موضوع مقاله: پیمان اتحادیه اروپا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیمان اتحادیه اروپا | مقدمه: پیمان اتحادیه اروپا یا به‌طور غیررسمی پیمان ماستریخت در تاریخ ۷ فوریه ۱۹۹۲ در شهر ماستریخت کشور هلند و پس از مذاکرات صورت گرفته در تاریخ ۹ دسامبر ۱۹۹۱ بین اعضای European Community امضا و در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۹۳ به اجرا گذاشته شد. | ## بخش 1: پیمان اتحادیه اروپا | این پیمان منجر به ایجاد اتحادیه اروپا شد و پس از ایجاد یکسری اصلاحات توانست خلق واحد پول مشترک یورو را به همراه داشته باشد و اروپا را برای رسیدن به وحدت کامل تا سال ۱۹۹۹ تجهیز کرد. دوازده عضو جوامع اروپایی که این پیمان را در ۷ فوریه ۱۹۹۲ امضا کردند عبارت بودند از بلژیک، دانمارک، فرانسه، آلمان، یونان، ایرلند، ایتالیا، لوکزامبورگ، پرتغال، اسپانیا، هلند و بریتانیا. این پیمان خاطرنشان کرد که باید "توسط عالی‌طرف‌های متعاهد مطابق با الزامات قانون اساسی مربوطه خود تصویب شود".TEU p. 139 در موارد دانمارک، فرانسه و ایرلند، این امر مستلزم همه‌پرسی بود.پارسونز، کریگ (۲۰۰۶). در نخستین همه‌پرسی دانمارک، در ۲ ژوئن ۱۹۹۲، پیمان با اختلاف ۵۰.۷٪ در مقابل ۴۹.۳٪ رد شد. امتیازاتی که تا پایان سال در ادینبرو به دست آمد، از جمله، به طور حیاتی، همان معافیتی که بریتانیا از واحد پول مشترک کسب کرده بود (دانمارک مجبور نبود از کرون خود دست بکشد)، امکان برگزاری دومین همه‌پرسی را فراهم کرد. | ## بخش 2: پیمان اتحادیه اروپا | در ایرلند، یازدهمین متمم قانون اساسی، که به کشور اجازه می‌داد پیمان را تصویب کند، در همه‌پرسی‌ای که در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۲ برگزار شد با حمایت ۶۹.۱٪ آرا تصویب شد. در سپتامبر ۱۹۹۲، یک همه‌پرسی در فرانسه با ۵۰.۸٪ آرا به نفع تصویب پیمان، حمایت محدودی از آن کرد. این رأی اندک به نفع تصویب در فرانسه، که در آن زمان با عنوان '' (بله کوچک) شناخته می‌شد، باعث شد ژاک دلور اظهار نظر کند که "اروپا به عنوان یک پروژه نخبه‌گرا آغاز شد که در آن گمان می‌رفت تنها چیزی که لازم است متقاعد کردن تصمیم‌گیرندگان است. در اعتراض به چشم‌پوشی از سیاست اجتماعی، کارگر مخالفت کرد، در حالی که "ضد فدرالیست‌ها" باعث انشعاب در محافظه‌کاران حاکم شدند. نخست‌وزیر جان میجر توانست تنها با گره زدن تصویب به بقای دولت در یک رأی اعتماد، بر "شورشیان ماستریخت" خود غلبه کند. (محققان و ناظران پیشنهاد می‌کنند که در بریتانیا، پیمان ماستریخت "نقطه عطفی حیاتی" از نظر انشعابات درون حزب محافظه‌کار بر سر یکپارچگی اروپا و انشعاب نهایی حزب حاکم در سال ۲۰۱۶ به جناح‌های خروج و ماندن بود). | ## بخش 3: پیمان اتحادیه اروپا | در آلمان، پیمان ماستریخت در ۲ دسامبر ۱۹۹۲ با اکثریت ۵۴۳ رأی از ۵۶۲ رأی در بوندستاگ و به اتفاق آرا در بوندسرات تصویب شد. بوندستاگ موظف بود قانون اساسی را اصلاح کند تا "عضویت آلمان در اتحادیه اروپا (ماده ۲۳) و همچنین ایجاد اتحادیه پولی اروپا (ماده ۸۸) را قانونی کند." تصویب با اعتراضاتی در دادگاه قانون اساسی فدرال آلمان به تأخیر افتاد، شاکیان ادعا می‌کردند که اصلاحات منتقل‌کننده صلاحیت‌های حاکمیتی به اتحادیه اروپا اصول دموکراتیک (ماده ۲۰ و ۳۸(۱ قانون اساسی را که غیرقابل اصلاح بودند (ماده ۷۹(۳ نقض می‌کند؛ بنابراین پیمان ماستریخت باید غیرقابل قبول باشد. دادگاه در ۱۲ اکتبر ۱۹۹۳ رأی خود را صادر کرد و پیمان ماستریخت را با قانون اساسی سازگار دانست، اما مقرر داشت که اتحادیه اروپا نمی‌تواند بدون تأیید بوندستاگ اختیارات بیشتری به خود اعطا کند. دادگاه همچنین تصمیم Solange II خود را تأیید کرد و برتری آرای دیوان دادگستری اروپا را پذیرفت و در عین حال قدرت خود را برای بررسی قوانین ثانویه اجتماعی به منظور تضمین حمایت از حقوق اساسی در همکاری نزدیک با دیوان دادگستری اروپا حفظ کرد. | ## جمع‌بندی | آلمان آخرین کشور عضو بود که پیمان را تصویب کرد و این پیمان از ۱ نوامبر ۱۹۹۳ لازمالاجرا شد.