موضوع مقاله: ساتبیز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساتبیز | مقدمه: ساتبیز (به انگلیسی: Sotheby's) یک شرکت چندملیتی آمریکایی است که توسط بریتانیا تأسیس شده و دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک است. | ## بخش 1: ساتبیز | در سال ۱۷۶۷، پس از اینکه جورج لی شریک او شد، نام شرکت به بیکر و لی تغییر کرد و در سال ۱۷۷۸ پس از مرگ بیکر، زمانی که برادرزاده لی، جان ساتبی، سهم لی را به ارث برد، نام شرکت را به "لی و ساتبی" تغییر نام داد. نام‌های دیگر عبارتند از: "لی، ساتبی و ویلکینسون"؛ "ساتبی، ویلکینسون و هاج (۱۸۶۴–۱۹۲۴)"؛ "ساتبی و کمپانی (1924-1983)"؛ "مسرز ساتبی"؛ "ساتبی و ویلکینسون"; "ساتبی ماک‌ون‌وای"; و "ساتبیز و کمپانی". در ژوئن ۲۰۱۹، ساتبیز اعلام کرد که توسط پاتریک دراحی، بازرگان فرانسوی-اسرائیلی با ۶۱ درصد سهام بازار خریداری شده‌است. مؤسسه هنری ساتبیز (یک مرکز آموزشی)، املاک بین‌المللی ساتبی (فروشندگان املاک) و آر-ام ساتنبیز (فروشندگان خودروهای کلاسیک) شرکت‌های تابعه این شرکت بزرگ هستند. تاریخچه آغاز کار (قرن ۱۸ و ۱۹) ساتبیز در ۱۱ مارس ۱۷۴۴ توسط ساموئل بیکر که یک کتابفروش بود، در لندن تأسیس شد.در سال ۱۷۶۷، پس از آن‌که ساموئل بیکر چند صد کتاب ارزشمند را از کتابخانه سر جان استنلی، اولین بارونت گرنگورمن به حراج گذاشت و شریک تجاری جورج لی شد، این شرکت به "بیکر و لی" تبدیل شد. کتابخانه‌ای که ناپلئون در سنت هلنا با خود به تبعید برد، و همچنین مجموعه‌های کتابخانه جان ویلکس، بنجامین هیوود برایت و دوک‌های دوونشایر و باکینگهام (هر دو مربوط به جورج لی) از طریق حراج ساموئل بیکر فروخته شدند. پس از مرگ بیکر در سال ۱۷۷۸، این تجارت به لی و برادرزاده‌اش جان ساتبی واگذار شد و به یک خانه حراج کتاب برجسته تبدیل شد و به "لی و ساتبی" تغییر نام داد. خانه حراج تحت نظارت خانواده ساتبی، فعالیت‌های خود را در حراج نسخ چاپی، مدال و سکه گسترش داد. جان ویلکینسون، حسابدار ارشد ساتبی، زمانی که آخرین عضو خانواده ساتبی در سال ۱۸۶۱ درگذشت، شریک و در نهایت رئیس جدید شرکت شد. اولین موفقیت بزرگ آن‌ها در این زمینه فروش یک نقاشی از فرانس هالس به مبلغ نه هزار گینه در سال ۱۹۱۳ بود. نام‌های دیگر عبارتند از: "لی، ساتبی و ویلکینسون"؛ "ساتبی، ویلکینسون و هاج (۱۸۶۴–۱۹۲۴)"؛ "ساتبی و کمپانی (1924-1983)"؛ "مسرز ساتبی"؛ "ساتبی و ویلکینسون"; "ساتبی ماک‌ون‌وای"; و "ساتبیز و کمپانی". در سال ۱۹۱۷، ساتبیز از ساختمان شماره ۱۳ خیابان ولینگتون به ساختمان شماره ۳۴–۳۵ خیابان نیوبوند (که تا به امروز به عنوان پایگاه شرکت در لندن به‌شمار می‌آید باقی مانده‌است)، نقل مکان کرد. ساتبیز به زودی به عنوان رهبر بازار حراج لندن، که در هنر سرمایه‌گذاری می‌کرد، به رقیب کریستیز تبدیل شدند. در سال ۱۹۶۴، ساتبیز پارک برنت که در آن زمان بزرگ‌ترین حراجی هنرهای زیبا در ایالات متحده بود را خریداری کرد. در سال ۱۹۶۷، با رشد بین‌المللی صنعت حراج هنرهای زیبا، ساتبیز دفاتری را در پاریس و لس‌آنجلس افتتاح کرد و اولین خانه حراجی شد که در سال ۱۹۷۳ در هنگ کنگ و در سال ۱۹۸۸ در مسکو شروع به فعالیت کرد. علاوه بر برگزاری حراجی‌های واقعی که در ساتبیز برگزار می‌شود، حراج‌داران این شرکت در فیلم‌های مختلفی از جمله فیلم اختاپوسی جیمز باند در سال ۱۹۸۳ نیز شرکت کرده‌اند. با توجه به این‌که مشارکت‌های خصوصی در معاملات بخشی ضروری و سودآور از این نوع تجارت را تشکیل می‌دهند، در طول سال‌ها، ساتبیز گالری‌های هنری را خریداری کرده و به فروشندگان در تأمین مالی خرید کمک کرده‌است. در ادامه، ساتبیز آندره امریچ را در سال ۱۹۹۸ تعطیل کرد و بعدتر سهم خود را در پروژه‌های دیچ به جفری دیچ فروخت. در عوض، ساتبیز در طول دهه ۱۹۹۰ علاقه خود را به مکان‌هایی از ساختمان قدیمی الکساندر در خیابان ۵۹ شرقی تا سایت کولیسئوم نیویورک در کلمبوس سیرکل نشان داد و حتی در نظر داشت به ساختمان قدیمی بی. در این نوسازی قابلیت ذخیره آثار در مکان‌هایی که بخش‌های تخصصی، گالری‌ها و فضاهای حراجی هستند، را فراهم کرد. دفاتر ساتبیز نیویورک همچنین شراب ساتبیSotheby's Wine و بید سابق (یک رستوران آمریکایی که بعدتر به مشروب‌فروشی تبدیل شد) را در خود جای داده‌است، که به دلیل فعالیت و عملکرد ضعیف بسته شد. در می ۲۰۰۷، ساتبیز در پاسخ به علاقه روزافزون خریداران روسی در بازار جهانی هنر، دفتری را در مسکو افتتاح کرد و در سال ۲۰۰۹ اولین فروش خود را در قطر انجام داد. همان‌طور که بسیاری از صنایع در بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ ضربه خوردند، بازار هنر نیز از این اتفاق مستثنی نبود. در آمارهای بین‌المللی، قیمت آثار هنری در سه‌ماهه اول سال ۲۰۰۸ در مقایسه با سه‌ماهه قبل ۷٫۵ درصد کاهش یافت. در سپتامبر و اکتبر ۲۰۰۸، خانه‌های حراج بزرگ شاهد کاهش شدید فروش بودند: artprice.com، رهبر اطلاعات بازار هنر جهان، اصطلاح «اکتبر سیاه» را ابداع کرد. با این حال، ارزش کل فروش حراج آثار هنری در جهان و ایالات متحده به ترتیب ۸٫۳ میلیارد دلار و ۲٫۹ میلیارد دلار آمریکا بود. دو سال بعد، ساتبیز نورتمن را پس از ثبت ۸٫۳ میلیون دلار موجودی و شروع به فروش آثار هنری کم‌ارزش از طریق خانه‌های حراج دیگر، تعطیل کرد. در سال ۲۰۱۲، این شرکت یک قرارداد سرمایه‌گذاری مشترک ۱۰ ساله برای راه‌اندازی شرکت حراج ساتبی (پکن)، یعنی اولین خانه حراج بین‌المللی در چین، امضا کرد. تا سال ۲۰۱۲، این شرکت درآمد سالانه‌ای بالغ بر ۸۳۱٫۸ میلیون دلار داشت و دفاتری در خیابان‌های یورک منهتن و نیو باند لندن داشت. در اوت ۲۰۰۴، ساتبیز سیستم آنلاینی را معرفی کرد ساتبیز من (MySotheby's) که به مشتریان این امکان را می‌داد تا تعداد زیادی از اجناس حراج را پیگیری کنند و «لیست دلخواه» ایجاد کنند که می‌توانند به‌طور خودکار با در دسترس قرار گرفتن آثار جدید به روز شوند. ساتبیز همچنین سرویس BIDnow را ایجاد کرد که به متقاضیان اجازه می‌دهد هم‌زمان با تماشای حراج‌ها، به استثنای حراج‌های شراب، به صورت آنلاین پیشنهاد خرید بدهند. در فوریه ۲۰۱۵ ساتبیز ۲۵ درصد از سهام حراج خودروهای کلاسیک و قدیمی حراجی آر.ام را خریداری کرد. در ۱۷ مارس ۲۰۱۵، اعلام شد که تاد اسمیت، رئیس سابق و مدیر اجرایی مدیسون اسکوئر گاردن نیویورک، جانشین ویلیام اف روپرشت به عنوان مدیرعامل ساتبیز خواهد شد. اسمیت هیچ تجربه‌ای در صنعت حراج نداشت، اما در طول مدت حضورش در مدیسون اسکوئر گاردن، بر افزایش دو برابری سود تأثیر گذاشت. در سال ۲۰۱۵، دیوید ردن، قدیمی‌ترین کارمند خانه حراج، و نایب رئیس شرکت، بازنشسته شد. در سال ۲۰۱۶، این شرکت پس از صرف ۵۰ میلیون دلار برای شرکای آژانس هنری، که توسط ایمی کاپلازو، آلن شوارتزمن و آدام چین اداره می‌شد، به بازار شوک وارد کرد. سرمایه این سه نفر به اشتراک گذاشته شد و همچنین ۳۵ میلیون دلار پاداش مربوط به عملکرد قرارداد پنج ساله در سال ۲۰۲۱ به پایان رسید. در فوریه ۲۰۱۹، ساتبی از طراحی مجدد و گسترش دفتر مرکزی خود در شمال شرقی نیویورک خبر داد که توسط شوهی شیگماتسو از دفتر معماری متروپولیتن (OMA) انجام شد. در سال ۲۰۱۹، ساتبیز یک پلتفرم ارزیابی آنلاین را به وب‌سایت خود معرفی کرد تا ارائه برآوردها را تسهیل کند. در ژوئن ۲۰۱۹، ساتبیز اعلام کرد که ۶۱ درصد سهام بازار توسط پاتریک دراحی، بازرگان فرانسوی-اسرائیلی با خریداری شده‌است. در سال ۲۰۲۰، ساتبیز برای اولین بار از سال ۲۰۱۱، با فروش بیش از ۵ میلیارد دلار در مقایسه با رقیب خود حراج کریستیز (۴٫۴ میلیارد دلار) پیشی گرفت و به برترین خانه حراجی جهان تبدیل شد. دفتر مرکزی خود در آمریکای شمالی را از خیابان مدیسون به یک کارخانه سیگار برگ در خیابان ۱۳۳۴ یورک شهر نیویورک منتقل کرد. سال بعد، گروهی از سرمایه گذاران (از جمله میلیونر آمریکایی آلفرد تاوبمن) ساتبیز را خریداری و به سهامی خاص تبدیل کرد. در سال ۱۹۸۸، تابمن سهام ساتبیز را سهامی عام کرده و سهامش را در بورس اوراق بهادار نیویورک فهرست کرد، و ساتبیز را به قدیمی‌ترین شرکت سهامی‌عام در NYSE با نماد تیکر تبدیل کرد. در ژوئن ۲۰۰۶، هلدینگ ساتبیز مجدداً در ایالت دلاور دوباره جان گرفته و اندکی پس از آن به ساتبیز تغییر نام داد. در سال ۲۰۱۹، پس از اینکه ساتبی توسط پاتریک دراحی به مبلغ ۳٫۷ میلیارد دلار خریداری و به سهامی خاص تبدیل شد، این شرکت در بورس نیویورک در دسترس نیست. اکثر آن‌ها رایگان و برای عموم آزاد هستند، به استثنای حراج‌های عصر که نیاز به بلیط دارند. مناقصه زمانی به پایان می‌رسد که فقط یک داوطلب حاضر به خرید اثر با قیمت اعلام شده مناقصه‌گر باشد. | ## بخش 2: ساتبیز | خرید خریداران می‌توانند با مرور کاتالوگ‌های الکترونیکی، بازدید از نمایشگاه‌ها، خرید کاتالوگ‌های چاپی و ثبت‌نام برای خبرنامه ایمیلی، از آنچه در ساتبیز برای فروش گذاشته‌است مطلع شوند. خریداران می‌توانند برای مناقصه حضوری، در دفاتر ساتبی، یا به صورت آنلاین ثبت‌نام کنند. ساتبیز از خریداران احتمالی می‌خواهد که مدارک هویتی صادر شده توسط دولت، و گاهی یک مرجع بانکی ارائه دهند. چهار راه وجود دارد که خریداران می‌توانند پیشنهاد خرید بدهند: حضوری در اتاق‌های حراج، از طریق تلفن، پیشنهاد مستقیم آنلاین یا پیشنهاد غیرحضوری آنلاین. هنگامی که یک پیشنهاد با موفقیت انجام می‌شود، ساتبیز قیمت چکش، حق بیمه خریدار و مالیات را محاسبه و تجمیع می‌کند. فروش فروشندگان ملزم به ارسال فرم تخمین حراج با ارائه اطلاعات کامل و عکسی از کالا هستند. پس از پذیرفته شدن برای حراج، فروشنده و ساتبیز قراردادی را امضا می‌کنند که قیمت رزرو و کمیسیون فروشنده را تعیین می‌کند. دسته‌بندی خدمات پیوند= مشاوره هنگ کنگ، نمایشگاه هنر داخلی جو مینگ ساتبیز از آوریل ۲۰۲۱، ساتبیز خدمات زیر را ارائه می‌کند: مشاوره گروه مشتریان امانت‌دار مشارکت‌های جهانی خدمات مالی / وام نگهداری آثار هنری (هنرهای زیبا) خدمات پست از فروش فروش خصوصی استرداد تحقیقات علمی امور مالیاتی، موروثی و موزه‌های بریتانیا ارزش‌گذاری آثار خدمات مشاوره برای شراب فروش خصوصی اگر فروشندگان مایل به حراج عمومی نباشند، ساتبیز فروشندگان را با خریداران احتمالی به صورت خصوصی مرتبط می‌کند. فروش خصوصی ساتبیز با اصل محرمانه بودن اطلاعات مشتریان کار می‌کند و فرایند خرید و فروش را در یک محیط خصوصی تنظیم می‌کند. در آن سال، ساتبیز فضای گالری جدیدی به نام S2 را در دفتر مرکزی خیابان یورک، با نمایش آثار نقاش آبستره آمریکایی سام فرانسیس افتتاح کرد. خانه حراج همچنین فروش خصوصی خود را از طریق نمایشگاه‌های فروش مجسمه‌های یادبود در خانه چتزوورث (Chatsworth)، دربی شایر و باغ گیاه‌شناسی سنگاپور انجام می‌دهد. خدمات مالی / وام بخش خدمات مالی ساتبیز در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد، این واحد وام‌هایی را برای آثار ارسالی و وام‌هایی را نیز در برابر ارزش اقلام مشتری ارائه می‌دهد. گالری تصاویر کتابخانه تصویر ساتبی حاوی تصاویر در فرمت‌های مختلف برای صدور مجوز بود و یکی از تأمین‌کنندگان تصاویر پایگاه‌های داده مختلف مانند انجمن کتابخانه‌ها و آژانس‌های تصویری بریتانیا (BAPLA) بود. با این حال، تنها آرشیو تصاویر ذکر شده در وب‌سایت ساتبی تا آوریل ۲۰۲۱، اشاره‌ای قدیمی به آرشیو استودیو سیسیل بیتون است که سیسیل بیتون آن را در سال ۱۹۷۷ به ساتبی فروخت. شراب در اکتبر ۲۰۱۹، ساتبیز مجموعه علامت‌های شخصی ساتبیز را راه‌اندازی کرد، مجموعه‌ای از ده‌ها شراب. تکمیل این پروژه دو سال به طول انجامید و بر اساس شراب‌های پرفروش ساتبی است، هم شراب‌هایی که در فروشگاه ارائه شده‌اند، و هم در پلتفرم تجارت الکترونیک. علاوه بر این، این مجموعه منعکس‌کننده روابط طولانی مدت ساتبی با تولیدکنندگان شراب در سراسر جهان است. دایرةالمعارف شراب ساتبی از سال ۱۹۸۸ در چندین نسخه به قلم تام استیونسون منتشر شده‌است. سایر از نوامبر تا دسامبر ۲۰۱۸ ساتبیز چاپ و نشر یک مجله آنلاین دو ماهانه با نام خودش را آغاز کرده‌است. شرکا مؤسسه هنر ساتبیز در سال ۱۹۶۹، ساتبیز مؤسسه هنری ساتبی را در لندن تأسیس کرد. این مؤسسه اکنون مدارک کارشناسی ارشد تمام‌وقت و همچنین دوره‌های آنلاین در رشته‌های مختلف را ارائه می‌دهد. گروه املاک بین‌المللی ساتبیز گروه املاک بین‌المللی ساتبیز یک برند املاک و مستغلات لوکس است که در سال ۱۹۷۶ توسط ساتبیز تأسیس شد. آر-ام ساتبیز آر-ام ساتبیز در زمینه خرید و فروش خودروهای کلاسیک فعالیت می‌کند، که دفتر مرکزی آن در کانادا، و دفاتر دیگر در سراسر ایالات متحده و اروپا قرار دارند. جایزه ساتبیز رویداد جایزه ساتبی که در سال ۲۰۱۷ راه اندازی شد، یک جایزه سالانه ۲۵۰۰۰۰ دلاری است که به موزه‌هایی اعطا می‌شود که "نمایشگاه‌های پیشگامانه" برگزار می‌کنند. برندگان افتتاحیه "بسیاری از زبان‌ها": هنر، زبان و انقلاب در خاورمیانه و جنوب آسیا، به سرپرستی عمر خولیف، از موزه هنرهای معاصر در شیکاگو، و "پاپ آمریکا": آزادی رقابت، ۱۹۶۵–۱۹۷۵ به سرپرستی استر گابارا از موزه ناشر بودند. فروش‌های قابل توجه پیوند= J12 1933 -ساتبی ۱۹۸۹ آثار هنری به حراج گذاشته شده ساتبیز تعدادی از رکوردهای جهانی را برای آثار هنری حراج زده به ثبت رسانده‌است. مقادیر پولی زیر به دلار آمریکا ارائه شده‌است: در ۲۲ می ۲۰۰۲، تابلوی رزی پرچ‌کن از نورمن راکول به قیمت ۴٫۹۶ میلیون دلار فروخته شد. در ۳ می ۲۰۰۶، ساتبیز دورا مار و گربه اثر پابلو پیکاسو را به قیمت ۹۵ میلیون دلار به حراج گذاشت و دومین اثر هنری گران‌قیمتی بود که در آن زمان در حراجی فروخته شد. در ۷ ژوئن ۲۰۰۷، مجسمه آرتمیس و گوزن که یک مجسمه برنزی از هنر دوران روم باستان است، در حراجی ساتبی به قیمت ۲۸٫۶ میلیون دلار فروخته شد و رکورد جدیدی را به عنوان گران‌ترین مجسمه و همچنین آثاری از دوران باستان که تا به حال در حراجی فروخته شده‌است، به ثبت رساند. ساتبیز با نقاشی "مرکز سفید (زرد، صورتی و اسطوخودوس روی رز)" اثر مارک روتکو که در سال ۱۹۵۰ کشیده‌است، رکورد جهانی گران‌ترین اثر هنری معاصر فروخته شده در حراجی را در اختیار دارد، که در می ۲۰۰۷ به فروش ۷۲٫۸ میلیون دلاری دست یافت. ساتبیز در آن زمان رکورد جهانی جدیدی را برای گران‌ترین اثر حراج شده توسط یک هنرمند زنده به ثبت رساند و در حراج نوامبر ۱۹۸۶، تابلوی نقاشی "خارج از پنجره" اثر جاسپر جانز، که اولین حراج بیش از ۱۰ میلیون دلار در این رده بود، ۱۷ میلیون دلار به دست آورد. در حالی که ساتبیز و کریستیز همواره در حال پیشی گرفتن از یکدیگر هستند، ساتبیز با اولین حراجی بیش از ۲۰ میلیون دلار در این رده، با نقاشی "قلب آویزان (سرخابی/طلایی)" اثر جف کونز، رکورد فروش را از کریستیز پس گرفت، و در نوامبر ۲۰۰۷ به فروش ۲۳٫۶ میلیون دلاری دست یافت. در ۶ دسامبر ۲۰۰۷، ساتبیز مجسمه ماده‌شیر گونل، که یک شیر آهکی ۳ ۱/۴ اینچی از بین‌النهرین است را به حراج گذاشت. هر نسخه جلد چرمی توسط رولینگ نوشته و تصویرسازی شده بود، شش نسخه به دوستان نزدیک او داده شد و نسخه هفتم به حراج فرستاده شد و درآمد حاصل از آن به خیریه صدای کودکان اختصاص یافت. در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۷، ساتبیز یک نسخه ۷۱۰ ساله از "منشور کبیر" را به حراج گذاشت، آخرین نسخه باقی مانده در دست، از ۱۷ نسخه‌ای که وجود دارد. در ۳ فوریه ۲۰۱۰، مجسمه "مرد در حال قدم‌زدن ۱" اثر آلبرتو جاکومتی به قیمت ۱۰۳٫۷ میلیون دلار در یک حراجی لندن فروخته شد و در آن زمان رکورد جهانی جدیدی را برای یک اثر هنری فروخته شده در حراج ثبت کرد. در ۲ ژوئن ۲۰۱۶، "زن نشسته" اثر پابلو پیکاسو به قیمت ۶۳٫۷ میلیون دلار در ساتبی در لندن فروخته شد و این اثر را به گران‌ترین نقاشی کوبیسم تبدیل کرد که تا به حال در حراجی فروخته شده‌است. در ۵ اکتبر ۲۰۱۸، «دختری با بادکنک» بنکسی مدت کوتاهی پس از چکش خوردن در رکورد حراج این هنرمند شروع به «تکه‌تکه شدن» خود کرد. این اثر بعداً دوباره با عنوان جدید «عشق در سطل است» به قیمت ۱۸٫۵ میلیون پوند فروخته شد، رکوردی برای بنکسی، که پس از رکورد قبلی ۱۶٫۵ میلیون پوندی‌اش ثبت شد. در ۱۴ مه ۲۰۱۹، تابلوی "Meules" کلود مونه به قیمت بیش از ۱۱۰ میلیون دلار فروخته شد. در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۱، ساتبیز ۱۱ قطعه پیکاسو را که قبلاً متعلق به استیو وین بود به قیمت ۱۰۹ میلیون دلار در یک اتاق فروش پاپ‌آپ در لاس وگاس به حراج گذاشت. کفش‌های کتانی ساتبیز در سال‌های اخیر، ساتبیز کفش‌های کتانی (هم طرح‌های قدیمی، که در یک فروشگاه کفش‌های کتانی با نام "حالا بخر: buy-now" و هم کفش‌های با ارزشی که برخی از آن‌ها توسط افراد مشهور پوشیده شده‌اند) را در حراج می‌فروشد. رکوردهای قابل توجه فروش حراج عبارتند از: ژوئیه ۲۰۱۹، نایک تولید ۱۹۷۲، به نام "کفش ماه: Moon Shoe"، که کفش مسابقه تخت، با پارچه لانه زنبوری است به مبلغ ۴۳۷٬۵۰۰ دلار آمریکا فروخته شد. در آوریل ۲۰۲۱، کفش نایک به نام "Air Yeezy 1" که توسط کانیه وست در جوایز گرمی ۲۰۰۸ پوشیده شده بود، ۱٫۸ میلیون دلار آمریکا فروخته شد. جواهرات در ۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساتبیز یک الماس ۱۰۱٫۳۸ قیراطی را به قیمت ۱۲٫۳ میلیون دلار به صورت ارز دیجیتال فروخت. این فروش گران‌ترین شیء فیزیکی بود که تا آن زمان به صورت عمومی برای خرید با ارز دیجیتال عرضه شده بود. از اواخر دهه ۱۹۸۰ تا اوایل دهه ۱۹۹۰، بخش آثار باستانی در لندن، توسط برندان لینچ و الیور فورج اداره می‌شد. لینچ مکرراً به هند سفر می‌کرد و قطعات ثبت نشده‌ای را از (وامن گیا: Vaman Ghiya؛ قاچاقچی اشیاء باستانی) در راجستان خریداری می‌کرد که معلوم شد از معابد و مکان‌های دیگر به سرقت رفته‌است. | ## بخش 3: ساتبیز | این شرکت فروش آثار هنری آسیایی خود را در لندن متوقف کرد و اعلام کرد که از این پس قطعات آسیایی را تنها در نیویورک می‌فروشند، جایی که می‌توان اصالت و مشروعیت اجناس را بهتر کنترل کرد. برخی از قطعات غیرقانونی آسیایی به گالری ملی استرالیا منتقل شده و از آن‌جا قطعه‌ای به نام "رقص شیوا" به گالری هنری استرالیای‌جنوبی ارسال شد. پس از طرح شک و تردیدها که در سال ۲۰۱۴ در خصوص این قطعه آغاز شد، مشخص شد که به احتمال زیاد یک قطعه سرقتی است و در سال ۲۰۱۹ به هند بازگردانده شد. رسوایی قیمت‌گذاری (۲۰۰۰) در فوریه ۲۰۰۰، آلفرد تاوبمن و دیانا بروکس مدیر عامل شرکت، به دلیل رسوایی در قیمت‌گذاری از سمت خود کناره‌گیری کردند. اف‌بی‌آی با بررسی شیوه‌های حراجی به تبانی مربوط به تعیین کمیسیون بین کریستیز و ساتبی پی برد. او به یک سال حبس محکوم شد که ده ماه از آن را در زندان سپری کرد، در حالی که بروکس به شش ماه حبس خانگی به پرداخت ۳۵۰۰۰۰ دلار آمریکا محکوم شد. خطای حراج (۲۰۱۱) در ۱۰ مارس ۲۰۱۱، ساتبیز یک جفت چراغ دیواری تزئینی را که به اشتباه، به امیل-ژاک رولمان نسبت داده شده بود را فروخت. حق تألیف هنرمندان (۲۰۱۲) در سال ۲۰۱۲، مارک ژانکو، دلال آثار هنری، شکایتی را به دادگاه عالی ایالت نیویورک ارائه کرد و از ساتبیز و کادی نولاند شکایت کرد؛ ظاهراً پس از این‌که خانه حراج اثری را که او توسط این هنرمند تحویل داده شده بود را از فروش خارج کرده بود. نولاند به ساتبیز گفته بود که مشکلی در مورد وضعیت نقاشی «کابوی شیردوش» او (که متعلق به ۱۹۹۰ بود) وجود دارد که تخمین زده می‌شود بین ۲۶۰۰۰۰ تا ۳۵۰۰۰۰ دلار فروخته شود. در اوایل سال ۲۰۱۵، اتحادیه UVW (یک اتحادیه کارگری مستقل مردمی است که در لندن تأسیس شده‌است) یک مناقشه تجاری رسمی را بر سر دستمزد کم، حقوق خدمات درمانی، و مسائلی که در یک طرح با امضای ۲۴ نماینده مجلس تنظیم شده بود را آغاز کرده و تأکید کرد:تعلیق غیرقانونی کارگران در پی شکایتی که از برخورد نامناسب، و امتناع از استفاده از برخی مواد شیمیایی که آن‌ها را به مشکلات تنفسی، درد قفسه سینه و بثورات دچار می‌کند، کسر بی‌دلیل دستمزد، کار بیش از حد و خشونت رفتاری (فریاد زدن) که کارگران و نظافتچی‌ها با آن مواجه هستند. توبیخ یک باربر به دلیل استفاده از سرویس بهداشتی در خارج از وقت استراحت، تهدید نظافتچی به تعلیق به دلیل تراشیده نشدن…پس از اینکه CCML اکثر خواسته‌های UVW را پذیرفت، ساتبیز تصمیم گرفت تمام خدمات پشتیبانی را با یک شرکت جدید به نام سروست (به انگلیسی: Servest) محول کند. هنگامی که UVW اعتراضی پر سر و صدا، و تحصن در ورودی ساتبی برگزار کرد، در حالی که مشتریان برای رکوردشکنی در حراج‌های هنر معاصر در شبی تابستانی (از جمله آثار اندی وارهول و فرانسیس بیکن) وارد شده می‌شدند، نتیجه معکوس داشت. چهار کارگر به دلیل دست داشتن در این اعتراض تعلیق و مورد تحقیق قرار گرفتند که منجر به طرح دیگری با امضای ۴۲ نماینده مجلس شد:ساتبیز و سروست اعتراض مسالمت‌آمیز را اقدامی نادرست می‌دانند. همچنین تصمیم ساتبیز برای ممنوعیت کارگران و نظافتچیان که در این اعتراض و برای درخواست دستمزد کم، حقوق خدمات درمانی و پایان دادن به سوءاستفاده از اتحادیه‌های کارگری شرکت کرده بودند را محکوم می‌کند.با بازگشت تنها دو نفر از چهار کارگر، اعتراض دیگری، مرکز حراج خودروهای کلاسیک ساتبیز در بترسی لندن را مختل کرد. در فوریه ۲۰۱۶ اعلام شد که ساتبیز و سروست به توافقی دست یافته‌اند که به همه کارگران برون‌سپاری شده شرکتی، دستمزدی کافی برای زندگی در لندن و حقوق خدمات درمانی پرداخت کنند. ادعای گمراه کردن در معامله (۲۰۱۶–۲۰۱۹) در سال ۲۰۱۶، سه تاجر آثار هنری نیویورک - وارن ادلسون، رئیس گالری ادلسون، و همچنین دلالان آثار هنری مستقر در نیویورک، الکساندر پریش و رابرت سایمون - قصد داشتند از ساتبیز به اتهام کلاهبرداری در مورد فروش مجدد تابلوی نقاشی سالواتور موندی اثر لئوناردو داوینچی شکایت کنند. آن‌ها در سال ۲۰۱۳، این اثر را از طریق ساتبیز به قیمت ۸۰ میلیون دلار فروخته بودند. و پس از اطلاع یافتن از این‌که خریدار تابلو، فروشنده آثار هنری سوئیسی، ایو بوویر، تابلو نقاشی را به مبلغ ۱۲۷٫۵ میلیون دلار به میلیاردر روسی دیمیتری ریبولوفوف فروخته‌است، احساس کردند که در مورد ارزش واقعی تابلو توسط ساتبیز فریب خورده‌اند. بر اساس اسناد دادگاه، این فروشندگان جویا شدند که آیا ساتبیز می‌دانست که این اثر هنری می‌توانست به قیمت بیشتری فروخته شود، و آیا آن‌ها «فریب خورده‌اند، که اثر را با مبلغ کمتری توسط ساتبیز بفروشند؛ زیرا بوویه مشتری محترمی است». خانه حراج اطلاع از این که ریبولولوف خریدار مورد نظر بوده را رد کرده‌است و به دنبال رد دعوی پیشگیرانه بوده‌است. در سال ۲۰۱۸، در موردی مشابه، ریبولوفلف از ساتبیز شکایت کرده و درخواست ۳۸۰ میلیون دلار غرامت به دلیل تبانی با ایو بوویر را نمود، با این ادعا که ساتبیز «به بزرگ‌ترین کلاهبرداری هنری در تاریخ دامن زده‌است»، زیرا نایب رئیس فروش خصوصی ساتبیز «ارزیابی‌های با قیمت بالا» نوشته‌است. بوویر نیز این ارزیابی‌ها را برای تیم ریبولولوف ارسال کرده، و برخی از آثار هنری که بوویر به‌طور خصوصی از طریق ساتبیز خریده، قیمت‌های بالا به این مرد روس فرستاده‌است. ریبولوفلف مدعی شد که ایو بوویر با این کار، در طی چندین سال از او یک میلیارد دلار کلاهبرداری کرده‌است. ساتبیز این اتهام‌ها را رد کرد و «کاملاً بی‌اساس» خواند و اعلام کرد که به دنبال پایان دادن این پرونده است. با این حال، در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۹، دادگاه فدرال ایالات متحده درخواست ساتبیز برای رد پرونده را نپذیرفت، با این استدلال که "اگرچه دعوای قضایی موازی در سوئیس در جریان است، اما ساتبیز نمی‌تواند ثابت کند که "شرایطی استثنایی" برای تبرئه شدن از شکایت وجود دارد." دادگاه همچنین دستور داد ساتبیز تمام اطلاعات محرمانه قبلی مربوط به دعوی را ارائه کند و درخواست خانه حراج برای حذف جزئیات خاص از اسناد دادگاه را رد کرد. ساتبیز در بیانیه‌ای تصمیم دادگاه را «ناامیدکننده» خواند و اعلام کرد که «در مورد ماهیت پرونده در سوئیس و نیویورک شکایت خواهد کرد.» در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۹، دادگاه استیناف نیویورک حکم را تأیید کرده و ساتبیز را ملزم به تحویل اطلاعات محرمانه مربوط به پرونده کرد. ساتبیز استدلال کرده بود که تحویل اسناد، هم اصل محرمانه بودن شرکت را نقض می‌کند و هم اصرار داشت که به دلیل نام بردن از این اسناد در جریان دادرسی در سوئیس، باید «از دستورهای اسناد محافظت شود» که دادگاه هر دو را رد کرد. سرمایه گذاران فعال در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴، ساتبیز هدفی برای سرمایه‌گذاری دانیل اس. لوب سهام‌دار کنشگر و مؤسس یک شرکت مشاوره سرمایه‌گذاری در نیویورک (ترد پوینت)، با بیش از ۱۴ میلیارد دلار دارایی، قرار گرفت. تا ژوئیهٔ ۲۰۱۳، سهام لوب در ساتبیز به ۳٫۷ درصد افزایش یافت و در ماه اوت، او سهام خود را به ۵٫۷ درصد رساند و درخواست کرد که با مدیریت و هیئت مدیره وارد مذاکره شود. خرید شرکت مشاوره سرمایه‌گذاری لوب سهم این شرکت را در اوت، به ۳٫۹ میلیون سهم رساند. در ۲ اکتبر، ترد پوینت سهم خود از ساتبیز را به ۹٫۳ درصد افزایش داد و در نامه‌ای به رئیس، مدیر عامل و رئیس هیئت مدیره ساتبیز ویلیم اف. راپرچ، عنوان کرد همان‌طور که فروش‌های هنر معاصر و مدرن در چندین سال گذشته نشان می‌دهد، ساتبیز درگیر "حاشیه‌های عملیاتی ضعیف شرکت و وخامت وضعیت رقابتی شده، و خواستار تغییر مدیریت شد. لوب می‌خواست این شرکت در سطح جهانی گسترش یابد و پیشنهاد داد «فوراً به هیئت مدیره بپیوندد و به استخدام چندین مدیر جدید کمک کند». در ۳ اکتبر ۲۰۱۳، ساتبیز با اعلام پذیرش طرح حقوق سهامداران، که به عنوان "قرص سمی" شناخته می‌شود، به انباشت سریع سهام توسط ترد پوینت پاسخ داد و به موجب آن دارایی‌های سرمایه‌گذاران را در تلاش برای جلوگیری از تصرف کاهش داد. بین اکتبر ۲۰۱۳ و فوریه ۲۰۱۴، نمایندگان ساتبیز و ترد پوینت تعدادی جلسه‌هایی حضوری و تلفنی برگزار کردند که در آن «دربارهٔ ایده‌های ترد پوینت در مورد چگونگی افزایش ارزش سهام بحث کردند.» در این جلسه‌ها، ترد پوینت بر تعداد کرسی‌های بیشتر در هیئت مدیره ساتبیز اصرار داشت. در فوریه ۲۰۱۴، ترد پوینت که بزرگ‌ترین سهامدار ساتبیز بود، در بیانیه‌ای اعلام کرد که سه نفر - لوب، هری ویلسون و اولیویر رضا - را برای هیئت مدیره ساتبیز معرفی کرده و گفت که اعضای فعلی هیئت مدیره «برای بازسازی ساختار عملیاتی شرکت و بهبود فرهنگی ساتبیز از دیدگاه‌های نو برخوردار نیستند.» ترد پوینت در ۲۷ فوریه ۲۰۱۴، به‌طور رسمی به ساتبیز اطلاع داد که لوب، ویلسون و رضا را به عنوان نامزدهای هیئت مدیره معرفی می‌کند، ترد پوینت ساتبیز را به دلیل انجام اقدامات خاصی که ترد پوینت را مولد تلقی می‌کرد تحسین کرد، اما اظهار داشت که «کارهای زیادی برای ارتقاء باقی مانده‌است.» کارهایی چون تمرکز بر موقعیت رقابتی شرکت، تمرکز بر استراتژی و افزایش ارزش سهام. در اوایل ماه مارس گزارش شد که مارکاتو از نامزدهای ترد پوینت برای عضویت در هیئت مدیره حمایت خواهد کرد. در ۱۳ مارس، یک روز پس از اینکه ترد پوینت سهام خود در ساتبیز را به ۹٫۶ درصد افزایش داد، شرکت نامزدهای هیئت مدیره ترد پوینت را رد کرد. دومین عضو هیئت مدیره توصیه شده توسط ISS، اولیویر رضا بود؛ «یک بانکدار سابق که خانواده جواهر فروشش با ساتبیز تجارت کرده‌است.» قبل از توصیه ISS، در ۲۱ آوریل ۲۰۱۴، آقای لوب نامه‌ای به هیئت مدیره ساتبیز نوشت و به موارد زیر اشاره کرد:ما متقاعدیم که داشتن دیدگاه مالک در هیئت‌مدیره نتایج بهتری به همراه خواهد داشت، این هیئت‌مدیره نیاز مبرمی به بینش‌های تازه دارد و نامزدهای ما واجد شرایط‌تر از نمایندگاه ساتبیز هستند و به دنبال جایگزینی آن‌ها هستیم.در این گزارش، ISS اشاره کرد که «در جزئیات انتقادات آن‌ها از مواردی مانند حاشیه کمیسیون، دلیل معتبری وجود دارد که معتقد باشیم انتقاد ما در مورد نزدیک‌بینی استراتژیک تا حدی اعتبار دارد». ISS به سهامداران توصیه کرد به لوب و اولیویرا رضا رأی دهند و تغییر در هیئت‌مدیره ضروری است. الکساندریا استیونسون در ۲۴ آوریل ۲۰۱۴ برای نیویورک تایمز می‌نویسد:آقای لوب، ساتبیز را متهم کرده‌است که هزینه‌هایی را که برای فروش آثار چند میلیون دلاری دریافت می‌کند را کاهش خواهد داد، و هزینه‌های کمتری از خریدار، برای جذب مخاطب بیشتر دریافت خواهد کرد. او با استراتژی خانه حراج مبنی بر تمرکز بر مشتریان برتر و فروش فصلی مخالفت کرده‌است. او حتی از سهام نسبتاً پایین اعضای هیئت‌مدیره از سهام شرکت انتقاد کرده‌است.بعد از ظهر همان روز، ساتبیز در رابطه با گزارش ISS بیانیه‌ای صادر کرد:ما معتقدیم که سهامداران ساتبیز باید به همه نامزدهای مدیریت ساتبیز رأی دهند. متذکر می‌شویم که ISS یکی از نامزدهای ترد پوینت را رد کرد و به سهامداران توصیه می‌کند که به پیشنهاد آن‌ها رأی دهند.در ۵ مه، لوب و ساتبیز به توافقی دست یافتند که بر اساس آن لوب، اولیویر رضا و هری جی ویلسون به هیئت‌مدیره ملحق شدند، و در ازای این‌که ترد پوینت سقف مالکیت ۱۵ درصدی داشته باشد، ویلیام روپرشت به عنوان مدیرعامل و نماینده باقی بماند. در مجمع عمومی، در مورد جدیدترین اعضای هیئت‌مدیره، بیل راپرچ، رئیس و مدیرعامل ساتبیز خاطرنشان کرد:ما به مدیران جدید خود در هیئت‌مدیره خوش‌آمد می‌گوییم و مشتاقانه منتظر همکاری با آن‌ها هستیم، با اطمینان از این‌که هدف مشترک، ارائه بیشترین ارزش به مشتریان و سهامداران ساتبیز باشد. این توافق تضمین می‌کند که تمرکز ما بر تجارت است و از پنج نظر و دیدگاه جدید بهره‌مند خواهیم شد. | ## جمع‌بندی | ۲۰۱۶: کسب بزرگ‌ترین سهام توسط شرکت بیمه عمر تایکانگ در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۶، شرکت بیمه چینی تایکانگ، که توسط چن دونگ‌شنگ، نوه مائو تسه تونگ اداره می‌شود، ۱۳٫۵ درصد از سهام ساتبیز را خریداری کرد و بالاترین سهام فعال خانه حراج را در اختیار داشت.