موضوع مقاله: معمار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # معمار | مقدمه: مِعمار یا آرشیتِکت شخصی است که برنامه‌ریزی، طراحی و نظارت بر ساخت یک ساختمان یا سازه را انجام می‌دهد. | ## بخش 1: معمار | منظور از معماری کردن، ارایه خدمات برای طراحی ساختمان‌ها و فضای‌های داخلی و اطراف ساختمان‌هایی است، که انسان‌ها برای کاربری‌های گوناگون آنها را می‌سازند و از آنها استفاده می‌کنند. معمار ناظر نهایی و هماهنگ‌کننده کلیه نقشه‌های یک بنا شامل نقشه‌های معماری و طراحی - نقشه‌های محاسبات سازه‌ای و نقشه‌های تأسیساتی است. معمار مسایل مطرح در حوزه معماری را تحلیل و ارزیابی کرده، اطلاعات مورد نیاز را جمع‌آوری، پالایش و سازمان داده، آنها را در طراحی ساختمان‌ها و فضای دلنشین و زیبا بکار می‌بندد. از نظر حرفه‌ای، تصمیمات معمار بر امنیت عموم مردم تأثیرگذار است، به همین دلیل معمار باید آموزش‌های تخصصی شامل دوره‌های آموزش پیشرفته، و همچنین یک دوره کارآموزی عملی را پشت سر بگذارد تا بتواند صلاحیت معماری را به‌دست‌آورد. الزامات عملی، فنی و دانشگاهی برای معمار شدن در حوزه‌های قضایی کشورهای مختلف، متفاوت است. واژه «معماری» در زبان عربی از ریشهٔ «عمر» به معنای عمران و آبادی و آبادانی است و «معمار» به معنای بسیار آباد کننده است. در زبان فارسی برابرهایی گوناگونی برای آن آمده است مانند: «والادگر»، «راز»، «رازیگر»، «دیسا»، «زاو»، «زاویل»، «دزار»، «بانی‌کار» و «مهراز». مهراز، واژه ای است که از «مه» + «راز» درست شده و برابر مهتر و بزرگ بنایان است که از دو بخش «مه»، یعنی بزرگ و «راز» یعنی سازنده درست شده است. باید توجه داشت که امروزه واژه «معماری» در دو معنای وابسته بکار می‌رود: معماری به عنوان فرایند ساماندهی فضا که اسم معنا شمرده شده است و به یک فعالیت آفرینشگر (خلاقانه) آدمی توجه دارد و بر پایهٔ علمی-تجربی، هنر و فناوری ساخت پدید می‌آید. معماری به عنوان دستاورد ساماندهی فضا یا اثر معماری که اسم ذات شمرده شده است و به ساختمان‌هایی اشاره دارد که پیش از ساخت آنها این فرایند پیموده شده است. | ## بخش 2: معمار | برای این کار، معمولاً معماران ملزم به رعایت سه الزام معمول هستند: تحصیلات، تجربه و آزمون. شرط تجربه برای داوطلبان، معمولاً توسط یک دوره کارآموزی (معمولاً دو تا سه سال بسته به قانون هر کشور) ارضا می‌شود. متخصصانی که قبل از اواخر قرن نوزدهم مشغول طراحی و نظارت بر پروژه‌های ساختمانی بودند، لزوماً در یک برنامه دانشگاهی و در رشته معماری جداگانه آموزش نمی‌دیدند. قبل از دوران مدرن، هیچ تمایزی بین معماران، مهندسان و اغلب هنرمندان وجود نداشت و عنوان مورد استفاده بسته به موقعیت جغرافیایی متغیر بود. مطالعه رسمی معماری در مؤسسات دانشگاهی نقش مهمی در پیشرفت این حرفه به عنوان یک کل داشته است و به عنوان یک نقطه کانونی برای پیشرفت در فناوری و تئوری معماری عمل کرده است. رشته‌های تخصصی معماری معماری منظر معماری منظر رشته‌ای است که از لحاظ آموزش آکادمیک در کشور ما عمر کوتاهی دارد و هنوز جایگاه واقعی خود را در فرهنگ عمومی و جامعه حرفه ای به دست نیاورده است. علت این امر را می‌توان در عدم ارائه تعریفی جامع از آن برای عموم، مشخص نبودن حوزه فعالیت آن و تداخل رشته‌های وابسته جستجو کرد. این تخصص یک تخصص بین رشته‌ای است که ریاضیات، علوم مهندسی، هنر، تکنولوژی، علوم اجتماعی، سیاست و فلسفه را شامل می‌شود. فعالیت معمار منظر می‌تواند از طراحی یک پارک ملی تا طراحی زیرساخت‌های شهری و مدیریت زمینه ای بکر و احیا؛ اراضی مخدوش شده مثل معادن یا محوطه‌های دفن زباله را دربرگیرد. معمار منظر بر روی انواع ساختارها و فضاهای بیرونی اعم از کوچک و بزرگ، روستایی و شهری با مصالح نرم و سخت و مسائل هیدرولوژیکی و اکولوژیکی متفاوت فعالیت می‌کند. | ## بخش 3: معمار | برای انجام وظایف، مدیر احتیاج به برنامه‌ریزی، سازماندهی، رهبری و کنترل خواهد داشت. طراحی شهری به‌طور خلاصه این گرایش نحوه طراحی فضاهای شهری و نحوه قرار گرفتن ساختمان‌ها در یک مجموعه و روابط حاکم بر شکل‌گیری ساختمان‌های شهری را مورد بررسی قرار می‌دهد. برنامه‌ریزی شهری فعالیت‌های گرایش برنامه‌ریزی شهری عموماً در خصوص تهیه طرحهای جامع یا تفصیلی شهرها و تهیه طرح‌های توسعه شهرها در راستای اهداف اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی هر شهر یا منطقه می‌باشد. تکنولوژی معماری این رشته ضمن توجه به مباحث عمومی رشته، به‌طور مشخص بر طراحی فنی ساختمان و روش‌های بهینه ساخت آثار معماری و استفاده از تکنولوژی‌های مناسب در طراحی، ساخت و بهره‌برداری از بنا تأکید می‌ورزد. فارغ التحصیلان این رشته به عنوان یک مهندس حرفه‌ای زمینه‌های کاری مناسبی در بخشهای خصوصی یا دولتی به عنوان طراح یا ناظر پروژه یا مدیر پروژه خواهند داشت. مرمت ابنیه سنتی مطالعه، حفاظت، مرمت و احیای بناها، مجموعه‌ها، محوطه‌ها و بافت‌های تاریخی عرصه‌های مسکونی کشور، امری ضروری است. معماران و مهندسین این امر بسیار فنی، فرهنگی و هنری را به عهده دارند که باید علاوه بر اشراف و تسلط لازم بر ابعاد تخصصی و مفاهیم امروزی حرفهٔ خود، نظری هوشیارانه و عالمانه به گذشته داشته باشد. فارغ التحصیلان مرمت و احیای بناهای تاریخی در واقع مهندسین معمار امروزی هستند که فرا گرفته‌اند چگونه "امروز" را با بهره‌گیری از تجربیات "گذشته " برای "آینده " بسازند. | ## جمع‌بندی | این دسته از متخصصان تاریخ را خوب می‌شناسند و می‌توانند آثار تاریخی را تجزیه و تحلیل کرده و بخوانند و مفاهیم و ارزش‌های آن را استخراج و هوشمندانه به کار گیرند و با بیانی امروزی به جامعه معرفی نمایند.