موضوع مقاله: چارلز سوم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چارلز سوم | مقدمه: چارلزِ سوم (نام کامل: چارلز فیلیپ آرتور جرج؛ زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۹۴۸) از ۸ سپتامبر ۲۰۲۲ پادشاه بریتانیا و ۱۴ قلمرو مشترک‌المنافع دیگر است. | ## بخش 1: چارلز سوم | او از سال ۱۹۵۲ تا زمان برتخت نشستنش در سال ۲۰۲۲ وارث بلافصل و نیز دوک کورنوال و دوک راتسی بود و دارای طولانی‌ترین دوره به‌عنوان وارث بلافصل در تاریخ بریتانیا است. چارلز پسر ارشد ملکه الیزابت دوم است و از سال ۱۹۵۸ لقب شاهزادهٔ ولز را دریافت کرد. همسر نخست او دایانا اسپنسر بود که یک سال پس از طلاق از چارلز در سال ۱۹۹۷ در تصادف کشته شد. چارلز، به‌عنوان شاهزادهٔ ولز، وظایف رسمی را به نیابت از الیزابت دوم برعهده گرفته بود. او پرینس تراست را در ۱۹۷۶ تأسیس کرد، حامی خیریه‌های شاهزاده و حامی، رئیس یا عضو بیش از ۴۰۰ خیریه و سازمان دیگر است. چارلز از سال ۱۹۹۳ روی ایجاد پاوندبری، یک شهر جدید تجربی در جامعه بر اساس دیدگاه‌های خاص در مورد معماری کار کرده است. دیدگاه‌های او در خصوص نقش معماری در جامعه و حفظ ساختمان‌های تاریخی توجه شایان توجهی را از معماران و منتقدان طراحی بریتانیایی به خود جلب کرده است. چارلز به‌عنوان یک طرفدار خودخواندهٔ محیط زیست، علناً در مورد مسایلی چون کشاورزی زیستی و گرمایش جهانی صحبت کرده که باعث شده جوایز و تقدیرهایی را از گروه‌های زیست‌محیطی برنده شود. او در ۷۳ سالگی مسن‌ترین فردی بود که بر تخت سلطنت بریتانیا نشست و پیش از آن، طولانی‌ترین مدت زمان را به عنوان ولیعهد و شاهزاده ولز در تاریخ بریتانیا گذرانده بود. از رویدادهای مهم دوره پادشاهی او می‌توان به تاج‌گذاری‌اش در سال ۲۰۲۳ و تشخیص بیماری سرطان در سال بعد اشاره کرد که این بیماری موقتاً برنامه‌های عمومی او را متوقف کرد. وی یک خواهر به نام شاهدخت آن و دو برادر بنام‌های اندرو مونتباتن-وینزر و شاهزاده ادوارد دارد که همگی از او کوچک‌تر هستند. ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۵۲ پس از مرگ پدرش به سلطنت رسید و از همان زمان چارلز که کودکی چهارساله بود دارای عنوان و جایگاه سلطنتی شد. اما سه سال بعد با اعلام خبر رفتن چارلز به مدرسه، وی نخستین ولیعهدی بود که به جای معلم سرخانه به مدرسه می‌رفت. وی در سال ۱۹۶۶ به مدت دو نیم‌سال در مدرسه‌ای در ایالت ویکتوریا در استرالیا درس خواند. تحصیلات عالی در خانوادهٔ سلطنتی بریتانیا رسم بر این بود که فرزندان پس از تمام کردن تحصیلات عمومی به آموزش نظامی مشغول شوند. اما شاهزاده چارلز نخستین کسی است که این رسم را کنار گذاشت و به کالج ترینیتی، کمبریج رفت. وی در سال ۱۹۷۰ پس از تحصیل در حوزه‌هایی مانند تاریخ و مردم‌شناسی و باستان‌شناسی از این کالج دانش‌آموخته شد. شاهزاده ولز هرچند چارلز از سال ۱۹۵۸ لقب شاهزادهٔ ولز را دریافت کرد اما به‌دلیل سن کم تا سال ۱۹۶۹ مسئولیت عملی نداشت. ازدواج اول و فرزندان چارلز در جوانی و تا پیش از ازدواج رابطهٔ عاشقانه با زن‌های بسیاری داشته که از آن جمله می‌توان به سارا مک کورکودال خواهر بزرگ‌تر شاهدخت دایانا اشاره کرد. نامزدی و ازدواج با دایانا چارلز بعد از سی‌سالگی برای ازدواج تحت فشار قرار گرفته بود و دختران زیادی به‌صورت رسمی به وی معرفی می‌شدند اما وی به‌دنبال فردی با مذهب پروتستان بود. با وجود آشنایی پیشین با کامیلا شاند در یک بازی چوگان، به‌دلیل ازدواج او، چارلز باید به دنبال فرد دیگری می‌بود. خانوادهٔ دایانا اسپنسر در همسایگی خانوادهٔ ملکه زندگی می‌کردند و این دو خانواده از قبل با هم آشنایی داشتند. در دوران نامزدی، هنگامی که برای تماشای یک بازی چوگان رفته بودند کامیلا به میان آن دو آمد و شروع به صحبت با چارلز کرد که این موضوع باعث گریه و خروج دایانا از آنجا شد. هنگامی که از چارلز دلیل این اتفاق را پرسیدند او گفت: به هر حال چوگان بازی خشنی است و دایانا هم روح لطیفی دارد و آوردن او به این‌جا کار اشتباهی بود. با این حال چارلز و دایانا در ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۱ در کلیسای جامع سنت پل با هم ازدواج کردند. صدها هزار نفر در اطراف محل عروسی گرد آمدند و نزدیک به یک میلیارد نفر در سراسر جهان این مراسم را به‌طور زنده از تلویزیون مشاهده کردند.یوگن رابینسون. | ## بخش 2: چارلز سوم | واشینگتن پست ۱ سپتامبر ۱۹۹۷ چون شاهزاده چارلز، دارای لقب شاهزادهٔ ولز بود، پس از ازدواج، دایانا لقب شاهدخت ولز را دریافت کرد. دایانا و چارلز در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ دارای دو فرزند پسر شدند که به‌ترتیب ویلیام و هری نام دارند. جدایی از دایانا زندگی مشترک دایانا و چارلز موشکافانه از سوی رسانه‌ها دنبال می‌شد و همین مسئله باعث آشکار شدن اختلافات درونی خانواده و تشدید آن‌ها شد. روابط عاشقانهٔ چارلز با کامیلا پارکر بولز از یک سو و شایعهٔ روابط خارج از ازدواج دایانا با افراد مختلف موجب شد تا این زوج از سال ۱۹۹۲ به‌صورت غیررسمی از هم جدا شوند. دایانا با حضور در یک برنامه در بی‌بی‌سی چارلز و کامیلا را عامل از بین رفتن زندگی‌اش دانست و چارلز هم به داشتن رابطه با کامیلا اعتراف کرد. ازدواج دوم نامزدی و ازدواج با کامیلا شاهزاده چارلز در ۹ آوریل ۲۰۰۵ برای دومین بار ازدواج کرد. چارلز قبلاً در سال ۱۹۹۴ در یک برنامه تلویزیونی به داشتن رابطهٔ عاشقانه با کامیلا اعتراف کرده بود. این دو در سال ۱۹۹۹ در مراسمی با هم عکس گرفتند و از این زمان به بعد کامیلا به‌صورت غیررسمی به‌عنوان شریک زندگی چارلز در نظر گرفته شد. کامیلا در سال ۲۰۰۳ با ورود به خانهٔ سلطنتی چارلز زندگی مشترکی را با وی آغاز کرد. اما ازدواج این دو بعد از رفع پاره‌ای اختلافات با ملکه (به‌خاطر ازدواج با یک مطلّقه) و کلیسای انگلستان (به‌علت مرگ پاپ ژان پل دوم) سرانجام در سال ۲۰۰۵ در تالار صنف وینزر انجام گرفت. پس از ازدواج کامیلا نیز به‌دلیل ازدواج با شاهزاده چارلز لقب دوشس کورنوال را دریافت کرد. جایگاه رسمی کامیلا از نظر عضویت در خانوادهٔ سلطنتی پائین‌تر از جایگاهی بود که شاهدخت دایانا داشت بنابراین کامیلا فاقد لقب شاهدخت است. او طولانی‌ترین دورهٔ ولایت‌عهدی در تاریخ بریتانیا را داشت و پیش از رسیدن به سلطنت، رکورد ادوارد هفتم را پشت سر گذاشته بود. چارلز همچنین مسن‌ترین فردی بود که در بریتانیا به پادشاهی رسید؛ او در هفتادوسه‌سالگی جانشین مادرش شد و رکورد پیشین ویلیام چهارم را شکست. روز بعد، شورای جانشینی به‌طور رسمی چارلز را به‌عنوان پادشاه اعلام کرد؛ مراسمی که برای نخستین بار از تلویزیون پخش شد. در این مراسم، ملکه کامیلا، شاهزاده ویلیام و نخست‌وزیر بریتانیا، لیز تراس، همراه با شش نخست‌وزیر پیشین حضور داشتند. متن اعلامیه همچنین توسط مقام‌های محلی در سراسر بریتانیا و نیز در دیگر قلمروهای مشترک‌المنافع، از جمله اسکاتلند، ولز، ایرلند شمالی، سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا، وابسته‌های تاج‌وتخت، استان‌های کانادا و ایالت‌های استرالیا قرائت شد. در نوامبر ۲۰۲۲، پادشاه و ملکه نخستین سفر رسمی دولتی دوران سلطنت چارلز را با میزبانی از رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی، سیریل رامافوسا، در بریتانیا برگزار کردند. در مارس سال بعد، آنان سفر دولتی به آلمان انجام دادند و چارلز نخستین پادشاه بریتانیا شد که در بوندستاگ سخنرانی می‌کند. در ۶ مه ۲۰۲۳، مراسم تاج‌گذاری چارلز و کامیلا در کلیسای وست‌مینستر برگزار شد؛ آیینی که سال‌ها پیش با نام رمز «عملیات گوی زرین» برنامه‌ریزی شده بود. پیش از رسیدن چارلز به سلطنت، گزارش‌ها حاکی از آن بود که این مراسم کوتاه‌تر، کوچک‌تر، کم‌هزینه‌تر و نمایانگر طیف گسترده‌تری از باورهای دینی و گروه‌های اجتماعی خواهد بود تا بازتابی از تنوع قومی بریتانیا باشد. با این حال، تاج‌گذاری همچنان یک آیین کلیسای انگلستان باقی ماند و شامل سوگند تاج‌گذاری، تدهین، تاج‌گذاری، اعطای نشان‌ها و جلوس بر تخت بود. در ژوئیه ۲۰۲۳، پادشاه و ملکه در مراسم ملی شکرگزاری در کلیسای جامع سنت جایلز شرکت کردند و در آنجا نشان‌های افتخار اسکاتلند به چارلز تقدیم شد. در همان ماه، او خواستار آن شد که سود حاصل از ناوگان رو‌به‌رشد مزارع بادی فراساحلی بریتانیا برای «منفعت عمومی گسترده‌تر» استفاده شود و اعلام شد که سهم خاندان سلطنتی از سود خالص دارایی‌های تاج به دوازده درصد کاهش می‌یابد. در سپتامبر، چارلز نخستین پادشاه بریتانیا شد که در جریان سفر دولتی به فرانسه از صحن سنای این کشور سخنرانی می‌کند. ماه بعد، او به کنیا سفر کرد؛ جایی که با درخواست‌هایی برای عذرخواهی بابت سوءرفتارهای دوران استعمار روبه‌رو شد. | ## بخش 3: چارلز سوم | او در ضیافت رسمی، «اقدامات خشونت‌آمیز نفرت‌انگیز و غیرقابل توجیه» را به رسمیت شناخت، اما عذرخواهی رسمی ارائه نکرد. در مه ۲۰۲۴، نخست‌وزیر بریتانیا، ریشی سوناک، از پادشاه خواست انتخابات سراسری برگزار کند؛ در پی آن، برنامه‌های سلطنتی که ممکن بود توجه را از کارزار انتخاباتی منحرف کند، به تعویق افتاد. در ژوئن ۲۰۲۴، چارلز و کامیلا برای شرکت در مراسم هشتادمین سالگرد روز دْی به نرماندی سفر کردند. در همان ماه، پادشاه از ناروهیتو، امپراتور ژاپن، در جریان سفر دولتی او به بریتانیا استقبال کرد. در ژوئیه، هفتهٔ سالانهٔ «هالی‌رود» که معمولاً در اسکاتلند برگزار می‌شود، کوتاه شد تا چارلز بتواند پس از انتخابات، نخست‌وزیر جدید را منصوب کند. پس از شکست حزب محافظه‌کار به رهبری سوناک در برابر حزب کارگر به رهبری کی‌یر استارمر، چارلز استارمر را به‌عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد. در اکتبر ۲۰۲۴، پادشاه و ملکه به استرالیا و ساموآ سفر کردند؛ استرالیا نخستین قلمرو مشترک‌المنافع بود که چارلز پس از رسیدن به سلطنت از آن دیدار کرد. او در ساموآ برای نخستین بار به‌عنوان رئیس مشترک‌المنافع در نشست سران کشورهای مشترک‌المنافع شرکت کرد. این سفر به‌دلیل تشخیص سرطان در چارلز به‌طور قابل‌توجهی کوتاه شد و سفر برنامه‌ریزی‌شده به نیوزیلند لغو گردید. در مارس ۲۰۲۵، پادشاه در خانه ساندرینگهام از رئیس‌جمهور اوکراین، ولودیمیر زلنسکی، استقبال کرد؛ این دیدار چند روز پس از دیدار زلنسکی با رئیس‌جمهور ایالات متحده در کاخ سفید. زلنسکی بعدها گفت که چارلز نقشی آرام اما تأثیرگذار در تغییر نگرش دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، نسبت به اوکراین داشته است. پادشاه و ملکه در جریان سفر دولتی خود به ایتالیا، دیدار برنامه‌ریزی‌شده از واتیکان را لغو کردند، اما در ۹ آوریل ۲۰۲۵ — هم‌زمان با بیستمین سالگرد ازدواجشان — در خانه سانتا مارتا با پاپ فرانسیس دیدار کردند؛ زمانی که او در حال بهبود از ذات‌الریه بود. در مه ۲۰۲۵، پادشاه به دعوت نخست‌وزیر کانادا، مارک کارنی، نخستین سفر خود به این کشور را به‌عنوان پادشاه انجام داد؛ سفری که در دوره‌ای از تنش میان کانادا و ایالات متحده صورت گرفت. در این سفر، او چهل‌وپنجمین پارلمان کانادا را افتتاح کرد و پیام سلطنتی را شخصاً قرائت نمود؛ نخستین بار از سال ۱۹۷۷ که یک پادشاه کانادا این کار را حضوری انجام می‌داد. در ژوئن ۲۰۲۵، پادشاه با پایان‌یافتن قرارداد نگهداری قطار سلطنتی در سال ۲۰۲۷، با کنار گذاشتن این قطار موافقت کرد؛ تصمیمی که از سوی خزانه‌دار سلطنتی بخشی از تعهد به «انضباط مالی» توصیف شد و به ۱۸۰ سال استفادهٔ خاندان سلطنتی از قطار اختصاصی پایان داد. در اکتبر ۲۰۲۵، چارلز در جریان سفر دولتی به واتیکان، نخستین پادشاه بریتانیا از زمان اصلاحات شد که در کنار یک پاپ دعا می‌کند؛ او همراه با پاپ لئون چهاردهم در مراسمی در کلیسای سیستین شرکت کرد. در همان ماه، او نخستین حضور رسمی خود در حمایت از جامعه ال‌جی‌بی‌تی+ را با رونمایی از «نامه‌ای گشوده» — نخستین یادبود ملی بریتانیا برای قدردانی از کهنه‌سربازان ال‌جی‌بی‌تی نیروهای مسلح — در آرامستان ملی استافوردشایر انجام داد. در ۳۰ اکتبر، در پی ادامهٔ جنجال‌ها دربارهٔ ارتباط برادرش اندرو با جفری اپستین، چارلز روند رسمی برای سلب عناوین و افتخارات او را آغاز کرد. پس از بازداشت اندرو در فوریهٔ ۲۰۲۶ به ظن سوءرفتار در انجام وظیفهٔ عمومی، پادشاه «نگرانی عمیق» خود را ابراز کرد و گفت که «قانون باید مسیر خود را طی کند». در آوریل ۲۰۲۶، چارلز در جریان سفر دولتی به ایالات متحده، دومین فرمانروای بریتانیا پس از الیزابت دوم در سال ۱۹۹۱ شد که در نشست مشترک کنگره سخنرانی می‌کند. سفر چارلز سوم به ایران چارلز سوم در دوران ولیعهدی در سال ۱۳۸۲ برای کمک به بازسازی مناطق زلزله‌زدهٔ بم وارد ایران شد. وی تنها فردی از خانوادهٔ سلطنتی بریتانیا است که بعد از انقلاب اسلامی از ایران بازدید کرده است. او پس از بازدید از ایران و برگشت به انگلستان ایران را کشوری بزرگ با تمدنی بزرگ‌تر و کشوری در حال توسعه توصیف کرد. چارلز دارایی مؤثری برای وزارت امور خارجهٔ بریتانیا و جامعهٔ اطلاعاتی این کشور محسوب می‌شود. بر اساس کتابی به نام قلب پادشاه، نوشتهٔ کاترین مایر در سال ۲۰۱۵ (که مورد تأیید دفتر وی نیست) وی دیگر نمی‌خواهد مشوق فروش سلاح به عرب‌ها باشد. | ## جمع‌بندی | نشان خاندان پس از مرگ ملکه الیزابت مادر شاهزاده، وی شاه چارلز سوم شد و به همین دلیل نشان سلطنتی بریتانیا را به ارث برد.