موضوع مقاله: رنو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رنو | مقدمه: گروه رنو شرکت خودروسازی چندملیتی فرانسوی است، که در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید انواع خودرو، کامیون، تراکتور، اتوبوس و خودروهای برقی فعال است و پیش‌تر در زمینه طراحی و تولید هواگرد و موتورهای هواگرد نیز فعالیت داشته‌است. | ## بخش 1: رنو | شرکت رنو در سال ۲۰۱۱ پس از گروه فولکس‌واگن و پژو سیتروئن به‌عنوان سومین خودروساز اروپا شناخته شد. شرکت رنو مالک اکثریت سهام شرکت رومانیایی داچیا، شرکت ترکیه‌ای اویاک-رنو، شرکت کره‌ای رنو سامسونگ موتورز و شرکت ایرانی رنو پارس است. این شرکت هم‌چنین ۴۳٪ از سهام شرکت ژاپنی نیسان و ۲۵٪ درصد از شرکت روسی آوتوواز را نیز در اختیار دارد. دولت فرانسه با در اختیار داشتن ۱۵ درصد از سهام رنو، بزرگترین سهام‌دار آن محسوب می‌شود. شرکت رنو فعالیت گسترده‌ای نیز در مسابقات اتومبیل‌رانی و موتوراسپرت داشته و تیم فرمول یک رنو در طول سال‌های گذشته یکی از موفق‌ترین تیم‌های فرمول یک بوده‌است. تاریخچه کارآفرین و صنعتگر فرانسوی؛ لوئی رنو بنیان‌گذار شرکت رنو است، که نخستین خودرو او رنو تیپ ای نام داشت و در سال ۱۸۹۸ ساخته شد. شرکت رنو به‌طور رسمی در سال ۱۸۹۹ توسط لوئی رنو و برادرانش (مارسل و فرناند) با نام رنو فررس با یک سرمایه کوچک تأسیس شد. با گسترش سریع شرکت، فروش سالانه آن‌ها بالا گرفت و با توسعه نیروی کار در سال ۱۹۰۲ توانستند وسعت کارخانه را به ۷٫۵۰۰ متر مربع گسترش دهند. در همان سال، لوئی اقدام به ساخت نخستین موتور تحت نام تجاری رنو، با چهار سیلندر و ۲۴ اسب بخار نمود و بسیار زود پس از آن امتیاز موتور توربو را برای او دربرداشت. در سال ۱۹۰۳ در مسابقه‌ای که بین پاریس و مادرید انجام شد، در اثر تصادف، مارسل رنو در سن ۳۱ سالگی درگذشت. در این سال (۱۹۰۳) فرناند رنو، آغاز به دایر کردن شبکه فروش محصولات رنو و تأسیس شرکت تجاری در خارج از فرانسه، در کشورهای انگلستان، بلژیک، ایتالیا، آلمان و اسپانیا نمود. در سال ۱۹۰۵ این شرکت، سفارشی برای ساخت ۲۵۰ دستگاه تاکسی دریافت کرد، که این قرارداد، در عمل، رنو را از یک کارگاه، به یک کارخانه تولید انبوه و سازنده شماره یک فرانسه تبدیل نمود. در سال ۱۹۱۹ لوئی رنو در صنایع خودرو اروپا به‌طور جداگانه در میان رقیبان آمریکایی رخنه کرد و با آن‌ها به رقابت پرداخت. در طول جنگ جهانی اول، رنو نقش مهمی را ایفا می‌کرد، که دو واقعه آن روزها، قابل توجه بودند: نخست واقعه تاکسی‌های وارونه؛ که به ۵۰۰ دستگاه تاکسی رنو اشاره دارد، که در خلال جنگ جهانی اول، برای حمل سربازان در پاریس استفاده شدند. در پایان جنگ رنو با کارخانه‌هایی در بلژیک، انگلستان و اسپانیا، کماکان، تولیدکننده اصلی خودرو در فرانسه محسوب می‌شد. در سال ۱۹۴۰ پس از آنکه فرانسه به اشغال آلمان درآمد، لوئی رنو از ساختن تانک برای آلمان نازی سر باز زد و آلمان‌ها کنترل کارخانه را در دست گرفته و آغاز به ساخت کامیون‌های بارکش نمودند. در آن زمان دولت موقت جمهوری فرانسه، لوئی رنو را، متهم به همکاری با آلمان‌ها کردند و پس از آزادسازی ویشی فرانسه در سال ۱۹۴۴ وی را دستگیر نمودند و در زندان فرزنه، محبوس کردند. وی در اوضاع آشفته آن روزها، در سال ۱۹۴۵ در حالی که منتظر محاکمه خود بود، در زندان درگذشت. در اول ژانویه ۱۹۴۵ در پی حکم ژنرال دوگل، بر اساس اتهامی اثبات نشده، شرکت از لوئی رنو سلب امتیاز گردید و کارخانه رنو، ملی اعلام شد. رنو در سال ۱۹۹۹ معادل، ۴۵٪ درصد از سهام نیسان را خرید و ۱۵٪ درصد سهام خود را به نیسان داد. در سال ۲۰۰۱ ساخت دوچرخه‌های کوهستانی و خیابانی را آغاز کرد و مشارکت رنو و نیسان سبب شد که نیسان به سود دهی بیشتری برسد. رنو در سال ۲۰۰۵ با رانندگی فرناندو آلونسو به قهرمانی مسابقات فرمول یک دست یافت و در سال ۲۰۰۹ آغاز به طراحی و ساخت خودروهای الکتریکی کرد. رنو با مشارکت فرانس تلکوم نخستین تولیدکننده خودرو «آدیس لاین» با سامانه ماهواره‌ای بوده و مدل «ول ساتیس» رنو به عنوان بی صداترین خودرو جهان شناخته شده‌است. دفتر مرکزی رنو در بیلانکورت واقع شده و بیش از ۱۲۴ هزار نفر در ۱۱۸ کشور دنیا برای رنو کار می‌کنند. سهام‌داران در فهرست زیر سهام‌داران عمده شرکت رنو، در انتهای سال مالی ۲۰۱۱ با ذکر درصد مالکیت هر یک، درج شده‌است. سهام‌دار درصد مالکیت دولت فرانسه ۱۵٫۰۱٪ درصد نیسان ۱۵٪ درصد دایملر آ گ ۳٫۱۰٪ درصد کارکنان ۳٫۰۶٪ درصد شناور ۶۲٫۴۶٪ درصد مدل‌های تولید شده سال‌هایتولید مدل توضیحات تصویر خودروهای سوپرمینی ۱۹۴۶–۱۹۶۱ رنو ۴سی‌وی این مدل در زمان تولید و عرضه بعلت شباهتی که به فولکس قورباغه‌ای داشت، باعث شد که گروهی به اشتباه آن را کپی شده از این خودروی آلمانی فرض نمایند، که در واقع اینگونه نبود. شرکت رنو در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ شمار ۱٫۵ میلیون دستگاه از این مدل خودرو را تولید و به‌فروش رساند. 100px ۱۹۶۱–۱۹۹۲ رنو ۴ این مدل نخستین خودروی ۵-در شرکت رنو بود، که در اقشار مختلف، طرفدار داشت و تا سال‌های ابتدایی از دهه ۱۹۹۰ همچنان به شکل انبوه تولید می‌شد. | ## بخش 2: رنو | 100px ۱۹۷۲–۱۹۹۶ رنو ۵ یکی از انقلابی‌ترین مدل‌های رنو در زمان خود محسوب می‌شد، که در طراحی آن، توجه اصلی به هزینه پایین تولید و ابعاد کوچکتر خودرو معطوف بود. 105x105px ۱۹۸۰–۱۹۸۶ رنو ۵ توربو خودروی چهار سیلندر موتور وسط بود، که موتور آن به توربو شارژر مجهز شده بود. ظرفیت موتور با حجم ۱۳۹۷ سی‌سی ساخته شده بود، که توان خروجی آن بالغ بر ۱۶۰ اسب بخار و حداکثر گشتاور نیرو به ۲۱۰ نیوتن بر متر، رسیده بود. 100px ۱۹۷۴–۱۹۸۳ رنو ۷ خودروی ۴-در و در کلاس لیفت بک، سدان بود، که بر پایه پلتفرم رنو ۵ طراحی و تنها در کشور اسپانیا تولید گردید. در ساخت این مدل نیز از پلتفرم رنو ۵ الهام گرفته شد، که دو بار در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ نیز تغییراتی در طراحی آن ایجاد گردید. در سال ۱۹۹۸ تغییرات جزئی در بدنه و ظاهر آن ایجاد شد و در سال ۲۰۰۳ تغییرات زیادی در این مدل داده شد، که برای نمونه می‌توان به بهبود سامانه ترمز، تغییر حجم و طراحی موتور، با ظرفیت ۱٫۲ لیتر و ۱۶ سوپاپ، همچنین افزودن سامانه ناوبری اشاره کرد. 100px ۱۹۹۸–۲۰۰۵ رنو کلیو دو نسل دوم از رنو کلیو؛ که با دو تغییر نسبت به نسل اول این مدل، عرضه شد. در سال ۲۰۰۳ موتوری جدید با حجم ۲ لیتر با آرایش ۱۶ سوپاپ، با توان خروجی ۱۷۹ اسب بخار نیز جایگزین موتور پیشین شد. 100px100px ۲۰۰۵-اکنون رنو کلیو سه نسل سوم رنو کلیو با موتوری شش سیلندر و توان ۲۰۱ اسب بخار می‌باشد، که نخستین مرحله توسعه آن در سال ۲۰۰۹ انجام شد. 100px ۲۰۰۷-اکنون' رنو توئینگو دو نسل دوم از مدل رنو توئینگو می‌باشد، که در کلاس هاچ‌بک ۳-در، طراحی شده‌است. 100px خودروی کامپکت ۱۹۳۷–۱۹۵۵ رنو جاواکواترو نخستین بار در نمایشگاه خودرو ۱۹۳۷ پاریس، از این مدل رونمایی شد. 100px ۱۹۶۸–۱۹۸۰ رنو ۶ در والادولید، اسپانیا، همچنین کشورهای کلمبیا و آرژانتین تولید و عرضه شده‌است. 100px ۱۹۷۶–۱۹۸۲ رنو ۱۴ فرانسه و بلژیک تولید شده، این خودرو در کلاس خودروی کامپکت لیفت بک قرار گرفته‌است. 100px ۱۹۸۱–۱۹۸۸ رنو ۹ و ۱۱ مدل‌های خواهر رنو ۹ و رنو ۱۱، هر دو مدل در کلاس دیفرانسیل جلو هستند، که گونه رنو۹ سدان ۴-در و رنو۱۱ هاچ‌بک ۳ و ۵-در ساخته شد. این مدل به جهت مصرف بنزین پائین، در طول زمان تولید خود در همه کشورهای غرب اروپا به‌طور گسترده به‌فروش رسید. 100px100px ۱۹۸۸–۱۹۹۷ رنو ۱۹ این مدل یکی از با کیفیت‌ترین خودروهای رنو می‌باشد و نخست به عنوان یک خودروی هاچ‌بک به بازارهای خودرو عرضه گردید، سپس در تابستان ۱۹۸۹ مدل سدان آن نیز ساخته شد. 100px ۱۹۹۵–۲۰۰۳ رنو مگان این مدل نخست در کلاس کلاسیک سالن ساخته شد و تا سال ۱۹۹۹ مدل کوپه و کوپه کروکی آن نیز وارد بازار گردید. 100px ۲۰۰۲–۲۰۰۹ رنو مگان دو نسل دوم از مدل رنو مگان است، که با تمرکز بر افزایش ایمنی خودرو، توسعه یافته‌است. 100px ۲۰۰۸–۲۰۱۶ رنو مگان سه نسخه سوم از مدل رنو مگان است که نخستین بار در نوامبر ۲۰۰۸ به بازار عرضه شد. 100px۲۰۱۶-اکنونرنو مگان چهار نسل چهارم از مدل رنو مگان است، که خودرویی کوچک در کلاس خودروهایی چون فورد فوکوس ،پژو ۳۰۸ و فولکس واگن گلف می‌باشد.100px خودروهای خانواده ۱۹۶۲–۱۹۷۳ رنو ۸ سدان ۴-در با کشیدگی طراحی در عقب و موتوری ۴ سیلندر می‌باشد. 100px ۱۹۶۹–۱۹۸۰ رنو ۱۲ نخستین خودروی سایز متوسط رنو بود، که در اواسط سال ۱۹۶۹ وارد بازار شد. این خودرو در کشور رومانی، تحت نام داچیا ۱۳۰۰/۱۴۰۰ و تحت لیسانس شرکت رنو، تولید می‌شد. گرچه تولید این مدل از رنو در سال ۱۹۸۰ متوقف شد ولی تنها در رومانی، تا سال ۲۰۰۶ تولید آن ادامه داشت. 100px ۱۹۷۸–۱۹۸۶ رنو ۱۸ خودرویی سدان بود، که از سال ۱۹۷۹ مدل استیشن واگن آن نیز وارد بازار شد. در کل ۵ موتور برای این مدل ساخته شد، که عبارتند از: ۱٫۴ لیتر، ۱٫۷ لیتر، ۱٫۶ لیتر توربو، ۲٫۲ لیتر و ۲٫۱ لیتر توربو دیزل. 100px ۱۹۸۶–۱۹۹۴ رنو ۲۱ در دو گونه ۲٫۱ لیتر دیزلی و ۲ لیتر توربو و در کلاس‌های سدان، واگن و هاچ‌بک ساخته شد. از سال ۱۹۹۵ توسعه آن آغاز شد و در نتیجه چندین بار توسعه، در کلاس‌ها و موتورهایی با گنجایش مختلف ساخته شد. در اوایل ۲۰۰۱ که تولید آن توسط رنو متوقف شد، بیش از ۱٫۵ میلیون دستگاه رنو لاگونا توسط این شرکت فرانسوی بفروش رسیده بود. | ## بخش 3: رنو | 100px ۲۰۰۱–۲۰۰۷ رنو لاگونا دو در کلاس‌های هاچ‌بک و استیشن واگن در دهه ۲۰۰۰ عرضه گردید. 100px ۲۰۰۷–تاکنون رنو لاگونا سه نسل سوم از رنو لاگونا است، که از سال ۲۰۰۷ با مشارکت شرکت‌های نیسان و رنو تولید و عرضه می‌شود. 100px ۲۰۰۹–تاکنون رنو فلیوینس بر پایه مدل رنو مگان طراحی و ساخته شده‌است و نخستین بار در سال ۲۰۰۹ در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت از آن رونمایی شد. 100px خودروی شرکتی ۱۹۵۱–۱۹۶۰ رنو فرگیت نخستین بار در سال ۱۹۵۰ در نمایشگاه خودرو پاریس رونمایی شد. 100px ۱۹۶۵–۱۹۸۰ رنو ۱۶ نخستین خودروی متوسط شرکت رنو بود، که در کلاس هاچ‌بک طراحی و ساخته شد و در سال ۱۹۶۵ وارد بازار گردید. 100px ۱۹۷۵–۱۹۸۴ رنو ۳۰ نخستین خودروی ۶ سیلندر ساخته شده توسط رنو، در دوران پس از جنگ جهانی دوم بود. این مدل به‌طور مشترک با شرکت‌های پژو و ولوو توسعه یافت و مدل ۴ سیلندر آن، در سال ۱۹۷۸ عرضه شد. 100px ۱۹۷۵–۱۹۸۴ رنو ۲۰ 100px ۱۹۸۴–۱۹۹۲ رنو ۲۵ 100px ۱۹۹۲–۲۰۰۰ رنو سفقان 100px ۲۰۰۲–۲۰۰۹ رنو ول ساتیس 100px ۲۰۱۰-اکنون رنو لتیتیود بر پایه رنو سامسونگ اس‌ام۵. 100px خودروهای اسپورت کوپه ۱۹۵۸–۱۹۶۸ رنو کاراول طراحی این مدل، بر پایه رنو دوفین می‌باشد. 100px ۱۹۷۱–۱۹۷۹ رنو ۱۵ خودروی کوپه با پیشرانه ۹۰ اسب بخار و موتوری ۴ سیلندر، با ظرفیت ۱۲۸۹ سی‌سی بود، که در طول دهه ۱۹۷۰ عرضه گردید. 100px ۱۹۷۱–۱۹۷۹ رنو ۱۷ این مدل، شباهت بسیاری با مشخصات رنو ۱۵ دارد و تفاوت آن‌ها در گنجایش موتور این دو مدل می‌باشد. ظرفیت موتور رنو ۱۷ معادل ۱۵۶۵ سی‌سی و حداکثر سرعت آن ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت بده است. 100px ۱۹۹۵–۱۹۹۹ رنو اسپورت اسپایدر خودروی رودستر ۲-در است که در دهه ۱۹۹۰ توسط رنو تولید شد. 100px ۲۰۰۱–۲۰۰۳ رنو اوانتایم کوپه ون منحصر بفردی بود، که در سال ۲۰۰۱ تولید شد ولی بعلت تعطیلی کارخانه شرکت تولیدکننده، یعنی ماترا، در سال ۲۰۰۳ پس از تولید ۸٫۵۰۰ دستگاه، خط تولید آن متوقف شد. 100px ۲۰۰۸–تاکنون رنو لاگونا کوپه نسل سوم از رنو لاگونا است، که در کلاس کوپه تولید شده‌است. 100px ۲۰۰۹–تاکنون رنو مگان کوپه نسل سوم از رنو مگان است، که در دو کلاس کوپه و اسپورت تولید شده‌است. 100px100px خودروهای اس‌یووی ۲۰۰۸–تاکنون رنو کولئوس طراحی این مدل، به‌طور مشترک توسط شرکت‌های رنو و رنو سامسونگ موتورز انجام شده‌است. 100px خودروهای وانت ۱۹۵۰–۱۹۵۷ رنو کالریل 100px ۱۹۸۴–۱۹۹۱ رنو اسپیس طراحی این مدل توسط ماترا انجام شده‌است، که در فاصله سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۱ توسط رنو تولید و عرضه می‌شد. 100px ۱۹۹۱–۱۹۹۶ رنو اسپیس دو مدل توسعه یافته از رنو اسپیس و نسل دوم این مدل است، که طراحی موتور آن بر پایه رنو ۲۵ انجام شده‌است. 100px ۱۹۹۶–۲۰۰۲ رنو اسپیس سه نسل سوم از مدل رنو اسپیس بود که توسط شرکت ماترا توسعه پیدا کرد. 100px ۲۰۰۰–تاکنون' رنو اسپیس چهار نسل چهارم از خودروی رنو اسپیس است، که توسط شرکت ماترا توسعه پیدا کرد. 100px ۲۰۰۳–۲۰۰۹ رنو سینیک دو نسل دوم از رنو سینیک است، که مدل کوچک از خودروی رنو مگان نسل دوم نیز می‌باشد. 100px ۲۰۱۰-اکنون رنو مستر سه 100px رنو در ایران اسناد تأسیس رنو پارس به تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۰۴ توسط رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل رنو، رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، مدیرعامل‌های وقت شرکت‌های پارس خودرو، ایران خودرو و سایپا به امضاء رسید. از این تاریخ، فعالیت رنو پارس به عنوان یک شرکت مشارکتی، که مسئولیت هماهنگی و همکاری میان رنو و صنعت خودروسازی ایران را به عهده دارد، آغاز گردید. تا سال ۲۰۱۸ مدل‌های زیر از رنو در ایران یا مونتاژ می‌شوند یا مونتاژ می‌شده‌اند یا به ایران وارده شده‌اند: رنو ۴ توقف تولید رنو ۵ توقف تولید رنو ۲۱ توقف تولید رنو تندر ۹۰ رنو ساندرو رنو داستر رنو سیمبل رنو مگان رنو لاگونا کوپه رنو لتیتیود رنو سفقان رنو اسکالا رنو فلوئنس رنو کپچر رنو تلیسمان رنو کولئوس رنو ترافیک برخی خودروهایی که با برند رنو در ایران موجود می‌باشند، در قالب سی‌کی‌دی توسط شرکت رنو به کارخانجات سه شرکت ایران خودرو، سایپا و پارس خودرو تحویل داده می‌شود و فرایند مونتاژ آن‌ها تحت نظارت رنو پارس انجام می‌گیرد. برخی دیگر از مدل‌های رنو نیز به صورت سی بی یو از طریق نمایندگی رسمی این شرکت در ایران، یعنی شرکت نگین خودرو به بازار عرضه می‌شود. | ## جمع‌بندی | محصولات شرکت رنو تراکس نیز که از شرکت‌های تابعه اسبق رنو می‌باشد و شامل کامیون و اتوبوس است، توسط شرکت رنو تراکس ایران و شرکت شهاب خودرو، در ایران مونتاژ می‌شوند.