موضوع مقاله: پاکور یکم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پاکور یکم | مقدمه: اشکانیان تلاش کردند تا مناطق تحت کنترل رومی‌ها در غرب آسیا را به تصرف خود درآورند. | ## بخش 1: پاکور یکم | اگرچه در ابتدا اشکانیان در این کاراز موفق بودند، اما در نهایت این حمله توسط رومی‌ها دفع شد. مرگ او باعث یک بحران جانشینی شد که در آن پدرش، که به شدت از مرگ پسر مورد علاقه‌اش رنج می‌برد، تاج و تخت را به پسر دیگرش فرهاد چهارم به عنوان وارث جدیدش واگذار کرد. نخستین لشکرکشی به سوریه پس از شکست سنگین مارکوس لیسینیوس کراسوس، سردار رومی و عضو اولین تریومویرات، در نبرد حران در سال ۵۳ پیش از میلاد، اشکانیان برای انتقام از تجاوز رومیان و همچنین برای بهره‌برداری از ضعف رومیان در شرق، در سال ۵۱ پیش از میلاد به سوریه یورش بردند. این لشکرکشی رسماً تحت فرماندهی شاهزاده پاکور انجام شد که در آن زمان کودکی حدوداً دوازده ساله بود. پس از گذر اشکانیان از فرات مناطقی از سوریه را به تصرف خود درآوردند و به طرف پایتخت سوریه، یعنی انطاکیه پیشروی کردند. نیروی‌های رومی در انطاکیه اندک بود، به همین دلیل فرماندار سوریه، گایوس کاسیوس لونگینوس، که دید توان رویارویی با اشکانیان را ندارد در شهر ماند. این کار رومیان، اشکانیان را به تلاش برای محاصره‌ی شهر سوق داد؛ نوعی عملیات که اشکانیان در آن هیچ تجربه‌ای نداشتند و فاقد تجهیزات کافی بودند. این اشتباه اشکانیان، رومی‌ها را نجات داد و کاسیوس از شرایط نامطلوب اشکانیان بهره برد و آنان را از اطراف انطاکیه عقب راند. در جریان ضدحملهٔ کاسیوس، اوساک کشته شد و به این ترتیب، نیروهای اشکانی به همراه پاکور مجبور به عقب‌نشینی شدند. تلاش برای تاج‌گذاری پاکور بعد از لشکرکشی ناموفق اشکانیان زمستان را در شمال سوریه گذراندند و در ادامهٔ نبرد پیشین، در سال ۵۰ پیش از میلاد بار دیگر انطاکیه را محاصره کردند. | ## بخش 2: پاکور یکم | مارکوس کالپورنیوس بیبولوس، کنسول رومی و فرماندار جدید سوریه، توانست با بهره‌برداری از اختلافات داخلی اشکانیان، آن‌ها را علیه یکدیگر تحریک کند. اورنوداپاتس، پاکور جوان را پادشاه اعلام کرد و با او برای لشکرکشی علیه ارد هم‌داستان شد. اما پدر و پسر به زودی آشتی کردند و ضرب سکه‌ها متوقف شد؛ از این رو، پاکور یکم هیچ‌گاه به‌طور واقعی پادشاه امپراتوری اشکانی نشد. لشکرکشی اشکانیان به یهودیه درگیری با اشکانیان همچنان یکی از مسائل اصلی در سیاست روم باقی ماند. گایوس ژولیوس سزار برای یک لشکرکشی انتقام‌جویانه برنامه‌ریزی کرده بود، اما کمی قبل از حرکت به شرق، به قتل رسید (۴۴ پیش از میلاد). لابینوس در سال ۴۳ پیش از میلاد به درخواست مارکوس یونیوس بروتوس و گایوس کاسیوس لونگینوس نزد پادشاه اُرد رفته بود تا با او علیه وارثان سزار متحد شود. پس از نبرد فیلیپی، لابینوس در نزد اشکانیان ماند و اُرد را به جنگ با رومیان تحریک کرد. در زمستان ۴۱ یا ۴۰ پیش از میلاد، نیروهای اشکانی به رهبری ساتراپ برزافره و شاهزاده پاکور به استان رومی سوریه حمله کردند. پس از این پیروزی، ارتش اشکانی به دو بخش تقسیم شد: نیمی از نیروها به رهبری کوینتوس لابینوس به سوی آسیای صغیر حرکت کردند، در حالی که پاکور و برزافره به سمت جنوب پیشروی کردند. تصرف اورشلیم در جریان پیشروی، اشکانیان اغلب توسط حاکمان محلی مورد پشتیبانی قرار می‌گرفتند. | ## بخش 3: پاکور یکم | همان‌طور که دیوکاسیوس گزارش می‌دهد، پاکور به دلیل عدالت و ملایمتش بسیار محبوب بود و مردم او را مانند بهترین پادشاهان پیشین خود گرامی می‌داشتند. پاکور که از شهر صور رانده شده بود، در صیدا و بطلمیه پذیرفته شد و سپس نیروی سواره‌نظام خود را به سوی اورشلیم فرستاد. او دستور داد گوش‌های عمویش، هیرکانوس، را ببرند تا از انجام وظیفه به عنوان کاهن اعظم ناتوان شود. هِرُد به همراه خانواده‌اش توانست از دست نیروهای اشکانی و یهودی آنتیگونوس فرار کند و به قلعه مسعده برسد. شکست و مرگ پاکور پوبلیوس ونتیدیوس باسوس، سردار رومی و نماینده مارکوس آنتونیوس، موفق شد در پاییز ۳۹ پیش از میلاد، اشکانیان را به آن سوی فرات عقب براند.Cassius Dio 48, 39–41. در اوایل سال ۳۸ پیش از میلاد، پاکور پس از جمع‌آوری نیروهای جدید، قصد حمله مجدد به سوریه را داشت. ونتیدیوس باسوس با استفاده از یک استراتژی هوشمندانه، با پخش اطلاعات گمراه‌کننده، پاکور را وادار به پیمودن راه‌های طولانی و پرپیچ‌وخم کرد. در نبرد سرنوشت‌ساز گینداروس در سال ۳۸ پیش از میلاد، ونتیدیوس باسوس اجازه داد جنگجویان اشکانی به مواضع رومیان نزدیک شوند و سپس یک ضدحمله متمرکز و قدرتمند را آغاز کرد. ونتیدیوس باسوس دستور داد سر پاکور را از بدنش جدا کرده و به عنوان نشانه پیروزی به شهرهای سوریه فرستاد تا قدرت روم را به نمایش بگذارد.Cassius Dio 49, 20. شکست سنگین در گینداروس، اشکانیان را برای دهه‌های بعد از حملات گسترده به امپراتوری روم منصرف کرد. | ## جمع‌بندی | پدر پاکور، اُرد دوم، که از غم مرگ پسرش بسیار اندوهگین بود، قدیمی‌ترین پسر باقی‌مانده‌اش، فرهاد چهارم، را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد.Cassius Dio 49, 20.