9K720 Iskander

Iskander (NATO: SS-26 Stone) – lądowy pocisk balistyczny krótkiego zasięgu (SRBM) na mobilnej platformie samochodowej z wyrzutnią typu TEL. Iskander przeznaczony jest do wykonywania uderzeń na ważne cele lądowe, znajdujące się w strefie operacyjno-taktycznej ugrupowania wojsk przeciwnika (środki ogniowe, samoloty i śmigłowce na lotniskach, węzły łączności, stanowiska dowodzenia itp.) oraz obiekty infrastruktury cywilnej.

context: Pierwsze próby pojedynczych elementów nowego systemu przeprowadzono w latach 1989-1990 na poligonie nr 4 pod Kapustin Jarem, pierwszy start technologiczny prototypu pocisku wykonano w 1991 r., zaś pierwszy start doświadczalny pocisku systemu Iskander miał miejsce 25 października 1995 roku. Pierwotnie system ten nazywano na Zachodzie SS-21 Scarab mod.C, czyli jako kolejną wersję Toczki, dopiero po pewnym czasie przypisano mu nowe oznaczenie SS-X-26 Stone. Próby państwowe zostały zakończone w 2004 roku i w 2007 Iskander formalnie wszedł na uzbrojenie rosyjskich sił zbrojnych.
Do 2015 Rosja planuje wyprodukować 60 seryjnych wyrzutni Iskander.
qas: question: Czy od 2007 roku system ten stanowił element wyposażenia rosyjskiej armii?
answers: text: i w 2007 Iskander formalnie wszedł na uzbrojenie rosyjskich sił zbrojnych
answer_end: 579
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Czy powstanie tego systemu planowano już w latach 80.?
answers: text: Pierwsze próby pojedynczych elementów nowego systemu przeprowadzono w latach 1989-1990
answer_end: 86
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Gdzie po raz pierwszy odpalono kompletny system?
is_impossible: yes

question: Ile systemów tego typu wyprodukowali do 2015 roku Rosjanie?
is_impossible: yes

question: Jak początkowo określany był ten system w państwach zachodnich?
answers: text: SS-21 Scarab mod.C
answer_end: 353
generative_answer: SS-21 Scarab mod.C
is_impossible: no

context: Iskander jest pociskiem balistycznym o długości 7,3 m, średnicy 0,92 m i masie startowej od 3800 kg do 4020 kg, w zależności od ładunku. Wysoka prędkość pozwala mu przełamywać obronę antyrakietową. Iskander porusza się po spłaszczonej trajektorii lotu poniżej wysokości 50 km. Potrafi wykonywać manewry z przeciążeniem 30 g w fazie końcowej (terminal phase), utrudniając przechwycenie przez systemy obronne. Iskander może przenosić głowice konwencjonalne o masie od 480 kg do 720 kg. Może też prawdopodobnie przenosić głowice termojądrowe, jednak jawnie nie zostało to potwierdzone. System naprowadzania zapewnia mu celność CEP: 10-30 metrów (wersja Iskander-E). Pocisk przewożony jest i wystrzeliwany z samochodowej dwuprowadnicowej wyrzutni typu TEL 9P78, zaprojektowanej przez Centralne Biuro Konstrukcyjne Titan w Wołgogradzie.
qas: question: Od czego zależy masa startowa Iskandra?
answers: text: ładunku
answer_end: 135
generative_answer: ładunku
is_impossible: no

question: Jaka właściwość umożliwia mu przełamywanie obrony rakietowej?
answers: text: Wysoka prędkość
answer_end: 152
generative_answer: Wysoka prędkość
is_impossible: no

question: Co pozwala mu na unikanie systemów ochoronnych?
answers: text: manewry z przeciążeniem 30 g w fazie końcowej
answer_end: 340
generative_answer: manewry z przeciążeniem 30 g w fazie końcowej
is_impossible: no

question: Skąd można wystrzelić Iskandra?
answers: text: z samochodowej dwuprowadnicowej wyrzutni typu TEL 9P78
answer_end: 756
generative_answer: z samochodowej dwuprowadnicowej wyrzutni typu TEL 9P78
is_impossible: no

question: Jaki sprzęt może skutecznie zestrzelić Iskandra?
is_impossible: yes