موضوع مقاله: محمدباقر محقق سبزواری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # محمدباقر محقق سبزواری | مقدمه: محمدباقر سبزواری معروف به محقق سبزواری (۹۸۷ خ/۱۰۱۷ ق - ۱۰۵۸ خ/۱۰۹۰ ق)، مؤلّف «کفایة الاحکام» در علم فقه، از علماء و فقهای شیعه در قرن یازدهم هجری، شیخ‌الاسلام و امام جمعه اصفهان بوده‌است. | ## بخش 1: محمدباقر محقق سبزواری | محقق سبزواری در سبزوار متولد شده و در اصفهان سکنی گزیده و در مکتب فقهی فلسفی اصفهان پرورش یافته بود. در علوم عقلی از شاگردان میرفندرسکی و در علوم نقلی از شاگردان ملا حسنعلی شوشتری و برخی دیگر از اکابر وقت بود. ق) به دنیا آمد و فرزند «محمّد مؤمن الشّریف السّبزواری» (فوت در حدود ۹۹۸ خ/۱۰۲۸ ق) است. وی در زمان سلطنت شاه عباس یکم بعد از فوت پدرش به همراه خانواده به اصفهان جهت ادامه تحصیل رفت.مهدوی، سید مصلح‌الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ‌الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۵۴-۵۵ او پس از مدتی سرآمد علمای عصر خود شد به گونه‌ای که به درخواست شاه عباس دوم، سمت امامت جمعه مسجد جامع عباسی و منصب شیخ‌الاسلامی را پذیرفت و همچنین به مدیریت مدرسه ملا عبدالله منصوب گردید.مهدوی، سید مصلح‌الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ‌الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۰۲-۱۰۸روضات الجنات، جلد ۲، ص ۶۸ او در مکتب فقهی فلسفی اصفهان که هم مکتب فقهی بوده و هم فلسفی پرورش یافته‌است. با خلیفه سلطان (وزیر اعظم شاه عباس بزرگ، شاه صفی یکم و شاه عباس دوم)، ملا محسن فیض کاشانی، آقا حسین خوانساری (شوهر خواهر وی) و سید عبدالحسین خاتون‌آبادی مؤلف کتاب «وقایع السنین و الاعوام» رابطه صمیمی و دوستی و الفت داشته‌است.مهدوی، سید مصلح‌الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ‌الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۱۱۰-۱۱۱ استادان محقق سبزواری در دوران تحصیل خود، از محضر استادان مشهوری سود برده است. برخی از استادان وی، سرآمد دوران خود بوده‌اند، از جمله: شیخ بهائیقصری، محمد (۱۳۷۴)، سیمایی از شیخ بهایی در آئینه آثار، انتشارات آستان قدس رضوی از استادان وی در علوم نقلی می‌توان به اشخاص زیر اشاره کرد: علامه محمدتقی مجلسی، معروف به مجلسی اولمهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۶۶ ملا حسنعلی شوشتری، معروف به ابوالحسن تستری اصفهانی (متوفی ۱۰۷۵ هـ. ق)، صاحب «التبیان»مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۶۶-۶۷ ملا حیدر علی اصفهانیآقابزرگ تهرانی، طبقات اعلام الشیعه، جلد ۵، ص۷۱ سید حسین بن حیدر عاملیمحمد رازی، مشاهیردانشمندان اسلام، ص۱۹۲ از استادان وی در علوم عقلی نیز می‌توان به اشخاص زیر اشاره کرد: ابوالقاسم بن ابوطالب میرحسینی فِندِرسکی، معروف به میرفندرسکی، حکیم نامدار قرن یازدهم هجری (۱۰۵۰–۹۷۰ه‍.ق)مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۶۴-۶۵ قاضی معزالدین حسینمهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۷۰ محقق سبزواری از چندین شاگرد شیخ بهایی، که عالمانی بزرگ بوده‌اند اجازه روایت داشته‌است، از جمله: علامه محمدتقی مجلسی نورالدین علی بن حسین بن ابی الحسن عاملی (۱۰۶۸ه‍.ق) میرشرف الدین علی بن حجت شولستانی حسین بن حیدر بن قمرکرکی، معروف به حسین مفتی اصفهانی (متوفی ۱۰۴۱ هـ. ذخیرة المعاد فی شرح الارشاد: کتابی است فقهی که از باب «طهارت» تا پایان بحث «حج» را شامل می‌شود. این کتاب شرح «ارشاد الاذهان الی احکام الایمان» تالیف علامه حلی است که از زمان نگارش مورد توجه فقهای بزرگ واقع شده و حواشی و شروح متعددی بر آن نوشته شده‌ و همین‌طور در کتاب‌های مفصل فقهی به آن استناد و استدلال شده‌است. تاریخ پایان جلد اوّل (کتاب الطهارة) ۱۰۱۹ ش (رمضان ۱۰۵۰ق) و تاریخ پایان جلد دوم (کتاب الصلاة) ۱۰۲۲ ش (جمادی الثانی ۱۰۵۳ق) ذکر شده است. در جلد سوّم پایان کتاب «زکاة» و کتاب «حج» ذکر نشده‌، امّا تاریخ پایان کتاب «الصوم»، ۱۰۲۴ ش (رجب ۱۰۵۵ق) ذکر شده‌است.مجموعه نسخ خطی کتابخانه مجلس محل نگهداری، شماره بازیابی ۴۱۹۷مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۹۳-۹۵آقابزرگ، الذریعه، جلد۱۳، ص۷۴ کفایة الاحکام: کتابی است فقهی که همه ابواب فقه را شامل می‌شود. «محمّدعلی بن محمّدحسن نحوی اردکانی» این کتاب را با عنوان «هدایة الاعلام» ترجمه کرده‌است. این کتاب جایگاه ویژه‌ای در نزد فقهای امامیّه داشته و از زمان نگارش آن حواشی و شروح متعددی بر آن نوشته شده است.مجموعه نسخ خطی کتابخانه مجلس محل نگهداری، شماره بازیابی ۴۵۹۵مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۹۸-۹۹مقدمه‌ای بر فقه شیعه، ص۲۴۲ شهرت کتابهای «ذخیرة المعاد» و «کفایة الاحکام» موجب آن شده که در کتاب‌های رجال و فقهی، محقق سبزواری را با لقب «صاحب الذخیرة و الکفایة» معرفی کنند. روضة الانوار عباسی: کتابی است در مورد اخلاق و شیوه کشورداری که به درخواست شاه عبّاس دوم در سال ۱۰۴۲ ش (۱۰۷۳ هـ. محقق سبزواری در مقدمه به علل احتیاج افراد به پادشاهان و عوامل دوام و زوال حکومت پادشاهان اشاره می‌کند. این کتاب به زبان فارسی و در موضوع اخلاق سیاسی می‌باشد.مجموعه نسخ خطی کتابخانه مجلس محل نگهداری، شماره بازیابی ۲/۴۶۴۷مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۹۷طبقات اعلام الشیعه، جلد ۵، ص۷۲ رساله فی تحریم الغناء: این رساله دربارهٔ غنا و موسیقی و رد بر نظریه فیض کاشانی است. در این کتاب همه آیات و روایات از اصحاب ائمه اطهار علیهم‌السلام، که در تحریم و منع غنا وارد شده، گردآوری شده است.آقابزرگ، الذریعه، جلد۱۶، ص۶۱مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۹۸مقدمه‌ای بر فقه شیعه، ص۲۴۳-۲۴۴ رساله‌ای در نماز جمعه: این کتاب به فارسی است و «رساله فی صلاه الجمعه» نام نسخه عربی آن است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۹۶مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک، شماره اموال ۰۰۰/۰۰۸۸۷/۰۴/۱۳۹۳آقابزرگ، الذریعه، جلد۱۵، ص۶۶جعفریان، رسول، صفویه در عرصه دین، فرهنگ و سیاست، جلد ۱، ص۳۰۸ حاشیة علی الشفاء: این کتاب، حاشیه بر بخش الهیات کتاب شفا تالیف ابن سینا است. نویسنده در این اثر فقط به شرح مشکلات و حل معضلات کتاب پرداخته و وارد مناقشات وارده بر مباحث نشده‌است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۹۱تعلیقه امل الآمل، ص۲۵۴ جامع الزیارات عباسی: در ادعیه و زیارات فارسی در نه فصل به زبان فارسی به نام شاه عباس دوم نگاشته شده است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۹۰-۹۱ تاریخ‌نگار معروف مصلح‌الدین مهدوی، چهل کتاب و رساله از مولفات محقّق سبزواری را در سال ۱۳۷۱ با ذکر مآخذ نقل نموده و اشاره کرده‌است که با مطالعه کتاب‌ها و فهرست کتابخانه‌ها ممکن است کتاب‌های دیگری نیز توسط ایشان تألیف شده باشد.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۸۸-۱۰۰ خلافیة : کتابی است به زبان فارسی برای شاه عباس یکم در موضوع عبادات. رساله‌ای در تحلیل غناء در قرآن رساله‌ای در فقه : محقق سبزواری این کتاب را برای شاه عباس دوم نوشته که تمام مباحث فقه را در برمی‌گیرد. رساله عملیه : محمدباقر سبزواری این کتاب را برای مقلدان خود و به درخواست «میرزا مهدی بن میرزا رضا حسینی خراسانی» در سال ۱۰۴۹ شمسی نوشته است. حاشیة علی شرح الاشارات: این کتاب حاوی توضیحاتی در مورد «شرح الاشارات» تالیف خواجه نصیرالدین طوسی است که در ۷ خرداد ۱۰۴۴ نگارش آن به پایان رسیده است. مفاتیح النجاة عباسی: این کتاب حاوی ادعیه معروف روایت شده توسط چهارده معصوم است که شامل یک مقدمه در مورد ادب، تقوا و زمان‌های اجابت دعا و ۲۷ فصل دیگر است. محقق سبزواری این کتاب را به درخواست شاه عباس دوم تالیف کرده که نگارش آن در ۶ مهر ۱۰۲۵ به پایان رسیده است. شرح حدیث برّ الوالدّین: محمد باقر سبزواری این اثر را با دستخط خودش در طول سفر به مسجدالحرام برای مجموعه تذکار «شیخ شمس الدّین حسین بن محمّد شیرازی» نوشته است. اختیارات ایام: این اثر تحقیقی در مورد روزهای سعد و نحس براساس اطلاعات قدیمی ماه‌های گاه‌شماری هجری قمری، گاه‌شماری رومی و گاه‌شماری هجری خورشیدی است که در یک مقدمه و سه فصل و یک نتیجه‌گیری نوشته شده که هر یک مباحث متعددی را در برمی‌گیرند. الردّ علی رسالة شبهة الاستلزام: این اثر حاوی پاسخ‌هایی است که محقق سبزواری به انتقادهای آقا حسین خوانساری در مورد رساله شبهه استلزام داده است. شرح توحید صدوق روضة الابرار دیوان اشعار کتاب مزار مناسک حج رساله‌ای در نماز و روزه رسالة فی الغسل رسالة فی تحدید النّهار الشرعی حاشیه علی مسالک الافهام: این اثر شرحی است بر کتاب «مسالک الافهام» تالیف شهید ثانی. رساله فی مقدمه الواجب رساله فی فضیله المتعه کفایة الفقه: این کتاب شامل حدود سی هزار بیت شعر است. مناصب و مشاغل در دوران سلاطین صفویه، وظایفی از قبیل «صدر»، «شیخ الاسلام»، «امامت جمعه و جماعت» و «تولیت مدارس مهم دینی» زیر نظر و با فرمان سلاطین، به اشخاص واجد شرایط واگذار می‌شد و برای آن‌ها حکم صادر می‌گردید. شیخ الاسلاممشاهیر و دانشمندان اسلام، ترجمه الکنی والالقاب، مترجم محمدجواد نجفی، چاپ اسلامیه، تهران، ص۱۹۲: منصب شیخ الاسلامی مهم‌ترین منصب روحانی در زمان صفویه محسوب می‌شد و در حقیقت شیخ الاسلام، رئیس روحانی مملکت بود و کلیه امور مذهبی زیر نظر او اداره می‌شد. از تاریخ دقیق انتصاب وی به عنوان شیخ الاسلام اطلاعاتی موجود نمی‌باشد، اما محمد باقر سبزواری به عنوان شیخ الاسلام اصفهان، مراسم جلوس دوم و تغییر نام شاه سلیمان را اجرا کرد.خاتون آبادی، وقایع السنین و الاعوام، ص۵۲۹مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۱۰۵-۱۰۶ امامت جمعه مسجد جامع عباسی: از تاریخ دقیق انتصاب محمدباقر سبزواری به امامت جمعه مسجد جامع عباسی اطلاع دقیق موجود نمی‌باشد، ظاهراً شروع امامت جماعت ایشان بعد از سال ۱۰۳۹ ه‍.ش (۱۰۷۱ ه‍.ق) یعنی پس از فوت علامه مجلسی اول بوده و تا سال وفاتشان ۱۰۵۸ ش (۱۰۹۰ ه‍.ق) ادامه داشته است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۱۰۳ تولیت مدرسه ملا عبدالله در اصفهان: مدرسه ملا عبدالله یکی از مدارس مهم دینی اصفهان، به دستور شاه عباس اول جهت تدریس «مولانا عبدالله شوشتری» از علمای دورهٔ صفویه که نزد شاه عباس دارای منزلت و بزرگی بسیار بوده در اصفهان ساخته شده است.روضات الجنّات، محمدباقر خوانساری، جلد ۵، ص ۴۵ بعد از فوت «عزالدّین عبداللّه بن حسین شوشتری» (۱۰۲۱ هـ. در این مورد آمده‌است: «شاه عباس مدرسه را به این شرط وقف کرده‌است که تدریس آن تعلق به اولاد ملاّ عبداللّه شوشتری داشته باشد».ریاض العلماء، جلد ۱، ص ۲۶۲ با این حال در زمان صدارت خلیفه سلطان، به مناسبتی تولیت از وی منتزع و به «ملا محمدباقر سبزواری» محول گردید و بعد از آن نیز تولیت آن در خاندان شیخ الاسلام سبزواری باقی بوده‌است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۱۰۷علامه مجلسی بزرگمرد علم و دین، علی دوانی، ص۸۳روضات الجنات، محمدباقر موسوی خوانساری، جلد ۲، ص ۶۹ بازسازی مدرسه باقریه (یا سمیعیه) در مشهد: «محمّد باقر سبزواری» در سال ۱۰۵۱ ه‍.ش (۱۰۸۳ هـ) در مشهد مقدس بود و در این سال، تعمیرات ساختمان مدرسه سمیعیّه (منتسب به ملا محمد سمیع ـ بانی مدرسه) را انجام داد. بر اساس متن کتیبه، این مدرسه در سال ۱۰۸۳ ق، در زمان شاه سلیمان صفوی احداث شده‌است. پادشاهان معاصر او عبارتند از: شاه عباس اول (۹۶۷–۱۰۰۷ ه‍.ش) (۹۹۶–۱۰۳۸ ه‍.ق) شاه صفی اول (۱۰۰۷–۱۰۲۱ ه‍.ش) (۱۰۳۸–۱۰۵۲ ه‍.ق) شاه عباس دوم (۱۰۲۱–۱۰۴۵ ه‍.ش) (۱۰۵۲–۱۰۷۷ ه‍.ق) شاه سلیمان (شاه صفی دوم) (۱۰۴۵–۱۰۷۲ ه‍.ش) (۱۰۷۷–۱۱۰۵ ه‍.ق) محقق سبزواری در زمان سلطنت شاه عباس دوم و وزیر اعظم او خلیفه سلطان در کمال عزت و احترام و مورد توجه و عنایت آن‌ها بوده‌است. از این رو، شاگردان بسیاری در حوزه درسی وی شرکت کرده و از محضر علمی ایشان استفاده برده‌اند. از شاگردان ایشان بعضی به درجات علمی بالایی دست یافتند که در این‌جا به چند تن از آنان اشاره می‌کنیم: آقا حسین خوانساری؛ معروف به محقق خوانساری، شوهر خواهر جناب محقق سبزواری.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۷۴-۱۷۶جعفریان، رسول، دین و سیاست در دورهٔ صفوی، ص۲۰۲روضات الجنات، جلد ۲، ص ۶۹ آقا جمال خوانساری؛ از علمای شیعه در سده دوازدهم قمری و فرزند خواهر جناب محقق سبزواری، صاحب کتاب «عقایدالنساء و مرآت‌البلهاء».مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۷۱-۱۷۲ میرزا عبدالله اصفهانی افندی؛ صاحب کتاب «ریاض العلماء و حیاض الفضلاء».مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). | ## بخش 2: محمدباقر محقق سبزواری | خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۷۶-۷۸مفاخر اسلام، جلد ۸، ص ۳۹۵ سید نعمت‌الله موسوی جزایری (۱۰۱۹–۱۰۷۹ ش، ۱۰۵۰–۱۱۱۲ ه‍.ق)؛ یکی از علمای بزرگ شیعه در اواخر قرن یازدهم و اوایل قرن دوازدهم هجری که به «سید جزائری» معروف بوده‌ است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۸۴-۸۵ جعفر بن عبدالله حویزی (سال فوت ۱۰۸۲ ش یا ۱۱۱۵ ه‍.ق)؛ مشهور به «شیخ جعفر قاضی» از فقهای امامیه که شیخ الاسلاممهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۴۰-۴۱ و قاضی اصفهان بوده است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۷۴ میر عبدالحسین خاتون آبادی (۱۰۰۹–۱۰۷۳ ش، ۱۰۳۹–۱۱۰۵ ه‍.ق)؛ از مورخان نامی عصر صفویه، مهم‌ترین کتاب وی «وقایع السنین و الاعوام» است که در نثر فارسی بسیار مهم شمرده می‌شود. وی علاوه بر ثبت دقیق وقایع، به اختصار به معرفی کتبی که به دستش رسیده‌است هم پرداخته‌است. وی اکثر اوقات خود را در کنار محقّق سبزواری سپری می‌نمود و در سال ۱۰۴۹ ش (۱۰۸۱ ه‍.ق) از استادش اجازه نقل حدیث دریافت کرده‌است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۷۶جعفریان، رسول، صفویه از ظهور تا زوال، ص۳۸۹موسوعة الطبقات الفقهاء، جلد ۱۱، ص۳۱۸ ملاّ محمّد بن عبدالفتاح تنکابنی (۱۰۱۰–۱۰۹۱ ش، ۱۰۴۰–۱۱۲۴ ق)؛ مشهور به «سراب»، وی بیش از ۳۰ کتاب و رساله تألیف کرده که از جمله آن‌ها «حجیّت اجماع و خبر واحد»، «رساله‌ای در اصول دین و عقاید»، «سفینة النّجاة»، «رساله‌ای در نماز جمعه»، «ضیاء القلب و غنیة المتعبد» می‌باشند. محقق سبزواری در سال ۱۰۴۹ ش (۱۰۸۱ ق) به وی اجازه نقل روایت داده است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۸۱-۸۲ محمد شفیع بن فرج گیلانی؛ شیخ الاسلام رشت و شیراز بوده‌است و کتاب «البداء» از آثار او است. محقق سبزواری در سال ۱۰۵۳ ش (۱۰۸۵ ق) به وی اجازه نقل حدیث داده‌است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۷۵-۷۶آقابزرگ، الذریعه، جلد ۱، ص۱۶۰ سید محمد مقیم بن محمدباقر اصفهانی؛ مولف چندین کتاب شامل «توضیح العقود» و «شرح عوامل جرجانی» بوده‌است. محقق سبزواری در سال ۱۰۵۱ ه‍.ش (۱۰۸۴ ه‍.ق) به وی اجازه نقل حدیث داده‌است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۸۳کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، اجازه محمد باقر، شماره مدرک ۸۰۱۶-۱۰، ص۲۹-۳۶ محمد صالح بیابانکی؛ محقق سبزواری در سال ۱۰۴۲ ش (۱۰۷۴ ق) به وی اجازه نقل حدیث داده‌است.طبقات اعلام الشیعه، جلد ۵، ص ۲۸ عبدالله اردبیلی؛ ایشان نیز از محقق سبزواری اجازه نقل حدیث دریافت کرده است. مصلح‌الدین مهدوی، از شاگردان محقّق سبزواری ۳۶ نفر را نامبرده و برای هر کدام از آن‌ها توضیحاتی ذکر کرده‌است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). , 5 (3), 373-378, 2013 ملکوتی فر، محمد، موقعیت محقق سبزواری در دولت صفوی، کیهان اندیشه، شماره ۷۲، ۱۳۷۶ محمدی فشارکی، محسن / صالحیان، طاهره، محقق سبزواری و جایگاه حاکم در اخلاق سیاسی، مجموعه مقالات برگزیده نخستین همایش بین‌المللی مکتب فلسفی اصفهان ملکوتی فر، ولی‌الله، غنا از دیدگاه محقق سبزواری، فصلنامه مشکوة، شماره ۵۲، ۱۳۷۵ در نگاه دیگران عده‌ای از فقیهان و بزرگان معاصر ایشان در کتاب‌های خود از محقق سبزواری نام برده‌اند و وی را به علم و حکمت و جامعیت در علوم ستایش کرده‌اند، از جمله: شیخ حر عاملی دربارهٔ ایشان می‌نویسد: «مولانا محمدباقر بن محمد مؤمن خراسانی سبزواری، دانشمند فاضل، محقق، متکلم، حکیم، فقیه و محدث جلیل القدر.»مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۵۶أمل الآملی، جلد ۲، چاپ بغداد ص ۲۵۰ محمدطاهر نصرآبادی اصفهانی در کتاب «تذکره الشعرا» (ص۱۵۱) می‌نویسد: «مولانا محمد باقر از دارالمومنین سبزوار است. عارف معارف یقین و کاشف سرائر علوم دین مبین مقتدای فحول علما و پیشوای زمره فضلا است.» سید علی خامنه‌ای، رهبر فعلی جمهوری اسلامی ایران، در چندین سخنرانی خود به مقام علمی والای جناب محقق سبزواری اشاره کرده است.سخنرانی آیت الله خامنه ای و اشاره به محقق سبزواری شیخ الاسلام بزرگ اصفهان منتقدین «شیخ علی سبط شهید دوم» از علما و دانشمندان معاصر محقق سبزواری و صاحب تألیفات نافعه می‌باشند. ایشان رساله‌ای علیه محقق سبزواری می‌نویسند که موارد ایراد و انتقاد او بدین قرار است:مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۵۷-۶۳ موضوع «تحریم غنا و قائل به تفصیل شدن»: غنای غیر حرام و جائز – غنای حرام. اختلاف نظر و فتوا دربارهٔ «حد وجوب نماز جمعه» در یک فرسخ و کمتر و اصل وجوب عینی آن. در وجوب و حرمت نماز جمعه در زمان غیبت امام علیه‌الاسلام بین فقها اختلاف است و در آن سه نظریه وجود دارد: ۱- وجود عینی، ۲- وجود تخییری، ۳- حرمت. «غروب آفتاب را استتار قرص خورشید دانستن» «عدم مفطر بودن غبار غلیظ» «عدم نجاست اهل کتاب» «تأمل در اصل طهارت اشیاء» فرزندان ملا محمدجعفر سبزواریمهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۶۷ -۱۷۰مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۲۸۷–۲۸۸؛ معروف به «میرزا جعفر سبزواری اصفهانی»، فرزند ارشد علامه «محقق سبزواری»، فردی فرهیخته و تحصیل کرده در علوم اسلامی. مؤلف چندین کتاب و رساله شامل «نوروزنامه»کتابخانه موزه ملی ملک، شریف سبزواری، محمدجعفربن محمدباقر، نوروزنامه، ۱۲۳۲ ه‍.ق، شماره ثبت اموال ۴۵۳ است که به درخواست شاه سلطان حسین در سال ۱۱۹۵ ش (۱۲۳۲ ه‍.ق) تألیف شده‌است. «ملا محمد جعفر سبزواری» پس از فوت «ملا محمد صالح» به امامت مسجد جامع جدید عباسی منصوب گردید.خاتون‌آبادی، سیدعبدالحسین، وقایع السنین و الاعوام، ص ۵۳۷ فرزندان او «میرزا عبدالرحیم (محمد رحیم)» شیخ الاسلام اصفهانمهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۲۸-۱۳۳ و «محمد ذکی» و «رقیه شریف» می‌باشند. «ملّا محمّد زکی»،مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۳، ص۲۲٠ در اصفهان به تحصیل علوم دینی مشغول بوده و عالمی با فضل و اهل تحقیق بوده است. مع الاسف در سال‌های جوانی در سال ۱۰۶۸ ش (۱۱۱۰ ه‍.ق) وفات یافته و سنگ مزارش در اتاق شمال شرقی تکیه آقا حسین خوانساری بر روی دیوار نصب شده‌است. «ملا محمد جعفر سبزواری» هنگامی که اصفهان در محاصره افاغنه بود و گرانی و قحطی دامن‌گیر مردم این شهر شده بود به بیماری مبتلا شد و در ۲۸ مهر ۱۱۰۱ ش (نهم محرم الحرام ۱۱۳۵ ه‍.ق) وفات یافت و چون امکان حمل جنازه به تخت فولاد یا مشهد مقدس (مزار پدر بزرگوارش) وجود نداشت، پیکر او را به مسجد حکیم که در امتداد کوچه منزل مسکونی ایشان بود منتقل کرده و در فضای جنوبی مسجد معروف به «برف انداز» به خاک سپردند.نصراللهی، غلامرضا (۱۳۵۰) ارمغان نشاط: نقش نگین، ص۹۰ حاج ملا محمد هادی سبزواریمهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۸۹؛ از علما و فضلای اصفهان بوده که ظاهراً در خدمت پدر و محقق خونساری و آقا جمال خوانساری و احتمالاً علامه مجلسی تحصیل کرده تا بمقامات عالیه رسیده‌است. «سید عبدالحسین حسینی خاتون‌آبادی» در کتاب «وقایع السنین و الاعوام» وی را جزو علمائی که در سال ۱۰۸۹ ش (۱۱۲۲ ه‍.ق) در منزل «میرزا محمّد باقر صدر خاصّه» برای تعیین روز ولادت حضرت علی (علیه‌السّلام) گرد آمده بودندخاتون‌آبادی، سیدعبدالحسین، وقایع السنین و الاعوام، ص ۵۶۰ نام می‌برد. همچنین نام وی جزء علمایی است که در سال ۱۱۲۲ قمری در افتتاح مدرسه چهارباغخاتون‌آبادی، سیدعبدالحسین، وقایع السنین و الاعوام، ص ۵۶۲ حضور داشته‌اند. «سید عبدالله جزایری» از او به عنوان علما مشهور معاصر خود نام برده‌است.جزایری، سیدعبدالله، اجازه کبیر، فصل چهارم، ص ۴۶ همسرش از دختران خانواده صفویه بوده که از ایشان چند فقره املّک موقوفه بر اولاد باقی است که میانه آن‌ها هنوز (۱۳۰۴ ش، ۱۳۴۳ ه‍.ق) تقسیم می‌شود.جناب، علی، ۱۳۸۵، رجال و مشاهیر اصفهان (الاصفهان)، تدوین و تصحیح: پور عصار، رضوان، سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان، ص ۲۸۲ فرزندان او «شیخ میرزا عابد» و «شیخ میرزا محسن» می‌باشند.شجره‌نامه محمد باقر سبزواری توسط حاج میرزا علی‌اکبر (۱۲۴۶ – ۱۳۱۱ ش) شیخ الاسلام اصفهان، ترسیم شده در حدود سال ۱۳۰۲ ش ایشان در زمان حیات پدرشان فوت کردند (قبل از ۱۰۵۸ ش، ۱۰۹۰ ه‍.ق)جناب، علی، ۱۳۸۵، رجال و مشاهیر اصفهان (الاصفهان)، تدوین و تصحیح: پور عصار، رضوان، سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان، ص ۲۸۳ و از محل دفنش اطلاعی در دست نیست. خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۷۸؛ از زندگی و آثار او اطلاعی در دست نیست. او پدر آقا محمد السطانی که کتاب «ترجمة السلطانی» را به رشته تحریر درآورده می‌باشد.سازمان کتابخانه‌ها، موزه‌ها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی، سبزواری، محمدرضا بن محمدمهدی قرن ۱۲ ق، ترجمة السلطانی، ۱۱۱۵ ه‍.ق، شماره ثبت ۱۴۶۱ از تاریخ فوت و محل دفن او نیز اطلاعی در دست نیست. خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۶۳؛ ظاهراً ایشان از برادران خود کوچکتر بوده و از نظر مقامات علمی چندان شهرت و عنوان نداشته‌است. اسناد تاریخی روستای قهی از صفویه تا پهلوی دوم می‌باشند که به دلایلی در زمان صفویه (اواخر سلطنت شاه سلیمان یا اوایل سلطنت شاه سلطان حسین در حدود سال‌های ۱۰۷۰ ش، ۱۱۰۳ ه‍.ق) به روستای قهی تبعید/ مهاجرت کرده‌اند و در «قلعه آتشگاه» که در منتهی‌الیه غربی روستا قرار دارد، سکنی گزیده‌اند. قلعه‌ای که «میرزا محمد باقر» و «اشرف» بنا کردند قدمتی بیش از ۳۰۰ سال دارد و جزء بناهای شاخص روستا با مساحتی در حدود ۶۵۰۰ متر مربع می‌باشد و داری ۷ خانه بوده است. هفت نسل از نوادگان این دو برادر در این قلعه زندگی کرده‌اند، از این رو به «خانوادهٔ قلعه‌ای‌ها» معروفند. بعدها آن‌ها نام خانوادگی‌شان را به «اشرفی»، «باقری» و «باقری محققی» تغییر داده‌اند. از نوادگان «شیخ محمد ابراهیم سبزواری» می‌توان به «حاج میرزا باقر قهی»مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۶۶ معروف به «محمد باقر شریف طباطبایی» اشاره کرد که از علما و مشایخ مکتب شیخیه بوده است. دختر محقق سبزواری؛ که زوجه «آقا سید محمد موسوی جبعی عاملی» بوده و در زمان حیات پدر در وبای اصفهان به همراه ۲ فرزند خردسالش در سال ۱۰۵۷ ش (۱۰۸۹ ه‍.ق) وفات یافته‌است.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۱۸۵-۱۸۶ منصب شیخ‌الاسلامی بعد از فوت محقق سبزواری، در مدت بیش از ۵۰ سال، عده‌ای از علمای روحانی به سمت شیخ‌الاسلام اصفهان منصوب گردیدند. در اوایل حکومت نادر شاه و قدرت یافتن او، دو منصب روحانی یعنی «امامت جماعت» و «شیخ‌الاسلامی» در اعقاب علامه مجلسی قرار داشت. عده‌ای از مشاورین به نادر شاه اظهار داشتند که نباید این دو منصب که در بین توده مردم قدرت و نفوذ و اهمیت دارد در یک جا متمرکز باشد که هر وقت بخواهند بتوانند با دولت مخالفت کنند. از آن جهت که نادر شاه به فکر بدست آوردن قدرت مطلقه بود و قبلاً با قدرت یافتن علما شیعه مخالف بود و عده‌ای از آنان را به بهانه‌هایی کشته بود، تصمیم به جداسازی و منصوب کردن دو نفر برای مناصب «امامت جماعت» و «شیخ‌الاسلامی» گرفت.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۴۷ نادر با آگاهی از سوابق «میرزا محمد رحیم سبزواری» که از علمای موافق و هواخواه او بود، با او مشورت کرد و ایشان در جواب او پاسخ دادند که: «امامت جمعه در خاندان علامه مجلسی بوده و محقق سبزواری جد ما قبلاً نیز شیخ الاسلام بوده‌است». نادر شاه این سخن را پذیرفت و «میرزا محمد رحیم» را به سمت قاضی اصفهان و سپس شیخ الاسلام این شهر منصوب کردمهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۱۳۰ و پس از آن، منصب شیخ الاسلام در اصفهان در اولاد و نوادگان علامه محقق سبزواری باقی ماند که شامل:مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۱۲۵-۱۵۸ میرزا محمد رحیم (عبدالرحیم) (فوت ۱۱۴۷ ش، ۱۱۸۱ه‍.ق)؛ فرزند «ملا محمد جعفر بن علامه محقق سبزواری» می‌باشد. او از علما و روحانیان بزرگی بود که در نزد امرا و بزرگان دولت و شخص نادر شاه بسیار معزز و محترم بوده‌است. | ## بخش 3: محمدباقر محقق سبزواری | نادر شاه در سال ۱۱۲۰ ش (۱۱۵۴ ه‍.ق) او را به سمت قاضی و سپس شیخ الاسلام اصفهان منصوب کرد. «میرزا محمد رحیم سبزواری» این مقام را تا زمان فوت در زمان کریم‌خان زند به عهده داشت. میرزا مرتضی شیخ‌الاسلام (فوت ۱۱۹۰ ش، ۱۲۲۶ ه‍.ق)؛ فرزند «میرزا عبدالمطلب بن میرزا محمد رحیم اول سبزواری اصفهانی» است. پدر «میرزا مرتضی» (میرزا عبدلمطلب سبزواری) در سال ۱۱۲۶ ش (۱۱۶۰ ه‍.ق) در زمان حیات پدربزرگش فوت کرد. عمویش نیز (میرزا عبداالله سبزواری) در سال ۱۱۴۱ ش (۱۱۷۵ ه‍.ق) در زمان حیات پدربزرگش فوت کرد. از این جهت «میرزا مرتضی» بعد از فوت پدر بزرگش (میرزا محمد رحیم) در سال ۱۱۴۷ ش (۱۱۸۱ ه‍.ق) در زمان کریم‌خان زند شیخ الاسلام اصفهان شد. از شاگردانش او به «محمد باقر شریف اصفهانی ابن محمد تقی شریف رضوی قمی» مؤلف «نورالعیون» می‌توان اشاره کرد. «میرزا محمد رحیم» در سال ۱۱۹۰ ش (۱۲۲۶ ق) بعد از فوت پدرش (میرزا مرتضی) در زمان فتحعلی شاه به منصب شیخ الاسلام رسید. میرزا عبدالله شیخ الاسلام (فوت بعد از ۱۲۵۰ ش، ۱۲۸۸ ه‍.ق)؛ از علمای بزرگوار و متنفذ اصفهان بود و در شورش مردم اصفهان علیه خسروخان گرجی، حاکم ظالم و جبار اصفهان، جهت شکایت از حاکم و طرفداری از مردم به طهران نزد محمد شاه رفت و مورد احترام و تکریم واقع شد. از طرف پادشاه فرمانی به خسرو گرجی صادر شد و در آن او را به اجرای دستورات شیخ الاسلام امر کرد. «میرزا عبدالله» در سال ۱۲۱۲ ش (۱۲۴۹ ه‍.ق) بعد از فوت پدرش (میرزا محمد رحیم دوم) به منصب شیخ الاسلام رسید. میرزا محمد رحیم سوم (فوت ۱۲۶۷ ش، ۱۳۰۶ ه‍.ق)؛ از علمای معروف و صاحب نفوذ اصفهان بود و در این شهر از خدمت علما و مجتهدان برجسته کسب علم کرد. از اساتید او به «حاج محمدجعفر آباده‌ای»، «ملا حسینعلی تویسرکانی»، «آقا سید محمد شهشهانی» و «شیخ محمدباقر مسجد شاهی» می‌توان اشاره کرد. «میرزا محمد رحیم سوم» پس از فوت پدرش (میرزا عبدالله دوم)، بعد از سال ۱۲۵۰ ش (۱۲۸۸ ه‍.ق)، در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار و دوران حاکمیت مسعود میرزا ظل‌السلطان به منصب شیخ الاسلام رسید. حاج میرزا محمد حسن (فوت ۱۲۷۰ ش، ۱۳۰۹ ه‍.ق)؛ از محضر جمعی از بزرگان و علمای اصفهان همچون «حاج شیخ محمد تقی مسجد شاهی» و دیگران استفاده نمود تا به مقام‌های عالیه علم و فضل و کمال رسید. او پس از فوت پدرش (فرزند میرزا رحیم سوم) در سال ۱۲۶۷ ش (۱۳۰۵ ه‍.ق)، در زمان ناصرالدین شاه و دوران حاکمیت ظل السلطان در اصفهان شیخ الاسلام شد و روزها در مجلس ظل السطان، حاکم مقتدر و سفاک اصفهان حاضر شده و به امور مربوط به شیخ الاسلام رسیدگی می‌نمود. حاج میرزا علی اکبر شیخ الاسلام (۱۲۴۶–۱۳۱۱ ش، ۱۲۸۴–۱۳۵۰ ه‍.ق)؛ از فعالان سیاسی و اجتماعی در دوران جنبش مشروطه دراصفهان بود و مناصب مختلفی شامل «رئیس بلدیه (شهرداری) اصفهان» و «نماینده اصفهان در دوره چهارم مجلس شورای ملی» را بر عهده داشت. «میرزا علی اکبر» بعد از فوت برادرش (میرزا محمدحسن) در سال ۱۲۷۰ ه‍.ش (۱۳۰۹ ه‍.ق) به منصب شیخ الاسلامی اصفهان رسید. محمّدرضا بن محمدمهدی سبزواری؛ معروف به «آقا محمد السطانی»، از اعیان تفسیری اوایل قرن دوازدهم هجری.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۷۸-۱۷۷ محمد باقر شریف طباطبایی؛ معروف به «حاج میرزا باقر قهی» از علما و مشایخ مکتب شیخیه. زین‌العابدین شهشهانی (۱۲۰۹–۱۲۷۹ ش، ۱۲۴۵–۱۳۱۸ ه‍.ق)؛ عالمی فاضل و متبحر در علوم قرآنی و از اساتید فن قرائت و تجوید.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۱۷۹-۱۸۰ میرزا یحیی مدرس اصفهانی (۱۲۱۷–۱۳۱۰ ه‍.ش، ۱۲۵۴–۱۳۴۹ ه‍.ق)؛ عالم، ادیب، عارف و استاد ادبیات آئینی و صاحب دیوان اشعار با حدود شش هزار بیت شامل مدیحه سرایی، ادبیات و اشعار آیینی در اواخر دوران قاجار.قاسمی، رحیم، گلزار مقدس: مشاهیر تخت فولاد اصفهان، جلد ۱، ص۱۸۴ آقا حسن سبزواری؛ دانشمندی طبیب و حکیم در اوایل قرن سیزدهم هجری و از جمله شاگردان برجسته حکیم ملا هادی سبزواری.جوان مهر، حسین، (۱۳۸۸)، قرآن پژوهان سبزوار، کانون قرآن و عترت، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار علی شیخ‌الاسلاممهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۲۰۹-۲۲۶؛ مؤسس و نخستین رئیس دانشگاه ملی ایران.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۲۱۳ حسین شیخ‌الاسلام؛ نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی و همچنین سفیر سابق ایران در سوریه. زهرا کارینشاک (دختر مهدی شیخ الاسلام)؛ وکیل و سیاستمدار، سناتور دموکرات ایالت جورجیای آمریکا. آثار عهد شاه عباس دوم علامه محسن فیض کاشانی، از «ملا محمد باقر سبزواری» خواست که در اصفهان سکونت کند و منصب شیخ‌الاسلامی این شهر را به عهده بگیرد. در محله «سینه پایینی» در نزدیکی «باغ همایون (باب همایون)»، باغی سلطنتی بود که شاه آن را به محقق سبزواری واگذار کرد و خود دستور ساختن عمارتی عالی به سبک چهل ستون را داد. این ساختمان با متعلقاتش محل سکنای محقق سبزواری و همسرش «سرو قد خانم» (یکی از دختران اشراف دربار صفوی) قرار گرفت و دیوانخانه یعنی عمارت اصلی، مرکز قضا و حکومت شرعی مملکت و بخصوص پای تخت گردید.مهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۹۵-۱۹۷ شش نسل از نوادگان محقق سبزواری، منصب شیخ‌الاسلام اصفهانمهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱). خاندان شیخ الاسلام اصفهان: گل بهار اصفهان، ص۱۲۵-۱۵۸ را به عهده داشتند و آخرین آن‌ها «حاج میرزا علی اکبر شیخ الاسلام» بود که در این خانه زندگی می‌کرده‌اند. «دو باب منزل» که بعدها به صورت مسافرخانه به اجاره واگذار شده بود و «۲۷ باب دکان» در اطراف مدرسه. درآمد موقوفات بر اساس وقفنامه پس از کسر مخارج تعمیرات بدین ترتیب مصرف می‌شده‌است: ۰٫۱ به عنوان حق التولیه و ۰٫۳ برای خیرات (مرثیه‌خوانی و اطعام فقرای اثنی عشری به اختیار متولی) و ۰٫۶ برای روشنائی و نظافت و حقوق طلاب و خادم.پسندیده، محمود (۱۳۹۴)، اسناد و موقوفات مدارس تاریخی حوزه علمیه مشهد، استان قدس زضوی، ص۱۰۸-۱۲۲ جیمز بیلی فریزر ـ سیاح انگلیسی ـ که در حدود سال ۱۲۰۴ ش (۱۲۴۰ ه‍.ق) به ایران آمده‌است از این مدرسه با هشتاد تا نود طلبه به عنوان مدرسه‌ای سازمان یافته یاد می‌کند.اعتماد السلطنه، مطلع الشمس، جلد ۲، ص ۳۱۳ نوروز علی فاضل بسطامی ـ مؤلف فردوس‌التواریخ در سال ۱۲۶۳ ش (۱۳۰۱ ه‍.ق) ـ این مدرسه را از نظر مدرّسان، کارگزاران و طلاّبی که شب و روز به تعلیم و تعلّم اشتغال داشتند بی‌نظیر می‌داند.نوروزعلی بن محمدباقر فاضل بسطامی (۱۳۱۵)، فردوس التواریخ، تبریز، ص۱۰۴ پس از واقعه کشف حجاب در ایران (۱۳۱۴ ش) و پدید آمدن تنگناهائی برای روحانیون، «اداره اوقاف» مدرسه را در اختیار «اداره فرهنگ» قرار داد تا دانش آموازان عادی در آن به تحصیل بپردازند. اما پس از بر کناری رضا شاه (۲۵ شهریور ۱۳۲۰) به همت «آیت الله میرزا احمد کفائی» مدرسه بار دیگر به طلاب علوم دینی واگذار شد. در آن زمان تولیت مدرسه با «حاج میرزا عبدالله شیخ الاسلام» از اولاد محقق سبزواری بود که در اصفهان سکونت داشت و فردی به نام «مظفری» ـ کارمند بازنشسته اداره فرهنگ ـ نماینده وی در تصدی امور مدرسه بود. «اداره اوقاف» در سال ۱۳۴۶ ش شروع به بازسازی مدرسه کرد و در سال ۱۳۵۰ ش با حفظ معماری نخستین آن، شامل ۳۴ حجره، یک سرسرا برای تدریس، یک کتابخانه شامل مخزن و قرائتخانه، چهار اتاق برای امور دفتری و نگهبانی و آبدارخانه، آن را بازگشائی کرد. در سال ۱۳۵۴ش، به دلیل طرح توسعه اطراف حرم امام رضا، این مدرسه به کلی تخریب شد و تمام موقوفات آن جزیی از فضای سبز اطراف حرم مطهر شد. علامه محمدباقر محقق سبزواری در سن ۷۱ سالگی در روز ۳۰ فروردین ۱۰۵۸ ش (هشتم ربیع الاول ۱۰۹۰ ه‍.ق)روضات الجنات، جلد ۲، ص ۷۰ در اصفهان وفات کرد. پیکر ایشان از اصفهان به مشهد مقدس انتقال داده شد و در آن جا تشییع و در سرداب مدرسه میرزا جعفر به خاک سپرده شد.آقابزرگ، الذریعه، جلد ۱۱، ص۲۸۵ در سرداب مدرسه میرزا جعفر (آرامگاه شیخ حر عاملی) علاوه بر «علامه محقق سبزواری»، همسرش «سرو قد خانم»شیخ الاسلام، محمد اسماعیل (۱۳۹۳)، پوستر حرم حر عاملی، جانمایی سنگ قبور و نوادگانش «حاج میرزا محمد حسن شیخ الاسلام» و «حاج میرزا علی اکبر شیخ الاسلام» و چند تن از علمای دیگر مدفون هستندمهدوی، سید مصلح الدین (۱۳۷۱)، خاندان شیخ الاسلام اصفهان، گل بهار اصفهان، ص۱۱۸-۱۲۳ که پس از اجرای طرح توسعه حرم رضوی، سنگ قبور آن‌ها منتقل شده و دیگر در این مکان وجود ندارد. شجره‌نامه قدیمی‌ترین شجره‌نامه موجود محمد باقر سبزواری در زمان حیات میرزا محمد رحیم سوم شیخ الاسلام در حدود سال ۱۲۶۰ ه‍.ش نوشته شده‌است. | ## جمع‌بندی | سپس در زمان حیات میرزا علی اکبر شیخ الاسلام در حدود سال ۱۳۰۴ ه‍.ش تکمیل شده‌است.