موضوع مقاله: تاریخچه وب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاریخچه وب | مقدمه: تیم برنرز لی در سال ۱۹۸۹ وقتی که اولین طرح پیشنهادی و طرح خود را به مؤسسهٔ سرن (پژوهشگاه فیزیک هسته‌ای و انرژی‌های سطح بالا) در سویس بوردر فرانسه می‌فرستاد؛ وب را اختراع کرد. | ## بخش 1: تاریخچه وب | خصوصیات نسخه‌های مختلف وب وب نسخهٔ یک: مستندات (توسط پیوندها-لینکها-) به هم مرتبط شده‌اند. وب نسخهٔ دو: محتویات توسط کاربران ایجاد می‌شود و اطلاعات به صورت پویا تولید و رشد پیدا می‌کنند. زبان نشانه گذاری متن هوشمند (HTML) برای ارائه محتویات صفحات وب و برقراری پیوندها (لینک‌ها). همان اوایل کار، خیلی زود تیم برنرز لی متوجه شد که وب برای موفق بودن نیاز به عامل چهارمی و آن آزاد بودن و بازبودن (دسترسی‌ها در) وب است. این تصمیم مؤثر، راه را برای رسید وب به وضعیت موجود امروز باز کرد که (باعث شد اینترنت:) جهانی، باز و آزاد، سازگار با سیستم‌های عامل و سخت‌افزارهای متفاوت، یک مجموعه مرتبط با هم، آموزشی، تجاری، سرگرم‌کننده، رفاه‌آور برای مردم شده است. موتور جستجوی گوگل انتظارات بعدی مصرف‌کنندگان که به دنبال پیدا کردن اطلاعات، محصولات و سرویس‌ها و دیگر مردم بودند را بالا برد. همچنین گوگل سطح پذیرش راهبرد تجارت پیچیده‌تر و برنامه فروش آنلاین برای شرکت‌ها را ارتقاء داد (با این بهانه) که بتوانند رتبه خود را در گوگل بیشتر کنند (تا در اولین نتایج جستجوی گوگل قرار گیرند). این کار گوگل انقلاب جدیدی در به وجود آمدن کسب و کارهای آنلاین (حاضر در همه جا و همه وقت) و مدل‌های جدید تبلیغات و همچنین بازارهای جدید را باعث شد. بدین ترتیب وبلاگ‌ها دارای شخصیتی خاص برای خود شدند که این شخصیت را مستقیماً از مؤلف خود به ارث می‌برند (شما با مطالعه دفترچه خاطرات شخصی هر فرد می‌توانید با ابعاد متفاوت شخصیتی وی نیز تا اندازه‌ای که امکان دارد آشنا شوید وب ۲٫۰ این اتفاقات ما را به وب ۲٫۰ رساند. در حالی که تجارت‌ها و کسب و کارها داشتند از روش‌های قبل به روش‌های جدید وب مهاجرت می‌کردند یک نسل جدیدی از کاربران و برنامه نویسان وب شروع به همکاری فعالی کردند. در سال ۲۰۰۴ تیم آوریلی وب ۲٫۰ را با عنوان انقلاب تجارت در صنعت کامپیوتر به وسیلهٔ مهاجرت به روی بستر وب" را (به جهان) معرفی کرد. اصل قضیه وب ۲٫۰ این است که کاربرانی مثل خود مصرف‌کنندگان محتویات را ایجاد می‌کنند؛ و به این ترتیب اطلاعات خیلی پویاتر از اطلاعات در وب ۱٫۰ است. ویکی‌پدیا وب ۲٫۰ را این‌گونه تعریف می‌کند: «عنوانی که روند استفاده از وب جهان‌گستر (www)و تکنولوژی‌ها و طراحی‌های آن که هدفش رسیدن به افزایش خلاقیت، اشتراک گذاشتن اطلاعات و مهم‌تر از همه همکاری کاربران است را توصیف می‌کند.» این تعریف ویکی از دیدگاه اصلی تیم برنرز لی نسبت به تعریف وب که در آن همکاری واقعی و تعاملی و ارتباطات جهانی و اشتراک‌گذاری اطلاعات بود، جامعتر است. شبکه‌های اجتماعی مانند فیس بوک، لینکدال ان، پاسادو، ببو، اورکات و مای اسپیس راه تعامل مردم در وب را هموار ساختند. تجار با توجه به این شبکه‌های اجتماعی و جنبه‌های همکاری‌های درون وب نظرشان را به راه‌های ایجاد بستر استفاده واقعی و ابزاری توسط شرکتهایشان و مصرف کنندگانشان معطوف ساختند. شرکت‌ها به سمت و سوی فعال‌سازی و کاربردی‌تر کردن نظرات مشتریانشان در کسب و کارشان هستند، تا بتوانند نیازمندی‌های مشتریانشان و توقعات نحوه تعامل خرید و فروششان را بهتر برآورده سازند. در آوریل ۲۰۰۸ موتور جستجوی یوتیوب ۸۰ میلیون پاسخ ارائه کرده که حدود ۴ میلیون از آن‌ها کانال‌های ایجاد شده توسط کاربران است. به گفته شرکت بین‌المللی اطلاعات(IDC)، ویدئوهای تولید شده توسط کاربران و آپلود شده در روز در تمام سایتهای فیلم بیش از ۵۰۰ هزار قطعه فیلم در سال ۲۰۰۷ بوده و در چهار سال بعد از آن به حدود ۵ میلیون (ویدئو در روز) خواهد شد. | ## بخش 2: تاریخچه وب | به هر حال در موارد متعددی وب ۲٫۰ باز هم به صورت محدوده بسته‌ای (به حساب می‌آید)، که در آن معمولاً پیوند دادن‌ها داخل آن (برای نگه داشتن مصرف‌کنندگان و مشتریان) ساده نیست و هنوز در خارج از سایت مربوطه یا بین چند سایت مختلف باید صورت گیرد و بعضی اوقات نیر استفاده اختصاصی از راه حل‌ها و زمینه‌های بعد مانع همکاری و ارتباط می‌شود. وب ۳٫۰ اگر نخواهیم بگوییم انقلاب، تحول بعدی در وب ارتباط سخت‌افزار (مثل موبایل، لپ‌تاپ، و سایر دستگاه‌های سخت‌افزاری) به اینترنت بود. راه جدیدی برای یکپارچه‌سازی و هموار کردن راه‌های بدست آوردن اطلاعات و دید جدیدی که قبلاً اصلاً امکان‌پذیر نبود؛ و راه جدیدی برای ارتباط به اینترنت از طریق دستگاه‌های متنوعی که قابلیت و توانایی پیدا کردن و تجزیه و تحلیل و شسته رفته کردن اطلاعات را دارند. کنسرسیوم وب جهان‌گستر (w3c)تکنولوژی‌های جدیدی را برای به وقوع پیوستن وب ۳٫۰ استانداردسازی کرد؛ که شامل عناوین: وب مفهومی، ویدئو روی وب، وب سیار و همراه و وب در همه جا و تمام شرایط می‌باشند. وب مفهومی وب مفهومی چارچوبی مشترک مبتنی بر آدرس‌های اینترنتی به وجود آورد که اجازه می‌دهد در سرتاسر برنامه‌ها، برنامه‌های بزرگ و محدوده‌های اجتماعی، اطلاعات به همدیگر مرتبط شوند، به اشتراک گذاشته شوند و قابلیت استفاده مجدد پیدا کنند. با استفاده از تکنولوژی‌های کنسرسیوم جهان‌گستر(w3c) در وب مفهومی افراد یا دستگاها می‌توانند با استفاده از یک نمونه از اطلاعات از یک مجموعه به مجموعه بی‌انتهایی از اطلاعات مرتبط به آن مطلب که در پایگاهای اطلاعاتی سرتاسر جهان دستیابی کند. این پایگاها از طریق شبکه سخت‌افزاری و کابل کشی به هم مرتبط نشده‌اند بلکه این اطلاعات پراکنده در مناطق مختلف جغرافیایی به وسیلهٔ پارامترهای مشترکی مانند: یک شخص خاص، یک مکان خاص، یک ایده و نظریه خاص، یک مفهوم خاص و… به هم پیوند داه می‌شوند. خیلی از اطلاعاتی که در طول روز آن‌ها را از اینترنت استفاده می‌کنیم در یک جا نیستند. برای مثال شما صورتحساب بانکی خود را در اینترنت در سایت بانک مربوطه و عکس‌های خود را در آلبوم اینترنتی در سایتی دیگر و قرار ملاقات‌های خود را باز در جایی دیگر می‌بینید. اما آیا می‌توانید عکس‌های خودتان را در تقویم خودتان ببینید و بفهمید کی آن عکس را گرفته‌اید و در آن وقت چه می‌کردید؟ چون هرکدام از اطلاعات شما به وسیلهٔ برنامه‌ای خاص کنترل می‌شوند و در سایت خاصی نگهداری می‌شوند. دیدگاه وب مفهومی این است که مبانی وب را از تکیه بر مستندات و فایل‌ها به پایه‌ریزی بر اساس اطلاعات گسترش دهیم. اطلاعات یک مطلب باید بتوانند به مستندات مورد استفاده در معماری عمومی وب دسترسی داشته باشند، مثلاً آدرس‌های اینترنتی باید قابلیت اتصال به مستند دیگر یا قسمت از آن را که در رابطه با همین موضوع است در حال حاضر ارتباط داشته باشند. این یعنی اینکه ایجاد یک چارچوب مشترکی که اجازه بدهد اطلاعات قابلیت اشتراک‌گذاری و استفاده مجدد در سرتاسر برنامه‌ها، برنامه‌های خیلی بزرگ و محدوده‌های ارتباطی و اجتماعی به صورت اتوماتیک و خودکار با کیفیت و درستی ابزارهای دستی، که شامل قابلیت ایجاد ارتباطات جدید و قابل نمایش در میان اطلاعات باشد. تصورت کنید توانایی دسته‌بندی و سازماندهی و جستجوی تمام اطلاعاتتان را روی اینترنت داشته باشید. تصور کنید که بتوانید تمام اطلاعات خود را از قبیل عکس، فیلم، مطلب، ایمیل، فایل‌ها و مدارک، و… را برای دوستان، فامیل، همکاران به صورت فوری به اشتراک بگذارید. این مطلب را درک و باور کنید یا نه، به هر حال احتمالاً همین الآن در حال استفاده از یک سرویس مبتنی بر فضای مجازی مجتمع هستید؛ و تقریباً همه کسانی که با کامپیوتر کار می‌کنند. به‌طور خلاصه، فضای مجازی مجتمع شخصی به این معنی است که: همه بخش‌های اطلاعاتی که در طول زندگی و راجع به هرجنبه از زندگیتان در هروقت که نیاز داشته باشید دم دست شما و آماده برای استفاده شما هستند. | ## بخش 3: تاریخچه وب | شاه کلید امکان‌پذیر شدن، قابلیت حمل و تعاملی شدن اطلاعاتتان همسان و به روز بودن اطلاعات شما در میان دستگاه‌ها مورد استفاده شما (مانند لپ‌تاپ، موبایل و…)مثل اطلاعات به اشتراک گذاشته شده باشند. اطلاعات به اشتراک گذاشته شده، اطلاعاتی هستند که در هر جا که اراده کنیم به آن‌ها دسترسی پیدا می‌کنیم، مثل هر شبکه‌های اجتماعی مجازی، بانکها، وبلاگها، اتاق‌های خبری، اجتماعات اقتصادی و غیره. نهایتاً، فضای مجازی مجتمع شخصی که شامل همه اطلاعاتتان از دفترچه تلفن و آدرسهایتان گرفته تا کلکسیون آهنگ‌ها و صداها و مدارک و گزارش‌های کاری و اقتصادی و… به فضای مجازی مجتمع عمومی و فضای مجازی مجتمع دیگران متصل خواهد شد. این یعنی اینکه در هر جای اینترنت که با آن سرو کله دارید، مانند کار کردن با افراد دیگر، می‌توانید به آن اطلاعات مورد نظرتان اتصال برقرار کنید. این قضیه شامل، شبکه‌های اجتماعی، بانکها، دانشگاه‌ها، محل‌های کاری، فامیل و دوستان خودتان هم می‌شود. مطمئناً، شما خواهید توانست که چه قسمتی از اطلاعات شما عمومی و چه قسمتی به صورت خصوصی بماند. دسته‌ای از فضای مجازی مجتمع شخصی، شکل جدیدی از شبکه‌های اجتماعی مجازی را شکل خواهند داد که تنظیمات حریم شخصی بیشتری از امثال فیس بوک خواهند داشت، و ویژه تر خواهند شد اگر این دسته‌بندی‌ها فامیل محور یا تجارت گرا باشند. سرانجام، ابزارها و دستگاه‌های شما (در فضای مجازی مجتمع)، دربارهٔ شما یادمی‌گیرند و می‌فهمند شما چه کار می‌کنید، به کجا می‌روید و قصد انجام چه کاری را دارید و قتی شما به سراغ آن‌ها می‌روید. ممکنه این نظرات شبیه داستان‌های علمی تخیلی به نظر برسد، اما مطمئناً ما را به سمتی فضای مجازی مجتمع سوق خواهد داد. فضای مجازی مجتمع شخصی شما فضای مجازی مجتمع شخصی راهی برای ارتباط تجربه‌های کاربران، همگرایی (و متمرکز شدن و یکی شدن) تکنولوژها با دستگاه‌ها و سخت‌افزارهایی که از سیستم عامل‌های مشابهی استفاده می‌کنند، شبکه‌های به هم مرتبط (مانند شبکه‌های رادیویی) است. اما با وجود همگرایی تکنولوژی‌ها، سخت‌افزارها به سمت تنوع و واگرایی بیشتر میل می‌کنند. چالش بعدی این است که بفهمیم چگونه در سرتاسر این تنوع دستگاه‌ها به صورت مستمر ارتباط برقرار کنیم. مجتمع‌سازی (محاسبات ابری) امروزی در میان کل تولیدات یک شرکت بخصوص به صورت خیلی خوبی سنکرون اطلاعات (همسان‌سازی و هم‌زمان سازی) و مطالب صورت گرفته است. با پیش زمینه فضای مجازی مجتمع شخصی، مصرف‌کنندگان می‌توانند پخش کنند: آهنگ، تصاویر، محصولات و چیزهای خیلی زیادتری از هر مطلبی که امکان دسترسی به آن را دارند و از هر دستگاه سخت‌افزاری که دارند و هرجا که اتفاق می‌افتد، را داشته باشند. سرویس‌های «فضای مجازی مجتمع» از چه چیزیهای تشکیل می‌شوند راه تولیدکنندگان و تحلیل گران نشان می‌دهد که فضای مجازی مجتمع در تمام نقاط جهان به صورت پراکنده است. وقتی (الکی) به هرچیزی برچسب فضای مجازی مجتمع بچسبانند، این اصطلاح معنی خودش را از دست می‌دهد و به عبارت دیگر لوث می‌شود. شرکت بین‌المللی اطلاعات کامپیوتر(IDC) با لیست دم دستی بدرد بخوری آمده تا تعیین کند چه چیزهای را می‌شود برچسب فضای مجازی مجتمع زد و چه چیزهای را نه؟! مشخصات کلیدی سرویس‌های «فضای مجازی مجتمع اطلاعات به وسیلهٔ شخص ثالث، خارج از محدوده سایت ایجاد شده باشد. | ## جمع‌بندی | تأمین‌کننده باشد: یعنی خودش تأمین‌کننده نیازهای درخواست‌ها باشد، تقریباً هم‌زمان استقرار پیدا کند (همزمان در اینترنت و دستگاه‌های متصل به آن، لپ‌تاپ و پخش‌کننده‌ها و کامپیوتر هیا شخصی و…)، به صورت پویا و خوب دسته‌بندی شود مدل قیمت گذاری داشته باشد: به صورت خوب دسته‌بندی شود، کاربردی باشد (مبتنی براستفاده کاربر باشد حداقل قابلیت انتخاب داشته باشد).