aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: سرای دلگشا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرای دلگشا | مقدمه: سرای دلگشا مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان ۱۵ خرداد، بعد از چهارراه گلوبندک، روبروی میدان ارگ، پلاک ۹۵۸ جای گرفته بود. | ## بخش 1: سرای دلگشا | این اثر تاریخی با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۴۸ در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود. به رغم تلاش‌های سازمان میراث فرهنگی برای جلوگیری از تخریب این اثر تاریخی و ملی، در پاییز سال ۱۳۸۹ خورشیدی، این اثر تاریخی به درخواست مالک و با حکم دیوان عدالت اداری از فهرست آثار ملی ایران خارج و تخریب آن آغاز شد. | ## بخش 2: سرای دلگشا | در نهایت، در مهر ۱۳۹۰ خورشیدی، بخش‌های باقی‌مانده از این اثر تاریخی و ملی، به‌شکل کامل تخریب شد. سرای دلگشا در مساحتی بالغ بر ۵۰ هزار مترمربع بازسازی شده است و ۱۶۰۰ واحد تجاری در ۱۰ طبقه در آن فعالیت می‌کنند. | ## بخش 3: سرای دلگشا | این به آن معنا است که به طور متوسط هر واحد باعث اشتغال مستقیم سه نفر و اشتغال غیرمستقیم ده‌ها نفر دیگر شده است. این یعنی سرای دلگشا با احتساب نیروهای خدماتی خود چیزی بیش از ۵۰۰۰ شغل مستقیم ایجاد کرده است. | ## جمع‌بندی | مالک این پروژه خانواده ترامشلو می باشد که در خصوص نحوه تحصیل ثروت این خانواده و شائبه های پشت آن حرف و حدیث بسیار است.
موضوع مقاله: ویلای نمازی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلای نمازی | مقدمه: موقعیت این بنا در شهرستان شمیرانات، خیابان شهید باهنر (نیاوران)، خیابان عمار، پلاک ۱۰ واقع شده‌است. | ## بخش 1: ویلای نمازی | ساخت این ویلا به سفارش شفیع نمازی، فرزند مهدی نمازی نماینده مجلس شورای ملی و مجلس سنای ایران بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴ میلادی ساخته شده است. معماری این اثر به همراه ساختمان شورای برنامه‌ریزی و توسعه عراق در بغداد، تنها آثار جو پونتی، معمار ایتالیایی در خاورمیانه هستند. | ## بخش 2: ویلای نمازی | نمای نورگیر این بنا با سرامیک‌نگاری فاستو ملوتی هنرمند ایتالیایی تزئین گردیده است. ثبت در آثار ملی ایران این بنا در تاریخ با شماره ثبت ۲۰۱۵۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 3: ویلای نمازی | ## جمع‌بندی | تخریب در آذر ۱۳۹۵ با رای شعبه اول دادگاه تجدید نظر دیوان عدالت اداری ایران از فهرست آثار ملی ایران خارج شد تا به جای این بنا یک هتل ۲۰ طبقه ساخته شود.
موضوع مقاله: حوض سنگی سیل باغ گل گل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حوض سنگی سیل باغ گل گل | مقدمه: حوض سنگی سیل باغ گل گل مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان ملاوی، غرب روستای باغ گل گل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: حوض سنگی سیل باغ گل گل | این حوض سنگی در سال ۱۳۶۸ به دست مالکین روستا (قاسمعلی دیناروند وحاجعلی قنبری) مرمت یافت ولی به خاطر از بین رفتن جوی انتقال آب از چشمه به حوض و استفاده از پمپاژ مورد استفاده قرار نگرفت! | ## بخش 2: حوض سنگی سیل باغ گل گل | در سال‌های اخیر با احداث ساختمان مسکونی توسط یکی از اهالی روستا در کنار این حوض و ریختن نخاله‌های ساختمانی و همچنین به خاطر بی‌توجهی اهالی ومسوءلان این اثر باستانی و زیبا که نسخه کپی شده‌ای از حوض گرداب سنگی خرم‌آباد است در حال ویرانی است!. | ## بخش 3: حوض سنگی سیل باغ گل گل | در محوطه‌های اطراف این حوض آثاری همچون ظروف سفالین، گورهایی شبیه به گور دسته جمعی که شاید حکایت از حادث شدن جنگ در این منطقه است، خمره‌های بسیار بزرگ سالم و ظروفی پر از پودرهای رنگی سبز و زرد و قرمز و … کشف شده‌است که به دلیل بی اطلاعی اهالی نابود شده‌اند ولی در حفاری‌هایی که صورت می‌گیرد هر از چند گاهی اثراتی از اسکان و مسیر تردد بودن این مکان در زمانهای کهن به چشم می‌خورد. | ## جمع‌بندی | شایسته است مسئولین نسبت به جلوگیری از تخریب و ایجاد منطقه باستانی از تخریب این محوطه باستانی جلوگیری نمایند.
موضوع مقاله: قلعه رواتسر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلعه رواتسر | مقدمه: قلعه رواتسر[باج‌گیران] مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان سواد کوه، بخش مرکزی، روستای دوآب تنگه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: قلعه رواتسر | نام محلی= قلعۀ باج‌گیران: شاید به خاطر جایگاه راهبردی‌اش در آغاز راه تبرستان به کومش(سمنان امروزی) و استقرار راهزنان در این تنگه به این نام خوانده شده است. البته یک خاندان هم به نام باج‌گیران تا همین چند سده پیش در این منطقه حضور داشتند، که می‌تواند ریشۀ این نامگذاری باشد. نام تاریخی= قلعۀ دیوِسفید: این نام یادآور غار دیوسفید است که این قلعه دروازۀ ورود به عرصۀ و راه دسترسی آن بوده است. امروزه این غار با نام تاریخی‌اش غار-دژ اسپهبد خورشید/طاق/اسپهبدان خوانده می‌شود. | ## بخش 2: قلعه رواتسر | نام ثبتی= قلعۀ روات‌سَر: نام روات سر از ربات/رباط + سر به معنی محل رباط/اتراق‌گاه/کارونسرا است. شاید بومیان بقایای این قلعه را به دلیل جایگاه راهبردی‌اش، به عنوان یک رباط پنداشته بودند. پیشینه منوچهر ستوده در کتاب «از آستارا تا استارباد؛ جلد چهارم» از آن به عنوان قلعه‌ای قدیمی بر سر پوزۀ دوآب نام می‌بَرد و به نقل از کتاب «طرائق الحقایق»، آورده است: «حاجی زین العابدین شیروانی در رجب سال 1315 ه. این قلعه را دیده و می‌نویسد: یک فرسنگی کاروانسرای شاه عباسی، سر سه راهی که یک راه آن به شامرزا (شهمیرزاد) می‌رود، قلعه دیو سفید است». | ## بخش 3: قلعه رواتسر | قلعه‌هایی که در این صفحات است و روی هم‌رفته تعداد آنها زیاد است، اغلب به خاندان دیو منسوب هستند. علت آنستکه آخرین بار این قلعه‌ها در دست این خاندان بوده که به امر شاه عباس برافتاده‌اند وگرنه ساختمان این قلعه‌ها به دوران قبل از اسلام می‌رسد. احتمال می‌رود این قلعه از قلعه‌های ارتباطی «عایشه گرگیلی دز» یا « غار اسپهبد خورشید» بوده است. | ## جمع‌بندی | در برخی گزارش‌های رسانه‌ای، از جمله خبرگزاری مهر، به آسیب‌های ناشی از فعالیت‌های معدنی در محدوده غار-دژ اسپهبد خورشید و محوطه‌های مرتبط با آن در این منطقه همچون قلعه باج‌گیران، غار-دژ کیلی[تاق فرامرز] و غار-دژ کیجاکرچال اشاره شده‌است که این موضوع نگرانی‌هایی را درباره وضعیت حفاظتی آثار تاریخی پیرامون تنگه کولا ایجاد کرده‌است.
موضوع مقاله: قلعه کسیلیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلعه کسیلیان | مقدمه: قلعه حسن بور مربوط به دوره ساسانی در ۷ کیلومتری شمال روستای سرخکلا در جنگلهای شاهکوه و لیلی واقع شده و تا قرن ۶ و ۷ ه.ق مورد استفاده قرار می‌گرفت است و در شهرستان سواد کوه، بخش مرکزی، روستای سرخ کلاً واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: قلعه کسیلیان | به دلیل عدم مراقبت و شرایط فرسایشی اقلیم رطوبتی و همچنین رویش درختان تنومند جنگلی و آسیب‌های ناشی از فشار ریشه‌های این درختان و حفاریهای غیرمجاز انسانی، متأسفانه از همه جوانب به شدت مغلوب فرسایش و تخریب قرارگرفته و اکنون پس از گذر قرنها حدود ۸۰ درصد این اثر ارزشمند و باستانی از بین رفته است قطر پایه‌ها و دیواره‌های قلعه در برخی نقاط به ۵متر هم می‌رسد که مصالح بکار رفته در آن سنگ، آجرها در ابعاد مختلف و ساروج است. در محوطه قلعه آثار زیادی از سفالهای ناودانی شکل دیده می‌شود و در مرکزیت بنا آب انباری با حجم خیلی زیاد وجود داشته که شواهد گویای وجود سیستم پیشرفته جمع‌آوری و انتقال آب باران به مخزن اصلی و استفاده آب در طول سال می‌باشد؛ که دوام سفالها و استحکام آن پس از قرن‌های متمادی و همچنین طراحی مهندسی مخزن و سیستم انتقال آب جای افتخار و تحسین دارد. | ## بخش 2: قلعه کسیلیان | در ضلع شرقی قلعه درب ورودی وجود داشته که بقایای آن نشانگر تشابه با قلعه‌های یونان باستان است. دو برج نگهبانی در طرفین قلعه همچنان پابرجا هستند و از قطورترین و محکم‌ترین نقاط قلعه بشمار می‌روند. | ## بخش 3: قلعه کسیلیان | این قلعه با وجود اتاقهای زیرزمینی و دالانها نشان دهندهٔ سکونت حاکم و خانواده و درباریان می‌باشد و قلعهٔ دیگری با مساحت کوچکتر در فاصله حدود ۵۰ متری در ضلع شمالی با ارتفاع کمتر قرار دارد که به احتمال فراوان وظیفهٔ نگهبانی از قلعه اصلی توسط سربازان را برعهده داشته است. | ## جمع‌بندی | آب انبار قلعه: مخزن ذخیره آب و استفاده در طول سال، قابلیت ذخیره حجم بسیار زیادی آب باران و برف را در فضایی خنک را دارا بود.
موضوع مقاله: حسینیه دلیگان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حسینیه دلیگان | مقدمه: حسینیه دلیگان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان برخوار، بخش برخوار، شهر خورزق، محله دلیگان، بلوار ولی عصر، کوچه مسجد جامع، کوچه حسینیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. | ## بخش 1: حسینیه دلیگان | در این حسینیه به مناسبت ایام شهادت اباعبدالله مراسم تعزیه برگزار می‌گردد حسینیه در دو طبقه می‌باشد. حسینیه به شکل مربع بوده و در هر ضلع آن پنج حجره وجود دارد حجره‌های پایین مربوط به مردان و حجره‌های بالا مربوط به زن‌ها می‌باشد هر حجره مرتبط با یکی از خاندان‌های ساکن در این ده بوده‌است و افرادی در این حجره‌ها در روز مراسم تعزیه از مردم و بستگان خود پذیرایی می‌نمایند اصولاً زنان آن خاندان حجره بالا و روبرویی را در اختیار دارند. سقف تکیه باز بوده و در روزهایی خاص مانند تاسوعا و عاشورای حسینی و اربعین که مراسم تعزیه هم در صبح تا قبل از ظهر و هم از بعد از ظهر تا سر شب هست از چادری قدیمی که منقش به تصاویری از جمله شیر و خورشید و شمشیر است پوشیده می‌شد که بخاطر وجود چند مجلس تعزیه در یک روز از عزادارن در مقابل نور خورشید یا غیره در طول روز محافظت شود. که بر روی سه تیر قدیمی که از درختان کهنسال بود نمونه ای از یک خیمه قدیمی و زیبا و عمود و بلند را به وجو می آورد. | ## بخش 2: حسینیه دلیگان | در گذشته سه عدد تیرک که از چوب درختان تنومندی (ظاهرا چنار) بود در مرکز چادر و وسط حسینیه برای برپایی چادر استفاده می‌شد. که تقریباً از اوایل ده ۹۰شمسی این سه تیر و چادر قدیمی کنار گذاشته شد و متأسفانه سقف این بنای تاریخی را با قوطی فلزی آهن کشی کرده و از چادرهای و پوشش پلاستیکی امروزی برای سقف آن استفاده می‌شود. در کنار حسینیه مکینه و حمام عمومی بود که در ساله‌ای اخیر تخریب گردید و به جای آن فضای سبز و پارکینگ خودروها برای منظم تر کردن مراسمات ایجاد شده‌است. همچنین در کنار حسینه تعدادی خانه‌های قدیمی اما با ظاهری نامناسب وجود دارد که گاهی متروکه شده‌است که قسمتی از آنها جهت پارکینگ و فضای سبز یا به فضای جدید حسینیه اضافه و جهت سرویس بهداشتی منظور گردیده‌است. | ## بخش 3: حسینیه دلیگان | در روبروی حسینیه مسجد جامع تاریخی این محل قرار دارد که حتی قدمت این مسجد از حسینیه هم بیشتر برآورد می‌شود که دارای شبستان‌های خشتی بود که متأسفانه بافت تاریخی که نمایانگر قدیمی بودن آن بود در اثر تصمیمات غلط مسولان محلی مسجد در حدود دهه ۸۰ شمسی جهت بازسازی تخریب و و رها شد و به غیر از بافت امروزی چیزی دیگری در دست رس نیست. در کنار مسجد جامعه هم امامزاده میر ابن احمد ابن زید ابن حسن ابن ابیطالب (نوه اما حسن مجتبی) وجود دارد که این محل از مسجد و حسینیه هم قدیمی تر به نظر می‌رسد. از تعزیه خوان ه‌های معرف این حسینیه حاج سید رسول میرعلایی (شبیه اباعبدالله) حاج اسماعیل معینی (شمر) و حسن نرگس خانی (ابوالفضل العباس و حر) می‌باشند. پدر حاج اسماعیل معینی از اساتید تعزیه و نقش آفرین بی بدیل شمر بوده که همراه سید رسول میرعلایی در کنار امامزاده ده مدفون هستند هر ساله جمعیت بی‌شماری در روز تاسوعا و عاشورا برای تماشای مراسم تعزیه به حسینیه می‌آیند و ظهر عاشورا توسط هیت امنا یا خیرین نیز پذیرایی می‌شوند. | ## جمع‌بندی | و یکی از قطب‌های تعزیه در ایران هست که بخاطر فضای قدیمی و قدمت کهن در حوزه هنر جهانی تعزیه برای ضبط و پخش از شبکه‌های تلوزیونی این مکان جزء اولین انتخاب‌های مستند سازان و برنامه سازان در حوزه نمایش جهانی تعزیه قلمداد می‌شود.
موضوع مقاله: حمام باروق | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حمام باروق | مقدمه: حمام باروق مربوط به سده‌های متأخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اردبیل، بخش مرکزی، دهستان سردابه، روستای باروق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: حمام باروق | حمام تاریخی روستای باروق معماری منحصربه‌فردی دارد طوری که صدای داخل حمام به بیرون انعکاس پیدا نمی‌کند ولی صدای بیرون درداخل حمام قابل شنیدن است. | ## بخش 2: حمام باروق | روش تخلیه فاضلاب حمام مذکورازطریق یک کانال حدوداً دو اینچی خاکی از داخل روستا به بیرون هدایت وتازمان مورد استفاده نه مسدود شده ونه تخریب. | ## بخش 3: حمام باروق | این بنای تاریخی که تا اواخرسال ۱۳۸۸ مورد استفاده عموم مردم قرار می‌گرفته، دارای یک حوضچه که جهت مراحل استحمام مورد استفاده و خزینه دوار شکل داشته که زمان استفاده از آن بعد از نظافت بدن بوده‌است که آب حوضچه ازآب خزینه تأمین و آب خزینه از رودخانه بعدازمراحل تصفیه تأمین می‌شده، وروش گرم کردن آب بدین صورت بوده که دروسط خزینه یک حفره دایره شکلی بوده که دراصطلاح محلی به آن تیان می گفتندو زیرتیان آتشی روشن می کردنندوآب گرم می‌شد. | ## جمع‌بندی | درقسمت رخکن یک استخر کوچک داشته که همیشه پر از آب سرد بوده وکسانی از آن استفاده می‌کردند که اعتقاد داشتند پعد از استحمام با آب گرم، بدن نیاز یه آب سرد دارد که به حالت اول برگردد.
موضوع مقاله: مسجد نواب عالیه خانم کوچک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسجد نواب عالیه خانم کوچک | مقدمه: مسجد نواب عالیه خانم کوچک مسجدی در کرمانشاه است که در خیابان خیابان شریعتی این شهر واقع شده است. | ## بخش 1: مسجد نواب عالیه خانم کوچک | این مسجد مربوط به شیعیان است و در دوره قاجار ساخته شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۲۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 2: مسجد نواب عالیه خانم کوچک | تاریخچه نواب عالیه خانم کوچک، یا ام سلمه، دختر چهارم فتحعلی‌شاه و خواهر محمدعلی میرزای دولتشاه در سال ۱۸۰۷ میلادی (۱۲۲۲ قمری) این مسجد را احداث و سپس وقف کرده‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): مسجد نواب عالیه خانم کوچک کرمانشاه، نوشته‌شده در ۳ آبان ۱۳۸۹؛ بازدید در ۱۵ مهر ۱۳۹۹. | ## بخش 3: مسجد نواب عالیه خانم کوچک | ناصرالدین‌شاه در سفرنامۀ عتبات عالیات خود نوشته است: در گذشته ابوالقاسم رئیس‌العلما در این مسجد نماز می‌خوانده و جلسات وعظ برگزار می‌کرده‌است. | ## جمع‌بندی | همچنین به مدت چند دهه امامت جماعت این مسجد را سید مرتضی نجومی بر عهده داشته‌است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): مسجد نواب عالیه خانم کوچک کرمانشاه، نوشته‌شده در ۳ آبان ۱۳۸۹؛ بازدید در ۱۵ مهر ۱۳۹۹.
موضوع مقاله: مسجد مستوفی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسجد مستوفی | مقدمه: مسجد مستوفی مربوط به اواخر دوره صفوی و اوایل دوره قاجار است و این بنا در محله استادسرای رشت واقع گردیده و در حدود سال های 1244-1242 ه-. | ## بخش 1: مسجد مستوفی | ق توسط میرزا محمد طاهر مستوفی بنا گردیده و در دوره بعد توسط حاج شیخ مهدی لاکانی تعمیر و مرمت شده است . | ## بخش 2: مسجد مستوفی | مسجد فعلی، بنایی به ابعاد 30/8×70/16متر است که پوشش آن در وسط بر روی سه فیلپا قرار می گیرد . | ## بخش 3: مسجد مستوفی | در ضلع جنوبی شبستان مسجد، محرابی کاشیکاری با گچبری مقرنس ساده قرار دارد که در بالا و طرفین آن، نوشته هایی است . | ## جمع‌بندی | معاون میراث‌ فرهنگی اداره‌کل میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌ دستی گیلان با بیان اینکه مسجد مستوفی ۲۲ آبان سال ۸۶ با شماره ۲۰۲۷۶ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید افزود: در فواصل سال‌های ۱۳۹۶-۱۳۹۵ بخشی از ایوان و سقف بنا مجددا توسط معاونت میراث فرهنگی استان مرمت شد.
موضوع مقاله: کوشک نصرت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوشک نصرت | مقدمه: کوشک نصرت مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، دهستان قمرود، روستای کوشک نصرت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۲۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: کوشک نصرت | این بنا دارای دو بخش به فاصله ۵۰۰ متر از هم بنا شده‌است، که بخش اول دارای یک کاروانسرا و یک شاه‌نشین و یک استخر بزرگ و قنات سنگ بست می‌باشد، این کاروانسرا مربوط به دوره ساسانیان می‌باشد که بر اثر حوادث طبیعی تخریب گردیده است؛ و محل آن پشت پاسگاه انتظامی فعلی می‌باشد. | ## بخش 2: کوشک نصرت | کاروانسرای دوم که با فاصله ۵۰۰ متر از کاروانسرای قبلی می‌باشد در ۱۳۸۶ به ثبت ملی رسیده است. | ## بخش 3: کوشک نصرت | ## جمع‌بندی | توضیح آنکه در فاصله ۶ کیلومتری این محل کاروانسرا و عمارت جداگانه‌ای به نام کوشک بهرام می‌باشد که آن عمارت نیز تخریب گردیده است.
موضوع مقاله: تپه قلای میرآباد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تپه قلای میرآباد | مقدمه: قلعه تاریخی میرآباد تپه‌ای باستانی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است. | ## بخش 1: تپه قلای میرآباد | این محوطۀ تاریخی در شهرستان ثلاث باباجانی، بخش زمکان و شهر میر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. موقعیت محوطۀ تاریخی تپه قلا در حاشیه شهر میرآباد واقع شده است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): قدمت تپۀ باستانی «قلا» به ۶۵۰۰ سال قبل برمی‌گردد، نوشته‌شده در ۵ آبان ۱۴۰۴؛ بازدید در ۵ آبان ۱۴۰۴. تعیین عرصه و حریم تپه قلا به عنوان اولین پروژۀ باستان‌شناسی در ثلاث باباجانی در سال ۱۴۰۴ مورد گمانه‌زنی قرار گرفت تا عرصه و حریم آن مشخص شود. در ابتدا تصور می‌شد عرصۀ ایم محوطه نی مهکتار است، اما گمانه‌زنی‌ها نشان داد که عرصۀ تپه قلا وسیع‌تر و حدود ۲/۵ هکتار است. | ## بخش 2: تپه قلای میرآباد | طی این گمانه‌زنی‌ها مواد فرهنگی از قبیل قطعات سفالی متعدد از دورۀ تاریخی و پیش از تاریخ و نیز استخوان حیوانات و شکارها به دست آمد. بر اساس این کشفیات قدمت محوطه به دورۀ مس سنگ یعنی حدود ۶۵۰۰ سال قبل تخمین زده شده است. همچنین شواهدی از دوره‌های آهن، اشکانی، ساسانی تا دورۀ اسلامی نیز در تپه قلا به دست آمد که نشان می‌دهد این محوطه در دوره‌های مختلفیمورد توجه بوده است. علاوه بر این یک ردیف سنگچین در میانۀ محوطه‌ وجود دارد که این احتمال را مطرح ساخته که در زیر این بخش از تپه بقایای یک سازۀ باستانی وجود داشته باشد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): قدمت تپۀ باستانی «قلا» به ۶۵۰۰ سال قبل برمی‌گردد، نوشته‌شده در ۵ آبان ۱۴۰۴؛ بازدید در ۵ آبان ۱۴۰۴. | ## بخش 3: تپه قلای میرآباد | مشخصات تپه قلا حدود ۱۵ متر ارتفاع دارد و یکی از مرتفع‌ترین تپه‌های شهرستان ثلاث باباجانی به شمار می‌رود.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): قدمت تپۀ باستانی «قلا» به ۶۵۰۰ سال قبل برمی‌گردد، نوشته‌شده در ۵ آبان ۱۴۰۴؛ بازدید در ۵ آبان ۱۴۰۴. آسیب‌ها توسعۀ شهرنشینی در منطقه سبب تخریب بخش‌های زیادی از محوطه شده و در قسمت‌های جنوبی، شرقی و غربی آن ساخت و سازهایی صورت گرفته است. | ## جمع‌بندی | تنها بخش شمالی تپه قلا دست‌نخورده باقی مانده است.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): قدمت تپۀ باستانی «قلا» به ۶۵۰۰ سال قبل برمی‌گردد، نوشته‌شده در ۵ آبان ۱۴۰۴؛ بازدید در ۵ آبان ۱۴۰۴.
موضوع مقاله: سرای وکیل‌الدوله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرای وکیل‌الدوله | مقدمه: سرای وکیل الدوله مربوط به دوره قاجار است و در کرمانشاه، خیابان مدرس، راسته بازار کرمانشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۴۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: سرای وکیل‌الدوله | ویژگی‌های بنا سراها در مجموعه بازارهای سنتی قرار دارد و بازارها در کنار مساجد آدینه قرار گرفته و حمام و کاروان‌سرا نیز در کنار این مجموعه قرار می‌گرفته است و دارای معماری زیبایی است. معمار این سرا در عین حال خط آسمان و خط افق ویژه را ترسیم کرده و در بخش جنوبی قرار گرفته است. | ## بخش 2: سرای وکیل‌الدوله | در حجم اصلی سرای وکیل‌الدوله ابتدا حیاط و بعد سایر جزئیات بنا دیده می‌شود که در این بنا احجام پیچیده از ترکیب و تجزیه احجام ساده به‌وجود آمده و سازمان حجمی بنا از سازمان کلی فضا تبعیت می‌کند. وکیل‌الدوله وکیل الدوله از رجال دوره قاجار و نماینده سیاسی دولت انگلیس در غرب کشور یعنی استان کرمانشاه انتخاب شد. | ## بخش 3: سرای وکیل‌الدوله | پس از او هم پسرش که به وی وکیل الدوله دوم (عبدالرحیم) می‌گفتند، به عنوان نمایندۀ بریتانیا در کرمانشاه انتخاب شد که ١١ سال این سمت را عهده دار بود. | ## جمع‌بندی | سرای وکیل الدوله در تاریخ ۵ آبان ۱۳۹۸ هجری شمسی مصادف با بیست و هشت صفر توسط ستاد مردمی کار آفرینی کرمانشاه ۲۰۲۰ و تولیت موقوفه،محمد رضا پالیزی با همکاری سازمان فرهنگی هنری شهرداری و چندین نهاد و اداره دولتی دیگر ،طی مراسمی آیینی و مذهبی احیا گردید.
موضوع مقاله: تپه زیر جاده پاقلعه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تپه زیر جاده پاقلعه | مقدمه: تپه زیر جاده پاقلعه محوطه‌ای باستانی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است که در شهرستان صحنه، بخش مرکزی، روستای پاقلعه واقع شده‌اشت. | ## بخش 1: تپه زیر جاده پاقلعه | این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۸۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. محوطۀ تپۀ پاقلعه سال ۱۳۸۱ توسط گروه باستان‌شناسی به سرپرستی یعقوب محمدی‌فر شناسایی شد و در سال ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفت. | ## بخش 2: تپه زیر جاده پاقلعه | احتمال داده شده که این تپه تاریخی مربوط به دورۀ عصر آهن و حکومت مادها (حدود سه هزار سال پیش) باشد. این محوطۀ باستانی در مجاورت زمین‌های کشاورزی قرار گرفته و از آنجا که پس از شناسایی اقدام خاصی بر روی آن صورت نگرفته، کشاورزان به تدریج بخش هایی از آن را به زمین‌های خود الحاق کرده‌اند. | ## بخش 3: تپه زیر جاده پاقلعه | ## جمع‌بندی | در ۱ مرداد ۱۴۰۲ رئیس ادارۀ میراث فرهنگی شهرستان صحنه از برنامه‌ریزی برای تعیین عرصه و حریم این تپۀ باستانی خبر داد.خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): تپۀ باستانی پاقلعۀ صحنه تعیین عرصه و حریم می‌شود، نوشته‌شده در ۱ مرداد ۱۴۰۲؛ بازدید در ۲ مرداد ۱۴۰۲.
موضوع مقاله: قلعه سرخه‌دیزه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلعه سرخه‌دیزه | مقدمه: بقایای بنای سرخه دیزه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، روستای سرخه دیزه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۸۶5 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران با عنوان «بقایای بنای سرخه‌دیزه (تپه شماره ۱ و ۲ سرخه‌دیزه)» به ثبت رسیده است. | ## بخش 1: قلعه سرخه‌دیزه | این قلعه ساسانی در روستای سرخه‌دیزه، بین کرند و سرپل ذهاب قرار دارد و به وسیله لاشه سنگ و ملاط گچ به همراه آجر ساخته شده است. | ## بخش 2: قلعه سرخه‌دیزه | در سده‌های نخستین اسلامی این منطقه به علت موقعیت طبیعی آن به وسیله جنگل‌ها محصور بود، «مرجع القلعه» نام داشت. | ## بخش 3: قلعه سرخه‌دیزه | «یعقوبی» مورخ و جغرافی دان معروف اسلامی، مرج القلعه را ستورگاه خلفا معرفی کرده است. | ## جمع‌بندی | بنا به روایت احمد ابن ابی یعقوبی مؤلف کتاب البلدان دوران اسلامی، این قلعه مرج القلعه نامیده شده که به وسیله لاشه سنگ، ملات گچ و آجر ساخته شده است.
موضوع مقاله: تخت شیرین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تخت شیرین | مقدمه: مجموعه تخت شیرین مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان صحنه، بخش مرکزی، روستای گاماسیاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۸۶۳ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. | ## بخش 1: تخت شیرین | محوطهٔ تخت شیرین در سال ۱۳۱۱ به شماره ثبت ۲۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.شبکۀ اطلاع‌رسانی دانا: «تخت شیرین» کجاست؟، نوشته‌شده در ۲۷ اسفند ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ اسفند ۱۳۹۸. موقعیت محوطهٔ تاریخی تخت شیرین در ۶ کیلومتری جنوب شرقی بیستون، و ۵/۱ کیلومتری سه‌راهی سرماج به پل شاهی در شهرستان صحنه از توابع استان کرمانشاه واقع شده‌است.شبکۀ اطلاع‌رسانی دانا: «تخت شیرین» کجاست؟، نوشته‌شده در ۲۷ اسفند ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ اسفند ۱۳۹۸. در محوطهٔ تخت شیرین، تخته سنگ بزرگی به ابعاد ۲/۹۴ در ۳/۰۶ متر به ضخامتی متغیر بین ۴۷ تا ۴۳ سانتیمتر قرار دارد که به تخت شیرین موسوم شده و نام مجموعه از آن گرفته شده‌است. | ## بخش 2: تخت شیرین | مردم بومی این تخته سنگ را به افسانهٔ شیرین و فرهاد منسوب کرده و آن را به شیرین همسر ارمنی خسرو پرویز و معشوقهٔ فرهاد کوهکن مربوط می‌کنند.شبکۀ اطلاع‌رسانی دانا: «تخت شیرین» کجاست؟، نوشته‌شده در ۲۷ اسفند ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ اسفند ۱۳۹۸. اندازهٔ محوطه طول محوطهٔ تخت شیرین تقریباً ۲ کیلومتر و عرض آن ۱ کیلومتر است و چندین تپهٔ بزرگ و کوچک در آن قرار دارد.باشگاه خبرنگاران جوان: تخت شیرین اثری تاریخی و برجای مانده از افسانه‌های کهن، نوشته‌شده در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ اسفند ۱۳۹۸. ابعاد بلوک سنگی موسوم به تخت شیرین نیز ۳ در ۱۰/۳ متر و ضخامت آن ۴۰ در ۵۰ سانتیمتر است.شبکۀ اطلاع‌رسانی دانا: «تخت شیرین» کجاست؟، نوشته‌شده در ۲۷ اسفند ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ اسفند ۱۳۹۸. | ## بخش 3: تخت شیرین | قدمت تاکنون در محوطهٔ باستانی تخت شیرین کاوشی صورت نگرفته و به همین دلیل قدمت دقیق آن مشخص نیست، اما آثاری از دوران ساسانی و نیز دوران اسلامی در آن یافت شده‌است.باشگاه خبرنگاران جوان: تخت شیرین اثری تاریخی و برجای مانده از افسانه‌های کهن، نوشته‌شده در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ اسفند ۱۳۹۸. آثار موجود در محوطه در سطح محوطه بقایایی از قبیل بلوک‌های سنگی تراشیده و دیوارهای ساخته شده از لاشه‌سنگ و ملات گچ، مربوط به معماری دورهٔ ساسانی و نیز آثاری از سده‌های نخستین اسلامی به چشم می‌خورد.باشگاه خبرنگاران جوان: تخت شیرین اثری تاریخی و برجای مانده از افسانه‌های کهن، نوشته‌شده در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ اسفند ۱۳۹۸. انتقال سنگ‌ها به سرماج گفته شده که خاندان کرد حسنویه که در سدهٔ چهارم هجری در منطقهٔ کرمانشاهان حکومت محلی قدرتمندی تشکیل داده‌بودند، بخش‌هایی از بناهای این شهر را تخریب کرده و با آن در محل قلعهٔ سرماج در سرماج حسین‌خانی برای بدر بن حسنویه مقری بنا کرده‌اند که بقایای آن هنوز پابرجاست.باشگاه خبرنگاران جوان: تخت شیرین اثری تاریخی و برجای مانده از افسانه‌های کهن، نوشته‌شده در ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ اسفند ۱۳۹۸.شبکۀ اطلاع‌رسانی دانا: «تخت شیرین» کجاست؟، نوشته‌شده در ۲۷ اسفند ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ اسفند ۱۳۹۸. | ## جمع‌بندی | همچنین گفته شده که «ابو ایوب» کنیه یکی از مردان قبیله بنی جُرهُم بوده که دستور ساخت این شهر را داده‌است.شبکۀ اطلاع‌رسانی دانا: «تخت شیرین» کجاست؟، نوشته‌شده در ۲۷ اسفند ۱۳۹۴؛ بازدید در ۲۳ اسفند ۱۳۹۸.