aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: کینیدین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کینیدین | مقدمه: کینیدین رده درمانی: داروهای آنتی آریتمیک اشکال دارویی: قرص موارد مصرف کینیدین هرچند ایزومر فضایی کینین و از مشتقات درخت سین کونا است ولی امروزه اغلب در درمان آریتمی‌های قلب استفاده می‌شود. | ## بخش 1: کینیدین | مکانیسم اثر تمام ضد آریتمی‌های رده I هدایت تحریک الکتریکی قلب را (به خصوص در سلول‌های دپلاریزه) کند یا مسدود می‌کنند و ضربان سازهای غیرطبیعی را کند یا حذف می‌کنند. این داروها بر بافت غیرطبیعی سریع تر اثر می‌گذارند تا بر کانال‌های طبیعی زیرا کانال‌های یونی در بافت آریتمیک زمان بیشتری را در وضعیت باز یا غیرفعال می‌گذرانند و تحت چنین شرایطی این داروها برای اتصال به این گیرنده‌ها تمایل بیشتری دارند. | ## بخش 2: کینیدین | عوامل رده IA مانند کینیدین و پروکائین آمید هم بر آریتمی‌های دهلیزی و هم آریتمی‌های بطنی تاثیر می‌گذارند. این داروها هم کانال‌های سدیم را مسدود می‌کنند و هم پتاسیم فعلی (در جریان) را کاهش می‌دهند. | ## بخش 3: کینیدین | آن‌ها مدت پتانسیل عمل و دوره مقاومت مؤثر را افزایش داده که منجر به کند شدن سرعت هدایت و مهار ضربان سازهای نابجا می‌شود. | ## جمع‌بندی | احساس سبکی سر، خستگی، ضعف، اختلال خواب، لرزش، تهوع، ناراحتی معده و اسهال، تپش قلب یا ضربان قلب نامنظم، درد سینه، بثورات جلدی، زردی چشم‌ها یا پوست، خونریزی یا کبودشدگی غیرمعمول و اختلالات بینایی مانند تاری دید دوطرفه، محدود شدن میدان دید و گاه کوری.مصرف در بیماران مبتلا به میاستنی گراویس با احتیاط انجام شود.
موضوع مقاله: استان لا پامپا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استان لا پامپا | مقدمه: استان لا پامپا ، یکی از ۲۳ استان آرژانتین، واقع در منطقه پامپاس در مرکز کشور می‌باشد. | ## بخش 1: استان لا پامپا | این استان با استان‌های سان لوئیس، کوردوبا، بوئنوس آیرس، ریو نگرو، نئوکن و مندوسا مرز مشترک دارد. مشخصات مرکز: سانتا روسا مساحت: ۱۴۳۴۴۰ کیلومترمربع جمعیت: ۲۹۹۲۹۴ (تا ۲۰۰۱) فرماندار: اسکار خورخه تاریخچه در سال ۱۶۰۴ میلادی ارنانداریاز پا به منطقه‌ای (لا پامپای کنونی) گذاشت که بعدها در سال ۱۶۶۲ توسط «خرونیمو لوئیز ده کابره را» کشف شد. این مقاومت تا فرمانداری خوان مانوئل ده روساس و حتی پس از آن، تا عملیات «فتح صحرا» (دههٔ ۱۸۷۰ م.) ادامه یافت. در این عملیات نظامی که به فرماندهی ژنرال خولیو روکا انجام گرفت، منطقهٔ پاتاگونیا به دست مهاجران افتاد و بومیان از آنجا بیرون رانده شدند. در سال ۱۸۸۴ منطقه زیر نام «قلمروی ملی لا پامپای مرکزی» که شامل استان ریو نگرو ی کنونی نیز می‌شد تشکیل شد. | ## بخش 2: استان لا پامپا | ۴۰ سال بعد، خطهٔ مزبور تجزیه شد و لا پامپا استقلال خود را به عنوان یک استان به دست آورد. استان لا پامپا با وجود نمایهٔ روستایی، یکی از بالقوه‌ترین مناطق در زمینه آموزشی ست. رطوبت کم و هوای معتدل اختلاف دمای زیادی بین روز و شب به وجود اورده‌است که در پوشش گیاهی منطقه تأثیر زیادی دارد. شمال غرب استان - در همسایگی استان بوئنوس آیرس – منطقه پرباران «پامپا اومیدا» (پامپای مرطوب) نام دارد. رودهای جاری در لا پامپا عبارتند از: رود کلرادو (در مرز با استان ریو نگرو) و رود سالادو. | ## بخش 3: استان لا پامپا | اقتصاد لا پامپا با تولید ارزش ۲/۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ (بیست درصد میانگین ملی) از فعال‌ترین ایالات در بخش کشاورزی است. مهم‌ترین فعالیت آن را شاید بتوان پرورش گاو با ۳۶۳۲۶۸۴ راس، گوسفند (۲۰۲ هزار راس)، بز (۱۴۰ هزار راس) و خوک (۶۰ هزار راس) دانست. در خاک‌های حاصلخیز بخش شمال شرق استان، محصولاتی چون گندم (۱۰ درصد تولید ملی)، آفتاب گردان (۱۳ درصد تولید ملی)، ذرت، جو و سایر غلات تولید می‌شود. | ## جمع‌بندی | اگر چه توریسم در استان چندان رشدی نداشته اما شهر سانتا روزا (مرکز استان) و پارک ملی لیوئه کالل در شمار جاذبه‌های جهانگردی استان می‌باشند.
موضوع مقاله: کینین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کینین | مقدمه: کینین یا کوآیناین ، یک بلور آلکالوئید طبیعی سفید است که ویژگی‌های دارویی تب‌بُر، درمان‌کنندهٔ مالاریا و کاهش‌دهندهٔ درد را دارد. | ## بخش 1: کینین | تاریخچه کینین، داروی تب‌بُر سنتی قوم کچوا در پرو بود که از پوست درخت گنه گنه بدست می‌آمد.کلیفورد کانر، تاریخ علم مردم، برگردان حسن افشار، صفحه ۱۰۳. اروپایی‌ها پس از فهمیدن خواص درمانی آن برای مالاریا، شروع به کِشت و برداشت گستردهٔ آن کردند. در سدهٔ نوزدهم میلیون‌ها پوند از پوست چینچونا به اروپا صادر می‌شد و حکومت‌های پرو و کشورهای همسایهٔ آن، صدور تخم و نهال این درخت را ممنوع کردند تا انحصار آن‌را از دست ندهند.کلیفورد کانر، تاریخ علم مردم، برگردان حسن افشار، صفحه ۱۰۴. | ## بخش 2: کینین | در ۱۸۶۰، یک استرالیایی موفق شد یک پوند بذر چینچونا را به‌طور قاچاق خریداری کرده و به دولت هلند بفروشد؛ در نتیجهٔ آن، در سال ۱۹۳۰ از کشتزارهای هلندی در جاوهٔ اندونزی بیش از ۲۲ میلیون پوند پوست درخت چینچونا تولید می‌شد که ۹۷ درصد کینین جهان از آن بدست می‌آمد.کلیفورد کانر، تاریخ علم مردم، برگردان حسن افشار، صفحه ۱۰۵. آمریکا پیش از اشغال توانست چهار میلیون بذر چینچونا را به ایالات متحده انتقال دهد و در کشور کاستاریکا پرورش دهد اما رشد آن‌ها طول می‌کشید و مجبور شدند تا کینین مورد نیاز را از بازار سیاه خریداری کنند یا با تولید داروهای شیمیایی چون کلروکینین که در ۱۹۳۷ ساخته شد، نیاز خود را رفع کنند. امروزه در برخی بیماری‌های روماتولوژی مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس سیستمیک و اسپاسم عضلانی نیز استفاده می‌شود. | ## بخش 3: کینین | کینین در درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم فالسیپارم مقاوم به کلروکین یا در صورتی که ارگانیسم عامل، نامشخص باشد یا آنکه گونه‌های مختلف پلاسمودیوم در بروز بیماری دخالت داشته‌باشند، مصرف می‌شود. کینین یک آلکالوئید است و به‌نظر می‌رسد در وزیکول‌های اسیدی انگل مالاریا تجمع می‌یابدو با تغییر pH داخل سلولی موجب مرگ تک‌یاخته می‌شود. | ## جمع‌بندی | عوارض جانبی علائم سینکونیسم شامل (وزوز گوش، سردرد، پوست داغ و برافروخته، تهوع)، درد شکم، بثورات جلدی، اختلالات بینایی (از جمله کوری موقت) و اغتشاش شعور با مصرف این دارو گزارش شده‌است.
موضوع مقاله: دهستان گوغر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دهستان گوغر | مقدمه: این منطقه نسبتا وسیع دارای جاذبه‌های گردشگری زیادی است و سالانه گردشگران زیادی از این منطقه دیدن می‌کنند.امیر اباد مرکز این منطقه می باشد. | ## بخش 1: دهستان گوغر | همجواری این منطقه با دو شهرستان بردسیر(شمال)و سیرجان(غرب) ویژگی خاصی به آن داده است. دهستان گوغر یکی از اصلی‌ترین ییلاق‌های افشارهای استان کرمان بوده و هست، بخش بزرگی از ساکنین روستاهای دهستان گوغر از ایل افشار هستند و به زبان ترکی افشاری تکلم می‌کنند. | ## بخش 2: دهستان گوغر | گوغر زمانی نه چندان دور مرکز تجارت منطقه بود و حاکمان منطقه(کلانتر)بی شک از شخصیتهای با نفوذ استان بودند.طبق سندی 260ساله امیر عبدالقادر جوجردرانی*از باغفتک بزنجان در شرق بافت تا روستای هشون در سرچان را مهریه خانمش کرده است. آب و هوا و اقلیم آب و هوای دهستان گوغر سرد و کوهستانی و ارتفاع مرکز این دهستان از سطح دریا ۲٬۶۰۵ متر می‌باشد هرچند در برخی روستاهای گوغر تا ۳۰۰۰ متر از سطح دریا نیز می رسد. | ## بخش 3: دهستان گوغر | ## جمع‌بندی | محصولات شاخص کشاورزی اصلی ترین محصول کشاورزی منطقه گوغر گردو است که از کیفیت بالایی برخوردار بوده است.
موضوع مقاله: رودخانه پارانا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رودخانه پارانا | مقدمه: رود پارانا رودی واقع در جنوب مرکزی آمریکای جنوبی با طول ۲۵۷۰ کیلومتر است که از کشورهای برزیل، پاراگوئه و آرژانتین عبور می‌کند. | ## بخش 1: رودخانه پارانا | نام نام پارانا در زبان توپی (از زبان‌های بومیان منطقه) به معنای " به بزرگی دریا " یا " به شکل دریا " گرفته شده است. این رود تا ۶۱۹ کیلومتر پس از سرچشمه در مسیری به سوی جنوب غرب تا شهر سالتو دل گوایرا پاراگوئه پیش می‌رود و پس از آن برای ۱۹۰ کیلومتر به سمت جنوب جریان می‌یابد و مرزی آبی به همان طول را تا برخورد با رود ایگواسو، بین دو کشور پاراگوئه و برزیل پدیدمی‌آورد. سد بزرگ « ایتایپو» (دومین سد بزرگ تولید برق در جهان) کمی پس از اتصال این دو رود ایجاد شده است. رود پارانا پس از تلاقی با رود ایگواسو، مرز طبیعی بین دو کشور آرژانتین و پاراگوئه را تشکیل می‌دهد. رود مسیر خود را رو به جنوب تا ۴۶۸ کیلومتر و پس از آن با پیچی ملایم به سوی غرب به درازای ۸۲۰ کیلومتر و سپس برخورد با رود پاراگوئه ادامه می‌دهد. | ## بخش 2: رودخانه پارانا | آب‌های روان پارانا، قبل از برخورد با رود پاراگوئه، درپشت سد« یاسیره تا » (به عنوان دومین سد هیدروالکتریکی و پروژه مشارکتی بین آرژانتین و پاراگوئه)، ذخیره آبی عظیمی را پدیدآورده است. این منبع ارزشمند آبی گاهی بر اثر طغیان، زندگی سکنه زمین‌های پست انکارناسیون پاراگوئه را مختل می‌سازد. رود پارانا پس از تلاقی با رود پاراگوئه، ۸۲۰ کیلومتر به سوی جنوب و با پیچ ملایمی به درازای ۵۰۰ کیلومتر روان می‌شود و پس از آن در دهانه ریورپلاته به رود اروگوئه می‌رسد و سرانجام به اقیانوس اطلس می‌ریزد. بهره‌برداری رود پارانا و شعبه‌هایش، شاخآب‌های عظیمی را تشکیل می‌دهد که بیشتر بخش‌های جنوب مرکزی قاره از جمله کل پاراگوئه، شمال آرژانتین، جنوب برزیل و بخش‌های از بولیوی و اروگوئه را در بر می‌گیرد. حجم آبی که از دهانه ریورپلات (ریو دلاپلاتا ) به اقیانوس اطلس می‌ریزد برابر با حجم دلتای رود میسی سیپی است. | ## بخش 3: رودخانه پارانا | این آبریز، آب شهرهای بزرگی مانند آسونسیون، بوئنوس آیرس، سائوپائولو و برازیلیا را تأمین می‌کند. پارانا و شاخه‌های آن همچنین منبع درآمد و معاش روزانه بسیاری از ماهیگیران ساحلی می‌باشد. برخی گونه‌های ماهی (مانند سوروبی و سابالو) برای مصارف داخلی و نیز واردات صید می‌شوند. بخش عظیمی از رود قابل کشتیرانی است که به عنوان گذرگاه آبی، شهرهای داخلی پاراگوئه و آرژانتین را به اقیانوس اطلس مربوط می‌سازد. | ## جمع‌بندی | هم چنین پل‌های متعددی بر رود پارانا احداث شده است از جمله: پل دوستی (فرندشیپ) بین شهرهای سیوداد دل استه (پاراگوئه) و فوز دو ایگواسو (برزیل) پل سان روکه گونزالز دسانتا کروس بین دو شهر انکارناسیون (پاراگوئه) و پوساداس (آرژانتین) پل خنرال بلگرانو بین رسیستانسیا و کورینتس در آرژانتین تونل زیر گذر آبی ارنانداریاس بین شهرهای پارانا و سانتافه آرژانتین پل روزاریو – ویکتوریا بین روزاریو (استان سانتافه) و ویکتوریا (استان انتره ریوس) آرژانتین پل بزرگ ساراته – براسو بین ساراته (استان بوئنوس آیرس) و استان انتره ریوس به علاوه، پلی بین شهرهای رکونکوئیستا (استان سانتافه) و گویا (استان کورینتس) و نیز پل دیگری بر روی دهانه آبریز ریورپلاته (بین اروگوئه و آرژانتین) تحت بررسی است.
موضوع مقاله: دهستان گریت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دهستان گریت | مقدمه: از جمله شهرهای دیگری که در دوره اتابکان لر کوچک از معروفیتی برخوردار بوده شهر گریت است. | ## بخش 1: دهستان گریت | گریت امروزه از نظر تقسیمات کشوری یکی از دهستان‌های بخش پاپی است که شامل ۳۹ روستا و دهکده است. | ## بخش 2: دهستان گریت | گریت در گذشته منطقه پر رونق و صاحب نامی بوده‌است و اوج ترقی آن مربوط به دوره سلاطین لر کوچک است. | ## بخش 3: دهستان گریت | شهر گریت در قرن هفتم شهری آباد بوده چنانچه نخستین امرای لر کوچک از جمله شجاع الدین خورشید و سیف الدین رستم و عزالدین گرشاسف مرکز فرمانروایی خود را در این شهر قرار دادند. | ## جمع‌بندی | حمدالله مستوفی مؤلف قرن هشتم آنرا جزو شهرهای خراب منطقه لر کوچک ذکر کرده‌است و می‌نویسد: «از شهرهای آنجا سه شهر خراب اند، گریت، لورشت (کوهدشت) و صیمره (سیمره)» شهر گریت همچنین دارای دژ مستحکمی بود که مشرف بر شهر و راه‌های اطراف بوده و امروزه نیز آثار آن بر روی کوهی به نام (سر تنگ) به چشم می‌خورد.
موضوع مقاله: دهستان ازنا سکوند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دهستان ازنا سکوند | مقدمه: دهستان ازنا سکوند نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد، استان لرستان در ایران است. | ## بخش 1: دهستان ازنا سکوند | مردم بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۰۰۰ نفر (۶۳۵۰ خانوار) بوده‌است. | ## بخش 2: دهستان ازنا سکوند | ساکنین این بخش از لرهای ایل نشین بوده و مرکز ایلیاتی ایل سکوند عالیخانی است که عمده طوایف آن در منطقه بیشتر شامل؛ عین الوند، پیامنی، ساکی، مختوا، نباتوند، زینل، چکمه سیاه می‌باشد.طی مطالبات مردم، در راستای توسعه منطقه قرار بوده بخش سکوند با سه دهستان سکوند شمالی، سکوند شرقی، سکوند جنوبی به مرکزیت شهر جدید عالیخان با ادغام چهار روستای ایمان آباد، سردار آباد، علی‌آباد و سیف آباد تشکیل شود که تاکنون محقق نشده‌است. | ## بخش 3: دهستان ازنا سکوند | ## جمع‌بندی | شایان ذکر است که نام شهر عالیخان بسبب این است که مردم سکوند ساکن در استان لرستان از شاخه عالیخانی بوده و حاج عالیخان (حاجی وزیر) از بنام‌ترین خانین لر بوده‌است.مردم این منطقه به زبان لری سخن می گویند.
موضوع مقاله: دهستان کاکاوند شرقی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دهستان کاکاوند شرقی | مقدمه: کاکاوندشرقی، دهستانی است از توابع بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران. | ## بخش 1: دهستان کاکاوند شرقی | اهالی این دهستان از طایفه غیب غلام ایل کاکاوند هستند و مذهب ایشان شیعه جعفری است. مردم این دهستان از طایفه کاکاوند هستند و به زبان لکی تکلم می‌کنند.درگاه ملی آمار ایران موقعیت ... | ## بخش 2: دهستان کاکاوند شرقی | روستاها سرگوژه (سرگوژَ) ولین / ولدی چفته دره سفلی (تفه‌نگ چیه‌ل هوار) چفته دره علیا (تفه‌نگ چیه‌ل بان) چفته دره وسطی (تفه‌نگ چیه‌ل نام) چمن جعفربیگ (چه‌مه‌ن جافربگ) آقا میر (ئاخه میر) حسین خان (حوسین خان) رضاخان (ره‌زا خان) سنگ سیاه (کوچک سێ) سیرکانه (سیره‌کانه) شاه ولی (شه‌وه‌لی) گشورامیداباد (گه‌شور ئومید ئاوا) گشورعلی آباد (گه‌شور عه‌لی ئاوا) گشورامیراباد (گه‌شور ئه‌میر ئاوا) گل گین (گوڵ گین) گله ویس (گوڵه ویس) مله کبود سفلی (مله کاو هوار) مله کبودعلیا (مله کاو بان) گشورقلعه محمد (گه‌شور قه‌لا محمه‌د) وَرمِلَه‌ی یک شبه حسین علی‌آباد (حوسین عه‌لی ئاوا) پارچه بلوط (پاچه به‌لو) تازه آباد بهرام (گل زرد) جوجار چهارافشارسفلی (چۆار ئوشار هوار) حسین ابادعلیا پشت تنگ دروزنه دهوند (دی وه‌ن) قاضی خانی (خالوه‌ند) مرده شوره پشت تنگ (خه‌یوه‌ند) میان چقا (نام چیا) چشمه کبود (کنی کاو) پائین اب سفلی شرقی جعفرآباد علیا (ده‌لی وه‌ل) پایین آب علیا / چال زرد چشمه کوه حسین‌آباد حسین‌آباد کاوه علیا / ده سفید (دی ئه‌سپی) کاوه وسطی گلستانه (میکائیل‌وند) هزارخانی (زیوه رام) یارآباد (هوز یاره) چشمه حاجی محمد (کانی) چمن بوله داربیدهفت چشمه علیا زرده سوار سیل چشمه سفلی (سیل کانی) معموله (مه‌موله) میان تنگ سفلی (ژیر ته‌نگ خوار) میان تنگ علیا (ژیر ته‌نگ بان) هفت چشمه / مرکز بخش (هه‌فت کانی) یه رزگی سیل چشمه علیا (سیل کانی بان) سنجران (سنجه‌ران) داربید هفت چشمه سفلی جمشیداباد چشمه سفیدسفلی چشمه سفیدعلیا حاجی‌آباد دارمرو/دارامرود زرگران فرخ ابادعلیا کاوه علیا کلاش گران مؤمن آباد مهدی‌آباد مهرابادتوده رود میرمالگه علیا نصرت آباد (جویچرمیَل) هفت چشمه غلام آباد ونو / جعفرآباد حاجی‌آباد جدید کاوه سفلی گل بسر میراخه که‌نی کاو پشت مله میرعلی کلاو سور چوار کوی میرزا علی کرشاهی مل تنگ شاه ولی کاهریز گروس گویژه سلفی طبیعت درختان بلوط، کیکم، ارژن، زالزالک، انجیر و بادام کوهی، گیاهان داروئی و صنعتی و پوشش گیاهی برای چرای دام به فراوانی در این منطقه رویش می‌کند. جانوران زیادی هم در این منطقه یافت می‌شود از جمله گرگ، روباه، خرگوش، شغال، خرس، گراز، تیهو و کبک. | ## بخش 3: دهستان کاکاوند شرقی | ## جمع‌بندی | این دهستان از جنوب به جنگل‌های بلوط چیاوزان منتهی می‌گردد از شمال سلسله کوه‌های نوخین و گون بان آن را از بخش خزل کنگاور و روستاهای گروس صحنه جدا می‌کند و همچنین گردنه مرتفع گشور با ارتفاع زیاد به دشت هرسین ختم می‌شود.
موضوع مقاله: دهستان خاوه شمالی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دهستان خاوه شمالی | مقدمه: مردمان این دهستان ازایل کولیوندوطایفه کرمعلی هستند وبه زبان لکی صحبت میکنند جمعیت براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۱۴۹ نفر (۱٬۸۳۸ خانوار) بوده‌است. | ## بخش 1: دهستان خاوه شمالی | مردمان این دهستان از ایل کرمعلی هستند.درگاه ملی آمار ایران جمعیت بعضی روستاهای پر جمعیت: سراب غضنفر ۱۸۷۱ نفر کفراج ۱۵۸۴ نفر ایرانشاهی ۲۳۴۱ نفر که مهمترین آنها ایرانشاهی می‌باشد که با مرکز شهرستان ۱۰ کیلومتر فاصله دارد. فرهنگ این دهستان از قوم لک و طایفه کرمعلی می‌باشند که در مهمان نوازی زبانزد منطقه می‌باشد. مردمان این دهستان شیعه مذهب هستند و گاوبازه به عنوان مذهبی‌ترین روستای شهرستان دلفان در این دهستان می‌باشد موقعیت ... | ## بخش 2: دهستان خاوه شمالی | روستاها ایرانشاهی زلیوار سراب غضنفر عزیزاباد دهنوکرمعلی نورمحمدی زمانه کفراج کله جوب اسداباد سالیانه سرابداود سرخانجوب اسدبیگی سرخانجوب سفلی سرخانجوب علیا شترخفت شریف حسین طلایی کرم الهی گاوبازه محمد آباد تاریخی دشت خاوه از پیشینه تاریخی کهنی برخوردار است کما این که خاستگاه کاسی‌ها ی جنگجو و اسب سوار بوده‌است. همچنین وجود قلعه سه طبقه ساسانی به نام کفراج (درحال حاضر تپه‌ای بیش نیست) در روستای کفراج همچنین تپه حبیبوند گندم بان که در گذشته یک قلعه بوده است به تاریخ ایران باستان برمیگردد حاکی از اهمیت ای جلگه سرسبز در گذشته‌است. فریا استارک فرانسوی در سفرنامه خود از این منطقه یاد کرده‌است که: (از گردنه ورازانه که عبور کردیم به دشت خاوه رسیدیم. | ## بخش 3: دهستان خاوه شمالی | کشاورزی این منطقه در کذشته زبانزد بوده‌است ولی در حال حاضر به دلیل کم توجهی مسولین از رونق کشاورزی آن کاسته شده‌است. طبیعت ااین منطقه جلگه‌ای بسیار خوش آب و هوا است و از طرف شرق و شمال به رشته کوه بلند گرین برخورد می‌کند. | ## جمع‌بندی | رود خاوه از وسط این جلگه عبور می‌کند و و آب آشامیدنی شهر نورآباد از چاهایی که در این منطقه حفر شده‌است تأمین می‌شود.
موضوع مقاله: استان ریو نگرو، آرژانتین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استان ریو نگرو، آرژانتین | مقدمه: استان ریو نگرو یکی از ایالات ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در در جنوب کشور آرژانتین و شمال منطقه پاتاگونیا می‌باشد . | ## بخش 1: استان ریو نگرو، آرژانتین | ریو نگرو با ایالات مندوسا، چوبوت، نئوکن، لا پامپا و بوئنوس آیرس مرز مشترک دارد . مشخصات مرکز : ویدما مساحت : ۲۰۳۰۱۳ کیلومترمربع جمعیت : ۵۵۲۸۲۲ (تا ۲۰۰۱) فرماندار : میگل سائیس تاریخچه پیش از آنکه ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، استانی که امروزه ریو نگرو نام دارد زیستگاه اقوام پوئلچس، پیکونچس و ووریلوچس از بومیان «تئوئل چه» بود . پس از ورود اسپانیایی‌ها، کشیشی به نام نیکولاس ماسکاردی یک هیأت تبلیغی وابسته به ژزوئیت‌ها در منطقه و در کرانه دریاچه نائوئل ئوآپی تأسیس کرد . در سال ۱۷۷۹ فرانسیسکو فرناندز ده ویدما viedma دو شهر ویدما و کارمن د پاتاگونس را که در دو سوی رود ریو نگرو در برابر هم قرار دارند بنا کرد. در سال ۱۸۷۹، اسپانیایی‌ها به فرماندهی خولیو روکا و در عملیات «فتح صحرا» بومیان را شکست دادند . | ## بخش 2: استان ریو نگرو، آرژانتین | با آغاز سدهٔ ۱۹ میلادی، اقامتگاه‌هایی چون سان کارلوس د باریلوچه، چوئل چوئل و خنرال روکا در منطقه احداث شد . این دره‌ها به سه بخش آلتو واله (غرب)، واله مدیو (مرکز) و واله اینفریور (شرق) تقسیم می‌شود . دره‌های حاصلخیز بخش آند بارش سالانه‌ای تا ۲۰۰۰ میلی‌متر دارند در حالی که بارش سایر مناطق استان ۲۰۰ میلی‌متر در سال می‌باشد . اقتصاد استان ریو نگرو با تولید ارزش ۴/۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درامد سرانه ۹۸۰۰ دلار می‌باشد . کشاورزی ۱۰ درصد اقتصاد استان را تشکیل می‌دهد که غالباً در دره‌های حاصلخیز رود ریو نگرو به خصوص بخش آلتو واله (غرب) و واله مدیو (مرکز) متمرکز شده‌است. | ## بخش 3: استان ریو نگرو، آرژانتین | ۷۰ درصد سیب و گلابی کشور در ریو نگرو و در شهر سان آنتونیو اوئسته تولید می‌شود که مصارفی چون تولید آبمیوه یا صادرات دارد . در بخش واله مدیو علاوه بر سیب و گلابی، گوجه فرنگی، پیاز و سایر سبزیجات تازه برای مصارف داخلی به عمل می‌آید . در بیرون از دره‌های حاصلخیز، پرورش دام صورت می‌گیرد به طوریکه ۱۳ درصد گوشت و پشم کشور در ریو نگرو تولید می‌شود . ماهیگیری صنعتی استان در آب‌های اقیانوس اطلس و خلیج سان ماتیاس با صید سالانه ۱۱ هزار تن ماهی و ۸ هزار تن ماهی روغن، ماهی مرکب، صدف و انواع غذاهای دریایی (غالباً برای صادرات) صورت می‌گیرد . | ## جمع‌بندی | جاذبه‌های توریستی استان در دو ناحیه عمده واقع شده‌اند : ناحیه آند و ناحیه اقیانوس اطلس از جاذبه‌های ناحیه آند می‌توان به مکان‌های زیر اشاره نمود : پارک ملی لوس آرایانس، جزیره ایسلا ویکتوریا، گذرگاه‌های بین دریاچه‌ها، مرکز اسکیینگ سررو کاتدرال و شهر ال بولسون جاذبه‌های توریستی ناحیه اطلس شامل صخره‌های غارشکل کرانه لاس گروتاس، مناطق ویزه ماهیگیری در واله مدیو، رود ریو نگرو به سبب ورزش‌های آبی می‌باشد .
موضوع مقاله: استان سالتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استان سالتا | مقدمه: سالتا با ایالات فورموزا، سانتیاگو دل استرو، توکومان، چاکو و کاتامارکا مرز مشترک دارد و توسط ایالت هوخوی محصور شده‌است. | ## بخش 1: استان سالتا | مشخصات مرکز: سالتا مساحت: ۱۵۵۴۸۸ کیلومترمربع جمعیت: ۱۰۷۹۰۵۱ (تا ۲۰۰۱) فرماندار: خوان مانوئل اورتوبی تاریخچه پیش از آنکه ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، ایالتی که امروزه سالتا نام دارد زیستگاه بومیان کالچاکیس و دیاگیتاس بود. از اقوام این بومیان می‌توان به کوئیلمس و هوماهواکاس که به زبان مشترک کاکان سخن می‌گفتند، قوم آتاکاما در پونا و قوم ویچیس که در نزدیکی ایالت چاکو سکونت داشتند اشاره کرد. ارناندو ده لرمه شهر «سان فیلیپه ده لرمه» را در سال ۱۵۸۲ بنیان نهاد که بعدها نامش به سان فیلیپه ده سالتا تغییر کرد. جنگ سالتا در سال ۱۸۱۳ موجب آزادی منطقه از اسپانیا شد اما نایب السلطنه پرو گهگاه حملاتی ترتیب می‌داد. | ## بخش 2: استان سالتا | خروازیو پوساداس ایالت سالتا را در ۱۸۱۴ تشکیل به وجود آورد که در آن زمان ایالت سالتا، هوخوی، جنوب بولیوی و شمال شیلی را در بر می‌گرفت. پس از درگیری‌های داخلی که به دنبال اعلام استقلال آرژانتین رخ داد، بولیوی شهر تاریخا را در سال ۱۸۲۶ ضمیمه خود کرد. محدودهٔ سالتا هنگامی به کوچکترین حد خود رسید که بولیوی شهر یاکویبا را تصرف کرد (سال ۱۹۰۰). دولت ملی «لوس آندس» که در سال ۱۹۰۲ با مرکزیت سان آنتونیو دلوس کوبرس ایجاد شده بود در سال ۱۹۴۳ به عنوان بخش «لوس آندس» به ایالت سالتا پیوست. | ## بخش 3: استان سالتا | قله‌های مرتفع و برفی آند (آکای، کاچی و چانی) دره‌هایی نظیر کبرادا دل تورو، وایس کالچاکیس و لرمه به وجود آورده‌اند. در شرق و نزدیک منطقه گران چاکو، مرطوب‌ترین آب و هوا متعلق به جنگل یونگاس در پارک ملی ال ری می‌باشد. اقتصاد ایالت سالتا با تولید ارزشی برابر ۱/۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درآمد سرانه ۴۷۶۰ دلار از نظر اقتصادی کم توسعه می‌باشد. جاذبه‌های توریستی تاریخی، طبیعی و اجتماعی شامل نمونه‌های زیر است: شهر سالتا (مرکز ایالت) با کلیسای جامع و موزهٔ باستان‌شناسی آلتا مونتانیا دسالتا (با ۳ مومیای یخ زده دوره اینکاها) قطار آ لاس نوبس (بسوی ابرها) پیش از آنکه به شهر سان آنتونیو دلوس کوبرس برسد از مسیر صخره‌ای و دره‌های تنگ عبور می‌کند. | ## جمع‌بندی | کوه‌های وایس کالچاکیس با صخره‌های قرمز رنگ شهر کافایاته مرکز شراب ایالت پارک ملی ال ری در جنگل یونگاس، پارک ملی باریتو و پارک ملی لوس کاردونس تقسیمان سیاسی ایالت به ۲۳ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود.
موضوع مقاله: استان سان خوآن، آرژانتین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استان سان خوآن، آرژانتین | مقدمه: مشخصات مرکز : سان خوان مساحت : ۸۹۶۵۱ کیلومترمربع جمعیت : ۶۲۰۰۲۳ ( تا ۲۰۰۱ ) فرماندار : خوزه لوئیز خیوخا تاریخچه پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، استان سان خوان کنونی زیستگاه بومیانی بود که تحت تأثیر فرهنگ و امپراتوری اینکاها بودند . | ## بخش 1: استان سان خوآن، آرژانتین | شهر سان خوان دلا فرونترا در سال ۱۵۶۲ توسط خوان خوفره ای مونته سا تأسیس گشت اما در سال ۱۵۹۳ به سبب طغیان رود سان خوان به ۲ کیلومتری جنوبش انتقال یافت . در سال ۱۷۷۶ هنگامی که سان خوان به نایب السلطنه ریو دلاپلاتا واگذار شد، زمین لرزه ای تقریباً تمام شهر را ویران نمود . رهبر و پیشوای استقلال آرژانتین، ژنرال خوزه ده سان مارتین در سال ۱۸۱۴ حاکم کویو شد ( سان خوان در آن زمان بخشی از کویو بود ) . به دنبال جدایی بین‌المللی آرژانتین و ظهور دولتی لیبرال در سال ۱۸۵۳ بسیاری از روشنفکران تبعیدی به آرژانتین بازگشتند . | ## بخش 2: استان سان خوآن، آرژانتین | دولت برای پاسخ دادن به نیازهای بخش کشاورزی استان، سد و ذخیره آبی اویوم را احداث نمود . دشت‌های خشک در بخش شرقی با ماهورها و تپه‌های کم ارتفاع و بخش‌های مرتفع در غرب آن قرار دارد . رودهای عمده استان رود هاچال، رود سان خوان | سان خوان و دساگادرو می‌باشند که دره‌های حاصلخیز و مرکز استان را سیراب می‌کنند . اقتصاد استان سان خوان با تولید ارزشی برابر ۶/۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درامد سرانه ۵۸۲۰ دلار از نظر اقتصادی کم توسعه می‌باشد . | ## بخش 3: استان سان خوآن، آرژانتین | صنعت شراب سازی از مهم‌ترین صنایع منطقه می‌باشد به طوری که پس از مندوسا دومین استان تولیدکننده شراب می‌باشد . همچنین محصولاتی مانند ذرت، گوجه فرنگی، انجیر، هلو و سیب زمینی در استان به عمل می آید . | ## جمع‌بندی | با این حال شهر سان خوان ( زادگاه سارمینتو )، پارک ایسچی گالاستو، سد اویوم و بهارهای پیزمانتا از جاذبه‌های توریستی استان به‌شمار میروند .