موضوع مقاله: هیلل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیلل | مقدمه: هیلل در بابل زاده شده بود و نسبش از سوی پدر به طایفه بنیامین و از سوی مادر به خاندان داوود می‌رسید. | ## بخش 1: هیلل | بر اساس میشنا، هیلل بابل را ترک گفت تا در نزد شمعیا و اوطلیون در اورشلیم تورات را بیاموزد. سرانجام وی به عنوان رئیس سنهدرین (ناسی) برگزیده شد و چهل سال در این مقام باقی ماند. نوادهٔ او، یهودا هناسی، نسب خود را هم از طریق تبار مادری قبیلهٔ بنیامین و هم از خاندان داوود معرفی می‌کرد. هنگامی که یوسفوس از نبیرهٔ هیلل، ربان شمعون بن گملیئل یکم، به‌عنوان عضوی از خانواده‌ای بسیار نامدار یاد می‌کند،γένους σφόδρα λαμπροῦ; "Vita," § 38 احتمالاً به اعتباری اشاره دارد که این خاندان مدیون فعالیت‌های هیلل و ربان گملیئل هازاکن بود. تنها برادر هیلل که نامش ذکر شده، شِبنا است؛ او بازرگان بود، در حالی‌که هیلل خود را وقف مطالعهٔ تورات کرده بود و هم‌زمان به‌عنوان هیزم‌شکن کار می‌کرد.Hertz, J. در مجموعهٔ میدرشی سیفره، دوره‌های زندگی هیلل با دوره‌های زندگی موسی هم‌سنگ دانسته شده‌اند: در چهل‌سالگی هیلل به سرزمین اسرائیل آمد؛ چهل سال را صرف مطالعه کرد؛ و یک‌سوم پایانی زندگی خود را به‌عنوان رهبر معنوی قوم یهود گذراند.Sifre, Deuteronomy 357 بر پایهٔ این داده‌ها می‌توان طرحی زندگی‌نامه‌ای ترسیم کرد که هیلل در اوج جوانی به اورشلیم رفت و به سنی بسیار بالا دست یافت. چهل سال رهبری او احتمالاً دورهٔ میان ۳۰ پیش از میلاد تا ۱۰ میلادی را دربر می‌گرفت. بر اساس میشنا، هیلل در سن چهل‌سالگی، در سال ۷۰ پیش از میلاد، با هدف مطالعهٔ تفسیر کتاب مقدس و سنت به اورشلیم رفت. دشواری‌هایی که هیلل برای ورود به مدرسهٔ شمیا و ابطالیون باید بر آن‌ها فائق می‌آمد و سختی‌هایی که در این مسیر متحمل شد، در تلمود روایت شده است.Yoma 35b مدتی بعد، هیلل توانست مسئله‌ای مربوط به آیین قربانی‌ها را به‌گونه‌ای حل کند که برتری خود را نسبت به بنی بَتیرا که در آن زمان سران سنهدرین بودند، نشان دهد. در آن زمان، روایت شده است که آن‌ها به‌طور داوطلبانه از مقام خود به‌عنوان ناسی (رئیس) استعفا دادند و این مقام را به هیلل واگذار کردند. پس از استعفای آن‌ها، هیلل به‌عنوان بالاترین مقام در میان فریسیان (پیش‌گامان یهودیت ربانی) شناخته شد. | ## بخش 2: هیلل | هیلل ریاست مدرسهٔ بزرگ را بر عهده داشت که ابتدا با مَنَحِم اسینی (که ممکن است همان مَنَحِم اسینی باشد که یوسفوس فلاوی از او در رابطه با پادشاه هیرودیس یاد کرده است) و سپس با شَمَعَی (هم‌دورهٔ هلیل در تدریس شریعت یهود) ارتباط داشت. هرچند که موقعیت هیلل مهم بود، اقتدار او به حدی بود که توانست احکام صادره به نام او را به اجرا درآورد. معروف‌ترین تصویب‌نامهٔ او پروزبول بود، نهادی که علی‌رغم قانون مربوط به لغو بدهی‌ها در سال یوبیل، بازپرداخت وام‌ها را تضمین می‌کرد.Deuteronomy 15 هدف از این نهاد "اصلاح جهان"، یعنی نظم اجتماعی بود، زیرا این نوآوری حقوقی هم از طلبکار در برابر از دست دادن اموالش محافظت می‌کرد و هم از نیازمندانی که از ترس از دست دادن قرض از دریافت وام خودداری می‌کردند، حمایت می‌کرد. این دو تنها نهادی هستند که به نام هیلل به یادگار مانده‌اند، هرچند که کلمات مقدماتی پروزبول نشان می‌دهند که نهادی دیگر نیز وجود داشته است. فعالیت قضائی هیلل را می‌توان از تصمیمی که در آن اعتبار مشروعیت برخی از اهل اسکندریه را که اصل و نسبشان مورد مناقشه بود تأیید کرد، استنباط کرد، از طریق تفسیر کتوبا (سند ازدواج) مادرشان به نفع او. گفتارهای هیلل چندین از تعالیم هیلل با مقایسه با آنچه که شَمَعَی (رقیب اصلی هیلل) در همان موضوع تعلیم داده است، توضیح داده می‌شود. به هارون هاکوهِن (کاهن اعظم) به‌عنوان الگوی بزرگ برای تقلید در محبت به صلح، محبت به همنوع و هدایت انسان‌ها به دانش شریعت اشاره می‌کندPirkey Avoth. با اشاره به این ویژگی‌ها، که در آگادا به برادر موسی نسبت داده شده است، هیلل فضیلت‌های برجستهٔ خود را بیان کرد. تورات شفاهی یک غیر یهودی به نزد شَمَعَی آمد و از او پرسید که چند تورات وجود دارد. آن غیر یهودی باور نکرد و خواست که به شرط اینکه فقط تورات کتبی را یاد بگیرد، یهودی شود. آن غیر یهودی به نزد هیلل رفت، و هیلل او را پذیرفت و سپس شروع به تدریس تورات(ها) به او کرد. | ## بخش 3: هیلل | روز بعد، هیلل به او آموخت که اولین حرف «ت»، حرف بعدی «ش» و غیره است (یعنی الفبا را به‌طور معکوس). آن شخص تازه‌ یهودیت را پذیرفته اود گفت که این با چیزی که روز قبل به او آموزش داده شده، متفاوت است. هیلل پاسخ داد که همان‌طور که برای یادگیری الفبای کتبی به آموزش شفاهی نیاز داری، برای درک تورات کتبی نیز به توضیح شفاهی نیاز داری. قاعده طلایی پاسخ مقایسه‌ای به چالش یک فرد تازه‌یهودی احتمالی که خواسته بود تورات را در حالی که روی یک پا ایستاده است برای او توضیح دهند، تفاوت‌های شخصیت‌های شَمَعَی و هیلل را نشان می‌دهد. «آنچه برای تو نفرت‌انگیز است، بر همنوع خود روا مدار؛ این تمام تورات است، باقی آن شرح است؛ برو و بیاموز.» این قاعده معمولاً قاعده طلایی نامیده می‌شود، که تا به امروز توسط گروه‌های مختلف مردم در جوامع گوناگون، از جمله در کنفوسیونیسم، مسیحیت، دوران روشنگری، و دستور مطلق کانت، به‌کار گرفته شده است. عشق و علاقه به صلح دعوت به محبت صلح از برجسته‌ترین ویژگی‌های هیلل نشأت می‌گرفت—تواضع و ملایمت معروف او—چنان‌که در گفته‌ای آمده است: «بگذار هر مردی همیشه مانند هیلل تواضع و صبر داشته باشد و نه مانند شَمَعَی که پرشور و غضبناک است.» لطافت و صبر هیلل در یک حکایت نشان داده می‌شود که چگونه دو مرد شرط بستند که آیا می‌توان هیلل را عصبانی کرد یا نه. با اینکه آن‌ها از او سوالاتی پرسیدند و به ریشه بابلی او اهانت کردند، موفق نشدند او را عصبانی کنند. وظایف نسبت به خود و دیگران از آموزهٔ شباهت انسان به خداوند، هیلل وظیفهٔ انسان را در مراقبت از بدن خود استنتاج کرد. طبق میدراش وایقرا ربا، او گفت: «همان‌طور که در تئاتر و سیرک مجسمه‌های پادشاه باید توسط کسی که به او سپرده شده‌اند تمیز نگه‌داشته شوند، همچنین شستشوی بدن وظیفهٔ انسان است که در تصویر پادشاه جهانی آفریده شده است.» در این اثر، هیلل روح خود را مهمان زمین می‌داند که باید وظایف خیریه را در قبال آن انجام دهد. اینکه محبت هیلل به انسان تا کجا پیش می‌رفت، از مثالی که نشان می‌دهد نیکوکاری باید با در نظر گرفتن نیازهای فقرا صورت گیرد، قابل مشاهده است. به این ترتیب، هیلل برای مردی از خانواده‌ای نیکو که فقیر شده بود، اسبی برای سواری فراهم کرد تا او از تمرینات بدنی خود محروم نشود؛ همچنین به او یک برده داد تا او را خدمت کند.Tosefta, Peah, 4:10; Ketuvot 67b اندرزهای دیگر "از جامعه جدا نشو؛ تا روزمرگت به خودت ایمان نیاور؛ تا زمانی که به جایگاه دیگری نرسی، هم‌نوع خود را قضاوت نکن؛ چیزی نگو که نامناسب باشد، زیرا سپس آن به تو نسبت داده خواهد شد؛ و نگو 'وقتی آزاد شدم، مطالعه خواهم کرد'، زیرا شاید هرگز آزاد نشوی." "هرکس که یک نفر را نابود کند، گویی کل جهان را نابود کرده است. | ## جمع‌بندی | از آن‌ها پرسید: «امروز چقدر درآمد خواهید داشت؟» یکی گفت: «یک دیناریوس»، دیگری گفت: «دو دیناریوس».