aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ماسوتاتسو اویاما | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ماسوتاتسو اویاما | مقدمه: ماسوتاتسو اویاما در ۴ اردیبهشت ۱۳۷۳ یعنی یک سال بعداز سفر به ایران به علت ابتلاء به سرطان ریه در سن ۷۱ سالگی درگذشت. | ## بخش 1: ماسوتاتسو اویاما | در نه سالگی توسط یک کشاورز چینی که در مزرعه کار می کرد شروع به فراگیری هنرهای رزمی چینی نمود. پس از پایان دبیرستان در سئول (پایتخت کره)، در سال ۱۹۳۸ پدرش او را به ژاپن فرستاد تا آموزش خلبانی ببیند. در ۱۷ سالگی آن چنان پیشرفتی در کاراته داشت که به درجه دان ۲ مفتخر شد و به دنبال آن در ۲۲ سالگی به درجه دان ۴ ارتقای یافت. اویاما مدتی را به تمرینات سخت روحی و جسمی ادامه داد و سپس با ابداعاتی که در کاراته‌های موجود ایجاد نموده بود، کاراته کیوکوشین کای کان را بنیان‌نهاد. آن گاه وی شروع به مسافرت به اطراف دنیا به خصوص اروپا و آمریکا نمود و در این مسافرت‌ها شاهکار عملیات کاراته را به نمایش گذاشت. یکی از شاهکارهای دیگر او مبارزه کردن با سیصد نفر از شاگردانش در طی سه روز متوالی بود که تمام آن‌ها را با پیروزی پشت سر گذاشت. | ## بخش 2: ماسوتاتسو اویاما | او برای ادامه در روز چهارم نیز اعلام آمادگی کرد، اما کسی حاضر به رویارویی با وی نشد. سپس به اروپا رفت؛ در این سفر با مردان بسیاری مبارزه کرد و برای نخستین بار سر بطری شیشه‌ای را با تیغهٔ دست خود شکست و موجب حیرت همگان شد. ماسوتاتسو در شیکاگو، ایلینوی مجددا با یک گاو وحشی به مبارزه پرداخت که این امر موجب انتقاد انجمن‌های دوستی و حمایت از حیوانات گردید. وی پس از شکست دادن گاو وحشی گفت: «هدف من قدرت‌نمایی نبوده بلکه می‌خواستم ثابت نمایم انسان‌ها ذاتاً استعدادهایی دارند که اگر آن را شکوفا سازند می‌توانند بر همه چیز پیروز گردند».توکل شعار، حمیدرضا، ورزش‌های رزمی و بنیان‌گذاران بزرگ آن، تهران، انتشارات مهر، ۱۳۹۴، صص ۲۱–۱۶. سرانجام ماسوتاتسو اویاما در سال ۱۹۵۶ به‌طور رسمی مقدمات نخستین باشگاه کیوکوشین کای کان را در توکیو بنیان نهاد. پس از درگذشت اویاما همسرش، چیاکو اویاما، بنیادی را برای ارج نهادن به میراث و دستاوردهای او ایجاد کرد. | ## بخش 3: ماسوتاتسو اویاما | شاگردان ماسوتاتسو اویاما در ایران یوسف شیرزاد ملقب به پدر کاراته آزاد در ایران متولد ۱۱ دی سال ۱۳۲۸ از شاگردان وی در ایران بود. همچنین او پایه‌گذار سبکهای آزاد در ایران و بنیان‌گذار، مؤسس و رئیس سازمان بین‌المللی شیرزاد کیوکوشین (ایسکو) سبک (شین ذن) کاراته از سال ۱۳۷۳ می‌باشد. محمد روشنایی، متولد ۱۰ اسفند ۱۳۱۶ در آذربایجان غربی، یکی از پیشگامان هنرهای رزمی در ایران است. پس از پایان تحصیلات، به ارتش ایران پیوست و به‌طور جدی تحت نظر ژنرال‌های آمریکایی به تمرین هنرهای رزمی پرداخت. پس از چندین سال توسط یوسف شیرزاد به کیوکوشین معرفی شد و همراه وی نزد سوسای اویاما آموزش کیوکوشین را فرا گرفت . آثار درباره اویاما فیلم مبارزی در باد به کارگردانی یانگ یون هو به یاد او ساخته شده‌است. | ## جمع‌بندی | توکل شعار، حمیدرضا، ورزش‌های رزمی و بنیان‌گذاران بزرگ آن، تهران، انتشارات مهر، ۱۳۹۴.
موضوع مقاله: میاگی چوجون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # میاگی چوجون | مقدمه: چوجون میاگی (۲۵ آوریل ۱۸۸۸ در ناها، اوکیناوا — ۸ اکتبر ۱۹۵۳ در اوکیناوا) کاراته‌کای اوکیناوایی بود که سبک گوجوریو را در اواخر سال ۱۹۲۰ پدید آورد. | ## بخش 1: میاگی چوجون | میاگی در سال ۱۹۳۱ در اقامتگاهی واقع در توکیو با گوگن یاماگوچی که بعدها معرف اصلی سبک گوجوریو در ژاپن شد آشنا شد. اوایل زندگی میاگی در۲۵ آوریل ۱۸۸۸ در هیگاشیماچی شهر ناها در اوکیناوا در خانواده‌ای ثروتمند و بازرگان به دنیا آمد. | ## بخش 2: میاگی چوجون | او ابتدا از ریوکو آراگاکی آموزش می‌دید و همو بود که او را در ۱۴ سالگی با کانریو هیگااونا (هیگاشیونا) آشنا کرد. میاگی دوره‌ای سخت و طولانی از آموزش‌های هیگاشیونا را پشت سر گذاشت.این آموزش‌ها با وقفه‌ای ۲ ساله از ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۲ همراه بود که در آن مدت، میاگی در میاکونوجو، میازاکی به خدمت نظامی مشغول بود. | ## بخش 3: میاگی چوجون | مرگ میاگی در سال ۱۹۵۱ برای اولین بار دچار حمله قلبی شد و در ۸ اکتبر ۱۹۵۳ میلادی در اوکیناوا به خاطر حمله قلبی دوم درگذشت. از شاگردان مهم او در آن زمان می‌توان به سیکو هیگا (قدیمی‌ترین شاگرد او که شاگرد کانریو هیگااونا هم بود)، میازاتو ئه‌ایچی (بنیان‌گذار دوجوی جوندوکان)، میتوکو یاگی (بنیان‌گذار دوجوی میبوکان، کسی که گی (لباس کاراته) و اوبی (کمربند) چوجون میاگی را از خانواده‌اش دریافت کرد)، سیگیچی توگوچی (بنیان‌گذار شوری‌کان گوجوریو) و گوگن یاماگوچی از خاک اصلی ژاپن اشاره کرد که انجمن کاراته گوجوریو گوجوکای را بنیان نهاد و مبلغ اصلی گوجوریو در خاک ژاپن بود. | ## جمع‌بندی | او شاگردان دیگری را نیز پرورش داد که سبک‌های دیگری پدید آوردند؛ همچون شیمابوکو تاتسو که ایشین‌ریو را پدید آورد.
موضوع مقاله: توپ مروارید | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # توپ مروارید | مقدمه: این توپ بعدها به محوطه ساختمان باشگاه افسران وزارت جنگ (ساختمان کنونی شماره ۷ وزارت خارجه) در شمال میدان مشق تهران جابجا شد. | ## بخش 1: توپ مروارید | نامگذاری وجه تسمیه این توپ معلوم نیست اما برخی (کتیرائی، ۱۳۷۸) علت نامگذاری را چند رشته مروارید ذکر کرده‌اند که به دهانه توپ آویزان بوده‌است. نوشته برجسته حک شده در داخل ترنج روی توپ نام سازنده آن را یک ریخته‌گر نامدار اصفهانی به نام استاد اسماعیل ریخته‌گر و سال ساخت آن را ۱۲۳۳ قمری به دستور فتحعلی شاه قاجار ذکر کرده‌است. | ## بخش 2: توپ مروارید | این توپ در فرهنگ عامه حائز اهمیت بوده‌است به نحوی که در دوران قاجار خرافات بسیاری پیرامون آن شکل گرفت و مردم برای گرفتن حاجتهای خود به آن توسل می‌جستند.رواج خرافاتی از این قبیل، باعث شده بود عده ای از زنان و دختران، به نیت حاجت روایی و بخت گشایی به دورش جمع شوند و به آن دخیل ببندند، بخصوص در شبهای بیست و هفتم ماه رمضان و شبهای قدر، در شب چهارشنبه سوری نیز زنان و دختران پول و شیرینی و کله قند به نگهبانان توپ می دادند تا در اجرای مراسمشان آزاد باشند. به نقل از یک روزنامه آمریکایی، به علت احترامی که ماموران دولت و مردم برای این توپ قائل بودند، از دستگیری مجرمانی که در سایه این توپ بست می نشستد خودداری می کردند و منتظر می شدند که مجرمین از درد گرسنگی تسلیم شوند. | ## بخش 3: توپ مروارید | ## جمع‌بندی | جعفر شهری در کتاب طهران قدیم آورده است: «...دخترها و بیوه زن ها به طرف توپ مروارید که توپی مفرغی بزرگ بر روی دو چرخ و بر بالای سکوئی بود و در جای پیکره فعلی میدان ارک، مقابل وزارت اطلاعات، قرار داشت، رو می آوردند و جهت بخت گشایی از زیر آن رد شده، بر لوله سوار می شدند و سر می خوردند و این کار را مجرب ترین عملی می دانستند که با آن تا سال دیگر به خانه شوهر می روند و اشعاری از این قبیل داشتند که دو بیتی اول آن را هنگام سوار شدن و سر خوردن و دو بیتی دوم را موقع دخیل بستن می خواندند: » صادق هدایت کتاب توپ مرواری را در انتقاد از خرافات رایج میان مردم در باره این توپ باتوجه به اوضاع سیاسی و اجتماعی آن دوره نوشت.
موضوع مقاله: علی بن حسین مسعودی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # علی بن حسین مسعودی | مقدمه: ابوالحسن علی بن الحسین بن علی المسعودی (۲۸۰–۳۴۶ ه/ ۸۹۶–۹۵۷ م) همه‌چیزدان، تاریخ‌نویس، نویسنده، جغرافی‌دان و جهان‌گرد عرب مسلمان و از اعضای دارالحکمه بود. | ## بخش 1: علی بن حسین مسعودی | مذهب به گفته میکائیل کوپرسن، مسعودی در آثارش مذهبش را اعلام ننموده ولی نحوه برخورد او با تاریخ اسلام مثلاً خلافت علی ابن ابی طالب، و عنوان بعضی از کتاب‌هایش دلالت بر شیعه بودن او دارد. مانند تعداد دیگری از عالمان شیعه معاصر مسعودی، رویکرد او نسبت به فقه، مکتب «ظاهری» بوده است. | ## بخش 2: علی بن حسین مسعودی | اما در میان نویسندگان سنّی برخی از جمله تاج الدین السبکی در کتاب طبقات شافعیه وی را سنّی معتزلی و برخی وی را شیعه می‌دانند.Pellat, Ch. در نوجوانی جهانگردی پیشه کرده از سرزمینهای دور دیدن می‌کند از: فلسطین، بلاد فارس، ارمنستان، بلاد قاف، هند، دریای چین، مدغشقر، زنگبار، عمان، در سال ۹۴۳ م به انطاکیه می‌رسد. | ## بخش 3: علی بن حسین مسعودی | ده سال مابین سوریه و مصر می‌گذراند، سرانجام در ۹۵۶ م در شهر فسطاط مصر فوت کرده دفن می‌شود. | ## جمع‌بندی | یکی از مهم‌ترین این تألیفات کتابی بنام اخبار الزمان ومن آباده الحدثان در ۳۰ جلد بوده که فقط یک جلد از آن باقی مانده است.
موضوع مقاله: اف‌ام-۲۰۳۰ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اف‌ام-۲۰۳۰ | مقدمه: Retrieved 2009-08-25 وی به عنوان نظریه‌پرداز ترابشریت با نگارش کتاب «آیا شما یک ترابشر هستید؟: پیشرفت و کنترل رشد فردی در یک دنیای پر تغییر» که در سال ۱۳۶۸ به چاپ رسید، به شهرت رسید. | ## بخش 1: اف‌ام-۲۰۳۰ | زندگی فریدون اسفندیاری فرزند یک دیپلمات ایرانی به نام عبدالحسین صدیق اسفندیاریA. مسافرت‌های پی در پی و مستمرّ او در دوران کودکی باعث شد تا در سن یازده سالگی در هفده کشور مختلف زندگی کرده باشد. وی در دوران جوانی، به عضویت تیم ملی بسکتبال ایران در بازیهای المپیک ۱۹۴۸ لندن درآمد. همچنین در بین سال‌های ۱۳۳۲ تا ۱۳۳۴ عضو کمیسیون صلح فلسطین در سازمان ملل متحد بود. فریدون اسفندیاری چهار خواهر و برادر داشت و یک فیلم مستند در بارهٔ وی با نام «آیا شما یک ترابشر هستید» ساخته شده‌است. در هجدهم تیر ماه ۱۳۷۹، مصادف با هشتم ژوئیه سال ۲۰۰۰ میلادی، او بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت و جسد او تا به امروز به روش سرمازیستی در بنیاد ادامه حیات آلکور در سکاتزدیل، آریزونا نگه‌داری می‌شود. | ## بخش 2: اف‌ام-۲۰۳۰ | او در زمان مرگ توافق‌نامه‌ای برای انجام این کار نداشت، بنابراین هیچ‌کدام از اعضای تیم آلکور در زمان مرگ او، بر بالینش حاضر نبودند. او اولین فردی بود که از تکنولوژی جدید سرماسپاری با استفاده از موادمحافظ سرمازدگی سود برد. اول آنکه این نام نشان دهندهٔ امید و اعتقاد او به زندگی و برگزاری یکصدمین جشن تولد خود در سال ۲۰۳۰ میلادی است. دوم و مهم‌تر از آن، به جهت درهم شکستن شیوه‌های مرسوم نامگذاری که وی آن را ریشه در ذهنیت جمعی، و تنها اثری از گذشته قومیتی افراد می‌دانست، است. او نام‌های سنتی را به عنوان برچسب‌های هویت جمعی می‌دانست که بر اساس جنسیت و ملیت از فردی به فرد دیگر تفاوت دارند؛ بنابراین نام‌های سنتی به عنوان عناصر فطری (ابتدایی) فرایندهای فکری ساختار فرهنگ بشری، به پیشداوری، جناح گرایی و تبعیض، تنزل می‌یابد."FM 2030", All things Considered, July 2000 به گفته خود او، اسامی رایج بیانگر گذشتهٔ اجدادی، قومیتی، ملیتی و مذهبی افراد هستند. "من همان آدم ده سال پیش نیستم و مطمئن‌ام کسی نیستم که در بیست سال آینده خواهم بود. | ## بخش 3: اف‌ام-۲۰۳۰ | نام ۲۰۳۰ نشانگر اعتقاد من به این است که سال‌های محدودهٔ زمانی ۲۰۳۰ در قرن بیست و یکم، سالهایی جادویی خواهد بود. ۲۰۳۰ زمانیست که هیچ کس سالخورده نیست، و هر انسانی شانس بزرگی برای زندگی ابدی خواهد داشت. بسیاری از پیش‌بینی‌های اف ام ۲۰۳۰ در مورد پیشرفت‌های اجتماعی از سال ۱۳۴۹ تا اوایل قرن بیست و یکم میلادی به‌طور چشمگیری به اثبات رسید. او اعتقاد داشت که علی‌رغم تلاش نخبگان محافظه‌کار برای اجرا و تلقین باورهای سنتی، پویایی ذاتی تمدن مدرن جهانی چنین تغییراتی را به وجود میآرود. او لقاح مصنوعی، و اصلاح نقایص ژنتیکی را در سال ۱۳۵۶ و در سال ۱۳۵۹، و گفتگوی جمعی از راه دور، پزشکی از راه دور، و خرید از راه دور را پیش‌بینی کرده بود، وی یک گیاهخوار مادام العمر بود و می‌گفت هیچ‌گاه موجود زنده‌ای که مادری دارد را نخواهد خورد. او می‌گفت: «من انسان قرن بیست و یکم هستم که به‌طور تصادفی در قرن بیستم فرود آمده‌ام. | ## جمع‌بندی | من نوستالژی عمیقی نسبت به آینده دارم.» کتاب‌ها تخیلی: روزقربانی ۱۳۳۸ بگار ۱۳۴۴ کارت هویت ۱۳۴۵ غیرتخیلی: آپ وینگرز- یک مانیفست آینده نگری ۱۳۵۲ Telespheres 1356 خوشبینی: رادیکالیسم در حال ظهور ۱۳۴۹ آیا شما ترابشر هستید؟
موضوع مقاله: شیکوکو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیکوکو | مقدمه: شیکوکو (Shikoku / 四国) یکی از چهار جزیرهٔ اصلی کشور ژاپن و کوچک‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین در بین این چهار جزیرهٔ اصلی است. | ## بخش 1: شیکوکو | شیکوکو با مساحت ۱۸۸۰۰ کیلومتر مربع (تقریباً ۲۲۵ کیلومتر طول و ۵۰ تا ۱۵۰ کیلومتر عرض) و ۳٫۸ میلیون نفر جمعیت، پس از هونشو، هوکایدو و کیوشو کوچکترین جزیره در میان جزایر اصلی ژاپن است، اما بسیار بزرگتر از اوکیناوا است. اوکیناوا مجموعه‌ای از جزایر است که گاه به عنوان پنجمین «جزیره» بزرگ ژاپن دسته‌بندی می‌شوند. نام شیکوکو در ژاپنی به معنی «چهار ولایت» است (قابل مقایسه با چهارمحال در ایران) که به چهار استان قدیمی این جزیره یعنی آوا، توسا، سانوکی و ایو اشاره دارد. بیشتر چشم‌انداز جزیره کوهستانی است و جمعیت در مناطق شهری در دشت‌های باریک در امتداد ساحل متمرکز شده‌است. شیکوکو توسط سه پل چنددهانه‌ایِ ساخته شده در اواخر قرن بیستم به هونشو متصل می‌شود: پل اوناروتو در شرق (از طریق جزیره آواجی و پل تنگه آکاشی)، پل بزرگ ستو در منطقه شمال شرقی-مرکزی، و پل تنگه کوروشیما در بخش شمال غربی - مرکزی. | ## بخش 2: شیکوکو | جغرافیا شیکوکو بین دریای داخلی ستو و اقیانوس آرام، در جنوب هونشو و شمال شرقی کیوشو قرار دارد. این جزیره از نظر اداری به چهار استان تقسیم می‌شود: اِهیمه، کاگاوا، کوچی و توکوشیما. رودخانه‌های اصلی آن عبارتند از شیمانتو به طول ۱۹۶ کیلومتر است که بیشتر از شمال به جنوب جریان دارد و به شهر ناکامورا در ساحل جنوبی می‌رسد؛ و یوشینو به طول ۱۹۴ کیلومتر که از غرب به شرق می‌گذرد تا به شهر توکوشیما می‌رسد. در میان بازدیدکنندگان از این جزیره، شیکوکو بیشتر به خاطر وجود یک مسیر زیارتی تقریباً ۱۲۰۰ کیلومتری معروف است که دورتادور جزیره را می‌پیماید. این معابد مکان‌هایی هستند که راهب بزرگ بودایی کوکای (که پس از مرگ به نام کوبو دایشی شناخته می‌شود) در قرن ۹ در آن‌ها به‌سر می‌بُرد. | ## بخش 3: شیکوکو | امروزه این مسیر بیشتر در امتداد جاده‌ها قرار گرفته و تنها شمار بسیار کمی از زائران آن را پیاده می‌روند. دیدنی‌های دیگر شیکوکو عبارتند از قلعه‌های به خوبی حفظ شده، نیایشگاه‌های شینتو، تئاترهای قدیمی کابوکی، محله‌های تاریخی با خانه‌های بازرگانان و سامورایی‌های متعلق به دوره‌های ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۷) و میجی (۱۸۶۸–۱۹۱۲). استان توکوشیما در شیکوکو همچنین سالانه جشنواره رقص آوا را در ماه اوت در زمان جشنواره ابناجرا می‌کند که هر ساله هزاران گردشگر را از سراسر ژاپن و خارج از کشور جذب می‌کند. اودون اغلب به صورت گرم به عنوان سوپ رشته فرنگی در ساده‌ترین شکل آن، به عنوان کاکه اودون، در آبگوشتی با طعم ملایم به نام کاکه‌جیرو سرو می‌شود که از داشی، سس سویا (شویو) و میرین تهیه می‌شود. سایر چاشنی‌های متداول عبارتند از تمپورا، اغلب با شاه‌میگو یا کاکیاگه (نوعی سرخ کردنی مخلوط تمپورا)، یا آبوراآگه، نوعی از قطعات توفوی سرخ شده با شکر، میرین و سس سویا. | ## جمع‌بندی | در نتیجه، یوزو، میکان و سایر مرکبات در شیکوکو به وفور یافت می‌شوند و مترادف با مناطقی شده‌اند که در آنها رشد می‌کنند.
موضوع مقاله: آرتور بوخوالد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرتور بوخوالد | مقدمه: انسان کیسه‌های پلاستیکی، قوطی‌های آلومینیومی و سلفون‌های نایلونی را به وجود آورد تا بتواند با خیال راحت با ماشین‌اش در خیابان‌ها راه بیفتد و همه غذاهایش را از یک مغازه بخرد، آنهایی را که می‌خواهد در فریزر بگذارد و آنچه را که نمی‌خواهد دور بریزد. | ## بخش 1: آرتور بوخوالد | اما بزودی جهان ما از کیسه‌های پلاستیکی، قوطی‌های آلومینیومی، سلفون و بطری‌های یکبار مصرف پر خواهد شد و دیگر هیچ جایی برای نشستن یا راه رفتن نمی‌ماند. کتاب‌ها پاریس بعد از تیرگی (۱۹۵۴) من فکر می‌کنم خاطرم نمیاد (۱۹۸۷) ترک خانه (۱۹۹۴) آثار ترجمه شده به فارسی آمریکا به روایت آرت بوخوالد مترجم: پرویز ایران زاد تاریخ انتشار: ۱۳۶۴، ناشر و صاحب امتیاز در آمریکا: خانه گاهشمار کتاب آمریکا من لوزه‌هایم را دوست دارم لیموزین جدید پرزیدنت بوش شوکران شیرین، گزیده طنز گیتی (در این کتاب داستان‌هایی از آثار طنزپردازان جهان از جمله "وودی آلن" و "بوخوالد" و "تربر" ترجمه شده است) خاطرات یک روزنامه‌نگار حاصل تجربه‌های آرت بوخوالد که با ترجمه پرویز ایرانزاد ترجمه شده است. | ## بخش 2: آرتور بوخوالد | آشنایی مترجم با نثر و آثار بوخوالد و نیز زیست و زمانه وی سبب شده است، متن روان‌تر از ترجمه‌های این گونه به چشم بنشیند، ضمن آنکه مرحوم ایرانزاد در ترجمه سعی کرده است معادلهای مناسبی را برای برخی از ضرب‌المثل‌ها و اصطلاحات بوخوالد پیدا کند و در نهایت متنی را به دست خواننده برساند که حس کند، نویسنده (بوخوالد) در همین ایران خودمان است. او یکی از شدیدترین لحن‌های انتقادی-طنزپردازنه را نسبت به رئیس‌جمهورهای آمریکا از ریچارد نیکسون تا جرج بوش داشته‌است. | ## بخش 3: آرتور بوخوالد | ## جمع‌بندی | ایرانزاد که مترجم و خبرنگار بخش بین‌الملل روزنامه اطلاعات بود، همان ذوقی را که بوخوالد در مقام طنزنویس به کار می‌برد، در مقام مترجم به کار برده است و متنی خواندنی از خاطرات این روزنامه نگار نامی و شهیر آمریکایی به دست داده است.همشهری آنلاین هادی خرسندی طنز پرداز شهیر و تبعید شده ایرانی با حضور بیش از پنجاه سال در طنز ایران لقب آرت بوخوالد ایران را به خود اختصاص داده است.
موضوع مقاله: آندره‌آ بوچلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آندره‌آ بوچلی | مقدمه: آندره‌آ آنجلو بوچلی یا آندریا آنجِل/آنجِلا بوچِلّی (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۸) خواننده تنور زاده ایتالیا است. | ## بخش 1: آندره‌آ بوچلی | آندره‌آ در ۶ سالگی به دلیل علاقه فراوان به موسیقی در آموزشگاهی به یادگیری پیانو پرداخت و هم‌زمان به اپرا روی آورد. او در کنار علاقه‌اش به موسیقی، ورزش را نیز دنبال می‌کرد و در سن ۱۲ سالگی با اصابت توپ به چشمش بینایی خود را به‌طور کامل از دست داد. او پس از این موضوع تصمیم می‌گیرد با این‌که به پیانو، فلوت و ساکسوفون تسلط داشت در مدرسه نابینایان ادامه تحصیل دهد. حاصل این ازدواج دو فرزند پسر بود که پسر اول به‌نام آموس، در فوریهٔ ۱۹۹۵ به دنیا آمد و پسر دوم آن‌ها به‌نام متئو، در اکتبر ۱۹۹۷ به دنیا آمد. | ## بخش 2: آندره‌آ بوچلی | این زوج در سپتامبر ۲۰۱۱ اعلام کردند که برتی در بهار انتظار فرزند اول او و فرزند سوم بوچلی را دارد. در ۱۱ اوت سال ۲۰۰۳ بخشی از ساحل یسولو، در دریای آدریاتیک، به نام بوچلی نامگذاری شد. وی در مصاحبه‌ ای در پیزا، به گروهی از هواداران اینتر گفت: «اشتیاق من به اینتر در سال‌های دانشگاه شروع شد، زمانی که اینتر برندهٔ همهٔ عنوان‌ها در لیگ ایتالیا شد. آهنگ‌های او تا دو هفتهٔ متوالی در صدر پر فروش‌ترین آلمان، ایتالیا، فرانسه، هلند و بلژیک قرار گرفت. | ## بخش 3: آندره‌آ بوچلی | او در سال ۱۹۹۸ جایزهٔ بهترین موسیقی‌دان کلاسیک و خوانندهٔ ایتالیایی را در جشنوارهٔ موسیقی جهان در مونت‌کارلو دریافت کرد. در مراسم سالیانه NIAF (انجمن ملی ایتالیا و آمریکا)، بوچلی همراه با ارکستر جوانان انستیتو بوچرینی برنامه‌ای به همین مناسبت اجرا کردند که این مراسم از طریق ماهواره پخش شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۰۲ جایزهٔ بهترین هنرمند ایتالیایی و بهترین خوانندهٔ کلاسیک را تصاحب کرد.
موضوع مقاله: ۱۹۳۴ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ۱۹۳۴ | مقدمه: زادروزها عثمان طاها، کاتب عربستانی ۱۳ ژانویه – ریپ تیلور، بازیگر آمریکایی ۳۰ ژانویه – تامی گریمز، بازیگر و خواننده آمریکایی ۳۰ ژانویه - آشر پرز، فیزیک‌دان اسرائیلی ۵ فوریه – هنک آرون، بازیکن بیسبال و ورزشکار آمریکایی ۱۲ فوریه – بیل راسل بسکتبالیست آمریکایی ۱۳ فوریه – جورج سگال، بازیگر آمریکایی ۱۵ فوریه – نیکلاوس ویرت، دانشمند علوم کامپیوتر و مهندس سوئیسی ۹ مارس- یوری گاگارین، اولین فضا نورد ۲۳ مارس – مارک رایدل، بازیگر و کارگردان آمریکایی ۲۶ مارس – آلن آرکین، موسیقی‌دان، بازیگر، نویسنده، و کارگردان آمریکایی ۱۱ آوریل – مارک استرند، مترجم، نویسنده، و شاعر آمریکایی (د. | ## بخش 1: ۱۹۳۴ | ۲۰۱۴) ۱۸ آوریل – جیمز دروری، بازیگر آمریکایی ۶ مه – ریچارد شلبی، سیاست‌مدار و وکیل آمریکایی ۹ مه – الن بنت، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس بریتانیایی ۲۷ مه – هارلن الیسون، فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی ۳۰ مه - الکسی لئونوف، کیهان‌نورد روس ۵ ژوئن – بیل مویرز، ژورنالیست آمریکایی ۲۸ ژوئن – کارل لیون، سیاست‌مدار و وکیل آمریکایی ۸ ژوئیه – مارتی فلدمن، بازیگر و کمدین آمریکایی (د. ۲۰۱۳) ۲۱ ژوئیه – جاناتان میلر، بازیگر بریتانیایی ۴ سپتامبر - یان اشونک‌مایر، هنرمند اهل جمهوری چک ۷ سپتامبر – لیدل میلتن، موسیقی‌دان و خواننده آمریکایی (د. ۲۰۰۵) ۱۴ سپتامبر - کیت میلت، مجسمه‌ساز، نویسنده و فیلمساز فمینیست آمریکایی ۲۸ سپتامبر – بریژیت باردو، بازیگر، خواننده، و مدل فرانسوی ۷ اکتبر – امیری باراکا، شاعر و نویسنده آمریکایی (د. | ## بخش 2: ۱۹۳۴ | ۲۰۱۴) ۱۳ اکتبر – نانا موسکوری، خواننده و سیاست‌مدار یونانی ۷ نوامبر – جکی ژوزف، بازیگر آمریکایی ۱۰ نوامبر – جوانا مور، بازیگر آمریکایی (د. ۱۹۹۷) ۱۲ نوامبر – چارلز منسن، خواننده-ترانه‌سرا و موسیقی‌دان آمریکایی ۱۷ نوامبر – جیم اینهاف، سیاست‌مدار آمریکایی ۲۴ نوامبر – آلفرد اشنیتکه، آهنگساز روسی (د. ۱۹۸۹) ۲۴ دسامبر – استپان مسیچ، سیاست‌مدار اهل کرواسی ۲۹ دسامبر – اد فلاندر، بازیگر آمریکایی (د. | ## بخش 3: ۱۹۳۴ | ۱۹۹۵) مرگ‌ها گراتزیا دلددا، نویسنده ایتالیایی ۶ ژانویه – هربرت چاپمن، بازیکن فوتبال بریتانیایی (ز. | ## جمع‌بندی | ۱۸۶۸) ۱ مارس – چارلز وبستر لیدبیتر، کشیش بریتانیایی ۲۱ مارس – لیلیان تاشمن، بازیگر آمریکایی (ز.
موضوع مقاله: آکیناکه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آکیناکه | مقدمه: اَکینَکَه یا خنجرهای سکا (به یونانی acinaces، هم‌ریشه با سُغدی کیناک)، یک گونه شمشیر بوده که به‌دست هخامنشیان به کار می‌رفته‌است. | ## بخش 1: آکیناکه | طراحی آن از هخامنشیان بوده است و به‌دست پارسیان مشهور شد و به‌سرعت در تمام جهان باستان گسترش یافت. غالباً، آکیناکه ۳۵–۴۵ سانتیمتر درازا داشته و دو لبه بوده‌است و پهنای بین دو لبه برای کوبیدن و له کردن به کار می‌رفته و یک غلاف به شکل B برای حفظ دست داشته‌است. غلافش منحصر به فرد و معرفش بوده و معمولاً هلالی در یک سویش داشته که اجازه می‌داده است از سمت راست کمربند آویزان شود. آن طور که پیداست، آکیناکه یک جنگ‌افزار فروکردنی بوده، و از آنجا که غالباً به سمت راست کمربند آویزان می‌شده، پیداست که، در هنگام خطرهای ناگهانی، به یکباره بیرون کشیده می‌شده است. | ## بخش 2: آکیناکه | آکیناکس یک شمشیر پارسی بوده است، ولی مؤلفان لاتین این واژه را به جای هر جنگ‌افزار مشابه دیگری که خواسته‌اند به کار برده‌اند. به‌ویژه، واژهٔ آکیناکه در متون عهد وسطیٰ زیاد دیده می‌شود و معرف نوعی شمشیر اروپایی است. شمشیر پارسی کنونی (شمشیر هلالی‌شکل) شباهت‌هایی به آکیناکه دارد و در عهد باستان وجود نداشته‌است. پارسیان عهد هخامنشی بیشتر از یک گونه شمشیر به کار می‌برده‌اند: در آثار هنری پارسی باستان، محافظان شاه و اشراف مهم خنجرهای زیورگون و اُریب دارند؛ در آثار هنر یونان نیز سربازان پارسیِ مجهز به کُپیس (Kopis) بارها دیده می‌شوند. | ## بخش 3: آکیناکه | بیشتر شمشیرهای پارسی به کار رفته به دست هخامنشیان شبیه هم بوده‌اند و دربارهٔ اینکه کدام یک آکیناکه بوده‌است باید پژوهید. یک سرنخ سودمند این است که در متون یونانی و رومی آمده‌است که شاه پارسیان آکیناکه خود را به نشانهٔ دوستی می‌فرستاده است. | ## جمع‌بندی | یک نقل قول از مورخ یهودی «ژوزفوس» به جا مانده که می‌گوید: سیکاری‌ها (Sicarii)، که گونه‌ای راهزن بودند، در آن زمان به بیشترین تعداد رسیده بودند و از شمشیرهای کوچکی بهره می‌بردند که از بهر اندازه شبیه آکیناکهٔ پارسیان بود، ولی به مانند سیکای رومی خمیده بود و این راهزنان نامشان را از آن داشتند.
موضوع مقاله: درنا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # درنا | مقدمه: دُرناها یا کُلَنگ‌هاکلنگ - لغت‌نامۀ دهخدا ، گروهی از پرندگان هستند که در خانوادهٔ کُلنگان شناخته می‌شوند و متعلق به راستهٔ کلنگ‌سانان و کلاد کلنگ‌ریختان از کلاد بالاتر کلنگ‌مانندان هستند. | ## بخش 1: درنا | آن‌ها پرندگانی هستند بزرگ، با پاها و گردن دراز، دم نسبتاً کوتاه، بال‌های دراز و نوک بلند و کلفت و در مجموع ظاهری شبیه لک‌لک‌ها دارند. تاکنون ۱۵ گونه از درناها شناسایی شده‌اند که این گونه‌ها در چهار سردهٔ درناها، درناهای تاج‌دار، درنای سیبری و Antigone قرار گرفته‌اند. بعضی از انواع درناها، مهاجرت می‌کنند و زمستان‌ها را در جاهای گرم و تابستان‌ها را در نواحی سرد می‌گذرانند. نام‌گذاری کلنگ واژه‌ای پهلوی برای این گروه از پرندگان است که در کتاب «بندهش» آمده بود. تا یک سدهٔ گذشته نام کلنگ در شعرهای شاعران ایران‌زمین، فرهنگ‌های فارسی و کتاب‌های عمومی به کار می‌رفت. نام‌واژهٔ ترکی «درنا» از زمان چاپ کتاب «پرندگان ایران» در زبان فارسی رایج شد و برای نام فارسی گونه‌ها برای ترجمهٔ نام انگلیسی آن یعنی Crane به کار می‌رود. | ## بخش 2: درنا | اکنون نام‌واژهٔ فارسی کهن «کلنگ» برای نام خانواده و راسته این گروه از پرندگان به کار می‌رود. نام این پرنده در زبان کردی، قوڵینگ (قوڵه‌نگ، قوڵنگ، قورنگ، قورینگ است.قوڵینگ همچنین «کلنگ» نام یک برنامه نرم‌افزاری با نماد پرنده‌ای افسانه‌ای است. کوچک‌ترین درنا، درنای طناز است که حدود ۹۰ سانتی‌متر طول دارد و بزرگ‌ترین آن‌ها نیز درنای ساروس است که می‌تواند تا ۱۷۵ سانتی‌متر رشد کند. گله‌های آن‌ها هنگام مهاجرت در یک آرایش منظم و به شکل یک فلش یا به شکل عدد هفت فارسی پرواز می‌کنند. نر و ماده درناها مشابه هستند اما پرنده‌های نر معمولاً اندازه‌های بزرگ‌تری دارند. تغذیه درناها با تغییر فصل‌ها و با توجه به نیاز بدنی خود به مواد مغذی، تغذیهٔ خود را تغییر می‌دهند. | ## بخش 3: درنا | چند مورد از غذاهای مورد استفادهٔ درناها عبارت‌اند از جوندگان، ماهی‌ها، دوزیستان، برخی از مواد گیاهی مثل غلات و میوه‌ها. تولیدمثل درناها در فصول تولیدمثل به شکل تک یا جفت-جفت دیده می‌شوند اما در زمانهای دیگر در اجتماع و گروه‌های بزرگی قرار می‌گیرند. درناها آشیانهٔ خود را در سواحل و در نزدیکی آب‌های کم‌عمق و بر روی زمین می‌سازند و در هر مرتبه معمولاً دو تخم می‌گذارند. تهدیدها فعالیت‌های انسانی و تخریب و اشغال زیستگاه‌های این پرندگان باعث شد که امروزه نسل بیشتر گونه‌ها و جمعیت‌های درناها مورد تهدید قرار بگیرد. | ## جمع‌بندی | به‌عنوان مثال طی دهه‌های اخیر، جمعیت غربی درناهای سیبری رو به کاهش گذاشته و امروزه فقط یک درنای نر از جمعیت غربی چندهزارتایی آن‌ها به‌نام «امید» مانده است.