موضوع مقاله: جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ | مقدمه: جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ سومین دوره جام جهانی، مسابقات قهرمانی فوتبال بین‌المللی چهارساله برای تیم‌های ملی بزرگسالان مردان بود. | ## بخش 1: جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ | تیم‌های ایتالیا در سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ این افتخار را دارند که تنها تیم ملی مردانی باشند که تحت هدایت یک مربی، ویتوریو پوتزو، چندین بار قهرمان جام جهانی شده‌اند. این آخرین جام جهانی به مدت ۱۲ سال بود زیرا جام‌های جهانی ۱۹۴۲ و ۱۹۴۶ به دلیل جنگ جهانی دوم لغو شدند. انتخاب میزبان فرانسه در ۱۳ اوت ۱۹۳۶ توسط فیفا در برلین به عنوان میزبان انتخاب شد. تصمیم به برگزاری دومین دوره متوالی مسابقات در اروپا (پس از ایتالیا در سال ۱۹۳۴) باعث خشم در آمریکای جنوبی شد، جایی که اعتقاد بر این بود که محل برگزاری باید به طور متناوب بین دو قاره باشد. مرحله مقدماتی به دلیل تصمیم برای برگزاری دومین جام جهانی متوالی در اروپا، بسیاری از تیم‌های قاره آمریکا به این رقابت‌ها نپیوستند یا پس از درخواست اولیه انصراف دادند. اکثر تیم‌های آمریکای جنوبی، از جمله اروگوئه و آرژانتین، پس از جنجال بازی پرو و ​​اتریش در مسابقات فوتبال المپیک تابستانی ۱۹۳۶، از شرکت در این رقابت‌ها خودداری کردند. آرژانتین درخواست دیرهنگامی (که پذیرفته شد) ارائه داد، قبل از اینکه به دلیل اختلافات بین فدراسیون ملی و باشگاه‌های محلی، انصراف قطعی خود را اعلام کند. این اولین باری بود که میزبان، فرانسه، و مدافع عنوان قهرمانی، ایتالیا، به طور خودکار واجد شرایط شدند. از سال ۱۹۳۸ تا ۲۰۰۲، به قهرمانان عنوان قهرمانی اجازه ورود خودکار به جام جهانی داده شد. از ۱۴ سهمیه باقی مانده، یازده سهمیه به اروپا، دو سهمیه به آمریکا و یک سهمیه به آسیا اختصاص داده شد. در نتیجه، تنها سه کشور غیراروپایی در این مسابقات شرکت کردند: برزیل، کوبا (که اولین حضور خود را تجربه می‌کرد) و هند شرقی هلند (که اکنون اندونزی نام دارد و آن هم اولین حضور خود را تجربه می‌کند). این کمترین تعداد تیم‌های خارج از قاره میزبان است که تاکنون در جام جهانی به رقابت پرداخته‌اند. اتریش به جام جهانی راه یافت، اما پس از تکمیل مراحل مقدماتی، آنشلوس اتریش را با آلمان متحد کرد. اتریش متعاقباً در این مسابقات شرکت نکرد و برخی از بازیکنان اتریشی به تیم آلمان پیوستند، اگرچه ماتیاس زیندلار، ستاره اتریشی، از بازی برای تیم متحد خودداری کرد. | ## بخش 2: جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ | جای اتریش خالی ماند و سوئد، که حریف اولیه اتریش بود، به طور پیش‌فرض مستقیماً به دور دوم راه یافت. از دیگر تیم‌هایی که اولین حضور خود در جام جهانی را تجربه کردند، می‌توان به لهستان و نروژ اشاره کرد. با این حال، پس از انصراف اتریش به دلیل آنشلوس، ۱۵ تیم در این مسابقات شرکت کردند. آسیا (۱) هند شرقی هلند (اولین حضور) آفریقا (۰) تیمی راه نیافت آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب (۱) (اولین حضور) آمریکای جنوبی (۱) اروپا (۱۲) اتریش (انصراف) (میزبان) (مدافع عنوان قهرمانی) (اولین حضور) (اولین حضور) فرمت فرمت حذفی از سال ۱۹۳۴ حفظ شد. از آنجایی که روند مقدماتی هنوز در جریان بود، بسیاری از برگه‌های کاغذ نام دو تیم را گزارش می‌کردند که هر دو برای صعود به مرحله نهایی رقابت می‌کردند. تیم‌های سیدبندی شده عبارت بودند از: آرژانتین، اتریش، برزیل، چکسلواکی، فرانسه، آلمان، مجارستان و ایتالیا، بنابراین شش تیم اروپایی و دو تیم آمریکای جنوبی. کل جدول در همان روز قرعه‌کشی شد: مرحله یک‌هشتم نهایی، یک‌چهارم نهایی، نیمه نهایی. برنده F در مقابل برنده G نیمه نهایی برنده ۴ در مقابل برنده ۳ برنده ۲ در مقابل برنده ۱ در ۱۵ مارس ۱۹۳۸، اتریش توسط آلمان نازی مورد حمله قرار گرفت و تیم ملی اتریش ناپدید شد. آرژانتین پس از اختلاف نظر بین باشگاه‌ها و فدراسیون‌های ملی از مسابقات کناره‌گیری کرد، بنابراین دو تیم از تیم‌های سیدبندی‌شده اصلی در رقابت‌های نهایی شرکت نکردند. خلاصه پیوند= واجد شرایط و نتایج آنها به دلیل انصراف اتریش، سوئد یک پیروزی آسان بدست آورد. پنج بازی از هفت بازی دور اول برای شکستن تساوی به وقت اضافه نیاز داشت؛ دو بازی همچنان به تکرار رفت. در بازی تکراری دیگر، آلمان که در بازی اول مقابل سوئیس با نتیجه ۱–۰ پیش افتاده بود، ۲–۰ پیش افتاد اما در نهایت با نتیجه ۲–۴ شکست خورد. این شکست که در مقابل جمعیتی خصمانه و بطری‌پران در پاریس رخ داد، توسط سپ هربرگر، سرمربی آلمان، به دلیل نگرش شکست‌گرایانه پنج بازیکن اتریشی که مجبور به استفاده از آنها شده بود، سرزنش شد. یک روزنامه‌نگار آلمانی بعداً اظهار داشت که "آلمانی‌ها و اتریشی‌ها ترجیح می‌دهند حتی وقتی در یک تیم هستند، مقابل یکدیگر بازی کنند." تا زمانی که در مرحله گروهی دوره ۲۰۱۸ حذف شدند، این تنها باری بود که آلمان از دور اول صعود نکرده بود و تا زمان پیروزی آنها در ضربات پنالتی مقابل فرانسه در مرحله یک‌هشتم نهایی یورو ۲۰۲۰، این آخرین باری بود که سوئیس از اولین بازی حذفی یک تورنمنت عبور می‌کرد. | ## بخش 3: جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ | سوئد به دلیل انصراف اتریش مستقیماً به مرحله یک‌چهارم نهایی راه یافت و کوبا را با نتیجه ۸–۰ شکست داد. میزبان، فرانسه، توسط مدافع عنوان قهرمانی، ایتالیا، شکست خورد و سوئیس توسط مجارستان حذف شد. چکسلواکی در یک بازی به شدت پرتنش در بوردو، برزیل را به وقت اضافه برد و سپس در بازی تکراری شکست خورد. تیم آمریکای جنوبی برای تیم ضعیف چکسلواکی بسیار قوی نشان داد (هم اولدریش نیدلی و هم فرانتیشک پلانیچکا در بازی اول دچار شکستگی استخوان شده بودند) و ۲–۱ پیروز شد. مجارستان در یکی از نیمه نهایی‌ها سوئد را با نتیجه ۵–۱ شکست داد، در حالی که ایتالیا و برزیل در دیگری اولین رویارویی از بسیاری از بازی‌های مهم جام جهانی خود را برگزار کردند. برزیلی‌ها بدون ستاره خود، لئونیداس، که مصدوم بود، بودند و ایتالیایی‌ها ۲–۱ پیروز شدند. این نباید به عنوان یک تهدید واقعی در نظر گرفته می‌شد، بلکه فقط تشویقی برای پیروزی بود. با این حال، هیچ سابقه‌ای از چنین تلگرافی باقی نمانده است، و پیترو راوا، بازیکن جام جهانی، در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۱ گفت: "نه، نه، نه، این درست نیست. او تلگرافی فرستاد و برای ما آرزوی موفقیت کرد، اما هرگز "برنده شو یا بمیر" را نه." فینال در ورزشگاه المپیک کلمب در پاریس برگزار شد. تیم ایتالیایی ویتوریو پوتسو خیلی زود پیش افتاد، اما مجارستان در عرض دو دقیقه بازی را به تساوی کشاند. ایتالیایی‌ها کمی بعد دوباره پیش افتادند و تا پایان نیمه اول با نتیجه ۳–۱ از مجارستان پیش بودند. با نتیجه نهایی ۴–۲ به نفع ایتالیایی‌ها، ایتالیا اولین تیمی شد که با موفقیت از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد و یک بار دیگر قهرمان جام جهانی شد. در نتیجه، ایتالیا به مدت ۱۶ سال، از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۵۰، قهرمان جام جهانی بود که رکوردی بی‌سابقه محسوب می‌شود. | ## جمع‌بندی | دکتر اوتورینو باراسی، نایب رئیس ایتالیایی فیفا، در طول جنگ جهانی دوم جام را در یک جعبه کفش زیر تخت خود پنهان کرد و بدین ترتیب از افتادن آن به دست نیروهای اشغالگر جلوگیری کرد.