موضوع مقاله: کلودیوس آلبینوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلودیوس آلبینوس | مقدمه: کلودیوس آلبینوس (زادهٔ پیرامون ۱۵۰ – درگذشتهٔ ۱۹ فوریهٔ ۱۹۷) از غاصبان امپراتوری روم بود که در سال ۱۹۳ و پس از به‌قتل رسیدن پرتیناکس، امپراتور وقت از سوی لژیون‌های مستقر در بریتانیای روم و هیسپانیا امپراتور نامیده شد. | ## بخش 1: کلودیوس آلبینوس | شایستگی‌های آلبینوس طی دو نامه از جانب امپراتور مورد تأیید قرار گرفت و او آلبینوس را آفریقایی‌ای خطاب نمود که شباهت کمی به هم‌وطنانش دارد و از نظر تجربهٔ نظامی و وقار شخصیت ستودنی است. امپراتور همچنین اعلام نمود که بدون وجود آلبینوس، لژیون‌های مستقر در بیثنیا ممکن بود که به آویدیوس کاسیوس بپیوندند و دیگر اینکه او تمایل به انتخاب آلبینوس به‌عنوان کنسول روم دارد. در زمان امپراتوری کومودوس او آلبینوس را به فرماندهی گالیا بلجیکا و پس از آن بریتانیای روم رساند. اما پس از انتشار شایعهٔ مرگ کومودوس (علی‌رغم زنده‌بودن او)، آلبینوس در برابر سربازانش به صحبت علیه کومودوس پرداخت و او را فردی ستمگر نامید و از نیاز به بازگرداندن قدرت و جایگاه باستانی سنای روم به آن سخن گفت و این کار را برای امپراتوری روم مفید دانست. سنای روم پس از اطلاع از این سخنان بسیار خرسند گردید اما در مقابل، کومودوس که خشمگین شده بود یونیوس سوروس را برای برکناری آلبینوس از فرماندهی و عهده‌دار شدن این مقام به پیش او فرستاد. آلبینوس اما جانشینی یونیوس سوروس به عنوان فرماندهٔ جدید را برنتافت و خود در این مقام تا زمان قتل کومودوس و سپس جانشینش پرتیناکس در سال ۱۹۳ باقی‌ماند. | ## بخش 2: کلودیوس آلبینوس | پس از مرگ پرتیناکس، کوئینتوس آملیوس لیتوس، فرماندهٔ پرتورین‌ها و مردانش که ترتیب این سوء قصد را داده بودند، منصب امپراتوری را به سناتور ثروتمندی به نام دیدیوس ژولیانوس فروختند و او را امپراتور ساختند. اما این موضوع به شورش سربازان مستقر در استان‌های امپراتوری انجامید و بی‌درنگ پس از او پسنیوس نیگر از سوی لژیون‌های مستقر در سوریه، سپتیموس سوروس از سوی نیروهای حاضر در ایلیریکوم و پانونیا و آلبینوس از سوی سپاهیان حاضر در بریتانیا و گل امپراتور نامیده شدند. آلبینوس نخست با سپتیموس سوروس که رم را تصرف کرده بود متحد گردید، نام سپتیمیوس را برگزید و مقام سزاری را از جانب او پذیرفت. آلبینوس در این مدت با کمک سه لژیون مستقر در بریتانیا و یک لژیون مستقر در اسپانیا عملاً رهبری بخش غربی امپراتوری را بر عهده داشت. پس از آنکه دیدیوس ژولیانوس با حکم سنا که از قدرت سپتیموس سوروس وحشت داشتند به قتل رسید، سوروس علیه پسیموس نیگر وارد جنگ شد. نیگر در سال ۱۹۴ شکست خورده و کشته شد و سپتیموس سوروس خود را حاکم بلامنازع امپراتوری روم ساخت. | ## بخش 3: کلودیوس آلبینوس | سوروس پیکی را به پیش آلبینوس فرستاد تا او را بکشد اما آلبینوس توانست از این ترور جان سالم به‌در برد. ادعای امپراتوری و مرگ آلبینوس در پاییز سال ۱۹۶ خود را امپراتور نامید و بخش عظیمی از نیروهای خود در بریتانیا را با خود به گل آورد. او لوگدونوم را مقر نیروهای خود ساخت با وجود این نتوانست حمایت لژیون‌های مستقر در راین را به‌دست آورد. نیروهای آلبینوس و سپتیموس سوروس در ۱۹ فوریهٔ ۱۹۷ با یکدیگر رودررو شدند که به نبرد لوگدونوم انجامید.Spartianus, Severus 11 پس از نبردی سخت بین دو طرف که بنا به نوشته‌های کاسیوس دیو نیروهایی مشتمل بر ۱۵۰٬۰۰۰ سرباز داشتند آلبینوس شکست خورد. سوروس فرمان داد تا جسد برهنهٔ آلبینوس را در مقابل او بر روی زمین گذارند تا به عنوان آخرین تحقیر با اسبش از روی آن بگذرد. سوروس سپس سر جداشدهٔ آلبینوس را به منزلهٔ هشداری برای هواداران او همراه با نامه‌ای که سنا را برای حمایتشان از آلبینوس مسخره کرده بود به رم فرستاد. | ## جمع‌بندی | سربازان سوروس سپس لوگدونوم را غارت کرده و ویران ساختند و پیروانش را بی‌رحمانه مورد اذیت و آزار قرار دادند.