موضوع مقاله: بازی ویدئویی چندنفره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بازی ویدئویی چندنفره | مقدمه: بازی ویدئویی چندنفره سبکی از بازی‌های ویدئویی است که در آن بیش از یک نفر می‌تواند در محیط بازی در همان زمان محلی بازی، یا (به عنوان مثال برادران سوپر ماریو) یا به‌صورت آنلاین از طریق اینترنت (به عنوان مثال دنیای وارکرفت، ندای وظیفه). | ## بخش 1: بازی ویدئویی چندنفره | بازیکنان ممکن است همراه با یک یا تعداد بیشتری بازی‌کننده با یکدیگر رقابت، کار یا همکاری کنند یا با آن‌ها برای رسیدن به یک هدف مشترک و گاهی با نظارت بازیکنان دیگر، به بازی بپردازند. بازی‌های چندنفره به بازیکنان امکان تعامل با سایر افراد را در مشارکت یا رقابت می‌دهد و ارتباطات اجتماعی در بازی‌های تک‌نفره را برای آن‌ها فراهم می‌کند. تعریف بازی‌های ویدئویی چندنفره بازی‌های ویدئویی هستند که در آن بیش از یک بازیکن اجازهٔ ورود به بازی و تکمیل مراحل آن را دارند. چنین بازی‌هایی با بازی‌های ویدئویی تک‌نفره مقایسه می‌شوند که در آن تنها یک بازیکن توانایی پیشبرد بازی را دارد. در این نوع بازی‌های ویدئویی، چندین بازیکن قابلیت اجرای بازی را در طول داستان یا قسمت‌هایی که مخصوص قسمت چندنفره طراحی شده‌اند، دارند. چندنفرهٔ ناهمزمان چندنفرهٔ ناهمزمان نوعی از بازی چندنفره است که در آن بازیکنان مجبور نیستند همزمان در حال بازی باشند. بازی‌های چندنفره‌ای که روی آن سامانه ساخته شده بودند عبارت بودند از Empire محصول ۱۹۷۳ و Spasim محصول ۱۹۷۴؛ مورد دوم یکی از نخستین بازی‌های تیراندازی اول شخص بود. | ## بخش 2: بازی ویدئویی چندنفره | بازی‌های دیگر کامپیوتری شامل حالت بازی چندنفرهٔ نوبتی بودند که در دستگاه‌های بازی آرکید رومیزی محبوبیت داشتند. معمولاً امتیازات تمامی بازیکنان روی صفحه نمایش داده می‌شد تا آن‌ها بتوانند موقعیت نسبی (رتبه) خود را ببینند. کنسول‌های این بازی‌ها عریض‌تر بودند تا زمینهٔ استفاده از چهار سِتِ کنترلر را فراهم نمایند. سیستم رایانه‌ای دانشگاه صدها ترمینال داشت که از طریق خوشهٔ PDP-11 برای دسترسی دانشجو، معلم و کارکنان (از طریق خطوط سریال) متصل می‌شدند. این بازی‌ها بر روی هر ترمینال (برای هر بازیکن) برنامه‌ای در حال اجرا بودند که بخشی از حافظهٔ مشترک را به اشتراک می‌گذارد (معروف به «بخش بالای» در سیستم عامل TOPS-10). این بازی‌ها محبوب شدند و دانشگاه اغلب آن‌ها را به دلیل استفاده از RAM ممنوع می‌کرد. STAR بر اساس برنامهٔ بیسیک تک‌کاربره و چرخش‌گرا سال ۱۹۷۴ استار، نوشته‌شده توسط مایکل اوشوگنی در UNH. | ## بخش 3: بازی ویدئویی چندنفره | کن واسرمن و تیم استرایکر در مقالهٔ 1980 BYTE سه عاملی را که باعث جذابیت بازی‌های رایانه‌ای تحت شبکه می‌شود، شناسایی کردند: چندین انسان به جای کامپیوتر با یکدیگر رقابت می‌کنند اطلاعات ناقص منجر به تعلیق و خطرپذیری می‌شود بازی در زمان واقعی نیاز به واکنش سریع دارد واسرمن و استرایکر نحوهٔ شبکه‌سازی دو کامپیوتر کمودور پی‌ای‌تی را با کابل شرح دادند. مقالهٔ آن‌ها شامل یک داربازی نوع دو نفره است و پیچیده‌تر بودن فلش حملهٔ نویسندگان را توصیف می‌کند. "VTtrek" در یک جهان سه بعدی چهار بازیکن فدراسیون را مقابل چهار کلینگون قرار داد. MIDI Maze، یک شوتر اول شخص اولیه است که در سال ۱۹۸۷ برای آتاری اس‌تی منتشر شد، قبل از این‌که بازی‌های تحت اترنت و اینترنت رایج شود، از طریق رابط Midi چندنفره شبکه داشت. در نظر گرفته شده‌است اولین تیرانداز سه‌بعدی چندنفره در یک سیستم جریان اصلی و اولین بازی اکشن چندنفرهٔ شبکه‌ای (با پشتیبانی از حداکثر ۱۶ بازیکن). | ## جمع‌بندی | Doom در سال ۱۹۹۳ دنبال شد، که اولین نسخهٔ شبکهٔ آن به چهار بازیکن همزمان امکان‌پذیر بود.