موضوع مقاله: دریای چوکچی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دریای چوکچی | مقدمه: دریای چوکچکی بین ۵۱۸٬۰۰۰ تا ۵۸۲٬۰۰۰ کیلومترمربع مساحت داشته و عمق آن به ۷۷ متر می‌رسد. | ## بخش 1: دریای چوکچی | این دریا تنها به مدت ۴ ماه در سال از ژوئیه تا اکتبر و از طریق تنگهٔ کم‌عمق برینگ قابل کشتیرانی است. گونه‌های مختلفی از فک‌ها و گرازهای دریایی بومی دریای چوکچی بوده و در تابستان‌ها نهنگ و بسیاری از مرغان دریایی نیز در این دریا دیده می‌شوند. ریشه‌شناسی در سال ۱۹۲۸، هارالد سوردروپ، کاوشگر قطبی نروژی، در طول مشاهدات هیدروگرافی دریافت که دریای واقع بین پوینت بارو و جزیره ورانگل با دریای بین جزایر سیبری نو و جزیره ورانگل بسیار متفاوت است و بنابراین باید از دریای سیبری شرقی جدا شود. تصمیم گرفته شد که دریای تازه‌جداشده به نام مردمی که در شبه‌جزیره چوکوتکا زندگی می‌کنند نام‌گذاری شود. ویژگی زمین‌شناختی اصلی بستر دریای چوکچی، حوضه هوپ به طول است که از شمال شرقی به «طاق هرالد» محدود می‌شود. جزیره ورانگل در محدوده شمال غربی دریا قرار دارد و جزیره هرالد در نزدیکی «دماغه وارینگ» جزیره ورانگل، در نزدیکی محدوده شمالی دریا واقع شده است. این دریا به نام مردم چوکچی نام‌گذاری شده است که در سواحل آن و در شبه‌جزیره چوکوتکا سکونت دارند. چوکچی‌های ساحلی به طور سنتی در این دریای سرد به ماهی‌گیری، شکار نهنگ و شکار گراز دریایی مشغول بوده‌اند. در ناحیه خودمختار چوکوتکا (سیبری)، مکان‌های ساحلی عبارتند از: دماغه بیلینگز، دماغه اشمیت، رود آمگویما، دماغه وانکارم، خلیج کالیوچینسکایا، تالاب نسکینپیل‌گین، دماغه سردتسه-کامن، انورمینو، رود چگیتون، اینچون، اولن و دماغه دژنیوف. در آلاسکا، رودخانه‌هایی که به دریای چوکچی می‌ریزند عبارتند از رودخانه‌های کیوالینا، کوبوک، کوکولیک، کوکپوروک، کوکپوک، نوآتاک، اوتوکوک، پیتمگیا و وولیک. از میان رودخانه‌هایی که از سمت سیبری به آن می‌ریزند، آمگویما، ایونی‌وی‌یم و چگیتون مهم‌ترین هستند. وسعت سازمان بین‌المللی هیدروگرافی محدوده «دریای چوکچی» را به شرح زیر تعریف می‌کند: در استفاده رایج، حد جنوبی دورتر و در باریک‌ترین بخش تنگه برینگ در مدار ۶۶ درجه شمالی در نظر گرفته می‌شود. فلات قاره دریای چوکچی فلات قاره دریای چوکچی غربی‌ترین بخش فلات قاره ایالات متحده و شرقی‌ترین بخش فلات قاره روسیه است. در این فلات، «کریدور چوکچی» به عرض به عنوان گذرگاهی برای یکی از بزرگترین مهاجرت‌های پستانداران دریایی در جهان عمل می‌کند. در سال ۱۶۴۸، سمیون دژنیوف از رود کولیما در شمالگان به سمت رود آنادیر در اقیانوس آرام حرکت کرد، اما مسیر او عملی نبود و تا ۲۰۰ سال بعد مورد استفاده قرار نگرفت. | ## بخش 2: دریای چوکچی | در سال ۱۷۲۸، ویتوس برینگ و در سال ۱۷۷۹، کاپیتان جیمز کوک از سمت اقیانوس آرام وارد این دریا شدند. در ۲۸ سپتامبر ۱۸۷۸، در طول سفر اکتشافی آدولف اریک نوردنشولد که برای اولین بار در تاریخ تمام طول گذرگاه شمال شرقی را پیمود، کشتی بخار «وگا» در یخ‌های ساحلی دریای چوکچی گیر کرد. از آنجایی که پیشروی بیشتر در آن سال غیرممکن بود، کشتی در اقامتگاه زمستانی مستقر شد. با این حال، اعضای گروه و خدمه می‌دانستند که تنها چند مایل دریای یخ‌زده بین آن‌ها و آب‌های آزاد فاصله است. سال بعد، دو روز پس از رها شدن «وگا»، این کشتی از تنگه برینگ گذشت و به سمت اقیانوس آرام حرکت کرد. در سال ۱۹۳۳، کشتی بخار چلیوسکین از مورمانسک به سمت شرق حرکت کرد تا تلاش کند از طریق مسیر دریایی شمالی به اقیانوس آرام برسد و ثابت کند که چنین عبوری در یک فصل امکان‌پذیر است. این کشتی در یخ‌های سنگین دریای چوکچی گرفتار شد و پس از بیش از دو ماه رانش با یخ، در ۱۳ فوریه ۱۹۳۴ در نزدیکی جزیره کالیوچین در اثر فشار یخ‌ها غرق شد. به جز یک نفر که جان باخت، تمام ۱۰۴ سرنشین آن توانستند کمپ خود را بر روی یخ‌های دریا برپا کنند. کاپیتان ولادیمیر ورونین و رهبر سفر اکتشافی، اتو شمیت، به قهرمانان ملی تبدیل شدند. پس از چندین تلاش ناموفق، لاشه کشتی در اواسط سپتامبر ۲۰۰۶ توسط یک گروه اعزامی روسی به نام چلیوسکین-۷۰ در بستر دریای چوکچی پیدا شد. دو قطعه کوچک از سازه رویی کشتی توسط غواصان بازیابی و برای شناسایی به سازندگان کشتی در کپنهاگ ارسال شد. در ژوئیه ۲۰۰۹، توده بزرگی از مواد آلی در حال شناور بودن در دریا در نزدیکی سواحل شمال غربی آلاسکا پیدا شد. تجزیه و تحلیل گارد ساحلی ایالات متحده آن را به عنوان یک شکوفایی جلبکی بزرگ شناسایی کرد. در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۰، دانشمندان روسی یک ایستگاه تحقیقاتی قطبی شناور را در دریای چوکچی در حاشیه اقیانوس منجمد شمالی افتتاح کردند. Stromberg فیتوپلانکتون در سال ۲۰۱۲، دانشمندان «آزمایشگاه مهندسی و تحقیقات مناطق سرد» یافته‌هایی را منتشر کردند که کشف بزرگترین شکوفایی جلبکی فیتوپلانکتونی اقیانوسی شناخته‌شده در جهان را توصیف می‌کرد. | ## بخش 3: دریای چوکچی | این یافته‌ها غیرمنتظره بود، زیرا قبلاً تصور می‌شد که پلانکتون‌ها تنها پس از ذوب فصلی یخ‌ها رشد می‌کنند، اما مقداری جلبک زیر چندین متر یخ دریایی دست‌نخورده کشف شد. اندرسون و همکاران (۲۰۲۱) دو بستر کیست از دینوفلاژله «الکساندریوم کاتنلا» را در خلیج لدیارد و «دره بارو» در دریای چوکچی مستند کردند. اگرچه بسترهای کیست شامل این گونه در حالت خفته هستند، اما اگر شرایط محیطی مناسب باشد، می‌توانند جوانه زده و شکوفایی‌های جلبکی مضر ایجاد کنند. «الکساندریوم کاتنلا» در حالت فعال خود، ساکسیتوکسین تولید می‌کند؛ یک سم عصبی قدرتمند که در صورت مصرف، مسئول مسمومیت فلج‌کننده صدف (PSP) است. این سم می‌تواند از طریق زنجیره غذایی دچار زیست‌انباشتگی شود و تهدیدی برای جوامع محلی باشد که برای تامین معیشت خود به شبکه غذایی دریایی وابسته‌اند. مساحت کل بسترهای کیست ۱۴۵,۶۰۰ کیلومتر مربع است که با مساحت ایالت آیووا قابل مقایسه است. این بسترها شش برابر بزرگتر از بسترهای گزارش شده قبلی در مناطق دیگر هستند و غلظت کیست در رسوبات از بالاترین‌ها در سطح جهان است. جوانه‌زنی تنها در چند میلی‌متر بالایی بستر رخ می‌دهد، زیرا کیست‌ها برای ورود به مرحله فعال زندگی و تولیدمثل باید در شرایط اکسیک (پر اکسیژن) باشند. در دمای آب بستر حدود ۳ درجه سانتی‌گراد، جوانه زدن کیست‌ها تقریباً ۲۸ روز طول می‌کشد و در دمای ۸ درجه، زمان جوانه‌زنی به ۱۰ روز کاهش می‌یابد. شکوفایی‌های درجا در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ به این بسترهای کیست نسبت داده شده و در ماه‌های ژوئیه و اوت رخ داده‌اند. با گرم‌تر شدن دمای آب در تابستان و بی‌ثبات شدن فزاینده جریان‌های اقیانوسی مرتبط با تغییرات اقلیمی، آغاز شکوفایی در دو دهه اخیر سه هفته زودتر شروع شده و بازه زمانی شکوفایی‌های مضر سطحی طولانی‌تر شده است. چندین شرکت نفتی برای اجاره در این منطقه رقابت کرده‌اند و در ۶ فوریه ۲۰۰۸، دولت ایالات متحده اعلام کرد که برندگان مناقصه ۲.۶ میلیارد دلار برای حقوق استخراج پرداخت خواهند کرد. در مه ۲۰۱۵، دفتر مدیریت انرژی اقیانوسی دولت اوباما، تأیید مشروطی به شل برای حفاری در آب‌های کم‌عمق (به عمق ) دریای چوکچی داد. در سپتامبر ۲۰۱۵، شل با اشاره به هزینه‌های گزاف و کاهش قیمت نفت، اعلام کرد که به اکتشاف نفت در منطقه پایان می‌دهد. | ## جمع‌بندی | شل قول بازگشت داد، اما در نهایت تمام اجاره‌های خود در قطب شمال به جز یکی را واگذار کرد.