موضوع مقاله: کیمبری‌ها | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کیمبری‌ها | مقدمه: چندین منبع باستانی اشاره کرده‌اند که آنان در یوتلاند می‌زیستند، که در برخی متون کلاسیک «شبه‌جزیرهٔ سیمبری» خوانده می‌شد. | ## بخش 1: کیمبری‌ها | هیچ شاهد مستقیمی از زبانی که آنان بدان سخن می‌گفتند وجود ندارد، هرچند شماری از پژوهشگران آن را زبانی ژرمنی و برخی دیگر کلتیک می‌دانند. سیمبری‌ها به‌همراه توتون‌ها و امبرون‌ها میان سال‌های ۱۱۳ تا ۱۰۱ پیش از میلاد با جمهوری روم جنگیدند که به جنگ سیمبری مشهور است. آنان در آغاز پیروزمند بودند، به‌ویژه در نبرد اوراسیو که در آن ارتش بزرگی از رومیان تارومار شد. در ۱۰۱ پیش از میلاد، هنگام تلاش برای یورش به شبه‌جزیرهٔ ایتالیا، سیمبری‌ها در نبرد ورسله به‌طور قاطع از سوی گایوس ماریوس شکست خوردند و شاهشان بویوریکس کشته شد. گزارش شده است که برخی از اسیران بازمانده بعدها در میان گلادیاتورهای شورشی در جنگ سوم بردگان حضور داشتند. برخی پژوهشگران آن را از ریشهٔ هندواروپایی به معنای «ساکن» یا «اهل خانه» دانسته‌اند که با واژهٔ «خانه» در انگلیسی هم‌ریشه است. دیدگاهی دیگر این نام را با واژه‌ای به معنای «لبه» یا «ساحل» پیوند می‌دهد و بنابراین «مردمان ساحل» معنا می‌کند. از روزگار باستان نیز شباهت نام آنان با سیمری‌ها موجب مقایسه و همسان‌انگاری شده است. | ## بخش 2: کیمبری‌ها | همچنین احتمال داده شده که نام ناحیهٔ هیمرلند در دانمارک از نام این قبیله گرفته شده باشد. برخی پژوهشگران شباهت نام «سیمبری» با واژهٔ «کیمری» (Cymry) که ولزی‌ها برای خود به‌کار می‌برند را یاد کرده‌اند، اما از نظر زبان‌شناختی این دو بی‌ارتباط‌اند. تاریخ خاستگاه پژوهشگران به‌طور کلی سیمبری‌ها را برخاسته از یوتلاند می‌دانند، اما باستان‌شناسان هیچ نشانهٔ روشنی از مهاجرت گسترده از یوتلاند در آغاز عصر آهن نیافته‌اند. دیگ گوندستروپ که در باتلاقی در هیمرلند در سدهٔ دوم یا یکم پیش از میلاد نهاده شد، نشان می‌دهد که گونه‌ای تماس با اروپای جنوب‌شرقی وجود داشته، ولی روشن نیست که این تماس به یورش‌های نظامی سیمبری‌ها علیه روم در سدهٔ نخست پیش از میلاد مرتبط بوده باشد. مهاجرت مدتی پیش از ۱۰۰ پیش از میلاد بسیاری از سیمبری‌ها به‌همراه توتون‌ها و امبرون‌ها به‌سوی جنوب‌شرق کوچیدند. پس از چندین نبرد ناموفق با بوئی‌ها و دیگر قبایل کلتیک، آنان در حدود ۱۱۳ پیش از میلاد در نوریکوم پدیدار شدند و سرزمین تائوریسکی‌ها (از متحدان روم) را مورد یورش قرار دادند. به درخواست گنایوس پاپیریوس کاربو، کنسول روم که مأمور دفاع از تائوریسکی‌ها بود، آنان عقب‌نشینی کردند، اما فریب خورده و در نبرد نوریه مورد حمله قرار گرفتند؛ جایی که رومیان را شکست دادند. در ۱۰۹ پیش از میلاد، ارتشی روم به فرمان مارکوس یونیوس سیلانوس، فرمانده گالیا ناربوننسیس را شکست دادند. | ## بخش 3: کیمبری‌ها | در ۱۰۷ پیش از میلاد، ارتشی دیگر به فرمان گایوس کاسیوس لونگینوس را در نبرد بوردیگالا (امروزه بوردو) در برابر تیگورینی‌ها ـ متحدان سیمبری ـ درهم شکستند و خود کنسول نیز کشته شد. حمله به جمهوری روم سرانجام در ۱۰۵ پیش از میلاد تصمیم به یورش مستقیم به جمهوری روم گرفتند. اختلاف میان سرداران روم، کوینتوس سرویلیوس کایپیون و گنایوس مالئوس ماکسیموس، مانع هماهنگی آنان شد. سیمبری‌ها نخست مارکوس اورلیوس اسکاوروس، جانشین کنسول، را شکست دادند و سپس در نبرد اوراسیو شکست سنگینی به کایپیون و ماکسیموس وارد کردند. رومیان بنا بر روایت لیویوس تا ۸۰ هزار نفر تلفات دادند؛ تئودور مومزن در تاریخ روم خود این رقم را با احتساب سواره‌نظام و غیرنظامیان همراه به ۱۱۲ هزار نفر رساند. تدابیر استثنایی اتخاذ شد: برخلاف قانون اساسی روم، گایوس ماریوس که پیش‌تر یوگورتا را شکست داده بود، پنج بار پیاپی (۱۰۴–۱۰۰ ق.م) به کنسولی و فرماندهی کل برگزیده شد. در این هنگام گایوس ماریوس فرصت یافت تا آماده شود و در ۱۰۲ پیش از میلاد، مهیای رویارویی با توتون‌ها و امبرون‌ها در رون شد. | ## جمع‌بندی | این دو قبیله قصد داشتند از گذرگاه‌های غربی وارد ایتالیا شوند، در حالی که سیمبری‌ها و تیگورینی‌ها می‌خواستند از مسیر شمالی، از راین و سپس آلپ‌های شرقی، به ایتالیا نفوذ کنند.