Krótki film o miłości

Krótki film o miłości (w wersji telewizyjnej dystrybuowany jako Dekalog VI) – polski film psychologiczny z 1988 w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego, nakręcony na podstawie scenariusza napisanego przez Kieślowskiego wraz z Krzysztofem Piesiewiczem. Bohaterami filmu są dziewiętnastoletni chłopiec Tomek (Olaf Lubaszenko) oraz podglądana przezeń z mieszkania naprzeciwko plastyczka Magda (Grażyna Szapołowska). Magda, dowiedziawszy się o podglądactwie Tomka, aranżuje zemstę na nim, co prowadzi do tragicznych konsekwencji.
Krótki film o miłości został wyprodukowany w Studiu Filmowym „Tor”, w ramach cyklu filmów telewizyjnych Dekalog, który stanowił próbę reinterpretacji judeochrześcijańskiego Dekalogu. Za zdjęcia do filmu odpowiadał Witold Adamek, natomiast muzykę do filmu skomponował Zbigniew Preisner. Ministerstwo Kultury i Sztuki dofinansowało wersję kinową Dekalogu VI, której premiera odbyła się w październiku 1988. Krótki film o miłości został entuzjastycznie przyjęty przez krytyków zarówno w Polsce, jak i za granicą. Recenzenci chwalili film Kieślowskiego za walory artystyczne, wzorcowy warsztat, spójność estetyczną, grę aktorską i reżyserię. Na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych Krótki film o miłości otrzymał (ex aequo z Krótkim filmem o zabijaniu) Grand Prix „Złote Lwy” oraz cztery indywidualne nagrody, a na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián uhonorowany został Nagrodą Specjalną Jury oraz nagrodami FIPRESCI i OCIC.

context: Na etapie produkcji, dowiedziawszy się od Ministerstwa Kultury i Sztuki o możliwości dofinansowania premiery kinowej dwóch filmów pełnometrażowych w ramach cyklu, Kieślowski wybrał osobiście Dekalog V (opublikowany ostatecznie jako Krótki film o zabijaniu); Ministerstwo zdecydowało się dodatkowo dofinansować wersję kinową Dekalogu VI. Premiera Krótkiego filmu o miłości w Polsce odbyła się 21 października 1988, jednak utwór Kieślowskiego i Piesiewicza został szybko zdjęty z afisza. Spore problemy stanowiła również dystrybucja filmu za granicą; jak relacjonował Zanussi, dystrybutorzy we Włoszech, Francji, w Niemczech odmawiali zakupu praw do dzieła Kieślowskiego i Piesiewicza, twierdząc, że „to jest nic niewarte” i „żebym nie tracił swojej wiarygodności, proponując im autora, o którym wiadomo, że nie ma wyjścia poza swój obszar etniczny”. Dopiero udany obieg festiwalowy zwrócił uwagę krytyki międzynarodowej na cały cykl Kieślowskiego, co ułatwiło poniekąd rozpowszechnianie kinowej wersji Dekalogu VI.
qas: question: Jaki organ mógł dofinansować film
answers: text: Ministerstwa Kultury i Sztuki
answer_end: 71
generative_answer: Ministerstwo Kultury i Sztuki
is_impossible: no

question: Jaką nazwę wcześniej miał "Krótki film o zabijaniu"?
answers: text: Dekalog V
answer_end: 200
generative_answer: Dekalog V
is_impossible: no

question: Kiedy po raz pierwszy wyemitowano "Krótki film o miłości"?
answers: text: 21 października 1988
answer_end: 412
generative_answer: 21 października 1988
is_impossible: no

question: Kto stworzył "Krótki film o miłości"?
answers: text: Kieślowskiego i Piesiewicza
answer_end: 454
generative_answer: Kiślowski i Piesiewicz
is_impossible: no

question: W jakich krajach film odniósł sukces?
is_impossible: yes

context: Krótki film o miłości był pozytywnie oceniany także przez zagranicznych krytyków. Charles Eidsvik z „Film Quarterly” stwierdził, że film Kieślowskiego nie daje się porównać ani ze wschodnioeuropejskim kinem artystycznym, ani z filmami hollywoodzkimi. Zdaniem Eidsvika reżyser Krótkiego filmu o miłości najbliższy jest Ingmarowi Bergmanowi, a podglądactwo Tomka nie ma w sobie nic z perwersji, lecz jest próbą „dzielenia z kimś swojego życia”. Rita Kempley z „Washington Post” oceniła film Kieślowskiego i Piesiewicza jako „nastrojową, skrupulatną w swej obserwacji przypowieść”, której „prawdziwym tematem jest ogromna rana w ludzkim sercu w obliczu braku miłości”. W recenzji Dave'a Kehra z „Chicago Tribune” padła opinia, iż „wykorzystanie przez Kieślowskiego różnych soczewek do określenia zmiennych stanów emocjonalnych jest godne samego Alfreda Hitchcocka, choć złożoność psychologiczna i spostrzeżenia moralne tego filmu należą już do Kieślowskiego”. Tony Rayns z „Time Out” twierdził, iż: „Wiedząc, że Hitchcock i Michael Powell podejmowali ten temat przed nim, Kieślowski kręci absolutnie mistrzowski film, który równoważy elementy humoru i ponurej prawdy o uczuciach”. Znacznie bardziej krytyczna była Amy Taubin z „The Village Voice”, w recenzji z 1996 roku krytykując Kieślowskiego za nierównomiernie rozłożone akcenty w konflikcie między bohaterami: „Analizę męskiego pożądania spina stereotyp o odkupieniu upadłej kobiety przez męskie spojrzenie. W tym sensie Krótki film o miłości zapowiada najgorsze aspekty Trzech kolorów”. Stephen Holden z „The New York Timesa” w równie krytycznej recenzji pisał, że w końcowej scenie „film popycha swoją wizję miejskiej samotności i stłumionej seksualności na skraj niedorzeczności”.
qas: question: Czy produkcja ta została doceniona także na arenie międzynarodowej?
answers: text: Krótki film o miłości był pozytywnie oceniany także przez zagranicznych krytyków
answer_end: 80
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Jak jeden z krytyków zinterpretował podglądactwo jednego z bohaterów?
answers: text: jest próbą „dzielenia z kimś swojego życia”
answer_end: 441
generative_answer: jako próbę "dzielenia z kimś swojego życia"
is_impossible: no

question: Czy wszystkie zagraniczne recenzje tej produkcji były pozytywne?
answers: text: Znacznie bardziej krytyczna była Amy Taubin z „The Village Voice”, w recenzji z 1996 roku krytykując Kieślowskiego za nierównomiernie rozłożone akcenty w konflikcie między bohaterami:
answer_end: 1361
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Do jakiego znanego reżysera został przyrównany Kieślowski przez recenzenta "Chicago Tribune"?
answers: text: Alfreda Hitchcocka
answer_end: 860
generative_answer: Alfreda Hitchcocka
is_impossible: no

question: Czy zdaniem recenzenta "Film Quarterly" produkcja ta wpisuje się w ramy wschodnioeuropejskiego kina artystycznego?
answers: text: Charles Eidsvik z „Film Quarterly” stwierdził, że film Kieślowskiego nie daje się porównać ani ze wschodnioeuropejskim kinem artystycznym, ani z filmami hollywoodzkimi
answer_end: 249
generative_answer: nie
is_impossible: no