Judeochrześcijanie

Judeochrześcijanie – w pierwotnym chrześcijaństwie wyznawcy wywodzący się ze społeczności żydowskiej wraz z prozelitami, zachowujący judaistyczne tradycje, ryty i pobożność. Byli wówczas traktowani jako jeden z odłamów judaizmu. W pierwszym stadium rozwoju chrześcijaństwa judeochrześcijaństwo było jedyną jego formą. Później grupa ta stanowiła większość we wspólnocie chrześcijańskiej. Na osobę i działalność Jezusa z Nazaretu patrzyli przez pryzmat Biblii hebrajskiej, z interpretacją opartą na judaistycznej metodologii i argumentacji. Środowisko judeochrześcijan było pod względem socjologicznym i doktrynalnym bardzo złożone. Grupa obejmowała wielu autorów Nowego Testamentu i wyznawców z gmin pierwszych chrześcijan, ale z czasem judeochrześcijanie znaleźli się w mniejszości. Podczas zgromadzenia na Soborze jerozolimskim apostołowie ustalili, że chrześcijanie są wolni od obowiązku zachowywania szczegółowych kultowych przepisów Prawa Mojżeszowego, co spowodowało uwolnienie nowej religii od nakazów i religijnych praktyk judaizmu. Gdy po wojnie żydowskiej (66–73) społeczność żydowska konsolidowała się wokół tradycji faryzejskiej, judeochrześcijanie zaczęli być wykluczani z gmin żydowskich. Wraz ze wzrostem liczebności chrześcijan w świecie greckim następowała sukcesywna asymilacja judeochrześcijan do społeczności chrześcijańskiej. Z części grup judeochrześcijan wyodrębniały się nowe wspólnoty (ebionici, nazarejczycy, elkezaici, nikolaici i szymonianie). Sukcesywnie aż po IV wiek wspólnoty judeochrześcijańskie schodziły na boczny tor chrześcijaństwa. Ostateczny kres ich istnienia przyniósł najazd perski (wojna bizantyńsko-sasanidzka) w VII wieku.

context: Zdaniem Jeana Daniélou judeochrześcijaństwo nie polegało więc tylko na przywiązaniu pierwotnych chrześcijan do mniej lub więcej integralnego przestrzegania przepisów Prawa żydowskiego, jak to starali się ująć Fenton John Anthony Hort, Gustav Hönnicke czy inni naukowcy, ani też – jak to określał Hans Joachim Schoeps – pojmowaniem judeochrześcijaństwa jako grupy Żydów robiących w swoim pojmowaniu wiary miejsca na obecność Jezusa z Nazaretu, ale „formą chrześcijańskiej myśli, która nie implikuje łączności ze wspólnotą żydowską, ale która wyraża się w ramach zapożyczonych z judaizmu”. Według Daniélou judeochrześcijanie nadal myśleli kategoriami żydowskimi, nawet po tym, gdy zerwali ze środowiskiem żydowskim jako takim. Odpowiadając na tezy G. Dixa, który twierdził, iż konflikt na gruncie obserwancji nie był efektem przeciwstawienia się chrześcijan pochodzenia żydowskiego współwyznawcom pochodzenia pogańskiego, ale walką z nacjonalizmem żydowskim, która miała się toczyć w łonie młodego Kościoła, Daniélou zapisał: „Postać pierwotnego chrześcijaństwa, która w szczególny sposób była związana z duchowymi i społecznymi strukturami judaizmu, zwłaszcza Spätjudentum, a mianowicie poprzez zachowanie żydowskiego sposobu życia według Prawa, szczególnie w przestrzeganiu obrzezania i zachowywania szabatu, a w końcu przez zachowanie apokaliptycznego sposobu myślenia”. Wielu badaczy starożytności chrześcijańskiej przedstawiało krytykę takiej definicji, zarzucając, że Daniélou zawęził definicję do jednego kryterium i jest zbyt ona szeroka i mało precyzyjna. W 1969 Daniélou doprecyzował:
qas: question: Co zarzucono Daniélou w przedstawionej przez niego definicji?
answers: text: jednego kryterium i jest zbyt ona szeroka i mało precyzyjna
answer_end: 1561
generative_answer: Że sprowadza się do jednego kryterium, jest zbyt szeroka i mało precyzyjna
is_impossible: no

question: W którym roku Daniélou doprecyzował swoją definicję?
answers: text: 1969
answer_end: 1569
generative_answer: 1969
is_impossible: no

question: Czy Daniélou uważał, że judeochrześcijanie nie czuli się związani z prawem żydowskim?
answers: text: judeochrześcijaństwo nie polegało więc tylko na przywiązaniu pierwotnych chrześcijan do mniej lub więcej integralnego przestrzegania przepisów Prawa żydowskiego
answer_end: 183
generative_answer: nie
is_impossible: no

question: Z jakiej religii wcześni wyznawcy Chrystusa czerpali wzorce postępowań?
answers: text: z judaizmu
answer_end: 585
generative_answer: Z judaizmu
is_impossible: no

question: Co napisał G. Dix, odpowiadając na tezy Daniélou?
is_impossible: yes