موضوع مقاله: قطع‌نامه (مجموعه شعر) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قطع‌نامه (مجموعه شعر) | مقدمه: تا شکوفهٔ سرخ یک پیراهن (مهر ۱۳۲۹) سرود مردی که خودش را کشته است (۳ تیر ۱۳۳۰) سرود بزرگ (به شن‌ـچو، رفیقِ ناشناسِ کُره‌ای) (۱۶ تیر ۱۳۳۰) قصیده برای انسان ماه بهمن (بهمن ۱۳۲۹) چاپ اول این کتاب در ۱۳۳۰ با مقدمه‌ای از فریدون رهنما با نام مستعار چوبین منتشر شد و چاپ دوم، سی سال بعد در ۱۳۶۰ که علاوه بر مقدمهٔ چاپ اول مقدمهٔ دیگری از ع. | ## بخش 1: قطع‌نامه (مجموعه شعر) | شاملو در مورد نام کتاب در یادداشت‌ها و توضیحات می‌گوید: «عنوانِ این شعر، نخست شعرِ سفیدِ غفران بود که بعد به قطع‌نامه تبدیل شد؛ و هنگامی که با فریدون رهنما و مرتضا کیوان کلمهِ اخیر را برایِ عنوانِ مجموعه برگزیدم نامِ این شعر را به تا شکوفهِ سُرخِ یک پیراهن تغییر دادم. علت این بود که با این ترتیب، قطع‌نامه می‌توانست هر چهار شعرِ مجموعه و به‌خصوص دو شعر نخستین آن را پر معنی‌تر کند.»احمد شاملو، قطعنامه، یادداشت‌ها و توضیحات، ۸۹ اهمیت کتاب مسئله پیدایش شعر سپید یا منثور، که امروز توسط بعضی از منتقدان شعر شاملویی نیز نامیده می‌شود. مقدمهٔ فریدون رهنما فریدون رهنما در مقدمه‌ای که بر چاپ اول قطع‌نامه نوشته‌است سعی می‌کند تعریفی پیش‌رو از شعر به لحاظ مفهومی ارائه دهد و از نظر بررسی شکلی اشعار نیز به بدون وزن بودن آن‌ها اشاره دارد. رهنما در مقدمهٔ خود بر این کتاب می‌نویسد: «ریتم و وزن از خارج بر شعر و شاعر تحمیل نشده، بلکه اوامر احساسات صبح را اجرا می‌کند.»احمد شاملو، قطعنامه، مقدمهٔ فریدون رهنما ۳۰ این یعنی مرزبندی با شعر نویی که با نیما آغاز شده بود. در شعر آزاد و نیمایی هر چند بلندی و کوتاهی وزن عروضی رعایت نمی‌شد اما وزن عروض به هر حال وجود دارد فقط به صورت «آزاد» مورد استفاده قرار می‌گیرد. انتخاب نام قطعنامه برای این کتاب نیز اشاره به «مانیفست» بودن این اشعار و مرزبندی‌شان هم از حیث محتوا و هم از نظر شکل با شعر قبل از آن است. | ## بخش 2: قطع‌نامه (مجموعه شعر) | جملهٔ دیگری در مقدمه رهنما آمده‌است که برای تاریخ ادبیات معاصر فارسی اهمیت ویژه‌ای دارد زیرا مستقیماً در آن از نیما یوشیج انتقاد شده‌است. رهنما می‌نویسد: «ریتم اشعار صبح را با ریتم اشعار اسپانیولی و آمریکای لاتینی بعد از لورکا می‌شود مقایسه کرد. دنیای پر از اشکال و تصاویر نابرابر نیما یوشیج که نتیجهٔ خشکی (در بهترین آثارش) به دهان ما می‌برد، با احساسات از بند رستهٔ صبح به‌راه افتاده‌اند و ما را به «نقاط عمیق درد پاشیده شده» هدایت می‌کنند.» این جمله موجب ناراحتی شدید نیما شد و از دست شاملو که به حق او را شاگردِ خلف خود می‌دانست بسیار ناراحت کرد. شاملو خود در این‌باره می‌گوید: «قطعنامه که با مقدمهٔ فریدون رهنما درآمد نیما را به شدت عصبانی کرد. خیال کرد ما دو تا داریم جلوش جبهه می‌گیریم»مجتبی مسعودی 15 شعرهای کتاب شیوهٔ نگارش شعرها تماماً بر اساس: احمد شاملو، مجموعه‌یِ آثار دفترِ یکم:شعرها، چاپ دوم ۱۳۸۰، است. تا شکوفهٔ سرخ یک پیراهن «شعرِ اول در مجموعهِ «لحظه‌ها و همیشه» (سالِ ۱۳۴۳) نیز آمدبه خواستِ همسرم آیدا و به این دلیلِ بسیار ساده که در آن سال‌ها دیگر امیدِ تجدیدِ چاپِ قطع‌نامه نمی‌رفت‌ـ و به خودِ آیدا تقدیم شد. | ## بخش 3: قطع‌نامه (مجموعه شعر) | طبیعی ست که قسمت‌هائی از شعر، برایِ آن‌که بتواند در آن سال‌هایِ سیاه به چاپ برسد، حذف شده بود.»احمد شاملو، مجموعهٔ آثار دفترِ یکم:شعرها، یادداشت‌ها و توضیحات ۱۰۵۸ پاشایی در مورد این شعر می‌گوید: «این شعر با نامی خون آلوده و باری‌ گران آغاز می‌شود؛ نامی که هم از نظر ترکیباتش کاملاً نو و پرمعنا است و هم از نظر محتوی، تمام شعر را که خواندید معنایش برای‌تان روشن می‌شود.»احمد شاملو، قطعنامه، مقدمهٔ ع. پاشایی ۷ چنین‌ام من ــ زندانی‌یِ دیوارهایِ خوش‌آهنگِ الفاظِ بی‌زبان ــ چنین‌ام من! تصویرم را در قاب‌اش محبوس کرده‌ام و نام‌ام را در شعرم و پای‌ام را در زنجیرِ زن‌ام و فردای‌ام را در خویشتنِ فرزندم و دل‌ام را در چنگِ شما... انجمادِ یک حماقت است.احمد شاملو، مجموعه‌یِ آثار دفترِ یکم:شعرها ۵۲ قصیده برایِ انسانِ ماهِ بهمن «شعری‌ست به مناسبتِ روزِ ۱۴ بهمن، سال‌گردِ قتلِ دکتر تقی ارانی در زندان، به دستورِ رضا خان»احمد شاملو، مجموعه‌یِ آثار دفترِ یکم:شعرها، یادداشت‌ها و توضیحات ۱۰۵۸ اما بهارِ سرسبزی با خونِ ارانی و استخوانِ ننگی در دهانِ سگِ انوالید! ...احمد شاملو، مجموعه‌یِ آثار دفترِ یکم:شعرها ۶۷ سرودِ مردی که خودش را کُشته است «این شعر نیز با دست‌کاری‌ها و حذفِ سطرهایی از آن در انتهایِ مجموعهِ «مرثیه‌هایِ خاک» (سالِ ۱۳۴۸) تجدیدِ چاپ شده است.»احمد شاملو، مجموعه‌یِ آثار دفترِ یکم:شعرها، یادداشت‌ها و توضیحات ۱۰۵۹ فرانکو را نشان‌اش دادم و تابوتِ لورکا را و خونِ تنتورِ او را بر زخمِ میدانِ گاوبازی. و او به رؤیایِ خود شده بود و به آهنگی می‌خواند که دیگر هیچ‌گاه به خاطره‌ام بازنیامد. | ## جمع‌بندی | آن وقت، ناگهان خاموش ماند چرا که از بیگانه‌گی‌یِ صدای خود که طنین‌اش به صدای زنجیرِ برده‌گان می‌مانِست به شک افتاده بود...احمد شاملو، مجموعه‌یِ آثار دفترِ یکم:شعرها ۷۳ سرود بزرگ «این شعر به مناسبتِ حملهِ نیروهایِ آمریکا به خاکِ کرهِ شمالی نوشته شد.» شن ــ چو .