موضوع مقاله: در رحم (آلبوم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # در رحم (آلبوم) | مقدمه: در رَحِم سومین و آخرین آلبوم استودیویی گروه موسیقی راک آمریکایی نیروانا است که در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۳ به‌وسیلهٔ دی‌جی‌سی رکوردز منتشر شد. | ## بخش 1: در رحم (آلبوم) | پس از ورود به جریان اصلی با دومین آلبومشان، بی‌خیال (۱۹۹۱)، نیروانا استیو آلبینی را به کار گرفت تا در رحم را ضبط کند، و به سمت صدایی رفت که تداعی‌کنندهٔ کارهای پیش از آلبوم بی‌خیال بود. اگرچه خواننده و ترانه‌نویس اصلی گروه، کرت کوبین، عقیده داشت آلبوم «خیلی غیرشخصی» بود، بسیاری از ترانه‌های آن شامل تلمیح شدید به زندگی شخصی و گرفتاری‌هایش بود و احساسات افسردگی و نگرانی که در آلبوم پیشین گروه پیش‌پاافتاده بود را بیان می‌کرد. این آلبوم طی دو هفته در فوریهٔ ۱۹۹۳ در استودیوی پاچیدرم، کانن فالز، مینه‌سوتا ضبط شد. پس از اینکه ضبط به پایان رسید، شایعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه ناشر دی‌جی‌سی ممکن است آلبوم را به دلیل سبک تهیه‌کنندگی آلبینی که خشن و ناهماهنگ با اصول بازرگانی بود، منتشر نکند. این آلبوم به‌دست باب لودویگ مسترینگ شد تا صدای پسندیده‌تری هم برای نیروانا و هم برای ناشر آن‌ها به دست آورد. این گروه سپس‌تر تهیه‌کننده اسکات لیت را به کار گرفت تا تک‌آهنگ‌های «سراپا عذرخواهی»، «جعبه قلبی‌شکل» و «چای پونه» را با وجود مخالفت آلبینی، ریمیکس کند. «جعبه قلبی‌شکل» و «سراپا عذرخواهی» به صدر جدول ترانه‌های آلترناتیو بیلبورد رسیدند. در رحم دارای گواهی‌نامهٔ ۵ پلاتینی از سوی انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) است و ۱۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌است. «چای پونه» که پیش از مرگ کوبین به‌منظور انتشار به‌عنوان تک‌آهنگ برنامه‌ریزی شده بود، در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. پیش‌زمینه موفقیت آلبوم قبلی نیروانا که بی‌خیال نام داشت و توسط یک ناشر سطح بالا منتشر شده بود، باعث شد نیروانا به یکی از جریان‌های اصلی موسیقی تبدیل شود. برآوردها و انتظارات نسبتاً کمی از این آلبوم می‌رفت، به طوری که شرکت ضبط گروه، دی‌جی‌سی، پیش‌بینی می‌کرد که ۵۰٫۰۰۰ نسخه از آلبوم بفروش خواهد رفت. اما بی‌خیال تبدیل به یک موفقیت تجاری شد و میلیون‌ها نسخه از آن در سرتاسر جهان بفروش رسید و باعث شد تا جنبش گرانج که از سیاتل آغاز شده بود و به‌طور کلی موسیقی آلترنیتیو راک به محبوبیت برسد. با این حال، تمام سه عضو گروه، کورت کوبین که خواننده و گیتاریست بود، کریست ناواسلیک که نوازنده بیس بود و دیو گرول که درامر گروه بود، بعدها از صدای آلبوم اظهار نارضایتی کردند و از نحوه تولید آن به صورت «بیش از حد جلا داده شده» یاد کردند. در اوایل سال ۱۹۹۲، کوبین به رولینگ استون گفت که مطمئن است که صدای آلبوم بعدی گروه از هر دو جهت عالی خواهد بود، «بعضی از ترانه‌ها صدای خام‌تر خواهند داشت و برخی دیگر هم صدای لعاب‌دار عامه‌پسندانه‌تری خواهد داشت و مشابه آلبوم قبلی بی‌خیال تک‌قطبی نخواهد بود. | ## بخش 2: در رحم (آلبوم) | با این حال، گروه از انجام این کار در این زمان ناتوان بود، چرا که کوبین و دیگر اعضای گروه در شهرهای مختلفی زندگی می‌کردند و کوبین و همسرش کورتنی لاو منتظر بدنیا آمدن دخترشان که فرانسیس بین نام نهاده شد، بودند. کوبین اظهار داشت که او بهترین برداشت‌ها در جلسا ضبط را برای قرارگرفتن در آلبوم بعدی گروه انتخاب خواهد کرد. در اکتبر ۱۹۹۲، نیروانا در یک نشست آزمایشی با Endino در سیاتل چندین ترانه ضبط کرد که عمدتاً بی‌کلام بودند بسیاری از این ترانه‌ها قرار بود بعدها در آلبوم بعدی گروه به نام در رحم دوباره ضبط شوند. Endino به یاد می‌آورد که گروه از او نخواست تا تهیه‌کنندگی جلسات ضبط بعدی را هم برعهده بگیرد، اما اشاره کرد که اعضای گروه مدام در حال مذاکره با آلبینی برای ضبط آلبوم بودند. آلبینی در بین موسیقی‌دادن مستقل آمریکایی به یک فرد پایبند به اصول و خودرای معروف بود. با الهام‌گیری از آن آلبوم‌ها، کوبین می‌خواست از تکنیک ضبظ کردن آلبینی که چندین میکروفون را در بخش‌های مختلف اتاق قرار می‌داد تا صدای طبیعی اتاق ضبط شود استفاده کند، کاری که تهیه‌کنندگان قبلی نیروانا مخالف انجام آن بودند. چند ماه قبل از اینکه حتی باند به آلبینی پیشنهاد ضبط را ارائه دهد، شایعاتی مبنی بر اینکه او برای ضبط آلبوم در نظر گرفته شده پخش شده بود. آلبینی تکذیب‌نامه‌ای به مطبوعات انگلیسی مرتبط با موسیقی ارسال کرد و مشارکت خود در ضبط آلبوم را تکذیب کرد و اظهار داشت که تنها یک تماس از طرف منیجر نیروانا در مورد پروژه داشته‌است. قبل از شروع جلسات ضبط آلبوم، گروه نیروانا یک نوار از دموهایی که در برزیل ضبط شده بود را برای آلبینی فرستاد. آلبینی که مراقب دخالت‌های دی‌جی‌سی بود، پیشنهاد داد که اعضای باند که هزینه جلسات ضبط را از جیب خودشان پرداخت کنند و آن‌ها هم این کار را پذیرفتند. کل هزینه استودیو ۲۴٫۰۰۰ دلار آمریکا شد و آلبینی هم ۱۰۰٫۰۰۰ دلار به عنوان دست‌مزد گرفت. علی‌رغم پیشنهادهای کمپانی منیجمنت نیروانا، Gold Mountain، آلبینی حاضر به گرفتن دستمزدش به صورت درصدی از میزان فروش آلبوم نشد و حتی حاضر به دریافت حدود ۵۰۰٫۰۰۰ دلار حق تکثیر هم نشد. در حالی که این کار بین تهیه‌کنندگان صنع موسیقی رایج است، آلبینی از پذیرش حق امتیاز خودداری کرد، چرا که او این کار را زشت و «توهین به هنرمند» می‌دانست. آلبینی تا روز اول ضبط اعضای گروه را ملاقات نکرد، هرچند که او قبلاً با آن‌ها در مورد نوع آلبومی که می‌خواستند بسازند صحبت کرده بود. | ## بخش 3: در رحم (آلبوم) | آلبینی گفته که «آنها دقیقاً می‌خواستند عمل ضبط را طوری انجام دهند که من با آن راحت بودم». ناواسلیک وضعیت منزوی آنجا را با یک گولاگ مقایسه کرد و اظهار داشت که «اونجا برف باریده بود و ما نمی‌تونستیم جایی بریم، ما فقط کار می‌کردیم». در بیشتر جلسه‌های ضبط، تنها افراد حاضر در جلسه‌ها همان اعضای گروه، آلبینی و باب وستون بودند. برای جلوگیری از دخالت ناشر و منیجر گروه، آلبینی سیاست سختی وضع کرد که هرکسی به غیر خود از اعضای باند را نادیده بگیرد، آلبینی در این باره گفت هر کسی که با اعضای گروه ارتباط دارد به غیر از خود اعضای گروه «کثیف‌ترین آشغال‌هایی هستند که تا حالا دیدم» جلسات ضبط به آهستگی شروع شد اما نهایتاً شتاب گرفت. در بیشتر روزها گروه کار را از حوالی اواسط روز شروع می‌کرد و برای نهار و شام استراحت می‌کرد و کار را تا نیمه‌شب ادامه می‌داد. گروه این کار را برای همه ترانه‌ها غیر از ترانه‌های سریع مانند «بسیار زشت» و «توره» انجام داد و در اینگونه ترانه‌ها، درامز به صورت مجزا در یک آشپزخانه نزدیک به خاطر محیط طنین‌انداز آن ضبط شد. کوبین ترک‌های گیتار را به حدود نیمی از ترانه‌ها اضافه کرد و سپس گتار سولوها و در نهایت ووکال‌ها را افزود. آلبینی احساس می‌کرد که او بیشتر یک مهندس است تا یک تهیه‌کننده، علی‌رغم نظرات شخصی‌اش، او نهایتاً به اعضای گروه اجازه داد تا خودشان برداشت‌های مورد نظرشان را برای میکس نهایی انتخاب کنند. او گفت، به‌طور کلی، کوبین می‌دانست چیزی که در ذهنش بود پذیرفتنی بود و چه چیز پذیرفتنی نبود … او می‌تواند هرکاری کند تا چیزهایی که به نظر پذیرفتنی نیستند را بهتر کند. کوبین در اوایل اختلافاتی را با آلبینی پیش‌بینی کرده بود اما فرایند ضبط را «ساده‌ترین ضبطی که تا به حال داشتند» توصیف کرده بود. تنها یک هفته اختلال در ضبط ایجاد شد که کورتنی لاو به استودیو آمده بود چون که دلش برای کوبین تنگ شده بود. گروه نیروانا، آلبینی و لاو از گفتن جزئیات امتناع کردند، اما دوست‌دختر وستون که آشپز استودیو بود، اظهار داشت که لاو با انتقاد از کار کوبین و هجوم بردن به هر کسی که آنجا بود، باعث ایجاد تنش شد. این زمان با توجه به استانداردهایی که نیروانا داشت سریع بود، اما نه برای آلبینی که قبلاً آلبوم‌هایی را به‌طور کامل در ظرف یک یا دو روز میکس کرده بود. | ## جمع‌بندی | در مواقعی که میکس ترانه‌ها نتایج دلخواه را نداشت، گروه و آلبینی کل روز را به تماشای ویدیوهای طبیعت می‌نشتند، چیزها را در آتش قرار می‌دادند و برای سرگرمی تماس‌های تلفنی شوخی‌آمیز برقرار می‌کردند.