موضوع مقاله: نویل چمبرلین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نویل چمبرلین | مقدمه: آرتور نِویل چَمْبِرلِیْن (؛ ۱۸ مارس ۱۸۶۹ – ۹ نوامبر ۱۹۴۰) سیاستمدار بریتانیایی بود که از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۰ نخست‌وزیر بریتانیا و رهبر حزب محافظه‌کار بود. | ## بخش 1: نویل چمبرلین | او بیشتر به‌خاطر سیاست خارجی مماشاتِ خود شناخته می‌شود، به‌ویژه امضای توافقنامه مونیخ در ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۸ که در آن بخش سودتنلند چکسلواکی به آلمان نازی به رهبری آدولف هیتلر واگذار شد. پس از تهاجم آلمان به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹ که آغاز جنگ جهانی دوم بود، چمبرلین دو روز بعد اعلام جنگ به آلمان کرد و بریتانیا را در هشت ماه نخست جنگ تا زمان کناره‌گیری‌اش از نخست‌وزیری در ۱۰ مه ۱۹۴۰ رهبری کرد. او پس از فعالیت در بخش تجارت و حکومت محلی و گذراندن دوره کوتاهی به عنوان مدیر خدمات ملی در سال‌های ۱۹۱۶ و ۱۹۱۷، در انتخابات عمومی سال ۱۹۱۸ به دنبال پدرش جوزف چمبرلین و برادر ناتنی بزرگترش آستن چمبرلین، نماینده مجلس برای حوزه بیریج‌هام لیدی‌وود شد. او یک مقام وزارتی پایین‌رده را نپذیرفت و تا سال ۱۹۲۲ به عنوان نماینده عادی فعالیت کرد. سپس به سرعت در سال ۱۹۲۳ به وزارت بهداشت و بعد از آن به مقام رئیس خزانه منصوب شد. پس از یک دولت کوتاه‌مدت از حزب کارگر، دوباره به وزارت بهداشت برگشت و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۹ چندین اصلاحات را اجرا کرد. دوره نخست‌وزیری او عمدتاً با مسئله سیاست در قبال آلمان روزافزون تجاوزگر تعیین می‌شد و اقداماتش در مونیخ در آن زمان در میان مردم بریتانیا محبوب بود. | ## بخش 2: نویل چمبرلین | اما با تداوم تجاوزات هیتلر، چمبرلین تعهد داد که بریتانیا از استقلال لهستان در برابر هرگونه حمله دفاع خواهد کرد، پیمانی که موجب اعلام جنگ بریتانیا به آلمان پس از تهاجم به لهستان شد. شکست متفقین در جلوگیری از اشغال نروژ توسط آلمان باعث شد مجلس عوام بریتانیا در مه ۱۹۴۰ بحثی مهم دربارهٔ این مسئله برگزار کند که به شدت عملکرد چمبرلین در جنگ را زیر سؤال برد. چمبرلین پذیرفت که برای حفظ دولت ملی، باید از سمت نخست‌وزیری کناره‌گیری کند چون احزاب کارگر و لیبرال حاضر به همکاری زیر رهبری او نبودند. اگرچه او همچنان رهبر حزب محافظه‌کار باقی ماند، ولی جای خود را به وینستون چرچیل داد. تا زمان بیماری و استعفایش در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۰، چمبرلین به عنوان رئیس شورای جنگ عضو مهم کابینه جنگ بود و در غیاب چرچیل مسئولیت هدایت دولت را بر عهده داشت. در ابتدا احترام زیادی برای او قائل بودند، اما با انتشار کتاب مردان گناهکار در ژوئیه ۱۹۴۰ که او و همکارانش را مسئول توافق مونیخ و عدم آمادگی کشور برای جنگ معرفی می‌کرد، وجهه‌اش به شدت آسیب دید. بیشتر تاریخ‌نگاران نسل بعد از مرگ او نیز همین دیدگاه را داشتند که چرچیل در کتاب خود طوفان خیزان نمایان کرد. | ## بخش 3: نویل چمبرلین | با این حال، برخی تاریخ‌نگاران جدیدتر دیدگاه مثبت‌تری نسبت به چمبرلین و سیاست‌هایش دارند و با استناد به اسناد دولتی که پس از سی سال منتشر شده، معتقدند جنگ با آلمان در ۱۹۳۸ به دلیل آماده نبودن بریتانیا فاجعه‌بار می‌بود. با وجود این، چمبرلین هنوز در رتبه‌بندی نخست‌وزیران بریتانیا جایگاه چندان مطلوبی ندارد. در خانواده‌ای سیاست پیشه به دنیا آمده بود، پدرش عهده‌دار سمت‌های مهمی در دولت بریتانیا بود و برادرش، آستین چمبرلن، که در سال ۱۹۲۵ جایزه صلح نوبل گرفته بود، سال‌ها وزیر امور خارجه بریتانیا بود و خودش نیز پیش از نخست‌وزیری سال‌ها نماینده پارلمان و وزیر بود. عمده شهرت وی به دلیل امضا توافقنامه مونیخ بود.او که جنگ پر تلفات جهانی اول را به چشم دیده بود، بر این باور بود که با سازش با آدولف هیتلر می‌توان از بروز یک جنگ دیگر جلوگیری کرد. برمبنای همین باور در ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۸ توافقنامه مونیخ را با هیتلر امضاء کرد که به موجب آن بریتانیا و فرانسه، در غیاب نمایندگان جمهوری چکسلواکی، پذیرفتند که منطقه سودتنلند چک به آلمان هیتلری واگذار شود. با زیاده طلبی‌های هیتلر که اوج آن در تصرف باقی‌مانده چکسلواکی بود، او به اشتباه بودن سیاست مماشات پی برد؛ بنابراین پس از حمله آلمان به لهستان، خواهان دفاع بریتانیا از لهستان و ورود بریتانیا به جنگ با آلمان نازی شد. پس از شکست متحدین در نروژ، در ۱۰ مه ۱۹۴۰ او از نخست‌وزیری استعفا داد و وینستون چرچیل جایگزین او شد. | ## جمع‌بندی | او ابتدا در بریتانیا خوشنام بود اما کتابهایی همچون «مردان مجرم» (منتشره در سال ۱۹۴۰) و شکل‌گیری توفان (Gathering Storm) چرچیل، منتشره در سال ۱۹۴۸، او را به سهل انگاری در آماده کردن بریتانیا برای جنگ و کوتاه آمدن در برابر هیتلر متهم کردند.