arduwa/poquad-imp huggingface dataset:
Moronihah (miasto)

Moronihah (deseret rozmaicie, chociażby jako 𐐣𐐄𐐡𐐄𐐤𐐌𐐐𐐂, 𐐣𐐃𐐡𐐄𐐤𐐌𐐐𐐂, 𐐣𐐃𐐡𐐃𐐤𐐌𐐐𐐂 czy 𐐣𐐄𐐡𐐃𐐤𐐌𐐐𐐂) – w wierzeniach ruchu świętych w dniach ostatnich (mormonów) jedno z nefickich miast. Informacje na jego temat zawiera 3. Księga Nefiego wchodząca w skład Księgi Mormona. Nazwane na cześć nefickiego generała i proroka z I wieku p.n.e. Było ośrodkiem znacznych rozmiarów. Znane przede wszystkim z malowniczego opisu swego zniszczenia. Jest obiektem spekulacji mormońskich teologów, przewija się też w publikacjach krytycznych wobec tej tradycji religijnej.

context: Moronihah znane jest w zasadzie wyłącznie z malowniczego opisu swej zagłady. Miało zostać zasypane, natomiast na jego miejscu miała stanąć wielka góra, co interpretowano jako trzęsienie ziemi bądź rezultat aktywności wulkanicznej. Hugh Nibley zauważył przy tym, że zapis na kartach Księgi Mormona przechowuje raczej relację o tym jak ludzie doświadczyli tego wydarzenia, nie dokładny zaś jego opis przy pomocy instrumentów badawczych. Można wysnuć dosyć łatwo wniosek, iż część jego mieszkańców ocalała, natomiast ofiarami jego zniszczenia padły głównie matki, córki i dzieci. Komentatorzy wskazują na niejasne okoliczności tych wydarzeń jak również trudny do ustalenia sposób, w jaki ocaleni umknęli śmierci oraz zdołali znaleźć, względne przynajmniej, bezpieczeństwo. Znacznie jaśniejsze są duchowe przyczyny jego zniszczenia. Jako siedlisko zepsucia i grzechu było kompletnie nieprzygotowane na rychłą wizytę zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa pośród zamieszkujących starożytny kontynent amerykański Nefitów.
qas: question: Jak miał wyglądać koniec miasta Moronihah?
answers: text: Miało zostać zasypane, natomiast na jego miejscu miała stanąć wielka góra
answer_end: 150
generative_answer: Miało zostać zasypane, natomiast na jego miejscu miała stanąć wielka góra
is_impossible: no

question: Jak interpretowano opis upadku miasta Moronihah?
answers: text: jako trzęsienie ziemi bądź rezultat aktywności wulkanicznej
answer_end: 229
generative_answer: jako trzęsienie ziemi bądź rezultat aktywności wulkanicznej
is_impossible: no

question: Wśród jakich osób miało być najwięcej ofiar zagłady tego miasta?
answers: text: matki, córki i dzieci
answer_end: 575
generative_answer: matek, córek i dzieci
is_impossible: no

question: Jaka była duchowa przyczyna stojąca za upadkiem Moronihah?
answers: text: Jako siedlisko zepsucia i grzechu było kompletnie nieprzygotowane na rychłą wizytę zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa pośród zamieszkujących starożytny kontynent amerykański Nefitów
answer_end: 1010
generative_answer: Jako siedlisko zepsucia i grzechu było kompletnie nieprzygotowane na rychłą wizytę zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa pośród zamieszkujących starożytny kontynent amerykański Nefitów
is_impossible: no
Ludwig Hahn

Ludwig Hermann Karl Hahn (ur. 23 stycznia 1908 w Eitzen, zm. 10 listopada 1986 w Hamburgu) – niemiecki prawnik, oficer SS w stopniu SS-Standartenführera, zbrodniarz wojenny.
W okupowanej Polsce pełnił funkcję komendanta SD i policji bezpieczeństwa na dystrykt krakowski (1940), a następnie komendanta SD i policji bezpieczeństwa na dystrykt warszawski (1941–1944). Był współodpowiedzialny m.in. za eksterminację krakowskiej inteligencji w ramach Akcji AB, masowe represje wobec ludności Warszawy oraz deportacje warszawskich Żydów do obozu zagłady w Treblince. W 1975 został skazany przez zachodnioniemiecki sąd na karę dożywotniego więzienia.

context: Dowództwo AK zdawało sobie sprawę z roli, jaką odgrywał dr Hahn w walce z polskim podziemiem. Z tego powodu jego nazwisko znalazło się na liście członków niemieckiego aparatu okupacyjnego przeznaczonych do likwidacji w ramach akcji „Główki”. Hahn bardzo ściśle przestrzegał jednak zasad bezpieczeństwa i żołnierzom AK nigdy nie udało się zorganizować udanego zamachu na jego życie. W czerwcu 1944 oddział „Pegaz” urządził zasadzkę na Hahna w Al. Ujazdowskich. SS-Standartenführer nie pojawił się jednak w spodziewanym miejscu, a niedoszli zamachowcy bez incydentów opuścili niemiecką dzielnicę.
qas: question: Dlaczego Armia Krajowa nie zdołała go zlikwidować?
answers: text: bardzo ściśle przestrzegał jednak zasad bezpieczeństwa
answer_end: 301
generative_answer: bardzo ściśle przestrzegał zasad bezpieczeństwa
is_impossible: no

question: Dlaczego zamach na niego z czerwca 1944 roku nie powiódł się?
answers: text: nie pojawił się jednak w spodziewanym miejscu
answer_end: 525
generative_answer: nie pojawił się w spodziewanym miejscu
is_impossible: no

question: Dlaczego znalazł się na celowniku Armii Krajowej?
answers: text: Dowództwo AK zdawało sobie sprawę z roli, jaką odgrywał dr Hahn w walce z polskim podziemiem
answer_end: 92
generative_answer: dowództwo AK zdawało sobie sprawę z roli, jaką odgrywał w walce z polskim podziemiem
is_impossible: no

question: W ramach jakiej akcji Armii Krajowej miał zostać zamordowany?
answers: text: „Główki”
answer_end: 240
generative_answer: „Główki”
is_impossible: no

question: Jaki oddział Armii Krajowej miał się zająć wyłącznie jego likwidacją?
is_impossible: yes
81 Pułk Strzelców Grodzieńskich

81 Pułk Strzelców Grodzieńskich im. Króla Stefana Batorego (81 pp) – oddział piechoty samoobrony kresowej i Wojska Polskiego II RP.
Pułk wywodzi swój rodowód z formacji wojskowych Samoobrony Ziemi Grodzieńskiej (powstałej 12 listopada 1918). W czasie wojny 1920 roku jako Grodzieński pułk strzelców wchodził w skład 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Walczył z wojskami sowieckimi i litewskimi m.in. pod Stołowiczami, Bobrujskiem, na Litwie Środkowej, brał udział w bitwie warszawskiej i w obronie Suwalszczyzny.
Po reorganizacji Wojska Polskiego wszedł w skład 29 Dywizji Piechoty.
Przed 1939 stacjonował w Grodnie.
W kampanii wrześniowej 1939 pułk walczył w składzie macierzystej dywizji w ramach odwodowej Armii „Prusy”. Na skutek błędów dowództwa, działał w oderwaniu od sił głównych. Przeszedł szlak bojowy od lasu Bartkowice Mokre, przez Trzebiatów, Brzuzę, Wólkę Kuligowską, Kraszków do lasu Przysucha. Tu 12 września zaatakowany przez przeważające siły nieprzyjaciela został rozbity.

context: W operacji przejęcia Wilna pułk działał w składzie grupy płk. Aleksandra Boruszczaka, której pierwszym zadaniem było opanowanie Baranowicz. 15 kwietnia rozpoczął się bój o Baranowicze. Wobec niemożliwości opanowania tej miejscowości z marszu, 17 kwietnia została utworzona tzw. „grupa północna” pod dowództwem płk. Ostrowskiego z zadaniem obejścia od północy Stołowicz i uderzenia w północne skrzydło Rosjan. W skład grupy weszły: pułk grodzieński bez 1. kompanii, 3 i 6 kompania pułku białostockiego, 8 baon milicji ludowej i działon 7 pap. 19 kwietnia, po całodziennej walce z sowieckim 4 Warszawskim pułkiem strzelców, grodzieński pułk zajął Stołowicze mając trzech zabitych i siedmiu rannych, biorąc do niewoli czterdziestu jeńców i zdobywając cztery ckm-y, siedem koni oraz znaczną ilość amunicji i uzbrojenia. Akcję pod Stołowiczami przyjmuje się za chrzest bojowy pułku walczącego w całości.
qas: question: Jakie debiutanckie zadanie przypadło grupie płk. Boruszczaka?
answers: text: opanowanie Baranowicz
answer_end: 138
generative_answer: opanowanie Baranowicz
is_impossible: no

question: Czy płk. Boruszczak brał udział w bitwie o Baranowicze?
is_impossible: yes

question: Z jakiego powodu zdecydowano się na wdrożenie grupy północnej?
answers: text: Wobec niemożliwości opanowania tej miejscowości z marszu
answer_end: 241
generative_answer: Wobec niemożliwości opanowania tej miejscowości z marszu
is_impossible: no

question: Kto kierował grupą północną?
answers: text: płk. Ostrowskiego
answer_end: 327
generative_answer: płk. Ostrowski
is_impossible: no

question: Z jakich zespołów składała się grupa północna?
answers: text: pułk grodzieński bez 1. kompanii, 3 i 6 kompania pułku białostockiego, 8 baon milicji ludowej i działon 7 pap
answer_end: 540
generative_answer: pułk grodzieński bez 1. kompanii, 3 i 6 kompania pułku białostockiego, 8 baon milicji ludowej i działon 7 pap
is_impossible: no
Gwiazda Polarna

Gwiazda Polarna, Gwiazda Biegunowa – gwiazda widoczna gołym okiem, która jest położona najbliżej bieguna niebieskiego. Termin ten najczęściej jest stosowany w odniesieniu do Polaris, jasnej północnej gwiazdy polarnej Ziemi, ale na ziemskim niebie jest też południowa gwiazda polarna, a inne planety również mają swoje gwiazdy biegunowe.

context: Osie obrotu planet Układu Słonecznego są w większości nachylone pod stosunkowo małymi kątami względem prostopadłej do ekliptyki, więc ich gwiazdy biegunowe leżą w pobliżu bieguna ekliptyki. Jowisz i Wenus mają biegun niebieski najbliżej bieguna ekliptyki i dla nich gwiazdą polarną (odpowiednio północną i południową, gdyż Wenus obraca się wstecz) jest Zeta Draconis; dla Merkurego jest to Omikron Draconis. Saturn ma oś zorientowaną podobnie jak ziemska, jego północny biegun nieba jest w przybliżeniu równo odległy od Polaris i Gamma Cephei. Oś obrotu Marsa jest nachylona pod większym kątem niż ziemska; północny biegun marsjańskiego nieba jest dość blisko jasnej gwiazdy Deneb i będzie się do niej zbliżał przez następne kilkaset lat. Północną gwiazdą polarną Neptuna jest Delta Cygni. Oś obrotu Urana leży blisko płaszczyzny ekliptyki i jego biegun niebieski znajduje się blisko „głowy” Oriona.
qas: question: Dlaczego gwiazdy biegunowe planet, które krążą wokół Słońca znajdują się niedaleko bieguna ekliptyki?
answers: text: Osie obrotu planet Układu Słonecznego są w większości nachylone pod stosunkowo małymi kątami względem prostopadłej do ekliptyki
answer_end: 127
generative_answer: Osie obrotu planet Układu Słonecznego są w większości nachylone pod stosunkowo małymi kątami względem prostopadłej do ekliptyki
is_impossible: no

question: Jakie planety układu słonecznego posiadają biegun niebieski znajdujący się w najmniejszej odległości od bieguna ekliptyki?
answers: text: Jowisz i Wenus
answer_end: 204
generative_answer: Jowisz i Wenus
is_impossible: no

question: Jakie gwiazdy polarne posiada Merkury?
answers: text: Omikron Draconis
answer_end: 406
generative_answer: Omikron Draconis
is_impossible: no

question: Jak nazywa się południowa gwiazda polarna planety Neptun?
is_impossible: yes

question: Czy osie obrotu Saturna i Ziemi są do siebie podobne?
answers: text: Saturn ma oś zorientowaną podobnie jak ziemska
answer_end: 454
generative_answer: tak
is_impossible: no
Bitwa pod Cecorą (1620)

Bitwa pod Cecorą – bitwa stoczona we wrześniu 1620 roku między armią osmańsko-tatarską, a polskimi wojskami koronnymi pod Cecorą w granicach Hospodarstwa Mołdawskiego. Po nierozstrzygniętej obronie polskiego obozu wojska Rzeczypospolitej zostały rozbite w odwrocie. Bitwa ta stanowiła początek wojny polsko-tureckiej 1620–1621, której zakończeniem była obrona Chocimia, a następnie podpisanie traktatu potwierdzającego ustalenia traktatu w Buszy z 1617 roku.

context: Dla realizacji planu bitwy oba te taborki powinny były posuwać się równo z czołem wojska. Pomysł był bardzo dobry, ponieważ uniemożliwiał oskrzydlenie wojsk, a atakujący przeciwnik dostawałby się pod ostrzał piechoty obu taborków. Niestety lewy tabor w pewnym momencie stanął i chorągwie ustawiające się do bitwy naciskały na tabor prawy, który przesuwał się do przodu i zamiast czołem ku górom stanął bokiem do nich odsłaniając prawe skrzydło wojska. Dowódca turecki, widząc to, natychmiast wydał rozkaz ataku na odsłonięte skrzydło. Wtedy hetman Koniecpolski wydał taborowi rozkaz cofnięcia się, ale były problemy z jego wykonaniem i tabor się pomieszał. Bitwa trwała około 6 godzin i zakończyła się wycofaniem wojsk polskich do obozu.
qas: question: Dlaczego pomysł, aby taborki posuwały się równo z czołem wojska był dobry?
answers: text: ponieważ uniemożliwiał oskrzydlenie wojsk, a atakujący przeciwnik dostawałby się pod ostrzał piechoty obu taborków
answer_end: 229
generative_answer: ponieważ uniemożliwiał oskrzydlenie wojsk, a atakujący przeciwnik dostawałby się pod ostrzał piechoty obu taborków
is_impossible: no

question: Co zrobił turecki dowódca, kiedy zorientował się, że problemy z lewym taborem spowodowały odłonięcie prawego skrzydła wojska?
answers: text: natychmiast wydał rozkaz ataku na odsłonięte skrzydło
answer_end: 533
generative_answer: natychmiast wydał rozkaz ataku na odsłonięte skrzydło
is_impossible: no

question: Czy rozkaz hetmana Koniecpolskiego, wydany w odpowiedzi na atak tureckich wojsk na odłonięte skrzydło, został sprawnie wykonany?
answers: text: Wtedy hetman Koniecpolski wydał taborowi rozkaz cofnięcia się, ale były problemy z jego wykonaniem i tabor się pomieszał
answer_end: 655
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: W jaki sposób zakończyło się to starcie?
answers: text: wycofaniem wojsk polskich do obozu
answer_end: 736
generative_answer: wycofaniem wojsk polskich do obozu
is_impossible: no

question: Czy problemy z lewym taborem spowodowały, że prawe skrzydło tureckiej armii zostało odsłonięte?
is_impossible: yes
Ferrisaurus


Ferrisaurus – rodzaj wymarłego dinozaura, ceratopsa z rodziny leptoceratopsów.
Skamieniałości tych zwierząt znalezione zostały na kontynencie północnoamerykańskim, w Kanadyjskiej Kolumbii Brytyjskiej, wśród skał basenu Sustut. Pierwotnie określono je jedynie jako należące do bliżej nieznanego przedstawiciela Neornitischia (nazwą tą określono klad ptasiomiednicznych stanowiący grupę siostrzaną tyreoforów). Badania Victorii M. Arbour i Davida C. Evansa pozwoliły na dokładniejszą klasyfikację znaleziska. Pozostawiając zwierzę w Neornitischia, zaliczono je także do marginocefali i ceratopsów, a w obrębie tych ostatnich do Neoceratopsia, Coronosauria i w końcu do rodziny leptoceratopsów. Autorzy nadali mu zarazem nową nazwę – Ferrisaurus, źródłosłów czerpiąc z łacińskiego słowa ferrum oznaczającego żelazo oraz od greckiego słowa sauros oznaczającego jaszczura (stąd nazwa rodzajowa oznacza żelazny jaszczur). Z kolei epitet gatunkowy sustutensis odnosi się do miejsca znalezienia skamieniałości, w obrębie basenu Sustut nad rzeką Sustut. Czyni go to pierwszym gatunkiem dinozaura endemicznym dla Kolumbii Brytyjskiej. Z geologicznego punktu widzenia znajdujące się tam skały wchodzą w skład grupy Sustut, w obrębie której wyróżnia się formację Tango Creek. Z kolei w jej obrębie znajduje się ogniwo Tatlatui. Jego wiek ustalono dzięki analizie palinologicznej, odnajdując takson Pseudoaquilapollenites bertillonites, będący markerem czasowym. Pozwoliło to określić wiek powstania skał, a więc i skamieniałości na mastrycht, pomiędzy 68,2 a 67,2 miliona lat temu.

context: Powyższy kladogram powstał z wykorzystaniem matrycy danych użytej przez He i innych przy opisie Ischioceratops. Kreatorzy Ferrisaurus opracowali jeszcze drugi kladogram. Użycie innej macierzy, z pracy Morschhausera i innych poświęconej badaniu Auroraceratops, zaowocowało nieco innym kladogramem, w którym Ferrisaurus leży w nierozwikłanej politomii z wieloma innymi rodzajami, jak również grupą Coronosauria. Pomimo że kreatorzy rodzaju w tekście swej publikacji zaliczają Ferrisaurus do tego kladu, na obu zaprezentowanych przez nich kladogramach znajduje się on poza nim.
qas: question: Czy kreatorom tego rodzaju udało się opracować więcej niż jeden kladogram?
answers: text: Kreatorzy Ferrisaurus opracowali jeszcze drugi kladogram
answer_end: 168
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Jakie działania doprowadziły do powstania innego kladogramu?
answers: text: Użycie innej macierzy, z pracy Morschhausera i innych poświęconej badaniu Auroraceratops
answer_end: 258
generative_answer: Użycie innej macierzy, z pracy Morschhausera i innych poświęconej badaniu Auroraceratops
is_impossible: no

question: Do jakiego kladu jest przyporządkowywany ten rodzaj dinozaura przez kreatorów?
answers: text: Coronosauria
answer_end: 408
generative_answer: Coronosauria
is_impossible: no
Elektryczny zespół trakcyjny

Elektryczny zespół trakcyjny (EZT) – pojazd szynowy, składający się zazwyczaj z dwóch członów sterowniczych (po jednym na każdym końcu pojazdu, człony skrajne) oraz członów pośrednich, opartych na wózkach klasycznych lub tzw. wózkach Jakobsa, przystosowany do przewozu pasażerów.
Charakteryzuje się zazwyczaj jedną wspólną przestrzenią pasażerską na długości całego pojazdu. Wykorzystywany zarówno w ruchu aglomeracyjnym (zwykle jedna przestrzeń pasażerska), jak i dalekobieżnym (wydzielone przedziały). Ma własny napęd, co umożliwia mu samodzielne poruszanie się po torach.

context: W 2011 roku rozpoczęła się produkcja trzeciego już EZT z Newagu – Impulsu. Był to 6-członowy skład, również przeznaczony dla SKM Warszawa. W 2012 roku rozpoczęła się produkcja 4-członowej wersji Impulsu – 31WE, 5 takich składów zamówiły Koleje Dolnośląskie. 19 lutego 2013 4-członowy Impuls pobił rekord prędkości elektrycznego zespołu trakcyjnego produkcji polskiej osiągając 211 km/h na Centralnej Magistrali Kolejowej. W maju 2013 zamówiono pierwszy egzemplarz 2-członowy, a w lipcu 3-członowy. W listopadzie 2013 podpisano pierwszy kontrakt na 5-członowe Impulsy. Do maja 2016 zostało zamówione 102 Impulsy.
qas: question: Kiedy zakończono produkcję trzeciego EZT?
is_impossible: yes

question: Kto zamówił EZT Impuls?
answers: text: SKM Warszawa
answer_end: 137
generative_answer: SKM Warszawa
is_impossible: no

question: Ile członów liczył EZT Impuls?
answers: text: 6
answer_end: 83
generative_answer: 6
is_impossible: no

question: Czy SKM Warszawa zamówiła EZT w 2012 roku?
answers: text: 5 takich składów zamówiły Koleje Dolnośląskie
answer_end: 256
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Ile składów EZT Impuls dotychczas wyprodukowano?
is_impossible: yes
Dobromir Sośnierz

Dobromir Andrzej Sośnierz (ur. 18 października 1976 w Katowicach) – polski polityk i przedsiębiorca, z wykształcenia teolog, w latach 2018–2019 poseł do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji, od 2019 poseł na Sejm IX kadencji, w latach 2019–2022 wiceprezes partii KORWiN.

context: W 1990 związał się z Unią Polityki Realnej, której członkiem był od 1994 do drugiej połowy następnej dekady. Z listy tej partii kandydował do Sejmiku Województwa Śląskiego w 2002. Jako kandydat UPR ubiegał się o stanowisko prezydenta Katowic w wyborach samorządowych w 2006, uzyskując 1463 głosy (1,51%) i zajmując piąte miejsce wśród dziewięciu kandydatów, równocześnie kandydując do rady miasta. W 2005 startował do Sejmu RP z listy Platformy Janusza Korwin-Mikke. W wyborach parlamentarnych w 2007 kandydował do Senatu RP jako bezpartyjny z ramienia UPR w okręgu rybnickim. Zajął ostatnie, szóste miejsce, zdobywając 18 230 głosów (6%). Przez dwie kadencje był radnym jednostki pomocniczej Ligota-Panewniki w Katowicach.
qas: question: Jaki rezultat uzyskał w wyborach do Parlamentu w 2007 roku?
answers: text: Zajął ostatnie, szóste miejsce, zdobywając 18 230 głosów (6%)
answer_end: 638
generative_answer: Zajął ostatnie, szóste miejsce, zdobywając 18 230 głosów (6%)
is_impossible: no

question: Czy chciał zostać senatorem?
answers: text: kandydował do Senatu RP
answer_end: 524
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Z ramienia jakiej partii kandydował w wyborach samorządowych w 2002 roku?
answers: text: Unią Polityki Realnej
answer_end: 42
generative_answer: Unii Polityki Realnej
is_impossible: no

question: Jaki rezultat uzyskał, kandydując na prezydenta Katowic w 2006 roku?
answers: text: 1463 głosy (1,51%) i zajmując piąte miejsce wśród dziewięciu kandydatów
answer_end: 356
generative_answer: 1463 głosy (1,51%) i piąte miejsce wśród dziewięciu kandydatów
is_impossible: no

question: Z jakiej listy dostał się w 2005 roku do Sejmu?
is_impossible: yes
Sergio Leone

Sergio Leone (ur. 3 stycznia 1929 w Rzymie, zm. 30 kwietnia 1989 tamże) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy, twórca i przedstawiciel spaghetti westernu.
Swoją karierę w filmie Leone zaczynał jako asystent reżysera przy produkcjach włoskich i amerykańskich. Sławę zdobył jako twórca tak zwanej dolarowej trylogii (Za garść dolarów, Za kilka dolarów więcej, Dobry, zły i brzydki), stanowiącej polemikę z motywami występującymi w klasycznych hollywoodzkich westernach. Owa trylogia wypromowała aktora Clinta Eastwooda i przełamała monopol Stanów Zjednoczonych na produkcję westernów. Dalszy etap twórczości reżysera stanowią westerny Pewnego razu na Dzikim Zachodzie i Garść dynamitu oraz dramat gangsterski Dawno temu w Ameryce.
W twórczości Leone dostrzegano między innymi wpływy włoskiego neorealizmu, inspirację sztuką surrealistyczną oraz postmodernistyczną. Bezpośrednio oddziaływał on na pokolenie twórców amerykańskich lat 60. i 70. XX wieku, mimo że początkowo jego filmy spotykały się z niepochlebnymi recenzjami ze strony amerykańskich krytyków. Dzieła włoskiego twórcy jednak ulegały stopniowej rehabilitacji, a jego wpływ sięgnął takich filmowców, jak Sam Peckinpah, Clint Eastwood, Robert Rodriguez i Quentin Tarantino.

context: Po zdobyciu odpowiednich funduszy Sergio Leone rozpoczął w 1982 roku zdjęcia do Dawno temu w Ameryce. Film ukazał się w 1984 roku i był opowieścią o życiu gangstera żydowskiego pochodzenia (Robert De Niro) oraz jego przyjaciół od czasów prohibicji do lat 60. XX wieku. Stanowił on polemikę z hollywoodzkimi filmami gangsterskimi, wyrażającą jednocześnie rozczarowanie Leone Stanami Zjednoczonymi i tamtejszym brakiem wartości. 3,5-godzinna saga została bardzo pozytywnie przyjęta przez publiczność poza konkursem na Festiwalu Filmowym w Cannes, jednak na rynek amerykański weszła okrojona o 84 minuty i zmontowana w kolejności chronologicznej, tracąc swą logikę i sens. W wyniku tego film w Stanach odniósł klęskę finansową, zarabiając jedynie ponad 5 milionów dolarów. Reakcje amerykańskich krytyków na oryginalną wersję były różne: od atakującego film Leone Vincenta Canby’ego z „The New York Timesa”, przez chwalącego sposób narracji Richarda Corlissa z magazynu „Time”, po pełnego entuzjazmu Rogera Eberta, który ogłosił Dawno temu w Ameryce arcydziełem. Dzieło Leone otrzymało dwie nagrody BAFTA, uzyskując ostatecznie zdaniem Alicji Helman opinię mistrzowskiej mieszaniny motywów kina gangsterskiego.
qas: question: W którym roku rozpoczęto produkcję filmu Dawno temu w Ameryce?
answers: text: 1982
answer_end: 63
generative_answer: 1982
is_impossible: no

question: Kto wcielił się w główną rolę w filmie Dawno temu w Ameryce?
answers: text: Robert De Niro
answer_end: 204
generative_answer: Robert De Niro
is_impossible: no

question: W którym roku Dawno temu w Ameryce weszło na ekrany?
answers: text: 1984
answer_end: 124
generative_answer: 1984
is_impossible: no

question: Czy Dawno temu w Ameryce trwało dłużej niż 3,5 godziny?
answers: text: 3,5-godzinna saga
answer_end: 444
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Co w Dawno temu w Ameryce docenił Vincent Canby?
is_impossible: yes
GAZ-M20 Pobieda

M-20 Pobieda (ros. М-20 «Победа») – samochód osobowy średniej klasy, skonstruowany w ZSRR i produkowany przez zakłady GAZ w latach 1946–1958. Od 1951 roku był także produkowany przez warszawską FSO, jako Warszawa. Był pierwszym samochodem osobowym skonstruowanym w ZSRR bez bezpośredniego wzorca zagranicznego.
Pobieda produkowana była jako 4-drzwiowy fastback lub kabriolet, istniał również wariant taksówki (M-20A) i wersja z napędem na cztery koła (M-72). Do napędu użyto benzynowego, dolnozaworowego silnika typu R4 oznaczonego kodem M-20, o pojemności 2,12 l i mocy 50-52 KM. Zblokowany był on z 3-biegową ręczną skrzynią biegów, przenoszącą napęd na oś tylną (w wersji M-72 – na obie osie). Wyprodukowano 241 497 samochodów z rodziny M-20, w tym 14 222 kabriolety, 37 492 taksówki i 4677 samochodów z napędem na cztery koła. Pobiedę zastąpiła produkowana od 1956 roku Wołga GAZ-21.

context: Pierwszy seryjny samochód M-20 wyprodukowano 28 czerwca 1946 roku. Do końca roku zbudowano jednak tylko 23 samochody, praktycznie ręcznie. W następnym roku uruchomiono produkcję taśmową i w 1947 powstało ich 601, a w 1948 – 4549. Jakość pierwszych serii jednak była niska i od jesieni 1948 na zarządzenie władz podjęto wysiłki w kierunku poprawy jakości produkcji. Wprowadzono liczne poprawki, ulepszając m.in. resory i gaźnik, zmieniono także przełożenie przekładni głównej z 4,7 na 5,125:1. Już wiosną 1947 dokonano drobnej modyfikacji nadwozia, zastępując atrapę chłodnicy w formie trzypiętrowej piramidy z poziomych żeber przez dwupiętrową. Masowa produkcja ruszyła w 1949 roku, w którym wyprodukowano równe 15 000. Początkowo samochody miały trzystopniową niezsynchronizowaną skrzynię biegów od GAZ M-1 z dźwignią w podłodze, a od 1950 roku – skrzynię od GAZ-12 ZIM ze zsynchronizowanym II i III biegiem i dźwignią przy kierownicy. W 1952 podniesiono nieznacznie moc silnika z 50 do 52 KM, na skutek modyfikacji zaworów dolotowych. Znak fabryczny z przodu maski i na tablicy przyrządów stanowił czerwony stylizowany emblemat „M20”, przypominający blanki kremla w Gorkim. Do modernizacji w 1955 roku wyprodukowano ok. 160 000 samochodów.
qas: question: Ile samochodów M-20 powstało w 1946?
answers: text: 23
answer_end: 106
generative_answer: 23
is_impossible: no

question: Czy w 1947 choć jeden M-20 został wyprodukowany ręcznie?
is_impossible: yes

question: Czy pierwsze serie M-20 były dobrej jakości?
answers: text: Jakość pierwszych serii jednak była niska
answer_end: 271
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Jakie wyłącznie 3 zmiany wprowadzono w M-20 od jesieni 1948?
is_impossible: yes

question: Ile M-30 wyprodukowano w 1949?
answers: text: 15 000
answer_end: 718
generative_answer: 15 000
is_impossible: no
In Flames

In Flames – szwedzki zespół muzyczny założony w 1990 roku w Göteborgu przez gitarzystę oraz jej lidera – Jespera Strömblada. In Flames razem z grupami Dark Tranquillity oraz At the Gates zapoczątkował nowy gatunek w muzyce znany obecnie jako melodic death metal. Grupa zaczęła zdobywać popularność po wydaniu w 1995 minialbumu Subterranean, uzyskując kontrakt z wytwórnią Nuclear Blast. Do tej pory zespół wydał dwanaście albumów studyjnych, natomiast A Sense of Purpose, wydany 4 kwietnia 2008 zadebiutował na 28. miejscu listy sprzedaży Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych. Łączny nakład sprzedanych albumów grupy przekroczył 2 000 000 egzemplarzy.

context: W 1997 roku muzycy z In Flames nagrali i wydali swoją trzecią płytę, Whoracle. Podobnie jak The Jester Race została nagrana w Studio Fredman przy pomocy Fredrika Nordströma. Po nagraniu albumu Glenn Ljungström oraz Johan Larsson nieoczekiwanie ogłosili swoje odejście z zespołu. Na czas trasy koncertowej z zespołem Dimmu Borgir ich miejsca zajęli Niklas Engelin (gitara) oraz Peter Iwers (bas). Po zakończeniu trasy obaj na stałe dołączyli do grupy. W nowym składzie In Flames odbył trasę koncertową po Europie oraz zagrał swoje dwa pierwsze koncerty w Japonii. Pod koniec tej trasy (1998) Engelin opuścił zespół.
qas: question: W którym roku stworzono Whoracle?
answers: text: 1997
answer_end: 6
generative_answer: 1997
is_impossible: no

question: Kto odszedł z zespołu po wydaniu Whoracle?
answers: text: Glenn Ljungström oraz Johan Larsson
answer_end: 228
generative_answer: Glenn Ljungström oraz Johan Larsson
is_impossible: no

question: Na jakim instrumencie gra Peter Iwers?
answers: text: bas
answer_end: 393
generative_answer: bas
is_impossible: no

question: W którym roku In Flames zagrał po raz pierwszy w Japonii?
is_impossible: yes

question: Kto jako ostatni z muzyków opuścił In Flames?
is_impossible: yes
Kamp (estetyka)

Kamp (także camp) – konwencja stylistyczna przypisująca pewnym rzeczom wartość dlatego, że są w złym guście, lub z powodu ich wymowy ironicznej. Jako część antyuniwersyteckiej obrony kultury popularnej w latach 60. XX wieku, estetyka kampu stała się popularna razem z szeroko upowszechniającymi się postmodernistycznymi poglądami na kulturę.

context: W 1964 roku Susan Sontag opublikowała głośny esej Notes on Camp, w którym zawarła refleksje na temat zjawiska kampu oraz kampowego pojmowania „złej sztuki” – kiczu. Istotą kampu według Sontag jest umiłowanie tego, co nienaturalne, a więc wszelkiej sztuczności i przesady. To rodzaj estetyzmu, czy raczej estetycznego sposobu widzenia, który nie widzi świata w kategoriach piękna, lecz w kategoriach sztuczności i stylizacji. Istnieje jednak nie tylko kampowy sposób patrzenia na rzeczy; można go rozpoznać w przedmiotach i wytworach kultury, a nawet w zachowaniach.
qas: question: Co jest kluczowym aspektem kampu, zdaniem autorki eseju Notes on Camp?
answers: text: umiłowanie tego, co nienaturalne, a więc wszelkiej sztuczności i przesady
answer_end: 270
generative_answer: umiłowanie tego, co nienaturalne, a więc wszelkiej sztuczności i przesady
is_impossible: no

question: Jak nazywała się praca Susan Sontah poruszająca zjawisko kampu?
answers: text: Notes on Camp
answer_end: 63
generative_answer: Notes on Camp
is_impossible: no

question: Co stanowiło treść znanego eseju autorstwa Susan Sontah?
answers: text: refleksje na temat zjawiska kampu oraz kampowego pojmowania „złej sztuki” – kiczu
answer_end: 163
generative_answer: refleksje na temat zjawiska kampu oraz kampowego pojmowania „złej sztuki” – kiczu
is_impossible: no

question: Przez pryzmat jakich kategorii odbierany jest świat za pośrednictwem kampu, zdaniem Susan Sontah?
answers: text: sztuczności i stylizacji
answer_end: 423
generative_answer: sztuczności i stylizacji
is_impossible: no

question: Czy istotnym elementem kiczu jest zdaniem Susan Sontah doświadczanie świata przez pryzmat jego piękna?
is_impossible: yes
75 mm armata wz. 1902/26

75 mm armata polowa wz. 1902/26 (prawosławna lub putiłówka) – armata polowa z okresu międzywojennego, powstała w Polsce poprzez modyfikacje rosyjskich armat wz. 1902. Głównym celem modyfikacji było przekalibrowanie armat do kalibru 75 mm, aby wykorzystywały one tę samą amunicję, co armaty wz. 1897. Armaty wz. 1902/26 w latach 30. XX wieku stanowiły podstawowe uzbrojenie dywizjonów artylerii konnej Wojska Polskiego, a także były wykorzystywane jako uzbrojenie pociągów pancernych oraz plutonów artylerii piechoty.

context: W starciach z niemieckimi czołgami armaty wz. 1902/26 okazały się bronią bardzo dobrą. Do celów przeciwpancernych najlepiej sprawdzały się granaty stalowe wz. 1915 lub wz. 1917. W przypadku tej amunicji często wystarczył sam wybuch w pobliżu pojazdu, aby go poważnie uszkodzić lub zniszczyć. Największą bitwą, podczas której użyto armat wz. 1902/26 jako broni przeciwpancernej była bitwa pod Mokrą. W rejonie tej wsi 1 września naprzeciwko siebie stanęły Wołyńska Brygada Kawalerii (z 2 Dywizjonem Artylerii Konnej w składzie) oraz 4. Dywizja Pancerna. Podczas bitwy 2 Dywizjon Artylerii Konnej zniszczył kilkadziesiąt niemieckich pojazdów.
qas: question: Czy armaty wz. 1902/26 były skuteczne?
answers: text: wz. 1902/26 okazały się bronią bardzo dobrą
answer_end: 85
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Jakich typów granatów używano przeciwpancernie?
answers: text: wz. 1915 lub wz. 1917
answer_end: 176
generative_answer: wz. 1915 lub wz. 1917
is_impossible: no

question: Czy granat musiał uderzyć w cel by go zniszczyć?
answers: text: wystarczył sam wybuch w pobliżu pojazdu
answer_end: 249
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: W jakiej wyłącznie bitwie użyto armat wz. 1902/26 przeciwpancernie?
is_impossible: yes

question: Jakie wojska zmierzyły się pod Mokrą?
answers: text: Wołyńska Brygada Kawalerii (z 2 Dywizjonem Artylerii Konnej w składzie) oraz 4. Dywizja Pancerna
answer_end: 551
generative_answer: Wołyńska Brygada Kawalerii (z 2 Dywizjonem Artylerii Konnej w składzie) oraz 4. Dywizja Pancerna
is_impossible: no
Miodowe lata

Miodowe lata – polski serial komediowy emitowany na antenie telewizji Polsat od 13 października 1998 roku do 20 grudnia 2003, oparty na amerykańskim oryginale zatytułowanym The Honeymooners i Jackie Gleason Show.
Odcinki serialu nagrywane były w Teatrze Żydowskim w Warszawie, na obrotowej scenie, dzięki której możliwa była szybka zmiana scenografii pomiędzy scenami.
W skład serialu wchodzą zarówno adaptacje oryginalnych, amerykańskich scenariuszy (The Honeymooners – Classic 39: odcinki 1, 3–32, 34–35, 37–39, 46, 50, The Honeymooners – The Lost Episodes: 2, 33, 36, 41–42, 44, 47–49, 51–54, 56–57, 59–60, 70–71, 74, 78–80, 83–84, 90), jak i odcinki autorskie (pozostałe).
Serial doczekał się 17–odcinkowej kontynuacji serialu pod tytułem Całkiem nowe lata miodowe, która została wyemitowana jesienią 2004 roku, w nieco zmienionej konwencji.

context: Czołówka serialu przedstawia kierującego tramwajem (13N nr 494+569) linii 18 Karola Krawczyka, który rzuca Tadeuszowi Norkowi kanapkę do otworu kanalizacyjnego. Następne ujęcia pokazują ich żony oraz kabinę motorniczego. Wszyscy główni bohaterowie spotykają się, a następnie wracają do domu. Całości towarzyszy muzyka z katarynki (była charakterystycznym elementem produkcji) – serialowe postacie bardzo często nuciły lub gwizdały melodię z czołówki. W odcinkach nieadaptowanych (polskiego autorstwa) w scenie rozmowy dwóch głównych bohaterów w tramwaju pojawia się plansza z autorami scenariusza. Brakuje jej natomiast w odcinkach adaptowanych, w których odpowiednia informacja znajduje się w napisach końcowych.
qas: question: Co Krawczyk podaje Norkowi podczas sekwencji otwierającej Miodowe Lata?
answers: text: kanapkę
answer_end: 133
generative_answer: kanapkę
is_impossible: no

question: Z jakiego urządzenia pochodzi podkład muzyczny do czołówki?
answers: text: katarynki
answer_end: 329
generative_answer: katarynki
is_impossible: no

question: Czy bohaterom serialu zdarza się nucić muzykę wykorzystaną w czołówce Miodowych Lat?
answers: text: serialowe postacie bardzo często nuciły lub gwizdały melodię z czołówki
answer_end: 449
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: W którym momencie adaptowanych odcinków pojawiają się nazwiska autorów scenariusza?
answers: text: w napisach końcowych
answer_end: 712
generative_answer: w napisach końcowych
is_impossible: no

question: Tadeusz Norek jest motorniczym tramwaju o jakim numerze linii?
is_impossible: yes
Dobrosława Miodowicz-Wolf

Dobrosława Miodowicz-Wolf, pseud. Mrówka (ur. 18 sierpnia 1953 w Krakowie, zm. 10 sierpnia 1986 na K2) – polska alpinistka i himalaistka, etnograf, pracowniczka Muzeum Etnograficznego w Warszawie. Córka polityka i działacza związkowego Alfreda Miodowicza oraz siostra polityka Konstantego Miodowicza, żona wspinacza Jana Wolfa. Zginęła w Karakorum podczas zejścia po próbie zdobywania szczytu K2.
Była instruktorem taternickim, od 1983 również trenerem alpinizmu.

context: W Alpach Miodowicz-Wolf wspinała się od 1976, kiedy dokonała drugiego przejścia drogą Guillota na Mont Blanc du Tacul. W tymże roku przeszła też drogę Philipp-Flamm na północno-zachodniej ścianie Punta Tissi w Dolomitach. W 1978 pokonała drogę Coturiera na północnej ścianie Aiguille Verte (z B. Sienicką-Kalmusową), z Maciejem Berbeką przeszła drogę Voie Major na wschodniej ścianie Mont Blanc. W kolejnym roku w ciągu czterech dni przeszła Drogę przewodników na północnej ścianie Petit Dru, zaś w Dolomitach pokonała Vinatzer na południowej ścianie Marmolada di Rocca oraz Via Paolo VI na Filarze Tofany.
qas: question: Gdzie położona była trasa Philipp-Flamm?
answers: text: na północno-zachodniej ścianie Punta Tissi w Dolomitach
answer_end: 220
generative_answer: na północno-zachodniej ścianie Punta Tissi w Dolomitach
is_impossible: no

question: Jaki alpinista towarzyszył jej w spinaczce trasą Voie Major?
answers: text: Maciejem Berbeką
answer_end: 335
generative_answer: Maciej Berbeka
is_impossible: no

question: Jakie trasy znalazły się na liście jej alpinistycznych osiągnięć w 1978 roku?
answers: text: przeszła Drogę przewodników na północnej ścianie Petit Dru, zaś w Dolomitach pokonała Vinatzer na południowej ścianie Marmolada di Rocca oraz Via Paolo VI na Filarze Tofany
answer_end: 605
generative_answer: przeszła Drogę przewodników na północnej ścianie Petit Dru, zaś w Dolomitach pokonała Vinatzer na południowej ścianie Marmolada di Rocca oraz Via Paolo VI na Filarze Tofany
is_impossible: no

question: Jaką trasę udało jej się pokonać wraz z alpinistką o nazwisku Sienicka-Kalmusowa?
answers: text: drogę Coturiera na północnej ścianie Aiguille Verte
answer_end: 289
generative_answer: drogę Coturiera na północnej ścianie Aiguille Verte
is_impossible: no

question: W jakich górach rozpoczęła swoją karierę związaną ze wspinaczką?
is_impossible: yes
Czubajka kania

Czubajka kania (Macrolepiota procera (Scop.) Singer) – gatunek grzybów należący do rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae).

context: Czubajkę kanię łatwo uprawiać w ogrodzie. Preferuje miejsca słoneczne lub lekko zacienione i obniżenia terenu, w których zbiera się woda spływowa. Uprawia się ją na płytkiej pryzmie z odpadów drewnianych, trocin i liści, którą należy regularnie zasilać dodatkową biomasą, np. skoszoną trawą, gałęziami itp. Grzybnię zaszczepia się na pryzmie przy użyciu zarodników zebranych bezpośrednio z dojrzałych kapeluszy lub poprzez dolne części trzonu, zawierające fragmenty grzybni. Czubajka kania jest też przyjazna mrówkom i można w ten sam sposób zaszczepiać mrowiska gatunków z rodzaju Formica.
qas: question: Czy Czubajka Kania wymaga specjalnych warunków upraw?
answers: text: Czubajkę kanię łatwo uprawiać w ogrodzie
answer_end: 40
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Jakie są optymalne warunki dla Czubajki Kani?
answers: text: miejsca słoneczne lub lekko zacienione i obniżenia terenu
answer_end: 109
generative_answer: miejsca słoneczne lub lekko zacienione i obniżenia terenu
is_impossible: no

question: Co może stanowić uzupełnienie biomasy dla Czubajki Kani?
answers: text: skoszoną trawą, gałęziami
answer_end: 301
generative_answer: Skoszona trawa, gałęzie
is_impossible: no

question: Jaki gatunek mrówek nie jest przyjazny dla Czubajki Kani?
is_impossible: yes

question: Z jakich elementów Czubajki Kani pozyskuje się materiał do rozrodu grzyba?
answers: text: z dojrzałych kapeluszy lub poprzez dolne części trzonu
answer_end: 442
generative_answer: z dojrzałych kapeluszy lub poprzez dolne części trzonu
is_impossible: no
Transport kolejowy w Koninie

Początki kolei w Koninie sięgają pierwszej dekady XX wieku, kiedy to w ówczesnej wsi Gosławice powstała wąskotorowa linia kolejowa dowożąca buraki do Cukrowni Gosławice. W obecnych granicach miasta znajduje się jedna stacja i osiem przystanków normalnotorowych, z czego tylko jeden obsługuje pasażerów. Przez stację Konin przebiega międzynarodowa linia kolejowa E 20 (Berlin – Moskwa).

context: Pięć lat po rozbiórce torów wąskotorowych, rozpoczęto działania mające na celu ponowne połączenie koleją północnej części regionu z centrum Konina. Do połowy 1974 roku otwarto jednotorową, niezelektryfikowaną linię kolejową ze stacji Konin na północ, przez ówczesne miejscowości Maliniec, Gosławice, Pątnów do Kazimierza Biskupiego. 15-kilometrowa normalnotorowa linia oznaczona przez PKP numerem 388 miała na celu dowóz pracowników do odkrywek KWB Konin, elektrowni Konin i Pątnów, huty aluminium oraz Fabryki Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego.
qas: question: Co miały na celu prace przeprowadzone kilka lat po demontażu linii wąskotorowej?
answers: text: ponowne połączenie koleją północnej części regionu z centrum Konina
answer_end: 146
generative_answer: ponowne połączenie koleją północnej części regionu z centrum Konina
is_impossible: no

question: Jak przebiegała trasa linii, która została włączona do użytku w pierwszej połowie 1974 roku?
answers: text: ze stacji Konin na północ, przez ówczesne miejscowości Maliniec, Gosławice, Pątnów do Kazimierza Biskupiego
answer_end: 331
generative_answer: ze stacji Konin na północ, przez ówczesne miejscowości Maliniec, Gosławice, Pątnów do Kazimierza Biskupiego
is_impossible: no

question: Do jakich lokalizacji miała dowozić robotników linia nr 388?
answers: text: odkrywek KWB Konin, elektrowni Konin i Pątnów, huty aluminium oraz Fabryki Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego
answer_end: 542
generative_answer: odkrywek KWB Konin, elektrowni Konin i Pątnów, huty aluminium oraz Fabryki Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego
is_impossible: no

question: Jaki numer nosiła wąskotorowa linia rozmontowana przed 1974 rokiem?
is_impossible: yes
Kodeks 087

Kodeks 087 (Gregory-Aland no. 087), ε 27 (von Soden) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VI wiek. Dwie karty kodeksu przechowywane są w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej w Petersburgu, pozostałe w Klasztorze Świętej Katarzyny na Synaju. Rękopis zachował się we fragmentarycznej kondycji, poszczególne jego partie odkrywane były kilkakrotnie na Synaju.
Rękopis cytowany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu, a jego tekst zaliczany jest do II kategorii Alanda.

context: Kodeks został odkryty przez arcybiskupa Porfiriusza (Uspienskiego), podczas jego wizyty na Synaju. Przywiózł on jedną kartę kodeksu do Petersburga w 1858 roku (zawiera tekst J 18,29-35). Inną kartę kodeksu przywiózł Tischendorf w 1859 roku (zawiera tekst Mt 21,19-24). Tischendorf zbadał przywiezioną przez siebie kartę i sporządził krótki jej opis. Tischendorf cytuje kodeks w VII wydaniu swego Nowego Testamentu (oznacza przy pomocy siglum N). Kartę tę badał następnie Eduard de Muralt, który zacytował dwa jej warianty tekstowe (ΧΧΙ,19 – ΧΡΗΜΑΗΣΥ ΚΕΚΑΙ; 23 – ΥΜΙΝΕΡΩ ΕΝ ΠΟΙΑ).
qas: question: W jakich okolicznościach Porifiriusz natrafił na Kodeks 087?
answers: text: podczas jego wizyty na Synaju
answer_end: 97
generative_answer: podczas jego wizyty na Synaju
is_impossible: no

question: Jaki duchowny odnalazł Kodeks 087?
answers: text: arcybiskupa Porfiriusza
answer_end: 51
generative_answer: arcybiskup Porifiriusz
is_impossible: no

question: Czy arcybiskup Porifiriusz przetransportował cały kodeks do Petersburga?
answers: text: Przywiózł on jedną kartę kodeksu do Petersburga w 1858 roku
answer_end: 158
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Jaki fragment pisma znajduje się na karcie Kodeksu 087 przewiezionego do Tischendorf?
is_impossible: yes

question: W jakim tekście treść Kodeksu 087 przytaczana jest przez Tischendorfa?
answers: text: VII wydaniu swego Nowego Testamentu
answer_end: 413
generative_answer: VII wydaniu jego Nowego Testamentu
is_impossible: no
Krążowniki lekkie typu Swietłana

Krążowniki typu Swietłana – typ rosyjskich, następnie radzieckich krążowników lekkich.
Budowę czterech okrętów tego typu rozpoczęto jeszcze przed I wojną światową dla marynarki wojennej Imperium Rosyjskiego, lecz z powodu wojny i sytuacji wewnętrznej w Rosji, dopiero w 1928 roku ukończono tylko jeden okręt dla marynarki ZSRR – „Profintern”, przemianowany później na „Krasnyj Krym”. Dwa okręty przebudowano na zbiornikowce, a ostatniego nie ukończono.
Pochodnym typem były większe krążowniki typu Admirał Nachimow, w części literatury zaliczane również do typu Swietłana. Były to jedyne typy lekkich krążowników carskiej Rosji.

context: Kazamatowe rozmieszczenie artylerii na krążownikach było rzadkością już w momencie ich projektowania. W toku wojny z kolei pojawiły się brytyjskie krążowniki uzbrojone w znacznie bardziej racjonalnie rozmieszczone działa 152 mm, z możliwością strzelania wszystkich dział na obie burty. W efekcie, na skutek długiej budowy i ukończenia według pierwotnego projektu, w momencie wejścia do służby typ Swietłana był już zdecydowanie przestarzały, posiadając w szczególności nieracjonalnie rozmieszczone uzbrojenie, o stosunkowo małym kalibrze. Nowo budowane w okresie międzywojennym krążowniki były też na ogół szybsze. Niemniej jednak, „Krasnyj Krym” pełnił użyteczną służbę podczas II wojny światowej, będąc używany do wspierania operacji lądowych i amfibijnych. Nie spotykał się przy tym z przeciwnikami na morzu z uwagi na brak większych okrętów wroga na Morzu Czarnym.
qas: question: Dlaczego krążowniki tego typu były przestarzałe od początku swojego istnienia?
answers: text: na skutek długiej budowy i ukończenia według pierwotnego projektu
answer_end: 362
generative_answer: na skutek długiej budowy i ukończenia według pierwotnego projektu
is_impossible: no

question: Jaka właściwość brytyjskich okrętów była główną przyczyną ich przestarzałej natury?
is_impossible: yes

question: W jakim celu wykorzystywano krążownik „Krasnyj Krym” w trakcie drugiej wojny światowej?
answers: text: do wspierania operacji lądowych i amfibijnych
answer_end: 758
generative_answer: do wspierania operacji lądowych i amfibijnych
is_impossible: no

question: Dlaczego w ramach służby podczas II wojny światowej „Krasnyj Krym” nie natrafiał na morzu na żadnych przeciwników?
answers: text: z uwagi na brak większych okrętów wroga na Morzu Czarnym
answer_end: 867
generative_answer: z uwagi na brak większych okrętów wroga na Morzu Czarnym
is_impossible: no

question: Czy żaden z krążowników typu Swietłana nie brał aktywnego udziału w drugiej wojnie światowej?
answers: text: Niemniej jednak, „Krasnyj Krym” pełnił użyteczną służbę podczas II wojny światowej
answer_end: 697
generative_answer: nie
is_impossible: no
Watatsumi

Watatsumi (jap. 海神・綿津見 Bóg Mórz), znany również jako Ryūjin (jap. 龍神 Smoczy Bóg) – władca mórz i oceanów w mitologii japońskiej. Mieszkał w znajdującym się na dnie morza Ryūgū-jō (jap. 龍宮城 Smoczy Pałac), gdzie trzymał cudowną perłę, za pomocą której mógł kontrolować przypływy i odpływy. Według Nihon-shoki był dzieckiem Izanami i Izanagiego, w późniejszych legendach został utożsamiony z postacią boga-smoka Ryūjina. Córki władcy mórz zostały żonami dzieci Ninigiego, dzięki czemu potomkowie Amaterasu nie musieli siłą podporządkowywać sobie podwodnego świata.

context: Pewnego dnia do pałacu Watatsumiego zawitał Hoori, syn Ninigiego, który szukał w głębinach zaginionego haczyka starszego brata Hoderiego. Potomek Amaterasu zakochał się w Toyotama-hime i ożenił się z nią. Według Nihon-shoki władca mórz chciał sprawdzić kandydata do ręki córki, czy rzeczywiście jest on potomkiem bogów niebiańskich. Przygotował dla niego specjalne trzystopniowe siedzisko i przyglądał się, czy zalotnik będzie potrafił usiąść na nim zgodnie z zasadami niebiańskiej etykiety. Syn Ninigiego bez problemu sprostał temu zadaniu – najpierw na pierwszym stopniu oczyścił swoje stopy, na następnym pochylił się i oparł ręce, a potem usiadł dostojnie na ostatnim podwyższeniu. Widząc to Watatsumi nie miał już wątpliwości co do pochodzenia zięcia i zgodził się wydać mu córkę za żonę.
qas: question: W jaki sposób Watatsumi miał sprawdzić, czy jego przyszły zięć nie oszukuje co do swojego pochodzenia?
answers: text: Przygotował dla niego specjalne trzystopniowe siedzisko i przyglądał się, czy zalotnik będzie potrafił usiąść na nim zgodnie z zasadami niebiańskiej etykiety
answer_end: 490
generative_answer: przygotował dla niego specjalne trzystopniowe siedzisko i przyglądał się, czy zalotnik będzie potrafił usiąść na nim zgodnie z zasadami niebiańskiej etykiety
is_impossible: no

question: W jaki sposób jego przyszły zięć zajął miejsce na przygotowanym krześle?
answers: text: najpierw na pierwszym stopniu oczyścił swoje stopy, na następnym pochylił się i oparł ręce, a potem usiadł dostojnie na ostatnim podwyższeniu
answer_end: 684
generative_answer: najpierw na pierwszym stopniu oczyścił swoje stopy, na następnym pochylił się i oparł ręce, a potem usiadł dostojnie na ostatnim podwyższeniu
is_impossible: no

question: Czego władcą był Watatsumi?
answers: text: mórz
answer_end: 235
generative_answer: mórz
is_impossible: no

question: Z kim spokrewniony miał być mąż Toyotame-hime?
answers: text: bogów niebiańskich
answer_end: 331
generative_answer: bogami niebiańskimi
is_impossible: no

question: W jaki sposób Hoori trafił do pałacu Watatsumiego?
answers: text: szukał w głębinach zaginionego haczyka starszego brata Hoderiego
answer_end: 136
generative_answer: szukał w głębinach zaginionego haczyka starszego brata Hoderiego
is_impossible: no