Zbrodnie niemieckie w powstaniu warszawskim

Zbrodnie niemieckie w powstaniu warszawskim – masowe mordy na ludności cywilnej i jeńcach wojennych, ataki na niebronione obiekty cywilne, gwałty, wysiedlenia, grabieże, niszczenie mienia oraz inne poważne naruszenia prawa wojennego, których dopuszczały się niemieckie oddziały policyjne i wojskowe biorące udział w tłumieniu powstania warszawskiego.
Historycy oceniają, że w sierpniu i wrześniu 1944 śmierć poniosło od 150 tys. do 180 tys. cywilnych mieszkańców Warszawy, z czego co najmniej 63 tys. poza działaniami bojowymi. Wypędzonych zostało około 550 tys. mieszkańców stolicy oraz 100 tys. osób z miejscowości podwarszawskich, spośród których blisko 150 tys. wywieziono na roboty przymusowe lub do obozów koncentracyjnych. W wyniku walk prowadzonych w sierpniu i wrześniu 1944, jak również na skutek systematycznego wyburzania i palenia miasta prowadzonego w następnych miesiącach przez niemieckie oddziały niszczycielskie, zagładzie uległo 55% przedwojennej zabudowy Warszawy.

context: Pacyfikacja Ochoty miała niezmiernie brutalny przebieg jednakże – inaczej niż to miało miejsce na Woli – nie doszło tam do masowej i systematycznej rzezi ludności. W znacznej mierze wynikało to z faktu, iż żołnierze brygady RONA zainteresowani byli przede wszystkim gwałtami, pijaństwem i rabunkiem. Na Ochocie miały natomiast miejsce liczne, przeprowadzane zazwyczaj spontanicznie, egzekucje mniejszych grup ludności. Bardzo często dochodziło także do pojedynczych zabójstw – dokonywanych przez ronowców za stawianie oporu przy próbie gwałtu lub grabieży, za opóźnianie marszu bądź dla „rozrywki”. Ponadto wiele osób zginęło na skutek bezładnej strzelaniny wywoływanej przez pijanych żołnierzy. Do szeregu mordów doszło zwłaszcza w domach przy ul. Grójeckiej (nr 20B, 24, 81, 104), gdzie w dniach 4–5 sierpnia Niemcy oraz żołnierze RONA zamordowali ok. 280 osób – w tym liczne kobiety i dzieci. Wielu cywilów zginęło tam w egzekucjach lub w obrzuconych granatami piwnicach. Do podobnych mordów doszło również w domach przy ul. Korzeniowskiego 4 (ok. 40 ofiar), czy al. Niepodległości 217/223 (53 ofiary). Dwukrotnie (5–6 sierpnia oraz 19 sierpnia) żołnierze brygady RONA spacyfikowali Instytut Radowy przy ul. Wawelskiej. Szpital został spalony, a około 80 osób (większość pacjentów oraz kilkoro pracowników) zostało zamordowanych. Doszło przy tym do gwałtów na pacjentkach i pracownicach instytutu. Ronowcy zamordowali również kilkunastu rannych z powstańczego szpitala przy ul. Langiewicza. Opiekujące się nimi sanitariuszki zostały zgwałcone. Ponadto niemieccy policjanci z koszar w Domu Akademickim przy placu Narutowicza dopuścili się szeregu zbrodni na ludności Ochoty, m.in. mordując w pobliżu gmachu 38 zakładników.
qas: question: Czy na Ochocie pogrom ludności był mniejszy niż na Woli?
answers: text: Pacyfikacja Ochoty miała niezmiernie brutalny przebieg jednakże – inaczej niż to miało miejsce na Woli – nie doszło tam do masowej i systematycznej rzezi ludności
answer_end: 162
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Dlaczego na Ochodzie straty w ludności były mniejsze niż na Woli?
answers: text: żołnierze brygady RONA zainteresowani byli przede wszystkim gwałtami, pijaństwem i rabunkiem
answer_end: 298
generative_answer: żołnierze brygady RONA zainteresowani byli przede wszystkim gwałtami, pijaństwem i rabunkiem
is_impossible: no

question: Jak jaki sposób Ronowcy często mordowali cywilów?
answers: text: w egzekucjach lub w obrzuconych granatami piwnicach
answer_end: 973
generative_answer: w egzekucjach lub w obrzuconych granatami piwnicach
is_impossible: no

question: Jakie placówki stawały się często celem ataków Ronowców?
answers: text: Szpital
answer_end: 1230
generative_answer: szpitale
is_impossible: no

question: Ile osób padło ofiarą podczas strzelaniny na ul. Wawelskiej?
is_impossible: yes