موضوع مقاله: سندرم گیلن باره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سندرم گیلن باره | مقدمه: سندروم گیلِن‌باره، نوعی نوروپاتی محیطی است که باعث نارسایی عصبی عضلانی حاد می‌شود. | ## بخش 1: سندرم گیلن باره | سندروم گیلن‌باره عبارت است از یک بیماری التهابی نادر که دستگاه عصبی محیطی را درگیر می‌کند و به سرعت موجب ضعف عضلات و بی‌حسی می‌شود. علایم شایع آن در مراحل اولیه، ضعف عضلات دست و پا، ساعد، بازو، ساق و ران‌ها، شکم و قفسۀ سینه. ضعف عضلات در عرض ۷۲ ساعت پیشرفت می‌کند و ممکن است باعث بروز مشکلات تنفسیِ تهدیدکنندۀ حال بیمار شود. در مراحل بعدی، گاهی فلج کامل برای هفته‌ها یا ماه‌ها روی می‌دهد و علت نشانگان گیلن باره ناشناخته است، اما امکان دارد یک اختلال خودایمنی باشد. با این وجود، بسیاری از مبتلایان به زیرگروه‌های این بیماری، علائم مشابه و مشترکی دارد و همین موضوع، دسته‌بندی بیماری‌ها را مشکل کرده‌است. تمام این انواعِ فرعی هم خودشان، اَشکال جزئی و متفاوتی دارند؛ به‌عنوان مثال، برخی بیماران، تنها علائم چشمی یا اختلالات هماهنگی عضلانی دارند که به نظر می‌رسد زیرشاخه‌های سندروم میلر-فیشر باشند و الگوی مشابهی از لحاظ «آنتی‌بادی‌های آنتی‌گانگلیوزید» دارا هستند. نوع علائم جمعیت درگیر آزمایش هدایت عصبی (NCS) پادتن‌های آنتی‌گانگلیوزید پُلی‌رادیکولونوروپاتی التهابیِ حادِ دِمیلینه‌کننده (AIDP) علائم حسی و ضعف عضلانی که اغلب با ضعف اعصاب مغزی و درگیری سیستم اتونوم همراه است. | ## بخش 2: سندرم گیلن باره | پلی‌نوروپاتی دِمیلینه‌کننده ارتباط نامشخص اختلال آکسونی حرکتی حاد (AMAN) ضعف عضلانی مجزا بدون علائم حسی در کمتر از ۱۰٪ بیماران؛ درگیری اعصاب مغزی چندان شایع نیست. در اروپا و آمریکای شمالی نادر است، در اغلب موارد (۳۰–۶۵٪) در آسیا و آمریکای مرکزی و جنوبی دیده می‌شود و گاهی به آن «سندرم فلج‌کنندهٔ چینی‌ها» گفته می‌شود. GM1، GD1a نوعِ فارنژیال-سِرویکال-براکیال (حلقی-گردنی-بازویی) ضعف عضلانی به ویژه در عضلاتِ گلو، صورت، گردن و شانه‌ها - معمولاً نرمال، گاهی نوروپاتی آکسونال در بازوها دیده می‌شود. اغلب GT1a، گاهی GQ1b، به ندرت GD1a سندرم میلر فیشر آتاکسی، ضعف عضلات چشمی و فقدان رفلکس، اما اغلب ضعف اندام وجود ندارد. GQ1b, GT1a سایر موارد بالینی در گسترهٔ تشخیصی سندروم گیلن باره قرار می‌گیرد؛ به‌عنوان مثال، «انسفالیت ساقه‌مغزی بیکرستف» (BBE) بخشی از انواع بیماری‌ای است که امروزه از زیرشاخه‌های سندروم میلر فیشر محسوب می‌شوند، (سندروم آنتی‌بادی آنتیGQ1b) و همچنین «پرخوابی آتاکسیک حاد» که در آن، هماهنگی عضلانی از بین می‌رود و خواب‌آلودگی وجود دارد، اما ضعف عضلانی موجود نیست. در «انسفالیت ساقه‌مغزی بیکرستف» افتالموپلژی (فلج عضلات چشم)، آتاکسی، اختلالات سطح هوشیاری وجود دارد و ممکن است با کاهش یا فقدان رفلکس‌های تاندونی و علامت بابنسکی همراه باشد. اینکه آیا «از دست رفتن حاد حس» به‌صورت منفرد و مجرد در بدن، نوعی از بیماری گیلن‌باره هست یا خیر، هنوز مورد بحث است. | ## بخش 3: سندرم گیلن باره | این یافتهٔ بالینی در مقایسه با خودِ گیلن‌باره (که در آن، ضعف عضلانی، بدون هیچگونه اختلال حسی وجود دارد) بسیار نادر است. تشخیص آزمایش دقیق و قطعی برای تشخیص گیلن‌باره وجود ندارد، اما تشخیص بر اساس علایم از جمله ضعف ماهیچه‌ها و ناتوانی در راه رفتن، آزمایشات و تاریخچهٔ بیماریِ شما صورت می‌گیرد. آزمایشاتی که برای شما انجام می‌شود، شامل: نوار عصب و عضله گرفتن مایع مغزی نخاعی از کانال نخاعی بیماری گلین باره . [مرکز فوق تخصصی (irpnc) بروز بروز نشانگان گیلن‌باره بین ۶/۱–۲/۱ مورد در ۱۰۰ هزار نفر است. نمای بالینی اغلب با شروع پیشروندۀ ضعف اندام‌ها که در طول ۴ هفته به حداکثر میزان خود می‌رسد. | ## جمع‌بندی | اغلبْ اعصاب جمجمه‌ای نیز می‌تواننند درگیر شوند و شایع‌ترین نشانه‌های مرتبط عبارتند از: ضعف صورت و فلج بولبر و اختلال حرکتی چشم.