موضوع مقاله: خاجوراهو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خاجوراهو | مقدمه: خاجوراهو که یکی از محبوب‌ترین مقاصد گردشگری در هند است، بزرگترین گروه معابد هندو و جین قرون وسطایی این کشور را در خود جای داده است که به خاطر مجسمه‌های شهوانی خود مشهور هستند. | ## بخش 1: خاجوراهو | مجموعه بناهای تاریخی خاجوراهو از سال ۱۹۸۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته و یکی از "عجایب هفتگانه" هند محسوب می‌شود. نام این شهر که در قدیم "خارجوراواهاکا" بوده، از کلمه سانسکریت خارجور به معنی " نخل خرما " گرفته شده است. این مجموعه ۲۲ معبد بزرگ از قرن‌های X و XI را حفظ کرده است که تا حد زیادی از شدیدترین تخریب‌ها در طول فتح هند توسط مسلمانان و در قرن‌های بعدی در امان مانده‌اند. این مجموعه استثنایی همچنین به خاطر صحنه‌های میثونا از زوج‌های عاشق و تعداد زیادی آپسارا، موجودات آسمانی به شکل زنان زیبا با چهره‌های سخاوتمند و رفتاری جذاب، مشهور است که بخش‌هایی از فضاهای اختصاص داده شده به مجسمه‌های تمثیلی در نمای بیرونی معابد بزرگ را پوشانده و به وضوح برای همه قابل مشاهده است. طبق یک افسانه در اصل حدود ۸۰ معبد وجود داشت که ۲۲ معبد در حالت سالم باقی مانده اند. شاید به خاطر اینکه در یک منطقه غیرمعمول برای ساخت معبد (بعد از گنگ) قرار داشتند، موفق شدند از نابودی گسترده عناصر هندوئی توسط امپراتوری مغول مسلمان زنده بمانند. مجسمه‌ها مجسمه‌هایی که معابد خاجوراهو را تزئین می‌کنند را می‌توان به پنج نوع مختلف طبقه‌بندی کرد. نوع اول، طرح‌های هندسی و گلدار مورد استفاده در سقف‌ها، گچبری‌ها و ستون‌ها هستند. نوع دیگری از مجسمه‌ها، زندگی درباری مانند رقص و موسیقی و همچنین فعالیت‌های روزمره را به تصویر می‌کشند. گروه سوم شامل پیکره‌های حیوانات است که معمولاً در نمای بیرونی و گچبری‌های پایینی معابد قرار می‌گیرند، ظاهراً برای شکستن یکنواختی پیکره‌های انسانی. تصاویر خدایان و الهه‌ها گروه چهارم را تشکیل می‌دهند و معمولاً در پشت معبد یا در طاقچه‌های زیر عناصر بیرون‌زده قرار دارند. | ## بخش 2: خاجوراهو | این معبد به شکل لینگام به خدای شیوا تقدیم شده‌است «دولادئو» به معنای «داماد مقدس» است. دیوارها دارای نمایشی از رقصندگان آسمانی در حالات وابسته به عشق شهوانی و سایر چهره‌ها هستند. به عنوان بخشی از گروه بناهای خاجوراهو این معبد در سال ۱۹۸۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.دلیل اینکه معابد با نقوش شهوانی مختلف تزئین می‌شدند، به طور قطعی مشخص نیست. برخی از محققان معتقدند که این تزئینات هدف آموزشی داشته است: آموزش کاما سوترا به جوانان؛ برخی دیگر، این معابد را ادای احترامی به ازدواج شیوا و پارواتی می‌دانند. همچنین نظریه‌ای وجود دارد که مجسمه‌های نمایانگر عاشقان به عنوان محافظ عمل می‌کردند و ارواح شیطانی و رعد و برق را دور می‌ساختند. معابد ۲۲ معبدی که هنوز پابرجا هستند، در سه گروه غربی، شرقی و جنوبی پراکنده شده‌اند. علاوه بر دو معبد ویران شده و موزه باستان‌شناسی، ساختمان‌های زیر در این گروه یافت می‌شوند: معبد لاکشمانا : گمان می‌رود که توسط پادشاه لاکشاورمان، که بین سال‌های ۹۲۵ تا ۹۵۰ میلادی سلطنت می‌کرد، ساخته شده باشد. این معبد که بر روی سکویی به عرض سه متر ساخته شده است، از طریق یک راه پله با تزئینات ظریف قابل دسترسی است. مجسمه‌های روی دیوارهای بیرونی صحنه‌هایی از زندگی روزمره، جنگجویان و صحنه‌های شهوانی را به تصویر می‌کشند. معبد ماتانگسوارا : این معبد که به خدای شیوا اختصاص داده شده است، امروزه نیز به عنوان مکانی برای عبادت باقی مانده است. این معبد بر روی سکویی نسبتاً مرتفع واقع شده است که از طریق پلکانی بسیار تزئین شده قابل دسترسی است. | ## بخش 3: خاجوراهو | معبد ویشواناتا : این معبد توسط پادشاه دهنگادوا، که بین سال‌های ۹۵۰ تا ۱۰۰۲ میلادی سلطنت می‌کرد، ساخته شده است. معبد کانداریا ماهادِو : این معبد دیدنی‌ترین و همچنین بزرگترین معبد در خاجوراهو است. این معبد نیز به شیوا اختصاص داده شده و بر روی سکویی به ارتفاع ۳ متر ساخته شده است. معبد دوی جاگادامبی : کوچکتر و وقف شده به کالی، تزئینات آن شامل مجسمه‌هایی از زنانی است که در حال انجام کارهای روزمره هستند. معبد چیتراگپتا : در داخل آن مجسمه‌ای از سوریا، خدای خورشید، سوار بر ارابه‌اش که توسط هفت اسب کشیده می‌شود، قرار دارد. از بین این شش معبد، معابد زیر برجسته‌ترند: معبد پارسواناتا : این معبد شامل تعداد بسیار کمی مجسمه از عاشقان است و بسیاری از زنان در حال نواختن آلات موسیقی مختلف یا انجام کارهایی مانند آرایش یا حمام کردن هستند. گروه جنوبی این معبد در یک کیلومتری گروه شرقی واقع شده و از دو معبد کوچک تشکیل شده است؛ معبد دولادئو که با مجسمه‌های شهوانی تزئین شده است، و معبد چاتوربوجا که شامل یک مجسمه سه متری ویشنو است. مجسمه ها را می توان در ارتفاع چشم در موزه وزارت آثار قدیم هند که در مقابل گروه غربی واقع شده است، دید. این موزه در بخش باستان شناسی به چهار خانه بزرگ تقسیم شده است که مجسمه های شیوا وایشناو، جین و بیش از ۱۰۰ اندازه مختلف دارند. در همین حال، موزه ایالتی فرهنگ قبیله‌ای و مردمی، آثار سفالی، فلزکاری، صنایع چوبی، نقاشی‌ها، جواهرات، ماسک‌ها و خالکوبی‌های ساخته شده توسط گروه‌های قبیله‌ای را به نمایش می‌گذارد. جشنواره رقص جشنواره رقص یک هفته‌ای که هر ساله در ماه فوریه یا مارس برگزار می‌شود، رقصندگان مشهور بسیاری را از سراسر هند به خود جذب می‌کند. | ## جمع‌بندی | رقص‌هایی از ایالت‌های مختلف ارائه می‌شوند و مخاطبان را به سفری رقص در سراسر هند می‌برند.