موضوع مقاله: جناح‌بندی داخلی حزب دموکرات آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جناح‌بندی داخلی حزب دموکرات آمریکا | مقدمه: حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا یک حزب واحد نبوده بلکه از لایه‌های متفاوتی از نظر ایدئولوژی تشکیل یافته. | ## بخش 1: جناح‌بندی داخلی حزب دموکرات آمریکا | سوسیالیسم دموکراتیک چپ حزب دموکرات خواهان ایفای نقش بیشتر دولت، افزایش مالیات‌ها و تأکید بیشتر بر برنامه‌های اجتماعی و رفاهی است. در دوره فعلی کنگره ایالات متحده در سال ۲۰۲۱ شش فرد که خود را عضو حزب سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا توصیف کرده‌اند حضور دارند: سناتور برنی سندرز از ورمانت و نمایندگان مجلس دنی دیویس از ایلینوی ، الکسندریا اوکاسیو کورتز و جمال بومن از نیویورک، رشیده طلیب از میشیگان و کوری بوش از میزوری؛ تمامی این افراد در کنگره اعضای حزب دموکرات هستند، به استثنای سندرز، که به عنوان یک مستقل با دموکرات های سنا هم‌پیمان است. در دهه ۱۹۴۰ ، دموکرات های لیبرال فشار برای پایان جدایی نژادی و قوانین مدنی برای اقلیت های نژادی را آغاز کردند و در دهه ۱۹۶۰ ، دموکرات های لیبرال فشار برای اصلاح قوانین مهاجرت و کنترل اسلحه را شروع کردند. علاوه بر نیو دیل ، روسای جمهور دموکرات از برنامه های برجسته لیبرالی مانند مرز جدید جان اف. کندی تاریخ دان دیوید گرینبرگ می نویسد: لیبرالیسم فلسفه حاکم بر حزب دموکرات از زمان فرانکلین روزولت بوده است : آموزه ای از آزادی ، برابری ، عدالت و حقوق فردی که در عصر جدید ، به یک دولت فدرال قوی و پرنفوذ برای اجرای قانون متکی است. اگر چه این حزب از نظر ایدئولوژیک متنوع باقی مانده است ، از میانه رو تا محافظه کار ... با این وجود برجسته ترین دموکراتها ، مانند معاون رئیس جمهور سابق جو بایدن ،نانسی پلوسی ، باراک اوباما و هیلاری کلینتون ، لیبرال هستند. | ## بخش 2: جناح‌بندی داخلی حزب دموکرات آمریکا | دوران ریاست جمهوری باراک اوباما نسبتاً بیشتر از دوره بیل کلینتون متمایل به چپ بود. دستاورد اصلی قانونگذاری دولت اوباما ، تصویب لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه (اوباماکر) ، به طور کلی در میان دموکرات های لیبرال مورد حمایت قرار گرفت. در مورد ترقی خواهی اجتماعی؛ لیبرال دموکراتها به گسترش حقوق ال‌جی‌بی‌تی، قوانین فدرال برای جرائم از روی تنفر، لغو سیاست مکزیکو سیتی، (که بعدا توسط رئیس جمهور دونالد ترامپ دوباره احیا شد.) و‌ در سیاست خارجی از برنامه جامع اقدام مشترک و عادی‌سازی روابط با کوبا حمایت کردند. در دهه ۲۰۱۰، لیبرالهای دموکرات برای قانونی‌ کردن ماری‌جوانا ، تلاش کردند و در چندین ایالت موفق شدند. طبق یک نظر سنجی که توسط گالوپ در سال ۲۰۱۵ انجام گرفت، نشان داد که ۴۵ درصد دموکراتها خود را لیبرال می‌دانند—رشدی ۲۹ درصدی نسبت به سال ۲۰۰۰. ترقی‌خواهان امروزه ، ترقی خواهان معمولا مترادف با لیبرال ها محسوب می شوند اما گاهی اوقات گرایش بیشتری به چپ دارند. در مسائل اجتماعی دیدگاهی بسیار ترقی خواهانه و در مورد مسائل اقتصادی ، دموکرات های مترقی به طور کلی اقتصاد کینزی یا یک سیستم اقتصادی مختلط دولتی و غیردولتی را ترویج می کنند. | ## بخش 3: جناح‌بندی داخلی حزب دموکرات آمریکا | کاندیداهای دموکرات ترقی‌خواه در انتخابات از حمایت عمومی در کلانشهرهای ایالات شمالی برخوردار بوده‌اند.از اعضای ترقی‌خواه مجلس سنا می توان به الیزابت وارن(ماساچوست)، جف مارکلی(اورگن)، شرود براون(اوهایو) و ایمی کلوبشار(مینه‌سوتا)اشاره کرد. معاون رئیس جمهور کامالا هریس در دوران حضورش در سنا چپ گرا ترین ترقی‌خواه توصیف می شد. این جناح در میان دو جناح چپ (سوسیال دموکراتیک چپ و لیبرال‌های سنتی) و راست (محافظه کاران سبک جمهوریخواهی) قرار می‌گیرند. میانه روهای حزب دموکرات نه به اندازه چپ‌ها منتقد نظام سرمایه داری هستند و نه به اندازه راست‌ها از اقتصاد آزاد و عدم دخالت دولت در اقتصاد حمایت می‌کنند. امروزه ، دموکرات های محافظه کار معمولاً به عنوان اعضای حزب دموکرات که به طور کلی از بقیه اعضای حزب محافظه‌کار تر هستند، قلمداد می شوند. برخی از آنها از نظر مالی محافظه کار و در عین حال از نظر اجتماعی لیبرال هستند،تا حدودی شبیه جمهوری خواهان میانه رو. | ## جمع‌بندی | در حالی که برخی دیگر دارای ایدئولوژی چپ‌گرا تری هستند - یعنی از نظر اجتماعی معتدل اما طرفدار مداخله اقتصادی واجد شرایط دولت- و یادآور دموکرات های مسیحی در اروپا و آمریکای لاتین است.