aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: موریس دروئون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موریس دروئون | مقدمه: موریس دوریون ؛ (زاده ۲۳ آوریل ۱۹۱۸ - درگذشته ۱۴ آوریل ۲۰۰۹) نویسنده و سیاست‌مدار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. | ## بخش 1: موریس دروئون | وی عضو آکادمی فرانسه بود و به عنوان دبیر دائمی این آکادمی بین سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۹۹ خدمت کرد. موریس هرگز پدرش را نشناخت چرا که وقتی دو ساله بود، پدرش با شلیک یک گلوله به قلب خود به زندگی خود پایان داد. نام خانوادگی موریس برگرفته از «رنه دوریون»، یک محضردار اهل شمال فرانسه پس از ازدواج با مادرش است. وی بعدها تحت تأثیر عمویش «ژوزف کسل» و ملا ادبی او، به ادبیات روی آورد و از جمله رمان بسیار معروف شاهان نفرین شده را نوشت. سرود پارتیزان‌ها موریس دوریون از نظر سیاسی طرفدار ژنرال دوگل بود و در زمان جنگ با آلمان نازی مخفیانه به انگلستان رفت و در کنار دوگل به مبارزه با دشمن ادامه داد. وی در دوران حضورش در لندن و همکاری با عمویش ژوزف کسل، شعر فرانسوی سرود پارتیزان‌ها که رایج‌ترین سرود فرانسه آزاد و مقاومت فرانسه در زمان جنگ جهانی دوم بود را سرود و به همین خاطر به او پدر «سرود مقاومت» فرانسه می‌گویند. | ## بخش 2: موریس دروئون | اشعار این سرود بیانگر ایده «یا مرگ یا پیروزی» در نبرد آزادیبخش ملی فرانسه است و موسیقی اش را آنا مارلی ساخته‌است. کتاب داستانی تیستوی سبزانگشتی با جلد سبز حکایت پسری با موهای فرفری طلایی و چشم‌های سبز است. پسر بچه‌ای عجیب اما ساده که روزی متوجه می‌شود انگشتانش خاصیت سبزکنندگی همانند یک فرشته دارند. او به هرچه دست می‌زند، سرشار از گل و سبزه و پیچک می‌شود؛ و این دلیلی است که او را سبزانگشتی صدا می‌کنند. تیستو آرزو دارد تا با انگشت‌های سبزکننده‌اش همه ناتوانی‌ها و زشتی‌ها و نارسایی‌ها را به‌طور معجزه آسا سرشار از زیبایی کند. دربارهٔ «تیستوی سبز انگشتی» شاهان نفرین‌شده کتاب شاهان نفرین‌شده، اثر دیگری از موریس دوریون متشکل از رمان هفت‌گانه تاریخی است و در فاصله سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۷ نوشته و منتشر شده‌است. | ## بخش 3: موریس دروئون | این مجموعه کتاب به جنگ‌های سلطنتی فرانسه در قرن چهاردهم و وقایع آن دوران می‌پردازند. گفتاوردها «راستی چه می‌شود کرد با تفنگی که گل داده‌است و سرنیزه‌ای که دیگر نمی‌تواند در جایی فرورود؟ راستی راستی چه می‌شود کرد با سلاح‌هایی که دسته‌گل‌های قشنگ تمام کاربردشان را ازشان گرفته بودند؟ تنها کاری که می‌شود کرد اینست که همه‌شان را توی سطل آشغال بیندازیم!» تیستوی سبزانگشتی «من با گل به جنگ یک جنگ رفتم و فاتح شدم!» تیستوی سبزانگشتی آثار تیستوی سبزانگشتی شاهان نفرین شده اسکندر کبیر گشتی‌های شبانه در مورد خمینی و اسلام‌گرایی افراطی روزنامه فیگارو تاریخ ۱۲ نوامبر ۲۰۰۴ به نقل از موریس دوریون دربارهٔ نقش کشور فرانسه در روی کار آمدن خمینی نوشت: «ماجرای نوفل‌لوشاتو، صفحه درخشانی در تاریخ فرانسه نیست. | ## جمع‌بندی | رفتار والری ژیسکاردستن که آن همه توجه و عنایت به یک پیغمبر دروغین کرد و آن همه وسیله در اختیارش گذاشت، قابل فهم نیست.
موضوع مقاله: بوریس ویان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بوریس ویان | مقدمه: بوریس ویان نویسنده، شاعر، ترانه‌سرا، خواننده، موسیقی‌دان جاز، نقاش و آهنگساز قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود. | ## بخش 1: بوریس ویان | او هنرمندی جامع الاطراف بود اما اکنون بیشتر به واسطهٔ رمانهای جنجالی و صاحب‌سبکش شناخته می‌شود که گاه با نام حقیقی و گاه با نام مستعارِ «ورنون سولیوان» منتشر می‌شد. تحصیلات درخشانی کرد و سال 1942 از مدرسه مرکزی پاریس با مدرک مهندسی فارغ التحصیل شد. در زمینه های مختلفی قلم می زد و با ژان پل سارتر و سایر اگزیستاسیالیست های آن زمان نشست و برخاست داشت. سال ۱۹۴۶ با نام مستعار رمان معروف خواهم رفت تا بر قبرهایتان تف کنم را به انتشار رساند، این رمان انتقاد تندی به نژاد پرستی داشت و باعث شد نام نویسنده آن بر زبان ها بیافتد و حتی مورد تعقیب قضایی واقع شود. | ## بخش 2: بوریس ویان | نوشته های ویان یا به لحاظ اجتماعی دیوانه وار تحریک آمیز بود، یا فانتزی خالص شاعرانه داشت و یا بسیار غم انگیز بود. ویان وارد قلمروهای فراوانی شد، ترانه سرایی می کرد، نمایشنامه می نوشت، حتی در وادی اپرا هم وارد شد و با این که بیمار بود و پزشکان توصیه به استراحت مطلق کرده بودند، او به فعالیت هایش در تمام زمینه ها ادامه داد تا سرانجام با حاد شدن بیماری اش سال ۱۹۵۹ در حالی که در اوج فعالیت های گوناگون بود، در سی و نه سالگی چشم از جهان فروبست. خلوص احساسات، زبانی رویاگونه و جسور، بازی با کلمات و خلق واژه های جدید و تلخی سرنوشت از ویژگی های کلی رمان های او به شمار می روند. کف روزها یکی از مهمترین رمان های بوریس ویان محسوب می شود که بعد از انتشار با اقبال روبرو نشد و تنها اواخر دهه شصت میلادی بود که خوانندگان به خصوص جوان آن دوره به اهمیت آن پی بردند. | ## بخش 3: بوریس ویان | این رمان علاوه بر ترسیم سرنوشت تلخ یک عشق از زوایای مختلف به نقد اجتماعی هم می پردازد. کلوئه یکی از شخصیت های کلیدی این رمان نام قطعه معروف دوک الینگتون کلوئه را بر خود دارد. کتاب شناسی عناوین منتشرشده از آثار بوریس ویان به زبان فرانسوی و به ترتیب انتشار به شرح زیر است. | ## جمع‌بندی | در مقابل آن نیز مشخصات عناوینی که به فارسی ترجمه شده‌است، براساس پایگاه کتابشناسی کتابخانه ملی ایران آمده‌است.
موضوع مقاله: فردریک دار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فردریک دار | مقدمه: او که در ۲۹ ژوئن سال ۱۹۲۱ در خانواده‌ای متوسط در شهری در نزدیکی شهر لیون به دنیا آمده بود، در پایان دهه ۱۹۷۰ دیگر نام خود را بر روی کتاب‌هایش نمی‌نوشت و آثارش را با همان نام «سن آنتونیو» منتشر می‌کرد. | ## بخش 1: فردریک دار | وی حتی یکی از کتاب‌های معروفش با نام «آیا باید پسربچه‌هایی را که دستشان روی باسنشان است، کشت؟» (۱۹۸۴) را که در آن ماجرای ربوده شدن دخترش را روایت می‌کند، با همین نام سن آنتونیو منتشر کرد. تا سال ۱۹۷۸ بیش از ۱۰۰ میلیون از آثار وی در سراسر جهان به فروش رفته بود و وقتی در ژوئن سال ۲۰۰۰ در سوئیس درگذشت، بیش از ۴۰۰ رمان منتشر کرده بود. | ## بخش 2: فردریک دار | از تعدادی از آثار دار نیز اقتباس سینمایی شده است؛ از جمله «آسانسور» و «آغوش شب» که ژاک گیمو در ۱۹۶۱ بر اساس آن فیلمی ساخت. در ایران، اولین بار، ذبیح‌الله منصوری به سراغ آثار وی رفت و رمان «آخرین ضربه» را از این نویسنده ترجمه و منتشر کرد. | ## بخش 3: فردریک دار | ## جمع‌بندی | «آسانسور»، «مرگی که حرفش را می‌زدی»، «کابوس سحرگاهی»، «چمن»، «قیافه نکبت من»، «بزهکاران»، «بچه‌پُرروها»، «زهر تویی»، «قاتل غمگین»، «تصادف»، «تنگنا»، «دژخیم می‌گرید»، «اغما»، «نان حلال»، «مردِ خیابان»، «قتل عمد؟»، «دفتر حضور و غیاب»، «آغوش شب» و «آدم که نمی‌میرد» عناوین کتاب‌هایی از فردریک دار است که به فارسی ترجمه و منتشر شده است.
موضوع مقاله: ژان لاکوتور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژان لاکوتور | مقدمه: وی کار خود در حرفهٔ روزنامه‌نگاری را در سال ۱۹۵۰ در روزنامه Combat به عنوان ویراستار دیپلماتیک آغاز کرد. | ## بخش 1: ژان لاکوتور | وی از ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۵ در قاهره پایتخت مصر در روزنامه فرانسوی‌زبان France Soir به عنوان دبیر سرویس برون‌مرزی (یکی از بالاترین عناوین روزنامه‌نگاری فرانسه) فعالیت می‌کرد. لاکوتور، از نظر گرایش‌های سیاسی چپگرا بود و از جنبش‌های استعمارزدایی میتران حمایت می‌کرد. | ## بخش 2: ژان لاکوتور | ژان لاکوتور همچنین از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۲ مدیر انتشارات Seuil، یکی از ناشران برجستهٔ فرانسوی بود و بین سالهای ۱۹۶۹ و ۱۹۷۲ به عنوان استاد بین‌المللی در IEP پاریس فعالیت می‌کرد. وی عمدتاً به دلیل انتشار زندگی‌نامه افراد مختلف از جمله زندگی هوشی مین، ناصر، لئون بلوم، دوگل، فرانسوا موریاک، پیر مندس فرانس، میتران، مونتسکیو، مونتنی، مالرو، ژرمن تیلیون، شامپولیون، ژاک ریویر، استندال و کندی برای عموم مردم شناخته شده‌است. | ## بخش 3: ژان لاکوتور | ## جمع‌بندی | لاکوتور عاشق موسیقی با مفاهیم خاص بود، رئیس انجمن طرفداران ژرژ بیزه (از آهنگ‌سازان سرشناس فرانسوی در دوره رمانتیک) بود.
موضوع مقاله: ایو بون‌فوآ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایو بون‌فوآ | مقدمه: ایو ژان بون‌فوآ (زاده ۲۴ ژوئن ۱۹۲۳ - درگذشته ۱ ژوئیه ۲۰۱۶) شاعر و مقاله‌نویس قرن بیستم میلادی اهلِ فرانسه بود. | ## بخش 1: ایو بون‌فوآ | این شاعر، نویسنده و مترجم بیش از ۱۰۰ جلد کتاب منتشر کرد که به ۳۰ زبان زنده ترجمه شده‌است. تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش انجام داد و در اواخر سال ۱۹۴۳، برای تکمیل تحصیلات خود در زمینهٔ ریاضیات و فلسفه در دانشگاه پواتیه به پاریس رفت. او کار خود را با نقد هنری از جمله نوشتن دربارهٔ پابلو پیکاسو، آلبرتو جاکومتی و پیت موندریان آغاز کرد. | ## بخش 2: ایو بون‌فوآ | در سال ۱۹۴۷، از فراواقع‌گرایی جدا شد و از این تاریخ به بعد، حرفه ادبی خود را به گونه‌ای جدی شروع کرد. سبک اشعار او گونه‌ای از سوررئالیسم بود، اما سعی می‌کرد که آثارش دچار ابهامی نشوند که خواننده‌اش را از روزمرگی جدا کند. او همچنین آثار دوستش، گورگوس سفریس، شاعر و دیپلمات یونانی را نیز ترجمه کرده‌است. | ## بخش 3: ایو بون‌فوآ | ایو بون‌فوآ که از مترجمان برجسته آثار ویلیام شکسپیر به فرانسه است، با بزرگانی چون فیلیپ ژاکوته، آندره دو بوشه و ژاک دوپن، انتشار مجله ناپایداری را همراهی می‌کنند. | ## جمع‌بندی | بون‌فوآ علاوه بر تدریس در چند دانشگاه آمریکایی از سال ۱۹۸۱ تا سال ۱۹۹۴ در مدرسه عالی فرانسه، مدرس ادبیات تطبیقی بود.
موضوع مقاله: روبر ساباتیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روبر ساباتیه | مقدمه: زندگینامه روبر ساباتیه که ۱۷ اوت سال ۱۹۲۳ در پاریس به دنیا آمده بود، این نویسنده که برای نوشتن «کبریت سوئدی» در سال ۱۹۶۹ به شهرت رسید، از سال ۱۹۷۱ از اعضای گروه داوری جایزه معتبر گنکور مهمترین جایزه ادبی فرانسه بود. | ## بخش 1: روبر ساباتیه | رمان مشهور او که بر مبنای خاطرات کودکی خودش نوشته شد، در سه جلد به نوعی بیانگر تاریخ فرانسه است. او که عاشق شعر بود، در دهه ۷۰ قرن بیستم، تاریخ شعر فرانسه را در ۹ جلد منتشر کرد و علاوه بر این کتاب‌های متعددی در زمینه شعر نوشت. | ## بخش 2: روبر ساباتیه | مراسم خاک سپاری این نویسنده برجسته امروز دوشنبه در کلیسا سن ژرمان دو پاری برگزار می‌شود. فرانسوا اولاند رییس جمهور فرانسه با ابراز تسلیت به خانواده او گفت : او نویسنده‌ای بود که ادبیات مردمی را در قرن بیستم شکل داد. | ## بخش 3: روبر ساباتیه | «رمان اولیویه» که درباره بزرگ شدن در خیابان‌های بخش فقیرنشین پاریس در دهه ۳۰ قرن بیستم است، از مهمترین کتاب‌های اوست که با الهام از زندگی خودش شکل گرفته‌است. یک عنوان از این مجموعه سه جلدی با عنوان «رویارویی امن» در قالب یک مجموعه تلویزیونی در تلویزیون فرانسه به نمایش درآمد. | ## جمع‌بندی | او کتاب‌های دیگری هم دارد که با الهام از زندگی خودش نوشته که «اولیویه ۱۹۴۰» از جمله آن هاست.
موضوع مقاله: عثمان سمبن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عثمان سمبن | مقدمه: عثمان سمبن (۱ ژانویه ۱۹۲۳ — ۹ ژوئن ۲۰۰۷) نویسنده، بازیگر، نمایش‌نامه نویس و کارگردان سنگالی‌تبار فرانسوی بود. | ## بخش 1: عثمان سمبن | عثمان سمبن - متولد ۱۹۲۳ در «زینگوئینکور» سنگال - نام آورترین فیلمساز قاره آفریقا، و زبان کویای سینماگران و هنرمندان این قاره است. | ## بخش 2: عثمان سمبن | او در جنگ جهانی دوم به عنوان سرباز در ارتش فرانسه جنگید و پس از آن مدتی در فرانسه اقامت داشت و به کارهایی در بارانداز بندر مارسی می‌پرداخت و در عین حال نویسندگی می‌کرد. | ## بخش 3: عثمان سمبن | چند رمان و مجموعه داستان او تاکنون به چاپ رسیده و در زمره نویسندگان بزرگ آفریقا نیز به‌شمار می‌رود سمبن، زیاد به سفر می‌رود و از جمله مدتی در اوائل دهه ۶۰ در شوروی کارهای تحقیقاتی می‌کرد. | ## جمع‌بندی | عثمان سمبن از معدود فیلمسازان آفریقایی است که فیلم‌هایش در آمریکا و اروپا به نمایش در می‌آید و با استقبال روبرو می‌شود.
موضوع مقاله: ژان دورمسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژان دورمسون | مقدمه: ژان دُورمِسون (، زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۲۵ در پاریس و درگذشته ۵ دسامبر ۲۰۱۷ در نویی-سور-سن واقع در حومه غربی پاریس)، رمان‌نویس، فیلسوف و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود. | ## بخش 1: ژان دورمسون | دورمسون، در سال ۱۹۷۳ میلادی به عنوان جوان‌ترین عضو آکادمی فرانسه که متشکل از نخبگان ادبی این کشور است، انتخاب شد. وی یکی از این نویسندگان محبوب فرانسه بود و از امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فعلی فرانسه عنوان «روشنفکری» را دریافت کرده بود. پیشینه ژان دورمسون رابطه نزدیکی با فرانسوا میتران رئیس‌جمهور سابق سوسیالیست فرانسه داشت. او در ۸۷ سالگی برای نخستین بار بر پرده سینما ظاهر شد و نقش فرانسوا میتران، رئیس‌جمهور سوسیالیست سابق و دوستش را در فیلمی کمدی بازی کرد. | ## بخش 2: ژان دورمسون | ژان کودکی‌اش را به همراه پدر دیپلماتش در کشورهای آلمان، رومانی و برزیل سپری کرد. او مدرک کارشناسی خود را در رشته ادبیات و تاریخ از دانشگاه معتبر «اکول نرمال سوپریور» گرفت. او از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ مدیر روزنامه «فیگارو» بود و طی ۴دهه بعدی بعنوان مفسر سیاسی خدمت کرد. کارنامه ادبی او اولین کتابش را در ۱۹۵۶ تحریر کرد و کارنامه ادبی دورمسون با انتشار چهارمین کتاب وی به نام «شکوه امپراتوری» در سال ۱۹۷۱ میلادی پربارتر شد. | ## بخش 3: ژان دورمسون | وی در سال ۲۰۱۳ کتابی تحت عنوان «شبیه آواز امید» را نوشت و مردم دنیا را به تأمل دربارهٔ دنیا و تغییر سرنوشت انسان فراخواند. رمان‌های او سال‌ها در خارج از فرانسه ترجمه نشد، به همین نیز دلیل دورمسون برای خوانندگان کشورهای مختلف نویسنده نام آشنایی نیست اما در سال ۲۰۱۵ همه آثار او توسط خانه انتشاراتی شناخته‌شده «پلاید» ترجمه شد. درگذشت دورمسون سرانجام و پس از جدال طولانی با سرطان مثانه بر اثر حمله قلبی درگذشت. | ## جمع‌بندی | دورمسون از مرگ نمی‌هراسید و یکبار نوشت: «هیچ چیز مهم نیست همه کسانی که ما دوست داریم می‌میرند و من هم خواهم مرد.
موضوع مقاله: کاتب یاسین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاتب یاسین | مقدمه: وی نویسنده ای بود که به خاطر رمان ها و نمایشنامه هایش که به زبان‌های عربی الجزایری و فرانسوی نوشته شده بود مشهور بود. | ## بخش 1: کاتب یاسین | کاتب جوان ، در سال ۱۹۳۷ به مدرسه قرآن صدرات رفت، سپس در سال ۱۹۳۸ به مدرسه فرانسوی در لافایت (بوگا) در کابیلی کوچک، جایی که خانواده نقل مکان کرده بودند، رفت. در سال ۱۹۴۱ در کالج استعماری (مدرسه متوسطه) ستیف به عنوان دانشجوی مقیم ، ثبت نام کرد. او در این تظاهرات شرکت کرد که با قتل عام بین شش تا هشت (به گفته ملی گرایان چهل و پنج) هزار الجزایری توسط ارتش و پلیس فرانسه در کشتار ستیف و گوئلما به پایان رسید. وقتی که او از دبیرستان اخراج شد، پدرش باتوجه به زوال سلامت روانی مادرش، وقتی یاسین را افسرده و غرق در نوشته های لوترامون و بودلر دید ، او را به دبیرستان در بون (آنابا) فرستاد. | ## بخش 2: کاتب یاسین | او "سیاسی" شده بود و زیر نظر "حزب خلق الجزایر"، "حزب بزرگ ملی گرای توده ها" به سخنرانی پرداخت. پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۵۰، یاسین به عنوان یک درازکش (کارگر لنگرگاه) در الجزایر مشغول به کار شد. در این دوره در پاریس با ملک حداد کار کرد، با محمد ایسیاخم رابطه برقرار کرد و در سال ۱۹۵۴ به طور گسترده با برتولد برشت صحبت کرد. بین سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۵ کاتب با اجرای نمایشهای «محمد پرندس تا والیس» و «لا گِر دو میل انس» به فرانسه و جمهوری دموکراتیک آلمان سفر کرد. | ## بخش 3: کاتب یاسین | دولت الجزایر در سیدی بل آبس کم و بیش او را به کارگردانی تئاتر منطقه ای شهر به عنوان نوعی تبعید محکوم کرد. یاسین که از حضور در تلویزیون منع شده بود، نمایشنامه های خود را در مدارس یا مشاغل به روی صحنه برد. | ## جمع‌بندی | او اغلب به دلیل تأکیدش بر سنت بربر و زبان «تامازیت» و همچنین به دلیل مواضع لیبرال خود در مورد مسائل برابری جنسیتی مانند موضعش در برابر زنان مجبور به پوشیدن روسری مورد انتقاد قرار گرفت.
موضوع مقاله: آگوتا کریستف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آگوتا کریستف | مقدمه: آگوتا کریستف (; ، زادهٔ چیکواند - درگذشتهٔ نوشاتل) نویسنده، شاعر، رمان‌نویس و نمایش‌پرداز مجاری ساکن سوئیس که داستان‌هایش را به زبان فرانسوی می‌نوشت. | ## بخش 1: آگوتا کریستف | با وجودی که نوشته‌های او محتوای جنسی، جنگ، خشونت و ازبین‌رفتن معصومیت کودکان را بدون احساسات‌گرایی بیان می‌کنند، به‌طور گسترده در مدارس فرانسوی‌زبان سوییسی، کانادایی و فرانسوی برای نوجوانان به عنوان ادبیات ضدجنگ پست‌مدرن تدریس می‌شوند. بر اساس پژوهش‌های آرشیوی و اسناد، پدر او کالمان کریشتوف، معلم مدرسه در سال ۱۹۴۸ به اتهام سوءاستفاده جنسی و تجاوز به شاگردانش تحت محاکمه قرار گرفت و از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۳ در زندان کوسگ سپری کرد. در یک پژوهش مستقل، تعداد قربانیان این پرونده حدود ۱۷ دختر زیر سن دوازده سال ذکر شده که در بخشی از موارد، اتهام تجاوز نیز مطرح است؛ در یک مورد دختری در سن چهارده سالگی پس از بارداری خودکشی کرد. کتاب‌های او چون دفتر بزرگ محتوای جنسی، جنگ، خشونت و ازبین‌رفتن معصومیت کودکان را بدون احساسات‌گرایی روایت می‌کند؛ با این وجود به‌طور گسترده در مدارس فرانسوی‌زبان سوییسی، کانادا و در فرانسه برای نوجوانان به عنوان ادبیات ضدجنگ پست‌مدرن تدریس می‌شوند. او در پی انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان در سن بیست و یک سالگی با شوهر و فرزند چهارماهه‌اش از کشور گریخت و در نوشاتل سوئیس ساکن شد. | ## بخش 2: آگوتا کریستف | بعد از پنج سال تنهایی، افسردگی و کار سخت در یک کارخانه محل کارش را ترک کرد، از همسرش جدا شد و به مطالعه زبان فرانسه پرداخت؛ زبانی که تا پایان عمر از آن برای خلق آثارش بهره برد. زندگی حرفه‌ای کریستف در ابتدای فعالیت حرفه‌ای خود، به نوشتن شعر و نمایش‌نامه روی آورد و کم‌کم به سمت داستان‌نویسی گرایش پیدا کرد و با سه‌گانه‌ای که در پنج سال منتشر کرد به اوج شهرت رسید. موضوع اصلی داستان‌های او جنگ، ویرانی، عشق، تنهایی و تلاش انسان‌ها برای جلب توجه دیگران است؛ مواردی که به نظر می‌رسد وی در زندگی شخصی‌اش با آن‌ها دست و پنجه نرم کرده است. بسیاری از نمایش‌نامه‌هایش روی صحنه رفت یا در رادیو اجرا شد و پس از آن به نوشتن رمان و داستان کوتاه روی آورد و آثاری به زبان فرانسه نوشت. در ۱۹۸۶ رمان دفتر بزرگ او با موفقیت زیادی روبه رو شد و جایزه ادبی کتاب اروپا را به ارمغان آورد. | ## بخش 3: آگوتا کریستف | این رمان، جلد اول از یک تریلوژی است که با رمان‌های مدرک و دروغ سوم ادامه یافته و به بیش از ۳۰ زبان دنیا ترجمه شد. رمان دفتر بزرگ به مانند فضای اروپای مرکزی را در زمان جنگ جهانی دوم روایت می‌کند. آگوتا کریستف در سال ۲۰۰۴ زندگی‌نامه‌ای از خود منتشر کرد که در تمامی صفحات آن عشق به نویسندگی که در سراسر عمر رهایش نکرده، مشخص است. آخرین مجموعه‌ای که این نویسنده پیش از مرگش نوشته، مجموعه داستان‌های کوتاهی است که در سال ۲۰۰۵ با عنوان «فرقی نمی‌کند» منتشر شد. | ## جمع‌بندی | تالیفات تریلوژی دوقلوها شامل دفتر بزرگ، جلد اول، مدرک، جلد دوم و دروغ سوم جلد سوم.
موضوع مقاله: فیلیپ سولرس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فیلیپ سولرس | مقدمه: فیلیپ سولرس (؛ زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۳۶ با نام فیلیپ ژوایو - درگذشته ۵ مه ۲۰۲۳) نویسنده و منتقد اهل فرانسه بود. | ## بخش 1: فیلیپ سولرس | اگرچه سولرس بیشتر به عنوان رمان‌نویس شناخته می‌شود، اما نوشته‌های انتقادی و تحلیلی او بیشتر مورد توجه قرار می‌گرفتند. سولرس در طول زندگی خود بیش از هشتاد رمان و جستار و هزاران صفحه نقد ادبی و هنری منتشر کرد. او در بیشتر آثارش، لذت بردن از زندگی و هنر را برجسته می‌کرد و در مقابل از اندوه و سیاهی گریزان بود. | ## بخش 2: فیلیپ سولرس | زندگی و حرفه فیلیپ سولرس نخستین موفقیت ادبی خود در بیست سالگی تجربه کرد و در سال ۱٩۶۱ برنده جایزۀ ادبی مدیسی شد. او در سال ۱٩۶٠ همراه با ژان-ادرن الیه، مجله ادبی آوانگارد با نام تِل کِل را بنیان گذاشت که تا سال ۱٩٨۲ ادامه داشت. سولرس همواره در پاریس، ونیز یا نیویورک در محافل خواص‌پسند اروپایی و آمریکایی به سر می‌برد و سال‌ها عضو کمیته گزینش و مدیر یکی از مجموعه‌های انتشارات گالیمار بود. | ## بخش 3: فیلیپ سولرس | رمان‌های سولرس در فرانسه بیشتر مورد پسند خواص است و هیچیک از آثار او موفقیت جهانی به دست نیاوردند. | ## جمع‌بندی | سولرس در سال ۱٩۶۷ با ژولیا کریستوا، فیلسوف و روانکاو مشهور، ازدواج کرد و تا زمان مرگ با او بود.
موضوع مقاله: آنی ارنو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنی ارنو | مقدمه: زندگی و فعالیت وی در نرماندی در خانواده‌ای که والدینش دارای مغازه خرده‌فروشی بودند، بزرگ شد و در دانشگاه‌های روئن و بوردو تحصیل کرد. | ## بخش 1: آنی ارنو | نخستین اثر ادبی او در سال ۱۹۷۴ منتشر شد و بیش از ۲۰ کتاب از او چاپ و به زبان‌های مختلف به‌ویژه انگلیسی و آلمانی منتشر شده‌است. سبک نوشتاری آثار ادبی او که اغلب خودزندگی‌نامه هستند رابطه تنگاتنگی با جامعه‌شناسی دارند. | ## بخش 2: آنی ارنو | به اعتقاد بسیاری از منتقدان، کتاب مکان واقعی را می‌توان رمزگشای آثار ادبی آنی ارنو دانست. در سال ۲۰۱۸، او نامه ای را در کنار حدود ۸۰ هنرمند دیگر امضا کرد که با برگزاری جلسه مشترک فرهنگی اسرائیل– فرانسه مخالفت می‌کردند. | ## بخش 3: آنی ارنو | آنی ارنو در سال ۲۰۲۱، نامهٔ دیگری را امضا کرد که اسرائیل را یک دولت نژادپرست نامید و ادعا کرد که «وانمودی این موضوع به شکل جنگ بین دو طرف برابر نادرست و گمراه کننده است. فلسطین استعمار شده‌است.» در پی اعلام جایزهٔ نوبل، ارنو همبستگی خود را با قیام مردم ایران علیه دولت خود نشان داد. | ## جمع‌بندی | اعتراضاتی که پس از مرگ یک زن جوان در بازداشت گشت ارشاد (پلیس اخلاق) در ابتدا علیه قانون حجاب اجباری در ایران آغاز شد اما به زودی تمرکز گسترده‌تری بر آزادی گرفت.
موضوع مقاله: پاتریک مودیانو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پاتریک مودیانو | مقدمه: پاتریک مودیانو (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۵) نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۴ است. | ## بخش 1: پاتریک مودیانو | زندگی مودیانو از مادری بلژیکی و پدری یهودی اهل ایتالیا در سال ۱۹۴۵ به دنیا آمده‌است وی از چهره‌های نوجوی ادبیات مدرن فرانسه شناخته می‌شود که آثارش هم تحسین منتقدان ادبی را برانگیخته و هم خوانندگان فراوان دارد. مودیانو از نویسندگان پرکار به‌شمار می‌رود و برخی از کارهای او به فیلم نیز برگشته است. در سال ۱۹۷۸ جایزه معتبر فرانسوی گنکور را برای رمان خیابان بوتیک‌های تاریک دریافت کرد. در سال‌های اخیر رمان‌های «میدان اتوال»، «در کافه جوانی گمشده» و «افق» از این نویسنده منتشر شده‌است. | ## بخش 2: پاتریک مودیانو | پاتریک مودیانو در ایران نیز کمابیش شناخته شده‌است و چندین عنوان از آثار او به فارسی ترجمه شده‌است. در سال ۲۰۱۰ برنده جایزه دل دوکای انستیتوی فرانسه را برای یک عمر تلاش حرفه‌ای خود شد. همچنین مودیانو در سال ۲۰۱۲ نیز موفق به کسب جایزه دولتی اتریش برای ادبیات اروپا شد. مودیانو در روز پنج شنبه ۹ اکتبر ۲۰۱۴ راس ساعت ۱۳ به وقت محلی از سوی آکادمی نوبل به عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات اعلام شد. | ## بخش 3: پاتریک مودیانو | کتابشناسی خ‍ی‍اب‍ان ب‍وت‍ی‍ک‌ه‍ای ت‍اری‍ک اولین رمانی بود که در سال 1380 از مودیانو به فارسی ترجمه شدروند تاریخی نخستین مواجهه ی ایرانیان با نویسندگان بزرگ فرانسوی زبان از رهگذار ترجمه ی آثار ادبی فارسی، ایوان، فصلنامه فرهنگی هنری ایران و فرانسه، شماره 2، 2018، . نام مودیانو در دههٔ هشتاد شمسی در ایران مطرح شد و بلافاصله بعد از اینکه او در سال 2014 موفق به دریافت جایزه نوبل شد، تب ترجمه آثار او شدت گرفت و مترجمان جوان به ترجمه آثار او هجوم آوردند؛ برخی از رمان‌های او نظیر خاطرات خفته چند بار، بی‌آنکه ضرورتی داشته باشد، توسط مترجمان مختلف به فارسی برگردانده شده اند. عناوین منتشرشده از آثار پاتریک مودیانو به زبان فرانسوی و به ترتیب انتشار به شرح زیر است. | ## جمع‌بندی | در مقابل آن نیز مشخصات عناوینی که به فارسی ترجمه شده‌است، براساس پایگاه کتابشناسی کتابخانه ملی ایران آمده‌است.
موضوع مقاله: رنو کامو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رنو کامو | مقدمه: این نویسنده که گرایش راست افراطی را تبلیغ می‌کند، خواستار اخراج افراد از فرانسه بر اساس منشأ قومی (پناهجویان و مهاجران به ویژه عرب‌ها و کسانی که از کشورهای حوزه مغرب/شمال آفریقا می‌آیند) و مذهب (مسلمانان) شده‌است. | ## بخش 1: رنو کامو | تئوری «جایگزینی بزرگ» به ظاهر بر فاکتورهای جمعیت شناختی استناد می‌کند و مدعی است که خانواده‌ های مهاجر و مسلمان با فرزندآوری زیاد در حال تغییر ترکیب جمعیتی کشورهای اروپایی و به‌ویژه فرانسه هستند. با این حال از نگاه تحلیلگرانی که راست افراطی را مطالعه می‌کنند تئوری «جایگزینی بزرگ» یک تئوری نژادپرستانه است که سلاحی ایدئولوژیک به دست راستگرایان افراطی سفیدپوست داده‌است. | ## بخش 2: رنو کامو | اگر آندرس بریویک تروریست نروژی که بر اساس گرایش فاشیستی دست به کشتار نوجوانان حزب کارگر زد به «آلن فینکلکروت» فیلسوف فرانسوی ارجاع می‌داد، «برنتون ترنت» به «رنو کامو» ارجاع می‌دهد. همین موضوع باعث شده‌است که بسیاری این نویسندگان را مورد خطاب قرار دهند که نظرشان دربارهٔ الهام بخش بودن نوشته‌هایشان برای تروریست‌های سفیدپوست چیست؟ | ## بخش 3: رنو کامو | رضا ضیاء ابراهیمی استاد کینزکالج لندن و نویسنده کتاب «پیدایش ناسیونالیسم ایرانی»؛ توئیتی خطاب به «رنو کامو» نظریه‌پرداز اصلی «جایگزینی بزرگ» منتشر کرده و از او پرسید که با توجه به اینکه به نظر می‌رسد مهاجم از حامیان نظریه شما بوده، نظرش دربارهٔ کشتار نیوزیلند چیست؟ | ## جمع‌بندی | «رنو کامو» در پاسخ به ضیا ابراهیمی چنین نوشت: «مشکل من با دوستانمان این است که آنها کمی کَر هستند: از سوالت متشکرم.
موضوع مقاله: پاتریک پواور داروور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پاتریک پواور داروور | مقدمه: یک دختر، سولن، در سال ۱۹۹۵، در سن ۱۹ سالگی، در یک ایستگاه مترو پاریس خودکشی کرد. | ## بخش 1: پاتریک پواور داروور | گرفتاری او نمادی از مشکلات شد بی اشتهایی و پرخوری عصبی، Poivre تبدیل شد به یک مبارز و نویسنده در مورد این مسئله در دسامبر ۲۰۰۴، برنادت شیراک، همسر رئیس‌جمهور سابق ژاک شیراک، که دخترش نیز از این اختلال رنج می‌برد، یک مرکز درمانی در پاریس برای نوجوانان افتتاح کرد و آن را "میسون د سلن" نامگذاری کرد. | ## بخش 2: پاتریک پواور داروور | برای چندین سال در دهه ۱۹۹۰ شایعات زیادی شنید که پویور با کلر چزال، همتای آخر هفته وی به عنوان مجری اخبار TF1 8 pm ارتباط برقرار کرده است. | ## بخش 3: پاتریک پواور داروور | این زوج تا تأیید ماجرا تا اوت ۲۰۰۵، هنگامی که پووور در " اعترافات " کتاب مصاحبه با روزنامه‌نگار "سرگ رافی"، امتناع کرد که وی پدر پسر ۱۰ ساله چزال، فرانسوا بود. | ## جمع‌بندی | پویور گفت: "ما در زمان [فرانسوا] قرار داده بودیم که این داستان فاش شود." آثار منتشر شده او کتابهای زیادی منتشر کرده است که دو کتاب آن به دخترش سولن اختصاص دارد.