موضوع مقاله: لوتار ماتئوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوتار ماتئوس | مقدمه: وی یکی از ستارگان بزرگ تاریخ فوتبال آلمان و جهان است و از بسیاری لحاظ رکورددار است، ۱۵۰ بازی برای تیم ملی فوتبال آلمان انجام داده و رکورددار بازی‌های ملی است. | ## بخش 1: لوتار ماتئوس | همچنین او در سال ۲۰۲۰ از سوی مجله فرانس فوتبال به عنوان بهترین هافبک میانی (مرکزی) تاریخ فوتبال برگزیده شد و در ترکیب منتخب تاریخ قرار گرفت. او ۲۵ بازی برای آلمان در پنج دوره از جام جهانی در بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸، و از آن گذشته ۱۰۰ بازی در لباس باشگاه‌های بروسیا مونشن گلادباخ، بایرن مونیخ و اینتر میلان در چارچوب رقابت‌های باشگاه‌های اروپا انجام داده‌است. او در سال های ۱۹۸۶ الی ۱۹۹۰ در اینتر میلان ۴ سال رویایی را پشت سر گذاشت و با وجود رقیبانی مانند رود گولیت و فان باستن در سری آ برنده اسکودتو و توپ طلا شد اگر چه این افراد رقیبان ماتئوس محسوب نمیشدند و از نظر فنی ضعیف تر از ماتئوس بودند اما رقابت آنها در آن زمان پر آوازه شد. او در واقع هافبک دفاعی بود که به هافبک میانی و سرانجام هافبک هجومی در دوران اوج و در اواخر بازیگری به لیبرو مبدل شد. از ویژگی‌های بارز ماتئوس می‌توان به قدرت بی نظیر بدنی، شوت‌های سنگین، بازیسازی، پابه توپ و حرکات ویرانگر و قدرت فوق‌العاده رهبری اشاره کرد. تنها عنوانی که این ستاره بزرگ فوتبال آلمان از کسب آن محروم ماند، عنوان قهرمانی جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا بود، اگر چه ماتئوس دو بار در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۹ با بایرن مونیخ در فینال این جام در برابر تیم‌های پورتو و منچستر یونایتد حضور داشت، اما هر دو بار شکست خورد. دوران باشگاهی لوتار بازی خود را از تیم هرتسوگن آوراخ آغاز کرد و با زدن ۲۰ گل در یک فصل بازی برای این تیم استعداد خود را به رخ کشید و بلافاصله در حالی که تنها ۱۸ سال داشت به تیم مونشن گلادباخ پیوست، تیمی که در دهه ۷۰و۸۰ تیم بسیار قدرتمندی بود و بازیکنان بزرگی مثل نتزر، فوگتس، هاینکس، بونهوف، سیمونسون، اشتیلیکه، ماتیوس و افنبرگ را به دنیای فوتبال معرفی کرد. بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ در بایرن مونیخ بازی کرد و افتخارات بیشماری را بدست آورد که مهم‌ترین آن قهرمانی در بوندسلیگا در سال‌های ۸۵-۸۶-۸۷ بوده‌است. | ## بخش 2: لوتار ماتئوس | سپس در سال ۱۹۸۸ به اینترمیلان رفت و تا سال ۱۹۹۲ در این تیم عضویت داشت که دوران طلایی را در این تیم سپری کرد تا جایی که مدیران اینتر همیشه اذعان داشته‌اند که بعد او دیگر هافبکی در اندازه‌های او پیدا نکرده‌اند. به واقع او از بهترین شوتزنهای سری A و اروپا بوده‌است که چندین بار با ضربات وحشتناک خود دروازه‌ها را لرزاند. در همان سال اول حضور خود ۱۹۸۹–۱۹۸۸ اینتر را قهرمان کرد و همراه اینتر رؤیایی در آن سال رکورد تاریخ سری آ را از لحاظ امتیاز و تعداد پیروزی شکست و در ۳۲ بازی انجام داده ۹ گل به ثمر رساند. در سال ۱۹۹۲ دوباره به بایرن مونیخ پیوست و سه بار بوندسلیگا و دو بار جام حذفی را به کلکسیون افتخاراتش افزود. وی کلاً در لیگ‌های آلمان و ایتالیا (بدون احتساب جام‌های حذفی و داخلی و جام‌های اروپایی) به همراه تیم‌های هرتسوگن آوراخ، مونشن گلادباخ، بایرن مونیخ و اینترمیلان ۱۸۱ گل به ثمر رساند که بیانگر شم گلزنی بالای او می‌باشد. در سال ۲۰۰۰ وی به آمریکا و باشکاه مترواستارز رفت و بعد از حدوداً ۱ سال کفشهای ارزشمندش را آویزان کرد. دوران ملی ماتئوس در سال ۱۹۸۰ به تیم ملی دعوت شده و در اولین تجربه قهرمان یورو ۱۹۸۰ شد. در سطح جام جهانی وی با کسب تجربه در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ که بیشتر ذخیره بود، در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ مکزیک با موهایی بلند به عنوان هافبک دفاعی کار می‌کرد و دیگر خود را کوچکتر از پیر لیتبارسکی و آندریاس برمه نمی‌دید و آلمان با کمک هافبک‌های خوب خود تا فینال پیش‌آمد ولی در مقابل اعجوبه‌ای بنام مارادونا بازی را ۳ بر ۲ واگذار کردند. | ## بخش 3: لوتار ماتئوس | در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ آلمان با بازیکنهای پخته و مهاجمینی گل زن پا به مسابقات گذاشت، در این جام ماتئوس یکه‌تاز بود و رهبری رؤیایی برای تیمش بود. در این جام آلمانها انتقام فینال ۱۹۸۶ را از آرژانتین گرفتند و و لوتار در پایان به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب شد و مرد سال اروپا گردید. در یورو ۲۰۰۰ وی از بازیهای ملی خداحافظی کرد تا عاشقان او چشمانی پر از اشک داشته باشند. وی در دو جام جهانی ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ در منتخب جام بوده‌است و سال‌ها کاپیتان آلمان بوده و بعد او این بازوبند به یورگن کلینزمن ٫ الیور کان ٫ میشائیل بالاک ٫ فیلیپ لام داده شده‌است. گابور کرالی بازیکن تیم ملی مجارستان که در آوریل ۲۰۱۶ ۴۰ ساله شد، رکورد ماتئوس با ۳۹ سال و ۹۱روز را شکست. در آغاز مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶، ماتئوس مربی مجارستان می‌شود تا عملاً اسم بزرگی در میان مربیان پیدا کند. در ادامه به اتلتیکو پاراننزه برزیل رفت ولی چند ماه بیشتر دوام نیاورد تا مربی سالزبورگ اتریش شود. | ## جمع‌بندی | نقل قول‌ها جیوانی تراپاتونی: دیگو مارادونا: افتخارها تیمی بازیکن بروسیا مونشن گلادباخ لیگ اروپا: ۱۹۸۰ (نائب قهرمان) بایرن مونیخ بوندس‌لیگا: ۱۹۸۴–۸۵، ۱۹۸۵–۸۶، ۱۹۸۶–۸۷، ۱۹۹۳–۹۴، ۱۹۹۶–۹۷، ۱۹۹۸–۹۹، ۱۹۹۹–۲۰۰۰ جام حذفی آلمان: ۱۹۸۵–۸۶، ۱۹۹۷–۹۸، ۱۹۹۹–۲۰۰۰ جام اتحادیه آلمان: ۱۹۹۷–۹۸، ۱۹۹۸–۹۹، ۱۹۹۹–۲۰۰۰ لیگ اروپا: ۱۹۹۵–۹۶ لیگ قهرمانان اروپا: ۱۹۹۸–۹۹ (نایب قهرمان) اینتر میلان سری آ: ۱۹۸۸–۸۹ جام اتحادیه باشگاهی اروپا (یوفا): ۱۹۹۰–۹۱ سوپرجام ایتالیا: ۱۹۸۸–۸۹ تیم ملی آلمان جام ملت‌های اروپا: ۱۹۸۰ جام جهانی: ۱۹۹۰؛ ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ (نایب قهرمان) یو.اس.