موضوع مقاله: باشگاه فوتبال المپیاکوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باشگاه فوتبال المپیاکوس | مقدمه: باشگاه فوتبال المپیاکوس ( )، که به اختصار با نام المپیاکوس یا المپیاکوس پیرئوس شناخته می‌شود، موفق‌ترین باشگاه فوتبال حرفه‌ای در پیرئوس یونان است. | ## بخش 1: باشگاه فوتبال المپیاکوس | این باشگاه که بخشی از باشگاه چند رشته‌ای المپیاکوس است، نام خود را از بازی‌های المپیک باستان الهام گرفته و نمادش، یک ورزشکار المپیک است که تاجی از برگ بو به سر دارد که نمادی از آرمان‌های المپیک یونان باستان است. این باشگاه در تاریخ ۱۰ مارس ۱۹۲۵ تأسیس شده است و سابقه ۴۸ قهرمانی در سوپرلیگ یونان (رکورددار)، ۲۹ قهرمانی جام حذفی و ۴ قهرمانی سوپرجام و ۱ قهرمانی در لیگ کنفرانس اروپا را دارد.ویکی‌پدیای انگلیسی المپیاکوس محبوب‌ترین باشگاه فوتبال یونان است و از حمایت قوی جوامع یونانی در سراسر جهان برخوردار است. در میان فهرست باشگاه‌های فوتبال با بیشترین اعضای غیرافتخاری در جهان تا آوریل ۲۰۰۶، این باشگاه با ۸۳٬۰۰۰ عضو ثبت‌شده، در رده نهم قرار داشت. المپیاکوس رقابت‌هایی دیرینه با چندین تیم دارد: با پاناتینایکوس، که «دربی دشمنان ابدی» میان این دو، کلاسیک‌ترین دربی فوتبال در یونان و یکی از شناخته‌شده‌ترین دربی‌ها در سراسر جهان است. اتینکوس پیرئوس، رقیب دیگر و همشهری آنها بود، اما با سقوط اتینکوس از لیگ برتر یونان در دهه ۱۹۹۰، این رقابت رنگ باخت. آنگونه که در اساسنامه المپیاکوس ذکر شده است، هدف اولیه از تأسیس این باشگاه، پرورش ورزشکاران برای شرکت در مسابقات ورزشی، گسترش آرمان ورزشی المپیک و ترویج روحیه ورزشکاری و هواداری در بین جوانان به شکلی برابر، با پایه‌های سالم، اخلاقی و اجتماعی به عنوان پایه و اساس آن بود. اعضای «باشگاه ورزش و فوتبال پیرئوس» و «باشگاه هواداران پیرئوس» در یک گردهمآیی تاریخی تصمیم گرفتند تا این دو باشگاه را منحل و با اتحاد آن دو، یک باشگاه جدید تأسیس کنند. نوتیس کامپروس که افسر ارشد نیروی دریایی یونان بود، عنوان المپیاکوس را برای نام این باشگاه جدید و تصویر یک برنده مدال طلای المپیک با تاجی از برگ مو را به عنوان نشان آن پیشنهاد داد. کامپروس بعداً در این باره گفت که او به دنبال نامی بود که «نشانگر قدرت، توان ورزشی، اخلاق، رقابت عادلانه، تسلط و در نهایت آرمان المپیک باشد.» میچالیس مانوسکوس که کارآفرینی برجسته در پیرئوس بود، نام این باشگاه را به نام کامل و فعلی آن، تغییر داد. علاوه بر کامپروس و مانوسکوس، از دیگر بنیان‌گذاران برجسته این باشگاه می‌توان به این نام‌ها اشاره کرد: استاوروس ماراگوداکیس (مدیر اداره پست)، نیکوس آندرونیکوس (تاجر)، دیمیتریوس اسکلیاس (افسر نیروی زمینی یونان)، نیکولائوس زاخاریاس (وکیل)، آتاناسیوس مرمیگاس (سردفتر اسناد رسمی)، کوستاس کلیدوچاکیس؛ که اولین دروازه‌بان تاریخ باشگاه شد، یوانیس ککس (کارگزار بورس) و مهم‌تر از همه، خانواده آندریانوپولوس. اساسنامه تاریخی المپیاکوس: بدینوسیله باشگاهی در پیرئوس با عنوان انجمن المپیک ورزشکاران پیرئوس تأسیس می‌شود. برای دستیابی به این هدف، از ابزارهای زیر استفاده خواهد شد: الف) ایجاد امکانات ورزشی از هر نوع، ب) سازماندهی انواع فعالیت‌های ورزشی، چه در خشکی و چه در دریا، ج) برگزاری مسابقات، جشن‌ها، اردوها، پیاده‌روی‌ها و موارد مشابه، د) ارائه سخنرانی‌ها و انتشار مطالب چاپی برای ترویج آرمان ورزشی، ه) ترویج هرگونه ابتکاری که منجر به رفاه جوانان شود، به هر وسیله‌ای. نشان انجمن المپیک ورزشکاران پیرئوس باید سر یک جوان با تاجی از برگ بو را به تصویر بکشد که نام باشگاه در اطراف آن حک شده است. خانوادهٔ آندریانوپولوس که از بازرگانان معتبر پیرئوس بودند، نقشی محوری در تأسیس المپیاکوس ایفا کردند. پنج برادر اپن خانواده با نام‌های یانیس، دینوس، گیورگوس، واسیلیس و لئونیداس آندریانوپولوس، اعتبار باشگاه را بالا بردند و آن را به شکوه فعلی‌اش رساندند. یانیس، دینوس، گیورگوس و واسیلیس اولین کسانی بودند که برای المپیاکوس بازی کردند، اما لئونیداس که جوان‌ترینشان بود، پس از آنها اولین بازی خود را برای این باشگاه انجام داد و به مدت هشت سال در فاصله سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۵ بازیکن المپیاکوس بود. خط حمله باشگاه با حضور این پنج برادر، افسانه‌ای شد و طولی نکشید که المپیاکوس محبوبیت زیادی پیدا کرد و موفق‌ترین و پرطرف‌دارترین باشگاه یونان شد. در آن زمان، هواداران المپیاکوس عمدتاً از طبقه کارگر تشکیل می‌شد و زمین خانگی تیم در ورزشگاه نئو فالیرون ولودروم بود. پس از آن به ورزشگاه کارایسکاکیس نقل مکان کردند و در سال‌های ۱۹۲۵ و ۱۹۲۶ قهرمان پیرئوس شدند. در سال ۱۹۲۶، فدراسیون فوتبال یونان تأسیس شد و در فصل ۱۹۲۸–۱۹۲۷ مسابقات قهرمانی پان‌هلنیک را برپا کرد. این مسابقات، اولین مسابقات قهرمانی در سطح کشوری بود که در آن قهرمانان منطقه‌ای از لیگ آتن (آتن)، لیگ پیرئوس (پیرئوس) و لیگ مقدونیه (سالونیک) در بازی‌های پلی‌آف برای کسب عنوان قهرمانی در سطح کشوری رقابت می‌کردند و آریس اولین قهرمان این رقابت‌ها شد. این مسابقات تا فصل ۱۹۵۹–۱۹۵۸ به این شکل برگزار می‌شد اما در فصل دوم (۱۹۲۹–۱۹۲۸) اختلافی بین المپیاکوس و فدراسیون فوتبال یونان پیش آمد و در نتیجه، این باشگاه در این مسابقات شرکت نکرد و پاناتینایکوس و آ.ا. در طول آن فصل، این سه باشگاه بازی‌های دوستانه‌ای با یکدیگر انجام دادند و دسته ای به نام پ.ا.ک. در همین حال، المپیاکوس همچنان قهرمان بی رقیب مسابقات پیرئوس بود و در فصل‌های ۲۷–۱۹۲۶، ۲۹–۱۹۲۸، ۳۰–۱۹۲۹ و ۳۱–۱۹۳۰ جام این رقابت‌ها را بالای سر برد و خود را به عنوان یک قدرت برتر در فوتبال یونان تثبیت کرد. این نتایج استقبال پرشور مطبوعات یونان را برانگیخت و برای اولین بار در تاریخ، المپیاکوس را «اسطوره» نامیدند. چهارمین دوره از مسابقات قهرمانی پان‌هلنیک در فصل ۳۱–۱۹۳۰ برگزار و المپیاکوس برای اولین بار قهرمان آن شد. عملکرد بسیار خوب آنها در طول این رقابت‌ها، ۱۱ برد، ۲ تساوی و تنها یک شکست، برایشان داشت و بلامنازع قهرمانشان کرد. در ۷ بازی خانگی، ۷ برد کسب کردند و پاناتینایکوس، آاک آتن، آریس، ایراکلیس و پائوک را با نتیجه مشابه ۳–۱ شکست دادند و مقابل اتنیکوس با ۴ گل به پیروزی ۴–۱ دست یافتند. برادران آندریانوپولوس و کوستاس کلیدوکاکیس از بازیکنان برجسته دوره اول تاریخ باشگاه در سال‌های ۱۹۳۱–۱۹۲۵ بودند و دیگر نام‌های بزرگ آن دوره عبارت بودند از: آکیلس گراماتیکوپولوس، لالیس لکوس، فیلیپوس کورانتیس، نیکوس پانوپولوس، کارالامبوس پزونیس و کوستاس ترژاکیس. سلطه بر فوتبال یونان و جنگ جهانی دوم (۱۹۴۶–۱۹۳۱) با ظهور دهه جدید، قهرمانی پان‌هلنیک محبوبیت قابل توجهی در سراسر یونان پیدا کرد. در اکتبر ۱۹۳۱، گیورگوس و یانیس آندریانوپولوس که از اعضای بنیان‌گذار و سمبل باشگاه المپیاکوس بودند از فوتبال بازنشسته شدند. با این حال، بزرگان جدیدی در این باشگاه ظهور کردند: یانیس وازوس، کریستوفوروس راگوس، تئولوگوس سیمئونیدیس، میکالیس آناماتروس، اسپیروس دپونتیس، آریس کریسافوپولوس، نیکوس گریگوراتوس، پاناگیس کورسیانوس و همچنین برادران فراموش نشدنی کلمیس؛ یانیس و ونجلیس. المپیاکوس در طی نه فصل، پنج قهرمانی به دست آورددر فصل‌های۱۹۳۳–۱۹۳۲، ۱۹۳۴–۱۹۳۳، ۱۹۳۶–۱۹۳۵، ۱۹۳۷–۱۹۳۶، ۱۹۳۸–۱۹۳۷ و تا سال ۱۹۴۰، در یازده فصل ابتدائی از مسابقات پان‌هلنیک شش بار نام خود را به عنوان قهرمان ثبت کرد. در این میان، وازوس، راگوس و سیمئونیدیس، سه ضلع مثلث تهاجمی قدرتمند المپیاکوس را تشکیل دادند و با گل‌هایشان، اسطوره‌ای شدند. او دومین گلزن برتر تاریخ این باشگاه است و چهار بار جایزه بهترین گلزن مسابقات قهرمانی یونان را نیز از آن خود کرد.در سال‌های ۱۹۳۳، ۱۹۳۶، ۱۹۳۷ و ۱۹۴۷ علاوه بر این، المپیاکوس موفق شد عناوین قهرمانی فصل‌های ۱۹۳۷–۱۹۳۶ و ۱۹۳۸–۱۹۳۷ را بدون شکست به دست آورد، اما در چهار دوره اول از حضورش در جام حذفی یونان دستاوردی نداشت، اگرچه چند برد تاریخی را ثبت کرد؛ مانند پیروزی پرگل ۶ بر ۱ در سال ۱۹۳۲ مقابل پاناتینایکوس در ورزشگاه لئوفوروسبا گل‌های آندریانوپولوس در دقایق ۱۶، ۶۸، ۸۸، گل راگوس در دقیقه ۲۴ و گل‌های وازوس در دقایق ۶۹ و ۷۰. در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۰، ایتالیای فاشیست به یونان حمله کرد و چندین بازیکن المپیاکوس برای مبارزه با نیروهای متحدین به ارتش یونان پیوستند. | ## بخش 2: باشگاه فوتبال المپیاکوس | در ژانویه ۱۹۴۱، چیستوفوروس راگوس از ناحیه پای چپ به شدت مجروح شد و دیگر قادر به ادامه فوتبال نبود. لئونیداس آندریانوپولوس در جبهه آلبانی دچار یخ‌زدگی شدید شد و تا مرز جان باختن رفت و نیکوس گریگوراتوس در نبرد کلیسورا از ناحیه پا مجروح شد. علاوه بر این، پس از اشغال یونان توسط آلمان، بازیکنان المپیاکوس به مقاومت یونان پیوستند و علیه نازی‌ها جنگیدند. نیکوس گوداس که از چهره‌های نمادین المپیاکوس بود، کاپیتان ارتش آزادی‌بخش خلق یونان شد و در جبهه‌های زیادی علیه آلمانی‌ها جنگید. او با پیراهن و شلوارک المپیاکوس اعدام شد، همان‌طور که آخرین آرزویش بود: «به من شلیک کنید و مرا در پیراهن المپیاکوس بکشید، و چشمانم را نبندید، می‌خواهم رنگ‌های تیمم را قبل از شلیک نهایی ببینم.» همچنین، میکالیس آناماتروس که عضوی فعال از مقاومت یونان بود، در سال ۱۹۴۴ کشته شد. در طول این جنگ ویرانگر و اشغال یونان به دست متحدین و به دنبال آن جنگ داخلی یونان، المپیاکوس بهای سنگینی پرداخت و پیشرفت باشگاه موقتاً متوقف شد. پس از جنگ، بسیاری از بازیکنان کلیدی المپیاکوسِ دوران قبل از جنگ، بازنشسته شدند و تغییرات قابل توجهی در ترکیب این تیم ایجاد شد. یانیس وازوس که کاپیتان و گلزن قهار المپیاکوس بود به همراه یانیس کلمیس در باشگاه باقی ماندند و بازیکنان مهم جدیدی به باشگاه پیوستند از جمله: آندریاس موراتیس، آلکوس خاتزیستاوریدیس، استلیوش کوروکلاتوش و دیونیسیس میناردوس. به محض شروع مجدد بازی‌های لیگ با نظم سابق، المپیاکوس سلطه‌اش بر فوتبال یونان را بازیافت. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۹، المپیاکوس ۹ قهرمانی را در ۱۱ دوره از لیگ پان‌هلنیک به دست آورددر سال‌های ۱۹۴۷، ۱۹۴۸، ۱۹۵۱، ۱۹۵۴، ۱۹۵۵، ۱۹۵۶، ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹ و در مجموع ۲۳ فصل از این مسابقات، ۱۵ جام را به خانه برد. در فاصله سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹، المپیاکوس برای شش فصل متوالی قهرمان این لیگ شد که دستاوردی بی‌نظیر در تاریخ فوتبال یونان بود. این رکورد به مدت ۴۴ سال پابرجا ماند، تا اینکه المپیاکوس با هفت قهرمانی متوالی از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۳، رکورد خود را شکست. علاوه بر این، از ۱۳ دوره جام حذفی یونان در فاصله سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۹، المپیاکوس ۸ عنوان قهرمانی را به نام خود ثبت کرددر فصل‌های ۱۹۴۷، ۱۹۵۱, ۱۹۵۲، ۱۹۵۳، ۱۹۵۴, ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹ که این قهرمانی‌ها منجر به ۶ دوگانه لیگ و حذفی شددر سال‌های ۱۹۴۷، ۱۹۵۱، ۱۹۵۴، ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹. که سه تای آن متوالی بود.در سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۹ تیم افسانه‌ای المپیاکوس در دهه ۱۹۵۰، با بازیکنان کلیدی خود سلطه مطلقی بر فوتبال یونان داشت. از نام‌های بزرگ آن دهه عبارت بودند از: آندریاس موراتیس، ایلیاس روسیدیس، تاناسیس ببیس، ایلیا ایفانتیس، بابیس کوتریدیس، کوستاس پلیکرونیو، یورگوس داریواس، بابیس دروسوس، آنتونیس پوسیدون، ساواس تئودوریدیس، کوستاس کاراپاتیس، میمیس استفانکوس، تاناسیس کینلی، استلیوس سیکوس، یانیس یوانو، تمیس موستاکلیس، واسیلیس زانتوپولوس، دیمیتریس کوکیناکیس، یورگوس کانسوس، کوستاس پاپازوغلو و آریستیدیس پاپازوغلو. پس از عملکرد رکوردشکن المپیاکوس در دوران پر از جام دهه ۱۹۵۰، محبوبیت باشگاه در سراسر یونان به اوج رسید و قدرت مطلق آن، زبانزد شد و لقب تریلوس را به دست آورد، به معنی «اسطوره». در ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۹، المپیاکوس اولین بازی خود در یک رقابت اروپایی را انجام داد و در جام باشگاه‌های اروپا ۶۰–۱۹۵۹ به مصاف میلان رفت و اولین باشگاه یونانی شد که در مسابقات اروپایی بازی کرده است. بازی رفت در خانه برگزار شد و المپیاکوس میزبان، با گل کوستاس پاپازوغلو پیش افتاد. این گل، اولین گل ثبت شده توسط یک باشگاه یونانی و همچنین اولین گلزنی یک بازیکن یونانی در مسابقات اروپایی بود. در دقیقه ۳۳، ژوزه آلتافینی، گلزن قهار میلان، پاس ارسالی جیانکارلو دانووا را با ضربه سر به گل تساوی تبدیل کرد. در دقیقه ۴۵ بازی، ایلیاس ایفانتیس، توپ را از میان چزاره مالدینی و وینچنزو اوچتا ربود و با یک ضربه والی قدرتمند به تور دروازه میلان چسباند. در دقیقه ۷۲، آلتافینی، پاس نیلس لیدهولم از روی ضربه آزاد را با ضربه سر به دومین گل خود و میلان تبدیل کرد تا این مسابقه با نتیجه ۲–۲ به پایان برسد. در حالی که میلان چهار بازیکن خارجی را در کلاس جهانی در اختیار داشت؛ مانند آلتافینی، لیدهولم، خوان آلبرتو اسکیافینو و ارنستو گریلو، المپیاکوس با ترکیبی کامل از بازیکنان یونانی، عملکرد بسیار خوبی در برابر این قهرمان ایتالیا به نمایش گذاشت. در بازی برگشت اما، با وجود عملکرد خوب المپیاکوس به ویژه در نیمه دوم، میلان با نتیجه ۳–۱ پیروز شدبا گل‌های جیانکارلو دانووا در دقایق ۱۲، ۲۶، ۸۵ برای میلان و تک گل ایلیاس ایفانتیس در دقیقه ۶۸ برای المپیاکوس. (۶۶–۱۹۶۵، ۶۷–۱۹۶۶) المپیاکوس، دهه ۱۹۶۰ را با قهرمانی در جام‌های حذفی ۱۹۶۰ و ۱۹۶۱ آغاز کرد که آخرینش منجر به پنجمین قهرمانی متوالی آنها در این سری رقابت‌ها و رکوردی تمام‌عیار در تاریخ بازی‌های حذفی یونان شد. در این دهه، تیمی قدرتمند از بازیکنانِ المپیاکوسِ اواخر دهه ۱۹۵۰ و بازیکنان جدیدتر و بزرگی ایجاد شد از جمله: یانیس گایتاتزیس، نیکوس گیوتسوس، پاولوس واسیلیو، واسیلیس بوتینوس، یانیس فرونیمیدیس، کریستوس زانتروغلو، گریگوریس آگانیان، استاتیس ساناکسیس، میمیس پلساس، یانگوس سیمانتیریس، پاولوس گریگوریادیس، ساواس پاپازوغلو، استلیوس بسیس، سوتیریس گاوتسوس، تاسوس سورونیس، ونجلیس میلیسیس، اورستیس پاولیدیس، پانایوتیس باربالیاس و آخرینشان، گلزن پرثمر تیم، یورگوس سیدریس که بهترین گلزن تاریخ این باشگاه یونانی با ۴۹۳ گل در ۵۱۹ مسابقه است.سیدریس، ۲۲۴ گل از این آمار را در ۲۸۴ بازی از رقابت‌های لیگ یونان به ثمر رساند. در سال ۱۹۶۳، المپیاکوس جام باشگاه‌های بالکان را به دست آورد و اولین باشگاه یونانی شد که قهرمان یک رقابت خارجی می‌شود. جام باشگاه‌های بالکان یک رقابت اروپایی بسیار محبوب در دهه ۱۹۶۰ بود به طوری که فینال سال ۱۹۶۷ از این مسابقات، ۴۲٬۰۰۰ تماشاگر را به خود جذب کرد. پس از جام باشگاه‌های اروپا، این مسابقات، دومین رقابت باشگاهی مهم بین‌المللی برای باشگاه‌های منطقه بالکان بود. المپیاکوس پس از چند برد قابل توجه، صدرنشین گروهش شد؛ گالاتاسرای را در خانه با یک گل شکست داد،با گل استلیوس سایکوس در دقیقه ۴۹. و به دنبال آن، سارایوو را ۳–۲ و براشوف رومانی را با یک گل مغلوب کرد و دو تساوی در بازی‌های خارج از خانه داشت؛ ۱–۱ در ورزشگاه میتهات‌پاشای گالاتاسرایبا گل‌های متین اوکتای در دقیقه ۷۸ برای گالاتاسرای و آریستیدیس پاپازوغلو در دقیقه ۶. در فینال، لفسکی صوفیه را پیش رو داشت و بازی اول را در پیرئوس با تک گل یورگوس سیدریس در دقیقه ۳۷ به سود خود پایان داد و بازی دوم را در ورزشگاه واسیل لفسکی با همان نتیجه واگذار کرد. فینال سرنوشت‌ساز سوم در ورزشگاه بی‌طرف میتهات‌پاشای استانبول برگزار شد و المپیاکوس با تک گل دقیقه ۸۷ میمیس استفاناکوس، لفسکی را مغلوب کرد و جام بالکان را به یونان برد. در ادامه، در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵، المپیاکوس جام حذفی یونان را فتح کرد و در طی نه سال، هفت قهرمانی در رقابت‌های حذفی به دست آورد. با این حال، عملکردش در لیگ ثمری نداشت و در فاصله سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵، هیچ قهرمانی کسب نکرد. به دنبال این عملکرد متوسط، هیئت مدیره باشگاه، مارتون بوکووی افسانه‌ای را به عنوان سرمربی استخدام و میهای لانتوش را به عنوان دستیارش منصوب کرد؛ لانتوش عضو برجسته تیم ملی مجارستان در دهه ۱۹۵۰ بود که با نام «مجارهای قدرتمند» یا «آرانیچاپات» شناخته می‌شدند. | ## بخش 3: باشگاه فوتبال المپیاکوس | این مربی مجارستانی نوآور، پیشگام سیستم ۴-۲-۴به همراه بلا گوتمن و گوستاو شبش و یک مربی تاکتیکی قوی بود. او به فوتبال تهاجمی و جلسات تمرینی بسیار سخت علاقه داشت و تاکتیک‌های نوآورانه و روش‌های تمرینی پیشگامانه‌اش، المپیاکوس را متحول کرد و تیمی قدرتمند و تهاجمی ایجاد کرد که فوتبالی تماشایی ارائه می‌داد. تحت هدایت بوکووی و با عملکرد عالی بازیکنان کلیدی‌اش، المپیاکوس دو قهرمانی متوالی لیگ را در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷:en: به دست آورد؛ از بازیکنان مطرح تیم بوکووی عبارت بودند از: یورگوس سیدریس، نیکوس گیوتسوس، کوستاس پلی‌کرونیو، واسیلیس بوتینوس، آریستیدیس پاپازوغلو، پاولوس واسیلیو، یانیس گایتاتزیس، کریستوس زانتروگلو، گریگوریس آگانیان، میمیس پلساس، یانیس فرونیمیدیس و اورستیس پاولیدیس. در بازی تعیین‌کننده آخر فصل، المپیاکوس در حالی که تنها یک امتیاز با پاناتینایکوس رده دومی اختلاف داشت، به مصاف تریکالا رفت و با ۵ گل میزبانش را مغلوب کرد و پس از هفت سال از آخرین قهرمانیش در لیگ، جام را در حضور ۱۵٬۰۰۰ هوادار پرشورش بالای سر برد. در فصل ۶۷–۱۹۶۶، المپیاکوس، ۱۲ بازی از ۱۴ بازی اول لیگ را برد که رکوردی بی‌سابقه در تاریخ فوتبال یونان شد که به مدت ۴۶ سال تا فصل ۱۴–۲۰۱۳ پابرجا ماند تا آنکه در این فصل، المپیاکوس با هدایت مربیش؛ میشل، با کسب ۱۳ برد از ۱۴ بازی اول فصل، رکورد خود را شکست. قهرمانی سال ۱۹۶۷ المپیاکوس با چند برد قابل توجه، مانند پیروزی قاطع ۴–۰ مقابل رقیب دیرینه‌اش، پاناتینایکوس، در ورزشگاه کارایسکاکیس به دست آمد.با گل واسیلیو در دقیقه ۱۷، و گل‌های سیدریس در دقایق ۲۰، ۳۵ و ۶۲. در این بازی خانگی، المپیاکوس فوتبالی تماشایی ارائه داد و موقعیت‌های بسیاری را برای گل‌های بیشتر از دست داد. بوکووی برای هواداران باشگاه به یک اسطوره تبدیل شد و تیم ساخته او، المپیاکوس ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷، چیزی کمتر از یک افسانه نبود. برای المپیاکوسِ بوکووی، سرود ویژه ای نوشته شد که در سراسر یونان محبوب شد: «تیم قدرتمند بوکووی، المپیاکوس نام دارد». کمی قبل از پایان فصل ۶۷–۱۹۶۶، کودتایی نظامی رخ داد و نظامیان با به دست گرفتن قدرت در یونان، یک دیکتاتوری برپا کردند که عواقب ویرانگری برای المپیاکوس داشت. در دسامبر ۱۹۶۷، این رژیم یئورگیوس آندریانوپولوس، اسطوره المپیاکوس که به مدت ۱۳ سال ریاست این باشگاه را برعهده داشت، از جایگاهش برکنار کرد. چند روز بعد، ضربه بزرگ دیگر این رژیم نظامی به باشگاه وارد شد: مارتون بوکووی، که اسطوره و معمار تیم بزرگ ۱۹۶۷–۱۹۶۵ بود، توسط حکومت نظامی یونان، کمونیست شناخته و مجبور به ترک یونان شد. دوران گولاندریس (۱۹۷۵–۱۹۷۲) پس از ریاست نیکوس گولاندریس بر باشگاه در سال ۱۹۷۲، فصل دیگری برای المپیاکوس آغاز شد. تمام اعضای برجسته هیئت مدیره باشگاه که توسط رژیم نظامی اخراج شده بودند؛ از جمله یورگوس آندریانوپولوس، بار دیگر توسط گولاندریس به کار گرفته شدند. لاکیس پتروپولوس به عنوان سرمربی منصوب و فهرستی از بازیکنان کلیدی به تیم اضافه شد از جمله: گئورگیوس دلیکاریس، ایو تریانتافیلوس، خولیو لوسادا، میلتون ویرا، پاناگیوتیس کلسیدیس، میخالیس کریتیکوپولوس، تاکیس سینتوپولوس، رومین آرگیرودیس، مایک گالاکوس، نیکوس گیوتسوس، یانیس گایتاتسیس، واسیلیس سیوکوس، تاناسیس آنجلیس، لاکیس گلزوس، پتروس کاراویتیس، کوستاس داوورلیس، یانیس کیراستاس، دیمیتریس پرسیدیس، ایلفتریوس پوپاکیس و بابیس استاوروپولوس. تحت ریاست گولاندریس، المپیاکوس سه بار متوالی قهرمان لیگدر فصل‌های ۷۳–۱۹۷۲، ۷۴–۱۹۷۳، ۷۵–۱۹۷۴. و در سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۵ قهرمان جام حذفی شدبا شکست دادن پائوک با نتیجه ۱–۰ در فینال ۱۹۷۳ و پیروزی ۱–۰ مقابل پاناتینایکوس در فینال ۱۹۷۵. در فصل ۷۳–۱۹۷۲، المپیاکوس با دریافت تنها ۱۳ گل در ۳۴ بازی، قهرمان لیگ شد که این آمار، رکوردی پابرجا در فوتبال یونان است. عنوان قهرمانی در فصل بعد، با ۲۶ برد و ۷ تساوی در ۳۴ بازی، با رکورد ۱۰۲ گل زده؛ که همچنان دست نیافتنی است، و تنها ۱۴ گل خورده به دست آمد. در مسابقات اروپایی، المپیاکوس موفق شد کالیاری را در همان دور اول از رقابت‌های جام یوفا ۷۳–۱۹۷۲ حذف کند. کالیاری یکی از قدرت‌های اصلی فوتبال ایتالیا در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ بودکالیاری قهرمان سری آ ۱۹۷۰ و مدعی این عنوان در سال ۱۹۷۲ بود. و چندین بازیکن ملی ایتالیا در ترکیب تیمش داشت، بازیکنانی چون: لوئیجی ریوا، آنجلو دومنگینی، انریکو آلبرتوسی، پیرلویجی چرا، سرجو گوری و فابریتسیو پولتی. المپیاکوس موفق شد در هر دو بازی رفت و برگشت، کالیاری را شکست دهد، ۲–۱ در پیرئوس و ۱–۰ در کالیاری؛ با این پیروزی، المپیاکوس اولین باشگاه فوتبال یونانی شد که در خاک ایتالیا پیروز می‌شود. در دور بعد به تاتنهام هاتسپر برخورد که مدافع عنوان قهرمانی این رقابت‌ها بود و در ۱۶ بازی متوالی در تمام مسابقات اروپایی شکست نخورده بود. المپیاکوس نتوانست از سد تاتنهام عبور کند و در بازی رفت شکست سنگین ۴–۰ را متحمل شد اما پیروزی ۱–۰ آنها در بازی برگشت به میزبانی پیرئوس، روند شکست‌ناپذیری تاتنهام را پایان داد و اولین پیروزی یک باشگاه یونانی در برابر یک تیم انگلیسی ثبت شد. دو سال بعد، المپیاکوس وارد جام باشگاه‌های اروپا ۷۵–۱۹۷۴ شد و در همان دور اول به سلتیکِ کنی دالگلیش برخورد که یکی از قوی‌ترین تیم‌های فوتبال اروپا در آن زمان و یکی از چهار تیم حاضر در نیمه‌نهایی فصل قبل بود.سلتیک، قهرمان اروپا در سال ۱۹۶۷، نائب قهرمان در سال ۱۹۷۰ و یکی از چهار تیم حاضر در نیمه‌نهایی سال ۱۹۷۲ بود. بازی رفت در ورزشگاه سلتیک پارک برگزار شد، جایی که سلتیک در تمام رقابت‌های اروپایی از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۴، ۳۶ بازی خانگی متوالی بدون شکست را پشت سر گذاشته بود.با ۲۷ برد و ۹ تساوی در ۳۶ بازی. المپیاکوس با گل میلتون ویرا در دقیقه ۳۶ پیش افتاد و سلتیک در آخرین دقایق، بازی را به تساوی کشاند. این تساوی خارج از خانه، المپیاکوس را در موقعیت برتری قرار داد و در بازی برگشت در خانه با گل‌های کریتیکوپولوس و استاوروپولوس، ۲–۰ مقابل قهرمان اسکاتلند پیروز و راهی مرحله بعد شد. برای رسیدن به مرحله یک چهارم نهایی این رقابت‌ها، المپیاکوس باید اندرلشت را پشت سر می‌گذاشت اما با شکست سنگین ۵–۱ در بازی رفت، صعود المپیاکوس غیرممکن به نظر می‌رسید. با این حال، المپیاکوس تیم غالب بازی برگشت در یونان بود و در مسابقه‌ای که با تصمیمات کاروی پالوتائی به حاشیه کشیده شد، ۳–۰ به پیروزی رسید. پالوتائی؛ داور بازی، چهار گل المپیاکوس را مردود و حداقل سه خطای پنالتی واضح بازیکنان اندرلشت را اعلام نکرد و استاوروپولوس را بدون هیچ دلیل موجهی از زمین اخراج کرد. این بازی در یونان با عنوان «کشتار پالوتائی» شناخته می‌شود در حالی که پیروزی المپیاکوس در این بازی، می‌توانست یکی از بزرگ‌ترین بازگشت‌های تاریخ جام باشگاه‌های اروپا باشد. با استعفای گولاندریس از ریاست باشگاه در سال ۱۹۷۵، المپیاکوس نیمه دوم از دهه ۱۹۷۰ را بی ثمر پشت سر گذاشت. با این حال، در تابستان ۱۹۷۹، لیگ یونان حرفه‌ای شد و استاوروس دایفاس مالک و رئیس باشگاه شد. المپیاکوس بار دیگر به عنوان نیروی برتر در فوتبال یونان ظاهر شد و چهار بار متوالی قهرمان لیگ شددر سال‌های ۱۹۸۰، ۱۹۸۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳. | ## جمع‌بندی | سیر تحول لباس تولیدکنندگان و حامیان مالی لباس از سال ۱۹۷۹، زمانی که فوتبال در یونان حرفه‌ای شد، المپیاکوس یک تولیدکننده لباس خاص و از سال ۱۹۸۲ یک حامی مالی پیراهن خاص نیز داشت.