موضوع مقاله: مفصل خاجی‌تهیگاهی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مفصل خاجی‌تهیگاهی | مقدمه: هر استخوان خاجی دارای دو سطح مفصلی جهت اتصال با استخوان‌های بی‌نام، دو زائده مفصلی فوقانی برای ارتباط با مهره پنجم کمری و یک رویه مفصلیFacet بیضی‌شکل جهت ایجاد مفصل با دنبالچه است. | ## بخش 1: مفصل خاجی‌تهیگاهی | بنابراین، دو مفصل خاجی‌تهیگاهی به واسطه یک استخوان خاجی با استخوان‌های بی‌نام چپ و راست ایجاد می‌گردد. حرکات مفاصل لگن کم بوده، ولی در زمان حاملگی و به هنگام زایمان، تحرک آن‌ها به دلیل شلی رباط‌ها که ناشی از تغییرات هورمونی است، افزایش می‌یابد. مفاصل خاجی‌تهیگاهی (خاجی‌خاصره‌ای هم نامیده شده‌اند) در انتقال وزن بدن به کمربند لگنی (بی‌نام چپ و راست) نقش دارند، به‌طوری‌که نیروی وزن در نهایت از طریق کمربند لگنی به اندام‌های زیرین منتقل می‌شود. حرکت در سطح این مفصل ناچیز است و با افزایش سن به صفر می‌رسد.آناتومی اندامهای فوقانی و تحتانی و مفاصل، دکتر بهرام الهی،۱۳۶۵، صفحه۲۲۰ ثلث قدامی این مفاصل به شکل لاله گوش بوده دارای پرده زلاله‌ای (سینوویال) است. در جلوی این مفاصل رباط‌های بسیار محکمی دو استخوان خاجی و تهیگاه را به یکدیگر مرتبط می‌کنند که در استحکام این مفصل نقش اساسی را بازی می‌کنند. در صدمات بسیار شدید این ناحیه، تا زمانی که این رباط‌ها پاره نشده باشند، لگن ثبات و استحکام خود را از دست نمی‌دهد.H. | ## بخش 2: مفصل خاجی‌تهیگاهی | ص ۲۱۸ مفصل زُلاله‌ای (سینوویال) مفصل لیفی سطوح مفصلی استخوان‌های خاجی و تهیگاهی از دو قسمت جلویی و پشتی (قدامی و خلفی) تشکیل می‌گردد. سطوح پشتی زبر بوده و چون از طریق بافت لیفی (فیبروز) در تشکیل مفصل خاجی خاصره‌ای مشارکت می‌کنند، مفصل لیفی ایجاد می‌گردد. ارتباط با مفاصل دیگر عملکرد مفاصل لگن (دو مفصل خاجی‌تهیگاهی و سیمفیزیس پوبیس) به یکدیگر وابسته‌است، به‌طوری‌که اختلال در عمل هر یک از این مفاصل، می‌تواند باعث بروز مشکل در دیگری گردد. از طرفی، در فعالیت‌های روزمره مفاصل لگن در یک ارتباط نزدیک با مفاصل بین مهره‌ای پشتی کمری (بیشتر درارتباط با مهره‌های چهارم و پنجم با یکدیگر و مهره پنجم با استخوان خاجی) و مفاصل بی‌نام (هیپ) هستند و بدین ترتیب مجموعه کمری-لگنی-رانیLumbar-Pelvic-Hip Complex را به عنوان یک واحد مکانیکی ایجاد می‌کنند. Page 520 رباط‌های برون‌خاستگاه (Extrinsic) اصلی رباط تهیگاهی‌کمری (ایلیولومبار) رباط خاجی‌خاری (ساکرواسپینوس) رباط خاجی‌تکمه‌ای (ساکروتوبروس) رباط‌های درون‌خاستگاه (Intrinsic) اصلی رباط خاجی‌تهیگاهی پیشین (ساکروایلیاک قدامی) رباط خاجی‌تهیگاهی پسین (ساکروایلیاک خلفی) رباط خاجی‌تهیگاهی پسین کوتاه (ساکروایلیاک خلفی کوتاه) رباط خاجی‌تهیگاهی پسین بلند (ساکروایلیاک خلفی بلند) یکی دیگر از رباط‌های مفصل خاجی‌تهیگاهی، رباط خاجی‌تهیگاهی میان‌استخوانی است که این رباط نسبت به رباط خاجی‌تهیگاهی پسین در عمق قرار دارد. آسیب‌ها اگرچه مفصل خاجی‌تهیگاهی به علت دارا بودن رباط‌های مختلف تحرک کمی دارد، ولی آسیب مفصل و عناصر اطراف آن، یک عامل کمردرد محسوب می‌شود. | ## بخش 3: مفصل خاجی‌تهیگاهی | اختلال در عملکرد مفصل خاجی‌تهیگاهی ممکن است در ارتباط با موارد زیر باشد: اختلالات مکانیکی مفصل خاجی‌تهیگاهی و مفاصل مرتبط با آن. اختلالات مکانیکی مفصل ساکروایلیاک ناشی از وضعیت‌های نادرست استخوان‌های خاجی (ساکروم) و تهیگاهی (ایلیوم) است که می‌تواند در ارتباط با حرکات و چرخش‌های غیرطبیعی آن‌ها در جهت‌های مختلف باشد. شایع‌ترین بیماری که با گرفتاری مفاصل بین مهره‌ای پشتی مشخص می‌شود، اسپوندیلیت آنکیلوزان است.هاشمی کهن زاد، شهریار. ص ۱۸۲ در این بیماری، معمولاً مفصل ساکروایلیاک سریع‌تر از مفاصل دیگر درگیر می‌شود. در بیماری اسپوندیلیت آنکیلوزان، خشکی مفصلی ناشی از جمود مفصل (آنکیلوز) و کلسیمی‌شدن رباط‌ها است. به دلیل تغییرات هورمونی در هنگام بارداری و زایمان که منجربه شلی رباط‌ها می‌گردد، افزایش تحرک مفاصل لگنی را به همراه دارد. | ## جمع‌بندی | عدم توازون گروه‌های عضلانی ضربات مستقیم اختلاف طول اندام‌های تحتانی افزایش سن (فرایند پیری).