موضوع مقاله: حنجره | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حنجره | مقدمه: خشک‌نای، چاکنای، خِرتِلاق و گاهی خرخره ، اندام تولیدکننده صوت در بدن است، و گذرگاه هوایی است که مابین بخش تحتانی حلق و نای واقع شده‌است. | ## بخش 1: حنجره | بازوی حسی این قوس بازتابی عصب زبانی‌حلقی است و بازوی حرکتی آن از طریق عصب واگ اعمال می‌شود. سپس تارهای صوتی حقیقی به شدت بسته می‌شوند که این کار سبب بسته شدن تارهای کاذب می‌شود. سپس این چین‌های آری‌اپیگلوتیک به طرف مدیال می‌آیند و اپی‌گلوت را به پشت می‌برند (توسط ماهیچه‌های درونی حنجره). در این هنگام ماهیچه‌های بیرونی گروه فوق لامی (سوپراهیوئید) فعال و همزمان گروه زیرلامی (اینفروهیوئید) شل می‌شوند. این رویداد سبب اعمال بُردار نیرویی در جهت بالا و جلو به حنجره می‌شود و سبب می‌شود که تحت محافطت قاعده زبان به حنجره در طی عمل بلع به بالا برود. بر این اعتقادند که تولید صوت ناشی از بسته شدن ابتدایی قوی تارهای صوتی در حین بازدم است. بالا و پایین رفتن فشار داخل نای و باز و بسته شدن تارهای صوتی حقیقی و در نتیجه خارج شدن مقداری از هوا در دوره سبب تولید صدا می‌شود. هر فرایند پاتولوژیکی که توده تارهای صوتی یا توانایی بسته شدن آن‌ها را تغییر دهد، بر کیفیت صدا تأثیر خواهد گذاشت. این امر درست پیش از تحریک عصب فرنیک صورت می‌گیرد و سبب جریان یافتن هوا به درون شش‌ها می‌شود. | ## بخش 2: حنجره | عصب‌های حنجره حنجره توسط شاخه‌هایی از عصب واگ که دهمین عصب جمجمه‌ای است عصب‌دهی می‌شود. این اعصاب شامل عصب حنجره‌ای فوقانی و عصب حنجره‌ای تحتانی هستند که هر کدام وظایف مهمی در عملکرد حنجره دارند. شاخه داخلی که مسئول حس‌دهی به مخاط حنجره در قسمت‌های بالایی است و رفلکس سرفه را کنترل می‌کند. شاخه خارجی که عضله کریکوتیروئید را عصب‌دهی می‌کند و در تنظیم کشش تارهای صوتی نقش دارد. این عصب مسئول کنترل حرکات بیشتر عضلات داخلی حنجره است و به مخاط قسمت‌های پایینی حنجره حس می‌دهد. آسیب به این عصب می‌تواند باعث فلج تارهای صوتی شود که در موارد یک طرفه باعث خشونت صدا و در موارد دو طرفه ممکن است منجر به انسداد راه هوایی شود. این اعصاب از عصب واگ منشأ می‌گیرند و با عصب گلوسوفارنژیال که نهمین عصب جمجمه‌ای است در حس‌دهی به حلق همکاری می‌کنند. در جراحی‌های ناحیه گردن به خصوص جراحی تیروئید باید مراقب این اعصاب بود چون آسیب به آنها عوارض جدی ایجاد می‌کند. نقش آنها در سلامت انسان عصب‌های حنجره نقش بسیار مهمی در عملکردهای حیاتی بدن ایفا می‌کنند. | ## بخش 3: حنجره | این اعصاب نه تنها در تولید صدا و تنفس مؤثرند، بلکه در محافظت از راه‌های هوایی و فرایند بلع نیز اهمیت ویژه‌ای دارند. هنگام غذا خوردن، آنها با هماهنگی دقیق از ورود غذا به مسیرهای هوایی جلوگیری می‌کنند. این سیستم حفاظتی بسیار دقیق کار می‌کند و کوچکترین اختلال در آن می‌تواند مشکلات جدی ایجاد کند. پزشکان هنگام انجام جراحی در ناحیه گردن، به ویژه جراحی تیروئید، باید بسیار مراقب این اعصاب باشند. روش‌های جدید جراحی سعی می‌کنند تا حد امکان از آسیب به این ساختارهای ظریف جلوگیری کنند. در برخی موارد، از دستگاه‌های مخصوصی برای کنترل عملکرد این اعصاب در حین عمل استفاده می‌شود. برخی تحقیقات امیدوارکننده نشان می‌دهند که ممکن است در آینده بتوان آسیب‌های این اعصاب را بهتر درمان کرد. این پیشرفت‌ها می‌تواند به بسیاری از بیماران کمک کند تا کیفیت زندگی بهتری داشته باشند. ادامه New chat Message DeepSeek کالبدشناسی حنجره شامل پرده‌های صوتی، و مشتمل بر ۹ عدد غضروف می‌باشد که عبارتند از: غضروف سپری (غضروف تیروئید) غضروف انگشتری (غضروف کریکوئید) برچاکنای (اپیگلوت) زوج غضروف‌های کوزه‌ای (آریتنوئید) زوج غضروف‌های شاخکی (کورنیکولیت) زوج غضروف‌های میخی‌شکل (کونئیفرم) ماهیچه‌های حنجره دو گروه‌اند: ماهیچه‌های بیرونی ماهیچه‌های درونی ماهیچه انگشتری‌سپری (عضله کریکوتیروئید) ماهیچه انگشتری‌کوزه‌ای پشتی (عضله کریکوآریتنوئید خلفی) ماهیچه انگشتری‌کوزه‌ای کناری (عضله کریکوآریتنوئید طرفی) ماهیچه سپری‌کوزه‌ای (عضله تیروآریتنوئید) ماهیچه عرضی و مایل کوزه‌ای دو مفصل مهم در حنجره وجود دارد که زلالی (سینوویال) هستند و عبارتند از: مفصل انگشتری‌سپری (به غضروف سپری اجازه چرخش و لغزش را می‌دهد و به این ترتیب تغییر طول طناب‌های صوتی امکان‌پذیر می‌شود)، مفصل انگشتری‌کوزه‌ای (آریتنوئیدها را به هم نزدیک می‌کنند و جلو-عقب می‌کند و می‌چرخاند). | ## جمع‌بندی | در زمان انتوباسیون اندوتراکئال ممکن است مفصل انگشتری‌کوزه‌ای را دچار دررفتگی کند.