موضوع مقاله: آروو پرت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آروو پرت | مقدمه: ۳ ساله بود که پدر و مادرش از هم جدا شدند پرت و در کنار مادر و پدرخوانده‌اش در شهر راکوره در شمال استونی بزرگ شد. | ## بخش 1: آروو پرت | در آن شهر در کلاس‌های فوق برنامه موسیقی شرکت کرد و نواختن پیانو و تئوری موسیقی را یاد گرفت. ۱۷ ساله بود که نخستین اجرای عمومی یکی از ساخته‌هایش در مسابقه آهنگسازان جوان برگزار شد، مسابقه‌ای که در آن برنده نشد و تنها از او تقدیر به عمل آمد. اثر اجرا شده به شدت تحت تأثیر ساخته‌های سرگئی راخمانینف بود و نشانه‌ای از موسیقی استونی در آن به چشم نمی‌خورد. او در آنجا آهنگسازی، تئوری موسیقی، پیانو، ادبیات، تحلیل موسیقی و موسیقی محلی را فراگرفت، ولی چند ماهی نگذشته بود که به اجبار به سربازی رفت و در گروه موسیقی آنجا نوازنده ابوا و طبل شد.آروو پرت، گفتگوی هارمونیک، ۲۷ تیر ۱۳۸۴ خود پرت این دو سال را دوره‌ای رنجبار می‌خواند. پس از اتمام سربازی مجدداً به مدرسه موسیقی بازگشت و ادامه تحصیل را زیر نظر «ولیو تورمیس» از سر گرفت. در پایان سال تحصیلی و به علت پیشرفت چشمگیر به آکادمی موسیقی و تئاتر استونی معرفی و در آنجا شاگرد «هی‌نو اِلِر» شد. الر که نوازنده ویولن و آهنگساز زبردستی بود از کنسرواتوار سنت پترزبورگ فارغ‌التحصیل شده بود. | ## بخش 2: آروو پرت | پرت همیشه از الر نه به عنوان یک معلم که در نقش یک پدر، با احترام و محبت یاد می‌کند. مانند: دو سونات (۱۹۵۸ و ۱۹۵۹)، پارتیتا (۱۹۵۸) و سمفونی شماره ۱ (۱۹۶۳) دوره اول کاری(۱۹۵۸–۱۹۶۸) در سال (۱۹۵۷) با رادیو استونی شروع به همکاری کرد و تا سال (۱۹۶۷) به عنوان مهندس صدا در آنجا مشغول به کار بود. موسیقی استونی در دهه ۱۹۶۰ توسط نسلی از آهنگسازان خلاق همانند «ولیو تورمیس»، «اِینو تامبرگ»، «جان راتس» و «کلدر سینک» با رویکردی مدرن شکل گرفت. تقریباً همین زمان بود که انواع مختلف سبک‌های موسیقی نظیر کلاسیک نو، دوازده نغمه‌ای، سریالیسم، کولاژ در موسیقی استونی مطرح شدند. پرت در مصاحبه‌ای که در سال (۱۹۹۸) تکنیبا روزنامه پُستایمیزروزنامه پُستایمیز چاپ استونی انجام داد به این نکته اشاره کرد که کار با دستگاه‌های گران‌قیمت و پیچیده ضبط صدا در رادیو مرا به سمت مخالف سوق داد. برای رسیدن به این منظور شما نیازی به تکنیک‌های صوتی خاص یا یک پیانوی استاین‌وی ندارید. من مخالف پیشرفت تکنیک‌های صوتی نیستم ولی نیازی هم به خیلی مهم جلوه دادن آنها نیست. | ## بخش 3: آروو پرت | مهاجرت در ژانویه ۱۹۸۰، آروو پرت به همراه همسرش نورا و دو پسر خردسالش استونی را ترک کرد. سبک هنری او در آغاز کارش متأثر از آثار شوستاکوویچ، سرگئی پروکفیف، بارتوک، و آرنولد شونبرگ بود، اما در پایان دهه ۱۹۶۰ دچار بحران خلاقیت شد، و دوست نزدیکش سوفیا گوبایدولینا ، که خود آهنگساز بزرگی‌ست، نقل کرده‌است که پرت به دنبال پاسخی برای این پرسش می‌گشت که «وظیفه و نقش موسیقی مدرن چیست؟» او سبکی سه‌ضربی و کمینه‌گرا را ابداع کرد که خود آن را تین‌تینابولی می‌نامد. او هیچ نت و هیچ صدایی را به دست تصادف نمی‌سپارد و همه چیز به‌دقت اندیشیده و حساب‌شده است. خودش گفته‌است که تک‌تک نت‌های او را باید چنان نواخت که مانند شکوفه‌ای زیبا جلوه‌گر شوند؛ و نیز گفته‌است که سکوت میان صداها مهم‌تر از خود صداهاست زیرا که، سکوت است که به صداها معنی می‌دهد. ۱۹۸۷: گردآوری چند قطعه ساخته شده بین سال‌های ۸۷–۱۹۷۷، توسط شرکت ای‌سی‌ام، یکسال پس از مرگ فیلمساز مشهور روسی، آندری تارکوفسکی و تقدیم این مجموعه به او. | ## جمع‌بندی | - بهترین آهنگسازی معاصر (ئی‌سی‌ام) ۱۹۹۴ تودئوم -بهترین اجرای کرال (ئی سی ام) ۲۰۱۰ سمفونی شماره ۴ - بهترین آهنگسازی معاصر دکتری افتخاری ۱۹۹۶ دکترای افتخاری در موسیقی، دانشگاه سیدنی ۲۰۱۱ شوالیه نشان لژیون دونور موسیقی برای فیلم آروو پرت در در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ برای چندین فیلم موسیقی متن ساخت.