موضوع مقاله: یادداشت خودکشی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # یادداشت خودکشی | مقدمه: یادداشت خودکشی یا یادداشت مرگ پیامی است که کسی که قصد خودکشی دارد از خود به جا می‌گذارد. | ## بخش 1: یادداشت خودکشی | در مواردی کسی که می‌خواهد زندگی نوینی را شروع کند یا از زندان بگریزد یا به دلایل دیگر جعل می‌شود. لیندرو الن — وکیل، سیاستمدار و سناتور آرژانتینی که پس از آنکه هم‌حزبی‌های بنیادگرایش، حداقل از نظر او، به وی خیانت کردند و خود را به دولت وقت فروختند، در سال ۱۸۹۶ خودکشی کرد. وی در یادداشت خودکشی‌اش، آن‌ها و نیز خواهرزاده و رئیس حزب هیپولیتو ایرگوین که بعداً به مقام ریاست جمهوری نیز رسید را تقبیح می‌کند. کورچیکا آنامی — "من —با مرگ خویش— فروتنانه از امپراتور بابت آن گناه کبیره معذرت خواهی می‌کنم." تاریخ دانان بر سر این که آن گناه کبیره چه بوده است، اتفاق نظر ندارند. احتمالاً منظور وی همان کودتای ناموفق علیه امپراتور هیروهیتو که در اواخر جنگ جهانی دوم و در زمان تسلیم ژاپن صورت گرفت، می‌باشد. وی در یادداشت خودکشی‌اش چنین نوشت: "من دارم وارد بزرگ‌ترین ماجرای زندگی‌ام می‌شوم". یوستاس باگل — نویسنده انگلیسی، که در یادداشت خودکشی‌اش چنین نوشت: "کاری که کاتون انجام داد و آدیسون تاییدش کرد، نمی‌تواند اشتباه باشد." لزلی چانگ — نویسنده و موزیسین اهل هنگ کنگ که به افسردگی دچار بود. ادواردو چیباس — سیاستمدار و مجری رادیوی کوبایی که در هنگام پخش یکی از برنامه‌هایش خودکشی کرد. وی در واقع در همان برنامه گفته‌های خود علیه حکومت را نوعی یادداشت خودکشی شفاهی عنوان کرد. کریستین کابوک — بازیگر آمریکایی که در شبکه دبلیواکس‌ال‌تی‌وی در خلال یک برنامه خبری خودکشی کرد. در یادداشت خودکشی‌اش به دوست تخیلی دوران کودکی‌اش و دلایل ترک گروه نیروانا اشاره شده و پیامی برای همسرش (کورتنی لاو) و دخترش (فرنسیس بین کوبین) در آن آمده است. ردر آن به فردی مرکوری و «هی هی، مای مای» از یکی از آلبوم‌های نیل یانگ اشاره شده است. ایدا کرادوک — در سال ۱۹۰۲ به خاطر استفاده از پست برای فرستادن کتاب‌هایی که خود دربارهٔ آموزش‌های جنسی پس از ازدواج نوشته بود به زندان فرستاده شد. | ## بخش 2: یادداشت خودکشی | یادداشت خوددکشی عمومی بلندی نوشت و در آن آنتونی کامستوک را که از طرفداران قانون کامستوک بود به شدت محکوم کرد. آدام زرنیاکوف — رئیس گتوی ورشو که در ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۲ یک روز پیش از قتل‌عام یهودیان (گروساکتیون ورشو) از گردهم آوردن یهودی‌ها خودداری کرد و با خوردن قرص سیانور خودکشی کرد. او در نامه‌ای به همسرش نوشت: «آنها می‌خواهند که من با دست‌ّای خودم کودکان مردمم را بکشم. راهی جز خودکشی برای من باقی نمانده است.» او در یادداشتی به یکی از افراد زیردستش چنین نوشت: «دیگر توان تحمل همه اینها را ندارم. او در یادداشت خودکشی اش نوشت: «زندگی غیرقابل تحمل شده … من را ببخش» براد دلپ — خواننده اصلی گروه راک بوستون. جرج ایستمن — مخترع فیلم‌های ۳۵ میلی‌متری و پایه‌گذار شرکت ایستمن کوداک که عکاسی را برای همه ممکن کرد. به علت سخت شدن بافت‌های ستون فقرات فلج شده بود و نمی‌خواست بقیهٔ عمر را به آن صورت بگذراند و متکی به کمک دیگران باشد و به همین دلیل در ۱۴ مارس ۱۹۳۲ خودکشی کرد. او در یادداشت آغشته به خونش چنین نوشت: «مادر، متاسفم و دوستت دارم.» و در یادداشتی دیگر چنین نوشته بود: «می‌خواستم کارهای زیادی بکنم. خوبه که پول داشته باشی … می‌خواستم پول داشته باشم.» جاستین فاشانو — فوتبالیست همجنس‌گرای انگلیسی که به تجاوز جنسی محکوم شد. او در یادداشت‌اش این اتهام را رد می‌کند و می‌نویسد: «متوجه شدم که همه مرا گناهکار می‌دانند. نمی‌خواهم خانواده و دوستانم بیش از این شرمسار شوند.» جیمز فورستال — از افراد وزارت دفاع و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا. میسائو فوجیمورا — دانش‌اموز ژاپنی که شعر خودکشی‌اش را بر درختی نوشت و باعث شد که افراد بسیار دیگری نیز پیش از خودکشی چنین کنند (خودکشی تقلیدی). رومن گاری — نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، خلبان در جنگ جهانی دوم و دیپلمات فرانسوی بود. | ## بخش 3: یادداشت خودکشی | در یادداشت خودکشی‌اش مدیر گروه را به خاطر خرابکاری‌های مالی‌اش سرزنش کرده و او را چنین خطاب کرده است: «حرام‌زاده بی‌عاطفه… او را با خود خواهم برد» تونی هانکوک— کمدین انگلیسی که در سال ۱۹۶۸ درگذشت. در نامه خودکشی‌اش چنین آمده بود: «بسیاری از کارها بارها اشتباه از آب درآمدند.» مایکل هیسمن ۳۶ ساله که مدرک فوق لیسناسش را از دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی دریافت کرده بود، یادداشت خودکشی نوشت که به سبب غیرعادی بودنش مورد توجه قرار گرفت. وی در یادداشت خودکشی خود که ۱٬۹۰۵ صفحه دارد، در رابطه با مسائل بسیاری همچون طبیعت انسان، جامعه، دین، علم و فناوری صبحت به میان می‌آورد. این نامه دقایقی پیش از مرگم نوشته شده است.» جرزی کوزینسکی—نویسنده لهستانی-آمریکایی. وی در یادداشت خودکشی اش به دلایل انجام عمل موتینی در میان نیروهای دفاع شخصی اشاره می‌کند. وی در یادداشت خودکشی اش به نگرانی اش در رابطه با مردم اشاره می‌کند و خود را یک "مانع بر سر راه دیگران" معرفی می‌کند. وی در یادداشت خودکشی کم خود چنین نوشت: "دنیای عزیز، دارم می‌روم چون خسته شده‌ام. مایک وون اریک—کشتی‌گیری که خودکشی کرد چون فکر می‌کرد به خوبی زمانی که شانه‌اش سالم بود، دیگر نمی‌تواند کشتی بگیرد. دیوید فاستر والاس—رمان‌نویس، مقاله‌نویس و نویسنده داستان‌های کوتاه از آمریکا که یک یادداشت ۲ صفحه‌ای از خود به جا گذاشت و در آن صحنه یکی از داستان‌های کوتاهش را، پیش از حلق‌آویز کردن خود، ترسیم کرد. وندی او ویلیامز—رهبر گروه موسیقی پلاسماتیکس که این یادداشت را به جا گذاشت: "مردم باید قبل از آنکه جان خود را بگیرند، حتماً به مدت زیادی و به صورت عمیق به این کار بی‌اندیشند." ویرجینیا وولف— فمنیست، نویسنده و شاعر انگلیسی. وی در یادداشت خودکشی اش از ترس خود در قرار گرفتن در مرز آخرین پله‌های بدبختی سخن می‌گوید؛ و اینکه مرگ برایش از ادامه این داستان آسان‌تر بوده است. وی در پایان به شوهرش ابراز علاقه می‌کند و از اینکه با یکدیگر وقت گذرانده‌اند، تشکر می‌کند. | ## جمع‌بندی | آرون سوارتز—برنامه‌نویس آمریکایی که یادداشت خودکشی اش را در قالب یک داستان کوتاه در وبلاگش نوشت.