موضوع مقاله: تفیلین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تفیلین | مقدمه: این جعبه‌ها توسط مردان یهودی observant بالغ در روزهای هفته (غیر از شنبه و اعیاد) طی نماز صبح بر بازوی چپ (یا راست برای چپ‌دستان) و پیشانی بسته می‌شوند. | ## بخش 1: تفیلین | تفیلین بازو (shel yad) دارای یک محفظه واحد است که همه چهار طومار را در خود جای می‌دهد، مقابل قلب قرار می‌گیرد و با تسمه‌های چرمی به شیوه خاصی دور بازو و دست پیچیده می‌شود. تفیلین سر (shel rosh) دارای چهار محفظه جداگانه است و بالای خط رویش موها (به عنوان "پیشانی‌بند") قرار می‌گیرد. این عمل، فرمان تورات را اجرا می‌کند که می‌گوید کلمات خدا باید «به عنوان نشانه‌ای بر دستت و پیشانی‌بندهایی میان چشمانت» باشد (خروج ۱۳:۹،۱۶؛ تثنیه ۶:۸، ۱۱:۱۸). شواهد باستان‌شناسی، از جمله نمونه‌های چرمی از قمران (دوره معبد دوم)، قدمت این رسم را تأیید می‌کند، هرچند نمونه‌های باستانی معمولاً بدون رنگ سیاه (که در قوانین هالاخایی بعدی الزامی شد) بودند. در یهودیت ارتدوکس، پوشیدن تفیلین نماد تعهد فکری و عاطفی به رعایت تورات است و در شنبه‌ها و اعیاد به دلیل قداست ذاتی آن روزها، نیازی به این نشانه نیست. مبانی کتاب مقدسی و هالاخایی آیات تورات و احکام فرمان تفیلین از چهار بخش خاص تورات ناشی می‌شود که به عنوان parshiyot تفیلین شناخته می‌شوند: قدش لی (خروج ۱۳:۱–۱۰): تقدیس نخست‌زادگان و یادآوری خروج از مصر. این آیات به طور جمعی فرمان می‌دهند که این کلمات «به عنوان نشانه بر دستت و پیشانی‌بند میان چشمانت» باشد. | ## بخش 2: تفیلین | تفسیر سنتی ربانی این را به معنای ساخت فیزیکی و بستن اشیایی حاوی این آیات می‌داند، نه صرفاً یادآوری ذهنی. این میتزوا (حکم) یک فرمان مثبت زمان‌دار است که در روزهای هفته (در ساعات بیداری) اعمال می‌شود و اجماع ربانی آن را روزانه برای مردان یهودی پس از رسیدن به بلوغ دینی (معمولاً ۱۳ سالگی) الزامی می‌داند. تفاسیر ربانی و الزامات ادبیات ربانی الزام بستن تفیلین را از فرمان‌های تورات برای بستن احکام به عنوان نشانه بر دست و میان چشم‌ها استخراج می‌کند و قوانین دقیق آن در تلمود بابلی (مناخوت ۳۴b–۴۳a) شرح داده شده است. معافیت‌ها شامل حالات نجاست ritual (مانند انزال شبانه یا تماس با جسد) یا دوره سوگواری اولیه (شیوا) است. مایمونیدس در میشنه توراه (هیلخوت تفیلین ومزوزا وسفر توراه) آن را به عنوان الزام روزانه در نماز صبح (شاخاریت) پس از طلوع آفتاب و قبل از ظهر کدگذاری کرده است. شولخان عاروخ (اوراخ خایم ۲۵–۲۸) ترتیب را پس از تلیت و قبل از عمیده مشخص می‌کند: تفیلین بازو مقابل قلب برای هدایت اعمال فیزیکی به سوی تورات، و تفیلین سر بالای خط مو برای هم‌راستا کردن عقل با قانون الهی. ریشه‌شناسی و اصطلاحات در تورات، از کلمه totafot (טֹטָפֹת) برای پیشانی‌بندها استفاده شده (خروج ۱۳:۱۶، تثنیه ۶:۸، ۱۱:۱۸) که ریشه آن نامشخص است (شاید غیرسامی) اما تفسیر ربانی آن را به معنای "دو تا دو" برای چهار محفظه تفیلین سر می‌داند. | ## بخش 3: تفیلین | در تورات، از ot (نشانه) و zikkaron (یادآوری) برای توصیف استفاده شده که نشان‌دهنده نشانه‌های پایدار عهد خدا با اسرائیل و یادآوری خروج هستند. مطالعات باستان‌شناسی ۲۰۲۴ نشان می‌دهد نمونه‌های باستانی بدون رنگ سیاه مصنوعی بودند. تسمه‌ها (retzuot) تسمه‌های بلند چرمی سیاه‌رنگ (حداقل ۹ میلی‌متر عرض، ترجیحاً ۱۱ میلی‌متر در اشکنازی). گره‌ها به شکل י (یود) برای بازو و ד (دالت) برای سر، همراه با نشانه‌های ש (شین) روی جعبه‌ها، نام שדי را تداعی می‌کنند. محتویات و اختلافات ترتیبی چهار بخش: قدش (خروج ۱۳:۱–۱۰)، وهَیَا کی یوی‌آخا (۱۳:۱۱–۱۶)، شمع (تثنیه ۶:۴–۹)، وهَیَا ایم شموع (۱۱:۱۳–۲۱). شولخان عاروخ حکم می‌کند که ترتیب راشی کافی است اما افراد pious هر دو را به ترتیب می‌بندند (ابتدا راشی با برکت، سپس ربنو تام بدون برکت اضافی). هدف و معنای نمادین دلیل هالاخایی یادآوری "دست قوی" خدا در رهایی از مصر، پذیرش یوغ آسمان، هدایت افکار و اعمال به سوی حاکمیت خدا. | ## جمع‌بندی | شواهد تاریخی و باستان‌شناسی کشف‌های قمران (بیش از ۲۷ جعبه و ۴۴ طومار) استفاده در دوره معبد دوم را تأیید می‌کند.