موضوع مقاله: سینتیا نیکسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سینتیا نیکسون | مقدمه: به‌دلیل ایفای نقش میراندا هابس در سریال شبکهٔ اچ‌بی‌او سکس و شهر (۱۹۹۸–۲۰۰۴) مشهور شد. | ## بخش 1: سینتیا نیکسون | بخشی از فیلمشناسی سینمایی ۱۹۸۰ - عزیزان کوچک ۱۹۸۱ - شاهزاده شهر ۱۹۸۴ - آمادئوس (فیلم) ۱۹۸۶ - پروژه منهتن (فیلم) ۱۹۹۳ - پرونده پلیکان (فیلم) ۱۹۹۳ - ارزش‌های خانواده آدام ۱۹۹۴ روز گردش بچه ۱۹۹۶ - اتاق ماروین ۲۰۰۲ - ایگبی به پایین می‌رود ۲۰۰۵ - یه چیز دیگه ۲۰۰۸ - زندگی لایم ۲۰۰۵ - منهتن کوچک ۲۰۱۰ - سکس و شهر ۲ ۲۰۱۴ - طبقه پنجم ۲۰۱۵ - جیمز وایت (فیلم) ۲۰۱۵ - استکهلم، پنسیلوانیا ۲۰۱۶ - شوری خاموش ۲۰۱۷ - تنها پسر زنده در نیویورک ۲۰۱۸ - قسمتی از شیشه تلویزیونی ۱۹۸۹ - ایکوالایزر (مجموعه تلویزیونی) ۱۹۹۶ - نسخه اولیه ۱۹۹۸–۲۰۰۴ - سکس و شهر ۲۰۰۵ - بخش فوریت‌های پزشکی (مجموعه تلویزیونی) ۲۰۰۵ - النور روزولت ۲۰۰۵ - دکتر هاوس ۲۰۱۲ - ۳۰ راک ۲۰۱۴ - هانیبال (مجموعه تلویزیونی) جوایز وی دو جایزه انجمن بازیگران فیلم، دو جایزه امی، یک جایزه تونی، یک جایزه گرمی و یک جایزه رسانه‌ای گلد برنده شده است. او تنها فرزند والتر المر نیکسون جونیور، روزنامه‌نگار رادیویی اهل هارلینجن، تگزاس،در برنامه فکر می‌کنی کی هستی؟ به گفته نیکسون، پدرش اغلب بیکار بود و مادرش نان‌آور اصلی خانواده محسوب می‌شد: مادر نیکسون در مسابقه تلویزیونی حقیقت را بگو کار می‌کرد و به «بدل‌ها» (کسانی که به دروغ ادعا می‌کردند شخصی هستند که توسط مجری توصیف شده) آموزش می‌داد. نیکسون در تمام دوران تحصیلش در مدرسه ابتدایی کالج هانتر و دبیرستان کالج هانتر (کلاس ۱۹۸۴) بازیگر بود و اغلب برای اجرا در فیلم و تئاتر از مدرسه مرخصی می‌گرفت. نیکسون همچنین برای پرداخت هزینه‌های تحصیل خود در کالج بارنارد، جایی که مدرک کارشناسی خود را در رشته ادبیات انگلیسی دریافت کرد، به بازیگری ادامه داد. حرفه ۱۹۷۹–۱۹۹۷: نقش‌های اولیه و آثار تئاتری نخستین حضور تصویری نیکسون (در سن ۸ سالگی) به عنوان یک بدل در مسابقه تلویزیونی حقیقت را بگو بود، جایی که مادرش در آن کار می‌کرد؛ او در این برنامه تظاهر کرد که قهرمان جوان سوارکاری است. او بازیگری را در ۱۲ سالگی با بازی در نقش دختری که همکلاسی ثروتمندش به او علاقه داشت در فیلم تلویزیونی هفت آرزوی یک بچه پولدار، یکی از محصولات ویژه بعد از مدرسه ای‌بی‌سی در سال ۱۹۷۹، آغاز کرد. او نخستین تجربه سینمایی خود را با همبازی شدن با کریستی مک‌نیکول و تاتوم اونیل در فیلم عزیزان کوچک (۱۹۸۰) انجام داد. او نخستین تجربه بازی در برادوی خود را در نقش دینا لرد در بازاجرای نمایشنامه داستان فیلادلفیا در سال ۱۹۸۰ تجربه کرد. با فعالیت متناوب در سینما، تلویزیون و تئاتر، او در پروژه‌هایی همچون فیلم تلویزیونی بدن من، فرزند من (محصول ای‌بی‌سی، ۱۹۸۲)، فیلم‌های سینمایی شاهزاده شهر (۱۹۸۱) و من پنیر هستم (۱۹۸۳) و تولیدات آف-برادوی نمایشنامه لیدی بریس اثر جان گوار در سال ۱۹۸۲ ظاهر شد. در سال ۱۹۸۴، زمانی که نیکسون سال اول تحصیل در کالج بارنارد بود، با حضور همزمان در دو نمایشنامه پرطرفدار برادوی به کارگردانی مایک نیکولز، در تاریخ تئاتر ماندگار شد. این دو نمایشنامه عبارت بودند از چیز واقعی که در آن نقش دختر جرمی آیرونز و کریستین برنسکی را بازی می‌کرد؛ و هیاهو که در آن نقش زن جوانی را بر عهده داشت که با مدیران فاسد هالیوود روبرو می‌شود. این دو تئاتر تنها دو بلوک با هم فاصله داشتند و از آنجا که نقش‌های نیکسون در هر دو کوتاه بود، او می‌توانست از یکی به دیگری بدود. در سینما، او نقش لورل، خدمتکار و جاسوس سالیری را در فیلم آمادئوس (۱۹۸۴) ایفا کرد. در سال ۱۹۸۵، او در کنار جف دانیلز در نمایشنامه آسمان لیمویی اثر لنفورد ویلسون در «سکند استیج تیاتر» به روی صحنه رفت. او اولین نقش مکمل مهم خود را در سینما در فیلم پروژه منهتن (۱۹۸۶) به کارگردانی مارشال بریکمن به دست آورد؛ او در این فیلم نقش نوجوان باهوشی را بازی کرد که به دوست‌پسرش (کریستوفر کلت) در ساخت یک بمب هسته‌ای کمک می‌کند. نیکسون بخشی از گروه بازیگران مینی‌سریال شبکه ان‌بی‌سی با نام قتل مری فاگان (۱۹۸۸) با بازی جک لمون و کوین اسپیسی بود و در تنر ۸۸ (۱۹۸۸)، که یک طنز سیاسی اثر رابرت آلتمن برای شبکه اچ‌بی‌او بود، نقش دختر یک نامزد ریاست جمهوری (مایکل مورفی) را ایفا کرد. در تئاتر، نیکسون در سال ۱۹۸۸ در تولید «جشنواره شکسپیر نیویورک» از نمایشنامه رومئو و ژولیت، نقش ژولیت را ایفا کرد، و در اجرای کارگاهی نمایشنامه برنده جایزه پولیتزر سرگذشت هایدی اثر وندی واسرستاین حضور یافت؛ او پس از آنکه این نمایش در سال ۱۹۸۹ به برادوی راه یافت، چندین شخصیت را در آن بازی کرد. او بازیگر مهمان در قسمت دوم از مجموعه طولانی‌مدت شبکه ان‌بی‌سی یعنی نظم و قانون بود. او همچنین در فوریه ۱۹۹۳ در قسمتی از مجموعه قتل، او نوشت با عنوان «آستانه ترس»، نقش زنی مبتلا به آگورافوبیا را بازی کرد. نیکسون به جای مارسیا گی هاردن در نقش هارپر پیت در نمایشنامه فرشتگان در آمریکا (۱۹۹۴) اثر تونی کوشنر ظاهر شد، برای بازی در بی‌مبالاتی‌ها (۱۹۹۶) که ششمین نمایش او در برادوی بود، نامزد جایزه تونی شد و اگرچه در ابتدا نقش را به بازیگر دیگری واگذار کرده بود، سرانجام نقش لالا لوی را در نمایش برنده تونی با نام آخرین شب بالیهو (۱۹۹۷) بر عهده گرفت. نیکسون یکی از اعضای مؤسس گروه تئاتر آف-برادوی «دراما دپت» (Drama Dept.) بود، که بازیگرانی چون سارا جسیکا پارکر، دیلن بیکر، جان کامرون میچل و بیلی کروداپ را شامل می‌شد. او در تولیدات این گروه از جمله پادشاهی روی زمین (۱۹۹۶)، ماه ژوئن و مانند غرق شدن زنبورها در عسل (هر دو در سال ۱۹۹۷)، امید چیزی است با پر (۱۹۹۸) و باشگاه روستایی (۱۹۹۹) ظاهر شد. او نقش‌های مکملی در فیلم‌های ارزش‌های خانواده آدامز (۱۹۹۳)، روز گردش بچه (۱۹۹۴)، اتاق ماروین (۱۹۹۶) و غریبه‌ها در شهر (۱۹۹۹) داشت. ۱۹۹۸–۲۰۱۱: سکس و شهر و سایر نقش‌ها او یکی از چهار بازیگر ثابت کمدی شبکه اچ‌بی‌او یعنی سکس و شهر (۱۹۹۸–۲۰۰۴) در نقش وکیلی به نام میراندا هابز بود. نیکسون سه بار نامزد جایزه امی برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک مجموعه کمدی (۲۰۰۲، ۲۰۰۳، ۲۰۰۴) شد و در سال ۲۰۰۴ برای فصل پایانی سریال، برنده این جایزه گردید. نیکسون پس از آن اولین نقش اول خود را در یک فیلم سینمایی ایفا کرد؛ او در فیلم توصیه‌ای از یک کرم ابریشم (۲۰۰۰) نقش هنرمندی ویدئویی را بازی کرد که علی‌رغم تلاش‌هایش برای فرار از تعهد، عاشق یک بازیگر دوجنس‌گرا می‌شود. او همچنین در مقابل اسکات باکولا در فیلم تلویزیونی تعطیلات با نام فرشتگان بابا (۲۰۰۰) ظاهر شد. در سال ۲۰۰۲، او در کمدی مستقل ایگبی به پایین می‌رود بازی کرد و نقش‌آفرینی او در تولید تئاتری نمایشنامه زنان اثر کلر بوت لوس برای مجموعه «صحنه در قاب» شبکه پی‌بی‌اس ضبط شد. پس از پایان «سکس و شهر»، نیکسون در سال ۲۰۰۵ به عنوان بازیگر مهمان در مجموعه بخش فوریت‌های پزشکی ظاهر شد و نقش مادری را بازی کرد که برای کاهش عوارض یک سکته مغزی ناتوان‌کننده، تحت یک عمل جراحی دشوار قرار می‌گیرد. او در ادامه نقش النور روزولت را در فیلم وارم اسپرینگ (۲۰۰۵) محصول اچ‌بی‌او بازی کرد که وقایع مربوط به تلاش فرانکلین دلانو روزولت برای یافتن درمانی معجزه ‌آسا برای فلج اطفال خود را به تصویر می‌کشید. نیکسون برای این بازی، نامزد جایزه امی بهترین بازیگر نقش اول زن در یک مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی شد. در دسامبر ۲۰۰۵، او در قسمتی از مجموعه تلویزیونی شبکه فاکس با نام هاوس در اپیزود «فریب»، نقش بیماری را بازی کرد که دچار تشنج می‌شود. در سال ۲۰۰۶، او در درام برنده جایزه پولیتزر اثر دیوید لیندزی-آبیر با نام لانه خرگوش در تولید «منهتن تیاتر کلاب» ظاهر شد، و برنده جایزه تونی بهترین بازیگر نقش اول زن در یک نمایشنامه شد. | ## بخش 2: سینتیا نیکسون | در سال ۲۰۰۸، او نقش میراندا هابز را در فیلم سینمایی سکس و شهر به کارگردانی تهیه ‌کننده اجرایی اچ‌بی‌او یعنی مایکل پاتریک کینگ و با حضور بازیگران اصلی سریال تکرار کرد. همچنین در سال ۲۰۰۸، او برای بازی در یک قسمت از مجموعه نظم و قانون: واحد قربانیان ویژه برنده جایزه امی شد؛ او در این اپیزود نقش زنی را بازی کرد که تظاهر می‌کرد به اختلال هویت تجزیه‌ای مبتلا است. در سال ۲۰۰۹، نیکسون برنده جایزه گرمی برای بهترین آلبوم صوتی به همراه بو بریجز و بلر آندروود برای آلبوم یک حقیقت ناخوشایند (اثر آل گور) شد. این جایزه به یک فعال رسانه‌ای آشکارا ال‌جی‌بی‌تی‌کیو اهدا می‌شود که «تأثیر بسزایی در ارتقای برابری برای جامعه ال‌جی‌بی‌تی داشته است». در ژوئن ۲۰۱۰ اعلام شد که نیکسون در چهار قسمت از مجموعه شبکه شوتایم یعنی سی بزرگ ظاهر خواهد شد. نیکسون همچنین در قسمتی از نظم و قانون: قصد جنایی ظاهر شد که بر اساس مشکلات پیرامون نمایش موزیکال برادوی یعنی مرد عنکبوتی: خاموش کردن تاریکی ساخته شده بود. شخصیت او «آماندا ریس، کارگردان عصبی و پرشور پشت یک نسخه پرمشکل برادوی از ایکاروس» بود که با الهام از کارگردان مرد عنکبوتی یعنی جولی تایمور مدل‌سازی شده بود. ۲۰۱۲–۲۰۱۹: بازگشت به برادوی در سال ۲۰۱۲، نیکسون در نقش پروفسور ویویان برینگ در نخستین اجرای برادوی نمایشنامه برنده جایزه پولیتزر اثر مارگارت ادسون با نام هوش بازی کرد. این نمایش که توسط منهتن تیاتر کلاب تولید شده بود، در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۲ در تئاتر ساموئل جی. نیکسون برای این نقش‌آفرینی نامزد جایزه تونی بهترین بازیگر زن در یک نمایشنامه شد. در سال ۲۰۱۲، نیکسون همچنین در نقش پترانیلا در مینی‌سریال تلویزیونی بر اساس اثر کن فالت با نام دنیای بی‌پایان که از شبکه «ریلزچنل» پخش شد، در کنار بن چاپلین، پیتر فرث، شارلوت رایلی و میراندا ریچاردسون به ایفای نقش پرداخت. در سال ۲۰۱۵، نیکسون در دو فیلم که در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۵ اکران شدند، ظاهر شد: استکهلم، پنسیلوانیا و جیمز وایت. او برای هر دو بازی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، به ویژه برای دومی که برخی آن را شایسته اسکار می‌دانستند. نیکسون نقش اصلی شاعر گوشه‌گیر آمریکایی امیلی دیکینسون را در فیلم زندگی‌نامه‌ای شوریده به نویسندگی و کارگردانی ترنس دیویس ایفا کرد. این فیلم در فوریه ۲۰۱۶ در شصت و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برای نخستین بار به نمایش درآمد. در مه ۲۰۱۶، اعلام شد که نیکسون در اقتباس تلویزیونی آینده از کتاب کشتن ریگان، نقش نانسی ریگان را بازی خواهد کرد. نیکسون در بازسازی نمایش روباه‌های کوچک در برادوی ظاهر شد که به‌طور رسمی در ۱۹ آوریل ۲۰۱۷ در تئاتر ساموئل جی. او از سال ۲۰۲۱ به نقش میراندا هابز در بازسازی مجموعه سکس و سیتی با عنوان و به همین سادگی... از سال ۲۰۲۲، او نقش اصلی «آدا بروک» را در یکی دیگر از مجموعه‌های اچ‌بی‌او به نام عصر طلایی در کنار لوئیزا جاکوبسون، کریستین برنسکی و کری کون بر عهده گرفت. فعالیت‌های سیاسی نیکسون عضو شاخه شهر نیویورک سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا است. او به عنوان سخنگوی «اتحاد برای آموزش باکیفیت» در نیویورک، که یک سازمان مدافع عدالت در آموزش عمومی است، فعالیت می‌کند. او در انتخابات شهرداری نیویورک (۲۰۱۳) از بیل دی بلازیو حمایت کرد که در نهایت برنده نامزدی حزب دموکرات و انتخابات عمومی شد. نیکسون به‌طور فعال برای دی بلازیو کمپین کرد؛ کسی که از اوایل دهه ۲۰۰۰ در مبارزه با سیاست‌های آموزشی مایکل بلومبرگ با او همکاری داشت. دی بلازیو، نیکسون و جورج گرشام، رهبر اتحادیه، را به عنوان دو «معمار کمپین خود» در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها معرفی کرد، زمانی که او بر کریستین کوئین، بخت اصلی پیروزی، غلبه کرد. پس از انتخاب دی بلازیو، او نیکسون را به عنوان نماینده خود در پابلیک تیتر منصوب کرد. در انتخابات مقدماتی ریاست‌جمهوری حزب دموکرات (۲۰۲۰)، نیکسون پیش از آنکه در اوایل فوریه ۲۰۲۰ در لاس وگاس برای برنی سندرز تبلیغ کند، از او حمایت کرد. او اظهار داشت: «همان‌طور که ترامپ به شکلی وحشتناک و قدرتمند، نیرویی برای بسیاری از بدی‌ها در این کشور و جهان است، برنی هم همان نوع قدرت بینش را دارد، اما برای خیر. نامزدی که بیش از حد مدیون پول‌های کلان و نظام حاکم باشد و اساساً نخواهد وضع موجود را برهم بزند، هرگز نمی‌تواند وزنه‌ای به اندازه کافی قدرتمند در برابر آنچه دونالد ترامپ ارائه می‌دهد باشد. شما به کسی نیاز دارید که به اندازه او پرانرژی باشد و بخواهد سیستم را دگرگون کند.» در سال ۲۰۲۳، نیکسون نامه‌ای سرگشاده را امضا کرد که در آن «نگرانی‌های جدی درباره سوگیری تحریریه» در گزارش‌های نیویورک تایمز درباره افراد تراجنسی ابراز شده بود. این نامه پوشش خبری نیویورک تایمز را با عنوان «ترکیبی آشنا و عجیب از شبه‌علم و زبان خوش‌بیان اما جهت‌دار» توصیف کرد و نگرانی‌هایی را در مورد شیوه‌های استخدامی این روزنامه در رابطه با همکاران ترنس مطرح نمود. انتخابات فرمانداری نیویورک (۲۰۱۸) در ۱۹ مارس ۲۰۱۸، نیکسون مبارزات انتخاباتی خود را برای فرمانداری نیویورک به عنوان رقیبی برای اندرو کوئومو، فرماندار وقت از حزب دموکرات، اعلام کرد. برنامه او بر نابرابری اقتصادی، انرژی تجدیدپذیر، برقراری مراقبت سلامت همگانی، توقف حبس‌های دسته‌جمعی در ایالات متحده و محافظت از کودکان بدون مدرک در برابر اخراج متمرکز بود. او در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۸ در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها با کسب ۳۴ درصد آرا در مقابل ۶۶ درصد آرای کوئومو شکست خورد. نیکسون در ابتدا به عنوان نامزد فرمانداری حزب خانواده‌های عامل معرفی شده بود؛ اما این حزب پس از شکست او در مقدماتی دموکرات‌ها، حمایت خود را به کوئومو اختصاص داد. | ## بخش 3: سینتیا نیکسون | انتظار می‌رفت نیکسون نامزدی «حزب خانواده‌های عامل» نیویورک را در جریان کنوانسیون سالانه آن در آوریل ۲۰۱۸ به دست آورد و بدین ترتیب جایگاهی در برگه رأی انتخابات عمومی تضمین کند. در ۱۵ آوریل، نیکسون ۹۱.۵ درصد آرا را در نشست کمیته ایالتی حزب به دست آورد، پس از آنکه کوئومو در آخرین لحظه خود را از دور رقابت کنار کشید. نیکسون اعلام کرد که در صورت عدم کسب نامزدی دموکرات‌ها، «با حزب خانواده‌های عامل مشورت کرده و تصمیمی را که به نظر ما بهترین است، خواهیم گرفت.» این حمایت باعث ایجاد شکاف در حزب شد، زیرا اتحادیه‌های کارگری، از جمله اتحادیه بین‌المللی کارکنان خدمات و اتحادیه کارکنان مخابرات آمریکا، اعلام کردند که از این حزب در انتخابات حمایت نخواهند کرد. این نبرد توجه قابل توجهی را به خود جلب کرد زیرا نگرانی‌هایی وجود داشت که نیکسون ممکن است آرای کافی را از کوئومو در انتخابات عمومی برباید و اجازه دهد یک نامزد از حزب جمهوری‌خواه انتخاب شود (اگرچه کوئومو در آن زمان در نظرسنجی‌ها با اختلاف زیاد پیش بود). «مردم در تمامی گروه‌های قومی و نژادی ماری‌جوانا را تقریباً به یک میزان مصرف می‌کنند، اما ۸۰ درصد بازداشت‌های مربوط به ماری‌جوانا مربوط به سیاه‌پوستان و لاتین‌تبارها است.» نیکسون گفت که درآمدهای حاصل از قانونی‌سازی باید برای جوامعی که از این بازداشت‌ها آسیب دیده‌اند، به عنوان شکلی از «غرامت» در اولویت قرار گیرد. او گفت افرادی که به دلیل اتهامات ماری‌جوانا در زندان هستند باید آزاد شوند، سوابق کیفری برای مصرف ماری‌جوانا باید پاک شود و درآمدهای ماری‌جوانا باید برای کمک به بازگشت آن‌ها به جامعه هزینه شود. در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۸، در جریان یک رویداد انتخاباتی در شهر نیویورک، نیکسون از آیس (ICE) به عنوان یک «سازمان تروریستی» یاد کرد و خواستار انحلال این نهاد شد. در ۲۳ مه ۲۰۱۸، نیکسون و دیگر رقبای دموکرات احتمالی کومو پس از ناکامی در کسب حد نصاب ۲۵ درصدی نمایندگان ایالتی مورد نیاز برای حضور در برگه رأی، از دور رقابت برای کسب حمایت حزب دموکرات در کنوانسیون ایالتی خارج شدند. نیکسون طوماری با ۶۵,۰۰۰ امضا (بیش از چهار برابر ۱۵,۰۰۰ امضای مورد نیاز) ارائه کرد تا برگزاری انتخابات مقدماتی را قطعی کند. با گزارش نتایج ۹۳ درصد از حوزه‌ها، کومو ۶۵ درصد از آرا و نیکسون ۳۵ درصد را کسب کردند. در ۵ اکتبر ۲۰۱۸، حزب خانواده‌های کارگر پس از تصمیم به حمایت از کومو و هوکول، نام نیکسون را از فهرست انتخاباتی خود حذف کرد و بدین ترتیب اطمینان حاصل شد که نام نیکسون در برگه رأی انتخابات سراسری ظاهر نخواهد شد. در اوت ۲۰۲۱، کومو در پی اتهامات آزار جنسی از سوی زنانی که در دفتر او کار می‌کردند، مجبور به استعفا از سمت فرمانداری شد. در نتیجه این رسوایی، جایزه امی افتخاری که برای گزارش‌های تلویزیونی‌اش در مورد کووید در سال ۲۰۲۰ به او اهدا شده بود، پس گرفته شد. پس از خروج او از دفتر، نیکسون در ۲۴ اوت ۲۰۲۱ در توییتی نوشت: «تفاوت بین من و اندرو کومو؟ هیچ‌کدام از ما فرماندار نیستیم، اما من هنوز جایزه(های) امی خود را دارم.» حمایت از فلسطین نیکسون از شکایت نسل‌کشی آفریقای جنوبی علیه اسرائیل حمایت می‌کند. او در یک مجموعه ویدئویی که توسط جشنواره ادبیات فلسطین منتشر شد، در حمایت از درخواست آفریقای جنوبی مشارکت کرد و اسرائیل را به نسل‌کشی علیه غیرنظامیان در غزه متهم نمود. در دسامبر ۲۰۲۳، او به یک اعتصاب غذای پنج‌روزه در مقابل کاخ سفید برای درخواست آتش‌بس پیوست. او یکی از امضاکنندگان تعهدنامه تحریم «کارکنان سینما برای فلسطین» است که در سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر شد. انتخابات شهرداری نیویورک ۲۰۲۵ نیکسون در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات برای شهرداری نیویورک ۲۰۲۵ از زهران ممدانی حمایت کرد و میزبانی یک برنامه جمع‌آوری کمک مالی برای مبارزات انتخاباتی او را بر عهده داشت. او همچنین در یک آگهی دیجیتالی که توسط حزب خانواده‌های کارگر تهیه شده بود، در مخالفت با اندرو کومو ظاهر شد. نیکسون و مارینونی در آوریل ۲۰۰۹ نامزد کردند و در ۲۷ مه ۲۰۱۲ در شهر نیویورک ازدواج کردند؛ نیکسون در این مراسم لباسی به رنگ سبز روشن که توسط کارولینا هررا طراحی شده بود به تن داشت. نیکسون در سال ۲۰۰۷ در مورد گرایش جنسی خود اظهار داشت: «واقعاً احساس نمی‌کنم تغییر کرده باشم. من فقط زنی هستم که عاشق زن دیگری شده است.» او در سال ۲۰۱۲ خود را دوجنس‌گرا معرفی کرد و از سال ۲۰۱۸ از واژه کوییر برای توصیف خود استفاده می‌کند. پیش از قانونی شدن ازدواج همجنس‌گرایان در ایالت واشینگتن (ایالت مادری مارینونی)، نیکسون موضعی علنی در حمایت از این موضوع اتخاذ کرد و میزبانی یک رویداد جمع‌آوری کمک مالی در حمایت از رفراندوم ۷۴ واشینگتن را بر عهده داشت. او در ابتدا تصمیم گرفت بیماری خود را علنی نکند زیرا می‌ترسید به فعالیت حرفه‌ای‌اش آسیب برساند، اما در آوریل ۲۰۰۸ در مصاحبه‌ای با برنامه «گود مورنینگ آمریکا» از مبارزه خود با این بیماری خبر داد. او مدیران ان‌بی‌سی را متقاعد کرد تا برنامه ویژه‌اش در مورد سرطان سینه را در ساعات پربیننده پخش کنند و به سفیر بنیاد «سوزان جی کومن برای درمان» تبدیل شد. نیکسون یهودی نیست، اما پدر فرزندانش یهودی است و خانواده او در کنیسه بیت سیمچات توراه (یک کنیسه دگرباشان جنسی) حضور می‌یابند. و استیگز میشل ۱۹۸۸ قتل مری فاگان دورین ۱۹۸۹ بگذار رول برود اوانجلین ۱۹۹۳ پرونده پلیکان آلیس استارک ارزش‌های خانواده آدامز هدر از میان یک پنجره باز نانسی کوپر فیلم کوتاه ۱۹۹۴ روز گردش بچه گیلبرتین ۱۹۹۶ اتاق ماروین مدیر خانه سالمندان ۲۰۰۰ فرشتگان بابا شارون جنکینز ۲۰۰۱ توصیه از یک کاترپیلار میسی ۲۰۰۲ ایگبی به پایین می‌رود خانم پیگی ۲۰۰۵ منهتن کوچک لزلی برتون ۲۰۰۶ آخرین چیز... کارول ۲۰۰۷ پرستاران بچه گیل بلتران ۲۰۰۸ سکس و سیتی: فیلم میراندا هابز ۲۰۰۹ لایم‌لایف ملیسا براگ یک انگلیسی در نیویورک پنی آرکید ۲۰۱۰ سکس و سیتی ۲ میراندا هابز ۲۰۱۱ رمپارت باربارا ۲۰۱۴ ۵ طبقه بالا لیلی ۲۰۱۵ استکهلم، پنسیلوانیا مارسی دارگون جیمز وایت گیل وایت خاطرات آدرال جن دیویس ۲۰۱۶ یک شور آرام امیلی دیکینسون ۲۰۱۷ تنها پسر زنده در نیویورک جودیت وب ۲۰۱۸ لیوان جداکننده مِیر ۲۰۱۹ عروسک‌های ولگرد اونا ۲۰۲۰ حوضچه باطله راوی (صدا) فیلم کوتاه تلویزیون سال عنوان نقش یادداشت‌ها۱۹۸۲ راسکالز و رابرز: ماجراهای مخفی تام سایر و هاکلبری فین آلیس فیلم تلویزیونی بدن من، فرزند من نانسی ۱۹۸۸ تانر ۸۸ الکس تانر ۱۰ قسمت ۱۹۸۹ گیدئون اولیور آلیسون پاریش اسلوکام قسمت: "Sleep Well, Professor Oliver" برابری‌خواه جکی قسمت: "Silent Fury" ۱۹۹۰ سواران جوان آنی ۲ قسمت نظم و قانون لورا دی بیاسی قسمت: "Subterranean Homeboy Blues" یک سفر سبز ژانت فیلم تلویزیونی ۱۹۹۱ عشق، دروغ و قتل دونا مینی‌سریال ۱۹۹۳ قتل، او نوشت آلیس مورگان قسمت: "Threshold of Fear" ۱۹۹۶ نسخه اولیه شیلا قسمت: "Baby" نش بریجز ملیسا قسمت: "Aloha Nash" ۱۹۹۸–۲۰۰۴ سکس و سیتی میراندا هابز نقش اصلی؛ ۹۴ قسمت ۱۹۹۹ حدود بیرونی ترودی قسمت: "Alien Radio" لمس شده توسط یک فرشته ملینا ریچاردسون/خواهر سارا قسمت: "Into the Fire" ۲۰۰۴ تانر روی تانر الکس تانر ۴ قسمت ۲۰۰۵ بخش فوریت‌های پزشکی الی قسمت: "Alone in a Crowd" وورم اسپرینگز النور روزولت فیلم تلویزیونی هاوس آنیکا یووانوویچ قسمت: "فریب" ۲۰۰۷ نظم و قانون: واحد قربانیان ویژه جنیس دونووان قسمت: "Alternate" ۲۰۱۰–۲۰۱۱ سی بزرگ ربکا ۱۰ قسمت ۲۰۱۱ شکست‌ناپذیر میشل دیویس فیلم تلویزیونی نظم و قانون: نیت جنایی آماندا ریس قسمت: "Icarus" ۲۰۱۲ دنیای بدون پایان پترونیلا ۷ قسمت ۳۰ راک خودش قسمت: "ربوده‌شده توسط خطر" ۲۰۱۳–۲۰۱۴ آلفا هاوس سناتور کارلی آرمیستون ۶ قسمت ۲۰۱۴ هانیبال کید پرانل ۴ قسمت ۲۰۱۵ رابطه مریلین قسمت: "210" ۲۰۱۶ براد سیتی بارب قسمت: "2016" کشتن ریگان نانسی ریگان فیلم تلویزیونی ۲۰۲۰ راچد گوندولین بریگز بازیگران اصلی ۲۰۲۱–۲۰۲۵ و به همین سادگی... میراندا هابز ۳۳ قسمت، همچنین تهیه‌کننده اجرایی و کارگردان ۲۰۲۲–اکنون عصر طلایی آدا بروک بازیگران اصلی تئاتر سالعنواننقشمحل برگزارییادداشت‌هامنبع۱۹۸۰–۱۹۸۱داستان فیلادلفیاداینا لردتئاتر ویویان بومونت۶۰ اجرا۱۹۸۴–۱۹۸۵چیز واقعیدبی (جایگزین)تئاتر جرالد شوئن‌فلدهیاهودوناتئاتر اتل بریمور۱۹۸۹–۱۹۹۰وقایع‌نامه هایدیبکی / کلارا / دنیستئاتر پلیموت۱۹۹۴فرشتگان در آمریکا: هزاره نزدیک می‌شودهارپر پیت / مارتین هلر (جایگزین)تئاتر والتر کرفرشتگان در آمریکا: پرسترویکاهارپر پیت (جایگزین)۱۹۹۵بی‌احتیاطی‌هامادلینتئاتر اتل بریمور۲۲۰ اجرا۱۹۹۷–۱۹۹۸آخرین شب بالیهولالا لوی (جایگزین)تئاتر هیز۲۰۰۱–۲۰۰۲زنانماری هینزتئاتر آمریکن ایرلاینز۷۷ اجرا۲۰۰۶لانه خرگوشبکاتئاتر ساموئل جی. فریدمن۶۰ اجرا۲۰۱۴–۲۰۱۵چیز واقعیشارلوتتئاتر آمریکن ایرلاینز۷۶ اجرا۲۰۱۷روباه‌های کوچکبردی هابارد / رجینا گیدنزتئاتر ساموئل جی. فریدمن۸۷ اجرا۲۰۲۵مارجوری پرایمتستئاتر هیز جوایز و افتخارات نیکسون جوایز متعددی از جمله دو جایزه امی ساعات پربیننده، یک جایزه گرمی، دو جایزه انجمن بازیگران فیلم و دو جایزه تونی دریافت کرده است. | ## جمع‌بندی | او همچنین چندین افتخار کسب کرده است، از جمله جایزه میوز که توسط زنان در فیلم و تلویزیون نیویورک در سال ۲۰۰۸ به او اعطا شد، جایزه ویتو روسو که در سال ۲۰۱۰ توسط جوایز رسانه‌ای گلد اهدا شد، جایزه هنرمند برای برابری دانشگاه ییل در سال ۲۰۱۳ و جایزه یادبود فیت هوبلی در طول جشنواره بین‌المللی فیلم پراوینستاون در سال ۲۰۱۶.