موضوع مقاله: شوییچی یوکویی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شوییچی یوکویی | مقدمه: شوییچی یوکویی (زاده ۳۱ مارس ۱۹۱۵ - درگذشته ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۷) سرجوخه ارتش پادشاهی ژاپن (IJA) در دوران جنگ جهانی دوم بود. | ## بخش 1: شوییچی یوکویی | او یکی از آخرین سربازان ژاپنی بود که از پایان جنگ خبر نداشتند و همچنان در پست خود باقی‌مانده بودند؛ چند شکارچی محلی او را در ژانویه ۱۹۷۲ (پس از ۲۸ سال از گذشت کنترل آمریکا بر جزایر گوآم) در سن ۵۶ سالگی در جنگل‌های گوام پیدا کردند. در نبرد گوام در سال ۱۹۴۴ که آمریکا این جزیره را گرفت، ۲۲،۰۰۰ سرباز ژاپنی از جمله یوکویی حضور داشتند که ۱۹،۰۰۰ از آنان کشته شدند. حدود ۲۰۰۰ نفر از آنان در جنگل‌ها پراکنده شدند که بیشترشان پس از تسلیم ژاپن از مبارزه دست کشیدند؛ اما برخی از آنان همچون یوکویی تسلیم ژاپن را باور نکرده و به مبارزه ادامه دادند. این سه در آن منطقه پخش شدند اما همدیگر را تا سال ۱۹۶۴ ملاقات می‌کردند تا اینکه در آن سال دو تن دیگر در سیل جان باختند. او حتی برگه‌های پایان جنگ جهانی دوم را که از هواپیما بر جنگل ریخته بودند دیده بود اما آن را تبلیغات دروغین دشمن پنداشته بود. او شب‌ها از مخفیگاه خود بیرون رفته و به شکار می‌پرداخت؛ از دانه‌ها، میوه‌ها، ماهی و حتی از قورباغه برای تأمین پروتئین مورد نیازش استفاده می‌کرد. از گیاهان محلی لباس، محل خواب و ابزار ذخیره غذا ساخته بود که در غارش پنهان بودند. | ## بخش 2: شوییچی یوکویی | تسلیم شدن و بازگشت به ژاپن در شامگاه ۲۴ ژانویه سال ۱۹۷۲، دو مرد محلی با نام‌های جیزز دوناس و مایک د گراسیا هنگامی که تله‌های میگوی خود را در رودخانه کوچک تولافوفو، گوآم بررسی می‌کردند یوکویی را دیدند.Mendoza, Patrick M. آن‌ها فکر کردند که یوکویی یکی از اهالی روستاهای آنجاست ولی یوکویی با احتمال در خطر بودن به آن‌ها حمله کرد. در بازگشت به ژاپن او را همچون یک قهرمان ملی پذیرا شدند اما او گفت: "من با خجالت بسیار برگشتم. اگرچه او هیچگاه امپراتور هیروهیتو را از نزدیک ندید اما هنگام بازدید از کاخ امپراتوری پس از تعظیم گفت: "اعلیحضرتا، من به خانه بازگشتم...از اینکه نتوانستم به خوبی به شما خدمت کنم تاسف می‌خورم. درست است که دنیا تغییر کرده اما عزم من برای خدمت به شما هیچگاه تغییر نخواهد کرد." یوکویی یکی از آخرین نفرات سربازان ژاپنی بود که پس از پایان جنگ و در نواحی دوردست پیدا شدند. پس از او ستوان دوم هیرو اندو در سال ۱۹۷۴ و سرباز ترو ناکامورا در سال ۱۹۷۴ پیدا شدند. زندگی پس از بازگشت یوکویی خیلی زود با دگرگونی‌های زیادی که در نبود او در ژاپن روی داده بود سازگار شد. | ## بخش 3: شوییچی یوکویی | او یکی از طرفداران صلح و زندگی ساده شد، یکی از دو کتابش را نوشت و در برنامه‌های تلویزیونی به بیان روش‌های زنده ماندن در جنگل و شرایط سخت می‌پرداخت. او از بسیاری از جنبه‌های جدید زندگی در ژاپن ناراضی بود؛ ژاپنی که دوره رشد بالای اقتصادی را پشت سر می‌گذاشت. او از اینکه درخشندگی چشمگیر نظم و سادگی ژاپن پیشین در حال از بین رفت بود ناراحت بود. از نمونه‌های گفته‌هایش در این باره می‌توان به این جمله‌اش اشاره کرد که: "زمین‌های گلف باید به مزرعه‌های لوبیا تبدیل شوند." شعار کمپین انتخاباتی او "کارشناس زندگی سخت" بود و می‌گفت: "بیش از اندازه نخورید. پوچ نباشید، فکر کنید." او در انتخابات موفق نشد اما به تلاش‌هایش در زمینه تبلیغ زندگی ساده ادامه داد. در ۱۹۷۷ در یک مستند با نام یوکوی و بیست و هشت سال زندگی اسرارآمیز در گوآم شرکت کرد. بر آرامگاهش، سنگ قبری را گذاشتند که مادرش در سال ۱۹۵۵ پس از اعلام رسمی مرگ او کار گذاشته‌بود. | ## جمع‌بندی | تفنگ او برخلاف یوکویی پس از سی سال هنوز کار می‌کرد و تعهد او نسبت به امپراتوری ژاپن بسیاری را شگفت‌زده کرد.