موضوع مقاله: داگلاس مک‌آرتور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # داگلاس مک‌آرتور | مقدمه: ژنرال داگلاس مک‌آرتور(۲۶ ژانویه ۱۸۸۰ – ۵ آوریل ۱۹۶۴)، ژنرال آمریکایی بود که به عنوان فرمانده ارشد در جنگ جهانی دوم و جنگ کره خدمت کرد و به درجه ژنرالی نیروی زمینی نائل شد، وی یکی از پنج نفری بود که به چنین درجه ‌ای دست یافتند. | ## بخش 1: داگلاس مک‌آرتور | مک‌آرتور، فرزند آرتور مک‌آرتور جونیور—دریافت‌کننده نشان افتخار—در سال ۱۹۰۳ به‌عنوان نفر اول کلاس خود از آکادمی نظامی ایالات متحده در وست‌پوینت فارغ‌التحصیل شد. در جریان اشغال وراکروس توسط آمریکا در سال ۱۹۱۴، او مأموریت شناسایی‌ای انجام داد که برای آن نامزد دریافت نشان افتخار شد. در جبهه غربی در طول جنگ جهانی اول، به درجه سرتیپ رسید، بار دیگر برای نشان افتخار نامزد شد و دو بار نشان صلیب خدمات برجسته و هفت بار ستاره نقره‌ای دریافت کرد. مأموریت بعدی او در فیلیپین بود، جایی که در سال ۱۹۲۴ نقش مهمی در سرکوب شورش نیروهای پیشاهنگ فیلیپینی داشت. در سال ۱۹۲۵، در سن ۴۵ سالگی به جوان‌ترین سرلشکر ارتش تبدیل شد و در سال ۱۹۳۰ به‌عنوان رئیس ستاد ارتش ایالات متحده منصوب شد. او در اخراج بحث‌برانگیز معترضان «ارتش بونس» در واشینگتن دی‌سی در سال ۱۹۳۲ نقش داشت و همچنین سپاه غیرنظامی حفاظت را سازماندهی کرد. او در سال ۱۹۳۷ از ارتش بازنشسته شد، اما همچنان به‌عنوان مشاور و نیز فیلدمارشال در ارتش فیلیپین به فعالیت ادامه داد. در ژوئیه ۱۹۴۱، مک‌آرتور دوباره به خدمت فعال فراخوانده شد و فرماندهی نیروهای ارتش ایالات متحده در شرق دور را بر عهده گرفت. بخش بزرگی از نیروی هوایی او در ۸ دسامبر ۱۹۴۱ در حمله ژاپن به کلارک فیلد نابود شد و به‌دنبال آن، تهاجم به فیلیپین آغاز گردید. در مارس ۱۹۴۲، مک‌آرتور به استرالیا گریخت و در آوریل به‌عنوان فرمانده عالی منطقه جنوب‌غربی اقیانوس آرام منصوب شد. او وعده داد که به فیلیپین بازخواهد گشت و به‌خاطر دفاع از این جزایر در سال ۱۹۴۲ نشان افتخار دریافت کرد. از استرالیا، فرماندهی لشکرکشی گینه نو را بر عهده داشت و در اکتبر ۱۹۴۴ به فیلیپین بازگشت و عملیات آزادسازی این کشور را رهبری کرد. | ## بخش 2: داگلاس مک‌آرتور | او به‌عنوان فرمانده عالی نیروهای متفقین و عملاً حاکم ژاپن، نظارت بر محاکمات جنایات جنگی و همچنین خلع سلاح و دموکراتیزه کردن این کشور تحت قانون اساسی جدید را بر عهده داشت و اصلاحاتی مانند اعطای حقوق به زنان، تشکیل اتحادیه‌های کارگری، اصلاحات ارضی و گسترش آزادی‌های مدنی را اجرا کرد. در سال ۱۹۴۸، برای مدتی کوتاه تلاش کرد نامزدی حزب جمهوری‌خواه در انتخابات ریاست‌جمهوری را به‌دست آورد. در جریان جنگ کره، او فرماندهی نیروهای سازمان ملل را بر عهده داشت و در ابتدا موفق بود، اما پس از ورود چین به جنگ در اکتبر ۱۹۵۰ با شکست‌های بزرگی مواجه شد. او بعدها رئیس هیئت مدیره شرکت رمینگتون رند شد و در سال ۱۹۶۴ در واشینگتن دی‌سی درگذشت. برادرزاده مک‌آرتور با نام داگلاس مک‌آرتور دوم، بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲، سفیر آمریکا در ایران بود. اوایل زندگی و تحصیلات داگلاس در ۲۶ ژانویه سال ۱۸۸۰ در سربازخانه لیتل راک در آرکانزاس به دنیا آمد. در ۱۹۰۳ داگلاس به عنوان یکی از نفرات برتر از دانشکده افسری وست پوینت فارغ‌التحصیل شد و به عنوان افسری جوان به ارتش آمریکا در فیلیپین پیوست. در فیلیپین داگلاس در کارها به پدرش کمک می‌کرد تا زمانی که در ۱۹۱۷ آمریکا رسماً وارد جنگ جهانی اول شد که داگلاس به عنوان یک افسر ارشد در لشکر چهل و دوم موسوم به رنگین کمان ، منتقل و در جبهه فرانسه جنگید. پس از این انتصاب و در ۸ دسامبر ۱۹۴۱، نیروی هوایی تحت فرمان مک آرتور در یک حمله غافلگیرانه توسط ژاپنی‌ها ضربات سنگینی متحمل شد و مک آرتور مجبور شد دستور عقب‌نشینی گسترده نیروهای آمریکایی را صادر کند. در جریان حملات سنگین نیروهای ژاپنی به جزایر فیلیپین، و به دستور فرانکلین روزولت (رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده)، ژنرال مک آرتور به همراه خانواده و ستاد فرماندهی اش به استرالیا گریخت. در آوریل ۱۹۴۲، مک آرتور به عنوان فرماندهی منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام منصوب شد و به دلیل دفاع در برابر نیروهای ژاپنی در فیلیپین، نشان افتخار دریافت کرد. دو سال و نیم بعد مک آرتور به زد و خورد با نیروهای ژاپنی در اقیانوسیه پرداخت تا اینکه سرانجام در اکتبر ۱۹۴۴ فیلیپین را از ژاپنی‌های پس گرفت. | ## بخش 3: داگلاس مک‌آرتور | ژنرال مک آرتور در دسامبر ۱۹۴۵، طی یک مراسم رسمی با ژاپنی‌ها قرارداد تسلیم بی قید و شرط این کشور را امضا کرد. مک آرتور همچنین از سال ۱۹۴۵ تا سال ۱۹۵۱ به عنوان فرمانده فاتح ژاپن، مسئول نظارت بر روند خلع سلاح نیروهای نظامی و انجام برخی اصلاحات در این کشور بود. در سال ۱۹۵۰، سربازان کمونیست کره شمالی به جمهوری حاکم بر کره جنوبی حمله کردند و بدین ترتیب جنگ دو کره آغاز شد. نبرد ابتدا با پیشروی کمونسیت‌ها همراه بود اما ژنرال مک آرتور به عنوان فرمانده ارشد نیروهای سازمان ملل منصوب شد تا دولت کره جنوبی را حمایت کند. مک آرتور نیروهایش را در برابر کمونیست‌ها فرماندهی کرد و طی چند نبرد توانست آنها را وادار به عقب‌نشینی به مرزهای جمهوری خلق چین بکند. برکناری از نبرد در شرق در خلال جنگ کره، مک آرتور با رئیس‌جمهور هری ترومن ملاقاتی داشت تا گزارشی از وضعیت جبهه جنگ به او ارائه کند. ترومن به شدت نگران گسترش جبهه جنگ و مداخله چین و شوروی بود اما مک آرتور به او اطمینان داد که احتمال مداخله چینی‌ها در جنگ بسیار ضعیف و بلکه بعید است. اما در همین حین و در نوامبر و دسامبر سال ۱۹۵۰ نیروی عظیمی از سربازان چینی به شبه جزیره کره سرازیر شدند و در پشتیبانی از کمونیست‌های کره شمالی سربازان مک آرتور را به وحشت انداختند. مک آرتور از ترومن درخواست کرد به او اجازه بمباران چین و استفاده از ارتش ملی تایوان برای مقابله با کمونیست‌های چینی را بدهد. اما ترومن که به شدت از شروع یک جنگ تازه در برابر چین و احیاناً شوروی واهمه داشت، قبول نکرد و به ژنرال مک آرتور دستور داد که جنگ کره باید فقط در شبه جزیره کره محدود شود. مک آرتور که به شدت با استراتژی سیاسی ترومن مخالف بود، بنای ناسازگاری گذاشت تا جایی که سرانجام ترومن در آوریل ۱۹۵۱ او را از سمت فرماندهی شرق خلع و متیو ریجوی را جایگزین وی نمود.David, McCullough. پایان کار در سال ۱۹۵۲ و پس از یک تجربه ناموفق سیاسی، مک آرتور قدم به دنیای اقتصاد گذاشت و در یک شرکت تولید تجهیزات الکترونیکی تجاری به عنوان رئیس هیئت مدیره منصوب شد. | ## جمع‌بندی | وی سرانجام در سن ۸۴ سالگی در ۵ آوریل سال ۱۹۶۴ در بیمارستان نظامی والتررید واشینگتن در گذشت.