Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 1929

Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 1929 – zawody w skokach narciarskich rozgrywane w ramach mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym, przeprowadzone 10 lutego 1929 roku na Wielkiej Krokwi w Zakopanem, w celu wyłonienia czwartego mistrza świata w skokach narciarskich.
Do zawodów zgłoszonych zostało 57 zawodników z 11 państw. Ostatecznie w konkursie zaprezentowało się 49 skoczków, spośród których 41 zostało sklasyfikowanych. Pierwsze trzy miejsca zajęli reprezentanci Norwegii – zwyciężył Sigmund Ruud, drugie miejsce zajął Kristian Johansson, a trzeci był Hans Kleppen. W pierwszej siódemce znalazło się sześciu Norwegów. Najlepszym skoczkiem spoza tego kraju był Niemiec Alois Kratzer, sklasyfikowany na czwartej pozycji. Najdłuższy skok zawodów, oddany na 58,5 metra w drugiej serii konkursowej, uzyskał Hans Kleppen.
Zawody formalnie miały charakter mistrzostw Europy, jednak Międzynarodowa Federacja Narciarska od kongresu w 1965 roku uznaje ich wyniki jako rezultaty czwartych mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym. Były to pierwsze międzynarodowe zawody narciarskie rangi mistrzowskiej zorganizowane na terenie Polski.
Na podstawie wyników tego konkursu sporządzono również rezultaty 10. Mistrzostw Polski w Skokach Narciarskich. Najlepszym Polakiem w konkursie i zarazem mistrzem Polski, nie uwzględniając wyników zawodników zagranicznych, został Bronisław Czech (10. miejsce), drugie miejsce zajął Franciszek Cukier (17. miejsce), a trzeci był Władysław Mietelski (23. miejsce).
W serii pokazowej, rozegranej po zakończeniu oficjalnej rywalizacji, najdłuższy wówczas skok na Wielkiej Krokwi oddał Sigmund Ruud (71,5 m), jednak nie ustał swojej próby. Najdłuższy prawidłowo wylądowany skok na obiekcie osiągnął natomiast Stanisław Gąsienica-Sieczka, który uzyskał 66 metrów. Wynik ten został jednocześnie nowym rekordem Polski w długości skoku narciarskiego.

context: Konkurs skoków w Zakopanem był jednocześnie międzynarodowymi mistrzostwami Polski w skokach narciarskich. Wobec tego międzynarodowym mistrzem Polski ogłoszono Sigmunda Ruuda. W oficjalnych statystykach mistrzostw Polski uznaje się jednak wyniki bez uwzględniania zawodników zagranicznych. Najlepszym Polakiem w zawodach i mistrzem Polski został Bronisław Czech, który zajął dziesiąte miejsce w konkursie. Drugim polskim skoczkiem w kolejności był siedemnasty zawodnik konkursu – Franciszek Cukier, a trzecim – sklasyfikowany na 23. pozycji – Władysław Mietelski.
qas: question: W jakim mieście odbywały się mistrzostwa Polski w skokach narciarskich?
answers: text: w Zakopanem
answer_end: 26
generative_answer: w Zakopanem
is_impossible: no

question: Kto został międzynarodowym mistrzem Polski?
answers: text: Sigmunda Ruuda
answer_end: 173
generative_answer: Sigmund Ruud
is_impossible: no

question: Czy Sigmund Ruud był Polakiem?
answers: text: W oficjalnych statystykach mistrzostw Polski uznaje się jednak wyniki bez uwzględniania zawodników zagranicznych
answer_end: 287
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Kto był najlepszym zawodnikiem z Polski?
answers: text: Bronisław Czech
answer_end: 360
generative_answer: Bronisław Czech
is_impossible: no

question: Jaki Polak zdobył drugie miejsca w zawodach?
is_impossible: yes

context: W serii finałowej skok przynajmniej 50-metrowy oddało dwudziestu zawodników, czyli o pięciu więcej niż w serii otwierającej zawody. Najdłuższy skok serii, a zarazem całego konkursu, oddał Hans Kleppen, który uzyskał 58,5 metra. Skok 57-metrowy wykonał Tore Edman, uzyskując tym samym tę samą odległość, co najlepszy w pierwszej serii Ruud. Szwed po raz drugi nie ustał swojej próby. Następne pod względem długości rezultaty osiągnęli: Hans Vinjarengen (56,5 m), Kristian Johansson i Alois Kratzer (obaj po 56 m), Christian Holmen (55,5 m) oraz Sigmund Ruud i Arne Busterud (obaj po 55 m). Spośród tych skoczków, którzy w pierwszej próbie nie osiągnęli 50 metrów, w drugiej serii dokonali tego: Paavo Nuotio i Ole Stenen (obaj po 53 m), Gérard Vuilleumier (52 m), Sven Eriksson (51,5 m) oraz Rudolf Burkert (50 m).
qas: question: Czy w pierwszej serii tych zawodów skok na odległość równą lub przekraczającą pięćdziesiąt metrów oddało mniej zawodników niż w serii finałowej?
answers: text: W serii finałowej skok przynajmniej 50-metrowy oddało dwudziestu zawodników, czyli o pięciu więcej niż w serii otwierającej zawody
answer_end: 130
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Czy najdłuższy skok w ramach tych zawodów należał do Tore Edmana?
answers: text: Najdłuższy skok serii, a zarazem całego konkursu, oddał Hans Kleppen
answer_end: 200
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Którzy z zawodników oddali co najmniej pięćdziesięciometrowy skok jedynie w finałowej serii?
answers: text: Paavo Nuotio i Ole Stenen (obaj po 53 m), Gérard Vuilleumier (52 m), Sven Eriksson (51,5 m) oraz Rudolf Burkert (50 m)
answer_end: 812
generative_answer: Paavo Nuotio i Ole Stenen (obaj po 53 m), Gérard Vuilleumier (52 m), Sven Eriksson (51,5 m) oraz Rudolf Burkert (50 m)
is_impossible: no

question: Jak długi był skok Tore Edmana z pierwszej serii?
is_impossible: yes

question: Czy Kristian Johansson nie ustał obu swoich skoków?
is_impossible: yes