aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: اتمار لیبرت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اتمار لیبرت | مقدمه: زندگی‌نامه اوتمار لیبرت در سال ۱۹۵۹ از پدری آلمانی-چینی و مادری مجارستانی به دنیا آمد. | ## بخش 1: اتمار لیبرت | او گیتار را از سن ۱۱ یازده سالگی شروع کرد و در ۱۸ سالگی که در حال تکمیل دوره گیتار کلاسیک بود، عازم سفری طولانی به سمت آسیا و روسیه شد. لیبرت به صورت گسترده سفر کرد و موسیقی سنتی این مناطق را فرا گرفت، ولی هنگام بازگشت به غرب، روزنه بسیار کوچکی برای نفوذ این نوع از موسیقی پیدا کرد، چرا که در آن زمان یعنی سال‌های آخر دهه ۱۹۷۰ موسیقی پاپ جایگاه ویژه‌ای داشت ابتدا در آلمان و سپس در بوستون آمریکا، مهارت‌های خود را در زمینه گیتار و موسیقی به اجرا گذاشت ولی گروهی که او با آن‌ها همکاری می‌کرد در سال ۱۹۸۵ منحل شد و او با ناراحتی بسمت غرب حرکت کرد فعالیت اوتمار لیبرت رهبر گروه لونا نگرا ("ماه سیاه") و دارای سبک فلامنکو نو که ترکیب فلامنکو با جاز، موسیقی آرامبخش هندی و ژانرهای دیگر است، می‌باشد. | ## بخش 2: اتمار لیبرت | در سانتا فه مکزیک، او خود را شیفته و مجذوب محیط آرام و هنری آنجا پیدا کرد، جایی که نیازی به فهماندن موسیقی به مردمش نداشت و آن‌ها خود به موسیقی علاقه‌مند بودند. در ابتدا او فقط برای سرگرمی خودش گیتار می‌نواخت، اما دیری نگذشت که او را در رستورانهای محلی می‌دیدیم که در میان حضار مشتاق مشغول نواختن بود. | ## بخش 3: اتمار لیبرت | ## جمع‌بندی | در نتیجه، در سال ۱۹۸۸ اولین تفکرات برای تشکیل گروه جدید به ذهنش آمد که در نهایت اولین آلبوم رسمی اوتمار شد، سر آغاز کارهای نوینی بود CD سی دی ابتکاری به خرج داد بطوریکه Frank Howell از جمله اینکه در آن زمان نقاش مشهور شهر او هزاران کپی از سی دی‌های لیبرت را به همراه تابلوهایش به عنوان تبلیغ و جذب بیشتر مشتری به فروش رساند.
موضوع مقاله: احمد آرام | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # احمد آرام | مقدمه: احمد آرام (زادهٔ ۷ فروردین ۱۲۸۱ تهران – ۱۴ فروردین ۱۳۷۷ ایالات متحدهٔ آمریکا) مترجم، عضو مکتب متاع و نویسندهٔ معاصر بود.پایگاه جامع اهل قلم ایران احمد آرام وی در تدوین دائرةالمعارف فارسی مشارکت داشت و برای ترجمهٔ کتاب الحیات (با عنوان ترجمهٔ )، برگزیدهٔ اولین دورهٔ کتاب سال ایران شد. | ## بخش 1: احمد آرام | زندگی احمد آرام در ۷ فروردین ۱۲۸۱ (۱۸ ذیحجهٔ ۱۳۱۹) برابر با ۲۸ مارس ۱۹۰۲ در محلهٔ چاله‌میدان تهران زاده شد. پس از پایان تحصیلات متوسطه از دارالفنون، در سال ۱۳۰۴ به تدریس فیزیک و شیمی پرداخت. او متوجه شد که درس‌های تجربی به‌صورت نظری و بدون فعالیت آزمایشگاهی تدریس می‌شود. او به ابتکار جدیدی دست زد و کتابی با عنوان هدیهٔ سال نو «مجموعه تجربیات فیزیکی و شیمیایی» منتشر کرد. «هدیهٔ سال نو» نخستین کتاب آموزشی در کارهای آزمایشگاهی شامل آزمایش‌های فیزیک و شیمی است که آرام آن را در بهمن سال ۱۳۰۴ تألیف کرده است. | ## بخش 2: احمد آرام | احمد آرام سپس به رشتهٔ حقوق روی آورد ولی پس از چندی آن را رها کرد و به پزشکی تمایل یافت، ولی این یک نیز چندان پایبندش نکرد و سال آخر پزشکی، آن را نیز رها کرد و به فعالیت‌های فرهنگی و ترجمه روی آورد. وی به‌همراه نصیری از بنیان‌گذاران تألیف کتاب‌های درسی در ایران است و مدتی در سمت معاون وزیر آموزش‌وپرورش در دههٔ ۲۰ خورشیدی فعالیت داشته است. احمد آرام یکی از نخستین مؤلفان کتاب‌های درسی و آموزشی بود که هم به‌تنهایی و هم با کمک دیگران کتاب‌های فیزیک و شیمی دبیرستان را تألیف کرد. از روی علاقه‌ای که به امیرکبیر داشت نام مجموعه‌ای از کتاب‌های خود را به نام «مجموعهٔ امیر» نام‌گذاری کرد. احمد آرام یکی از پرکارترین مترجمان معاصر است که بیش از یک‌ صد و چهل اثر از زبان‌های انگلیسی فرانسه و عربی ترجمه کرده است. | ## بخش 3: احمد آرام | وی در ترجمهٔ کتاب‌ها دقت می‌کرد تا معادل‌های فارسی مناسب برای واژه‌های خارجی بیابد و از اصطلاحات و واژه‌های فرنگی استفاده نکند. برخی از آثار ترجمهٔ او از این جمله‌اند: اثبات وجود خدا (نوشتهٔ جان کلوور مونسما) سه حکیم مسلمان (نوشتهٔ حسین نصر) علم و تمدن در اسلام (نوشتهٔ حسین نصر) پیدایش و مرگ خورشید تکامل فیزیک (تألیف آلبرت اینشتین و لئوپولد اینفلد) علم، نظریه و انسان (تألیف اروین شرودینگر) ناشر: شرکت سهامی انتشار تاریخ تمدن (جلد اول: مشرق‌زمین گاهوارهٔ تمدن) (نوشتهٔ ویل دورانت) انتقال علوم یونانی اسلامی (تألیف ) تاریخ علم (تألیف جرج سارتن) چگونه مسئله را حل کنیم؟ (اثری از جرج پولیا) شش بال علم متفکران اسلام (نوشتهٔ بارون کارا دو وو) حدس‌ها و ابطال‌ها (نوشتهٔ کارل پوپر) هگل و مبانی اندیشه معاصر (نوشتهٔ امیرمهدی بدیع) یونانیان و بربرها (نوشتهٔ امیرمهدی بدیع) راهنمای پزشکی خانواده نوشتهٔ گروهی از نویسندگان هیئت لغت‌های قرآن فلسفه علم کلام (نویسنده هری اوسترین ) ناشر الهدی معلم نمونه اندیشه‌های کلامی شیعه (نوشتهٔ مارتین ) الحیات (نوشتهٔ محمدرضا حکیمی) فلسفه تربیت علم و مردم چگونه روح‌های محکم و زنده بسازیم؟ | ## جمع‌بندی | حساب‌های دیفرانسیل و انتگرال برای همه منطق اکتشاف علمی (نوشتهٔ کارل پوپر) انتشارات سروش آرام‌نامه کتاب آرام‌نامه در سال ۱۳۶۱ به‌همت انجمن استادان زبان و ادبیات فارسی و به‌قلم مهدی محقق تدوین شده و شامل خاطراتی از او و گفت‌وگوهایی با او است.
موضوع مقاله: تراژدی (نقاشی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تراژدی (نقاشی) | مقدمه: تراژدی یکی از آثار نقاش اسپانیایی پابلو پیکاسو (۱۸۸۱ - ۱۹۷۳ میلادی) است که در سال ۱۹۰۳ میلادی و در شهر بارسلونا خلق شده‌است. | ## بخش 1: تراژدی (نقاشی) | این اثر در اولین دوره طبقه‌بندی سیر تکامل هنری پیکاسو در دهه دوم زندگیش موسوم به دوره آبی (۱۹۰۱ - ۱۹۰۴ میلادی) کشیده شده‌است، زمانی که پیکاسوی جوان از زمینه سردِ آبی روشن استفاده می‌کرد. بسیاری از منتقدین این اثر را بزرگ‌ترین «جای خالی» دوران زندگی وی دانسته‌اند، جای خالی از هم گسیختگی باورهای گذشته با زندگی مدرن امروزی. | ## بخش 2: تراژدی (نقاشی) | این تصویر در هیچ قید زمان و مکان خاصی گنجانده نشده‌است و بیننده را در انبوهی از سؤال، بدون هیچ سر نخی رها می‌کند. سؤالاتی که از ماهیت رمزآلود حضور این عده در کنار ساحلی سرد سرچشمه می‌گیرد و به نحوه ایستادن، حالات چهره و چشمان بسته زن و مرد ختم می‌شود و در این میان، ایمپاستوهای نقاش گره‌ای دیگر بر گره کور این مجموعه اضافه می‌کند. | ## بخش 3: تراژدی (نقاشی) | ## جمع‌بندی | این اثر هم‌اکنون در نگارخانه ملی هنر واشینگتن در ایالات متحده آمریکا نگهداری می‌شود.
موضوع مقاله: ۱۹۷۵ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ۱۹۷۵ | مقدمه: ۶ مارس - امضای معاهده ۱۹۷۵ الجزایر میان ایران و عراق در الجزیره که مصادف با ۱۵ اسفند ۱۳۵۳ است. | ## بخش 1: ۱۹۷۵ | ۱۲ سپتامبر کشته شدن تیمسار محمد خاتمی و فاطمه پهلوی به هنگام پرواز با کایت در حوالی سد دز. ۱۰ نوامبر تصویب قطعنامه ۳۳۷۹ مجمع عمومی سازمان ملل متحد در محکومیت نژادپرستی صهیونیسم و آپارتاید. ۳۰ نوامبر امضای موافقتنامه صدور گاز ایران به شوروی، اتریش، آلمان و فرانسه در تهران. ۲۱ دسامبر کارلوس تروریست بین‌المللی، وزیران نفت اوپک از جمله جمشید آموزگار را در وین به گروگان گرفت. | ## بخش 2: ۱۹۷۵ | ۱۵ ژوئیه - آغاز پروژه آزمایشی آپولو-سایوز زادروزها ۷ ژوئن - آلن آیورسن: بسکتبالیست آمریکایی. ۲ ژانویه – دکس شپارد، فیلمنامه‌نویس، تدوینگر، بازیگر، و کارگردان آمریکایی ۲۲ ژانویه – بالتازار گتی، تهیه‌کننده و بازیگر آمریکایی ۴ فوریه – ناتالی ایمبرولیا، بازیگر، خواننده، ترانه‌سرا، و آهنگساز استرالیایی ۲۰ فوریه – برایان لیترل، خواننده آمریکایی ۱۷ مارس – ناتالی زی، بازیگر آمریکایی ۲۷ مارس – فرگی (خواننده)، خواننده-ترانه‌سرا، صداپیشه، آهنگساز، موسیقی‌دان، بازیگر، و خواننده آمریکایی ۲۸ مارس – ریچارد کلی (کارگردان)، فیلمنامه‌نویس و کارگردان آمریکایی ۳۰ مارس – بهار سومخ، بازیگر آمریکایی ۲۶ آوریل – ایندیا سامر، بازیگر و بازیگر پورنوگرافی آمریکایی ۱ مه – مارک ویوین فو، بازیکن فوتبال کامرونی (د. ۲۰۰۳) ۲۵ مه – لارین هیل، خواننده-ترانه‌سرا، موسیقی‌دان، بازیگر، و آهنگساز آمریکایی ۸ ژوئن – شیلپا شتی، بازیگر و مدل هندی ۱۵ ژوئن – الیزابت ریسر، بازیگر آمریکایی ۱۷ ژوئن – کلوئی جونز، بازیگر پورنوگرافی آمریکایی (د. ۲۰۰۵) ۲۳ ژوئن – کی‌تی تانستال، خواننده-ترانه‌سرا، خواننده، و آهنگساز بریتانیایی ۲۴ ژوئن – کریستی رامپون، بازیکن فوتبال آمریکایی ۲۷ ژوئن – توبی مگوایر، تهیه‌کننده و بازیگر آمریکایی ۲۰ ژوئیه – ری آلن، بازیکن بسکتبال و ورزشکار آمریکایی ۱۱ اوت – راجر اسمیت (صداپیشه)، صداپیشه آمریکایی ۱۸ اوت – کیتلین اولسون، بازیگر آمریکایی ۳۱ اوت – سارا رامیرز، خواننده-ترانه‌سرا، بازیگر، خواننده، ترانه‌سرا، و آهنگساز آمریکایی ۶ سپتامبر – ریوکو تانی، سیاست‌مدار ژاپنی ۹ سپتامبر – مایکل بوبلی، خواننده کانادایی ۲۸ سپتامبر – کاران اشلی، بازیگر آمریکایی ۹ اکتبر – شان اونو لنون، خواننده و آهنگساز آمریکایی ۲۰ اکتبر – ناتالی گرگوری، بازیگر آمریکایی ۲۱ اکتبر – هنریکه هیلاریو، بازیکن فوتبال پرتغالی ۲۵ اکتبر – زادی اسمیت، نویسنده بریتانیایی ۱۲ نوامبر – جیسون لازاک، شناگر آمریکایی ۲۰ دسامبر – بارتاش بساکی، بازیکن فوتبال و ورزشکار لهستانی ۲۶ دسامبر – مارچلو ریوز، بازیکن تنیس شیلیایی ۲۷ دسامبر – هتر اورورک، بازیگر آمریکایی (د. | ## بخش 3: ۱۹۷۵ | ۱۹۸۸) درگذشتگان ۲۷ ژانویه – بیل والش (تهیه‌کننده)، فیلمنامه‌نویس، تهیه‌کننده، نویسنده، و کارگردان آمریکایی (ز. ۱۸۸۶) ۱۷ فوریه – جرج مارشال (کارگردان)، تهیه‌کننده، فیلمنامه‌نویس، بازیگر، و کارگردان آمریکایی (ز. ۱۹۱۷) ۲۵ مارس – ملک فیصل بن عبدالعزیز آل سعود، سومین پادشاه عربستان سعودی و شانزدهمین فرمانروا از خاندان آل سعود (ز. | ## جمع‌بندی | ۱۹۳۹) ۹ اوت – دمیتری شوستاکوویچ، سیاست‌مدار، طراح رقص، پیانیست، و آهنگساز اهل شوروی (ز.
موضوع مقاله: برکه حاج اسدالله | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برکه حاج اسدالله | مقدمه: برکهٔ حاج اسدالله یا برکهٔ کشکول واقع در شهرستان گراش، استان فارس کشور ایران در سال ۱۲۸۶ هجری قمری به همت حاج اسدالله فرزند دهباشی کربلائی، علیرضا گراشی ساخته شده‌است و پس از برکه کل گراش بزرگ‌ترین آب‌انبار گراش است. | ## بخش 1: برکه حاج اسدالله | مشخصات بنا این آب‌انبار داری شش دهنه و دو مجرای ورودی و یک مجرای خروجی آب است که ساخت مخزن و طاق مجراهای ورودی و خروجی از سنگ و ملات ساروج استفاده شده، و در دیوار بدنه (شاوره)، طاق دهنه‌ها و سردرها سنگ و ملات گچ بکار رفته‌است که در بعضی از سردرها با گچ تزیین کاری شده‌است. طاق دهنه‌ها و سردرها، به شکل تیره‌دار است و طاق مجراهای ورودی و خروجی آب که سطح پایین‌تر از سایر دهنه‌ها و اندازه آنها نیز کوچک‌تر است به شکل هلالی ساخته شده‌است که دو مجرای ورودی در سمت شمالی و دو مجرای خروجی در سمت جنوبی تعبیه گردیده‌است. سقف آب‌انبار، به شکل گنبد عظیمی است که بر روی آن با مصالح سنگ، ملات گچ و اندود ساروج، گرفته شده‌است و سنگ پله‌های پاکنه (pakona) آن در بدنه شرقی تا انتهای مخزن ادامه دارد. | ## بخش 2: برکه حاج اسدالله | در بالای طاق یکی از سردرها سنگ اوحی نصب گردیده و ابیاتی که شخص بانی سروده بر روی آن حک شده‌است:این بنا از تابستان ۱۳۸۰، از سوی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در شمار آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. مالکیت با توجه به وقفی بودن بناهای ساخته‌شده توسط حاج‌اسدالله‌خان گراشی در دورهٔ قاجاریه، این بنا پس از انقلاب ۱۳۵۷، در مالکیت سازمان اوقاف و امور خیریه قرار گرفت. از دیگر بناهای این مجموعه می‌توان به برکه کل، مدرسه علمیه چهارده‌معصوم و حمام دهباشی اشاره کرد. | ## بخش 3: برکه حاج اسدالله | تخریب سقف در بارندگی دی‌ماه ۱۴۰۰، بخشی از سقف این آب‌انبار تاریخی که پیش‌تر دوست‌داران میراث فرهنگی دربارهٔ وضعیت نامناسبش هشدار داده شده بود، فروریخت. این درحالی بود که پیش‌تر سازمان اوقاف و امور خیریه و همچنین حسین حسین‌زاده، نماینده مجلس، از پیگیری وضعیت این بنا خبر داده بودند. | ## جمع‌بندی | با توجه به نوع این سازهٔ تاریخی به نظر می‌رسد فروریختگی کنونی موجب ریزش کامل گنبد آن خواهد شد.
موضوع مقاله: فریدون آسرایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فریدون آسرایی | مقدمه: فریدون آسرایی (زادهٔ ۱۵ مرداد ۱۳۳۵) خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز موسیقی پاپ اهل ایران است. | ## بخش 1: فریدون آسرایی | زندگی‌نامه فریدون آسرایی از خوانندگان پاپ ایرانی، متولد ۱۵ مردادماه ۱۳۳۵ در آسارا از توابع شهرستان کرج است. فریدون آسرایی سال ۱۹۸۸ گروه غزال و ۲ سال بعد هم گروه پرواز را با حضور کامران، هنگامه و رامین زمانی راه انداخت. | ## بخش 2: فریدون آسرایی | آلبوم اولش «اولین سلام» با تنظیم رامین زمانی بود که ترانه‌هایش عبارت‌اند از: اولین سلام، گل‌اندام، دختر بندر، جاده عشق، شاه‌چراغ، جدایی، اگه می‌شد، تو ای یار، و ایرانم؛ وی ترانهٔ «خونه‌به‌خونه» را با پدرام کشتکار به ثبت رسانید. پس از بازگشت از کانادا، فریدون آسرایی فعالیت‌های هنری خود در ایران را با آلبومی به نام «غریبه» آغاز کرد. | ## بخش 3: فریدون آسرایی | بعد از آلبوم غریبه به ترتیب آلبوم‌های «از تو دورم»، «ریمیکس»، «خاطرات گم‌شده» و «عشق یعنی» را منتشر کرد. از فعالیت‌های تلویزیونی وی می‌توان به حضور در شبکه نسیم به عنوان یکی از داوران برنامهٔ شب کوک اشاره کرد. | ## جمع‌بندی | افتخارات جایزهٔ بهترین آلبوم سال برای «عشق یعنی» به انتخاب کارشناسان موسیقی در سومین جشن سالانهٔ موسیقی ما در سال ۱۳۹۴ آلبوم‌ها سرگذشت (۱۳۷۷) اولین سلام (۱۳۸۰، ترانه) غریبه (۱۳۸۳) از تو دورم (۱۳۸۶، سروش) ریمیکس (۱۳۸۷، ایران‌گام) خاطرات گم‌شده (۱۳۹۰، جهان‌تصویر) عشق یعنی (۱۳۹۳، آوای هنر) آخرین سلام (۱۴۰۲) این آلبوم پس از ۹ سال منتشر شد کنسرت‌ها در چند سال گذشته فریدون آسرایی به رهبری ارکستر امیرحسین محمودی کنسرت‌های متعددی را در شهرهای مختلف ایران برگزار کرده است.
موضوع مقاله: ایمره کرتس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایمره کرتس | مقدمه: ایمره کرتس (به ؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۲۹۳۱مارس ۲۰۱۶) نویسنده اهل مجارستان برندهٔ جایزه نوبل ادبیات ۲۰۰۲. | ## بخش 1: ایمره کرتس | رد پای تجربیات و مشاهدات کرتس در اردوگاه بوخن‌والد را می‌توان به خوبی در این رمان دید که معروف‌ترین اثر او نیز محسوب می‌شود. «بی‌سرنوشت» یکی از تأثیرگذارترین و دردناک‌ترین آثار ادبی در بارهٔ فاجعه هولوکاست است. ایمره کرتس در۱۹۹۰با رمان «دعای کَدیش برای کودکی که متولد نشد» به شهرت رسید؛ کدیش، دعایی است که یهودیان برای مرده می‌خوانند، و در رمان، دعایی است که او برای فرزندی قرائت می‌کند که حاضر نیست به دنیایی بیاورد که اجازه برپایی اردوگاه‌های مرگ را داده‌است.صدای آمریکا. وقتی که نوجوان بود در سال ۱۹۴۴ به اردوگاه مرگ آشویتس، در لهستان که در اشغال آلمان بود فرستاده شد. او از آنجا به اردوگاه کار اجباری بوخن‌والد فرستاده شد که یک سال بعد بدست متفقین آزاد شد. اما وقتی آقای کرتس به مجارستان بازگشت، فقط برای دوره کوتاهی آزادی داشت که به کار روزنامه‌نگاری و نویسندگی بپردازد. | ## بخش 2: ایمره کرتس | در ۱۹۵۱ که روزنامه او تبدیل به یکی از روزنامه‌های حزب کمونیست شد، از آنجا اخراج شد. اولین رمان او «بی‌سرنوشت» بود که در ۱۹۷۵ چاپ شد و براساس تجارب خودش در آشویتس، دربارهٔ مردی بود که به اردوی کار اجباری فرستاده می‌شود و در آنجا با سازش، زنده می‌ماند. او دربارهٔ تجربه‌اش از زندگی در نظام استالینیستی مجارستان و نظام نازی‌ها گفته‌است:نشریه شهر کتاب، ماهنامه ادبیات، هنرها، علم و فرهنگ، سال اول، اردیبهشت 1395 کرتس همانند بسیاری از مردمان هم‌دوره‌اش در اروپای شرقی، سه دوره را از سر گذرانده‌است: دوره نخست پیش از هولوکاست، دوره آتش‌افروزی هیتلر و پا گرفتن اردوگاه‌های مرگ، و بعد هجوم روس‌ها استقرار نظام سوسیالیستی. او زبان آلمانی را به‌خوبی می‌دانست و آثاری از نیچه، فروید و… را به مجاری ترجمه کرده‌است. اما مهم‌ترین اثرش بی‌سرنوشت از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۵ در انتظار چاپ باقی‌ماند.بی‌نیاز با فروپاشی بلوک شرق و ترجمهٔ آثار کرتس به انگلیسی و آلمانی و سایر زبان‌های مطرح دنیا، به سرعت سرشناس شد و سرانجام در ۲۰۰۲ میلادی برای مجموعه کارهایش جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. اهدا کنندگان جایزه نوبل او را «به عنوان نویسنده‌ای که نوشته‌هایش «بر تجربهٔ شکنندهٔ فرد در برابر خودکامگی وحشیانهٔ تاریخ صحه می‌گذاردبرزین ۵ برگزیدند. | ## بخش 3: ایمره کرتس | او در بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ میلادی در برلین زندگی می‌کرد تا اینکه به علت بیماری بار دیگر به وطنش بازگشت. مرگ این نویسنده معروف بامداد پنجشنبه (۳۱ مارس ۲۰۱۶ / ۱۲ فروردین ۱۳۹۵) پس از بیماری طولانی در سن ۸۶ سالگی در خانهٔ خود در بوداپست درگذشت. در زبان فارسی ایمره کرتس پیش از آن که جایزه نوبل به او اهدا شود در ایران کاملاً ناشناس بود و هیچ‌یک از رمان‌های او ترجمه و منتشر نشده بود و تازه سه سال بعد از اهدای جایزه نوبل به او رمان کم حجمی (که بیشتر داستان بلند است تا رمان) از او به نام رمان پلیسی توسط گلبرگ برزین به فارسی ترجمه شد. در بخشی از این رمان می‌خوانیم: «چهل‌وهشت سال داشت و هنوز می‌شد عاشق او شد، به همین سادگی که اسم من مارتنس است. | ## جمع‌بندی | نمی‌توانستم چشم از او بردارم، مثل مگس در تله، آن‌قدر که فکر می‌کردم اوست که از من سؤال و جواب می‌کند و نه برعکس.»کرتس ۲۸ ۱۳۸۵ - رمان پلیسی.
موضوع مقاله: کنستانتین برانکوزی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کنستانتین برانکوزی | مقدمه: او به دلیل دستیابی به فرم ناب و ایجاز بیان، یکی از چهره‌های درخشان در پیکرسازی مدرن است. | ## بخش 1: کنستانتین برانکوزی | خودش در این باره می‌گوید: او در آثارش به ساده‌نگاری و استفاده از هنر غیر اروپایی معروف است و در فرانسه سهم زیادی در گرایش به پیکره‌سازی بعد از خودش داشت و پیکره انسان در آثارش همواره حضور دارد. کتاب آموزش درک عمومی هنر جلد دوم تالیف دکتر مجید آزاد بخت زندگی کودکی کودکی برانکوشی در روستایی در کوه‌های کارپات رومانی گذشت. نیکولای و ماریا برانکوشی پدر و مادرش رعیت‌های فقیری بودند که در ازای دستمزد کم، سخت کار می‌کردند. با اراده قوی و مصممی که داشت اغلب از خانه و دعواهای پدر و برادر بزرگش فرار می‌کرد. | ## بخش 2: کنستانتین برانکوزی | او پس از هنرآموزی در بخارست سپس در وین و مونیخ، ساکن پاریس شد و در همین شهر، سال‌های زیادی را در سختی و تنگ دستی گذراند. با آمادئو مودیلیانی، تجربه‌های پیکره‌سازی با بهره‌گیری از مجسمه‌های آفریقایی را دنبال کرد و از هنر قومی کشورش تأثیر گرفت. برانکوزی، مانند بسیاری از هنرمندان نوگرا، به هنر بدوی جلب شد، ولی بیش از آن تحت تأثیر هنر قومی زادگاهش و هنر مشرق‌زمین قرار گرفت. او با ساده‌سازی شکل‌ها به نتایج درخشان دست یافت، چنان‌که یکی از نخستین مجسمه‌هایش به نام بوسه (۱۹۰۸) را برگردان سه بعدی پرده دوشیزگان آوینیون پابلو پیکاسو می‌دانند. | ## بخش 3: کنستانتین برانکوزی | مثلاً مجسمه‌های نوزاد (۱۹۱۵) و آغاز جهان (۱۹۲۴) نمادهای عام زندگی و باروری را نشان می‌دهند. برانکوزی چند سال روی ایده ساخت مجسمه سنگی مکعب شکل که دو نفر را در حال بوسیدن هم نشان می‌دهد کار کرد.گامبریچ، ص ۵۷۰ برانکوزی در واپسین سال‌های زندگیش در میان هنرمندان معاصر خود موقعیتی یگانه کسب کرد و از اعتباری فراوان برخوردار شد. او ویژگی‌های مواد و مصالح مختلف را به خوبی می‌شناخت و در کاربست آن‌ها مهارتی ستایش انگیز داشت. | ## جمع‌بندی | کار عمدهٔ برانکوزی در سال‌های آخر عمر، صیقل دادن و پرداخت سطح آثار اولیه‌اش بود.
موضوع مقاله: ۱۹۷۲ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ۱۹۷۲ | مقدمه: خروج نظامیان بریتانیا از عمان بعد از حضور چندساله در پایگاه‌های نظامی در این کشور و سرکوب جبهه آزادی‌بخش ظفار در خلال جنگ ظفار زادگان ۱۱ ژانویه – آماندا پیت، بازیگر و نویسنده آمریکایی ۱۹ ژانویه – انغام، خواننده مصری ۳ فوریه – جسپر کید، آهنگساز دانمارکی ۴ فوریه – جیووانی سیلوا ده اولیویرا، بازیکن فوتبال برزیلی ۸ فوریه – بیگ شو، بیگ شو ۳ مارس – درن اندرتون، بازیکن فوتبال بریتانیایی ۱۵ مارس – مارک هاپس، گیتاریست و خواننده آمریکایی ۱۸ مارس – دین کوک، بازیگر آمریکایی ۲۶ مارس – آرکادی دوورکوویچ، سیاستمدار اهل روسیه ۳۰ مارس – کارل پابورسکی، بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک ۳ آوریل – جنی گارت، بازیگر آمریکایی ۶ آوریل – جیسون هروی، بازیگر آمریکایی ۱۲ آوریل – شبنم فراح، خواننده اهل ترکیه ۱۶ آوریل – کونچیتا مارتینز، بازیکن تنیس و ورزشکار اسپانیایی ۱۹ آوریل – ریوالدو، بازیکن فوتبال برزیلی ۲۳ آوریل – چاکی آیس، بازیگر پورنوگرافی اهل مجارستان ۲۶ آوریل – آوی نیمنی، بازیکن فوتبال اسرائیلی ۱ مه – جولی بنز، بازیگر آمریکایی ۲ مه – دواین جانسون، بازیگر،خواننده،تاجر و کشتی گیر سابق آمریکای ۷ مه – اصغر فرهادی، فیلمنامه‌نویس و کارگردان ایرانی ۸ مه – دارن هیز، خواننده-ترانه‌سرا و خواننده استرالیایی ۱۲ مه – ری سیهورن، بازیگر و کارگردان آمریکایی ۱۶ مه – درک میرس، بازیگر آمریکایی ۲۱ مه – نوتوریوس بی. | ## بخش 1: ۱۹۷۲ | جی، رپر آمریکایی ۲ ژوئن – وین بردی، مجری تلویزیونی، بازیگر، و خواننده آمریکایی ۲ ژوئن – ونتورث میلر، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی ۷ ژوئن – کارل اوربان، بازیگر نیوزلندی ۱۶ ژوئن – جان چو، معلم، موسیقی‌دان، بازیگر، و خواننده آمریکایی ۱۹ ژوئن – ژان دوژاردن، تهیه‌کننده، بازیگر، و کارگردان فرانسوی ۲۳ ژوئن – زین‌الدین زیدان، بازیکن فوتبال فرانسوی ۲۳ ژوئیه – مارلون وینس، تهیه‌کننده، فیلمنامه‌نویس، بازیگر، صداپیشه، و کارگردان آمریکایی ۳۱ ژوئیه – تامی استروناخ، طراح رقص، بازیگر، و رقاص آمریکایی ۶ اوت – جری هالیول، بازیگر، نویسنده، و خواننده بریتانیایی ۱۰ اوت – انجی هارمون، بازیگر و مدل آمریکایی ۱۲ اوت – دمیر دمیرکان، بازیگر و خواننده اهل ترکیه ۱۷ اوت – کن رایکر، بازیگر پورنوگرافی آمریکایی ۱۹ اوت – سامی چنگ، بازیگر و خواننده بریتانیایی ۲۹ اوت – بائه یونگ جون، بازیگر اهل کره جنوبی ۴ سپتامبر – فرانسوا ییپ، بازیگر کانادایی ۶ سپتامبر – آنیکا نونی رز، بازیگر و خواننده آمریکایی ۱۷ سپتامبر – بابی لی، بازیگر آمریکایی ۲۲ سپتامبر – متیو راش (بازیگر پورنوگرافی)، بازیگر آمریکایی ۲۸ سپتامبر – دیتا ون تیز، طراح رقص، بازیگر، و مدل آمریکایی ۴ اکتبر – فن دارخولن، عکاس آمریکایی ۱۱ اکتبر – کلودیا بلک، بازیگر استرالیایی ۱۷ اکتبر – امینم، رپر،آهنگساز و بازیگر آمریکایی ۴ نوامبر – لوئیس فیگو، بازیکن فوتبال پرتغالی ۸ نوامبر – گرچن مول، بازیگر آمریکایی ۱۳ نوامبر – تاکویا کیمورا، بازیگر و خواننده ژاپنی ۲۳ نوامبر – آلف-اینگه هولان، بازیکن فوتبال نروژی ۲۶ نوامبر – آرجون رامپال، بازیگر هندی ۲۲ دسامبر – ونسا پارادی، خواننده و بازیگر فرانسوی ۲۸ دسامبر – پاتریک رفتر، بازیکن تنیس استرالیایی ۲۹ دسامبر – جود لا، تهیه‌کننده، صداپیشه، بازیگر، و کارگردان بریتانیایی ۳۱ دسامبر – جوئی مک‌اینتایر، خواننده آمریکایی درگذشتگان ۱ ژانویه – موریس شوالیه، بازیگر و خواننده فرانسوی (ز. | ## بخش 2: ۱۹۷۲ | ## بخش 3: ۱۹۷۲ | ## جمع‌بندی | ۱۸۸۴) ۲۷ دسامبر – لستر بولز پیرسون، دیپلمات، سرباز، تاریخ‌نگار، بازیکن هاکی روی یخ، و سیاست‌مدار کانادایی (ز.
موضوع مقاله: المپیک تابستانی ۱۹۸۴ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # المپیک تابستانی ۱۹۸۴ | مقدمه: المپیک تابستانی ۱۹۸۴ (در انگلیسی: Games of the XXIII Olympiad) که به‌طور رسمی با نام «بازی‌های المپیاد بیست و سوم» شناخته می‌شود، از ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۴ تا ۱۲ اوت ۱۹۸۴ میلادی در شهر لس‌آنجلس در ایالت کالیفرنیای آمریکا و با حضور ۶٬۷۹۷ ورزشکار زن و مرد از ۱۴۰ کشور جهان و در ۲۳ رشته ورزشی برگزار شد. | ## بخش 1: المپیک تابستانی ۱۹۸۴ | انتخاب میزبان پس از قتل ورزشکاران اسرائیلی توسط چند فلسطینی در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ و بدهی های قابل توجه مالی المپیک ۱۹۷۶ مونترال و تحریم‌های سیاسی، چند شهر تا اواخر دهه ۱۹۷۰ مایل به میزبانی در المپیک تابستانی بودند ولی با این وجود در نهایت تنها دو شهر (تهران و لس آنجلس) برای میزبانی بازی‌های المپیک ۱۹۸۴ پیشنهادها جدی را ارائه دادند. لس آنجلس برای اخذ میزبانی دو دوره بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰ ناموفق بود. کمیته المپیک ایالات متحده آمریکا (USOC) از سال ۱۹۴۴ حداقل یک پیشنهاد برای هر دوره المپیک ارسال کرده بود، با این حال از المپیک ۱۹۳۲، لس آنجلس در گرفتن میزبانی بازی‌ها موفق نشده بود. ولی در هشتادمین جلسه IOC در تاریخ ۱۸ مه ۱۹۷۸ در آتن، لس آنجلس به عنوان میزبان رسمی بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ اعلام شد. | ## بخش 2: المپیک تابستانی ۱۹۸۴ | پیشنهاد اولیه تهران برای میزبانی المپیک ۱۹۸۴ ایران که میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ را در شهریور ۱۳۵۳ با موفقیت برگزار کرده بود، برنامه داشت که مسابقات المپیک ۱۹۸۴ و در آینده نزدیک، جام جهانی فوتبال را میزبانی کند. ایران در حالی پیشنهاد میزبانی خود را در ۲۹ اوت سال ۱۹۷۵ (۷ شهریور ۱۳۵۴) تقدیم کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) کرد که روی سه ورزشگاه خوب تهران، ورزشگاه صد هزار نفری غرب (ورزشگاه آزادی حاضر)، ورزشگاه ۴۰ هزار نفری شرق (ورزشگاه تختی حاضر) و ورزشگاه ۳۰ هزار نفری (شیرودی حاضر) حساب کرده بود. قرار بود ورزشگاهی در اهواز (همان الگوی غدیر حال حاضر)، ورزشگاهی در تبریز در کنار توسعه باغ شمال، ورزشگاهی در رشت، ورزشگاهی مجهز در اصفهان و شیراز ساخته و تدارک شود. ایران همچنین تصمیم داشت مسابقات جام جهانی را در ۳ ورزشگاه تهران، ۲ ورزشگاه تبریز، ورزشگاه اهواز ، ورزشگاه اصفهان، ورزشگاه شیراز و ورزشگاه رشت برگزار کند. | ## بخش 3: المپیک تابستانی ۱۹۸۴ | احتمالا، تغییرات ایران در ماههای اولیه سال ۱۳۵۷ باعث شد که در جلسه رسمی کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) در تاریخ ۱۸ مه ۱۹۷۸ در آتن (۲۸ اردیبهشت ۱۳۵۷)، شهر لس آنجلس، بدون رقیب دیگری، به عنوان میزبان رسمی المپیک تابستانی ۱۹۸۴ در نظر گرفته شود. بر خلاف ادعای بسیاری از سایت ها، هیچ نامه یا سند رسمی دال بر بازپس گیری پیشنهاد میزبانی از طرف خود ایران، در اوایل سال ۱۳۵۷ یا قبل از آن، وجود ندارد (بعضی از سایتها ادعا دارند که ایران درخواست میزبانی را در ماه جون ۱۹۷۵، خرداد ۱۳۵۴، پس گرفته در صورتی که این ادعا اشتباه به نظر می رسد چون ایران درخواست میزبانی را تازه در ۲۹ آگوست سال ۱۹۷۵، ۷ شهریور ۱۳۵۴، تقدیم کمیته بین‌المللی المپیک کرده است). | ## جمع‌بندی | تحریم بازی‌ها اتحاد جماهیر شوروی و برخی از متحدین آن به تلافی تحریم ایالات متحده آمریکا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ مسکو از شرکت در این دوره از بازی‌ها امتناع کردند.