موضوع مقاله: برگ‌ریزان (مجموعه تلویزیونی ۲۰۰۶ میلادی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برگ‌ریزان (مجموعه تلویزیونی ۲۰۰۶ میلادی) | مقدمه: برگ‌ریزان ، یک مجموعهٔ تلویزیونی درام ترکی است که از ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۶ تا ۲۹ دسامبر ۲۰۱۰ در پنج فصل و ۱۷۴ قسمت از کانال د پخش شد. | ## بخش 1: برگ‌ریزان (مجموعه تلویزیونی ۲۰۰۶ میلادی) | این مجموعه توسط شرکت آی یاپیم به کارگردانی مسوده اراسلان و با فیلم‌نامهٔ اجه یورنچ و ملک گنچ‌اوغلو ساخته شده است و بر اساس رمان کلاسیک برگ‌ریزان نوشتهٔ رشاد نوری گونتکین اقتباس شده است. داستان سریال روایت فروپاشی تدریجی خانوادهٔ تکین است که از ترابزون به استانبول مهاجرت کرده و در تلاطم تضاد میان ارزش‌های سنتی و مادی‌گرایی جامعهٔ مدرن شهری گرفتار می‌شود. نقش‌های اصلی این سریال بر عهدهٔ خلیل آرگون، گوون هوکنا، بنو ییل‌دیریملار، دنیز چاکر، تولگا کارل، گوکچه بهادیر و فخریه اوجن است. برگ‌ریزان از نخستین قسمت تا فینال پخش، به‌طور مداوم در صدر جدول رتبه‌بندی تلویزیون ترکیه قرار داشت و به یکی از پرمخاطب‌ترین و ماندگارترین آثار در تاریخ سریال‌سازی این کشور تبدیل شد. این سریال به‌طور مداوم سهم بازار بیش از ۵۰ درصد را به خود اختصاص می‌داد؛ به این معنی که در زمان پخش، بیش از نیمی از تلویزیون‌های روشن در سراسر ترکیه به تماشای این درام خانوادگی می‌نشستند و قسمت پایانی آن از رکوردهای تاریخی تلویزیون ترکیه محسوب می‌شود. این سریال در طول پخش جوایز متعددی از جمله سه جایزهٔ جوایز پروانه طلایی در سال ۲۰۰۸ را دریافت کرد و حق پخش آن به بیش از ۳۰ کشور در سراسر جهان فروخته شده است. تحلیل‌گران آن را آینه‌ای از تحولات ساختاری جامعهٔ ترکیه در دههٔ ۲۰۰۰ و بازتابی از تضاد میان ارزش‌های سنتی خانوادگی و مادی‌گرایی جامعهٔ شهری مدرن، نابرابری اجتماعی و بحران هویت خانوادگی می‌دانند. موسیقی متن این سریال توسط تویگار اشیکلی ساخته شده و جایزهٔ بهترین موسیقی متن سریال را دریافت کرد. سریال همچنین سکوی پرش بسیاری از بازیگران سرشناس ترکیه از جمله فخریه اوجن و نسلیهان آتاگول به شهرت ملی و بین‌المللی بود. نمای کلی این مجموعه به سفارش کانال د ترکیه و توسط آی یاپیم در پنج فصل برای این کانال تولید شد. داستان این سریال برگرفته از داستانی به همین نام است که مؤلفش نویسندهٔ مشهور ترکیه‌ای، رشاد نوری گونتکین است. فکرت با مردی که برای علی‌رضا کار می‌کرد نامزد بود، اما بعداً آن مرد به اختلاس متهم شد. پس از ورود، خانواده تکین به عمارت قدیمی‌ای که علی‌رضا از والدینش به ارث برده نقل مکان می‌کنند و به سرعت با استانبول کنار می‌آیند. علی‌رضا در شرکتی مشغول به کار می‌شود و با اوغوز آشنا می‌شود؛ از همان ابتدا از شخصیت اوغوز متنفر می‌شود. شوکت در بانکی مشغول به کار شده، با فرخنده آشنا می‌شود و با او رابطه برقرار می‌کند. نجلا مخفیانه با اوغوز قرار می‌گذارد، در حالی که اوغوز همزمان با جیدا، همسر یامان، رابطه دارد. در حین رانندگی، آن‌ها تصادفاً پیرمردی را زیر می‌گیرند؛ لیلا سعی می‌کند به او کمک کند تا به بیمارستان برود، اما پسر مجبورش می‌کند دوباره سوار موتور شود و فرار کنند. علی‌رضا ابتدا لیلا را از رفتن به کلاس‌ها منع می‌کند، اما سرانجام اجازه می‌دهد دوباره برود. شوکت متوجه می‌شود فرخنده متأهل است و رابطه را قطع می‌کند، اما فرخنده دوباره او را اغوا می‌کند. علی‌رضا این ازدواج را تأیید نمی‌کند، اما پس از اینکه شوکت تهدید می‌کند خودکشی خواهد کرد، اجازه می‌دهد. فرخنده با بهانه استراحت استعفا می‌دهد و شوکت را تنها نان‌آور خانواده تکین‌ها می‌کند. او شروع به ولخرجی و ایجاد بی‌ثباتی در خانه می‌کند و در عین حال اعتماد نجلا و لیلا را جلب می‌کند. فرخنده نجلا را با ماشینش می‌برد تا لیلا و اوغوز را ببیند و این‌گونه اختلاف بین دو خواهر آغاز می‌شود. فرخنده جشن تولد فکرت را خراب می‌کند و شوکت را آنقدر عصبانی می‌کند که فرخنده را از خانه بیرون می‌کند. او وانمود می‌کند که باردار است و این باعث می‌شود شوکت و علی‌رضا از او بخواهند برگردد. نوردان، مادر فرخنده، از زندان آزاد شده و با خانواده تکین آشنا می‌شود و فاش می‌کند که مرتکب قتل شده است. فرخنده عصبانی شده و فاش می‌کند که ناپدری‌اش قصد تجاوز به او را داشته و نوردان در دفاع از فرخنده او را کشته است. فرخنده همچنین اعتراف می‌کند که باردار نیست و دروغ گفته تا یک خانواده داشته باشد. فرخنده اوغوز را تهدید می‌کند که با لیلا ازدواج کند، وگرنه رابطه او با جیدا را به یامان خواهد گفت. همچنین پس از اطلاع از علاقه صدف به شوکت، نارضایتی خود را از صدف و نیر نشان می‌دهد. علی‌رضا با لیلا آشتی می‌کند و فقط به خاطر خیر او اجازه می‌دهد اوغوز به خانه‌اش بیاید. او ثروتمند، خوش‌تیپ و هم‌ارزش اخلاقی علی‌رضاست؛ پس علی‌رضا درخواست جم برای رابطه جدی‌تر با نجلا را قبول می‌کند. یامان شروع به تحقیق دربارهٔ جیدا و بعد اوغوز می‌کند، اما اوغوز دوباره اعتماد یامان را جلب کرده و باج‌خواهی فرخنده را متوقف می‌کند. فرخنده به یامان می‌گوید اوغوز احتمالاً از او دزدی کرده، با توجه به ثروتمند شدن سریع اوغوز؛ این باعث می‌شود یامان مدارک اوغوز را بررسی کند. خانواده جم به خانه علی‌رضا می‌آیند و پدر جم با گفتن «با فرمان خدا و سنت پیغمبر، دخترتان نجلا را برای پسرمان جم خواستگاری می‌کنیم» رسماً درخواست ازدواج می‌دهد. نجلا و جم نامزد می‌کنند، اما اوغوز نجلا را اغوا کرده و آن‌ها نقشه فرار به آلمان می‌کشند. فکرت با تحسین، یکی از اقوام نیر، آشنا می‌شود که اخیراً همسرش را از دست داده و با مادر و فرزندانش در آداپازاری زندگی می‌کند. فکرت تصمیم می‌گیرد فقط برای خلاصی از خانواده‌اش با او ازدواج کند و می‌گوید از همه آن‌ها متنفر است. اوغوز در فرودگاه، درست هنگامی که قصد دارد با نجلا کشور را ترک کند، دستگیر می‌شود. اوغوز باور می‌کند که فرخنده لیلا را فرستاده و انتقامش را با فرستادن سند تمام انتقال‌های مالی به فرخنده برای شوکت می‌گیرد. جیدا جایی برای رفتن ندارد و اوغوز او را به خانه‌اش می‌آورد که این نجلا را آنقدر عصبانی می‌کند که خانه را ترک می‌کند. تحسین به استانبول می‌آید و با خانواده تکین که دلشان برای فکرت تنگ شده آشتی می‌کند. در زندان، اوغوز مدام توسط کودرت، قاچاقچی مواد مخدر، و دست‌راستش آرکان آزار می‌بیند. فرخنده شوکت را به قمار در یک باشگاه تشویق می‌کند، در حالی که کان سعی می‌کند به لیلا نزدیک شود. نجلا متوجه کار تن‌فروشی در مهمانپذیر می‌شود و پیش از اینکه توسط پلیس دستگیر شود، آماده رفتن می‌شود. وقتی لیلا می‌فهمد، با وجود اینکه هنوز نجلا را نبخشیده، از آن‌ها می‌خواهد این کار را بکنند. کودرت شخصیت اوغوز را می‌ستاید و اعضای باندش را می‌فرستد تا محل کار نجلا را خراب کنند. شوکت در قمار پول زیادی می‌بازد و از حساب‌های بانکی دزدی می‌کند تا بدهی‌هایش را بپردازد. احمد آقا، مردی میانسال، عاشق نیر می‌شود و سعی می‌کند به او نزدیک شود، اما نیر فاصله‌اش را حفظ می‌کند. اوغوز آرکان را متهم می‌کند که پول‌هایش را دزدیده و کودرت هم آرکان را اخراج کرده و جایش را به اوغوز می‌دهد. خیریه وقتی می‌فهمد، ناراحت شده و به آداپازاری پیش فکرت می‌رود، اما با فاش شدن دزدی شوکت برمی‌گردد. جم تصادفاً نجلا را می‌بیند و می‌فهمد هنوز عاشقش است؛ نجلا هم همین احساس را دارد. فرخنده تصمیم می‌گیرد زندگی راحت‌تری داشته باشد و نقشه می‌کشد لِوِنت، مردی ثروتمند و خوش‌تیپ، را اغوا کند. در زندان، شوکت با اوغوز روبرو می‌شود که همه چیز را دربارهٔ معامله‌اش با فرخنده و کارهایی که کرده برایش فاش می‌کند. نجلا رسید را از جیدا می‌گیرد و به خانواده تکین نشان می‌دهد و فکرت هم رابطه فرخنده را فاش می‌کند. شوکت تصمیم می‌گیرد از فرخنده طلاق بگیرد، چون می‌فهمد این ازدواج چه بهایی از او گرفته است. فصل ۳ در طول این فصل، خانواده تکین برای پرداخت بدهی‌های شوکت با مشکل روبرو هستند و مادرشوهر فکرت هم همچنان اذیتش می‌کند. اوغوز به عنوان مشاور املاک کار می‌کند و با جیدا و پسرش زندگی می‌کند و بعداً با او ازدواج می‌کند. متوجه می‌شود که لیلا دنبال کار است و بدون اینکه به او بگوید، از دوستش می‌خواهد لیلا را استخدام کند. به لونت می‌گوید فرخنده قبل از او با مرد دیگری ازدواج کرده بود اما چون سودآورتر بود با شوکت ازدواج کرد و حالا هم دنبال چیز بیشتری است. آسلی، دوست‌دختر سابق لونت که هرگز او را رها نکرده، با شوکت ملاقات می‌کند تا بیشتر دربارهٔ گذشته فرخنده بفهمد. در واقع این آسلی بوده که تهدیدها را فرستاده و قاتل مزدور استخدام کرده، اما پدرش به او پول می‌دهد و او را به خارج از کشور می‌فرستد تا رد و نشانی از آن‌ها باقی نماند. آسلی همه چیز را دربارهٔ گذشته فرخنده به لونت می‌گوید و لونت با فرخنده روبرو می‌شود. فرخنده پیشنهاد مدحت را قبول می‌کند، اما از او می‌خواهد تا زمان ازدواج رسمی این موضوع را از خانواده تکین پنهان کند. با این حال، لونت می‌آید و با یک انگشتر دستان فاطمه به لیلا پیشنهاد ازدواج می‌دهد. کارشناسان اعلام می‌کنند که آتش‌سوزی عمدی نبوده و شوکت آزاد می‌شود؛ این موضوع مدحت را از فرخنده عصبانی می‌کند. جیدا برای اوغوز وثیقه می‌پردازد و از این به عنوان اهرم فشار استفاده می‌کند تا از او طلاق نگیرد. لیلا باور می‌کند که اوغوز دارد بازی‌اش می‌دهد و به خانه علی‌رضا برمی‌گردد که با بی‌میلی اجازه ورودش را می‌دهد. شوکت آماده می‌شود به صدف درخواست ازدواج بدهد، اما او را می‌بیند که با مرد دیگری صحبت می‌کند و اشتباهاً فکر می‌کند رابطه صمیمانه‌ای دارند. وقتی مست است با او تماس گرفته و متهمش می‌کند و صدف را آنقدر ناراحت می‌کند که رابطه را قطع می‌کند. اوغوز از اتهامات تبرئه می‌شود و چون می‌فهمد جیدا پول را بدون اطلاع او از یامان قرض گرفته، انتقامش را با فاش کردن حقیقت به یامان می‌گیرد. فرخنده به مطبوعات خبر می‌دهد که جم شریک تجاری یک زندانی سابق است و این ماجرا برای شرکت خانواده جم رسوایی به بار می‌آورد. خانواده‌اش نجلا و شوکت را مقصر می‌دانند، در حالی که نجلا خودش هم روزگار سختی دارد. نجلا در حالی که خانواده جم سعی دارند او را از شرکت اخراج کنند، پروژه‌های جم را ادامه می‌دهد. شوکت می‌فهمد که فرخنده هنوز دست از سرش برنداشته و نقشه انتقام می‌کشد؛ از جمله اینکه وانمود می‌کند عاشقش است. فرخنده به نیتش شک می‌کند و با استفاده از جیدا او را آزمایش می‌کند؛ شوکت طعمه را نمی‌گیرد و فرخنده متقاعد می‌شود. نجلا به لیلا می‌گوید که از او متنفر نیست، فقط دیدن او احساس گناه را در او زنده می‌کند و بهتر است از هم فاصله بگیرند. فرخنده از این وکالت استفاده می‌کند تا در صورت طلاق مدحت، عمارت را به نام خودش کند. لیلا خانه را ترک کرده و به اوغوز می‌پیوندد، پیش از اینکه خانواده تکین از ماجرا باخبر شوند. صاحبخانه خانواده تکین به خاطر دعواهای پی‌درپی از آن‌ها می‌خواهد خانه را تخلیه کنند. شوکت با گوشی فرخنده با مدحت تماس گرفته و نقشه‌هایش را برایش فاش می‌کند و می‌گوید که هیچ رابطه‌ای با فرخنده ندارد و فقط می‌خواهد بداند فرخنده واقعاً چه کسی است. شوکت علیه‌اش شکایت می‌کند در حالی که فرخنده دارد عمارت را می‌فروشد و آماده ترک کشور است. اوغوز عمارت را برای خوشحال کردن لیلا و خانواده‌اش برای خودش می‌خرد، اما این کار علی‌رضا را بیشتر عصبانی می‌کند. شوکت حق ساخت‌وساز را به یکی از مشتریان واگذار می‌کند تا از شر بدهی‌هایش خلاص شود و تمام تلاشش برای ساختمان به هدر می‌رود. اوغوز می‌فهمد تهدیدها از طرف سیفی، کارفرمایش، بوده تا تضمینی برای همکاری آینده‌اش باشد. فکرت به خانواده تکین در آپارتمان نجلا می‌پیوندد؛ در همین حال مادر تحسین که او را به خیانت متهم می‌کند، در تلاش است فکرت را برگرداند. علی‌رضا به محل کار تحسین در آداپازاری می‌رود و ساجده، زنی که فکرت اشتباه درباره‌اش فکر می‌کرده، را می‌بیند؛ تحسین همه چیز را برایش توضیح می‌دهد. فرخنده نجلا را تهدید می‌کند که اگر به او اجازه کار با علی ندهد، گذشته نجلا را برایش فاش خواهد کرد. بعد از اینکه همه تحسین را سرزنش می‌کنند، او مست شده و در دفترش ساجده را می‌بوسد. | ## بخش 2: برگ‌ریزان (مجموعه تلویزیونی ۲۰۰۶ میلادی) | وقتی به خودش می‌آید، شوکه می‌شود که ساجده را در رختخوابش می‌بیند، درست قبل از اینکه فکرت زنگ بزند و خبر بازگشتش را بدهد. خانواده تکین از این موضوع ناراضی هستند؛ نجلا به آن‌ها یادآوری می‌کند که در خانه او زندگی می‌کنند و این علی‌رضا و شوکت را عصبانی می‌کند که از خانه می‌روند. اعضای باند سیفی پول اوغوز را می‌دزدند؛ سپس سیفی و اوغوز یکدیگر را به خیانت و دورویی متهم می‌کنند. فرخنده تصادفاً خیریه را با ماشینش می‌زند، اما علی‌رضا چون تصادفی بوده شکایت نمی‌کند. نجلا برای خلاص شدن از دست فرخنده، گذشته‌اش را به علی می‌گوید؛ علی قراردادش با فرخنده را فسخ کرده و به نجلا می‌گوید گذشته‌اش برایش اهمیتی ندارد. تحسین همه چیز را دربارهٔ آنچه با ساجده اتفاق افتاده به فکرت می‌گوید و از او می‌خواهد ببخشدش. نجلا با علی ازدواج می‌کند و برای خانواده تکین آپارتمان و برای علی‌رضا کتابفروشی می‌خرد. فرخنده با مردی به نام اسماعیل شروع به دوست شدن می‌کند و از حالت افسردگی درمی‌آید. فرخنده رابطه‌اش با اسماعیل را تمام می‌کند چون می‌داند خانواده‌اش او را نخواهند پذیرفت. مدحت از شوکت به خاطر غیبت در یک معامله مهم عصبانی می‌شود و این باعث می‌شود علی‌رضا با شوکت تماس گرفته و او را سرزنش کند که در تمام زندگی‌اش بی‌خاصیت و بی‌مصرف بوده. وقتی پلیس به عمارت می‌رسد، شوکت اعلام می‌کند که خودش قاتل است تا برای یک بار هم که شده به کمک خواهرش مفید باشد. اوغوز برای پنهان نگه داشتن حقیقت او را به یک مرکز توانبخشی می‌فرستد، اما شوکت اوغوز را مجبور می‌کند علی‌رضا را برگرداند. علی‌رضا می‌فهمد که فرزندانش چقدر برایش ارزشمند هستند و تصمیم می‌گیرد خانواده‌اش را دوباره متحد کند. جیدا با اجازه اوغوز و به شرط اینکه لیلا سهمی داشته باشد، عمارت را برای فروش می‌گذارد. او با خانواده می‌رسد تا علی‌رضا را غافلگیر کند، اما می‌فهمد که علی‌رضا درگذشته است. صحنه پایانی، خیریه است که به یاد می‌آورد علی‌رضا در روز ورودشان به استانبول به او چه گفته بود؛ که همه چیز خوب است چون هنوز نمرده است. او میان عشق به فرزندانش و حفظ ارزش‌های اخلاقی دچار چالش شدید است و بارها ناامیدی از رفتارهای فرزندانش، او را تا مرز بیماری پیش می‌برد. علیرضا خان تجسم نسل قدیمی و بااصالتی است که نمی‌تواند خود را با تغییرات بی‌رحم و مادی‌گرایانه جامعه مدرن شهری وفق دهد. تحلیل سنت‌گرایانه، علی‌رضا خان به‌مثابه مظهر اصالت و اصول‌گرایی علی‌رضا بیگ، فرماندار بازنشسته‌ای تحصیل‌کرده و اهل ادب است که به شدت به میراث فرهنگی و ارزش‌های سنتی خود پایبند است. رشاد نوری گونتکین در رمان ۱۹۳۰ خود، داستان این شخصیت را در بستر فروپاشی اجتماعی روایت می‌کند؛ جامعه‌ای که در تقلید کورکورانه از غرب، هویت خود را از دست می‌دهد و علی‌رضا بیگ در این میان، هم خانواده و هم ارزش‌هایش را یکی پس از دیگری از کف می‌دهد. علی‌رضا بیگ در تحلیل جامعه‌شناختی، تورکان اردوغان، نماد تیپ سنتی است که در برابر تغییرات ناگهانی و تحمیلی فرهنگی مقاومت می‌کند. محمد ارسلان‌تپه — دانشیار در رشته علوم ارتباطات و سینما — در تحلیل نسخه تلویزیونی سال ۲۰۰۶، کاراکتر علیرضا تکین را به عنوان یک تیپ اجتماعی نمادین و تندیسی از سیستم ارزش‌های اخلاقی و سنتی جامعه ترکیه ارزیابی می‌کند که در برابر هجوم مهارناپذیر ساختار سرمایه‌داری کلان‌شهر قرار گرفته است. برخلاف متن رمان که فروپاشی را بیشتر حاصل تقلید کورکورانه از غرب می‌داند، در سریال این بحران از تغییر بستر اقتصادی و مکانی (مهاجرت از ترابزون به استانبول) آغاز می‌شود؛ جایی که اصولی چون قناعت، شرف و بوروکراسی پاک‌دستانه علیرضا خان، در بازار مصرف‌گرایی بی‌رحم شهری نه تنها ارزش محسوب نمی‌شوند، بلکه به عنوان ناتوانی در انطباق با واقعیت‌های جامعه مدرن تعبیر می‌گردند. از این منظر، اقتدار علیرضا خان برخلاف رویکردهای ضدسنت‌گرا، یک سلطه استبدادی نیست، بلکه یک «اقتدار اخلاقی و کاریزماتیک» است که مشروعیت خود را از سنت و اصالت می‌گیرد. فاجعه اصلی برای او زمانی رخ می‌دهد که فرزندانش به عنوان نسل جدید، تحت تأثیر جاذبه‌های مادی کلان‌شهر، ارزش‌های پدر را به عنوان راهنمای عمل رد می‌کنند؛ بنابراین طرد شدن تدریجی او در خانه، نمادی از فرونشست ارزش‌های نسل گذشته در برابر نسلی است که هویت خود را با طبقه اقتصادی و اشیاء لوکس تعریف می‌کند. در نهایت، بیماری و فلج تدریجی علیرضا خان در سریال، فراتر از یک فرم دراماتیک، یک نشانه منحصربه‌فرد جامعه‌شناختی و تصویرگر تسلیم نهایی انسان سنت‌گرا در برابر جامعه‌ای است که پیوندهای اصیل خانوادگی را بلعیده و روابط پولی را جایگزین آن کرده است؛ سلب توان حرکت و سخن گفتن از او، گویای بی‌دفاع شدن ساختار پدرسالاری سنتی در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی در ترکیه است. تحلیل ضدسنت‌گرایانه، علی‌رضا خان و تداوم سلطه پدرسالار از منظر نقد ساختاری، علی‌رضا بیگ اقتدار خود را در خانه از طریق تحقیر همسر و تصمیم‌گیری یک‌جانبه اعمال می‌کند و نقش «رئیس خانه» را به شکلی سلطه‌گرانه ایفا می‌کند. نمونه آشکار این رفتار، واکنش او به بارداری لیلاست؛ جایی که بدون توجه به اراده و سعادت دخترش، او را مجبور به ازدواج با اوغوز می‌کند تا «ناموس» خانواده حفظ شود — تصمیمی که در آن خوشبختی فرد در برابر حفظ آبروی خانوادگی کاملاً فدا می‌شود. پلین اردال آیتکین در تحلیل شخصیت علیرضا تکین بیان می‌دارد که او نماد اقتدار سنتی و پدرسالارانه‌ای است که حفظ آبرو و اصول اخلاقی را بر واقعیت‌های مادی زندگی فرزندانش ترجیح می‌دهد. آیتکین به‌طور مشخص اشاره می‌کند که این اقتدار انعطاف‌پذیر نیست و فضایی بسته در خانه ایجاد می‌کند که در آن، اعضای خانواده (همسر و فرزندان) به جای مواجهه صادقانه با بحران‌ها، به پنهان‌کاری و دسییسه روی می‌آورند تا از خشم یا ناامیدی پدر پیشگیری کنند. از نظر نویسنده، ساختار خانواده به دلیل ناتوانی علیرضا خان در درک و پذیرش استقلال، تغییرات مدرن و حق انتخاب نسل جدید (به‌ویژه دخترانش) در محیط کلان‌شهر دچار بن‌بست می‌شود و اصرار او بر قوانین صلب گذشته، کانون خانواده را به سمت فروپاشی عاطفی و ساختاری هدایت می‌کند. پنهان‌کاری‌های او از علیرضا خان برای حمایت از خطاهای فرزندانش و ترس از عصبانیت او، ناخواسته به عمیق‌تر شدن بحران‌های خانوادگی دامن می‌زند. او همواره میان پنهان کردن حقیقت برای حفظ ظاهر خانواده و مواجهه با واقعیت‌های تلخ در نوسان است. تحلیل سنت‌گرایانه، خیریه خانوم به‌مثابه مادر و همسر سنتی خیریه خانوم تصویری از مادر سنتی ترک است که هویت زن خانه‌دار در او برجسته است؛ در طول زندگی هرگز کار نکرده و به عنوان هویتی سنتی مورد پذیرش عمومی قرار دارد. او زندگی‌اش را فدای فرزندان کرده و تجربه‌اش از زندگی تنها از دریچه سرنوشت آن‌هاست؛ با شادی‌شان شاد و با غم‌شان اندوهگین می‌شود. از منظر جامعه‌شناختی محمد ارسلان‌تپه، خیریه خانوم تجسم طبقه متوسط سنتی و ساده‌دل است که برخلاف همسرش علیرضا خان، فاقد مقاومت ساختاری در برابر وسوسه‌ها و سبک زندگی مصرف‌گرایانه کلان‌شهر است. او که آرزوهای سرکوب‌شده مادی و اشتیاق شدیدی برای ارتقای طبقه اجتماعی خانواده دارد، به سرعت مجذوب مظاهر لوکس و متظاهرانه استانبول می‌شود. ارسلان‌تپه استدلال می‌کند که خیریه به دلیل این مادی‌گرایی پنهان، آگاهانه یا ناآگاهانه چشمانش را روی خطاهای مالی و اخلاقی فرزندانش می‌بندد و برای حفظ ظواهر مدرن زندگی شهری به ابزار «پنهان‌کاری» متوسل می‌شود. از این دیدگاه، رفتارها و میانجی‌گری‌های نادرست او نه از روی بدخواهی، بلکه ناشی از تضعیف هویت سنتی‌اش در مواجهه با فرهنگ طبقاتی جدید است. در نهایت، پنهان کردن واقعیت‌ها از علیرضا خان توسط خیریه به عنوان یک عامل کلیدی در فلج کردن و سلب قدرتِ «نظم مقدس و پدرسالارانه خانواده» تحلیل می‌شود؛ پدیده‌ای که کانون خانواده را بدون پناهگاه اخلاقی به سمت نابودی کامل سوق می‌دهد. تحلیل ضدسنت‌گرایانه، خیریه خانوم و فرودستی در خانواده سنتی از منظر نقد ساختاری پلین اردال آیتکین، خیریه خانوم مظهر فرودستی زن خانه‌دار سنتی در ساختار خانواده پدرسالار است که به دلیل نداشتن درآمد مستقل و سرمایه اقتصادی، از قدرت رسمی و تصمیم‌گیری در خانه محروم است. آیتکین به‌طور مشخص اشاره می‌کند که خیریه به دلیل این ضعف ساختاری، از پنهان‌کاری و دسیسه‌های کوچک به عنوان تنها ابزار قدرت غیررسمی خود برای بقا، مدیریت بحران‌ها و محافظت از فرزندانش در برابر قوانین خشک پدر استفاده می‌کند. از نظر نویسنده، رفتارهای خیریه و اشتیاق او به مظاهر مادی کلان‌شهر ناشی از میل به رهایی از فقر و دستیابی به امنیتی است که ساختار سنتی از او سلب کرده است؛ بنابراین پنهان‌کاری‌های مداوم او نه از روی بدخواهی، بلکه تنها راه ممکن برای یک زنِ بی‌سرمایه جهت سازگاری با تغییرات مدرن شهری، فرار از خفقانِ حاکم بر خانه و پر کردن خلأ ناشی از نداشتن دانش کافی از دنیای بیرون است. ازدواج او با تحسین و نقل مکانش به آدابازاری، فراری از تنش‌های خفه‌کننده خانه استانبول و مواجهه با چالش‌های محیطی جدید (مانند لجبازی‌های مادرشوهرش، جواهر خانم) است. تحلیل سنت‌گرایانه، فکرت به‌مثابه مظهر شرف و حفظ کانون خانواده فکرت دختری مغرور، پایبند به شرف و عزت‌نفس، قانون‌مدار و منطقی است که با شیفتگی نسبت به پدر بزرگ شده و هرگز از خواسته‌های او فراتر نرفته است.او برخلاف خواهرانش تسلیم زرق و برق استانبول نشده و با بافتنی و نظافت، تمام سختی‌ها از جمله تقابل با مادرشوهرش را برای حفظ کانون خانواده تحمل می‌کند و هرگز آن را رها نمی‌سازد. از منظر محمد ارسلان‌تپه، فکرت تکین با مهاجرت به آدابازاری و تن دادن به یک ازدواج سنتی با تحسین بیگ، تلاش می‌کند تا از بحران‌های مالی و اخلاقی خانه پدری‌اش در استانبول فاصله بگیرد. در این محیط جدید، مواجهه او با رفتارهای تند و تحقیرآمیز مادرشوهرش (جواهر خانوم)، نشان‌دهنده برخورد دو دیدگاه متفاوت است؛ جواهر خانوم به عنوان مظهر یک تفکر سنتی مادی‌زده و منفعت‌طلب، حضور فکرت را تهدیدی برای کنترل مادی و معنوی خود بر خانه و پسرش می‌داند و با رفتارهای خود سعی در به حاشیه راندن او دارد. ارسلان‌تپه تأکید می‌کند که سکوت و تحملِ مداوم فکرت در برابر سرزنش‌ها و طعنه‌های جواهر خانوم، یک ضعفِ منفعلانه نیست، بلکه یک مکانیسم دفاعی آگاهانه و استراتژی محافظه‌کارانه برای حفظ بقای کانون خانواده جدیدش است تا از فروپاشی آن جلوگیری کند. تحلیل ضدسنت‌گرایانه، فکرت به‌مثابه نماد سرکوب هویت زنانه از منظر نقد ساختاری، نام فکرت مردانه است، هرگز زنانگی خود را برجسته نمی‌کند و گویی واجد تمایلات زنانه نیست. او که درس نخوانده و شغل مستقل ندارد، تنها راه خروج از خانه پدر را در ازدواج می‌بیند که عملاً انتقال سرپرستی زن از پدر به شوهر است؛ وظیفه زن این‌گونه تعریف می‌شود که باید در برابر هر سختی سینه سپر کند و هرگز خانه را رها نکند. پلین اردال آیتکین در تحلیل شخصیت فکرت تکین بیان می‌دارد که او کاملاً «دخترِ پدرش» است؛ یعنی همانند علیرضا بیگ مغرور، پایبند به شرف، قانون‌مدار و منطقی است. آیتکین اشاره می‌کند که چون این ویژگی‌ها در جامعه بیشتر به مردان نسبت داده می‌شود، فکرت رفتارهای سنتی زنانه را کمتر از خود بروز می‌دهد و حتی نام او نیز یک اسم مردانه است که احتمالاً نشان‌دهنده تمایل خانواده برای داشتن فرزند پسر بوده است. از نظر نویسنده، فکرت در خانه پدری نقش بازوی اجرایی قوانین علیرضا بیگ و کنترل‌کننده خواهرانش را بازی می‌کند، اما در نهایت برای رهایی از جو متشنج و بحران‌های مالی در شهر استانبول، تن به یک ازدواج سنتی با تحسین در آدابازاری می‌دهد. این مقاله تأکید می‌کند که فکرت با درونی کردن کامل قوانین پدرسالاری و فدا کردن خواسته‌های فردی‌اش برای حفظ کانون خانواده، عملاً نقش یک قربانی داوطلب را در ساختار سنتی ایفا می‌کند. سقوط اقتصادی و اخلاقی او، ماجرای اختلاس، زندانی شدنش و تلاش‌های مداوم و شکست‌خورده‌اش برای جبران اشتباهات و بازپس‌گیری آبرو، از اصلی‌ترین موتورهای محرک درام و تراژدی در این داستان است. تحلیل سنت‌گرایانه، شوکت به‌مثابه پسر خوش‌قلب و قربانی مکر و حیله فرخنده شوکت، پسر بزرگ خانواده، فردی خوش‌قلب و ساده‌لوح است و به همین دلیل به راحتی و بارها تحت تأثیر قرار می‌گیرد. ازدواج او با فرخنده، که زن فتان، زرنگ و بدِ سریال است، از طریق سوءاستفاده فرخنده از این ساده‌لوحی شکل گرفته است؛ با وجود تمام مخالفت‌های خانواده، آن‌ها به دلیل فتان و مکار بودن فرخنده و بازی‌هایی که او راه می‌اندازد، نمی‌توانند روی خوشبختی را ببینند. از منظر سنت‌گرایانه محمد ارسلان‌تپه، شوکت تکین نماد شکست نسل جدید در فرایند گذار و یک «قربانی ساختاری» است که زیر چرخ‌دنده‌های مادی‌گرایی کلان‌شهر خرد می‌شود. او جوانی اساساً باوجدان و وفادار به اصول علیرضا خان است، اما با ورود به استانبول، تحت تأثیر مصرف‌گرایی مدرن و فشارهای مداوم همسرش (فرخنده) برای خرید خانه بزرگ و تجربه زندگی لوکس، دچار عقده حقارت طبقاتی می‌شود. ارسلان‌تپه تأکید می‌کند که انحراف اقتصادی شوکت و ارتکاب جرم اختلاس در بانک، ناشی از ذات فاسد او نیست، بلکه یک بن‌پست ساختاری و تلاشی مذبوحانه برای اثبات موفقیت مردانه در جامعه سرمایه‌داری است؛ اقدامی که نقطه گسست او از قناعت سنتی پدرش محسوب می‌شود. در نهایت، شکست شوکت در میدان اقتصادی مدرن و پناه بردن او به کار کم‌درآمدی مانند رانندگی تاکسی پس از آزادی از زندان، نشان‌دهنده فروپاشی کامل هویت، استقلال و اقتدار او در برابر جامعه معاصری است که ارزش‌های اصیل را در خود بلعیده است. تحلیل ضدسنت‌گرایانه، شوکت و معیارهای دوگانه جنسیتی از منظر نقد ساختاری، ازدواج شوکت آشکارکننده معیارهای دوگانه جنسیتی در فرهنگ است؛ خانواده به این دلیل با این ازدواج مخالفت کرد که فرخنده زنی «مطلقه» (dul) بود، واژه‌ای که عملاً بر اهمیت باکره بودن تأکید دارد. در حالی که تجربه مرد (شوکت) در رابطه با جنس مخالف مورد تأیید جامعه قرار می‌گیرد، روابط زن پیش از ازدواج با طرد مواجه می‌شود؛ چرا که ایده‌آل جلوه دادن اینکه زن باید پاک، معصوم و باکره باشد یک رویکرد غالب است. با این حال، او پس از تجربه طلاق، چشیدن طعم فقر و تحمل تحقیرهای سخت، درس عبرت بزرگی از «ندیدبدید بودن» خود می‌گیرد؛ صفت مادی‌گرایی را کاملاً رها کرده و با تکیه بر خود، تحولی عمیق را تجربه می‌کند و به زنی پخته و مستقل تبدیل می‌شود. تحلیل سنت‌گرایانه، لیلا به‌مثابه دختری احساساتی و اسیر ارتقای طبقه اجتماعی لیلا که بکارت خود را از دست داده بود، هرچند از این موضوع احساس اندوه می‌کرد، اما به رابطه خود با اوغوز ادامه می‌دهد. لیلا دختری از یک خانواده کارمندی و طبقه متوسط بود که پس از ازدواج، ناراحتی روزهای نخستین او با گذشت زمان جای خود را به سبک زندگی مجللی می‌دهد که شوهرش برای او فراهم ساخته است و او به عنوان همسر یک مرد ثروتمند، ارتقای طبقه اجتماعی را تجربه می‌کند. محمد ارسلان‌تپه در تحلیل خود بیان می‌دارد که شخصیت‌های لیلا و نجلا در جریان مدرنیزاسیون، نمونه‌ای از تیپ‌های جدیدی هستند که بدون سنجش و تفکر، خود را به جریان تغییرات می‌سپارند. در نسخه تلویزیونی، این دو خواهر تمایلات شدیدی به زندگی مصرفی، مد، تجمل‌گرایی و ارتقای طبقه اجتماعی نشان می‌دهند و در تقابل با ارزش‌های سنتی پدرشان قرار می‌گیرند. ارسلان‌تپه اشاره می‌کند که ورود شخصیت اوغوز به زندگی آن‌ها، این گرایش مادی را تشدید می‌کند؛ به طوری که هر دو خواهر آبرو و همبستگی خانواده را فدای خواسته‌های فردی و مادی خود می‌کنند. از نظر نویسنده، انحرافات رفتاری، اشتباهات متوالی و فروپاشی نهایی زندگی لیلا و نجلا در روند داستان، نتیجه مستقیم جذب شدن آن‌ها در ساختار مادی‌گرایانه کلان‌شهر و دوری از هنجارهای سنتی و اخلاقی خانواده است که نویسنده اصلی رمان نیز به عنوان یک هشدار اجتماعی به آن پرداخته بود. تحلیل ضدسنت‌گرایانه، لیلا به‌مثابه قربانی هنجارهای ناموس و بحران‌های روانی از منظر نقد ساختاری، علی‌رضا بیگ با اتخاذ تصمیمی ناگهانی، لیلا را مجبور می‌کند تا صرفاً به خاطر نجات دادن «ناموس» خود، با اوغوز ازدواج کند؛ جایی که اراده و خوشبختی دخترش اهمیتی ندارد، بلکه جایگزینیِ امرِ از دست رفته ملاک است. این موقعیت که لیلا بدون هیچ تلاش و زحمتی به دست آورده بود عمر کوتاهی دارد؛ اوغوز با فرار کردن به همراه نجلا او را رها می‌سازد و لیلا در پی این رها شدن، دچار بحران‌های روحی و روانی بسیار شدیدی می‌شود، دوران تحصیلش نیمه‌کاره رها شده و به یکی از قربانی‌ترین شخصیت‌های زن تبدیل می‌گردد. پلین اردال آیتکین در تحلیل شخصیت لیلا تکین بیان می‌دارد که او نمونه‌ای از تلاش زن برای تغییر طبقه اجتماعی و رسیدن به رفاه مادی از طریق ازدواج است. آیتکین اشاره می‌کند که لیلا در فضای بسته خانواده پدرسالار، به دلیل نداشتن استقلال مالی، هویت و ارزش خود را در گرو داشتن ثروت، خرید کردن و تأیید شدن توسط جامعه مدرن شهری می‌بیند. از نظر نویسنده، تمایل شدید لیلا به مادی‌گرایی و ورود او به رابطه با اوغوز، نه یک انحراف فردی، بلکه راهبردی تحمیلی برای رهایی از فقر و رسیدن به موقعیت اقتصادی برتر است. این مقاله تأکید می‌کند که سقوط، لغزش‌ها و طرد شدن نهایی لیلا در جریان داستان، نشان‌دهنده بن‌بستِ زنانی است که در دنیای معاصر، امنیت و جایگاه اجتماعی خود را صرفاً از طریق وابستگی مادی به مردان (مانند اوغوز) تعریف می‌کنند و با فروپاشی این روابط مادی، هویت و پناهگاه خود را به‌طور کامل از دست می‌دهند. فرار غافلگیرکننده او با اوغوز (همسر خواهرش) سهمگین‌ترین ضربه را به آبروی خانواده تکین وارد می‌کند. او تجسمِ تلاش برای استقلال به هر قیمتی، پشیمانی پنهان و در عین حال عدم پذیرش سرزنش‌های سنتی خانواده است. تحلیل سنت‌گرایانه، نجلا به‌مثابه زنی استوار اما شکننده در مناسبات اخلاقی نجلا گرچه با ارتکاب یک اشتباه بزرگ با اوغوز، شوهر خواهرش، فرار می‌کند، اما در مدت کوتاهی از خطای خود بازمی‌گردد و مبارزه برای زندگی را دور از خانواده آغاز می‌کند. محمد ارسلان‌تپه در تحلیل شخصیت نجلا تکین بیان می‌دارد که او در کنار خواهرش لیلا، نماد تیپ‌های جدیدی است که بدون سنجش عواقب، خود را به جریان تجمل‌گرایی و مصرف‌گرایی کلان‌شهر می‌سپارند. ارسلان‌تپه به ابعاد عینی این سقوط در سریال اشاره کرده و توضیح می‌دهد که نجلا به دلیل رقابت پنهان و حسادت خواهرانه با لیلا، مجذوب ثروت ظاهری اوغوز می‌شود؛ این مادی‌گرایی مفرط در نهایت او را به سمت بزرگ‌ترین گسست اخلاقی داستان، یعنی فرار با شوهر خواهرش (اوغوز) و فروپاشی شرف خانواده سوق می‌دهد. نویسنده در ادامه تبیین می‌کند که حتی ازدواج بعدی نجلا و مهاجرتش به آلمان نیز بر پایه همین تفکر منفعت‌طلبانه و تلاش برای ارتقای طبقه اجتماعی شکل می‌گیرد. از نظر ارسلان‌تپه، پشیمانی‌های بعدی، تنهایی و انزوای نهایی نجلا در روند داستان، نتیجه مستقیم پشت پا زدن به ارزش‌های سنتی پدرش و غرق شدن در مناسبات مادی مدرنیته شهری است. تحلیل ضدسنت‌گرایانه، نجلا و وابستگی زن به ازدواج برای ارتقای طبقه این امتیازات بیش از آنکه «حقوق کسب‌شده» باشند، «حقوق اعطاشده» به‌شمار می‌روند؛ زن تنها از طریق یک «ازدواج خوب» می‌تواند به زندگی لوکس دست یابد. دستاوردهای زنان در سریال‌ها عموماً یا از طریق ارث خانوادگی یا از طریق ازدواج حاصل می‌شود و زن نمی‌تواند این موفقیت را به تنهایی و با اتکا به خود کسب کند. پلین اردال آیتکین در تحلیل شخصیت نجلا تکین بیان می‌دارد که او در کنار خواهرش لیلا، نماد نسل جدیدی از زنان است که تحت تأثیر مدرنیته شهری، برای فرار از فضای بسته و اقتدارگرای خانواده پدرسالار، دستیابی به آزادی فردی و تغییر طبقه اجتماعی را هدف قرار می‌دهند. آیتکین اشاره می‌کند که نجلا برای رسیدن به این اهداف، به ابزار ازدواج‌های منفعت‌طلبانه متوسل می‌شود؛ ابتدا با فرار با اوغوز (شوهر خواهرش) و سپس با ازدواج دوم و مهاجرت به آلمان، تلاش می‌کند جایگاه اقتصادی جدیدی برای خود بسازد. او با ورودش به خانه تکین، مانند موریانه پایه‌های اخلاقی این خانواده سنتی را سست می‌کند. تحلیل سنت‌گرایانه، فرخنده به‌مثابه زن اغواگر و عامل فروپاشی فرخنده زنی اغواگر و مکار است که با سوءاستفاده از سادگی شوکت با او ازدواج می‌کند و با بازی‌هایی که راه می‌اندازد مانع خوشبختی خانواده می‌شود. | ## بخش 3: برگ‌ریزان (مجموعه تلویزیونی ۲۰۰۶ میلادی) | محمد ارسلان‌تپه در تحلیل شخصیت فرخنده گوون بیان می‌دارد که او به عنوان یک عامل بیرونی و کاتالیزور، نقش کلیدی را در تسریع فروپاشی خانواده تکین ایفا می‌کند. فرخنده تجسم عینیِ فرهنگ مصرف‌گرایی، تجمل‌پرستی و مادی‌گرایی کلان‌شهر استانبول است که با ورودش به این خانه سنتی، نظام قناعت‌محور علیرضا بیگ را مستقیماً به چالش می‌کشد. ارسلان‌تپه به اقدامات عینی او در سریال اشاره کرده و توضیح می‌دهد که فشارهای مداوم فرخنده بر همسرش شوکت برای خرید خانه لوکس، مقایسه دائم وضعیت مالی خانواده با دیگران و ترغیب به کسب درآمد بیشتر به هر قیمتی، شوکت را در بن‌بست ساختاری قرار داده و راهی زندان می‌کند. از نظر نویسنده، فرخنده با استفاده از نفوذ خود، مادی‌گرایی پنهان خیریه خانوم و تمایلات تجمل‌خواهی لیلا و نجلا را بیدار و هدایت می‌کند؛ در نتیجه، اقدامات او موریانه‌ای است که پایه‌های اخلاقی و همبستگی خانواده را می‌جود و اقتدار سنتی پدر را به‌طور کامل متلاشی می‌سازد. تأثیر اجتماعی شخصیت فرخنده به حدی بود که در سال ۲۰۰۸، اداره کل تحقیقات خانواده و اجتماعی نخست‌وزیری ترکیه در نشریه رسمی خود «خانواده و جامعه»، این شخصیت را در کنار چند شخصیت منفی دیگر از سریال‌های ترکی، به عنوان یکی از شخصیت‌هایی که «زندگی اجتماعی را به خطر می‌اندازد» معرفی کرد. تحلیل ضدسنت‌گرایانه، فرخنده به‌مثابه قربانی مظلومیت فرخنده گهگاه امکان همذات‌پنداری را فراهم می‌آورد؛ پدرش در کودکی مرده و مادرش پس از آزار ناپدری، او را کشته و زندانی شده است. این تراژدی برای او ادامه می‌یابد و با وجود داشتن شغل، برای ادامه زندگی مدام به ازدواج و حمایت مرد نیاز دارد. پلین اردال آیتکین در تحلیل شخصیت فرخنده گوون بیان می‌دارد که او در ساختار داستان، کلیشه «زن فتان» یا اغواگر را در برابر کلیشه «زن معصوم» (مانند فکرت) بازنمایی می‌کند. آیتکین توضیح می‌دهد که فرخنده زنی است که فعالانه علیه قوانین خشک و پدرسالارانه خانه علیرضا بیگ مبارزه می‌کند و با ترویج فرهنگ مصرف‌گرایی و تجمل‌خواهی، نظم سنتی این خانواده را به چالش می‌کشد. از نظر نویسنده، رفتارهای حریصانه و حیله‌گری‌های فرخنده، راهبرد او برای کسب قدرت و بقا در جامعه‌ای است که به زنان مستقل فضای رشد نمی‌دهد؛ با این حال، مقاله تأکید می‌کند که ساختار پدرسالار جامعه در نهایت زمانی فرخنده را می‌پذیرد و بر او دل می‌سوزاند که او در نقش خود شکست خورده، درمانده شده و محتاج حمایت مردان باشد. Oğuz Ayhan اوغوز آیهان Tolga Karel تولگا کارل اوغوز، شخصیت منفی و فرصت‌طلب داستان (در دوبله به نام اوز)؛ مردی عیاش، بی‌اصول و مادی‌گرا که با نفوذ به زندگی و عواطف دختران علیرضا خان (لیلا و نجلا) و شراکت‌های مالی مشکوک، زندگی تکین‌ها را به لبه پرتگاه می‌کشاند. او نماد فساد، بی‌رحمی و خطرات محیط مادی بیرون از خانه است که سادگی خانواده تکین را می‌بلعد. تحلیل سنت‌گرایانه، اوغوز به‌مثابه مظهر فریب‌کاری و عامل فروپاشی اوغوز مردی است که به لیلا خیانت می‌کند و حتی در زمان بارداری او با زن دیگری ارتباط دارد و باعث وحشت، سقط جنین و بیمارستانی شدن لیلا می‌شود. او پس از ازدواج با لیلا نیز وفادار نمی‌ماند و با فرار به همراه نجلا، خواهر لیلا، کانون خانواده را دچار بحران‌های روحی شدید می‌کند. محمد ارسلان‌تپه در تحلیل شخصیت اوغوز آیحان بیان می‌دارد که او نماد و تجسمِ ابعاد فریبنده، غیراخلاقی و ویرانگر مدرنیته صوری و سرمایه‌داری کلان‌شهر است. اوغوز به عنوان یک عامل بیرونی مفسد وارد داستان می‌شود و با استفاده از ثروت، ماشین و موقعیت مادی خود، به محرک اصلی برای بیدار کردن تمایلات سرکوب‌شده، حسادت‌ها و شهوات مادی دختران خانواده (لیلا و نجلا) تبدیل می‌گردد. ارسلان‌تپه اشاره می‌کند که رابطه غیراخلاقی اوغوز با هر دو خواهر و سوءاستفاده مالی از سادگی شوکت در شرکت، کاتالیزور اصلی در فرونشست اقتدار علیرضا بیگ و متلاشی شدن شرف خانوادگی تکین است. از نظر نویسنده، اوغوز در ساختار داستان نقشِ نیرویِ ویرانگری را دارد که پیوند میان فرزندان و ارزش‌های اصیل سنتی را به‌طور کامل از هم می‌گسلد و آن‌ها را به سمت سقوط اخلاقی سوق می‌دهد. تحلیل ضدسنت‌گرایانه، اوغوز به‌مثابه کاتالیزور آشکارسازی کدهای مردسالارانه از منظر نقد ساختاری، کاراکتر اوغوز ابزاری برای آشکار شدن کدهای مردسالارانه است؛ علی‌رضا بیگ صرفاً به خاطر حفظ مفهوم «ناموس»، دخترش را به ازدواج اجباری با این مرد سوق می‌دهد. او همچنین مظهر مصرف‌گرایی کلان‌شهر است که با فراهم کردن زندگی لوکس و ارتقای طبقه اجتماعی موقت، وابستگی مادی زنان به مردان را تداوم می‌بخشد. پلین اردال آیتکین در تحلیل شخصیت اوغوز آیحان بیان می‌دارد که او در ساختار مدرن شهری، مظهر قدرت مالی و ابزارِ مادیِ نظام پدرسالار است که استقلال واقعی زنان را به چالش می‌کشد. آیتکین اشاره می‌کند که اوغوز با استفاده از جذابیت‌های اقتصادی و ثروت خود، تمایلات مصرف‌گرایانه و پنهانِ دختران خانواده (لیلا و نجلا) را بیدار می‌کند و آن‌ها را در یک رابطه وابستگیِ مادی قرار می‌دهد. از نظر نویسنده، اوغوز در روند داستان نقش نیرویی را بازی می‌کند که نشان می‌دهد در جامعه معاصر، زنانی که سعی دارند از خفقان خانه پدری فرار کنند اما به جای استقلال واقعی، به ثروت یک مرد پناه می‌برند، در نهایت با فروپاشی این روابط مالی دچار ناامنی، بی‌دفاعی و طرد اجتماعی می‌شوند. عایشه پناهگاه عاطفی خالص و بی‌ریا برای علیرضا خان در روزهای تنهایی اوست و شخصیت او، پاکی و بی‌گناهی از دست رفته خانواده تکین را در طول داستان تداعی می‌کند. تحلیل سنت‌گرایانه عایشه، کوچک‌ترین دختر خانواده، تحت مادری زودهنگام فکرت به عنوان یک دختر خانه‌دار پرورش یافته و نماد نسل جدیدی است که فرایند جامعه‌پذیری‌اش تماماً درون ساختار سنتی خانواده شکل می‌گیرد. محمد ارسلان‌تپه در تحلیل شخصیت عایشه تکین بیان می‌دارد که او به عنوان کوچک‌ترین فرزند خانواده، نماد معصومیتِ حفظ‌شده و شاهدِ بی‌گناهِ فروپاشی تدریجی خانه پدری است. عایشه به دلیل سن کم، برخلاف خواهران بزرگ‌ترش (لیلا و نجلا)، جذب زرق‌وبرق، روابط مادی و مصرف‌گرایی کلان‌شهر نمی‌شود و اصالت اولیه خانواده را حفظ می‌کند. ارسلان‌تپه تأکید می‌کند که در بخش‌های پایانی داستان و پس از متلاشی شدن اقتدار اخلاقی علیرضا بیگ، عایشه تنها پناهگاه عاطفی، تسلی‌بخش و نقطه اتصال باقی‌مانده برای پدر فلج‌شده‌اش است. از نظر نویسنده، حضور عایشه در کنار علیرضا بیگ در آخرین روزهای حیاتش، نشان‌دهنده بقای کورسویی از امید، پاکی و ارزش‌های اصیل سنتی در میان ویرانه‌های به جا مانده از هجوم مدرنیته شهری است. تحلیل ضدسنت‌گرایانه پلین اردال آیتکین در تحلیل شخصیت عایشه تکین بیان می‌دارد که او به عنوان کوچک‌ترین دختر خانواده، نماد معصومیتِ اجباری و قربانی خاموشِ فرایند فروپاشی خانه پدری است. آیتکین اشاره می‌کند در حالی که خواهران بزرگ‌تر (لیلا و نجلا) فعالانه برای فرار از فضای بسته خانه و کسب آزادی‌های فردی تلاش می‌کنند و به سمت مدرنیته شهری می‌روند، عایشه به دلیل سن کم، درون همان ساختار سنتی باقی می‌ماند. از نظر نویسنده، عایشه در اواخر داستان به ابزاری برای جبرانِ عاطفیِ خطاهای دیگر فرزندان تبدیل می‌شود؛ به طوری که با تحمیل نقش سنتیِ «زنِ مراقبت‌کننده» و پرستارِ پدر فلج‌شده‌اش، عملاً فرصتِ رشد، استقلال و داشتن یک زندگی مستقل در دنیای مدرن از او سلب می‌گردد و او مجبور به تداوم همان الگوی قدیمیِ فرودستی زن خانه‌دار می‌شود. بازیگران مکمل بازیگر شخصیت نقش / رابطه فصل‌ها بدیا انر نیّره همسایه خانواده تکین و مادر صدف ۱–۵ صدا دمیر صدف دختر کوچک نیّره خانم و عاشق قدیمی شوکت ۱–۵ بولنت فیل یامان گونر رئیس شرکت و کارفرمای سابق اوغوز ۱–۴ باشاک سایان جیدا همسر اول یامان گونر ۱–۵ پریهان ساواش نوردان گوون مادر فرخنده ۱، ۳–۵ ارن بالکان گلشن دوست صمیمی فرخنده ۱–۴ گولر اوکتن جواهر خانم مادر سخت‌گیر تحسین (مادرشوهر فکرت) ۱، ۲–۵ احمد ساراجوغلو تحسین بایسو همسر فکرت و پسر جواهر خانم ۱، ۲–۵ کیوانچ کاسابالی جم آیدین‌اوغلو همسر اول نجلا ۱–۴ نزیه تونجای کمال آیدین‌اوغلو پدر جم ۱–۴ سلما اوزکانلی سوزان آیدین‌اوغلو مادر جم ۱–۴ صدف آوجی سلین آیدین‌اوغلو خواهر جم ۱–۴ مصطفی آوکیران مدحت کارا همسر ثروتمند بعدی فرخنده (پس از طلاق از شوکت) ۳–۵ اوغور کیویسیم نورالنساء دوست صمیمی جواهر خانم ۲–۵ نسلیهان آتاگول دنیز بایسو دختر تحسین (فرزندخوانده فکرت) ۲–۵ گلشاه ارطغرل ریحان پرستار و دختر خواهر نورالنساء ۲–۵ اگه آیدان کان توره وکیل خانواده تکین و علاقه‌مند به لیلا ۲–۳ نیهات آلتین‌کایا لونت تونسل رئیس آژانس و معشوقه پنهانی فرخنده ۲–۴ باریش باغجی علی سارپر همسر دوم نجلا ۴–۵ یوسف آتالا احمد گنج قهوه‌چی محله و همسر دوم نیّره خانم ۱–۵ انگین هپیلری امیر خواستگار و در نهایت همسر صدف ۴–۵ جانر جیندوروک نظمی خواستگار سابق لیلا ۳ درون‌مایه و تحلیل مجموعه تلویزیونی برگریزان در لایه‌های زیرین درام خود، به‌طور منسجم به ترسیم تضاد میان ارزش‌های سنتی خانواده و ساختار نوین و مصرف‌گرای جامعه شهری ترکیه می‌پردازد. فیلم‌نامه با انتقال خط اصلی داستان از رمان کلاسیک رشاد نوری گونتکین (که به بحران‌های دهه ۱۹۳۰ اختصاص داشت) به بستر جامعه نئولیبرال و مصرف‌گرای دهه ۲۰۰۰، تعارضات عمیق این دوره انتقالی را کالبدشکافی می‌کند. این سریال با استفاده از استعارهٔ «سقوط برگ‌ها» برای تک‌تک اعضای خانواده، استیصال و بی‌دفاع شدنِ نظام پدرسالاری سنتی و ارزش‌های اخلاقی نسل گذشته را در برابر هجوم مهارناپذیر ساختار سرمایه‌داری و مصرف‌گرایی کلان‌شهر (استانبول) به نمایش می‌گذارد. ورود خانواده از یک محیط سنتی (ترابزون) به استانبول، نمادی از پرتاب شدن انسانِ سنت‌گرا به درون مناسبات نوین شهری است؛ جایی که ارزش‌هایی چون شرف، پاک‌دستی و اقتدار اخلاقی پدر، به عنوان ناتوانی در انطباق با واقعیت‌های جامعه مدرن تعبیر می‌شوند.سننننرننرخخ بحران هویت شخصیت‌های نسل جدید و تمایل مفرط آن‌ها به تجمل‌خواهی و ارتقای طبقه اجتماعی، نشان‌دهنده جذابیت‌های مادیِ مدرنیته است که کانون خانواده را به سمت فروپاشی عاطفی و ساختاری هدایت می‌کند. تحلیل‌های جامعه‌شناختی نشان می‌دهند که در این ساختار، زنان خانواده (به‌ویژه خیریه و دختران) به دلیل اقتدار صلب و غیرمنعطف پدر و برای بقا در محیط جدید شهری، اغلب به «پنهان‌کاری» و «دسیسه» روی می‌آورند که خود عاملی در تسریع زوال پیوندهای خانوادگی است. همچنین موسیقی متن ساختهٔ تویگار اشیکلی با تقویت فضای تراژیک، نقش مهمی در برجسته‌سازی استیصال شخصیت‌ها در این ملودرام اجتماعی ایفا کرده است. تصویری که سریال از بحران‌های طبقاتی و لغزش‌های اخلاقی ارائه می‌دهد، موجب شد برگریزان به عنوان یکی از شاخص‌ترین محصولات فرهنگی در تحلیل تغییرات ساختاری جامعه ترکیه مدرن شناخته شود. تولید طرح سریال کارگردانی تمام ۱۷۴ قسمت این سریال بر عهده مسوده اراسلان بود که در اول ژانویه ۱۹۷۱ در بایبورت به دنیا آمده و فارغ‌التحصیل دانشکده مطبوعات دانشگاه استانبول است. فیلم‌نامه این سریال توسط اجه یورنچ و ملک گنچ‌اوغلو نوشته شده است؛ این دو از همکاران قدیمی بودند که پیش از برگ‌ریزان در سریال «محله‌داران» با هم آشنا شده بودند. آن‌ها رمان ۱۳۴ صفحه‌ای رشاد نوری گونتکین را در طول پنج و نیم سال به یک سریال ۱۷۴ قسمتی تبدیل کردند. اقتباس از کتاب رمان برگ‌ریزان که این فیلم از آن اقتباس شده است، توسط رشات نوری گونتکین نوشته شده و اولین بار در سال ۱۹۳۰ منتشر شد. در رمان اصلی از بین رفتن ارزش‌های جامعه ای که غربی بودن را تقلید می‌کند، شرح داده شده است. در داستان علیرضا بیگ به اصول خود بسیار وفادار است، علیرضا بیگ که پس از بازنشستگی فقیر شده است، درماندگی و نادانی او در برابر شرایط اجتماعی متغیر و به سرعت در حال غربی شدن است. این اثر اولین بار در سال ۱۹۸۸ برای تلویزیون اقتباس شد و در زمان پخش مورد توجه بسیاری قرار گرفت. نویسنده رشات نوری در این رمان می‌گوید که چگونه این پدر اقتدار خود را از دست می‌دهد؛ در داستان جدی‌ترین خطری که اقتدار پدر را متزلزل خواهد کرد، علم و فناوری غرب نیست، بلکه شهوتی است که جوانان و زنان جاه‌طلب و طمع‌کار را اغوا می‌کند و آنها را به فساد می‌کشاند. فرخنده، که در رمان به عنوان زنی که شوکت را اغوا می‌کند، توصیف می‌شود، تصویر زنی است که فروپاشی می‌آورد. منتقد ادبی و استاد دانشگاه ژاله پارلا در کتاب «پدران و پسران» بیان کرده است که میل و اشتیاق نهفته به «اقتدار پدری» یا پدرسالاری در اثر رشات نوری دیده می‌شود. به گفته پارلا، در آغاز جمهوریت ترکیه «نویسنده می‌کوشد سلطانی را احیا کنند که از اخلاق شرقی در سطح اجتماعی محافظت کند، و همچنین پدری را که از اخلاق شرقی در سطح خانواده محافظت کند». تفاوت‌های کتاب و سریال در سریالی که برای دومین بار اقتباس شد، موضوع کلی ثابت ماند، اما تمدید مدت زمان و داستان‌های کوچک اضافه که به دلایلی مانند حمایت از ساختار دراماتیک در مجموعه گنجانده شده است موجب شد که بارها مورد انتقاد قرار بگیرد که ساختار اصلی اثر با این روش خراب شده است. در داستان فیلم گرچه قهرمان داستان علیرضا بیگ است، اما قهرمانان زن در سریال غالب هستند. علاوه بر این، داستان برخی از شخصیت‌های کتاب متفاوت است و نقش برخی از شخصیت‌های سریال نیز تغییر کرده است. ➢ شخصیت‌هایی در کتاب هستند که در سریال نیستند؛ مثلاً پدر علیرضا بیگ در کتاب وجود دارد، اما این شخصیت در سریال نیست. در این کتاب، برخی از شخصیت‌هایی که از بستگان علیرضا بیگ هستند، نقش کوچک‌تری در سریال دارند یا کلا حذف شده‌اند. در حالی که در رمان تلاش می‌شود تا اثرات جانبی غرب‌گرایی درون خانواده نشان داده شود، اما این وضعیت در سریال شکلی کاملاً متفاوت به خود گرفته است. ➢به جای ویژگی‌های اوایل دوره جمهوری ترکیه و دهه ۱۹۳۰ میلادی که در کتاب دیده می‌شود، دوره ای کاملاً متفاوت در سریال منعکس می‌شود. ➢ سریال پدری اقتدارگرا و آرمانی را به تصویر می‌کشد که در برابر تغییرات سریع مقاومت می‌کند اما در کتاب شخصیت علیرضا بیگ انعطاف‌پذیرتر است و در نهایت تسلیم می‌شود و شرایط لیلا را می‌پذیرد، زیرا نمی‌تواند فقر را تحمل کند. فیلم‌برداری مجموعه تلویزیونی برگریزان به‌طور گسترده در بخش‌های تاریخی و ساحلی کلان‌شهر استانبول فیلم‌برداری شده است و لوکیشن‌های ثابت آن نقش مهمی در تداعی اتمسفر ملودرام داستان ایفا می‌کنند. عمارت اصلی و خانه‌های مجاور عمارت خانواده تکین (Lazın Köşkü): کانون اصلی رویدادهای سریال، یک عمارت تاریخی با قدمت بیش از ۱۲۰ سال است که در محله بیلربئی در منطقه اسکودار (بخش آسیایی استانبول) واقع شده است. No: 9) قرار دارد، در مالکیت خانواده «توزچواوغلو» است و به دلیل اصالت مالکانش در میان مردم به «عمارت لاز» شهرت دارد. خانه نیّره خانم و صدف: خانه شخصیت‌های نیّره خانم و دخترش صدف که همسایگان دیواربه‌دیوار خانواده تکین هستند، در واقعیت در همان خیابان شمس افندی و دقیقاً در مجاورت عمارت اصلی قرار دارد. فضاهای ساحلی و اسکله‌ها محل ماهیگیری علیرضا خان: صحنه‌های مکرری که در آن‌ها علیرضا خان برای فرار از تنش‌های خانه به ماهیگیری می‌پردازد، در خط ساحلی محله بیلربئی و در اطراف «اسکله بیلربئی» در زیر پل شهدای ۱۵ ژوئیه (پل اول تنگه بسفر) فیلم‌برداری شده است. مسیرهای رفت‌وآمد با کشتی واپور: شخصیت‌های سریال برای تردد بین بخش آسیایی و بخش اروپایی استانبول، به‌طور مداوم از کشتی‌های مسافربری خطوط شهری (واپور) استفاده می‌کنند. این قایق‌ها و کشتی‌ها از اسکله بیلربئی حرکت کرده و شخصیت‌ها را به مقصد اسکله‌های امین‌اونو یا بشیکتاش در بخش اروپایی منتقل می‌کنند که قاب‌های تنگه بسفر در این سکانس‌ها از امضاهای بصری سریال است. سایر لوکیشن‌های پرتکرار قهوه‌خانه احمد آقا: کافه سنتی که شوکت و سایر شخصیت‌ها در آن وقت می‌گذرانند، در محله تاریخی و مجاورِ کوزگونجوک در منطقه اسکودار واقع شده است. شرکت ساختمانی اوغوز: دفاتر کاری و فضاهای شرکتی مربوط به شخصیت اوغوز و شوکت در مناطق مدرن و تجاری بخش اروپایی استانبول از جمله لوند و ماسلاک فیلم‌برداری شده‌اند تا تضاد طبقاتی میان زندگی سنتی خانوادگی و دنیای سرمایه‌داری مدرن را در فرم بصری سریال به نمایش بگذارند. تک‌درخت تیتراژ درختی که در تیتراژ و سکانس پایانی مجموعه به عنوان نماد سقوط خانواده تکین به تصویر کشیده می‌شود، در شهر استانبول قرار ندارد. شرکت آی یاپیم جهت یافتن درختی با این مشخصات در مجاورت ریل، از راهبران شرکت راه‌آهن دولتی ترکیه (TCDD) درخواست مستندسازی کرد. این نمونه در نهایت در یک زمین کشاورزی در استان کرکلارلی (فاصله ۲۱۵ کیلومتری استانبول) شناسایی و فیلم‌برداری شد. موسیقی متن موسیقی متن و تمامی قطعات دراماتیک مجموعه تلویزیونی برگریزان توسط آهنگساز و خواننده برجسته ترکی، تویگار اشیکلی، ساخته شده است. موسیقی این سریال به عنوان یکی از ارکان اصلی پیش‌برد حس ملودرام و تراژیک داستان، نقش به‌سزایی در موفقیت و ماندگاری این اثر در میان مخاطبان ایفا کرد. این سریال به‌طور مداوم رتبه‌هایی بالاتر از ۲۰ درصد و سهم بازار (Share) بیش از ۵۰ درصد را به خود اختصاص می‌داد؛ به این معنی که در زمان پخش آن، بیش از نیمی از تلویزیون‌های روشن در سراسر ترکیه به تماشای این درام خانوادگی می‌نشستند. عملکرد در گروه‌های دموگرافیک (توده مردم و گروه AB) موفقیت بی‌سابقه این اثر در تفکیک مخاطبان دموگرافیک ترکیه بسیار شاخص بود. در سیستم سنجش مخاطبان ترکیه، بینندگان به دسته‌های مختلفی از جمله «تمامی بینندگان» (Total) و «گروه AB» تقسیم می‌شوند: گروه مخاطبان AB: این گروه در برگیرنده طبقه مرفه، تحصیل‌کرده، نخبگان شهری، کارآفرینان و دارندگان تحصیلات عالی در جامعه ترکیه است که به‌طور سنتی سخت‌پسندترین مخاطبان تلویزیون تجاری محسوب می‌شوند. برگریزان موفق شد بالاترین آمار وفاداری را در این طبقه کسب کند؛ به طوری که در برخی قسمت‌های حساس (مانند اوج بحران‌های اخلاقی فرخنده یا تقابل لیلا و نجلا)، سهم بازار سریال در گروه AB از مرز ۶۱ درصد نیز عبور کرد که یک رکورد تاریخی در صنعت سریال‌سازی این کشور بود. گروه مخاطبان عمومی (Total): سریال در میان لایه‌های مختلف طبقه متوسط و کارگری نیز به دلیل ملموس بودن چالش‌های اقتصادی خانواده تکین، آمار خیره‌کننده سهم بازار بالای ۵۲ درصد را حفظ کرد. رکوردهای قسمت پایانی (فینال) قسمت ۱۷۴ و پایانی این مجموعه که در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۰ پخش شد، جامعه ترکیه را به‌طور کامل تحت تأثیر قرار داد. سکانس‌های پایانی مربوط به مرگ شخصیت علی‌رضا خان و فروپاشی نهایی کانون خانواده تکین، رتبه‌بندی خیره‌کننده ۲۳٫۶۲٪ و سهم بازار ۵۷٫۷۹٪ را در گروه مخاطبان AB ثبت کرد. تأثیر اجتماعی این فینال به حدی بود که در روز پخش آن، بحث‌های گسترده‌ای در فضای رسانه‌ای و حتی پارلمانی پیرامون لزوم بررسی آسیب‌شناختی دگرگونی‌های اخلاقی خانواده در جامعه در حال گذار ترکیه شکل گرفت. آمار بازپخش‌ها برگ‌ریزان یکی از بالاترین آمارهای بازپخش مداوم را در تاریخ رسانه‌ای ترکیه به خود اختصاص داده است. شبکه کانال د پس از پایان پخش اولیه مجموعه در سال ۲۰۱۰، تکرار قسمت‌های آن را به صورت روزانه در جدول پخش برنامه‌های صبحگاهی خود حفظ نمود. طبق گزارش روزنامه حریت، بازپخش‌های این سریال (به‌ویژه قسمت پایانی) حتی پس از گذشت سال‌ها از تولید آن، کماکان با استقبال مواجه شده و واکنش‌های گسترده‌ای را در رسانه‌های اجتماعی به همراه دارد. دستاوردها در طول پخش مجموعه تلویزیونی برگ‌ریزان، این سریال جوایز متعددی را از جشنواره‌های مختلف ترکیه دریافت کرد. همچنین این سریال نقش مهمی در معرفی نسلی از بازیگران جوان به مخاطبان ایفا کرد؛ فخریه اوجن، گوکچه بهادیر و نسلیهان آتاگول که هر سه امروز از چهره‌های سرشناس تلویزیون ترکیه به‌شمار می‌روند، شهرت خود را مدیون این سریال هستند. سال جایزه / جشنواره دسته‌بندی نامزد نتیجه منبع ۲۰۰۷ جوایز رادیو و تلویزیون RTÜK بهترین سریال درام سال برگ‌ریزان برنده ۲۰۰۸ جوایز پروانه طلایی بهترین سریال برگ‌ریزان برنده بهترین بازیگر زن بنو ییل‌دیریملار (در نقش فکرت تکین) برنده بهترین بازیگر مرد خلیل آرگون (در نقش علی رضا خان) برنده ۲۰۰۹ جوایز پروانه طلایی بهترین سریال سال (درام) برگ‌ریزان برنده جوایز دانشگاه گالاتاسارای بهترین سریال تلویزیونی برگ‌ریزان برنده ۲۰۱۰ جوایز تلویزیونی اسماعیل جم بهترین سریال درام سال برگ‌ریزان نامزد بهترین سناریو (فیلم‌نامه اقتباسی) اجه یورنچ و ملک گنچ‌اوغلو برنده بهترین موسیقی متن سریال تویگار اشیکلی برنده بهترین بازیگر نقش مکمل زن دنیز چاکر نامزد جوایز تلویزیونی اسماعیل جم جایزه دستاورد یک عمر فداکاری و فعالیت تلویزیونی خلیل آرگون برنده توزیع بین‌المللی مجموعه تلویزیونی برگ‌ریزان یکی از نخستین سریال‌های ترکی بود که موفق به فروش حق پخش در بازارهای بین‌المللی شد و در این زمینه نقش مهمی در شکل‌گیری صنعت صادرات سریال ترکیه ایفا کرد. این سریال که توسط شرکت آی یاپیم تولید شده بود، از جمله اولین محصولات این شرکت بود که توجه خریداران خارجی را به خود جلب کرد و زمینه‌ساز موج گسترده‌تر صادرات سریال‌های ترکی در دهه‌های بعد شد. این مجموعه تلویزیونی یکی از نخستین درام‌های خانوادگی ترکیه بود که به زبان فارسی دوبله و در کشورهای حوزه خاورمیانه پخش شد. | ## جمع‌بندی | نسخه دوبله‌شده برگ‌ریزان برای اولین بار از شبکه جم تی‌وی (GEM TV) پخش گردید و با تغییر فرمت زمان‌بندی از قسمت‌های طولانی ۹۰ دقیقه‌ای به بخش‌های کوتاه‌تر ۴۰ دقیقه‌ای، در قالب چرخه کامل قسمت‌ها روی آنتن رفت.