موضوع مقاله: سرپاوران شیشه‌ای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرپاوران شیشه‌ای | مقدمه: آن‌ها در رویه‌ها و ژرفاهای متوسط اقیانوس‌ها زندگی می‌کنند و در حدود ۶۰ گونه دارند. | ## بخش 1: سرپاوران شیشه‌ای | سرپاورهای شیشه‌ای بیشتر عمر خود را در آب‌های نیمه‌روشن میانه‌های دریا می‌گذرانند تا بدن شیشه‌ای‌مانندشان بتواند نقش استتار را بهتر بازی کند. سرپاورهای شیشه‌ای مانند بسیاری از دیگر سرپایان، در دوره نوجوانی در آب‌های سطحی زندگی می‌کنند و با بلوغ به آب‌های عمیق‌تر می‌روند. شکل بدن بسیاری از گونه‌ها بین مراحل رشد به‌طور چشمگیری تغییر می‌کند و بسیاری از نمونه‌های جوان ممکن است با گونه‌های کاملاً متفاوتی اشتباه گرفته شوند. طول ردا در این خانواده از ۱۰ سانتی‌متر تا بیش از ۳ متر متغیر است؛ مانند مورد ماهی‌سر غول‌آسا که بزرگ‌ترین بی‌مهره زنده جهان محسوب می‌شود. سرده نماد این خانواده، یعنی کرانچیا، به نام جان کرانچ، طبیعت‌شناس انگلیسی نام‌گذاری شده است. این خانواده با یک ردای بزرگ و بازوهای کوتاهی که دارای دو ردیف بادکش یا قلاب هستند، شناخته می‌شوند که در آن‌ها جفت سوم بازوها اغلب بزرگ شده است. ریخت‌شناسی چشم به‌شدت متفاوت است و از بزرگ و دایره‌ای تا تلسکوپی و ساقه‌دار متغیر است. | ## بخش 2: سرپاوران شیشه‌ای | این نوربرها نوعی زیست‌تابی ساطع می‌کنند که با شدت نور خورشید که به سمت پایین می‌تابد مطابقت دارد و به‌طور مؤثری نیم‌رخ حیوان را از دید شکارچیانی که در پایین هستند پنهان می‌کند. تنها اندامی که معمولاً از طریق بافت‌های شفاف قابل مشاهده است، یک غده گوارشی سیگارمانند (معادل کبد در سرپایان) است؛ این اندام معمولاً در وضعیت عمودی نگه داشته می‌شود تا سایه و نیم‌رخ آن کاهش یابد. بسیاری از گونه‌ها زیست‌تاب هستند و ممکن است دارای اندام‌های نوری در نوک پایینی غده گوارشی و در زیر چشمان خود باشند که برای از بین بردن سایه‌های خود و فرار از شکارچیان استفاده می‌شود.Mark Norman 2000. سرپاورهای شیشه‌ای سطح فعالیت و نرخ متابولیک پایین‌تری نسبت به سایر خانواده‌های سرپایان دارند و بیشتر کف‌زی یا ساکن هستند. یک حفره سلومیک بزرگ و پر از مایع حاوی محلول آمونیاک برای کمک به شناوری استفاده می‌شود. به‌نظر می‌رسد این سیستم با بالغ شدن سرپاورهای شیشه‌ای و حرکت آن‌ها از آب‌های سطحی به مناطق ژرف‌خوش‌خورشید بیشتر توسعه می‌یابد. آن‌ها با متمرکز کردن آمونیاک در یک بخش، هزینه‌های انرژی مرتبط با حفظ شناوری خنثی را به حداقل می‌رسانند. | ## بخش 3: سرپاوران شیشه‌ای | رژیم غذایی سرپاورهای شیشه‌ای سطوح تغذیه‌ای مختلفی را اشغال می‌کنند؛ برخی از گونه‌ها به‌شدت به سخت‌پوستان لایه میان‌خوش‌خورشید مانند پاروپایان و ماهی‌های کوچک متکی هستند. تحقیقات اخیر با استفاده از تجزیه و تحلیل اسید چرب و تجزیه و تحلیل ایزوتوپ پایدار نشان داده است که سرپاورهای شیشه‌ای کوچک‌تر در سیستم فراجوش بنگوئلا در سطوح تغذیه‌ای متوسط تا پایین تغذیه می‌کنند، در حالی که سرپایان بزرگ‌تر و عضلانی‌تر مانند تودارودس جایگاه‌های تغذیه‌ای بالاتری را اشغال می‌کنند؛ آشیان اکولوژیک شیشه‌سران حتی با ناوچه‌سازان پلانکتونی مقایسه شده است. از آنجایی که سطح فعالیت این خانواده پایین است، تصور می‌شود که آن‌ها شکارچی کمین‌گر باشند. مهاجرت سرپاورهای شیشه‌ای با رشد خود اغلب یک چرخه زندگی دو مرحله‌ای را نشان می‌دهند: جوان‌ها در لایه‌های خوش‌خورشید (اپ‌پلاژیک) هستند و سپس در بزرگسالی به آب‌های ژرف‌خوش‌خورشید (باتی‌پلاژیک) مهاجرت می‌کنند. این استراتژی مهاجرت عمودی برای به حداقل رساندن خطر شکار و در عین حال به حداکثر رساندن فرصت‌های تغذیه در نظر گرفته می‌شود. تخم‌ریزی در منطقه باتی‌پلاژیک رخ می‌دهد، جایی که ماده‌ها تخم‌ها را در یک دسته واحد آزاد می‌کنند؛ فرآیندی که به عنوان تخمک‌گذاری همزمان شناخته می‌شود. پس از تخم‌ریزی، بافت‌های جنس ماده دچار زوال می‌شوند که منجر به افزایش شناوری و صعود آن‌ها به سمت سطح می‌شود. | ## جمع‌بندی | این پدیده ممکن است نرخ صید بالاتر ماده‌های بالغ نسبت به نرها را توضیح دهد؛ فرضیه بر این است که نرها پس از جفت‌گیری می‌میرند و به کف دریا سقوط می‌کنند.