موضوع مقاله: مازیار اشرفیان بناب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مازیار اشرفیان بناب | مقدمه: تحقیقات و مطالعات علمی وی عموماً متمرکز بر مطالعه تاریخ و سرگذشت اقوام ایرانی و غیر ایرانی ساکن در خاورمیانه و خاور نزدیک (لِوانت و فلسطین اشغالی) و بررسی ارتباطات تاریخی و ژنتیکی این اقوام کهن می‌باشد. | ## بخش 1: مازیار اشرفیان بناب | دکتر مازیار اشرفیان بناب پس از اتمام تحصیلات در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و گذراندن دوره تخصصی پزشکی قانونی در سازمان پزشکی قانونی کشور، بین سالهای ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ به عنوان سرپرست مرکز پزشکی قانونی استان هرمزگان (در شهر بندرعباس) مشغول خدمت بوده، و تحت سرپرستی وی اداره کل پزشکی قانونی استان هرمزگان در سال ۱۳۷۵ تأسیس و طی مراسمی با حضور ریاست وقت قوه قضائیه، ریاست و مسئولین سازمان پزشکی قانونی کشور و مسئولین محلی افتتاح شد. وی پس از بازگشت به تهران با عنوان هیئت علمی در پژوهشکده باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور و به عنوان مدیر گروه دیرین انسان‌شناسی سازمان مشغول به کار شد و سالها در کنار باستان شناسان برجسته کشور، در حفاریهای باستانی شرکت نمود. در این مدت وی در کنار باستان شناسان برجسته کشور صدها بقایای انسانی مکشوفه را مطالعه و بررسی نموده‌است. وی در سال ۱۳۷۸ طرحی بزرگ و ملی را جهت تأسیس نخستین موزه ملی پزشکی در ایران اسلامی به سازمان میراث فرهنگی کشور (به ریاست آقای مهندس بهشتی) و وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی (به وزارت دکتر محمد فرهادی) ارائه کرد. | ## بخش 2: مازیار اشرفیان بناب | پس از پذیرش این طرح و قبول مشارکت توسط موسسات و سازمانهای ذی‌ربط (سازمان میراث فرهنگی کشور، وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی کشور، دانشگاه علوم پزشکی تهران، سازمان نظام پزشکی کشور، فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران و بسیاری دیگر از مراکز علمی و پزشکی کشور) وی به عنوان رئیس و سرپرست پروژه (تأسیس موزه ملی تاریخ علوم پزشکی کشور) تعیین شد و پس از چهار سال تلاش مداوم، این موزه در سال ۱۳۸۲ و توسط وزیر وقت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی کشور (دکتر محمد فرهادی) افتتاح و جهت بازدید علاقه‌مندان گشایش یافت. سوابق کاری - مدیر و پزشک مسئول مرکز درمانی و بهداشتی روستای تلاتر از توابع رازمیان رودبار الموت ۱۳۷۱ ه‍.ش - مدیر کل و مؤسس مرکز پزشکی قانونی استان هرمزگان، ایران ۱۳۷۲–۱۳۷۶ ه‍.ش - عضو هیئت علمی پژوهشکده باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی کشور و مدیر گروه دیرین انسان‌شناسی سازمان ۱۳۷۶–۱۳۸۱ ه‍.ش - رئیس و مؤسس موزه ملی تاریخ علوم پزشکی ایران- دانشگاه علوم پزشکی تهران ۱۳۷۷–۱۳۸۱ ه‍.ش - استاد رشته ژنتیک قانونی دانشگاه پورتموث انگلستان ۲۰۰۶–۲۰۱۴. پژوهش‌ها بر اساس مطالعات ژنتیک دکتر اشرفیان بناب، فرضیه مهاجرت اقوامی از اروپای شرقی که توسط انسان شناسان آلمانی قرون نوزده و بیستم میلادی، به آن‌ها به غلط نام آریائی داده شده، نفی و رد شده‌است. تحقیقات وی نشان می‌دهد که اقوام آریائی اصالتاً ایرانی بوده و از حدود ۱۱۰۰۰ سال قبل در نواحی مختلف فلات ایران به ویژه جنوب غربی ایران و در دامنه‌های زاگرس ساکن بوده‌اند. | ## بخش 3: مازیار اشرفیان بناب | همچنین مطالعات ژنتیکی وی اثبات کرده‌است که جمعیت‌های ایرانی که با زبان‌های غیر از گروه زبان‌های هندواروپایی تکلم می‌کنند به ویژه جمعیت آذری ساکن در فلات ایران، ریشه ژنتیکی مشترکی با اقوام ترک‌زبان ساکن در کشور ترکیه، آسیای میانه و قفقاز و اروپای شرقی ندارند و بر عکس «شاخص‌های تمایز ژنتیکی» آن‌ها (مانند FST) با سایر گروه‌های ساکن در فلات ایران به ویژه فارسی زبانان نزدیک به صفر است که این امر نشانگر قرابت ژنتیکی و ریشه ژنتیکی مشترک آن‌ها در ااعماق تاریخ ایران است. عموم اقوام و گروه‌های جمعیتی ایرانی که در ایران امروزی (و حتی فراتر از مرزهای سیاسی فعلی ایران- ایران بزرگ) ساکن هستند، علی‌رغم اینکه دارای تفاوتهای جزئی فرهنگی هستند و حتی گاه به زبانهای مختلف هم سخن می‌گویند، دارای ریشه ژنتیکی مشترکی هستند و این ریشه مشترک به جمعیتی اولیه که در حدود ده تا یازده هزار سال پیش در قسمتهای جنوب غربی فلات ایران ساکن بوده بر می‌گردد. | ## جمع‌بندی | بر پایه این گزارش آریایی‌ها بر خلاف آنچه تا کنون تصور می‌شده و توسط محققان اروپائی عنوان و مطرح شده‌است، اقوامی مهاجر از سرزمین‌های دیگر (اروپای شرقی) به ایران نبودند بلکه این اقوام آریائی ساکنین بومی ایران بوده و از بر خلاف تئوریهای پیشین این آریائی‌های بومی ایران بوده‌اند که از حدود ده هزار سال پیش به سمت اروپا مهاجرت کرده و صنایع مهمی چون کشاورزی و دامداری را به نقاط مختلف اروپای شرقی و غربی گسترش داده‌اند.اصلاحیه پروفسور اشرفیان بناب در مورد گزارش بی‌بی‌سی تئوری آقای سایمور در مورد استفاده ارتش ساسانیان از گازهای شیمیایی را رد کرد و بر نا کار آمدی گاز مورد اشاره در این گزارش سایمور در کشتن انسان‌ها تأکید کرد.