موضوع مقاله: گنجه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گنجه | مقدمه: گنجه (در زمان شوروی کیروف‌آباد ) شهری در شمال غربی جمهوری آذربایجان و از شهرهای تاریخی قفقاز است. | ## بخش 1: گنجه | و در سال ۲۰۲۱ میلادی ۳۴۴۱۰۸ نفر بوده است.[ Официальный сайт Исполнительской власти города Гянджа] این شهر تا ۱۸۱۳ میلادی یکی از شهرهای ایران بود و با پیمان گلستان از خاک ایران جدا شد. داده‌های کلی این شهر برای سده‌ها یک مرکز تاریخی و فرهنگی مهم در منطقه بوده‌است و از نظر تاریخی مرکز ناحیه اران به شمار می‌رفته است. پس از واگذاری این شهر به امپراتوری روسیه توسط قاجارها طی پیمان گلستان در سال ۱۸۱۳ میلادی، ادارهٔ این شهر میان شمار فراوانی از فرمانداری‌ها از جمله فرمانداری گرجستان، فرمانداری گرجستان-ایمرتی، فرمانداری تفلیس و فرمانداری الیزابت‌پول جابه‌جا شد. پس از انحلال امپراتوری روسیه و جمهوری فدرال دموکراتیک قفقاز جنوبی، این شهر بخشی از جمهوری خلق آذربایجان و پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان در سال ۱۹۹۱ بخشی از خاک جمهوری آذربایجان شد. این شهر در دامنه شمال‌شرقی رشته‌کوه قفقاز کوچک و کنار رودخانهٔ گنجه واقع شده‌است. این شهر از جنوب، غرب و شمال‌غربی به شهرستان گوی‌گول و از شمال‌شرقی به شهرستان ساموخ منتهی می‌شود. گنجه دارای دو منطقه شهری نظامی با جمعیت ۱۵۲۰۰۰ نفر و منطقه کپز با جمعیت ۱۸۰۶۰۰ نفر است. این موضوع نشان می‌دهد این شهر در دوران پیش از اسلام وجود داشته و احتمالاً در سده پنجم میلادی تشکیل شده‌است. نوشته‌هایی از یک حاکم عرب مسلمان به نام محمد ابن خالد الشیبانی دربارهٔ شهر گنجه نیز این موضوع را تأیید می‌کند. منطقه‌ای که گنجه در آن واقع شده‌است از سدهٔ ۹ تا ۱۲ میلادی به ارّان معروف بود و جمعیت شهری آن عمدتاً به زبان فارسی صحبت می‌کردند. این شهر در دوران امپراتوری روسیه به الیزابتوپول یا یلیزاوتوپول (Елизаветпо́ль) تغییر نام داد. پس از پیوستن به اتحاد جماهیر شوروی، نام آن در سال ۱۹۳۵ به کیروف‌آباد (Кироваба́д) تغییر یافت و این نام در بیش‌تر دوره‌های اتحاد شوروی حفظ شد. در سال ۱۹۸۹ میلادی و در دوران پرسترویکا این شهر دوباره به نام اصلی و تاریخی خود گنجه بازگشت که در زبان روسی به شکل Гянджа نوشته می‌شد. جمعیّت گنجه پیش از مغولان این شهر در دوران پیش از اسلام وجود داشته و احتمالاً در سدهٔ پنجم میلادی تأسیس شده‌است. منطقه‌ای که گنجه در آن واقع شده‌است از سده ۹ تا ۱۲ و حتی پس از آن به ارّان معروف بوده‌است و جمعیت شهری آن عمدتاً به زبان فارسی صحبت می‌کردند. باید توجّه داشت که گیراگوس بین ایرانی و عربی و ترک و مسلمان تفاوت می‌گذاشته‌است و وقتی در متن خود ساکنان شهر گنجه را ایرانی می‌خواند منظورش ایرانی است نه نام عمومی برای تمام مسلمانان. او برای اعراب از واژهٔ «تاچیک» (Tachik همان تاجیک یا تازیک = تازی = عرب = مسلمان) استفاده می‌کند و عربان را تاچیک می‌خواند (همانند نوشتارهای پهلوی). / سیزدهم م؛ یعنی بسیار نزدیک به روزگار شاعر بزرگ ایرانی نظامی گنجه‌ای است، نگارندهٔ ارمنی که خود زادهٔ شهر گنجه است، میان اعراب، ترک، پارسی (در ترجمهٔ انگلیسی به نام ایرانی آمده‌است) تفاوت گذاشته‌است و تنها به انبوه پارسیان و اقلّیّتی از مسیحیان در گنجهٔ پیش از مغولان تأیید کرده‌استاصل ارمنی: of Armenia], edited by K.A. کتاب نزهت المجالس نیز بیست و چهار شاعر پارسیگو پیش از حمله مغولان به گنجه ذکر کرده‌است و وجود این تعداد شاعر که در قرن ششم و هفتم و هشتم در شمال‌غرب ایران قدم به عرصهٔ هستی گذاشته‌اند و در زبان همگانی ایرانیان ـ فارسی ـ شعر سروده‌اند، مؤید آن است که در اران و آذربایجان، زبان و ادب فارسی، زبان مردم کوچه و بازار و دربار بوده‌است.نزهةالمجالس، تألیف جمال خلیل شروانی، تصحیح و مقدمه و حواشی و توضیحات و تحقیق زندگی گویندگان و فهرست‌ها، از دکتر محمدامین ریاحی، تهران، انتشارات زوار ۱۳۶۶، چاپ دوم علمی ۱۳۷۵.C. پس از دوران پرسترویکا (اصلاحاتی در دوران میخائیل گورباچف) و استقلال جمهوری آذربایجان نام گنجه رسماً بازیافته شد. بر اساس برخی داستان‌ها و افسانه‌ها فرماندار عرب در خواب صدایی شنید که می‌گفت گنجینه‌ای در زیر یکی از سه تپه پیرامون منطقه‌ای که در آن اردو زده‌است، پنهان شده‌است. پس از آن به او گفت که آن را بیرون بیاورد و از پول برای تأسیس یک شهر استفاده کند. وی خواب خود دربارهٔ پول و بنیان‌گذاری شهر را برای خلیفه تعریف کرد و خلیفه محمد را به عنوان والی موروثی شهر قرار داد به شرطی که پولی را که یافت به خلیفه بدهد. از لحاظ تاریخی گنجه شهر مهمی در ناحیه قفقاز جنوبی و بخشی از سرزمین‌های شاهنشاهی ساسانی، سلجوقیان، پادشاهی متحد گرجستان، اتابکان آذربایجان، خوارزمشاهیان، ایلخانان، تیموریان، قراقویونلو‌ها، آق‌قویونلوها، صفویه، افشاریه، زندیه و قاجاریه بوده‌است. پیش از دوران زندیه و قاجاریه و به دنبال مرگ نادرشاه، برای چند دهه توسط خان‌های خانات گنجه که خود پیرو حکومت ایران بودند به صورت محلی اداره می‌شد. شهر گنجه چندین بار دچار زوال فرهنگی و سیاسی موقت شد؛ از جمله زمین‌لرزه ۱۱۳۹ میلادی در گنجه و پس از آن که این شهر توسط دیمیتری یکم پادشاه گرجستان تصرف شد و دروازه‌های آن به عنوان غنائم جنگی گرفته شد و هنوز هم در گرجستان نگهداری می‌شود و بار دیگر هنگام حمله مغول‌ها در سال ۱۲۳۱ میلادی. در سال ۱۲۳۶ میلادی دروازه‌ها و دیواره‌های ورودی شهر گنجه به دست تاتارها و مغول‌ها ویران شد و آن‌ها دست به کشتار مردم و ساکنان آن زدند. این شهر پس از به قدرت رسیدن صفویه در سال ۱۵۰۱ میلادی احیا شد و تمامی مناطق آذربایجان، اران، شروان، قفقاز، ارمنستان، گرجستان، داغستان و فراتر از آن توسط صفویه به قلمروهای ایران بازگشت. این شهر در طی جنگ‌های طولانی مدت میان ایران و امپراتوری عثمانی در سال‌های ۱۵۷۸–۱۶۰۶ و ۱۷۲۳–۱۷۳۵ تحت اشغال عثمانی قرار گرفت، اما با این وجود از ابتدای سده شانزدهم تا اواخر سده نوزدهم، کم‌کم تسلط امپراتوری روسیه بر نواحی پرشمار قفقاز افزایش یافت و گنجه در پیمان گلستان از خاک ایران جدا شد. سده‌های ۱۶ تا ۱۹ میلادی و واگذاری گنجه به روسیه نام شهر گنجه برای مدت کوتاهی پس از پیروزی شاه عباس یکم در جنگ با عثمانی به عباس‌آباد تغییر یافت. وی شهر جدیدی را در ۸ کیلومتری جنوب غربی شهر قدیمی گنجه ساخت، اما در طول زمان نام آن به گنجه تغییر یافت. در سال ۱۷۴۷ میلادی، گنجه پس از مرگ نادرشاه افشار تا ظهور سلسله‌های ایرانی زندیه و قاجاریه، برای چند دهه به مرکز خانات گنجه تبدیل شد. از اواخر سده ۱۸ میلادی، امپراتوری روسیه فعالانه شروع به افزایش نفوذ خود در خاک ایران و عثمانی از نواحی جنوبی کشور خود کرد. پس از الحاق شرق گرجستان در سال ۱۸۰۱، روسیه اکنون مشتاق تسخیر دیگر سرزمین‌های ایران در قفقاز بود. در سال ۱۸۰۴، روس‌ها به سرپرستی ژنرال پاول سیسیانوف به گنجه حمله کرده و آن را تصرف کردند. آن‌ها همچنین ادعا می‌کنند که ۵۰۰ تن از مردم که در مسجدی پناه گرفته بودند ذبح شدند، پس از اینکه یک ارمنی به سربازان روسی گفت که ممکن است «سارقان داغستانی» در میان آنها وجود داشته باشد. روس‌ها در جنگ‌های ۱۸۰۴ تا ۱۸۱۳ میلادی در مقابل ایرانیان از قدرت نظامی بالاتری برخوردار بودند و در پایان جنگ را با پیروزی پشت سر گذاشتند. پس از جنگ و بسته شدن پیمان گلستان در پی آن، ایران وادار شد تا شهر گنجه و خان‌نشین آن را به امپراتوری روسیه واگذار کند. پس از این پیمان چندین درگیری محلی میان مردم و نظامیان ارتش روسیه ایجاد شد که با برتری ایرانیان همراه بود و ارتش روس وادار به عقب‌نشینی شد و گنجه به خاک ایران بازگشت و روس‌ها از آن بیرون رانده شدند؛ اما با جنگ‌های دوباره در ۱۸۲۶ تا ۱۸۲۸ میلادی که با پیروزی ارتش روسیه همراه بود و پیمان ترکمانچای که پس از آن منعقد شد، روس‌ها تسلط و چیرگی خود بر تمامی نواحی شمال رود ارس از جمله شهر گنجه را قطعی کردند. | ## بخش 2: گنجه | پس از تصرف کامل شهر گنجه به دست روس‌ها، نام این شهر به افتخار الیزابت الکسی یوونا همسر الکساندر یکم، به الیزابت‌پول به معنی شهر الیزابت تغییر یافت؛ اگرچه مردم این شهر و دیگر نقاط قفقاز نام روسی را نپذیرفتند و باز هم نام گنجه را به کار بردند. سده بیستم میلادی شهر گنجه یکی از شهرهای اصلی در قفقاز بود که کشتار ارمنی-تاتار ۱۹۰۵–۱۹۰۷ در آن رخ داد و شمار فراوانی از ارمنی‌ها در آن کشته و زخمی شدند. گنجه در طول تاریخ همواره از شهرهایی بود که در آن جمعیت قابل توجهی ارمنی سکونت داشتند. در سال ۱۹۱۸ میلادی، گنجه پایتخت موقت جمهوری خلق آذربایجان شد و در آن زمان نام شهر دوباره به گنجه تغییر داده شد. در آوریل ۱۹۲۰، ارتش سرخ آذربایجان شهر گنجه را اشغال کرد و پس از آن در ماه مه ۱۹۲۰، گنجه صحنه یک شورش ضد شوروی با نام خیزش گنجه (۱۹۲۰) بود که طی آن درگیری هر دو سوی نبرد یعنی شورشیان و ارتش سرخ به شدت آسیب دیدند. در سال ۱۹۳۵ میلادی جوزف استالین نام شهر را به افتخار سرگئی کیروف به کیروف آباد تغییر داد. در سال ۱۹۹۱ میلادی، جمهوری آذربایجان استقلال خود را دوباره به دست آورد و نام قدیمی این شهر یعنی گنجه به آن بازگردانده شد. در نوامبر ۱۹۸۸ میلادی، کشتار کیروف‌آباد مردم ارمنی را مجبور به ترک شهر گنجه کرد. در سال ۲۰۰۸ میلادی، دروازه‌های آرامگاه گنجه بر اساس طرح‌هایی از دروازه‌های گنجه قدیم که توسط ابراهیم عثمان اوغلو در سال ۱۰۶۳ ساخته شده بود بازطراحی شد. گنجه به دلیل نزدیکی با نواحی مورد مناقشه ناگورنو قره‌باغ جایگاه راهبردی مهمی برای جمهوری آذربایجان به‌شمار می‌آید. در سال ۲۰۲۰ میلادی و در جریان جنگ ناگورنو قره‌باغ (۲۰۲۰)، گنجه چندین بار مورد بمباران نیروهای مسلح ارمنستان قرار گرفت و منجر به کشته شدن ۳۲ غیرنظامی و زخمی شدن ده‌ها تن دیگر شد. در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰ میلادی، ادعا شد یک بلوک مسکونی در شهر گنجه در اثر حمله موشکی شبانه ارمنستان ویران شد و منجر به کشته شدن ۱۰ غیرنظامی و زخمی شدن ۳۴ نفر دیگر شد. وزارت دفاع ارمنستان موشک‌باران از درون خاک کشور خود را شدیداً رد و انکار کرد؛ در حالی که مقامات جمهوری آرتساخ اعلام کردند که نیروهای ارمنی آرتساخ پایگاه نظامی گنجه را در فرودگاه بین‌المللی گنجه هدف قرار داده و منهدم کرده‌اند. علت حمله موشکی به این پایگاه، حملات موشکی و بمباران استپاناکرت، پایتخت جمهوری آرتساخ و دیگر نقاط آرتساخ توسط ارتش جمهوری آذربایجان بود. آن‌ها همچنین اعلام کردند که به مردم جمهوری آذربایجان اخطار داده شده تا برای جلوگیری از آسیب‌های جانبی، از مناطق نظامی دور شوند. به دنبال آن، خبرنگاری که از صحنه برای یک رسانه روسی گزارش می‌داد و هم مدیر فرودگاه گنجه، شلیک و بمباران فرودگاه را که از ماه مارس به علت دنیاگیری کووید-۱۹ فعال نبود، انکار کردند. آب و هوا شهر گنجه بر اساس سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن دارای اقلیم نیمه‌خشک است. گنجه دارای ۶ شهرک اداری به نام‌های حاجی‌کند، جوادخان، شیخ‌زمان‌لی، ناتوان، مهستی و سدیل‌لی است. منطقه کپز منطقه کپز (Kəpəz rayonu) بر اساس تصمیم شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان در ۲۱ نوامبر ۱۹۸۰ میلادی تأسیس شد. منطقه نظامی منطقه نظامی (Nizami rayonu) نیز در ۲۱ نوامبر ۱۹۸۰ میلادی بر اساس تصمیم اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان به عنوان منطقه گنجه در شهر کیروف آباد بنیان نهاده شد. هنگامی که نام تاریخی گنجه بازسازی شد و نام این شهر در سال ۱۹۸۹ میلادی به گنجه بازگشت، نام این منطقه نیز به نظامی تغییر یافت. مساحت این منطقه تقریباً ۳۹ کیلومتر مربع (۱۵ مایل مربع) و جمعیت آن ۱۴۸۰۰۰ نفر است. جمعیت‌شناسی گروه‌های قومی در گنجه سال آذری % ارمنی % روس % دیگر * % جمع ۱۸۸۶ ۱۱۱۳۹ ۵۴.۹ ۸۹۱۴ ۴۳.۹ ۱۳۱ ۰.۶ ۱۱۰ ۰.۵ ۲۰۲۹۴ ۱۸۹۲ ۱۳۳۹۲ ۵۱.۸ ۱۰۵۲۴ ۴۰.۸ ۱۸۴۲ ۷.۲ ۲۵۷۵۸ ۱۸۹۷ ۱۷۴۲۶ ۵۱.۸ ۱۲۰۵۵ ۳۵.۹ ۲۵۱۹ ۷.۵ ۱۶۲۵ ۴.۸ ۳۳۶۲۵ ۱۹۲۶ ۳۰۸۷۸ ۵۳.۸ ۱۶۱۴۸ ۲۸.۱ ۴۴۷۰ ۷.۸ ۵۸۹۷ ۱۰.۳ ۵۷۳۳۹ ۱۹۳۹ ۴۹۷۷۵ ۵۰.۳ ۲۷۱۲۱ ۲۷.۴ ۱۶۹۹۲ ۱۷.۲ ۴۶۲۶ ۴.۷ ۹۸۴۹۴ ۱۹۵۹ ۶۳۲۵۸ ۵۴.۴ ۳۲۳۷۱ ۲۷.۹ ۱۶۵۴۵ ۱۴.۲ ۴۰۳۹ ۳.۵ ۱۱۶۱۲۲ ۱۹۷۰ ۱۲۲۹۷۳ ۶۴.۹ ۴۰۵۸۸ ۲۱.۴ ۲۲۰۲۲ ۱۱.۶ ۳۹۲۹ ۲.۱ ۱۸۹۵۱۲ ۱۹۷۹ ۱۶۷۲۵۱ ۷۲.۴ ۴۰۳۵۴ ۱۷.۵ ۱۹۸۲۲ ۸.۶ ۳۶۳۹ ۱.۶ ۲۳۱۰۶۶ ۱۹۹۹ ۲۹۴۸۷۶ ۹۸.۵ ۳۲ ۰.۰۱ ۲۸۱۴ ۰.۹ ۱۶۲۰ ۰.۵ ۲۹۹۳۴۲ ۲۰۰۹ ۳۱۱۸۱۳ ۹۹.۵ ۶ ۰ ۸۹۵ ۰.۳ ۵۳۵ ۰.۲ ۳۱۳۲۴۹* گرجی‌ها، یهودی‌ها، اوکراینی‌ها و... گنجه پس از باکو و سومقاییت با حدود ۳۳۵۶۰۰ تن جمعیت سومین شهر بزرگ و پرجمعیت جمهوری آذربایجان است. در این شهر شمار زیادی پناهنده آذری از ارمنستان و آوارگان آذری اهل قره‌باغ و مناطق اطراف نیز سکونت دارند. بر اساس آمار کمیته آمار دولتی جمهوری آذربایجان، تا سال ۲۰۱۸ میلادی، جمعیت شهر ۳۳۲۶۰۰ تن ثبت شده‌است که از سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۱۹۰۰ تن (حدود ۱۰٫۶٪) افزایش یافته‌است. جمعیت شهر گنجه در سال ۲۰۲۱ برابر با ۳۴۴٬۱۰۸ نفر بوده‌است که از این لحاظ سومین شهر پرجمعیت جمهوری آذربایجان می‌باشد.سازمان ملل متحد:جمعیت گنجهبیش از ۲۶ درصد جمعیت (حدود ۸۶۵۰۰ تن) از جوانان و نوجوانان ۱۴ تا ۲۹ ساله تشکیل شده‌است. +جمعیت مناطق شهری بر پایه منطقه (در آغاز هر سال)منطقه۲۰۰۰۲۰۱۴۲۰۱۵۲۰۱۶۲۰۱۷۲۰۱۸شهر گنجه۳۰۰٫۷۳۲۴٫۷۳۲۸٫۴۳۳۰٫۱۳۳۱٫۴۳۳۲٫۶منطقه نظامی...۱۴۹٫۳۱۵۰٫۴۱۵۱٫۲۱۵۱٫۶۱۵۲٫۰منطقه کپز...۱۷۵٫۴۱۷۸٫۰۱۷۸٫۹۱۷۹٫۸۱۸۰٫۶ جامعه ارمنیان گنجه افزون بر مسلمانان فارسی‌زبان و ترک‌زبان، این شهر دارای یک جامعه ارمنی مسیحی با جمعیت قابل توجه نیز بوده‌است. شخصیت‌های ارمنی مهم تاریخی شهر عبارتند از: اوشین بنیان‌گذار دودمان هتومی، که فرمانده دژی در نزدیکی گنجه بود و در سال ۱۰۷۵ در جریان حمله سلجوقیان به ارمنستان به کیلیکیه گریخت. مخیتار گش، فیلسوف سده دوازدهم میلادی، نویسنده مجموعه قوانینی که در ارمنستان، پادشاهی ارمنی کیلیکیه و جوامع ارمنی مهاجر در اروپا استفاده می‌شد. گوناگونی مذهبی با مهاجرت بیشتر ارمنی‌ها، اسلاوها، یهودیان و آلمانی‌ها در دهه‌های گذشته بسیار کاهش یافته‌است. بیشتر اهالی جمهوری آذربایجان شیعه‌مذهب هستند و این کشور پس از ایران و پاکستان سومین کشور با بیشترین درصد جمعیت شیعیان در جهان است. در این شهر تعداد مساجد قابل توجهی وجود دارد از جمله مسجد شاه عباس (گنجه)، مسجد گوی امام، مسجد شاهسون‌لر، مسجد قرخ‌لی و مسجد قزاق‌لار. کلیسای الکساندر نوسکی، کلیسای لوتریانیسم آلمانی، کلیسای سنت جان و کلیسای سنت سرکیس در این شهر قرار دارند. پیش از کشتار کیروف‌آباد در سال ۱۹۸۸ میلادی جامعه قابل توجهی از مسیحیان ارمنی در این شهر زندگی می‌کردند. همچنین برخی صنایع از جمله استخراج فلزاتی چون آهن، مس و آلومینیوم و فرآوری آن‌ها، صنایع چینی، ابریشم و کفش نیز در این شهر وجود دارد. در حوزه کشاورزی صنایع غذا، انگور و پنبه با زمین‌های کشاورزی پیرامون شهر گسترش یافته‌است. این شهر یکی از بزرگ‌ترین مجتمع‌های نساجی جمهوری آذربایجان را دارد و به دلیل پارچه‌ای به نام ابریشم گنجه که بالاترین امتیاز را در بازارهای کشورهای همسایه و خاورمیانه دریافت کرده‌است، شناخته‌شده‌است. مردم عمدتاً در بخش‌های تولید، آموزش، ترابری، بخش‌های خدمات و پذیرایی مشغول به کار هستند. | ## بخش 3: گنجه | گنجه مال یکی از پاساژهای مدرن شهر است که میان سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ میلادی ساخته شد و بزرگ‌ترین مرکز خرید شهر به‌شمار می‌رود. از دیگر مراکز خرید می‌توان به پارک خمسه، مرکز خرید تقی‌اف و پارک آئورا اشاره کرد. گنجه با بناهای تاریخی مانند آرامگاه نظامی گنجوی، دروازه‌های باستانی گنجه، مسجد شاه عباس، مجموعه امامزاده، آرامگاه جوادخان، گرمابه چوکک و کاروانسرای شاه عباس یکی از مقاصد گردشگری سرشناس جمهوری آذربایجان است. از دیگر نقاط گردشگری و تفریحی می‌توان به خیابان جواد خان، طاق پیروزی، مرکز حیدر علی‌اف، میدان پرچم و منطقه تفریحی حاجی‌کند اشاره کرد. همچنین شماری از جاذبه‌های طبیعی مانند پارک ملی گوی‌گول و دریاچه گوی‌گول، دریاچه مارال‌گول، کوه کپز و رشته‌کوه مراوی در نزدیکی شهر گنجه قرار دارند. فرهنگ این شهر از سال ۲۰۱۲ میلادی، به همراه شهرهای باکو و لنکران در جنبش ساعت زمین شرکت می‌کنند. این موزه شامل یک بخش پژوهشی، یک کتابخانه، یک اتاق همایش و گوشه‌هایی برای استراحت مهمانان و گردشگران است. از دیگر موزه‌ها می‌توان به موزه حیدر علی‌اف، خانه موزه میر جلال پاشایف، خانه-موزه یادبود نظامی گنجوی، خانه-موزه یادبود اسرافیل محمدف، موزه کتاب‌های مینیاتوری، مجموعه بناهای یادبود «دروازه‌های دژ گنجه - موزه باستان‌شناسی و مردم‌شناسی»، مرکز فرهنگی به نام مهستی گنجوی و موزه هنرهای مدرن اشاره کرد. نگارخانه‌ها نگارخانه هنری دولتی گنجه در ماه آوریل ۱۹۸۴ طبق تصمیم شورای وزیران جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان بنیان‌گذاری شد. در دوره خانات گنجه، خان‌ها با ساختن مساجد و خانه‌های بلند از آجرهای قرمز، اثر مهمی بر معماری گنجه گذاشتند. محوطه پیرامون و درون مساجد، شامل نمونه‌های بسیار خوبی از معماری سنتی مانند گرمابه چوکک است. در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۲، رئیس جمهور جمهوری آذربایجان الهام علی‌اف، پایه‌های فیلارمونیک دولتی گنجه را بنا نهاد. این مرکز شامل یک سالن کنسرت ۱۲۰۰ نفره، یک سینمای روباز، یک گالری نقاشی، یک مرکز شهری و یک برج رصد است. گروه موسیقی و رقص دولتی گوی‌گول، ارکستر سازهای محلی و ارکستر مجلسی دولتی گنجه تحت نظارت فیلارمونیک دولتی گنجه فعالیت می‌کنند. تئاترها تئاتر درام دولتی گنجه ساختمان تئاتر درام دولتی گنجه توسط کارآفرین آلمانی، کریستوفر فورر، در دهه ۱۸۸۰ میلادی ساخته شد. در سال ۱۹۳۵ این تئاتر به همراه کارکنانش به گنجه نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۹۰ با نام‌های گوناگون به فعالیت خود در آن ادامه داد. پیش از دریافت عنوان «تئاتر دولتی» در سال ۱۹۸۶، به عنوان تئاتر عمومی فعالیت می‌کرد. تئاتر عروسکی گنجه در ساختمان کلیسای لوتری که در سال ۱۸۸۵ توسط مهاجران آلمانی ساخته شده بود، فعالیت می‌کند. این باغ دارای محوطه‌سازی مناسبی است و از طیف گسترده‌ای از درختان و گیاهان در یک فضای باز تشکیل شده است. از دیگر پارک‌ها و باغ‌های برجسته می‌توان به مجتمع پارک حیدر علی‌اف، «پارک گنجه، پایتخت جوانان اروپا در سال ۲۰۱۶»، مجتمع پارک-بلوار «رودخانه گنجه»، خیابان استقلال، پارک فکرت امیروف، پارک فضولی و پارک نریمان‌اف اشاره کرد. مجتمع پارک حیدر علی‌اف شامل یک آمفی‌تئاتر است که برای برگزاری رویدادهای بزرگ در فضای باز تا گنجایش ۵۰۰۰ نفر در نظر گرفته شده است. ورزش این شهر دارای یک باشگاه فوتبال به نام کپز است که در لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان حضور دارد. این باشگاه سابقه سه قهرمانی در لیگ جمهوری آذربایجان و چهار قهرمانی در جام حذفی این کشور را دارد. در سپتامبر ۲۰۱۷ میلادی ماراتن گنجه ۲۰۱۷ با حضور ۱۱۰۰۰ تن از سراسر جمهوری آذربایجان و همچنین شماری از کشورهای دیگر برگزار شد. این مسابقه از طاق پیروزی آغاز شد و در مجموعه پارک حیدر علی اف با طی مسافت ۱۷ کیلومتر به پایان رسید. در سال ۲۰۱۳ میلادی، وزارت ترابری اعلام کرد که این شهر به همراه نخجوان و سومقاییت در چارچوب برنامه توسعه و گسترش ۲۰ ساله مترو دارای یک خط مترو جدید و تازه خواهند بود. گنجه از زمانی که شبکه تراموای گنجه در دهه ۱۹۸۰ میلادی متوقف شد، بدون سیستم تراموا است. این فرودگاه در حومه شهر است و پروازهای داخلی به باکو و بین‌المللی به کشورهای روسیه و ترکیه دارد. راه‌آهن راه‌آهن باکو – تفلیس – قارص به طور مستقیم این شهر را به کشورهای ترکیه و گرجستان متصل می‌کند. گنجه در کنار یکی از خطوط ریلی اصلی گردشگری-بازرگانی جمهوری آذربایجان که از شرق به غرب می‌گذرد و پایتخت این کشور باکو را به دیگر بخش‌های کشور متصل می‌کند جای دارد. راه‌آهن باکو – تفلیس – قارص که مستقیماً ترکیه، گرجستان و جمهوری آذربایجان را به هم متصل می‌کند، در سال ۲۰۰۷ میلادی آغاز به ساخت کرد و در سال ۲۰۱۷ ساخت آن به پایان رسید. این خط ریلی گنجه را به تفلیس در گرجستان متصل می‌کند و از آنجا به سوی آخالکالاکی و قارص در ترکیه ادامه می‌یابد. آموزش نخستین مدرسه علمیه در جمهوری آذربایجان با هدف آموزش حرفه‌ای آموزگاران مدرسه در سال ۱۹۱۴ میلادی در گنجه گشایش یافت که در سال ۱۹۲۷ با مدرسه علمیه دختران ادغام شد و به مدرسه فنی تربیتی گنجه تغییر نام داد. دانشگاه دولتی گنجه در سال ۱۹۳۹ به نام بنیاد آموزگاران گنجه پس از حسن بیگ زردابی تأسیس شد. در سال ۲۰۰۰، رئیس جمهور جمهوری آذربایجان نام این بنیاد را به دانشگاه دولتی گنجه تغییر داد. این شهر همچنین شامل آکادمی دولتی کشاورزی آذربایجان، دانشگاه فناوری جمهوری آذربایجان و شعبه بومی بنیاد آموزگاران جمهوری آذربایجان است. همچنین مدارسی وجود دارند که آموزش تخصصی متوسطه ارائه می‌دهند، مانند دانشکده موسیقی گنجه، دانشکده پزشکی گنجه، دانشکده منطقه‌ای ایالتی گنجه (که با ادغام دانشکده بشردوستانه گنجه و دانشکده فنی گنجه در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد) در مجموع ۷ آموزشگاه در گنجه آموزش فنی و حرفه‌ای ارائه می‌دهند که شامل ۳ دبیرستان فنی و حرفه‌ای و یک مدرسه فنی و حرفه‌ای در منطقه کپز، یک دبیرستان فنی و حرفه‌ای و ۲ مدرسه فنی و حرفه‌ای در منطفه نظامی است. | ## جمع‌بندی | اهالی و چهره‌های سرشناس در طول تاریخ چهره‌های سرشناسی همچون نظامی گنجوی، شاعر نامدار فارسی‌زبان، جوادخان قاجار، خان خانات گنجه، میرزا شفیع واضح تبریزی، شاعر، نگار رفیع‌بیگلی، شاعر و نویسنده، مهستی گنجوی، شاعر فارسی‌زبان، ابن خسرو، استاد شاعر و نویسنده، فرالدین بابایف، گیاه‌شناس اهل شوروی، طغرل عسگراف، قهرمان کشتی المپیک، فکرت امیروف، آهنگساز و موسیقی‌دان، فرید علی‌اکبرلی، تاریخ‌دان و تاریخ‌نگار، نصیب بیگ یوسف بیگلی، نویسنده و دستیار رئیس جمهوری جمهوری دموکراتیک آذربایجان، حسن‌بیگ آقایف، سیاست مدار و روزنامه‌نگار، میرعلی قشقایی، زمین‌شناس، آرتور راسی‌زاده، نخست‌وزیر پیشین جمهوری آذربایجان، فائق حسن‌اف، شطرنج‌باز، محمود قربانوف، بازیکن فوتبال و همچنین چندین ارمنی سرشناس از جمله مخیتار گش، نویسنده و کشیش ارمنی، گیراگوس گاندزاکه‌تسی، تاریخ‌نگار، وارطان آرولتسی، تاریخ‌نگار و جغرافی‌دان، آسکاناز مراویان، سیاست مدار، کارو هالابیان، معمار، آلبرت آزاریان، ژیمناستیک‌کار و...