موضوع مقاله: داگلاس آدامز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # داگلاس آدامز | مقدمه: داگلاس نوئل آدمز (۱۱ مارس ۱۹۵۲ – ۱۱ مه ۲۰۰۱) ، نویسنده‌ای است انگلیسی که شهرتش بیشتر، به خاطر «کتاب راهنمای مسافران کهکشان» است. | ## بخش 1: داگلاس آدامز | این اثر، نخستین بار، در سال ۱۹۷۸ به عنوان یک کمدی رادیویی، توسط بی‌بی‌سی، پخش گردید. بعدها این اثر، به صورت یک تریلوژی، شامل پنج کتاب، یک سریال تلویزیونی، چندین اثر نمایشی، یک بازی کامپیوتری و در سال ۲۰۰۵ به صورت یک فیلم سینمایی، در دسترس عموم قرار گرفت. کتاب راهنمای مسافران کهکشان، تنها در زمان حیات آدمز، بیش از پانزده میلیون نسخه، فروش داشته‌است. برخی از طرفداران داگلاس آدمز، به خاطر امضای ناخوانایش او را با نام باپ اد Bop Ad می‌شناسند. او کلمه بنیادگرا را از این رو بکار می‌برد تا این شبهه برای کسی پیش نیاید که او آگنوستیک است. زیست‌شناس نام‌آور ریچارد داوکینز کتاب خود بنام " توهمی بنام خدا "(بازگردانی شده به فارسی به نام پندار خدا) را به او تقدیم کرده‌است. او در مورد مرگ آدمز نوشته‌است: "علم و دانش یک دوست و ادبیات یک روشنگر را از دست داده‌است. گوریل‌های کوهی و کرگدن‌های سیاه یک حامی دلاور را از دست داده‌اند." اوایل زندگی و تحصیلات خانواده داگلاس نوئل آدامز در ۱۱ مارس ۱۹۵۲ در کمبریج به دنیا آمد. پدرش کریستوفر داگلاس آدامز، مشاور مدیریت و فروشنده کامپیوتر که پیشتر به عنوان افسر آزادی مشروط کار می‌کرد، و مادرش جانت دورا سیدنی آدامز (با نام خانوادگی دونوان)، پرستار بود. | ## بخش 2: داگلاس آدامز | پدربزرگ پدری‌اش که در گلاسگو به دنیا آمد، از تبار خانواده‌ای از پزشکان برجسته بود. زمانی که او پنج ساله بود، والدینش از هم جدا شدند؛ داگلاس، سوزان و مادرشان متعاقباً به یک پناهگاه حیوانات آر‌اس‌پی‌سی‌ای در برنت‌وود که توسط پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش اداره می‌شد، نقل مکان کردند. آدامز در مدرسه به دلیل جثه بزرگش احساس انزوا می‌کرد؛ در سن ۱۲ سالگی ۶ فوت قد داشت و در نهایت به ۶ فوت و ۵ اینچ رسید. آدامز تنها دانش‌آموزی بود که از هالفورد نمره ۱۰ از ۱۰ را برای نویسندگی خلاق دریافت کرد – چیزی که آدامز تا آخر عمر، به ویژه هنگام مواجهه با بازداری نویسنده، به یاد می‌آورد. اولین اثر منتشر شده او گزارشی مختصر درباره انجمن عکاسی مدرسه مقدماتی در برنت‌وودین در سپتامبر ۱۹۶۲ بود. شعر او "دیدگاه ولگرد" که در دوازده سالگی سروده شد، در دانشگاه کمبریج نگهداری می‌شود. در اوایل سال ۱۹۶۵، داستان کوتاه سوررئالی با عنوان تعلیق در کمیک کودکان ایگل منتشر شد. شعری که آدامز در ژانویه ۱۹۷۰ سروده بود، در اوایل سال ۲۰۱۴ در یک کمد مدرسه پیدا شد. او از سپتامبر ۱۹۶۴ به عنوان شبانه‌روزی در مدرسه تحصیل کرد، و سرانجام در دسامبر ۱۹۷۰ مدرسه را ترک کرد. | ## بخش 3: داگلاس آدامز | به لطف مقاله‌ای درباره شعر دینی که به بیتلز و ویلیام بلیک اشاره داشت، آدامز بورس تحصیلی برای مطالعه زبان انگلیسی در کالج سنت جان، کمبریج دریافت کرد، جایی که پدرش نیز تحصیل کرده بود. او در سال ۱۹۷۱ وارد دانشگاه شد، به این امید که راه نویسنده-بازیگران کمدی مانند مونتی پایتون را دنبال کند. آدامز به شدت می‌خواست به فوت‌لایتز، باشگاه کمدی دانشجویی که عضویت در آن با دعوت بود، بپیوندد و در فوریه ۱۹۷۲ به عضویت باشگاه درآمد. او با دانشجوی دیگری به نام کیث جفری (که با او یک اتاق را به اشتراک می‌گذاشت) شروع به نوشتن طرح‌های کمدی کرد، اما این همکاری در نوامبر ۱۹۷۲ پایان یافت. او سپس با دانشجویان ویل آدامز (نسبی ندارد) و مارتین اسمیت به نوشتن و اجرا در نمایش‌های طنز (ریویو) پرداخت؛ گروه آن‌ها "آدامز-اسمیت-آدامز" نام داشت. اگرچه مطالب نوشته‌شده توسط آدامز-اسمیت-آدامز در نمایش هفته مه ۱۹۷۴ فوت‌لایتز (با عنوان Chox) برجسته بود، داگلاس به شدت ناراحت شد زمانی که به این دلیل که توانایی‌های اجرایی‌اش به اندازه کافی قوی نیست، برای بازی در آن انتخاب نشد. بسیاری از هم‌دوره‌ای‌های آدامز در کمبریج نقش‌های مهمی در حرفه او ایفا کردند، از جمله جان کنتر، جان لوید، مری آلن و سایمون جونز. | ## جمع‌بندی | آدامز در دوران تحصیل در کمبریج مجموعه‌ای از مشاغل گوناگون را تجربه کرد که شامل کار به عنوان باربر بیمارستان و نظافتچی مرغداری بود.