موضوع مقاله: قوام نکرومه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قوام نکرومه | مقدمه: کوآمه انکروما (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۰۹ – درگذشته ۲۷ آوریل ۱۹۷۲)، سیاستمدار اهل غنا که بانی استقلال این کشور بود. | ## بخش 1: قوام نکرومه | نکرومه بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰ میلادی اولین نخست‌وزیر کشور غنا و بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ میلادی اولین رئیس‌جمهور این کشور بود. او در پی کودتای نظامیان در سال ۱۹۶۶ حکومتش سرنگون، مجبور به ترک کشور و به کشور رومانی پناهنده شد. به گفته ابنزر اوبیری آدو، در مطالعه خود دربارهٔ رئیس‌جمهور آینده، «نکرومه» نامی است که به‌طور سنتی به فرزند نهم خانواده داده می‌شود. مادر نکرومه او را به یک مدرسه ابتدایی کاتولیک در شهر کوچک هاف آسینی فرستاد و او در آنجا دانش‌آموز زبردستی شد.Farewell to all that گفته می‌شود یک کشیش کاتولیک رومی آلمانی به نام جورج فیشر تأثیر زیادی بر تحصیلات ابتدایی وی داشته‌است. اگرچه مادر او، که الیزابت نیانیبا (۱۸۷۶ / ۷۷–۱۹۷۹) نام داشت، بعداً اظهار داشت سال تولد وی ۱۹۱۲ است. نکرومه سخنرانی روزنامه‌نگار و رئیس‌جمهور آینده نیجریه نمدی آزیکیوه را زمانی که او در اچیموتا دانشجو بود شنیده بود. Azikiwe آزیکیوه در دانشگاه لینکلن، یک کالج سیاه پوستان در شهرستان چستر، پنسیلوانیا، در غرب فیلادلفیا تحصیل کرده بود. نکرومه، که در آزمون ورودی دانشگاه لندن قبول نشده بود، بودجه ای را برای سفر و تحصیلات خود از بستگان به‌دست آورد. او از طریق انگلیس سفر کرد و در آنجا از حمله ایتالیا به اتیوپی، یکی از معدود ملتهای مستقل آفریقایی، باخبر و خشمگین شد. در تاریخ ۱ مارس ۱۹۳۵، وی نامه‌ای را به دانشگاه ارسال کرد مبنی بر اینکه درخواست وی بیش از یک سال در انتظار مانده‌است. وی برای تأمین هزینه‌های زندگی خود در مشاغل کم‌اهمیت، از جمله ظرفشویی کار می‌کرد. نکرومه در سال ۱۹۳۹ تحصیلات لیسانس خود را در رشته اقتصاد و جامعه‌شناسی به پایان رساند. وی همچنین دعوت‌نامه‌هایی برای سخنران مهمان از کلیساهای پروتستان در فیلادلفیا و نیویورک دریافت کرد. وی سال بعد وی موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در فلسفه و کارشناسی ارشد در آموزش شد.Kwame Nkrumah at Penn نکرومه در مدتی که در دانشگاه پنسیلوانیا بود، با ویلیام اورت ولمرز زبان‌شناس کار می‌کرد و مطالب گفتاری را فراهم می‌کرد که پایه و اساس اولین دستور زبان توصیفی گویش مادری او از زبان اکانی را تشکیل داد. او گروهی از دانشجویان آفریقایی خارج از کشور را در پنسیلوانیا سازماندهی کرد و انجمن دانشجویان آفریقایی آمریکا و کانادا را تأسیس کرد که خود نیز مدیران شد. برخی از اعضای این انجمن این تصور را داشتند که این گروه باید به دنبال این باشد که هر مستعمره به تنهایی استقلال خود را به دست آورد. نکرومه کتاب‌هایی در مورد سیاست و الهیات خواند و مباحث فلسفه را خصوصی به دانشجویان دیگر می‌آموخت. | ## بخش 2: قوام نکرومه | جیمز، مهاجر روسی رایا دانایفسکایا و گریس لی بوگز آمریکایی-چینی، که همه آنها عضو یک گروه فکری مارکسیستی آمریکایی بودند آشنا شد. نکرومه بعداً به جیمز بیشتر پرداخت و نحوه عملکرد یک جنبش زیرزمینی را به او آموخت. نکرومه در ماه مه ۱۹۴۵ به لندن بازگشت و در مدرسه اقتصاد لندن برای دکترا در رشته انسان‌شناسی ثبت نام کرد. او پس از یک ترم انصراف داد و سال بعد در کالج دانشگاهی لندن ثبت نام کرد با این نیت که پایان‌نامه‌ای در مورد «دانش و پوزیتیویسم منطقی» بنویسد. سر پرست او، آلفرد جی آیر، نکرومه را به عنوان یک "فیلسوف درجه یک" نمی‌دانست و گفت: "من او را دوست داشتم و از صحبت کردن با او لذت م بردم، اما به نظر نمی‌رسید او ذهن تحلیلی داشته باشد. او و پادمور از جمله سازمان دهندگان اصلی و پشتیبانان پنجمین کنگره پان‌آفریقایی درشهر منچستر انگلستان (۱۵–۱۹ اکتبر ۱۹۴۵) بودند. آنها برای رسیدن به ایالات متحده آفریقای فدرال، با سازمان‌های منطقه‌ای به هم پیوسته، که از طریق ایالت. دیو بویس و همچنین برخی از کسانی که بعداً نقش رهبری را در هدایت کشورهای خود به سمت استقلال بر عهده گرفتند، بودند. از جمله این افراد هستینگز باندا از نیاسالند (که بعدا به مالاوی تبدیل شد)، جومو کنیاتا از کنیا و اوبافمی آولوو از نیجریه بود. این کنگره به دنبال ایجاد فعالیت آفریقایی مستمر در بریتانیا از طریق دبیرخانه ملی آفریقای غربی (WANS) بود تا در جهت استعمارزدایی آفریقا تلاش کند. از آنجایی که اعضای اصلی همگی افراد حرفه‌ای موفقی بودند، باید به کسی پول می‌دادند تا حزب را اداره کند و انتخاب آنها به پیشنهاد آکو ادجی بر عهده نکرومه افتاد. نکرومه در این تردید کرد زیرا که می دید که UGCC توسط منافع محافظه کار کنترل می‌شود، اما ازطرفی هم می‌دید که پست جدید فرصت‌های سیاسی زیادی به او می‌دهد، لذا آن را پذیرفت. پس از اینکه توسط مقامات بریتانیایی در مورد وابستگی‌های کمونیستی‌اش مورد بازجویی قرار گرفت، نکرومه در نوامبر 1947 در لیورپول سوار بر کشتی MV Accra به سمت وطنش حرکت کرد. او پس از یک اقامت کوتاه و ملاقات مجدد با مادرش در تارکوا، در ۲۹ دسامبر ۱۹۴۷ در مقر حزب در سالتپوند شروع به کار کرد و در آنجا در سمت دبیرکل ادامه داد. این موضع فعال، درکمیته حاکمیت حزب که توسط جی بی دانکوا رهبری می‌شد، ایجاد دودستگی کرد. در یکی از جلسات ژوئیه، با بازگرداندن نکرومه به عنوان دبیر و انحلال CPP موافقت شد. ساحل طلایی از چهار منطقه تشکیل شده بود که چندین مستعمره سابق در یک منطقه ادغام شده بودند. | ## بخش 3: قوام نکرومه | به عنوان اولین مستعمره آفریقایی بریتانیا که استقلال اکثریت حکومت را به دست آورد، جشن‌ها یی در آکرا به این مناسبت برگزار شد که توجه جهانیان را به خود جلب کرد. رالف بانچ، دانشمند علوم سیاسی، یک آمریکایی آفریقایی‌تبار، از جانب سازمان ملل در آنجا حضور داشت، همچنین دوشس کنت نماینده الیزابت دوم بود. به عنوان یادبودی برای ملت جدید، نکرومه میدان ستاره سیاه را در نزدیکی قلعه اوسو در منطقه ساحلی اوسو، در حومه پایتخت، آکرا، افتتاح کرد. اپوزیسیون، که در آشانتی و شمال قوی بود، خواستار اختیارات قابل توجهی برای مجامع بود. در ۶ مارس ۱۹۶۰، نکرومه طرح‌هایی را برای یک قانون اساسی جدید اعلام کرد که غنا را به یک جمهوری با یک رئیس‌جمهور دارای اختیارات اجرایی و مقننه گسترده. بسیاری از کارگران خارجی جدید نه از بریتانیا، بلکه از اتحاد جماهیر شوروی، لهستان، چکسلواکی، یوگسلاوی و ایتالیا بودند. این طرح یک دوره ابتدایی شش ساله را راه اندازی کرد، که تا جایی که ممکن بود در سطح عام‌تر، با طیف وسیعی از امکانات دنبال شود. این طرح همچنین تصریح کرد که مدارس مذهبی دیگر بودجه ای دریافت نخواهند کرد و برخی از مدارس میسیون‌ها که موجود هستند توسط دولت تصرف خواهند شد. در سال ۱۹۶۴، تمام دانشجویانی که وارد کالج در غنا می‌شدند، ملزم به شرکت در یک «جهت‌گیری ایدئولوژیک» دو هفته‌ای در این مؤسسه بودند. او استدلال کرد که اگر غنا با کاهش وابستگی به سرمایه خارجی، فناوری و کالاهای مادی، از سیستم تجارت استعماری فرار کند، می‌تواند واقعاً مستقل شود. این برنامه توسعه تولید را خواستار شد: ۶۰۰ کارخانه که ۱۰۰ نوع محصول را تولید کند. دفتر دبیرخانه شرکت‌های دولتی در کاخ ریاست جمهوری و تحت کنترل مستقیم رئیس‌جمهور قرار داشت. در ۲۰ فوریه ۱۹۵۸، او به مجلس شورای ملی گفت: «بسیار عقیده دارم که پروژه رودخانه ولتا سریعترین و مطمئن‌ترین روش را برای هدایت ما به سوی استقلال اقتصادی ارائه می‌دهد.» Kwame Nkrumah. نکرومه پروژه راکتور هسته‌ای غنا را در سال ۱۹۶۱ آغاز کرد، کمیسیون انرژی اتمی غنا را در سال ۱۹۶۳ ایجاد کرد و در سال ۱۹۶۴ اولین سنگ را در ساختمان یک تأسیسات انرژی اتمی گذاشت. مادر فتحیه پس از ازدواج یکی دیگر از فرزندانش با شوهر خارجی، از رضایت با ازدواج آنها امتناع کرد. پس از کودتا، نکرومه چهار روز در پکن ماند و نخست‌وزیر جئو ئن لای با او با حسن نیت رفتار کرد. | ## جمع‌بندی | نکرومه در کتاب خاطرات خود در سال ۱۹۶۹ «روزهای تاریک در غنا»، به دخالت آمریکا در کودتا اشاره کرد.