موضوع مقاله: التوحید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # التوحید | مقدمه: کتاب التوحید نوشته شیخ صدوق (ابو جعفر محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی) از چهره‌های برجسته فقها و روات شیعه در قرن چهارم هجری است. | ## بخش 1: التوحید | موضوع کتاب شیخ صدوق در پایان مقدمه، موضوع این کتاب را چنین باز گو کرده‌است: فتقربت إلی اللّه تعالی ذکره بتصنیف هذا الکتاب فی «التوحید» و نفی التشبیه و الجبر مستعیناً و متوکلاً علیه و هو حسبی و نعم الوکیل.کتاب التوحید -الشیخ الصدوق -وفات:۳۸۱ -تصحیح وتعلیق: السید هاشم الحسینی الطهرانی -منشورات جماعة المدرسین فی الحوزة العلمیة فی قم المقدسة - صفحهٔ ۱۸. موضوع کتاب روایات حضرت رسول خدا، پیرامون توحید و شناخت ذات و صفات و اسماء و افعال خداوند متعال و دیگر مباحث مهم کلامی است. این کتاب در شناخت خداوند متعال و معرفی دیدگاه شیعه دربارهٔ مباحث توحید، کتابی ارزشمند است. این کتاب در موضوع توحید به معنای عام آن مشتمل است بر بیان وحدانیت ذات الهی و بیان صفات ثبوتی و سلبی ذاتی و فعلی و نسبت آنها با ذات الهی و حدوث و قدم و نیز قضا و قدر و جبر و تفویض و مسائل و عناوین مرتبط با جبر و اختیار.دانشنامهٔ جهان اسلام. مدخل ۲–۴۰۰۱- حسین هوشنگی مباحث اخیر در دوره‌های بعد زیر عنوان افعال الهی و در حال حاضر عموماً زیر عنوان عدل الهی در کتابهای اعتقادی بحث می‌شود. اعتبار کتاب در صحت انتساب این کتاب به شیخ صدوق تردید نیست و ابن بابویه نیز در کتابهای دیگرش به آن اشاره کرده‌است(رجوع کنید به ابن بابویه، ۱۳۶۱ ش، ص ۸؛ همو، ۱۳۶۲ ش، ج ۲، ص ۵۹۴؛ همو، ۱۴۱۴، ص ۲۲؛ نجاشی، ص ۳۸۹). به گفتة مجلسی (ج ۱، ص ۲۶، نیز رجوع کنید به ص ۶–۷) اشتهار انتساب کتابهای شیخ صدوق به وی - بجز چند کتاب - کمتر از شهرتِ انتساب کتب اربعه به مؤلفان آنها نیست. | ## بخش 2: التوحید | او از روایات این کتاب، که نسخه‌های کهن آن را در اختیار داشته، در بحارالانوار (مجلدات توحید و عدل) به وفور استفاده کرده‌است. روایات آن نیز در بسیاری از مجموعه‌های روایی شیعه مانند بحار الانوار آمده و به آنها استناد شده‌است. همچنین بر این کتاب شرح‌های متعددی توسط عالمان بزرگ نوشته شده‌است و این خود حاکی از اعتبار این کتاب نزد علماء است. انگیزه نگارش کتاب شیخ صدوق دربارهٔ انگیزه نگارش کتاب التوحید می‌گوید: «إنّ الذی دعانی إلی تألیف کتابی هذا، أنّی وجدت قوماً من المخالفین لنا ینسبون عصابتنا إلی القول بالتشبیه و الجبر، لما وجدوا فی کتبهم من الأخبار آلتی جهلوا تفسیرها، و لم یعرفوا معانیها، و وضعوها فی غیر موضعها، و لم یقابلوا بألفاظها ألفاظ القرآن، فقبّحوا بذلک عند الجهال صورة مذهبنا و لبسوا علیهم طریقتنا و صدوا الناس عن دین اللّه و حملوهم علی جحود حجج اللّه، فتقربت إلی اللّه تعالی ذکره بتصنیف هذا الکتاب.»همان - صفحهٔ ۱۸. نظر علامه مجلسی علامه مجلسی در این باره می‌فرماید: لا تقصر فی الاشتهار عن الکتب الأربعة آلتی علیها المدار فی هذه الأعصار وهی داخلة فی إجازاتنا، ونقل منها من تأخر عن الصدوق من الأفاضل الأخیار، ولقد یسر الله لنا منها کتباً عتیقة مصححة. کتاب‌های شیخ صدوق در شهرت در حد کتب اربعه می‌باشند و در اجازات روایی ما از مشایخ بزرگ شیعه موجودند. بسیاری از علما و فقهای شیعه از آنها روایت نقل کرده‌اند و به لطف خداوند نسخه‌های قدیمی و تصحیح شده‌ای از آنها در اختیار ما می‌باشد.»همان - صفحهٔ ۷. | ## بخش 3: التوحید | عنوان «کتاب التوحید» نیز در سده‌های نخست اسلام بیانگر مشخصه‌های اعتقادی و خداشناختی مکاتب و مذاهب بوده‌است؛ بر این اساس، شماری از صاحب نظران مذاهب اسلامی، برای معرفی آموزه‌های آن مذهب، دارای «کتاب التوحید» بوده‌اند، از آن جمله‌اند: برخی از بزرگان خوارج(رجوع کنید به دانشنامهٔ جهان اسلام-ابن ندیم، ص ۲۳۳–۲۳۴)؛ تعدادی از معتزله (همان، ص ۲۰۲ ۲۰۳، ۲۰۶ ۲۰۸، ۲۱۴–۲۱۵)؛ هشام بن حکم، از شاگردان برجستة امام صادق (همان، ص ۲۲۳–۲۲۴؛ نجاشی، ص ۴۳۳)؛ حسن بن موسی نوبختی، متکلم امامی قرن چهارم (همان-ابن ندیم، ص ۲۲۵؛ نجاشی، ص ۶۳)؛ و حسن بن صالح بن حی، از زیدیان.(همان-ابن ندیم، ص ۲۲۷) تعداد روایات کتاب التوحید کتاب التوحید شامل ۵۸۳ حدیث است که در ۶۷ باب توسط مؤلف تنظیم شده‌اند.همان- صفحهٔ ۸. شرح‌های کتاب به سبب جایگاه مهم کلامی و اعتقادی این کتاب شرحهای متعددی بر آن نگاشته شده‌است مانند: ۱ - شرح حکیم عارف، قاضی محمد سعید قمی شاگرد فیض کاشانی، و آن شرح بسیار خوبی است که مطالب عرفانی و کلامی در آن به وجه خوبی بیان شده‌است که در سال ۱۰۹۹ از تحریر آن فارغ شده‌است. ۲- شرح سید نعمت‌الله بن عبدالله تستری که به أنس الوحید فی شرح التوحید معروف است. نسخه‌های کتاب التوحید ۱ - نسخه‌ای به خط اسماعیل بن شیخ ابراهیم که تاریخ نگارش آن ۱۰۷۳ هجری است. ۲ - نسخه‌ای در کتابخانه امام علی در نجف اشرف به خط موسی حسین مدرس، که تاریخ نگارش آن ۱۰۸۳ هجری می‌باشد. | ## جمع‌بندی | ۳ - نسخه تصحیح شده‌ای که نگارش قرن ۱۱ هجری است و بر آن حواشی مختصر و مطالبی به خط محدث نوری دیده می‌شود.