موضوع مقاله: گروه لیفان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گروه لیفان | مقدمه: گروه لیفان یک شرکت خودروسازی و موتورسیکلت سازی چینی است که تولید نخستین محصولات خود را در سال ۲۰۰۵ آغاز نمود. | ## بخش 1: گروه لیفان | این شرکت در سال ۲۰۰۹ در رتبه ۸۸ شرکت‌های چینی قرار داشت و دارای ۱۳۶۵۳ پرسنل است. لیفان (Lifan) گرچه در بیرون از مرزها سواری‌های کوچک می‌فروشد، اما در داخل چین تولیداتی همچون دوچرخه، کفش ورزشی و مشروبات الکلی دارد. در ایران مدل‌های لیفان ۶۲۰ و لیفان ۵۲۰ و لیفان ایکس۶۰ و لیفان x50 و لیفان ۸۲۰ (به عنوان سدان مجلل) و لیفان x70 این شرکت توسط شرکت کرمان خودرو عرضه می‌گردد و طرفدارهای زیادی دارد. فروش خودروهای این شرکت در سال ۲۰۰۹، ۴۳۰۰۰ دستگاه بود اما لیفان در رتبه سوم صادر کنندگان خودرو چین قرار دارد. یین مینگشان سابقه طولانی در تقابل با مقامات دولتی دارد اما در حال حاضر رابطه مثبتی با حزب کمونیست چین دارد. تا سال ۲۰۰۴، لیفان به عنوان «بزرگ‌ترین تولیدکننده خصوصی موتورسیکلت در چین» شناخته می‌شد. در سال ۲۰۰۳، لیفان شرکت چونگ‌کینک را خریداری کرد و در سال ۲۰۰۵ تولید خودرو را با تولید ون و وانت لیفان «LF6361/1010» که بر اساس مدل ۱۹۹۹ دایهاتسو آترای ساخته شده بود، آغاز کرد. در دسامبر ۲۰۰۵، اولین خودروی مستقل لیفان، سدان لیفان ۵۲۰ با موتور برزیلی تریتک وارد تولید شد. تا سال ۲۰۱۱، لیفان چندین محصول مصرفی از جمله مدل کوچک شهری لیفان ۳۲۰، سدان و هاچ‌بک کامپکت لیفان ۵۲۰، سدان متوسط لیفان ۶۲۰ و شاسی‌بلند کامپکت لیفان ایکس۶۰ را تولید می‌کرد. در سال ۲۰۱۱، شرکت ثبت‌شده لیفان درآمدی معادل ۱٫۸۳ میلیارد دلار و سودی معادل ۶۲ میلیون دلار اعلام کرد. در ۴ ژوئیه ۲۰۱۴، لیفان با تولیدکننده موتورسیکلت ایتالیایی ام‌وی آگوستا توافق‌نامه‌ای امضا کرد تا به عنوان توزیع‌کننده انحصاری این برند در چین فعالیت کند. لیفان در حال حاضر مدل‌هایی از آگوستا، از جمله موتورسیکلت اف۴ آرآر، را در نمایندگی‌های منتخب خود به نمایش گذاشته است. تا سال ۲۰۱۴، بنیان‌گذار یین مینگشان و خانواده‌اش دارایی‌ای معادل ۱٫۳ میلیارد دلار داشتند. در پایان سال ۲۰۱۷، موجودی نقدی لیفان ۳۷۰ میلیون یوان بود که در مقایسه با ۳٫۱ میلیارد یوان سال‌های گذشته کاهش نشان می‌دهد. | ## بخش 2: گروه لیفان | بر اساس اسناد شرکت، لیفان تنها ۴۵۰ میلیون یوان از ۱۲٫۶ میلیارد یوان اعتبار از ۲۵ بانک را دریافت کرده بود. در سال ۲۰۱۸، لیفان حدود ۴ میلیارد یوان از فروش زمین به دولت و فروش شرکت تابعه لیفان موتورز به استارتاپ خودروی برقی لی آتو تأمین مالی کرد. در سال ۲۰۱۸، بایدو و پاندا آتو، یک اپراتور اجاره خودروی برقی متعلق به گروه لیفان، به‌طور مشترک اولین برنامه آزمایشی خودروی خودران مشترک چین را راه‌اندازی کردند که در سال ۲۰۲۰ تعطیل شد. تا سال ۲۰۲۰ گزارش شد که بدهی لیفان تا ژوئن ۲۰۱۹ به ۳۱ میلیارد یوان (۴٫۴ میلیارد دلار) رسیده است، در حالی که ۶۰ درصد از آن طی یک سال سررسید می‌شد. اخبار برنامه‌ریزی جیلی برای خرید لیفان منتشر شد که هدف اصلی آن، دستیابی به سهم بازار جنوب غربی چین بود؛ منطقه‌ای که لیفان در آن تسلط دارد. اختلاف حقوقی با هوندا موتور در سال ۲۰۰۴، لیفان دستور یافت تا از فروش موتورسیکلت تحت نام تجاری هونگدا خودداری کند—این تصمیم نتیجه یک شکایت موفقیت‌آمیز از سوی هوندا موتور بود. همان سال، هوندا شکایت جداگانه‌ای علیه لیفان آغاز کرد به دلیل استفاده از نشان‌های مشابه با نشان‌های هوندا روی محصولات موتورسیکلت خود. در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۱، جیلی اتومبیل اعلام کرد که تصمیم گرفته است به‌طور مشترک در تأسیس یک شرکت مشترک با لیفان تکنولوژی به نام لیفان اتوموتیو سرمایه‌گذاری کند. جیلی هلدینگ و لیفان تکنولوژی هر یک ۳۰۰ میلیون یوان سرمایه‌گذاری می‌کنند و هرکدام ۵۰٪ از سهام را در اختیار خواهند داشت. از آنجا که جیلی بزرگ‌ترین سهام‌دار لیفان تکنولوژی است که ۳۴٫۷٪ از سهام آن را در اختیار دارد، جیلی به‌عنوان سهام‌دار اصلی لیفان اتوموتیو شناخته می‌شود. این شرکت مشترک خودروهای برقی را با استفاده از پلتفرم‌های موجود جیلی تحت برند مپل شانگهای تولید می‌کند. از ژانویه ۲۰۲۲، جیلی اعلام کرد که این شرکت مشترک با لیفان قصد دارد یک اکوسیستم تعویض باتری برای خودروهای برقی ایجاد کند. محصولات موتورسیکلت محصولات موتورسیکلت فعلی و سابق لیفان عبارتند از: لیفان LF150-10S (KPR150) - موتورسیکلت خیابانی با حجم موتور کم. لیفان LF250GY-2 کازاک - موتورسیکلت دو موتوره اسپرت لیفان LF400 (399 سی‌سی) - شبیه به هارلی یا * یاماها ویراگو XV535. | ## بخش 3: گروه لیفان | در سال 2024، استارشیپ 4 به عنوان مدلی میانی بین استارشیپ 3 و استارشیپ 6 معرفی شد. [ 30 ] کارخانه امکانات تولید ویرایش لیفان دو کارخانه مونتاژ خودروهای سواری در چین دارد. لیفان که اکنون پایگاه‌های تولید موتورسیکلت خود را در تایلند، ایران، ترکیه و ویتنام دارد، اولین حضور خود را در ویتنام در سال 1999 با تولید موتورسیکلت و قطعات آن آغاز کرد. تا اواسط سال 2009، مدل‌های 320، 520i و 620 نیز در این کشور ساخته یا مونتاژ شده بودند. کارخانه‌های مونتاژ خارج از کشور، خودروهای برند لیفان را به مخاطبان داخلی می‌فروشند، اما لزوماً به هیچ وجه وابسته به لیفان نیستند. آذربایجان در اوایل سال 2010، لیفان یک کارخانه مونتاژ خودرو در آذربایجان تأسیس کرد . اتیوپی از سال 2007 تا 2010، لیفان 520 در اتیوپی از کیت‌های وارداتی با نام "آبای" ( به زبان امهری به معنی نیل آبی ) توسط شرکت خودروسازی هلند مونتاژ می‌شد . خودروهای مونتاژ شده در اتیوپی اکنون ممکن است نام لیفان را داشته باشند، و از سال 2010، یک مرکز خدمات پس از فروش برای خودروهای لیفان در پایتخت، آدیس آبابا ، وجود دارد. از سال 2016، لیفان همچنان به تولید در اتیوپی (شاید بدون شریک محلی) ادامه می‌دهد و خودروها را با نیروی کار بومی از کیت‌های یدکی مونتاژ می‌کند. پنج مدل مختلف را می‌توان در تأسیسات فعلی که در سال 2014 راه‌اندازی شده است، تولید کرد و فروش آن می‌تواند در مجموع پنجاه خودرو در ماه با قیمت‌هایی از 15000 تا 30000 دلار باشد. روسیه مونتاژ خودرو در روسیه از آگوست 2007 آغاز شد، و در اوایل سال 2011، مدل 320 سومین محصول لیفان بود که به تولید محلی رسید. اروگوئه در سال 2010، یک کارخانه مونتاژ با ظرفیت تولید 40،000 واحد در سال در اروگوئه تأسیس شد . فیلیپین در سال ۲۰۱۸، لیفان فیلیپین در MIAS که فقط خودرو می‌فروخت، راه‌اندازی شد. | ## جمع‌بندی | تحقیق و توسعه ویرایش در پایان سال 2006، لیفان بیش از 3800 اختراع ثبت شده داشت که بیشترین تعداد در بین شرکت‌های خودروسازی چینی است، که حداقل 346 مورد از آنها متعلق به بخش خودروسازی لیفان بود.