موضوع مقاله: استیون ویلسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استیون ویلسون | مقدمه: او بنیان‌گذار، گیتاریست، خوانندهٔ اصلی و ترانه‌سرای گروه راک پورکیوپاین تری است و همچنین عضو چندین گروه دیگر از جمله بلک‌فیلد، استورم کِرُژِن و نومن نیز بوده است. | ## بخش 1: استیون ویلسون | ویلسون به‌عنوان یک هنرمند مستقل نیز فعالیت دارد و از زمان آغاز فعالیت انفرادی‌اش با آلبوم Insurgentes در سال ۲۰۰۸، هشت آلبوم سولو منتشر کرده است. در طول بیش از سی سال فعالیت حرفه‌ای، او به‌طور پیوسته موسیقی تولید کرده و تحسین منتقدان را برانگیخته است. از جمله افتخارات او می‌توان به شش بار نامزدی جایزه گرمی اشاره کرد: دو بار با گروه پورکیوپاین تری، یک بار با پروژهٔ مشترک استورم کِرُژِن و سه بار به‌عنوان هنرمند انفرادی. دیلی تلگراف در سال ۲۰۱۷ او را «هنرمندی کاملاً مستقل» و «احتمالاً موفق‌ترین هنرمند بریتانیایی که تاکنون نامش را نشنیده‌اید» توصیف کرد. ویلسون آهنگساز، تهیه‌کننده، مهندس صدا، نوازندهٔ گیتار و کیبورد خودآموخته است و در صورت نیاز سازهای دیگری مانند گیتار بیس، اتوهارپ، دولسیمر چکشی و فلوت را نیز می‌نوازد. تأثیرات موسیقایی و آثار او طیف گسترده‌ای از سبک‌ها را در بر می‌گیرد؛ از جمله موسیقی پاپ، سایکدلیک، پراگرسیو راک و الکترونیک، و با هر آلبوم مسیر هنری‌اش را تغییر داده است. قضیه از آنجا شروع شد که برای کریسمس پدر و مادر استیون هر دو برای هم یک گرامافون خریدند. خود استیون می‌گوید: "در نگاه به گذشته کاملاً می‌توانم احساس کنم که چگونه، آن‌ها روی جهت‌گیری من در موسیقی تاحالا تأثیر گذاشته‌اند." علاقه او به پینک فلوید او را به سمت سبک پراگرسیو راک و به‌طور کلی آلبوم مفهومی (Concept Album) کشاند. هرچند مدت کوتاهی بعد، در ۱۱ سالگی به گیتار کلاسیک علاقه‌مند شد و در زیر شیروانی خانه‌شان با آن تمرین می‌کرد. | ## بخش 2: استیون ویلسون | مدتی بعد پدرش که در رشته مهندسی الکترونیک تحصیل کرده بود برایش یک استودیو کوچک ضبط کاست ساخت. این استودیو باعث علاقه بیشتر استیون به موسیقی شد و او را به فکر ساخت آلبوم انداخت. در واقع این گروه اولین گروهی بود که ویلسون در آن فعالیت خود را به‌طور رسمی شروع کرد. آن‌ها ابتدا آهنگ‌های خود را در خانه ضبط می‌کردند تا اینکه به فکر افتادند آلبوم‌هایشان را در بازار عرضه کنند. پس تصمیم گرفتند اسمی برای گروه پیدا کنند که نام پرکیوپاین تری (درخت جوجه تیغی) را انتخاب کردند. نومن (No-Man) گروه نومن حاصل همکاری طولانی مدت ویلسون، با خواننده و آهنگساز انگلیسی تیم بونس می‌باشد. آهنگ‌ها این گروه بیشتر میکس شده و مخلوطی از سبکهای مختلف موسیقی از رپ تا سایکدلیک راک می‌باشد. بلک فیلد (Blackfield) در سال ۲۰۰۱ استیون ویلسون همکاری خود را با ستاره راک اسرائیل، آویو گفن آغاز کرد که این دو به صورت مشترک گروه بلک فیلد را تشکیل دادند. او گفته است: «همیشه مشکل داشتم کفش بپوشم و همیشه پابرهنه راه می‌رفتم.» عامل دیگری که باعث می‌شود در اجراهایش پابرهنه باشد، تسلط بهتر او در استفاده از پدال‌های متنوع گیتارش است. | ## بخش 3: استیون ویلسون | او به خاطر این عادت، بارها دچار آسیب‌دیدگی شده است؛ در یکی از اجراهای اولیه‌اش، سوزنی در پایش فرورفت و مجبور شد واکسن کزاز تزریق کند. وی دربارهٔ این اتفاقات گفته: «روی میخ، پیچ، پونز و غیره پا گذاشته‌ام، انگشتم را زخمی کرده‌ام، از صحنه با خونریزی بیرون آمده‌ام… یعنی همه‌اش برایم پیش آمده، اما صادقانه بگویم، هیچ چیزی نمی‌تواند من را متوقف کند.» بعدها برای کاهش این آسیب‌ها از فرش استفاده کرد که میزان این حوادث را کمتر کرد. زندگی شخصی ویلسون ترجیح می‌دهد کم‌حرف و کم‌سروصدا باشد و از الگوی موسیقیدانانی مانند اعضای گروه‌های ریدیوهد، پینک فلوید و تول پیروی کند، اما گه‌گاه لحظاتی از زندگی‌اش را در اینستاگرام به اشتراک می‌گذارد. او در سپتامبر ۲۰۱۹ خبر ازدواجش با دوست‌دخترش روتِم را منتشر کرد و پس از آن، این خبر و عکس عروسی‌شان را در صفحه اینستاگرام خود به اشتراک گذاشت. خانواده ویلسون همچنین صفحه اینستاگرامی برای سگشان به نام بویی ویلسون، که به یاد دیوید بویی نامگذاری شده، راه‌اندازی کرده‌اند. اگرچه به موضوع دین علاقه‌مند است، اما منتقد سرسخت دین سازمان‌یافته به‌شمار می‌رود. او بر این باور است که نباید دیدگاه‌های خود را تحمیل کند، بلکه باید آن‌ها را از طریق داستان‌ها و شخصیت‌ها بیان کند و می‌گوید: «فکر می‌کنم تنها کاری که یک هنرمند می‌تواند انجام دهد این است که به جای موعظه به مخاطبانش، جهان را با تمام نقص‌ها و شادی‌هایش بازتاب دهد.» وی سیگار نمی‌کشد و از مواد مخدر تفریحی استفاده نمی‌کند، مگر گهگاهی نوشیدنی الکلی. در مصاحبه‌ای با روزنامه جروزالم پست در سال ۲۰۱۶، او علاقه و تحسین خود نسبت به اسرائیل را ابراز کرد و از موسیقیدانانی مانند راجر واترز که به تحریم این کشور پرداخته بودند، انتقاد کرد. در مصاحبه‌ای در ژوئن ۲۰۲۲ با کیوبوز همراه با ریچارد باربیری، ویلسون اعلام کرد که آلبوم Zeit از گروه پیشگام موسیقی الکترونیک آلمانی، تنجرین دریم، محبوب‌ترین آلبوم تاریخ برای اوست و این گروه را «آغاز موسیقی امبینت» خواند. | ## جمع‌بندی | آلبوم‌شناسی انفرادی شورشیان (۲۰۰۸) غرق شدن برای فضل (۲۰۱۱) غرابی که نخواست آواز بخواند (و داستان‌های دیگر) (۲۰۱۳) دست.