موضوع مقاله: پادشاهی هابسبورگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پادشاهی هابسبورگ | مقدمه: پادشاهی هابسبورگ (, )، همچنین به عنوان امپراتوری هابسبورگ ( )، مجموعه امپراتوری‌ها، پادشاهی‌ها، دوک‌نشین‌ها، کنت‌نشین‌ها و سایر موجودیت‌های سیاسی بود که توسط دودمان هابسبورگ اداره می‌شد. | ## بخش 1: پادشاهی هابسبورگ | تاریخ سلطنت هابسبورگ را می‌توان به انتخاب رودلف یکم به عنوان پادشاه آلمان در سال ۱۲۷۳ میلادی جستجو کرد. هر دو قلمرو به نوه و جانشین او، کارل پنجم، که تخت اسپانیا و اموال استعماری آن را نیز به ارث برد، و بدین ترتیب بر امپراتوری هابسبورگ در بزرگ‌ترین گستره سرزمینی آن حکومت کرد. کناره‌گیری کارل پنجم در سال ۱۵۵۶ منجر به شکافی در داخل سلسله بین پسرش فلیپه دوم، پادشاه اسپانیا و برادرش فردیناند یکم شد که به عنوان ستوان او و به عنوان پادشاه مجارستان و بوهم انتخاب شد و شعبه هابسبورگ‌های اتریش را بنیان گذاشت. شاخه اسپانیایی که به هابسبورگ اسپانیا مشهور شد (که تمام ایبری، هلند و سرزمین‌هایی در ایتالیا را در اختیار داشت) در سال ۱۷۰۰ و با مرگ کارلوس دوم منقرض شد. شاخه اتریش (که بر امپراتوری مقدس روم، مجارستان، پادشاهی بوهم و سرزمین‌های مختلف دیگر حکومت می‌کرد) خود در سال ۱۵۶۴ به شاخه‌های مختلف تقسیم شد، اما ۱۰۱ سال بعد دوباره متحد شد. در سال ۱۷۴۰ در خط مردان منقرض شد، اما از طریق خط زنان به عنوان خاندان هابسبورگ-لورن ادامه یافت. پادشاهی هابسبورگ اتحادیه‌ای از تاج و تخت بود که فقط قوانین و نهادهای مشترک جزئی به جز خود دربار هابسبورگ داشت. | ## بخش 2: پادشاهی هابسبورگ | استان‌ها به سه گروه تقسیم شدند: دوک اعظم خاص، اتریش داخلی که شامل اشتایر و کارنیولا بود، و اتریش بیرونی با تیرول و سرزمین‌های شوابن. قلمرو هابسبورگ در سال ۱۸۰۴ با تشکیل امپراتوری اتریش متحد شد و بعداً با سازش اتریشی-مجاری ۱۸۶۷ به دو قسمت تقسیم شد. از سال ۱۴۳۸ تا ۱۸۰۶، حاکمان خاندان هابسبورگ تقریباً به‌طور مداوم به عنوان امپراتور مقدس روم سلطنت کردند. با این حال، قلمروهای امپراتوری مقدس روم عمدتاً خودگردان بودند و بنابراین به عنوان بخشی از سلطنت هابسبورگ در نظر گرفته نمی‌شوند. از این رو، پادشاهی هابسبورگ (از شاخه اتریش) اغلب توسط کنایه "اتریش" نامیده می‌شود. تنها در داخل امپراتوری، دارایی‌های وسیع شامل سرزمین‌های اصلی ارثی، «سرزمین موروثی» از قبل از ۱۵۲۶ بود. سرزمین‌های تاج بوهمی، هلند اتریش (هلند اسپانیا سابق) از سال ۱۷۱۴ تا ۱۷۹۴ و چند تیول در ایتالیای امپراتوری. | ## بخش 3: پادشاهی هابسبورگ | در خارج از امپراتوری، آنها تمام پادشاهی مجارستان و همچنین فتوحاتی را که با شکست امپراتوری عثمانی انجام شده بود، دربر گرفتند. دستیابی بر اسپانیا در اواخر قرن پانزدهم، با ازدواج فرناندوی دوم، پادشاه آراگون و ایزابل یکم، ملکه کاستیا که هر یک حاکم قسمتی از اسپانیا بودند، دولت واحد و قدرتمندی در اسپانیا به وجود آمد. اسپانیا در سال ۱۴۹۲ مسلمانان و یهودیان را بیرون راند و با کشف آمریکا، آن کشور نیز تحت سیطرهٔ اسپانیا درآمد. خوانا در ۱۴۹۶ با فیلیپ زیبا ولیعهد ماکسیمیلیان یکم و امپراتوری مقدس روم و از دودمان هابسبورگ ازدواج کرد؛ فیلیپ وارث سلطنت و قلمرو اتریش، هلند هابسبورگ، دوک‌نشین بورگوندی و چند منطقه دیگر بود. شارل خود را شارلکن (شارل پنجم) نامید یا عنوان کارل پنجم امپراتور مقدس روم، آرشیدوک اتریش و با عنوان کارلوس یکم پادشاه اسپانیا و هلند بود. شارلکن صاحب وسیع‌ترین قلمرو در اروپا و آمریکا و بیش‌ترین قدرت در بین پادشاهان قرن شانزدهم بود. | ## جمع‌بندی | شارلکن در سال ۱۵۱۹ به عنوان امپراتور مقدس روم نیز برگزیده شد، و بدین‌ترتیب فرمانروای اسپانیا، هلند هابسبورگ، اتریش، قسمتی از فرانسه، ایتالیا و مستعمرات اسپانیا در آمریکا شد.