موضوع مقاله: شاهین فرهت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شاهین فرهت | مقدمه: شاهین فَرهَت (زادهٔ ۷ فروردین ۱۳۲۶) آهنگساز، موسیقی‌دان و مدرس موسیقی اهل ایران است. | ## بخش 1: شاهین فرهت | وی به‌عنوان یکی از آهنگسازان سرشناسِ موسیقی کلاسیک در ایران، آثار متعددی را بر اساسِ فرم‌های رایج در موسیقی غرب مانند: سمفونی، کنسرتو، سوئیت، کانتات، پرلود، فوگ، پوئم سمفونیک، راپسودی و دیگر شیوه‌های مرسوم، خلق کرده که غالباً به فضای موسیقی دوران رمانتیک نزدیک است و در عین‌حال از تأثیر نغمه‌های موسیقی ایرانی نیز بی‌بهره نبوده‌است. او در خانواده‌ای اهل هنر و موسیقی رشد کرد و از همان دوران کودکی با گوشه‌های آواز و دستگاه‌های موسیقی ایرانی آشنا شد، اما صدای ساز پیانو و موسیقی کلاسیک او را شیفتهٔ خود کرد. وی ابتدا نزد کارمین اوسوریو و امانوئل ملیک اصلانیان، نواختنِ پیانو را آغاز کرد و پس از اخذ دیپلم متوسطه، به‌منظور ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ موسیقی، ایران را ترک و آموزشِ نوازندگی را در آمریکا دنبال کرد اما پس از مدتی به کشور بازگشت و به فراگیری موسیقی در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران مشغول شد. وی پس از پایان تحصیل در دانشگاه تهران، مجدداً برای ادامهٔ تحصیلات به خارج از کشور سفر کرد و در مراکز آموزشی چون دانشگاه سوربن، دانشگاه استراسبورگ و دانشگاه نیویورک، موسیقی‌شناسی و پس از آن آهنگسازی را تا دریافت مدرک دکترا دنبال کرد. فرهت پس از بازگشت به ایران، با حضور در دانشگاه تهران به‌عنوان استادیار و پس از مدتی در مقامِ نخستین مدیر گروه موسیقی دانشگاه تهران به فعالیت‌های خود در کنار ساخت آثار موسیقی ادامه داد. از کارهای وی تاکنون حدود بیست سمفونی ضبط و منتشر شده‌است که در بین آثار آهنگسازان ایرانی، بیشترین تعداد را دارا است، به‌همین دلیل از او با عنوان «پدر سمفونی ایران» یاد می‌شود. پدرش، غلامعلی فرهت، پزشک، قاضیِ دادگستری و از شاگردانِ درویش‌خان بود و تار می‌نواخت. به گفته خودش، مادرش زبان فرانسه را به‌خوبی می‌دانست، از خانوادهٔ مستوفی‌ها محسوب می‌شد و پیشینهٔ خانوادگی‌اش به هاتف اصفهانی، شاعر دورانِ افشاریه و زندیه بازمی‌گردد. شاهین فرهت از چهار، پنج سالگی فراگیری موسیقی را آغاز کرد و شناخت موسیقی ایرانی را از پدر آموخت که نخستین معلم موسیقی‌اش بود. خودش می‌گوید که یک روز در سنِ هفت یا هشت سالگی که به‌اتفاق پسر عمویش در ییلاق شمیران به‌سر می‌برد، تحت تأثیرِ آثاری مانند اورتور فیدلیو اثر بتهوون، رقص مجار اثر یوهان برامس، رقص مردگان اثر کامی سن-سانس و قسمتی از سمفونی شماره ۹۴ اثر هایدن که از رادیو پخش می‌شد، قرار گرفت و پس از آن تصمیم گرفت موسیقی کلاسیک را به‌طور جدی دنبال کند. فرهت دوران کودکی را در خانهٔ پدری‌اش، واقع در خیابان شاه‌آباد تهران، کوچهٔ آقا سید هاشم وکیل سپری کرد. وی پیانو را ابتدا نزد کارمین اوسوریو، نوازندهٔ اهل اسپانیا و پس از آن نزد امانوئل ملیک اصلانیان فرا گرفت. نخستین قطعه‌ای که در نوجوانی ساخت، یک کوارتت زهی بود که با نوازندگی دوستانش، از جمله محمد سریر و مسعود پورفرخ در یک کنسرتِ خانگی اجرا شد. فرهت در دوران نوجوانی به تئاتر نیز علاقه داشت و در چند تئاتر تلویزیونی بازی کرد. او تحصیلات متوسطهٔ خود را در مدرسهٔ امیر اتابک تهران، با دریافتِ دیپلم طبیعی، به پایان رساند. در آن زمان چون برای رشتهٔ موسیقی، ویزای تحصیلی داده نمی‌شد، برای دریافتِ ویزا در رشتهٔ پزشکی امتحان داد و برای ورود به دانشگاه کالیفرنیا قبول شد. پیش از سفر، پدر و مادرش به او گفتند: «به محض آنکه به آمریکا رسیدی، رشته‌ات را به موسیقی تغییر بده»، شاهین فرهت که خوشحال و متعجب بود، علت را جویا شد. استدلالِ پدر و مادرش این بود که وی در صورتی که پزشکی بخواند، یک پزشک معمولی خواهد شد، ولی اگر رشتهٔ موسیقی را دنبال کند، حتماً موسیقی‌دانِ موفقی خواهد شد. او در سال ۱۳۴۳ به آمریکا رفت و پس از دو ترم تحصیل در رشتهٔ پزشکی، در دانشگاه یو سی ال ای نوازندگی پیانو را پِی گرفت. فرهت پس از گذشت یک سال و نیم اقامت در غربت، دوری از خانواده را تاب نیاورد و پیش از دریافت مدرک تحصیلی به ایران بازگشت. وی در سال ۱۳۴۵، همزمان با راه‌اندازی رشتهٔ موسیقیِ دانشگاه تهران، به همراه هنرمندانی نظیر: اسفندیار منفردزاده، داریوش دولتشاهی و مسعود پورفرخ، از نخستین دانشجویان رشتهٔ موسیقی بود که به این دانشگاه وارد شد. او در این دوره از آموزش‌های استادانی همچون هوشنگ استوار و توماس کریستن داوید بهره برد. سرانجام وی در سال ۱۳۴۹، در مقطع کارشناسی رشتهٔ موسیقی، از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. وی ابتدا در دانشگاه سوربن تحصیل موسیقی را آغاز کرد، اما پس از مدتی خود را به دانشگاه استراسبورگ که یکی از معتبرترین دانشگاه‌های موسیقی در آن زمان بود، منتقل کرد. او مدرک فوق لیسانس موزیکولوژی خود را از دانشگاه استراسبورگ فرانسه اخذ کرد و پس از آن، با دریافتِ دعوتنامه از دانشکدهٔ موسیقی دانشگاه نیویورک، عازم ایالات متحدهٔ آمریکا شد. | ## بخش 2: شاهین فرهت | وی فراگیری آهنگسازی را در کلاس‌های اِزرا لدرمن (آهنگساز آمریکایی)، ادامه داد و از دانشگاه نیویورک در مقطع کارشناسی ارشد رشتهٔ آهنگسازی مدرک گرفت. او برای پایان‌نامهٔ آهنگسازی‌اش در دانشگاه نیویورک، نخستین اثر خود را با عنوان سمفونی خیام، بر اساس یازده رباعی از عمر خیام نیشابوری تصنیف کرد و در سال ۱۳۵۵، توسط ارکستر سمفونیک تهران به رهبری فرهاد مشکات، با صدای حسین سرشار (باریتون) و پری زنگنه (سوپرانو) اجرا شد. پس از آن مدتی در دانشگاه نیویورک ماندگار شد و در همان‌جا به‌عنوان استاد استخدام شد. او سپس به فرانسه بازگشت و پایان‌نامهٔ دکترای خود را بر روی آثار آهنگسازان ایرانی نوشت. یک سال بعد که تصمیم به بازگشتِ مجدد به آمریکا را داشت، پدرش درگذشت و در ایران ماند. در اواخر سال ۱۳۵۷، به‌عنوان نخستین مدیر گروه موسیقی دانشگاه تهران پس از انقلاب ۱۳۵۷، منصوب شد. هرمز فرهت موسیقی‌دان سرشناس ایرانی، پسرعموی وی است که هم در سن ۱۵ سالگی به او درس موسیقی می‌داد و هم در زمانِ تحصیل، از استادان او در دانشگاه تهران بوده‌است. همچنین وی در سال ۱۳۶۱، یک مؤسسه فرهنگی تأسیس کرد که مجموعهٔ آشنایی با موسیقی کلاسیک غرب به نویسندگی خودش، ازجمله آثار این مؤسسه است. وی از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۷ به همراه برادرش علی، از طریق این مؤسسه، حدودِ دویست عنوان نوار کاست از آثار موسیقی کلاسیک را تولید، تکثیر و پخش کرد. او در سال ۱۳۶۷ از دانشگاه تهران مرخصی گرفت و به همراه مادرش به سوئد، محل اقامتِ برادرش رفت. پس از درگذشت فریدون ناصری رهبر و مدیر دائمی ارکستر سمفونیک تهران، شاهین فرهت در ۱۷ تیر ۱۳۸۴، از سویِ شورای سیاستگذاری مرکز موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به عنوان سرپرست و رهبر موقتِ ارکستر سمفونیک تهران منصوب شد. او در آبان ۱۳۸۴، برای دومین‌بار پس از تشکیل رشتهٔ موسیقی در دانشگاه تهران، به‌عنوان مدیر گروه موسیقیِ دانشکدهٔ هنرهای زیبا انتخاب شد. این موزه با حمایت دفتر موسیقی وزارت ارشاد، به‌منظور حفظ پارتیتور‌ها و نت‌های آثار هنرمندان موسیقی ایران آغاز به کار کرد. زندگی خصوصی فرهت نخستین عشق زندگی‌اش را آموزگار کلاس اول دبستان خود، مهین کسمایی می‌داند که بعدها یکی از چهره‌های سرشناسِ دوبله در ایران شد. او پس از ازدواج اولش، به دلیل فراز و نشیب‌های زندگی، حدود سه سال آهنگسازی را کنار گذاشت. ارکستراسیون در برخی از قطعاتِ فرهت، به آثار آهنگسازانِ روس مانند سرگئی پروکفیف و نیکولای میاسکوفسکی، شباهت دارد و به‌نظر می‌رسد از لحاظ سبک نیز در برخی آثارش، از آهنگسازانِ پُست رمانتیک، نظیر گوستاو مالر و آنتون بروکنر تأثیر پذیرفته‌است. صدادهی آثار فرهت با اینکه غالباً با فضای موسیقی ایرانی فاصله دارد، اما از نغمه‌های ایرانی نیز بی‌بهره نبوده‌است. فرهت در دوران کودکی، به واسطهٔ آموزش‌های پدرش، با ردیف موسیقی ایرانی آشنا شد و بعدها از تم‌ها و ملودی‌های ایرانی در آثار آهنگسازی خود بهره برد. به‌عنوان نمونه، او در سمفونی شماره ۵، با عنوان سمفونی ایرانی، از موسیقی فولکلور ایرانی استفاده کرده‌است و در موومان سوم این اثر نیز، یکی از رنگ‌های درویش‌خان به گوش می‌رسد. وی همچنین از شعرهای شاعران کلاسیک ایران، نظیر: خیام، حافظ، سعدی و فردوسی در برخی آثارش بهره گرفته‌است. به عقیدهٔ کامبیز روشن‌روان، فرهت، آهنگسازی خوب و پایبند به سیستم‌های پیشرفتهٔ موسیقی دنیاست و تمامِ جذابیت‌های فرم و تکنیک‌های موسیقی قرنِ معاصر در آثار او مشهود است. روشن‌روان همچنین آثار فرهت را «آمیزه‌ای از فرهنگ موسیقی ایران و غرب» برمی‌شمارد و او را معلمی کارآزموده و بدون تعصب می‌داند. درویش‌رضا منظمی قطعاتِ ساختهٔ فرهت را از آثاری می‌داند که اگرچه ریشه در موسیقی کلاسیک غرب دارد اما می‌توان الگوهایی از موسیقی سنتی ایران را نیز در آن‌ها یافت و این ویژگی می‌تواند الگوی مناسبی برای آهنگسازان و معرفی هرچه بیشتر موسیقی ایرانی باشد. منظمی، معتقد است، کمتر کسی مانند شاهین فرهت در حوزهٔ موسیقی کلاسیک در ایران وجود دارد که علاوه بر موسیقی غربی، موسیقی ایرانی را نیز بشناسد و در آثارش از آن الگو بگیرد. ساسان فاطمی مهم‌ترین ویژگی آثار شاهین فرهت را دوزبانه بودن در فرهنگ و موسیقی معاصر ایران می‌داند. | ## بخش 3: شاهین فرهت | او زبانِ موسیقی فرهت را به زبان موسیقی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، نزدیک می‌پندارد. به اعتقاد ساسانِ فاطمی، معمولاً سمفونی در ایران بر اساسِ فرم واقعی ساخته نمی‌شود اما فرهت، به فرم سمفونی که هستهٔ اولیه‌اش سونات است، علاقهٔ بسیار دارد و ساختار سمفونی‌هایش قوی و دارای فرم و محتوا است. محمّد سریر اعتقاد دارد «کمتر هنرمندی پیدا می‌شود که به اندازهٔ فرهت ذهنیت و دانش کافی در موسیقی شنیداری داشته باشد.» او این ذهنیت را ناشی از «خلاقیتِ فرهت» می‌داند که در آرزوها و ایده‌های موسیقایی خود، در تمامی حوزه‌ها نمایان شده‌است. به عقیدهٔ سریر، علاقه و پشتکار شاهین فرهت، نادر است و می‌تواند سرمشقی برای جوانان باشد. حوزهٔ هنری، وزارت ارشاد و صدا و سیما از جمله نهادهایی هستند که بیشترِ این آثار را سرمایه‌گذاری و انتشار داده‌اند. به‌همین دلیل کارهای سفارشی و تولید آن از سوی نهادهای دولتی به‌مناسبت‌های مختلف، همواره مورد بحث و واکنش منتقدان بوده‌است. شاهین فرهت یکی از آهنگسازانی است که بیشترین انتقادات را در این زمینه متحمل شده‌است. فرهت پرکارترین سمفونی‌نویس ایرانی است، اما به‌عقیدهٔ برخی کارشناسان؛ هرچند آثار این هنرمند از نظر فرم موسیقی و عنوانِ سمفونی، کاملاُ درست و اصولی نوشته شده‌است اما محتوای این آثار به نارضایتی مخاطبان منجر شده‌است. به گونه‌ای که عنوان «آثار سفارشی» برای عموم شنوندگان موسیقی، یادآور اثری فاقد اصالت است که توسط نهادهای حکومتی به منظور ترویج اهدافی خاص، به هنرمند سفارش داده شده‌است. به اعتقاد فرهت، سفارش برای هنرمند از دو نظر مهم است: «او را به نوشتن کار تشویق می‌کند و سعی می‌کند اثر خوبی ارائه دهد. به‌همین دلیل سفارش یک اثر هنری را نباید با کارهای مقطعی و فوری اشتباه گرفت.» او سفارشی بودن آثار موسیقی را ایراد نمی‌داند و می‌گوید: «سمفونی شماره ۹ بتهوون که بزرگترین سمفونی تاریخ بشریت است یک اثر سفارشی است که نه تنها ایرادی ندارد بلکه از شاهکارهای عالم هنر محسوب می‌شود.» آثار آثار شاهین فرهت را می‌توان به سه دوره تقسیم کرد. دورهٔ نخست، قطعاتی است که در آغازِ تحصیلات آکادمیک نوشته شده، این آثار به موسیقی مدرن نزدیک است و در عین حال، ملودی‌پردازیِ تماتیک در آن‌ها مشهود است. سمفونی خیام، کانتات حافظ، تریو برای سازهای زهی و سونات برای پیانو از قطعات دورهٔ نخست است. دورهٔ سوم، فصلی است که به تعبیر هرمز فرهت، آهنگساز زبان و سبک خود را پیدا کرده‌است. فرهت تاکنون حدود یکصد اثر موسیقی در فرم‌های مختلف ساخته‌است که شامل سمفونی‌ها، کوارتت‌ها و کنسرتوها و چند قطعهٔ دیگر است. از شاهین فرهت تاکنون حدود بیست سمفونی ضبط و منتشر شده‌است که در بین آثار آهنگسازان ایرانی، بیشترین تعداد را دارا است، به‌همین دلیل از او با عنوان «پدر سمفونی ایران» یاد می‌کنند. سمفونی‌هاشمارهنام قطعهاپوسمنبعشمارهنام قطعهاپوسمنبع۱سمفونی شماره ۱ (خیام)۲۱۱سمفونی شماره ۱۱ (پیامبر)۷۷۲سمفونی شماره ۲۵۱۲سمفونی شماره ۱۲ (تهران)۸۲۳سمفونی شماره ۳۲۱۱۳سمفونی شماره ۱۳۸۳۴سمفونی شماره ۴۲۵۱۴سمفونی شماره ۱۴ (ابن سینا)۸۴۵سمفونی شماره ۵ (ایرانی)۴۶۱۵سمفونی شماره ۱۵ (فردوسی)۸۵۶سمفونی شماره ۶ (دماوند)۶۲۱۶سمفونی شماره ۱۶ در ر مینور (هرمز فرهت)۹۰۷سمفونی شماره ۷ (ایران)۷۰۱۷سمفونی شماره ۱۷ (روح‌الله)۹۲۸سمفونی شماره ۸ (امام رضا)۷۱۱۸سمفونی شماره ۱۸۹۵۹سمفونی شماره ۹ (خلیج فارس)۷۲۱۹سمفونی شماره ۱۹۱۰سمفونی شماره ۱۰ (شهید)۷۵۲۰سمفونی شماره ۲۰آثار ارکسترال، مجلسی و پیانویی۱فانتزی و فوگ برای شش فلوت۱۴۱بالاد شماره ۲ برای پیانو۴۵۲چهار قطعه برای پیانو (۱۳۵۴)۳۴۲بالاد شماره ۳ برای پیانو۴۷۳کانتات سمفونیک، کانتات حافظ در فامینور۴۴۳مرثیه شماره ۲ برای پیانو۴۸۴فانتزی برای پیانو، آواز و کلارینت۶۴۴فانتزی ارمنی برای ارکستر زهی۴۹۵سوئیت برای ارکستر زهی، سراب۷۴۵۲ قطعه برای دوئت پیانو۵۰۶انعکاس، برای ارکستر زهی و تیمپانی۸۴۶سوئیت ایرانی برای پیانو۵۱۷پرندهٔ بهشتی، برای گروه کر۹۴۷سوئیت ایرانی برای ارکستر۵۲۸کنسرتو پیانو شماره ۱۱۰۴۸۱ قطعه برای پیانو۵۳۹سفر، برای ارکستر زهی۱۱۴۹راپسودی ایرانی برای پیانو و ارکستر۵۴۱۰قفس، برای گروه کر۱۲۵۰به یاد مجید وفادار، پیانو۵۵۱۱۴ قطعه برای پیانو۱۳۵۱موسیقی فیلم تهران۵۶۱۲سونات پیانو شماره ۱۱۴۵۲کنسرتو برای ارکستر (کنسرتو ایرانی)۵۷۱۳کانتات شماره ۲۱۵۵۳کنسرتو پیانو شماره ۲۵۸۱۴مرثیه، برای ارکستر۱۶۵۴۲ قطعه برای پیانو۵۹۱۵کوارتت شماره ۱۱۷۵۵پرلود و فوگ برای ارگ۶۰۱۶کوارتت شماره ۲۱۸۵۶شب گذشته۶۱۱۷۶ باگاتل برای پیانو۱۹۵۷۲ قطعه برای پیانو۶۳۱۸ترانه‌ای برای شعله‌های آتش۲۰۵۸پوئم سمفونیک مهر۶۴۱۹۲ پرلود و فوگ۲۲۵۹به‌یاد مرتضی محجوبی۶۵۲۰سونات برای گیتار۲۳۶۰سیمفونیتا برای ارکستر زهی۶۶۲۱تریو برای فلوت، ابوا و فاگوت۲۴۶۱فرشتگان، ترانه بر روی اشعار حافظ و سعدی۶۷۲۲مرثیه برای پیانو۲۶۶۲ترانه ایرانی برای ارکستر زهی۶۸۲۳۶ قطعه برای پیانو۲۷۶۳ترانه بر روی اشعار خیام۶۹۲۴واریاسیون برای پیانو۲۸۶۴ -۷۳۲۵فانتزی کرال شماره ۱۲۹۶۵ -۷۴۲۶کنسرتو برای کلارینت و ارکستر۳۰۶۶۱ قطعه برای پیانو۷۶۲۷۵ ترانه برای صدای تنور و کوارتت زهی۳۱۶۷کوارتت شماره ۳۷۸۲۸۵ ترانه روی اشعار سعدی۳۲۶۸ -۷۹۲۹فانتزی کرال شماره ۲۳۳۶۹موسیقی فیلم۸۰۳۰۵ ترانه۳۴۷۰ -۸۱۳۱۶ باگاتل برای کلارینت و پیانو۳۵۷۱کوارتت شماره ۴۸۶۳۲سونات پیانو شماره ۲، (۱۳۶۷)۳۶۷۲قطعاتی برای پیانو۸۷۳۳بالاد برای فوگ و پیانو۳۷۷۳کوارتت شماره ۵۸۸۳۴گرگ و میش عشق۳۸۷۴کوارتت شماره ۶۸۹۳۵۲ قطعه برای پیانو۳۹۷۵۲ قطعه برای پیانو۹۱۳۶سونات پیانو شماره ۳، (۱۳۶۹)۴۰۳۷سرناد برای پیانو و کلارینت۴۱۳۸پوئم سمفونیک۴۲۳۹اکو برای ارکستر زهی۴۳۴۰۲ قطعه برای دوئت پیانو۴۴آلبوم‌ها۱سمفونی شماره ۶، دماوند، حوزه هنری (۱۳۸۳)۲سمفونی شماره ۷، ایران، حوزه هنری (۱۳۸۵)۳سمفونی شماره ۱۰، شهید، حوزه هنری (۱۳۸۵)۴سمفونی شماره ۱۲، تهران، مؤسسه فرهنگی هنری مهریز مهر (۱۳۸۶)۵شناخت موسیقی کلاسیک، (به همراه جهانشاه درخشانی) مؤسسه فرهنگی هنری ماهور (۱۳۸۶)۶کانتات حافظ، با صدای حسین سرشار، استودیو تهران، مؤسسهٔ راوی آذرکیمیا (۱۳۸۹ و ۱۳۹۳)۷سمفونی شماره ۱۵، فردوسی، حوزه هنری (۱۳۹۰)۸سمفونی شماره ۱۶، هرمز فرهت، حوزه هنری (۱۳۹۲)موسیقی فیلم۱کدام قله، کدام اوج، به کارگردانی ابراهیم وحیدزاده (۱۳۴۸)۲پیری سوز چکچکو، (فیلم کوتاه) به کارگردانی منوچهر عسگری‌نسب (۱۳۵۵)۳مستند تهران، به کارگردانی حمید سهیلی (۱۳۷۴)۴فیلم تلویزیونی پیمان، به کارگردانی مصطفی صفاری (۱۳۸۶)کتاب۱سوئیت ایرانی در ر مینور برای پیانو، اپوس ۵۱ (کتاب پارتیتور)، انتشارات ماهور، (۱۳۷۷)مقاله‌ها۱جایگاه موسیقی ایران در جهان، مجلهٔ هنرهای زیبا - معماری و شهرسازی، بهار ۱۳۷۴، شماره ۱۲دگرگونی موسیقی در جهان امروز، مجلهٔ هنرهای زیبا - معماری و شهرسازی، بهار ۱۳۷۶، شماره ۲۳دربارهٔ سمفونی نهم، مجلهٔ هنرهای زیبا - معماری و شهرسازی، بهار ۱۳۸۳، شماره ۱۷۴دربارهٔ سمفونی پنجم چایکوفسکی، مجلهٔ هنرهای زیبا - معماری و شهرسازی، تابستان ۱۳۸۳، شماره ۱۸۵سمفونی‌های چهارگانهٔ برامس، مجلهٔ هنرهای زیبا - معماری و شهرسازی، پاییز ۱۳۸۳، شماره ۱۹۶الهامات آسمانی (اشاره‌ای به سمفونی نهم بتهوون)، مجلهٔ مقام موسیقایی، آبان ۱۳۸۳، شماره ۳۳۷رومئو و ژولیت در موسیقی، مجلهٔ هنرهای زیبا - معماری و شهرسازی، بهار ۱۳۸۴، شماره ۲۱۸سمفونی در ایران، مجلهٔ هنرهای زیبا - معماری و شهرسازی، تابستان ۱۳۸۶، شماره ۳۰۹کوارتت‌های بتهوون، مجلهٔ هنرهای زیبا - معماری و شهرسازی، پاییز ۱۳۸۷، شماره ۳۵کتاب صوتی۱رستم و سهراب، (بخش‌هایی از سمفونی شاهنامه) به سرپرستی و تهیه‌کنندگی ابوالحسن تهامی‌نژاد افتخارات جوایز بهمن ۱۳۸۲، در مراسم اختتامیهٔ نوزدهمین جشنوارهٔ موسیقی فجر، لوح تقدیر، چنگ زرین و ۱۰ سکهٔ بهار آزادی به شاهین فرهت اهدا شد. دی ۱۳۸۴، در بیست و یکمین جشنواره موسیقی فجر، تندیس چنگ زرین و لوح جشنواره به همراه هدیهٔ نقدی به شاهین فرهت اهدا شد. تجلیل و بزرگداشت‌ها بهمن ۱۳۸۳، در مراسم اختتامیهٔ بیستمین جشنوارهٔ موسیقی فجر، شاهین فرهت مورد تقدیر قرار گرفت. آبان ۱۳۹۰، در مراسم اختتامیهٔ نخستین «جشنواره طواف تا ولایت» از شاهین فرهت تقدیر شد. اسفند ۱۳۹۰، در مراسم نخستین «جایزهٔ پژوهش پروفسور آقابزرگ» از شاهین فرهت به‌عنوان «پژوهشگر برتر موسیقایی» تجلیل شد. اردیبهشت ۱۳۹۳، در همایش «کاخ بلند» به مناسبت روز بزرگداشت فردوسی، از شاهین فرهت برای ساختن سمفونی فردوسی تجلیل به عمل آمد. آذر ۱۳۹۵، در دومین «جشنواره بین‌المللی موسیقی پیامبر مهربانی»، شاهین فرهت به دلیل ساخت سمفونی پیامبر، مورد تقدیر قرار گرفت. خرداد ۱۳۹۷، در مراسم «نکوداشت زادروز هنرمندان پیشکسوت موسیقی متولد بهار»، از شاهین فرهت به همراه چند هنرمند دیگر تقدیر شد. این سمفونی با شعر ساعد باقری، دکلمهٔ مهتاب کرامتی و خوانندگی علی تفرشی، ۱۶ دی ۱۳۸۵ توسط ارکستر سمفونیک تهران به رهبری نادر مشایخی اجرا شد. | ## جمع‌بندی | این سمفونی با حمایت مؤسسه تنظیم و نشر آثار روح‌الله خمینی و مشارکت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تولید شده‌است که توسط ارکستر سمفونیک تهران به رهبری مهمان سهراب کاشف و با دکلمهٔ بهروز رضوی در خرداد ۱۳۹۶ اجرا شد.