موضوع مقاله: وین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # وین | مقدمه: این شهر در کنار رود دانوب است، و از دیرباز محل برخورد و همزیستی فرهنگ‌ها و ملت‌های گوناگون بوده است. | ## بخش 1: وین | در سده‌های میانه، خاندان بابنبرگ و پس از آنان هابسبورگ‌ها شهر را به پایتختی نیرومند بدل کردند. شکست امپراتوری عثمانی در محاصرهٔ وین (۱۶۸۳) نقطهٔ عطفی در تاریخ اروپا به‌شمار می‌رود. وین به‌ویژه به‌خاطر موسیقی کلاسیک شهرت دارد و زادگاه یا محل زندگی آهنگ‌سازانی چون هایدن، موتسارت، بتهوون، شوبرت و یوهان اشتراوس بوده است. افزون بر موسیقی، معماری باروک و کاخ‌هایی چون کاخ شون‌برون و کاخ بلودر سیمای هنری وین را شکل داده‌اند. در سدهٔ نوزدهم و اوایل قرن بیستم، وین به یکی از مراکز علمی و فکری اروپا تبدیل شد. کافه‌های سنتی این شهر محل گردهمایی نویسندگان، هنرمندان و روشنفکران بودند و بخشی از هویت فرهنگی وین را شکل داده‌اند. امروزه وین به‌عنوان پایتخت اتریش، یکی از مهم‌ترین مراکز سیاسی، فرهنگی و اقتصادی اروپا است و کیفیت بالای زندگی، شبکهٔ شهری پیشرفته و غنای فرهنگی آن، این شهر را در میان پیشروترین شهرهای جهان نهاده است. تاریخچه این شهر در سده ۵ پیش از میلاد مسیح بنا و در گذر زمان به پایتخت اتریش تبدیل شده است. نام وین از قدیم مترادف موسیقی، مجالس بزم و رقص والس بوده، اما در دوران پیش از جنگ جهانی اول روی دیگری هم داشت که بسیار ناخوشایند بود. شمار زیادی از اهالی شهر در بیغوله‌ها زندگی می‌کردند، و در سال ۱۹۱۳ حدود ۱۵۰۰ نفر از سکنه وین خودکشی کردند. بعد از جنگ جهانی دوم قوای متفقین آن را به چهار قسمت تحت کنترل شوروی، آمریکا، انگلیس و فرانسه تقسیم کردند. بعد از آن که اتریش قبول کرد برای همیشه بی‌طرف بماند و به پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) نپیوندد، نیروهای شوروی در سال ۱۹۵۵ از این شهر خارج شدند. فیلم مرد سوم با بازی اورسون ولز دربارهٔ فضای حاکم بر وین در دوران اشغال آن توسط قوای چهارگانه متفقین است. سیاست وین سومین شهر دنیاست که دفتر سازمان ملل متحد در آن است و دفاتر بین‌المللی برخی از سازمان‌های جهانی مانند اوپک، OSZE و سازمان انرژی اتمی در این شهر استقرار یافته است. بافت مرکزی شهر وین بنا به درخواست دولت این کشور در سال ۲۰۰۱ میلادی از جانب سازمان یونسکو به عنوان میراث فرهنگی جهانی به ثبت رسیده است. توافق هسته‌ای ایران و گروه پنج بعلاوه یک، با عنوان برنامه جامع اقدام مشترک در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۵ در وین منعقد گردید. | ## بخش 2: وین | نام‌گذاری نام «ویَن» در زبان فارسی از نام آن در زبان فرانسوی (Vienne) گرفته شده است. مراکز دانشگاهی از دانشگاه‌های دولتی وین می‌توان دانشگاه وین و دانشگاه بودن کولتور وین (BOKU) را نام برد. تحصیل در وین رایگان بود؛ ولی در سال‌های اخیر، هر ترم ۷۴۵ یورو برای شهریه دریافت می‌شود. گردشگری وین در همه روزهای سال پذیرای عده زیادی از جهانگردان است و در سال حدود ۷ میلیون توریست از آن بازدید می‌کنند که بر اساس آمار، در سال ۲۰۰۴ این جمعیت چیزی در حدود ۵/۳ میلیون نفر بوده است. کلیسای جامع اشتفان (Stephansdom) با قدمتی ۹۰۰ ساله بزرگ‌ترین کلیسای شهر به‌شمار می‌رود و در مرکز شهر قرار دارد و یک شاهکار دوره گوتیک محسوب می‌شود. یکی از جالب‌ترین قسمت‌های این کلیسا سردابه (به آلمانی Katakomben) آن است که بقایای اسکلت قربانیان طاعون در قبرهای دست جمعی آن جا نگهداری می‌شود. اقامتگاه تابستانی خاندان هابسبورگ، ساختهٔ سدهٔ هفدهم و گسترش‌یافته در سدهٔ هجدهم. این کاخ از دیدنی‌ترین جاهای وین است که در دوره باروک و حدود سال ۱۷۰۰ میلادی بنا شده است و در آن سالنی قرار دارد که به سالن ایرانی مشهور بوده و معماری آن نیز به سبک معماری ایرانی است. همچنین شونبرون دارای یک گلخانه بسیار بزرگ و مجهز بوده که در نوع خود بی‌نظیر است و تنوع گیاهانی که در آن کاشته‌اند تا آنجاست که تا صد سال پیش در آن درخت انار می‌کاشتند. صدها گونه رز در فضای باز این قصر کاشته شده که به صورت فصلی دوباره کاشته می‌شوند. هافبورگ قصر سلطنتی اتریش است و طی بیش از ششصد سال محل زندگی پادشاهان اتریش از اولینشان رودولف اول در سال ۱۲۷۳ تا آخرینشان کارل اول در سال ۱۹۱۸ بوده است. موزه آلبرتینا که زمانی مهمانسرای سلطنتی بود اکنون یکی از معروف‌ترین موزه‌های وین است که در آن آثار رافائل، رامبراند، داوینچی، مایکل آنجلو، سزان، پیکاسو و البته گوستاو کلیمت و اگون شیله نگهداری می‌شود. شامل موزه‌ها و گالری‌های مختلفی است و آثار مهمی از گوستاو کلیمت و اگون شیله در آن نگهداری می‌شود. از دیگر نقاط دیدنی وین می‌توان باغ وحش، قصر گلوریت، موزه تکنیک و موزه دکتر لئوپلد را نام برد. این کاخ در دوره‌های بعد گسترش یافت و تا پایان پادشاهی هابسبورگ محل اقامت امپراتوران بود. اکنون مجموعه‌ای گسترده است شامل کتابخانهٔ ملی، موزه‌ها، تالار سواره‌نظام اسپانیایی، خزانهٔ سلطنتی و تالارهای باروک. | ## بخش 3: وین | یادبودهای متعددی از خاندان هابسبورگ و حتی آرامگاه قلب ماری آنتوانت در این‌جا قرار دارد. خیابان گرابن (Graben): خیابانی پررفت‌وآمد در مرکز وین، که از سدهٔ ۱۳ به‌عنوان گذرگاه اصلی شناخته می‌شد. بسیاری از بناهای باشکوه وین در کنار این خیابان هستند: پارلمان، تالار شهر، دانشگاه و تئاتر بورگ. موسیقی وین پایتخت جهانی موسیقی است و در همهٔ جهان، شهر و زادگاه بسیاری از آهنگسازان و بزرگان موسیقی شناخته می‌شود. دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین که یک دانشگاه دولتی است، بزرگ‌ترین و معتبرترین دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین است. همچنین مدرسه‌ها، هنرستان‌ها و کنسرواتوارهای خصوصی موسیقی فراوان دیگری نیز به آموزش علاقه‌مندان و هنرجویان موسیقی در وین می‌پردازند. به‌طوری‌که گاه پدر، پسر و نوه در یک شب با این ارکستر اجرا دارند و علاقه به موسیقی به صورت سینه به سینه از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود. مترو متروی وین در سال ۱۹۷۶ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۵ خط و ۱۰۴ ایستگاه می‌باشد. فرهنگ کافه‌نشینی در وین فرهنگ کافه‌نشینی اهمیت بسیاری داشت و هنوز هم ادامه دارد. یکی از دلایل اهمیت زیاد کافه‌ها این بود که همه‌جور آدمی به آن‌ها می‌رفت، و در نتیجه حوزه‌ها و علایق مختلف به رشد یکدیگر کمک می‌کردند. در واقع، مرزهای نظری که بعدها در تفکر غربی خیلی پررنگ و برجسته شدند، در آن زمان کاملاً انعطاف‌پذیر بودند. قصه‌ای وجود دارد که می‌گوید وقتی ترکان عثمانی در سال ۱۶۸۳ از ادامه محاصره وین منصرف شدند و عقب‌نشینی کردند، گونی‌های قهوه زیادی را در اطراف شهر به جای گذاشتند، و اولین کافه‌های وین با استفاده از این گونی‌های قهوه به‌راه افتاد. چارلز امرسون، نویسنده کتاب «۱۹۱۳: در جستجوی جهان پیش از جنگ بزرگ» می‌گوید: «فرهنگ کافه نشینی، و بحث و گفتگو در کافه‌ها هنوز هم بخش مهمی از زندگی وینی است. حلقه روشنفکران وینی نسبتاً کوچک بود و همه یکدیگر را می‌شناختند و این باعث می‌شد که تبادل ایده‌ها از حوزه‌های فرهنگی مختلف به‌راحتی انجام شود.» او اضافه می‌کند که چنین وضعیتی برای دگراندیشان سیاسی و کسانی که از کشورشان فرار کرده بودند، مطلوب بود: «حکومت مرکزی قدرت فوق‌العاده زیادی نداشت و تا حدی سهل‌انگار بود. | ## جمع‌بندی | اگر در اروپا به‌دنبال جایی برای پنهان شدن بودید که بتوانید در آن با افراد جالب زیادی آشنا شوید، وین انتخاب مناسبی بود.» کافه لانتمان (Café Landtmann)، پاتوق فروید، هنوز در بلوار معروف رینگ است.