موضوع مقاله: کلیسای جامع اشپایر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلیسای جامع اشپایر | مقدمه: لینک خارج از ویکی پدیا به انگلیسی این بنا به عنوان محل آرامگاه تعدادی از پادشاهان و امپراتوران آلمانی، نماد مهمی از هنر و معماری رمانسک به شمار می‌رود. | ## بخش 1: کلیسای جامع اشپایر | در دوره حکومت ناپلئون، این کلیسا بزرگترین کلیسای باقی‌مانده به سبک رمانسک در جهان محسوب می‌شود . این بنا یکی از سه کلیسای جامع امپراتوری Kaiserdome در آلمان به شمار می‌آید و در سال ۱۰۶۱ میلادی تقدیسدر مذهب کاتولیک وقتی چیزی را برای اولین بار استفاده میخواهند نمایند اول آنرا تقدیس می نمایند و به این کار به آلمانی Einweihen میگویند و به اصلاح فارسی افتتاح می کنند. از سال ۱۹۸۱، این بنا در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدهبمعنی اینست که این بنا متعلق به تمام ملل جهان می باشد و همه موظفند که در نگه داری آن کوشا باشند. کمی بعد، هاینریش چهارم دستور بازسازی گسترده‌ای داد که منجر به ساخت «اشپایر دوم.Speyer II با ابعادی عظیم (۱۳۴ متر طول و ۳۳ متر عرض) و دارا بودن بزرگ‌ترین طاق متقاطع در قلمرو امپراتوری شد. این عظمت، نمادی از قدرت دنیوی و مذهبی امپراتوران امپراطوری مقدس روم در مقابل قدرت فزاینده پاپ‌ها بود ویرانی و بازسازی‌های مکرر این کلیسای جامع در طول تاریخ بارها آسیب دید. دوران بحران و نجات از تخریب در جریان انقلاب فرانسه، کلیسای جامع در سال ۱۷۹۴ مورد بی‌حرمتی و غارت نیروهای انقلابی قرار گرفت و حتی به عنوان طویله و انبار استفاده شد. پس از الحاق منطقه به فرانسه، بنا به مالکیت دولت فرانسه درآمد و در سال ۱۸۰۵ حتی دستور تخریب آن صادر شد. احیای هنری و ملی در سده نوزدهم پس از شکست ناپلئون، اسقف‌نشین اشپایر در سال ۱۸۱۷ احیا شد و کلیسای جامع طی سال‌های ۱۸۱۸ تا ۱۸۲۲ مرمت و بازتقدیس گردید. نقطه عطف بعدی، تصمیم پادشاه لودویگ اول بایرن در سال ۱۸۴۳ برای نقاشی‌دیواری داخلی کلیسا با اهداف آموزشی و تقویت حس ملی بود. | ## بخش 2: کلیسای جامع اشپایر | شش تصویر از عهد عتیق گرفته شده‌اند که صحنه‌هایی را نشان می‌دهند که در آنها مریم مقدس و جایگاه برجسته‌اش در تاریخ رستگاری، پیش‌نمایش شده‌اند؛ سپس ۱۸ تصویر از زندگی مریم مقدس قرار دارند. این تصاویر در ارتفاع بسیار زیاد قرار گرفته‌اند و تماشای آنها تنها با دشواری ممکن است. این چرخه تصاویر با «بیرون راندن از بهشت» آغاز می‌شوند که در اولین بخش دیوار سمت چپ روی دیوار راهروی میانی دیده می‌شود. اشراودولف در کارش توسط ۱۴ نقاش دیگر حمایت می‌شد که کارهای آنان را زیر نظر داشت و گاه اصلاح می‌کرد. هاینریش هیوبشHeinrich Hübsch، یکی از سرشناس‌ترین معماران اوایل دوره تاریخ‌گرایی، آزادانه به طرح اصلی و اولیه بخش غربی وفادار ماند و برج میانی و دو برج کناری کوچک‌تر را احیا کرد، اما در انتخاب مصالح و همچنین نسبت‌ها، تفاوت‌های قابل توجهی با الگوی اولیه ایجاد نمود. بازسازی نمای غربی و نقاشی‌دیواری داخلی کلیسای جامع در سده نوزدهم به عنوان یک «کار بزرگ» تلقی می‌شد. لودویگ اول اعتقاد داشت که برای مدت‌ها چیزی بزرگ‌تر از نقاشی‌های فرسک در کلیسای جامع اشپایر خلق نشده است. در آستانه سده بیستم، یک تغییر نگرش رخ داد: گئورگ دِهیوGeorg Dehio در سال ۱۹۱۶ با احتیاط ابراز تأسف کرد که در میان مصیبت‌هایی که بر کلیسای جامع نازل شده، تغییرات سده نوزدهم از کوچکترین‌ها نبوده است. در تضاد با نمای ررومانس اولیه، نمای غربی ساخته‌شده توسط هیوبش، بسیار تزیین‌شده است. | ## بخش 3: کلیسای جامع اشپایر | بر فراز دروازه غربی، که در زیر پنجره گل جام قرار دارد، مجسمه‌های پنج قدیس حامی کلیسای جامع دیده می‌شوند. در ۴ مه ۱۹۸۷ در مقابل کلیسای جامع اشپایر برگزار کرد، با یک لوح یادبود گرامی داشته می‌شود که متن آن چنین است: «رنج مسیحیت تقسیم‌شده، رنج این خانه است. این بنا، بنای یادبودی است از وحدتی که زمانی وجود داشت و یادآوری‌ست برای وحدتی که باید بار دیگر فرا رسد.» پاپ ژان پل دوم، ۷ مه ۱۹۸۷. در ابتدای این سده (۱۹۰۶-۱۹۰۰)، مقبره‌های امپراتوری با کاوش‌های باستان‌شناسی گشوده و در یک دخمه جدید قابل بازدید قرار گرفتند. اقدام بحث‌برانگیزتر، **«بازمرمت»** دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود که طی آن نقاشی‌های فرسک سده نوزدهم (از جمله بخش عمده‌ای از کارهای شراودولفSchraudolph از دیوارها برداشته شدند. هرچند این اقدام با هدف بازگرداندن ظاهر ررومانس اولیه انجام شد و برخی از سازه‌های تاریخی مثل سقف‌های مثلثی بازوی عرضی نیز بازسازی شدند، اما امروزه در برخی محافل تخصصی به عنوان نمونه‌ای از مداخله‌ای نامطلوب در میراث تاریخی ارزیابی می‌شود. از سال ۱۹۹۶ به بعد، رویکرد به حفظ و نگهداری، به یک برنامه مستمر و مرحله‌ای با بودجه‌ای ثابت (حدود یک میلیون یورو در سال) تغییر کرد. | ## جمع‌بندی | تأمین مالی این پروژه‌های گسترده، مبتنی بر یک مشارکت جمعی است: مجمع روحانیون کلیسای جامع بودجه اصلی را تأمین می‌کند و توسط ایالت راینلاند-فالتز (با تقبل ۴۰٪ هزینه‌های حفاظتی)، انجمن ساخت کلیسای جامع (تأسیس‌شده در ۱۹۹۵) و چندین بنیاد و نهاد خیریه دیگر حمایت می‌شود.