موضوع مقاله: ته‌گو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ته‌گو | مقدمه: این کلان‌شهر با جمعیت ۲٫۴۶۴٫۵۴۷ نفر در جنوب شرقی کره جنوبی در حدود ۸۰ کیلومتری از ساحل اقیانوس آرام و در نزدیکی رودخانه گوم‌هو و جلگه مرکزی منطقه یونگ‌نام قرار گرفته‌است، این شهر مرکز سیاست، اقتصاد و فرهنگ منطقه است. | ## بخش 1: ته‌گو | تاریخ در دوران باستان، شهر ده‌گو بخشی از پادشاهی شیلا که اولین تلاش موفق برای متحد کردن شبه‌جزیره کره را نموده بود. در طول دوران پادشاهی چوسان این شهر پایتخت سلسله گیونگ‌سانگ و یکی از هشت استان کشور بود. پادشاهی شیلا همسایه امپراتوری گوگوریو، بکجه و گایا و قدیمی‌ترین پادشاهی در میان سه پادشاهی کره (گوگوریو، بکجه) بود. پادشاهی شیلا، در سال ۴۱۴ میلادی تسلیم گوگوریو شد و ۱۵۰ سال بعد، گایا را تصرف کرد و در سال ۶۶۲ میلادی، با کمک امپراتوری تانگ، بکجه را تصرف و ۶ سال بعد، گوگوریو را هم تصرف کرد. حدود ۳۰۰ سال بعد، شیلا سقوط کرد و با سقوط این پادشاهی، آخرین امپراتوری از سه پادشاهی کره هم فرو پاشید. ده‌گو موتور مهم پیشرفت سریع کره جنوبی در دوره رشد اقتصادی (۱۹۶۰s-۱۹۸۰s) بود و در حال حاضر به یک مرکز پیشرو در کره جنوبی برای صنایع با تکنولوژی بالا و مد تبدیل شده‌است و با توجه به این وضعیت خود را به عنوان یک مرکز فرهنگی با نام مستعار، «شهر زیبایی»، «شهرنساجی» و «مد سیتی» می‌شناسد. سیاست دو دولت محلی در این شهر (دولت ده‌گو متروپولیتن در یونگ‌گو و گیونگ‌بوک)و (دولت استانی در بوک‌گو وجود دارد). شهردار و روسای مناطق ۸ گانه شهر به‌طور مستقیم توسط شهروندان هر چهار سال یکبار انتخاب می‌شوند. شورای شهر بیست و نه نفر عضو دارد که بیست و شش نفر آنها از حوزه‌های انتخاباتی و سه نماینده از شهر ده‌گو می‌باشند. | ## بخش 2: ته‌گو | اکثر آن‌ها از اعضای حزب بزرگ ملی (هانارا دنگ) که حزب سیاسی اصلی محافظه کار در کره جنوبی است می‌باشند. پالگونگسان در شمال، بیسولسان در جنوب و واریونگسان از سوی غرب و مجموعه‌ای از تپه‌های کوچکتر در شرق دشت ده‌گو را محصور نموده‌اند. رودخانه گومهو در امتداد لبه شمالی شرقی این شهر جریان دارد که در غرب این شهر در رودخانه ناکدونگ می‌ریزد. اقتصاد از لحاظ تاریخی، شهر ده‌گو مرکز تجاری بخش‌های جنوبی شبه جزیره کره با سئول و پیونگ‌یانگ در شمال (در حال حاضر کره شمالی) بوده‌است، چرا که از موقعیت به سزائی بر خوردار بوده‌است. مرکزیت بسیاری از شرکت‌های بزرگ مانند بانک ده‌گو ، دلفی کره، هواسانگ، و تگو‌تک در این شهر واقع شده و سامسونگ و کولون نیز در این شهر تأسیس شده‌اند. کارخانه‌های متعددی در مجتمع‌های صنعتی واقع در غرب و شمال این شهر از جمله مجتمع صنعتی سونگسو، مجتمع صنعتی غرب ده‌گو و مجتمع رنگرزی صنعتی در این شهر واقع شده‌است. این شهر هسته اقتصادی و صنعتی منطقه ده‌گو-گیونگ‌بوک و یکی از مناطق صنعتی بزرگ در کره جنوبی است. همچنین این شهر امکاناتی برای تولید جهانی ارائه نموده است که منجر به ظهور کارخانه‌های Anycall (سامسونگ موبایل) و کارخانه‌های اصلی POSCO در نزدیکی این شهر شده‌است. ده‌گو و شهرهای مجاور آن به عنوان منطقه آزاد اقتصادی ده‌گو-گیونگ‌بوک از سوی دولت مرکزی در سال ۲۰۰۸ تعیین شده‌است. | ## بخش 3: ته‌گو | علاوه بر این، شهر ده‌گو به عنوان سومین شهر اقتصادی در کره جنوبی، پس از سئول و بوسان در نظر گرفته شده‌است. همچنین قرار گرفتن این شهر در گرمترین منطقه کره جنوبی منجر به فراهم آمدن محصولات کشاورزی از جمله سیب‌های با کیفیت بالا و هندوانه‌های مرغوب شده‌است. با این وجود، به دلیل تغییر در آب و هوا به علت گرم شدن کره زمین و شبه جزیره کره از شیرینی و محبوبیت میوه‌های دائیگو کاسته شده‌است. مترو متروی ده‌گو در سال ۱۹۹۷ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۳ خط و ۸۹ ایستگاه می‌باشد. صنعت مد از اواخر ۱۹۹۰، شهر ده‌گو در تلاش برای ترویج صنعت مد خود بر اساس صنایع تولیدی ونساجی خود برآمده است. بسیاری از نمایشگاه‌های مربوط به صنایع نساجی و مد از جمله نمایشگاه مد ده‌گو و پیش نمایش ده‌گو سالانه یا نیم سالانه و به دعوت مؤسسه ملی مد برگزار شده‌است. اطلاعات به دست آمده از سال ۱۹۶۱ نشان می‌دهد که درجه حرارت متوسطماه ژانویه که سردترین ماه سال بوده‌است در ده‌گو، ۰٫۶ درجه و برای آگوست که گرمترین ماه سال است ۲۶٫۴ درجه گزارش شده‌است. | ## جمع‌بندی | کمترین دمای ثبت شده این شهر نیز -۲۰٫۲ و بالاترین درجه حرارت ثبت شده شهر نیز ۴۰٫۰ گزارش گردیده است.