موضوع مقاله: آرتور کیلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرتور کیلی | مقدمه: او به تأسیس مکتب مدرن ریاضیات محض بریتانیا کمک کرد و به مدت ۳۵ سال استاد کالج ترینیتی، کمبریج بود. | ## بخش 1: آرتور کیلی | جدول‌های کیلی، نمودارهای کیلی، فرمول کیلی در ترکیبیات و همچنین قضیه کیلی به افتخار او نامگذاری شده‌اند. پدرش، هنری کیلی، پسر عموی دور جورج کیلی، مهندس مبتکر هوانوردی، و از خانواده‌ای اهل یورکشایر بود. به گفته برخی از نویسندگان، او روسی بود، اما نام پدرش نشان دهنده اصالت انگلیسی است. در سال ۱۸۲۹ والدین او در بلک هیث لندن اسکان یافتند، جایی که آرتور در یک مدرسه خصوصی تحصیل کرد. کیلی جوان از مسائل پیچیده ریاضی لذت می‌برد و استاد مدرسه نشانه‌هایی از نبوغ ریاضی او را مشاهده کرد. او به پدر توصیه کرد که پسرش را نه برای تجارت خود، آنطور که قصد داشت، بلکه در دانشگاه کمبریج آموزش دهد. تحصیلات در سن ۱۷ سالگی، کیلی اقامت خود را در کالج ترینیتی، کمبریج آغاز کرد، جایی که در زبان‌های یونانی، فرانسوی، آلمانی و ایتالیایی و همچنین ریاضیات ممتاز بود. علت موفقیت جامعه تحلیلی حالا به ثمر نشسته بود و مجله ریاضی کمبریج به وسیله گرگوری و رابرت لزلی الیس تأسیس شده بود. کیلی در سن بیست سالگی سه مقاله به این مجله ارسال کرد که موضوعات آن‌ها از مطالعه «مکانیک تحلیلی» ژوزف لوئیس لاگرانژ و برخی از آثار لاپلاس الهام گرفته شده بود. او دوره کارشناسی خود را با دریافت جایزه اسمیت به پایان رساند."کیلی، آرتور (CLY838A)". او به مدت چهار سال در دانشگاه کمبریج اقامت داشت و در این مدت تعدادی شاگرد گرفت، اما کار اصلی‌اش تهیه ۲۸ یادداشت برای مجله ریاضی بود. | ## بخش 2: آرتور کیلی | حرفه حقوقی به دلیل مدت محدود فلوشیپ، لازم بود شغلی پیدا کند؛ او حقوق را انتخاب کرد و در تاریخ ۲۰ آوریل ۱۸۴۶ در سن ۲۴ سالگیسوابق انجمن محترم لینکلنز این، جلد دوم، ثبت نام‌ها از سال ۱۴۲۰ تا ۱۸۹۳. او در حالی که دانشجوی وکالت بود، به دابلین رفت تا سخنرانی‌های ویلیام روآن همیلتون در مورد کواترنیون‌ها را بشنود.فورسایت، اندرو راسل (۱۹۰۱). سیلوستر، که پنج سال از او بزرگتر بود و در کمبریج تحصیل می‌کرد، در آن زمان یک حسابدار بود که در لندن ساکن بود؛ آن‌ها معمولاً در اطراف حیاط‌های لینکلن این با هم پیاده‌روی می‌کردند و در مورد نظریه متغیرهای ثابت و متغیرهای هم‌ارز بحث می‌کردند. تدریس در دانشگاه در حدود سال ۱۸۶۰، کرسی جدید استادی سدلیرین با استفاده از بودجه اهدایی لیدی سدلیر به کرسی لوکاسیان ریاضیات دانشگاه کمبریج (کرسی نیوتن) اضافه شد و کیلی ۴۲ ساله به عنوان اولین دارنده این کرسی منصوب گردید. او یک شغل حقوقی پردرآمد را برای دستمزدی متوسط رها کرد، اما هرگز از این معامله پشیمان نشد، زیرا این کار به او اجازه می‌داد تمام انرژی خود را صرف چیزی کند که بیشتر دوست داشت. او بلافاصله ازدواج کرد و در کمبریج ساکن شد و (برخلاف همیلتون) از یک زندگی خانوادگی بسیار شاد لذت برد. در ابتدا به استاد سدلیرین برای تدریس در یکی از ترمهای سال تحصیلی حقوق پرداخت می‌شد، اما اصلاحات مالی دانشگاه در سال ۱۸۸۶ بودجه لازم برای تدریس در دو ترم را فراهم کرد. برای سالها تنها تعداد معدودی از دانشجویانی در کلاسهای او حاضر می‌شدند، اما پس از اصلاحات تعداد حاضران به حدود پانزده نفر رسید. در مورد وظیفه او برای پیشرفت علم ریاضی، او مجموعه طولانی و پرباری از مقالات را در تمام زمینه‌های ریاضیات محض منتشر کرد. همچنین به عنوان داور ثابت مقالات ریاضی برای بسیاری از انجمنهای داخلی و خارجی منصوب شد. در سال ۱۸۷۲، او به عنوان عضو افتخاری کالج ترینیتی انتخاب شد و سه سال بعد به عضویت عادی و دارای حقوق درآمد. | ## بخش 3: آرتور کیلی | ماکسول متنی نوشت که در آن آثار اصلی کیلی از جمله فصول او در مورد هندسه تحلیلی n بعدی؛ نظریه دترمینانها؛ مقاله ای در مورد نظریه ماتریسها؛ مقالاتی در مورد سطوح مایل، یا همان طومارها؛ و ترسیم یک طومار مکعبی را ستود. او نظریه جبری-هندسی سطوح خطدار را پایه‌گذاری کرد.کیلی، مجموعه مقالات ریاضی، کمبریج (1891)، جلد 4، صفحات 446-455. در روزهای اولیه کالج گیرتون او به‌طور مستقیم در آموزش کمک کرد و برای چند سال رئیس شورای کالج نیونهام بود و تا آخرین لحظات به پیشرفت آن علاقه شدیدی داشت. در سال ۱۸۸۱، او از دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور، جایی که سیلوستر در آن زمان استاد ریاضیات بود، دعوتنامه ای برای ارائهٔ یک دورهٔ سخنرانی دریافت کرد. او این دعوت را پذیرفت و در پنج ماه اول سال ۱۸۸۲ در بالتیمور در مورد توابع آبل و تتا سخنرانی کرد. از آنجا که سخنرانی رئیس انجمن یکی از رویدادهای مهم عمومی این جلسات محسوب می‌شود و مخاطبانی با فرهنگ عمومی را به خود جذب می‌کند، معمولاً تا حد امکان از پرداختن به مباحث فنی اجتناب می‌شود. اواخر زندگی و مرگ در سال ۱۸۸۹، انتشارات دانشگاه کمبریج انتشار مجموعه مقالات او را آغاز کرد که کیلی بسیار از آن قدردانی کرد. او خود هفت جلد از آنها را را ویرایش کرد، علیرغم اینکه از یک بیماری داخلی دردناک رنج می‌برد. مراسم تشییع جنازه او در کلیسای ترینیتی با حضور دانشمندان برجسته بریتانیا و نمایندگان رسمی از کشورهای دوری مانند روسیه و آمریکا برگزار شد، کیلی در گورستان میل‌رود کمبریج دفن شده است. باقی‌مانده مقالات او توسط اندرو فورسایت، جانشین او در کرسی سدلیرین، در مجموعاً سیزده جلد بزرگ و ۹۶۷ مقاله ویرایش شد. آثار او همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرد و تنها در قرن بیست و یکم در بیش از ۲۰۰ مقاله ریاضی مورد استناد واقع شده است. | ## جمع‌بندی | او همچنین از نقاشی‌ها و معماری لذت خاصی می‌برد و خود به نقاشی آبرنگ می‌پرداخت، که گاهی آن را در ترسیم نمودارهای ریاضی مفید می‌یافت.