موضوع مقاله: انزو فراری (خودرو) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # انزو فراری (خودرو) | مقدمه: فراری انزو (به انگلیسی: Ferrari Enzo) یک خودروی اسپورت موتور وسط است که توسط شرکت فراری ساخته شده‌است و به نام بنیانگذار این شرکت، انزو فراری نامگذاری شده‌است. | ## بخش 1: انزو فراری (خودرو) | در سال ۲۰۰۲ با استفاده از فناوری فرمول یک، مانند بدنهٔ فیبر کربن، جعبه‌دندهٔ دستی تعویض خودکار به سبک اف۱، و ترمزهای دیسکی کامپوزیت سرامیکی سیلیکون تقویت شده با فیبر کربن (C/SiC) و همچنین فناوری‌هایی که در اف۱ مجاز نیستند، مانند آیرودینامیک فعال. فراری انزو مقدار قابل توجهی نیروی رو به پایین را از طریق دریچه‌های زیر بدنهٔ جلویی، اسپویلر کوچک قابل تنظیم عقب و دیفیوزر عقب ایجاد می‌کند که با هم کار می‌کنند تا ۳٬۳۶۳ نیوتن متر (۷۵۶ پوند فوت) نیروی رو به پایین در و ۷٬۶۰۲ نیوتن متر (۱٬۷۰۹ پوند بر ساعت) نیروی رو به پایین در ، قبل از کاهش به ۵٬۷۳۸ نیوتن متر (۱٬۲۹۰ پوند بر ساعت) در حداکثر سرعت. این بر اساس طراحی موتور وی۸ موجود در مازراتی کواتروپورته، با استفاده از همان طراحی اولیه و فاصلهٔ ۱۰۴ میلی‌متری (۴٫۱ اینچ) طراحی شده‌است. این شرکت دعوت‌نامه‌هایی را برای مشتریان فعلی ارسال کرد، به‌ویژه آنهایی که قبلاً اف۴۰ و اف۵۰ را خریداری کرده بودند. ۳۹۹ دستگاه از این خودرو پیش از آغاز تولید در سال ۲۰۰۳ به قیمت ۶۵۹٬۳۳۰ دلار پیش‌فروش شد. چهارصدمین دستگاه از آن نیز ساخته و با مقاصد خیریه به واتیکان اهدا شد که در مزایده ساتبیز به قیمت ۱٫۱ میلیون دلار فروش رفت. هر نمونه آزمایشی از بدنه ۳۴۸ استفاده می‌کرد، مدلی که تا زمان ساخت نمونه‌ها دو نسل از خودروهای اسپورت وی۸ موتور وسط - اف۳۵۵ و ۳۶۰ مودنا - جانشین آن شدند. | ## بخش 2: انزو فراری (خودرو) | سومین نمونه آزمایشی در ژوئن ۲۰۰۵ در کنار انزو ۴۰۰ به حراج پیشنهاد شد و به قیمت ۱۹۵٬۵۰۰ یورو (۲۳۶٬۳۰۰ دلار آمریکا) فروخته شد. مشخصات فنی پیشرانه پیوند= اف۱۴۰بی وی۱۲ پیشرانه در انزو به‌صورت طولی نصب شده‌است و خودرو دارای طرح موتور وسط عقب، دیفرانسیل عقب با توزیع وزن ۴۴/۵۶ درصد جلو/عقب است. سامانه تعلیق، جعبه‌دنده و ترمز پیوند= انزو از جعبه‌دنده اف۱ استفاده می‌کرد و یک نشانگر تعویض دنده روی فرمان داشت که به راننده می‌گفت چه زمانی دنده را عوض کند. انزو دارای یک جعبه‌دنده دستی خودکار (معروف به جعبه‌دنده اف۱) است که با استفاده از پدال شیفترها برای کنترل کلاچ الکتروهیدرولیک و سازوکار تعویض دنده خودکار فعال می‌شود، با چراغ‌های ال‌ئی‌دی روی فرمان که به راننده می‌گوید چه زمانی دنده را عوض کند. جعبه‌دنده نسل اول طراحی «بدون کلاچ» از اواخر دهه ۱۹۹۰ بود و شکایاتی در مورد تعویض ناگهانی آن وجود داشت. انزو دارای سامانه تعلیق مستقل چهار چرخ با کمک فنرهای فعال با میله فشاری است که می‌تواند از داخل کابین تنظیم شود و با میله‌های ضد رول در جلو و عقب تکمیل شود. پیوند= انزو از دیسک‌های ترمز کربن سرامیکی استفاده کرد که برای اولین بار برای خودروهای جاده‌ای فراری بود. | ## بخش 3: انزو فراری (خودرو) | دنده۱۲۳۴۵۶درایو نهایینسبت۳٫۱۵:۱۲٫۱۸:۱۱٫۵۷:۱۱٫۱۹:۱۰٫۹۴:۱۰٫۷۶:۱۴٫۱:۱ کارایی در سراشیبی یک طرفه با حرکت یک فوتی، انزو می‌تواند در ۳٫۱۴ ثانیه به سرعت برسد و می‌تواند در ۶٫۶ ثانیه به سرعت برسد. زمان ¼ مایل (~۴۰۰ متر) حدود ۱۱ ثانیه است، در skidpad به ۱٫۰۵ گرم رسیده‌است، و حداکثر سرعت تا ثبت شده‌است. آنها همچنین آن را در مسیر اتودروم غربی بدفورد آزمایش کردند، جایی که زمان ۱:۲۱٫۳ دور را ثبت کرد که ۱٫۱ ثانیه کندتر از پورشه کاررا جی‌تی، اما سریع‌تر از لیچفیلد Type-25 است. مجله آمریکایی موتور ترند کلاسیک انزو را به‌عنوان شماره چهار در فهرست ده «بزرگ‌ترین فراری تمام دوران» معرفی کرد. با این حال، انزو فراری به‌عنوان یکی از «پنجاه خودروی زشت ۵۰ سال گذشته» توصیف شد، زیرا بلومبرگ بیزنس‌ویک به انحناها و زوایای اضافی آن اشاره کرد که بسیار زرق و برق دار هستند، به‌ویژه کاپوت V شکل، درهای بیرون زده و شیشه جلوی پیازی. | ## جمع‌بندی | رسانه‌های دیگر قبل از رونمایی در نمایشگاه خودرو پاریس، این خودروی نمایشی از ایتالیا به ایالات متحده پرواز کرد تا در فیلم فرشتگان چارلی: زدن به سیم آخر فیلمبرداری شود.