एकट्या माणसाचं स्वयंपाकघर – डिजिटल दिवाळी २०१६

स्वयंपाकघर त्याचं आणि तिचं
माझी लहानपणीची आमच्या पुण्याच्या स्वयंपाकघराची आठवण ही, जिथे खूप आणि सतत जेवण बनत असते, ही आहे. आमचे स्वयंपाकघर कधीही दुपारचे शांत डोळे मिटून लवंडलेले पाहिल्याचे मला आठवत नाही. आमचे घर अतिशय प्रशस्त आणि शहराच्या मध्यवर्ती भागात आहे. घरी कुलदैवत असल्याने कुळाचार वर्षभर होतात आणि माझे आईवडील मनाने अतिशय अघळपघळ, प्रेमळ देशस्थ आहेत, हे त्यामागचे अजून एक कारण असावे. जेवण कसे आहे यापेक्षा ते भरपूर आहे ना  अचानक कुणी आले तर उपाशी परत तर गेले नाही ना अचानक कुणी आले तर उपाशी परत तर गेले नाही ना ह्या भावनेत आनंद असणारे. देवाचे प्रसाद आणि सणाची जेवणे अतिशय साग्रसंगीत पद्धतीने पार पाडणारे, अपरात्री अचानक कुणीही आले तरी नुसतंच पिठलं भात नाही, तर पोळी-भाजी-पापड-कोशिंबीर असे सगळे वेगाने शिजवणारे, कुणाच्याही आजारीपणात त्या व्यक्तीकडे जेवण पोचवणारे, सगळे उपासतापास चविष्ट पिष्टमय पदार्थ रांधून साजरे करणारे आणि फ्रीज उरलेल्या पदार्थांनी ओसंडून वाहणारे असे आमचे स्वयंपाकघर होते आणि अजुनी आहे. आई माहेरची कोकणस्थ शाकाहारी. वडील पक्क्के देशस्थ – अतिशय चमचमीत आणि तेलकट खाणारे, कोल्हापुरी पद्धतीचे जेवण आवडणारे. सर्व पदार्थ वाटून घाटून झणझणीत हवेत. कांदा, लसूण, मसाला आणि काळा मसाला वाटणात हवाच. चटण्या तिखट आणि भाजीचा रंग लाल नसेल तर वडील जेवायचे नाहीत. वडील आणि माझे काका ह्यांच्यामुळे मला मांसाहारी जेवणाची आवड निर्माण झाली. धाकटा भाऊ आणि आई संपूर्ण शाकाहारी होते आणि राहिले.
आईचा एकमेव नियम हा की, जे काही करायचे ते कुटुंबात मिळून सगळ्यांसमोर करायचे. ती साधे अंडेसुद्धा खात नसली तरी ती इकडे तिकडे विचारून विचारून मासे, चिकन करायला आमच्यासाठी शिकली. आपले घर हीच सर्व मौजमजा करायची जागा आहे, बाहेर लपवून काही करू नका, असे तिने मला लहानपणीच सांगितले होते. आठवीमध्ये असताना ती म्हणाली, ‘’काय ती बियर प्यायची असेल आणि सिगरेटी ओढून पाहायच्या असतील त्या घरात ओढून पाहा. लपवून बाहेर व्यसने करू नका. जे कराल ते संयमाने करा. सगळे खा प्या, सगळ्या गोष्टी अनुभवा पण कशाच्याही आहारी जाऊ नका.’’ असे सांगितल्याने मला कॉलेजात जाईपर्यंत कशाचे काही थ्रीलच उरले नव्हते. तुम्हांला खूप क्रांतिकारी वागायचे असेल, पण क्रांती करायला काही विषय तर हवा आमच्या आईवडीलांमुळे आमच्या क्रांतीला काही विषयच उरला नव्हता. आमच्या स्यंपाकघराला कशाचेच अप्रूप नव्हते आणि आईच्या स्वभावामुळे घरात होकाराची यादी जास्त आणि नकाराची यादी कमी होती.
आईने मला ठरवून दोन गोष्टी लहानपणीच शिकवल्या. एक म्हणजे लिहायची आवड लावली आणि दुसरे म्हणजे घर आवरायला आणि पोळीभाजी करायला शिकवले. कुकर लावायला शिकवले. तिला माझे भवितव्य दिसले असणार. माझा प्रवास तिने मूकपणे ओळखला असणार. सर्व आया आपापल्या मुलांचे प्रवास ओळखून असतात. त्या मुलांना दुरून शांतपणे पाहत असतात. विचार करत असतात. फार बोलत नसल्या तरी मुलांच्या आयुष्यात पुढे काय वाढून ठेवले आहे, याचे आडाखे बांधत असतात. आम्हा दोघा भावांपैकी मलाच तिने बरोब्बर ह्या गोष्टीचे ज्ञान का दिले, ह्याचे मला आता आश्चर्य वाटत नाही. मला पुढे आयुष्यात कुठे कसे फिरावे लागेल, एकट्याने काय काय उभे करावे लागेल हा सिनेमा तिने माझ्या लहानपणी तिच्या डोळ्यासमोर पाहिला असणार ह्याची मला खात्री आहे. तिने मला माझ्या आयुष्याच्या त्या प्रवासासाठी सक्षम करायला घरकामाची आणि स्वयंपाकाची आवड लावली.
घरात पुरुषांची कामे आणि बायकांची कामे असा भेदभाव कधीच नव्हता. आईवडील इतक्या गरिबीतून आणि कष्टाने वर आले होते की, वडिलोपार्जित मोठे घर सोडता आमच्याकडे फार काही नव्हते. त्यामुळे घरची सर्वच्या सर्व कामे आईसोबत बाबाही करत. स्वयंपाकाची तयारी ,चिराचीरी बाबा करत. रात्री पाहुणे गेले की भांड्याचे ढीग धुऊन साफ करून ठेवत. सकाळचा पहिला चहा आयुष्यभर बाबा बनवत. मी फार लहानपणापासून हे पहिले असल्याने मला कधी कणिक मळायला, पोळ्या लाटायला, कुकर लावायला लाज वाटली नाही. मी स्वयंपाकाच्या बाबतीत अतिशय gender neutral माणूस बनलो ते आमच्या आईबाबांमुळे.
तेवीस वर्षाचा असताना एका सकाळी माझ्या मित्राच्या कारमध्ये माझे कपडे, CD प्लेयर, कॅमेरा, कॉम्प्युटर, पुस्तके आणि एक मोठी आईने दिलेली पिशवी घेऊन मी घर आणि शहर सोडून मुंबईत राहायला आलो. त्याच्या एक वर्ष आधी मी फ्रान्समध्ये एका स्कॉलरशिपवर राहून आलो होतो आणि तिथे शिकत असताना मी परत भारतात गेल्यावर कुटुंबाबाहेर एकट्याने राहून पाहायचा निर्णय घेतला होता. अर्थातच घरून माझ्या निर्णयाला संपूर्ण पाठींबा होता. आईने दिलेल्या पिशवीत घरचे तूप, तिने आणि बाबांनी नुकतीच बनवलेली भाजणी आणि आमच्या घरातले दोन पिढ्या जुने असे पोळपाट लाटणे होते. मला मुंबईत ती पिशवी उघडून हे सगळे पाहिल्यावर फार बरे वाटले होते.
मी परदेशात शिकताना अनेक घरांमध्ये स्वयंपाकघराविषयी उदासीन वृत्ती अनुभवली होती. आपल्या मनात ’फ्रान्स’ ही एक जुनी भरजरी कल्पना असते. आपण तिथे जाताना ‘अपूर्वाई’पुस्तकात वाचलेली १९६० सालातली रोमँटिक कल्पना घेऊन जात असलो तरी एकविसाव्या शतकात मिश्र संस्कृती, नोकऱ्या, भयंकर बेकारी, व्यसने, घराचे हफ्ते, गुन्हेगारी, चोऱ्यामाऱ्या, धार्मिक हिंसा, मोडणारी लग्ने, एकटेपणा हे सगळे अंगावर वागवत जुनी युरोपियन शहरे जगत असतात. पॅरीस ह्यापेक्षा काही वेगळे नव्हते. इतिहास आणि जुनी संस्कृती ही त्या शहराची उत्पन्नाची प्रमुख साधने होती. मी गेलो तेव्हा नुकतेच इंटरनेटने जग जोडले जाऊ लागले होते. माझ्या पिढीच्या अनेक फ्रेंच तरुण-तरुणींनी मोठे कुटुंब आणि स्वयंपाक ही गोष्ट फार पूर्वीच आयुष्यातून काढून टाकलेली मी पाहिली. ती वेळखाऊ आणि अनावश्यक होती. माणसाची आयुष्ये सुटसुटीत होती, दिवसाचा जास्त वेळ माणसे काम करीत असत किंवा शोधत असत. बेकारीचे प्रमाण प्रचंड होते. मी तिथे राहताना वेळेचा आणि कामाचा आदर करायला शिकलो. घरे छोटी होती. लग्नसंस्था जवळजवळ शिल्लक राहिली नव्हती. माणसे एकेकटी राहत किंवा लग्न करण्याआधी चार पाच वर्षे एकत्र राहून पाहत. शहरातील आयुष्याचा वेग प्रचंड. ह्या सगळ्यात घरात रांधून खायला कुणालाही वेळ नव्हता. कुठेही बाहेर जेवलो तरी जेवण अतिशय उत्तम आणि बहारदार. घरासारखेच स्वच्छ आणि प्रत्येक प्रकारच्या खिशाला परवडेल असे वेगवेगळ्या ठिकाणचे. त्यामुळे एका माणसाचे स्वयंपाकघर चालवायचे प्रयोजन कुणाला कळत नसे. वेळेची किंमत मोजली तर काही वेळा तसे करणे महागही असते. कशाला एकट्यासाठी हे सगळे करत बसायचे बाहेरचे शहर अतिशय ऊर्जा देणारे आणि रंगीत आणि वैयक्तिक राहायच्या जागा खूप मोजून मापून आखलेल्या. तरुण मुलांच्या एकेकट्याच्या घरात कुणी खायला बनवत नसे. एकत्र कुणाबरोबर राहत असतील तरी घरी महिनोन्महिने स्वयंपाक करत नसत. मित्र-मैत्रीण स्वतंत्र बाहेरून जेवून येत. मला हे सगळे नवीन होते. सकाळी उठले की, गरम कॉफी प्यायला स्वेटर चढवून खाली कॅफेमध्ये जायचे. घरात काहीही नाही. मी कुणाला कधीही जोखत बसत नाही. व्यक्तिस्वातंत्र्य हवे असेल तर त्याची अशी किंमत असते, एवढेच मला परदेशात राहून कळले होते. माझ्या ओळखीच्या सवयी आणि अपेक्षांमधून मी वेगाने बाहेर पडत होतो.
परत आल्यावर मी एकटा राहायची स्वप्ने पाहत असताना मात्र माझ्या मनात पुण्यातले माधुरी पुरंदरे ह्यांचे घर होते. देखणे आणि बुद्धिमान घर. तसेच मुंबईतील माझी अभिनेत्री असलेली मैत्रीण सोनाली कुलकर्णी हिचे घर. माधुरीताई मला पुण्यात फ्रेंच शिकवत आणि ज्या काही मोजक्या लोकांशी त्या हसून गप्पा मारत, त्यांपैकी मी एक भाग्यवान होतो. घरी गेलं की त्या काहीतरी रुचकर आणि निराळे बनवून खाऊ घालत. सोनालीचे घर अतिशय शिस्तीचे. सोनाली सकाळी उठून शूटिंगला जाण्याआधी घरकामाच्या व्यवस्थित याद्या करते. ती मोड आणायला कडधान्ये भिजवते. दही नेहमी घरात लावते. तूप कढवते. तिचा फ्रीज मनाचा थरकाप उडावा इतका व्यवस्थित असतो. तसेच नागपूरला महेश एलकुंचवारांचे घर शांत, स्वच्छ. पाहुण्यांना घरचे जेवण खाऊ घालणारे. एखाद्या ब्रिटिश उमरावासारखे ते घर आणि त्याचा मिश्कील मालक.
ह्या घरांमध्ये एकएकटीच व्यक्ती राहात असली तरी चविष्ट असा संपूर्ण स्वयंपाक केला जात असे. मोजका, रंगीत, सौम्य आणि आटोपशीर. मला आटोपशीरपणाचे फार अप्रूप वाटे, कारण मी आयुष्यात आटोपशीरपणा कधी पहिला अनुभवला नव्हता. मी त्या काळात घराबाहेर इतका प्रवास करू लागलो होतो की, माझी घराची सवय संपूर्ण गेली होती. माझ्या चवी सौम्य होऊ लागलेल्या, मसाल्यावरचा हात कमी. माझे प्रमाण मोजके बनू लागलेले. माझी क्रोकरी आणि भांडी ह्याची आवड उत्तम आकार घेऊ लागलेली. मला कडू कॉफी आवडू लागलेली. पोळी, भाजी, भात ह्याचा आग्रह संपलेला. वन डिश मीलचे महत्त्व आणि रूप परदेशात राहून आवडू लागलेले. घरी आईने किंवा बायकोने केलेली पोळी खाणे म्हणजेच सुख आणि ब्रेड खाणे म्हणजे भारी बिचारे दुर्दैव, अशा पुणेरी माणसांच्या घरी बसून बसून तयार केलेल्या मूल्यव्यवस्था मला पटेनाशा झाल्या होत्या. आणि घरच्या माणसांकडून असणाऱ्या अपेक्षा शांतपणे संपत आलेल्या.
मला घरातून आणि मित्रांकडून काही गोष्टी शिकाव्या वाटत होत्या. मी सुनील सुकथनकरकडून सगळा स्वयंपाक करायला शिकलो. सोनाली इतके सुंदर ताट वाढते की, पाहत बसावे. दडपे पोहे तर इतक्या ओलाव्याचे करते की, तिच्याशी लग्नच करावे असे वाटून जाते. माझ्या वडिलांसारखी खलबत्त्यात कुटून केलेली शेंगदाण्याची चटणी मला येत नाही. माझा मित्र अभिजित देशपांडे फार चांगले मासे आणि केरळी स्ट्यू बनवतो, तसे मला अजुनी येत नाही. त्याच्या पास्ता सॉसची consistency नेहमी फार उत्तम असते. त्याने मला चार वेगवेगळ्या प्रकारे कांदा कापला की, प्रत्येक वेळी पदार्थाला कशी वेगळी चव येते हे दाखवून दिले. बाई आणि पुरुष असण्याच्या पलीकडे ह्या सवयी असायला हव्यात असे मला वाटते. मला एकट्याचे घर असले तरी ते चालणाऱ्या स्वयंपाकघराचे असायला हवे होते. मला अजून असे वाटते की, स्वयंपाकघरामुळे घराला एक विशिष्ट अधिष्ठान मिळते. घराविषयी जबाबदारी आणि प्रेम तयार होते. तुम्ही मोठाल्या शहरात एकट्याने राहत असता, तेव्हा तुम्हांला स्वतःवरून लक्ष काढणे फार आवश्यक ठरते. नाहीतर सर्ववेळ तुमच्या केंद्रस्थानी तुम्ही स्वतःच असता, स्वतःचाच विचार करत बसता आणि तसे असणे फार चांगले नाही. अशावेळी स्वयंपाकघर ही घरातली अशी जागा बनते, जिथे तुम्ही स्वतःपासून वेगळे काहीतरी बनून वेगळ्या जगात काही वेळ जाऊ शकता. शिल्पकाराचा किंवा चित्रकाराचा स्टुडिओ असावा अशी जागा.
पहिल्या दिवशी मी त्या पार्ल्यातल्या रिकाम्या flat मध्ये सामान टाकून नुसता इकडे तिकडे पाहत उभा राहिलो, तेव्हा माझ्या लक्षात आले की, आपल्याला वाटते आहे तितके स्वतंत्र होणे सोपे नाही. म्हणजे एकटे राहायला लागून काही कुणी स्वतंत्र होत नाही. एकट्याने, टुकीने आणि नेटाने घर चालवणे ही सोपी गोष्ट नाही. खरे कबूल करायचे झाले तर मला मुंबईत येताक्षणी एकटा घरात असताना रडायलाच आले होते. आणि असे वाटले होते की, नको जाऊदे, नाही झेपणार आपल्याला. परत जाऊ.
मला तो दिवस आठवतो आहे. मी खाली जाऊन सगळे सामान आणले आणि दिवसभर राबून घर साफ केल्यावर रात्री बटाट्याच्या तेलकट काचऱ्या, दोन खूप जाड पोळ्या असे बनवून जेवलो. लाटताना चिकटतील ह्या भीतीने प्रमाणाबाहेर पीठ लावलेल्या त्या पोळ्या. स्वयंपाकाचे आणि दिवसभर केलेल्या साफसफाई आणि कष्टाचे कौतुक करायला घरात कुणी नाही, ह्याचा जास्त राग येत होता. पण मन हे सांगत होते की, इंग्लिश सिनेमात माणसे एकटी राहतात, तसे राहायचे असेल तर ह्याची सवय करून घ्यावी लागेल. जेवून झाल्यावर भांडी धुऊन नुकत्याच साफ केलेल्या फिनेलचा वास येणाऱ्या गारेगार फरशीवरच पंखा लावून मी झोपून गेलो होतो. माझ्यापाशी दुसऱ्या दिवशी काही काम नव्हते. कुणी माझी वाट पाहणार नव्हते. मी घर सोडून एकटा राहायला आलो आहे ह्याचे glamour कुणालाही नव्हते.
एकट्या माणसाने स्वयंपाकघर का चालवायला हवे, ह्याचे उत्तर मला आजपर्यंत कधी मिळाले नाही. मी हा प्रश्नच स्वतःला कधी विचारलेला नाही. पण मी इतकी वर्षे आवडीने माझे घर चालवताना हे पाहत आलो आहे की, ज्या वेळी मी स्वयंपाकघर बंद ठेवून हॉटेलातून येणाऱ्या होम डिलिव्हरीवर जगत असेन तेव्हा जगण्याचा कसलातरी आकार हरवून बसलेला असेल. न सांगता येणारी अस्वस्थता तयार झालेली असेल. आमच्या मूळ घराच्या सवयींपासून मी आता कितीतरी लांब येऊन पोचलो. लग्न न केलेल्या मुलामुलींच्या स्वयंपाकघरावर त्यांच्या आया रिमोट कंट्रोलने नको तितका ताबा ठेवून असतात. ती सवय मी रागावून मोडून काढली. घराला स्वतःची शिस्त आणि आकार दिलाच, त्याचप्रमाणे बेशिस्त असण्याचीसुद्धा घराला सवय लावली. उपयोग काय ह्या सगळ्याचा ह्या प्रश्नापलीकडे तेव्हा जाता येते जेव्हा तुम्ही मुंबईत दिवसभराच्या दगदगीनंतर घर उघडून आत येता आणि घरची भात-भाजी-पोळी खाता, घरी बनलेली बिर्याणी, खिमा, घरचे छोले, राजमा खाता तेव्हा तुम्हांला कष्टाने घरी बनवलेल्या अन्नाची ऊर्जा आणि प्रेम कळते.
सगळ्यात आधी मी सणवार आणि व्रतांचा आरडओरडा करणारे आणि आपले खाणेपिणे त्यामुळे ठरवणारे भिंतीवरचे कॅलेंडर घरातून फेकून दिले. कधीतरी मस्त मासे मिळावेत बाजारात आणि त्या दिवशी नेमका दसरा असावा की ते मासे घशाखाली जाणार नाहीत. त्यापेक्षा नकोच ते बहुतांशी कृषिप्रधान भारतीय सणांचे अर्थ आणि गरज आता संपून गेली आहे. ऋतुचक्र संपूर्ण बदलले आहे. मी शेतकरी बितकरी नाही, माझ्याकडे गाई ,बैल, सवाष्णी वगैरे कुणी नाही. मला सुगीबिगी, पिक कापणी, पहिला पाऊस, काळी आई, तिचे ऋण, नागोबा, पणजोबा असले कोणतेही आनंद नाहीत. माझ्या मोबाईलवर दिसणारे फक्त आकडे दाखवणारे कॅलेंडर मी वापरू लागलो, तशी माझी जातीतून आणि कर्मकांडातून बरीच सुटका झाली. मोदक, पुरणपोळी, चिरोटे, चकल्या हे खायला मी नित्यनेमाने पुण्याला जायचे ठरवले. आता सगळे सगळीकडे वर्षभर मिळते. चवीने खाणे कुणीही कधीही सोडू नये. उगाच कंपल्सरी स्वयंपाकाचा राग प्रसादाच्या शिऱ्यावर का काढा बहुतांशी कृषिप्रधान भारतीय सणांचे अर्थ आणि गरज आता संपून गेली आहे. ऋतुचक्र संपूर्ण बदलले आहे. मी शेतकरी बितकरी नाही, माझ्याकडे गाई ,बैल, सवाष्णी वगैरे कुणी नाही. मला सुगीबिगी, पिक कापणी, पहिला पाऊस, काळी आई, तिचे ऋण, नागोबा, पणजोबा असले कोणतेही आनंद नाहीत. माझ्या मोबाईलवर दिसणारे फक्त आकडे दाखवणारे कॅलेंडर मी वापरू लागलो, तशी माझी जातीतून आणि कर्मकांडातून बरीच सुटका झाली. मोदक, पुरणपोळी, चिरोटे, चकल्या हे खायला मी नित्यनेमाने पुण्याला जायचे ठरवले. आता सगळे सगळीकडे वर्षभर मिळते. चवीने खाणे कुणीही कधीही सोडू नये. उगाच कंपल्सरी स्वयंपाकाचा राग प्रसादाच्या शिऱ्यावर का काढा तो हवा तेव्हा बनवून मस्त चापावा. मनुके, बदाम अहाहा. साजूक तूप घातलेले मोदक, ओल्या नारळाच्या करंज्या . देवा देवा  तो हवा तेव्हा बनवून मस्त चापावा. मनुके, बदाम अहाहा. साजूक तूप घातलेले मोदक, ओल्या नारळाच्या करंज्या . देवा देवा
स्वयंपाकघर हे त्या त्या दिवशीच्या मूडनुसार आणि आवडीनुसार रोज रंग, वास, आकार बदलेल ह्याची मी काळजी घेतली. स्वयंपाकघरात शिस्तीचा आणि रुटीनचा बडेजाव तयार होताच त्यांना फेकून दिले.
हे सगळे आपोआप आकार घेत गेले तरी आज बघताना असे लक्षात येते की, तसे करणे सोपे नव्हते. कारण बदल होत जाताना मनामध्ये सतत बदलाविषयीची अप्रिय आणि अपराधी भावना आपल्या आजूबाजूचे लोक फार नकळत तयार करत असतात. त्या लोकांकडे दुर्लक्ष करायला शिकावे लागते. माझे स्वयंपाकघर आता मराठी ब्राह्मण कुटुंबात जन्मलेल्या पुरुषाचे स्वयंपाकघर उरलेले नाही. त्याला जात नाही, तसेच त्याला लिंगभाव नाही. ते मोठ्या वेगवान शहरात राहणाऱ्या आणि आवडीचे काम करणाऱ्या एकट्या व्यक्तीचे स्वयंपाकघर आहे. असे स्वयंपाकघर मुलाचे किंवा मुलीचे कोणाचेही असू शकते. ते अगदी टिपिकल भारतीय मात्र आहे. मी परदेशात मोठ्या शहरांमध्ये एकट्याने राहणाऱ्या माणसांची अन्नाविषयीची बेफिकिरी आणू शकत नाही. घरी कुणी आले तर मी पहिल्यांदा खायला प्यायला बनवतो. कुणी उपाशी असेल तर मला सहन होत नाही . माझ्या घरून कुणीही रिकाम्या पोटी जाऊ नये असे मला वाटते.
जी माणसे कधीच स्वयंपाक करत नाहीत, त्यांच्याविषयी मला कधी काही वावगे वाटत नाही. मी क्रिकेट खेळत नाही तशी ती स्वयंपाक करत नसावीत इतके ते साधे आहे. मी सुटीला बाहेर गेलो तरी स्वयंपाक करत बसतो. मी परदेशात किंवा बाहेरगावी घर भाड्याने घेऊन निवांत राहातो तेव्हा पहिल्या दिवशी bag घरात टाकताच मी supermarket मध्ये जाऊन सगळे सामान घेऊन येतो. लिहिणे आणि खायला बनवणे ह्या माझ्यासोबत आनंदाने सगळीकडे फिरणाऱ्या माझ्या सवयी आहेत. मला नायजेला लॉसन फार म्हणजे फार आवडते. तशाच मला आपल्या तरला दलाल फार आवडतात. किती दोन टोकाच्या बायका कमलाबाई ओगले ह्यांचे ‘रुचिरा’ तर माझ्या फ्रिजवर पूर्वी नेहमी ठेवलेले असे. शिवाय माझ्याकडे एका हुशार बाईंनी लिहिलेले पुस्तक होते, त्यात रेसिपीच्या आधी असे लिहिले होते की, “पाहुणे यायच्या आधी स्वतः नीट जेवून घ्या.” हा महत्त्वाचा सल्ला काही मला अजून पटलेला नाही. संजीव कपूर फार हसत बसतो असे मला वाटते. ‘हम आपके है कौन’ मध्ये मोहनीश बहल जसं सतत तुपाळ हसत बसतो तसा. मला उगाच हसत स्वयंपाक करणारी माणसे कळेनाशी होतात. त्यात हसण्यासारखे काय आहे सारखं कमलाबाई ओगले ह्यांचे ‘रुचिरा’ तर माझ्या फ्रिजवर पूर्वी नेहमी ठेवलेले असे. शिवाय माझ्याकडे एका हुशार बाईंनी लिहिलेले पुस्तक होते, त्यात रेसिपीच्या आधी असे लिहिले होते की, “पाहुणे यायच्या आधी स्वतः नीट जेवून घ्या.” हा महत्त्वाचा सल्ला काही मला अजून पटलेला नाही. संजीव कपूर फार हसत बसतो असे मला वाटते. ‘हम आपके है कौन’ मध्ये मोहनीश बहल जसं सतत तुपाळ हसत बसतो तसा. मला उगाच हसत स्वयंपाक करणारी माणसे कळेनाशी होतात. त्यात हसण्यासारखे काय आहे सारखं मी तर स्वयंपाकघरात फार गंभीर होऊन जातो. किती माणसांना किती जेवण पुरेल हे मला आजतागायत कळलेले नाही. मुख्य म्हणजे स्वयंपाक करताना तो फार उत्तम झाला पाहिजे, ह्या ताणाखाली मी तो करायला घेत नाही. मी फार सामान्य स्वयंपाकी आहे. मी आजपर्यंत स्वयंपाक करतो ह्याचे कौतुक ऐकले आहे. पण एखादी गोष्ट कशी मला चांगली जमते असे माझे कौतुक कुणी केलेले नाही. स्वतः च्या पाककौशल्याला मी अजूनतरी फार गंभीरपणे घेत नाही.
माझ्या स्वयंपाकावर मी केलेल्या जगभरातील प्रवासाचा, मी सतत इंटरनेटवर पाहात असलेल्या कुकिंग शोजचा आणि माझ्या त्या वेळी असणाऱ्या मूडचा खूप प्रभाव आहे. माझ्या मनाच्या नदीत तरंगणारे ते ‘फ्लोटिंग किचन’ म्हणजे तरंगते स्वयंपाकघर आहे. किनाऱ्यावर ज्या गोष्टी दिसतात त्याची त्यात रेलचेल होत जाते. एक असे ठरावीक स्वरूप नाही. त्याला शिस्त आणि आकार असला तरीही कायमचे नियम नाहीत. मी बाहेर जाऊन नव्या ऊर्जेने उत्साही होऊन रंग बदलून आलो की, माझे स्वयंपाकघर तो आकार आणि रंग घेते.
सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे मला गौरी देशपांडे आणि त्यांच्या पुस्तकांचा आता प्रमाणाबाहेर कंटाळा आहे. त्या जिवंत असत्या तर त्यांनाही हे पटून आम्ही दोघे मस्त रम पीत बसलो असतो ह्याची मला खात्री आहे. माझी एकटेपणाची कल्पना ही त्यांच्या पुस्तकातील आहे ती नाही. ती आता जुनी झाली आहे, पण मराठी बायकांच्या घरी अजून नवा सिलेंडर आलेला नाही, त्यामुळे त्या गौरीचा तोच सिलेंडर पुरवून पुरवून वापरतात हे मला दिसते.
त्याचप्रमाणे अरेरावी करत फणा काढून गावभर फिरणाऱ्या आणि अजून १९६८ ची क्रांतीच जगात चालू आहे, असे समजणाऱ्या चळवळखोर स्त्री-पुरुषांसारखे मी एकट्याने आयुष्य जगत नाही. तसे जगणे विनोदी आणि outdated आहे. मी तसले समतेचे आणि साधेपणाचे स्वयंपाकघर उभे केलेले नाही. मी फार snobbish माणूस आहे. डाव्या अंगाने पाहिले तर मी खूपच पारंपरिक आहे आणि उजव्या अंगाने पाहिले तर मी खूपच अपारंपरिक आहे. मला फार चांगलेचुंगले खायची सवय आहे. घरातली वाईन, कॉफी आणि चीज नेहमी उत्तमच असायला हवेत. ब्रेड ताजा आणि मुंबईतल्या सर्वोत्तम बेकरीतलाच हवा, घरात नेहमी ताजी खमंग भाजणी असावी, ताजा नारळ भरपूर खवून ठेवलेला असावा. फ्रीजमध्ये भरपूर अंडी आणि चिकन असावे, चार माणसे अचानक आली तर लवकर करता येतील असे पदार्थ कपाटात असावेत. चार पोळ्यांची कणिक मळून नेहमी फ्रीजमध्ये तयार असावी आणि पार्ल्याच्या भाजीबाजारातून आलेल्या ताज्या भाज्या असाव्यात ह्याकडे माझे नीट लक्ष असते. ज्या गोष्टी ज्या देशात उत्तम बनतात, त्या तिथूनच यायला हव्यात असे मला वाटते. मला योगासने आवडत नाहीत. By the way पार्ल्याचा भाजीबाजार हे खूपच सेक्सी ठिकाण मुंबईत आहे.
अनेक वर्षे पाश्चिमात्य देशांमधील शेकडो लेखक, कलाकारांनी त्यांचे एकट्याने राहण्याचे अनुभव नोंदवून ठेवले. स्वतःच्या रोजच्या सवयी, वैयक्तिक आवडीनिवडी, स्वयंपाक ह्याविषयी भरपूर लिहिले. मी लहान वयात युरोपमध्ये राहायला गेलो नसतो तर मला भारतात एकट्याने राहणे किती दुःखाचे आणि जड गेले असते  अवघड अजूनही जाते. पण आपले जगणे चुकीचे नाही अशी मला जी खात्री वाटते तशी खात्री मला कुठल्याही मराठी किंवा भारतीय पुस्तकाने किंवा सिनेमाने मोठा होताना दिली नाही. जी मला अयान मुकर्जीचा ‘Wake up sid’ पाहून मिळाली. एकटे राहायचे असेल तरी रणबीर कपूर घरात येऊन जाऊन हवाच. नाहीतर कसली मजा अवघड अजूनही जाते. पण आपले जगणे चुकीचे नाही अशी मला जी खात्री वाटते तशी खात्री मला कुठल्याही मराठी किंवा भारतीय पुस्तकाने किंवा सिनेमाने मोठा होताना दिली नाही. जी मला अयान मुकर्जीचा ‘Wake up sid’ पाहून मिळाली. एकटे राहायचे असेल तरी रणबीर कपूर घरात येऊन जाऊन हवाच. नाहीतर कसली मजा त्याने यावे, पण जावेसुद्धा. राहू अजिबात नये. मला घरात कुणी असले की लिहिताच येत नाही.
एकट्या माणसाच्या आयुष्याचे अनुभव नोंदवून ठेवण्याची आपल्याकडे पद्धत नसावी. कारण आपली सर्व कला, आपले साहित्य, आपले जगणे आणि पर्यायाने आपला सर्व स्वयंपाक हा सामाजिक भूमिकेचा आहे. घोळक्याचा आहे. आपल्या समाजासाठी एकटेपणा ही विकृती किंवा दुःख आहे, म्हणून आपण त्याची सांस्कृतिक नोंद केलेली नाही. त्याच्या अनुभवाविषयी नीट मांडणी होऊ दिलेली नाही. दुर्गा भागवत हा एक मोठा अपवाद. जगण्याचे आणि त्याच्या विविध रसांचे जे चित्ररूप देखणे लिखाण दुर्गा भागवत करू शकल्या, त्याने मला नेहमी फार बळ मिळत राहिले आहे. संशोधनपर गंभीर साहित्य निर्माण करताना दुर्गाबाई आपसूक जेव्हा स्वयंपाकाकडे वळतात तेव्हा घरात जणू गप्पा मारायला येऊन बसतात, असे मला सारखे वाटत राहिले. त्या सोडता माझ्या आयुष्याची रचना मला भारताबाहेरच्या लेखकांनी करून दिली, तशीच ती भारताबाहेरचे सिनेमे पाहून झाली. मुख्यतः भरपूर चांगले देशोदेशीच्या साहित्याचे वाचन करून झाली. भारतीय पाकसंस्कृती जगातल्या अतिशय प्रगत आणि सुधारित संस्कृतींपैकी एक अशी आहे. आपल्या जेवणाला, त्यामागच्या विचाराला आणि सजावटीला तोड नाही. पण तरीही अजूनही आपली स्वयंपाकाची भांडी, आपल्या स्वयंपाकघराची वास्तुरचना, आपले मेन्यू ह्या सगळ्यात कधीही वैयक्तिक विचार केला जात नाही. किंबहुना तो करणे चुकीचे मानले जाते. असे होणे स्वाभाविक आहे, कारण शांत आणि कार्यमग्न एकट्या जगण्याची आपल्या समाजाला पुरेशी ओळख नाही. नव्याने आकार घेणाऱ्या महानगरांमध्ये आता ह्याची नुकती सुरुवात होऊ घातली आहे.
मी नुकते मुंबईत स्वतःचे घर विकत घेतले तेव्हा मोजकी छोटी भांडी आणली. पसारा कमी ठेवला. साठवणुकीचे कोणतेही डबे घरात येऊ दिले नाहीत. मी ठरवून माझे लहानपण आणि गोंगाट पुसून टाकायला निघालो. माझ्या लहानपणीच्या व्यवस्था, माझे शहर, मी मोठा होत असताना सतरा अठराव्या वर्षी त्या मराठी मिजासखोर पारंपरिक शहराने मला दिलेले दुःख आणि भोगायला लावलेला एकटेपणा, हे सगळे मी स्वयंपाकघराच्या माध्यमातून पुसून टाकले. आपल्याला पुढे जायचे असते तेव्हा सगळ्यात सोपे असते, ते आपल्या लहानपणावर रागावणे. तुम्हांला जेव्हा एकट्याने ऊर्जा कमवायची असते, तेव्हा ती तुम्हांला प्रेमातून नाही तर रागातूनच कमवावी लागते. मी स्वयंपाकघरातून माझे सगळे लहानपण पुसून काढले, तेव्हा मला मोकळे वाटू लागले. मी माझे स्वयंपाकघर ज्या दिवशी लावले, त्या दिवशी माझ्या अतिशय वेदनामय लहानपणाला समजून घेऊ शकलो. स्वयंपाकाने आणि घरकामाच्या सवयीने मला इतरांना समजून घेण्याची दृष्टी हळूहळू मिळत गेली. तसेच अनेक माणसांना आणि घटनांना माफ करण्याची दृष्टी नकळत स्वयंपाकामुळे मिळाली. असे कसे झाले  ह्याचे विश्लेषण करणे फार सोपे नाही .पण स्वयंपाक करणे हे एखादी आवडती स्पोर्ट्स activity करण्यासारखे आहे. टेनिस खेळणे, कुशलतेने पोहणे किंवा football खेळणे ह्यासारखे ते आहे. त्यातून जशी चांगल्या खेळाडूला जगण्याची उमज आणि जगाची समजूत येते तशी काही जणांना स्वयंपाक करण्यातून येत असावी. वेळेची आखणी आणि संयम ह्या दोन गोष्टी तुम्हांला स्वयंपाकघरात फार चांगल्या शिकायला मिळतात. सारखे झाकण उघडून बघायचे नाही ही समजूत आयुष्यात फार महत्त्वाची असते. तसेच अपयश पचवायची सवय तुम्हांला स्वयंपाक करताना लागते. मी बनवलेले नेहमी सगळे चांगलेच होत नाही. रोज गोष्टी फसतात. पोळ्या तर मी फारच वाईट बनवतो. त्या बाबतीत मी अगदी सातत्य टिकवून आहे.
माझे ज्या व्यक्तींवर प्रेम आहे त्यांना हाताने करून खाऊ घालायला मला फार आवडते. माझ्या ह्या तरंगत्या स्वयंपाकघरात सतत संगीत वाजत असते. मी हल्ली स्वयंपाक करताना Jazz ऐकतो. मी घरात लिहीत असतो तेव्हा लिहून हात दुखू लागले की, मी नकळत स्वयंपाकघरात जातो, इंटरनेटवर एखादी रेसिपी पाहतो आणि विचार करत करत भाज्या चिरायला, कांदे सोलायला घेतो. विजय तेंडुलकर मला नेहमी सांगायचे की, लिहिणे म्हणजे लिहून काढणे नाही .The act of writing हे आपल्या मनात सतत चालू असते. आपण टेबलापाशी प्रत्यक्ष लिहितो तेव्हा फक्त उतरवून काढत असतो. मला त्यांचे म्हणणे पटते. मी स्वयंपाक करताना बहुतांशी लिखाण मनामध्ये आपोआप करत असतो. डोसा करून खाताना मात्र नेहमी हळहळत वाटते की, घरात कुणीतरी दुसरे माणूस असायला हवे. एकट्याने डोसा करून तो खात बसणे फार कंटाळ्याचे होते. मग मी पुण्याच्या घरी किंवा इतर कुणाकडे गेलो आणि कुणी मला काय करू तुझ्यासाठी असे विचारले तर मग जे पदार्थ तव्यावरून पानात थेट येत राहण्यात मजा आहे असे पदार्थ मी त्यांना करायला सांगतो. आंबोळ्या, डोसे, धपाटे आणि धिरडी.
मी मुलगा असून कसे सगळे घरातले करतो ह्याचे कुणी कौतुक केले तर ते माझ्यापर्यंत आत पोचत नाही. मला असल्या मध्यमवर्गीय मानसिकतेच्या कौतुकांचा फार कंटाळा येतो. मी नीट स्वयंपाकघर चालवून काही वेगळे करतो आहे असे मला वाटत नाही. कारण ज्या क्षणी मला घर चालवायचा कंटाळा येतो त्या क्षणी मी डोक्यातले ते बटण बंद करून निवांत बाहेरच्या खाण्यावर जगतो. होस्टेलमध्ये राहणाऱ्या मुलांसारखा चार दिवस आळशीपणा करतो. ZOMATO वरून सारखे घरी जेवण मागवतो. मला काही काळ असे करण्यात काही वावगे वाटत नाही.
आता माझी, एक रात्री खूप उशिरा करून खायच्या, एका आवडीच्या पदार्थाची रेसिपी. रात्री उशिरा गादीवर लोळत पुस्तक वाचता वाचता.
एका काचेच्या भांड्यात ओट्स घ्या. ते संपूर्ण बुडतील एवढे दूध घाला. त्यात वरून दालचिनी पावडर आणि साखर नसलेली प्युअर चोकलेट पावडर घाला. मायक्रोवेव्हमध्ये २ मिनिटे शिजवून घ्या. बाहेर काढून एक चमचा मध घालून ढवळून घ्या आणि हळू हळू पुस्तक वाचत मिटक्या मारत खात राहा.
लेखक, चित्रपट दिग्दर्शक. रेस्टॉरंट, गंध, राजवाडे अँड सन्स, अय्या हे चित्रपट दिग्दर्शित केले आहेत. कोबाल्ट ब्लू हे गाजलेलं पुस्तक. नोव्हेंबरमध्ये वजनदार हा नवीन चित्रपट प्रदर्शित होतो आहे.
सर्व फोटो – सचिन कुंडलकर व्हिडिओ – YouTube
ऑनलाइन दिवाळी अंकऑनलाइन मराठी अंकखाद्यसंस्कृती विशेषांकजागतिक खाद्यसंस्कृती विशेषांकडिजिटल कट्टाडिजिटल दिवाळी अंकडिजिटल दिवाळी २०१६मराठी दिवाळी अंकDigital Diwali 2016Digital KattaMarathi Diwali AnkMarathi Diwali IssueMarathi Food Culture IssueOnline Diwali AnkOnline diwali issueOnline Diwali Magazine
Previous Post शहर आणि खाद्यसंस्कृती – दिल्ली
Next Post एका चवीचं जन्मरहस्य उलगडताना
वा सचिन. एकट्या माणसाचं स्वयंपाकघर ही कल्पना खूप आवडली. तुम्ही ती रसरसून जगता, याबद्दल तुमचं कौतुक.
 स्वयंपाकघराकडे बघण्याचा approach फारच आवडला…खूपच चिंतनीय आहे मागचे पारंपरिक ओझे व विधिनिषेध उतरवून ठेवणे व एकूणच स्वयंपाक आणि स्वयंपाकघर हे प्रकरण नैसर्गिकरित्या हाताळणे खूपच पटले मागचे पारंपरिक ओझे व विधिनिषेध उतरवून ठेवणे व एकूणच स्वयंपाक आणि स्वयंपाकघर हे प्रकरण नैसर्गिकरित्या हाताळणे खूपच पटले
त्याचं स्वयंपाकघर अगदीच भारी आहे.
बरंचसं माझ्या मनातलं आणि बरंचसं नवं.
त्यात काही काही वाक्य अगदी चमकदार आहेत.
सगळ्या सगळ्या वाक्यांच्या गर्दीत ‘मला योगासने आवडत नाहीत’ हे असलं भारी सांगितलंय की पटकन हसायला येतं.
मराठी बायकांना नवा सिलींडर मिळाला नाही म्हणून त्या गौरीचा सिलींडर पुरवून पुरवून वापरतात हे असलं एक भारी वाक्य आहे.
तर हा लेख नक्की वाचा.
लेखाशी कनेक्ट होऊ शकले.
स्वयंपाकघर हवंच. स्चयंपाक करायची हौसही आहे. बर्‍याचदा स्वतः केलेलं स्वतःला हव्या त्या विशिष्ट चवीचंच जेवण हवं हे आहेच पण कधी कंटाळा आला तर दिवसेंदिवस बाहेरचं विकतचं खायचं स्वातंत्र्यही हवं.
उत्तमोत्तम ब्रेड आणि भाज्या यांचा आग्रह तर माझ्यासारखाच.
कधी मोठ्या शहरात रहायला मिळतं तेव्हा मी वेगवेगळ्या प्रकारचे (आणि गोड नसलेले) ब्रेड खाऊन घेते.
आणि अगदी एकट्याने रहायची कल्पनाही फार आवडली.
तू हवास, तू यायला आणि रहायलाही हवास पण तू परत जायलाही हवास ही कल्पना मागे तुम्हीच लिहिलेली मला अज्जिबात पटली नव्हती.
मागच्या एका लेखात ‘ रात्रभर आपल्याला आवडलेला तो सकाळी ब्रश करताना पहायला नको’ हे अतिशय म्हणजे अतिशयच न आवडलेलं वाक्य होतं.
आता ते चक्कं आवडलं आणि थोडंफार रम्य वगैरेपण वाटून गेलं.
मस्तच लिहिले आहे. मलाही वाटते की ज्या कारणासाठी उपवास करतो ते “देव” खरच स्वत:हा शाकाहारी होते का
 स्वतःच्या आवडीचे स्वयंपाकघर रेखण्याचा अनुभव वाचायला खूप छान वाटले
अप्रतिम ब्लॉग. लिखाणात खरेपणा असला की ते मनाला भिडतेच. सगळ्यात महत्वाचे कालसुसंगत जगणे जगणे आणि त्याची मजा घेणे. “वेळेची आखणी आणि संयम ह्या दोन गोष्टी तुम्हांला स्वयंपाकघरात फार चांगल्या शिकायला मिळतात. सारखे झाकण उघडून बघायचे नाही ही समजूत आयुष्यात फार महत्त्वाची असते. तसेच अपयश पचवायची सवय तुम्हांला स्वयंपाक करताना लागते.”, हे किती खरे आहे. “सारखे झाकण उघडून बघायचे नाही” हे वाक्य खूप काही सांगून जाते. मजा आली वाचताना.
खूपच छान लिहिले आहे. मला माझ्या मुलीच्या स्वयंपाक घराची तीव्रतेने आठवण झाली कारण ती सुध्दा अमेरिकेत एकटीच नोकरी निमित्ताने राहते. पोस्ट वाचताना तिचे किचन लावतानाचा वरीलप्रमाणे सांगितलेला थोडाफार अनुभव आला. “सारखे उघडून बघायचंय नाही” हे वाक्य विचार करायला लावणारे आहे हे नक्कीच. तुमचे विचार सरळ मनाला भिडतात. तुमची पोस्ट मनापासून आवडली.
फारच छान लिखाण. मला भाषा शैली फारच भावली. आणि खरंच पुणेरी लोक जास्त करतात कधीकधी (मी हि पुण्याचा आहे)
Pingback: डिजिटल दिवाळी : आकाराने मोठा आणि रूपाने सुबक अंक – रेषेवरची अक्षरे
कॅनडातल्या आईस वाईन November 9, 2016
आखाती देशांतले गोड पदार्थ November 9, 2016
छेनापोडं आणि दहीबरा November 7, 2016
कॉर्न आणि मिरचीचं जन्मस्थान – मेक्सिको November 7, 2016
डेन काऊंटी फार्मर्स मार्केट, यूएसए November 5, 2016
जॉर्जिया आणि दुबई स्पाइस सूक November 5, 2016
काही युरोपिय पदार्थ November 5, 2016
मासे, तांदूळ आणि नारळ – केरळ November 2, 2016
लोप पावत चाललेली खाद्यसंस्कृती – हिमाचल प्रदेश October 31, 2016
shraddham on ठकूच्या स्वैपाकाची गोष्ट
Archana phatak on मुळारंभ आहाराचा
SUJIT KULKARNI on डिस्कव्हरिंग घाना
डिजिटल दिवाळी : आकार… on एकट्या माणसाचं स्वयंपाकघर


नाल्यात पडून दोन वर्षीय चिमुकल्याचा दुर्देवी मृत्यू - Pimpri Chinchwad Bulletin

नगरसेवक सय्यद मतीन याला केवळ मारलेच नसते, तर त्याचे हातपाय तोडले…
दृष्टिहिनही करू शकणार रस्त्यांवरील खड्ड्यांच्या तक्रारी; सुविधा उपलब्ध करण्याचे सरकारचे आदेश
मुंबई-पुणे द्रुतगती महामार्गावर वेगमर्यादेचे उल्लंघन करणाऱ्या वाहनांवर कॅमेऱ्याची नजर
आता लोकसभा निवडणूक झाल्यास भाजप सत्ता राखणार का
उमेदवारांना शपथपत्रात उत्पन्नाचा स्त्रोत आणि तपशील देणे बंधनकारक – राज्य निवडणूक…
भिमाकोरेगाव दंगल प्रकरण; पिंपरीतील आंदोलकांचे अटकसत्र थांबवण्याची पोलीस आयुक्तांकडे मागणी
पिंपरी-चिंचवड पोलिस आयुक्तालयाने खाते उघडले; सराईताकडून पिस्तूल आणि दुचाकीचोरांकडून साडेसात लाखांचा…
पुणे शहर पोलिस दलातील एक सहायक आयुक्त, २६ पोलीस निरीक्षक पिंपरी-चिंचवड…
पुणे ग्रामीण पोलिस दलातील २३ अधिकारी कर्मचारी पिंपरी-चिंचवड पोलीस आयुक्तलयात वर्ग
पिंपरी-चिंचवडमध्ये नागपंचमी उत्साहात साजरी
आकुर्डीतील तरुणीला लग्नाचे आमिष दाखवून शिरगावातील भक्त निवासात केला बलात्कार
देहूरोडमध्ये ट्रेलरचा ब्रेक फेल होऊन अपघात; चार वाहनांचे नुकसान
गोळीबारातील आरोपीला पाठलाग करुन पकडल्याने हिंजवडीतील दोघा पोलिस कर्मचाऱ्यांना आयुक्त पद्मनाभन…
बाप आणि मुलीच्या नात्याला काळीमा फासणारे कृत्य: देहूरोडमध्ये नराधम बापाचा अल्पवयीन…
रहाटणीतील ‘त्या’ बसचालकाचा खून अवघ्या ८०० रुपये आणि ‘मेमरी कार्ड’साठी
संत तुकाराम नगरमध्ये घरफोडी; पावनेदोन लाखांचा ऐवज चोरट्यांनी केला लंपास
भोसरीत पार्किंगला लावलेली दुचाकी चोरट्यांनी पळवली
चाकणमध्ये मोबाईलच्या दुकानात चोरी; पावनेचार लाखांचे मोबाईल चोरट्यांनी केले लंपास
मोशीत आई वडिलांसोबत नवीन फ्लॅट बघण्यासाठी गेलेल्या मुलाचा तलावात बुडून मृत्यू
चाकणमध्ये उसने दिलेले पैसे परत मागीतले म्हणून मित्रानेच केली मित्राला मारहाण
देशात विचारवंतांचे आवाज दाबण्याचे काम सुरु – अमोल पालेकर
दाभोलकर स्मृतिदिन; पुण्यात ‘जवाब दो’ मोर्चाचे आयोजन
पुण्यात बाप विचित्र वागतो म्हणून मुलानेच केला बापाचा खून
डॉ. नरेंद्र दाभोलकर हत्येप्रकरणी सचिन अंदुरेला वेळ मारून नेण्यासाठी अटक; अंदुरेच्या…
कोंढव्यात फ्लॅटला आग; सिक्युरिटी इनचार्ज आणि सिक्युरिटी ऑफिसरमुळे वाचले दोघांचे प्राण
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
सांगलीच्या महापौरपदी संगीता खोत, तर उपमहापौरपदी धीरज सूर्यवंशी यांची निवड
अभिनेत्री कंगना राणावत विरोधात खार पोलिस ठाण्यात तक्रार
हिंदुत्ववादी अतिरेक्यांशी संबंध असल्याने शिवसेनेचा माजी नगरसेवक श्रीकांत पांगारकरला अटक
आमदार हर्षवर्धन जाधव यांचा नवीन पक्ष काढण्याचा निर्णय रद्द
पंतप्रधान मोदींचे इम्रान खान यांना चर्चेचे आमंत्रण; पाकिस्तानचा दावा
शिरोमणी अकाली दल आगामी निवडणुका स्वतंत्र लढवणार; भाजपला धक्का
कपिल देव यांच्याशी माझी तुलना नको – हार्दिक पांड्या
आशियाई क्रीडा स्पर्धा ; १० मी. एअर रायफल प्रकारात दीपककुमारला रौप्यपदक
यूपीएससी न देताच केंद्रात नोकरी; १० पदांसाठी सहा हजार अर्ज
अंडरवर्ल्ड डॉन दाऊद इब्राहिमचा निकटवर्तीय जबीर मोतीला लंडनमध्ये अटक
भारत- पाकमध्ये शांतता हाच वाजपेयींचा खरा सन्मान- इम्रान खान
नासाच्या ‘पार्कर सोलार प्रोब’ यानाची सूर्याच्या दिशेने झेप
विराटला कर्णधार म्हणून स्वत:ला सिद्ध करण्यास वेळ लागेल- क्लाइव्ह लॉयड
येमेनमध्ये दहा वर्षांच्या मुलावर लैंगिक अत्याचार; तिघा आरोपींना भरचौकात गोळ्या घालून…
Home Maharashtra नाल्यात पडून दोन वर्षीय चिमुकल्याचा दुर्देवी मृत्यू
नाल्यात पडून दोन वर्षीय चिमुकल्याचा दुर्देवी मृत्यू
मुंबई, दि. ७ (पीसीबी) – मानखुर्दजवळील चिता कँम्प येथील नाल्यात पडून एका २ वर्षीय चिमुकल्याचा दुर्देवी मृत्यू झाला आहे. ही घटना आज (गुरुवार) दुपारी पावणे दोनच्या सुमारास घडली.
अरिहंत परवेज तांबोळी (वय २, रा. मानखुर्द) असे मयत चिमुकल्याचे नाव आहे.
पोलिसांनी दिलेल्या माहितीनुसार, आज गुरुवारी चिता कॅम्पमध्ये एम. जे. मार्गावर मल्लिक ज्वेलर्ससमोरील नाल्यात अरिहंत खेळत असताना नाल्यात पडला. घटनेची माहिती मिळताच महापालिकेच्या बचाव पथकाने घटनास्थळी धाव घेतली. मात्र तो पर्यंत फारच उशीर झाला होता. अरिहंतला नाल्यातून बाहेर काढल्यानंतर त्याला तातडीने शताब्दी हॉस्पिटलमध्ये दाखल करण्यात आले. मात्र शताब्दी हॉस्पिटलचे डॉक्टर अरिहंतला मृत घोषित केले.
Previous articleडॉ. हेडगेवार भारतमातेचे थोर सुपुत्र – प्रणव मुखर्जी
Next articleदिव्यांगांना महापालिकेच्या पेन्शन योजनेचा लाभ मिळवून देण्यासाठी दिनेश यादवांचा पुढाकार
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
सांगलीच्या महापौरपदी संगीता खोत, तर उपमहापौरपदी धीरज सूर्यवंशी यांची निवड
अभिनेत्री कंगना राणावत विरोधात खार पोलिस ठाण्यात तक्रार
हिंदुत्ववादी अतिरेक्यांशी संबंध असल्याने शिवसेनेचा माजी नगरसेवक श्रीकांत पांगारकरला अटक
आमदार हर्षवर्धन जाधव यांचा नवीन पक्ष काढण्याचा निर्णय रद्द
पाकप्रेमाचा इतका उमाळा असेल, तर सिध्दूने पाकिस्तानातून निवडणूक लढवावी – शिवसेना
भिमाकोरेगाव दंगल प्रकरण; पिंपरीतील आंदोलकांचे अटकसत्र थांबवण्याची पोलीस आयुक्तांकडे मागणी
देशात विचारवंतांचे आवाज दाबण्याचे काम सुरु – अमोल पालेकर
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
आकुर्डीतील तरुणीला लग्नाचे आमिष दाखवून शिरगावातील भक्त निवासात केला बलात्कार
हिमाचल प्रदेशमध्ये भूस्खलनात १८ ठार, १०० पर्यटक अडकले; ६ जिल्ह्यांत पावसाचे...
केरळमध्ये मोदीकडून पूर परिस्थितीची हवाई पाहणी; ५०० कोटींची मदत जाहीर
भारत- पाकमध्ये शांतता हाच वाजपेयींचा खरा सन्मान- इम्रान खान
दलितेतर लोकांनी आरक्षित जागांवर ‘नोटा’चा वापर करावा – भाजपा आमदार
मराठी बातम्या देणारा हक्काचे व्यासपीठ  मराठी अस्मिते साठी सदेव तत्पर
३रा मजला, पी. जे. चेंबर, आंबेडकर चौक, पिंपरी, पुणे
जळगांवमध्ये राष्ट्रवादीला मोठा धक्का; ५ नगरसेवक भाजपच्या गळाला
‘सब घोडे बारा टके’ घेऊन भाजपने विजय मिळवला – उद्धव ठाकरे


विंडो | मराठी इंटरनेट

आपल्या नेहमीच्या जीमेल खात्यात, गुगल कॅलेंडर मध्ये आपण गुगल टास्कस् ची सुविधा पाहू शकतो. कधी कधी काय काय कामं करायची आहेत
दुवा, लिंक नवीन विंडो, टॅब मध्ये उघडण्याची सोय करा
आजचा हा लेख आपल्या नवीन ब्लॉगर मित्रांसाठी आहे. लेखादरम्यान येणार्‍या काही शब्दांना आपण लिंक्स, दुवे देत असतो. तर हे दुवे त्याच टॅबमध्ये …
गुगल मागील प्रतिमा बदला, गुगलची बॅकग्राऊंड इमेज बदला
गुगलच्या मुख्य पानावर झालेला छोटासा बदल कदाचीत तुमच्या दृष्टीपथात आलाच असेल. गुगलच्या मुख्य पानावर खालच्या बाजूला डावीकडे, एका नवीन पर्यायाचा समावेश झाला …
मोठा इंटरनेट पत्ता लहान करणारा अनुप्रयोग
हजारो इंग्लिश पुस्तके मोफत
बॅटरीचे आयुष्य कसे वाढवावे
वर्ड फाईल PDFमध्ये बदलणे
SBI ATM केंद्रात पैसे जमा करणे
लॅपटॉप स्पिकर लॅपटॉपशिवाय वापरणे
अनुदिनी कशी तयार करावी
खाली आपला ईमेल अ‍ॅड्रेस देऊन Subscribe वर क्लिक केल्यास 2know.in वर प्रकाशित होणार्‍या नवीन लेखाची ‘नोंद’ आपल्याला ईमेलवर मिळेल.
संगणक - गरज आणि वाटचाल
****** पासवर्ड कसा पहायचा
यु ट्युब वर लाईव्ह आय.पी.एल. सामने
‘पेपाल’चे खाते कसे काढायचे
यु ट्युब मुव्हीज, ऑनलाईन चित्रपट
पॉवर बटणशिवाय फोन लॉक-अनलॉक
****** पासवर्ड कसा पहायचा
© कॉपिराईट २०१० - २०१५ - 2know.in. सर्व हक्क सुरक्षित.


DOST

दोस्त यामध्ये विविध प्रकारच्या माणसांच्या कथा आहेत. स्वत:चा, स्वत:च्या कुटुंबीयांचा स्वाभिमान जपणारी, कोत्या स्वभावाची, हट्टी, बेडकासारखे विशिष्ट आखलेले जग असणारी, परिस्थितीवर मात करणारी, तिला शरण जाणारी, चाकोरीबद्ध जीवनाविरुद्ध कंटाळून बंड करणारी... अशी ही माणसे आहेत. या माणसांचे स्वभाव, त्यांची सुखदु:खे, त्यांच्या समस्या, त्यांची स्वप्ने ही आपल्या आजूबाजूलाच आढळणारी आहेत. त्यांच्या आयुष्यात घडणारे प्रसंग आपल्या आयुष्यात कधीतरी घडलेले असतात किंवा इतरांच्या आयुष्यात त्याचे प्रतिबिंब बघितलेले असते आणि म्हणून ती माणसे आपली वाटतात. छोट्याशा कथाबीजाचे फुलवत फुलवत भावस्पर्शी कथेत रूपांतर करण्याचे वपुंचे कसब व सामथ्र्य, साध्या सोप्या संवादातून जीवनाचे एखादे तत्त्वज्ञान सांगण्याची त्यांची हातोटी, जीवनाकडे पाहण्याचा सकारात्मक दृष्टिकोन आपल्याला वेगळेच बळ देतो. कथासंग्रहाला ज्या कथेचे नाव दिले आहे; त्या कथेत या सर्वांचा परमोच्च बिंदू गाठला गेला आहे.दोस्त यामध्ये विविध प्रकारच्या माणसांच्या कथा आहेत. स्वत:चा, स्वत:च्या कुटुंबीयांचा स्वाभिमान जपणारी, कोत्या स्वभावाची, हट्टी, बेडकासारखे विशिष्ट आखलेले जग असणारी, परिस्थितीवर मात करणारी, तिला शरण जाणारी, चाकोरीबद्ध जीवनाविरुद्ध कंटाळून बंड करणारी... अशी ही माणसे आहेत. या माणसांचे स्वभाव, त्यांची सुखदु:खे, त्यांच्या समस्या, त्यांची स्वप्ने ही आपल्या आजूबाजूलाच आढळणारी आहेत. त्यांच्या आयुष्यात घडणारे प्रसंग आपल्या आयुष्यात कधीतरी घडलेले असतात किंवा इतरांच्या आयुष्यात त्याचे प्रतिबिंब बघितलेले असते आणि म्हणून ती माणसे आपली वाटतात. छोट्याशा कथाबीजाचे फुलवत फुलवत भावस्पर्शी कथेत रूपांतर करण्याचे वपुंचे कसब व सामथ्र्य, साध्या सोप्या संवादातून जीवनाचे एखादे तत्त्वज्ञान सांगण्याची त्यांची हातोटी, जीवनाकडे पाहण्याचा सकारात्मक दृष्टिकोन आपल्याला वेगळेच बळ देतो. कथासंग्रहाला ज्या कथेचे नाव दिले आहे; त्या कथेत या सर्वांचा परमोच्च बिंदू गाठला गेला आहे.दोस्त यामध्ये विविध प्रकारच्या माणसांच्या कथा आहेत. स्वत:चा, स्वत:च्या कुटुंबीयांचा स्वाभिमान जपणारी, कोत्या स्वभावाची, हट्टी, बेडकासारखे विशिष्ट आखलेले जग असणारी, परिस्थितीवर मात करणारी, तिला शरण जाणारी, चाकोरीबद्ध जीवनाविरुद्ध कंटाळून बंड करणारी... अशी ही माणसे आहेत. या माणसांचे स्वभाव, त्यांची सुखदु:खे, त्यांच्या समस्या, त्यांची स्वप्ने ही आपल्या आजूबाजूलाच आढळणारी आहेत. त्यांच्या आयुष्यात घडणारे प्रसंग आपल्या आयुष्यात कधीतरी घडलेले असतात किंवा इतरांच्या आयुष्यात त्याचे प्रतिबिंब बघितलेले असते आणि म्हणून ती माणसे आपली वाटतात. छोट्याशा कथाबीजाचे फुलवत फुलवत भावस्पर्शी कथेत रूपांतर करण्याचे वपुंचे कसब व सामथ्र्य, साध्या सोप्या संवादातून जीवनाचे एखादे तत्त्वज्ञान सांगण्याची त्यांची हातोटी, जीवनाकडे पाहण्याचा सकारात्मक दृष्टिकोन आपल्याला वेगळेच बळ देतो. कथासंग्रहाला ज्या कथेचे नाव दिले आहे; त्या कथेत या सर्वांचा परमोच्च बिंदू गाठला गेला आहे.
दोस्त` यामध्ये विविध प्रकारच्या माणसांच्या कथा आहेत. स्वत:चा, स्वत:च्या कुटुंबीयांचा स्वाभिमान जपणारी, कोत्या स्वभावाची, हट्टी, बेडकासारखे विशिष्ट आखलेले जग असणारी, परिस्थितीवर मात करणारी, तिला शरण जाणारी, चाकोरीबद्ध जीवनाविरुद्ध कंटाळून बंड करणारी.. अशी ही माणसे आहेत. या माणसांचे स्वभाव, त्यांची सुखदु:खे, त्यांच्या समस्या, त्यांची स्वप्ने ही आपल्या आजूबाजूलाच आढळणारी आहेत. त्यांच्या आयुष्यात घडणारे प्रसंग आपल्या आयुष्यात कधीतरी घडलेले असतात किंवा इतरांच्या आयुष्यात त्याचे प्रतिबिंब बघितलेले असते आणि म्हणून ती माणसे आपली वाटतात. छोट्याशा कथाबीजाचे फुलवत फुलवत भावस्पर्शी कथेत रूपांतर करण्याचे वपुंचे कसब व सामर्थ्य, साध्या सोप्या संवादातून जीवनाचे एखादे तत्त्वज्ञान सांगण्याची त्यांची हातोटी, जीवनाकडे पाहण्याचा सकारात्मक दृष्टिकोन आपल्याला वेगळेच बळ देतो. कथासंग्रहाला ज्या कथेचे नाव दिले आहे; त्या कथेत या सर्वांचा परमोच्च बिंदू गाठला गेला आहे. ...Read more
हे पुस्तक म्हणजे एकापेक्षा एक भन्नाट आणि सुरस कथांचा कथासंग्रह आहे. शेवटपर्यंत खेळवत ठेवणाऱ्या आणि शेवटच्या उताऱ्यात उलघडा करणाऱ्या काही गमतीशीर तर काही विचार करायला लावणाऱ्या अशा कथा आहेत या. यातील `घरोघरी`, `मस्तानी` , `मेकॅनो`, सारख्या कथा आवक करन सोडतात. 1980-90 च्या दशकातल्या सर्वसामान्य मराठी कुटुंबातल्या माणसांच्या मनांचा पट या कथांमधुन वपुंनी सुंदररीत्या उलघडला आहे. मनाला भिडणारं , अगदी सहज- सोप्या भाषेतलं तत्वज्ञान रंगवुन सांगाव तर वपुंनीच अफलातून आहे हे पुस्तक. ...Read more
उत्कंठावर्धक कहाणी... पै. गणेश मानुगडे हे नाव समाजमाध्यमांवर कुस्ती या खेळाबद्दलच्या सातत्यपूर्ण लेखनामुळे अनेकांना परिचयाचे आहे. त्यांची ‘धना’ ही कादंबरी अलीकडेच मेहता पब्लिशिंग हाऊसने प्रसिद्ध केली आहे. पहिलवान असलेला धना आणि राजलक्ष्मी यांच्या परेमाची ही कहाणी आहे. राजलक्ष्मी ही सर्जेराव नामक तालेवाराची कन्या. या सर्जेरावचा धनाने कुस्ती खेळण्यास विरोध असल्याने आणि धनाला तो अमान्य असल्याने त्याचा धना-राजलक्ष्मी यांच्या लग्नास विरोध करतो. पुढे नरभक्षक वाघाला ठार करून धना आपले शौर्य दाखवतो. यात जखमी झालेल्या धनाला इस्पितळात दाखल केले जाते. इथून या कहाणीला वेगळेच वळण मिळते. याचे कारण यशवंत महाराज यांची माणसे धनाचे अपहरण करतात. ते धनाला त्यांच्या फौजेचे नेतृत्व देऊ करतात. मात्र, त्यासाठी धनाला राजलक्ष्मीचा त्याग करावा लागणार असतो. राजलक्ष्मीवर प्रेम असूनही धना ती अट मान्य करून फौजेचे नेतृत्व स्वीकारतो. दरम्यान वाघाच्या मृत्यूची चौकशी करण्यासाठी गावात सूर्याजी हा वन खात्याचा अधिकारी येतो. राजलक्ष्मीचे धनावरील प्रेम पाहून तो या दोघांना एकत्र आणण्याचा प्रयत्न करतो. मात्र, यात अनेक घटना घडत जातात, त्यातून फौजेची गुप्तता धोक्यात येऊ लागते, राजलक्ष्मी आणि सूर्याजी यांना संपवण्याचा आदेश धनाला दिला जातो... जे सारे कसे आणि का घडते, याचा उलगडा होण्यासाठी ही उत्कंठावर्धक कादंबरी वाचावी लागेल. ...Read more
अनुवादाने समृद्ध केलेले सहजीवन… उत्तमोत्तम कन्नड साहित्याचा मराठीत अनुवाद करणाऱ्या डॉ. उमा कुलकर्णी यांचं `संवादु अनुवादु` हे आत्मकथन अलीकडेच प्रसिद्ध झालं आहे. सर्जनशील व्यक्तीविषयी, त्याच्या कलाकृतीमागच्या प्रक्रियेविषयी वाचकांना नेहमीच कुतूहल असत. स्वतंत्र लेखनाइतकंच, किंबहुना काकणभर अधिक अवघड आणि तेवढ्याच सर्जनशील असणाऱ्या अनुवादाच्या क्षेत्रात गेली जवळजवळ साडेतीन दशकं काम करणाऱ्या उमाताईंनी अनुवादाच्या हातात हात घालून घडलेला आपल्या सहजीवनाचा प्रवास या आत्मकथनात मांडला आहे. त्यामुळेच अनुवादाच्या क्षेत्रात आपलं वैशिष्ट्यपूर्ण स्थान निर्माण करणाऱ्या, भाषेइतक्याच माणसांमध्येही रमणाऱ्या, त्यांच्यात जीव गुंतवणाऱ्या एका कुटुंबवत्सल स्त्रीचं समाधानी आयुष्यही या पुस्तकातून समोर आलेलं दिसतं. बेळगावात मध्यमवर्गीय कुटुंबात गेलेलं बालपण, पाच भाऊ आणि एक बहीण यांच्या सोबतीनं अनुभवलेलं बेळगावातलं शांत आयुष्य, देशस्थी नात्यांचा मोठा गोतावळा, विविध भाषा बोलणारे शेजारीपाजारी, जवळच्या मैत्रिणी, घरातून मनात रुजलेली संगीत आणि वाचनाची आवड, याविषयी उमाताईंनी समरसून लिहिलं आहे. लग्न होऊन विरुपाक्ष कुलकर्णींच्या कानडी, कडक सोवळं-ओवळं पाळणाऱ्या कुटुंबात उमाताई गेल्या. अर्थात इंजिनीअर असलेल्या विरुपाक्षांच्या नोकरीमुळे त्या पुण्यात भाड्याच्या घरात स्थायिक झाल्या. या घरी सतत असणारा सासर-माहेरच्या माणसांचा राबता, कानडी बोलायला शिकण्यासाठी विरुपाक्षांनी केलेला आग्रह, याचा सुरुवातीला वाटणारा धाक आणि हळूहळू मनातली भीती जाऊन जिभेवर रुळलेली कानडी भाषा, आसपासच्या कुटुंबांशी झालेली जवळीक, दररोज संध्याकाळी विरूपाक्षांसह चालायला जाण्याचा नेम, राजकीय भाषणं, साहित्यिक कार्यक्रम आणि सांगीतिक मैफलींना आवर्जून जाण्याचा दोघांचा छंद, येता-जाता होणाऱ्या गप्पा आणि यातून फुलत गेलेलं नातं, या सगळ्याविषयी उमाताईंनी अतिशय प्रांजळपणे आणि साध्या-सरळ शैलीत निवेदन केलं आहे. उमाताईंनी केलेले कन्नड-मराठी अनुवाद आणि विरुपक्षांनी केलेले मराठी-कन्नड अनुवाद यामुळे या दोघांच्या सहजीवनाला आणखी एक रेशमी पदर मिळाला आणि त्यानं या दोघांना परस्परांमध्ये अधिक गुंतवलं, हे खरंच. पण मुळातही एकमेकांपर्यंत पोचण्यासाठी दोघांनी समजुतीचे धागे अगदी सहज विणले होते, असं उमाताईंच्या लेखनातून जाणवत राहतं. त्यांनी म्हटलंय, "आमच्या वयात दहा-साडे दहा वर्षांचं अंतर असल्यामुळे मी यांचं `मोठेपण` मान्य करून टाकलं होतं आणि माझं `लहानपण` यांनाही ठाऊक असल्यामुळे चुका करायचा मला जणू परवानाच मिळाला होता. मनातलं बोलून टाकायचा स्वभाव असल्यामुळे मनात काही ठेवायचं नाही, ही मानसिकता कायमचीच राहिल्यामुळे संसारात `तू-तू, मैं-मैं `चे प्रसंग कधीच आले नाहीत. आम्ही दोघांनी नेहमीच आपला `मोठेपणा`चा आणि `लहानपणा`चा हट्ट कायम सांभाळला." पुढे सतत अनुभवाला येत गेलेलं विरुपाक्षांचं हे मोठेपण उमाताईंनी अतिशयोक्तीचा दोष बाजूला ठेवून आत्मकथनात अतिशय प्रांजळपणे पुनःपुन्हा नोंदवलं आहे. डॉ. शिवराम कारंत यांच्या `मुकज्जीची स्वप्ने` या कादंबरीला मिळालेल्या ज्ञानपीठ पुरस्काराची बातमी वाचून ती समजून घेण्याची तीव्र इच्छा झाल्यावर विरुपाक्षांनी धारवाडच्या मित्राकरवी ती मागवणं, कानडी बोलता येत असलं तरी वाचता येत नसल्यामुळे, उमाताईंना कादंबरी वाचून दाखवणं, पुढच्या कादंबऱ्यांच्या अनुवादासाठी उमाताईंच्या नावानं कानडी लेखकांना पत्रं पाठवणं, ऑफिसमधून आल्यावर दररोज संध्याकाळी पुस्तक वाचून उमाताईंसाठी रेकॉर्ड करून ठेवणं आणि हा नेम तीन-साडे तीन दशकं चालू ठेवणं इथपासून ते सुरुवातीच्या दिवसात माहेरच्या आठवणीने रडणाऱ्या उमाताईंना दुसऱ्याच दिवशी बसमध्ये बसवून देणं, स्वयंपाकाची आणि बँक, पोस्ट यांसारख्या बाहेरच्या कामांची ओळख नसणाऱ्या उमाताईंना निरनिराळे पदार्थ आणि व्यवहार शिकवणं, त्यांना अनुवादाला पुरेसा वेळ मिळावा म्हणून निवृत्तीनंतर सकाळच्या नाश्त्याची जबाबदारी घेणं, अपत्यहीनतेच्या उणिवेचा बाऊ न करणं आणि उमाताईंनाही या दुःखाला गोंजारु न देणं हे सगळे प्रसंग दोघांच्या समंजस सहजीवनाची वाटचाल स्पष्ट करणारे आहेत. उमाताईंच्या आत्मकथनाचं वैशिष्ट्य म्हणजे, त्यांची संयत शैली. टीका, कडवटपणा, अहंकार यांचा तिला पुसटसाही स्पर्श नाही. कुठलाही अभिनिवेश न बाळगता, कुठलेही दोषारोप किंवा न्यायनिवाडा न करता त्यांनी आपलं जगणं वाचकांसमोर ठेवलं आहे. सुरुवातीला अनुवादाच्या प्रकाशनासाठी आलेले नकार किंवा अनुवादकाला दुय्यम लेखणारी मानसिकता यांचा उल्लेखही त्यांनी वस्तुनिष्ठपणे केला आहे. समीक्षकांनी अनुवाद या साहित्यप्रकाराची पुरेशी दखल घेतली नसल्याची खंत बोलून दाखवतानाच मूळ लेखकापेक्षाही अनुवादकाच्या वाट्याला येणाऱ्या भाग्याचा उच्चारही त्यांनी केला आहे. पुरस्कारांमुळे झालेला आनंद जसा त्यांनी निरागसपणे सांगितला आहे, त्याच साधेपणाने काही क्लेशकारक प्रसंगांचा उल्लेख केला आहे. अनुवादामुळे मिळालेला नावलौकिक आणि पुरस्कार यांच्याइतकीच कारंत, भैरप्पा, अनंतमूर्ती, गिरीश कार्नाड, पूर्णचंद्र तेजस्वी, वैदेही यांच्यासारखे प्रख्यात कन्नड साहित्यिक आणि अनेक मराठी लेखक आणि विद्वान मंडळींचा सहवास ही उमाताईंसाठी मोठी मिळकत असल्याचं त्यांच्या लेखनातून जाणवत राहतं. थोरामोठ्यांच्या सहवासानं आपलं आयुष्य उजळून निघाल्याची भावना उमाताईंनी पुनःपुन्हा व्यक्त केली आहे. सर्जनशील माणसासाठी असणारं या समृद्धीचं मोल त्यांच्या आत्मकथनानं अधोरेखित केलं आहे. आपल्या सहजीवनाच्या बरोबरीनं उमाताईंनी स्वतःच्या वैचारिक वाटचालीचा एक धागाही आत्मकथनात पुढे नेला आहे. देव आणि धर्म या संकल्पना असोत, स्त्री-पुरुष संबंध असोत, स्त्रियांची आंतरिक ताकद असो, किंवा नातेसंबंध आणि त्यातली गुंतागुंत असो, किंवा जगण्यातली क्लिष्टता असो, अनुवादाचं बोट धरून जगताना या सगळ्याच बाबतीतली समजूत कशी गाढ होत गेली, हे उमाताईंनी आत्मकथनात सांगितलं आहे. मूळ लेखक कोणत्याही राजकीय विचारधारेचा असला तरी त्याच्या कथा-कादंबरीचा अनुवाद करताना, आपण स्वतः आहे त्या जागेवरून आणखी पुढे गेलो की नाही, हे तपासत राहिल्यामुळे आपली मतं कठोर-कडवट राहिली नाहीत, असंही उमाताईंनी स्पष्ट केलं आहे. मुख्य म्हणजे, अनुवादामुळे आपल्या आकलनाचा, समजुतीचा आणि संवेदनशीलतेचा परीघ विस्तारला आणि एकूण मानवतेची जाणीवच व्यापक होत गेल्याचं त्यांनी सांगितलं आहे. उत्तम अनुवादक हा आधी संवेदनशील वाचक असतो, याची प्रचिती उमाताईंचं आत्मकथन वाचताना येत राहते. कादंबरी समजून घ्यावी म्हणून निर्हेतुकपणे केलेला अनुवाद, मग इतरांपर्यंत ती पोचवावी म्हणून केलेला अनुवाद आणि नंतर जगण्याचा एक आवश्यक आणि अपरिहार्य भाग झालेला अनुवाद, असा प्रदीर्घ प्रवास मांडताना त्याच प्रवाहात मिसळून गेलेलं आपलं कौटुंबिक आयुष्य उलगडणारं उमाताईंचं आत्मकथन मराठी वाचकांना तर आवडेलच, पण स्त्रियांना स्वतःमध्ये डोकावून आपल्या आंतरिक सामर्थ्याची ओळख करून घेण्यासाठी प्रेरितही करू शकेल


Product list

उत्कंठावर्धक कहाणी... पै. गणेश मानुगडे हे नाव समाजमाध्यमांवर कुस्ती या खेळाबद्दलच्या सातत्यपूर्ण लेखनामुळे अनेकांना परिचयाचे आहे. त्यांची ‘धना’ ही कादंबरी अलीकडेच मेहता पब्लिशिंग हाऊसने प्रसिद्ध केली आहे. पहिलवान असलेला धना आणि राजलक्ष्मी यांच्या परेमाची ही कहाणी आहे. राजलक्ष्मी ही सर्जेराव नामक तालेवाराची कन्या. या सर्जेरावचा धनाने कुस्ती खेळण्यास विरोध असल्याने आणि धनाला तो अमान्य असल्याने त्याचा धना-राजलक्ष्मी यांच्या लग्नास विरोध करतो. पुढे नरभक्षक वाघाला ठार करून धना आपले शौर्य दाखवतो. यात जखमी झालेल्या धनाला इस्पितळात दाखल केले जाते. इथून या कहाणीला वेगळेच वळण मिळते. याचे कारण यशवंत महाराज यांची माणसे धनाचे अपहरण करतात. ते धनाला त्यांच्या फौजेचे नेतृत्व देऊ करतात. मात्र, त्यासाठी धनाला राजलक्ष्मीचा त्याग करावा लागणार असतो. राजलक्ष्मीवर प्रेम असूनही धना ती अट मान्य करून फौजेचे नेतृत्व स्वीकारतो. दरम्यान वाघाच्या मृत्यूची चौकशी करण्यासाठी गावात सूर्याजी हा वन खात्याचा अधिकारी येतो. राजलक्ष्मीचे धनावरील प्रेम पाहून तो या दोघांना एकत्र आणण्याचा प्रयत्न करतो. मात्र, यात अनेक घटना घडत जातात, त्यातून फौजेची गुप्तता धोक्यात येऊ लागते, राजलक्ष्मी आणि सूर्याजी यांना संपवण्याचा आदेश धनाला दिला जातो... जे सारे कसे आणि का घडते, याचा उलगडा होण्यासाठी ही उत्कंठावर्धक कादंबरी वाचावी लागेल. ...Read more
अनुवादाने समृद्ध केलेले सहजीवन… उत्तमोत्तम कन्नड साहित्याचा मराठीत अनुवाद करणाऱ्या डॉ. उमा कुलकर्णी यांचं `संवादु अनुवादु` हे आत्मकथन अलीकडेच प्रसिद्ध झालं आहे. सर्जनशील व्यक्तीविषयी, त्याच्या कलाकृतीमागच्या प्रक्रियेविषयी वाचकांना नेहमीच कुतूहल असत. स्वतंत्र लेखनाइतकंच, किंबहुना काकणभर अधिक अवघड आणि तेवढ्याच सर्जनशील असणाऱ्या अनुवादाच्या क्षेत्रात गेली जवळजवळ साडेतीन दशकं काम करणाऱ्या उमाताईंनी अनुवादाच्या हातात हात घालून घडलेला आपल्या सहजीवनाचा प्रवास या आत्मकथनात मांडला आहे. त्यामुळेच अनुवादाच्या क्षेत्रात आपलं वैशिष्ट्यपूर्ण स्थान निर्माण करणाऱ्या, भाषेइतक्याच माणसांमध्येही रमणाऱ्या, त्यांच्यात जीव गुंतवणाऱ्या एका कुटुंबवत्सल स्त्रीचं समाधानी आयुष्यही या पुस्तकातून समोर आलेलं दिसतं. बेळगावात मध्यमवर्गीय कुटुंबात गेलेलं बालपण, पाच भाऊ आणि एक बहीण यांच्या सोबतीनं अनुभवलेलं बेळगावातलं शांत आयुष्य, देशस्थी नात्यांचा मोठा गोतावळा, विविध भाषा बोलणारे शेजारीपाजारी, जवळच्या मैत्रिणी, घरातून मनात रुजलेली संगीत आणि वाचनाची आवड, याविषयी उमाताईंनी समरसून लिहिलं आहे. लग्न होऊन विरुपाक्ष कुलकर्णींच्या कानडी, कडक सोवळं-ओवळं पाळणाऱ्या कुटुंबात उमाताई गेल्या. अर्थात इंजिनीअर असलेल्या विरुपाक्षांच्या नोकरीमुळे त्या पुण्यात भाड्याच्या घरात स्थायिक झाल्या. या घरी सतत असणारा सासर-माहेरच्या माणसांचा राबता, कानडी बोलायला शिकण्यासाठी विरुपाक्षांनी केलेला आग्रह, याचा सुरुवातीला वाटणारा धाक आणि हळूहळू मनातली भीती जाऊन जिभेवर रुळलेली कानडी भाषा, आसपासच्या कुटुंबांशी झालेली जवळीक, दररोज संध्याकाळी विरूपाक्षांसह चालायला जाण्याचा नेम, राजकीय भाषणं, साहित्यिक कार्यक्रम आणि सांगीतिक मैफलींना आवर्जून जाण्याचा दोघांचा छंद, येता-जाता होणाऱ्या गप्पा आणि यातून फुलत गेलेलं नातं, या सगळ्याविषयी उमाताईंनी अतिशय प्रांजळपणे आणि साध्या-सरळ शैलीत निवेदन केलं आहे. उमाताईंनी केलेले कन्नड-मराठी अनुवाद आणि विरुपक्षांनी केलेले मराठी-कन्नड अनुवाद यामुळे या दोघांच्या सहजीवनाला आणखी एक रेशमी पदर मिळाला आणि त्यानं या दोघांना परस्परांमध्ये अधिक गुंतवलं, हे खरंच. पण मुळातही एकमेकांपर्यंत पोचण्यासाठी दोघांनी समजुतीचे धागे अगदी सहज विणले होते, असं उमाताईंच्या लेखनातून जाणवत राहतं. त्यांनी म्हटलंय, "आमच्या वयात दहा-साडे दहा वर्षांचं अंतर असल्यामुळे मी यांचं `मोठेपण` मान्य करून टाकलं होतं आणि माझं `लहानपण` यांनाही ठाऊक असल्यामुळे चुका करायचा मला जणू परवानाच मिळाला होता. मनातलं बोलून टाकायचा स्वभाव असल्यामुळे मनात काही ठेवायचं नाही, ही मानसिकता कायमचीच राहिल्यामुळे संसारात `तू-तू, मैं-मैं `चे प्रसंग कधीच आले नाहीत. आम्ही दोघांनी नेहमीच आपला `मोठेपणा`चा आणि `लहानपणा`चा हट्ट कायम सांभाळला." पुढे सतत अनुभवाला येत गेलेलं विरुपाक्षांचं हे मोठेपण उमाताईंनी अतिशयोक्तीचा दोष बाजूला ठेवून आत्मकथनात अतिशय प्रांजळपणे पुनःपुन्हा नोंदवलं आहे. डॉ. शिवराम कारंत यांच्या `मुकज्जीची स्वप्ने` या कादंबरीला मिळालेल्या ज्ञानपीठ पुरस्काराची बातमी वाचून ती समजून घेण्याची तीव्र इच्छा झाल्यावर विरुपाक्षांनी धारवाडच्या मित्राकरवी ती मागवणं, कानडी बोलता येत असलं तरी वाचता येत नसल्यामुळे, उमाताईंना कादंबरी वाचून दाखवणं, पुढच्या कादंबऱ्यांच्या अनुवादासाठी उमाताईंच्या नावानं कानडी लेखकांना पत्रं पाठवणं, ऑफिसमधून आल्यावर दररोज संध्याकाळी पुस्तक वाचून उमाताईंसाठी रेकॉर्ड करून ठेवणं आणि हा नेम तीन-साडे तीन दशकं चालू ठेवणं इथपासून ते सुरुवातीच्या दिवसात माहेरच्या आठवणीने रडणाऱ्या उमाताईंना दुसऱ्याच दिवशी बसमध्ये बसवून देणं, स्वयंपाकाची आणि बँक, पोस्ट यांसारख्या बाहेरच्या कामांची ओळख नसणाऱ्या उमाताईंना निरनिराळे पदार्थ आणि व्यवहार शिकवणं, त्यांना अनुवादाला पुरेसा वेळ मिळावा म्हणून निवृत्तीनंतर सकाळच्या नाश्त्याची जबाबदारी घेणं, अपत्यहीनतेच्या उणिवेचा बाऊ न करणं आणि उमाताईंनाही या दुःखाला गोंजारु न देणं हे सगळे प्रसंग दोघांच्या समंजस सहजीवनाची वाटचाल स्पष्ट करणारे आहेत. उमाताईंच्या आत्मकथनाचं वैशिष्ट्य म्हणजे, त्यांची संयत शैली. टीका, कडवटपणा, अहंकार यांचा तिला पुसटसाही स्पर्श नाही. कुठलाही अभिनिवेश न बाळगता, कुठलेही दोषारोप किंवा न्यायनिवाडा न करता त्यांनी आपलं जगणं वाचकांसमोर ठेवलं आहे. सुरुवातीला अनुवादाच्या प्रकाशनासाठी आलेले नकार किंवा अनुवादकाला दुय्यम लेखणारी मानसिकता यांचा उल्लेखही त्यांनी वस्तुनिष्ठपणे केला आहे. समीक्षकांनी अनुवाद या साहित्यप्रकाराची पुरेशी दखल घेतली नसल्याची खंत बोलून दाखवतानाच मूळ लेखकापेक्षाही अनुवादकाच्या वाट्याला येणाऱ्या भाग्याचा उच्चारही त्यांनी केला आहे. पुरस्कारांमुळे झालेला आनंद जसा त्यांनी निरागसपणे सांगितला आहे, त्याच साधेपणाने काही क्लेशकारक प्रसंगांचा उल्लेख केला आहे. अनुवादामुळे मिळालेला नावलौकिक आणि पुरस्कार यांच्याइतकीच कारंत, भैरप्पा, अनंतमूर्ती, गिरीश कार्नाड, पूर्णचंद्र तेजस्वी, वैदेही यांच्यासारखे प्रख्यात कन्नड साहित्यिक आणि अनेक मराठी लेखक आणि विद्वान मंडळींचा सहवास ही उमाताईंसाठी मोठी मिळकत असल्याचं त्यांच्या लेखनातून जाणवत राहतं. थोरामोठ्यांच्या सहवासानं आपलं आयुष्य उजळून निघाल्याची भावना उमाताईंनी पुनःपुन्हा व्यक्त केली आहे. सर्जनशील माणसासाठी असणारं या समृद्धीचं मोल त्यांच्या आत्मकथनानं अधोरेखित केलं आहे. आपल्या सहजीवनाच्या बरोबरीनं उमाताईंनी स्वतःच्या वैचारिक वाटचालीचा एक धागाही आत्मकथनात पुढे नेला आहे. देव आणि धर्म या संकल्पना असोत, स्त्री-पुरुष संबंध असोत, स्त्रियांची आंतरिक ताकद असो, किंवा नातेसंबंध आणि त्यातली गुंतागुंत असो, किंवा जगण्यातली क्लिष्टता असो, अनुवादाचं बोट धरून जगताना या सगळ्याच बाबतीतली समजूत कशी गाढ होत गेली, हे उमाताईंनी आत्मकथनात सांगितलं आहे. मूळ लेखक कोणत्याही राजकीय विचारधारेचा असला तरी त्याच्या कथा-कादंबरीचा अनुवाद करताना, आपण स्वतः आहे त्या जागेवरून आणखी पुढे गेलो की नाही, हे तपासत राहिल्यामुळे आपली मतं कठोर-कडवट राहिली नाहीत, असंही उमाताईंनी स्पष्ट केलं आहे. मुख्य म्हणजे, अनुवादामुळे आपल्या आकलनाचा, समजुतीचा आणि संवेदनशीलतेचा परीघ विस्तारला आणि एकूण मानवतेची जाणीवच व्यापक होत गेल्याचं त्यांनी सांगितलं आहे. उत्तम अनुवादक हा आधी संवेदनशील वाचक असतो, याची प्रचिती उमाताईंचं आत्मकथन वाचताना येत राहते. कादंबरी समजून घ्यावी म्हणून निर्हेतुकपणे केलेला अनुवाद, मग इतरांपर्यंत ती पोचवावी म्हणून केलेला अनुवाद आणि नंतर जगण्याचा एक आवश्यक आणि अपरिहार्य भाग झालेला अनुवाद, असा प्रदीर्घ प्रवास मांडताना त्याच प्रवाहात मिसळून गेलेलं आपलं कौटुंबिक आयुष्य उलगडणारं उमाताईंचं आत्मकथन मराठी वाचकांना तर आवडेलच, पण स्त्रियांना स्वतःमध्ये डोकावून आपल्या आंतरिक सामर्थ्याची ओळख करून घेण्यासाठी प्रेरितही करू शकेल


NCP Shiv Sena Blame game over gas pipeline connection | गॅसवाहिनीवरून श्रेयवादाचा भडका | Loksatta

सिंचन निविदांमध्येच कोटय़वधींचा गैरव्यवहार
मारेकऱ्यांना शस्त्र प्रशिक्षण देणाऱ्यांचा शोध सुरू
माळेचे मणी सापडले; दोराही लवकर सापडेल
डॉ. दाभोलकर यांच्या हत्येच्या सूत्रधारापर्यंत पोहोचावे - नारळीकर
संपूर्ण नवी मुंबईमध्ये घरगुती गॅस वाहिनीद्वारे पुरवण्याचे काम महानगर गॅसने हाती घेतले आहे.
जुईनगरमध्ये राष्ट्रवादी, शिवसेनेत आरोप-प्रत्यारोप
जुईनगरमध्ये महानगर गॅसने गॅसवाहिनी पोहोचवली असली तरीही त्यावरून शिवसेना आणि राष्ट्रवादीत श्रेयवाद सुरू झाला आहे. आगामी लोकसभा व विधानसभा डोळ्यांसमोर ठेवून शहरातील विविध राजकीय पक्षांत आरोपप्रत्यारोपांच्या फैरी झडत असताना आता गॅसवाहिनी हा नवीन मुद्दा उपस्थित करण्यात आला आहे.
संपूर्ण नवी मुंबईमध्ये घरगुती गॅस वाहिनीद्वारे पुरवण्याचे काम महानगर गॅसने हाती घेतले आहे. नेरुळ, सीवूडस, वाशीसह शहराच्या विविध भागांत पाइप गॅसचा पुरवठा केला जात आहे. जुईनगर परिसरात २०१२-१३ पासूनच घरगुती गॅसपुरवठा सुरू करण्यात आला होता. परंतु सुरुवातीला सानपाडय़ातून येणाऱ्या गॅसच्या वाहिनीच्या कामामध्ये तांत्रिक अडचण असल्याने आता ही वाहिनी सीवूड्स नेरुळ विभागाकडून येणाऱ्या गॅसवाहिनीला जोडून जुईनगर परिसरामध्ये आणण्यात आली आहे.
हे काम आपल्याच पक्षाच्या खासदारांनी पाठपुरावा केल्यामुळे झाल्याचा दावा शिवसेनेने केला आहे, तर दुसरीकडे राष्ट्रवादीनेही हे काम आपल्याच पक्षाच्या प्रयत्नांमुळे झाल्याचा दावा केला आहे. काही नागरिकांनी सुरुवातीला महानगर गॅस कंपनीकडे ५०० रुपये अनामत भरली आहे. त्या ग्राहकांना ५ हजार ७५० रुपयांचा धनादेश घेऊन गॅस जोडणी देण्यात येत आहे. नव्याने गॅस जोडणीची मागणी करणाऱ्यांकडून ६ हजार ६३५ रुपयांचा धनादेश घेऊन तो वटल्यानंतरच महानगर कंपनीतर्फे गॅस जोडणी दिली जात आहे.
जुईनगर सेक्टर २४ मध्ये २ फेब्रुवारीला राष्ट्रवादीने महापौर व माजी खासदारांच्या उपस्थितीत या गॅसवाहिनीचे उद्घाटन करण्यात आले. तर शनिवारी शिवसेनेचे खासदार व मान्यवरांच्या उपस्थितीत गॅसपुरवठा सुरू करण्यात आला. त्यामुळे एकंदरीतच एकाच कामाचे दोन वेळा विविध पक्षांनी उद्घाटन केल्याने जुईनगर परिसरात आणि सोशल मीडियावर चर्चा रंगली आहे.
खासदार राजन विचारे यांच्या पाठपुराव्यामुळेच हे काम पूर्णत्वास गेले आहे. परंतु प्रत्यक्ष घरांमध्ये गॅसलाइन येण्याआधीच अर्धवट कामाचे राष्ट्रवादीने महालक्ष्मी सोसायटीजवळ उद्घाटन केले होते.
– विशाल ससाणे, नगरसेवक, शिवसेना
हे काम राष्ट्रवादीच्या पाठपुराव्यामुळेच झाले आहे. २ फेब्रुवारीला महापौर व माजी खासदारांच्या हस्ते उद्घाटन करण्यात आले होते. विरोधकांना आम्ही उद्घाटन केल्यानंतर त्यांना जाग आली.
– विजय साळे, ब प्रभाग समिती सदस्य
आम्ही महानगर कंपनीतर्फे घरगुती गॅसवाहिनीचे काम केले आहे. ज्यांचे पैसे जमा झालेले आहेत, त्यांना गॅसपुरवठा करण्यात येत आहे. राजकीय पक्षांच्या वेगवेगळ्या उद्घाटनांचा कंपनीशी काही संबंध नाही.
– एस. आचार्य, अधिकारी, महानगर गॅस एजन्सी
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
१२ लाखात अनुभवा रेल्वे प्रवासाचा राजेशाही थाट
England vs India 3rd Test - Live : पुजारा-कोहली जोडी इंग्लंडवर भारी, सामन्यावर भारताची पकड
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
प्रियांका- निकची अशी ही बनवाबनवी; सोशल मीडियावर भन्नाट मीम्स व्हायरल
Asian Games 2018: कबड्डीत भारताला हादरा, दक्षिण कोरियाकडून पराभव
प्रेयसीसाठी तीनशे फलक लावणाऱ्याच्या राजकीय दबावापुढे पालिका, पोलीस झुकले
Kerala Floods: ...आणि पूरग्रस्तांच्या छावणीतच त्यांनी लग्नगाठ बांधली
Kerala floods : 'तो' बनावट व्हिडीओ व्हायरल करु नका; लष्कराचे आवाहन
 निकने घेतला महत्त्वाचा निर्णय
सुनील ग्रोवरसाठी सलमान झाला फोटोग्राफर
काम करणार तर आघाडीच्या अभिनेत्रीसोबतच, रणबीरचा हट्ट
एन. टी. रामाराव यांच्या बायोपिकमध्ये दिसणार हा प्रसिद्ध मराठमोळा चेहरा
माझ्या बायोपिकमध्ये ड्रामा नको, फक्त सत्य दाखवा- ऐश्वर्या राय
'या' गाजलेल्या हॉलिवूड चित्रपटाचा बॉलिवूड रिमेक लवकरच प्रेक्षकांच्या भेटीला
सिंचन निविदांमध्येच कोटय़वधींचा गैरव्यवहार
डॉ. दाभोलकर यांच्या हत्येच्या सूत्रधारापर्यंत पोहोचावे - नारळीकर
मारेकऱ्यांना शस्त्र प्रशिक्षण देणाऱ्यांचा शोध सुरू
माळेचे मणी सापडले; दोराही लवकर सापडेल
Asian Games 2018 : बजरंगची 'सुवर्ण' कामगिरी स्व. अटलजींना समर्पित
Ind vs Eng : केवळ २९ चेंडूत हार्दिकने केली 'ही' कमाल...
सोबर्स, पोलॉक यांच्या पंक्तीतील अभिजात फलंदाज
एटीएसने सोडताच सीबीआयने ताब्यात घेतले
शहरी भागांत रात्री नऊनंतर एटीएममध्ये पैसे भरण्यास बँकांना मनाई


शेतकरी: मिरची बुरशी

रविवार, २४ फेब्रुवारी, २०१३
1) तुडतुड्यांचे व्यवस्थापन एकात्मीक पध्दधतीने करावे.
2) धसकटे व काड्या मुळापासून उपटून जाळून नष्ट करावेत.
3) रोपवाटीकेत बि टाकल्यानंतर 15 दिवसांनी 10 टक्के फोरेट किंवा 3 टक्के कार्बोक्युरॉन दोन ओळीमध्ये टाकून मातीने झाकून पाणी द्यावे.
1)शिफारशीप्रमाणे लागवड अंतर ठेवणे.
2)गरजेप्रमाणे नेमके पाणी देणे. शिफारशीप्रमाणे खते द्यावीत.
3)इतर झाडांची पिकावर सावली येऊ देऊ नये.
4)रोगट पाने, फळे वेळीच काढून टाकावीत.
१)फवारणीसाठी ब्ल्यु कॉपर 25 ग्रॅम किंवा बावीस्टीन 10 ग्रॅम किंवा डायथेन एम 45 हे 25 ग्रॅम किंवा एन्ट्राकॉल 20 ग्रॅम किंवा 20 ग्रॅम डायथेन झेड प्रती 10 लिटर पाण्यात मिसळून 10 दिवसांच्या अंतराने आलटून पालटून फवारावे.
२)फवारणी द्रावणात 5 मिली सेवर प्रती 10 लिटर पाणी प्रमाणे मिसळून फवारावे.
३)फवारणी बारीक तुषारांच्या साह्याने करावी.
1) तुडतुड्यांचे व्यवस्थापन एकात्मीक पध्दधतीने करावे.
2) धसकटे व काड्या मुळापासून उपटून जाळून नष्ट करावेत.
3) रोपवाटीकेत बि टाकल्यानंतर 15 दिवसांनी 10 टक्के फोरेट किंवा 3 टक्के कार्बोक्युरॉन दोन ओळीमध्ये टाकून मातीने झाकून पाणी द्यावे.
1)शिफारशीप्रमाणे लागवड अंतर ठेवणे.
2)गरजेप्रमाणे नेमके पाणी देणे. शिफारशीप्रमाणे खते द्यावीत.
3)इतर झाडांची पिकावर सावली येऊ देऊ नये.
4)रोगट पाने, फळे वेळीच काढून टाकावीत.
१)फवारणीसाठी ब्ल्यु कॉपर 25 ग्रॅम किंवा बावीस्टीन 10 ग्रॅम किंवा डायथेन एम 45 हे 25 ग्रॅम किंवा एन्ट्राकॉल 20 ग्रॅम किंवा 20 ग्रॅम डायथेन झेड प्रती 10 लिटर पाण्यात मिसळून 10 दिवसांच्या अंतराने आलटून पालटून फवारावे.
२)फवारणी द्रावणात 5 मिली सेवर प्रती 10 लिटर पाणी प्रमाणे मिसळून फवारावे.
३)फवारणी बारीक तुषारांच्या साह्याने करावी
द्वारा पोस्ट केलेले किसान येथे ११:३१ म.उ.
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यता घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
माझे पूर्ण प्रोफाइल पहा.
वॉटरमार्क थीम. Blogger द्वारा समर्थित.


चेन्न्ईपाठोपाठ दिल्लीमधूनही आयपीएल सामन्यांची गच्छंती - Pimpri Chinchwad Bulletin

नगरसेवक सय्यद मतीन याला केवळ मारलेच नसते, तर त्याचे हातपाय तोडले…
दृष्टिहिनही करू शकणार रस्त्यांवरील खड्ड्यांच्या तक्रारी; सुविधा उपलब्ध करण्याचे सरकारचे आदेश
मुंबई-पुणे द्रुतगती महामार्गावर वेगमर्यादेचे उल्लंघन करणाऱ्या वाहनांवर कॅमेऱ्याची नजर
आता लोकसभा निवडणूक झाल्यास भाजप सत्ता राखणार का
उमेदवारांना शपथपत्रात उत्पन्नाचा स्त्रोत आणि तपशील देणे बंधनकारक – राज्य निवडणूक…
भिमाकोरेगाव दंगल प्रकरण; पिंपरीतील आंदोलकांचे अटकसत्र थांबवण्याची पोलीस आयुक्तांकडे मागणी
पिंपरी-चिंचवड पोलिस आयुक्तालयाने खाते उघडले; सराईताकडून पिस्तूल आणि दुचाकीचोरांकडून साडेसात लाखांचा…
पुणे शहर पोलिस दलातील एक सहायक आयुक्त, २६ पोलीस निरीक्षक पिंपरी-चिंचवड…
पुणे ग्रामीण पोलिस दलातील २३ अधिकारी कर्मचारी पिंपरी-चिंचवड पोलीस आयुक्तलयात वर्ग
पिंपरी-चिंचवडमध्ये नागपंचमी उत्साहात साजरी
आकुर्डीतील तरुणीला लग्नाचे आमिष दाखवून शिरगावातील भक्त निवासात केला बलात्कार
देहूरोडमध्ये ट्रेलरचा ब्रेक फेल होऊन अपघात; चार वाहनांचे नुकसान
गोळीबारातील आरोपीला पाठलाग करुन पकडल्याने हिंजवडीतील दोघा पोलिस कर्मचाऱ्यांना आयुक्त पद्मनाभन…
बाप आणि मुलीच्या नात्याला काळीमा फासणारे कृत्य: देहूरोडमध्ये नराधम बापाचा अल्पवयीन…
रहाटणीतील ‘त्या’ बसचालकाचा खून अवघ्या ८०० रुपये आणि ‘मेमरी कार्ड’साठी
संत तुकाराम नगरमध्ये घरफोडी; पावनेदोन लाखांचा ऐवज चोरट्यांनी केला लंपास
भोसरीत पार्किंगला लावलेली दुचाकी चोरट्यांनी पळवली
चाकणमध्ये मोबाईलच्या दुकानात चोरी; पावनेचार लाखांचे मोबाईल चोरट्यांनी केले लंपास
मोशीत आई वडिलांसोबत नवीन फ्लॅट बघण्यासाठी गेलेल्या मुलाचा तलावात बुडून मृत्यू
चाकणमध्ये उसने दिलेले पैसे परत मागीतले म्हणून मित्रानेच केली मित्राला मारहाण
‘भारत माता की जय’ बोलून काही होणार नाही – तुषार गांधी
देशात विचारवंतांचे आवाज दाबण्याचे काम सुरु – अमोल पालेकर
दाभोलकर स्मृतिदिन; पुण्यात ‘जवाब दो’ मोर्चाचे आयोजन
पुण्यात बाप विचित्र वागतो म्हणून मुलानेच केला बापाचा खून
डॉ. नरेंद्र दाभोलकर हत्येप्रकरणी सचिन अंदुरेला वेळ मारून नेण्यासाठी अटक; अंदुरेच्या…
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
सांगलीच्या महापौरपदी संगीता खोत, तर उपमहापौरपदी धीरज सूर्यवंशी यांची निवड
अभिनेत्री कंगना राणावत विरोधात खार पोलिस ठाण्यात तक्रार
हिंदुत्ववादी अतिरेक्यांशी संबंध असल्याने शिवसेनेचा माजी नगरसेवक श्रीकांत पांगारकरला अटक
आमदार हर्षवर्धन जाधव यांचा नवीन पक्ष काढण्याचा निर्णय रद्द
पंतप्रधान मोदींचे इम्रान खान यांना चर्चेचे आमंत्रण; पाकिस्तानचा दावा
शिरोमणी अकाली दल आगामी निवडणुका स्वतंत्र लढवणार; भाजपला धक्का
कपिल देव यांच्याशी माझी तुलना नको – हार्दिक पांड्या
आशियाई क्रीडा स्पर्धा ; १० मी. एअर रायफल प्रकारात दीपककुमारला रौप्यपदक
यूपीएससी न देताच केंद्रात नोकरी; १० पदांसाठी सहा हजार अर्ज
अंडरवर्ल्ड डॉन दाऊद इब्राहिमचा निकटवर्तीय जबीर मोतीला लंडनमध्ये अटक
भारत- पाकमध्ये शांतता हाच वाजपेयींचा खरा सन्मान- इम्रान खान
नासाच्या ‘पार्कर सोलार प्रोब’ यानाची सूर्याच्या दिशेने झेप
विराटला कर्णधार म्हणून स्वत:ला सिद्ध करण्यास वेळ लागेल- क्लाइव्ह लॉयड
येमेनमध्ये दहा वर्षांच्या मुलावर लैंगिक अत्याचार; तिघा आरोपींना भरचौकात गोळ्या घालून…
Home Desh चेन्न्ईपाठोपाठ दिल्लीमधूनही आयपीएल सामन्यांची गच्छंती
चेन्न्ईपाठोपाठ दिल्लीमधूनही आयपीएल सामन्यांची गच्छंती
अकराव्या हंगामात चेन्नई सुपर किंग्ज पाठोपाठ दिल्ली डेअरडेविल्स संघाचे घरच्या मैदानावरचे सामने फिरोजशहा कोटला मैदानाबाहेर जाण्याची शक्यता वर्तवण्यात येत आहे. काही दिवसांपूर्वी तामिळनाडूत कावेरी पाणीवाटपावरुन बिघडलेली परिस्थिती लक्षात घेत गव्हर्निंग काऊन्सिलने चेन्नईचे सामने पुण्याला हलवण्याचा निर्णय घेतला आहे.
फिरोजशहा कोटला मैदानातील आर.पी. मेहरा ब्लॉक क्षेत्रात थेट प्रक्षेपणासाठी टेलिव्हीजन कॅमेरे लावण्यात येतात. याचसोबत या भागात २ हजार लोकं क्रिकेट सामन्याचा आस्वाद घेऊ शकतात. मात्र कोटला मैदानातला हा भाग अनधिकृत बांधकामांमध्ये मोडत असल्याने दिल्ली क्रिकेट असोसिएशनच्या अडचणी वाढल्या आहेत. त्यामुळे दिल्ली हायकोर्ट कोटला मैदानातील सामन्यांना आक्षेप घेण्याची शक्यता वर्तवली जात आहे. न्यायालयाने हा आक्षेप घेतल्यास सामन्यांच्या प्रसारणात मोठा अडथळा येण्याची शक्यता आहे.
दिल्ली हायकोर्टात, डीडीसीएच्या प्रलंबित खटल्याची सुनावणी येत्या १८ एप्रिलला होण्याची शक्यता आहे. या सुनावणीत न्यायालय सकारात्मक निर्णय देईल अशी आशा आयपीएलच्या अधिकाऱ्यांनी व्यक्त केली आहे. त्यामुळे दिल्ली डेअरडेविल्सच्या फिरोजशहा कोटला मैदानातील सामन्यांचे भवितव्य न्यायालयाच्या हातात असणार हे आता स्पष्ट झालेय.
Previous articleनागपुरमध्ये मुस्लिम वडिलांकडून हिंदू दत्तक मुलिचे कन्यादान
Next articleवीरमरण प्राप्त झालेल्या शहीद जवानाच्या पत्नीला एसटीचा आजीवन मोफत प्रवास
पंतप्रधान मोदींचे इम्रान खान यांना चर्चेचे आमंत्रण; पाकिस्तानचा दावा
शिरोमणी अकाली दल आगामी निवडणुका स्वतंत्र लढवणार; भाजपला धक्का
कपिल देव यांच्याशी माझी तुलना नको – हार्दिक पांड्या
आशियाई क्रीडा स्पर्धा ; १० मी. एअर रायफल प्रकारात दीपककुमारला रौप्यपदक
यूपीएससी न देताच केंद्रात नोकरी; १० पदांसाठी सहा हजार अर्ज
उद्ध्वस्त केरळ: रेड अलर्ट मागे, पेट्रोलसाठी रांगा, रोगराईचे सावट
‘भारत माता की जय’ बोलून काही होणार नाही – तुषार गांधी
भिमाकोरेगाव दंगल प्रकरण; पिंपरीतील आंदोलकांचे अटकसत्र थांबवण्याची पोलीस आयुक्तांकडे मागणी
देशात विचारवंतांचे आवाज दाबण्याचे काम सुरु – अमोल पालेकर
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
बजरंगने मिळवले पहिले सुवर्ण; पहिल्या दिवशी भारताला २ पदके, शूटिंगमध्ये कांस्य
आकुर्डीतील तरुणीला लग्नाचे आमिष दाखवून शिरगावातील भक्त निवासात केला बलात्कार
वादग्रस्त मुद्दे आणि अप्रस्तुत चर्चामुळे विचलित होऊ नका – राष्ट्रपती
मोदींविषयी वादग्रस्त विधान करणाऱ्या मणिशंकर अय्यर यांचे निलंबन मागे
मराठी बातम्या देणारा हक्काचे व्यासपीठ  मराठी अस्मिते साठी सदेव तत्पर
३रा मजला, पी. जे. चेंबर, आंबेडकर चौक, पिंपरी, पुणे
आर्थर रोड कारागृहाचा व्हिडीओ दाखवा; मल्ल्याच्या प्रत्यार्पणापूर्वी लंडनच्या न्यायालयाची मागणी
लग्न म्हणजे पत्नीनं शरीरसंबंधासाठी नेहमी होकार देणे असे नव्हे – हायकोर्ट


कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक सह India मध्ये किंमतऑफर & पूर्णतपशील | PriceDekho.com

कूपन, दर cashback ऑफर
लॅपटॉप, पीसी च्या, गेमिंग आणि अॅक्सेसरीज
कॅमेरा, लेन्स आणि अॅक्सेसरीज
टीव्ही आणि मनोरंजन साधने
घर & स्वयंपाकघर उपकरणे
गृह सजावट, स्वयंपाकघर आणि फर्निचर
लहान मुले आणि बेबी उत्पादने
खेळ, फिटनेस आणि आरोग्य
पुस्तके, स्टेशनरी, भेटी आणि मीडिया
भारतातील टॉप 10 मोबाईल
मागचा कॅमेरा [13 MP]
मोबाईल प्रकरणे आणि कव्हर
बिंदू आणि अंकुर कॅमेरे
कंडिशनर्स,वॉशिंग मशिन्स आणि ड्रायरसुद्धा
व्हॅक्यूम & विंडोमध्ये क्लीनर
ज्युसर मिक्सर आणि धार लावणारा
ओ डी टॉयलेट (EDT)
पायांकरीता असलेले कातड्याचे बाह्य आवरण पॅड
मऊ तळव्यांचे आवाज न होणारे बूट
चप्पल आणि फ्लिप फ्लॉप्स
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक
पॉल धावसंख्या फोन ते किती चांगले आहे हे निर्धारित करण्यासाठी वापरकर्ता रेटिंग संख्या आणि एक स्कोअर उपयुक्त users.This करून दिले जाते सरासरी रेटिंग वापरून मोजला पूर्णपणे सत्यापित वापरकर्ते सामान्य रेटिंग आधारित आहे.
+ पर्यंत 1.6% कॅशबॅक
* 80% संधी किंमत पुढील 3 आठवडे 10% पडू शकतो की नाही
मिळवा झटपट किमतीत घट ईमेल / एसएमएस
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक किंमतIndiaयादी
कूपन शेंग ईएमआय मोफत शिपिंग शेअरपैकी वगळा
निवडा उच्च किंमतकमी कमी किंमतकरण्यासाठीउच्च
+ पर्यंत 1.6% कॅशबॅक
वरील टेबल मध्ये कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक किंमत ## आहे.
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक नवीनतम किंमत Aug 17, 2018वर प्राप्त होते
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅकफ्लिपकार्ट, शोषकलुईस उपलब्ध आहे.
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक सर्वात कमी किंमत आहे, , जे शोषकलुईस ( 69,000)
किंमत Mumbai, New Delhi, Bangalore, Chennai, Pune, Kolkata, Hyderabad, Jaipur, Chandigarh, Ahmedabad, NCRसमावेश India सर्व प्रमुख शहरांमध्ये वैध आहे. कृपया कोणत्याही विचलन विशिष्ट स्टोअरमध्ये सूचना वाचा.
PriceDekhoवरील विक्रेते कोणत्याही विक्री माल जबाबदार नाही.
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक दर नियमितपणे बदलते. कृपया कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक नवीनतम दर शोधण्यासाठी आमच्या साइटवर तपासणी ठेवा.
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक - वापरकर्तापुनरावलोकने
खूप चांगले , 71 रेटिंग्ज वर आधारित
आपलाअनुभवसामायिक करा एक पुनरावलोकनलिहा
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक - किंमत इतिहास
 आपण जवळजवळ तेथे आहात.
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक वैशिष्ट्य
मॉडेल नाव EOS 77D
ऑप्टिकल सेन्सर रेसोलुशन 24.2
सेन्सर सिझे 22.3 x 14.9
स्क्रीन सिझे 3 inch
विडिओ डिस्प्ले रेसोलुशन Full HD, HD, VGA
सुपपोर्टेड आस्पेक्ट श 3:2, 4:3, 16:9, 1:1
ईमागे फॉरमॅट JPEG, RAW
मेमरी कार्ड तुपे SD Card
कॅनन येतोस ७७ड दसलर कॅमेरा किट एफ स्१८ 55 इस साटम ब्लॅक
Quick links आमच्या विषयी आमच्याशी संपर्क साधा T&C गोपनीयता धोरण FAQ's


निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक सह India मध्ये किंमतऑफर & पूर्णतपशील | PriceDekho.com

कूपन, दर cashback ऑफर
लॅपटॉप, पीसी च्या, गेमिंग आणि अॅक्सेसरीज
कॅमेरा, लेन्स आणि अॅक्सेसरीज
टीव्ही आणि मनोरंजन साधने
घर & स्वयंपाकघर उपकरणे
गृह सजावट, स्वयंपाकघर आणि फर्निचर
लहान मुले आणि बेबी उत्पादने
खेळ, फिटनेस आणि आरोग्य
पुस्तके, स्टेशनरी, भेटी आणि मीडिया
भारतातील टॉप 10 मोबाईल
मागचा कॅमेरा [13 MP]
मोबाईल प्रकरणे आणि कव्हर
बिंदू आणि अंकुर कॅमेरे
कंडिशनर्स,वॉशिंग मशिन्स आणि ड्रायरसुद्धा
व्हॅक्यूम & विंडोमध्ये क्लीनर
ज्युसर मिक्सर आणि धार लावणारा
ओ डी टॉयलेट (EDT)
पायांकरीता असलेले कातड्याचे बाह्य आवरण पॅड
मऊ तळव्यांचे आवाज न होणारे बूट
चप्पल आणि फ्लिप फ्लॉप्स
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक
* 80% संधी किंमत पुढील 3 आठवडे 10% पडू शकतो की नाही
मिळवा झटपट किमतीत घट ईमेल / एसएमएस
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक किंमतIndiaयादी
वरील टेबल मध्ये निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक किंमत ## आहे.
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक नवीनतम किंमत May 28, 2018वर प्राप्त होते
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅकहोमेशोप१८ उपलब्ध आहे.
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक सर्वात कमी किंमत आहे, , जे होमेशोप१८ ( 56,212)
किंमत Mumbai, New Delhi, Bangalore, Chennai, Pune, Kolkata, Hyderabad, Jaipur, Chandigarh, Ahmedabad, NCRसमावेश India सर्व प्रमुख शहरांमध्ये वैध आहे. कृपया कोणत्याही विचलन विशिष्ट स्टोअरमध्ये सूचना वाचा.
PriceDekhoवरील विक्रेते कोणत्याही विक्री माल जबाबदार नाही.
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक दर नियमितपणे बदलते. कृपया निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक नवीनतम दर शोधण्यासाठी आमच्या साइटवर तपासणी ठेवा.
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक - वापरकर्तापुनरावलोकने
चांगले , 1 रेटिंग्ज वर आधारित
आपलाअनुभवसामायिक करा एक पुनरावलोकनलिहा
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक - किंमत इतिहास
 आपण जवळजवळ तेथे आहात.
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक वैशिष्ट्य
फोकल लेंग्थ 18 - 105 mm
अपेरतुरे रंगे f/3.5 - f/5.6
ऑप्टिकल सेन्सर रेसोलुशन 24.1 Megapixels
मॅक्सिमम शटर स्पीड 30 s
मिनिमम शटर स्पीड 1/4000 s
काँटिनूपूस शॉट्स 3 fps
ईमागे डिस्प्ले रेसोलुशन 921,000 Dots (Approx.)
ईमागे फॉरमॅट JPEG NEF
मेमरी कार्ड तुपे SD/SDHC/SDXC
असा अडॅप्टर Yes, MH-24
निकॉन द५२०० दसलर कॅमेरा एफ स 18 105 मम वर किट लेन्स 24 १म्प ब्लॅक
3/5 (1 रेटिंग )
Quick links आमच्या विषयी आमच्याशी संपर्क साधा T&C गोपनीयता धोरण FAQ's


नारद पत्रकारिता पुरस्कार वितरण २० जुलै रोजी
पुणे : विश्व संवाद केंद्र आणि डेक्कन एज्युकेशन सोसायटी यांच्या संयुक्त विद्यमाने दरवर्षी देण्यात येणाऱ्या आद्य पत्रकार देवर्षी नारद पत्रकारिता पुरस्काराचे वितरण शुक्रवारी (ता. २०) विश्व हिंदू परिषदेचे आंतरराष्ट्रीय अध्यक्ष न्या. विष्णूजी कोकजे यांच्या हस्ते एका विशेष समारंभात करण्यात येणार आहे.
‘या पुरस्कार उपक्रमाचे हे आठवे वर्ष असून, देवर्षी नारद जयंतीच्या निमित्ताने हे पुरस्कार देण्यात येतात. पत्रकारितेत उल्लेखनीय काम करणाऱ्या चार पत्रकारांचा पुरस्कार देऊन गौरव करण्यात येतो. ज्येष्ठ पत्रकारासाठीच्या पुरस्कारासाठी दै. ‘लोकसत्ता’चे सहायक संपादक मुकुंद संगोराम, युवा नवोदित पत्रकार पुरस्कारासाठी दै. ‘महाराष्ट्र टाइम्स’ नाशिकचे प्रवीण बिडवे, छायाचित्रकार पुरस्कारासाठी सांगलीचे उदय देवळेकर आणि सोशल मीडिया पुरस्कारासाठी कोल्हापूरचे विनायक पाचलग यांची निवड करण्यात आली आहे. पुरस्काराचे स्वरूप अनुक्रमे १५ हजार रुपये, अन्य तीन पुरस्कार सात हजार ५०० रुपये रोख, स्मृतिचिन्ह, शाल श्रीफळ असे आहे,’ अशी माहिती विश्व संवाद केंद्राचे अध्यक्ष मनोहर कुलकर्णी, डी. ई. सोसायटीचे अध्यक्ष डॉ. शरद कुंटे यांनी दिली.
हा कार्यक्रम शुक्रवारी, २० जुलै रोजी सकाळी १०.३० वाजता फर्गुसन कॉलेजच्या अॅम्फी थिएटरमध्ये होणार आहे. न्या. कोकजे हे विश्व हिंदू परिषदेचे आंतरराष्ट्रीय अध्यक्ष असून, ते मूळचे इंदूरचे आहेत. मध्य प्रदेशमध्ये त्यांनी २६ वर्षे उच्च न्यायालयात वकिली केली आहे. त्यांनी १९९० ते २००१ पर्यंत मध्य प्रदेश व राजस्थान उच्च न्यायालयात न्यायमूर्ती म्हणून काम पाहिले आहे. २००१-२००८ या काळात ते हिमाचल प्रदेशचे राज्यपाल होते. कार्यक्रमाचे अध्यक्षस्थान डी. ई. सोसायटीच्या परिषद व नियामक मंडळाचे अध्यक्ष डॉ. शरद कुंटे भूषविणार आहेत.
यापूर्वी हे पुरस्कार ‘एबीपी माझा’चे संपादक राजीव खांडेकर, बेळगाव ‘तरुण भारत’चे संपादक किरण ठाकूर, ‘दिव्य मराठी’चे संपादक प्रशांत दीक्षित, ‘मटा’ पुणे आवृत्तीचे संपादक पराग करंदीकर, ‘झी चोवीस तास’चे संपादक डॉ. उदय निरगुडकर, दिलीप धारूरकर, भाऊ तोरसेकर, युवा पत्रकार पुरस्कार ‘न्यूज १८ लोकम‘’च्या नाशिकच्या प्रतिनिधी दीप्ती राऊत, इंडिया टीव्ही, पुण्याचे प्रतिनिधी अजय कांबळे, ‘एबीपी माझा’चे नाशिकचे प्रतिनिधी सागर वैद्य, कोल्हापूर ‘लोकमत’च्या इंदुमती गणेश, ‘मटा’चे मुस्तफा आतार, दै. ‘लोकमत’चे पराग पोतदार, नगर ‘लोकमत’चे छायाचित्रकार राजू शेख आणि ‘अॅग्रोवन’चे छायाचित्रकार गणेश कोरे, व्यंगचित्रकार वैजनाथ दुलंगे, राजेंद्र सरग आणि सोशल मीडिया पुरस्कार शेफाली वैद्य व देविदास देशपांडे यांना देण्यात आले आहेत.
‘या समारंभास पत्रकार व नागरिकांनी मोठ्या संख्येने उपस्थित रहावे,’ असे आवाहन विश्व संवाद केंद्र व डी. ई. सोसायटीच्या वतीने करण्यात आले आहे. या वेळी विश्व संवाद केंद्राचे कार्यवाह रवींद्र घाटपांडे, उपाध्यक्ष अभय कुलकर्णी, संपादक मिलिंद कांबळे आदी उपस्थित होते.
दिवस : शुक्रवार, २० जुलै २०१८
वेळ : सकाळी १०.३० वाजता
स्थळ : फर्ग्युसन कॉलेजचे अॅम्फी थिएटर, पुणे.
Tags: विहिंपपुणेदेवर्षी नारदमनोहर कुलकर्णीडॉ. शरद कुंटेVishwa Hindu ParishadVHPविश्व संवाद केंद्रडेक्कन एज्युकेशन सोसायटीन्या. विष्णू कोकजेविश्व हिंदू परिषदDevarshi NaradVishwa Sanvad KendraDeccan Education SocietyManohar KulkarniD
‘पत्रकाराला व्यावसायिक दर्जा आणि माध्यमांना जबाबदारीचे भान हवे’ वैचारिक प्रगतीची रुजवात के. जे. शिक्षणसंस्थेत माजी विद्यार्थी मेळावा लोणावळ्यात ‘मारवाड़ी हॉर्स एंडुरोन्स चँपियनशिप’ ‘हिमालया बेबीकेअर’तर्फे परिचारिकांचा सन्मान
साखरपा गावाने अनुभवलाय अटलजींचा साधेपणा
कोकणातल्या ‘या’ घरासमोर ध्वजवंदनाची ३७ वर्षांची परंपरा
शिष्यवृत्ती परीक्षेचा निकाल जाहीर
रत्नागिरीतील दामले विद्यालयाचे आठ विद्यार्थी शिष्यवृत्ती गुणवत्ता यादीत
बिकट वाटेची झाली वहिवाट
लेकीच्या झाडांनी बहरतेय शिंगवे गाव
साखरपा गावाने अनुभवलाय अटलजींचा साधेपणा
जागतिक आदिवासी दिन हिमायतनगरमध्ये साजरा
पंढरपुरातील शेतकऱ्यांना मिळाली कॉस्मिक फार्मिंगची माहिती
देखण्या चन्नकेशवाचे सुंदर मंदिर


मैत्रीण – हेमंत आठल्ये

गणेश उत्सव आणि प्रदूषण
jalinadr on लग्न का करावे
Vijay on लग्न का करावे
गौरव जगन्नाथ ताठे on राज ठाकरेंचे आंदोलन आणि म…
hemantathalyeblog on राज ठाकरेंचे आंदोलन आणि म…
अनिकेत गमे on राज ठाकरेंचे आंदोलन आणि म…
waranvg on लग्न का करावे
waranvg on लग्न का करावे
Nirmala on लग्न का करावे
हेमंत आठल्ये आता ट्विट्टर मधे
भारतातील भारतीय बनावटीचे पहिले व्यावसायिक हेलिकॉप्टर सांगलीच्या प्रदीप मोहिते यांनी तयार केले. जळगावात बाविस्कर यां… twitter.com/i/web/status/1… 42 minutes ago
RT @Sampat_sakaal: मराठा आरक्षण...युवकांचा निर्धार नोकरी मागणारे नव्हे नोकरी देणारे उद्योजक होणार sarkarnama.in/maratha-busine… @Sampat_sakaal @… 1 hour ago
इथं अनेकांच एकदा तरी विमानात बसावं असं स्वप्न असत पण आमच्या भारतात आपण स्वतःच खरंखुरं विमान तयार करावं हे स्वप्न… twitter.com/i/web/status/1… 1 hour ago
अबू धाबीचा राजाला व्यवसायात भागीदार करून तिथे कमाई करून ती भारतात आणणारा पहिला भारतीय उद्योजक जर कोण असेल तर ते आहे… twitter.com/i/web/status/1… 1 hour ago
 पेनला नीफ नाही. कमालीचे दारिद्र्य चप्पल पहिल्यांदा अकरावीत घातली चप्पल पहिल्यांदा अकरावीत घातली
अनेक आई इंग्लिश कंपनी काका क्रिकेट खर्च गणपती गर्लफ्रेंड घर चिंचवड चित्रपट जेवण डोळे ती दसरा दादा दिवाळी दुखी नगर नाही नोकरी पंतप्रधान परप्रांतीय पाऊस पुणेकर पुणे स्टेशन पूणे प्रेमिका बँक बस बहिण बॉस भाई भाऊ भारत भाषण भैय्या मनमाड मनसे मराठी मावशी मास्क मित्र मिरवणुक मी मुंबई मुर्ख मुलगी मुली रक्षाबंधन राज राज ठाकरे राष्ट्रवादी राहुरी रेल्वे लग्न लोकल लोणावळा वकृत्व वडिल वर्तमानपत्र विचार विधानसभा विलासराव शिवसेना शिवाजीनगर संगणक सकाळी सर्दी सहकारी सोनिया स्वाइन फ्लू स्वातंत्र्य हिंदी
ईमेलद्वारे नोंदी वाचण्यासाठी इथे स्वत:चा इमेल आयडीची नोंद करा.
पुन्हा कोणासाठी नोकरी शोधायची नाही
मध्यंतरी ती च्या लहान बहिणीने मला तिच्यासाठी अर्धवेळ(पार्टटाइम) नोकरी शोधायला सांगितली. खर तर मी आजकाल माझ्या स्वत:साठी नोकरी शोधात नाही. तर इतरांसाठी काय शोधणार आणि मुख्य म्हणजे मला हे मनस्वी पटत देखील नाही. पण म्हटलं तीची बहिण आहे. तर चला बघुयात. याआधी मी कधीच कोणासाठी माझ्या बॉसशी बोललो नाही. काल कशीबशी हिम्मत करून त्याला विचारले कि, तुमच्या पाहण्यात कोणती अकौंटची पोझिशन आहे का आणि मुख्य म्हणजे मला हे मनस्वी पटत देखील नाही. पण म्हटलं तीची बहिण आहे. तर चला बघुयात. याआधी मी कधीच कोणासाठी माझ्या बॉसशी बोललो नाही. काल कशीबशी हिम्मत करून त्याला विचारले कि, तुमच्या पाहण्यात कोणती अकौंटची पोझिशन आहे का असेल तर मला नक्की कळवा. माझी एक मैत्रीण आहे तिला हवी आहे. आता आमची कंपनी हि आयटी कंपनी त्यामुळे तिला हवी तशी पार्टटाइम आमच्या कंपनीत मिळणे अवघड. Continue reading →
2 प्रतिक्रिया सप्टेंबर 3, 2009 हेमंत आठल्ये


विविध मान्यवरांच्या जन्मशताब्दीनिमित्त जनसेवा ग्रंथालयाचे हस्तलिखित
रत्नागिरी : रत्नागिरीतील जनसेवा ग्रंथालयातर्फे ‘शब्दांकुर’ हा हस्तलिखित अंक यंदाही साकारण्यात येत आहे. या वर्षी ज्येष्ठ साहित्यिक पु. ल. देशपांडे, ग. दि. माडगूळकर आणि विंदा करंदीकर यांच्यासह अनेक मान्यवरांचे जन्मशताब्दी वर्ष आहे. त्या निमित्ताने या मान्यवरांना शब्दरूप आदरांजली वाहण्याची जनसेवा ग्रंथालयाची कल्पना आहे. त्यानिमित्त वाचक व लेखकांनी या मान्यवरांची ओळख करून देणारे लेख वा माहिती पाठविण्याचे आवाहन जनसेवा ग्रंथालयाने केले आहे.
योगाचार्य बी. के. एस. अय्यंगार, कथाकार अरविंद गोखले, संगीतकार स्नेहल भाटकर, गायक सुधीर फडके, वैज्ञानिक डॉ. विक्रम साराभाई, कवी विंदा करंदीकर, साहित्यिक डॉ. वि. रा. करंदीकर, अमृता प्रीतम, कुलगुरू व लेखक देवदत्त दाभोळकर, आधुनिक वाल्मिकी ग. दि. माडगूळकर, अभिनेते शरद तळवलकर, साहित्यिक पु. ल. देशपांडे, ज्येष्ठ संपादक अनंत भालेराव, संगीतकार नौशाद यांचे हे जन्मशताब्दी वर्ष आहे. या मान्यवरांची माहिती किंवा परिचय देणारे, त्यांचा कार्यवृत्तांत सांगणारे, किस्से, आठवणी सांगणारे लेख २५० ते ३०० शब्दांत ३० सप्टेंबर २०१८पर्यंत जनसेवा ग्रंथालयाकडे टपालाने वा स्वहस्ते आणून द्यावेत, असे आवाहन करण्यात आले आहे.
संपादक मंडळाच्या निर्णयानुसार लेखांची निवड केली जाईल आणि जनसेवा ग्रंथालयाच्या ‘शब्दांकुर-१८’ या हस्तलिखितात त्यांना प्रसिद्धी देण्यात येणार आहे. आपले साहित्य ‘जनसेवा ग्रंथालय, लक्ष्मी चौक – रत्नागिरी - ४१५६१२’ या पत्त्यावर पाठवावे, असे जनसेवा ग्रंथालयाचे अध्यक्ष प्रकाश दळवी यांनी कळवले आहे.
Tags: RatnagiriJanseva GranthalayPrakash Dalviजनसेवा ग्रंथालयहस्तलिखितपु. ल. देशपांडेग. दि. माडगूळकरविंदा करंदीकरजन्मशताब्दीBOI
रत्नागिरीच्या जनसेवा ग्रंथालयाचा वर्धापनदिन; कविसंमेलनासाठी कविता पाठविण्याचे आवाहन नदीचे माहेर कीर्तनातून उलगडला कुसुमाग्रजांचा जीवनपट साखरपा येथे १८ रोजी ‘विंदा वंदन’ कार्यक्रम पुणेकरांनी अनुभवले ‘लेणे प्रतिभेचे’
साखरपा गावाने अनुभवलाय अटलजींचा साधेपणा
कोकणातल्या ‘या’ घरासमोर ध्वजवंदनाची ३७ वर्षांची परंपरा
शिष्यवृत्ती परीक्षेचा निकाल जाहीर
रत्नागिरीतील दामले विद्यालयाचे आठ विद्यार्थी शिष्यवृत्ती गुणवत्ता यादीत
बिकट वाटेची झाली वहिवाट
लेकीच्या झाडांनी बहरतेय शिंगवे गाव
साखरपा गावाने अनुभवलाय अटलजींचा साधेपणा
जागतिक आदिवासी दिन हिमायतनगरमध्ये साजरा
पंढरपुरातील शेतकऱ्यांना मिळाली कॉस्मिक फार्मिंगची माहिती
देखण्या चन्नकेशवाचे सुंदर मंदिर


Kolhapur News one arrested in bribe case निवृत्तीच्या दिवशी लाच घेताना अटक | eSakal

निवृत्तीच्या दिवशी लाच घेताना अटक
शुक्रवार, 1 जून 2018
कोल्हापूर - निवृत्तीच्या दिवशी दीड हजाराची लाच घेणाऱ्या वन विभागातील लेखापालास लाचलुचपत प्रतिबंधक विभागाने आज रंगेहाथ पकडले. सदाशिव ज्ञानदेव सातपुते (वय ५८, मूळ रा. मिणचे खुर्द, भुदरगड, सध्या रा. अष्टेकरनगर, लाईन बाजार) असे त्या संशयिताचे नाव आहे. ताराबाई पार्क येथील उपवनसंरक्षक कार्यालयात दुपारी ही कारवाई करण्यात आल्याचे पोलिस उपअधीक्षक गिरीश गोडे यांनी सांगितले.
कोल्हापूर - निवृत्तीच्या दिवशी दीड हजाराची लाच घेणाऱ्या वन विभागातील लेखापालास लाचलुचपत प्रतिबंधक विभागाने आज रंगेहाथ पकडले. सदाशिव ज्ञानदेव सातपुते (वय ५८, मूळ रा. मिणचे खुर्द, भुदरगड, सध्या रा. अष्टेकरनगर, लाईन बाजार) असे त्या संशयिताचे नाव आहे. ताराबाई पार्क येथील उपवनसंरक्षक कार्यालयात दुपारी ही कारवाई करण्यात आल्याचे पोलिस उपअधीक्षक गिरीश गोडे यांनी सांगितले.
बांदिवडे (ता. पन्हाळा) येथील अनिल पांडुरंग गवळी जमीन खरेदी-विक्रीचे काम करतात. त्यांच्याकडून शेंबवणे (ता. शाहूवाडी) येथील श्रीमती सीताबाई पानकर या मौजे गावडी (ता. शाहूवाडी) येथील ११८ एकर जमीन खरेदी करणार होत्या. खरेदीपूर्वी ही जमीन ‘इको सेन्सेटिव्ह झोन’खाली आरक्षित आहे काय, याची खात्री त्यांना करून घ्यायची होती. याबाबतचा दाखला मिळावा, यासाठी गवळी यांनी ताराबाई पार्क येथील उपवनसंरक्षक कार्यालयात अर्ज केला होता. हे काम लेखापाल सदाशिव सातपुते याच्याकडे होते. पण तो हा दाखला देण्यास टाळाटाळ करत होता. अखेर गवळी यांनी त्याची भेट घेतली. त्यावेळी त्याने दाखल्यासाठी पाच हजार रुपये घेतो, पण तुम्ही दोन हजार रुपये लाच द्या, अशी मागणी केली. अखेरीस तडजोडीनंतर ही रक्कम दीड हजार रुपये इतकी ठरली. याची तक्रार गवळी यांनी लाचलुचपत प्रतिबंधक विभागाकडे आज केली.
ताराबाई पार्क येथील उपसंरक्षक कार्यालयात सापळा रचला. ठरल्याप्रमाणे गवळी दुपारी लाच देण्यासाठी कार्यालयात गेले. त्यांच्याकडून लाचेची रक्कम स्वीकारून दाखला देण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या लेखापाल सातपुते याला पोलिसांनी रंगेहाथ पकडले. ही कारवाई पोलिस निरीक्षक मारुती पाटील, कर्मचारी श्रीधर सावंत, शरद पोरे, रुपेश माने, नवनाथ कदम, विष्णू गुरव आदींनी केली. रात्री त्याच्या घराची झडती विभागाने घेतली.
जितेंद्र भुरूक यांनी किशोरदांची गायली सलग 89 गाणी
मुंबईः जितेंद्र भुरूक यांनी पुणे-मुंबईतील भव्य वाद्यवृंदासह किशोरकुमार यांच्या 89व्या जयंतीचे औचित्य साधून त्यांची सलग 89 गाणी गात 'अगर तुम ना होते'...
पाऊस आला; पण त्यानं नुकसान टळलं का
जालना जिल्ह्यात जून, जुलै आणि ऑगस्टमधील पहिल्या पंधरवड्यातील पावसाचे प्रमाण पाहता याला पावसाळा म्हणाव का, असा प्रश्न शेतकऱ्यांना पडला होता. गुरुवार(...
'भाजपची सत्ता नसलेल्या राज्याबाबत पंतप्रधानांची दुटप्पी भूमिका'
ःसोलापूर- "भाजपची सत्ता नसलेल्या राज्यांना मदत देण्याबाबत पंतप्रधानांची दुटप्पी भूमिका आहे'', अशा शब्दांत माजी केंद्रीय मंत्री सुशीलकुमार शिंदे...
असहिष्णुता व असुरक्षतेच्या विरोधात महाराष्ट्र अंनिसचे ‘जवाब दो’ आंदोलन
पाली - डॉ. नरेंद्र दाभोलकर यांच्या निर्घुण खूनाला (ता.20) ऑगस्टला पाच वर्ष पूर्ण झाली. डॉ. दाभोलकर खूनप्रकरणातील सूत्रधार व कटाची प्रेरणा देणार्...
नांदेडमध्ये जुगार अड्ड्यावर पोलिसांचा छापा
नांदेड: जवाहरनगर पाटीजवळ पाटबंधारे कार्यालय परिसरात सुरू असलेल्या एका जुगार अड्ड्यावर पोलिसांनी छापा टाकला. यावेळी डावारून 14 जुगाऱ्यांना अटक करून 15...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


महाराष्ट्रात आणखी नवीन पाच पासपोर्ट कार्यालयं | Mumbai Manoos

होम महाराष्ट्र महाराष्ट्रात आणखी नवीन पाच पासपोर्ट कार्यालयं
महाराष्ट्रात आणखी नवीन पाच पासपोर्ट कार्यालयं
मुंबई : महाराष्ट्रात आणखी पाच ठिकाणी पासपोर्ट कार्यालायं सुरु केली जाणार आहेत. यामध्ये चंद्रपूर आणि बारामतीचाही समावेश आहे. परराष्ट्र मंत्रालयाचे सचिव ज्ञानेश्वर मुळे यांनी याबाबत माहिती दिली.
कुठे नव्याने पासपोर्ट कार्यालय उघडणार
देशातील नागरिकांना पासपोर्ट सेवा सहज आणि सुलभपणे मिळावी या उद्देशाने ही नवीन पासपोर्ट सेवा केंद्र सुरु केली जात आहेत.
गेल्या वर्षी डिसेंबर महिन्यात सरकारने मार्चपर्यंत देशभऱात २५१ नवे केंद्र सुरु करण्याचे ठरवले होते. त्यापैकी २० केंद्र महाराष्ट्रात सुरु केली गेली. आतापर्यंत महाराष्ट्रात २७ पासपोर्ट कार्यालये असून, या नव्या पाच कार्यालयांची त्यात भर पडल्यानंतर ही संख्या ३२ वर जाईल.
मागिल लेख बिग बॉस मराठी: आज या अभिनेत्रिची वाईल्ड कार्ड एण्ट्री होणार
पुढील लेख संविधान नष्ट करण्याचा भाजपचा डाव; मायावती कडाडल्या
संबंधित लेख अजून या लेखा कडून
कृषीमंत्री ‘पांडुरंग फुंडकर’ यांचं हृद्य विकाराच्या झटक्याने दु:खद निधन…
महाराष्ट्र बारावीचा निकाल जाहीर
आज दुपारी 1 वा होणार बारावीचा निकाल जाहीर
कृषीमंत्री ‘पांडुरंग फुंडकर’ यांचं हृद्य विकाराच्या झटक्याने दु:खद निधन…
महाराष्ट्र बारावीचा निकाल जाहीर
आज दुपारी 1 वा होणार बारावीचा निकाल जाहीर
सीएसएमटी स्टेशनवरील सोलापूर एक्सप्रेसच्या डब्याला आग
बारावी बोर्डाच्या परीक्षेचा निकाल उद्या ३० मे ला
कृषीमंत्री ‘पांडुरंग फुंडकर’ यांचं हृद्य विकाराच्या झटक्याने दु:खद निधन…
महाराष्ट्र बारावीचा निकाल जाहीर
आज दुपारी 1 वा होणार बारावीचा निकाल जाहीर
कृषीमंत्री ‘पांडुरंग फुंडकर’ यांचं हृद्य विकाराच्या झटक्याने दु:खद निधन…


समाज कल्याण विभाग

मुख्य माहितीकडे / विषयाकडे जा
भाषा निवडा English मराठी
सामाजिक न्याय व विशेष सहाय्य विभाग महाराष्ट्र शासन
या संकेतस्थळावरील माहितीचा वापर अंशतः किंवा पूर्णपणे करण्यापूर्वी सामाजिक न्याय व विशेष साहाय्य विभागाची परवानगी घेणे आवश्यक आहे.या संकेतस्थळावरील माहिती कोणत्याही गैर किंवा आक्षेपार्ह कारणासाठी संदर्भ म्हणून वापरता येणार नाही.
हे समाज कल्याण विभागाचे अधिकृत संकेतस्थळ आहे, महाराष्ट्र सरकार
प्रतिलिपि अधिकार © 2012 | हे संकेतस्थळ बघण्यासाठी सर्वोत्तम वियोजन 1024x768 आहे.


Real Romantic Love Stories,SMS,Status,Images,Sad Story Collection in Marathi | Loksatta

सिंचन निविदांमध्येच कोटय़वधींचा गैरव्यवहार
मारेकऱ्यांना शस्त्र प्रशिक्षण देणाऱ्यांचा शोध सुरू
माळेचे मणी सापडले; दोराही लवकर सापडेल
डॉ. दाभोलकर यांच्या हत्येच्या सूत्रधारापर्यंत पोहोचावे - नारळीकर
हृदयविकाराशी संबंधित ३६ जनुके शोधण्यात यश
वैज्ञानिकांनी हृदयविकाराच्या झटक्याशी संबंधित ३६ नवी जनुके शोधून काढली आहेत.
Valentine’s Week 2018 : पूल… एक स्ट्रेंज कथा (उत्तरार्ध)
'कमॉन सावी.... वो नही तो तुम सही'
'नील, आय अॅम नॉट अ पपेट.'
Happy Chocolate Day: माझिया प्रियाला प्रित कळेना…
१० वर्षांपूर्वी अमोघ आणि अनन्या पहिल्यांदा भेटले होते..
Love Diaries : आजही तिची आठवण येते…
निरुत्तर राहिलेले प्रश्न जास्त सतावतात.
Love Diaries : दृष्ट लागण्याजोगे सारे…(उत्तरार्ध)
भावकीत तोंड दाखवायला जागा राहिली नाही.
Love Diaries : दृष्ट लागण्याजोगे सारे…
मनातील गोष्टी ओळखून आपल्याला काय हवं ते शोधण्याचा त्यानं प्रयत्न करावा
Love Diaries : हूरहूर, त्याची आणि तिचीही… (भाग ३)
अखेर प्रेमाची ग्वाही मिळाली
Love Diaries : हुरहूर, त्याची आणि तिचीही…(भाग २)
आपण प्रेमात पडल्याची खात्री अखेर पटली
Love Diaries : हुरहूर, त्याची आणि तिचीही…
Love Diaries : लव्ह लोचा आणि ती… (उत्तरार्ध)
“तुझ्या नजरेत मी काय पाहिलं कळत नाही, पण...
Love Diaries : लव्ह लोचा आणि ती…(भाग १)
मजनूच्या आरोळ्या आणि प्रेमाच्या चारोळ्या
Love Diaries : ‘सराहा’मुळं जुळलं नातं… (उत्तरार्ध)
त्याची नजर सारखी सारखी रेहावर जात होती.
Love Diaries : ‘सराहा’मुळं जुळलं नातं…
सोशल मीडिया बरंच काही देतं...
Love Diaries : प्यार का दर्द है…
.. इतकेच शब्द अमितच्या तोंडातून निघाले.
Love Diaries : ‘मैत्रिण’ की ‘गर्लफ्रेंड’…
तू नाही म्हणाला असतास तर.. ही भीती मला होती
Love Diaries : ‘मैत्रिण’ की ‘गर्लफ्रेंड’…
काय मस्त मैत्री होती नाही का आपली..
love diaries : ‘मैत्रिण’ की ‘गर्लफ्रेंड’…
तूझी सो कॉल्ड मैत्रिण आहे ना तूझी काळजी करायला..
Love Diaries : अन् माऊलीने मुक्ताचा हात सोडला… (भाग ३)
आता मुक्ता आधीसारखी राहिली नाही
Love Diaries : अन् माऊलीने मुक्ताचा हात सोडला… (भाग २)
मन चिंती ते वैरी न चिंती अशी अवस्था तिची झाली
Love Diaries : अन् माऊलीने मुक्ताचा हात सोडला… (भाग १)
फोनमध्ये त्याचं नाव तिने माऊली असंच सेव्ह केलं होतं
Love Diaries : लव्ह ट्रँगल आणि प्रेमाचा अॅंगल
तूझ्याशिवाय जगू शकणार नाही म्हणणारी 'ती' सुखात नांदत होती
Love Diaries : लव्ह ट्रँगल आणि प्रेमाचा अँगल
फोनवर नियमित ती बोलत होती.
Love Diaries : लव्ह ट्रँगल आणि प्रेमाचा अॅंगल
निर्जीव असला तरी दोघांमधील प्रेमाचा तो साक्षीदार होता.
सुनील ग्रोवरसाठी सलमान झाला फोटोग्राफर
काम करणार तर आघाडीच्या अभिनेत्रीसोबतच, रणबीरचा हट्ट
एन. टी. रामाराव यांच्या बायोपिकमध्ये दिसणार हा प्रसिद्ध मराठमोळा चेहरा
माझ्या बायोपिकमध्ये ड्रामा नको, फक्त सत्य दाखवा- ऐश्वर्या राय
'या' गाजलेल्या हॉलिवूड चित्रपटाचा बॉलिवूड रिमेक लवकरच प्रेक्षकांच्या भेटीला
सिंचन निविदांमध्येच कोटय़वधींचा गैरव्यवहार
डॉ. दाभोलकर यांच्या हत्येच्या सूत्रधारापर्यंत पोहोचावे - नारळीकर
मारेकऱ्यांना शस्त्र प्रशिक्षण देणाऱ्यांचा शोध सुरू
माळेचे मणी सापडले; दोराही लवकर सापडेल
Asian Games 2018 : बजरंगची 'सुवर्ण' कामगिरी स्व. अटलजींना समर्पित
Ind vs Eng : केवळ २९ चेंडूत हार्दिकने केली 'ही' कमाल...
सोबर्स, पोलॉक यांच्या पंक्तीतील अभिजात फलंदाज
एटीएसने सोडताच सीबीआयने ताब्यात घेतले
शहरी भागांत रात्री नऊनंतर एटीएममध्ये पैसे भरण्यास बँकांना मनाई
माझ्यासाठी गुजराती संस्कृती शिकणं थोडं कठीण होतं- कंगना रणौत


झाले मोकळे आकाश: कुसुमाग्रज: सारंगिया

इथे (अ)नियमितपणे ललित काही लिहायचा विचार आहे. मूड असला आणि सवड मिळाली म्हणजे मी असलं काही तरी लिहिते. त्यामुळे फार नियमित काही नवं आलं नाही तरी समजून घ्याल.
‘समिधा’ जवळ नव्हतं त्यामुळे अजून काही कविता इथे टाकायच्या राहिल्या होत्या. ही त्यातली एक.
नाही, आपण समजता ते खरे नाही.
किनखापी गवसणीतून माझी सारंगी बाहेर पडते ती धनासाठी नव्हे.
तारांच्या या समुदायावरून माझी धनुकली फिरू लागते ती आपले मनोरंजन कराण्यासाठी नव्हे.
त्या उभयतांच्या मीलनातून मी मधुर रागरागिण्यांची बरसात करतो ती कीर्तीसाठी नव्हे.
मला धन मिळत असेल, कीर्ती मिळत असेल आणि आपले मनोरंजनही होत असेल.
पण यातील कोणत्याही गोष्टीसाठी मी सारंगीला स्पर्श करीत नाही.
मी सांगणार आहे ते आपल्याला खरे वाटणार नाही कदाचित्, पण ते खरे आहे.
सारंगीतून निघणारे स्वर मला दिसतात म्हणून मी सारंगी वाजवतो. ते पुनःपुन्हा दिसावेत म्हणून मी सारंगिया झालो.
मोहळाला स्पर्श करताच त्यातून असंख्य मधमाशा चारी दिशांना उडू लागल्या,
त्याप्रमाणे माझ्या धनुकलीचा तारांना स्पर्श होताच त्यांमधून ध्वनि-लहरींचा एक जथा बाहेर पडून उडू लागतो.
तारांवर बसलेली लहान लहान पाखरेच जणू माझी धनुकली उठवून देते
काही स्वरलहरी पाण्याच्या धारेसारख्या रुपेरी असतात, काही रमणींच्या गालांवरील लज्जेप्रमाणे आरक्त असतात, काही फुललेल्या अंगाराप्रमाणे ताम्रवर्ण असतात, काही सोनेरी असतात, काही चांदण्यासारख्या चंदेरीही असतात.
मी तार छेडली की या विविधरंगी ध्वनिपुष्पांचा दाट मांडव माझ्याभोवती घातला जातो.
आणि एका विलक्षण आनंदाने माझे अंतःकारण बेहोष होते.
माझ्या हातातली धनुकली तारांवर फिरत असते आणि माझे मिटलेले डोळे त्या सुंदर लहरींचा मागोवा घेत असतात.
नृत्यांगना आपल्या झिरझिरीत वस्त्राचा पिसारा फुलवते त्याप्रमाणे त्या स्वरलहरी आपल्या रंगाचा सुरम्य विस्तार करतात.
आणि नाचत नाचत, हासत खेळत, गात आणि गुणगुणत, मागे वळून पाहात, खाली वाकून बघत,
मेघमंडलापर्यंत जातात आणि अंतर्धान पावतात.
हे अलौकिक दृष्य पुनःपुन्हा दिसावे म्हणून मी सारंगिया झालो.
सुरेख. स्वत:शी प्रामाणिक असणाRया कलाकाराचे मनोगत वाचतो आहे असे वाटले. इतर कविताही वाचतो आहे, इथे दिल्याबद्दल अनेक आभार. :)
राज, खरंय. असं फक्त स्वतःच्या आनंदासाठी केलेलं आणि इतरांना आनंद देणारं काहीतरी आयुष्यात असावं, नाही का
 स्वत:शी प्रामाणिक राहून सादर केलेल्या कलेची गोष्टच आगळीवेगळी  अद्वितीयच
अनघा, अगदी. आणि कला प्रथम आपल्या आनंदासाठी आहे, टाळ्या, पैसा, कीर्ती गौण हे समजणं किती सुंदर आहे
छायाचित्र प्रासंगिक Profound thoughts from empty mind ;) भटकंती हिरवाई नस्त्या उठाठेवी पुस्तक कविता काऊचिऊच्या गोष्टी जगतांना दिनविशेष जर्मनी ओरिसा भाषांतर रेघोट्या किडेमाकोडे भाषा सिनेमा श्री लंका तिबेट
शमा - ए - महफ़िल
माझे भारत भ्रमण ...
~ बालभारती - मराठी कविता ~
ब्लॉग - मोगरा फुलला