موضوع مقاله: ریچارد مایر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ریچارد مایر | مقدمه: ریچارد مایر (زاده ۱۲ اکتبر ۱۹۳۴) معمار و هنرمند انتزاعی آمریکایی است که طراحی‌های هندسی‌اش بهره‌گیری چشمگیری از رنگ سفید دارند. | ## بخش 1: ریچارد مایر | او در سال ۱۹۸۴ برنده جایزه معماری پریتزکر شد و از چهره‌های برجسته معماری مدرن در سده بیستم و بیست‌ویکم میلادی به‌شمار می‌رود. مایر طراح چندین بنای نمادین است؛ از جمله ، مرکز گتی در لس‌آنجلس، موزه هنرهای در آتلانتا و تالار شهر سن خوزه. رویکرد معماری او به‌شدت متأثر از آرا و آثار لو کوربوزیه است و بهره‌گیری از فرم‌های هندسی خالص، فضاهای پر از نور و رنگ سفید از مشخصه‌های اصلی کارهای اوست. پس از فارغ‌التحصیلی، برای آشنایی با معماران، به دانمارک، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، سرزمین اسرائیل و ایتالیا سفر کرد. مایر پسرعموی دوم پیتر آیزنمن، معمار و نظریه‌پرداز و همچنین عضو گروه پنج معمار نیویورکی است. در سال ۱۹۷۲، مایر به‌عنوان یکی از اعضای پنج معمار نیویورکی شناخته شد؛ گروهی از معماران نوگرا شامل مایر، پیتر آیزنمن، مایکل گریوز، چارلز گواثمی و جان هیدوک. در آغاز حرفه‌اش، مایر با هنرمندانی چون نقاش فرانک استلا همکاری کرد و ساختارهایی سفیدرنگ و هندسی را ترجیح می‌داد. مایر نخستین بار با طراحی خانه‌های مسکونی و ، مرکز بازدیدکنندگان در (تکمیل‌شده در ۱۹۷۹)، و موزه هنرهای در آتلانتا (تکمیل‌شده در ۱۹۸۳) شهرت یافت. از دیگر سفارش‌های مهم این دوره می‌توان به در اسپانیا (تکمیل‌شده در ۱۹۹۵) و در بورلی هیلز (کالیفرنیا) (تکمیل‌شده در ۱۹۹۶) اشاره کرد. | ## بخش 2: ریچارد مایر | همچنین در هلند (تکمیل‌شده در ۱۹۹۵)، تالار شهر سن خوزه (تکمیل‌شده در ۲۰۰۵)، بازسازی در پراگ (تکمیل‌شده در ۲۰۰۸)، و مجتمع مسکونی در تل‌آویو (تکمیل‌شده در ۲۰۱۵) از نمونه‌های برجسته دیگر هستند. تأثیرپذیری از معماران پیشین بخش چشمگیری از کارهای مایر بر پایه آثار معماران اوایل تا اواسط سده بیستم، به‌ویژه لو کوربوزیه، بنا شده‌است. مایر بیش از هر معمار دیگری — حتی بیش از خود لو کوربوزیه — ایده‌های او را در آثار خود به‌کار بسته‌است. او ایده‌های موجود در آثار لو کوربوزیه، به‌ویژه ویلا ساوا و پاویون سوئیس، را گسترش داد. آثار مایر همچنین بازتاب‌دهنده تأثیرات لودویگ میس فان در روهه و در برخی موارد فرانک لوید رایت و لوئیس باراگان (بدون رنگ‌آمیزی) نیز هست. موزه آرا پاچیس در رم شهردار رم، جیانی آلمانو، در برنامه انتخاباتی خود وعده تخریب دیوار بزرگ تراورتنی ساخته مایر را گنجانده بود. آلمانو با مایر بر سر اصلاحاتی توافق کرد که از جمله آن‌ها کاهش چشمگیر ارتفاع دیوار میان فضای باز بیرونی موزه و خیابان پرتردد کنار رود تیبر بود. برنامه شهرداری بر ایجاد پیاده‌راه گسترده‌ای در کنار رود و عبور خیابان از زیر آن استوار بود. هیئت داوران در نظر خود اعلام کرد که مایر «ساختارهایی شخصی، پرتوان و اصیل آفریده‌است.» در سال ۱۹۹۷، مدال طلای ای‌آی‌ای به او اعطا شد. | ## بخش 3: ریچارد مایر | در سال ۱۹۸۳، به عضویت افتخاری درآمد و در همان سال به عضویت فرهنگستان هنر و ادب ایالات متحده پذیرفته شد. همچنین در همان سال، پروژه دهکده جزولو لیدو جایزه برای سفارش یک ساختمان را به او رساند. در سال ۲۰۱۴، مایر یک فضای نمایشگاهی به مساحت ۱۵٬۰۰۰ فوت مربع در در جرزی سیتی گشود. این فضا بخش عمده‌ای از آثار زندگی‌نامه‌ای او را گرد هم می‌آورد و جایگزین فضای کوچک‌تری شد که در سال ۲۰۰۷ در لانگ آیلند سیتی گشوده شده بود. در این فضای جدید برای نخستین بار امکان نمایش مجسمه‌ها، طرح‌های معماری و کلاژهای شخصی او فراهم شد و همچنین برنامه‌ریزی شده بود کتابخانه پژوهشی نیز در آن جا داشته باشد. در پی این اتهامات، دانشگاه کرنل — دانشگاه محل تحصیل مایر — از پذیرش هدیه‌ای که او قصد اهدای آن را داشت، خودداری کرد و بررسی کمک‌های مالی پیشین او را آغاز نمود. در ۶ آوریل ۲۰۱۸ (۱۷ فروردین ۱۳۹۷)، چهار زن دیگر از کارکنان سابق دفتر معماری مایر با ادعاهایی علیه او به رسانه‌ها مراجعه کردند. | ## جمع‌بندی | در اوایل سال ۲۰۲۱ نیز مایر رسماً بازنشسته شد و دفترش با نام «مایر پارتنرز» تغییر نام داد.