موضوع مقاله: تیلور سوئیفت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیلور سوئیفت | مقدمه: تیلور آلیسون سوئیفت (به ؛ زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹) خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی است. | ## بخش 1: تیلور سوئیفت | او از چهره‌های تأثیرگذار در فرهنگ عامه محسوب می‌شود و به‌خاطر سبک ترانه‌سرایی خودزندگی‌نامه‌ای و تنوع در رویکرد هنری‌اش مشهور است. سوئیفت پردرآمدترین اجراکننده، ثروتمندترین موسیقی‌دان زن و یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تاریخ به‌شمار می‌رود. سوئیفت در ۲۰۰۵ با بیگ مشین رکوردز قرارداد بست و با آلبوم‌های تیلور سوئیفت (۲۰۰۶) و بی‌باک (۲۰۰۸) به‌عنوان خوانندهٔ کانتری پاپ آغاز به کار کرد. تک‌آهنگ‌های این آلبوم‌ها، «اشک‌ها بر روی گیتارم»، «داستان عشق» و «تو مال منی»، در رادیو کانتری و پاپ موفق بودند. او سبک‌های راک و الکترونیک را به‌ترتیب در آلبوم‌های بعدی‌اش، حالا صحبت کن (۲۰۱۰) و سرخ (۲۰۱۲) کاوش کرد و با آلبوم سینث-پاپ ۱۹۸۹ (۲۰۱۴) وجههٔ خود را از کانتری به پاپ بازنگری کرد؛ نگاه موشکافانهٔ رسانه‌ها، الهام‌بخش آلبوم متأثر از هیپ هاپ اعتبار (۲۰۱۷) بود. تک‌آهنگ‌های این آلبوم‌ها، «دیگر هیچ‌وقت با هم نخواهیم بود»، «بندازش بره»، «فضای خالی»، «کینه» و «ببین مرا به چه کارهایی واداشتی» به صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسیدند. پس از بستن قرارداد با ریپابلیک رکوردز در ۲۰۱۸، سوئیفت آلبوم پاپ متنوع معشوق (۲۰۱۹) را منتشر کرد و در پی اختلاف با بیگ مشین، چهار آلبومش را بازضبط کرد. او در آلبوم‌های سال ۲۰۲۰، فولکلور و اِوِرمور، سبک ایندی فولک را کاوش کرد و همچنین با اثر الکتروپاپِ نیمه‌شب‌ها (۲۰۲۲)، آلبوم دوگانه دپارتمان شاعران رنج‌کشیده (۲۰۲۴) و آلبوم آمیخته با سافت راکِ زندگی یک شوگرل (۲۰۲۵) رکوردهایی را در جداول موسیقی شکست. او در طول دههٔ ۲۰۲۰ با ترانه‌های «کاردیگن»، «بید»، «همه‌اش را خیلی خوب»، «ضدقهرمان»، «تابستان ظالم»، «الان همه‌چیز تموم شد؟»، «چهارده شب» و «سرنوشت اوفلیا» به صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ آمد. او شش تور کنسرتی برگزار کرده و تور دوره‌ها (۲۰۲۳–۲۰۲۴) پرفروش‌ترین تور تاریخ شد. فیلم‌های او شامل خانم آمریکایی (۲۰۲۰)، همه‌اش را خیلی خوب: فیلم کوتاه (۲۰۲۱) و تور دوره‌ها (۲۰۲۳)—پرفروش‌ترین فیلم کنسرتی تاریخ—می‌شوند. در آمریکا، هشت آلبوم از سوئیفت رکورد فروش یک میلیون نسخه در هفته اول را شکسته‌اند. او از پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای برخوردار است و هوادارانی در سراسر جهان دارد که به سوئیفتی‌ها معروف‌اند. نشریاتی مانند رولینگ استون و بیلبورد نام او را در رتبه‌بندی‌های بزرگ‌ترین هنرمندان تاریخ قرار داده‌اند؛ او تنها فرد از حوزه هنر است که به عنوان شخص سال تایم (۲۰۲۳) انتخاب شده است. افتخاراتش شامل ۱۴ جایزهٔ گرمی (دارای رکورد چهار جایزهٔ آلبوم سال)، یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده، ۴۰ جایزهٔ موسیقی آمریکا، ۴۹ جایزهٔ موسیقی بیلبورد و ۳۰ جایزهٔ موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی می‌شود. زندگی و حرفه ۱۹۸۹–۲۰۰۳: اوایل زندگی تیلور آلیسون سوئیفت در ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹ در وست ردینگ، پنسیلوانیا زاده شد. مادربزرگ مادری سوئیفت، مارجوری فینلی، خوانندهٔ اپرا بود و آوازخواندنش در کلیسا یکی از کهن‌ترین خاطرات سوئیفت در موسیقی شد که حرفه‌اش را شکل داد. سوئیفت سال‌های نخست زندگیش را در یک مزرعهٔ درخت کریسمس در پنسیلوانیا سپری کرد که پدرش از یکی از مشتری‌هایش خریده بود. او تابستان‌ها را در اقامتگاه خانواده‌اش در استون هاربور، نیوجرسی سپری می‌کرد؛ سوئیفت هر از گاهی در کافی‌شاپ آن‌جا ترانه‌های آکوستیک اجرا می‌کرد. هنگامی که خانوادهٔ او به وایومیسینگ، پنسیلوانیا نقل‌مکان کرد، سوئیفت در دبیرستان مقدماتی/پیشرفته محلی وایومیسینگ شرکت کرد. در یازده سالگی، سوئیفت همراه با مادرش برای دیدار با ناشران موسیقی به نشویل رفت و نوارهایی از نسخه‌های بازخوانیش از ترانه‌های دالی پارتن و دیکسی چیکس را برای این شرکت‌ها فرستاد. با کمک او، سوئیفت برای ابرکرومبی اند فچ به کار مدلینگ پرداخت، و در همین دوره آهنگی از ساخته‌هایش در یک سی‌دی تلفیقی میبلین گنجانده شد. پس از اجرای ترانه‌های غیراقتباسی او در مسابقه‌های نمایشی آرسی‌ای رکوردز، به سوئیفت ۱۳ ساله قرار توسعهٔ هنری داده شد و او همراه با مادرش بارها نشویل سفر کرد. برای کمک به پیشرفت سوئیفت در موسیقی کانتری، پدرش هنگامی که او چهارده سال داشت شغلش را به دفتر نشویل مری لینچ منتقل کرد، و خانواده‌شان به هندرسون‌ویل، تنسی نقل‌مکان کردند. سوئیفت در دبیرستان هندرسون‌ویل تحصیل کرد اما پس از دو سال به آکادمی آرونAaron Academy رفت که اجازه می‌داد از طریق آموزش در خانه به تحصیل ادامه دهد و همزمان تورهایش را نیز داشته باشد؛ سوئیفت یک سال زودتر فارغ‌التحصیل شد. ۲۰۰۴–۲۰۰۸: آغاز حرفه و تیلور سوئیفت در نشویل، او با ترانه‌سرایان باتجربهٔ موزیک رو، از جمله تروی ورجس، برت بیورس، برت جیمز، مک مک‌آنالی و برادران وارن همکاری کرد، و همچنین رابطهٔ کاری طولانی‌مدتی با لیز رز برقرار کرد. آن دو شروع به برگزاری جلسه‌های دو ساعتهٔ ترانه‌سرایی در بعدازظهر سه‌شنبه‌ها کردند. و او باورنکردنی‌ترین جملات را با خود می‌آورد.» سوئیفت به جوان‌ترین هنرمندی تبدیل شد که با مؤسسه انتشارات سونی/ای‌تی‌وی قرارداد امضاء کرده است، اما هنگامی که چهارده‌ساله بود آرسی‌ای رکوردز را که متعلق به سونی است ترک کرد. من می‌خواستم این سال‌های زندگیم را تا وقتی که هنوز نمایانگر چیزی هستند که در زندگی بر من گذشته، به‌صورت یک آلبوم ضبط کنم.» در اجراهای نمایشی در کافه بلوبرد نشویل در سال ۲۰۰۵، سوئیفت توجه اسکات بورچتا، یک مدیر اجرایی دریم‌ورکس رکوردز را که درحال ساختن یک شرکت ناشر موسیقی مستقل به نام بیگ مشین رکوردز بود، به خودش جلب کرد. سوئیفت به یکی از اولین کسانی تبدیل شد که با بیگ مشین قرارداد بستند، و پدرش سه درصد سهام این شرکت را با قیمتی بالغ بر ۱۲۰٬۰۰۰ دلار خریداری کرد. اندکی پس از آن، سوئیفت کار روی اولین آلبومش را آغاز کرد که نام آلبوم همنام خودش بود. سوئیفت بیگ مشین را متقاعد کرد که برای تهیه‌کنندگی نسخه‌های نمایشی‌اش نیتن چپمن را استخدام کند چرا که احساس می‌کرد «حالات روحی» اش با او سازگار است. او سه ترانهٔ اولین آلبومش را به تنهایی نوشت و برای ترانه‌های باقی‌مانده با رز، رابرت الیس اورال، برایان ماهر و آنجلو پتراگلیا همکاری کرد. جان کارامانیکا از نیویورک تایمز آلبوم را «شاهکاری کوچک به سبک کانتری آمیخته‌شده با پاپ، هم خوش‌بینانه و هم بدبینانه، که با صدای محکم و پرجاذبهٔ خانم سوئیفت خوانده می‌شود» توصیف کرد. تیلور سوئیفت در رتبهٔ پنجم در بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت، جدولی که ۱۵۷ هفته را در آن سپری کرد و این خود رکورددار طولانی‌ترین حضور در جدول بیلبورد بین تمام آثار منتشر شده در دههٔ ۲۰۰۰ در ایالات متحده شد. برای تبلیغ اولین آلبوم خود، سوئیفت در سال‌های ۲۰۰۶–۲۰۰۷ تور سایر هنرمندهای کانتری را افتتاح کرد.|alt=سوئیفت با میکروفون آواز می‌خواند و گیتار می‌زند. بیگ ماشین رکوردز هنوز در مراحل اولیهٔ تشکیلش بود که در ژوئن ۲۰۰۶ تک‌آهنگ آغازین «تیم مک‌گرا» را منتشر کرد. سوئیفت و مادرش «کمک کردند که سی‌دی تک‌آهنگ در پاکت گذاشته و به رادیوها ارسال شود.» او بیشتر تبلیغات برای آلبوم تیلور سوئیفت در سال ۲۰۰۶ را از طریق تور رادیویی، حضور در تلویزیون و اجرای افتتاحیه برای تاریخ‌های انتخاب‌شدهٔ تور ۲۰۰۶ راسکال فلتز پس از اخراج هنرمند افتتاح‌کننده‌شان، اریک چرچ، به دلیل طولانی‌تر شدن اجرا از زمان اختصاص‌یافته، انجام داد. چرچ به شوخی به سوئیفت گفت باید اولین گواهی‌نامه طلا خود را به‌خاطر اخراج شدنش برای او بفرستد. سوئیفت نخستین گواهی‌نامه طلایش را با یادداشتی برای چرچ فرستاد که می‌گفت: «از اجرای بیش از حد طولانی و بیش از حد گوش‌خراشتان در تور فلتز متشکرم. تیلور.» بورچتا گفت که اگرچه همتایان صنعت ضبط موسیقی در ابتدا با امضای قرارداد با یک خواننده-ترانه‌سرای شانزده‌ساله مخالفت می‌کردند، سوئیفت از بازاری که قبلاً ناشناخته بود — دختران نوجوانی که به موسیقی کانتری گوش می‌دهند — به سود خویش استفاده کرد. به‌دنبال «تیم مک‌گرا»، چهار تک‌آهنگ دیگر بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ منتشر شدند: «اشک‌ها بر روی گیتارم»، «ترانهٔ ما»، «تصویر سوزاندنی» و «باید نه می‌گفتی». همه‌شان در آهنگ‌های داغ کانتری بیلبورد قرار گرفتند، که از این میان «ترانهٔ ما» و «باید نه می‌گفتی» به رتبهٔ نخست رسیدند. با «ترانهٔ ما»، سوئیفت به جوان‌ترین فردی تبدیل شد که به تنهایی یک ترانهٔ رتبهٔ یک در جدول را نوشته و اجرا کرده است. «اشک‌ها بر روی گیتارم» به رتبهٔ سیزده در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد ایالات متحده رسید. در همین دوره، سوئیفت آلبوم تعطیلاتی صدای فصل: مجموعه تعطیلات تیلور سوئیفت را در اکتبر ۲۰۰۷ و آلبوم چندآهنگهٔ چشم‌های زیبا را در ژوئیهٔ ۲۰۰۸ منتشر کرد. او برای تبلیغ اولین آلبومش، قطعات آن را به‌عنوان اجرای افتتاحیه برای تورهایی که سایر هنرمندان کانتری از جمله جرج استریت، برد پیزلی و تیم مک‌گرا و فیث هیل، بین سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ برگزار کردند، اجرا کرد. او یکی از دریافت‌کنندگان جایزهٔ ترانه‌سرا/هنرمند سال از انجمن ترانه‌سرایان نشویل در سال ۲۰۰۷ بود، که او را تبدیل به جوان‌ترین فردی کرد که به این عنوان دست می‌یابد. او همچنین برندهٔ جایزهٔ هِرایزِن بهترین هنرمند جدید از انجمن موسیقی کانتری، جایزهٔ خواننده زن برتر از آکادمی موسیقی کانتری و جایزهٔ هنرمند زن کانتری موردعلاقه از جایزهٔ موسیقی آمریکا شد. او در تور تابستان و پاییز ۲۰۰۸ راسکال فلتز به‌عنوان خوانندهٔ افتتاح‌کننده حضور یافت. در ژوئیه همان سال، او با جو جوناس رابطهٔ عاشقانه‌ای را آغاز کرد که سه ماه بعد پایان یافت. ۲۰۰۸–۲۰۱۰: بی‌باک و بازیگری دومین آلبوم استودیویی سوئیفت، بی‌باک، در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۸ منتشر شد. پنج تک‌آهنگ از این آلبوم در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ منتشر شدند: «داستان عشق»، «اسب سفید»، «تو مال منی»، «پانزده» و «بی‌باک». «داستان عشق»، تک‌آهنگ آغازین، در رتبهٔ چهار در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد و در رتبهٔ یک در استرالیا قرار گرفت. «تو مال منی» بالاترین رتبه‌بندی میان دیگر تک‌آهنگ‌ها را در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد داشت، که به رتبهٔ دو رسید. همهٔ پنج تک‌آهنگ آلبوم به ده‌تای برتر آهنگ‌های داغ کانتری بیلبورد وارد شدند، که «داستان عشق» و «تو مال منی» به رتبهٔ نخست هم رسیدند. بی‌باک از همان ابتدا در رتبهٔ یک بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و پرفروش‌ترین آلبوم سال ۲۰۰۹ در ایالات متحده بود. تور بی‌باک، اولین تور کنسرتی که سوئیفت در آن خوانندهٔ اصلی بود، بیش از ۶۳ میلیون دلار درآمد داشت. یک مینی‌سریال مستند مربوط به این آلبوم به نام سفر به بی‌باک نیز در سه قسمت تهیه و از تلویزیون پخش شد و بعداً از طریق دی‌وی‌دی و بلو-ری نیز منتشر شد. سخنرانی سوئیفت هنگام دریافت جایزه توسط کانیه وست قطع شد، حادثه‌ای که مورد مجادله و توجه گسترده‌ای از رسانه‌ها قرار گرفت و میم‌های اینترنتی بسیاری برایش ساخته شد. جیمز مونتگومری از ام‌تی‌وی استدلال کرد که این حادثه و توجه متعاقب رسانه‌ها به آن، سوئیفت را به «یک سلبریتی تمام عیار جریان اصلی» تبدیل کرد. در همان سال، سوئیفت پنج جایزهٔ موسیقی آمریکا، از جمله هنرمند سال و آلبوم کانتری موردعلاقه را دریافت کرد. او برندهٔ ویدئوی سال و ویدئوی زن سال برای «داستان عشق» در جوایز موسیقی سی‌ام‌تی ۲۰۰۹ شد؛ در مراسم این جوایز، او یک ویدئوی پَرودی از این آهنگ را به نام «داستان قاتل»Thug Story ساخت که در آن با رپر تی-پین همکاری کرد. در پنجاه و دومین مراسم جایزهٔ گرمی، بی‌باک برندهٔ آلبوم سال و بهترین آلبوم کانتری، و «اسب سفید» برندهٔ بهترین ترانه کانتری و بهترین اجرای آواز زن کانتری شد. طی مراسم جایزهٔ گرمی، سوئیفت «تو مال منی» و «ریانون» را با استیوی نیکس اجرا کرد، اجرایی که نظرهای منفی دریافت کرد و باعث واکنش شدید رسانه‌ها شد. جان کارامانیکا از نیویورک تایمز نوشت «دیدن این که کسی این درجه از موفقیت گاهی دچار لغزشی چنین بزرگ می‌شود طراوت‌بخش است». در جوایز انجمن موسیقی کانتری ۲۰۰۹، سوئیفت برندهٔ آلبوم سال برای بی‌باک شد و سرگرمی‌ساز سال نام گرفت، و جوان‌ترین فردی شد که این افتخار را کسب کرده است. آلبوم بی‌باک در رتبهٔ ۹۹ فهرست سال ۲۰۱۷ ان‌پی‌آر از ۱۵۰ آلبوم برتر ساخته‌شده توسط زنان قرار گرفت. سوئیفت در تک‌آهنگ «نیمی از قلبم» اثر جان مِیِر و تک‌آهنگ «دو بهتر از یکی» اثر بویز لایک گرلز حضور یافت، که در نوشتن هردوی آن‌ها مشارکت کرد. او با همکاری کیلی پکلر «بهترین روزها از زندگی تو» را نوشت و ضبط کرد، و دو ترانه را برای موسیقی متن هانا مونتانا: فیلم — «تو همیشه راه برگشت به خانه را پیدا می‌کنی» و «دیوانه‌تر» — نوشت. او در دو ترانه از موسیقی متن روز ولنتاین همکاری کرد، شامل تک‌آهنگ «امروز یک داستان پریان بود»، که اولین رتبهٔ یکش در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ کانادا بود، و در رتبهٔ دو در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفت. هنگام فیلم‌برداری اولین فیلم سینمایی‌اش روز ولنتاین در اکتبر ۲۰۰۹، با همکارش تیلور لاتنر رابطه‌ای را آغاز کرد؛ بعداً در همان سال آن دو از یکدیگر جدا شدند. در روز ولنتاین او در نقش یک دوست‌دختر عجیب دبیرستانی ظاهر شد، نقشی که نظرهای مثبت و منفی دریافت کرد. سوئیفت اولین نقش تلویزیونی‌اش را در یکی از قسمت‌های ۲۰۰۹ مجموعهٔ تلویزیونی سی‌اس‌آی: بازرسی صحنه جرم از شبکه سی‌بی‌اس، به‌عنوان نوجوانی مظنون ایفا کرد. بعداً در همان سال، سوئیفت در یکی از قسمت‌های پخش زنده شنبه شب به‌عنوان میزبان و خوانندهٔ مهمان حضور یافت؛ او اولین میزبانی بود که مونولوگ آغازین خود را نوشت. سوئیفت آلبوم را به تنهایی نوشت و در تمام ترانه‌هایش به‌عنوان تهیه‌کننده همکاری کرد. حالا صحبت کن، منتشرشده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۰، با فروش یک میلیون نسخه در اولین هفتهٔ انتشارش در صدر بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. این آلبوم با ۲۷۸٬۰۰۰ دانلود در اولین هفته، رتبهٔ سرعت فروش دیجیتال آثار هنرمندان زن را شکست، که نام سوئیفت در رکوردهای جهانی گینس سال ۲۰۱۰ ثبت کرد. ترانه‌های «مال من»، «بازگشت به دسامبر»، «بدجنس»، «داستان ما»، «پرواز جرقه‌ها» و «مال ما» به‌عنوان تک‌آهنگ منتشر شدند و همه به‌جز «داستان ما» از سه‌تای برتر آهنگ‌های داغ کانتری بیلبورد بودند، چنان‌که «پرواز جرقه‌ها» و «مال ما» به رتبهٔ یک رسیدند. در پنجاه و چهارمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۲، سوئیفت برندهٔ بهترین ترانه کانتری و بهترین اجرای انفرادی کانتری برای «بدجنس» شد، که آن را طی مراسم اجرا کرد. جراید این اجرا را بهبودی نسبت به اجرای گرمی ۲۰۱۰ دانستند که مورد انتقاد قرارگرفته بود، و این گواه توانایی‌های او به‌عنوان یک نوازنده بود. سوئیفت جایزه‌های دیگری را برای حالا صحبت کن دریافت کرد، شامل ترانه‌سرا/هنرمند سال توسط انجمن ترانه‌سرایان نشویل (۲۰۱۰ و ۲۰۱۱)، زن سال توسط بیلبورد (۲۰۱۱) و سرگرمی‌ساز سال توسط آکادمی موسیقی کانتری (۲۰۱۱ و ۲۰۱۲) و انجمن موسیقی کانتری در سال ۲۰۱۱. در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۱، سوئیفت برندهٔ جایزهٔ هنرمند سال و آلبوم کانتری موردعلاقه شد. رولینگ استون حالا صحبت کن را در جایگاه ۴۵م در «۵۰ آلبوم برتر ساخته‌شده توسط زنان» در سال ۲۰۱۲ قرار داد و چنین نوشت: «او ممکن است در مرکز کانتری فعالیت کند، اما او یکی از معدود ستاره‌های راک است که ما این روزها داریم، با شنوایی بی‌نقص برای آنچه ترانه‌ای را قابل درک می‌کند.» تور جهانی حالا صحبت کن از فوریه ۲۰۱۱ تا مارس ۲۰۱۲ برگزار شد و بیش از ۱۲۳ میلیون دلار کسب درآمد کرد. او در دو آهنگ اصلی آلبوم موسیقی متن بازی‌های گرسنگی همکاری کرد: «امن و امان»، ضبط‌شده و نوشته‌شده با همکاری د سیویل وارز و تی-بون برنت، و «چشم باز». «امن و امان» برنده جایزه گرمی بهترین ترانه نوشته‌شده برای رسانه ویژوال و نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی شد. ۲۰۱۲–۲۰۱۴: سرخ در اوت ۲۰۱۲، سوئیفت «ما هرگز به یکدیگر بازنمی‌گردیم»، تک‌آهنگ آغازین چهارمین آلبوم استودیویی‌اش، سرخ، را منتشر کرد. این اثر اولین تک‌آهنگ آغازین او بود که به رتبهٔ یک در ایالات متحده و نیوزیلند رسید و پنجاه دقیقه پس از انتشار توانست به صدر جدول فروش ترانه‌های دیجیتال آی‌تیونز برسد، که رکورد سریع‌ترین فروش تک‌آهنگ دیجیتال در تاریخ را در رکوردهای جهانی گینس ثبت کرد. دیگر تک‌آهنگ‌های منتشرشده از آلبوم شامل «آغاز دوباره»، «می‌دانستم تو مشکل‌سازی»، «۲۲»، «همه چیز تغییر کرده است»، «آخرین بار» و «سرخ» هستند. «می‌دانستم تو مشکل‌سازی» در محدودهٔ پنج‌تای برتر جدول‌های استرالیا، کانادا، دانمارک، ایرلند، نیوزیلند، بریتانیا و ایالات متحده قرار گرفت.Chart positions: سه تک‌آهنگ — «آغاز دوباره»، «۲۲» و «سرخ» — به ۲۰تای برتر در ایالات متحده رسیدند. در سرخ، سوئیفت علاوه‌بر همکارهای قدیمی نیتن چپمن و لیز رز با همکارهای جدید، از جمله مکس مارتین، شلبک، دن هاف، جف بسکر، بوچ واکر، دن ویلسون و جکنایف لی، نیز کار کرد. این آلبوم سبک‌های جدیدی، مانند هارت‌لند راک، دابستپ و دنس-پاپ، را برای سوئیفت به‌همراه داشت. آلبوم با فروش ۱٫۲۱ میلیون نسخه در اولین هفته، در رتبهٔ یک بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. این امر باعث شد سوئیفت اولین زنی باشد که دو آلبوم با فروش افتتاحیه میلیونی دارد، رکوردی که توسط رکوردهای جهانی گینس ثبت شد. تور سرخ از مارس ۲۰۱۳ تا ژوئن ۲۰۱۴ برگزار شد و بیش از ۱۵۰ میلیون دلار درآمد کسب کرد و به پردرآمدترین تور کانتری در تاریخ این سبک موسیقی تبدیل شد. این آلبوم جایزه‌های متعددی کسب کرد، از جمله چهار نامزدی در پنجاه و ششمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۴. تک‌آهنگ «می‌دانستم تو مشکل‌سازی» برندهٔ جایزهٔ بهترین ویدئوی زن در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۳ شد. سوئیفت جایزهٔ موسیقی آمریکای هنرمند زن برگزیده کانتری را در ۲۰۱۲ و هنرمند سال را در ۲۰۱۳ دریافت کرد. او برای پنجمین و ششمین سال متوالی در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ برندهٔ جایزهٔ ترانه‌سرا/هنرمند انجمن ترانه‌سرایان نشویل شد. سوئیفت با جایزهٔ ویژهٔ پِنِکال توسط انجمن مورد تقدیر قرار گرفت، که او را تبدیل به دومین برنده پس از گارث بروکس کرد. در سال ۲۰۱۳، سوئیفت «شیرین‌تر از داستان» را ضبط کرد، ترانه‌ای که با جک آنتونوف برای موسیقی متن فیلم یک شانس نوشت و تهیه‌کنندگی کرد. این ترانه نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین ترانه غیراقتباسی از هفتاد و یکمین مراسم گلدن گلوب شد. او آوازهای مهمان را برای ترانه تیم مک‌گرا «بزرگ‌راه اهمیت نمی‌دهد»، به همراهی گیتاریست کیث اربن، تهیه کرد. سوئیفت «همین‌طور که قطرات اشک جاری می‌شوند» را با رولینگ استونز در شیکاگو به‌عنوان بخشی از تور ۵۰ اند کونتینگ آن‌ها اجرا کرد. او به فلوریدا جورجیا لاین در سمینار رادیویی کانتری ۲۰۱۳ هنگام اجرایشان پیوست تا «کروز» را با آن‌ها اجرا کند. سوئیفت صداپیشگی آدری، یک محافظ درختان، را در انیمیشن لوراکس (۲۰۱۲) برعهده گرفت، نقش کوتاهی در مجموعه تلویزیونی دختر جدید (۲۰۱۳) و نقش مکملی در اقتباس سینمایی از بخشنده (۲۰۱۴) داشت. در همین دوره، او بر روی پنجمین آلبوم استودیویی‌اش، ۱۹۸۹، با تهیه‌کننده‌هایی مانند جک آنتونوف، مکس مارتین، شلبک، ایموجین هیپ، رایان تدر و علی پیامی کار می‌کرد. او آلبوم را به شیوه‌های مختلف تبلیغ کرد، از جمله این که طرفدارانش را به جلسه‌های مخفی برای شنیدن آلبوم دعوت می‌کرد. تحت‌تأثیر سینث-پاپ دههٔ ۱۹۸۰، سوئیفت ارتباط خود را با آوای کانتری در آلبوم‌های قبلی‌اش قطع کرد، و ۱۹۸۹ را به‌عنوان «اولین آلبوم پاپ رسمی و ثبت‌شده» خود به بازار عرضه کرد. این آلبوم سوئیفت را به اولین کسی تبدیل کرد که سه آلبومش در هفتهٔ اول انتشارشان بیش از یک میلیون نسخه فروخته‌اند، که به عنوان یک رکورد جهانی گینس ثبت شد. سه‌تا از تک‌آهنگ‌های آن — «از ذهنم پاکش کنم»، «فضای خالی» و «کینه» به همراهی رپر کندریک لامار — به رتبهٔ یک در استرالیا، کانادا و ایالات متحده رسیدند.Chart positions: تک‌آهنگ‌های «استایل» و «مهیج‌ترین رؤیاها» به ده‌تای برتر در ایالات متحده رسیدند. تور جهانی ۱۹۸۹ از مه تا دسامبر ۲۰۱۵ برگزار شد و با درآمد کلی ۲۵۰ میلیون دلار پردرآمدترین تور سال بود. سوئیفت قبل از انتشار ۱۹۸۹ بر اهمیت آلبوم‌ها برای هنرمندان و طرفداران تأکید می‌کرد. در نوامبر ۲۰۱۴، او تمام کاتالوگش را از سرویس پخش اسپاتیفای حذف کرد، با این استدلال که خدمات رایگان اسپاتیفای که درآمدش از طریق تبلیغات تأمین می‌شوند شنوندگان موسیقی را از عضویت در خدمات ویژهٔ اسپاتیفای (که درآمد بیشتری را برای ترانه‌سرایان فراهم می‌آورد) دور می‌کند. در نامهٔ سرگشاده‌ای در ژوئن ۲۰۱۵، سوئیفت از اپل میوزیک به‌دلیل عدم ارائه حق امتیاز به هنرمندان طی دورهٔ آزمایشی سه‌ماهه رایگانش انتقاد کرد و گفت که ۱۹۸۹ را از مجموعهٔ اپل میوزیک خارج خواهد کرد. روز بعد، اپل اعلام کرد که در دورهٔ آزمایشی رایگان هم به هنرمندان حق امتیاز پرداخت خواهد کرد، و سوئیفت موافقت کرد که ۱۹۸۹ را در اپل میوزیک منتشر کند. | ## بخش 2: تیلور سوئیفت | بعداً در سال ۲۰۱۷، سوئیفت کل کاتالوگ خود را به‌اضافهٔ ۱۹۸۹ به اسپاتیفای، آمازون میوزیک و گوگل پلی و سایر سکوهای پخش دیجیتال اضافه کرد. سوئیفت در سال ۲۰۱۴ زن سال بیلبورد نام گرفت و تبدیل به اولین هنرمندی شد که این جایزه را دوبار دریافت می‌کند. در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۴، او جایزهٔ افتخاری دیک کلارک برای پیشرفت را دریافت کرد. ویدئوی «کینه» برندهٔ ویدئوی سال و بهترین همکاری در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۵ شد. سوئیفت یکی از هشت هنرمندی بود که در جوایز آکادمی موسیقی کانتری ۲۰۱۵ جایزهٔ پنجاهمین سالگرد مایل‌استون را دریافت کردند. در پنجاه و هشتمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۶، ۱۹۸۹ برندهٔ آلبوم سال و بهترین آلبوم آواز پاپ، و «کینه» برندهٔ بهترین موزیک ویدئو شد. سوئیفت اولین هنرمند زن و به‌طور کلی به پنجمین هنرمندی تبدیل شد که این جایزه را دوبار به‌عنوان خواننده اصلی برنده شده است. او با کسب ۱۷۰ میلیون دلار، پردرآمدترین سلبریتی سال ۲۰۱۶ دانسته شد—این رقم از سوی رکوردهای جهانی گینس به‌عنوان بالاترین درآمد سالانه یک موسیقی‌دان زن شناخته شد. سوئیفت رابطه‌ای را با دی‌جی و تهیه‌کنندهٔ موسیقی اسکاتلندی کالوین هریس از مارس ۲۰۱۵ تا ژوئن ۲۰۱۶ برقرار کرد. پیش از قطع رابطه‌شان، آن‌ها ترانه «این چیزیه که واسش اومدی» را باهم نوشتند، که دارای آوازهای خوانندهٔ باربادوسی ریانا است؛ نام سوئیفت در سازندگان این اثر در ابتدا با نام مستعار نیلز شوبرگ ذکر شده بود. پس از قطع رابطه با کالوین هریس، او برای چند ماه با بازیگر انگلیسی تام هیدلستون قرار گذاشت. سوئیفت ترانهٔ «مرد بهتر» را برای هفتمین آلبوم استودیویی لیتل بیگ تاون، خردکننده‌ها، نوشت، که در نوامبر منتشر شد. سوئیفت و خواننده انگلیسی زین ملک یک تک‌آهنگ، «نمی‌خواهم تا ابد زنده باشم»، باهم برای موسیقی متن فیلم پنجاه طیف تاریک‌تر (۲۰۱۷) منتشر کردند که ترانه به رتبهٔ دو در ایالات متحده رسید و برندهٔ بهترین همکاری در جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۱۷ شد. چهار سال قبل، سوئیفت به رئیس‌های مولر اطلاع داده بود که در ملاقاتی او را مورد تجاوز جنسی قرار داده است. پس از اخراج، مولر سوئیفت را به دروغ‌گویی متهم کرد و از او به‌خاطر خسارت ناشی از دست دادن شغلش شکایت کرد. مدت کوتاهی پس از آن، سوئیفت به‌دلیل خسارت اسمی از دادگاه فقط یک دلار درخواست کرد و به‌خاطر تجاوز جنسی شکایت کرد. سوئیفت پس از آن پیام‌هایش را از شبکه‌های اجتماعی پاک کرد و سپس «نگاه کن مجبورم کردی چیکار کنم» را به‌عنوان تک‌آهنگ آغازین ششمین آلبوم استودیویی‌اش، اعتبار، منتشر کرد. این آلبوم شامل ترکیبی از آوای قوی الکتروپاپ، با تأثیراتی از هیپ هاپ، آراندبی و ای‌دی‌اِم است. با این موفقیت، سوئیفت اولین هنرمندی شد که چهار آلبومش در یک هفته یک میلیون نسخه در ایالات متحده می‌فروشند. آلبوم دارای سه تک‌آهنگ بین‌المللی دیگر، از جمله تک‌آهنگ واردشده به پنج‌تای برتر ایالات متحده «... آماده‌ای؟»، و دو تک‌آهنگ بیست‌تای برتر ایالات متحده — «آخر بازی» (به همراهی اد شیرن و رپر فیوچر) و «ظریف» — است. دیگر تک‌آهنگ‌ها شامل «روز سال نو»، که به‌طور انحصاری برای رادیوی کانتری ایالات متحده منتشر شد، و «ماشین فرار»، که تنها در استرالیا منتشر شد، است. در آوریل ۲۰۱۸، سوئیفت در تک‌آهنگ «عزیزم» اثر شوگرلند از سومین آلبوم استودیویی آن‌ها بزرگ‌تر حضور یافت. در حمایت از اعتبار، او تور استادیومی اعتبار را آغاز کرد، که از مه تا نوامبر ۲۰۱۸ ادامه داشت. در ایالات متحده، این تور در گیشه ۲۶۶٫۱ میلیون دلار و بیش از دو میلیون بلیت فروخت، که رکورد خود سوئیفت برای پردرآمدترین تور ایالات متحده برگزارشده توسط هنرمند زن، که قبلاً دراختیار تور جهانی ۱۹۸۹ بود (۱۸۱٫۵ میلیون دلار)، را شکست. در سراسر جهان، این تور ۳۴۵٫۷ میلیون دلار به‌دست‌آورد، که آن را به دومین تور پردرآمد سال تبدیل کرد. در اواخر نوامبر، بیگ مشین رکوردز فهرست پخش تور استادیومی اعتبار را برای سرویس‌های استریم منتشر کرد. فهرست پخش شامل هر آهنگی است که طی تور استادیومی اعتبار در صحنه‌های نمایش بی اجراشده باشد. در ۳۱ دسامبر، سوئیفت فیلم کنسرت ضمیمه تور استادیومی اعتبار را در نتفلیکس منتشر کرد. اعتبار نامزد دریافت بهترین آلبوم آواز پاپ از شصت و یکمین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۱۹ شد. در جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۱۸، سوئیفت برندهٔ چهار جایزه، از جمله هنرمند سال و هنرمند زن برگزیده پاپ/راک، شد. پس از اِی‌ام‌اِی ۲۰۱۸، سوئیفت در مجموع با ۲۳ جایزه، تبدیل به پرجایزه‌ترین هنرمند زن در تاریخ اِی‌ام‌اِی شد، رکوردی که قبلاً دراختیار ویتنی هیوستون بود. ۲۰۱۸–۲۰۲۱: معشوق، فولکلور و اورمور در نوامبر ۲۰۱۸، سوئیفت قرارداد ضبط موسیقی خود را با گروه موسیقی یونیورسال امضا کرد که آلبوم‌هایش را زیر نظر لیبل ریپابلیک رکوردز منتشر می‌کرد. این قرارداد شامل بندی بود که به سوئیفت اجازه می‌داد مالکیت نسخه‌های اصلی آهنگ‌هایش (مسترهایش) را حفظ کند. علاوه بر این، اگر یونیورسال می‌خواست بخشی از سهم خود در اسپاتیفای را بفروشد و از این فروش سودی به دست آورد، متعهد شده بود که بخشی از این سود را به هنرمندان تحت قرارداد خود پرداخت کند. او این آلبوم را با همکاری جک آنتونوف، لوئیس بل، فرانک دوکس و جوئل لیتل تهیه کرد. معشوق در صدر جدول فروش کشورهایی همچون استرالیا، کانادا، ایرلند، مکزیک، نروژ، سوئد، بریتانیا و ایالات متحده قرار گرفت و پرفروش‌ترین آلبوم جهانی یک هنرمند انفرادی در سال ۲۰۱۹ بود. سه تک‌آهنگ این آلبوم با نام‌های «من!»، «تو باید آرام باشی» و «معشوق» در همان سال منتشر شدند و هر سه جزو ده ترانهٔ برتر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ شدند. تک‌آهنگ «این مرد» در سال ۲۰۲۰ منتشر شد و جزو سی ترانه برتر این جدول بود؛ «تابستان ظالم» در سال ۲۰۲۳ موفقیت دوباره‌ای کسب کرد و به رتبه اول این جدول رسید. در سال ۲۰۱۹، سوئیفت به عنوان هنرمند دهه از سوی جوایز موسیقی آمریکا و زن دهه از سوی بیلبورد معرفی شد و اولین هنرمند زنی شد که جایزه ویدئوی سال را، بابت موزیک ویدئوی خودکارگردانی‌شده با اثر «تو باید آرام باشی» در مراسم جوایز موسیقی ویدئویی ام‌تی‌وی دریافت کرد. در جریان تبلیغات آلبوم معشوق، سوئیفت درگیر اختلافی عمومی با اسکوتر براون، مدیر هنری، شد: براون در همان زمان بیگ مشین رکوردز را خرید که مالکیت نسخه‌های اصلی آلبوم‌های سوئیفت تحت این لیبل بود. سوئیفت اعلام کرد که بیگ مشین تنها در صورتی اجازه می‌دهد نسخه‌های اصلی آثارش را به دست آورد که برای هر آلبوم قدیمی که پس می‌گیرد، یک آلبوم جدید نیز با آن‌ها قرارداد ببندد و منتشر کند. در نوامبر ۲۰۲۰، سوئیفت کار بازضبط تمامی آثار پیشین خود را آغاز کرد تا کنترل بیشتری بر روی مجوز استفاده تجاری از ترانه‌هایش داشته باشد. در فوریه ۲۰۲۰، سوئیفت پس از پایان قرارداد ۱۶ ساله خود با شرکت سونی/ای‌تی‌وی، قراردادی جهانی با شرکت گروه انتشارات موسیقی یونیورسال امضا کرد. در جریان دنیاگیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰، سوئیفت به‌طور ناگهانی دو «آلبوم خواهر» منتشر کرد که آن‌ها را با همکاری آنتونوف و آرون دسنر ضبط و تهیه کرده بود: آلبوم فولکلور در ۲۴ ژوئیه و آلبوم اورمور در ۱۱ دسامبر. هر دو آلبوم تلفیقی از موسیقی ایندی فولک و ایندی راک با فضایی ملایم و اتمسفریک همراه با ارکستراسیون هستند؛ و هر یک با سه تک‌آهنگ به بازار عرضه شدند که سبک‌های مختلف رادیویی آمریکا شامل پاپ، کانتری و تریپل ای را پوشش می‌دادند. تک‌آهنگ‌های آلبوم فولکلور شامل «ژاکت کش‌باف پشمی»، «بتی» و «تبعید» و تک‌آهنگ‌های اورمور شامل «بید»، «نه جسدی، نه جرمی» و «جزیره کنی» بودند. آلبوم فولکلور و تک‌آهنگ «ژاکت کش‌باف پشمی» باعث شدند سوئیفت اولین هنرمندی باشد که همزمان در یک هفته، آلبوم و تک‌آهنگش در صدر جدول فروش آمریکا هستند؛ او این موفقیت را بار دیگر با آلبوم اورمور و تک‌آهنگ «بید» تکرار کرد. در ادامه، آلبوم فولکلور در شصت و سومین مراسم جایزه گرمی در سال ۲۰۲۱، عنوان آلبوم سال را کسب کرد و بدین ترتیب، سوئیفت به نخستین زن در تاریخ تبدیل شد که سه بار این جایزه را از آن خود کرده است. در سال ۲۰۱۹، سوئیفت در اقتباس سینمایی موزیکال گربه‌ها اثر اندرو لوید وبر، نقش بومبالورینا را ایفا کرد. مستند خانم آمریکایی که بخش‌هایی از زندگی شخصی و حرفه‌ای سوئیفت را به تصویر می‌کشد، نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۰ به نمایش درآمد و با استقبال مثبت منتقدان روبه‌رو شد. ۲۰۲۱–۲۰۲۳: ضبط‌های مجدد و نیمه‌شب‌ها در سال ۲۰۲۱، سوئیفت دو آلبوم بازضبط‌شده منتشر کرد: بی‌باک (نسخه تیلور) در آوریل و سرخ (نسخه تیلور) در نوامبر. هر دو آلبوم به صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ رسیدند و آلبوم اول نخستین آلبوم بازضبط‌شده‌ای بود که به این جایگاه دست یافت. آلبوم دوم باعث شد سوئیفت رکورد بیشترین هفته حضور در صدر جدول آلبوم‌های برتر کانتری را از شنایا توین بگیرد. همچنین، ترانه «همه‌اش را خیلی خوب (نسخه ۱۰ دقیقه‌ای)» از آلبوم سرخ (نسخه تیلور) طولانی‌ترین آهنگ تاریخ شد که به رتبه اول جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسیده است. این آلبوم ترکیبی از سبک‌های مینیمالیست الکتروپاپ و سینث-پاپ است و عناصری از هیپ‌هاپ، آراندبی و الکترونیکا را نیز دربردارد. نیمه‌شب‌ها پنجمین آلبوم سوئیفت بود که با فروش یک میلیون نسخه در هفته اول، صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ را فتح کرد. قطعات این آلبوم، به ویژه تک‌آهنگ «ضدقهرمان»، باعث شدند سوئیفت اولین هنرمندی باشد که در یک هفته کل ده جایگاه برتر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ را به خود اختصاص می‌دهد. این آلبوم در حداقل ۱۴ کشور دیگر از جمله استرالیا، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، نروژ و سوئد نیز به صدر جدول رسید. دو تک‌آهنگ دیگر، «غبار اسطوخودوس» و «کارما»، هر دو به رتبه دوم جدول بیلبورد هات ۱۰۰ دست یافتند. در سال ۲۰۲۳، سوئیفت دو آلبوم بازضبط‌شده دیگر منتشر کرد: حالا صحبت کن (نسخه تیلور) در جولای و ۱۹۸۹ (نسخه تیلور) در اکتبر. آلبوم اول باعث شد سوئیفت به زنی تبدیل شود که بیشترین تعداد آلبوم‌های شماره یک (۱۲ آلبوم) را در تاریخ بیلبورد ۲۰۰ دارد و رکورد باربارا استرایسند را بشکند. آلبوم دوم ششمین آلبوم او بود که در هفته اول بیش از یک میلیون نسخه در آمریکا فروخت. تک‌آهنگ «الان همه‌چیز تموم شد؟» از آلبوم ۱۹۸۹ (نسخه تیلور) به رتبه اول جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسید. سوئیفت همچنین در آثار هنرمندان دیگری مانند بیگ رد مشین با آهنگ‌های «خائن» و «درخت توس» (۲۰۲۱)، گروه هایم با آهنگ «بنزین» (۲۰۲۱)، اد شیرن با «جوکر و ملکه» (۲۰۲۲) و گروه د نشنال با آهنگ «دی الکات» (۲۰۲۳) همکاری کرده است. او همچنین ترانه «کارولینا» را برای موسیقی متن فیلم معمایی جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند (۲۰۲۲) نوشت و ضبط کرد و در فیلم کمدی تاریخی آمستردام (۲۰۲۲) نقش مکملی ایفا کرد. در سال ۲۰۲۲، سوئیفت جایزه هنرمند سال را در مراسم جوایز موسیقی آمریکا، و جایزه ویدیوی سال را برای همه‌اش را خیلی خوب: فیلم کوتاه که خود کارگردانی کرده بود، در مراسم جوایز ام‌تی‌وی کسب کرد؛ این ویدیو همچنین جایزه گرمی بهترین موزیک ویدیو را به دست آورد. سال بعد، او بار دیگر جایزه ویدیوی سال ام‌تی‌وی را با موزیک ویدیوی «ضدقهرمان» گرفت، نخستین موسیقی‌دانی شد که در سه دهه مختلف (۲۰۰۹، ۲۰۱۵ و ۲۰۲۳) در رتبه اول لیست بهترین هنرمندان سال بیلبورد قرار می‌گیرد و پنج آلبوم از ده آلبوم پرفروش سال در آمریکا را داشت که رکوردی از زمان آغاز ثبت فروش‌های موسیقی آمریکا توسط لومینیت در سال ۱۹۹۱ محسوب می‌شود. در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی در سال ۲۰۲۴، نیمه‌شب‌ها باعث شد سوئیفت نخستین هنرمندی شود که چهار بار جایزه آلبوم سال را دریافت می‌کند؛ این آلبوم همچنین جایزه بهترین آلبوم وکال پاپ را نیز به دست آورد. این تور تأثیرات گسترده فرهنگی، اقتصادی و سیاسی در سطح جهان داشت و به نقطه‌ای بی‌سابقه از محبوبیت سوئیفت انجامید، که رسانه‌ها این پدیده را «سوئیفت‌مانیا» نامیدند. تور دوره‌ها به پرفروش‌ترین تور کنسرتی در تاریخ تبدیل شد و درآمدی بالغ بر دو میلیارد دلار به دست آورد. فیلم کنسرتی این تور نیز با فروش ۲۵۰ میلیون دلار، پرفروش‌ترین فیلم کنسرتی تاریخ شد و کتاب عکس مرتبط با آن در هفته اول انتشار در آمریکا نزدیک به یک میلیون نسخه فروش داشت. این تور الهام‌بخش آلبوم‌های یازدهم و دوازدهم سوئیفت با عنوان‌های دپارتمان شاعران رنج‌کشیده (۲۰۲۴) و زندگی یک شوگرل (۲۰۲۵) بود. در جریان اجرای تور دوره‌ها، چندین جنجال رخ داد؛ از جمله انحصار تیکت‌مستر که به رسیدگی‌های سیاسی در آمریکا انجامید، سوءمدیریت در برخی سالن‌ها که منجر به مرگ یک نفر در برزیل شد، و قرارداد انحصاری در سنگاپور که تنش‌های سیاسی در جنوب شرقی آسیا ایجاد کرد. در ژانویه ۲۰۲۴، تصاویر پورنوگرافیک ساخته شده توسط هوش مصنوعی که سوئیفت را به تصویر می‌کشیدند، در توییتر منتشر و در دیگر شبکه‌های اجتماعی سرایت کرد که واکنش‌ها و درخواست‌هایی برای اصلاحات قانونی به دنبال داشت. در جولای ۲۰۲۴، در یک کارگاه آموزشی با موضوع سوئیفت در ساوت‌پورت انگلستان، سه کودک در حمله‌ای با چاقو کشته شدند که منجر به ناآرامی‌های مدنی در بریتانیا شد. ماه بعد، کنسرت‌های وین به دلیل دستگیری مظنونانی که قصد انجام حمله تروریستی داشتند، لغو شد. این نخستین آلبومی بود که در عرض یک هفته به یک میلیارد بار استریم در اسپاتیفای رسید، و همچنین در صدر جدول‌های کشورهای مختلفی از جمله استرالیا، کانادا، فرانسه، آلمان و بریتانیا قرار گرفت. در آمریکا، این آلبوم با فروش ۲٫۶ میلیون نسخه در هفته اول در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و به مدت ۱۷ هفته رتبه نخست را حفظ کرد که طولانی‌ترین مدت صدرنشینی یک آلبوم از سوئیفت محسوب می‌شود. ترانه‌های آلبوم، که «چهارده شب» تک‌آهنگ اصلی آن بود، باعث شدند سوئیفت اولین هنرمندی شود که در یک هفته ۱۴ جایگاه اول جدول بیلبورد هات ۱۰۰ را به خود اختصاص می‌دهد؛ دومین تک‌آهنگ «می‌توانم با قلبی شکسته انجامش دهم» به رتبه سوم این جدول رسید. در ۳۰ مه ۲۰۲۵، سوئیفت مالکیت مسترهای شش آلبوم استودیویی نخست خود را از شرکت شمراک هلدینگ که آن را در سال ۲۰۲۰ از براون خریداری کرده بود، به دست آورد. سوئیفت در سال ۲۰۲۳ با بازیکن ان‌اف‌ال، تراویس کلسی، وارد رابطه شد که رسانه‌ها آن‌ها را «سوپرکاپل» لقب دادند. سوئیفت در پادکست نیو هایتس که توسط کلسی اجرا می‌شود، دربارهٔ آلبوم جدیدش زندگی یک شوگرل پرده برداشت؛ این آلبوم در ۳ اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد. هنرمندی تأثیرپذیری یکی از نخستین خاطرات موسیقی سوئیفت، شنیدن آواز مادربزرگش، مارجوری فینلی بود که در کلیسا می‌خواند. سوئیفت گفته اعتماد به نفسش را مدیون مادرش است که به او کمک کرد تا در کودکی در سخنرانی کلاسی حاضر شود. سوئیفت مجذوب شیوهٔ داستان‌پردازی موسیقی کانتری شد، و با گوش دادن به «هنرمندان کانتری زن بزرگ» دههٔ ۱۹۹۰، یعنی شانیا توین، فیث هیل و دیکسی چیکس، با این ژانر آشنا شد. توین، هم به‌عنوان ترانه‌سرا و هم به‌عنوان اجراکننده، بیشترین تأثیر را در موسیقی او داشت. همچنین سوئیفت به بررسی ستارگان کانتری قدیمی‌تر، مانند پتسی کلاین، لورتا لین، تمی وینت و دالی پارتن پرداخت؛ او معتقد است پارتن نمونه‌ای قابل ستایش برای ترانه‌سرایان زن است. سوئیفت هنرمندان آلترناتیو-کانتری مانند پتی گریفین و لوری مک‌کنا را نیز بررسی کرد. به‌عنوان ترانه‌سرا، سوئیفت از جونی میچل الگو گرفت؛ او می‌گوید که چطور اشعار شرح حالِ میچل عمیق‌ترین احساسات را بیان می‌کند: «فکر می‌کنم [آبی] موردعلاقهٔ من است زیرا باطن کسی را خیلی عمیق کاوش می‌کند.» سوئیفت تحت‌تأثیر هنرمندان مختلف پاپ و راک نیز قرار گرفته است. او از پل مک‌کارتنی، بروس اسپرینگستین، برایان آدامز، رولینگ استونز، امیلو هریس، کریس کریستوفرسون و کارلی سایمون به‌عنوان سرمشق حرفه‌اش یاد می‌کند. او مدت‌هاست که اسپرینگستین و استونز را به‌دلیل پابرجا بودن فعالیت موسیقی‌شان دوست دارد و دربارهٔ استونز می‌گوید: «تأثیر عظیمی بر کل چشم‌اندازم در حرفه‌ام» داشته است. همان‌طور که سوئیفت بزرگ‌تر می‌شد، او آرزو داشت مانند هریس باشد و موسیقی را بر شهرت ترجیح دهد. آلبوم سینث-پاپ او، ۱۹۸۹، متأثر از برخی خوانندگان پاپ موردعلاقهٔ او در دههٔ ۱۹۸۰، از جمله پیتر گابریل، آنی لنکس، فیل کالینز و مدونا بود. او از سبک موسیقایی کیث اربن و اشعار فال اوت بوی به‌عنوان تأثیرگذار یاد کرده است. همچنین حرفهٔ او دستخوش بازآفرینی سبک هنری می‌شود، به‌طوری که او از سوی رسانه‌ها «آفتاب‌پرست موسیقی» توصیف شده است. تا سال ۲۰۱۲ که چهارمین آلبومش، سرخ را منتشر کرد، او خودش را موسیقی‌دان کانتری می‌شناخت. آلبوم‌های او به ایستگاه‌های رادیوی کانتری ارسال می‌شد اما منتقدان موسیقی به وجود سبک‌های فراگیری از پاپ و راک در آثارش اشاره می‌کردند. منتقدان در سال‌های پس از ۲۰۱۰ شاهد ملودی‌هایی از سوئیفت بودند که از موسیقی پاپ ریشه می‌گرفت و عناصر موسیقی کانتری، به سازهایی مانند بانجو، ماندولین، و فیدل و توانگِ خفیف او محدود می‌شود؛ در نتیجه برخی اظهار داشتند که خصوصیت موسیقی کانتری سوئیفت به‌جای اینکه معرفِ سبک موسیقی او باشد، معرفِ ترانه‌سرایی روایی اوست. اگرچه صنعت موسیقی نشویل، جایگاه سوئیفت به‌عنوان موسیقی‌دان کانتری را می‌پذیرفت، منتقدان او را به دست کشیدن از اصول متعارف موسیقی کانتری به نفعِ موفقیت متقاطع در بازار پاپ جریان اصلی متهم کردند. سبک‌های الکتریک پاپ، راک و الکترونیکِ سرخ، گفتمان‌های انتقادی را تشدید کرد؛ سوئیفت به این موضوع واکنش نشان داد: «برچسب‌زنی ژانر را به افراد دیگری می‌سپارم.» روزنامه‌نگار جودی رُزِن می‌گوید سوئیفت با شکل‌گیری حرفهٔ موسیقی‌اش در نشویل، «تدبیر فریب‌کارانه‌ای» داشت که خودش را در عرصهٔ کانتری تثبیت کرد و سپس به سمت پاپ آمد. او در سال ۲۰۱۴ با انتشار پنجمین آلبوم استودیویی سینت-پاپ خود، ۱۹۸۹، هویت موسیقی کانتری‌اش را کنار گذاشت. آلبوم‌های بعدی، اعتبار (۲۰۱۷) و معشوق (۲۰۱۹)، ساختار پاپ شادی دارند؛ اعتبار شامل عناصر هیپ هاپ، ترپ و ئی‌دی‌ام است. از سوی دیگر، نیمه‌شب‌ها (۲۰۲۲) «با آوای پاپ ملایم و فاقد شکل ثابت» و تجربی‌تر، متمایز می‌شود. اگرچه نقدهای مربوط به آلبوم‌های پاپ سوئیفت عموماً مثبت بودند، برخی از منتقدانِ گلایه‌مند بر این باورند که ساختار موسیقی پاپ نشان‌دهنده تلاش سوئیفت به‌منظور موفقیت در جریان اصلی است و اصالتش را به‌عنوان ترانه‌سرایی که به‌وسیلهٔ پیشینه موسیقی کانتری‌اش پرورش یافته است، از بین می‌برد. به عقیدهٔ موسیقی‌شناس نیت اسلون، تحول موسیقی سوئیفت بیشتر به‌سبب نیازش به گسترش هنرش بود. سوئیفت با آلبوم‌های استودیویی‌اش در سال ۲۰۲۰، فولکلور و اورمور، از پاپ جریان اصلی پرهیز کرد و به تجربهٔ سبک‌های آلترناتیو مانند ایندی راک پرداخت. به عقیدهٔ مجلهٔ کلش، حرفهٔ سوئیفت همواره فرازمینی بوده و مرزها را جابه‌جا کرده است و به نقطه‌ای رسیده که در آن «تیلور سوئیفت فقط تیلور سوئیفت است»، یعنی با هیچ ژانری تعریف نشده است. به‌عنوان خوانندهٔ کانتری، آواز او از سوی برخی در مقایسه با خوانندگان معاصر او، ضعیف و گرفته توصیف شد. سوئیفت پذیرفت که توانایی آوازش در اوایل حرفه‌اش اغلب او را نگران می‌ساخت و سخت تلاش کرد تا پیشرفت کند. پس از اینکه با ۱۹۸۹ به موسیقی پاپ روی آورد، دیدگاه‌ها در خصوص آواز او ضد و نقیض بود؛ منتقدان شکایت داشتند که سوئیفت فاقد تکنیک درخور است اما از طرز بیان صدایش برای انتقال احساساتش به مخاطب قدردانی کردند و عقیده داشتند که سوئیفت به‌جای «قدرت و نکات ظریف» به «صمیمیت» اولویت می‌دهد. همچنین منتقدان او را به‌خاطر اجتناب از اصلاح زیروبمی خود با اتو-تیون تحسین کردند. به گفتهٔ لس آنجلس تایمز، ویژگی آواز تعیین‌کنندهٔ سوئیفت، توجه او به جزئیات برای بیان احساسی دقیق است. با انتشار اعتبار، منتقدان خاطرنشان کردند که او «یادمی‌گیرد چطور از صدای خود به‌عنوان ساز کوبه‌ای متعلق به خودش استفاده کند» و آواز صریح معروفش را برای کادانس و ضرب‌آهنگ‌های «باحال محاوره‌ای خالی از تعصب» که شبیه به سبک‌های هیپ هاپ و آراندبی است، جایگزین می‌کند. با این حال، آلترناتیو پرس بیان کرد که سبک‌پردازی آواز «تداعی‌گر» او، بیشتر پاپ پانک و ایمو است. منتقدان عقیده داشتند آواز او کمتر تو دماغی، غنی‌تر، طنین‌دارتر و قدرتمندتر شده است. | ## بخش 3: تیلور سوئیفت | با فولکلور و اورمور، سوئیفت به‌خاطر صدای سوزناک و ماهر و در عین حال شفاف و کنترل‌شده‌اش مورد تحسین قرار گرفت. آلیسا بارنا، استاد تئوری موسیقی، صدای سوئیفت را «نفس‌گیر و زنده» در رجیستر بالا و «پرطنین و ژرف» در رجیستر پایین نامید. با آلبوم‌های مجدداً ضبط‌شدهٔ او در سال ۲۰۲۱، منتقدان شروع به تمجید از لحن پخته، عمیق‌تر و «پرطنین‌تر» صدای او کردند. منتقدی از روزنامهٔ i در سال ۲۰۲۱ گفت که آواز سوئیفت با فراهم‌سازی آواز به‌تازگی کشف‌شده‌اش، بسیار بهتر شده است. به عقیدهٔ گاردین، اوج آواز پرشور سوئیفت یکی از خصلت‌های بارز آواز اوست، و اینکه توانگِ کانتری او از بین رفت. در سال ۲۰۲۳، نام او در فهرست ۲۰۰ خوانندهٔ برتر تمام ادوار رولینگ استون در رتبهٔ ۱۰۲ قرار گرفت. در بررسی تور دوره‌ها، آماندا پتروسیچ منتقد نیویورکر، وضوح، لحن و آواز «قوی‌تر» سوئیفت را تحسین کرد. ترانه‌سرایی در نشریات گوناگونی از سوئیفت به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین ترانه‌سرایان تمام ادوار نام برده شده است. دانش‌پژوهان انگلیسی‌زبان مانند جاناتان بیت و استفانی برت خاطر نشان کرده‌اند که احساس ادبی، مفهوم ملودی، و سبک نگارش بیانی او در میان همتایانش کمیاب هستند. بریج‌های سوئیفت اغلب به‌عنوان یکی از بهترین خصلت‌های ترانه‌های او مورد تأکید قرار می‌گیرند، به‌طوری که مجلهٔ تایم به او لقب «ملکهٔ بریج‌ها» را داد. در مصاحبهٔ سال ۲۰۱۱ با نیویورکر، سوئیفت نخست خود را به‌عنوان ترانه‌سرا معرفی کرد: «من ترانه‌ها را می‌نویسم، و صدایم فقط راهی برای رساندن مفهوم اشعار است.» در ترانه‌های اولیهٔ او، تجربیات زندگی شخصی‌اش الهام‌بخش متداول سوئیفت بوده‌اند که به او کمک کرد تا زندگی را پشت سر بگذارد. تکنیک «وقایع‌نگارانه» در ترانه‌سرایی او، با شناسایی یک احساس آغاز شد و با ملودی مربوط ادامه پیدا کرد. در سه آلبوم استودیویی نخست او، عشق، دلشکستگی و عدم اطمینان، از دیدگاه نوجوان، مضامین غالب در اشعار او بودند. او در سرخ، به هیاهوی روابط نامطلوب پرداخت، و در ۱۹۸۹، نوستالژی و مثبت‌نگری پس از رابطه را دنبال کرد. اعتبار از جنبه‌های منفی شهرت سوئیفت الهام گرفت، و معشوق، درک و فهم سوئیفت از «گسترهٔ کامل عشق» را با جزئیات شرح داد. سایر مضامین مورد بحث در موسیقی سوئیفت عبارتند از: پویایی خانواده، دوستی، انزوا، خویشتن‌آگاهی، و مقابله با انتقاد کوبنده، به‌ویژه در خصوص جنسیت‌زدگی. منتقدان به جزئیات واضح و دل‌مشغولی عاطفی سوئیفت تأکید بیشتری داشته‌اند و آن را در موسیقی پاپ غیرمعمول دانسته‌اند. رولینگ استون سوئیفت را «دانای ترانه‌سرایی با پیشکشی قابل لمس برای ساختار ورس-کر-بریج» توصیف کرد. ان‌پی‌آر به سوئیفت لقب «استاد زبان محاوره‌ای در اشعار خود» را داد و اشاره کرد که ترانه‌های او تعامل عاطفی را بیان می‌کنند. با وجود استقبال مثبت، نیویورکر عقیده داشت که او به‌طور کلی «بیشتر به‌عنوان متخصص فنی چیره‌دست به تصویر کشیده می‌شود تا به‌عنوان رویاپرداز دیلنسک». رسانه‌های تبلوید غالباً موضوعات ترانه‌های او را با معشوقه‌های سابقش مرتبط می‌سازند و دربارهٔ آن‌ها گمانه‌زنی می‌کنند؛ هم منتقدان و هم سوئیفت آن را به‌عنوان عملی جنسیت‌زده مورد انتقاد قرار دادند. صرف نظر از سرنخ‌های ارائه‌شده در نوشته‌های روی جلد آلبوم‌ها، سوئیفت از صحبت در مورد موضوعات ترانه‌هایش اجتناب می‌کند. در آلبوم‌های سال ۲۰۲۰—فولکلور و اورمور، سوئیفت از گریزگرایی و رمانتیسم الهام گرفت تا روایت‌های تخیلی را پیگیری کند. او در این دو آلبوم اشاره‌ای به زندگی شخصی‌اش نداشت و احساسات خود را به شخصیت‌های خیالی و قوس‌های داستانی لحاظ کرد، که فشار روحی ناشی از توجه رسانه‌ها را بر روی او برداشت و مسیرهای جدیدی را برای هنر خود طرح کرد. به گفتهٔ سوئیفت، او پس از اینکه دیگر نگران موفقیت تجاری نبود، به مسیر ترانه‌سرایی جدید روی آورد. بنا به گفتهٔ مجلهٔ اسپین، او در اورمور احساسات پیچیده را با «دقت و تباهی» پیگیری کرد. به گفتهٔ نشریهٔ کانسکوئنس، آلبوم‌های سال ۲۰۲۰ او فرصتی فراهم کرد که منتقدانِ سوئیفت به «قدرت ترانه‌نویسی» او قانع شوند و او از «نابغهٔ نوجوان به یک بزرگسال خاطر جمع و محتاط» تبدیل شد. سویفت نوشته‌هایش را به سه نوع تقسیم می‌کند: «اشعار قلم‌پر» (اشاره به ترانه‌هایی که ریشه در شاعرانگی منسوخ دارند)، «اشعار خودنویس» (مبتنی بر خط داستانی مدرن و واضح) و «اشعار روان‌نویس درخشنده» (که دلپسند و پوچ هستند). منتقدان قطعهٔ پنجم هر یک از آلبوم‌های سوئیفت را «از لحاظ عاطفی حساس‌ترین» ترانهٔ آلبوم یاد می‌کنند. انجمن ملی ناشران موسیقی که در سال ۲۰۲۱ به سوئیفت جایزهٔ نماد ترانه‌سرای سال را اهدا کرد، در مورد او گفت: «امروزه وقتی صحبت از نوشتن موسیقی می‌شود هیچ‌کس به اندازهٔ سوئیفت تأثیرگذار نیست». ویک او را پیشتازترین ترانه‌سرای زن عصر امروزی دانست، و انجمن بین‌المللی ترانه‌سرایان نشویل در سال ۲۰۲۲ او را ترانه‌سرا-هنرمند دهه نامید. سوئیفت همچنین دو شعر منتشر کرده است: «چرا دختره ناپدید شد» و «اگر تو به هر اندازه شبیه من هستی». اجراها روزنامه‌نگاران سوئیفت را یکی از بهترین اجراکنندگان و سرگرمی‌سازهای موسیقی جریان اصلی توصیف کرده‌اند. سوئیفت به‌دلیل توانایی‌اش در زمینهٔ بهره‌مندی از مخاطبان گسترده، مانند اجرای کنسرت در استادیوم ورزشی، مشهور است. به عقیدهٔ گرگ کرلنشتاین در مجلهٔ وی، او دارای «موهبت کمیاب تبدیل صحنهٔ استادیوم به محیطی صمیمی» است، فارغ از اینکه «چه گیتار بردارد چه ارتشی از رقصندگان را هدایت کند». به عقیدهٔ جیم هرینگتون در مرکوری نیوز، تور استادیومی اعتبار پیشرفت سوئیفت را به‌عنوان اجراکننده نشان می‌دهد، «مخصوصاً در رابطه با توانایی او در تسلط بر صحنه». در سال ۲۰۲۳، آدریان هورتن از گاردین به میزان «استقامت به‌ظاهر پایان‌ناپذیر» سوئیفت در تور دوره‌ها اشاره کرد، و ایلانا کاپلان در روزنامهٔ i، روش نمایش‌پردازی سوئیفت را «بی‌نظیر» خواند. آن‌ها توانایی او به‌منظور تغییر پرسوناهای روی صحنه و سبک‌های اجرا بسته به مضامین و زیبایی‌شناسی متغیر آلبوم‌هایش را ستایش کرده‌اند. اجراهای او غالباً با حضور گروه موسیقی است که از سال ۲۰۰۷ با آن‌ها اجرا داشته است. سوئیفت همچنین در اجرا اغلب خود را با آلات موسیقی مانند گیتار الکتریک، گیتار آکوستیک، پیانو و گاهی با بانجو شش رشته‌ای و یوکللی همراهی می‌کند. او مکرراً با تماشاچیان در تعامل است و اجراهای آکوستیک تک‌نوازی او صمیمی و از لحاظ احساسی اثرگذار توصیف شده است که اشعار مبتنی بر داستان‌پردازی و ارتباط او با طرفداران را تکمیل می‌کند. لیدیا بورگام از اسپین‌آف عقیده داشت که صمیمیت اجرای آکوستیک سوئیفت، یکی از اصول جدایی‌ناپذیر «منشأ خواننده-ترانه‌سرایی» اوست. کریس ویلمن از ورایتی، سوئیفت را «صمیمی‌ترین سوپراستار پاپ» و محبوب‌ترین اجراکنندهٔ قرن بیست و یکم نامید. ویدئو و فیلم سوئیفت بر عناصر بصری به‌عنوان جزء خلاقانهٔ مهم در فرایند ساخت موسیقیش تأکید می‌کند. او برای تهیهٔ موزیک ویدئوهایش با کارگردانان گوناگونی همکاری کرده است و به مرور زمان در نویسندگی و کارگردانی دخیل شده است. او ایده و تریتمنت ویدئوی «بدجنس» را در سال ۲۰۱۱ به وجود آورد و سال قبل موزیک ویدئوی «مال من» را مشترکاً با رومن وایت کارگردانی کرد. در مصاحبه‌ای، وایت توضیح داد که سوئیفت «کاملاً درگیر نوشتن پیش‌نویس فیلم‌نامه، انتخاب بازیگر و انتخاب لباس بود؛ و او در هر دو روز پانزده‌ساعته فیلمبرداری حاضر شد، حتی وقتی او در صحنه‌ها نبود.» از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸، سوئیفت در هشت موزیک ویدئو با جوزف کان همکاری کرد—چهار ویدئو هر کدام از آلبوم‌های ۱۹۸۹ و اعتبار. سوئیفت موزیک ویدئوی «کینه» را تهیه‌کنندگی کرد و جایزهٔ گرمی بهترین موزیک ویدئو را در سال ۲۰۱۶ دریافت کرد. در تهیهٔ تمام رسانه‌های بصری سوئیفت نقش دارد که نخستین کار این شرکت، ساخت مستند کنسرتی تور استادیومی اعتبار در سال ۲۰۱۸ بود. او به کارگردانی مشترک ویدئوها برای تک‌آهنگ‌های آلبوم معشوق ادامه داد: «من!» با دیو میرز، و «تو باید آرام باشی» (همچنین تهیه‌کنندهٔ اجرایی) و «معشوق» با درو کیرش. اما با ویدئوهای «آن مرد» (که برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردانی از ام‌تی‌وی شد)، «کاردیگن»، «بید»، «ضدقهرمان» و «آراسته به جواهر» خودش به‌صورت انفرادی وظیفهٔ کارگردانی را به عهده گرفت. پس از فولکلور: جلسه‌های استودیوی لانگ پاند، سوئیفت با همه‌اش را خیلی خوب: فیلم کوتاه، به‌عنوان فیلم‌ساز آغاز به کار کرد و نخستین هنرمندی شد که به‌عنوان کارگردان انفرادی، جایزهٔ گرمی بهترین موزیک ویدئو را کسب کرد. سوئیفت از کلویی ژائو، گرتا گرویگ، نورا افرون، گیرمو دل تورو، جان کاساوتیس و نوآ بامباک به‌عنوان الگوی فیلم‌سازی خود نام برده است. به‌عنوان ترانه‌سرا، از او در انجمن ترانه‌سرایان نشویل، تالار مشاهیر ترانه‌سرایی و انجمن ملی ناشران موسیقی تقدیر به‌عمل آمده و همچنین جوان‌ترین فردی بود که نامش در فهرست رولینگ استون از ۱۰۰ ترانه‌سرای برتر تمام دوران در سال ۲۰۱۵ آمد. در ۶۴مین دورهٔ جوایز بی‌ام‌ال در سال ۲۰۱۶، سوئیفت تبدیل به اولین زنی شد که موفق به دریافت جایزه‌ای به‌نام خودش می‌شود. مطابق با اطلاعات در دسترس، سوئیفت تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۵۰ میلیون آلبوم و ۱۵۰ میلیون تک‌آهنگ در سراسر جهان به‌فروش رسانده بود. او تا سال ۲۰۲۱ بیش از ۱۱۴ میلیون نسخه آلبوم در سطح جهانی فروخته بود که شامل ۷۸ میلیارد استریم می‌شد. فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی در سه مرتبه (۲۰۱۴، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲) او را هنرمند ضبط جهانی سال رتبه‌بندی کرد. سوئیفت دارای بیشترین آلبوم شماره یک در جدول بریتانیا و ایرلند برای یک هنرمند زن در این هزاره است، و با درآمد ۱۵۹٬۰۰۰٬۰۰۰ رنمینبی از آثارش، پرفروش‌ترین هنرمند تاریخ در پلت‌فرم‌های موسیقی دیجیتالی چین است. او نخستین هنرمندی است که آثار خود را در رتبه نخست جدول جایگزین و تمام پنج رتبهٔ نخست جدول آلبوم‌های استرالیا را تصرف می‌کند. سوئیفت همچنان دارندهٔ پرفروش‌ترین تور کنسرت به‌وسیلهٔ هنرمند زن در جهان است که طبق آمار پال‌استار، مجموع فروش بلیت کنسرت‌هایش تا نوامبر ۲۰۲۳ به ۱٫۹۶ میلیارد دلار رسیده است.Cumulative touring gross: تور دوره‌ها پردرآمدترین تور تاریخ تا دسامبر ۲۰۲۳ است و نخستین توری است که درآمد آن از ۱ میلیارد دلار فراتر رفت. هر یک از آلبوم‌های استودیویی او از زمان بی‌باک، بیش از یک میلیون نسخهٔ جهانی فروش دارند. در اسپاتیفای، او تنها هنرمندی است که بیش از ۲۰۰ و ۲۵۰ میلیون استریم در یک روز دریافت کرده (۲۶۰ میلیون در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳) و تنها هنرمند زنی است که به ۱۰۰ میلیون شنوندهٔ ماهانه رسیده است. بیشترین ورود و بیشترین ورود همزمان از یک هنرمند در جدول ۲۰۰ آهنگ جهانی بیلبورد (به‌ترتیب با ۱۴۳ و ۳۱ ترانه) از جمله کارهای برجسته او هستند. در ایالات متحده، سوئیفت تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۳۷٫۳ میلیون آلبوم فروخته‌بود و بیلبورد نام او را در رتبهٔ هشتم فهرست برترین هنرمندان جدول در تمام دوران قرار داد. او دارای طولانی‌ترین مدت حضور در صدر جدول ۱۰۰ هنرمند برتر بیلبورد با ۵۰ هفته، بیشترین هفته (۶۸) در صدر بیلبورد ۲۰۰، هنرمند زنی که بیشترین مقدار ترانهٔ واردشده به ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد را در تاریخ دارد (۱۳۶) و هنرمندی که بیشترین مقدار تک‌آهنگ رتبهٔ یک در جدول ترانه‌های دیجیتال (۲۲) را دارد. او دومین هنرمند زن پرفروش تک‌آهنگ‌های دیجیتال (و سومین درکل) در ایالات متحده، با ۱۳۴ میلیون واحد معادل به‌گزارش انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا است، و اولین هنرمند زنی است که هم آلبوم (بی‌باک) و هم ترانه‌اش («از ذهنم پاکش کنم») گواهی‌نامه الماس دریافت کرده‌اند. تایم او را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار در جهان در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۵، ۲۰۱۹ قرار داده است. او یکی از «سکوت‌شکن‌ها» بود که دربارهٔ تجاوز جنسی صحبت کردند، و به‌عنوان شخص سال تایم در سال ۲۰۱۷ مورد تقدیر قرار گرفته‌اند. سوئیفت در سال ۲۰۲۳ به دلیل تأثیرگذاری فرهنگی‌اش مجدداً از سوی تایم به عنوان شخص سال معرفی شد. با این انتخاب از سوی تایم که دلیلش «دستاوردهای هنری» او بود، سوئیفت نخستین زنی نام گرفت که دو بار به عنوان شخص سال روی جلد تایم ظاهر می‌شود. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰، او جز سه نفر برتر در فهرست پردرآمدترین زنان جهان در موسیقی فوبرز قرار گرفته است، که در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ در صدر قرار گرفت. او همچنین در صدر فهرست ۱۰۰ ستاره ثروتمند مجله در سال ۲۰۱۶ — کار برجسته‌ای که نامش را وارد رکوردهای جهانی گینس کرد — و در سال ۲۰۱۹ با درآمد ۱۸۵ میلیون دلار قرار گرفت. در سال ۲۰۱۴، او در فهرست ۳۰ زیر ۳۰ فوبرز در دسته موسیقی و دوباره در سال ۲۰۱۷ در دسته «دانش‌آموختگان آل-استار» قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵، سوئیفت تبدیل به جوان‌ترین زنی شد که در فهرست ۱۰۰ زن قدرتمند فوبرز، با رتبه ۶۴ قرار گرفته است. در ۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، دانشگاه نیویورک به او به خاطر دست‌آوردهایش دکترای افتخاری هنر اعطا کرد. مسیر کاری او از خواننده-ترانه‌سرای سبک کانتری به پاپ‌استار در دهه‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰، توجه و تحلیل‌های زیادی را به خود جلب کرده است. در سال‌های ابتدایی، رسانه‌ها او را «دختر محبوب آمریکا» و «دلبند رسانه‌ها» می‌نامیدند؛ شخصیتی با طرز رفتار مؤدبانه و گفت‌وگوهای صمیمانه که یادآور کلیشهٔ دختر همسایه بود. سوئیفت ظاهری زنانه داشت اما از سبک پاپ فمینیستیِ رایج در میان هم‌دوره‌ای‌هایش که به‌شدت بر مسائل جنسی متمرکز بود، پرهیز می‌کرد. موضوعات نوجوانانه در ترانه‌هایش باعث شد به آیدل نوجوان تبدیل شود، هرچند برخی نویسندگان فمینیست معتقد بودند تمرکز بیش‌ازحد او بر روابط عاشقانه، دیدگاهی محدود و حتی آسیب‌زننده برای دختران و زنان—که اکثریت طرفدارانش موسوم به سوئیفتی‌ها را تشکیل می‌دادند—ایجاد می‌کند. هنگامی که مسیر هنری‌اش را به سمت پاپ تغییر داد، سوئیفت خود را فمینیست معرفی کرد و به جایگاه پاپ آیکان رسید. در سال ۲۰۱۳، نویسنده جودی روزن او را «ملکه پاپ» نامید و گفت محبوبیتش مرزهای سنتی میان «سبک‌ها، دوره‌ها، گروه‌های جمعیتی، الگوها و روندها» را پشت سر گذاشته است. تصویر عمومی فمینیستی او واکنش‌های متفاوتی از سوی عموم داشت: برخی موفقیتش را در صنعتی مردسالار الهام‌بخش دختران و زنان دانستند، و برخی دیگر رویکرد فمینیستی او را سطحی و منفعت‌طلبانه ارزیابی کردند. درگیری او با کانیه وست در سال ۲۰۱۶ باعث شد برخی منتقدان، با وجود ظاهر معصوم و دوست‌داشتنی‌اش، او را زنی حسابگر و عوام‌فریب بدانند. این ماجرا نه‌تنها به تعمیق نزاع میان آن دو انجامید، بلکه تأثیر چشم‌گیری بر مسیر حرفه‌ای هر دویشان گذاشت. بازآفرینی‌های هنری او در دهه ۲۰۲۰، سوئیفت را به یک خواننده-ترانه‌سرای تحسین‌شده تبدیل کرد. به پشتوانهٔ شهرت پایدارش در پاپ، او به‌عنوان پدیده‌ای نادر شناخته می‌شود که توانسته نقش پاپ‌استار و خواننده-ترانه‌سرا را با موفقیتی بی‌سابقه ترکیب کند. نشریات سوئیفت را روح زمانه یا «نیروی حیاتی» فرهنگی توصیف می‌کنند، به‌طوری که بیلبورد خاطر نشان کرد فقط هنرمندان معدودی مانند او موفقیت در جداول فروش، تحسین منتقدان و حمایت از سوی طرفداران را دارند که این‌ها از تأثیر گستردهٔ سوئیفت ناشی می‌شود. به عقیدهٔ نشریات، فروش میلیونی آلبوم‌های سوئیفت، پدیده‌ای نادر در صنعت تحت سلطهٔ استریم است که به‌دنبال پایان دوره آلبوم در دههٔ ۲۰۱۰ رخ داد. سوئیفت تنها هنرمندِ تاریخچهٔ لومینیت دیتا است که پنج آلبومش در هفتهٔ نخست انتشار بیش از یک میلیون نسخه فروخته است و منجر به این شد تا مجلهٔ نیویورک او را «کسی که صنعت موسیقی را به خواست خود منعطف می‌کند» بنامد. سوئیفت همچنین مدافع فروشگاه‌های موسیقی مستقل دانسته می‌شود، که در رواج مجدد وینیلِ قرن بیست و یکم نقش داشته است. پس از دست‌یابی به چندین دستاورد شگرف، ورایتی به سوئیفت لقب «ملکهٔ استریم» را داد. اقتصاددان آلن کروگر، مفهومش «rockonomics» — تحلیل اقتصاد خردِ صنعت موسیقی — را با بهره‌گیری از سوئیفت که او را «نابغهٔ اقتصادی» می‌داند، ابداع کرد. در سال ۲۰۱۳، جودی رُزِن در مجلهٔ نیویورک، سوئیفت را «بزرگ‌ترین ستارهٔ پاپ جهان» نامید و عقیده داشت که فرایند به شهرت رسیدنِ او برخلافِ نمونه‌های جاافتاده بوده است: «[سوئیفت] بین ژانرها، دوره‌ها، جمعیت‌شناسی، پارادایم‌ها، شیوه‌های پرطرفدار قرار می‌گیرد»؛ به عقیدهٔ این روزنامه‌نگار، هنرمندان دیگر مانند بیانسه، ریانا، لیدی گاگا، کیتی پری، مایلی سایرس و جاستین بیبر «تمامشان برای [دست‌یابی به] مقام دوم در رقابت هستند». طبق گزارش سی‌ان‌ان، سوئیفت دههٔ ۲۰۱۰ را به‌عنوان ستارهٔ کانتری آغاز کرد و آن دههٔ را به‌عنوان «تایتان موسیقایی تمام ادوار» به پایان رساند. نام او در سال ۲۰۱۹ بیشترین جستجوی زن و در سال ۲۰۲۲ بیشترین جستجوی موسیقی‌دان در گوگل بود. او پیشگام استفاده از اینترنت (مای‌اسپیس) به‌عنوان ابزار بازاریابی بوده است و ژانر کانتری را به نسل جوان‌تر معرفی کرد. از آن زمان، ناشران کانتری علاقه‌مند به جذبِ خوانندگان جوانی شدند که ترانه‌هایشان را خودشان می‌نویسند؛ اجرای او با گیتار در شکل‌گیری «فاکتور تیلور سوئیفت» نقش داشت؛ پدیده‌ای که افزایش فروش گیتار به زنان، جمعیتی که قبلاً نادیده گرفته‌شده بودند، را به آن نسبت می‌دهند. بنا به گفتهٔ نشریات، سوئیفت با تغییر و تحول ژانرهایش در سرتاسر حرفهٔ خود، چشم‌انداز موسیقی معاصر را «برای همیشه» تغییر داد، یعنی دیسکوگرافی که تغییرات فرهنگی را در خود جای دهد و قدرتش «برای تمایل به هر صدایی که او می‌خواهد به مدار جریان اصلی» برساند. علاوه بر این، از نظر شخصی بودن و حساس بودن اشعار او، نیک کاتوچی، روزنامه‌نگار موسیقی معتقد است که سوئیفت به خوانندگان بعدی مانند بیلی آیلیش، آریانا گرانده و هالزی کمک کرد تا همین کار را انجام دهند. همچنین محققان به حساسیت ادبی و مفاهیم پاپ‌گرایی سوئیفت و موسیقی او در قرن بیست و یکم تأکید داشته‌اند. روزنامه‌نگاران توانایی او به‌منظور تغییر قواعد این صنعت را ستایش می‌کنند، و در مورد اینکه چگونه اقدامات او باعث اصلاح سیاست‌های پلتفرم‌های استریم شد، آگاهی از مالکیت معنوی در میان موسیقی‌دانان آینده را بیشتر کرد، و مدل فروش بلیت کنسرت را تغییر داد، صحبت کرده‌اند. به پاس قدردانی از تأثیر فرهنگی‌اش، به سوئیفت عنوان زن دهه (دههٔ ۲۰۱۰) از بیلبورد، هنرمند دهه (دههٔ ۲۰۱۰) از جوایز موسیقی آمریکا و نماد جهانی در جوایز بریت داده شد. سوئیفت همچنین موضوع مطالعه آکادمیک است؛ سبک هنری و شهرت او موضوعات محبوب مطالعات رسانه‌ای دانشگاهی است. مؤسسات آموزشی مختلف دوره‌هایی را دربارهٔ سوئیفت در زمینه‌های ادبی، فرهنگی و جامعه‌شناسی سیاسی ارائه می‌دهند. ترانه‌های او از سوی روان‌شناسان فرگشتی و تحلیلگران فرهنگی به‌منظور درک رابطهٔ میان موسیقی عامه‌پسند و راهبردهای همسرگزینی انسان مورد مطالعه قرار می‌گیرند. حشره‌شناسان یک گونه از هزارپاییان را به افتخار او، ناناریا سوئیفته نام‌گذاری کردند. هنرمندان ارشد مانند کارول کینگ، پل مک‌کارتنی، رینگو استار، بیلی جول، میک جگر، مدونا، دالی پارتن و بروس اسپرینگستین، مهارت سوئیفت به‌عنوان موسیقی‌دان را ستایش کرده‌اند. کینگ، سوئیفت را «نوهٔ حرفه‌ای» خود قلمداد و از سوئیفت به‌دلیل «پیش بردن مشعل به سوی جلو» قدردانی کرد. کنشگری اجتماعی سوئیفت خود را یک فمینیست طرفدار حق انتخاب معرفی می‌کند و از امضاکنندگان بنیان‌گذار جنبش دیگر بس است علیه آزار جنسی است. او به‌ویژه از تصمیم دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۲۲ برای لغو حق سقط جنین در سطح فدرال انتقاد کرده است. سوئیفت همچنین از حقوق جامعهٔ ال‌جی‌بی‌تی حمایت می‌کند و خواستار تصویب لایحه برابری (Equality Act) شده است؛ قانونی که تبعیض بر اساس جنسیت، گرایش جنسی و هویت جنسیتی را ممنوع می‌سازد. او در مراسم «ورلدپراید نیویورک ۲۰۱۹» در بار استون‌وال (یکی از نمادهای ال‌جی‌بی‌تی) اجرا داشته و به نهادهای حمایت از جامعهٔ ال‌جی‌بی‌تی مانند پروژه برابری تنسی و سازمان گلاد کمک‌های مالی کرده است. سوئیفت از جنبش رژه برای زندگی ما و اصلاح قوانین کنترل اسلحه در آمریکا حمایت می‌کند و منتقد سرسخت برترپنداری نژاد سفید، نژادپرستی و وحشی‌گری پلیس است. پس از اعتراضات به قتل جرج فلوید، او به «صندوق دفاع و آموزش حقوقی انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان» (NAACP LDF) و جنبش جان سیاه‌پوستان مهم است کمک مالی کرد، خواستار حذف مجسمه‌ها و نمادهای کنفدراسیون در ایالت تنسی شد و از به‌رسمیت‌شناختن روز جونتینت به‌عنوان تعطیلی ملی حمایت کرد. در سال ۲۰۲۰، سوئیفت از هواداران خود خواست وضعیت نام‌نویسی رأی‌دهندگان خود را بررسی کنند؛ اقدامی که تنها در عرض یک روز منجر به ثبت‌نام ۶۵ هزار نفر برای رأی‌دادن شد. | ## جمع‌بندی | او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ از جو بایدن و کامالا هریس و در انتخابات ۲۰۲۴ نیز حمایت خود را از کامالا هریس و تیم والز اعلام کرد.