موضوع مقاله: گالادریل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گالادریل | مقدمه: گالادریل الفی سلطنتی از خاندان‌های نولدور و تلری و نوهٔ پادشاهان فینوه و اولوه است. | ## بخش 1: گالادریل | او در زمان شورش نولدور رهبر بود و در دوران اول که مهاجرت کند در والینور حضور داشت. او در آنجا به بانوی لورین، بانوی گالادریم، بانوی نور، یا بانوی چوب زرین شناخته شد. تالکین گالادریل را «نیرومندترین و منصفانه‌ترین الف‌هایی که در سرزمین میانی باقی مانده‌اند»سیلماریلیون، «از حلقه‌های قدرت و عصر سوم» (پس از مرگ گیل-گالاد) و «بزرگ‌ترین زنان الف»بازگشت پادشاه، پی‌نوشت بی، «داستان سال‌ها» توصیف می‌کند. گالادریل این توانایی را داشت که به ذهن دیگران نگریسد تا آن‌ها را منصفانه قضاوت کند. او تنها دختر و کوچک‌ترین فرزند فینارفین (شاهزاده نولدور) و ائارون (دختر الوه) و از بستگان دور لوتین بود. گالادریل را غالباً زیباترین الف‌ها، چه در آمان و چه در سرزمین میانه، می‌نامیدند. بر اساس شرح کهن‌تر داستان او که چکیدهٔ آن به‌دست تالکین در راه برای همیشه ادامه دارد نگارش شده و در سیلماریلیون به‌کار رفته است، گالادریل یکی از شرکت‌کنندگان و رهبران مشتاق در شورش نولدور و عزیمت آن‌ها از والینور بود. در بلریاند، او با برادرش فین‌رود فلاگوند در نارگوتروند و دربار تینگول و ملیان در دوریات زندگی می‌کرد. گالادریل برخی از اسرار تاریکی از آن دوران را به همراه داشت؛ او بخشی از داستان خشونت‌آمیز سیلماریل‌ها و کشتن فینوه به‌دست مورگوت را به ملیان گفت، اما به قتل‌عام الف‌ها به‌دست خود الف‌ها اشاره نکرد. | ## بخش 2: گالادریل | دوران دوم در ابتدا گالادریل و کلبورن عازم لیندون شدند و در آن‌جا بر گروهی از الف‌ها حکومت کردند و خودشان تحت حاکمیت گیل-گالاد بودند. طبق منبع دربارهٔ گالادریل و کلبورن، آن‌ها سپس به سواحل دریاچه نن اوییال (ایوندیم) رفتند و ارباب و بانوی همه الف‌های اریادور به حساب می‌آمدند. آن‌ها با یکی از سکونتگاه‌های ناندوری‌ها در دره رودخانهٔ آندوین که به لوتلورین تبدیل شد، ارتباط برقرار کردند. بر اساس برخی از روایت‌های تالکین، آن‌ها برای مدتی طی دوران دوم فرمانروای لوتلورین شدند؛ اما در همهٔ روایت‌ها پس از ناپیدا شدن آمروث در میانهٔ دوران سوم، به لورین بازگشتند تا حکومت آن‌جا را به دست گیرند. کلبورن و گالادریل صاحب دختری به نام کلبریان شدند که با الروندِ نیمه‌الف از ریوندل ازدواج کرد. در دوران دوم که حلقه‌های قدرت ساخته شدند، گالادریل به آناتار (استاد بزرگی که هنر حلقه‌ها را به کلبریمبور آموزش داد) سوء ظن داشت. در این مورد هم طبق برخی از روایت‌ها، کلبریمبور از دیدگاه گالادریل نافرمانی کرد و قدرت را در اِرِگیون به دست گرفت. در نتیجه، گالادریل از طریق دروازه‌های موریا به لورین رفت، اما کلبورن از ورود به قلعه دورف‌ها امتناع ورزید و در مکان کنونی خود ماند. بی‌اعتمادی گالادریل موجه بود، زیرا معلوم شد که آناتار همان ارباب تاریکی، سائورون، است. | ## بخش 3: گالادریل | هنگامی که سائورون به اِرِگیون حمله کرد، کلبریمبور، ننیا (یکی از سه حلقه الف‌ها) را به گالادریل سپرد. کلبورن و الروند به هم پیوستند؛ با این حال نیروی آن‌ها نتوانست ارگیون را نجات دهد اما موفق شدند به ایملادریس بگریزند. طبق گزارش یکی از متن‌ها، پس از چند سال اقامت در ایملادریس (که طی آن زمان الروند برای نخستین بار کلبریان را دید و عاشق او شد)، دلتنگی و اشتیاق به دریا در گالادریل چنان شدید شد که این زوج به بل‌فالاس رفتند و در مکانی که بعدها دول آمروث نامیده شد زندگی کردند. دوران سوم در یاران حلقه، پس از جان سالم به در بردن یاران در موریا، گالادریل در لوتلورین از آن‌ها استقبال کرد. هنگامی که او با یاران در خانه درختی‌اش ملاقات کرد، به هر یک از اعضا نگاه دقیقی انداخت و عزم آن‌ها سنجید—اگرچه برومیر این آزمون را نوعی وسوسه تفسیر کرد. زمانی که فرودو بگینز پیشنهاد کرد حلقه را در اختیارش بگذارد، خود گالادریل نیز مورد آزمون قرار گرفت. او امید و آرزوهای آن زمان که او را به سرزمین میانه آورده بود را یادآور شد و از گرفتن حلقه امتناع ورزید. او پذیرفت که روزی قدرت حلقهٔ خودش از بین خواهد رفت و الف‌ها با نابودی حلقه یگانه کمتر و محو خواهند شد و تنها راه نجاتش از افول الف‌ها و سلطهٔ انسان‌ها، بازگشت به والینور است. | ## جمع‌بندی | به‌طور ضمنی و با تأیید نوشته‌های دیگر، گفته می‌شود که با چشم‌پوشی از قدرت، ممنوعیت شخصی او از ورود به والینور لغو شد.