موضوع مقاله: آیدین نیکخواه بهرامی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آیدین نیکخواه بهرامی | مقدمه: آیدین نیکخواه بهرامی (۱۶ بهمن ۱۳۶۰ – ۷ دی ۱۳۸۶) یکی از اعضای تیم ملی بسکتبال ایران (پستهای ۳ و ۴ با پیراهن شماره ۸) و باشگاه بسکتبال صباباتری (پیراهن شماره ۹) در لیگ برتر بسکتبال ایران بود. | ## بخش 1: آیدین نیکخواه بهرامی | او نقش بزرگی در قهرمانی تیم ملی بسکتبال ایران در رقابت‌های قهرمانی آسیا ۲۰۰۷ و به دست آوردن سهمیه المپیک پکن ۲۰۰۸ داشت.واحد مرکزی خبر برادر او صمد نیکخواه بهرامی نیز عضو و کاپیتان اسبق تیم ملی بسکتبال ایران بود. درگذشت جمعه ۷ دی ۱۳۸۶، وی در حالی که به همراه نامزد و یکی از دوستانش عازم منزل پدری خود در نوشهر بود، در یک حادثه رانندگی - در منطقه کمربندی نمک آبرود به نوشهر - در اثر جراحات ناشی از برخورد خودروی شخصی‌اش به گارد ریل کنار جاده درگذشت. در این سانحه نامزد وی نیز درگذشت، ولی فرد دیگری که در خودرو بود تنها دچار مصدومیت شدید شد دلیل اصلی مرگ وی رد شدن گارد ریل از سینهٔ وی و دلیل فوت نامزدش قطع شدن شاهرگ وی توسط گارد ریل بود. دریافت پیراهن شماره ۸ یوتا جاز ۳۱ تیر ۱۳۸۷، بین دو نیمه بازی دوستانه تیم ملی بسکتبال ایران و تیم بسکتبال یوتا جاز، رئیس این باشگاه (رندی ریگبی) با اهدای پیراهن شماره ۸ یوتا جاز - که نام آیدین نیکخواه بهرامی روی آن نوشته شده بود - به صمد نیکخواه بهرامی و مادر وی که از بسکتبالیست های پیشین تیم ملی ایران بود تجلیل کرد. پیراهن شماره ۸ یوتا جاز با نام بازیکن افسانه‌ای درون ویلیامز گره خورده‌است.تجلیل باشگاه یوتا جاز از آیدین نیکخواه بهرامی، ۱ مرداد ۱۳۸۷، همشهری آنلاین (پیوند ). یاد‌ گفتارها ولادیمیر بوسنیاک سرمربی اسبق تیم ملی بسکتبال ایران: «تمام ویژگیهای آیدین را به یاد دارم. با این که او در تیم من بازی نکرد و در آخرین اردویی که هدایت تیم ایران را برعهده داشتم به ترکیب پیوست ولی او را می‌شناسم. یکی از ویژگیهای این قهرمان این بود که وقتی اشتباه می‌کرد تا زمان جبران عصبانی بود. دقیقاً در همان زمان که کارش را درست انجام می‌داد همانند یک نوجوان می‌خندید و خوشحالی می‌کرد. به نظر من بزرگترین بدشانسی او این بود که در آن زمان ایران بسکتبالیستهای زیادی داشت. | ## بخش 2: آیدین نیکخواه بهرامی | البته خوشحالم که بالاخره توانست شانس حضور در تیم ملی را بدست بیاورد و شایستگی خود را اثبات کند. سبک بازی تیم ملی در آن زمان در اوج خود بود و صمد و آیدین در کنار دیگر ستاره‌های تیم ملی می‌درخشیدند. فکر نمی‌کنم دیگر ایران چنین بازیکنی به چشم ببیند که این چنین منحصر به فرد و مؤثر باشد. آنان با تلاش به جایی رسیدند که همه آرزوی آن را داشتند؛ ولی حالا که آیدین رفته‌است پس از پنج سال همان هم‌نسل‌ها ناراحت هستند. با این که دیگر این بازیکن در کنار خانواده‌ هایش نیست ولی می‌دانیم که به جای بهتری رفته‌است.»ایسنا. رایکو ترومن سرمربی اسبق تیم ملی بسکتبال ایران (در زمان او آیدین نیکخواه بهرامی جایش را بین ستاره‌های ایران باز کرده بود. ایران با هدایت ترومن قهرمان آسیا شد و سهمیه المپیک پکن ۲۰۰۸ را گرفت): «خاطرات من در ایران و در تیم ملی بسکتبال همیشه در اعماق قلبم هستند. آیدین آن قدر بزرگ بود که می‌توانست در المپیک بدرخشد؛ ولی فرصت تجربه آن را نداشت و از دنیا رفت. خانواده نیکخواه بهرامی پسر و برادری را از دست داد، ولی ایران یک مرد و یک ورزشکار بزرگ را از دست داد. آیدین در خارج از بسکتبال با قلبی بزرگ زندگی می‌کرد و در میدان مسابقه در پستهای سه و چهار همتا نداشت. | ## بخش 3: آیدین نیکخواه بهرامی | او با توانایی هایش به مهره ی بزرگ تبدیل شد که در قهرمانی ایران در آسیا و کسب سهمیه المپیک تأثیر ویژه ای داشت. او در کنار صمد، مهدی کامرانی، حامد آفاق، حامد حدادی و اوشین ساهاکیان از بهترینهای ایران بودند که به المپیک رسیدند. یاد و خاطره آیدین همیشه با من است و یاد او را در قلبم حفظ می‌کنم.» صفا علی کمالیان مربی آیدین در تیم ملی بسکتبال ایران (مدیرفنی کنونی تیم بسکتبال فولادماهان): «به نظر من، آیدین با وجود سن کمی که داشت دارای شخصیتی مستقل بود. من نیز همانند بسیاری از اعضای خانواده بسکتبال بدون هیچ مبالغه ای معتقدم آیدین از جمله بسکتبالیستهای ایرانی بود که قابلیت مطرح‌شدن در میادینی بزرگتر از آسیا را داشت.» محمدعلی نیکخواه بهرامی پدر آیدین: «از نظر من او نرفته‌است. به یاد دارم یک دفعه به جای فرد دیگری دعوت شد ولی به مسئولان گفت که فلانی را ببرند.» فرزانه ابراهیمی فخار درست شب قبل از مرگش خواب دیدم که با او خداحافظی کردم. هرچند رؤیای زیبایی بود اما تعبیر وحشتناکی داشت طوری که تمام روز من نگران و دلواپس اتفاقی ناگوار بودم. مادر آیدین: «آیدین اگر می‌دانست آن قدر طرفدار و دوستدار دارد هیچوقت به آن سفر نمی‌رفت… هروقت آیدین یا صمد بازی داشتند با آنان صحبت می‌کردم. منم گفتم به خدا میسپارمت… همیشه دستش را می‌گذاشت روی سینه‌اش و می‌گفت فرمایش شما متین و موقر. همان عکسی که تور سبد سالن بسکتبال ژاپن را در پایان فینال جام ملتهای آسیا می‌چید. | ## جمع‌بندی | تندتند هم زیرنویس رد می‌شد؛ ولی چون چشمهایم ضعیف است و باید برای دیدن دور و نزدیک عینک بزنم نمی‌توانستم نوشته‌ها را بخوانم.