موضوع مقاله: Hosts | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # Hosts | مقدمه: هدف فایل میزبان، یکی از انواع امکانات سیستم‌ها است که در آدرس‌دهی گره‌های شبکه در شبکه‌های کامپیوتری کمک می‌کند. | ## بخش 1: Hosts | بخشی که در اسلوب پروتکل اینترنت (IP) سیستم‌های عامل مشترک است و وظیفه ترجمه اسامی کاربرپسند گره‌ها (مثل را به آدرس‌های پروتکلی عددی (مثل xx.xx.xx.xx که هر x یک عدد مبنای ۱۶ به نام نشانی IP است) انجام می‌دهد. در برخی از سیستم‌های عامل محتویات فایل میزبان بیش از سایر روش‌ها، از جمله سامانه نام دامنه (DNS)، ترجیح داده می‌شود. محتویات فایل فایل میزبان حاوی خطوطی متنی است که در قسمت اول یک نشانی IP و پس از آن یک یا چند نام گره آورده می‌شود. هر یک از قسمت‌ها با استفاده از فاصله سفید (خالی یا کاراکترهای جدول بندی) از بقیه قسمت‌ها جدا شده‌است. ممکن است خطوطی جهت توضیحات اضافه شوند که بدین جهت یک نشانه شارپ (#) در اول خطوط آورده می‌شود. قالب: از چپ به راست آدرس + رقم (آی پی) این مثال فقط شامل مطالبی جهت آدرس loopback سیستم و نام گره‌های خودی است. مثال نشان می‌دهد که نشانی IP ممکن است نام‌های میزبان متعددی داشته باشند و همچنین یک نام میزبان ممکن است به چندین نشانی IP نگاشته شود. | ## بخش 2: Hosts | موقعیت در فایل سیستم محل فایل میزبان در سلسله مراتب سیستم پرونده سیستم عامل‌های متفاوت تغییر می‌کند. در صورتی که به یک گره احتیاج بود، جای آن در شبکه را مشخص بود و یک نام که توسط افراد مربوطه قابل حفظ و یادآوری بود به آن اطلاق می‌کردند. هیچ روشی برای تضمین این که همه ارجاع‌ها به یک گره در شبکه با استفاده از نام یکسان انجام می‌شد وجود نداشت. همچنین راهی برای خواندن فایل میزبان از یک کامپیوتر دیگر و ایجاد یک رونوشت از روی آن شناخته شده نبود. اندازه کوچک ARPANET بار اداره کوچکی برای مدیران سیستم شبکه داشت و نیازی به نگهداری یک فایل میزبان دقیق نبود. گره‌های شبکه به‌طور معمول یک آدرس داشته و در عین حال می‌توانستند نام‌های بسیاری داشته باشند؛ ولی به محض این که شبکه‌های رایانه‌ای TCP/IP محلی محبوبیت به دست آورد و با افزایش تعداد سیستم به شبکه، نگهداری فایل‌های میزبان بار فزاینده‌ای بر دوش مدیران سیستم بیشتر می‌شد. تلاش‌ها برای استاندارد کردن این موضوع، از قبیل مشخصات فرمت فایل HOSTS.TXT در RFC 952 و پروتکل‌های توزیع، به عنوان مثال سرور نام میزبان شرح داده شده در RFC 953، کمک کرد تا این مشکلات رفع شوند. | ## بخش 3: Hosts | اما ماهیت متمرکز و یکپارچه فایل‌های میزبان در نهایت ایجاد توزیع سامانه نام دامنه را ضروری کرد. کاربردهای توسعه یافته با توجه به عملکرد فایل میزبان، این فایل ممکن است به منظور تعریف نام میزبان یا نام دامنه در سیستم محلی مورد استفاده قرار بگیرد. تغییر مسیر دامنه‌های محلی به دلایل گوناگون، مثلاً تأمین برخی خدمات در داخل یک شرکت یا تست تارنمای در حال توسعه، برخی از مدیران شبکه و توسعه‌دهندگان خدمات تارنما و اینترانت، دامنه‌های محلی تعریف می‌کنند. این کار با اضافه کردن خطوطی به فایل میزبان، به منظور تغییر مسیر درخواست‌ها به آدرس دیگری که وجود ندارد یا به یک مقصد بی ضرر، ممکن می‌شود. امنیت به دلیل نقش این فایل در بازشناسی نام محلی، فایل میزبان یک هدف مناسب برای حمله توسط نرم‌افزارهای مخرب است. این فایل ممکن است توسط تبلیغات آلوده، ویروس‌های رایانه‌ای و اسب تروا «ربوده شود». می‌توان این فایل را به گونه تغییر داد تا ترافیک شبکه را به میزبان‌هایی که شامل محتویات توهین‌آمیز یا فضول (که اطلاعات شما را بررسی و ضبط می‌کنند) هدایت کند. | ## جمع‌بندی | تغییر مسیر از تارنماهای دارای محتویات نامناسب به آدرس (۱۲۷٫۰٫۰٫۱) دارای ریسک امنیتی است.