موضوع مقاله: ترانه پریان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ترانه پریان | مقدمه: این مجموعه برای اولین بار توسط انتشارات شوئیشا در مجلهٔ ویکلی یانگ جامپ از ژوئن ۲۰۰۲ تا اوت ۲۰۰۵ به تعداد ۱۰۷ قسمت در ۱۲ تانکوبون منتشر شده‌است.مانگای الفن لید. | ## بخش 1: ترانه پریان | نسخهٔ انیمه قبل از به پایین رسیدن نسخهٔ مانگا شروع به ساخت شد، به همین علت تفاوت‌هایی بین آن‌ها به ویژه در پایان داستان وجود دارد. در ۲۱ آوریل ۲۰۰۵ یک اووی‌ای نیز برای این مجموعه ساخته شد که وقایع آن در زمان قسمت ۱۰ و ۱۱ انیمه اتفاق می‌افتد. شعر الفن لید یا (ترانه اِلف‌ها) که در نسخه مانگا نمایش داده می‌شود، اثر شاعر رمانتیسم آلمانی ادوارد موریکه می‌باشد که توسط آهنگساز اتریشی هوگو ولف تبدیل به موسیقی شده‌است. داستان داستان الفن لید در کاماکورا، ژاپن رخ می‌دهد و تمرکز آن بر روی نژادی تکامل یافته و جدید از انسان به نام دیکلونیئوس است. دیکلونیئوس یا انسان‌های دارای شاخ، یک گونهٔ جهش‌یافته از انسان‌ها هستند که ممکن است گام جدیدی در فرگشت انسان باشند. دیکلونیئوس‌ها دارای دو شاخ بر روی سر و قدرت ماورائی فراوانی بودند که توسط دستان نامرئی آن‌ها ارائه می‌شود. انسان‌ها با حراسی که از این قدرت داشتند، آن‌ها را در یک مرکز تحقیقات محرمانه قرنطینه کرده تا بر روی آن‌ها مطالعه و آزمایش انجام دهند. در بین این جهش یافته‌ها به‌طور اتفاقی شخصیت اصلی داستان، یک دختر جهش یافته به نام لوسی سعی در فرار داشت و بسیاری از نگهبانان را در این راه به قتل رساند. | ## بخش 2: ترانه پریان | او موفق به فرار شد اما در انتها توسط یک تک‌تیرانداز مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به دریا پرتاب شد، به همین دلیل دچار فراموشی گردید. جریان آب او را به شهر کاماکورا کشاند، مکانی که وقایع ترانه پریان در آنجا اتفاق می‌افتد. لوسی در کنار ساحل با دو فرد محلی به نام‌های کتا و یوکا آشنا شد که آن‌ها برای او نام نیو را انتخاب کردند چون فقط قادر به گفتن کلمه نیو بود.داستان ترانه پریان در پایگاه اطلاعات انیمه - بازبینی در ۲ سپتامبر ۲۰۱۲ آن‌ها تصمیم گرفتند نیو را به خانه خود برده و از او مراقبت کنند. اما با گذشت زمان نیو بیشتر دردسرساز می‌شد و در این میان یوکا متوجه شد کتا بسیار به فکر نیو است و تمام وقت خود را صرف نیو کرده و به او اهمیت نمی‌دهد. لوسی احساسات فراوانی از تنفر و انتقام علیه انسان‌ها در خود ایجاد کرده بود که دلیل اصلی آن رفتاری است که در دوران کودکی با او داشتند، شاخ‌های او را مسخره می‌کردند و به او لقب عجیب و غریب می‌دادند. او در این فاصله بسیار سریع و کشنده است، و می‌تواند هر شیء در نزدیکی خود را با سرعت فوق‌العاده زیاد به قصد کشتن در فواصل دورتر پرتاب کند. همچنین در هنگام تمرکز قادر به متوقف و منحرف کردن بیشتر گلوله‌ها و مهمات جنگی است. او به کمتر کسی رحم می‌کرد و بدون هیچ نگرانی انسان‌ها را می‌کشت به طوری که به نظر می‌رسید از این کار لذّت می‌برد، اگرچه در قسمت‌های پایانی نسبت به اعمال خود ابراز پشیمانی کرد به ویژه نسبت به کُتا.صداگذاری: سانائه کوبایاشی (نسخهٔ ژاپنی)، کیرا وینسنت دِیویس (نسخهٔ انگلیسی). | ## بخش 3: ترانه پریان | نیو شخصیت دوم لوسی که بعد از اصابتٔ گلولهٔ ۵۰BMG توسط تک‌تیرانداز به کلاه خودی که مانند روکش بر روی سر او بود به وجود آمد. نیو شخصیت بچگانه‌ای دارد و هیچ آگاهی از جهان ندارد، حتی فراموش کرده که یک جهش‌یافته‌است و چگونه از دست‌های نامرئی خود استفاده کند، و مانند یک انسان با شاخ باقی‌مانده‌است. هنگامی که ضربه‌ای به سر نیو یا او با خشونت مواجه می‌شود به شخصیت دیگر خود، لوسی بر می‌گردد. او در کودکی پدر و خواهر خود را در سانحه‌ای از دست داده بود، اما هیچ‌یک از این اتفاقات را به خاطر نداشت. مایو یک دختر جوان بی‌خانمان حدوداً سیزده ساله (در نسخهٔ مانگا او دوازده سال دارد و سیزده ساله می‌شود؛ اما در انیمه ۱۳ ساله است و وارد ۱۴ می‌شود) بینندگان او را برای اولین بار هنگامی مشاهده می‌کنند که برای پس دادن چتری که در ساحل پیدا کرده بود به مسافرخانه‌ای که کتُا، یوکا و نیو در آن ساکن هستند رفت. کوراما برای او به مانند پدری می‌ماند، زیرا او به یک امید قلبی نیاز داشت تا بتواند زیر شکنجه‌های شدید آزمایش‌های سازمان دوام آورد و معتقد بود با این کار، پدرش به او افتخار خواهد کرد، و کوراما نیز به نوبه خود او را به چشم دختر خود می‌دید و بسیار به او اهمیت می‌داد. پس از فرار لوسی از آزمایشگاه، کوراما نانا را برای پیدا کردن او فرستاد (دیکلونیئوس توسط دورآگاهی قادر به حس کردن یکدیگر هستند) و به عنوان پاداش، کراوات خود را به او هدیه داد، چیزی که نانا همیشه آرزوی داشتن آن را داشت. | ## جمع‌بندی | این شخصیت‌ها بر اساس سبک‌های نقاشی گوستاو کلیمت، نقاش نمادگرای اتریشی کشیده شده‌اند که شامل بوسه و دیگر آثار مشابهی با تقلید ژست‌ها، رنگ‌ها و الگوهای دیگر این نقاش هستند.الفن لید.