आभार…. | काय वाटेल ते……..

महेंद्र कुलकर्णीचा मराठी ब्लॉग……..
जुने लेख – या ब्लॉग वरचे
← पाचव्या राणीचे साम्राज्य..
कार्पोरेट लाईफ सायकल.. →
फार जुनी नाही, तर दोन- सव्वा दोन वर्षापूर्वीची गोष्ट आहे. ब्लॉगिंग म्हणजे काय हे नीटसं माहीत पण नव्हतं. थोडा फार सोशल साईट्स वर असायचो, ते पण ते केवळ मित्रांशी संपर्कात रहाता यावे म्हणून.
ब्लॉग म्हणजे काही तरी ग्रेट असावं, असे वाटायचे. खरी ब्लॉगिंगची ओळख झाली ते दिपक मुळे. त्याने सुरु केलेला पुलं प्रेम नावाचा पुलं देशपांडॆंच्या साहित्यावरच्या ब्लॉग पाहिला, आणि वाटले की आपलाही असाच एखादा ब्लॉग असावा, आणि त्यातूनच “काय वाटेल ते” हा ब्लॉग सुरु केला.
मराठी ब्लॉग सुरु केल्यावर जेंव्हा मित्रांना मेल ने लिंक पाठवली तेंव्हा बरेच मित्र, “ब्लॉग म्हणजे तो अमिताभ बच्चन लिहीतो त्या सारखा कारे” म्हणून विचारणारे पण होतेच – पण काही खास मित्र जसे माझा एक सहयोगी सचिन संघई मात्र, ब्लॉग सुरु केल्यावर आवर्जून वाचायचा आणि प्रतिक्रिया द्यायचा. जर एखाद्या दिवशी काही लिहले नाही, तर इंटरकॉम वर ” आज काही लिहलं नाहीस” म्हणून विचारणारे पण होतेच – पण काही खास मित्र जसे माझा एक सहयोगी सचिन संघई मात्र, ब्लॉग सुरु केल्यावर आवर्जून वाचायचा आणि प्रतिक्रिया द्यायचा. जर एखाद्या दिवशी काही लिहले नाही, तर इंटरकॉम वर ” आज काही लिहलं नाहीस” म्हणून विचारायचा. बरेचदा तर केवळ त्याने विचारले तर काय सांगायचे” म्हणून विचारायचा. बरेचदा तर केवळ त्याने विचारले तर काय सांगायचे म्हणूनही काहीतरी लिहून ब्लॉग वर पोस्ट टाकत होतो.
काही व्यक्ती खूप लक्षात राहील्या आहेत, ज्यांना मी कदाचित नावाने पण ओळखत नाही- त्या पैकी एक व्यक्ती जी कायम मनाला चुटपुट लावून गेली आहे ती म्हणजे ’फॅन फेअर’ या नावाने नियमीतपणे कॉमेंट्स देणारी व्यक्ती. हा गृहस्थ सुरवातीच्या काळात नियमीतपणे ब्लॉग वर कॉमेंट्स द्यायचा. खरं नांव काय आहे त्या व्यक्तींचे ते मलाही माहीती नाही. पण एक स्नेही- इतकीच ओळख आहे शिल्लक पण नंतर अचानक अदृष्य झाला. काही लोकं असेच संपर्कात आले आणि मनाला थोडा चटका लावून गेले. अजूनही बरेच लोकं आहेत की ज्यांना पर्सनली पण भेटलोय ब्लॉगर मिट , आणि ट्रेकिंगच्या निमित्याने. ब्लॉगिंग मुळे मी आधीही लिहिलेले आहेच, की कुठलाही स्वार्थ नसलेले मित्र मिळाले आहेत मला.
“मराठी ब्लॉग विश्व” म्हणजे काही तरी ठरावीक विषयाशी निगडित निरनिराळे ब्लॉग खाण्याच्या पदार्थाचे ,राजकीय, साहित्यिक लिहलेले , कविता , ऐतिहासिक अशा विषयांना वाहिलेले वेगवेगळे ब्लॉग होते, पण सगळे प्रकार एकत्र असणारे ब्लॉग मात्र फारसे दिसत नव्हते .
सगळ्याच प्रकारचे लेख एकाच ब्लॉग वर का नसावेत म्हणून प्रातिनिधिक स्वरूपातल्या ब्लॉग च्या संकल्पनेला बाजूला ठेवून सरळ जे काही आपल्या मनात येईल ते लिहायचे असे ठरवले , आणि त्यातूनच ’ काय वाटेल ते’ चा जन्म झाला. थोडी मनात धाकधुक तर होतीच, की आपण जे काही करतोय, ते लोकांना आवडेल की नाही म्हणून प्रातिनिधिक स्वरूपातल्या ब्लॉग च्या संकल्पनेला बाजूला ठेवून सरळ जे काही आपल्या मनात येईल ते लिहायचे असे ठरवले , आणि त्यातूनच ’ काय वाटेल ते’ चा जन्म झाला. थोडी मनात धाकधुक तर होतीच, की आपण जे काही करतोय, ते लोकांना आवडेल की नाही पण हा प्रकार पण सहजतेने स्विकारला गेला . आणि लवकरच असे अनेक विषय एकत्रित लिहणारे बरेच ब्लॉग्ज तयार झाले आहेत.
ब्लॉग सुरु केला तेंव्हा तो कसा असावा ह्या प्रश्नाचे स्वतःलाच दिलेले उत्तर :- ” ब्लॉग असा असावा, की प्रत्येक लेख हा स्वतःशीच प्रामाणिक राहुन लिहिलेला”  ह्या प्रश्नाचे स्वतःलाच दिलेले उत्तर :- ” ब्लॉग असा असावा, की प्रत्येक लेख हा स्वतःशीच प्रामाणिक राहुन लिहिलेला”  आजपर्यंत ते पथ्य पाळत आलोय.
ब्लॉग वर कुठल्या प्रकारचे लेख लिहायचे हे ठरवले नव्हते. कंप्युटर सुरु करायचा, आणि जे काही मनात येईल ते आणि जसे काही विषय सुचत गेले जातील तसे लिहित गेलो. ललित, लेख, कथा, सिनेमाचे परीक्षण, कविता, व्यक्ती चित्रं, तत्कालीन समस्यांवर राजकीय भाष्य, विनोदी, सेक्स, अशा असंख्य विषयांवर इथे लिहले आहे . माझा स्वभाव जरी जात्याच थट्टेखोर , कायम चिमटे काढणारा, पिजे मारणारा असला, तरीही मी कधीच कोणावर व्यक्तिद्वेषाने टिका केलेली नाही.
रोमॅंटीक कथा वगैरे पण लिहितांना आपल्या लेखनात कुठेच अश्लीलतेकडे झुकणारे होईल का- याची काळजी वाटत असायची. इथे जे काही लिहितोय, ते सगळ्याच वयोगटातले लोकं वाचतील, तेंव्हा ते वाचतांना त्यांना अवघडल्यासारखं होऊ नये ह्याची जाणीव असायची.
इथे जे काही खरडलंय त्याला लेख म्हणावे, की निबंध, की ललित काय ते मला कधीच समजलेले नाही. फक्त या सगळ्या लिखाणाला एकच योग्य शब्द दिसतोय तो म्हणजे ” काय वाटेल ते”
या लिखाणाला लेख वगैरे म्हणणे म्हणजे शामभट़्टाच्या तट्टू ला ऐरावत म्हणण्यासारखे आहे. स्वतःच्या लेखनाची व्याख्या करण्याचा कधीच प्रयत्न केला नाही . उगाच शब्दांचे प्रदर्शन मांडण्यापेक्षा मनातले थोडक्यात नेहेमी बोलतो तसे लिहण्य़ा कडे माझा कल जास्त असायचा.
आई शारदेची( सरस्वतीची ) कितीही मनधरणी केली तरी शाब्दिक अलंकार कधी तिने माझ्या लेखणीतून पाझरू दिले नाहीत याचं बरेचदा वैषम्य वाटतं. स्वतः ला ’काय वाटेल ते’ लिहायचे, आणि “ज्या पद्धतीनेच” लिहीतो, त्याच पद्धतीला “आपली शैली” म्हणून आपल्यात असलेली कमतरता लपवायची असं सुरु आहे माझं
एक माझं फेवरेट वाक्य आहे, “तुमच्या समोर असलेला माणुस कितीही मोठा असला, तरीही त्याला , तुम्ही सकाळी कमोडवर बसलेला इमॅजिन करा”- बस्स.. त्याच्याबद्दलची भिती निघून जाईल, आणि तुम्हाला लक्षात येईल की तो माणुस पण तुमच्यासारखाच एक सामान्य मानव प्राणी आहे. आणि एकदा हे समजलं की मग मात्र कोणाही बद्दल लिहताना अजिबात काही भिती, संकोच वाटत नाही.
ब्लॉग सुरु तर केला, पण लिखाणात खूप इंग्रजी शब्द यायचे, ऑफिशिअल वापरात फक्त इंग्रजी भाषा असल्याने एकदम मराठी शब्द आठवत नसत, पण नंतर हळू हळू इंग्रजी शब्दांचा वापर आपोआपच कमी झाला, आणि योग्य मराठी शब्द आठवू लागले. माझ्या लिखाणात शुद्धलेखनाच्या पण बऱ्याच चुका व्हायच्या. पण नंतर ब्लॉगर मिटच्या वेळेस शंतनू ओक मदतीला धाऊन आला, आणि त्याने तयार केलेल्या प्लग इन बद्दल त्याने सांगितले. फायरफॉक्स मधे ते प्लग इन जोडल्यावर शुद्धलेखनाच्या चुका बऱ्याच प्रमाणात आटोक्यात आल्या. आज इथे जे काही शुद्ध लिहलेले दिसते आहे त्याचे श्रेय शंतनुला
शक्यतो प्रवास वर्णनं वगैरे लिहायची नाहीत असे ठरवले होते . पण कामानिमित्त बराच प्रवास करावा लागतो , आणि मग प्रवासात जर एखादी जरा वेगळी गोष्ट दिसली तर त्याबद्दल लिहीणे सुरु केले .बाहेर निघालो की हातातला मोबाईल कॅमेरा नेहेमीच सज्ज असायचा. कुठेही काही वैविध्य पुर्ण दिसले की पटकन फोटो काढण्याची सवय लागलेली आहे मला. फोटो काढण्याची सवय, आणि खाण्यावर प्रेम असल्याने, खादाडीच्या पोस्ट्स पण बऱ्याच लिहल्या गेल्या. नंतर तोच तो पणा येऊ लागतोय का असे वाटले म्हणून तशा पोस्ट्स कमी केल्या .
इथे येणाऱ्या कॉमेंट्स नेहेमीच काही चांगल्या नसायच्या. बरेचदा तर पर्सनली अब्युझिव भाषा वापरून कॉमेंट्स देणारे काही लोकं येऊन गेले, पण त्यांच्या कॉमेंट्स सरळ डीलिट करून लिहीणे सुरु ठेवले आहे.
हे इतकं सगळं स्वगत आज का नुकतेच या ब्लॉगचे पाच लाख हिट्स पुर्ण झालेत. उण्यापुऱ्या सव्वादोन वर्षाच्या कालावधीत या ब्लॉगला दिलेल्या प्रतिसादाबद्दल सगळ्या वाचकांचे आभार मानायला म्हणून हे पोस्ट. या पाच लाखाच्या पोस्टच्या निमित्याने सगळ्या वाचकांचे मनःपूर्वक आभार मानतो आणि हे पोस्ट संपवतो..
← पाचव्या राणीचे साम्राज्य..
कार्पोरेट लाईफ सायकल.. →
आभार, ब्लॉगिंग आम्हाला पण शिकवल्या बद्दल, बराहा ते विजेट्स अशी पुर्ण “फ़ाईव्ह कोर्स” ट्रिट दिल्याबद्दल, बराहा ते विजेट्स अशी पुर्ण “फ़ाईव्ह कोर्स” ट्रिट दिल्याबद्दल
पाचा चे पन्नास होवो हिच शुभकामना
माझ्याकडे जे होतं, ते तुला दिलं.. त्यात आभार कसले
अजुन सगळे कुठे दिले आहे तुम्ही, शॅम्पेन बाकी है
च्यायला, ते आंबट पाणी तूला आवडतं शीः, काय रे तुझी चॉइस…  शीः, काय रे तुझी चॉइस…
जैनाला विसरू नका 😉
पाचाने ५ करोड होऊ देत… हीच कामना
….. स्पार्कलिंक व्हाईट वाईन नाशकात पण होते पण फ़ट्ट्ट्ट्ट्ट्ट्ट करुन झाकण उडवायचे असेल विजय साजरा करायचा असेल किंवा नव्या शिपवर फ़ोडायची असेल नारळासारखी तर फ़्रेंच शॅंपेन ला पर्याय नाही
हिंदी सिनेमे, इंग्रजी सिनेमे जास्त पाहिल्याचे हे दुष्परीणाम. पंचविशितला तरूण शॅंपेन म्हणतोय, अरे तुमच्या वयात असतांना “म्हाताऱ्या सन्याशाला” काही पर्याय नसायचा. ओल्ड मॉंक युज टु बी द ब्रॅंड
काहीही असो, फक्त ओल्ड मॉंक असायची. 🙂
नाशिकला गेलो होतो. घरच्या सगळ्या भाचे कंपनी बरोबर. एक ग्लास शॅंपेन घेऊन सगळ्यांना टेस्ट करवली होती. एकालाही आवडली नाही. मला तर रेड वाइन आवडते जास्त.
सर्व प्रथम पाच लाख हिट्स घेतल्याबद्दल अभिनंदन. यात माझा पण खारीचा वाटा.
तुम्ही जसे लिहिता तसेच लिहित रहा.अलंकारिक वगैरे वाचायला ठिक असले तरी कधि कधि त्याने रस-भंग होतो.सरळ आणि प्रवाही भाषा जास्त भावते. तेंव्हा, तुमच्या पुढच्या वाटचालीला शुभेच्छा.
तुमच्या कॉमेंट्स म्हणजे एक प्रकारे ऑक्सिजन असतो, पुन्हा नवीन काही लिहीण्यासाठी
मन:पूर्वक अभिनंदन… आज तुझाच ब्लॉग वाचत बसलो होतो…. 🙂
धन्यवाद.. पोहोचलास वाटतं शिपवर
माझ्या लक्षात आलं ते, तुझ्या कॉमेंट्स पाहिल्यावर
 उणापुर्‍या दोन-सव्वा दोन वर्षांत पाच लाख हिट्स म्हणजे काय च्या कायच तुम्ही या लेखात म्हटलेलं सर्व काही पटलं.एखादा ब्लॉग प्रचंड लोकप्रिय होण्याचं रहस्यच तुम्ही इथे सांगितलं आहे.मन:पूर्वक शुभेच्छा आणि आभार
इतरांना काय वाचायला आवडेल ते लिहीण्य़ाचा प्रयत्न केला, की लिखाणातला ओघवते पणा निघून जातो. माझे असे काही पोस्ट आहेत ड्राफ्ट मधे, जे पब्लिश केले नाहीत – याच कारणामुळे.
बरेचदा असे म्हटले जाते की मराठी लोकांना फक्त विनोदी लेख वाचायला आवडतात. पण इथे माझ्या ब्लॉग ने हे सिद्ध केलंय की तसे नाही. मराठी वाचक सगळ्याच प्रकारच्या लेखनाला सारख्याच समरसतेने दाद देऊ शकतो.. 🙂
 अगदी सहज पणे सगळं घडत गेलं… काहीही न ठरवता इथपर्यंत पोहोचलोय पुढल्या वेळेस नक्की भेटू या. किंवा, एक काम कर, सरळ ब्लॉगर्स मिटला येऊन जा या वर्षी
महेंद्र, दोन वर्षात पाच लाख म्हणजे खरंच अशक्य आहे….. तुझ्या साध्या, सोप्या, प्रामाणिक आणि ओघवत्या लेखणीमुळे ते शक्य झालंय. तुझ्या हातातली ही लेखणी अशीच लिहिती राहो…. तुझ्या साध्या, सोप्या, प्रामाणिक आणि ओघवत्या लेखणीमुळे ते शक्य झालंय. तुझ्या हातातली ही लेखणी अशीच लिहिती राहो…. मनापासून अभिनंदन आणि खूप खूप शुभेच्छा 🙂
एक कन्फेशन.. मला पण खरंच वाटत नाही बरेचदा. 😀 की आज पर्यंत इतके लोक वाचून गेलेले आहेत म्हणून.
पाच लाख अभी आणि पाच लाख नंदन
लवकरच पाचाचे पन्नास (लाख, कोटी वगैरे वगैरे) होवोत या शुभेच्छा
असेच लिहीत राहा आणि आम्हाला नवीन नवीन वाचनाचा आनंद मिळत राहो
लिहीण्याची तर खूप इच्छा असते, स्पेशली करंट अफेअर्स वर लिहायला मला खूप आवडते, पण हल्ली कामामुळे सारखे दौरे असल्याने फारसा वेळ मिळत नाही.
तरीही आठवड्यातून एक दोन पोस्ट टाकण्याचा रिवाज मात्र सुरु ठेवलाय.. आभार.
आमच्यासाठी असेच लिहित राहा,ही विनन्ती
म्हणजे ७३० दिवसांत पाच लाख
सारे ब्लॉग्ज एक तरफ और आपका ब्लॉग एक तरफ अशी परिस्थिती आहे ही
अरे बापरे.. मी केले नव्हते कॅल्क्युलेशन.. 🙂 थॅंक्स..
अभिनंदन काका आणि खूप खूप शुभेच्छा…. 🙂
तस बघितल तर गेले काही महिने “काय वाटेल ते” झाल तरी तुम्ही काय नविन लिहील आहे हे वाचायला इथे येत गेलो. इतक सहज लिहीण खरच अवघड आहे पण आपल्याला ते साध्य झाल आहे.
आई शारदेची कृपा असल्याशिवाय हे कसे शक्य आहे  आपल्यावर आई शारदा प्रसन्न आहेच ती अशिच प्रसन्न राहो व पाचाचे पाचशे होवोत ही शुभेच्छा. पाचशे झाल्यावर परत शुभेच्छा द्यायला आम्ही सर्व आपल्या सोबत असणारच
अगदी माझ्या मनातलं, खरं खरं काय ते वर लिहिलंय, खरंच मला बरेचदा असं वाटतं की थोडं अलंकारिक लिहीता आलं असतं तर बरं झालं असतं. स्पेशली , जेंव्हा इतरांचे ब्लॉग वाचतो, तेंव्हा तर हमखास जाणवते. शुभेच्छांसाठी मनःपूर्वक आभार.
इथे जे काही खरडलंय त्याला लेख म्हणावे, की निबंध, की ललित काय ते मला कधीच समजलेले नाही. फक्त या सगळ्या लिखाणाला एकच योग्य शब्द दिसतोय तो म्हणजे ” काय वाटेल ते”
तुमच्यामधे एक वेगळाच स्पार्क आहे लिहीण्याचा, मी फक्त निमित्त झालो असेन त्यावर फुंकर मारून प्रज्वलित करायला. मनःपूर्वक आभार..
तुमचा ब्लॉग म्हणजे माझे relax व्हायचे आवडते ठिकाण. गेल्या वर्षभरापासून तुमचा ब्लॉग चा नियमित वाचक आहे.
आज पहिल्यांदाच प्रतिक्रिया देत आहे. गेल्या वर्षभरात तुमच्या ब्लॉगमुळे बर्याच वेळेला माझ्या मनाला उभारी मिळाली आहे.
धन्यवाद असेच लिहित राहा………
 आवर्जून प्रतिक्रिया दिल्याबद्दल आभार. अहो ह्या प्रतिक्रिया म्हणजे ब्लॉगर्स साठी एक प्रकारचं टॉनिक असतं, पुन्हा नविन काहीतरी लिहीण्य़ासाठी उद्युक्त करणारं.. येत रहा..
तुमच्यामुळे ब्लॉगिंग करायला सुरुवात केलीय…खुप बदल घडत गेले आणि त्यांना तुम्ही खुल्या मनाने दाद दिलीत. तुमचे काय वाटेल ते लिखाण अजून बहरत जावो आणि आम्हांस वाचनाचा आनंद असाच मिळत राहो. खुप खुप शुभेच्छा काका… शॅम्पेन उघडायला हवी खरंच आता 🙂
“तुमच्या समोर असलेला माणुस कितीही मोठा असला, तरीही त्याला , तुम्ही सकाळी कमोडवर बसलेला इमॅजिन करा” वाह काय सही सांगितलत 😀
अरे बदल तर खूप होत जातात. लिखाणाची शैली पण बरीच बदलते. ्मी आता जेंव्हा माझे जूने पोस्ट वाचतो ,तेंव्हा मलाच बरेचदा विचित्र वाटतं वाचताना.. 🙂 खूप इंग्रजी शब्द लिहायचो मी देवनागरी मधे..
“तसं इमॅजिन करतो, म्हणूनच लिहू शकतो.
काही गैरसमज होतोय का मी नव्हतो समूहगानात ..
५ लाखच काय ५ कोटी होतील.
ब्लॉगचे नाव ‘काय वाटेल ते ‘ असले तरी ते विषयाबद्दल आहे, लिखाणाच्या क्वालिटी बद्दल नाही हे लगेचच लक्षात येते आणि म्हणूनच पुन्हा पुन्हा यावेसे वाटते नवीन काय लिहिलंय ते बघायला.
शुभेच्छा आणि अभिनंदन पुन्हा एकदा.
 पाच लाखांचा पल्ला पार झाला तर…
माझ्या ब्लॉग वर पहिली कॉमेंट तुमची होती. आज पुन्हा पाच लाखाव्या पोस्ट वर कॉमेंट पाहून आनंद झाला. 🙂 धन्यवाद..
अभिनदन,असेच लिखाण करीत राहा,
महेंद्रजी तुमच्या ब्लॉगला पाहून , प्रेरण घेऊन मी ब्लॉग लिहू लागले/लागलो अश्या खूप प्रतिक्रीया येणार पहा या पोस्ट्वर … मी ही तशीच एक…
तुम्ही नुसती प्रेरणाच नाही दिली तर वेळोवेळी मार्गदर्शन केलेत… आणि कधी तुमचे कमेंट एखाद्या पोस्टवर नाही आले तर ’का हो कमेंट नाही टाकले’ असे तुम्हाला हक्काने विचारले जावे असा एखाद्या मोठ्या भावासारखा वडीलकीचा अधिकार आम्हाला दिलात… मला वाटतं ’आभार’ हा शब्द आम्ही तुम्हाला म्हणणे जास्त योग्य व्हावे 🙂
पाच लाखाच्या पल्ल्यासाठी त्रिवार पाचवार अभिनंदन… लिहीत रहा 🙂
तुम्हा सगळ्यांना लिहीण्य़ाची आवड होतीच- तसंही तू स्वतः नेहेमीच काही ना काही तरी लिहीत असायचीच. मी फक्त तुला ब्लॉग सुरु कर म्हंटलं होतं..बस्स.. बाकी सगळं तुच केलंस. एक बघ, गेल्या वर्षात किती ब्लॉग सुरु झाले- आणि त्यापैकी किती सुरु आहेत बरेच लोकं ब्लॉगिंग सुरु करतात, पण नंतर मात्र काही लिहीत नाहीत. कन्सिस्टन्सी ही तुझ्यामधे आहे, म्हणून तू लिहू शकतेस.
 सदिच्छांच्याच पाठबळावर ही वाटचाल सुरु आहे. 🙂
😀 काही हरकत नाही. भावना महत्त्वाची
 पण खरं आहे, आता आज बरेच काही बदल घडले आहेत विचारात. जर शंतनू त्यादिवशी भेटला नसता तर अजूनही शुद्धलेखनाची बोंब राहीली असती. अजूनही काही चूक असल्या तरी , बहुतेक बरोबर असतंच..
असंच लिहित रहा. आम्ही वाचत आहोतच.
धन्यवाद.. सामान्य माणूस साधी सरळ भाषा. माझी मराठी ची शब्दसंपदा कमी पडते असे नेहेमीच वाटत असते, पण तरीही विक्रमादित्याने आपला हट्ट सोडला नाही , आणि खांद्यावर प्रेत घेऊन चालायला लागला… अशी एक गोश्ट यायची ना चांदोबा मधे तसाच मी पण आपला हट्ट सोडला नाही;… आणि लिहीणं सुरु ठेवलं
सौख्य लाभले ब्लॉगला पंचलक्षी, मी त्यातीलच वाचक आपली,
होतील बहुकोटी लवकरी, शुभेच्छा मज कडून देते महेंद्रजी,
विशाल विजय कुलकर्णी says:
दादा, जेव्हा माझा ब्लॊग मी सुरु केला तेव्हा फ़क्त आत्तापर्यंत लिहून ठेवलेला कचरा साठवण्याचं एक साधन एवढाच दृष्टीकोन होता. मग नंतर ’काय वाट्टेल ते…’ आणि त्यानंतर ’आतल्यासहित माणुस’ पाहण्यात आला आणि लक्षात आलं की अरे ही केवळ एक स्टोरेज डिस्क नाही तर व्यक्त होण्याचं एक प्रभावी आणि सोपं माध्यम आहे. मग त्या अंगाने ब्लॊगचा वापर सुरू झाला. त्याचं पर्यावसान यावेळी स्टार माझाच्या स्पर्धेत ब्लॊगची निवड होण्यात झालं. या प्रवासाचं सर्व श्रेय तुम्हाला जातं. तेव्हा खरेतर तुमचेच आणि नीरजाचेही मन:पूर्वक आभार
इतका मान मला दिलास त्यात तुझाच मोठेपणा आहे, कारण तुझं यश हे तुझ्या उत्कृष्ट लिखाणाचे आहे. त्यात माझा काहीच सहभाग नाही.फक्त इतरांचे लेख ब्लॉग वर ठेऊ नकोस एवढंच मी सजेशन दिलं होतं.
आता स्टार माझा चं बक्षिस मिळालंय , मी पाहिलंय की एकदा बक्षिस मिळालं की लोकांचं लिखाण कमी होतं- तसं होऊ देऊ नकोस… हात लिहीता ठेव..
विशाल विजय कुलकर्णी says:
आणि हो महत्वाचं राहीलंच….
प्यार्टी कधी, म्हणजे नुसतं अभिनंदन म्हणायचं की हार्दिक अभिनंदन म्हणायचं तेही ठरवता येइल. 😉
५ जुनला ब्लॉगर्स मिट नंतर ठरवू या कुठे तरी…. 🙂 हार्दिक करायला…
नमस्कार. तुम्ही उत्तम लिहीता म्हणुनच पाच लक्ष वाचक वर्ग लाभला आहे. तुमचं लेखन आवर्जुन वाचावसं वाटतं.तुम्हाला खुप खुप शुभेच्छा. आणि धन्यवाद.
काका, आज स्वप्नात तुमचा ब्लॉग आला होता. का ते माहित नाही, पण आला होता. काहीतरी विचित्र स्टोरी होती. तुकड्या-तुकड्यांमध्ये आहे. लवकरच सगळे तुकडे जुळवून काही काल्पनिक टाकून लिहून काढेन.
अरे बापरे आता स्वप्नातही ब्लॉग
लवकर लिही .. वाचायला आवडेल तूझे स्वप्न..
माझा स्वत:च ब्लॉग नाहीये, पण मला ब्लॉग वाचायला खुप आवडतात. माझ्या कही ठराविक आवडत्या ब्लॉगपैकी तुमचा हा एक ब्लॉग. अक्षरश: मी व्यसन लागल्यासारखा तुमच्या पोस्टची वाट बघत असतो. हेट्स ऑफ टू यू. असेच तुम्ही लिहित रहा. पाच लाखांचा पल्ला गाठाल्याबद्दल हार्दिक अभिनन्दन. तुमच्या या वाटचालिला खालील शब्द तंतोतंत लागु पडतात.
आप भी आइए, हम को भी बुलाते रहिए
दोस्‍ती ज़ुर्म नहीं, दोस्‍त बनाते रहिए
ज़हर पी जाइए और बाँटिए अमृत सबको
ज़ख्‍म भी खाइए और गीत भी गाते रहिए
वक्‍त ने लूट लीं लोगों की तमन्‍नाएँ भी,
ख्‍वाब जो देखिए औरों को दिखाते रहिए
शक्‍ल तो आपके भी ज़हन में होगी कोई,
कभी बन जाएगी तसवीर, बनाते रहिए
क्या बात है.. चक्क गझल
काय कोणासठाऊक, पण कवितेशी कधी तार जुळली नाही माझी. म्हणजे कविता करावी वगैरे कधीच वाटले नाही.. पण एकदा कविता पण करायची आहे ..
अहो तुम्हा सगळ्यांच्या प्रेमामुळेच तर पुन्हा काहीतरी वेगळं लिहीण्याचा प्रयत्न करतो. प्रत्येक वेळेस काही वेगळा प्रकार लिहीला, की वाटतं, जमलं असेल की नाही  पण जमतंय असं वाटतं.
सुरूवातीला जेव्हा तुम्ही रोज एक या नियमाने पोस्ट लिहायचात ना , तेव्हा कमाल आहे बुवा, काय लिहितो तरी काय हा माणूस आणि कसा  ते देखील रोज असा प्रश्न पडायचा. पण रोज तुमची कोणत्या ना कोणत्या विषयावर पोस्ट आलेली असायचीच. सगळंच पटायचं किंवा आवडायचं असं नाही पण लेखनातली ओघवता मात्र सहज असायची. आहे… हे…. असं आहे…. असं मांडायचा प्रामाणिकपणा त्यात होता. कोणताही विषय तुम्हाला वर्ज्य नव्हता. अश्याच माझ्या तुम्हाला मन:पूर्वक शुभेच्छा आणि हार्दिक अभिनंदन. गंमत अशी आहे की माझ्या ब्लॉगने तीन लाख पूर्ण केले तेव्हा तुमचा ब्लॉग याच्या जवळपासही नव्हता. पण आता मात्र ’काय वाट्टेल ते’ करून तुम्ही पाच लाख पूर्ण केले आहेत, तेव्हा माझा ब्लॉग या शर्यतीत मागे पडला आहे. फारशी अलंकारीक भाषा न वापरता देखील साधं, सरळ, सोप्पं लिहून माणूस ब्लॉग लिहू शकतो, ५ लाख वाचक येऊन तो वाचू शकतात हे तुम्ही दाखवून दिलंत.
मराठी लोकं फक्त विनोदीच वाचतात, किंवा फक्त विनोदी ब्लॉगच वाचला जाऊ शकतो हे चुकीचे आहे हे लक्षात आले माझ्या ब्लॉगिंगच्या दोन् वर्षात.
एक लक्षात आलंय , की कथा लिहीली की भरपूर हिट्स असतात ब्लॉग ला. जर कथांचा स्पेशल ब्लॉग सुरु केला तर छान तयार होईल..
ब्लॉग हिट्स चं कारण म्हणजे नियमीत पणे लिहीणे इतकंच असावं माझ्या मते..
सर्व प्रथम पाच लाख हिट्स घेतल्याबद्दल मनःपुर्वक अभिनंदन
असेच “काय वाट्टेल ते ” ला खुप खुप यश मिळो….
तुमच्या प्रत्येक लेखाची आम्ही आतुरतेने वाट पहात आहोत…
खूप खूप छान वाटलं, तुमची उत्स्फुर्त प्रतिक्रिया पाहून.
ब्लॉग वर स्वागत, आणि इतक्या सुंदर प्रतिक्रियेसाठी मनःपूर्वक आभार.( कॉलर एकदम टाईट झाली 🙂 ) धन्यवाद…
तुम्ही असेच छान छान लिहीत रहा, आम्ही वाचत आहोतच.
अगदी बरोबर, माझं सारखं लॅप्टॉप घेऊन बसणं जर त्यांनी दुर्लक्षित केलं नसतं, तर कधिच लिहू शकलो नसतो ब्लॉग वर.
“तुमच्या समोर असलेला माणुस कितीही मोठा असला, तरीही त्याला , तुम्ही सकाळी कमोडवर बसलेला इमॅजिन करा”- बस्स.. त्याच्याबद्दलची भिती निघून जाईल, आणि तुम्हाला लक्षात येईल की तो माणुस पण तुमच्यासारखाच एक सामान्य मानव प्राणी आहे.
काही हरकत नाही.. शुभेच्छांसाठी मनःपूर्वक आभार.
या ब्लॉग वर शोध घेण्यासाठी …..
सध्या उपस्थित असलेले …
इ मेल मधे काय वाटेल ते.....
"काय वाटेल ते" वरील नवीन लेखाबद्दल माहीती साठी आपला इ मेल नोंदवा.
रॅंडम पोस्ट् -डायस वर क्लिक करा.
जी एस टी – नेमकं काय आहे
केरळ – कॉंग्रेस – आणि गोहत्या.
इंटरनेट वर तुम्ही काय करता ते ट्रॅक केलं जातंय. तुमचा क्लाउड वर सेव्ह केलेला डेटा कितपत सुरक्षित आहे
म्हातारा नवरा अन, कुंकवाला आधार.
खरंच आपण लोकशाहीसाठी लायक आहोत
द्वेष नसलेला त्वेष, विष नसलेला विनोद
नरेंद्र मोदींचे गुजरात मॉडेल…
लोकं लग्न का करतात
व्यक्ती आणि वल्ली (16)
‘काय वाटेल ते’ तुमच्या ब्लॉग वर
खाली दिलेला कोड तुमच्या ब्लॉगवर पेस्ट करा
या ब्लॉग वरील लिखाण कॉ्पीराईट प्रोटेक्टेड आहे, कुठेही पब्लिश करण्यापूर्वी लेखकाची परवानगी घेणे आवश्यक आहे.


Aajlatur | पावसाळयात विजेपासून धोका, सावधानता बाळगा

लातूर मनपाने गांधी मार्केटच्या आठ दुकानांना घातले सील लिंगायत आरक्षणासाठी २४ ऑगस्टला लातूर जिल्हा बंद लिंगायत धर्माच्या मागणीसाठी स्वाक्षरी मोहीम सुरु मनपाच्या झोन कार्यालयातच मिळणार गणेश मंडळांना परवानग्या लातुरच्या शासकीय रुग्णालयात अतिदक्षता विभागाचे झाले लोकार्पण लातुरला स्वतंत्र विद्यापीठ स्थापन करावे यासाठी राबवली जातेय स्वाक्षरी मोहीम सनी लिओनी दत्तक मुलीसह लातुरात येणार लातुरच्या अशोक हॉटेल चौकातील अग्नीशमन दलाच्या जागेवर बांधणार सार्वजनिक शौचालय अग्नीशामक दलाला मनपा आवारात देणार जागा मुरुड येथे स्थापन झाले पहिले धर्मदाय डायलेसिस सेंटर संविधान जाळणार्‍यांना फाशी द्या, उदगीरच्या सर्वपक्षीय मोर्चाची मागणी ०३ सप्टेंबरपासून वसतीगृहासाठी मराठा युवक करणार लातुरात उपोषण
पावसाळयात विजेपासून धोका, सावधानता बाळगा
वीज तारा, झाडे कोसळणे, रोहित्रातील ठिणग्या, तारांमध्ये घर्षण शक्य
लातूर: पावसाळयाच्या प्रारंभी वीज पुरवठा खंडित होण्याचे प्रमाण अधिक असते. शिवाय, वादळ, वाऱ्यामुळे झाडांच्या फांदया किंवा तत्सम वस्तु वीज तारांवर पडून त्या तुटून अपघात होण्याची शक्यता असते. अशा पार्श्वभूमीवर वीज ग्राहक व इतर नागरीकांनी सजगता बाळगून वीज अपघात टाळावे, असे आवाहन महावितरणच्या लातूर परिमंडलाचे नुतन मुख्य अभियंता आर.आर. कांबळे यानी केले आहे. पावसाळयात वादळामुळे वीज तारांमध्ये घर्षण होण्याची शक्यता अधिक मोठया प्रमाणात असते. त्यामुळे विजेच्या खांबावर, विदयुत तारा व रोहित्राच्या बॉक्समधून ठिणग्या पडतात. बऱ्याचदा ताराही तुटलेल्या असतात. कधी- कधी वीज यंत्रणेस त्याची माहिती प्राप्त न झाल्याने त्या कांही वेळा जीवंत (विदयुत प्रवाहित) असण्याची शक्यताही असते. त्यातूनही वीज अपघात होवून जिवीत व वित्त हानी होण्याची शक्यता नाकरता येत नाही. अशा प्रसंगात नागरिकांनी सजगता बाळगून महावितरणच्या नजिकच्या कार्यालयास किंवा चोवीस तास सेवारत असणाऱ्या महावितरणच्या 1912 / 18002333435 किंवा 18001023435 या टोलफ्री क्रमांकावर संपर्क साधून त्याबाबत माहिती कळवावी. असेही मुख्य अभियंता कांबळे यांनी कळविले आहे. पावसाने किंवा वादळाने तुटलेल्या विदयुत तारा , खांब, रस्त्याच्या बाजूचे फिडर पिलार, रोहित्राचे लोख्ंडी तारेचे कुंपन, फयुज बॉक्स तसेच शेतीपंपाचा स्वीचबॉक्स, घरातील ओलसर झालेली विदयुत उपकरणे आदी बाबींकडे दुर्लक्ष करु नये. सजगतेअभावी अपघाताची शक्यता अधिक असते. पावसाळयात विदयुत खांबाना किंवा स्टेवायरला गुरे- ढोरे बांधू नयेत. वीज तारांच्या खाली घर किंवा पाल, झोपडी बांधू नये. कपडे वाळत घालण्यासाठी तारांचा वापर करु नये. त्यासाठी वाळलेल्या लाकडांचा किंवा दोरीचाच सुरक्षितपणे वापर करावा. घरावर टिव्हीचा अँटेना किंवा डीशप्लेट विदयुत तारेपासून सुरक्षित अंतरावर असल्याची खात्री करुन तशी व्यवस्था करावी. विदयुत उपकरणांची दुरुस्ती करतांना किंवा हाताळणी करतांना मेनस्वीच बंद करावे. त्यादरम्यान पायात रबरी विदयुत रोधक चप्पल किंवा बूट वापरावा. वीज वायरची जोडणी करतांना ती अखंड असावी, तुकडया- तुकडयात असून नये, खंडित वायरची जोडणी अपरिहार्य असेल तर त्यावर इन्सुलेशन टेपचा वापर कटाक्षाने करावा, असेही मुख्य अभियंता आर. आर. कांबळे यांनी कळविले आहे.
पाऊस चांगला पडला पण आता सगळी भिस्त रबीवर ...
जिल्हयात वार्षिक सरासरीच्या ४७ टक्के पाऊस ...
देशाचं पितृतुल्य नेतृत्व गमावले: रुपाताई निलंगेकर ...
अटलजींच्या जाण्याने सतशील राजकारणी हरपला- आ. अमित देशमुख ...
आदर्श व्यक्तीमत्वास देश मुकला- धीरज देशमुख ...
डॉक्टरांच्या सेवाभावी वृत्तीचा नवा लातूर पॅटर्न BIG NEWS ...
गणेशोत्सव पर्यावरण पूरक साजरा व्हावा : शिवकुमार डिगे ...
बौध्द महाविहारासाठी खासदारांचे २५ लाख ...
पंकजाताई मुंडे यांचा वाढदिवस साधेपणाने साजरा ...
विजेच्या धक्क्याने तरुणाचा मृत्यू, मुलींच्या आयटीआयजवळ ...
मृत नद्यांना पुनर्जीवित करा- श्रीमंत जितेंद्रसिंह गायकवाड ...
बारा हजार वारकऱ्यांवर केले मोफत उपचार ...
कडकडीत बंद, त्याला जबरदस्त बंदोबस्त ...
धीरज देशमुख यांचे आजपासून ‘गाव संपर्क अभियान’ ...
मराठा क्रांती मोर्चाची ’क्रांती दिनी’ बंदची हाक ...


पादचारी व्यक्तीला लुटणाऱ्या चौघांना पोलीस कोठडी | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

पादचारी व्यक्तीला लुटणाऱ्या चौघांना पोलीस कोठडी
पुणे – पादचारी व्यक्तीकडील 30 हजार रुपये किंमतीचे दोन मोबाईल आणि रोख 1900 रुपयांची जबरी चोरी केल्याप्रकरणी चौघांना स्वारगेट पोलिसांनी अटक केली. त्या चौघांना 17 एप्रिलपर्यंत पोलीस कोठडीत ठेवण्याचा आदेश न्यायालयाने दिला.
सोहेल शकील सय्यद (वय 21), साजीद अब्दुल शकुर सय्यद (वय 24), वसीम रफिक शेख (वय 25) आणि सनी कुमार भोसले (वय 20, सर्वजण, रा. शिरूर, जि. पुणे) अशी पोलीस कोठडी झालेल्या चौघांची नावे आहेत. याबाबत नरेंद्र मधुकर जावळे (वय 29, रा. नवी मुंबई) याने फिर्याद दिली आहे. ही घटना 17 मार्च रोजी रात्री 10.30 वाजता शंकरशेठ रस्त्यावर घडली. जावळे हा सेव्हन लव्हज चौकाकडून स्वारगेटकडे पायी चालला होता. त्यावेळी दुचाकीवरून आलेल्या दोघांनी जावळे यांच्याकडील दोन मोबाईल, रोख 1900 हजार रुपये लांबविले होते. पोलिसांनी तपास केला असता चौघांनी हा गुन्हा केला असल्याचे उघड झाले. पोलिसांनी चौघांना अटक करून न्यायालयात हजर केले. त्यावेळी गुन्ह्यातील 25 हजार रुपये किंमतीचा मोबाईल त्यांच्याकडून जप्त करण्यात आला आहे. पाच हजार रुपये किंमतीचा मोबाईल आणि रोख 1900 रुपये हस्तगत करण्यासाठी, त्यांचे आणखी कोण साथीदार आहेत का, त्यांनी अशा प्रकारचे आणखीन गुने केले आहेत का, याच्या शोधासाठी चौघांना पोलीस कोठडी देण्याची मागणी सहायक सरकारी वकील संजय दीक्षित यांनी केली. त्यानुसार न्यायालयाने चौघांना पोलीस कोठडी सुनावली.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous articleकॅन्सर रुग्णांसाठी कॅन्सर प्रतिबंधक लस उपलब्ध करुन देणार – चंद्रकांत पाटील
Next articleआंबेगाव भागात दहशत निर्माण करणारा गुंड अटकेत


Aajlatur | आरटीओच्या परवानगीने बसस्थानकात काळी पिवळीची वाहतूक

लातूर मनपाने गांधी मार्केटच्या आठ दुकानांना घातले सील लिंगायत आरक्षणासाठी २४ ऑगस्टला लातूर जिल्हा बंद लिंगायत धर्माच्या मागणीसाठी स्वाक्षरी मोहीम सुरु मनपाच्या झोन कार्यालयातच मिळणार गणेश मंडळांना परवानग्या लातुरच्या शासकीय रुग्णालयात अतिदक्षता विभागाचे झाले लोकार्पण लातुरला स्वतंत्र विद्यापीठ स्थापन करावे यासाठी राबवली जातेय स्वाक्षरी मोहीम सनी लिओनी दत्तक मुलीसह लातुरात येणार लातुरच्या अशोक हॉटेल चौकातील अग्नीशमन दलाच्या जागेवर बांधणार सार्वजनिक शौचालय अग्नीशामक दलाला मनपा आवारात देणार जागा मुरुड येथे स्थापन झाले पहिले धर्मदाय डायलेसिस सेंटर संविधान जाळणार्‍यांना फाशी द्या, उदगीरच्या सर्वपक्षीय मोर्चाची मागणी ०३ सप्टेंबरपासून वसतीगृहासाठी मराठा युवक करणार लातुरात उपोषण
आरटीओच्या परवानगीने बसस्थानकात काळी पिवळीची वाहतूक
प्रवाशांची अडचण होऊ देऊ नका, त्यांच्या प्रवासाची व्यवस्था करा, सरकारचे आदेश
लातूर: काल मध्यरात्रीपासून एसटी कर्मचार्‍यांनी संप सुरु केला. पगारवाढीसाठीसाठी सुरु झालेला हा संप उत्स्फूर्त आहे असं सांगत कुठल्याही संघटनेनं याची जबाबदारी घेतली नाही. दरम्यान या संपावर मात करण्यासाठी सरकारने जमेल त्या वाहनाने प्रवाशांना इच्छित स्थळी पाठवा असा आदेश काढला. त्यानुसार लातुरच्या आरटीओंनी काळ्या पिवळ्या गाड्या चक्क बसस्थानकात बोलावल्या आणि प्रवाशांची सोय केली. जी अवैध प्रवासी वाहतूक एसटीची डोकेदुखी बनली आहे त्याच वाहनांना बोलाऊन आरटीओंनी एसटी कर्मचार्‍यांच्या संपावर मात करण्याचा प्रयत्न केला. आज संध्याकाळी लातुरच्या बसस्थानकात या काळ्या पिवळ्या जीप प्रवाशांना घेऊन जात होत्या
पाऊस चांगला पडला पण आता सगळी भिस्त रबीवर ...
जिल्हयात वार्षिक सरासरीच्या ४७ टक्के पाऊस ...
देशाचं पितृतुल्य नेतृत्व गमावले: रुपाताई निलंगेकर ...
अटलजींच्या जाण्याने सतशील राजकारणी हरपला- आ. अमित देशमुख ...
आदर्श व्यक्तीमत्वास देश मुकला- धीरज देशमुख ...
डॉक्टरांच्या सेवाभावी वृत्तीचा नवा लातूर पॅटर्न BIG NEWS ...
गणेशोत्सव पर्यावरण पूरक साजरा व्हावा : शिवकुमार डिगे ...
बौध्द महाविहारासाठी खासदारांचे २५ लाख ...
पंकजाताई मुंडे यांचा वाढदिवस साधेपणाने साजरा ...
विजेच्या धक्क्याने तरुणाचा मृत्यू, मुलींच्या आयटीआयजवळ ...
मृत नद्यांना पुनर्जीवित करा- श्रीमंत जितेंद्रसिंह गायकवाड ...
बारा हजार वारकऱ्यांवर केले मोफत उपचार ...
कडकडीत बंद, त्याला जबरदस्त बंदोबस्त ...
धीरज देशमुख यांचे आजपासून ‘गाव संपर्क अभियान’ ...
मराठा क्रांती मोर्चाची ’क्रांती दिनी’ बंदची हाक ...


Aajlatur | महादेव जानकर, राम शिंदे न आल्यानं धनगर आंदोलनाला फरक पडणार नाही

लातूर मनपाने गांधी मार्केटच्या आठ दुकानांना घातले सील लिंगायत आरक्षणासाठी २४ ऑगस्टला लातूर जिल्हा बंद लिंगायत धर्माच्या मागणीसाठी स्वाक्षरी मोहीम सुरु मनपाच्या झोन कार्यालयातच मिळणार गणेश मंडळांना परवानग्या लातुरच्या शासकीय रुग्णालयात अतिदक्षता विभागाचे झाले लोकार्पण लातुरला स्वतंत्र विद्यापीठ स्थापन करावे यासाठी राबवली जातेय स्वाक्षरी मोहीम सनी लिओनी दत्तक मुलीसह लातुरात येणार लातुरच्या अशोक हॉटेल चौकातील अग्नीशमन दलाच्या जागेवर बांधणार सार्वजनिक शौचालय अग्नीशामक दलाला मनपा आवारात देणार जागा मुरुड येथे स्थापन झाले पहिले धर्मदाय डायलेसिस सेंटर संविधान जाळणार्‍यांना फाशी द्या, उदगीरच्या सर्वपक्षीय मोर्चाची मागणी ०३ सप्टेंबरपासून वसतीगृहासाठी मराठा युवक करणार लातुरात उपोषण
महादेव जानकर, राम शिंदे न आल्यानं धनगर आंदोलनाला फरक पडणार नाही
आरक्षणासाठी सरकारवर दबाव आणणारच, फडणविसांना फक्त शिफारस करायचीय- अण्णा डांगे
लातूर: धनगरांना आरक्षण देऊ या आश्वासनावर सत्ता मिळवणार्‍या फडणवीस सरकारवर दबाव आणण्याचे प्रयत्न सुरु आहेत. यासाठीच धनगर समाजाच्या वतीने मेळावे, धरणे अशी आंदोलने केली जात आहेत. त्याचाच एक भाग म्हणून आज लातुरच्या गांधी चौकात ऑल इंडिया धनगर समाज संघटनेच्या वतीने धरणे आंदोलन करण्यात आले. स्थानिक नेते आणि कार्यकर्त्यांसह माजी मंत्री अण्णासाहेब डांगेही या धरणे आंदोलनास उपस्थित राहिले. अनुसुचित जमातीच्या यादीत धनगर समाजाचा ३६ वा क्रमांक आहे. राज्य सरकारने केंद्राकडे शिफारस केल्यास छोट्याशा घटना दुरुस्तीतून या समाजाला आरक्षण मिळू शकतं असं डांगे म्हणाले. धनगर समाजाचा आधार घेऊन मंत्रीमंडळात स्थान मिळवणारे महादेव जानकर आणि राम शिंदेंचाही याला पाठिंबा आहे पण सत्तेत राहून त्यांना बोलता येत नाही. माणूस जसा स्वाभिमानी असतो तसा लाचारही असतो, ते मंत्री असले तरी आमच्यासोबत येतीलच असे डांगे म्हणाले. यावेळी नागनाथ गाडेकर, संभाजी बैकरे, शिवाजे शिंदे, हनमंत घोडके आणि अन्य कार्यकर्ते उपस्थित होते.
डॉ. कुकडे सांगताहेत अटलजींच्या लातूर भेटीच्या आठवणी ...
मनमोहक तिरंगी जिल्हाधिकारी कार्यालय ...
घटना जाळणार्‍यांचा निषेध, सह्यांची मोहीम ...
गुगळे रुग्णालयात १०४ जणांवर उपचार ...
मुस्लीम बांधवांनी तहसीसमोर केलं मुंडन ...
मराठ्यांना आरक्षण, महिलांना संरक्षण, मोफत शिक्षण, शेतकर्‍यांना स्वामीनाथन ...
प्रभाग पाचची वृक्षदिंडी, आयुक्तांनी दाखवली हिरवी झेंडी ...
नगरसेवकाने घातले विद्युत विभागाला कुलूप ...
स्क्रॅप मार्केटच्या विहिरीत सापडला मृतदेह ...
हॉटेल रिलॅक्सवर दगडफेक, काचा फुटल्या ...
निलोफरची आत्महत्या: प्रेम, पैसा आणि गुन्ह्याचा त्रिकोण ...
कशामुळं झाली स्थायी समितीची बैठक रद्द
गंजगोलाईत कचर्‍याचं फेस्टीवल, मनपा थकली ...
पानगावत गुणवंतांचा सत्कार, विद्यार्थ्यांना वह्यांचं वाटप ...
आयुक्त दिवेगावकरांनी केलं पिंपळाचं वृक्षारोपण ...


पदसंग्रह - अष्टक ४

वास्तुशास्त्र पाहणे कितपत विश्वासार्ह आहे त्याचे परिणाम जाणवतात काय
मराठी मुख्य सूची|मराठी साहित्य|अभंग संग्रह आणि पदे|श्रीरंगनाथस्वामीकृत पदसंग्रह|
पदे १ ते ५
पदे ६ ते १०
पदे ११ ते १५
पदे १६ ते २०
पदे २१ ते २५
पदे २६ ते ३०
पदे ३१ ते ३५
पदे ३६ ते ४०
पदे ४१ ते ४५
पदे ४६ ते ५०
पदे ५१ ते ५३
पदे ५५ ते ५६
पदे ५७ ते ५८
पदे ५९ ते ६२
पदे ६३ ते ७०
पदे ७१ ते ८०
पदे ८१ ते ८५
पदे ८६ ते ९०
पदे ९१ ते ९५
पदे ९६ ते १००
पदे १०१ ते १०५
पदे १०६ ते ११०
पदे १११ ते ११५
पदे ११६ ते ११९
पदे १२० ते १२५
पदे १२६ ते १३०
पदे १३१ ते १३५
पदे १३६ ते १४०
पदे १४१ ते १४५
पदे १४६ ते १५०
पदे १५१ ते १५५
पदे १५६ ते १६०
पदे १६१ ते १६५
पदे १६६ ते १७०
पदे १७१ ते १७५
पदे १७६ ते १८०
पदे १८१ ते १८५
पदे १८६ ते १९०
पदे १९१ ते १९५
पदे १९६ ते २००
पदे २०१ ते २०५
पदे २०६ ते २१०
पदे २११ ते २१५
पदे २१६ ते २२०
पदे २२१ ते २२५
पदे २२६ ते २३०
पदे २३१ ते २३५
पदे २३६ ते २४०
पदे २४१ ते २४५
पदे २४६ ते २५०
पदे २५१ ते २५५
पदे २५६ ते २६०
पदे २६१ ते २६५
पदे २६६ ते २७०
पदे २७१ ते २७५
पदे २७६ ते २८०
पदे २८१ ते २८५
पदे २८६ ते २९०
पदे २९१ ते २९५
पदे २९६ ते ३००
पदे ३०१ ते ३०५
पदे ३०६ ते ३१०
पदे ३११ ते ३१५
पदे ३१६ ते ३२०
पदे ३२१ ते ३२५
पदे ३२६ ते ३३०
पदे ३३१ ते ३३५
पदे ३३६ ते ३४०
पदे ३४१ ते ३४५
पदे ३४६ ते ३५०
पदे ३५१ ते ३५५
पदे ३५६ ते ३६०
पदे ३६१ ते ३६५
पदे ३६६ ते ३७०
पदे ३७१ ते ३७५
पदे ३७६ ते ३८०
पदे ३८१ ते ३८५
पदे ३८६ ते ३९०
पदे ३९१ ते ३९५
पदे ३९६ ते ४००
पदे ४०१ ते ४०५
पदे ४०६ ते ४१०
पदे ४११ ते ४१५
पदे ४१६ ते ४२०
पदे ४२१ ते ४२५
पदे ४२६ ते ४३०
पदे ४३१ ते ४३५
पदे ४३६ ते ४४०
पदे ४४१ ते ४४५
पदे ४४६ ते ४५०
पदे ४५१ ते ४५५
पदे ४५६ ते ४६०
पदे ४६१ ते ४६५
पदे ४६६ ते ४७०
पदे ४७१ ते ४७५
पदे ४७६ ते ४८०
पदे ४८१ ते ४८५
पदे ४८६ ते ४९०
पदे ४९१ ते ४९५
पदे ४९६ ते ५००
पदे ५०१ ते ५०५
पदे ५०६ ते ५१०
पदे ५११ ते ५१५
पदे ५१६ ते ५२०
पदे ५२१ ते ५२५
पदे ५२६ ते ५३०
पदे ५३१ ते ५३५
पदे ५३६ ते ५४०
पदे ५४१ ते ५४५
पदे ५४६ ते ५५०
पदे ५५१ ते ५५५
पदे ५५६ ते ५६०
पदे ५६१ ते ५६५
पदे ५६६ ते ५७०
पदे ५७१ ते ५७५
पदे ५७६ ते ५८०
पदे ५८१ ते ५८५
पदे ५८६ ते ५९०
पदे ५९१ ते ५९५
पदे ५९६ ते ६००
पदे ६०१ ते ६०५
पदे ६०६ ते ६१०
पदे ६११ ते ६१५
पदे ६१६ ते ६२०
पदे ६२१ ते ६२५
पदे ६२६ ते ६३०
पदे ६३१ ते ६३५
पदे ६३६ ते ६४०
पदे ६४१ ते ६४५
पदे ६४६ ते ६५०
पदे ६५१ ते ६५५
पदे ६५६ ते ६६०
पदे ६६१ ते ६६५
पदसंग्रह - अष्टक ४
रंगनाथ स्वामींचा जन्म शके १५३४ परिघाविसंवत्सर मार्गशीर्ष शुद्ध १० रोजीं झाला.
Tags : ashtakranganatha swaniअष्टकपदमराठीरंगनाथ स्वामी
[भुजंगप्रयात. गण य, य, य, य.]
मुखें बोलती सत्य बिद्धांत गोष्टी ॥ चंढे वोहटें शोक संताप पोटीं ॥
अघातीं जयाचें समाधान वेंचे ॥ वृथा बोल ते फोल जाणा तयाचे ॥१॥
दिठीं देखतां योषित काम नाडी ॥ नसे शांति देहीं सदां क्रोध ताडीं ॥
मदें व्यापिलें चित्त जाणा जयाचें ॥ वृथा० ॥२॥
सुकाचे परी बोलणें सर्व जाणें ॥ जनातें ठकायासि दावी प्रमाणें ॥
मना आवडे आदरीं तेंचि साचें ॥ वृथा० ॥३॥
वदे भाग्य वैराग्य याहूनि नाहीं ॥ निरापेक्षता नातळे चित्त कांहीं ॥
अति श्लाध्य मानी शरीरेंद्रियांचें ॥ वृथा० ॥४॥
मुखें बोल बोलोनि दावी प्रतापें ॥ शरीरासि आद्यतं येतांचि कांपे ॥
मनी दोष वहि सदां सज्जनांचे ॥ वृथा० ॥५॥
समर्थासनीं बैसतां सौख्य वाटे ॥ नसे मान तेथें अती दु:ख दाटे ॥
वसे सर्वदां पैं अहंकार वाचें ॥ वृथा० ॥६॥
उदासीन नाहीं सदां दैन्यवाणा ॥ कदां बोलतो ना वदे सत्य जाणा ॥
सुखाचेनि संतोष मानूनि नाचे ॥ वृथ० ॥७॥
नसे बाणली इंद्रियांलागिं शांती ॥ नसे या मनें या मनें सांडिली द्दश्य भ्रांसी ॥
तदानंतरे सौख्य मानी जिवाचें ॥ वृथ० ॥८॥
स्वदोषांसि पाहूनियां पैं न लाजे ॥ स्वकर्मीं सदां मंद वांयाचि साजे ॥
स्मरेना विजानंद रामासि वाचे ॥ वृथा ॥९॥
पु. ऐक्य ; एकी ; संघटना . ' लोकांचा तुमचा एका नाहीं चहुकडे फुट दिसती .' - पेद २० . १९८ . ( एक )
पंचप्राणांना भोजनापूर्वी आहुती का द्यावी
प्रथम खण्डः - एकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - एकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - अष्टचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - सप्तचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - षट्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - पञ्चचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - त्रिचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - द्विचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः


नगरसेवक नामदेव ढाके यांना महापौर करा; शहरातील खान्देशीय संघटनांची मागणी - Pimpri Chinchwad Bulletin

उमेदवारांना शपथपत्रात उत्पन्नाचा स्त्रोत आणि तपशील देणे बंधनकारक – राज्य निवडणूक…
गावातील रस्त्यांची भांडणे मिटवण्यासाठी गाव समिती; राज्य सरकारचा निर्णय
चाकण नगरपरिषदेच्या हद्दवाढीसाठी काँग्रेसची उच्च न्यायालयात जनहित याचिका; सरकारची चालढकल
प्राप्तीकराचा विक्रमी १०.०३ लाख कोटी भरणा; ६.९२ कोटी करदाते
अटलबिहारी वाजपेयींवर शासकीय इतमामात अत्यसंस्कार
पिंपरी-चिंचवड पोलिस आयुक्तालयाने खाते उघडले; सराईताकडून पिस्तूल आणि दुचाकीचोरांकडून साडेसात लाखांचा…
पुणे शहर पोलिस दलातील एक सहायक आयुक्त, २६ पोलीस निरीक्षक पिंपरी-चिंचवड…
पुणे ग्रामीण पोलिस दलातील २३ अधिकारी कर्मचारी पिंपरी-चिंचवड पोलीस आयुक्तलयात वर्ग
पिंपरी-चिंचवडमध्ये नागपंचमी उत्साहात साजरी
पिंपरी पोलिस ठाण्याचे वरिष्ठ पोलीस निरीक्षक विठ्ठल कुबडेंना राष्ट्रपती पदक जाहीर
रहाटणीतील ‘त्या’ बसचालकाचा खून अवघ्या ८०० रुपये आणि ‘मेमरी कार्ड’साठी
ताथवडे येथे दोन मुलांची हत्या करून वडीलांची आत्महत्या
पिंपळेसौदागरमध्ये प्रेमवीराची पोस्टरबाजी; दोघे जण ताब्यात
हिंजवडीतील मॅगीच्या गोदामात तरुणीची गळफास घेऊन आत्महत्या
निगडीत घरफोडी रोख ६२ हजार चोरट्यांनी केले लंपास
मोशीत आई वडिलांसोबत नवीन फ्लॅट बघण्यासाठी गेलेल्या मुलाचा तलावात बुडून मृत्यू
चाकणमध्ये उसने दिलेले पैसे परत मागीतले म्हणून मित्रानेच केली मित्राला मारहाण
निगडीत विवाहितेच्या आत्महत्या प्रकरणी पतीसह सासरच्या मंडळींविरोधात गुन्हा दाखल
पालकांनी गृहकलह टाळून आदर्श मातापित्याची भूमिका बजावावी – निलेश मरळ
मोशी प्राधिकरणातील बबन सोनबा शिंदे यांचे निधन
आता मराठा आरक्षणासाठी २० ऑगस्टपासून बेमुदत चक्री उपोषण
वारजे माळवाडीत विजेच्या खांबाचा शॉक लागून ६ वीत शिकणाऱ्या मुलाचा मृत्यू
पुण्यातून केरळसाठी ७ लाख लिटर पिण्याचे पाणी रेल्वेने पाठवणार
पुणे विद्यापीठ चौकात भरदिवसा गोळीबार; एक जण जखमी
काॅसमाॅस बँकेच्या फसवणुकीत पुणे, मुंबई, काेल्हापुरातील एटीएमचा वापर
काँग्रेसचे आमदार, खासदार केरळला एक महिन्याचे वेतन देणार
महाराष्ट्र सरकारकडून केरळला २० कोटींची आर्थिक मदत
खाजगी सावकाराच्या जाचाला कंटाळून विद्यमान उपसरपंचाची आत्महत्या
औरंगाबाद महापालिकेत वाजपेयी यांच्या श्रद्धांजलीला विरोध करणाऱ्या एमआयएमच्या नगरसेवकाला अटक
राज्यात ठिकठिकाणी पावसाचा अक्षरश: धूमाकूळ
केरळमध्ये जलप्रलय कायम; ११ जिल्ह्यामध्ये मुसळधार पावसाचा इशारा
केरळच्या पूरग्रस्तांना मदत करण्याचे ‘युएई’च्या पंतप्रधानांचे आवाहन
संयुक्त राष्ट्राचे माजी महासचिव कोफी अन्नान यांचे निधन
नवज्योतसिंग सिद्धूने घेतली पाकच्या लष्करप्रमुखांची गळाभेट; काँग्रेसमध्ये अस्वस्थता
इम्रान खान यांच्या पंतप्रधानपदाच्या शपथविधी सोहळ्याला नवज्योतसिंग सिद्धूची उपस्थिती
भारत- पाकमध्ये शांतता हाच वाजपेयींचा खरा सन्मान- इम्रान खान
नासाच्या ‘पार्कर सोलार प्रोब’ यानाची सूर्याच्या दिशेने झेप
विराटला कर्णधार म्हणून स्वत:ला सिद्ध करण्यास वेळ लागेल- क्लाइव्ह लॉयड
येमेनमध्ये दहा वर्षांच्या मुलावर लैंगिक अत्याचार; तिघा आरोपींना भरचौकात गोळ्या घालून…
पाकिस्तानी अभिनेत्रीला पतीने घातल्या गोळ्या
Home Pimpri नगरसेवक नामदेव ढाके यांना महापौर करा; शहरातील खान्देशीय संघटनांची मागणी
नगरसेवक नामदेव ढाके यांना महापौर करा; शहरातील खान्देशीय संघटनांची मागणी
पिंपरी, दि. ३० (पीसीबी) – पिंपरी-चिंचवडमध्ये विविध क्षेत्रात काम करणारे खान्देशाचे सुपूत्र नगरसेवक नामदेव ढाके यांची पिंपरी-चिंचवड महापालिकेच्या महापौरपदी निवड करावी, अशी मागणी शहरातील विविध खान्देशीय संघटनांनी आज (सोमवारी) पत्रकार परिषदेत केली.
यावेळी संघटनेचे अध्यक्ष रविंद्र वऱ्हाटे, विजया जंगले, शंकर पाटील, शंकर पाटील, निना खर्चे, अमोल पाटील, बी. डी. पाटील, पी. के. महाजन, विजया मानमोडे, किरण पाचपांडे आदी उपस्थित होते. यावेळी त्यांनी बोलताना सांगितले, पिंपरी-चिंचवडमधील सांगवी, भोसरी, निगडी, चिंचवड, वाल्हेकरवाडीसह विविध परिसरात खान्देशातील उद्योजक, कामगारवर्ग काम करतात. नगरसेवक नामदेव ढाके गेल्या पंचवीस वर्षापासून भारतीय जनता पक्षासोबत एकनिष्ठ राहून काम करतात. त्यांचा यात खारीचा वाटा आहे. महापालिकेत भाजपची आल्यानंतर भाजपचे पहिले महापौर म्हणून त्यांचे नाव चर्चिले गेले होते. पण तसे झाल नाही. पंतप्रधान नरेंद्र मोदींनी ‘सबका साथ, सबका विकास’ हा नारा दिला होता. त्यानुसार भाजपने नामदेव ढाके यांना महापौर करून खान्देशीयांना न्याय द्यावा, अन्यथा आगामी निवडणुकीत खान्देशवायीयांच्या रोषाला सामोरे जावे लागेल, असे त्यांनी बोलतांना सांगितले.
Previous articleआळंदीत राणे पितापुत्रांचा मराठा क्रांती मोर्चाच्यावतीने निषेध
Next articleचाकणमध्ये आंदोलनाला हिंसक वळण; जमावबंदीचे कलम लागू
पिंपरी-चिंचवड पोलिस आयुक्तालयाने खाते उघडले; सराईताकडून पिस्तूल आणि दुचाकीचोरांकडून साडेसात लाखांचा ऐवज जप्त
पुणे शहर पोलिस दलातील एक सहायक आयुक्त, २६ पोलीस निरीक्षक पिंपरी-चिंचवड आयुक्तालयात वर्ग
पुणे ग्रामीण पोलिस दलातील २३ अधिकारी कर्मचारी पिंपरी-चिंचवड पोलीस आयुक्तलयात वर्ग
पिंपरी-चिंचवडमध्ये नागपंचमी उत्साहात साजरी
पिंपरी पोलिस ठाण्याचे वरिष्ठ पोलीस निरीक्षक विठ्ठल कुबडेंना राष्ट्रपती पदक जाहीर
पिंपरी रेल्वेस्टेशन जवळ महिलेकडून ९ ग्रॅम बाऊनशुगर जप्त
काँग्रेसचे आमदार, खासदार केरळला एक महिन्याचे वेतन देणार
केरळमध्ये जलप्रलय कायम; ११ जिल्ह्यामध्ये मुसळधार पावसाचा इशारा
रहाटणीतील ‘त्या’ बसचालकाचा खून अवघ्या ८०० रुपये आणि ‘मेमरी कार्ड’साठी
केरळच्या पूरग्रस्तांना मदत करण्याचे ‘युएई’च्या पंतप्रधानांचे आवाहन
वैभव राऊतचा साथीदार सुधन्वा गोंधळेकर याच्या पुण्यातील घरातून ६ हॉर्डडिक्स आणि...
वारजे माळवाडीत विजेच्या खांबाचा शॉक लागून ६ वीत शिकणाऱ्या मुलाचा मृत्यू
पुणे विद्यापीठ चौकात भरदिवसा गोळीबार; एक जण जखमी
वाजपेयींच्या पार्थिवाच्या अंत्यदर्शनाला दिग्गजांची रीघ; फडणवीस यांच्याकडून पार्थिवाचे अत्यंदर्शन
मराठी बातम्या देणारा हक्काचे व्यासपीठ  मराठी अस्मिते साठी सदेव तत्पर
३रा मजला, पी. जे. चेंबर, आंबेडकर चौक, पिंपरी, पुणे
पिंपरीतील आंबेडकर चौकात दोन अल्पवयीन मुलांकडून पिस्तुल आणि काडतुसे जप्त
शहरात रेल्वेच्या दोन वेगवेगळ्या अपघातात दोघांचा मृत्यू


Film producer Parbati Ghosh | पार्बती घोष | Loksatta

‘लोकसत्ता’च्या सामाजिक व्रतातून २०० बालकांना हक्काचे घर
जीमेलचे नवे फीचर : ठरावीक काळानंतर आपोआप मेल डिलीट
तपासात महत्त्वाचे पाऊल - डॉ. हमीद
सांकेतिक शब्दांतील चिठ्ठय़ा हस्तगत
सेवाभावी संस्थांच्या माध्यमातूनच समाज परिवर्तन शक्य - अण्णा हजारे
कलाकार जोडीदारासोबत त्यांची कलाही नव्याने फुलत गेली.
ओदिशातील चित्रपटसृष्टीवर काही दशके राज्य करणाऱ्या अभिनेत्री व त्या राज्यातील पहिल्या महिला निर्मात्या व दिग्दर्शक पार्बती घोष यांच्या निधनाने एक मंतरलेला काळ पडद्याआड गेला आहे. पार्बती ऊर्फ चंदना यांनी त्यांच्या अभिनय नैपुण्याने एक मापदंडही निश्चित केला. त्यांच्याकडे अंगभूत आरस्पानी सौंदर्य तर होतेच, त्याच्या जोडीला कलागुणांचीही देणगी त्यांना लाभली होती. त्यांनी साकारलेली प्रत्येक भूमिका संस्मरणीय तर होतीच, शिवाय त्याला समर्थ अभिनयाची जोड होती. याच कलाक्षेत्रात गौर प्रसाद घोष यांच्यासमवेत पडद्यावर जमलेली जोडी प्रत्यक्ष वास्तवातही प्रेमकथेमुळे सुरेख जमली.
कलाकार जोडीदारासोबत त्यांची कलाही नव्याने फुलत गेली. त्यांची अभिनयाची आवडही तशी शालेय जीवनातच जोपासलेली. त्यांचे आई-वडील त्यांच्यातील कलाकाराच्या आड कधीच आले नाहीत. त्यांचा जन्म कटकचा. त्यांचे वडील छापखाना व्यवस्थापक होते. त्यांच्या छापखान्यात कान्हू चरण मोहंती व गोपीनाथ मोहंती यांच्यासारख्यांच्या अनेक साहित्यकृती छापल्या गेल्या व गीतेचे ओदिशी भाषांतरही प्रसिद्ध करण्यात आले. त्यामुळे साहित्याशीही त्यांची जवळीक होती. शाळेत असतानाच त्यांनी सांस्कृतिक व सामाजिक उपक्रमात भाग घेतला. केलुचरण महापात्रा, दयाळ शर्मा व सुरेश राऊतराय यांनी त्यांना ओदिशी नृत्याचे धडे दिले. नंतर आकाशवाणीवर त्यांनी ‘अ’ दर्जाचे कलाकार म्हणून काम केले. नीला माधव या पात्राची पहिली भूमिका त्यांनी ‘श्री जगन्नाथ’ या चित्रपटात साकारली. त्यात राय गौर हे शक्तिधराच्या भूमिकेत होते. हा चित्रपट गाजल्याने पार्बती यांची यशोगाथा सुरू झाली. ‘अमारी गान’ हा त्यांची प्रमुख भूमिका असलेला पहिला चित्रपट. बालविवाह हा त्याचा विषय होता. ‘भाई भाई’ हा त्यांची निर्मिती असलेला पहिला चित्रपट, त्यात त्यांची भूमिकाही होती. त्यांच्या लक्ष्मी, का, स्त्री, संसार या चित्रपटांनी अनेक पुरस्कार पटकावले. दूरचित्रवाणी मालिका, नभोनाटय़े यात त्यांनी काम केले. १९७७ मध्ये त्यांनी ‘अमर प्रेम’ हा चित्रपट केला. नंतर ‘समाधान’, ‘हॉकर’ या मालिका त्यांनी दूरदर्शनसाठी केल्या. नंतर ‘प्रश्न’ व ‘सोपान’ या दोन दूरचित्रवाणी चित्रपटांत भूमिका केल्या. सारिया पुरा रा सानिया या इंदू भूषण मिश्रा यांच्या संगीत चित्रफितीत त्यांनी काम केले. ती सामान्य लोकांना भावली. ‘सलाबेग’ या माहितीपटात सात्यकी मिश्रा यांनी जगन्नाथाच्या मुस्लीम भक्ताची भूमिका केली, त्याचे दिग्दर्शन पार्बती यांनी केले. पुरा पुरी परबरिका, परीबर्तन, प्रतिभा या माहिती व चरित्रपटांनी त्यांचे नाव गाजले. त्यांचे विशेष म्हणजे त्यांनी बोलीभाषांतही निर्मिती केली, त्यात सामाजिकतेचे भान ठेवले.
(( पार्बती घोष ()))
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
'या' गाजलेल्या हॉलिवूड चित्रपटाचा बॉलिवूड रिमेक लवकरच प्रेक्षकांच्या भेटीला
१२ लाखात अनुभवा रेल्वे प्रवासाचा राजेशाही थाट
डॉ. नरेंद्र दाभोलकर हत्या प्रकरणातील आरोपी सचिन अंधुरे कोण आहे
डॉ. नरेंद्र दाभोलकर यांच्यावर गोळया झाडणाऱ्याला अटक, पाच वर्षानंतर मिळालं यश
England vs India 3rd Test : विराट-अजिंक्यचा हल्लाबोल पहिल्या दिवसअखेर भारत ६ बाद ३०७
सुनील ग्रोवरसाठी सलमान झाला फोटोग्राफर
काम करणार तर आघाडीच्या अभिनेत्रीसोबतच, रणबीरचा हट्ट
एन. टी. रामाराव यांच्या बायोपिकमध्ये दिसणार हा प्रसिद्ध मराठमोळा चेहरा
माझ्या बायोपिकमध्ये ड्रामा नको, फक्त सत्य दाखवा- ऐश्वर्या राय
'या' गाजलेल्या हॉलिवूड चित्रपटाचा बॉलिवूड रिमेक लवकरच प्रेक्षकांच्या भेटीला
‘लोकसत्ता’च्या सामाजिक व्रतातून २०० बालकांना हक्काचे घर
जीमेलचे नवे फीचर : ठरावीक काळानंतर आपोआप मेल डिलीट
अ‍ॅपलच्या यंत्रणेत ऑस्ट्रेलियातील शाळकरी हॅकरची घुसखोरी
Asian Games 2018 : सुवर्णपदकाच्या ईर्षेने आज भारताची सलामी
रस्त्यांवरील १३०० मंडपांच्या अर्जाची पालिकेला प्रतीक्षा
डॉ. नरेंद्र दाभोलकर यांच्यावर गोळया झाडणाऱ्याला अटक, पाच वर्षानंतर मिळालं यश
सेवाभावी संस्थांच्या माध्यमातूनच समाज परिवर्तन शक्य - अण्णा हजारे


राष्ट्रकुल स्पर्धा : बॉक्सिंगमध्ये अमित पंघालला ‘रौप्य’ | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

राष्ट्रकुल स्पर्धा : बॉक्सिंगमध्ये अमित पंघालला ‘रौप्य’
गोल्ड कोस्ट : ऑस्ट्रेलियातील गोल्ड कोस्ट येथे आयोजित करण्यात आलेल्या राष्ट्रकुल स्पर्धेत भारतीय खेळाडूंची चमकदार कामगिरी दिसून येत आहे. मेरी कोमने बॉक्सिंगमध्ये सुवर्णपदकाची कमाई केली. तर पुरुषांच्या ४६-४९ वजनी गटात भारतीय बॉक्सर अमित पंघाल याने रौप्यपदक पटकाविले. इंग्लंडच्या गलाल याफाईला ३-१ ने मात देत अमितने विजय मिळवला.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous articleअमेरिकेचे सीरियावर हल्ले, फान्स-इंग्लंडचेही सहकार्य
Next articleपुणे जिल्हा: बाजारभावाअभावी कोबी काढणी बंद
आशियाई खेळ : यंदा बाॅक्सिंगमध्ये सुवर्ण पदक जिंकूनच येणार
सिंधूला भावला पुन्हा रुपेरी रंग, अशी कामगिरी करणारी पहिली महिला खेळाडू
उलानबातार मुष्टियुद्ध स्पर्धा : सहा भारतीय मुष्टियोद्धे उपान्त्यपूर्व फेरीत दाखल
राज्यस्तरीय सब-ज्युनिअर मुष्टियुद्ध स्पर्धा : रोहित, उमर, पार्थ, कुणाल, लकी यांना सुवर्ण
रोहित, वेदांत, उमर, अदित्य, सुमित अंतिम फेरीत
मुलांची राज्यस्तरिय सब ज्युनिअर बॉक्‍सिंग स्पर्धा : औरंगाबादच्या प्रदीप मोरेची विजयी सलामी


सणसवाडीत डोंगराला भीषण आग | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

सणसवाडीत डोंगराला भीषण आग
कांदा आरण आणि ऊस जळून खाक : तीन किलोमीटर परिसरात पसरली आग
सणसवाडी – सणसवाडी, पिंपळे जगताप आणि वढू बुद्रुक शिवेवर सणसवाडी हद्दीमधील तीन किलोमीटर परिसर असलेल्या डोंगर रांगेस शुक्रवारी (दि.13) दुपारी 1 वाजण्याच्या सुमारास आग लागली. यात डोंगर परिसराच्या बाजूस असलेल्या शेतकऱ्यांच्या बांधावरील झाडे, दोन एकर ऊस आणि एक कांद्याची आरण जळून खाक झाली. शेतकऱ्यांचे आर्थिक नुकसान झाल्याने त्याची भरपाई संबंधित विभागाकडून मिळावी, अशी मागणी होत आहे.
शुक्रवारी (दि.13) दुपारी पिंपळे जगताप येथील भारत गॅस कंपनीच्या मागील डोंगर असलेल्या भागास आग लागली. यावेळी कंपनीतील सुरक्षा विभागाने आग आटोक्‍यात आणली. परंतु तसेच पुढं सणसवाडी हद्दीतील डोंगराने आग पकडली. यातच वाऱ्यामुळे आग झपाट्याने पसरली. यावेळी एका कंपनीच्या साहित्याला लागलेली आग रांजणगाव एमआडीसीमधील अग्निशामक दलाने आग आटोक्‍यात आणली. मात्र, ही आग आटोक्‍यात आणताना ती डोंगराच्या दिशेने शेताकडे पसरली. यावेळी शिवराज वॉटर सप्लायर्स यांनी एक टॅंकर उपलब्ध केला. परंतु आगीच्या वेगात परशुराम नाना दरेकर यांचा एक एकर ऊस तर हनुमंत सोपान दरेकर यांचा 100 गोणी भरेल एवढा कांदा जाळून खाक झाला. यावेळी वनविभागाचे वनरक्षक सोनल राठोड आणि सहायक आनंदा हरगुडे यांनी नागरिकांना मदतीस बोलावून आग आटोक्‍यात आणण्याचा प्रयत्न केला.
यावेळी मोहन यशवंत दरेकर, हनुमंत दरेकर, हिरामण बबन दरेकर, सौरभ दरेकर, विजय दरेकर, हिरामण सोपान दरेकर, विजय दरेकर आणि गणेश दरेकर यांनी आग विझविण्यासाठी सहकार्य केले. हरगुडे यांनी काही शेतकऱ्यांकडून पोती भिजवून आणली. परंतु आग मोठी असल्याने मोजक्‍या लोकांना आग आटोक्‍यात आणता आली नाही. घटनास्थळी समक्ष पाहणी केली असता याबाबत वनविभागाकडे संपर्क केला असता प्रतिसाद मिळाला नाही. मात्र, यापूर्वी जाळ पट्टे न काढल्याने आग वाढत गेल्याचे शेतकऱ्यांनी सांगितले. तसेच डोंगर भागालगत लोकवस्ती वाढत असल्याने भविष्य काळात योग्य उपाययोजना वन विभागाने कराव्यात, असे मोहन दरेकर यांनी सांगितले. सायंकाळी 7 पर्यंत जळीत ऊस आणि कांदा याचा पंचनामा कृषी विभागाकडून पंचनामा झाला नव्हता.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous articleराजगुरूनगरच्या ब्रिटीशकालीन पुलाची रुंदी वाढणार
Next articleराष्ट्रकुल स्पर्धा : बॉक्सिंगमध्ये मेरी कोमचा ‘सुवर्ण’पंच
भवानीनर परिसरात बरसल्या श्रावण धारा
रिक्षाचालकांचे प्रश्‍न मार्गी लावणार -पालकमंत्री गिरीश बापट
कारागृहातील कैद्यांना विशेष माफी मिळणार ; केंद्र सरकारचा निर्णय
बारामतीत पहिले पाढे पंच्चावन्न
खासदार सुळेंनी धरला झिम्मा फुगड्यांचा फेर
मातृभाषांची जपणूक करणे प्रत्येकाचे कर्तव्य- राज्यपाल सी. विद्यासागर राव


VRITTABHARATI | पाकने केला होता अलकायदाशी सौदेबाजीचा प्रयत्न

अन्वयार्थ : तरुण विजय
चतुरस्त्र : मृणाल काशीकर
चौफेर : अमर पुराणिक
दिल्ली दिनांक : रवींद्र दाणी
प्रहार : दिलीप धारूरकर
मुस्लीम जगत : मुजफ्फर हुसैन
अन्वयार्थ : तरुण विजय
प्रहार : दिलीप धारूरकर
चौफेर : अमर पुराणिक
चतुरस्त्र : मृणाल काशीकर
भाष्य : मा. गो. वैद्य
सडेतोड : अरुण रामतीर्थकर
दिल्ली दिनांक : रवींद्र दाणी
मुस्लीम जगत : मुजफ्फर हुसैन
राष्ट्ररक्षा : ब्रि. हेमंत महाजन
विश्‍वसंचार : मल्हार कृष्ण गोखले
खातेधारकाचा एटीएम अन्य कुणीही वापरू शकत नाही
पाकला चिरडा, काश्मीर लष्कराकडे सोपवा
पाकिस्तानच्या राजकारणात अतिरेकी घुसणार
लव्ह जिहादच्या विरोधात जनजागृती
संपुआ सरकारच्या काळात भ्रष्टाचार झाला
Home » ठळक बातम्या, परराष्ट्र, राष्ट्रीय » पाकने केला होता अलकायदाशी सौदेबाजीचा प्रयत्न
पाकने केला होता अलकायदाशी सौदेबाजीचा प्रयत्न
नवी दिल्ली, [११ मार्च] – पाकिस्तानच्या पंजाब प्रांताचे मुख्यमंत्री आणि पंतप्रधान नवाज शरीफ यांचे बंधू शाहबाज शरीफ आणि पाकिस्तानची गुप्तचर संस्था आयएसआयने २०१० मध्ये अलकायदाबरोबर एक गुप्त करार करण्याचा प्रयत्न केला होता. ही धक्कादायक माहिती अमेरिकन सरकारी पक्षाच्या वकिलांनी न्यूयॉर्क फेडरल कोर्टात सादर केलेल्या दस्तावेजांवरून उघडकीस आली आहे. अमेरिकन सैनिकांना एबोटाबाद येथे अलकायदा प्रमुख ओसामा बिन लादेनच्या खोलीतून मिळालेल्या पत्रावरून, अलकायदा ही संघटना त्यावेळी भारताविरुद्ध आपल्या मोहिमेला अधिक गती देत होती.
विशेष म्हणजे, पाकिस्तानच्या सर्वोच्च नेत्यांनी या संघटनेच्या म्होरक्यांशी संपर्क साधल्यानंतर त्यांनी भारताविरुद्धचे अभियान अधिक जोमाने राबवायला सुरुवात केली होती, असे या दस्तावेजांरून स्पष्ट होते. एका इंग्रजी वर्तमान पत्रात प्रकाशित झालेल्या वृत्तावरून हे दस्तावेज सरकारी पक्षातर्फे मूळ पाकिस्तानी वंशाचे अमेरिकन नागरिक आबिद नासीरविरुद्ध सुरू असलेल्या सुनावणीदरम्यान सादर करण्यात आले होते. नासीरचे २०१३ मध्ये ब्रिटनमधून प्रत्यार्पण करून अमेरिकेत आणण्यात आले होते. त्याच्यावर दहशतवाद्यांचे नेतृत्व केल्याचा आरोप ठेवण्यात आला होता. मँचेस्टर आणि न्यूयॉर्कमध्ये मोठे बॉम्बस्फोट घडवून आणण्याची आबीद नासीर व त्याच्या सहकहर्‍यांची योजना होती. दस्तावेजावरून अलकायदा आणि पाकिस्तान दरम्यान २०१० च्या उन्हाळ्यात करार झाला होता. अलकायदाचा व्यवस्थापक अतिया अब्द अलरहमानने ओसामा बिन लादेनला जून २०१० मध्ये सांगितले की, हाफीजच्या कार्यकाळापासूनच पाकिस्तानचे शत्रू आमच्याशी आणि तहरीक-ए-तालिबान (हकीमुल्लाह) समवेत पत्रव्यवहार करीत आहे.
अमेरिकेच्या सरकारी वकिलांनी न्यायालयाला सांगितले की, हाफीज हे अल मसरीचे टोपण नाव असून तोच हकीमुल्लाह तहरीक-ए-तालिबानचा माजी प्रमुख आहे. त्याचे पूर्ण नाव हकीमुल्लाह महसूद आहे. या सार्‍या माहितीवरून पाकची आयएसआय ही संघटना अलकायदाला हाताशी धरून भारताविरुद्ध कशी कारस्थान रचत होती, ते पुरेसे स्पष्ट होते.
संपुआ सरकारच्या काळात भ्रष्टाचार झाला
उगमाचे भान हेच संस्थेच्या यशाचे रहस्य
एनर्जी ड्रिंक्ससोबत मद्यपान करणे प्राणघातक
दीर्घकाळ कार्यरत राहिल्याने वाढते आयुष्य
इंटरनेटवरील प्रभावी व्यक्तींच्या यादीत पंतप्रधान नरेंद्र मोदी
महिला शक्तीला गुगलचा डूडलद्वारे सलाम
स्त्रियांच्या भरारीला आकाश देखील ठेंगणे
भारतात लवकरच येणार ‘अच्छे दिन’
३ वर्षीय डॉलीचा तिरंदाजीत राष्ट्रीय विक्रम
ऑस्कर पुरस्कारांमध्ये ‘बर्डमॅन’ची बाजी
नोकरी मिळविण्यात आवाजाची भूमिका महत्त्वाची
मजबूत राष्ट्राकरिता एकत्र या
खोबरेल तेलावर चालविला मिनी ट्रक
लाल द्राक्षे, शेंगदाण्यांमुळे स्मृतिभ्रंश टळतो
अमेरिकेत फोफावतेय् भारतीय खाद्य संस्कृती
गूगल विकसित करतेय कर्करोग, हृदयविकार डिटेक्टर
यंदा ९३ टक्केच पाऊस
खातेधारकाचा एटीएम अन्य कुणीही वापरू शकत नाही	पाकला चिरडा, काश्मीर लष्कराकडे सोपवा	पाकिस्तानच्या राजकारणात अतिरेकी घुसणार	लव्ह जिहादच्या विरोधात जनजागृती	संपुआ सरकारच्या काळात भ्रष्टाचार झाला	उगमाचे भान हेच संस्थेच्या यशाचे रहस्य	एनर्जी ड्रिंक्ससोबत मद्यपान करणे प्राणघातक	पाकिस्तानच्या राजकारणात अतिरेकी घुसणार	लव्ह जिहादच्या विरोधात जनजागृती	संपुआ सरकारच्या काळात भ्रष्टाचार झाला	उगमाचे भान हेच संस्थेच्या यशाचे रहस्य	एनर्जी ड्रिंक्ससोबत मद्यपान करणे प्राणघातक	काँग्रेसमुक्त भारतासाठी राहुलच अध्यक्ष हवे	‘पद्मावती’च्या अडचणी वाढल्या	राज्याला ‘स्वच्छताही सेवा’ पुरस्कार
व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	साडी  : भारदस्त व्यक्तिमत्वाचं प्रतिक	पंढरीची वारी आणि तरुणाई 	कमीपणा कशासाठी	रोडकरी नंतर गडकरी आता होतील पोर्टकरी	सातत्य ठेवा, आत्मविश्वास बाळगा; यश तुमचंच	खातेधारकाचा एटीएम अन्य कुणीही वापरू शकत नाही	मैत्रीतले नियम	नव्या वाटा	पाटमांडू
Mrinal: पंढरीची वारी आणि तरुणाई 	Sharad: पंढरीची वारी आणि तरुणाई 	Sharad: पंढरीची वारी आणि तरुणाई 	विश्वनाथ रा सुतार.: रोडकरी नंतर गडकरी आता होतील पोर्टकरी	anjali wagh: सातत्य ठेवा, आत्मविश्वास बाळगा; यश तुमचंच	विश्वनाथ रा सुतार.: रोडकरी नंतर गडकरी आता होतील पोर्टकरी	anjali wagh: सातत्य ठेवा, आत्मविश्वास बाळगा; यश तुमचंच	Vrittabharati: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	Vrittabharati: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	Vrittabharati: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	Vrittabharati: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	anjali wagh: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	anjali wagh: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	anjali wagh: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	anjali wagh: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	Prachiti: कमीपणा कशासाठी : भारदस्त व्यक्तिमत्वाचं प्रतिक
अध्यात्मिक (1) आंतरराष्ट्रीय (351) अमेरिका (134) आफ्रिका (3) आशिया (156) ऑस्ट्रेलिया (1) युरोप (57) आरोग्यवर्धिनी (7) इतर (1) उ.महाराष्ट्र (18) कला भारती (30) किशोर भारत (2) क्रीडा (43) चंदेरी (5) छायादालन (362) ठळक बातम्या (2,451) प.महाराष्ट्र (22) पर्यटन (7) फिचर (15) मराठवाडा (25) महाराष्ट्र (278) मुंबई-कोकण (69) युवा भरारी (28) रा. स्व. संघ (20) राज्य (418) आंध्र (6) आसाम (16) उ.खंड (8) उ.प्रदेश (45) ओडिशा (1) कर्नाटक (12) केरळ (5) गुजरात (14) गोवा (3) छ.गढ (1) ज.काश्मीर (41) झारखंड (8) तामिळनाडू (19) दिल्ली (138) पंजाब-हरि (13) बंगाल (17) बिहार (65) म.प्रदेश (8) राजस्थान (4) राष्ट्रीय (1,125) अर्थ (72) उद्योग (8) उर्जा (6) कायदा-न्याय (70) कृषी (18) नागरी (442) परराष्ट्र (96) राजकीय (147) वाणिज्य (10) विज्ञान-तंत्रज्ञान (20) संरक्षण (89) संसद (113) सांस्कृतिक (39) रुचिरा (7) वाणिज्य (37) विज्ञान भारती (48) विदर्भ (29) विविधा (7) व्हिडीओदालन (6) सखी (16) संपादकीय (13) अग्रलेख (11) संवाद (112) साहित्य (5) सेवाभारती (1) सोलापूर (9) स्तंभलेखक (116) अन्वयार्थ : तरुण विजय (2) चतुरस्त्र : मृणाल काशीकर (22) चौफेर : अमर पुराणिक (85) दिल्ली दिनांक : रवींद्र दाणी (1) प्रहार : दिलीप धारूरकर (4) मुस्लीम जगत : मुजफ्फर हुसैन (2)
अध्यात्मिक (1) आंतरराष्ट्रीय (351) अमेरिका (134) आफ्रिका (3) आशिया (156) ऑस्ट्रेलिया (1) युरोप (57) आरोग्यवर्धिनी (7) इतर (1) उ.महाराष्ट्र (18) कला भारती (30) किशोर भारत (2) क्रीडा (43) चंदेरी (5) छायादालन (362) ठळक बातम्या (2,451) प.महाराष्ट्र (22) पर्यटन (7) फिचर (15) मराठवाडा (25) महाराष्ट्र (278) मुंबई-कोकण (69) युवा भरारी (28) रा. स्व. संघ (20) राज्य (418) आंध्र (6) आसाम (16) उ.खंड (8) उ.प्रदेश (45) ओडिशा (1) कर्नाटक (12) केरळ (5) गुजरात (14) गोवा (3) छ.गढ (1) ज.काश्मीर (41) झारखंड (8) तामिळनाडू (19) दिल्ली (138) पंजाब-हरि (13) बंगाल (17) बिहार (65) म.प्रदेश (8) राजस्थान (4) राष्ट्रीय (1,125) अर्थ (72) उद्योग (8) उर्जा (6) कायदा-न्याय (70) कृषी (18) नागरी (442) परराष्ट्र (96) राजकीय (147) वाणिज्य (10) विज्ञान-तंत्रज्ञान (20) संरक्षण (89) संसद (113) सांस्कृतिक (39) रुचिरा (7) वाणिज्य (37) विज्ञान भारती (48) विदर्भ (29) विविधा (7) व्हिडीओदालन (6) सखी (16) संपादकीय (13) अग्रलेख (11) संवाद (112) साहित्य (5) सेवाभारती (1) सोलापूर (9) स्तंभलेखक (116) अन्वयार्थ : तरुण विजय (2) चतुरस्त्र : मृणाल काशीकर (22) चौफेर : अमर पुराणिक (85) दिल्ली दिनांक : रवींद्र दाणी (1) प्रहार : दिलीप धारूरकर (4) मुस्लीम जगत : मुजफ्फर हुसैन (2)
More in ठळक बातम्या, परराष्ट्र, राष्ट्रीय (1935 of 2453 articles)
तीन अनिवासी भारतीयांना ‘इंटेल’ पदकं
वॉशिंग्टन, [११ मार्च] - प्रतिष्ठित ‘इंटेल सायन्स टॅलेंट सर्च २०१५’ मध्ये तीन भारतीय वंशाच्या अमेरिकन युवकांनी बाजी मारली आहे. त्यांना ...


#सामान्य_आयुर्वेद – AyushDarpanMarathi

हा ब्लॉग मराठी लोकांसाठी असून, याची निर्मिती तथा संपादन आयुष दर्पण या स्वास्थ पत्रिका द्वारे केले जाते . आमचा उद्देश सामाजिक माहिती पोहोचविने असून आम्ही त्या साठीच कार्यरत आहोत . www.ayushdarpan.org
 नसेल घेतली तर एक सुंदर आयडिया अाहे. आपल्या भावासाठी राखी स्वतःच बनवा. एक वेखंडाचा तुकडा घ्या. आणि त्या तुकड्याला छानसा धागा बांधा. झाली राखी. आयुर्वेदीय राखी.
आयुर्वेदात लहान मुलाच्या स्वास्थ्यासाठी त्याच्या हाताला वेखंडाचा तुकडा बांधायला सांगितलं आहे. त्यामुळे बाळाची अाभा वाढते आणि आजार पसरवणाऱ्या हेतूंपसून त्याचं रक्षण होतं. वेखंड हे रक्षोघ्न द्रव्य आहे. म्हणून त्यापासून केलेलं बंधन हे रक्षा बंधन.
अशी वेखंडाची राखी बनवा आणि बांधा आपल्या भावाच्या मनगटाला. तो कदाचित वैतागेल, म्हणेल हे काय हाडुक बांधलं राखी कुठाय मग त्याला समजावून सांगा, ‘माझं रक्षण करायला आधी तू व्यवस्थीत असायला पाहिजे ना तू ठणठणीत रहावं म्हणून ही आयुर्वेदीय राखी. ही बांधल्यावर तुझी आॅरा अजून बलवान होईल. तुझ्यावर जीवजंतूंची आक्रमणं सहजासहजी होणार नाहीत, आणि रोगांपासून तुझं रक्षण होईल.’ समजुत्दार असेल तर समजेल.
ही राखी दिसायला एवढी सुंदर नसेल जेवढी तुम्ही दर वर्षी बांधता. खरं तर भावाच्या हातला फक्त एक धागा बांधला तरी ती राखी होते. कारण बहिण भावाचं प्रेम राखीच्या सौंदर्याचं किंवा किमतीचं गुलाम नसतं. काय करणार आहोत अापण त्या सुंदर राख्यांचं
रक्षण करते ती रक्षा. आणि असं रक्षण करणारं बंधन ते रक्षाबन्धन. आयुर्वेदात अशी रक्षाबंधनं सांगितली आहेत जी स्वास्थ्याचं रक्षण करतात. काळ बदलतो, आणि फक्त रूढी राहतात. त्यामागचं विज्ञान सगळेच विसरतात. शेवटी राख्यांवर फुलं येतात, बाहुल्या येतात, घड्याळं येतात, तर कुणी राखी म्हणून घड्याळच बांधतात.
खरं तर दर वर्षी याच विषयावर आणि त्याच दिवशी लिहित असतो. पण या वेळी जरा आधी लिहितोय. कारण त्याच दिवशी लिहिणं म्हणजे ‘अरे जेवण झालं तुझं सुभ्याकडे पार्टी होती मस्त’ किंवा ‘आज दुपारी तीन वाजता पिच्चर पहायला ये आयनाॅक्सला’ असं संध्याकाळी पाच वाजता सांगण्यासारखं होतं. या वेळी आधिच सांगतोय, म्हणजे राख्या बनवायला वेळ मिळेल.
अशी राखी बनवा अाणि भावाला पाठवा, सोबत पत्र सुद्धा पाठवा, म्हणजे खऱ्या अर्थाने उपयुक्त असा रक्षाबन्धन साजरा होईल. राखी बनवलीच तर #आयुर्वेदीय_राखी या hashtag सोबत अवश्य पोस्ट करा.
©वैद्य अमित पाळ. MD(Ayu)
Previous Post आजची आरोग्यटीप
Next Post आजची आरोग्यटीप
DR.GOKULSINGH G.MUMB… on झटपट व्हाट्स अँप डॉक्टर
chetan chauhan on फेसाळत्या बुडबुड्यांचे गोड व्य…


खाण्याचे पदार्थ | खिरापत

माझ्या खाद्य आणि इतर अनुभवांची सरमिसळ
पुन्हा स्थलांतर. नवा खंड, नवे हवामान, नवे लोक, नव्या पद्धती आणि नव्या खाद्यसंस्कृती. जुन्यातून पाय निघत नाहीय आणि नव्यात अजून पूर्ण सामावून जाता येत नाही अशी काहीशी दोलनामय, अस्वस्थ मनोवस्था. खरंतर वयाच्या वेगळ्या वळणावर हे सारे मोठे बदल किती रोमांचक वाटायचे, उत्साहाने स्वीकारले जायचे नवीन वातावरणात सामावून जायची, जे हातून सुटले त्याबद्दल हुरहूरण्याऐवजी जे हाती लागले त्याच्या नवलाईने हरखून जायची मानसिकता वयानुसार बदलत असावी बहुतेक नवीन वातावरणात सामावून जायची, जे हातून सुटले त्याबद्दल हुरहूरण्याऐवजी जे हाती लागले त्याच्या नवलाईने हरखून जायची मानसिकता वयानुसार बदलत असावी बहुतेक पण आता या वळणावर, या स्थलांतरात, हातातले काहीच सुटू नये असे वाटतेय (जे अशक्यच आहे), म्हणूनच ही थोडीशी उदासीनता.
पाणी जड आहे, दूध-दह्याला फारशी चव नाही, ओळखीचे जिन्नस दुकानाच्या फडताळांवर सापडत नाहीत, बाहेर खायला गेले तर भल्यामोठ्या आकारमानाचे अतिसुमार किंवा अतिबेचव पदार्थ, घरी स्वयंपाक करायला लागणारी सगळी उपकरणे अजून जहाजाने आली नाहीत, एक ना अनेक तक्रारी. खरंतर सर्वात तापदायक होतो तो म्हणजे स्वत:चा हा तक्रारखोरपणा पण ‘नाराजी लपवायची आणि हसतमुखाने नवीन आव्हाने झेलायची’ वगैरेसाठी जो जन्मजात समजूतदारपणा लागतो तो आमच्याकडे अंमळ कमीच म्हणून मग, ‘आपल्याकडे’ ‘हे’ जास्त चांगलं मिळायचं आणि इथल्या ‘ह्या’ला चवच नाही वगैरे निष्कर्ष काढत चिडचिड करायची. गंमत अशी की इतक्या स्थलांतरांनंतर ‘आपल्याकडे’ या शब्दाची व्याख्या दर मिनिटाला बदलते याची जाणीवही दर मिनिटाला होत असते.
मग एके दिवशी सुपरमार्केटमध्ये भाजीच्या रांगेत ‘टोमॅटिलो’ दिसतात. इतके दिवस केवळ पुस्तकात आणि जालावरच्या चित्रात पाहिलेले हे टपोरे, आंबटसर फळ हातात येते आणि अंगात उत्साह संचारतो, करून पहायच्या असलेल्या कितीतरी कृती आठवतात, नाराजी कुठल्याकुठे पळून जाते आणि ‘नवीन ठिकाणी नवीन जिन्नस, नवी खाद्यसंस्कृती’ ही साधीसोपी गोष्ट हळूहळू पचनी पडते. थोड्याच दिवसांत फार्मर्स मार्केटचाही शोध लागतो आणि तिथे गेल्यावर तर मग स्थानिक भाजीपाला, फळफळावळ यांची विविधता पाहून तर डोळ्यांत अक्षरशः पाणी येतं. ही अतिशयोक्ती नव्हे, पण सुपीक जमिनीतून आलेली रसरशीत समृद्धी पहाणे आणि त्याचा उपभोग घेण्याची ऐपत असण्याइतके भाग्यवान आपण आहोत ही भावना मला भावविवश करायला पुरेशी आहे. मग विक्रेत्यांशी थोड्या गप्पा, भरलेल्या पिशव्या आणि पोटात थोडे चविष्ट पदार्थ गेल्यावर मी माणसात येते आणि झपाटल्यासारखी स्वयंपाकघरात घुसते. दरम्यानच्या काळात जहाजाने सामानही येतं आणि घर, घर वाटायला लागतं. आपल्याला आनंदी रहायला इतक्या गोष्टी लागतात याची किंचित अपराधी टोचणीही लागते पण आवडत्या कपातून चहा पिताना ती विसरूनही जाते.
अनेक नवीन पदार्थ बनवून पाहिले पण इथे आल्याआल्या विमानतळावरच ज्या मेपल क्रीम कुकीज मला बेहद्द आवडल्या होत्या त्या बनवायला जी मजा आली ती वेगळीच मेपल सिरपच्या गोडीत जो खमंगपणा आणि स्वाद आहे त्याचा दुहेरी उपयोग या बिस्किटांत केला जातो. कुकीज बनविताना त्यात ब्राऊन साखरेच्या जोडीने वापरलेले मेपल सिरप आणि आतल्या क्रीमच्या सारणात वापरलेले मेपल सिरप या दोन्हीमुळे जिभेवर रेंगाळत रहाणारी चव म्हणजे या नवीन देशाने मला दिलेली ‘प्रतिकात्मक’ गोड भेटच आहे.
२०० ग्रॅम ब्राऊन साखर
१२५ मिली मेपल सिरप
२ चमचे मेपल एक्स्ट्रॅक्ट
२ चमचे बेकिंग पावडर
४ मोठे चमचे लोणी
१ कप (१२५ ग्रॅम) आयसिंग/दळलेली साखर
२ मोठे चमचे मेपल सिरप
प्रथम लोणी फ्रीजमध्ये असल्यास बाहेर काढून मऊ होईपर्यंत ठेवावे.
मैदा, मीठ, बेकिंग पावडर एकत्र चाळून घ्यावे आणि त्यात किसलेले जायफळ मिसळावे.
लोणी आणि साखर एकत्र करून हलके होईपर्यंत फेटावे.
त्यात मेपल सिरप घालून पुन्हा फेटावे.
मैद्याचे मिश्रण त्यात मिसळावे व तयार झालेल्या पिठाचे दोन गोळे करून फ्रीजमध्ये दोन तास ठेवावेत.
ओव्हन १८० डीग्रीजला तापवून घ्यावा.
मिश्रण लाटण्याने लाटून हव्या त्या आकारात कापावे, मेपल पानाचा आकार मिळाला तर उत्तमच.
कुकीज ओव्हनमध्ये ८-१० मिनिटे किंवा किंचीत सोनेरी होईपर्यंत भाजून काढाव्यात.
बाहेर काढल्यावर कुकीज थोड्यावेळ (३-४ मिनिटे) बेकिंग ट्रेवरच गार होऊ द्याव्यात आणि नंतर कूलिंग रॅकवर काढून गार होऊ द्याव्यात.
क्रीमच्या मिश्रणासाठी लोणी फेटून घ्यावे व त्यात मेपल सिरप आणि आयसिंग साखर घालून मिश्रण एकत्र येईपर्यंत फेटावे.
गार झालेल्या कुकीजवर थोडे क्रीमचे मिश्रण लावून त्यावर दुसरी कुकी ठेवावी व हलकेच दाबावे.
क्रीमचे मिश्रण न घालतादेखिल या कुकीज पुरेश्या गोड, खुसखुशीत आणि चविष्ट लागतात.
कृतीसाठी या आणि या दोन्ही ब्लॉगवरील माहिती वाचली आणि त्या आधारे किंचित फरक करून प्रमाण वापरले.
Posted in आंबा, आंबा, खाण्याचे पदार्थ, गोड पदार्थ, tagged आंबा, आंब्याचे पदार्थ, मॅंगो-मूस, Mango Mousse on जून 2, 2012| 2 Comments »
काही पदार्थांची ओळखच जर चुकीच्या पद्धतीने झाली तर पुढे त्यांचे नावही नको वाटते. होस्टेलच्या मेसनी बदनाम केलेल्या कोबी, टिंडा वगैरे भाज्या किंवा पानात पडताना वाजणारे अर्धेकच्चे शिजलेले टणटणाटण वाटाणे वगैरेंच्या कथा घराघरांतून चघळल्या जातात. मॅंगोमूस या प्रकाराची ओळखही माझ्यासाठी चुकीच्या प्रकाराने झाली होती; प्लॅस्टिकच्या डब्यांतून मिळणारे, वेगवेगळ्या प्रीझर्वेटिव्ह्जनी, कृत्रिम रंग आणि कृत्रिम स्वादांनी भरलेले, आंब्याच्या मूळ स्वादाशी चुकूनही साधर्म्य नसणारे ते मॅंगोमूस ओळखीच्या कोणाच्यातरी मुलांना आवडायचे म्हणून त्यांच्याकडे खाऊन पाहिले तर त्यानंतर मॅंगोमूसचे नाव काढले तरी नको वाटायचे. नंतर आमच्या घराजवळच्या एका बेकरीत मिळणारा मॅंगोमूस-केक खाण्याची हिम्मत केली कारण या बेकरीतले सारे पदार्थ ताजे बनविलेले असायचे आणि माझा तिथला अनुभव बराच चांगला होता, शिवाय त्या केकवर लावलेल्या ताज्या आंब्याच्या फोडी खूपच मोहक दिसत होत्या. केकदेखिल बेकरीच्या लौकिकाला साजेसाच होता, खासकरून त्यातला मॅंगोमूसचा थर खूपच स्वादिष्ट होता. तेंव्हापासून माझ्या मनातली या पदार्थाविषयीची आढी दूर झाली. बऱ्याच वेगवेगळ्या प्रयत्नांनंतर अलिकडे मला या मॅंगोमूसच्या कृतीचे गणित पक्के जमले आणि मग आंब्याच्या दिवसांत हे अनेकदा बनविले गेले.
आंब्याच्या पदार्थांमध्ये लिंबू (लाईम) वापरले तर त्याचा स्वाद वाढतो असा माझा अनुभव आहे, त्यामुळे त्याची एकसुरी गोडी थोडी कमी होते आणि त्यात लिंबाची (लाईमची) सालही किसून वापरली तर उन्हाळ्याच्या दिवसांत त्याच्या स्वादाने तजेला येतो म्हणून मी या दोन्हींचा वापर या मूज मध्ये करते. मूज सेट होण्यासाठी जिलेटीन वापरले जाते; मी सामान्यत: लिफ जिलेटीन वापरते आणि तेदेखील अगदी बेताने, कारण जास्त जिलेटीन वापरले तर मूज हलके न होता फारच गच्च व चिवट होते. लिफ जिलेटीन न मिळाल्यास पावडर जिलेटीनचे सात ग्रॅमचे पाकीट (चार जिलेटीन लीव्ह्जसाठी) वापरता येते. मी या कृतीत अंड्याचा पांढरा भाग फेटून वापरला आहे पण अनेकांना कच्चे अंडे वापरण्याबद्दल जरा शंका असते. माझ्या अनुभवाप्रमाणे, अंड्याला येणारा वास हा मुख्यत: त्याच्या पिवळ्या भागातून येतो, त्यामुळे पांढरा भाग फेटून वापरल्याने पदार्थाला अंड्याचा वास असा काही येत नाही पण वापरल्यामुळे पदार्थ हलका व्हायला खूप मदत होते. तरीही नको असल्यास अंडे वगळूनही मूस बनविता येते आणि तेही चांगले होते. माझ्या कृतीत मी सावर (sour) क्रीम वापरले आहे पण ते उपलब्ध नसल्यास, क्रीमचे प्रमाण दुप्पट करावे. ताज्या आंब्याच्या दिवसात आंब्याचा रस मिक्सरवर एकसारखा करून वापरता येईल आणि इतरवेळेस मॅंगोपल्प वापरता येईल पण तो चांगल्या प्रतीचा आहे याची खात्री करून घ्यावी. शिवाय मॅंगोपल्पमध्ये साखर घातलेली असल्यास त्याप्रमाणे साखरेचे प्रमाणही आवडेल त्या प्रमाणात कमी करावे लागेल.
मॅंगोपल्प किंवा ताज्या आं ब्याचा रस ४०० ग्रॅम (दीड मोठे कप)
लिफ जिलेटीनची चार पाने
चार टेबलस्पून सावर (sour) क्रीम
डबल क्रीम १२५ मिली
१ हिरवे लिंबू (लाईम) रस आणि साल किसून
२ अंड्यांचा पांढरा भाग
प्रथम जिलेटीनची पाने गार पाण्यात भिजवून ठेवावीत. एका भांड्यात आंब्याच्या रसापैकी अर्ध्या रसात लिंबाचा रस, लिंबाची किसलेली साल आणि साखर मिसळून तो आचेवर ठेवावा व साधारण उकळीला आल्यावर बाजूला काढून ठेवावा.
मऊ झालेली जिलेटीनची पाने पिळून घेऊन गरम रसातच मिसळावीत व हे मिश्रण गार होऊ द्यावे. उरलेल्या रसात सावर क्रीम मिसळून फेटावे, गार झालेले आंब्याचे मिश्रण त्यात घालावे व मिसळावे, डबल क्रीम फेटून घ्यावे व तेही त्यात हलक्या हातावे मिसळावे.
अंड्याचा पांढरा भाग त्याचे तुरे उभारेपर्यंत फेटावा. थोडेथोडे करत अंड्याचा फेस आंब्याच्या मिश्रणात हलक्या हाताने मिसळावे. सारे पदार्थ चांगले मिसळले तर जायला हवेत पण ते करताना त्यात शक्य तेवढी हवा राहू द्यावी म्हणजे मूस चांगले हलके होईल.
हे मिश्रण हव्या त्या आकाराच्या ग्लासेसमध्ये ओतून सेट होईपर्यंत फ्रीजमध्ये (फ्रीजरमध्ये नव्हे
साधारणत: चार तासात मूस सेट होईल. खायला देताना वर ताज्या आंब्याच्या फोडी घालाव्यात हे वेगळे सांगायला नकोच
परिपूर्णता ही एका स्वप्नासारखी असते, हातास कधीच लागत नाही पण तिचं एक चित्र डोक्यात पक्कं बसलेलं असतं. पुरणा-वरणाचा स्वयंपाक म्हटला की माझ्या डोळ्यांसमोर असंच चित्र उभं रहातं. केळीच्या पानावर, नाजूकपणे, जागच्या-जागी मांडलेल्या चटण्या-लोणची, कोशिंबिरी, भाज्या, भाताच्या मुदी, भजी, पापड, थेंबभर खीर, कटाची आमटी, कढी, पंचामृत आणि या साऱ्या बेताचा केंद्रबिंदू असलेली पुरणाची पोळी लहानपणी मात्र आईने असं छान मांडलेलं पान वाढलं की माझी तक्रार असायची, “एवढे सगळे पदार्थ केलेयस की त्यानेच पोट भरून जातं, पुरणपोळी खायला जागाच रहात नाही लहानपणी मात्र आईने असं छान मांडलेलं पान वाढलं की माझी तक्रार असायची, “एवढे सगळे पदार्थ केलेयस की त्यानेच पोट भरून जातं, पुरणपोळी खायला जागाच रहात नाही” आता मी दिवसभर खपून तोच घाट घातला की हे आठवतं आणि हसू येतं, कशासाठी हा आटापिटा असं मात्र वाटत नाही, पान पूर्ण भरल्याशिवाय समाधानच होत नाही; कारण काय, तर ही परिपूर्णतेची कल्पना, पिढीजात चालत आलेली
यावेळी होळीच्या दिवशी अनायसे घरी होते, वेळही होता आणि उत्साहही होता म्हणून सगळं साग्रसंगीत करायचं ठरवलं. कसलीही घाई नाही, कोणताही आणि कोणाचाही व्यत्यय नाही अशा वातावरणात, मनापासून स्वयंपाक करायला लागले आणि घरभर भरून राहिलेल्या प्रत्येक गंधातून अनेक आठवणी जाग्या झाल्या. कोणाची तरी नात म्हणून, कोणाची भाची म्हणून, कोणाची लेक म्हणून, कोणाची नातसून, कोणाची सून म्हणून करून घेतलेल्या कोडकौतुकांची, भरल्या पंक्तींची, सुगरणींच्या हातच्या चविष्ट पदार्थांची आठवण झाली. तसा गतकाळच्या आठवणींत रमणारा माझा स्वभाव नव्हे पण गंध आणि चवी थेट भूतकाळात घेऊन जातात. आजचं माझं आधुनिक आयुष्य माझ्या आधीच्या पिढ्यांतील स्त्रियांच्या आयुष्याहून इतकं वेगळं असतानाही माझ्याही मनातला एक लखलखीत कोपरा तसाच, हुबेहूब त्यांच्यासारखाच आहे याचा पुनःप्रत्यय आला. एकटीच होते मी, तरी मनातल्या मनात या सगळ्या बायकांशी अखंड संवाद चाललेला होता, हे असं करावं, हे तसं करू नये वगैरे संभाषणे कानाशी चालूच होती आणि त्याला माझी प्रत्युत्तरेही. पानं मांडल्यावर मनात आलं की ही पंगत अपुरी आहे, ह्या पहिल्या पंगतीला बसण्याचा मान या सगळ्या बायकांचा आहे. कोणतेही काम नेटकेपणाने, सुबकतेने, कौशल्यांने, मेहेनत घेऊन आणि मनापासून करायचे हा धडा मला दिलेल्या या बायका काय बरं म्हटल्या असत्या माझ्या पंगतीला बसून मनापासून कौतुक केलं असतं की अजून चार धडे दिले असते मनापासून कौतुक केलं असतं की अजून चार धडे दिले असते मला तर वाटतं की “सुगरण आहे हो पोर” असं म्हणता-म्हणताच “ह्यात हिंग नसतो घालायचा किंवा हे थोडं कोरडं झालंय” असंही म्हणाल्या असत्या
इतके पदार्थ करण्याने जेवताना मोठी मजा येते, कशाबरोबर काय खाऊन चव कशी वाढते किंवा कमी होते हे करून पहायचा एक खेळच होऊन जातो. तिखट, गोड, आंबट, तुरट, खारट, स्निग्ध, मऊ, कुरकुरीत, खुसखुशीत, गार, गरम, कोमट सगळं काही एकाच पानावर आधी गंधाने स्वाद घ्यायचा, मग डोळ्यांनी आणि शेवटी जिभेने. मी लहान असताना जे पदार्थ म्हणजे मला पुरणपोळीच्या मार्गात अडथळा वाटायचे, त्या सगळ्यां पदार्थांचा आस्वाद माझ्या बछड्याला मात्र पुरेपूर घेता येतो. अगदी चटणी-लोणच्यापासून कटाच्या आमटीतल्या शेवग्यापर्यंत सगळ्या पदार्थांचं रसग्रहण करून झाल्यावर बाईसाहेब इतक्या खूष झाल्या की लगबगीने आपल्या खोलीत जाऊन आपला बटवा घेऊन आल्या आणि त्यातली दोन नाणी माझ्या हातावर टेकवून म्हणाल्या “ इतका मस्तं स्वयंपाक केलास म्हणून तुला हे बक्षीस आधी गंधाने स्वाद घ्यायचा, मग डोळ्यांनी आणि शेवटी जिभेने. मी लहान असताना जे पदार्थ म्हणजे मला पुरणपोळीच्या मार्गात अडथळा वाटायचे, त्या सगळ्यां पदार्थांचा आस्वाद माझ्या बछड्याला मात्र पुरेपूर घेता येतो. अगदी चटणी-लोणच्यापासून कटाच्या आमटीतल्या शेवग्यापर्यंत सगळ्या पदार्थांचं रसग्रहण करून झाल्यावर बाईसाहेब इतक्या खूष झाल्या की लगबगीने आपल्या खोलीत जाऊन आपला बटवा घेऊन आल्या आणि त्यातली दोन नाणी माझ्या हातावर टेकवून म्हणाल्या “ इतका मस्तं स्वयंपाक केलास म्हणून तुला हे बक्षीस” आता इतकं गोड बक्षीस मिळाल्यावर पुढच्या वेळेस पुन्हा असा घाट घालणं अपरिहार्यच आहे
अशाच परंपरा चालू रहातात, सक्तीने न लादलेल्या तर स्वेच्छेने स्वीकारलेल्या; जातीपातीच्या, कर्मकांडाच्या, भेदभावाच्या बंधनात न जखडता सौंदर्याच्या, परिपूर्णतेच्या शोधात समृद्ध झालेल्या
Posted in खाण्याचे पदार्थ, ख्रिसमस, गोड पदार्थ, बदाम, बेकिंग, सामग्री, tagged Amaretti cookies, अमराठी, आमरेट्टी बिस्किटे, इटालियन कुकीज, कुकीज, Biscuits on फेब्रुवारी 21, 2012| 4 Comments »
ज्यात लोणी नाही, मैदा नाही, इतर इन-मीन-तीन जिन्नस आहेत अशी बदामाची सर्वगुणसंपन्न बिस्किटे बनवायचा अलिकडे मला जणू छंदच जडला आहे. मी ही बिस्कीटे बनवायला लागले ती थोड्या योगायोगाने. असं झालं की, डिसेंबरच्या आसपास माझी एक मैत्रीण शुगर-फ्री आणि ग्लूटन-फ्री डायट करायला लागली. का ते मला विचारू नका कारण लोक असल्या आत्मक्लेशी गोष्टी स्वेच्छेने का करतात हे मला काही समजलेलं नाहीय. म्हणजे एखाद्याला मधुमेह असेल किंवा गव्हाच्या पदार्थांचं सेवन प्रकृतीसाठी वर्ज असेल तर ते वेगळं पण फक्त वजन वगैरे घटविण्यासाठी कोणी स्वेच्छेने असल्या फंदात पडायला लागला तर मला त्याचं नवल वाटतं. तर या मैत्रिणीला हे ‘डायट’ फारच महाग पडायला लागलं आणि त्यात ख्रिसमसच्या मोसमात, जेंव्हा इतर जनता तमाम गोड पदार्थांवर तुटून पडत होती तेंव्हा तर तिचा निग्रह अजूनच डळमळीत व्हायला लागला. ती दररोज कुरकुरायची की काहीतरी गोड खावसं वाटतयं, मग आम्ही हेल्थ शॉपच्या खेपा घालायचो आणि मग ही लेबले वगैरे वाचून काहीतरी विकत घ्यायची. तेंव्हा माझ्या नजरेला ‘झायलोटॉल’ नावाचा साखरेला पर्याय म्हणून वापरला जात असलेला पदार्थ दिसला. साखरेच्या इतर पर्यायांपेक्षा हा वेगळा वाटला कारण यात काही कृत्रीम रासायनिक पदार्थ नसून ओट, बर्च वगैरे जिन्नसांच्या तंतूंपासून हे बनविले जाते अशी माहिती मिळाली. आमच्या घरात गेल्या दोन पिढ्यांपासून मधुमेह आहे म्हणून मी थोडी जास्त माहिती घेतली. शिवाय मी दरवर्षी या मोसमांत मित्रमंडळींना घरी बनविलेल्या बिस्किटांची वगैरे भेट देते पण आता या मैत्रीणीला, ती खाऊ शकेल अशी भेट देणं भाग पडलं. ‘झायलोटॉल’ विकत घेतल्याने शुगर-फ्रीची तर सोय झाली पण आता ग्लूटन-फ्री साठी काय करावे या विचारात असताना माझ्याकडे असलेल्या एका इटालियन खाद्यपदार्थांच्या पुस्तकात आमरेट्टी बिस्किटांची कृती सापडली. मग अशा प्रकारे झाली ही ‘शुगर-फ्री’ आणि ‘ग्लूटन-फ्री’ बिस्कीटे तयार आणि मैत्रीणही मनापासून खूश
खरतरं बारा वर्षांपूर्वी पुस्तक विकत घेतलं तेंव्हापासून मला ही बिस्कीटे बनवून पहायची होती पण त्याला मुहूर्त असा लागला. आमरेट्टी बिस्किटांत बदाम, साखर आणि अंडे असे तीनच मूळ पदार्थ असतात आणि मग स्वाद वाढवायला व्हनिला किंवा बदामाचा एक्स्ट्रॅक्ट वगैरे घालतात पण तरी ही बिस्कीटे अशी मस्त हलकी, कुरकुरीत आणि स्वादिष्ट होतात की बस्स आमचं कन्यारत्न तर ह्या बिस्किटांच्या बरणीला असं चिकटून बसतं, जसा गूळाच्या ढेपेला मुंगळा आमचं कन्यारत्न तर ह्या बिस्किटांच्या बरणीला असं चिकटून बसतं, जसा गूळाच्या ढेपेला मुंगळा आमरेट्टीचा उच्चार आमच्या बाईसाहेब ‘आमराटी’ असा करतात आणि त्यांच्या जिभेचं एकूण अमराठी वळण ऐकून आम्ही तर या बिस्किटांचं बारसं ‘अमराठी बिस्कीटे’ असंच केलंय.
बदामाचे कूट २०० ग्रॅम
कॅस्टर साखर (किंवा साखरेला पर्यायी पदार्थ) २२५ ग्रॅम
दोन अंड्यांचा पांढरा भाग
१ चमचा व्हनीला एक्स्ट्रॅक्ट
२ चमचे आमरेट्टो लीक्युर (हवी असल्यास)
बेकिंग शीटला लावायला किंचितसे लोणी
कॅस्टर साखर न मिळाल्यास साधी साखर किंचित दळून घ्यावी पण अगदी पिठीसाखरेसारखी बारीक नव्हे तर थोडी रवाळ.
प्रथम ओव्हन १६० डीग्रीला तापवून घ्यावा. बदामाच्या कुटात अर्धी साखर (शंभर ग्रॅम) मिसळून ठेवावी. अंड्याचा पांढरा भाग वेगळा करून ‘सॉफ्ट पीक’ पर्यंत फेटून घ्यावा. नेहेमी बेकिंग करणाऱ्यांना ‘सॉफ्ट पीक’ वगैरे तांत्रिक शब्दांची कल्पना असेल पण इतरांसाठी, ‘सॉफ्ट पीक’ म्हणजे अंडे फेटताना जेंव्हा ते हलके होते आणि उचलले तर त्याचे तुरे उभे रहातात. मिश्रण हलके झाले असले तरी या स्टेजला अजून ओलसरच असते.
अंड्याला ‘सॉफ्ट पीक’ आल्यानंतर, उरलेली निम्मी (शंभर ग्रॅम) साखर त्यात थोडीथोडी घालून फेटत रहावे आणि मिश्रण ‘स्टीफ पीक’ पर्यंत आणावे. ‘स्टीफ पीक’ म्हणजे फेटताना तयार झालेले तुरे स्टीफ उभे रहातात आणि अगदी भांडे उलटे केले तरी तसेच चिकटून रहातात. या स्टेजला मिश्रण थोडे कोरडे दिसते.
आता मिश्रणात साखरेत मिसळून ठेवलेले बदामाचे कूट अगदी हलक्या हाताने घालून मिसळावे. याला तांत्रिक शब्द ‘फोल्ड’ करावे असा आहे. त्यात व्हनीला एक्स्ट्रॅक्ट, आमरेट्टो लीक्युर (वापरत असल्यास) वगैरे मिसळून घ्यावी आणि तयार झालेले मिश्रण एका पायपिंग बॅगमध्ये भरावे. एका बेकिंग ट्रेवर ग्रीसप्रूफ कागद घालून त्याला थोडेसे लोण्याचा हात लावावा आणि त्यावर पायपिंग करून (चकली घालतो) तसे रुपयाच्या नाण्याच्या आकाराचे गोळे घालावेत. बिस्कीटे फार मोठी केली तर आतून चिवट होतात म्हणून छोटीच ठेवावीत. दोन गोळ्यांत पुरेसे अंतर ठेवावे कारण बिस्कीटे भाजताना बरीच फुगतात. हवे असल्यास सजावटीसाठी त्यावर बदामाचे काप लावावेत.
आता बिस्किटे १५-१८ मिनिटे किंवा हलकी बदामी होईपर्यंत भाजून घ्यावीत. बाहेर काढल्यावर पाच मिनिटे ट्रेतच गार होऊ द्यावीत आणि मग हलक्या हाताने कागदापासून सोडवून घ्यावीत. ही बिस्कीटे गार होण्याआधी थोडी चिकट असल्याने कागदावरून काढताना हलक्या हाताने किंवा उलतन्याने, मोडू न देता सोडवावीत नंतर एका कूलिंग रॅकवर ठेऊन पूर्ण गार होऊन द्यावीत. गार झाल्यावर हवाबंद बरणीत भरून ठेवावीत.
नवाबी खाना, गोळी बिर्याणी
Posted in भात/बिर्याणी/पुलाव वगैरे, मटण, tagged खिमा बिर्याणी, गोळी बिर्याणी, मटण बिर्याणी, हैद्राबादी बिर्याणी, Lamb Goli Biryani, Mince Biryani, Mutton Biryani on फेब्रुवारी 15, 2012| 6 Comments »
मध्यंतरी इथे एका खाद्यपदार्थांच्या संमेलनात, एक भारतीय शेफ काही प्रात्यक्षिके दाखवत होता. नेहमीच्या त्याच त्या ‘चिकन टिक्का मसाला’ पेक्षा हैद्राबादी हलीमची माहिती देत होता त्यामुळे मला आधीच त्याचं कौतुक वाटलं. तो म्हणाला की हे अगदी मंद आचेवर शिजवायला आठ तास लागतात. त्याने प्रात्यक्षिक तर दाखविले पण लोकांना चव पहाण्यासाठी आणलेला पदार्थ त्याने आधी शिजवून आणला होता. सहाजिकच त्याची मुलाखत घेणाऱ्या माणसाने त्याला विचारले की “आठ तास हा खूपच जास्त वेळ आहे; कमी वेळात बनवायला काय करावं लागेल हा खूपच जास्त वेळ आहे; कमी वेळात बनवायला काय करावं लागेल” त्यावर आमच्या शेफने उत्तर दिले “ते मला नाही माहीत पण हा पदार्थ अशा योग्यतेचा बनवायचा असेल तर तो बनवायला आठ तास लागतात हे मला माहीत आहे.” त्याचं हे अव्यावहारिक उत्तर भारतीय खाद्यसंस्कृतीची केवळ तोंडओळख असलेल्या प्रेक्षकांना अर्थातच आवडलं नसावं पण मला या शेफच्या सडेतोड उत्तराचं अजूनच कौतुक वाटलं. हैद्राबादी खाद्यसंस्कृतीचं वैशिष्ट्यच मुळात सावकाश, वेळ घेऊन, घिसाडघाई न करता मंद आचेवर शिजवणे आहे तर मग त्याची ओळख करून घेतानाच वेळ वाचविण्याच्या गोष्टी का करा” त्यावर आमच्या शेफने उत्तर दिले “ते मला नाही माहीत पण हा पदार्थ अशा योग्यतेचा बनवायचा असेल तर तो बनवायला आठ तास लागतात हे मला माहीत आहे.” त्याचं हे अव्यावहारिक उत्तर भारतीय खाद्यसंस्कृतीची केवळ तोंडओळख असलेल्या प्रेक्षकांना अर्थातच आवडलं नसावं पण मला या शेफच्या सडेतोड उत्तराचं अजूनच कौतुक वाटलं. हैद्राबादी खाद्यसंस्कृतीचं वैशिष्ट्यच मुळात सावकाश, वेळ घेऊन, घिसाडघाई न करता मंद आचेवर शिजवणे आहे तर मग त्याची ओळख करून घेतानाच वेळ वाचविण्याच्या गोष्टी का करा आता हलीम शिजवायला कुठल्या हैद्राबादी गृहिणीकडे तरी आठ तास आहेत हा वेगळा मुद्दा झाला पण मुख्य मुद्दा असा की खाद्यापदार्थच नव्हे तर काहीही उत्तम बनवायचं असेल, तर त्याला लागणारा पुरेसा वेळ द्यावाच लागतो. त्यामुळेच मी देखील उगीच जाता-येता, चला आज ‘दम बिर्याणी’ बनवू म्हणायला जात नाही, जर ‘दम’ खाण्याइतका वेळ असेल तरच या भानगडीत पडते.
मागच्या आठवड्यात फ्रीजमध्ये जो मॅरीनेट करून ठेवलेला खिमा होता त्याची काही मी बिर्याणी वगैरे बनविणार नव्हते पण तो खराब होण्याआधी शिजवायला हवा होता. मी खूप कंटाळले होते तरीही त्याचे थोडे बोराच्या आकाराचे गोळे बनवून ते कढईत थोड्या तेलावर तळले आणि मग गार झाल्यावर पुन्हा फ्रीजमध्ये ठेवले. असा विचार होता की उद्या थोडी ग्रेव्ही बनवू आणि त्यात हे गोळे सोडू. पण दुसऱ्या दिवशी ‘गोळी बिर्याणी’ बनवायची ठरवली आणि ही आमच्या घरात एवढी पसंत पडली की ‘आमच्या इकडून’ (:-) कसलं मजेशीर वाटतंय हे लिहायला) विनंती आली, की कशी बनवली याची कृती व्यवस्थित लिहून ठेव म्हणजे मीही कधीतरी बनवेन. (ह्याचा मतितार्थ असा घ्यायचा की कृती व्यवस्थित लिहून ठेव म्हणजे पुढच्या वेळेस बनवलीस की इतकीच चांगली होईल) विनंती आली, की कशी बनवली याची कृती व्यवस्थित लिहून ठेव म्हणजे मीही कधीतरी बनवेन. (ह्याचा मतितार्थ असा घ्यायचा की कृती व्यवस्थित लिहून ठेव म्हणजे पुढच्या वेळेस बनवलीस की इतकीच चांगली होईल) तर असो पण याच आठवड्यात एका चॅरीटीसाठी काम करायला एक स्थानिक मुलगी हैद्राबादला जाणार होती आणि तिने ऑफिसमधे ‘इंडियन नाईट’ ठेवली होती. सगळ्यांनी काहीतरी भारतीय पदार्थ बनवून आणायचा आणि पैसे गोळा करायचे. मी हैद्राबादच्या चॅरीटीसाठी हैद्राबादी पदार्थ म्हणून ही ‘गोळी बिर्याणी’ बनविली आणि यावेळेस सगळी मोजमापे नीट लिहून ठेवली. खाली सामग्री आणि कृती देते आहे पण ती इतकी लांबलचक आहे की त्याची मी तीन टप्प्यांत विभागणी केली आहे. तयारीचा टप्पा, प्रत्यक्ष शिजवून घेण्याचा टप्पा आणि मग शेवटचा थर बनवून वाफेवर (‘दम’वर) शिजवायचा टप्पा. ही कृती जर शेवटपर्यंत वाचलीत तर ही बनवायला लागणारा पेशन्स तुमच्याकडे आहे हे नक्की सिद्ध होईल
पहिल्या (तयारीच्या) टप्प्यात लागणारे साहित्य:
मटणाचा खिमा अर्धा किलो
२५ ग्रॅम लसूण (एक मोठा गड्डा)
२५ ग्रॅम आले (तीन चार इंच तुकडा)
अर्धा चमचा तिखट (किंवा चवीनुसार)
चिरलेली कोथिंबीर दोन मोठे चमचे
चिरलेला पुदिना एक मोठा चमचा
जुने बासमती तांदूळ २ कप (२२५ ग्रॅम)
आले, लसूण व मिरच्या एकत्र वाटून घ्याव्यात. यातील निम्मे वाटण मॅरीनेट करण्यासाठी, तर इतर निम्मे ग्रेव्हीत घालायला बाजूला ठेवावे. मटणाच्या खिम्यात आले-लसूण-मिरचीचे वाटण (२ छोटे चमचे किंवा एकूण वाटणाच्या निम्मे), हळद, तिखट, मीठ, अंडे, कोथिंबीर व पुदिना घालून चांगले एकत्र करावे व झाकून फ्रीजमध्ये किमान अर्धा तास ठेवावे.दोन मोठे कांदे उभे चिरून कुरकुरीत होईपर्यंत तपकिरी रंगावर तळून घ्यावेत, हे तळताना करपणार नाहीत याची काळजी घ्यावी. अर्धा कप गरम दुधात केशर मिसळून ठेवावे. तांदूळ धुवून घेऊन पाण्यात अर्धा तास भिजवून ठेवावेत आणि त्यानंतर गाळून पाणी काढून टाकावे.
दुसऱ्या (शिजवण्याच्या) टप्प्यात लागणारे साहित्य:
खडा मसाला (२ जायपत्री, ४ वेलदोडे, २ इंच दालचीनी, ३ लवंगा)
४ मोठे चमचे तेल
एक चमचा तिखट (किंवा चवीनुसार)
२ चमचे गरम मसाला किंवा बिर्याणी मसाला (कृती दुसऱ्या ठिकाणी दिली आहे)
१/२ कप फेटलेले दही
कांदा वाटून किंवा अगदी बारीक चिरून घ्या, टोमॅटो चिरून घ्या.मॅरीनेट करून ठेवलेल्या खिम्याचे बोराएवढ्या आकाराचे गोळे करून २ मोठे चमचे तेलावर परतून घ्यावे. हे परतले नाही तरी चालते पण मी या गोळ्यांचा आकार व्यवस्थित गोल रहावा म्हणून हे करते. खिमा परत रस्स्यात शिजला जातो त्यामुळे फार शिजवायची गरज नाही, फक्त परतून घ्यावे. त्याच तेलात अजून २ मोठे चमचे तेल घालून गरम करून घ्या व त्यात कांदा घालून परतून घ्या. आता त्यात आले-लसूण-मिरचीचे वाटण, हळद, तिखट, धणेपूड आणि जिरेपूड घालून अजून थोडे परता. आता गरम मसाला आणि चिरलेले टोमॅटो घालून मसाल्याला थोडे तेल सुटेपर्यंत परता. फेटलेले दही आणि अर्धा कप पाणी घालून एक उकळी येऊ द्या आणि मग त्यात आधी करून ठेवलेले खिम्याचे गोळे घाला. भांड्यावर झाकण घालून मंद आचेवर ७-८ मिनिटे शिजवा.ग्रेव्हीत फार पाणी उरले असेल तर झाकण काढून अजून थोडे उकळा. दुसऱ्या एका भांड्यात तांदूळ, चार कप पाण्यात खडा मसाला घालून शिजवायला ठेवावे. पूर्ण न शिजवता थोडे अर्धेकच्चे झाल्यावर बाजूला काढून गाळून घ्यावे व एका परातीत उपसून ठेवावे.
तिसऱ्या टप्प्यात लागणारे साहित्य:
२-३ मोठे चमचे तूप
१ मोठा टोमॅटो (चकत्या कापून)
अर्धा कप चिरलेली कोथिंबीर
अर्धा कप चिरलेला पुदिना
२ चमचे गरम अथवा बिर्याणी मसाला
२-३ चमचे केवडा एसेन्स
१ कप मळलेली कणिक
आता बिर्याणीचे थर लावायचे. एका जाड बुडाच्या भांड्यात थोडे तूप घालावे आणि त्यावर टोमॅटोच्या चकत्या पसराव्यात. त्यावर अर्धे खिम्याचे गोळे घालावे, त्यावर भाताचा थर घालावा, वर कोथिंबीर आणि पुदिना पसरावा, चिमटीने थोडा गरम मसाला भुरभुरावा, तळलेल्या कांदा पसरावा आणि थोडे तूप घालावे. गुलाबजल आणि केवड्याच्या एसेन्सचे थोडे थेंब घालावेत. याच पद्धतीने उरलेल्या पदार्थांचे थर घालावेत. आता भांड्यावर झाकण घालून ते कणकेने सगळ्या बाजूंनी चिकटवून बंद करून टाकावे. मंद आचेवर एक जाड तवा ठेवून त्यावर हे बिर्याणीचे भांडे ठेऊन द्यावे. साधारण १०-१२ मिनिटांनी आच बंद करावी व खायला घेईपर्यंत भांडे तसेच त्यावर ठेऊन द्यावे. वाढण्यापूर्वी तळलेले काजू आणि उकडलेले अंडे सजावटीसाठी घालता येईल. एखाद्या फळाच्या रायत्याबरोबर बिर्याणी खायला घ्यावी.
Posted in मसाले, tagged बिर्याणी मसाला, मसाला पावडर on फेब्रुवारी 15, 2012| 2 Comments »
बिर्याणी मसाला हा खरंतर एक प्रकारचा गरम मसालाच आहे पण माझ्या माहितीप्रमाणे, बिर्याणी मसाल्यात लवंग, मिरी, काळे वेलदोडे या मसाल्यांपेक्षा जायफळ, जावित्री, बदामफूल, वेलदोडे वगैरे मसाल्याच्या पदार्थांचे प्रमाण थोडे जास्त असते. अर्थात जिथे गरम मसाल्याचे प्रमाणदेखील घराघराप्रमाणे बदलते तिथे बिर्याणी मसाल्याचे अगदी जगत्मान्य असे प्रमाण कसे मिळायचे पण मी जे वापरते ते प्रमाण खालीलप्रमाणे:
३ इंच दालचीनीचा तुकडा
जायफळ सोडून वरील सर्व मसाल्याचे पदार्थ वेगवेगळे भाजून घ्यावेत. मंद आचेवर, त्यांतील नैसर्गिक तेले बाहेर येईपर्यंतच हलकेसे भाजावेत. सगळे एकत्र करून, गार झाल्यावर बारीक दळावेत व पूड हवाबंद डब्यात भरून ठेवावी.
Posted in खाण्याचे पदार्थ, गोड पदार्थ, पिस्ता, tagged आईस्क्रीम, कुल्फी, पिस्ता कुल्फी on फेब्रुवारी 6, 2012| 1 Comment »
मला बरीच वर्षे कुल्फी प्रकार फारसा आवडायचा नाही; अगदी नाही म्हणायला कधीतरी खाल्ली असेलही पण लहानपणी एकूणच मला दुधाचा तिटकारा होता आणि म्हणून मसाला दूध, बासुंदी, कुल्फी वगैरे काहीच आवडायचं नाही. हळूहळू आवडीनिवडी बदलल्या आणि मला कुल्फीही आवडायला लागली पण इथे कुठली मेवाडची कुल्फी मिळणार म्हणून मग स्वतःच बनवायला लागले. पण तरी इव्हॅपरेटेड किंवा कंडेन्स्ड दूध वापरून बनवलेल्या कुल्फीची काही मजा येईना. यावेळेस मला पिस्त्याची कुल्फी बनवायची होती, म्हणजे नुसते थोडे पिस्ते आणि हिरवा रंग घातलेली नव्हे तर भरपूर पिस्त्यांचा पुरेपूर स्वाद आणि नैसर्गिक रंग असलेली कुल्फी. पण अशी मनाजोगी कृती काही सापडेना म्हणून अंदाजपंचे पिस्ता जेलाटो (इटालियन आईस्क्रीम) आणि कुल्फी यांच्या कृती मिसळून बनवून पहायचे ठरवले. इटलीला गेलो असताना आईस्क्रीममध्ये वेगवेगळ्या प्रकारे, नैसर्गिकरित्या किती चवींचं वैविध्य आणता येतं हे अगदी येथेच्छ अनुभवलं होतं त्यामुळे जेलाटोच्या कृतीचा उपयोग करायचा ठरवला. खरेतर कुल्फी मशीनमध्ये फिरवत नाहीत पण मी आईस्क्रीम मशीन वापरून थोडी फिरवली आणि मग फ्रीज केली. ही अशी प्रायोगिक कुल्फी इतकी मस्त जमली की ती आता वारंवार केली जाईल. आता याला पिस्ता जेलाटो म्हणायचं की पिस्ता कुल्फी हे तुम्हीच ठरवा पण हा पदार्थ चवीला नक्की उत्तम होईल याची ग्वाही द्यायला मी तयार आहे.
चार-पाच मोठे चमचे साखर
दोन मोठे चमचे मध
एक छोटा चमचा कॉर्नफ्लॉर
१) पहिल्यांदा एका जाड बुडाच्या भांड्यात, मंद आचेवर दूध आटवायला ठेवले. पंन्नास ग्रॅम पिस्ते गरम पाण्यात भिजवायला ठेवले आणि उरलेल्या पिस्त्यांचे बारीक तुकडे करून ठेवले.
२) दूध खाली न लागेल याची काळजी घेत, साधरणतः निम्मे होईपर्यंत आटवले. नंतर त्यातच क्रीम मिसळून आणखी पाच-दहा मिनिटे आचेवर ठेवले आणि मग खाली उतरवले.
३) भिजवलेल्या पिस्त्याच्या साली काढून घेतल्या आणि त्यात मध आणि पाव कप आटवलेले दूध मिसळून मिक्सरवर बारीक गंधासारखे वाटून घेतले. दुसऱ्या एका भांड्यात आटवलेल्या दूधापैकी पाव कप घेऊन ते पूर्ण गार झाल्यावर त्यात कॉर्नफ्लॉर एकजीव होईपर्यंत मिसळले.
४) आटवलेल्या दुधात साखर मिसळून ते पुन्हा आचेवर ठेवले आणि त्यात पिस्त्याचे वाटण आणि दुधात मिसळलेले कॉर्नफ्लॉर घालून चांगले मिसळले व ढवळत राहिले. मिश्रण थोडे दाट झाल्यावर आचेवरून उतरवले व गार होऊ दिले.
५) पूर्ण गार झाल्यावर आईस्क्रीम मशीनमध्ये घालून, थोडी जमेपर्यंत कुल्फी फिरवली आणि मग साच्यांमध्ये भरून फ्रीझरमध्ये ठेवली. दोन तासांत कुल्की छान घट्ट जमली. साच्यातून काढताना ते दहा-बारा सेकंद गरम पाण्यात धरले आणि मग हलक्या हाताने बाहेर ओढले.
ज्युली, ज्युलिया आणि मी
प्रवर्ग कॅटेगरी निवडा खाण्याचे पदार्थ (14) गोड पदार्थ (4) चटण्या आणि लोणची (2) जॅम / जेली (1) न्याहारी (1) फळे (3) आंबा (1) क्रॅनबेरी (1) गूजबेरी (1) सफरचंद (1) बाळंतिणीचा आहार (1) बेकिंग (5) भात/बिर्याणी/पुलाव वगैरे (1) मसाले (1) सामग्री (7) अक्रोड (1) आंबा (1) काजू (1) टोमॅटो (1) पिस्ता (1) बदाम (3) मटण (1) मश्रूम्स (1) सीफूड (1) कालव (1) ख्रिसमस (1) पहिले पाउल (1) Uncategorized (3)


Yeshee and Mommy: माझी गुलाबी पर्स

मागच्या आठवड्यात माझी पैशाची पर्स हरवली. म्हणजे हरवली असं नाही म्हणता येणार खरतर विसरली गेलि. झालं काय कि मुलाची स्कूल बस 70th street आणि Broadway च्या कोपऱ्यावर थांबते. त्या कोपऱ्यावर एक वर्तमानपत्र, मासिकं, गोळ्या, चिप्स विकायचा stand आहे; मुंबईत कोपऱ्या-कोपऱ्यावर अंडी, ब्रेड, बिस्किटं विकणारे असतात ना त्या प्रकारचा. त्याच्या शेजारी न्यूयॉर्क टाईम्सचा एक मोठ्ठा नीळा पत्र्याचा बॉक्स आहे. बसला ट्राफिकमध्ये उशीर झाला तर बुड टेकायला तो उपयोगी पडतो. मागच्या गुरुवारी मुलगा बसमधून उतरला आणि म्हणाला, "मी शेजारच्या दुकानातून गोळ्या घेतो म्हणजे मला मित्रांच्या बरोबर त्या खाता येतिल". त्याचे मित्र आपल्या आईबरोबर आम्हाला बस stop वर भेटणार होते आणि मग त्यांच्याबरोबर प्ले ग्राउंडवर खेळायला जायचा बेत होता.
बऱ्याच महिन्यांनी हि प्ले-डेट बाहेर ग्राउंडवर होत होती. गेले काही महिने थंडीमुळे मुलांना बिल्डींगच्या जीममध्येच खेळावं लागलं होतं. त्याला त्यांची काहीच तक्रार नसते. त्यांना उलट जीमच आवडते. कारण तिथे बास्केट-बॉल, टेबल- टेनिस काय हवं ते खेळता येतं. पण आम्हाला आयांनाच असं वाटत कि सारख बंद जीममधल्या हीट- एसी मध्ये खेळण्यापेक्षा, थंडी नसेल तेंव्हा त्यांनी उघड्यावर मोकळ्या हवेत खेळावं.
ब्रॉडवे आणि ७० स्ट्रीटच इंटरसेक्शन आणि उजव्या हाताला खाली कोपऱ्यात पब्लिक स्कूलच (PS 199) प्ले ग्राउंड
मुलाच्या गोळ्या घेऊन झाल्या तरी त्याच्या मित्रांचा पत्ता नव्हता. बास्केट-बॉल खेळायच तर बॉलहि नव्हता. म्हणून मी त्यांच्या आईला टेक्स्ट केलं कि 'आम्ही बॉल घेऊन येतो. तुम्ही प्ले ग्राउंड वर थांबा'. 70th स्ट्रीट पासून आम्ही 72nd स्ट्रीटपर्यंत चालत गेलो. रस्ता क्रॉसकरून उजवीकडे वळल्यावर जवळ जवळ अर्धा ब्लॉक अंतरावर एक खेळण्यांच दुकान आहे. तिकडे बॉल निवडण्यात थोडा वेळ गेला. कॅशिअरच्या पुढ्यात थोडी लाईन होती म्हणून थांबावं लागलं. पैसे दयायला म्हणून मी मोठी पर्स उघडलि तेंव्हा लक्षात आलं कि आतलं पैशाच गुलाबी पाकीट गायब होतं.
मुलाला म्हंटल, "मगाशी मी घरी बहुतेक कशालातरी पाकीट काढलं असणार, ते घरीच राहिलं". मुलगा म्हणतो, "नाही, मी तुला दिलं होतं". म्हंटल, "कधी दिलं होतस" तर म्हणाला, "मी गोळ्या घ्यायला म्हणून पैसे काढले आणि पाकीट तुला परत दिलं".
मी त्याच्या मित्रांची वाट बघण्यात, त्यांच्या आईला फोन/टेक्स्ट करण्यात इतकी मग्न होते कि मी त्याच्या हातातले पैसे बघितले पण त्यानं ते पाकीट काढलं कधी आणि ते कुठे ठेवलं ते काहीच मी बघितलं नाही. मला वाटलं मोठ्या पर्सच्या आतल्या कप्प्यात त्याला सुट्टे पैसे सापडले असतील.
लोकांच्यासमोर मी मुलावर ओरडत नाही. पण त्यादिवशी नकळत त्या दुकानातच माझा आवाज चढला. तिथली कॅशियर आणि रांगेत उभ्या असलेल्या दुसऱ्या बाईला ते ऑकवर्ड वाटतय हे हि मला दिसत होतं तरीही माझा आवाज खाली येईना. नशीब बॉलपुरते पैसे मोठ्या पर्स मध्ये होते. ते देऊन, सुटे पैसे परत घेऊन, मुलावर ओरडतच मी दुकानातून बाहेर पडले आणि त्याला म्हंटल, "जा आता धावत पळत आणि बघ ते पाकीट त्या निळ्या पेटीवर आहे का". तो धावत सुटला तशी पाकीट हरवल्याचा आता किती व्याप होणार ह्याची मी मनातल्या मनात उजळणी करत होते. चेक बुक पाकिटात होतं म्हणजे ते कॅन्सल करावं लागणार. काही ID कार्डस होती ती कॅन्सल करून नवीनसाठी अप्लाय करावं लागणार.
सत्तर- बहात्तर स्ट्रीट आणि ब्रॉडवे हा Manhattanचा इतका गजबजलेला भाग आहे कि भर गर्दीच्यावेळी असं उघड्यावर पडलेलं पाकीट वीस-पंचवीस मिनिटांनंतर तिथे परत मिळू शकणार नाही ह्याची मला खात्री होती. दहा वर्षांपूर्वी रिव्हरसाईड ड्राईव्हवर नाही मिळालं तर ब्रॉडवेवर काय मिळणार.
दहा-बारावर्षांपूर्वी आम्ही 74th street आणि रिव्हरसाईड ड्राईव्हच्या कोपऱ्यावर रहात होतो. ब्रॉडवेपासून दोन ब्लॉकच्या अंतरावर असूनही ब्रॉडवेच्यामनाने हा रस्ता दिवसाच्या कुठल्याही वेळी खूपच शांत असतो. नावाप्रमाणेच नदीच्या बाजूनी जाणारा. फॉल आणि विन्टर मध्ये ह्या रस्त्यावर कधीकधी इतका वारा असतो कि आपला तोल संभाळण कठीण होतं. एकदा सकाळी मी घराबाहेर पडले आणि कोट- तोल सांभाळत, वाऱ्याला तोंड देत जेमतेम काही पावलं चालले असेन…तर लगेच लक्षात आलं कि खांद्याला लावलेली पर्सच गायब झालीय. तेंव्हा माझ्याकडे एक चामड्याची चंची होती - खूप वर्षांपूर्वी गोव्याला एका छोट्याशा दुकानात घेतलेली. तिची पाठीमागची बाजू प्लेन काळ्या चामड्याची होती, पुढच्या बाजूला राजस्थानी मिररवर्कच भरतकाम केलेलं ब्राऊन रंगाच कापड होतं आणि खांद्याला अडकवायला नाजूक काळा गोफ होता. खूप सुंदर पर्स होती. हुबेहुब चंचीच्याच आकाराची. फारसं काही सामान रहात नसे तीच्यात. पण त्यादिवशी मला फक्त चेकबुक घेऊनच कुठेतरी जायचं होतं म्हणून ती पर्स घेतली. पर्स गायब झाल्याच लक्षात आल्यावर लगेच मी चार-पाच ब्लॉकचा परिसर ह्या टोकापासून त्या टोकापर्यंत धुंडाळला. रस्ता तर निर्मनुष्य होता. जवळपास चीटपाखरुही दिसत नव्हत. फॉलचे दिवस असल्यामुळे पालापाचोळा तेवढा जिकडे तिकडे उडत होता. त्या पालापाचोळ्या बरोबर लांब कुठे उडून गेली कि काय कुणास ठाऊक. पण ती पर्स काही सापडली नाही.
उजव्या हाताला खालच्या कोपऱ्यात रिव्हर साईड ड्राईव्हचा 74th स्ट्रीट जवळचा भाग .
तो अनुभव आठवतच मी 72nd street क्रॉस करून बस stop कडे चालले होते तर समोरून मुलगा माझ्या दिशेने पळत येताना दिसला… त्याच्या हातात माझी गुलाबी पर्स दहा वर्षात न्यूयॉर्कर्सच्या प्रामाणिकपणात वाढ झाली कि काय असं वाटून गेलं. तर मैत्रीण म्हणाली, "तसं काही नसणार. पण आजकाल वाढत्या टेररीस्ट हल्ल्यांमुळे गजबजलेल्या भागात भरपूर कॅमेरे लावलेले असतात (बॉस्टन मारेथोन मधले बॉम्ब हल्ले नुकतेच झाले होते). हे कारण असेल कदाचित नाहीतर उगीच पर्समध्ये बॉम्ब -बिंब असला तर… हि भीती असेल. म्हणून कोणी पर्सला हात लावला नसेल".
किंवा कदाचित त्या गुलाबी पर्सला मला सोडून कुठे जायचं नसेल
एकदा मुंबईतही मी ते पाकीट एका पेपरवाल्याकडे विसरले होते. कीर्ती कॉलेजच्या बाहेर जी वडापाववाल्याची गल्ली आहे त्या गल्लीतून बाहेर येउन कॅडल रोड क्रॉस केला कि पलीकडच्या बाजूला, डाव्या हाताला कोपऱ्यावर एक पेपरवाले बसतात. आज कित्तीतरी वर्ष तो newstand तिथे आहे. मीच गेली वीस- पंचवीस वर्ष तिथुन पेपर घेतेय. दोन वर्षांपूर्वी एका संध्याकाळी मी पेपर-मासिकं घेऊन पैसे दिले आणि पाकीट तिथेच विसरले. पावसाळ्याचे दिवस होते म्हणून पेपरवर प्लास्टिक घातलेलं होतं त्याखाली बहुतेक माझं पाकीट गाडलं गेलं. दुसऱ्या दिवशी सकाळी लक्षात आलं. मासिकं घेतल्यावर मी दुसरीकडे कुठेच गेले नव्हते त्यामुळे पाकीट कुठे राहिलं असेल ते आठवणं कठीण गेलं नहि. तसंच दुसऱ्या कुणीतरी उचलायच्या आधी पेपरवाल्या भाऊंना ते सापडलं तर त्यांनी ते ठेवलं असणार ह्याचीही मला खात्री होती. आणि झालही तसच. मी विचारायला गेले तर ते भाऊ नव्हते. एक ताई होत्या. त्यांना विचारलं, "रात्री इथे पाकीट सापडलं का" तर त्या म्हणाल्या, "थांबा फोन करून विचारते". आणि त्यांनी फोन केल्यावर मिनिटा-दोन मिनिटातच आले आपले कालचेच भाऊ माझं पाकीट घेऊन.


Aajlatur | लातूरला नीट केंद्र मंजूर, धीरज देशमुखांच्या प्रयत्नांना यश

लातूर मनपाने गांधी मार्केटच्या आठ दुकानांना घातले सील लिंगायत आरक्षणासाठी २४ ऑगस्टला लातूर जिल्हा बंद लिंगायत धर्माच्या मागणीसाठी स्वाक्षरी मोहीम सुरु मनपाच्या झोन कार्यालयातच मिळणार गणेश मंडळांना परवानग्या लातुरच्या शासकीय रुग्णालयात अतिदक्षता विभागाचे झाले लोकार्पण लातुरला स्वतंत्र विद्यापीठ स्थापन करावे यासाठी राबवली जातेय स्वाक्षरी मोहीम सनी लिओनी दत्तक मुलीसह लातुरात येणार लातुरच्या अशोक हॉटेल चौकातील अग्नीशमन दलाच्या जागेवर बांधणार सार्वजनिक शौचालय अग्नीशामक दलाला मनपा आवारात देणार जागा मुरुड येथे स्थापन झाले पहिले धर्मदाय डायलेसिस सेंटर संविधान जाळणार्‍यांना फाशी द्या, उदगीरच्या सर्वपक्षीय मोर्चाची मागणी ०३ सप्टेंबरपासून वसतीगृहासाठी मराठा युवक करणार लातुरात उपोषण
लातूरला नीट केंद्र मंजूर, धीरज देशमुखांच्या प्रयत्नांना यश
हजारो विद्यार्थ्यांच्या स्वाक्षरीने दिले होते निवेदन, सतत केला पाठपुरावा
लातूर: समानता आणि सर्वंकष न्यायाच्या धोरणानुसार नीट परिक्षा केंद्र लातूरला व्हावे, अशी मागणी लातूर लोकसभा युवक काँग्रेसचे अध्यक्ष तथा जिल्हा परिषदेचे सदस्य धीरज देशमुख यांनी लावून धरली होती. या मागणीला विद्यार्थ्यी, पालक आणि लातूरातील शिक्षण संस्थांनीही पाठिंबा दिलेला होता. गेली वर्षभर सोशल मिडीयाच्या माध्यमातून लातूरला नीट केंद्र व्हावे, यासाठी प्रयत्न सुरुच होता. अखेर शासनाने लातूरला नीट केंद्र मंजूर केले. यामुळे सुमारे १० ते १२ हजार विद्यार्थ्यांचा मोठा प्रश्न सुटला आहेअसे प्रसिद्धी पत्रकात म्हटले आहे.
शिक्षणाची पंढरी असलेल्या लातूर जिल्ह्यातून साधारणत: १० ते १२ हजार विद्यार्थी तर संपूर्ण मराठवाडयातून किमान ४० हजार विद्यार्थी नीट परिक्षा दरवर्षी देत असतात. इतकी मोठी विद्यार्थी संख्या असताना संपूर्ण मराठवाडयात केवळ औरंगाबाद व नांदेड येथेच नीट परिक्षेचे केंद्र दिलेले होते. त्यामुळे मराठवाडयातील सर्व भागांतून विद्यार्थी व पालकांना परिक्षेच्या अदल्या दिवशीच औरंगाबाद किंवा नांदेड गाठावे लागत असे. ४० हजार विद्यार्थी आणि ४० हजार पालक म्हणजेच ८० हजार विद्यार्थी व पालकांची औरंगाबाद आणि नांदेडमध्ये राहण्याची व खाण्याची कशी सोय होणार. १५० ते ३५० किलो मीटर प्रवास करुन तेथील गैरसोयींना सामोरे जात ताणतणावात विद्यार्थी नीटची परिक्षा देतील कशी या विचाराने पालक त्रस्त झाले होते. विद्यार्थ्यांमध्ये नीट परिक्षेविषयी चिंता होती. लातूरमधील नीट परिक्षार्थ्यांच्या संख्या लक्षात घेता लातूरला नीट परिक्षा केंद्र द्यावी, अशी मागणी धीरज देशमुख यांनी विद्यार्थी, प्राचार्य, प्राध्यापकांसह ३१ मार्च २०१७ रोजी तत्कालीन जिल्हाधिकारी पांडूरंग पोले यांच्याकडे केली होती.
०६ मे रोजी होणार लातूर केंद्रावर नीट परिक्षा
नीट परीक्षा केंद्र लातूरला मंजूर झाल्याचा आनंद विद्यार्थी, पालक, प्राचार्य, प्राध्यापकांना आहे. ०६ मे रोजी लातूर केंद्रावर नीटची पहिली परिक्षा होणार आहे. सुमारे १० ते १२ हजार विद्यार्थ्यांची सोय लातूर केंद्रावर होणार असून त्यामुळे विद्यार्थी व पालकांना पैसा व वेळ तर वाचणार आहेच शिवाय बाहेर गावी जाऊन परिक्षा देण्याचा ताणतणावही राहणार नाही, असे राजर्षी शाहू महाविद्यालयातील सीईटी सेलचे प्रमुख प्रा. डीके देशमुख यांनी म्हटले आहे.
पाऊस चांगला पडला पण आता सगळी भिस्त रबीवर ...
जिल्हयात वार्षिक सरासरीच्या ४७ टक्के पाऊस ...
देशाचं पितृतुल्य नेतृत्व गमावले: रुपाताई निलंगेकर ...
अटलजींच्या जाण्याने सतशील राजकारणी हरपला- आ. अमित देशमुख ...
आदर्श व्यक्तीमत्वास देश मुकला- धीरज देशमुख ...
डॉक्टरांच्या सेवाभावी वृत्तीचा नवा लातूर पॅटर्न BIG NEWS ...
गणेशोत्सव पर्यावरण पूरक साजरा व्हावा : शिवकुमार डिगे ...
बौध्द महाविहारासाठी खासदारांचे २५ लाख ...
पंकजाताई मुंडे यांचा वाढदिवस साधेपणाने साजरा ...
विजेच्या धक्क्याने तरुणाचा मृत्यू, मुलींच्या आयटीआयजवळ ...
मृत नद्यांना पुनर्जीवित करा- श्रीमंत जितेंद्रसिंह गायकवाड ...
बारा हजार वारकऱ्यांवर केले मोफत उपचार ...
कडकडीत बंद, त्याला जबरदस्त बंदोबस्त ...
धीरज देशमुख यांचे आजपासून ‘गाव संपर्क अभियान’ ...
मराठा क्रांती मोर्चाची ’क्रांती दिनी’ बंदची हाक ...


राष्ट्रवादीचे नगरसेवक जावेद शेख यांनी पाणीपुरवठा अधिकाऱ्याला काळे फासले (पहा व्हिडीओ) | PCLIVE7.com – Pimpri Chinchwad News, Pune News Live.

राष्ट्रवादीचे नेते नाना काटे यांचा वाढदिवस विविध उपक्रमांनी साजरा
देहू-आळंदी इंद्रायणी नदी सुधार प्रकल्पाला अटलबिहारी वाजपेयी यांचे नाव देणार; आमदार महेश लांडगे यांची माहिती
‘अटल बिहारी वाजपेयी’ नावाच्या महापर्वाचा अस्त
महापौर राहुल जाधव यांची शालेय साहित्याने तुला
पिंपरी चिंचवड पोलीस आयुक्तालयाचे संपर्क क्रमांक जाहिर
‘अ’ प्रभागातील प्रलंबित प्रश्न सोडविण्यास प्रथम प्राधान्य देणार – महापौर राहुल जाधव
शालेय पाठ्यपुस्तकात साईबाबांविषयी धडा सुरु करा; साई सेवा प्रतिष्ठानचे अध्यक्ष सुभाष नेलगे यांची शिक्षणमंत्र्यांकडे मागणी
पिंपरी चिंचवड पोलीस आयुक्तालय कार्यान्वित
नद्यांचे प्रदुषण रोखण्यासाठी आमदार महेश लांडगेंनी थोपटले दंड
पगडीचे राजकारण करणाऱ्या शरद पवार यांना डोकं आहे का
Home पिंपरी-चिंचवड राष्ट्रवादीचे नगरसेवक जावेद शेख यांनी पाणीपुरवठा अधिकाऱ्याला काळे फासले (पहा व्हिडीओ)
राष्ट्रवादीचे नगरसेवक जावेद शेख यांनी पाणीपुरवठा अधिकाऱ्याला काळे फासले (पहा व्हिडीओ)
पिंपरी (Pclive7.com):- पिंपरी चिंचवड महापालिकेचे राष्ट्रवादीचे नगरसेवक जावेद शेख यांनी प्रभागात पाण्याचे नियोजन होत नसल्याने पाणी पुरवठा अधिकाऱ्यालाच काळे फासले. सुशिलकुमार लवटे असे या अधिकाऱ्याचे नावे असून महापालिकेच्या अ प्रभाग कार्यालयात कनिष्ट अभियंता म्हणून लवटे कार्यरत आहेत. गुरुवारी सायंकाळी पाच वाजण्याच्या सुमारास महापालिकेच्या प्रभाग क्रमांक १४ मध्ये जावेद शेख यांच्या आकुर्डी येथील संपर्क कार्यालयाजवळ ही घटना घडली.
गेल्या वर्षभरापासून प्रभागातील नागरिकांना पाण्याच्या मोठ्या समस्येला सामोरे जावे लागत आहे. याबाबत वारंवार अधिकाऱ्यांशी संपर्क साधला जात असतानाही “आठ दिवसात काम होईल, अजून दोन दिवस द्या, साहेब, तुमचेच काम सुरु आहे”. असे म्हणत अधिकारी वेळ मारून नेत होते. महापालिकेचा कर भरूनही पाणी मिळत नसल्याने पाणी टंचाई संदर्भात जावेद शेख यांच्या संपर्क कार्यालयाजवळ बैठक घेण्यात आली. यावेळी संतप्त नागरिकांनी उपस्थित कार्यकारी अधिकारी कांबळे, उपअभियंता राणे, कनिष्ठ अभियंता सुशिलकुमार लवटे आदींना चांगलेच धारेवर धरले.
गेल्या वर्षभरापासून शहरातील काही भागात पाण्याचा प्रश्न निर्माण झाला आहे. यासंदर्भात अधिकाऱ्यांकडे वारंवार पाण्याच्या नियोजनाबाबतीत चर्चा करूनही नगरसेवकांच्या सुचना ऐकूण याकडे दुर्लक्ष केले जाते. तसेच, नागरिकांना वेठीस धरण्याचे काम सत्ताधारी आणि अधिकाऱ्यांकडून सुरु असल्याचा संताप व्यक्त करत नगरसेवक शेख यांनी अधिकाऱ्याला काळे फासले. यापुढेही अधिकारी जुमानत नसतील तर महापालिका आणि अ प्रभाग कार्यालयात घुसून काम बंद पाडू, असा इशारा शेख यांनी दिला आहे. यावेळी, सय्यद इखलास, तोहित शेख, वसंत सोनार, हरिभाऊ हांडे, बयाजी तोरणे यांच्यासह प्रभागातील नागरिक व महिला मोठ्या संख्येने उपस्थित होत्या.
Tags: ncpPCLIVE7.COMPcmc newsअधिकारीकाळेचिंचवडजावेद शेखपाणीपुरवठापिंपरीफासलेमहापालिका
पेट्रोल-डिझेल दरवाढीच्या निषेधार्थ पिंपरीत राष्ट्रवादीचे आंदोलन
वाकडमध्ये गॅस सिलेंडर लिकेजमुळे लागलेल्या आगीत ५ झोपड्या जळून खाक
राष्ट्रवादीचे नेते नाना काटे यांचा वाढदिवस विविध उपक्रमांनी साजरा
देहू-आळंदी इंद्रायणी नदी सुधार प्रकल्पाला अटलबिहारी वाजपेयी यांचे नाव देणार; आमदार महेश लांडगे यांची माहिती
‘अटल बिहारी वाजपेयी’ नावाच्या महापर्वाचा अस्त


सोलापूर जिह्यात अघोषित बंद - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » आवृत्ती » सांगली » सोलापूर जिह्यात अघोषित बंद
सोलापूर जिह्यात अघोषित बंद
सोलापूर : फोटो नंबर : मराठा संघटनांनी पुकारलेल्या महाराष्ट्र बंदच्या पार्श्वभूमीवर, सोलापुरातील छत्रपती संभाजी राजे चौकात हजारो मराठा समाज बांधव रास्ता रोको आणि ठिय्या आंदोलनाच्या अनुषंगाने असे रस्त्यावर आले होते.
विशेष प्रतिनिधी /सोलापूर :
मराठा आरक्षणासाठी सकल मराठा समाजाच्या विविध संघटनांनी आज गुरुवारी पुकारलेल्या महाराष्ट्र बंदला सोलापूर शहर – जिह्यात उत्फूर्त प्रतिसाद मिळाला. आजवर शांततेत 58 मोर्चे काढण्यासह तब्बल 27 जणांनांचे समाजाच्या आरक्षणासाठी बलिदान जाऊनसुध्दा सत्ताधारी भाजप सरकार आरक्षण देण्यात चालढकल करीत असल्याच्या संतापाचा उद्वेग बाहेर काढत आक्रमक झालेल्या मराठा तरूणांनी सोलापुरातील छत्रपती संभाजी चौकात महादेवाच्या पिंडीला स्वतःच्या रक्ताने अभिषेक घातला.
सोलापूर शहरानजीक संभाजी चौक, कोंडी आणि तुळजापूर रस्त्यावरील उळे येथे अनेक तरूणंनी मुंडन केले. जुना पुणे नाका तसेच जिल्हाधिकारी कार्यालयासमोरील ठिया आंदोलनात प्रौढांनी उपोषण धरले होते. मराठा समाजाच्या वकील मंडळींसह तरूणी, महिला तसेच सर्वपक्षीय नेतेमंडळींनी तोंडाला काळ्या पट्टय़ा बांधून गांधीगिरीने मुक आंदोलन केले. आरक्षण देण्यासंदर्भात झोपेचे सोंग घेतलेल्या सरकारला जाग आणण्यासाठी संभाजीराजे चौकात भजनदेखील करण्यात आले.
विशेषत्वे, सोलापूर शहर आणि जिल्हयात बंद शांततेत पार पडला असला तरी आरक्षणाच्या मागणीवर पेटून उठलेल्या मराठय़ांच्या भावना तीव्र असल्याचे दिसून आले. माढा, माळशिरस तसेच पंढरपूर, मोहोळ, सांगोला, करमाळा आदी तालुक्यांमध्य़े कडकडीत बंद पाळण्यात आल्याचे चित्र होते. जिह्यात कित्येक गावे बंद करण्यात आली. बहूतांश गावांमधील नागरिकांनी चुली बंद ठेवून आरक्षणासाठीची मनामधील खदखद बाहेर काढली. बंदमुळे मुख्य सोलापूर – पुणे, सोलापूर – हैदराबाद तसेच सोलापूर ते विजापूर हे राष्ट्रीय मार्ग अडले. या महामार्गांशिवाय जिह्यातील साधारण शंभराहून अधिक रस्त्यांवर मावळे आरक्षणाचा एल्गार करत उतरले होते.
सोलापुरात बंदच्या पार्श्वभूमीवर, प्रचंड पोलीस पोलीस बंदोबस्त नेमण्यात आला होता. सकल मराठा क्रांती मोर्चाच्यावतीने जिल्हाधिकारी कार्यालयासमोर ठिय्या आंदोलन धरले होते. तर सकल मराठा समाजाच्यातर्फे जुना पुना नाका येथील छत्रपती संभाजी महाराजांच्या पुतळ्याजवळ रास्ता रोको करून ठिय्या आंदोलन करण्यात आले. दोन्ही ठिकाणी आंदोलनकर्त्यांची हजारोंच्या संख्येने गर्दी होती. आंदोलन कर्त्यांना पोलिसांनी ताब्यात घेऊन काही वेळाने सोडून दिले.
क्षेत्रसभा दिखाऊपणा नको, अंमलबजावणी करा
नैसर्गिक अपत्तीने घेतला नऊ जाणांसह 122 जनावरांचा बळी
जिल्हय़ाचा दहावीचा निकाल 92 टक्के
रिफायनरी विरोधक पुन्हा आक्रमक
शिवसेना, स्वाभिमान हे सत्तेतील लाभार्थी
मठच्या स्नुषा परमवीर चक्राच्या रचनाकार
कुडाळच्या पुरुषोत्तम इंडस्ट्रीजला लघुउद्योजक पुरस्कार प्रदान
विश्वकर्मा सोशल वेल्फेअरतर्फे जिल्हय़ातील पंचांचा सत्कार
न्यायालयीन कर्मचारी संघटना अध्यक्षपदी महेश माणगावकर
मत्स्य महाविद्यालय नागपूरला जोडण्यासाठी याचिका दाखल
पाकिस्तानच्या पंतप्रधानपदी इम्रान खान शपथबद्ध
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsNew Category NameTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


yakshaprashna: देखिला अक्षरान्चा मेळावा भाग २

देखिला अक्षरान्चा मेळावा भाग २
देखिला..... वर आणखी काही प्रतिक्रिया...
वाचलेल्या पुस्तकांचा आनंद त्यातील ऊब तशीच ठेऊन नोंदणे हे फ़ार कठीण काम आहे.पण तुम्ही आपली आनंद हुरहुर आत्मीयतेने मांडली आहे...आपल्या जिव्हाळखुणा अगत्त्याने व सहजतेने मान्डल्या आहेत...जी.ए.कुलकर्णी.
डोस्तोव्हस्की टोलस्टोय,झ्वाइग,काफ़्का,आणि कोणकोण यान्च्या रंगीबेरंगी
काचांच्या तुकड्यासारखी जाळी आपल्या मनांत कुठेतरी आहे असे मला नेहमीच वाटत राहिले होते.तुमचे लेखन वाचल्यावर लगेच जाणवले की तीच जाळी जास्त स्पष्ट व स्वछ्छ स्वरूपात तुमच्याही मनात आहे.समानधर्मा भेटल्याचा आनंद
तुमचे पत्र व त्यासोबत धाडलेले टाचण पावते झाले.वाचून फ़ार बरे वाटले.
कुणी एक समानधर्मा मिळाल्याचा आनंद झाला.......गो.नी.दांडॆकर.
देखिला अक्षरान्चा मेळावा भाग २


pune news deccan queen railway agitation pune railway station डेक्कन क्वीनला 1 तास उशीर; प्रवाशांचे आंदोलन | eSakal

डेक्कन क्वीनला 1 तास उशीर; प्रवाशांचे आंदोलन
सोमवार, 10 जुलै 2017
डेक्कन क्वीन ही नेहमी फलाट क्रमांक 1 वरूनच सुटत होती. मात्र, गेल्या महिन्याभरापासून ती फलाट क्रमांक 5 वरून सुटत आहे. त्यामुळे प्रवाशांनी हे आंदोलन केले.
पुणे - पुण्याहून मुंबईकडे धावणारी डेक्कन क्वीन आज (सोमवार) सकाळी प्रवाशांनी रोखून धरल्याने एक तास उशीराने धावली. पुणे स्टेशनवर फलाट क्रमांक 1 वर गाडी लावण्यासाठी प्रवाशांनी आंदोलन केले.
दररोज सकाळी सव्वासात वाजता पुण्याहून मुंबईकडे जाणारी डेक्कन क्वीन आज प्रवाशांच्या आंदोलनामुळे आठनंतर निघाली. आज सोमवार असून, अनेक चाकरमान्यांची कामाला निघण्यासाठी गडबड असते. त्याचवेळी प्रवाशांनी हे आंदोलन केल्याने अनेकांना मनस्ताप सहन करावा लागला.
डेक्कन क्वीन ही नेहमी फलाट क्रमांक 1 वरूनच सुटत होती. मात्र, गेल्या महिन्याभरापासून ती फलाट क्रमांक 5 वरून सुटत आहे. त्यामुळे प्रवाशांनी हे आंदोलन केले.
विद्यापीठ चौकात पिस्तुलातून गोळीबार
पुणे- सावित्रीबाई फुले पुणे विद्यापीठाच्या प्रवेशद्वारासमोरील चौकात आज सकाळी अकराला एकाने पिस्तुलातून गोळीबार केल्याने एक जण जखमी झाला. भर दिवसा...
संगीतविद्या कणाकणानं मिळवत गेले (कुमुदिनी काटदरे)
कमलताई तांबे यांच्याकडं मी जवळजवळ दहा वर्षं शिकले. नंतर त्या पुण्याला गेल्या म्हणून मी कौसल्याबाई मंजेश्वर यांना पत्र पाठवलं व "मला शिकवावं' अशी...
रुग्णांना स्मार्ट कार्ड; कॅंटोन्मेंटच्या पटेल रुग्णालयाचा कारभार होणार संगणकीकृत
पुणे : पुणे कॅंटोन्मेंट बोर्डाच्या सरदार वल्लभभाई पटेल रुग्णालयाचा कारभार संगणकीकृत होणार आहे. याअंतर्गत उपचार करणाऱ्या रुग्णांना स्मार्ट कार्ड दिले...
डॉ. नरेंद्र दाभोलकरांचा मारेकरी अटकेत
पुणे : महाराष्ट्र अंधश्रद्धा निर्मूलन समितीचे संस्थापक डॉ. नरेंद्र दाभोलकर यांच्या खुनाला पाच वर्षे पूर्ण होत असताना "सीबीआय'च्या हाती त्यांचा...
विकृत माणसांच्या कुंडल्या माझ्याकडे : अप्पर पोलीस अधिक्षक संदीप जाधव
मंचर : “पुणे जिल्ह्यात मी नवीन असलो तरी राज्य पोलीस गुप्तचर विभागात काम केले आहे. त्यामुळे अनेकांच्या कुंडल्या माझ्याकडे आहेत. समाजात दुही...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


हेल्पलाईन | जिल्हा बुलढाणा, महाराष्ट्र शासन

जिल्हा बुलढाणा District Buldhana
एसटीडी आणि पिन कोड
रोजगार हमी योजना विभाग
राष्ट्रीय सूचना विज्ञान केंद्र
नागरिकांचा कॉल सेंटर - 155300
महिला मदतकेंद्र - 1091
गुन्हा थांबवणारे - 1090
एन.आय. सी. हेल्पडेस्क - 1800 -111- 555
संकेतस्थळावरील माहितीचा सर्वाधिकार जिल्हा प्रशासनाकडे
राष्ट्रीय सूचना विज्ञान केंद्र,
इलेक्ट्रॉनिक्स आणि माहिती तंत्रज्ञान मंत्रालय, भारत सरकार द्वारे विकसित आणि होस्ट
शेवटचे अद्यावत: Aug 18, 2018