موضوع مقاله: رئوس مطالب خداناباوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رئوس مطالب خداناباوری | مقدمه: سرنویس‌ها و جستارهای زیر به عنوان مروری کلی و راهنمایی موضوعی برای خداناباوری است: بی‌خدایی، رد اعتقاد به وجود خدایان است.* (page 175 in 1967 edition) در حالت محدودتر، بی‌خدایی جایگاهی است که خدایان وجود ندارند. | ## بخش 1: رئوس مطالب خداناباوری | طبیعت بی‌خدایی بی‌خدایی را می‌توان به عنوان هر یک از این موارد تعریف کرد: یک فلسفه؛ یک باور؛ یک موضع؛ موضع‌گیری در مقابل یک برهان. انواع بی‌خدایی بی‌خدایی مثبت: گونه‌ای از بی‌خدایی که ادعا می‌کند هیچ خدایی وجود ندارد. بی‌خدایی منفی: به هر گونه نا-خداباوری به جز بی‌خدایی مثبت گفته می‌شود، که در آن فرد به وجود خدایی اعتقاد ندارد، بدون اینکه ادعا کند خدایی وجود ندارد. بی‌خدایی ندانم‌گرا: موضع‌گیری فلسفی که هر دوی بی‌خدایی و ندانم‌گرایی را در بر می‌گیرد. بی‌خدایان ندانم‌گرا، بی‌خدا هستند زیرا باوری به وجود هیچ خدایی ندارد، و همچنین ندانم‌گرا هستند زیرا مدعی‌اند وجود خدا اصولاً قابل شناخته شدن نیست یا هنوز شناخته نشده‌است. برهان وحی‌های متناقض؛ می‌گوید خدا نامحتمل است زیرا بسیاری الهیدانان و معتقدان وفادار، وحی‌های متناقض و دوبه دو منحصر به فرد تولید کرده‌اند. این برهان عنوان می‌کند چون فردی که به او وحی نشده، تنها بر اساس ادعای موافقان وحی را یا باید بپذیرد یا رد کند، و چون هیچ راهی برای حل این ادعاهای متناقض به وسیله تحقیق وجود ندارد، احتیاط آن است که قضاوت تعلیق شود. برهان اختفای الهی؛ بر این فرض که خدا وجود داشته باشد (و بخواهد انسان از وجودش آگاه باشد)، موقعیتی را به وجود می‌آورد که در آن هر فرد معقولی وجودش را باور کند؛ با این حال، خداناباوران معقول وجود دارند، و بنابراین، این وزنه‌ای علیه وجود خدا است. | ## بخش 2: رئوس مطالب خداناباوری | این برهان مدعی تناقضی است میان جهانی که وجود دارد، و جهانی که می‌بایست وجود می‌داشت، در صورتی که خدا یک سری خواسته‌های خاص به همراه قدرت انجام آن‌ها را داشت. برهان طراحی ضعیف؛ استدلال می‌کند که یک خدای آفریننده که قادر مطلق، دانای مطلق و خیر مطلق است، جانداران را با طراحی بهینه خواهد ساخت. موجودات زنده دارای خصیصه‌های کمتر از مطلوب هستند؛ بنابراین، یا خدا این موجودات را نساخته، یا خدا قادر مطلق، دانای مطلق و خیر مطلق نیست. براهین ناسازگاری صفات الهی؛ گروهی از برهان‌ها که وجود موجودی با صفات و ویژگی‌های خدا را رد می‌کنند. این براهین ابتدا تعاریف و صفات رایج خدا را مطرح می‌کنند، سپس با نشان دادن ناسازگار بودن این صفات با هم و با واقعیت‌های جهان، خدا را ممتنع الوجود می‌دانند. پارادوکس قدرت مطلق؛ عنوان می‌کند: اگر موجودی بتواند هر کاری را انجام دهد، در این صورت باید قادر باشد وظیفه‌ای را ایجاد کند که از انجامش ناتوان باشد؛ بنابرین، این موجود نمی‌تواند هر کاری را انجام دهد. سرنوشت مطلع‌نشده؛ پرسش مبحث آخرت، در مورد سرنوشت نهایی کسانی که در معرض یک خداشناسی یا عقیده خاص قرار نگرفته‌اند و در نتیجه هیچ شانسی برای پذیرفتن آن ندارند. این برهان این سؤال را مطرح می‌کند که آیا کسانی که هیچ وقت از الزامات صادرشده از طریق وحی الهی آگاهی نیافته‌اند، به خاطر عدم پیروی از این الزامات مجازات خواهند شد؟ | ## بخش 3: رئوس مطالب خداناباوری | مسئله دوزخ؛ مشکل اخلاقی با ادیانی که در آن وجهه جهنم بی‌رحمانه ابراز شده‌است، و در نتیجه مغایر با مفهوم یک خدای عادل، اخلاقی و خیراندیش است. شرط‌بندی بی‌خدا؛ به این شکل مطرح می‌شود که: «چه به خدا باور داشته یا نداشته باشید، شما بهتر است زندگی کنید و تلاش کنید آن را به مکان بهتری تبدیل نمایید. اگر خدایی وجود نداشت، شما ضرری نکرده‌اید و کسانیکه پشت سر گذاشتید از شما به نیکی یاد می‌کنند؛ و اگر خدای خیرخواهی وجود داشت، شما را بر اساس قابلیت‌ها و کارهایتان قضاوت می‌کند نه بر این اساس که به او معتقد بوده یا نبودید.» قوری چای راسل؛ تمثیلی که نخستین بار توسط فیلسوف، برتراند راسل به کار رفت، با این منظور که نشان دهد بار فلسفی اثبات بر دوش کسی است که ادعایی از نظر علمی ابطال‌ناپذیر مطرح می‌کند، نه بر دوش دیگران. راسل گفت اگر من مدعی می‌شدم که در منظومه شمسی میان زمین و مریخ یک قوری چینی دور خورشید می‌گردد، هیچ‌کس قادر نبود ادعای مرا رد کند، و غیر منطقی است که از دیگران بخواهم ثابت کنند من اشتباه می‌کنم. ناشناخت‌گرایی الهیاتی؛ این مدعی که زبان مذهبی، و به‌طور ویژه لغاتی مانند «خدا» از نظر ادراکی معنی‌دار نیستند. ناشناخت‌گرایان خداباوری، منتظر یک تعریف منسجم از خدا (یا هر موجود متافیزیکی که ادعا شده قابلیت بحث دارد) هستند، قبل از اینکه درگیر براهین له/علیه وجود خدا شوند. گشایش بوئینگ ۷۴۷ غایی؛ برهانی ضد برهان نظم، که توسط ریچارد داوکینز مطرح شده‌است. | ## جمع‌بندی | تز اصلی این برهان این است که، برخلاف خلقت‌زایی ماوراءالطبیعه، تکامل به وسیله انتخاب طبیعی نیازمند پیش‌فرض‌های کمتری است، و در نتیجه طبق تیغ اوکهام، توضیح بهتری از فرضیه خدا است.