نگهداری می‌شود که از نظر تنوع گونه بالاترین رقم در تمام کشور ژاپن به‌شمار می‌آید. باغ گیاه‌شناسی جنگل تاما یکی از مراکز مهم تحقیق و حفظ گونه‌های ساکورا در ژاپن است. باغ گیاه‌شناسی جیندای در منطقهٔ چوفو قرار دارد و دارای ۶۰۰ درخت در ۶۵ گونهٔ مختلف ساکورا است. باغ گیاه‌شناسی کویشیکاوا این باغ گیاه‌شناسی وابسته به دانشگاه توکیوست و در آن ۲۳ نوع مختلف ساکورا وجود دارد. پارک‌ها و مکان‌های برگزیده این ۵ پارک در توکیو به نام‌های شینجوکو گیوئن، اوئنو، سومیدا، اینوکاشیرا و کوگانه‌ای در فهرست صد پارک برگزیده ژاپن جهت هانامی قرار دارند. این پارک در منطقهٔ شینجوکو قرار دارد و دارای ۱۵۰۰ درخت از ۶۵ نوع مختلف ساکوراست. به غیر از این ۵ پارک خندق چیدوریگافوچی در شمال غربی کاخ امپراتوری توکیو و اطراف آن پارک چیدوریگافوچی و نیپون بودوکان نیز با داشتن ۳۷۰ درخت ساکورا یکی از زیباترین مکان‌های توکیو جهت دیدن ساکورا، به‌ویژه از نوع یاما-زاکورا به‌شمار می‌آید. این درخت بیش از ۱۰۰۰ سال عمر دارد و از نوع درختان شیداره-زاکورا (شاخه افشان) است. این درخت در حدود ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۰ سال عمر دارد و کهنسالترین درخت نوع ادوهیگان در ژاپن به‌شمار می‌رود. در این سال ۳٫۰۲۰ اصله درخت ساکورا از ۱۲ گونهٔ متفاوت به نشانهٔ دوستی مردم ژاپن و آمریکا به این کشور هدیه شد. بیشتر این درختان ساکورا از نوع سومی-یوشینو بودند و در اطراف رودخانه پوتوماک کاشته شدند. در میان انواع ساکوراهای اهدایی گیوایکو نیز وجود داشت که برای کاشت در اطراف کاخ سفید انتخاب شد. در همان سال ۲٫۰۰۰ اصله درخت نیز به نیویورک اهدا شد که در پارک ساکورا واقع در محلهٔ منهتن نیویورک کاشته شدند. در سال ۱۹۶۵ میلادی بار دیگر ۳٫۸۰۰ اصله درخت سومی-یوشینو از طرف دولت ژاپن به بانوی اول آمریکا، همسر رئیس‌جمهور لیندون بینز جانسون اهدا شد. ترکیه در سال ۲۰۰۵ میلادی ۵۸۷ اصله درخت ساکورا به یک باغ گیاه‌شناسی در استانبول اهدا شد. در سال ۱۸۹۰ میلادی این ناوچه پس از خاتمهٔ سفر حسن‌نیت و بهبود رابطهٔ دولت عثمانی با ژاپن در اثر گردباد در دریا غرق شد و ۵۸۷ نفر از ملوانان جان خود را از دست دادند. همچنین در سال ۲۰۱۰ میلادی ۳۰۰۰ اصله درخت ساکورا به نشانهٔ یادبود صد و بیستمین سال دوستی مابین دو کشور از طرف ژاپن به کشور ترکیه فرستاده و در شهرهای استانبول، آنکارا و ایزمیت کاشته شد. چین در سال ۱۹۷۳ میلادی از طرف نخست‌وزیر ژاپن، تعدادی ساکورا به چین اهدا شد که در پارک شکوفه‌های گیلاس لانگ وانگ تانگ و دانشگاه وهان کاشته شدند. در سال ۲۰۱۰ ژاپن، ۲۰۰۰ اصله درخت ساکورا را به نشانهٔ دوستی بین دو ملت، به چین هدیه کرد. | ## جمع‌بندی | کانادا کشور کانادا نیز در ۱۹۵۹ و ۲۰۰۵ میلادی تعدادی درخت سومی-یوشینو از سفارت ژاپن در تورنتو دریافت کرد.