موضوع مقاله: جزیره‌های نخلی دبی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جزیره‌های نخلی دبی | مقدمه: سه نخل دیره، جمیرا و جبل علی به ترتیب از بالا به پایین در نقشه قابل ملاحظه هستند. | ## بخش 1: جزیره‌های نخلی دبی | جزیره‌های نخلی (به عربی: ) سه مجمع‌الجزایر ساخت بشر است که در شهر دبی، امارات متحده عربی در آب‌های خلیج فارس قرار دارد. این سه جزیره که به شمایل یک درخت نخل هستند، نخل جمیرا، نخل دیره و نخل جبل علی نام دارند. با تکمیل این پروژه، ۵۲۰ کیلومتر به خط ساحلی دبی اضافه خواهد شد و بیش از ۱۰۰ هتل لوکس، ۱۰٬۰۰۰ ویلای لوکس ساحلی، ۵٬۰۰۰ آپارتمان و همچنین ده‌ها پارک آبی، مارینا، رستوران، مرکز خرید، امکانات تفریحی و ورزشی، اسپا، سینما و مراکز ویژهٔ غواصی را به وجود می‌آورد. این جزایر به‌طور قابل توجهی بر رسوبات اقیانوس‌ها و حیات وحش در منطقه اطراف تأثیر گذاشته‌اند. قوانین دریا در مورد مرزهای دریایی جزایر مصنوعی کنوانسیون قانون دریا جزایر مصنوعی را به عنوان سازه‌هایی توصیف می‌کند که توسط انسان ساخته شده‌اند نه توسط فرآیندهای طبیعی. چنین جزایری با گسترش جزایر موجود، ساخت و ساز بر روی صخره‌های موجود، یا ادغام چندین جزیره طبیعی در یک جزیره بزرگتر ایجاد شده‌اند. بر اساس کنوانسیون ۱۹۸۲، جزایر مصنوعی را نمی‌توان به عنوان مرزهای دریایی ملی در نظر گرفت، و بنابراین، خطوط پایه، دریاهای سرزمینی و مناطق انحصاری اقتصادی را برای کشورهای ذینفع ایجاد نمی‌کند؛ بنابراین ایجاد جزایر مصنوعی ممنوع نیست، اما باید به ابتکارات زیست‌محیطی و منافع همسایگان دریایی توجه شود. کنوانسیون حقوق دریا، این جزایر را در صورتی که منجر به تخریب محیط زیست و منافع سایر کشورها شود، به عنوان سازه‌های ایجاد شده غیرقانونی می‌داند.virgool.io/@saharkarimy/حقیقت-پنهان-ادعای-امارات-بر-مالکیت-جزایر-سه-گانه-ایران-ndhz10gp11ku اگرچه امارات اعلام کرده است که اهداف خود از ایجاد جزایر مصنوعی صرفاً اقتصادی از طریق جذب سرمایه‌گذاری خارجی و فعال‌سازی گردشگری است، اما واضح است که تلاش می‌کند اهداف نظامی، سیاسی، اجتماعی و زیست‌محیطی جزایر را پشت سر اقتصادی پنهان کند. در نتیجه، امارات به عنوان یک بازیگر امنیتی در منطقه، امنیت ایران در خلیج فارس را تهدید می‌کند. بسیاری از کشورها، به ویژه کشورهایی که با کمبود زمین برای ساخت سازه مواجه هستند، علاقه شدیدی به پروژه‌های دریایی نشان می‌دهند. این سازه‌ها در بسیاری از کشورها برای توسعه زیرساخت‌ها و گسترش شهرهای ساحلی ساخته شده‌اند. جزایر مصنوعی نیز در خلیج فارس به منظور دستیابی به زمین‌های بیشتر به منظور دستیابی به اهداف نظامی، سیاسی و اجتماعی ساخته شده است. از این رو، امارات بدون رعایت هیچ معاهده ای در حال ساخت و توسعه جزایر مصنوعی در مهم‌ترین آب‌های جهان از نظر استراتژیک است. | ## بخش 2: جزیره‌های نخلی دبی | این ساخت و سازها در سال ۲۰۰۱ و زمانی که شیخ محمد بن راشد آل مکتوم «پروژه‌های نخیل» را آغاز کرد، آغاز شد. نخل جمیرا دارای ۱۷ شاخهٔ عظیم است که توسط یک حصار ۱۲ کیلومتری حفاظت شده می‌باشد. مونوریل نخل جمیرا با طول ۵٫۴ کیلومتر و ظرفیت حمل ۲ تا ۳ هزار مسافر در روز در اواسط سال ۲۰۰۹ افتتاح شد. ابتدای این مونوریل به متروی دبی وصل است و انتهایش نیز به هتل آتلانتیس و پارک آبی آتلانتیس دبی (آکواونچر آتلانتیس) ختم می‌شود. این نخل بزرگ‌ترین مجمع‌الجزایر از مجموعهٔ جزیره‌های نخلی دبی است و بیش از ۸٬۰۰۰ ویلای مسکونی و لوکس بر روی آن ساخته خواهد شد که هر کدام دسترسی خصوصی به ساحل خواهند داشت. ساخت نخل دیره از سال ۲۰۰۴ آغاز شد و برنامه‌ریزی شده بود که تا سال ۲۰۱۵ به اتمام برسد اما با وقوع بحران مالی ۲۰۰۸–۲۰۱۲ بحران‌های مالی گسترده در جهان که از سال ۲۰۰۸ آغاز شد و تا به امروز نیز ادامه دارد، کار بر این پروژه در سال ۲۰۰۸ به صورت موقت متوقف شد و همچنان نیز ادامه دارد. این نخل که در ساحل منطقهٔ دیره قرار دارد، دارای ۴۱ شاخه می‌باشد و ۸ برابر نخل جمیرا و ۵ برابر نخل جبل علی است و در صورت تکمیل، ۱ میلیون نفر را در خود جای خواهد داد. ساخت این جزیره در سال ۲۰۰۲ آغاز شد و برنامه‌ریزی شده بود تا در سال ۲۰۰۸ به پایان برسید اما هم‌اکنون به صورت موقت متوقف شده است. این جزیره ۵۰٪ از جمیرا بزرگ‌تر است و شامل ۶ مارینا (ساحل تفریحی)، یک پارک آبی، دهکده دریا و موج‌شکن‌ها می‌باشد. نخل دیره، نخل جمیرا و مجمع‌الجزایر جهان، همگی در سمت راست و دبی واترفرونت در سمت چپ نخل جبل علی قرار دارند. ویژگی منحصربه‌فرد این نخل این است که در بین شاخه‌های نخل و حصار دورش، بیتی از محمد بن راشد آل مکتوم، حاکم دبی قرار دارد که در رویش خانه‌های ویلایی ساخته خواهد شد. فعالان زیست‌محیطی بر این باورند که چنین تغییرات بزرگی در یک اکوسیستم پایدار آثار مخرب قابل توجهی وارد و حیات وحش را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برای ساخت این جزایر حجم وسیعی از سنگ و خاک از ایران به بستر خلیج فارس به محل ساخت و ساز آورده می‌شود. | ## بخش 3: جزیره‌های نخلی دبی | این کار از طرفی باعث از بین رفتن حیات گیاهی موجود در محلهای خاک برداری می‌شود از طرف دیگر به دلیل گل آلود شدن وسیع آب باعث خفگی جانوران دریایی شده و تیرگی آب نوری را که به گیاهان دریایی می‌رسد کاهش می‌دهد. صخره‌های مرجانی و بسترهای صدفی زیر این رسوبات دفن می‌شوند و جاندارانی که از نظر غذایی به این گونه‌ها وابسته‌اند به دلیل کمبود مواد غذایی در معرض خطر قرار می‌گیرند. این در حالی است که امارات و دوبی بزرگ‌ترین سواحل آبسنگ‌های مرجانی را دارا هستند که بر اثر ساخت جزایر مصنوعی، این آبسنگ‌ها کاملاً از بین رفته‌اند. مرجان‌ها خاصیت فیلتر کردن آب را دارند بنا بر این وقتی چنین ساحل بزرگ مرجانی از بین می‌رود، روند فیلتر کردن آب هم کاهش یافته و به تدریج از بین می‌رود و دوره ماندگاری آلودگی در آب‌های خلیج فارس بالا می‌رود. به طول حدود ۱۱٫۵ کیلومتر گسترش یافته است، پایه این موج شکن‌ها و خود جزیره به‌طور مداوم در طول فرایند ساخت و ساز با کمک غواصان در اعماق دریا نظارت می‌شد. غواصان هم ترازی و قرارگیری سنگ‌ها را در زیر سطح بررسی کردند تا از پایداری آنها اطمینان حاصل کنند. کل جزیره طوری برنامه‌ریزی شده بود که آب راکد بین جزیره و موج شکن‌ها وجود نداشته باشد. برای دستیابی به این هدف، تغییرات ساختاری کوچکی در موج شکن‌های اطراف جزیره انجام شد و به آب دریا اجازه داد که از میان شکن‌ها حرکت کند بدون اینکه آسیبی به جزیره وارد شود. برای جلوگیری از فرسایش شن و ماسه از جزیره، سیستم‌های نگهداری مواد را در امتداد ساحل جزیره و همچنین در امتداد ساحل دبی اسپری می‌کنند. هر ۶ هفته یکبار غواصان به زیر آب می‌روند تا حیات دریایی را به عنوان بخشی از فرایند نظارت خود بررسی کنند. همچنین اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از روان شدن شن و ماسه در جزیره (زیر سطح بالایی) انجام شد. روانگرایی در اثر حرکت سنگ‌ها، شن و ماسه و فرسایش زیر آب قبل و بعد از ساخت و ساز ایجاد می‌شود. | ## جمع‌بندی | این به منظور حفظ پایگاه جزیره و ایجاد یک پایه قوی برای ساخت و ساز بیشتر انجام شد.