موضوع مقاله: سعید راد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سعید راد | مقدمه: او فعالیت خود را پیش از انقلاب ۱۳۵۷ آغاز کرد و در آن زمان برای بازی در صبح روز چهارم (۱۳۵۱) و تنگنا (۱۳۵۲) دو جایزه از جشنواره سینمایی سپاس گرفت. | ## بخش 1: سعید راد | راد در سال ۱۳۷۸ پس از سال‌ها دوری از سینما به ایران بازگشت و بازیگری را ادامه داد. او برای بازی در فیلم گیرنده (۱۳۹۰) دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فجر را کسب کرد. پدرش از اعضای سازمان نظامی حزب توده ایران بود که در زمان کودکی راد در جریان یک پرواز آزمایشی سقوط کرد و کشته شد. او بعد از پنج سالگی به همراه خانواده به محله‌ای در شمیران، درکوچهٔ فردوسی که در حوالی خانهٔ جلال آل‌احمد، نیما یوشیج، علی آزاد، و داریوش رفیعی بود کوچ کرد. وی دوران تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ نیکی علاء و دوران دبیرستان را در مدرسهٔ شاپور تجریش (نام دیگر رشید یاسمی) که محل کنونی موزه سینما است گذراند. او در ادامهٔ جوانی از جذب خود به رشتهٔ بولینگ می‌گوید و در این رشته به قهرمانی نیز رسید. زندگی حرفه‌ای ورود به سینما سعید راد در خاطرات خود درباره دیدار علی زرین‌دست می‌گوید که از طرف او به سعید راد پیشنهاد بازیگری شده است که در جواب نه می‌گوید. همچنین به حضور برادر علیرضا زرین‌دست، محمد زرین‌دست (تونی) در آنجا اشاره می‌کند که هاشم خان (محمد زرین‌دست) را در آنجا به نمایش گذاشت. او خیلی زود به چهره‌ای سرشناس تبدیل شد و در کمتر از یک دهه در بیش از ۳۰ فیلمِ جریان تجاری بازی کرد. | ## بخش 2: سعید راد | راد در گفتگو با فریدون جیرانی در برنامه آپارات شماره ۱۱ به این نکته اشاره می‌کند که عباس شباویز به دلیل همزمانی ساخت فیلم همای سعادت (تاپی چاناکیا، ۱۳۵۰) این پروژه باعث شد مدتی متوقف بشود که در نهایت سعید راد به دلیل هم‌ذات‌پنداری بسیار با کلیت و سوژهٔ فیلم، سهم خود را در یک آژانس تبلیغاتی فروخت و در این کار تزریق کرد. این‌بار باربد طاهری (داماد عباس شباویز) به پروژه اضافه شد و سهم راد را تسویه کرد و تهیه‌کنندگیِ دوم را برعهده گرفت. راد در سال ۱۳۵۶ در فیلم هزار بار مردن در کنار علی آزاد و مهدی فخیم‌زاده نقش آفرینی کرد. انقلاب و ممنوع‌الکاری پس از انقلاب ۱۳۵۷ سعید راد برخلاف بسیاری از ستاره‌های سینمای پیش از انقلاب توانست به کار خود ادامه دهد و تا سال ۱۳۶۳ در هفت فیلم سینمایی بازی کرد. او دلیل ممنوع الکاری خود پس از سال ۱۳۶۳ را عدم تمایل رشد چهره‌های سینمایی پس از انقلاب توسط محسن مخملباف و محمد خاتمی (وزیر ارشاد وقت) ذکر نمود. او در میانه دههٔ ۱۳۶۰ پس از ممنوع‌التصویر شدن، ایران را ترک کرد و مدتی در لاهور، پاکستان، هند، کانادا، و ایالات متحدهٔ آمریکا زندگی کرد. راد در گفت‌وگویی با ماهنامه فیلم گفته بود که برای کسب درآمد مجبور بود به کارهایی مانند رانندگی و تحویل غذا تن دهد. بازگشت به ایران سعید راد در سال ۱۳۷۸ به وطن بازگشت و پس از چند سال انتظار برای گرفتن دوباره مجوز برای بازی در فیلم، در فیلم دوئل به کارگردانی احمدرضا درویش ایفای نقش کرد. اما بیشتر نقش‌های او در این دوران مکمل و فرعی بودند و او دیگر قهرمان و ستاره نبود. | ## بخش 3: سعید راد | مهمترین بازی او در این دوران در فیلم چ (۱۳۹۲) بود که نقش افسر نظامی ولی‌الله فلاحی را به تصویر کشید. حاشیه سعید راد در افتتاحیه سی و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در سال ۱۳۹۲ در دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی روی صحنه رفت و از بازیگران پیش از قبل از انقلاب شامل محمدعلی فردین و بهروز وثوقی یاد کرد. در نهایت حجت‌الله ایوبی، رئیس وقت سازمان سینمایی وزارت ارشاد، در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد تقدیر از بازیگران پیش از انقلاب، موضع رسمی وزارت ارشاد نیست. مرگ راد در شهریور ۱۴۰۲ به دنبال زمین‌خوردگی در خانه دچار مصدومیت شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. به گفتهٔ دخترش، پروتز استفاده‌شده طی جراحی در کمر او به‌خوبی قرار نگرفت و باعث عمل جراحی مجدد شد. او پس از آن علی‌رغم انجام فیزیوتراپی دیگر توانایی راه رفتن نداشت و به عفونت ریه و مثانه نیز مبتلا شد و با رضایت خودش دوباره مورد عمل جراحی ناموفق قرار گرفت. سعید راد در ۱ مرداد ۱۴۰۳ در ۷۹ سالگی درگذشت و مراسم خاکسپاری او در ۳ مرداد در حیاط خانه سینما برگزار شد. | ## جمع‌بندی | پژمان بازغی به حضور انگشت‌شمار چهره‌ها و بازیگران صاحب نام در مراسم خاکسپاری سعید راد اعتراض کرد.