aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: شهریورگان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهریورگان | مقدمه: شهریورگان یا آذر جشن از جملهٔ جشن‌های دوازدگانهٔ سال ایران باستان بوده‌است و از شمار جشن‌های آتش بوده‌است. | ## بخش 1: شهریورگان | روز چهارم از هر ماه زرتشتی به نام شهریور می‌باشد و چهارم ماه شهریور جشن شهریورگان می‌باشد. امروزه زرتشتیان این جشن را به عنوان روز پدر در نظر می‌گیرند.جشن شهریورگان به عنوان روز پدر : به موجب یزدان‌شناسی اوستایی شهریور میان امشاسپندان یا ملائک و ایزدان شش‌گانه از لحاظ مرتبت و مقام دومین است. | ## بخش 2: شهریورگان | این نام در اوستا خشتره وئیریه آمده که جزء اول به معنی کشور و پادشاهی و جزء دوم به معنی آرزو شده می‌باشد؛ پس روی هم رفته به معنی پادشاهی یا کشور آرزو شده و مجازاً به مفهوم عام از آن بهشت نیز اراده شده‌ است. چنان‌که همهٔ امشاسپندان دارای دو وجه مینوی و زمینی هستند این امشاسپند در جهان مینوی، نماینده‌ی قدرت و شهریاری مطلقه‌ی اهورامزدا و در زمین، نگاهبان و سرپرست فلزات و جنگ افزارها است. | ## بخش 3: شهریورگان | در خانه‌ها اغلب مهمانی برپا کرده و خوراک‌های گوناگون و ویژه تدارک می‌بینند و به مناسبت تغییر هوا، شب هنگام در بام‌ها نیز آتش می‌افروزند. | ## جمع‌بندی | اما بقایای این جشن نیز میان زرتشتیان فراموش شده و تنها شماری از خانواده‌های قدیم در کرمان به گونه‌ی محدودی این جشن را برگزار می‌نمایند.رضی، ص ۳۷۱ در دوران اخیر زرتشتیان جشن شهریورگان را به عنوان روز پدر انتخاب کرده‌اند، چرا که شهریور از امشاسپندان مردگونه؛ و به معنای شهریاری بر اراده و نفس است.
موضوع مقاله: آبانگان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آبانگان | مقدمه: آبانگان (چهارمِ آبان‌ماه معادل با دهمِ آبان‌ماه به گاهشماریِ جلالیتقویم سال ۳۷۶۱ زرتشتیان، چاپخانهٔ فروهر، شمارهٔ مجوز ۱۴۰۱/۱/۲۲۷۰۶ ادارهٔ فرهنگ استان تهران) یکی از جشن‌های ایرانی است که در ستایش و نیایش ایزدبانو آناهیتا که ایزد آب‌های روان بوده‌است، برگزار می‌شده‌است. | ## بخش 1: آبانگان | آبان (نامِ دیگرِ ارِدْوی سورَ اَناهیتَا/ناهید) ایزدْبانویِ آب‌ها و نگاهبانِ پاکی و بی‌آلایشی در گیتی است. آناهیتا در اسطوره‌های ایرانی، یکی از فره‌مندترین ایزدان و یکی از کارآمدترین نقشْ‌وَرزان است. در اوستا، سرود بلند و زیبایی به نام آبانْ یَشت با خیالْ‌نقش‌هایی دل‌پذیر، ویژهٔ نیایش و ستایش اوست: بیرونی در آثار باقیه به نقل از موبدان گزارش می‌کند که در این روز زَو/زاب پسر طهماسپ دستور داد که جوی‌ها و قنات‌ها بکنند و از آن نگهداری کنند. | ## بخش 2: آبانگان | سپس روایت دیگری می‌آورد که در این روز خبر پیروزی فریدون بر بیوراسپ به مردمان هفت‌کشور رسید و دوباره نظم بر جهان حاکم شد. در شاهنامه فردوسی پس از سالها جنگ و ویرانی، سپاه زَو طهماسپ و سپاه افراسیاب تورانی صلح کردند. در آن روز پس از چند سال خشکسالی باران بارید و ایرانیان جشن برپا کردند که تلویحا میتواند اشاره ای به جشن آبانگان باشد: بیامد به نزدیک ایران‌‌سپاه / به سر بر نهاده کیانی‌‌کلاه ...همان بد که تنگی بد اندر جهان / شده خشک خاک و گیا را دهان نیامد همی زآسمان هیچ نم / همی برکشیدند نان با درم ...سخن رفتشان یک‌به‌یک هم‌زبان/ که از ماست بر ما بدِ آسمان! | ## بخش 3: آبانگان | ز هر دو سپه خاست فریاد و عَو / فرستاده آمد به نزدیک زو ...بیا تا ببخشیم روی زمین / سراییم یک با دگر آفرین ...بر آن برنهادند هر دو سخن / که در دل ندارند کین کهن ببخشند گیتی به رسم و به داد / ز کار گذشته نیارند یاد ...پر از غلعل و رعد شد کوهسار / زمین شد و پر از بوی و رنگ و نگار ...به هر سو یکی جشن‌گه ساختند / دل از کین و نفرین بپرداختند «در جشن آبانگان، پارسیان به ویژه زنان در کنار دریا یا رودخانه‌ها، فرشتهٔ آب را نیایش می‌کنند. | ## جمع‌بندی | ایرانیان کهن آب را پاک (مقدس) می‌شمردند و هیچ‌گاه آن را آلوده نمی‌کردند و آبی را که ویژگی سه‌گانه‌اش (رنگ- بو- مزه) دگرگون می‌شد برای آشامیدن و شستشو به کار نمی‌بردند.
موضوع مقاله: فهرست نویسندگان روس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست نویسندگان روس | مقدمه: __NOTOC__ آ آنّا آندرییونا آخماتووا (۱۸۸۹–۱۹۶۶) بلّا آخاتوونا آخمادولینا (۱۹۳۷) ولادیمیر فیودوروویچ آدویفسکی (۱۸۰۳/۱۸۰۴–۱۸۶۹) آلکساندر نیکالایویچ آستروفسکی (۱۸۲۳–۱۸۸۶) سرگیی آسکولدوف (۱۸۷۱–۱۹۴۵) نیکلای نیکالایویچ آسییف (۱۸۸۹–۱۹۶۳) آلکساندر نیکالایویچ آفیناگینوف (۱۹۰۴–۱۹۴۱) ایوان سرگییویچ آکساکوف (۱۸۲۳–۱۸۸۶) سرگیی تیمافییویچ آکساکوف (۱۷۹۱–۱۸۵۹) واسیلی پاولوویچ آکسیونوف (۱۹۳۲) نیکلای پلاتونوویچ آگاریوف (۱۸۱۳–۱۸۷۷) مارک آلکساندروویچ لاندائو آلدانوف (۱۸۸۶–۱۹۵۷) لیدیا آلکسییونا آلکسییوا (۱۹۰۹) یوری کارلوویچ آلیشا (۱۸۹۹–۱۹۶۰) لئانید نیکالایویچ آندرییف (۱۸۷۱–۱۹۱۹) اینّا کینتی فیودوروویچ آننسکی (۱۸۵۶–۱۹۰۹) چنگیز آیتماتوف (۱۹۲۸–۱۹۹۸) ا نیکالای رابرتوویچ اردمان (۱۹۰۲–۱۹۷۰) ایلیا گریگوریویچ ارنبورگ (۱۸۹۱–۱۹۶۷) نیکالای ولادیمیروویچ استانکویچ (۱۸۱۳–۱۸۴۰) نیکالای نیکالایویچ استراخوف (۱۸۲۸–۱۸۹۶) باریس آبراموویچ اسلوتسکی (۱۹۱۹) ماریا میخایلوونا آشکاپسکایا (۱۸۹۱–۱۹۵۲) ویکتور باریسوویچ اشکلوفسکی (۱۸۹۳–۱۹۸۴) فسیوولود ویچسلاووویچ ایوانوف (۱۸۹۵–۱۹۶۳) گئورگی ولادیمیروویچ ایوانف (۱۸۹۴–۱۹۵۸) ویچسلاف ایوانوویچ ایوانف (۱۸۶۶–۱۹۴۹) ب ایساآک امّانوئیلوویچ بابل (۱۸۹۴–۱۹۴۱) کانستانتین نیکالایویچ باتیوشکوف (۱۷۸۷–۱۸۵۵) میخائیل میخایلوویچ باختین (۱۸۹۵–۱۹۷۵) یوگینی آبراموویچ باراتینسکی (۱۸۰۰–۱۸۴۴) میخائیل آلکساندروویچ باکونین (۱۸۱۴–۱۸۷۶) کانستانتین دمیتریویچ بالمونت (۱۸۶۷–۱۹۴۲) نیکلای آلکساندروویچ بردیایف (۱۸۷۴–۱۹۴۸) ایوسیف آلکساندروویچ برودسکی (۱۹۴۰–۱۹۹۶) والیری یاکوولوویچ بریوسوف (۱۸۷۳–۱۹۲۴) آلکساندر آلکساندروویچ بستوژف (۱۷۹۷–۱۸۳۷) آلکساندر آلکساندروویچ بلوک (۱۸۸۰–۱۹۲۱) ویسّاریون گریگوریویچ بلینسکی (۱۸۱۱–۱۸۴۸) دیمیتری واسیلیویچ بوبیشف (۱۹۳۶) میخائیل آفاناسیویچ بولگاکوف (۱۸۷۰–۱۹۴۰) ایوان آلکسییویچ بونین (۱۸۷۰–۱۹۵۳) واسیل بیکوف نیز واسیل بیکائو (املای بلاروسی) آندریی بیلی (۱۸۸۰–۱۹۳۴) پ کانستانتین گئورگیویچ پائوستوفسکی (۱۸۹۲–۱۹۶۸) باریس لئانیدوویچ پاسترناک (۱۸۹۰–۱۹۶۰) ویرا فیودوروونا پانووا (۱۹۰۵–۱۹۷۳) میخائیل میخایلوویچ پریشوین (۱۸۷۳–۱۹۵۴) آندریی پلاتونوویچ پلاتونوف (۱۸۹۹–۱۹۵۱) گئورگی والنتینوویچ پلخانوف (۱۸۵۶–۱۹۱۸) آلکساندر سرگییویچ پوشکین (۱۷۹۹–۱۸۳۷) دیمیتری ایوانوویچ پیسارف (۱۸۴۰–۱۸۶۸) آلکسیی فئوفیلاکتوویچ پیسمسکی (۱۸۲۱–۱۸۸۱) باریس پیلنیاک (۱۸۹۴–۱۹۳۷) ت آلکسیی کانستانتینوویچ تالستوی (۱۸۱۷–۱۸۷۵). | ## بخش 1: فهرست نویسندگان روس | ## بخش 2: فهرست نویسندگان روس | ## بخش 3: فهرست نویسندگان روس
موضوع مقاله: دایرةالمعارف فارسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دایرةالمعارف فارسی | مقدمه: اما غلامحسین مصاحب، پس از بررسی دائرةالمعارف آمریکایی، ترجمهٔ کامل آن را پاسخگوی نیازهای جامعهٔ ایرانی و فارسی‌زبان ندانست، و طرحی نو درانداخت که براساس آن بیش از ۱۰٬۰۰۰ مقالهٔ جدید دربارهٔ جنبه‌های مختلفِ تاریخ و فرهنگ ایران و اسلام تألیف شد و تعدادی از مقالاتِ دانشنامهٔ اسلام را عیناً ترجمه و در خود قرار داده‌بود و در شناسنامهٔ جلد اول، این اثر را کار مشترک تهران و نیویورک دانسته است. | ## بخش 1: دایرةالمعارف فارسی | نشر دانشنامه جلد اول دائرةالمعارف فارسی (از حرف «الف» تا پایان «س») در سال ۱۳۴۵ ه‍.خ منتشر شد. در سال ۱۳۵۰، زمانی که بخش بزرگی از مقاله‌های جلد دوم تا حرف «ع» حروفچینی شده و آمادهٔ چاپ بود، غلامحسین مصاحب از کار سرپرستی دائرةالمعارف فارسی کناره‌گیری کرد. از آن زمان، سرپرستی دائرةالمعارف به رضا اقصی محول گشت و بخش اول از جلد دوم (از «ش» تا پایان «ل») در سال ۱۳۵۶ خورشیدی منتشر شد. | ## بخش 2: دایرةالمعارف فارسی | بخش دوم جلد دوم (از «م» تا پایان «ی»)، با ویرایش مجدد و پاره‌ای اصلاحات، در سال ۱۳۷۴ ه‍.خ انتشار یافت. ساختار در دائرةالمعارف فارسی، از آغاز کار، قواعد دقیقی برای انتخاب مدخل‌ها و حجم آن‌ها، تنظیم مقاله‌ها، معادل‌گذاری اصطلاحات، نحوهٔ ضبط و آوانگاریِ نام‌های خاص و اصطلاحات، ضبط علامت‌های اختصاری، ارجاع‌ها، رسم‌الخط فارسی و علائم نقطه‌گذاری وضع شد که در سراسر دائرةالمعارف رعایت گردید. این‌گونه روش‌مندی در دانشنامه‌های فارسی بی‌سابقه بود و سرمشقی برای تهیه‌کنندگان آثار مرجع در زبان فارسی قرار گرفت. | ## بخش 3: دایرةالمعارف فارسی | دانشنامه شامل مقدمه‌ای است که اصول و روش کار و نحوهٔ استفاده از دانشنامه در آن به‌طور مبسوط توضیح داده شده است. این دانشنامه ۴۳٬۰۰۰ مدخل دارد که از آن میان ۲۳٬۰۰۰ مدخل خارجی، ۱۱٬۰۰۰ مدخل مربوط به ایران و اسلام، و بقیه مدخل‌های ارجاعی است. مدخل‌های خارجی عموماً ترجمه و اقتباس است، اما مدخل‌های مربوط به ایران تماماً تألیفی است.فانی، ک، «دائرةالمعارف فارسی: میراثی پایدار»، مهرنامه، ش۱۶، ص۲۱۸ فهرست پدیدآورندگان سرپرست‌های پروژه در ابتدا غلامحسین مصاحب و سپس رضا اقصی بودند. | ## جمع‌بندی | مصاحب، با همکاری هیئت تحریریهٔ خود ازجمله احمد آرام، مصطفی مقربی، محمود مصاحب، فریدون بدره‌ای، و ابراهیم مکلا در واقع پدیدآورندگان اصلیِ دانشنامه هستند.
موضوع مقاله: شهرستان دهلران | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهرستان دهلران | مقدمه: موقعیت جغرافیایی شهرستان دهلران از شمال با شهرستان‌های بدره و ملکشاهی، از شرق با شهرستان آبدانان، از شمال غربی با شهرستان مهران، از غرب تا جنوب با مرز عراق و از جنوب شرقی با شهرستان شوش استان خوزستان همسایه است. | ## بخش 1: شهرستان دهلران | زبان اکثر مردم شهرستان دهلران استان ایلام به زبان کردی با گویش کردلی و زبان لری تکلم می‌کنند و اقلیتی از مردمان عرب نیز در مناطقی از شهرستان دهلران ساکن هستند. این میدان در سال ۱۳۵۱ و توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و اولین چاه آن، در عمق ۶۷۵ حفاری شد. | ## بخش 2: شهرستان دهلران | یک سال بعد دومین چاه، در فاصله ۱۰ کیلومتری مرز ایران و عراق تا عمق ۴٬۳۰۰ متر حفاری شد. در طول جنگ ایران و عراق این میدان مورد حمله قرار گرفت و آسیب دید که موجب قطع تولید نفت آن شد. | ## بخش 3: شهرستان دهلران | در سال ۱۳۹۰روزانه ۱۵۰٬۰۰۰ بشکه نفت خام از طریق ۲۲ چاه فعال این میدان، استخراج می‌شد. | ## جمع‌بندی | تقسیمات کشوری شهرستان دهلران دارای ۵ بخش، ۹ دهستان و ۵ شهر به شرح زیر است: شهرستان دهلران نام بخشمرکز بخشجمعیت بخش ۱۳۹۵نام دهستانمرکز دهستانجمعیت دهستان ۱۳۹۵شهرجمعیت شهر ۱۳۹۵مرکزیدهلران ۳۸٬۳۰۴ نفرانارانبیشه دراز ۵٬۳۶۳ نفردهلران ۳۲٬۹۴۱ نفردشت عباسدشت عباس ۱۱٬۰۱۷ نفردشت عباسدشت عباس ۸٬۸۰۸ نفردشت عباس ۳۹۹ نفرابوغویرابوغویر ۱٬۸۱۳ نفرموسیانموسیان ۷٬۲۶۵ نفرنهرعنبربره بیجه ۳٬۱۰۷ نفرموسیان ۲٬۴۵۹ نفردالپریجلیزی بالا ۱٬۶۹۹ نفرزرین‌آبادپهله ۶٬۲۲۷ نفرسید ناصرالدینپهله ۱٬۲۴۳ نفرپهله ۳٬۸۷۰ نفرسید ابراهیمبردی ۱٬۱۱۴ نفرسراب میمهمیمه ۲٬۷۶۶ نفرگورابگوراب بالا۶۲۶ نفرمیمه ۱٬۹۱۳ نفرتختانتختان ۲۲۷ نفر جمعیت بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان دهلران برابر با ۶۵٬۶۳۰ نفر بوده‌است.
موضوع مقاله: شاه‌روباه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاه‌روباه | مقدمه: شاه‌روباه پستانداری از سردهٔ روباهان (Vulpes) است که در علفزارهای کوهستانی فلات ایران زندگی می‌کند. | ## بخش 1: شاه‌روباه | جثهٔ آن کمی کوچک‌تر از روباه معمولی است و بر روی صورت، دو نوار سیاه و مشخص دارد که از چشم‌ها به طرف بیرون امتداد یافته‌اند. شکل ظاهری طول بدن این جانور در حدود ۵۰ سانتی‌متر است و کمیاب‌ترین روباه ایران به‌شمار می‌آید. مانند تمام روباه‌هایی که در کویر زندگی می‌کنند گوش‌های بزرگی دارد تا گرما را از خود دور کند اما برخلاف دیگر روباه‌های کویر لایه‌های پوشیده‌شده از مو ندارد تا پنجه‌هایش را از شن داغ بیابان محافظت کند. دم آن تقریباً به اندازهٔ بدنش است و رنگ پوستش برنزهٔ روشن و در زیر بدن سفید است و لکه‌ای سیاه نیز در نوکِ دُمش دارد. | ## بخش 2: شاه‌روباه | ارتفاع این روباه از شانه تا زمین به ۳۰ سانتیمتر می‌رسد و طول سر و بدنش به ۴۲ سانتیمتر بالغ می‌شود. به میوه‌هایی مانند انگور بی‌هسته و خربزه‌های رسیده که موقع برداشت‌شان باشد، علاقهٔ وافر دارد. تولید مثل این روباه نیز مثل سایر روباه‌ها در اواسط زمستان جفت‌گیری می‌کند و طول دورهٔ بارداری آن ۵۰ تا ۶۰ روز است که در پایان این دوره بین ۱ تا ۳ توله به دنیا می‌آید. عمر این روباه ۴ تا ۵ سال است اما گزارش‌هایی حاکی از عمر ۱۰ سالهٔ این روباه نیز ارائه شده است. | ## بخش 3: شاه‌روباه | حفاظت IUCN شاه روباه را در درجه «کمترین نگرانی» قرار داده است، زیرا اطلاعات بیشتری در بارۀ گستردگی پراکنش آن در سراسر خاورمیانه به دست آمده است، اطلاعات بسیار کمی در مورد این گونه و آسیب‌پذیری آن در برابر بیماری‌های سگ‌های اهلی که به شدت بر دیگران تأثیر گذاشته است، وجود دارد. سگ سانان در حال حاضر، رقابت کمی با انسان برای زیستگاه دارند، شاه روباه یک گونه حفاظت‌شده در اسرائیل است، و از شکار این گونه در عمان و یمن محافظت می‌شود. | ## جمع‌بندی | و گاهی ممکن است، سمی را که برای کفتارها و دیگر گونه‌ها در نظر گرفته شده است، توسط شاه روباه‌ها مصرف شود.
موضوع مقاله: استان حدیده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استان حدیده | مقدمه: تاریخچه شهر حدیده در جنگ و نبردهای قوای مختلف تقش مهمی داشته‌است در ساحل دریای سرخ، این شهر در گذر تاریخ بارها تحت نفوذ قوای اشغالگران افتاده‌است. | ## بخش 1: استان حدیده | در سال ۸۵۹ هجری قمری قوم چرکس لنگرگاه کشتی‌های جنگی خود قرار می‌دهند هنگام نبرد با اشغالگران پرتغالی. در سال ۱۲۶۴ هجری قمری عثمانی‌ها این بندرگاه را مرکز عملیات خود قرار دادند و از آنجا به سوی صنعا پیش رفتند. جغرافیا حدیده یکی از بزرگ‌ترین شهرهای تهامه بوده‌است، و تاریخ بنای آن به دوران بسیار دور بر می‌گردد، و مشهورترین بندرگاه ماهی‌گیری قرن هشتم هجری در کرانهٔ دریای قلزم به‌شمار می‌آمده‌است. | ## بخش 2: استان حدیده | مردم شناسی دین و مذهب مردم استان حُدیده اکثرا سنی شافعی و اقلیت شیعه زیدی می باشند. بزرگان از مشاهیر حدیده : ادیب و شاعر معروف یمنی جابر بن احمد رزق متوفی در سال ۱۳۱۸ هجری قمری یکی از شعراء خوش قریحهٔ این دیار بوده‌اند. همچنین از علماء بیشین حدیده: «بنو مطیر من عبس» و «بنو عاموه» و از «بنو الآهدل» می‌توان نام برد. | ## بخش 3: استان حدیده | استاد.دکتر: الجرو، سعید، اسمهان، ، (دراسات فی التاریخ الحضاری للیمن القدیم)، دار الکتاب الحدیث، چاپ عدن، ۲۰۰۳ میلادی به (عربی). (شُبه الجَزیرَة العََربیَة) دار النهضة العربیة للطباعة والنشر، چاپ و انتشار سال 1977 میلادی. | ## جمع‌بندی | ، (اَلأنَباءَ عَن دُولةَ بَلقِیسَ وَ سَبأَ) ''، منشورات دار الیمنیة للنشر والتوزیع، صنعاء، چاپ وانتشار سال ۱۹۸۴ میلادی به (عربی).
موضوع مقاله: ستاره پنج‌خط | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ستاره پنج‌خط | مقدمه: پنتاگرام شکلی از ستاره دارای پنج نقطه (یا پنج گوشه) است و توسط پنج خط کشیده می‌شود. | ## بخش 1: ستاره پنج‌خط | کلمهٔ «پنتاگرام» از کلمهٔ یونانی πεντάγραμμον منشأ گرفته‌ که به معنی پنج خط است. پنتاگرام به عنوان سمبل دینی ای ارزشمند توسط بابلی‌ها و نیز یونانی‌ها در یونان باستان استفاده می‌شده است. پنتاگرام ید طولایی در رابطه با سیاره ناهید (ونوس♀) دارد و آن را سمبل این سیاره می‌شمارند. سیاره ناهید نماد مادینه مقدس است که در مسیحیت آن را مریم مجدلیه می‌نامند (البته بعد از گفته‌های کتاب راز داوینچی اثر دن براون بیشتر مرسوم شد) و در ایران باستان آناهیتا نام داشت. | ## بخش 2: ستاره پنج‌خط | همچنین سیاره ونوس هر هشت سال، شکل ستاره پنج پر را می‌پیماید یعنی چرخشش چنین شکلی را به وجود می‌آورد. اولین استفاده از ستاره پنج پر به پنج هزار سال پیش در بین‌النهرین در نزد سومریان بر می‌گردد. در قرون وسطا مسیحی‌ها ستاره پنج پر را به عنوان طلسم ضد شیطان و عجوزه‌ها به کار می‌بردند ستاره پنج پر در زمانی نشانه شهر اورشلیم بوده‌است. در شیطان‌گرایی از پنتاگرام معکوس که در وسط آن سر یک بز طراحی شده و ریشش در ضلع پایین، گوش‌هایش در دو ضلع وسط و شاخهایش در دو ضلع بالا قرار دارند به عنوان نماد استفاده می‌شود و به آن بافومت و اغلب سیگیل آو بافومت می‌گویند. | ## بخش 3: ستاره پنج‌خط | شیطان‌گرایان واژه بافومت را با هجاهای مساوی: (با-فو-مت) تلفظ می‌کنند و البته "ت" آخر واژه، کمی سخت تر و محکم تر تلفظ می‌شود. در نوپگانیسم، پنتاگرام به عنوان سمبل اصلی شناخته شده‌است و به عنوان نشانه‌ای از پنج عنصر الهام، آب، باد، آتش و زمین (خاک) است. | ## جمع‌بندی | لوگو آیین بیانی که سید علی محمد باب آنرا با متن‌های گوناگون نوشته و دست خط‌های گوناگون آن موجود است نیز شبیه همین ستاره پنج پر است که به نام لوح هیکل''' شناخته می‌شود.
موضوع مقاله: استان ریمه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استان ریمه | مقدمه: نام ریمه به روی چندین منطقه وروستا در مناطق مختلف یمن گذارده شده‌است: «ریمة الآشیاط» و «ریمة جبران» و «ریمة المناخی». | ## بخش 1: استان ریمه | اما بارزترین آنها استان ریمه‌است که در گذشته از توابع لواء صنعا بوده‌است، و به چهار فرمانداری تقسیم می‌شود. روستاهای استان ریمه روستاهایی که از توابع این استان هستند و به همین نام معروف هستند به شرح زیر می‌باشند: ریمه حمید، ریمه صغری، ریمه کحلان، ریمه بنی قیس، حصن ریمه، ریمه صعده، ریمه جبران، ریمه الناخی، ریمه الاشیاط. | ## بخش 2: استان ریمه | مشاهیر از مشاهیر ریمه شاعر: محمد بن عیسی الریمی وقاضی محمد بن عبدالله الریمی قاضی القضاء در ایام الملک الآشرف، دارای چندین تألیفات است که مشهورترین آنها «التفقیه فی شرح التنبیه» شامل ۲۴ مجلد می‌باشد. همچنین کتاب: «بغیة الناسک فی المناسک»، وقاضی علامه: حسن بن عبدالله الریم دادستان عالی ذَمار در ایام حکم:منصور بن الحسین بن القاسم در سال ۱۱۴۹ هجری قمری. | ## بخش 3: استان ریمه | دکتر: الجرو، سعید، اسمهان، (دراسات فی التاریخ الحضاری للیمن القدیم)، دار الکتاب الحدیث، چاپ عدن، ۲۰۰۳ میلادی به (عربی). دکتر: زاهیه، وهبة، (شُبه الجَزیرَة العَربیَة) دار النهضة العربیة للطباعة والنشر، چاپ و انتشار سال ۱۹۷۷ میلادی. | ## جمع‌بندی | (اَلأنَباءَ عَن دُولةَ بَلقِیسَ وَ سَبأَ) ''، منشورات دار الیمنیة للنشر والتوزیع، صنعاء، چاپ وانتشار سال ۱۹۸۴ میلادی به (عربی).
موضوع مقاله: عبدالله دوامی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عبدالله دوامی | مقدمه: عبدالله خان دوامی (۱۲۷۰ روستای طاد، تفرش – ۲۰ دی ۱۳۵۹) از استادان و ردیف‌دانان موسیقی اصیل ایرانی بود. | ## بخش 1: عبدالله دوامی | در نوجوانی به شاگردی علی‌خان نایب‌السلطنه درآمد و ردیف آوازی راست‌پنجگاه را از او فراگرفت. بعدها نزد استادان دیگری نظیر میرزا عبدالله، آقاحسینقلی، درویش‌خان و حسین‌خان اسماعیل‌زاده نیز تعلیم دید. در آن زمان مدرسه ای شبانه برای موسیقی به ریاست رکن الدین خان مختاری تأسیس می‌شود و از عبدالله دوامی، ابوالحسن صبا و علی اکبر خان شهنازی (پسر میرزا حسینقلی) دعوت به عمل می‌آید تا در سه مرحله ابتدایی، متوسطه و عالی تدریس کنند. در زمان انقلاب مشروطه عبدالله دوامی به همراه شماری از هنرمندان بنام موسیقی سنتی ایران همچون درویش خان به منظور ضبط صفحات موسیقی به خارج از کشور سفر کردند که حاصل آن چند مجموعه از تصانیف و رنگ‌های موسیقی ایرانی بود. | ## بخش 2: عبدالله دوامی | شغل اصلی دوامی مربوط به موسیقی نبود؛ او ۷ سال در ادارهٔ پست مشغول بود و پس از آن در وزارت دارایی کار می‌کرد تا زمانی که بازنشسته شد. سبک و تأثیر هنری به گفته روح‌الله خالقی وی استاد برگزیده نواهای ضربی و تصنیف بوده‌است. از میان شاگردانی که موسیقی را ارائه کردند می‌توان از، زیدالله طلوعی، محمود کریمی، فرامرز پایور، محمدرضا شجریان، محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، شهرام ناظری و همچنین داریوش طلایی نوازنده تار و سه تار در آموختن ردیفهای آوازی، رامبد صدیف، اکبر گلپایگانی، پریسا، فاخره صبا، نصرالله ناصح‌پور، رضوی سروستانی، مجید کیانی، نام برد. تحریرهای چکشی، غلت، آکسان، ملودی پردازی زیبای گوشه‌ها و تلفیق موسیقی‌سازی و آوازی برخی از ویژگی‌های آوازی اوست. | ## بخش 3: عبدالله دوامی | ضبط موسیقی عبدالله دوامی همراه با ابوالحسن اقبال‌آذر، درویش خان، سید حسین طاهرزاده و باقرخان رامشگر برای ضبط موسیقی اصیل ایرانی روی صفحهُ گرامافون در سال ۱۲۹۳ به تفلیس سفر کردند. با این حال به دلیل رخ دادن جنگ جهانی اول نسخه‌های زیادی از این صفحه‌ها به ایران نرسید. | ## جمع‌بندی | پس از آن دوامی تا مدت‌ها آثارش را ضبط نکرد، و تنها به‌طور خصوصی ردیف موسیقی خودش را برای شاگردانش ضبط می‌کرد.
موضوع مقاله: تحری حقیقت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تحری حقیقت | مقدمه: بهائیان معتقدند که با فرا رسیدن دوران بلوغ بشر هر انسانی از نظر قوای ذهنی، توانایی جستجو و کشف حقیقت را دارد. | ## بخش 1: تحری حقیقت | هر فردی باید با ادراکات و احساسات خود در هر امری از امور جستجو و تحقیق نماید و جویای حقیقت باشد. اگر افراد بشر هر یک با قلبی خالی از تعصب و بغض خواهان حقیقت شوند و برای وصول به آن جد و جهد نمایند، جمیع به وحدت و یگانگی خواهند رسید. | ## بخش 2: تحری حقیقت | در دین بهائی یکی از وظایف هر فرد این است که، پس از رسیدن به سن بلوغ (پسر و دختر در سن ۱۵ سال تمام)، باید خود و بدون تقلید از دیگران حتی پدر و مادر خود، به جستجوی حقیقت پرداخته و عقاید خود مانند دین را انتخاب نمایند.مبادی روحانی دیانت بهائی صفحهٔ ۲ مثال دیگر جستجوی مستقل حقیقت این است که در آئین بهائی طبقهٔ روحانی وجود ندارد و هر بهائی مسئول این است که رابطهٔ خود را با خدا شکل دهد و به نیازهای دیگران رسیدگی کند. معنی لغوی تحری حقیقت دربارهٔ موضوعی یعنی بررسی و تحقیق و درک حقایق، راجع به آن مطلب. | ## بخش 3: تحری حقیقت | شرایط تحری حقیقت بهاءالله شارع دین بهائی در کتاب ایقان شرایط تحری حقیقت را این‌چنین می‌گوید:کتاب ایقان، بهاءالله، مؤسّسه ملّی مطبوعات بهائی آلمان، هوفمایم، آلمان، صفحهٔ ۱ برای تحقیق دربارهٔ حقیقت، ابزار لازم است. | ## جمع‌بندی | به عقیدهٔ بهائیان، دین و علم هر دو راه‌های ارزشمندی برای فهم حقیقت هستند که با هم سازگارند و هر دو برای پیشرفت لازم هستند.
موضوع مقاله: استان صنعا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استان صنعا | مقدمه: مورخ یمنی مشهور «شرف الدین» می‌گوید: از سنگ نبشته‌های موجود نشان می‌دهد که صنعا یکی از مراکز مهم قوم سبا و حمیر بوده‌است، اما به عنوات پایتخت برگزیده نشده‌است، تا قرن پنجم میلادی هنگامی که ابرهه بن اشرم حبشی به امر نجاشی پادشاه حبشه یمن را اشغال می‌کند، صنعا پایتخت حکم خود قرار می‌دهد وکلیسای مشهور خود که به نام القلیس معروف بود در صنعا می‌سازد. | ## بخش 1: استان صنعا | سنگ نبشته‌ها و نقوش تاریخی در سنگ نبشته‌ها و نقوش تاریخی صنعا به چند نام مختلف شناخته شده‌است. در شبام سُخیم قعطه سنگ‌هایی بدست آمده‌است که بر روی آن‌ها نام «صنعن» حک شده‌است. مورخین و تاریخ نویسان می‌گویند «صنعن» نام یکی از معبدهای متعددی می‌باشد که در آن دوران در شبام منتشر بوده‌است، به اضافهٔ نام «ذهبان» ویا صنعا، همچنین نام «رئام» در ارحب و حاز و الحقه و ناعط و ظفار، و مانند آن عثتر و المقه نیز آمده‌است. در بعضی از مخطوطات آمده‌است که «صنعن» به زبان مردم سبا و قوم تُبّع بمعنی «الصانع» است، یعنی (سازنده). | ## بخش 2: استان صنعا | درجای دیگر نیز نبشته شده که سبئیون نامهای مختلفی مانند: «الصانع» و «المقه» و «ذسموی» به رو یمن نیز گذاشته بوده‌اند. جمعیت جمعیت استان صنعا در حدود ۱،۰۰۰،۰۰۰ نفر می‌باشد که این جمعیت شامل پایتخت ۱/۵ میلیون نفری یمن یعنی خود شهر صنعا نمی‌شود. استان صنعا در وسط (دره) ای عمیق و پهناور واقع شده‌است، و ارتفاعش از سطح دریا یک متر می‌باشد. دور تا دور شهر قدیم صنعا حصار بند «سور» کشیده شده‌است، قسمتی از این دیوار (سور) در ایام حکم «آیوبیین» ساخته شده‌است. | ## بخش 3: استان صنعا | محدوده استان صنعا از شمال به کوه مرتفع تُقُم، و از جنوب به کوه عَیبَان، از مغرب به راه صنعا _ صعده، و از مشرق به راه صنعا _ عدن در ساحل خلیج عدن محدود می‌گردد. (اَلأنَباءَ عَن دُولةَ بَلقِیسَ وَ سَبأَ) ، منشورات دار الیمنیة للنشر والتوزیع، صنعاء، چاپ وانتشار سال ۱۹۸۴ میلادی به (عربی). دکتر: الجرو، سعید، اسمهان، (دراسات فی التاریخ الحضاری للیمن القدیم)، دار الکتاب الحدیث، چاپ عدن، ۲۰۰۳ میلادی به (عربی). دکتر: زاهیه، وهبة، (شُبه الجَزیرَة العَربیَة) دار النهضة العربیة للطباعة والنشر، چاپ و انتشار سال ۱۹۷۷ میلادی. | ## جمع‌بندی | (اَلأنَباءَ عَن دُولةَ بَلقِیسَ وَ سَبأَ) ''، منشورات دار الیمنیة للنشر والتوزیع، صنعاء، چاپ وانتشار سال ۱۹۸۴ میلادی به (عربی).
موضوع مقاله: رقیه چهره‌آزاد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رقیه چهره‌آزاد | مقدمه: رقیه فخرالملوک توکلی (۱۲۸۶ – ۱۰ دی ۱۳۷۳) که با نام رقیه چهره‌آزاد‌ شناخته می‌شود، بازیگر ایرانی بود. | ## بخش 1: رقیه چهره‌آزاد | چهره‌آزاد برای بازی در فیلم مادر (۱۳۶۸) سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را دریافت کرد. زندگی حرفه‌ای از همان کودکی به بازیگری علاقه داشت تا جایی که در سنین کودکی برای فامیل و آشنا نمایش اجرا می‌کرد، وقتی ۱۹ ساله شد و دیپلمش را گرفت توانست به گروه تئاتر حرفه‌ای جامعه باربد که زیر نظر اسماعیل مهرتاش بود، بپیوندد. با تأسیس جامعه باربد در سال ۱۳۰۵ همکاری با مهرتاش، رفیع حالتی، علی دریابیگی، هوشنگ بهشتی و قنبری را آغاز کرد. با تأسیس تئاتر نکیسا در سال ۱۳۰۹ با محمود ظهرالدینی، حسین خیرخواه، علی‌اصغر گرمسیری، بهرامی، اتحادیه، مریم نوری، مهین دفتری و صبری کارش را ادامه داد در ۲۴ سالگی برای اولین بار روی صحنه رفت و تئاتر را با نمایش تأثیر زن در جامعه آغاز کرد. | ## بخش 2: رقیه چهره‌آزاد | سال ۱۳۴۴ در نمایش پهلوان اکبر می‌میرد در تالار بیست‌وپنج شهریور نقش مادر را بازی کرد. او در مصاحبه‌ای عنوان کرده است که از آنجا که اولین زن ایرانی بوده است که بر صحنهٔ تئاتر حجاب برداشته است، نام‌ خانوادگی «چهره‌آزاد» را برای خود انتخاب کرده است.مجله اطلاعات هفتگی، آذر ١٣٣۶ چهره‌آزاد در سال ۱۳۴۱ از انجمن دوستداران تئاتر، به مناسبت روز جهانی تئاتر، دیپلم افتخار گرفت. همچنین برای بازی در فیلم مادر، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن در ۸۱ سالگی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر به وی اعطا شد. وی در طول حیات هنری خود در آثار مختلفی بازی کرده است که از آنها می‌توان به طوفان زندگی، سوته‌دلان، دستکش سفید، پریچهر، ارثیه، مادر، عروس، دلشدگان، الو! | ## بخش 3: رقیه چهره‌آزاد | چهره‌آزاد همچنین در مجموعه‌هایی تلویزیونی همچون آرایشگاه زیبا، هزاردستان و مزد ترس به ایفای نقش پرداخته است. هنگام درگذشت چهره‌آزاد؛ روزنامه‌ها، نقل قولی از نقش غلامرضا‌ در فیلم‌ مادر (با بازی اکبر عبدی) را در تیتر خود نوشتند: «مادر مرد. از بس که جان ندارد.» فیلم‌شناسی سینما طوفان زندگی (۱۳۲۷) دستکش سفید (۱۳۳۰) پریچهر (۱۳۳۰) سایه (۱۳۳۸) آقا جنی شده (۱۳۳۸) عروسک پشت پرده (۱۳۳۹) بچه‌ننه (۱۳۳۹) کی به کیه؟ | ## جمع‌بندی | (۱۳۳۹) دختر همسایه (۱۳۴۰) آهنگ دهکده (۱۳۴۰) علی واکسی (۱۳۴۰) دخترها اینطور دوست دارند (۱۳۴۱) طلای سفید (۱۳۴۱) نصیب و قسمت (۱۳۴۱) ساحل دور نیست (۱۳۴۱) مسافری از بهشت (۱۳۴۲) عروس فرنگی (۱۳۴۳) دختر ولگرد (۱۳۴۳) مرخصی اجباری (۱۳۴۴) آقای هالو (۱۳۴۹) شاهنامه آخرش خوشه(اکران نشده) (۱۳۴۵) رگبار (۱۳۵۱) سوته‌دلان (۱۳۵۶) زنده‌باد… (۱۳۵۹) ارثیه (۱۳۶۷) مادر (۱۳۶۸) راز کوکب (۱۳۶۸) عروس (۱۳۶۹) سکوت (۱۳۶۹) عشق من شهر من (۱۳۷۰) دلشدگان (۱۳۷۰) آنها هیچ‌کس را دوست ندارند (۱۳۷۲) سه مرد عامی (۱۳۷۲) الو!