موضوع مقاله: آریگو ساکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آریگو ساکی | مقدمه: او در دو دوره هدایت میلان را بر عهده داشت (۹۱–۱۹۸۷، ۹۷–۱۹۹۶) و موفقیت‌های بزرگی را به دست آورد؛ او از جمله مربیانی بود که هیچگاه بازیکن حرفه ای نبودند. | ## بخش 1: آریگو ساکی | ساکی به عنوان یکی از بهترین مربیان تاریخ فوتبال و میلان تحت هدایت او (۹۱–۱۹۸۷) به عنوان یکی از بهترین تیم‌های تاریخ فوتبال شناخته می‌شود؛ حتی برخی آن را بهترین تیم تاریخ فوتبال می‌دانند. او در نخستین فصل حضور خود موفق به قهرمانی در سری آ فصل ۸۸–۱۹۸۷ شد و پس از آن با کسب دو عنوان قهرمانی پیاپی در جام باشگاه‌های اروپا فصل ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰، بر فوتبال اروپا حاکم شد. بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶، او سرمربی تیم ملی ایتالیا بود و آن‌ها را به فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ رساند اما در ضربات پنالتی مقابل برزیل شکست خورد و از قهرمانی بازماند. همین موضوع منجر به نقل قول معروف وی شد که در پاسخ به کسانی که صلاحیت وی را زیر سؤال می‌بردند گفت: «من هرگز نمی‌دانستم که برای تبدیل شدن به یک سوارکار حرفه‌ای، اول باید یک اسب بود!» از دیگر نقل قول‌های معروف ساکی می‌توان به «فوتبال مهم‌ترین موضوع کم‌اهمیت زندگی است.» اشاره کرد. زندگی‌نامه اولین حضور او در میدان‌ها فوتبال به عنوان مربی در سال ۱۹۸۲ در تیم ریمینی کالچو از سری سی باشگاه‌های ایتالیا بود. او تیم را به سری بی رساند و وقتی توانست در فصل ۱۹۸۷–۱۹۸۶ در جام حذفی، تیم پرقدرت و پرآوازه میلان را شکست دهد، توجهات را به سوی خود جلب کرد. بعد از آن، سیلویو برلوسکونی، رئیس باشگاه میلان، وی را به استخدام این تیم درآورد. | ## بخش 2: آریگو ساکی | ساکی تیمی با سبک بازی هجومی تشکیل داد که در فوتبال سری آ ایتالیا کمتر دیده شده بود. با فرانکو بارزی، کاپیتان و سازمان‌دهنده خط دفاع، پائولو مالدینی، مدافع کناری جوانی که رو به جلو بازی می‌کرد، مثلث هلندی فرانک ریکارد، رود گولیت و مارکو فان باستن توانست در همان سال ۱۹۸۸ قهرمانی در سری آ ایتالیا را برای هواداران میلان به ارمغان آورد. یک سال بعد قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شده و سال بعد نیز موفق به دفاع از این عنوان شدند. علاوه بر این‌ها، میلان با ساکی توانست در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ به قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان و نیز قهرمانی سوپر جام اروپا برسد. این موفقیت‌ها سبب شد تا ساکی در سال ۱۹۹۱ به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایتالیا معرفی شود، تیمی که در بحران قرار داشت و و نتوانسته بود به جام ملت‌های ۱۹۹۲ اروپا که در سوئد برگزار می‌شد، راه پیدا کند. ساکی با ستاره‌های میلان تیمی تهاجمی ساخت که البته به دلیل نبودن ستاره‌های هلندی در آن، تیمی که کاملاً دلخواه او بود، شکل نگرفت. با این وجود ایتالیا با رهبری وی موفق شد به مسابقات جام جهانی سال ۱۹۹۴ در آمریکا صعود کند. | ## بخش 3: آریگو ساکی | این جام برای تیم ملی ایتالیا بسیار سخت و آزاردهنده بود، اما به لطف گل‌های روبرتو باجو، توانستند تا فینال پیش بروند. در دیدار فینال که در مقابل برزیل انجام می‌شد، ایتالیا با همان شیوه قدیمی دفاعی به میدان آمد و بازی در وقت قانونی بدون گل مساوی به پایان رسید تا ضربات پنالتی تکلیف قهرمان را مشخص کند. در این‌جا بود که فرانکو بارزی و روبرتو باجو، ستاره‌ها و قهرمانان تیم، پنالتی خود را به هدر دادند تا تیم ملی برزیل برای چهارمین مرتبه جام قهرمانی جهان را به چنگ آورد. دو سال بعد، در جام ملت‌های اروپای سال ۱۹۹۶، تیم ملی ایتالیا نه تنها با انجام بازی‌های نه‌چندان زیبا و جذاب، هوادارانش را مأیوس کرد، بلکه این تیم در مرحله مقدماتی نیز از دور رقابت‌ها حذف شد. بعد از این ناکامی، چزاره مالدینی جانشین آریگو ساکی شد و وی به مربیگری در سطح باشگاهی بازگشت. اما در تیم‌های آتلتیکو مادرید و پارما نتوانست موفقیت‌هایی که قبلاً با میلان به دست آورده بود را تکرار کند. | ## جمع‌بندی | وی در ۶ دسامبر سال ۲۰۰۵ اعلام کرد که در پایان سال از دنیای فوتبال کناره‌گیری می‌کند.