aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: فرانتس رزنتال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرانتس رزنتال | مقدمه: فرانتس رزنتال (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۱۴ - درگذشته ۸ آوریل ۲۰۰۳) یک خاورشناس، سامی‌پژوه، تاریخ‌نگار، اسلام‌شناس و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. | ## بخش 1: فرانتس رزنتال | زندگی‌نامه فرانتس رزنتال در ۳۱ اوت ۱۹۱۴ در شهر برلین در آلمان در یک خانواده یهودی متولد شد. رزنتال استاد کرسی رابینویتز در رشته زبان‌های سامی در دانشگاه ییل از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۷، استاد کرسی استرلینگ در زبان عربی و پژوهشگر اسلام در دانشگاه ییل از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۵ بود و در همین سال بازنشسته شد. | ## بخش 2: فرانتس رزنتال | رزنتال دانشوری پرکار و موفق به حساب می‌آید و سهم زیادی در مطالعات متون عربی در آمریکا دارد. او برای ترجمه کتاب مقدمه ابن خلدون، به استانبول سفر کرد و آن را از متن اصلی که امضای منتسب به خود ابن خلدون در آن است مطالعه نمود. | ## بخش 3: فرانتس رزنتال | ## جمع‌بندی | تالیفات منتخب طنز در اسلام، ۱۹۵۶ مفهوم آزادی در اسلام پیش از قرن نوزدهم، ۱۹۶۰ گرامر (انجیلی) زبان آرامی، ۱۹۶۱ کتاب‌چه همراه زبان آرامی، ۱۹۶۷ ترجمه مقدمه ابن خلدون (اولین ترجمه انگلیسی این کتاب در کل دنیا)، ۱۹۷۰ شیرین تر از امید: گلایه و امید در سده‌های میانی در اسلام، ۱۹۸۳ ترجمه تاریخ طبری، ۱۹۸۵ متون کلاسیک در اسلام، ۱۹۹۴ دانش پیروزمند تاریخ تاریخ‌نگاری اسلامی افتخارات رئیس جامعه شرق شناسان آمریکا درگذشت رزنتال در هشتم آوریل سال ۲۰۰۳ درگذشت.
موضوع مقاله: آگونیست | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آگونیست | مقدمه: همکنشگرِ فیزیولوژیک (مانند آدرنالین) ماده‌ای است که باعث ایجاد پاسخ‌های یکسان در بدن شده، درحالی‌که ممکن است به همان گیرنده متصل نشود. | ## بخش 1: آگونیست | همکنشگرِ درون‌ساخت برای یک گیرندۀ خاص، یک ترکیب است که به‌طور طبیعی توسط بدن تولید شده‌است که با اتصال به آن گیرنده کنش خود را انجام می‌دهد؛ برای نمونه سروتونین یک همکنشگر طبیعی برای گیرنده‌های سروتونین در سامانۀ سروتونرژیک است، و دوپامین همکنشگرِ درون‌ساخت برای گیرندۀ دوپامین در سامانۀ دوپامینرژیک است.کتاب‌چه راهنما فارماکولوژی تألیف گودمن (۲۰۰۸) شابک:0071443436 همکنشگر می‌تواند همکنشگرِ تام (full agonist) یا همکنشگر غیرتام (نسبی) (partial agonist) باشد. همکنشگر تام با افزایش غلظت پلاسمایی، باعث افزایش اثر زیستی می‌شود درحالی که همکنشگر غیرتام تا حدودی اثر زیستی را افزایش می‌دهد و پس از آن افزایش در میزان آگونیست، افزایشی در میزان پاسخ زیستی نخواهد داشت. | ## بخش 2: آگونیست | گزینشی و ناگزینشی هنگامی‌که در مورد همکنشگر یا پادکنشگر بر روی گیرنده‌ها سخن گفته می‌شود باید به یاد داشته باشیم که خود گیرنده‌ها دارای انواع گوناگونی (مانند آلفا یک و آلفا دو و غیره) هستند. اگر یک دارو پس از ورود به بدن تمامی‌ گیرنده‌های همنام (مثلاً آلفا) را به‌کار بیندازد یک همکنشگر (یا پادکنشگر) ناگزینشی، و اگر با ورود به بدن تنها یک ردۀ ویژه از یک گیرنده (مثلاً آلفا دو) را تحریک کند، آن همکنشگر (و یا پادکنشگر) گزینشی (اختصاصی) نام دارد. | ## بخش 3: آگونیست | ## جمع‌بندی | چراکه گاهی یک داروی راه‌انداز گیرنده یا مسدودکنندۀ آن به صورت ناگزینشی می‌تواند با اثرگذاری مثبت بر یک یاخته یا اندام همزمان بر گیرندۀ مشابه در یاخته یا اندام دیگر اثری منفی ایجاد کند.
موضوع مقاله: کوه اربوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کوه اربوس | مقدمه: اربوس ۳۷۹۴ متر ارتفاع دارد و در مقایسه با سه کوه آتشفشانی مهم دیگری که جزیرهٔ راس را شکل داده‌اند بزرگ‌ترین آن‌ها است. | ## بخش 1: کوه اربوس | اربوس یکی از تنها سه آتشفشان فعال در جنوبگان است که آخرین فوران آن در سال ۲۰۱۱ به‌ثبت رسیده است. همچنین در سال ۱۹۰۸ گروهی کوهنورد به سرپرستی تی دابلیو ای دیوید، زمین‌شناس بریتانیایی نخستین صعود خود به قلهٔ آن را انجام دادند. کوه اربوس همچنین صحنهٔ برخورد پرواز شماره ۹۰۱ ایر نیوزیلند با آن در سال ۱۹۷۹ بوده است. | ## بخش 2: کوه اربوس | کوه اربوس در سال ۱۸۴۱ توسط ناخدا جیمز راس، جهانگرد بریتانیایی کشف شد و او نام یکی از دو کشتی اکتشافی خود موسوم به اربوس را بر روی این کوه نهاد. همچنین در نوشته‌های او به فوران این آتشفشان پوشیده از یخچال در آن سال اشاره شده است. اربوس در دهه هفتاد میلادی تقریباً هر سال انفجاراتی داشت و در سال ۱۹۸۴ انفجار بزرگ آتشفشانی آن دود و گدازه زیادی را به راه انداخت. | ## بخش 3: کوه اربوس | از سال ۱۹۷۲ به بعد فعالیت‌های مداوم دریاچهٔ گدازه که با انفجارهای کوچک و گهگاه انفجارهای بزرگ استرومبولی همراه بوده و منجر به پرتاب بمب آتشفشانی به لبه‌های دهانه می‌شود به‌ثبت رسیده است؛ هرچند گمان می‌رود که چنین فعالیت‌هایی در بیشتر طول عمر معاصر آتشفشان اربوس وجود داشته است. پیشینه زمین‌شناختی قلهٔ عمدتاً فونولیتی کوه اربوس در نتیجهٔ یک یا دو نسل از تشکیل کاسه‌های آتشفشانی دگرگون شده که جوان‌ترین آن‌ها در اواخر دورهٔ پلیستوسن شکل گرفته‌اند پدید آمده‌است. | ## جمع‌بندی | این کوه دارای دهانه‌ٔ آتشفشانی‌ای بیضوی با عمق ۱۱۰ و عرض ۵۰۰ در ۶۰۰ متر در قلهٔ خود است و در فاصلهٔ ۱۰۰ متری از دهانهٔ داخلی آن دریاچهٔ گدازهٔ فعالی قرار دارد.
موضوع مقاله: ترنچی‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ترنچی‌ها | مقدمه: تَرَنچی‌ها" دانشنامه جهان اسلام - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی - کتابخانه مدرسه فقاهت ". | ## بخش 1: ترنچی‌ها | گروهی از مسلمانان باشندهٔ واحه‌های پیرامون حوضه تاریم در ایالت کنونی سین کیانگ چین می‌باشند. آنان از تبار اویغورها، تخاری‌ها و دیگر اقوام ایرانی‌تبار، خلخ‌ها، مغولان و دیگر مردمان ترکی-مغولی می‌باشند. زبان آنان گویش ترکی خَلُّخی می‌باشد که وام‌واژه‌های فراوانی از فارسی، عربی، چینی و مغولی درخود دارد. | ## بخش 2: ترنچی‌ها | ریشهٔ نام ترنچی گرفته‌شده از واژهٔ مغولی تری به معنای شانه‌زدن می‌باشد که استعاره‌ای‌است از شخم‌زدن و اشاره به پیشهٔ آنان که کشاورزی است دارد. تاریخچه نخستین اشاره‌ها به ترنچی‌ها به سدهٔ نوزدهم میلادی بازمی‌گردد که در آن زمان دولت چین گروهی از کاشغری‌ها را در کرانهٔ رود ایلی جاگیر ساخت. در پیرامون ۱۸۲۰ و با بهره از شورش ترکستان چین ترنچی‌ها نیز از این بخت بهره‌بردند و زیر فرمان سلطان ابول آغلان حکومتی خودمختار به راه انداختند. | ## بخش 3: ترنچی‌ها | در این زمان بیشتر ترنچی‌ها با خروج روس‌ها به روسیه کوچیدند و در هفت‌آب ساکن شدند. چینی‌ها در سدهٔ بیستم در سرشماری‌ها به‌طور مستقل از ترنچی‌ها نام نمی‌بردند و آنان را بخشی از اویغوران می‌شمردند. | ## جمع‌بندی | در پی شورش ۱۹۶۲ در سین کیانگ و رسرکوب سخت از سوی چینیان بسیاری از ترنچی‌ها در موج دیگری از مهاجرت به شوروی پناه‌بردند و بسیاری از آنان در قزاقستان جاگیر شدند.
موضوع مقاله: هلندی سرگردان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هلندی سرگردان | مقدمه: هلندی سرگردان یا هلندی پرنده افسانه‌ای است غربی مربوط به یک کشتی ارواح که دچار طلسمی شیطانی است که باعث می‌شود که این کشتی برای همیشه در دریاها سرگردان باشد و هیچ‌گاه لنگر نیندازد. | ## بخش 1: هلندی سرگردان | در افسانه‌های عامیانه آمده است که ناخدایی هلندی به نام فیلیپ وندردکن، که سوگند خورده بود به رغم خواست شیطان با کشتی اش دماغه امیدنیک را دور بزند - حتی اگر به اندازه تمام عمرش طول بکشد که تا ابد در جست و جوی رستگاری در دریاها سرگردان باشد. پیشینه پیشینه این افسانه به داستان‌های عامیانه دریانوردان در قرن هفدهم میلادی بازمی‌گردد. | ## بخش 2: هلندی سرگردان | برنارد فوکه به خاطر سرعت زیاد در سفرهای دریایی‌اش از هلند به جاوه معروف شده‌بود و دریانوردان شایعه کرده‌بودند که او «با شیطان همدست شده است.» نخستین شکل چاپ‌شده این داستان در مه ۱۸۲۱ در مجله بلک‌وود ادینبرو منتشر شد که در آن محل داستان در دماغه امید نیک قرار داشت. در این داستان ناخدای هلندی سرگردان سفارش‌هایی مربوط به افرادی که مدت‌ها است مرده‌اند را به کشتی‌های دیگر پیشنهاد می‌کند و هر کشتی که ملوانانش این سفارش‌ها را بپذیرند به بدبختی دچار خواهد شد. | ## بخش 3: هلندی سرگردان | این اثر برداشتی است شخصی از افسانه ای عامیانه که روایت‌های گوناگونی از آن بر سر زبان‌ها بود. او در دوران رکود کاری در پاریس، تحت فشار زندگی، متن اپرای هلندی پرنده را به آهنگ سازی فرانسوی فروخت، اما همچنان روند کاری خود را ادامه داد. | ## جمع‌بندی | سه پرده موسیقی:ریشارد واگنر متن المانی: ریشارد واگنر بر اساس Memoires of hetrr von schnabelewpski نوشته هاینریش هاینه و نیز رمانی از ویلهلم هاف نخستین اجرا: در سدن، هافتیاتر، ۲ زانویه ۱۸۴۳ نخستین اجرا در ایالات متحد: فیلادلفیا، آکادمی موسیقی، ۸ نوامبر ۱۸۷۶ (به زبان ایتالیایی) نسختین اجرا در اپرای متروپلیتن: ۳۱ دسامبر ۱۸۹۰ در سینما در فیلم دزدان دریایی کارائیب قصه صندوقچه مرد مرده به این کشتی اشاره می‌شوند.
موضوع مقاله: رزاقوف (قرقیزستان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رزاقوف (قرقیزستان) | مقدمه: رزّاقوف (به قرقیزی:Раззаков، راززاقوۋ) یا سابقا اِسفَنه (به قرقیزی:Исфана، ىسفانا) شهری در استان بادکند کشور قرقیزستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۶٬۹۵۲ نفر جمعیت داشته است. | ## بخش 1: رزاقوف (قرقیزستان) | اسفنه در کناره‌های جنوبی درهٔ فرغانه قرار دارد و از سه سو به مرزهای تاجیکستان محدود می‌شود. نام سابق این شهر، نام اسفنه تغییریافته واژهٔ سغدی «اسپان‌کند» است که معنی «شهر اسب‌ها» را می‌دهد. | ## بخش 2: رزاقوف (قرقیزستان) | در مارس سال ۲۰۲۲ میلادی، نام این شهر، برای ارج نهادن به «اسحاق رزّاقوف»، اولین رهبر قرقیز-تبارِ قرقیزستان شوروی، حاکم بر این جمهوری به مدت ۱۱ سال، بین سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۱ میلادی (رهبران پیشینِ قرقیزستان شوروی، اروپایی-تبار بودند)، به «رزاقوف» تغییر یافت.. این تغییر نام البته بدون جنجال نبود، مخصوصا اینکه تغییرِ نامِ این شهر مورد مخالفت تاجیکستان و ساکنان تاجیکیِ این شهر قرار گرفت. | ## بخش 3: رزاقوف (قرقیزستان) | ## جمع‌بندی | از سوی دیگر، ملی‌گرایان قرقیزی، تغییر نام، را در راستای حذف نام‌های تاجیکی و غیر قرقیزی، ضروری دانستند.
موضوع مقاله: ارمور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارمور | مقدمه: قسمتی که به جاده شیراز و بوشهر شهر کنارتخته نزدیک است محله بالائی، قسمتی که به شهر خشت نزدیک است محله پائینی و میانه دهستان بورکی را محله میانی می‌نامند. | ## بخش 1: ارمور | اگر به گذشته و تاریخ مهاجرت مردم دهستان بورکی مراجعه شود، چنین است که هر طایفه‌ای برای خود سنت و رسومی داشته‌اند و از جاهای دیگر به این روستا کوچ کرده‌اند. | ## بخش 2: ارمور | طایفه «موردکی» از موردک در نزدیکی تنگ ابو الحیات و چنار شاهیجان، طایفه «نمد مال‌ها» از دلوار تنگستان، طایفه «دریسی‌ها» از دریس، طایفه «لیراوی‌ها» از لیراو، طایفه «مشتونی‌ها» از مشتون و گروه‌های دیگر هریک از نقاطی دور به دهستان بورکی در دشت خشت مهاجرت کرده‌اند. | ## بخش 3: ارمور | دلیل عمده این مهاجرت‌ها احتمالاً مساعد بودن آب و هوا یا سهولت فراهم آوردن آذوقه در روزگاران گذشته ذکر شده‌است. | ## جمع‌بندی | نوشتار محمود دهقانی دربارهٔ دهستان بورکی و شهرهای خشت و کنارتخته در دشت خشت، در روزنامه‌های سراسری کشور از جمله روزنامه "ایران "، روزنامه عصر جنوب استان فارس مرکز شیراز، هفته‌نامه نسیم جنوب بوشهر، روزنامه بیشاپور کازرون و کتاب رمان کلاسیک "بورکی".
موضوع مقاله: زبان پراچی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زبان پراچی | مقدمه: '' طایفه پراچی ار طایفهٔ آریائی بوده یکی از ملیتهای افغانستان است که دارای فرهنگ و زبان مخصوص بنام پراچی میباشد . | ## بخش 1: زبان پراچی | این قوم ابتدا در ولایت پروان جاگزین شد ه اند و بعدها به طرف پغمان و کاپیسا و لوگر نیز نقل مکان نموده اند پراچی ها اکنون در ۸ قریه در درهٔ شُتُل سالنگ ، در ۶ قریه درهٔ غُچولان، و در ۲۱ قریه در درهٔ پَچَغان ولسوالی نِجراب زندگی می‌نمایند. مردمان پراجی قرنها قبل در ایران نیز هجرت نموده بودند که فعلا هویت خودرا از دست داده اند. بدین معنی که وسعت این قوم قبلا زیاد بوده ولی به مرور زمان هویت خود را از دست داده زبان غالب را بخود اختیار نموده اند . زبان زبان پراچی زبان دهم افغانستان بوده یکی از زبانهای آریائی نو جنوب شرقی آریانا کهن می‌باشند .این زبان مورد تهاجم زبانهای پشتو و دری قرار گرفته‌اند و در حال جان سپردن است. | ## بخش 2: زبان پراچی | زبان پراچی را می‌توان باز پسین مانده‌های گروه از زبانها دانست که پیش از آنکه زبان غالب بر آنها مستولی شوند از گسترش مهمی بر خوردار بوده‌اند. کلمات دخیل در زبان پراچی در شتل غالباً منشأ فارسی کابلی، و در غچولان و پچغان غالباً منشأ پَشه ئی و پشتو دارند . زبان پشه ای ارموری کوهستانی براچی یکی از زبانهای آریانا کهن بود.ه از قدیم در بعضی دره ها مروج بود. در زمان پادشاهی امیر تیمور قرغه چمتله فاضل بیک نیار بیک و برچی مسکن خان‌ها ترک شد. | ## بخش 3: زبان پراچی | در زمان حبیب اله خان سرک بین پغمان وغازه شمالی توسط مهندس برکیت عبدالغیاث خان اعمار گردیده عده از مردم شمالی در اطرف دره مسکن گزین شدند. مردم پراچی و پشه ای زبان خودرا از دست داده در اثر خویشاوندی با مردم شمالی در آن جامعه ناپدید شدند. کتاب درسی به زبان پراچی اخیراً در اثر سعی و تلاش بزرگ مرد پراچی جناب اشرفی صاحب مرحوم چند جلد کتاب به زبان پراچی نوشته شده و به چاپ رسیده که در آن الفبای زبان پراچی درج است. امید است سایر دانشمندان این زبان آن را توسعه بدهند و این میراث گران‌بها را تازه سازند. | ## جمع‌بندی | درسال ۲۰۲۳ مجله جورنال هفته توانست با برکت اله عمر پراچی مصاحبه نموده از مشکلات این قوم هموطنان را باخبر نمود.
موضوع مقاله: سد رودبال | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سد رودبال | مقدمه: سد رودبال یکی از سدهای مخزنی در شهرستان استهبان واقع در استان فارس است که بر روی رودخانه رودبال احداث شده است. | ## بخش 1: سد رودبال | ساختار این سد از نوع خاکی-سنگریزه‌ای با هستهٔ رسی مایل است که با هدف افزایش پایداری سازه و کاهش نفوذپذیری انتخاب شده است. موقعیت جغرافیایی طبق تصویب‌نامه تقسیمات کشوری سال ۱۳۶۶ هیئت دولت، این سد در محدوده شهرستان استهبان و میان دو روستای درب قلعه در شمال و پل شکسته (استهبان) در جنوب واقع شده است. | ## بخش 2: سد رودبال | هر دو روستا طبق تقسیمات کشوری، از توابع دهستان ایج در بخش مرکزی شهرستان استهبان محسوب می‌شوند. با آغاز آبگیری سد، چند روستا از جمله آب‌بند (استهبان) و بردنو که در محدودهٔ مخزن قرار داشتند، تخلیه شدند. | ## بخش 3: سد رودبال | با توجه به موقعیت دریاچه در محدوده استهبان، مقدمات راه‌اندازی تعاونی صیادان فراهم شده است. با این حال، در آبان ۱۴۰۰ گزارش‌هایی مبنی بر تلف شدن بیش از ۲ هزار قطعه ماهی بر اثر صید غیرمجاز منتشر شد. | ## جمع‌بندی | + مشخصات فنی سد رودبال مشخصات فنی مقدار ارتفاع بستر رودخانه در محل سد ۱۳۱۰ متر بالاتر از سطح دریا وسعت حوزهٔ آبریز تا محل سد ۹۱۰ کیلومتر مربع میانگین بارندگی سالانه حوزه ۳۶۵ میلی‌متر میانگین آورد سالانه ۱۱۰٫۹ میلیون متر مکعب حداقل آورد سالانه (۳۰ ساله) ۲۸٫۶۲ میلیون متر مکعب (۱۳۴۹–۱۳۵۰) حداکثر آورد سالانه (۳۰ ساله) ۳۸۶٫۹ میلیون متر مکعب (۱۳۷۱–۱۳۷۲) سطح مخزن در تراز حداکثر ۳٫۲۷ کیلومتر مربع حجم مخزن در تراز حداکثر ۹۵ میلیون متر مکعب سیلاب ورودی (دوره بازگشت ۱۰۰۰۰ ساله) ۳۱۰۰ متر مکعب بر ثانیه اهداف طرح تنظیم و کنترل سیلاب‌های رودخانه رودبال جهت تقویت سفره آب زیرزمینی.
موضوع مقاله: نوک‌نهنگ بلنویل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نوک‌نهنگ بلنویل | مقدمه: نوک‌نهنگ بلنویل آب‌بازی عضو سرده میان‌دندان‌ها است که بیشترین گستره زندگی در میان اعضای این سرده را داراست و به نسبت دیگر اعضا بیشتر مشاهدات ثبت شده بیشتری دارد. | ## بخش 1: نوک‌نهنگ بلنویل | هانری دو بلنویل این گونه را در سال ۱۸۱۷ از روی نمونه استخوان جمجمه آن شناسایی و طبقه‌بندی کرد. این آب‌باز در آب‌های شمال شرقی باهاما زیر بررسی‌های بسیار قرار گرفته و برنامه‌ای برای شناسایی و عکس‌برداری از آن از سال ۲۰۰۲ به این سو در حال اجرا است. توصیف ظاهری بدن نوک‌نهنگ بلنویل سخت و مقاوم است ولی به نسبت دیگر اعضای سرده خود بدنی فشرده‌تر دارد. نرهای این گونه بسیار ساده تشخیص داده می‌شوند چرا که با آنکه فک پایینی، مانند بعضی دیگر اعضای میان‌دندان‌ها، در نزدیکی سر بالاآمدگی دارد، این بالاآمدگی زیاد بوده و پس از ارتفاع گرفتن زیاد، با شیبی ملایم به سوی سر حرکت می‌کند. استخوان‌های آرواره این نهنگ بسیار سخت با چگالی زیاد هستند و از هر استخوان شناخته‌شده دیگری چگالی و سختی مکانیکی بیشتری دارند. | ## بخش 2: نوک‌نهنگ بلنویل | هنوز کاربرد چنین فک‌های سختی مشخص نیست چرا که چربی‌های کنار نوک و پوزه امکان به کار بردن این فک‌ها برای نبرد را خنثی می‌کنند. گمان بر این می‌رود که این فک‌ها می‌توانند در پژواک‌یابی یا نگهداری تعادل کاربرد داشته باشند. رنگ بدن خاکستری تیره یا آبی تیره در بخش‌های بالایی و خاکستری روشن در بخش‌های زیرین است. هنگامی که این نهنگ‌ها برای نفس‌گیری به سطح آب می‌آیند، این کار را بسیار آرام و بی آب‌پاشی انجام می‌دهند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که این آب‌بازان در بالای ژرفای ۱۷۰ متری آب ساکت و بی‌صدا می‌مانند؛ رفتاری که می‌تواند به منظور جلوگیری از یافتن مکانشان و سپس شکار توسط نهنگ‌های قاتل باشد. | ## بخش 3: نوک‌نهنگ بلنویل | گستره و جمعیت این گونه از نوک‌نهنگان در آب‌های گرم و استوایی سراسر جهان یافت می‌شود. به ساحل افتادن آن‌ها در کرانه‌های نووا اسکوشیا و ایسلند و جزایر بریتانیا و ژاپن و آفریقای جنوبی و کرانه‌های مرکزی شیلی و تاسمانی و زلاندنو دیده شده است. با آنکه این نهنگ بسیار معمول و شناخته‌شده است، هیچ تخمینی از جمعیت جهانی آن وجود ندارد. | ## جمع‌بندی | این گونه همچنین گهگاه شکار شده است اما هیچ گاه طعمه مشخصی برای شکارچیان و ماهی‌گیران نبوده.
موضوع مقاله: استویا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # استویا | مقدمه: گیاه شیرین‌برگ شیرین‌کننده است و جایگزین بسیاری خوبی برای شکر محسوب می‌شود چرا که کالری ای به غذا اضافه نمی‌کند. | ## بخش 1: استویا | از پودر خالص شده عصاره گیاه استویا نیز در صنایع غذایی، تولید انواع شیرینی و شکلات استفاده می‌شود. گیاه شیرین‌برگ بومی نواحی شمالی آمریکای جنوبی است و به‌طور وحشی در سرزمین‌های بلند مناطق مرزی بین برزیل و پاراگوئه می‌روید و در آن مناطق به گیاه «برگ عسلی» (honey leaf) معروف است. به دلیل خاصیت شیرین‌کنندگی و درمانی برگ شیرین‌برگ، این گیاه به شدت از نظر اقتصادی و علمی مورد توجه قرار دارد. ژاپن اولین کشور آسیایی بود که در سال ۱۹۷۰ از استه‌ویوساید به عنوان شیرین‌کننده در صنایع غذایی و دارویی استفاده کرد. پس از آن کشت استویا در چین، مالزی، سنگاپور، کره جنوبی، تایوان و تایلند گسترش یافت. شیرینی قند حاصل از برگ این گیاه ۲۵۰ تا ۳۰۰ برابر دیگر گیاهان قند ساز چون نیشکر و چغندر قند و میزان قند موجود در آن ۱۵۰ برابر آنهاست. | ## بخش 2: استویا | این قند جایگزین مناسبی برای شیرین کننده‌های مصنوعی چون آسپارتام، سدیم ساخارین و سیکلامات بوده چون قابلیت جذب کمتری دارد به کاهش قند خون و فشار خون یاری رساند. پاراگوئه، برزیل، چین، تایوان، کره جنوبی و مالزی از مهم‌ترین کشورهای تولیدکننده استویا هستند. برای اولین بار در ایران کارخانه تولید شیرین‌کننده استویا در اصفهان با ظرفیت تولید سالانه ۳۰۰ تن RebA-97% و TSG-95% در حال راه اندازی می‌باشد. استویا در برخی از غذاها مانند آب نبات، سوهان، نوشابه‌های پروتئینی و چای به عنوان شیرین‌کننده استفاده می‌شود. در برخی از کشورها، مانند ژاپن، استویا برای چندین دهه به عنوان یک شیرین‌کننده استفاده شده است. در برخی از کشورها نیز شیرین‌برگ به دلیل نگرانی در مورد عوارض جانبی آن یا انواع محدودیت‌ها، به‌طور کامل ممنوع شده‌است. | ## بخش 3: استویا | گلیکوزیدهایی که در استویا موجود هستند، توسط بدن متابولیزه نمی‌شود، در نتیجه هیچ کالری تولید نمی‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد که شیرین کننده‌های شیرین‌برگ هیچ کالری یا کربوهیدراتی به رژیم غذایی اضافه نمی‌کند. پس به بیماران دیابتی این اجازه را می‌دهد تا بدون هیچ دغدغه‌ای از این گیاه به عنوان شیرین‌کننده و طعم‌دهنده استفاده کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که برخی از گلیکوزیدهایی که در عصاره استویا وجود دارند به تولید ادرار و دفع سدیم کمک می‌کند. در دوز بالای مصرف شیرین‌برگ حتی می‌تواند به عنوان کاهش دهند فشار خون هم عمل نماید. شیرین‌برگ و دیگر شیرین کننده‌های مصنوعی توسط FDA تأیید شده‌است؛ و مصرف در حد تعادل آن هیچ خطری برای سلامتی ندارد. | ## جمع‌بندی | مؤسسه ملی سرطان گزارش شده‌است که هیچ شواهد علمی که ادعاهای قبلی مبنی بر اینکه که شیرین کننده‌های مصنوعی ممکن است باعث سرطان شود را تأیید نمی‌کند.
موضوع مقاله: گوستاو وان گرونبائوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گوستاو وان گرونبائوم | مقدمه: گوستاو وان گرونبائوم ؛ تولد ۱ سپتامبر ۱۹۰۹ وین اتریش، درگذشت ۲۷ فوریه ۱۹۷۲ لس آنجلس آمریکا) تاریخ‌دان و عربی‌دان اتریشی است. | ## بخش 1: گوستاو وان گرونبائوم | زندگی‌نامه گرونبائوم در وین متولد شد و در سال ۱۹۳۱، در شرق‌شناسی دانشگاه وین، با پایان‌نامه‌ای دربارهٔ شعر کلاسیک عرب، مدرک دکترای خود را دریافت کرد. | ## بخش 2: گوستاو وان گرونبائوم | وقتی آلمان نازی، اتریش را در آنشلوس سال ۱۹۳۸ گرفت، وی به ایالات متحده رفت و در آنجا توسط آرتور اوپام پاپ، مرجع برجسته هنر و آثار باستانی ایرانی که در این مؤسسه به دانشمندان آواره آلمان در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ در ایالات متحده کمک می‌کرد، کار پیدا کرد. | ## بخش 3: گوستاو وان گرونبائوم | در سال ۱۹۴۳، وی به دانشگاه شیکاگو نقل مکان کرد و در سال ۱۹۴۹ پروفسور زبان عربی شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۵۷، گرونبائوم به عنوان استاد تاریخ خاور نزدیک و مدیر بخش جدیدی به نام مرکز خاور نزدیک در UCLA منصوب شد.
موضوع مقاله: جشن‌نامه ابوالحسن نجفی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جشن‌نامه ابوالحسن نجفی | مقدمه: جشن‌نامهٔ ابوالحسن نجفی کتابی است حاوی شش مصاحبه با ابوالحسن نجفی و چند مقاله که به او تقدیم شده‌است. | ## بخش 1: جشن‌نامه ابوالحسن نجفی | این جشن‌نامه به کوشش امید طبیب‌زاده تهیه و تنظیم شد و انتشارات نیلوفر آن را در ۷۲۶ صفحه در بهار ۱۳۹۰ منتشر کرد.«او چشم ماست: معرفی جشن‌نامهٔ ابوالحسن نجفی»، علی پیرحیاتی، مجلهٔ بخارا، سال چهاردهم، شماره ۸۴، آذر و دی ۱۳۹۰ بخشی از این کتاب با نامِ گفت‌وگو با ابوالحسن نجفی سالِ ۱۴۰۰ به صورتِ کتابی جداگانه نیز منتشر شد. | ## بخش 2: جشن‌نامه ابوالحسن نجفی | رونمایی مراسم رونمایی این جشن‌نامه با حضور ضیاء موحد، فتح‌الله مجتبایی، محمدعلی موحد، نصرالله پورجوادی، کامران فانی، حسین معصومی همدانی، صالح حسینی، ابوالحسن نجفی و امید طبیب‌زاده در روز سه‌شنبه ۱۵ شهریورماه ۱۳۹۰ در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد. | ## بخش 3: جشن‌نامه ابوالحسن نجفی | محتوا نویسندگان بخش خاطرات ضیاء موحد، عبدالحسین آذرنگ، محمدرحیم اخوت، حمید ارباب‌شیرانی، علیرضا انوشیروانی، شیما بهره‌مند، یونس تراکمه، برهان‌الدین حسینی، علی‌اشرف صادقی، علی صلح‌جو، فرزانه طاهری، فرهاد طاهری، هایده عبدالحسین‌زاده، بهمن فرمان‌آرا، مدیا کاشیگر، علی‌اصغر محمدخانی، حسین معصومی همدانی، احمد میرعلائی و پروانه وحیدمنش. | ## جمع‌بندی | مقالات بخش ترجمه مقاله‌ای از رنه ولک تحت عنوان «ژان پل سارتر (۱۹۰۵-۱۹۸۰)» (فصل نهم از جلد هشتم کتاب تاریخ نقد جدید، ترجمهٔ سعید ارباب‌شیرانی داستان کوتاه اشتباه اثر آلبرتو موراویا با ترجمهٔ مهستی بحرینی داستان کوتاه «آقا» اثر ژان فیلیپ توسن با ترجمهٔ منوچهر بدیعی مقاله‌ای از صالح حسینی تحت عنوان «دربارهٔ ترجمه‌های ابوالحسن نجفی» «کلمه لی‌لا دراز و کشیده است ...» اثر «مارگریت دوراس»، ترجمه قاسم روبین ترانهٔ عاشقانه جی آفلفرد پروفراک، شعری از تی.اس.الیوت، ترجمهٔ جواد علافچی «مرز بلورین»، داستان کوتاهی از کارلوس فوئنتس، ترجمهٔ عبدالله کوثری مقالات در حوزهٔ ادبیات «به یادگار» نوشتهٔ احمد اخوت «تدفین» نوشتهٔ سهیلا بِسکی «ظاهر داستان در مثنوی مولانا» نوشتهٔ محمد خوانساری «آندره ژید و روژه مارتن دوگار» نوشتهٔ طهمورث ساجدی مقالات در حوزهٔ «غلط ننویسیم» «کلمه-کلمه/کلمه-شیء»،یوسف اباذری «اندکی هم درست بنویسیم»، بهاءالدین خرمشاهی «صورت جعلی، غلط مشهور، اشتقاق عامیانه»، مهرداد نغزگوی کهن مقالات در حوزهٔ وزن شعر «خاستگاه‌های شعر عروضی فارسی» از احمد سمیعی (گیلانی) «نگاهی دوباره به وزن شعر عامیانه» از امید طبیب‌زاده و نگار بوبان «عروض در شعر کردی سورانی» از پروین محمودویسی مقالات در حوزه زبان‌شناسی «نکته‌هایی دربارهٔ چند واژه» نوشتهٔ فتح‌الله مجتبایی «توصیف ساختمان گروه اسمی در زبان فارسی» نوشتهٔ محرم اسلامی «بررسی پیکره‌بنیاد ویژگی‌های کلامی فاعل و مفعول در زبان فارسی» نوشتهٔ محمد راسخ مهند «دو واژه از آسیای میانه» نوشتهٔ «والتر برونو هنینگ» با ترجمهٔ هوشنگ رهنما «گروه اعداد در ترجمه ماشینی» نوشته مهدی سمائی «ملاک‌های صوری برای تشخیص صفت در زبان فارسی» نوشتهٔ علاءالدین طباطبایی گفت‌وگو با ابوالحسن نجفی سالِ ۱۴۰۰ امید طبیب‌زاده گفتگوی مفصّلش با نجفی در این کتاب را به صورتِ کتابی جداگانه به نامِ گفت‌وگو با ابوالحسن نجفی به انتشار رساند.
موضوع مقاله: رامین عسگرد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رامین عسگرد | مقدمه: زندگی نامه او در مقام مشاور سیاسی رئیس ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده، با ژنرال دیوید پتریوس و سپس با ژنرال جیمز ماتیس همکاری داشته‌است. | ## بخش 1: رامین عسگرد | او در وزارت خارجهٔ آمریکا مناصب زیر را در اختیار داشته‌است (به ترتیب زمانی از جدید به قدیم): مدیر دفتر حضور منطقه‌ای ایران در دوبی، معاون مشاور سیاسی در ریاض، مقام دفتر اقتصادی-بازرگانی در کابل، مقام دفتر سیاسی-اقتصادی در امارات متحدهٔ عربی و کارمند کنسولی در ترکیه. | ## بخش 2: رامین عسگرد | در داخل آمریکا نیز عسگرد به عنوان عضو بخش امور بین‌الملل شورای روابط خارجی، و نیز در دفترهای امور عراق، ایران، و ترکیه در وزارت خارجهٔ آمریکا کار کرده‌است. | ## بخش 3: رامین عسگرد | در سال ۲۰۰۷ جایزهٔ وزیر امور خارجه در زمینهٔ توسعهٔ سیاست عمومی و در سال ۲۰۰۳ جایزهٔ چارلز کاب برای بهبود بازرگانی و حرفه به او تعلق گرفت. | ## جمع‌بندی | رامین عسگرد دارای دکترای حقوق از دانشگاه تولن، فوق لیسانس در رشتهٔ روابط بین‌الملل از دانشگاه پنسیلوانیاو لیسانس از دانشگاه تمپل است.