موضوع مقاله: حرفه: هنرمند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حرفه: هنرمند | مقدمه: فصل‌نامه هنرهای تصویری حرفه: هنرمند یکی از نشریات فعال و معتبر در حیطهٔ هنرهای تجسمی در ایران است که هر سه ماه یک‌بار در تهران منتشر می‌شود. | ## بخش 1: حرفه: هنرمند | حرفه:هنرمند فصل‌نامه‌ای است در زمینۀ هنرهای تصویری و بیشترِ مطالب آن دربارۀ نقاشی و عکاسی، و نقد و نظریه‌های هنر است. حرفه:هنرمند در میان اصحاب هنر مجله‌ای شناخته‌شده است و برای دانشگاهیان مرجعی معتبر به‌شمار می‌آید. این مجله در معرفی هنرمندان و جریان‌های هنر تجسمی پیشگام بوده است و بسیاری از هنرمندان ممتاز و جریان‌سازِ خارجی برای نخستین بار در در این مجله معرفی شده‌اند. تاریخچه اوایل دهۀ هشتاد گروهی از دانش‌آموختگان دانشگاه هنر ایران فصل‌نامه‌ای با تمرکز بر هنرهای تصویری را راه‌اندازی کردند. شهریار توکلی در سال ۱۳۸۰ مجوز ماهنامه‌ای به نام خورشید را دریافت کرده بود که پس از آن به همراه بردیا سعدی‌نژاد، به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مراجعه کردند و نام نشریه را به حرفه:هنرمند و مجوز ماهنامه را به فصلنامه تغییر دادند. آن دو به همراه ایمان افسریان بانیان نشریه‌ حرفه: هنرمند شدند و در شماره‌های نخست از ایده‌ها و افکار فرشید آذرنگ، داریوش خادمی، فریدون غفاری، کامبیز کاهه و حسن حسینی نیز بهره بردند. نشانِ نخستینِ مجله را بردیا سعدی‌نژاد که مدیر هنری ده شماره نخست نیز بود طراحی کرده بود. فصلنامه دارای سه بخش اصلی بود و در شماره‌های نخستین زیر نظر شورای نویسندگان اداره می‌شد، حرفه:عکاس / شهریار توکلی (با تشکر از فرشید آذرنگ) حرفه: نقاش / ایمان افسریان (با تشکر از داریوش خادمی) و حرفه: سینماگر / بردیا سعدی‌نژاد و کامبیز کاهه. | ## بخش 2: حرفه: هنرمند | پس از نزدیک به دو سال انتشار منظم فصل‌نامه‌، بخش حرفه: سینماگر از شماره ۷ فصلنامه در بهار ۱۳۸۲ به دلیل کمبود نیرو در گروه سینمایی حذف شد– بردیا سعدی‌نژاد به کانادا مهاجرت کرد و کامبیز کاهه پس از بازداشتش در اسفند ۱۳۸۱ به عنوان یک نویسنده سکوت پیشه کرد– و به این ترتیب حرفه: سینماگر با بخش نوپایی از مجله با عنوان کلی حرفه:هنرمند که فرم‌های هنری تازه‌تری مانند هنرهای مفهومی و چیدمان‌های هنری را پوشش می‌داد جایگزین شد. نشانِ جدید حرفه:هنرمند را که از شماره ۱۰ روی جلد فصلنامه قرار گرفت قباد شیوا، گرافیست مشهور ایرانی، طراحی کرده است. دو سال بعد از ورود اخگر، شهریار توکلی همکاری‌اش را با مجله قطع و در همان آمد‌ورفت‌ها، غزاله هدایت به جمع حرفه:هنرمندی‌ها اضافه شد. بعد از ایشان، امتیاز مجله به «مؤسسۀ غیرتجاری حرفه‌هنرمند زمان نو» واگذار شد، و مدیر مسئولی مجله از توکلی به ایمان افسریان رسید. فصلنامه حرفه هنرمند به‌طور معمول این فصلنامه دارای سه بخش نسبتاً ثابت به نام‌های حرفه:عکاس، حرفه: نقاش و حرفه: هنرمند است. تعداد دیگری از شماره‌های آن نیز ویژه‌نامه‌هایی است که به موضوعاتی همچون گرافیک، گرافیک معاصر ایران، عکاسی معاصر ایران، تبلیغات، تصویرسازی، مهاجرت، نشر و مطبوعات و … می‌پردازد. از ۱۳۹۷، و از شمارۀ ۶۹، بخشی با عنوان «دیباچه‌ای بر تاریخ هنر و فرهنگ ایران» به مجله افزوده شد. دادبه در نوشته‌هایش سعی می‌کند با هدف تبیین مبانی نظری‌ای مبتنی بر مختصات سرزمینی، مقدمات تاریخ‌نگاری برای هنر ایران را فراهم کند. | ## بخش 3: حرفه: هنرمند | این فصلنامه در دوره انتشارش به ارائه مطالب تخصصی در زمینه هنرهای تصویری پرداخته و توانسته مخاطبان زیادی را جذب کند. اولین شماره فصلنامه حرفه: هنرمند در ۱۸۵ صفحه با قطع خشتی (مربع) در تابستان ۱۳۸۱ با قیمت ۳ هزار تومان منتشر شد و در حال حاضر پس از ۲۰ سال قیمت آن به ۱۳۰ هزار تومان رسیده‌است. روش حرفه هنرمند حرفه:هنرمند با تکیه بر دبیرانْ فصل‌نامه‌ها و ویژه‌نامه‌ها را تنظیم و تألیف و منتشر می‌کند. طی حدود دو دهه‌ای که از عمر حرفه: هنرمند می‌گذرد، دبیران بسیاری آمده‌اند و رفته‌اند. در میان آنها مجید اخگر، فرشید آذرنگ، هدا اربابی، ایمان افسریان، شهریار توکلی، و نیز غزاله هدایت نقش پررنگ‌تری را ایفا کرده‌اند. غیر از این‌ها دبیران دیگری هم بوده‌اند: مازیار اسلامی، مسلم خضری، فرشاد رستمی، علیرضا رضایی‌اقدم، بردیا سعدی‌نژاد، روبرت صافاریان، کیانا فرهودی، شمیم مستقیمی، بهزاد نژادقنبر و مهدی نصراله‌زاده. تأسیس حساب اینستاگرام و تلگرام و محتواهای تولیدی در آنها پای مخاطبان بیشتری را به دایرۀ خوانندگان و بینندگان مجله باز کرد. | ## جمع‌بندی | در این میان نقش علیرضا احمدی ساعی به‌عنوان دبیر شبکه‌های اجتماعی بسیار پررنگ بود.