موضوع مقاله: نیسان پت‌فایندر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیسان پت‌فایندر | مقدمه: نیسان پت‌فایندر رده‌ای از خودروهای شاسی‌بلند است که از سال ۱۹۸۵ توسط نیسان تولید می‌شود. | ## بخش 1: نیسان پت‌فایندر | تا پیش از نسل سوم، پت‌فایندر بر پایه سکوی وانت کامپکت نیسان ساخته شده که آن را با نیسان ناوارا/فرانتیر به اشتراک می‌گذاشت. در سال ۲۰۱۲، سری R52 پت‌فایندر به‌عنوان یک کراس‌اوور اس‌یووی سه‌ردیفه بر پایه سکوی یکپارچه D نیسان معرفی شد و از ساختار بدنه روی شاسی فاصله گرفت. نقش یک اس‌یووی میان‌رده با بدنه روی شاسی در سبد جهانی محصولات نیسان به ترا/ایکس‌ترا واگذار شد که در سال ۲۰۱۸ و بر پایه سری D23 ناوارا معرفی گردید. نسل اول (YD21/WD21؛ ۱۹۸۵) نسل اول پت‌فایندر در مه ۱۹۸۵ رونمایی شد و سپس در ژوئیه ۱۹۸۶ به عنوان یک دودری برای سال مدل ۱۹۸۷ در ایالات متحده عرضه شد. بر پایهٔ یک شاسی نردبانی ساخته شده، پت‌فایندر پاسخ نیسان به شورلت اس-۱۰ بلیزر، فورد برونکو آی‌آی، جیپ چروکی (ایکس‌جی) و شاسی‌بلندهای غیرآمریکایی همچون تویوتا ۴رانر، هوندا پاسپورت و بود. پیش از پت‌فایندر، خودرویی به نام نیسان بوشمستر (تبدیل پس از فروش داتسون تراک) وجود داشت. سیستم اختیاری چهارچرخ محرک آن که می‌توانست در حین حرکت خودرو به صورت الکترونیکی درگیر شود، در آن زمان منحصربه‌فرد بود. تمامی پت‌فایندرهای YD21 هم در پیکربندی دوچرخ محرک و هم در پیکربندی چهارچرخ محرک دستی قابل انتخاب بودند و مدل‌های پایه با موتور چهارسیلندر ۲٫۴ لیتری مجهز بودند. در برخی کشورها، این نسل با موتور دیزل چهارسیلندر خطی ۲٫۷ لیتری موسوم به TD27 نیز عرضه می‌شد که گزینهٔ توربوشارژر نیز از نوامبر ۱۹۸۸ به آن افزوده شد. در ژاپن، این خودرو به طور انحصاری در نمایندگی‌های «نیسان شاپ» با نام ترانو عرضه می‌شد و به عنوان همراه کوچک‌تر نیسان پاترول بزرگ‌تر محسوب می‌گردید. با آنکه پت‌فایندر/ترانو اساساً بر پایهٔ پیکاپ هاردبادی تازه معرفی‌شده بنا شده بود، تعلیق کویلی پنج‌لول عقب از پاترول وام گرفته شده بود تا توانایی‌های برون‌جاده‌ای آن افزایش یابد. افزون بر نسخهٔ استیشن‌واگن (دو یا چهار در)، بازار داخلی ژاپن نسخه‌ای برای مصارف تجاری با نام «استیت ون» (کدهای شاسی با حرف «V» آغاز می‌شوند) نیز دریافت کرد. نسخهٔ دودری با موتور وی۶ نیسان VG30i مجهز بود که در مشخصات بازار ژاپن در ۴۸۰۰ دور بر دقیقه تولید می‌کند. چون ترانوی بازار ژاپن به عنوان یک خودروی لوکس و با تأکید بر فعالیت‌های تفریحی در فضای باز شناخته می‌شد، این خودرو به عنوان یک فیرلیدی ZX برون‌جاده‌ای و کوهستانی به خریداران ژاپنی معرفی گردید. برای تأکید بر این رویکرد بازاریابی، ترانو با گزینه‌هایی عرضه می‌شد که معمولاً در خودروهای اقتصادی‌تر یافت نمی‌شدند. برخی از گزینه‌های لوکس مدل ژاپنی عبارت بودند از تهویه مطبوع کنترل‌شدهٔ اقلیمی، پنجره‌ها، صندلی‌ها و قفل درهای برقی و در سال ۱۹۹۳، صندلی‌های ریکارو. بخش ورزشی نیسان، آتک، بسته‌های تجهیزات ویژه‌ای اضافه کرد و «وایدR3M اربن» و «AJ لیمیتد» را معرفی نمود. مدل‌های «وایدR3M» از کاسه‌چرخ‌های برآمده و سپرهای بزرگ‌تری بهره می‌بردند که ابعاد بیرونی آن‌ها را از مقررات ابعادی ژاپن فراتر می‌برد و در نتیجه مالیات سالانهٔ جاده‌ای بالاتری را به همراه داشت. تأکید بر لوکس‌بودن تا حدی به خاطر اقتصاد قوی ژاپن در دوران حباب اقتصادی ژاپن بود. در سال ۱۹۸۵، نسل اول ترانو در نهمین دورهٔ رالی پاریس-داکار شرکت کرد و در سال‌های بعد نیز به حضور در مسابقات رالی ادامه داد و چندین بار در رده‌بندی خود برنده شد. پت‌فایندر چهاردری در اکتبر ۱۹۸۹ برای افزایش جذابیت بازاریابی خودرو معرفی شد، اما فاصلهٔ محوری و طول کلی خودرو برای جا دادن درهای عقب افزایش نیافت. در زمان معرفی در آمریکای شمالی، پت‌فایندرهای ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ همگی با بدنهٔ دودری عرضه می‌شدند. از سال ۱۹۹۰ تنها نسخهٔ چهاردری در دسترس بود، هرچند تعداد کمی از پت‌فایندرهای آمریکایی ۱۹۹۰ با بدنهٔ دودری عرضه شدند. هنگامی که نسخهٔ چهاردری معرفی شد، نیسان دستگیره‌های در عقب را در قاب ستون «C» پنهان کرد تا ظاهری شبیه به یک کامیون دودری با کمپر شل داشته باشد، در حالی که دستگیره‌های در معمولی روی درهای جلو باقی ماندند. این سنت طراحی در تمامی شاسی‌بلندهای نیسان از جمله نیسان آرمادا، نیسان جوک، نیسان میسترال و نیسان اکسترا به کار گرفته شد. از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹، پت‌فایندرها با موتور وی۶ ۳٫۰ لیتری نیسان VG30i (، گشتاور ) یا موتور چهارسیلندر خطی ۲٫۴ لیتری نیسان Z24i با (همان گزینه‌های موتوری پیکاپ هاردبادی نیسان) در دسترس بودند. در سال ۱۹۹۰، موتور وی۶ از سیستم انژکتور تک‌نقطه‌ای به سیستم انژکتور چندنقطه‌ای ارتقا یافت. نیسان پت‌فایندر نسل اول همچنین از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۶ در اندونزی با نام نیسان ترانو به فروش رسید. این خودرو تنها با بدنهٔ چهاردری، موتور بنزینی کاربراتوری ۲۳۸۹ سی‌سی Z24 (۱۰۳ اسب‌بخار و ۱۸۲ نیوتون‌متر)، دوچرخ محرک (چهارچرخ محرک تنها برای مدل‌های سال ۱۹۹۵–۱۹۹۶ در بالاترین تریم موجود بود) و جعبه‌دنده دستی ۵ سرعته عرضه می‌شد. جلوپنجره جلویی بازطراحی شد، گزینه‌های متعددی برای تریم داخلی در دسترس قرار گرفت و بسته‌های متنوع بیرونی توسط نمایندگی‌ها ارائه شد. دو بازطراحی دیگر نیز برای ترانوی تولیدشده در اندونزی در سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۳ انجام شد. نسل دوم (R50؛ ۱۹۹۵) نسل دوم پت‌فایندر در اواخر سال ۱۹۹۵ با طراحی بازنگری‌شده معرفی شد. در سال ۲۰۰۰ مدل سال ۲۰۰۱ با موتور V6 جدید (برای مدل‌های دارای جعبه‌دنده اتوماتیک) عرضه گردید. گزینه موتور چهارسیلندر دیگر در دسترس نبود و موتورهای دیزل همچنان در مدل‌های ژاپنی و اروپایی به کار گرفته می‌شدند. از سال مدل ۲۰۰۲ به بعد، ترانو/پت‌فایندر دیگر در ژاپن عرضه نشد و تنها در بازارهای آمریکای شمالی، اروپا و خاورمیانه موجود بود. تقاضا برای ترانو و ترانو رگولوس لوکس در بازار ژاپن به‌دلیل مشکلات اقتصادی شدید که به دهه از دست رفته معروف شد کاهش چشمگیری یافت. | ## بخش 2: نیسان پت‌فایندر | نیسان برای مشتریان ژاپنی خود که از پت‌فایندر استقبال کرده بودند در سال ۲۰۰۰ خودروی کوچک‌تر و آفرودمحور نیسان ایکس-تریل را معرفی کرد. بازطراحی‌ها پت‌فایندر در سال ۱۹۹۸ برای سال مدل ۱۹۹۹٫۵ بازطراحی شد؛ جلو، عقب و فضای داخلی آن تغییر کرد. سپس در سال ۲۰۰۱ برای سال مدل ۲۰۰۲ بازطراحی دیگری صورت گرفت که در آن لوگوی به‌روزشده نیسان، جلوپنجره بازطراحی‌شده، فرمان جدید، رینگ‌های متفاوت و نمایشگر رادیو نو نصب شدند. اینفینیتی کیوایکس۴/ترانو رگولوس اینفینیتی کیوایکس۴ یک شاسی‌بلند لوکس میانه است که در سپتامبر ۱۹۹۶ معرفی شد و بر پایه نیسان پت‌فایندر ساخته شده‌است. این خودرو در ژاپن با نام نیسان ترانو رگولوس و به‌صورت انحصاری در نمایندگی‌های «نیسان استور» بازار داخلی ژاپن عرضه می‌شد. تفاوت‌های عمده این خودروها با پت‌فایندر/ترانو معمولی شامل فضای داخلی مجلل‌تر و طراحی منحصربه‌فرد بود. ترانو رگولوس به‌عنوان یک خودروی لوکس عرضه می‌شد و قابلیت آفرود با سیستم چهارچرخ محرک دارای دنده کوتاه و کلیرانس زمینی داشت. موتور بازار آمریکا همان V6 سه لیتری به‌کاررفته در پت‌فایندر بود که توان در ۴٬۸۰۰ دور در دقیقه و گشتاور در ۴٬۸۰۰ دور در دقیقه تولید می‌کرد. این موتور در آزمون‌های دوره‌ای با زمان ۱۲٫۴ ثانیه برای شتاب‌گیری از صفر تا عموماً برای این بخش بازار کم‌توان تلقی می‌شد. در سال ۱۹۹۹، ترانو به‌طور انحصاری در نمایندگی‌های بازسازمان‌یافته «نیسان بلو استیج» در بازار داخلی ژاپن عرضه شد. کیوایکس۴ نخستین به‌روزرسانی عمده خود را در مارس ۲۰۰۰ به‌عنوان معرفی زودهنگام مدل سال ۲۰۰۱ دریافت کرد. مهم‌ترین تغییر موتور جدید سری VQ با V6 (که بعدها در G35 و FX35 نیز به کار رفت) بود که توان را از افزایش داد. تسمه تایم با زنجیر تایم جایگزین شد و دلکو جرقه‌زنی با سیستم جرقه‌زنی کویل مستقل برای هر سیلندر عوض شد. نسخه بازطراحی‌شده با همان قیمت مدل قبلی عرضه شد، علی‌رغم توان بیشتر و بهبودهای دیگر.Raynal (2000), p. این بازطراحی همچنین ظاهر خارجی و داخلی کیوایکس۴ را به‌روز کرد: جلوپنجره و سپرهای جدید، چراغ‌های جلو زنون HID بازطراحی‌شده و چراغ‌های عقب نو، داشبورد جدید با ساعت آنالوگ تعبیه‌شده و رینگ‌های آلومینیومی دریافت نمود. همچنین مدل کیوایکس۴ با محرک دوچرخ عقب نیز اضافه شد (مدل‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ تنها با چهارچرخ محرک عرضه می‌شدند). ترانو رگولوس همچنان از موتور VG33E (و توربودیزل خطی سه لیتری) بهره می‌برد، اگرچه گزینه کوتاه‌عمر V6 دوچرخ‌محرک در سپتامبر ۲۰۰۱ همراه با برخی تغییرات جزئی حذف شد. کیوایکس۴ سال ۲۰۰۲: مهم‌ترین افزوده برای سال ۲۰۰۲ سیستم کروز کنترلی بود که برای حفظ فاصله مشخص با دیگر خودروها طراحی شده بود. کیوایکس۴ سیستم کروز کنترل هوشمند نیسان را با سدان تشریفاتی Q45 اینفینیتی به اشتراک گذاشت. این سیستم با بهره‌گیری از حسگرهای لیزری برای حفظ فاصله ثابت با خودروهای جلویی به‌صورت خودکار سرعت کیوایکس۴ را تنظیم می‌کرد. همچنین در سال ۲۰۲ سیستم صوتی بازنگری‌شده و دکمه‌های کنترل صدا روی فرمان چرم/چوب اضافه شد. سیستم سرگرمی صندلی عقب اختیاری امکان انتخاب پخش‌کننده VCR یا DVD را فراهم می‌آورد. کیوایکس۴ سال ۲۰۰۳: تجهیزات استاندارد اضافه‌شده برای سال ۲۰۰۳ شامل کیسه‌های هوای جانبی از نوع پرده‌ای بود که برای نخستین بار ارائه می‌شدند. تجهیزات استانداردی که پیش از این بخشی از بسته Premium Package بودند، از جمله رینگ‌های ۱۷ اینچی، سیستم حافظه صندلی راننده و فرمان چرم/چوب با دکمه‌های کنترل صدا، به استاندارد تبدیل شدند. گزینه‌ها شامل صندلی‌های گرم‌شونده جلو/عقب و سیستم سرگرمی ویدیویی صندلی عقب می‌شد. کیوایکس۴ در سال ۲۰۰۳ تولیدش متوقف شد و جایگاه قیمتی آن را FX35/45 از نوع به خود اختصاص داد. نسل سوم (R51؛ ۲۰۰۴) در اوت ۲۰۰۳، نیسان مفهوم Dunehawk را رونمایی کرد و آن را در نمایشگاه IAA 2003 فرانکفورت به نمایش گذاشت (ثبت اختراع‌های طراحی R51 در ۸ سپتامبر ۲۰۰۳ به ثبت رسیدند) تا طراحی پت‌فایندر آینده را پیش‌نمایش دهد. پت‌فایندر آرمادا بزرگ‌تر در اواخر ۲۰۰۳ رونمایی شد، اما بر پایه وانت تمام‌اندازه نیسان تیتان ساخته شده بود و پیشوند «پت‌فایندر» را در سال ۲۰۰۵ کنار گذاشت. بازطراحی ۲۰۰۸ (آمریکا و خاورمیانه) پت‌فایندر بازطراحی‌شده ۲۰۰۸ در نمایشگاه خودروی شیکاگو ۲۰۰۷ رونمایی شد. برخی از موقعیت‌های نشان در درگاه عقب تغییر یافت و این نسخه همچنین موتور V8 5.6 لیتری نیسان تیتان را با توان و دریافت کرد. بازطراحی ۲۰۱۰ (اروپا، آمریکای جنوبی، آسیا/اقیانوسیه، کارائیب) نسخه به‌روزشده‌ای در نمایشگاه خودروی ژنو در سال ۲۰۱۰ رونمایی شد که با موتور توربودیزل V6 3.0 لیتری نیسان V9X عرضه می‌شد و توان و گشتاور در دور ۱٬۷۵۰ تا ۲٬۵۰۰ دور در دقیقه تولید می‌کرد، در حالی که موتور توربودیزل ارتقاءیافته YD25DDTi نیز موجود بود که توان تولید می‌کرد — یعنی بیشتر از پیش — و گشتاور آن نیز افزایش یافت و به رسید. در چرخه ترکیبی، نسخه‌های دستی ۸٫۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر مصرف می‌کنند — بهبودی به میزان ۱٫۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر — در حالی که انتشار نیز ۴۰ گرم در کیلومتر کاهش یافته و به ۲۲۴ گرم در کیلومتر رسیده‌است. تغییرات بیرونی مدل‌های بازبینی‌شده ظاهر جدیدی در جلو و عقب دریافت کردند تا از نسل‌های پیشین خود متمایز شوند. با افزودن ۸۰ میلی‌متر به طول هر دو مدل، سپر گردتر شده و ظاهری ورزشی‌تر به خودروها می‌بخشد. یک رینگ آلومینیومی جدید به مجموعه طراحی‌های موجود شامل ۱۶ اینچی (فولادی و آلومینیومی) و ۱۷ اینچی (آلومینیومی) افزوده شده‌است. مدل‌های V8 نشان V8 در لبه جلویی هر دو در جلو و قالب‌بندی جانبی جدید در طول درها دریافت می‌کنند. | ## بخش 3: نیسان پت‌فایندر | ایمنی نسل چهارم (R52؛ ۲۰۱۲) پت‌فایندر طراحی‌شده از نو در اواخر اکتبر ۲۰۱۲ به عنوان مدل سال ۲۰۱۳ روانه بازار شد. این خودرو از طراحی بدنه روی شاسی مجزا (مبتنی بر کامیون) فاصله گرفت و به طرح یونی‌بادی روی آورد. این خودرو بر همان پلتفرم اینفینیتی کیوایکس۶۰، نیسان آلتیما، نیسان ماکسیما، نیسان مورانو و نیسان کوئست استوار است. فضای داخلی این نسل از پت‌فایندر شباهت زیادی به نسل دوم مورانو، اینفینیتی QX60 و برخی شاسی‌بلندها و سدان‌های دیگر دارد. یک خودروی مفهومی که تقریباً با مدل نهایی تولیدی یکسان بود، برای نخستین بار در رونمایی شد. پت‌فایندر جدید تنها با موتور V6 سه‌ونیم لیتری VQ35DE عرضه می‌شود که توان و گشتاور تولید می‌کند. مصرف سوخت در شهر، جاده و ترکیبی برای نسخه دو چرخ محرک به ترتیب ۲۰، ۲۶ و ۲۲ مایل بر گالن و برای نسخه چهار چرخ محرک ۱۹، ۲۵ و ۲۱ مایل بر گالن است. پت‌فایندر به‌طور چشمگیری سبک‌تر از نسل پیشین است؛ مدل دو چرخ محرک ۴۱۴۹ پوند و مدل چهار چرخ محرک ۴۲۹۰ پوند وزن دارد. این نسل همچنین دستگیره‌های در عقب را که در ستون C پنهان می‌شدند — ویژگی طراحی سه نسل نخست پت‌فایندر — کنار گذاشت. از سال ۲۰۱۵، سری R52 تنها در آمریکای شمالی، آفریقا، استرالیا، نیوزیلند، کره جنوبی و خاورمیانه عرضه می‌شود و در ژاپن تولید یا فروخته نمی‌شود. پت‌فایندر هیبریدی پت‌فایندر هیبریدی که برای مدل سال ۲۰۱۴ معرفی شد، در نسخه‌های دو چرخ محرک و چهار چرخ محرک عرضه می‌شود و از یک موتور بنزینی چهارسیلندر دوونیم لیتری سوپرشارژ به همراه یک موتور الکتریکی جفت‌شده با باتری لیتیوم‌یون فشرده بهره می‌برد. باتری Li-ion زیر صندلی ردیف سوم جای گرفته و هیچ تأثیری بر فضای بار یا مسافر ندارد. پت‌فایندر هیبریدی همچنین دارای نشان‌های هیبریدی و چراغ‌های عقب LED اختصاصی هیبریدی است که آن را از مدل غیرهیبریدی متمایز می‌کند. نیسان پس از مدل سال ۲۰۱۴ تولید پت‌فایندر هیبریدی را به‌دلیل نظرات و شکایات مالکان — که می‌گفتند نمی‌توانند به مصرف سوخت تبلیغ‌شده ۲۵ تا ۲۸ مایل بر گالن برسند — و نیز در دسترس نبودن محدود و فروش ضعیف در ایالات متحده متوقف کرد (در کانادا پس از مدل سال ۲۰۱۵ و در سایر بازارهای جهانی به‌جز استرالیا و نیوزیلند نیز متوقف شد). فیس‌لیفت ۲۰۱۷ برای مدل سال ۲۰۱۷، پت‌فایندر به‌روزرسانی ظاهری دریافت کرد که شامل جلوپنجره جدید با چراغ‌های جلو و عقب طراحی‌شده مجدد و یک موتور V6 تزریق مستقیم جدید با گیربکس CVT است که توان و گشتاور تولید می‌کند. چراغ‌های عقب طراحی‌شده مجدد در سطح Platinum استاندارد هستند و تمام پت‌فایندرهای ۲۰۱۷ رنگ‌های بیرونی جدیدی نیز دارند. مدل سال ۲۰۱۷ همچنین سی‌امین سالگرد پت‌فایندر است، اما هیچ نسخه ویژه سی‌ساله‌ای برای این سال منتشر نشد. ایمنی نسل پنجم (R53؛ ۲۰۲۱) نسخه جهانی (۲۰۲۱) نسل پنجم پت‌فایندر در ۴ فوریه ۲۰۲۱ رونمایی شد. نیسان در ابتدا قصد داشت این خودرو را در اواسط ۲۰۲۰ به‌عنوان مدل ۲۰۲۱ معرفی کند، اما سپس رونمایی به‌عنوان مدل ۲۰۲۲ به تأخیر افتاد و مدل سال ۲۰۲۱ به‌کلی از دور خارج شد؛ چراکه تولید نسل پنجم پت‌فایندر در مه ۲۰۲۱ آغاز شد، آزمون‌های آن در ژوئیه ۲۰۲۱ انجام گرفت و عرضه تجاری آن در اوت ۲۰۲۱ صورت پذیرفت. این خودرو همچنان یک کراس‌اوور با بدنه یکپارچه است که بر همان پلتفرم نسل پیشین سوار است، هرچند ظاهری مربع‌تر با نشانه‌های طراحی برگرفته از پت‌فایندرهای پیشین به همراه روگ و آرمادا دارد. توان موتور با و گشتاور بدون تغییر مانده، اما جعبه‌دنده CVT با یک جعبه‌دنده اتوماتیک ۹ سرعته کاملاً جدید از زداف فریدریشسهافن جایگزین شده‌است. فضای داخلی نیز بازطراحی شده و ظاهری مربع‌تر و کامیون‌مانند دارد که با تم کلی بیرونی هماهنگ است. داخل جدید همچنین از «پل شناور» و دسته دنده الکترونیکی دیده‌شده در روگ کوچک‌تر بهره‌مند شده‌است. مدل Platinum در بالاترین سطح از خوشه اطلاعات دیجیتال ۱۲٫۳ اینچی و نمایشگر هد-آپ ۱۰٫۸ اینچی، افزون بر صفحه‌نمایش ۹ اینچی، برخوردار است. نسل پنجم پت‌فایندر به‌صورت استاندارد ۸ سرنشین دارد و صندلی‌های بکت ردیف دوم، که برای اولین بار در پت‌فایندر ارائه می‌شود، نیز در دسترس است. تریم‌های S و SV به‌صورت استاندارد روکش صندلی پارچه‌ای دارند، در حالی که صندلی‌های چرمی در تریم SL استاندارد است؛ تریم Platinum از صندلی‌های چرم نیمه‌آنیلین دوخت‌دار بهره می‌برد. در سال ۲۰۲۶، نیسان اعلام کرد که پت‌فایندر به دلیل نرخ نامساعد ارز، کاهش فروش و نبود گزینه هیبریدی، در استرالیا و نیوزیلند متوقف خواهد شد. این بازطراحی شامل تغییر در سپرهای جلو و عقب، گریل برجسته‌تر، نشان‌های ساتن و ریل‌های سقفی مشکی در تریم‌های SL و Platinum می‌شود. تریم SL و بالاتر از خوشه اطلاعات دیجیتال ۱۲٫۳ اینچی، نوشته برجسته «PATHFINDER» و شارژر بی‌سیم ارتقایافته با توان ۱۵ وات و فن خنک‌کننده بهره‌مند می‌شوند. نسخه چینی (۲۰۲۳) نسخه پت‌فایندر در نمایشگاه اتو شانگهای ۲۰۲۳ رونمایی شد که از نظر بصری با نسخه آمریکای شمالی تفاوت دارد. پت‌فایندر بازار چین که بر پایه مدل ساخت آمریکا است، با نام شناخته می‌شود و با موتور توربوشارژدار ۲٫۰ لیتری KR20DDET به حرکت درمی‌آید. جوایز و تقدیرها در سال ۲۰۲۲، پت‌فایندر را به‌عنوان «بهترین شاسی‌بلند میان‌رده» در جوایز «انتخاب رانندگان» خود برگزید و نیز پت‌فایندر را در همان سال در فهرست «بهترین خودروهای خانوادگی» گنجاند. پت‌فایندر را در فهرست «بهترین خودروها برای صندلی کودک» در سال ۲۰۲۴ قرار داد و این خودرو در سال ۲۰۲۵ نیز دوباره در این فهرست جای گرفت و در همان سال در رتبه بیستم «شاخص ساخت آمریکا» منتشرشده توسط Cars.com قرار گرفت. آزمون۲۰۲۲۲۰۲۳۲۰۲۴۲۰۲۵برخورد جانبی کوچک از جلوخوبخوبخوبخوببرخورد متوسط از جلوخوبخوبخوبخوبضربه جانبیخوبخوبخوبخوب در خارج از آمریکای شمالی، پت‌فایندر در آزمون سال ۲۰۲۲ از (ANCAP) رتبه پنج ستاره ایمنی دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | این رتبه برای تمامی مدل‌های عرضه‌شده در استرالیا و نیوزیلند از دسامبر ۲۰۲۲ به بعد معتبر است.