موضوع مقاله: شب زفاف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شب زفاف | مقدمه: شب زَِفاف اصطلاحی است که یا به اولین شب پس از ازدواج، (به‌ویژه در صورتی‌که آن شب، عروس و داماد با یکدیگر هم‌بستر شوند) یا نخستین تجربهٔ آمیزش جنسی گفته می‌شود.شب زفاف ، وب‌گاه پزشکان ایران به سرانجام رساندن ازدواج، یا زفاف، اولین عمل نزدیکی جنسی است که پس از ازدواج به طور رسمی ثبت می‌شود. | ## بخش 1: شب زفاف | در بسیاری از سنت‌ها و قوانین مدنی یا مذهبی، این تعریف معمولاً به نفوذ آلت مردانه به واژن اشاره دارد، و برخی از آموزه‌های مذهبی شرط اضافی منع پیشگیری از بارداری را نیز دارند. در این مفهوم، «ازدواج تنها در صورتی به سرانجام رسیده است که عمل زناشویی انجام شده، منی را در مهبل قرار دهد.» اهمیت مذهبی، فرهنگی یا قانونی وصال ممکن است ناشی از نظریه‌های ازدواج به عنوان داشتن هدف تولید فرزندان قانونی شناخته شده از هر دو شریک زندگی، یا تأیید اعمال جنسی آنها با یکدیگر، یا هر دو باشد، و عدم وجود آن ممکن است به منزله ناقص دانستن مراسم ازدواج در تکمیل وضعیت تأهل، یا ایجاد ازدواجی باشد که ممکن است بعداً مردود شود. بنابراین، در برخی از نظام‌های حقوقی، اگر ازدواج به سرانجام نرسیده باشد، ممکن است فسخ شود. علاوه بر این کاربردهای رسمی و تحت‌اللفظی، این اصطلاح در کاربردهای غیررسمی و کمتر دقیق نیز برای اشاره به یک نقطه عطف جنسی در روابط با شدت و مدت زمان متفاوت وجود دارد. (فرهنگ فارسی معین) در عربی آن را «لیلةالزفاف» می‌خوانندلغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «لیله الزفاف» و در انگلیسی "Wedlock" برابر این واژه می‌باشد. منظور از «جشن زفاف» همان جشن عروسی است، چنان‌که در لغتنامهٔ دهخدا در سرواژهٔ «جشن زفاف» آمده‌است:لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «جشن زفاف»جشن عروسی. «عقد زفاف» نیز واژهٔ دیگری از مشتقات زفاف است که به معنای «نکاح» می‌باشد.لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «عقد زفاف» زفاف همچنین در معنی «درخشیدن» نیز آمده‌است. آداب شب زفاف آسیا در ایران بعد از رفتن میهمان‌ها و خلوت‌شدن خانهٔ عروس، پدر داماد که مَحرمِ عروس است دست داماد را می‌گیرد و به حجله می‌برد و عروس و داماد را دست‌به‌دست هم می‌دهد و با مبارک باد گفتن از در بیرون می‌رود. | ## بخش 2: شب زفاف | از قرن سیزدهم و تا پنجاه‌سال گذشته در تهران و بسیاری از شهرهای ایران، رسم بر این بود که عروس و داماد تا سه روز، در اتاق تنها باشند و فقط برای حوائج ضروری از اتاق خارج شوند.از خشت تا خشت. در گذشته اگر داماد نمی‌توانست در این شب موفق به رفع پرده بکارت دختر شود، اقوام عروس و حتی خود داماد، اصطلاحاً او را پشت درمانده می‌خواندند و سرزنشش می‌کردند. در شکل سنتی این رسم، یکی از کسان عروس، موظف بود در شب زفاف نزدیک حجله بماند و پس از نزدیکی مدرک بکارت که دستمالی خونی بود را جمع‌آوری و به برخی زنان، همچون مادر داماد نشان دهد.از خشت تا خشت. ۱۳۴۵ ایران تهران به‌طور کلی پزشکان توصیه می‌کنند در هفته‌های اول ازدواج برای آمیزش جنسی پافشاری نشود، مگر آن‌که ابراز تمایل عروس وجود داشته باشد. آفریقا زنگبار در شرق آفریقا و در زنگبار پس از آن شکل گیری توافق بین خانواده ها و در حالی که دختر جوان برای ورود به مرحله جدیدی از زندگی خود آماده می شود، نزد یکی از زنان سالخورده رهنمودها و آموزش های لازم برای زندگی زناشویی را فرا می گیرد. تعالیم زن سالخورده بیشتر درباره نحوه ایجاد ارتباط مناسب بین زن و شوهر جوان، انجام وظایف خانه داری و برقراری مناسبات دوستانه با خانواده شوهر است. پس از آن مراسم آماده سازی موسوم به «اونیاگو» همراه با موسیقی محلی برای ورود عروس به دوره زناشویی انجام می شود. زن سالخوره پس از اغاز مراسم اونیاگو، حصیری را روی زمین پهن کرده و مخلوطی از روغن نارگیل، آب و چوب صندل را با هدف پاکیزه و منزه ساختن زن جوان بر بدن او می مالد. | ## بخش 3: شب زفاف | طی این مدت طرح هایی زیبا و تزیینی با استفاده از رنگ حنا بر روی بدن زن نقاشی می شود. سپس عطرهای خوشبو برگرفته از گل های استوایی و ادویه جات بر بدن عروس مالیده می شود. در روز ازدواج جشن بزرگی برپا می شود و پس از اجرای برخی رقص های محلی و سرایش اشعار محلی، داماد و بستگان او با آرزوی رحمت و برکت الهی در مسجد نزدیک محل زندگی خویش حضور یافته و به دعا و نیایش می پردازند. بستگان زوج جوان آنها را ترک می کنند در حالی که منتظر نشانه ای مبتنی بر باکرگی عروس هستند. پس از دریافت دستمال نشان دهنده باکره بودن زن جوان، اطرافیان نزدیک روانه منازل خود می شوند ولی جشن و پایکوبی به همراه رقص های محلی زنانه همچون «بنی»، «بومو» و «له له ماما» و شادمانی تا حدود یک هفته ادامه دارد.عرب احمدی، جامعه و فرهنگ زنگبار، ۴۱۸ و ۴۱۷ در ادب فارسی در داستان‌های فلکلوریک هزار و یک شب، ملانصرالدین و حتی ادبیات معاصر فارسی، چون بوف کور، نوشتهٔ صادق هدایت نیز به این شب و مراسم آن اشاره شده است. شاعران و نویسندگان کلاسیک از جمله خاقانی،«روزها کم خور چو شب‌ها نو عروسان در زفاف/زقه‌هاشان از درای مطرب الحان دیده‌اند» نظامیخسرو و شیرین: «دو شه را در زفاف خسروانه/فراوان شرطها شد در میانه»، جلال‌الدین بلخی«نی جنگ و مصافست و مصافست مصاف/وصل است و زفافست زفافست زفاف» و عبید زاکانیرسالهٔ دلگشا: «شخصی زنی بخواست. | ## جمع‌بندی | شب اول خلوت کردند مگر شوهر به حاجتی بیرون رفت… هم به مناسبت‌های مختلف به شب زفاف اشاره کرده‌اند.