موضوع مقاله: سوالبارد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوالبارد | مقدمه: سوالبارد ( )، که پیش‌تر با نام‌های اِسپیتسْ‌بِرگن یا اسپیتزبرگن شناخته می‌شد، یک مجمع‌الجزایر نروژی در اقیانوس منجمد شمالی است. | ## بخش 1: سوالبارد | این مجمع‌الجزایر که در شمال اروپای قاره‌ای قرار دارد، تقریباً در میانهٔ سواحل شمالی نروژ و قطب شمال واقع شده است. جزایر این گروه بین ۷۴ درجه تا ۸۱ درجهٔ شمالی و ۱۰ درجه تا ۳۵ درجهٔ شرقی گسترده‌اند. بزرگ‌ترین جزیره، اسپیتس‌برگن است و پس از آن نورداوست‌لانِت و اجیویا از نظر اندازه قرار دارند. نهنگ‌گیرانی که در قرن‌های ۱۷ و ۱۸ به شمال دور سفر می‌کردند، از این جزایر به‌عنوان پایگاه استفاده کردند؛ اما پس از آن، این مجمع‌الجزایر خالی از سکنه شد. معدن‌کاری زغال‌سنگ از ابتدای قرن بیستم آغاز شد و چندین جامعهٔ دائمی مانند پیرامیدن یا بارنتسبورگ ایجاد شدند. پیمان سوالبارد در سال ۱۹۲۰ حق حاکمیت نروژ را به رسمیت شناخت و قانون سوالبارد در سال ۱۹۲۵ سوالبارد را بخشی کامل از پادشاهی نروژ کرد. این پیمان سوالبارد را به‌عنوان یک بندر آزاد به ثبت رساند و استفادهٔ نظامی از این مجمع‌الجزایر را محدود کرد. شرکت زغال‌سنگ اشتور نورسکهٔ نروژ و شرکت روسی تنها شرکت‌های معدنی باقی‌مانده در این منطقه هستند. تحقیقات و گردشگری به‌عنوان صنایع تکمیلی مهمی شناخته می‌شوند و مرکز دانشگاهی سوالبارد و خزانهٔ جهانی بذر سوالبارد نقش حیاتی در اقتصاد محلی ایفا می‌کنند. به‌جز لونگ‌یربین، سایر سکونتگاه‌ها شامل جامعهٔ معدنی روسی بارنتسبورگ، ایستگاه تحقیقاتی نروژی نیواولسن و پست معدنی سوئدی-نروژی سوئاگروا (که در سال ۲۰۲۰ تعطیل شد) هستند. سکونتگاه‌های دیگر در نقاط شمالی‌تر وجود دارند، اما تنها گروه‌هایی از پژوهشگران به‌صورت چرخشی در آن‌ها حضور دارند. هیچ جاده‌ای این سکونتگاه‌ها را به هم متصل نمی‌کند؛ بلکه برف‌روها، هواپیماها و قایق‌ها حمل‌ونقل میان سکونتگاه‌ها را برعهده دارند. حدود ۶۰ درصد از مجمع‌الجزایر با یخچال‌های طبیعی پوشیده شده است و این جزایر دارای کوه‌ها و آبدرههای بسیاری هستند. این مجمع‌الجزایر دارای اقلیم شمالگان است، هرچند دماهای آن به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از مناطق دیگر با عرض جغرافیایی مشابه است. گیاهان آن به‌گونه‌ای تکامل یافته‌اند که از دورهٔ طولانی خورشید نیمه‌شب برای جبران شب قطبی استفاده کنند. بسیاری از پرنده‌های دریایی از سوالبارد به‌عنوان محل تخم‌گذاری استفاده می‌کنند و این منطقه زیستگاه خرس قطبی، گوزن شمالی، روباه قطبی و برخی پستانداران دریایی است. هفت پارک ملی و ۲۳ منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ طبیعی دو سوم از این مجمع‌الجزایر را پوشش می‌دهند و محیط زیست شکننده و عمدتاً دست‌نخوردهٔ آن را محافظت می‌کنند. نروژ در فوریهٔ ۲۰۲۴ مقررات جدیدی را برای حفاظت از گیاهان و جانوران سوالبارد برای گردشگری اعلام کرد، از جمله حضور حداکثر ۲۰۰ نفر در هر کشتی تفریحی که به این منطقه می‌آید. در حالی که سوالبارد از سال ۱۹۲۵ جزو پادشاهی نروژ است، این مجمع‌الجزایر بخشی از جغرافیای نروژ محسوب نمی‌شود؛ از نظر اداری، این مجمع‌الجزایر جزو هیچ‌یک از استان‌های نروژ نیست، بلکه یک محدودهٔ ثبت‌نشده را تشکیل می‌دهد.Svalbard, Norway. European Space Agency این بدین معناست که مستقیماً تحت نظارت دولت نروژ و از طریق فرماندار منصوب اداره می‌شود و یک حوزهٔ قضائی ویژه است که تحت پیمان سوالبارد قرار دارد و از منطقهٔ شنگن، اتحادیهٔ گذرنامه نوردیک، و منطقهٔ اقتصادی اروپا خارج است. سوالبارد و یان ماین به‌طور مشترک کد کشور ایزو ۳۱۶۶–۱ آلفا-۲ "SJ" را دریافت کرده‌اند. هر دو منطقه تحت ادارهٔ نروژ هستند، اگرچه با فاصله‌ای بیش از از یکدیگر جدا شده‌اند و ساختارهای اداری بسیار متفاوت دارند. ریشه‌شناسی نام سوالبارد به‌طور رسمی توسط نروژ تحت قانون سوالبارد در سال ۱۹۲۵ برای مجمع‌الجزایر انتخاب شد که به‌طور رسمی آن را ضمیمه کرد. نظریهٔ کایلهاو توسط گوستاو استورم در سال ۱۸۹۰ و گونار ایساکسن در سال ۱۹۰۷ دوباره زنده شد، زمانی که وجود ارتباطات نوردیک با این سرزمین به ادعای حاکمیت نروژ در دوران مدرن کمک می‌کرد. معادل نروژی مدرن است که خود از ('سرد') و ('لبه'، 'رشته‌کوه'، 'چمن'، 'سبیل') مشتق شده است. سالنامه‌های ایسلندی گزارش می‌دهند که در سال ۱۱۹۴ کشف شدر، در حالی که کتاب لندنامابوک را چهار روز دریانوردی به شمال لانگانس می‌داند. واژهٔ «روز» ممکن است به معنای ۱۲ یا ۲۴ ساعت باشد؛ ایساکسن تفسیر دومی را پذیرفت، بنابراین یان ماین را به عنوان رد کرد. مطالعات فرهنگی روالد برگ می‌گوید که احتمالاً به بخشی از گرینلند اشاره داشت، اما تغییر نام در سال ۱۹۲۵ حاکمیت نروژ را طبق پیمان اسپیتس‌برگن ۱۹۲۰ (که اکنون پیمان سوالبارد) شناخته شده تثبیت کرد. نام اسپیتس‌برگن از ویلم بارنتز، ناوبر و کاوشگر هلندی گرفته شده است که در سال ۱۵۹۶ «کوه‌های نوک‌تیز» یا به زبان هلندی spitse bergen را که در سواحل غربی جزیرهٔ اصلی مشاهده کرده بود، توصیف کرد. مساحت خشکی است و عمدتاً توسط جزیرهٔ اسپیتس‌برگن که بیش از نیمی از مجمع‌الجزایر را تشکیل می‌دهد، پوشش داده شده است، سپس نورداوست‌لانت و اجیویا قرار دارند. تمامی سکونتگاه‌ها در اسپیتس‌برگن قرار دارند، به‌جز ایستگاه‌های هواشناسی در بیِورنُیا و هوپن. دولت نروژ در زمان اجرای پیمان سوالبارد، مالک تمام زمین‌های بدون ادعا، یا ۹۵٫۲٪ از مجمع‌الجزایر شد؛ استوره نورسکه، یک شرکت معدن‌کاری زغال‌سنگ نروژی، ۴٪ از آن را مالک است، آرکتیکوگل، یک شرکت معدن‌کاری زغال‌سنگ روسی، ۰٫۴٪ از آن را مالک است، در حالی که دیگر مالکان خصوصی ۰٫۴٪ باقی‌مانده را دارند. از آن‌جایی که سوالبارد در شمال مدار شمالگان قرار دارد، تابستان‌ها خورشید نیمه‌شب و زمستان‌ها شب قطبی را تجربه می‌کند. | ## بخش 2: سوالبارد | در ۷۴ درجه شمالی، خورشید نیمه‌شب ۹۹ روز و شب قطبی ۸۴ روز طول می‌کشد، در حالی که اعداد مربوط به ۸۱ درجه شمالی به‌ترتیب ۱۴۱ و ۱۲۸ روز هستند.Torkilsen (1984): 96–97 در لونگ‌یربین، خورشید نیمه‌شب از ۲۰ آوریل تا ۲۳ اوت و شب قطبی از ۲۶ اکتبر تا ۱۵ فوریه ادامه دارد. در لونگ‌یربین، اولین و آخرین روز شب قطبی هفت و نیم ساعت درخشش افق دارند، در حالی که نور دائمی دو هفته بیشتر از خورشید نیمه‌شب طول می‌کشد. در انقلاب تابستانی، خورشید در نیمه‌شب در زاویه ۱۲ درجه به پایین می‌آید، که در شب بسیار بالاتر از نواحی نور قطبی نروژ است. یخچال‌های طبیعی یا ۶۰٪ از سوالبارد را پوشش داده‌اند؛ ۳۰٪ سنگ‌های بیابانی و ۱۰٪ پوشش گیاهی دارند.Umbreit (2005): 3 بزرگ‌ترین یخچال اوست‌فونا در نورداوست‌لانت است، که پس از آن سرزمین اولاف پنجم و وست‌فونا قرار دارند. در تابستان، امکان اسکی از سورکاپ در جنوب تا شمال اسپیتس‌برگن وجود دارد، با تنها مسافتی کوتاه که پوشیده از برف یا یخچال نیست. کویتویا ۹۹٫۳٪ پوشیده از یخچال است.Torkildsen (1984): 102–104 اَشکال زمین در سوالبارد از طریق دوران‌های متعدد یخبندان ایجاد شده‌اند، زمانی که یخچال‌ها فلات سابق را به آبدره‌ها، دره‌ها و کوه‌ها بریدند.Umbreit (2005): 4–6 بلندترین قلهٔ سوالبارد نیوتون‌تاپن است، که پس از آن پریِرِتوپن ، سرِسفیِلِت ، چَدویک‌ریگن و گالیله‌توپن قرار دارند. قله‌ها در بیشتر مناطق شمالی و نوار اصلی، دمای زمستانی پایینی دارند، اما نواحی جنوبی‌تر به شدت تحت تأثیر جریان آب گرمی از آب‌های آتلانتیک هستند. همهٔ مناطق اصلی شهر و اطرافش در معرض یخبندان دائمی هستند که به دلیل عرض جغرافیایی بالا و ارتفاع‌های مختلف در زمستان شدت می‌گیرند. دمای معمول در اسپیتس‌برگن به کمتر از در ماه‌های دسامبر و ژانویه می‌رسد.Umbreit (2005): 2 از سوی دیگر، تابستان‌ها متوسط دما در لانگیربیِن از بالاتر نمی‌رود. به‌عنوان مثال، دما در جزیرهٔ خرس می‌تواند به‌شدت متغیر باشد و با اختلافات دمایی بزرگ نسبت به دیگر مناطق مجاور خود تفاوت‌های زیادی دارد. تاریخ کشف، اکتشاف و نقشه‌برداری هلندی‌ها از یک ترا نولیوس ویلم بارنتز هلندی اولین کسی بود که این مجمع‌الجزایر را در سال ۱۵۹۶ کشف کرد، زمانی که هنگام جستجو برای راه دریایی شمال به سواحل جزیرهٔ اسپیتس‌برگن رسید.Torkildsen (1984): 30. Arlov (1996): 39–40 اولین فرود ثبت‌شده در جزایر سوالبارد به سال ۱۶۰۴ بازمی‌گردد، زمانی که یک کشتی انگلیسی در بیِورنُیا یا جزیرهٔ خرس به زمین نشست و شروع به شکار گراز دریایی کرد. اکتشافات سالانه به زودی آغاز شد و اسپیتس‌برگن از سال ۱۶۱۱ به عنوان پایگاهی برای شکار نهنگ قطبی تبدیل شد.Torkildsen (1984): 32Arlov (1996): 62 به دلیل طبیعت بی‌قانون این منطقه، شرکت‌ها و مقامات انگلیسی، دانمارکی، هلندی و فرانسوی سعی کردند با استفاده از زور، ناوگان کشورهای دیگر را از ورود به این منطقه بازدارند.Torkildsen (1984): 34–36Arlov (1996): 63–67 قرون ۱۷–۱۸ سمیرنبورگ یکی از نخستین سکونتگاه‌ها بود که در سال ۱۶۱۹ توسط هلندی‌ها تأسیس شد.Torkildsen (1984): 37 پایگاه‌های کوچکتری نیز توسط انگلیسی‌ها، دانمارکی‌ها و فرانسوی‌ها ساخته شد. در ابتدا، این پایگاه‌ها تنها کمپ‌های تابستانی بودند، اما از اوایل دههٔ ۱۶۳۰، چند نفر شروع به زمستان‌گذرانی کردند. شکار نهنگ در اسپیتس‌برگن تا دههٔ ۱۸۲۰ ادامه داشت، زمانی که شکارچیان هلندی، بریتانیایی و دانمارکی به مناطق دیگر در قطب شمال نقل مکان کردند.Torkildsen (1984): 39 تا اواخر قرن هفدهم، شکارچیان روس به منطقه رسیدند؛ آنها بیشتر زمستان‌گذرانی کردند و شکار جانوران خشکی مانند خرس قطبی و روباه را آغاز کردند.Torkildsen (1984): 40 شکار نروژی‌ها—که عمدتاً برای گراز دریایی بود—در دههٔ ۱۷۹۰ آغاز شد. این پرچم شامل شیر از آرم ملی نروژ است که بر پس‌زمینه‌ای از آبی و سفید قرار دارد، که ممکن است نماد چشم‌انداز قطبی مجمع‌الجزایر باشد. مذاکرات برای تعیین حاکمیت مجمع‌الجزایر از دههٔ ۱۹۱۰ آغاز شد،Arlov (1996): 288 اما با جنگ جهانی اول قطع شد.Arlov (1996): 294 در ۹ فوریهٔ ۱۹۲۰، پس از کنفرانس صلح پاریس، پیمان سوالبارد به امضا رسید که حاکمیت کامل را به نروژ اعطا کرد. در دههٔ ۱۹۲۰، نروژ نام مجمع‌الجزایر را به سوالبارد تغییر داد و جزیرهٔ اصلی به اسپیتس‌برگن تبدیل شد.Umbreit (2005): XI–XII کویتوی، کونگ کارلس لند، هوپن و جزیرهٔ خرس به عنوان بخشی از مجمع‌الجزایر اسپیتس‌برگن در نظر گرفته نمی‌شدند. روس‌ها به‌طور سنتی مجمع‌الجزایر را «گرومانت» می‌نامیدند.Arlov (1996): 51 اتحاد جماهیر شوروی نام اسپیتس‌برگن را برای حمایت از ادعاهای بدون مدرک مبنی بر اینکه روس‌ها اولین کسانی بودند که این جزیره را کشف کردند، حفظ کرد.Fløgstad (2007): 18Arlov (1996): 50 در سال ۱۹۲۸، کاوشگر ایتالیایی اومبرتو نوبیل و خدمهٔ کشتی هوایی ایتالیا در یخچال ساحل جزیرهٔ فوی سقوط کردند. سکونتگاه‌ها به فعالیت خود ادامه دادند و به استخراج زغال‌سنگ و نظارت بر وضعیت آب و هوا پرداختند.Dege (2004): 289-296 در ژوئیهٔ ۱۹۴۱، پس از حملهٔ آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا جزایر را به منظور استفاده به عنوان پایگاه عملیاتی برای ارسال تأمینات به شمال روسیه بررسی کرد، اما این ایده به دلیل غیرعملی بودن طرح، رد شد.Roskill Vol I: 388 در عوض، با موافقت شوروی‌ها و دولت نروژ در تبعید، در اوت ۱۹۴۱، سکونتگاه‌های نروژی و شوروی در سوالبارد تخلیه شده و تأسیسات آنجا در عملیات گانتلت تخریب شدند.Arlov (1996): 397Roskill Vol I: 389 اما دولت نروژ در تبعید تصمیم گرفت که مهم است که به صورت سیاسی یک گارد نظامی در جزایر مستقر کند، که این کار در مه ۱۹۴۲ در طول عملیات فری‌تام انجام شد.Roskill Vol II: 132–133 در همین حال، آلمانی‌ها در پاسخ به تخریب ایستگاه هواشناسی، ایستگاه گزارش‌دهی خود را با کد "بانسو" در اکتبر ۱۹۴۱ تأسیس کردند.Arlov (1996): 400 آنها در اکتبر توسط بازدید از چیزی که آلمانی‌ها اشتباهاً چهار کشتی جنگی بریتانیایی می‌پنداشتند، رانده شدند، اما بعداً بازگشتند.Dege (2004): XI ایستگاه دوم، «کنوسپه»، در نیواولسن در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد و تا سال ۱۹۴۲ باقی ماند. در مه ۱۹۴۲، پس از رسیدن نیروی فری‌تام، واحد آلمانی مستقر در بانسو تخلیه شد.Dege (2004): XI-XIII در سپتامبر ۱۹۴۳، در عملیات زیتورنلا، یک نیروی ویژهٔ آلمانی که شامل ناو جنگی تریپیتس بود، به منظور حمله به گارنیسون و تخریب سکونتگاه‌ها در لونگ‌یربین و بارنتسبرگ فرستاده شد.Arlov (1996): 402–403 این هدف محقق شد، اما اثرات طولانی‌مدت کمی داشت: پس از ترک آنها، نروژی‌ها بازگشتند و حضور خود را دوباره برقرار کردند.Roskill Vol III: 62 در سپتامبر ۱۹۴۴، آلمانی‌ها آخرین ایستگاه هواشناسی خود را، عملیات هاودگن، در نورداوست‌لانت راه‌اندازی کردند؛ این ایستگاه تا پس از تسلیم آلمان‌ها فعال بود. در ۴ سپتامبر ۱۹۴۵، سربازان توسط یک کشتی شکار فک نروژی سوار شده و تسلیم فرماندهٔ آن کشتی شدند. این گروه از سربازان، آخرین نیروهای آلمانی بودند که پس از جنگ جهانی دوم تسلیم شدند.Dege (2004): 258 پس از جنگ، اتحاد شوروی پیشنهاد کرد که اداره و دفاع نظامی مشترک نروژ و شوروی بر سواحل شمالی صورت گیرد. در حادثه‌ای دیگر که در آن ۲۱ کارگر کشته شدند، منجر به استعفای کابینهٔ سوم گراردسن شد. فعالیت‌های روس‌ها از آن زمان به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است و از ۲۵۰۰ نفر در ۱۹۹۰ به ۴۵۰ نفر در ۲۰۱۰ کاهش یافته است. پیرامیدن در سال ۱۹۹۸ تعطیل شد.Fløgstad (2007): 127 صادرات زغال‌سنگ از بارنتسبرگ در سال ۲۰۰۶ به دلیل آتش‌سوزی متوقف شد، اما در سال ۲۰۱۰ دوباره آغاز شد. روس‌ها دو حادثهٔ هوایی تجربه کردند: پرواز شمارهٔ ۲۸۰۱ خطوط هوایی ونوکوو که ۱۴۱ نفر کشته شدند، و حادثهٔ هلیکوپتر هروادن که سه نفر کشته شدند. جمعیت جمعیت‌شناسی در سال ۲۰۱۶، جمعیت سوالبارد ۲۶۶۷ نفر بود که از این تعداد ۴۲۳ نفر روسی و اوکراینی، ۱۰ نفر لهستانی و ۳۲۲ نفر دیگر غیر نروژی در سکونتگاه‌های نروژی زندگی می‌کردند. بزرگ‌ترین گروه‌های غیر نروژی در لونگ‌یربین در سال ۲۰۰۵ از روسیه، اوکراین، لهستان، آلمان، سوئد، دانمارک و تایلند بودند. این شهر دارای فرودگاه، بیمارستان، مدرسهٔ ابتدایی و دبیرستان، دانشگاه، مرکز ورزشی با استخر شنا، کتابخانه، مرکز فرهنگی، سینما، حمل و نقل اتوبوسی، هتل‌ها، بانک، و چندین موزه است. روزنامهٔ سوالباردپُستِن به صورت هفتگی منتشر می‌شود.Umbreit (2005): 179 فعالیت معدنی در لونگ‌یربین بسیار کم است؛ معادن زغال‌سنگ در سواگرووا و لونکِفیلت در سال ۲۰۱۷ عملیات خود را متوقف کرده و در سال ۲۰۲۰ به‌طور دائم بسته شدند. نیواولسن یک سکونتگاه تحقیقاتی دائمی در شمال غرب اسپیتس‌برگن است و شمالی‌ترین سکونتگاه غیرنظامی فعال در جهان به‌شمار می‌رود. این شهر که پیش‌تر یک شهر معدنی بود، همچنان یک شهر شرکت است که توسط شرکت دولتی نروژی کینگس بی اداره می‌شود. | ## بخش 3: سوالبارد | اگرچه گردشگری به این نقطه مجاز است، اما مقامات نروژی دسترسی به آن را محدود می‌کنند تا تأثیر کمتری بر کار علمی داشته باشد. موسسهٔ هواشناسی نروژ در جزیرهٔ خرس و هوپن ایستگاه‌هایی دارد که به ترتیب ۱۰ و ۴ نفر جمعیت دارند. شهرک معدنی شوروی پیرامیدن در سال ۱۹۹۸ ترک شد و بارنتسبورگ به عنوان تنها سکونتگاه دائمی روسی باقی ماند. این شهرک یک شهر شرکت است: تمام امکانات توسط آرکتیکوگل تأمین می‌شود، که یک معدن زغال‌سنگ را اداره می‌کند و متعلق به شرکت است. علاوه بر تأسیسات معدنی، آرکتیکوگل هتل و فروشگاه سوغاتی نیز راه‌اندازی کرده است که به گردشگرانی که از لونگ‌یربین به این منطقه سفر می‌کنند یا در آنجا پیاده‌روی می‌کنند خدمات می‌دهد. این روستا دارای یک مدرسه، کتابخانه، مرکز ورزشی، مرکز اجتماعات، استخر شنا، مزرعه و گلخانه است. پیرامیدن دارای تأسیسات مشابهی است؛ هر دو در سبک معماری و برنامه‌ریزی شوروی پس از جنگ جهانی دوم ساخته شده‌اند و دارای دو تندیس لنین هستند که در شمالی‌ترین نقطه قرار دارند و آثار دیگری از هنر واقع‌گرای سوسیالیستی نیز در آنجا یافت می‌شود.Umbreit (2005): 94–203 ، تعداد کمی از کارگران در پیرامیدن که عمدتاً متروکه است برای نگهداری از زیرساخت‌های محلی و ادارهٔ هتل آنجا مستقر هستند، که به روی گردشگران بازگشایی شده است. کاتولیک‌ها در این مجمع‌الجزایر از سوی پریلات کاتولیک رومانی ترومسو هدایت روحانی می‌شوند. این جزایر، برخلاف سرزمین‌های قطبی نروژ، بخشی از پادشاهی نروژ هستند و نه یک قلمرو وابسته. تمام چهل و هشت کشور امضاکنندهٔ پیمان، حق انجام فعالیت‌های تجاری در این مجمع‌الجزایر را بدون تبعیض دارند، هرچند تمام این فعالیت‌ها تحت قوانین نروژ قرار دارند. این پیمان حق نروژ برای جمع‌آوری مالیات را به اندازهٔ تأمین خدمات در سوالبارد محدود می‌کند. بنابراین، سوالبارد نرخ مالیات بر درآمد پایین‌تری نسبت به سرزمین اصلی نروژ دارد و مالیات بر ارزش افزوده وجود ندارد. سوالبارد تحت سیاست‌های مهاجرت نروژ اداره نمی‌شود و خود ویزا یا اجازهٔ اقامت صادر نمی‌کند. خارجی‌ها برای سفر به سوالبارد نیازی به ویزا یا اجازهٔ کار و اقامت از مقامات نروژ ندارند. با این حال، شهروندان خارجی که نیاز به ویزای شینگن دارند، هنگام سفر به سوالبارد از طریق سرزمین اصلی نروژ باید ویزای شینگن داشته باشند. قانون سوالبارد نهاد فرماندار سوالبارد (، سابقاً ) را تأسیس کرد که به‌عنوان فرماندار و رئیس پلیس فعالیت می‌کند و همچنین اختیارات دیگری از قوهٔ اجرایی دریافت می‌کند. وظایف او شامل سیاست‌گذاری زیست‌محیطی، حقوق خانواده، اجرای قانون، عملیات امداد و نجات، مدیریت گردشگری، خدمات اطلاع‌رسانی، ارتباط با سکونت‌گاه‌های خارجی، و قضاوت در برخی موارد تحقیقات دریایی و بررسی‌های قضایی است—البته نه در همان مواردی که به‌عنوان پلیس عمل می‌کند. این نهاد تحت نظارت وزارت دادگستری و پلیس نروژ است اما در موارد مربوط به حوزه‌های مختلف به سایر وزارتخانه‌ها گزارش می‌دهد. ساکنان نروژی از طریق شهرداری‌های سرزمین اصلی خود از حقوق بازنشستگی و پزشکی برخوردارند. بیمارستان بخشی از بیمارستان دانشگاهی شمال نروژ است، در حالی که فرودگاه توسط شرکت دولتی اوینور اداره می‌شود. نیواولسن و بارنتسبورگ به‌عنوان شهر شرکت باقی مانده‌اند و تمامی زیرساخت‌ها در اختیار کینگز بی و آرکتیکوگل است. سایر دفاتر دولتی با حضور در سوالبارد شامل مدیریت معادن نروژ، مؤسسهٔ قطبی نروژ، ادارهٔ مالیات نروژ و کلیسای نروژ هستند. سوالبارد تحت صلاحیت دادگاه ناحیهٔ نورد ترومس و دادگاه تجدیدنظر هالوگالاند قرار دارد که هر دو در ترومسو واقع شده‌اند. اگرچه نروژ بخشی از منطقهٔ اقتصادی اروپا و توافق‌نامهٔ شنگن است، اما سوالبارد بخشی از منطقهٔ شنگن یا منطقهٔ اقتصادی اروپا نیست. ساکنان سوالبارد که از کشورهای غیر اتحادیهٔ اروپا و غیر شمال اروپا هستند نیازی به ویزای شنگن برای خود سوالبارد ندارند، اما افرادی که از طریق سرزمین اصلی نروژ سفر می‌کنند نیاز به ویزا دارند. صرف نظر از تابعیت، افراد می‌توانند به‌طور نامحدود در سوالبارد بمانند و کار کنند. معاهدهٔ سوالبارد به اتباع کشورهای امضاکنندهٔ این معاهده حق اقامت برابر با اتباع نروژ را اعطا می‌کند. تاکنون، اتباع کشورهایی که امضاکنندهٔ این معاهده نبوده‌اند نیز بدون نیاز به ویزا پذیرش شده‌اند. در حالی که نیازی به ویزا نیست، همه باید شرایط خاصی را برای ماندن در سوالبارد رعایت کنند. این شرایط تحت یک سیاست جداگانه به نام «آیین‌نامهٔ مربوط به رد و اخراج افراد از سوالبارد» تنظیم می‌شود. یکی از این شرایط این است که ساکنان باید توانایی زندگی در سوالبارد را داشته باشند. این شرایط هم برای خارجی‌ها و هم برای شهروندان نروژی اعمال می‌شود، و فرماندار سوالبارد ممکن است افرادی را که این شرایط را برآورده نمی‌کنند رد کند. در سپتامبر ۲۰۱۰، یک معاهده بین روسیه و نروژ امضا شد که مرز بین مجمع‌الجزایر سوالبارد و نوایا زملیا را تعیین کرد. | ## جمع‌بندی | افزایش علاقه به اکتشاف نفت در قطب شمال موجب شد تا به حل و فصل این اختلاف توجه بیشتری شود.