موضوع مقاله: چیرلیدینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چیرلیدینگ | مقدمه: به افرادی که در این فعالیت معمولاً گروهی شرکت دارند چیرلیدر (هِلهـِله‌چی) گفته می‌شود. | ## بخش 1: چیرلیدینگ | آن‌ها معمولاً لباس یک‌شکل می‌پوشند، موسیقی پخش می‌شود و با استفاده از پوم‌پوم (توپک‌های رنگی) یا حرکات آکروباتیک فضایی پرهیجان در ورزشگاه ایجاد می‌کنند. وقتی دربارهٔ سیاست، رسانه یا یک گروه گفته می‌شود «چیرلیدر» هستند، منظور این است که آن‌ها بدون نقد جدی، فقط از یک فرد یا یک سیاست حمایت و تشویق می‌کنند، درست مثل کسی که در ورزشگاه فقط تیم خود را تشویق می‌کند. چیرلیدینگ گاهی برای بالا بردن روحیهٔ تیم‌های ورزشی انجام می‌شود، گاهی برای سرگرم کردن تماشاگران و گاهی هم به‌صورت رقابتی برگزار می‌شود. برنامه‌های چیرلیدینگ معمولاً میان یک تا سه دقیقه طول می‌کشند و بخش‌هایی مانند حرکات آکروباتیک زمینی (tumbling)، رقص، پرش‌ها، شعارهای هماهنگ و نیز حرکات نمایشی گروهی مانند بلند کردن یا پرتاب اعضای گروه (stunting) را در بر می‌گیرند. این فعالیت در دیگر کشورهای جهان چندان گسترش نیافته است، مگر در جاهایی که با ورزش‌های آمریکایی یا مسابقات سازمان‌یافتهٔ چیرلیدینگ پیوند دارد. ورزش‌هایی مانند فوتبال، هاکی روی یخ، والیبال، بیسبال و کشتی نیز گاهی از تیم‌های چیرلیدینگ بهره می‌برند. جام جهانی کریکت در آفریقای جنوبی در سال ۲۰۰۷ نخستین رویداد فرامرزی کریکت بود که چیرلیدر نیز در برنامه‌های خود، داشت. | ## بخش 2: چیرلیدینگ | برخی از تیم‌های فوتبال برزیلی که در سری A برزیل بازی می‌کنند، تیم‌های چیرلیدینگ دارند، مانند باهیا، فورتالزا و بوتافوگو. در بیسبال، فلوریدا مارلینز نخستین تیم لیگ برتر بیسبال بود که تیم چیرلیدینگ داشت. چیرلیدینگ به عنوان فعالیتی مردانه در ایالات متحده آغاز شد و بیشتر در خود آمریکا محبوب است. اگرچه امروزه در کشورهای بیشتری انجام می‌شود و از راه فیلم‌ها، توانسته است مخاطبان بیشتری پیدا کند. در پایان دهه ۲۰۰۰، این ورزش بیرون از ایالات متحده در کشورهایی مانند استرالیا، کانادا، مکزیک، چین، کلمبیا، فنلاند، فرانسه، آلمان، ژاپن، هلند، نیوزیلند و بریتانیا گسترش یافت. با این حال و با وجود همهٔ تلاش‌ها برای افزایش هواداران آن، این ورزش محبوبیت بین‌المللی دیگر ورزش‌های آمریکایی مانند بیسبال یا بسکتبال را ندارد. در سال ۲۰۱۶، کمیته بین‌المللی المپیک اتحادیه بین‌المللی چیر (ICU) را به عنوان بخشی از فدراسیون‌های ورزشی به رسمیت شناخت؛ در عمل این به معنای آن است که این مدالیته توسط IOC به عنوان یک ورزش در نظر گرفته می‌شود و در آینده، بسته به مذاکرات و محبوب‌سازی بین‌المللی، ممکن است بخشی از بازی‌های المپیک نیز شود. | ## بخش 3: چیرلیدینگ | تاریخچه گروه‌های چرلیدر سازمان یافته به شکل فعالیتی شروع شد که اعضای آن همه مذکر بودند. از دوم نوامبر ۱۸۹۸ به عنوان تاریخ رسمی تأسیس اولین گروه چرلیدری یاد کرده می‌شود. رشته ورزشی معمولاً مشوقان در جلوی جایگاه تماشاچیان قرار می‌گیرند، و از نظر تعداد (همانند یک تیم) ثابت بوده و نوع برنامه‌های از پیش تعیین شده‌ای دارند، که مدت‌ها روی آن تمرین می‌کنند. گاهی اوقات در بین نیمه یا در مواقع استراحت مسابقه برنامه‌هایی اجرا می‌کنند و در حین مسابقات، تشویق تماشاچیان را بر عهده می‌گیرند. مشوقان را می‌توان بیشتر در مسابقات فوتبال آمریکایی و بسکتبال در آمریکا و کانادا در سطوح مسابقات حرفه‌ای (همانند لیگ ان بی ای و ان اف ال)، مسابقات دانشگاهی کشوری، و مسابقات بین-دبیرستانی دید. بر پایه کشور مکزیک چیرلیدینگ در مکزیک یک ورزش محبوب است که به‌طور معمول در مسابقه‌های ورزشی فوتبال دانشگاهی مکزیک و فوتبال حرفه‌ای مکزیک دیده می‌شود. ایران در ایران، چرلیدرها به‌طور زیرزمینی و تنها در رسانه‌های مردم‌محور مانند کانال‌های یوتیوب یا دیگر شبکه‌های اجتماعی، برای دوره‌هایی کوتاه فعال بوده‌اند و هرگز فعالیت رسمی نداشته‌اند. | ## جمع‌بندی | چیرلیدرهای سرشناس بسیاری از چرلیدرها، توانسته‌اند در رشته‌های هنری یا گوناگون به موفقیت برسند، مانند مدونا، کمیل کستک، کاریزما کارپنتر، کیرستن دانست، کندال جنر، ریس ویترسپون.