موضوع مقاله: نهنگ (صورت فلکی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نهنگ (صورت فلکی) | مقدمه: کتوس در اساطیر یونانی هیولای دریایی بود که هم پرسئوس و هم هراکلس نیاز به کشتن آن داشتند. | ## بخش 1: نهنگ (صورت فلکی) | صورت فلکی نهنگ در منطقه‌ای از آسمان قرار دارد که شامل صور فلکی دیگری مرتبط با آب است: دلو، ماهی و جوی. شش ماه از سال در یک زمان ثابت با چشم برهنه دیده می‌شود، سپس از نظر ناپدید می‌شود.فراس، نایجل، آسمان شب، ترجمهٔ علی رؤوف، معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی، چاپ دوم: بهمن ۱۳۶۹. افسانه در تمدن‌های اولیه بین‌النهرین، این ستارگان را تحت نام تیامات به معنای اژدهای کیهانی که به وسیلهٔ مردوک کشته شد. نهنگ در میان ۱۲ صورت فلکی منطقةالبروج واقعی در مبدأ J2000 یا منطقه البروج ۱۲ قسمتی کلاسیک نیست. دایرةالبروج کمتر از ۰٫۲۵ درجه از یکی از گوشه‌های آن عبور می‌کند؛ بنابراین ماه و سیاره‌ها در ۵۰ درصد از مدارهای متوالی خود به‌طور خلاصه وارد نهنگ خواهند شد (مخفی کردن هر ستاره به عنوان یک شیء پیش‌زمینه) و قسمت جنوبی خورشید هر سال حدود یک روز در نهنگ ظاهر می‌شود. بسیاری از سیارک‌ها در کمربندها گام‌ای طولانی‌تری دارند که قسمت شمال غربی نهنگ را مخفی می‌کنند، آن‌هایی که انحراف مداری کمی بیشتر از ماه و سیارات نسبت به دایرةالبروج دارند. همان‌طور که از مریخ دیده می‌شود، دایرةالبروج (صفحه ظاهری خورشید و همچنین صفحه متوسط سیارات که تقریباً یکسان است) به داخل آن می‌گذرد. طیف و قدر ستاره میرا در طول مدت ۳۳۰ روز از نوع M5 III و قدر ۳٫۴ (تا قدر دو هم رسیده است) به طیف M9 III و قدر ۹٫۳ می‌رسد و مجدداً به حالت اول بر می‌گردد. ستاره‌ای که تنها چند ماه قبل کشف آن توسط دانشمندانی که با همتای پیشین جیمزوب یعنی تلسکوپ فضایی هابل کار می‌کنند، اعلام شده بود. در طی یک دوره ۳۳۲ روزه، به حداکثر قدر ظاهری ۳ می‌رسد - که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است - و به حداقل قدر ۱۰ می‌رسد، که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست. شگفت‌اختر با حداقل اندازه ۴۰۰ قطر خورشیدی و حداکثر اندازه ۵۰۰ قطر خورشیدی ضربان دارد. منخر ("بینی") یا آلفا نهنگ، یک ستاره غول پیکر با رنگ قرمز با قدر ۲٫۵، ۲۲۰ سال نوری از زمین فاصله دارد. | ## بخش 2: نهنگ (صورت فلکی) | ثانویه آن «نهنگ ۹۳»، یک ستاره با رنگ آبی-سفید با قدر ۵٫۶، ۴۴۰ سال نوری دورتر است. اولیه یک ستاره با رنگ زرد با قدر ۳٫۵، ۸۲ سال نوری از زمین فاصله دارد و ثانویه یک ستاره با رنگ آبی با قدر ۶٫۶ است. تاو نهنگ به خاطر اینکه یک ستاره خورشیدسان در فاصله ۱۱٫۹ سال نوری است، قابل توجه است. ستاره سوم از مقابل ستاره اولیه عبور می‌کند و باعث می‌شود که قدر ظاهری سیستم ۰٫۵ قدر کاهش یابد. یکی از ستاره‌ها یک ستاره شراره‌دار است، که مستعد طغیان‌های ناگهانی و تصادفی است که چندین دقیقه طول می‌کشد. نهنگ به دور از صفحه کهکشان قرار دارد، به طوری که بسیاری از کهکشان‌های دور، بدون مانع از غبار راه شیری، قابل مشاهده هستند. از میان این‌ها، درخشان‌ترین آن‌ها مسیه ۷۷ (ان‌جی‌سی ۱۰۶۸)، یک کهکشان مارپیچی با قدر ۹ در نزدیکی دلتا نهنگ است. حدود ۵۰ میلیون سال نوری از زمین، ام۷۷ همچنین یک کهکشان سیفرت است و بنابراین یک شی درخشان در طیف رادیویی است. به تازگی، خوشه کهکشانی عظیم JKCS 041 به عنوان دورترین خوشه کهکشانی کشف شده تاکنون تأیید شد. کهکشان سی‌دی عظیم هولمبرگ ۱۵ای نیز در نهنگ یافت می‌شود؛ همان‌طور که کهکشان مارپیچی ان‌جی‌سی ۱۰۴۲ و کهکشان فوق پراکنده ان‌جی‌سی ۱۰۵۲-دی‌اف۲ یافت می‌شوند. آی‌سی ۱۶۱۳ (فهرست اجرام کالدول ۵۱) یک کهکشان کوتوله نامنظم در نزدیکی ستاره ۲۶ نهنگ است و عضوی از گروه محلی است. بی‌دی-۱۲° ۱۳۴ (کالدول ۵۶)، همچنین حلقه نهنگ نامیده می‌شود، یک سحابی سیاره‌نما با قدر ۸٫۰، ۱۶۰۰ سال نوری از زمین است. | ## بخش 3: نهنگ (صورت فلکی) | در میان برخی از اخترشناسان آماتور، NGC 246 لقب «سحابی پک-من» را به دلیل چیدمان ستارگان مرکزی و میدان ستاره‌ای اطراف آن به خود اختصاص داده است. کهکشان ولف-لوندمارک-میلوت (WLM) یک کهکشان نامنظم میله‌ای است که در سال ۱۹۰۹ توسط ماکس ولف کشف شد و در لبه‌های بیرونی گروه محلی قرار دارد. NGC 298 در فاصله حدود ۸۹ میلیون سال نوری در صورت فلکی قیطس قرار دارد و در این تصویر منزوی به نظر می‌رسد - تنها تعداد انگشت‌شماری از کهکشان‌های دور و ستارگان پیش‌زمینه کهکشان تنها را همراهی می‌کنند. از رسم مدرن استفاده می‌کند: نقشه‌های آسمانی در حالی که رو به جنوب است، به سمت آسمان نگه داشته شوند. Jamieson) (1822) صورت فلکی نهنگ ممکن است در ابتدا با یک نهنگ مرتبط بوده باشد، که در میان فرهنگ‌های میان‌رودان دارای جایگاه اسطوره‌ای بود. اکنون اغلب نهنگ نامیده می‌شود، هرچند که بیشتر با کتوس مرتبط است، که توسط پرسئوس کشته شد، زیرا او شاهزاده خانم آندرومده را از خشم پوزئیدون نجات داد. در وسط «دریا» است که توسط اسطوره‌شناسان شناخته شده است، مجموعه‌ای از صورت‌های فلکی مرتبط با آب، دیگر اعضای آن جوی، ماهی، ماهی جنوبی و دلو هستند. در قرن هفدهم، پیکر آسمانی نهنگ توسط یوهان بایر به عنوان یک «ماهی اژدها» به تصویر کشیده شد. هم ویلم بلو و هم آندریاس سلاریوس قیطس را به عنوان یک موجود نهنگ‌مانند در همان قرن به تصویر کشیدند. با این حال، قیطس نیز به‌طور متفاوتی با سر حیوانات متصل به بدن ماهی به تصویر کشیده شده است. | ## جمع‌بندی | همنام‌ها یواس‌اس سیتوس (ای‌کی-۷۷) یک کشتی باری نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا کلاس بود که به نام این صورت فلکی نامگذاری شد.