موضوع مقاله: لایه اینترنت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لایه اینترنت | مقدمه: لایه اینترنت گروهی از روش‌های شبکه شبکه‌ها در مجموعه پروتکل اینترنت که معمولاً با عنوان TCP/IP شناخته می‌شود، می‌باشد. | ## بخش 1: لایه اینترنت | این لایه مجموعه‌ای از متدها، پروتکل‌ها و مشخصاتی است که برای انتقال دیتاگرام‌ها (بسته ها) از میزبان مبدأ تا میزبان مقصد به کار می‌رود. این عمل با استفاده از آدرس آی پی که توسط پروتکل اینترنت برای همین منظور تعریف شده‌است، انجام می‌شود. لایه اینترنت نام خود را از عملیات شکل‌دهی اینترنت (با حرف آغازین کوچک) یا تسهیل بخشیدن در امر شبکه بندی شبکه‌ها یا internetworking که به معنای مرتبط کردن چندین شبکه با استفاده از دروازه‌ها می‌باشد، گرفته‌است. لایه اینترنت شامل پروتکل‌هایی نیست که ارتباط بین نودهای شبکه محلی را تعریف می‌کنند. اگر چند نامه را به مقصد کشوری دیگر در صندوق پست بیاندازید، با کمی شانس همه آن‌ها به دست گیرنده خواهند رسید. البته احتمال دارد که هر یک از این نامه‌ها از مسیر متفاوتی به مقصد رسیده باشند، که این موضوع از دید کاربران پنهان است (و علاقه‌ای هم به دانستن آن ندارند.) فرمت بسته‌های پیام و پروتکل آن‌ها در لایه اینترنت تعریف می‌شود، که IP یا پروتکل اینترنت نام دارد. مسیریابی بسته‌ها (و جلوگیری از ازدحام در مسیرهای شلوغ) بر عهده این لایه است، که از این نظر می‌توان آن را معادل لایه شبکه در مدل OSI دانست.شبکه‌های کامپیوتری، اندرو تنن‌بام؛ [مترجمان] حسین پدرام، علیرضا زارع‌پور و احسان ملکیان. صفحات 45 و 46 لایه اینترنت دارای سه عمل اساسی است: برای بسته‌های خروجی، این لایه میزبان (دروازه) بعدی را انتخاب کرده و بسته اطلاعاتی را از طریق ارائه دادن به پیاده‌سازی مناسب لایه پیوند به این میزبان منتقل می‌کند. برای بسته‌های ورودی، این لایه بسته‌های اطلاعاتی را دریافت کرده و بار مفید بسته را به پروتکل مناسب در لایه انتقال منتقل می‌کند. این بدان معناست که شبکه هیچ تضمینی نمی‌کند که بسته‌های اطلاعاتی سالم به مقصد برسند. | ## بخش 2: لایه اینترنت | این موضوع یکی از موضوعات مهم طراحی بود و در پروتکل‌هایی که پیش از این در شبکه ARPANET مورد استفاده قرار می‌گرفت تغییر پیدا کرد. عملیات ارائه سرویس‌های مطمئن بر عهده پروتکل‌های لایه‌های بالاتر نظیر قرارداد کنترل انتقال (TCP) در لایه انتقال است. وظایف وظایف اصلی لایه اینترنت را در چند جمله می‌توان خلاصه کرد: انتقال داده به یا از لایه شبکه ٬TCP/IP مسیریابی داده به شبکه و میزبان صحیح٬ و مدیریت خطاهای به وجود آمده در بسته‌های اطلاعاتی و تکه تکه کردن آنها. وظایف عمده این لایه به شرح زیر است: پردازش بسته‌های اطلاعاتی در لایه اینترنت٬ سرایند یا هدر مختص به IP به بسته یا Packet ای که از لایه بالاتر یعنی لایه انتقال دریافت شده٬ افزوده خواهد شد. این بسته اطلاعاتی سپس برای انتقال به لایه پایین‌تر یعنی لایه پیوند ارسال خواهد شد. سرایند IP شامل آدرس IP مبدأ و مقصد٬ اطلاعات چک‌سام بسته که برای شناسایی خطا مورد استفاده قرار می‌گیرد و دیگر داده‌های مدیریتی است. زمانی که بسته در مقصد دریافت شد٬ سرایند IP برداشته شده و بسته برای وجود خطا مورد بررسی قرار می‌گیرد. مسیریابی و تحویل بسته لایه اینترنت شامل پروتکلی به نام پروتکل اینترنت یا IP است که TCP/IP بر مبنای آن ایجاد شده‌است. مسیریابها و دروازه‌ها برای تشخیص مسیر از اطلاعات آدرس IP در هر بسته که بر مبنای دانش به دست آمده از توپولوِِژی شبکه است٬ استفاده می‌کنند. بسیاری از شبکه‌ها امروزه برای نگهداری خودکار این‌گونه اطلاعات در مورد توپولوژی شبکه از یک یا چند پروتکل مسیریابی بهره می جویند.[ مقاله لایه اینترنت در دانشنامه MSDN ] پروتکل‌های اصلی پروتکل‌های اصلی در لایه اینترنت عبارتند از: پروتکل اینترنت یا IP : این پروتکل در دو نسخه پیاده‌سازی شده‌است: پروتکل اینترنت نسخه 4 (IPv4) و پروتکل اینترنت نسخه 6 (IPv6) پروتکل کنترل پیام‌های اینترنتی یا ICMP : این پروتکل برای عملیات شناسایی خطا مورد استفاده قرار می‌گیرد. | ## بخش 3: لایه اینترنت | امنیت امنیت پروتکل اینترنت یا IPSec مجموعه‌ای از پروتکل‌هاست که برای ایمن‌سازی ارتباطات مبتنی بر پروتکل اینترنت (IP) از طریق اصالت‌سنجی و/یا رمزگذاری هر یک از بسته‌های IP در روند جریان داده مورد استفاده قرار می‌گیرند. این پروتکل در ابتدا به عنوان خصوصیت اصلی IPv6 در سال 1995 طراحی شده بود٬ اما بعدها به روز شد. پروتکل مزبور برای استفاده در IPv4 تغییر پیدا کرد و این تغییر به صورت گسترده در شبکه خصوصی مجازی مورد استفاده قرار گرفت. اگرچه این دو لایه مشترکاتی با هم دارند و موضوعاتی را هم‌پوشانی می‌کنند٬ اما متدهای دسته‌بندی متفاوتی را به نمایش می‌گذارند. به خصوص شاخصه‌های مجاز پروتکل‌ها (به عنوان مثال اینکه آیا آن‌ها اتصال گرا هستند و با بدون اتصال) که در این لایه‌ها قرار می‌گیرند٬ بین این دو مدل دارای تفاوتات بارزی است. لایه شبکه در مدل OSI نوعی لایه "همه را بگیر" است؛ بدین معنا که تمام پروتکل‌هایی که در این لایه قرار دارند به نوعی باعث افزایش کارایی شبکه می‌شوند. در سوی دیگر٬ لایه اینترنت نوعی لایه به خصوص از پشته پروتکل‌هاست که بحث شبکه شبکه‌ها را با استفاده از پروتکل اینترنت قوت می‌بخشد. به همین دلیل٬ لایه شبکه معمولاً شامل پروتکل‌هایی نظیر پروتکل تفکیک آدرس یا ARP است که در مدل TCP/IP در لایه پیوند قرار می‌گیرد. | ## جمع‌بندی | بحث لایه بندی در مدل TCP/IP از یک معیار طراحی اصولی پیروی نمی‌کند و معمولاً آن را خطرناک و نادرست می‌دانند.