موضوع مقاله: شیرینو (کنگان) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شیرینو (کنگان) | مقدمه: موقعیت و مشخصات شهر شیرینو از شمال به دنبالهٔ کوه‌های زاگرس، از جنوب به خلیج فارس، از مغرب به روستای پرک و از سمت مشرق به شهر نخل تقی محدود می‌گردد. | ## بخش 1: شیرینو (کنگان) | شهر شیرینو در منطقه پارس جنوبی قرار دارد و صنایع عظیم نفت و گاز پارس جنوبی در اطراف آن واقع است و این شهر محل استقرار هتل‌های برخی شرکت‌های پارس جنوبی و محل اسکان کارکنان منطقه ویژه بوده و از جاذبه‌های گردشگری برخوردار است. در این دهکده امکانات تفریحی و ورزشی، تفریحات دریایی، سیرک و شهربازی، استخر، باغ پرندگان، بازدید از ماهی‌ها و مرجان‌ها، قایق خانواده و کافی شاپ‌ها و رستوران با غذاهای محلی و دریایی با کلبه و اقامتگاه رفاهی وجود دارد. صیادی شغل اول و فعالیت در صنایع پیرامون این شیرینو شغل دوم مردم این شهر می‌باشد. جمعیت احمد غریبی فرماندار کنگان و ابراهیم بهمنی رئیس شورای اسلامی شیرینو جمعیت شهر شیرینو را بیش از ۱۷ هزار نفر اعلام کردند. جمعیت شیرینو بر اساس سرشماری رسمی ایران: در سال ۱۳۹۵ از قرار ۹٬۹۷۶ نفر (۱٬۰۸۷ خانوار) می‌باشد. در سال ۱۳۹۰ از قرار ۳٬۴۴۱ نفر خانوار (۶۸۹ خانوار) و در سال ۱۳۸۵ از قرار ۱٬۱۶۰ نفر خانوار (۲۶۶ خانوار) بوده است. | ## بخش 2: شیرینو (کنگان) | شفافیت محدوده شیرینو حدود جغرافیایی شهرستان کنگان در ضلع جنوبی توسط زهرا احمدی، مدیرکل تقسیمات کشوری به استانداری بوشهر و دستگاه‌های مرتبط ابلاغ شد. بر این اساس، حوزه شهرستان کنگان بیش از ۶ کیلومترِ طول [از سمت حوزه صنایع مستقر در این منطقه] تثبیت یافت. حدود جغرافیایی شهرستان کنگان پس از ۱۳ سال مسکوت بودن مشخص و واحدهای پتروشیمی و صنعتی زیر در محدوده جغرافیایی شهرستان کنگان و شهر شیرینو قرار گرفتند. شرکت‌ها شرکت پتروشیمی بوشهر [فاز ۱ و ۲] شرکت پتروشیمی کاویان شرکت پتروشیمی سبلان شرکت پتروشیمی آپادانا شرکت پتروشیمی هنگام شرکت پتروشیمی دماوند انرژی شرکت پتروشیمی مرجان شرکت پتروشیمی لاوان شرکت پتروشیمی پارس گلایکول (پارس فنل سابق) شرکت سپهر مکران شرکت مهر پترو کیمیا شرکت پتروشیمی هرمز شرکت پتروشیمی کیان شرکت پتروشیمی آرین متانول شرکت پتروشیمی رایان پلیمر پویا شرکت تقویت فشار خط اتیلن غرب شرکت فراسکو فاز ۲ بندر پتروشیمی پارس آب شیرین‌کن نور ویژه شرکت پتروشیمی مهر [بخشی از] شرکت پتروشیمی دنا [بخشی از] شرکت پتروشیمی کیمیای پارس خاورمیانه وجه تسمیه شیرینو شهر بندر شیرینو (ثلاث قدیم) در ساحل پوزه یکی از بندرهای قدیمی ایران می‌باشد و تاریخ بندر شیرینو (ثلاث) را باید از دوران تاریخی صفوی بررسی کرد، در تاریخ مکتوب و در آثار نوشته‌های جغرافیدانان پیش از این تا دوران صفوی از بندر ثلاث به‌طور اختصاصی نامی برده نشده است و بندر شیرینو به عنوان نواحی بندر کهن و تاریخی سیراف (شهر سندباد بحری و دریانوردان افسانه ای) شناخته می‌شده است. به قلم علی بهمنی کتاب شیرینو ثلاث طلایی: بندر ثلاث را به دلیل سه نخل طلایی که ثمره خرمای شاه‌خوانی (معروف به شاه خواهان یا شاهانی) به همراه داشت در ساحل پوزه که زبان زد عام و خاص بود به بندر ثلاث مشهور شد سه نخلی که در کنار هم بیشترین ثمر در منطقه داشت، شیخ جبار نصوری به سه نخل ثلاث را نخل طلایی نامیده بودند و همیشه از ثمر این سه نخل به عنوان سوغات به میمانان خود هدیه می‌داد. محرومیت شهر بندر شیرینو که در رسانه‌ها پایخت انرژی نیز نامیده می‌شود، در قلب صنایع عظیم پارس جنوبی و دروازه ورودی شهرستان کنگان قرار دارد، میزبان ۱۶ شرکت‌پتروشیمی و سایر شرکت‌هایی همچون نفت و گاز پارس، مجتمع گاز، عملیات غیرصنعتی پازارگاد، فراسکو عسلویه و آب‌شیرین‌کن نور ویژه است و با وجود اینکه این صنایع، با تولید میلیاردها دلار سود سالانه، سهمی قابل‌توجه در اقتصاد ملی دارند. | ## بخش 3: شیرینو (کنگان) | با این وجود، وضعیت کنونی زیرساخت‌ها و امکانات رفاهی آن با فقر شدیدی روبرو است و سهم مردم شیرینو از این ثروت عظیم چیزی جز آلودگی و کمبود امکانات نیست. مشکلات زیرساختی، رفاهی و خدماتی در شیرینو به حدی است که این شهر از ابتدایی‌ترین امکانات محروم است. مرکز جامع سلامت شیرینو فاقد پزشک مقیم است و پزشکان به دلیل نبود پانسیون و امکانات رفاهی در این شهر نمی‌مانند. در برخی اوقات به دلیل فقدان پزشک مردم برای دریافت خدمات درمانی مجبورند به شهرهای دیگر مراجعه کنند که این امر باعث زحمت و هزینه‌های اضافی برای آن‌ها شده است. عدم وجود حداقل امکانات ورزشی و فرهنگی: نبود زمین چمن، سالن‌های ورزشی و مجتمع‌های فرهنگی مدارس شهر با کمبود فضا و امکانات آموزشی مواجه هستند. | ## جمع‌بندی | با وجود بارها درخواست از مسئولان دولتی و مدیران صنایع برای اینکه سهم عادلانه‌ای از ثروت تولید شده در این منطقه به جامعه میزبان اختصاص یابد.