موضوع مقاله: آرتمیزیا جنتیلسکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرتمیزیا جنتیلسکی | مقدمه: آرتمیزیا جنتیلسکی (زاده در رم – درگذشته در ناپل) نقاش ایتالیایی با سبک باروک بود که امروزه به عنوان یکی از نقاشان به نام محسوب می‌شود. | ## بخش 1: آرتمیزیا جنتیلسکی | نقاشی‌های او از زنان در رنج، اسطوره‌ها و کتاب انجیل، قربانیان، خودکشی و مبارزه بود. آرتمیزیا با تقلید از پدرش به نقاشی روی آورد و نسبت به برادرانش استعداد بیشتری از خود نشان داد. آرتمیزیا جنتیلسکی طراحی را فراگرفت و آموخت که چطور رنگ‌ها را با یکدیگر ترکیب و نقاشی کند. از آنجائیکه پدرش با الهام از سبک کاراواجو نقاشی می‌کرد، او نیز متعاقباً از سبک پدرش پیروی می‌کرد. سبک آرتمیزیا جنتیلسکی تا اندازه‌ای با پدرش متفاوت بود زیرا نقاشی‌های او بسیار طبیعت‌گرا بودند. در طی سده ۱۷ (میلادی) چنین تصور می‌شد که زنان دارای هوش و مهارت کافی برای کار کردن نیستند. نقاشی او نشان می‌دهد که چطور او توانسته‌است از سبک کاراواجو پیروی کند بدون اینکه به مدرسه رفته باشد یا توسط هنرمندانی آموزش دیده باشد. پس از مدتی تاسی قول خود را زیر پا گذاشت و به او گفت که او با مرد دیگری رابطه داشته‌است. پدر آرتمیزیا، اوراتزیو پس از آنکه از تصمیم ازدواج آن دو مطلع شد تاسی را مورد خشونت قرار داد همچنین او را به دزدیدن نقاشی جودیت از خانه جنتیلسکی متهم کرد اما موضوع اصلی درگیری، تجاوز به آرتمیزیا بود. این در حالی بود که پیش از تجاوز تاسی به آرتمیزیا، آرتمیزیا دارای رابطه دیگری نیز بوده‌است. نقاشی «سربریدن هولوفِرن به دستِ جودیث» (۱۶۱۲–۱۶۱۳) خشونت زنان علیه مردان را به تصویر می‌کشید. یک ماه پس از محاکمه، اوراتزیو تصمیم گرفت که دخترش با پییرانتونیو استیاتسی ازدواج کند. برخی تاریخ‌دانان استدلال می‌کنند که آرتمیزیا جنتیلسکی با حیله‌گری از داستان تجاوز خود در دادگاه خود برای جلب توجه و پیشبرد عقاید فمینیستی خود استفاده می‌کرده است. دیدگاه زنانه موضوعات مشخصهٔ آرتمیزیا جنتیلسکی، قهرمانان زن هستند؛ بنتشیبا زنی که طعمهٔ هوا و هوس داوود پادشاه قرار گرفته و سرنوشتی غم‌انگیز پیدا کرد و یهودیه که جان مردم را با گردن زدن هلوفرنس نجات داد. هر دوی این موضوعات در دوره باروک که از صحنه‌های شهوانی و خشونت بار استقبال می‌شد، بسیار مورد پسند واقع شدند. | ## بخش 2: آرتمیزیا جنتیلسکی | نمایش چندین‌باره این قهرمانان زن کتاب مقدس توسط آرتمیزیا اشاره به احساسات دوگانه او نسبت به مردان داشت که ریشه درزندگی آشفته او داشت. تابلوی یهودیه و کنیز او با سر هلوفرنس اثری، کاملاً پخته، مستقل، نمایشی، و سترگ است. موضوع اثر، داستان یهودیه است که با پیشخدمت خود به چادر سردار آشوری رفته او را مست کرده و سرش را با شمشیر می‌برد. دوره فلورانس ۱۶۲۰–۱۶۱۴ در فلورانس، آرتمیزیا جنتیلسکی موفقیت و محبوبیت زیادی به دست آورد. او ارتباط خوبی را با هنرمندان زمان خود مانند کریستوفانو آلوری و گالیلئو گالیله برقرار کرد. پس از تولد برادر زاده‌اش، به نام «بوناروتی» آرتمیزیا جنتیلسکی تصویر او را طراحی کرد. برادرش از آرتمیزیا خواست تا نقاشی او را در گالری قرار دهد و آرتمیزیا نقاشی را در گالری آلگوریا دل ایکلنازیون قرار داد. اما آنچه که برای او رنج‌آور بود موضوع تجاوز او بود که او را شرمسار می‌کرد؛ بنابراین می‌توان دریافت که چرا در آثار خود در بیشتر موارد خشونت زنان را به تصویر می‌کشیده‌است. این دو اثر از مهمترین اثرهای او بودند که در گالری فلورانس به نمایش گذاشته شده‌اند. با وجود موفقیت‌های او، به دلیل هزینه‌های فراوانی که او و همسرش متحمل شدند دوره زندگی در فلورانس، دوره ای پر از مشکل برای آنان بود این مشکلات سبب شدند که آرتمزیا در سال ۱۶۲۱ به رم برگردد. بازگشت به رم، دوره ونیز ۱۶۳۰–۱۶۲۱ در همان سالی که پدرش اوراتسیو جنتیلسکی، ژنو را ترک کرد آرتمیزیا وارد رم شد. شواهدی نیز وجود دارند که آرتمیزیا رم را برای زندگی انتخاب کرد و دخترش را در آنجا بزرگ کرد. اوراتسیو همچنین از ازدواج با پرودنزیا صاحب فرزندی به نام پییرآنتونیو استیاتسی شد اوراتسیو در سال ۱۶۲۷ صاحب دختر دیگری شد. ناپل و دوره بریتانیا ۱۶۵۳–۱۶۳۰ در سال ۱۶۳۰ آرتمیزیا جنتیلسکی به ناپل (شهر دوستداران هنر) کوچ کرد. بسیاری از هنرمندان دیگر نظیر کاراواجو، آنیباله کاراچی، سیمون ووئه از مدت‌ها پیش در ناپل زندگی می‌کردند. | ## بخش 3: آرتمیزیا جنتیلسکی | همچنین جوزپه د ریبرا، ماسیمو استانزیون، و دومنیکینو در این شهر مشغول به فعالیت بودند. آرتمیزیا رابطه هنری خود را با دوک آلکالا و شماری از هنرمندان مشهور آغاز کرد و با ماسیمو استانزیون و برناردو دو مینیچی رابطه نزدیکی داشت. او همچنین سفرهایی به مناطق مختلف داشت و آثار خود را نیز در آن مناطق به نمایش گذاشت. در ناپل برای نخستین‌بار آرتمیزیا جنتیلسکی کار خود را با نقاشی کلیسای جامع ناپل آغاز کرد. آرتمیزیا جنتیلسکی در این دو اثر سعی کرد که به جای یودیه، سوسانا، بنتشیبا موضوعات تازه‌ای را به تصویر بکشد. آرتمیزیا جنتیلسکی در سال ۱۶۳۸ به پدرش در لندن پیوست و آنها دوباره همکاری خود را با یکدیگر آغاز کردند. آرتمیزیا تا اندازه زیادی تحت تأثیر کارهای مهندس معماری به نام ایل ساریس (که پسرش آرکوییک نیز یک مهندس بود) قرار گرفت. مرگ در گذشته، باور بر این بود که آرتمیزیا جنتیلسکی در سال ۱۶۵۲ یا ۱۶۵۳ درگذشته باشد. در فرهنگ عمومی نخستین نویسنده‌ای که کتابی را در مورد آرتمیزیا نوشت، آنا بانتی همسر روبرتو لونگو بود که نخستین پیش‌نویس خود را در سال ۱۹۹۴ ارائه داد. ۵۰ سال بعد در سال ۱۹۹۹ نویسنده فرانسوی الکساندرا راپیله مجذوب آرتمیزیا شد و داستانی در مورد او نوشت و کارهای او را مورد ستایش قرار داد. الکساندرا راپیله همچنین تلاش کرد تا ارتباط بین لتیموتیو به عنوان عشق او و رابطه او با پدرش را بیابد. والنتینا چروی زندگی هنرمندانه او و رابطه تاسی و آرتمیزیا و تجاوز را را در فیلم به تصویر کشید. سالی کلارک نیز چندین نمایشنامه در رابطه با تجاوز انجام شده در مورد آرتمیزیا را به تصویر کشید. | ## جمع‌بندی | «زندگی بدون تعلیم» در سال ۱۹۸۸ در تئاتر نایت وود به نمایش درآمد و در سال ۱۹۸۹ نیز حائز دریافت جایزه از شورای هنر انتاریو شد.