موضوع مقاله: مردم کشمیری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مردم کشمیری | مقدمه: ایالت سابق کشمیر امروز منطقه تحت مناقشه است و شامل ایالت هندی جامو و منطقه کوچک پاکستانی کشمیر آزاد است . | ## بخش 1: مردم کشمیری | بسیاری از مردم کشمیری‌تبار در بخش سفلای و بخش راولپندی و پنجاب پاکستان و پوتهار زندگی می‌کنند و گروه قومی برجسته‌ای را تشکیل می‌دهند. تاریخچه اولین نشانه‌های شناخته شده از دوران نوسنگی در دره کشمیر به حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد. در زمان سلطنت آشوکا (۳۰۴-۲۳۲ پ.م.)، کشمیر بخشی از امپراتوری مائوریا شد و شهر سرینگاری (سرینگر) ساخته شد. در قرن هشتم، در دوران امپراتوری کارکوتا، کشمیر به عنوان یک امپراتوری قدرتمند رشد کرد. لالیتادیتا موکتاپیدا، یاشووارمان از کانیاکوبجا را شکست داد و پادشاهی‌های شرقی ماگادها، کاماروپا، گائودا و کالینگا را فتح کرد. ملکه دیدا، که از نسل هندو شاهان اودابانداپورا از طرف مادرش بود، در نیمه دوم قرن دهم به عنوان حاکم به قدرت رسید. در سال ۱۸۴۶، پس از جنگ اول سیک و انگلیس، پیمان لاهور امضا شد و با خرید این منطقه از کمپانی هند شرقی بریتانیا تحت پیمان آمریتسار، راج جامو، گلاب سینگ، حاکم کشمیر شد. حکومت دودمان دوگرا که دست نشانده بریتانیا بودند، تا سال ۱۹۴۷ ادامه داشت، زمانی که ایالت شاهزادگی جامو و کشمیر بخشی از هند شد. هم اکنون این منطقه، یک منطقه مورد مناقشه است که توسط سه کشور هند، پاکستان و جمهوری خلق چین اداره می‌شود. پراکندگی جغرافیایی حدود ۶.۸ میلیون نفر به زبان کشمیری و گویش‌های مرتبط با آن در جامو و کشمیر و یا در میان دیاسپورای کشمیری در ایالت‌های دیگر هند صحبت می‌کنند. تقریباً پنج درصد از جمعیت ایالت کشمیر آزاد پاکستان، به زبان کشمیری صحبت می‌کنند. طبق سرشماری ۱۹۹۸ پاکستان، ۱۳۲،۴۵۰ نفر در ایالت کشمیر آزاد به زبان کشمیری صحبت می‌کردند. گویشوران بومی این زبان در سراسر کشمیر آزاد، به‌ویژه در مناطق مظفرآباد (۱۵ درصد)، نیلم (۲۰ درصد) و هتیان (۱۵ درصد) پراکنده بودند. | ## بخش 2: مردم کشمیری | گویش کشمیری که در مظفرآباد صحبت می‌شود، با گویش دره نیلم در شمال متفاوت است، اما هنوز هم برای یکدیگر قابل فهم هستند. در دره نیلم، کشمیری دومین زبان رایج، و زبان اکثریت در حداقل یک دوجین روستا است، و در حدود نیمی از این روستاها، تنها زبان مادری است. گویش کشمیری نیلم به گویش صحبت شده در شمال دره کشمیر، به‌ویژه کپواره، نزدیک‌تر است. در سرشماری ۲۰۱۷ پاکستان، حدود ۳۵۰،۰۰۰ هزار نفر زبان اول خود را کشمیری اعلام کردند. طبق گفته زبان‌شناس طارق رحمان، فرآیندی از دگرگونی زبانی در میان گویشوران کشمیری در ایالت کشمیر آزاد قابل مشاهده است، زیرا آن‌ها به تدریج گویش‌های محلی مانند پاهاری-پوتواری، هندکو را اتخاذ می‌کنند یا به سمت زبان مشترک اردو حرکت می‌کنند. درخواست‌هایی برای ارتقای زبان کشمیری در سطح رسمی وجود داشته است؛ در سال ۱۹۸۳، کمیته زبان کشمیری توسط دولت برای حمایت از زبان کشمیری و تدریس آن در سطح مدرسه تأسیس شد. با این حال، تلاش‌های محدود برای معرفی این زبان موفقیت‌آمیز نبوده است و مسلمانان کشمیری زبان اردو را به عنوان نماد هویت خود می‌بینند، نه زبان کشمیری را، در نتیجه طارق رحمان نیز معتقد است که تلاش‌ها برای سازماندهی یک جنبش زبان کشمیری با ماهیت پراکنده جامعه گویشوران کشمیری در کشمیر آزاد به چالش کشیده شده است. زبان بنا به تحقیقات انجام شده توسط موسسه بین‌المللی یوسی‌ال‌ای، زبان کشمیری، زبانی از شاخه شمال غربی زبان‌های داردی از زبان‌های هندواروپایی و شاخه‌ای از زیر خانواده زبان‌های هندوایرانی است. همراه با سایر زبان‌های منطقه‌ای ذکر شده در جدول ششم، و همچنین هندی و اردو، زبان کشمیری قرار بود در ایالت توسعه یابد. زبان فارسی در قرن چهاردهم تحت تأثیر اسلام به عنوان زبان رسمی در کشمیر استفاده شد. در سال ۲۰۲۰، کشمیری برای اولین بار به عنوان زبان رسمی در قلمرو اتحادیه جامو و کشمیر شد. کشمیری با پگالی و کشتواری که در کوه‌های جنوب دره کشمیر صحبت می‌شوند، ارتباط نزدیکی دارد و گاهی اوقات در شمار گویش‌های کشمیری محسوبشان می‌کنند. فرهنگ مردم کشمیر فرهنگ بسیار جداگانه دارند و مردم کشمیر در شمالی ترین منطقه جنوب آسیا قرار دارند که از لحاظ فرهنگی کاملا با هندو های هند و پنجابی ها پاکستان متفاوت هستند و از لحاظ نژاد با مردم هند و پاکستان متفاوت هستند و تبار آریایی دارند. | ## بخش 3: مردم کشمیری | مردم کشمیر سال هاست که به خاطر مناقشات دو کشور و هند و پاکستان رنج میبرند و هر دو کشور سر این منطقه نزاع و جنگ دارن باعثی که مردم این منطقه خود را کشمیری میدانند. اما شبکه خویشاندی گسترده تر برادری و اثرات اش بر روابط و بسیج عمومی به همان اندازه اهمیت دارد. خانواده گسترده به عنوان واحد تصمیم سازی با احترام به روابط اعضایش با جامعه بزرگ تر از اهمیت بنیادی برخوردار است. نهاد برادری چارچوب جمعی مفیدی، جهت رفاه متقابل ایجاد می‌کند که از طریق یاری و همکاری در حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به دست می‌آید و همچنین حس تعلق و اعتماد به نفس جمعی را تقویت می‌کند. موسیقی انواع سنتی موسیقی کشمیر عبارتند از صوفی کلام، وان‌وون، چاکری، هنزائه و لادیشاه. یک فرم رقص سنتی که معمولاً توسط زنان در مراسمی مانند ازدواج و سایر مراسم اجتماعی اجرا می‌شود، روف است. غذا گوشت و برنج غذاهای محبوب در میان کشمیری‌ها هستند، برنج به عنوان غذای اصلی در نظر گرفته می‌شود. شیرمال، باقرخانی (خمیر پفکی)، لواش (نان بدون مخمر)، تسوچور (نان سخت به شکل بغل) و کولچه از نان‌های پخته محبوب هستند. اسلام آوردن اسلام که در تمامی مناطق اطراف کشمیر را رواج یافته بود، به تدریج در کشمیر نیز وارد شد. در سده ۱۴ میلادی اسلام به تدریج دین غالب در دره کشمیر شد، این مسئله در ۱۳۲۳ میلادی، با مسلمان شدن ریچانا نخستین پادشاه از سلسله جدیدی از لداخ که توسط عارف مشهور بلبل شاه اسلام آورده بود آغاز شد. جمعیت عمده برهمنهای کشمیر (پاندیت‌ها) اسلام آوردند، و جمعیت اندکی از ایران و افغانستان در کشمیر ساکن شدند. حاکمان دیگر کشمیر مانند سلطان زین الدین همانند اکبر درباره همه ادیان بردبار بودند. | ## جمع‌بندی | امروزه بسیاری از این مردم مسلمان هستند البته برخی از پاندیت‌های کشمیر پیرو آیین هندو هستند.