موضوع مقاله: شومپرک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شومپرک | مقدمه: این شهر یک مرکز صنعتی به‌شمار می‌رود، اما در عین حال آثار تاریخی و معماری ارزشمندی را نیز در خود جای داده است. | ## بخش 1: شومپرک | مرکز تاریخی شومپرک به‌خوبی حفظ شده و به‌عنوان یک ناحیهٔ یادمانی شهری تحت حفاظت قرار دارد.. پس از جنگ جهانی دوم و اخراج آلمانی‌ها از چکسلواکی، پیشنهادهایی برای تغییر نام شهر به اسامی اصیل چکی مطرح شد. جغرافیا شومپرک حدود ۴۵ کیلومتری شمال اولوموتس واقع شده و کاملاً در بلندی‌های هانوشوویتسه قرار دارد. نزدیکی آن به کوهستان خروبی یه‌سِنی‌ک باعث شده که لقب «دروازهٔ یه‌سِنی‌ک» را بگیرد. شهر در کنار نهر «براتروشوفسکی» واقع شده که به رود دسنا (شاخهٔ موراوای علیا) می‌ریزد و مرز جنوبی منطقهٔ شهری را تشکیل می‌دهد. این شهر به‌دلیل داشتن ذخایر فلزهای گران‌بها به‌سرعت رونق گرفت و به مرغزار موراویا تعلق داشت. در ۱۳۴۰، کارل چهارم شومپرک را به خاندان لیپا واگذار کرد، اما در ۱۳۵۲ آن را بازپس گرفت. در ۱۳۹۱، یوست موراویا به شهر حقوق ماگدبورگ اعطا کرد، از جمله حق «یک مایل» که انحصار تولید و تجارت در شعاع ۷٫۵ کیلومتری را تضمین می‌کرد. | ## بخش 2: شومپرک | در سپتامبر ۱۴۲۴، ارتش هوسی وارد موراویا شمالی شد و با گشودن دروازه‌ها توسط هم‌فکران هوسی، شومپرک نیز تسخیر شد. در ۱۴۹۰، نشست نمایندگان بوهم و موراویا در شومپرک، از نامزدی ولادیسلاو دوم برای تاج‌وتخت پشتیبانی کرد. در قرن ۱۶ که نسبتاً آرام بود، با رونق صنعت نساجی، شهر توانست خود را از رعیت‌بودن آزاد کند و در ۱۵۶۲ مستقیماً زیر نظر پادشاه بوهم قرار گرفت. در ۱۶۲۲، به‌دلیل شرکت در شورش بوهم، امتیازات شهر لغو شد و به خاندان لیختن‌اشتاین واگذار شد. بین سال‌های ۱۶۷۹ تا ۱۶۹۳، ۲۵ نفر از ساکنان شهر در محاکمات جادوگری در موراویا شمالی اعدام شدند. تا قرن ۱۹، تعداد کارخانه‌ها افزایش یافت و شومپرک به مرکز کتان و ابریشم در موراویا تبدیل شد. همچنین کارخانه‌های چدن‌ریزی، کاشی‌سازی، نفت معدنی، ابزار بافندگی، اره‌بری، چرم‌سازی، مقواسازی، کشتارگاه، نیروگاه و گازرسانی فعالیت داشتند. یان زایتس، دانش‌آموز مدرسه صنعتی شومپرک، با خودسوزی علیه اشغال شوروی اعتراض کرد. | ## بخش 3: شومپرک | شرکت دولتی «هدوا» آخرین تولیدکنندهٔ ابریشم در شهر بود که در ۱۹۹۸ بسته شد و در ۲۰۱۹ با توقف تولید نخ، صنعت نساجی شهر پایان یافت... شرکت TDK الکترونیک بزرگ‌ترین کارفرمای صنعتی شهر است که فریت برای خودرو تولید می‌کند. ترابری شومپرک ایستگاه پایانی خط‌آهن به سمت اولوموتس است که به برنو و ویشکوف ادامه دارد... جشنواره‌های سالانه: «بلوز زنده» – بزرگ‌ترین جشنواره بین‌المللی بلوز در اروپای مرکزی (از ۱۹۹۶) «جشن شهر شومپرک» – جشن تاریخی (از ۱۹۹۸) «شهر کتاب می‌خواند» – جشنوارهٔ ادبی و سینمایی (از ۲۰۰۵) «جشن موسیقی صومعه» – کنسرت‌های موسیقی کلاسیک (از ۲۰۰۷) «تئاتر در پارک» – جشنوارهٔ تئاتر «جشنواره بین‌المللی فولکلور» – رژه گروه‌های محلی از سراسر جهان ورزش باشگاه هاکی روی یخ «دراسی شومپرک» در دستهٔ سوم چک بازی می‌کند. کتابخانهٔ شهر (ساخته‌شده در ۱۸۹۴)، مدرسهٔ آلمانی سابق (۱۸۹۷)، و ساختمان تئاتر نئورمانتیک (۱۹۰۱–۱۹۰۲) از دیگر آثارند. کلیسای سابق بشارت مریم، بقایای صومعه دومینیکن است که پس از آتش‌سوزی ۱۷۸۴، به سبک باروک بازسازی شد و اکنون کاربری فرهنگی دارد. خانهٔ «گشادر»، امروزه «خانهٔ دیدار اروپایی»، یکی از قدیمی‌ترین خانه‌ها با نمایشگاه دائمی محاکمات جادوگری در زیرزمین گوتیک است. | ## جمع‌بندی | افراد برجسته لئو سلزاک – خواننده تنور (۱۸۷۳–۱۹۴۶) گردا فرومل – پیکرتراش آلمانی-ایرلندی (۱۹۳۱–۱۹۷۵) یان بالابان – نویسنده، مترجم (۱۹۶۱–۲۰۱۰) میروسلاو کروبت – کارگردان و بازیگر تئاتر سیمونا بابچاکووا – بازیگر آلش والنتا – اسکی‌باز آزاد، قهرمان المپیک یان هودک – اسکی‌باز اهل چک-کانادا شهرهای خواهر شومپرک با شهرهای زیر خواهرخوانده است:...