موضوع مقاله: سرطان پستان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرطان پستان | مقدمه: نشانه‌های این سرطان شامل توده در پستان، تغییر در شکل ظاهری، فرورفتگی‌های کوچک پوستی، خروج مایع از نوک پستان، نوک فرورفتهٔ پستان یا پوست قرمز و خشک (پوسته‌پوسته) پستان باشد. | ## بخش 1: سرطان پستان | در بیماران دچار متاستاز، دردهای استخوانی، تورم و بزرگی گره‌های لنفاوی، تنگی نفس یا زردی (یرقان) هم ممکن است دیده شود. عوامل خطرساز جهت ابتلا به سرطان پستان شامل جنسیت مؤنث، چاقی، عدم فعالیت بدنی، الکلیسم، درمان جایگزینی هورمون پس از یائسگی، پرتوهای یونیزان، منارک زودهنگام (آغاز قاعدگی) در سن‌های پائین‌تر، دیر بچه‌دار شدن یا عدم بارداری، سابقهٔ قبلی سرطان پستان و سابقهٔ خانوادگی سرطان پستان است. در حدود ۵–۱۰٪ موارد زمینهٔ ژنتیکی و از والدین به ارث می‌رسد که می‌توان به جهش‌های ژنی BRCA1 و BRCA2 اشاره کرد. منشأ بیشتر سرطان‌های پستان از سلول‌های دیوارهٔ مجاری شیر و لوبول‌های شیرساز است. به آن سرطان‌هایی که از مجاری شیری نشأت می‌گیرند «کارسینوم درجای مجاری پستان» و به آن‌هایی که از کیسه‌های کوچک شیرساز نشأت می‌گیرند، «کارسینوم لوبولار» می‌گویند. برخی از آن‌ها نظیر «کارسینوم درجای مجاری» از رشد و تکامل ضایعات پیش‌سرطانی ناشی می‌شوند. وقتی تشخیص قطعی شد، آزمایش‌های دیگری انجام می‌شوند تا معلوم شود آیا سلول‌های سرطانی به بیرون از پستان نیز گسترش یافته‌اند یا خیر. دربارهٔ مزایای غربالگری سرطان پستان در برابر مضرات آن بحث و تردیدهایی وجود دارد. مطابق یک بررسی در سال ۲۰۱۳ توسط بنیاد همیاری کاکرین، معلوم نیست که مضرات ماموگرافی بیشتر از مزایای آن در تعداد فراوانی از زنانی باشد که ماموگرافی‌شان مثبت است اما سرطان پستان ندارند. کارگروه خدمات پیشگیرانه در ایالات متحده در یک بررسی در سال ۲۰۰۹ دریافت که در گروه سنی ۴۰ تا ۷۰ سال، مزایای آن بیشتر است و به‌همین دلیل، توصیه نمود که زنان از سن ۵۰ تا ۷۴ سالگی، هر دو سال ماموگرافی شوند. در کسانی که احتمال زیادی دارند به سرطان پستان مبتلا شوند، از دو داروی تاموکسیفن و رالوکسیفن جهت پیشگیری استفاده می‌شود. جراحی دوطرفهٔ پستان و برداشتن آن‌ها یکی دیگر از راه‌های پیشگیری در موارد پُرخطر است. در مبتلایان به سرطان پستان از درمان‌هایی چون جراحی، پرتودرمانی، شیمی‌درمانی، هورمون‌درمانی و درمان هدفمند استفاده می‌شود. انواع جراحی نیز مختلف است و شامل ماستکتومی، جراحی‌های حفظ پستان یا برداشتن کامل آن می‌شود. جراحی‌های ترمیمی و بازسازی پستان نیز در همان هنگام یا در زمانی دیگر صورت می‌پذیرد. در افرادی که سرطان به سایر قسمت‌های بدن گسترش یافته‌است، درمان‌ها معطوف به بهبود کیفیت زندگی و راحتی فرد انجام می‌گیرند. در سطح جهانی، سرطان پستان شایع‌ترین سرطان زنان است و ۲۵٪ همه موارد را شامل می‌شود در سال ۲۰۱۸ میلادی، ۲ میلیون بیمار جدید و ۶۲۷٬۰۰۰ مورد مرگ ناشی از آن گزارش شد. این سرطان در کشورهای توسعه‌یافته شایع‌تر است و میزان شیوع آن در زنان، ۱۰۰ برابر مردان است. بر پایهٔ اظهار متخصصان در ایران، سالانه هشت هزار نفر به سرطان پستان مبتلا می‌شوند و شیوع ابتلا به سرطان پستان در بین زنان ایرانی حدود ۳۰ تا ۳۵ مورد در ۱۰۰ هزار نفر است. پیشینه به دلیل قابل مشاهده بودن، سرطان سینه شایع‌ترین نوع سرطان توصیف شده در اسناد باستانی بود. به دلیل عدم انجام کالبد شکافی سرطان‌های اندام‌های داخلی اساساً برای پزشکی باستانی نامرئی بودند اما سرطان سینه از طریق پوست قابل لمس بود و در حالت پیشرفته اغلب به ضایعات قارچی تبدیل می‌شد: تومور نکروز می‌شد (از داخل می‌مرد و باعث می‌شد که تومور متلاشی به نظر برسد) و از طریق پوست زخم می‌شد و مایع تیره و بدبویی از آن تراوش می‌کرد. قدیمی‌ترین شواهد کشف‌شده از سرطان سینه مربوط به مصر است و به ۴۲۰۰ سال پیش، به سلسله ششم، برمی‌گردد. مطالعه بقایای زنی از گورستان قبة الهوا، آسیب مخرب معمول ناشی از گسترش متاستاز را نشان داد. پاپیروس ادوین اسمیت هشت مورد تومور یا زخم سینه را که با سوزاندن درمان شده‌اند، شرح می‌دهد. در این نوشته در مورد این بیماری آمده است: «هیچ درمانی وجود ندارد.» قرن‌ها، پزشکان موارد مشابهی را در طبابت خود با همین نتیجه‌گیری توصیف می‌کردند. پزشکی باستان، از زمان یونانیان تا قرن هفدهم، مبتنی بر هومورالیسم بود و بنابراین معتقد بود که سرطان سینه عموماً ناشی از عدم تعادل در مایعات اساسی کنترل‌کننده بدن، به ویژه صفرای سیاه اضافی، است. درد پستان ترشحات نوک پستان تغییرات موضعی پوست پستان تغییر در اندازه، شکل یا ظاهر پستان تغییر یکطرفه اندازه و شکل پستان ترشحات نوک پستان حتماً باید بررسی شوند. تغییرات پوست به رنگ قرمز یا سیاه‌پوست سینه و پوست پرتقالی شدن پستان از نشانه‌های احتمالی سرطان هستند که باید بررسی شوند. دلیل حدود ۵ تا ۱۰٪ از موارد ابتلاء به این بیماری ژن‌هایی هستند که از والدین فرد به ارث رسیده‌اند، از جمله BRCA1 و BRCA2. معمولاً سرطان پستان در سلول‌های دیوارهٔ مجاری شیر و لوبول‌ها که تأمین‌کنندهٔ شیر مجاری هستند، ایجاد می‌شود. به سرطان‌هایی که از این مجاری شروع می‌شوند، کارسینوم پستان گفته می‌شود، در حالی‌که سرطان‌های ایجادشده از لوبول‌ها با نام سرطان لوبولار شناخته شده‌اند. به علاوه، بیش از ۱۸ زیر-نوع سرطان پستان دیگر وجود دارد.برخی از سرطان‌ها از ضایعات پیش-تهاجمی از قبیل کارسینوم مجرایی درجا ایجاد می‌شوند. تشخیص سرطان پستان با انجام یک بافت‌برداری از تودهٔ مربوط تأیید می‌شود.پس از تشخیص سرطان، آزمایش‌های بیشتری انجام می‌شوند تا مشخص شود که آیا سرطان به قسمت‌های دیگر بدن نیز سرایت کرده‌است یا خیر و چه درمان‌هایی ممکن است نسبت به بیماری واکنش نشان دهند. عوامل اجتناب‌ناپذیر سن جنسیت سطح آندروژن خون سطح استروژن خون: سطح بالای استروژن در خون زنان قبل از یائسگیNicholson سابقهٔ فامیلی: سابقهٔ سرطان پستان در فامیل (تغییرات ارثی در ژن‌های BRCA1 و BRCA2 (نام اختصاری برای سرطان پستان ۱ و سرطان پستان ۲) در بسیاری از مبتلایان به سرطان‌های پستان و تخمدان وجود داشته‌است) تراکم استخوان تراکم بافت پستان: افزایش مواجههٔ زنان با هورمون استروژن که در شرایط زیر رخ می‌دهد: بروز نخستین دورهٔ قاعدگی (منارک) قبل از ۱۳ سالگی یائسگی بعد از ۵۱ سالگی استفاده از درمان جایگزینی هورمون با استروژن افرادی که در طول زندگی باردار نشده‌اند یا نخستین بارداری آن‌ها بعد از ۳۰ سالگی بوده‌است. زنانی که ژن جهش‌یافتهٔ BRCA1 و BRCA2 دارند، ۳ تا ۷ برابر بیشتر از زنانی که فاقد این ژن‌ها هستند دچار سرطان پستان می‌شوند. شرایط پزشکی عوامل قابل پیشگیری سبک زندگی سن نخستین بارداری و دفعات بارداری شروع پریود مصرف الکل قرص‌های ضدبارداری هورمون درمانی یائسگی چاقی: اضافه وزن و چاقی خصوصاً بعد از یائسگی نوع تغذیه: مصرف شیرینی علاوه بر احتمال ابتلا به چاقی، دیابت، بیماری‌های متابولسیم و بیماری‌های قلبی، با سرطان پستان و متاستاز تومور مرتبط است و احتمال بروز این عارضه را افزایش می‌دهد.شکر احتمال ابتلا به سرطان پستان را افزایش می‌دهد . [خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) ] زندگی بی‌تحرک و فعالیت بدنی کم به نظر متخصصان، فاصله گرفتن از باروری و محدودکردن فرزندآوری در کنار عامل تغذیه موجب بالاتر رفتن آمار ابتلا به سرطان پستان می‌شود.تأثیر باروری در پیشگیری از سرطان پستان. خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) عوامل تحت بررسی غذاهای کباب شده مصرف آنتی‌بیوتیک سایز سینه استعمال پاربن‌ها بطری آب معدنی هیچ رابطهٔ علمی بین استفاده از هر گونه سینه‌بند با بروز سرطان پستان پیدا نشده‌است. نمونه‌برداری، روشی برای جدا نمودن نمونهٔ کوچکی از بافت پستان برای تست‌های آزمایشگاهی است. با استفاده از این آزمایش، پزشک تشخیص می‌دهد که توده یا بیماری موجود در سینه، سرطانی است یا خیر. نمونه‌برداری از پستان، نمونه‌ای از بافت پستان را ارائه می‌دهد که پزشک با استفاده از آن و یافته‌های آزمایش‌های سونوگرافی و ماموگرافی، ناهنجاری‌های پستان را تشخیص می‌دهد. گزارش آزمایشگاه از بیوپسی پستان می‌تواند در تعیین نیاز به جراحی یا درمان دیگری کمک کند. بعد از این‌که تشخیص نوع سرطان در نمونه قطعی شد، پاتولوژیست به مشاهدهٔ بیشتر جزئیات می‌پردازد و توده را به اصطلاح گریدبندی (درجه‌بندی) می‌کند. البته در برخی مواقع پزشک فوق تخصص خون و انکولوژی، جهت سرعت بخشیدن به درمان، خودش هم بررسی‌هایی را انجام می‌دهد. مطالعه زیر میکروسکوپ بافت سرطانی، سرعت تکثیر و میزان شباهت سلول‌ها به سلول‌های طبیعی را مشخص می‌کند. هرچه سلول‌های سرطانی به سلول‌های طبیعی شبیه‌تر باشند، سرعت تکثیر کمتری دارند و شانس موفقیت درمان، بیشتر است. میزان رشد سلولی ممکن است در گزارش پاتولوژی، میزان رشد سلولی گزارش شود، که در واقع بخشی از سلول‌های توده است که رشد کرده، تکثیر می‌شوند و در نهایت سلول‌های سرطان جدید می‌سازند. تقسیم‌بندی TNM یکی از ابزارهایی که پزشکان برای توصیف مراحل سرطان استفاده می‌کنند سیستم TNM است. این سیستم با استفاده از سه معیار، مرحلهٔ سرطان را مشخص می‌کند: اندازهٔ خود تومور حضور سرطان در گره‌های لنفاوی اطراف تومور گسترش تومور به سایر نقاط بدن نتایج به‌دست آمده با استفاده از این سه معیار، مرحلهٔ سرطان هر فرد را تعیین می‌کند. پنج مرحله وجود دارد: مرحلهٔ صفر که کارسینومای داکتال غیرتهاجمی در محل (DCIS) است. مرحله‌بندی، یک روش مشترک برای توصیف سرطان است تا پزشکان بتوانند بهترین طرح درمانی را به کمک یکدیگر مشخص کنند. پزشکان برای تعیین مرحلهٔ سرطان به این سه عامل توجه می‌کنند: چقدر تومور اولیه بزرگ است و در کجا قرار گرفته‌است؟ (متاستاز، M) Tاندازه تومور اولیه T0 هیچ تومور اولیه قابل تشخیص نیست Tis کارسینوم درجا، غیر تهاجمی T1 بخش تهاجمی تومور در پستان ۲۰ میلی‌متر (میلی‌متر) یا کوچکتر در وسیع‌ترین ابعاد آن کمی کمتر از یک اینچ است. T4 تومور به دیواره قفسه سینه انتشار یافته (به نام T4a) یا به پوست انتشار یافته که به عنوان T4b نامیده می‌شود. اگر نشانه‌هایی از هر دو دیده شود به عنوان T4c نامیده می‌شود و سرطان التهابی پستان به عنوان T4d نامیده می‌شود. | ## بخش 2: سرطان پستان | N0+ هنگامی که رسوبات بسیار کوچکی از سلول‌های تومور جدا شده و دریک غده لنفاوی (کمتر از ۰٫۲ میلی‌متر یا کمتر از ۲۰۰ سلول) یافت شود، غدد هنوز N0 تعیین می‌شوند، اما "i+" به این معنی است که پس از تعیین گزارش می‌شود. این گروه می‌توانند شامل غدد لنفاوی مثبت داخلی پستان (که در زیر جناغ سینه یا قفسه سینه قرار دارند) باشند در این حالت غده از طریق اقدامات بالینی قابل شناسایی نمی‌باشد و فقط از طریق علامت‌گذاری مشخص می‌شوند. N2 این گروه زمانیکه سرطان به چهار غدد لنفاوی از نه غده زیر باز و انتشار یابد (به نام N2a) یا به‌طور بالینی غدد لنفاوی داخلی پستان آشکار شود (غدد لنفاوی در زیر جناغ سینه در داخل قفسه سینه، به نام N2b) گفته می‌شود. N3 سرطان به ۱۰ غده لنفاوی یا بیشتر در زیر بازو یا به غدد لنفاوی واقع در زیر ترقوه منتشر شده‌است. در صورتی‌که سرطان به غدد داخلی پستان به همراه غدد زیر بغل انتشار یابد به عنوان N3b نامیده می‌شود و در صورتی‌که غدد بالای ترقوه در گیر شوند N3c گفته می‌شود.Mمتاستاز MX متاستاز دور قابل ارزیابی نمی‌باشد. M0+ هیچ شواهد بالینی یا رادیوگرافی از متاستاز دور وجود ندارد، اما شواهد میکروسکوپی از سلول‌های تومور، در خون، مغز استخوان یا سایر غدد لنفاوی یافت شده‌است که بزرگتر از ۰٫۲ میلی‌متر در یک بیمار بدون سایر شواهد متاستاز نمی‌باشد. مرحله‌بندی مرحله‌بندی روشی است که سرطان را بر اساس محل درگیر یا محل انتشار و اثر سرطان بر عملکرد سایر ارگان‌های بدن توصیف می‌کند. پزشکان با استفاده از تست‌های تشخیصی، مرحله سرطان را تعیین می‌کنند؛ بنابراین مرحله بندی با انجام همه تست‌ها، تکمیل می‌گردد. دانستن مرحله سرطان، پزشکان را در انتخاب بهترین نوع درمان و همچنین پیش‌بینی پیش آگهی‌های بیمار کمک می‌کند. مراحل سرطان پستان مراحل تصویر ارزیابی TNM توضیحات ۰ 110px Tis, N0, M0 (کارسینوم مجرای درجا) این بیماری محدود به مجاری و لوب‌های بافت پستان است و هنوز به بافت اطراف گسترش نیافته‌است. 1B 150px T0 ou T1, N1mic, M0 مقدار کمی از سلول‌های سرطان سینه در غدد لنفاوی نزدیک سینه دیده شده یا هیچ توده‌ای در سینه دیده نشده یا توده کوچکتر از ۲ سانتیمتر است. 2A 150px T0, N1, M0 شواهدی از تومور در پستان وجود ندارد، اما سرطان به گره‌های لنفاوی زیر باریک گسترش یافته‌است. T1, N1, M0 اندازه تومور کمتر از ۲ سانتیمتر و سلول‌های سرطانی در ۱ تا ۳ عدد از غدد لنفاوی نزدیک سینه دیده شده‌است. 150px T2, N0, M0 تومور بزرگتر از ۲ سانتیمتر و کوچکتر از ۵ سانتیمتر بدون شواهدی دال بر انتشار در غدد لنفاوی 2B 150px T2, N1, M0 تومور بزرگتر از ۲۰ میلی‌متر، کوچکتر از ۵۰ میلی‌متر است و به یک تا سه غدد لنفاوی زیر بغل گسترش یافته‌است. 150px T3, N0, M0 تومور بزرگتر از ۵۰ میلی‌متر است اما هنوز به غدد لنفاوی زیر بغل گسترش نیافته‌است. 3A 150px T0, T1, T2 ou T3, N2, M0 هیچ توموری در سینه دیده نمی‌شود اما با هر اندازه‌ای ممکن است در ۴ تا ۹ عدد از غدد لنفاوی زیر بغل یا نزدیک سینه دیده شود. 150px T3, N1, M0 تومور بزرگتر از ۵ سانتیمتر و با یک خوشه از سلول‌های سرطانی در غدد لنفاوی یا تومور بزرگتر از ۵ سانتیمتر که به بیش از ۳ عدد از غدد لنفاوی زیر بغل یا نزدیک سینه منتشر شده‌است. 3B 130px T4; N0, N1 ou N2; M0 تومور به پوست ناحیه سینه یا قفسه سینه منتشر شده‌است، که در صورت انتشار به پوست موجب زخم یا تورم شده‌است. همچنین ممکن است به بیش از ۹ عدد از غدد لنفاوی زیر بغل یا نزدیک زیر بغل منتشر شده باشد. 3C120px qualquer T, N3, M0 اندازه تومور ممکن است به هر اندازه‌ای باشد اما تومور به پوست منتشر شده و موجب تورم و التهاب شده‌است و همچنین:به بیش از ۱۰ عدد از غدد لنفاوی منتشر شده‌است.یا به غدد لنفاوی بالا یا پائین ترقوه منتشر شده‌است.یا به غدد لنفاوی زیر بغل یا نزدیک سینه منتشر شده‌است.از این مرحله به بعد سرطان‌ها حتماً نیاز به جراحی دارند و به سرطان‌های سینه نیازمند جراحی معروف هستند.۴ (متاستاتیک) 120px qualquer T, qualquer N, M1 تومور ممکن است به هر اندازه‌ای باشد. این تغییرات از ۳۸٪ سرطان پستان در ایالات متحده، ۴۲٪ در بریتانیا، ۲۸٪ در برزیل و ۲۰٪ در چین جلوگیری کرد. فواید تمرینات بدنی مانند پیاده‌روی سریع در تمام گروه‌های سنی از جمله زنان یائسه دیده می‌شود. استراتژی‌هایی که فعالیت بدنی منظم را افزایش می‌دهند و چاقی را کاهش می‌دهند نیز می‌توانند از مزایای دیگری مانند کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی و دیابت برخوردار باشند. به‌نظر می‌رسد اسید چرب امگا ۳ و مصرف زیاد سویا در مواد غذایی نیز خطر ابتلا را کاهش می‌دهند. جراحی پیشگیرانه ماستکتومی پیشگیرانه: نوعی پستان‌برداری اختیاری بوده که خطر ابتلا به سرطان پستان را کاهش می‌دهد. داروهای پیشگیری بر اساس نتایج یک تحقیق، داروهای ارزان‌قیمتی که معمولاً برای تقویت استخوان مصرف می‌شوند می‌توانند مرگ و میر ناشی از سرطان پستان را کاهش دهند. بیس فسفونات‌ها عمدتاً برای جلوگیری از تحلیل استخوان در افراد مبتلا به پوکی استخوان استفاده می‌شوند. این داروها از تغذیه هر سلول سرطانی که در استخوان گسترش می‌یابد، جلوگیری می‌کنند و به این ترتیب رشد سلول‌های سرطانی را متوقف می‌سازند. آسپیرین و داروهای ضد التهاب: مصرف روزانه آسپرین و سایر ضدالتهاب‌های غیرکورتونی، خطر سرطان پستان را کاهش می‌دهند. بارداری و شیردهی شیوع سرطان پستان در زنانی که بچه دار می‌شوند کمتر است، و این کاهش باتعداد بچه‌ها رابطه مستقیم دارد. تحقیقات زیادی در این زمینه انجام شده‌است، به نظر می‌رسد بارداری و شیردهی از طریق مکانیسم‌های مختلفی مانع از بروز سرطان پستان می‌شوند. هر چه سن شروع شیر دهی، تعداد دفعات و مدت زمان آن بیشتر باشد، احتمال ابتلا کمتر است. در دوران شیردهی بافت پستان دچار تغییراتی می‌شود و سلول‌های تخصص یافته‌ای در آن شکل می‌گیرد، که این سلول‌ها در از بین بردن سلول‌های سرطانی نقش بسزایی دارند. تغذیه چربی‌های اشباع شده نقش بسزایی در افزایش خطر بروز سرطان پستان بازی می‌کنند اما این عامل ممکن است در ادغام با برخی عوامل دیگر موجب افزایش خطر سرطان شود. لبنیات: لبنیات از نظر کلسیم غنی هستند ممکن است این کاهش خطر با کلسیم رابطه داشته باشد. فیبر: سبزیجات و غلات کامل (مانند آرد سبوس دار و همه انواع نان و به ویژه گندم کامل) از نظر فیبر غنی هستند. مصرف روزانه ۲۵ گرم فیبر در زنان یاسه، به میزان زیادی از بروز سرطان پستان پیشگیری می‌کند. خوردن نان سبوس دار موجب کاهش استروژن خون در زنان غیر یاسه می‌شود، که این مسئله ممکن است موجب کاهش خطر سرطان پستان در این گروه از زنان شود. میوه: مصرف میوه زیاد خطر سرطان پستان را می‌کاهد؛ که ممکن است به دلیل فیبر و آنتی‌اکسیدان بالای میوه‌ها باشد. واکنش‌های اکسیداسیونی با آزاد کردن اکسیژن فعال موجب تخریب ژن‌ها و افزایش احتمال سرطان می‌شوند. سایر انواع فیتواستروژن‌ها در فیبرها و غلات کامل، میوه‌ها، سبزیجات و دانه‌های بزرک وجود دارند. شیر هم می‌تواند حاوی فیتوراستروژن‌ها باشد، مشروط به اینکه گاو از چنین غذاهایی تغذیه شود. نتایج تحقیقات نشان می‌دهد بافت پستان زنان این منطقه از سفتی کمتری بر خوردار است، بافت پستان هر چه نرم‌تر باشد خطر سرطان پستان کمتر است. بنیاد همیاری کوکران در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که مشخص نیست آیا غربالگری ماموگرافی مزایای بیشتری دارد یا مضرات بیشتری. یک مرور برای گروه ضربت خدمات پیشگیری آمریکا در سال ۲۰۰۹ شواهدی را دربارهٔ مزایا در افراد ۴۰ تا ۷۰ ساله یافت، و سازمان توصیه می‌کند زنان ۵۰ تا ۷۴ ساله هر دو سال یکبار غربالگری را انجام دهند. از روش‌های بیوپسی نیز از بافت پستان نمونه برداری کرده و با روش‌های پردازش تصویر وجود یا عدم وجود سرطان را تشخیص می‌دهند. برای پیشگیری از ابتلاء به سرطان پستان در افرادی که احتمال ابتلاء در آن‌ها بالا است، ممکن است از داروهای تاموکسیفن یا رالوکسیفن استفاده شود. برداشتن هر دو پستان از طریق جراحی یک اقدام پیشگیرانه مفید در برخی از زنان پرخطر است. خودآزمایی پستان (به اختصار BSE) یکی از انواع روش‌های شناسایی اولیهٔ سرطان پستان است. این روش فقط با خود زن سروکار دارد که باید هر قسمت از پستان را که برآمده، شکستگی یا تورم دارد بررسی کند. BSE سابق به عنوان یکی از اصلی‌ترین روش‌های پیدا کردن سرطان در مراحل اولیه قابل علاج شناخته می‌شد، اما نتایج یکی از پژوهش‌های RCT بیانگر این مطلب بود که این روش در پیشگیری از مرگ‌ها بر اثر سرطان پستان تأثیرگذار نیست و در واقع باعث ضرر از طریق بی‌نیاز بودن به بیوپسی و جراحی می‌شود. ماموگرافی یک عکس رادیوگرافی ساده از پستان و ابزاری برای کشف زودرس سرطان‌های غیرقابل لمس پستان است. ماموگرافی می‌تواند سرطان پستان را ده سال قبل از آن که قابل لمس شود، شناسایی کند. زنانی که افراد درجه یک آن‌ها (یعنی مادر یا خواهرشان) مبتلا به سرطان باشند باید از ۳۵ سالگی ماموگرافی سالانه انجام دهند. ام‌آرآی پستان ام‌آرآی پستان، بهترین و ایمن‌ترین روش غربالگری سرطان پستان محسوب می‌شود. | ## بخش 3: سرطان پستان | این روش، نسبت به ماموگرافی به دلیل عدم استفاده از اشعه یونیزان، ارجحیت بنیادی دارد. تشخیص به موقع در سرطان پستان، نقش حیاتی دارد، و شانس ابتلاء در زن‌هایی که سابقه فامیلی سرطان پستان دارند بالاست؛ بنابراین، همه زن‌هایی که شانس ابتلای بالایی دارند، باید تحت غربالگری پستان با MRI قرار بگیرند. سونوگرافی در این روش به‌وسیلهٔ انجام دادن سونوگرافی می‌توان به وجود بافت یا تودهٔ مخرب سرطانی پی برد. مدیریت برای افرادی که ابتلاء به سرطان در آن‌ها تشخیص داده شده‌است، می‌توان از تعدادی از درمان‌ها استفاده کرد؛ از قبیل جراحی، پرتودرمانی، شیمی‌درمانی و درمان هدفمند. در افرادی که سرطان در سایر قسمت‌های بدن آن‌ها گسترش یافته‌است، درمان‌ها عمدتاً به منظور بهبود کیفیت زندگی و راحتی فرد انجام می‌گیرند. پزشکان متخصصان اعتقاد دارند افزایش سن بارداری و عدم شیردهی دو عامل مهم در بروز سرطان پستان است، از همین رو بارداری و شیردهی احتمال بروز این سرطان را کاهش می‌دهد. معمولاً برای درمان، ابتدا عمل جراحی انجام خواهد گرفت که بسته به اندازهٔ تومور، قسمتی یا کل این بافت برداشته خواهد شد. بعد از آن در صورت نیاز، شیمی‌درمانی انجام خواهد شد و در صورت لزوم پرتودرمانی یا برق گذاشتن انجام می‌شود که بسته به نوع و اندازهٔ تومور و تشخیص پزشک متفاوت خواهد بود. روش‌های درمان سرطان پستان بسیار گوناگون بوده و هر روز در حال تغییر و پیشرفت است و ممکن است به این لیست روش‌های جدیدی در آینده اضافه شود. میزان برداشت بافت پستانی در عمل ماستکتومی، بستگی به گسترش تومور و درگیری بافت‌های اطراف دارد. گاهی افزوده بر برداشت توده سرطانی و بافت پستانی، گره‌های لنفاوی زیر بغل و عضلات سینه‌ای نیز برداشته می‌شود. به لامپکتومی عمل جراحی حفظ پستان نیز گفته می‌شود زیرا برخلاف ماستکتومی تنها بخشی از پستان برداشته می‌شود. بافت مورد برش در این عمل جراحی معمولاً محدود است و تهاجم به بافت اطراف در طول جراحی وجود ندارد و روشی نسبتاً غیرتهاجمی می‌باشد. کوادرانتکتومی محدودهٔ برش جراحی در توده‌های جامد جراح حین جراحی سعی می‌کند همهٔ تومور و بخشی از بافت طبیعی اطرافش (Margin) را خارج نماید. محدودهٔ برش جراحی می‌تواند یکی از سه وضعیت زیر را داشته باشد: حاشیه برش منفی: هیچ سلولی سرطانی در لبه‌ها دیده نمی‌شود. این حالت هم ممکن است نیاز به جراحی مجدد داشته باشد درمان دارویی شیمی‌درمانی در این روش از داروهایی که سلول‌های سرطانی را با تأثیر بر یکی از مراحل چرخه رشد و تکثیر آنها از بین می‌برد. شیمی درمانی پس از جراحی برای جلوگیری از پیشروی سلول‌های سرطانی و انتشار آنها به دیگر بخش‌های بدن استفاده می‌شود. گاهی از شیمی درمانی پیش از جراحی برای بیماران با تومورهای پستانی بزرگتر استفاده می‌شود تا اندازه آن کاهش یابد. این داروها می‌توانند باعث عوارض جانبی شوند، چراکه بر سلول‌های خود بدن با سرعت تکثیر زیاد اثر می‌گذارند. این عوارض جانبی به داروی درحال مصرف بستگی دارند و شامل مثال‌هایی چون ریزش مو، تهوع و استفراغ و خستگی می‌شود. ژن‌درمانی در این روش ‌ژن‌های مربوط به فاکتور رشد شبه‌انسولین۱ که در تکثیر و مقاومت به درمان‌ سلولهای سرطانی پستان بسیار دخیل است توسط siRNAمنحصربه‌فردی که مختص خاموش‌سازی این ژن طراحی شده، مورد هدف قرار داده می‌شود. برای درمان موثرتر این siRNA می‌تواند با داروهای تاثیرگذار در درمان سرطان و یا siRNAهای دیگر که برای خاموش‌سازی ژن‌های دخیل در چسبندگی و متاستاز سلولهای سرطانی طراحی شده‌اند، همراه شود. این داروها با واکنش دادن در برابر آنتی‌ژن‌های مشخصی بر سطح سلول‌های سرطانی پاسخ ایمنی بیمار به سلول سرطانی بهبود می‌دهند و از رشد سرطان جلوگیری می‌کند. مهم‌ترین داروهای پادتن تک تیره مورد استفاده در درمان سرطان پستان با هدف گرفتن HER2 عمل می‌کنند، مانند داروهای تراستوزومب و پرتوزوماب (Pertuzumab) این داروها البته در انواع خاصی از سرطان پستان در کنار داروهای دیگر شیمی درمانی یا به‌صورت ترکیب دو داروی ایمنی درمانی با همدیگر استفاده می‌شوند که میزان بیان HER2 بر سطح سلول‌ها بیشتر است. این داروها از اتصال شیمیایی بین داروی شیمی‌درمانی و پادتن تک‌تیره ساخته می‌شوند. برخی دیگر از بیماران نیاز دارند تا از راه‌های دیگری با سلول‌های سرطانی مقابله کنند زیرا عواملی مثل HER2 یا گیرنده هورمون‌ها یا سرطان پستان سه‌گانه-منفی برای درمان کارایی ندارند. دسته دیگری از داروهای پادتن تک‌تیره از طریق تنظیم دستگاه ایمنی با تأثیر بر PD-L1 بر سطح سلول‌های ایمنی T فعال‌شده عمل می‌کنند. این داروها می‌توانند با جلوگیری از مهار سلول‌های ایمنی توسط سلول‌های سرطانی کشته شدن سلول سرطانی توسط دستگاه ایمنی را تسهیل می‌کنند. دارودرمانی مؤثر بر هورمون دو دسته از داروها در این گروه یکی داروهای مسدودکننده گیرنده هورمون و دیگری داروهای مؤثر بر میزان ساخت هورمون هستند: این نوع از درمان برای آن گروه از تومورها استفاده می‌شود که به هورمون‌ها حساس هستند یعنی سلول‌های این تومورها گیرندهٔ هورمون‌های استروژن (ER positive) و پروژسترون (PR positive) را دارند که به رشد و گسترش سلول‌های سرطانی کمک می‌کند. مانند شیمی‌درمانی این داروها نیز می‌تواند برای کمک به عدم بازگشت سرطان پس از جراحی یا پیش از جراحی استفاده شود. باتوجه به مکانیسم عمل این داروها احتمال دیدن عوارض جانبی مرتبط مانند گرگرفتگی و خشکی واژن (برای تاموکسیفن) و گرگرفتگی و / یا تعریق شبانه (برای لوواسترانت) ممکن است. دسته دیگری از داروهای مؤثر بر هورمون‌ها داروهایی هستند که باعث کاهش سطح هورمون با جلوگیری از ساخت آن می‌شوند مانند مهارکننده‌های آروماتاز که می‌توانند در زنان یائسه مفید باشند. پرتودرمانی به درمان بیماری با استفاده از پرتوهای نافذ مانند پرتوهای ایکس، آلفا، بتا و گاما گفته می‌شود که یا از دستگاه یا از داروهای حاوی مواد نشاندار شده تابیده می‌شوند. پرتودرمانی استفاده از پرتو یونیزان برای از بین بردن یا کوچک کردن بافت‌های سرطانی است. در این روش در اثر آسیب دی‌ان‌ای، سلول‌های ناحیهٔ درمان (بافت هدف) تخریب و ادامهٔ رشد و تقسیم سلول‌های سرطانی، غیرممکن می‌شود. اگرچه پرتو علاوه بر سلول‌های سرطانی به سلول‌های سالم نیز آسیب می‌رساند ولی اکثر سلول‌های سالم بهبودی خود را دوباره به‌دست می‌آورند. هدف از پرتودرمانی از بین بردن حداکثر سلول‌های سرطانی با حداقل آسیب به بافت‌های سالم است. پرتودرمانی می‌تواند به صورت پرتودرمانی خارجی یا به عنوان براکی‌تراپی (رادیوتراپی داخلی) صورت گیرد. نتایج سرطان پستان بسته به نوع سرطان، مرحله و میزان پیش‌روی سرطان و سن فرد متغیر است. نرخ بقا در کشورهای توسعه‌یافته بالاتر است، به گونه‌ای که ۸۰٪ و ۹۰٪ از افراد در انگلستان و آمریکا حداقل ۵ سال زنده هستند. در سراسر دنیا، سرطان پستان مهم‌ترین نوع سرطان تهاجمی در زنان است و ۲۵٪ از تمام موارد سرطان را به خود اختصاص می‌دهد. در سال ۲۰۰۸، سرطان پستان باعث مرگ ۴۵۸٬۵۰۳ نفر در سراسر جهان شد (۱۳٫۷ درصد از مرگ‌های ناشی از سرطان در زنان و ۶ درصد از کل مرگ‌های ناشی از سرطان برای مردان و زنان با هم). روبان صورتی یک باریکه پارچه‌ای صورتی رنگ، یا شکلی نمادین از روبانی صورتی است که نماد بین‌المللی آگاهی‌بخش دربارهٔ سرطان پستان است. در تقویم در تقویم جهانی اکتبر، ماه جهانی آگاهی‌بخشی در مورد سرطان پستان نام گرفته‌است. بارداری سرطان پستان هنگامی که در زمان حاملگی یا در نخستین سال بعد از زایمان اتفاق بیافتد، با عنوان «سرطان پستان طی حاملگی» شناخته می‌شود. سرطان پستان و سرطان گردن رحم، شایع‌ترین سرطان‌هایی هستند که طی حاملگی دیده می‌شوند که در مجموع حدود ۵۰ درصد تمام سرطان‌های حین حاملگی را شامل می‌شوند. احتمال بروز سرطان پستان در دوران حاملگی بسیار کم است؛ ولی از این نظر اهمیت دارد که معاینه پستان برای تشخیص زودرس در بارداری و شیردهی مشکل می‌شود. به‌علت تغییرات هورمونی بدن و به دنبال آن تغییرات پستان در زمان بارداری (مثل بزرگ شدن پستان)، هرگونه علائم یا تغییرات مربوط به سرطان، ممکن است جلب توجه نکند و دیرتر کشف شود و به این ترتیب، تشخیص بیماری به تعویق بیافتد. برخی از روش‌های تصویربرداری تشخیصی مانند ام‌آرآی، سی‌تی اسکن، سونوگرافی و ماموگرافی با استفاده از «محافظ جنینی» در دوران بارداری ایمن تلقی می‌شوند اما برخی دیگر مانند پِت اسکن ایمن نیستند. اما به‌طور معمول در دوران بارداری از پرتودهی اجتناب می‌شود، در برخی موارد، اگر سرطان در اواخر بارداری تشخیص داده شود، برخی یا همهٔ درمان‌ها به بعد از زایمان، موکول می‌شوند. جراحی به‌طور کلی در دوران بارداری بی‌خطر تلقی می‌شود، اما برخی درمان‌های دیگر، به‌ویژه داروهای شیمی‌درمانی خاص که در سه‌ماههٔ نخست بارداری تجویز می‌شوند، خطر نقص مادرزادی و از دست دادن جنین (سقط جنین خودبه‌خودی و مرده‌زایی) را افزایش می‌دهند. پژوهش‌ها کارشناسان اعلام کردند 'پالبوسیکلیب یک داروی خوراکی جدید در درمان سرطان پستان است که ظرفیت مقابله با سایر انواع سرطان را نیز دارد. این دارو با جلوگیری از فعالیت آنزیم‌های CDK4 و CDK6، تقسیم سریع سلول‌های سرطانی را هدف قرار می‌دهد. | ## جمع‌بندی | این دارو نخستین بازدارنده در برابر فعالیت دو آنزیم یاد شده‌است که عملکرد آن برای درمان سرطان پستان تأیید شده‌است.