Bortezomib

Bortezomib (łac. bortezomibum) – organiczny związek chemiczny, dwupeptydowa pochodna kwasu borowego, będąca silnym i odwracalnym inhibitorem proteasomu 26S (kompleksu białkowego odpowiadającego za degradację białek komórkowych).
Bortezomib jest pierwszym i, jak dotąd, jedynym wprowadzonym do leczenia inhibitorem proteasomu. W badaniach klinicznych II fazy stwierdzono istotną odpowiedź na leczenie u ponad 1/3 pacjentów z zaawansowanym szpiczakiem mnogim. Na tej podstawie amerykańska Agencja Żywności i Leków w dniu 13 maja 2003 roku zarejestrowała bortezomib w trybie przyspieszonym ze wskazaniem leczenia szpiczaka mnogiego u chorych, u których po zastosowaniu co najmniej dwóch schematów leczenia nastąpił nawrót choroby. Następnie Agencja Żywności i Leków zatwierdziła również leczenie chłoniaka z komórek płaszcza bortezomibem u pacjentów, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden cykl leczenia.

context: W drugim przypadku, skuteczność bortezomibu w porównaniu z deksametazonem oceniano w dwóch badaniach klinicznych III fazy, w których podawano bortezomib w standardowej dawce 1,3 mg/m². Obejmowało ono 669 pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, którzy wcześniej byli leczeni za pomocą od 1 do 3 programów terapeutycznych lub którzy leczeni byli za pomocą przynajmniej dwóch programów terapii i u których podczas stosowania ostatniego z nich nastąpiła progresja choroby. Badania wykazały, że stosowanie bortezomibu znamiennie wydłuża medianę przeżycia z ponad 8 miesięcy (deksametazon) do 17 miesięcy (bortezomib). Odsetek osób, które odpowiedziały na leczenie również poprawił się znamiennie – z 18% (deksametazon) do 38% (bortezomib). Całkowitą odpowiedź na leczenie zanotowano u 6% w porównaniu z <1% w przypadku deksametazonu.
qas: question: Na jaką chorobę cierpieli ludzie poddani badaniu?
answers: text: szpiczakiem mnogim
answer_end: 267
generative_answer: Na szpiczaka mnogiego
is_impossible: no

question: U ilu procent ludzi organizm całkowicie odpowiedział na leczenie przy użyciu bortezomibu?
answers: text: 6
answer_end: 806
generative_answer: 6
is_impossible: no

question: W ilu pacjentów nastąpiła progresja choroby po zażyciu deksametazonu?
is_impossible: yes

question: W jakiej dawce pacjenci przyjmowali bortezomib?
answers: text: 1,3 mg/m²
answer_end: 183
generative_answer: 1,3 mg/m²
is_impossible: no

question: Ilu pacjentów brało udział w badaniu klinicznym nad skutecznością działania bortezomibu?
answers: text: 669
answer_end: 203
generative_answer: 669
is_impossible: no

context: Spośród 193 chorych (9 pacjentów zmarło) u 4% uzyskano całkowitą odpowiedź na leczenie, u 6% – odpowiedź prawie całkowitą, u 18% – odpowiedź częściową, u 7% – odpowiedź minimalną. Całkowity odsetek pacjentów, którzy zareagowali na leczenie, wyniósł 35%. Wykazano również, że u 18% chorych opornych na leczenie deksametazonem uzyskano zwiększenie skuteczności leczenia tym lekiem, co może świadczyć o tym, że bortezomib znosi częściowo tę oporność.
W innym badaniu II fazy, prowadzonym przez zespół Jagannatha, badano rezultaty leczenia bortezomibem u 54 pacjentów chorujących na szpiczaka mnogiego, którzy mieli nawrót choroby lub wykazywali oporność na terapię pierwszego rzutu. Chorych podzielono na dwie grupy, a następnie podawano im bortezomib w dawce 1,0 lub 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez 2 tygodnie, co 3 tygodnie, przez maksymalnie 8 cykli. Deksametazon włączano do leczenia u osób z chorobą stabilną/postępującą po odpowiednio 4 lub 2 cyklach. Całkowitą odpowiedź uzyskano u 2 pacjentów, a częściową u 8. W połączeniu z deksametazonem, bortezomib wykazywał skuteczność rzędu 50% (jako suma odpowiedzi całkowitych i częściowych). Randomizowane, wieloośrodkowe badanie APEX (assessment of proteasome inhibition for extending remissions) wykazało większą skuteczność bortezomibu stosowanego w monoterapii w porównaniu z deksametazonem w dużych dawkach.
qas: question: Jaka część chorych otrzymała poszczególne rodzaje odpowiedzi na leczenie deksametazonem?
answers: text: 4% uzyskano całkowitą odpowiedź na leczenie, u 6% – odpowiedź prawie całkowitą, u 18% – odpowiedź częściową, u 7% – odpowiedź minimalną
answer_end: 178
generative_answer: 4% uzyskano całkowitą odpowiedź na leczenie, u 6% – odpowiedź prawie całkowitą, u 18% – odpowiedź częściową, u 7% – odpowiedź minimalną
is_impossible: no

question: Na jakie schorzenie cierpiały osoby badane przez Jagannatha?
answers: text: szpiczaka mnogiego
answer_end: 597
generative_answer: szpiczaka mnogiego
is_impossible: no

question: Jak wyglądało dawkowanie bortezomibu u osób badanych przez Jagannatha?
answers: text: 1,0 lub 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez 2 tygodnie, co 3 tygodnie, przez maksymalnie 8 cykli
answer_end: 872
generative_answer: 1,0 lub 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez 2 tygodnie, co 3 tygodnie, przez maksymalnie 8 cykli
is_impossible: no

question: U osób z jakim rodzajem choroby deksametazon został wprowadzony do leczenia na pewnym etapie?
answers: text: stabilną/postępującą
answer_end: 945
generative_answer: stabilną/postępującą
is_impossible: no

question: Jak nazywała się metoda badania, która wykazała, że bortezomib stosowany w monoterapii jest mniej skuteczny niż deksametazon podawany w dużym natężeniu?
is_impossible: yes