موضوع مقاله: ساحل‌مردم چادی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساحل‌مردم چادی | مقدمه: اینکه این گونه باید عضو انسان‌سانان واقع شود مورد اختلاف است و اطلاعات مورد نیاز در مورد این گونه یافت نشده‌است. | ## بخش 1: ساحل‌مردم چادی | پیچیدگی دیگر در طبقه‌بندی آن این است که سنگواره‌اش پیش از زمان انشعاب انسان-شامپانزه (در ۶٫۳ تا ۵٫۴ میلیون سال پیش) از لحاظ ژنتیکی واقع شده‌است. این گونه دارای ویژگی‌های مشترکی از شامپانزه‌ها و انسان‌های امروزی است به طوری که دارای دندان نیش گپی مانند طاق ابروی نسبتاً بزرگ (از ویژگی‌های شامپانزه مانند) جمجمه‌ای با گنجایش ۳۰۰ سی سی بوده و دندان‌های آسیا و شکل فک و جمجمه خاص گیاهخواری و جوندگی بود این گونه احتمالاً توانایی راه رفتن بر روی دو پا را داشت اما ترجیح می‌داد که بر روی درختان زندگی کند بقایای تنها نمونه مطلوب ان را در کنار دریاچه‌ای در اطراف چاد یافتند. هوش او نیز احتمالاً در ابعاد شامپانزه‌ها بود و نمی‌توانست به خوبی به صورت دو پا حرکت کند و احتمالاً از میوه‌ها وگیاهانان مناطق بهره می‌برد فسیل‌ها فسیل‌های موجود شامل جمجمه ای نسبتاً کوچک، پنج قطعه فک و برخی از دندان‌ها را تشکیل می‌دهند که یک سر را تشکیل می‌دهد که ترکیبی از خصوصیات مشتق شده و بدوی را تشکیل می‌دهند. مغز که از نظر حجم فقط ۳۲۰ سانت متر مکعب تا ۳۸۰ سانتی‌متر مکعب است، مشابه با مغز شامپانزه‌های موجود است و به ویژه از حجم تقریبی مغز انسان که ۱۳۵۰ سانتی‌متر مکعب است، کمتر است. دندان‌ها، پشته‌های ابرو و ساختار صورت تفاوت چشمگیری با نمونه‌های موجود در انسان خردمند دارد. ویژگی‌های جمجمه نشان‌دهنده صورتی مسطح، طاقهٔ دندانی u شکل، دندان‌های نیش کوچک، سوراخ بزرگ پس‌سری و پشته‌های ابرو سنگین را نشان می‌دهد. | ## بخش 2: ساحل‌مردم چادی | تنها جمجمه شناخته شده در زمان فسیلیزاسیون و کشف، تحریف زیادی متحمل شده‌است، زیرا جمجه به صورت مسطح صاف شده‌است، و سمت راست نیز فرورفته است. تمام مواد شناخته شده ساحل‌مردم چادی از ژوئیه ۲۰۰۱ تا مارس ۲۰۰۲ در سه محل توروس منالا یافت شد، مشخص شده TM 266 (که بیشترین مواد از جمله جمجمه و استخوان ران را دارد)، TM 247 و TM 292 را کشف نمود. کاشفان ادعا کرده‌اند که ساحل‌مردم چادی، قدیمی‌ترین نیاکان بشر پس از تقسیم خط انسانی از شامپانزه‌ها می‌باشد. بسیاری از یافته‌های فسیلی انسانیان که از آفریقای شرقی و جنوبی کشف شده‌اند اما این استخوان‌ها از محلی به مراتب دورتر کشف شده‌اند. با این حال، یک مندیبل جنوبی‌کپی بحرالغزالی در چاد توسط ماملبایه تومالتا، ناجیا و آلن بویوین، میشل برومت و العاجی ه.ا. با این حال، از آنجا که هیچ بقایای بعد از جنین (یعنی استخوانهای زیر جمجمه) کشف نشده‌است، به‌طور قطعی مشخص نیست که آیا ساحل‌مردم چادی واقعاً دو پایی بوده‌اند یا خیر، اگرچه ادعاهای مربوط به سوراخ بزرگ پس‌سری در قسمت قدامی نشان می‌دهد که ممکن است چنین بوده باشد. | ## بخش 3: ساحل‌مردم چادی | پس از بررسی سوراخ بزرگ پس‌سری در مطالعه اولیه، نویسنده هدایت گر حدس زد که بر اساس مورفولوژی پایه ای، همانند انسانیان جدید، راه رفتن بر روی دو پا «غیر منطقی نخواهد بود». رده‌بندی آرایه‌شناختی ساحل‌مردم چادی توسط برونت به عنوان اولین نمایندهٔ نسب انسانی توصیف می‌شود و این مورد توسط مؤسسه اسمیتسونین در توضیحات خود در مورد گونه‌ها تأیید می‌شود. گفته می‌شود که این گونه‌ها دو ویژگی انسانی مهم دارند، یکی دندانهای نیش کوچک و قدم زدن به صورت عمودی یا ایستاده و قائم بر روی دو پا. برونت و همکارنش در انتشار نسخه ای در سال ۲۰۰۲، پیشنهاد قرار گرفتن این گونه به عنوان نیاکان انسانی به جای شامپانزه، را ارائه کردند. با این پیشنهاد، ویژگی‌های صورت جمجه ای تومایی که وضعیت جنوبی‌کپی را که پشه‌هایی ضخیم از ابرو در آنها گزارش شده‌است، را مبهم می‌کند. | ## جمع‌بندی | شبیه به برخی از فسیل‌های انسانسانان بعدی (به ویژه انسان راست قامت)، و جایی که مورفولوژی پشته ابرو از آنچه در ساحل‌مردم چادی مشاهده شده در تمام جنوبی‌کپی‌ها، اکثر فسیل‌های انسانسانان و انسانهای موجود متفاوت هستند.