موضوع مقاله: دیوید چالمرز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دیوید چالمرز | مقدمه: او استاد فلسفه و علوم عصبی در دانشگاه نیویورک و همچنین مدیر مرکز «ذهن، مغز و آگاهی» در این دانشگاه است. | ## بخش 1: دیوید چالمرز | چالمرز بیشتر به خاطر صورت‌بندی مسئله دشوار آگاهی و همچنین ایده‌هایش دربارهٔ زامبی فلسفی و ذهن گسترش‌یافته شناخته می‌شود. کتاب او با عنوان ذهن آگاه (۱۹۹۶) یکی از اثرگذارترین متون در فلسفه ذهن معاصر محسوب می‌شود. چالمرز از منتقدان اصلی فیزیکالیسم (ماده‌باوری) در تبیین آگاهی است و از نظریه‌ای تحت عنوان «دوگانه‌انگاری طبیعی» دفاع می‌کند. چالمرز از دوگانه‌انگاری سنتیِ دکارتی دفاع نمی‌کند؛ یعنی نمی‌گوید یک «روح» غیرمادی مستقل از قوانین طبیعت وجود دارد، در عوض استدلال می‌کند که جهان فقط شامل حقایق فیزیکی نیست و آگاهی یک ویژگی بنیادی طبیعت است. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در استرالیا گذراند و تحصیلات ابتدایی خود را در رشته ریاضیات در دانشگاه آدلاید به پایان رساند. عملکرد درخشان او باعث شد تا بورس تحصیلی «رودز» را دریافت کند و برای ادامه تحصیل به دانشگاه آکسفورد برود؛ اما بعدها تغییر رشته داد و به فلسفه و علوم شناختی روی آورد. چالمرز مدرک دکتری خود را در سال ۱۹۹۳ از دانشگاه ایندیانا تحت راهنمایی داگلاس هافستادر دریافت کرد. او سابقه تدریس در دانشگاه آریزونا و دانشگاه ملی استرالیا را دارد و از سال ۲۰۱۴ به دانشگاه نیویورک پیوسته است. چالمرز به دلیل ظاهر متمایز (موی بلند و کاپشن چرمی) و سبک سخنرانی‌هایش، به عنوان یکی از چهره‌های کاریزماتیک در فلسفه تحلیلی معاصر شناخته می‌شود. | ## بخش 2: دیوید چالمرز | آرا و اندیشه‌ها چالمرز در فلسفه ذهن دیدگاه‌هایی را مطرح کرده است که چالش‌های جدی برای نظریات رایج مادی‌گرایانه ایجاد کرده است. مسئله دشوار آگاهی مهم‌ترین و مشهورترین سهم چالمرز در فلسفه، تفکیک مسائل آگاهی به دو دسته «مسائل آسان» و «مسئله دشوار» است: مسائل آسان: مسائلی هستند که با مکانیزم‌های شناختی و عصبی قابل توضیح‌اند؛ مانند توانایی تمایز قائل شدن بین محرک‌ها، گزارش حالات ذهنی، یا کنترل رفتار. مسئله دشوار آگاهی: این مسئله به پرسش دربارهٔ تجربهٔ ذهنی یا همان «چگونگی» و «چرایی» احساسات برمی‌گردد. چالمرز معتقد است حتی اگر تمام کارکردهای مغز را بشناسیم، هنوز این سؤال بی‌پاسخ می‌ماند که چرا این کارکردها با کوالیا (Qualia) یا کیفیت‌های ذهنی همراه هستند. زامبی فلسفی چالمرز برای رد فیزیکالیسم (این ایده که همه‌چیز فیزیکی است)، از یک آزمایش فکری به نام زامبی فلسفی استفاده می‌کند. او استدلال می‌کند که تصور جهانی که دقیقاً مشابه جهان ما باشد (اتم به اتم)، و موجوداتی دقیقاً مشابه ما داشته باشد که رفتارشان عیناً مثل ماست اما هیچ‌گونه آگاهی یا تجربه درونی ندارند، منطقاً ممکن است. اگر وجود زامبی‌ها منطقاً ممکن باشد (حتی اگر در واقعیت وجود نداشته باشند)، پس آگاهی چیزی فراتر از ساختار فیزیکی است و فیزیکالیسم ناقص است. او پیشنهاد می‌کند که آگاهی باید به عنوان یک عنصر بنیادین در طبیعت (مانند جرم (فیزیک)، بار الکتریکی یا فضا-زمان) در نظر گرفته شود که قابل تقلیل به چیزهای دیگر نیست، اما تابع قوانین طبیعی است. این نظریه بیان می‌کند که آگاهی یا ذهن، ویژگی ذاتی و بنیادین تمام مواد موجود در جهان است، حتی در سطح ذرات بنیادین. | ## بخش 3: دیوید چالمرز | ذهن گسترش‌یافته چالمرز به همراه اندی کلارک در سال ۱۹۹۸ مقاله‌ای جریان‌ساز با عنوان «ذهن گسترش‌یافته» منتشر کرد. اگر ما از ابزارهای بیرونی (مانند دفترچه یادداشت، ماشین حساب یا تلفن هوشمند) به گونه‌ای استفاده کنیم که کارکردی مشابه حافظه یا پردازش مغزی داشته باشند، این ابزارها بخشی از ذهن ما محسوب می‌شوند. واقعیت مجازی و شبیه‌سازی در کتاب اخیرش واقعیت+ (۲۰۲۲)، چالمرز به دفاع از واقعیت مجازی می‌پردازد. او استدلال می‌کند که دنیاهای مجازی، «توهم» یا «غیرواقعی» نیستند، بلکه نوعی «واقعیت دیجیتال» هستند. او معتقد است زندگی در واقعیت مجازی می‌تواند به اندازه زندگی در واقعیت فیزیکی معنادار باشد. او همچنین به فرضیه شبیه‌سازی می‌پردازد و بیان می‌کند که ما نمی‌توانیم با قطعیت بدانیم که در یک شبیه‌سازی رایانه‌ای زندگی نمی‌کنیم. دنت معتقد بود که «مسئله دشوار» یک توهم است و آگاهی چیزی جز همان کارکردهای مغزی نیست. کخ معتقد بود تا سال ۲۰۲۳ مکانیسم عصبی دقیق آگاهی کشف خواهد شد، اما چالمرز شرط بست که چنین اتفاقی نخواهد افتاد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۲۳، داوران علمی اعلام کردند که هنوز چنین مکانیسمی یافت نشده و چالمرز برنده این شرط‌بندی شد.