موضوع مقاله: بوته‌زار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بوته‌زار | مقدمه: گیاگان و زیاگان این زیستگاه بیشتر دارای گونه‌های بومی منطقه است، اگرچه گونه‌های بیگانه نیز ممکن است وجود داشته باشد. | ## بخش 1: بوته‌زار | در کاربرد استرالیا و نیوزیلند، واژهٔ بیشه برای جنگل یا درختچه‌زار است که احتمالاً از واژهٔ هلندی "bos/bosch" (به معنی "جنگل") گرفته شده است که توسط ساکنان آغازین هلندی در آفریقای جنوبی برای مناطق کشت‌نشده در میان آفریکانرها استفاده می‌شد. در لغتنامه دهخدا در تعریف بیشه آمده است: «زمینی غیرمزروع که درختان و نی و دیگر رستنی‌ها در آنجا تنگ درهم آمده و صورت حصاری به خود گرفته است.» در کانادا به‌طور گسترده، به مناطق بزرگ جنگلی این کشور گفته می‌شود. مک‌کوبین و دیگر اعضای جنبش هنری مکتب هایدلبرگ، این بیشه را در بسیاری از نقاشی‌های خود به تصویر کشیدند و به جایگاه اسطوره‌ای آن در فرهنگ استرالیا کمک کردند. اصطلاح «بوش» در انگلیسی استرالیاییِ در حال توسعه، به عنوان نشانه‌ای از تلاش‌های مهاجران برای برقرار کردن ارتباط با کشور جدیدشان، که بسیار متفاوت از چشم‌اندازهای سرسبز اروپاییِ آشنا برای آنها بود، در ابتدا به طبیعت وحش و سپس به هر منطقه کم‌جمعیت، صرف نظر از پوشش گیاهی، اشاره داشت. «بوش» در این معنا به مفهومی نمادین و منحصر به فرد استرالیایی تبدیل شد، همچنین به عنوان نمادی از روحیه پیشگامی یا ماجراجویی. کاربردهای اولیه این اصطلاح از پایان سدهٔ ۱۷۰۰، اغلب در کتاب «وضعیت کنونی استرالیا» نوشته داوسون در سال ۱۸۳۱، و در مجموعه «صدایی از بوته‌زار در استرالیا» در سال ۱۸۳۹، که در آن نامه‌های مهاجران بی‌نام بازتولید شده است، دیده می‌شود. برعکس، این کلمه به ترس از ناشناخته‌ها، به عنوان مکانی خطرناک از آتش‌سوزی بوته‌زارها، موجودات سمی یا درنده، و بومیان متخاصم، منطقه‌ای پهناور و دورافتاده که مهاجران، به‌ویژه فرزندانشان، ممکن است در آن گم شوند، که مورد اخیر به‌طور قابل توجهی مضمون رمان پیک‌نیک در هنگینگ راک نوشته جوآن لیندسی در سال ۱۹۶۷ است، اشاره دارد. اصطلاح «صحرای استرالیا (Outback)» نیز استفاده می‌شود، اما معمولاً در ارتباط با مناطق خشک‌تر داخلی استرالیا، و به میزان کمتر «مولگا». «بوش» همچنین به هر منطقه پرجمعیت خارج از مناطق شهری بزرگ، از جمله مناطق معدنی و کشاورزی، اشاره دارد. | ## بخش 2: بوته‌زار | در نتیجه، نامعمول نیست که یک شهر معدنی در بیابان مانند پورت هدلند (با ۱۴۰۰۰ نفر جمعیت) به عنوان «بوش» شناخته شود. بیش از یک سده پس از اولین سکونتگاه بریتانیایی‌ها در سال ۱۷۸۸ به بعد، زمین‌ها تصرف، واگذار یا به مهاجران و سربازان بازگشته فروخته شد که منجر به ایجاد سکونتگاه‌های انسانی عموماً کوچک اما دائمی در مناطق وسیع بوته‌زار شد. سکونتگاه‌های نزدیک‌تر در استرالیا اغلب سبب تکه‌تکه شدن بوته‌زارها شده است، و آتش‌سوزی‌های بیشه، که یک خطر همیشگی در بسیاری از مناطق در ماه‌های تابستان است، با افزایش حومه‌نشینی جمعیت استرالیا، بیشتر شده است. شاعران بوش مانند هنری لاوسون، در آثاری مانند دختر بوته‌زار (۱۹۰۱) یا <i id="mwnQ">کفن‌پوش بوته‌زار</i> (۱۸۹۲) و بانجو پترسون در <i id="mwoA">ترانه یک بوشمن</i> (۱۸۹۲)، <i id="mwog">در دفاع از بوته‌زار</i> (۱۸۹۲) یا <i id="mwpA">غسل تعمید بوته‌زار</i> (۱۸۹۳)، بوته‌زار را به عنوان منبع آرمان‌های ملی مورد احترام قرار دادند، همان‌طور که نقاشان معاصر در مکتب هایدلبرگ مانند تام رابرتز (۱۸۵۶–۱۹۳۱)، آرتور استریتون (۱۸۶۷–۱۹۴۳) و فردریک مک‌کوبین (۱۸۵۵–۱۹۱۷) نیز چنین کردند. رمانتیک کردن بوته‌زار از طریق فولکلور، باعث ایجاد یک هویت متمایز در استرالیایی‌های سدهٔ نوزدهم شد. بنابراین استرالیایی‌ها و نیوزیلندی‌ها اصطلاح «بوش» را به هر تعداد از نهادها یا فعالیت‌های دیگر برای توصیف ماهیت روستایی، روستایی یا مردمی خود نسبت می‌دهند؛ نمونه‌هایی از این موارد عبارتند از: عباراتی مانند «تلگراف بوش»، یک شبکه انسانی غیررسمی که از طریق آن اخبار منتقل می‌شود؛ «نجار بیشه»، یک سازندهٔ ماهر؛ «به بیشه رفتن»، برای فرار از رفت و آمدهای معمول؛ «کریکت بوش»، «موسیقی بوش» (موسیقی فولک استرالیایی)؛ «بوش دوف»؛ و کلمه «بیشه‌نشین»، برای مجرمان سدهٔ نوزدهم که عمدتاً در مستعمرات شرقی بودند و برای فرار از دست مأموران در بیشه‌زار پنهان می‌شدند. در نیوزیلند، بیشه در درجهٔ اول به مناطقی از درختان بومی اشاره دارد تا جنگل‌های عجیب و غریب. با این حال، این کلمه در مفهوم استرالیایی خود به هر جایی خارج از مناطق شهری نیز اطلاق می‌شود که شامل علفزارها و همچنین جنگل‌ها می‌شود. مناطقی با بیشه (یعنی جنگل بومی) هم در جزیره شمالی و هم در جزیره جنوبی یافت می‌شوند که برخی از آنها با شهرها و شهرستان‌ها هم‌مرز هستند، اما اکثر بیشه‌ها در پارک‌های ملی بزرگ یافت می‌شوند. | ## بخش 3: بوته‌زار | نمونه‌هایی از مناطق عمدتاً پوشیده از بوته، پارک ملی وانگانویی، در آتشفشان تاراناکی است که در آن بوته‌زارها به شکل دایره‌ای یکنواخت تا زمین‌های کشاورزی اطراف و فیوردلند در جزیره جنوبی امتداد یافته‌اند. در جزیرهٔ شمالی، بزرگ‌ترین مناطق بوته‌زار، رشته‌کوه‌های اصلی را که از شمال به شمال شرقی از ولینگتون به سوی کیپ شرقی امتداد دارند، به‌ویژه از جمله رشته‌کوه‌های اوروِرا و حوضه آبریز رودخانه وانگانویی، می‌پوشانند. توده‌های قابل توجهی از آنها در نورث‌لند و رشته‌کوه‌هایی که از شبه‌جزیره کوروماندل به سوی رواپهو در جنوب امتداد دارند، برجای مانده‌اند و بقایای جداشده‌ای از آنها آتشفشان‌های مختلف در تاراناکی، وایکاتو، خلیج پلنتی و خلیج هوراکی را پوشانده‌اند. وکیل بوش (bush law) – نام تعدادی از گیاهان بالارونده بومی یا فردی غیرحرفه‌ای که در مورد مسائل حقوقی توضیح می‌دهد. پیاده‌روی در بیشه – پیاده‌روی‌های کوتاه یک‌روزه (کوه‌پیمایی) در بیشه رفتن به بیشه (going bush) – زندگی کردن در بیشه برای مدت طولانی، که ممکن است شامل «گذران زندگی خارج از زمین» از طریق شکار یا ماهیگیری باشد. این اصطلاح هنوز هم به کسی اطلاق می‌شود که به عنوان وسیله‌ای برای سبک زندگی ترجیحی در بیشه زندگی می‌کند. آفریقای جنوبی در آفریقای جنوبی، اصطلاح ( (به مناطق روستایی که علفزار باز نیستند، اشاره دارد. مناطقی که معمولاً به عنوان بیشه شناخته می‌شوند، امپومالانگا و لیمپوپو لوولد، دره رودخانه لیمپوپو، شمال کوازولو-ناتال یا هر منطقه مشابه دیگری از طبیعت وحش‌بوم هستند. آلاسکا و کانادا بیشه در آلاسکا عموماً به هر جامعه‌ای گفته می‌شود که «در مسیر جاده‌ها» نباشد، و این امر دسترسی به آن را تنها با وسایل حمل و نقل پیچیده‌تر امکان‌پذیر می‌سازد. | ## جمع‌بندی | در کانادا، «بیشه» به پهنه‌های وسیعی از جنگل‌ها و مرداب‌ها که به صورت توسعه‌نیافته گسترش یافته‌اند، و همچنین به هر منطقه جنگلی اشاره دارد.