موضوع مقاله: شیلند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیلند | مقدمه: جزیرهٔ شیلند در دریای بالتیک، بزرگ‌ترین جزیرهٔ دانمارک است، و دو استان هوودستادن را در شمال و استان شیلند را در جنوب شامل می‌شود. | ## بخش 1: شیلند | شیلند همراه با جزایر کوچکتری همچون لولند، فالستر و مون بخش شرقی کشور دانمارک را تشکیل می‌دهد. کپنهاگ، پایتخت دانمارک، با جمعیتی میان ۱٫۳ تا ۱٫۴ میلیون نفر در سال ۲۰۲۰، عمدتاً در ساحل شرقی شیلند و بخشی در جزیرهٔ آماگر واقع شده است. دیگر شهرهای شیلند شامل روسکیلده، هیلرود، نستود، هلسینگور، اسلاگلزه، کوگه، هولبیک و کالوندبورگ هستند. از نظر اداری، شیلند بین دو منطقه تقسیم شده است: منطقهٔ شهری کپنهاگ و شمال شیلند که به منطقه پایتخت دانمارک تعلق دارند، و بخش عمده‌تر و روستایی‌تر جزیره که جزو منطقه شیلند است. ساحل ماریلیست در جزیرهٔ فالستر از شناخته‌شده‌ترین مقاصد گردشگری منطقه به‌شمار می‌رود. صخره‌های سفید مِنس کلینت در جزیرهٔ مون و جنگل‌های ساحلی «کلتِرسکووین» از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی این منطقه‌اند. کلیسای جامع روسکیلده، محل دفن پادشاهان دانمارک، و موزه کشتی‌های وایکینگی از مهم‌ترین جاذبه‌های فرهنگی جزیره‌اند. قلعهٔ ترله‌بورگ که به سال ۹۸۱ میلادی بازمی‌گردد نیز از یادمان‌های تاریخی شاخص محسوب می‌شود. تولیدات کشاورزی همچون توت‌فرنگی و بلوبری، بستنی‌های ارگانیک و همچنین شراب آلبالویی از جزیرهٔ لولند، به‌ویژه در فردریکسدال، شهرت دارند. برخی آن را از واژه‌های نورس باستان siô/sæ (به معنای «دریاچه» یا «دریا») دانسته‌اند. با توجه به اینکه روسکیلده یکی از مراکز کهن شیلند و قابل دسترس از طریق فیورد روسکیلده بوده، گمان می‌رود دریانوردان جزیره را به همین سبب چنین نامیده باشند. | ## بخش 2: شیلند | ارتباط با نیوزیلند کشور جزیره‌ای نیوزیلند از نظر ریشهٔ نام با شیلند ارتباطی ندارد. با این حال، در قرن نوزدهم مهاجرت اسکاندیناویایی‌ها، به‌ویژه دانمارکی‌ها، به جزیرهٔ شمالی نیوزیلند، به‌خصوص به مناطق جنوبی هاوکس‌بی و شمالی وایراپا، پیوند تاریخی میان دانمارک و نیوزیلند ایجاد کرد. تاریخ دانمارکی‌های قبیله‌ای از شیلند و اسکانه برخاستند و گونه‌ای اولیه از زبان‌های ژرمنی شمالی را سخن می‌گفتند. یوت‌ها بعدها به بریتانیا مهاجرت کردند و در نواحی کنت، جزیره وایت و دیگر مناطق مستقر شدند، اما با هجوم آنگل‌ها و ساکسون‌ها در جامعهٔ آنگلوساکسون‌ها جذب یا حذف شدند. پیش از آن، قوانین یوتلندیک، شیلندیک و اسکانه‌ای وجود داشت و یکپارچگی قانونی در دانمارک دیده نمی‌شد. رینگستد و سپس روسکیلده نخستین مراکز سیاسی و مذهبی مهم شیلند بودند و بعدها این نقش به کپنهاگ منتقل شد. موقعیت راهبردی شیلند در ورودی اورسوند، به‌ویژه پس از ساخت قلعه کرونبورگ و اعمال «عوارض اورسوند»، شهر هلسینگور را به مهم‌ترین بندر پس از کپنهاگ بدل کرد. بخش بزرگی از شمال شیلند از اواخر سدهٔ ۱۶ تا سده‌ها بعد در اختیار خاندان سلطنتی بود و به‌عنوان شکارگاه سلطنتی استفاده می‌شد. مراکز صنعتی اولیه خارج از کپنهاگ شامل موله‌اون با آسیاب‌های آبی‌اش، کارخانه اسلحه کرونبورگ در هلبک، کارخانه فردریک در فردریکسورک و کارخانه نساجی کونگ در وردینگبورگ بودند. بخش‌های بزرگی از جنوب جزیره در سدهٔ ۱۸ بخشی از «منطقه سواره‌نظام وردینگبورگ» بودند. در اساطیر نورس آمده است که الههٔ گفیون با فریب گیلفی، پادشاه سوئد، تکه‌ای از زمین را جدا کرد و به دانمارک آورد و بدین ترتیب شیلند پدید آمد. | ## بخش 3: شیلند | گفته می‌شود میان شکل جزیرهٔ شیلند و دریاچه ونرن در سوئد شباهت جغرافیایی وجود دارد. شِیلَند بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین جزیره در دانمارک (به‌جز گرینلند و جزیره دیسکو که از نظر مساحت بزرگ‌ترند) با مساحت ۷٬۰۳۱ کیلومتر مربع (۲٬۷۱۵ مایل مربع) است. جمعیت آن در اول ژانویهٔ ۲۰۲۰ برابر با ۲٬۳۱۹٬۷۰۵ نفر بود که ۴۰ درصد جمعیت کل کشور را تشکیل می‌دهد. شیلند از نظر وسعت، سیزدهمین جزیرهٔ بزرگ اروپا و از نظر جمعیت، چهارمین جزیرهٔ پرجمعیت آن است. این جزیره از طریق پیوند ثابت کمربند بزرگ به اسپروئو و فونن، و از طریق چند پل در کپنهاگ به آماگر متصل است. در جنوب، پل استورستروم و پل‌های فارو آن را به فالستر و از آنجا به لولند متصل می‌کنند، جایی که تونل فه‌مارنبلت به سمت آلمان در دست برنامه‌ریزی است. پل‌ها و متروی کپنهاگ شیلند را به آماگر وصل می‌کنند و آماگر نیز از طریق پل اورسوند به اسکانه در سوئد متصل است. شیلند از غرب از طریق پیوند ثابت کمربند بزرگ به فونن وصل می‌شود و فونن هم با پل به یوتلند متصل است. در ۵ ژوئن ۲۰۰۷، شبکهٔ منطقه‌ای DR گزارش داد که کوبانکه در جنوب‌شرق و نزدیک شهر رونه با ارتفاع ۱۲۲٫۹ متر بلندترین نقطهٔ طبیعی شیلند است. | ## جمع‌بندی | گیلدن‌لووشوی در جنوب روسکیلده ۱۲۶ متر ارتفاع دارد، اما بخشی از آن تپه‌ای مصنوعی از سدهٔ ۱۷ است و بلندترین نقطهٔ طبیعی آن ۱۲۱٫۳ متر است.