موضوع مقاله: کورنینگ اینکورپوریتد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کورنینگ اینکورپوریتد | مقدمه: شرکت کورنینگ یک شرکت چندملیتی آمریکاییِ فناوری است که در زمینهٔ شیشه، سرامیک و مواد و فناوری‌های مرتبط—از جمله اپتیک پیشرفته—تخصص دارد و محصولاتش عمدتاً در کاربردهای صنعتی و علمی به کار می‌روند. | ## بخش 1: کورنینگ اینکورپوریتد | کورنینگ پنج بخش اصلی کسب‌وکار داشت: فناوری‌های نمایش، فناوری‌های محیط‌زیستی، زیست‌علوم، ارتباطات نوری و مواد ویژه. کورنینگ گوریلا گلس را توسعه می‌دهد و تولید می‌کند؛ شیشه‌ای که بسیاری از سازندگان تلفن‌های هوشمند از آن استفاده می‌کنند. کورنینگ از سال ۲۰۰۷ و پس از همکاری با استیو جابز برای توسعهٔ آیفون، یکی از تأمین‌کنندگان اصلی اپل بوده است. کورنینگ چهار بار برای نوآوری‌های محصول و فرایند خود، مدال ملی فناوری و نوآوری را دریافت کرده است. این شرکت در سال ۱۹۰۸ یکی از نخستین آزمایشگاه‌های پژوهش صنعتی را نیز در همان‌جا تأسیس کرد. این شرکت همچنین به گسترش تأسیسات نزدیکِ تحقیق و توسعه و نیز فعالیت‌های مرتبط با خطوط محصولِ مبدل‌های کاتالیزوری و فیلتر ذرات دیزل ادامه می‌دهد. کورنینگ پیشینهٔ طولانی در توسعهٔ اجتماعی دارد و به رهبران محلی اطمینان داده است که قصد دارد دفتر مرکزی خود را در زادگاه کوچکِ شمال نیویورک حفظ کند. در ۱۹۱۵، کورنینگ فرمولی بهبود‌یافته برای شیشهٔ مقاوم در برابر حرارت ساخت و در همان سال، پایرکس را به‌عنوان نخستین محصولات آشپزیِ مصرفی ساخته‌شده با شیشهٔ مقاوم در برابر دما معرفی کرد. آینهٔ تلسکوپ متعلق به مؤسسه فناوری کالیفرنیا در رصدخانه پالومار، در سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۶ توسط کورنینگ و از شیشهٔ بوروسیلیکاتِ کم‌انبساط ریخته‌گری شد. در ۱۹۳۲، جرج الری هیل از کورنینگ خواست قطعهٔ اپتیکیِ لازم برای پروژهٔ پالومار را بسازد. پس از یک سال سردشدن—که طی آن قطعه تقریباً در یک سیلاب از بین رفت—در ۱۹۳۵ این قطعه تکمیل شد. در ۱۹۳۵، کورنینگ با شیشه‌سازِ بطری‌سازِ اوونز-ایلینوی یک جوینت‌ونچر تشکیل داد و شرکتی را پدید آورد که امروزه با نام اوونز کورنینگ شناخته می‌شود. اوونز کورنینگ در ۱۹۳۸ به‌عنوان شرکتی مستقل از کورنینگ جدا شد و در ۱۹۵۲ در بورس نیویورک عرضهٔ عمومی اولیه انجام داد. در ۱۹۶۲، کورنینگ «Chemcor» را توسعه داد: یک شیشهٔ جلوی خودرویِ سخت‌کاری‌شده که طوری طراحی شده بود تا از شیشه‌های جلوی موجود نازک‌تر و سبک‌تر باشد و هنگام شکستن به دانه‌های ریز تبدیل شود و خطر آسیب‌دیدگی را کاهش دهد. این شیشهٔ سخت‌کاری‌شده دارای لایهٔ بیرونیِ سخت‌شدهٔ شیمیایی بود و فرایند ساخت آن شامل «تبادل یونی» و یک «فرایند همجوشی» در کوره‌های ویژه‌ای می‌شد که کورنینگ در تأسیسات خود در کریستیانزبرگِ ویرجینیا ساخته بود. کورنینگ این محصول را به‌عنوان جایگزینی برای شیشه‌های لمینیتِ خودرو توسعه داد تا به تأمین‌کننده‌ای در صنعت خودروسازی تبدیل شود. | ## بخش 2: کورنینگ اینکورپوریتد | از آن‌جا که استانداردهای ایمنیِ اجباری برای شیشهٔ جلوی خودرو وجود نداشت، خودروسازان بزرگ انگیزهٔ مالی برای تغییر از محصولات ارزان‌ترِ موجود نداشتند. در نتیجه، کورنینگ در ۱۹۷۱ پروژهٔ شیشهٔ جلوی خود را متوقف کرد، زیرا مشخص شد این پروژه یکی از «بزرگ‌ترین و پرهزینه‌ترین شکست‌ها»ی شرکت بوده است. با این حال، مانند بسیاری از نوآوری‌های کورنینگ، فرایند منحصربه‌فرد تولید این شیشهٔ خودرویی بعدها احیا شد و امروز پایهٔ کسب‌وکار بسیار سودآورِ شیشهٔ LCD کورنینگ محسوب می‌شود. شولتس و فرانک زیمر موفق شده‌اند با دوپینگ شیشهٔ سیلیکا با تیتانیوم، یک کابل فیبر نوری با تضعیف نوریِ کم (۱۷ دسی‌بل بر کیلومتر) را نشان دهند. چند سال بعد، آن‌ها با استفاده از اکسید ژرمانیم به‌عنوان دوپانتِ هسته، فیبری با تضعیف تنها ۴ دسی‌بل بر کیلومتر تولید کردند. چنین تضعیف‌های پایینی، فیبر نوری را برای مخابرات و شبکه رایانه‌ای عملی کرد و کورنینگ به تولیدکنندهٔ پیشروِ جهانیِ فیبر نوری بدل شد. به‌دلیل مجموعه‌ای از عوامل—که دربارهٔ ماهیت دقیق‌شان اختلاف نظر وجود دارد—این پروژه زیانی سنگین در سود و بهره‌وری تلقی شد. کورنینگ دیگر محصولات مصرفی تولید یا بازاریابی نمی‌کند و تنها محصولات صنعتی را دنبال می‌کند. سود شرکت در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ و هم‌زمان با رونق دات‌کام جهش کرد و کورنینگ با خرید شرکت مخابراتیِ Oak Industries و ساخت چندین کارخانهٔ جدید، فعالیت‌های مرتبط با فیبر را به‌طور چشمگیری گسترش داد. شرکت همچنین وارد بازار فوتونیک شد و با هدف تبدیل شدن به تأمین‌کنندهٔ پیشروِ سامانه‌های کامل فیبرنوری، سرمایه‌گذاری سنگینی انجام داد. ناکامی در موفقیت در فوتونیک و فروپاشی حباب دات‌کام اثر بزرگی بر شرکت گذاشت و سهام کورنینگ تا ۱ دلار برای هر سهم سقوط کرد. فناوری‌ها نقطهٔ عطف کورنینگ زمانی رخ داد که اپل از آن خواست برای آیفونِ در حال عرضهٔ خود، شیشهٔ نمایشگرِ مقاومی توسعه دهد. در ۲۰۱۱، کورنینگ از گسترش تأسیسات موجود و ساخت یک تأسیسات «Gen 10» در مجاورت مجتمع تولیدی شارپ در ساکای، اوساکا (ژاپن) خبر داد. کورنینگ یکی از تولیدکنندگان پیشروی شیشهٔ مورد استفاده در نمایشگر کریستال مایع است. شرکت همچنان در کارخانه‌های خود در ویلمینگتن و کنکورد (کارولینای شمالی) فیبر و کابل نوری برای صنعت ارتباطات تولید می‌کند. همچنین تولیدکنندهٔ عمدهٔ ادوات سرامیکیِ کنترل آلایندگی برای مبدل کاتالیزوری خودروها و کامیونت‌های بنزینی است. | ## بخش 3: کورنینگ اینکورپوریتد | شرکت به‌دلیل سخت‌گیرانه‌تر شدن استانداردهای آلایندگی در آمریکا و سایر کشورها، در تولید محصولات سرامیکیِ کنترل آلایندگی برای موتورهای دیزل نیز سرمایه‌گذاری می‌کند. گوریلا گلس—که از پروژهٔ Chemcor دههٔ ۱۹۶۰ منشأ گرفت—شیشهٔ نازکِ ورقه‌ایِ آلومینوسیلیکاتِ قلیاییِ بسیار مقاوم است که به‌عنوان شیشهٔ محافظِ روی نمایشگر، مقاومت در برابر خراش و دوام را در بسیاری از نمایشگرهای لمسی فراهم می‌کند. کورنینگ حدود ۱۰٪ از درآمد خود را صرف تحقیق و توسعه می‌کند و ۳۰۰ میلیون دلار آمریکا را برای گسترش بیشترِ تأسیسات پژوهشی Sullivan Park در نزدیکی دفتر مرکزی در کورنینگ (نیویورک) اختصاص داده است. کورنینگ اینکورپوریتد سیلیکای ذوب‌شدهٔ با خلوص بالا تولید می‌کند که در سامانه‌های میکرولیتوگرافی به کار می‌رود، و نیز شیشه‌های کم‌انبساطی که در ساخت قطعات خام آینه‌های بازتابنده و پنجره‌های شاتل فضایی آمریکا استفاده می‌شود؛ همچنین در تولید شیشهٔ هنری استوبن نقش دارد. شمار تأسیساتی که از مخازن سنتیِ شیشهٔ مذاب استفاده می‌کنند در گذر زمان کاهش یافته است، اما شرکت همچنان توانایی تأمین انواع شیشه به‌صورت عمده یا محصول نهایی را حفظ کرده است. کورنینگ در زمینه‌هایی مانند لیزرهای سبز، کاهش آلایندگی جیوه، میکرو‌راکتورها، فتوولتائیک و سیلیکون روی شیشه نیز پژوهش و توسعه انجام می‌دهد. از طریق بخش زیست‌علوم، این شرکت محصولاتی برای پشتیبانی از پژوهش‌های زیست‌علوم عرضه می‌کند، از جمله محصولات کشت سلول بنیادی. در سپتامبر ۲۰۱۹ اپل اعلام کرد ۲۵۰ میلیون دلار در کورنینگ سرمایه‌گذاری می‌کند تا شیشهٔ مورد نیاز بسیاری از محصولاتش از جمله آیفون، اپل واچ و آیپد توسعه یافته و تولید شود. اگرچه هیچ‌یک از دو شرکت تأیید نکردند، این سرمایه‌گذاری می‌تواند برای توسعهٔ محصولات جدید در آینده به کار رود. در نوامبر ۲۰۲۴، کمیسیون اروپا اعلام کرد که کورنینگ تحت تحقیق دربارهٔ احتمال نقض قواعد ضدانحصار مرتبط با قراردادهای عرضهٔ انحصاری با تولیدکنندگان تلفن همراه و پردازشگران شیشهٔ خام قرار گرفته است؛ قراردادهایی که ممکن است رقابت در بازار شیشهٔ تخصصی تلفن همراه را محدود کند. فعالیت‌های دیگر کورنینگ حدود ۶۱٬۲۰۰ نفر را در سراسر جهان به کار گرفته و در سال ۲۰۲۱ فروش ۱۴٫۰۸ میلیارد دلار داشته است. این شرکت سال‌های زیادی در فهرست ۵۰۰ شرکت بزرگ مجلهٔ فرچون حضور داشته و در سال ۲۰۱۵ رتبهٔ ۲۹۷ را کسب کرد. کورنینگ در تاریخ بیش از ۱۶۰ سالهٔ خود، فرایندی برای تولید سریع و کم‌هزینهٔ لامپ‌ها ابداع کرد و از جمله شیشهٔ لامپ توماس ادیسون را توسعه داد. کورنینگ پنجره‌های برخی فضاپیماهای سرنشین‌دار آمریکا را ساخت و قطعهٔ خام شیشه‌ایِ آینهٔ اصلی تلسکوپ فضایی هابل را نیز تأمین کرد. | ## جمع‌بندی | استوبن بیش از یک دهه زیان‌ده بود و در پنج سال پیش از آن حدود ۳۰ میلیون دلار زیان داده بود.