موضوع مقاله: ایالت‌های اتریش | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایالت‌های اتریش | مقدمه: ایالت‌های اتریش می‌توانند قوانینی را تصویب کنند که در محدوده قانون اساسی باقی بماند و هر ایالت نمایندگانی در پارلمان اصلی اتریش دارد. | ## بخش 1: ایالت‌های اتریش | جغرافیا بخش عمدهٔ ایالت‌های اتریش علیا، اتریش سفلی، وین و بورگنلند در دره دانوب واقع شده‌است و بنابراین تقریباً به‌طور کامل از زمین‌های قابل دسترسی و حاصلخیز تشکیل شده‌است. بنا به دلایل مذکور، جمعیت جمهوری اتریش کنونی، از دوران ماقبل تاریخ در چهار ایالت یادشده متمرکز بوده‌است. پرجمعیت‌ترین ایالت اتریش، ایالت-شهر وین است که قلب تنها کلان‌شهر اتریش محسوب می‌شود. اتریش سفلی با وجود اینکه حومهٔ وین را در بر می‌گیرد، از نظر تراکم جمعیت در رتبهٔ چهارم قرار دارد. ایالت آلپ تیرول، ایالت کمتر آلپی اما از نظر جغرافیایی دورافتاده‌تر کارینتیا، و ایالت غیرآلپی اما تقریباً منحصراً کشاورزی؛ و بورگنلند، کم‌تراکم‌ترین ایالت‌های اتریش هستند. ایالت کوهستانی ثروتمند فورارلبرگ به دلیل اندازهٔ کوچک، مکان ایزوله و فرهنگ آلمانیش متمایز آن، نامتعارف به‌شمار می‌رود. مساحت‌ها برحسب کیلومتر مربع، تراکم جمعیت بر حسب نفر در هر کیلومتر مربع بیان بیان شده‌است. طبق تعاریف این آمار، یک شهر جامعه‌ای است که طبق قانون اتریش به عنوان شهر تعریف شده‌است. قانون اساسی ایالتی، به‌همراه موارد دیگر، روند تخصیص کرسی‌های دولت ایالتی به احزاب سیاسی را تعیین می‌کند. وین، پایتخت اتریش، علاوه بر این که یک شهر است؛ نقش مضاعف «بوندسلند» را نیز ایفا می‌کند. | ## بخش 2: ایالت‌های اتریش | شهردار دارای رتبهٔ فرماندار ایالتی است، در حالی که شورای شهر به عنوان Landtag نیز عمل می‌کند. از این رو، در حالی که شورای شهر و لندتاگ دارای اعضای یکسانی هستند، جلسات جداگانه‌ای برگزار کرده و هرکدام از این ارگان‌ها دارای یک رئیس جداگانه است. هنگامی که جلسه در در قامت یک Landtag برگزار می‌شود؛ نمایندگان فقط مجاز به پرداختن به امور ایالتی هستند. از آنجایی که در اتریش به ایالت‌ها اختیارات قانونگذاری کمی داده شده‌است؛ فدرالیسم در اتریش عمدتاً تئوری قلمداد می‌شود. قانون اساسی فدرال در ابتدا تمام اختیارات قانونگذاری را به ایالت‌ها اعطا کرده بود، اما بسیاری از این اختیارات متعاقباً سلب شد و در حال حاضر تنها تعداد کمی باقی مانده‌است. از این میان می‌توان به برنامه‌ریزی کدهای منطقه‌بندی، حفاظت از طبیعت، شکار، ماهی‌گیری، کشاورزی، حفاظت از جوانان، برخی مسائل عمومی. همهٔ موضوعات دیگر، از جمله قوانین جزایی، قانون مدنی، حقوق شرکت‌ها، بیشتر جنبه‌های قانون اقتصادی، دفاع، بیشتر مسائل آموزشی و دانشگاهی، مخابرات و همچنین بخش بزرگی از سیستم مراقبت‌های بهداشتی توسط قوانین فدرال تنظیم می‌شوند. همچنین هیچ نظام دادگستری‌ای در ایالت‌ها وجود ندارد، زیرا قانون اساسی فدرال، نظام دادگستری را به عنوان یک موضوع منحصراً فدرال تعریف کرده‌است. این تمرکز از سیستمی تاریخی پیروی می‌کند که در آن قدرت مرکزی در زمان امپراتوری عمدتاً در وین متمرکز بود. علاوه‌بر این، صلاحیت‌های ایالتی شامل قوانین منطقه‌بندی، مسائل برنامه‌ریزی و تدارکات عمومی در سطح منطقه‌ای است که وزن قابل‌توجهی به سیاست دولت می‌افزاید. | ## بخش 3: ایالت‌های اتریش | به عنوان مثال، مواردی وجود داشته‌است که ایالت‌ها توانسته‌اند پروژه‌های مورد تأیید دولت فدرال را مسدود کنند. ایالت‌های اتریش به‌طور رسمی و عملی دارای درجهٔ خودمختاری بسیار کمتری نسبت به ایالت‌های آمریکایی یا آلمانی هستند. با این حال، اتریشی‌ها تمایل دارند که با شور و اشتیاق با سرزمین مربوط خود همذات‌پنداری کنند و اغلب از حکومت مستقل کمی که ایالت‌هایشان دارند دفاع می‌کنند. اینکه اتریشی‌ها خود را به عنوان مثال اول تیرولی و سپس اتریشی بدانند، بی‌سابقه نیست. توسعهٔ تاریخی مرزهای ایالت‌های کنونی براساس سرزمین‌های سلطنتی اتریش-مجارستان برپا شده‌اند. اتریش-مجارستان یک قلمرو چندقومی گسترده بود؛ که هستهٔ آلمانی زبانِ آن، با نام «جمهوری اتریش» پس از انحلال سلطنت دوگانه در پایان جنگ جهانی اول پدیدار شد. ایالت‌های اتریش علیا و اتریش سفلی اساساً معادل آن چیزی هستند که از سال‌های ۱۷۸۳ و ۱۷۸۴ دو نیمهٔ خودمختار آرشیدوک‌نشین اتریش بودند. سالزبورگ با دوک‌نشین سابق اتریش-مجارستان سالزبورگ (شاهزاده-اسقف اعظم سابق) هم‌ارز است. به همین ترتیب، ایالت کارینتیا از دوک‌نشین کارنتیا، ایالت اشتایریا از دوک‌نشین اشتایرا، و ایالت تیرول از کنت‌نشین تیرول منشأ می‌گیرد. | ## جمع‌بندی | زمانی که اتریش به شکل کنونی پدیدار شد، این کشورها مجبور شدند بخشی از سرزمین‌های‌شان را به ایتالیا و یوگسلاوی واگذار کنند.