موضوع مقاله: باگز بانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باگز بانی | مقدمه: باگز بانی یک شخصیت کارتونی است که اواخر دهه ۱۹۳۰ توسط برادران وارنر انیمیشن (در اصل توسط تولیدات لیون شلسینگر) خلق شد و مل بلانک صداپیشه اصلی این شخصیت است. | ## بخش 1: باگز بانی | باگز به خاطر نقش‌های برجسته‌اش در سری انیمیشن‌های فیلم کوتاه لونی تونز و مری ملودیز شناخته شده است که توسط برادران وارنر تولید شده‌اند. نسخه‌های اولیه این شخصیت برای نخستین بار در شکار خرگوش صحرایی پورکی به کارگردانی بن هارداوی در سال ۱۹۳۸ و انیمیشن‌های کوتاه بعدی ظاهر شد، قبل از اینکه شخصیت‌پردازی نهایی باگز در خرگوش صحرایی وحشی (۱۹۳۸) به کارگردانی تکس اوری معرفی شود. باب گیونز، چاک جونز و رابرت مک‌کیمسون به خاطر تعریف طراحی باگز مورد تقدیر قرار گرفته‌اند. باگز یک خرگوش یا خرگوش صحرایی انسان‌نما با پوشش خاکستری و سفید است که به خاطر شخصیت بی‌خیال و شوخ‌طبع خود شناخته می‌شود. او همچنین با لهجه بروکلینی، نقش یک حیله‌گر و جمله معروف خود «چه خبر، دکتر؟» شناخته می‌شود. باگز با محبوبیتش در دوران طلایی انیمیشن آمریکایی، به یک نماد فرهنگی آمریکایی و شانس‌بیار رسمی برادران وارنر تبدیل شد. باگز در بیش از ۱۶۰ فیلم کوتاه که بین سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۶۴ تولید شده‌اند، نقش آفرینی کرده است. او از آن زمان در فیلم‌های بلند، برنامه‌های تلویزیونی، کمیک‌ها و رسانه‌های دیگر نیز ظاهر شده است. او در تعداد فیلم‌های بیشتری نسبت به هر شخصیت کارتونی دیگری بازی کرده و نهمین شخصیت فیلمی که بیشتر از همه به تصویر کشیده شده در جهان است و همچنین ستاره‌ای بر روی پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دارد. داوود شعبانی نصر ، سعید شیخ زاده ، اکبر منانی و مهدی ثانی خانی از جمله دوبلور های این شخصیت در ایران هستند که در این بین ، داوود شعبانی نصر صداپیشگی بیشترین قسمت ها را عهده دار بوده است . توسعه بر اساس گفته‌های چیس کریگ، که صفحات کامیک شنبه و اولین کتاب کمیک باگز بانی را نوشت و طراحی کرد، «باگز نتیجه کار یک نفر نبود؛ بلکه او نمایانگر استعدادهای خلاقانه حدود پنج یا شش کارگردان و بسیاری از نویسندگان کارتون از جمله چارلی تورسون بود. این فیلم به کارگردانی بن «باگز» هارداوی و کارگردان بدون اعتبار کال دالتون (که مسئول طراحی اولیه خرگوش بود) ساخته شده است. | ## بخش 2: باگز بانی | این کارتون داستانی تقریباً مشابه با شکار اردک پورکی (۱۹۳۷) دارد که دافی داک را معرفی کرده بود. پورکی پیگ دوباره در نقش یک شکارچی ظاهر می‌شود که به دنبال طعمه‌ای احمق است که بیشتر به دیوانه کردن تعقیب‌کننده‌اش علاقه دارد تا فرار کردن. به گفته فریز فرلنگ، هارداوی و دالتون تصمیم گرفتند «اردک را در لباس خرگوش بپوشانند».Walz (1998), p. مل بلانک به این شخصیت صدایی داد که شبیه به صدایی بود که بعدها برای دارکوب زبله استفاده کرد. 359-362 شخصیت خرگوش به اندازه‌ای با تماشاگران محبوب شد که کارکنان ترمیت تریس تصمیم گرفتند دوباره از آن استفاده کنند. این خرگوش دوباره در پرست-او چنج-او (۱۹۳۹) به کارگردانی چاک جونز ظاهر می‌شود، جایی که او خرگوش خانگی شخصیت دیده نشده شم-فو جادوگر است. خرگوش به آنها آزار می‌زند اما در نهایت با سگ بزرگ‌تر از دو سگی که در صحنه هستند، شکست می‌خورد. 359-362 سومین ظهور خرگوش در هیر-ام اسکار-ام (۱۹۳۹) است که باز هم به کارگردانی دالتون و هاردوی ساخته شده است. این کارتون—اولین کارتون که او به عنوان یک خرگوش خاکستری به جای خرگوش سفید به تصویر کشیده شده—همچنین به خاطر اولین نقش آوازخوانی خرگوش قابل توجه است. در مواد تبلیغاتی کارتون، از جمله یک کیت خبری ۱۹۳۹ که به جا مانده است، نام روی برگه الگو به نام خود خرگوش تغییر پیدا کرد: «باگز» بانی (نقل قول تنها تا سال ۱۹۴۴ در موارد مختلف استفاده شد). در خودزندگی‌نامه‌اش، بلانک ادعا کرد که نام دیگری که برای این شخصیت پیشنهاد شده بود «خرگوش خوشحال» بود. با این حال، در کارتون‌ها و تبلیغات واقعی، به نظر می‌رسد که نام «خوشحال» تنها در ارجاع به باگز هارداوی استفاده شده است. | ## بخش 3: باگز بانی | در هیر-ام اسکار-ام، یک تیتر روزنامه نوشته شده است: « هارداوی خوشحال.» تاریخ‌نگار انیمیشن، دیوید گرستین، با این نظریه مخالف است که «خرگوش شاد» هرگز به‌عنوان نام رسمی استفاده شده است و استدلال می‌کند که تنها استفاده از این اصطلاح نتیجه داستان‌های طنزآمیز و خیالی بود که مل بلانک در مورد توسعه شخصیت در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تعریف کرد. برای هارداوی، تورسون برگه الگو را که قبلاً به آن اشاره شد، با شش حالت مختلف خرگوش ایجاد کرد. او گردنی بلند و اغراق‌آمیز، دستانی با دستکش و سه انگشت، پاهای بزرگ و لبخند «زیرکانه» داشت. نتیجه تحت تأثیر تمایل استودیو انیمیشن والت دیزنی به ترسیم حیوانات به سبک نوزادان بامزه بود.Walz (1998), p. 49-67 او تأثیر واضحی از دیزنی داشت، اما به نظر می‌رسید که ترکیبی ناهمگون از مکس خرگوش لاغر و صاف از لاک‌پشت و خرگوش (۱۹۳۵) و خرگوش‌های گرد و نرم از هیاواتای کوچک (۱۹۳۷) است.Barrier (2003), p. 359-362 در «دوربین کنجکاو المر» که در سال ۱۹۴۰ توسط جونز ساخته شد، خرگوش برای نخستین بار با المر فاد ملاقات می‌کند. این بار خرگوش بیشتر شبیه به باگز بانی کنونی به نظر می‌رسد، بلندتر و با چهره‌ای مشابه—اما صدای ابتدایی‌تری را حفظ کرده است. طراحی شخصیت المر در دوربین کنجکاو نیز متفاوت است: او بلندتر و با صورت چاق‌تری نسبت به مدل مدرن است، اگرچه صدای شخصیت آرتور کی. این فیلم اولین بار است که هر دو شخصیت المر فاد و باگز، که توسط باب گیونز دوباره طراحی شده‌اند، در اشکال کامل خود به عنوان شکارچی و آزاردهنده نشان داده می‌شوند؛ اولین فیلمی که مل بلانک از صدای استاندارد باگز استفاده می‌کند؛ و اولین باری که باگز از عبارت معروفش، «چه خبر، دکتر؟» استفاده می‌کند. یک خرگوش صحرایی وحشی در سینماها موفقیت بزرگی به دست آورد و نامزدی جایزه اسکار برای بهترین فیلم کوتاه کارتون را دریافت کرد. اگر خرگوش طراحی شده توسط تورسون شبیه یک نوزاد بود، نسخه گیونز شبیه یک نوجوان به نظر می‌رسید.Walz (1998), p. | ## جمع‌بندی | این خرگوش همانقدر جسور بود که در هیر-ام اسکار-ام بوده و به همان اندازه خونسرد و آرام بود که در پرست-او چنچ-او مشاهده می‌شود.Barrier (2003), p.