موضوع مقاله: آنتونی هوروویتس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنتونی هوروویتس | مقدمه: آنتونی هورویتس (زاده ۵ آوریل ۱۹۵۶) نویسندهٔ انگلیسی ادبیات جنایی، کارآگاهی، گونهٔ وحشت و تخیلی است. | ## بخش 1: آنتونی هوروویتس | زندگی و حرفه شاید بتوان گفت زندگی آنتونی هوروویتس از داستان‌های چارلز دیکنز یا برادران گریم برگرفته شده‌است. در سال ۱۹۵۶، هوروویتس در خانواده‌ای یهودی در استن‌مور، میدل‌سکس انگلستان به‌دنیا آمد. او با دانستن این‌که ممکن است ورشکسته شود، حساب‌های بانکی‌اش را با نامی مستعار، به بانک دیگری انتقال داد و چندی بعد درگذشت. وقتی هوروویتس کودک بود، مادرش -که او همیشه ستایش‌اش می‌کند- کتاب‌های فرانکنشتاین و دراکولا را به او معرفی کرد و در سیزده سالگی نیز، یک جمجمهٔ انسان به‌عنوان هدیهٔ تولد به او داد. چنان‌که خود هوروویتس می‌گوید: «او حقیقتاً آدمی شیطانی بود.» در هشت سالگی، هوروویتس را به یک مدرسهٔ شبانه‌روزی فرستادند و او آن‌جا بزرگ شد. آن‌طور که خودش می‌گوید، مدرسه بسیار وحشتناک بود و مدیرش، بچه‌ها را آن‌قدر شلاق می‌زد تا بدن‌شان تاول بزند. او می‌گوید: «تنها زمانی که کاملاً احساس خوش‌حالی می‌کنم، وقتی است که دارم می‌نویسم.» اولین کتاب وی، با نام «راز شوم فردریک ک. وی با هم‌کاری ریچارد کارپنتر، چند قسمت از مجموعهٔ تلویزیونی رابین هود را نوشت و در سال ۱۹۸۱ سه قسمت از این مجموعهٔ تلویزیونی را برای کودکان نوشت و به چاپ رساند. به سال ۱۹۸۸ کتاب «گروشام گرینج» منتشر شد که سال ۱۹۸۹ جایزهٔ کتاب کودکان لانکاشیر را از آن خود کرد. | ## بخش 2: آنتونی هوروویتس | گروشام گرینج داستان دیوید الیوت ۱۳ ساله‌است که با توجه به افسانهٔ «هفتمین فرزندِ هفتمین فرزند بودن»، جادوگر محسوب می‌شود (در غرب افسانه‌ای هست که می‌گوید اگر کسی هفتمین فرزندِ هفتمین فرزند باشد، جادوگر می‌شود). در دههٔ ۹۰، هوروویتس تعدادی رمان مستقل نوشت که شامل «مادربزرگ» (۱۹۹۴)، «ژانوس، ستارهٔ آرزو» (۱۹۹۶ - The Switch)، شیطان و پسرکش (۱۹۹۸) و «جام نحس» (۱۹۹۹) می‌شود. جام نحس در واقع ادامهٔ داستان گروشام گرینج است که به سال ۲۰۰۳ برای مشخص‌شدن ارتباط آن با گروشام گرینج، به «بازگشت به گروشام گرینج» تغییر نام یافت. این دو کتاب، بعداً دوباره به‌صورت کتاب‌هایی که هرکدام دو یا سه تا از داستان‌های ترسناک هوروویتس را شامل می‌شدند، تحت عنوان «پاکت هوروویتس» منتشر شدند. آلکس رایدر در سال ۲۰۰۰، هوروویتس نوشتن مجموعهٔ موفق «الکس رایدر» یا مأمور «دوصفر هیچ» را آغاز کرد که دربارهٔ نوجوانی ۱۴ ساله به نام آلکس رایدر است که برای سازمان جاسوسی MI6 کار می‌کند. این مجموعه را می‌توان به عنوان موفق‌ترین مجموعه آنتونی هوروویتس نام برد که دارای جایزه‌های معتبر بسیار زیادی است. بقیه فعالیت‌ها در سال ۲۰۰۵، هم‌زمان با انتشار کتاب‌های الکس رایدر (که تا به حال ۱۱ جلد از آن نوشته شده)، هوروویتس مجموعهٔ دیگری را با نام «قدرت پنج» آغاز کرد. می‌توان گفت قدرت پنج، نسخهٔ جدید و بازنویسی‌شدهٔ مجموعهٔ ستارهٔ پنج‌پر است که هرچند قرار بود پنج جلد باشد، تنها چهار جلد از آن نوشته شد. او تا به حال فیلم‌نامهٔ مجموعه‌های تلویزیونی از قبیل «جنگِ فویل» (Foyle's War) و هرکول پوآرو (از کتاب پوآرو آگاتا کریستی) را نوشته‌است. | ## بخش 3: آنتونی هوروویتس | وی اکنون با همسرش جیل گرین (تهیه‌کنندهٔ برنامه‌های تلویزیونی) و دو فرزندش نیکلاس و کاسیان، در لندن زندگی می‌کند. و پسر بزرگش نیکلاس، برای کمک به هوروویتس در نوشتن سری الکس رایدر، همه‌چیز را از جمله غواصی، اسکی روی برف و موج‌سواری امتحان کرده‌است! اقتباس‌های شرلوک هلمز همچنین وی در سال ۲۰۱۱ بالاخره اولین اقتباس ادبی شرلوک هلمزش را با عنوان «خانه ابریشمی» منتشر کرد و با استقبال بسیار فراوانی روبرو شد و محبوبیت چشمگیری را در میان دوست داران ادبیات جنایی و شرلوک هلمز به دست آورد. این کتاب را می‌توان آن را به عنوان یکی از برترین اقتباسات ادبی شرلوک هلمز در تاریخ معرفی کرد. این کتاب توسط مریم رفیعی ترجمه و در انتشارات ایرانبان به چاپ رسید و تاکنون چهار مرتبه تجدید چاپ شده‌است. سرانجام ۴ سال پس از انتشار خانه ابریشمی یعنی در سال ۲۰۱۵ آنتونی هوروویتس بار دیگر قلم به نوشتن اقتباس دیگری از هلمز برد و اینبار اثر زیبای «موریارتی» را خلق کرد. اگرچه شرلوک هلمز در این کتاب حضوری کمی دارد و بیشتر در رابطه با پروفسور موریارتی است اما این کتاب نیز از محبوبیت بسیاری بهره‌مند شد. در ایران نیز این کتاب توسط خانم مریم رفیعی ترجمه و در انتشارات ایرانبان به چاپ رسید. | ## جمع‌بندی | گروشام گرینج و هری پاتر گفته شده که احتمالاً خانم رولینگ (نویسنده هری پاتر) از این کتاب الهام گرفته‌است و البته نامی از آنتونی هوروویتس ذکر نکرده‌است و آقای هوروویتس فقط در وب‌گاه رسمی‌اش به این موضوع اشاره کوچکی کرده‌است.