Tenryū (1918)

Tenryū (jap. 天龍) – krążownik lekki japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej z okresu międzywojennego i drugiej wojny światowej. Należał do pierwszego typu krążowników lekkich marynarki japońskiej, nazwanego od niego typem Tenryū, składającego się z dwóch okrętów. Wszedł do służby w 1919 roku. Brał udział w wojnie chińsko-japońskiej w latach 30., a następnie w początkowych walkach II wojny światowej na Pacyfiku w latach 1941–1942, w tym bitwie o Wake i działaniach w rejonie Wysp Salomona i Nowej Gwinei. Został zatopiony 18 grudnia 1942 roku przez amerykański okręt podwodny USS „Albacore” u wybrzeży Nowej Gwinei.
„Tenryū” był stosunkowo małym krążownikiem, którego uzbrojenie główne stanowiły cztery działa kalibru 140 mm i sześć wyrzutni torpedowych. Jego wyporność standardowa wynosiła 3230 ts, a pełna 4752 ton. Napędzały go turbiny parowe, pozwalające na osiąganie prędkości ponad 33 węzłów.

context: Od drugiej połowy lat 30. zrezygnowano z wykorzystywania krążowników „Tenryū” i „Tatsuta” jako liderów flotylli niszczycieli, z uwagi na ich wiek i niewystarczającą już prędkość dla nowych niszczycieli, i odtąd oba okręty na ogół służyły już razem. 20 listopada 1936 roku weszły w skład 10. Eskadry 3. Floty, służącej na wodach Chin (w miejsce krążownika „Kuma”). Przed udaniem się tam, mostki okrętów osłonięto blachami ze stali Dücol, dla ochrony przeciwodłamkowej. Pełniły następnie służbę na wodach północnych Chin, a po agresji japońskiej, od połowy 1937 roku wspierały działania wojsk lądowych w rejonie Szanghaju i uczestniczyły w blokadzie morskiej wybrzeża. W lipcu 1937 roku wzmocniono nieco uzbrojenie przeciwlotnicze „Tenryū”, montując dwa wkm kalibru 13,2 mm na platformach po bokach pierwszego komina. 10 maja 1938 roku „Tenryū” uczestniczył w desancie 5. Floty w Xiamen (z krążownikami „Myōkō”, „Tama”, „Tatsuta”, „Nagara”, lotniskowcem „Kaga” i innymi okrętami). 1 lipca 1938 roku ich eskadrę przeniesiono do 5. Floty i oba okręty wspierały następnie desanty w rejonie Kantonu. Oba bliźniacze krążowniki operowały na wodach chińskich do 14 grudnia 1938 roku, kiedy wróciły do Japonii do rezerwy („Tenryū” – do Kure). Planowano wówczas przebudowę ich na krążowniki przeciwlotnicze, uzbrojone w 8 dział uniwersalnych kalibru 127 mm, lecz ostatecznie zrezygnowano z tego i 1 grudnia 1939 roku przeniesiono oba do bazy Maizuru, gdzie „Tenryū” został okrętem strażniczym i szkolnym dla szkoły inżynierów marynarki.
qas: question: Jak nazywały się okręty, które ze względu na wiek służyły razem?
answers: text: „Tenryū” i „Tatsuta”
answer_end: 89
generative_answer: „Tenryū” i „Tatsuta”
is_impossible: no

question: Czy nowe niszczyciele miały większą prędkość od ich poprzedników?
answers: text: niewystarczającą już prędkość dla nowych niszczycieli
answer_end: 201
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Na jakich wodach działała 10. Eskadra 3. Floty?
answers: text: Chin
answer_end: 332
generative_answer: Chin
is_impossible: no

question: Czy „Tenryū” był modernizowany?
answers: text: W lipcu 1937 roku wzmocniono nieco uzbrojenie przeciwlotnicze „Tenryū”
answer_end: 737
generative_answer: tak
is_impossible: no

question: Kiedy „Tenryū” całkowicie zakończył swoją służbę?
is_impossible: yes