موضوع مقاله: موزه هنر تل‌آویو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موزه هنر تل‌آویو | مقدمه: در این موزه همچنین آثاری از سده‌های شانزدهم تا نوزدهم میلادی از کشورهای اروپایی و آمریکایی جمع‌آوری شده‌است. | ## بخش 1: موزه هنر تل‌آویو | تاریخچه موزهٔ تل‌آویو هنر در سال ۱۹۳۲ در ساختمانی واقع در بلوار روتشیلد شماره ۱۶ تأسیس شد که خانهٔ پیشین نخستین شهردار تل‌آویو، مئیر دیزنگوف، بود. کیوریتور نِهاما گورالنیک در سال ۱۹۷۱ کار در موزه را آغاز کرد، زمانی که زبان رایج میان کارکنان، مدیران اداری و کیوریتورها—فرانسوی بود. کاتالوگ‌ها به زبان فرانسه و عبری چاپ می‌شد و انگلیسی در اواخر همان دهه افزوده شد. برنامه‌ریزی برای ساختمانی جدید از ۱۹۶۳ آغاز شد، زمانی که مجموعه‌های هنر مدرن و معاصر از گنجایش مکان فراتر رفت. ساخت‌وساز در ۱۹۶۶ آغاز شد اما به‌دلیل کمبود بودجه برای دو سال متوقف ماند، پیش از آنکه در ۱۹۷۱ به مکان کنونی منتقل شود. پس از حملاتِ ۷ اکتبر و رویدادهای بعدی مرتبط با جنگ غزه، درگیری اسرائیل–حزب‌الله، و درگیری ۲۰۲۴ ایران–اسرائیل، موزه چندین اثرِ در معرضِ نمایش را برداشت و برای نگهداریِ امن به زیرزمینیِ حفاظت‌شده منتقل کرد. همچنین نمایشگاه‌های دیگری را به فضای محافظت‌شده‌تری در لایه‌های پایین‌ترِ مجموعه جابه‌جا کرد. | ## بخش 2: موزه هنر تل‌آویو | میدانِ روبه‌روی موزه نیز به اردوگاهی برای گروگان‌ها در غزه تبدیل شد که «میدان گروگان‌ها» نام گرفت. مجموعهٔ دائمی مجموعهٔ موزه نمایانگر برخی از برجسته‌ترین هنرمندانِ نیمهٔ نخستِ سدهٔ بیستم و بسیاری از جنبش‌های مهمِ هنر مدرن در این دوره است: فوویسم، اکسپرسیونیسمِ آلمانی، کوبیسم، فوتوریسم، کانستراکتیویسمِ روسی، جنبشِ دِ استایل و سوررئالیسم؛ هنر فرانسه از امپرسیونیست‌ها و پست امپرسیونیست‌ها تا «مکتب پاریس» از جمله آثاری از خائیم سوتین، آثار کلیدیِ پابلو پیکاسو از دورهٔ آبی و نئوکلاسیک تا دورهٔ متأخر او، نقاشی‌های کوبیستیِ آلبر گِلیز و ژان متزَنژه، چندین مجسمه از ژاک لیپشیتس، و آثارِ سوررئالیستیِ خوان میرو. یکی از بخش‌های موزه تاریخِ هنرِ اسرائیلی و خاستگاه‌های آن را میان هنرمندانِ محلیِ جامعهٔ صهیونیستیِ پیشا‌دولتی در اوایلِ سدهٔ بیستم نمایش می‌دهد. در سال ۱۹۸۹، هنرمند پاپِ آمریکایی روی لیختنشتاین یک نقاشی‌دیواریِ عظیمِ دو لته ویژهٔ موزهٔ هنر تل‌آویو خلق کرد. این مجموعه چند شاهکار را در بر می‌گیرد، از جمله نقاشی «فریدِریکه ماریا بِر»، ۱۹۱۶ از هنرمند اتریشی گوستاو کلیمت و «بدون عنوان، ایمپروویزشِن پنجم»، ۱۹۱۴، اثر استاد روس واسیلی کاندینسکی. مجموعهٔ پگی گوگنهایم که در سال ۱۹۵۰ اهدا شد، شامل ۳۶ اثر از هنرمندان آبستره و سوررئالیست است؛ از جمله آثاری از جکسون پولاک، ویلیام بازیوتِس و ریچارد پُوزِت-دارت، و آثار سوررئالیستی از ایو تانگی، روبرتو ماتا و آندره ماسون. علاوه بر مجموعهٔ دائمی، موزه میزبان نمایشگاه‌های موقتِ آثارِ هنرمندانِ منفرد و نمایشگاه‌های گروهیِ کیوریت‌شده حولِ یک موضوعِ مشترک است. | ## بخش 3: موزه هنر تل‌آویو | ساختمانِ هِرتا و پل امیر در نوامبر ۲۰۱۱، ساختمانِ «هِرتا و پل امیر» در بخشِ غربیِ موزه گشوده شد. این ساختمان یک آرشیوِ معماریِ اسرائیل و بخشی تازه برای عکاسی و هنرهای بصری را در خود جای داده است. ساختمانِ امیر همچنین «پاستل»، یک رستوران لوکس به سرپرستیِ سرآشپز هیلل تَواکولی را در بر دارد. پاویون ایال اُوفر در مهٔ ۲۰۲۳، پس از بازسازیِ گستردهٔ پاویون «هلنا روبنشتاین» برای هنر معاصر، این بنا به افتخار نیکوکارِ معاصر خود به «پاویون ایال اُوفر» بازگشایی شد،Riba, Naama (17 March 2019). و نخستین نمایشگاهِ مروریِ آثارِ آلبرتو جاکومتی، مجسمه‌سازِ سوئیسی، در اسرائیل در هر چهار طبقهٔ آن به نمایش درآمد. | ## جمع‌بندی | رهبریِ بازسازی بر عهدهٔ معمار امنون رِختر بود که پدرش، یعقوب رِختر—معمار برندهٔ جایزهٔ اسرائیل—پاویون اصلی را در سال ۱۹۵۹ ساخته بود.