موضوع مقاله: کرالا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کرالا | مقدمه: کِرالا (به مالایالم: കേരളം) ایالتی در جنوب کشور هند است که خط ساحلی طولانی و سرسبزی با دریای عرب دارد. | ## بخش 1: کرالا | مرکز این ایالت تریواندروم و زبان رایج این ایالت، مالایالم، از زبان‌های دراویدی است. این ایالت با روزنامه‌هایی که به ۹ زبان، عمدتاً انگلیسی و مالایام منتشر می‌شوند، بیشترین میزان دسترسی رسانه‌ای شهروندان در هند را دارد. فرهنگ کرالا ترکیبی از فرهنگ‌های آریایی، دراویدی، عرب و اروپایی است، که طی هزاران سال تحت تأثیر سایر بخش‌های هند و خارج از آن توسعه یافته است. تاریخ دوران باستان مشخص نیست که آیا این منطقه در دوران نوسنگی مسکونی بوده‌است یا خیر. با این حال، شواهدی مبنی بر پیدایش آثار سفالی و گرانیتی ماقبل تاریخ به شکل مقبره‌های خرسنگی در قرن ۱۰ قبل از میلاد وجود دارد. در قرون آخر قبل از میلاد این منطقه به خاطر ادویه‌جات (به ویژه فلفل) در بین یونانی‌ها و رومی‌ها معروف شد. در طول پنج سده اول پس از میلاد، این منطقه بخشی از تامیلاکام - قلمرو تامیل‌ها - بود و بنابراین گاهی اوقات تا حدی توسط سلسله‌های شرقی پاندیا و چولا و همچنین توسط چراها کنترل می‌شد. چراهای باستانی که زبان مادری و زبان دربارشان تامیل باستان بود، از پایتخت خود در ونچی بر کرالا حکومت می‌کردند. هویت کرالاییی، متمایز از تامیل‌ها و مرتبط با دومین امپراتوری چرا، تحت سلسله کولشخارا (حدود ۸۰۰–۱۱۰۲) از نظر زبانی جدا شد. در آغاز قرن چهاردهم، راوی وارما کولاشخارا از وِناد برتری کوتاه مدتی را بر جنوب هند برقرار کرد. پس از مرگ او، کرالا به مجموعه‌ای از امیرنشین‌های متخاصم تبدیل شد که از جمله مهم‌ترین آنها کالیکون در شمال و وناد در جنوب بودند.Suresh, S. بسیاری از دوره تاریخی کرالا از قرن ششم تا هشتم مبهم است، اما مشخص است که بازرگانان عرب اسلام را بعداً در این دوره به منطقه آوردند. انگلیسی‌ها ایالت مَدرَس را ایجاد کردند که تمام جنوب شبه قاره را به جز بخش جنوبی کرالا در بر می‌گرفت. پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۸، ایالت کوچین-تراواکور تأسیس شد که تا حد زیادی با ایالت کنونی کرالا تطابق داشت. در ۱ نوامبر ۱۹۵۶، تعدادی از مناطق کوچین-تراواکور واگذار شد و مناطق دیگر بر اساس خطوط قومی و زبانی به آن اضافه شد و نام ایالت هم به کرالا تغییر یافت. کانال‌ها، دریاچه‌ها و رودخانه‌های زیادی در پشت خط ساحلی وجود دارد که در مجموع به عنوان پشت‌آب‌های کرالا شناخته می‌شوند. داخلهٔ کوهستانی بخشی از گهات غربی است و ساحل کرالا نیز بیشتر ساحل مالابار را تشکیل می‌دهد. بزرگ‌ترین شهرهای کرالا عبارتند از مرکز آن یعنی تریواندروم (۷۴۴۷۳۹ نفر) و سپس شهرکوچی (کوچین) (۵۹۶۴۷۳). در حالی که گردشگران در سایر نقاط هند می‌توانند از معابد هندو بازدید کنند، معابد در کرالا برای غیر هندوها قابل دسترسی نیستند و اغلب قوانین لباس سختی وجود دارد. در آغاز سال ۲۰۱۹، غوغایی به پا شد زیرا دو زن هندو از معبد ساباریمالا بازدید کردند، معبدی که ورود زنان بین ۱۰ تا ۵۰ سال به آن ممنوع است. در مرکز ایالت، ثروتمندترین معبد جهان، نیایشگاه پادمانابهاسوامی، با ارزش خالص تخمینی ۱۸ میلیارد دلار برپا است. | ## بخش 2: کرالا | دو معبد دیگر در کرالا نیز جزو ۱۵ معبد ثروتمند هند هستند: معبد ساباریمالا و معبد گورووایور. بر خلاف بسیاری از ایالت‌های دیگر در هند، تنش‌های کمی بین سه دین در کرالا وجود دارد. اقتصاد علاوه بر کشاورزی و ماهیگیری، بخش خدمات از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که بیش از ۶۰ درصد از تولید ناخالص داخلی ایالت را تشکیل می‌دهد. آب و هوا کرالا دارای آب و هوای استوایی با بیشینه بین ۲۹ تا ۳۵ درجه سانتی‌گراد و کمینه بین ۲۲ تا ۲۵ درجه سانتیگراد است. فرهنگ فرهنگ کرالا ترکیبی و چندفرهنگی است و بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ هند به‌شمار می‌رود. این فرهنگ در طول هزاران سال، تحت تأثیر فرهنگ‌های آریایی، دراویدی، عرب و اروپایی شکل گرفته و رشد یافته است. هویت فرهنگی کرالا هم‌زمان کهن، تداوم‌یافته و ریشه‌دار در میان مردم مالایالی است. تماس مداوم با فرهنگ‌های همسایه و خارجی در طول قرن‌ها به غنای این فرهنگ افزوده، اما جدایی جغرافیایی کرالا از دیگر نقاط هند، موجب پیدایش سبک زندگی، هنر، معماری، زبان، ادبیات و نهادهای اجتماعی ویژه‌ای شده است. گاه‌شمار مالایالم، که از سال ۸۲۵ میلادی آغاز شده، هنوز برای برنامه‌ریزی کشاورزی و مناسبت‌های دینی کاربرد دارد. جشنواره‌ها بسیاری از معبدهای کرالا در روزهای مشخصی از سال جشنواره‌هایی برگزار می‌کنند. از ویژگی‌های رایج این جشن‌ها، برافراشتن پرچم مقدسی است که در روز پایانی با پایین آوردن آن، جشن پایان می‌یابد. یکی از مشهورترین این مراسم، تریسور پورم است که با فیل‌های تزیین‌شده، آتش‌بازی و جمعیت گسترده همراه است. جشنواره‌های دیگر شامل ماکاراویلاکو، چیناکاتور پورم، آتوکال پونگالا و ننمرا والانگی ولا هستند. تندیس معبد را بر پشت این فیل سوار کرده و به میان مردم می‌برند، و ساکنان روستاها با دادن برنج، نارگیل و نذورات دیگر از آن استقبال می‌کنند. این دسته‌گردانی‌ها همراه با موسیقی سنتی همچون پانچاری مِلام یا پانچاوادْیَم برگزار می‌شود. همچنین، مسلمانان کرالا عید فطر و عید قربان را گرامی می‌دارند و مسیحیان ایالت نیز کریسمس و عید پاک را جشن می‌گیرند. در این میان، اونام جشن برداشت محصول است و یادآور گذشته کشاورزی کرالا به‌شمار می‌رود. این جشن محلی با تعطیلاتی چهاره‌روزه (از شب قبل از اونام تا روز چهارم) در ماه چینگام از گاه‌شمار مالایالم (برابر با اوت–سپتامبر میلادی) برگزار می‌شود. اونام به مناسبت بازگشت اسطوره‌ای ماهابالی، پادشاه نیک‌سیرت، به خانه‌های مردم گرامی داشته می‌شود. مدت کلی جشن ده روز است و مردم آن را با آیین‌هایی چون والیام کالی (قایق‌رانی)، پولیکالی (نمایش ببرها)، پوک‌کالام (فرش گل)، تومبی تولال (رقص دسته‌جمعی) و اوناوِیلو (سازهای سنتی) همراه می‌سازند. پنج رقص کلاسیکِ کاتاکالی، موهینی‌آتام، کودی‌آتام، تولال و کریشنا‌ناتام در دوران سلطنتی و در فضاهای مذهبی شکل گرفته‌اند. | ## بخش 3: کرالا | افزون بر این‌ها، رقص‌های سنتی دیگر مانند کرالا ناتانام، تیریاتام، کالیتاتام، تِیام، کوتو و پادایانی نیز با فرهنگ معبدی پیوند دارند. در میان مسلمانان، رقص‌هایی چون اوپانا و دف‌موتو محبوب‌اند؛ در حالی که مسیحیان سریانی رقص‌هایی چون مارگام‌کالی و پاریچاموتوکالی را اجرا می‌کنند. موسیقی کلاسیک بومی کرالا با نام سوپانا سانگیتام، و همچنین موسیقی کارناتیک، نقشی مهم در مراسم آیینی معابد دارند. موسیقی پرکاسیو و ضربی مانند «ملام»، با گونه‌های «پاندی» و «پانچاری»، با استفاده از سازهایی چون چندا اجرا می‌شود. در زمینه هنرهای تجسمی نیز، کرالا از نقاشی‌های سنتی دیواری تا آثار نقاش برجسته راجا راوی ورما را در بر می‌گیرد. از جمله آن‌ها می‌توان به وداکان پاتوکال (حماسه‌های شمالی)، تِکّان پاتوکال (حماسه‌های جنوبی)، وانچی پاتوکال (ترانه‌های قایقرانی)، ماپیلا پاتوکال (ترانه‌های اسلامی) و پالّی پاتوکال (ترانه‌های کلیسایی) اشاره کرد. سینما سینمای مالایالم جایگاهی ویژه در صنعت سینمای هند یافته و با پرداختن به موضوعات اجتماعی شناخته می‌شود. جرج، پریادارشان، شاجی ان کارون و جان آبراهام (کارگردان) از چهره‌های برجسته سینمای هنری کرالا بوده‌اند. کرالا همچنین بازیگران برجسته‌ای چون موهانلال، ماموتی، ساتیان، پرم نظیر، مادهو، شیلّا، جایان، ادور باسی، ثیلاکان، شوبانا، پریتیویراج، پارواتی، دولکر سلمان، جاگاتی سری‌کومار و فهد فاضل را به سینمای هند معرفی کرده است. از میان آن‌ها، موهانلال و ماموتی از دهه ۱۹۸۰ تاکنون بر سینمای مالایالم سلطه داشته‌اند و چندین جایزه ملی بهترین بازیگر را به خود اختصاص داده‌اند. پرم نظیر، بازیگر فقید مالایالم، رکورد جهانی بیشترین بازی در نقش اول در بیش از ۷۲۰ فیلم را دارد. هنر کودیاتم در کرالا معروف است؛ شکلی از تئاتر که در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو قرار گرفته‌است. ادویه‌هایی که در پخت‌وپز به‌کار می‌روند، هزاران سال است که در کرالا کشت می‌شوند و ویژگی برجسته‌ای در آشپزی این منطقه دارند. بیشتر غذاهای صبحانه در کرالا از برنج تهیه می‌شوند؛ از جمله ایدلی، دوسا، پوتّو، پاتیری، اپام و ایدیاپام، و همچنین خوراک‌هایی بر پایهٔ مانیوک (تپیُکا) یا عدس مانند ودا. صبحانه‌ای که در هر دو ایالت کرالا و تامیل‌نادو محبوب است، ایدیاپام نام دارد که صبحانه‌ای خمیری است. این غذاها معمولاً همراه با چاتنی، نخود تفت‌داده (کَدالا)، پیاسام، لوبیای سبز (پایَر) با پاپادام، اپام، کاری مرغ، گوشت سرخ‌شده، ماسالای تخم‌مرغ و کاری ماهی سرو می‌شوند. ناهار معمولاً شامل برنج و کاری به‌همراه خوراک‌هایی مانند راسام، پولیشری و سامبار است. سادیا یک وعدهٔ غذایی گیاهی کامل است که بر برگ موز سرو می‌شود و با یک فنجان پیاسام به پایان می‌رسد. تنقلات پرطرفدار شامل چیپس موز، چیپس یام، چیپس مانیوک، آچاپام، اونی‌آپام و «کوزَلاپام» هستند. غذاهای دریایی ویژه شامل کاریمین (نوعی ماهی بومی)، میگو، خرچنگ و سایر سخت‌پوستان است. | ## جمع‌بندی | خوراک کرالا، به‌ویژه در منطقهٔ تالاسری، تحت تأثیر ترکیب گوناگونی از فرهنگ‌ها قرار گرفته و بسیار متنوع است.