موضوع مقاله: آرتریت روماتوئید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرتریت روماتوئید | مقدمه: آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی (RA) نوعی اختلال خودایمنی مزمن است که عمدتاً مفاصل را درگیر می‌کند. | ## بخش 1: آرتریت روماتوئید | شایع‌ترین نواحی درگیر، مچ دست و انگشتان هستند و معمولاً مفاصل مشابه در دو طرف بدن تحت تأثیر قرار می‌گیرند. آرتریت روماتوئید می‌تواند سایر بخش‌های بدن از جمله پوست، چشم‌ها، ریه‌ها، قلب، اعصاب و خون را نیز درگیر کند. این امر ممکن است منجر به کاهش تعداد گلبول‌های قرمز، التهاب اطراف ریه‌ها و التهاب اطراف قلب شود. علت دقیق آرتریت روماتوئید مشخص نیست، اما باور بر این است که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز آن نقش دارند. این فرایند موجب التهاب و ضخیم شدن کپسول مفصلی می‌شود و همچنین استخوان و غضروف زیرین را تحت تأثیر قرار می‌دهد. تصویربرداری با اشعه ایکس و آزمایش‌ها می‌توانند تشخیص را تأیید کرده یا سایر بیماری‌های مشابه را رد کنند. بیماری‌هایی که ممکن است علائمی مشابه ایجاد کنند شامل لوپوس اریتماتوس سیستمیک، آرتریت پسوریاتیک و فیبرومیالژیا می‌شوند. این اهداف می‌توانند با تعادل میان استراحت و ورزش، استفاده از آتل و بریس یا وسایل کمکی حاصل شوند. داروهای ضد درد، استروئیدها و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی معمولاً برای کنترل علائم به‌کار می‌روند. داروهای تعدیل‌کننده بیماری روماتیسمی (DMARDs) مانند هیدروکسی کلروکین و متوترکسات ممکن است برای کند کردن پیشرفت بیماری استفاده شوند. در مواردی که بیماری به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهد، از داروهای بیولوژیک تعدیل‌کننده بیماری روماتیسمی (DMARDs) استفاده می‌شود. آرتریت روماتوئید تا سال ۲۰۱۵ حدود ۲۴٫۵ میلیون نفر را در جهان تحت تأثیر قرار داده است. این بیماری حدود ۰٫۵ تا ۱ درصد از بزرگسالان در کشورهای توسعه‌یافته را درگیر می‌کند و سالانه بین ۵ تا ۵۰ نفر در هر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر به آن مبتلا می‌شوند. بروز بیماری بیشتر در میانسالی است و زنان ۲٫۵ برابر بیش از مردان تحت تأثیر قرار می‌گیرند. این بیماری در سال ۲۰۱۳ موجب مرگ ۳۸٬۰۰۰ نفر شد که نسبت به ۲۸٬۰۰۰ مرگ در سال ۱۹۹۰ افزایش یافته است. نخستین توصیف شناخته‌شده از آرتریت روماتوئید در سال ۱۸۰۰ توسط پزشک فرانسوی آگوستن ژاکوب لاندری-بووه (۱۷۷۲–۱۸۴۰) ارائه شد. شیوع و ژنتیک میزان شیوع آرتریت روماتوئید، در حدود ۰/۵ تا یک درصد در جمعیت است (بین ۳/۰ تا ۲/۱ درصد) و زنان تقریباً سه برابر مردان مبتلا می‌شوند. میزان شیوع با بالا رفتن سن افزایش می‌یابد و تفاوت ابتلای زنان و مردان در گروه‌های سنی بالاتر، کم می‌شود. شروع بیماری در دهه‌های چهارم و پنجم زندگی شایع تر بوده، در ۸۰ درصد از کل بیماران، بین سنین ۳۵ تا ۵۰ سالگی پدیدار می‌شود. میزان بروز آرتریت روماتوئید در زنان ۶۰ تا ۶۴ ساله، بیش از ۶ برابر زنان ۱۸ تا ۲۹ ساله است. به عنوان مثال، بستگان درجه یک افراد مبتلا (که بیماری آن‌ها همراه با وجود آنتی‌بادی فاکتور روماتوئید یا لاتکس است) ۴ برابر میزان مورد انتظار، دچار آرتریت روماتوئید شدید می‌شوند. | ## بخش 2: آرتریت روماتوئید | در حدود ۱۰٪ بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید دارای یک خویشاوند درجه اول مبتلا هستند. درد در مفاصل درگیر و تشدید درد در اثر حرکت، شایع‌ترین تظاهرات آرتریت روماتوئید تثبیت شده است. الگوی درگیری مفصلی هماهنگ است، اما همیشه با درجه التهاب ظاهر شده، مطابقت نمی‌کند. خشکی عمومی شایع است و معمولاً پس از دوره‌های بی حرکتی، به بیشترین حد خود می‌رسد، خشکی صبحگاهی با مدتی بیش از یک ساعت تظاهری تقریباً تغییرناپذیر از آرتریت التهابی است و ممکن است در افتراق آن از انواع متعدد بیماری‌های مفصلی غیر التهابی، کمک‌کننده باشد. سینوویت مزمن التهابی است که اکثراً مفاصل را درگیر می‌کند و باعث تخریب غضروف و ایجاد ضایعات استخوانی می‌شود. آرتریت روماتیسم مفصلی مشخصاتی دارد که باعث تمایز آن با سایر انواع آرتریت‌ها (التهاب مفاصل) می‌شود. به عنوان مثال آرتریت به صورت قرینه است یعنی اگر یک زانو یا دست درگیر باشد به احتمال زیاد طرف مقابل نیز درگیر است. در برخی بیماران بیماری از شدت کمی برخوردار بوده و با حداقل ضایعات مفصلی، در مدتی کوتاه همراه است، در برخی دیگر ضایعات پیشرونده و مزمن، به صورت پلی آرتریت هستند و باعث اختلال عملکرد مفاصل می‌شود.firestein G پلی آرتریت قرینه التهابی، تظاهرات خارج مفصلی (ندولهای روماتوئید، فیبروز ریوی، واسکولیت و سروزیت) و فاکتور روماتوئید مثبت در خون ۸۰٪ بیماران مشخصه این بیماری است. بیماری آرتریت روماتوئید با توجه به اینکه بیماری سیستمیک است جدا از ابتلای مفصلی، تظاهرات خارج مفصلی دارد که شیوع کمتری دارند. گره‌های روماتوئیدی (۳۰–۲۰ درصد) در سطح خلفی ساعدها و در نواحی در معرض فشار مکانیکی ایجاد می‌شود. سیر بالینی و پیش آگهی سیر آرتریت روماتوئید کاملاً متغیر و پیش‌بینی آن در هر بیمار، دشوار است. در بیشتر بیماران، فعالیت بیماری به صورت مداوم و در عین حال مواج بوده، همراه با درجات متغیری از ناهنجاری‌های مفصلی و اختلالات عملکردی است. پس از ۱۰ تا ۱۲ سال، در کمتر از ۲۰ درصد بیماران، هیچ شواهدی از ناتوانی یا ناهنجاری مفصلی نخواهند داشت. میزان امید به زندگی در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید با میانه‌ای معادل ۳ تا ۷ سال کاهش می‌یابد. میزان مرگ و میر، افزایشی ۵/۲ برابری دارد و آرتریت روماتوئید به خودی خود در ۱۵ تا ۳۰ درصد موارد آن سهیم است. علت علت دقیق روماتیسم مفصلی ناشناخته است ولی در ایجاد این بیماری ایمنی سلولی و ایمنی هومورال هر دو نقش دارند. از جمله علل احتمالی این بیماری عفونت‌ها را ذکر کرده‌اند در همین زمینه باکتری‌ها، مایکو باکتریها، مایکو پلاسما و حتی ویروس‌ها به عنوان عوامل مسبب تحت بررسی قرار گرفته‌اند. در مدل‌های حیوانی روماتیسم مفصلی که وابسته به TLR2, TLR4, TLR9 است، جوندگان تحت تزریق دیواره سلولی استرپتوکوک SCW قرار گرفتند و مشاهده شد که پلی ارتریت حاد شدیدی به‌وجود آمد که بهبود یافته و سپس توسط یک پلی‌ارتریت مزمن وابسته به سلول T ادامه یافت که بسیار شبیه روماتیسم مفصلی است.KELLY Textbook of rheumatoloy 8ed pp: 1401-1402 گلو درد چرکی به عنوان یک عامل مسببه آن‌گونه که در تب روماتیسمی مطرح است در مورد روماتیسم مفصلی به اثبات نرسیده است هرچند که در یک زیرگروه خاصی از روماتیسم مفصلی بنام بیماری استیل با شروع بزرگسالی این رابطه مطرح است. تحقیقات روی بیش از ۷۶ هزار زن داوطلب نشان داده که مصرف زیاد چای خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید را افزایش می‌دهد در حالی که نوشیدن قهوه این تأثیر مضر را ندارد. محققان مرکز پزشکی دانشگاه جورج تاون تأکید می‌کنند کسانی که بیش از چهار فنجان در روز چای می‌نوشند، ۷۸ درصد بیشتر در معرض ابتلا به آرتریت روماتوئید (التهاب مفاصل) هستند. به گفته آنان نوشیدن هفتگی هر مقدار چای، ۴۰ درصد خطر بروز این بیماری را تشدید می‌کند. | ## بخش 3: آرتریت روماتوئید | افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی، نسبت به دیگران شانس ابتلای بیشتری به بیماری‌های مزمن مانند پوکی استخوان، آلرژی، بدخیمی‌ها، عفونت‌ها، بیماری‌های گوارشی، بیماری‌های قلبی–عروقی و فشارخون دارند.Darlington LG اثر مصرف دخانیات و آلودگی هوا در ابتلا این بیماری مؤثر است. آرتریت روماتوئید، به راحتی در افرادی که دارای بیماری تثبیت شده تیپیک هستند، تشخیص داده می‌شود. در اکثر مبتلایان، تظاهرات بالینی مشخصه بیماری، ظرف ۱ تا ۲ سال پس از شروع آن دیده می‌شوند. دقت کنید که تشخیص آرتریت روماتوئید بر اساس علائم فرد صورت می‌گیرید و نتایج آزمایشگاهی صرفاً برای کمک به پزشک در تصمیم‌گیری هستند و در تشخیص بیماری نقشی ندارند. درمان در طب رایج از آنجا که علت آرتریت روماتوئید ناشناخته است، پاتوژنز آن کاملاً مشخص نشده است و مکانیسم عمل بسیاری از عوامل درمانی مورد استفاده نیز قطعی نیست، درمان آن عمدتاً به صورت تجربی انجام می‌شود. هیچ‌یک از ملاحظات درمانی علاج بخش قطعی نیستند؛ بنابراین همه آن‌ها را باید تسکین دهنده در جهت تخفیف علایم و نشانه‌های بیماری و متوقف‌کننده بیماری قلمداد نمود. اهداف درمان عبارتند از: ۱- تسکین درد ۲- کاهش التهاب ۳- محافظت ساختارهای مفصلی ۴- حفظ عملکرد و ۵- کنترل درگیری سیستمیک. درمان شامل مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(آسپرین، پیروکسیکام، مینوسایکلین ،سولفاسالازین، دیکلوفناک، ایندومتاسین، ناپروکسن و بروفن و…)است. در موارد شدید از استروئیدها مانند پردنیزولون استفاده می‌شود که عوارض جانبی زیادی دارد. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی که برای کنترل علائم مصرف می‌شود ممکن است عوارضی مانند مشکلات گوارشی ایجاد نمایند.Rennie KL داروهای تعدیل‌کننده سیستم ایمنی مانند داروهای ضد مالاریا (هیدروکسی کلروکین)، سولفاسالازین، متوترکسات و لفلونوماید نیز به کار می‌روند. درمان در طب سنتی جوشانده و برگ دارواش برای درمان روماتیسم، ورم‌های عصبی و سیاتیک به کار می‌رود.آیت الله نورانی، مصطفی، دائرالمعارف بزرگ طب اسلامی، ج۲، صفحهٔ ۵۹۹ عوارض آرتریت روماتوئید پوکی استخوان: خود آرتریت روماتوئید، همراه با برخی از داروهایی که برای درمان آرتریت روماتوئید استفاده می‌شود، می‌تواند خطر پوکی استخوان را افزایش دهد – وضعیتی که استخوان‌های شما را ضعیف می‌کند و آنها را مستعد شکستگی می‌کند. ندول‌های روماتوئید: این برجستگی‌های سفت بافتی معمولاً در اطراف نقاط فشار مانند آرنج ایجاد می‌شوند. با این حال، این گره‌ها می‌توانند در هر جایی از بدن از جمله قلب و ریه‌ها ایجاد شوند. خشکی چشم و دهان: افرادی که به آرتریت روماتوئید مبتلا هستند بسیار بیشتر در معرض ابتلا به سندرم شوگرن هستند، اختلالی که میزان رطوبت چشم و دهان را کاهش می‌دهد. عفونت‌ها: خود آرتریت روماتوئید و بسیاری از داروهایی که برای مبارزه با آن استفاده می‌شوند، می‌توانند سیستم ایمنی بدن را مختل کنند و منجر به افزایش عفونت شوند. برای پیشگیری از بیماری‌هایی مانند آنفولانزا، ذات الریه، زونا و کووید-۱۹ با واکسیناسیون از خود محافظت کنید. ترکیب غیرطبیعی بدن: نسبت چربی به توده بدون چربی در افرادی که به آرتریت روماتوئید مبتلا هستند، حتی در افرادی که شاخص توده بدنی (BMI) طبیعی دارند، بیشتر است. سندرم تونل کارپال: اگر آرتریت روماتوئید مچ دست شما را تحت تأثیر قرار دهد، التهاب می‌تواند عصب را که بیشتر دست و انگشتان شما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، تحت فشار قرار دهد. مشکلات قلبی: آرتریت روماتوئید می‌تواند خطر سفت شدن و انسداد شریان‌ها و همچنین التهاب کیسه ای که قلب شما را دربر گرفته است را افزایش دهد. بیماری ریه: افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید در معرض خطر افزایش التهاب و اسکار بافت‌های ریه هستند که می‌تواند منجر به تنگی نفس پیشرونده شود. | ## جمع‌بندی | لنفوم: آرتریت روماتوئید خطر ابتلا به لنفوم را افزایش می‌دهد، گروهی از سرطان‌های خون که در سیستم لنفاوی ایجاد می‌شوند.