موضوع مقاله: تندیس‌های فردوسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تندیس‌های فردوسی | مقدمه: تندیس‌های گوناگون و بسیاری از حکیم ابوالقاسم فردوسی در سراسر جهان به‌ویژه در شهر طوس (مشهد) ساخته شده است. | ## بخش 1: تندیس‌های فردوسی | این مقاله به معرفی تندیس‌های فردوسی می‌پردازد که به‌دست هنرمندان تندیس‌ساز و پیکرتراش در ایران و دیگر کشورها ساخته شده‌اند. بزرگ‌ترین سردیس فردوسی در دانشگاه فردوسی مشهد بزرگ‌ترین سردیس فردوسی در ایران، با ارتفاع حدود هشت و نیم متر در زمستان ۱۴۰۰ در میدان علوم دانشگاه فردوسی مشهد رونمایی شد. طراحی این سردیس تحت تأثیر پنج ایده محوری انتشار اندیشه فردوسی، اشاره به ماندگاری، ایجاد ریتم در تندیس، اعتنا به بیتی مشهور از وی و آشنایی‌زدایی از اثر هنری طراحی بوده است. این پنج ایده اصلی شامل انتشار اندیشه فردوسی، اشاره به ماندگاری و پابرجایی ابیات فردوسی پس از گذر قرن‌ها و سده‌ها، ایجاد ریتم در تندیس، اعتنا به بیت مشهور «بسی رنج بردم در این سال سی / عجم زنده کردم بدین پارسی» و آشنایی‌زدایی از اثر هنری می‌شود. تقسیمات هندسی، مهم‌ترین نقطه قابل توجه در طراحی این تندیس است که از قسمت سر فردوسی با اندازه‌های کوچک شروع شده و به شانه‌های او می‌رسد. سرانجام با تقسیمات بزرگ‌تری خودش را در زمینه کار که پس‌زمینه مجسمه و زمین دانشگاه است، پخش و منتشر می‌کند. این حرکت و انتشار از بالا به پایین و از سر تا زمین مجسمه بیانگر نوعی انتشار ذهن فردوسی به زمینه و زمانه امروزی ماست. در ایران باغ‌موزهٔ نگارستان مجسمهٔ فردوسی، واقع‌در عرصهٔ باغ‌موزهٔ نگارستان ساختهٔ لرنزی، مجسمه‌ساز مشهور فرانسوی‌ست. در سال ۱۳۱۳ خورشیدی، پیش از برگزاری کنگرهٔ بین‌المللی فردوسی، حدود ۴۱۰ دانشجوی ایرانی مقیم فرانسه هر یک مبلغی در حدود ۲۰ تا ۱۰۰ فرانک پیشکش کردند و مبلغ پانزده هزار فرانک گردآوردند و از لرنزی خواستند تا تندیس فردوسی را بسازد. با وجود کاستیِ مبلغ لرنزی پس از آگاهی از نیت دانشجویان، مسئولیت ساخت این تندیس را پذیرفت. ابراهیم چهرازی، متخصص اعصاب و روان و نمایندهٔ دانشجویان که قصد داشت به هر روی در کنگرهٔ جهانی فردوسی همکاری نماید، به درخواست لرنزی تندیس‌ساز، شعرهای شاهنامهٔ فردوسی را برای او خواند تا این استاد بتواند با الهام از اشعار حماسی فردوسی، تصویری از چهره او را طراحی کند. چهره این مجسمه متفاوت از چهرهٔ فردوسی در دیگر تندیسهای ساخته شده در ایران به وسیلهٔ استادانی همچون ابوالحسن صدیقی است که علت آن برداشت استاد تندیس‌ساز فرانسوی از فردوسی است. باستانی پاریزی نیز در کتاب «شاهنامه آخرش خوش است» از صفحه ۳۵۶ تا ۳۸۰ فهرست اسامی آن ۴۱۰ دانشجو را به همراه شرح چگونگی همکاری هر یک در ساخت آن تندیس، آورده است. یکی از مسائلی که موجب ارزش تاریخی و فرهنگی این مجسمه می‌شود این است که این اثر نماد فرهنگ دوستی و عِرق ملی دانشجویان متعدد ایرانی در اروپاست. این اثر نشان می‌دهد که دانشجویان تا چه اندازه نسبت به فرهنگ و حرکات فرهنگی کشور حساسیت داشته و خود را موظف به مشارکت در آنها می‌دانستند. وجه تمایز این مجسمه با دیگر مجسمه‌های فردوسی این است که مجسمه‌ساز فرانسوی تصویری از فردوسی نداشته و با شنیدن اشعار شاهنامه، تصویر فردوسی را ساخته و پرداخته است. این مجسمه دو سال بعد از اتمام به ایران فرستاده شد و در ۲۸ خرداد ۱۳۱۵ خورشیدی فراروی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران نهاده شد. دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران این تندیس که فردوسی را به حالت نشسته مجسم کرده است به وسیلهٔ پارسیان هند به ایران پیشکش شد. این تندیس در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۲۴ در میدان فردوسی نصب شد و تا پیش از نصب تندیس جدید فردوسی ساختهٔ غلام‌رضا رحیم‌زاده ارژنگ در این میدان قرار داشت. پس از نصب تندیس برنزی رحیم‌زاده ارژنگ در این میدان در ۱۷ خرداد سال ۱۳۳۸، آن تندیس به دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران جابه‌جا شد و هنوز نیز در آن‌جا قرار دارد. | ## بخش 2: تندیس‌های فردوسی | میدان فردوسی تهران تندیسی از جنس سنگ مرمر کارارا به بلندای سه متر که بدست ابوالحسن صدیقی در سال ۱۳۵۰ ساخته شد و کار نصب آن در میدان فردوسی تهران را فرزندش، فریدون صدیقی کرد. این تندیس در دوران پس از ساخت آسیب‌های فراوان دیده که می‌توان به موارد زیر اشاره داشت: شکستن انگشت تندیس فردوسی پیِ آویختن پوستر و سپس چسباندن آن با چسب بی‌رعایت تکنیک‌های فنی و علمی مرمّت، و نیز ترک برداشتن این تندیس در پی گرمایش و سرمایش، پوشاندن آن با لایه کنیتکس و رنگ کردن آن.مصاحبه فریدون صدیقی در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۸۷، سایت خبری ایر اس. تندیس فعلی میدان فردوسی تهران در اصل سومین تندیس نصب شده در این میدان است و پیش از آن در سال ۱۳۲۴ تا سال ۱۳۳۸ مجسمه‌ای از پارسیان هند در این میدان قرار داشت و پس از آن نیز مجسمه‌ای برنزی، ساخته غلام‌رضا رحیم‌زاده ارژنگ از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۵۰ آنجا بنا بود. مجسمهٔ نخست به دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و مجسمه دوم به میدان فردوسی مشهد برده شدند. اهواز عبدالعلی قسامی هنرمند و پیکرتراش خوزستانی امسال از اثر جدید خود پیکرهٔ سه متری فردوسی رونمایی می‌کند. «قسامی» معروف به «سهی» که کنار مجسمه‌سازی دستی در شاعری، نقاشی و خوشنویسی هم دارد خلق این پیکره سه متری را با استفاده از سنگ ممتاز نی ریز از چهار سال پیش آغاز کرد و اخیراً به پایان رساند. قسامی تصمیم دارد پیکر ۱۰ تنی فردوسی را در سال جاری رونمایی کرده و در محل مناسبی نصب نماید. همچنین سردیسی از فردوسی در ورودی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید چمران اهواز نیز قرار دارد. آرامگاه فردوسی تندیسی از جنس سنگ مرمر کارارا به ارتفاع ۱۸۵ سانتی‌متر ساختهٔ ابوالحسن صدیقی در سال ۱۳۴۸ که در آرامگاه فردوسی واقع در شهر توس نصب شده. کاخ نیاوران تندیسی ساختهٔ علی قهاری کرمانی که در محوطه کاخ نیاوران تهران قرار دارد.مطلق، محمد، ملاقات با باقرخان در محلی متروک، روزنامهٔ همشهری، شماره ۳۸۴۲، یکشنبه ۱۵ آبان ۱۳۸۴ تندیس فردوسی در تبریز میانهٔ دهه چهل خورشیدی تندیس فردوسی بر دیوار دبیرستان فردوسی در چهارراه شهناز تبریز نصب شد. این تندیس به دست پیکرتراش برجسته تبریزی آشوت بابایان تراشیده شده بود تندیس فردوسی در مشهد در میدان فردوسی مشهد، تندیسی از جنس برنز از فردوسی قرار دارد که توسط استادان غلام‌رضا رحیم‌زاده ارژنگ و حسن ارژنگ ساخته شده است. این تندیس که از سال ۱۳۳۸ تا سال ۱۳۵۰ در میدان فردوسی تهران قرار داشت پس از نصب مجسمه فردوسی ساخت ابوالحسن صدیقی به مشهد منتقل شد و از آن زمان در مکان فعلی‌اش نصب شد. تندیس فردوسی در ورودی شمالی دانشگاه فردوسی تندیسی از جنس بتن مسلح به ارتفاع دو متر و ۲۰ سانتی‌متر و قاعده یک متر که طی سه ماه به وسیلهٔ علی رجبی‌مقدم با الهام از تندیس فردوسی در آرامگاه وی در توس ساخته شده است. این تندیس با پشتیبانی مؤسسه فرهنگی هنری فرهنگ‌سرای فردوسی در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۸۵ در محوطه دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد نصب شد. این تندیس هم‌اکنون نزدیک در شمالی و در مجاورت سردرب اصلی این دانشگاه انتقال یافته است. ساختمان جدید کتابخانهٔ ملی ایران تندیسی از جنس برنز به ارتفاع هفت و نیم متر ساختهٔ رضا امیر یاراحمدی که در محل ساختمان جدید کتابخانه ملی ایران، نصب شده است. پیشنهاد ساخت این تندیس را رضا امیر یاراحمدی، سازندهٔ این تندیس به مسئولان داده است و علت برگزیدن تندیس فردوسی به عنوان نماد کتابخانه ملی ایران به‌دلیل اهمیت این شاعر حماسه‌سرای ایرانی در پاسداشت زبان فارسی از آلایش به زبانهای دیگر بوده است. از ویژگی‌های این تندیس نخست حالتی است که فردوسی دست روی پیشانی برده و سایبان بر چشم گرفته و به افق ادب پارسی که در دوران زندگی این شاعر در حال فراموشی بود را نظاره می‌کند، زبانی که همین شاعر نامدار ایرانی توانست آن را زنده نگاه دارد. دوم آن‌که، بادی است که در لباس تندیس فردوسی افتاده است و وضعیت دوران وی را نشان می‌دهد و اشاره به شعر شاهنامهٔ فردوسی دارد که شعر فردوسی به مانند کاخی بلند است که از باد و باران گزندی نمی‌یابد. سازندهٔ این تندیس همچنین تأکید دارد که توفانی را نشان داده است که در برگ‌های کتاب هم افتاده است و می‌خواسته آن را ورق‌ورق و نابود کند. | ## بخش 3: تندیس‌های فردوسی | ریخته‌گری این تندیس در شهر باکو کشور آذربایجان و به وسیلهٔ نسیم عیسی‌اف انجام شده است. عیسی‌اف، تنها ریخته‌گری کار را انجام داده است و در هیچ‌یکی از مراحل ساخت و حتی قالب‌گیری حضور نداشته است. یاراحمدی علت ریخته‌گری تندیس در باکو را نبود امکان مناسب در ایران دانسته و نیز به دلیل ارزان‌تر تمام شدن پروژه ساخت این تندیس بزرگ عنوان کرده و توضیح داده است که ساخت این تندیس سرانجام با هزینه ۸۵ میلیون تومان به پایان رسیده است. در حالی که اگر ساخت آن در ایران انجام می‌گرفت دست‌کم سه برابر این قیمت هزینه برمی‌داشت.امین، هدی، فردوسی چگونه به کتابخانهٔ ملی رفت، روزنامهٔ ایران، شماره ۳۶۸۳، تاریخ ۱۹ دی ۱۳۸۶، ص ۱۸ ساختمان قدیم کتابخانهٔ ملی ایران تندیسی ساختهٔ ابوالحسن صدیقی که به کتابخانهٔ ملی ایران پیشکش نموده بود و در گذشته در تالار ورودی کتابخانهٔ (ساختمان قدیم) در خیابان سی تیر قرار داشت، اکنون در موزه کتاب و میراث مستند ایران واقع در ساختمان جدید کتابخانهٔ ملی ایران به معرض نمایش گذاشته شده است. میدان فردوسی در راستای خیابان فردوسی است که در دوطرف این خیابان نقاشی‌های مربوط به داستان‌های کهن شاهنامه کشیده شده است. کرمانشاه در میدان فردوسی کرمانشاه پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ تندیسی از فردوسی نصب شده است. این مجسمه توسط ناصر خاورزاده طراحی و ساخته شده است.خبرگزاری مهر: علاقه‌مند به ساخت مجسمۀ «فرهاد» هستم/توجه به ساخت تندیس مشاهیر استان، نوشته‌شده در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۵؛ بازدید در ۱۷ آذر ۱۳۹۶. پیش از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ در این میدان مجسمه‌ای از محمدرضا پهلوی قرار داشت که در جریان تظاهرات انقلاب توسط مردم پایین کشیده شد.حوزۀ هنری کرمانشاه: خالق زیباترین مجسمه‌های کرمانشاه، گفتگو با استاد ناصر خاورزاده، نوشته‌شده در ۱۶ مرداد ۱۳۹۲؛ بازدید در ۱۷ آذر ۱۳۹۶. خارج از ایران پاریس، فرانسه تندیسی از فردوسی به اندازهٔ یک متر و هفتاد و پنج سانتی‌متر بر سر در ساختمانی قدیمی در شهر پاریس نصب شده است. این ساختمان قدیمی که تندیس و سردیس بسیاری از مفاخر ایران را در خود جای داده است، اکنون به عنوان ساختمان اصلی سفارت ایران در فرانسه به وسیلهٔ کشور ایران خریداری شده است. مقر یونسکو، پاریس فرانسه بنا بر توافق و پیگیری‌های بنیاد فردوسی با نمایندگی ایران در یونسکو قرار بود دو تندیس از فردوسی و ابن سینا در محوطهٔ یونسکو در پاریس نصب شوند. طراحی دو تندیس را قرار بود اسفندیار ایمان‌زاده انجام دهد اما این تندیس‌ها به دلیل کمبود اعتبار مالی با آنکه طراحی و ماکت اولیه‌اش ساخته شده، هنوز نصب نشده است.آناهید خزیر (گزارشگر) نصب مجسمه فردوسی و ابن سینا در یونسکو، تلکس خبرگزاری کتاب ایران، تاریخ ۳۱ شهریور ۱۳۸۶. فریش هافن، آلمان تندیسی که با رایزنی بنیاد فردوسی و با هماهنگی شهرداری شهر فریش هافن آلمان قرار بود در میدانی که به نام فردوسی نامگذاری شده نصب شود. اگرچه گمانه‌زنی‌های کارشناسی به وسیلهٔ بنیاد فردوسی برای ساخت این تندیس انجام شد اما به‌دلیل کمبود اعتبار مالی تا کنون این تندیس ساخته نشده است. دوشنبه، تاجیکستان تندیسی از فردوسی در شهر دوشنبه تاجیکستان وجود دارد که تاجیک‌ها پس از فروپاشی شوروی آن را جایگزین تندیس لنین کرده‌اند. این هنرمند تندیس‌ساز ایرانی در مدت شش ماه با ابداع روشی نوین برای تندیس‌سازی از مهر ماه ۱۳۸۹ تا فروردین ۱۳۹۰ با پشتیبانی مالی و رایزنی‌های بنیاد فردوسی توانسته است، سه تندیس از فردوسی و دو تندیس از خیام و رودکی را برای بزرگداشت هزارهٔ سرایش شاهنامه بسازد. این سه تندیس از فردوسی با طراحی‌های گوناگون هم‌زمان با برپایی اکسپوی جهانی شانگهای (مهر ماه ۱۳۸۹) و بیست و هفتمین دورهٔ فستیوال جهانی زمستانی سارایوو (بهمن ماه ۱۳۸۹) و جشن جهانی نوروز در تاجیکستان (فروردین ماه ۱۳۹۰) در کمتر از یک هفته ساخته شده است و پس از ساخت در این سه کشور به دانشگاه پکن در چین، موزهٔ شهر سارایوو در بوسنی و هرزگوین و موزهٔ ملی تاجیکستان در شهر دوشنبه به نشانهٔ دوستی مردم ایران از سوی بنیاد فردوسی، پیشکش نماید. در ضمن تندیس خیام در موزهٔ شهر سارایوو در بوسنی و هرزگوین (بهمن ماه ۱۳۸۹) و تندیس رودکی در موزهٔ ملی تاجیکستان (فروردین ماه ۱۳۹۰) هر کدام در مدت یک هفته با پشتیبانی بنیاد فردوسی و به دست افشین اسفندیاری هم‌زمان با ساخت تندیس فردوسی در آن دو کشور ساخته شده و در همان‌جا نگهداری می‌شود.سومین تندیس فردوسی در تاجیکستان ساخته شد دیگر تندیسهای فردوسی از فردوسی تندیس‌های دیگری نیز ساخته شده است از جمله تندیس ساختهٔ رضا نیک‌سیرت و تندیس فردوسی ساختهٔ ابوالحسن صدیقی که به دلیل عدم نگهداری مناسب از بین رفته‌اند. همچنین سردیسی برنزی از فردوسی در جلوی در ورودی ساختمان اصلی دائرةالمعارف بزرگ اسلامی در دارآباد شهر تهران نصب شده است و نیز تندیسی به اندازه تندیس فردوسی که در میدان فردوسی شهر تهران نصب شده است توسط فریدون صدیقی ساخته شده است که به خاطر آسیب‌های جدی که به این تندیس وارد شده، ساخته شده است تا پس از ساخت موزه‌ای برای آثار ابوالحسن صدیقی به آن موزه انتقال یابد اما چون این موزه هنوز ساخته نشده است این تندیس در جلوی در ورودی برج میلاد تهران نگهداری می‌شود. تندیس دیگری از فردوسی در شهر ایذه در استان خوزستان، در بلوار دانشجو در مقابل ساختمان دانشگاه آزاد اسلامی این شهر نصب شده است، تندیسی از فردوسی نیز در میدان فردوسی شهر سلماس (شاهپور) قرار دارد که در بهمن ماه ۱۳۹۳ شهرداری اقدام به برچیدن این تندیس نمود؛ ولی «۲۱ استاد زبان و ادب فارسی، تاریخ و فرهنگ ایران و شاهنامه‌شناس» با نگارش نامه‌ای نسبت به برداشتن آن اعتراض کردنداعتراض استادان زبان فارسی به برداشتن نام و تندیس فردوسی! | ## جمع‌بندی | خبرگزاری فرارو و شهرداری سلماس با دستور وزیر کشور مجبور به بازگرداندن این تندیس در اسفند همان سال شد.