موضوع مقاله: آسایش گرمایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آسایش گرمایی | مقدمه: پیوند= حرارتی از انسان یکی از مهم‌ترین موارد در طراحی خوب ساختمان، تأمین آسایش حرارتی، دمای آسایش دمای آسایش حرارتی، یا آسایش دمایی است. | ## بخش 1: آسایش گرمایی | آسایش دمایی حالتی است که فرد برای تغییر شرایط دمایی محیط هیج اقدام رفتاری را انجام ندهد.دکتر شاهین حیدری/مجله معماری و شهر سازی در تعریف استاندارد اشری (استاندارد ۵۵):آسایش دمایی شرایطی ذهنی است که احساس رضایت از شرایط دمایی محیط را بیان می‌کند. خنثی بودن هنگامی حفظ می‌شود که گرمای تولید شده توسط متابولیسم انسانی اجازهٔ پراکنده شدن داشته باشند تا به این صورت تعادل دمایی با محیط اطراف حفظ شود. فاکتورهای اصلی که بر آسایش تأثیر می‌گذارند آنهایی هستند که اتلاف و کسب گرما را تعیین می‌کنند، از جمله سرعت متابولیک، عایق کردن لباس‌ها، دمای هوا، دمای تابشی میانگین، سرعت هوا و رطوبت نسبی. این مدل با استفاده از اصول تعادل گرمایی و داده‌های تجربی گرفته شده از اتاق تحت شرایط آب و هوای ثابت، ساخته شده است. از طرف دیگر مدلی تطبیقی بر اساس صدها مطالعات میدانی ایجاد شد، اساس این مطالعات مبنی بر این بود که ساکنان به صورت پویا با محیطشان در تعامل هستند. اتفاق نظری بر سر این موضوع وجود ندارد که کدام مدل آسایشی باید برای ساختمان‌هایی که تا قسمتی دارای تهویه موقتی یا مکانی هستند، به کار رود. اهمیت آسایش دمایی رضایت از محیط به این دلیل اهمیت دارد، زیرا که بر بهره‌وری و سلامت اثر می‌گذارد. فاکتورهای تأثیرگذار بر آسایش دمایی از آنجایی که تفاوت‌هایی گوناگونی میان افراد در خصوص رضایت روان‌شناسی و فیزیولوژیکی وجود دارد. داده‌های آزمایشگاهی و میدانی برای شرایط تعریف شده برای آسایش درصد خاصی از ساکنان، جمع آروی شدند. شش فاکتور اصلی وجود دارد که مستقیماً بر آسایش تأثیر می‌گذارند؛ این فاکتورها را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: فاکتورهای شخصی- به دلیل اینکه این فاکتورها ویژگی‌های ساکنان که شامل سرعت متابولیک و سطح پوشش می‌باشد فاکتورهای محیطی- که شرایط محیط زیست که شامل دمای هوا، دمای میانگین تابشی، سرعت هوا و رطوبت می‌باشد. حتی اگر تمامی این فاکتورها در طول زمان تغییر کند، معمولاً استانداردها به حالتی ثابت برای مطالعهٔ آسایش دلالت دارند، فقط اجازهٔ نوسانات دمایی محدود را فراهم می‌کند. سرعت متابولیک (تأثیر فعالیت بر آسایش حرارتی) میزان حرارت تولید شده توسط بدن انسان با واحد وات بر متر مربع پوست انسان سنجیده می‌شود که به آن شدت متابولیسم می‌گویند. با افزایش فعالیت بدن، مثل راه رفتن و دویدن تولید حرارت متابولیک بدن افزایش می‌یابد. تولید گرما: هنگامی که بدن فعالیت می‌کند، انرژی مورد نیاز برای حرکت و فعالیت عضلانی تولید می‌شود. در نتیجه، در صورتی که در محیطی گرم قرار داشته باشید، فعالیت بدنی ممکن است احساس گرمای بیشتری را به شما القا کند و آسایش حرارتی را کاهش دهد. تبادل حرارت: فعالیت بدنی می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر تبادل حرارت بین بدن و محیط داشته باشد. هنگامی که شما فعالیت بدنی می‌کنید، خون بیشتری به عضلات و اندام‌های می‌رسد و پوست شما می‌تواند گرم شود. اگر محیط اطراف خنک باشد، تبادل حرارت بین بدن و محیط بهبود یافته و بدن می‌تواند گرمای اضافی را از طریق تبخیر عرق از بین ببرد. منبع جدول فعالیتنرخ متابولیک انسان(w/m² met)دراز کشیدن۴۶۰٫۸نشسته، آرام۵۸۱٫۰ایستاده، آرام۷۰۱٫۲فعالیت نشسته (کار اداری، مدرسه و غیره)۷۰۱٫۲فعالیت ایستاده (فروشگاه، آزمایشگاه و غیره)۹۳۱٫۶فعالیت جابجایی (کار در خانه، کار در ماشین آلات و غیره)۱۱۶۲٫۰فعالیت سخت‌تر (کار سخت در ماشین آلات، کارگاه‌ها و غیره)۱۶۵۲٫۸ عایق بندی پوشاک (تأثیر لباس بر آسایش حرارتی) ضریب نارسایی یا مقاومت لباس با واحد (Clo) سنجیده می‌شود که برابر است با مقدار لباسی که شخص در یک محیط با دمای ۲۱ درجه سانتی گراد و جریان هوایی ۰٫۱ متر بر ثانیه پوشیده و احساس آسایش بنماید. برای مثال جنس‌هایی مثل پنبه، لینن و نخ طبیعی اجازه می‌دهند تا هوا از طریق لباس عبور کند و بدن بتواند تعرق کند و گرما را به خارج بدن منتقل کند و باعث آسایش حرارتی می‌شوند و در مقابل جنس‌هایی مانند پلی استر و نایلون باعث کاهش آسایش حرارتی می‌شود. برعکس، لباس‌های گشاد به بدن اجازه می‌دهند تا بدن تنفس کند و هوا به خوبی درون و بیرون لباس جریان کند. تبخیر عرق از بدن و انتقال حرارت از بدن به محیط و برعکس ارتباط مستقیم به نوع پوشش دارد. لباس مانند یک عایق عمل می‌کند در هوای سرد با پوشیدن لباس می‌توانیم احساس راحتی داشته باشیم و از حرارت تولید شده بدن استفاده کنیم، برای آسایش حرارتی باید از عادات پوششی منطقه مورد نظر اطلاع داشت. بر اساس استاندارد ASHRAE 55، میانگین مکانی، سطوح مچ پا، کمر و سر را در نظر می‌گیرد که برای حالت نشسته و ایستاده متفاوت می‌باشد. میانگین موقتی بر اساس بازه‌های سه دقیقه‌ای با حداقل ۱۸ نقطهٔ مساوی در زمان می‌باشد. دمای هوا بوسیلهٔ دماسنج حباب خشک اندازه‌گیری می‌شود به همین دلیل به نام دمای حباب خشک شناخته می‌شود. میانگین دمای تابشی دمای مؤثر دمای مؤثر برای ترکیب اثرات هوا و دمای میانگین تابشی به یک متریک تلاش می‌کند. اغلب برابر با میانگین دمای حباب خشک و دمای میانگین تابشی در اتاق یک مکان خاص می‌باشد. در ساختمان‌هایی با تودهٔ پایین، دمای مؤثر گاهی اوقات همان دمای هوا در نظر گرفته می‌شود. سرعت هوا جریان هوا یکی از عوامل مهمی است که می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر آسایش حرارتی افراد داشته باشد. جریان هوای محیط، باعث اتلاف و جذب حرارت بدن می‌شود و به تبادل حرارت بین بدن و محیط کمک کند. هنگامی که هوا در حال جریان است، انتقال حرارت از بدن به هوا افزایش می‌یابد و بدن می‌تواند خنک شود. سرعت جریان مطلوب هوا: در شرایط گرم: 1m/s تا 1.5m/s در شرایط سرد: 0.1m/s تا 0.25m/s تبادل حرارت بهتر: جریان هوا می‌تواند تبادل حرارت بین بدن و محیط را بهبود بخشد. در محیط‌های بسته و بدون جریان هوا، هوای گرم و رطوبت می‌تواند محیط را بیشتر گرم کند و آسایش حرارتی را کاهش دهد. با وجود جریان هوا، هوای تازه و خنک به محیط وارد می‌شود و با هوای گرم و رطوبت محیط جایگزین می‌شود باعث آسایش حرارتی می‌شود. رطوبت نسبی رطوبت نسبی، نسبت میزان بخار آب هوا به میزان بخار آبی که هوا می‌توانست در دما و فشار خاصی داشته باشد. در حالیکه بدن انسان دارای سنسورهایی بر روی پوست است که برای حس کردن گرما و سرما به صورت مؤثری کار می‌کنند، رطوبت نسبی (RH) به صورت غیر مستقیم حس می‌شود. اما در RH (رطوبت نسبی) بالا، هوا تقریباً ماکزیمم بخار آبی که می‌تواند داشته باشد را دارد، بنابراین تبخیر، و در نتیجه اتلاف گرما کاهش می‌یابد. از طرف دیگر، محیط‌های بسیار خشک (RH<20-30%) به دلیل تأثیرشان بر غشای مخاطی نامناسب هستند. اما استانداردهای جدید از قبیل مدل تطبیقی، رطوبت پایین‌تر و بالاتری را بسته به دیگر فاکتورهای درگیر در آسایش فراهم می‌کنند. | ## بخش 2: آسایش گرمایی | یک روش برای اندازه‌گیری میزان رطوبت نسبی هوا، استفاده از سیستم دماسنج حباب خشک و حباب مرطوب می‌باشد. در حالیکه در سیستم دماسنج حباب خشک دما را بدون در نظر گرفتن رطوبت اندازه‌گیری می‌کند- مانند گزارش هواشناسی- و در سیستم حباب تر، تکه پارچهٔ مرطوبی اطراف پایه حباب دارد؛ بنابراین اندازه‌گیری تبخیر آب هوا را نیز به حساب می‌آورد؛ بنابراین میزان دمای مرطوب همیشه کمی پایین‌تر از دمای حباب خشک می‌باشد. رطوبت می‌تواند نمناکی را در مناطق مختلف بدن افزایش بدهد، که منجر به ادراک ناراحتی می‌شود. اگرچه ناراحتی موضعی می‌تواند در نتیجهٔ رطوبت باشد، رطوبت کل بدن متأثر از رطوبت قسمت‌های خاص نمی‌باشد. اخیراً، اثرات رطوبت نسبی پایین و سرعت هوای بالا بر روی افراد بعد از حمام گرفتن، آزمایش شد. محققان متوجه شدند که رطوبت نسبی پایین، ناراحتی به همراه حس خشکی و خارش را به وجود می‌آورد. Fanger با استفاده از معادلات تعادل گرمایی و مطالعات تجربی در خصوص دمای پوست برای تعریف آسایش، ساخته شد. پرسشنامهٔ آسایش استاندارد، نمونه‌ها را در خصوص حس اشان (گرمایی اشان) در یک مقیاس هفت نمره‌ای از سرد (-۳) تا داغ (+۳) ارزیابی می‌کند. صفر، مقدار ایدئال می‌باشد که نشان دهندهٔ خنثی بودن می‌باشد، ناحیهٔ آسایش بوسیلهٔ ترکیبی از ۶ پارامتر تعریف می‌شود که در آن‌ها PMV در محدوده‌های پیشنهادی قرار دارد. اگرچه پیش‌بینی رضایت در یک جمعیت قدمی مهم در تعیین اینکه کدام شرایط راحت می‌باشد، است ولی مفیدتر این است که در نظر بگیریم آیا افراد رضایت دارند یا خیر. این رابطه بر اساس مطالعه‌ای بود که در آن نمونه‌ها در اتاقی بررسی شدند که شرایط درونی می‌تواند به صورت دقیق کنترل شود. این روش با تمامی ساکنین به صورت مشابه برخورد می‌کند و به موقعیت و سازگاری به محیط توجهی ندارد.La Roche, P. این امر موضع بی‌تفاوت تری را اتخاذ می‌کند مبنی بر اینکه انسان‌ها نباید با دماهای متفاوت سازگاری پیدا کند زیرا همیشه ثابت خواهد بودYe, X. به دلیل اینکه حرکت هوا می‌تواند مستقیماً اثر خنک‌کنندگی برای افراد ایجاد کند، به خصوص اگر آن‌ها لباس زیادی بر تن نداشته باشند، دماهای بالاتر می‌تواند راحتی بیشتری نسبت به آن حالتی که مدل PMV پیش‌بینی می‌کند، داشته باشند. این حرکت هوای مرتفع، دمای ماکزیمم برای یک دفتر کار در تابستان از ۲۷٫۵ درجه تا ۳۰ درجه بالا می‌برد. بخشی از استاندارد، پیش نیازهای لازم برای این فاکتورها را مشخص می‌کند که برای افرادی با پوشش لباسی سبک که درگیر یک فعالیت فیزیکی نسبتاً ساکن می‌باشند. این امر به این دلیل است که افراد با سرعت متابولیک بالاتر و/یا عایق کاری بیشتر لباس‌ها و حساسیت کمتر دارای ریسک کمتری در خصوص ناراحتی می‌باشند. عدم تقارن دمای تابشی تفاوت‌های بالاتر در تابش سطح‌های اطراف یک شخص ممکن است ناراحتی موضعی ایجاد کند یا پذیرش شرایط را کاهش می‌دهد. استاندارد ASHRAE 55 محدوده‌هایی برای تفاوت‌های دمایی مجاز میان سطوح متفاوت تعیین می‌کند. به دلیل اینکه افراد نسبت به عدم تقارن حساس ترند، برای مثال سقفی گرم در برابر سطح عمودی سرد، محدوده‌ها به این امر بستگی دارند که کدام سطح درگیر می‌باشد. مجاز نیست که سقف گرمتر از ۵ درجه سانتی گراد (9.0 F) باشد، در حالیکه برای دیوار ممکن است تا 23 (41 F) درجه گرمتر از دیگر سطح‌ها باشد. باد در حالیکه حرکت هوا ممکن است خوشایند باشد و در برخی شرایط راحتی خاصی را ایجاد کند، بعضی اوقات ناخواسته است و ایجاد ناراحتی می‌کند. این حرکت ناخواستهٔ هوا، باد نامیده می‌شود و هنگامی که حس کل بدن خنک است، متداول‌تر است. افراد اغلب بادی را روی مناطق پوشیده نشدهٔ بدنشان حس می‌کنند برای مثال سر، گردن، شانه‌ها، مچ پا، پاها و ساق پاها اما این حس همچنین به سرعت هوا، دمای هوا، فعالیت و پوشش لباسی بستگی دارد. تفاوت دمای هوای عمودی رضایت ای که منجر به بالاتر بودن دمای هوا در سطح سر به نسبت سطح مچ باشد، ممکن است ناراحتی ایجاد کند. استاندارد ASHRAE 55 پیشنهاد می‌دهد که تفاوت مورد نظر نباید بالاتر از ۳ درجه سانتی گراد (5.44 F) باشد. دمای سطحِ کف کف‌ها ای که خیلی گرم یا خیلی سرد هستند، ممکن است ایجاد ناراحتی کنند. ASHRAE 55 پیشنهاد می‌کند که دمای کف در مکان‌هایی که ساکنین کفش‌های سبک بر پا دارند، در محدودهٔ ۱۹ تا ۲۹ درجه سانتی گراد (66-84 F) باشد. مدل آسایش تطبیقی سازگاری بدن انسان توانایی سازگاری با شرایط اقلیمی جدید را دارد. اگر فردی در یک منطقه سردسیر با متوسط دمای ۱۸ درجه سانتی گراد احساس آسایش می‌کند همین فرد در یک منطقه گرمسیر تا دمای ۲۵ درجه همین احساس را خواهد داشت. البته نکته ای که وجود دارد در همهٔ اقلیم‌ها محدودهٔ آسایش ثابت است اما روش رسیدن به محدودهٔ معین آسایش حرارتی بر اساس اقلیم متفاوت است. فیزیولوژیکی رفتاری اثرات تهویه طبیعی بر آسایش دمایی بسیاری از ساختمان‌ها از HVAC (تکنولوژی‌های مربوط به گرمایش، تهویه و تهویه مطبوع) برای کنترل محیط شان استفاده می‌کنند. دیگر ساختمان‌ها دارای تهویه طبیعی بوده و برای تأمین آسایش متکی به چنین سیستم‌های مکانیکی نیستند. هر چند که گاهی اوقات این امر به عنوان ریسک دیده می‌شود زیرا دمای داخلی می‌تواند بیش از اندازه باشد اگر ساختمانی به صورت ضعیف طراحی شده باشد. ساختمان‌هایی که برای تهویه طبیعی به صورت صحیح طراحی شده‌اند، شرایط داخلی را در محدودهٔ معینی حفظ می‌کنند به صورتی‌که پنجره‌های باز و استفاده از پنکه در تابستان و پوشیدن لباس‌های اضافی در زمستان می‌تواند آسایش افراد را تأمین کند. حساسیت افراد تفاوت‌های جنسی تهویه مطبوع درون ساختمان‌ها بر اساس مدل‌های تجربی احساس آسایش حرارتی که در دهه ۱۹۶۰ به دست آمده‌اند، بنیان نهاده شده است. مقادیر استاندارد برای یکی از اساسی‌ترین متغیرها، نرخ متابولیسم (میزان سوخت و ساز بدن و گرمای تولیدی هر انسان)، بر پایه متابولیسم یک مرد متوسط پایه‌گذاری شده است. براساس نتایجی که جدیداً به دست آمده، نرخ متابولیسم خانم‌ها در حالی که کار سبک اداری انجام می‌دهند، در حدود ۴۸ وات بر متر مربع است. همین امر باعث خواهد شد که ساختمان‌ها به‌طور ذاتی از دیدگاه انرژی در تأمین آسایش حرارتی زنان کارآمد نباشند. از آن جایی که در اغلب ساختمان‌ها سعی بر این است که مصرف انرژی بهینه باشد، باید میزان حرارت مورد نیاز برای همهٔ ساکنان با دقت مورد بررسی قرار گیرد. | ## بخش 3: آسایش گرمایی | براساس نتایج به دست آمده، دمای آسایش خانم‌ها و آقایان می‌تواند تا ۳ درجه سلسیوس متفاوت باشد، به‌طوری که دمای آسایش آقایان در بسیاری از شرایط حدود ۲۲ درجه سلسیوس و دمای آسایش خانم‌ها در همان شرایط، ۲۵ درجه سلسیوس است. این تفاوت دمای آسایش باعث می‌شود که در منازل مسکونی یا ساختمان‌های اداری، خانم‌ها احساس سرمای بیشتری بکنند و همین موضوع می‌تواند باعث چالش بین این دو جنس شود! ضمن اینکه مصرف انرژی سیستم تهویه مطبوع نیز بیش از میزان مورد نیاز خواهد شد، به‌خصوص اگر تعداد خانم‌ها قابل توجه باشد. نتایج تحقیقات میدانی انجام شده بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ در سه ساختمان اداری در جنوب برزیل را گزارش می‌دهد. بیش از ۷۵۰۰ رای در مورد ادراک محیطی ساکنان جمع‌آوری شد که شامل ۳۴۰۶ رای زن (۴۵٪) و ۴۱۵۸ رای مرد (۵۵٪) بود. وقتی تهویه مطبوع روشن می‌شد، زنان تمایل داشتند هوا را کمی خشک‌تر از مردان احساس کنند. هنگامی که اتاق‌ها به‌طور طبیعی تهویه می‌شدند، رطوبت قابل قبول برای زنان بیشتر از مردان بود. برای تمام انواع ساختمان‌ها در نظر گرفته شده، درصد آرای مردان با در نظر گرفتن کیفیت هوای رضایت بخش بیشتر از درصد زنان بود. بین مردان و زنان از دیدگاه فیزیولوژی غدد درون ریز و ویژگی‌های بدنی تفاوت کمی وجود دارد. به‌طور کلی، در عین حال با تفاوت‌های زیاد فردی، زنان نسبت سطح به جرم بزرگ‌تری دارند که نشان می‌دهد زنان بیش تر مستعد ابتلا به از دست دادن حرارت هستند. از سوی دیگر، زنان محتوای چربی کل و چربی زیر پوستی بیش تری از مردان دارند که به نوبه خود باعث افزایش عایق می‌گردد. و درجه حرارت پوستی خانم‌ها اندکی کمتر از آقایان است و از طرف دیگر شدت متابولیزم خانم‌ها اندکی کمتر از آقایان است. هم چنین مشخص شده است که زنان در دماهای بالاتر، میزان تعریق کم تری دارند، در نتیجه آب بدن آنان حفظ شده و تحمل حرارت مرطوب بهتری دارند. مردان دارای میزان حداکثر تعریق بوده که ممکن است تحمل محیط‌های بسیار گرم و خشک را بالا ببرد. زنان نسبت به مردان میزان عرق کم تری دارند که در محیط‌های گرم و خشک نامطلوب است، اما در محیط‌های گرم و مرطوب مطلوب است. عوامل فرهنگی و اجتماعی: عوامل فرهنگی و اجتماعی نیز می‌توانند بر تجربه آسایش حرارتی تأثیر بگذارند. به عنوان مثال، در برخی فرهنگ‌ها، زنان ممکن است مجبور باشند لباس‌هایی را بپوشند که میزان تعرق و تبخیر را کاهش دهند و در نتیجه باعث احساس گرمای بیشتر و کاهش آسایش حرارتی شود. راهکار: با توجه به احتمال وجود تأثیر جنسیتی بر درک حرارتی و کیفیت هوای کاربران در اتاق‌های اداری، مهندسان و معماران باید به دنبال طراحی ساختمان‌هایی باشند که این اثر را کاهش دهد. برای ساختمان‌های حالت مختلط که تحت تهویه طبیعی کار می‌کنند، تفاوت بین دمای آسایش حرارتی برای هر جنسیت کمتر از تفاوت دما در موارد دیگر بود. استفاده از تهویه طبیعی ممکن است یک استراتژی برای کاهش تفاوت بین دمای آسایش حرارتی زنان و مردان و همچنین مصرف انرژی ساختمان باشد. یکی دیگر از استراتژی‌های جالب برای افزایش راحتی فردی کاربران، اعم از زن و مرد، استفاده از سیستم‌های کنترل محیطی شخصی (PECS) است که امکان کنترل فردی محیط اطراف افراد را فراهم می‌کند، به عنوان مثال، استفاده از فن‌های کوچک قابل حمل یا بخاری، و استفاده از پرده یا کرکره روی پنجره‌ها برای تنظیم جریان هوای محلی محقق می‌سازد. تأثیر سن بر آسایش حرارتی سن یکی از عواملی است که می‌تواند تأثیر زیادی بر آسایش حرارتی افراد داشته باشد. با افزایش سن، برخی از تغییرات فیزیولوژیکی در بدن رخ می‌دهد که می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر تحمل حرارت و آسایش حرارتی داشته باشد. این به معنای این است که بدن افراد سن بالا به دشواری به تغییرات دمایی واکنش نشان می‌دهد؛ بنابراین، در شرایط حرارتی گرم، افراد سن بالا ممکن است دچار ناراحتی حرارتی شوند و احتمال بروز افت سلامتی آن‌ها افزایش می‌یابد. کاهش توانایی تعرق: با افزایش سن، توانایی بدن در ترشح عرق و خنک شدن کاهش می‌یابد. کاهش توانایی ترشح عرق می‌تواند منجر به افزایش خطر بروز افت سلامتی در شرایط حرارتی بالا شود. در شرایط حرارتی بالا، نیاز به تنفس عمیق‌تر و بیشتر احساس می‌شود تا بدن اکسیژن کافی را دریافت کند. بیشتر بودن احتمال بروز بیماری‌های مزمن: با افزایش سن، احتمال بروز بیماری‌های مزمن مانند بیماری‌های قلبی، دیابت و برخی بیماری‌های تنفسی افزایش می‌یابد. این بیماری‌ها می‌توانند توان تحمل حرارت را کاهش دهند و احتمال تأثیرات زیان‌بار حرارتی را برای افراد سن بالا افزایش دهند. و در مقابل تمام توضیحات بالا با افزایش سن شدت متابولیسم در بدن کاهش می‌یابد و افراد دمای بالاتر را ترجیح می‌دهند. با توجه به تأثیر سن بر آسایش حرارتی، در شرایط کاری گرم، اهمیت ویژه‌ای به کنترل دما و آسایش حرارتی افراد سن بالا باید داده شود. آسایش دمایی در مناطق مختلف در مناطق مختلف جهان، نیازهای آسایش ممکن است بر اساس آب و هوا متفاوت باشد. در مناطق گرمسیری برزیل، شهری سازی، پدیده‌ای به نام جزیره‌های گرمایی شهری ایجاد کرده است (UHI). مسجدها، ساختمان‌هایی باز هستند که تنها به صورت متناوب (روزهای جمعه برای نماز ظهر بسیار شلوغ می‌شوند) استفاده می‌شوند و تهویهٔ آن‌ها به صورت مناسب سخت می‌باشد. مسجدهایی با اندازهٔ بزرگ نیازمند تهویهٔ بالایی می‌باشد که خود این امر نیازمند انرژی بسیاری می‌باشد زیرا این ساختمان‌ها تنها برای مدت زمان کوتاهی مورد استفاده قرار می‌گیرند. بعضی از مساجد به دلیل لینکه سیستم HVAC شان برای مدت طولانی کار می‌کند، بیش از اندازه سرد و برخی دیگر هم گرم می‌شوند. اثر دودکش نیز به دلیل اندازهٔ بزرگ این مساجد تأثیرگذار بوده و لایهٔ بزرگی از هوای گرم را بالای سر افراد در مسجد ایجاد می‌کند. در روش اول که مطالعات آزمایشگاهی نام دارد، افراد را ابتدا در شرایط خاص و کنترل شده قرار داده و سپس مورد سؤال قرار می‌گیرند. | ## جمع‌بندی | در مطالعات میدانی که دومین روش است، افراد در دنیای واقعی و بدون تغییر شرایط محیطی مورد سؤال واقع می‌شوند.