موضوع مقاله: کشتار حجاج در مکه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کشتار حجاج در مکه | مقدمه: کشتار حجاج در مکه به کشته شدن حجاج عمدتاً ایرانی که به شعارهای موسوم به «اعلان برائت از مشرکین» در طول مناسک حج واجب پرداخته بودند اشاره دارد که در روز ۹ مرداد ۱۳۶۶، برابر با ۳۱ ژوئیه ۱۹۸۷ در شهر مکه عربستان سعودی روی داد. | ## بخش 1: کشتار حجاج در مکه | در این واقعه ۲۷۵ تن از حجاج ایرانی، ۸۵ نیروی پلیس عربستانی و ۴۵ تن از حجاج دیگر کشورها کشته و شماری نیز زخمی شدند. اما پس از انقلاب اسلامی، در سال ۱۹۸۱، این مراسم به سردادن شعارهای تند سیاسی در مسجدالحرام و مسجدالنبی، دو مکان از مقدس‌ترین مکان‌ها در دین اسلام منتهی شد که این نیز منجر به درگیری شدید با نیروهای امنیت عربستان و کشته‌شدن یک فرد شد. در عوض، مقامات سعودی موقعیت قبلی خود را تغییر داده و اجازه دادند دو تظاهرات جداگانه برگزار شود: یکی در مکه و دیگری در مدینه. تا سال ۱۹۸۶، اوضاع به اندازه کافی آرام بود و مقامات سعودی اعلام کردند که دوباره قبرستان بقیع را برای زائران شیعه باز می‌کنند. حادثه در مرداد ۱۳۶۶ مسئولان ایرانی اعلام کردند که یک راهپیمایی یا تظاهرات صرفاً ایرانی کافی نیست. آنها خواستار این بودند که رژیم سعودی در پایان تظاهرات خود به زائران ایرانی اجازه ورود به مسجدالحرام در مکه را بدهد. در نتیجه گفتگوهای سختگیرانه، اجازه داده شد که تظاهرات نیم کیلومتر قبل از مسجدالحرام به پایان برسد. هم‌زمان تصمیم گرفته شد که نیروهای امنیتی سعودی را در حالت آماده‌باش بالا در نقطه مورد نظر قرار داشته باشند. | ## بخش 2: کشتار حجاج در مکه | در روز جمعه ۹ مرداد، پس از نماز ظهر تظاهرات آغاز شد و زائران ایرانی شعارهای «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر اتحاد جماهیر شوروی»، «مرگ بر اسرائیل» سر می‌دادند. این راهپیمایی تا اواخر مسیر پیش‌بینی شده، یعنی پانصد متر قبل از مسجدالحرام، بدون مشکل انجام گرفت. در این مرحله، برخی از ایرانیان خواستار ادامه تظاهرات برای ادامه فشار به سمت جلو و حضور در مسجد شدند و شعار مرگ بر صدام را سر دادند. با شروع این اتفاق‌ها، افراد ناشناس با پرتاب اشیائی به سمت تظاهرات کنندگان، به آزار و اذیت زائران ایرانی پرداختند. این عوامل اوضاع را تشدید کرده و اوضاع را به درگیری شدید بین حجاج ایرانی و امنیت سعودی تبدیل کرده و گفته می‌شود که سعودی‌ها از چوب دستی و مواد برقی و ایرانی‌ها از چاقو و قمه استفاده می‌کردند. در سال ۱۳۸۱ روزنامهٔ سیاست طی مقاله‌ای ادعا کرد که درآن روز محسن میردامادی (نایب مهدی کروبی) و علی شکوری‌راد از دانشجویان پیرو خط امام طی برنامه‌ای قصد داشته که مسجدالحرام را تصرف و از بلندگوهای آنجا شعارهای «مرگ بر آمریکا» را سر دهند که در این کار ناموفق بودند و این امر منجر به درگیری پلیس و بعد گارد ملی با حجاج می‌شود.روزنامه سیاست، اخبار ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۱. بر اساس اعلام رسمی دولت سعودی، ۴۰۵ نفر در این حادثه جان باختند؛ ولی علت مرگ این افراد لگدمال شدن و فشار دانسته‌اند و نه تنها شلیک نیروهای نظامی و امنیتی را انکار کرده، بلکه استفاده از گاز اشک‌آور را نیز منکر شده‌اند. تلفات، خسارات و پیامد‌ها در این واقعه ۴۰۵ نفر به تیر مستقیم یا در اثر ازدحام جمعیت کشته شدند که از میان آنها ۲۷۵ تن ایرانی، ۸۵ تن نیروی پلیس عربستانی و ۴۵ تن از حاجیان دیگر کشورها بودند. | ## بخش 3: کشتار حجاج در مکه | به علاوه ۶۴۹ نفر دیگر شامل ۳۰۳ ایرانی، ۱۴۵ عربستانی و ۲۰۱ از دیگر ملیت‌ها مجروح شدند.K. 1992, p.359 پس از این واقعه، حکومت عربستان سعودی سفارتخانه خود را در تهران تعطیل و روابط دیپلماتیک خود با ایران را قطع کرد. حسینعلی منتظری چند ماه بعد از این واقعه در نامه‌ای به روح‌الله خمینی نسبت به عملکرد مسئولان ایرانی در این واقعه اعتراض کرد. وی نوشت: وی همچنین می‌افزاید که: هاشمی رفسنجانی در خاطرات ۲۰ مرداد ۱۳۶۵، با اشاره به بی‌اطلاع بودن خود حجاج، در مورد این حادثه این‌گونه می‌نویسد: کارنامه و خاطرات هاشمی رفسنجانی، ۱۳۶۵، ص ۲۰۸. میرحسین موسوی در بخشی از استعفانامه ۱۴ مهر ۱۳۶۷، با اشاره به این داستان به علی خامنه‌ای می‌گوید: احمد منتظری فرزند حسینعلی منتظری در مصاحبه‌ای گفته‌است که افراد نفوذی در ایران در سال ۱۹۸۶ در ساک‌های حجاج مواد منفجره جاسازی کرد تا در مراسم مکه منفجر کنند. سپاه در آن زمان مقدار ۳۱۴ کیلو «تی‌ان‌تی» را برای خرابکاری و کشتن حجاج با هدف ناامن کردن مراسم حج و سپس مقصر دانستن پادشاهی سعودی در اداره حج به مکه می‌فرستند. | ## جمع‌بندی | علیرضا نوری‌زاده در این باره می‌گوید: در پی این حادثه ۱۱۳ نفر از حجاج ایرانی دستگیر شدند که به جز دو یا سه نفر از آن‌ها باقی آزاد شدند.کارنامه و خاطرات هاشمی رفسنجانی، ۱۳۶۵: صص ٢٣٩–٢٣٨.