موضوع مقاله: درام (ساز) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # درام (ساز) | مقدمه: یک درام‌ست ترکیبی از چندین طبل (که به صورت کلاسیک به عنوان پوست‌صداها، از ردهٔ دو سیستم دسته‌بندی هورن‌بوستل-زاکس شناخته می‌شوند) و خودصداها (به صورت خاص سنج‌ها) است. | ## بخش 1: درام (ساز) | با این‌حال یک درام‌ست می‌تواند دارای اجزای دیگری همچون بلوک چوبی یا زنگوله (که در سطح ۱ سیستم دسته‌بندی هورن‌بوستل-زاکس قرار دارد) باشد.Remnant, M. با ورود به دهه نخست هزاره سوم میلادی، برخی از درام‌ست‌ها به سازهای الکترونیکی (که در سطح ۵۳ سیستم هورن‌بوستل-زاکس قرار دارند) مجهز شدند. همچنین در این دوران هر دو حالت درام‌ست‌های دوگانه (ترکیبی از سازهای آکوستیک و الکترونیک) و تماماً الکترونیک مورد استفاده آهنگسازان قرار می‌گیرند. یک درام‌ست استاندارد (برای یک نوازندهٔ راست دست)، طبق همان چینشی که در موسیقی‌های عامه‌پسند مورد استفاده قرار می‌گیرد، دارای اجزای زیر است: یک طبل کوچک (به انگلیسی: Snare Drum) که برروی یک پایه و در میان زانوهای نوازنده قرار می‌گیرد و توسط چوبک طبل نواخته می‌شود. (اغلب درام‌ست دارای سه تام-تام است) یک سنج های-هت (دو سنج که برروی یک پایه و روی همدیگر نصب شده‌اند)، که توسط چوبک نواخته شده و از طریق پدال مربوط از هم باز و بسته می‌شود. حرکت باز و بسته نمودن های-هت نیز موجب ایجاد صدا می‌شود و در نواختن موسیقی مورد استفاده قرار می‌گیرد. تمام اجزای نامبرده به عنوان سازهای کوبه‌ای با کوک نامعین شناخته می‌شوند، که این امر به آهنگساز اجازه می‌دهد تا قطعات مربوط به درام را از طریق سیستم نت‌نویسی درام ثبت نماید. 6–18;48–52 درام‌ست بخشی از ساختار ریتم آهنگ محسوب می‌شود و در بسیاری از سبک‌های موسیقایی از جمله راک، پاپ، بلوز و جَز مورد استفاده قرار گرفته‌است. دیگر سازهای استاندارد مورد استفاده در ساختار ریتم آهنگ‌ها شامل پیانو، گیتار الکتریک، گیتاربیس، و کیبورد می‌شود. | ## بخش 2: درام (ساز) | بسیار از نوازندگان درام، کیت مورد استفاده خود را از ترکیب استاندارد خارج کرده و با گسترش آن، طبل‌ها، سنج‌ها و قسمت‌های کوچک و بزرگ دیگری به آن اضافه می‌کنند. برخی دیگر از نوازندگان نیز اجزای اصلی درام‌ست را حذف و ترکیبی به مراتب کوچک‌تر از حالت استاندارد به وجود می‌آورند. تاریخچه پیش از شکل‌گیری درام‌ست، طبل‌ها و سنج‌ها در ترکیب موسیقی نظامی و ارکسترال به صورت جداگانه توسط پرکاشنیست‌های مختلف نواخته می‌شد. در دههٔ ۱۸۴۰ میلادی، نوازندگان پرکاشن شروع به آزمون و خطا در استفاده از پدال به منظور نواختن بیش از یک ساز در آن واحد نمودند. با این رویکرد، طبل بزرگ معمولاً بر ضرب‌های ۱ و ۳ (در ضرب‌آهنگ ۴/۴) نواخته می‌شد. با اینکه این سبک از اجرای سازهای کوبه‌ای در ابتدا برای رژه‌های نظامی طراحی شده بود، رویکرد سادهٔ آن موجب تولد موسیقی رگتایم گردید. نوازندگی درام جریان اصلی نوازندگی درام‌ست، چه به عنوان بخشی از ساختار ریتمیک یه آهنگ و چه در قالب یک تکنوازی دارای دو بخش اصلی است: جریان اصلی که حس‌وحال یک اثر را از لحاظ ریتمیک تعیین می‌کند و چارچوبی برای شکل‌گیری ساختارهای ریتمیک مختلف در یک اثر ایجاد می‌کند. پاساژ درام و دیگر تزئینات موسیقائی که موجب ایجاد تنوع و افزودن حس تازگی به ریتم پرکاشن می‌گردد. درام فیل‌ها از نمونه‌هایی کوتاه و ساده متشکل از چند ضرب تام-تام یا طبل کوچک، تا ریتم‌هایی متمایز برروی سنج های-هت متنوع هستند. | ## بخش 3: درام (ساز) | گذر از تأثیر درام‌فیل در افزودن زینت و تنوع به قطعات موسیقی، این جملات موسیقائی نقش بسزایی را در آماده‌سازی شنونده برای تغییرات قابل ملاحظه در ساختار موسیقی ایفا می‌کند. نوعی از درام فیل (به انگلیسی معروف به Vocal Cue) جمله‌ای کوتاه است که پیش از شروع صدای خواننده اجرا می‌شود. همچنین درام فیل پایانی با نواختن سنج کرَش برروی اولین ضرب، اغلب به ترجیع بند یا بخش جدید آهنگ منتهی به می‌شود. سخت‌افزارها: پایه‌ها و پدال‌های مورد استفاده طبل‌کوچک (به انگلیسی: Snare Drum) و سنج‌ها هستهٔ «شکستنی‌ها» در درام‌ست محسوب می‌شوند. از این رو: لحن و آهنگ طبل کوچک و سنج در میان نوازنده‌های مختلف با یکدیگر بسیار متفاوت است. اغلب نوازندگان درام با گزیده‌نگری در این رابطه سبک موسیقایی و جنس صدای خاص خود را ایجاد می‌کنند. به عنوان مثال در یک درام‌ست که تمام اجزای آن از یک جنس هستند، طبل کوچک از جنس چوب یا فلز انتخاب می‌شود. | ## جمع‌بندی | درامرها اغلب زمان زیادی را صرف استفاده از طبل کوچک و سنج‌ها در نوازندگی خود می‌کنند.