Gryphoceratops

Gryphoceratops – wymarły rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego, ceratopsa z rodziny leptoceratopsów.
Skamieniałości dinozaura nieznanego wcześniej nauce znaleziono w kanadyjskiej Albercie, 10 km na wschód od Writing-on-Stone Provincial Park, w miejscu zwanym Black Coulee. Spoczywały wśród skał formacji Milk River, którą datowano na późny santon w kredzie późnej. Są więc wcześniejsze niż uprzednio znajdywane szczątki leptoceratopsów, takich jak kampańskie pozostałości Leptoceratops, Cerasinops czy Prenoceratops oraz mastrychckie szczątki montanoceratopsa.
Znaleziona została pojedyncza prawa kość zębowa, zęby nie zachowały się. Jej znany fragment liczy sobie 70 mm, ale całkowity wymiar miałby o 2 cm więcej. Jej analiza pozwoliła badaczom na zaliczenie do rodziny leptoceratopsów, dinozaurów rogatych bardziej pierwotnych od Ceratopsidae. Zwierzę, które ją pozostawiło, musiało być niewielkim przedstawicielem Leptoceratopsidae. Obecność predentary flange łączy je z leptoceratopsem, prenoceratopsem czy Unescoceratops, opisanym w tej samej pracy zespołu Ryana. Z tym ostatnim rodzajem, jak również z Cerasinops, łączy je również leżący wyrostek dziobiasty. Natomiast kształt brzusznego brzegu omawianej kości łączy je tylko z Unescoceratops. Kość zębowa odróżniała się od homologów u innych rodzajów swą głębokością w stosunku do długości rzędu zębów oraz sigmoidalnie zakrzywionym tylnym przebiegiem połączenia kości przedzębowej.
Rodzaj otrzymał nazwę odwołującą się do mitologii greckiej, a epitet gatunkowy honoruje preparatora kości. Przeprowadzona przez Ryana i innych analiza filogenetyczna pokazała, że najbliższym krewnym Gryphoceratops był Unescoceratops, następnie zaś Zhuchengceratops.

context: Skamieniałości znaleziono w kanadyjskiej Albercie, wśród skał ogniwa Deadhorse Coulee formacji Milk River, którą datowano na późny santon w kredzie późnej. Są więc wcześniejsze niż uprzednio znajdywane szczątki leptoceratopsów, takich jak kampańskie pozostałości Leptoceratops, Cerasinops czy Prenoceratops oraz mastrychckie szczątki montanoceratopsa, od najbliższego krewnego Unescoceratops starsze są o 8 milionów lat. Czyni je to najstarszymi szczątkami z grupy leptoceratopsów. Pogląd ten utrzymał się w pracach kolejnych badaczy. Kreatorzy Aquilops wymieniając Gryphoceratops jako najstarszego Leptoceratopsidae Ameryki Północnej, podając czas jego życia jako późny santon, między 84 a 83,6 miliona lat temu (minimum 83,7 wedle innych autorów). Biorąc pod uwagę zaawansowaną pozycję rodzaju na drzewie rodowym tej rodziny, wnioskują, że Leptoceratopsidae musiały pojawić się na kontynencie północnoamerykańskim jeszcze przed santonem. Formacja reprezentuje przejście od płytkiego morza (przetykane mułowce, piaskowce) do osadów lądowych (piaskowce, łupki, węgiel), pozostawionych przez równinę zalewową.
qas: question: Gdzie odkryto szczątki gatunku?
answers: text: w kanadyjskiej Albercie, wśród skał ogniwa Deadhorse Coulee formacji Milk River
answer_end: 105
generative_answer: w kanadyjskiej Albercie, wśród skał ogniwa Deadhorse Coulee formacji Milk River
is_impossible: no

question: Na jaki okres przypadło powstanie formacji Milk River?
answers: text: późny santon w kredzie późnej
answer_end: 154
generative_answer: późny santon w kredzie późnej
is_impossible: no

question: Ile lat przed znalezieniem Unescoceratops odkryto szczątki Gryphoceratops?
is_impossible: yes

question: Jaki gatunek z Leptoceratopsidae naukowcy uważają za najstarszy na świecie?
is_impossible: yes

question: Jaki okres powstania Leptoceratopsidae wskazują kreatorzy Aquilops?
answers: text: przed santonem
answer_end: 938
generative_answer: przed santonem
is_impossible: no

context: Znana jest jedynie kość zębowa. Obecność predentary flange łączy Gryphoceratops z leptoceratopsem, prenoceratopsem czy Unescoceratops, opisanym w tej samej pracy zespołu Ryana. Z tym ostatnim rodzajem, jak również z Cerasinops, łączy go również leżący wyrostek dziobiasty. Natomiast kształt brzusznego brzegu omawianej kości łączy go tylko z Unescoceratops. Te 2 rodzaje miały coś w rodzaju „bródki”. Kość zębowa odróżniała się od homologów u innych rodzajów swą głębokością w stosunku do długości rzędu zębów oraz sigmoidalnie zakrzywionym tylnym przebiegiem połączenia kości przedzębowej. Rząd zębowy był zakrzywiony, przez co zwierzę miało krótki pysk, a wyraz twarzy kreatorzy rodzaju określili jako tępy. Na bocznej powierzchni kości badacze dostrzegli niewielkie otwory, leżące wzdłuż słabo zaznaczonego podłużnego grzbietu, przypominające spotykane u innych Leptoceratopsidae. Zębodołów było przynajmniej 10, na końcu rzędu zębowego mógł mieścić się najwyżej pojedynczy zębodół dodatkowy.
qas: question: Co łączy Gryphoceratopsa z Unescoceratopsem?
answers: text: leżący wyrostek dziobiasty. Natomiast kształt brzusznego brzegu omawianej kości
answer_end: 324
generative_answer: Wyrostek dziobasty i kształt brzegu kości zębowej
is_impossible: no

question: Czy rząd zębowy Gryphoceratopsa był prosty?
answers: text: Rząd zębowy był zakrzywiony
answer_end: 618
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Czym kość zębowa Gryphoceratopsa różniła się od homologów?
answers: text: swą głębokością w stosunku do długości rzędu zębów oraz sigmoidalnie zakrzywionym tylnym przebiegiem połączenia kości przedzębowej
answer_end: 589
generative_answer: swą głębokością w stosunku do długości rzędu zębów oraz sigmoidalnie zakrzywionym tylnym przebiegiem połączenia kości przedzębowej
is_impossible: no

question: Ile zębodołów posiadał maksymalnie Gryphoceratops?
is_impossible: yes

question: Co dostrzeżono z boku powierzchni kości zębowej Gryphoceratopsa?
answers: text: niewielkie otwory, leżące wzdłuż słabo zaznaczonego podłużnego grzbietu
answer_end: 829
generative_answer: niewielkie otwory, leżące wzdłuż słabo zaznaczonego podłużnego grzbietu
is_impossible: no