موضوع مقاله: باس ۴۲۹ ماستنگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باس ۴۲۹ ماستنگ | مقدمه: بررسی اجمالی Boss 429 به عنوان یکی از کمیاب‌ترین و با ارزش‌ترین خودروهای عضلانی تا به امروز شناخته می‌شود.[1] در مجموع 1359 Boss 429 اصلی ساخته شد. | ## بخش 1: باس ۴۲۹ ماستنگ | فورد به دنبال توسعه موتوری بود که بهتر با 426 Hemi از کرایسلر در بخش بزرگ ملی نسکار، که اکنون به عنوان سری جام نسکار شناخته می شود، رقابت کند. قوانین همسان سازی نسکار مستلزم آن بود که حداقل 500 خودرو به این موتور مجهز شده و به عموم فروخته شود. پس از بررسی های زیاد، فورد تصمیم گرفت که موستانگ خودرویی باشد که این موتور جدید را در خود جای دهد. از کلاهک های اصلی چهار پیچ، میل لنگ فولادی آهنگری و میله های اتصال فولادی آهنگری استفاده می کرد. این موتور دارای سرسیلندرهای آلومینیومی با محفظه احتراق نیمه‌کره‌ای بود که فورد آن را هلال نامید. این هدها از روش "dry-deck" استفاده می کردند، به این معنی که مدار خنک کننده بلوک از مدار خنک کننده هد جدا بود. هر سیلندر، گذرگاه روغن و گذرگاه آب دارای یک مهر و موم منحصربه‌فرد به سبک حلقه‌ای «O» بودند تا محکم ببندند. اگرچه از یک واشر سر استفاده می شود، اما فقط سیلندر را برای احتراق آب بندی می کند، بنابراین خرابی در یک نقطه دیگر را به خطر نمی اندازد.[توضیحات لازم]موتور Boss 429 به صورت استاندارد با یک کاربراتور 4 بشکه ای Holley با درجه 735 CFM که بر روی منیفولد ورودی آلومینیومی نصب شده بود که در زمان خود به خوبی جریان داشت، عرضه شد.[2] خودروهای 1969 دارای یک میل بادامک بالابر هیدرولیک بودند در حالی که مدل های 1970 دارای میل بادامک بالابر جامد همراه با سیستم اگزوز دوگانه بهبود یافته بودند، اگرچه توان نامی خروجی ثابت باقی ماند. محفظه موتور موستانگ به اندازه کافی عریض نبود تا بتواند موتور عظیم باس 429 را در خود جای دهد، بنابراین فورد با کار کرافت از دیربورن، میشیگان قراردادی را برای تغییر موستانگ‌های جت کبرا 4 سرعته برای پذیرش آن منعقد کرد. کار کرافت یک مرکز آزمایشی انحصاری فورد بود که به عنوان مهندسی خودرو برای وسایل نقلیه ویژه فورد عمل می کرد. | ## بخش 2: باس ۴۲۹ ماستنگ | اینها همچنین ساختار جلویی قوی‌تر و تمیزتر، ملاحظات مهم در مورد چنین خودرویی با عملکردی را ارائه می‌کردند و با گلگیرهای جلویی بازسازی‌شده همراه شدند. خودروها سپس برای نصب موتور و تغییرات بیشتر به کارخانه مونتاژ جدید کار کرافت در برایتون، میشیگان ارسال شدند. برای کمک به جبران این مشکل، باتری به صندوق عقب جابجا شد و یک میله چرخشی 3/4 اینچی به انتهای عقب اضافه شد تا چرخش بدنه را محدود کند. این اولین موستانگ بود که تا به حال به میله چرخشی عقب مجهز شده بود که هندلینگ بهتری به آن می داد. موتورهای بزرگ دیگر موستانگ‌های آن زمان، آن را به یک ماشین پیست بسیار توانا تبدیل می‌کردند.همچنین یک خنک‌کننده روغن که امکان بارهای دور در دقیقه و استقامت بالا را به موتور می‌داد و یک اسکوپ کاپوت کنترل‌شده دستی برای وارد کردن هوای متراکم‌تر برای احتراق کامل‌تر نیز همین کار را انجام داد. سایر ویژگی‌ها شامل آینه‌های مسابقه دوگانه کلیددار رنگی، سرعت‌سنج 8000 دور در دقیقه و فقط رادیو AM.[نیازمند منبع] اسب بخار این خودروها با قدرت 375 اسب بخار (380 اسب بخار؛ 280 کیلووات) در 5200 دور در دقیقه و گشتاور 450 پوند فوت (610 نیوتن‌متر) در 3400 دور در دقیقه تبلیغ شدند.[2 3] آزمایش دینامومتر پریود از امتیاز فورد پشتیبانی می کند. تولید کننده تجهیزات سرعت، کرین کمز، موتورهایی را آزمایش کرد که مطابق با تولید موجود بودند، به استثنای هدرهای لوله ای برای منیفولدهای اگزوز چدن استوک. برای موتور بادامک هیدرولیک 1969، آنها اوج 352.0 اسب بخار (262.5 کیلووات) را در 5500 دور در دقیقه اندازه گرفتند. موتور بادامک مکانیکی 1970 با حداکثر قدرت 366.5 اسب بخار (273.3 کیلووات)، همچنین در 5500 دور در دقیقه، اندازه گیری بهتری داشت.[4] هر دو سال مدل در مقایسه با دیگر موستانگ‌های عملکردی آن دوران (به Boss 351، Boss 302، ماخ 1 مراجعه کنید) ظاهری کم‌رنگ داشتند، به این ترتیب که تنها شناسه خارجی خودرو برگردان‌های Boss 429 روی گلگیرهای جلو و بزرگ‌نمایی منحصربه‌فرد بود. بقیه خودرو ظاهری بسیار تمیز داشت که با اکثر موستانگ‌های عملکردی که فورد تولید کرده بود، غیرمعمول بود، که اغلب بر ظاهر بیش از واقعیت آن تأکید می‌کرد. | ## بخش 3: باس ۴۲۹ ماستنگ | [5] هم اسپویلر و هم پنجره‌های پنجره که معمولاً در 1969-1970 ماخ 1 و Boss 302 دیده می‌شد گم شده بودند. در عوض، برای نشان دادن اینکه این خودروها چقدر خاص هستند، به آنها شناسه ویژه NASCAR داده شد که روی درب سمت راننده قرار داده شده بود. KK #1201 اولین Boss 429 و KK #2558 آخرین Boss 429 بود که ساخته شد.[1] با این حال، فروش باس 429 موستانگ 1970 شروع به کاهش کرد و با افزایش هزینه های تولید، هزینه گاز و سایر مشکلات داخلی فورد، تصمیم گرفته شد که سال 1970 آخرین سال باس 429 باشد. در سال 2013 یک فورد موستانگ باس 429 فست بک مشکی مدل 1969 (بازسازی نشده) به قیمت 417000 دلار در حراجی Mecum در کیسیمی، فلوریدا فروخته شد. همه آنها دارای فضای داخلی مشکی بودند و در یکی از پنج رنگ موجود بودند: سیاه ریون، سفید ویمبلدون، رویال مارون، آب نبات سیب قرمز و جید مشکی. تا به امروز، این بزرگترین اسکوپ هود کارخانه ای است که تا کنون روی یک موستانگ تولیدی نصب شده است. همه خودروها با گیربکس‌های 4 سرعته دستی و پیشرانه چرخ‌های عقب عرضه شدند.[6] موتور عظیمی که حتی در قسمت جلویی موستانگ اصلاح شده نیز جابجا شده بود، جایی برای تهویه هوا باقی نمی گذاشت. برخی از خودروهای اولیه به عنوان خودروهای کد "S" شناخته می شدند و به همین دلیل دارای موتور کمی متفاوت بودند، با روکش سوپاپ های منیزیمی، قطعات داخلی ساخته شده به سبک NASCAR و تقریباً بدون تجهیزات مه دود یا آلاینده. گفته می شود که آنها از موتورهای کد "T" و "A" بعدی قوی تر هستند (که دارای تجهیزات مربوط به انتشار برای برآورده کردن مقررات دولتی بودند). موتورها در برخی موارد برای استفاده در کاربردهای دیگر مانند کشش تراکتور، به دلیل گشتاور بسیار زیاد و اسب بخاری که موتور قادر به تولید آن بود، از خودروها حذف شدند.[نیازمند منبع] مدل 1970 فورد 499 Boss 429 را در سال 1970 ساخت. | ## جمع‌بندی | یک گزینه نصب شده توسط فروشنده شامل یک ورودی شش تکه و سه کاربراتور 2 بشکه ای در دسترس بود، اگرچه تعداد بسیار کمی از آنها فروخته شد.