موضوع مقاله: آلیس مونرو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلیس مونرو | مقدمه: بسیاری بر این عقیده‌اند که مونرو جامعه کتابخوان آمریکای شمالی را با داستان کوتاه آشتی داد. | ## بخش 1: آلیس مونرو | او نویسنده آثاری مانند می‌خواستم چیزی بهت بگم، فرار، رؤیای مادرم، دست‌مایه‌ها و دورنمای کاسل‌راک است که به فارسی هم ترجمه شده‌اند. نخستین موفقیت او در سال ۱۹۶۸ با انتشار مجموعهٔ داستان کوتاه رقص سایه‌های شاد به‌دست آمد. او در دبیرستان شاگرد ممتاز شد و برای تحصیل در دانشگاه آنتاریوی غربی در لندن بورسیه گرفت. او نویسندگی را از نوجوانی شروع کرد و نخستین داستان خود به نام ابعاد یک سایه را در سال ۱۹۵۰ زمانی‌که هنوز دانشجوی دانشگاه وسترن انتاریو بود، منتشر شد. مونرو تا پیش از انتخاب نویسندگی به‌عنوان حرفه، مشاغلی مانند پیشخدمتی و تصدی کتابخانه را تجربه کرده بود و حتی مدتی نیز در مزارع تنباکو مشغول به کار بود. او سال ۱۹۶۳ به ویکتوریا نقل مکان کرد و کتابفروشی «کتاب مونرو» را افتتاح کرد که هنوز مشغول به کار است. داستان‌های او در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ از شبکه سی‌بی‌سی پخش و در چندین نشریه ادواری کانادا منتشر شدند. سبک نویسندگی مونرو در داستان‌های اولیه خود به مضامینی چون بلوغ و کنار آمدن با خانواده می‌پرداخت. زادگاه مونرو شهر کوچک وینگهام در ایالت انتاریو فضای بیشتر داستان‌های او را دربرمی‌گیرد. ولی حادثه‌ای در زیر این سطح آرام رخ می‌دهد که مونرو در طول داستان با ظرافت از آن رازگشایی می‌کند و در پایان خواننده را شگفت‌زده برجا می‌گذارد. او مضامین خود را از زندگی روزمرهٔ مردم انتخاب می‌کرد و نگاه ویژه‌ای به مسائل و جزئیات زندگی زنان داشت. | ## بخش 2: آلیس مونرو | اگرچه به مشکلات و دغدغه‌های دختران جوان علاقه داشت در کتاب‌های آخر خود به مسائل زنان میانسال و سالمند توجه بیشتری نشان می‌داد. او شخصیت‌های داستان‌های خود را عمیقاً می‌شناخت و دربارهٔ زندگی آنها فکر می‌کرد و دیالوگ‌ها را با مهارت به کار می‌گرفت. صداقت در بیان، زبان شفاف و روان و دقت در جزئیات از ویژگی‌های داستان‌های او بودند. مارگارت اتوود دیگر نویسندهٔ کانادایی، آلیس مونرو را یکی از مقدسات ادبیات جهان نام داده بود. منتقدان و نویسندگان، سبک ساده و بی‌پیرایه و پیرنگ‌های چند لایه و شخصیت‌های ساده و دیالوگ‌های مناسبش را می‌ستودند. ویژگی اصلی نثر مونرو تأکید او بر محل وقوع داستان و شخصیت‌های پیچیدهٔ زنان بودند. آثار او اغلب با آثار بزرگان ادبیات مقایسه شده و گفته می‌شود در آثار او، مانند آثار آنتون چخوف خط داستانی درجه دوم اهمیت را دارد و تقریباً اتفاق خاصی در داستان‌ها رخ نمی‌دهد و اغلب یک تلنگر موجب دگرگونی زندگی شخصیت‌ها می‌شود. مونرو پس از دریافت جایزه ادبی تریلیوم برای مجموعه داستان زندگی عزیز اعلام کرد از دنیای نویسندگی خداحافظی می‌کند و گفت: «نه اینکه نوشتن را دوست نداشته باشم. اما به نظرم موقعی می‌رسد که حس می‌کنی به جایی رسیده‌ای که دیگر می‌خواهی به زندگی‌ات به شکل دیگری نگاه کنی؛ و شاید وقتی به سن من برسید دیگر دلتان نخواهد آنقدر تنها باشید که یک نویسنده تنها است. انگار حس کنی به پایان درستی در زندگی‌ات نرسیده‌ای و بخواهی بیشتر اجتماعی شوی.» مونرو دربارهٔ شیوه نویسندگی خود گفته است: «اغلب پیش از شروع نوشتن داستانی، کلی با آن نشست و برخاست می‌کنم. گاهی وقتی به این نسخه‌های اولیه نگاه می‌کنم با خودم می‌گویم واقعاً سودی هم دارند؟ | ## بخش 3: آلیس مونرو | می‌دانید من از آن نویسندگانی نیستم که از موهبت سرعت برخوردار هستند و سریع می‌نویسند.» بیشتر داستان‌های مونرو برای اولین بار در نشریه معتبر نیویورکر منتشر شدند. داستان کتک‌های شاهانه که در سال ۱۹۷۷ در مجله نیویورکر چاپ شد برگرفته از کتک‌هایی بود که در جوانی از پدرش خورده بود. آخرین داستانی که از مونرو در نیویورکر منتشر شد آموندسن بود که اوت سال ۲۰۱۲ چاپ شد. مونرو نویسنده مجموعه داستان‌هایی مانند رقص سایه‌های شاد، زندگی دختران و زنان، رازهای عیان، دوستان جوانی من، فکر کردی کی هستی؟، و فرار است. از طرفی دختر او شیلا مونرو سال ۲۰۰۲ کتابی با عنوان زندگی‌های مادران و دختران: بزرگ شدن با آلیس مونرو را منتشر کرد و در آن از خاطرات کودکی خود با مادرش نوشت. ستایشگران از او نه‌تنها به‌عنوان الهام‌بخش ادبی، بلکه به‌عنوان یک راهنمای اخلاقی یاد می‌کردند. جایزه نوبل ادبیات در دهم اکتبر ۲۰۱۳ آکادمی سوئد اعلام کرد که جایزه نوبل ادبیات به این نویسنده کانادایی تعلق می‌گیرد. او که در زمان اعلام این خبر ۸۲ ساله بود، یکصد و دهمین برنده جایزه ادبی نوبل، اولین کانادایی برنده این جایزه و سیزدهمین زنی بود که از ۱۹۰۱ تا کنون موفق به گرفتن این جایزه معتبر ادبی شد. پیش‌تر از این در یک دههٔ اخیر زنانی مانند هرتا مولر و دوریس لسینگ این عنوان را از آن خود کرده‌بودند. | ## جمع‌بندی | جنجال زندگی شخصی در سال ۲۰۲۴ دختر آلیس مونرو، آندریا اسکینر از راز مگویی در تورنتو استار سخن گفت که سال‌ها دربارهٔ آن سکوت کرده یا وادار شده بود سکوت کند؛ اینکه ناپدری‌اش در ۹ سالگی در سال ۱۹۹۲ از او سوءاستفاده جنسی کرده و وقتی مادرش دراین‌باره خبردار شد، انتخاب کرد که درهرصورت طرف همسرش را بگیرد.