موضوع مقاله: تنگه سوندا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تنگه سوندا | مقدمه: چندین جزیرهٔ آتشفشانی در این تنگه قرار دارند که کراکاتوا شناخته‌شده‌ترین آنهاست. | ## بخش 1: تنگه سوندا | فوران این آتشفشان در ۲۷ اوت ۱۸۸۳ باعث ایجاد سونامی‌ای با امواجی به ارتفاع ۳۸ متر شد که ۳۰۰ شهر و روستا را نابود کرد و منجر به کشته‌شدن تقریباً ۳۶٬۰۰۰ نفر شد. این تنگه همچنین در مارس سال ۱۹۴۲ میلادی صحنهٔ رویارویی نیروهای متفقین و نیروهای ژاپنی در بحبوبهٔ جنگ جهانی دوم با یکدیگر بود. ریشه‌شناسی این تنگه نام خود را از پادشاهی سوندا گرفته است که بر بخش غربی جاوه (منطقه‌ای شامل جاوه غربی، جاکارتا، بانتن و بخش‌هایی از غرب جاوه مرکزی امروزی) از سال ۶۶۹ تا حدود ۱۵۷۹ میلادی حکمرانی می‌کرد."Sunda Islands". همچنین در انتهای جنوب غربی بسیار عریض و عمیق است، اما هرچه به سمت شمال شرقی باریک‌تر می‌شود، عمق آن کاهش می‌یابد؛ به طوری که در بخش‌هایی از انتهای شمال شرقی، حداقل عمق آن تنها ۲۰ متر (۶۵ فوت) است. ناوبری در این تنگه به دلیل کم‌عمق بودن، جریان‌های جزر و مدی بسیار قوی، تپه‌های ماسه‌ای و موانع انسان‌ساخت مانند سکوهای نفتی در سواحل جاوه، بسیار دشوار است. برای قرن‌ها، این تنگه یک مسیر کشتیرانی مهم بود، به ویژه در دوره‌ای که کمپانی هند شرقی هلند از آن به عنوان دروازه‌ای به سمت جزایر ادویه اندونزی (۱۶۰۲–۱۷۹۹) استفاده می‌کرد. با این حال، باریک بودن، کم‌عمق بودن و فقدان نقشه‌برداری دقیق، آن را برای بسیاری از کشتی‌های بزرگ و مدرن نامناسب کرده است؛ به طوری که امروزه اکثر آن‌ها به جای آن از تنگه مالاکا استفاده می‌کنند. | ## بخش 2: تنگه سوندا | فوران کراکاتوا در سال ۱۸۸۳ در یکی از این جزایر، تأثیر عمیقی بر منطقه (هم در کوتاه‌مدت و هم در بلندمدت) گذاشت. سونامی‌ها و جریان‌های پیروکلاستیک که بر روی ابرهای بخار شناور بودند، ده‌ها هزار نفر را به کام مرگ فرستادند. از میان ۳۰۰۰ نفری که در آن زمان در جزیره سبسی زندگی می‌کردند، حتی یک نفر هم زنده نماند. برخی از اراضی هرگز دوباره مسکونی نشدند و اکنون بخشی از پارک ملی اوجونگ کولون هستند. با این حال، جمعیت منطقه بازیابی شده و اکنون بخش زیادی از خط ساحلی بسیار متراکم است. به غیر از تنها قله باقی‌مانده از کراکاتوا یعنی راکاتا، مجمع‌الجزایر کراکاتوا شامل جزایر پانجنگ (راکاتا کچیل)، سرتونگ و جدیدتر از همه، آناک کراکاتوا است که در سال ۱۹۲۷ از بقایای متلاشی شده کراکاتوا اصلی سر برآورد. حفاظت تنگه سوندا در محدوده مدیریت شیلات ۵۷۲ اندونزی (WPP 572) قرار دارد که به عنوان کانون پروژه آزمایشی «Blue Halo S» با مشارکت سازمان حفاظت اندونزی شناسایی شده است. | ## بخش 3: تنگه سوندا | نبرد تنگه سوندا در ۱ مارس ۱۹۴۲، نبرد تنگه سوندا — که بخشی از نبرد بزرگ‌تر نبرد دریای جاوه بود — زمانی رخ داد که رزم‌ناوهای متفقین، اچ‌ام‌ای‌اس پرت و یواس‌اس هیوستون، با یک نیروی پیاده‌سازی آبی-خاکی ژاپنی به فرماندهی دریادار کنزابورو هارا در نزدیکی بانتن مواجه شدند. آن نیرو شامل یک رزم‌ناو سبک و یازده ناوشکن، چهار رزم‌ناو سنگین و یک ناو هواپیمابر سبک بود. دو رزم‌ناو متفقین غرق شدند، در حالی که یک مین‌روب و یک کشتی ترابری ژاپنی توسط آتش خودی غرق گشتند. پل برنامه‌ریزی‌شده در دهه ۱۹۶۰ پیشنهادهایی برای ساخت پلی بر روی تنگه سوندا ارائه شد و در دهه ۱۹۹۰ پیشنهادات بیشتری مطرح گردید. این طرح قرار بود از جزایر اولار، سانگیانگ و پراجوریت برای ایجاد یک پل معلق چهار بخشی استفاده کند که ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار می‌گیرد. این پل دارای حداکثر دهانه ۳ کیلومتر بود که حدود ۵۰ درصد طولانی‌تر از رکورددار فعلی، پل چناق‌قلعه ۱۹۱۵، است. | ## جمع‌بندی | پیش‌بینی می‌شد در صورت تأمین بودجه حداقل ۱۰ میلیارد دلاری، ساخت‌وساز در سال ۲۰۱۴ آغاز شود.