USS Wainwright (DD-62)

USS Wainwright (Destroyer No. 62), później (DD-62) – amerykański niszczyciel typu Tucker zbudowany dla United States Navy w czasie I wojny światowej. Po wojnie służył w United States Coast Guard. Nazwa okrętu pochodziła od Jonathana Wainwrighta, jego kuzyna Richarda Wainwrighta, i jego syna Jonathana Wainwrighta Jr.
Stępkę okrętu położono w stoczni New York Shipbuilding w Camden, w stanie New Jersey we wrześniu 1914 r., zwodowano go w czerwcu następnego roku. Okręt miał ponad 96 metrów długości i 9,1 metra szerokości. Jego standardowa wyporność to 1090 długich ton (1110 t). Był uzbrojony w 4 działa kal. 102 mm i 8 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm. Napęd stanowiły dwie turbiny parowe, które pozwalały na rozpędzenie go do prędkości 30 węzłów.
Wszedł do służby w maju 1916 roku i służył w pobliżu wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach. Po przystąpieniu przez Stany Zjednoczone w kwietniu 1917 roku do I wojny światowej, okręt należał do pierwszej eskadry niszczycieli amerykańskich wysłanych na wody europejskie. Patrolował Morze Irlandzkie, bazując w Queenstown. Przeprowadził kilka nieudanych ataków na U-booty i ratował rozbitków z kilku statków zatopionych przez okręty niemieckie.
Po powrocie do Stanów Zjednoczonych po wojnie „Wainwright” prowadził operacje wraz z innymi niszczycielami Floty Atlantyckiej do maja 1922 roku, gdy został wycofany ze służby. W kwietniu 1926 roku został przekazany United States Coast Guard w ramach wzmocnienia tej formacji po wprowadzeniu prohibicji (patrole rumowe). Operował pod nazwą USCGC Wainwright (CG-24) do kwietnia 1934 roku, gdy został zwrócony Marynarce. Sprzedano go na złom w sierpniu 1934 roku.

context: Przez kolejny miesiąc okręt prowadził rutynowe patrole. Kolejny raz wziął udział w akcji rankiem 18 października, gdy znowu otrzymał rozkaz udania się do Helvick Head w celu polowania na okręt podwodny wroga. Niszczyciel dotarł w nakazany rejon około 11:15 i przez ponad dwie godziny poszukiwał śladów obecności nieprzyjaciela. O 13:58 spostrzegł kiosk okrętu w odległości 1500 jardów od prawej burty od dziobu. Wróg manewrował w celu zajęcia pozycji do ataku torpedowego, ale po tym, jak „Wainwright” ruszył do ataku, zanurzył się. Gdy niszczyciel dotarł na miejsce, gdzie spodziewał się zastać U-boota, zrzucił bombę głębinową i boję, by oznaczyć pozycję. Następnie systematycznie krążył wokół tego miejsca, poszukując wroga w promieniu 20 mil. Nie znalazł jednak nic do 04:00 następnego ranka, zrezygnował więc i udał się do Queenstown.
qas: question: Jaki był powód wykonywania manewrów przez okręt nieprzyjaciela?
answers: text: w celu zajęcia pozycji do ataku torpedowego
answer_end: 471
generative_answer: w celu zajęcia pozycji do ataku torpedowego
is_impossible: no

question: Czy okrętowi udało się wypatrzyć wroga?
answers: text: Nie znalazł jednak nic do 04:00 następnego ranka, zrezygnował więc
answer_end: 813
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Kiedy wróg dokonał ataku torpedowego?
is_impossible: yes

question: W jakim celu okręt zrzucił bombę i boję?
answers: text: by oznaczyć pozycję
answer_end: 656
generative_answer: by oznaczyć pozycję
is_impossible: no

question: Jakie było ogólne przeznaczenie okrętu?
answers: text: prowadził rutynowe patrole
answer_end: 54
generative_answer: prowadził rutynowe patrole
is_impossible: no