موضوع مقاله: رایان گاسلینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رایان گاسلینگ | مقدمه: او در ۱۳ سالگی به‌عنوان بازیگر خردسال در برنامهٔ کلاب میکی ماوس (۱۹۹۳–۱۹۹۵) از شبکهٔ دیزنی به شهرت رسید و بعدها در چند فیلم ایفای نقش کرد. | ## بخش 1: رایان گاسلینگ | نخستین نقش اصلی او به‌عنوان یک نئونازی یهود در فیلم مؤمن (۲۰۰۱) بود و بعداً با ایفای نقش در فیلم عاشقانهٔ دفترچه خاطرات (۲۰۰۴) شهرت بیشتری به دست آورد. گاسلینگ برای بازی در نقش معلم معتاد در فیلم نیمه نیلوفر (۲۰۰۶) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او در فیلم لارس و دختر واقعی (۲۰۰۷) نقش یک فرد تنها و از نظر اجتماعی ناتوان را ایفا کرد. گاسلینگ در سال ۲۰۱۱ در سه فیلم نقش اصلی را ایفا کرد؛ کمدی رمانتیک دیوانه‌وار، احمقانه، عشق، درام سیاسی نیمه ماه مارس و درام اکشن رانندگی که همگی با موفقیت‌های تجاری همراه بودند و نظرات مثبتی دریافت کردند. گاسلینگ در فیلم طنز رکود بزرگ (۲۰۱۵) و موزیکال رمانتیک لا لا لند (۲۰۱۶) ایفای نقش کرد؛ او برای لا لا لند موفق به دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد شد و بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. نقش‌آفرینی او در فیلم علمی تخیلی بلید رانر ۲۰۴۹ (۲۰۱۷) و فیلم زندگی‌نامه‌ای نخستین انسان (۲۰۱۸) با تحسین منتقدان همراه بود. گاسلینگ در سال ۲۰۲۳ در باربی بازی کرد که پرفروش‌ترین اکران او بود و برایش نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. گاسلینگ در زمینهٔ موسیقی نیز فعالیت دارد و در سال ۲۰۰۷ گروه موسیقی دد منز بونز را تأسیس کرده است. پدر و مادرش هر دو از تبار فرانسوی، کانادایی، انگلیسی، اسکاتلندی و ایرلندی هستند. والدینش از پیرویان مسیحیان مورمون بودند رایان گفته است که مذهب در تمام جنبه‌های زندگی آن‌ها مؤثر بوده است ". زمانی که رایان ۱۳ ساله بود پدر و مادرش از هم طلاق گرفتند و رایان و خواهرش مندی نزد مادرش بزرگ شدند. گاسلینگ از کودک بودن متنفر بوده، در مدرسه ابتدایی مورد آزار و اذیت دوستانش قرار می‌گرفت و تا سن ۱۵ سالگی هیچ دوستی نداشته است. از همان کودکی و با دیدن فیلم دیک تریسی به بازیگری علاقه‌مند شد و وقتی کلاس اول بود تحت تأثیر فیلم اولین خون چاقویی به مدرسه برد و آن را به سمت بچه‌ها پرتاب کرد، این حادثه باعث تعلیق او از مدرسه شد و مادرش یک سال در خانه به او آموزش داد. در سن ۱۷ سالگی مدرسه را به خاطر بازیگری رها کرد و هرگز مدرک تحصیلی رسمی دریافت نکرد. گاسلینگ کار خود را در سال ۱۹۹۳ به عنوان ستاره کودکان و در کانال دیزنی با برنامه میکی موس آغاز کرد که تا سال ۱۹۹۵ ادامه داشت. اولین نقش قابل توجه گاسلینگ در فیلم معتقد (۲۰۰۱) بود و سپس در فیلم‌هایی همچون قتل با اعداد (۲۰۰۲) و ایالات متحده لیلاند (۲۰۰۳) نقش آفرینی کرد. با فیلم عاشقانه دفترچه یادداشت (۲۰۰۳) با بازی ریچل مک آدامز به چهره شناخته شده‌ای تبدیل شد و برای بازی در نقش یک معلم معتاد در فیلم نیمه نیلوفر (۲۰۰۶) نامزد دریافت جایزه اسکار شد. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به شکست (۲۰۰۷) با بازی آنتونی هاپکینز، لارس و دختر واقعی (۲۰۰۷)، ولنتاین غمگین (۲۰۱۰) با بازی میشل ویلیامز، عشق، احمقانه، دیوانه‌وار (۲۰۱۱) با بازی جولیان مور و نیمه ماه مارس (۲۰۱۱) با بازی جرج کلونی اشاره کرد. رایان گاسلینگ با بازیگران مشهوری همچون کریستین بل در فیلم رکود بزرگ (۲۰۱۵)، با راسل کرو در فیلم مردان خوب (۲۰۱۶) و با ناتالی پورتمن در فیلم ترانه به ترانه (۲۰۱۷) هم بازی بوده است. گاسلینگ برای بازی در فیلم لالالند (۲۰۱۶) موفق به دریافت جایزه گلدن گلاب و نامزدی جایزه اسکار شد و اما استون نیز جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کرد. او همچنین در فیلم نخستین انسان (۲۰۱۸) در نقش نیل آرمسترانگ فضانورد آمریکایی و اولین انسانی که پا روی کره ماه گذاشت ظاهر شده است. فعالیت حرفه‌ای گاسلینگ فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان یک بازیگر کودک در برنامه «باشگاه میکی موس» (۱۹۹۳–۱۹۹۵) از شبکه دیزنی آغاز کرد و سپس در برنامه‌های تلویزیونی خانوادگی دیگری از جمله «آیا از تاریکی هراس دارید؟» (۱۹۹۵) و «مورمور» (۱۹۹۶) ظاهر شد. او در ۱۷ سالگی به لس آنجلس نقل مکان کرد تا در سینما فعالیت کند و اولین نقش سینمایی خود را در فیلم «هیولای فرانکنشتاین» ایفا کرد. گاسلینگ با ایفای نقش یک یهودی نئونازی در فیلم «مومن» (۲۰۰۱) مورد توجه قرار گرفت و پس از آن با بازی در فیلم‌های مستقلی چون «قتل با اعداد» (۲۰۰۲)، «قانون کشتار» (۲۰۰۲) و «ایالات متحده لیلاند» (۲۰۰۳) شهرت بیشتری کسب کرد. او با بازی در فیلم عاشقانه و موفق تجاری «دفترچه خاطرات» (۲۰۰۴) به مخاطبان گسترده‌تری معرفی شد. برای بازی در نقش یک معلم معتاد در فیلم «نیمه نیلوفر» (۲۰۰۶)، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد و با فیلم «لارس و دختر واقعی» (۲۰۰۷) نامزدی جایزه گلدن گلوب را به دست آورد. پس از یک وقفه کوتاه، گاسلینگ در سال ۲۰۱۰ با سه فیلم به سینما بازگشت: درام زناشویی «ولنتاین غمگین»، تریلر معمایی «همه چیزهای خوب» و فیلمی به کارگردانی خودش با عنوان «مکانی آن سوی کاج‌ها». گاسلینگ در سال ۲۰۱۱ در سه فیلم موفق دیگر ظاهر شد: کمدی-درام عاشقانه «دیوانه‌وار، احمقانه، عشق»، درام سیاسی «نیمه ماه مارس» و نئو-نوآر «رانندگی». او همچنین در فیلم جنایی «جوخه گانگستر» (۲۰۱۳) و درام «مکانی آن سوی کاج‌ها» (۲۰۱۳) بازی کرد. اولین تجربه کارگردانی او، «رودخانه گمشده»، در سال ۲۰۱۴ با واکنش‌های منفی منتقدان روبرو شد. موفقیت‌های گاسلینگ در سال‌های بعد با فیلم کمدی «رکود بزرگ» (۲۰۱۵) و موزیکال عاشقانه «لا لا لند» (۲۰۱۶) ادامه یافت. «لا لا لند» برای او یک جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی و دومین نامزدی اسکار بهترین بازیگر مرد را به ارمغان آورد. در ادامه، او در فیلم نئو-نوآر علمی-تخیلی «بلید رانر ۲۰۴۹» (۲۰۱۷) و فیلم زندگی‌نامه‌ای «نخستین انسان» (۲۰۱۸) در نقش نیل آرمسترانگ ظاهر شد. در سال ۲۰۲۳، او با بازی در نقش «کن» در کمدی فانتزی «باربی» به یکی از بزرگترین موفقیت‌های تجاری کارنامه خود دست یافت و برای این نقش نامزد جوایز متعددی از جمله جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. ۱۹۹۳–۲۰۰۳: از باشگاه میکی موس تا نقش‌های مستقل در سال ۱۹۹۳، رایان گاسلینگ ۱۲ ساله در یک آزمون بازیگری آزاد در مونترآل برای احیای برنامه «باشگاه میکی موس» از شبکه دیزنی شرکت کرد و توانست قراردادی دو ساله را به دست آورد. | ## بخش 2: رایان گاسلینگ | گاسلینگ در این برنامه در کنار دیگر بازیگران کودک آینده‌داری چون بریتنی اسپیرز، کریستینا آگیلرا و جاستین تیمبرلیک ظاهر شد. او بعدها اذعان کرد که این دوره برای او اهمیت زیادی در شکل‌گیری شخصیت حرفه‌ای‌اش داشته است. با این حال، او به ندرت در برنامه حضور پیدا می‌کرد زیرا سایر کودکان با استعدادتر از او محسوب می‌شدند. پس از لغو برنامه در سال ۱۹۹۵، گاسلینگ به کانادا بازگشت و در سریال‌های تلویزیونی خانوادگی مانند «آیا از تاریکی هراس دارید؟» (۱۹۹۵) و «مورمور» (۱۹۹۶) به ایفای نقش پرداخت. در سن ۱۷ سالگی، گاسلینگ تصمیم گرفت برای تمرکز بر روی بازیگری در سینما، تحصیل در مقطع دبیرستان را رها کند. او اولین نقش سینمایی خود را در درام ورزشی «تایتنز را به یادآور» در سال ۲۰۰۰ به دست آورد و پس از آن، با ایفای نقش اصلی یک یهودی جوان نئونازی در فیلم «مومن» (۲۰۰۱) توانست توجه منتقدان را به خود جلب کند. هنری بین، کارگردان فیلم، او را به دلیل بزرگ شدن در یک محیط مورمونی که باعث درک او از انزوا شده بود، برای این نقش انتخاب کرد. این فیلم برنده جایزه بزرگ هیئت داوران در جشنواره فیلم ساندنس شد و گاسلینگ برای بازی‌اش مورد ستایش قرار گرفت. این فیلم به دلیل موضوع بحث‌برانگیزش نتوانست حامی مالی پیدا کند و مستقیماً از تلویزیون پخش شد. در سال ۲۰۰۲، گاسلینگ در تریلر روانشناختی «قتل با اعداد» در کنار ساندرا بولاک و مایکل پیت بازی کرد. او نقش «ریچارد هیوود»، یکی از دو دانش‌آموز دبیرستانی را بازی می‌کند که معتقدند می‌توانند قتلی بی‌نقص را مرتکب شوند. این فیلم به بررسی رابطه میان یک بازیکن فوتبال دبیرستانی و مربی‌اش در مونتانا می‌پردازد. در سال ۲۰۰۳، او در فیلم «ایالات متحده لیلاند» نقش نوجوانی را بازی کرد که پسری معلول را به قتل می‌رساند. ۲۰۰۴–۲۰۱۰: موفقیت با «دفترچه خاطرات» و «نیمه نیلوفر» گاسلینگ با بازی در فیلم عاشقانه «دفترچه خاطرات» در سال ۲۰۰۴ به شهرت جهانی دست یافت. این فیلم اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته نیکلاس اسپارکس بود و او در کنار ریچل مک‌آدامز نقش‌آفرینی کرد. گاسلینگ در نقش «نوآ کلهون» ظاهر شد و داستان عشق پرشور یک زوج جوان در دهه ۱۹۴۰ را روایت می‌کند. اگرچه فیلم با نقدهای متفاوتی روبرو شد، اما در گیشه بسیار موفق بود و به یک فیلم کالت تبدیل شد. انترتینمنت ویکلی پوستر فیلم را که گاسلینگ و مک‌آدامز را در آغوش یکدیگر نشان می‌دهد، در فهرست «بهترین پوسترهای فیلم در ۲۵ سال گذشته» قرار داد. در سال ۲۰۰۵، گاسلینگ در تریلر روانشناختی «بمان» به کارگردانی مارک فورستر بازی کرد. با این حال، سال بعد او با بازی در فیلم «نیمه نیلوفر» (۲۰۰۶) به اوج موفقیت انتقادی رسید. او در این فیلم نقش «دن دان»، یک معلم تاریخ معتاد در دبیرستانی در بروکلین را بازی می‌کند که با یکی از دانش‌آموزانش رابطه‌ای دوستانه برقرار می‌کند. گاسلینگ برای آمادگی برای این نقش، به مدت یک ماه در بروکلین زندگی کرد و به تدریس در یک کلاس هشتم پرداخت. بازی او در این فیلم تحسین گسترده منتقدان را به همراه داشت و برای او اولین نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به ارمغان آورد. او نقش یک وکیل جوان و جاه‌طلب را بازی می‌کند که درگیر یک بازی موش و گربه با شخصیتی می‌شود که هاپکینز نقش آن را ایفا می‌کند. در همان سال، او در فیلم کمدی-درام «لارس و دختر واقعی» بازی کرد و نقش «لارس لیندستروم»، مردی تنها را به تصویر کشید که با یک عروسک در اندازه واقعی رابطه برقرار می‌کند. این نقش نیز برای او تحسین منتقدان و نامزدی جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی را به دنبال داشت. ۲۰۱۰–۲۰۱۳: تحسین گسترده و کارگردانی پس از یک وقفه سه ساله، گاسلینگ در سال ۲۰۱۰ با درام زناشویی «ولنتاین غمگین» به سینما بازگشت. او در این فیلم با میشل ویلیامز همبازی بود و داستان فروپاشی یک زوج را به تصویر می‌کشند. این فیلم در جشنواره فیلم ساندنس با استقبال خوبی روبرو شد و بازی گاسلینگ برای او دومین نامزدی جایزه گلدن گلوب را به همراه داشت. او در همان سال در فیلم «همه چیزهای خوب» به کارگردانی اندرو جرکی نیز ایفای نقش کرد. او در سه فیلم با ژانرهای متفاوت ظاهر شد که همگی با تحسین منتقدان و موفقیت تجاری روبرو شدند. اولین فیلم او در این سال، کمدی-درام عاشقانه «دیوانه‌وار، احمقانه، عشق» بود که در آن با استیو کرل، جولیان مور و اما استون همبازی شد. بازی او در نقش یک مرد جذاب و زن‌باز، نامزدی جایزه گلدن گلوب دیگری را برایش به ارمغان آورد. سپس در فیلم نئو-نوآر و اکشن «رانندگی» به کارگردانی نیکلاس ویندینگ رفن ایفای نقش کرد. او نقش یک راننده بدلکار بی‌نام را بازی می‌کند که شب‌ها به عنوان راننده برای خلافکاران کار می‌کند. | ## بخش 3: رایان گاسلینگ | این فیلم در جشنواره فیلم کن با تشویق ایستاده ۱۵ دقیقه‌ای مواجه شد و به یکی از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های سال تبدیل شد. آخرین فیلم او در این سال، درام سیاسی «نیمه ماه مارس» به کارگردانی جرج کلونی بود. او در این فیلم نقش یک مدیر کمپین انتخاباتی جاه‌طلب را ایفا کرد و برای این نقش نیز نامزد جایزه گلدن گلوب شد. در سال ۲۰۱۳، گاسلینگ بار دیگر با نیکلاس ویندینگ رفن در فیلم «فقط خدا می‌بخشد» همکاری کرد. این فیلم که در بانکوک فیلمبرداری شده بود، در جشنواره فیلم کن با واکنش‌های دوگانه‌ای از سوی تماشاگران و منتقدان مواجه شد. در همان سال، او در فیلم جنایی «جوخه گانگستر» در کنار جاش برولین، اما استون و شان پن بازی کرد. این فیلم بر اساس داستانی واقعی از تلاش پلیس لس آنجلس برای مقابله با گانگستری به نام میکی کوهن ساخته شده است. گاسلینگ همچنین در درام «مکانی آن سوی کاج‌ها» به کارگردانی درک سیانفرنس که پیشتر در «ولنتاین غمگین» با او همکاری کرده بود، ایفای نقش کرد. او در این فیلم نقش یک موتورسوار بدلکار را بازی می‌کند که برای تأمین مخارج خانواده‌اش به سرقت از بانک روی می‌آورد. ۲۰۱۴–اکنون: «لا لا لند»، «بلید رانر ۲۰۴۹» و «باربی» در سال ۲۰۱۴، گاسلینگ اولین فیلم خود به عنوان کارگردان، «رودخانه گمشده»، را ساخت. این فیلم که در ژانر فانتزی نئو-نوآر بود، با بازی کریستینا هندریکس، بن مندلسون و مت اسمیت همراه بود. فیلم در بخش «نوعی نگاه» جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد اما با نقدهای بسیار منفی منتقدان روبرو شد. منتقدان فیلم را به شدت تحت تأثیر آثار نیکلاس ویندینگ رفن و دیوید لینچ دانستند و آن را فاقد اصالت خواندند. پس از این تجربه، گاسلینگ در سال ۲۰۱۵ با فیلم کمدی «رکود بزرگ» به کارگردانی آدام مک‌کی به عرصه بازیگری بازگشت. این فیلم که به بحران مالی ۲۰۰۸-۲۰۰۷ می‌پردازد، با استقبال گسترده منتقدان روبرو شد و نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم شد. در سال ۲۰۱۶، او در موزیکال عاشقانه «لا لا لند» به کارگردانی دیمین شزل و در کنار اما استون ظاهر شد. گاسلینگ برای بازی در نقش یک پیانیست جاز به نام «سباستین وایلدر»، برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی شد و دومین نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و جایزه بفتا را کسب کرد. این فیلم در مجموع برنده شش جایزه اسکار شد و در سراسر جهان بیش از ۴۴۰ میلیون دلار فروش داشت. در سال ۲۰۱۷، گاسلینگ در فیلم علمی-تخیلی «بلید رانر ۲۰۴۹» به کارگردانی دنی ویلنوو و در نقش «افسر کی» ظاهر شد. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم کلاسیک «بلید رانر» (۱۹۸۲) بود و هریسون فورد نیز بار دیگر در نقش «ریک دکارد» حضور داشت. فیلم با تحسین گسترده منتقدان مواجه شد و بسیاری آن را یکی از بهترین دنباله‌های ساخته شده در تاریخ سینما دانستند. سال بعد، او بار دیگر با دیمین شزل در فیلم زندگی‌نامه‌ای «نخستین انسان» همکاری کرد و نقش نیل آرمسترانگ، اولین انسانی که بر روی ماه قدم گذاشت، را ایفا کرد. پس از یک وقفه چهار ساله، گاسلینگ در سال ۲۰۲۲ با دو فیلم به سینما بازگشت: فیلم اکشن «مرد خاکستری» به کارگردانی برادران روسو و فیلم کمدی فانتزی «باربی» به کارگردانی گرتا گرویگ. «باربی» که در آن گاسلینگ نقش «کن» را در مقابل مارگو رابی ایفا کرد، به یک پدیده فرهنگی و تجاری تبدیل شد و با فروش بیش از ۱.۴ میلیارد دلار، به پرفروش‌ترین فیلم سال ۲۰۲۳ و یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما بدل گشت. بازی گاسلینگ در نقش «کن» با تحسین گسترده منتقدان همراه بود و برای او سومین نامزدی اسکار (این بار در رشته جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد) و نامزدی جوایز متعدد دیگری از جمله گلدن گلوب و بفتا را به ارمغان آورد. آهنگ «من فقط کن هستم» با اجرای او در این فیلم نیز با موفقیت زیادی روبرو شد و در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ قرار گرفت. آن‌ها در ابتدا پروژه را به عنوان یک نمایش تئاتر موزیکال با temática هیولایی در نظر گرفته بودند، اما در نهایت تصمیم گرفتند یک گروه موسیقی تشکیل دهند. آلبوم با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان موسیقی روبرو شد و سبک آن به عنوان ترکیبی از ایندی راک، گوتیک راک و موسیقی فولکلور توصیف شده است. علاوه بر فعالیت در گروه، گاسلینگ برای саундтреک برخی از فیلم‌هایش نیز آهنگ اجرا کرده است. برجسته‌ترین فعالیت موسیقی او در سینما، در فیلم «لا لا لند» بود که در آن چندین آهنگ از جمله «City of Stars» را به همراه اما استون اجرا کرد. این آهنگ برنده جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی و جایزه اسکار بهترین ترانه شد. همچنین، اجرای او از آهنگ «من فقط کن هستم» در فیلم «باربی» به یک موفقیت جهانی تبدیل شد و در چارت‌های موسیقی سراسر دنیا قرار گرفت و نامزد دریافت جایزه گرمی شد. زندگی خصوصی رایان گاسلینگ سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ با ساندرا بولاک، هم بازی اش در فیلم قتل با اعداد رابطه عاشقانه داشت. از اواسط سال ۲۰۰۵ تا سال ۲۰۰۸ با ریچل مک‌آدامز، هم بازی اش در فیلم دفترچه خاطرات رابطه داشت. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۱ با اوا مندس رابطه عاشقانه ای را شروع کرد که حاصل آن دو دختر به نام‌های اسمرالدا آماده گاسلینگ (متولد ۲۰۱۴) و آمادا لی گاسلینگ (متولد ۲۰۱۶) است.