موضوع مقاله: قطب شرکت هواپیمایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قطب شرکت هواپیمایی | مقدمه: هاب‌ها به عنوان نقاط انتقال (یا توقف) برای کمک به رساندن مسافران به مقصد نهایی خود عمل می‌کنند. | ## بخش 1: قطب شرکت هواپیمایی | یک شرکت هواپیمایی ممکن است پروازهایی را از چندین شهر غیر هاب (اسپوک) به فرودگاه هاب انجام دهد و مسافرانی که بین شهرهای اسپوک سفر می‌کنند از طریق هاب به هم متصل می‌شوند. این الگو باعث ایجاد صرفه‌جویی در مقیاس می‌شود که به یک شرکت هواپیمایی اجازه می‌دهد (از طریق یک اتصال واسطه) به جفت شهرهایی که در غیر این صورت از نظر اقتصادی نمی‌توانستند به صورت بدون توقف به آنها خدمات ارائه دهند، خدمت‌رسانی کند . این سیستم با مدل نقطه به نقطه که در آن هیچ هابی وجود ندارد و در عوض پروازهای بدون توقف بین شهرهای اسپوک ارائه می‌شود، در تضاد است. انواع قطب باری و قطب قیچی‌شکل یک مرکز بار ، فرودگاهی است که در درجه اول توسط یک شرکت هواپیمایی باری که از سیستم هاب و اسپوک استفاده می‌کند، اداره می‌شود. در ایالات متحده ، دو فرودگاه بزرگ هاب بار، ممفیس سوپرهاب فدکس و یو پی اس لوییزویل ورلدپورت ، نزدیک به مرکز جمعیت ایالات متحده هستند . شرکت هواپیمایی فدکس، فدکس اکسپرس ، مرکز ممفیس خود را در سال 1973، قبل از مقررات‌زدایی از صنعت بار هوایی در ایالات متحده، تأسیس کرد. علاوه بر این، فرودگاه بین‌المللی تد استیونز در انکوریج، آلاسکا ، یک مرکز توقف مکرر برای بسیاری از خطوط هوایی باری است که بین آسیا و آمریکای شمالی پرواز می‌کنند. اکثر خطوط هوایی باری فقط برای سوخت‌گیری و امور گمرکی در انکوریج توقف می‌کنند، اما فدکس و یوپی‌اس علاوه بر سوخت‌گیری و امور گمرکی، اغلب از انکوریج برای مرتب‌سازی بسته‌های بین اقیانوس آرام بین مراکز منطقه‌ای در هر قاره استفاده می‌کنند. خطوط هوایی مسافربری که به شیوه‌ای مشابه با مراکز FedEx و UPS فعالیت می‌کنند، اغلب به عنوان مراکز قیچی در نظر گرفته می‌شوند ، زیرا بسیاری از پروازها به یک مقصد، مسافران را به طور همزمان پیاده و پیاده می‌کنند و پس از یک دوره ترانزیت مسافر، فرآیند مشابهی را برای عزیمت به مقصد نهایی هر هواپیما تکرار می‌کنند. در گذشته، ایر ایندیا یک مرکز قیچی در فرودگاه هیترو لندن داشت که در آن مسافران از دهلی ، احمدآباد و بمبئی می‌توانستند به پرواز خود به نیوآرک ادامه دهند . تا زمان زمین‌گیر شدنش، جت ایرویز یک مرکز قیچی مشابه را در فرودگاه شیپول آمستردام برای انتقال مسافران از بنگلور ، بمبئی و دهلی به تورنتو-پیرسون و برعکس اداره می‌کرد. | ## بخش 2: قطب شرکت هواپیمایی | در اوج عملیات در مرکز قیچی سابق خود در بروکسل، قبل از تغییر به شیپول در سال 2016، پروازها از بمبئی، دهلی و چنای انجام می‌شد و پس از یک توقف تقریباً همزمان در بروکسل و برعکس، به تورنتو، نیویورک و نیوآرک ادامه می‌یافت . یک مرکز قیچی بین‌المللی می‌تواند برای پروازهای آزادی سوم و چهارم یا برای پروازهای آزادی پنجم مورد استفاده قرار گیرد ، که پیش‌نیاز آن یک معاهده دوجانبه بین دو کشور است. وست‌جت در طول برنامه تابستانی خود، از فرودگاه سنت جان به عنوان یک مرکز قیچی برای پروازهای ورودی از اتاوا ، تورنتو و اورلاندو و پروازهای خروجی به دوبلین و لندن-گاتویک استفاده می‌کرد . کانتاس نیز به طور مشابه از فرودگاه بین‌المللی لس‌آنجلس به عنوان یک مرکز قیچی برای پروازهای ورودی از ملبورن، بریزبن یا سیدنی استفاده می‌کرد ، جایی که مسافران در صورت سفر به نیویورک-جان‌اف‌کندی می‌توانستند به آنجا متصل شوند . شهر کانونی در صنعت هواپیمایی ، شهر کانونی مقصدی است که یک شرکت هواپیمایی از آن مسیرهای محدود نقطه به نقطه را اداره می‌کند . اگرچه اصطلاح شهر کانونی عمدتاً برای اشاره به فرودگاهی استفاده می‌شود که یک شرکت هواپیمایی از آن مسیرهای نقطه به نقطه محدودی را اداره می‌کند، اما کاربرد آن به طور نامحسوسی گسترش یافته و به یک مرکز کوچک نیز اشاره دارد. به عنوان مثال، اگرچه عملیات جت‌بلو در فرودگاه نیویورک-جان‌اف‌کندی شبیه یک مرکز است، اما این شرکت هواپیمایی هنوز از آن به عنوان یک شهر کانونی یاد می‌کند. مرکز ثقل یک مرکز ثقل به فرودگاهی اشاره دارد که در آن یک شرکت هواپیمایی واحد بر سهم بازار تسلط دارد و ایجاد جای پایی برای رقبا را چالش برانگیز می‌کند. این اصطلاح معمولاً در ایالات متحده استفاده می‌شود، جایی که خطوط هوایی با بزرگترین مراکز ثقل عبارتند از: دلتا ایرلاینز در فرودگاه بین‌المللی هارتسفیلد-جکسون آتلانتا ، امریکن ایرلاینز در فرودگاه بین‌المللی دالاس فورت ورث و یونایتد ایرلاینز در فرودگاه بین‌المللی دنور . بیشتر شرکت‌های هواپیمایی ملی ، با بهره‌گیری از مزایای تاریخی و نفوذ بازار، حضور غالب مشابهی را در فرودگاه بین‌المللی اصلی کشور خود حفظ می‌کنند. نمونه‌هایی از این موارد عبارتند از: خطوط هوایی ایژین در آتن فرودگاه آئروفلوت مسکو -شرمتیوو آئرو مکزیکو در مکزیکوسیتی ایر کانادا در تورنتو-پیرسون ایرفرانس در پاریس – شارل دوگل آویانکا در بوگوتا–الدورادو بریتیش ایرویز در فرودگاه لندن-هیترو کاتای پاسیفیک در هنگ کنگ خطوط هوایی چین در تایپه-تائویوان خطوط هوایی کوپا در پاناما سیتی امارات در دبی خطوط هوایی اتیوپی در آدیس آبابا فین‌ایر در هلسینکی ایبریا در مادرید ایسلندایر در کفلاویک ایران ایر در مسیر تهران-امام خمینی خطوط هوایی ITA در رم خطوط هوایی ژاپن در توکیو-هاندا هواپیمایی کره در سئول-اینچئون کی ال ام در آمستردام LOT در ورشو لوفت‌هانزا در فرانکفورت خطوط هوایی مالزی در کوالالامپور-اینترنشنال کانتاس در سیدنی هواپیمایی قطر در دوحه خطوط هوایی سنگاپور در سنگاپور خطوط هوایی آفریقای جنوبی در ژوهانسبورگ خطوط هوایی بین‌المللی سوئیس در زوریخ TAP Air Portugal در لیسبون خطوط هوایی تای ایرویز در بانکوک هواپیمایی ترکیش در استانبول مراکز اصلی و فرعی هاب اصلی، قطب اصلی یک شرکت هواپیمایی است. | ## بخش 3: قطب شرکت هواپیمایی | با این حال، هنگامی که یک شرکت هواپیمایی عملیات خود را در هاب اصلی خود گسترش می‌دهد تا جایی که با محدودیت ظرفیت مواجه می‌شود، ممکن است تصمیم به افتتاح هاب‌های ثانویه بگیرد. نمونه‌هایی از چنین هاب‌هایی عبارتند از هاب‌های ایر کانادا در مونترال-ترودو و ونکوور ، هاب بریتیش ایرویز در لندن-گاتویک ، هاب ایر ایندیا در بمبئی و هاب لوفت‌هانزا در مونیخ . با اداره چندین هاب، شرکت‌های هواپیمایی می‌توانند دامنه جغرافیایی خود را گسترش دهند. آنها همچنین می‌توانند به بازارهای اسپوک-اسپوک بهتر خدمت کنند و برنامه‌های سفر بیشتری را با اتصالات در هاب‌های مختلف ارائه دهند. خطوط هوایی باری مانند FedEx Express و UPS Airlines نیز تا حدودی دارای مراکز ثانویه هستند، اما این مراکز در درجه اول برای خدمت رسانی به مقاصد منطقه‌ای با تقاضای بالا استفاده می‌شوند، زیرا ارسال بسته‌ها از طریق مرکز اصلی آن باعث اتلاف سوخت می‌شود؛ به عنوان مثال، FedEx هنگام ارسال بسته‌ها بین مقاصد نزدیک سیاتل و فینیکس، آریزونا، به جای ارسال از طریق مرکز فوق العاده ممفیس، بسته را از طریق فرودگاه بین‌المللی اوکلند ترانزیت می‌کند . هاب کمکی ممکن است ظرفیت یک هاب مشخص در ساعات اوج روز تمام شود یا کمبود ظرفیت رخ دهد، که در این صورت خطوط هوایی ممکن است مجبور شوند ترافیک را به یک هاب کمکی منتقل کنند. یک هاب کمکی پتانسیل ارائه چندین عملکرد برای یک شرکت هواپیمایی را دارد: می‌تواند هاب شلوغ را دور بزند، می‌تواند تقاضای اضافی برای پروازهایی را که در غیر این صورت نمی‌توانستند در هاب شلوغ برنامه‌ریزی شوند، جذب کند و می‌تواند جفت شهرهای جدید عملیات و توسعه را برای ترافیک متصل برنامه‌ریزی کند. یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های این مدل، استفاده‌ی دلتا ایرلاینز و امریکن ایرلاینز از فرودگاه لاگاردیا به عنوان یک قطب پروازهای داخلی در شهر نیویورک است ، که به دلیل محدودیت‌های ظرفیت و تعداد پروازها در قطب‌های آنها در فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی صورت می‌گیرد. بسیاری از پروازهای منطقه‌ای از لاگاردیا انجام می‌شوند، در حالی که اکثر پروازهای بین‌المللی و داخلی طولانی مدت در فرودگاه جان اف کندی باقی می‌مانند. لوفت‌هانزا نیز مدل کسب‌وکار مشابهی را با قطب‌های خود در فرودگاه فرانکفورت و فرودگاه مونیخ اجرا می‌کند . به‌طورکلی، اکثریت حاشیه‌ای پروازهای طولانی این شرکت هواپیمایی از فرانکفورت انجام می‌شود، در حالی که اقلیتی با اندازه مشابه اما کوچک‌تر در مونیخ مستقر هستند. | ## جمع‌بندی | هاب مهتاب در گذشته، شرکت‌های هواپیمایی عملیات‌های ویژه و مختص به هر زمان از روز را در مراکز خود حفظ کرده‌اند.