Teodor Peterek

Teodor Peterek (ur. 7 listopada 1910 w Świętochłowicach, zm. 12 stycznia 1969 w Słupcu) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski w latach 1931–1938, olimpijczyk, trener piłkarski.
Karierę piłkarską rozpoczynał w 1925 roku w juniorach Śląsku Świętochłowice, skąd po dwóch latach przeniósł się do młodzieżowej drużyny Ruchu Chorzów. W 1928 roku został włączony do seniorów Ruchu, w którym występował do wybuchu II wojny światowej. Zdobył z nim w tym czasie pięciokrotnie mistrzostwo Polski (1933, 1934, 1935, 1936, 1938), a także dwukrotnie był królem strzelców rozgrywek I ligi (1936, 1938). Jest członkiem Klubu 100 z dorobkiem 157 bramek. W latach 1939–1941 grał w reaktywowanym przez władze okupacyjne Bismarckhütter SV. W czasie wojny został wcielony do Wehrmachtu, a następnie trafił do Polskich Sił Zbrojnych. Po wojnie był zawodnikiem francuskiego klubu St. Avon i do 1948 roku ponownie Ruchu Chorzów. Po zakończeniu kariery piłkarskiej był trenerem rezerw Ruchu Chorzów, Polonii Piekary Śląskie, Zagłębia Dąbrowa Górnicza, Stilonu Gorzów Wielkopolski, Górnika Radlin, Pogoni Nowy Bytom, Sparty Orzesze oraz Górnika Słupiec.

context: W sezonie 1936 Peterek przejął po Gerardzie Wodarzu funkcję kapitana drużyny i sprawował ją do wybuchu II wojny światowej. Ruch rozpoczął 1936 rok od wygrania meczów towarzyskich z reprezentacją Rybnika oraz Górnikiem 09 Mysłowice (1:16, 12 stycznia 1936), w których Peterek był autorem odpowiednio trzech i ośmiu bramek. W lutym spoliczkował podczas sparingu z Naprzodem Lipiny piłkarzy tego klubu: Kloskiego i Kałużę (3:0, 2 lutego 1936 roku). Sędzia Linke nie ukarał Peterka w żaden sposób, gdyż miał nie zauważyć przewinienia. W rozegranym sparingu ze Śląskiem Kończyce (10:1) strzelił sześć goli, zaś grając w marcu przeciwko Pogoni Katowice czterokrotnie pokonał bramkarza rywali. W maju zdobył hat tricka w wygranym spotkaniu ligowym z Legią Warszawa (2:4, 10 maja 1936 roku) oraz reprezentował Ligę Polską w zwycięskim meczu o Puchar Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeciwko Wołyniowi (3:6, 24 maja 1936), któremu strzelił cztery bramki. W październiku był autorem czterech goli w wygranym meczu rewanżowym z Legią (6:1, 12 października 1936), natomiast w spotkaniu z Garbarnią Kraków (6:1, 18 października 1936) został wykluczony z boiska w piętnastej minucie za kopnięcie Karola Pazurka. Wydział gier i dyscypliny ukarał Peterka za to zagranie miesięczną dyskwalifikacją. W sezonie 1936 Ruch ponownie zdobył tytuł mistrza Polski. Peterek zagrał w siedemnastu kolejkach i zdobył osiemnaście goli, dzięki czemu był ex aequo z Ernestem Wilimowskim najlepszym strzelcem zespołu oraz rozgrywek ligowych. W grudniu Ruch ponownie rozegrał sparing z Pogonią Katowice (7:1), w którym Peterek strzelił cztery bramki.
qas: question: Czy Peterek był kapitanem drużyny?
answers: text: Peterek przejął po Gerardzie Wodarzu funkcję kapitana drużyny
answer_end: 76
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Z jakimi drużynami wygrał Ruch w 1936 r.?
answers: text: z reprezentacją Rybnika oraz Górnikiem 09 Mysłowice
answer_end: 230
generative_answer: z reprezentacją Rybnika oraz Górnikiem 09 Mysłowice
is_impossible: no

question: Ile bramek strzelił Peterek w meczu z Górnikiem Mysłowice?
answers: text: ośmiu
answer_end: 313
generative_answer: osiem
is_impossible: no

question: Jakich zawodników uderzył Peterek?
answers: text: Kloskiego i Kałużę
answer_end: 418
generative_answer: Kloskiego i Kałużę
is_impossible: no

question: Jaki sędzia ukarał Peterka?
is_impossible: yes