موضوع مقاله: عبدالله حسن‌زاده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عبدالله حسن‌زاده | مقدمه: عبدالله حسن‌زاده (زادۀ ۱۳۱۷ در سردشت)، فعال سیاسی و مترجم کُرد و دبیرکل سابق حزب دمکرات کردستان ایران است که در سال ۲۰۰۶ از حزب دمکرات کردستان ایران (حدکا) جدا شد و به همراه تعدادی از اعضای رهبری حزب دموکرات کردستان (حدک) را تأسیس کرد. | ## بخش 1: عبدالله حسن‌زاده | استاد (ماموستا) عبدالله حسن‌زاده یکی از برجسته‌ترین نویسندگان و مترجمان کُرد است که دارای سبک ترجمه منحصر به فرد خود می‌باشد. او بیش از پانزده اثر تالیفی و ترجمه شده را در کتابخانه ادبیات کُردی دارد و صدها مقاله ادبی و پژوهشی درباره زبان و ادبیات کُردی منتشر کرده است. او با ظرافت شعر شاعران نامدار ایرانی‌ و کُرد، به ویژه استاد هیمن، خواجه حافظ، استاد هژار و شیخ سعدی رمز‌آشنا بوده و علاقه وافر دارد، و در میان شاعران سربرآورده در سرزمین کُردستان، استاد هیمن را سرآمد دیگران در عصر معاصر می داند. وی دارای ده‌ها جایزه ادبی و فرهنگی است و از جمله افتخارات علمی او می‌توان به اعطای دکترای افتخاری در رشته ترجمه از دانشگاه کوی‌سنجق و عضویت افتخاری در «آکادمی زبان کُردی» اشاره نمود. زندگی‌نامه آقای عبدالله حسن‌زاده از آشنا‌ترین چهره‌های فعال تاریخ مبارزه و پایداری جنبش دموکراسی و برابری‌خواهی‌ بیش از نیم قرن اخیر کشور ایران به ویژه سرزمین کُردستان است. وی در سال ۱۳۱۷ خورشیدی در شهرستان سردشت، در همسایگی و تقاطع استان‌های آذربایجان غربی، کُردستان و سلیمانیه، متولد شد و دوران جوانی خود را در فضای پرتنش سیاسی آن زمان سپری کرد؛ در این دوران به فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی گرایش یافت و در اکثر فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و مذهبی شرکت فعال داشت. عضویت در حزب دموکرات فرصتی بود تا در کنار دیگر فعالان سیاسی، او به ترویج ایده‌های آزادی‌خواهانه و دموکراتیک پرداخته و در راستای بهبود وضعیت سیاسی منطقه گام بردارد. فعالیت‌های سیاسی در سال‌های ۱۹۶۷-۱۹۶۸، زمانی که یک جنبش مسلحانه توسط اعضای حزب دموکرات کردستان در جریان بود، او به دلیل فشار سازمان‌های اطلاعاتی رژیم شاه، مجبور به مهاجرت به جنوب کُردستان شد. | ## بخش 2: عبدالله حسن‌زاده | پس از شکست مبارزات مسلحانه ۴۶-۴۷، با تعدادی از اعضای حزب دموکرات سعی در سازماندهی مجدد حزب داشتند. در سال ۱۹۷۰، زمانی که بیانیه ۱۱ مارس توسط دولت عراق صادر شد، دکتر عبدالرحمان قاسملو، یکی از اعضای سابق حزب دموکرات، از اروپا به عراق آمد و به همراه فعالان حزب دموکرات، پایه های تشکیلاتی حزب را از نو طراحی کردند و برنامه و اساس‌نامه این حزب را که دکتر قاسملو در آن نقش عمده‌ای داشت، مجددا تدوین کردند و در واقع رهبری این حزب به دکتر قاسملو سپرده شد. عبدالله حسن زاده پس از سومین کنگره حزب در ژوئن ۱۹۷۱، به عضویت دفتر سیاسی در‌آمد. در پاییز ۱۹۷۳ در سومین کنگره حزب برای بار دیگر به عنوان عضو دفتر سیاسی انتخاب شد. با آغاز انقلاب مردم ایران در سال 1357، حسن زاده به همراه دکتر عبدالرحمان قاسملو، دبیرکل حزب دموکرات و تعدادی دیگر از فعالان این حزب با تصمیم کمیته مرکزی، کمیته ای به نام زاگرس تشکیل دادند و اعضای زاگرس مخفیانه به کشور (شرق کردستان) بازگشتند. چند ماه پس از انقلاب مردم ایران، رژیم جدید حزب دموکرات کردستان را منحل اعلام کرد و به کردستان حمله کرد. برای مذاکره با دولت، هیأتی کُردی تشکیل شد که عبدالله حسن‌زاده یکی از اعضای آن بود. عبدالله حسن‌زاده تا کنگره سیزدهم، در تمامی کنگره‌ها به جز کنگره هشتم به عضویت رهبری و دفتر سیاسی حزب دموکرات انتخاب شد. | ## بخش 3: عبدالله حسن‌زاده | در کنگره‌های ششم و هفتم این حزب به عنوان جانشین دکتر عبدالرحمان قاسملو انتخاب شد. او در کنگره دهم در بهار ۱۹۹۵ به عنوان دبیرکل حزب انتخاب شد و تا کنگره سیزدهم در سال ۲۰۰۴ در این سمت باقی ماند. او در زمان تصدی دبیرکلی حزب دموکرات، اصلی را در حزب برقرار کرد که طبق آن، هر فرد تنها می‌تواند برای دو دوره متوالی به عنوان دبیرکل فعالیت کند. وی نخستین فردی بود که در راستای تقویت دموکراسی درون‌حزبی، «حق اقلیت» در عقاید و جناح‌های فکری را به رسمیت شناخت. انشعاب در حزب دمکرات کردستان ایران عبدالله حسن‌زاده به دنبال کنگرۀ ۱۳ حزب دمکرات کردستان ایران که به دنبال آن عدۀ زیادی از کادرها و رهبران حزب از سوی جناح مصطفی هجری کنار نهاده شدند، به اعتراض از عملکرد این جناح که آن را اقتدارگرا می‌دانست، به‌همراه اکثریت اعضای قدیمی و کادرهای جوان حزب از این حزب جدا شد و با تأسیس حزبی جدید فعالیت خود را زیر نام حزب دموکرات کردستان (حدک) ادامه داد. آثار حسن‌زاده، عبدالله، نیم قرن تلاش و فعالیت: واپس نگری به گذشتهٔ مبارزه و کوشش حزب دموکرات کردستان ایران، ترجمهٔ حامد رشیدی زرزا، نشر الکترونیکی. | ## جمع‌بندی | یونسی، ابراهیم، نزا بۆ ئارمین (دعا برای آرمین)، ترجمهٔ عبدالله حسن‌زاده، اربیل: ڕۆژهه‌ڵات، ۲۰۰۹ = ۱۳۸۸.