موضوع مقاله: هیو گرانت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیو گرانت | مقدمه: او در سال‌های آغازین فعالیت حرفه‌ای‌اش با ایفای نقش‌های اول رمانتیک و شخصیتی جذاب و تا حدی آسیب‌پذیر به شهرت رسید و در ادامهٔ مسیر حرفه‌ای خود به سمت ایفای نقش‌های متنوع‌تر و شخصیت‌محور گرایش پیدا کرد. | ## بخش 1: هیو گرانت | گرانـت در طول فعالیت هنری‌اش جوایز و افتخارات متعددی کسب کرده است؛ از جمله یک جایزهٔ آکادمی فیلم بریتانیا و یک جایزهٔ گلدن گلوب، و همچنین نامزدی دریافت دو جایزهٔ امی ساعات پربیننده را در کارنامه دارد. تا سال ۲۰۲۵، مجموع فروش جهانی فیلم‌های او از ۴ میلیارد دلار آمریکا فراتر رفته است. او سپس در درام عاشقانهٔ Maurice (۱۹۸۷) ایفای نقش کرد که برای آن مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و جایزهٔ جام ولپی بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد. اوایل زندگی هیو جان مونگو گرنت در ۹ سپتامبر ۱۹۶۰ در بیمارستان همرسمیت به دنیا آمد. او دومین پسر فینولا سوزان مک‌لین (۱۹۳۳–۲۰۰۱) و کاپیتان جیمز موری گرنت (متولد ۱۹۲۹) بود. پدربزرگش، سرهنگ جیمز موری گرنت، به خاطر شجاعت و رهبری‌اش در نبرد سنت والری ان کاوکس طی جنگ جهانی دوم مورد تقدیر قرار گرفت. پژوهشگر نسب‌شناسی، آنتونی آدولف، خانواده گرنت را «یک تابلوی رنگارنگ آنگلو-اسکاتلندی از جنگجویان، سازندگان امپراتوری و اشراف» توصیف کرده است. ASIN: B081SKM5HD ویلیام دروموند، چهارمین وایسکانت استراتالان، جیمز استوارت، جان موری، نخستین مارکیز آتول، هینیج فینچ، اولین ارل ناتینگهام، سر ایوان نپین و خواهر نخست‌وزیر اسپنسر پرسوال هستند. | ## بخش 2: هیو گرانت | پدر گرنت به مدت هشت سال در ارتش سِفورث هایلندرز خدمت کرد و در مالایا و آلمان حضور داشت. او صاحب یک کسب‌وکار فرش بود و به سرگرمی‌هایی مانند گلف و نقاشی آبرنگ علاقه داشت. خانواده‌شان در چیزیک، غرب لندن زندگی می‌کردند و کنار مجموعه آپارتمانی آرلینگتون پارک در سوتون لین ساکن بودند. در سپتامبر ۲۰۰۶، مجموعه‌ای از نقاشی‌های کاپیتان گرنت در یک نمایشگاه خیریه با عنوان «جیمز گرنت: ۳۰ سال نقاشی آبرنگ» که توسط پسرش سازماندهی شده بود، در گالری جان مارتین به نمایش درآمد. مادر هیو ، به‌عنوان معلم مدرسه فعالیت می‌کرد و بیش از ۳۰ سال زبان لاتین، فرانسوی و موسیقی را در مدارس دولتی غرب لندن تدریس می‌کرد. در برنامه درون اکتورز استودیو در سال ۲۰۰۲، گرنت موفقیت‌های بازیگری خود را مدیون مادرش دانست و گفت: «هر ژن بازیگری که ممکن است داشته باشم از اوست.» هر دو والدینش از خانواده‌های نظامی بودند، اما او گفته است که خانواده‌شان در دوران کودکی همیشه مرفه نبودند. گرنت بسیاری از تابستان‌های کودکی‌اش را با پدربزرگش در اسکاتلند به شکار و ماهیگیری می‌پرداخت. او یک برادر بزرگ‌تر به نام جیمز «جیمی» گرنت دارد که در نیویورک بانکدار سرمایه‌گذاری است. | ## بخش 3: هیو گرانت | گرنت تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه ابتدایی هوگارت در چیزیک آغاز کرد، سپس به مدرسه ابتدایی سنت پیتر در همرسمیت رفت و پس از آن در مدرسه مستقل وتربی در ناتینگ هیل ادامه داد. از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۸، در مدرسه لاتیمِر آپر در همرسمیت تحصیل کرد، مدرسه‌ای که در آن زمان یک مدرسه گرامری بود و او با دریافت بورسیه تحصیلی در آنجا درس خواند. او در ورزش‌هایی مانند راگبی، کریکت و فوتبال برای مدرسه بازی می‌کرد و همچنین نماینده مدرسه در مسابقه علمی تاپ آو دِ فرم بود، که رقابتی بین دو تیم دانش‌آموزی بود. در سال ۱۹۷۹، بورسیه گالزورثی را برای ورود به نیو کالج، آکسفورد دریافت کرد و رشته ادبیات انگلیسی خواند و با نمره ۲.۱ فارغ‌التحصیل شد. او ابتدا بازیگری را صرفاً به‌عنوان یک فعالیت خلاقانه می‌دید و به انجمن دراماتیک دانشگاه آکسفورد پیوست و در نمایشی از شب دوازدهم نقش فابیان را بازی کرد. او همچنین در نخستین فیلم خود به نام «پرولجد» (۱۹۸۲) که توسط بنیاد فیلم دانشگاه آکسفورد تهیه شده بود، بازی کرد. گرنت پیشنهاد ادامه تحصیل برای دکترای تاریخ هنر در موسسه هنر کورتولد، دانشگاه لندن را رد کرد، زیرا نتوانست بورسیه لازم را دریافت کند. | ## جمع‌بندی | بخشی از فیلم‌شناسی مشهورترین فیلم‌های هیو گرانت عبارت هستند از: موریس (۱۹۸۷) بلای سفید (۱۹۸۷) قایقرانی با باد (۱۹۸۸) لانه کرم سفید (۱۹۸۸) سپیده‌دم (۱۹۸۸) شب بنگالی (۱۹۸۸) مرد بزرگ (۱۹۹۰) بداهه (۱۹۹۱) ماه تلخ (۱۹۹۲) بازمانده روز (۱۹۹۳) چهار عروسی و یک تشییع جنازه (۱۹۹۴) آژیرها (۱۹۹۴) نه ماه (۱۹۹۵) عقل و احساس (۱۹۹۵) قطار شبانه به ونیز (۱۹۹۵) بازسازی (۱۹۹۵) مرد انگلیسی (۱۹۹۵) یک ماجراجویی کاملاً بزرگ (۱۹۹۵) اقدامات شدید (۱۹۹۶) ناتینگ هیل (۱۹۹۹) میکی زاغه (۱۹۹۹) دزدهای خرده‌پا (۲۰۰۰) خاطرات بریجت جونز (۲۰۰۱) مهلت دو هفته‌ای (۲۰۰۲) درباره یک پسر (۲۰۰۲) در واقع عشق (۲۰۰۲) بریجت جونز: نکته باریک (۲۰۰۴) رویاهای آمریکایی (۲۰۰۶) موسیقی و ترانه (۲۰۰۷) درباره مورگان شنیدی؟