موضوع مقاله: تایم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تایم | مقدمه: تایم یک مجلهٔ خبری هفته‌نامه و روزنامهٔ آنلاین آمریکایی است که در نیویورک مستقر شده و منتشر می‌شود. | ## بخش 1: تایم | تایم نخستین بار در ۳ مارس ۱۹۲۳ در شهر نیویورک منتشر شد و سال‌ها توسط بنیان‌گذار مشترک و تأثیرگذار آن هنری لیوس اداره می‌شد. مجلهٔ تایم به بررسی رویدادها در زمینه‌های سیاست، اقتصاد، هنر، مذهب، علم، ورزش، تجارت و علوم اجتماعی می‌پردازد. تاریخچه این مجله در سال ۱۹۲۳ به وسیله بریتون هادن و هنری لیوس به عنوان نخستین مجله هفتگی آمریکا منتشر شد. ویرایش دیگری از این مجله، ویژه کشورهای جنوب اقیانوس آرام بوده و رویدادهای مرتبط با استرالیا، نیوزیلند و جزایر اقیانوس آرام را پوشش می‌دهد. این مجله، رویدادهای خاورمیانه، آفریقا و از ۲۰۰۳ (میلادی) آمریکای لاتین را نیز پوشش می‌دهد. این موضوع باعث شده تا عده‌ای از خوانندگان، به‌کارگیری طنز و شوخی را برای یک مجله جدی، بسیار سبک بدانند و از آن انتقاد کنند. تنها سرمقاله رسمی و جدی این مجله، در سال ۱۹۷۴ (میلادی) بود که در آن خواستار کناره‌گیری ریچارد نیکسون پس از رسوایی واترگیت شد. شماره‌های ویژه تایم ۱۰۰ در سالهای اخیر مجله تایم اقدام به جمع‌آوری فهرست ۱۰۰ شخصیت برجسته هر سال میلادی می‌نماید. این ایده درواقع از از انتشار ۱۰۰ چهره برجسته قرن بیستم شروع شد که در آن آلبرت اینشتین به‌عنوان شخصیت برگزیده قرن انتخاب شد. | ## بخش 2: تایم | رِد ایکس (Red X) مجله تایم در طول سالهای انتشار خود، شماره‌های ویژه‌ای داشته‌است که در آن‌ها بر روی تصویر صورت فردی شناخته شده یک علامت ایکس بزرگ و قرمز رنگ را ترسیم کرده‌است. آخرین شماره ویژه مجله تایم در این زمینه، به ابوبکر بغدادی مرتبط است و پس از مرگ او منتشر شد. رنگ نام نام این مجله، همواره به رنگ سرخ بوده و تنها یک بار پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ (میلادی) به نشانه همدردی با قربانیان، به سیاه تغییر داده شد. موضع‌گیری از نگاه سیاسی، تایم موضع راست‌گرایانه دارد و بیان‌کنندهٔ سیاست‌های آمریکا در جهان است. اما چون بسیاری از منتخب‌های سال‌های قبل افراد تحسین آمیزی بودند، هنوز این تصور در میان بسیاری از مخاطبان جاری است. خود تایم به شماره‌هایی اشاره می‌کند که در آن‌ها آدولف هیتلر (۱۹۳۸ (میلادی ، ژوزف استالین (۱۹۳۹ (میلادی)، و ۱۹۴۲ (میلادی و هری ترومن (۱۹۴۵ (میلادی ، سید روح‌الله خمینی (۱۹۷۹ (میلادی و دونالد ترامپ (۲۰۱۶ (میلادی عنوان شخصیت سال را کسب کرده بودند. پیدایش سُنَت انتخاب شخصیت سال از سال ۱۹۲۷ (میلادی) در مجله تایم بنیان گذاشته شد. در پایان این سال، سردبیران تایم می‌خواستند مهم‌ترین خبر را در هفته‌ای «کم خبر» انتخاب کنند. از سوی دیگر مدتی قبل از آن، تایم، نگاره چارلز لیندبرگ هوانورد را بعد از پرواز تاریخی‌اش بین اروپا و آمریکا روی جلد منتشر نکرده بود. | ## بخش 3: تایم | آن‌ها به این نتیجه رسیدند که لیندبرگ را مرد سال معرفی کنند و با یک تیر دو نشان بزنند. والیس سیمپسون در سال ۱۹۶۳ (میلادی)، سونگ می لینگ در سال ۱۹۳۷ (میلادی)، ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۵۲ (میلادی) و کورازون آکوینو در سال ۱۹۸۶ (میلادی) از معدود زنانی بوده‌اند که تاکنون به‌طور مجزا عنوان شخصیت سال را دریافت کرده‌اند. شخصیت سال گروهی در سال ۱۹۶۰ (میلادی) «دانشمندان آمریکایی» در سال ۱۹۵۶ (میلادی) «مبارزان آزادی‌خواه مجارستان»، در سال ۱۹۷۵ (میلادی) «زنان آمریکایی» و در سال ۲۰۰۳ (میلادی) «سربازان آمریکایی» از گروه‌هایی بوده‌اند که به‌طور مشترک روی جلد شماره مخصوص آخر سال تایم قرار گرفته‌اند. رئیس‌جمهورهای آمریکا از بین رئیس‌جمهورهای آمریکا که جز یکی دو استثنا همه روی جلد تایم رفته‌اند، دوایت آیزنهاور تنها رئیس‌جمهوری بوده که پیش از اینکه به ریاست جمهوری برگزیده شود، روی جلد رفت. فرانکلین دلانو روزولت تنها کسی است که سه بار این عنوان را در سال‌های ۱۹۳۲ (میلادی)، ۱۹۳۴ (میلادی) و ۱۹۴۱ (میلادی) برده‌است. این موضوع اشاره به همه کسانی داشت که با استفاده از اینترنت، عصر اطلاعات را تکامل بخشیدند. معترضان اعتراضات عمومی در آمریکا باعث شد که تایم شخصیت‌هایی که در آمریکا حساسیت برانگیزند را انتخاب نکند. احتمالاً به همین رو بوده که شهردار نیویورک به جای اسامه بن لادن شخصیت سال ۲۰۰۱ شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۱ (میلادی) تایم، همه معترضان به وضعیت موجود در کشورهای خود و جهان را به عنوان شخصیت سال بَرگُزید.