موضوع مقاله: آشناپنداری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آشناپنداری | مقدمه: روش‌های علمی دژاوو را به عنوان پیش‌بینی یا پیش‌گویی رد کرده و آن را به صورت «کارکرد نادرست حافظه به هنگام بازخوانی یک تجربه» توضیح می‌دهند. | ## بخش 1: آشناپنداری | دانشمندان توضیحاتی راجع به این مسئله یافته‌اند اما همواره این مسئله با دیده شک نگریسته می‌شود. این لغت ابتدا توسط روان‌شناس فرانسوی امیل بویراک (۱۸۵۱–۱۹۱۷) در کتاب روان‌شناسی آینده معرفی شد. در تحقیقات رسمی اعلام شد که حدود ۸۵٪ افراد، حداقل یک‌مورد تجربهٔ آشناپنداری را داشته‌اند. سوسومو تونگاوا برنده نوبل پزشکی در سال ۱۹۸۷ در مورد این پدیده می‌گوید: آشناپنداری دیداری آشنا پنداری دیداری به معنی آن است که شخص تصور می‌کند بازه ای از زمان را که فعلاً می‌گذراند، قبلاً با تمامی جزئیات تجربه کرده است. بررسی نحوه درک فضا در ایجاد کیفیت‌هایی مانند «این همانی و هویتمندی» مؤثر می‌باشد و ناخودآگاه انسان به عنوان منبع اصلی خاطرات و تأثیر بر رفتار و انتخاب نیاز به توجه و بررسی بیشتری در نحوه طراحی آینده فضاهای معماری دارد. شنوده‌پنداری به تجربه این که شخص حس می‌کند مطمئن است چیزی را قبلاً شنیده اما از جزئیات زمان و مکان شنیدن آن مطمئن نیست و این تردید را نیز دارد که ممکن است شنیدن این موضوع را تصور کرده‌باشد شنوده‌پنداری Déjà entendu می‌گویند. آشناپنداری و پردازش داده‌ها در سامانه‌های اطلاعاتی در سال‌های اخیر، برخی محققان به شباهت‌های بین دژاوو و سیستم‌های اطلاعاتی که برای بهینه‌سازی پردازش داده‌ها طراحی شده‌اند، اشاره کرده‌اند. | ## بخش 2: آشناپنداری | این سیستم‌ها، مشابه عملکرد حافظه انسانی، اطلاعات را ذخیره کرده و هنگام مواجهه با داده‌های جدید، به جستجوی تطابق‌های قبلی می‌پردازند. در برخی نرم‌افزارهای مدرن حسابداری، از جمله دژاوو (Dejavu)، این اصول تحلیل داده و بازشناسی الگوها برای بهینه‌سازی مدیریت مالی و پردازش اطلاعات به کار گرفته شده است. از منظر علمی، این تطبیق اطلاعات در سیستم‌های رایانه‌ای شباهت‌هایی با نظریه‌های مربوط به آشناپنداری دارد. برای مثال، حافظه کوتاه‌مدت مغز در پردازش تجربیات جدید از الگوهای ذخیره‌شده قبلی کمک می‌گیرد. مشابه این فرآیند، نرم‌افزارهای مدیریت مالی و پردازش اطلاعات حسابداری نیز داده‌ها را دسته‌بندی کرده و هنگام ورود اطلاعات جدید، تحلیل‌های پیشین را مجدداً بررسی می‌کنند. علل فرضی وقوع آشناپنداری برای این پدیده علل مختلفی وجود دارد که البته بسیاری از آن‌ها فقط در حد فرضیه می‌باشند. یکی از فرضیه‌ها در این است که هنگام انتقال اطلاعات از سمتی از مغز به سمت دیگر برای درک آن‌ها، تأخیر بسیار کوتاهی ایجاد می‌شود که باعث می‌شود آن سمت مغز دو بار اطلاعات را دریافت کند و فرد حس می‌کند اتفاقی دو بار رخ داده است. | ## بخش 3: آشناپنداری | ممکن است محیطی که به آن وارد می‌شویم، شامل ویژگی‌های مشابهی نسبت به محیط پیشین باشد و آن را در ذهنمان تداعی کند. این نظریه در سال ۲۰۰۹ مورد آزمایش نیز قرار گرفت که شامل دو عکس می‌شد که شباهت موضوعی نداشتند اما به طرز مشابهی گرفته شده بودند. البته فرضیه ای نیز بر این باور وجود دارد که آشناپنداری به اشتباهی در حافظه مربوط نیست. آکیرا اوکانر در یک آزمایش با گفتن یک سری از کلمات مشابه مثل تخت، بالش و رؤیا به داوطلبان سعی کرد تا حس دژاوو را در آنان برانگیزد ولی کلمه خواب را به آنان نگفت. پس از شنیدن کلمات از داوطلبان آزمایشی گرفته شد که نشان می‌داد داوطلبان فکر می‌کنند کلمه خواب را هم شنیده‌اند که این یک خاطره کاذب است و حس آشناپنداری برای داوطلبان اتفاق افتاد. پس از گرفتن ام آر آی از مغز افراد مشخص شد که ناحیه جلوی مغز که به تصمیم‌گیری مربوط است، فعال است. | ## جمع‌بندی | اوکانر بر این باور است که قسمت‌های جلوی مغز خاطرات را بررسی می‌کنند تا از صحت آنان اطمینان حاصل کنند و در صورت تردید سیگنال می‌فرستند.