موضوع مقاله: زیگورات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زیگورات | مقدمه: ریشهٔ ایرانی (اوستایی و پهلوی): پژوهشگران زبان‌شناسی و ایران‌شناسی معتقدند که واژهٔ «زیگورات» ممکن است از ریشه‌های اوستایی یا پهلوی «zig» یا «zi» به معنای «برج» یا «ارتفاع» گرفته شده باشد. | ## بخش 1: زیگورات | این برداشت نشان‌دهندهٔ اشارهٔ مستقیم به ماهیت معماری زیگورات‌ها، یعنی ساختمان‌های چندطبقه و بلند با شیب‌های مصنوعی است. ارتباط با سانسکریت: برخی زبان‌شناسان، شباهت‌های ساختاری بین ziggurat و ریشه‌های سانسکریتی که معنای «ارتفاع» یا «بلندی» دارند مشاهده کرده‌اند، مانند shikhara (शिखर) به معنای «قله» یا «برج»، اما این ارتباط بیشتر قیاسی و فرضی است و هنوز به‌طور قطعی تثبیت نشده است. بحث دربارهٔ معنای واژه و ریشه‌های احتمالی آن در بین‌النهرین و تأثیرات فرهنگی و زبانی. زیگورات بنای کوه مانند سپندی (مقدسی) که با روند کاهشی سطح طبقات بالایی، پلکانی بیکران تا آسمان بنا می‌کند. معماری بناهای کوه مانند در سرزمینهایی که به گونه‌ای طبیعی از کوه بی‌بهره بوده‌اند بیشتر نمایان است از جمله ۳۲ زیگوراتی که در منطقهٔ میان رودان و فلات ایران شناسایی شده‌اند. زیگوراتها بناهای خشتی توپری بوده‌اند که همانند پلکان ساخته می‌شدند، همچون موجود زنده‌ای که از خاک آفریده شده و به سوی آسمان پیش می‌رود. بیشتر آن‌ها ۳، ۵ یا ۷ طبقه با ارتفاع تا ۱۰۰ متر که سر برافراشته‌اند و از رنگ سیاه در طبقه پایین به رنگ طلایی در بالاترین طبقه می‌رسند. بر روی بدنه زیگوراتها معمولاً نوشته‌هایی برای شناساندن بنا، بازگویی علت ساخت و بانی و سازنده آن حک می‌شده که وسیله ارتباط با زمان‌های تا ۸۰۰۰ سال قبل را برایمان میسر کرده است. | ## بخش 2: زیگورات | بزرگ‌ترین و سالمترین زیگورات باقی‌مانده جهان زیگورات چغازنبیل (زنبیل وارونه) است که به دست اونتاش گال پادشاه عیلامی برای خدای اینشوشیناک حدود ۱۲۵۰ سال پیش از میلاد، در ۴۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر باستانی شوش ساخته شده است. این زیگورات با ابعاد ۱۰۳در۱۰۳ متر و به بلندای ۵۲ متر در ۵ طبقه ساخته شده بود که اکنون ۲۵متر از آن برجای مانده است. در روز برپایی آیین‌ها، خدایان موجود در پرستشگاه که با هدف یگانگی و یکپارچگی مردم در این مکان گرد آمده بودند را به بیرون، تا رود دز برده و سپس با قایق به بالادست رود، جایی که لوله‌های سفالین آبرسانی به منطقه یافت شده می‌بردند و از آنجا پیاده به نیایشگاه بازمی‌گرداندند. پیمودن مسیری نزدیک به ۱۰ کیلومتر چه بسا در یک روز را شاید بتوان «حج عیلامی‌ها» نامید. زیگورات دارای طبقات جداگانه بوده که راه‌های دسترسی متفاوت دارند و اجازه ورود به هر طبقه از دروازه ورودی آن مشخص بوده است. وجود طاقهای گهواره‌ای در پلکان‌ها و راهروها، ساخت یک سیستم پیشرفته آبرسانی و تصفیه آب جهت شرب عبادتگران، وجود آفتاب سنج‌های آجری جهت رصد و استخراج تقویم آفتابی و تعیین اعتدال‌های بهاری و پاییزی و انقلاب‌های تابستانی و زمستانی و تعیین فصلها، متن مشترک نقش بسته بر روی تعداد زیادی از ۵۰۰۰ آجر نوشته دار و امکان چیزی شبیه به صنعت چاپ در آنها، کشف حیوانی به شکل گاو نر نسبتاً بزرگ از جنس سفال لعابدار مسلح شده با مفتول‌های فلزی که عنوان نگهبان یکی از دروازه‌ها را داشته، کلون‌ها و لولاهای در و پاشنه‌های سنگی، مهره‌هایی از جنس خمیر شیشه و انگشتر مفرغی با روکش طلای قلم‌زنی شده، وجود سکوهایی که محراب، قربانگاه، پایه مجسمه یا تریبون سخنرانی خوانده شده‌اند از جمله شگفتی‌های این معبد زیبای تاریخی است که با جلوهٔ طبیعت اطراف و مناظرهٔ ماه و خورشید به هنگام غروبش از عزیزترین مکان‌های سرزمین گرانقدرمان است. این زیگورات در سال ۱۹۷۹ در یونسکو به ثبت رسیده و نمایندهٔ زیگوراتها در شرق باستان به‌شمار می‌آید. برای نخستین بار در فلات مرکزیِ ایران نیز از بقایای زیگوراتی در سیَلک کاشان خاک برداری شده است. | ## بخش 3: زیگورات | تاکنون هیچ‌یک از زیگورات‌های شناسایی شده به‌طور سالم و کامل باقی نمانده است و به همین سبب ارتفاع اصلیِ آنان مشخص نیست. دسترسی به بالایی‌ترین طبقهٔ زیگورات به‌وسیلهٔ پلکان یا راه شیب‌دار است؛ کهن‌ترین زیگورات‌هایی که تاکنون کشف شده: زیگورات سیَلکِ کاشان: سازندهٔ این زیگورات مشخص نشده، ولی تاریخ ساخت این بنا به سه الی چهار هزار سال قبل از میلاد می‌رسد. زیگورات اور: «اور نمو»، مؤسس سلسله سوم اور، در سال ۲۱۰۰ قبل از میلاد در شهر اور (عراق فعلی) این زیگورات را بنا کرد. زیگورات چغازنبیل: در جنوب‌غربی ایران نزدیک شهر شوش واقع شده و سالم‌ترین زیگورات باقی‌مانده در جهان است و تاریخ بنای آن به ۱۲۵۰ سال قبل از میلاد می‌رسد. زیگورات دورشاروکین: «سارگون» دوم، پادشاه آشور میانی، در حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد این زیگورات را بنا کرد. این زیگورات‌ها باارتفاع‌های بسیار بلند با آجرهای ساخته شده در گل و نپخته ساخته می‌شدند. این ساختمان‌ها از پایین به بالا از نظر عرض کوچکتر و کوچکتر می‌شوند و در مرتفع‌ترین نقطه معبد وجود دارد. | ## جمع‌بندی | روی بدنهٔ این زیگورات‌ها معمولاً نوشته‌هایی برای معرفی بنا، توضیح علت ساختن و بانی و سازندهٔ آن حک شده است.