موضوع مقاله: مازراتی گیبلی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مازراتی گیبلی | مقدمه: مازراتی گیبلی نام سه خودروی مختلف است که توسط شرکت خودروسازی ایتالیایی مازراتی تولید شده است: AM115، یک گرند تورر V8 از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۳؛ AM336، یک کوپه V6 با توربوشارژر دوقلو از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸؛ و M157، یک سدان اجرایی از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۳. | ## بخش 1: مازراتی گیبلی | بدنه فولادی آن، که با دماغه‌ای پایین و کوسه‌ای شکل مشخص می‌شود، توسط جورجتو جیوجیارو جوان طراحی شده بود که در آن زمان در گیا کار می‌کرد. این خودرو دارای چراغ‌های جلوی بازشو، صندلی‌های اسپرت چرمی جلو، چرخ‌های آلیاژی و لاستیک‌های 205R15 پیرلی سینتوراتو N72 بود. دو صندلی عقب که چیزی بیش از یک بالشتک بدون پشتی نبودند به مدل تولیدی اضافه شدند و به گیبلی اجازه دادند تا به عنوان یک کوپه فست‌بک ۲+۲ دو در به بازار عرضه شود. این خودرو از یک موتور چهار سیلندر با میل بادامک در جلو بهره می‌برد موتور V8 خشک متصل به یک گیربکس دستی پنج سرعته ZF، و گیربکس اتوماتیک سه سرعته به صورت سفارشی. برای جابجایی و امتیاز آن بود در ۵۵۰۰ دور در دقیقه و گشتاور در ۴۰۰۰ دور در دقیقه است. حداکثر سرعت آن آن را به سریع‌ترین خودروی جاده‌ای مازراتی که در آن زمان تولید شده بود، تبدیل کرد. تولید در مجموع، ۱۱۷۰ دستگاه کوپه و ۱۲۵ دستگاه اسپایدر (شامل ۴۵ دستگاه اسپایدر SS) تولید شد. سیستم تعلیق جلو از نوع جناغی دوبل، کمک‌فنرهای کواکسیال و فنرهای مارپیچی و یک میله ضد غلتش بود. در عقب یک اکسل زنده با فنرهای نیمه‌بیضوی، با یک بازوی گشتاور طولی واحد، کمک‌فنرهای هیدرولیکی و یک میله ضد غلتش وجود داشت. رینگ‌های منیزیمی به صورت استاندارد ارائه می‌شدند که در ابتدا با لاستیک‌های پیرلی سینتوراتو ۲۰۵ نصب شده بودند. حتی با توجه به استانداردهای زمان و کلاس خود، این خودرو حجم زیادی سوخت مصرف می‌کرد، اما مازراتی خودرو را به دو چرخ دنده مستقل مجهز کرد. +موتورها و عملکرد مدل نوع موتور جابجایی قدرت گشتاور سیستم سوخت گیبلی موتور V8 DOHC ۴× کاربراتورهای وبر با چوک دوتایی عمودی ۴۰ DCNF/5 (۴۲ DCNF/9 از سال ۱۹۶۹) گیبلی اس‌اس ۴× کاربراتورهای وبر با چوک دوتایی عمودی ۴۲ DCNF/11 گیبلی (AM336) تاریخچه گیبلی در شصت و دومین نمایشگاه اتومبیل تورین در آوریل ۱۹۹۲ رونمایی شد. | ## بخش 2: مازراتی گیبلی | گیبلی از موتورهای ۲۴ سوپاپ دوقلوی توربوشارژ به روز شده که در سری بیتوربو استفاده شده بودند، نیرو می‌گرفت: یک موتور ۲٫۰ لیتری V6 متصل به یک گیربکس شش سرعته دستی برای بازار ایتالیا، و یک موتور ۲٫۸ لیتری V6 برای صادرات، که ابتدا با یک گیربکس ۵ سرعته دستی و سپس از سال ۱۹۹۵ با گیربکس ۶ سرعته دستی جفت می‌شد. این کوپه برای لوکس بودن و همچنین عملکرد بالا ساخته شده بود و فضای داخلی آن دارای روکش چرم کانولی و تزئینات چوب نارون بود. فضای داخلی به‌روز شده، آینه‌های جانبی جدید، رینگ‌های آلیاژی ۱۷ اینچی پهن‌تر و بزرگتر با طراحی جدید، سیستم تعلیق الکترونیکی کاملاً قابل تنظیم و ترمزهای ABS به آن اضافه شد. اولین مدل، گیبلی کیت اسپورتیوو بود که کیت هندلینگ همنام آن شامل لاستیک‌های پهن‌تر روی چرخ‌های OZ "Futura III" با لبه‌های جداشونده، فنرهای خاص، کمک‌فنرها و میله‌های ضد لغزش بود. مدل دوم ، گیبلی کاپ با نسخه محدود بود که برخی از ویژگی‌های مدل مسابقه‌ای اوپن کاپ را در یک مدل جاده‌ای به ارمغان آورد. از نظر بصری، کاپ از رینگ‌های اسپیدلاین ۵ پره با لبه‌های جداشونده و نشان‌های روی درها قابل تشخیص بود. تم اسپرت در کابین کاپ با چرم مشکی، تریم فیبر کربنی، پدال‌های آلومینیومی و فرمان MOMO ادامه یافت. این خودرو به رینگ‌های آلیاژی ۱۷ اینچی ۷ پره، قاب چراغ‌های جلو مشکی و اصلاحات سیستم تعلیق و گیربکس مجهز شده بود. در ۴ نوامبر ۱۹۹۶ در دریاچه لوگانو، گویدو کاپلینی رکورد سرعت جهانی کیلومتر پروازی روی آب را در کلاس ۵ لیتری شکست. او یک قایق تندرو با بدنه کامپوزیتی را هدایت می‌کرد که از موتور V6 بای توربو از جام گیبلی نیرو می‌گرفت و متعلق به تیم پرایماتیست/ویژه برونو آباته بود. برای جشن گرفتن این رکورد جهانی، مازراتی ۶۰ نسخه ویژه از گیبلی به نام گیبلی پرایماتیست ساخت که دارای رنگ‌آمیزی ویژه آبی اولترامارین و تزئینات داخلی با چرم دو رنگ آبی/فیروزه‌ای و تزئینات گردویی براق بود. جام حذفی گیبلی یک سری مسابقات اتومبیل‌رانی تک‌ساخت برای گیبلی، به نام Open Cup، دو فصل - ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ - برگزار شد. | ## بخش 3: مازراتی گیبلی | آنها بر اساس مدل دو لیتری ساخته شده بودند و موتورهای تیپو AM 577 آنها روی تنظیم شده بود. با استفاده از توربوشارژرهای غلتکی، اگزوز با جریان آزادتر و کامپیوترهای سوخت‌رسانی مجدد؛ یک قفس غلتشی، صندلی‌های مسابقه‌ای اسپارکو، یک فرمان مسابقه‌ای مومو، دسته دنده و پدال‌های آلومینیومی، کمربندهای ۵ نقطه‌ای، سیستم اطفاء حریق خودکار، محافظ کارتر آلومینیومی، ورودی‌های هوای فیبر کربنی، سیستم سوخت‌رسانی اصلاح‌شده و چرخ‌های ۱۷ اینچی ۵ پره اسپیدلاین، تجهیزات را تکمیل کردند. در سال ۱۹۹۵ هشت مسابقه برگزار شد، دو مسابقه در ایتالیا و شش مسابقه در سراسر اروپا. در سال ۱۹۹۶، این خودرو به‌روزرسانی اصلاح‌شده‌ای دریافت کرد که منجر به زمان‌های مشابه پیست با زمان‌های فراری ۳۵۵ چلنج شد. پس از پایان فصل مسابقات ۱۹۹۵، چندین دستگاه از ۲۳ خودروی اصلی در رویدادهای ملی GT مورد استفاده قرار گرفتند. سیستم تعلیق در جلو از نوع مک‌فرسون استرات و در عقب از نوع نیمه‌دنباله‌ای بود و در هر دو محور از فنرهای مارپیچی، کمک‌فنرهای دوکاره و میله‌های ضد لغزش استفاده می‌شد. همچنین در هر چهار چرخ از ترمزهای دیسکی تهویه‌دار و فرمان از نوع رک اند پینیون با کمک سروو استفاده می‌شد. این موتور، آخرین تکامل موتور تمام آلومینیومی مازراتی، DOHC، ۴ سوپاپ در هر سیلندر و ۹۰ درجه V6 بود که به توربوشارژرهای دوقلوی IHI خنک‌شونده با آب و دو اینترکولر هوا به هوا، یکی برای هر دسته سیلندر، مجهز شده بود. +موتورها، عملکرد و اعداد تولید مدل سال‌ها جابجایی قدرت گشتاور اوج حداکثر سرعت شتاب۰–۱۰۰ کیلومتر بر ساعت (۰–۶۲ مایل بر ساعت) (ثانیه) یادداشت‌ها واحدهاساخته شده گیبلی ۲٫۰ ۱۹۹۲–۱۹۹۸ در ۶۲۵۰ دور در دقیقه در ۴۲۵۰ دور در دقیقه ۵٫۷ فقط ایتالیا و اروپا ۱٬۱۵۷"Ghibli (2.0) - 1992 to 1998". جام گیبلی ۱۹۹۶–۱۹۹۷ در ۶۵۰۰ دور در دقیقه در ۴۰۰۰ دور در دقیقه ۵٫۶ ۵۷ پریماتیست جیبلی در ۶۲۵۰ دور در دقیقه در ۴۲۵۰ دور در دقیقه ۵٫۷ ۶۰ گیبلی (M157) جدیدترین، یعنی نسل سوم گیبلی (Tipo M157) در نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۱۳ رونمایی شد. گیبلی با سه موتور ۳ لیتری V6 مختلف عرضه می‌شد: یک موتور توئین توربو یا بنزینی و توربودیزل، گیبلی را به اولین خودروی تولیدی مازراتی تبدیل می‌کند که با موتور دیزلی عرضه می‌شود. | ## جمع‌بندی | یک گیربکس هشت سرعته اتوماتیک به صورت استاندارد در همه مدل‌ها وجود داشت؛ سیستم چهار چرخ محرک با قدرتمندترین موتور V6 نیز موجود بود، اگرچه در بازارهای فرمان راست عرضه نمی‌شد.