موضوع مقاله: دنیدن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دنیدن | مقدمه: دانیدن دومین شهر پرجمعیت جزیره جنوبی نیوزیلند (پس از کرایست‌چرچ) و شهر اصلی منطقه اوتاگو است. | ## بخش 1: دنیدن | نام این شهر از واژه Dùn Èideann (قلعه ادین)، نام گیلیک اسکاتلندی برای ادینبرو، پایتخت اسکاتلند، گرفته شده است. دانیدن با جمعیتی تخمینی در سال ۲۰۱۸، هفتمین منطقه شهری پرجمعیت نیوزیلند محسوب می‌شود. به دلایل فرهنگی، جغرافیایی و تاریخی، این شهر مدت‌هاست که یکی از چهار مرکز اصلی نیوزیلند به شمار می‌آید. منطقه شهری دانیدن در سواحل مرکزی-شرقی اوتاگو واقع شده و پیرامون بخش انتهایی بندرگاه اوتاگو قرار دارد. شواهد باستان‌شناسی نشان‌دهنده آغاز اقامت طولانی‌مدت مائوری‌ها در منطقه دانیدن بین سال‌های ۱۲۵۰ تا ۱۳۰۰ میلادی است. مهاجرت‌های طایفه «کای تاهو» در اواسط قرن هفدهم با ورود اروپایی‌ها در دهه ۱۸۳۰ دنبال شد. یک سکونتگاه اسکاتلندی در سال ۱۸۴۸ توسط انجمن غیرروحانی کلیسای آزاد اسکاتلند بنا شد و بین سال‌های ۱۸۵۵ تا ۱۹۰۰ هزاران اسکاتلندی به این شهر مهاجرت کردند. جمعیت و ثروت دانیدن در طول تب طلای اوتاگو در دهه ۱۸۶۰ شکوفا شد و برای مدت کوتاهی به بزرگترین منطقه شهری نیوزیلند تبدیل گشت. امروزه دانیدن دارای اقتصادی متنوع شامل تولید، نشر، هنر، گردشگری و صنایع مبتنی بر فناوری است. رکن اصلی اقتصاد شهر بر پایه آموزش عالی است؛ دانشجویان دانشگاه اوتاگو (قدیمی‌ترین دانشگاه نیوزیلند) و پلی‌تکنیک اوتاگو بخش بزرگی از جمعیت را تشکیل می‌دهند. دانیدن همچنین به دلیل صحنه موسیقی پررونق خود و به عنوان زادگاه «دانیدن ساوند» (که تأثیر زیادی بر موسیقی گرانج و ایندی راک داشت) شناخته می‌شود. تاریخچه سکونتگاه‌های مائوری شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که اولین حضور انسان (مائوری) در نیوزیلند بین سال‌های ۱۲۵۰ تا ۱۳۰۰ میلادی رخ داده است. جمعیت منطقه با تکامل فرهنگ کلاسیک مائوری گسترش یافت که منجر به ساخت چندین «پا» (Pā - دهکده‌های مستحکم) از جمله پوککورا در حدود سال ۱۶۵۰ شد. سنت‌های مائوری ابتدا از مردمی به نام «کاهوی تیپوا» و سپس «ته راپووای» نام می‌برند. مهاجران بعدی «وایتاها» بودند که در اواخر قرن شانزدهم توسط «کاتی ماموئه» و سپس در اواسط قرن هفدهم توسط «کای تاهو» دنبال شدند. نخستین ورود اروپایی‌ها ناخدا جیمز کوک بین ۲۵ فوریه تا ۵ مارس ۱۷۷۰ در سواحل دانیدن کنونی حضور داشت و نام‌های «کیپ ساندرز» و «سدل هیل» را برگزید. گزارش‌های او از وجود پنگوئن‌ها و فک‌ها باعث شد شکارچیان فک استرالیایی و بریتانیایی از آغاز قرن نوزدهم به این منطقه بیایند. بین سال‌های ۱۸۱۰ تا ۱۸۲۳ درگیری‌هایی میان شکارچیان و مائوری‌های محلی رخ داد که به «جنگ شکارچیان فک» معروف شد. اقامت دائم اروپایی‌ها به سال ۱۸۳۱ بازمی‌گردد، زمانی که برادران ولر از نیو ساوت ولز ایستگاه شکار نهنگ خود را در اوتاگو تأسیس کردند. جانی جونز در سال ۱۸۴۰ یک سکونتگاه کشاورزی و یک ایستگاه تبلیغی مسیحی (اولین در جزیره جنوبی) را در وایکواایتی بنا کرد. در اوایل سال ۱۸۴۴، فردریک تاکت، نماینده شرکت نیوزیلند، برای تعیین محل استقرار برنامه‌ریزی شده «کلیسای آزاد»، به سمت جنوب حرکت کرد و پس از بررسی چندین منطقه، مکانی را که بعداً به نام دانیدن شناخته شد، انتخاب کرد. چارلز کتل، نقشه‌بردار شهر، مأمور شد تا ویژگی‌های ادینبرو را در طراحی شهر شبیه‌سازی کند که منجر به ایجاد خیابان‌هایی با شکوه و گاه عجیب در میان مناظر دشوار منطقه شد. عصر تب طلا در سال ۱۸۵۲، دانیدن پایتخت استان اوتاگو شد که تمام نیوزیلند را از وایتاکی به سمت جنوب در بر می‌گرفت. در سال ۱۸۶۱، کشف طلا در گابریلز گالی در جنوب غربی، منجر به هجوم سریع جمعیت شد و دانیدن در سال ۱۸۶۵ به پرجمعیت‌ترین شهر نیوزیلند تبدیل گشت. تازه‌واردان شامل بسیاری از ایرلندی‌ها، و همچنین ایتالیایی‌ها، لبنانی‌ها، فرانسوی‌ها، آلمانی‌ها، یهودیان و چینی‌ها بودند. بانک اوتاگو که متعلق به لندن بود در سال ۱۸۶۳ در دانیدن افتتاح شد و ۱۲ شعبه در منطقه ایجاد کرد؛ سپس در سال ۱۸۷۳ با بانک ملی جدید نیوزیلند ادغام شد که آن هم در لندن مستقر بود و از دانیدن اداره می‌شد، اما به‌سرعت در سراسر نیوزیلند گسترش یافت. دانیدن و منطقه پیرامون آن صنعتی و تثبیت شدند و خط اصلی جنوبی در سال ۱۸۷۸ شهر را به کرایست‌چرچ و در سال ۱۸۷۹ به اینورکارگیل متصل کرد. دبیرستان پسرانه اوتاگو در سال ۱۸۶۳، موزه اوتاگو در سال ۱۸۶۸ و دانشگاه اوتاگو، قدیمی‌ترین دانشگاه نیوزیلند، در سال ۱۸۶۹ تأسیس شدند. تا سال ۱۸۷۴، دانیدن و حومه آن با جمعیت ۲۹,۸۳۲ نفر به بزرگترین شهر نیوزیلند تبدیل شدند و اوکلند را با ۲۷,۸۴۰ نفر به جایگاه دوم راندند. یک نوآوری بزرگ برای اقتصاد در حال رشد شهر، تأسیس یونین کمپانی بود؛ یک خط کشتی‌رانی که توسط جیمز میلز در سال ۱۸۷۵ در دانیدن بنیان نهاده شد. این شرکت به بزرگترین خط کشتی‌رانی در نیم‌کره جنوبی تبدیل شد و در دهه ۱۸۹۰ بر حمل‌ونقل دریایی در مسیر سان‌فرانسیسکو-اوکلند-سیدنی تسلط داشت. رقابت خط آمریکایی ماتسون پس از ضمیمه کردن هاوایی، تسلط یونین کمپانی را تهدید کرد و آن‌ها را مجبور کرد ایستگاه اوکلند را با مسیر ولینگتون-راروتونگا-پاپیته جایگزین کنند. در اوایل دهه ۱۸۸۰، با خروج نخستین محموله گوشت منجمد از پورت چالمرز در سال ۱۸۸۲، این صنعت بزرگ ملی آغاز شد. نخستین محموله تجاری موفق گوشت منجمد از نیوزیلند به بریتانیا با کشتی دانیدن در سال ۱۸۸۱ صورت گرفت. پس از ده سال تب طلا، اقتصاد کند شد اما طرح مهاجرت و توسعه جولیوس فوگل هزاران نفر دیگر را به‌ویژه به دانیدن و اوتاگو آورد. در این دوران، بسیاری از مؤسسات و مشاغل از جمله نخستین روزنامه روزانه نیوزیلند، مدرسه هنر، دانشکده پزشکی و گالری هنری عمومی تأسیس شدند. همچنین شکوفایی معماری چشمگیری رخ داد که منجر به ساخت بناهای بزرگ و زینتی بسیاری شد. از اواسط دهه ۱۸۹۰ اقتصاد دوباره احیا شد و مؤسساتی مانند موزه شهرنشینان اوتاگو (که اکنون با نام موزه شهرنشینان اوتاگو شناخته می‌شود) و مجموعه‌های هاکن بنیان نهاده شدند. بناهای مشهورتری همچون ایستگاه راه‌آهن دانیدن و اولوستون نیز در این زمان قد برافراشتند. نفوذ و فعالیت‌ها به سمت شمال و دیگر مراکز منتقل شد (پدیده‌ای که به «رانش به شمال» معروف گشت)؛ روندی که در بیشتر قرن بعد نیز ادامه یافت. در همان زمان، مردم متوجه پختگی دانیدن و فرسودگی ساختمان‌های قدیمی و باشکوه آن شدند؛ به‌طوری که نویسندگانی مانند ای. در سال ۱۹۰۱، اعضای خاندان سلطنتی بریتانیا، دوک و دوشس کورنوال و یورک، از دانیدن بازدید کردند. دانیدن در اوایل قرن بیستم از طریق الحاق شهرداری‌های اطراف رشد کرد؛ بین سال‌های ۱۹۰۴ تا ۱۹۱۶، دانیدن بخش‌های کاورشام، دانیدن جنوبی، نورث ایست ولی، مائوری هیل، راسلین و مورنینگتون و همچنین منطقه «بی تاون» را ضمیمه خود کرد. (تاس) وولاستون، دوریس لوسک، آن همبلت، کالین مک‌کاهون و پاتریک هیمن بار دیگر بهترین استعدادهای کشور را نمایندگی کردند. جنگ جهانی دوم باعث پراکندگی این نقاشان شد، اما پیش از آن، مک‌کاهون با شاعر بسیار جوانی به نام جیمز کی. شرکت‌های بزرگ متعددی در دانیدن تأسیس شدند که بسیاری از آن‌ها به رهبران ملی تبدیل گشتند. از جمله آن‌ها «فلچر کانستراکشن» بود که توسط سر جیمز فلچر در اوایل قرن بیستم بنیان نهاده شد. «کمپ‌تورن پراسر» که در سال ۱۸۷۹ تأسیس شد، برای بیش از ۱۰۰ سال بزرگترین تولیدکننده کود و دارو در کشور بود. شک‌لاک»، سازنده لوازم خانگی (که بعدها توسط شرکت اوکلندی فیشر اند پیکل خریداری شد)، از شرکت‌های پیشرو بودند. «هالنستینز» نام یک تولیدکننده پوشاک مردانه و زنجیره خرده‌فروشی ملی بود، در حالی که «دی‌آی‌سی» و آرتور بارنت از فروشگاه‌های بزرگ زنجیره‌ای بودند. تحولات پس از جنگ پس از جنگ جهانی دوم، رفاه و رشد جمعیت دوباره احیا شد، هرچند دانیدن به عنوان چهارمین «مرکز اصلی» پس از بقیه قرار گرفت. نسلی که علیه معماری ویکتوریایی واکنش نشان می‌داد، شروع به تخریب ساختمان‌های آن کرد و بسیاری از بناها از دست رفتند، از جمله ساختمان بورس اوراق بهادار اثر ویلیام میسون در سال ۱۹۶۹. اگرچه دانشگاه به گسترش خود ادامه داد، اما جمعیت شهر به‌ویژه از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱ کاهش یافت. | ## بخش 2: دنیدن | این دوران از نظر فرهنگی بسیار پررونق بود و بورسیه‌های هنری جدید دانشگاه، نویسندگانی چون جیمز کی باکستر، رالف هوتره، جانت فریم و هونه توواره را به شهر کشاند. در طول دهه ۱۹۸۰، صحنه موسیقی عامه‌پسند دانیدن شکوفا شد و گروه‌هایی مانند «د چیلز»، «د کلین»، «د ورلینز» و «استریت‌جکت فیتس» به شهرت ملی و بین‌المللی دست یافتند. اصطلاح «دانیدن ساوند» برای توصیف موسیقی گیتارمحور با تأثیر از دهه ۱۹۶۰ که در آن زمان رواج داشت، ابداع شد. تا سال ۱۹۹۰، کاهش جمعیت متوقف شد و پس از آن رشد کندی رخ داد؛ در این دوره دانیدن خود را به عنوان یک «شهر میراثی» بازتعریف کرد و خیابان‌های اصلی آن به سبک ویکتوریایی بازسازی شدند. دانیدن به بازسازی خود ادامه داد و پروژه‌های نوسازی گالری هنری، ایستگاه راه‌آهن و موزه شهرنشینان اوتاگو را آغاز کرد. در همین حال، شکوفایی مستمر نویسندگی خلاق باعث شد این شهر در سال ۲۰۱۴ وضعیت شهر ادبیات یونسکو را کسب کند. دانیدن دارای صنایع تخصصی شکوفایی از جمله مهندسی، مهندسی نرم‌افزار، زیست‌فناوری و مد است. منظره شهر با گوهرهایی از معماری ویکتوریایی و ادواردی می‌درخشد که میراث ثروت دوران تب طلا است. بسیاری از آن‌ها از جمله «فرست چرچ»، دبیرستان پسرانه اوتاگو و قلعه لارناک توسط یکی از برجسته‌ترین معماران نیوزیلند، آر. از دیگر ساختمان‌های غیرمعمول یا خاطره‌انگیز می‌توان به خیابان بالدوین (که گفته می‌شود شیب‌دارترین خیابان مسکونی جهان است)، کارخانه شکلات‌سازی کادبری و کارخانه آبجوسازی اسپیتس اشاره کرد. جمعیت پررونق دانشجویی منجر به ایجاد یک فرهنگ جوانان پرجنب‌وجوش شده است (افراد غیردانشجو به دانشجویان «اسکارفی» می‌گویند). یک جامعه هنرهای تجسمی قوی نیز در دانیدن، به‌ویژه در پورت چالمرز و سایر سکونتگاه‌های ساحل بندرگاه اوتاگو وجود دارد. ورزش در دانیدن در ورزشگاه‌های ورزشگاه فورسیت بار (راگبی و کریکت)، استادیوم فوتبال و دو و میدانی «کالدونیان گراند»، مرکز ورزشی سرپوشیده «ادگار»، استادیوم یخ دانیدن و پارک‌های متعدد دنبال می‌شود. ساحل سنت کلر مکانی مشهور برای موج‌سواری است و حوضه بندرگاه در میان علاقه‌مندان به موج‌سواری با باد محبوبیت دارد. در فوریه ۲۰۲۱، شهرهای اوتاگو شرقی از جمله وایکواایتی و کاریتانه، سطوح بالای سرب را در ذخایر آب خود گزارش کردند. تا اوایل مارس ۲۰۲۱، تأیید شد که قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض سرب در شبکه آب خطر کمی برای مردم محلی داشته است. در اواخر ژانویه ۲۰۲۴، شورای شهر دانیدن و شورای منطقه‌ای اوتاگو پیش‌نویس استراتژی مشترکی را برای گسترش توسعه مسکن و زمین‌های صنعتی در سی سال آینده جهت پاسخگویی به رشد ۱۰ درصدی جمعیت منتشر کردند. محدوده اداری شهر دانیدن دارای مساحت ۳۳۱۴.۸ کیلومتر مربع است که کمی بزرگتر از ایالت رود آیلند آمریکا و کمی کوچکتر از کورنوال است. این شهر تا پیش از تشکیل شورای اوکلند در سال ۲۰۱۰، بزرگترین شهر نیوزیلند از نظر مساحت خشکی بود. مرزهای شورای شهر دانیدن از سال ۱۹۸۹ به میدلمارچ در غرب، وایکواایتی در شمال، اقیانوس آرام در شرق و جنوب شرقی و رودخانه وایپوری/تایری در جنوب غربی گسترش یافته است. دانیدن در انتهای بندرگاه اوتاگو واقع شده است؛ یک ورودی باریک که حدود ۱۵ مایل به سمت جنوب غربی امتداد دارد. این بندرگاه یک پدیده زمین‌شناختی است که از سیلابی شدن دو دره رودخانه‌ای شکل گرفته است. از زمان تأسیس در سال ۱۸۴۸، شهر به‌آرامی در مناطق پست مسطح، تپه‌های مجاور و در امتداد برزخ به سمت دامنه‌های شبه‌جزیره اوتاگو گسترش یافته است. زمین‌شناسی اوتاگو شرقی از نظر زمین‌ساختی پایدار است، به این معنی که زمین‌لرزه‌های زیادی را تجربه نمی‌کند. اولین زمین‌لرزه‌ای که پس از تأسیس دانیدن باعث خسارات گسترده در آن شد، زمین‌لرزه ۱۹۷۴ دانیدن بود که قدرتی معادل ۴.۹ ریشتر داشت و حدود ۳.۵ میلیون دلار (به ارزش سال ۲۰۲۴) خسارت وارد کرد. اینجا زمانی یک دره کوچک (آبکند) بود که در اواسط قرن نوزدهم پر شد تا میدان فعلی ایجاد شود. سکونت اولیه شهر در جنوب و در سمت دیگر بل هیل صورت گرفت؛ یک برآمدگی سنگی بزرگ که برای ایجاد دسترسی آسان بین دو بخش سکونتگاه باید بریده و تراز می‌شد. مرکز شهر از این نقطه در جهت شمال شرقی-جنوب غربی گسترش می‌یابد و خیابان‌های اصلی خیابان جرج و خیابان پرنسس در اختاگون به هم می‌رسند. در اینجا خیابان استوارت نیز به آن‌ها می‌پیوندد که به‌صورت عمود بر آن‌ها از ایستگاه راه‌آهن دانیدن در جنوب شرقی شروع شده و با شیبی تند به سمت حومه راسلین در شمال غربی می‌رود. بسیاری از ساختمان‌های قدیمی و قابل توجه شهر در بخش جنوبی این منطقه و در حلقه داخلی تپه‌های کم‌ارتفاعی که مرکز شهر را احاطه کرده‌اند قرار دارند (بیشتر این تپه‌ها مانند مائوری هیل، پاین هیل و مری‌هیل حدود ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دشت هستند). انتهای بندرگاه شامل منطقه وسیعی از زمین‌های احیا شده (استحصالی) است که بخش زیادی از آن برای صنایع سبک و انبارداری استفاده می‌شود. منطقه وسیعی از زمین‌های مسطح که در اصطلاح عامیانه «د فلت» (The Flat) نامیده می‌شود، در جنوب و جنوب غربی مرکز شهر قرار دارد و شامل چندین حومه بزرگتر و قدیمی‌تر، به‌ویژه دانیدن جنوبی و سنت کیلدا است. این مناطق توسط خط طویلی از تپه‌های شنی که در امتداد خط ساحلی جنوبی شهر به سمت شرق و غرب کشیده شده‌اند، در برابر اقیانوس آرام محافظت می‌شوند. این تپه‌ها مناطق مسکونی را از ساحل اقیانوس جدا می‌کنند که به‌طور سنتی در انتهای غربی به ساحل سنت کلر و در شرق به ساحل سنت کیلدا تقسیم می‌شود. دانیدن محل استقرار خیابان بالدوین است که طبق رکوردهای جهانی گینس، شیب‌دارترین خیابان جهان محسوب می‌شود. فراتر از حلقه داخلی تپه‌ها، حومه‌های بیرونی دانیدن، به‌ویژه در شمال غربی و فراتر از راسلین قرار دارند. حومه‌های مسکونی که بیشتر به عنوان شهرک‌های مجزا شناخته می‌شوند، در هر دو لبه بندرگاه اوتاگو واقع شده‌اند. از میان این‌ها می‌توان به پورتوبلو و مک‌اندرو بی در ساحل شبه‌جزیره اوتاگو و پورت چالمرز در سمت مقابل بندرگاه اشاره کرد. پورت چالمرز بندر اصلی آب‌های عمیق دانیدن، از جمله بندر کانتینری شهر را فراهم می‌کند. خط افق دانیدن تحت تسلط حلقه‌ای از تپه‌ها (به‌طور سنتی هفت تپه) است که بقایای یک دهانه آتشفشانی هستند. از میان آن‌ها می‌توان به کوه کارگیل (۷۰۰ متر)، فلگ‌استف (۶۸۰ متر)، سدل هیل (۴۸۰ متر)، سیگنال هیل (۳۹۰ متر) و هاربر کون (۳۲۰ متر) اشاره کرد. در جنوب غربی، دشت‌های تایری قرار دارند که دشت‌های سیلابی وسیع و حاصلخیز رودخانه تایری و شاخه اصلی آن، وایپوری هستند. این مناطق دارای تراکم جمعیتی متوسطی هستند و شهرهای موزگیل و آلانتون را شامل می‌شوند. آن‌ها توسط رشته‌ای از تپه‌های کم‌ارتفاع با ارتفاع حدود ۳۰۰ متر از ساحل جدا شده‌اند. در بخش‌های دورتر شمال غربی دانیدن، دره مرتفع و وسیع استرات-تایری قرار دارد که شهر میدلمارچ را در خود جای داده است. در شمال محدوده شهری، تپه‌زارهای مواجی وجود دارد که چندین سکونتگاه کوچک، عمدتاً ساحلی، از جمله وایتاتی، وارینگتون، سی‌کلیف و وایکواایتی را در بر می‌گیرد. بزرگراه شماره ۱ با شیبی تند از میان این تپه‌ها، به‌ویژه منطقه «کیلموگ»، عبور می‌کند. محیط زیست و بوم‌گردی در شرق دانیدن، کل شبه‌جزیره اوتاگو قرار دارد؛ باریکه‌ای از زمین که لبه جنوب شرقی آتشفشان دانیدن را تشکیل داده است. این شبه‌جزیره تراکم جمعیتی کمی دارد و بیشتر آن به عنوان یک زیستگاه طبیعی توسط انجمن شبه‌جزیره اوتاگو نگهداری می‌شود. این شبه‌جزیره دارای چندین ساحل زیباست و زیستگاه تعداد قابل توجهی از گونه‌های کمیاب از جمله پنگوئن‌های چشم‌زرد، پنگوئن‌های کوچک، فک‌ها و باکلان‌ها است. تایاروا هد در نقطه شمال شرقی شبه‌جزیره، مکانی با اهمیت بوم‌شناختی جهانی است، زیرا تنها کلونی تولیدمثل آلباتروس سلطنتی جنوبی در خشکی‌های جهان در آنجا قرار دارد. حومه‌های بیرونی برکز؛ سنت لئوناردز؛ دبرا بی؛ کاریز بی؛ پورت چالمرز؛ سویرز بی؛ روزنیث؛ برود بی؛ کمپانی بی؛ مک‌اندرو بی؛ پورتوبلو؛ برن‌ساید؛ گرین آیلند؛ والدرون‌ویل؛ وست‌وود؛ سدل هیل؛ سانی‌ویل؛ فیرفیلد؛ آبوتسفورد؛ بردزفورد؛ براک‌ویل؛ هالف‌وی بوش؛ هلنزبرا. شهرهای داخل محدوده شهری وایتاتی؛ وایکواایتی؛ کاریتانه؛ سی‌کلیف؛ وارینگتون؛ پوراکائونویی؛ لانگ بیچ؛ آراموآنا؛ اوتاکو؛ موزگیل؛ برایتون؛ دهانه تایری؛ هنلی؛ آلانتون؛ تایری شرقی؛ مومونا؛ اوترام؛ تایری غربی؛ وایپوری؛ میدلمارچ؛ هاید. | ## بخش 3: دنیدن | زمستان‌ها به‌ویژه یخبندان نیستند و سالانه حدود ۴۹ روز یخبندان گزارش می‌شود که کمتر از اکثر نقاط دیگر جزیره جنوبی است، اما آفتابی هستند. بارش برف خیلی رایج نیست و بارش برف سنگین به ندرت اتفاق می‌افتد (شاید هر دو یا سه سال یکبار)، به جز در حومه‌های مرتفع داخلی مانند هالف‌وی بوش و واکاری که معمولاً چند روز در سال بارش برف دارند. بهار می‌تواند دارای وضعیت «چهار فصل در یک روز» باشد، اما از نوامبر تا آوریل هوا عموماً پایدار و ملایم است. بارندگی در دانیدن در مقایسه با بسیاری از شهرهای نیوزیلند نسبتاً کم است و معمولاً بین ۶۰۰ تا ۷۵۰ میلی‌متر در سال ثبت می‌شود. با این حال، هوای مرطوب مکرر است، زیرا بخش زیادی از این بارندگی به‌صورت نم‌نم یا باران سبک رخ می‌دهد و باران‌های شدید نسبتاً نادر هستند. دانیدن یکی از ابری‌ترین مراکز اصلی کشور است و سالانه تقریباً ۱۸۵۰ ساعت آفتاب درخشان ثبت می‌کند. باد غالب در شهر عمدتاً جنوب غربی (که گاهی خنک است) می‌باشد و در اواخر بهار با بادهای شمال شرقی جایگزین می‌شود. حلقه تپه‌هایی که محدوده داخلی شهر را احاطه کرده‌اند، آن را از بسیاری از وضعیت‌های جوی غالب محافظت می‌کنند. در نواحی دورتر از قلب شهر و در داخل اوتاگو، اقلیم نیمه‌قاره‌ای است: زمستان‌ها کاملاً سرد و خشک و تابستان‌ها گرم و خشک هستند. مه غلیظ و یخبندان زمین در زمستان در مسیرهای بالایی رودخانه تایری پیرامون میدلمارچ رایج است و در تابستان دما گاهی به ۳۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. جمعیت‌شناسی مقام منطقه‌ای شهر دانیدن طبق آمار در سال جمعیتی بالغ بر ۱۲۸٬۹۰۱ نفر دارد. این شامل نفر در منطقه شهری دانیدن، نفر در منطقه شهری موزگیل، نفر در برایتون، نفر در وایکواایتی و نفر در سکونتگاه‌های اطراف و مناطق روستایی است. در این شهر ۶۱٬۷۲۲ مرد، ۶۶٬۳۰۰ زن و ۸۷۳ نفر با جنسیت غیردودویی در ۴۹٬۹۲۰ واحد مسکونی زندگی می‌کردند. ۱۹٬۰۵۶ نفر (۱۴٫۸٪) زیر ۱۵ سال، ۳۴٬۴۵۵ نفر (۲۶٫۷٪) بین ۱۵ تا ۲۹ سال، ۵۳٬۰۵۵ نفر (۴۱٫۲٪) بین ۳۰ تا ۶۴ سال و ۲۲٬۳۲۹ نفر (۱۷٫۳٪) ۶۵ سال یا بیشتر سن داشتند. نتایج به این شرح بود: ۸۵٫۱٪ اروپایی؛ ۱۰٫۸٪ مائوری؛ ۳٫۹٪ پاسیفیکا؛ ۹٫۳٪ آسیایی؛ ۱٫۷٪ خاورمیانه‌ای، آمریکای لاتین و آفریقایی (MELAA)؛ و ۲٫۶٪ قومیت‌های دیگر از جمله کسانی که خود را "نیوزیلندی" معرفی کردند. ۹۷٫۶٪ به زبان انگلیسی، ۲٫۳٪ به زبان مائوری، ۰٫۸٪ به زبان ساموآیی و ۱۲٫۰٪ به زبان‌های دیگر صحبت می‌کردند. وابستگی‌های مذهبی شامل ۲۷٫۶٪ مسیحی، ۱٫۰٪ هندو، ۱٫۲٪ مسلمان، ۰٫۳٪ باورهای مذهبی مائوری، ۰٫۷٪ بودایی، ۰٫۶٪ عصر نو، ۰٫۱٪ یهودی و ۱٫۵٪ سایر ادیان بود. از میان افراد حداقل ۱۵ ساله، ۲۴٬۱۵۹ نفر (۲۲٫۰٪) دارای مدرک کارشناسی یا بالاتر، ۵۸٬۱۸۲ نفر (۵۳٫۰٪) دارای گواهی یا دیپلم پس از دبیرستان و ۲۰٬۴۱۸ نفر (۱۸٫۶٪) فقط دارای مدارک دبیرستانی بودند. ۹٬۸۲۵ نفر (۸٫۹٪) بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار درآمد داشتند، در حالی که این رقم در سطح ملی ۱۲٫۱٪ است. وضعیت اشتغال افراد بالای ۱۵ سال به این صورت بود که ۴۸٬۸۵۲ نفر (۴۴٫۵٪) به‌صورت تمام‌وقت شاغل، ۱۷٬۶۷۳ نفر (۱۶٫۱٪) پاره‌وقت و ۳٬۵۲۸ نفر (۳٫۲٪) بیکار بودند. منطقه شهری منطقه شهری دانیدن ۹۱٫۱۶ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد و طبق برآورد جمعیتی معادل نفر دارد که تراکم جمعیتی آن نفر در هر کیلومتر مربع است. منطقه شهری در سرشماری ۲۰۲۳ دارای ۱۰۰٬۹۰۸ نفر جمعیت بود که افزایشی ۱٬۰۲۳ نفری (۱٫۰٪) نسبت به سرشماری ۲۰۱۸ و افزایشی ۵٬۰۰۷ نفری (۵٫۲٪) نسبت به سرشماری ۲۰۱۳ داشت. ۴۸٬۰۹۶ مرد، ۵۲٬۰۲۰ زن و ۷۹۲ نفر با جنسیت غیردودویی در ۳۸٬۱۲۷ واحد مسکونی زندگی می‌کردند. ۱۴٬۴۷۵ نفر (۱۴٫۳٪) زیر ۱۵ سال، ۳۰٬۶۸۴ نفر (۳۰٫۴٪) بین ۱۵ تا ۲۹ سال، ۴۰٬۵۱۵ نفر (۴۰٫۲٪) بین ۳۰ تا ۶۴ سال و ۱۵٬۲۳۴ نفر (۱۵٫۱٪) ۶۵ سال یا بیشتر سن داشتند. نتایج قومیت در منطقه شهری به این شرح بود: ۸۳٫۰٪ اروپایی؛ ۱۱٫۲٪ مائوری؛ ۴٫۵٪ پاسیفیکا؛ ۱۰٫۹٪ آسیایی؛ ۲٫۰٪ خاورمیانه‌ای، آمریکای لاتین و آفریقایی (MELAA)؛ و ۲٫۵٪ سایر قومیت‌ها. ۹۷٫۵٪ به انگلیسی، ۲٫۵٪ به زبان مائوری، ۰٫۹٪ به ساموآیی و ۱۳٫۶٪ به زبان‌های دیگر صحبت می‌کردند. وابستگی‌های مذهبی شامل ۲۷٫۱٪ مسیحی، ۱٫۲٪ هندو، ۱٫۴٪ مسلمان، ۰٫۳٪ باورهای مائوری، ۰٫۸٪ بودایی، ۰٫۶٪ عصر نو، ۰٫۱٪ یهودی و ۱٫۷٪ سایر ادیان بود. از میان افراد حداقل ۱۵ ساله در منطقه شهری، ۲۰٬۱۶۹ نفر (۲۳٫۳٪) مدرک کارشناسی یا بالاتر داشتند، ۴۵٬۵۱۳ نفر (۵۲٫۷٪) دارای مدرک پس از دبیرستان بودند و ۱۴٬۹۲۸ نفر (۱۷٫۳٪) فقط مدرک دبیرستان داشتند. میانه درآمد ۳۱٬۸۰۰ دلار بود و ۷٬۲۶۶ نفر (۸٫۴٪) بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار درآمد داشتند. ۳۷٬۷۵۵ نفر (۴۳٫۷٪) شاغل تمام‌وقت، ۱۴٬۲۵۰ نفر (۱۶٫۵٪) پاره‌وقت و ۳٬۰۹۹ نفر (۳٫۶٪) بیکار بودند. شهردار وقت دانیدن، دیو کال، در آن زمان اظهار داشت: «این اعلامیه شهر ما را به عنوان یک شهر ادبی تراز اول در نقشه جهان قرار می‌دهد. ما در کنار شهرهای معتبری قرار گرفته‌ایم؛ شهرهای دیگری که عنوان شهر ادبیات را دریافت کرده‌اند شامل ادینبرو، دوبلین، آیووا سیتی، ملبورن، ریکیاویک، نوریچ و کراکوف هستند.» درخواست دانیدن توسط یک کمیته راهبری و هیئتی مشورتی متشکل از نویسندگان، کتابداران و دانشگاهیان از نهادهای مختلف شهر پیش رفت. این پیشنهاد بر کیفیت میراث ادبی قابل توجه شهر، ترکیب متنوع رویدادهای ادبی، مشاغل، مؤسسات و سازمان‌ها، و همچنین جامعه شکوفای نویسندگان، نمایشنامه‌نویسان و ترانه‌سرایان آن تأکید داشت. یونسکو شبکه شهرهای خلاق را برای توسعه همکاری‌های بین‌المللی میان شهرها و تشویق آن‌ها به ایجاد مشارکت‌های توسعه مشترک همسو با اولویت‌های جهانی یونسکو یعنی «فرهنگ و توسعه» و «توسعه پایدار» تأسیس کرد. هر شهر در این شبکه نشان‌دهنده یکی از هفت موضوع شهر خلاق یونسکو است: هنرهای مردمی، صنایع دستی، طراحی، فیلم، غذا، ادبیات، رسانه یا موسیقی. پل ترو دانیدن را «سرد و مقتصد با خیابان‌های کهنه و دانشگاه شبه‌گوتیک» توصیف کرد. مایکل پیلین نیز در مجموعه «دایره کامل» می‌گوید: «در نگاه اول مکانی سرد و نمناک به نظر می‌رسد... اما در زیر این قلب خاکستری و هوشیار، قلبی وحشی نهفته است.» در سال ۱۸۹۵، مارک توئین درباره اسکاتلندی‌هایی که در دانیدن ساکن شدند گفت: «آن‌ها در راه خانه به بهشت، در اینجا توقف کردند؛ چون فکر می‌کردند به مقصد رسیده‌اند.» موسیقی گروه‌های کر دانیدن خانه بسیاری از گروه‌های کر است، از جمله: **گروه کر شهر دانیدن:** با ۱۴۰ عضو، مجری اصلی آثار کرال در مقیاس بزرگ است. **گروه کر RSA دانیدن:** به‌طور منظم کنسرت‌هایی اجرا می‌کند و نقش مهمی در مراسم‌های یادبود تاریخی شهر مانند روز آنزاک دارد. **گروه کر کودکان جنوبی:** مستقر در تالار ماراما در دانشگاه، گروه کر اصلی کودکان شهر است. سه گروه کر رسمی در دانشگاه اوتاگو مستقر هستند: گروه‌های کر کلیسای ناکس و سلوین، و گروه کر مسافرتی کانتورس. کلیساهای بزرگ شهر مانند کلیسای جامع سنت جوزف و کلیسای ناکس نیز دارای گروه‌های کر حرفه‌ای هستند. مجموعه‌های کلاسیک و جاز «ارکستر سمفونیک دانیدن» یک ارکستر نیمه‌حرفه‌ای مستقر در این شهر است. موسیقی محبوب نام دانیدن با «دانیدن ساوند» گره خورده است؛ سبکی از ایندی راک که در دهه ۱۹۸۰ در این شهر شکل گرفت. «تئاتر فورچون» که در ساختمان سابق کلیسای متدیست مستقر بود، جنوبی‌ترین شرکت تئاتر حرفه‌ای جهان به شمار می‌رفت تا اینکه در سال ۲۰۱۸ تعطیل شد. هنرهای تجسمی گالری هنری عمومی دانیدن در میدان اختاگون، یکی از برجسته‌ترین گالری‌های عمومی کشور است. علاوه بر آن، بیش از ده گالری خصوصی در خیابان‌های پرنسس و موری پلیس فعالیت می‌کنند. هنرمندان برجسته‌ای همچون رالف هوتره و فرانسیس هادکینز پیوندهای عمیقی با این شهر دارند. مارائه دانیدن دارای سه مارائه (محل تجمع سنتی) برای طایفه نگای تاهو است: **آرای‌ته‌اورو** (Ārai-te-uru) در واکاری. این شورا از یک شهردار (در حال حاضر سوفی بارکر، منتخب ۱۷ اکتبر ۲۰۲۵) و چهارده عضو شورا تشکیل شده است. نشان و پرچم نشان رسمی شهر دانیدن که در سال ۱۹۴۷ توسط «لرد لیون» اعطا شد، شامل عناصری از نشان ادینبرو (قلعه) به همراه نمادهای کشاورزی منطقه (سر قوچ و خوشه‌های گندم) است. ملی دانیدن توسط دو حوزه انتخاباتی عمومی، یعنی دانیدن و تایری، و یک حوزه انتخاباتی مائوری به نام ته تای تونگا پوشش داده می‌شود. از زمان انتخابات سراسری ۲۰۲۳، هر دو کرسی عمومی در اختیار این حزب است: ریچل بروکینگ نماینده دانیدن و اینگرید لری نماینده تایری هستند. | ## جمع‌بندی | حوزه انتخاباتی «ته تای تونگا» در اختیار حزب مائوری است و توسط تاکوتا فریس نمایندگی می‌شود.