موضوع مقاله: چربی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چربی | مقدمه: از یک نگاه، چربی‌ها را می‌توان به دو دسته تقسیم کردپروتئین حیوانی، اثر کالین کمبل، توماس کمبل، ترجمۀ آرش حسینیان، نشر اینترنتی پاد، تحت مجوز توزیع و تکثیر اشتراکی، چاپ اول، ۱۳۹۱، صص۱۱۶-۱۱۷: چربی غذایی: به نوعی از چربی گفته می‌شود که شما می‌خورید؛ برای نمونه، سُس روی سیب‌زمینی سرخ‌کرده. | ## بخش 1: چربی | چربی بدن: به آن چربی‌ای گفته می‌شود که توسط بدن شما ساخته می‌شود و بسیار متفاوت از چربی‌ای است که هنگام صبح روی نان تُست‌تان می‌مالید. روشی که بدن، چربی ساختاریافته را می‌سازد به‌شدت پیچیده است، و شامل صدها واکنش شیمیایی متفاوت و استفاده از تعداد فراوانی عناصر غذایی است. به همین دلیل است که تأثیر خوردن چربی غذایی بر سلامت می‌تواند تا حد بسیار زیادی متفاوت از پیامدهای داشتن مقدار زیادی چربی در بدن باشد. چربی بدن چربی بدن برخلاف تصور رایج تنها ذخیره‌‌گاه انرژی یا نشانه‌ای از تنبلی نیست، بلکه یک اندام درون‌ریز فعال به شمار می‌آید که نقش مهمی در تنظیم هورمون‌ها، حفظ تعادل انرژی و پشتیبانی از فرایندهای حیاتی بدن دارد. وجود چربی کافی برای عملکرد درست دستگاه ایمنی و سلامت باروری ضروری است؛ با این حال، انباشت بیش از حد آن می‌تواند پیامدهای گسترده و زیان‌بار ایجاد کند.چربی؛ اندامی که نمی‌شناسیم، مستند علمی، یوتیوب. از دیدگاه تکاملی، بدن انسان طی میلیون‌ها سال برای ذخیره‌سازی انرژی و بقا در دوره‌های قحطی سازگار شده است. اما در شرایط امروز که غذاهای پُرکالری و ارزان در دسترس‌اند و سطح فعالیت بدنی کاهش یافته، این سازوکار به انباشت مزمن چربی منجر می‌شود. چربی بدن در دو شکل اصلی دیده می‌شود: چربی زیرپوستی که نقش عایق حرارتی و ذخیره‌کنندهٔ انرژی را دارد، و چربی احشایی (درون‌اندامی) که میان اندام‌های داخلی تجمع می‌یابد و بسیار خطرناک‌تر محسوب می‌شود. | ## بخش 2: چربی | چربی احشایی نسبت به هورمون‌های استرس حساس است و اسیدهای چرب را مستقیماً وارد جریان خون می‌کند؛ امری که می‌تواند زمینه‌ساز اختلالات متابولیک شود. انباشت بیش از اندازهٔ چربی موجب بزرگ شدن یاخته‌های چربی و در نهایت مرگ آنها می‌شود. مواد رهاشده از سلول‌های مرده دستگاه ایمنی را تحریک کرده و التهاب مزمن ایجاد می‌کند؛ التهابی که به سرخرگ‌ها آسیب می‌زند و خطر سکته و بیماری‌های قلبی–عروقی را افزایش می‌دهد. برهم خوردن تعادل هورمون‌ها از پیامدهای دیگر چربی زیاد است: مقاومت مغز نسبت به هورمون سیری (لپتین) باعث احساس گرسنگی مداوم می‌شود و تغییر در هورمون‌های جنسی می‌تواند خطر برخی سرطان‌ها را بالا ببرد. فشار متابولیک ناشی از چربی باعث مقاومت سلول‌ها در برابر انسولین می‌شود و لوزالمعده برای جبران، ترشح انسولین را افزایش می‌دهد؛ روندی که در درازمدت می‌تواند به نارسایی لوزالمعده و بروز دیابت بینجامد. کوچک شدن سلول‌های چربی با کاهش وزن، التهاب را کاهش می‌دهد و روندهای ترمیمی بدن را فعال می‌کند. تغذیهٔ مناسب و فعالیت بدنی منظم می‌تواند بخش قابل توجهی از آسیب‌های متابولیک را جبران کند و خطر بیماری‌ها را کاهش دهد. از دید شیمی چربی‌ها (Lipids) گروهی از ترکیبات آلی هستند که در آب نامحلول‌اند و در ساختار سلول‌ها و ذخیره انرژی نقش کلیدی دارند. | ## بخش 3: چربی | این مواد از اسیدهای چرب و گلیسرول تشکیل می‌شوند و به انواع مختلفی چون چربی‌های اشباع و غیراشباع تقسیم می‌گردند. چربی‌ها در بدن به‌عنوان منبع اصلی انرژی، عایق حرارتی، محافظ اندام‌ها و نیز در جذب ویتامین‌های محلول در چربی (A، D، E و K) اهمیت دارند. مصرف متعادل چربی برای سلامت ضروری است، اما مصرف بیش‌ازحد چربی‌های اشباع می‌تواند خطر بیماری‌های قلبی و عروقی را افزایش دهد. اغلب چربی‌های خون به شکل تری‌گلیسرید، کلسترول (حلقوی) و لیپوپروتئین دیده می‌شوند. انسان چربی گیاهی موردنیاز خود را عمدتاً از دانه و میوهٔ گیاهان، که منبع ذخیرهٔ چربی‌ها هستند، تأمین می‌کند. هدف از تولید این نوع چربی، تولید تری اسیل گلیسرول‌هایی است که در ساختار شیمیایی آنها گلیسرول به یک یا دو اسید چرب متوسط‌زنجیر و یک اسید چرب امگا ۳ یا امگا ۶ متصل شده‌است. در نتیجه، جذب این نوع چربی خیلی سریع‌تر از جذب چربی‌های معمول است که دارای یک گلیسرول و سه اسید چرب بلندزنجیر هستند. | ## جمع‌بندی | تحقیقات نشان داده‌است که چربی‌های ساختاریافته موجب عملکرد دستگاه ایمنی و بهبود عملکرد ورزشکاران می‌شود.