موضوع مقاله: دوران طلایی دزدی دریایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوران طلایی دزدی دریایی | مقدمه: دوران طلایی دزدی دریایی ، یک اصطلاح رایج برای اشاره به یک یا چند طغیان دزدی دریایی در تاریخ دریانوردی است. | ## بخش 1: دوران طلایی دزدی دریایی | در مقبول‌ترین تعریف، دوران طلایی دزدی دریایی از دههٔ ۱۶۵۰ شروع و تا ۱۷۳۰ خاتمه می‌یابد، یک دورهٔ ۸۰ ساله که با فجیع‌ترین نبردها و غارت‌های دریایی همراه بود. غارت‌هایی که در غرب عمدتاً توسط ملوانان اروپایی و در شرق نیز توسط دزدان دریایی چینی صورت گرفت. بیشتر نو کوچان نخستین، به دلایل اقتصادی از اقیانوس اطلس گذشته و وارد آمریکا شدند اما برخی دیگر نیز موطن خودشان را به واسطه انگیزه‌های ایده‌آلیستی از قبیل آزادی مذهبی، صلح‌جویی و غیره ترک کردند، نو کوچان انگلیسی عموماً در طول ساحل شرقی ایالات متحده و نو کوچان فرانسوی بر کرانه‌های رودخانه سن لوران اقامت گزیدند. تا سال ۱۶۰۷ صدو چهار کلونی در جیمز تاون،Jamestown ویرجینیا،Virginia و منطقهٔ کارائیب تأسیس گردید، برخی از کلونی‌ها اختصاصی بود که به وسیلهٔ مالکان ثروتمند و معمولاً اشراف ایجاد می‌گردید و کنترل می‌شد، در عرض چند دهه دزدی دریایی هم رواج یافت و این مثلث بازرگانی برای آن‌ها تبدیل به مثلث طلایی شد، گروه‌های غارتگر مختلف. پهنهٔ آبها را میان خود تقسیم کردند، غارت کشتی‌ها نه تنها دزدان دریایی را ثروتمند می‌کرد بلکه آن‌ها را صاحب قدرت و تجهیزات نظامی هم می‌نمود اغلب گروه‌هایی که بعدها به راهزنان دریا مشهور شدند ابتدا جاشوهاSeamanکارگر قایق که زیر نظر سرهنگ کار می‌کند و سربازان کشتی‌های جنگی بودند که از طرف کشورهای مختلف به آمریکا فرستاده می‌شدند تا در جستجوهای خطرناک، گنجTreasure یا محموله‌های با ارزش پیدا کنند. به تدریج دسته‌های مختلف در آمریکا پایگاه‌هایی برای خود ساختند و بندرها و لنگرگاه‌ها را بر پا کردند و در دریا هم به سختی با یکدیگر درگیر شدند. جنگ‌افزار و آذوقه بسیار پرارزش بود چرا که باید از آن سوی اقیانوس به آمریکا می‌رسید، در این میان جنگ و بی نظمی منطقه را دربر گرفته بود. در میان این بی قانونی و چند دستگی که بین قدرت‌های بزرگ وجود داشت، سر و کله دزدان دریایی پیدا شد، برای راهزنی و دزدی دریایی در ابتدای کار قانونی وجود نداشت چرا که در آن کشمکش، دزدی از کسانی حساب می‌شد که خودشان از جای دیگری دزدی کرده بودند. در آن زمان اغلبِ بندرگاه‌ها به وسیلهٔ دژ و باروی نسبتاً قوی محافظت می‌شد که عمدتاً با توپ‌های سنگین که با چهارپارهدو گلولهٔ سنگین توپ که با زنجیر به یکدیگر اتصال داشتند پُر می‌شد محافظت می‌گردید. تیچ پس از برآورد میزان توان دفاعی بندرگاه، جهت وارد آمدن خسارت کمتر به کشتی و کارکنانش، معمولاً در شب‌هایی که مه کامل بر دریا حکمفرما بود و دریا در حالت مد قرار داشت، مثلِ اَجَل مُعلّق سر می‌رسید و با استفاده از ترفند غافلگیری. سرانجام ادوارد تیچ در نبرد با ناوگان دریایی انگلیس به رهبری کاپیتان رابرت میناردRobert Maynard در ۲۲ نوامبر ۱۷۱۸ کشته شد،در کتاب تاریخ عمومی دزدان دریایی کاپیتان چارلز جانسون گفته شده که در حین درگیری با کاپیتان مینارد، یک ملوان انگلیسی از پشت به او حمله کرد و با خنجر گلویش را برید مینارد بعد از کشتن ادوارد تیچ، سر او را برید و در قسمت دکل جلوی دماغه کشتی نصب کرد. هر کدام از دزدان دریایی پرچمFlag خاصی داشتند که به وسیلهٔ آن شناخته می‌شدند ولی آنچه که امروز به عنوان پرچم دزدان دریایی مشهور است و نماد همیشگی آن‌ها است، پرچمی است که رکهم از آن استفاده می‌کرد و نماد یک جمجمهSkull انسان در میان دو شمشیر متقاطع بر روی پارچه‌ای مشکی رنگ بود. به خاطر لباس‌های پشمی سرخ رنگی که می‌پوشید به او لقب سرخ‌پوش یا چلواری داده بودند. رکهم کشتی‌های زیادی را تسخیر کرد و خیلی‌های دیگر را به قعر دریا فرستاد که مهم‌ترین آن‌ها کینگ استونKing Stone بود. بر طبق برآوردها حدود ۹۵۴ کشتی کوچک و بزرگ توسط این ناخدا به عمق آبها فرستاده شد و حتی چنان در این کار زیاده روی کرد که از ریش سیاه هم پیشی گرفت. نوع حملهٔ او و عدم توجهش به درخواست تسلیم بعضی از کشتی‌ها این شُبهه را به وجود آورد که احتمالاً از روی تفریح دست به غرق کشتی‌ها می‌زده. در اوایل قرن ۱۸، بارت به بسیاری از بنادر و شهرها حمله و آن‌ها را غارت و نابود کرد، به دلیل قساوت و بی رحمی اش به او بارت سیاه‌دل می‌گفتند، نیروی دریایی انگلستان دستهٔ کشتی‌های بارت را محاصره کرد و نبرد سختی درگرفت. چارلز وین در عین حال یکی از مغرورترین دزدان دریایی نیز می‌باشد او تنها کاپیتانی بود که به اصول و قوانین دزدان دریایی هیچ اهمیتی نمی‌داد و بر روی عرشهٔ کشتیDeck خودش تنها قوانین مختص به خودش جهت جاشوان اعمال می‌گردید که در بعضی از موارد بسیار فجیع و دلهره‌آور بود مثل بستن ملوان مجرم به دکل کشتیMast (sailing) برای روزهای متوالی بدون آب و غذا که بعدها برای سایر کاپیتان‌ها مرسوم گردید و همچنین گاهی ملوان خاطی را با طناب بلند از کنارهٔ کشتی آویزان می‌کرد در حالی که تنها سینه و گردنش از آب بیرون بود و به دنبال کشتی کشیده می‌شد آمارو فارگوAmaro Pargo یکی دیگر از دزدان دریایی مشهور این دوره می‌باشد. فارگو در ابتدا به شکل مستقل کار می‌کرد اما بعدها برای تلافی حملات انگلیسی‌ها به کشتی‌های اسپانیایی به استخدام دولت اسپانیا درآمد و پس از آن مرتب به کشتی‌های هر دو کشور هلند و انگلستان حمله می‌کرد و گنجینه‌های تصرف شده را به اسپانیا منتقل می‌کرد. بونت از یک خانواده ثروتمند انگلیسی در باربادوس متولد شد و املاک خانواده را پس از مرگ پدرش به ارث برد. پس از دست کشیدن از زندگی عادی یک کشتی خریداری کرد و نام آن را انتقامReveng گذاشت.بونت بعدها این کشتی را به رویال جیمز تغییر نام داد و به دلیل جراحت در یکی از جنگ‌ها، کشتی و خدمه اش را در اختیار ریش سیاه قرار داد عمدهٔ شهرت کاپیتان بونت، ایجاد پایگاه و مقر دزدان دریایی با نام جمهوری دزدان دریاییRepublic of Pirates در منطقهٔ باهاما بود. | ## بخش 2: دوران طلایی دزدی دریایی | دریک با حمله و غارت کشتی‌های اسپانیایی اموال بسیاری را به زور از کشتی‌های اسپانیایی گرفت، ملکه الیزابت اولElizabeth I Of England به واسطه دشمنی با اسپانیایی‌ها دزدی‌های دریک را نادیده گرفت و حتی او را تشویق و ترغیب کرد، با شکست ناوگان دریایی اسپانیا در نزدیکی سواحل انگلیس به سال ۱۵۸۸ قدرت یک انگلیس متحد به اوج خود رسید، این جنگ و جدل در پی بروز یک خصومت دینی و فردی بین فیلیپ دومFelipe II پادشاه کاتولیک اسپانیا و الیزابت اول ملکه پروتستان انگلیس شعله‌ور گشت. ناوگانNaval fleet فیلیپ بزرگ‌ترین ناوگانی بود که دنیا به خود دیده بود که شامل ۲۴ فروند کشتی جنگی توپ دار و ۴۰ کشتی تجارتی تبدیل شده به ناو جنگی، ۲۵ کشتی تدارکاتی به همراه ۳۶ کشتی کوچک‌تر، در مقابل ناوگان انگلیس از ۷۰ فروند کشتی مختلف تشکیل می‌یافت ولی تعداد توپ‌های آن‌ها دو برابر اسپانیایی‌ها بود. انگلیسی‌ها تاکتیک جدید محاصره و غرق کشتی‌ها را در ازای وارد شدن و تصرف آن در پیش گرفتند، نتیجه نبرد به نفع انگلیس تمام شد و این نبرد تمام معادلات امپریالیستی آن روزگار را تغییر داد و انگلستان را تبدیل به قدرت بی چون و چرای دریاها نمود،تاریخ جهان، عبدالحسین سعیدیان و ایرج وفایی، انتشارات علم و زندگی، چاپ دوم، ۱۳۷۱ قاره آمریکا برای اسپانیا یک منبع درآمد غیرقابل انکار بود. طلاها و سنگ‌های قیمتیGemstone بسیار توسط کشتی‌های اسپانیایی به سمت قاره اروپا مرتب در حال رفت‌وآمد بودند. به تدریج مزاحمانی بر سر راه اسپانیایی‌ها پیدا شدند که مهترین آن‌ها نیروی دریایی انگلیس بود. در آن زمان میان انگلستان و اسپانیا بر سرِ تصاحب قدرت دریایی و بِلامُنازع جنگ لفظی شدیدی وجود داشت. هنری مورگانHenry Morgan کسی بود که تحت استخدام انگلستان بود و جزو نیروی دریایی این کشور محسوب می‌شد و مأموریت او این بود که حرکت محموله‌ها و کشتی‌های اسپانیایی را به سمت آن کشور مُختل کند. اقدامات هنری مورگان از طرف انگلستان تقدیر شد و به او مقام شوالیهKnight دادند و همچنین او را به حکومت جامائیکا منصوب کردند که در آن زمان تحت سلطهٔ انگلستان بود. اسپانیا هم همان روش کشور رقیب خودش را پیش گرفت و این بار با یک دزد دریایی قهار به نام آمارو فارگو قرارداد بست، فارگو کار خود را با غارت از جزایر قناری آغاز کرده بود و برای خودش آوازه‌ای دست و پا کرده بود به کشتی‌های هر دو کشور انگلستان و هلند حمله می‌کرد دزدان دریایی بربر دزدان دریایی بربرThe Barbary pirates اصطلاحی است برای گروه دزدان دریایی شمال آفریقا و عمدتاً دریای مدیترانه، پایگاه و مناطق سکونت و گشت زنی آن‌ها محدود به بنادر تونس، طرابلس، الجزایر و مراکش می‌باشد، آغاز فعالیت آن‌ها به زمان شروع جنگ‌های صلیبیCrusades بر می‌گردد، تا اوایل قرن نوزدهم روستاهای ساحلی و شهرهای ایتالیا، اسپانیا و جزایر دریای مدیترانه توسط آن‌ها غارت شد. از قرن ۱۷ دزدان دریایی بربر گاهی در مناطق اقیانوس اطلس و نواحی ایسلند هم دیده می‌شدند، در کتاب پروفسور رابرت دیویسRobert Davis استاد تاریخ دانشگاه اوهایو گفته شده که بین ۱ تا ۱/۵ میلیون اروپایی توسط دزدان دریایی بربر دستگیر و به عنوان برده در جهان عرب بین قرون ۱۶ تا ۱۹ فروخته شدند. اوایل قرن ۱۷ اوج شکوفایی راهزنی این دزدان قلمداد می‌شود، در این زمان فقط در الجزایر حدود بیست هزار نفر اسیر، زندانی دزدان بود، به ثروتمندان اجازه داده می‌شد تا با پرداخت دیه یا خون‌بها آزادی خود را خریداری نمایند و آزاد شوند اما فقرا به بردگی محکوم می‌شدند. در میان اسرا نه تنها از اهالی ایتالیا و اسپانیا بلکه مسافران آلمانی و انگلیسی هم دیده می‌شدند، اولویت اسارت برای آن‌ها جوانان و کسانی بودند که در وضعیت جسمی مناسبی قرار داشتند. همهٔ کسانی که مقاومت می‌کردند بلافاصله کشته می‌شدند، یکه‌تازی و رفاه دزدان دریایی بربر تا اوایل قرن ۱۹ ادامه داشت. در آن زمان ایالات متحده نوپای آمریکا پرداخت هر گونه فدیه به دزدان در جهت آزادی گروگان‌ها را رد کرد و وارد اولین و دومین جنگ با این دزدان در شمال آفریقا شد و دزدان دریایی بربر اسیر ملوانان آمریکایی شدند. کشورهای فرانسه و انگلستان نیز به دنبال آمریکا حملاتی را علیه دزدان دریایی بربر آغاز نمودند تا اینکه این منطقه از لوث وجود آن‌ها پاک گردید. بر خلاف تصور عموم دزدان دریایی در زندگی شخصی خودشان قوانین بسیار محرزی داشتند و عدم رعایت قوانین مذکور از طرف هر ملوان تبعات بسیار بدی برایش به همراه داشت تعدادی از قوانین فراگیر در میان اغلب کاپیتان‌ها و کشتی‌ها از این قرار بود: حق خوش گذرانی در کشتی برای همگان برابر و محدود به زمان و مکان (در دریا) بود و این‌طور نبود که کار آن‌ها صبح تا شب فقط خوشگذرانی باشد. هر کدام از سرنشینان کشتی دزدان به شکل مساوی و برابر از غنایم به دست آمده سهم می‌بردند و اگر کسی از آن‌ها بدون رعایت این قانون کلاهبرداریFraud می‌کرد یا به وسیله تقلبCheating سهم بیشتر (حتی یک شمشیر) به دست می‌آورد طبق قانون جریمه اش این بود که به دریا پرتاب شود. هیچ‌کس از سرنشینان کشتی حق نداشت روی بازی‌هایی که در کشتی انجام می‌دادند شرط‌بندیGambling کنند، البته چند تن از ناخدایان از جمله ویلیام کید شرط‌بندی را فقط مجاز به بودن بر روی خاک (زمین یا ساحل) و جزایر مجاز کرده بودند. هشت شب ساعت خاموشی بود و پس از آن اگر کسی می‌خواست بیدار بماند یا بازی کند، باید روی عرشه و در کنار بقیه بماند. هر گونه سرقت از کابین‌های توشه و آشپزخانه کشتی و انبارها مستلزم خوفناک‌ترین و بی رحمانه‌ترین کیفر بود چرا که سرقت از این مکان‌ها سرقت از همهٔ ملوانان محسوب می‌شد نوازنده‌هاMusician می‌توانستند آخر هفته در طول روز بخوابند ولی در طول روزهای دیگر هیچ‌کدام از آن‌ها حق خوابیدن نداشتند هیچ‌کس روی عرشه حق دعوا و درگیری نداشت و به هنگام به وجود آمدن اختلاف بین دو نفر آن‌ها حتماً می‌بایست قضیه را با شمشیر یا تپانچه (به انتخاب خودشان) و در حضور شاهد بر روی ساحل بین خودشان حل و فصل کنند. اگر کسی کشتی را ترک می‌کرد یا به کشتی‌های دیگر یا خشکی پناهنده می‌شد، هر جا او را گیر می‌آوردند یا کشته می‌شد یا به دریا انداخته می‌شد همهٔ افراد کشتی باید تپانچه، شمشیر و دیگر آلات جنگی خودشان را تمیز و براق نگه می‌داشتند و در صورت مشاهده قصور و عدم توجه به این قانون گاهی تنبیه شلاقFlagellation هم اجرا می‌شد هر کس می‌خواست دربارهٔ زندگی آتی و برنامه‌هایش برای آینده صحبت کند باید نفری هزار پوند به هر یک از سرنشینانی که شنونده حرف‌هایش بودند می‌داد. | ## بخش 3: دوران طلایی دزدی دریایی | در این قرارداد، نیروهای دریایی اسپانیا، انگلستان، فرانسه و استان‌های متحد متعهد شدند که نیروهای زیادی را برای محافظت از آب‌های بین‌المللی و برقراری آرامش در منطقهٔ کارائیب آموزش دهند و کشتی‌های جنگی متعددی را برای این امر اختصاص دهند، فرانسه که در آن زمان تحت پادشاهی لوئی چهاردهمLouis XIV of France از سلسله پادشاهان بوربونHouse of Bourbon بود به دلیل نفوذ انگلستان در قاره آمریکا که منجر به ایجاد مستعمرات بسیاری شده بود با امضای این قرارداد در ابتدای کار چندان موافق نبود. این کشور هر چند نیروی نظامیِ دریایی نسبتاً قوی داشت اما در زمینهٔ داشتن دزدانِ دریایی بومی برخلاف اسپانیا و انگلستان عملاً حرفی برای گفتن نداشت و به همین دلیل به خاطر جلوگیری از حملات دزدان دریایی به کشتی‌های نظامی و مسافری و باربری اش صلاح در این دید که به جمع امضا کنندگان این قانون بپیوندد. با شکل‌گیری این نیروی متحد در عرض چند سال اکثر دزدان دریایی یا در جنگ با نیروهای محافظ دریا کشته شدند یا به اسارت درآمدند و به زندان افتادند و در نهایت به چوبهٔ دارHanging سپرده شدند. ثبت و اجرای قرارداد اوترخت برای مقابله با دزدان دریایی تبعات بسیاری به همراه داشت، در ماه‌های آغازین این قرارداد هیچ واکنشی از طرف دزدان صورت نگرفت اما با شروع حملات قوای متحد. ورق برگشت، شدت و بازخورد حملات به گونه‌ای بود که تعداد بسیار زیادی از دزدان به نقاط نامعلومی فرار کردند و تعداد بسیاری از آن‌ها وقتی در تنگنا قرار گرفتند به شیوهٔ دزدان دریایی انتحارSuicide کردند و برخی از آن‌ها غنایمی را که در طی سال‌ها راهزنی به دست آورده بودند در جای نامعلومی پنهان ساختند. از جمله نکات اصلی و تبعات قرارداد اوترخت می‌توان به چند مورد اشاره داشت: تنها بازمانده: تنها دزد دریایی بازمانده و سرشناسی که توانست ثروت بی‌شمارش را بردارد و فرار کند هنری آوریHenry Every بود. خودکشی از نوع دزد دریایی: چند ماه پس از پیمان اوترخت بسیاری از ملوانانی که در میان دزدان دریایی بودند به نیروهای فرانسه، انگلیس و دیگر متحدان که علیه دزدان دریایی بسیج شده بودند پیوستند. هجمه و یورش نیروهای متحد علیه دزدان دریایی به شکلی بود که بسیاری از آن‌ها در هنگام نزدیک شدن کشتی‌های متحد و درگیری مستقیم از ترس مرگ فجیع و چوبه دار به دریا می‌پریدند. خاکسپاری از نوع دزد دریایی: در همان زمان اجرای قرارداد تعدادی از سرشناسان دزدان دریایی همان روش دفن گنج‌های بزرگ به شیوه و راه و رسم ویلیام کید را پیش گرفتند. پس از اعدام کید با وجود تحت فشار قرار دادن و شکنجه، هیچ‌کس نتوانست گنجینه‌های بزرگی را که به خاک سپرده بود پیدا کند و تا امروز هر از گاهی خبرهایی از ماجراجویان در رابطه با محل یا احیاناً جزیره و غاری در زمینهٔ گنج گمشده کاپیتان کید شنیده می‌شود که صحت هیچ‌کدام تاکنون تأیید نشده، موضوع اصلی آنجا بود که هر یک از دزدان جهت امحای گنج‌های خود راه و روش پیچیده‌ای در پیش می‌گرفت عفو به شیوه‌ای غیر از دزدان: در این میان تعداد بسیار زیادی از ملوانان و جاشوان دزدان دریایی راهی به جز تسلیم نداشتند و نجات را تنها در این راه یافتند مشکل اصلی آنجا بود که این عفو همیشه شامل حال آن‌ها نمی‌گردید، معمولاً بعد از حبس دادگاهی برای بررسی سوابق مجرمانه آن‌ها تشکیل می‌گردید و اگر محرز می‌شد که ملوان نگون‌بخت در کشتار وسیع و بی رحمی و شقاوت جنبه بی‌طرفی یا اعتدال را رعایت نکرده بلافاصله به چوبهٔ دار سپرده می‌شد و تعدادی از آن‌ها که خوش‌اقبال تر بودند در نیروی دریایی علیه دزدان مجدداً به استخدام درمی‌آمدند و در کشتی‌های جنگی یا گشت مشغول می‌شدند. دزدان دریایی زن: در دوران عصر طلایی راهزنی حداقل دو مورد از ورود زنان به زندگی دزدان وجود دارد (معمولاً با لباس مبدل و در قالب مرد) بهترین دزد دریایی زن شناخته شده، آن بونیAnne Bonny است که معمولاً با نام مختصر بانی خوانده می‌شد؛ و زن دیگر به نام ماری رید،Mary Read بانی در بندر ناسائو از همسرش جدا شد و با معشوقه خودش کاپیتان جک رکهم فرار کرد، تا قبل از این بانی حتی با لباس مبدل در ارتش بریتانیا هم مدتی خدمت کرده بود. او پس از ترک شوهرش به منطقه کارائیب آمد و به جک رکهم و خدمه اش پیوست، با حمله جک به یک کشتی که زن دیگر یعنی ماری رید یکی از خدمه اش بود، ماری نیز دستگیر و به کشتی جک منتقل شد، به دلیل ظاهر زیبا گفته شده که لحظاتی را به تنهایی با بانی معشوقه جک به سر می‌برده و زمانی که جک پی به موضوع می‌برد و مظنون به رابطه مخفیانه آن دو می‌شود، ماری مجبور می‌شود که ماهیت اصلی خودش را فاش سازد، هنگامی که کشتی آن‌ها در تاریخ ۱۷۲۰ مورد حمله قرار گرفت، تنها دو زن (ماری و بانی) و یک ملوان ناشناس به دفاع از آن پرداختند در حالی که سایر ملوانان به دلیل افراط در نوشیدن شراب مست بودند و حال طبیعی نداشتند، در پایان آن‌ها دستگیر و بازداشت شدند، پس از دستگیری این دو زن، هر دو متهم به دزدی دریایی و محکوم به اعدام شدند اما اعدام آن‌ها با این ادعا که باردار هستند متوقف شد، یک ماه بعد ماری در زندان مُرد. گفته شده به دلیل تب و عوارض ناشی از زایمان بوده، اما هیچ اطلاعی از سرنوشت زن دیگر، بانی در دست نیست حتی معلوم نشد که زایمان کرد یا اعدام شد. ثروتمندترین دزدان دریایی در سال ۲۰۰۸ مجله فوربزForbes تحقیق دسته اولی را آغاز کرد که بیانگر موضوع جالبی بود، این مجله با احتساب، انواع ریخت و پاش‌ها، حقوق ملوانان، هزینه تعمیرات، باج و رشوه پرداختی به بعضی از مسئولان امور، به جمع مبلغی برای هر یک از دزدانِ این لیست رسید که نکتهٔ جالبی است، طبق این جدول پر درآمدترین دزد دریایی تمام دوران تاکنون ساموئل بلامیSamuel Bellamy معروف به سام سیاهBlack Sam بوده با مجموع درآمد ۱۲۰ میلیون دلار، بلامی متولد ۱۶۸۹–۱۷۱۷ با تنها ۲۸ سال سن در هنگام مرگ جوان‌ترین و ثروتمندترین دزد دریایی انگلیسی قرن ۱۷ می‌باشد. به دلیل سخاوت و رحمی که بر مسافران می‌آورد از طرف گروه وی به او لقب رابین هودRobin Hood دزدان دریایی داده شد، جدول زیر نمونه کامل این تحقیق و درآمدها می‌باشد. کتاب تاریخ عمومی دزدان دریایی که در سال ۱۷۲۴ توسط کاپیتان چارلز جانسون نوشته شد تا آن زمان کامل‌ترین مرجع برای شناخت دزد دریایی، زندگی، حملات و غارت آن‌ها بود و به عنوان منبع اصلی برای شرح حال بسیاری از دزدان دریایی شناخته شد. اعم از ادبیات، موسیقی، و به‌خصوص نقاشی دزدان دریایی موج تازه‌ای به نام موج رومانتیک که دوره‌ای از هنر در اروپا بود را به وجود آوردند. طبق رسم دزدان دریایی در جزیره‌ای خالی از سکنه و متروک تنها با یک تپانچه و یک گلوله رها می‌شود تا سرنوشت برای او مقدر نماید هر آنچه که هست. در زمینهٔ نقاشی هم آثار بسیار زیادی از این دست وجود دارد که اغلب نمایانگر جنگ میان کشتی‌ها و گاهی غارت آن‌ها می‌باشد، در بحث‌های بین‌المللی سال ۱۹۹۰ پیشنهاد شد که یک روز به نام روز دزدان دریاییPirate Day انتخاب شود. در این روز که مطابق با ۱۹ سپتامبر می‌باشد و به عنوان جشن تعطیلات مسخره‌آمیز هم از آن یاد می‌شود. | ## جمع‌بندی | اغلب مردم لباس‌هایی به شکل و شمایل دزدان می‌پوشند و با لهجهٔ دزدان دریایی با یکدیگر صحبت می‌کنند.