موضوع مقاله: فهرست کهکشان‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فهرست کهکشان‌ها | مقدمه: حدود ۱۰۰٬۰۰۰ کهکشان در ابرخوشه محلی جای دارند و نزدیک به ۵۱ کهکشان نیز بخشی از گروه محلی را تشکیل می‌دهند (برای فهرستی کامل، نگاه کنید به ). | ## بخش 1: فهرست کهکشان‌ها | نخستین کوشش‌ها برای فراهم‌آوری فهرست‌های نظام‌مند کهکشان‌ها در دهه ۱۹۶۰ میلادی آغاز شد. در این دوره، با ثبت ۲۹٬۴۱۸ کهکشان و خوشه کهکشانی، و با ۳۰٬۶۴۲ ورودی که ادعا می‌شد فهرستی کامل از کهکشان‌های با بالاتر از ۱۵ است، منتشر شدند. طرحی است با هدف فراهم‌آوری فهرستی جامع‌تر؛ این طرح در ژوئیه ۲۰۰۷ (تیر ۱۳۸۶) راه‌اندازی شد و تاکنون بیش از یک میلیون تصویر کهکشانی از پیمایش دیجیتال آسمان اسلون، تلسکوپ فضایی هابل و پیمایش میراث ژرف‌کیهانی فروسرخ نزدیک مجمع کیهانی را دسته‌بندی کرده‌است. __TOC__ کهکشان‌های نام‌دار این فهرستی از کهکشان‌هایی است که بیشتر با نامی جز یک ورودی در فهرست یا کاتالوگ، یا مجموعه‌ای از مختصات، یا نامگذاری نظام‌مند شناخته می‌شوند. آندرومدا ۱ بخشی از گروه محلی کهکشان‌ها و یک کهکشان ماهواره‌ای از کهکشان آندرومدا (M31) است. تا سال ۲۰۰۵، نزدیک‌ترین همدم شناخته‌شده dSph به M31 بود، با فاصله تصویری برآوردشده‌ای در حدود ~۴۰ کیلوپارسک یا ~۱۵۰٬۰۰۰ سال نوری.frameless|upright=.۳۲کهکشان آندرومداآندرومدا«آندرومدا»، که کوتاه‌شده «کهکشان آندرومدا» است، نام خود را از ناحیه‌ای از آسمان که در آن دیده می‌شود، یعنی صورت فلکی آندرومدا، گرفته‌است.آندرومدا نزدیک‌ترین کهکشان بزرگ به راه شیری است و انتظار می‌رود در حدود ۴٫۵ میلیارد سال دیگر با راه شیری برخورد کند. این دو کهکشان سرانجام در یکدیگر ادغام شده و کهکشان جدیدی به نام تشکیل خواهند داد. کهکشان‌های قابل رؤیت با چشم غیرمسلح این فهرستی است از کهکشان‌هایی که برای ناظران تیزبین در محیط‌هایی با آسمان بسیار تاریک و در ارتفاع بالا، در هوای صاف و پایدار، با چشم غیرمسلح قابل رؤیت هستند. +کهکشان‌های قابل رؤیت با چشم غیرمسلح کهکشان قدر ظاهری فاصله صورت فلکی یادداشت‌ها راه شیری −۶٫۵ ۰ کمان (مرکز) این کهکشانی است که خورشید و منظومه شمسی آن و در نتیجه زمین در آن قرار دارند. بیشتر اجرامی که با چشم غیرمسلح در آسمان دیده می‌شوند بخشی از آن هستند، از جمله کهکشان راه شیری که منطقه اجتناب را دربرمی‌گیرد. کهکشان آندرومدا (M31، NGC 224) ۳٫۴ آندرومدا که زمانی «سحابی بزرگ آندرومدا» نامیده می‌شد، در صورت فلکی آندرومدا واقع است. کهکشان مثلث (M33، NGC 598) ۵٫۷ سه‌سو از آنجا که جرمی پخشیده است، دیده‌شدن آن به شدت تحت تأثیر حتی مقادیر اندک آلودگی نوری قرار می‌گیرد؛ در آسمان‌های کاملاً تاریک به‌راحتی با دید مستقیم دیده می‌شود، اما در آسمان‌های حومه شهری به جرمی دشوار با دید غیرمستقیم تبدیل می‌شود. قنطورس ای (NGC 5128) ۶٫۸۴ قنطورس قنطورس ای توسط استفن جیمز اومِارا با چشم غیرمسلح مشاهده شده‌است. (M81، NGC 3031) ۶٫۹۴ دب اکبر ستاره‌شناسان آماتور بسیار باتجربه ممکن است بتوانند مسیه ۸۱ را در شرایط رصدی استثنایی ببینند. نخستین کهکشان سیفرت NGC 1068 (M77) نهنگ ۱۹۴۳(۱۹۰۸) ویژگی‌های کهکشان‌های سیفرت نخست در سال ۱۹۰۸ در M77 مشاهده شد؛ اما کهکشان‌های سیفرت در سال ۱۹۴۳ به‌عنوان یک رده تعریف شدند.SEDS, Seyfert Galaxies نخستین کهکشان رادیویی ماکیان ۱۹۵۱ از میان چندین جرم که در آن زمان «ستاره‌های رادیویی» نامیده می‌شدند، سیگنوس ای با یک کهکشان دور شناسایی شد و نخستین ستاره رادیویی بود که به یک «کهکشان رادیویی» تبدیل شد. نخستین اختروش ۳سی ۲۷۳ دوشیزه ۱۹۶۲ 3C273 نخستین اختروشی بود که انتقال به سرخ آن اندازه‌گیری شد و برخی آن را نخستین اختروش می‌دانند. مثلث ۱۹۶۰ 3C48 نخستین «ستاره رادیویی» با طیف ناخوانا بود و برخی دیگر آن را نخستین اختروش می‌دانند. نخستین فوران کهکشانی فراتر از نور ۳سی ۲۷۹ دوشیزه ۱۹۷۱ این فوران توسط یک اختروش گسیل می‌شود. 2, February 1997, pp.40–45, نخستین فوران فراتر از نور از یک کهکشان سیفرت ماهی ۲۰۰۰ نمونه‌های اصلی این فهرستی از کهکشان‌هایی است که نمونه اصلی (پروتوتیپ) یک رده از کهکشان‌ها شده‌اند. +کهکشان‌های نمونه اصلی رده کهکشان صورت فلکی تاریخ یادداشت‌ها اشیاء بی‌ال لکرتی چلپاسه این هسته کهکشانی فعال در ابتدا به عنوان یک ستاره متغیر فهرست‌بندی شد و «ستاره» هایی از این نوع اشیاء بی‌ال لکرتی نامیده می‌شوند. کهکشان نوع هوگ کهکشان جسم هوگ مار (سر) این کهکشان نمونه اصلی کهکشان حلقوی نوع هوگ است. دورترین اختروش سنگتراش (صورت فلکی) z=۱۰٫۱ اختروشی که توسط عدسی گرانشی پشت خوشه پاندورا (آبل ۲۷۴۴) دیده می‌شود. نزدیک‌ترین کهکشان سیفرت کهکشان دوپرگار دوپرگار ۱۳ میلیون سال نوری نزدیک‌ترین کهکشان سیفرت بدون اختلاف. پیشنهاد شده که کهکشان کوتوله نزدیک (۲٫۰۵ میلیون سال نوری) ان‌جی‌سی ۱۸۵ نیز ممکن است یک سیفرت باشد، هرچند این موقعیت محل اختلاف بوده‌است. دورترین کهکشان سیفرت مار باریک (صورت فلکی) z=6.56 کهکشان سیفرت ۱؛ همچنین یک اختروش کم‌درخشندگی. دورترین شیء بی‌ال لکرتی اسب بزرگ z=۶٫۵۷ نزدیک‌ترین لاینر دورترین لاینر z= نزدیک‌ترین کهکشان پرتابش فروسرخ دورترین کهکشان پرتابش فروسرخ z= نزدیک‌ترین کهکشان فوق‌پرتابش فروسرخ (Arp 220/APG 220) مار (صورت فلکی) Caput z=۰٫۰۱۸ دورترین کهکشان فوق‌پرتابش فروسرخ z= نزدیک‌ترین کهکشان ستاره‌فشان آی‌سی ۱۰ (UGC 192, PGC 1305) ذات‌الکرسی کهکشانی با فوران ستاره‌زایی ملایم و تنها کهکشان از این نوع در گروه محلی. نزدیک‌ترین کهکشان‌ها +۵ کهکشان نزدیک‌تر رتبه کهکشان فاصله یادداشت‌ها ۱ راه شیری ۰ این کهکشانی است که خورشید و منظومه شمسی آن و در نتیجه زمین در آن قرار دارند. ۲ ۰٫۰۳۲ میلیون سال نوری ۳ ۰٫۰۸۱ میلیون سال نوری ۴ ابر ماژلانی بزرگ ۰٫۱۶۳ میلیون سال نوری بزرگ‌ترین کهکشان ماهواره‌ای راه شیری ۵ ابر ماژلانی کوچک ۰٫۱۹۷ میلیون سال نوری + نزدیک‌ترین کهکشان‌ها بر اساس نوع عنوان کهکشان تاریخ فاصله یادداشت‌ها نزدیک‌ترین کهکشان راه شیری همیشه ۰ این کهکشانی است که خورشید و منظومه شمسی آن و در نتیجه زمین در آن قرار دارند. نزدیک‌ترین کهکشان به راه شیری ۱۹۹۴ ۰٫۰۷۰ میلیون سال نوری نزدیک‌ترین کهکشان بدون اختلاف. نزدیک‌ترین کهکشان کوتوله ۱۹۹۴ ۰٫۰۷۰ میلیون سال نوری نزدیک‌ترین کهکشان عمده به راه شیری کهکشان آندرومدا همیشه ۲٫۵۴ میلیون سال نوری نخستین بار در سال ۱۹۲۳ به‌عنوان کهکشانی جداگانه شناسایی شد. نزدیک‌ترین کهکشان غول‌پیکر ۱۹۶۷ ۱۱ میلیون سال نوری نزدیک‌ترین کهکشان بیضوی عمده به راه شیری +دارندگان عنوان نزدیک‌ترین کهکشان همسایه کهکشان تاریخ فاصله یادداشت‌ها ۲۰۲۳ ۰٫۰۱ میلیون سال نوری ۱۹۹۴–۲۰۲۳ ۰٫۰۲۶ میلیون سال نوری ابر ماژلانی بزرگ از دیرباز تا ۱۹۹۴ ۰٫۱۶۳ میلیون سال نوری این کران بالاست، زیرا نزدیک‌ترین کهکشانی است که با چشم غیرمسلح دیده می‌شود. ابر ماژلانی کوچک ۱۹۱۳–۱۹۱۴ ۰٫۱۹۷ میلیون سال نوری نخستین فاصله بین‌کهکشانی اندازه‌گیری‌شده. در سال ۱۹۱۳، اینار هرتزاشپرونگ فاصله تا ابر ماژلانی کوچک را با بهره‌گیری از ستاره‌های متغیر قیفاووسی اندازه گرفت. کهکشان آندرومدا ۱۹۲۳ ۲٫۵ میلیون سال نوری نخستین کهکشانی بود که مشخص شد بخشی از راه شیری نیست. دورترین کهکشان‌ها + دورترین کهکشان‌ها بر اساس نوع عنوان کهکشان تاریخ انتقال به سرخ یادداشت‌ها دورترین کهکشان از هر نوع، تأییدشده (انتقال به سرخ طیف‌سنجی) ام‌اوام-زد۱۴ ۲۰۲۵ z=۱۴٫۴۴ تا هنگام اعلام در مه ۲۰۲۵. MoM-z14 ۲۰۲۵– z=۱۴٫۴۴ جی‌ای‌دی‌ای‌اس-جی‌اس-زد۱۴-۰ ۲۰۲۴–۲۰۲۵ z=۱۴٫۳۲ ۲۰۲۲–۲۰۲۴ z=۱۳٫۲۰ جی‌ان-ز۱۱ ۲۰۱۶–۲۰۲۲ z=۱۱٫۰۹ اعلام شد در مارس ۲۰۱۶. ئی‌جی‌اس‌وای۸ پی۷(EGSY-2008532660) ۲۰۱۵–۲۰۱۶ z=۸٫۶۸ انتقال به سرخ این کهکشان با بررسی گسیل‌های لیمن-آلفای آن تعیین شد که در اوت ۲۰۱۵ منتشر گردید. ای‌جی‌اس-زداس-۸-۱ ۲۰۱۵–۲۰۱۵ z=۷٫۷۳۰ این کهکشان تا مه ۲۰۱۵ دورترین کهکشان شناخته‌شده بود. زد۸ جی‌ان‌دی ۵۲۹۶ ۲۰۱۳–۲۰۱۵ z=۷٫۵۱ ۲۰۱۲–۲۰۱۳ z=۷٫۲۱۵ جی‌ان-۱۰۸۰۳۶ ۲۰۱۲–۲۰۱۲ z=۷٫۲۱۳ ۲۰۱۲–۲۰۱۳ z=۷٫۱۰۹ آی‌اوکا-۱ ۲۰۰۶–۲۰۱۰ z=۶٫۹۶ این کهکشان در زمان کشف، دورترین جرم شناخته‌شده بود. در ۲۰۰۹، سوسوی پرتو گاما جی‌آربی ۰۹۰۴۲۳ با z=۸٫۲ کشف شد و عنوان دورترین جرم را به خود اختصاص داد. کهکشان بعدی که این عنوان را به دست آورد نیز پس از GRB 090423 بود، که UDFy-38135539 نام داشت. در ۲۰۰۰، اختروش SDSSp J104433.04-012502.2 با z=۵٫۸۲ کشف شد و دورترین جرم جهان شناخته گردید. | ## بخش 2: فهرست کهکشان‌ها | پس از آن اختروش دیگری به نام SDSSp J103027.10+052455.0 در ۲۰۰۱، نخستین جرم فراتر از انتقال به سرخ ۶، با z=۶٫۲۸ این رکورد را شکست. این جفت کهکشان در پشت خوشه کهکشانی CL1358+62 (z=۰٫۳۳) عدسی‌بندی گرانشی شده بودند. این نخستین‌بار از ۱۹۶۴ بود که جرمی به‌جز یک اختروش رکورد دورترین جرم جهان را در اختیار داشت. در زمان کشف آن، اختروش PC 1247-3406 با z=۴٫۷۳ که در ۱۹۹۱ کشف شده بود، دورترین جرم شناخته‌شده بود. در زمان کشف آن، اختروش PC 1158+4635 که در ۱۹۸۹ کشف شده بود، دورترین جرم شناخته‌شده بود با z=۴٫۷۳. در زمان کشف، اختروش Q0051-279 با z=۴٫۴۳ که در ۱۹۸۷ کشف شده بود، دورترین جرم شناخته‌شده به‌شمار می‌رفت. در ۱۹۸۹، اختروش PC 1158+4635 با z=۴٫۷۳ کشف شد و رکورد دورترین جرم شناخته‌شده را از آنِ خود کرد. در آن زمان، دورترین جرم شناخته‌شده اختروش PKS 2000-330 با z=۳٫۷۸ بود که در ۱۹۸۲ یافت شده بود. در آن زمان، دورترین جرم شناخته‌شده اختروش PKS 2000-330 با z=۳٫۷۸ بود که در ۱۹۸۲ یافت شده بود. در آن زمان، دورترین جرم شناخته‌شده اختروش PKS 2000-330 با z=۳٫۷۸ بود که در ۱۹۸۲ یافت شده بود. در آن زمان، دورترین جرم شناخته‌شده اختروش OQ172 با z=۳٫۵۳ بود که در ۱۹۷۴ یافت شده بود. در ۱۹۸۲، اختروش PKS 2000-330 با z=۳٫۷۸ رکورد دورترین جرم شناخته‌شده را به دست آورد. در آن زمان، دورترین جرم شناخته‌شده اختروش OQ172 با z=۳٫۵۳ بود که در ۱۹۷۴ یافت شده بود. در آن زمان، دورترین جرم شناخته‌شده اختروش OQ172 با z=۳٫۵۳ بود که در ۱۹۷۴ یافت شده بود. در آن زمان، دورترین جرم شناخته‌شده اختروش OQ172 با z=۳٫۵۳ بود که در ۱۹۷۴ یافت شده بود. در آن زمان، دورترین جرم شناخته‌شده اختروش OQ172 با z=۳٫۵۳ بود که در ۱۹۷۴ یافت شده بود. در آن زمان، دورترین جرم شناخته‌شده اختروش OQ172 با z=۳٫۵۳ بود که در ۱۹۷۴ یافت شده بود.از ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۷، عنوان دورترین جرم در جهان را یک رشته اختروش‌ها پیاپی در اختیار داشتند. آخرین جرم غیراختروشی بود که تا ۱۹۹۷ عنوان دورترین جرم شناخته‌شده را در اختیار داشت. در آن زمان، انتقال به سرخ هنوز به‌عنوان معیاری کلی برای فاصله پذیرفته نشده بود؛ اما در همان سال، ادوین هابل رابطه انتقال به سرخ با فاصله را توصیف کرد و این دیدگاه دگرگونی بنیادی یافت و به‌عنوان فاصله استنتاجی پذیرفته شد. NGC 584 (سحابی دریر ۵۸۴) ۱۹۲۱–۱۹۲۹ z=۰٫۰۰۶(V=۱٬۸۰۰ km/s) در آن زمان، سحابی‌ها هنوز به‌عنوان کهکشان‌های مستقل پذیرفته نشده بودند. با این حال، در ۱۹۲۳ کهکشان‌ها به‌طور کلی به‌عنوان اجرامی خارج از راه شیری شناخته شدند. M104 (NGC 4594) ۱۹۱۳–۱۹۲۱ z=۰٫۰۰۴(V=۱٬۱۸۰ km/s) این دومین کهکشانی بود که انتقال به سرخش اندازه‌گیری شد؛ نخستین، کهکشان آندرومدا بود که به سمت ما در حرکت است و بنابراین نمی‌توان از انتقال به سرخش برای استنتاج فاصله بهره گرفت. NGC 4594 در آغاز با ۱٬۰۰۰ km/s اندازه‌گیری شد، سپس به ۱٬۱۰۰ و در ۱۹۱۶ به ۱٬۱۸۰ اصلاح شد. M81 ۱۱٫۸ میلیون سال نوری (z=−۰٫۱۰) این کران پایین است، چراکه این کهکشان دورترین جرمی است که با چشم غیرمسلح قابل رؤیت است. نمی‌توان از انتقال به سرخ برای استنتاج فاصله‌اش بهره گرفت، زیرا سریع‌تر از انبساط کیهانی به سمت ما در حرکت است. Messier 101 ۱۹۳۰– با بهره‌گیری از اندازه‌گیری‌های متغیرهای قیفاووسی پیش از دهه ۱۹۵۰، M101 یکی از دورترین کهکشان‌هایی بود که به این روش اندازه‌گیری شد. کهکشان آندرومدا ۱۹۲۳–۱۹۲۴ در ۱۹۲۳، ادوین هابل فاصله آندرومدا را اندازه‌گیری کرد و پرسش دربارهٔ اینکه آیا کهکشان‌هایی جز راه شیری وجود دارند یا خیر را پاسخ داد. ابر ماژلانی کوچک ۱۹۱۳–۱۹۲۳ این نخستین فاصله‌ای بود که در میان‌کهکشانی اندازه‌گیری شد. در ۱۹۱۳، اینار هرتس‌اشپرونگ فاصله ابر ماژلانی کوچک را با بهره‌گیری از متغیرهای قیفاووسی اندازه‌گیری کرد. یادداشت‌های جدول زمانی MACS0647-JD که در ۲۰۱۲ با z=۱۰٫۷ کشف شد، در این فهرست نیست؛ چراکه انتقال به سرخش با طیف‌سنجی تأیید نشده‌است. UDFy-38135539 که در ۲۰۰۹ با z=۸٫۶ کشف شد، در این فهرست نیست؛ چراکه انتقال به سرخ ادعاشده آن مورد اختلاف است. رصدهای پیگیری نتوانسته‌اند اندازه‌گیری انتقال به سرخ گزارش‌شده را بازتولید کنند. A1689-zD1 که در ۲۰۰۸ با z=۷٫۶ کشف شد، در این فهرست نیست؛ چراکه با طیف‌سنجی تأیید نشده‌است. IOK4 و IOK5 که در ۲۰۰۷ با z=۷ کشف شدند، در این فهرست نیستند؛ چراکه انتقال به سرخشان با طیف‌سنجی تأیید نشده‌است. BR1202-0725 (QSO 1202-07) به یک اختروش اشاره دارد که کهکشان گسیلنده لیمن آلفا در نزدیکی آن قرار دارد. هیچ‌یک از اینها در این فهرست نمی‌آیند زیرا در آن زمان به‌طور قطعی تعیین موقعیت نشده بودند. هیچ‌یک از اینها در این فهرست نمی‌آیند زیرا در آن زمان به‌طور قطعی تعیین موقعیت نشده بودند. با این حال، انتقال به سرخ آن تنها در سال ۱۹۹۱ و به مقدار z=۲٫۲۳۷ تعیین شد؛ در آن زمان این کهکشان دیگر دورترین کهکشان شناخته‌شده محسوب نمی‌شد. در آن زمان ادعا می‌شد که این نخستین کهکشان غیرکوازاری یافت‌شده فراتر از انتقال به سرخ ۳ است. در سال ۱۹۵۸، برای خوشه‌های Cl 0024+1654 و Cl 1447+2619 به‌ترتیب انتقال به سرخ z=۰٫۲۹ و z=۰٫۳۵ برآورد شد. کم‌فروغ‌ترین کهکشان از نظر ذاتی قدر مطلق ۲٫۲+ این شامل کهکشان‌های تاریک نمی‌شود. کهکشان با کمترین روشنایی سطحی کهکشان از ۲۱ مه ۲۰۱۵ (۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۴)، WISE J224607.57-052635.0 پرفروغ‌ترین کهکشان کشف‌شده‌است و ۱۰٬۰۰۰ برابر بیشتر از کهکشان راه شیری انرژی تابش می‌کند، هرچند کوچک‌تر است. | ## بخش 3: فهرست کهکشان‌ها | (تصویر) درخشان‌ترین کهکشان دوردست (z > 6) کازموس ردشیفت ۷ کهکشان کازموس ردشیفت ۷ به عنوان درخشان‌ترین کهکشان دوردست (z > ۶) شناخته شده و گزارش می‌شود که برخی از نخستین ستاره‌های اولیه (نسل اول؛ جمعیت III) را در بر می‌گیرد که عناصر شیمیایی موردنیاز برای شکل‌گیری بعدی سیاره‌ها و حیات را پدیدآوردند. کم‌چگال‌ترین کهکشان پرجرم‌ترین کهکشان مارپیچ پیش از این، UGC 12591 پرجرم‌ترین کهکشان مارپیچ شناخته می‌شد. کم‌جرم‌ترین کهکشان دارای کهکشان‌ها بر پایه اندازه عنوان کهکشان صورت فلکی قطر روش برآورد یادداشت‌ها کوچک‌ترین کهکشان شناخته‌شده دب اکبر شعاع نیم‌نور یک کهکشان کوتوله ماهواره‌ای راه شیری. بزرگ‌ترین کهکشان شناخته‌شده اسو ۷۶-۳۸۳ قنطورس ۹۰٪ کل نور B کهکشان مرکزی خوشه آبل ۳۵۷۱ بزرگ‌ترین کهکشان مارپیچ ان‌جی‌سی ۶۸۷۲ طاووس (صورت فلکی) هم‌فوتی D25.5 کهکشان در حال برهم‌کنش، که توسط IC 4970 تکه‌تکه شده‌است. بزرگ‌ترین کهکشان نامنظم شیر (صورت فلکی) هم‌فوتی D25 کهکشانی با ساختار مارپیچ‌گونه مختل‌شده، احتمالاً یک . بزرگ‌ترین کهکشان عدسی‌شکل جوی (صورت فلکی) ۹۰٪ کل نور B کهکشان مرکزی خوشه آبل ۳۱۱۲. بزرگ‌ترین کهکشان ستاره‌فشان دب اصغر قدر کل باند K از بررسی دو میکرون همه آسمان بزرگ‌ترین کهکشان رادیویی آندرومدا (صورت فلکی) کهکشان‌های برهم‌کنش + کهکشان‌های در برهم‌کنش کشندی کهکشان‌ها داده‌ها یادداشت‌ها راه شیری ابر ماژلانی بزرگ ابر ماژلانی کوچک نوار ماژلانی توسط راه شیری از نظر کشندی (جزر و مدی) برهم می‌ریزند و در نتیجه دنباله‌ای کشندی از ابر ماژلانی بزرگ و کوچک می‌کشد و ماده را از این ابرها به راه شیری می‌کشاند. کهکشان گرداب (NGC 5194، M51a) ان‌جی‌سی ۵۱۹۵ (M51b) کهکشان کوچک‌تر NGC 5195 با کهکشان بزرگ‌تر کهکشان گرداب برهم‌کنش کشندی دارد و معماری آن را پدیدآورده‌است. مسیه ۸۱ مسیه ۸۲ ان‌جی‌سی ۳۰۷۷ این سه کهکشان با یکدیگر برهم‌کنش دارند و دنباله‌های کشندی ایجاد می‌کنند که به اندازه کافی متراکم هستند تا تشکیل دهند. کهکشان بچه‌قورباغه کهکشان بچه‌قورباغه در یک رویارویی نزدیک با کهکشانی دیگر برهم‌کنش کشندی داشته و هنوز اندکی برهم ریخته‌است و دنباله کشندی بلندی دارد. + کهکشان‌های در برخورد غیر-ادغامی قابل توجه کهکشان‌ها داده‌ها یادداشت‌ها آرپ ۲۹۹ (NGC 3690 و IC 694) این دو کهکشان اخیراً با هم برخورد کرده‌اند و اکنون هر دو کهکشان‌های نامنظم میله‌ای هستند. + کهکشان‌های برهم ریخته پس از برخوردهای غیر-ادغامی قابل توجه کهکشان‌ها داده‌ها یادداشت‌ها پیکر آسمانی می‌آل این یک جفت کهکشان است که یکی از آن‌ها از میان دیگری گذشته و در نتیجه یک پدید آمده‌است. ادغام کهکشان‌ها + کهکشان‌های در حال ادغام تقریباً برابر کهکشان‌ها داده‌ها یادداشت‌ها دوشاخک (NGC 4038 و NGC 4039، Arp 244) ۲ کهکشان دو کهکشان مارپیچ که در حال آغاز برخورد، برهم‌کنش کشندی و در فرایند ادغام هستند. (NGC 4435 و NGC 4438، Arp 120) ۲ کهکشان دو کهکشانی که از طریق برخوردی خارج از مرکز با هم برهم‌کنش داشته‌اند یا هنوز دارند و هر دو در گذشته با مسیه ۸۶ برهم‌کنش داشته‌اند. ان‌جی‌سی ۲۲۰۷ و آی‌سی ۲۱۶۳ (NGC 2207 و IC 2163) ۲ کهکشان دو کهکشان مارپیچ که در حال آغاز برخورد و در فرایند ادغام هستند. ان‌جی‌سی ۵۰۹۰ و ان‌جی‌سی ۵۰۹۱ (NGC 5090 و NGC 5091) ۲ کهکشان این دو کهکشان در فرایند برخورد و ادغام هستند. چهار کهکشان در ۴ کهکشان این چهار کهکشان تقریباً برابر در هسته خوشه کهکشانی CL 0958+4702 در فرایند ادغام هستند. ابر-خوشه پروتوکهکشانی z=۳٫۰۳ این ادغام به عنوان دورترین ادغام کهکشانی کشف‌شده اعلام شد. انتظار می‌رود این ابر-خوشه پروتوکهکشانی ادغام شده و یک تشکیل دهد و هسته یک خوشه کهکشانی بزرگ‌تر شود. ابر-خوشه پروتوکهکشانی z=۴٫۳ (۱۴ کهکشان) این پروتوخوشه در فاصله ۱۲٫۴ میلیارد سال نوری از زمین واقع است. هر یک از این کهکشان‌ها با نرخی هزار برابر بیشتر از راه شیری ستاره می‌سازند و به نام «هسته سرخ غبارآلود» شناخته می‌شوند. + کهکشان‌های اخیراً ادغام‌شده از نوع برابر کهکشان داده‌ها یادداشت‌ها (ان‌جی‌سی ۶۲۴۰، IC 4625) این کهکشان که اخیراً متراکم شده هنوز دو هسته برجسته دارد. + کهکشان‌های در حال فروپاشی بر اثر خورده‌شدن کهکشان در حال فروپاشی کهکشان بلعنده یادداشت‌ها راه شیری احتمالاً دنباله کشندی کهکشان کوتوله سگ بزرگ برهم ریخته‌است. + اجرامی که کهکشان‌های نابودشده به‌شمار می‌آیند کهکشان منسوخ‌شده نابودکننده یادداشت‌ها امگا قنطورس راه شیری این جرم اکنون به عنوان یک خوشه ستاره‌ای کروی از راه شیری دسته‌بندی می‌شود؛ با این حال هسته یک کهکشان کوتوله‌ای دانسته می‌شود که راه شیری آن را بلعیده‌است. کهکشان آندرومدا این جرم اکنون به عنوان یک خوشه ستاره‌ای کروی از آندرومدا دسته‌بندی می‌شود؛ با این حال هسته یک کهکشان کوتوله‌ای دانسته می‌شود که آندرومدا آن را بلعیده‌است. راه شیری این جرم اکنون بازمانده یک کهکشان کوتوله دانسته می‌شود که حدود ۸ تا ۱۱ میلیارد سال پیش با راه شیری برخورد کرده‌است. کهکشان‌هایی با ویژگی‌های برجسته دیگر نام کهکشان فاصله صورت فلکی ویژگی یادداشت‌ها SDSS J081421.68+522410 سیاه‌گوش لوب‌های رادیویی غول‌پیکر با نام آلسیونس نیز شناخته می‌شود. لوب‌های رادیویی آن از بزرگ‌ترین سازه‌های شناخته‌شده‌ای هستند که توسط یک کهکشان منفرد پدید آمده‌اند. M87 دوشیزه این کهکشان مرکزی خوشه دوشیزه است که خوشه مرکزی ابرخوشه سنبله به‌شمار می‌رود. این کهکشان در بردارنده نخستین سیاه‌چاله‌ای است که تصویر آن در آوریل ۲۰۱۹ توسط تلسکوپ افق رویداد ثبت شد. M102 اژدها (دب اکبر) این کهکشان را نمی‌توان به قطعیت شناسایی کرد؛ محتمل‌ترین نامزد آن ان‌جی‌سی ۵۸۶۶ است و احتمال قابل توجهی وجود دارد که با M101 اشتباه گرفته شده باشد. NGC 2770 سیاه‌گوش «کارخانه ابرنواختر» NGC 2770 به دلیل رخ دادن سه ابرنواختر اخیر در آن، «کارخانه ابرنواختر» نامیده می‌شود. NGC 3314 (NGC 3314a و NGC 3314b) مار باریک هم‌راستایی دیداری دقیق این زوج کهکشان مارپیچی است که یکی بر فراز دیگری قرار گرفته، اما در دو فاصله کاملاً جداگانه و بی‌ارتباط با یکدیگر قرار دارند. مثلث جنوبی ویژگی «دنباله» این کهکشان در خوشه کهکشانی (آبل ۳۶۲۷) جای دارد و به دلیل گذر با سرعت بالا از درون خوشه، گاز آن توسط فشار (ICM) کنده می‌شود و دنباله‌ای پرچگال با میزان بالایی از ستاره‌زایی بر جای می‌گذارد. این دنباله بیشترین میزان ستاره‌زایی خارج از یک کهکشان را که تاکنون دیده شده در خود دارد. ظاهر این کهکشان به دنباله‌داری شبیه است؛ سر آن همان کهکشان است و دنباله‌ای از گاز و ستاره‌ها از آن امتداد می‌یابد. کهکشان دنباله‌دار سنگتراش برهم‌کنش با خوشه کهکشانی این کهکشان مارپیچی در خوشه کهکشانی آبل ۲۶۶۷ جای دارد و در اثر گذر با سرعت بالا از درون خوشه، ستاره‌ها و گازش از آن کنده می‌شوند و ظاهری شبیه دنباله‌دار پیدا کرده‌است. ۲۳۰ مگاپارسک برساوش کمترین فاصله میان دو سیاه‌چاله مرکزی دوتایی، برابر با او جی ۲۸۷ جفتی استنتاج‌شده با دوره تناوب مداری ۱۲ ساله دارد و از این رو فاصله‌اش از جفت ۴C 37.11 بسیار کمتر خواهد بود. کازموس ردشیفت ۷ z = ۶٫۶۰۴ سدس درخشان‌ترین کهکشان دور (z > 6، ۱۲٫۹ میلیارد سال نوری) گزارش شده که کهکشان کازموس ردشیفت ۷ درخشان‌ترین کهکشان‌های دور (z > 6) است و برخی از نخستین ستاره‌های اولیه (نسل نخست؛ جمعیت III) را در خود دارد که عناصر شیمیایی لازم برای تشکیل بعدی سیاره‌ها و حیات را پدیدآوردند. z = ۷٫۲۹ نهنگ کهن‌ترین کهکشان پرجرم ساکت شناخته‌شده گزارش شده که این کهکشان دورترین و در نتیجه کهن‌ترین (۷۰۰ میلیون سال پس از مه‌بانگ) کهکشان پرجرمی است که ستاره‌زایی در آن متوقف شده؛ این امر برخلاف انتظارات مبتنی بر مدل‌های کنونی شکل‌گیری کهکشان‌هاست. z = ۵٫۷۲۵ سنگتراش بکرترین کهکشان گزارش شده که این کهکشان از نظر فلزینگی بسیار فقیر است و فراوانی اکسیژن آن ۱۲+log(O/H) < 5.8 (2 sigma) یا کمتر از ۰٫۱۲٪ فراوانی خورشیدی است که از طریق طیف‌نگاری JWST اندازه‌گیری شده. | ## جمع‌بندی | این اندازه‌گیری فلزینگی پایین‌ترین مقدار ثبت‌شده در پیشینه علمی است و این کهکشان را بکرترین کهکشان تا به امروز می‌سازد.