موضوع مقاله: ویرجیل ویدریش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویرجیل ویدریش | مقدمه: شهرت او به خصوص به خاطر فیلم‌های کوتاه و آثار چندرسانه‌ای پرشمارش اس زندگی‌نامه دوران کودکی‌اش را در خانه‌ای با عمری بیش از پانصد سال بر بالای مونش‌بِرگ در سالزبورگ گذراند و با هنرمندانی چون پیتر هاندکه که در همسایگی آنها بود و ویم وندرس که مکرر به دیدارشان می‌آمد، آشنا شد. | ## بخش 1: ویرجیل ویدریش | در سیزده سالگی برای نخستین بار فیلم‌سازی را تجربه کرد؛ زمانی که اولین دوربین فیلمبرداری اش را، که یک سوپر هشت بود، به دست گرفت. در همان سال (۱۹۸۰) سه فیلم ساخت: «زندگی خانگی من»، «گوشتِ بوداده» و «سه بار اولف». در پانزده‌سالگی «هیولا در سالزبورگ» را با استفاده از تکنیک عکاسی استاپ موشن ساخت که در آن برای اولین بار با بازیگر کار کرد. نمرات پایین مدرسه هم او را از اتمام آن بازنداشت، فیلمی که ساختش چهارده ماه به طول انجامید. در این مدت به عنوان سیاهی لشکر و مدیر غرفه در فستیوال سالزبورگ کار کرد تا هزینهٔ فیلم‌هایش را فراهم کند. اما پس از چند هفته آنجا را ترک کرد تا روی فیلم‌نامهٔ فیلم علمی تخیلی‌ای کار کند که در نهایت موفق به ساختش نشد. در سال ۱۹۸۷ به همراه دو شریک دیگر یک شرکت پخش فیلم تأسیس کرد که هدف آن بیشتر توزیع فیلم‌های هنری بود. مدتی بعد دستیار جان بِیلی - کارگردان و فیلم‌بردار آمریکایی - شد و در سال ۱۹۹۰ به هالیوود رفت تا با بِیلی روی یک کمدیِ علمی-تخیلی با عنوان «در جستجوی زندگی در کائنات» کار کند. پس از فروش شرکت پخش فیلمش در سال ۱۹۹۱، توجهش دوباره به سمت کام‍پیوتر و قابلیت‌های آن برای خلق اثر هنری جلب شد. | ## بخش 2: ویرجیل ویدریش | پروژهٔ بزرگ بعدی او، که در آن به عنوان مدیر تولید کار می‌کرد، یک جشنواره فلیم تازه برای اتریش بود؛ که اولین بار در سال ۱۹۹۳ با عنوان «دیاگوناله» برگزار شد. تولید فیلم کوتاه «تی ایکس ترانسفورم» که موفقیت بزرگی در جشنواره آرس الکترونیکا کسب کرد، یکی از آن‌ها بود. او همچنین دوباره به کار بر روی فیلم‌نامهٔ «روشن‌تر از ماه» بازگشت که کار ساختش در سال ۱۹۹۹ انجام شد و در سال ۲۰۰۰ به نمایش درآمد. این فیلم، که در سال ۲۰۰۱ به نمایش درآمد، سی و پنج جایزه از آن خود کرد، نامزد جایزه اسکار شد و در بیش از دویست فستیوال فیلم به نمایش درآمد. فیلم کوتاه بعدی او با نام «فیلم دور تند» نیز سی‌وشش جایزهٔ بین‌المللی را برد و در بیش از سیصد فستیوال فیلم به نمایش درآمد. پروژه‌های متعدد او در زمینهٔ چند رسانه‌ای به تاًسیس شرکت چک پوینت مدیا در سال ۲۰۰۱ انجامید که هم‌اکنون مدیر ارشد اجرایی آن است. در همان سال او به همراه چند فلیم‌ساز دیگر یک شرکت تولید فیلم نیز بنیان گذاشت که بر کار با فیلم‌سازان جوان تمرکز دارد. ویرجیل ویدریش در سال ۲۰۰۴ عضو هیئت داوران آرس الکترونیکا و تا سال ۲۰۰۷ رئیس انجمن کارگردانان اتریش بود. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ در دانشگاه هنرهای کاربردی وین به عنوان استاد دانشگاه در گروه دیجیتال آرت مشغول تدریس بود و از ۲۰۱۰ در همان دانشگاه مدیر گروه رشتهٔ «هنر و علم» در مقطع کارشناسی ارشد است. | ## بخش 3: ویرجیل ویدریش | ۱۹۸۰: «سه بار اولف» (3 mal Ulf)، فیلم کوتاه، ۱۲ دقیقه – مستند دربارهٔ آرنولف کومپوش. ۱۹۹۸: «تی ایکس ترانسفورم» (tx-transform)، فیلم کوتاه تجربی، ۵ دقیقه – همکاری با مارتین رینهارت، استفاده از تکنیکی نو در مونتاژ و حرکت تصویر. ۲۰۰۱: «کپی‌شاپ» (Copy Shop)، فیلم کوتاه تجربی، ۱۲ دقیقه – مردی که با دستگاه فتوکپی نسخه‌های بی‌پایانی از خود ایجاد می‌کند. ۲۰۰۳: «فیلم دور تند» (Fast Film)، فیلم انیمیشن، ۱۴ دقیقه – داستان تعقیب و گریز ساخته‌شده از چاپ فریم‌های فیلم‌های دیگر روی کاغذ و انیمیشن آن‌ها. ۲۰۱۰: «ساخت/واقعی» (make/real)، فیلم فاند فوتیج، ۵ دقیقه – برای نمایشگاه «رویای ربات‌ها» در موزه تینگویلی و خانه هنرمندان گراتس. ۲۰۱۹: «تی ایکس ریورس» (tx-reverse)، فیلم کوتاه تجربی، ۵ دقیقه – همکاری مجدد با مارتین رینهارت، ساخت فیلمی با ساختار زمان معکوس. کار صحنه طرح (با همکاری مارتین هازلبورک و فرانک هوفمن)، طراحی صحنه و جلوه‌های تصویری برای نمایش «فرشتهٔ نو» که در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۲ در تئاتر ملی لوگزامبورگ به نمایش درآمد. | ## جمع‌بندی | منتخبی از جوایز برای فیلم «کپی شاپ» (۲۰۰۱): نامزد جایزهٔ اسکار در بخش فیلم کوتاه، ۲۰۰۲ جایزهٔ بهترین فیلم کوتاه تجربی در جشنوارهٔ بین‌المللی تورنتو، ۲۰۰۱ منتخب داوران جایزهٔ کداک، ۲۰۰۱ کبوتر نقره‌ای فستیوال لایپزیگ، ۲۰۰۱ بهترین فیلم تجربی جشنوارهٔ فیلم کوتاه نیویورک، ۲۰۰۱ بهترین فیلم کوتاه جشنوارهٔ بارسلونا، ۲۰۰۱ منتخب داوران جشنوارهٔ انیمیشن تهران، ۲۰۰۳ برای «فیلم دور تند» (۲۰۰۳): نامزد جشنواره کن، ۲۰۰۳ بهترین فیلم انیمیشن جشنوارهٔ فیلم کوتاه تورنتو، ۲۰۰۳ بهترین فیلم کوتاه پنجاه ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم ملبورن، ۲۰۰۳ برندهٔ جایزهٔ بزرگ جشنوارهٔ فیلم کوتاه آپسالا، ۲۰۰۳ جایزه منتقدان فیلم جشنواره انیمافست زاگرب، ۲۰۰۴ برای فیلم «خط بازگشت» (۲۰۱۵): جایزه طلای فیلم نیویورک سیتی ایندی آمریکا برای بهترین فیلم تجربی FICOCC فستیوال بین‌المللی پنج قاره، جایزه بهترین فیلم تجربی فستیوال فیلم Crossing the Screen، جایزه بهترین فیلم تجربی برای فیلم ««شب هزار ساعته»» (۲۰۱۶): جایزه فستیوال فیلم بوزان ۲۰۱۶، کره، جایزه فیلم برگزیده تماشاگران برای «گردش در وین روی یک میز» (۲۰۱۶): EIFA، جایزهٔ فیلم مستقل اروپا، پاریس، جایزه بهترین فیلم انیمیشن، جایزه پلاتین جایزهٔ فیلم کوتاه LA، آمریکا، جایزه بهترین فیلم انیمیشن، جایزه الماس TRAVEL FILM در فستیوال بین‌المللی روسیه، موسکو، فینالیست "Tourfilm Riga" فستیوال بین‌المللی توریسم، جایزه اول در بخش فرهنگ توریسم Film Forum Linz، جایزه بهترین آگهی و تشویق شده در بخش فیلم توریسم برای شرکت چک پوینت مدیا: جایزه ملی برای «خانه موزارت وین» در بخش فرهنگ و سرگرمی و جایزه‌ای دیگر در بخش اطلاع‌رسانی و خدمات برای «مرکز بازدید در پارلمان اتریش».