موضوع مقاله: جو ستریانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جو ستریانی | مقدمه: او فعالیت موسیقایی خود را با آموزش گیتار آغاز کرد و بسیاری از شاگردانش بعدها به شهرت جهانی رسیدند؛ از جمله استیو وای، لری لالوند، ریک هونولت، کرک همت، اندی تیمونز، چارلی هانتر، کوین کداگان و الکس اسکولنیک. | ## بخش 1: جو ستریانی | ستریانی از اواسط دههٔ ۱۹۸۰ فعالیت حرفه‌ای مستقل خود را به‌عنوان تک‌نواز آغاز کرد و با فروش بیش از ده میلیون آلبوم، عنوان پرفروش‌ترین نوازندهٔ گیتار راک بی‌کلام را از آن خود کرد. در سال ۱۹۹۳، پس از دومین خروج ریچی بلکمور از گروه دیپ پرپل، ستریانی به‌طور موقت در کنار این گروه تور برگزار کرد. در سال ۱۹۹۵، او تور G3 را پایه‌گذاری کرد که در آن با طیف متنوعی از گیتاریست‌های برجسته همکاری داشته است. همچنین از سال ۲۰۰۸ به عضویت ابرگروه چیکن‌فوت درآمده و در آن به‌عنوان نوازندهٔ گیتار فعالیت می‌کند. در سال ۱۹۷۰ میلادی، هنگامی که ۱۴ سال بیشتر سن نداشت، پس از شنیدن خبر درگذشت جیمی هندریکس اسطوره و گیتاریست برجستهٔ راک آن سال‌ها و آشنا شدن با موسیقی او، به راک و نوازندگی گیتار علاقه‌مند شد. اولین آلبومی که او تهیه نمود نه از این زمین نام داشت که در سال ۱۹۸۶ درهای سبک راک را به سوی جهانیان گشود. | ## بخش 2: جو ستریانی | او بنیانگذار شیوه جدید و لهجه خاصی از نوازندگی در نوع خود است که منبع الهام برای بسیاری از نوازندگان هارد راک و هوی متال است. صدای دیستروشن ملودی‌ها، جیغ‌ها، سوت‌های نت‌ها و نحوه کار با دسته لرزاننده سیم‌های گیتار (فلویدرز) خاص خود او می‌باشد. تجهیزات موسیقی و شیوهٔ نوازندگی گیتارهای سری جِی‌اِس آیبانز و اَمپ‌های سری جِی‌اِس‌ایکس پیوی سیگنچر جو ستریانی هستند و در طراحی و ساخت آن‌ها نیازهای نوازندگی ستریانی لحاظ شده است ولی هم‌اکنون تولید این آمپلی‌فایرها متوقف شده و جو مدتی است از آمپ‌های JVM410 که جزو محصولات شرکت مارشال هستند، استفاده می‌کند. گیتارهای سری جِی‌اِس در مدل‌های جِی‌اِس ۱۰۰، جِی‌اِس ۹۰۰، جِی‌اِس ۱۰۰۰، جِی‌اِس ۱۲۰۰، جِی‌اِس ۲۰۰۰ و جِی‌اِس ۲۴۰۰ تولید می‌شوند و به غیر از مدل جِی‌اِس ۱۰۰ در همهٔ آن‌ها پیکاپ دیمارزیو استفاده شده است. جو از سیم ۰۰۹ جهت سیم یک و ۰۴۲ جهت سیم شش استفاده می‌نماید و گیتارش را استاندارد یعنی E کوک می‌کند. نوازندگی با پیک جو از پیک Dunlop ضخیم استفاده می‌کند و اغلب آن را با زاویه ۴۵ درجه در دست می‌گیرد تا اصطکاک مضراب با سیم‌ها به حداقل ممکن برسد و همچنین در این زاویه Screamها خوش صداتر ارائه می‌گردند. | ## بخش 3: جو ستریانی | اصولاً از مچ مضراب می‌زند و اغلب انگشت کوچک خود را بر روی بدنه گیتار تکیه می‌دهد و گاه در سرعت‌های بالا همچون Al di meola دست را از آرنج با حرکتی سریع در خود می‌چرخاند. (چیزی شبیه به حرکت دست هنگام چرخاندن کلید) و جهت اطمینان از حفظ فاصله دلخواه و جلوگیری از فرورفتن بیش از حد مضراب به درون سیم‌ها اغلب با انگشتان a-m و e به نرمی سطح گیتار را می‌خراشد. نوازندگی به کمک انگشت او اغلب در مواقعی که می‌خواهد همچون zztop با لهجه غلیظ دهه هفتاد بنوازد و همچنین در مواردی که پایین آوردن Gain توسط Volume قصد ارائه صدایی بسیار شفاف و کلاسیک را دارد، انگشتانش به جای پیک استفاده می‌کند. در فرم نوازندگی جَز شصت از بالا بر دسته گیتار قلاب می‌شود و سایر انگشتان نیز از پایین و به صورتی زاویه‌دار بر روی سیم‌ها می‌نشینند. ستریانی زمانی از این شیوه استفاده می‌کند که بخواهد تکنیک‌های بِندینگ یا ویبراتو را اجرا کند. | ## جمع‌بندی | چیکن فوت چیکن‌فوت نام اَبَرگروهی است که ستریانی به همراه سمی هیگار (خواننده پیشین ون هیلن)، مایکل آنتونی (بِیسیست پیشین ون هیلن) و چد اسمیت (درامر رد هات چیلی پپرز) در سال ۲۰۰۸ تشکیل دادند.