موضوع مقاله: لانه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لانه | مقدمه: لانه همچنین محلی برای زندگی و رشد نوزادان یا بچه‌های جانداران (معمولاً پرندگان و خزندگان) به‌شمار می‌رود. | ## بخش 1: لانه | ساختمان لانه یک اصطلاح زیست‌شناسی شناخته می‌شود که به عنوان غریزه لانه‌سازی در پرندگان و پستانداران شناخته می‌شود. ساختمان لانه یکی از مزیت‌های اصلی سازگاری در بین پرندگان به‌شمار می‌رود و آنها بیشترین تغییر را در لانه‌های خود دارند از سوراخ‌های ساده زمین گرفته تا لانه‌های مشترک اجتماعی که میزبان صدها نفر است. هدف لانه‌سازی و آشیانه‌سازی هدف ساختاری ساختمان لانه غالباً با انگیزه زیستی در جانوران باردار برای محافظت از فرزندان خود شناخته می‌شود که به عنوان غریزه لانه سازی شناخته می‌شود. ساده‌ترین ساختارهای لانه برای پنهان کردن تخم‌ها از شکارچیان، محافظت از آنها در برابر خورشید یا سایر عوامل محیطی یا به راحتی جلوگیری از پراکنده شدن آن‌ها در جریان‌های اقیانوس است. به‌طور کلی، پیچیدگی لانه در ارتباط با سطح مراقبت والدین ارائه شده افزایش می‌یابد. آشیانه‌سازی رفتارهای اجتماعی را تقویت می‌کند و باعث می‌شود جمعیت بیشتری در فضاهای کوچک تا حد افزایش ظرفیت حمل و نقل یک محیط افزایش یابد. برهنه هنگام ایجاد گودال‌های گسترده‌ای که صدها نفر را در خود جای می‌دهد، ساختار کاست مشابه حشرات اجتماعی را به نمایش می‌گذارد. استفاده از محیط زیست سازگاری در کاربرد مصالح ساختمانی ممکن است یک مزیت سازگاری باشد (انرژی کمتری برای جمع‌آوری مواد استفاده می‌شود) یا یک نقطه ضعف (توانایی کمتر در ساخت تخصص) شواهد موجود نشان می‌دهد که انتخاب طبیعی بیشتر مواقع تخصص را به جای انعطاف‌پذیری در ساخت لانه ترجیح می‌دهد. تأثیر بر محیط زیست ساختمان لانه می‌تواند تأثیر مهمی بر محیط زندگی جانوران بگذارد. فعالیت ترکیبی حفره موریانه‌ها و موش‌های آزمایشی در آفریقای جنوبی سبب ایجاد چشم‌انداز «میما پرای» شده است که توسط مناطق عظیمی از زمین مسطح مشخص شده و با تپه‌هایی به طول ۳۰ متر (۹۸ فوت) و ۲ متر (۶٫۶ فوت) ارتفاع دارد. ساختارهای مشابهی در ایالات متحده وجود دارد که توسط موش‌های جیبی و جوندگان آرژانتین از تیره Ctenomys ایجاد شده است. سازندگان لانه معماری لانه ممکن است به همان اندازه ظاهر فیزیکی جانوران برای تشخیص گونه‌ها مفید باشد. این امر به‌ویژه در زنبورها و موریانه‌ها معمول است، اما در پرندگان نیز قابل استفاده است. به استثنای چند پستاندار تونل زنی، سازندگان لانه هیچ کالبدشناسی خاصی از خود نشان نمی‌دهند، در عوض از اعضای بدن که عمدتاً برای اهداف دیگر استفاده می‌شود، استفاده می‌کنند. این احتمالاً به دلیل ماهیت پراکنده ساختمان لانه، به حداقل رساندن فشارهای انتخابی آناتومی مورد استفاده برای ساخت لانه است. به‌طور کلی، پرندگان ماهرترین لانه‌ساز هستند، اگرچه همه گونه‌های پرندگان لانه‌سازی نمی‌کنند، برخی تخم‌های خود را مستقیماً بر روی تاقچه‌های سنگ یا خاک لخت می‌گذارند، بدون اینکه ابتدا منطقه را اصلاح کنند. لانه‌ها به تنظیم دما و کاهش خطرات شکار کمک می‌کنند، بنابراین احتمال زنده ماندن فرزندان تا بزرگسالی را افزایش می‌دهند. | ## بخش 2: لانه | لانه‌های پرندگان از فرورفتگی‌های ساده در زمین که به عنوان خراش شناخته می‌شوند تا مجموعه شاخه‌های تا حد زیادی بدون ساختار تا آویزها یا کره‌های بافته شده با دقت متفاوت متفاوت است. مگاپودها، یکی از معدود گروه‌هایی که به‌طور مستقیم بچه‌های خود را پرورش نمی‌دهند، بچه‌های خود را در تپه ای از پوشش گیاهی تجزیه می‌کنند. بافندگان شاید پیچیده‌ترین لانه‌ها را به نمایش بگذارند، رشته‌های چمن که به گره بسته شده‌اند. بیشتر لانه‌های پرندگان جایی در وسط قرار می‌گیرند و بیشتر آنها لانه‌های فنجانی شکل را با استفاده از ترکیبی از گل، شاخه‌ها و برگ‌ها و پرها تشکیل می‌دهند. بعضی از پرندگان، مانند فلامینگوها و بادخورک‌ها، از بزاق استفاده می‌کنند تا لانه خود را در کنار هم نگه دارند. لانه شاخدار کاملاً از گل و مدفوع تشکیل شده است که روی شاخه‌های درختان قرار می‌گیرد تا به خورشید اجازه دهد آن را به یک ساختار قابل استفاده تبدیل کند. پستانداران بسیاری از گونه‌های پستانداران کوچک مانند جوندگان، خرگوش‌ها و سنجاب‌های زمینی برای محافظت از خود و بچه‌های خود جوراب‌هایی را در زمین حفر می‌کنند. سگ‌های دشتی سیستم پیچیده‌ای از تونل‌ها را می‌سازند که می‌تواند زمین‌های وسیعی را در بر بگیرد. یکی از این سازه‌ها به نام شهر، ۲۵۰۰۰ مایل مربع (۶۵۰۰۰ کیلومتر مربع) مساحت داشت و حدود ۴۰۰ میلیون نفر را در خود جای داده بود. خانه‌های آنها سازگار است تا در برابر تغییرات دما (بالای سطح زمین) بزرگ، سیل و آتش‌سوزی مقاومت کنند. خردسالان آنها در عمیق‌ترین محفظه‌هایی که دما در آن بیشترین میزان دما را دارد بزرگ می‌شوند. بسیاری از قورباغه‌های ساکن جویبار تخم‌های خود را در یک توده ژلاتینی قرار می‌دهند که آنها را به پوشش گیاهی زیر آب متصل می‌کنند. ماده برای تخمگذاری خود در مرکز سوراخ می‌کند، آنها را می‌پوشاند و سپس آنها را به مدت دو ماه محافظت می‌کند تا از تخم خارج شوند. هنگامی که تخمها شروع به جوجه ریزی می‌کنند، او لانه ای را که با گذشت زمان سفت شده است باز می‌کند و بچه‌ها را به سمت آب هدایت می‌کند و برای یک سال دیگر از آنها مراقبت می‌کند. تمساح‌ها در مورد مکان‌های لانه سازی خود بسیار خاص هستند و در صورت خراب شدن یک سایت، سایت را رها می‌کنند. دایناسورها از نظر فسیل، مشخص شده است که بسیاری از دایناسورها یا شاید همه آنها تخمگذاری کردند. دیرینه شناسان تعدادی از ویژگی‌ها را شناسایی کرده‌اند که به آنها امکان می‌دهد یک مکان لانه سازی را از یک خوشه تخمگذاری تصادفی تشخیص دهند. | ## بخش 3: لانه | این موارد شامل الگوهای خوشه بندی منظم، همزیستی تخمهای کامل با تخم‌های شکسته یا جوجه ریزی و بروز خصوصیات فیزیکی مانند شواهد حفاری است. یکی از نمونه‌ها در بالای لانه‌ای که حالت جوجه‌ریزی پیدا کرده بود، فسیل شده بود و اثبات می‌کند نام حیوان ضعیف بوده است (Oviraptor به معنی «تخم‌گذار» است). دندانهای خردسال در محل علائم ساییدگی از خود نشان می‌دهند، در حالی که استخوان‌های پا رشد کافی برای راه رفتن ندارند. این به دانشمندان اجازه می‌داد نتیجه بگیرند که این گونه مراقبت‌های والدین گسترده‌ای را برای بچه‌های جوان خود انجام می‌دهد. به احتمال زیاد این گونه لانه‌های خود را با شن و ماسه و پوشش گیاهی پوشانده است تا آنها را برای افزایش حفاظت در کلنی‌ها گرم و لانه کند. حشرات حشرات اجتماعی از جمله بیشتر گونه‌های مورچه‌ها، زنبورها، موریانه‌ها و زنبورها سازنده لانه هستند. این ویژگی‌ها اغلب شامل سیستم‌های تهویه و اتاق‌های جداگانه برای ملکه، تخم‌های او و افراد در حال رشد است. زنبورها و شاخدارها اغلب به دنبال حفره‌های طبیعی هستند که در آن می‌توانند لانه‌های خود را بسازند، همچنین به آنها کهیر معروف است، که در آن غذا ذخیره می‌کنند و جوان خود را پرورش می‌دهند. گونه‌های دیگر زنبورها و برخی زنبورها در زمین سوراخ می‌کنند یا از طریق چوب جویدن می‌کنند. به عنوان مثال، در گونه Megachile rotundata، ماده‌ها لانه‌های لوله ای شکل را در چوب‌های پوسیده و همچنین سوراخ‌های کوچک در زمین ایجاد می‌کنند، و هر سلول از دیسک‌های دایره ای شکل ساخته شده با استفاده از فک پایین زنبور عسل از برگ‌های گیاه ساخته می‌شود. لانه زنبورهای عسل بر اساس مومی که از بدن آنها ترشح می‌شود پایه‌ریزی می‌شوند، در حالی که کسانی که از زنبورهای ماده تشکیل می‌شوند به توانایی آنها در تبدیل آب گیاه به کاغذ با استفاده از بزاق بستگی دارند. لانه‌ها معمولاً دارای زندگی تقسیم شده‌ای هستند که تخم مرغ و فروشگاه‌های مواد غذایی در قسمت‌های مشخص کندو نگهداری می‌شوند. زنبورهای و سپید لانه‌های پیچیده‌ای را از مواد کاغذ مانند ایجاد می‌کنند که در سلولهای جداگانه تخم‌گذاری می‌کنند. لانه زنبورهای کاغذی از یک ردیف سلول تشکیل شده‌اند، در حالی که لانه‌های کت زرد می‌توانند دارای ضخامت بسیاری از لایه‌ها باشند و قطر آنها به ۳۰ سانتی‌متر (۰٫۹۸ فوت) برسد. پرندگانی مانند وزوز عسل در لانه زنبور عسل فعالیت می‌کنند، منبعی که توسط هورنت گرمسیری نیز هدف قرار می‌گیرد. | ## جمع‌بندی | لانه‌های مورچه به تنهایی از همزیشه‌های شش طبقه بندپایان پشتیبانی می‌کنند که شامل ۳۵ خانواده فقط از سوسک‌ها است.