موضوع مقاله: پری صابری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پری صابری | مقدمه: در دوران دانشجویی فیلم کوتاهی دربارهٔ یکی از رباعیات خیام ساخت که به عنوان بهترین فیلم دانشجویی ۱۹۵۴ در فرانسه برگزیده شد. | ## بخش 1: پری صابری | اما چون در آن زمان فیلم‌سازی یک زن خارجی برای مردان فرانسوی برخورنده بود او به فراگیری تئاتر پرداخت. او در دوران دانشجویی در پاریس با افرادی مانند علینقی عالیخانی، هوشنگ نهاوندی و عبدالمجید مجیدی آشنا شد که بعدها به مقامات بالا در شاهنشاهی پهلوی رسیدند. بازگشت به ایران تئاتر صابری در بازگشت به ایران گروه تئاتر پازارگاد را ایجاد کرد و تالار مولوی را در تهران تأسیس کرد. او نمایشنامه کرگدن اوژن یونسکو را دوباره (پس از ترجمه جلال آل احمد) به فارسی ترجمه کرد و حمید سمندریان آنرا در ۱۳۵۰ در دانشگاه تهران به روی صحنه برد. او در این مدت نمایشنامه‌های خارجی بسیاری از جمله مردگان بی‌کفن و دفن نوشته ژان-پل سارتر را ترجمه و اجرا کرد. به گفته صابری به دلیل درونمایه سیاسی نمایش، پیش از اجرا متن را ساواک خوانده بود و اجازه کار داده بود. اما پس از آنکه این نمایش با واکنش‌های زیادی روبرو شد از طرف ساواک اخطار دادند و سپس تعطیل شد. | ## بخش 2: پری صابری | او پس از آنکه از اداره تئاتر استعفا داد با همراهی گروه پازارگارد به کارهای تئاتری خود ادامه داد. از جمله این کارها ترجمه و بازی در نمایش شش شخصیت در جست‌وجوی نویسنده نوشته لوئیجی پیراندلو با بازی فروغ فرخزاد در نقش اصلی بود. بازیگری او همچنین در در دو فیلم شب قوزی ساخته فرخ غفاری و خشت و آینه به کارگردانی ابراهیم گلستان بازی کرد. دانشگاه تهران پس از آنکه علینقی عالیخانی به ریاست دانشگاه تهران رسید صابری از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ مدیر فعالیت‌های فوق برنامه دانشگاه تهران بود. او تعریف کرده بود: «پس از راه‌اندازی سینما تک دانشگاه تهران در سالن دانشکده فنی قرار شد با همکاری انجمن‌های فرهنگی کشورهای اروپایی و آمریکا فیلم‌های مهم و هنری را بدون سانسور به نمایش بگذاریم، اما در روز افتتاح با چوب و الوار به ما حمله کردند و ما مجبور شدیم فرار کنیم.» او دلیل این رفتار را مخالفت‌های سیاسی با برنامه‌های دولتی می‌داند و می‌گوید «مخالفان می‌گفتند آنها می‌خواهند با این کارها هرزگی و بی‌ناموسی و قرتی بازی را به دانشگاه بیاورند.» او دلیل این رفتار را مخالفت‌های سیاسی با برنامه‌های دولتی می‌دانست و می‌گفت «مخالفان می‌گفتند آنها می‌خواهند با این کارها هرزگی و بی‌ناموسی و قرتی بازی را به دانشگاه بیاورند.» او به حضور زیاد زنان محجبه در دانشگاه تهران و فعالیت‌های سازمان‌یافته نیروهای چپ همزمان با نزدیک شدن انقلاب اشاره می‌کرد. او در این سال‌ها نمایشنامه من از کجا، عشق از کجا را دربارهٔ زندگی فروغ فرخزاد نوشت و در ۱۹۸۱ در لس‌آنجلس اجرا کرد که موفق بود. سپس آن را به انگلیسی در جشنواره هنری بازی‌های المپیک اجرا کرد که با استقبال مواجه شد. | ## بخش 3: پری صابری | اما او کم‌کم فعالیت تئاتری خویش را از سر گرفت و نمایش‌های من به باغ عرفان دربارهٔ زندگی سهراب سپهری و هفت شهر عشق را با الهام از عطار نیشابوری به صحنه برد. او در پی این موفقیت‌ها آثار دیگری را نوشته و کارگردانی کرد که به گفته خودش نمایش شمس پرنده دربارهٔ مولوی از بهترین کارهایش بود. پری صابری در این دوران بیشتر به اجراهایی درباره افسانه‌ها و اسطوره‌های ایرانی پرداخت. از جمله این کارها می‌توان به لیلی و مجنون، سیاوش در آتش، هفت‌خان رستم، هفت شهر عشق و من به باغ عرفان درباره زندگی سهراب سپهری اشاره کرد. نمایش شمس پرنده او تا سال ۱۳۹۵ بیش از ۲۰۰ اجرا در ایران و ایتالیا و فرانسه داشت. | ## جمع‌بندی | شمسِ پرنده و اسطورهٔ سیاوش دو نمایشی هستند که پری صابری در تالار یونسکو در پاریس به روی صحنه برد.