موضوع مقاله: تیم ملی فوتبال برزیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تیم ملی فوتبال برزیل | مقدمه: تیم ملی فوتبال برزیل با نام مستعار سلسائو، به تیم ملی فوتبال مردان برزیل گفته می‌شود که زیر نظر فدراسیون فوتبال برزیل نهاد حاکم بر فوتبال در کشور برزیل اداره می‌شود. | ## بخش 1: تیم ملی فوتبال برزیل | آن‌ها از سال ۱۹۲۳ به عضویت فیفا درآمده‌اند و از سال ۱۹۱۶ عضوی از کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) هستند. برزیل موفق‌ترین تیم ملی در جام جهانی فوتبال است که بار قهرمان: ۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ شده است. سلسائو همچنین بهترین عملکرد کلی را در رقابت‌های جام جهانی، هم به نسبت و هم به صورت مطلق دارد. با رکورد ۷۶ پیروزی در ۱۱۴ مسابقه، ۱۲۹ تفاضل گل، ۲۴۷ امتیاز و ۱۹ باخت است.رکوردها و آمار و ارقام جام جهانی فوتبال برزیل تنها تیم ملی است که در تمام دوره‌های جام جهانی بدون غیبت یا بدون نیاز به پلی‌آف بازی کرده است، و تنها تیمی است که جام جهانی را در چهار قارهٔ مختلف: یک بار در اروپا (۱۹۵۸ سوئد)، یک بار در آمریکای جنوبی (۱۹۶۲ شیلی)، دو بار در آمریکای شمالی (۱۹۷۰ مکزیک و ۱۹۹۴ ایالات متحده) و یک بار در آسیا (۲۰۰۲ کرهٔ جنوبی/ژاپن) برده است. برزیل همچنین موفق‌ترین تیم در جام کنفدراسیون‌های فیفا است که چهار بار در سال‌های ۱۹۹۷، ۲۰۰۵، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ قهرمان شده است. برزیل پس از کسب مدال طلا در مسابقات فوتبال بازی‌های المپیک ۲۰۱۶، به همراه فرانسه تنها کشورهایی هستند که در تمام مسابقات برگزارشدهٔ مردان فیفا در تمام رده‌های سنی قهرمان شده‌اند. در جدول رده‌بندی فیفا، برزیل دارای بالاترین میانگین امتیاز الو، و چهارمین رتبهٔ اوج الو فوتبال در تمام دوران است که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد. در سیستم رده‌بندی فیفا، برزیل با ۱۳ بار، رکورد بیشترین رتبهٔ یک در رده‌بندی سالانهٔ فیفا را دارد. بسیاری از مفسران، کارشناسان و بازیکنان سابق تیم برزیل، تیم ملی برزیل در سال ۱۹۷۰ را بهترین تیم تمام دوران می‌دانند البته شکست ۷ بر ۱ آنها مقابل آلمان در خاک برزیل در جام جهانی ۲۰۱۴ برای مردم این کشور مایه شرمساری شد. در سال ۱۹۹۶، تیم ملی برزیل به رکورد ۳۵ بازی متوالی بدون شکست دست یافت، موفقیتی که آن‌ها به مدت ۲۵ سال به‌عنوان یک رکورد جهانی در اختیار داشتند. برزیل ۲–۰ با گل‌های اسوالدو گومز و عثمان پیروز شد، البته گاه ادعا می‌شود که آن بازی ۳–۳ مساوی شده است. دیگر بازی‌های اولیه که در آن زمان انجام شد شامل چند بازی دوستانه مقابل آرژانتین (شکست ۳–۰)، شیلی (در ۱۹۱۶) و اروگوئه (در ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۱۶) بود. با این حال، با رهبری توانایی‌های گلزنی آرتور فریدنریش، آن‌ها در خانه در مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی در سال ۱۹۱۹ پیروز شدند و پیروزی خود را در خانهٔ خود در سال ۱۹۲۲ تکرار کردند. سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۸ و نخستین جام جهانی جام جهانی ۱۹۳۰، نخستین جام جهانی بود که با حضور تیم برزیل در اروگوئه برگزار شد. آنها برزیل در دور نخست جام جهانی ۱۹۳۴ در ایتالیا در برابر اسپانیا شکست خوردند، اما در جام جهانی ۱۹۳۸ در فرانسه به نیمه‌نهایی رسیدند و با نتیجهٔ ۲–۱ از ایتالیا قهرمان جام شکست خوردند. تیم ملی برزیل با قهرمانی در جام ملت‌های آمریکای جنوبی ۱۹۴۹ که در برزیل برگزار شد، به یک دورهٔ ۲۷ سالهٔ ناکامی و عدم کسب عناوین رسمی، پایان داد.Oliver, Guy (1992). تا پیش از این مسابقات، آخرین قهرمانی برزیل به مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی در سال ۱۹۲۲ بازمی‌گشت که مسابقات آن دوره نیز در کشور برزیل بازی شده بود.Oliver, Guy (1992). تصویر از آرشیو ملی برزیل پس از آن، تیم برزیل برای نخستین بار با میزبانی جام جهانی ۱۹۵۰ به شهرت بین‌المللی دست یافت. این تیم در آخرین بازی دور نهایی، مقابل اروگوئه در ورزشگاه دو ماراکانای ریو برای قهرمانی در جام جهانی تنها به یک تساوی نیاز داشت. برای جام جهانی ۱۹۵۴ در سوئیس، تیم برزیل تقریباً به‌طور کامل بازسازی شد و رنگ لباس تیم نیز با طرحی جدید از آلدیر شلی از سفید یکدست به زرد، آبی و سبز با الهام از پرچم ملی برزیل، تغییر کرد تا ناکامی ماراکانازو فراموش شود. برزیل در این دوره به یک‌چهارم نهایی مسابقات رسید اما در این مرحله، در دیداری پر از درگیری و جنجال و یکی از زشت‌ترین مسابقات تاریخ فوتبال، معروف به نبرد برن، با نتیجهٔ ۴–۲ مغلوب تیم ملی مجارستان شد. پیش از بازی، مربی ویسنته فئولا سه تعویض انجام داد که برای برزیل برای شکست شوروی بسیار مهم بود: زیتو، گارینشا و پله، از همان ابتدای بازی، آن‌ها بی‌امان فشار را ادامه دادند و پس از سه دقیقه که بعداً به عنوان «بهترین سه دقیقهٔ تاریخ فوتبال» توصیف شد، برزیل به برتری رسید. پله تنها گل بازی یک‌چهارم نهایی خود را مقابل ولز به ثمر رساند و در نیمه‌نهایی فرانسه را با نتیجه ۵–۲ شکست داد. سپس برزیل در فینال ۵–۲ سوئد را شکست داد و اولین قهرمانی خود در جام جهانی را به دست آورد و اولین کشوری شد که در خارج از قارهٔ خود قهرمان جام جهانی شد. پله در این دوره در جریان بازی گروهی دوم مقابل چکسلواکی مصدوم شد و نتوانست در بازی‌های بعدی این جام، به میدان برود. این تورنمنت به‌خاطر بازی‌های به‌شدت فیزیکی‌اش به یاد مانده و پله یکی از بازیکنانی بود که بیشتر تحت تأثیر این موضوع قرار گرفت. در مقابل پرتغال، چندین تکل خشن مدافعان پرتغال باعث شد پله این بازی و مسابقات را ترک کند. برزیل در این دیدار شکست خورد و برای نخستین بار از جام ۱۹۳۴ در دور نخست جام جهانی حذف شد و از آن زمان تاکنون، همواره موفق به صعود به مرحلهٔ حذفی این رقابت‌ها شده است. برزیل پس از ایتالیا در جام جهانی ۱۹۵۰ دومین مدافع عنوان قهرمانی جام بود که در دور نخست دورهٔ بعد، از مسابقات حذف می‌شد. پس از جام‌های جهانی ۱۹۹۸، ۲۰۰۲، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ تیم‌های ملی فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و آلمان نیز به این فهرست اضافه شدند. پس از پایان این مسابقات، پله اعلام کرد که نمی‌خواهد دوباره در جام جهانی بازی کند. بازیکنان سرشناسی همچون پله، کارلوس آلبرتو تورس، جرزینیو، توستائو، ژرسون و ریولینو در این تیم توپ می‌زدند. | ## بخش 2: تیم ملی فوتبال برزیل | برزیل در این مسابقات، هر شش بازی خود را در برابر تیم‌های چکسلواکی، انگلستان و رومانی (در مرحلهٔ گروهی) و در برابر پرو، اروگوئه و ایتالیا (در دور حذفی) بُرد. جرزینیو با هفت گل دومین گلزن برتر این جام جهانی بود و تنها بازیکنی است که در هر بازی در جام جهانی گلزنی کرده است. برزیل برای سومین بار جام ژول ریمه را به‌دست‌آورد (نخستین تیم ملی که این کار را انجام داد) که به این معنی بود که آن‌ها این اجازه را داشتند که جام را نزد خود نگه دارند. سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۰ پس از بازنشستگی پله و سایر ستارگان از تیم ۱۹۷۰ برزیل، این تیم نتوانست در جام جهانی ۱۹۷۴ آلمان غربی بر هلند غلبه کند و پس از شکست در برابر لهستان در دیدار رده‌بندی، در ردهٔ چهارم مسابقات قرار گرفت. در مرحلهٔ دوم گروهی جام جهانی ۱۹۷۸، برزیل برای کسب مقام نخست و راهیابی به فینال با میزبان مسابقات یعنی آرژانتین در رقابت بود. برزیل در آخرین بازی خود در این گروه با نتیجهٔ ۳ بر ۱ لهستان را شکست داد و با تفاضل گل ۵+ به صدر جدول صعود کرد. آرژانتین تفاضل گل ۲+ داشت، اما در آخرین بازی خود در گروه، پرو را ۶–۰ شکست داد و به این ترتیب در دیداری مشکوک به تبانی که در نهایت اثبات نشد، راهی فینال مسابقات شد. برزیل در بازی رده‌بندی ایتالیا را شکست داد و به‌عنوان تنها تیم بدون شکست مسابقات، رتبهٔ سوم را به‌دست‌آورد. در جام جهانی ۱۹۸۲، که در اسپانیا برگزار شد، برزیل با شکست ۳–۲ در بارسلونا در برابر ایتالیا، از مسابقات حذف شد. این مسابقه در ورزشگاه سریا برگزار شد و از آن با عنوان «تراژدی سریا» یاد می‌کنند. برزیل در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی در یک بازی کلاسیک توتال فوتبال با فرانسه تحت رهبری میشل پلاتینی دیدار کرد. بازی در وقت قانونی به تساوی ۱–۱ انجامید و پس از یک‌وقت اضافهٔ بدون گل، همه چیز به ضربات پنالتی ختم شد که برزیل با نتیجهٔ ۴–۳ شکست خورد. پس از ۴۰ سال وقفه، برزیل در کوپا آمریکای ۱۹۸۹ قهرمان شد، که این چهارمین قهرمانی برزیل در چهار تورنمنت به میزبانی برزیل بود. در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا، مربیگری برزیل بر عهدهٔ سباستیائو لازرونی بود که در کوپا آمریکای ۱۹۸۹ مربی برزیل بود. برزیل در این دوره، تیمی فاقد خلاقیت بود اما به دور دوم راه یافت اما در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی در تورین در برابر رقیب اصلی و سنتی خود در آمریکای جنوبی یعنی آرژانتین تحت رهبری دیگو مارادونا با نتیجهٔ ۱–۰ شکست خورد."World Cup 1990" . دورهٔ طلایی دوم (۱۹۹۴–۲۰۰۲) برزیل ۲۴ سال را بدون قهرمانی در جام جهانی و حتی حضور در فینال این مسابقات سپری کرد. انتظار برزیلی‌ها در جام جهانی ۱۹۹۴ در ایالات متحده به پایان رسید، ستارگانی چون روماریو و ببتو در خط حمله، کاپیتان دونگا در خط میانی، کلودیو تافارل به‌عنوان دروازه‌بان و ژورژینیو در خط دفاع، در این تیم حضور داشتند و برزیلی‌ها برای چهارمین بار قهرمان جام جهانی شدند. برزیل در این مسابقات با نتیجهٔ ۱–۰ ایالات متحده را در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی شکست دادند. در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی در دالاس با نتیجهٔ ۳–۲ مقابل هلند پیروز شدند و در نیمه‌نهایی با نتیجهٔ ۱–۰ مقابل سوئد به پیروزی رسیدند. بازی فینال این مسابقات در ورزشگاه رز بول پاسادنا در گرمای شدید انجام شد و با تساوی بدون گل به پایان رسید. در ضربات پنالتی با از دست رفتن آخرین پنالتی ایتالیا توسط روبرتو باجو برزیل قهرمان مسابقات شد. برزیل در صدر گروه خود قرار گرفت و در دو دور بعدی پیروز شد، در نیمه‌نهایی پس از تساوی ۱–۱، هلند را در ضربات پنالتی شکست داد. بازیکن اصلی مسابقات رونالدو در مسیر صعود به فینال این مسابقات چهار گل به ثمر رساند و سه پاس گل داد. برزیل در بازی‌های گروهی در کرهٔ جنوبی هر سه حریف خود را شکست داد و صدرنشین گروه شد. در بازی نخست برزیل در برابر ترکیه در اولسان، ریوالدو پس از این‌که هاکان اونسال از ترکیه توپ را به پاهای او زد، درحالی‌که صورتش را به نشانهٔ درد، گرفته بود، روی زمین افتاد. ریوالدو به‌دلیل تمارض محروم نشد اما به‌دلیل این حرکت، ۵۱۸۰ پوند جریمه شد و نخستین بازیکنی شد که به‌علت تمارض توسط فیفا مجازات می‌شود. برزیل در دیدارهای دور حذفی خود در ژاپن در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی بلژیک را با نتیجهٔ ۲ بر ۰ در کوبه شکست داد. برزیل در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی در شیزوکا، انگلستان را با نتیجهٔ ۲–۱ شکست داد و گل پیروزی‌بخش برزیل با یک ضربهٔ ایستگاهی غیرمنتظره توسط رونالدینیو از فاصلهٔ ۴۰ متری به ثمر رسید. فینال این دوره بین آلمان و برزیل در یوکوهاما برگزار شد و رونالدو در پیروزی ۲–۰ برزیل دو گل به ثمر رساند. تاکتیک حملهٔ این تیم با نام مستعار "چهارنفرهٔ جادوییً حول محور چهار بازیکن ساخته شد: رونالدو، آدریانو، کاکا و رونالدینیو. رونالدو دو بار گلزنی کرد و با رکورد بیشترین گل زده در تمام جام‌های جهانی برابری کرد. گل رونالدو پانزدهمین گل او در تاریخ جام‌های جهانی بود و او رکورد قبلی ۱۴ گل را شکست. | ## بخش 3: تیم ملی فوتبال برزیل | برزیل اما در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی مقابل فرانسه با گل تیری آنری ۱–۰ شکست خورد و حذف شد. این تیم در کوپا آمریکای ۲۰۰۷ قهرمان شد و روبینیو کفش طلا را دریافت کرد و به‌عنوان بهترین بازیکن مسابقات انتخاب شد. دو سال بعد، برزیل قهرمان جام کنفدراسیون‌های فیفا در سال ۲۰۰۹ شد و ایالات متحده را با نتیجهٔ ۳–۲ در فینال شکست داد تا سومین عنوان قهرمانی خود در جام کنفدراسیون‌ها را به‌دست‌آورد. کاکا بهترین بازیکن تورنمنت شد و مهاجم لوئیس فابیانو جایزهٔ بهترین گلزن را از آن خود کرد. برزیلی‌ها در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی به مصاف شیلی رفتند و با نتیجهٔ ۳–۰ پیروز شدند اما در یک‌چهارم نهایی با نتیجهٔ ۲–۱ مغلوب هلند شدند. در کوپا آمریکای ۲۰۱۱، برزیل در برابر پاراگوئه شکست خورد و در یک‌چهارم نهایی حذف شد. در ۶ ژوئن ۲۰۱۳، برزیل در رده‌بندی فیفا در ردهٔ ۲۲ قرار گرفت که پایین‌ترین رتبهٔ آن‌ها در تاریخ بود. برزیل در فینال جام کنفدراسیون‌های ۲۰۱۳ به مصاف اسپانیا رفت و با نتیجهٔ ۳–۰ پیروز شد و چهارمین عنوان قهرمانی خود در جام کنفدراسیون‌ها را به‌دست‌آورد. نیمار به‌عنوان بهترین بازیکن تورنمنت انتخاب شد و جایزهٔ توپ طلا و کفش برنز آدیداس را دریافت کرد و ژولیو سزار نیز جایزهٔ دستکش طلایی بهترین دروازه‌بان مسابقات را از آن خود کرد. جام جهانی ۲۰۱۴ در بازی افتتاحیهٔ جام جهانی ۲۰۱۴ مقابل کرواسی، دو گل نیمار و یک گل از اسکار باعث شد سلسائو در نخستین جام جهانی خود در زمین خود پس از ۶۴ سال، شروعی پیروزمندانه داشته باشد. این تیم سپس با مکزیک مساوی کرد و با پیروزی ۴–۱ در برابر کامرون، جواز حضور در مرحلهٔ حذفی این جام را دریافت کرد. برزیل در مرحلهٔ یک‌شانزدهم به مصاف شیلی رفت و پس از تساوی ۱–۱ در ضربات پنالتی حریف خود را شکست داد و به دور بعد رفت. این بازی، آخرین بازی نیمار (ردیف جلو، نفر دوم از راست) در این مسابقات پس از مصدومیت و شکستگی مهره بود. برزیل در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی دوباره با حریفی از آمریکای جنوبی روبه‌رو شد و کلمبیا را ۲–۱ شکست داد. در اواخر این بازی، نیمار پس از شکستگی مهره از زمین بیرون رفت و ادامهٔ این مسابقات را از دست داد. سلسائو در ادامه با نتیجهٔ ۷ بر ۱ به آلمان باخت و بزرگ‌ترین شکست تاریخ برزیل در جام جهانی رقم خورد. در کوپا آمریکای قرن ۲۰۱۶، برزیل این مسابقات را با تساوی بدون گل مقابل اکوادور آغاز کرد و در بازی بعدی با نتیجهٔ ۷–۱ هائیتی را شکست داد. برزیل که برای صعود به مرحلهٔ حذفی مسابقات، تنها به یک تساوی نیاز داشت، با گلزنی رائول رویدیاز در دقیقهٔ ۷۵، یک باخت بحث‌برانگیز ۱–۰ مقابل پرو را متحمل شد. این شکست باعث شد برزیل برای نخستین بار از کوپا آمریکای ۱۹۸۷ در مرحلهٔ گروهی از مسابقات حذف شود. پس از شکست دادن مکزیک در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی، برزیل در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی در برابر بلژیک با نتیجهٔ ۲–۱ شکست خورد و حذف شد. تیته با قهرمانی در کوپا آمریکای ۲۰۱۹ در خانه، برزیل را به نخستین قهرمانی در کوپا آمریکا از سال ۲۰۰۷ رساند. در این جام، برزیل پس از پیروزی ۲–۰ در نیمه‌نهایی در برابر آرژانتین، پرو را در فینال شکست داد و نهمین عنوان کوپا آمریکای خود را کسب کرد. این تیم سپس در مرحلهٔ یک‌شانزدهم با کرهٔ جنوبی روبه‌رو شد و با اختلاف ۳ گل پیروز شد و به مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی رفت و در نهایت با نتیجهٔ ۴–۲ در ضربات پنالتی در برابر کرواسی شکست خورد و حذف شد. لباس تیم ملی رنگ لباس اولیه تیم ملی فوتبال برزیل در اول سفید با یقه‌های آبی بود، اما پس از شکست در جام جهانی ۱۹۵۰، این رنگ‌ها به دلیل نداشتن هویت و نماد ملی مورد انتقاد قرار گرفتند. به همین دلیل، روزنامه کوریو دا مانیا با اجازه کنفدراسیون ورزشی برزیل مسابقه‌ای برای طراحی لباسی جدید برگزار کرد که چهار رنگ پرچم برزیل را در بر بگیرد.Futebol, p64 طرح برنده توسط آلدیر گارسیا شله نوجوانی نوزده‌ساله از شهر پلوتاس ارائه شد,Futebol, p64 پیراهن زرد با حاشیه سبز و شورت آبی با تزئینات سفید. این لباس برای نخستین بار در مارس ۱۹۵۴ و در دیدار برابر تیم ملی شیلی استفاده شد و از آن زمان تاکنون به عنوان لباس اصلی تیم باقی مانده است. شرکت تاپر تا دیدار برابر تیم ملی ولز در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۱ تولیدکننده لباس‌های برزیل بود. پس از آن، آمبرو از مسابقه مقابل تیم ملی یوگسلاوی در اکتبر ۱۹۹۱ این مسئولیت را برعهده گرفت. همچنین نایکی از اواخر سال ۱۹۹۶ و پیش از رقابت‌های کوپا آمریکا ۱۹۹۷ و جام جهانی ۱۹۹۸ تولید لباس‌های این تیم را آغاز کرد. استفاده از رنگ‌های آبی و سفید به عنوان لباس دوم ریشه در دوران پایانی سلطنت پرتغال دارد و به دهه ۱۹۳۰ بازمی‌گردد، اما این ترکیب به‌طور اتفاقی پس از فینال جام جهانی ۱۹۵۸ به لباس دوم دائمی تیم تبدیل شد. | ## جمع‌بندی | در آن مسابقه، حریف برزیل یعنی تیم ملی سوئد نیز پیراهن زرد بر تن داشت و طبق قوانین، میزبان حق استفاده از رنگ اصلی خود را داشت.