موضوع مقاله: کردی جنوبی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کردی جنوبی | مقدمه: کردی جنوبی (یا کردی پهله‌ای، پهلوی، پهلوانینامدار جابری (1400) : دستور زبان کردی پهلەای/پهلوی؛ مؤلف: نامدار جابری؛ چاپ اول؛ ناشر: زایه له.) به گونه‌هایی از زبان‌های کُردی گفته می‌شود که در استان‌های کرمانشاه، ایلام، همدان(در اسدآباد)، کردستان (در بیجار و قروه) و شرق کشور عراق رواج دارد و برخی ویژگی‌های آوایی، واژگانی و ساختاری آنها را از گویش‌های کُردی مرکزی و کُردی شمالی متمایز می‌کند.علی‌یاری بابُلقانی، ۱۳۹۶: ۳۱. | ## بخش 1: کردی جنوبی | «کردی جنوبی» که در گذشته به کردی کلهری شناخته می‌شد خود لهجه‌های مختلفی را در برمی‌گیرد. گویش‌های اصلی کردی جنوبی شامل کردی کلهری، کردی کرمانشاهی، کردی گروسی، کردی کلیایی کردی زنگنه‌ای، کردی چمچمالی، کردی سنجابی، کردی کردلی، کردی مایانی،کردی بیلواری و کردی فِیلی (ایلامی)، لکی و... هر چند که در مورد زبان لکی اختلاف نظر وجود دارد و برخی آن را جدا از زبان های کردی و کردی جنوبی طبقه بندی کرده اند.توصیف ساختار زبان لکی، فرامرز شهسواریرده‌شناسی زبانهای ایرانی، محمد دبیر مقدمزبان‌ها و لهجه‌های ایرانی، احسان یارشاطر کردی جنوبی در ایران زبان اکثر کردهای استان‌های کرمانشاه، ایلام، شرق کردستان و غرب همدان است. کردی جنوبی در برخی از شهرهای شرق کردستان عراق نظیر خانقین، مندلی، جلولا، کلار و... نامگذاری اگرچه گاهی برای اشاره به همۀ این گویش‌ها از عنوان کردی کرماشانی و کردی کلهری نیز استفاده می‌شود، اما کردی جنوبی نامی است که برخی زبان‌شناسان در سال‌های اخیر برای اشاره به گروهی از گویش‌ها در غرب ایران و شرق عراق انتخاب کرده‌اند. p.26 گویشوران این دسته از گویش‌ها برای اشاره به گویش خود از نام‌هایی مانند «فیلی»، «گروسی»، «کرماشانی»، یا «کلهری» استفاده می‌کنند. برخی نظریات پیرامون کردی جنوبی دیوید نیل مکنزی زبان‌شناس به هنگام پژوهش بر روی گویش‌های مختلف منطقۀ جنوب کردستان ایران، لهجه‌های گوناگون این منطقه همچون «هورامی، کندوله‌ای، کرماشانی و ...» را «پرشمار و جدا از یگدیگر» دانست، اما آن‌ها را زیر نام کلی «لهجه‌های جنوبی کردی» طبقه‌بندی کرد. آکوپف معتقد است که مکنزی به تفاوت میان لهجه، گویش و شیوۀ سخن توجه نمی‌کند و علاوه بر آن نسبت به پژوهش‌های بسیاری که قبل از او توسط زبان‌شناسان و کردشناسانی همچون گ. هورنله، رودیگر و پت دربارۀ «روندهای وحدت زبانی مردم جنوب کردستان» انجام شده بی‌تفاوت بوده‌است. همچنین باید اشاره کرد که مکنزی علیرغم این اظهار نظر دربارۀ جدایی‌های میان گویش‌های جنوب کردستان، آن‌ها را ذیل مفهوم «گویش گورانی» وحدت می‌دهد و گویش‌های جنوبی کردی را به گورانی منسوب می‌کند که در ادبیات نوشتاری کردی گورانی استوار شده‌است.آکوپف، گ. کردان گوران، ترجمۀ سیروس ایزدی، در کردان گوران و مسئلۀ کرد در ترکیه: از آغاز جنبش کمالیان تا کنفرانس لوزان، تهران: زوّار، چاپ اول، صص ۱۰۱-۳۷؛ ص ۷۹-۷۸. | ## بخش 2: کردی جنوبی | لرخ با جمع‌بندی دیدگاه‌های پژوهشگران پیش از خود که به پژوهش بر روی گویش‌های منطقۀ جنوب کردستان پرداخته‌اند، یادآور می‌شود که گویش‌های شمالی و جنوبی کردی با یکدیگر تفاوت دارند، و علاوه بر آن هریک در حوزۀ رواج خود به بخش‌های محلی تقسیم شده و لهجه‌هایی را شکل می‌دهند که «بخش‌ها و شاخه‌های آن‌ها خویشاوندی نزدیکی با یکدیگر دارند» و «قبیله‌هایی که به بخش‌ها و شاخه‌های گوناگون یک گویش سخن می‌گویند، به آسانی یکدیگر را می‌فهمند». گویش‌ها و لهجه‌ها گویش‌ها و لهجه‌های زبان کردی جنوبی عبارتند از: گویش فیلی (ایلامی): لهجه ملکشاهی لهجه دهبالایی (ایلامی) لهجه چرداولی لهجه خزلی لهجه بدره‌ای لهجه ارکوازی-بولی(هزاره) لهجه شیروانی لهجه ریکایی لهجه شوهان لهجه میشخاصی لهجه صالح آبادی لهجه خانقینی لهجه مندالی لهجه زرباطی لهجه ورمزیاری لهجه مهرانی لهجه دوشیخی لهجه کپرات گویش کُردَلی: لهجه آبدانانی لهجه دهلرانی لهجه دره‌شهری گویش گروسی: لهجه بیجاری گویش قروه‌ای گویش صحنه‌ای گویش کلهری: لهجه گیه‌لانی لهجه شابادی لهجه ایوانی لهجه سرپل‌ذهاوی گویش قصری-کرماشانی: لهجه کرماشانی لهجه گرم‌آبسردی لهجه قصر شیرینی گویش زنگنه‌ایذوالفقاری، اردشیر، تاریخ زبان‌های ایرانی و جغرافیای گویش‌ها و لهجه‌های کرمانشاه، کرمانشاه: موسسه فرهنگی هنری و سینمایی کوثر، ۱۳۹۴. (in Persian) گویش چمچمالی زبان لکی (در مورد زبان لکی اختلاف نظر وجود دارد.) واج‌شناسی آواشناسی و واج‌شناسی گویش های کردی از هر گویش به گویش دیگر فرق می‌کند؛ این رویداد بیشتر در گویش‌های کشورهای مختلف دیده می‌شود، ولی درباره‌ی کردی جنوبی صدق نمی‌کند. برای مثال گویشوران کردی جنوبی در عراق که بیشتر در استان های دیاله و واسط زندگی می‌کنند، به‌علت پیوندهای عمیقی که با مردم شهرهای مرزی استان کرمانشاه(کرماشان) و استان ایلام دارند، زبانشان با زبان سایر کردهای حوزه زبانی جنوبی که در ایران زندگی می‌کنند تفاوتی ندارد. پیوندهایی که بین کردهای حوزە زبانی جنوبی ایران و کردهای حوزه زبانی جنوبی عراق وجود دارد بیشتر نسبت‌های خویشاوندی است. نمادهایی که الفبای آوانگاری بین‌المللی برای نگارش اصوات زبان کردی جنوبی به‌کار می‌رود در مطلب ذیل آمده‌است. همخوان‌ها لبیلثویکامینرم‌کامیملازیحلقیچاکنای‌ایسادهاطباقسادهشفویسادهشفویسادهشفویخیشومیانسدادیبی‌واک تنفسیبی‌واک غیرتنفسی واک‌دارسایشیبی‌واک واک‌دار ناسوده«ر» گونه در زبان‌های کردی، واج‌های /kʷ/ و /gʷ/ وجود دارند که بازمانده از زبان نیاهندواروپایی هستند. در صورتی که تکیه بر روی همخوان بی‌واک انسدادی باشد، تنفسی می‌شود، در غیر این صورت، غیرتنفسی تلفظ می‌شود. اگر آواهای /k/ و /g/ بعد از واکه‌های /ɨ/، /ɛ/، /iː/، و /eː/ تلفظ بشوند، آوایشان به‌ترتیب به‌صورت‌های /c/ و /ɟ/ در می‌آید. واکه‌ها +واکه‌هاس ساده‌ی کوتاهجلوییمرکزیپشتیبستهɨʊبسته‌میانیoبازمیانیɛباز+واکه‌های مرکبجلویی‌شوندهپشتی‌شوندهo:jəwɑ:jɑ:wɛjɛwɑ:ɥ:ɥɑu:jʉ:ɥɛɥ در میان نیم‌واکه‌های کردی جنوبی : [ɥ] نیم‌واکه‌ی [:ʉ]؛ [w] نیم‌واکه‌ی [ʊ] و [:u]؛ و [j] نیم‌واکه‌ی [:i] است. البته نیم‌واکه‌ی دیگری به‌شکل‌های [ȷ̈] یا [ɨ̯] در کردی وجود دارد که همانند برابرش در زبان کره‌ای است.+واکه‌های ساده‌ی کشیدهجلوییمرکزیپشتیغیرگردفشردهغیرگردگردشدهبستهiːʉːuːبسته‌میانیeːøːoːبازɑː دیاسپورای کردی جنوبی در برخی دیگر از نقاط ایران نیز گروه‌های کرد زبانی وجود دارند که به لهجه های کردی جنوبی سخن می‌گویند. | ## بخش 3: کردی جنوبی | علاوه بر این در مازندران، قزوین، دماوند، قم و کرمان نیز گویشوران کردی جنوبی زندگی می‌کنند. به‌عنوان مثال، کردهای فارس به لهجه‌هایی همچون کرونی و عبدویی سخن می‌گویند که همگی جزوی از لهجه‌های کردی جنوبی هستند. ارتباط با گویش‌های زبان لری زبان لری خود زبانی از گویش‌های ایرانی جنوب غربی است. ویژگی‌های زبان لری نشان می‌دهد هر چه از سوی میانه زاگرس به جنوب و کناره‌های خلیج فارس حرکت کنیم گویشوران لر به زبان فارسی بیشتر نزدیک می‌شوند و هر چه به سمت زاگرس میانی و شمالی و به‌طور خاص مناطق کرد زبان حرکت کنیم واژه‌ها و شباهت‌های واجی بیشتری میان گویش‌وران لر و گویش‌وران کرد خواهیم داشت. در بخش شمال غربی لرستان و مناطق مجاور کرمانشاه، جمعیت قابل توجهی (حدود ۸۰۰۰۰ نفر) که خود را از نظر قومی لر می‌دانند، به لکی صحبت می‌کنند، زبانی که بسیاری از ویژگی‌های منطقه‌ای آن با لری شمالی مشترک است اما ارتباط نزدیک‌تری با کردی دارد این گویش با کردی به عنوان همسایگان قدیمی در عین تفاوت دارای قرابت‌های زبانی بسیاری است. نام کردی عاده به زبان مردمی گفته می‌شود که در سرزمین کوهستانی واقع در مغرب فلات ایران زندگی می‌کنند. اما زبانی که کردی خوانده می‌شود شامل گویش‌های متعددی است که هنوز با همه مطالعاتی که انجام گرفته دربارهٔ ساختمان و روابط آن‌ها با یکدیگر تحقیق دقیق و قطعی به عمل نیامده‌است. بر حسب عادت این گویش‌ها را به دو گروه اصلی تقسیم می‌کنند: یکی کرمانجی که خود به دو شعبه تقسیم می‌شود: شعبه شرقی یا سورانی در اربیل، سلیمانیه، سنندج و مهاباد. سامانه نوشتاری کردی جنوبی را با سایر الفباهایی که برای نوشتار کردی به‌کار می‌روند می‌توان نوشت. البته در کردی جنوبی واج‌های دیگری وجود دارند که در سایر دسته‌بندی‌های زبان کردی یافت نمی‌شوند. | ## جمع‌بندی | گنجینۀ گویش‌های ایرانی (هفت گویش از حاشیۀ زاگرس)، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی، چاپ اول.