موضوع مقاله: دریم تیتر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دریم تیتر | مقدمه: دریم تیَتِر یک گروه پراگرسیو متال آمریکایی است که در سال ۱۹۸۵ با نام مجستی (Majesty) توسط جان پتروچی، جان میانگ و مایک پورتنوی در حالی که در کالج موسیقی برکلی در بوستون، ماساچوست تحصیل می‌کردند، تشکیل شد. | ## بخش 1: دریم تیتر | آنها متعاقباً ترک تحصیل کردند تا بیشتر بر روی گروهی تمرکز کنند که در نهایت دریم تیتر خواهد شد. هر چند تعدادی تغییر در ترکیب نفرات را در پی داشت، تا ۸ سپتامبر ۲۰۱۰ وقتی که پورتنوی گروه را ترک کرد و چندین ماه بعد توسط مایک منجینی جایگزین شد، سه عضو اصلی با یکدیگر بودند. جیمز لابری از سال ۱۹۹۱ به جای چارلی دومینیچی که دو سال پیش گروه را ترک کرده بود، خواننده اصلی دریم تیتر بوده است. کوین مور، اولین نوازنده کیبورد دریم تیتر، بعد از سه آلبوم گروه را ترک کرد و در سال ۱۹۹۵ توسط درک شرینیان پس از مدتی انجام تور جایگزین شد. بعد از یک آلبوم با شرینیان، در سال ۱۹۹۹، گروه او را با نوازنده کنونی کیبورد، جردن رودس جایگزین کرد. آلبوم‌های بیدار (۱۹۹۴) و شش درجه آشفتگی درونی (۲۰۰۲) نیز به ترتیب در رتبه‌های ۳۲ و ۴۶ این جدول قرار گرفتند و هر یک تحسین منتقدان را برانگیختند. پنجمین آلبوم آن‌ها، کلان‌شهر بخش ۲: صحنه‌هایی از یک خاطره (۱۹۹۹)، در شماره اکتبر ۲۰۰۶ مجله Guitar World در فهرست ۱۰۰ آلبوم برتر گیتار تمام دوران، جایگاه ۹۵ را به خود اختصاص داد. تا سال ۲۰۱۸، دریم تیتر بیش از ۱۲ میلیون نسخه آلبوم در سراسر جهان فروخته بود و سه نامزدی جوایز گرمی (از جمله یک برد در سال ۲۰۲۲ برای ترانهٔ «The Alien») داشته‌اند. این گروه، همراه با کوئینزرایک و فیتز وارنینگ، به عنوان یکی از «سه بزرگ» ژانر پراگرسیو متال شناخته شده است که به خاطر گسترش و محبوبیت‌دادن به آن اعتبار دارند. تشکیل (۱۹۸۵) دریم تیَتِر در سپتامبر ۱۹۸۵ و پس آنکه گیتاریست جان پتروچی و گیتاریست بیس جان میانگ تصمیم گرفتند در وقت آزاد خود در طول تحصیل در کالج موسیقی برکلی یک گروه موسیقی ایجاد کنند تشکیل شد. آن‌ها در طول تمرین به‌طور اتّفاقی با درامر گروه مایک پورتنوی آشنا شدند و از او خواستند تا به این گروه ملحق شود. پتروچی، میانگ و پورتنوی نام «مَجستی» را برای گروه تازه تشکیل شده خود انتخاب کردند. در طول این مدت تمرکز زیاد اعضای اصلی گروه بر روی این کار آن‌ها را مجبور به ترک کالج کرد. اجراهای مَجستی و تولد دریم ثیتر (۱۹۸۶–۱۹۸۷) ماه‌های ابتدایی ۱۹۸۶ مملو از اجراهای مختلف در شهر نیویورک بود. در این مدت گروه مجموعه‌ای از اجراها را ضبط کرد و در اولین فروش خود، در شش ماه هزار نسخه فروخت. در نوامبر ۱۹۸۶ پس از چند ماه ساختن و اجرای آهنگ‌های مختلف کریس کولینز به دلیل تفاوت عقاید هنریش گروه را ترک کرد. ثباتی که دومینیسی برای گروه به وجود آورد باعث شد تا آن‌ها تعداد اجراهای خود را در نیویورک افزایش دهند و این سبب افزایش شهرت گروه شد. کمی بعد از ورود دومینیسی یک گروه موسیقی دیگر در لاس‌وگاس با نام مَجستی این گروه را به استفاده غیرقانونی از نام خود متهم کرد و آن‌ها را به اقدام قانونی تهدید کرد بنابراین گروه مجبور شد تا نام خود را تغییر دهد. اسامی زیادی مانند Glasser (شیشه‌بر)، Magus (ساحر)، و M۱ مطرح شد که همه آن‌ها رد شد و سرانجام پدر پورتنوی نام دریم ثیتر را پیشنهاد داد که نام یک سینما در مونتری کالیفرنیا بود. وقتی روز و رؤیا یکی می‌شوند (۱۹۸۹) با ثباتی که در گروه به وجود آمده بود اعضا بیشتر بر روی نوشتن آهنگ‌های جدید و انجام اجراهای بیشتر در نیویورک و ایالت‌های اطراف متمرکز شدند. در طول زمان توجه Mechanic Records یکی از زیر شاخه‌های مرکز موسیقی ایالات متحده به این گروه جلب شد و دریم ثیتر اولین قرار داد خود را در تاریخ ۲۳ جون ۱۹۸۸ با آن‌ها منعقد کرد و کار بر روی یک آلبوم را آغاز کرد. آلبوم وقتی روز و رؤیا یکی می‌شوند در ۱۹۸۹ منتشر شد اما نتوانست به پیش‌بینی‌های گروه جامه عمل بپوشاند و Mechanic بخش بزرگی از وعده‌های مالی را که در قرارداد به گروه داده بود عملی نکرد و گروه دوباره به اجراهای خود در نیویورک محدود شد. در چهارمین اجرا دومینیچی به علت تفاوت‌های شخصی و هنری با بقیهٔ اعضا از گروه اخراج شد. او به روابط بهتر در پروژه‌های دیگر، خستگی (فرسودگی)، و نیاز به استراحت به‌عنوان دلایل این تصمیم اشاره کرد. پتروچی در توضیح این موضوع گفت که در ابتدا پورتنوی قصد ترک کامل گروه را نداشت و فقط می‌خواست یک وقفه پنج‌ساله بگیرد. اما پس از اینکه دیگر اعضای گروه با پیشنهاد او مخالفت کردند، پورتنوی تصمیم به ترک کامل گرفت. در فوریه ۲۰۱۱، پورتنوی گلایه کرد که هیچ‌کدام از اعضای گروه تماس‌های تلفنی و ایمیل‌های او را پاسخ نمی‌دهند. با این حال، بعداً او گفت که پتروچی و رودس تنها اعضایی بودند که همچنان با او در ارتباط مانده‌اند. تنش‌ها زمانی شدیدتر شد که پورتنوی، لابری را به‌خاطر اظهاراتی در یک مصاحبه «بی‌احترام» توصیف کرد؛ لابری گفته بود که دریم تیتر اصلاً بابت جدایی پورتنوی ناراحت نیست. پورتنوی بعدها گفت که اگر فرصت داشته باشد فوراً به گروه بازمی‌گردد و اظهار داشت: «آن‌ها کسانی هستند که در را بسته‌اند. من فقط به یک استراحت نیاز داشتم و آن را هم گرفته‌ام؛ بنابراین آماده و مایل هستم برگردم. اما صادقانه فکر نمی‌کنم آن‌ها هرگز این کار را بکنند؛ آن‌ها در را بسته‌اند و می‌خواهند بدون من توانایی خودشان را ثابت کنند. اما درِ من همیشه باز است.» کمی بیش از یک ماه پس از جدایی پورتنوی، دریم تیتر در نیویورک تست‌گیری برای انتخاب درامر جدید را آغاز کرد. درامرهایی که تست دادند شامل مایک منجینی، درک رودی، توماس لنگ، ویرجیل دوناتی، مارکو مینمان، آکیلس پریستر و پیتر ویلدوئر بودند. | ## بخش 2: دریم تیتر | پتروچی بعدها توضیح داد که پورتنوی برای بازگشت به گروه ابراز تمایل کرده بود، اما در آن زمان منجینی قبلاً استخدام شده بود، از شغل خود به‌عنوان استاد کالج موسیقی برکلی استعفا داده و به‌طور تمام‌وقت به دریم تیتر پیوسته بود، بنابراین پیشنهاد پورتنوی رد شد. در ۱۴ آوریل، لابری ضبط بخش‌های آوازی را آغاز کرد و تا ۲۸ ژوئن، میکس و مسترینگ آلبوم توسط اندی والاس به پایان رسید. آلبوم دگرگونی ناگهانی رویدادها در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۱ در سراسر جهان و یک روز بعد در ایالات متحده منتشر شد. این اثر در برخی کشورها در رتبهٔ نخست جدول فروش قرار گرفت و در جدول بیلبورد ۲۰۰ به جایگاه هشتم رسید؛ دومین باری که دریم تیتر موفق می‌شد در میان ده رتبهٔ برتر این جدول قرار گیرد. با وجود دریافت نقدهای متوسط، آلبوم جوایز متعددی از نشریات موسیقی دریافت کرد و تک‌آهنگ اصلی آن، «بر پشت فرشتگان»، در پنجاه و چهارمین مراسم جایزه گرمی نامزد جایزهٔ بهترین اجرای هارد راک/متال شد؛ این نخستین نامزدی گرمی در کارنامهٔ گروه بود. دریم تیتر تور پشتیبانی از دگرگونی ناگهانی رویدادها را در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۱ در رم، ایتالیا آغاز کرد. بخش دوم این تور در آمریکای شمالی برگزار شد و گروه در آن به‌همراه تریویم به اجرای برنامه پرداخت. پس از وقفه‌ای کوتاه در پایان سال ۲۰۱۱، گروه بار دیگر راهی اروپا شد؛ این بار همراه با پریفری. در ۱۹ و ۲۰ اوت، دو اجرای گروه در سالن Luna Park در بوئنوس آیرس برای انتشار یک دیسک بلوری زنده ضبط شد. در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۶:۰۰ صبح به وقت شرق آمریکا، دریم تیتر به‌عنوان هدیهٔ تعطیلات برای هواداران، یک مجموعهٔ الکترونیکی رایگان دو سی‌دی شامل قطعات زنده‌ای از تور ۲۰۱۱–۲۰۱۲ خود را که در زنده در لونا پارک منتشر نشده بودند، در قالب فلک و از طریق بیت‌تورنت منتشر کرد. تاریخ و ساعت انتشار اشاره‌ای بود به ترانهٔ «۶:۰۰» محصول ۱۹۹۴؛ مقدمهٔ آن شامل نمونهٔ تکرارشونده‌ای از جملهٔ «شش صبحِ روز کریسمس» است که توسط Helena Carroll در فیلم مردگان گفته می‌شود. دریم تیتر (۲۰۱۳–۲۰۱۴) فرایند نگارش دوازدهمین آلبوم استودیویی دریم تیتر در جریان تور آلبوم قبلی آغاز شد. اعضای گروه در زمان بررسی و تنظیم سیستم صوتی بداهه‌نوازی می‌کردند و ایده‌های خود را ضبط می‌کردند، و پتروچی نیز قطعاتی را که به‌صورت مستقل نوشته بود به گروه می‌آورد. دوازدهمین آلبوم استودیویی و همنام گروه، دریم تیتر، در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۳ در قالب این قرارداد جدید منتشر شد. این آلبوم در هفتهٔ نخست بیش از ۳۴ هزار نسخه فروش داشت و در رتبهٔ هفتم جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت؛ سومین آلبوم پیاپی گروه که وارد ده رتبهٔ نخست این جدول می‌شد. همچنین آلبوم در ۲۴ کشور از جمله ژاپن، آلمان، آرژانتین، هلند، فنلاند، ایتالیا، سوئیس، کانادا، دانمارک، نروژ، اتریش، استرالیا و بریتانیا در میان ده رتبهٔ برتر قرار گرفت. در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۴، گروه مجموعهٔ جعبه‌ای The Studio Albums 1992–2011 را منتشر کرد؛ مجموعه‌ای که تمام آلبوم‌های استودیویی گروه از تصاویر و واژه‌ها تا دگرگونی ناگهانی رویدادها را در بر می‌گرفت. فهرست قطعات این تور، برای بزرگداشت بیستمین سالگرد انتشار آلبوم بیدار، شامل نیمهٔ دوم کامل آن آلبوم بود؛ از جمله اجرای «Space-Dye Vest» که پیش از آن هرگز به‌صورت زنده اجرا نشده بود. همچنین پایان برنامه با اجرای چهار قطعه از آلبوم کلان‌شهر بخش ۲: صحنه‌هایی از یک خاطره همراه بود که به مناسبت پانزدهمین سالگرد انتشار آن اجرا شدند. خارق‌العاده (۲۰۱۵–۲۰۱۷) در ۶ ژانویهٔ ۲۰۱۴، پتروچی اعلام کرد که دریم تیتر در حال «کاشتن بذرهای آلبوم شمارهٔ ۱۳» است. او گفت: «چند ایدهٔ آهنگ و جزئیات کوچک داریم — هنوز چیزی رسمی نیست، اما بذرها کم‌کم کاشته می‌شوند. یکی از نکات خوب این حرفه این است که هر بار فرصت داریم از نو شروع کنیم و با یک صفحهٔ سفید فکر کنیم: «چه کار متفاوتی می‌توانیم انجام دهیم؟ از اینجا به کجا می‌توانیم برویم؟» هر آلبوم داستان خود را دارد و داشتن فرصت تازه برای خلق آن واقعاً رضایت‌بخش است.» گروه در فوریهٔ ۲۰۱۵ وارد استودیو شد تا آلبوم سیزدهم خود را ضبط کند. آلبوم مفهومی است و داستان آن در جامعه‌ای ویران‌شهری رخ می‌دهد که موسیقی واقعی در آن وجود ندارد و تمرکز داستان بر درگیری میان گروهی از شورشیان و امپراتوری ستمگر است. گروه کل آلبوم را به‌طور کامل اجرا کرد، با یک استراحت کوتاه بین دو بخش، و تنها در مواردی در ادامهٔ تور قطعاتی از آلبوم‌های قبلی را اجرا کرد. گروه همچنین تأکید داشت که در سالن‌های تئاتری سرپوشیده مانند تالار موسیقی رادیو سیتی اجرا داشته باشد. فاصله بر زمان (۲۰۱۷–۲۰۱۹) در مهٔ ۲۰۱۷، لابری، دربارهٔ سبک آلبوم چهاردهم گفت: «برای ما بسیار مهم است که آلبوم جدید بهترین تلاش ما باشد. [...] اما اگر در طول مسیر احساس کنیم که آلبوم دیگری هست که باید دوباره به آن توجه کنیم، آن را انجام خواهیم داد.» در دسامبر ۲۰۱۷، دریم تیتر اعلام کرد که قرارداد بلندمدت جهانی خود را با شرکت سونی میوزیک از طریق زیرمجموعهٔ موسیقی پراگرسیو آن، اینساید اوت، برای انتشار آلبوم امضا کرده است. آلبوم در ژوئن و ژوئیهٔ ۲۰۱۸ نوشته شد و شامل قطعاتی است که به‌صورت گروهی ساخته شده و اشعار آن توسط پتروچی، لابری، میونگ و برای اولین بار توسط منجینی نوشته شده است. پیش از انتشار آلبوم، گروه یک بازی واقعیت جایگزین به‌نام «شکار گنج» راه‌اندازی کرد که شرکت‌کنندگان برای یافتن سرنخ‌ها در سراسر اینترنت جستجو می‌کردند. همچنین جلد آلبوم، تاریخ انتشار آن در فوریهٔ ۲۰۱۹ و تاریخ‌های تور آمریکای شمالی برای گرامیداشت بیستمین سالگرد پنجمین آلبوم گروه، کلان‌شهر بخش ۲: صحنه‌هایی از یک خاطره را اعلام کرد. در ۶ نوامبر ۲۰۱۸، یک بیانیهٔ رسمی از اینساید اوت انتشار آلبوم را در تاریخ ۲۲ فوریهٔ ۲۰۱۹ اعلام کرد. چشم‌اندازی از فراز جهان (۲۰۲۰–۲۰۲۳) در آوریل ۲۰۲۰، نشریهٔ Metal Addicts گزارش داد که انتظار می‌رود دریم تیاتر کار روی پانزدهمین آلبوم استودیویی خود را در سال ۲۰۲۱ آغاز کند. امیدوارم در آلبوم بعدی دریم تیاتر بتوانم این ایده را بیشتر تجربه کنم.» این موضوع بعدها در مصاحبه‌ای دیگر با همان نشریه در فوریهٔ ۲۰۲۱ تأیید شد. | ## بخش 3: دریم تیتر | همچنین پتروچی در همان ماه اوت به نشریهٔ اسپانیایی متال همر گفت که گروه پاییز همان سال کار روی آلبوم جدید را آغاز خواهد کرد. در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۰ اعلام شد که گروه در حال نوشتن آهنگ‌ها است، در حالی که لابری بخش‌های خود را از کانادا می‌نویسد. این آلبوم همان سال در DTHQ ضبط شده بود، پتروچی با پورنوی، هم‌گروهی سابق خود در دریم تیاتر، همکاری کرد؛ پورنوی در تمامی قطعات آلبوم درام نواخت. این همکاری باعث شد شایعاتی دربارهٔ بازگشت پورنوی به دریم تیاتر شکل بگیرد که پتروچی آن را رد کرد و گفت: «می‌دانم مردم چرا این فکر را می‌کنند. در ۲۸ ژوئیه اعلام شد که آلبوم با عنوان چشم‌اندازی از فراز جهان در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۱ منتشر خواهد شد. پیش‌تر تور آمریکای شمالی از اواخر اکتبر تا نیمهٔ دسامبر ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده بود، اما در ۲۷ سپتامبر به دلیل نگرانی‌های ایمنی مربوط به پاندمی کووید-۱۹ به اوایل ۲۰۲۲ موکول شد. تک‌آهنگ اصلی آلبوم، «The Alien»، در جوایز گرمی ۲۰۲۲ برندهٔ جایزهٔ بهترین اجرای متال شد و سومین نامزدی گرمی و نخستین پیروزی دریم تیاتر در این دسته‌بندی را رقم زد. گروه همچنین اولین دوره از جشنوارهٔ موسیقی پراگرسیو متال سیار خود، Dreamsonic، را در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۳ آغاز کرد که در آن دوین تاونسند و انیمالز از لیدرز نیز حضور داشتند. پتروچی دربارهٔ این جشنواره گفت: «Dreamsonic وعده می‌دهد که رویدادی موسیقایی تکرارشونده باشد که شب‌هایی تاریخی و پر از موسیقی شگفت‌انگیز را برای سال‌های طولانی ارائه دهد!» این تور در ۲۶ ژوئیه به پایان رسید. در اوت ۲۰۲۳، پتروچی اعلام کرد که زمان ورود به استودیو برای ضبط شانزدهمین آلبوم گروه در اواخر همان سال آغاز خواهد شد، هرچند لابری بعداً گفت که احتمالاً این روند در ابتدای ۲۰۲۴ شروع می‌شود. در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۳، دریم تیتر اعلام کرد که منجینی از گروه جدا شده و پورتنوی جایگزین او شده است، و برنامه‌ای برای ضبط اولین آلبوم با حضور پورتنوی پس از پانزده سال دارند. این اتحاد دوباره نتیجه سال‌ها آشتی تدریجی میان پورتنوی و اعضای مختلف گروه بود؛ همان‌طور که او در مصاحبه‌ای توضیح داد: این روند با جان پتروچی حدود پنج، شش یا هفت سال پیش شروع شد، وقتی دوباره با هم ارتباط برقرار کردیم—جان تصمیم گرفت یک آلبوم سولویی بسازد و از من خواست در آن نوازندگی کنم—من هم در آلبوم سولوی جان شرکت کردم. این باعث شد هر سه‌مان دوباره کنار هم قرار بگیریم—و فکر می‌کنم آخرین بخش ماجرا این بود که دوباره با جیمز لابری ارتباط گرفتم، چون من و جیمز بیش از یک دهه با هم صحبت نکرده بودیم. حدود سال ۲۰۲۲ برای دیدن اجرای دریم تیتر در نیویورک رفتم و آن اولین باری بود که بعد از بیش از ده سال جیمز را می‌دیدم. و واقعاً اغراق نمی‌کنم، در کمتر از پنج ثانیه دیدار، همه‌چیز مثل آغوش، بوسه و صمیمیت بود و تمام آن درام و مشکلات سال‌های جدایی کاملاً از بین رفت. در یک مصاحبه گروهی با رولینگ استون، جیمز لابری دربارهٔ آشتی با پورتنوی گفت: «ما هر دو آدم‌های بسیار احساسی و پرشوری هستیم و فکر می‌کنم همین باعث شد تا این‌قدر دیر دوباره به هم برسیم. اما به محض اینکه او را دیدم، از اتاقم بیرون آمدم و گفتم 'بیا اینجا' و محکم بغلش کردم. همین بود.» پتروچی نیز اضافه کرد: «وقتی مایک از گروه رفت، برای همه ما یک اتفاق دردناک بود. سیزده سال زمان کافی بود تا همه چیز التیام پیدا کند و به این نقطه برسیم که بگوییم ما مثل برادر همدیگر را دوست داریم.» منجینی نیز دربارهٔ جدایی‌اش با لحنی دوستانه گفت: «نقش من این نبود که همه وظایفی را که مایک در گروه داشت پر کنم. نقش اصلی من این بود که اجرای زنده را هر شب منظم و دقیق نگه دارم، و این تجربه هم چالش‌برانگیز بود هم لذت‌بخش. خوشبختانه توانستم با این موسیقی‌دانان نمادین کار کنم و لحظات سرگرم‌کننده و بامزه‌ای هم داشته باشم.» در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۳، گروه اعلام کرد که خواننده سابقشان، چارلی دومینیچی، در ۷۲ سالگی درگذشته است. در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۴، دریم تیتر ترانهٔ «Night Terror» را به‌عنوان تک‌آهنگ آغازین شانزدهمین آلبوم استودیویی خود با نام پاراسومنیا منتشر کرد؛ آلبومی که در ۷ فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد. این آلبوم با انتظار بسیار بالایی مواجه شد و چندین رسانه آن را در فهرست موردانتظارترین آلبوم‌های سال ۲۰۲۵ قرار دادند. دریم تیتر اعلام کرد که در ۲۰ مه ۲۰۲۵ تور جهانی خود را در حمایت از این آلبوم آغاز خواهند کرد. پورتنوی در یک پست اینستاگرامی حدس زد که این تور احتمالاً آخرین باری خواهد بود که این قطعه به‌صورت زنده اجرا می‌شود. این چهارمین نامزدی گرمی گروه و اولین نامزدی پورتنوی به‌عنوان عضو گروه پس از بازگشتش بود. برای انتشار این اثر، یک نمایش ویژه یک‌شبه در سینماهای ای‌ام‌سی در برخی شهرها در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۵ برگزار شد. در مه ۲۰۲۶، لابری اعلام کرد که دریم تیتر احتمالاً اواخر همان سال یا اوایل ۲۰۲۷ شروع به نوشتن آلبوم استودیویی هفدهم خود خواهد کرد. بعد از آن کمی استراحت می‌کنیم و احتمالاً اواخر ۲۰۲۶ یا اوایل ۲۰۲۷ شروع به نوشتن و ضبط آلبوم جدید می‌کنیم. البته این‌ها قطعی نیست، اما در حال حاضر برنامه کلی همین است.» در همان ماه، پورتنوی نیز تأیید کرد که گروه در پاییز همان سال وارد استودیو خواهد شد: «تابستان را استراحت خواهیم کرد (هرچند من حدود یک ماه [با Neal Morse Band] در آگوست/سپتامبر اجرا دارم) و بعد در پاییز دوباره دریم تیتر در استودیو جمع می‌شود تا کار روی آلبوم جدید را شروع کنیم و بعد دوباره همه چیز از نو آغاز خواهد شد!» سبک موسیقی استیون توماس ارلواین از وب‌سایت آل‌میوزیک موسیقی گروه دریم تیتر را «ترکیبی فشرده از پراگرسیو راک و متال پسا-هیلن» توصیف کرده است. این گروه به‌عنوان یکی از پیشگامان اولیهٔ سبک پراگرسیو متال شناخته می‌شود و در کنار گروه‌های کوئینزرایک و Fates Warning، جزو «سه بزرگ» این سبک به‌شمار می‌آید. اعضای اصلی گروه، یعنی پورتنوی، پتروچی و میانگ، تحت تأثیر گروه‌های پراگرسیو راک مانند راش، یس و پینک فلوید، گروه‌های هوی متال مانند آیرن میدن و جوداس پریست، گروه‌های اسپید متال، و گلم متال متال آن دوران بودند. پتروچی سبک موسیقی دریم تیتر را ترکیبی از راش، لد زپلین، آیرن میدن، یس و متالیکا توصیف کرده است، در حالی که پورتنوی آن را آمیزه‌ای از پراگرسیو راک و هوی متال دانسته است. این گروه جنبهٔ پراگرسیو موسیقی خود را از گروه‌هایی چون راش، یس، پینک فلوید و جنسیس گرفته و جنبهٔ متال آن را از گروه‌هایی مانند جوداس پریست، آیرن میدن، متالیکا و بلک سبث. | ## جمع‌بندی | این تلفیق نوعی متال منحصربه‌فرد پدیدآورد که در آن زمان سنتی نبود: موسیقی دارای گیتارهای دیستورت و ریف‌های سریع بود، اما تمرکز آن بیشتر بر مهارت فنی و اجرای دقیق قرار داشت تا بر ریف‌های سنگین متال.