موضوع مقاله: فوگ بزرگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فوگ بزرگ | مقدمه: فوگِ بزرگ یک قطعهٔ تک‌موومانی برای کوارتت زهی (دو ویولن، یک ویولا، و یک ویولنسل) از لودویگ فان بتهوون است. | ## بخش 1: فوگ بزرگ | شهرتش به خاطر طبیعت بی‌رحم و درون‌گرایانهٔ آن و همچنین دشواریِ اجرا از نظر تکنیکی، حتی با توجه به معیارهای دورهٔ پایانیِ آثار اوست. بتهوون فوگ بزرگ را در سال‌های ۱۸۲۵ تا ۱۸۲۶ تصنیف کرد، زمانی که آهنگساز کاملاً ناشنوا بود. تئودور هلم می‌نویسد: «آثار بتهوون همیشه زیبا و شکوهمند است، ولی در اینجا از زیبایی و شکوه چیزی نمی‌بینم؛ زیرا او در این فوگ به‌یک‌باره به هوس‌بازی‌های دیوِ پنهانِ نفس تسلیم شده، به خشونت روی آورده، و به همین دلیل کسالت‌بار می‌نماید.»زندگی بتهوون، رومن رولان، ترجمهٔ محمد مجلسی، تهران: دنیای نو، ۱۳۷۲، ص ۱۲۴۴. هرچند نظرات نکوهندهٔ منتقدان در مورد این اثر بیشتر در اوایل قرن بیستم شکل گرفت، در حال حاضر این اثر به‌عنوان بزرگ‌ترینِ دستاوردهای بتهوون شناخته می‌شود. ایگور استراوینسکی در مورد آن گفته است: «قطعه‌ای کاملاً معاصر که تا ابد معاصر خواهد ماند.» او معتقد است که این اثر بزرگ‌ترین اثر موسیقایی تاریخ موسیقی است.میلر (۲۰۰۶)، ص ۴۴ تاریخچه بتهوفن فوگ بزرگ را در اصل به‌عنوان موومان پایانیِ کوارتت زهی شماره ۱۳ اپوس ۱۳۰ تصنیف کرده بوده؛ ولی به خاطر طبیعت نامأنوس و دشواریِ اجرای آن، ناشرش، آرتاریا، از او خواست تا پایان (فینالهٔ) دیگری برای این کوارتت بسازد. بتهوفن به خاطر شخصیت سرسختش و نیز بی‌تفاوتی‌اش نسبت به نظر عموم مشهور بود، ولی در مقابل اصرار و پافشاری آرتاریا و دیگران تسلیم شد و این فوگ را جداگانه منتشر کرد (با اپوس ۱۳۳). یک سال بعد، یعنی در پاییز ۱۸۲۶، روندوی فینالهٔ فعلی را، که ملایم‌تر و وابستگی بیشتری به سایر موومان‌های کوارتت دارد، برای آن ساخت. | ## بخش 2: فوگ بزرگ | اولین طرح‌های این فوگ در کنار مقدمهٔ کوارتت شمارهٔ ۱۵ در دفترچه‌های سال ۱۸۲۴ روی کاغذ آمده؛ یعنی پیش از تولد ایدهٔ خودِ کوارتت شمارهٔ ۱۳. ایدهٔ کوارتت‌های شمارهٔ ۱۳ و ۱۵ تقریباً با هم در ذهن بتهوفن نشسته بودند و در کنار هم پیش رفته‌اند؛ ولی کوارتت ۱۳ را بیش از ۳ ماه پس از اتمام کوارتت شمارهٔ ۱۵ به اتمام رساند)زندگی بتهوفن، رومن رولان، ص۱۲۰۳ آنالیز کوارتت با یک پیش‌درآمد ۲۴میزانه شروع می‌شود، که یکی از دو تِم اصلی فوگ را معرفی می‌کند. سپس بتهوفن به یک فوگ دوتاییِ ناموزون و سخت، با مضمون ثانویه‌ای از نواهای جهشیِ دراماتیک، پرش می‌کند. به‌دنبال این پیش‌درآمد، قسمت فوگال آغاز می‌شود، که از چند بخش دنباله‌ای در ریتم و میزان سرعتی متفاوت تشکیل شده‌است. بخش‌های فوگ، برای به‌وجودآوردن ساختاری بریده‌بریده و شگفت‌انگیز، بارها و بدون هیچ مقدمه‌ای قطع می‌شوند. قسمت پایانی ملایم، با مکث‌های طولانی و خلاصه‌ای از پیش‌درآمد است، که با فینالی پرشتاب به انتها می‌رسد. همانند پایان اکثر کارهای متأخر بتهوفن، همانند چکامهٔ شادی از سمفونی شمارهٔ ۹ و موومان پایانیِ سونات هامرکلاویر، فوگ بزرگ را به‌عنوان یک فرم چندموومانی که در یک موومان بزرگ‌تر ادغام شده، می‌توان در نظر گرفت. | ## بخش 3: فوگ بزرگ | هالم در ضمن این کار چنان مجذوب آن شده بود که در هر میزانِ آن به حال جذبه دچار می‌شد و احساس می‌کرد که قدرت هارمونی و پربار بودن بیان هنری‌اش مانند موجی آدمی را می‌گیرد و همراه خود می‌برد. هالم به‌ناچار برای نواختن آن با دو دست تلاش‌های بسیار کرد و گاهی مجبور می‌شد با دست راست قسمتی از وظایف دست چپ را هم انجام دهد. با آنکه آرتاریا برای تنظیم فوگ به صورت جدید پولی به هالم پرداخته بود، ولی در تنظیم جدید بیشتر خودِ بتهوفن سهیم بود. این تنظیم در دهم مارس ۱۸۲۷ با اپوس ۱۳۴ منتشر شد.زندگی بتهوفن، رومن رولان، ص۱۲۴۵ اجرا و ویژگی‌های فرهنگی در اولین اجرای کوارتت زهی شمارهٔ ۱۳ به رهبری ایگناتس شوپاینتسیگ در ۲۱ مارس ۱۸۲۶، حضار درخواست اجرای دوبارهٔ فقط دو موومان میانیِ این کوارتت را کردند، که خشم بتهوون را برانگیخت. فوگ به دردِ اینها نمی‌خورَد!»از سالومون (۱۹۷۷)، ص۴۴۷ فوگ بزرگ از آن دسته تصنیفات بتهوون است که کمتر در لحظهٔ اول مورد قبول شنونده قرار می‌گیرد؛ علت آن، ترکیب دیسونانسی و پیچیدگی کُنترپوانیِ آن است. | ## جمع‌بندی | منتقدی در اولین اجرای آن نوشت: «غیرقابل درک همانند زبان چینی!» ژوزف دو مارلیاو در راستای درک قطعه نوشته‌است: «نگرش ذهنیِ اکثر مردمی که موسیقی مجلسی گوش می‌دهند، باید دستخوش تغییری بنیادی شود.»ژوزف دو مارلیاو (۱۹۲۸)، ص۲۲۰ ماهیت مبهم و دشوار قطعه در رمانِ منفی پنجاه درجهٔرابینسون (۲۰۰۵) کیم استنلی رابینسون به نمایش گذاشته شده‌است: در صحنه‌ای از آن، شخصیت اصلی به صورت جنون‌آمیزی مشغول تمیزکردن خانهٔ خود است، در حالی که به فوگ بزرگ و موومان چهارم سونات هامرکلاویر به صورت همزمان گوش می‌دهد، به طوری که هر کدام با صدای بسیار بلند از دو دستگاه پخش جداگانه در حال پخش هستند.