موضوع مقاله: هاروی میلک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاروی میلک | مقدمه: او نخستین مرد گی بود که به‌طور علنی گرایش جنسی خود را آشکار کرده بود و در کالیفرنیا به مقام دولتی رسید. | ## بخش 1: هاروی میلک | او در دوران نوجوانی به همجنس‌گرایی خود پی برد، اما تا سال‌ها در بزرگسالی روابط جنسی خود را به‌صورت پنهانی دنبال می‌کرد. پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰ باعث شد بسیاری از دیدگاه‌های محافظه‌کارانهٔ او دربارهٔ آزادی فردی و بیان جنسی تغییر کند. میلک در سال ۱۹۷۲ به سان فرانسیسکو نقل مکان کرد و یک فروشگاه دوربین‌فروشی افتتاح کرد. پس از اشتغال به مشاغل گوناگون و جابه‌جایی‌های مکرر، سرانجام در محلهٔ کاسترو ساکن شد؛ محله‌ای که در آن زمان شاهد مهاجرت گستردهٔ مردان همجنس‌گرا و زنان همجنس‌گرا بود. او در سال ۱۹۷۳ برای نخستین‌بار نامزد عضویت در هیئت ناظران شهر شد، اما ساختار سیاسی موجودِ جامعهٔ همجنس‌گرایان با او مخالفت کرد. به‌دلیل شخصیت نمایشی‌اش، کارزار انتخاباتی میلک با تئاتر مقایسه می‌شد؛ امری که توجه رسانه‌ها و آرای مردمی را به همراه داشت، هرچند برای پیروزی کافی نبود. او در دو انتخابات بعدی هیئت ناظران نیز نامزد شد و خود را «شهردار خیابان کاسترو» نامید. واکنش مثبت رأی‌دهندگان باعث شد او برای عضویت در مجلس ایالتی کالیفرنیا نیز نامزد شود. با افزایش محبوبیتش، میلک رهبری جنبش حقوق همجنس‌گرایان را در مبارزه با طرح‌های ضد همجنس‌گرایان بر عهده گرفت. | ## بخش 2: هاروی میلک | میلک در سال ۱۹۷۷، پس از آنکه سان‌فرانسیسکو به‌جای انتخاب نمایندگان سراسری، به انتخاب نمایندگان محله‌ای روی آورد، به‌عنوان ناظر شهر انتخاب شد. در طول نزدیک به یازده ماه فعالیتش در این سمت، او لایحه‌ای را پیشنهاد کرد که تبعیض بر پایهٔ گرایش جنسی را در اماکن عمومی، مسکن و اشتغال ممنوع می‌کرد. این لایحه با رأی ۱۱ در برابر ۱ در هیئت ناظران تصویب شد و شهردار جرج ماسکونی آن را به قانون تبدیل کرد. در ۲۷ نوامبر ۱۹۷۸، میلک و ماسکونی به‌دست دن وایت، ناظر پیشین ناراضی شهر که تنها رأی مخالف این لایحه را داده بود، ترور شدند. با وجود دوران کوتاه فعالیت سیاسی‌اش، میلک به نمادی برجسته در سان‌فرانسیسکو و شهیدی در جامعهٔ ال‌جی‌بی‌تی‌کیو تبدیل شد. در سال ۲۰۰۲ از او به‌عنوان «مشهورترین و مهم‌ترین مقام دولتیِ آشکارا ال‌جی‌بی‌تی‌کیو که تاکنون در ایالات متحده انتخاب شده است» یاد شد. آن کروننبرگ، مدیر آخرین کارزار انتخاباتی او، درباره‌اش نوشت: «آنچه هاروی را از من و تو متمایز می‌کرد، آینده‌نگری او بود. او جهانی عادلانه را در ذهن خود تصور می‌کرد و سپس دست‌به‌کار می‌شد تا آن را برای همهٔ ما به واقعیت تبدیل کند.» میلک در سال ۲۰۰۹ به‌صورت پس از مرگ نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را دریافت کرد. اوایل زندگی هاروی برنارد میلک در وودمیر، حومهٔ شهر نیویورک، از پدری به نام ویلیام میلک و مادری به نام مینروا کارنز زاده شد. | ## بخش 3: هاروی میلک | او پسر کوچک‌ترِ والدینی لیتواک بود و نوهٔ موریس میلک، صاحب یک فروشگاه بزرگ، به‌شمار می‌رفت که در سازمان‌دهی نخستین کنیسهٔ یهودیان در آن منطقه نقش داشت. میلک در خانواده‌ای یهودی پرورش یافت و مادرش خانه‌ای مطابق با قوانین کوشر اداره می‌کرد. هرچند او در بزرگسالی خود را فردی مذهبی نمی‌دانست، پیوندش با آیین یهود تأثیری عمیق بر جهان‌بینی‌اش گذاشت. پدربزرگش، که نخستین کنیسهٔ شهر را بنیان گذاشت، دست‌فروشی ییدیشزبان بود که از لیتوانی به آمریکا مهاجرت کرده بود. میلک در کودکی به‌دلیل گوش‌های برجسته، بینی بزرگ و پاهای بزرگ‌تر از حد معمول مورد تمسخر قرار می‌گرفت و اغلب به‌عنوان دلقک کلاس توجه دیگران را جلب می‌کرد. در سالنامهٔ دبیرستان، زیر نام او چنین نوشته شده بود: «گلیمپی میلک — و می‌گویند زنان هرگز کم نمی‌آورند!» میلک در سال ۱۹۴۷ از دبیرستان بی‌ شور در بی شور نیویورک فارغ‌التحصیل شد و از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۱ در دانشکدهٔ دولتی تربیت معلم نیویورک در آلبانی (که امروزه دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی نام دارد) به تحصیل پرداخت و در رشتهٔ ریاضیات دانش‌آموخته شد. یکی از همکلاسی‌هایش بعدها به یاد آورد: «او هرگز فردی که ممکن باشد کوییر تلقی شود — اصطلاحی که آن زمان به کار می‌رفت — به حساب نمی‌آمد؛ او یک مردِ تمام‌عیار بود.» مرگ در ۲۷ نوامبر ۱۹۷۸ میلک و شهردار سن‌فرانسیسکو جرج ماسکونی توسط فردی به نام دن وایت به قتل رسیدند. در رسانه از روی زندگی میلک فیلمی به نام میلک با بازی شان پن در نقش وی ساخته شده است که برنده جایزه اسکار به عنوان بهترین بازیگر و بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد. | ## جمع‌بندی | فیلم زمانه هاروی میلک (۱۹۸۴) به کارگردانی راب اپستاین که به زندگی او می‌پردازد، برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.