موضوع مقاله: کردستان ترکیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کردستان ترکیه | مقدمه: این نام در گفتمان سیاسی، رسانه‌ای و پژوهش‌های دانشگاهی دیده می‌شود، هرچند در ساختار رسمی اداری ترکیه به رسمیت شناخته نشده‌ است. | ## بخش 1: کردستان ترکیه | گزارش‌های سازمان سیا در سال ۲۰۱۶ ترکیب قومیتی ترکیه را شامل حدود ۷۰ تا ۷۵ درصد ترک، ۱۹ درصد کرد و ۷ تا ۱۲ درصد سایر گروه‌های قومی عنوان کرده‌اند. بر اساس گفته مؤسسه کردی پاریس در سال ۲۰۱۶، جمعیت کُردهای ترکیه حدود ۲۰ میلیون نفر و دست‌ِبالا ۲۵٪ جمعیت ترکیه برآورد شده‌است. همچنین بر پایه آماری که در سال ۲۰۱۲ توسط آژانس خبری فرات منتشر شد، جمعیت کردها در ترکیه بیش از ۲۲ میلیون نفر برآورد شده‌است. حدود ۶۰٪ از کردهای ترکیه در جنوب شرقی و شرق ترکیه (موسوم به بخش‌های کردنشین ترکیه) سکونت دارند. طبق تخمین دیگری که اعتبار آن مورد بحث است، جمعیت کردها در استانبول، آنکارا، ازمیر و سایر شهرهای بزرگ (به جز استان‌های کردنشین ترکیه) حدود ۳۵٪ کل جمعیت کردهای ترکیه عنوان شده‌است که چیزی در حدود ۵ تا ۷ میلیون نفر برآورد می‌شود. بستر سیاسی و اجتماعی مسائل مربوط به حقوق فرهنگی، زبانی و سیاسی کردها در ترکیه از دهه ۱۹۸۰ به یکی از محورهای مهم سیاست داخلی این کشور تبدیل شده‌است. برخی تحلیل‌ها بر ابعاد امنیتی و برخی دیگر بر ابعاد اجتماعی، اقتصادی و هویتی این مسئله تأکید می‌کنند. مطالبات قومی در ایران بر مدار عدالت و توسعه»، نشریه علمی مطالعات پژوهشی در علوم انسانی و علوم اجتماعی، شماره ۶۳، تابستان ۱۴۰۰، ص ۱۰۷–۱۰۹. کردوئنه سرزمینی باستانی در جنوب دریاچهٔ وان و شمال میانرودان در هزارهٔ اول پیش از میلاد بود. بسیاری بر این باورند که کردوئنه همان سرزمینی‌ست که امروز کردستان خوانده می‌شود.N. نمونه‌های زیادی از این‌گونه نام‌ها وجود دارد که به دلیل سختی بیان حرف «خ» در لاتین است.M.Th. مبارزات کردها در دورهٔ عثمانی علیه سلطهٔ ترک‌ها برقرار بود؛ یکی از نمونه‌ها شورش و مقاومت یزدانشیر امیر بوتان بود. با تجزیهٔ امپراتوری عثمانی و متعاقب آن معاهدهٔ سور (که قراردادی در به رسمیت شناختن حقوق ملی کردها بود)، ایجاد دولت کردستان در خاک امپراتوری عثمانی پیشین منظور شده بود. | ## بخش 2: کردستان ترکیه | به همین دلیل کردها به رهبری شیخ محمود برزنجی در مقابل ارتش انگلیس در خاک کردستان عراق امروزین دست به مقاومت زدند. مصطفی کمال‌پاشا (آتاترک) که جنگ‌های استقلال ترکیه را فرماندهی می‌کرد، به نقش حساس کردها در این جنگ واقف بود، از این‌رو با دادن وعده‌های زیاد به کردها حمایت آن‌ها را جلب، و در سایهٔ پیروزی‌های چشمگیر مصطفی کمال، براساس معاهدهٔ لوزان، دولت نوین ترکیه تحت حاکمیت کمالیسم به رسمیت شناخته شد. اما ممنوع‌شدن مظاهر هویت کردی از جمله زبان و پوشش، تمامی نیروهای ملی و مذهبی را وادار به عکس‌العمل نمود و از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۹، در اثر سخت‌گیری‌های دولت ترکیه یک سلسله شورش‌هایی در میان کردها علیه دولت مرکزی ترکیه به وقوع پیوست. شورش شیخ سعید پیران، قیام آرارات و قیام درسیم از مهم‌ترین شورش‌های این دوره هستند. مهم‌ترین حرکتی که در بخش‌های کردنشین ترکیه بوقوع پیوست، تشکیل جمهوری آرارات در سال ۱۹۲۷ در بخش‌های کردنشین ترکیه بود. جمهوری آرارات توسط روشنفکران کرد و خاندان بدرخانیان برپا گشته بود که توسط حکومت ترکیه سرکوب گردید. در بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۸ در پی قیام درسیم، ارتش ترکیه به رهبری آتاتورک ۶۵٬۰۰۰ تا ۷۰٬۰۰۰ از کردهای علوی ساکن استان درسیم (استان تونج‌ایلی امروزی) را قتل‌عام کردند. فرهنگ و مردم بیشتر کردهای ترکیه به گویش کرمانجی و بخشی از کوردها به گویش زازا سخن می‌گویند. در کل کردهای ترکیه اشتراکات فراوانی با سایر کردها در کشورهای دیگر دارند و در طول تاریخ و به ویژه پیش از مرزبندی‌های معاصر، همواره با سایر کردها پیوند داشته‌اند، اکثریت کردهای ترکیه سنی مذهب هستند.سعیدیان، عبدالحسین، سرزمین ومردم ایران،انتشارات علم وزندگی، تهران1377، شابک:7_7_90052_964دانشنامه دانش گستر، تهران مؤسسه علمی فرهنگی دانش گسترایرج افشار سیستانی، تاریخ تمدن اقوام آریایی،انتشارات نگارستان، چاپ اول، زمستان1387 یکی از مهم‌ترین جشن‌ها و مراسم‌هایی که در مناطق کردنشین ترکیه رایج‌است، جشن نوروز است. این جشن‌ها در واقع حدود یک هفته قبل از نوروز توسط جوانانی که در روستاها و شهرها آتش روشن می‌کنند و از روی شعله‌ها می‌پرند (سنتی که در ایران نیز دیده می‌شود) آغاز می‌شوند. به علت راهپیمایی‌هایی که کردها مخصوصاً در شهر دیاربکر به مناسبت نوروز ترتیب می‌دهند و حساسیت‌هایی که دولت ترکیه به این تجمعات داشته است، این گردهمایی در خیابان‌ها رنگ و بوی سیاسی گرفته است. وضعیت زبان کردی در ترکیه طبق آمارها اکثر کردتباران ترکیه نمی توانند به کردی صحبت کنند؛ طبق آمار موسسه نظرسنجی راوه‌ست در شهرهای بزرگ کردنشین ترکیه ۷۴ درصد از کردهای ترکیه نمی‌توانند کردی حرف بزنند. بر اساس پژوهش‌های میدانی اخیر (از جمله نظرسنجی SAMER در سال ۲۰۲۶) اکثریت کردهای ترکیه به گویش کرمانجی سخن می‌گویند: ۸۲.۸٪ کرمانجی را زبان مادری خود اعلام کرده‌اند. | ## بخش 3: کردستان ترکیه | با این حال، در فضای اجتماعی و عمومی، ترکی با حدود ۶۰٪ غالب است؛ بیش از نیمی از کسانی که زبان مادری‌شان کرمانجی است، در تعاملات اجتماعی عمدتاً از ترکی استفاده می‌کنند. ممنوعیت ساختاری زبان کردی در نظام رسمی آموزشی کردی در نظام آموزش عمومی ترکیه زبان آموزش نیست و تنها به‌صورت محدود و اختیاری در برخی مدارس ارائه شده است. پس از فروپاشی روند صلح در سال ۲۰۱۶، با انتصاب قیم‌های دولتی به شهرداری‌های کردنشین، بسیاری از نهادهای فرهنگی و آموزشی؛ از جمله مهدکودک‌های کردی موسوم به «زاروکستان» در دیاربکر (آمَد) بسته شدند. در شهر دیاربکر(که در کردی «آمَد» خوانده می‌شود)، نسبت کودکانی که در سال ۲۰۱۳ در زاروکستان‌ها کردی نمی‌دانستند حدود ۲ از ۱۰ بود؛ این رقم امروز به حدود ۸ از ۱۰ گزارش شده است. پس از انتخابات محلی ۲۰۲۴ و بازگشت برخی شهرداری‌ها به مدیریت نیروهای نزدیک به جریان کردی، بخشی از این مراکز دوباره بازگشایی شدند، اما همچنان فاقد پشتوانه قانونی پایدارند. تهیدستی، بیکاری، محرومیت، سرکوب و خفقان در نواحی جنوب‌شرقی و شرق ترکیه در طی سدهٔ اخیر، موجب پدید آمدن جریانی به نام پ‌ک‌ک در دههٔ ۱۹۷۰ شده است. کردها و ترکیه بنیاد حقوق بشر دیاربکر (İHD) اعلام کرده که در سالیان ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ بیش از پنج هزار نفر از شهروندان عادی کُرد در ترکیه توسط واحد اطلاعات و ضدترور ژاندارمری (JITEM) کشته شده‌اند و اجساد اغلب این قربانیان کشف نشده است.کشف گور دسته‌جمعی 20 نفره در دیاربکر ترکیه؛ خبرگزاری بین‌المللی کردپرس شرکت رادیو تلویزیون دولتی ترکیه کانالی به نام ت‌رت کردی (TRT KURDI) را که به صورت ۲۴ ساعته به زبان کردی پخش می‌کند راه‌اندازی کرده است. و بعدتر در آغاز دهه ۹۰ بر اثر تقسیمات کشوری جدیدتر، همان سرزمین‌ها را این بار به ۲۱ استان تقسیم کردند. کشور ترکیه دارای ۸۱ استان است که بر اساس دانشنامه بریتانیکا کردها در ۲۱ استان کردنشین در اکثریت هستند. بخش‌های کردنشین ترکیه شامل تمام ۱۵ استان آناتولی شرقی و ۶ استان از ۸ استان آناتولی جنوب شرقی (به جز دو استان استان غازی عینتاب و استان کیلیس) است. برای نمونه در خارج از بخش‌های کردنشین ترکیه در استان غازی عینتاب (پارێزگای دیلۆک) در آناتولی جنوب شرقی یا استان آق‌سرای (پارێزگای ئاکسارای) یا استان سیواس (پارێزگای سێواس) در ناحیه آناتولی مرکزی تعداد زیادی کرد زندگی می‌کنند و اقلیت‌هایی پرشمار در ناحیه مدیترانه و ناحیه اژه و ناحیه مرمره دارند ولی در ناحیه دریای سیاه جمعیت بسیار کمی دارند. در این مناطق اقلیت‌های قابل توجه عرب، ارمنی، آشوری و ترک نیز وجود دارد و در سایر مناطق ترکیه اقلیت‌های قابل توجهی از کردها همانند کردهای استانبول و کردهای آناتولی مرکزی و سایر اقوام وجود دارند. | ## جمع‌بندی | همان‌طور که در نقشهٔ سال ۲۰۱۳ ترکیه مشخص شده است، رشد جمعیتی کردها دست‌کم دو تا سه برابر مناطق ترک‌نشین در ترکیه است.