موضوع مقاله: دریای زرد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دریای زرد | مقدمه: دریای زرد (؛ )، که با نام دریای شمال نیز شناخته می‌شود، یک دریای حاشیه‌ای از اقیانوس آرام است که میان سرزمین اصلی چین و کره واقع شده و می‌توان آن را بخش شمال غربی دریای چین شرقی دانست. | ## بخش 1: دریای زرد | نام‌ها این دریا یکی از چهار دریایی است که نام آن‌ها از واژه‌های رنگ گرفته شده است (بقیه شامل دریای سیاه، دریای سرخ و دریای سفید هستند) و نام آن توصیف‌گر رنگ طلایی-زرد آب‌های لای‌گرفته‌ای است که از رودخانه‌های بزرگ به آن می‌ریزند. داخلی‌ترین خلیج در شمال غربی دریای زرد، دریای بوهای نامیده می‌شود (پیش‌تر خلیج ژیلی یا بیژیلی نام داشت) که برخی از مهم‌ترین رودخانه‌های چین شمالی و جنوبی به آن سرازیر می‌شوند؛ مانند رود زرد (از میان استان شاندونگ و مرکز آن جینان)، رود های (از میان پکن و تیانجین) و رود لیائو (از میان استان لیاونینگ). پیشروی شمال شرقی دریای زرد، خلیج کره نام دارد که رودخانه‌های یالو، چونگچون و رود ته‌دونگ به آن می‌ریزند. این دریا بخشی غرق‌شده از فلات قاره است که پس از دوران دریاس جوان (حدود ۱۰٬۰۰۰ سال پیش) با بالا آمدن سطح آب دریاها به سطح کنونی شکل گرفت. بستر و سواحل دریا تحت سیطره شن و لای‌هایی است که رودخانه‌ها از طریق دریای بوهای (رود لیائو، رود زرد، های (رود و خلیج کره (یالو) با خود می‌آورند. این رسوبات، در کنار طوفان‌های شن، مسئول رنگ مایل به زرد آب هستند که نام دریا از آن گرفته شده است.Yellow Sea، دانشنامه بریتانیکا آنلاین این دریا سالانه آنچنان حجم عظیمی از شن و لای از رودخانه‌هایی مانند رود زرد دریافت می‌کند که رنگ آن به زرد طلایی می‌گراید. کره این دریاها را به ترتیب دریای شرق، دریای جنوب و دریای غرب (که رسماً با نام دریای زرد شناخته می‌شود) نامیده است. جزایر اصلی این دریا شامل آنمادو، بنیونگدو، دبودو، دوک‌جوک‌دو، کاگئودو، جزیره گانگوا، هاویدو، هوکساندو، هونگ‌دو، جزیره ججو، جیندو، موئیدو، سیدو، سیلمیدو، سیندودو، واندو، یونگ‌جونگ‌دو و یون‌پیونگ (همگی در کره جنوبی) هستند. این دریا دارای یک جریان گردابی گرم است که بخشی از جریان کوروشیو را تشکیل می‌دهد؛ این جریان در نزدیکی بخش غربی ژاپن منشعب شده و با سرعتی کمتر از به سمت شمال وارد دریای زرد می‌شود. جریان‌های رو به جنوب در نزدیکی سواحل دریا، به‌ویژه در دوره بادهای موسمی زمستانی، غالب هستند. در بهار و تابستان، لایه بالایی توسط خورشید گرم شده و با آب شیرین رودخانه‌ها رقیق می‌شود، در حالی که آب‌های عمیق‌تر سرد و شور باقی می‌مانند. ماهی‌های تجاری کف‌زی در اطراف این توده آبی، به‌ویژه در بخش جنوبی آن یافت می‌شوند. میانگین شوری نسبتاً پایین است، از ۳۰ در هزار در شمال تا ۳۳–۳۴ در هزار در جنوب، که در نزدیکی دلتای رودخانه‌ها به ۲۶ در هزار یا کمتر کاهش می‌یابد. در فصل بادهای موسمی جنوب غربی (ژوئن تا اوت) افزایش بارندگی و روان‌آب‌ها شوری لایه بالایی دریا را بیش از پیش کاهش می‌دهد. جزر و مد در شبه‌جزیره کره بالاتر است و معمولاً بین نوسان دارد و در بهار به بیشینه خود می‌رسد. سرعت جریان جزر و مدی به‌طور کلی در میان دریا کمتر از است، اما در نزدیکی سواحل ممکن است به بیش از افزایش یابد. | ## بخش 2: دریای زرد | سریع‌ترین جزر و مدها که به می‌رسد، در تنگه میونگ‌نیانگ میان جیندو و شبه‌جزیره کره رخ می‌دهد.M. 175, 177 تغییرات سطح دریا بر اثر جزر و مد منجر به باز شدن یک گذرگاه زمینی به طول و عرض به مدت حدود یک ساعت میان جزایر جیندو و مودو می‌شود. برای نمونه، تولید جلبک دریایی در این منطقه تنها برای کشور چین در سال ۱۹۷۹ بالغ بر ۱٫۵ میلیون تن بوده است. فراوانی تمام این گونه‌های گیاهی و جانوری به سمت جنوب افزایش می‌یابد و نشان‌دهنده بهره‌وری بالای دریا است که باعث تنوع گونه‌های ماهی و بازده بالای صید ماهی از این دریا می‌شود.Chikuni, pp. 8, 16, 19 چندین گونه از گاوماهیان که برای دانش نو هستند، به تازگی در دریای زرد کشف شده‌اند. بخش جنوبی دریای زرد، شامل تمام سواحل غربی کره، حاوی کمربندی به پهنای از پهنه‌های گلی میان‌کشندی است که مساحت کل آن به می‌رسد و با جزر و مدی بین حفظ می‌شود. این پهنه‌ها از رسوبات بسیار زایا با کف‌زیان غنی تشکیل شده‌اند و برای مهاجرت پرندگان کنارآبزی اهمیت بسیاری دارند.Maurice L. ۶۰ بررسی‌ها نشان می‌دهند که این منطقه مهم‌ترین سایت برای پرندگان مهاجر در مسیر مهاجرت به سمت شمال در کل گذرگاه پروازی شرق آسیا–استرالیا است و بیش از ۳۵ گونه در تعداد قابل توجه بین‌المللی در آن حضور دارند. دست‌کم دو میلیون پرنده در آن زمان از این منطقه عبور می‌کنند و حدود نیمی از این تعداد در مهاجرت به سمت جنوب از آن استفاده می‌کنند.Barter, M.A. سالانه حدود ۳۰۰٬۰۰۰ پرنده مهاجر تنها از منطقه پهنه جزر و مدی سمنگوم عبور می‌کردند. ۱۷۲ جمعیت‌های کلان‌زیاگان اقیانوسی مانند پستانداران دریایی، لاک‌پشت‌های دریایی و ماهی‌های بزرگ‌تر در دوران مدرن کاهش یافته‌اند که نه تنها به دلیل آلودگی، بلکه به دلیل شکار بوده است. نهنگ‌گیری صنعتی ژاپن و عملیات گسترده غیرقانونی توسط اتحاد جماهیر شوروی با حمایت ژاپن از محرک‌های اصلی کاهش جمعیت بوده‌اند. گونه‌هایی که امروزه در این منطقه ساکن هستند شامل فک خالدار و آب‌بازسانی مانند نهنگ بزرگ‌باله کوچک، نهنگ قاتل، نهنگ دندان‌کلفت و گرازماهی بی‌باله هستند، اما با این وجود تمام بازماندگان گونه‌های فهرست شده ممکن است در تعداد بسیار کمی باشند. از نظر تاریخی، نهنگ‌های بزرگ برای تابستان‌گذرانی و زمستان‌گذرانی در دریاهای زرد و بوهای فراوان بودند. 2015 یا احتمالاً میزبان تعدادی نهنگ صاف آرام شمالی و نهنگ گوژپشت (۳ نهنگ شامل یک جفت مادر و فرزند در شهرستان چانگهای در سال ۲۰۱۵ مشاهده شد大连长海又见鲸鱼 – 家亲！三条！四条 ) در تمام طول سال به جز افراد مهاجر، و بسیاری دیگر از گونه‌های مهاجر مانند نوک‌نهنگ برد بودند. حتی نهنگ آبی، شیر دریایی ژاپنی، فیل دریایی (تنها در مناطق جنوبی)، و لاک‌پشت چرمی در دریاهای زرد و بوهای زادآوری یا مهاجرت می‌کردند.Mr.Z. | ## بخش 3: دریای زرد | پناهگاهی برای این فک‌ها در بنیونگدو واقع شده است که برای گرازماهی بی‌باله نیز شهرت دارد. آب‌های دریا برای قرن‌ها توسط کشتی‌های چینی، کره‌ای و ژاپنی برای ماهی‌گیری استفاده شده است. لایه‌های پایینی به‌ویژه از نظر ماهی غنی هستند و حدود ۲۰۰ گونه ماهی به صورت تجاری بهره‌برداری می‌شوند، به‌ویژه شانک‌ماهیان، شوریده‌ماهیان، سوسمارماهیان، میگوی درشت، ماهی یال‌اسبی، گیش ژاپنی، ماهی مرکب، مارماهی‌سانان، سوهان‌ماهی، شاه‌ماهی آرام، قباد ژاپنی، کفشک‌ماهیChikuni, p. شدت ماهی‌گیری برای چین و کره به تدریج در حال افزایش و برای ژاپن رو به کاهش بوده است. بنادر اصلی چین شامل دالیان، تیانجین، یانتای، چینگ‌دائو، تانگشان و کینگهوانگداو هستند. بنادر اصلی کره جنوبی در دریای زرد اینچون، گونسان و موکپو و برای کره شمالی نامپو، بندر بیرونی پیونگ‌یانگ است. یک سانحه دریایی بزرگ در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۹ در یانتای، شاندونگ، چین رخ داد که در آن کشتی مسافربری ۹٬۰۰۰ تنی چینی داشون آتش گرفت و در دریای متلاطم واژگون شد. چین همکاری با شرکت‌های نفتی خارجی را در سال ۱۹۷۹ آغاز کرد، اما این ابتکار بعداً کاهش یافت. یک نشت نفت بزرگ در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۰ زمانی رخ داد که یک خط لوله در بندر شمال شرقی دالیان منفجر شد و باعث آتش‌سوزی گسترده‌ای گشت و حدود ۱٬۵۰۰ تن نفت را در منطقه دریایی به وسعت پخش کرد. از دست رفتن زیستگاه‌های ساحلی طبیعی به دلیل آبادسازی سرزمین منجر به نابودی بیش از ۶۰٪ از تالاب‌های جزر و مدی در اطراف خط ساحلی دریای زرد در مدت حدود ۵۰ سال شده است. توسعه سریع ساحلی برای کشاورزی، آبزی‌پروری و توسعه صنعتی به عنوان محرک‌های اصلی تخریب سواحل در منطقه شناخته می‌شوند. این میزان از دست دادن مساحت، آلودگی گسترده، شکوفایی جلبکی و کاهش زیاگان بی‌مهره و مهره‌دار منجر به طبقه‌بندی این بوم‌سازگان به عنوان یک گونه در خطر انقراض شده است. علاوه بر آبادسازی سرزمین، بوم‌سازگان دریای زرد با چندین مشکل جدی زیست‌محیطی دیگر نیز روبروست. آلودگی گسترده است و کاهش کیفیت زیستگاه‌های لجه‌ای (پلاژیک) و کف‌زی رخ داده و شکوفایی جلبکی مضر به‌طور مکرر اتفاق می‌افتد. ۲۵ گونه که به‌طور عمدی و ۹ گونه که به‌طور ناخواسته معرفی شده‌اند در بوم‌سازگان دریایی بزرگ دریای زرد وجود دارند. | ## جمع‌بندی | مکان مناطق صلح کره در ۱ نوامبر ۲۰۱۸، مقام‌های وزارت دفاع ملی کره جنوبی تأیید کردند که «مناطق صلح» توسط ارتش‌های کره شمالی و جنوبی در ناحیه دریای زرد که به خط تعیین مرز دو کشور متصل است، ایجاد شده است.