aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: سلانگور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سلانگور | مقدمه: سِلانگور معروف به سلانگور دارالاحسان یکی از ۱۳ ایالت کشور مالزی است که بیش از ۴ میلیون جمعیت دارد. | ## بخش 1: سلانگور | تاریخ در قرن پانزدهم سلانگور تحت کنترل تون پراک، بنداهارا (وزیر اعظم) معروف و قدرتمند ملاکا، بود. در این دوره مهاجران مینانگکابائو که ۱۰۰ سال پیش از آن از سوماترا آمده بودند جای خود را به مهاجران بوگینی از سلبس (سولاوسی کنونی) دادند. تا اواسط قرن هجدهم، بوگینی‌ها سلطانیه‌ای به مرکزیت کوالا سلانگور برپا کردند که تا امروز هم برسر کار است. قرن نوزدهم شاهد رشد اهمیت اقتصادی قلع بود و این تجار و معدنچیان چینی بسیاری را به این منطقه کشید. در ۱۸۵۷ دو تاجر چینی وارد شراکت با دو تا از رؤسای سلانگور شدند و معادن قلعی در نزدیکی آمپانگ به پا کردند. موفقیت تجارت قلع و رشد ثروت جوامع چینی به تخاصماتی بین رؤسای سلانگور و معدنچیان کشید. نتیجه جنگ داخلی طولانی مدتی بود که باعث نابودی کوالا لامپور و تخریب صنعت قلع شد. | ## بخش 2: سلانگور | سلطان راضی شد که به تثبیت رزیدنت بریتانیا در کلانگ تن دهد و از این سال تا ۲۵ سال بعد، این ایالت رشد و رفاه بسیاری یافت که بیشتر بر پایه قلع بود. یکی از مشهورترین «رزیدنت بریتانیاهای این ایالت، فرانک سوئتنهام بود که روابط بین سلطان‌ها و رؤسای محلی را بهبود بخشید. او سلطان‌های چهار ایالت (پراک، سلانگور، نگری سمبیلان و پاهانگ) را پای میز مذاکره کشاند و متحد کرد و این اتحاد نهایتاً در ۱۸۹۶ به ایالات فدراتیو مالایی بدل شد. این فدراسیون از کوالا لومپور اداره می‌شد که تا اوایل قرن بیستم شهری مرفه و بزرگ شده بود. «ایالات فدراتیو مالایی» در ۱۹۴۸ به «فدراسیون مالایا بدل گشت و نهایتاً در ۱۹۶۳ به فدراسیون مالزی تغییر نام یافت. در ۱۹۷۴ کوالالامپور توسط سلطان سلانگور بخشیده شد و به عنوان منطقه فدرال اعلام شد و شهر شاه عالم نقش پایتخت ایالتی را به عهده گرفت. در اواخر دهه ۱۹۹۰ بخش دیگری از ایالت نیز جدا شد و به عنوان پایتخت اجرایی فدرال پوتراجایا، اعلام شد. | ## بخش 3: سلانگور | سیاست سلانگور بخشی از سیستم پادشاهی مشروطهٔ مالزی است و سلطان این ایالت از ۲۰۰۱ تا به حال سلطان شرف‌الدین ادریس شاه بوده است. وزیر اعظم این ایالت در حال حاضر داتوک سری دکتر محد خیر ابن تویو از ائتلاف باریسان ناسیونال است که شغلش دندانپزشکی است. جغرافیا این ایالت بر ساحل غرب مالزی غربی قرار دارد و از شمال به پراک، از شرق به پاهانگ، از جنوب به نگری سمبیلان و از غرب به تنگهٔ ملاکا محدود می‌شود. منطقهٔ فدرال کوالالامپور، پایتخت مالزی، و همچنین منطقهٔ فدرال پوتراجایا توسط این ایالت محصور شده‌اند. این ایالت همچنین غنی‌ترین و توسعه‌یافته‌ترین ایالت مالزی است و در ۲۷ اوت ۲۰۰۵ رسماً به عنوان اولین ایالت توسعهٔ یافتهٔ این کشور اعلام شد. مردم سلانگور بیش از ۴ میلیون جمعیت دارد و از این رو پرجمعیت‌ترین ایالت کشور مالزی است. ترکیب قومی سلانگور بر طبق آمار ۱۹۹۵ از این قرار است: ۴۴ درصد مالایی ۳۵ درصد چینی ۱۸ درصد هندی ۳ درصد سایرین آب و هوا سلانگور در جاهای کم ارتفاع آب و هوایی استوایی دارد و دمای روزانه بین ۲۱ تا ۲۳ درجه سانتیگراد نوسان دارد. | ## جمع‌بندی | آب و هوا در نقاطی مثل تپه فریزر و تپه گنتینگ بسیار خنک تر است و بین ۱۲ تا ۲۲ درجه نوسان می‌کند.
موضوع مقاله: حزب اسلامی پان مالزی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حزب اسلامی پان مالزی | مقدمه: این حزب پس از "بحران انور" که طی آن ماهاتیر محمد، نخست وزیر وقت مالزی، معاون خود انور ابراهیم را بر کنار کرد، مشهورتر شد و از فضایی که بعد از سال‌ها ضد حزب حاکم درست شده بود برای گرفتن قدرت استفاده کرد. | ## بخش 1: حزب اسلامی پان مالزی | این حزب در انتخابات ۱۹۹۹ علاوه بر ایالت کلانتان که قدرت را در آن به دست داشت، ایالت ترنگانو را نیز از دست "باریسان ناسیونال" گرفت. | ## بخش 2: حزب اسلامی پان مالزی | اما در انتخابات ۲۰۰۴ نه تنها ترنگانو را از دست داد که قدرتش در کلانتان نیز محدود شد و با اکثریتی بسیار نازل به قدرت در این ایالت رسید. | ## بخش 3: حزب اسلامی پان مالزی | این حزب به همراه چندین حزب دیگر، ائتلاف "باریسان آلترناتیف"(به فارسی:جبههٔ آلترناتیو) را در مقابل باریسان ناسیونال (به فارسی:جبهه ملی) تشکیل می‌دهد. | ## جمع‌بندی | در سال 2013 عرصه سیاسی مالزی شاهد جنجالی پیرامون انتخاب محمد سبو بعنوان رهبر این حزب بود.
موضوع مقاله: ساراواک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ساراواک | مقدمه: ساراواک (با الفبای جاوه‌ای: سراوق) (تلفظ در زبان مالایی: ساراواک) معروف به سرزمین منقارشاخی‌ها، ایالتی در کشور مالزی است. | ## بخش 1: ساراواک | پیشینه در سال ۱۸۳۹، یک انگلیسی به نام جیمز بروک (۱۸۰۳-۱۸۶۸) با ثروتی که به ارث برده بود یک کشتی تفریحی خریداری کرد و آن را مسلح ساخت. ساراواک در فردای جنگ دوّم جهانی به سال ۱۹۴۶ به مستعمرات انگلیس ملحق شد و در سال ۱۹۶۳ به استقلال رسید و به فدراسیون مالزی پیوست. | ## بخش 2: ساراواک | سیاست حزب خلق متحد ساراواک، حزب دموکرات ترقی خواه ساراواک، حزب بومیان سارواک، حزب ملی ساراواک از احزاب سیاسی این ایالت هستند. جغرافیا این ایالت در مالزی شرقی و در شمال غربی جزیره بورنئو قرار دارد و مرکز آن شهر کوچینگ است. | ## بخش 3: ساراواک | مهم‌ترین شهر و پایتخت آن کوچینگ است که جمعیت آن طبق آمار سال ۲۰۰۰ به ۴۵۸٬۳۰۰ نفر می‌رسد و کل جمعیت نیز بالغ بر ۲٬۱۷۶٬۸۰۰ نفر است. | ## جمع‌بندی | شهرهای دیگر عبارت‌اند از : سیبو با ۲۵۴٬۰۰۰ نفر جمعیت، بینتولو با ۱۷۶٬۸۰۰ نفر جمعیت و میری با ۲۶۳٬۰۰۰ نفر جمعیت.
موضوع مقاله: ارمنیان در کشورهای عربی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارمنیان در کشورهای عربی | مقدمه: کشورهای عربی یکی از مناطق مهم استقرار ارامنه به شمار می‌رود که تعداد آنان در این منطقه بالغ بر نیم میلیون نفر است، اما اکثریت آنان به ترتیب در کشورهای لبنان، سوریه و مصر و ... | ## بخش 1: ارمنیان در کشورهای عربی | لبنان ورود و حضور ارمنیان لبنان به نسل‌کشی ارامنه سال ۱۹۱۵ بازمی‌گردد که از طریق اراضی سوریه وارد این کشور شدند و اکثریت آنان در اردوگاه‌های پناهندگان در بیروت سکنی گزیدند. سپس در سال ۱۹۳۹ تعدادی بالغ بر ۱۵ هزار نفر از ارامنه لواء اسکندرون که تحت سیطره ترکیه قرار داشتند به بقاع مهاجرت کردند و گروهی دیگر از آن‌ها نیز در خلال جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ از فلسطین به سرزمین لبنان مهاجرت کردند. برخی از شخصیت‌های ارامنه در لبنان با مشارکت در صحنه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی این کشور، موفق شدند در مجلس، دولت و احزاب سیاسی حضور فعال یافته و همچنین در فعالیت‌های اقتصادی، خصوصاً صنایع، امور فنی و حرفه‌ای، تجارت و زیرساخت‌های اقتصادی این کشور نقش سازنده‌ای ایفا کنند. | ## بخش 2: ارمنیان در کشورهای عربی | شهر حلب به علت فعالیت‌ها و رونق اقتصادی گروهی از بازرگانان و صنعتگران ارمنی را به خود جذب کرده بود و پس از تحولات سال ۱۹۱۵ حضور آنان افزایش یافت و در خلال دهه‌های اولیه اقامت آن‌ها در این منطقه در حیات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی فعالیت‌های بارزی از خود نشان دادند، به طوری که در زمینه مسائل فرهنگی و تبلیغاتی تنها در حلب و در خلال سال‌های ۱۹۷۸–۱۹۱۸ ده‌ها روزنامه، ۱۱ هفته‌نامه و ۳۲ ماهنامه منتشر می‌کردند و تعداد زیادی از مؤسسات و مراکز فرهنگی و سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و تحت اشراف آن‌ها اداره می‌شد. فلسطین روابط ارامنه با قدس و فلسطین به تاریخ قدیم و قرن چهارم و پنجم میلادی بازمی‌گردد که ضمن اشتغال به امور فنی و اقتصادی در طول سده‌ها با تحولات و تغییرات در تعداد جمعیت، آنان حضور خود را حفظ کردند و در نیمه سده ۱۷ ارامنه از نظر جمعیت سومین طائفه مسیحی در فلسطین به شمار می‌آمدند ولیکن با اجرای طرح یهودی‌سازی این منطقه و باریکه ساحلی فلسطین، آنا به سمت اورشلیم و مناطق شرقی فلسطین کوچ کردند و طبق برآورد آماری تعداد ارامنه در سال ۱۹۴۵ بالغ بر پنجاه هزار بود و بعد از تجاوزات اسرائیل در سال ۱۹۶۷ به سی هزار نفر تقلیل یافتند و با استمرار مهاجرت آن‌ها در سال ۱۹۷۴ به دوهزار و در سال ۱۹۸۵ به هزار نفر کاهش یافت که غالباً در ده‌ها مؤسسه فرهنگی، اجتماعی و دینی به کار اشتغال داشتند. ارامنه در قبال مسئله اشغال سرزمین همواره از مواضع منسجم و شجاعانه برخوردار بودند و با تقسیم اراضی در سال ۱۹۴۷ بشدت مخالفت کردند و خواستار استقلال فلسطین و برپائی حکومت مردمسالارانه ادیان سه‌گانه شدند. | ## بخش 3: ارمنیان در کشورهای عربی | مصر وجود ارمنیان در مصر نیز به تاریخ قدیم بازمی‌گردد و در خلال جنگ جهانی اول و تغییر در توزیع ارامنه در منطقه تعداد آنان در این کشور افزایش یافت و به بیش از ۳۰–۲۵ هزار نفر رسید که اکثریت آن‌ها در قاهره و اسکندریه اقامت داشتند. ارامنه در مصر موفق شدند طی قانون ویژه‌ای در سال ۱۹۴۶ امتیازاتی را برای خود کسب و تضمین کنند و دولت مصر در سال ۱۹۵۵ آن را تصویب کرد. | ## جمع‌بندی | با مهاجرت ارامنه در دهه‌های اخیر تعداد آن‌ها در مصر کاهش یافته و اقلیت باقی‌مانده در این کشور در امور و حرف سنتی ریسندگی، پوست و مفروشات به کار اشتغال دارند که از جایگاه خاصی در این کشور برخوردارند ولیکن در مقایسه با قبل از انقلاب ۱۹۵۲ از حضور شخصیت‌های فرهنگی آنان کاسته شده‌است.
موضوع مقاله: قسطنطنیه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قسطنطنیه | مقدمه: قُسْطَنْطَنِیّهلغت‌نامه دهخدا یا قُسْطَنْطِینِیّه (عربی‌شدهٔ Κωνσταντινούπολις، «کُنْسْتانْتینوپولیس» به معنای شهر کنستانتین)، نام پیشین شهر کنونی استانبول است که به افتخار قیصر روم، کنستانتین یکم، نام‌گذاری شد و سال‌ها پایتخت امپراتوری روم شرقی بود. | ## بخش 1: قسطنطنیه | پس از سرنگونی رومی‌ها و فتح قسطنطنیه به‌دست مسلمانان عثمانی، این شهر، اسلامبول (به‌معنی شهر اسلام) خوانده شد که با گذشت زمان به استانبول تغییر نام، پیدا کرد. پس از تقسیم امپراتوری روم به دو بخش شرقی و غربی در ۳۹۵ میلادی، قسطنطنیه پایتخت امپراتوری روم شرقی باقی ماند؛ پایتخت امپراتوری بیزانس (از ۳۹۵ تا ۱۲۰۴م − از ۱۲۶۱ تا ۱۴۵۳م)، پایتخت امپراتوری لاتین (از ۱۲۰۴ تا ۱۲۶۱م) و پس از تسخیر آن توسط مسلمانان، پایتخت امپراتوری عثمانی (از ۱۴۵۳ تا ۱۹۲۲م). تاریخچه بنیان‌گذار این شهر کنستانتین یکم (۲۷۴–۳۳۷ میلادی)، نخستین امپراتور روم است که مسیحیت را پذیرفت و آن را دین رسمی کشور روم اعلام کرد و کلیسا را با حکومت پیوند داد. وی پس از این‌که بر دشمنانش پیروز شد، در سال ۳۳۰ پایتخت خود را به دهکده بیزانتیوم (قسطنطنیه) که در حاشیه تنگه بسفر قرار دارد انتقال داد و آن را گسترش داد؛ ساختمان‌های زیادی در آن ساخت و آن را پایتخت اصلی خود اعلام کرد. | ## بخش 2: قسطنطنیه | مسلمان‌ها در زمان امویان و اوایل عباسیان تقریباً هر سال و غالباً سالی دو بار، یعنی در بهار و پاییز به عملیات جنگی دست می‌زدند و از گردنه‌های جبال توروس گذشته، وارد بلاد روم می‌شدند و منظور اصلی آن‌ها رسیدن به قسطنطنیّه بود و بالاخره هم توانستند سه دفعه قسطنطنیه را در زمان بنی‌امیه محاصره کنند، ولی در هر سه محاصره به سختی شکست خوردند… اولین محاصرهٔ مشهور در سال ۳۲ هجری زمان خلافت عثمان به‌وقوع پیوست و معاویه که بعدها به خلافت رسید آسیای صغیر را مورد تاخت و تاز قرار داده متوجه قسطنطنیه شد و خواست آن‌جا را اول با هجوم و یورش و سپس به وسیلهٔ محاصره تصرف کند ولی چون خبر قتل عثمان در اثنای محاصره رسید از محاصره دست برداشت و حوادثی پیش آمد که به تأسیس خلافت اموی منتهی گردید. محاصرهٔ دوم در سال ۴۹ زمان خلافت همین معاویه روی داد و او پسر و جانشین خود یزید را به جنگ کنستانتین چهارم فرستاد، ولی در نتیجهٔ بی‌لیاقتی سرداران لشکر اسلام شکست بزرگی نصیب محاصره‌کنندگان گردید و در این اثناء معاویه هم مرد و یزید به خلافت رسید و به پایتخت برگشت. سومین محاصرهٔ قسطنطنیه که مهم‌ترین آن‌ها می‌باشد محاصرهٔ مهمی است که در زمان خلافت سلیمان بن عبدالملک اموی واقع شد و چند سال به طول انجامید. سلیمان برادر خود مسلمه را در سال ۹۶ به جنگ لئوی ایزوری لئوی سوم (امپراتور بیزانس) گسیل داشت. | ## بخش 3: قسطنطنیه | از این پیکار باز هم به شکست مسلمان‌ها تمام شد و در این نبردها بود که عبدالله معروف به بطال (یعنی قهرمان) شهرت عظیمی یافت و بعدها ترک‌ها او را قهرمان ملی خود و جنگجوی شکست‌ناپذیر اسلام شمردند. حاکمان امپراتوری روم شرقی همیشه بر این مطلب تأکید داشتند که دولت بیزانس (دولت روم شرقی) دولتی شرقی است. این شهر هم‌اکنون یکی از شهرهای مهم و بزرگ کشور ترکیه به‌شمار می‌آید که در کنار تنگه بسفر (تنگه‌ای که دریای سیاه را به دریای مرمره می‌پیوندد) قرار دارد. | ## جمع‌بندی | استانبول یا استامبول در بخش اروپایی ترکیه‌ است و حلقه ارتباطی آسیای صغیر با اروپای شرقی به‌شمار می‌آید.
موضوع مقاله: طبل حلبی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # طبل حلبی | مقدمه: این رمان در کنار دو رمان دیگر با نام‌های موش و گربه و سال‌های سگی سه‌گانه‌ای را تشکیل می‌دهند. | ## بخش 1: طبل حلبی | دربارهٔ رمان گونتر گراس در مصاحبه‌های مختلف خود بارها گفته‌است که او هیچ وقت انتظار نداشته این رمان تا این اندازه مورد استقبال خوانندگان و منتقدان قرار گیرد. او در گفتگویی که سال ۱۳۸۹ با ماهنامه ادبی ـ هنری نافه کرد دربارهٔ این رمان گفته بود «من مدیون گروه ۴۷ هستم. بعداً در همان گروه اولین رمانم طبل حلبی را خواندم.»گفتگو با گونتر گراس، هیچ جنگی نمی‌تواند انسانیت را نجات دهد، علیرضا غلامی، ماهنامه ادبی ـ هنری نافه، آبان ۱۳۸۹ گراس در این گفتگو دربارهٔ شوخی‌های اسکار، قهرمان رمانش با مسیح و مذهب گفته بود «شوخی‌ها و طنز او دشمنی با مذهب نیست. اسکار فکر می‌کند مسیح نجات‌دهنده است.» سال ۲۰۰۹ به مناسبت پنجاهمین سال انتشار این رمان در بسیاری از انجمن‌ها و مراکز فرهنگی آلمان برنامه‌های بزرگداشتی با حضور گونتر گراس برگزار شد. | ## بخش 2: طبل حلبی | داستان شخصیت اصلی این رمان پسری است که تصمیم می‌گیرد از سن سه سالگی بزرگ‌تر نشود؛ بنابراین در همان قد و قوارهٔ کودکی باقی می‌ماند. در حالی که او همه چیز را می‌بیند و درک می‌کند و هر جا که بتواند از توانایی‌های خاص خودش برای تفریح یا تغییر شرایط استفاده می‌کند. در این رمان وقایعی مربوط به دوران هیتلر آمده‌است که این کودک نیز شاهد آنها است و نقشی در آنها ایفا می‌کند. شرایط این کودک که به صورتی ناقص‌الخلقه باعث آزار دیگران می‌شود یا با استفاده از احساسات دیگران از آنها سوءاستفاده می‌نماید، به نوعی نشانگر شرایط زمانی جامعهٔ آن دوران آلمان است. | ## بخش 3: طبل حلبی | نسخه فارسی رمان طبل حلبی را سروش حبیبی به فارسی برگردانده که انتشارات نیلوفر سال ۱۳۸۱ آن را چاپ کرد. نقد هرمان کانت، نویسنده اهل آلمان شرقی، در سال ۱۹۶۰ این کتاب را به خاطر بیان رویدادهای مشمئزکننده، فاقد ارزش هنری دانست. در سال ۱۹۸۶، اورسلا رینولد، منتقد اهل آلمان شرقی، موضع ملایم‌تری گرفت و پذیرفت که این رمان ظرفیت تحت تاثیر قرار دادن حاکمیت آلمان غربی را داشته‌است، منتها گراس را برای استفاده کردن از «غرض‌ورزی‌های ضدکمونیستی» و «دست انداختن تلاش جدی مردم در جستجوی معنا» سرزنش کرد. | ## جمع‌بندی | نسخه سینمایی از روی این رمان فیلمی با همین نام به کارگردانی فولکر شلوندورف ساخته شد که توانست اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان و نخل طلای جشنواره فیلم کن را از ان خود کند.
موضوع مقاله: بتن‌روژ (لوئیزیانا) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بتن‌روژ (لوئیزیانا) | مقدمه: تاریخچه این شهر در کنار رود می‌سی‌سی‌پی واقع شده‌است و به واسطه موقعیت سوق‌الجیشی آن صحنه چندین نبرد در جریان جنگ‌های داخلی آمریکا بوده‌است. | ## بخش 1: بتن‌روژ (لوئیزیانا) | صنعت مهم شهر پتروشیمی می‌باشد، که در حاشیه غربی شهر در امتداد رود می‌سی‌سی‌پی قرار گرفته‌اند. پتروشیمی شرکت اکسان موبیل در این شهر دومین مجتمع بزرگ پالایشگاهی در ایالات متحده می‌باشد. | ## بخش 2: بتن‌روژ (لوئیزیانا) | این شهر در توفان کاترینا در سال ۲۰۰۵ میلادی آسیب دید، اما در عین حال به عنوان مرکز پشتیبانی و لجستیکی برای شهر سیل‌زدهٔ نیواورلئان عمل کرد، به عنوان مثال تمام پروازهای فرودگاه نیواورلئان به فرودگاه این شهر منتقل شد. بعد از توفان کاترینا به علت هجوم مردم آواره از قسمتهای جنوبی ایالت لوئیزیانا جمعیت شهر دستخوش تغییرات ناگهانی شد. | ## بخش 3: بتن‌روژ (لوئیزیانا) | ## جمع‌بندی | مراکز علمی-آموزشی در این شهر سه کالج و دانشگاه اصلی وجود دارد که عبارتند از: دانشگاه ایالتی لوئیزیانا ، دانشگاه ساترن و کالج عمومی بتن روژ .
موضوع مقاله: آتشکده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آتشکده | مقدمه: از جمله نیایش‌ها خواندن اوستا و گات‌ها است و در آن در برابر آتش خداوند یکتا ستایش می‌شود. | ## بخش 1: آتشکده | آتشکده کشمر نخستین آتشکدهٔ زرتشتی بود که توسط گستاسپ به درخواست زرتشت در کِشمر (کاشمر کنونی) بنا گردید و از مهم‌ترین آتشکده‌های پابرجا می‌توان به آتشکدهٔ آذرگسپ،اساطیر و فرهنگ ایران، ص ۴۱۷ آتشکدهٔ ورهرام یزد،کتاب زرتشت و زرتشتیان، صفحهٔ ۵۴ آتشکدهٔ باکو و آتشکدهٔ نیاسر نام برد. کهن‌ترین آتشکده کهن‌ترین و قدیمی‌ترین آتشکده‌هایی که باستان‌شناسان تا کنون موفق به کشف و شناخت آن شده‌اند، متعلق به فرهنگ مزدیسنا، و یکتاپرستی است و در کشور تاجیکستان در شهر تاریخی سرزم می‌باشد که دیرینگی آن آتشکده‌ها به پنج هزار و پانصد سال پیش می‌رسد که باور به یکتاپرستی را برای نژاد آریا در آن سامان نشان می‌دهد، اما قدیمی‌ترین آتشکده که تا حال کشف شده، آتشکده نوبهار در بلخ است که قدمت آن به شش هزار سال می‌رسد، این آتشکده محل زندگی و کشته شدن زرتشت نیز بوده است. بناهای چارتاقی یا به‌طور کامل تخریب شده یا تغییر کاربری داده شده است؛ ولی تعدادی هم مانند چهار طاقی بازه هور، چهارتاقی نیاسر و چهارطاقی بهاران سالم مانده‌اند. | ## بخش 2: آتشکده | شکل و بنای آتشکده‌ها در همه‌جا یکسان بوده، معمولاً هر آتشکده هشت درگاه و چند اتاق هشت‌گوشه داشته و آتشدان در وسط بنا واقع بوده و پیوسته آتش مقدس در آن می‌سوخته است. اما با گذر زمان و به‌تدریج در دین زرتشت مقرر می‌شود که آفتاب بر آتش نتابد؛ بنابراین آتش را در فضای باز نگهداری نکرده و اتاقی در وسط بنا ساختند که آتشدان در آن جای داشت. شمار آتشکده‌ها بسیار بود و بنیاد آن‌ها به زمان پیش از زرتشت، یعنی زمان پیشدادیان (هوشنگ و جمشید) می‌رسید؛ ولی در دورهٔ ساسانیان سه آتشکدهٔ مشهور بدین قرار بود: آتشکدهٔ آذرگشنسب (آذرگشسب یا آذرجشنس) واقع در شهرستان تکاب آتشکدهٔ آذربرزین‌مهر در ریوند خراسان آتشکدهٔ کاریان یا آتشکدهٔ آذرفرنبغ کاریان در روستای کاریان از توابع جویم لارستان به نام سه طبقهٔ اصلی اجتماعی در آن دوران یعنی طبقهٔ ارتشتاران و نظامیان، طبقهٔ کشاورزان و پیشه‌وران، و طبقهٔ موبدان و روحانیان، که با سه رنگ سرخ و سبز و سپید یا همان سه رنگ پرچم ایران مشخص می‌شده‌اند، اهمیت می‌یابد. | ## بخش 3: آتشکده | به زعم احمد تفضلی آتشکده‌ها بنا بر اهمیت نوع آتشی که در آن است، به سه دسته تقسیم می‌شوند: آتشِ بَهْرام، آدُران و دادگاه. آتشکده‌های خاموش آتشکده‌های زیادی چون کوه آتشکده، آتشکده کرکویه، در ایران موجود است که پس از حمله اعراب به ایران و همچنین در دوران صفویه به زور خاموش شدند. آتشکده مرند آتشکده سیروان (یا ماسبذان) در استان ایلام، سیروان آتشکده اردشیر آتشکده دارابگرد آتشکده شاهپور در قسطنطنیه آتشکده پوران آتشکده بارنوا در جنوب ایران آتشکده سرده در تفت یزد آتشکده سراب ذهاب آتشکده آذرباد در تبریز آتشکده آذرجو آتشکده خوار اصفهان آتشکده خورموج آتشکده درب مهر گوهر و مهربان اصفهان آتشکده کازرون آتشگاه اصفهان آتشکده نطنز آتشکده آتشکوه نیمه‌ور آتشکده خورهه نیایشگاه آدریان آتشکده کرمان آتشکده سیاهگل آتشکده آشتیان آتشکده فیروزآباد آتشکده بازه هور: این آتشکده در روستای بازه حور در خراسان میانی می‌باشد که تا اندازهٔ فراوانی دستنخورده مانده ولی در خطر نابودی است. | ## جمع‌بندی | آتشکده اندبیل: آتشکدهٔ اندبیل واقع در شهرستان خلخال و منطقهٔ تفرجگاه اندبیل می‌باشد و از بنای آن هیچ چیزی باقی نمانده و فقط به محل آنجا آتشکده می‌گویند البته حفاری‌های زیادی از سوی سودجویان انجام شده و آثار این محل دستخوش تغییراتی بوده است.
موضوع مقاله: جوزپه گاریبالدی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جوزپه گاریبالدی | مقدمه: جوزپه گاریبالدی (؛ ۴ ژوئیه ۱۸۰۷ – ۲ ژوئن ۱۸۸۲) یکی از مبارزان اصلی میهنی در جنگ استقلال ایتالیا بر ضد اتریشی‌ها بوده است. | ## بخش 1: جوزپه گاریبالدی | به خاطر خدمات نظامی‌اش در آمریکای جنوبی و اروپا لقب قهرمان دو جهان را به او داده‌اند. پیشینه گاریبالدی ۴ ژوئیه ۱۸۰۷ در شهر نیس در یک خانواده ماهیگیر متولد شد و در نیروی دریایی سلطنتی ساردنی-پیه‌مونته خدمت کرد. وی ابتدا در راه وحدت ایتالیا و ضد اتریش و بعداً ضد دولت پادشاهی ناپل و حکومت پاپ مبارزه کرد. گاریبالدی در سال ۱۸۳۴ پس از یک قیام ناکام، دستگیر و به اعدام محکوم شد؛ اما توانست از طریق فرانسه به آمریکای جنوبی فرار کند و با شرکت در جنگهای آزادی‌خواهی آن دیار به تجارب نوینی در مبارزات چریکی دست یابد. | ## بخش 2: جوزپه گاریبالدی | با شروع انقلاب سال ۱۸۴۸ گاریبالدی به ایتالیا بازگشت و با یک گروه چریکی در لمباردی علیه ارتش اشغالگر اتریش به مقابله پرداخت و سرانجام با پشتیبانی از انقلابیون ایتالیا و فراخوانی جمهوری روم در فوریه ۱۸۴۹، در مقابل اشغالگران فرانسوی و سربازان بوربونی، شجاعانه ایستادگی نمود؛ اما مجبور به عقب‌نشینی و فرار مجدد به آمریکا شد. در سال ۱۸۵۴ با پذیرفتن شرایطی، اجازه بازگشت به پیه‌مونته را دریافت نمود و در جزیره کاپررا (شمال ساردنی) به کشاورزی مشغول شد. گاریبالدی در سال ۱۸۶۰ با همکاری کاوور از آزادیخواهان ایتالیا، جزیره سیسیل را از زیر سلطهٔ بوربون‌ها آزاد نمود. در جنگ بین فرانسه و آلمان در سال ۱۸۷۰–۱۸۷۱ گاریبالدی در حمایت از جمهوری نوخاسته فرانسه و علیه ارتش آلمان شرکت نمود. | ## بخش 3: جوزپه گاریبالدی | گاریبالدی دوش به دوش کاوور، ماتزینی و امانوئل دوم از شخصیت‌های اصلی «ریسورجیمنتو» بود. او شکوه پیروزی و موفقیت انقلابی خود را مدیون جوشش و تحرک جسورانه‌اش بود که باعث تهییج احساسات و شوق مبارزان داوطلب و فداکارش می‌گردید. او از نظر سیاسی دارای موضعی متزلزل و ناپایدار بود و هیچگاه نتوانست بین پادشاه و ماتزینی یکی را انتخاب نماید. چندین بار از روند سیاسی حکومت ملی و جوان و نوپای ایتالیا سرخورده و ناامید شد و سرانجام به اتفاق طرفداران خود در مجلس ایتالیا، به چپ‌ترین جناح موجود پیوست. | ## جمع‌بندی | این اسم از نشریه‌ای به همین نام که کاوور در تأسیس آن همکاری داشت و در سال ۱۸۴۷ (میلادی) منتشر شد، گرفته شده است.
موضوع مقاله: بخش شیبکوه (بندر لنگه) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بخش شیبکوه (بندر لنگه) | مقدمه: پیشینه در دوران قدیم منطقه شیبکوه به چهار قسمت تقسیم شده بوده و زیر نفوذ چهار قبیله عرب بوده است؛ این قبایل عربی در سده نهم یا دهم هجری قمری از شبه جزیره عربستان به منطقه «شیبکوه» مهاجرت کرده بودند. | ## بخش 1: بخش شیبکوه (بندر لنگه) | شیبکوه به معنی زیرتپه‌ها بوده و این نام به نواری ساحلی به طول ۲۸۰ کیلومتر در امتداد خلیج فارس اشاره دارد که از شمال به طیف وسیعی از تپه‌های دامنه زاگرس می‌رسد؛ این منطقه از بنک تا بندر لنگه کشیده شده و برخی نیز معتقدند که بندرمقام، شمالی‌ترین نقطه نوار شیبکوه است. این سواحل باریک، شامل بندرهای متعدد و چندین جزیره می‌باشند، درحالی که جزایر لاوان، شیدور، هندورابی و کیش به‌طور مدیریتی بخشی از بنادر شبیه نمونه‌هایی از این جزایر هستند.سدیدالسلطنه بندرعباسی کبابی، تاب مغاص اللئالی و مناراللیالی (سرزمین‌های شمالی پیرامون خلیج فارس و دریای عمان در صد سال)- فصل سوم قبایل عرب و حکمرانی منطقه هر کدام از این قبائل چهارگانه بر گوشه‌ای از این منطقه وسیع حاکم بودند که به شرح زیر است: قبیله قبیله آل علی یا (آل مُعلی) بر قسمت شمالی شیبکوه حاکم بودند که شامل دهستان‌های وسیعی بود. البته به مرور زمان و گذشت دوران این حکومات برچیده می‌شود، و منطقهٔ شیبکوه از جانب دولت و تقسیمات کشوری به بخش‌های مختلف تقسیم می‌شود. این دسته از اعراب که در داخل مرزهای ایران زندگی می‌کنند، بازمانده‌های ارتش اعراب مسلمانی هستند که در سده ۷ و ۸. | ## بخش 2: بخش شیبکوه (بندر لنگه) | با اینکه اعراب حاشیه خلیج فارس از بصره و عمان به ایران آمده‌اند، اما این احتمال هم وجود دارد که برخی یا بسیاری از این اعراب مهاجر، رگ و ریشه هوله ای داشته باشند. اولین ناحیه پرجمعیت عرب نشین، جنوب خوزستان است و دومین منطقه عرب نشین ایران هم ناحیه شیبکوه است.بلوری فرد، الناز. تقسیمات کشوری بخش شیبکوه دهستان مقام دهستان چارک شهر: بندر چارک جمعیت بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش شیبکوه برابر با ۱۸٬۶۴۵ نفر بوده است. محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس»، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی. | ## بخش 3: بخش شیبکوه (بندر لنگه) | بختیاری، سعید، «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی العصیمی، محمد بن دخیل، عرب فارس، چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثة، ۱۴۱۸ هجری قمری. حاتم، محمد بن غریب، تاریخ عرب الهولة، چاپ اول، قاهره: دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی. | ## جمع‌بندی | کامله، القاسمی، بنت شیخ عبدالله، (تاریخ لنجة) مکتبة دبی للتوزیع، الامارات:، چاب دوم، انتشار سال ۱۹۹۳ میلادی.
موضوع مقاله: شهرستان بابل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهرستان بابل | مقدمه: شهرستان بابُل پرجمعیت‌ترین شهرستان در استان مازندران و دومین شهرستان پرجمعیت شمال ایران است. | ## بخش 1: شهرستان بابل | ارتفاع شهر بابل ۲ متر پایین‌تر از سطح دریاهای آزاد بوده و کم ارتفاع ترین شهر استان مازندران می‌باشد. ارتفاع در این شهرستان، از شمال تا ده کیلومتری جنوب آن، از سطح دریاهای آزاد پایین‌تر است. در سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت شهر بابل ۲۵۰٬۲۱۷ نفر و جمعیت شهرستان بابل ۵۳۱٬۹۳۰ نفر است. | ## بخش 2: شهرستان بابل | شهر بابل، مرکز شهرستان بابل، بین ۳۶ درجه و ۳۴ دقیقه و ۱۵ ثانیه عرض شمالی و ۵۲ درجه و ۴۴ دقیقه و ۲۰ ثانیه طول شرقی از نصف‌النهار گرینویچ واقع شده‌است و با تهران ۵ دقیقه و ۱۵ ثانیه اختلاف ساعت (از نظر جغرافیایی) و ۲۱۰ کیلومتر فاصله دارد. موقعیت جغرافیایی این شهرستان از شمال به شهرستان‌های ساحلیِ بابلسر و فریدونکنار (که هر دو تا سال ۱۳۶۹خود از بخشهای شهرستان بابل بودند)، از شمال شرقی به شهرستان سیمرغ، از شرق به شهرستان‌های قائمشهر و سوادکوه شمالی، از جنوب شرقی به شهرستان سوادکوه، از غرب به شهرستان آمل و از جنوب به رشته کوه البرز و شهرستان فیروزکوه و شهرستان دماوند که در استان تهران است، همسایه است. طول: ۵۲ درجه و ۴۰ دقیقه و ۲۰ ثانیه عرض: ۳۶ درجه و ۳۳ دقیقه و ۱۰ ثانیه عرض شمالی مساحت شهرستان: ۱۵۷۸٫۱ کیلومتر مربع قبله: از جنوب به سمت مغرب حدود ۴۰ درجه تقسیمات کشوری جدا شدن بابلسر و فریدونکنار از بابل تا سال ۱۳۶۸ بابلسر، یکی از بخش‌های شهرستان بابل بود که در این سال از بابل جدا شده و به شهرستان بابلسر ارتقا یافت. | ## بخش 3: شهرستان بابل | بخش‌ها شهرستان بابل متشکل از هفت بخش به نام‌های: بخش بابل‌کنار، بخش بندپی غربی، بخش بندپی شرقی، بخش گتاب، بخش لاله‌آباد و بخش مرکزی شهرستان بابل است. | ## جمع‌بندی | شهرها به‌دلیل حاصلخیزی بالای خاک، تراکم جمعیتی این منطقه بالاست از این رو این شهرستان دارای هفت شهر به‌نام‌های: امیرشهر، بابل، خوش‌رود، زرگر، گتاب، گلوگاه و مرزیکلا می‌باشد.