موضوع مقاله: محیط رومیزی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محیط رومیزی | مقدمه: یک محیط رومیزی یا دسکتاپ، در رایانش یک پیاده‌سازی از «کنایه روی میز بودن» است، که از دسته‌ای از برنامه‌ها تشکیل شده است که روی یک سیستم عامل رایانه‌ای اجرا می شود، و دارای واسط کاربری گرافیکی (GUI) (که گاهی توسط یک پوسته گرافیکی توصیف می‌شود) مشترکی هستند. | ## بخش 1: محیط رومیزی | محیط رومیزی تا قبل از اختراع رایانش موبایلی بیشتر در رایانه‌های شخصی دیده می‌شدند. GUI های رومیزی به کاربر کمک می‌کند تا به سادگی به فایل‌ها دسترسی بیابند و آن‌ها را ویرایش کنند، درحالیکه امکان دسترسی به همه ویژگی‌های یافت‌شده در سیستم‌عامل زیربنایی را فراهم نمی‌کنند. درعوض، وقتیکه کنترل کامل روی سیستم‌عامل مورد نیاز است، هنوز از یک واسط خط-فرمانی (CLI) سنتی استفاده می‌شود. یک محیط میز کار، معمولاً از یک مدیر پنجره (از قبیل متا سیتی یا کی وین)، یک مدیر فایل (همچون ناتیلوس و دولفین)، گروهی از پوسته‌ها و برنامه‌ها و همچنین کتابخانه‌ها برای مدیریت میز کار تشکیل شده‌است. هر یک از این واحدها به‌طور مستقل می‌توانند توسعه بیابند یا به صورت تک تک تنظیم شوند تا ترکیبی یکتا را، تشکیل دهند، ولی اکثر محیط‌های میزکار، یک پیکره بندی پیش‌فرض را فراهم می‌کنند که کمترین نیاز به ورودی کاربر را دارند. همه برنامه‌های که بخشی از یک میزکار هستند، تأثیری که توسط کاربر قابل رویت باشد، ندارند. برای نمونه، کی دی ای KIOslaves را ارائه می‌دهد که به کاربر امکان دسترسی به طیف وسیعی از دستگاه‌های مجازی را ارائه می‌دهد. | ## بخش 2: محیط رومیزی | یک سامانه محیط میز کاری پنجره ایکس، یک مدیر پنجره را با یک دسته برنامه‌ها که از قوانین رابط انسانی پیروی می‌کند و تحت سامانه پنجره ایکس اجرا می‌شود، در هم می‌آمیزد. همانطوری‌که یک مدیر پنجره مشابه رابط کاربری آکوا (آکوا) در OS X است، یک محیط میزکاری لینوکس نیز مشابه آکوا است مانند همه برنامه‌های گرافیکی و ابزارهای پیکره بندی پیش‌فرض OS X. در آغاز CDE به عنوان یک راه حل انحصاری در دسترس بود ولی هرگز در سامانه‌های لینوکسی به خاطر هزینه ومحدودیت‌های قراردادها محبوب نبود. Xfce هم پروژه کوچک مشابهی است که در سال ۱۹۹۷ پایه‌گذاری شد و روی سرعت و پیمانه‌ای بودن تمرکز داشت. یک مقایسه بین محیط‌های میزکاری سامانه پنجره ایکس تفاوت‌های بین این محیط‌ها را نشان می‌دهد. امروزه گنوم و کی دی ای میز کارهای غالب هستند و اغلب به صورت پیش‌فرض روی سامانه‌های لینوکسی نصب شده‌اند. هر یک از آن‌ها این موارد را فراهم می‌کنند: برای برنامه نویسان، مجموعه‌ای از APIهای استاندارد، یک محیط برنامه‌نویسی و یک راهنمای رابط انسانی. | ## بخش 3: محیط رومیزی | این نرم‌افزارها شامل برنامه‌هایی همانند مدیر فایل، مرورگر وب، پخش‌کننده چند رسانه‌ای، سرویس گیرندهٔ ایمیل، دفتر آدرس‌ها، PDF خوان، اداره‌کننده تصاویر و برنامه‌های تنظیمات سیستمی می‌باشد. اگر چه هر دو برای اهداف یکسانی تلاش می‌کنند، اما گنوم و کی دی ای در روش کارسنجی کاربران، بسیار متفاوت‌اند. کی دی ای، برنامه‌ها ی کاربردی را برای ترکیب شدن و کار کردن با یکدیگر تشویق کرده، بسیار قابل تنظیم است و قابلیت‌های پیچیده زیادی دارد، در همین حال سعی در ارائه تنظیمات پیش‌فرض معقولانه‌ای دارد. در سوی دیگر، گنوم بسیار محتاط تراست و روی جزئیات بیشتر، درکارهای ضروری و همچنین سادگی کلی تأکید دارد. از لحاظ فنی، تعدادی زیادی تکنولوژی‌های مشترک در تمام میز کارهای لینوکسی وجود دارد که واضح‌ترین آن‌ها سامانه ینجره ایکس است. نمونه‌های محیط میزکار در رایانه‌های شخصی معمول‌ترین محیط میزکار توسط شرکت مایکروسافت ارائه شده‌است، پس از آن میزکار ارائه شده در Mac OS X توسط شرکت اپل قرار دارد. | ## جمع‌بندی | پروژهٔ آزمایشی میزکار BumpTop برای جایگزینی محیط ۳بعدی دنیای واقعی به جای محیط ۲بعدی در میزکارها در حال پیگیری می‌باشد.