موضوع مقاله: دیو ماستین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دیو ماستین | مقدمه: او بنیان‌گذار مشترک، خوانندهٔ اصلی، ترانه‌سرای اصلی و تنها عضو همیشگی گروه موسیقی ترش متال مگادث است. | ## بخش 1: دیو ماستین | ماستین هفده آلبوم استودیویی با مگادث منتشر کرده است و بیش از ۵۰ میلیون نسخه از آثارشان در سراسر جهان به فروش رفته است. مگادث در سال ۲۰۱۷ برای تک‌آهنگ «دیستوپیا» از آلبومی به همین نام، برندهٔ جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال شد. پیش از پایه‌گذاری مگادث، ماستین گیتاریست اصلی متالیکا بود اما در ضبط هیچ آلبومی مشارکت نداشت. با این حال، او به‌عنوان نویسنده چهار ترانه از همه‌شان را بکش و دو ترانه از سوار بر آذرخش اعتبار دارد. اعضای دیگر تصمیم گرفتند ماستین را به‌دلیل سوء مصرف مواد مخدر و الکل و همچنین رفتار خشونت‌آمیز پیش از جلسات ضبط در ۱۱ آوریل ۱۹۸۳ اخراج کنند. در نظرسنجی در انجمن اینترنتی Ultimate Guitar، ماستین در میان ۲۵ گیتاریست ریتم برتر تاریخ در رتبه سوم قرار گرفت، در کتاب جوئل مک‌ایور با عنوان ۱۰۰ گیتاریست برتر متال نفر اول بود، در فهرست «۶۶ بهترین گیتاریست‌های هارد راک و متال تمام دوران» از سایت لودوایر در رتبه دهم قرار گرفت و در فهرست «۱۰ گیتاریست ریتم برتر راک و متال» این سایت، مقام سوم را کسب کرد. پدرش معتاد به الکل و شخصی تندخو بود و مادرش اغلب اوقات دیو را به بستگان‌شان می‌سپرد تا از او مراقبت کنند. او بیشتر جوانی خود را با مادر و خواهرانش می‌گذراند در حالی که به خاطر اجتناب از رابطه با پدرش مجبور بودند دائماً نقل مکان کنند. این آشنایی، اوائل در حد علاقه به خوانندگانی چون کت استیونس خلاصه می‌شد اما مدتی بعد و زمانی که به سن نوجوانی رسید به یک طرفدار سرسخت موسیقی متال تبدیل شد. ماستین هیچ‌گاه بابت اشتیاقش به این موسیقی تشویق نشد و غالباً به خاطر علاقه‌اش به هوی متال تحقیر می‌شد. مدتی بعد به الکل و در پی آن به مصرف مواد مخدر روی آورد و در یک دورهٔ کوتاه به فروش مواد مخدر مشغول شد. این اتفاق زمانی افتاد که یکی از مشتریانش به وی پیشنهاد کرد به جای پرداخت وجه، تعدادی از آلبوم‌های موج نو هوی متال انگلیسی، از قبیل آیرون میدن، ونوم، ساکسون و موتورهد را به دیو ماستین بدهد. در سال‌های پایانی دههٔ هفتاد یعنی از ۱۳ سالگی خود، بدون آموزگار شروع به نواختن گیتار کرد و مدت کوتاهی به عنوان گیتاریست گروه پَنیک با آنها همکاری کرد. در سال ۱۹۸۱ از پَنیک جدا شد و در اوایل سال ۱۹۸۲ از طریق یک آگهی در روزنامهٔ محلی The Recycler که موضوعش درخواست همکاری یک گروه تازه‌کار با یک لیدگیتاریست بود، به جیمز هتفیلد و لارس اولریک در متالیکا پیوست. همکاری ماستین با متالیکا کمتر از دو سال دوام آورد و اعضای گروه، به خاطر اعتیادش به الکل و مواد مخدر و برخی اختلاف‌های پیش‌آمده بین او و هتفیلد و اولریش، عذرش را خواستند. آن‌ها در نهایت یک روز صبح برای دِیو بلیط اتوبوس گرفتند و او را راهی کالیفرنیا کردند. گفته می‌شود که هتفیلد بر سر سگ دیو فریاد زد و به او لگد زد که باعث شد ماستین به‌طور فیزیکی به هتفیلد و مک‌گاونی حمله کند و اولریش را مورد آزار لفظی قرار دهد. ماستین به علت مشاجره و درگیری اخراج شد، اما روز بعد، ماستین درخواست کرد که به گروه بازگردد و با درخواست او موافقت شد. حادثه دیگری زمانی رخ داد که دیو در حال نوشیدن آب جو بود و قوطی آبجو را روی گردن و داخل پیک‌آپ‌های بیس (باس) مک‌گاونی ریخت که منجر به آسیب‌های جانبی شد. مک گاونی ادعا کرد که از خسارت جانبی بی اطلاع بوده و پس از وصل کردن بیس خود به آمپلیفایر، شوک الکتریکی دریافت کرده است. با این حال، ماستین این ادعا را رد کرد و اظهار داشت که مک‌گاونی در زمان وقوع حادثه حضور داشته و سعی نکرده است که باس خود را وصل کند. مک گاونی سپس به ماستین و هتفیلد گفت که خانه او را ترک کنند و اندکی بعد گروه را ترک کرد. آشنایی آنها به شکل‌گیری گروه مگادث انجامید که بعدها به عنوان یکی از بهترین گروه‌های سبک ترش متال شناخته شد. ماستین در سال ۱۹۹۱ با پاملا کَسلبری ازدواج کرد که حاصل آن تا به امروز یک فرزند پسر به نام جاستیس دیوید و یک دختر به نام الکترا نیکول بوده است، که جاستیس همراه با پدرش کارهای ضبط آلبوم و تورها را اداره می‌کند و الکترا دخترش نیز، خوانندهٔ سبک کانتری است. | ## بخش 2: دیو ماستین | در ۱۴ اوت ۲۰۲۵، مگادث اعلام کرد که هفدهمین آلبوم استودیویی خود را قرار است منتشر کند که آخرین آلبوم آن‌ها خواهد بود. این زوج دو فرزند دارند: جاستیس ماستین (زادهٔ ۱۹۹۲) که او نیز گیتار می‌نوازد و در چندین نمایش تئاتر محلی حضور داشته است، و الکترا ماستین (زادهٔ ۱۹۹۸) که در حال پیگیری موسیقی کانتری است. سلامت ماستین در سال ۲۰۱۱ اعلام کرد که بیماری گردن و ستون فقراتش که به نام تنگی شناخته می‌شود، ناشی از سال‌ها هدبنگینگ (تکان شدید سر در کنسرت‌ها) بوده است. سپس در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰، طی یکی از کنسرت‌های مگادث اعلام کرد که اکنون عاری از سرطان است. در سال ۲۰۲۵، پس از اعلام آلبوم و تور پایانی مگادث، ماستین اعلام کرد که به بیماری انقباض دوپویترن در دست چپ خود مبتلا شده و این بیماری را یکی از دلایل اصلی تصمیم خود برای پایان فعالیت گروه عنوان کرد. مسیحیت ماستین در کودکی پیرو آیین شاهدان یهوه بود و اکنون یک مسیحی دوباره متولد شده است. در سال ۱۹۸۸ و در پاسخ به قانون بند ۲۸ دولت بریتانیا، ماستین گفت: «قدرت بیشتر به آنها باد. در کتاب مقدس آمده که مردان نباید با مردان همان‌گونه که با زنان همبستر می‌شوند، همبستر شوند. سپس وقتی پرسیدند آیا از قانونی کردن ازدواج همجنس‌گرایان حمایت می‌کند، گفت: «من مسیحی هستم. جوابم خیر است.» ماستین در دوران شرکت در جلسات الکلی‌های گمنام بیشتر به ایمان مسیحی خود توجه کرد و به یک مسیحی متعهد تبدیل شد. ماستین در دوران نوجوانی به جادوی سیاه مشغول بود که الهام‌بخش تعدادی از آهنگ‌های آلبوم دوم مگادث یعنی صلح خوب می‌فروشه… اما کیه که بخره؟ رابطه با متالیکا ماستین بارها احساس خصومت خود را نسبت به اعضای سابق گروهش، به‌ویژه جایگزین او یعنی کرک همت، ابراز کرده است؛ این خصومت ریشه در اخراج او از متالیکا در آوریل ۱۹۸۳ دارد. پس از شهرت یافتن مگادث در اواسط دهه ۱۹۸۰، ماستین اظهارات تند و توهین‌آمیزی علیه متالیکا و همت بیان کرد. با این حال درامر متالیکا، لارس اولریک، به مرور به آهنگسازی‌های ماستین علاقه‌مند شد و در مصاحبه‌ای با ام‌تی‌وی در سال ۱۹۸۵ از کارهای او تمجید کرد. با وجود این، ماستین در چندین مصاحبه به حمله به متالیکا ادامه داد؛ از جمله در یک سخنرانی مستانه در کنسرتی در اوکلند، کالیفرنیا در ۱۰ مارس ۱۹۸۸ که در آن به بیس‌نواز جایگزین متالیکا یعنی جیسون نیوستد توهین کرد، در حالی که اولریک و خواننده گروه جیمز هتفیلد از پشت صحنه اجرای او را تماشا می‌کردند. تنش بین ماستین و اولریک اندکی پس از آن کاهش یافت؛ به‌طوری که در همان سال در جشنواره مانستر آو راک در کسل دونینگتون عکس مشترکی از آنها با چند عضو گروه گانز ان روزز منتشر شد. در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۱، اولریک گفت که او و ماستین آشتی کرده‌اند و رابطه دوستانه‌تری بین‌شان شکل گرفته است. کرک همت نیز گفت که ماستین پیش از کنسرتی در سال ۱۹۸۹ نزد او آمده و بابت اظهارات قبلی‌اش عذرخواهی کرده است. رابطه ماستین با متالیکا در سال‌های بعد بهبود یافت و دو گروه در چندین تاریخ تور اروپایی در ژوئن ۱۹۹۳ با هم اجرا کردند. ماستین در این مستند با احساسات زیاد دربارهٔ مشکلات اعتیاد و مقایسه مسیر حرفه‌ای خود با متالیکا صحبت کرد. متالیکا در سال ۲۰۱۰، پیش از اعلام تور چهار بزرگ: زنده از صوفیه، بلغارستان همراه با انترکس و اسلیر، بار دیگر آشتی خود با ماستین را تأیید کرد. متالیکا همچنین ماستین را برای اجرای بخشی از برنامه‌های سی‌امین سالگرد تأسیس گروه در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۱ دعوت کرد؛ برنامه‌ای که هدف آن گردهم‌آوردن همه اعضای سابق گروه از زمان تأسیس بود. پس از شکست هنری و تجاری آلبوم لولو در سال ۲۰۱۱، هتفیلد برای مدت کوتاهی رابطه دوستانه‌ای با ماستین از سر گرفت. هتفیلد تمایلی به مشارکت در این پیشنهادها نشان نداد و بعداً از اشاره‌های ماستین به همکاری جدید ناراضی بود. | ## بخش 3: دیو ماستین | اما اختلاف بر سر درخواست اولریک برای دریافت اعتبار در تمام ترک‌ها باعث لغو کامل پروژه شد و تنش با اعضای سابق گروه دوباره شعله‌ور گردید. در آلبوم نهایی مگادث، گروه آهنگ «سوار بر آذرخش» از متالیکا را کاور کرد؛ آهنگی که ماستین پیش از ترک گروه در نوشتن آن مشارکت داشت. او بعداً در مصاحبه‌ای دربارهٔ رابطه‌اش با هتفیلد و اولریک گفت: «من و جیمز و لارس همیشه در حال کار روی بهبود رابطه‌مان هستیم. و فکر ترک گروه برایم بسیار سخت بود.» سیاست ماستین در طول حرفه‌اش نظرات متعددی دربارهٔ سیاست آمریکا و جهان ابراز کرده و از سیاستمداران و مسائل سیاسی انتقاد کرده است. در مصاحبه‌ای با مجله ساوندز در سال ۱۹۸۸، ماستین با مهاجرت غیرقانونی مخالفت کرد و گفت اگر رئیس‌جمهور آمریکا بود «دیواری بزرگ در مرز مکزیک می‌ساخت و اجازه ورود به هیچ‌کس نمی‌داد…». در سال ۱۹۸۸، ماستین هنگام اجرای کنسرت مگادث در ایرلند شمالی باعث شورش شد؛ او آهنگی را به «مبارزه» (the cause) تقدیم کرد که بعداً فهمید این اصطلاح در واقع اشاره به حمایت از ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در مناقشه مشکلات بین کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها بوده است (درگیری‌های ایرلند شمالی). در سال ۲۰۰۹، ماستین با الکس جونز، نظریه‌پرداز توطئه جناح راست افراطی و مجری رادیو، برای برنامه InfoWars مصاحبه کرد. در این مصاحبه ماستین اظهار داشت که آلبوم پایان بازی از باورهای مسیحی او و اعتقادش به ظهور قریب‌الوقوع نظم نوین جهانی الهام گرفته شده است. در مصاحبه‌ای با فاکس بیزنس در سال ۲۰۱۶، ماستین اعلام کرد که خود را با هیچ‌یک از احزاب سیاسی سنتی همسو نمی‌داند و خود را یک رأی‌دهنده مستقل توصیف کرد. در جریان کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۴، او اظهار داشت که معتقد است جان کری «کشور ما را نابود خواهد کرد». علاوه بر این، ماستین با رئیس‌جمهور باراک اوباما مخالف بود و در سال ۲۰۱۱ او را «تفرقه‌افکن‌ترین رئیس‌جمهوری که تاکنون داشته‌ایم» نامید. در حالی که در سال ۲۰۱۲ در سنگاپور در حال برگزاری تور بود، ماستین روی صحنه ادعا کرد که اوباما تیراندازی‌های آورورا، کلرادو و تیراندازی معبد سیک ویسکانسین را صحنه‌سازی کرده است تا زمینه را برای پیشبرد برنامه کنترل اسلحه فراهم کند. در سال ۲۰۱۲، رسانه‌ها گزارش دادند که ماستین از کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری سناتور جمهوری‌خواه ریک سنتوروم حمایت کرده است، اما ماستین بعداً توضیح داد که صرفاً به سنتوروم احترام گذاشته زیرا او در زمانی که دخترش بیمار شد، کارزار انتخاباتی را ترک کرد. خب، سابقه رأی‌دادنم را بررسی کنید تا ببینید که هم به دموکرات‌ها رأی داده‌ام و هم به جمهوری‌خواهان.» هنرهای رزمی ماستین از سال ۱۹۹۹ که در آریزونا زندگی می‌کرد، آموزش تکواندو را آغاز کرد. ماستین همچنین در سانشو و کیک‌بوکسینگ را تمرین کرده و به تمرین‌کننده متعهد جوجیتسو برزیلی تبدیل شده است. اندکی پس از انتشار آلبوم شانزدهم استودیویی مگادث، ماستین در ۶۱ سالگی به کمربند قهوه‌ای جوجیتسو برزیلی ارتقا یافت. ماستین تأثیر هنرهای رزمی بر زندگی خود را تأیید کرده و گفته است که آنها «زندگیش را نجات داده‌اند»؛ زیرا به او کمک کردند تا انتخاب‌های ناسالم سبک زندگی مانند مصرف مواد مخدر و الکلیسم را کنار بگذارد. هر شراب با تولید محدود به نام یکی از آهنگ‌های مگادث نام‌گذاری شده و با نشان خانوادگی ماستین مهر می‌شود. علاوه بر این، گروه مگادث نیز از سال ۲۰۱۶ خط رسمی آبجو خود را دارد که ماستین آن را راه‌اندازی کرد. تمام قوطی‌ها دارای تصویر ماسکوت گروه یعنی ویک رتل‌هد هستند و نام‌ها به آهنگ‌های گروه ارجاع دارند. این آبجو در چندین کشور اروپایی توزیع می‌شود و تا سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۵ میلیون پینت از آن به فروش رفته است. تجهیزات موسیقی ماستین در ابتدا (زمانی که در گروه پَنیک عضو بود) از گیتارهای بی‌سی ریچ استفاده می‌کرد. در سال ۲۰۰۵ کمپانی ای‌اس‌پی، گیتارهای سری Axxion را به عنوان سری اختصاصی دیو ماستین و به مناسبت بیست سالگی مگادث روانهٔ بازار کرد. جوایز و افتخارها نشریهٔ بریتانیایی متال همر در مراسم سالیانهٔ «جوایز خدایان طلایی» سال ۲۰۰۷ عنوان «پروردگار ریف» را به دیو ماستین داد. | ## جمع‌بندی | او به دلیل استفاده از تکنیک خود با نام اسپایدر کورد، جایگاه والایی از سوی نوازندگان و منتقدان موسیقی دارد.