موضوع مقاله: مارکوس آئورلیوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارکوس آئورلیوس | مقدمه: پس از مرگ پسرخواندهٔ هادریان، لوسیوس آلیوس سزار، در سال ۱۳۸، هادریان عموی مارکوس آنتونینوس پیوس را به‌عنوان وارث جدید خود انتخاب کرد. | ## بخش 1: مارکوس آئورلیوس | مارکوس که اکنون وارث تاج‌وتخت بود، زیر نظر آموزگارانی چون هردس آتیکوس و مارکوس کورنلیوس فرونتو به تحصیل زبان‌های یونانی و لاتین پرداخت. پس از مرگ آنتونینوس در سال ۱۶۱، مارکوس همراه با برادرخوانده‌اش، که نام سلطنتی لوسیوس آئورلیوس وروس را برگزید و بعد به تاج‌وتخت رسید. در دوران سلطنت مارکوس آئورلیوس، امپراتوری روم با چالش‌های نظامی فراوانی مواجه شد. در شرق، رومیان درگیر جنگ اشکانیان در زمان لوسیوس وروس با شاهنشاهی اشکانی که دوباره قدرت یافته بود و پادشاهی شورشی ارمنستان شدند. مارکوس در جنگ‌های مارکومانی موفق به شکست دادن مارکومانی‌ها، کوادی‌ها و سارمات‌ها، از جمله یازیگ‌ها، شد. مارکوس آئورلیوس نقش برجسته‌ای در آخرین دوره جنگ‌های رم علیه اشکانیان داشت.وبلاگ گزارشگران: ماجرای پوشش خبری یک داستان متحرک، بی‌بی‌سی فارسی او خُلوص نقره را در سکه‌های روم، (یعنی دناریوس) کاهش داد. هرچند که مشارکت مستقیم او در این مسئله بعید به نظر می‌رسد؛ زیرا هیچ منبع مسیحی او را مقصر ندانسته و حتی از سوی ژوستین شهید و ترتولیانوس مورد ستایش قرار گرفته است. طاعون آنتونین، در سال‌های ۱۶۵ یا ۱۶۶ شیوع یافت و جمعیت امپراتوری روم را به‌شدت کاهش داد و باعث مرگ ۵ تا ۱۰ میلیون نفر شد. جانشینی کومودوس پس از مارکوس آئورلیوس، موضوعی بحث‌برانگیز در میان تاریخ‌نگاران معاصر و مدرن بوده است. ستون مارکوس آئورلیوس و مجسمه سوارکار مارکوس آئورلیوس هنوز در رم پابرجا هستند و به‌منظور گرامی‌داشت پیروزی‌های نظامی او برپا شده‌اند. به‌عنوان یک فیلسوف، اثر او به نام تأملات را در میان سال‌های ۱۷۰ تا ۱۸۰ در حالی که روم در حال جنگ بود، تألیف کرد. این نوشته‌ها قرن‌ها پس از مرگ او از سوی نویسندگان، فیلسوفان، پادشاهان و سیاست‌مداران مورد ستایش قرار گرفته‌اند. او از کودکی علاقه‌مند بود که فیلسوف شود و همچنین او با مطالعه زندگی سقراط به وجد می‌آمد. او همچون روستایی‌ها لباس‌های ساده می‌پوشید و بر تخت‌های سخت و خشن می‌خوابید تا اینکه در هجده سالگی از عمرش عموی وی امپراتور آنتونیوس پیوس او را به ولیعهدی خود برگزید؛ و این شاهزادهٔ از دنیا بریده را وارد دنیایی کرد که آن را دوست نمی‌داشت. مارکوس آئورلیوس تأملات خود را مثل بسیاری از فیلسوفان در پشت میز تحریر اتاق خویش ننوشته است؛ بلکه ثبت آن‌ها مربوط به سال‌های ۱۶۵–۱۷۵ در کارزار جنگ است. مطابق نوشتهٔ ویل دورانت می‌توان او را دید که پس از نبردی سخت در روز؛ شب‌هنگام در اردوگاه سربازان در نزدیکی یکی از آبریزهای فرعی دانوب در حالی که مقابل چادر خود آتش بزرگی برپا کرده است؛ دربارهٔ عمل و تصورات خود در آن روز می‌اندیشد: نظر اصلی او همیشه و در همه‌جا پیوستگی فرد به کل عالم است؛ تنها همین یک امر است که به زندگی آدمی که چنین بی‌قرار و ناپایدار است معنی می‌دهد. فرمالیته‌های مقام او به‌زودی انجام شد: سنا به او عنوان آگوستوس و لقب امپراتور اعطا کرد و او به‌طور رسمی به‌عنوان پونتیفکس ماکسیموس، کاهن اعظم آیین‌های رسمی، انتخاب شد. با وجود برابری اسمی آن‌ها، مارکوس دارای اوکتوریتاس یا «اقتدار» بیشتری نسبت به لوسیوس بود. او یک بار بیشتر از لوسیوس کنسول شده بود، در دوران حکومت آنتونینوس شریک بود، و تنها او بود که عنوان پونتیفکس ماکسیموس را داشت. به گفتهٔ زندگی‌نامه‌نویس: «وِروس از مارکوس اطاعت می‌کرد [...] همان‌طور که یک نایب از یک پروکنسول یا یک فرماندار از امپراتور اطاعت می‌کند».HA Verus iv.2, tr. بلافاصله پس از تأییدیه سنا، امپراتوران به کاسترا پرایتوریا، اردوگاه گارد پرایتوری، رفتند. لوسیوس برای نیروهای گردآمده سخنرانی کرد و سپس آن‌ها هر دو امپراتور را به‌عنوان امپراتور مورد ستایش قرار دادند. با این حال، این هدیه دو برابر بزرگ‌تر از هدیه‌های پیشین بود: ۲۰٬۰۰۰ سسرتیوس (۵٬۰۰۰ دناریوس) برای هر نفر، و مبالغ بیشتری برای افسران. اگر مراسم خاکسپاری او مشابه مراسم پیشینیانش بوده باشد، بدن او در یک هیزم‌سوزی در کمپوس مارتیوس سوزانده شده و روح او به‌عنوان صعودکننده به خانهٔ خدایان در آسمان دیده می‌شد. برخلاف رفتاری که در جریان تلاش آنتونینوس برای خدایی‌کردن هادریان از خود نشان داده بودند، این بار سنا با خواسته‌های امپراتوران مخالفت نکرد. بقایای آنتونینوس در ماوسولئوم هادریان (که امروزه به نام کاستل سنت آنجلو شناخته می‌شود) در کنار بقایای فرزندان مارکوس و خود هادریان به خاک سپرده شد.HA Marcus vii. معبدی که آنتونینوس به همسرش، دیوا فوستینا، اختصاص داده بود، به معبد آنتونینوس و فوستینا تبدیل شد. در دوران بارداری، او خواب دید که دو مار به دنیا آورده است که یکی از آن‌ها وحشی‌تر از دیگری است.HA Comm. در ۳۱ اوت، او در لانوویوم دوقلوهایی به دنیا آورد: تیتوس آئورلیوس فولوس آنتونینوس و لوسیوس آئورلیوس کومودوس.HA Comm. علاوه بر اینکه دوقلوها در روز تولد کالیگولا به دنیا آمدند، فال‌ها امیدوارکننده بودند و منجمان طالع‌های مثبتی برای کودکان ترسیم کردند.HA Commodus. ابتدای حکومت مدتی کوتاه پس از به قدرت رسیدن امپراتور، دختر یازده‌سالهٔ مارکوس، آنیا لوسیلا، به عقد ازدواج لوسیوس درآمد (با وجود اینکه او از لحاظ رسمی عموی لوسیلا محسوب می‌شد).HA Marcus vii. مارکوس و لوسیوس در میان مردم رم محبوبیت زیادی پیدا کردند، چرا که رفتار آن‌ها مدنی (بدون تکلف) بود. امپراتوران آزادی بیان را مجاز کردند و این امر با این واقعیت اثبات می‌شود که نویسندهٔ کمدی، مارولوس، توانست بدون مواجه شدن با مجازات از آن‌ها انتقاد کند. اب اپیستولیس، سکستوس کایسیلیوس کرسنس ولوسیانوس، که مسئول مکاتبات امپراتوری بود، با تیتوس واریوس کلمنس جایگزین شد. لوسیوس ولوسیوس ماکیانوس، معلم سابق مارکوس، در زمان به قدرت رسیدن مارکوس، فرماندار مصر بود. ماکیانوس فراخوانده شد، به مقام سناتوری رسید و به‌عنوان مدیر خزانه‌داری (اراریوم ساتورنی) منصوب شد. فرونتو در ۲۸ مارس هنگام سپیده‌دم به خانهٔ خود در رم بازگشت، پس از آنکه به محض شنیدن خبر به قدرت رسیدن شاگردانش، خانه‌اش را در سیرتا ترک کرده بود. او یادداشتی به بردهٔ آزاد شدهٔ امپراتوری، چاریلاس، فرستاد و پرسید که آیا می‌تواند با امپراتوران دیدار کند. وقتی سخنرانی‌ای را که در زمان گرفتن مقام کنسولی‌اش در سال ۱۴۳ نوشته بود و در آن از مارکوس جوان ستایش کرده بود، به یاد آورد، بسیار شادمان بود: «آن زمان در شما استعدادی طبیعی برجسته وجود داشت؛ اکنون کمال کامل وجود دارد. لوسیوس کمتر از برادرش مورد احترام فرونتو بود، زیرا علایق او در سطحی پایین‌تر قرار داشت. دخترانش با خالهٔ بزرگ مادری‌شان ماتیدیا در رم بودند؛ مارکوس معتقد بود هوای خنک شبانهٔ روستا برای آن‌ها مناسب نیست. در پاییز ۱۶۱ یا بهار ۱۶۲، رود تیبر از بستر خود سرریز کرد و بخش زیادی از رم را زیر آب برد. فرونتو احساس می‌کرد که به دلیل جایگاه برجستهٔ مارکوس و وظایف عمومی‌اش، درس‌ها اکنون بیش از همیشه اهمیت دارند. مارکوس در سخنرانی خود به سنا پس از زمین‌لرزه‌ای در سیزیک مهارت بلاغت خود را به نمایش گذاشت. | ## بخش 2: مارکوس آئورلیوس | او توانست شدت فاجعه را به خوبی منتقل کند و سنا تحت تأثیر قرار گرفت: «آن زلزله که شهر را به یک‌باره و با خشونت تکان داد، نتوانست اثری چنان عمیق بگذارد که سخن تو بر دل‌ها و اندیشه‌های شنوندگانت گذاشت.». نوشته: بالا ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΔΟΥ، راست ΑΡΣΑΚΟΥ ΒΟΛΑΓΑΣΟΥ، چپ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ، پایین ΔΙΟΥ (نوشتهٔ یونانی برای شاه شاهان – ارشاکی وَلَگَش – باشکوه، دوستدار یونانیان). بلاش وارد پادشاهی ارمنستان (که در آن زمان یکی از دولت‌های وابسته به روم بود) شد، پادشاه آن را برکنار کرد و فرد موردنظر خود – پاکوروس، یکی دیگر از خاندان ارشاکی – را به قدرت رساند.HA Marcus viii. اما در الژیا، شهری فراتر از مرزهای کاپادوکیه و در ارتفاعات سرچشمه‌های فرات، توسط ژنرال بزرگ اشکانی، خسرو، گرفتار شد. پس از تلاش‌های ناموفق سورینوس برای مقابله با خسرو، او خودکشی کرد و لژیونش قتل‌عام شد. تهدید جنگ در دیگر مرزها نیز وجود داشت – در بریتانیا و در ریشیه و ژرمانیای بزرگ، جایی که چتی‌ها از کوه‌های تاونوس اخیراً از مرزهای لیمس عبور کرده بودند.HA Marcus viii. مارکوس چهار روز تعطیلات عمومی را در آلسیوم، یک شهر تفریحی در ساحل اترووریا، گذراند. مارکوس آئورلیوس صدای فرونتو را تقلید کرد تا خود را سرزنش کند: «نصیحت من چه سودی برایت داشت، تو خواهی گفت!» او استراحت کرده بود و باز هم استراحت می‌کرد، اما «این تعهد به وظیفه! و برای کاهش نگرانی‌های او دربارهٔ روند جنگ با اشکانیان، نامه‌ای طولانی و سنجیده، مملو از ارجاعات تاریخی، ارسال کرد. در زمستان سال‌های ۱۶۱–۱۶۲، خبری رسید که شورشی در سوریه در حال شکل‌گیری است و تصمیم گرفته شد که لوسیوس شخصاً جنگ با اشکانیان را هدایت کند. استدلال این بود که او قوی‌تر و سالم‌تر از مارکوس است و بنابراین برای فعالیت‌های نظامی مناسب‌تر است.Dio, lxxi. زندگی‌نامه‌نویس لوسیوس انگیزه‌های دیگری را نیز مطرح می‌کند: مهار خوش‌گذرانی‌های لوسیوس، وادار کردن او به صرفه‌جویی، اصلاح اخلاقیاتش با ترس از جنگ، و این که درک کند که او یک امپراتور است.HA Verus v. مارکوس بلافاصله پس از آن به رم بازگشت و دستورالعمل‌های ویژه‌ای برای فرماندارانش فرستاد تا هیچ مراسم رسمی برای استقبال از این گروه ترتیب ندهند.HA Marcus ix. در پایان سال، لوسیوس عنوان آرمنیاکوس را به خود گرفت، با وجود اینکه هرگز در میدان نبرد حضور نداشت؛ مارکوس از پذیرش این عنوان تا سال بعد خودداری کرد.HA Marcus ix. پادشاه جدیدی منصوب شد: یک سناتور رومی با رتبه کنسولی و از نوادگان خاندان ارشاکی به نام گایوس ژولیوس سوهه‌موس. تا پایان سال، ارتش کاسیوس به دو کلان‌شهر میان‌رودان رسید: سلوکیه در ساحل راست دجله و تیسفون در ساحل چپ. شهروندان سلوکیه، که هنوز عمدتاً یونانی بودند (این شهر به‌عنوان پایتخت امپراتوری سلوکی، یکی از پادشاهی‌های جانشین اسکندر کبیر، ساخته و مسکونی شده بود)، دروازه‌های خود را به روی مهاجمان گشودند. لوسیوس عنوان «پارتیکوس ماکسیموس» را به خود گرفت و او و مارکوس بار دیگر به‌عنوان امپراتور ستایش شدند و عنوان «imp. ارتش کاسیوس در سال ۱۶۶ دوباره به میدان بازگشت و از دجله عبور کرده و وارد سرزمین ماد شد. در ۱۲ اکتبر همان سال، مارکوس دو پسر خود، آنیوس و کومودوس، را به‌عنوان وارثان خود اعلام کرد.Adams, p. جنگ با قبایل ژرمن (۱۶۶–۱۸۰) در اوایل دههٔ ۱۶۰، ویکتورینوس، داماد فرونتو، به‌عنوان یک لگاتوس در آلمان مستقر بود. یکی از پست‌های مرزی نابود شده بود و به نظر می‌رسید که تمام اقوام اروپای مرکزی و شمالی در آشوب بودند. میان افسران نیز فساد وجود داشت: ویکتورینوس مجبور شد استعفای یک لگاتوس لژیونری را که رشوه می‌گرفت، درخواست کند.Dio, lxxii. لوسیوس داسومیوس تولیوس توسکوس، یکی از خویشاوندان دور هادریان، در پانونیای علیا جایگزین فرماندار با تجربه مارکوس نونیوس مک‌رینوس شده بود. مارکوس سرویلیوس فابیانوس ماکسیموس از موئسیای سفلی به موئسیای علیا منتقل شده بود، هنگامی که مارکوس یالیوس باسوس به لوسیوس در انطاکیه پیوست. داکیه‌ها همچنان به سه بخش تقسیم شده بودند که توسط یک سناتور پرتورین و دو پروکوراتور اداره می‌شدند. از دههٔ ۱۶۰، قبایل ژرمن و سایر اقوام کوچ‌نشین حملاتی را در طول مرز شمالی، به‌ویژه به گول و فراتر از دانوب، آغاز کردند. زمانی که مارکومان‌ها از بوهم، که از سال ۱۹ میلادی به‌عنوان دولت‌های وابستهٔ امپراتوری روم محسوب می‌شدند، به همراه لومباردها و دیگر قبایل ژرمن از دانوب عبور کردند.Le Bohec, p. کوستوبوکی‌ها، که از منطقهٔ کارپات‌ها آمده بودند، به موئسیا، مقدونیه و یونان حمله کردند. اعضای متعددی از قبایل ژرمن در مناطق مرزی مانند داکیه، پانونیا، آلمان، و حتی خود ایتالیا مستقر شدند. این امر چیز جدیدی نبود، اما این بار تعداد مهاجران چنان زیاد بود که نیاز به ایجاد دو استان مرزی جدید در ساحل چپ دانوب، یعنی سارماتیا و مارکومانیا، احساس شد. برخی از قبایل ژرمن که در راونا مستقر شده بودند، شورش کرده و توانستند کنترل شهر را به دست گیرند. در سال ۱۶۸، دو امپراتور یک کارزار نظامی جدید را آغاز کردند و مارکومان‌ها و کوادی‌های مهاجم را از آکویلیا بیرون راندند. لوسیوس وروس در راه بازگشت به رم بیمار شد و احتمالاً به دلیل طاعون، در ژانویه یا فوریه ۱۶۹ درگذشت. مارکوس احترام زیادی برای سنای روم قائل بود و به‌طور منظم از آن‌ها برای هزینه‌کردن پول اجازه می‌گرفت، حتی اگر به‌عنوان فرمانروای مطلق امپراتوری نیازی به این کار نداشت.Irvine, pp. در یکی از سخنرانی‌هایش، مارکوس خود به سنای روم یادآوری کرد که کاخ امپراتوری که در آن زندگی می‌کند، در حقیقت متعلق به او نیست، بلکه به سنای روم تعلق دارد.Dio, lxxii.33 در سال ۱۶۸، او دناریوس را بازارزش‌گذاری کرد و خلوص نقرهٔ آن را از ۷۹٪ به ۸۲٪ افزایش داد – که وزن واقعی نقره از افزایش یافت. با این حال، دو سال بعد به دلیل بحران‌های نظامی که امپراتوری با آن مواجه بود، او به مقادیر قبلی بازگشت. علاوه بر اشیای شیشه‌ای دورهٔ جمهوری روم که در گوانگژو در کنار دریای چین جنوبی پیدا شده است،An, 83. مدال‌های طلایی رومی که در دوران حکومت آنتونینوس و شاید حتی مارکوس ساخته شده‌اند، در اوک اِئو، ویتنام، که در آن زمان بخشی از پادشاهی فونان نزدیک استان جیاوجی چین (در شمال ویتنام) بود، کشف شده‌اند. این ممکن است همان شهر بندری کاتیگارا باشد که بطلمیوس (حدود ۱۵۰ میلادی) توصیف کرده و گفته بود که توسط یک ملوان یونانی به نام الکساندر بازدید شده و در ورای شبه‌جزیره طلایی (یعنی شبه‌جزیره مالایا) قرار داشته است.Young, pp. سکه‌های رومی مربوط به دوران حکومت تیبریوس تا اورلیان در شی‌آن، محل پایتخت دودمان هان، چانگ‌آن، یافت شده است، هرچند تعداد بسیار بیشتری از سکه‌های رومی در هند نشان می‌دهد که تجارت دریایی رومی‌ها برای خرید ابریشم چینی بیشتر در هند متمرکز بوده است، نه در چین یا حتی مسیر زمینی جاده ابریشم که از ایران می‌گذشت.Ball, p. طاعون آنتونینی در سال ۱۶۵ یا ۱۶۶ در میان‌رودان و در پایان نبردهای لوسیوس علیه اشکانیان آغاز شد. از دیدگاه مورخ راف دی کرسپینی، طاعون‌هایی که امپراتوری هان شرقی چین را در دوران حکومت امپراتور هوان هان (حکومت: ۱۴۶–۱۶۸) و امپراتور لینگ هان (حکومت: ۱۶۸–۱۸۹) گرفتار کردند و در سال‌های ۱۵۱، ۱۶۱، ۱۷۱، ۱۷۳، ۱۷۹، ۱۸۲ و ۱۸۵ شیوع یافتند، احتمالاً با طاعون رم مرتبط بوده‌اند.De Crespigny, p. رائول مک‌لاکلین می‌نویسد که سفر اتباع رومی به دربار هان در سال ۱۶۶ ممکن است آغازگر دوران جدیدی از تجارت روم با خاور دور بوده باشد. | ## بخش 3: مارکوس آئورلیوس | به گفتهٔ مک‌لاکلین، این بیماری خسارات جبران‌ناپذیری به تجارت دریایی روم در اقیانوس هند وارد کرد، که شواهد آن در مدارک باستان‌شناسی از مصر تا هند مشهود است و همچنین فعالیت‌های تجاری روم در آسیای جنوب شرقی را به‌طور چشمگیری کاهش داد.McLaughlin, pp. بر اثر علتی نامعلوم در اقامتگاه نظامی خود در شهر ویندوبونا (استان پانونیا سوپریور، امروزه وین) یا در نزدیکی سیرمیوم (استان پانونیای سفلی، امروزه سرمسکا میتروویتسا) درگذشت. او بلافاصله به مقام خدایی رسانده شد و خاکستر او به رم بازگردانده شد، جایی که تا زمان غارت رم (۴۱۰ میلادی) توسط ویزیگوت‌ها در مقبره هادریان (امروزه قلعه سنت آنجلو) نگهداری می‌شد. کارزارهای او علیه ژرمن‌ها و سارمات‌ها نیز با ستونی و معبدی که در رم ساخته شد، گرامی داشته شدند.Kleiner, p. تنها مورد دیگر، حدود یک قرن پیش رخ داده بود، زمانی که وسپاسیان توسط پسرش تیتوس جانشین شد. تاریخ‌نگاران جانشینی کومودوس را مورد انتقاد قرار داده‌اند و به رفتار نامتعادل او و فقدان مهارت‌های سیاسی و نظامی اشاره کرده‌اند. در پایان تاریخ خود از دوران حکومت مارکوس، کاسیوس دیو یک مدیحه‌سرایی برای امپراتور نوشت و با اندوه از گذار به دوران کومودوس یاد کرد:Tr. مارکوس به آن بخت و اقبالی که سزاوارش بود، دست نیافت، زیرا از نظر جسمانی نیرومند نبود و در طول تقریباً تمام دوران حکومتش، با مشکلات بی‌شماری روبه‌رو شد. اما من به نوبه خود، او را به همین دلیل بیشتر تحسین می‌کنم، زیرا در میان سختی‌های غیرمعمول و فوق‌العاده، هم خود زنده ماند و هم امپراتوری را حفظ کرد. تنها یک چیز مانع از آن شد که او کاملاً خوشبخت باشد، و آن این بود که پس از پرورش و آموزش پسرش به بهترین شکل ممکن، به شدت از او ناامید شد. این موضوع باید بحث بعدی ما باشد؛ چرا که تاریخ ما اکنون از یک پادشاهی طلایی به پادشاهی آهن و زنگار سقوط می‌کند، همان‌گونه که اوضاع برای رومیان آن روزگار چنین شد. – دیو، کتاب lxxi، 36.3–4 دیون کاسیوس اضافه می‌کند که از نخستین روزهای مارکوس به‌عنوان مشاور آنتونینوس تا واپسین روزهای او به‌عنوان امپراتور روم، «او همان شخص باقی ماند و ذره‌ای تغییر نکرد.»Dio lxxii. 36, 72.34 مایکل گرنت، در کتاب اوج روم، دربارهٔ کومودوس می‌نویسد: «این جوان بسیار ناپایدار از آب درآمد، یا دست‌کم چنان ضدسنتی بود که فاجعه اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسید. تأملات همچنان به‌عنوان یادبودی ادبی از حکومتی مبتنی بر خدمت و وظیفه مورد احترام است. به گفتهٔ هیز، این کتاب از آثار مورد علاقهٔ فردریک کبیر، جان استوارت میل، متیو آرنولد و گوته بود.Hays, p. تأملات در سال ۲۰۱۲ تعداد ۱۶٬۰۰۰ نسخه فروخت و در سال ۲۰۱۹ این تعداد به ۱۰۰٬۰۰۰ نسخه رسید. در متون کهن، اشارات پراکنده‌ای به محبوبیت تعالیم او وجود دارد، و ژولیان مرتد کاملاً از شهرت او به‌عنوان فیلسوف آگاه بود، هرچند که به‌طور مشخص از تأملات نام نمی‌برد.Stertz, p. این اثر در سنت‌های علمی کلیسای شرقی حفظ شد و نخستین نقل‌قول‌های شناخته‌شده از کتاب، به همراه اولین اشارهٔ ثبت‌شده به نام آن ('نوشته‌های مارکوس برای خودش')، متعلق به آرتاس قیصریه‌ای در قرن دهم و همچنین در اثر بیزانسی سودا است (که احتمالاً توسط خود آرتاس درج شده است). این کتاب برای نخستین بار در سال ۱۵۵۸ در زوریخ توسط ویلهلم زیلاندر (هولزمن) منتشر شد که گفته می‌شود نسخهٔ خطی آن مدت کوتاهی پس از انتشار از بین رفت.Hays, pp. قدیمی‌ترین نسخهٔ کامل باقی‌مانده از این اثر در کتابخانه واتیکان نگهداری می‌شود و متعلق به قرن چهاردهم است.Hadot, p. مارکوس در دوران زندگی خود به‌عنوان یک پادشاه فیلسوف شهرت یافت و این لقب پس از مرگش نیز باقی ماند؛ هم دیو و هم زندگی‌نامه‌نویسان او را «فیلسوف» نامیده‌اند.HA Marcus i. آین کینگ میراث مارکوس را تراژیک توصیف می‌کند: امپراتور فلسفهٔ رواقی خود – که بر خویشتن‌داری، وظیفه و احترام به دیگران تأکید داشت – را به‌گونه‌ای تأسف‌بار توسط دودمانی که در لحظهٔ مرگش به سلطنت منصوب کرد، کاملاً رها شده یافت.Thinkers at War. هر جا که باشم، خدای قلبم را خوشحال و راضی نگه می‌دارد؛ که این نتیجه وقتی‌ست که کردار و رفتار ما، طبعیت حقیقی خود را دنبال کنند… آیا آنچه که بر من می‌گذرد دلیلی کافی خواهد بود برای این که من بیمار و شکسته، تحقیر شده و گرسنه و در غل و زنجیر باشم؟ نظم تو نظم درونی من است: هیچ چیز اگر در زمان مناسب توست، نه برمن زود و نه بر من دیر است. هر چه که فصل‌هایت بار آرد بر من میوه (رضا) است: که همه چیز از تو می‌آید و هستی همه چیز در توست و به تو بازمی‌گردد…» «این فکر را که «من رنج کشیده‌ام» را بیرون کن و رنج خود بیرون خواهد رفت.»شرم‌آور است که عقل ظاهر مان را شکل می‌دهد اما قادر به شکل‌دادن خود نیست؛ بدیهی است که هیچ‌گاه در زندگی شرایطی بهتر از این برای فراگیری فلسفه نخواهی داشت!زمانی که روز خود را آغاز می‌کنید، به این فکر کنید که چه موهبت با ارزشیست که زنده اید - که نفس می‌کشید، تفکر می‌کنید، لذت می‌برید، که عشق می‌ورزید. شادی زندگی شما به کیفیت افکارتان بستگی دارد.جملات برگزیده مارکوس آئورلیوس، ترجمه سعید حسین‌زاده به درونت بنگر! خودت را در رویاهای داشتن چیزهایی که نداری، غرق نکن، اما موهبت‌هایی که دارا هستی را بشمار، و شکرگزارانه به خاطر داشته باش که چطور رؤیای داشتن شان را در سرت می‌پروراندی اگر نداشتی‌شان. اصلی که بایستی در آینده به خاطر بسپاری، وقتی که رنج‌ها مجبورت می‌کنند که احساس تلخی کنی، این است: که افتادن اتفاق تلخ بداقبالی نیست، که تحمل رنج‌ها بدون از دست دادن امید است که خوش‌اقبالی است. هرآنچه که قسمتت شده را بپذیر، که چه چیزی مناسب تر از این می‌تواند نیازهای تو را برآورده سازد؟ مرگ به همه ما لبخند می‌زند، اما تمام آن کاری که انسان می‌تواند انجام دهد، پاسخ دادن آن با لبخندی است بهترین انتقام این است که شبیه دشمنت نباشی ذهنت از آنچه تو مکرراً در افکارت نگه می‌داری شکل می‌گیرد، چرا که روح انسان رنگ احساساتش را می‌گیرد. آنچه که در میان راه قرار می‌گیرد، خود بخشی از راه می‌شود می‌توانی آنقدر نفس نکشی تا بمیری اما مردم همچنان مثل قبل زندگی خواهند کرد تو تنها توانایی کنترل ذهن خودت را داری و نه آنچه که در بیرون اتفاق می‌افتد این نکته را بفهم و فهمیدنش تو را توانا خواهد کرد این مرگ نیست که باید انسان از آن بترسد، بلکه او بایستی از این که هیچ‌گاه زندگی کردن را آغاز نکند، بهراسد هرگز به آینده اجازه نده که مزاحم امروز تو شود. تو آینده را، اگر مجبور باشی، با همان سلاح عقلانیتی که امروز در برابر زمان حال سپر توست، ملاقات خواهی کرد زندگی شاد به چیزهای زیادی نیاز ندارد؛ تمامش در درون خود توست، در نوع افکارت فقدان هیچ چیزی جز تغییر نیست، و تغییر مایه شوق طبیعت است. تندیس سوارکاری تندیس سوارکاری مارکوس اورلیوس در رم، تنها تندیس سوارکاری رومی است که تا دوران مدرن باقی مانده است.تندیس سوارکاری مارکوس اورلیوس. این تندیس که از برنز ساخته شده و مربوط به سال میلادی است، دارای ارتفاعی برابر با بوده و اکنون در موزه‌های کاپیتولین رم نگهداری می‌شود. دست امپراتور در حالتی از بخشش به سوی دشمن مغلوب شده دراز شده است، در حالی که حالت خسته چهره‌اش، که ناشی از استرس ناشی از هدایت روم به سمت جنگ‌های تقریباً مداوم است، شاید نشان‌دهنده گسستی از سنت کلاسیک مجسمه‌سازی باشد.Kleiner, p. ستون مارکوس اورلیوس ستون پیروزی مارکوس، که در رم در سال‌های پایانی زندگی او یا پس از دوران حکمرانی‌اش بنا شده و در سال ۱۹۳ میلادی تکمیل شد، به افتخار پیروزی او بر سارمات‌ها و قبایل ژرمن‌ها در سال ۱۷۶ ساخته شد. یک مارپیچ از نقش برجستههای حکاکی شده، صحنه‌هایی از لشکرکشی‌های نظامی او را به تصویر می‌کشد. در گذشته، تندیسی از مارکوس بر فراز ستون قرار داشت که در دوران قرون وسطی ناپدید شد. در سال ۱۵۸۹، پاپ سیکستوس پنجم به جای آن تندیسی از سنت پل را جایگزین کرد.'ستون مارکوس اورلیوس: نمای کلی از پایه و ستون' . ستون مارکوس و ستون تراژان اغلب توسط پژوهشگران با یکدیگر مقایسه می‌شوند، زیرا هر دو در سبک دوریسی ساخته شده‌اند، دارای پایه‌ای در قسمت زیرین خود هستند، حاشیه‌های زینتی حکاکی شده‌ای که پیروزی‌های نظامی آنان را به تصویر می‌کشند، و تندیسی بر فراز خود داشتند. نگرش نسبت به مسیحیان در دو قرن اول میلادی، مسئولیت آزار و اذیت مسیحیان در امپراتوری روم عمدتاً بر عهدهٔ مقامات محلی روم بود. تعداد و شدت آزار و اذیت مسیحیان در مناطق مختلف امپراتوری ظاهراً در دوران سلطنت مارکوس آئورلیوس افزایش یافت. | ## جمع‌بندی | ژوستین شهید، مدافع اولیه مسیحیت، در اولین دفاعیه خود (که بین سال‌های ۱۴۰ و ۱۵۰ نوشته شده است)، به نامه‌ای از مارکوس آئورلیوس به سنای روم (پیش از دوران سلطنت او) اشاره می‌کند که در آن یک حادثه در میدان نبرد توصیف شده است.