موضوع مقاله: قورباغه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قورباغه | مقدمه: قورباغه‌ها و وزغ‌ها، رایج‌ترین دوزیستان جهان از راستهٔ بی‌دمان یا بی‌دم‌سانان هستند. | ## بخش 1: قورباغه | نوع بالغ قورباغه‌ها عموماً بدون دم و چمباته‌زده هستند، آن‌ها پاهای بلند عقب برای پریدن و زبان بلند چسبناک برای گرفتن طعمه دارند. نام‌ها قورباغه، غوک یا چغز و به فارسی افغانستان بقه جانوری است دوزیست از راسته بی‌دمان . زادآوری قورباغه‌ها و وزغ‌ها هر ساله به محل تولید مثل (محل تولد) خود بازمی‌گردند. عموماً نرها زودتر از ماده‌ها به آبگیرها می‌رسند و محدودهٔ جفت‌گیری خود را مشخص کرده و گودال عمیقی را حفر می‌کنند. هنگامی که ماده‌ها به محل می‌رسند، نرها به‌وسیله شعرخوانی و آوازهای مخصوص آن‌ها را به درون آبگیر دعوت می‌کنند. در صورتی که ماده‌ها به آواز نرها جواب بدهند، نرها به‌وسیله پاهای جلویی آن‌ها را می‌گیرند. وقتی ماده‌ها تخم‌ریزی می‌کنند، نرها به‌وسیله اسپرم‌های درجه یک تخمک‌ها را بارور می‌کنند. تقریباً در تمام قورباغه‌ها، عمل بارور کردن تخم به جای داخل بدن، در خارج از بدن قورباغه ماده رخ می‌دهد. قورباغهٔ ماده تخم‌های خود را آزاد می‌کند و قورباغه نر اسپرم خود را در همان لحظه آزاد می‌کند. برای این که مطمئن شوند که اسپرم‌ها به تخم‌ها می‌رسد، قورباغه نر و ماده در حالتی شبیه به تولیدمثل قرار می‌گیرند که آن را آغوش‌گیری (amplexus) می‌نامند که این نام لاتین واژهٔ embrace به معنای در آغوش گرفت است. قورباغهٔ نر بر پشت قورباغهٔ ماده سوار می‌شود و پاهای خود را دور ماده قلاب می‌کند. قورباغه‌ها می‌توانند ساعت‌ها یا حتی چند روز در حالت آمپلکسوس بمانند تا ماده تخم‌های خود را چه کم به تعداد یکی یا زیاد به تعداد صدها تخم، آزاد کند. | ## بخش 2: قورباغه | بعضی از گونه‌ها هرگز درختان را ترک نمی‌کنند و حتی روی درختان، تولید مثل می‌کنند و اگر حتی برای چند ثانیه از درخت جدا شوند بلافاصله می‌میرند. بیشتر داروک‌ها دارای انگشتان بلند و دست و پا هستند که روی آن‌ها صفحه‌های چسبناکی برای گرفتن شاخه‌ها و برگ‌های نرم وجود دارد. بعضی از داروک‌ها با استفاده از انگشتان پرده‌دارشان که به عنوان بال پرواز به کار می‌برند، از این درخت به آن درخت می‌پرند. این قورباغه درختی جنگل‌های بارانی آمریکای مرکزی، یک قورباغه پرنده است که از این درخت می‌پرد. این وزغ به سرعت افزایش پیدا کرد و تعداد بیشماری از گونه‌های حشرات محلی و حیوانات استرالیا را خورد. با توجه به ساختار و نیاز پوست قورباغه‌ها، بزرگ‌ترین تنوع آن‌ها را می‌توان در در مناطق گرمسیری جهان، جایی که آب به آسانی در دسترس است، یافت. همچنین قورباغه‌ها به عنوان یک منبع غذایی استفاده می‌شوند؛ پای قورباغه در کشورهای چین، فرانسه، اندونزی، فیلیپین، شمال یونان و در بسیاری از مناطق آمریکای جنوبی، به ویژه لوئیزیانا یک خوراک به حساب می‌آید. قورباغه‌های ایران ایران با دارا بودن زیستگاه‌های متنوع از جنگل‌های شمال تا مناطق خشک مرکزی و جنوب، میزبان گونه‌های مختلفی از قورباغه‌هاست. این دوزیستان نقش مهمی در اکوسیستم‌های آبی و خشکی دارند و برخی از آن‌ها در فرهنگ و ادبیات ایرانی نیز جایگاه ویژه‌ای دارند. وضعیت حفاظتی: در فهرست قرمز IUCN با وضعیت "کمترین نگرانی" (LC) قرار دارد، اما جمعیت آن در حال کاهش است. رفتار: شب‌فعال و کم‌تحرک، معمولاً روی برگ‌های پهن درختان می‌نشیند و از حشرات تغذیه می‌کند. فرهنگ و باورها: در مازندران با نام "داروگ" شناخته می‌شود و در شعر نیما یوشیج به عنوان "قاصد روزان ابری" توصیف شده است. | ## بخش 3: قورباغه | وضعیت حفاظتی: اطلاعات کمی درباره جمعیت آن وجود دارد، اما به دلیل تخریب زیستگاه در معرض تهدید است. قورباغه‌های سمی قورباغه‌های سمی از جذاب‌ترین و در عین حال خطرناک‌ترین موجودات روی زمین هستند. این دوزیستان کوچک با رنگ‌های درخشان و الگوهای منحصربه‌فرد، سمومی تولید می‌کنند که می‌تواند در عرض دقیقه‌ها کشنده باشد. مادران تخم‌های نابارور را به نوزادان خود می‌خورانند تا سم را به آنها منتقل کنند. مطالعات نشان داده‌اند که گونه‌هایی با رنگ‌های روشن‌تر و الگوهای پیچیده‌تر معمولاً سموم قوی‌تری تولید می‌کنند. این موجودات نه تنها سم تولید می‌کنند، بلکه دارای پوستی خاص هستند که این سموم را بدون آسیب به خودشان ذخیره و ترشح می‌نماید. برخلاف بسیاری از دوزیستان که سعی در پنهان شدن دارند، قورباغه‌های سمی رفتارهای آشکاری از خود نشان می‌دهند. قبایلی مانند امبرا و نوکاک در کلمبیا، سم را از طریق حرارت دادن پوست قورباغه استخراج کرده و آن را روی نوک تیرهای دمنده خود می‌مالند. شکارچیان بومی معمولاً قورباغه‌ها را بدون آسیب گرفتن با برگ‌های خاصی می‌گیرند، سپس با چوبی پوست آنها را تحریک می‌کنند تا سم ترشح شود. این موجودات در سفالگری، بافتنی و نقاشی‌های دیواری به عنوان نمادهای قدرت و حفاظت به تصویر کشیده می‌شوند. این جواهرات اغلب به عنوان طلسم برای دفع شر و افزایش شجاعت جنگجویان استفاده می‌شده است. | ## جمع‌بندی | در برخی کشورها مانند کلمبیا و کاستاریکا، مراکز ویژه‌ای برای تکثیر و بازگرداندن این قورباغه‌ها به طبیعت ایجاد شده است.