موضوع مقاله: حقوق بین‌الملل بشردوستانه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حقوق بین‌الملل بشردوستانه | مقدمه: «حقوق بین‌الملل بشردوستانه» یا «حقوق بشردوستانهٔ بین‌المللی» که به «حقوق جنگ» یا «حقوق مخاصمات مسلحانه» نیز معروف است، مجموعه‌ای از قوانینی است که به دنبال روش‌های بشردوستانه، برای محدود کردن اثرات مخاصمات مسلحانه می‌باشد. | ## بخش 1: حقوق بین‌الملل بشردوستانه | 93 به عبارت دیگر، حقوق بین‌المللی بشردوستانه می‌کوشد که با وضع مقرراتی از خشونت بی‌اندازه در جنگ‌ها جلوگیری کند. برای رسیدن به این منظور حقوق بشر دوستانه حق دولت‌ها را در استفاده از سلاح‌ها و روش‌ها محدود و از قربانیان درگیری‌های مسلحانه حمایت می‌کند. در حالی که برخی از قوانین آنها مشابه یکدیگر است؛ زیرا هر دو دربرگیرنده قواعد ناظر بر حمایت از افراد هستند، تفاوت‌های مهمی بین این دو وجود دارد. به ویژه اینکه حقوق بشر، برخلاف قوانین بین‌المللی بشردوستانه، در زمان صلح اعمال می‌شود و بسیاری از مفاد آن ممکن است در جریان یک مخاصمه مسلحانه به حالت تعلیق درآید. به‌علاوه، حقوق بشر در چهارچوب حقوقی رابطه بین دولت و شهروندان اعمال می‌شود اما حقوق بشردوستانه عموماً و نه همیشه، به رابطه بین دولت و شهروندان دشمن آن دولت مرتبط است.فلک، دیتر، حقوق بشردوستانه در مخاصمات مسلحانه، با اهتمام و ویرایش: دکتر سید قاسم زمانی، دکتر نادر ساعد. P 27 تاریخچه حقوق بین‌المللی بشردوستانه حقوق بین‌المللی بشردوستانه در قواعد تمدن‌های باستانی و مذاهب ریشه دارد زیرا که جنگ همواره تابع اصول و آداب و رسوم خاصی بوده‌است. از آن زمان، دولت‌ها براساس تجربه تلخ استفاده از جنگ‌افزارهای مدرن، در رابطه با یک سری قوانین عملی توافق کردند. این قوانین تعادل سنجیده‌ای بین دغدغه‌های بشردوستانه و ملزومات نظامی دولت‌ها، ایجاد می‌کند. با رشد جامعه جهانی، تعداد فزاینده‌ای از کشورها در پیشرفت این قوانین نقش داشته‌اند. حقوق بین‌الملل در موافقتنامه‌های بین دولت‌ها - معاهدات یا کنوانسیون‌ها - در قوانین عرفی؛ که شامل مجموعه اقدامات دولت‌ها است که به الزام‌آور بودن آن‌ها باور دارند،برای مطالعه بیشتر رجوع کنید به پایگاه اینترنتی کمیتهٔ بین‌المللی صلیب سرخ به این آدرس و در اصول کلی حقوق بین‌الملل آمده‌است.برای مطالعه بیشتر رجوع کنید به: ضیایی بیگدلی، محمدرضا. صص 29-33 بخش عمده‌ای از حقوق بین‌المللی بشردوستانه در چهار کنوانسیون ژنو ۱۹۴۹ مطرح شده‌است. | ## بخش 2: حقوق بین‌الملل بشردوستانه | ۱۹۶ کشور در سراسر دنیا متعهد شده‌اند که از این قوانین پیروی کنند.برای مشاهده لیست کشورهای عضو رجوع کنید به اینجا این کنوانسیون‌ها توسط دو معاهده دیگر تکمیل شده‌اند: پروتکل‌های الحاقی ۱۹۷۷ در مورد حمایت از قربانیان مخاصمات مسلحانه.برای مطالعه متن کنوانسیون‌های ژنو و پروتکل‌های الحاقی رجوع کنید به این آدرس سایر معاهداتی که استفاده از سلاح‌های خاص و تاکتیک‌های نظامی را منع کرده و از گروه‌های خاصی از مردم و اموال محافظت می‌کنند، شامل موارد زیر هستند: کنوانسیون حمایت از اموال فرهنگی در هنگام مخاصمات مسلحانهبرای مطالعهٔ متن کنوانسیون رجوع کنید به به همراه دو پروتکل آنبرای مطالعهٔ متن کنوانسیون رجوع کنید به؛ کنوانسیون منع تکمیل، توسعه، تولید و ذخیره سلاح‌های باکتریولوژی (بیولوژیک) و اوکسینی و انهدام آن‌هابرای مطالعه متن کنوانسیون رجوع کنید به این آدرس؛ کنوانسیون ژنو در خصوص ممنوعیت یا محدودیت کاربرد برخی سلاح‌های متعارف که ممکن است موجد جراحات بیش از حد یا دارای اثرات بدون تفکیک باشندبرای مطالعه متن این کنوانسیون رجوع کنید به این آدرس و پنج پروتکل آنبرای مطالعه پروتکل‌های مذکور رجوع کنید به این آدرس؛ کنوانسیون منع گسترش، تولید، انباشت و به‌کارگیری سلاح‌های شیمیایی و انهدام آن‌هابرای مطالعهٔ متن کنوانسیون رجوع کنید به اینجا؛ کنوانسیون ممنوعیت به‌کارگیری، انباشت، تولید و نقل و انتقال مین‌های ضدنفر و انهدام آنها.برای مطالعهٔ متن کنوانسیون رجوع کنید به اینجا بسیاری از مقررات حقوق بین‌المللی بشردوستانه اکنون به عنوان یک قانون عرفی پذیرفته شده‌اند - یعنی به عنوان قوانینی کلی‌ای که همه کشورها به اجرا و تابعیت از آنها ملزم شده‌اند. انواع مخاصمات مسلحانه حقوق بین‌المللی بشردوستانه فقط در مخاصمات مسلحانه اعمال می‌شود. این فشارها تنش‌های داخلی یا آشفتگی‌هایی مانند اعمال خشونت‌آمیز داخلی را پوشش نمی‌دهد. این قانون فقط زمانی که مخاصمه آغاز می‌شود اعمال می‌شود، و سپس به همان اندازه برای همه طرف‌ها رعایت آن الزامی است، صرف نظر از اینکه چه کسی جنگ را آغاز کرده‌است.حقوق بین‌المللی بشردوستانه، پاسخ به پرسش‌های شما. کمیتهٔ بین‌المللی صلیب سرخ، ص 18 حقوق بین‌المللی بشردوستانه بین مخاصمهٔ مسلحانهٔ بین‌المللی و غیر بین‌المللی تمایز قائل است. مخاصمات مسلحانه بین‌المللی مواردی هستند که حداقل دو کشور در آن مخاصمه درگیر هستند. آنها تابع قوانین گسترده‌ای هستند، از جمله قوانینی که در چهار کنوانسیون ژنو و پروتکل‌های الحاقی آنها آمده‌است.حقوق بین‌المللی بشردوستانه، پاسخ به پرسش‌های شما. pp 53.65 مخاصمات مسلحانهٔ غیر بین‌المللی یا مخاصمات مسلحانه داخلی، موارد محدود به قلمروی یک کشور واحد است که شامل نیروهای مسلح منظم و گروه‌های مخالف مسلح یا درگیری بین گروه‌های مسلح با یکدیگر می‌شود. حوزهٔ محدودتری از قوانین برای مخاصمات مسلحانه داخلی اعمال می‌شود که در مادهٔ ۳ مشترک برای چهار کنوانسیون ژنو و همچنین در پروتکل الحاقی دوم تنظیم شده‌است.حقوق بین‌المللی بشردوستانه، پاسخ به پرسش‌های شما. 2 محافظت حقوق بین‌المللی بشردوستانه از کسانی که در جنگ‌ها مشارکت نمی‌کنند، مانند غیرنظامیان و پرسنل نظامیِ مذهبی محافظت می‌کند. آنها همچنین از ضمانت‌های قانونی برخوردار هستند و با آنها باید در تمامی شرایط به صورت بشردوستانه و بدون هیچ تبعیضی رفتار شود. | ## بخش 3: حقوق بین‌الملل بشردوستانه | بیماران و مجروحان باید توسط طرفی که آنها را پیدا می‌کند، جمع‌آوری و مراقبت شوند. همچنین قوانین مفصلی وجود دارد که شرایط بازداشت زندانیان جنگی و نحوهٔ برخورد با غیرنظامیانی که تحت تسلط دشمن قرار دارند را مشخص می‌کند. این حقوق شامل تهیهٔ غذا، سرپناه و مراقبت‌های پزشکی و حق تبادل پیام با خانواده‌هایشان است.برای مطالعهٔ قواعد حقوق بشردوستانه در ارتباط با اسرای جنگی رجوع کنید به کنوانسیون سوم ژنو در رابطه با رفتار با اسرای جنگی. 105 بنابراین حقوق بشردوستانه استفاده از سلاح‌های متعددی را ممنوع اعلام کرده‌است؛ از جمله گلوله‌های منفجر شونده، سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیکی، سلاح‌های لیزری کورکننده و مین‌های ضد نفر. اجرای حقوق بشردوستانه موارد مهمی وجود دارد که حقوق بین‌المللی بشردوستانه در حمایت از غیرنظامیان، زندانیان، بیماران و مجروحان و محدود کردن استفاده از سلاح‌هایی که باعث صدمه جدی و غیرقابل جبران می‌شود، تفاوت بارزی ایجاد کرده‌است. مطابق ماده ۱ مشترک کنوانسیون‌های ژنو «طرف‌های معظم متعاهد متعهد به رعایت و تضمین رعایت کنوانسیون حاضر در تمامی شرایط می‌گردند»، بنابراین کشورها موظف هستند برای اطمینان از رعایت حقوق بین‌المللی بشردوستانه اقدامات لازم را انجام دهند. کشورها مکلفند که این دسته قوانین را به نیروهای مسلح و عموم مردم آموزش دهند.ماده ۴۷ کنوانسیون اول ژنو راجع به بهبود شرایط مجروحان و بیماران و کشتی شکستگان نیروهای مسلح؛ قاعده 142 حقوق بین‌الملل عرفی، کمیتهٔ بین‌المللی صلیب سرخ. برای مطالعهٔ بیشتر رجوع کنید به این آدرس آنها باید از اعمال خشونت منع شوند یا در صورت اعمال آن، مجازات شوند.برای مطالعهٔ بیشتر رجوع شود به این آدرس کشورها همچنین، باید مجازاتی را برای نقض کنوانسیون‌های ژنو و پروتکل‌های الحاقی آن، که به عنوان جرایم جنگی در نظر گرفته می‌شوند، تصویب کنند. کشورها همچنین باید قوانینی را برای محافظت از نشان‌های صلیب سرخ و هلال احمر تصویب کنند. برای مثال دادگاه‌هایی برای مجازات اعمال مرتکب شده در دو مخاصمهٔ (جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی و رواندا) ایجاد شده‌اند. | ## جمع‌بندی | یک دیوان کیفری بین‌المللی نیز، با مسئولیت مجازات جرایم جنگی، نسل‌کشی مصداق جنایات علیه بشریت و تجاوز توسط اساسنامهٔ ۱۹۹۸ رم ایجاد شده‌است.