موضوع مقاله: جاستین پرکینز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جاستین پرکینز | مقدمه: 69+71-119بر اساس نشریات ایالات متحده، او به دلیل کار خود در میان مردم آنجا به عنوان "رسول به ایران " شناخته شد. | ## بخش 1: جاستین پرکینز | زندگی‌نامه او در منطقه ایرلند غرب اسپرینگفیلد، ماساچوست، در منطقه ای که اکنون در شهر هولیوک، ماساچوست به دنیا آمد. او پسر ویلیام پرکینز و جودیت کلاف پرکینز و از نوادگان جان پرکینز بود که در سال ۱۶۳۱ وارد ماساچوست شد و در نهایت در سال ۱۶۳۳ در ایپسویچ ماساچوست ساکن شد. در سن هجده سالگی، تجربه مذهبی داشت و در آکادمی وستفیلد ثبت نام کرد، سال ۱۸۲۹ از کالج امهرست با ممتاز فارغ‌التحصیل شد. او سپس یک سال را به تدریس در آکادمی امهرست، و دو سال را به تحصیل در مدرسه علمیه آندوور، و یک سال دیگر را نیز به عنوان معلم خصوصی در کالج امهرست گذراند. پس از آن در تابستان ۱۸۳۳ به عنوان وزیر پرسبیترینیسم (شاخه ای از پروتستان) منصوب شد. تقریباً در همان زمان، در ۲۱ ژوئیه ۱۸۳۳، او با شارلوت باس از میدلبری، ورمونت ازدواج کرد که در نهایت صاحب هفت فرزند شد. شخصی ناشناس کتاب «گل ایرانی: خاطرات جودیت گرانت پرکینز از ارومیا، ایران» را که در بوستون منتشر شد، نوشت. تنها یک فرزند، هنری مارتین پرکینز، از ایران جان سالم به در برد و با والدینش به ایالات متحده نقل مکان کرد و بعداً در همان‌جا خاطرات پدرش را نوشت. در ایران قاجار آمریکایی‌ها در اواخر قرن نوزدهم از اصطلاح «نسطوریان» برای توصیف مسیحیان آشوری استفاده کرده بودند، که دیگر یک اصطلاح مطلوب و رایج نیست. در سپتامبر ۱۸۳۳، او به عنوان مبلغ مورد حمایت هیئت کمیساریای آمریکا برای مأموریت‌های خارجی، عازم ایران قاجار شد. مأموریت مشخص او باقی باندن به عنوان عضو کلیسای آشوری شرق در شمال غربی ایران بود. | ## بخش 2: جاستین پرکینز | پرکینز دریافت که مردمی که او باید به آنها خدمت کند در فقر و جهل زندگی می‌کردند و عملاً رعیت حاکمان خود بودند. او در سال ۱۸۲۵ با همراهی آساهل گرانت (پزشک آمریکایی) و همسرانشان (به ترتیب شارلوت باس و جودیت کمپبل)، برای رسیدگی به این مسائل یک مرکز تبلیغی در ارومیه تأسیس کرد.PDF, p. PDF پرکینز توسط قشا اوراهام و مار یوهانان (اسقف آشوری شرق ارومیه) آموزش داده شد. پیوند= یوهانان در ایالات متحده به سال ۱۲۲۱ شمسی (۱۸۴۲ میلادی) مار یوهانان در سال ۱۸۴۳ همراه با پرکینز از ایالات متحده بازدید کرد. سپس او به‌طور کلی با رضایت کامل روحانیون محلی کلیسای آشوری و اغلب در کلیساهای آنها شروع به موعظه کرد. او همچنین یک مدرسه پسرانه در آنجا تأسیس کرد که اولین مدرسه ای بود که از روش یادگیری از طریق آموزشی در آسیای مرکزی استفاده کرد. پس از آن به سرعت این کار را با چندین مدرسه دخترانه و پسرانه دیگر در روستاهای اطراف دنبال کرد و بعداً به درخواست صریح دولت مسلمان، مدارس مشابهی را برای جمعیت مسلمانان تأسیس کرد. او همچنین اولین کسی بود که زبان سریانی مدرن را به نوشتار زبان عامیانه مردم محلی، تقلیل و انطباق داد. او چاپخانه‌ای در ارومیه تأسیس کرد و از آن برای تولید چندین اثر استفاده کرد که هشتاد مورد از آنها را خود پرکینز ترجمه یا تألیف کرده‌است. این کتب شامل یک مجله پرتوهای نور بود که به «مذهب، آموزش، علم، مأموریت‌ها، مسائل نوجوانان، شعر و موضوعات متفرقه» اختصاص داشت و تا زمان مرگ او تولید می‌شد. در میان این موارد، ترجمه عهد جدید که در سال ۱۸۴۶ منتشر شد، عهد عتیق در سال ۱۸۵۲ و نسخه ارجاعی عهد عتیق در سال ۱۸۵۸ بود. | ## بخش 3: جاستین پرکینز | آثار دیگر او شامل کتاب‌هایی برای مدارس عادی و یکشنبه‌ها، کتاب‌های سرود و ترجمه آثار مذهبی از جمله آیزاک واتس، جان بونیان، فیلیپ دودریج و ریچارد باکستر بود. احترام زیادی که در میان مسلمانان و مسیحیان برای او قائل بودند، این امکان دستیابی به اسناد قدیمی‌تر را برای او به ارمغان آورد که برای محققان بسیاری ارزشمند به حساب می‌آمد. میراث در نیمه دوم قرن نوزدهم حضور پرکینز و رهبران و مبلغان آمریکایی که مسؤولیت هدایت شبکه وسیعی از مدارس ابتدایی و متوسطه در شمال غرب ایران را به عهده گرفتند و به سوادآموزی در میان مسیحیان بومی (آرامی زبانان و اعضای کلیسای آشوری مشرق) پرداختند، جای پای حضور آمریکا در ایران را مستحکم کرد. به تبعیت از پرکینز، آمریکایی‌ها خود را متمرکز پیشرفت در آموزش، انتشار کتاب و نشریات و به ویژه تأسیس اولین دانشکده پزشکی در ایران (۱۸۷۹) کردند. می‌توان آمریکایی‌ها را مهیا کننده فرصت نگارش نوآرامی برای بومیان آشوری مسیحی شمال غربی ایران دانست. پیوند= حکاکی جاستین پرکینز ۱۲۴۰ شمسی (۱۸۶۱ میلادی) پرکینز نه تنها یک مبلغ آموزش دیده بود، بلکه یک آبرنگ‌ساز آگاه به قومیت‌های محلی نیز بود که نقاشی‌های مردان، زنان و کودکان متعلق به اقوام مختلف شمال غرب ایران در کتاب‌های او و همچنین در نقاشی‌های منتشرنشده باقی مانده‌است. نقاشی‌های او نمایشی رنگارنگ از لباس‌ها، رنگ‌ها و پارچه‌های قومی مردم محلی در اواسط قرن نوزدهم را ارائه می‌دهند. پرکینز و سایر مبلغان در مأموریت فعال پروتستان در ارومیه احتمالاً از اولین کسانی بودند که سخنرانی‌هایی در مورد ایران در ایالات متحده ارائه کردند و همچنین اولین آمریکایی‌هایی بودند که عموم مردم ایران با آنها ارتباط داشتند. پرکینز و مشاوران بعدی، با وجودی که رسماً دیپلمات نبودند، ولی بعداً در عمل مانند افسران کنسولی استانی عمل می‌کردند. | ## جمع‌بندی | انتشارات او تجربیات خود را در نوشته‌هایش در دو کتاب اقامت هشت ساله در ایران در میان مسیحیان نسطوری با اشاره‌هایی به محمدان (۱۸۴۱) و زندگی مبلغان در ایران (۱۸۶۱) شرح داد.