موضوع مقاله: خازنی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خازنی | مقدمه: ابوالفتح عبدالرحمن منصور خازنی یا به‌اختصار خازنی (فعال میان سال‌های ۱۱۱۵ تا ۱۱۳۰ میلادی) اخترشناس، مکانیک‌دان و فیزیک‌دانی با اصالتی یونانی بیزانسی بود که در دوران امپراتوری سلجوقی می‌زیست. | ## بخش 1: خازنی | زیگ‌های نجومی او که با پشتیبانی سلطان سنجر نگاشته شدند (، ۱۱۱۵)، از مهم‌ترین آثار ستاره‌شناسی ریاضی در دورهٔ میانه به‌شمار می‌روند.Montelle, C. او یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان عصر خود دانسته شده است، از بزرگ‌ترین سازندگان ابزار علمی در تمام دوران‌ها به‌شمار می‌رود،Robert E. 335–351 او مکان ستارگان ثابت، صعودهای مایل و معادلات زمانی را برای عرض جغرافیایی مرو ــ که محل فعالیت او بود ــ ارائه کرد.Meyerhof, M. او همچنین به‌طور گسترده دربارهٔ سامانه‌های گاه‌شماری گوناگون و شیوه‌های مختلف تبدیل و تنظیم تقویم‌ها نوشت. وی دقیق‌ترین ابزار جهان برای وزن‌کردن اشیای معمولی، تعیین وزن مخصوص، و حتی بررسی ترکیب آلیاژها را طراحی کرد. بر پایهٔ شرح دقیق او، امکان بازسازی سازوکار پیچیده‌ای که آن را «ترازوی جامع» نامیده بود فراهم شده است. پژوهش‌های نوین، ادعای او دربارهٔ دقت شگفت‌انگیز ۱ به ۶۰٬۰۰۰ این ابزار را تأیید کرده‌اند. | ## بخش 2: خازنی | خازنی نویسندهٔ دانشنامه‌ای دربارهٔ ترازوها و ترازوی آبی با عنوان کتاب میزان الحکمه بود که نظریه‌های مربوط به چگالی، وزن مخصوص فلزات، سنگ‌های قیمتی و مایعات، و نیز اصول تعادل را بررسی می‌کند.Khanikoff, N. این کتاب «یکی از پیشرفته‌ترین و پیچیده‌ترین ترازوهایی که در جهان اسلامیِ سده‌های میانه طراحی و ساخته شده‌اند» دانسته شده است، و «جامع‌ترین اثر دربارهٔ وزن‌کشی در قرون وسطی، در میان همهٔ حوزه‌های فرهنگی» توصیف شده است. زندگی‌نامه وی غلامی یونانی یا رومی بود که پس از پیروزی سلجوقیان بر امپراتوری روم شرقی همراه بسیاری از یونانیان بیزانسی دیگر به عنوان برده به آسیای مرکزی برده شد. زیجی تألیف کرد و آن را به‌افتخار سنجر بن ملکشاه بن الب ارسلان، فرمانروای خراسان، که بعداً به پادشاهی رسید، به زیج سنجری، موسوم ساخت. در ۱۱۲۱–۱۱۲۲ کتاب میزان‌الحکمه را تألیف نمود که از مهم‌ترین کتاب‌های قرون وسطی در زمینه مکانیک، تعادل مایعات و فیزیک است. این کتاب شامل جدول وزن‌های مخصوص چندین مایع و جامد و تاریخ مربوط به این موضوع است. او در زمینه‌های متنوعی مطالعه داشت از جمله: نظریه گرانش (نیروی جهانی که به سوی مرکز عالم، یعنی مرکز زمین، هدایت می‌شود)، وزن هوا، اثر مویینگی، استفاده از آبسنج برای اندازه‌گیری چگالی و تخمین دمای مایعات، نظریه اهرم، استفاده از ترازو برای ترازسازی و برای اندازه‌گیری زمان. | ## بخش 3: خازنی | در کتاب دره الاخبار دربارهٔ او آمده‌است: «غلامی بود رومی از آنِ علی خازن المروزی، تحصیل علوم هندسه کرد تا آنجا که کامل شد و در معقولات نیز آنچه موافق او آمد بر آن تحصیل یافت… و با این مضایل تجرّد و زهد اختیار کرد. گویند سلطان اعظم سنجر او را هزار دینار فرستاد، آن را رد کرد و گفت: «مرا ده دینار زر هست و مرا سه دینار (در سال) کافی است و با من در خانه جز گربه‌ای نیست.» خازنی در بخش دیگری از فعالیت‌های علمی خود، به ابداع و اختراع یک ترازوی آبی برای اندازه‌گیری جرم حجمی مواد و میزان خلوص آلیاژها می‌پردازد. او شیوه‌های سنجش و ساخت ترازوی خود را در کتابی به نام «میزان‌الحکمه» شرح می‌دهد و شخصاً نمونه‌ای از آن را برای دربار مرو می‌سازد. در دائرةالمعارف «زندگینامه دانشمندان جهان» (چاپ نیویورک، ترجمه فارسی گزیده‌ای از آن زیرنظر استاد احمد بیرشک) نقل شده‌است که: «برآوردِ اهمیت خازنی، کاری است دشوار. ترازوی آبی او جای تردید باقی نمی‌گذارد که او در زمره بزرگ‌ترین سازندگان ابزارهای علمی در همه اعصار شمرده می‌شود. در علم حِیَل (مکانیک)، کتاب دیگری شناخته نشده‌است که سنت کتاب میزان‌الحکمه را ادامه داده باشد. پس از آن، علم أوزان، تبدیل به کاردستی اشخاصی شد که ترازوهای ساده می‌ساختند و از آن پس، این رشته از سنت علمی خود بیرون رفت.» خازنی بارها پیشنهادهای دربار برای پست و مقام‌های حکومتی را رد می‌کند و ترجیح می‌دهد در مقام یک دانشمند مستقل باقی بماند. | ## جمع‌بندی | اما سرنوشت او بس غم‌انگیز است: کارکنان دربار که وجود چنین ترازوی شگفتی را برملاکننده تقلب‌های خود می‌دانستند، آن را به آتش می‌کشند و خازنی از غصه ترازو، دق می‌کند و می‌میرد.