موضوع مقاله: رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا | مقدمه: رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا ریاست یکی از قوای سه‌گانه در دولت ایالات متحدهٔ آمریکا را بر عهده دارد. | ## بخش 1: رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا | رئیس‌جمهور شاخه اجرایی دولت فدرال را هدایت می‌کند و فرماندهٔ کل نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا است. قدرت ریاست‌جمهوری از زمان شکل‌گیری آن، همانند قدرت تمامی ارگان‌های دولت فدرال رشد کرده است. از اوایل قرن ۲۰ ریاست‌جمهوری با افزایش قدرت قابل توجهی در دوران ریاست‌جمهوری فرانکلین روزولت، نقش پررنگ‌تری در صحنهٔ سیاسی آمریکا داشته است. در دوران معاصر، همچنین از رئیس‌جمهور به‌عنوان رهبر تنها ابرقدرت باقی‌مانده و به‌عنوان یکی از قدرتمندترین شخصیت‌های سیاسی جهان یاد می‌شود. رئیس‌جمهور به‌عنوان رهبر ملتی با بزرگ‌ترین اقتصاد جهان، دارای قدرت سخت و نرم داخلی و بین‌المللی است. مادهٔ دوم قانون اساسی قوهٔ مجریه دولت فدرال را تأسیس می‌کند و قدرت اجرایی را به رئیس‌جمهور می‌سپارد. این قدرت شامل اجرای قوانین فدرال و مسئولیت انتصاب مسئولان اجرایی، دیپلماتیک، نظارتی و قضایی فدرال است. | ## بخش 2: رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا | بر اساس مقررات قانون اساسی که رئیس‌جمهور را قادر می‌سازد سفیران کشور را تعیین کند و سفیران دیگر کشورها را بپذیرد و معاهدات را با قدرت‌های خارجی منعقد کند و قوانین مرتبط که بعداً توسط کنگره تصویب شده است، رئیس‌جمهور را به‌عنوان تعیین‌کنندهٔ اصلی سیاست خارجی ایالات متحده قرار می‌دهد. به عنوان بخشی از سیستم تعادل میان قوا در ایالات متحده، مادهٔ اول، بند ۷ قانون اساسی به رئیس‌جمهور این اختیار را می‌دهد که قوانین فدرال را امضا یا وتو کند. در پی برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحدهٔ آمریکا، هر ۴ سال یک‌بار در بیستم ژانویه، رئیس‌جمهورِ منتخب ایالات متحدهٔ آمریکا به‌همراه معاون رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا با ادای سوگند، مسئولیت اجراییِ دولت ایالات متحدهٔ آمریکا را بر عهده می‌گیرند. رئیس‌جمهور در حضور قاضی ارشد ایالات متحده آمریکا این‌گونه سوگند می‌خورد: «من رسماً سوگند یاد می‌کنم که مسئولیت ریاست‌جمهوری ایالات متحده را صادقانه انجام دهم و تا آنجا که در توان دارم از قانون اساسی ایالات متحدهٔ آمریکا صیانت، حمایت و دفاع کنم». براساس متمم بیست و دوم قانون اساسی، که در سال ۱۹۵۱ تصویب شد، هیچ شخصی که برای دو دوره ریاست‌جمهوری انتخاب شده‌باشد، نمی‌تواند برای دوره سوم نامزد شود. هم‌اکنون دونالد ترامپ برای دومین بار غیر متوالی به عنوان چهل و هفتمین رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا فعالیت می‌کند. تدوین کنندگان قانون اساسی در آخرین سال‌های قرن هجدهم به نهاد ریاست‌جمهوری به‌عنوان مجری و اداره‌کنندهٔ قوانین نگاه می‌کردند و وظایف اندکی را برای وی در قانون اساسی در نظر گرفتند. | ## بخش 3: رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا | آنان امیدوار بودند کشوری را تأسیس نمایند که در آن قدرت واقعی در دست نمایندگان ملت و دولت‌های ایالتی باشد و دولت فدرال صرفاً به امور خارجی و هماهنگی میان ایالت‌ها بپردازد. قانون اساسی، ورود دولت فدرال به اقتصاد و وضع مالیات را منع‌کرده و همین دو مورد بخش وسیعی از اختیارات را از رئیس‌جمهور سلب کرده است. تعداد بسیار اندک کارکنان و وزرای رؤسای جمهور اولیه، نظیر جرج واشینگتن و توماس جفرسون، بیانگر آن است که در سال‌های اولیهٔ حیات ایالات متحده تا چه اندازه رئیس‌جمهور و دولت وی فاقد اختیارات بودند. وی با انتخاب وزرا، آن‌گونه که خود صلاح می‌داند، تصمیم‌گیری می‌کند و در بسیاری از مواقع نیز، با استفاده از حق وتو، بر روند قانون‌گذاری کنگره تأثیر می‌گذارد. فرماندهی کل نیروهای مسلح و ادارهٔ دیپلماسی خارجی کاملاً در اختیار رئیس‌جمهور است و وی در صحنه بین‌المللی راساً تصمیم می‌گیرد. | ## جمع‌بندی | درحالی‌که در سالیان نه‌چندان دور، این موضوعات در حوزهٔ صلاحیت انحصاری دولت‌های ایالتی بود.