موضوع مقاله: صحرای استرالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # صحرای استرالیا | مقدمه: رنگ قرمز و قرمز تیره بر پایهٔ تعریف دولت استرالیاست؛ قرمز تیره بر اساس تعریف بنیاد نیکوکاری پیو است، و نواحی راه‌راه مناطقی هستند که به‌گفتهٔ بنیاد پیو جزو نواحی دورافتاده به‌شمار می‌آیند، اما در تعریف دولت استرالیا چنین نیست. | ## بخش 1: صحرای استرالیا | در استرالیا به مناطق حومه و حاشیه شهرهای بزرگ و ساحلی کشور «بیشه‌زار» (the bush) گفته می‌شود و به کل مناطق بیابانی و دورافتاده پشت محدوده بیشه‌زارها، صحرا، نواحی دورافتاده، یا به اصلاح محلی آوت‌بَک (Outback) گفته می‌شود. صحرای استرالیا (آوت‌بک) منطقه بسیار گسترده‌ای است که از شمال تا جنوب سواحل استرالیا امتداد پیدا می‌کند. آوت‌بک تقریباً سه چهارم مساحت استرالیا را در بر می‌گیرد و عمدتاً در قلمرو شمالی، استرالیای غربی و بخش‌هایی از ایالت‌های کوئینزلند، نیوساوت ولز و استرالیای جنوبی گسترش دارد. در این ناحیه گاه سال‌ها بارشی رخ نمی‌دهد، در حالی که در تابستان دمای هوا بالاتر از ۵۰ درجه سانتی‌گراد است. از طرف دیگر، منطقه آوت‌بک کوئینزلند تا حدودی از جنگل‌های بارانی گرمسیری تشکیل شده است. کوه صخره‌ای قرمزرنگ اولورو که برای بومیان مقدس است و پارک ملی اولورا کاتا جوتا از دیدنی‌های مشهور صحرای استرالیا هستند. پارک ملی کاکادو نیز از دیدنی‌های مندرج در فهرست میراث جهانی یونسکو در آوت‌بک است. تنها ایستگاه مسافری این مسیر در محدوده دشت نولاربور روستایی است به نام کوک که چهار نفر جمعیت دارد. مناطق داخلی، به رنگ قهوه‌ای و زرد در این تصویر عمدتاْ به عنوان آوت‌بک شناخته می‌شوند. مزارع (ایستگاه‌ها) اغلب در کنار مسیرهای شنی واقع شده‌اند که تنها با وسایل نقلیه صحرایی قابل دسترسی هستند. | ## بخش 2: صحرای استرالیا | مزارع زیادی در آوت‌بک هستند که برای مثال ۸۰ کیلومتر از جاده آسفالته فاصله دارند. اغلب مزارع آوت‌بک تا اندازه زیادی خودکفا هستند و صاحبان آنها می‌توانند هفته‌ها بدون سر زدن به سوپرمارکت سر کنند. شهرک‌های دارای چند خانه، پمپ بنزین، سوپرمارکت، گاراژ، بانک و رستوران صدها کیلومتر از هم فاصله دارند. در صورت بروز بیماری‌ها و تصادفات جدی، کمک به اهالی این نواحی از سوی سرویس سلطنتی پزشکان پروازی استرالیا انجام می‌گیرد. هنگامی که اروپایی‌ها برای اولین بار در دهه ۱۸۰۰ وارد مرکز استرالیا شدند، بومیانی در تمام مناطق آوت‌بک، از جمله خشک‌ترین بیابان‌های آن، زندگی کردند. بسیاری از استرالیایی‌های بومی پیوندهای عمیق سنتی و فرهنگی با صحرای استرالیا دارند و امروزه از نظر قانونی به عنوان صاحبان اصیل و سنتی بخش‌های بزرگی از آوت‌بک شناخته می‌شوند. امروزه از جمعیت ۳۰۰ هزار نفری بومیان استرالیا حدود ۱۷ درصدشان در آوت‌بک زندگی می‌کنند. برعکس مناطق کشاورزی و شهرهای بزرگ در امتداد سواحی استرالیا، جوامع بومی در مناطق دورافتاده آوت‌بک، مانند اراضی آنانگو پیتان‌تاتارا یانکونی‌تاتارا در شمال استرالیای جنوبی، به نسبت دست‌نخورده مانده‌اند و ساکنان آن جابجا نشده‌اند. کل جمعیت آوت‌بک در استرالیا از ۷۰۰ هزار نفر در سال ۱۹۹۶ به ۶۹۰٬۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۶ کاهش یافته است. بیشترین کاهش در منطقه آوت‌بک شمالی بوده، در حالی که کیمبرلی و پیلبارا در همان بازه زمانی افزایش جمعیت داشته‌اند. | ## بخش 3: صحرای استرالیا | بسیاری از حیوانات منطقه، ازجمله کانگوروی قرمز و دینگو (سگ وحشی استرالیا) در گرمای روز برای خنک شدن در بیشه‌ها می‌مانند. آوت‌بک زیستگاه شمار زیادی پرنده نیز هست که بیشتر آنها را می‌توان در صبحگاه و غروب در کنار چاله‌های آبگیر دید. شترمرغ استرالیایی، نوک‌روشن‌ها، طوطی‌کاکلی‌ها و طوطی‌کاکلی‌های سینه‌صورتی هم به‌شمار فراوان در صحرای استرالیا زندگی می‌کنند. انواع مارها و مارمولک‌ها زمستان‌ها بر روی زمین‌های خشک و جاده‌های منطقه آفتاب می‌گیرند اما در تابستان‌ها دیده نمی‌شوند. به خاطر خسارت زیادی که دینگوها به کشاورزی شرق استرالیا می‌زدند، در این کشور یکی از طولانی‌ترین سازه‌های جهان به نام حصار سگ ساخته شده که ۵۶۱۴ کیلومتر طول دارد و از ورود دینگوها به مناطق حاصلخیز شرق کشور جلوگیری می‌کند. شماری از اسب‌های رمیده، شترها، خوک‌ها، روباه‌ها، گربه‌ها و خرگوش‌ها و دیگر حیوانات وارداتی به استرالیا در منطقه زادولد کرده و به توازن زیست‌بوم آوت‌بک آسیب می‌زنند و دولت این کشور کوشش و هزینه زیادی برای ریشه‌کن کردن آن‌ها انجام می‌دهد. کانی‌ها به غیر از کشاورزی و گردشگری، اصلی‌ترین فعالیت اقتصادی در این منطقه پهناور و پراکنده، معدن است. به دلیل فقدان تقریباً کامل کوه‌زایی و عدم تشکیل یخچال‌های طبیعی از دوره زمانی پرمین (در بسیاری از مناطق از زمان کامبرین)، صحرای استرالیا از نظر وجود سنگ آهن، آلومینیوم، منگنز و اورانیوم بسیار غنی است و همچنین حاوی ذخایر عمده‌ای از طلا، نیکل، مس، سرب و روی است. عمده معادن صحرای استرالیا شامل معادن سنگ چشم گربه (اُپال) در کوبر پدی، لایتنینگ ریج و وایت کلیفز، و معادن فلزات در بروکن هیل، تننت کریک، الیمپیک دم و معدن دورافتاده چلنجر است. | ## جمع‌بندی | بیشتر سنگ آهن استرالیا نیز در پیلبارا استخراج شده است و این منطقه همچنین یکی از معادن مهم منگنز جهان را دارد.