موضوع مقاله: ادوارد دوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ادوارد دوم | مقدمه: ادوارد دوم (زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۲۸۴ – درگذشتهٔ سپتامبر ۱۳۲۷) ملقب به ادوارد کِرنارْوِن ، نخستین شاهزادهٔ ولز و انگلستان از سال ۱۳۰۷ تا ۱۳۲۷ میلادی بود. | ## بخش 1: ادوارد دوم | او با اسکاتلند وارد جنگ شد و به آنجا لشکرکشی کرد اما در سال ۱۳۱۴ و طی نبرد بنوک‌بورن از رابرت بروس، پادشاه اسکاتلند شکست خورد. ادوارد دوم در عین‌حال پادشاهی ضعیف بود که ناامیدی بارون‌های انگلیسی را باعث گردید. ادوارد دوم کمی بعد در همان سال در قلعه برکلی درگذشت اما به نظر برخی وی درآنجا با خشونت به قتل رسید. پادشاهی و درگیری با بارون‌ها ادوارد دوم، چهارمین فرزند ادوارد یکم از همسر اسپانیایی‌اش اِلِنور کَستیل بود. او همجنسگرا بود و پس از برتخت نشستنش اقدام به واگذاری بیشتر مقام‌های بالا به مخالفان برجستهٔ پدرش کرد؛ سپس با اعطای مقام ارل کُرنوال به سوگلی محبوب (و عاشق احتمالی‌اش) پیرس گِیوستون، نفرت بارون‌ها را نسبت به خود برانگیخت. در ۱۳۱۱ کمیته‌ای بارونی متشکل از ۲۱ نفر از بارون‌ها، پیش‌نویس سندی معروف به «احکام» را ارائه کردند و در آن خواستار تبعید گیوستون و محدودیت قدرت پادشاه در امور مالی و انتصابات شدند. ادوارد چنین وانمود کرد که به درخواست آنان گردن نهاده‌است و گیوستون را به خارج از کشور فرستاد، اما چندی نگذشت که به او اجازهٔ بازگشت داد. این موضوع خشم بارون‌ها را برانگیخت و به تلافی، گیوستون را هنگام بازگشت دستگیر نموده، و در ژوئن ۱۳۱۲ اعدام کردند. جنگ با اسکاتلند و شکست انگلستان در ۱۳۰۶ رابرت بروس به پادشاهی اسکاتلند رسید و علیه سلطهٔ انگلیسی‌ها به پا خاست. پس از مرگ ادوارد یکم او به اسکاتلند بازگشت و بار دیگر برای استقلال اسکاتلند علیه انگلیسی‌ها وارد پیکار شد. ادوارد دوم در ۱۳۱۴ به سوی اسکاتلند لشکر کشید اما طی نبرد بنکبرن که در مکانی به همین نام روی داد در ۲۴ ژوئن همان سال به سختی از رابرت بروس شکست خورد و مجبور به بازگشت به انگلستان شد. با این شکست، اسکاتلند عملاً استقلال خود را به‌دست‌آورد و ادوارد دوم پس از بازگشت در مقابل هیأتی بارونی به سرکردگی عموزاده‌اش تامس لانکاستر قرار گرفت. | ## بخش 2: ادوارد دوم | لانکاستر که نقش مؤثری در تبعید و اعدام پیرس گیوستون و اجرای سند «احکام» داشت در ۱۳۱۵ عملاً به گردانندهٔ اصلی قدرت در انگلستان بدل شده بود. اما او سرانجام نشان داد که فردی بی‌کفایت و جاه‌طلب است که تنها به منافع خود می‌اندیشد. بدین ترتیب در ۱۳۱۸ گروهی از بارون‌های میانه‌رو به رهبری آیمر دو والنس، ارل پمبروک به میانجی‌گری بین لانکاستر و شاه ادوارد پرداختند. روی کار آمدن دسپنسرها بارون هیو دسپنسر معروف به هیوی پدر مشاور ارشد شاه ادوارد یکم بود و از معدود کسانی بود که در ۱۳۰۸ از پیرس گیوستون حمایت کرد. دسپنسر پس از مرگ گیوستون در ۱۳۱۲ مشاور ارشد ادوارد دوم شد اما تامس لانکاستر در فوریهٔ ۱۳۱۵ توانست حکم اخراج او از دربار و از شورای بارونی را بگیرد. با این حال هیوی پدر توانست پسرش هیوی جوان را که پیشتر در دوران شاهزادگی ادوارد در ویلز در ملازمت او بود را وارد دربار کند و ادوارد او را در ۱۳۱۸ به مقام پیشکاری خود منصوب نمود. چندی نگذشت که هیوی پدر و هیوی پسر جزو خاصگان پادشاه درآمدند و این موضوع باعث بروز درگیری مجدد بین ادوارد و لانکاستر شد. در عین حال دسپنسرها مورد نفرت دیگر بارون‌ها نیز قرار داشتند زیرا ثروت عظیمی در دستان آنها قرار گرفته بود و گستاخی و یغماگری دسپنسر جوان نیز قابل تحمل نبود. همین موضوع سبب شد تا دسپنسرها به هنگام ورود به پارلمان در ۱۳۲۱ مورد حمله قرار گیرند و ادوارد با اجبارِ بارون‌ها حکم به ضبط اموال و تبعید آنها دهد. دسپنسر پدر به خارج از کشور رفت اما دسپنسر جوان در سینک پورتس مستقر و مشغول دزدی دریایی شد. اما دیری نپایید که ادوارد به انتقام دسپنسرها وارد جنگ با بارون‌های مخالف شد و توانست آنها را در مارس ۱۳۲۲ در نبرد بروبریج در منطقه‌ای به همین نام در یورکشایر شکست دهد. با فروپاشی اتحاد بارون‌های مخالف و مرگ لانکاستر، دسپنسرها بار دیگر به قدرت بازگشتند و عنوان اِرلِ وینچستر به هیو دسپنسر پدر داده شد. | ## بخش 3: ادوارد دوم | هیو دسپنسر پسر نیز به توسعه و افزایش اهمیت دفتر پیشکاری خود پرداخت و درآمدهای حاصل از برخی زمین‌ها را از خزانهٔ سلطنتی به دفتر خود منتقل کرد. اما روی کار آمدن دسپنسرها در دهه ۱۳۲۰ میلادی و «رفتارهای ناشایست» هیو دسپنسر جوان سبب خصومت ایزابلا با دسپنسرها شد. در ۱۳۲۵ ایزابلا راهی فرانسه شد تا شاید بتواند به نزاعی طولانی مدت بر سر دوک‌نشین گاسکونی پایان دهد. هنگامی که پسرش ادوارد سوم نیز در فرانسه به او ملحق شد، ایزابلا اعلام کرد تا زمانی که دسپنسرها بر سر کار هستند به انگلستان باز نخواهد گشت. در سال ۱۳۲۱ میلادی او و عمویش همراه با دیگر لردهای مارک(ناحیه) وارد درگیری‌ای خونین با دسپنسرها در جنوب ولز شدند. اما هنگامی که دیگر دشمنان ادوارد دوم به کمک آنها نیامدند او و عمویش در ژانویه ۱۳۲۲ خود را تسلیم کرده و در برج لندن زندانی شدند. در سپتامبر ۱۳۲۶ ایزابلا، راجر مورتیمر و دیگر بارون‌هایی که در تبعید به سر می‌بردند به انگلستان حمله کرده، وارد اسکس شدند و توانستند نیروهای ادوارد دوم و دسپنسرها را شکست دهند. هیوی دسپنسر پدر سپس برای دفاع از بریستول به آنجا فرستاده شد اما در برابر نیروهای ایزابلا نتوانست مقاومت کند و خود را در سال ۲۶ اکتبر ۱۳۲۶ تسلیم او کرد. یک ماه بعد، هیو دسپنسر پسر را نیز همراه با ادوارد دوم دستگیر نموده و او را نیز همچون پدرش پس از محاکمه اعدام نمودند. برکناری و مرگ ادوارد دوم ادوارد دوم پس از دستگیری زندانی و مجبور به کناره‌گیری از قدرت شد. بدین ترتیب او در ژانویه ۱۳۲۷ از سلطنت کنار رفت و پسر بزرگش ادوارد سوم به عنوان پادشاه جدید انگلستان تاجگذاری نمود. | ## جمع‌بندی | سرانجام ادوارد دوم در سپتامبر ۱۳۲۷ و هنگامی که در قلعه برکلی در گلوسترشر زندانی بود درگذشت، اما این باور عمومی دربین مردم قرون وسطی وجود داشت که وی درآنجا با خشونت، با دسیسه همسرش ایزابلا و راجر مورتیمر (با فرو کردن پوکر داغ به مقعدش) به قتل رسیده.