موضوع مقاله: سپاه غیرنظامی حفاظت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سپاه غیرنظامی حفاظت | مقدمه: در اوایل سال ۱۹۳۰ تعداد زیادی از سربازان این سپاه در پارک‌های متعدد در سراسر ایالت کار کردند و همه چیز را از نیمکت‌ها تا مسیر ساختند.|جایگزین=|440x440پیکسل سپاه غیرنظامی حفاظت یا سپاه مردمی حفاظت برنامه‌ای عمومی برای ایجاد شغل در ایالات متحدهٔ آمریکا بود که از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۲ اجرا شد و هدف آن ایجاد کار برای مردان مجرد بیکاری بود که بین ۱۸ تا ۲۵ سال سن داشتند. | ## بخش 1: سپاه غیرنظامی حفاظت | بیشینه تعداد ثبت‌نامی در هر دوره ۳۰۰٬۰۰۰ نفر بود و در طول نه سال اجرای آن ۲٫۵ میلیون مرد جوان در آن شرکت کردند. مسئولان کمپ‌ها افسران ارتش آمریکا بودند ولی خبری از آموزش نظامی یا یونیفرم نبود. توجه عموم آمریکایی‌ها به سپاه غیرنظامی حفاظت، آن را به مشهورترین طرح از برنامه‌های نیو دیل تبدیل کرد. مزایای اصلی ثبت‌نام در این سپاه شامل بهبود شرایط فیزیکی، بالابردن روحیهٔ جمعی و افزایش استخدام‌ها می‌شد. در مدتی که برنامهٔ سپاه مردمی حفاظت اجرا می‌شد، داوطلبان نزدیک به ۳ میلیارد درخت برای کمک به جنگل‌زایی در آمریکا کاشتند، بیش از ۸۰۰ پارک در سرتاسر ایالات متحده ساختند، اکثر پارک‌های ایالتی را بهبود بخشیدند، روش‌های مقابله با آتش‌سوزی جنگل‌ها را به روز کردند و شبکه‌ای از ساختمان‌های خدماتی و جاده‌های عمومی را در مناطق دور افتاده ایجاد کردند. سپاه مردمی حفاظت شامل طرح‌هایی جداگانه برای افراد ماهر و سرخ‌پوستان آمریکا نیز بود. با وجود حمایت مردم از این طرح، سپاه مردمی حفاظت یک سازمان دائمی نبود بلکه وجودش به قانون‌گذاری اضطراری و موقتی کنگره وابسته بود. در سال ۱۹۴۲ با رونق‌یافتن صنایع جنگی و اجباری شدن خدمت نظام‌وظیفه، نیاز به سپاه مردمی کاهش یافت و کنگره رأی به خاتمه یافتن برنامه داد. تأسیس فرماندار نیویورک، فرانکلین روزولت هم برنامه مشابهی در ابعاد بسیار کوچک‌تری داشت که اداره امدادرسانی موقت خوانده می‌شد. Roosevelt, 1933 (1938) او وعده داد که این برنامه غذای ۲۵۰۰۰۰ مرد جوان، خانه و لباس کار و مراقبت سلامت برای کار در جنگل و دیگر اماکن دولتی را فراهم نماید. سازماندهی و اداره سپاه مردمی حفاظت آزمایش و عملیات جدیدی برای هر آژانس دولتی بود. در این دستورالعمل آمده بود که این برنامه قرار است به‌طور مشترک توسط چهار بخش دولتی نظارت شود. وزارت کار، که مردان جوان را استخدام می‌کند، وزارت جنگ، که اردوها را اداره می‌کرد، وزارت کشاورزی و وزارت کشور که پروژه‌های کاری را سازماندهی و نظارت کرده‌اند. برای پایان دادن به مخالفت اتحادیه‌های کارگری که نمی‌خواستند وقتی بسیاری از مردانشان بیکار بودند هیچ برنامه آموزشی شروع شود.روزولت رابرت فچنر، نایب رئیس انجمن بین‌المللی ماشینیست‌ها و کارگران هوافضا را به عنوان مدیر سپاه برگزید. ویلیام گرین، رئیس فدراسیون کار آمریکا به اردوگاه اول منتقل شد به این معنا که هیچ برنامه آموزشی غیر از کار دستی ساده وجود نخواهد داشت. | ## بخش 2: سپاه غیرنظامی حفاظت | ارتش آمریکا مأمورین ذخیره ارتش آمریکا مسئول اردوگاه‌ها بودند، اما هیچ آموزش نظامی وجود نداشت. ژنرال داگلاس مک آرتور مسئول برنامه قرار گرفت اما گفت که تعداد افسران و سربازان ارتش اختصاص یافته به اردوگاه‌ها بر آمادگی ارتش منظم تأثیر می‌گذارد. در سال ۱۹۴۰ هنگامی که سربازگیری آغاز شد، سیاست این بود که سربازان و گروهبانان آموزش‌دیده محیط زیست تربیت شوند. از طریق سپاه حفاظت، ارتش منظم می‌تواند عملکرد رهبری هر دو افسران منظم و ذخیره را ارزیابی کند. این سپاه درس‌هایی را که ارتش از آن برای تهیه برنامه‌های جنگ و بسیج خود برای اردوگاه‌های آموزشی استفاده می‌کرد، تهیه کرد. تاریخچه سال‌های اولیه ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ قانون‌گذاری و بسیج برنامه بسیار سریع اتفاق افتاد. روزولت همان روز آن را امضا کرد، سپس دستورالعمل اجرایی را در ۵ آوریل با ایجاد آژانس، انتصاب مدیر آن (فرشنر) و اختصاص فرماندهان منطقه سپاه وزارت جنگ برای شروع ثبت نام صادر کرد. اولین نفر برای ثبت نام در ۸ آوریل انتخاب شد و لیست‌های بعدی شامل مردان بیکار بود که توسط سازمان‌های بهزیستی و امدادی دولتی و رفاه محلی فوری تهیه شد. در ۱۷ آوریل، اولین اردوگاه، کمپ روزولت در جنگل ملی جورج واشینگتن در نزدیکی لورای، ویرجینیا تأسیس شد. در ۱۸ ژوئن، اولین کمپ از ۱۶۱ اردوگاه کنترل فرسایش خاک، در کلیتون، آلاباما افتتاح شد. ۲۸۰۰۰ کهنه سرباز؛ ۱۴۰۰۰ سرخ‌پوست آمریکایی؛ و ۲۵۰۰۰ بزرگسال در برنامه محلی مردان وجود داشت. هر یک از این افراد به‌طور داوطلبی کار می‌کردند و پس از گذراندن آزمایش‌های بدنی و / یا یک دوره آمادگی، موظف به انجام یک دوره حداقل شش‌ماهه می‌شدند، که اگر اشتغال خارج از سپاه امکان‌پذیر نبود می‌توانستند تا چهار دوره یا حداکثر دو سال کار کنند. ثبت نام شدگان ۴۰ ساعت در هفته در طی پنج روز کار می‌کردند، به طوری که اگر روزی هوای خراب مانع کار می شد می بایست شنبه را نیز کار کنند. آنها در مقابل در هر ماه ۳۰ دلار (معادل ۵۹۰ دلار در سال ۲۰۱۹) با تخصیص اجباری۲۲–۲۵ دلار دریافت می‌کردند (تقریباً معادل ۴۶۰ دلار در سال ۲۰۱۹) که به سرپرست خانواده آن ها ارسال می‌شد. پس از دومین راهپیمایی ارتش برای پاداش در واشینگتن دی سی، رئیس‌جمهور روزولت در ۱۱ مه ۱۹۳۳ برنامه سپاه را اصلاح کرد تا شامل فرصت‌های شغلی برای جانبازان شود. | ## بخش 3: سپاه غیرنظامی حفاظت | تا زمانی که آنها محتاج به کار بودند تفاوتی نداشت که متأهل یا مجرد یا در چه سنی هستند. مدیر ارشد، مسئول سالن تجمع، مسئول فروشگاه، آشپز، معاون مدیر، منشی، معاون مشاور آموزشی و سه آشپز دوم. کمپ‌ها هر کمپ این سپاه در منطقه‌ای نیازمند به کارهای حفاظت محیط زیست قرار می‌گرفت که می‌باید توسط حدود ۲۰۰ نفر از ثبت نام شدگان غیرنظامی سازماندهی شده در یک واحد کاری انجام شود. این کمپ خودش یک اجتماع موقت بود که ساختار سربازخانه (در ابتدا چادرهای ارتش) داشت که مجتمعی را از ۵۰ نفر عضو، افسران، محل کادر فنی، پزشکی قانونی، سالن تجمع، سالن تفریحی، ساختمان آموزش، دستشویی و دوش، دفاتر فنی، اداری، اتاق ابزار، فروشگاه تاسیسات و پارکینگ و استخر در بر می‌گرفت. پیشرفتهای ساختاری: پلها، برجهای آتش‌نشانی، ساختمانهای خدماتی حمل و نقل: مسیرهای کامیون، جاده‌های جزئی، مسیرهای پیاده‌روی و مسیر فرود فرودگاه کنترل فرسایش: سدها، پوشش سبزیجات کنترل سیلاب: آبیاری، زهکشی، سدها، خندق، کار کانال، ساخت موج‌شکن جنگل‌داری: کاشت درختان و بوته‌ها، اصلاح چوب پایه، جمع‌آوری بذر، کار مهد کودک حفاظت از جنگل: جلوگیری از آتش‌سوزی، آتش‌نشانی، کنترل حشرات و بازداری آفت معماری منظر و تفریح: برپایی اردوگاه عمومی و توسعه زمین پیک نیک، پاکسازی و توسعه سایت دریاچه و برکه محدوده: مسیرهای فرعی، از بین بردن حیوانات درنده حیات وحش: بهبود جریان آب، نگهداری ماهی، کاشت مواد غذایی و پوشش گیاهی متفرقه: کار اضطراری، نقشه‌برداری این برنامه حفاظتی تجربی هفت‌ماهه پاسخ‌های مشتاقانه دریافت کرد. در اول اکتبر ۱۹۳۳، کارگردان فچنر توصیه‌های ترتیب دادن دوره دوم ثبت نام را دریافت کرد. به این محدوده ۵۰۰۰۰ نفر دیگر هم افزایش یافت تا مردان از ایالت‌های غرب میانه که سرزمینشان دچار خشکسالی شده بود را نیز دربرگیرد. تقریباً ۵۵ درصد افراد ثبت نام شده از جوامع روستایی بودند که بیشتر آنها غیر کشاورز بودند. سطح تحصیلات برای دانش آموزان به‌طور متوسط ۳٪ بی سواد، ۳۸٪ کمتر از هشت سال مدرسه، ۴۸٪ دبیرستان را ناتمام گذاشته بودند و ۱۱٪ فارغ التحصیلان دبیرستان بودند. اقلیت‌ها به دلیل قدرت دموکرات‌های تماماً سفیدپوست در کنگره، که اصرار به تفکیک نژادی داشتند، مجموعه برنامه‌های جدیدی از نظر تفکیک نژادی ایجاد کردند به نام «معامله جدید». این زمانی بود که تمام ایالات جنوبی، قوانین تبعیض‌نژادی را تصویب کرده بودند، اما از شروع سده جدید، قوانین و مقررات مربوط به قانون اساسی که بر اساس آن، اکثر سیاه‌پوست‌ها از حقوق خود محروم می‌شدند، از سیاست رسمی حذف گردیدند، اما همچنان به دلیل تبعیض از سوی مقامات سفیدپوست در سطوح محلی و ایالتی، سیاه‌پوست‌ها در جنوب به اندازه سفیدپوست‌ها از مزایای برنامه‌های موسوم به «معامله جدید» استفاده نمی‌کردند. در چند هفته اول عملیات، اردوگاه‌های سپاه غیرنظامی حفاظت از محیط‌زیست در شمال ادغام شدند. با این حال، در ژوئیه سال ۱۹۳۵، همه اردوگاه‌ها در ایالات متحده از یکدیگر تفکیک شدند. در پایان سال ۱۹۳۵، زمانی که ۵۰۰٬۰۰۰ مرد در ۲٬۶۰۰ اردوگاه در حال فعالیت در همه ایالت‌ها بودند و حقوق و مسکن مساوی دریافت می‌کردند، رهبران سیاه‌پوست سعی داشتند تا نقش رهبری خود را حفظ کنند. | ## جمع‌بندی | مدیر فچنر در کمپ‌های سیاه‌پوستان، از انتصاب بزرگسالان سیاه‌پوست، در هر گونه مشاغل نظارتی، به جز مدیر آموزش برای تحصیلات، خودداری می‌کرد.