موضوع مقاله: دومای روسیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دومای روسیه | مقدمه: دومای روسیه یا به اختصار دوما نوعی شورا با وظایف مشورتی یا قانون‌گذاری در روسیه است. | ## بخش 1: دومای روسیه | نام دوما نخستین‌بار برای اشاره به شوراهای مشورتی بویارها در روسیه از سده دهم تا هفدهم استفاده شده است. اولین دومای دولتی که به‌طور رسمی تشکیل شد، دومای دولتی امپراتوری روسیه بود که توسط امپراتور نیکلای دوم در سال ۱۹۰۵ در امپراتوری روسیه بود. امپراتور روسیه، حق وتوی مطلق را داشت و می‌توانست در هر زمانی با دلیلی مناسب دومای دولتی را منحل کند. نیکلای دوم اولین دومای دولتی را ظرف ۷۵ روز منحل کرد و انتخابات دومای دوم در سال بعد برگزار شد. دولت موقت روسیه آخرین دومای دولتی امپراتوری (دومای چهارم) را در سال ۱۹۱۷ در جریان انقلاب روسیه منحل کرد. واژه‌شناسی واژه روسی دوما از زبان نیااسلاوی گرفته شده که ریشه آن مورد اختلاف است. در سال ۱۶۱۳ (زمان تزار میخائیل یکم) شمار اعضا به ۲۰ بویار و ۸ اوکولنیچی افزایش یافت. در سال ۱۶۷۶ (زمان تزار فیودور سوم)، شمار بویارها به ۵۰ نفر رسیده بود که در آن زمان، فقط یک سوم اعضای دوما را تشکیل می‌دادند. | ## بخش 2: دومای روسیه | در سال ۱۷۱۱ پتر کبیر این سیستم را تغییر داد و مجلس سنای روسیه را تاسیس کرد و بخشی از اختیارات خود را به مجلس سنا منتقل کرد. در دوره الکساندر دوم اصلاحات متعددی در طول دهه‌های ۱۸۶۰ و ۱۸۷۰ انجام شد که ازجمله شامل ایجاد نهادهای سیاسی محلی، معروف به زمستوف بود. در دومای شهری، همه صاحبان خانه‌ها، بازرگانان مالیات‌دهنده و کارگران، به ترتیب نزولی و بر اساس ثروت ارزیابی‌شده‌شان در فهرست‌ها ثبت‌نام می‌شدند. سپس ارزش‌گذاری کل به سه قسمت مساوی تقسیم می‌شد که نشان دهنده سه گروه از انتخاب‌کنندگان از نظر تعداد بسیار نابرابر بود که هر یک شمار مساوی از نمایندگان دومای شهری را انتخاب می‌کردند. قوه مجریه در دست یک شهردار منتخب و گروهی به نام اپراوا بود که از چندین عضو منتخب دوما تشکیل شده بود. با این حال، در زمان الکساندر سوم و مطابق قوانینی که در سال‌های ۱۸۹۲ و ۱۸۹۴ ابلاغ شد، دوماهای شهری به همان شیوه زمستوف‌ها تحت فرمان فرمانداران قرار گرفتند. در سال ۱۸۹۴، نهادهای شهرداری با اختیارات محدودتر، به چندین شهر در سیبری و سال بعد به برخی از شهرها در قفقاز اعطا شد. تحت فشار انقلاب ۱۹۰۵ روسیه، سرگی ویته در ۶ اوت ۱۹۰۵ یک مانیفست درباره تشکیل دوما صادر کرد که در ابتدا تصور می‌شد یک ارگان مشورتی باشد؛ اما در مانیفست بعدی در ماه اکتبر، نیکلای دوم متعهد شد که آزادی‌های مدنی اساسی را تصویب کند، مشارکتی گسترده را در دوما فراهم کند و به دوما اختیارات قانون‌گذاری و نظارت بدهد. | ## بخش 3: دومای روسیه | درست پیش از ایجاد دوما در مه ۱۹۰۶، امپراتور قانون اساسی ۱۹۰۶ روسیه را تصویب کرد. در بخشی از این بیانیه آمده بود که وزرای امپراتور نمی‌توانند توسط دوما منصوب شوند و مسئولیتی در قبال آن ندارند؛ بنابراین پاسخگویی حکومت در سطح اجرایی مردود بود. علاوه بر این، تزار این اختیار را داشت که دوما را منحل کند و هر زمان که بخواهد انتخابات جدید را اعلام کند. در اولین اجلاس اعضای دوما اعلام کردند که زندانیان سیاسی باید آزاد شوند، اتحادیه‌های کارگری حقوق بگیرند و اصلاحات ارضی ایجاد شود. دومای دولتی امپراتوری روسیه چهار بار تشکیل شد: در سال ۱۹۰۶، دو بار در سال ۱۹۰۷ و آخرین‌بار در سال ۱۹۱۲. در قانون اساسی روسیه در سال ۱۹۹۳، طبق ماده نود و پنجم، نود و ششم و نود و هفتم، دومای دولتی ۴۵۰ نماینده دارد که متشکل از شهروندان ۲۱ سال به بالا روسیه است و هر کدام برای یک دوره چهار ساله انتخاب می‌شوند. در انتخابات پیشین در سال‌های ۱۹۹۳، ۱۹۹۵، ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳، نیمی از نمایندگان با نظام نمایندگی تناسبی و نیمی دیگر با تکثر در مناطق تک عضوی انتخاب شدند. | ## جمع‌بندی | با این حال، انتخابات دوما در سال ۲۰۰۷ در قالب جدیدی انجام شد و همه ۴۵۰ نماینده با یک سیستم نمایندگی نسبی انتخاب شدند.