موضوع مقاله: پیتسبرگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پیتسبرگ | مقدمه: پیتسبرگ در پیرامون هم‌ریزشگاه دو رود الگنی و مانانگهلا ساخته شده‌است یعنی جایی که این دو رود با هم رودخانه اوهایو را تشکیل می‌دهند. | ## بخش 1: پیتسبرگ | دورنمای شهر پیتسبرگ شامل ۱۵۱ آسمان‌خراش، ۴۴۶ پل، دو خط آهن کابلی و یک دژ مربوط به دوران پیش از انقلاب آمریکا است. بقایای قلعه‌ای تاریخی با قدمتی بیش از ۲۵۰ سال بنام قلعه دوکِین به‌شکل تصادفی در یکی از پارک‌های این شهر کشف شده‌است. پیتسبرگ شهری در شهرستان الیگنی، پنسیلوانیا در ایالات متحده آمریکا و مرکز شهرستان آن است. این شهر در پنسیلوانیای غربی و در محل تلاقی رودخانه‌های الیگنی و مونونگاهلا که رود اوهایو را تشکیل می‌دهند، واقع شده است. پیتسبرگ در سرشماری ۲۰۲۰ جمعیتی معادل ۳۰۲٬۹۷۱ نفر داشت که آن را به دومین شهر پرجمعیت پنسیلوانیا تبدیل می‌کند. منطقه کلان‌شهری پیتسبرگ بیش از ۲.۴۳ میلیون نفر جمعیت دارد که بزرگترین منطقه در دره اوهایو و آپالاشیا، دومین در پنسیلوانیا و بیست و هشتمین در ایالات متحده محسوب می‌شود. منطقه آماری ترکیبی بزرگتر پیتسبرگ-ویرتون-استوبنویل بخش‌هایی از اوهایو و ویرجینیای غربی را نیز شامل می‌شود. پیتسبرگ به دلیل نقش مسلط خود در تاریخ صنعت فولاد ایالات متحده، به عنوان «شهر فولاد» شناخته می‌شود. این شهر به عنوان پیوندی حیاتی بین ایالت‌های ساحلی اقیانوس اطلس و میانه غرب توسعه یافت، زیرا کوهستان الیگنی غنی از مواد معدنی منجر به درگیری بین امپراتوری‌های فرانسه و بریتانیا، ویرجینیایی‌ها، شورشیان ویسکی و مهاجمان جنگ داخلی بر سر این منطقه شد. در بخشی از قرن بیستم، پیتسبرگ در زمینه اشتغال در دفتر مرکزی شرکت‌ها، تنها پس از نیویورک و شیکاگو قرار داشت و بیشترین تعداد سهامداران آمریکایی سرانه را دارا بود. صنعتی‌زدایی در اواخر قرن بیستم منجر به اخراج گسترده کارگران یقه-آبی با افول صنایع فولاد و سایر صنایع سنگین شد که همزمان با خروج چندین شرکت مستقر در پیتسبرگ از شهر بود. با این حال، شهر از فولاد فاصله گرفت و از دهه ۱۹۹۰، پیتسبرگ انرژی خود را بر صنایع مراقبت‌های بهداشتی، آموزش و فناوری متمرکز کرده است. پیتسبرگ محل استقرار ارائه‌دهندگان بزرگ خدمات پزشکی از جمله مرکز پزشکی دانشگاه پیتسبرگ و شبکه بهداشتی الیگنی و همچنین ۶۸ کالج و دانشگاه از جمله دانشگاه کارنگی ملون و دانشگاه پیتسبرگ است. | ## بخش 2: پیتسبرگ | این منطقه به عنوان مقر آژانس‌های فدرال برای دفاع سایبری، مهندسی نرم‌افزار، رباتیک، تحقیقات انرژی و نیروی دریایی هسته‌ای خدمت کرده است. این شهر محل استقرار ده شرکت فورچون ۵۰۰ و هفت مورد از ۳۰۰ شرکت حقوقی بزرگ ایالات متحده است. تاریخ غنی صنعتی آن، مؤسسات فرهنگی مشهوری را در منطقه به جای گذاشته است، از جمله موزه‌های کارنگی پیتسبرگ، باغ‌وحش و آکواریوم پیتسبرگ، هنرستان گیاه‌شناسی و باغ‌های فیپس، مرکز ملی پرندگان و یک منطقه فرهنگی متنوع. تیم‌های ورزشی حرفه‌ای لیگ برتر شهر شامل پیتسبرگ استیلرز، پیتسبرگ پنگوئنز و پیتسبرگ پایریتس هستند. پیتسبرگ همچنین جایی است که شاهدان یهوه ریشه‌های اولیه خود را در آن جستجو می‌کنند و میزبان نشست ۲۰۰۹ گروه ۲۰ بود. ریشه‌شناسی پیتسبرگ در سال ۱۷۵۸ توسط ژنرال اسکاتلندی جان فوربز به افتخار سیاستمدار بریتانیایی ویلیام پیت، اولین ارل چاتهام نامگذاری شد. پیتسبرگ در ۲۲ آوریل ۱۷۹۴ با قانون زیر به عنوان یک بخش (borough) ثبت شد: «توسط مجلس سنای پنسیلوانیا و مجلس نمایندگان پنسیلوانیا از مشترک‌المنافع پنسیلوانیا مقرر می‌شود... به یک بخش تبدیل شود، که برای همیشه بخش پیتسبرگ نامیده خواهد شد.» از ۱۸۹۱ تا ۱۹۱۱، نام شهر در سطح فدرال به صورت «Pittsburg» شناخته می‌شد، اگرچه استفاده از حرف h پایانی در این دوره توسط دولت شهر و سایر سازمان‌های محلی حفظ شد. تاریخ بومیان آمریکا منطقه سرچشمه‌های اوهایو برای مدت طولانی مسکن شاونی و چندین گروه مستقر دیگر از بومیان آمریکا بود.Solon J. شهر شانوپین یک شهر متعلق به لنی لناپه (دلاور) در قرن هجدهم بود که تقریباً از جایی که امروزه خیابان پن قرار دارد، پایین‌تر از دهانه «تو مایل ران»، از خیابان سی‌ام تا سی‌نهم امتداد داشت. به گفته جورج کروگان، این شهر در ساحل جنوبی الیگنی، تقریباً روبروی جایی که اکنون به عنوان «واشینگتن لندینگ» (سابقاً جزیره هر) در محله لارنسویل شناخته می‌شود، واقع شده بود. قرن هجدهم اولین اروپایی شناخته شده‌ای که وارد این منطقه شد، کاوشگر فرانسوی رابرت دو لا سال از کبک در طول سفر اکتشافی خود در سال ۱۶۶۹ به پایین رود اوهایو بود. مایکل بزالیون اولین کسی بود که دوشاخه اوهایو را در دست‌نوشته‌ای در سال ۱۷۱۷ توصیف کرد و در اواخر همان سال، معامله‌گران اروپایی تجارت خز پست‌ها و سکونتگاه‌هایی را در منطقه ایجاد کردند. | ## بخش 3: پیتسبرگ | در سال ۱۷۴۹، سربازان فرانسوی از کبک سفری را به دوشاخه آغاز کردند تا کانادا را با لوئیزیانای فرانسه از طریق رودخانه‌ها متحد کنند. طی سال‌های ۱۷۵۳–۱۷۵۴، بریتانیایی‌ها با عجله فورت پرنس جورج را ساختند تا اینکه نیروی بزرگ‌تری از فرانسوی‌ها آن‌ها را بیرون راندند. جنگ فرانسویان و بومیان آمریکا، جبهه آمریکای شمالی از جنگ هفت‌ساله، با مرکزیت پیتسبرگ آینده آغاز شد. ژنرال بریتانیایی ادوراد برادوک به همراه سرگرد جورج واشینگتن به عنوان دستیار او برای تصرف فورت دوکن اعزام شد. او ساخت فورت پیت را که به نام ویلیام پیت بزرگ نامگذاری شده بود، آغاز کرد، در حالی که سکونتگاه «پیتس‌بورو» نامیده شد. در طول جنگ پونتیاک، کنفدراسیونی سست از قبایل بومی آمریکا محاصره فورت پیت را در سال ۱۷۶۳ انجام دادند؛ محاصره سرانجام پس از آنکه سرهنگ هنری بوکت بخشی از نیروهای محاصره‌کننده را در نبرد بوشی ران شکست داد، شکسته شد. در این دوره، ملل قدرتمند کنفدراسیون ایروکوا، مستقر در نیویورک، کنترل بخش بزرگی از دره اوهایو را به عنوان شکارگاه با حق فتح پس از شکست دادن قبایل دیگر حفظ کرده بودند. طبق شرایط معاهده فورت استنویکس (۱۷۶۸)، به خانواده پن اجازه داده شد تا منطقه مدرن را از ایروکوا خریداری کنند. هر دو مستعمره ویرجینیا و استان پنسیلوانیا بر اساس منشورهای استعماری خود ادعای مالکیت منطقه را داشتند تا اینکه در سال ۱۷۸۰، تحت یک ابتکار فدرال توافق کردند که خط میسون-دیکسون را به سمت غرب گسترش دهند و پیتسبرگ را در پنسیلوانیا قرار دهند. در سال ۱۷۸۴، توماس ویکروی طرحی برای شهر تکمیل کرد که مورد تایید وکیل خانواده پن قرار گرفت. شهرک‌نشینان پس از عبور از رشته‌کوه آپالاش یا از طریق دریاچه‌های بزرگ وارد منطقه شدند. | ## جمع‌بندی | فورت پیت (پیتسبرگ کنونی) در سرچشمه رودخانه اوهایو به پایگاه اصلی مهاجرانی تبدیل شد که به قلمرو شمال غرب می‌رفتند.``` تیم‌های ورزشی ورزشهای حرفه‌ای و تیم‌های ورزشی بخش بزرگی از فرهنگ پیتسبرگ و مردمان این شهر هستند.