موضوع مقاله: آزمایش باکرگی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آزمایش باکرگی | مقدمه: آزمایش باکرگی مجموعه‌ای از روش‌ها برای تشخیص وجود پرده بکارت و عدم تجربه رابطه جنسی در دختران در برخی از کشورها است. | ## بخش 1: آزمایش باکرگی | برای پسران نیز برخی آزمایش‌ها برای تشخیص باکرگی به کار می‌رود که مبنای دقیق علمی ندارد. آزمایش باکرگی در اکثر کشورهای جهان نامعتبر و ممنوع اعلام شده‌است و نوعی خشونت شناخته می‌شود. در ترکیه تا سال ۲۰۰۱ تست باکرگی از دانشجویان خوابگاه‌های دانشجویی و پرستاران رشته مامایی گرفته می‌شد. اما در قرون وسطی بسیاری از روش‌های دیگری نیز شناخته‌شده‌بود، به‌منظور آنکه بکارت یک شخص تشخیص داده‌شود، که از آن‌جمله آزمایش ادرار (تمیز و گازدار بودن ادرار) و حالت پستانها از موارد تشخیص برای باکرگی بود. در کشور هند رسمی به نام «مراسم نخ» وجود دارد که در آن از کلافی از نخ برای اطمینان از سالم بودن بکارت استفاده می‌شود اگر دختری در این آزمایش رد شود مجبور به افشای عشاق خود شده و عشاق نیز مجبور به پرداخت پول به خانواده عروس می‌شوند. | ## بخش 2: آزمایش باکرگی | در آفریقای جنوبی دیدن نقطه سفید با پرده شبکه‌ای سفید در عمق کانال مهبل، داشتن چشمان معصوم، داشتن پستان‌ها و شکم‌های محکم و شق و ماهیچه‌های محکم و صاف در پشت زانو از نشانه‌های وجود باکرگی شناخته می‌شود. امکان تشخیص زمان پارگی بکارت معمولاً تا ۲ هفته بعد از پارگی بکارت از روی نشانه‌های ظاهری می‌توان تاریخ دقیق آن را حدس زد و بعد از ۱ ماه به هیچ وجه زمان دخول معلوم نمی‌شود؛ لذا بعد از ۲ هفته اصلاً تجربه رابطه جنسی در دختران قابل تشخیص نیست. پسران در مورد پسران تست دقیق علمی وجود ندارد اما وجود خط در پشت زانو، سفت بودن محل ختنه و توانایی پسر برای پاشیدن ادرار خود بالاتر از یک سیم با فاصله یک متر از سطح زمین از مواردی است که در برخی فرهنگها برای تست باکرگی مورد توجه قرار می‌گیرد. آزمایش اجباری گاه از آزمایش اجباری باکرگی به عنوان نوعی شکنجه و تحقیر جنسی استفاده می‌شود. در جریان انقلاب ۲۰۱۱ مصر و پس از انتقال قدرت به شورای عالی نظامی این کشور، تعدادی از زنان معترض بازداشت‌شده در اعتراضات روز ۹ مارس مدعی شدند که به آن‌ها اتهام روسپی‌گری وارد شده و پس از بازداشت مورد ضرب و شتم و آزمایش اجباری بکارت قرار گرفته‌اند. | ## بخش 3: آزمایش باکرگی | عفو بین‌الملل در گزارش خود «اجبار زنان به تست باکرگی را مطلقاً غیرقابل قبول و رفتاری با هدف تحقیر زنان به دلیل زن بودن» توصیف کرد. در کنفرانس ۱۹۹۳ حقوق بشر وین و کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان (CEDAW) در همان سال اعلام شد که همه دولت‌ها موظف به اصلاح همه رویه‌ها و الگوهای اجتماعی و فرهنگی تبعیض‌آمیز علیه زنان هستند. کنفرانس جهانی جمعیت و توسعه در سال ۱۹۹۴ و چهارمین کنفرانس جهانی زنان در ۱۹۹۵ تغییر مسیر شگرفی ایجاد کردند از سیاست‌های کنترل جمعیت، به طرف برنامه‌هایی معطوف به ارتقای سلامت جنسی و زادآوری زنان، و تعالی و توانمندی آنان. کنفرانس جهانی جمعیت و توسعه فراخوانی داد برای: حذف تمامی اعمالی که باعث آزار زنان می‌شود، کمک به زنان در تحقق و تثبیت حقوقشان، از جمله حقوق مربوط به فرزند آوری و سلامت جنسی. به علاوه بیانیه ۱۹۹۵ پکن، و پلتفرم چهارمین کنفرانس جهانی زنان، از تمام دولتها خواستند ضمانت کنند که تمامی زنان از حقوقشان در زمینه‌های سلامت جسمی، جنسی و روانی مطلع هستند هم چنین تمامی دخالت‌های پزشکی خطرناک غیرضروری را حذف کنند. | ## جمع‌بندی | از آن تاریخ تعداد بیشماری از فعالان حقوق زنان و حقوق بشر به سوی شناخت این گونه فعالیت‌های خطرناک که بر اساس خشونت و ظلم به زنان است قدم برداشته‌اند و آن را مخالف پیشرفت جهانی انسان‌ها می‌دانند.