موضوع مقاله: تغییر مذهب ایرانیان از سنی به شیعه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تغییر مذهب ایرانیان از سنی به شیعه | مقدمه: تغییر مذهب ایرانیان از تسنن به تشیع در طی سده‌های ۱۶ تا ۱۸ میلادی در زمان حکمرانی سلسله صفویه به‌طور گسترده به وقوع پیوست و ایران را به مرکز تشیع در جهان تبدیل کرد. | ## بخش 1: تغییر مذهب ایرانیان از سنی به شیعه | همچنین این اتفاق باعث این شد که شاخهٔ شیعه دوازده امامی بر شاخه‌های زیدی و اسماعیلی که پیش از این درصد زیادی از شیعیان ایران از آن شاخه‌ها بودند چیره شود. زمینه صفویه در ابتدا سنی مذهب بودند؛ ولی حامیان اصلی آن‌ها قبایل ترکمن آناتولی (قزلباش‌ها) بودند که شکلی عامیانه از شیعه را اجرا می‌کردند. این شکل تشیّع با شیعهٔ دوازده امامی اصلی چندان اشتراکی نداشت؛ زیرا از منطقه‌ای مرزی که اعتقادات باستانی با مؤلفه‌های عرفانی و آخرالزمانی آمیخته شده بود سرچشمه می‌گرفت. این روند در زمان شیخ جنید (متوفی ۱۴۶۰) خشونت‌بار و نظامی شد و نوعی افراطی از اسلام شیعی به‌وجود آمد که مؤلفه‌های شمنی مانند اعتقاد به تناسخ و مهدویت در آن بود. حمدالله مستوفی در نزهت القلوب می‌نویسد که جمعیت سنی در شهرهای بزرگ ایران غالب بوده و شیعهٔ دوازده امامی در مناطقی مانند گیلان، مازندران، ری، ورامین، قم، کاشان، خوزستان و سبزوار در خراسان متمرکز بوده است. در دوران تیموریان و به‌ویژه در زمان آق‌قویونلوهای سنّی مذهب، شیعه در میان دهقانان مناطق مختلف ایران وجود داشته است. به گفتهٔ مستوفی مکتب سنی شافعی تقریباً در همه جا، چه در مناطق سنی و چه مناطق شیعه، غلبه داشت. دلایل شیعیان دلایل زیر را علل گرایش ایرانیان به تشیّع برشمرده‌اند: تغییر مرکز حکومت علی بن ابی‌طالب از مدینه به کوفهپیدایش و گسترش تشیع در ایران پرسمان (پرسمان دانشگاهیان) هجرت بسیاری از امامزادگان، به‌ویژه هجرت علی بن موسی الرضا امام هشتم شیعیان به ایرانعلل گرایش ایرانیان به تشیع و گسترش آن الشیعه تأثیر گرفتن از سلمان فارسی (در زمانی که وی حاکم مدائن مرکز ساسانیان بود)مدنی، الدرجات الرفیعه فی طبقات الشیعه، ص۲۱۵ واقعهٔ عاشورا و تمایل مردم به اسلام حسینیایرانیان چگونه شیعه شدند؟ آوینی حضور بعضی از شاگردان امامان شیعه در ایران و دعوت به اهل‌بیت اثرپذیری از ایرانیان مقیم یمن که متمایل به اهل‌بیت بودندالتنبیه و الاشراف، (مسعودی) ۲۵۹ با این وجود موارد زیر بدیهی هستند: ارتباط اوزون حسن، پدربزرگ اسماعیل اول، با اروپا و آغاز نخستین جنگ‌های عثمانی توسط او تأثیرات در دورهٔ ایلخانانکاشانی، عبدالله بن علی، تاریخ اولجایتو، ۱۳۴۸ش، ص۹۹–۱۰۱ و همچنین در حکومت آل‌بویه تحمیل مذهب شیعه دوازده‌امامی توسط شاه اسماعیل اول و دیگر شاهان صفویه به مردم ایران و جنگ با ازبک‌ها و عثمانی‌ها برای جلوگیری از رسمی کردن مذهب شیعه دوازده‌امامی دلیل استراتژیک: جنگ‌های عثمانی با مسئله حرمت جنگ مسلمان با مسلمان در تضاد بود و افراد زیادی بودند که با جنگ و خون‌ریزی مسلمانان مخالف بوده و اعتقاد داشتند که باید به خلافت عثمانی پیوست و از امر خلیفه مسلمین اطاعت نمود. ظهور شاه اسماعیل در ایران منجر به یکپارچگی ایران زیر پرچم یک حکومت ایرانی پس از سده‌ها ملوک‌الطوایفی شد. بیشتر سنی‌های ایران از نوع حنفی و شافعی بودند که صفویان خود نیز از همین شاخه اخیر بودند. تا پایان سده پانزدهم میلادی اکثر علمای سنی از سایر سرزمین‌های اسلامی برای تحصیل اسلام به ایران می‌آمدند زیرا در سایر بخش‌های جهان اسلام به اندازه ایران مدارس اسلامی وجود نداشت. نویسنده علی اکبر حسنی تا در زمان ایلخانان و تیموریان فضای بازتری برای شیعیان و ترویج تشیع به وجود آمد. شیعیان به دربار این حکومت‌ها راه یافتند و از این فرصت برای ترویج تشیع استفاده کردند. تا در زمان ایلخانان سلطان محمد خدابنده شیعه شد و در زمان تیموریان سکه با نام امامان ش ضرب شد. در نیمه اول قرن چهاردهم میلادی (هشتم هجری) با توجه به درگیری‌های بین ایلخانیان (شیعه) و مملوکیان (سنی) شیخ صدرالدین موسی (۷۹۴–۷۰۸ق ۱۳۹۱–۱۳۰۵م) شروع به متمایل شدن به شیعه کرد. وی با گروه‌های شیعه مثل سربداران خراسان (۱۳۸۱–۱۳۳۷) و مرعشیان طبرستان و با شخصیت‌های مهم مثل تیمور لنگ و جانی بیک متحد شد. | ## بخش 2: تغییر مذهب ایرانیان از سنی به شیعه | در زمان شیخ جنید (مرگ ۱۴۶۰ م) صفویه از یک فرقه صوفیانه که حول یک مرید سازماندهی شده بود، به یک جنبش نظامی فعال با سیاست فتح و سلطه تبدیل شد. شیخ جنید با عموی خود جعفر که مخالف فعالیت‌های نظامی صوفیان بود درگیر شد و گروه نظامی شیعی خود را تشکیل داد. او اولین رهبر معنوی صفوی بود که گسترش آموزه‌های شیعه و خصوصاً غلات دوازده امامی را حمایت کرد.Vincent J. آنها به آموزه‌های شیوخ اولیه صفوی شیخ حیدر و پسرش اسماعیل اول، پایبند بودند و شاهان صفوی را به‌عنوان مرشد خود یا شخصیت‌های الهی می‌دانستند و از این رو به عنوان غلات طبقه‌بندی می‌شوند.Momen, 1985 پس از فتح تبریز، در میان سران قزلباش حتی یک کتاب در مورد شیعه دوازده امامی وجود نداشت. کتاب علامه حلی (۱۲۵۰–۱۳۲۵میلادی) از کتابخانه شهر تهیه شد تا راهنمای دینی برای دولت باشد. 397 شاه اسماعیل و اعلام تشیع در ایران شاه اسماعیل صفوی در سال ۱۵۰۱ پس از فتح تبریز خود را شاهنشاه ایران خواند. شاه اسماعیل یک دهه بعد تقریباً همه ایران را زیر کنترل خود داشت، جایی که اکثریت مردم آن سنی بودند. پروژه شیعه کردن مردم ایران توسط وی آغاز شد و این کار را در مناطقی که فتح کرد با موفقیت کامل به پایان رساند. او مردم را مجبور می‌کرد تا سه خلیفه اول را نفرین کنند و به علمای سنی تنها سه انتخاب می‌داد: تشیع، مرگ یا تبعید. احمد منشی قمی نحوه اعلام تشیع پس از ورود شاه اسماعیل به تبریز را چنین شرح می‌دهد: دلایل صفویان برای تغییر مذهب ایرانیان مهم‌ترین دلایل صفویان برای تغییر مذهب ایرانیان، دلایل سیاسی بود. آن‌ها را از این قرار می‌دانند: ادامه سیاست دشمنی با عثمانی و نزدیکی به اروپای مسیحی که از چهل سال قبل توسط اوزون حسن اتخاذ شده بود. رویه عثمانی سلطان بایزید دوم در نامه‌هایی از شاه‌اسماعیل اول خواست که با تعادل در سیاست مذهبی خود و توهین نکردن به باورهای اهل سنت و آزار نرساندن به ایشان، حکومت مستقل و ثابتی در ایران برپا کند و اشاره کرد که ایرانیان ثابت کرده‌اند تا زمانی‌که حاکمان ایشان از خودشان نباشند و ریشه آنها در داخل مرزهای ایران قرار نداشته باشد، از آنها با رضایت خاطر تبعیت نمی‌کنند. او آغاز سلسله صفوی را ضمن دعوت به عدم تعصب و خشونت تبریک گفت، اما شاه‌اسماعیل به این دعوت توجهی نکرد و سیاست خشونت‌بار مذهبی خود را ادامه داد که درنهایت به نبرد با جانشین بایزید، یعنی سلطان سلیم اول انجامید. تعصبات مذهبی در ایران بازتاب‌هایی در بیرون از مرزها داشت؛ چنان‌که در عثمانی، کشتار و آزار شیعیان آغاز گشت و به همین منوال در آسیای مرکزی نیز کشتار و آزار شیعیان ادامه داشت. حتی علمای شیعه حجاز در میانه عصر صفوی نامه‌ای به علمای اصفهان نوشتند که شما در اصفهان لعن می‌کنید و ما در حجاز رنج تبعات آن را تحمل می‌کنیم. او لعن آیینی و اجباری سه خلیفه اول اهل سنت (ابوبکر، عمر و عثمان) را به عنوان غاصبان خلافت در مساجد اجباری کرد، دارایی سنی‌ها را کشف و ضبط کرد، طریقت‌های سنی مذهب را از هم پاشید. وجود امامزاده‌ها در خاک ایران از پیش، تصادفاً شرایطی را ایجاد کرد که به آنچه می‌توان گرویدن جغرافیایی این سرزمین خواند کمک کرد. | ## بخش 3: تغییر مذهب ایرانیان از سنی به شیعه | مهم‌ترین این اماکن مقدس حرم امام رضا در مشهد و مجموعه ساختمان‌های پیرامون آن بود. این حرم که از پیش توسط تیموریان تزیین بسیار شده بود مورد توجه ویژه شاه عباس قرار داشت که زیارت‌های پیاده‌اش به آن گونه‌ای از پروپاگاندای دودمانی بود. در قم محل دفن فاطمه معصومه، خواهر امام هشتم شیعیان، زائرینش تنها از مشهد کمتر بود ولی با وجود برجستگی پیشین در توسعه دانشوری شیعی در سایه اصفهان به عنوان مرکز یادگیری قرار داشت. قم همچون مشهد در دوره صفوی مورد توجه خاندان شاهی قرار داشت؛ به گونه ای که چهار تن از پادشاهان صفوی پی در پی تصمیم بر آن داشتند که پس از مرگ در آن محل دفن شوند. پاسداشت کشته‌شدن حسین بن علی در روز عاشورا، که مراسم عزاداری آن در دوره صفوی روز به روز گسترش بیشتری یافت عملاً مهم‌ترین رویداد مذهبی سال شد. قرائت شعر یا نثر توصیف‌گر مصائب او به همراه دیگر اعضای خانواده پیامبر عمل شایسته‌ای تلقی می‌شد که می‌توانست هر زمان در سال انجام شود. عید غدیر، روزی که بنا بر باور تشیع، پیامبر اسلام، علی بن ابی‌طالب را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد نیز بسیار جشن گرفته می‌شد. جشن دیگری که به آن بها داده شد، جشن عمرکشان بود، که جشنی اغلب زننده، دربارهٔ ترور عمر بن خطاب خلیفه دوم اهل سنت بوده است. محو تقریباً کامل تسنن از فلات ایران، که با این و دیگر راه‌ها حاصل شد، به وضوح باید تدریجی بوده باشد و حداقل در بعضی نقاط در ابتدا شامل پذیرش عمل‌گرایانه و ظاهری یک آیین تحمیلی بوده است. مشخصاً سرشناسان سنی قزوین لجوج از آب درآمدند و تعداد زیادی از آنان در دوران حکومت شاه تهماسب یکم به خاطر انحراف مذهبی اعدام شدند. با این حال آن قدری از آنان دوام آوردند که در دوره مختصر وقفه سنی مشمول جایزه اسماعیل دوم به آنهایی شوند (یا مدعی بودند که می‌شوند) که سرسختانه از لعنت فرستادن به سه خلیفه اول خودداری می‌کردند. برای تداوم وفاداری به تسنن در برخی محل‌ها تا دوره عباس یکم، مخصوصاً در شرق ایران، شواهدی وجود دارد. در سال ۱۰۰۸ قمری/۱۵۹۹ میلادی او کارزار آزار سنی‌های سرخه (سمنان) را شروع کرد ولی سه دهه بعد تسنن همچنان در این شهر متداول بود، گرچه در پیرامون آن کمتر متداول بود. کنار گذاشتن سنی‌ها از معافیت‌های مالیاتی توسط همان پادشاه که او گاهی حکم آن را می‌داد نشانگر دوام قابل توجه تسنن در نواحی معین و عزم برای محو آن است. سنی‌ها در غرب حتی تا همدان آن قدر پرشمار بودند که کدخدای شهر نیز از آنان بود، او در سال ۱۰۱۷ توسط شاه عباس اعدام شد. تنها مورد ثبت شده‌ای که شاه عباس آماده پذیرش سنی گری بی مزاحمت برای آنان در یکی از منطقه‌های تحت کنترلش بوده بازدیدی از تالش است که او در برابر پیشنهادها برای مجبور کردن مردم آن به رها کردن شافعی گری موروثی مقاومت کرد و به خدمات نظامی ای که آنان به نیاکانش کرده بودند اشاره کرد. تشیع پس از صفویه نابودی دولت صفوی به دست افغان های هوتکی در سال ۱۷۲۲ میلادی نشان داد که گرایش اکثریت قاطع ایرانیان به تشیع بزرگ‌ترین دستاورد این دودمان بوده است چرا که با وجود نبود حمایت دولتی به مدت بیش از سه دهه، تشیع به عنوان آیین خاص و شبه-ملی ایران دوام آورد. | ## جمع‌بندی | اما اصفهان بیشتر به خاطر خرابی‌هایی که افغان ها به بار آوردند، جاذبه خود را به عنوان مرکز جهان شیعی از دست داد، و تمرکز فعالیت دانشورانه به عتبات، شهرهای دارای حرم در عراق منتقل شد.