موضوع مقاله: بخش سیمکان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بخش سیمکان | مقدمه: مرکز بخش سیمکان شهر دوزه است که در فاصله ۱۳۰ کیلومتری جنوب شیراز قرار گرفته است. | ## بخش 1: بخش سیمکان | در گذشته سیمکان تاریخی گستردگی بیشتر داشته است که قسمتی از آن به بخش مرکزی شهرستان جهرم و قسمتی دیگر به شهرستان فیروزآباد و قیروکارزین افزوده شده است. چراکه واژه "سم" در زبان پهلوی به معنی سرما می‌باشد که در افعالُ کردن یا سوم زدن استفاده می‌شود. برخی دیگر آن را به عنوان سیم کان خوانده‌اند به معنی معدن نقره؛ چراکه در این منطقه تنگه ای بنام تنگ اسه «تنگسه» وجود دارد که معدن نقره می‌باشد. یکی دیگر از وجه‌های نام‌گزاری این بخش به سیمکان این بوده که این بخش از ۳۰ روستا (مکان) تشکیل شده است، حال آنکه شمار روستاها بالای ۳۰ می‌باشد، که شهر دوزه به عنوان مرکز آن‌ها معرفی شده است. تقسیمات کشوری بخش سیمکان دهستان پشت پر= جرمشت بالا دهستان پل به بالا= ارجویه دهستان پل به پائین= شاغون جمعیت جمعیت بخش سیمکان شهرستان جهرم در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۰۱۵۰ نفر بوده است. | ## بخش 2: بخش سیمکان | پیشینه تاریخی ابن حوقل نیز کهک تاب خود را فاصلهٔ سال‌های ۳۶۷ تا ۳۳۱ ه‍.ق نوشته، ضمن تأیید ادعای فوق گفته است: «سیمکان [مکانی است] که روستایی دارد.» صمکان . [ص ِ] (اِخ) شهرکی است خوش و از عجایب دنیا است از بهر آنکه در میان این شهر رود می‌رود و پولی (پلی) برآن رود است، یک نیمهٔ شهر که از اینجانب رود است برکوه نهاده ست و سردسیر است و رز انگور باشد بی‌اندازه، چنان‌که قیمتی نگیرد و آن را بعضی عصیر سازند و بعلاقه کنند و بعضی به دوشاب پزند و دیگر بجوشند و بسیکی کنند و سیکی عظیم باشد، چنان‌که یکی را دو یا سه چندان آب بر باید نهادن تا توان خورد و سخت ارزان باشد و دیگر نیمه کی آن جانب رود است گرمسیر است و درختان خرما، ترنج و لیمو و مانند این باشد و در صمکان جامع و منبر است و مردم آنجا سلاح ور باشند. «به رجوع به نزهت القلوب شود.» لیسترنج دربلدان الخلافة الشرقیه این شهر را ذکر کرده، ولی نام آنرا صیمکان ضبط کرده است. درجانب جنوبی شیراز، درازی آن از «مانیان» تا «کوشک سر تنگ» ۸ فرسخ، پهنای آن از «اسفیان» تا «شلدان» ۵ فرسخ. محدود است ازجانب مشرق به بلوک جهرم و ازشمال به بلوک خفر و میمند و از مغرب به نواحی بلوک اربعه و ازجانب جنوب به بلوک قیر وکارزین، هوای تابستانهاش گرم و زمستانش درکمال اعتدال، کشت و زرعش شلتوک، گندم و جو است. | ## بخش 3: بخش سیمکان | صمکان شهرکی است خوش و از عجایب دنیاست از بهر آنکه در میان این شهر رودی می‌رود و پلی بر آن رود است. یک‌نیمه شهرکه از اینجانب رود است برکوه نهاده است وسردسیر است و رز انگور باشد، بی‌اندازه، چنانک قیمتی نگیرد و آن را بعضی عصیر سازندو به علاقه کنند و بعضی به دوشاب پزند و دیگر بجوشند و به سنگی کنند وسنگی عظیم باشد چنان‌که یکی را دو یا سه چندان آب بر باید نهادن تا توان خورد وسخت ارزان باشد و دیگر نیمه که آن جانب رود است گرمسیر است و درختان خرما و ترنج و لیمو و مانند این باشد.سالی که خوب شود کفایت اهل خود را نکند، بساتین گرمسیری فراوان دارد، بیشتر درختش لیمو و نارنگی است بازار زمستانه شیراز را از فواکه خود آباد کند و بیشتر آبلیموی فارس که حمل اطراف شود از این بلوک است. جلگاء این بلوک بسیار تنگو مانند دره ای پر از تلو ماهور است، دراج در این بلوک بسیار فراوان باشد و ضابطی این بلوک از هفتاد هشتاد سال پیش از این با میرزا محمد علی بود و بعد از وفات او، خلف الصدقش حاجی میرزا محمد قلی و ولد الصدقش حاجی میرزا عبداالله خان که شرح حال آنها در ذیل محله سردزک شیراز گذشت متکفل امور ضابطی صیمکان هستند و القاب کد خدایان دهات این بلوک را «دهدار» گویند مانند دهدار محمد حسن و دهدار محبعلی. | ## جمع‌بندی | قصبه اینبلوک «دوزه» است به مسافت ۲۴ فرسخ از شیراز دور افتاده است و این بلوک مشتمل است بر ۳۸ قریه آباد: آب شیخ: فرسخی بیشتر در جنوب «دوزه» است.