موضوع مقاله: بادنجان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بادنجان | مقدمه: بادنجان یا بادمجان یا باتنگان، گیاهی خوراکی از تیرهٔ بادنجانیان است که یک گل هست. | ## بخش 1: بادنجان | به نظر می‌رسد که این گیاه بومی هندوستان بوده است.فرهنگ معین، جلد اول، ص ۴۴۴ این گیاه در تمام مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری رشد می‌کند. برگ‌های بزرگِ زبر و دندانه‌داری دارد که ۱۰ الی ۲۰ سانتی‌متر طول و ۵ الی ۱۰ سانتی‌متر عرض دارند. بادنجان‌های نیمه‌وحشی می‌توانند بیشتر تا ۲۲۵ سانتی‌متر رشد کنند و طول برگ آن‌ها به بیش از ۳۰ سانتی‌متر و عرض آن‌ها به ۱۵ سانتی‌متر برسد. در گیاهان وحشی (خودرو)، بادنجان کمتر از ۳ سانتی‌متر قطر دارد، اما در انواع اهلی و کشت‌شده طول میوه بسیار بزرگ‌تر و تا ۳۰ سانتی‌متر یا بیشتر است. این گیاه دارای تخم‌های نرم و کوچک زیادی است که علی‌رغم خوردنی بودن تلخ هستند چون مانند تنباکو دارای آلکالوئید نیکوتین هستند. این واژه در زبان سانسکریت به صورت «واتین جاناه» یا «باتین جاناه» به معنی «ضد باد» به کار می‌رفته که با ورود به زبان فارسی به «بادین جاناه» تبدیل شده و به تدریج به «بادمجان» یا «بادنجان» تغییر یافته است. در روایت دیگری می‌گویند علت نام گذاری بادمجان این است که این گیاه تا وقتی به دمش وصل باشد می‌تواند تازه باقی بماند و به اصطلاح جان داشته باشد اما به محض کنده شدن دمش، پلاسیده می‌شود. تاریخچه منشأ این گونهٔ گیاه از خانواده سیب‌زمینی است که از قدیم در آسیا وجود داشته است. نام‌های متعدد عربی و شمال آفریقایی برای این گیاه، همچنین نبودِ نام‌های یونانی و رومی باستان، نشان می‌دهد که این گیاه در اوایل قرون وسطی توسط عرب‌ها و در سراسر حوضه مدیترانه معرفی شده بود. | ## بخش 2: بادنجان | در یک کتاب گیاه‌شناسی انگلیسی در سال ۱۵۹۷ آمده است: فولکلور با توجه به ارتباط گیاه با سایر گونه‌های دیگر بادنجانیان، زمانی فکر می‌کردند که بسیار سمّی است. رایج‌ترین گونه کشت‌شدهٔ گونه بادنجان در اروپا و آمریکای شمالی تخم‌مرغی‌شکل و کشیده است و ۱۲ الی ۲۵ سانتی‌متر طول و ۶ الی ۹ سانتی‌متر پهنا و پوست بنفش تیره دارد. گونه‌های گسترده‌ای از اشکال بادنجان، با اندازه‌ها و رنگ‌های مختلف در هند و دیگر نقاط آسیا رشد می‌کند. گونه‌های بزرگ‌تر با وزن بیش از یک کیلوگرم در منطقهٔ بین رودخانه‌های گنگ و یامونا رشد می‌کنند در حالی که بادنجان‌های کوچک‌تر در جاهای دیگر یافت می‌شوند. رنگ‌های بادنجان از سفید تا زرد یا سبز، و همچنین بنفش مایل به قرمز و بنفش تیره متفاوتند. بعضی از ارقام دارای شیب رنگی سفید در ساقه، به رنگ صورتی روشن، بنفش تیره یا حتی سیاه است. انواع بادمجان بادمجان معمولی یا بادنجان آمریکایی با شامل جوره‌های سفید با ارقام زیادی است. بادمجان قلمی بادمجان پاکوتاه هر یک از گونه‌های ذکر شده در بالا، به سه رنگ سفید، بنفش مایل به قرمز و بنفش مایل به سیاه دیده می‌شوند. با توجه به بافت و حجم آن، گاهی به عنوان یک جایگزین گوشت در غذاهای گیاه‌خوران و دستورهای آشپزی آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. | ## بخش 3: بادنجان | با بادنجان می‌توان کوفته قلقلی بدون گوشت درست کرد که در پاستا، رول فرانسوی یا عنوان چاشنی کنار پیش‌غذا مصرف می‌شوند. بادنجان را می‌توان به شیوه‌های مختلفی مانند سرخ کردن، گریل کردن، کباب کردن، پختن روی گاز و به صورت شکم‌پر مصرف کرد. هند (۲۲ درصد از محصول کل جهان)، مصر، ترکیه و اندونزی هم از تولیدکننده‌های اصلی بودند. کشورهای اصلی تولیدکنندهٔ بادنجان در سال (۲۰۲۱)رتبهکشورتولیدمنطقهٔ برداشت‌شده ۱ ۳۷٫۴ ۷۸۱٫۹ ۲ ۱۲٫۹ ۶۶۴٫۰ ۳ ۱٫۳ ۴۸٫۶ ۴ ۰٫۸ ۲۴٫۸ ۵ ۰٫۷ ۲۲٫۰ + جهان ۵۸٫۶۱۷۹۴٫۰ ارزش غذایی بادنجانِ خام از ۹۲٪ آب، ۶٪ کربوهیدرات، ۱٪ پروتئین و مقدار ناچیزی چربی تشکیل شده است. (جدول) این گیاه مقدار کمی از مواد مغذی ضروری را فراهم می‌کند، تنها منگنز دارای درصد متوسط (۱۱٪) مقدار روزانه است. در ترکیب مواد مغذی با توجه به فصل، محیط کشت (مزرعهٔ باز یا گلخانه) و ژنوتیپ تغییرات جزئی رخ می‌دهد. قهوه‌ای شدن گوشت بادنجان پس از پوست کندن، مانند فراوان‌ترین ترکیب فنول در میوه، اسید کلروژنیک به دلیل اکسیداسیون پلی‌فنلها است.) ترشی بادنجان ترشی بادنجان یکی از محبوب‌ترین ترشی‌ها در میان ایرانیان و مردم خاورمیانه است که معمولاً در فصل تابستان آن را تهیه و در طول سال مصرف می‌کنند. | ## جمع‌بندی | ترشی بادنجان به روش‌های مختلفی مانند ترشی بادنجان شکم‌پر، ترشی بادنجان کبابی، ترشی لیتهٔ بادنجان و غیره و با چاشنی‌های متفاوتی تهیه می‌شود.