موضوع مقاله: کوتبوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوتبوس | مقدمه: این شهر دارای یک فرودگاه داخلی نیز است و همچنین این شهر در کوهپایه واقع شده است و به همین جهت دارای آب و هوای مطلوبی است. | ## بخش 1: کوتبوس | به دلیل وجود دانشگاه فنی براندنبورگ سالانه چندین هزار دانشجوی خارجی برای تحصیل به کوتبوس راهی می‌شوند. کوتبوس مرکز سیاسی و فرهنگی اسلاوهای سُربی در لوزاتسیای پایین است و بزرگ‌ترین شهر دوزبانه آلمان به شمار می‌رود. در قرن دهم میلادی، سُربهای اسلاو بزرگ‌ترین قلعه اسلاوی لوزاتسیای پایین را بر روی جزیره‌ای در رودخانه اشپره ساختند که هسته اصلی شهر کنونی محسوب می‌شود. در طول قرون وسطا، کوتبوس بارها دست به دست شد و به ترتیب تحت حکومت مارش لوزاتسیا (۹۶۵)، لهستان تحت حکومت بولِسلاو اول شجاع (۱۰۰۲)، و دوباره مارش لوزاتسیا (۱۰۳۲) قرار گرفت. در قرن سیزدهم، مهاجران آلمانی وارد شدند و در کنار سُربهای بومی زندگی کردند که پایه‌های فرهنگ چندقومیتی شهر را بنا نهاد. در ۱۵ فوریه ۱۹۴۵، یک حمله بمباران توسط ۴۵۹ بمب‌افکن B-17 آمریکایی بخش‌های بزرگی از شهر را ویران کرد و بیش از ۱٫۰۰۰ نفر کشته شدند. در ۲۲ آوریل ۱۹۴۵، پس از سه روز جنگ شدید، نیروهای جبهه اول اوکراین ارتش سرخ شهر را تصرف کردند. از جمله ساختمان‌های تخریب‌شده، شهرداری تاریخی در میدان آلت‌مارکت و ساختمان استقبال ایستگاه راه‌آهن بود. | ## بخش 2: کوتبوس | پس از جنگ، از سال ۱۹۴۹ تا اتحاد مجدد آلمان در سال ۱۹۹۰، کوتبوس بخشی از آلمان شرقی بود. دانشگاه فنی براندنبورگ دانشگاه فنی براندنبورگ کوتبوس-زنفتنبرگ (BTU) در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد و یک دانشگاه فنی در براندنبورگ با پردیس‌هایی در کوتبوس و زنفتنبرگ است. این دانشگاه ۱۸۵ استاد، ۶۴۰ کادر علمی اضافی و بیش از ۷٫۰۰۰ دانشجو دارد که ۲٫۳۵۰ نفر از آنها از بیش از ۱۰۰ کشور جهان هستند. دانشگاه در ابتدا در سال ۱۹۵۴ به عنوان یک مدرسه مهندسی ساختمان در جمهوری دموکراتیک آلمان تأسیس شد. پس از اتحاد مجدد آلمان، این مدرسه به یک دانشگاه فنی تبدیل شد و بعداً در سال ۱۹۹۴ به دانشگاه فنی براندنبورگ تغییر نام داد. در فوریه ۲۰۱۳، پارلمان براندنبورگ تصمیم گرفت BTU و دانشگاه علوم کاربردی لاوزیتس را در ۱ ژوئیه ۲۰۱۳ ادغام کند. به‌عنوان یک دانشگاه در قلب منطقه لاوزیتس، BTU محرک نوآوری در تحول ساختاری این منطقه است. در سال ۲۰۰۴، کتابخانه جدید دانشگاه که مرکز اطلاعات، ارتباطات و رسانه (IKMZ) نامیده می‌شود، افتتاح شد. | ## بخش 3: کوتبوس | فرهنگ میراث سُربی کوتبوس میزبان چندین مؤسسه سُربی لوزاتسیای پایین از جمله رادیوی سُربی، دبیرستان سُربی پایین و موزه وِندیش است. نمایشگاه‌های متعدد در مورد لباس‌های سنتی، ادبیات، هنر، موسیقی، آداب و رسوم و شیوه زندگی، فرهنگ منحصر به فرد این جمعیت اسلاوی را مستند می‌کنند. این منطقه امروزه به عنوان یک منطقه شهری پویا با مسکن و فعالیت‌های فرهنگی عمل می‌کند و میزبان رویدادهای فرهنگی، جشنواره‌ها و نمایشگاه‌هایی است که تاریخ و سنت‌های سُربی را برجسته می‌کنند. این موزه بیش از ۲۳٫۰۰۰ اثر هنری از جمله نقاشی، مجسمه‌سازی، گرافیک، عکاسی و پوستر را در اختیار دارد. این موزه مجموعه گسترده‌ای از ابزارهای تاریخی داروخانه، ظروف شیشه‌ای، نمونه‌های گیاهی و نوشته‌هایی را در اختیار دارد که توسعه پزشکی و هنر داروسازی را در طول قرن‌ها مستند می‌کند. هر سال از پاییز ۱۹۹۱، جشنواره فیلم کوتبوس با تمرکز بر سینمای اروپای شرقی برگزار می‌شود. پارک برانیتس پارک برانیتس با قصر برانیتس، شاهکار هنر باغ‌سازی قرن نوزدهم است که توسط شاهزاده هرمان فون پوکلر-موسکاو از سال ۱۸۴۶ طراحی شده است. این پارک دارای هرم‌های خاکی منحصر به فردی است که یکی از آنها، هرم دریاچه، در وسط یک دریاچه مصنوعی قرار دارد و محل دفن شاهزاده است. | ## جمع‌بندی | پارک و قصر امروزه به عنوان موزه عمل می‌کنند و سفرهای جهانی پوکلر و آثار نقاش کوتبوسی کارل بلخن را به نمایش می‌گذارند.