موضوع مقاله: برج کج پیزا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # برج کج پیزا | مقدمه: برج کج پیزا ( ) در شهر پیزا در ناحیهٔ توسکانی ایتالیا با اینکه تنها برج کج جهان نیست، ولی از شناخته‌شده‌ترین آنها است. | ## بخش 1: برج کج پیزا | این برج، نشان اصلی شهر پیزا است و در ۱۹۸۷ نیز در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. برج کج پیزا یا به طور خلاصه برج پیزا ( )، یا برج ناقوس مستقل کلیسای جامع پیزا است. این برج به دلیل کجی تقریباً چهار درجه‌ای خود که ناشی از یک فونداسیون ناپایدار است، شناخته می‌شود. این برج یکی از سه سازه در میدان کلیسای جامع پیزا ( ) است که شامل کلیسای جامع و تعمیدگاه پیزا می‌شود. با گذشت زمان، این برج به یکی از پربازدیدترین جاذبه‌های گردشگری جهان و همچنین به نمادی از معماری ایتالیا تبدیل شده است و سالانه بیش از 5 میلیون بازدیدکننده دارد. ارتفاع برج از سطح زمین در قسمت پایین ۵۵.۸۶ متر (۱۸۳ فوت و ۳ اینچ) و در قسمت بالا ۵۶.۶۷ متر (۱۸۵ فوت و ۱۱ اینچ) است. این برج در طول ساخت و ساز در قرن دوازدهم میلادی، به دلیل زمین نرمی که نمی‌توانست وزن سازه را به درستی تحمل کند، شروع به کج شدن کرد. این سازه بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ با کارهای اصلاحی تثبیت شد که کجی را به ۳.۹۷ درجه کاهش داد. تاریخ علت ساخت در سدهٔ ۱۲ (میلادی) مردم شهر پیزا تصمیم گرفتند کلیسای آنها برجی داشته باشد که برج سینت مارک را تحت تأثیر قرار دهد. گفته می‌شود در آن دوره، ثروتمندان ایتالیا و طبقهٔ اشراف برای رقابت با یکدیگر، سرشناس‌ترین هنرمندان و معماران را مأمور ساختن شاهکارهای معماری می‌کردند. | ## بخش 2: برج کج پیزا | 248 پس از آن که پایه‌های بنا حفر شدند معماری کارآزموده به نام دیوتیسالوی که مسئول ساختمان این برج بود نخستین سنگ آن را بنا نهاد. اما چند سال پس از آغاز ساخت آن، هنگامی که تنها سه طبقه پایینی آن به پایان رسیده بود و پیش از آنکه بلندی برج به ۱۲ متر برسد خمیدگی برج به سوی جنوب‌شرقی نشان داده شده بود. مهندسین آن زمان برای آنکه بتوانند کجی برج را درست کنند یک طرف از طبقات آن را از طرف دیگر بلندتر ساختند اما برج به طرف دیگر خم شد. در سال ۱۳۱۹ (میلادی) معماری به نام جووانی پیزانو طبقهٔ هفتم آن را کامل کرد و ساختمان آخرین بالکن را به پایان رساند و ناقوسهای برج را نزدیک مرکز جرم سازه نصب کرد. در سال ۱۳۵۰ (میلادی) پس از ۱۷۶ سال، ساختمان برج به بلندی ۵۵ متر با تعداد ۷ ناقوس در بالای آن با وزن بیش از ۲۹ تن، پایان یافت. از آن زمان تا نزدیک ۷۵۰ سال بعد، بر انحراف این برج افزوده شده و تا ۲/۴ متر از خط اصلی خود انحراف پیدا کرد. این برج هر سال ۲٫۵ سانتیمتر به سمت زمین کج می‌شد و گفته می‌شد که احتمالاً تا دههٔ ۲۰۸۰ (میلادی) سقوط خواهد کرد. انفجار بیش از هزار بمب در جنگ جهانی دوم در این شهر و رویداد نزدیک ۱۰۰ زمین‌لرزهٔ کوچک و بزرگ در این منطقه، نتوانسته‌است برج کج را به زمین بیندازد و این برج هنوز هم به خمیدگی خود ادامه می‌دهد. بازدید از ۷ ژانویهٔ ۱۹۹۰ به دلیل افزایش خطر ریزش، از بازدید گردشگران از برج پیزا جلوگیری شد؛ زیرا در آن سال، برج پیزا بیش از پیش منحرف شده و به ۴/۵ متر و ۵/۵ درجه رسید. پس از ۱۲ سال و کمی راست‌سازی برج از ۱۵ دسامبر ۲۰۰۱ بار دیگر دیدار از این برج آزاد شد. | ## بخش 3: برج کج پیزا | معماری این برج ۵۵ متر بلندی و هفت ناقوس دارد که به علت خطر ریزش آن، ناقوس‌های آن به صدا درنمی‌آمدند. در سال ۱۳۷۲ (میلادی) شخصی به نام توماس آندره پیزانو المان‌هایی به سبک رومی را برای این برج طراحی کرد از جمله هفت ناقوس که هر کدام از آنها گویای یک نت موسیقی هستند. این منطقه از شن، خاک، و رس آبرفتی حاوی ۶۰ درصد آب تشکیل شده و در حقیقت بنای برج روی یک زمین باتلاقی ساخته شده‌است. چگونگی این برج با زاویهٔ ۶٫۳ درجه نسبت به زاویهٔ قائم توانسته قدرت جرمی خود را در مقابل نیروی گرانش مرکزی حفظ کند. در صورتی که معمار ها می‌توانستند این وضعیت را حفظ کنند این برج با توجه به زمین ماسه‌ای که بر روی آن قرار داشت می‌توانست تا زاویهٔ ۶٫۸ درجه نیز کج شود. اما به دلیل نصب یک لوستر تمام فلزی ۱٫۲ تنی این موضوع تا حد زیادی تحت‌الشعاع قرار گرفت. راست‌شدگی بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ یک گروه کارشناسان بین‌المللی با رهبری میشل جامیول کوفسکی (از لهستان) کارهایی برای ثابت‌نگه داشتن این برج انجام دادند. در نوامبر ۲۰۱۸ گروه ناظر بر راست‌نگه‌داشتن این برج اعلام کردند که از هنگام عملیات راست‌سازی، کجی برج پیزا کم شده و تقریباً به ثبات رسیده‌است. افسانهٔ گالیله بر پایهٔ یک افسانه گالیلئو گالیله که خود نیز یک پیزایی بود، آزمایش‌هایش در مورد سقوط آزاد را در طبقات بالای این برج انجام داده‌است. یک تحقیق مهندسی در سال ۲۰۱۸ به این نتیجه رسید که برج به دلیل اندرکنش دینامیکی خاک و سازه، در برابر لرزش‌ها مقاومت کرده است: ارتفاع و سختی برج همراه با نرمی خاک پی، بر ویژگی‌های ارتعاشی برج تأثیر می‌گذارد به گونه‌ای که با حرکت زمین در اثر زلزله تشدید نمی‌شود. | ## جمع‌بندی | همان خاک نرمی که باعث کج شدن و رسیدن برج به آستانه فروپاشی شد، به جلوگیری از تخریب قابل توجه در صورت وقوع زلزله کمک کرد.