موضوع مقاله: موسیقی نویز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موسیقی نویز | مقدمه: این عنوان که با موسیقی تجربی به صورت هم‌ارز استفاده می‌شود، مؤلفه‌های کلاسیکِ موسیقی، همچون نت را به صورت نسبی یا به‌طور کامل با نویز (ارتعاش یا سروصدا) جایگزین می‌کند. | ## بخش 1: موسیقی نویز | از این روی از به‌کارگیری ملودی و بسته به سازندهٔ اثر، از ریتم نیز، در این سبک از موسیقی تا حدودی و در موارد بسیاری مورد صرف‌نظر قرار می‌گیرد. در کلاسیک‌نویز، سر و صداهای واقعی، از جمله صدای ضبط شده از لوکوموتیو، ماشین، موتور و غیره با سازهای کلاسیک هم آمیخته (تلفیق) می‌شدند. اما باید توجه داشت که این سر و صداها، به ویژه در سبک Bruitism، در مقایسه با صدای سازهای کلاسیک استفاده شده، از روی عمد دارای کیفیت موسیقایی کمتری بودند، چرا که آنچه در اصل مورد نظر بود بازنمایی ی دوبارهٔ نمادهای مدرنیسم، همچون لوکوموتیو، اتومبیل و به‌طور کلی ماشینیزم بود و نه خودِ آن سر و صداها به مثابه موسیقی. بر خلاف کلاسیک‌نویز، تمرکز اصلی و نقطه کلیدی در سبک نویز، پرداختن به صداهای انتزاعی ست. صداهایی که تا حد امکان هیچ مرجع و منبعی از جهان خارج برای آن‌ها قابل تصور نباشد. تقریباً تمامی موزیسین‌های نویز در این نکته هم باورند که می‌بایستی در سازهای موسیقی مورد استفاده، طول موج‌هایی را که شکل دهندهٔ نت‌های استاندارد و تداعی‌کنندهٔ سازها یا اشیا بیرونی هستند، حذف کرده ویا تغییر داد. | ## بخش 2: موسیقی نویز | از همین روی بود که بسیاری از گروه‌ها و موزیسین‌های نویز در ابتدا از سازهای متداول در سبک کلاسیک راک که به شدت دستکاری شده و صداهای متداول آنها، آشنایی زدایی شده بود استفاده می‌کردند. اما در اوایل دههٔ هشتاد میلادی سینتی سایزر جایگزین سازهای سبک موسیقی راک شد و در دههٔ ۹۰، کامپیوتر جای سازهای پیشین را گرفت. این جایگزینی و استفاده از کامپیوتر به عنوان ساز، نه تنها به دلیل امکان آفرینش صداها و نویزهای جدید و آبستره توسط کامپیوتر، بلکه پیش تر از آن، توانایی در تولید امواجی به واقع در هم فشرده با چگالی بسیار بالا -مشهور به: Walls of Sound- توسط کامپیوتر بود. «وظیفهٔ نویز نه تنها حمله به گوش‌ها، که یورش به تمام اندام بدن و متأثر کردن مخاطب است»Allen S. به موازات روش یاد شده، می‌توان به موزیسین‌هایی اشاره کرد که از روی عمد و تحت تأثیر اندیشهٔ DIY از به کار بردن دستگاه‌های مدرن در ساخت موسیقی ی خود صرف‌نظر می‌کنند. ریشه شناسی هر چند ریشه‌های پیدایش نویز را در ابتدای قرن بیستم می‌توان پیدا کرد اما نویز به عنوان یک سبک در موسیقی، در اواخر دههٔ هفتاد میلادی پایه‌گذاری شد و می‌توان انگلستان را یکی از مراکز مهم در شکل‌گیری ی این سبک از موسیقی به‌شمار آورد. | ## بخش 3: موسیقی نویز | بسیاری جانمایه و خاستگاه نویز در ژاپن را در جریان‌های موسیقی جز آزاد، کراوت‌راک و بداهه‌پردازی آزاد می‌دانند و دقیقاً از همین روی - بر خلاف مونوتونی (تک‌صدائی) که ویژگی ی سبک Power Electronics است- کلاژهای نویز ژاپنی از چندلایه گی و عمق بهره برده و بیشتر با عنوان یاپانویز شناخته شده‌اند. اما در توکیو نیز جریانی به‌طور موازی فعال بود و شاخص‌ترین چهرهٔ جریان توکیو کسی نیست جز پروژهٔ موفق Merzbow، معروف به پدر ژانر نویز. دربارهٔ نحوهٔ انتشار باید اشاره کرد که تهیه و پخش بسیاری از آثار، توسط ناشران پستیِ نه چندان شناخته شده صورت می‌گرفت و اجراهای زنده، عموماً بسیار نوآورانه و پرهزینه بود. و نتیجهٔ این روش، پخش آثار بسیار متنوع، اما عموماً بدون ساختار و دسته‌بندی و نظم مرسوم در تهیه یک آلبوم موسیقی، و نیز در تیراژ کم بود. | ## جمع‌بندی | به ویژه Merzbow که با بهره‌گیری از شیوهٔ یاد شده، موفق شد چیزی در حدود بیش از ۵۰۰ آلبوم نویز را منتشر نماید.