موضوع مقاله: شیکاگو (فیلم ۲۰۰۲) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیکاگو (فیلم ۲۰۰۲) | مقدمه: شیکاگو یک فیلم موزیکال کمدی سیاه جنایی محصول سال ۲۰۰۲ است که بر اساس نمایش موزیکال سال ۱۹۷۵ ساخته شده و آن نیز ریشه در نمایشنامهٔ سال ۱۹۲۶ دارد. | ## بخش 1: شیکاگو (فیلم ۲۰۰۲) | این فیلم نخستین تجربهٔ کارگردانی راب مارشال در سینما بود؛ او همچنین طراحی رقص فیلم را بر عهده داشت. فیلم توسط نویسنده بیل کاندن اقتباس شد و موسیقی آن ساختهٔ جان کندر با اشعاری از فرد اب است. این فیلم به بررسی موضوعاتی چون شهرت، رسوایی و فساد در شهر شیکاگو طی عصر جاز می‌پردازد. این فیلم با حضور گروهی از بازیگران ساخته شده که رنی زلوگر، کاترین زیتا جونز و ریچارد گی‌یر نقش‌های اصلی را ایفا می‌کنند. داستان حول محور شخصیت‌های راکسی هارت (زلوگر) و ولما کلی (زیتا جونز) می‌چرخد؛ دو زن قاتل که در دههٔ ۱۹۲۰ در زندان منتظر محاکمه هستند. راکسی، یک خانه‌دار، و ولما، یک هنرمند ودویل، برای دستیابی به شهرتی که می‌تواند آن‌ها را از چوبهٔ دار نجات دهد، با یکدیگر رقابت می‌کنند. شیکاگو با تحسین منتقدان روبه‌رو شد و به‌ویژه اجرای بازیگران مورد ستایش قرار گرفت. این فیلم در سال ۲۰۰۳ موفق به کسب شش جایزهٔ اسکار شد که از جملهٔ آن‌ها جایزهٔ بهترین فیلم بود؛ و بدین ترتیب نخستین موزیکالی شد که پس از الیور! زیتا-جونز برای نقش‌آفرینی خود جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به دست آورد. زلوگر جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن – فیلم موزیکال یا کمدی و گی‌یر نیز جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی را کسب کرد. راکسی که در پی شهرت است، با فروشندهٔ مبلمان فرد کیسی وارد رابطه می‌شود؛ او ادعا می‌کند که مدیر کلوب را می‌شناسد. پس از اجرا، ولما به‌دلیل قتل همسر و خواهرش ــ که آن دو را در تختخواب با هم دیده بود ــ دستگیر می‌شود. | ## بخش 2: شیکاگو (فیلم ۲۰۰۲) | یک ماه بعد، کیسی اعتراف می‌کند که برای رابطه با راکسی دربارهٔ ارتباطاتش دروغ گفته است. سپس شوهر ساده‌دلش اموس را متقاعد می‌کند که قتل را به‌عنوان دفاع از خود در برابر یک دزد بر عهده بگیرد. اما پس از آشکار شدن خیانت راکسی، اموس عقب‌نشینی کرده و به پلیس می‌گوید که کیسی هنگام ورود او به خانه مرده بوده است («Funny Honey»). راکسی بازداشت می‌شود و دادستان مارتین هریسون اعلام می‌کند که او با مجازات اعدام از طریق دار روبه‌رو است. فلین و راکسی رسانه‌ها را دستکاری کرده و تصویر او را تغییر می‌دهند: راکسی به‌عنوان زنی پاکدامن جنوبی معرفی می‌شود که قربانی فساد شبانهٔ شهر شده است. مطبوعات این روایت را باور می‌کنند و راکسی به‌عنوان قهرمان تراژیک مورد ستایش قرار می‌گیرد و یک‌شبه به شهرت می‌رسد («Roxie»). ولما که از دست دادن توجه عمومی را برنمی‌تابد، تلاش می‌کند راکسی را متقاعد کند تا جای خواهر مقتولش را در اجرای مشترک بگیرد («I Can’t Do It Alone»)، اما راکسی که اکنون محبوب‌تر است، او را رد می‌کند. با دستگیری وارث ثروتمند کیتی بَکستر به‌خاطر قتل همسر و دو معشوقه‌اش، توجه رسانه‌ها و فلین به او جلب می‌شود. راکسی تصمیم می‌گیرد فلین را اخراج کند و باور دارد که می‌تواند به‌تنهایی پیروز شود. اما پس از اعدام کاتالین هلینسکی، زن مجارستانی که تنها زندانی مدعی بی‌گناهی بود، راکسی خطر را درک کرده و دوباره فلین را استخدام می‌کند. او شاهدان را بی‌اعتبار کرده، شواهد را دستکاری می‌کند و حتی آشتی عمومی میان اموس و راکسی را صحنه‌سازی می‌کند، زمانی که راکسی ادعا می‌کند کودک متعلق به اموس است. دادگاه به‌خوبی پیش می‌رود تا زمانی که ماما و ولما دفترچهٔ خاطرات راکسی را یافته و برای کسب بخشش در پروندهٔ خود، آن را در دادگاه می‌خوانند. | ## بخش 3: شیکاگو (فیلم ۲۰۰۲) | فلین دفترچه را بی‌اعتبار می‌کند و با اشاره به زبان حقوقی آن، القا می‌کند که توسط هریسون به‌عنوان مدرک جعلی ساخته شده است («A Tap Dance»). راکسی تبرئه می‌شود، اما شهرتش بلافاصله تحت‌الشعاع زنی دیگر قرار می‌گیرد که پس از شلیک به همسرش، وکیلش را بیرون دادگاه به قتل می‌رساند. فلین به راکسی اعتراف می‌کند که خود دفترچه را دستکاری کرده تا دادستان را متهم و همزمان دو موکل را آزاد کند. اموس همچنان وفادار و مشتاق پدر شدن است، اما راکسی بی‌رحمانه فاش می‌کند که بارداری‌اش ساختگی بوده است. ولما نیز ناکام مانده و دوباره به راکسی نزدیک می‌شود تا پیشنهاد اجرای مشترک بدهد. راکسی ابتدا رد می‌کند، اما سپس می‌پذیرد وقتی ولما یادآور می‌شود که می‌توانند علی‌رغم رقابت و کینهٔ متقابل، با هم اجرا کنند. جوایز اسکار رشته فرد نامزد شده نتیجه بهترین فیلم مارتین ریچاردز بهترین بازیگر نقش اول زن رنی زلوگر بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جان سی ریلی بهترین بازیگر نقش مکمل زن کاترین زتا جونز کویین لطیفه بهترین کارگردانی راب مارشال بهترین فیلم‌نامه اقتباسی بیل کاندن بهترین فیلمبرداری دیان بیبی بهترین طراحی صحنه جان مایره و گوردون سیم بهترین طراحی لباس کالین اتوود بهترین تدوین فیلم مارتین والش بهترین میکس صدا مایکل مینکلر، دومنیک تاولا و دیوید لی بهترین ترانه اورجینال جان کاندر میراث به همراه فیلم‌های مولن روژ! (۲۰۰۱) و ۸ مایل (۲۰۰۲)، شیکاگو اغلب به‌عنوان اثری شناخته می‌شود که به احیای دوبارهٔ ژانر فیلم‌های موزیکال در قرن بیست‌ویکم کمک کرد. در فوریهٔ ۲۰۲۵، روزنامهٔ واشینگتن پست شیکاگو را در رتبهٔ دوم فهرست «۲۵ موزیکال برتر قرن بیست‌ویکم» قرار داد. نویسنده ناوین کومار آن را «پیوندی کامل میان جلوه‌های نمایشی و قدرت فیلم‌سازی» توصیف کرد. | ## جمع‌بندی | در ژوئیهٔ ۲۰۲۵، شیکاگو یکی از فیلم‌هایی بود که در نسخهٔ «انتخاب خوانندگان» فهرست نیویورک تایمز با عنوان «۱۰۰ فیلم برتر قرن بیست‌ویکم» رأی آورد و در جایگاه ۱۳۴ قرار گرفت.