موضوع مقاله: زبان ترکی استانبولی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زبان ترکی استانبولی | مقدمه: جغرافیای آن ترکیه و قبرس شمالی و بخش‌هایی از عراق، یونان، بلغارستان، مقدونیه شمالی، کوزوو، آلبانی و دیگر بخش‌های شرقی اروپا را در بر می‌گیرد. | ## بخش 1: زبان ترکی استانبولی | سالانه جمعیت بسیاری نیز از ترکیه به غربِ اروپا و به ویژه آلمان مهاجرت می‌کنند که موجب گفتگوی ترکی در آن مناطق می‌شود. نیای ترکی استانبولی، ترکی عثمانی، به عنوان زبان رسمی امپراتوری عثمانی، با گسترش قلمرو آن‌ها، در مناطق کنونی پراکنده شد و جای زبان‌های بومی پیشین، به‌ویژه یونانی را، گرفت. آتاترک (نخستین رئیس‌جمهور ترکیه) در سال ۱۹۲۸ با انجام اصلاحات بی‌شماری در ترکی عثمانی، الفبای عربی عثمانی را با الفبای لاتین جایگزین نمود و کلمه هایِ پرشمار عربی، فارسی و… را از این زبان زدود. ترکی استانبولی، زبانی پیوندی است و هماهنگی واکه‌ای و هم‌چسبی از ویژگی‌های آن به‌شمار می‌رود. ترتیب واژگان آن در جمله به‌صورت نهاد-مفعول-فعل است و حالت اسمی و جنس دستوری نیز در آن یافت نمی‌شود. دیگر اعضای آن شامل ترکی خراسانی در شمال شرق ایران ترکی آذربایجانی، در جمهوری آذربایجان و شمال غرب ایران، گاگائوزی در گاگائوزیا، قشقایی در جنوب ایران و ترکمنی ترکمنستان و شمال شرق ایران هستند.Aalto, P. مهاجرت مردمان ترک، درهم‌آمیختگی آن‌ها با یکدیگر و با مردمان غیرِترک‌زبان یک وضعیت پیچیده و گستردهٔ زبانی ایجاد کرده است. پیشینه آناتولی از دوران قدیم، خانهٔ مردمان گوناگونی بود که از آن جمله آشوریان، هیتی‌ها، لووی‌ها، هوری‌ها، ارمنی‌ها، یونانی‌ها، کیمری‌ها، سکاها، گرجی‌ها، کولخیسی‌ها، کاریایی‌ها، لیدیایی‌ها، لیقیه‌ای‌ها، فریگیهای‌ها، عرب‌ها، کردوها، کاپادوکیه‌ای‌ها و کیلیکیه‌ای‌ها و بسیاری دیگر بودند. جنگ با ترک‌ها در اوایل سدهٔ یازدهم میلادی، موجب کشته شدن یا بردگی بسیاری از این مردمان بومی شد.(Vryonis 1971: 172) با خالی شدن این نواحی از سکنه، قبیله‌های ترک به این ناحیه‌ها کوچ کردند.(Vryonis 1971: 184–194) ترک‌زبان شدن بومیان آناتولی به‌علت تغییر دین بسیاری از مردم به اسلام و تا حدودی به‌دلیل ازدواج ترک‌ها با مردم بومی بود. علت این تُرکیدگی مردم‌های بومی نخست وجود فرهنگ یونانی در اغلب جمعیت بود و دوم اینکه مردم سرزمین‌های اشغال شده ترجیح می‌دادند تا به این شیوه دارایی‌های خود را حفظ کنند.(Langer and Blake 1932: 481-483) ترکی عثمانی در سدهٔ دهم میلادی و در پی اسلام آوردن آل افراسیاب و ترک‌های دودمان سلجوق، که نیاکان نژادی و فرهنگی عثمانیان بودند، زبان رسمی این کشورها وام‌واژه‌های بسیاری را از عربی و فارسی پذیرفت. در دوران عثمانی، ادبیات ترکی عثمانی، به‌ویژه شعر دیوانی، به‌شدت تحت تأثیر فارسی قرار داشت، در وزن شعری از فارسی پیروی می‌کرد و وام‌واژگان فراوانی را از آن پذیرفته بود. ترکی عثمانی، زبان رسمی و ادبی در دوران امپراتوری عثمانی (حدود ۱۲۹۹ تا ۱۹۲۲)، ترکیبی از ترکی، فارسی و عربی بود که با ترکی استانبولی امروزی تفاوت قابل توجهی داشت و بیرون از دربار سلطنتی تا حد زیادی برای ترک‌زبان‌های کوچه و خیابان قابل درک نبود. این ترکی گفتاری، که به نام kaba Türkçe یا «ترکی سخت» نیز شناخته می‌شد، توسط افراد کم‌سواد و همچنین روستایی‌ها تکلم می‌شد و دارای درصد بیشتری از واژه‌های بومی ترکی بود و به‌عنوان پایهٔ زبان ترکی استانبولی نوین درآمد. اصلاحات زبانی با بنیان‌گذاری ترکیه پس از تجزیهٔ عثمانی، و تغییر خط از خط عربی به خط لاتین، انجمن زبان ترکی استانبولی در سال ۱۹۳۲ در دوران مصطفی کمال آتاترک، با هدف پژوهش در زبان ترکی استانبولی، بنیان نهاده شد. این سازمان با ممنوعیت استفاده از وام‌واژه‌ها در مطبوعات، موفق به حذف چند صد واژهٔ خارجی از ترکی استانبولی شد. این انجمن برای واژه‌سازی نه تنها از واژه‌های ترکی که در آناتولی به فراموشی سپرده شده بودند استفاده می‌کرد، بلکه شماری از واژگان ترکی باستان را که برای سده‌ها بی‌کاربرد بودند، احیا کرد. به‌دلیل این تغییر ناگهانی در زبان، زبان پیران و جوانان در ترکیه از نظر نوع واژه‌ها متفاوت است؛ نسل‌هایی که قبل از دههٔ ۱۹۴۰ زاده شده‌اند از اصطلاح‌های قدیمی‌تر با اصالت عربی یا فارسی استفاده می‌کنند و نسل‌های جوان‌تر اصطلاح‌های جدید را ترجیح می‌دهند. | ## بخش 2: زبان ترکی استانبولی | این تغییر به گونه‌ای بود که سخنرانی خود آتاتورک در پارلمان جدید در سال ۱۹۲۷ که به سبک عثمانی بود، برای ترک‌زبان‌های بعدی کاملاً بیگانه به نظر می‌رسید و لازم بود به ترکی نوین «ترجمه» شود. بسیاری از این واژه‌های جدید، به‌ویژه اصطلاح‌های فناوری اطلاعات، مورد استقبال گستردهٔ مردم قرار گرفته‌اند. با این حال، این سازمان گاهی وقت‌ها به‌دلیل ایجاد واژه‌هایی که ساختگی و مصنوعی به نظر می‌رسند، مورد انتقاد قرار می‌گیرد. برخی از واژه‌های احیاشده از ترکی باستان معنی ویژه‌ای گرفته‌اند؛ مثلاً betik که در اصل برای واژه «کتاب» پیشنهاد شده بود، امروزه به معنای زبان اجرانامه‌نویسی در علوم رایانه کاربرد دارد. چند نمونه از واژه‌های ترکی نوین و وام‌واژه‌های قدیمی: ترکی عثمانی ترکی نوین برابر فارسی یادداشت / مثلث سه‌گوش، مثلث متشکل از اسم و پسوند / طیاره هواپیما از فعل («پرواز کردن») گرفته شده است. / نسبت نسبت امروزه واژه قدیمی همراه با واژه نو هنوز در زبان گفتاری استفاده می‌شود. / تشرین اول تشرین اول/اکتبر (آبان) اسم به معنای کارِ «کاشتن» است که به کاشت بذر غلات در پاییز، که در ترکیه بسیار رایج است، اشاره دارد. بیش از دو میلیون ترک‌زبان در آلمان نیز زندگی می‌کنند و جوامع بزرگ ترک‌زبانی در ایالات متحدهٔ آمریکا، فرانسه، هلند، اتریش، بلژیک، سوئیس و انگلستان نیز وجود دارد. ۹۳٪ از جمعیت ترکیه در سال ۲۰۰۵، برابر با حدود ۶۷ میلیون نفر در آن زمان، گویشور بومی ترکی استانبولی بودند و کردی زبان بیشتر سایرین بود. این زبان همچنین در ۳۸ شهرداری در کوزوو، دو تا در مقدونیهٔ شمالی و استان کرکوک عراق رسمی است. این تغییرات در کنار پذیرش الفبای لاتین در سال ۱۹۲۸، زبان ترکی استانبولی گفتاری امروزی را شکل داد. انجمن زبان ترکی استانبولی در سال ۱۹۵۱ با لغو شرط ریاست آن توسط وزیر آموزش به صورت یک نهاد مستقل درآمد. این سازمان در پی کودتای ۱۹۸۰ و تغییرات قانون اساسی ۱۹۸۲، در اوت ۱۹۸۳ دوباره به یک نهاد دولتی تبدیل شد. در ترکی استانبولی هماهنگی واکه‌ای وجود دارد؛ به این معنا که واکه‌های کشیده (مثل آ-ای-او) و کوتاه (مثل اَ-اِ-اُ) همزمان در یک واژه نمی‌توانند بیایند. این ویژگی محدودیت‌هایی در تلفظ و گویش واکه‌ها ایجاد می‌کند و به همین دلیل است که در این زبان صالِح به صالیح، دانِش به دانیش یا اَلله به آللاه تبدیل می‌شود. هماهنگی واکه‌ای دارای استثناهایی، به‌خصوص در وام‌واژه‌هاست و قواعد آن بسته به منطقه تفاوت چشمگیری دارد. در این زبان یک واژه می‌تواند وندهای بسیاری بپذیرد و همراه با آنان به واژگان دیگری تبدیل شود؛ مانند ایجاد فعل از اسم، یا اسم از ریشهٔ فعلی. | ## بخش 3: زبان ترکی استانبولی | در ترکی استانبولی زمان حال کامل (ماضی نقلی) وجود ندارد و برای این منظور واژگانی به گذشتهٔ ساده افزوده می‌شود تا معنی ماضی نقلی از آن برداشت بشود. حتی احتمال می‌دهند که صرف ماضی نقلی مانند «گَلمیشیم» یا «گَلمیشسین» (آمده‌ام، آمده‌ای) که در ترکی ترکیه موجود نیست، نتیجهٔ تأثیر فعل ماضی نقلی در زبان فارسی است. واژه‌سازی پیوند= ترکی استانبولی از هم‌چسبی ریشه‌های اسمی و فعلی برای واژه‌سازی استفاده می‌کند. بیشتر واژگان ترکی استانبولی از ترکیب پسوندهای اشتقاقی در مجموعهٔ نسبتاً کوچکی از واژگان اصلی ریشه گرفته‌اند. بیشتر پسوندها در این زبان بسته به گونهٔ واکه و همخوان در قوانین هماهنگی واکه-ریشه، بیش از یک شکل دارند. پسوندهایی که با همخوان آغاز می‌شوند از واک‌دار یا بی‌واک بودن همخوان پایانی ریشه پیروی می‌کنند؛ و در مورد پسوندهایی که با واکه آغاز می‌شوند، اگر ریشه با همخوان پایان یابد، یا در آن میان یک همخوان افزوده شود یا پسوند همخوان نخستین خود را از دست می‌دهد. الفبای پیشین فقط سه واکه آ، او و ای را نشان می‌داد و شامل چندین همخوان اضافی، همانند چند نوع حرف یکسان (ز، ذ، ض و ظ) برای یک همخوان /ز/، بود که در ترکی استانبولی کاربردی نداشتند. این خط همچنین به دلیل نداشتن واکه‌های کوتاه برای ترکی، که دارای هشت واکه بود، مناسب نبود. وظیفه تهیه الفبای جدید و انتخاب اصلاحات لازم برای اصوات خاص ترکی به کمیسیون زبان که از زبان‌شناسان، دانشگاهیان و نویسندگان برجسته تشکیل شده بود، سپرده شد. معرفی الفبای ترکی جدید توسط مراکز آموزش عمومی در سراسر کشور، همکاری با شرکت‌های انتشاراتی و تشویق خود آتاترک، که در کشور می‌گشت و الفبا را به مردم می‌آموخت، مورد حمایت قرار گرفت. الفبای ترکی استانبولی، از بیست و نه حرف از حروف لاتین تشکیل شده است؛ که با تغییرات جزئی به‌صورت الفبای ترک درآمده است. تغییر خط و جایگزینی حروف لاتین به‌جای حروف عربی با قانون شمارهٔ ۱۳۵۳ سال ۱۹۲۸ میلادی به تصویب رسید و مقرر گردید که حروف الفبای عربی، از مجموعهٔ سازمانی الفبا و زبان کشور ترکیه نسخ و به جای آن ۲۹ حرف از حروف لاتین جایگزین گردد. همچنین در دوران سلجوقیان نیز زبان رسمی پادشاه آن دودمان برای نامه‌نگاری بوده است‌. تأثیر واژگانی بسیاری از کلمات ترکی استانبولی ریشه فارسی دارند، به‌ویژه در حوزه‌های ادبیات، هنر، معماری و مدیریت. تأثیر در ادبیات و شعر شاعران عثمانی مانند فضولی، ندیم و شیخ غالب از وزن و قالب‌های شعر فارسی، مانند غزل و مثنوی، تأثیر گرفتند. زبان فارسی در دربار عثمانی و در بین نخبگان به‌عنوان زبان ادبی و فرهنگی مورد استفاده قرار می‌گرفت. تأثیر در خط و خوشنویسی ترکی عثمانی تا اوایل قرن ۲۰ با الفبای عربی-فارسی نوشته می‌شد و این امر باعث نفوذ بیشتر ساختارهای فارسی در ترکی شد. | ## جمع‌بندی | تأثیر در اصطلاحات روزمره عبارات و اصطلاحاتی که هنوز در ترکی استانبولی وجود دارند و از فارسی آمده‌اند، شامل موارد زیر می‌شوند: Canım (جانم) – برای محبت و خطاب دوستانه.