موضوع مقاله: پیتر پل روبنس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیتر پل روبنس | مقدمه: کشتار بی‌گناهان، یکی از نقاشی‌های او که برگرفته از داستانی از انجیل متی است، در سال ۲۰۰۲ به مبلغ ۴۹٫۵ میلیون پوند به فروش رفت که بالاترین قیمت برای آثار استادان قدیم نقاشی است.BBC دوران کودکی یتر پل روبنس در سیگن در وستفالیا ، در امپراتوری مقدس روم ، در 300 کیلومتری آنتورپ به دنیا آمد. | ## بخش 1: پیتر پل روبنس | او ششمین فرزند یان روبنس ( 1530 - 1587 )، یک وکیل پروتستان موفق بود که در سال 1562 به عنوان رئیس شهر آنتورپ منصوب شد ، و ماریا پیپلینکس ( 1537 - 1608 )، دختر یک تاجر ملیله بود. پدر و مادرش در سال 1568 آنتورپ ( هلند اسپانیایی ) را ترک کردند تا از آزار و شکنجه پروتستان ها در هلند اسپانیا توسط دوک آلبا در طول دوره 2017 بگریزند.شورش گدایان ، مظنون شدن یان روبنس به همدردی کالوینیست ها . یان روبنس مشاور حقوقی ویلیام اورنج شد و بنابراین در سال 1570 به دربار زیگن نقل مکان کرد. به دلیل رابطه او با آن از ساکسونی ، همسر دوم ویلیام اورنج که با او یک دختر به نام کریستین فون دیز (که گیوم او را نخواهد داشت) داشت. تشخیص)، متولد شده در22 اوت 1571یان روبنس تا سال 1573 در قلعه دیلنبورگ زندانی بود و آزادی او به دلیل همسرش بود. یان روبنس پس از انکار پروتستانتیسم برای کاتولیک ، احتمالاً پسرش را قبل از مرگش در سال 1587 به مذهب کاتولیک تعمید داد . در خانه مادرخوانده اش بود که روبنس شروع به کپی کردن نقاشی های موجود در خانه او، به ویژه ورونزها کرد، و امید خود را به لباس و بازوهای وکالت رها کرد. پدرش که یک کالوینیست بود و مادرش در سال 1568 پس از تشدید آشفتگی مذهبی و آزار و شکنجه پروتستان ها در دوران حکومت هابسبورگ هلند توسط دوک آلبا از آنتورپ به شهر کلن گریختند . یان روبنس مشاور حقوقی (و معشوقه) از ساکسونی ، همسر دوم ویلیام اول اورنج شد و در سال 1570 در دربار او در سیگن مستقر شد و پدر دخترش کریستین بود که در سال 1571 به دنیا آمد . در سال 1589، دو سال پس از مرگ پدرش، روبنس به همراه مادرش ماریا پیپلینکس به آنتورپ نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان یک کاتولیک بزرگ شد . مذهب نقش برجسته ای در بسیاری از آثار او داشت و روبنس بعداً به یکی از صداهای برجسته سبک نقاشی کاتولیک ضد اصلاحات تبدیل شد (او گفته بود "شور من از آسمان می آید، نه از تفکرات زمینی"). این اثر که میان سال‌های ۱۶۳۶ و ۱۶۳۸ پدید آمد، اسطوره‌شناسی کهکشان راه شیری را می‌نمایاند. در این نقاشی، هرا (یونو) شیرش را می‌پاشد؛ هراکلس (هرکول) به‌هنگام نوزادی و زئوس (یوپیتر)، که با دال و آذرخش‌هایش می‌توان او را شناخت، در پس‌زمینه به‌تصویر کشیده شده‌اند. متعاقباً زیر نظر دو تن از نقاشان برجسته شهر، آدام ون نورت و اتو ون وین ، نقاشان متوفی منریست مطالعه کرد. بسیاری از اولین آموزش های او شامل کپی کردن آثار هنرمندان قبلی، مانند حکاکی های هانس هلبین جوان و حکاکی های مارکانتونیو ریموندی پس از رافائل بود. روبنس تحصیلات خود را در سال 1598 به پایان رساند و در آن زمان وارد دانشگاه شدانجمن سنت لوک به عنوان یک استاد مستقل. او ابتدا در ونیز توقف کرد ، و در آنجا نقاشی‌هایی از تیتیان ، ورونز ، و تینتورتو را دید ، قبل از اینکه در مانتوآ در دربار دوک وینچنزو اول گونزاگا مستقر شود. رنگ‌آمیزی و ترکیب‌بندی‌های ورونز و تینتورتو تأثیر فوری بر نقاشی روبنس گذاشت و سبک متاخر و بالغ او عمیقاً تحت تأثیر تیتیان قرار گرفت. او در آنجا هنر کلاسیک یونانی و رومی را مطالعه کرد و از آثار استادان ایتالیایی کپی کرد. رامجسمه‌سازی هلنیستی لائوکون و پسرانش و همچنین هنر میکل آنژ ، رافائل و لئوناردو داوینچی بر او تأثیرگذار بود . سقوط فایتون ، 1604، گالری ملی هنر ، واشنگتن، دی سی روبنس بعداً یک کپی از مقبره مسیح کاراواجو ساخت و به حامی خود، دوک مانتوآ، توصیه کرد که مرگ باکره ( لوور ) را بخرد. در طول اولین اقامت در رم، روبنس اولین سفارش محراب خود را، سنت هلنا با صلیب واقعی برای کلیسای رومی سانتا کروچه در Gerusalemme به پایان رساند . در آنجا، او مجموعه های گسترده رافائل و تیتیان را که توسط فیلیپ دوم جمع آوری شده بود، مطالعه کرد . او همچنین یک پرتره سوارکاری از دوک لرما را در طول اقامتش (پرادو، مادرید) کشید که تأثیر آثاری مانند چارلز پنجم تیتیان در مولبرگ (1548؛ پرادو، مادرید) را نشان می‌دهد. او در سال 1604 به ایتالیا بازگشت و چهار سال بعد در آنجا ماند، ابتدا در مانتوا و سپس در جنوا و رم. در جنوا، روبنس پرتره های متعددی مانند مارکسا بریگیدا اسپینولا دوریا (گالری ملی هنر، واشنگتن دی سی)، و پرتره ماریا دی آنتونیو سرا پالاویسینی، به سبکی کشید که بر نقاشی های بعدی آنتونی ون دایک ، جاشوا تأثیر گذاشت. از سال 1606 تا 1608، او عمدتاً در رم بود که با کمک کاردینال جاکوپو سرا (برادر ماریا پالاویسینی)، مهمترین مأموریت خود را تا به امروز برای محراب عالی شیک‌ترین کلیسای جدید شهر، سانتا ماریا در سال 2018 دریافت کرد. موضوع قرار بود سنت گرگوری بزرگ و قدیسان مهم محلی باشد که نمادی از باکره و کودک را می پرستند. نسخه اول، یک بوم منفرد (اکنون در موزه هنرهای زیبا، گرنوبل)، بلافاصله با نسخه دوم بر روی سه صفحه تخته سنگ جایگزین شد که اجازه می دهد تصویر مقدس معجزه آسای "سانتا ماریا در والیچلا" در تاریخ نمایان شود. او همچنان به نوشتن بسیاری از نامه ها و مکاتبات خود به زبان ایتالیایی ادامه داد، نام خود را به عنوان "پیترو پائولو روبنس" امضا کرد و با حسرت از بازگشت به شبه جزیره صحبت کرد - امیدی که هرگز محقق نشد. بازگشت او مصادف بود با دوره شکوفایی مجدد در شهر با امضای معاهده آنتورپ در آوریل 1609، که آتش بس دوازده ساله را آغاز کرد . در سپتامبر 1609، روبنس توسط آلبرت هفتم، آرشیدوک اتریش ، و اینفانتا ایزابلا کلارا یوجنیا از اسپانیا ، حاکمان کشورهای پایین ، به عنوان نقاش دربار منصوب شد . او تا زمان مرگ آرشیدوشس ایزابلا در سال 1633 نزدیک بود و نه تنها به عنوان یک نقاش بلکه به عنوان یک سفیر و دیپلمات نیز از او دعوت شد. روبنس زمانی که در 3 اکتبر 1609 با ایزابلا برانت ، دختر شهروند برجسته آنتورپ و اومانیست، یان برانت، ازدواج کرد، پیوندهای خود را با شهر تقویت کرد. موزه ارمیتاژ در سال 1610 روبنز به خانه و استودیو جدیدی نقل مکان کرد که او طراحی کرده بود. اکنون موزه روبنشویس ، ویلای تحت نفوذ ایتالیایی در مرکز آنتورپ، کارگاه او را در خود جای داده است، جایی که او و شاگردانش بیشتر نقاشی‌ها را می‌سازند، و مجموعه هنری شخصی و کتابخانه‌اش، که هر دو از گسترده‌ترین آثار در آنتورپ هستند. مشهورترین شاگرد او آنتونی ون دایک جوان بود که به زودی به چهره‌پرداز برجسته فلاندری تبدیل شد و مکرراً با روبنس همکاری می‌کرد. | ## بخش 2: پیتر پل روبنس | او همچنین اغلب با بسیاری از متخصصان فعال در شهر، از جمله فرانس اسنایدرز نقاش حیوانات ، که عقاب را به پرومتئوس باند کمک کرد، همکاری می کرد.(حدود 12-1611، تکمیل شده در سال 1618)، و دوست خوبش، نقاش گل، یان بروگل بزرگ . موسسه هنر کورتال محراب هایی مانند برافراشتن صلیب (1610) و فرود از صلیب (1611-1614) برای کلیسای جامع بانوی ما به ویژه در تثبیت روبنس به عنوان نقاش برجسته فلاندر در مدت کوتاهی پس از بازگشتش اهمیت داشتند. روبنس از تولید چاپ و صفحات عنوان کتاب، به ویژه برای دوستش بالتاسار مورتوس ، صاحب انتشارات بزرگ پلانتین-مورتوس ، استفاده کرد تا شهرت خود را در این بخش از زندگی حرفه ای خود در سراسر اروپا گسترش دهد. در سال 1618، روبنس با درخواست یک امتیاز سه گانه غیرمعمول (شکل اولیه حق چاپ ) برای محافظت از طرح های خود در فرانسه، هلند جنوبی و استان های متحد، یک شرکت چاپ را آغاز کرد. او لوکاس ورسترمن را به خدمت گرفتبرای حکاکی تعدادی از نقاشی‌های اساطیری برجسته‌اش، که روبنز تقدیم‌های شخصی و حرفه‌ای را به افراد برجسته در جنوب هلند، استان‌های متحد، انگلستان، فرانسه و اسپانیا ضمیمه کرد. به استثنای چند قلم کاری ، روبنس چاپ را به متخصصانی سپرد که شامل لوکاس ورسترمن، پائولوس پونتیوس و ویلم پانلز بودند. او تعدادی حکاکی را که توسط کریستوفل جگر آموزش دیده بودند، به خدمت گرفت ، و آنها را با دقت به سبک قوی تر مورد نظر خود آموزش داد. روبنس همچنین آخرین نقوش برجسته چوبی را قبل از احیای این تکنیک در قرن نوزدهم طراحی کرد. ماری در سال 1630 توسط پسرش لوئی سیزدهم از فرانسه تبعید شد و در سال 1642 در همان خانه ای در کلن که روبنس در کودکی در آن زندگی می کرد درگذشت. 1622-1625 پس از پایان آتش بس دوازده ساله در سال 1621، حاکمان اسپانیایی هابسبورگ تعدادی مأموریت دیپلماتیک را به روبنس سپردند. در حالی که در سال 1622 در پاریس برای بحث در مورد چرخه ماری دو مدیچی بود، روبنس درگیر فعالیت های مخفیانه جمع آوری اطلاعات بود که در آن زمان وظیفه دیپلمات ها بود. او برای کسب اطلاعات در مورد تحولات سیاسی فرانسه بر دوستی خود با نیکولا کلود فابری دو پیرس تکیه کرد. بین سال‌های 1627 و 1630، کار دیپلماتیک روبنس به‌ویژه فعال بود، و او در تلاش برای برقراری صلح بین هلند اسپانیا و استان‌های متحد بین دادگاه‌های اسپانیا و انگلیس نقل مکان کرد.. در دادگاه‌ها گاهی با این نگرش مواجه می‌شد که درباریان نباید در هیچ هنری و حرفه‌ای از دست خود استفاده کنند، اما بسیاری از او به عنوان یک هنرمند استقبال می‌کردند. روبنس در سال 1624 توسط فیلیپ چهارم اسپانیا به مقام هنرمند خصوصی برگزیده شد و در سال 1630 توسط چارلز اول انگلستان به عنوان هنرمند انگلیس شناخته شد. روبنس در سال 1629 مدرک افتخاری کارشناسی ارشد هنر را از دانشگاه کمبریج دریافت کرد. او علاوه بر مذاکرات دیپلماتیک، چندین کار را برای فیلیپ چهارم و حامیان خصوصی انجام داد. او همچنین با کپی برداری از آثار متعدد از جمله سقوط انسان مادرید (1628-1629) شروع به مطالعه مجدد نقاشی های تیتیان کرد . در طول این اقامت، او با دیگو ولاسکز نقاش دربار دوست شد و هر دو قصد داشتند سال بعد با هم به ایتالیا سفر کنند. پرادو، مادرید اقامت او در آنتورپ کوتاه بود، و او به زودی به لندن سفر کرد و تا آوریل 1630 در آنجا ماند. این نشان دهنده نگرانی پر جنب و جوش هنرمند برای صلح است و به عنوان هدیه به چارلز اول داده شد. در حالی که شهرت بین‌المللی روبنس نزد کلکسیونرها و اشراف خارج از کشور در طول این دهه رو به افزایش بود، او و کارگاهش همچنین به کشیدن نقاشی‌های یادبود برای مشتریان محلی در آنتورپ ادامه دادند. کارهای عمده برای حامیان خارجی همچنان او را مشغول می کرد، مانند نقاشی های سقفی برای خانه ضیافت در کاخ اینیگو جونز در وایت هال ، اما او همچنین جهت های هنری شخصی تری را کاوش کرد. در سال 1630، چهار سال پس از مرگ همسر اولش ایزابلا، این نقاش 53 ساله با خواهرزاده همسر اولش، هلن فورمنت 16 ساله ازدواج کرد . در نقاشی اخیر که برای دربار اسپانیا ساخته شده بود، همسر جوان هنرمند توسط بینندگان در شکل زهره شناخته شد. در پرتره‌ای صمیمی از او، هلن فورمنت در پوشش خز ، همسر روبنس حتی تا حدی از مجسمه‌های کلاسیک الگوبرداری شده است.ونوس پودیکا مانند ناهید مدیچی . جشن زهره در سال 1635، روبنس ملکی در خارج از آنتورپ به نام Steen خریداری کرد ، جایی که بیشتر وقت خود را در آنجا گذراند. مناظر، مانند Château de Steen با شکارچی (گالری ملی، لندن) و کشاورزان بازگشته از مزارع (گالری پیتی، فلورانس)، ماهیت شخصی‌تر بسیاری از آثار بعدی او را منعکس می‌کنند. او همچنین از سنت‌های هلندی پیتر بروگل بزرگ برای الهام گرفتن در آثار بعدی مانند کرمیس فلاندری (حدود 1630؛ لوور، پاریس) استفاده کرد. پیکره‌های عضلانی، در جهت نشان دادن قدرت فیزیکی و احساسات آتشین طرح ریخته شده‌اند و یادآور پیکرهٔ هلنی دورهٔ باستان اس که روبنس دیده، طراحی کرده و گردآوری کرده‌است و نیز یادآور شمایلی از سقف کلیسای سیستین است که از آن نسخه برداری کرده بود. هرچند هنوز در ابعاد و مفهوم، حماسی تر از آثار گذشتهٔ اروپای شمالی است، رنگهای غنی و درخشش اثر، در نهایت، مدیون تأثیرات تیتیان است. به این ترتیب، این تابلو قسمت اعظم موفقیت خود را مدیون توانایی روبنس در ترکیب تجلیات ایتالیایی با نگاره‌های ندرلندی و خلق اثری کاملاً جدید است. روبنس همچنین در جزئیاتی مثل شاخ و برگ‌ها، سربازان و سگ مو مجعد پیش زمینه بسیار واقع گرا عمل می‌کند. هرم نا پایداری که بدن‌ها تشکیل می‌دهند، در زیر فشار عمل نمایشی، معلق مانده و حدود قاب را با روشی باروک مانند، از هم پاشیده و در بیننده احساسی از همراهی در این فعالیت به وجود می‌آورد. این پیش طرح، شلوغ تر و کم تمرکز تر است و پیکر مسیح در آن، به صورتی تقریباً عمودی در صفحهٔ تصویر واقع شده‌است. اگر چه در نقاشی، مسیح موازی با صفحه است و می‌توان بالا رفتن او به سمت صلیب به عینیت مشاهده کرد. مفهوم عینی «بالا رفتن»، مفهومی کاملاً باروک است که بر حرکت و فعالیتی دلالت دارد که در لحظه در حال وقوع است. | ## بخش 3: پیتر پل روبنس | پیش طرح رنگ و روغنی، که یکی از صدها پیش طرحی است که او یرای آماده‌سازی نور پردازی و رنگ آثار اصلی به انجام رسانده، فقط طراحی اولیه است از آنچه سر انجام خلق می‌شود-یک محجر محراب که باید در شکل نهایی خود ۳۵ پا ارتفاع داشته باشد-قالب سه لتی با نقاشی خدای پدر در بالا (که اکنون از میان رفته‌است)، به توصیف نگاه پر استغاثهٔ مسیح روبه آسمان می‌پردازد. نقاشی در قسمت بالای محراب بالای نوزده پله واقع شده، بنابراین کلیت محجر محراب می‌تواند بر همه چیز محیط باشد.تاریخ هنر جنسن کارگاه نقاشی‌های کارگاه روبنس را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد: نقاشی‌هایی که خودش کشیده، نقاشی‌هایی که به‌طور جزئی نقاشی کرده است (عمدتاً دست‌ها و صورت‌ها)، و کپی‌هایی که از روی نقاشی‌ها یا طرح‌های روغنی او نظارت می‌شوند . شناسایی شاگردان و دستیاران روبنس همیشه ممکن نبوده است، زیرا روبنس به عنوان یک نقاش دربار مجبور نبود دانش آموزان خود را در انجمن صنفی سنت لوک آنتورپ ثبت کند. حدود 20 دانش آموز یا دستیار روبنس شناسایی شده اند که سطوح مختلفی از شواهد برای آنها وجود دارد. همچنین از سوابق باقی مانده مشخص نیست که آیا شخص خاصی شاگرد یا دستیار کارگاه روبنس بوده یا هنرمندی بوده که استاد مستقلی بوده و در کارهای خاصی با روبنس همکاری می کرده است. جاکوب مورمن ناشناس به عنوان شاگرد او ثبت شد در حالی که ویلم پانلز و یوستوس ون اگمونت به عنوان دستیاران روبنس در سوابق انجمن ثبت شده بودند. دیگر هنرمندانی که به عنوان شاگرد، دستیار یا همکار با کارگاه روبنس مرتبط هستند، آبراهام ون دیپن بیک هستند.لوکاس فایدربه ، لوکاس فرانچویس جوان ، نیکلاس ون در هورست ، فرانس لویکس ، پیتر ون مول ، دئودات دل مونت ، کورنلیس شوت ، اراسموس کوئلینوس جوان ، پیتر ساوتمن ، دیوید تنیرز بزرگ ، فرانس وندوئور ، توماس واندوئورز Thulden و Victor Wolfvoet (II) . تفسیر اناتومی ها برهنه‌های او بر مفاهیم باروری، میل، زیبایی فیزیکی، وسوسه و فضیلت تأکید دارند. فمینیست‌ها تصور می‌کنند که این نقاشی‌های زنان برهنه که به طرز ماهرانه‌ای ارائه شده‌اند، برای جذابیت جنسی برای مخاطبان عمدتاً مرد حامیان او خلق شده‌اند، اگرچه برهنگی زن به عنوان نمونه ای از زیبایی، برای قرن ها یک موتیف سنتی در هنر اروپا بوده است. بعلاوه، روبنس به نقاشی زنان تمام قد علاقه زیادی داشت و اصطلاحاتی مانند «روبنسین» یا «روبنسک» (گاهی اوقات «روبنسسک») به وجود آمد. چرخه بزرگ مقیاس او به نمایندگی از ماری دو مدیسیس بر چندین کهن الگوی کلاسیک زن مانند باکره، همسر، همسر، بیوه و نایب السلطنه دیپلماتیک متمرکز است. گنجاندن این شمایل نگاری در پرتره های زنانه او، همراه با هنر او در به تصویر کشیدن زنان نجیب روز، به ارتقای پرتره نشینان زن او به جایگاه و اهمیت پرتره نشینان مرد کمک می کند. تصویر روبنس از مردان به همان اندازه سبک، مملو از معنا و کاملاً برعکس سوژه های زن او است. برهنه های مرد او نشان دهنده مردان بسیار ورزشکار و بزرگ اسطوره ای یا کتاب مقدسی است. برخلاف لباس‌های برهنه‌ی زنانه‌اش، اکثر برهنه‌های مرد او تا حدی برهنه به تصویر کشیده می‌شوند، با ارسی‌ها، زره‌ها یا سایه‌هایی که آنها را از برهنه شدن کامل محافظت می‌کند. این مردان در حال چرخش، رسیدن، خم شدن، و چنگ زدن هستند: همه اینها سوژه‌های مرد او را درگیر کنش‌های فیزیکی زیادی، گاهی تهاجمی، به تصویر می‌کشد. مفاهیمی که روبنس به صورت هنری نشان می دهد، مرد را قدرتمند، توانا، نیرومند و قانع کننده نشان می دهد. موضوعات تمثیلی و نمادینی که او ترسیم کرد، اشاره به تمثیل های کلاسیک مردانه ورزش، دستاوردهای عالی، دلاوری در جنگ و اقتدار مدنی دارد. کهن الگوهای مردانه که به راحتی در نقاشی های روبنس یافت می شوند عبارتند از: قهرمان، شوهر، پدر، رهبر مدنی، پادشاه و خسته از نبرد. روبنس با استفاده از حکاکی که 50 سال پس از شروع پروژه خود در نبرد انگیاری انجام شد، روبنس نقاشی استادانه ای از نبرد انجام داد که اکنون در موزه لوور پاریس است. سالواتوره ستیس، باستان شناس و مورخ هنر، می گوید: «این ایده که یک نسخه باستانی از یک اثر هنری گم شده می تواند به اندازه اصل آن مهم باشد، برای محققان آشناست. ساخت کلیسای کوچک در سال 1642 آغاز شد و در سال 1650 هنگامی که کورنلیس ون میلدرت (پسر دوست روبنس، مجسمه ساز یوهانس ون میلدرت) سنگ محراب را تحویل داد، به پایان رسید. نمازخانه یک رواق محراب مرمرین با دو ستون است که محراب باکره و کودک با قدیسین را قاب می کند.توسط خود روبنس نقاشی شده است. در طاقچه بالایی رتبل مجسمه ای از مرمر وجود دارد که باکره را به عنوان Mater Dolorosa نشان می دهد که قلبش با شمشیری سوراخ شده است، که احتمالا توسط لوکاس فایدربه ، شاگرد روبنس، مجسمه سازی شده است. بقایای هلنا فورمنت همسر دوم روبنس و دو فرزندش (که پدر یکی از آنها روبنس بود) نیز بعداً در کلیسای کوچک دفن شدند. در طول قرن‌های آینده حدود 80 نفر از نوادگان خانواده روبنس در کلیسای کوچک دفن شدند. در سنت رنسانس، روبنس در سنگ نگاره با آپلس ، معروف ترین نقاش دوران باستان یونان مقایسه می شود. در سال 1812 و دوباره در سال های 1820 و 1821 به حراج گذاشته شد، اما مدتی پس از 1821 در دریا گم شد. پرتره سوارکاری آرشیدوک آلبرت سوزانا و بزرگان اکنون تنها با حکاکی از سال 1620 توسط لوکاس وسترمن شناخته شده است. آثار تخریب شده در بمباران بروکسل عبارتند از: مدونای تسبیح برای کلیسای سلطنتی کلیسای دومینیکن نقاشی کرد باکره آراسته با گل توسط سنت آن ، 1610 نقاشی شده برای کلیسای برادران کارملیت سه گانه سنت ایوب ، 1613، نقاشی شده برای کلیسای سنت نیکلاس کمبوجیه تعیین اوتانس قاضی ، حکم سلیمان ، و آخرین داوری ، همه برای تالار قضات در آتش سوزی کاخ کودنبرگ چندین اثر از روبنس از بین رفت، مانند تولد (1731)، ستایش مغان و پنطیکاست . نقاشی‌های نپتون و آمفیتریت ، چشم انداز سنت هوبرت و دایانا و پوره‌های غافلگیرشده توسط ساترها در آتش سوزی برج فریدریش‌شاین در سال 1945 از بین رفت. تابلوی ربوده شدن پروزرپین در آتش سوزی در کاخ بلنهایم ، آکسفوردشایر، 5 فوریه 1861 نابود شد تابلوی مصلوب شدن با مریم، سنت جان، مگدالن ، 1643 در جنگ داخلی انگلیس توسط نمایندگان پارلمان در کلیسای کوچک ملکه، سامرست هاوس، لندن، 1643 تخریب شد نقاشی پرتره سوارکاری فیلیپ چهارم اسپانیایی در آتش سوزی رویال آلکازار مادرید در سال 1734 از بین رفت. گزارش شده است که روبنس نقاشی پرتره یک دختر در مجموعه اسکندر دوما در آتش سوزی گم شده است. نقاشی پرتره سوارکاری دوک باکینگهام (1625) و نقاشی سقفی دوک باکینگهام که بر حسادت و خشم پیروز می شود (حدود 1625) که هر دو بعداً متعلق به ارل جرسی در پارک اوسترلی بود، در آتش سوزی در لو از بین رفتند. این نقاشی که برای نزدیک به 400 سال گم شده بود، در سال 2017 در خانه پولوک ، گلاسکو ، اسکاتلند دوباره کشف شد. | ## جمع‌بندی | درمان حفاظتی انجام شده توسط سایمون رولو گیلسپی کمک کرد تا نشان داده شود که این اثر یک کپی بعدی توسط یک هنرمند کمتر نبوده، بلکه اصل آن توسط خود استاد بوده است.