موضوع مقاله: ربابه مرادوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ربابه مرادوا | مقدمه: ربابه مرادوا (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۳۰ اردبیل – درگذشتهٔ ۲۸ اوت ۱۹۸۳ باکو) (به شمسی ۱ فروردین ۱۳۰۹ اردبیل – ۶ شهریور ۱۳۶۲ باکو) خواننده ایران زاده ی آذربایجانی بود. | ## بخش 1: ربابه مرادوا | دوره کودکی (ربابه اشراقی) در ۲۱ مارس ۱۹۳۰ م درشهر اردبیل در محله عالی قاپوی کوچه دربندلر یا دربندلی عالی قاپو یکی از محلات قدیمی اردبیل واقع در مجاورت بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی و درخانواده‌ای مذهبی متولد گردید. او دو خواهر بنام طاهره مرادوا و ماهرخ مرادوا نیز دارد./ بیوگرافی ربابه مراداوا/ خاطرات استاد جانعلی اکبراف از ربابه مراداوا/ خاطرات اربابه مراداوا از خواهرش ربابه مراداوا دوره مهاجرت و موفقیت در سال ۱۹۴۶ به دنبال دستگیری پدرش و بعد از خاتمه غائله آذربایجان در سال ۱۳۲۵ ربابه به اجبار و با دو برادر، سه خواهر و مادرش به جمهوری آذربایجان و به شهر علی بایراملی مهاجرت می‌کنند. در سال ۱۹۵۰ یک گروه فرهنگی جهت اجرای برنامه‌های فرهنگی از باکو به آن شهر اعزام می‌شوند. از قضا خانمی که نقش خرامان خانم را ایفا می‌کرد بیمار می‌گردد و مسئول شهر علی بایراملی به ربابه پیشنهاد بازی در آن نقش را می‌نماید و او با شوق می‌پذیرد. در راستای اجرای این نقش آوازی دربیات کرد می‌خواند که نظر علی عسگر علی اکبروف را جلب می‌نماید. با پیشنهاد او تحصیل در موسیقی آذربایجانی از جمله خان شوشینسکی را شروع کرده و به اتفاق اسلام رضایف خواننده موسیقی مقامی در سال ۱۹۵۳م از کالج آصف زینالی باکو فارغ‌التحصیل گردید. | ## بخش 2: ربابه مرادوا | او از سال ۱۹۵۴م در سازمان اپرای آذربایجان و تئاتر Ballet شروع به فعالیت می‌نماید. نقش‌های لیلی (اپرای لیلی و مجنون) و اصلی (اپرای اصلی وکرم) را برای چند سال متوالی ایفا می‌کند. به اعتراف عارف بابایف و نزاکت تیموراوا هیچ‌کس به زیبایی و ظرافت ربابه ایفای نقش ننموده است. خود ربابه گفته است: «من نقش لیلی را اجرا نمی‌کنم، بلکه بهانه‌ای است که من بخت و اقبالم را اجرا کنم. آنچه که من می‌خوانم درفراق زادگاهم اردبیل است…»./ موفقیت ربابه مراداوا در طاهره اشراقی خواهر ربابه که خود از خوانندگان موسیقی آذربایجانی است خاطراتی از ربابه به شرح ذیل نقل می‌کند: ربابه دلتنگ اردبیل بود. می‌گفت: کاش راه‌های ایران - شوروی باز بود و من به هر زحمتی که شده است خود را به اردبیل می‌رساندم. | ## بخش 3: ربابه مرادوا | میراحمد عسکرلی از کارکنان مرزی شوروی نقل می‌کند: ربابه برای نزدیکی به اردبیل اکثر کنسرتهایش را در نوار مرزی آذربایجان و در همسایگی اردبیل اجرا می‌نمود. روزی که به آستارا (آستارای شوروی) آمده بود از مرزبان خواست تا مرز را برای او باز نمایند تا او خود را به اردبیل نزدیک حس کند. مرزبان با وجود خفقان شدید دولت شوروی با مسئولیت خویش مرز را فقط به خاطر حرمت و ارزش ربابه باز می‌نماید. ربابه خود را به روی پل ارتباطی بین آستارای ایران و آستارای شوروی می‌رساند و باصدای حزینی ترانه قره گیلا را آنچنان برای اردبیل زمزمه می‌کند که اشک از گونه‌های خود و دیگر مرزبانان جاری می‌گردد (تنها کسی که در آواز قراگیله نام کوچهٔ زادگاه خود را آورده است:دریند آراسی کونلوم یارالی… اشاره به دربندلی و جایی که خاطره‌هایی با نامزد خود در اردبیل را داشته است که به هنگام مهاجرت به باکو از هم دور ماندند) . طاهره مرادوا عضو گروه موسیقی باکو که این گروه از استادان موسیقی آذربایجان تشکیل شده، در تاریخ۱۹/۰۴/۱۳۸۳درفرهنگسرای هنر (ارسباران) تهران برنامه‌ای اجرا کردند./ خاطرات دختر ربابه مراداوا دوره آخر عمر او در اواخر عمر به بیماری دیابت مبتلا گردید. | ## جمع‌بندی | به نقل از خواهرش طاهره، او در چند ماه آخر حیاتش دربستر بیماری افتاد و در سال ۱۹۸۳م در باکو همچنان که در حسرت اردبیل می‌سوخت درسن ۵۳ سال و ۵ ماه داشت، دارفانی را وداع و چشم از جهان فروبست.