नारायण राणे कोणत्या मंत्र्यांचा करणार भार हलका ?

सनातन संस्थेचे प्रमुख जयंत आठवलेंना अटक करा-विखे पाटील
विनेश फोगाटची दमदार खेळी, भारताला मिळवून दिलं दुसरं सुवर्णपदक
चंद्रपूर नगरपरिषदेवर सेनेचा भगवा फडकला,भाजपची मेहनत वाया
VIDEO : कल्याणमध्ये पावसानं घरावर झाड कोसळलं
सनातन संस्थेचे प्रमुख जयंत आठवलेंना अटक करा-विखे पाटील
चंद्रपूर नगरपरिषदेवर सेनेचा भगवा फडकला,भाजपची मेहनत वाया
खेळण्याचे निमित्ताने 'तो' करायचा 14 वर्षाच्या मुलीवर अत्याचार
शिवसेनेचा माजी नगरसेवक पांगारकरची दाभोलकर प्रकरणातही चौकशीची शक्यता
VIDEO : कल्याणमध्ये पावसानं घरावर झाड कोसळलं
'त्यांना' बकरी ईदच्या दिवशी स्फोट घडवायचा होता-अबू आझमी
मुंबईतले तीन टोलनाके हलक्या वाहनांसाठी 'टोल फ्री'
गणेश मंडळासाठी अमित ठाकरेंसह मनसेसैनिक मुख्यमंत्र्यांच्या भेटीला
पाकिस्तान दौरा भोवला, सिध्दूंविरोधात देशद्रोहाचा खटला दाखल
चर्चेचा प्रस्ताव दिलाच नाही, पाकिस्तानचा दावा भारताने फेटाळला
हार्दिक पटेलच्या साथीदाराला अटक केल्यानंतर सुरतमध्ये बस जाळली
शरीफ यांना मिठी हा 'मास्टरस्टोक' मग सिद्धू गुन्हेगार कसा उद्धव ठाकरेंचा भाजपला सवाल
सुबोध भावे बायकोला का घाबरतो
अक्षयचा 'गोल्ड'न टच की जाॅनचा 'सत्यमेव जयते'
कॅन्सरने घेतला अजून एका अभिनेत्रीचा बळी
'काॅफी विथ करण' होतोय सुरू, 'या' कलाकारांची असेल उपस्थिती
अनोखा जन्मसोहळा, सापाने दिला 23 पिल्लांना जन्म
कॅन्सरने घेतला अजून एका अभिनेत्रीचा बळी
'काॅफी विथ करण' होतोय सुरू, 'या' कलाकारांची असेल उपस्थिती
मासिक पाळीत या गोष्टींमुळे राहू शकता रिलॅक्स
विनेश फोगाटची दमदार खेळी, भारताला मिळवून दिलं दुसरं सुवर्णपदक
Asian Games-2018 : बोल बजरंग..,पूनियाने पटकावले सुवर्णपदक
विराटच्या करिअरमध्ये फक्त दुसऱ्यांदा आला हा दुर्दैवी क्षण
सचिन, विराट पण करू शकले नाहीत हा करिश्मा, पंतने मारली बाजी
मालिकांच्या 'छत्री'खाली सर्व काही
मला भेटलेले भय्यू महाराज...
जे.जे होईल ते ते (फक्त) पहावे
VIDEO : कल्याणमध्ये पावसानं घरावर झाड कोसळलं
VIDEO : गडचिरोलीत मुसळधार पावसाने नद्यांना पूर, 130 गावांचा संपर्क तुटला
हार्दिक पटेलच्या साथीदाराला अटक केल्यानंतर सुरतमध्ये बस जाळली
दाभोलकरांची हानी भरून काढण्यासाठी चांगलं काम करायला हवं - सोनाली कुलकर्णी
बेधडक 14 आॅगस्ट 2018 : स्वातंत्र्यदिन विशेष इंडिया @72
संघ स्थानावर प्रणव मुखर्जी
हा सूर्य, हा जयद्रथ
नारायण राणे कोणत्या मंत्र्यांचा करणार भार हलका
राज्यात काही मंत्र्यांकडे एका पेक्षा अधिक खाती आहेत. त्यांच्यापैकी काही खात्यांचा भार कमी केला जाणार आहे.
03 सप्टेंबर : राज्य मंत्रिमंडळाचा विस्तार 10 ऑक्टोबरला नक्की झालाय. नारायण राणेंचा प्रवेश नक्की मनाला जातोय. अशात राणे कुठल्या मंत्र्यांचा भर हलका करणार याकडे लक्ष लागलंय.
राज्य मंत्रिमंडळ विस्तारकडे डोळे लावून बसलेल्याची प्रतीक्षा संपलीय. फडणवीस मंत्रिमंडळाचा विस्तार 10 ऑक्टोबरला निश्चित झालाय. नव्यानं पक्ष स्थापन झाल्यानंतर राणे एनडीएत येऊन मंत्री होणार हे निश्चित मानलं जाताय.
राज्यात काही मंत्र्यांकडे एका पेक्षा अधिक खाती आहेत. त्यांच्यापैकी काही खात्यांचा भार कमी केला जाणार आहे.
चंद्रकांत पाटील यांच्याकडे महसूल, मदत आणि पुनर्वसन, सार्वजनिक बांधकाम खातं आहे. विनोद तावडेंकडे शिक्षण, उच्च तंत्रशिक्षण, क्रीडा आणि युवक कल्याण, सांस्कृतिक आणि अल्पसंख्याक, पंकजा मुंडेंकडं ग्रामविकास, महिला आणि बालकल्याण खातं आहे. गिरीश महाजन यांच्याकडे जलसंपदा आणि वैद्यकीय शिक्षण तर चंद्रशेखर बावनकुळे यांच्याकडे ऊर्जा आणि राज्य उत्पादन शुल्क अशी खाती आहेत.
काही मंत्र्यांना नारळ देण्याची चर्चाही सुरू झालीये. तर मंत्रिमंडळात काही नवे चेहरेही दिसणार असल्याचं राजकीय अभ्यासक सांगतायेत. राणेंसोबत आणि कोणकोण मंत्रिमंडळात येणार याबाबत आता उत्सुकता निर्माण झालीये.
बातम्यांच्या अपडेटसाठी लाईक करा आमच्या फेसबुक पेजला , टि्वटरवर आणि	जी प्लस फाॅलो करा
सनातन संस्थेचे प्रमुख जयंत आठवलेंना अटक करा-विखे पाटील
विनेश फोगाटची दमदार खेळी, भारताला मिळवून दिलं दुसरं सुवर्णपदक
चंद्रपूर नगरपरिषदेवर सेनेचा भगवा फडकला,भाजपची मेहनत वाया
VIDEO : कल्याणमध्ये पावसानं घरावर झाड कोसळलं
खेळण्याचे निमित्ताने 'तो' करायचा 14 वर्षाच्या मुलीवर अत्याचार
अनोखा जन्मसोहळा, सापाने दिला 23 पिल्लांना जन्म
सनातन संस्थेचे प्रमुख जयंत आठवलेंना अटक करा-विखे पाटील
विनेश फोगाटची दमदार खेळी, भारताला मिळवून दिलं दुसरं सुवर्णपदक
चंद्रपूर नगरपरिषदेवर सेनेचा भगवा फडकला,भाजपची मेहनत वाया
VIDEO : कल्याणमध्ये पावसानं घरावर झाड कोसळलं
खेळण्याचे निमित्ताने 'तो' करायचा 14 वर्षाच्या मुलीवर अत्याचार
फोटो गैलरी व्हिडिओ LIVE Tv


bjp surges in latur देशमुखांची गढी हादरली, लातूरमध्ये भाजपला बहुमत | eSakal

देशमुखांची गढी हादरली, लातूरमध्ये भाजपला बहुमत
गुरुवार, 23 फेब्रुवारी 2017
जिल्हा परिषद अध्यक्षांचाही पराभव
चाकूर तालुक्‍यातील पाचही गटांत भाजपने विजय मिळविला आहे.
लातूर : जिल्हा परिषदेच्या 58 जागांसह दहा पंचायत समित्यांच्या 116 जागांच्या गुरुवारच्या (ता. 23) मतमोजणीत सत्ताधारी कॉंग्रेसला धक्का बसला. कधीकाळी जिल्ह्यावर हुकूमत असलेल्या बाभळगावच्या देशमुखांची गढी हादरली. यातून जिल्हा परिषद अध्यक्षांनाही स्वतःची जागा राखता आली नाही. सर्वच तालुक्‍यांत कॉंग्रेसचा दारुण पराभव झाला असून, मतदारांनी भाजपला बहुमत दिले आहे.
जिल्हा परिषद व पंचायत समितीच्या निवडणुकीच्या गुरुवारी झालेल्या मतमोजणीत दुपारी दोनपर्यंत जिल्हा परिषदेच्या 58 पैकी 30 जागांवर भाजप, 14 जागांवर कॉंग्रेस, तर राष्ट्रवादीला तीन जागांवर आघाडी होती. घोषित निकालापैकी भाजपला चार, कॉंग्रेसला एक जागा मिळाली. शिरूर अनंतपाळ तालुक्‍यात येरोळ गटात भाजपचा उमेदवार विजयी झाला.
रेणापूर तालुक्‍यात कामखेडा, खरोळा व पानगाव गटात भाजपचे उमेदवार विजयी झाले, तर पोहरेगाव गटात कॉंग्रेसचा उमेदवार विजयी घोषित झाला. तेथे फेरमतमोजणी करण्यात आली होती. देवणीचे तीन गट व सहा गणांत भाजपचे उमेदवार विजयी झाले. शिरूर अनंतपाळ तालुक्‍यातील दोन गटांत भाजपला संधी मिळाली आहे. चाकूर तालुक्‍यातील पाचही गटांत भाजपने विजय मिळविला आहे. निलंगा तालुक्‍यात फक्त भाजपला, औसा तालुक्‍यात कॉंग्रेस व भाजपला संमिश्र संधी मिळत असल्याचे दिसून येत आहे.
लातूर तालुक्‍यातील निवळी गटात जिल्हा परिषदेच्या अध्यक्षा प्रतिभाताई पाटील कव्हेकर 2600 पेक्षा अधिक मतांच्या फरकाने मागे राहिल्याने त्यांचा पराभव निश्‍चित आहे. (कै.) विलासराव देशमुख यांचे पुत्र धीरज देशमुख एकुर्गा गटात विजयी होत आहेत.
कॉंग्रेसला जिल्ह्यात हादरा बसला असून, विशेषतः लातूर व लातूर ग्रामीण विधानसभा मतदारसंघातील गट व गणांत कॉंग्रेसचे मोठे नुकसान झाले आहे. जिल्ह्यातील बहुतांश पंचायत समित्यांवर भाजपचा झेंडा फडकणार आहे. त्यापैकी काही पंचायत समित्यांत कॉंग्रेसला खातेही उघडता आलेले नाही, हे विशेष आहे. त्यामुळे समाजमाध्यमांतून भाजपच्या विजयापेक्षा कॉंग्रेस नेत्यांवर टीकेची झोड उठली आहे.
शहीद मेजर कौस्तुभ राणे अमर रहे
वैभववाडी : फुलांनी सजविलेल्या गाडीमध्ये ठेवण्यात आलेला अस्थीकलश, कलशानजीक मेजर राणेंची प्रतिमा, अस्थीकलशाच्या पाठोपाठ असलेल्या शेकडो गाड्यांचा...
एमआयएमच्या मतीनला मारल्याप्रकरणी भाजपचे 4 नगरसेवक अटकेत
औरंगाबाद : माजी पंतप्रधान अटलबिहारी वाजपेयी यांच्या श्रध्दांजली प्रस्तावाला महापालिका सर्वसाधारण सभेत विरोध करणाऱ्या एमआयएम नगरसेवक सय्यद मतीन यांना...
आरक्षण द्या, नाहीतर खुर्ची सोडा; धनगर समाजाचा इशारा
लातूर : धनगर समाजाला हवे ते आरक्षण देतो, असे सांगून आमच्याकडून भरभरून मते घेऊन भारतीय जनता पक्ष सत्तेत अाला. मात्र, सत्तेत आल्यानंतर धनगर समाजाला...
सावकी गावास स्मार्ट ग्राम पुरस्काराने सन्मानित
खामखेडा (नाशिक) : सावकी (ता. देवळा) ग्रामपंचायतीस 2018 चा स्मार्ट ग्राम पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले. नाशिक येथील विभागीय आयुक्त कार्यालयात...
उल्हासनगरातील नगरसेवक राजेश वधारिया यांच्या आईचे निधन
उल्हासनगर - पालिकेतील अभ्यासू आणि शासकीय योजनांची इतंभूत माहिती महासभेसमोर ठेवणारे टीम ओमी कलानी गटातील नगरसेवक राजेश वधारिया यांच्या मातोश्री...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


श्रेणीबद्दल | ऐसीअक्षरे

श्रेणीविषयी काही माहिती हवी आहे. प्रतिसाद झाकले जात असल्याने नवा धागा काढावा लगतोय. प्रतिसाद आणि त्याचे गुणांक दिलेले आहेत. श्रेणी देणारे नेमका काय विचार करून श्रेणी देतात. श्रेणी देणारा समूह कंपु आहे की स्वतंत्र विचार करू शकणारा
कविता आवडली (Score:-1 निरर्थक)
कशाविषयी नसलेल्या संवेदना त्या काहीचे अस्तित्त्व नष्ट झाल्यानंतर असल्याची जाणीव चांगली रेखाटली आहे.
 मराठी संस्थळावर निदान (Score:1 सर्वसाधारण)
मराठी संस्थळावर निदान मराठी कविता तरी येऊ द्यात. (त्या कितीशी सुमार असल्या तरी)
पहिल्या कडव्याचा स्वैर भावानुवाद (Score:1 सर्वसाधारण)
तिथे एक बनियन असायचा
वाळत घातलेला. काही महिन्यांपूर्वी,
पांढरा शुभ्र, नंतर मात्र,
रंग बदललेला, थोडा मळकट
आता मला त्याची आठवण येत नाही,
कारण मी नविन घेतलाय आणि
(आम्हाला इंग्रजी भाषा येत नसल्याने पहिल्या कडव्याचा सुचेल तसा हा अतिस्वैर भावानुवाद केला आहे)
माझ्या परीने प्रयत्न (Score:-1 कै च्या कै)
चर्चा सिरियसली घेतल्याबद्दल धन्यु.
१. चिंता का पडल्या
उत्तर: चिंता पडलेल्या नाही. प्रश्न पडले आहेत.
२. पहिल्या परिच्छेदात व्यक्त केलेल्या वर्णव्यवस्थेच्या उगमाला श्रेणी देण्याची सुविधा कारणी भुत आहे असे लेखकाला का वाटते
उत्तर: श्रेणी देण्याची सुविधा हे कारण आणि वर्णव्यवस्थेचा उगम हा परिणाम असा दावा केलेला नाही.
कविता न समजल्यास अस्वस्थता वाटणे चांगली गोष्ट आहे. कविता समजून घेण्यासाठी प्रयत्न करावे. न समजल्यास कवीला विचारावे. कवी प्रत्यक्ष असतांना इतरांना अर्थाचे ब्रोकर का करावे असा माझा प्रश्न आहे. स्वतः विचार करून पहावा. कविता आवडलेली असेल म्हणजे शब्द, नाद, लय तर थोडा वेळ द्यायला पाहीजे. लगेच कॉलिंग ह्यांव न त्यांव कशाला
श्रेणीसुविधेमुळे काही झाले आहे असे म्हटलेले नाही. सदस्यांमध्ये श्रेणी असणे ही एक आपसूक निर्माण झालेली व्यवस्था आहे. तिच्याविषयी भाष्य आहे.
आमची पापे धुण्यासाठी कोणी पुण्य खर्ची घालतोय या कल्पनेनेच शहारून आले.
या संकेतस्थळावर काही सदस्य उच्च आहेत, त्यांनी लिहिलेले कायम बाडिमारो (बायडिफॉल्टमार्मिकरोचक) असते. हे दाखवण्याचा प्रयत्न करून आम्ही आमचे अवतारकार्य संपवत आहोत.
दोरी आत बांधलीय.>>>> हा हा
हैला, प्रतिक्रिया दिसली पण.
हैला, प्रतिक्रिया दिसली पण. मला वाटलं बंद केल्या असतील.
उत्खननाबद्दल खेद व्यक्त करतो.
अमुकएक वर्षांपुर्वींचे लेखन पुरातत्व विभागाकडे वर्ग होते का
ही लोकांच्या हगल्या-पादल्या विधानांना माहीतीपूर्ण अन रोचक श्रेणी मिळतात हे पाहून कंपूबाजांची कीव वाटते. तू माझी पाठ खाजव मी तुझी खाजवतो. फकर्स
ही लोकांच्या हगल्या-पादल्या विधानांना माहीतीपूर्ण अन रोचक श्रेणी मिळतात हे पाहून कंपूबाजांची कीव वाटते. तू माझी पाठ खाजव मी तुझी खाजवतो. फकर्स
हाच तर ऐसीचा मोट्ठा प्रॉब्लेम आहे. कंपूबाजी ही युनिव्हर्सल समस्या आहे सगळ्याच मराठी साईटींवर. पण इथे कंपूबाजी इन्स्टिट्यूशनलाईझ झाली आहे श्रेणीसंस्थेमुळे.
माझी पुण्याचे वटवाघूळ,आयाळ वाढलेला सिंह आणि जिभल्या चाटणारा बोका ही इतर नावे आहेत.भविष्यात नव्या मराठी संकेतस्थळांवर मला "दोन मदारींचा उंट","लांब मानेचा जिराफ","जाड कातडीचा गेंडा" आणि "दाट केसांचे अस्वल" ही नावे घ्यायची आहेत. ही नावे कॉपीराईटेड आहेत.
प्रचंड सहमत.... किमान ऐसी
किमान ऐसी यातुन सुटली असावी असं वाटलं होत.
सकस लेखनाला डोक्यावर नाही घेतले तरी चालेल.
पण भिक्कारड्या लेखनाची मिजाशी थांबवा.
 २०११ ते २०१६, श्रेणींचा विषय रहाटगाडग्यासारखा अजुनही चालुच त्यात काहीच सुधारणा नाही झाल्या  त्यात काहीच सुधारणा नाही झाल्या
गुलजार यांना वाढदिवसाच्या शुभेच्छा
जन्मदिवस : सम्राट अशोकाच्या लेखातील लिपीचा शोध लावणारा संशोधक व पुरातत्त्वज्ञ प्रिन्सेप जेम्स (१७९९), आद्य ऐतिहासिक नाट्यलेखक विनायक कीर्तने (१८४०), समाजसुधारक कृष्णराव केळुसकर (१८६०), लेखिका प्रतिभा रानडे (१९३७), माजी पंतप्रधान राजीव गांधी (१९४४), 'इन्फोसिस'चे संस्थापक नारायण मूर्ती (१९४६), अभिनेता रणदीप हूडा (१९७६)
मृत्युदिवस : रक्तपेशींचे विकार शोधण्याची पद्धत शोधणारा नोबेलविजेता पॉल एहलरिच (१९१५), नीळ बनवणारा अडॉल्फ व्हॉन बायर (१९१७), लेखक, पत्रकार माधव दामोदर अळतेकर (१९५९), उच्च दाबाच्या भौतिकशास्त्रावर संशोधन करणारा नोबेलविजेता पर्सी ब्रिजमन (१९६१), अणुभौतिकशास्त्रज्ञ पॉल डिरॅक (१९८४), जादूगार रघुवीर (१९८४), ज्ञानपीठ पुरस्कारविजेते लेखक गोपीनाथ मोहंती (१९९१), गुजराथी नाटककार प्रागजी डोसा (१९९७), विश्वरचनाशास्त्रज्ञ फ्रेड हॉयल (२००१), इतिहासकार राम शरण शर्मा (२०११), लेखक, संपादक, विवेकवादी विचारवंत व सामाजिक कार्यकर्ते डॉ. नरेंद्र दाभोलकर (२०१३)
१८२८ : राजा राममोहन रॉय यांनी कर्मकांड, पुरोहितवर्ग, जातीभेद, अस्पृश्यता नाकारणाऱ्या 'ब्राह्मो समाजा'ची स्थापना केली.
१८८५ : इंडियन नॅशनल कॉग्रेसची स्थापना.
१८९७ : सर रोनाल्ड रॉस यांनी अॅनॉफिलीस जातीच्या डासांमुळे मलेरियाचा प्रादुर्भाव होतो हे शोधून काढले.
१९०० : जपानने चौथीपर्यंतचे शिक्षण सक्तीचे केले.
१९२० : पहिली व्यावसायिक रेडिओ वाहिनी अमेरिकेत डेट्रॉईटमध्ये सुरू.
१९४० : हद्दपार रश्यन क्रांतिकारक लेऑन ट्रॉस्कीवर हल्ला, दुसऱ्या दिवशी मृत्यु.
१९५३ : सोव्हिएत संघाने आपण हायड्रोजन बॉम्बची चाचणी केल्याचे कबूल केले.
१९६० : सेनेगलने स्वतःला स्वतंत्र जाहीर केले.
१९७७ : व्हॉयेजर-१चे प्रक्षेपण.
१९८८ : आठ वर्षे चाललेल्या युद्धानंतर इराण-इराकमध्ये युद्धबंदी.
१९९१ : इस्टोनियाने स्वतःला सोव्हिएत संघापासून स्वतंत्र जाहीर केले.
२०१३ : 'साधना'चे संपादक, विवेकवादी विचारवंत व अंधश्रद्धा निर्मूलन चळवळीचे अध्वर्यू डॉ. नरेंद्र दाभोलकर यांची अज्ञात मारेकऱ्यांकडून हत्या.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
सध्या 8 सदस्य आलेले आहेत.
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


"बाबा" ची भिंत !: विचित्र

'मुंबई मेरी जान' ह्या सिनेमामध्ये एक प्रसंग आहे. आर. माधवन ट्रेन पकडण्यासाठी नेहमीप्रमाणे फर्स्ट क्लाससमोर उभा असतो. आणि अचानक एक विविध इन्व्हेस्टमेंट्सची माहिती सांगणारा माणूस त्याला जबरदस्तीनं सेकंड क्लासच्या डब्यात घेऊन जातो. आणि त्याच ट्रेनमध्ये माधवनच्या नेहमीच्या फर्स्ट क्लासमध्ये बॉम्ब ब्लास्ट होतो. माधवन बाल बाल बचावतो. तो एजंट ज्याला माधवन मनातल्या मनात शिव्या घालतच सेकंड क्लासमध्ये चढतो, तो प्रत्यक्षात देवदूतासारखाच असतो. ह्याउलट 'जॉनी गद्दार' मध्ये शेवटच्या दृश्यामध्ये काव्यात्म न्याय दाखवण्यात आलाय, ज्यामध्ये गैरसमजामधून योग्य माणसाचा खून होतो. एकदम विचित्र.
असेच अनेक अनुभव वर्ल्ड ट्रेड सेंटर हल्ल्यानंतरही वाचण्यात आले होते. कुणी मेडिकल स्टोअर्स मध्ये जाण्यासाठी खाली उतरलं होतं. कुणी त्याच दिवशी ऑफिसात उशिरा आले होते, तर कुणी नेमके तो एकच दिवस काही कामानिमित्त वर्ल्ड ट्रेड सेंटरमध्ये गेले होते आणि मृत्युमुखी पडले. २६/११ हल्ल्यानंतरही सारख्याच प्रकारचे अनुभव वाचले मी. मला अशा विचित्र घटना फार भुरळ पाडतात. मी बराच वेळ विचार करत बसतो.
नक्की काय घडतं अशा क्षणी. इतक्या माणसांची भविष्य एका घटनेवर जेव्हा अवलंबून असतात, तेव्हा नक्की खेळ कशाचा असतो. ज्याला नशीब म्हणतात तेच, की निव्वळ शक्यतेचं एक गणितीय सूत्र. २५ बाटल्या जमिनीवर घरंगळत सोडल्या आणि वरून एक दगड सोडला, तर किती बाटल्या फुटतील, एव्हढा सोपा हिशोब, की पाप-पुण्याचे तराजू तोलून झालेली दैवी निवड
मग अशा वेळेस प्रश्न पडतो, की निरपराध लोक मरतात पण गुन्हेगार मात्र मजेत आयुष्य जगतात. इथे कुठला हिशोब आणि कुठले ठोकताळे लागतात दाऊद इब्राहिम, ओसामा आणि बरेचसे राजकीय नेते बिनबोभाट मजेचं ऐषारामी आयुष्य जगताहेत आणि आपल्या जगण्याच्या मरण्याच्या किल्ल्याही त्यांच्याच हातात दाऊद इब्राहिम, ओसामा आणि बरेचसे राजकीय नेते बिनबोभाट मजेचं ऐषारामी आयुष्य जगताहेत आणि आपल्या जगण्याच्या मरण्याच्या किल्ल्याही त्यांच्याच हातात पाप-पुण्याचा कुठल्या प्रकारचा मापदंड इथे वापरला जातो. की मग आपल्या अशा अनिश्चित जगण्यातच जगाची व्यवस्था आहे. जगाची रचनाच तशी झालीय. आपण मरणं, कुत्र्याच्या मौतीनं मरणं हेच आपलं प्रारब्ध आहे. पण मग आपण जी विविध जीवनध्येय घेऊन जगतो, त्याला काय अर्थ आहे. मला जर खूप मोठा सिनेदिग्दर्शक बनायचंय आणि मी फर्स्टक्लासच्या डब्यातल्या ब्लास्टमध्ये मेलो, तर काय उपयोग होता, त्या रात्रंदिवस जोपासलेल्या स्वप्नाचा आणि ढोरमेहनतीचा पाप-पुण्याचा कुठल्या प्रकारचा मापदंड इथे वापरला जातो. की मग आपल्या अशा अनिश्चित जगण्यातच जगाची व्यवस्था आहे. जगाची रचनाच तशी झालीय. आपण मरणं, कुत्र्याच्या मौतीनं मरणं हेच आपलं प्रारब्ध आहे. पण मग आपण जी विविध जीवनध्येय घेऊन जगतो, त्याला काय अर्थ आहे. मला जर खूप मोठा सिनेदिग्दर्शक बनायचंय आणि मी फर्स्टक्लासच्या डब्यातल्या ब्लास्टमध्ये मेलो, तर काय उपयोग होता, त्या रात्रंदिवस जोपासलेल्या स्वप्नाचा आणि ढोरमेहनतीचा की मग ते मी तितकंच करणं हेच जगाच्या व्यवस्थेचा भाग आहे की मग ते मी तितकंच करणं हेच जगाच्या व्यवस्थेचा भाग आहे पण हा विचार फारच दैववादी होतोय.
आता ह्याच वाक्याचा दुसरा अर्थ कसा निघतो बघा. की मग ते मी तितकंच करणं हेच जगाच्या व्यवस्थेचा भाग आहे ह्याचा दुसरा अर्थ हा ही होतो, की हे कर्मवादी वाक्य आहे. मी माझं कर्म करत राहणं, हेच माझं दैव आहे ह्याचा दुसरा अर्थ हा ही होतो, की हे कर्मवादी वाक्य आहे. मी माझं कर्म करत राहणं, हेच माझं दैव आहे बापरे.. मी रिकरिंग लूप मध्ये जातोय. पण प्रारब्धाला घाबरून, किंवा प्रारब्धाला शरण जाऊन आपण जर जीवनध्येय घेतलंच नाही तर आपण जगणारच नाही.
माझ्या वरच्या विचारांवरून, 'कर्म कर फल की अपेक्षा न कर' हे वाक्य १००% दैववादी आहे. असो. तर एव्हढा मानसिक गोंधळ माजण्याचं कारण एव्हढंच आहे, की मी 'मॅन्स सर्च फॉर मीनिंग' हे पुस्तक वाचत होतो. त्यामध्ये 'ज्यू कॉन्सन्ट्रेशन कॅम्प'मधून परतलेल्या एका सायकॉलॉजिस्टचे अनुभव आहेत. त्यामध्ये त्यानं बराच वैचारिक ऊहापोह केलाय, माणसाच्या जगण्यावर आणि जगण्याच्या कारणावर. त्याच्या मते माणूस आयुष्यभर जगण्यामागचं कारण आणि पर्यायाने अर्थ शोधत असतो. कधी कधी त्याला ते कारण कुणीतरी सांगावं लागतं, किंवा अचानकच त्याला त्याची जाणीव होते. आणि मग तो त्या कारणासाठी जेव्हा आयुष्य जगतो, तेव्हा तो खर्‍या अर्थाने जगतो. आणि कधी कधी हा शोध, हेच त्याच्या जगण्याचं कारण बनून जातं. कॅम्पमध्ये अनेकांना आत्महत्येपासून परावृत्त करण्यासाठी, कधी कधी तर स्वतःलाच परावृत्त करण्यासाठी तो कशा पद्धतीने माणसांना कारणं शोधायला, जीवनाचा अर्थ समजायला मदत करायचा ह्याबद्दलही त्यानं छान लिहिलंय.
त्यामध्ये योगायोगाने दोनतीनवेळा तो कसा वाचतो हे सांगण्याबरोबरच तो एक पर्शियन दंतकथा सांगतो. ती दंतकथा आत्ता आठवली आणि त्यावरूनच हे सगळं विचारचक्र सुरू झालं.
एकदा एका पर्शियन श्रीमंत माणसाच्या घरात काम करणार्‍या नोकराला बागेत प्रत्यक्ष मृत्यू सामोरा येतो. मृत्यूला पाहून त्याची पाचावर धारण बसते. तो धावतच आपल्या मालकाकडे जातो. रात्रीची वेळ असते. तो मालकाला झाला प्रकार सांगतो आणि रातोरात तेहरानला - राजधानीला- जाण्याची परवानगी मागतो. मालक काळजीनंच त्याला सगळ्यात वेगवान घोडा देतो, जेणेकरून तो पहाटेच तेहरानला सुखरूप पोहचेल आणि पुरेसे पैसे आणि शुभेच्छा देतो.
थोड्या वेळाने मालक बागेत फेरफटका मारायला जातो, तर त्यालासुद्धा मृत्यू दिसतो. तो मृत्युला नोकराला घाबरवल्याबद्दल जाब विचारतो. तर मृत्यू म्हणतो, "अरे काही नाही. तो अजून इथे कसा हे पाहून मी आश्चर्यचकित झालो होतो. कारण त्याची माझी भेट उद्या पहाटे तेहरानमध्ये ठरली होती."
Labels: २६/११, ९/११, विचित्र
खरंय असे विचार नेहमी चालू असतात. ह्यावरूनच ’Final Destination' सिनेमांची मालिका आठवते.
विभी, काय गंमत आहे पाहा... गेले काही दिवस असेच सारे मनात घोळते आहे. " ज्याचे भरले तो चालला " मग तो अर्ध्यातून उठतोय की आणिक काही मागे सोडून... जावे तर लागतेच.
राहून राहून सद्दामच्या मरणाचे/त्याला पकडून देहदंडाची शिक्षाही इतकी चटकन अमलात येण्याचे नवल वाटते. अजून ओसामाचे नखही दिसत नाही आणि तेही इतक्या भयानक पार्श्वभुमीवर... थोडक्यात मरण चुकत नाही. आणि न ठरलेल्या वेळी येत नाही.
पोस्ट मुद्देसुद. आवडली. मृत्यू बोलावून नेतो म्हणतात ते खरेच नं...
काही वेळा काळ आलेला अस्तो पण वेळ आलेली नसते.
काही वेळा काळ आणि वेळ दोन्ही येतात.
कुणा एकाच्या नशीबामुळे सगळे वाचू शकतात तर सगळे एकसारखा शेवट नशीबात असलेले एकत्र येतात त्यावेळी.
पाण्याचा रंग कोणता आहे
म्हटलं तर आहे, म्हटलं तर नाही.
आयुष्याचा अर्थ काय आहे
आनंद चित्रपटातील डायलॉग....(श्री ताईच्या पोस्ट मधुन साभार)
" ज़िंदगी और मौत ऊपर वाले के हाथ है जहांपनाह, उसे न आप बदल सकते हैं और न मैं, हम सब रंगमंच की कठपुतलियां हैं, जिनकी डोर ऊपर वाले की उंगलियों में बंधी है, कब, कौन, कैसे उठेगा कोई नहीं बता सकता... "
संकेत आपटे 8:45 PM
जो माणूस पुण्यवान असतो किंवा ज्या माणसाचा पापांचा साठा कमी असतो, असा माणूस देवाचा लाडका असतो. त्याला शिक्षा अशा वेळी मिळते ज्यावेळी त्याच्या आसपास त्याचे नातेवाईक, मित्रमैत्रिणी असतात; त्याच्यामध्ये शिक्षा सहन करण्याची क्षमता असते. यामुळे तो माणूस सुधारण्याची शक्यता असते. जसजसा माणूस त्याच्या पापांमध्ये भर घालू लागतो तसतसा तो देवाच्या नजरेतून उतरत जातो. आणि ज्यांनी आयुष्यभर फक्त पापाच्याच मार्गाने वाटचाल केली अशा नराधमांना शिक्षा अशा वेळी मिळते ज्यावेळी ते अगदी असहाय्य असतात. प्रेमाचं असं कुणी माणूस त्यांच्याजवळ नसतं. त्यावेळी शिक्षेची तीव्रता खूप जास्त जाणवते. आणि केलेल्या पापांना शिक्षा ही मिळायचीच. या जन्मी नाही तर पुढच्या जन्मी. बर्‍याचदा अनेक लोकांचे हाल आपल्याला बघवत नाहीत. देवाने या सगळ्यांतून त्यांना सोडवावं असं सारखं सारखं वाटत राहतं. हे असे लोक मागच्या जन्मीच्या पापांची फळं भोगत असतात. म्हणूनच तर श्रीकृष्णाने म्हटलेलं आहे, ’फळाची अपेक्षा न धरता कर्म करत राहा.’ एखादं ध्येय डोळ्यासमोर ठेवून मेहनत जरूर करावी, पण आपण आपलं ध्येय गाठूच ही अपेक्षा मात्र धरू नये. कारण, आपल्या आयुष्यात घडणार्‍या घटना आपल्या हातात नसतात. आपण फक्त कळसूत्री बाहुल्या असतो. खरा सूत्रधार ’तो’ असतो. असो. ही माझी कमेंट जरा जास्तच विस्तृत झाली आहे. आता थांबतो. आमेन. :-)
आनंद पत्रे 2:52 AM
विभि, खुप दिवसांपासूनचं.. पण अगदी मनातलं..
 आज मराठीब्लोग्स वर ३ ब्लॉग मध्ये मृत्यू बद्दल लिहिले आहे. एक महेंद्र काकांचा, एक तुझा आणि एक प्रभाकर पंतांचा ब्लॉग.
एकदम मुद्देसूद विचार मांडले आहेत. नेहमी प्रमाणेच उत्कृष्ट लेख
मृत्यू... एक शाश्वत सत्य  एक गूढ.. जितकं शोधू, बोलू तेवढं कमी. छान उहापोह केला आहेस.
ती पर्शियन लोककथा जेव्हा मी पहिल्यांदा ऐकली होती त्यावेळी साधारण असेच विचार डोकावले होते....
होय ना...अचानकच विचारांची साखळी तयार होते...
फायनल डेस्टिनेशन चांगली मालिका होती..मी पाहिलेत ते सिनेमे..
प्रतिक्रियेसाठी खूप आभार भाऊ
तू, मी आणि महेंद्रकाका आपण सगळ्यांनी नेमकं हेच लिहिलं गेल्या दोन-तीन दिवसांत.. काय कळेना..
खरंच...विरोधाभास खूप आहे जगात...
खूप गुंतागुंतीचे प्रश्न पडत राहतात
खरंच.. काळ आणि वेळ ह्यांचं गणित कुणालाच उमगत नाही...त्यासाठी कुठलेही, कसलेही ठोकताळे नाहीत...कदाचित तीच जगण्यातली आणि मरण्यातलीही मजा आहे
निरनिराळे कोन, निरनिराळे चष्मे.. खरंच..
हा एक अतिशय अप्रतिम डायलॉग आहे...
पण का कुणास ठाऊक कधी कधी प्रचंड निराशावादी वाटतो..कदाचित अटळ सत्यच आहे ते
तू म्हणतोस ना तो दृष्टिकोन जग हे एका न्याय्य व्यवस्थेवर चालतं असा आहे. आणि तो एका अंगाने मला पटतोही..
पण खरंच मी इतकं चित्रविचित्र वाचत असतो ना...की माझा कधी कधी जाम गोंधळ उडतो...
शेवटी एका सामान्य बुद्धू माणसाच्या हातात काय राहतं.. आपलं काम करत राहणं... आणि हाच बेसिक फंडा महाभारतात सांगितलाय...सगळं चक्र फिरून पुन्हा तिथेच येतं..
आणि दॅट्स द ब्यूटी ऑफ इट
आणि चांगलं झालं रे इतकी विस्तृत लिहिलीस..हा विषयच तसा आहे
आपलं ह्यावर थोडं बोलणंही झालं होतं..ओझरतंच...पण झालं होतं..
न उकलणारं, अशक्य, अप्राप्य असं गूढ...कस्तुरीसारखंच आपल्यातच असणारं, पण शेवटपर्यंत न उकलणारं..
अरे ती लोककथा वाचून एकदम विचारकल्लोळ उठला होता...
ते पुस्तक वाचलं नसशील तर वाच.. व्हिक्टर फ्रँकल चं आहे..
ही युधिष्ठिराची कथा मी आधी ऐकल्यासारखी वाटतेय..पण खरंच खूप शिकवणारी आहे...
सॉरी नका म्हणू हो..तुम्ही इतक्या आवर्जून प्रतिक्रिया देता, हे खूप आहे..
माझा व आई मध्ये झालेला सवांद आठवला
आई-अरे सागर तुला ते अमुक अमुक काका माहित आहेत काअरे काळ अचानक वारले ते.
मी-अग पण मी त्यांना काही दिवसापूर्वीच भेटलो होतो एकदम छान होते.
आई-अरे हो .दुपारच जेवण केल अन थोडावेळ झोपतो म्हणून झोपले ते झोपेतच गेले
मी -आई अग त्या काकूंची तब्येत कशी आहे(ज्या काकू गेले ६ महिने झाले अंथरुणाला खिळून आहे व डॉ नि सुद्धा त्यांच्या जगण्याची आशा सोडली आहे )
आई- अरे काही नाही अजून आजारीच आहेत त्या.खूप हाल होत आहेत त्यांचे .घरात होता होता नव्हता सर्व पैसा गेला आता कर्ज काढून त्यांन जिवंत ठेवलय
विभि...हे सर्व खुप विचित्र आहे...म्हणजे आपल्या बुदधी पलीकडच...तुला एक अनुभव सांगतो...
माझी मोठी मावशी महामार्गावर चालत्या जीपमधुन पडली होती पण तिला मुकामार बसण्याव्यतिरिक्त काहीच झाल नाही...त्यानंतर साधारण २-३ महिन्यांनी घरी येताना रस्त्यात फ़क्त ठेच लागल्याच निमित्त झाल अन खाली पडली ती कायमचीच परत कधीही न उठण्यासाठी.. :( :(
अरे सगळं एकदम अनाकलनीय आणि अगम्य आहे असं वाटायला लागतं हे असं काही ऐकलं की
जगाचा न्याय आणि व्यवस्था... विक्षिप्त आणि विचित्र वाटतात
एक असाच किस्सा सांगतो. ह्या गणपतीला माझा मित्र न्युयॉर्कहुन सिरॅक्युसला ज्या बसने आला त्या बसचा पुढे अर्ध्या तासात अपघात झाला. एक्झिट चुकला आणि डबलडेकर बस, ड्रायव्हरने कमी उंचीच्या पुलाखालुन नेली. ४ ठार, १२ जण जखमी.
२००४ला १८ सप्टेंबरला गणपती होते. लक्षात रहायचं कारण मी १६चं बेळगाव-मुंबई बसचं तिकिट रद्द करुन १७चं केलं. आणि माझ्या बसचा अपघात झालेला. बऱ्याच कोलांट्याउड्या घेतलेल्या बसने. ३ वर्ष बसने नियमित प्रवास केलेला... पण अपघातानंतर एक भिती बसली ती बसलीच आहे. आर. माधवनची जी अवस्था दाखवली आहे ती अनुभवली आहे (आता कमी प्रमाणात अनुभवतोय). वहम एक बार बैठे तो निकलना मुष्किल है...
विचित्र घटना घडतात तेव्हा कसं रिअ‍ॅक्ट व्हावं हेही कळत नाही पटकन. खूप उशिरा त्या घटनांचे अर्थ जेव्हा समजायला लागतात तेव्हा असं वाटतं, आपण खरंच ’त्याच्या’ हातातलं खेळणं आहोत. सगळं ’त्याच्या’ मर्जीनेच होत असतं.
अवघड असते रे ही अवस्था मी विचारही करू शकत नाही
 ही भावना बरेचदा हंबलिंग असते, पण जास्तकरून भीतीदायक
होय, एकंदर तसंच जाणवतं
बाबा पोस्ट मुद्देसुद झालीय आणि ती गोष्ट फ़ारच छान आहे रे...अंतर्मुख व्हायला होतंय....
on a side note तुम्ही तिघं आता जरा थोडं नव्याने जन्म किंवा आहे ते जगणं सुंदर करणं असंही लिहा नं वातावरण फ़ार गंभीर होतंय आणि ते सारखं सारखं गदगद नको...शेवटी शाश्वत सत्य आपल्याला माहित आहेच...पण मला वाटतं त्या विचारात जगण्याला सुंदर करायचं राहून जायला नको....
 वेगळे विचार यावेत ही माझीही इच्छा आहे बाकी हा आपला एक योगायोगच झाला बाकी हा आपला एक योगायोगच झाला
विधिलिखित. कोण टाळू शकणार मी जन्माला आले त्या क्षणालाच तो दिवस ठरलेला आहे....उलट प्रवास त्याच्याच दिशेने चाललेला आहे... मृत्यू कधी भोज्जा करेल काय माहित मी जन्माला आले त्या क्षणालाच तो दिवस ठरलेला आहे....उलट प्रवास त्याच्याच दिशेने चाललेला आहे... मृत्यू कधी भोज्जा करेल काय माहित तयारी आपली करून ठेवलेली आहे.. :)
"बाबा" ची भिंत पत्रपेटीपर्यंत चालवा
"बाबा" ची भिंत फेसबुकावर
माझे लेखन असलेले काही ई-अंक
मोगरा फुलला ई-दीपावली अंक २०१०
तुमच्या ब्लॉगवर "बाबा" ची भिंत लावण्यासाठी खालील कोड कॉपी-पेस्ट करा.
सांप्रतच्या हिंदी सिनेमातील चतुर्महाभूते आणि 'दबंग...
बर्न अ 'गुंडा' डे
कुणाच्या खांद्यावर कुणाचे ओझे


solapur news school uniform प्रत्येक शाळेसाठी ड्रेसकोड | eSakal

मंगळवार, 13 जून 2017
सोलापूर - महापालिकेच्या प्रत्येक शाळेतील विद्यार्थ्यांसाठी आता वेगवेगळे ड्रेसकोड असणार आहेत. हा ड्रेसकोड कोणत्या रंगाचा असावा, याचा निर्णय संबंधित शाळेतील पालक व्यवस्थापन समिती घेणार आहे.
सोलापूर - महापालिकेच्या प्रत्येक शाळेतील विद्यार्थ्यांसाठी आता वेगवेगळे ड्रेसकोड असणार आहेत. हा ड्रेसकोड कोणत्या रंगाचा असावा, याचा निर्णय संबंधित शाळेतील पालक व्यवस्थापन समिती घेणार आहे.
गेल्या वर्षीपर्यंत महापालिका प्राथमिक शिक्षण मंडळामार्फत गणवेश निश्‍चित केला जात असे व मंडळामार्फतच गणवेशाचे वाटप केले जाई. त्यानंतर कापड उपलब्ध केले गेले आणि शाळेने ते शिवून घ्यायचे, अशा पद्धतीने गणवेश देण्यात आले. यंदा त्यात बदल करण्यात आला असून, आता पालकांनाच गणवेश खासगी दुकानांतून खरेदी करावे लागणार आहेत. पाल्य ज्या शाळेत शिकतो, त्या शाळेत कोणता ड्रेसकोड निश्‍चित केला आहे, त्यानुसार गणवेश घ्यावा लागेल. प्रत्येक विद्यार्थ्याला प्रत्येकी दोन गणवेश दिले जाणार आहेत. त्यासाठी प्रती गणवेश २०० रुपये, याप्रमाणे ४०० रुपयांचा धनादेश पालकांना दिला जाणार आहे.
त्यासाठी गणवेश खरेदी करण्यात आल्याची पावती पालकांना शाळेत द्यावी लागणार आहे. पावती दाखविल्यानंतरच मुलाच्या नावाचा धनादेश पालकांना दिला जाणार आहे.
पूर्वी महापालिका शाळेसाठी एकच ड्रेसकोड होता. त्यामुळे एखाद्या सार्वजनिक कार्यक्रमास या शाळेतील विद्यार्थी एकत्रित आले तर लगेच त्यांची ओळख पटत असे. मात्र, आता वेगवेगळ्या शाळांतील विद्यार्थ्यांसाठी वेगवेगळ्या रंगांचे गणवेश असतील. त्यामुळे कोणता विद्यार्थी महापालिका शाळेचा आणि कोणता विद्यार्थी खासगी शाळेचा, हे ओळखण्यात अडचण येणार आहे. ड्रेसकोडचा रंग निश्‍चित केल्यानंतर एकसारखे ड्रेस कोठे मिळतील, याचा शोध घ्यावा लागणार आहे.
पहिल्या दिवशी गणवेशाची शक्‍यता कमी
महापालिकेच्या शाळा १५ जून रोजी सुरू होणार आहेत. त्यामुळे शाळेच्या पहिल्या दिवशी सर्व विद्यार्थ्यांना गणवेश मिळण्याची शक्‍यता कमीच आहे. ३० जूनपर्यंत धनादेश जमा करण्याच्या सूचना शिक्षण मंडळाच्या वतीने मुख्याध्यापकांना देण्यात आल्या आहेत.
पालखी महामार्गाला विरोध नाही पण...
वालचंदनगर : संत तुकाराम महाराज पालखी महामार्गाला आमचा विरोध नाही, मात्र प्रशासनाने भूसंपादनाच्या जागेचा व नुकसान भरपाईचा दर तरी किमान जाहीर...
भगवानगड पाणीयोजनेसाठी 92 कोटींचा आराखडा मंजूर
पाथर्डी: भगवानगड व 35 गावांच्या प्रादेशिक पाणीपुरवठा योजना व शेवगाव-पाथर्डीतील सात गावांच्या राष्ट्रीय पेयजल योजनेसाठी 98 कोटी रुपयांच्या आराखड्यास...
एमआयएमच्या मतीनला मारल्याप्रकरणी भाजपचे 4 नगरसेवक अटकेत
औरंगाबाद : माजी पंतप्रधान अटलबिहारी वाजपेयी यांच्या श्रध्दांजली प्रस्तावाला महापालिका सर्वसाधारण सभेत विरोध करणाऱ्या एमआयएम नगरसेवक सय्यद मतीन यांना...
सनातन संस्थेवर कायमस्वरूपी बंदी घाला : अशोक चव्हाण
पुणे : नरेंद्र दाभोलकर, गोविंद पानसरे, प्रा.कलबुर्गी आणि गौरी लंकेश हत्येप्रकरणी तपासाअंती सनातन संस्थेसह उपसंस्थांशी थेट संबंधित आरोपी सापडले...
सावकी गावास स्मार्ट ग्राम पुरस्काराने सन्मानित
खामखेडा (नाशिक) : सावकी (ता. देवळा) ग्रामपंचायतीस 2018 चा स्मार्ट ग्राम पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले. नाशिक येथील विभागीय आयुक्त कार्यालयात...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे | ऐसीअक्षरे

संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे
(हा धागा सध्या तरी चर्चेस खुला आहे. चर्चेतून मसुदा अंतिम झाल्यावर त्यावरची चर्चा काढून टाकून कायम स्वरूपात संस्थळावर ठेवला जाईल)
धागा चर्चेसाठी बंद करत आहोत. धोरणांवर चर्चा करण्यासाठी संपादकांना व्यनी करता येईल. ऐसी अक्षरेमधील संभाव्य सुधारणा/मते/मागणी या धाग्यात नोंदवता येईल
कुठचाही नवीन प्रकल्प हाती घेताना आपण नक्की काय करण्याचा प्रयत्न करत आहोत याची स्पष्ट कल्पना असणे आवश्यक असते. एखादा प्रवास करताना आपण कुठे जात आहोत हे माहीत असणे जसे अनिवार्य असते तसेच. ऐसी अक्षरे डॉट कॉम या संस्थळाची निर्मिती व सदस्यांचा त्यातला सहभाग हा असाच एक प्रवास. त्या प्रवासाला निघण्यापूर्वी आपण का चाललोय, कुठे जाणार आहोत, व तिथपर्यंत पोचण्यासाठी कुठचा मार्ग स्वीकारणार आहोत यांसारख्या प्रश्नांची उत्तरे देण्याचा इथे प्रयत्न आहे.
लेखनाला काही हजार वर्षांचा इतिहास आहे. ताम्रपट, शिलालेख, भूर्जपत्रे, छापील कागद अशी वेगवेगळी माध्यमे शतकानुशतके लेखनासाठी वापरली गेली आहेत. त्यामानाने आंतरजाल हे माध्यम अगदी लहानग्या बाळासारखे आहे. उणीपुरी वीस वर्षे जेमतेम. त्यात मराठी लेखनासाठी आंतरजालाचा वापर गेल्या आठ दहा वर्षातला. माध्यम वयाने जसे लहान आहे, तसेच त्याचा वापर करण्याची क्षमता असलेलेही आज त्यामानाने थोडेच आहेत. मराठी लिहू वाचू शकणाऱ्यांच्या संख्येच्या तुलनेत अगदी नगण्य लोक मराठी आंतरजालाचा वाचनासाठी वापर करतात. लेखन करणारे तर अगदीच थोडे. साहजिकच या माध्यमाचे मराठी साहित्यनिर्मितीत योगदान अगदी थोडे आहे.
असे असले तरी या माध्यमाची ताकद प्रचंड आहे. आंतरजालावर एकाच वेळी गप्पाटप्पा, कवितावाचन, चित्रप्रदर्शन, कथाकथन, विचारमंथन, गाण्याच्या भेंड्या अशा अनेक गोष्टी चालू शकतात. माउसच्या क्लिकेबरोबर क्षणात कधी कॉलेजचा कट्टा तर कधी शेरोशायरीची मैफल, तर कधी चित्रांची ग्यालरी, किंवा परिसंवादाचे व्यासपीठ अशा वेगाने बदलू शकते. त्यात सहभागी होणाऱ्यांना एकाच ठिकाणाहून हजारो मैलांवरच्यांशी संपर्क साधता येतो. छापील स्वरूपात येणाऱ्या आपल्या लेखनाविषयी वाचकांना काय वाटते हे कळण्यासाठी अनेक दिवस थांबावे लागत असे. इथे ते काही मिनिटांत होऊ शकते.
अशा या शक्तिशाली माध्यमाच्या बलस्थानांचा वापर योग्य रीतीने करून घेतला तर उत्तम साहित्यनिर्मिती करणे सहज शक्य आहे. त्यासाठी लेखक, रसिक वाचक व समीक्षक यांना परिणामकारकपणे एकत्र आणण्याची गरज आहे. इतर कुठच्याही कलांप्रमाणे लेखन हीदेखील एक कला आहे. ती हळुहळू आत्मसात करावी लागते. त्यासाठी प्रथम उत्तम वाचक व्हावे लागते. इतर वाचकांकडून व जाणकारांकडून आपल्या लेखनात सुधारणा कशी करता येईल हे शिकून घ्यावे लागते. अशा अनेक नवख्या लेखकांनी जमावे, एकमेकांचे लेखन वाचून त्यांना साधकबाधक सल्ला द्यावा, इतर लोक कसे लिहितात हे पहावे आणि सर्वांनीच समृद्ध व्हावे. एकमेकां साह्य करू, अवघे धरू सुपंथ. हा या संस्थळाचा मुख्य उद्देश आहे. हा सुपंथ धरण्यासाठी नुसतेच लिहिणे, शिकणे नाही तर एकत्र येणे देखील महत्त्वाचे आहे. आपण खऱ्या जगात जेव्हा एकत्र येतो तेव्हा गप्पाटप्पा, टिंगलटवाळ्या, चेष्टामस्करी करतो. फिदीफिदी हसतो, तक्रारी करतो, टर उडवतो. या सर्व गोष्टी समृद्ध लेखनाइतक्याच आवश्यक आहेत. कारण नाती निर्माण झाली नाहीत तर एकमेकां साह्य करू ही भावना निर्माण होणार नाही. त्यामुळे एकत्र येऊन धमाल करणे यालाही संस्थळावर अग्रक्रम देण्याचा मनसुबा आहे.
उत्तम साहित्यनिर्मितीचा फायदा वाचकाला होतो. मात्र अशा संस्थळावर आवर्जून वाचावे असे लेखन झाले तरी ते सहज सापडेलच अशी खात्री नसते. कारण उघड आहे, लेखक शिकत असताना प्रायोगिक लेखन मोठ्या प्रमाणावर येणारच. शिवाय टाइमपास करणारे, माहिती देणारे अशा अनेक प्रकारच्या धाग्यांमध्ये वाचकाला हवे तसे दर्जेदार लेखन शोधणे जिकीरीचे होते. संगणकयुगात शब्दांचा शोध घेणे सोपे असले तरी 'चांगले विनोदी काहीतरी वाचायला हवे बुवा' असा शोध घेण्याची सोय नाही. त्यासाठी चोखंदळ वाचकांची मते लक्षात घेऊन आधीच तशी वर्गवारी करण्याची आवश्यकता असते. अशा वर्गवारीचा फायदा अर्थातच लेखकांना सर्वसाधारणपणे चांगले लेखन म्हणजे काय हे समजावून घ्यायलाही मदत होईल.
असे संस्थळ चालवणे म्हणजे मोठी जबाबदारी असते. उद्दिष्टे साध्य करण्यासाठी झटणे, तांत्रिक बाजू सांभाळून संस्थळ सदैव जागृत राहील याची खात्री करून घेणे या जबाबदार्‍या तर उघडच आहेत. त्याचबरोबर एक प्रसिद्धी माध्यम असल्यामुळे विविध कायद्यांची बंधने पाळणे हेही महत्त्वाचे ठरते. या कायदेकानूंबरोबर सदस्यांनी एकमेकांशी गुण्यागोविंदाने, खेळीमेळीने रहावे, एकमेकांना उपद्रव करू नये यासाठीचे काही लिखित व अलिखित नियमदेखील पाळावे लागतात. या बाबतींमध्ये गैर वागणूक होत असेल तर ती दुरुस्त करणे भाग पडते. व्यवस्थापन व सदस्य यांचे नाते हा संस्थळांवरचा एक कळीचा मुद्दा आहे. 'ऐसी अक्षरे डॉट कॉम'वर हे नाते जितके सकारात्मक करता येईल तितके करण्याचा प्रयत्न असेल. व्यवस्थापन व संपादक यांचे काम निव्वळ संस्थळावरचे आक्षेपार्ह साहित्य काढून टाकणे एवढेच असण्याची अपेक्षा नाही. किंबहुना सदस्य इथे काहीतरी आक्षेपार्ह लिहिण्यास टपलेलेच असतात या गृहितकापासून फारकत घेण्याचा प्रयत्न असेल. हे संस्थळ आपल्या सर्वांचे आहे, ही उद्दिष्टे सगळ्यांचीच आहेत, ती गाठण्यासाठी बहुतेक सगळेच सदस्य प्रयत्न करतील, या गृहितकांवर आधारलेले नाते निर्माण करण्याचा प्रयत्न राहील.
या संस्थळावर होणारे लेखन, प्रतिसाद, संपादन व व्यवस्थापन म्हणजे ती उद्दिष्टे गाठण्यासाठीचा एक प्रवास आहे. हा प्रवास योग्य दिशेने व्हावा म्हणून मार्गदर्शक तत्वे बाळगणे नितांत गरजेचे आहे. या मार्गदर्शक तत्वांप्रमाणे सर्वसामान्य दिशा ठरली तरीही या प्रवासात काही व्यवधाने पाळावी लागतील. त्यांची मांडणी खाली धोरणांच्या स्वरूपात केलेली आहे. उद्दिष्टे व मार्गदर्शक तत्त्वे ही काळ्या दगडावरची रेघ नसून ती काळाप्रमाणे व परिस्थितीप्रमाणे बदलू शकतील. असे बदल सुचवण्याची कार्यपद्धती सदस्यांना कळवली जाईल.
मराठीमधील लेखनातून, मग ते ललित असो की वैचारिक, माहितीपूर्ण असो की निव्वळ मनोरंजनात्मक - लेखकांचे व वाचकांचे जीवन काही अंशांनी समृद्ध करणे, हे 'ऐसी अक्षरे' चे मुख्य उद्दिष्ट आहे. त्याचबरोबर आंतरजाल हे मराठी साहित्यनिर्मितीचे व वाचनाचे माध्यम म्हणून समृद्ध करणे हे त्याला पूरक उद्दिष्ट आहे.
लेखक-वाचक-संस्थळ यांची समृद्धी साधण्यासाठी काही समांतर उद्दिष्टे ठेवलेली आहेत.
- मराठीत अधिकाधिक दर्जेदार लेखन व काव्यनिर्मिती व्हावी, तसंच नवोदित लेखकांना अभिव्यक्ती, प्रोत्साहन व विकासाची संधी मिळावी.
- सकस चर्चांतून विचारांना चालना मिळावी व कौलांतून मराठी मनाचा वेध घेता यावा.
- समधर्मी लोकांना हितगुज करता यावे, एकमेकांशी मैत्री करता यावी.
- पाककला, चित्रकला, छायाचित्रकला यांचे समृद्ध दालन निर्माण व्हावे.
- खेळ व विरंगुळा यांवरील लेखनातून करमणूक व्हावी.
वरील उद्दिष्टे गाठण्यासाठी खालील मार्गदर्शक तत्त्वे अंगिकारली जातील. ही तत्त्वे केवळ सदस्यांसाठी किंवा केवळ व्यवस्थापनासाठी नसून आपल्या सर्वांसाठीच आहेत हे ध्यानात ठेवावे.
- लेखन करताना दर्जाला व साहित्यमूल्यांना महत्त्व द्यावे. खेळ, करमणूक, गप्पाटप्पा व दंगा यांसाठी स्वतंत्र सदर असल्यामुळे ललित लेखनात व चर्चांमध्ये अवांतर विषय टाळावेत.
- जोवर शिष्टपणाची मर्यादा पाळली जाते, आणि कोणाविषयी बदनामीकारक, कायदेबाह्य, अगर संस्थळाला हानिकारक ठरू शकेल असे लिखाण होत नाही तोपर्यंत लेखकांचे अभिव्यक्तीस्वातंत्र्य जपण्याचा प्रयत्न केला जाईल.
- अशा मर्यादांची जाणीव ठेवण्याची जबाबदारी लेखकांची व प्रतिसादकांची आहे. लेखनवस्तूच्या गरजेनुसार काही प्रमाणात अशिष्ट मानलेले शब्दप्रयोग येऊ शकतात. तसे वापरण्याची गरज आहे हे दाखवून देण्याची जबाबदारी लेखकाची असेल.
- प्रसंगी आपल्या लेखनावर कठोर टीका होऊ शकते हे लेखकांनी ध्यानात ठेवावे. अशा टीकेकडे खिलाडू वृत्तीने, तीतून शिकण्याच्या उद्दिष्टाने पाहावे.
- वाचकांनी साईटवरील लेखनाचा दर्जा सुधारण्यास मदत करावी. त्यासाठी दर्जा मोजण्याची सुविधा पुरवण्याची जबाबदारी व्यवस्थापनाची आहे. हे साध्य करण्यासाठी प्रतिसादांना व लेखनाला श्रेणी देण्याची सुविधा अनेक जुन्याजाणत्या सदस्यांना दिलेली आहे.
- प्रतिसाद संतुलित असावेत. लेखनाचा सांगोपांग विचार करून वाईटाबरोबर चांगले काय हेही सांगावे. व्यक्तिगत टीकाटीप्पणी टाळावी.
- सर्वोत्कृष्ट लेखनाची तसेच नियमितपणे उत्तम लेखन करणाऱ्यांची विशेष नोंद घेण्याबाबत व्यवस्थापन प्रयत्नशील राहील.
- चर्चा खेळीमेळीने व्हाव्या. चर्चेत विचारांचे खंडन वा मंडन करावे, ते विचार मांडणाऱ्या सदस्यांबद्दल टीका नसावी.
- अर्वाच्य, असांसदीय शब्दप्रयोग चर्चांना व्यक्तिगत पातळीवर नेऊ शकतात, तेव्हा असे प्रयोग टाळावेत.
- चर्चाप्रस्तावकावर चर्चा योग्य दिशेने चालवण्याची जबाबदारी असावी. त्यासाठी सक्रिय सहभाग अपेक्षित आहे. चर्चेच्या शेवटी प्रस्तावकाने चर्चेचा सारांश वा फलित लिहिणे अपेक्षित आहे.
- समधर्मी लोकांना सुसंवाद साधण्यासाठी खरडवही व व्यक्तिगत निरोपांची सोय व्यवस्थापनाने पुरवलेली आहे. खरडवही जाहीर असल्यामुळे तीतही अपशब्द, असांसदीय भाषा टाळावी. व्यक्तिगत निरोप हे संस्थळावरचा वावर सुकर करण्यासाठी व संस्थळाचा अनुभव समृद्ध करण्यासाठी आहे. त्यांमधून महत्त्वाची वैयक्तिक माहिती देणे शक्यतो टाळावे.
- उद्दिष्टांशी सुसंगत अशा सांस्कृतिक, वाङमयीन क्षेत्रांतील पाहुण्यांना निमंत्रित करून त्यांच्याशी अनौपचारिक भेटी, चर्चा करण्यासाठी सांस्कृतिक कट्टे आयोजित करण्याचा व्यवस्थापन प्रयत्न करेल.
- छापील माध्यमे, त्यांचे लेखक-वाचक व आंतरजालीय लेखक-वाचक यांच्यातील दरी कमी करण्यासाठी व्यवस्थापन वेळोवेळी प्रयत्नशील राहील.
- लेखकांच्या विचारांशी, प्रकाशित होणाऱ्या मजकुराशी, व्यक्त झालेल्या मतांशी व्यवस्थापन, मालक, संपादक, मॉडरेटर्स सहमत असतीलच असे नाही.
उद्दिष्टांचा पाठपुरावा मार्गदर्शक तत्त्वांनुसार होतो आहे याची काळजी घेण्यासाठी व्यवस्थापन खालील धोरणांनुसार कार्यवाही करेल.
- उद्दिष्टे व धोरणांमध्ये बदल करण्याचा अंतिम हक्क व्यवस्थापनाकडे आहे. त्याचबरोबर महत्त्वाचे बदल सदस्यांना कळवण्याची जबाबदारीदेखील आहे. व्यवस्थापन महत्त्वाच्या बदलांवर सामुदायिक चर्चा घडवून आणण्याचा प्रयत्न करेल.
- एका विशिष्ट मर्यादेपेक्षा खालची श्रेणी मिळाली तर ते लेखन अप्रकाशित करण्यासाठी संपादकांच्या विचाराधीन होईल. ही मर्यादा ठरवण्याचा व त्यानुसार कारवाई करून लेखन अप्रकाशित अथवा नष्ट करण्याचा अधिकार संपादक मंडळाला आहे. असे अप्रकाशित केलेले लेखन पुन्हा आढावा घेऊन पुनर्प्रकाशित करण्याचा अधिकारही त्यात सामावलेला आहे.
- मार्गदर्शक तत्त्वांशी विसंगत लेखन, प्रतिसाद, चर्चा केल्यास लेखन अप्रकाशित अथवा नष्ट केले जाईल.
- एखाद्या सदस्याकडून असे वर्तन वारंवार होताना दिसले तर सदस्याच्या लेखनाचे अधिकार मर्यादित केले जातील अथवा खाते रद्द केले जाईल.
- अन्य काही कारणांस्तव काही लेखन वाचनमात्र ठेवण्याचा, अप्रकाशित करण्याचा, नष्ट करण्याचा अधिकार संपादक मंडळाला आहे.
- प्रत्येक निर्णयाबाबत खुलासा करण्याची जबाबदारी व्यवस्थापनावर नाही. मात्र महत्त्वाच्या निर्णयाबाबत असा खुलासा पुरवण्याचा प्रयत्न केला जाईल.
ध्येयधोरण आणि मार्गदर्शकपर तत्वे यांचा समावेश असूनही सध्या हा धागा खुल्या चर्चेसाठी सादर केला गेल्याचे पाहून आनंद झाला. संस्थळाची निकोप आणि निखळ वाढ होण्याचे हे एक चांगले लक्षण मानले जावे.
मार्गदर्शक तत्वे दोनतीन वेळा वाचून काढली असल्याने त्यातील तरलता लक्षात येणे सुलभ झाले. लेखकाचे अभिस्वातंत्र्य जपले पाहिजे हे जितके घटनात्मकदृष्टीने आवश्यक आहे तितकेच 'दिले आहे स्वातंत्र्य मग चला घालू डोंबारधिंगाणा' असेही सदस्यांकडून होत नाही हे पाहाण्यासाठी संपादक मंडळाने टेबलवर चटदिशी हाती येईल अशीरितीने कात्रीही ठेवली पाहिजे. क्रमांक १ च्या धाग्यावर देशीय धोरणावर खर्‍या अर्थाने गंभीर चर्चा झडत आहे आणि त्याखाली क्रमांक २ वर स्कोअर सेटलिंग ट्रॅव्होल्टा टॅन्गो चालू असणे त्या पानाच्या सौंदर्याला घातक ठरू शकते. "क्युरिओसिटी किल्स केटल" या न्यायाने एरव्हीचा चांगला धागा एकदा का आडव्या प्रतिसादांनी माखला गेला की मग अन्यांची क्युरिऑसिटी त्या धाग्याच्या अंताला कारक ठरू शकते [काही संस्थळावर मी "वाचनमात्र" होतो, तिथे अशी शोचनीय अवस्था मी अनुभवली आहे.] ~ असे इथे होऊ नये वाटत असल्याने पटलावर येत असलेल्या प्रत्येक साहित्याकडे राम पटवर्धनी नजर असण्याकडे संपादक मंडळाने लक्ष ठेवावे असे (काहीशा आगाऊपणे म्हटले तरी चालेल) म्हणत आहे.
एकूण १३ मार्गदर्शक तत्वात अजूनही भर पडण्यासारखी असेल. त्यापैकी एक असावे 'मराठी लिखाणातील शुद्धलेखनाचे महत्व विशद करणे'. जालीय विश्वात, जालीय भाषेतच सांगायचे झाल्यास, 'शुद्धलेखनाला फाट्यावर मारण्याची' फॅशन आहे. हे कसे आणि का अस्तित्वात आले याची कारणमीमांसा करण्याचे हे ठिकाण नव्हे. पण एक भाषाप्रेमी म्हणून लिखाणात आणि प्रतिसादात मराठीची लक्तरे होत नाहीत ही प्रथम सदस्यांची (म्हणून महत्वाची) जबाबदारी आहे. प्रत्येक वेळी संपादक मंडळ आलेल्या लिखाणावर संस्कार करू शकत नाही हे सर्वानाच मान्य असावे; कारण जालावर संस्थळ चालविणे म्हणजे 'लष्कराच्या भाकर्‍या भाजण्या'चीच सुधारित आवृत्ती आहे हे उघड आहे. त्यामुळे भाषेच्या डौलाला बाधा येऊ नये यासाठी 'पूर्वदृश्या' ची सोय आहे तिचा वापर करून व्याकरणदृष्ट्या शक्यतो अचूक लेखन पानावर अवतरेल हे लेखक-प्रतिसादकांनी पाहिल्यास या सुंदर संस्थळाचे सौंदर्य अधिक खुलेल.
>>पटलावर येत असलेल्या प्रत्येक साहित्याकडे राम पटवर्धनी नजर असण्याकडे संपादक मंडळाने लक्ष ठेवावे
हे आवडले आणि पटले. अंमलबजावणी: क्षमतेनुसार यत्न केला जाईल.
"ही जीवांची इतकी गरदी जगात आहे का रास्त |
भरती मूर्खांचीच होत ना" "एक तूच होसी ज्यास्त" ||
हे तत्व मनापासून आवडलं >>-
हे तत्व मनापासून आवडलं
>>- उद्दीष्टांशी सुसंगत अशा सांस्कृतिक, वाङमयीन क्षेत्रांतील पाहुण्यांना निमंत्रित करून त्यांच्याशी अनौपचारिक भेटी, चर्चा करण्यासाठी सांस्कृतिक कट्टे आयोजित करण्याचा व्यवस्थापन प्रयत्न करेल.
>>- छापील माध्यमे, त्यांचे लेखक-वाचक व आंतरजालीय लेखक-वाचक यांच्यातली दरी कमी करण्यासाठी व्यवस्थापन वेळोवेळी प्रयत्नशील राहील.
>>समधर्मी लोकांना हितगुज करता यावे, एकमेकांशी मैत्री करता यावी.
हे संस्थळाचे धोरण का असावे हे कळत नाही. असे धोरण असू नये असे वाटते.
दोस्तांचे घट बैसवून करू या आम्ही तयांचा उदे
दुष्मानावर एकजात तुटुनी की लोंबवू चामडी
असे होवू नये. लोकांनी चर्चेत एकमेकांना समर्थन द्यावे हे ठीक. पण ते मैत्री आहे म्हणून नव्हे तर त्या मताशी सहमत आहे म्हणून. थोडक्यात कंपूबाजी होऊ शकेल अशा गोष्टींना उत्तेजन मिळू नये.
ऐसीव‌रील ग‌म‌भ‌न इत‌रांपेक्षा वेग‌ळे आहे.
प्रमाणित करण्यात येते की हा आयडी एमसीपी आहे.
लेखक हा एकलकोंडा कलाकार असतो हे थोडं खरं आहे. पण नवोदित लेखकांना एकमेकांची ओळख, विचारांचं आदानप्रदान, लेखन सुधारण्यासाठी मदत, लेख लिहिण्यासाठी कोलॅबोरेशन यातून अनेक गोष्टी शिकता येतात. लेखनानुभवातून आयुष्य समृद्ध करायचं असेल तर एकमेकांशी वैचारिक जवळीक हा महत्त्वाचा भाग आहे.
उदाहरणच द्यायचं झालं तर रीसर्च करताना तुम्ही इतर रीसर्चर्सना भेटण्याची तत्त्वतः काडीचीही आवश्यकता नसते. कारण सगळं लिखित वैचारिक स्वरूपात उपलब्ध असतंच. तरीही कॉन्फरन्सेसमुळे एकमेकांचे मुद्दे समजावून घेणं, या क्षेत्रातले इतर लोक नक्की काय काय करताहेत हे दिसणं, त्यांना व आपल्याला येणाऱ्या सामायिक प्रश्नांचे तोडगे काय आहेत अशा गोष्टी जाणून घेणं या फायदेशीर ठरतात.
थोडक्यात कंपूबाजी होऊ शकेल अशा गोष्टींना उत्तेजन मिळू नये.
तत्त्व मान्य आहे, पण मैत्री झाल्यावर कंपूबाजीच होते हे चित्र एकांगी वाटतं. दुसरं म्हणजे मैत्री होण्यासाठी काहीही प्रयत्न केले नाहीत तर कंपूबाजी कमी होईल का
मैत्रीतून कंपूबाजीच होते असं
मैत्रीतून कंपूबाजीच होते असं नाही. आत्ताच बोर्डावर असलेल्या धाग्यावर जगजाहीर असणारे मित्र-मैत्रिणी वाद घालत आहेत. दोन व्यक्तींचं सर्वच विषयांवर एकमत होणं शक्य नाही. चांगली चर्चा होण्यासाठी (निदान) दोघांनी मुद्दाम दोन बाजूंनी मुद्दे मांडणंही नवीन नाही.
कंपूबाजीला उत्तेजन मिळू नये या सूचनेशी १००% सहमत आहे.
सांगोवांगीच्या गोष्टी म्हणजे विदा नव्हे.
आपल्याला बोवा कम्पुबाजीने काय
आपल्याला बोवा कम्पुबाजीने काय बी फरक पडत न्हाय कम्पु करा नाय्तर बिम्पु करा.
अहो आख्ख जग म्हणजेच विविध कम्पुन्चा गोतावळा आहे. बघा विचार करुन.
तुम्ही साधे लोकलने नियमित प्रवास करा, बघा ओळखीच्या हास्यातुन होतो की नै कम्पु.
तुम्ही "फक्त तुमच्याच" नातेवाईकात जाऊन सण्/उत्सव साजरे करता, तेव्हा काय अस्ते
तुम्ही ट्र्याफिक जाम मधे अस्ता, तेव्हा ट्र्याफिकबद्दल सरकारपासून हवालदारापर्यन्त शिव्याशाप वहाणार्‍यान्चा कम्पु बनतो तिथल्या तिथे, नस्ता तुम्ही त्यान्च्यात सामिल
अहो या निसर्गातील यच्चयावत सजीव स्रुष्टी आपापल्या जनजातीचे कम्पु करुनच रहाते. मग तुम्हीच "माणसे" ती देखिल भासमान नेटजगतात वावरणारी, अशी कोण वेगळी लागुन गेलात
मला काय कम्पुबिम्प्पु बनविता येत नाही, की कोणत्या कम्पुत सामिलही होता येत नाही, पण मपला आपला एकखाम्बी तम्बु अस्तो. आलात तर तुमच्या सह, न आलात तर तुमच्या विना, आडवे आलात्......(तर देव तुम्चे रक्षण करो )
असो, होईल आपलाबी परिचय हळूहळू
म्राठीच साईट हाय तवा कंपूबाजी व्हायचीच.
ऐसी अक्षरे गिरवीन की....
संस्थळावरील सर्व व्यक्तिगत निरोप (ज्याचा सामान्यपणे व्यनि असा उल्लेख केला जातो) पाहण्याची मुभा तंत्रज्ञानात्मक दृष्टीने संस्थळ व्यवस्थापकांना आहे. याचा अर्थ व्यनि नियमित पाहिले जातील, असा मात्र नाही. तरीही अपवादात्मक परिस्थितीत, सुरक्षिततेच्या कारणास्तव सदस्यांना कळवल्याशिवाय व्यनि वाचले जाऊ शकतात, याची नोंद सदस्यांनी घ्यावी. हे धोरण पसंत नसल्यास व्यनि बंद करण्याची सोय सदस्यांना उपलब्ध आहे.
अधोरेखित पर्याय उपलब्ध नाही. अजून तरी
लक्षात आणून देण्याबद्दल धन्यवाद. व्यनि बंद करण्याची सोय देण्याचा प्रयत्न करते.
सांगोवांगीच्या गोष्टी म्हणजे विदा नव्हे.
अवांतर*: प्रायव्हसी पॉलिसी (व्यक्तिगत माहितीचा उपयोग) सारख्या गंभीर बाबींची दुरुस्ती बाकीच्या कामांच्या आधी करावी ही अपे़क्षा.
*स्वतःच अवांतर असे घोषित केल्यास त्या प्रतिसादाला काय श्रेणी मिळते हे पाहण्याचा प्रयत्न
 मिपावर चालणार्‍या बाझवला भांचोत वगैरे शिव्या इथे चालतात का
मार्गदर्शक तत्वे क्रमांक ३ पहावे.
घ्येयधोरणे / मार्गदर्शक तत्वे वाचून स्थळाबाबत उत्सुकता निर्माण झाली होती...मात्र एकूण प्रतिसाद आणि विडंबने बघता ' गंमत जंमत' आणि मौजमजेचे वातावरण दिसते आहे..
नमस्कार , मी इथे लिखान करु
नमस्कार , मी इथे लिखान करु शकतो का
होय या धाग्यावर दिलेल्या
होय या धाग्यावर दिलेल्या मार्गदर्शक तत्त्वे व धोरणांच्या चौकटीत तुम्ही तुमचे लेखन वेगळ्या धाग्यावर करू शकता.
FAQ या विभागाची तुम्हाला लेखनासाठी मदत होईल
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह
गुलजार यांना वाढदिवसाच्या शुभेच्छा
जन्मदिवस : सम्राट अशोकाच्या लेखातील लिपीचा शोध लावणारा संशोधक व पुरातत्त्वज्ञ प्रिन्सेप जेम्स (१७९९), आद्य ऐतिहासिक नाट्यलेखक विनायक कीर्तने (१८४०), समाजसुधारक कृष्णराव केळुसकर (१८६०), लेखिका प्रतिभा रानडे (१९३७), माजी पंतप्रधान राजीव गांधी (१९४४), 'इन्फोसिस'चे संस्थापक नारायण मूर्ती (१९४६), अभिनेता रणदीप हूडा (१९७६)
मृत्युदिवस : रक्तपेशींचे विकार शोधण्याची पद्धत शोधणारा नोबेलविजेता पॉल एहलरिच (१९१५), नीळ बनवणारा अडॉल्फ व्हॉन बायर (१९१७), लेखक, पत्रकार माधव दामोदर अळतेकर (१९५९), उच्च दाबाच्या भौतिकशास्त्रावर संशोधन करणारा नोबेलविजेता पर्सी ब्रिजमन (१९६१), अणुभौतिकशास्त्रज्ञ पॉल डिरॅक (१९८४), जादूगार रघुवीर (१९८४), ज्ञानपीठ पुरस्कारविजेते लेखक गोपीनाथ मोहंती (१९९१), गुजराथी नाटककार प्रागजी डोसा (१९९७), विश्वरचनाशास्त्रज्ञ फ्रेड हॉयल (२००१), इतिहासकार राम शरण शर्मा (२०११), लेखक, संपादक, विवेकवादी विचारवंत व सामाजिक कार्यकर्ते डॉ. नरेंद्र दाभोलकर (२०१३)
१८२८ : राजा राममोहन रॉय यांनी कर्मकांड, पुरोहितवर्ग, जातीभेद, अस्पृश्यता नाकारणाऱ्या 'ब्राह्मो समाजा'ची स्थापना केली.
१८८५ : इंडियन नॅशनल कॉग्रेसची स्थापना.
१८९७ : सर रोनाल्ड रॉस यांनी अॅनॉफिलीस जातीच्या डासांमुळे मलेरियाचा प्रादुर्भाव होतो हे शोधून काढले.
१९०० : जपानने चौथीपर्यंतचे शिक्षण सक्तीचे केले.
१९२० : पहिली व्यावसायिक रेडिओ वाहिनी अमेरिकेत डेट्रॉईटमध्ये सुरू.
१९४० : हद्दपार रश्यन क्रांतिकारक लेऑन ट्रॉस्कीवर हल्ला, दुसऱ्या दिवशी मृत्यु.
१९५३ : सोव्हिएत संघाने आपण हायड्रोजन बॉम्बची चाचणी केल्याचे कबूल केले.
१९६० : सेनेगलने स्वतःला स्वतंत्र जाहीर केले.
१९७७ : व्हॉयेजर-१चे प्रक्षेपण.
१९८८ : आठ वर्षे चाललेल्या युद्धानंतर इराण-इराकमध्ये युद्धबंदी.
१९९१ : इस्टोनियाने स्वतःला सोव्हिएत संघापासून स्वतंत्र जाहीर केले.
२०१३ : 'साधना'चे संपादक, विवेकवादी विचारवंत व अंधश्रद्धा निर्मूलन चळवळीचे अध्वर्यू डॉ. नरेंद्र दाभोलकर यांची अज्ञात मारेकऱ्यांकडून हत्या.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
सध्या 10 सदस्य आलेले आहेत.
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


"बाबा" ची भिंत !: आय लव्ह हेट स्टोरीज - उत्तरार्ध

आय लव्ह हेट स्टोरीज - उत्तरार्ध
"पप्पा, तो आपला अकाऊंटंट आहे ना" अनु वडिलांना ब्रेकफास्टच्या वेळी सांगत होती.
"तो सिटी ऑफिसला बसतो ना, सहा महिन्यांपूर्वी जॉईन झालाय."
 ब्राईट बॉय. दिवस-रात्र न बघता मान मोडून काम करतो, असा रिपोर्ट आलाय त्याचा. मुलगा मेहनती आहे, पुढे जाईल."
तिच्या चेहर्‍यावर हलकं स्मित आलं. "पप्पा, त्याला साहित्य वगैरेंमधलं खूप चांगलं कळतं."
क्षीरसागरांनी नजर वर करून तिच्याकडे पाहिलं.
"म्हणजे पप्पा, मीच दोन तीनदा जबरदस्तीनं जाऊन त्याला भेटले. तसं त्याच्या मनातही काही नाहीये आणि अजून काही नाहीये."
"पण तुला एका मामुली अकाऊंटंटमध्ये एव्हढा का इंटरेस्ट
"पप्पा, तो खूप चांगला मुलगा आहे. बाकी काही नाहीये अजून."
"हे अजून अजून काय लावलंयस
"पप्पा, मी एव्हढंच म्हणतेय, की त्याला तुमच्या पब्लिकेशनमध्ये एडिटोरियल साईडला शिफ्ट करा. बघा काय कमाल करेल तो
क्षीरसागर विचारात पडले. पब्लिकेशन शहराबाहेर होतं. म्हणजे तो इथून दूर गेला असता. एका दगडात दोन पक्षी.
पण सगळेच फासे उलटे पडले. उमेशनं पब्लिकेशनमध्ये दोन वर्षं काढली आणि सगळी ट्रेड शिकून तो शहरात स्वतःचं पब्लिकेशन काढायला परतला. अनु तर त्याच्या प्रेमात आकंठ बुडाली होती. पण उमेशचं लक्ष फक्त स्वतःच्या पब्लिकेशनमध्येच होतं. पाच वर्षं राबून त्यानं स्वतःचं एक स्थान शहरात निर्माण केलं. एक अतिशय प्रथितयश असा तरूण उद्योगपती म्हणून तो उभ्या शहरात प्रसिद्ध होता. पण स्त्रियांबद्दल त्याची असलेली विलक्षण अलिप्तता हीदेखील त्याच्याबद्दलच्या चर्चेचा कायम विषय होती. क्षीरसागरांनाही त्याचं कौतुक होतं, त्यामुळेच अनुच्या इच्छेनुसार त्यांनी उमेशच्या आई-वडिलांशी आणि उमेशशी बोलणी करून त्यांचा साखरपुडा उरकला होता. अनु उमेशच्या होकारानंतर हवेतच होती. तिच्या आनंदाला पारावार उरला नव्हता. उमेश आपल्यावर प्रेम करत नाही, ह्याची तिला जाणीव होती. त्यातून उच्च स्थानाचा आणि अति कामाचा उमेशवर वाईट परिणाम सुरू झाला होता. पण ह्या सगळ्यातून लग्नानंतर मार्ग निघेल हा अनुचा विश्वास होता.
आणि आज तो दिवस आला होता. आज उमेश कायमचा अनुचा होणार होता. अनु लग्न पूर्ण एन्जॉय करत होती. पण उमेशच्या डोक्यात काहीतरी वेगळंच चालू होतं. तशात कमलेश घाबराघुबरा आला होता.
"अरे ती... ती नाहीये रे..."
" उमेशला घेरी यायचीच बाकी होती.
"होय. मी स्वतः बघून आलो आत्ता. कन्फर्म करून आलोय. ती गंधेचीच बायको आहे, पण ती, ती नाहीये."
"अरे, पण हा सुरेश पुरुषोत्तम गंधेच आहे ना. लग्नपत्रिका मी स्वतः बघितली होती."
"होय रे. पण ती, ती नाहीये."
उमेश अवाक् झाला होता. थोडा वेळ तो विचारात गढला.
"मला गंधेच्या बायकोला भेटावं लागेल."
" कमलेश काळजीत पडला.
उमेशनं एक फोन फिरवला.
मिसेस गंधे अनोळखी घरात जसं चालावं तश्याच चालत नोकरानं दाखवलं, त्या खोलीत शिरल्या. आणि समोर उमेशला पाहून एकदम दचकल्या.
"दचकू नका. मीच खोटं बोलून इथे बोलावलं तुम्हाला. माझ्या होणार्‍या सासूनं नाही, मीच तो निरोप पाठवला, कारण मला काहीतरी फार महत्त्वाचं विचारायचंय तुम्हाला
" मिसेस गंधेंना काहीच कळत नव्हतं.
"तुमचं आणि मिस्टर गंधेंचं लग्न कधी झालं आणि तुम्ही त्यांच्या पहिल्या पत्नी आहात का आणि तुम्ही त्यांच्या पहिल्या पत्नी आहात का आणि नाही, तर त्यांच्या पहिल्या पत्नीचं काय झालं आणि नाही, तर त्यांच्या पहिल्या पत्नीचं काय झालं
ह्या विचित्र प्रश्नांच्या सरबत्तीनं त्या गांगरून गेल्या. पण मग उमेशच्या चेहर्‍यावरचे भाव पाहून त्यांच्या डोक्यात हळूहळू प्रकाश पडायला लागला.
"तुम्ही तेच उमेश का
उमेश लग्नमंडपात उभा होता. पण मिसेस गंधेंचे शब्द त्याच्या डोक्यात घुमत होते. तो आतून पूर्ण कोलमडला होता. त्याला पुन्हा एकदा तीच असहायतेची भावना घेरत होती. त्याच्या डोक्याला मुंडावळ्या होत्या. शेजारी सजून अनुप्रिया बसली होती. स्वर्ग त्याच्या पायाशी येणार होता. कित्येक कॅमेरे त्याच्यावर रोखलेले होते. समोर हवनकुंड होतं. पण तो त्यात कसली आहुती देत होता.
अनुप्रियाला त्याचा अस्वस्थपणा जाणवत होता. कारण कळत नव्हतं. तो अजूनी चुळबुळत होता. मंत्रोच्चारण सुरू झालं होतं. आणि अचानक त्याला समोर मिस्टर आणि मिसेस गंधे दिसले. मिसेस गंधेंच्या चेहर्‍यावरचे भाव त्यानं बघितले मात्र तो मंडपातच उठून उभा राहिला. सगळीकडे कुजबूज सुरू झाली. अनुप्रियाचे वडील, अनुप्रिया, त्याचे आई-वडिल सगळेच गडबडले. त्यानं मुंडावळ्या काढल्या आणि अनुप्रियाच्या डोळ्यांत बघितलं. तिच्या काय ते लक्षात आलं. त्यानं मुंडावळ्या तिच्या हातात ठेवल्या आणि तो सरळ दरवाजाच्या दिशेनं चालायला लागला. सगळेच गडबडले. एकच गोंधळ उडाला.
उमेश बंगल्याच्या गेटमधून बाहेर पडला आणि त्यानं सर्वप्रथम आपला कोट काढून फेकला. चालता चालताच त्यानं टाय काढून टाकला आणि त्यानं रिक्षाला हात केला. रिक्षा एका छोट्याश्या बिल्डिंगसमोर थांबली. त्यानं रिक्षावाल्याला पाचशेची नोट काढून दिली आणि सुटे न घेताच तो बिल्डिंगमध्ये शिरला. त्यानं बाह्यांची बटणं सोडवली आणि बाह्या दुमडतच तळमजल्यावरच्या घराची बेल वाजवली. एक मिनिटानं दरवाजा उघडला.
तिची नजर उमेशवर पडली मात्र, ती स्तब्ध झाली. तिला कळतच नव्हतं काय चाललंय.
आत शिरून तो सोफ्यावर बसला.
"तुला काय वाटलं, तू मला भीक देशील आणि मी घेईन
तिच्या चेहर्‍यावर फक्त प्रश्नचिन्ह होतं.
"तुझ्या बहिणीनं मला सगळं सांगितलं. तू कसा ऐनवेळी लग्नाला नकार दिलास आणि मला शोधायला निघालीस. ज्यामुळे तुझ्या चुलत बहिणीचं तडकाफडकी लग्न गंधेशी लावलं गेलं. पण मी शहर सोडून गेलो होतो, हे कळल्यावर तू माझ्या आई-बाबांना काहीही न सांगता परत आलीस. आणि महिन्याभराने मी शहरात परतलो, तेव्हा तुला कळलं नाही. पण जेव्हा मी खूप मोठा झालो, तेव्हा माझ्यावर हक्क न सांगण्याचा तू निर्णय घेतलास."
ती त्याच्या चेहर्‍याकडे पाहत होती. आणि तो तिच्या डोळ्यांत.
"सगळे निर्णय तूच घेतलेस ना. मला सोडायचाही, गंधेशी लग्न न करण्याचाही, आणि माझ्याकडे परत न येण्याचाही स्वतःला तू समजतेस तरी कोण स्वतःला तू समजतेस तरी कोण" त्याच्या नाकपुड्या फुरफुरत होत्या. तोच असहायपणा पुन्हा त्याला जाणवत होता. तो मनानं आज पुन्हा त्या रेस्टॉरंटमध्ये बसला होता आणि आपल्या आयुष्याचे निर्णय आपोआप झालेले बघत होता. "मी तिथे तुझ्याबद्दलची हेट्रेड, तुझ्याबद्दलचा द्वेष मनात जागवण्याचा प्रयत्न करत होतो आणि त्या द्वेषापोटी, त्या ईर्ष्येपोटी वर वर चढत होतो. पण आत्ता जाणवतंय, की तो द्वेष तुझ्याबद्दल नव्हता, तर माझ्याबद्दल होता. मी स्वतःचाच द्वेष करत होतो. आणि त्यापायीच मी पुढे जाण्यासाठी धावत होतो, जेणेकरून मला स्वतःकडे बघायला वेळच मिळू नये. धावता धावता मी सगळं मिळवलं, आलिशान गाडी, घर, महागडा मोबाईल, उंची कपडे, मोठ्या लोकांमध्ये ऊठबस, उंची लाईफस्टाईल. पण एव्हढं सगळं बाह्य आणि लौकिक यश मिळूनही मी सुखी नव्हतो, कायम एक बोचरी जाणीव मन कुरतडत राहायची. पूर्वी सहज कवितेतून मिळत असलेली शांतता त्या रेस्टॉरंटमधून तू उठून गेल्यापासून कधीही परत मिळाली नाही. आजही माझ्या लग्नात मी पाण्यासारखा पैसा खर्च करून तुला जळवायला निघालो होतो खरा, पण त्यात माझाच स्वतःबद्दलचा द्वेष कमी करण्याची धडपड जास्त होती. पण माझं हे यशही तूच भीकेत दिल्यासारखं वाटतंय मला. कारण ह्या सगळ्याला तूच कारणीभूत आहेस. प्रत्यक्षपणे किंवा अप्रत्यक्षपणे तुझ्याचमुळे मी आज जसा आहे, तसा आहे."
तो जितकं बोलला, त्यानंच त्याला थकल्यासारखं वाटत होतं. तो नुसताच तिच्याकडे पाहत होता.
"तुला मी काय सांगू, त्या संध्याकाळी तुझे पाणावलेले डोळे मला तुझ्या हृदयाची शकलं दाखवत होते. ते पाहून माझं काळीज पिळवटत होतं. कॉलेजात तुझ्या आधारानं असलेली मी, तुलाच मोडताना पाहत होते. पण त्याहीपेक्षा दुःखदायक जाणीव ही होती, की तुझ्या मोडण्याचं कारण मीच होते. तुझ्या दाटलेला स्वर, तुझी विनवणी मला काहीच सहन होत नव्हतं. पण तुझ्यासमोर स्वतःला दुबळं दिसू द्यायचं नव्हतं मला.
रात्री गादीवर पडल्यावर मी खूप अस्वस्थ होते. तुझे डोळे माझा पाठलाग करत होते. तुझ्या मिठीतली ती आश्वासक ऊब आता मला पुन्हा कधीच मिळणार नाही, ही भयावह जाणीव अचानकच मला झाली आणि माझ्या मनानं बाजू बदलली. दुसरा अख्खा दिवस मी काय करू पेक्षा कसं करू ह्याच विचारात होते आणि शेवटी मी एका अविवेकी निर्णयामुळे दुसरा अविवेकी निर्णय घेतला. मी घरातून निघून गेले. माझ्या आई-वडिलांना, सगळ्या कुटुंबियांना अवघड स्थितीत ढकलून. पण वसुधानं तिच्या काका-काकूंची म्हणजे माझ्या आई-वडिलांची लाज राखली आणि माझ्याऐवजी लग्नाला उभी राहिली.
इकडे मी तुझ्या घरी पोचले, तर तू शहर सोडून गेल्याचं तुझ्या आई-वडिलांकडून कळलं. तू तुझ्या घरी आपल्याबद्दल काहीच सांगितलं नव्हतंस, हे त्यांच्याशी बोलताना माझ्या लक्षात आलं. मी तर त्याक्षणी कोलमडूनच गेले होते. मी एकाच वेळी किती जीवांना भरकटवलं होतं आणि दुःखात टाकलं होतं. त्याच विमनस्क अवस्थेत माझ्या मैत्रिणीनं मला आधार दिला. आई-वडिलांनीही मोठ्या मनानं मला माफ केलं आणि मी हळूहळू पूर्वपदावर येऊ लागले. तू शहरात परत आल्याचं मला कळलं नाही. आणि कदाचित तुझे आई-बाबा तुला माझ्या येण्याबद्दल सांगायला विसरले. आणि अचानक दोन-तीन वर्षांनी तुझं नाव दुमदुमायला लागलं. मी हर्षभरित झाले आणि सरळ तुझ्याकडेच यायला निघणार होते. पण मग विचार केला, की आज तू तिथे आहेस कारण मी तुझ्यासोबत नाहीये. कदाचित मीच तुझ्या आयुष्याला लागलेलं ग्रहण होते. आणि पुन्हा तेव्हा तुझ्याजवळ जाणं म्हणजे तुझ्या यशातला वाटा मागण्यासारखं वाटलं मला.
मी कायमसाठीच एकटी राहायचं एव्हाना ठरवलं होतं. मी केलेल्या चुकांची भरपाई म्हणून. दुःख खूप होतं, पण तुझ्या यशाकडे बघून मी खुश राहायचे. मग एक दिवस तुझ्या साखरपुड्याची बातमी वाचली आणि क्षणभर खूप दुःख झालं. ढसाढसा रडावंसं वाटत होतं. पण मग सावरलं. तू आनंदात असशील ह्या जाणीवेनंच मन शांत केलं. त्यानंतर काही दिवसांपूर्वी वसुधा तुझी लग्नपत्रिका मला दाखवत होती. तिला ठाऊक नव्हतं की तू तोच आहेस. पण मी ती पत्रिका डोळेभरून पाहिली. गेल्या काही दिवसांपासून वर्तमानपत्रांमध्ये, टीव्हीवर सगळीकडे येत असलेल्या तुझ्या लग्नसराईच्या बातम्या पाहून मला किती आनंद होत होता आणि किती दुःख होत होतं, हे माझं मलाच कळत नाही."
"ही सगळी प्रसिद्धी फक्त तुला जळवण्यासाठी होती." तो खजील होत म्हणाला. "मला ह्या लग्नात फक्त एव्हढाच इंटरेस्ट होता."
तिच्या डोळ्यांतून अश्रू गळत होते. "मी माझ्या एका अविवेकी निर्णयामुळे किती जणांची आयुष्य बदलली आणि किती जणांना दुखावलं ह्याची काही गणतीच नाहीये. पण आज तू इथे आलास आणि हे सगळं बोललास. तुला खरं सांगू, मला प्रायाश्चित्त झाल्यासारखं वाटतंय."
ती भरल्या डोळ्यांनी त्याच्याकडे पाहत होती.
तो पुढे झाला, त्यानं तिचा चेहरा हातात घेतला आणि तिच्या भाळी ओठ टेकवले.
"अश्रू बापुडे अथक वाहती,
शब्दांना न सुचे काही,
शब्द हरवले ओठांत कुठे,
आज कित्येक वर्षांनंतर त्यानं पुन्हा काव्य केलं होतं.
"मला जे हवं होतं ते मिळालं उमेश तू आलास आणि मला आणि तुला दोघांनाही हरवलेला तू सापडलास. आता मात्र तू परत जा तू आलास आणि मला आणि तुला दोघांनाही हरवलेला तू सापडलास. आता मात्र तू परत जा
"होय. जी चूक आठ वर्षांपूर्वी मी केली, ती तू आज करू नकोस. तुझ्यावर प्रेम करणार्‍या इतक्या माणसांना दुखवू नकोस. मी तुझ्याशिवाय राहायला शिकलेय आणि ह्या आठवणी मला आयुष्यभर पुरतील. पण जी तिथे मंडपात तुझ्या जाण्यानं कोसळली असेल, तिला तुझी गरज आहे
उमेश तिच्या डोळ्यांत पाहत होता. ही तीच होती, जिनं प्रॅक्टिकल निर्णय घेऊन त्याला तोडलं होतं आणि इमोशनल निर्णय घेऊन स्वतःचं लग्न मोडलं होतं. तीच आज त्याला सुवर्णमध्य काढायला सांगत होती.
उमेश रिक्षातून बंगल्यासमोर उतरला. सगळे पाहुणे पांगले होते. उमेश शांतचित्तानं चालत बंगल्यात शिरला. दिवाणखान्यातच मंडप होता. मंडपाशेजारीच त्याचे आई-वडिल आणि अनुचे वडिल चिंताग्रस्त चेहर्‍याने बसले होते. उमेशकडे त्यांचं लक्ष गेलं पण उमेशची नजर अनुला शोधत होती. आणि त्याला अनु दिसली. ती अजूनी हवनकुंडासमोरच्या तिच्या जागेवर स्तब्ध बसली होती. तिचे वडिल त्याला काहीतरी बोलणार ह्याआधी तो बोलला.
तिनं एकदम चमकून त्याच्याकडे पाहिलं. तिचा विश्वासच बसत नव्हता. ती उठून उभी राहिली आणि धावतच त्याच्याजवळ गेली. ती त्याच्या डोळ्यांमध्ये पाहत होती आणि तो मिश्किल हसत होता. आणि ती त्याला एकदम बिलगली. आजवर कधीही हे तिनं केलं नव्हतं. त्याच्या अंगावर एक गोड शिरशिरी आली. ती शांतता, ज्यासाठी तो इतके दिवस धडपडत होता, जिला क्षणभर फक्त स्पर्शून आल्यागत वाटायचं आत्ता त्याच्या चहूकडे असल्याचं त्याला जाणवत होतं.
"स्पर्शातूनही न कळे असे कुठले कोडे पडले,
श्वासातूनही न कळे असे कुठले काव्य हे स्फुरले,
स्पर्शा-श्वासापलिकडले हे बंध आज जे जुळले,
दोन जीवांचे स्वतंत्र असे अस्तित्वही मग नुरले."
अख्खी कथा एकत्र इ-बुक म्हणून इ-बुक्स पानावर वाचा
छान आहे ही कथा. धर्मेश दर्शनला पाठवून द्यायला पाहिजे म्हणजे तो धडकनच्या कथेत सुधारणा करून पुन्हा प्रदर्शित करू शकेल.
सुहास झेले 10:28 AM
"स्पर्शातूनही न कळे असे कुठले कोडे पडले,
श्वासातूनही न कळे असे कुठले काव्य हे स्फुरले,
स्पर्शा-श्वासापलिकडले हे बंध आज जे जुळले,
दोन जीवांचे स्वतंत्र असे अस्तित्वही मग नुरले."
सुपर्ब सुपर्ब यार...मस्तच झालीय
मुक्त कलंदर 10:47 AM
फुल टू फिल्मी.. फक्त बझ्झवूड टच... सही कथा आहे...
 मधेमधे ती छोटी काव्यं (मुद्दाम चारोळी म्हणत नाहीये) खूप छान पेरली आहेस
कथा भयानक आवडली. आया मस्ट से आय लव्ह धिस हेट स्टोरी. शेवट निराळा असल्याने एकदम छान वाटली. चारोळी खंग्री आहे.
विभीSSSSS...सोलिड,चाबुक....मी तुला म्हटले होते न..कथा नक्कीच सगळ्याना आवडेल...आणि त्यातली काव्य तर जास्तच आवडुन जातील..भन्नाट्च...मी टु अग्री विथ कांचन..आय लव थिस हेट स्टोरी......हिहिहि..
विभी, मस्तच रे. मला हे काव्य खूपच भावले. :)
"अश्रू बापुडे अथक वाहती,
शब्दांना न सुचे काही,
शब्द हरवले ओठांत कुठे,
अभिलाष मेहेन्दळे 8:35 PM
विभी क्या बात है जबरदस्त कथा होती. कथेच्या शेवटाचा अंदाज २-३ वेळा बांधला आणि प्रत्येक वेळी तो चुकला. त्यामुळे अजुनच मजा आली. चारोळ्यापण छान आहेत. लघुकथेचं पुस्तक लिहिण्याबद्दल विचार कर भविष्यात. मी नक्की विकत घेइन ते पुस्तक. तु प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद देण्याएवजी आज मी या लिखाणाबद्दल तुला धन्यवाद देतो आहे. धन्यवाद
क्या बात है बाबा
>>> अश्रू बापुडे अथक वाहती,
शब्दांना न सुचे काही,
शब्द हरवले ओठांत कुठे,
मस्तच... लिहीत रहा रे
सागर पुन्हा नवीन..... 10:31 PM
विभिदा सही झालीये कथा....शेवट पर्यंत उत्कंठा टिकून ठेवलीस .....
"अश्रू बापुडे अथक वाहती,
शब्दांना न सुचे काही,
शब्द हरवले ओठांत कुठे,
बाबा..मस्त इस्टोरी आहे रे.एकदम सिनेमा पाहिल्यासारखाच भास झाला.सगळी दृश्य नजरेसमोर येत होती.शेवट मस्त केला आहेस.हॅपीज एन्डींग्ज पण ’ती’ च्या बद्दलची हळ हळ मागे सोडणारा...शेवटची चारोळी तर भारीच...
वेगळाच विषय, मस्त लिहिलंयस.
लय लय आभार रे भाऊ
कहानी पूरी फिल्मी है
अरे काहीतरी नवा प्रयोग. ते मूळ कॅरॅक्टर मी प्यासातलं गुरूदत्तचं ढापलं होतं
अगं शेवट बराचवेळ सुचत नव्हता अचानकच गुंता सुटला... :)
तू एव्हढ्या विश्वासानं सांगितलं होतंस...म्हणूनच तर मी टाकली कथा... :)
मी कित्येक वर्षांनी सेन्सिबल काव्य लिहायचा 'प्रयत्न' केला. :D तुम्ही सगळ्यांनी गोड मानून घेतलात.. बरं वाटलं
अरे तुझ्यासारखे वाचक आहेत, म्हणून आमच्यासारखे लिहू शकताहेत रे
एव्हढी दिलखुलास प्रतिक्रिया बघून तर लिहिण्याचा उत्साह खूपच वाढतो
खूप बरं वाटलं रे
तुला आवडल्या माझ्या चारोळ्या :)
अरे जाम डोकेफोड झाली शेवटासाठी
तुम्हाला आवडला शेवट, त्यामुळे सगळे श्रम सार्थकी लागले
अरे त्रिकोण आला, की एका पात्राला एक तर व्हिलन करावं लागतं किंवा सहानुभूती द्यावी लागते... मी परिस्थितीला व्हिलन बनवलं... ;)
मंडळ लय आभारी आहे
आनंद पत्रे 9:19 PM
बाबा, मस्त जमली आहे कथा. ट्विस्ट्स बेस्ट रे... फक्त दुसर्‍या भागात जरा डायलॉगबाजी जास्त झाली आहे.. तसं ते होणारच कारण मेरा फिल्मी दोस्त आहेस तू ;)
विलंबाने प्रतिक्रियादिल्याबद्दल क्षमस्व :(
शेवट अनपेक्षित वाटला .. पण जरासा फिल्मीही.. म्हणजे प्रेम एकावर, लग्न दुस-याशी, त्याग वगैरे वगैरे.. :-)
अरे तसंच झालं असावं....
पहिल्यांदाच अनोळखी प्रांतात पाय ठेवलेत..आणि इथला प्रत्यक्ष अनुभव शून्य, त्यामुळे सोर्स फक्त फिल्म्स
शेवट फिल्मी झालाय हे खरं..
कदाचित शेवटचा प्रसंग मी वेगळ्या पद्धतीनं लिहू शकलो असतो (शेवट तोच ठेवून)..पण...इट्स ओके...
पहिला भाग जास्त सरस वाटला. दोन्ही भागातल्या कविता जब्बर..
पुढच्या कथेचा फ्लेवर कोणता आहे
(प्रतिक्रियेत रहस्यकथा किंवा गूढकथा म्हणून लिही..)
कथा छान वाटली. पण एकूणच भीती वाटली...हे त्यागावर आयुष्य काढायचं, ते देखील तिने सगळं सांगितल्यावर...माहित नाही हे सगळं सोंग गोष्टीतील सगळ्यांना किती काळ जमणार...आणि मग किती जणांचे त्यात जीव जाणार
एकंदरितच मिश्र प्रतिक्रिया येण्याची कल्पना मला आधीच आली होती. :)
असल्या गुंतागुंतीच्या घटना लिहायच्या म्हणजे तेच टेन्शन..पण बरंय...सगळंच करून बघायचंय :D
पुढचं मलाच ठाऊक नाही....माझ्यासाठीच एक गूढ आणि रहस्य आहे ;)
(तरी तू सांगितलयंस म्हणून... 'गूढकथा' असं लिहितो :P)
होय, मलाही क्षणभर त्याच विचारानं अस्वस्थ वाटलं..पण खरोखरच्या आयुष्यात अशी काही विचित्र लग्न मी पाहिलीत.. आणि त्यातही काही अतिशय व्यवस्थित जपलेली नातीही
 शेवटी मानवी स्वभाव हे जगातलं सर्वात मोठं गूढ, सगळीकडेच आपले रंग दाखवतं
अश्याच भेट देत राहा
विभ्या....लय भारी मित्रा...पहिला भाग तर जबर्‍या आहे...दुसरा चांगला आहे..तरीही पहिलाच जास्त आवडला...कविता सगळ्या उत्तम आहेत.
(भाग १+२ अश्या दोन्ही प्रतिक्रिया इथेच देत आहे...वाचायला उशीर झाला त्याबद्दल क्षमस्व...)
बाब्बाजानी... तुझी भिंत चिनच्या भिंतीपेक्षा अगडबंब आहे. कथा वाचुन एक मोठा टप्पा पार केल्यासारखा वाटतोय. बिनतोड लिखाण आहे. चारोळ्या... आहाहा... दिलखेच... अप्रतिम.
अश्याच आशयाचा एक ईमेल कवितेच्या रुपात वाचण्यात आला होता. तोपण असाच दर्दी...
बाकी भिंतीवरचा प्रवास चालू आहे... :) सुरेख... निव्वळ सुरेख...
रोहन चौधरी ... 7:16 AM
वा... बाबा. कथा मस्तच आहे. :) आवडली.. :)
"बाबा" ची भिंत पत्रपेटीपर्यंत चालवा
"बाबा" ची भिंत फेसबुकावर
माझे लेखन असलेले काही ई-अंक
मोगरा फुलला ई-दीपावली अंक २०१०
तुमच्या ब्लॉगवर "बाबा" ची भिंत लावण्यासाठी खालील कोड कॉपी-पेस्ट करा.
आय लव्ह हेट स्टोरीज - उत्तरार्ध
आय लव्ह हेट स्टोरीज - पूर्वार्ध
छलकेमिस्ट्री - काजू (लय भारी) चारोळीकर


खरेदी करा vision publicationचे Mechanical Material पुस्तक ऑनलाइन जास्त सूट मिळवा | Cart91

यासाठी Cart91 मध्ये प्रवेश करा
सूची मध्ये काहीही समाविष्ट नाही.
क्रमांक लिहिणे आणि टेबल पुस्तके
एम पी एस सी
एम पी एस सी वन पूर्व परीक्षा
पी एस आय मुख्य
एस टी आय मुख्य
ए एस ओ मुख्य
एम पी एस सी कृषि मुख्य
एम पी एस सी वन मुख्य
एम पी एस सी कर सहाय्य मुख्य
राज्य उत्पादन शुल्क विभाग
यू पी एस सी
यू पी एस सी पूर्व
सिव्हिल सर्व्हिसेस पूर्व - सी एस ए टी
यू पी एस सी प्रमुख
संयुक्त संरक्षण सेवा - सी डी एस
केंद्रीय सशस्त्र पोलीस दल
विशेष वर्ग रेल्वे अपरेंटिस
एस एस सी परीक्षा
आय बी पी एस पीओ
आय बी पी एस एसओ
आय बी पी एस आरआरबी
आय बी पी एस क्लर्क
एस बी आय पीओ
एस बी आय एस ओ
एस बी आय क्लर्क
आर बी आय सहाय्यक
आय आय बी एफ
सीमा सुरक्षा दल आणि संबंधित
आर्मी कॅडेट कॉलेज एसीसी
JEE मुख्य आणि अड्वान्स
आय एन ओ ऍस्ट्रॉनॉमि
डी आय ई टी परीक्षा
एम पी एस सी RTO परीक्षा
प्राणी आणि पाळीव प्राणी
गुंतवणूक आणि कर आकारणी
संगणक, इंटरनेट आणि तंत्रज्ञान
एम.आर.पी Rs. 155 (सर्व कर समावेश)
हे पुस्तक उपलब्ध होईल तेव्हा मला सूचित करा.
लेखक केशव आरोटे, मिलिंद इंगोले
या वस्तूबद्दल शेरा/अभिप्राय उपलब्ध नाही. अभिप्राय लिहिणारे सर्वप्रथम व्हा.
लागू असलेल्या ऑर्डरवर फ्री शिपिंगचा आनंद घ्या:
पुण्यामध्ये 3०० पेक्षा अधिक किमतीच्या खरेदीवर
महाराष्ट्रात 500 पेक्षा अधिक किमतीच्या खरेदीवर
भारतात 1000 पेक्षा जास्त किमतीच्या खरेदीवर
सामान्यतः 4-5 व्यावसायिक दिवसात डिलेव्हरी होते
कॅश ऑन डिलिव्हरी सेवा उपलब्ध
ऑनलाइन ऑर्डर्सवर विशेष ऑफर
पुस्तके आणि स्टेशनरीवर उत्कृष्ट सवलत मिळवा
मागणी रद्द करणे आणि परतावा धोरण
राज्यासेवा प्राथमिक परीक्षा पुस्तके
राज्यसेवा मुख्य परीक्षा पुस्तके
यूपीएससी प्रीमिअम परीक्षा बुक्स
यूपीएससी मुख्य परीक्षा पुस्तके
Call us: ७७६८८००९९१ / ७७६७८०५९९१


सरदेसाईज: मनाचे तारू.........

जाता जाता एक नजर इथेही........
एखादी वस्तू, पदार्थ, स्वर-आवाज, रंग, रूप थोडक्यात सांगायचे तर ( जे मला कधीच जमत नाही. थोडक्यात सांगणे हो.... ) चिवचीव आवाज ऐकला चिमणी. बटाटेवड्याचा विचार मनात यायचा अवकाश......., काय होते हे सांगायला हवे का सिनेमाला जायचे म्हटले की ' ए वनचे समोसे ' पाऊस म्हटला की उगीच शोभेची का होईना पण छत्री अन मनात हुळहुळणाऱ्या-तरल तर कधी फजिती झालेल्या आठवणी - चिंब भिजून खाल्लेला भुट्टा - जागोजागी जमलेल्या थारोळ्यांत बदकन उड्या मारत आपला व मैत्रिणीचा झालेला मस्त अवतार आणि आईची खाल्लेली बोलणी.
" पाऊस आला की कसला संचार होतो गं तुझ्यात अग त्या डबक्यात बेडकाची, उंदराची अंडी असतात. उद्या कसला रोग झाला म्हणजे आई आहेच निस्तरायला." आईपण ना.... , " काहीही बोलतेस गं. अग इतक्या मुलामुलींनी डबकी डुचमळून काढलीत ना की आता चुकून माकून एखादे अंडे शिल्लक असलेच तर त्यातून बेडूक+उंदीर यांचा अफलातून कॉम्बो बाहेर निघेल बघ नक्की. वीणाला ( माझी बालमैत्रीण ) सांगायलाच हवे गं, डबक्यावर लक्ष ठेवायला. " हे असे भयंकर तारे मी तोडले की आई लागलीच मला शाबासकी देई. जाऊ दे इतक्या वर्षांनीही आठवणीने पाठ लाल होईल. किती हे विषयांतर...... तरी मी आधीच म्हटलेय की थोडक्यात सांगणे म्हणजे..... हाहा.......
अरे हो, शाळेत नेहमी एक प्रश्न असे, ' खालील पाचातून तीन प्रश्नांची थोडक्यात उत्तरे द्या.' सहावीत असताना आमच्या धुरी सरांनी इतिहासाच्या चाचणी परीक्षेत मला २५ पैकी २४ १/२ मार्क दिले. वर सगळ्या वर्गाच्या समोर मला उभे करून सांगितले, " मुलांनो, हिचा अर्धा मार्क का कापला माहीत आहे का " एकजात सगळे नाही म्हणताच कुचकट आवाजात, " अरे ज्याला शीर्षकाचा अर्थच समजत नाही त्याला बोडकं इतिहास कसा समजणार. नाही म्हणजे मान्य आहे की इतिहास हा काही भूगोल किंवा गणितासारखा नसतो. थोडे रंगवून सांगावेच लागते. पण म्हणून किती पाल्हाळ लावायचे याला काही सुमार. एक पेपर तपासायला पंधरा मिनिटे फुकट घालवली गधडीने माझी. थोडक्यात म्हणजे सविस्तर नव्हे. पुढच्या वेळी पाच मार्क कापेन आधीच सांगून ठेवतोय. चल पळ जागेवर. " म्हणजे हायेस्ट येऊनही माझ्या डोळ्यांत अश्रू अन चेहऱ्यावर नापास झाल्याचे दुःख पसरवून धुरीसरांनी त्यांच्या फुकट गेलेल्या पंधरा मिनिटांचा पुरेपूर वचपा काढला.
आतापर्यंत मला काय म्हणायचेय ते तुम्हाला कळले असेलच. शाळा म्हटली की अभ्यास-शिक्षा-सहली-कवायत, एकेकाळी रेडिओ - आकाशवाणी मुंबई ब वरील भूपाळी पासून सुरू होऊन मग विविधभारतीवरील भुले बिसरे गीत पासून मधुमालती पर्यंत. टेकाडे भाऊजी, सुधा नरवणे, दत्ता कुलकर्णी, एस कुमारकी अदालत, अमीन सयानी, सुशील दोशींपर्यंत, फौजी भाईयों के लिये विशेष जयमाला - प्रस्तुत करणारे शम्मीकपूर, लता मंगेशकर, देव आनंद अशी अनेक माणसे..... खरे तर त्यांचे आवाज, बोलण्याची ढब, लकबी. कर्सन घावरीची उडणारी जुल्फे अन गावसकर-विश्वनाथचे रनिंग बिटवीन द विकेट्स, सुशील दोशींच्या तोंडून ऐकताना कितीक जणांचे प्राण कंठाशी येत.
याचप्रकारे, झुरळ-पाल-असे ईईई.... जमातीतले कीटक दिसले की डोळ्यासमोर तक्षणी तीनचार गोष्टी येतील. झाडू- चप्पल-पेपर आणि जरा जास्तीच सवड असली म्हणजे त्या फर्रर्रर्रकन उडणाऱ्या व नेमका नेम धरून आपल्याच अंगावर टपकन पडणाऱ्या, आपण त्याच्यावर वार करायच्या आधीच मिशा फेंदारून आधीचेच फेंगडे पाय अजूनच फेंगाडवून आपल्यावरच चाल करून येणाऱ्या झुरळाने किंवा भिंतीचा नीटवीट हक्काचा आसरा सोडून आपल्या खांद्यावर, डोक्यावर विराजमान होण्याचा पवित्रा घेण्यास पालीला थोडासा वेळ आहे हे लक्षात येताच चपळाईने बेगॉन स्प्रेने त्यावर हल्ला बोल करायचा. अर्थात इतकी उसंत मिळत नाहीच. एकतर झुरळाचे विमान अंगावर लँड झालेय हे लक्षात येताच शरीर आपोआपच भांगडा करू लागते. त्या गडबडीत आपण झुरळाला का झुरळ आपल्याला घाबरतेय हे नक्की कोणालाच न कळल्याने ते दुसऱ्या सोयिस्कर जागी प्रस्थान करण्याऐवजी भलतीकडेच स्थानापन्न होते. मग पुढे काय घडते हेही मीच सांगू का काय आठवले ना, असे झाले होते तेव्हां तुम्ही काय केले होते ते...... ही ही....
मला मात्र झुरळ म्हटले की, ना झाडू आठवतो ना चप्पल. पेपरने झुरळ मारले तर तो वाचायचा कसा हा प्रश्न कायमचा पडलेला असल्याने तो पर्याय बाद. राहिले बेगॉन. पण तितकी उसंत-आणि शत्रुपक्षावर फवाऱ्याचा मारा मला करायला मिळावा, ये हमे कदापि मंजूर नही च्या धरतीवर घरात कधीही झुरळ आले की ते डायरेक्ट माझ्या अंगावरच झुमकन उतरते. " प्रत्येक वेळी मीच कशी गं दिसते याला तरी बरं मी काही गोरी नाही की जाडीही नाही. कुत्र्यामांजरासारखा यालाही माझा वास येतो की काय तरी बरं मी काही गोरी नाही की जाडीही नाही. कुत्र्यामांजरासारखा यालाही माझा वास येतो की काय " या माझ्या त्राग्यावर आई नुसती गालातल्या गालात हसत असे. केवळ झुरळ कापावे लागते या भीतीने मी सायन्सला गेले नाही, किती नुकसान....... अहो माझे नाही काही, तुमचे...... डागदर झाले असते की नाही मी पण......
आवरा आता नाहीतर पुन्हा विषयांतर होईल. काय पोस्ट चाललीये का म्युन्सिपाल्टीने जागोजागी खणून अर्धवट माती ढकलून बुजवलेले खड्डे म्हणायचे. एक चुकवला तर दुसऱ्या खड्ड्यात चालणारा पडलाच पाहिजे तसं चाललंय की. निस्ता एक शब्द ' म्युन्सिपालटी ' की व्हशील पुन्हा चालू. आता या शब्दातच किती जबरी दम आहे, तुम्हीच पाहा. याला डावलून पुढे जाता येईल का नाही म्हणजे तुम्हीच सांगा ना..... विषयांतर व्हणारच का नाय नाही म्हणजे तुम्हीच सांगा ना..... विषयांतर व्हणारच का नाय उगाच त्या धुरी मास्तरासारखं ' थोडक्यात ' चे खूळ नगा घेऊ, कसं
’ बेगॉन म्हणजे झुरळ ’ हेच समीकरण माझ्या टाळक्यात फीट बसलेले. चाळीत झुरळे-पाली-उंदीर यांचा भारी सुळसुळाट. त्यांचा हक्कच असल्यासारखे राजरोस येतजात. पुन्हा त्यांच्या वहिवाटीत अडथळा झाला की पिसाळल्यासारखे अंगावर चाल करून येत. परंतु मला या चारातले एकही हत्यार कधीही आठवले नाही आणि ते वापरण्याइतकी सवडही मिळाली नाही. झुरळाची ’ उडान ’ दमभरी की माझे माझ्या पांढऱ्या चादरीकडे धाव घेणे याचा दरवेळी वेगवेगळा निकाल लागे. फारच क्वचित मला तहाचा झेंडा फडकवायची संधी मिळे. चादर हातात मिळताच भर्रर्रकन ती उलगडून डोक्यावरून गुंडाळून मी स्टूलवर, खुर्चीवर, कॉटवर बसकण मारत असे. जोवर फटाक, फुसफुस... असे आवाज आणि आई-बाबांपैकी कोणीतरी त्याचे कलेवर मला दाखवत नाही तोवर मी काही चादरीतून बाहेर येत असे.
एक दिवस शेजारच्या काकू घाबऱ्याघुबऱ्या आईला सांगू लागल्या, " अहो भाग्यश्रीच्या आई, ऐकलेत ना लता बेगॉन प्यायली थोड्यावेळापूर्वी. किती गलका झाला, तुम्ही कोठे होतात लता बेगॉन प्यायली थोड्यावेळापूर्वी. किती गलका झाला, तुम्ही कोठे होतात नेलीये आता सिव्हिलमध्ये. पालीसारखी तडफडतेय नुसती. काय बाई पोरी या. नसते आचरटपणाचे उद्योग. " हे ऐकले आणि माझ्या डोळ्यातून धारा वाहू लागल्या. लता माझी मैत्रीण. काल रात्री तर चांगली होती. आणि बेगॉन ही काय प्यायची गोष्ट आहे का नेलीये आता सिव्हिलमध्ये. पालीसारखी तडफडतेय नुसती. काय बाई पोरी या. नसते आचरटपणाचे उद्योग. " हे ऐकले आणि माझ्या डोळ्यातून धारा वाहू लागल्या. लता माझी मैत्रीण. काल रात्री तर चांगली होती. आणि बेगॉन ही काय प्यायची गोष्ट आहे का झुरळ कसे तडफडून मरते एवढुसा फवारा मारला तरी... आणि ही म्हणे संपूर्ण डबा प्यायली. किती जळजळले असेल.... दिवसभर डोक्यात फक्त बेगॉन आणि ते पिऊन तडफडणारी लता.
दोन दिवसांनी ती घरी आली. थोडी गर्दी ओसरल्यावर तिला विचारले, " कशाला गं प्यायली होतीस " त्यावर, " तुला नाही कळायचे. करावे लागते असे कधीकधी. त्याशिवाय घरच्यांना कळतच नाही. ' मला याचा अर्थ कळलाच नाही. फक्त ती मरावे या उद्देशाने प्यायली नव्हती तर घरच्यांना फक्त घाबरवावे म्हणून प्यायली होती हे समजले. पण कारण उमगले नाही.
पुढे पुढे चाळीत एखादे फॅड निघते ना तसेच झालेले. उंदराच्या औषधाने उंदीरही मरत नसत त्यामुळे ते बाद. जाळून घेणे म्हणजे फारच हाल. घरात सहजी हाताशी उपलब्ध असलेले व हमखास लागू पडणारे बेगॉन हा बेस्ट ऑप्शन. बेगॉन ढोसणे हा जणू खेळच झालेला. अगदी दुसरीतल्या मुलानेही पिऊन झाले अन आजोबांनीही पिऊन झाले. दर पंधरा दिवसाला एक तमाशा ठरलेला. त्या घरातल्यांची पळापळ आणि प्यायलेल्याचा ओठांतून फेस गळणारा चेहरा माझ्या स्वप्नांत येऊन येऊन मला रडकुंडी आणत असे. अशात तो भयानक दिवस उजाडला. घरातल्या भांडणामुळे एकीने बेगॉन प्यायले. यावेळी मात्र अंदाज चुकला आणि........ त्यादिवसानंतर अनेक वर्षे आमच्याकडे बेगॉनचा डब्बा आला नाही. दरवेळी घ्यायला गेलं की आईच्या डोळ्यासमोर तिचा चेहरा येई आणि हात तिथेच थबके.......
गेला महिना दिडमहिना लहान लहान मुलांच्या आत्महत्यांनी फार विषण्ण केलेय. ज्यांना अजून जगणे म्हणजे काय हेच समजलेले नाही त्यांनी मरणाचा मार्ग धरावा....... पूर्वी काय मुले नापास होत नव्हती का मग, आजच काय बदललेय मग, आजच काय बदललेय जीवघेणी स्पर्धा...., पालकांच्या प्रचंड अपेक्षा....., न्युक्लिअर फॅमिलीज, घरात येणारा पैसा की मुलांनी शोधलेली सोयिस्कर पळवाट जीवघेणी स्पर्धा...., पालकांच्या प्रचंड अपेक्षा....., न्युक्लिअर फॅमिलीज, घरात येणारा पैसा की मुलांनी शोधलेली सोयिस्कर पळवाट जी त्यांच्या नकळत त्यांनाच महागात पडतेय. का सगळ्याचा एकत्रित परिणाम आणि अजिबात न होणारा किंवा फारच कमी होणारा संवाद जी त्यांच्या नकळत त्यांनाच महागात पडतेय. का सगळ्याचा एकत्रित परिणाम आणि अजिबात न होणारा किंवा फारच कमी होणारा संवाद आजी-आजोबा दूर, आई-बाबा डेडलाईन्स, मीटिंग्ज- ऑफिसच्या ताणात अडकलेले. आम्ही दोघे आमचे एक यात हरवत चाललेले भाऊ-बहीण हे नाते.
लहानपणापासून, " कोणासाठी इतके मरतोय आम्ही तुझ्यासाठीच ना मग तुला साधे इतके मार्क्सही मिळवता येत नाहीत तो अमुक बघ, तुझाच मित्र ना. त्याला कसे मिळतात मग तुलाच का नाही...... " संवाद झालाच तर असा नाहीतर भारंभार खेळणी, गेम्स ची खैरात. पाचवी-सहावीतल्या मुलांना मरून जाणे म्हणजे काय याचा अर्थ खरेच कळतो का तो अमुक बघ, तुझाच मित्र ना. त्याला कसे मिळतात मग तुलाच का नाही...... " संवाद झालाच तर असा नाहीतर भारंभार खेळणी, गेम्स ची खैरात. पाचवी-सहावीतल्या मुलांना मरून जाणे म्हणजे काय याचा अर्थ खरेच कळतो का का यातले बरेचसे केवळ आजच्या प्रसंगातून - पालकांच्या रागातून सुटण्याची पळवाट म्हणून, का कुठल्याश्या शुल्लक मागणीला पालकांनी नकार दिला म्हणून, प्रेमभंग झाला म्हणून हे खऱ्याच्या जवळ जाणारे तात्कालीक मरणाचे नाट्य घडवायला जातात आणि एकवेळ अशी येते की सुटकेचा-परतीचा मार्गच बंद होतो. अचानक कोमेजलेले असहाय अश्राप कोवळे जीव. असो. टीवीवरच्या जाहिरातीतले झुरळ दिसताच मनाचे तारू पाहतापाहता कुठून कुठे भरकटलेय. या खोलवर रुजू लागलेल्या समस्येला समूळ नष्ट करणारे किंबहुना ही समस्याच निर्माण होणार नाही असे औषध आपल्यापाशीच असावे मात्र ते आपल्याला दिसत नसावे, काहीसे असेच झाले आहे का
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 3:06 PM
अडचणीतून बाहेर पडण्याचा मार्ग दिसेनासा झाला की मृत्यू हा पर्याय न वाटता सुटका वाटू लागते. मात्र मलाही असं वाटतं की या वरचेवर होणा-या आत्महत्यांच्या घटना म्हणजे आई-वडीलांना घाबरवण्यासाठी किंवा हवे ते मिळवण्यासाठी निर्माण केलेला देखावा असतो, जो भयानकपणे सत्यात उतरतो.
मी अगदी जवळून याप्रकारच्या घटना ( पालकांना घाबरवण्याचे प्रकार ) पाहिल्यात. काळ जरी बदलला असला तरी मनोवृत्ती तशीच किंबहुना जास्तच आग्रही,आक्रस्ताळी,हेकट आणि संतापी. सारासार विचार या वयाला शक्य नाही. समजावून सांगायला व समजून घ्यायला कोणाला सवड नाही.त्यातून सुटका मिळवण्याचा हा मार्ग. म्हणजे एकदा का हा प्रकार केला की पालकांची बोलती बंद. प्रत्यक्षात घडते वेगळेच.
नेहेमीप्रमाणेच, मस्तच झालंय पोस्ट.
घाबरवण्यासाठी असं करायचं म्हणजे फारच झालं ग. आईकडे इमर्जन्सीला यायच्या अश्या केसेस ... टिपिकली सासरच्या जाचाला कंटाळून पेटवून घेणाऱ्या किंवा बेगॉन पिणाऱ्या तरूण सुना ... कधी कधी त्यांचे हाल बघून यातून ही वाचण्यापेक्षा अजून हाल न होता लवकर मेलेली बरी असं म्हणायची परिस्थिती असायची
माझ्या आसपास कधी अश्या घटना न घडल्यामुळे कदाचित मला कधी असे नाही वाटले की केवळ घाबरविण्यासाठी कुणी आपल्या जिवाशी खेळतो.
आत्महत्या करणार्‍या लोकांबद्दल मला अशीच सहानुभुती वाटायची की काय कारण असेल की ते शेवटचा पर्याय स्विकारतात, जगणे इतके कसे अवघड होवु शकते की मृत्यू सोपा वाटतो...अजुनही आश्चर्य आहेच...
एकतर झुरळाचे विमान अंगावर लँड झालेय हे लक्षात येताच शरीर आपोआपच भांगडा करू लागते... भारी... :D
एकदा आमच्याकडे जुन्या घरात भरी किस्सा झालेला... चांगली ७०-८० झुरळे घुसली घरात कुठुनशी. मग मी आणि दादा हल्लाबोल केला त्यांच्यावर. हाहा.. अर्थात दादा पुढे. त्याला चुकवून एखादे आलेच तर मी हल्ला करत असे. आम्ही नाही कधी वापरले बेगोन. आपली चप्पल डायरेक्ट... :)
गौरी, हो गं.त्या जळलेल्या सुना-मुलींचे हाल-यातना भयंकरच. ब~या झाल्या तरी कुठले ताट समोर वाढून ठेवलेय हे पाहून पुन्हा जीव देतील अशातली अवस्था. दुर्दैव.घाबरवण्यासाठी असे काहीतरी करायला जाताना मनात आपण खरेच मरू असे चुकूनही आलेले नसते ना....
आनंद, असेही लोक पाहिलेत ज्यांनी लक जोरावर म्हणूनही जीव वाचताच कामा नये इतका बंदोबस्त करून जीव दिलाय. परंतु ते झाले टोकाचे वागणे. लहान लहान मुले इतका विचार कसा करतील.खरेच जगणे इतके नकोसे होते की मरणाला जवळ करतात. अनाकलनीयच आहे.
रोहन, हाहा... मी मुलखाची घाबरट.आजतागायत एकही झुरळ मी मारलेले नाही. बरे झाले इथे निदान आमच्याकडे तरी झुरळेच नाहीयेत.:D
anjoo, स्वागत व अनेक आभार.
खूपच वाईट घडले.इतका राग/हतबल होणे/घाबरवणे किती प्रचंड उलथापालथ घडवून जाते. जाणारा तर निघून जातो, मागे राहणारे घटनेतून बाहेर येतच नाहीत. आई-बापाची स्थिती तर त्याहून वाईट.:(
अंतर्मुख करणारा लेख ....
मला जे वाटत होत ते तुम्ही शब्दात मांडल्याबद्दल आभार
अंतर्मुख करणारा लेख ....
मला जे वाटत होत ते तुम्ही शब्दात मांडल्याबद्दल आभार
आपापले रोजचे नियमित उद्योग नित्यनेमाने करत असताना अनेकविध घटना स्वत:च्या आयुष्यात व आजूबाजूला घडत असतात. त्या मनावर कधी ठळक छाप ठेवतात तर कधी कुठेतरी अंधूक नोंद होते. वेगवेगळ्या मन:स्थितीत त्या नोंदी पुन्हा पृष्ठावर येतात... त्यांचा धांडोळा घेण्याचा हा प्रयत्न.
आपण आवर्जून वाचलेत, अभिप्राय दिलात, मन:पूर्वक आभार
झंडा उंचा रहे हमारा
प्रेममयी शब्दांच्या पलीकडले, काही मूक संवाद खीर किमान एवढा तरी हक्क मला आहेच ना
कधी दाटू येता पसारा घनांचा, कसा सावळा रंग होतो मनाचा असे हालते आत हळूवार काही, जसा स्पर्श पाण्यावरी चांदण्याचा, आपले सर्वांचे सहर्ष स्वागत
आयुष्यातील वेगवेगळ्या टप्प्यात कर्मानुसार दरमजल सुरू आहे.
भानस चे विजेट तुमच्या ब्लॊगवर जोडा
" ई-बुक - पोटोबा "
पोटोबा-१ डाऊनलोड करण्यासाठी समोरच्या पुस्तकावर क्लिक करा "पोटोबा"चं पहिलं "ई-बुक" खाली भाग्यश्रीच्या मदतीशिवाय शक्य नव्हते. चला तर मग - खादाडी सुरु करुया
होळी रे होळी, पुरणाची पोळी......
अशी आमुची माय मराठी......
सहज घडलेला संवाद अन रेंगाळणारे प्रश्न ....
अननस - स्ट्रॉबेरी - चॉकलेट सुफले
आजी, सून आणि बागबान.........
हिमाच्छादित नायगारा - अविस्मरणीय अनुभव - भाग २
हिमाच्छादित नायगारा - अविस्मरणीय अनुभव
माझे मन बोथट-बथ्थड झालेय.......
अढळ स्थान (3) अनुभव (38) अनुभव-प्रकटन-गंमत (37) अनुभव-प्रकटन-विचार (56) अनुभव-प्रकटन-विचार-- कथा (2) आनंद - मनातले (14) कथा (31) कविता (17) खाउगल्ली (74) तुकडा तुकडा चंद्र (3) निसर्ग (2) निसर्ग जीवन समाज प्रदुषण (10) पर्यटन (4) पुस्तक परिचय-साहित्य (3) प्रगती-तांत्रिक-चित्रफिती-असेच काही आवडलेले (10) भारलेपण (8) मनातले (3) मुक्तक विचार जीवन (79) मुक्तक विचार जीवन-गंमत (11) मुक्तक विचार जीवन (5) रंगकर्मी-प्रयत्न (7) विचार (10) शुभेच्छा (11) स्वर-संगीत-आनंद (11) स्वर-संगीत-आनंद-कला (4) हलकेफुलके (1)
खाण्यासाठी जन्म आपुला ... जन्मभरच तर खाणे ...
डोक्यात भुणभुणणारा मराठी भुंगा
बायकोची अदलाबदली- वाइफ स्वॅप
पराधीन आहे जगतीं पुत्र मानवाचा.........
ज्ञात - अज्ञात अनाम विरांना कोटी कोटी दंडवत
तांदुळाचे लाडू ( तंबिटाचे लाडू )
नवीन वर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा
डाळ ढोकळी - वरणफळे.


Home - Maharashtra State Lottery

संबधित अधिनियम / शासन निर्णय
लॉटरी तीकीत्स खरेदी संदर्भात
लॉटरी तीकीत्स खरेदी संदर्भात शासन निर्णय
पारंपारिक लॉटरी तिकीट खरेदीसाठी मागणीपत्र
महाराष्ट्र राज्य लॉटरीची स्थापना दि. १२ एप्रिल १९६९ रोजी झाली. समाजातील मटका व जुगार ह्या व्यसनांना प्रतिबंध घालून, त्यातून होणारी जनसामान्यांची फसगत टाळण्यासाठी, राज्याच्या वित्त विभागाने ह्या लॉटरीची सुरुवात केली. ही राज्य, संचालित लॉटरी विश्वासार्ह असून ती अत्यंत कमी गुंतवणुकीतून मोठे बक्षीस जिंकून जनतेला आपली स्वप्ने साकार करण्याची संधी देते. लॉटरी विक्रीतून मिळणा-या महसूलाचा उपयोग राज्या‍तील पायाभूत सुविधांचा विकास, शिक्षण आणि आरोग्य सुधारणा, महिला व बाल विकासाचे मजबूतीकरण तसेच कृषि क्षेत्र आदींसाठी होतो. त्याचप्रमाणे लॉटरीची विक्री करणे हा अनेक बेरोजगार तरुणांसाठी पूर्णवेळ किंवा अर्धवेळ व्यवसाय झाला आहे.
महाराष्ट्र राज्य लॉटरीने आज पर्यंत अनेक विजेत्यांचे जीवन आनंदी केले आहे. गेल्या ५ वर्षात २३२७ पेक्षा जास्त व्यक्ती लखपती झाल्या . बक्षिसाच्या रकमेचा उपयोग अनेकांनी त्यांच्या व्यवसायवृध्दीसाठी, शेतीसाठी, वाहन वा ट्रक्टर खरेदीसाठी, घर खरेदीसाठी किंवा मुलांच्या उच्च शिक्षणासाठी केला. प्रत्येक सोडत जाहीररित्या पंच मंडळासमोर घेतली जाते. सोडतीचे क्रमांक विद्युत यंत्राद्वारे किंवा ड्रममधून निवडले जातात. अशा रितीने सोडती पारदर्शक आणि विश्वासार्ह असतात. गेल्या ४२ वर्षांमध्ये महाराष्ट्र राज्य लॉटरीने आपले बोधवाक्य् ‘गौरवशाली आणि विश्वा्सार्ह’ सत्या्त उतरविले आहे.


कोरफड - विकिपीडिया

कोरफड ही एक औषधी वनस्पती आहे. हिला संस्कृतमध्ये कुमारी आणि इंग्रजीत अॅलो (Aloe) म्हणतात. हिच्यापासून कुमारी आसाव हे परंपरागत आयुरवैदिक औषध बनते.
कोरफडीचा रस आरोग्यदायी आहे. कोरफडीच्या रसामध्ये व्हिटॅमिन ‘ए’, ‘सी’, ‘बी1’, ‘बी2’, बी3’, ‘बी6’, फाॅलिक ॲसिड हे घटक असतात. तर मॅग्नेशियम, झिंक, लोह, कॅल्शियम, पोटॅशियम आणि सेलेनियम यांसारखी खनिजे असल्याने शरीराला पोषक घटकांचा पुरवठा होतो. त्यामुळे दररोजच्या आहारात कोरफडीच्या रसाचा समावेश करावा अशी काहीची शिफारस आहॆ.
कॊरफड ही एकाच अॅलो नावाच्या कुळातल्या ५०० प्रजातींपैकी एक प्रजाती आहे. याकुळात काही पुष्पवंत वनस्पतीदेखील येतात. सर्वात परिचित प्रजाती म्हणजे कोर्या व्हेरा, किंवा "खरी कोरफड" होय.मिश्रित फार्मास्युटिकल उद्दिष्टांसाठी तथाकथित "कोरफड व्हेरा" प्रमाण मानली जाते. अॅलो फेरोक्ससारख्या इतर प्रजातींची लागवड आणि कापणी जंगलांमधून केली जाते.
२ कोरफडीमुळे होणारे फायदे
४ संदर्भ व नोंदी
बहुतांश कोर्या प्रजातींमध्ये पान म्हणजे एक मोठा, जाड, मांसल काटेरी दात असलेला दांडा असतो. फुलांचे फुलं ट्यूबल्युटर असतात, बहुतेक पिवळे, नारिंगी, गुलाबी किंवा लाल असतात आणि ते साधे किंवा पुष्कळ फांद्यांचे, हिरव्या नसलेले दातांचे शीर्षस्थानी असतात, घनतेने क्लस्टर्ड आणि लँडिंग करतात. कोरफड जातीच्या अनेक प्रजाती दमठल्यासारखे दिसतात, जमीनीच्या पातळीवर थेट उष्माघातामुळे; इतर जातींमध्ये एक पुष्कळ फांदया किंवा खवलेला स्टेम असू शकतो ज्यामधून मांसल पाने स्प्रिंग असतात. ते राखाडी रंग ते तेजस्वी-हिरव्या रंगाच्या असतात आणि काहीवेळा स्ट्रीप किंवा चंचल असतात. दक्षिण आफ्रिकेचे मूळचे काही झाडच वृक्षाप्रमाणे (उष्ण प्रदेशातील) आहेत.
वजन घटण्यास मदत होते –
कोरफडीचा रस प्यायल्याने नैसर्गिकरीत्या वजन घटण्यास मदत होते. कोरफडीच्या रसामुळे मेटॅबॉलिक रेट वाढून वजन घटते. या रसातील अँट-ऑक्सिडंट्स शरीरात पसरलेले फ्री-रॅडिकल्स काढून टाकण्यास मदत करतात.
शरीर डिटॉक्स होते –
कोरफडीचा रस शरीर डिटॉक्स करण्यास मदत करतो. कोरफडीमध्ये अॅमिनो ॲसिड, व्हिटॅमिन्स, मिनरल्स आणि फायटोन्यूट्रिन्स हे शुद्धतेचे प्रभावी घटक असतात. आयुर्वेदिक डॉक्टर रक्तातील आणि पचनक्रियेतील विषारी घटक काढून टाकण्यासाठी कोरफडीचा रस पिण्याचा सल्ला देतात.
सर्दी आणि खोकल्यापासून आराम मिळतो. –
सर्दी आणि खोकल्यावर सुरक्षित आणि प्रभावी घरगुती उपाय म्हणून कोरफडीचा उपयोग केला जातो. याच्यातील अँटि-व्हायरल आणि अंटि-बॅक्टेरियल गुणधर्मामुळे श्वसनाच्या इन्फेक्शनला कारणीभूत असणाऱ्या सूक्ष्मजीवांची वाढ खुंटते. कोरफडीमध्ये मुबलक प्रमाणात मॅग्नेशियम लॅक्टेट असल्याने ते अँटि-हिस्टॅमिनप्रमाणे कार्य करून सायनसच्या लक्षणांवर मात करते.
संधिवाताच्या वेदना कमी होते. –
कोरफडीच्या रसामुळे आमवाताच्या (ऱ्हुमेटाईड आर्थरायटिस) रुग्णांना होणाऱ्या वेदना व त्यांच्या सांध्यांमधील ताठरता कमी होण्यास मदत होते. कोरफडीच्या दाहशामक क्षमतेमुळे या वेदना कमी होण्यास मदत होते.
बद्धकोष्ठतेपासून आराम मिळण्यासाठी कोरफडीचा रस रेचक म्हणून कार्य करतो. कोरफडीच्या रसामुळे आतड्यामधील उपयोगी बॅक्टेरियांची वाढ होते, त्यामुळे आतड्यांची अन्नपचन करण्याची क्षमता वाढून अपचनाचा त्रास कमी होण्यास मदत होते. कोरफडीचा रस प्यायल्याने पित्ताचा त्रास कमी होण्यासही मदत होते.
योनसंक्रमणास प्रतिबंध होतो. –
योनीजवळ संक्रमण झाल्यास कोरफडीच्या रसाने त्यावर उपचार करता येतो. कोरफडीमध्ये अँटि-फंगल गुणधर्म असतो. त्यामुळे योनिमार्गाजवळ झालेल्या इन्फेक्शनमुळे होणारी जळजळ, खाज व दाह कमी होण्यास मदत होते.
दातांचे आरोग्य सुधारते –
नियमितपणे कोरफडीचा रस प्यायल्याने दातांचे आरोग्य सुधारते, हे अभ्यासानुसार सिद्ध झाले आहे. कोरफडीच्या रसामुळे हिरड्यांना आलेली सूज कमी होते, तसेच प्लाकची निर्मिती रोखण्यास मदत होते. तोंड आलेले असल्यास कोरफडीचा रस तोंडाला लावल्यास आराम मिळतो.
रोगप्रतिकारक शक्ती वाढते –
कोरफडीच्या रसामुळे रोगप्रतिकारक शक्ती वाढण्यास मदत होते. या रसामध्ये व्हिटॅमिन ‘सी’ आणि ‘के’, अॅमिनो ॲसिड आणि फायटोन्यूट्रिन्स यांसारखे पोषक घटक असल्याने रोगप्रतिकारक शक्ती वाढण्यास मदत होते. यामुळे इन्फेक्शनपासूनही बचाव होतो.
कोरफड ही आफ्रिका, अरबस्तान व भारतासह दक्षिण आशिया येथे उगवणारी एक औषधी वनस्पती आहे. ही बहुवार्षिक आहे. पाने जाड मांसल असून पानामध्ये गराच्या रूपात पाणी साठवलेले असते. पाने लांबट असून खोडाभोवती गोलाकार वाढतात. पानांची लांबी ४५ ते ६० सें.मी. आणि रुंदी ५ ते ७ सें.मी. असते. पानाच्या कडांना काटे असतात. झाडाच्या मध्यातून एक लालसर उभा दांडा निघतो व त्यावर केशरी रंगाची फुले घोसाने येतात.
टांगलेले कोरफडीचे रोप मातीशिवाय नुसत्या हवेमध्ये जगू शकते. जमिनीत लावले असता कमी पाण्यात येते. पाणी नियमित घातल्यास पान दळदार व रसरशीत होते.
कोरफडीस संस्कृतमध्ये कुमारी, इंग्रजीत बार्बेडोस ॲलो [१] व शास्त्रीय परिभाषेत ॲलो बार्बेडेन्सिस [२] असे म्हणता आणि विदर्भातील झाडीप्रांतात गवारफाटा असे म्हणतात. ही वनस्पती Liliaceae या कुळातील असून हिचे उत्पत्तिस्थान वेस्ट इंडीज आहे. हिच्या भारतीय जाती Aloe vera (ॲलोव्हेरा) आणि Aloe indica (ॲलोइंडिका) या आहेत.
कोरफडीमध्ये अॅलोईन (२० ते २२%), बार्बॉलाई (४ ते ५%) तसेच शर्करा, एन्झाईम व इतर औषधी रसायने असतात. कोरफड ही शीतल, कडू, मधुर, पुष्टिकर, बलदाती अशा विशेष गुणधर्माची आहे. कोरफडीपासून कुमारी आसव बनवितात. हे आसव शारीरिक अशक्तपणा, खोकला, दमा, क्षय यासारखे आजार बरे करण्यासाठी उपयोगी आहे. कोरफडीपासून बनविण्यात येणारे तेल केसांना चकाकी आणण्यासाठी वापरतात. त्वचेचा दाह होत असल्यास कोरफडीचा गर लावतात. हा गर पोटदुखी, अपचन, पित्तविकार यांवरसुद्धा उपयोगी आहे. डोळ्यांच्या विकारावर तसेच भाजल्यामुले झालेल्या जखमेवर कोरफडीचा गर उपयोगी पडतो. सौदर्यवृद्धीसाठी कोरफडीच्या गराचा उपयोग करतात. कोरफडीच्या रसात जीवाणू प्रतिकारक शक्ती असते. हिच्या पानांत ॲलोईन व बार्बालाईन ही मुख्य ग्लुकोसाइड्‌स असतात.
↑ बार्बेडोस ॲलो (इंग्लिश: Barabados aloe)
↑ ॲलो बार्बेडेन्सिस (रोमन लिपी: Aloe barbadensis)
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल २ जून २०१८ रोजी १२:२९ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


देवगढ जिल्हा - विकिपीडिया

हा लेख देवगढ जिल्ह्याविषयी आहे. देवगढ शहराविषयीचा लेख येथे आहे.
देवगढ जिल्हा हा भारताच्या ओडिशा राज्यातील एक जिल्हा आहे.
याचे प्रशासकीय केंद्र देवगढ येथे आहे.
अंगुल • कंधमाल • कटक • कालाहंडी • केंद्रपाडा • केओन्झार • कोरापुट • खोर्दा • गंजम • गजपती • जगतसिंगपुर • जाजपुर • झर्सुगुडा • देवगढ • धेनकनाल • नबरंगपुर • नयागढ • नुआपाडा • पुरी • बरागढ • बालनगिर • बालेश्वर • बौध • भद्रक • मयूरभंज • मलकनगिरी • रायगडा • संबलपुर • सुंदरगढ • सोनेपुर
कटक • भुवनेश्वर • पुरी
महानदी • देवी नदी • ब्राम्हणी • तेल नदी • वैतरणी • सुवर्णरेखा • ऋशिकुला • वमसधारा • नागावलि • इन्द्रावती
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल २१ फेब्रुवारी २०१४ रोजी ०९:१२ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


शांतता - विकिपीडिया

मराठी विकिपीडियासाठी ह्या लेख पान/विभागाची विश्वकोशीय उल्लेखनीयता/दखलपात्रते बद्दल साशंकता आहे. पान/विभाग न वगळण्याबद्दल विकिपीडिया चर्चा:उल्लेखनीयता येथे इतर विकिपीडिया सदस्यांची सहमती न मिळाल्यास ते लवकरच काढून टाकले जाईल.
कारण: दीर्घकाळ रिकामे पान
कृपया या बाबतचे आपले मत चर्चापानावर नोंदवा. प्रचालक हे पान कोणत्याही क्षणी काढतील.
कृपया, हा साचा लावताना कारण नमूद करणे टाळू नये. {{पानकाढा | कारण = अमुकतमुक कारण}} असे लिहावे
सर्वसाधारण छायाचित्र वगळा विनंत्यांसाठी कृपया {{छायाचित्र वगळा}} हा विशेष साचा लावावा सर्वसाधारण विनंत्या काळाच्या ओघात अभ्यासुन वगळल्या जाऊ शकतात.
एखाद्या विशीष्ट छायाचित्र अथवा संचिकेबद्दल आपला स्वत:चा अथवा आपल्या क्लाएंटचा प्रताधिकार उल्लंघन होत असल्याचा दावा असून संबंधीत संचिका यथायोग्य तत्परतेने वगळण्यात साहाय्य मिळावे म्हणून या साच्याऐवजी {{प्रताधिकार उल्लंघन दावा|कारण= , दावा करणाऱ्याचे नाव, पुर्वप्रकाशनाचे वर्ष आणि पडताळण्याजोगा स्रोत, इतर संदर्भ}} हा साचा लावावा
विकिपीडिया नवीन लेखकांना प्रोत्साहन देत असतो. पान काढण्याची सूचना लावण्याचे कारण प्रत्येक वेळेस शक्य नसले तरी , शक्य तेव्हढ्या वेळा सदस्यास त्यांच्या चर्चा पानावर सूचीत करावे. असे करण्याने नवे सदस्य दिर्घकाळ पर्यंत विकिपीडिया सोबत रहाण्यास मदत होते. शिवाय गैरसमजातून वाद निर्माण होणे, नाराजीतून उत्पात प्रसंग अशा बाबी कमी होण्यास मदत होते.
कृपया स्वत:च्या शब्दात परिच्छेद लेखन करून या लेखाचा / विभागाचा विस्तार करण्यास मदत करा.
अधिक माहितीसाठी या लेखाचे चर्चा पान, विस्तार कसा करावा किंवा इतर विस्तार विनंत्या पाहा.
ऑगस्ट २०१८ मध्ये वगळावयाचे लेख
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल ११ ऑगस्ट २०१८ रोजी ११:२८ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


Maharashtra Finance & Account Services | MFAS | Government Resolutions

दि.11/04/2011 - आधार प्रकल्पात सहभागी असलेल्या अधिकारी / कर्मचाऱ्यांना प्रोत्साहन देण्याबाबत
दि.18/04/2011 - आधार संकेतांकाची सांगड वेतनाशी घालण्याबाबत
+ - आकस्मिक खर्च / तपशिलवार देयके
दि.29/07/2000 - तपशिलवार देयकांसोबत संबंधीत / आवश्यक उपप्रमाणके महालेखापालांकडे पाठविण्याबाबत
दि.10/04/2003 - आकस्मिक खर्चाच्या संक्षिप्त देयकांवर काढण्यात आलेल्या रकमांची तपशीलवार देयके विहीत कालावधीत सादर करण्याबाबत
दि.12/02/2008 - आकस्मिक खर्चाच्या संक्षिप्त देयकांवर काढण्यात आलेल्या रकमांची तपशीलवार देयके सादर करण्याबाबतची विहीत कार्यपध्दती सुधारित करण्याबाबत
दि.11/03/2008 - आकस्मिक खर्चाच्या संक्षिप्त देयकांवर काढण्यात आलेल्या रकमांची तपशीलवार देयके सादर करण्याबाबतची विहीत कार्यपध्दती सुधारित करण्याबाबत
दि.08/10/1987 - महाराष्ट्र आकस्मिक खर्च नियम, 1965 यांतील परिशिष्ट-एक मधील विविरणपत्र-दोन मध्ये सुधारण करण्याबाबत
दि.10/05/1990 - आहरण व संवितरण अधिकाऱ्यांनी उप प्रमाणके/देयके आणि मुद्रांकित पावत्या महालेखापालांकडे न पाठविण्याबाबत
+ - महालेखापाल लेखा आक्षेप बाबत
दि.02/07/2007 - महालेखापालांच्या आक्षेपांची पुर्तता होईपर्यंत तसेच लोकलेखा समितीची साक्ष पूर्ण होईपर्यंत संबंधित कागदपत्रांचे जतन करण्याबाबत
दि.11/07/2007 - भारताचे नियंत्रक व महालेखापरिक्षक यांचे अहवालांवरील स्पष्टीकरणात्मक ज्ञापने विहित कालमर्यादेत महाराष्ट्र विधानमंडळ सचिवालयाकडे पाठविण्याबाबत
+ - जात पडताळणी
दि.18/05/2013 - मागासवर्गीय प्रवर्गातील कर्मचाऱ्यांबाबत जात वैधता प्रमाणप्रत्र सादर करण्यासाठी व जात प्रमाणपत्र अवैध ठरल्यास पुढील कार्यवाहीबाबत अनुसरावयाची कार्यपध्दती
दि.30/07/2013 - मागासवर्गीय प्रवर्गातील कर्मचाऱ्यांबाबत जात वैधता प्रमाणप्रत्र सादर करण्यासाठी व जात प्रमाणपत्र अवैध ठरल्यास पुढील कार्यवाहीबाबत अनुसरावयाची कार्यपध्दती
+ - अतिरिक्त संवर्ग
दि.31/07/2007 - सार्वतनिक क्षेत्रातील उपक्रमांमधील अतिरिक्त ठरणाऱ्या कर्मचाऱ्यांच्या स्वेच्छानिवृत्तीबाबत
दि.04/01/2008 - आयकर कपातीबाबतचे (TDS) विवरणपत्रे सादर करण्याबाबत
दि.22/02/2008 - आयकर कपातीबाबत सूचना
दि.15/02/2010 केंद्र शासनाचे सन 2009-10 या वर्षाचे आयकर कपातीबाबतचे परिपत्रक
दि.07/02/2011 - केंद्र शासनाचे सन 2010-11 या वर्षाचे आयकर कपातीबाबतचे परिपत्रक
+ - नविन अंशदान निवृत्तिवेतन योजना
दि.31/10/2005 - राज्य शसनाच्या सेवते 1 नोव्हेंबर 2005 रोजी किंवा त्यानंतर नियुक्त होणाऱ्या कर्मचाऱ्यांसाठी नवीन अंशदान निवृत्तिवेतन योजना लागू करण्याबाबत
दि.12/01/2007 - नवीन परिभाषित अंशदान निवृत्तिवेतन योजना / स्पष्टीकरण
दि.08/03/2010 - जमा झालेल्या अंशदानावर सन 2009-10 करीता व्याज दर
+ - वैद्यकिय खर्चाची प्रतिपुर्ती
दि.21/07/1984 - वैद्यकिय खर्चाची प्रतिपुर्तीसाठी आवश्यक परिशिष्ठ - 2
+ - कर्ज व अग्रिम
दि.31/03/1989 - निधी उपलब्धतेचे प्रमाणपत्र देण्याबाबत
दि.26/09/1997 - शासकीय अधिकारी/कर्मचारी यांना मंजूर केेल्या विविध अग्रीमांच्या संदर्भातील कसुरदारांविरंध्द करावयाची कार्यवाही
दि.15/05/1998 - अग्रीमधारकांना अग्रिम विषयक माहिती पुरविण्याबाबत
दि.01/08/2004 - शासकीय कर्मचाऱ्यांना घरबांधणी अग्रिम म्हणून दिलेल्या कर्जाच्या वसूलीचे हक्क स्टेट बँक ऑफ इंडियाला हस्तांतरित करण्याबाबत
दि.20/06/2005 - विविध अग्रिमे / अनुज्ञेय महागाई वेतनाअन्वये मूळ वेतनाची मर्यादा व अनुज्ञेयता
+ - सेवा पुस्तकांबाबत
दि.01/09/2005 - शासकीय कर्मचाऱ्यांच्या सेवा पुस्तकामध्ये वेतनाविषयक बाबींची नोंद घेण्याच्या कार्यपध्दतीबाबत
दि.31/10/2012 - सेवा अभिलेखांची पुनर्बांधणी करण्याबाबत
दि.13/11/2012 - दि.21 जून 2012 रोजी मंत्रालय इमारतीस लागलेल्या आगीत अधिकारी/कर्मचाऱ्यांच्या नष्ट झालेल्या सेवापुस्तकांच्या पुनर्बांधणीबाबत
महाराष्ट्र वित्त व लेखा संवर्गातील अधिकारी हे राज्य शासनाच्या विविध कार्यालयात, महामंडळात कार्यरत आहेत. त्यांना आस्थापना, लेखा व लेखा परिच्छेद साखी महत्वाची कामे करावी लागतात. सहाय्यक लेखा अधिकारी हा कर्मचारी व अधिकारी यांच्या मधील दुवा असतो. त्यांच्या कामाचे स्वरुप खूपच व्यापक आहे प्रतिकुल परिस्थितीतही MFAS परिवारातील ही मंडळी अत्यंत श्रमाने व कार्यकुशलतेने काम करत, आपले कर्तव्य व जबाबदारी पार पाडत असतात.
महाराष्ट्र वित्त व लेखा सेवा संवर्गातील अधिकारी हे राज्य शासनाच्या आर्थिक बाबींवर नियंत्रण ठेवणारे अधिकारी आहेत. वित्तीय अनियमिततेवर निर्बंध ठेवून शासनाच्या निधीचा उपयोग योग्य रितीने होत असल्याची काळजी घेत असतात. MFAS परिवारातील अधिकारी नेहमी एकनिष्ठ राहिलेले आहेत व यापुढे ही एकनिष्ठच राहतील यात शंका नाही.
MFAS परिवारातील अधिकारी यांनी नेहमीच एकत्र येऊन उडचणींना तोंड देऊन त्यावर मात केलेली आहे. MFAS परिवारातील अधिकारी नेहमीच एकमेकांना व इतरांनाही मदत करण्यासाठी सदैव तत्वर असतात. महाराष्ट्र वित्त व लेखा संवर्ग हा एक परिवारच आहे. MFAS परिवाराच्या यशाचे कारण आहे एकता.
अधिदान व लेखा कार्यालय,
लेखा कोषा भवन, वांद्रे कुर्ला संकुल,
वांद्रे (पुर्व), मुंबई 400 051.


rashtravadi congress leads in sangali corporation सांगली महापालिकेत कॉंग्रेस-राष्ट्रवादीची आघाडी | eSakal

सांगली महापालिकेत कॉंग्रेस-राष्ट्रवादीची आघाडी
शुक्रवार, 3 ऑगस्ट 2018
सांगली : सांगली मिरज कुपवाड शहर महापालिकेच्या पाचव्या पंचवार्षिक निवडणुकी कॉंग्रेस आघाडीने 22 जागांवर आघाडी घेतली आहे. त्यात मिरजेतील जाहीर आठ जागांमध्ये दोघांनी समान चार जागा जिंकल्या आहेत. कुपवाडमध्ये प्रभाग एकमध्ये स्वाभीमानी आघाडीचे विजय घाडगे विजयी झाले.
सर्वात धक्कादायक निकाल प्रभाग पंधराचा लागला. खासदार संजय पाटील यांचे मामेभाऊ रणजीत सावर्डेकर पराभूत झाले. हे घराणे सांगलीतील प्रतिष्ठित असून भारतभीम जोतीरामदादा पाटील यांच्या नातसून सोनल पराभूत झाल्या.
सांगली : सांगली मिरज कुपवाड शहर महापालिकेच्या पाचव्या पंचवार्षिक निवडणुकी कॉंग्रेस आघाडीने 22 जागांवर आघाडी घेतली आहे. त्यात मिरजेतील जाहीर आठ जागांमध्ये दोघांनी समान चार जागा जिंकल्या आहेत. कुपवाडमध्ये प्रभाग एकमध्ये स्वाभीमानी आघाडीचे विजय घाडगे विजयी झाले.
सर्वात धक्कादायक निकाल प्रभाग पंधराचा लागला. खासदार संजय पाटील यांचे मामेभाऊ रणजीत सावर्डेकर पराभूत झाले. हे घराणे सांगलीतील प्रतिष्ठित असून भारतभीम जोतीरामदादा पाटील यांच्या नातसून सोनल पराभूत झाल्या.
प्रभाग एकमध्ये राष्ट्रवादीचे नेते धनपाल खोत पराभूत झाले. इथे कॉंग्रेसला बाय करून स्वाभीमानी आघाडीत दाखल झालेले उपमहापौर विजय घाडगे विजयी झाले. इथे माजी उपमहापौर प्रशांत पाटील यांच्या पत्नी पद्मश्री, राष्ट्रवादीचे विरोधी पक्षनेते शेडजी मोहिते, रईसा रंगरेज हे दोन्ही विजयी झाले. मिरजेत ऐनवेळी भाजपमध्ये दाखल झालेल्या नगरसेवक सुरेश आवटी यांनी प्रभाग 3 मधील सर्व उमेदवार विजयी करीत आपण अजिंक्‍य असल्याचे सिध्द केले. त्यांचा मुलगा संदीप विजयी झाला. प्रभाग 6 माजी महापौर मैन्नुदीन बागवान, माजी महापौर इद्रीस नायकवडी यांचे चिरंजीव अतहर नायकवडी, रजीया काझी, नर्गीस सय्यद यांनी विजय मिळवला.
सांगलीतील प्रभाग 15 मध्ये धक्कादायक निकाल लागले. खासदार संजय पाटील यांच्यासाठी प्रतिष्ठेचा हा प्रभाग होता. नातलग कुटुंबिय सावर्डेकरांच्या कुटुंबातील सोनल, रणजीत पराभवाचा धक्का बसला. इथे युवक कॉंग्रेसचे शहराध्यक्ष मंगेश चव्हाण, फारुक पठाण यांनी खासदारांना धक्का देत कॉंग्रेसला इथे एकहाती यश मिळवून दिले. खासदारांनी या प्रभागात पंधरा दिवस तळ ठोकला होता.
शहीद मेजर कौस्तुभ राणे अमर रहे
वैभववाडी : फुलांनी सजविलेल्या गाडीमध्ये ठेवण्यात आलेला अस्थीकलश, कलशानजीक मेजर राणेंची प्रतिमा, अस्थीकलशाच्या पाठोपाठ असलेल्या शेकडो गाड्यांचा...
एमआयएमच्या मतीनला मारल्याप्रकरणी भाजपचे 4 नगरसेवक अटकेत
औरंगाबाद : माजी पंतप्रधान अटलबिहारी वाजपेयी यांच्या श्रध्दांजली प्रस्तावाला महापालिका सर्वसाधारण सभेत विरोध करणाऱ्या एमआयएम नगरसेवक सय्यद मतीन यांना...
सनातन संस्थेवर कायमस्वरूपी बंदी घाला : अशोक चव्हाण
पुणे : नरेंद्र दाभोलकर, गोविंद पानसरे, प्रा.कलबुर्गी आणि गौरी लंकेश हत्येप्रकरणी तपासाअंती सनातन संस्थेसह उपसंस्थांशी थेट संबंधित आरोपी सापडले...
रुबिक क्युब चॅम्पिअनशिप स्पर्धा
मांजरी : अमनोरा टाऊनशीप येथे आयोजित केलेल्या जिल्हास्तरीय रुबिक क्युब चॅम्पिअनशिप स्पर्धेत जिल्ह्यातील विविध शाळांमधील मुलांसह सुमारे पाचशे जणांनी...
Maratha Kranti Morcha: मराठा आरक्षणासाठी कोल्हापूर जिल्हाधिकारी कार्यालयावर मोर्चा
कोल्हापूर - शिवाजी पेठेतर्फे मराठा आरक्षणाच्या मागणीसाठी जिल्हाधिकारी कार्यालयावर भव्य मोर्चा काढण्यात आला. भगवे झेंडे घेतलेले तरुण हलगीचा कडकडाट...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


nashik news doctor Dr. Hussein hospital डॉ. हुसेन रुग्णालयातील ११ डॉक्‍टरांच्या बदल्या | eSakal

डॉ. हुसेन रुग्णालयातील ११ डॉक्‍टरांच्या बदल्या
मंगळवार, 11 जुलै 2017
जुने नाशिक - डॉ. झाकिर हुसेन रुग्णालयातील ११ डॉक्‍टरांच्या बदल्या अन्य रुग्णालयात झाल्या असून, बदली झालेल्या डॉक्‍टरांच्या जागी अन्य रुग्णालयातून आठ नवीन डॉक्‍टरांची नियुक्ती करण्यात आली.
महापालिका रुग्णालयातील एकाच रुग्णालयात कार्यकाळ पूर्ण झालेले, तसेच प्रशासकीय कामकाजाच्या सोयीने रुग्णालयातील कामकाजात सुसूत्रता आणण्यासाठी वैद्यकीय अधिकाऱ्यांसह सुमारे ४४ डॉक्‍टरांच्या बदल्या करण्यात आल्या.
डॉ. झाकिर हुसेन रुग्णालयातील ११ डॉक्‍टरांचा यात समावेश आहे. त्यांच्या जागी अन्य रुग्णालयातील आठ डॉक्‍टर बदलून आले आहेत. रुग्णालयात तीन डॉक्‍टरांची कमी भासणार आहे.
जुने नाशिक - डॉ. झाकिर हुसेन रुग्णालयातील ११ डॉक्‍टरांच्या बदल्या अन्य रुग्णालयात झाल्या असून, बदली झालेल्या डॉक्‍टरांच्या जागी अन्य रुग्णालयातून आठ नवीन डॉक्‍टरांची नियुक्ती करण्यात आली.
महापालिका रुग्णालयातील एकाच रुग्णालयात कार्यकाळ पूर्ण झालेले, तसेच प्रशासकीय कामकाजाच्या सोयीने रुग्णालयातील कामकाजात सुसूत्रता आणण्यासाठी वैद्यकीय अधिकाऱ्यांसह सुमारे ४४ डॉक्‍टरांच्या बदल्या करण्यात आल्या.
डॉ. झाकिर हुसेन रुग्णालयातील ११ डॉक्‍टरांचा यात समावेश आहे. त्यांच्या जागी अन्य रुग्णालयातील आठ डॉक्‍टर बदलून आले आहेत. रुग्णालयात तीन डॉक्‍टरांची कमी भासणार आहे.
नाशिक रोड येथील बिटको रुग्णालयानंतर महापालिकेच्या रुग्णालयामध्ये रुग्णांची सर्वाधिक गर्दी होणारे रुग्णालय म्हणून डॉ. झाकिर हुसेन रुग्णालयाची ओळख आहे.
जुने नाशिक, वडाळागाव, भारतनगर, शिवाजीवाडी, इंदिरानगर, विनयनगर या भागातील रुग्णांना डॉ. झाकिर हुसेन रुग्णालय सोयीचे वाटत असल्याने या ठिकाणी रुग्णांची अतिरिक्त गर्दी होते. रुग्णांचा विचार करता येथे तुलनेने डॉक्‍टरांची संख्याही कमी भासते.
डॉ. प्रज्ञा पाटील, डॉ. किरण पाटील, डॉ. अर्चना बोधले, डॉ. अमोल चौधरी, डॉ. स्नेहल भट, डॉ. मनोज कांकरिया, डॉ. शलाका ढगे, डॉ. स्नेहल बागडे, डॉ. बी. एस. जाधव, डॉ. अशोक गायकवाड, डॉ. योगेश कोशिरे.
डॉ. रिना काळदाते, डॉ. प्रशांत शेटे, डॉ. इव्हेलिन मेलिटा, डॉ. दीपाली पाटील, डॉ. संगीता काकडे, डॉ. सोफिया अन्सारी, डॉ. ललित बागूल, डॉ. रिना पाटील.
एमआयएमच्या मतीनला मारल्याप्रकरणी भाजपचे 4 नगरसेवक अटकेत
औरंगाबाद : माजी पंतप्रधान अटलबिहारी वाजपेयी यांच्या श्रध्दांजली प्रस्तावाला महापालिका सर्वसाधारण सभेत विरोध करणाऱ्या एमआयएम नगरसेवक सय्यद मतीन यांना...
सनातन संस्थेवर कायमस्वरूपी बंदी घाला : अशोक चव्हाण
पुणे : नरेंद्र दाभोलकर, गोविंद पानसरे, प्रा.कलबुर्गी आणि गौरी लंकेश हत्येप्रकरणी तपासाअंती सनातन संस्थेसह उपसंस्थांशी थेट संबंधित आरोपी सापडले...
सावकी गावास स्मार्ट ग्राम पुरस्काराने सन्मानित
खामखेडा (नाशिक) : सावकी (ता. देवळा) ग्रामपंचायतीस 2018 चा स्मार्ट ग्राम पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले. नाशिक येथील विभागीय आयुक्त कार्यालयात...
सांगलीच्या महापौरपदी भाजपच्या संगीता खोत, तर उपमहापौरपदी सुर्यवंशी
सांगली- महापालिकेतील तेराव्या आणि भारतीय जनता पक्षाच्या पहिल्या महापौरपदी संगीता खोत यांची तर उपमहापौरपदी धीरज सूर्यवंशी यांची निवड झाली....
२३ ऑगस्ट रोजी नाशकात संविधान बचाओ-भारत बचाओ रॅली
नाशिक - समाजात द्वेष पसरिवला जात असून, त्याला सरकारचे प्रोत्साहन आहे. देशात कोठेही शांतता नाही, देशाची वाटचाल अराजकतेकडे सुरू असून सरकार लोकशाहीची...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.