موضوع مقاله: ویلیام اس. باروز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویلیام اس. باروز | مقدمه: باروز از نویسندگان پست‌مدرنی به‌شمار می‌رود که آثارش بر فرهنگ‌عامه تأثیر شگرفی داشته‌است. | ## بخش 1: ویلیام اس. باروز | همچنین شش مجموعه داستان و چهار مجموعه مقاله بهمراه پنج دفتر متشکل از مصاحبات و مکاتبات نشر داد. همکاری توأمان با بازیگران و موسیقی‌دانان داشت و در بسیاری از فیلم‌ها ایفای نقش کرد. ویلیام سوارد باروز در پنجم فوریه ۱۹۱۴ در خانواده‌ای متمول در سنت‌لوئیس، میزوری آمریکا متولد شد. در ۱۸۸۰ پدربزرگ‌اش مکانیسم ماشین‌حساب را تکامل داد و شرکت انترناسیونال باروز را تأسیس کرد که به‌واسطهٔ آن ارث کلانی برای فرزندان و نوه‌هایش به‌جا گذاشت، اگرچه برخی زندگی‌نامه‌نویسان باروز معتقدند که در ثروت خانوادهٔ باروز اغراق شده‌است. سپس کارشناسی ارشدش را به انسان‌شناسی اختصاص داد و پس از آن در دانشکدهٔ وین پزشکی را گذراند. در ۱۹۴۲، در ارتش ایالات‌متحده آمریکا ثبت‌نام کرد تا در دورهٔ جنگ‌جهانی دوم خدمت کند. اما پس از رد شدن از سوی دفترخدمات‌راهبردی و نیروی‌دریایی‌ایالات‌متحده‌آمریکا، به موادمخدر روی آورد که بر زندگی او اثر بسزایی گذاشت. تأثیر توأمان آن‌ها بر یکدیگر منجر به وجود آمدن جنبش نسل‌بیت شد، که تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر پادفرهنگ دهه۱۹۶۰ رقم زد. او اکثر آثارش را به‌صورت نوشته‌های نیمه‌زندگینامه‌ای نگاشت که منشأ اغلب آنها حاصل تجربیات او از استعمال هروئین می‌آیند. اشتیاق پیوسته اش مضامینی مانند: عرفان، علم‌غیب، رمل و جادو بودند که هم در آثار و زندگی اش به کرات دیده شد. اولین رمان حرفه‌ای‌اش "شیره ای" (Junkie) را در سال ۱۹۵۳ منتشر کرد و موفقیتی کلان نائل شد. | ## بخش 2: ویلیام اس. باروز | پس از آنکه ناشرش [Grove Press] ناهار لخت، برای لحن تند و منتقدانهٔ کتاب مورد شکایت واقع شد، این اثر به یکی از اساسی‌ترین پرونده‌های ممیزی در آمریکا تبدیل شد. اروپا پس از اتمام دوره در هاروارد، به وین رفت و با جامعهٔ دگرباشان مجار-وایمار در هم تنیده شد؛ پسرک نابالغی را برگزید و در مجامع دگرباشان و حلقهٔ تبعیدیان شرکت جست. این دو هرگز در قید رابطه ای عاشقانه نرفتند اما باروز، علی‌رغم میل والدین اش با او در کرواسی وصلت کرد تا زن بتواند به آمریکا مهاجرت کند. خصوصاً پس از تصمیمی عامدانه مبنی بر قطع یک بند از انگشت کوچک اش برای تحت تأثیر قراردادن مردی که شیفته اش شده بود این واقعه بعدها دستمایه داستان کوتاهی بنام «انگشت» The Finger شد. در این دوران باروز و کرواک گرفتار پروندهٔ قتل لوسین کار بودند که از گزارش آن امتناع کرده بودند. این واقعه بعدها دستمایهٔ رمان «و اسب آبی‌ها در محفظه‌هایشان جوشانده شدند» شد؛ که پس از مرگشان به طبع رسید. در سال ۱۹۵۰، درحالی‌که این زوج در مکزیک به‌سر می‌برند، در تعبی طولانی مبنی بر عدم یافت هروئین و آمفتامین، باروز دست به قوادی و مؤاخذهٔ جنسی از پسران جوان می‌زند. ولمر از در پی احساس درماندگی بسیار، دست به نوشیدن الکل زده و رفته رفته دچار می‌گردد. در ۱۹۵۱، حین بازی ویلیام تل، نقل است سابقه ای مبنی بر تجربهٔ این دو در این بازی مشاهده نشده بود. باروز لیوانی را روی سر همسرش گذاشته و شلیک می‌کند، اما تیر، نه به لیوان بل به سر جون می‌خورد و جون ولمر درجا کشته می‌شود. باروز بعدها به بازپرس شرح می‌دهد: درحال نشان دادن اسلحه به دوستانش بوده که اسلحه از دستش لیز می‌خورد، به میز اصابت می‌کند و گلوله شلیک می‌شود که منجر به کشته‌شدن همسرش می‌شود. | ## بخش 3: ویلیام اس. باروز | باروز ۱۳ زندان می‌گذراند تا زمانی که برادرش با تطمیع و ارتشاء قضات و افسران او را در حالی که منتظر دادرسی است، به قید وثیقه آزاد می‌کند. پس از بازگشتش ایالات متحده، در محاکمه‌ای‌غیابی متهم به قتل شده و به دو سال حبس تعلیقی محکوم می‌شود. باروز پس از ترک مکزیک، برای چندین ماه به آمریکای جنوبی در پی روانگردان گیاهی «آیاهواسکا» کشانده می‌شود. مرگ ویلیام باروز پس از چندین جراحی «سرخرگ کرونری» سرانجام در دوم اوت ۱۹۹۷ در کانزاس، بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت. باروز از نگاه دیگران اغلب او را یکی از پرنفوذترین نویسندگان سدهٔ بیستم قلمداد می‌کنند؛ چنان‌که نورمن‌میلر او را «تنها نویسندهٔ زندهٔ آمریکایی که نبوغ دارد.» توصیف کرد. جک کرواک دربارهٔ ویلیام باروز می‌نویسد: «از زمان جاناتان‌سوئیفت تا امروز، باروز بزرگترین نویسندهٔ هجو نویس بوده‌است.» او شهرتش را به واسطهٔ انهدام مادام‌العمر نظام‌های اخلاقی، سیاسی و اقتصادی جامعهٔ مدرن آمریکا کسب کرد که به واسطهٔ بیان هجوی و هزل او رقم خورد. ال یورگنسن نقل می‌کند "در سال ۱۹۹۳، روزی برای استعمال در خانهٔ باروز جمع شده بودیم و باروز تصمیم به تزریق هروئین گرفت و کمربندی پر از سرنگ را رو کرد. حالا، متعجب شده بودم که پیرمردی ۸۰ ساله چطور می‌تواند رگ بگیرد اما او کارش را خوب بلد بود. همه نشئه افتاده بودیم، و من متوجه انبوهی نامه روی میزش شدم که در میان آنها چیزی از طرف کاخ سفید بود. | ## جمع‌بندی | خب، بازش کردم و دعوت نامه از طرف پرزیدنت کلینتون بود که باروز رو برای جلسهٔ شعرخوانی دعوت کرده بود.