موضوع مقاله: روان‌شناسی ورزش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روان‌شناسی ورزش | مقدمه: این رشته علمی در کنار سایر رشته های علمی مرتبط با ورزش برای کمک به مربیان در عملکرد موثر و بهینه ورزشکاران ایجاد شده است. | ## بخش 1: روان‌شناسی ورزش | روانشناسی ورزش و تمرین مطالعه علمی افراد و رفتارهای انها در ورزش و تمرین و کاربرد عملی این دانش است. اهداف مطالعه روانشناسی ورزش و تمرین چگونگی تاثیر عوامل روانشناختی بر عملکرد حرکتی چگونگی تاثیر ورزش و تمرین بر رشد روانی، بهزیستی و سلامتی هدف اول: اثر عوامل روانشناختی بر عملکرد ورزشی تاثیر اضطراب بر دقت در اجرای مهارت تاثیر عدم اعتماد به نفس بر یادگیری مهارت ورزشی اثر تشویق و تنبیه مربی بر انسجام تیم اثر تصویر سازی بر تسهیل بهبودی آسیب ورزشکاران اثر هوش هیجانی در در بهره برداری از توانایی ها اثر استرس ،خود آگاهی،همدلی با بازیکن و سر سختی بر عملکرد و نتیجه ورزشکار هدف دوم: اثر ورزش و تمرین بر رشد روانی، بهزیستی و سلامتی اثر نرمش و دویدن بر کنترل اضطراب و کاهش افسردگی تاثیر حضور در میادین ورزشی بر کنترل یا تشدید پرخاشگری و عصبانیت تاثیر عضویت در تیمهای ورزشی بر اعتمادبه نفس و خود باوری و شکل گیری شخصیت اثر ورزش و مسابقه بر رفتارر شخصی و اجتماعی (واینبرگ و گولد، 2011). نقش و وظیفه متخصصین روانشناسان ورزشی روانشناسان سه نقش عمده بر عهده دارند : نقش آموزشی نقش پژوهشی نقش مشاوره ای (واینبرگ و گولد، 2011). | ## بخش 2: روان‌شناسی ورزش | روانشناسی ورزشی یکی از شاخه‌های روانشناسی است که به بررسی تأثیرات روانی، رفتاری و اجتماعی بر عملکرد ورزشی و فعالیت بدنی می‌پردازد. این حوزه تلاش می‌کند تا عواملی مانند انگیزش، اعتمادبه‌نفس، تمرکز و کنترل استرس را در ورزشکاران بهبود بخشد. روانشناسی ورزشی همچنین در بهینه‌سازی عملکرد ورزشکاران حرفه‌ای و ارتقای سلامت روانی افراد فعال در ورزش‌های غیرحرفه‌ای نقش مهمی ایفا می‌کند. | ## بخش 3: روان‌شناسی ورزش | تاریخچه مروری بر تاریخ روانشناسی ورزش و تمرین تاریخچه روانشناسی ورزش و تمرین به قرن 20 د رآمریکا بر میگردد که در شش دوره مجزا ولی مرتبط میتوان بررسی کرد. | ## جمع‌بندی | دوره اول دوره دوم دوره سوم 1920-1893 1938-1921 1965- 1939 دوره چهارم دوره پنجم دوره ششم 1977-1966 2000-1978 2001- تاکنون دوره اول: سال‌های اولیه آغاز روانشناسی ورزشی در در دهه 1890در آمریکای شمالی 1897 نرمن تریپلت از پیشگامان روانشناسی ورزشی و بررسی اثر حضور دیگران بر عملکرد دوچرخه سوران 1893 اسکریپچر تغییر رویکرد درون گرایانه و فلسفی به رویکرد علمی ومطالعه درباره زمان واکنش و زمان حرکت 1903بحث پاتریک در مورد روانشناسی بازی 1914 سنجش واکنشهای حرکتی ،توجه ،توانایی های مربوط به ورزش توسط کامینز دوره دوم:عصر گریفیث 1931-1921 انتشار 25 مقاله توسط گریفیث در مورد روانشناسی ورزشی 1925 تاسیس اولین آزمایشگاه تحقیقاتی ورزش در دانشگاه ایلی نویز 1926 انتشار کتاب روانشناسی مربیگری توسط گریفیث 1928 انتشار کتاب روانشناسی دو ومیدانی توسط گریفیث دوره سوم:آمادگی برای آینده 1938 ریاست بخش تربیت بدنی دانشگاه ایندیانا توسط فرانکلین هنری 1943 شروع کار یتس با بوکسورهای دانشگاهی و مطالع اثر مداخله ای تمرینات آرام سازی 1949 ارزیابی هیجانات پیش از رقابت ورزشکاران توسط جانسون 1951 تالیف کتاب روانشناسی مربیگری توسط لاودر 1965 برگزاری اولین کنگره جهانی روانشناسی ورزش در رم دوره چهارم: تاسیس روانشناسی آکادمیک ورزش 1966 تالیف کتاب مشکلات ورزشکاران و چگونگی رسیدگی به آنها توسط آگیلوی و توتکو روانشناس بالینی و آغاز مشاوره با تیم هاو ورزشکاران 1967 کراتی از دانشگاه کلیفرنیا تالیف کتاب روانشناسی فعالیت بدنی 1967 برگزاری نخستین کنفرانس سالانه انجمن روانشناسی و فعالیت بدنی 1974 انتشار کتاب مقالات کنفرانس انجمن روانشناسی ورزشی برای نخستین بار دوره پنجم:علم و عمل 1979انتشار مجله روانشناسی ورزش 1980 تشکیل هیئت مشورتی روانشناسی ورزشدر کمیته ملی المپیک ایالات متحده آمریکا 1984پوشش تلویزیونی بازی های المپیک با تاکید روی روانشناسی در آمریکا 1985 استخدام روانشناس ورزش تمام وقت در کمیته ملی المپیک آمریکا 1986تاسیس انجمن روانشناسی کاربردی و انتشار اولین مجله پژوهشیکاربردی 1987 تشکیل بخش 47 APA همراهی تیم المپیک آمریکا با روانشناس ورزشی برای اولین بار 1991راه اندازی انجمن روانشناسی کاربردی ورزش طرح مشاوران دارای مجوز دوره ششم:روانشناسی ورزش و تمرین معاصر راه اندازی مجله روانشناسی ورزش و تمرین در اروپا برگزاری کنفرانس انجمن بین المللی روانشناسی ورزشی در مراکش بیش از 700 شرکت کننده معرفی بخش 47 APA بعنوان یک تخصص انجام طرحهای تحقیقی بزرگ وگوناگون در جهان علاقه فزاینده به روانشناسی کاربردی ورزش (واینبرگ و گولد، 2011).