موضوع مقاله: سیگنال واو! | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سیگنال واو! | مقدمه: اِهمَن» در ۱۵ اوت ۱۹۷۷، زمانی که در حال کار بر روی پروژه جستجوی هوش فرازمینی در رصدخانه رادیویی دانشگاه اوهایو (معروف به «گوش بزرگ» ) در دانشگاه ایالتی اوهایو بود، کشف شد. | ## بخش 1: سیگنال واو! | به جز «سیگنال واو»، جستجو برای هوش فرازمینی تاکنون نتایج قابل توجهی به همراه نداشته است. در ژوئن ۲۰۱۷، دانشمندی پیشنهاد داد که منبع این سیگنال، عبور دو دنباله‌دار از نزدیکی زمین بوده است اما این تئوری با انتقادهای زیادی مواجه شده است. سیگنال Wow، این عکس اسرارآمیزترین سیگنالی است که به زمین رسیده و ممکن است منشأ آن تمدنی بیگانه باشد. در ۱۵ اوت ۱۹۷۷، یک ستاره‌شناس در دانشگاه ایالتی اوهایو، در حال گوش دادن به کهکشان با تلسکوپ رادیویی قدرتمند Big Ear، بود و پژواک متفاوت که منبع آن در صورت فلکی قوس بود را شنید و آن را پرینت کرد، به جای ۱ و ۲های معمولی، با جریانی از حروف و اعداد رو به رو شد و دور "6EQUJ5" خط کشید. هنگامی که جری اِهمن متوجه سیگنال بسیار ساختار یافته و به ظاهر عمدی در پرینت کامپیوتری داده‌های رادیویی شد، کلمه ای را یادداشت کرد: 'واو یا عجب!' سیگنال عجب! به هر حال، سیگنال دو دقیقه و نیم ادامه یافت و ۳۰ برابر بلندتر از صدای پس زمینه فضا بود اما دانشمندان هرگز نتوانستند برای بار دوم سیگنال را دریافت کنند. به دلیل نداشتن اطلاعات کافی، آنها تصور کردند که سیگنال فقط نویز تصادفی از یک ستاره دنباله دار یا منبع طبیعی دیگر است. مسلماً قانع‌کننده‌ترین سیگنال جستجوی جهانی برای هوش فرازمینی که تاکنون یافت شده است. نام‌گذاری اهمن در حالی که از این ترتیب موجود در سیگنال‌ها متعجب شده بود بر روی فایل پرینت شده کامپیوتری، دور سیگنال‌ها را خط کشیده و در کنار آن تعجب خود را با نوشتن واژه «wow» نشان داد. اهمن پس از این رخداد گفت: جزئیات مد خط هیدروژن به عنوان فراوان‌ترین عنصر در جهان در حدود هزار و ۴۲۰ مگاهرتز است؛ بنابراین، ممکن است فرازمینی‌ها از این بسامد برای ارسال یک سیگنال پر قدرت استفاده کرده باشند. اما «واو!» بسیار باریک بود، که نشان می‌دهد توسط یک فرستنده غیرطبیعی و ساخت بیگانه تولید شده است. هیچ مدولاسیون قابل تشخیصی نداشت «تکنیکی که برای انتقال اطلاعات از طریق امواج رادیویی استفاده می‌شود» همچنان قوی‌ترین کاندید برای انتقال رادیویی فرازمینی است که تاکنون شناسایی شده است. روش‌های جستجوی جهانی برای هوش فرازمینی روش‌های جستجوی جهانی برای هوش فرازمینی، برای یافتن نشانه‌های حیات گوش دادن به سیگنال‌های رادیویی، جستجوی لیزر یا دیگر شواهد بصری موجودات فضایی از زمانی که تلاش‌ها در دهه ۱۹۶۰ آغاز شد، بسیار تکامل یافته است. | ## بخش 2: سیگنال واو! | استانداردهای این رشته برای آنچه که ممکن است به عنوان شواهد بیگانگان واجد شرایط باشد نیز تغییر کرده است. با استفاده از تلسکوپ‌های رادیویی بزرگ، ستاره شناسان بر روی یک تکه کوچک از آسمان تمرکز می‌کنند و به ضعیف‌ترین نشانه انتقال غیرعادی که از فرکانس ۱۴۲۰ مگاهرتز می‌رسد گوش می‌دهند. و این دقیقاً همان کاری است که جری اِهمن و دیگر داوطلبان با تلسکوپ گوش بزرگ در ایالت اوهایو تابستان ۱۹۷۷ انجام می‌دادند. آن‌ها به تکه‌ای از آسمان نزدیک صورت فلکی قوس گوش می‌دادند و قدرت سیگنال شناسایی شده در آن را اندازه‌گیری می‌کردند. در حالی که بسیاری از ستاره شناسان و علاقه مندان بر این باورند که این یک پیام واقعی از یک تمدن بیگانه بود، دیگران همچنان در این مورد تردید دارند. حقیقت ممکن است هرگز شناخته نشود، اما 'وای!' همچنان به الهام بخشیدن و شیفتگی کسانی که به ستاره‌ها نگاه می‌کنند و تعجب می‌کنند که آیا ما واقعاً در جهان تنها هستیم، ادامه می‌دهد. آنها می‌گوید اگر حیات هوشمند در خارج زمین وجود داشته باشد، باید درک درستی از امواج رادیویی و طیف الکترومغناطیسی داشته باشند. دانشمندان سال‌ها این کار را ادامه دادند و همیشه همان ۱ و ۲ تابش پس‌زمینه معمولی را دریافت می‌کردند تا اینکه در ۱۵ اوت، گوش بزرگ سیگنال شگفت‌انگیزی را دریافت کرد که تا اکنون مورد بحث قرار دارد ما یک گونه پر سروصدا هستیم و چندین دهه است که حضور خود را در کیهان تبلیغ می‌کنیم و انواع پیغام‌ها در اشکال مختلف را به فضا ارسال کرده‌ایم که ممکن است توجه تمدن‌های پیشرفته را به خود جلب کنیم و این ریسک زیادی را در پی خواهد داشت، اگر تمدنی متخاصم سیگنال‌های ما را دریافت کند، می‌توانند آن را مانند فانوس دنبال کرده و به زمین برسند… از آنجایی که آسمان بسیار بزرگ است، دو رویکرد اساسی برای جستجوی SETI وجود دارد: جستجوی میدان گسترده، در این روش، تکه‌های بزرگ آسمان را یکی یکی برای سیگنال‌ها بررسی می‌کنید. جستجوی میدان گسترده به شما امکان می‌دهد در مدت زمان کوتاهی کل آسمان را با وضوح پایین جستجو کنید. با این حال، اگر سیگنالی شناسایی شود، تعیین منبع دقیق بدون جستجوی بعدی با وضوح بالا دشوار خواهد بود. جستجوی هدفمند، در این روش، شما تحقیقات فشرده‌ای را روی تعداد محدودی (۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰) ستاره‌های خورشیدی را برای سیگنال‌های ET انجام می‌دهید. جستجوی هدفمند امکان بررسی دقیق‌تر مناطق کوچکی را فراهم می‌کند که فکر می‌کنیم ممکن است مکان‌های احتمالی ET باشند، مانند ستارگان با سیارات و شرایط مساعد برای زندگی همان‌طور که می‌شناسیم. با این حال، این رویکرد بخش‌های بزرگی از آسمان را نادیده می‌گیرد و اگر حدس و گمان اشتباه باشد، ممکن است چیزی حاصل نشود. | ## بخش 3: سیگنال واو! | اگر سیگنالی شناسایی شود، یک سری مراحل برای تأیید فرازمینی بودن سیگنال وجود دارد: تلسکوپ رادیویی از هدف خارج می‌شود (خارج از محور) سیگنال باید از بین برود و زمانی که تلسکوپ به سمت هدف برگشته است، باید برگردد. هنگامی که یک سیگنال تأیید شد، مراحل بسیار خاصی وجود دارد که باید در انتشار این اطلاعات دنبال شود و بدون هماهنگی با مقامات بین‌المللی پاسخی به سیگنال ارسال نمی‌شود. وقتی گیرنده دیگر، سه دقیقه بعد همان قسمت از آسمان را پوشش داد، سیگنالی دریافت نکرد. از این مسئله می‌توان نتیجه گرفت که یا دستگاه اشتباه کرده است و چیزی که وجود نداشته را دریافت کرده (که این احتمال، بسیار کم است) یا اینکه منبع سیگنال از بین رفته یا این که تغییر مکان داده است. دانشمندان به مدت یک ماه، ۲۴ ساعته آن قسمت از آسمان را زیر نظر گرفتند تا شاید بار دیگر چنین سیگنالی را دریافت کنند. با این حال به امید دریافت دوبارهٔ سیگنال، تلسکوپ رادیویی گوش بزرگ به جستجو ادامه می‌دهند. احتمالات ممکن نزدیکترین ستاره به محل مشاهده سیگنال، ۲۲۰ سال نوری از زمین فاصله دارد. اگر از چنین فاصله‌ای قرار باشد با رادیو تلسکوپ بزرگی مانند رصدخانه آرسیبو سیگنالی مشابه فرستاده شود تا با مشخصات مورد نظر دریافت شود، این فرستنده به توانی پیرامون ۲٫۲ گیگا وات نیاز دارد. احتمال دیگری که برای توضیح این پدیده پیشنهاد می‌شود، همگرایی گرانشی پرتوهای رادیویی از یک منبع ضعیف، در هنگام گذر از کنار یک ستاره است. بیش از ۱۰۰ رصد پیاپی، پس از مشاهده سیگنال، دریافتن نمونه مشابه آن در همان منطقه ناموفق بوده‌اند. چرا که رادیو تلسکوپ گوش بزرگ، در یک لحظه، تنها یک میلیونیم آسمان را پوشش می‌دهد و اگر فرض شود که آنتن فرستنده سیگنال، در یک لحظه، یک میلیونیوم آسمان را پوشش می‌داده، آنگاه احتمال هم خط شدن دو رادیو تلسکوپ ۱ در تریلیون خواهد شد!. در ژوئن ۲۰۱۷ دانشمندی از کالج سن پترزبورگ ایالت فلوریدا به نام آنتونیو پاریس مدعی شد که منبع این سیگنال، یک ابر هیدروژنی (ابر میان‌ستاره‌ای) بوده که بر اثر عبور دو دنباله‌دار 266P/Christensen و 335P/Gibbs از نزدیکی زمین در ۱۵ اوت ۱۹۷۷ پدید آمده است. برای اثبات این موضوع، در هنگام عبور دوباره این دو دنباله‌دار از نزدیکی زمین، او رصدخانه‌های رادیویی را به سوی آنها نشانه رفت و نتایجی کاملاً یکسان دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | با این حال، این تئوری مورد انتقادهای فراوانی از جمله از سوی اعضای تیم تحقیقاتی گوش بزرگ اصلی قرار گرفته است؛ زیرا تحلیلی با جزئیات بیشتر نشان می‌دهد که دنباله‌دارهای مذکور در زمان درست در دامنه شعاع نبوده‌اند.