aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ویلیام هنری هریسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلیام هنری هریسون | مقدمه: وی رهبر ارتش آمریکا، سیاست‌مدار و نهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب ویگ در سال ۱۸۴۱ بود. | ## بخش 1: ویلیام هنری هریسون | وی فرزند بنیانگذار بنیامین هریسون پنجم و پدربزرگ پدری بنیامین هریسون، بیست و سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده بود. هریسون آخرین رئیس‌جمهوری بود که به عنوان یک تبعه انگلیسی در سیزده مستعمره متولد شد. وی در طی دوران اولیه فعالیت نظامی خود، در نبرد چوبهای افتاده ۱۷۹۴ شرکت کرد، یک پیروزی نظامی آمریکایی که عملاً جنگ شمال غربی هند را خاتمه داد. بعد، او در نبرد تیپکنو در سال ۱۸۱۱، یک نیروی نظامی علیه کنفدراسیون تکومسه را رهبری کرد، که در آنجا لقب «تیپکانوی قدیم» را بدست آورد. وی در جنگ ۱۸۱۲ به ارتشبد ارتش ارتقا یافت و در سال ۱۸۱۳ در جنگ تیمز در بالادست کانادا پیاده‌نظام و سواره نظام آمریکایی را رهبری کرد.Langguth, A. 206 زندگی‌نامه ریاست جمهوری ایالات متحده حزب ویگ، سال ۱۸۴۰ ویلیام هریسون را به عنوان نامزد حزب برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی کرد. ویلیام هریسون افسر ارتش آمریکا در جنگ با سرخ‌پوست‌ها بود که در کلبه‌ای ساده زندگی می‌کرد و آب سیب می‌نوشید. | ## بخش 2: ویلیام هنری هریسون | شیوه زندگی ساده هریسون با زندگی اشرافی ون بورن که شامپاین می‌نوشید، در تضاد کامل بود. هریسون در واقع فرزند خانواده‌ای اشرافی در ویرجینیا بود و سال ۱۷۷۳ در برکلی ویرجینیا به دنیا آمد. اما همان سال ناگهان تغییر عقیده داد، وارد ارتش شد و به سوی شمال غربی آمریکا رفت. سال۱۷۹۸ از ارتش استعفا داد ومسوول سرزمین‌های شمال غربی شد و توانست اراضی آن منطقه را به دو بخش شمال غربی و ایندیانا تقسیم کند. مهم‌ترین کاری که هریسون در مقام فرماندار انجام داد تصرف سرزمین‌های سرخپوستان بود. سرخپوستها نیز به عنوان تلافی به شهرکها حمله کردند و هریسون مأمور دفاع از شهرک‌ها شد. سال ۱۸۰۹ تهدید علیه شهرک نشینان جدی شد، با ورود تکومسه به کنفدراسیون سرخپوستها، ائتلاف آن‌ها قویتر شد ه بود. | ## بخش 3: ویلیام هنری هریسون | سال ۱۸۱۱ هریسون اجازه حمله به کنفدراسیون سرخپوستها را دریافت کرد و طی چندین نبرد نیروهای سرخپوستها را که با بریتانیایی‌ها متحد شده بودند، شکست داد. از پنجم اکتبر ۱۸۱۳ به بعد هیچگاه مقاومت جدی ای از سوی سرخپوستها در منطقه شمال غربی آمریکا مشاهده نشد. قهرمان ملی، نامزد حزب ویگ هریسون پس از پیروزی در این نبردها به زندگی غیرنظامی بازگشت. حزب ویگ که در جستجوی نامزدی برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۴۰ بود، هریسون را که قهرمانی ملی بود برگزید. هریسون هرچند که در انتخابات عمومی رای کمتری نسبت به رقیبش آورده بود اما توانست با برتری قابل توجه در آرای الکتورال مارتین ون بورن را شکست دهد. ویلیام هریسون فوریه سال۱۸۴۱ وارد واشینگتن شد، او از دنیل وبستر خواست تا سخنرانی مراسم ادای سوگندش را ویرایش کند، از نظر ادبی متنی زیبا فراهم آورد و آن را با امثال و کنایه‌های قدیمی بیارآید. | ## جمع‌بندی | در حالیکه هریسون چهره‌ای ملی‌گرا داشت در متن سخنرانی آمده بود هریسون مطیع خواست مردم است که از طریق کنگره بیان می‌شود.
موضوع مقاله: میلارد فیلمور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میلارد فیلمور | مقدمه: میلارد فیلمور (۷ ژانویه ۱۸۰۰ – ۸ مارس ۱۸۷۴) سیزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و آخرین شخص از حزب ویگ بود که توانست به ریاست جمهوری آمریکا برسد.او تا سال های پایانی زندگی،مشغول فعالیت بود.او سازنده دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو است. | ## بخش 1: میلارد فیلمور | زندگی میلارد فیلمور، سیزدهمین رئیس جمهوری آمریکا میلارد فیلمورفردی بود که نشان داد چگونه در آمریکا از زندگی در کلبه‌ای ساده می‌توان به ثروت و مقام در کاخ سفید رسید. میلارد در مدرسه‌ای درس خواند که یک کلاس درس بیشتر نداشت و همان‌جا به معلم سرخ مویش، ابیگل پاورز، دل بست، آن دو بعدها با هم ازدواج کردند. ورود به دنیای سیاست سال ۱۸۲۳ میلارد امتحان کسب پروانه وکالت را با موفقیت گذراند، هفت سال بعد دفتر وکالتش را به شهر بوفالو منتقل کرد. ابتدا دستیار ترلو وید، یکی از سیاستمداران عضو حزب ویگ بود، پس از آن هشت سال عضو مجلس نمایندگان بود. فیلمور ریاست جلسات سنا را زمانی عهده‌دار شد که مذاکرات فرسایشی مربوط به مصالحه سال ۱۸۵۰ در جریان بود. سال ۱۸۴۸ درحالی‌که سمت حسابرس کل نیویورک را بر عهده داشت به عنوان معاون ریاست جمهوری انتخاب شد. | ## بخش 2: میلارد فیلمور | ژوئیه سال ۱۸۵۰ زاکاری تایلور درگذشت و فیلمور جانشین او شد، این وقایع در آرایش قدرت سیاسی تغییر ایجاد کرد، اعضای کابینه تایلور استعفا دادند و پرزیدنت فیلمور بلافاصله دنیل وبستر را به سمت وزیر امور خارجه منصوب کرد و به این صورت تمایل خود را برای ائتلاف با اعضای میانه‌روی حزب ویگ که موافق مصالحه بودند نشان داد. روز ششم اوت سال ۱۸۵۰ فیلمور در پیامی به کنگره پیشنهاد کرد در ازای پرداخت مبلغی به تگزاس، این منطقه را از ادعا در مورد بخش‌هایی از نیومکزیکو منصرف کند. تعدادی از اعضای شمالی کنگره که می‌خواستند برده داری در تمامی اراضی که در پی جنگ مکزیک به‌دست آمده بود ممنوع شود، در نتیجه پیشنهاد فیلمور، موضع خود را نسبت به ممنوعیت برده داری تغییر دادند. در نتیجه استراتژی سناتور استفن داگلاس و تدابیر رئیس‌جمهور، در نهایت مذاکرات به تصویب چند لایحه منجر شد. کالیفرنیا ایالت آزاد اعلام شد، مرزهای تگزاس را مشخص کردند و غرامت لازم پرداخت شد. افسران فدرال موظف شدند به برده دارانی که در تعقیب برده‌های فراری بودند، کمک کنند و تجارت برده در پایتخت ممنوع شود. | ## بخش 3: میلارد فیلمور | تمامی این لوایح با اکثریت آرا تصویب شدند و روز ۲۰ سپتامبر به امضای ریاست جمهوری رسید. دنیل وبستر در یادداشتی در این رابطه نوشت: «حالا شبها می‌توانم راحت بخوابم.» برخی از ویگ‌های نظامی شمالی، که حاضر به مصالحه نبودند و آشتی ناپذیر به نظر می‌رسیدند، فیلمور را به خاطر امضای لایحه تعقیب برده‌های فراری نبخشیدند و مانع از نامزدی فیلمور در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری شدند. ظرف مدت چند سال مشخص شد این مصالحه هر چند به منظور حل مسئله بحث‌برانگیز برده داری صورت گرفته اما در عمل آتش بستی موقت و متزلزل بوده‌است. پس از ریاست جمهوری در سال‌های دهه ۱۸۵۰ و درحالی‌که حزب ویگ در حال فروپاشی بود، فیلمور حاضر نشد به حزب جمهوری‌خواه بپیوندد، اما در عوض سال ۱۸۵۶ نامزدی ریاست یکی از احزاب مطرح آن زمان را پذیرفت. میلارد فیلموردر جریان جنگ‌های داخلی مخالف پرزیدنت لینکلن بود و در دوره بازسازی پس از جنگ‌های داخلی از پرزیدنت جانسون حمایت می‌کرد. | ## جمع‌بندی | میلارد فیلمور همچنین حاضر به پذیرش مدرک افتخاری از دانشگاه آکسفورد نشد و گفت سواد و فضایل علمی لازم برای دریافت این مدرک را در خود نمی‌بیند.
موضوع مقاله: رادرفورد بیرچارد هیز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رادرفورد بیرچارد هیز | مقدمه: رادرفورد بیرچارد هِیز (۴ اکتبر ۱۸۲۲ – ۱۷ ژانویه ۱۸۹۳)، نوزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. | ## بخش 1: رادرفورد بیرچارد هیز | این دوران همزمان است با ۱۲۵۵ تا ۱۲۵۹ خورشیدی و زمان سلطنت ناصر الدین شاه در ایران است. انتخاب هیز برای سومین بار به عنوان فرماندار اوهایو زمینه جلب توجه جمهوریخواهان را به وی فراهم آورد. انتخاب وی به عنوان رئیس‌جمهور آمریکا در سال ۱۸۷۶ با بحث و شبهات زیادی همراه بود. اما وعده‌های هیز برای مصالحه با جنوب باعث شد تا افکار عمومی آمریکا نسبت به نتایج این انتخابات سختگیری نکرده و آن را بپذیرد. زندگی رادرفورد هایس، نوزدهمین رئیس‌جمهوری آمریکا رادرفورد هایس در یکی از بحث برانگیزترین انتخابات در تاریخ آمریکا و با اختلاف یک رای الکتورال، رقیبش ساموئل تیلدن را شکست داد و به عنوان نوزدهمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شد. | ## بخش 2: رادرفورد بیرچارد هیز | رادرفورد هایس، سال ۱۸۲۲ در اوهایو به دنیا آمد، در کنیون کالج و هاروارد حقوق خواند، پس از ۵ سال وکالت به سینسیناتی رفت و در آنجا به عنوان یک وکیل جوان در حزب ویگ رشد کرد. زمانیکه هنوز در ارتش بود جمهوری خواهان سینسیناتی از اوخواستند که نامزد عضویت در مجلس نمایندگان آمریکا شود، او پذیرفت و در انتخابات پیروز شد. رادرفورد هایس پیش از ریاست جمهوری، نماینده کنگره و سه دوره نیز فرماندار اوهایو بود. انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال ۱۸۷۶ رادرفورد هایس مردی آزادمنش، وفادار به حزب وبا سوابق خوب جنگی بود، این امتیازات سبب شد تا جمهوری خواهان او را برای انتخابات سال ۱۸۷۶ به عنوان نامزد خود معرفی کنند. با وجود آنکه شماری از سرشناس‌ترین سخنرانان جمهوری‌خواه و حتی مارک توین برای هایس تبلیغ می‌کردند، هایس امیدی به پیروزی نداشت. | ## بخش 3: رادرفورد بیرچارد هیز | نتیجه انتخابات بسیار نزدیک بود، تیلدن ۴ میلیون و ۳۰۰ هزار رای عمومی و هایس ۴ میلیون و ۳۶ هزار رای عمومی را از آن خود کرد، اما سرنوشت انتخابات در گرو نتیجه آرای الکتورال بود. در سه ایالت لوییزیانا، کارولینای جنوبی و فلوریدا در زمینه آرای الکتورال اختلاف وجود داشت وهایس برای پیروزی به رای الکتورال هر سه ایالت نیاز داشت، پس از چندین ماه مجادله در ژانویه سال ۱۸۷۷ کنگره، یک کمیسیون انتخاباتی را مسوول رسیدگی به این جریان کرد. این کمیسون متشکل از ۸ جمهوری‌خواه و ۷ دموکرات بود، کمیسون با رای ۸ بر ۷ به نفع هایس رای داد و نتیجه نهایی انتخابات سال ۱۸۷۶ را چنین اعلام کرد: ۱۸۵ رای الکتورال برای هایس و ۱۸۴ رای برای تیلدن. جمهوری خواهان شمالی به دموکراتهای جنوبی وعده دستکم یک پست کابینه، حمایت فدرال، یارانه‌های داخلی و خروج سربازان از لوییزیانا و کارولینای جنوبی را داده بودند. رادرفورد هایس، قول داد که از حقوق سیاهان در جنوب محافظت کند و همزمان طرفدار استقرار دولتهای خودگردان محلی بود که با دانایی، صداقت و آرامش اداره شوند. | ## جمع‌بندی | رادرفورد هایس از ابتدا اعلام کرده بود که بیش از یک دوره در مقام ریاست جمهوری خدمت نخواهد کرد.
موضوع مقاله: جیمز آبرام گارفیلد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمز آبرام گارفیلد | مقدمه: جیمز آبرام گارفیلد (۱۹ نوامبر ۱۸۳۱ – ۱۹ سپتامبر ۱۸۸۱) بیستمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. | ## بخش 1: جیمز آبرام گارفیلد | گارفیلد از چهارم مارس تا نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. جیمز گارفیلد، بیستمین رئیس‌جمهوری ایالات متحده آمریکا جیمز گارفیلد سال ۱۸۳۱ درشهر کویاهوگا در اوهایو به دنیا آمد، دو ساله بود که پدرش را از دست داد، گارفیلد برای آنکه هزینه تحصیلش را فراهم کند مدتی راننده قایقهای مسافری بود. ورود به دنیای سیاست جیمز گارفیلد سال ۱۸۵۹ به عنوان سناتور جمهوری‌خواه از ایالت اوهایو به سنا راه یافت. در دوران بحران داخلی طرفدار سرسخت بازگشت ایالتهای تجزیه طلب به ایالات متحده آمریکا بود. سال ۱۸۶۲ و در زمان جنگ داخلی به ارتش داوطلبان پیوست و به دلیل لیاقتی که در نبردها از خود نشان داد درعرض دو سال چندین بار ترفیع گرفت و به درجه سرلشکر نیروهای داوطلب ارتقا یافت. | ## بخش 2: جیمز آبرام گارفیلد | هم‌زمان در سال ۱۸۶۲ مردم اوهایو، جیمز گارفیلد را برای نمایندگی در کنگره انتخاب کردند. پرزیدنت لینکلن، گارفیلد را متقاعد کرد که از ارتش کناره گیرد استدلال لینکلن این بود که پیدا کردن یک نظامی برای جانشینی او به مراتب آسانتر از یافتن جمهوری‌خواهی توانا برای کنگره است. سال ۱۸۸۰ در کنوانسیون جمهوری خواهان، گارفیلد نتوانست نظر سایر جمهوری خواهان را برای نامزدی دوستش، جان شرمن جلب کند. در نهایت در سی و ششمین دور رای‌گیری، به صورت غیرمنتظره و بدون آنکه از قبل در این باره گفتگویی صورت گرفته باشد، خود گارفیلد به عنوان نامزد جمهوری خواهان برای انتخابات ریاست جمهوری انتخاب شد. دوران ریاست جمهوری جیمز گارفیلد با اختلاف تنها ۱۰ هزار رای عمومی، ژنرال وینفیلد اسکات هنکاک، نامزد دموکراتها را شکست داد و به عنوان بیستمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شد، در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۵۰ میلیون و ۱۵۵ هزار و ۷۸۳ نفر بود. | ## بخش 3: جیمز آبرام گارفیلد | جیمز گارفیلد در دوران ریاست جمهوری اختیارات دولت فدرال را در زمینه اداره گمرک نیویورک افزایش داد. وکیل جوانی که نتوانسته بود درشغل دلخواه خود استخدام شود به رئیس‌جمهوری تیراندازی کرد. الکساندر گراهام بل، مخترع تلفن، به کاخ سفید آمد و تلاش کرد گلوله را در بدن رئیس‌جمهوری با دستگاه الکتریکی که خود طراحی کرده بود ردیابی کند، اما موفق نشد. با آنکه پس از چند روز به نظر رسید حال گارفیلد رو به بهبود است، اما روز نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱ گارفیلد، از عفونت و خونریزی داخلی درگذشت. | ## جمع‌بندی | ریاضیات در سال ۱۸۶۷، گارفیلد استعداد خود در ریاضی را با اثبات قضیه فیثاغورس نشان داد.
موضوع مقاله: چستر آلن آرتور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چستر آلن آرتور | مقدمه: چستر آلن آرتور (۵ اکتبر ۱۸۲۹ – ۱۸ نوامبر ۱۸۸۶)، وکیل و سیاست‌مدار آمریکایی، بیست و یکمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. | ## بخش 1: چستر آلن آرتور | از وی بابت امضای لایحه راه ندادن چینی ها در دوران ریاست جمهوری اش انتقاد می شود. لایحه راه‌ندادن چینی‌ها اولین قانونی بود که به منظور پیشگیری از مهاجرت گروه قومی مشخصی به آمریکا اجرا شد. | ## بخش 2: چستر آلن آرتور | زندگی چستر آلن آرتور در سال ۱۸۷۱ از سوی گرانت به سمت تحصیل دار بندر نیویورک منصوب شد. این سمت زمینه حمایت گسترده گروه نیویورکی‌ها را به نفع وی فراهم آورد، اما هیس در سال ۱۸۷۷ خواستار تحقیق در فعالیت‌های این گروه شد و یک سال بعد آرتور از سمت خود معلق شد. | ## بخش 3: چستر آلن آرتور | ## جمع‌بندی | وی در پی از دست دادن حمایت گروه نیویورک و ناکامی در جلب حمایت جمهوری خواهان از نامزدی برای انتخابات سال ۱۸۸۴ بازماند.
موضوع مقاله: گروور کلیولند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گروور کلیولند | مقدمه: استیون گروور کلیولند (۱۸ مارس ۱۸۳۷ – ۲۴ ژوئن ۱۹۰۸) وکیل و سیاستمدار آمریکایی و بیست و دومین و بیست و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود.بدین ترتیب او تنها رئیس‌جمهوری است که در دوره‌های غیر متوالی به این سمت رسیده (188589 و 189397) و دو بار در شماره‌گذاری رؤسای جمهور شمرده می‌شود. | ## بخش 1: گروور کلیولند | او از سال‌ ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۹ و سپس از ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۷ رییس جمهور آمریکا بود و یکی از دو دموکراتی (در کنار توماس وودرو ویلسون) است که در دوره سیطرهٔ جمهوریخواهان از ۱۸۶۱ تا ۱۹۳۳ به قدرت رسیده است. او اولین دموکراتی بود که بعد از جنگ داخلی ایالات متحده به ریاست جمهوری رسید، همچنین او و دونالد ترامپ تنها رئیس‌جمهورهایی در تاریخ آمریکا هستند که در دو دوره غیر متوالی به این منصب رسیدند. سرگذشت کلیولند رهبر دمکرات‌های بوربونی حامی کسب‌وکاری بود که با تعرفه‌های بالا، نقره رایگان، تورم، امپریالیسم، یارانه دادن به کسب‌وکارها، کشاورزان یا کهنه‌سربازان مخالف بودند. این فاجعه حزب دمکرات را نابود کرد و راه را برای پیروزی سهمگین حزب جمهوریخواه در انتخابات ۱۸۹۴ و در دست گرفتن حزب دمکرات از سوی نقره خواهان و زراعت کاران شد. | ## بخش 2: گروور کلیولند | نتیجه یک تغییر راستای سیاسی بود که به نظام حزبی سوم پایان داد و نظام حزبی چهارم و عصر ترقی‌خواهی را شروع کرد.Gould, passim کلیولند سیاستگذاری نیرومند بود، و هدف انتقاد نیز قرار می‌گرفت. مداخلهٔ او در اعتصاب پولمن در ۱۸۹۴ و فعال نگه داشتن راه‌آهن خشم سندیکاها را در سطح کشور و نیز حزب را در ایلینوی برانگیخت؛ حمایت او از استاندارد طلا و مخالفت با نقره رایگان جناح زراعت کار حزب دمکرات را دشمن او کرد.Tugwell, 220–249 منتقدان شکایت کردند که کلیولند در دور دوم خود ابتکار اندکی داشته و به نظر می‌رسد منکوب فجایع اقتصادی کشور—رکود اقتصادی و اعتصاب ها— شده است. با این وجود شهرت او به خاطر پاکدامنی و شخصیت نیکو با وجود دشواری‌های دور دوم او باقی ماند. الن نوینس زندگی‌نامه‌نویس نوشت «در مورد گروور کلیولند، بزرگی در ویژگی‌های معمولی است تا غیرمعمولی. | ## بخش 3: گروور کلیولند | او از صداقت، شجاعت، سرسختی، استقلال و عقل سلیم بهرمند بود؛ ولی آن‌ها را به درجه‌ای داشت که دیگران ندارند.»Nevins, 4 امروزه بیشتر مورخان او را رهبری موفق می‌دانند و عموماً در بین سطح دوم رؤسای جمهور آمریکا طبقه‌بندی می‌کنند. او اگرچه در میان افکار عمومی آمریکااز محبوبیت بالایی برخوردار نبود، اما در انتخابات ۱۸۸۴ با جلب نظر جمهوریخواهان مستقل به ریاست جمهوری آمریکا رسید. وی ۴ سال بعد رقابت برای کسب مجدد این جایگاه را به «بنیامین هریسون»، از حزب جمهوریخواه، واگذار کرد اما در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری بار دیگر توانست وارد کاخ ریاست جمهوری شود. پیروزی در نزاع مرزی با انگلیس در ونزوئلا از جمله دستاوردهای وی در سیاست خارجی بود. | ## جمع‌بندی | کاخ سفیدی‌ها؛ شرح حال ۴۱ رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، ۱۴ آبان ۸۴ (۴ نوامبر ۲۰۰۵)، روزنامهٔ شرق.
موضوع مقاله: بنجامین هریسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بنجامین هریسون | مقدمه: بنجامین هریسون (زادهٔ ۲۰ اوت ۱۸۳۳ – درگذشتهٔ ۱۳ مارس ۱۹۰۱) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۳ به عنوان بیست و سومین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب جمهوری‌خواه خدمت کرد. | ## بخش 1: بنجامین هریسون | بنیامین هریسون در انتخابات ۱۸۸۸ به عنوان نامزد جمهوری‌خواهان شرکت کرد و با کسب ۲۳۳ رای در الکترال کالج بر «کله ولند» چیره شد. بزرگ‌ترین دستاورد سیاست خارجی هریسون حمایت وی از «بلین»، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا وقت بود که ایده‌هایش در اداره امور وزارت خارجه آمریکا زمینه‌های قدرت امپریالیستی این کشور را نوید می‌داد. | ## بخش 2: بنجامین هریسون | از دیگر دستاورد های دوران ریاست جمهوری وی به تجهیز و به روزرسانی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا می توان اشاره کرد. بعضی از طرح های او مثل تخصیص بودجه فدرال برای برنامه های آموزشی با شکست مواجه شد. | ## بخش 3: بنجامین هریسون | هریسون در ۱۳ مارس ۱۹۰۱ در سن ۶۶ سالگی بر اثر ذات‌الریه در خانه خود در ایندیاناپولیس درگذشت. بقایای هریسون در قبرستان کراون هیل ایندیاناپولیس، در کنار جسد همسر اولش، کارولین، دفن شده است. | ## جمع‌بندی | پس از مرگ او در سال ۱۹۴۸، مری دیمیک هریسون، همسر دوم او، در کنار او به خاک سپرده شد.
موضوع مقاله: تئودور روزولت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تئودور روزولت | مقدمه: تئودور روزولت (۲۷ اکتبر ۱۸۵۸ – ۶ ژانویه ۱۹۱۹) بیست و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. | ## بخش 1: تئودور روزولت | درخشان‌ترین دستاورد روزولت در میان سایر رئیس‌جمهورهای آمریکا این بود که وی با دریافت جایزه نوبل صلح توانست اولین جایزه نوبل را برای آمریکایی‌ها به ارمغان آورد. وی که در دور دوم ریاست ویلیام مک‌کینلی در کاخ سفید آمریکا معاونت وی را بر عهده داشت، پس از ترور او قدرت را در این کشور به دست گرفت. | ## بخش 2: تئودور روزولت | وی اجازه تحریک شورش در پاناما را صادر کرد تا از اعتراض‌ها و کارشکنی‌های کلمبیا در کانال پاناما خلاصی یابد. روزولت در سال ۱۹۱۲ بار دیگر تلاش کرد تا نامزدی حزب جمهوریخواه را برای سومین دور ریاست بر کاخ سفید از آن خود کند. | ## بخش 3: تئودور روزولت | ## جمع‌بندی | اما «ویلیام هووارد تافت» وزیر جنگ وی، در دور دوم ریاست جمهوری‌اش گوی سبقت را از وی ربود و توانست برای بار دوم از حزب متبوعش برای شرکت در رقابت‌های انتخابات سال ۱۹۱۲ کاندید شود.
موضوع مقاله: ویلیام هاوارد تفت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلیام هاوارد تفت | مقدمه: ویلیام هاوارد تَفت (به انگلیسی: William Howard Taft) (۱۵ سپتامبر ۱۸۵۷ – ۸ مارس ۱۹۳۰)، بیست و هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۱۳–۱۹۰۹) از حزب جمهوری‌خواه و دهمین قاضی ارشد ایالات متحده (۱۹۳۰–۱۹۲۱) و تنها کسی است که هر دو این مناصب را بر عهده داشته‌است. | ## بخش 1: ویلیام هاوارد تفت | ویلیام مک‌کینلی ریاست کمیسیون فیلیپین را پس از استیلای آمریکا بر این کشور به تفت سپرد. وی توانست اوضاع اقتصادی این کشور را سامان دهد و مشکل زمین‌های متعلق به کلیسا را حل و فصل کند. | ## بخش 2: ویلیام هاوارد تفت | وی که دست پرورده روزولت بود، توانست در انتخابات ۱۹۰۸ رقیب دموکرات خود که سه دور شکست در برابر جمهوریخواهان را تجربه کرده بود، مغلوب کند. با وجود پایبندی تفت به سیاست‌های روزولت، وی از حمایت جناح ترقی خواهان در حزب متبوعش محروم شد. | ## بخش 3: ویلیام هاوارد تفت | ## جمع‌بندی | این وضعیت زمینه تردیدهای وی را در تصمیم‌گیری‌هایش فراهم آورد و موجب شکست وی در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۹۱۲ گردید.
موضوع مقاله: کالوین کولیج | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کالوین کولیج | مقدمه: جان کالوین کولیج ; (۴ ژوئیه ۱۸۷۲ – ۵ ژانویه ۱۹۳۳) سی‌امین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۲۹–۱۹۲۳) بود. | ## بخش 1: کالوین کولیج | کولیج که وکیلی جمهوری‌خواه و اهل ورمانت بود، در سلسله مراتب سیاست ایالتی ماساچوست ترقی کرد و نهایتاً فرماندار آن ایالت شد. مدیریت اعتصاب پلیس بوستون در سال ۱۹۱۹ از سوی او، توجه ملی را به سوی او جلب کرد و باعث شد او به عنوان مرد اقدام‌های قاطع مشهور شود. اندک زمانی بعد، او در سال ۱۹۲۰ به عنوان ۲۹مین معاون رئیس‌جمهور برگزیده شد و پس از مرگ ناگهانی وارن جی. | ## بخش 2: کالوین کولیج | او که در سال ۱۹۲۴ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید، به عنوان یک محافظه‌کار حامی دولت کوچک و نیز شخصی که علی‌رغم حس طنز خوبش بسیار کم حرف می‌زده مشهور شد. کولیج اعتماد عمومی به کاخ سفید را پس از رسوایی‌های سلف خود بازگرداند، و با محبوبیت قابل توجهی این منصب را ترک کرد. آن طور که یک زندگی‌نامه‌نویس کولیج بیان کرده، «او روح و امیدهای طبقه متوسط را تجسم بخشید، توانست آمال آنان را درک کرده و نظر آنها را بیان کند. | ## بخش 3: کالوین کولیج | این که او روح متوسط را نمایندگی کرد قانع کننده‌ترین برهان بر قوت اوست.» بازنشستگی کولیج نسبتاً کوتاه بود و او در سن ۶۰ سالگی در سال ۱۹۳۳، کمتر از دو ماه پیش از این که جانشین مستقیمش، هربرت هوور، منصب را ترک کند درگذشت. او چهارمین رئیس‌جمهور از پنج رئیس‌جمهوری است که در دورهٔ جانشین مستقیمشان درگذشته‌اند. برخی بعدتر از کولیج به عنوان بخشی از نارضایتی عمومی از دولت لسه فر انتقاد کردند. | ## جمع‌بندی | در دورهٔ دولت رونالد ریگان محبوبیت او دچار تحولی مجدد شد، ولی ارزیابی نهایی از ریاست جمهوری او بین کسانی که کاهش اندازهٔ برنامه‌های دولتی توسط او را تأیید می‌کنند و آنانی که معتقدند دولت فدرال باید بیشتر در تنظیم و کنترل کردن اقتصاد درگیر باشد، دودسته است.
موضوع مقاله: دوایت آیزنهاور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوایت آیزنهاور | مقدمه: دوایت دیوید آیزنهاور معروف به «آیک» (۱۴ اکتبر ۱۸۹۰ – ۲۸ مارس ۱۹۶۹)، ژنرال پنج ستاره و سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ به‌عنوان سی و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا مشغول به فعالیت بود. | ## بخش 1: دوایت آیزنهاور | او در طول جنگ جهانی دوم عنوان «ژنرال ارتش» را دارا بود و فرماندهٔ عالی نیروهای متفقین در اروپا بود و از طراحان عملیات فرود بود. در سال ۱۹۵۰ هری ترومن از ژنرال آیزنهاور که سمت‌های نظامی متعددی را تا آن زمان تجربه کرده‌بود، خواست تا ریاست نیروهای ناتو را در اروپا بپذیرد. وی دو سال بعد در کنوانسیون حزب جمهوری‌خواه به عنوان نامزد این حزب برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی شد. وی سپس «آدلای استیونسون»، رقیب خود در انتخابات ۱۹۵۲ را شکست داد و رئیس‌جمهور آمریکا شد. آیزنهاور طی دو دوره تصدی مقام ریاست جمهوری آمریکا، سیاست‌های داخلی را تعدیل کرد. وی معتقد بود در عصری که ملی‌گرایی نوین، تکثیر موشک‌های اتمی و سفرهای فضایی رواج پیدا کرده‌است، باید در جستجوی صلح بود. | ## بخش 2: دوایت آیزنهاور | او درصدد بود تا اتحاد آمریکا را با کشورهای دشمن تقویت کرده و واشینگتن را برای مقاومت در برابر تهاجم «سرخ» به اروپا، آسیا و آمریکای لاتین آماده نگه دارد. مطابق با دکترین آیزنهاور در سال ۱۹۵۷، سطح تعهدات آمریکا به امور کشورهای خاورمیانه افزایش یافت. خانواده خانواده آیزنهاور (در آلمانی به معنای "آهن‌بُر" یا "معدنچی آهن") در سال ۱۷۴۱ از روستای آلمانی کارلسبرون به استان پنسیلوانیا مهاجرت کردند. دیوید جیکوب آیزنهاور، پدر آیزنهاور، علیرغم اصرار پدرش برای ماندن در مزرعه خانوادگی، یک مهندس تحصیل‌کرده دانشگاهی بود. مادر آیزنهاور، آیدا الیزابت (استوور) آیزنهاور، از تبار عمدتاً پروتستان آلمانی، از ویرجینیا به کانزاس نقل مکان کرد. او در ۲۳ سپتامبر ۱۸۸۵ در لکومپتون (کانزاس)، در محوطه دانشگاه محل تحصیلشان، دانشگاه لین، با دیوید ازدواج کرد. | ## بخش 3: دوایت آیزنهاور | دیوید صاحب یک فروشگاه عمومی در هوپ (کانزاس) بود، اما به دلیل شرایط اقتصادی، کسب و کارشان شکست خورد و خانواده فقیر شدند. خانواده آیزنهاور از سال ۱۸۹۲ تا ۱۸۸۹ در تگزاس زندگی می‌کردند و بعداً با ۲۴ دلار (معادل ۷۸۲ دلار در ۲۰۲۲) به کانزاس بازگشتند. دیوید به عنوان مکانیک راه‌آهن و سپس در یک لبنیاتی کار می‌کرد.[1] تا سال ۱۸۹۸، والدین زندگی مناسبی داشتند و خانه‌ای مناسب برای خانواده بزرگ خود فراهم کردند. او از طراحان اصلی عملیات نبرد نرماندی بود و نقش بسزایی در پیروزی آمریکا در جنگ جهانی دوم و شکست متحدین را داشت. عملیات نبرد نرماندی عملیات نبرد نرماندی عملیاتی طراحی شده کشورهای آمریکا و بریتانیا و سایر متفقین بود که ارتش متفقین در شمال غربی فرانسه اشغالی وارد خاک آلمان نازی و متحدین شود و به پیشروی ادامه دهد. طراحان عملیات نبرد نرماندی بر عهده این افراد بود: دوایت آیزنهاور، برنارد لاو مونت گومری، عمر برادلی. | ## جمع‌بندی | ایران از مسائل دیگر در این زمان می‌توان به ورود ریچارد نیکسون، مشاور ریاست جمهوری، به تهران و در پی آن ملاقات وی با مردم تهران و عقد قرارداد با شرکت‌های تولیدی و ذوب آهن ایران اشاره کرد.