موضوع مقاله: جرج فورمن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جرج فورمن | مقدمه: جورج فورمن در ۴۵ سالگی مایکل مورر ۲۶ ساله را شکست داد و با این کار مسن‌ترین فردی شد که تاکنون به مقام قهرمانی سنگین‌وزن جهان رسیده است. | ## بخش 1: جرج فورمن | فورمن برای آخرین‌بار ۲۰ سال پیش از پیکار خود با مایکل مورر به این مقام دست یافته‌بود. جرج فورمن که با لقب «جرج بزرگ» شناخته می‌شد، یک تاجر موفق و در عین حال یک کشیش رسمی بود و کلیسای ویژهٔ خود را داشت. در واقع در همه طول عمر ورزشی جورج فورمن، تنها کسی که موفق به شکست او به‌وسیلهٔ ناک‌اوت کردن شد، محمد علی بود. حتی در دوران بازگشت فورمن در میان سالی نیز هیچ‌کس موفق نشد با ناک‌اوت بر او پیروز شود. جورج فورمن نخستین‌بار برای کسب عنوان قهرمانی در یک نمایش کاملاً مقتدرانه، جو فریزر افسانه‌ای را در ۲ راند شش بار نقش زمین کرده و نهایتاً او را ناک‌اوت کرد. در خارج از دنیای بوکس، او یک کارآفرین موفق بود و به خاطر تبلیغ دستگاه گریل جورج فورمن که موفق به فروش بیش از ۱۰۰ میلیون عدد از آن در سراسر جهان شد، شناخته می‌شد. فورمن که مادرش هنگام کودکی جورج با او ازدواج کرده بود بزرگ شد، اما پدر بیولوژیک وی لروی مورهد بود. فورمن در سن شانزده سالگی دچار تحولات قلبی شد و پس از دیدن تبلیغاتی برای ارتش در تلویزیون مادر خود را متقاعد کرد که او را برای کار در ارتش ثبت نام کند. وی پس از نقل مکان به پلیسانتون، کالیفرنیا، با کمک یک سرپرست، شروع به آموزش بوکس کرد. | ## بخش 2: جرج فورمن | فورمن به فوتبال علاقه‌مند بود و جیم براون را پرستش می‌کرد، اما به بوکس روی آورد. دوره حرفه‌ای فورمن در سال ۱۹۶۹ در شهر نیویورک دونالد والهایم را در راند سوم ناک‌اوت کرد و وارد بوکس حرفه‌ای شد. در سال ۱۹۷۰ فورمن مسیر خود را به سمت قهرمانی در رده سنگین‌وزن ادامه داد و در ۱۲ دوره مسابقه خود (۱۱ پیروزی با ناک‌اوت) همه را پیروز شد. در میان حریفانی که از او شکست خوردند، گرگوریو پرالتا بود که در مادیسون اسکوئر گاردن اتفاق افتاد. او همه آنها را با ناک‌اوت از جمله بازی برگشت با پرالتا که او را با ناک‌اوت در راند دهم و پایانی در اوکلند، کالیفرنیا شکست داد و برتری مقابل لروی کالدول (Leroy Caldwell) که در راند دوم او را انداخت. جورج پس از کسب رکورد ۳۲–۰ (۲۹ برد با ناک‌اوت) توسط شورای جهانی بوکس و اتحادیه جهانی بوکس به عنوان مدعی شماره یک سنگین‌وزن جهان معرفی شد. وی تا آن زمان چهار ازدواج قبلی داشت: با آدریان کالهون از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴، سینتیا لوئیس از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹، شارون گودسون از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ و آندره ایسکیت از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵. پنج پسر وی جورج جونیور، جورج سوم ("راهب")، جورج چهارم ("چرخ بزرگ")، جورج پنجم ("قرمز") و جورج ششم ("جوی کوچک") هستند. فورمن در وبگاه خود توضیح داده بود: «من همه پسرانم را جورج ادوارد فورمن نامگذاری کردم تا آنها همیشه چیز دیگری با هم داشته باشند. | ## بخش 3: جرج فورمن | من به آنها می‌گویم اگر یکی از ما پیشرفت کند، همه ما با هم پیشرفت می‌کنیم و اگر کسی شکست بخورد، همه ما با هم شکست می‌خوریم.» جورج سوم مانند پدرش، حرفه بوکس و کارآفرینی را دنبال کرده است. میچی از ازدواج با آدرین کالهون، و دیگر دخترش فریدا (Freeda Foreman) که حاصل ازدواج جداگانه‌ای است یک بوکسور حرفه‌ای با رکورد ۵–۱ بود که در سال ۲۰۰۱ بازنشسته شد و در سال ۲۰۱۹ در ۴۲ سالگی در یک بظاهر خودکشی درگذشت. جورجتا در سال ۲۰۰۹ صاحب دختری به نام ایزابلا براندی لیلجا (فورمن) شد و در سال ۲۰۱۲ کورتنی ایزاک (فورمن) زاده شد. در سال ۲۰۱۳ جایزه «انسان خوب» (Good Guy) به پاس گرامیداشت حس میهن‌پرستی و خدمت به جامعه جورج فورمن، جایزه لژیون آمریکایی در ۹۵مین کنوانسیون ملی جیمز وی. جایگاه در رده‌بندی‌های معتبر جهانی رتبه ۷ در فهرست ۱۰۰ مشت زن بزرگ سنگین‌وزن همه دوران مجلهٔ رینگ پیش از جو فریزر، پس از جک دمپسی. رتبه ۱۹ در جدول رتبه‌بندی قهرمانان سنگین‌وزن جهان وبگاه بوکس رک پیش از نیکولای والوئف، پس از باب پاستور. کارنامه بوکس حرفه‌ای نتیجهرکوردحریفثبتراند، زمانتاریخسنمحلتوضیح۸۱شکست۷۶–۵ شانون بریگزMD۱۲۲۲ نوامبر ۱۹۹۷ ۸۰پیروزی۷۶–۴ لوو ساوارس۱۲۲۶ آوریل ۱۹۹۷ ۷۹پیروزی۷۵–۴ کرافورد گریمزلیUD۱۲۳ نوامبر ۱۹۹۶ ۷۸پیروزی۷۴–۴ آکسل شولتسMD۱۲۲۲ آوریل ۱۹۹۵ ۷۷پیروزی۷۳–۴ مایکل موررKO۱۰ (۱۲), ۵ نوامبر ۱۹۹۵ ۷۶شکست۷۲–۴ تامی موریسونUD۱۲۷ ژوئن ۱۹۹۳ ۷۵پیروزی۷۲–۳ پیر کوئتزرTKO۸ (۱۰), ۱۶ ژانویه ۱۹۹۳ ۷۴پیروزی۷۱–۳ الکس استوارت۱۰۱۱ آوریل ۱۹۹۲ ۷۳پیروزی۷۰–۳ جیمی کی. الیسTKO۳ (۱۰), ۷ دسامبر ۱۹۹۱ ۷۲شکست۶۹–۳ ایواندر هالیفیلدUD۱۲۱۹ آوریل ۱۹۹۱ ۷۱پیروزی۶۹–۲ تری اندرسونKO۱ (۱۰), ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۰ ۷۰پیروزی۶۸–۲ کن لاکوستاKO۳ (۱۰), ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۰ ۶۹پیروزی۶۷–۲ آدیلسون رودریگوئزKO۲ (۱۰), ۱۶ ژوئن ۱۹۹۰ ۶۸پیروزی۶۶–۲ مایک جیمسونTKO۴ (۱۰), ۱۷ آوریل ۱۹۹۰ ۶۷پیروزی۶۵–۲ گری کانیKO۲ (۱۰), ۱۵ ژانویه ۱۹۹۰ ۶۶پیروزی۶۴–۲ اورت مارتینUD۱۰۲۰ ژوئیه ۱۹۸۹ ۶۵پیروزی۶۳–۲ برت کوپرRTD۲ (۱۰), ۱ ژوئن ۱۹۸۹ ۶۴پیروزی۶۲–۲ جی. | ## جمع‌بندی | ویلیامسونTKO۵ (۱۰), ۳۰ آوریل ۱۹۸۹ ۶۳پیروزی۶۱–۲ مانوئل د آلمیداTKO۳ (۱۰), ۱۶ فوریه ۱۹۸۹ ۶۲پیروزی۶۰–۲ مارک یانگTKO۷ (۱۰), ۲۶ ژانویه ۱۹۸۹ ۶۱پیروزی۵۹–۲ دیوید جاکوTKO۱ (۱۰), ۲۸ دسامبر ۱۹۸۸ ۶۰پیروزی۵۸–۲ تونی فولی‌لانگیTKO۲ (۱۰), ۲۷ اکتبر ۱۹۸۸ ۵۹پیروزی۵۷–۲ بابی هیتزTKO۱ (۱۰), ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۸ ۵۸پیروزی۵۶–۲ لادیسلائو میانگوسTKO۲ (۱۰), ۲۵ اوت ۱۹۸۸ ۵۷پیروزی۵۵–۲ کارلوس هرناندزTKO۴ (۱۰), ۲۶ ژوئن ۱۹۸۸ ۵۶پیروزی۵۴–۲ فرانک لوکسTKO۳ (۱۰), ۲۱ مه ۱۹۸۸ ۵۵پیروزی۵۳–۲ دووایت محمد قویTKO۷ (۱۰), ۱۹ مارس ۱۹۸۸ ۵۴پیروزی۵۲–۲ گوییدو ترانهTKO۵ (۱۰), ۵ فوریه ۱۹۸۸ ۵۳پیروزی۵۱–۲ تام تریمKO۱ (۱۰), ۲۳ ژانویه ۱۹۸۸ ۵۲پیروزی۵۰–۲ روکی سکورسکیTKO۳ (۱۰), ۱۸ دسامبر ۱۹۸۷ ۵۱پیروزی۴۹–۲ تیم آندرسونTKO۴ (۱۰), ۲۱ نوامبر ۱۹۸۷ ۵۰پیروزی۴۸–۲ بابی کرابتریTKO۶ (۱۰)۱۵ سپتامبر ۱۹۸۷ ۴۹پیروزی۴۷–۲ چارلز هاستِتِلِرKO۳ (۱۰), ۹ ژوئیه ۱۹۸۷ ۴۸پیروزی۴۶–۲ استیو زوسکیTKO۴ (۱۰), ۹ مارس ۱۹۸۷ ۴۷شکست۴۵–۲ جیمی یانگUD۱۲۱۷ مارس ۱۹۷۷ ۴۶پیروزی۴۵–۱ Pedro AgostoTKO۴ (۱۰), ۲۲ ژانویه ۱۹۷۷ ۴۵پیروزی۴۴–۱ John Dino DenisTKO۴ (۱۰), ۱۵ اکتبر ۱۹۷۶ ۴۴پیروزی۴۳–۱ اسکات لدوئوکسTKO۳ (۱۰), ۱۴ اوت ۱۹۷۶ ۴۳پیروزی۴۲–۱ جو فریزرTKO۵ (۱۲), ۱۵ ژوئن ۱۹۷۶ ۴۲پیروزی۴۱–۱ رون لیلKO۵ (۱۲), ۲۴ ژانویه ۱۹۷۶ ۴۱شکست۴۰–۱ محمد علی کلیKO۸ (۱۵), غرش در جنگل ۴۰پیروزی۴۰–۰ کن نورتونTKO۲ (۱۵), ۲۶ مارچ ۱۹۷۴ ۳۹پیروزی۳۹–۰ خوزه رومنKO۱ (۱۵), ۱ سپتامبر ۱۹۷۳ ۳۸پیروزی۳۸–۰ جو فریزرTKO۲ (۱۵), ۲۲ ژانویه ۱۹۷۳ ۳۷پیروزی۳۷–۰ تری سورِلKO۲ (۱۰), ۱۰ اکتبر ۱۹۷۲ ۳۶پیروزی۳۶–۰ میگل آنجل پائزKO۲ (۱۰), ۱۱ مه ۱۹۷۲ ۳۵پیروزی۳۵–۰ تِد گالیکKO۲ (۱۰), ۱۰ آوریل ۱۹۷۲ ۳۴پیروزی۳۴–۰ کلارنس بونKO۲ (۱۰), ۷ مارس ۱۹۷۲ ۳۳پیروزی۳۳–۰ جو مورفی گودوینKO۲ (۱۰)۲۹ فوریه ۱۹۷۲ ۳۲پیروزی۳۲–۰ لوئیس فائوستینو پیرس۴ (۱۰), ۲۹ اکتبر ۱۹۷۱ ۳۱پیروزی۳۱–۰ اولی ویلسونKO۲ (۱۰), ۷ اکتبر ۱۹۷۱ ۳۰پیروزی۳۰–۰ لروی کالدولKO۲ (۱۰), ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۱ ۲۹پیروزی۲۹–۰ ویک اسکاتKO۱ (۱۰)۱۴ سپتامبر ۱۹۷۱ ۲۸پیروزی۲۸–۰ گرگوریو پرالتاTKO۱۰ (۱۵), ۱۰ مه ۱۹۷۱ ۲۷پیروزی۲۷–۰ استمفورد هریسKO۲ (۱۰), ۳ آوریل ۱۹۷۱ ۲۶پیروزی۲۶–۰ چارلی بوستونKO۱ (۱۰), ۸ فوریه ۱۹۷۱ ۲۵پیروزی۲۵–۰ مل تِرنبُوTKO۱ (۱۰), ۱۸ دسامبر ۱۹۷۰ ۲۴پیروزی۲۴–۰ بون کرکمنTKO۲ (۱۰), ۱۸ نوامبر ۱۹۷۰ ۲۳پیروزی۲۳–۰ Lou BaileyTKO۳ (۱۰), ۳ نوامبر ۱۹۷۰ ۲۲پیروزی۲۲–۰ جرج چوالوTKO۳ (۱۰), ۴ اوت ۱۹۷۰ ۲۱پیروزی۲۱–۰ راجر راسلKO۱ (۱۰), ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۰ ۲۰پیروزی۲۰–۰ جرج جانسونTKO۷ (۱۰), ۱۶ مه ۱۹۷۰ ۱۹پیروزی۱۹–۰ آرون ایستلینگTKO۴ (۱۰), ۲۹ آوریل ۱۹۷۰ ۱۸پیروزی۱۸–۰ جیمز جی.