موضوع مقاله: تاج‌گذاری ناپلئون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاج‌گذاری ناپلئون | مقدمه: تاج‌گذاری ناپلئون اثری است در سبک نئوکلاسیک از ژاک لوئی داوید، نقاش رسمی دربار ناپلئون که در سال ۱۸۰۶ میلادی، در اندازه تقریبی ده متر در شش متر با رنگ روغن بر روی بوم خلق شد. | ## بخش 1: تاج‌گذاری ناپلئون | عنوان اصلی آن تقدیس امپراتور ناپلئون اول و تاجگذاری ملکه ژوزفین در کلیسای نوتردام پاریس در دوم دسامبر ۱۸۰۴ است. ژاک لویی داوید کار بر روی این نقاشی را در تاریخ ۲۱ دسامبر ۱۸۰۵ در کلیسای سابق کالج کلونی در نزدیکی سوربن که از آن به عنوان کارگاه استفاده می‌شد، آغاز کرد و در ژانویه ۱۸۰۸ با همکاری هنرآموز خود، جرج راگت آن را به پایان رساند. از ۷ فوریه تا ۲۱ مارس ۱۸۰۸، این اثر هنری در سالن نمایش نقاشی سالانهٔ ۱۸۰۸ به نمایش درآمد و در سال ۱۸۱۰ برای شرکت در مسابقهٔ جایزهٔ ده سالانهٔ سالن ارائه شد. نقاشی سال‌ها جز اموال داوید باقی ماند تا در سال ۱۸۱۹ به موزهٔ پادشاهی منتقل و در انبار موزه نگهداری شد و سرانجام در سال ۱۸۳۷ به دستور شاه لویی فیلیپ در تالار ساکر موزهٔ کاخ ورسای نصب شد. کارآفرینان آمریکایی در سال ۱۸۰۸ بلافاصله پس از انتشار نسخهٔ اصلی به داوید مأموریت دادند که کپی دقیق نقاشی را در سایز اصلی بکشد. او همان سال با استفاده از حافظه‌اش شروع به کار کرد، اما کار تا سال ۱۸۲۲ که در بروکسل در تبعید بود، کار به اتمام نرسید. این اثر منشأ خلق نقاشی دیگری با عنوان مشاهدهٔ عمومی 'تاجگذاری' داوید در لوور، اثر لوییس لئوپلد بویلی است. نقاشی اخیر در سال ۱۸۱۰ به پایان رسید و در حال حاضر در موزه متروپولیتن نیویورک قرار دارد. | ## بخش 2: تاج‌گذاری ناپلئون | محل نگهداری موزهٔ لوور ترکیب‌بندی حول چند محور سازماندهی شده و قوانین نئوکلاسیسیسم را در بر می‌گیرد. در نقاشی اصلی طرح کلی آنچه در اصل کشیده شده‌است، قابل دیدن است: ناپلئون تاج را بالای سرخود چنان‌که بخواهد روی سرش قرار دهد، نگاه داشته‌است. ژوزفین بوهارنه (۱۷۶۳–۱۸۱۴) همانگونه که در قانون مدنی فرانسه آمده، با فروتنی زانو زده‌است. ماریا لتزیا رومولینو (۱۷۵۰–۱۸۳۶) هر چند مادر ناپلئون در اعتراض به اختلاف ناپلئون با برادرانش لوسین و جوزف هرگز در این مراسم شرکت نکرده بود، اما نقاش او را در غرفه‌ها قرار داده‌است. لویی بناپارت (۱۷۷۸–۱۸۴۶) در ابتدای امپراتوری در سال ۱۸۰۶ عنوان کنسولگری اعظم، پادشاه هلند، را دریافت کرد. ژوزف بناپارت (۱۷۶۸–۱۸۴۴) به دلیل مشاجره با ناپلئون به این مراسم دعوت نشد و در آن حضور نداشت. ناپلئون چارلز بناپارت جوان (۱۸۰۲–۱۸۰۷) پسر لویی بناپارت و هورتنس دو بهارنیس بود. چارلز-فرانسوا لبرن (۱۷۳۹–۱۸۲۴) کنسول سوم، در کنار ناپلئون و کامبرسرز قرار گرفته‌است. | ## بخش 3: تاج‌گذاری ناپلئون | لویی الکساندر برتیر (۱۷۵۳–۱۸۱۵) وزیر جنگ تحت نظر کنسولگری و مارشال امپراتور در سال ۱۸۰۵ بود. ژواکیم مورات (۱۷۶۷–۱۸۱۵) مارشال امپراتوری، پادشاه ناپل پس از سال ۱۸۰۸، برادر همسر ناپلئون و شوهر کارولین بناپارت بود. او توسط روحانیان برجسته‌ای که از زمان پیمان دولت با جماعت مذهبی منصوب شده بودند، احاطه شده‌است. برای اینکه توازن جدید بین کلیسا و حکومت به هم نخورد، پاپ پذیرفت که در این مراسم حضور داشته باشد. طرح‌های اولیه (همان‌طور که آن روزها معمول بود) سوژه‌های (کلیدی) - از جمله پاپ - را بدون لباس نشان می‌داد. در طرح اولیه پاپ دستانش را بر دامنش گذاشته‌است، اما ظاهراً ناپلئون ادعا می‌کند که پاپ آنجا نبوده که هیچ کاری نکند. آنتون زخوره، راهب مصری-یونانی و عضو مجمع دانشمندان مصری، با سرپوش و ریش، در میان روحانیان، ایستاده در سمت راست اسقف، رسم شده‌است. | ## جمع‌بندی | الیزابت هلن پیر دو مونتمورنسی لاوال، مادر سیاستمدار سوستنس دوم دولا راشفوکالد، بانوی حامل لباس در جلوی تصویر است.