موضوع مقاله: لرد ولدمورت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لرد ولدمورت | مقدمه: شخصیت ولدومورت چه به صورت فیزیکی و چه از طریق صحنه‌های فلاش‌بک در تمامی فیلم‌ها و رمان‌های هری پاتر حضور دارد. | ## بخش 1: لرد ولدمورت | او قدرت‌های ویژه خود از جمله صحبت کردن با مارها را در همان دوران نوجوانی به‌دست آورد. بعد از ترک هاگوارتز، ریدل با جادوی سیاه آمیخته می‌شود و با چهره‌ای جدید و هویت لرد ولدمورت به دنیای جادویی بازمی‌گردد. ولدمورت و یارانش، جادوگران را نژادی برتر نسبت به انسان‌های عادی می‌دانند و هدفشان نیز حکمرانی بر آن‌هاست.; توسعه شخصیت در یک مصاحبه در سال ۱۹۹۹، رولینگ گفت ولدمورت را به عنوان دشمن اصلی هری پاتر خلق کرده و عمداً در ابتدا پیش زمینهٔ داستانی او را کامل نساخته بود. او توضیح داد که ایدهٔ اولیه این بود که هری نمی‌دانست جادوگر است، و از همین نقطه عقب رفت تا ببیند چگونه ممکن است او از هویت واقعی خودش بی‌خبر باشد. اما به دلیلی ناشناخته، نفرین روی هری اثر نکرد، و فقط رد زخمی صاعقه‌مانند روی پیشانی‌اش باقی ماند و همان نفرین به خود ولدمورت برگشت؛ و از آن زمان ولدمورت در خفا زندگی می‌کند. در کتاب دوم، رولینگ مشخص می‌کند که ولدمورت از جادوگران غیر اصیل‌زاده متنفر است، در حالی که خودش دورگه است. رولینگ در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۰ با بی‌بی‌سی، او را یک زورگوی خودبیزار توصیف کرد و گفت زورگوها معمولاً نقص هایی را که در خود می‌بینند به دیگران نسبت می‌دهند و سپس تلاش می‌کنند آن ها را نابود کنند، و این دقیقاً همان کاری است که ولدمورت انجام می‌دهد. در همان سال، او ولدمورت را «یک روان‌پریش خشمگین و فاقد واکنش‌های انسانی نسبت به رنج دیگران» توصیف کرد. در سال ۲۰۰۶ نیز توضیح داد که هستهٔ شخصیت ولدمورت بر پایهٔ یک ترس کاملاً انسانی است: ترس از مرگ. در کل مجموعه، رولینگ نشان می‌دهد که ولدمورت در دنیای جادوگری آن‌قدر ترسناک است که حتی گفتن نام او خطرناک به حساب می‌آید. بیشتر شخصیت‌ها او را «کسی که می‌دانید» یا «آن‌که نباید نامش برده شود» صدا می‌زنند. در کتاب یادگاران مرگ، طلسمی به نام «تابو» روی نام او گذاشته می‌شود که باعث می‌شود ولدمورت یا پیروانش بتوانند هر کسی را که نامش را بر زبان آورد ردگیری کنند. به همین روش، آن‌ها موفق می‌شوند هری و دوستانش رون و هرماینی را پیدا و دستگیر کنند. شخصیت پردازی ویژگی های ظاهری پس از آن که ولدمورت در کتاب چهارم دوباره جسم خود را به دست می‌آورد، رولینگ او را چنین توصیف می‌کند: پوستی رنگ‌پریده، چهره‌ای به‌سفیدی گچ و شبیه یک جمجمه، سوراخ های بینی باریک و مارگونه، چشمانی سرخ با مردمک های باریک و شبیه گربه، بدنی بسیار لاغر و استخوانی، و دست‌هایی بلند و نازک با انگشتانی غیرطبیعی و بیش از حد کشیده. در سال‌های پیشین زندگی‌اش — آن‌طور که در فلش‌بک‌های کتاب دوم و ششم دیده می‌شود — تام مارولو ریدل جذاب و قدبلند بود، با پوستی روشن، موهای کاملاً مشکی و چشمان قهوه‌ای تیره. | ## بخش 2: لرد ولدمورت | باور بر این است که تبدیل شدن او به این وضعیت هیولایی نتیجه‌ی ساختن جان پیچ ها (هورکراکس) و از دست دادن تدریجی انسانیتش پس از چندپاره کردن روح بوده است. در نسخهٔ سینمایی، چشمان ولدمورت آبی با مردمک‌های گرد هستند، زیرا تصمیم گرفته شد رالف فاینز (بازیگر نقش ولدمورت) لنز رنگی استفاده نکند. او توضیح داده که ولدمورت یک «روان‌پریش خشمگین است، تهی از هرگونه واکنش انسانی نسبت به رنج دیگران» و تنها هدفش در زندگی این است که به قدرت مطلق و جاودانگی برسد. او وجدان ندارد، هیچ حس پشیمانی یا همدلی تجربه نمی‌کند و ارزش و انسانیت هیچ‌کس جز خودش را به رسمیت نمی‌شناسد. ولدمورت نیازی به همراهی یا دوستی انسانی احساس نمی‌کند و توانایی درک عشق یا محبت به دیگران را ندارد. او خود را برتر از همه می‌داند، تا جایی که اغلب خودش را در سوم‌شخص با عنوان «لرد ولدمورت» خطاب می‌کند. او توضیح می‌دهد که اگر ولدمورت در آینهٔ آرزو ها نگاه کند—آینه‌ای که بزرگ‌ترین خواستهٔ قلبی را نشان می‌دهد—«خودش را می‌بیند؛ بی نیاز، کامل و جاودانه. این همان چیزی است که او می‌خواهد.» رولینگ همچنین گفته که زاده‌شدن ولدمورت تحت تأثیر آمورتن‌شیا —یک معجون عشق که مادرش، جادوگری به نام مروپ گانت، به تام ریدلِ مشنگ داده بود— با ناتوانی او در درک عشق ارتباط دارد؛ این «راهی نمادین برای نشان دادن این است که او حاصل ازدواجی بدون عشق است—اما البته همه‌چیز می‌توانست متفاوت باشد اگر مروپ زنده می‌ماند و خودش او را بزرگ می‌کرد و دوستش می‌داشت. افسون وادارکننده‌ای که در پی آن تام ریدل پدر ولدمورت شد مهم است، چون نشان‌دهندهٔ اجبار است، و راه‌های کمی هست که ورود به این دنیا را از این تحقیرآمیزتر و تبعیض‌آمیزتر کند.» مانند بیشتر شخصیت‌های شرور کلاسیک، غرور و خودبزرگ‌بینی ولدمورت سرانجام باعث سقوط او می‌شود. او همچنین از ترس بیمارگونهٔ مرگ رنج می‌برد؛ چیزی که از نگاه او ضعفی شرم‌آور و ننگین برای انسان محسوب می‌شود. رولینگ همچنین گفته تفاوت اصلی میان هری و ولدمورت این است که هری مرگ‌پذیری را می‌پذیرد و همین باعث می‌شود در نهایت از دشمنش نیرومندتر باشد. توانایی‌ها و مهارت‌های جادویی رولینگ در سراسر مجموعه، ولدمورت را به‌عنوان جادوگری بسیار قدرتمند، باهوش و بی‌رحم معرفی می‌کند؛ کسی که از او به‌عنوان بزرگ‌ترین و نیرومندترین جادوگر تاریک تاریخ یاد می‌شود. او یکی از ماهرترین لجیلیمنس‌ها (توانایی خواندن ذهن) و همچنین از اکلومنس‌های برجستهٔ جهان است؛ می‌تواند ذهن دیگران را بخواند و ذهن خود را در برابر نفوذ محافظت کند. او و دامبلدور تنها جادوگرانی هستند که توانایی آپارات -غیب و ظاهر شدن- بی‌صدا را دارند. در کتاب پایانی، ولدمورت بدون هیچ تکیه گاهی پرواز می کند و اطرافیان از دیدن آن شگفت‌زده می‌شوند. | ## بخش 3: لرد ولدمورت | ولدمورت، مانند خاندان نیاکانش «گانت»، یک «مار زبان» است؛ یعنی توانایی صحبت‌کردن با مارها را دارد. این ویژگی بسیار نادر احتمالاً به‌دلیل ازدواج‌های درون‌خانوادگی در خاندان گانت حفظ شده بود. هنگامی که ولدمورت در کودکی قصد جان هری را می‌کند، توانایی حرف زدن با مارها به‌واسطهٔ همان تکه روح ولدمورت به هری منتقل می‌شود. در یک فلش‌بک در کتاب ششم، ولدمورت هنگام مصاحبهٔ کاری به دامبلدور فخر می‌فروشد که «مرزهای جادو را بیش از هر زمان دیگری وسعت بخشیده است». دامبلدور می‌گوید دانش ولدمورت دربارهٔ جادو گسترده تر از هر جادوگر زنده است و حتی نیرومندترین طلسم‌ها و محافظت‌های دامبلدور نیز احتمالاً در برابر ولدمورت کامل شده مقاومت نمی‌کردند. دامبلدور همچنین گفته ولدمورت احتمالاً باهوش‌ترین دانش‌آموز تاریخ هاگوارتز بوده است. با وجود اینکه ولدمورت در مهارت‌های جادویی خارق‌العاده است، او در نیرومندترین جادوی موجود —یعنی عشق— به طرز عظیمی ناتوان و ناآگاه است. همین ناتوانی در عشق ورزیدن و اعتماد کردن، بزرگ‌ترین ضعف او در مجموعه محسوب می‌شود. ولدمورت ابتدا باور ندارد که جادویی قدرتمندتر از جادوی خودش وجود داشته باشد، اما پس از بازگشت به قدرت، به مرگ‌خواران اعتراف می‌کند که جادوی باستانی و نیرومندی که لیلی پاتر ایجاد کرد را نادیده گرفته بود، جادویی که هری را از آسیب حفظ می‌کرد. رولینگ در وب‌سایتش نوشته چوبدستی ولدمورت از درخت سرخدار ساخته شده است؛ شیرهٔ این درخت سمی است و سرخدار در فرهنگ ها نماد مرگ به‌شمار می‌آید. این انتخاب در تضاد عمدی با چوبدستی هری است که از درخت خاس (هالی) ساخته شده؛ درختی که گفته می‌شود شر را دور می‌کند. رولینگ در کتاب‌ها توضیح می‌دهد که میان ولدمورت و هری ارتباط جادویی وجود دارد که منشأ آن جای زخم روی پیشانی هری است. زمانی که نفرین مرگ ولدمورت که قصد داشت با استفاده از آن هری را بکشد باز می گردد و او را بی‌جسم می‌کند، همین رویداد باعث ایجاد زخم معروف صاعقه مانند می‌شود. در کتاب‌ها —و تا حدودی در فیلم‌ها— این زخم به‌عنوان شاخص حضور ولدمورت عمل می‌کند: هرگاه ولدمورت نزدیک باشد یا احساس خشم زیاد و یا شعف کند، زخم هری می سوزد. | ## جمع‌بندی | به گفتهٔ رولینگ، ولدمورت با حمله به هری در کودکی، به او «ابزارهایی داد که هیچ جادوگر دیگری در اختیار نداشت، جای زخم و توانایی‌ای که به‌دنبال آن آمد؛ یک پنجرهٔ جادویی به ذهن ولدمورت بود».