موضوع مقاله: آرتریت ایدیوپاتیک جوانان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرتریت ایدیوپاتیک جوانان | مقدمه: «جوانان» به آغاز بیماری پیش از ۱۶ سالگی اشاره دارد، ایدیوپاتیک به معنای ناشناخته بودن علت بیماری است و آرتریت نیز به التهاب مفصل گفته می‌شود. | ## بخش 1: آرتریت ایدیوپاتیک جوانان | JIA یک بیماری خودایمنی، غیرعفونی و التهابی مفاصل است که علت دقیق آن هنوز به‌خوبی شناخته نشده است. آرتریت ایدیوپاتیک جوانان یکی از زیرگروه‌های آرتریت دوران کودکی به‌شمار می‌رود، اما برخلاف برخی دیگر از انواع گذرای آرتریت در کودکان، یک بیماری مادام‌العمر است و عود بیماری پس از قطع درمان در آن شایع است. JIA از نظر بالینی و آسیب‌شناسی با انواع التهابی و خودایمنی آرتریت در بزرگسالان شباهت دارد و تصور می‌شود این بیماری‌ها در یک پیوستار از کودکی تا بزرگسالی قرار می‌گیرند. شش نوع زیستی و بالینی متمایز برای JIA شناخته شده است: آرتریت الیگوآرتیکولار، آرتریت پلی‌آرتیکولار با فاکتور روماتوئید منفی، آرتریت پلی‌آرتیکولار با فاکتور روماتوئید مثبت، آرتریت مرتبط با التهاب محل اتصال تاندون به استخوان (آنتزیت)، آرتریت پسوریاتیک نوجوانان و آرتریت سیستمیک نوجوانان. آزمون تشخیصی قطعی برای JIA وجود ندارد؛ بنابراین تشخیص آن معمولاً بر پایه ترکیبی از یافته‌های بالینی و آزمایشگاهی انجام می‌شود. در روند تشخیص، معمولاً سرطان و دیگر بیماری‌های خودایمنی یا التهابی نیز مدنظر قرار گرفته و رد می‌شوند. پیش‌آگهی کودکان مبتلا به JIA در دهه‌های اخیر به‌طور چشمگیری بهبود یافته است؛ به‌ویژه با معرفی درمان‌های بیولوژیک و تغییر رویکرد به‌سوی درمان‌های تهاجمی‌تر. هدف از درمان JIA رسیدن کودک به عملکرد طبیعی جسمی و روانی-اجتماعی است؛ هدفی که برای بخشی از کودکان مبتلا به این بیماری دست‌یافتنی است. علائم و نشانه‌ها آرتریت به التهاب درون مفصل گفته می‌شود و معمولاً با تورم، درد، خشکی و محدودیت حرکت مفصل بروز می‌کند. | ## بخش 2: آرتریت ایدیوپاتیک جوانان | علائم آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان (JIA) متغیر است، زیرا این بیماری چندین زیرگونه دارد که از نظر تعداد مفاصل درگیر، شدت بیماری، سن شروع، پیش‌آگهی و وجود یا نبود التهاب در سایر بخش‌های بدن با یکدیگر تفاوت دارند. هر مفصلی ممکن است درگیر شود، اما مفاصل بزرگ مانند زانو و مچ پا بیشتر از سایر مفاصل گرفتار می‌شوند. درگیری مفاصل کوچک دست‌ها و پاها بیشتر زمانی دیده می‌شود که تعداد زیادی از مفاصل درگیر باشند (پلی آرتریت). با این حال، تشخیص تورم از راه معاینه بالینی گاهی دشوار است؛ به‌ویژه در مفاصلی مانند ستون مهره‌ها، مفاصل ساکروایلیاک، شانه، لگن و فک. درد مفصل نیز از علائم مهم بیماری است، هرچند برخی کودکان مبتلا درد بسیار کمی دارند یا اصلاً دردی احساس نمی‌کنند. با این حال، این اختلال یک بیماری خودایمنی به‌شمار می‌رود؛ یعنی دستگاه ایمنی بدن به‌اشتباه شروع به حمله به سلول‌ها و بافت‌های خود بدن ــ به‌ویژه در مفاصل ــ می‌کند و باعث آسیب به آن‌ها می‌شود. گمان می‌رود دستگاه ایمنی در اثر تغییرات محیطی، در کنار جهش در شماری از ژن‌های مرتبط و نیز عوامل مؤثر بر بیان ژن، تحریک شود. برخی پژوهش‌های آزمایشی نیز نشان داده‌اند که بعضی ویروس‌های جهش‌یافته ممکن است در آغاز بیماری نقش داشته باشند. این بیماری در دختران شایع‌تر دیده می‌شود و بیشترین شیوع آن در جمعیت‌های سفیدپوست گزارش شده است. | ## بخش 3: آرتریت ایدیوپاتیک جوانان | همان‌طور که واژهٔ ایدیوپاتیک نشان می‌دهد، علت JIA هنوز مشخص نیست و همچنان یکی از موضوعات مورد پژوهش فعال به‌شمار می‌رود. درک کنونی از این بیماری نشان می‌دهد که JIA احتمالاً در افرادی با زمینهٔ ژنتیکی مستعد، در اثر تأثیر عوامل محیطی ایجاد می‌شود. آرتریت جوانان با شروع سیستمیک این نوع از بیماری در هر دو جنس شیوع یکسانی داشته و با علایم تب، بدحالی، ماکولهای اریتماتو در تنه و اندامها و بزرگی کبد و غدد لنفاوی مشخص می‌شود. ممکن است آرتریت در هفته‌های اول بروز بیماری و حتی تا ۶–۸ ماه پس از شروع جزو علایم دیده نشود. از عوارض دیگر بیماری پری کاردیت، پلوریت، سروزیت شکمی و تأخیر در رشد (به علت استفاده از استروئیدها در درمان) است. تشخیص در آزمایش خون ممکن است این علایم به نفع بیماری دیده شود: درجاتی از آنمی از نوع آنمی بیماری مزمن (نورموسیتوز، نورموکلر) لکوسیتوز و شیفت به چپ افزایش ESR، فریتین و پلاکت بدون وجود RF , ANA آرتریت جوانان چند مفصلی (Polyarticular) در این نوع معمولن بیش از ۵ مفصل در مدت ۶ ماه درگیر هستند. این نوع خود دو حالت دارد حالت سرونگاتیو که پاسخ درمانی خوبی دارد و حالت سروپوزیتیو با پاسخ درمانی ضعیف. این نوع در سنین پایینتر دخترها را درگیر و در نهایت می‌تواند منجر به یوویت با سیر مزمن شود و در سنین بالاتر بیشتر پسرها را درگیر کرده و عارضه اسپوندیلیت آنکیلوزان را دارد. | ## جمع‌بندی | مفاصل درگیر در سنین کم شامل زانو، مچ پا و آرنج و در سنین بالاتر زانو، مچ و متاکارپوفالنژیال‌ها هستند.