موضوع مقاله: نشانگان داون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نشانگان داون | مقدمه: سندرم داون یا نشانگان داون یک بیماری ژنتیکی است که به دلیل حضور تمام یا بخشی از یک کروموزوم اضافی در جفت کروموزوم ۲۱ به وجود می‌آید که در اصطلاح علمی تریزومی ۲۱ نامیده می‌شود. | ## بخش 1: نشانگان داون | این اختلال معمولاً با تأخیر در رشد، ناتوانی ذهنی در حد خفیف تا متوسط، و ویژگی‌های ظاهری متمایز شناخته می‌شود. شیوع این سندرم با افزایش سن مادر بیشتر می‌شود؛ به‌طوری‌که احتمال بروز آن از کمتر از ۰٫۱٪ در مادران ۲۰ ساله به حدود ۳٪ در مادران ۴۵ ساله می‌رسد. این وضعیت معمولاً به‌صورت تصادفی رخ می‌دهد و هیچ عامل رفتاری یا محیطی شناخته‌شده‌ای وجود ندارد که احتمال آن را تغییر دهد. شایع‌ترین نوع آن، تریزومی ۲۱، شامل وجود یک نسخهٔ اضافی از کروموزوم ۲۱ در تمام سلول‌های بدن است. این کروموزوم اضافی در زمان لقاح، هم‌زمان با ترکیب اسپرم و تخمک، وارد سلول می‌شود. در نوعی دیگر به نام سندرم داون ناشی از جابه‌جایی (ترانسلوکاسیون)، بخشی از مادهٔ ژنتیکی کروموزوم ۲۱ به کروموزوم دیگری متصل می‌شود. حدود ۱ تا ۲ درصد از موارد نیز به شکل موزاییکی هستند؛ در این حالت، کروموزوم اضافی پس از تشکیل جنین به برخی از سلول‌ها اضافه می‌شود و در نتیجه فقط بخشی از سلول‌های بدن دارای ناهنجاری هستند. این بیماری دارای علائم مختلف از جمله ناهنجاری‌های عمده یا خفیف در ساختار یا عملکرد ارگان‌ها است. از جمله علائم عمده و زودرس که تقریباً در همه بیماران مشاهده می‌شود وجود مشکلات یادگیری و نیز محدودیت و تأخیر رشد و نمو است. ناهنجاری‌های فک و صورت، ناهنجاری‌های قلبی عروقی و خطر ابتلای بیشتر به انواعی از بیماری‌ها نظیر آلزایمر، لوسمی و عفونت‌ها نیز از پیامدهای این بیماری هستند. علائم ظاهری سندرم داون، وجود یک خط عرضی در کف دست به جای دوتا، چین‌های کنار داخلی صورت، بینی کوچک و سر بالا و گوش‌های کوچکتر و کمی پایینتر و… است. افراد مبتلا به سندرم داون توان ذهنی پایین‌تر از حد میانگین دارند و به‌طور معمول دچار ناتوانی ذهنی خفیف تا متوسط هستند. متوسط میزان بروز این سندرم مابین ۱ در ۶۰۰ تا یک در ۱۰۰۰ مورد از تولد نوزادان زنده گزارش شده است که این میزان در مادران جوان کمتر و با افزایش سن مادر افزایش می‌یابد. با این وجود در حدود دو سوم مبتلایان به سندرم داون از مادران زیر ۳۵ سال متولد می‌شوند. علت اصلی ایجادکننده سندرم داون، جدا نشدن کروموزوم‌های شماره ۲۱ مادری است که این خطر با افزایش سن مادران رابطه دارد، در کنار این، عدم جدایی می‌وزی پدری، موزاییسم حاصل از عدم جدایی میتوزی یا جابجایی بین کروموزوم‌ها نیز می‌تواند باشد. سندرم داون را می‌توان در دوران بارداری از طریق غربالگری پیش از تولد و در صورت لزوم با آزمایش‌های تشخیصی شناسایی کرد؛ همچنین، پس از تولد نیز با مشاهدهٔ بالینی مستقیم و آزمایش ژنتیک قابل تشخیص است. از زمان رواج غربالگری‌های دوران بارداری، بسیاری از بارداری‌های منجر به سندرم داون به سقط جنین ختم می‌شوند؛ نرخ این سقط‌ها بسته به عواملی مانند سن مادر، سن بارداری و نژاد یا قومیت مادر بین ۵۰ تا ۸۵ درصد متغیر است. درمان قطعی برای سندرم داون وجود ندارد، اما آموزش مناسب و مراقبت‌های حمایتی می‌توانند کیفیت زندگی افراد مبتلا را بهبود بخشند. برخی از کودکان دارای این سندرم در کلاس‌های معمول مدارس تحصیل می‌کنند، در حالی که برخی دیگر به آموزش‌های تخصصی‌تری نیاز دارند. شماری از این افراد موفق به اتمام دورهٔ دبیرستان می‌شوند و تعداد اندکی نیز تحصیلات عالی را دنبال می‌کنند. | ## بخش 2: نشانگان داون | در بزرگسالی، حدود ۲۰ درصد از مبتلایان در ایالات متحده به کارهای درآمدزا اشتغال دارند، هرچند بسیاری از آن‌ها به محیط‌های کاری حمایتی نیازمندند. با بهره‌مندی از مراقبت‌های پزشکی مناسب، امید به زندگی در کشورهای توسعه‌یافته حدود ۵۰ تا ۶۰ سال است. انجام غربالگری‌های منظم برای شناسایی مشکلات سلامتی شایع در میان افراد مبتلا به سندرم داون در طول زندگی توصیه می‌شود. سندرم داون شایع‌ترین ناهنجاری کروموزومی در انسان است و در حدود یک مورد از هر هزار تولد در سراسر جهان رخ می‌دهد؛ این میزان در ایالات متحده حدود یک در هر ۷۰۰ تولد است. در سال ۲۰۱۵، حدود ۵٫۴ میلیون نفر در جهان با این سندرم زندگی می‌کردند و در همان سال، ۲۷٬۰۰۰ نفر از مبتلایان جان خود را از دست دادند؛ این رقم در مقایسه با ۴۳٬۰۰۰ مورد مرگ در سال ۱۹۹۰ کاهش یافته است. نام این سندرم از پزشک بریتانیایی، جان لانگدان داون، گرفته شده است که بخش عمده‌ای از فعالیت حرفه‌ای خود را وقف مطالعه و مراقبت از افراد مبتلا به این وضعیت کرد. با این حال، برخی ویژگی‌های این سندرم پیش‌تر توسط روان‌پزشک فرانسوی، ژان-اتین دومینیک اسکویرول، در سال ۱۸۳۸ و پزشک فرانسوی، ادوارد سگن، در سال ۱۸۴۴ توصیف شده بود. در میوزI یا میوزII می‌تواند رخ دهد: فرایند غیرطبیعی با هم ماندن کروموزوم‌ها در آنافاز I یا II رخ می‌دهد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که خطای می‌وزی معمولاً طی میوز مادر (اغلب ۹۵٪ از موارد) مشکل در میوزI مادر است، اما در میوز پدری (اغلب ۵٪ از موارد) معمولاً خطا در میوزII پدر است بنابراین سن بالای مادر بسیار مهم‌تر است. اهمیت سن مادر در سندرم داون به دلیل فیزیولوژی اووگونی می‌باشد که مراحل اووژنز بسیار طولانی‌تر از اسپرماتوژنز است در واقع اووژنز از دوران جنینی شروع و تا زمان لقاح ادامه دارد. این موضوع را می‌توان به این شکل توضیح داد که در جنس مؤنث تولید تخمک از دوران جنینی شروع شده سپس دچار وقفه می‌شود و این وقفه تا چرخه‌های تخمک گذاری ادامه می‌یابد، در هر چرخه تخمک گذاری یک تخمک با ادامه تقسیم میوز از تخمدان‌ها آزاد می‌شود، پس هر چه سن افزایش یابد طول مدت دوره توقف افزایش بیشتری خواهد داشت که همین افزایش این دوره رکود یا توقف باعث بهم ریختگی و کاهش کارایی دستگاه تقسیم سلولی در تخمک‌ها و احتمال ایجاد خطا به‌صورت عدم تفرق صحیح یا Nondisjunction می‌شود، اما در مردان شروع تولید اسپرم دوران بلوغ بوده و روزانه تقسیمات متعددی برای ایجاد اسپرم‌های جدید ایجاد می‌شود و چنین دوره وقفه ای وجود ندارد. در این مکانیسم دو کروموزوم آکروسنتریک (میان‌پار) بازوهای کوتاه را از دست می‌دهند و بازوهای بلندشان به هم متصل می‌شود. افرادی که در اثر جابه جایی رابرتسونی دچار سندرم داون می‌شوند، پدر یا مادر آنان حامل‌های سالم (از نظر فنوتیپ) جابه جایی رابرتسونی هستند. تعداد کروموزوم فرد حامل ۴۵ عدد است و تنها مشکل او ایجاد گامت‌های دارای ناهنجاری می‌باشد. برخی از متخصصین اعتقاد دارند این حالت یک نوع ایزوکروموزوم است، در این حالت بازوهای دو کروموزوم ۲۱ فرد حذف و بازوهای بلند به هم متصل می‌شوند. در واقع فرد تنها یک کروموزوم ۲۱(۲۱q 21q) خواهد داشت و این فرد را حامل گویند و از لحاظ فنوتیپ سالم بوده و مشکل تنها در گامتوژنز می‌باشد. فرزند فرد حامل یا مبتلا به سندرم داون خواهد بود یا در اثر مونوزومی ۲۱ سقط خواهد شد. ۴) موزاییک (ژنتیک): این افراد در برخی از بخش‌های بدنشان دارای سلول‌هایی با کاریوتیپ تریزومی ۲۱ خواند بود و در برخی دیگر کاریوتایپ حتی نرمال دارند. موزائیسم در تقسیم میتوز اتفاق می‌افتد و بسته به اینکه در چه مرحله‌ای از تشکیل جنین اتفاق افتد فنوتیپ متفاوتی را نشان خواهد داد، یعنی هرچه تعداد سلول‌های تریزومی ۲۱ کمتر باشد (زمان بیشتری از تشکیل سلول‌های جنینی گذشته باشد) فنوتیپ خفیف تری را نشان می‌دهد.کتاب‌های اصول ژنتیک امری و ژنتیک در هزاره سوم فصل ناهنجاری‌های کروموزومی و سایتوژنتیک (دلایل ایجاد سندرم داون) آلفا فیتو پروتئین (AFP) آلفافیتوپروتئین به‌طور معمول در خون مردان سالم و زنان غیر باردار یافت نمی‌شود یا میزان آن بسیار اندک است. اندازه‌گیری سطح سرمی آلفا فیتوپروتئین در مادران حامله بخشی از آزمایش‌های غربالگری است و از آن می‌توان جهت تشخیص برخی بیماری‌ها و ناهنجاری‌های جنین استفاده کرد مانند نواقص کانال نخاعی، انانسفالی، سندروم داون و بیماری‌های نادر مانند سندروم‌های کروموزومی (تریزومی) یا امفالوسل که یک نقص مادرزادی در دیواره شکمی است. | ## بخش 3: نشانگان داون | اسکرین جنین یک زن باردار جهت تشخیص سندروم داون: سطح پایین AFP در ۶۰ درصد موارد می‌تواند نشانه سندروم داون باشد اما هنگامی که نتایج تست AFP همراه با نتایج دو تست استریول و HCG مورد بررسی قرار گیرد، احتمال تشخیص سندروم داون تا ۸۰ درصد افزایش می‌یابد. پزشکان توصیه می‌کنند در صورتی که داروهای ضد انعقاد مانند آسپرین یا وارفارین مصرف می‌کنید، قبل از انجام خونگیری، به پزشک اطلاع دهید. اندازهٔ نرمال مقدار AFP برای هر خانم بر اساس وزن، نژاد، وضعیت دیابت (یعنی اینکه آیا شخص نیاز به تزریق انسولین دارد) و سن جنین وی تنظیم شده است. اگر طی سونوگرافی تخمین سن جنین تغییر کند باید مقدار AFP را دوباره با آن تطبیق داد. عوامل تأثیرگذار بر روی تست آلفا فیتو پروتئین: سیگار کشیدن باعث افزایش مقدار AFP خون می‌شود؛ نگهداری بد و نامناسب خون در یخچال و آلوده بودن خون از دلایلی هستند که می‌توانند در نتایج تست اختلال ایجاد کنند. چنانچه نتایج AFP غیرطبیعی باشد باید تست‌های اضافه دیگری را نیز انجام داد.برای ارزیابی AFP غیرطبیعی از سونوگرافی استفاده می‌شود. سونوگرافی علاوه بر اینکه مواردی از قبیل چندقلویی زایی و تخمین سن جنین را مشخص می‌کند، علت افزایش مقدار AFP خون را هم نشان می‌دهد. در صورتی که با سونوگرافی نتوان علت AFP غیرطبیعی را تشخیص داد باید آمنیوسنتز انجام شود. غربالگری سه‌ماهه اول بارداری شیوه انتخابی مؤسسه جهانی پزشکی جنین است و در بین هفته ۱۱ تا ۱۴ حاملگی به همه مادران باردار توصیه می‌شود. در این روش از مارکرهای سونوگرافی، بیوشیمی، مشاوره و نرم‌افزار استاندارد استفاده می‌شود. در صورت انجام در مراکز مورد تأیید مؤسسه جهانی پزشکی جنین ۹۰ تا ۹۵ درصد دقت دارد. غربالگری سه‌ماهه دوم بارداری در صورت رعایت کلیه استانداردها تا بین ۷۵ تا ۸۵ درصد دقت دارد و در مادرانی که در سه‌ماهه اول موفق به انجام غربالگری سه‌ماهه اول نشده‌اند یا در مواردی که امکان دسترسی به روش‌های پیشرفته سه‌ماهه اول وجود ندارد توصیه می‌شود. غربالگری تجمعی از ترکیب ریسک محاسبه شده در سه‌ماهه اول و دوم به‌دست می‌آید و در صورت رعایت همه استانداردها تا ۹۵ درصد دقت دارد. در این روش ریسک محاسبه شده سه‌ماهه اول به اطلاع مادر رسانده نمی‌شود و به همین دلیل در مواردی که ریسک محاسبه شده سه‌ماهه اول پرخطر تعیین شده باشد، عده‌ای خلاف موازین اخلاق پزشکی می‌دانند و آن را توصیه نمی‌کنند. امید به زندگی احتمال مرگ زودرس (مرگ در دوران کودکی) در میان مبتلایان به نشانگان داون بیشتر از متوسط افراد جامعه است. بهره‌گیری از خدمات پزشکی به ویژه در رابطه با مشکلات قلبی و دستگاه گوارش، امید به زندگی در میان مبتلایان به این بیماری را افزایش می‌دهد. در حال حاضر بین ۴ تا ۱۲ درصد مبتلایان در نخستین سال تولد جان خود را از دست می‌دهند. از میان مبتلایان کسانی که مشکلات قلبی مادرزادی دارند، ۶۰ درصد تا ۱۰ سال و ۵۰ درصد تا ۳۰ سال عمر می‌کنند. | ## جمع‌بندی | در حالی که ۸۵ درصد مبتلایان بدون مشکلات قلبی به ۱۰ سالگی و ۸۰ درصد به ۳۰ می‌رسند.