موضوع مقاله: تربیت احساساتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تربیت احساساتی | مقدمه: این کتاب بر زندگی عاطفی مرد جوانی به نام فردریک مورو در زمان انقلاب ۱۸۴۸ فرانسه و پایه‌گذاری امپراتوری دوم فرانسه تمرکز دارد. | ## بخش 1: تربیت احساساتی | رمان توصیف‌گر عشق مورو به زنی مسن‌تر است؛ شخصیتی که بر پایه همسر موریس اشلزینگر، ناشر موسیقی، پرداخته شده و در کتاب با نام ژاک آرنو تصویر شده است. لحن رمان نوبتی میان طنز تلخ و بدبینی در نوسان است و گاه جامعه فرانسه را به باد تمسخر می‌گیرد. تربیت احساسات نوشته گوستاو فلوبر که اولین بار در سال ۱۸۶۹، ۱۳ سال پس از انتشار مشهورترین رمان نویسنده، مادام بوواری، به زبان فرانسوی منتشر شد. بر خلاف مادام بوواری که در زمان انتشار بسیار محبوب و مشهور بود، بسیاری از هم‌عصران فلوبر تربیت احساساتی را شکستی ادبی تلقی کردند و اثر را از «منظر اخلاقی زننده و از منظر سیاسی منحرف» توصیف کردند. این اثر سال‌ها در سایه موفقیت مادام بوواری باقی‌ماند تا این که منتقدان معاصر ارزش ادبی تربیت احساساتی را دوباره کشف کردند. این اثر که یکی از تأثیرگذارترین رمان‌های قرن نوزدهم به شمار می‌رود، توسط هم‌عصرانی چون ژرژ ساند و امیل زولا ستایش شد، اما هنری جیمز از آن انتقاد کرد. در ایران این رمان در ایران با نام تربیت احساسات با ترجمه مهدی سحابی در نشر مرکز به چاپ رسید. صفحه در گودریدز پیش‌زمینه فلوبر بسیاری از تجربه‌های قهرمان داستان، از جمله شور عاطفی او را بر پایه زندگی خودش بنا کرد. او در سال ۱۸۶۴ درباره این اثر نوشت: «می‌خواهم تاریخ اخلاقی مردان نسلم — یا دقیق‌تر بگویم، تاریخ احساساتشان — را بنویسم. این کتابی است درباره عشق، درباره شور؛ اما شوری از آن دست که امروزه می‌تواند وجود داشته باشد؛ یعنی شوری بی‌تحرک.» خلاصه داستان بخش اول فردریک مورو با یکی از دوستان دوران کودکی خود به نام دُلوریه تجدید دیدار می‌کند. فردریک با توصیه‌نامه‌ای از همسایه‌اش، آقای روک که برای دامبروز کار می‌کند، راهی پاریس می‌شود. فردریک در پاریس تصادفاً به فروشگاه آقای آرنو برمی‌خورد؛ همان کسی که فردریک در ابتدای رمان پس از ملاقاتی کوتاه با همسرش، شیفته او شده بود. با این حال، او بر اساس این یافته اقدامی نمی‌کند و چند ماهی را در پاریس به بطالت می‌گذراند. کمی بیش از یک سال بعد، فردریک در تظاهرات دانشجویی با هوسونه که در فروشگاه آرنو کار می‌کند آشنا می‌شود. او به جمع دوستان آرنو می‌پیوندد و سرانجام به شام با آقا و خانم آرنو دعوت می‌شود. دلوریه سعی می‌کند با بردن او به یک کافه، فکرش را منحرف کند؛ جایی که آن‌ها با آقای آرنو و معشوقه‌اش، دوشیزه واتناز روبرو می‌شوند. با مرگ ناگهانی یکی از عموها و ارثی که به او می‌رسد، نگرانی‌های مالی‌اش برطرف شده و دوباره راهی پاریس می‌شود. | ## بخش 2: تربیت احساساتی | بخش دوم فردریک پس از بازگشت به پاریس متوجه می‌شود که آقا و خانم آرنو دیگر در نشانی قبلی زندگی نمی‌کنند. فردریک به دلوریه قول پول داده است، اما در عوض آن را به آرنو قرض می‌دهد که توان بازپرداختش را ندارد. فردریک برای حل وضعیت مالی دوباره به سراغ دامبروز می‌رود و این بار دامبروز به او پیشنهادی کاری می‌دهد. اما فردریک به قرار خود نمی‌رسد و به جای آن به کارخانه سفالگری می‌رود تا خانم آرنو را ببیند. خانم آرنو به ابراز علاقه‌های او پاسخی نمی‌دهد و فردریک پس از بازگشت به پاریس به دنبال روزانت می‌رود. مشکلات او فزونی می‌یابد و دوباره با دلوریه دیدار می‌کند که به او توصیه می‌کند به خانه برگردد. بخش سوم در میانۀ انقلاب، نوشته‌های سیاسی فردریک احترام دوستانش و آقای دامبروز را برمی‌انگیزد. فردریک که با روزانت زندگی می‌کند، به دوستی ادامه‌دار او با آقای آرنو حسادت کرده و او را متقاعد می‌کند که با هم به حومه شهر بروند. پس از بازگشت، فردریک در خانه دامبروزها با لوئیز و پدرش که برای یافتن او به پاریس آمده‌اند، شام می‌خورد. فردریک با خانم آرنو ملاقات می‌کند و او توضیح می‌دهد که چرا بر سر قرار قبلی نیامده بود. در همین حال، مشکلات مالی سرانجام آرنو را از پا درآورده و او آماده فرار از کشور می‌شود. فردریک که نمی‌تواند دوری از خانم آرنو را تحمل کند، از خانم دامبروز تقاضای پول می‌کند، اما برای جلوگیری از رفتن آقا و خانم آرنو بسیار دیر شده است. فردریک به زادگاهش بازمی‌گردد به این امید که لوئیز را بیابد، اما متوجه می‌شود که او از وی قطع امید کرده و با دلوریه ازدواج کرده است. سال‌ها بعد، او دوباره خانم آرنو را ملاقات می‌کند و به عشق ابدی‌اش سوگند می‌خورد. پس از گذشت مدتی دیگر، او با دلوریه روبرو می‌شود و رمان همان‌گونه که آغاز شده بود پایان می‌یابد؛ در حالی که آن دو خاطرات گذشته را برای هم بازگو می‌کنند. شخصیت‌ها شخصیت‌های «تربیت احساسات» با ویژگی‌هایی چون دمدمی‌مزاجی و نفع شخصی شناخته می‌شوند. فردریک، شخصیت اصلی، در ابتدا شیفته خانم آرنو است اما در طول رمان مدام عاشق و فارغ می‌شود. | ## بخش 3: تربیت احساساتی | افزون بر این، او نمی‌تواند درباره حرفه‌اش تصمیم بگیرد و در عوض با ارثیه عمویش زندگی می‌کند. شخصیت‌های دیگر مانند آقای آرنو، در کسب‌وکار همان‌قدر دمدمی‌مزاج هستند که فردریک در عشق. بدون مادی‌گرایی و «پرستش غریزی قدرت»، تقریباً تمام این گروه کاملاً بی‌ریشه بودند. این قضاوت فلوبر از زمانه خویش بود و تداوم کاربرد این نگاه بدبینانه، گویای جذابیت ماندگار رمان است. شخصیت‌ها به ترتیب ورود فردریک مورو: شخصیت مرکزی، جوانی از شهرستان‌های فرانسه که به عنوان عضوی از طبقه متوسط کارش را آغاز کرده و پایان می‌دهد. ژاک آرنو: ناشر، تولیدکننده سفال‌های نقش‌دار، دلال و زن‌باره که در اواخر رمان پیر و رنجور شده و سرانجام یک سال پیش از پایان داستان می‌میرد. لوئیز روک: دختر موقرمز او؛ دختری روستایی که مدتی عاشق فردریک است اما با دلوریه ازدواج می‌کند و سپس او را به خاطر یک خواننده ترک می‌کند. او به شدت جاه‌طلب است اما در تحقق آرزوهایش ناتوان است و رابطه‌ای حسادت‌آمیز و رقابتی با فردریک ثروتمند دارد. خانم دامبروز: همسر بسیار جوان‌تر و مصمم او که فردریک با وی رابطه برقرار کرده و تا مرز ازدواج پیش می‌رود. باپتیست مارتینون: دانشجوی حقوق و فرزند کشاورزی ثروتمند که در پایان به مقام سناتوری می‌رسد. دوساردیه: کارگر ساده و صادق فروشگاه و جمهوری‌خواهی متعهد که در اعتراضات کشته می‌شود. رژیمبار: ملقب به «شهروند»، انقلابی وطن‌پرست که به سایه‌ای از یک انسان تبدیل می‌شود. روزانت برون: ملقب به «مارشال»، زنی با معشوقه‌های بسیار که مدتی طولانی با فردریک رابطه دارد. اهمیت ادبی و بازخوردها هنری جیمز که از ستایندگان اولیه فلوبر بود، این کتاب را نسبت به اثر قبلی او (مادام بوواری) یک عقب‌گرد بزرگ دانست و نوشت: «خواندن این اثر مانند جویدن خاکستر و خاک‌اره است. تربیت احساسات به شکلی مفصل و حجیم، ملال‌آور است.» گئورگ لوکاچ در کتاب «تئوری رمان» (۱۹۷۱)، این اثر را به دلیل نحوه برخورد با زمان و درک آن توسط شخصیت‌ها، نمونه‌ای از یک رمان کاملاً مدرن یافت. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۸، جیمز وود، منتقد ادبی آمریکایی، فلوبر را بنیان‌گذار روایت رئالیستی مدرن دانست و تأکید کرد که رمان‌نویسان باید همان‌گونه که شاعران از بهار سپاسگزاری می‌کنند، از فلوبر سپاس‌گزار باشند، چرا که همه چیز با او دوباره آغاز می‌شود.