موضوع مقاله: آلن دلون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلن دلون | مقدمه: سبک، ظاهر و نقش‌هایش که او را به یک نماد بین‌المللی تبدیل کرد، محبوبیتِ ماندگاری را برایش به ارمغان آورد. | ## بخش 1: آلن دلون | دلون برای بازی در فیلم‌هایی مانند ظهر بنفش (۱۹۶۰)، روکو و برادرانش (۱۹۶۰)، کسوف (۱۹۶۲)، یوزپلنگ (۱۹۶۳)، سامورایی (۱۹۶۷)، استخر (۱۹۶۹)، دایره سرخ (۱۹۷۰)، یک پلیس (۱۹۷۲) و آقای کلاین (۱۹۷۶) تحسین شد. دِلون در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود با بسیاری از کارگردان‌های شناخته‌شده از جمله لوکینو ویسکونتی، ژان-لوک گدار، ژان-پیر ملویل، میکل‌آنجلو آنتونیونی و لویی مال کار کرد. دِلون در سال ۱۹۸۵ جایزهٔ سزار بهترین بازیگر مرد را برای بازی در فیلم داستان ما (۱۹۸۴) دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۱ نشان لژیون دونور فرانسه را دریافت کرد و در چهل‌وپنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برنده خرس طلایی افتخاری شد. آغاز زندگی آلَن دلون در ۸ نوامبر ۱۹۳۵ در دهکده‌ای به نام سو در حوالی پاریس زاده شد. زمانی که آلَن ۴ سال داشت، پدر و مادر او از هم جدا شدند و به‌ناچار سرپرستی او به خانواده دیگری واگذار شد. او در خانه‌ای رشد کرد که روبروی یک زندان بود و آلَن با بچه‌های نگهبان زندان هم‌بازی بود. پس از چند سال، پدر و مادرخوانده او بر اثر حادثه‌ای کشته شدند و او دوباره تحت سرپرستی مادرش، که با یک قصاب محلی ازدواج کرده بود قرار گرفت. دلون دوران تحصیل خود را در مدارس کاتولیک گذراند و از آنجا که پسر شلوغی بود، چندین بار از مدرسه اخراج شد و در ۱۵ سالگی به‌کلی درس و تحصیل را ترک کرد. سپس ناپدری‌اش به‌ناچار او را به مغازهٔ قصابیِ خود برد تا این حرفه را به او بیاموزد؛ اما آلَن هیچ علاقه‌ای به این حرفه نداشت و در ۱۷ سالگی خانه را ترک کرد و به ارتش پیوست. دلون در مورد خاطراتش در آن زمان می‌گوید: «در آنجا دوستانی پیدا کردم؛ کسانی که با آن‌ها حرف می‌زدم و به حرف‌هایم گوش می‌دادند.» زندگی حرفه‌ای ورود به سینما آلَن در ۱۹۵۶ از خدمت در ارتش ترخیص شد و به‌عنوان باربر و سپس به‌عنوان پیش‌خدمت در کافه‌های مختلف پاریس به کار پرداخت و بین روسپی‌ها و گانگسترها زندگی می‌کرد. طی همین مدت، با بسیاری از بازیگران که در کافه‌های محل کارش رفت‌وآمد داشتند آشنا شد. کسانی که دربارهٔ زندگی او تحقیق کرده‌اند می‌گویند که او با دنیای زیرزمینی جنایتکاران در ارتباط بوده و مدتی هم با آنها زندگی می‌کرد. این دو دوست، یعنی دلون و بریالی در سال ۱۹۵۷ تصمیم گرفتند با هم به جشنوارهٔ فیلم کن بروند. | ## بخش 2: آلن دلون | آلَن که یک آدم معمولی بود و هیچ‌گونه تجربهٔ بازیگری نداشت و آن شب هم با یک دست لباس کرایه‌ای به جشنواره رفته بود پس از بازگشت از جشنواره به یک فوق‌ستاره تبدیل شد. چهرهٔ فوق‌العاده جذاب او در آن مجلس کاملاً سرآمد همگان بود و در آنجا بود که کارگردانان مختلف به سراغ او آمدند و بیشتر در نقش دزد یا آدمکش اجیرشده بازی می‌کرد. او از همان آغاز کار در فیلم‌هایی که حدس می‌زد فروش خوبی داشته باشند به جای دستمزد، درصدی از فروش فیلم را می‌گرفت و از این راه، پول خوبی به‌دست آورد. او در دههٔ ۱۹۷۰ علاوه بر بازی در فیلم، دومین شرکت تولید فیلم خود را تأسیس کرد و به جمع‌آوری ثروت پرداخت. او در آن هنگام یکی از ثروتمندان جهان بود و فیلم‌هایی با نشان‌واره AD تهیه می‌کرد. او سپس یک شرکت هواپیمایی راه‌اندازی کرد و بخشی از ثروت خود را در زمینهٔ موردعلاقه خود یعنی جمع‌آوری آثار هنری و پرورش اسب‌های مسابقه، سرمایه‌گذاری کرد. او در دههٔ ۱۹۸۰ به سوئیس نقل مکان کرد تا بر عملکرد شرکتی که محصولاتش را به نام «آلَن دلون» به فروش می‌رساند نظارت بهتری داشته باشد. آمریکا دلون در اوایل دهه ۱۹۶۰ چند سال به هالیوود رفت و در چند فیلم آمریکایی بازی کرد که ضعیف‌ترین دوره کاری او بود. موج نو دلون هرگز در فیلمی‌ از موج نوی فرانسه بازی نکرد و در عوض در فیلم‌هایی با گرایش محافظه‌کار بازی کرد. افول و کناره‌گیری دلون در اواخر دهۀ ۱۹۸۰ کم‌کار شد و از دهۀ ۱۹۹۰ تا پایان عمر در نقش‌های افتخاری و گذرا بازی کرد. آلَن در سال ۱۹۹۸ در فیلم نیمه شانس در کنار ژان-پل بلموندو بازی کرد و سپس اعلام بازنشستگی کرد و گفت: «من در بیشتر فیلم‌هایی که بازی کرده‌ام یا دزد بوده‌ام یا پلیس، اما جالب این است که فرقی نمی‌کرده است که چه‌کاره بوده‌ام؛ در همهٔ فیلم‌ها تنها بوده‌ام. نمی‌دانم، اما فکر می‌کنم کارگردان‌ها و حتی تماشاگران همیشه دوست دارند مرا تنها ببینند». آلَن دلون سپس در سال ۱۹۶۴ با ناتالی کانوواس ازدواج کرد و از او صاحب یک پسر به نام «آنتونی» شد. قتل مارکوویچ در سال ۱۹۶۸ یکی از محافظان دلون به نام استِوان مارکوویچ به قتل رسید. | ## بخش 3: آلن دلون | برادر مقتول با استناد به یک یادداشت به‌جا مانده‌ از مارکوویچ، دلون و دوستانش را مسئول این قتل دانست. بعدها عکس‌های مخفی از کلود پمپیدو همسر ژرژ پمپیدو (نخست‌وزیر وقت و بعدها رئیس‌جمهور فرانسه) پیدا شد که نشان می‌دادند او با افرادی غیر از همسرش رابطه جنسی دارد و مرگ این محافظ به‌ خاطر این عکس‌ها و حلقه خصوصی اطرافیان دلون است که مهمانی‌هایی برای همخوابگی مهمانان بانفوذش ترتیب می‌داده است. درستی هیچ یک از این ادعاها هرگز ثابت نشد و قتل مارکوویچ همچنان حل‌نشده باقی ماند. اما پسر سومی به نام آری بولونی از نیکو، ستارهٔ آلمانی راک گروه «ولوت آندرگراوند» دارد که در سال ۱۹۶۲ زاده شده و در سال ۲۰۲۲ ظاهراً بر اثر مصرف بیش از اندازهٔ مواد مخدر در پاریس درگذشته است. دلون وصیت کرده که نیمی از دارایی او به آنوشکا و نیمی دیگر بین دو فرزند پسرش تقسیم شود. نگهداری غیر مجاز سلاح فوریه ۲۰۲۴ پلیس فرانسه ۷۲ قبضه اسلحه گرم و بیش از سه هزار گلوله از خانه او ضبط کرد. همچنین یک میدان تیراندازی نیز در خانه دیگر او در منطقه دوشی موکوربون در ۱۳۵ کیلومتری جنوب پاریس پیدا شد. جهت‌گیری سیاسی او در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که طرفدار جناح تندرو راست است. او گفت: «سال‌هاست، تیم پدر و دختر لوپن (ژان ماری، رئیس پیشین اجتماع ملی و مارین، رهبر فعلی آن) می‌جنگند، اما آنها تنها بودند… اکنون، برای اولین بار، دیگر تنها نیستند. حتی این موضوع به ژنو (سوییس) هم رسیده است، فوق‌العاده مهم است که آنها هم دیگر از این قضایا خسته شده‌اند.» درگذشت دلون در ۱۸ اوت ۲۰۲۴ در خانه خود در منطقه دوشی-مونکوربون در ۱۳۵ کیلومتری جنوب پاریس درگذشت. آلن دلون به دلیل علاقه به سگش «لوبو» وصیت کرده بود پس از مرگ، او را کشته و با او دفن کنند. دلون در سی و دومین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم کن ۲۰۱۹ نخل طلای افتخاری این جشنواره را دریافت کرد. در سال‌های پس از انقلاب نیز با وجود محدودیت در نمایش فیلم‌های خارجی در تلویزیون و سینماهای ایران پخش فیلم‌های آلن دلون متوقف نشدند. در این دوره، فیلم‌های جنایی او در دهۀ ۱۹۷۰ بیشتر از دیگر کارهای او در ایران به نمایش درآمدند. | ## جمع‌بندی | ژاک شابان-دلما رُنه کلِمان نوشتهٔ گور ویدال و فرانسیس فورد کوپولا ۱۹۶۶تگزاس آن‌سوی رودخانه دونو بالْدازار مایکل گوردون به‌همراه دین مارتینفرمانده گم شده کاپیتان فیلیپ اسکالاویه مارک رابسون به‌همراه آنتونی کوئین، جورج سگال، میشله مورگان و کلودیا کاردیناله ۱۹۶۷ماجراجویان مانو روبر انریکو با شرکت: لینو ونتورا و جوانا شیمکوسDiabolically Yours پیِر ژولیَن دوویویه به‌همراه زنتا برگرسامورایی جف کاستلو ژان-پیر ملویل به‌همراه ناتالی دلون ۱۹۶۸ارواح مردگان ویلیام ویلسن لویی مال anthology filmخداحافظ رفیق دینو باران ژان ووترا به‌همراه چارلز برانسون و بریژیت فوسیدختری سوار بر موتورسیکلت دانیل جک کاردیف به‌همراه مرین فیث‌فول ۱۹۶۹جف لوران ژان اِرمان به‌همراه میرِی دارکدسته سیسیلی‌ها روژه سارته آنری ورنویبا شرکت: ژان گابن، لینو ونتورااستخر ژان-پل ژاک دری به‌همراه رومی اشنایدر و جین برکین ۱۹۷۰The Love Mates ژولیَن داندیو روژه کاهان به‌همراه میرِی دارکEasy, Down There!