موضوع مقاله: هلن سانسیسی وردنبورخ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هلن سانسیسی وردنبورخ | مقدمه: هلن سانسیسی وردنبورخ (متولد ۲۳ می ۱۹۴۴ هارلم، درگذشت در ۲۸ می ۲۰۰۰ اوترخت ) مورخ و باستان‌شناس هلندی، متخصص در تاریخ یونان باستان و هخامنشیان اهل هلند بود. | ## بخش 1: هلن سانسیسی وردنبورخ | او تحصیلات خود را در تاریخ باستان در دانشگاه لیدن آغاز کرد و در سال ۱۹۶۷ فارغ التحصیل شد تا تحت نظارت پروفسور دبلیو دن بوئر، متخصص تاریخ یونان، به تحقیق بپردازد. علاقه او به ایران اولیه از پرداختن به دوره یونان کلاسیک ناشی شد، که تصاویر مهم و قدرتمند، اما در عین حال بسیار مشکل‌ساز، از تاریخ هخامنشی ارائه کرده است. برای پایان‌نامه دکترای خود، او وظیفه‌ای را بر عهده گرفت، که به یک موضوع دائمی تبدیل شد، مبنی بر تلاش برای جدا کردن واقعیت‌های پیچیده امپراتوری هخامنشی از تار و پود تحریف‌شده‌ای که توسط قراردادهای ادبی یونانی ایجاد شده بود. برای انجام این کار، او فارسی باستان را، عمدتاً به تنهایی، و باستان‌شناسی ایرانی را با لوئی واندنبرگ در خنت مطالعه کرد. فصل اول و شاید مهم‌ترین فصل، تجزیه و تحلیل مفصلی از کتیبه معروف خشایارشا داوا (XPh) بود. در اینجا او با قدرت علیه تلاش‌ها برای ارتباط اظهارات آن با رویدادهای تاریخی استدلال کرد و آن را به جای آن در زمینه لفاظی رسمی پادشاهی فارسی باستان قرار داد، که با کتیبه بیستون داریوش اول، به ویژه پاراگراف‌های ۷۲ و ۷۵، جایی که شورش با رد خدای پادشاه پارسی، اهورا مزدا، حذف می‌شود، آغاز شد. این در واقع متن را از خشایارشا به عنوان یک فرد جدا کرد، و یک قدم مهم در ارزیابی مجدد اهمیت نه فقط سلطنت خشایارشا، بلکه کل تاریخ امپراتوری هخامنشی در اواخر قرن پنجم و چهارم قبل از میلاد بود. این کارگاه‌ها در سال ۱۹۸۰ در گرونینگن با گروه کوچکی از پژوهشگران هلندی (و یک پژوهشگر آلمانی) آغاز شد (گزارش‌های مربوط به این کارگاه‌ها را می‌توان در Persica ۹، ۱۹۸۰؛ و ۱۰، ۱۹۸۲ یافت). از سال ۱۹۸۳ به بعد، این کارگاه‌ها به رویدادی سالانه تبدیل شد که پژوهشگرانی از سراسر جهان و از تمامی رشته‌های مرتبط را گرد هم می‌آورد. برنامه‌هایی که این دو در سال ۱۹۸۴ طراحی کردند، شش کارگاه دیگر را برای بررسی موضوعات گسترده‌ای از جمله تاریخ‌نگاری یونانی درباره‌ی ایران، مسائل روش‌شناختی، حضور امپراتوری و تأثیر آن بر سرزمین‌های تابعه، توسعه‌ی سنت اروپایی در تاریخ هخامنشی، سفرنامه‌نویسی درباره‌ی بناهای هخامنشی، و دوره‌بندی تاریخی دربرمی‌گرفت. آخرین کارگاه در سال ۱۹۹۰ در دانشگاه میشیگان، ان آربور برگزار شد؛ به جز یک مورد (۱۹۸۵، در مؤسسه‌ی واربورگ، دانشگاه لندن)، تمامی نشست‌های دیگر در گرونینگن برگزار شدند. | ## بخش 2: هلن سانسیسی وردنبورخ | سازماندهی این کارگاه‌ها بسیار دقیق بود: هر کارگاه بر یک موضوع مشخص (که در یک یادداشت مقدماتی تنظیم شده بود) متمرکز می‌شد، مقالات از قبل تهیه و توزیع می‌شدند، جلسات یک و نیم روزه فقط به بحث اختصاص داشت، و تعداد شرکت‌کنندگان به حدود سی نفر محدود بود. نتایج این کارگاه‌ها بسیار ثمربخش بود: تبادل اطلاعات و دیدگاه‌ها در میان رشته‌های مختلف و ایجاد شبکه‌ای از پژوهشگران با دغدغه‌های مشترک، باعث تجدیدنظر اساسی در شیوه‌ی رویکرد به تاریخ هخامنشی شد. جدیدترین جلد این مجموعه، یادنامه‌ای برای هلین سانسیسی-وردنبورگ است که برخی از شرکت‌کنندگان در کارگاه‌های پیشین، دانشجویان و همکاران او در تألیف آن نقش داشته‌اند: W. جلد چهاردهم این مجموعه نیز مطالعه‌ای مهم درباره‌ی دین ایرانی است که توسط ووتر هنکلمان، تحت راهنمایی هلین سانسیسی-وردنبورگ آغاز شد: خدایان دیگر که هستند، رساله‌ی دکتری، لیدن، ۲۰۰۶. تاثیر کارگاه‌ها بسیار زیاد بوده و همچنان نیز ادامه دارد، زیرا دستور کار جدیدی را برای مطالعه امپراتوری هخامنشی تعیین کرده است، که به نوبه خود پیامدهای مهمی در ارزیابی اسکندر مقدونی و مرحله هلنیستی تاریخ خاورمیانه داشته است. این امر به خوبی، برای مثال، در مطالعات متعدد پیر بریان، یکی از شرکت‌کنندگان تأثیرگذار در کارگاه‌ها، نشان داده شده است و همچنین در ارزیابی‌های مجدد امپراتوری سلوکی توسط سوزان شرین-وایت و آملی کورت (۱۹۸۷ و ۱۹۹۳) منعکس شده است. این ادای احترامی به دستاورد هلین سانسی-ویردنبرگ در قرار دادن تاریخ هخامنشی، از طریق کارگاه‌ها، "روی نقشه" به عنوان یک عامل حیاتی، در واقع مرکزی، در درک تاریخ هزاره اول قبل از میلاد بود، که او برای تصدی کرسی استادی هلند در آن آربر، میشیگان (۱۹۸۹-۹۰) انتخاب شد، و پس از آن انتصابش به ریاست تاریخ باستان در دانشگاه اوترخت در بهار ۱۹۹۰، و انتخاب متعاقب او به شورای تحقیقات هلند. اگرچه کارگاه‌های تاریخ هخامنشی هستند، و باقی خواهند ماند، ماندگارترین یادبود هلین سانسی-ویردنبرگ، سایر آثار و علایق او قابل توجه بود. یکی از مسائلی که او در دو مقاله (تاریخ هخامنشی III و VIII، ۱۹۸۸ و ۱۹۹۴) به آن پرداخت، مربوط به "امپراتوری ماد" است. به طور مختصر او استدلال کرد که فقدان شواهد برای چنین حکومتی برابر با فقدان امپراتوری است. اگرچه واکنش‌های اولیه با تردید همراه بود، استدلال‌های او اکنون توسط آشوری‌شناسان، مورخان کلاسیک و باستان‌شناسان بررسی شده است و به طور گسترده توسط اکثریت scholars پذیرفته شده است. | ## بخش 3: هلن سانسیسی وردنبورخ | علاوه بر این، او از نزدیک درگیر، و مشارکت‌کننده فعال در، زمینه رو به رشد مطالعه زنان در دوران باستان بود. در این حوزه، مقاله‌ای که به ویژه برای کسانی که در تاریخ هخامنشی دخیل هستند مورد توجه است، "خروج آتوسا: تصاویری از زنان در تاریخ‌نگاری یونان درباره ایران" است (در آ. او همچنین بیشتر و بیشتر به تاریخ غذا و غذا خوردن علاقه‌مند شد، و یک کتاب محبوب در مورد این موضوع (با دستور العمل‌های نمونه) را به طور مشترک ویرایش کرد، که در تابستان ۱۹۹۴ به لیست پرفروش‌ترین‌ها در هلند رسید. ویلکینز و همکاران، ویراستاران، اکستر، ۱۹۹۵) قطعه‌ای اندیشه‌برانگیز از کار است که کلیشه‌سازی "ملی" را از طریق ایده‌های مربوط به غذا خوردن بررسی می‌کند. بخش بزرگی از انرژی او در سال‌های آخر عمرش صرف توصیفات مسافران اولیه از سایت‌های هخامنشی شد. به طور همزمان، هلین سانسی-ویردنبرگ نمایشگاهی از کتاب‌ها و نقاشی‌های مرتبط را سازماندهی کرد، که با جلدی همراه بود که، برای مثال، محدودیت‌های اعمال شده بر بازدیدکنندگان اروپایی از سایت‌های ایرانی توسط ایده‌ها و قراردادهای هنری معاصر را مورد بحث قرار می‌داد. در دهه آخر زندگی خود، او همچنین، به طور مثمر ثمر، به تاریخ یونان اولیه و تاریخ دانش کلاسیک بازگشت. در سپتامبر ۲۰۰۰، یک سمپوزیوم در مورد سنت کلاسیک، که او در ماه‌های آخر زندگی خود مشغول ترتیب دادن آن بود، در آتن برگزار شد. برای ترویج این امر، او خستگی‌ناپذیر به سخنرانی برای گروه‌های غیر متخصص در هلند و فراتر از آن (به عنوان مثال، لهستان، آفریقای جنوبی و ایالات متحده) پرداخت. | ## جمع‌بندی | آثار هلن سانسیسی وردنبورخ نویسندهٔ پرکاری بود و آثار زیادی به زبان‌های هلندی و انگلیسی منتشر کرد که مهم‌ترین آن‌ها چنین است: J.