موضوع مقاله: بازی‌های آسیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بازی‌های آسیایی | مقدمه: بازی‌های آسیایی که به‌عنوانِ آسیاد نیز شناخته می‌شود، یک رویداد چند ورزشی قاره‌ای است که هر چهار سال یکبار بین ورزشکاران کشورهای مختلف سراسر قاره آسیا توسط شورای المپیک آسیا برگزار می‌شود. | ## بخش 1: بازی‌های آسیایی | این رویداد تا سال ۱۹۷۸ توسط فدراسیون بازی‌های آسیایی (AGF) برگزار می‌شد اما در نشست دهلی نو تصمیم گرفته شد که پس از آن توسط شورای المپیک آسیا (OCA) ساماندهی و برگزار شود. این بازی‌ها توسط کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) به رسمیت شناخته می‌شود و به عنوان دومین رویداد بزرگ چند ورزشی پس از بازی‌های المپیک توصیف می‌شود. در حاشیه این رخداد بین‌المللی، طرح برگزاری بازی‌های آسیایی موسوم به المپیک آسیایی توسط «ساندهی گورو دات» رئیس کمیته المپیک هندوستان مطرح شد که مورد توافق قرار گرفت. طبق توافق‌های صورت گرفته قرار بود نخستین دوره این بازی‌ها دو سال بعد از بازی‌های المپیک یعنی در سال ۱۹۵۰ در هندوستان برگزار شود اما این مسابقات با یک سال تأخیر در ۴ مارس سال ۱۹۵۱ آغاز شد. در اولین دوره ۱۱ کشور حضور داشتند و ایران تنها کشور خاورمیانه بود که در این رویداد شرکت داشت. این مسابقات مصادف بود با ماجراهای کودتای ۲۸ مرداد و به همین سبب تیم ایران در این مسابقات شرکت نداشت. در این مسابقات ۲۰ کشور شرکت کردند که ژاپن، کره‌جنوبی و چین رده‌های یک تا سه را به خود اختصاص دادند. در این دوره که ایران پس از یک دوره غیبت به بازی‌ها برگشت، تعداد ورزشکاران کشورها به ۲۰ کاروان افزایش یافت. این بار هم ژاپنی‌ها روی سکوی نخست، و بالاتر از کره‌جنوبی و چین قرار گرفتند تا شرق آسیا حرف اول و آخر بازی‌ها را بزند. در جریان چهارمین دورهٔ مسابقات آسیایی در جاکارتا اندونزی این کشور به دلیل نداشتن روابط سیاسی با کشور تایوان از صادر کردن روادید برای این کشور خودداری کرد و کشور ایران نیز که برای دومین بار در سطح مسابقات آسیایی غایب بود، این بار به دلیل کمبود بودجهٔ لازم به عنوان تنها بهانه‌ای که از سوی اسدالله علم زمامدار دولت وقت آن زمان عنوان شده بود در این دوره از مسابقات شرکت نکرد وچند روز پیش از آغاز بازیها، کشور اندونزی ـ که در آن زمان رهبریش در دست دکتر احمد سوکارنو بود ـ اعلام نمود که به علت نداشتن روابط سیاسی با حکومت خودگردان اسرائیل از دادن روادید به ورزشکاران این کشور معذور است تعداد کشورهای شرکت‌کننده نیز به ۱۶ کشور کاهش یافت. ۱۹۶۶- پنجمین دوره مسابقات در بانکوک، پایتخت تایلند با حضور ۱۸ کشور در ۱۴ رشته ورزشی برگزار شد. تعداد مدال‌های طلای ژاپنی‌ها باز هم از مجموع مدال‌های طلای سایر کشورها بیشتر بود. ۱۹۷۰- ششمین دوره مسابقات نیز در یک اقدام عجیب بار دیگر در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد. این مسابقات قرار بود در کره‌جنوبی برگزار شود اما این کشور دچار مشکل مالی شد و تایلند پذیرفت که برای دومین بار پیاپی میزبان مسابقات باشد. | ## بخش 2: بازی‌های آسیایی | چینی‌ها فقط به یک مدال طلا بسنده کردند و ایران نیز با ۹ طلا که ۶تای آن در کشتی بود، در رده چهارم ایستاد. در این دوره، تیم‌هایی مثل کویت و بحرین، برای نخستین بار در مسابقات حضور یافتند تا رکورد تعداد کشورها نیز به عدد ۲۵ برسد. ایران با ۳۶ مدال طلا که ۲۳ تای آن در کشتی آزاد، فرنگی و وزنه‌برداری به دست آمد، در رده دوم قاره پهناور ایستاد که بهترین نتیجه ایران در تاریخ ورزش آسیا محسوب می‌شود. ۱۹۷۸- هشتمین دوره مسابقات بار دیگر در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد تا تایلند رکورددار میزبانی این مسابقات باشد. همچنین از این دوره از بازی‌ها، اسرائیل برای همیشه از شرکت در مسابقات آسیایی محروم شد. ۱۹۸۲- نهمین دوره مسابقات در دهلی نو، پایتخت هندوستان و مبدأ این بازی‌ها با حضور ۳۳ کشور برگزار شد. ایران پس از انقلاب در شرایطی به بازی‌ها بازگشت و برترین تیم غرب آسیا لقب گرفت که نام کشورهایی مثل قطر نیز برای نخستین بار در جمع تیم‌ها دیده می‌شد. در این دوره سرانجام، استیلای ژاپنی‌ها بر ورزش آسیا پایان یافت و چین موفق شد با اختلاف ۴ مدال طلا قهرمان شود. در این مسابقات چینی‌ها به رکورد ۹۴ مدال طلا رسیدند و بعد از آن‌ها ورزشکاران کره‌جنوبی با ۹۳ طلا در رده بعدی قرار گرفتند. ۱۹۹۰- یازدهمین دوره مسابقات بازی‌های آسیایی در پکن، پایتخت کشور چین به انجام رسید. ایران در این دوره توانست مدال طلای فوتبال را با پیروزی بر تیم کره شمالی به‌دست‌آورد. در این دوره کشورهای آسیای میانه هم با فروپاشی شوروی حضور یافتند و معادلات ورزش آسیا را تغییر دادند. ترکمنستان، تاجیکستان و قرقیزستان اما از همان بدو ورود به صحنه ورزش آسیا تا امروز، همواره به تک‌ستاره‌های ورزش خود قناعت کرده‌اند. ایران به یُمن درخشش کشتی‌گیران خود به رده ششم دست یافت و اگر آسیای میانه‌ای‌های تازه ورود کرده نبودند، چهارم می‌شد. | ## بخش 3: بازی‌های آسیایی | ۱۹۹۸- سیزدهمین دوره مسابقات برای مرتبه چهارم در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد. چینی‌ها که قدرت برتر آسیا شده بودند قهرمان این دوره شدند و بعد از آن‌ها ورزشکاران کره‌جنوبی و ژاپن جایگاه خود را به عنوان برترین‌های قاره بزرگ تثبیت کردند. چینی‌ها بار دیگر با کسب ۱۵۰ مدال طلا خود را به عنوان طلایی ورزش آسیا معرفی کرند. ۱۳ هزار نفر از ۴۵ کشور به بازی‌ها آمدند که از تعداد ورزشکاران حاضر در آخرین دوره بازی‌های المپیک نیز حدود سه هزار نفر بیشتر بود. چین، کره جنوبی و ژاپن مثلث قدرت را تشکیل دادند و قزاقستان با پیشرفتی چشمگیر چهارم شد. در این دوره ۹۷۰۴ ورزشکار از تمام کشورهای عضو شورای المپیک آسیا، یعنی ۴۵ کشور شرکت داشتند. در این دوره از مسابقات ورزشکاران در ۴۱ رشته ورزشی به رقابت پرداختند که یک رکورد تازه محسوب می‌شد. تیم ملی والیبال مردان ایران با شکست دادن تیم میزبان برای نخستین بار قهرمان بازی‌های آسیایی شد. ۲۰۱۸- هجدهمین دوره را جاکارتا، پایتخت کشور اندونزی به همراه پالم‌بانگ میزبانی کرد. جاکارتا میزبان اصلی بود و پالم‌بانگ به عنوان شهر کمک میزبان چند مسابقه در این دوره را برگزار کرد. در این دوره تیم چین، همانند چند دوره گذشته قهرمان شد و ایران هم با کسب ۲۰ نشان طلا ششم شد. فهرست بازی‌های آسیایی دورهسالشهر (های) میزبانکشور میزبانافتتاح کنندهمقام افتتاح کنندهکشورهاشرکت کننده‌هاورزش‌هارویدادها*بهترین تیم رده‌بندیI۱۹۵۱ دهلی نو راجندرا پراساد رئیس‌جمهور ۴ مارس ۱۱ مارس۱۱۴۸۹۶۵۷II۱۹۵۴ مانیل رامون ماگسایسای رئیس‌جمهور ۱ مه ۹ مه۱۸۹۷۰۸۷۷III۱۹۵۸ توکیو هیروهیتو امپراتور ۲۴ مه ۱ ژوئن۱۶۱٬۸۲۰۱۳۱۱۲IV۱۹۶۲ جاکارتا احمد سوکارنو رئیس‌جمهور ۲۴ اوت ۴ سپتامبر۱۲۱٬۴۶۰۱۳۱۲۰V۱۹۶۶ بانکوک بومیپول آدولیاده پادشاه ۱۶۱٬۹۴۵۱۴۱۴۰VI۱۹۷۰ بانکوک بومیپول آدولیاده پادشاه ۲٬۴۰۰۱۳۱۳۵VII۱۹۷۴ تهران محمدرضا پهلوی شاه ۱۹۳٬۰۱۰۱۶۲۰۰VIII۱۹۷۸ بانکوک بومیپول آدولیاده پادشاه ۳٬۸۴۲۱۹۱۹۹IX۱۹۸۲ دهلی نو زیل سینگ رئیس‌جمهور ۲۳۳٬۴۱۱۲۱۱۹۶X۱۹۸۶ سئول چون دو هوان رئیس‌جمهور ۲۲۴٬۸۳۹۲۵۲۶۹XI۱۹۹۰ پکن یانگ شانگکون رئیس‌جمهور ۳۶۶٬۱۲۲۲۷۳۰۸XII۱۹۹۴ هیروشیما آکی‌هیتو امپراتور ۴۲۶٬۸۲۸۳۴۳۳۸XIII۱۹۹۸ بانکوک بومیپول آدولیاده پادشاه ۴۱۶٬۵۵۴۳۶۳۷۷XIV۲۰۰۲ بوسان کیم دای جونگ رئیس‌جمهور ۴۴۷٬۷۱۱۳۸۴۱۹XV۲۰۰۶ دوحه امیر ۴۵۹٬۵۲۰۳۹۴۲۴XVI۲۰۱۰ گوانگ‌ژو ون جیابائو نخست‌وزیر ۹٬۷۰۴۴۲۴۷۶XVII۲۰۱۴ اینچئون پارک گون-هه رئیس‌جمهور ۹٬۵۰۱۳۶۴۳۹XVIII۲۰۱۸ جوکو ویدودو رئیس‌جمهور ۱۱٬۳۰۰۴۰۴۶۵XIX۲۰۲۲ هانگژو شی جین پینگ رئیس‌جمهور ۱۱٬۸۴۹۴۰۴۸۱XX۲۰۲۶ ناروهیتو (توقع می‌رود) امپراتور رویداد آیندهXXI۲۰۳۰دوحهرویداد آیندهXXII۲۰۳۴ریاض * تعداد رویدادها برمبنای تعداد مدال‌های طلاهای توزیع شده نیست، چون برخی رشته‌ها دو مدال طلا داده می‌شود و نقره به کسی تعلق نمی‌گیرد. شمارش مدال‌ها از ۴۶ کمیته ملی المپیک شرکت‌کننده در طول برگزاری بازی‌ها، ۴۳ کشور حداقل یک مدال در این رقابت‌ها کسب کرده‌اند و هنوز سه کشور باقی مانده‌اند: بوتان، مالدیو و تیمور شرقی که هنوز یک مدال هم کسب نکرده‌اند. ۳۸ کشور حداقل یک مدال طلا کسب کرده‌اند (فقط ژاپن و هند در همه دوره‌های بازی‌های آسیایی این کار را کرده‌اند)، این درحالیست که فقط ژاپن و چین دو کشوری در تاریخ برگزاری این رقابت‌ها هستند که به عنوان قهرمانی دست یافته‌اند. | ## جمع‌بندی | تیم (کد IOC)تعداد حضورطلانقرهبرنزمجموع ۸۰۵۱۱۱۶ ۸۴۹۲۸۲۸۱۰۵ ۱۰۱۵۸۱۶ ۵۰۱۵۶ ۴۳۲۵۱۰ ۱۳۱۶۷۴۱۱۰۵۷۹۱۳۵۷۰ ۱۳۱۱۸۱۶۴۳۰۴۵۸۶ ۱۶۴۶۹۵۱۰۸۲۴۹ ۱۹۱۸۳۲۳۹۳۵۷۷۷۹ ۱۹۹۸۱۳۰۲۶۴۴۹۲ ۱۶۱۹۲۲۰۲۲۱۷۶۱۱ ۹۷۱۷۲۶۵۰ ۱۹۱۰۸۴۱۱۰۴۱۰۵۴۳۲۴۲ ۹۵۲۱۲۸۵۴ ۸۱۶۵۱۸۰۲۹۲۶۳۷ کره (COR)۱۱۱۲۴ ۱۱۲۹۳۴۳۸۱۰۱ ۸۸۲۵۴۳۸۰ ۸۰۴۱۴۱۸ ۹۵۵۹۱۹ ۹۳۱۴۲۲۳۹ ۱۷۶۹۱۰۹۱۶۶۳۴۴ ۱۲۲۸۵۱۱۰۴۱۸۳ ۱۷۱۷۲۸۵۷۱۰۲ ۱۰۰۳۲۳۲۳ ۱۱۱۲۰۱۶۲۱۸۹۴۷۱ ۶۱۱۴۶ ۱۸۴۴۶۴۹۹۲۰۷ ۹۰۰۲۲ ۱۹۷۱۱۱۶۲۴۱۴۲۸ ۱۱۴۸۳۷۵۹۱۴۴ ۱۰۲۹۱۵۲۷۷۱ ۱۹۴۴۶۴۱۲۱۲۲۹ ۱۸۷۸۷۷۲۲۹۱۶۲۴۲۵ ۱۶۱۲۱۲۲۲۴۶ ۱۰۹۸۱۶۳۳ ۷۶۸۲۱۳۵ ۱۷۱۴۴۱۸۹۳۱۱۶۴۴ ۷۳۹۱۸۳۰ ۸۱۲۲۲۲۷۶۱ ۸۱۰۵۱۳۸۱۷۱۴۱۱ ۱۵۲۱۷۵۱۱۲۲۰۸ ۴۰۰۲۲ مجموع (۴۳ کشور) ۱۹ ۵۲۴۱ ۵۲۱۴ ۶۳۳۴ ۱۶۷۸۹ کشورهای بدون مدال کشورهای کج نوشته شده کشورهایی هستند که در تاریخ برگزاری این رویداد حضور داشته‌اند، ولی در حال حاضر وجود ندارند.