موضوع مقاله: ترور آبراهام لینکلن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ترور آبراهام لینکلن | مقدمه: پایه‌ریزی ترور جان ویلکس بوث، قصد ربودن رئیس‌جمهور را داشت تا در عوض آزادیش، خواهان آزاد کردن زندانی‌های هم پیمان‌ها شود. | ## بخش 1: ترور آبراهام لینکلن | اما در ۱۱ آوریل ۱۸۶۵ لینکلن در خارج از کاخ سفید سخنرانی ایراد کرد و از دادن حق و حقوق سیاهان دفاع کرد. این امر خشم بوث را، که در جمع شنوندگان حضور داشت برانگیخت و در نتیجه نقشه اش را برای ربودن لینکلن تغییر داد و تصمیم گرفت او را ترور کند.نقشه بوت برای ربودن لینکلن (timeline) با به پایان رسیدن جنگ، لینکن و گرانت مدام با یکدیگر دیدار و ملاقات داشتند. هر دو با هم برای بازسازی برنامه‌ریزی می‌کردند و برای همگان مشخص بود که آن‌ها احترام زیادی برای یکدیگر قائل بودند. در آخرین دیدارشان در ۱۴ آوریل ۱۸۶۵، لینکن لینک گرانت را برای دیداری در بعد از ظهر آن روز دعوت کرد اما گرانت دعوت را نپذیرفت؛ و در نهایت نامزد و خواهر ناتنی اش قبول کردند بروند. جان بوت که بازیگری مشهور و جاسوس همپیمانان در مریلند بود خبردار شد که قرار است رئیس‌جمهور، همسرش و گرانت به تئاتر بروند. بوت که در نقشهٔ اولیه اش برای ربودن لینکلن ناکام شده بود، همدستانش را خبر کرد و اعلام کرد که قصد کشتن لینکلن را دارد، دیگران نیز موظف شدند معاون وزیر، اندرو جانسون و وزیر امور خارجه، ویلیام اچ. ترور در سالن تئاتر لینکلن بدون محافظ اصلی اش، وارد هیل لمون در تئاتر فورد شد تا تئاتر «پسر عموی آمریکائیمان» را ببیند. در همان حالی که تنها محافظ او مشغول قدم زدن بود؛ و لینکلن در جای خود در اتاقکی در بالکن نشسته بود، بوث وارد شد و در پشت اتاقک خود را مخفی کرد. | ## بخش 2: ترور آبراهام لینکلن | بوث که نمایشنامه را از بر بود منتظر خنده دارترین صحنه تئاتر ماند به این امید که صدای خنده مانع شنیده شدن صدای شلیک گلوله شود. بر روی صحنه شخصیتی به نام سرود اندری (که هری هاک نقشش را بازی می‌کرد) دیالوگ خود را ادا کرد و به خاطر اینکه صدای خنده حاضران بلند شد بوتو وارد اتاقک رئیس‌جمهور شد و گلوله‌ای بر سر او شلیک کرد. هنری راثبون برای لحظه‌ای با بوت دست به یقه شد، اما بوت با ضربه چاقو خود را رها کرد. ۱۲ روز دنبال قاتل فراری بودند، مأموران فدرال به رهبری وزیر جنگ، ادوین استانتون، در جستجوی او بودند تا اینکه بالاخره او را در طویله‌ای در ویرجینیا مورد اصابت گلوله قرار دادند، او اندکی بعد مرد. از دیگر هم دستان بوت نیز تنها یک نفر تقریباً موفق به ترور هدفش شد: لویس پول به سورد، وزیر خارجه، حمله کرد و او را به شدت مجروح نمود. چارلز میل، جراح ارتش، به سرعت زخم لینکلن را ارزیابی کرد و آن را مهلک و کشنده تشخیص داد. رئیس‌جمهور از داخل تئاتر به خیابان آوردند و او به مدت ۹ ساعت در خیابان در حالت کما بود. او لینکلن را معاینه کرد و تشخیص داد که در چند جا جمجمه آسیب دهده و گلوله در ۶ اینچی داخل مغز جای گرفته. | ## بخش 3: ترور آبراهام لینکلن | هم‌اکنون در موزه گلوله‌هایی از اسلحهٔ درینگر شلیک شده‌اند، تکه‌هایی از جمجمه لینکون و لباس جراح که به خون لینکلن آغشته‌است در معرض نمایش گذاشته شده. طی مراسمی جنازه آبراهام لینکلن را با قطار به ایالت ایلینوی بردند و ملت در سوگ مردی نشستند که در نگاه عده‌ای ناجی ایالات متحده بود. وی در قبرستان اوک ریج در اسپرینگفیلدز ایلینوی دفن شد و در سال ۱۸۷۴ یک بنای ۱۷۷ فوتی (۵۴ متری) به همراه انبوهی از مجسمه‌های برنزی در اطراف مقبره اش ساخته شد. در سال ۱۹۰۱ رابرت تاد لینکلن برای جلوگیری از دزدیده شدن بقایای جسد پدرش مقبره آبراهام را نبش قبر کرد و وی را مجدداً در زیر سیمانی به ضخامت چندین فوت دفن کرد. داستان شب قبل از ترور آبراهام لینکلن شب قبل از ترور شدنش خواب دیده بود که در کاخ سفید است و مردم کنار تابوتی در حال گریه هستند. از سرباز کنار تابوت پرسید:"چه کسی مرده است؟" سرباز با گریه جواب داد:"رییس جمهور" و بعد از دیدن این خواب از خواب بیدار شد. | ## جمع‌بندی | واکنش‌ها والت ویتمن شعرهای «زمانی که آخرین یاس‌های بنفش در حیاط خانه شکفتند»، «ای ناخدا!