موضوع مقاله: اپیدرم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اپیدرم | مقدمه: اِپیدرم یا روپوست به همراه لایه شاخی، لایهٔ بیرونی پوست است که همراه با پوست (درم) تشکیل پوست بدن را می‌دهند. | ## بخش 1: اپیدرم | در انسان، نازک‌ترین لایه روپوست در پلک‌ها (۰/۱ میلی‌متر) و ضخیم‌ترین آن در کف دست‌ها و پاها (۱/۵ میلی‌متر) است. جدول خلاصه ویژگی‌های اپیدرم ویژگی توضیح اهمیت بالینی ضخامت ۰٫۰۵–۱٫۵ میلی‌متر (بسته به ناحیه بدن) تعیین مقاومت مکانیکی پوست زمان بازسازی حدود ۲۸–۳۰ روز تأثیر در ترمیم زخم و پاسخ به درمان سلول‌های اصلی کراتینوسیت‌ها (۹۰٪)، ملانوسیت‌ها، سلول‌های لانگرهانس هدف بیماری‌های مختلف پوستی عملکردهای کلیدی سد محافظتی، سنتز ویتامین D، تنظیم دما اختلال در بیماری‌های متابولیک و ایمنی بیماری‌های شایع پسوریازیس، اگزما، سرطان‌های پوستی نیاز به درمان‌های هدفمند و شخصی‌سازی شده </div> روپوست در گیاهان معمولاً یک‌لایه‌ای از یاخته‌ها می‌باشند که روی برگ‌ها، گل‌ها، ریشه‌ها و شاخه‌های گیاهان را پوشش می‌دهند. روپوست در جلوگیری از هدرروی آب (با استفاده از لایه پوستک روی آن)، داد و ستد گازها، تراوش ماده‌های دگرگشتی و درون‌کشی آب و کانی‌ها (به‌ویژه در ریشه‌ها) نقش دارد. لایه‌های اپیدرم اپیدرم از پنج لایه مجزا تشکیل شده که هر کدام ویژگی‌های منحصر به فردی دارند. این لایه‌ها از عمق به سطح شامل: لایه پایه، لایه خاردار، لایه دانه‌دار، لایه شفاف و لایه شاخی می‌شوند. سازمان‌یافتگی خاص لیپیدهای بین سلولی در این لایه، مانع از دست رفتن آب و نفوذ عوامل بیماری‌زا می‌شود (Elias, 2005). این سلول‌ها در حین حرکت به سمت سطح پوست، دستخوش تغییرات بیوشیمیایی عمیقی می‌شوند. ملانوسیت‌ها سلول‌های تخصص‌یافته‌ای هستند که در لایه پایه قرار دارند و مسئول تولید ملانین می‌باشند. ملانین نه تنها رنگ پوست را تعیین می‌کند، بلکه محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش را نیز بر عهده دارد. عملکردهای اپیدرم اپیدرم به عنوان یک سد انتخابی همزمان مانع از دست رفتن آب و جلوگیری از ورود عوامل بیماری‌زا می‌شود. ترکیب منحصر به فرد لیپیدهای بین سلولی و پروتئین‌های محافظتی این عملکرد دوگانه را ممکن می‌سازد. | ## بخش 2: اپیدرم | تنظیم دمای بدن از طریق تعریق و تغییر در جریان خون پوست از دیگر وظایف اپیدرم است. غدد عرق اکرین که در سراسر پوست پراکنده‌اند، با تولید عرق به خنک‌کردن بدن کمک می‌کنند. تابش اشعه UVB به ۷-دهیدروکلسترول موجود در اپیدرم منجر به تولید ویتامین D3 می‌شود. بیماری‌های اپیدرم پسوریازیس یکی از شایع‌ترین بیماری‌های التهابی اپیدرم است که با تکثیر بیش از حد کراتینوسیت‌ها مشخص می‌شود. کاهش تولید فیلاگرین و تغییر در ترکیب لیپیدهای بین سلولی از عوامل اصلی این بیماری محسوب می‌شوند. سرطان‌های اپیدرمی مانند کارسینوم سلول بازال و سلول سنگفرشی ناشی از آسیب تجمعی DNA به ویژه توسط اشعه UV هستند. اپیدرم در حیوانات اپیدرم در حیوانات مختلف بسته به محیط زندگی آنها تفاوت‌های چشمگیری دارد. در پستانداران دریایی مانند دلفین‌ها، اپیدرم بسیار ضخیم و حاوی مقادیر بالایی از کراتین است. فولیکول‌های پر از ساختارهای اپیدرمی منحصر به فردی هستند که رشد و نگهداری پرها را کنترل می‌کنند. خزندگان دارای پوشش اپیدرمی بسیار ضخیمی هستند که به صورت پولک‌های کراتینه شده ظاهر می‌شود. بازسازی اپیدرم بازسازی اپیدرم یک فرایند پویا و مداوم است که توسط سلول‌های بنیادی لایه پایه انجام می‌شود. | ## بخش 3: اپیدرم | مهاجرت کراتینوسیت‌ها از لبه‌های زخم و تکثیر سلول‌های بنیادی باعث بسته‌شدن سریع آسیب می‌شود. با کشت سلول‌های بنیادی بیمار در آزمایشگاه، می‌توان ورقه‌های اپیدرمی تولید و به ناحیه آسیب‌دیده پیوند زد. اپیدرم و سیستم ایمنی اپیدرم به عنوان اولین خط دفاعی در برابر عوامل بیماری‌زا عمل می‌کند. قرار گرفتن در معرض مقادیر کم آنتی‌ژن از طریق پوست می‌تواند منجر به ایجاد تحمل ایمنی شود. اپیدرم و پیری پیری اپیدرمی با نازک‌شدن لایه اپیدرم و کاهش سرعت بازسازی سلولی همراه است. کاهش تعداد سلول‌های بنیادی و اختلال در عملکرد آنها از عوامل اصلی این فرایند هستند. کاهش تولید لیپیدهای بین سلولی و اختلال در سازمان‌دهی لایه شاخی از تغییرات مهم پیری اپیدرم است. استراتژی‌های ضد پیری پوست شامل تحریک بازسازی اپیدرم و محافظت از سلول‌های بنیادی می‌شود. فناوری‌های مطالعه اپیدرم میکروسکوپ الکترونی امکان بررسی ساختارهای ظریف اپیدرم را فراهم کرده است. | ## جمع‌بندی | این مدل‌ها که از سلول‌های انسانی ساخته می‌شوند، ساختار و عملکرد اپیدرم را به خوبی تقلید می‌کنند.