موضوع مقاله: جنت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنت | مقدمه: نعمت‌های بهشتی نیز بسته به درجات بهشتیان، گوناگونی دارند.نهج البلاغه، خطبه ۸۴ درقرآن کریم بهشت دارای ۸نام ست: دارالجلال، دارالقرار، دارالسلام، جنه الفردوس، جنه الماوی، جنه الخلد، جنه النعیم، جنه عدن. | ## بخش 1: جنت | در روایات از اسامی فوق به هر یک از درها یا طبقات هشتگانه اطلاق می‌شود و از هر یک از آنها گروهی وارد و یا در آن سکنی می‌گزینند.سوره ص ۵۰و23رعدبهترین قسمت بهشت اعلی علیین است که محل استقرار انبیاء الهی است و پس از آنان اولیاء الله و در مراحل بعدی سابقین (مقربین)، علماء، شهداء، صالحین و دیگر مومنان قرار دارندکتاب معاد دستغیب یک:نعمتهای جسمانی بهشت درقرآن کریم از نعمتهای جسمانی بهشت به شرح زیر یاد شده است. باغ‌ها و نهرهای جاری در آن، سایه‌های ملایم و دائمی، قصرها، فرش‌ها و تخت‌های گسترده، غذاهای آماده، شرابهای طهور تسنیم و رحیق، ظروف لباسها و زینتها، همسران پاک بکر و همسر دوست (حورالعین)، خادمان کمر بسته به خدمت، ساقیان جام بدست، پیش پذیرائی، دختران نار پستان و همسن، شرابی باطبع کافور، رحیقی مختوم به مشک و یا زنجبیل از چشمه‌ای به نام سلسبیل، دیبای نازک و حریر و استبرق و دستبندهای سیمین، شراب هایی که هرگز مستی و خماری ندارد، میوه دلخواه و گوشت تازه، زنان زیبا و سیاه چشم چون لولو مکنون، نهرهایی از شیر و شراب و عسل مصفا دو:نعمتهای روحانی بهشت احترام مخصوص، صلح و صفا، امنیت، دوستان خوب، محبت و نشاط، خشنودی خداوند، ابدیت نعمت‌ها، انچه بخواهند هست، منتی درکار نیست، سخن بیهوده در کار نیست، طراوت از سیمای آنان می‌بارد، سلام و سلامتی و آسایش ابدی، روبروی هم می‌نشینند و از گذشته‌ها صحبت می‌کنند، در بیان می گویند سبحانک ا… ، درودشان سلام است و اخر الحمدالله رب‌ العالمین، در کنار همسران و فرزندان صالح خود قرار دارند.72زخرف-18واقعه-15و16دهر-14غاشیه-7واقعه-57یس-42صافات-51ص-73زخرف-55دخان-25بقره-48صافات-54دخان-20طور-56رحمن22واقعه-45تا47صافات-23طور-5و17و18تا21واقعه-34نبا-31کهف-56یس-20طور-54رحمن-15تا34واقعه-13دهر-5دهر-41مرسلات-28مطففین-12غاشیه-15و16غاشیه-15محمد-10فرقان-28تا31واقعهوصفحات166تا169فرهنگ موضوعی قرآن کریم توصیف بهشت توسط امامان و علی ابن ابی طالب علی ابن ابیطالب در نهج البلاغه بهشت را اینگونه توصیف کرده استنهج البلاغه، خطبه ۱۶۶ طوبی (طوبا) یا شجره طوبی نام درختی بسیار بلند در بهشت است. اصل و ریشه این درخت در خانه محمّد پیامبر اسلام و علی بن ابی طالب جانشینِ محمّد، و شاخه‌های آن در خانه‌های مؤمنان است. | ## بخش 2: جنت | از این سیب، نطفه‌ای تولید شد که پس از بازگشت به زمین با همسرم خدیجه همبستر شدم و او به فاطمه باردار شد. اکنون هر گاه اشتیاق بهشت پیدا می‌کنم دخترم را می‌بوسم، من هیچ وقت او را نبوسیدم مگر آنکه بوی درخت طوبی را استشمام کردم؛ پس او حوریه‌ی انسان نماست. واژه طوبی در قرآن، در آیه ۲۹ سوره رعد آمده ‌است: «الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ طُوبی لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ»؛ «آنان که ایمان آوردند و کردند کارهای شایسته، خوش باد ایشان را و نیکوئی بازگشت». | ## بخش 3: جنت | آثار نگارش شده آثار مستقل فراوانی درباره بهشت تالیف شده و علاوه بر آن، در بسیاری از کتب حدیثی، بخش‌های مهمی به نقل روایات مرتبط با بهشت اختصاص یافته است. آثار شیعی برخی از آثار شیعی در این باب، عبارتند از: مَعالم الزُلفی، نوشته سید هاشم بحرانی. صفة الجنّة و النار، مجموعه‌ای از احادیث امام باقر(ع) وامام صادق(ع) درباره بهشت ، نوشته سُعَید بن جَناح اَزْدی از اصحاب امام کاظم(ع) و امام رضا(ع). | ## جمع‌بندی | آثار اهل سنت علاوه بر آثار شیعی، برخی آثار اهل سنت هم به نقل احادیث مرتبط با بهشت و پرداخته‌اند؛ از جمله: صفة الجنه، نوشته ابونُعیم اصفهانی.