aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: هفدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هفدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | مقدمه: هفدهمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر در بهمن ۱۳۷۷ در تهران و با برگزاری بزرگداشت‌های خسرو شکیبایی، مرتضی شایسته، هارون یشایایی، رسول ملاقلی‌پور و مجید مجیدی برگزار شد. | ## بخش 1: هفدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | برگزیدگان جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران: مصائب شیرین (علی واجدسمیعی و علیرضا داودنژاد) فیلم برگزیده تماشاگران: رنگ خدا (وراهنر) با تقدیر از: نیکی کریمی (دو زن) نقش اول زن با تقدیر از: حسین زندباف (هیوا) تدوین با تقدیر از: فردوس کاویانی (جنگجوی پیروز) نقش دوم مرد با تقدیر از: کمند امیرسلیمانی (قرمز) نقش دوم زن با تقدیر از: آیدا مطلبی (طوطیا) نقش دوم زن با تقدیر از: مجید مجیدی (رنگ خدا) بهترین کارگردانی دیپلم افتخار نقش اول مرد: جمشید هاشم‌پور (هیوا)، محسن رمضانی (رنگ خدا) بهترین فیلمنامه: حمید جبلی (پسر مریم) بهترین فیلمبرداری: حسن پویا (روبان قرمز) سیمرغ بلورین سیمرغ بلورین بهترین فیلم سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی هیوا – نگین فیلم و سازمان توسعه سینمایی سوره دو زن – آرمان فیلم و آرتا فیلم پسر مریم – فرشته طائرپور قرمز – سیدغلامرضا موسوی و حبیب اسماعیلی رنگ خدا – مجید مجیدی رسول ملاقلی‌پور – هیوا ابراهیم حاتمی‌کیا – روبان قرمز تهمینه میلانی – دو زن علیرضا داوودنژاد – مصائب شیرین مجید مجیدی – رنگ خدا سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن محمدرضا فروتن – قرمز در نقش ناصر ملک سعید پورصمیمی – زشت و زیبا در نقش سردار تاتار اکبر عبدی – جنگجوی پیروز در نقش ناصرالدین شاه محمدرضا داوودنژاد – مصائب شیرین در نقش؟ جمشید هاشم‌پور – هیوا در نقش رحیم محسن رمضانی – رنگ خدا در نقش محمد رمضانی هدیه تهرانی – قرمز در نقش هستی مشرقی آزیتا حاجیان – روبان قرمز در نقش محبوبه لیلا حاتمی – شیدا در نقش شیدا فاطمی فاطمه گودرزی – جنگجوی پیروز در نقش مهین خانم/پروین خانم گلچهره سجادیه – هیوا در نقش هیوا اکبری نیکی کریمی – دو زن در نقش فرشته بهترین بازیگر نقش دوم مرد بهترین بازیگر نقش دوم زن حسین محجوب – رنگ خدا در نقش پدر محمد رضا خندان – دو زن در نقش پدر فرشته سید هادی نایینی‌زاده – پسر مریم در نقش داوود فرهاد قائمیان – هیوا در نقش؟ | ## بخش 2: هفدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | فردوس کاویانی – جنگجوی پیروز در نقش میرزا آقاخان نوری احترام‌السادات حبیبیان – مصائب شیرین در نقش؟ گوهر خیراندیش – جنگجوی پیروز در نقش انسیه اقدس سعادت‌رضایی – مصائب شیرین در نقش؟ | ## بخش 3: هفدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ## جمع‌بندی | کمند امیرسلیمانی – قرمز در نقش منیر ملک سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن دو زن – تهمینه میلانی زشت و زیبا – احمدرضا معتمدی مصائب شیرین – علیرضا داوودنژاد هیوا – رسول ملاقلی‌پور | valign="top" | زشت و زیبا – حسین علیزاده روبان قرمز – محمدرضا علیقلی قرمز – بابک بیات |- !
موضوع مقاله: بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | مقدمه: اعضای هیئت داوران این دوره از جشنواره در بخش سینمای ایران شامل جمشید ارجمند، بابک بیات، پرویز پرستویی، کیومرث پوراحمد، نعمت حقیقی، مجید مجیدی و هارون یشایائی بودند.اعضای هیئت داوران دوره بیستم جشنواره فیلم فجر سوره سینما برگزیدگان فیلم برگزیده تماشاگران: ارتفاع پست (ابراهیم حاتمی‌کیا) جایزه ویژه هیئت داوران: کاغذ بی خط (ناصر تقوایی) جایزه ویژه: ناصر رفایی (امتحان) دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد: حمید جبلی (خواب سفید) بهترین بازیگر نقش اول زن: گوهر خیراندیش برای فیلم (ارتفاع پست) بهترین بازیگر نقش دوم مرد: حسن شیدایی (آرزوهای زمین) بهترین بازیگر نقش دوم زن: مهتاب نصیرپور (من، ترانه ۱۵ سال دارم) سیمرغ بلورین سیمرغ بلورین بهترین فیلم سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی خانه‌ای روی آب – بهمن فرمان آرا ارتفاع پست – منوچهر محمدی قارچ سمی – رسول ملاقلی‌پور کاغذ بی خط - ناصر تقوایی من، ترانه ۱۵ سال دارم - رسول صدرعاملی رسول صدرعاملی – من ترانه ۱۵ سال دارم بهمن فرمان آرا - خانه‌ای روی آب ابراهیم حاتمی‌کیا - ارتفاع پست داریوش مهرجویی - بمانی ناصر تقوایی - کاغذ بی خط سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن رضا کیانیان – خانه‌ای روی آب در نقش دکتر رضا سپیدبخت حمید فرخ‌نژاد – ارتفاع پست در نقش قاسم خسرو شکیبایی – کاغذ بی خط در نقش جهانگیر حمید جبلی - خواب سفید جمشید هاشم‌پور - قارچ سمی ترانه علیدوستی – من ترانه ۱۵ سال دارم در نقش ترانه لیلا حاتمی – ایستگاه متروک در نقش هدیه تهرانی - کاغذ بی خط در نقش رؤیا میترا حجار - قارچ سمی گلچهره سجادیه - نگین کتایون ریاحی - شام آخر بهترین بازیگر نقش دوم مرد بهترین بازیگر نقش دوم زن عزت‌الله انتظامی – خانه‌ای روی آب در نقش پدر دکتر سپیدبخت حسین شیدایی - آرزوهای زمین حسین محجوب - من، ترانه ۱۵ سال دارم حبیب رضایی - بمانی بهناز جعفری – خانه‌ای روی آب در نقش مژگان احدی بیتا فرهی – خانه‌ای روی آب در نقش خانم طالقانی رؤیا تیموریان – قارچ سمی در نقش گوهر خیراندیش - ارتفاع پست (دیپلم افتخار) مهتاب نصیرپور - من، ترانه ۱۵ سال دارم (دیپلم افتخار) سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن من ترانه ۱۵ سال دارم – کامبوزیا پرتوی، رسول صدرعاملی خانه‌ای روی آب – بهمن فرمان‌آرا قارچ سمی – رسول ملاقلی‌پور | valign="top" | قارچ سمی – ناصر چشم‌آذر آرزوهای زمین – فریدون شهبازیان |- ! | ## بخش 1: بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ## بخش 2: بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ## بخش 3: بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر
موضوع مقاله: بیست و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بیست و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | مقدمه: بیست و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۳۸۱ در تهران و با برگزاری بزرگداشت‌های داریوش مهرجویی، منوچهر طیاب، مهرداد فخیمی، حمیده خیرآبادی و سعید پورصمیمی برگزار شد. | ## بخش 1: بیست و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | برگزیدگان بهترین کارگردانی: محمد رسول‌اف (گاگومان) فیلم برگزیده تماشاگران: فرش باد (کمال تبریزی و علی‌رضا شجاع‌نوری) کاندید لوح زرین بهترین بازیگر مرد (پارتی) - (علی مصفا) جایزه بین‌المذاهب: اینجا چراغی روشن است – (رضا میرکریمی) دیپلم افتخار دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند: جان مرجان (سید مانی میرصادقی) سیمرغ بلورین بهترین فیلم مستند: کشتی نوح (سودابه باباگپ) بهترین کارگردانی فیلم‌های اول و دوم: کاگومان (هوشنگ نوراللهی) بهترین فیلم اول: کاگومان (هوشنگ نوراللهی) خورشید مصر - کارگاه فیلم و گراف راش و نادر یغمائیان نامه‌های باد - بهترین اثر هنر و تجربه: نامه‌های باد (علیرضا امینی) فرزاد مؤتمن (شب‌های روشن) کمال تبریزی (فرش باد) علی شاه حاتمی (کولی) پرویز شهبازی (نفس عمیق) برگزیدگان بخش بین‌الملل (جشنواره جهانی) جایزه ویژه هیئت داوران: رقص در غبار (اصغر فرهادی | class=wikitable |- ! | ## بخش 2: بیست و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ## بخش 3: بیست و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ## جمع‌بندی | style="background:#E6E6FA" | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن |- | valign="top" | حبیب رضایی – اینجا چراغی روشن است در نقش پرویز پرستویی – دیوانه‌ای از قفس پرید در نقش روزبه رضا کیانیان – گاهی به آسمان نگاه کن در نقش هاتف احمد آقالو – گاهی به آسمان نگاه کن در نقش هوشنگ حریرچیان – گاهی به آسمان نگاه کن در نقش جمشید هاشم‌پور – واکنش پنجم در نقش حسین یاری – نغمه در نقش | valign="top" | نیکی کریمی – دیوانه‌ای از قفس پرید در نقش یلدا واکنش پنجم در نقش فرشته هانیه توسلی – شب‌های روشن در نقش میترا حجار – صورتی در نقش فریبا کامران – فرش باد در نقش گوهر خیراندیش – واکنش پنجم در نقش مریم پالیزبان – نفس عمیق در نقش |- !
موضوع مقاله: کردان فارس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کردان فارس | مقدمه: کردان فارس نامی است که جغرافی نویسان دوران اسلامی به عشایر ایرانی منطقه فارس داده‌اند. | ## بخش 1: کردان فارس | اطلاق این نام از آنجا آغاز می‌گردد که در سال شانزدهم هجزی قمری که عربها دل ایرانشهر یا جلگه‌های جنوبی عراق را که مرکز حکومت زمستانی ایرانیها بود تسخیر نمودند و سپس متوجه مناطق کوهستانی کردنشین شمال عراق گردیده و آنجا را تسخیر کردند. از گوشه و کنار این منطقه کوهستانی هرجا که چراگاه و زمین مرتفعی وجود داشت سرپناه یا سیاه چادرهای متحرک کردان برپا شده بود. هنگاهی که اعراب به فارس رسیدند مشاهده کردند عشایر فارس هم دارای چنین سیاه چادرهایی می‌باشند و بر همان سیاق آنها را کردان فارس خواندند و اصولاً هرکه را در سیاه چادر زندگی می‌کرد اورا کرد می‌نامیدند و چون عشیار و کوچندگان دامدار با چنین شیوه ای زندگی می‌کردند پس این نام به همه آنها تعلق گرفت و همین دیده‌ها و شیده‌ها و یادداشت‌ها مآخذ جغرافی دانان و مورخین بعدی قرار گرفت و به ثبت رسید. اما در پایان قرن دهم میلادی، این نام برای گروه‌های متعدد رمه‌داران و کوچ‌گران ایرانی‌زبان به کار می‌رفته است که از دریاچهٔ وان تا دریاچهٔ ارومیه و مناطقی از قفقاز زندگی می‌کردند. اگر در آن زمان روستانشینی بودند که به زبان‌های کردی امروز تکلم می‌کردند، هنوز نام «کرد» در آن زمان شامل آن‌ها نمی‌شد. | ## بخش 2: کردان فارس | کهن‌ترین و تنها اثری که طایفه‌های کردهای شبانکاره را بازکاوی کرده، فارس‌نامه ابن بلخی است که بین سال‌های ۵۰۰ تا ۵۱۰ هجری قمری نوشته شده و کردهای ساکن منطقهٔ فارس را شامل پنج گروه اسماعیلیان، رامانیان، کرزومیان، مسعودیان و شکانیان دانسته است. او در پژوهش خود احتمال می‌دهد که این کردها، مذهبی تسنن و امامیه و هفت امامی داشته که با زبانی غیر از پارسی سخن می‌گفته، اما زبان پارسی را خوب می‌دانسته‌اند.جمشید صداقت کیش: کوردان پارس و کرمان سال۱۳۸۱ به گفته ابن بلخی، پنج قبیله عمده کرد در فارس با استیلای اعراب نابود شده بودند و کردهایی که در قرن دوازدهم در فارس بودند، غیر از شبانکارا، توسط آل بویه به آنجا آورده شده بودند. عنوان فراگیر و عامیانه «کرد» که در بسیاری از کتاب‌های عربی و حتی پهلوی (کارنامه اردشیر بابکان) دیده می‌شود نامی بود که فراگیرنده همه کوچ‌گران و چادرنشینان بود حتی اگر با مردمانی که امروز نام «کرد» دارند از پیوند زبانی نبودند. در زبان طبری امروز نیز کلمهٔ کرد به معنی چوپان و شبان است.واژه‌نامهٔ طبری، صادق کیا، ص ۱۶۶ واژه کرد در قرون اولیه اسلامی کاربردی عام برای همه گله داران، بیابان گردان، چادر نشینان و کوه نشینان کوهستان‌های زاگرس و دامنه‌های آن داشته است. از این رو بیش از آن که در کاربرد این واژه به معیارهای هویتی و قومی‌توجه شود، شباهت‌های معیشتی مورد توجه قرار می‌گرفت. | ## بخش 3: کردان فارس | به بیان دیگر به آن دسته از ایرانیانی که در صحرا و دامنهٔ کوه‌ها بسر می‌بردند و گوسفندان و چهارپایان را پرورش می‌دادند و چوپانی می‌کردند، بدون در نظر گرفتن ماهیت قومی و نژادی، به آنان «کرد» می‌گفتند. و استخری، ضمن برشمردن طوایف و ایلات فارس آنها را کرد به معنی گله‌داران بیابانگرد توصیف کرده است. ولادمیر مینورسکی ایران‌شناس و مورخ و کردشناس نیز می‌گوید: در زمان پس از حمله اعراب، لغت قومی‌کرد برای تیره‌های قبایل گوناگون ایرانی‌تبار و ایرانی‌شده بکار می‌رفت.V. | ## جمع‌بندی | اما در پایان قرن دهم میلادی، این نام برای گروه‌های متعدد رمه‌داران و کوچ‌گران ایرانی‌زبان به کار می‌رفته است که از دریاچهٔ وان تا دریاچهٔ ارومیه و مناطقی از قفقاز زندگی می‌کردند.
موضوع مقاله: رشید بهبودوف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رشید بهبودوف | مقدمه: رشید بهبودوف (۱۹۱۵–۱۹۸۹ فرزند مجید بهبودف)، یکی خواننده اهل جمهوری آذربایجان بود که به‌علت اجرای اپراهای مشهور، شهرت جهانی یافته‌است. | ## بخش 1: رشید بهبودوف | عمده شهرت وی به‌خاطر اجرای نقش عسگر در نمایش موزیکال آرشین مال آلان است.آذر دات کام استعداد نادر رشید یک‌شبه آشکار نشد؛ هر چند به‌محض این‌که کشف شد شهرتش چون آتشی سرکش پخش شد. رشید خستگی‌ناپذیر به سفر می‌رفت و در سراسر دنیا کنسرت‌هایی را یکی پس از دیگری اجرا می‌کرد آن هم زمانی که مردم شوروی در جو خفقان موسوم به پردهٔ آهنین زندگی می‌کردند. وی به کشورهای زیادی از جمله ایران، بریتانیا، فنلاند، ترکیه، چین، بلغارستان، یوگسلاوی، بلژیک، اتیوپی، هند، عراق، شیلی، آرژانتین و دیگر کشورهای آمریکای جنوبی سفر کرد و در هر کشور حداقل ترانه‌ای به زبان آن کشور خواند، طوری که در مجموعهٔ آثار او حدود ۵۰ ترانه به زبان‌های غیر ترکی آذربایجانی است. از جمله زبان‌های که بهبودف به آن‌ها خوانده می‌توان از ترکی استانبولی، روسی، ارمنی، ازبکی، فارسی، آلمانی، ایتالیایی، فرانسه، اردو و بنگالی یاد کرد. در ایران او با نوازنده پیانو، چنگیز صادق‌اف و نوازنده تار، احسان داداشف برنامه اجرا کرد. این دو هنرمند در ایران بسیار محبوب بودند و کنسرت دوهفته‌ای آن‌ها در ایران دو ماه طول کشید. یک سال بعد یعنی در سال ۱۹۵۳ با گروه مشهوری از نوازندگان شوروی به هند بازگشت، اما این‌بار به‌عنوان یک چهره آشنا. | ## بخش 2: رشید بهبودوف | در هر کنسرت از او خواسته می‌شد که محبوب‌ترین آواز هندی آن دوران یعنی «هندوستان بهترین کشور است» را برایشان بخواند. در راه حیدرآباد جمعیت بسیاری از هندیان در حالی که گل و میوه در دست داشتند قطار وی را متوقف کردند و به او اصرار کردند برایشان آواز بخواند. سپس او بر روی قطار رفت و جمعیت را با خواندن آوازهای آذربایجانی و هندی سرگرم نمود. این هنرمند با آواز تِنور و تغزلی در سال‌های ۴۴–۱۹۳۸ در ارکستر فیلارمونیک ایروان در ارمنستان به‌عنوان تک‌خوان در اپرا تئاتر دولتی ارمنستان هنرنمایی نموده‌است. در سال ۵۶–۱۹۴۶ در ارکستر فیلارمونیک دولتی آذربایجان و در سال‌های ۶۰–۱۹۵۳ در اپرا باله دولتی بنام آخوندوف فعالیت داشته‌است. در سال ۱۹۶۶ تشکیل‌دهنده و رهبر ارکستر آذربایجان بود و در اجرای ترانه‌ها و موسیقی مردمی آذربایجان و در اجرای نقش‌های متنوع در هنر تئاتر با آوازخوانی ایفای نقش نموده‌است. در اجرای ترانه‌های آذربایجان کمال مهارت و استادی را دارا بوده و بیش از ۶۰ سال از عمر خود را در اجرای ترانه‌های اکثر ملل سپری کرده‌است. | ## بخش 3: رشید بهبودوف | بهبودوف با ابداع شیوه جدیدی در آوازخوانی علاوه بر این‌که به شهرت فراوانی در بسیاری از کشورها دست یافت بلکه بسیاری از خوانندگان ترک‌زبان بعد از او به تقلید از شیوه وی پرداختند. بهبودوف در زمانی به عنوان سفیر به بعضی از کشورهای دنیا سفر کرد و در آن‌جا به اجرای انواع اپرا و آواز به زبان بومی آن محل یا به زبان ترکی آذربایجانی پرداخت. عنوان هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی بزرگ‌ترین افتخاری بود که می‌توانست به یک هنرمند در شوروی داده شود. آن‌ها پذیرفتند که رشید خواننده بزرگی است اما گفتند که وی تنها خواننده پاپ است نه اپرا. همان‌گونه که در نقش بالاش در اپرای سویل نشان داد و سرانجام به‌خاطر این کار جایزه یاد شده را گرفت که برای هنرمندان آذربایجانی یک اتفاق غیرعادی بود چون عموماً این لقب نصیب هنرمندان روسی می‌شد. | ## جمع‌بندی | بسیاری نیز معتقد بودند که او ترانه‌های روسی را به‌مراتب بهتر از خوانندگان روس اجرا می‌کند.
موضوع مقاله: مسجد جامع | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسجد جامع | مقدمه: مسجد جامع عبادتگاه مسلمانان، مکان گردهمایی‌های سیاسی، اجتماعی و آموزشی آن‌ها و مرکزی برای برگزاری مراسم‌های مذهبی است. | ## بخش 1: مسجد جامع | ترکیب دو واژهٔ مسجد و جامع به صورت «المسجد الجامع» یعنی مسجدی که برای برگزاری نماز و به ویژه نماز جمعه در نظر گرفته شده‌است و اما «مسجد الجامع» را می‌توان مانند: امر و یوم در نظر گرفت. مسجد جامع در مرکز شهر و در واقع در بخش‌های اصلی بنا می‌شود و نباید آن را با مصلی، مسجد کبیر و مسجد اعظم یکی دانست. در واقع مکان روبازی است که در خارج از شهر ساخته می‌شود و نمازهای عید قربان و فطر در آن برگزار می‌شود. مسجد جامع به این خاطر به این نام خوانده می‌شود که محل برپایی نمازهای جمعه بوده و بزرگی و وسعت آن هیچ دخلی در نامش نداشته. در گذشته مساجدی بود که نمازهای جمعه در آن برپا نمی‌شد اما بزرگی و عظمت خاص خود را داشت که به همین خاطر این مساجد پس از مسجد جامع در درجهٔ دوم قرار می‌گرفتند. | ## بخش 2: مسجد جامع | پیش از ظهور اسلام، اعراب عربستان برای مذاکرات قبیله‌ای، گرد آمدن قبایل، رئیسان و مناسبات دیگر در مکانی به نام سَقیفه گرد می‌آمدند و در مکه به آن «دارالنُدوه» می‌گفتند اما پس از ظهور اسلام، محمد مسجدی را پایه‌گذاری کرد که «مسجد النبی» نام گرفت و پس از ورود نو مسلمانان به شهر و افزایش جمعیت، محمد اجازه داد مساجد دیگری هم در شهر ساخته شود. پس مسجد النبی، مقر رئیس حکومت و مسجد اصلی بود و دیگر مساجد برای عبادت و تعلیم انتخاب شده‌بودند. احتمال دارد واژهٔ مسجد جماعت برای اولین بار توسط عمر به کار برده شده‌باشد چرا که روایتی از وی نقل شده که نماز جماعت و مستحبی بر حج عمره و مستحبی برتری دارد و در دوران علی بن ابی طالب نیز به مسجد کوفه، مسجد جامع می‌گفتند و از علی بن ابی طالب هم روایتی است که اعتکاف باید در مسجد جامع برگزار شود؛ پس احتمالاً از همان دوران خلفای راشد برای مسجد اصلی شهر این نام را برگزیدند. در فتوحات اولیهٔ، مساجد را بسیار کوچک و به همان شیوهٔ مسجد النبی می‌ساختند؛ در واقع آن‌ها معتقد بودند هیچ چیز مثل مسجد نمی‌تواند وحدت مسلمانان را حفظ کند. مساجد اولیه با سقفی به وسیلهٔ حصیر و چوب پوشانده می‌شد و دیواری گلی آن را در بر می‌گرفت. | ## بخش 3: مسجد جامع | معماران ایرانی از خشت و آجر برای ساخت دیوارها و سقف استفاده کردند؛ به مرور زمان ایوان‌ها، طاق‌های چشمه‌ای، جرزها، ستون‌ها و… اضافه شد. کاربردها گردهم آیی: از کاربردهای اصلی مسجد جامع گرد هم آوردن ساکنان یک شهر برای ارتباط با حاکمان بوده‌است. بر خلاف سایر مسجدها، مسجد جامع تنها محل برگزاری نمازهای روزانه نبوده بلکه بیشتر جایی برای اطلاع‌رسانی حاکمان به مردم بوده‌است. نماز جمعه: بنابر فقه اسلامی، هر شهر معمولاً تنها یک مکان برای برگزاری نمازجمعه دارد و از همین روی مسجدهای جامع که دارای فضای بزرگ‌تر بوده‌اند جایگاه برپایی نماز جمعه هم بوده‌اند. نماز عید: نمازهای دو عید بزرگ مسلمانان یعنی نماز عید فطر و نماز عید قربان در مسجدهای جامع برپا می‌شده‌است. | ## جمع‌بندی | از مساجد جامع شهرهای ایران می‌توان به مسجد جامع ابرکوه و مسجد جامع کبیر یزد به لحاظ منحصر به فرد بودن معماری و مسجد جمعه اصفهان به لحاظ سابقه تاریخی (آتشکده زرتشتیان) و منحصر به فرد بودن معماری و مسجد جامع خورموج به لحاظ قدمت و برگزاری انواع مراسم مذهبی و کثرت حضور مسلمانان و عزاداران در مراسم اشاره نمود.
موضوع مقاله: هاکی روی یخ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هاکی روی یخ | مقدمه: داور دستش را پشت دروازه بالا گرفته و در سوتش می‌دمد که نشان از قصد داور برای گرفتن پنالتی دارد. | ## بخش 1: هاکی روی یخ | هاکی روی یخ (در انگلیسی: Ice hockey) نام یکی از رشته‌های ورزشی پرطرفدار است که در آمریکای شمالی (ایالات متحده و کانادا) تنها هاکی نامیده می‌شود. ورزشِ هاکی در کشورهای سردسیری که فصل سرما و یخبندان در آنان طولانی است دارای محبوبیت بسیار زیادی است، به صورتی که در کشورهای اسکاندیناوی و کانادا هاکی ورزش اول آن کشورها به حساب می‌آید. هاکی یکی از چهار بازی اصلی در آمریکای شمالی است که لیگ فوق حرفه‌ای آن که به لیگ برتر مشهور است و با نام لیگ ملی هاکی (NHL) و برای زنان با نام لیگ ملی هاکی زنان (NWHL) دارای محبوبیت و طرفداران زیادی است. بوفالو، دیترویت، پیتسبرگ، مینه‌سوتا، شیکاگو، بوستون، نیویورک، فیلادلفیا، تمپا، دنور، سن خوزه، کالیفرنیا و کلمبوس از شهرهایی در ایالات متحده هستند که شهروندانشان به هاکی علاقه فراوان دارند. | ## بخش 2: هاکی روی یخ | هاکی همچنین در بخش‌هایی از ایالات متحده آمریکا از جمله در شمال شرقی، مرکز و آلاسکا دارای طرفداران بسیاری است. با اینکه ۶۴ کشور جهان عضو فدراسیون بین‌المللی هاکی روی یخ (IIHF) هستند، در مسابقات جهانیِ هاکی از جمله در بازی‌های المپیک زمستانی و جام جهانی هاکی روی یخ، کشورهای کانادا، جمهوری چک، فنلاند، روسیه، اسلواکی، سوئد و ایالات متحده آمریکا حرفی برای گفتن دارند و غالباً در صدر جدول مسابقات جای می‌گیرند، به‌گونه‌ای که از ۶۳ مدالی که در مسابقات هاکی مردان در بازی‌های المپیک زمستانی از سال ۱۹۲۰ تاکنون اعطا شده‌است، تنها ۶ مدال به کشورهایی جز چند کشور نامبرده رسیده‌است. بازیِ «هاکیِ روی یخ» ورزشی بسیار فیزیکی است که در آن سه عاملِ سرعت، تکنیک و قدرت فیزیکی یا قدرت جسمانی نقشی اساسی را ایفا می‌کنند. قانون و تجهیزات قانون این بازی شامل سه سِت ۲۰ دقیقه‌ای می‌باشد و زمان بازی فقط هنگامی محاسبه می‌شود که توپ در حال حرکت باشد. | ## بخش 3: هاکی روی یخ | در بازی‌های غیرحرفه‌ای و بازی‌های کودکان، زمانِ هر دورهٔ بازی گاهی کوتاه‌تر خواهد بود. اگر در پایان ستِ سوم نتایج مساوی بود وقت اضافه نیز در نظر گرفته می‌شود و اولین تیمی که گل به ثمر برساند برندهٔ آن مسابقه می‌شود. پوشاک و تجهیزات تجهیزات هاکی روی یخ شامل چوب دستی ، پاک (pok) ، اسکیت ، کلاه ایمنی و گارد های مخصوص محافظت از بدن می‌شود. در آن سال تیم ایران به کمپ کشورهای امارات و قزاقستان اعزام شد و پس از آنکه یک مسابقه دوستانه در کشور مالزی انجام داد، به مسابقات المپیک زمستانی ساپورای ژاپن اعزام شد. | ## جمع‌بندی | بنا به دلایلی در این مسابقات، این تیم نتوانست از ۱۳ بازیکن ۲ ملیتی خود استفاده کند و تنها با ۸ بازیکن بازیهای خود را بصورت دوستانه در این مسابقات به پایان برد.
موضوع مقاله: دایکوکوتن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دایکوکوتن | مقدمه: دایکوکوتن در اصل شیوا خدای هندی است که در فرهنگ ژاپنی وارد شد و سپس به این نام و کیفیت محول گشت. | ## بخش 1: دایکوکوتن | علاوه بر آن این نام مرادف ماهاکالا در فرهنگ چینی و ژاپنی است، که نامی دیگر برای شیوا است. تصویرهای دایکُکو در معبدهای تبت و چین یافته شده‌است، و او در ژاپن مقامی والا به عنوان خدای خانه و خانواده دارد. وی به ثروت و کامیابی نیز مربوط است و این سبب شد که سنت غریبی به نام فوکو - نوسوبی پدید آید. | ## بخش 2: دایکوکوتن | این سنت با این عقیده شروع کرد که اگر کسی از شخصیت‌های آسمانی (خدایان و ایزدبانویان) دزدی کند، جوری که در حال دزدی بازگیر نشود، وی مورد خوشبختی قرار می‌گیرد. با مرور زمان عادت دزدی از موجودات یزدانی در ژاپن بسیار رایج گشت که بازار تُشی - نو - ایچی ("بازار پایان سال") که در معبد "اساکوسا کانُّن" برپا می‌شود، جایگاه عمدهٔ فروش و عرضهٔ چنین تصاویری بر جوینده‌های خوشبختی شد. دکه‌های بسیار شب جشن پایان سال باز و برپا می‌شود که تصاویری مانند دایکوکو و ماهاکالا فروخته می‌شود. | ## بخش 3: دایکوکوتن | زایران سنتی کوه اُنتاکِه معمولاً تنوگوی را بر روسری ژاپنی می‌پوشند که نشانهٔ مقدس اُم (چینی: 唵، سانسکریت: ॐ) بر آن نقش شده‌است. دایکُکو را بعضی خدای ثروت می‌دانند و بعضی وی را خدای خانه و خانواده (بالخصوص آشپزخانه). وی معمولاً با گرزی طلائی، نشسته بر گونی برنج، و موشهائی در اطرافش نمایان می‌شود (موش‌ها نماد خوراک فراوان می‌باشند). | ## جمع‌بندی | تصویر دایکُکو اثر و طرح ادواردو چیسونه بر نخستین اسکناس در ژاپن سال ۱۸۸۵ چاپ شد.
موضوع مقاله: کلوین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلوین | مقدمه: کلوین، یک مقیاس مطلق دما در ترمودینامیک است که در آن صفر مطلق — سردترین دمای ممکن — صفر کلوین نام دارد. | ## بخش 1: کلوین | کلوین به عنوان ۱/۲۷۳٫۱۶ دمای ترمودینامیکی نقطهٔ سه‌گانه آب (یعنی یا تعریف شده‌است. سبب نام‌گذاری کلوین، از نام فیزیک‌دان و مهندس بریتانیایی، ویلیام تامسون، لُرد کلوین (۱۸۲۴ – ۱۹۰۷) آمده‌است. کلوین در برابر دیگر یکاها برخلاف فارنهایت و سلسیوس، همراه با کلوین، «درجه» گفته نمی‌شود. کلوین، به‌عنوان یکای دما، بیشتر در فیزیک به‌کار می‌رود، گرچه اغلب در مقایسه با سلسیوس بیان می‌شود. بزرگی سلسیوس، با کلوین برابر است و از دمای نقطهٔ سه‌گانهٔ آب ۲۷۳٫۱۶ کلوین (۰٫۰۱ سانتیگراد) فاصله دارد. | ## بخش 2: کلوین | تاریخچه ۱۸۴۸، ویلیام تامسون، که بعدها، لُرد کلوین شد، در مقاله‌اش دربارهٔ مقیاس گرماسنجی مطلق، از نیاز به مقیاسی نوشت که با آن، «سرمای بی‌نهایت» (صفر مطلق)، صفرِ مقیاس باشد، و از درجه سانتی‌گراد برای افزایش واحد استفاده کند. ۰٫۰۰۳۶۶، ضریب انبساط پذیرفته‌شده گاز در هر درجه سانتی‌گراد نسبت به نقطه یخ زدن آب است و سازگاری خوبی با مقدار پذیرفته‌شده دارد. 20 در سال ۲۰۰۵، کمیته بین‌المللی وزن و اندازه‌گیری، تأیید کرد که برای اهداف مشخص کردن درجه حرارت نقطه سه برابر آب، تعریف مقیاس دمای ترمودینامیکی کلوین به آب دارای یک ترکیب ایزوتوپی مشخص شده به عنوان استاندارد وین باید رجوع شود که متوسط آب اقیانوس است. با این تغییر، نقطه سه‌گانه آب به مقدار تجربی تعیین شده تقریباً ۲۷۳٫۱۶ کلوین تبدیل شد. برای اهداف اندازه‌گیری قانونی، تعریف جدید به‌طور رسمی از ۲۰ مه ۲۰۱۹، ۱۴۴ سالگی کنوانسیون متر، به اجرا درآمد. | ## بخش 3: کلوین | دمای رنگ بر این اصل استوار است که دماتاب یک جسم سیاه با مشخصه توزیع فرکانس دمای خود نوری را منتشر می‌کند. اجسام سیاه در دمای زیر ۴۰۰۰ کلوین مایل به قرمز به نظر می‌رسند، در حالی که اجسام بالاتر از ۷۵۰۰K مایل به آبی هستند. دمای رنگ در زمینه‌های تصویربرداری تصویر و عکاسی مهم است، جایی که دمای رنگ تقریباً ۵۶۰۰K برای مطابقت با امولسیون‌های فیلم «نور روز» لازم است. | ## جمع‌بندی | در اخترشناسی، رده‌بندی ستارگان و جایگاه آن‌ها در نمودار هرتسپرونگ-راسل، تا حدی بر اساس دمای سطح آنها استوار است، که به عنوان دمای مؤثر شناخته می‌شود.
موضوع مقاله: حل مسئله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حل مسئله | مقدمه: حل مسئله که پیچیده‌ترین بخش هر عملیات فکری تصور می‌شود، به عنوان یک روند مهم شناختی تعریف می‌گردد که محتاج تلفیق و مهار یک سری مهارت‌های بنیادین و معمولی است. | ## بخش 1: حل مسئله | حلّ مسئله وقتی مطرح می‌شود که یک موجود زنده یا یک سامانهٔ هوش مصنوعی نداند که برای رفتن از یک موقعیت به موقعیت دیگر باید چه مسیری را بپیماید. این نیز خود بخشی از روند یک مسئلهٔ بزرگ‌تر است که یافتن مسئله و شکل‌دهی مسئله بخشی از آن می‌باشد. | ## بخش 2: حل مسئله | این یعنی باید بفهمیم مسئله چه معلوماتی به ما داده‌است و چه مواردی را از ما خواسته‌است. انتخاب روش:در این مرحله با استفاده از درکی که از مسئله در ذهن ما وجود دارد یکی از روش‌های حل مسئله مناسب با این مسئله را انتخاب می‌کنیم. | ## بخش 3: حل مسئله | بازگشت به عقب:جواب‌های بدست آمده را با صورت مسئله مقایسه کرده و یکبار دیگر مراحل بالا را مرور می‌کنیم تا مطمئن شویم قسمتی از مسئله را اشتباه نرفته یا جا نینداخته باشیم. | ## جمع‌بندی | یکی از روش‌هایی که ما را در مرحله فهم مسئله یاری می‌دهد و کمک می‌کند تا مسئله به خوبی و نگاه سیستمی تحلیل شود، تحلیل مسئله با رویکرد آیسبرگ است.