موضوع مقاله: حمید حامی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حمید حامی | مقدمه: حمید حامی خواننده‌ی پاپ-کلاسیک ایرانی، با صدای تِنور دراماتیک، زاده‌ی ۱۴ خرداد ۱۳۵۵ در تهران است. | ## بخش 1: حمید حامی | وسعت و گستره ی صدای او در کنار لطافت و احساس، صدایش را به صدایی خاص در موسیقی پاپ فارسی تبدیل کرده است. او فعالیت هنری رسمی خود را در سال ۱۳۷۵ خورشیدی آغاز کرد و علاوه بر گرایش به موسیقی پاپ-کلاسیک ایرانی، علاقه‌ی زیادی به دستگاه‌های سنتی موسیقی ایرانی نیز دارد. گذر زمان رنگ کهنگی به آثار او نمی‌زند و هرچه از تاریخ تولد آثارش می‌گذرد بر ارزش هنریشان افزوده می‌شود. علاقه به موسیقی و شعر در او موروثی است، آن‌چنان که بدون هیچ‌گونه آموزش آکادمیک و تخصصی، به‌صورت خودآموخته به جایگاه کنونی خود رسیده. در تاریخ معاصر موسیقی پاپ ایران کمتر صدایی با وسعت، لطافت و پختگی او در کنار گستره‌ای از احساسات وجود دارد. زندگی شخصی پدرش مربی فوتبال، صنعتگر و نیز کارمند سازمان تربیت بدنی و مادرش استاد خیاطی هر دو زاده‌ی جنوب شهر تهران با اصلیت چندگانه‌ی روس و آذری هستند. او در ۱۹ سالگی پدر ۴۳ ساله‌اش را به دلیل ایست قلبی از دست داد و این اتفاق مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. به گفته‌ی حامی، او تلخ‌ترین رویداد زندگی‌اش را از دست دادن پدر می‌داند، که ردی از این تلخی همچنان در موسیقی و زندگی او مشهود است. دوران کودکی‌اش را در زادگاهش، دهکده المپیک تهران سپری کرد و پس از مرگ پدر ساکن شهرک چشمه در غرب تهران شد. او عشق به خانواده و نیز خدمت به هنر را از بزرگ‌ترین عشق‌ها و لذت‌های دنیا می‌داند و از نظرش «خداوند همسایه‌ی دیواربه‌دیوار خانواده است» سپیدی و عمق این عشق در صدا و موسیقی او به خوبی شنیده می‌شود. از موسیقی‌های عاشقانه و صدای غم‌انگیز او می‌توان فهمید که همواره با نوعی حس عاشقانه زندگی کرده است. علاوه بر آموزش ژیمناستیک، شنا و تکواندو در دوران کودکی، با قامتی به بلندی ۱۹۱ سانتی‌متر بازیکن نوجوانان تیم بسکتبال انتظام تهران بود. الگو چارلی چاپلین اسطوره‌ی‌ او بود که الهام‌بخش زندگی هنری و شخصیتی او برای پیشرفت و ساختن امروز شد و همواره او را الگوی پشتکار و تلاش در زندگی خود می‌داند. به اعتقاد حامی «خوب شنیدن، یک هنر است» و امروزه شنونده‌ی موسیقی خوب روزبه‌روز در حال کمترشدن است. ایستادگی و پایداری او در مقابل هجوم هجویات و موسیقی‌های بی‌تعهد و عامه‌پسند ستودنی است. چنان‌چه از زمان شروع فعالیتش در سال ۱۳۷۵ تا کنون هیچ‌گاه تن به جریانات بازاری و مافیایی موسیقی پول‌ساز ایران نداده، بلکه به این جریانات پشت کرده و هیچگاه به بیراهه‌ی بازار نرفته است. فعالیت‌های هنری آواز در کودکی و نوجوانی او کودکی بسیار خجالتی بود و همین موضوع باعث شده بود با وجود علاقه‌ی شدید به موسیقی و استعداد بی‌نظیر، تا سن ۱۱ سالگی به جز خانواده‌اش هیچکس صدای او را نشنیده باشد تا این‌که با توانایی در خواندن آهنگ‌های ابی به استعداد خود برای خواندن پی برد. با این‌که پدرش تاکید بر درس خواندن او داشت ولی گاهی مخفیانه در میهمانی‌های دوستانش می‌خواند. اولین نوازنده و اولین کسی که موسیقی را به‌صورت حرفه‌ای با او آغاز کرد، پیام میرجعفری بود که اکنون نوازنده و استاد پیانو و آهنگساز است و باعث ورود حامی به موسیقی شد. در همان سال‌ها حامی که راه ورود حرفه‌ای به موسیقی را رادیو و تلویزیون ایران می‌دید. استودیو ۱۰۱ تلویزیون اولین حضور او پشت میکروفون استودیو و اطاق آکوستیک ضبط صدا بود. به گفته‌ی او شیفتگی وعلاقه‌اش به لمس و تجربه‌ی نزدیک آلات موسیقی و صدابرداری از آن‌جا شروع شد. | ## بخش 2: حمید حامی | آواز در جوانی پس از مرگ پدر در کنار تجربه و یادگیری خودآموز موسیقی، برای گذران زندگی بدون پدر و بر خلاف میل باطنی‌اش به خواندن در مراسم جشن با گروه‌های حرفه‌ای موسیقی پرداخت و در مدت زمان کوتاهی او را به شهرت رساند. در شهریور ماه ۱۳۷۵ به خدمت سربازی اعزام شد و تمام این ۲ سال را در تهران سپری کرد. به گفته‌ی او در مصاحبه‌هایش، آشنایی او در این دوره با فریبرز لاچینی نقطه‌ی آغازی در زندگی هنری او است اما آشنایی و نیز مرگ بابک بیات و ناصر چشم آذر در زندگی هنری‌اش تاثیر بسیاری داشته است. آغاز حرفه‌ای آواز اولین آهنگ رسمی حامی «پربگیر» نام داشت که باعث ورود حرفه‌ای او به عرصه‌ی موسیقی شد. ترانه‌ای بر تیتراژ تله‌فیلم «فالگیر» به کارگردانی کاظم راست‌گفتار، با شعر و آهنگ دکتر علی راست‌گفتار. پس از آن به واسطه آشنایی با علی شاه‌حاتمی، ویدیو کلیپ «عاطفه‌ها» را به آهنگسازی فریبرز لاچینی و شعر پرویز صبری خواند و برای اولین‌بار صدای حامی از تلویزیون ایران پخش شد. سومین قدم او خواندن دو ترانه به نام‌های «دوپرنده» و «مات و مبهوت» در فیلم سینمایی جوانی به کارگردانی مجید قاری‌زاده، آهنگ فریبرز لاچینی و شعر پرویز صبری بود. این فیلم پرفروش با بازی بازیگران مشهور و صاحب گیشه‌ی آن زمان، ابوالفضل پورعرب، رضا رویگری و پژمان بازغی، باعث شهرت اولیه‌ی حامی در مارکت نوپای موسیقی بعد از انقلاب ایران شد. فعالیت خارج از ایران پس از پایان دوران سربازی، در نیمه‌دوم سال ۱۳۷۷ برای خواندن در کلاب‌های ایرانی در کشور امارات به آنجا رفت و به مدت یک سال و نیم با گروه‌های حرفه‌ای موسیقی به روی صحنه رفت. به گفته‌ی خود او بزرگ‌ترین درس‌های آواز و موسیقی را در کنار همکاری با نوازنده‌های حرفه‌ای و خواننده‌های پیش از انقلاب در این مدت تجربه کرد. این تجربه در کنار استعداد ذاتی و خدادادی‌اش از او یک خواننده‌ی پاپ آماده برای یک شروع قدرتمند و تحسین برانگیز، بدون تقلید و مشابه‌خوانی ساخت. بازگشت به ایران پس از بازگشت به ایران به واسطه آشنایی با دکتر محمدرضا چراغعلی تولید و ضبط اولین آلبوم مستقلش به نام «حامی» در استودیو پژواک شروع شد که این آلبوم در اردیبهشت ۱۳۸۰ به‌صورت رسمی منتشر شد و نام او به عنوان خواننده‌ی جوان نوظهور بر سر زبان‌ها و جلد نشریات نقش بست. آلبومی که بدون هیچ پشتوانه سیاسی و تبلیغاتی، جای خود را در بین هواداران بااصالت موسیقی پیدا کرد و سنگ بنای استوار ماندگاری او را بنا گذاشت. کنسرت اولین و دومین اجرای کنسرت حامی در سال ۱۳۸۱ و ۱۳۸۳ به‌صورت مشترک با ناصر عبدالهی، خواننده‌ی فقید در سالن دانشگاه کیش و دانشگاه شیراز برگزار شد. مافیای کنسرت تا سال‌ها بعد از آن اجازه‌ی اجرای کنسرت‌های بزرگ را از او گرفته بود تا این‌که در سال ۱۳۸۶ بعد از دو سال استقامت برای گرفتن مجوز، عاقبت در محوطه‌ی کاخ سعدآباد تهران با ارکستر بزرگی به روی صحنه رفت. اولین اجرای او در تلویزیون به همراه ارکستر سمفونیک تلویزیون و به رهبری نادر مرتضی‌پور انجام شد. به گفته‌ی حامی حضور او در کنار چندین نوازنده در حالی که تصاویر زنده این اجرا در بیشتر شبکه‌های تلویزیونی پخش می‌شد، یکی از پر استرس‌ترین اجراهای او بوده است. او در کارنامه‌ی خود اجرای پنج شب کنسرت به همراه ارکستر سمفونیک تهران به رهبری مجید انتظامی، در تالار وحدت تهران و نیز اجرای دو کنسرت به همراه ارکستر سمفونیک تلویزیون به رهبری محمد بیگلری و تعداد بیشماری از این دست اجراها را دارد. جوایز حامی در نخستین جشنواره ترانه بعد از انقلاب با عنوان «اشاره‌های آسمان، ترانه‌های زمین» در پاییز سال ۱۳۸۲ به عنوان ترانه‌خوان برگزیده‌ی سال انتخاب شد و در مراسم اختتامیه جشنواره به همراه بابک امینی، نوازنده‌ی گیتار و رضا تاجبخش، نوازنده‌ی پیانو به زیبایی به اجرای چند قطعه پرداخت که این اجرا آخرین اجرای بابک امینی در ایران بود. او در سال ۱۳۹۱ در اولین همایش ملی نخبگان، اندیشمندان و فرهنیختگان هنر ایران، که کنسرواتوآر تهران به ریاست دکتر بهزاد معافی برگزار می‌کرد نیز به عنوان نخبه‌ی برگزیده انتخاب شد. یکی از آلبوم‌های او به نام «یک لحظه عاشق شو» که در سال ۱۳۹۲ منتشر شده بود، در شهریور ماه ۱۳۹۳ به عنوان آلبوم موسیقی پاپ برگزیده سال در دومین جشن سالانه‌ی «موسیقی ما» به انتخاب کارشناسان، داوران و اهالی موسیقی برگزیده شد. آلبوم بوی خوب گندم این آلبوم شامل نه آهنگ از آثار واروژان نابغه ی موسیقی ایرانی و برای بزرگداشت یاد او توسط علی موثقی بازنویسی و ضبط شد، ضبط این آلبوم در اواخر سال ۱۳۸۱ پایان یافت اما عدم صدور مجوز انتشار باعث شد که این آلبوم هیچ‌گاه به‌صورت رسمی منتشر نشود. | ## بخش 3: حمید حامی | این آلبوم به‌صورت غیرمجاز توسط شرکتی که مسوولیت گرفتن مجوز آن را داشت در سال ۱۳۸۶ منتشر شد که دشواری‌های بیشتری برای ادامه فعالیت هنری حامی در ایران برای او در برداشت. حامی و مافیای موسیقی از دغدغه‌های فکری بزرگ حامی که همواره آن را فریاد زده، نفوذ و تاثیر مافیای موسیقی سیاسی پس از ۱۳۵۷ و تاثیر بزرگ سیاست در تمام هنر ایران است. او همواره پرچمدار مبارزه و روشنگری علیه مافیای آلوده به سیاست هنر در ایران بوده، از این‌رو دشمنان زیادی که منافع خود را در خطر می‌بینند همواره در تلاش برای سنگ‌اندازی به‌‌سوی فعالیت‌های هنری او و گاهی تهدید او در زندگی شخصی‌اش شده‌اند. مصاحبه‌های جنجالی و صحبت‌های بدون سانسور او در تلویزیون و مطبوعات همیشه برای او دردسرساز بوده اما باعث نشده که او دست از مبارزه بکشد و شعار عدالت‌خواهی خود را فراموش کند که «چرا قانون برای یک عده خاص وجود ندارد؟!» او همیشه از خاطرات تلخی سخن می‌گوید که آنها را نتیجه‌ی رانت و مافیاگری در موسیقی ایران می‌داند. از جمله خرید و فروش و خواندن تیتراژ فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی که در ابتدا او خواننده‌ی برخی از آن‌ها بوده: سریال‌های تلویزیونی هم‌چون «نابرده‌رنج» و «سایه آفتاب» و فیلم سینمایی «هم‌نفس» و تعداد بی‌شماری از مجموعه‌های تصویری که ساعتی مانده به پخش آنها خواننده‌ی دیگری را جایگزین حامی کرده‌اند. فیلم سینمایی و سریال در طی این سال‌ها، فیلم‌های بسیاری با صدای حامی اکران شدند که گاهی موسیقی آن‌ها تاثیر دوچندانی نسبت به تصویر داشت که فیلم‌های موزیکال یا موسیقی محور در این بین نقش پررنگ‌تری داشته‌اند. شاید تاثیرگذارترین سکانس از فیلم‌هایی که او خواننده‌ی آن‌ها بود، مربوط به صحنه‌ی اعدام محمدرضا گلزار در نقش سام در فیلم سام و نرگس ست. در فیلم، امیرحسین آرمان در نقش سامان، خواننده‌ای است که با صدای حامی این ترانه‌ها را در فیلم اجرا می‌کند. موسیقی محور بودن، پدیده‌ای جذاب و نوظهوری در جامعه‌ی ایرانی بود که در چند فیلم دیگر با صدای حامی تکرار شد. تئاتر تنها صحنه ی تئاتری که با شکوه تمام شاهد هنرنمایی حامی به عنوان بازیگر بود <دیو و دلبر> نام داشت که با استقبال بی نظیر هواداران تئاتر روبرو شد. به گفته ی او استمرار تمرین برای این تئاتر به مدت چهار ماه مداوم و نیز چهل و دو شب اجرای بدون تعطیلی آن تاثیر به سزایی روی آمادگی حنجره و صدای او برای حضور مجدد در صحنه های موسیقی داشت. تئاتر موزیکال دیو و دلبر، نویسنده و کارگردان: ماهان حیدری، سال ۱۴۰۱، تالار وحدت + موسیقی فیلم سینمایی و تئاترفیلم/تئاترسال اکرانکارگرداننام ترانهترانه‌سراآهنگسازتنظیم‌کنندهفالگیر۱۳۷۶کاظم راستگفتارپربگیرعلی راستگفتارعلی راستگفتارعلی راستگفتارجوانی۱۳۷۷مجید قاری زادهدو پرندهپرویز صبریفریبرز لاچینیفریبرز لاچینیجوانی۱۳۷۷مجید قاری زادهمات و مبهوتپرویز صبریفریبرز لاچینیفریبرز لاچینیسام و نرگس۱۳۸۱ایرج قادریدلم گرفتاهورا ایمان بابک بیاتبابک بیاتغزل۱۳۸۱محمدرضا زهتابیغزلرضا اشعاریناصر چشم آذرناصر چشم آذرگل یخ۱۳۸۲کیومرث پوراحمدشب نقاشیافشین یدالهی فردین خلعتبریفردین خلعتبریگل یخ۱۳۸۲کیومرث پوراحمدگنجشکای خونهاردلان سرفرازحسن شماعی زادهفردین خلعتبریگل یخ۱۳۸۲کیومرث پوراحمدسیمین بریجمشید شیبانیجمشید شیبانیفردین خلعتبریگل یخ ۱۳۸۲کیومرث پوراحمدغم تنهاییآرش سزاوارآرش سزاوارفردین خلعتبریپشت شمشادها۱۳۸۳علی رویین تنآ خداعلی رویین تن محمد فرشته نژادمحمد فرشته نژادپشت شمشادها۱۳۸۳علی رویین تنشبعلی رویین تن محمد فرشته نژادمحمد فرشته نژادبه خاطر سوگند۱۳۸۴رحیم حسینیسوگندبابک صحراییستار اورکیستار اورکیتارا۱۳۸۴سعید سهیلیتارابابک صحراییستار اورکیستار اورکیهدف اصلی۱۳۸۵قدرت صلح میرزایییاد من باشیغما گلروییحامیرضا تاجبخشهدف اصلی۱۳۸۵قدرت صلح میرزاییخاکستر شببابک صحراییحامیرضا تاجبخشپاتو زمین نذار۱۳۸۷ایرج قادریجداییبابک صحراییستار اورکیستار اورکیپاتو زمین نذار۱۳۸۷ایرج قادریماه دلگیربابک صحراییستار اورکیستار اورکیقفس طلایی۱۳۸۹بهمن زرین دستقفس طلاییطهمورث پورشیرمحمدمحمدرضا چراغعلیمحمدرضا چراغعلیشبکه۱۳۸۹ایرج قادریپرواز ممنوعبابک صحراییستار اورکیستار اورکی بیماری حنجره در سال ۱۳۸۸ و در جریان یکی از کنسرت‌هایش متوجه شد که دیگر توانایی گذشته برای اجرای کنسرت را ندارد. در ابتدا این مشکل را جدی نگرفت تا اینکه در اواسط سال ۱۳۸۹ آرام‌آرام متوجه شد که در ضبط‌های استودیویی هم دیگر توانایی گذشته را ندارد. در میان صداپیشگان به‌خصوص خوانندگان، که سرمایه گذاری روانی زیادی روی صدای خود کرده‌اند و هویت شخصی آن‌ها به صدایشان گره خورده است، ضایعه‌ای که سبب از بین رفتن صدا یا ایجاد اشکلالات دایمی در صدایشان شود اغلب همان میزان پاسخ‌های روانی منفی قوی دارد که در اثر مرگ عزیزان ایجاد می‌شود، یعنی غصه‌ای هم‌سنگ مرگ والدین. به این دلیل و از این تاریخ حامی وارد دوره‌ی پنج ساله‌ی بیماری حنجره خود شد و در پی آن فشارهای شدید روانی و سرخوردگی و گوشه‌گیری فراوانی که او را به مرز افسردگی شدید رساند اما از آنجا که موسیقی بعد از ۵۷ ایران پیوندی ناگسستنی با اسم و آثار او یافته بود، در این سالهای تنهایی و انزوا، برخی از دوستان و اهالی موسیقی او را رها نکرده و همواره حمایتش کردند. اولین اجرای زنده‌ی او پس ازاین اتفاق در جشن سالانه‌ی سایت «موسیقی ما» در شهریور ۱۳۹۴ با همراهی رضا تاجبخش نوازنده‌ی پیانو و سوگل شیری نوازنده‌ی ویولن سل با اجرای ترانه‌های یاد من باش و حرف عاشقانه همراه بود. اجرایی باشکوه که به گفته‌ی حامی یکی از بزرگترین چالش‌ها و ترس‌های زندگی‌اش بود که به آن غلبه کرد و به او اعتماد به نفس دوباره خواندن داد. تلاش و اصرار یاشار درفشه دوست و همکارش منجر به برگزاری اولین کنسرت او در تاریخ ۸ دی ۱۳۹۴ در تالار وحدت تهران شد، ترس‌هایش کمرنگ شده بودند و او دوباره به زندگی هنری بازگشت. فعالیت‌های هنری دیگر حامی که پس از تحصیلات دوران دبیرستان به دلیل مرگ پدرش بلافاصله به خدمت سربازی رفته و پس از آن ایران را ترک کرده بود، در بازگشت با توجه به علاقه بسیاری که به دیگر هنرها از جمله عکاسی، نقاشی، شعر و معماری داشت به تحصیلات و تجربیاتی محدود در آن‌ها پرداخت. در زمان فیلمبرداری فیلم گل یخ، کارگردان آن کیومرث پوراحمد دوربینی که در دوران جوانی سینما را با آن شروع کرده بود به حامی هدیه داد که این هدیه ی ارزشمند باعث علاقه ی شدید او به عکاسی شد. او پس از گذراندن دوره‌های پیشرفته عکاسی در دانشگاه تهران، در دی ماه ۱۳۹۴ نمایشگاه عکاسی خیریه‌ی بزرگی در مرکز موسسه فرهنگی اکو در تهران برگزار کرد که مورد توجه طرفداران او، خبرنگاران حوزه‌‌های مختلف و اهالی هنر قرار گرفت. افتخارحسین عارف، رییس موسسه فرهنگی اکو این نمایشگاه را برگ زرینی در تاریخ فعالیت‌های فرهنگی هنری اعضاء اکو می‌داند. | ## جمع‌بندی | نمایشگاه عکس، سال ۱۳۹۴، مؤسسه فرهنگی اکو نمایشگاه عکس، سال ۱۴۰۰، گالری انگار او در زمینه دکوراسیون داخلی نیز دوره‌های پیشرفته‌ای در دانشگاه تهران دیده است و در سمینار بین‌المللی معماری مرداد ماه ۱۳۹۳ و سمینار هدکس دی ماه ۱۳۹۲ گواهی‌های بین المللی در زمینه چیدمان برتر، انتخاب مبلمان در دکوراسیون، آسیب‌شناسی وضعیت مبلمان در آپارتمان‌های امروزی، ارگونومی در خانه‌های امروزی، طراحی و دکوراسیون داخلی در آپارتمان‌های امروزی، مدیریت ارتباط با مشتری در بازار مبلمان، رویکردهای بین المللی درمعماری و نیز نوآوری در عرضه و فروش را دریافت نموده است.