aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: نبرد انبار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد انبار | مقدمه: جنگ انبار یا ذات العیون، یکی از جنگ‌های منجر به اشغال ایران توسط اعراب است که در دوران خلافت ابوبکر و در ماه دسامبر ۶۳۳ میلادی به وقوع پیوسته‌است. | ## بخش 1: نبرد انبار | این شهر یکی از شهرهایی است که شاپور یکم مورد بازسازی و تجدید بنا قرار داد و در آن انبارهای بزرگ اسلحه و موادغذائی برای سپاهیان ساسانی ایجاد کرد. اهمیت شهر انبار بدان جهت بود که در سر اولین نهر بزرگی که قابل کشتی‌رانی بود و از فرات جدا می‌شد و به دجله می‌ریخت، واقع بود. پیروز شاپور یا انبار در حملهٔ اعراب دچار صدمات و خرابی‌های فراوانی گردید.فروهر، آورزمانی، شمارهٔ ۳۲۷، ص و ۱۹ این شهر بسبب موقعی که داشت در ضبط و نظم امر آبیاری سواد بسیار مهم شمرده می‌شد. شهر از جهت نظامی انبار ذخایر بود: دخایر گندم و جو برای لشکریان و هم ذخیرهٔ مهمات جنگ در هنگام ضرورت از این جهت در ردیف حیره به‌شمار می‌آمد. | ## بخش 2: نبرد انبار | گذشته از ایرانیان که در آنجا به مرزداری و نگهبانی می‌نشستند اعراب نصارا هم در آنجا فراوان بودند. هم نسطوری در آنجا کلیسا و دستگاه داشتند و هم مسیحیان یعقوبی به‌علاوه از یهود نیز کسانی در شهر می‌زیستند.زرینکوب، تاریخ ایران بعد از اسلام، ص ۳۰۳ جنگ انبار چنان‌که از روایت طبری و بلاذری بر می‌آید، در ماه دسامبر ۶۳۳ میلادی، خالد بن ولید پس از تسخیر حیره، پایتخت خاندان لخمی آهنگ انبار کرد.فرهنگ و تمدن حیره، ص ۱۴۴زرینکوب، بامداد اسلام، ص ۸۹ مردم انبار وقتی از مقصد خالد باخبر شدند، دور تا دور شهر خندق کندند، و در درون و پشت خندق‌ها سنگر گرفتند. گویند مقدمهٔ سپاه خالد در آن روز در فرمان اقرع بن حابس پهلوان عرب بوده‌است.زرینکوب، تاریخ ایران بعد از اسلام، ص ۳۰۴ خالد چون دید که لشکر شیرزاد سر تا پا در جوشن و کلاه آهنین فرورفته‌اند به سربازان و تیراندازان خود دستور داد تا همه چشم‌های سربازان را هدف قرار دهند. بدین سبب این جنگ را (ذات العیون) نام دادند.تاریخ کامل ایران، ص ۹۷رضایی، تاریخ ده هزار ساله ایران. | ## بخش 3: نبرد انبار | ص ۱۲۵ پس از آن شیرزاد فرماندهٔ ایرانی ادامهٔ جنگ را ممکن نیافت و فرستاده‌ای نزد خالد فرستاد و پیشنهاد صلح داد. در کنار شهر خندق بود، خالد فرمان داد تا شترهای فرتوت را هر چه در لشکر بود بکشند و گوشه‌ای از خندق را از این لاشه‌ها انباشته کرد و از خندق بگذشت. | ## جمع‌بندی | روایت خالی از گزاف به نظر نمی‌آید و در اینکه اقرع بن حابس در این جنگ حاضر بوده باشد نیز جای تردید هست.
موضوع مقاله: جنگ دومةالجندل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جنگ دومةالجندل | مقدمه: پیشینه منطقهٔ «دومة الجندل» یکی از مراکز تجارتی مهم جزیره عرب در آن دوران بود، و بر سر راه ونقطهٔ التقاء راه تجارتی «جزیرة عرب» و عراق و سوریه قرار داشت. | ## بخش 1: جنگ دومةالجندل | مردم «دومة الجندل» بت‌های مختلفی می‌پرستیدند، أما در نزدیکی ظهور اسلام دیانت مسیحیت و یهودیت نیز در منطقهٔ (دومة الجندل) رایج یافت. یکی از این بت‌ها به نام (صنم ود) بود، چنانکه مؤرخ: «الکلبی» در کتاب خود (الأصنام) ذکر آن را آورده‌است که قبیله کلب از بنی قضاعه آن را می‌پرستیدند. | ## بخش 2: جنگ دومةالجندل | در واقع چهار بار مسلمانان در منطقهٔ دومه جندل نبرد کرده بودند، بار أول در سال پنجم هجری بود که خود محمد (پیامبر اسلام) به نبرد (دومة الجندل) آمده بود، هنگامی که رسید دید منطقه تخلیه شده‌است وکسی از ساکنان آن وجود ندارند، بار دوم در سال ۶ هجری ، ۶۲۶ میلادی، هنگامی که پیامبر عبدالرحمن بن عوف بر سر آنها فرستاد، چونکه ساکنان «دومة الجندل» کاروان‌های تجارتی را غارت می‌کردند. بار سوم در سال ۹ هجری ۶۳۰ میلادی بود که محمد (پیامبر اسلام) خالد بن ولید به سر پرستی ۴۲۰ نفر برای احضار شاه دومه جندل اکید بن عبدالملک الکندی فرستاده بود، سپس «اکید بن عبدالملک الکندی» شاه دومة الجندل در حضور پیامبر ایمان آورد و مسلمان شد. | ## بخش 3: جنگ دومةالجندل | بار چهارم در سال ۱۲ هجری ، ۶۳۳ میلادی ابوبکر خالد به همراه عیاض بن غنم برای فتح دومه جندل فرستاد. شاکر، محمود ، (التّاریخ الإسْلامَی) ، المکتب الاسلامی، بیروت، چاپ سال ۱۹۸۵ میلادی به (عربی). | ## جمع‌بندی | النجار، عبدالوهاب ، (الخلفاء الراشدون) ، المکتب الاسلامی، بیروت، چاپ سال ۲۰۰۲ میلادی به (عربی) محمد، رضا ، (تاریخ الخلفاء) ، دارالکتب العلمیة، بیروت، لبنان، جلد یکم، چاپ سال ۱۹۷۷ میلادی به (عربی).
موضوع مقاله: نبرد عین‌التمر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد عین‌التمر | مقدمه: جنگ عین‌التمر این جنگ در عراق رخ داده‌است و یکی از رشته جنگ‌های صدر اسلام است که بین ایران و اعراب در سال ۶۳۳ میلادی به وقوع پیوسته‌است. | ## بخش 1: نبرد عین‌التمر | «عین التمر» نام مکانی است در نزدیکی انبار و بر جانب غربی فرات با نخلستان‌ها و قریه‌هایی چند در کنارهٔ صحرا. این شهر در اختیار ساسانیان بود و ایرانیان در آنجا سلاح‌گاه داشتند.زرینکوب، تاریخ ایران بعد از اسلام، ص ۳۰۴ بعد از سقوط حیره به دست خالد بن ولید، خالد رهسپار ناحیهٔ «عین التمر» شد. عرب‌های مسیحی که با ساسانیان هم‌پیمان بودند و مشتمل بودند از، قبیله‌های «النمر» و «تغلب» و «ایاد» تحت فرماندهی عقه بن ابی عقه در آنجا فراوان بودند. «عقه» به «مهران» سردار ساسانی پیشنهاد کرد که در این جنگ خود به تنهایی و بدون کمک قشون پارسیان با مسلمانان بجنگد، وی به «مهران» گفت که ما عرب‌ها بیشتر از دیگران با نبرد عرب‌ها آشنا هستیم، مهران چون دید این مسئله به نفع سربازان ایرانی است و اگر سربازان در جنگ شرکت نکنند آسیبی نمی‌بینند، با رأی عقه موافقت کرد. | ## بخش 2: نبرد عین‌التمر | «عقه بن ابی عقه» با لشکر خود به تنهایی به ملاقات خالد رفت، جنگ بین دو طرف درگرفت، ولی دیری نگذشت که خالد توانست عقه را اسیر کند، پس از اسارت عقه بدست خالد سپاه عقه فرو پاشید و خالد در جنگ پیروز شد.تاریخ ده هزار ساله ایران، جلد دوم ص ۱۲۶ مهران چون این خبر را شنید جای درنگ ندید و راه گریز را پیش گرفت. اعراب امان خواستند، خالد نپذیرفت آخر شهر را به جنگ گرفت و عقه و یارانش را هلاک کرد و اسیر و غنیمت بسیار بدست آورد. درون قلعه خالد دید که ۴۰ کودک از کودکان مسیحیان در اتاقی در حال آموزیدن انجیل هستند، و در اتاق را به روی ایشان بسته‌اند، در را شکست و کودکان بیرون آورد. از بین این کودکان یکی «سیرین» پدر محمد ابن سیرین بود که یکی از نامدارترین خواب‌گزاران مسلمان در سده‌های میانه بود. | ## بخش 3: نبرد عین‌التمر | تهران: انتشارات امیرکبیر ۱۳۶۲ الحموی، یاقوت، ابوعبدالله، (مُعجَم اَلبُلدان) ، دارالکتب العلمیة، بیروت، لبنان، جلد یکم، چاپ سال ۱۹۹۰ میلادی به (عربی). شاکر، محمود، (التّاریخ الإسْلامَی) ، المکتب الاسلامی، بیروت، چاپ سال ۱۹۸۵ میلادی به (عربی). | ## جمع‌بندی | النجار، عبدالوهاب، (الخلفاء الراشدون) ، المکتب الاسلامی، بیروت، چاپ سال ۲۰۰۲ میلادی به (عربی) محمد، رضا، (تاریخ الخلفاء) ، دارالکتب العلمیة، بیروت، لبنان، جلد یکم، چاپ سال ۱۹۷۷ میلادی به (عربی).
موضوع مقاله: نبرد فراض | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد فراض | مقدمه: نبرد فِراض یکی از رشته جنگ‌های صدر اسلام است که بین روم، ایران و عرب‌های مسیحی در یک‌ طرف و عرب‌های مسلمان در طرف دیگر به وقوع پیوسته‌است؛ گفته می‌شود این جنگ در ماه ذیقعده سال ۱۲ هجری قمری برابر با ۶۳۴ میلادی به فرماندهی خالد بن ولید رخ داده‌است. | ## بخش 1: نبرد فراض | خالد در ماه رمضان به سوی ناحیهٔ شام، عراق و «جزیره» حرکت کرد، رومیان از این تحرک خالد و ورود وی به «الفراض» باخبر و خشمگین شدند، رومی‌ها از همسایگان پارسی خود درخواست کمک نمودند، همچنین عرب‌های مسیحی «تَغلِب»، «ایاد» و «نَمِر» به یاری رومی‌ها شتافتند و در ساحل رود فرات گرد آمدند، قوای روم، پارس و هم‌پیمان‌هایشان از عرب‌ها به خالد پیغام دادند که برای جنگ دو راه پیش رو دارد، یا از رودخانه فرات عبور کند و به سوی آن‌ها برود، یا اجازه دهند لشکریان پارس به سوی آن‌ها بروند، که خالد با ذکر عدم رعایت پیمان های جنگی از طرف پارسیان و رومیان که در جنگ پل نیز اتفاق افتاد به لشکریان دشمن پیغام داد شما از رودخانه عبور کنید در اینجا جنگی خونین مابین قوای روم، سپاهیان ایران و عرب‌های مسیحی که به رومیان کمک می‌کردند از یک طرف و خالد بن ولید از طرف دیگر درگرفت که باز مسلمانان قاطعانه فاتح شدند. در مورد این جنگ طبری می‌نویسد: کشته شدگان پارسیان و رومیان از صد هزار نفر تجاوز کرده‌است، خالد پس از جنگ ۱۵ روز در «فراض» ماند، در ۲۵ ذیقعده به طرف حیره حرکت کرد. | ## بخش 2: نبرد فراض | اما «مستر مویر» در کتاب (الخلافه) چاپ ۱۹۴۲ هنگام ذکر نبرد فراض در صفحهٔ ۶۱ عدد کشته شدگان رد می‌کند، و می‌گوید که این شمار عدد قابل تصدیق نیست، گرچه تعداد نیروهای پارسیان و رومیان و عرب‌های مسیحی زیاد بودند، بعضی مورخین عرب نوشته‌اند که پارسیان و رومیان با سپاهی بزرگ با خالد وارد جنگ شدند، اما هیچ‌کدام از آنان عدد افراد این سپاه را ذکر نکرده اند. اما نوشته‌اند که قوای دشمن از ۳ سپاه تشکیل می‌شده‌است: سپاه پارسیان، رومیان و عرب‌های مسیحی؛ لذا گفته‌اند که تعداد کشته شدگان زیاد بوده‌است. | ## بخش 3: نبرد فراض | بنابراین طبری نوشته‌است که تعداد کشته شدگان از ۱۰۰ هزار نفر تجاوز کرده بوده‌است. شاکر، محمود، (التّاریخ الإسْلامَی) ، المکتب الاسلامی، بیروت، چاپ سال ۱۹۸۵ میلادی به (عربی). | ## جمع‌بندی | النجار، عبدالوهاب، (الخلفاء الراشدون) ، المکتب الاسلامی، بیروت، چاپ سال ۲۰۰۲ میلادی به (عربی) محمد، رضا، (تاریخ الخلفاء) ، دارالکتب العلمیة، بیروت، لبنان، جلد یکم، چاپ سال ۱۹۷۷ میلادی به (عربی).
موضوع مقاله: نبرد آمودریا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد آمودریا | مقدمه: خاقان ترکان نیز پس از گردآوری سپاهیان از فرغانه، همراه با یزدگرد از آمودریا گذشت و به سوی بلخ لشکر کشید. | ## بخش 1: نبرد آمودریا | شاه ساسانی و خاقان ترکان به رهبری سپاهی متشکل از ۵۰۰۰۰ سوار از مردان سغد، ترکستان، بلخ و تخارستان به مروالرود رسیدند. یزدگرد در این میان از مروالرود به مرو رفت و از آنجا گنجینه کشور را برداشت و برای پیوستن به خاقان به بلخ رفت. با این حال، او از آنجا از نفوذ خود بر اعیان و اشراف ایرانیان برای برپایی شورش ها استفاده می کرد. در دوران خلافت عثمان بن عفان، یزدگرد به کشور بازگشت و خراسان علیه اعراب شورش نمود. | ## بخش 2: نبرد آمودریا | مرحلهٔ نهایی و فتح مناطق ماوراءالنهر هنگامی رخ داد که قتیبة بن مسلم در سال ۸۵ هجری قمری به فرمانداری خراسان گماشته شد و به فرماندهی سپاه مسلمین رسید. نقشهٔ قتیبة بن مسلم در فتح ماوراءالنهر به چهار مرحله تقسیم‌بندی شده بود و مدت ۱۰ سال به طول انجامید: مرحلهٔ اول: مابین سالهای ۸۶ و ۸۷ هجری قمری، قتیبه طخارستان را که در کرانهٔ آمودریا واقع بود، فتح نمود. طخارستان از زمان خلافت عثمان بن عفان، توسط احنف بن قیس فتح شده بود، ولی مسلمین در آن استقرار کامل نداشتند. بعد از فتح کامل و افتادن طخارستان بدست قتیبه، و باز کردن جای پا در کرانه رود جیحون، او از هیبت خاصی برخوردار شد، چنان‌که هر یک از پادشاهان آن ناحیه خواستار صلح با قتیبه شدند. | ## بخش 3: نبرد آمودریا | مرحلهٔ دوم: فتح اقلیم بخاری بود، در بین سال‌های ۸۷ تا ۹۰ هجری قمری بعد از چند نبرد پی در پی، سرانجام در نبردی خونین مسلمانان فاتح شدند. جنگ‌های مسلمانان در این مناطق در تابستان رخ داده بود، چونکه سرمای بلاد ماوراء النهر برای اعراب طاقت فرسا بود. مرحلهٔ چهارم: پس از چند عملیات موفق و پی در پی سر انجام قتیبة بن مسلم الباهلی تا حدود چین راه یافت. شاکر، محمود، (التّاریخ الإسْلامَی) ، المکتب الاسلامی، بیروت، چاپ سال ۱۹۸۵ میلادی به (عربی). | ## جمع‌بندی | النجار، عبدالوهاب، (الخلفاء الراشدون) ، المکتب الاسلامی، بیروت، چاپ سال ۲۰۰۲ میلادی به (عربی) محمد، رضا، (تاریخ الخلفاء) ، دارالکتب العلمیة، بیروت، لبنان، جلد یکم، چاپ سال ۱۹۷۷ میلادی به (عربی).
موضوع مقاله: نبرد مصیخ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد مصیخ | مقدمه: نبرد مُصَیَّخ یا مُضَیَّح یکی از رشته نبردهای صدر اسلام است که بین ایران و اعراب مسلمان به وقوع پیوسته‌است. | ## بخش 1: نبرد مصیخ | این نبرد در ماه رمضان سال ۱۲ هجری قمری برابر با سال ۶۳۳ میلادی به فرماندهی خالد بن ولید رخ داده‌است. (ابو لیلی الخنافس) یکی از فرماندهان خالد، به دستور وی به سوی «منطقهٔ الحصید» حرکت کرد، هنگامی که به آنجا رسید دید قوای پارسیان مکان را تخلیه کرده‌اند. سربازان پارسیان به همپیمانان خود مسیحیان عرب پیوسته بودند و راهی منطقه «المصیخ» شده و در آنجا اردوگاه برپا کرده‌اند. | ## بخش 2: نبرد مصیخ | نقشه خالد مبنی برآن بود که لشکر باید در شب حرکت کند که لشکر دشمن متوجه تحرک آنان نشود، لشکر به ۳ قسمت تقسیم نمود، قسمت اول به سرپرستی «قعقاع بن عمرو و أبی لیلی» و قسمت دوم به فرماندهی «أعبد بن فدکی و عروة بن الجعد» و قسمت سوم به فرماندهی خالد بود. نقشهٔ از پیش کشیدهٔ خالد ابن بود که هر ۳ قسمت از قوا در نقطه‌ای به نام (الثنی و الزمیل) به هم برسند و هنگام شب به لشکر پارسیان شبیخون زنند. آنگاه خالد به طرف مصیخ برفت و از حوران و رنق و حماه گذشت، خالد از ثنی آغاز کرد و با یاران خویش فراهم آمدند و شبانگاه از سه طرف بر لشکر پارسیان حمله بردند و شمشیر در جمع نهادند و کسی از قوم جان به در نبرد و نوسالان را اسیر گرفتند و خمس خدا! | ## بخش 3: نبرد مصیخ | را همراه نعمان ابن عوف شیبانی پیش ابوبکر فرستادند و اموال غارتی و اسیران را تقسیم کردند، و علی بن ابی طالب دختر ربیعهّ بن بجیر تغلبی را خرید و به خانه برد و به زنی گرفت، و دو فرزندش «عمر» و «رقیه» را از او آورد. شاکر، محمود، (التّاریخ الإسْلامَی) ، المکتب الاسلامی، بیروت، چاپ سال ۱۹۸۵ میلادی به (عربی). | ## جمع‌بندی | النجار، عبدالوهاب، (الخلفاء الراشدون) ، المکتب الاسلامی، بیروت، چاپ سال ۲۰۰۲ میلادی به (عربی) محمد، رضا، (تاریخ الخلفاء) ، دارالکتب العلمیة، بیروت، لبنان، جلد یکم، چاپ سال ۱۹۷۷ میلادی به (عربی).
موضوع مقاله: نبرد الیس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد الیس | مقدمه: در ماه صفر (در صحت این تاریخ جای تردید است) ۱۲ (قمری) ۶۳۳ میلادیزرین کوب، ص ۳۰۰ و در زمان خلافت ابوبکر، بین سپاه سلطنتی ساسانی و اعراب در حمله اعراب به ایران در منطقهٔ الیس در عراق در ناحیهٔ البادیه در نزدیکی رود فرات اتفاق افتاد. | ## بخش 1: نبرد الیس | در این جنگ افراد قبیلهٔ بکر بن وائل به دوقسمت تقسیم شدند، قسمتی به سپاهیان ایران کمک می‌کردند، و قسمت دوم به لشکر خالد بن ولید پیوستند. پیشینه جنگ در اثنای جنگ مذار یا جنگ رودخانه گروه زیادی از اعراب بکر بن وائل و بنی عجل بر خاک هلاکت افتادند. از آنجا که بخش عظیمی از این کشته شدگان مسیحی بودند، ترسایان اهواز و حیره و موصل به دربار ایران نامه نوشته اظهار داشتند که «ما در خاک ایران بسر می‌بریم و آماده‌ایم تا دولت را در امر نبرد یاری کنیم و با مسلمانان بجنگ برخیزیم.» و از ایران خواستند که آنها را از لحاظ نیرو و نفر یاری کند. یکی از سرداران ایرانی بنام بهمن جادویه که در جنگ ولجه حضور داشت، از این قضیه آگاه شد و از دربار خواست تا وی را دربارهٔ رفتاری که می‌بایستی با مسیحیان مزبور در پیش گیرد، راهنمایی کنند.تاریخ ده هزار ساله ایران، ص ۱۲۳ پادشاه ساسانی پیامی به بهمن جادویه که در (قسیاثا) بود، نوشت که در هر صورت با لشکر همراه با اعراب بکر بن وائل و بنی عجل متحد شده به سوی الیس حرکت کن. | ## بخش 2: نبرد الیس | «بهمن جادویه» همراه با یکی دیگر از فرماندهان سپاه به نام بهمن جاپان به سوی الیس حرکت کردند، در نیمه راه مابین دو راهی «حیره» و «آبله» خبر بیماری پادشاه به بهمن رسید، بهمن جادویه به‌ناچار از سردار بهمن جاپان جدا شد و به تیسفون برگشت.طبری، جلد چهارم، ص ۱۴۹۱ تا ۱۴۹۵ جنگ الیس بهمن جاپان راه آلیس را در پیش گرفت. در ناحیهٔ آلیس جنگ شدیدی مابین ایرانیان و مسیحیان اعراب که با ایرانیان هم‌پیمان بودند و لشکر مسلمانان به فرماندهی خالد بن ولید درگرفت، خالد بهمن جاپان را بکشت، با آنکه تعداد سپاهیان فارسی از مسلمانان بیشتر بودند، اما باز هم مسلمانان در این جنگ نیز پیروز شدند. همچنین سردار مسیحیان نصرانی عرب، عبدالأسود العجلی نیز کشته شد و باقی‌ماندهٔ لشکر عبدالأسود العجلی به اسارت خالد درآمدند. خالد نذر کرده بود که اگر در جنگ پیروز شد، تمام اسیران جنگی مسیحیان عرب را که به یاری سپاهیان پارسیان شتافته بودند، در رودخانه گردن بزند، سواران گروه گروه از آنها که همراه لشکر پارسیان جنگیده بودند می‌آوردند و خالد کسانی را معین کرده بود که گردنشان را در رود می‌زدند، چنان‌که تمام آب رودخانه خون‌آلود شده‌بود، لذا نام این رود نهر الدم گذاشته شد. | ## بخش 3: نبرد الیس | بعد از جنگ الیس خالد به امغیشیا رفت که در واقع شهری بود در آن حدود و اُلیس قریه‌ای یا قلعه‌ای از مضافات آن بشمار می‌آمد. با اینهمه غنیمت بسیار در آنجا بچنگ خالد و اعراب افتاد و خالد شهر را که خود تا حدی متروک مانده بود، ویران کرد و از آنجا آهنگ حیره نمود. | ## جمع‌بندی | پیش از حرکت چنان‌که از روایت بلاذری بر می‌آید با مردم این حدود صلحی کرد، بر آنکه مسلمانان را یاری و راهنمایی کنند و در بین ایرانیان به سود اعراب جاسوسی نمایند.
موضوع مقاله: نبرد ولجه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد ولجه | مقدمه: جنگ وَلَجَه سومین جنگ از رشته جنگ‌های صدر اسلام است که بین ایران و اعراب به وقوع پیوسته‌است. | ## بخش 1: نبرد ولجه | این جنگ در ماه آوریل سال ۶۳۳ میلادی در محلی به نام ولجه و به فرماندهی خالد بن ولید رخ داده‌است. «ولجه» موضعی بوده‌است، میان استان کشتگرمحمدی ملایری، محمد، تاریخ و فرهنگ ایران در دوران انتقال از عصر ساسانی به عصر اسلامی، جلد چهارم:، زبان فارسی، تهران: انتشارات توس، ۱۳۸۰ خ. مقدمات جنگ دربار ایران با آگاهی از شکست سپاه ایران در جنگ مذار به یکی از امرای عرب حیره به نام اندرزگر که تبعیت ایران را پذیرفته بود، دستور داد تا خود را برای رویارویی با خالد آماده سازد. | ## بخش 2: نبرد ولجه | بعد از جنگ مذار کسانی از اعراب که مسیحی نصرانی بودند و جزو رعیت ایران به‌شمار می‌آمدند در این زد و خوردها طبعاً جانب ایران را گرفتند و این نکته عصبیت قومی اعراب را تجدید کرد. باری خالد از مذار به جانب استان کشتگر رفت و در آنجا در موضعی به نام ولجه که در حدود واسط بود با دسته‌ای از سپاهیان ایران که سالارشان اندرزگر بود برخورد. در این محل گذشته از لشکریان ایران عده‌ای از اعراب بکر بن وائل که در بحرین نیز با مسلمانان جنگیده بودند، به‌ویژه کسانی از بنی عجل که دین نصاری داشتند، با خالد به جنگ برخاستند. | ## بخش 3: نبرد ولجه | جنگ ولجه اندرزگر با پنجاه هزار سپاهی خود را به عراق رسانید و در کنار رود دجله فرود آمد. | ## جمع‌بندی | گویند بعد از کشتن او هم در میدان جنگ خوردنی خواست، از آنکه سه روز بود تا از این اندیشه که با چنین دلاوری در جنگ چه خواهد کرد، هیچ نخورده بود.
موضوع مقاله: فوکوروکوجی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فوکوروکوجی | مقدمه: تئوری‌های موجود در مورد او حکایت از این دارند که که او همتا یا همگون ژاپنی خدایان سه ستاره یا فولوشو (Fulushou)در چین می‌باشد، و هر دوی آن‌ها یک نوع الوهیت را تداعی می‌کنند. | ## بخش 1: فوکوروکوجی | بدین ترتیب این ایزد، اغلب همانند شو، خدای ستاره چینی بنظر می‌رسد که مرتبط با خدای عقل و دانش و طول عمر می‌باشد. بنا به گفتهٔ برخی، وی پیش از رسیدن به مقام الوهیت، یک زاهد گوشه‌نشین چینی از سلسله سونگ و تناسخی از خدای تائوئیستها، خوانو، محسوب می‌شد. گفته شده‌است که وی در دورانی که به شکل انسان تجسم یافته بود، همان سن نین بود؛ فیلسوفی که می‌توانست بدون غذا خوردن به حیات خویش ادامه دهد. | ## بخش 2: فوکوروکوجی | او گاهی با جوروجین، که در بعضی روایات نوه فوکوروکوجو می‌باشد، و در برخی دیگر از روایات، همان تجسم انسانی فوکوروکوجو است، اشتباه گرفته می‌شود. وی در اغلب پرتره‌های موجود، معمولاً به صورت مرد بی مو و کله طاسی با سبیل بلند به تصویر کشیده می‌شود. در بسیاری از تصاویر، فوکوروکوجو با یک پیشانی غیرطبیعی و بلند به تصویر کشیده شده‌است. | ## بخش 3: فوکوروکوجی | همچنین در تصاویر موجود از او، کتاب مقدس حاوی طول عمر تمامی افراد روی زمین، به چوبدستی او گره خورده‌است یا یک کتاب جادویی همراه اوست. | ## جمع‌بندی | (افسانه‌های باستانی می‌گویند که گوزنی که بیش از ۲۰۰۰ سال عمر کند، به رنگ سیاه درمیاید) فوکوروکوجی، در میان هفت خدای بخت و اقبال، تنها خدایی است که توانایی زنده ساختن یا احیای مردگان را دارد.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازدید در ۳ اوت ۲۰۱۰ شرح فوکوروکوجی یا فوکوروکوجین، خدای طول عمر و خردمندی است و به هیئت انسانی دارای سر دراز و تنه و پاهای کوتاهتر از سر ترسیم می‌شود.
موضوع مقاله: بودای | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بودای | مقدمه: بودای (به چینی: 布袋؛ به پین یین: bùdài)، که در تلفظ به زبان ژاپنی، هوته‌ای یا هوتی، خوانده می‌شود، یک خدای فولکلور چینی است. | ## بخش 1: بودای | نام او به معنای «پارچه گونی» است و به کیسه‌ای اشاره دارد که او همواره به همراه خود حمل می‌کند. او تقریباً همیشه در تصاویر در حالی نشان داده می‌شود که لبخند بر لب دارد یا در حال خنده‌است. در عین حال در کشورهای انگلیسی زبان، وی به‌طور معمول با نام بودای چاق (بودای چاقالو) نیز شناخته می‌شود، او از پادشاهانی بود که در ناز و نعمت همه چیز را ترک کردمشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازدید در ۴ اوت ۲۰۱۰ اغلب با مایتریا در بودیسم چان شناخته می‌شود و مورد احترام قرار می‌گیرد. | ## بخش 2: بودای | بچه‌های ستایش‌کننده‌ای را که دنبالش می‌کردند سرگرم می‌کرد و به این‌که با خوشحالی به شکم بزرگش دست می‌زد معروف بود. بودای مردم شهر اطراف خود را جذب می‌کرد زیرا قادر به پیش‌بینی بخت و اقبال مردم و حتی پیش‌بینی آب و هوا بود. راهب سرگردان اغلب مایل بود هر جا که می‌آمد بخوابد، حتی بیرون، زیرا قدرت عرفانی او می‌توانست سرمای شدید برف را دفع کند و بدنش بی‌تأثیر بماند. | ## بخش 3: بودای | یک یادداشت مرگ بدست آمده مربوط به سال ۹۱۶ یا ۹۱۷ پس از میلاد، که خود راهب آن را نوشته‌است، ادعا می‌کند که او تجسم مایتریا، بودای آینده است. در اساطیر ژاپن در ژاپن، بودای با نام «هوته‌ای» مشهور است و یکی از هفت خدای نیکبختی نزد ژاپنی‌ها محسوب می‌شود. هوته ئی از خدایانی است که به نیروی خرد به آرامش بودائی دست یافته‌است.اساطیر ژاپن، ژولیت پیگوت، ترجمه: باجلان فرخی، صفحه: ۹۷ این چهره محبوب اغلب در صنایع دستی معاصر به عنوان یک راهب بودایی شاد و راضی با شکم در معرض بزرگ، اغلب با کودکان همراه به تصویر کشیده شده‌است. | ## جمع‌بندی | سنت او را به یک راهب چینی به نام «پو-تای» مربوط می‌کند که به دلیل طبیعت خیرخواهانه اش به عنوان تجسم بودیساتووا (بودای آینده) مایتریا (میروکو به زبان ژاپنی) در نظر گرفته می‌شود اما معده بیرون زده بزرگش منجر به کاریکاتور شدن او به عنوان «بودای خنده دار» شد.
موضوع مقاله: اریکسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اریکسون | مقدمه: اریکسون شرکت صنایع الکترونیکی و تجهیزات مخابراتی چندملیتی سوئدی است که در سال ۱۸۷۶ توسط لارس مگنوس اریکسون تأسیس شد. | ## بخش 1: اریکسون | فعالیت اولیه این شرکت در زمینه تعمیرات تجهیزات تلگراف بود و فعالیت‌های تولیدی اریکسون، با ساخت قطعات دستگاه‌های تلفن و سامانه‌ها و تجهیزات تلفن‌خانه و تلگراف‌خانه آغاز گشت. از آن زمان این شرکت به‌طور مستمر در حال گسترش در سوئد و دیگر کشورها بوده‌است و در ایران نیز دفتر دارد. | ## بخش 2: اریکسون | حضور پر رنگ اریکسون در استکهلم به گسترش این شهر و تبدیل آن به یکی از مراکز فناوری اطلاعات در اروپا کمک شایانی کرده‌است. امروزه اریکسون یکی از بزرگترین شرکت‌های تولیدکننده سامانه‌های ارتباطی و مخابراتی، و همچنین ارائه‌دهنده خدمات فناوری اطلاعات است و به همراه شرکت‌های زیرمجموعه خود یکی از اصلی‌ترین بازیگران در صنعت شبکه‌های تلفن همراه و سامانه‌های چندرسانه‌ای اینترنتی، در اروپا به‌شمار می‌آید. | ## بخش 3: اریکسون | اتهام‌ها فساد در آمریکا در اکتبر ۲۰۲۱ وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا این شرکت را به نقض تعهد پرداخت جریمه‌ یک میلیارد دلاری در ارتباط با توافق با دادستانی ایالات متحده برای منع پیگیری یک پرونده فساد مالی متهم کرد. | ## جمع‌بندی | پرداخت پول به داعش در فوریه ۲۰۲۲ اعلام شد که شرکت اریکسون در سال ۲۰۱۸ برای حق رفت‌وآمد از مسیرهایی که تحت تسلط گروه داعش در عراق بوده به این گروه پول پرداخت کرده است.
موضوع مقاله: نبرد رودخانه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نبرد رودخانه | مقدمه: جنگ رودخانه یا جنگ مذار دومین جنگ از رشته جنگ‌های صدر اسلام است که بین ایران و اعراب به وقوع پیوسته است. | ## بخش 1: نبرد رودخانه | این جنگ را چون نزدیک نهری واقع شده است بعضی وقعهٔ ثنی خوانده‌اند یعنی وقعهٔ نهر و بعضی به سبب مجاورت با مذار وقعهٔ مذار نام داده‌اند. این جنگ در سال ۶۳۳ میلادی مطابق با صفر سال دوازدهم هجری، بین سپاه اعراب به فرماندهی خالد بن ولید و سپاه شاهنشاهی ساسانی و به فرماندهی کارن پسر قریانس، در محلی به نام مذار در نزدیکی تلاقی دو رود دجله و فرات رخ داده است. | ## بخش 2: نبرد رودخانه | این مذار تا بصره چهار روز راه بود و در واقع کرسی ولایت میسان بشمار می‌آمد و در محل کوت العمارهٔ امروز واقع بود.زرین کوب ص ۲۹۸ پیشینه جنگ قبل از شروع نخستین درگیری مابین ایران و اعراب در صدر اسلام یعنی جنگ زنجیر «هرمزد» مرزبان و فرماندهٔ ایرانیان از شاهنشاه ساسانی، درخواست کمک نموده بود. از طرف دربار ایران سپاهی به فرماندهی کارن پسر قریانس به کمک هرمزد فرستاده شد اما تا رسیدن سپاه کمکی، هرمزد به‌دست خالد بن ولید کشته شد و نخستین جنگ با پیروزی سپاه اعراب پایان یافت. | ## بخش 3: نبرد رودخانه | با کشته شدنِ هرمزد بسیاری از سپاهیان ایرانی از محل جنگ گریختند و در حدود مذار نزدیک نهری فرود آمدند و سپاه کارن هم که از مدائن به کمک هرمزد آمده بود به آنها پیوست و اردوگاه جنگ را بر پا کردند. | ## جمع‌بندی | جنگ مذار جنگ سختی آغاز شد و در طی جنگ کارن و دو سردار دیگر ایرانی به نام انوشگان و قباد کشته شدند.
موضوع مقاله: پانگکال پینانگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پانگکال پینانگ | مقدمه: پانگکال پینانگ بزرگ‌ترین شهر جزیرهٔ بانگکا و پایتخت جزایر بانگکا-بلیتونگ در اندونزی است. | ## بخش 1: پانگکال پینانگ | این شهر در ساحل شرقی جزیرهٔ بانگکا و در مختصات جغرافیایی ۲ درجه و ۸ دقیقهٔ جنوبی و ۱۰۶ درجه و ۷ دقیقهٔ شرقی واقع شده و موزهٔ تیماه، پرستشگاه چینیان و ساحل پاسیرپادی را شامل می‌شود. | ## بخش 2: پانگکال پینانگ | جمعیت پانگکال پینانگ در سال ۱۹۹۰ بالغ بر ۱۰۸٬۴۱۱ نفر بوده که این رقم در سال ۲۰۰۵ به ۱۳۴٬۰۸۲ نفر افزایش یافته‌است. | ## بخش 3: پانگکال پینانگ | هم‌چنین چینی‌های اندونزی که از استان گوانگ‌دونگ در جنوب چین به این منطقه مهاجرت کرده‌اند نیز بخش عمده‌ای از ساکنان آن را شامل می‌شوند. | ## جمع‌بندی | در تنظیم کاربری معادن گران‌بهای حلب موجود در بانگکای شرقی، این منطقه که از مستعمره‌های هلند بود، به بانگکا-بلیتونگ ملحق شد و در سال ۱۹۱۳ پایتخت این منطقه از مونتوک به پانگکال پینانگ انتقال یافت.