موضوع مقاله: کلارنس سیدورف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلارنس سیدورف | مقدمه: کلارنس کلاید سیدورف (؛ زاده ) بازیکن پیشین فوتبال و سرمربی فوتبال اهل سورینام با تابعیت هلندی است که هم اکنون به عنوان مدیر ورزشی در باشگاه استقلال و همچنین به عنوان عضو هیئت ناظر در فدراسیون فوتبال هلند فعالیت دارد. | ## بخش 1: کلارنس سیدورف | وی که به عنوان یکی از بهترین هافبک‌های نسل خودش شناخته می‌شود، توسط پله در فهرست فیفا ۱۰۰ قرار گرفت. او در ۲ سالگی به همراه خانواده خود به آلمیره در استان فلیوولاند هلند مهاجرت کرد. برادران او چدریک، رملی و یورگن، پسر عمویش استفانو و برادر زنش رجیلیو همگی بازیکنان فوتبال حرفه‌ای هستند و همچنین پدرش یوهان مدیر برنامهٔ بازیکنان است. این گروه بازیکنانی دیگر از جمله فرانک و رونالد دی بوئر، ادگار داویدس، راب ویچخه و پاتریک کلایورت را نیز یافته بودند. زندگی شخصی سیدورف می‌تواند به ۶ زبان هلندی، انگلیسی، ایتالیایی، پرتغالی، اسپانیایی و اسرانان صحبت کند. تحصیل سیدورف در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ اعلام کرد که در حال تحصیل برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت بازرگانی در دانشگاه بوکونی میلان است. زندگی عاطفی سیدورف با یک زن برزیلی به نام لوویانا سیدورف ازدواج کرد و با او رستورانی به نام "Finger's" در میلان را راه‌اندازی نمود. سپیده مکرمتی (با نام دیگر سوفیا) در تورنتو کانادا از خانواده‌ای ایرانی زاده شده است. او مدل و سفیر برندهای بین‌المللی جواهرات به‌ویژه برند اسکاویا است و برای مدتی طولانی در دوبی زندگی کرده است. فعالیت رسانه‌ای کلارنس سیدورف در سال‌های اخیر در حوزه رسانه نیز فعالیت‌هایی داشته است. او در سال ۲۰۰۹ در روزنامه نیویورک تایمز ستونی با عنوان «پاسخ‌های سیدورف» را اداره می‌کرد که در آن ماهی یک‌بار به سؤالات مردم درباره فوتبال پاسخ می‌داد. او در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ در آفریقای جنوبی به تیم بی‌بی‌سی پیوست و به‌عنوان کارشناس تلویزیونی فعالیت کرد. همچنین مجموعه‌ای از برنامه‌های ویژه برای پوشش بی‌بی‌سی از جمله گزارشی درباره جزیره روبن ارائه داد. سیدورف در پوشش زنده برنامه برای مسابقات یورو ۲۰۱۲ نیز با بی‌بی‌سی همکاری داشت و در طول فصل لیگ فوتبال انگلیس نیز چندین بار در برنامه حضور یافت. سورینام به دلیل ارتباط عمیق سیدورف با کشور سورینام، زادگاهش، او در پروژه‌های متعدد توسعه اجتماعی در این کشور مشارکت دارد. او استادیوم شخصی خود با نام ورزشگاه کلارنس سیدورف را در ناحیه پارا در سورینام ساخته است. در این ورزشگاه، لیگ جوانان پارا برگزار می‌شود و دو تیم به طور منظم در آن بازی می‌کنند. به پاس این خدمات، دولت سورینام او را به عنوان فرمانده نشان عالی ستاره زرد مفتخر کرد و در سال ۲۰۱۱ نیز از سوی دولت هلند، نشان شوالیه نشان اورنج-ناسائو به او اعطا شد. این مسابقه در ورزشگاه الد ترافورد با حضور بازیکنان حرفه‌ای سابق و چهره‌های مشهور برگزار می‌شود. سیدورف در سال ۲۰۱۴ موفق به ثبت هت‌تریک شد و تیم باقی‌مانده جهان با نتیجه ۴–۲ پیروز شد. دوران باشگاهی آژاکس سیدورف که از دستاوردهای آکادمی آژاکس بود فوتبال خود را در اوایل ۱۹۹۰ (میلادی) در آژاکس و به عنوان هافبک راست آغاز کرد. او نخستین بازی حرفه‌ای خود را در ۲۹ نوامبر ۱۹۹۲ برابر خرونینگن و در حالی که تنها ۱۶ سال و ۲۴۲ روز سن داشت انجام داد، که این امر او را جوانترین بازیکن تاریخ آژاکس کرد. او در فصل ۱۹۹۳-۱۹۹۴ که دومین فصل حضور وی در آژاکس بود، خودش را به سرعت در ترکیب اصلی آژاکس زیر نظر لوئی فان خال تثبیت کرد و به این باشگاه کمک کرد که بتواند برنده سه‌گانهٔ داخلی که شامل اردویسه، جام حذفی فوتبال هلند و سوپر جام فوتبال هلند بود، شود. در آژاکس او عضو گروه د کابل به همراه ادگار داویدس پاتریک کلایورت و سپس وینستون بوگارد و مایکل ریزیگر بود. او در حالی که از کسب جام با باشگاه جدید خود نافرجام بود، ۳۴ بار به میدان رفت و توانست ۳ گل بزند و به تیم خود در کسب رتبهٔ هشتم کمک کند. | ## بخش 2: کلارنس سیدورف | جاییکه او در ۳ فصل نخست حضور خود تقریباً همیشه یکی از بازیکنان اصلی سفیدپوشان بود. در نخستین فصل، او به مادرید کمک کرد تا بتواند بار دیگر عنوان قهرمانی لالیگا را کسب کنند. در زمان بازی در رئال مادرید در سال ۱۹۹۷ سیدورف یک گل از راه دور خارق‌العاده برابر اتلتیکو مادرید زد. در پایان فصل ۱۹۹۷–۱۹۹۸ رئال مادرید و یوونتوس قصد تعویض سیدورف و زین‌الدین زیدان را داشتند. از آغاز تابستان ۱۹۹۹ و به خدمت گرفتن گاس هیدینک به عنوان سرمربی، نقش سیدورف در رئال مادرید کمرنگ شد. او سر انجام در فصل ۱۹۹۹– ۲۰۰۰ به ایتالیا، اینبار با مبلغ این قرارداد ۴۵ میلیارد لیر ایتالیا (حدود ۲۳ میلیون یورو) به اینتر میلان بازگشت. با وجود کمک به تیمش برای رسیدن به فینال کوپا ایتالیا، باخت در ۲–۱ مجموع رفت و برگشت برابر لاتزیو باعث شد نتواند هیچ عنوان قهرمانی را برای اینتر به ارمغان بیاورد. سیدورف پس از سپری کردن دو سال با اینتر، در سال ۲۰۰۲ در ازای فرانچسکو کوکو از اینتر به میلان، رقیب همشهری اینتر پیوست. در همین فصل سیدورف توانست سومین مدال لیگ قهرمانان اروپا را به گردن بیندازد تا نخستین بازیکنی باشد که توانسته با سه تیم مختلف این عنوان را کسب کند. در این فینال تمام ایتالیایی بین میلان و یوونتوس، پس از تساوی ۰–۰ در ۱۲۰ دقیقه، در حالی که سیدورف نتوانست پنالتی خودش را به گل تبدیل کند، میلان توانست در ضربات پنالتی یوونتوس را شکت دهد. این عنوان همچنین چهارمین عنوان سیدورف در لیگ‌های باشگاهی پس از دو قهرمانی با آژاکس و یک قهرمانی با رئال مادرید بود. سیدورف همچنین نقش مهمی در رسیدن میلان به فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۵ ایفا کرد. او در فینال که در برابر لیورپول انجام می‌شد از ابتدا در ترکیب بود، در این بازی میلان پیروزی ۳–۰ را از دست داد تا پس از تساوی ۳–۳ در ضربات پنالتی مغلوب حریف انگلیسی شود. ولی میلانی‌ها اجازه یافتند تا بازی‌های خود در اروپا را ادامه دهند که این امر باعث شد بهترین بازیکنانشان در این تیم بمانند. این دو توانستند با تأثیرگذاری بر چندین گل برابر بایرن مونیخ و منچستر یونایتد راه میلان را برای رسیدن دوباره به فینال لیگ قهرمانان هموار کند. در همین سال سیدورف یکی از بازیکنان میلانی بود که توانست عنوان قهرمانی جام باشگاه‌های جهان را کسب کند که این امر او را نخستین بازیکن اروپایی کرد که توانسته با ۳ باشگاه مختلف اروپایی این عنوان را کسب کند (با آژاکس در سال ۱۹۹۵ و رئال مادرید در سال ۱۹۹۸). در پایان فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ سیدورف توانست عنوان بهترین هافبک لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند. او صدمین بازی خود در لیگ قهرمانان اروپا را در ۴ دسامبر و در برابر سلتیک انجام داد. در میلان سیدورف به همراه جنارو گتوزو و آندره‌آ پیرلو مثلث وحشتناکی را از فصل ۲۰۰۲–۲۰۰۳ در خط هافبک میلان ایجاد کردند. این سه هافبک تا پیش از فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲ در ترکیب میلان بازی می‌کردند (پیرلو میلان را در تابستان ۲۰۱۱ ترک کرد). تحت هدایت کارلو آنچلوتی وظیفهٔ آن‌ها حمایت از یک هافبک هجومی بود که این هافبک یکی از بین روی کاستا، ریوالدو، کاکا یا رونالدینیو بود. سیدورف در بازی برابر تیم پیشین خود، سمپدوریا به غیر ایتالیایی که بیشترین بازی را با پیراهن میلان دارد، تبدیل شد. در سیصد و نود و پنجمین بازی خود برای میلان، او رکورد تاریخی و برجستهٔ نیلس لیدهولم را شکست. همچنین در بازی سمپدوریا سیدورف با زدن گل به نهمین خارجی گلزن میلان با ۵۸ گل تبدیل شد. در ۲۹ مارس ۲۰۱۰ در تساوی ۱–۱ برابر لاتزیو، سیدورف مورد آزار شعارهای نژادپرستانه هواداران لاتزیو قرار گرفت. | ## بخش 3: کلارنس سیدورف | در فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۱ با نقش مؤثری که ایفا کرد، توانست برای بار دوم با میلان قهرمان اسکودتو شود. او پس از کامبک میلان در بازی سوپر جام ایتالیا برابر حریف سنتی خود اینتر قهرمان این جام شد. او در ۱۴ مه ۲۰۱۲ اعلام کرد که بازی برابر نووارا آخرین بازی او برای میلان خواهد بود. در ۲۱ ژوئن سیدورف در کنفرانس خبری شرکت و اعلام کرد که قصد دارد میلان را ترک کند. بوتافوگو در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ سیدورف با قراردادی دو ساله به باشگاه برزیلی بوتافوگو پیوست. در روز ۳ فوریه ۲۰۱۳ سیدورف با به ثمر رساندن ۳ گل برابر ماکائه، توانست برای نخستین بار در دوران فوتبالی‌اش هت‌تریک کند. پیش از آن بازی، در بازی برابر فلومیننزه، او توانست پاس گل برنده را به بولیوار بدهد. در ۶ ژوئن سیدورف صدمین گل خود در لیگ را به ثمر رساند: ۱۱ گل با آژاکس، ۳ گل با سمپدوریا، ۱۵ گل با رئال مادرید، ۸ گل با اینتر، ۴۷ گل با میلان و ۱۶ گل با بوتافوگو. او اعلام کرد که می‌خواهد از بازی کردن فوتبال را به پایان برساند تا سرمربی‌گری میلان را پس از اخراج ماسیمیلیانو آلگری بر عهده بگیرد. دوران ملی با توجه به قوانین ضد تابعیت مضاعف در سورینام، بازیکنانی که تابعیت هلند را دارند نمی‌توانند برای مستعمره سابق هلند به میدان بروند به همین دلیل سیدورف زمانی که در آژاکس بود برای تیم ملی فوتبال هلند بازی کرد. نخستین بازی او در در ۱۴ دسامبر ۱۹۹۴ زمانی که تنها ۱۸ سال داشت برابر لوکزامبورگ انجام گرفت. او با زدن گل در این بازی به تیم خود کمک کرد تا لوکزامبورگ را با نتیجه ۵–۰ در رقابت‌های مقدماتی یورو ۱۹۹۶ شکست دهد. سیدورف در ترکیب هلند برای بازی در جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ انتخاب شد و در آنجا با از دست دادن پنالتی حساس برابر فرانسه موجب حذف هلند شد. وی همچنین در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸، جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ و جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ نیز برای هلند بازی کرد که در هر سه رقابت در مرحله نیمه نهایی از گردانه رقابت‌ها حذف شد. در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۶ سیدورف برای نخستین بار از ژوئن ۲۰۰۴ برای جانشینی وسلی اسنایدر مصدوم به تیم ملی فراخوانده شد. او در تساوی ۱–۱ در برابر انگلستان بازی را آغاز کرد و ۹۰ دقیقه در ترکیب تیم هلند بازی کرد. او در دور مقدماتی یورو ۲۰۰۸ برابر رومانی (۰–۰ در خانه) و اسلوونی (برد ۱–۰ در زمین حریف) به ترتیب ۴ و ۶ دقیقه بازی کرد. چرا که بازیکنان مورد علاقهٔ مارکو فان باستن، بازیکنانی جوان‌تر چون رافائل فن در فارت، وسلی اسنایدر و روبین فان پرسی بودند. در ۱۳ می ۲۰۰۸ سیدورف اعلام کرد که به دلیل برخی مشکلات با فان باستن در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ شرکت نخواهد کرد. همکاری با استقلال در اردیبهشت ۱۴۰۴ باشگاه فوتبال استقلال اعلام کرد که قرار است کلارنس سیدورف را برای کمک به این باشگاه ورزشی به خدمت بگیرد. همچنین وزارت ورزش و جوانان اعلام کرد که در جریان مذاکره باشگاه استقلال با سیدورف نیست. با توجه به تعهدات کاری دیگر سیدورف پیشنهاد شده، همکاری با او در قالب مشاور آغاز شود. او باید در هر ماه حدود دو هفته در تهران باشد و در هنگام خروج از ایران به‌صورت آنلاین در عملکرد باشگاه مشارکت کند. | ## جمع‌بندی | افتخارات باشگاهی آژاکس لیگ برتر فوتبال هلند (۲): ۱۹۹۳–۱۹۹۴، ۱۹۹۴–۱۹۹۵ جام حذفی فوتبال هلند (۱): ۱۹۹۲–۱۹۹۳ جام یوهان کرایف(۱): ۱۹۹۳ لیگ قهرمانان اروپا(۱): ۱۹۹۴-۱۹۹۵ رئال مادرید لا لیگا (۱): ۹۷–۱۹۹۶ سوپر جام فوتبال اسپانیا (۱): ۱۹۹۷ لیگ قهرمانان اروپا (۱): ۹۸–۱۹۹۷ جام بین قاره‌ای (فوتبال) (۱): ۱۹۸۸ میلان سری آ (۲): ۲۰۰۳–۲۰۰۴، ۲۰۱۰–۲۰۱۱ جام حذفی فوتبال ایتالیا (۱): ۲۰۰۲–۲۰۰۳ لیگ قهرمانان اروپا (۲): ۲۰۰۲–۲۰۰۳، ۲۰۰۶–۲۰۰۷ سوپرجام اروپا (۲): ۲۰۰۳، ۲۰۰۷ جام باشگاه‌های فوتبال جهان (۱): ۲۰۰۷ بوفتاگو قهرمانی کاریوکا(۱):۲۰۱۳ فردی استعداد سال فوتبال هلند: ۱۹۹۳، ۱۹۹۴ تیم سال ESM: فصل ۱۹۹۶–۱۹۹۷ تیم سال یوفا: ۲۰۰۲، ۲۰۰۷ جایزه بهترین هافبک یوفا: فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ توپ نقره‌ای جام جهانی باشگاه‌های فیفا: ۲۰۰۷ نامزد تیم منتخب سال FIFPro : ۲۰۰۷ تیم قرن رئال مادرید: ۲۰۰۸ توپ نقره‌ای (Bola de Prata): ۲۰۱۳ شوالیه نشان اورنج-ناسائو (هلند) فرمانده نشان افتخاری ستاره زرد (سورینام) قهرمان میراث نلسون ماندلا فیفا ۱۰۰ تالار مشاهیر باشگاه آ.ث.