موضوع مقاله: نبرد هرمزدگان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد هرمزدگان | مقدمه: نبرد هُرمزدگان نبردی میان اشکانیان و ساسانیان بود که در ۲۸ آوریل ۲۲۴ میلادی روی داد و نتیجه آن پیروزی خاندان ساسانی بود. | ## بخش 1: نبرد هرمزدگان | پیروزی ساسانیان در این نبرد به حدود پنج قرن حکومت اشکانیان بر ایران پایان داد و آغاز رسمی عصر ساسانی در ایران را رقم زد. در رابطه با مکان روی دادن نبرد هرمزدگان دو نظریه وجود دارد که یکی آن را در دشت هرمزدگان در نزدیکی شوشتر و یکی دیگری آن را در نزدیکی گلپایگان می‌دانند. شکست اردوان پنجم، شاه بزرگ اشکانی، به‌دست اردشیر بابکان در هرمزدگان پایان شاهنشاهی اشکانی و آغاز شاهنشاهی ساسانی در ایران را رقم زد. اردشیر بابکان در بهار ۲۲۴ پس از میلاد لشکر خود را به خوزستان آورد و در نقاط راهبردی دشت هرمزدگان مستقر شد. او از سال ۲۰۸ تا ۲۱۳ میلادی به عنوان پادشاه بلامنازع حکومت کرد، اما پس از آن درگیر یک مبارزه دودمانی با برادرش اردوان چهارم شد که تا سال ۲۱۶ میلادی کنترل بیشتر امپراتوری را در دست داشت و حتی توسط امپراتوری روم به عنوان حاکم عالی شناخته می‌شد. اردوان چهارم به زودی با امپراتور روم، کاراکالا، درگیر شد و نیروهای او را در سال ۲۱۷ میلادی در نصیبین مهار کرد. سال بعد بین دو امپراتوری صلح برقرار شد و اشکانیان بیشتر میانرودان را در اختیار گرفتند. با این حال، اردوان چهارم هنوز مجبور بود با برادرش بلاش ششم که به ضرب سکه و به چالش کشیدن او ادامه می‌داد، سر و کله بزند. در همین حال، خاندان ساسانی به سرعت در سرزمین مادری خود، پارس، به قدرت رسیده بودند و اکنون تحت فرمان شاهزاده اردشیر یکم، شروع به فتح مناطق همسایه و سرزمین‌های دورتر مانند کرمان کرده بودند. در ابتدا، فعالیت‌های اردشیر اول، اردوان چهارم را نگران نکرد، تا اینکه بعدها، پادشاه اشکانی سرانجام تصمیم به مقابله با او گرفت. | ## بخش 2: نبرد هرمزدگان | در کتاب وقایع‌نگاری عربی «نهایة العرب» آمده است که نبرد در بدرجان یا بجن رخ داده است که گئو ویدن گرن آن را جُربادهیجان (گلپایگان) ترجمه کرده است. با این حال، این احتمال بعید است، زیرا اردشیر اول قبل از نبرد در اطراف کاشکر عملیات انجام داده بود بر اساس یک اثر ناتمام از بلعمی، این نبرد در خوش هرمز رخ داد که نام دیگری برای شهر معروف رامهرمز است که در نزدیکی ارجان و اهواز واقع شده است. این نشان می‌دهد که رامهرمز شاید کلمه دیگری برای هرمزدگان بوده است و همچنین روشن می‌کند که چرا دومی توسط جغرافی‌دانان اسلامی ذکر نشده در حالی که اولی به تفصیل گزارش شده است. شهر رامهرمز هنوز هم پابرجاست و در ۶۵ کیلومتری خاور اهواز، «در دشتی وسیع درست در پای تپه‌هایی که دنباله شمال شرقی کوه بنگستان از رشته کوه زاگرس را تشکیل می‌دهند» قرار دارد. با این وجود، اردشیر بابکان پیش از موعد مقرر به آنجا رفت تا نقطه‌ای مناسب در دشت را اشغال کند. شمار نیروهای اردشیر بابکان ۱۰۰۰۰ سواره نظام بود که برخی از آنها زره های زنجیری انعطاف پذیر شبیه به زره رومی ها پوشیده بودند. اردوان چهارم تعداد بیشتری از سربازان را رهبری می کرد که با این حال، به دلیل پوشیدن زره های چند لایه نامناسب، آمادگی کمتری داشتند. پسر و ولیعهد اردشیر بابکان، شاپور، همانطور که در نقش برجسته های ساسانی به تصویر کشیده شده است، نیز در این نبرد شرکت کرد. این نبرد در ۲۸ آوریل ۲۲۴ رخ داد و اردوان چهارم شکست خورد و کشته شد و پایان دوران اشکانیان و آغاز ۴۲۷ سال حکومت ساسانیان را رقم زد. پیامدها دبیر ارشد پادشاه فقید اشکانی، دادوینداد، بعدها توسط اردشیر بابکان اعدام شد. | ## بخش 3: نبرد هرمزدگان | از آن پس، اردشیر بابکان عنوان شاهنشاه ("شاه شاهان") را بر خود نهاد و فتح منطقه‌ای را آغاز کرد که بعدها ایرانشهر (ارانشهر) نامیده شد. او پیروزی خود را با ساختن دو نقش برجسته سنگی در شهر سلطنتی ساسانی اردشیرخوره (فیروزآباد امروزی) در سرزمین مادری خود، پارس، جشن گرفت. نخستین نقش برجسته سه صحنه از نبرد شخصی را به تصویر می‌کشد؛ از سمت چپ، یک اشراف‌زاده ایرانی یک سرباز پارتی را اسیر می‌کند؛ شاپور با نیزه خود دادوینداد، وزیر پارتی را به دار می‌کشد؛ و اردشیر بابکان، اردوان چهارم را برکنار می‌کند. نقش برجسته دوم، که احتمالاً برای به تصویر کشیدن پیامدهای نبرد در نظر گرفته شده است، اردشیر بابکان پیروز را نشان می‌دهد که نشان پادشاهی را بر فراز یک آتشکده از اهورا مزدا، خدای یگانه زرتشتیان، دریافت می‌کند، در حالی که شاپور و دو شاهزاده دیگر از پشت سر نظاره‌گر هستند. بلاش ششم اندکی پس از سال ۲۲۸ میلادی توسط نیروهای اردشیر اول از بین‌النهرین بیرون رانده شد. خانواده‌های اشرافی برجسته اشکانی (که به عنوان هفت خاندان بزرگ ایران شناخته می‌شوند) همچنان در ایران قدرت را در دست داشتند و اکنون ساسانیان به عنوان اربابان جدید آنها بودند. اکثر سواره نظام آنها از همان اشراف اشکانی تشکیل شده بود که زمانی به اشکانیان خدمت می‌کردند. این نشان می‌دهد که ساسانیان امپراتوری خود را به لطف حمایت سایر خاندان‌های اشکانی بنا نهادند و به همین دلیل "امپراتوری پارسیان و اشکانیان" نامیده شده‌اند. | ## جمع‌بندی | با این حال، خاطرات امپراتوری اشکانی هرگز به طور کامل از بین نرفت و تلاش‌هایی برای احیای امپراتوری در اواخر قرن ششم توسط سلسله‌های اشکانی، بهرام چوبین و ویستهم، انجام شد که در نهایت ناموفق بود.