موضوع مقاله: فورتونا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فورتونا | مقدمه: بواسطه این ایزدبانو، ممکن بود خوبی و موفقیت یا برعکس شر و بدبختی، نصیب آدمی شود: گاه فورتونا را به صورت زنی نابینا که پارچه‌ای به چشم بسته، تصویر می‌کنند، همان‌طور که امروزه نماد عدالت (بانوی عدالت) این گونه تصویر می‌شود. | ## بخش 1: فورتونا | وی همچنین، نماد و نماینده‌ای از زندگی توأم با پرهیز از هوسرانی و هوسبازی نیز هست. به عنوان آنوناریا، او الهه محافظت‌کننده از غلات و حبوبات و حامی جمع‌آوری آن‌ها بود [ویل دورانت، وی را آنونا و الهه ذخیره غذا خوانده‌است (به بخش نکات در پایین توجه شود . فورتونا زنان را در زادن نوزاد یاری می‌کرد و در کیش خود فورتونا پرمیگِنیا یا مادر آغازین نام داشت. معبد فورتونا در پالسترینا، یا پرانست کهن، مشهور بود و پیشگوئی خاص برای خود داشت. در مجموع فورتونا، خدابانویی مهم و قدرتمند بود، اما با این همه، اندیشه رومیان دربارهٔ کار او مبهم بود.اساطیر رم، اثر: استیوارد پرون، ترجمه: محمدحسین باجلان فرخی، چاپ اول، صفحه: ۲۱۸ منشأ اصل و منشأ اولیه ایزدبانوی فورتونا یا فورچونا، به زمان‌های بسیار کهن بازمی‌گردد. | ## بخش 2: فورتونا | او یک الوهیت حمایت‌کننده و محافظ بود و با شاخی پر از میوه و گل و غله که نماد فراوانی است، نمایانده می‌شد. با وی یک سکان کشتی نشان داده می‌شد که نشاندهندهٔ تسلط او بر تقدیر و سرنوشت بود و همچنین یک توپ، که شاید نمایانگر عدم قطعیت و در چرخش بودن بخت و اقبال به‌شمار می‌آمد.اساطیر جهان از مؤسسه لاروس(۲)، زیرنظر: پی یر گریمال، ترجمه: مانی صالحی علامه، چاپ اول، صفحه: ۱۱۵ تندیس واتیکان تندیسی از فورتونا که در اوستیا یافت شده و امروزه جزو آثار موزه واتیکان می‌باشد، به عنوان فورتونای نیکبختی شناخته می‌شود. وی که جایگزین توخه یونانی شده در این تندیس شاخ فراوانی را در یک دست و یک سکان کشتی را در دست دیگر خویش دارد. در این نقش فورتونا همانا [ایزدبانوی] نیکبختی و راهنمای زندگی مردان[کذا، صحیح: مردمان؟] شناخته می‌شود. وی از جمله ضمن اشاره به احیای کیش قدیم رومیان توسط آگوستوس و جانشینانش، می‌نویسد: تاریخ تمدن، ویل دورانت، ترجمه: دکتر حمید عنایت و دیگران، جلد سوم (قیصر و مسیح)، چاپ هفتم، صفحه: ۴۵۷ وی در جایی دیگر به مجسمه زرین فورتونا اشاره می‌کند که در اتاق خواب امپراتوران روم قرار داشته و در موقع جایگزینی امپراتوری به جای امپراتور دیگر، به عنوان نماد نیکبختی از خوابگاه امپراتور قبلی به خوابگاه امپراتور جدید انتقال می‌یافته‌است. | ## بخش 3: فورتونا | روش معمول برای تعیین هر فورتونای پارسی در ستاره‌بینی باستانی و سنتی وابسته به زمان تولد، یعنی، طول روشنایی روز یا مدت زمان شب می‌باشد (اینکه خورشید در بالای سطح افق یا پایین‌تر از آن واقع باشد). در ستاره‌بینی مدرن غربی، فرمول مربوط به طول روز تنها برای بسیاری از سال‌ها مورد استفاده قرار گرفت، اما با بدست آمدن اطلاعات بیشتر از ستاره‌بینی باستانی، در حال حاضر اغلب از دو روش برای محاسبه آن استفاده می‌کنند. فرمول مورد استفاده برای محاسبه بخش فورچون (=ساعت سعد، بخت، اقبال، نصیب) از طول روز، که با نماد «پی اف PF» نشان داده می‌شود، و مقصود از آن می‌تواند همان زمان‌های سعد و نحس باشد و به خوش یُمن بودن یا بد یُمنی زمانهای مختلف شبانه روز اشاره کند، با در نظر گرفتن موقعیت‌های ۳۶۰ درجه، برای هر نقطه، بدین صورت می‌باشد: پی اف = فراز جو + ماه - خورشید این فرمول برای تعیین پی اف یا همان بخش فورچون در شب، بدین صورت نوشته می‌شود: پی اف = فراز جو + خورشید - ماه هر کدام از نتایج حاصل از هریک از روش‌های محاسبه، برای موقعیت‌های متفاوت از منطقة البروج مختلف، پی اف یا ساعت سعد مربوط بدان را تعیین می‌کند. ابوریحان بیرونی ریاضیدان، ستاره‌شناس و محقق مشهور قرن یازدهم هجری، که از جمله بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین طرفداران این سیستم ستاره‌بینی و پیشگویی بود، در مجموع ۹۷ نقطه فورچون یا بخش عربی [همان ساعت سعد] را فهرست کرده بود، که این فهرست به گونه‌ای گسترده در رایزنی‌ها و مشاورات نجومی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. | ## جمع‌بندی | پل واشیر نیز، یک محاسبه‌گر مخصوص برای تعیین تمامی این بخش‌های عربی [ساعات سعد و نحس]، ابداع کرده بود.