कर्तृत्वापल्याडचं अथांग आभाळ | Loksatta

दाभोलकर, पानसरे हत्या तपासात पोलिसांवर दबाव
किनाऱ्यांची सुरक्षा शिकायला ‘बेवॉच’ पाहा
वर्दी देणाराच तपास अधिकारी असल्याबद्दल तेजपाल यांचा आक्षेप
वादाच्या मुद्दय़ांबाबत भारत-चीन संवेदनशील
मरिन ड्राइव्ह स्वच्छतेसाठी जादा कुमक
दिवाळी अंक २०१३ »
यशस्वी व्यक्तींच्या मागे, विशेषत: यशस्वी उद्योजकांच्या मागे पुष्कळदा त्यांच्या घराण्यातल्या अनेक पिढय़ांचं वलय असतं.
यशस्वी व्यक्तींच्या मागे, विशेषत: यशस्वी उद्योजकांच्या मागे पुष्कळदा त्यांच्या घराण्यातल्या अनेक पिढय़ांचं वलय असतं. आणि स्वत:च्या हिमतीवर पुढे आलेल्या माणसांमागे त्यांच्या एकेकाळच्या खडतर प्रवासाची सावली साथीला असते. अशा व्यक्तिमत्त्वांना लाभणारे मानसन्मान खूपदा त्यांना अशा उंचीवर नेऊन ठेवतात, जिथे सर्वसामान्य लोक कधीच पोहोचू शकत नाहीत. काही वेळा प्रसिद्धीच्या वर्तुळात या व्यक्ती अशा काही गुरफटतात, की बाहेरच्या जगाचं वारंही त्यांना लागत नाही.
या आणि अशा सगळ्या गृहितकांना छेद देणारी व्यक्ती.. एक अत्यंत यशस्वी आणि स्वयंप्रज्ञ उद्योजिका पुण्यात आहे. ‘व्हल्कन लावल’च्या मॅनेजिंग डायरेक्टर आणि टेट्रापार्कच्या चेअरपर्सन या बिरुदांना ज्यांनी मोठं केलेलं आहे, अशा लीला पुनावालांविषयी मी हे म्हणते आहे. याचं कारण या बिरुदांचा वर्ख त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वावर बिलकूल चढलेला नाही. बुद्धीचं आणि कर्तृत्वाचं तेज सभोवती असलं, तरी अहंकाराचा कणभरही स्पर्श त्यांना झालेला नाही. आयुष्यात हवं ते जिद्दीनं मिळवल्यावर अनेकदा माणसं स्वत:चं एक तत्त्वज्ञान तयार करतात आणि त्याच चौकटीतून इतरांकडे पाहतात. लीला पुनावाला यांनी स्वत:भोवती असे कुठलेच अडसर उभे केलेले नाहीत. अगदी मोकळ्या, प्रसन्न आणि उत्सुक दृष्टीनं जगाकडे पाहण्याची, भोवतीच्या माणसांना समजून घेण्याची त्यांची मनमोकळी वृत्ती आहे. त्यांना भेटल्यानंतर, त्यांच्याशी खूप साऱ्या गप्पा मारल्यानंतर माझं त्यांच्याविषयी हे मत बनलंय, असंही मी म्हणणार नाही. परंतु त्यांच्या सहवासातली, त्यांच्या संपर्कात येणारी कुणीही व्यक्ती खात्रीनं हेच म्हणेल, हा मला विश्वास आहे.
लीला पुनावाला यांच्या उद्योजकीय कर्तृत्वाची माहिती बहुतेकांना आहे. त्यांना मिळालेल्या राष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीय स्तरावरच्या मानसन्मानांची यादीही मोठी आहे. या लौकिक गोष्टींवर भर देण्यापेक्षा त्यांचे व्यक्तिमत्त्व, आयुष्य, त्यांचं माणूसपण, त्यांचं बालपण, त्यांचं कुटुंब, त्यांची जिद्द, त्यांच्या जीवनधारणा आणि फिरोझ पुनावाला या उद्योजकासोबतचं त्यांचं सहजीवन या त्यांच्या व्यक्तिगततेविषयी जाणून घ्यायला कुणालाही आवडेल. त्यातून लीला पुनावाला यांचं जे चित्र उभं राहील, ते अधिक जिवंत, उत्कट असेल. आणि कदाचित त्यातून कुणाला आपली वाटही उजळल्यासारखं वाटेल.
लीला पुनावाला आपल्या कुटुंबासोबत पाकिस्तानातून भारतात आल्या त्या भारत-पाक फाळणीच्या वेळी. १९४४ सालचा त्यांचा जन्म. भारतात आल्यावर लोणावळ्याच्या निर्वासितांच्या छावणीत त्यांची रवानगी झाली. पाकिस्तानात असतानाच त्यांचे वडील एका रेल्वे अपघातात गेले होते. वडिलांच्या या अपघाती जाण्यानंतर दोन-चार महिन्यांतच हे कुटुंब भारतात आलं. आई, तीन सख्खे भाऊ, आजी-आजोबा, चुलतभाऊ असं भलंमोठं कुटुंब. विस्थापनाचे, दारिद्रय़ाचे चटके आणि अस्थिर वर्तमानामुळे वाटणारी अनिश्चित भविष्याची चिंता कुटुंबातल्या मोठय़ा माणसांना सतावत असली तरी मुलांच्या निरागस आयुष्याला त्याची झळ लागण्याचं कारण नव्हतं. लीला ही आठ भावांची एकमेव बहीण. तेव्हा ती होती जेमतेम पावणेतीन वर्षांची. एक सख्खा भाऊ आणि एक चुलतभाऊही तिच्यासारखेच लहान. बाकी सहा भाऊ मोठे. भावंडांसोबत दिवसभर हुंदडण्याचे, खेळण्याचे ते दिवस होते. एवढा एकच त्या काळाचा अस्पष्ट ठसा आज त्यांच्या मनावर आहे.
आणि आणखीन एक आठवण आहे. गांधीजींच्या हत्येनंतर लोणावळ्याच्या या विस्थापितांच्या छावणीत मुस्लीम राहत असल्याची शंका घेऊन काही लोक छावणी जाळण्यासाठी आले होते. त्यावेळी ‘आम्ही हिंदू आहोत’ असं मोठय़ानं ओरडत या कुटुंबासह छावणीतले सगळे लोक सैरावैरा धावत सुटल्याचं दृश्य त्यांना अंधुकसं आठवतं.
काही महिने छावणीत काढल्यानंतर हे कुटुंब पुण्यात लीला पुनावालांच्या आजीच्या नातेवाईकांकडे आलं. छावणीचा तो तात्पुरता निवारा सुटून एक छोटेसं का होईना, घर त्यांना मिळालं. सदाशिव पेठेत चिंचेच्या तालमीजवळ हे घर होतं. अर्थात, या मुलांसाठी खेळण्याची फक्त जागा बदलली, एवढंच. आर्थिक ताण, भविष्याची चिंता या त्यांच्या आई आणि आजीकरता छळणाऱ्या गोष्टी होत्या. वडिलांनी उतरवलेल्या विम्याचे पैसे होते, पण एवढं मोठं कुटुंब चालवायला ते पुरेसे नव्हते. मग आईनं घरबसल्या पापड लाटून देण्याचं काम सुरू केलं. ही मुलं पापड वाळवण्याचं काम करायची. अर्थात मुलांना शिकवलं पाहिजे याची जाणीव त्यांच्या आईला होती. मंडईजवळ दत्त मंदिराजवळ महापालिकेची शाळा होती. त्या शाळेत लीला पुनावाला दाखल झाल्या. इतर भावंडंही सोबत होती. ही शाळा आणि चिंचेच्या तालमीचा परिसर या दोन्ही ठिकाणी लीला पुनावालांची मराठी भाषेशी नाळ जुळली. आजही त्या चांगलं मराठी बोलतात. ‘पुण्यात इतकी वर्षे राहून मराठी कसं येणार नाही’ असं उलट त्या आपल्यालाच विचारतात.
त्यांचं दोन-तीन र्वष महापालिकेच्या शाळेत शिक्षण झालं. दरम्यानच्या काळात आईनं इतर मुलांना कॉन्व्हेंट स्कूलमध्ये घातलं होतं. लीलालाही इंग्रजी यावं म्हणून मग तिलाही माऊंट कार्मेलमध्ये आईनं दाखल केलं. घरापासून या शाळा तशा लांबच होत्या. पण सात-आठ मुलांना बसनं पाठवणं परवडण्याजोगं नव्हतं. त्यामुळं लीला पुनावाला आणि त्यांचा धाकटा भाऊ या दोघांनाच आईनं बसचा पास काढून दिला. सिटी पोस्टापासून कॅम्पपर्यंत बस होती. सिटी पोस्टापर्यंत ते चालत जायचे. मोठी भावंडं तर चिंचेच्या तालमीपासून कॅम्पमधल्या शाळेत चालतच ये-जा करायची.
‘आठवीपर्यंत मी अगदी सर्वसामान्य विद्यार्थी होते..’ लीला पुनावाला शाळेची आठवण सांगतात. ‘पण आठवीमध्ये सुंदरजी या माझ्या सुंदरजी या वर्गशिक्षिकेला मात्र माझ्यात वेगळं काही दिसलं.’ या शिक्षिकेनं आपल्या या विद्यार्थिनीमधली ठिणगी जागी केली. ‘तुझ्याजवळ जिद्द आहे,’ त्या म्हणाल्या- ‘हुशारीही आहे, तेव्हा आपली उद्दिष्टं निश्चित कर आणि त्यासाठी भरपूर कष्टाची तयारी ठेव. स्वप्न पाहा आणि ती प्रत्यक्षात आणण्याचा नेटानं प्रयत्न कर.’ ही शिकवण लीला पुनावाला यांनी आपल्या मनावर ठासून बिंबवली आणि त्या दिशेनं सक्रीय कृतीही केली. त्यामुळे आठवी ते दहावी त्या उत्तम गुण मिळवत गेल्या. ‘सुंदरजींचा भर फक्त पुस्तकी ज्ञानावर नव्हता..’ सुंदरजींविषयी लीला पुनावाला अतिशय आत्मीयतेनं बोलतात. कारण या शिक्षिकेनं त्यांच्या आयुष्यावर अमीट असा ठसा उमटवला आहे. ‘समाजात वागावं कसं, बोलावं कसं, मुलींचा पेहेराव कसा असावा, पुरुषांच्या जगात कसं वावरावं, हेही त्या सांगायच्या. पुढे वर्कशॉप्समध्ये काम करताना, पुरुषांसोबत फॅक्टरीत वावरताना त्यांच्या या शिकवणुकीचा मला फार उपयोग झाला,’ असं त्या आवर्जून सांगतात.
शाळेतली प्रगती आणि भावांसोबत ‘टॉम बॉय’सारखी वाढल्यामुळे निर्माण झालेली धाडसी वृत्ती याचा घरी आजीपुढे मात्र काही उपयोग व्हायचा नाही. आजी स्वभावानं फार घट्ट आणि वृत्तीनं काहीशी कर्मठ होती. आईचं व्यक्तिमत्त्व मात्र अगदी सौम्य, सालस होतं. सगळ्या नातवांना जेवायला बसवून आजी गरम पोळ्या करून वाढायची आणि नातीलाही करायला लावायची. ‘सगळी भावंडं एकत्र जेवताहेत तर मी का नाही जेवायचं,’ असा लीलाचा आजीला रोजचा प्रश्न असे. पण, मुलीच्या जातीला स्वयंपाक आलाच पाहिजे असा आजीचा कायम घोशा असे. लीलाने ‘मी पोळ्या करणार नाही’ असं म्हटलं की आजी तिला मारायची. कितीतरी वेळा रडत रडत पोळ्या लाटल्याची आठवण लीला पुनावाला खळाळून हसत आज सांगतात.
भावांना घरात प्रथम जेवण्याचा मान होता, त्याचबरोबर किमान शिक्षण घेऊन नोकरीला लागण्याची जबाबदारीही त्यांच्यावरच होती. कुटुंब चालवायचं तर त्यांना पैसे मिळवणं भाग होतं. लीला पुनावालांचा सर्वात मोठा भाऊ अकराव्या वर्षीच नोकरीला लागला. पाकिस्तानात असल्यापासून आजीची एका व्यापारी कुटुंबाशी ओळख होती. त्यांचा मद्रासमध्ये मोठा व्यवसाय होता. प्राथमिक शिक्षण झाल्या झाल्या (अकराव्या-बाराव्या वर्षीच) मोठे दोन भाऊ मद्रासला नोकरीसाठी गेले. भावानं पहिल्या पगाराची रक्कम (रुपये शंभर) मनीऑर्डरनं पुण्याला पाठवली. भाजी चिरत बसलेल्या आजीच्या हातात पोस्टमननं शंभर रुपये दिले. ते पाहून आजी इतकी विलक्षण आनंदून गेली, की त्या आवेगानं तिचं हृदय बंद पडून ती जागच्या जागीच गेली.
त्यानंतर सगळ्या घराची सूत्रं आईच्या हातात आली. दरम्यान, शाळेचं शिक्षण संपून लीला पुनावाला यांनी फग्र्युसन कॉलेजमध्ये प्रवेश घेतला होता. प्रवासाची, भटकंतीची खूप हौस असल्यामुळे एअर होस्टेस व्हावं असं लीला पुनावालांना मनापासून वाटत होतं. कॉलेजची दोन र्वष झाल्यानंतर पुढच्या शिक्षणाबाबत निर्णय घ्यायची वेळ आली. मुलांना शिकता आलं नाही, पण या मुलीनं तरी उच्च शिक्षण घ्यावं असा आईचा आग्रह होताच. मात्र, शिक्षणाचा खर्च आता आफ्रिकेत गेलेला भाऊ करत होता. ‘त्याला विचारून ठरव,’ असं आईनं सांगितल्यावर लीला पुनावालांनी भावाला पत्र लिहिलं. त्याला बहिणीनं एअर होस्टेस होणं पटलं नाही. त्याऐवजी त्यानं इंजिनीअरिंगला जाण्याचा सल्ला तिला दिला.
पुढील शिक्षणाचं क्षेत्र म्हणून आपण मेकॅनिकल इंजिनीअरिंगची निवड केल्याचं लीला पुनावालांनी आपल्या मैत्रिणींना सांगितलं तेव्हा त्या हसल्या. ‘कसं जमणार तुला ते’ मुली असलं काही करू शकतात’ मुली असलं काही करू शकतात,’ असे प्रश्न त्यांनी उपस्थित केले. पण त्यांच्या प्रत्येक प्रश्नाबरोबर आणि उंचावणाऱ्या प्रत्येक भुवईबरोबर लीला पुनावालांचा निर्णय आणखीनच ठाम झाला. मुळात घरी मुलांसोबत वाढल्यामुळे त्यांच्यासाठी ‘पुरुष’ हा कुणी वेगळा प्राणी नव्हताच. त्यातून या प्रसंगानं त्यांच्यातली आव्हान स्वीकारण्याची वृत्ती जागी झाली. ‘तुम्ही मला जमणार नाही असं म्हणा. मग मी ते करून दाखवतेच,’ अशा जिद्दीनं त्या पुण्याच्या शासकीय अभियांत्रिकी महाविद्यालयात दाखल झाल्या. वर्गात मुली अवघ्या दोनच. बाकी सगळी मुलं. पण वातावरण खेळीमेळीचं होतं. कामात श्रम आणि शक्तीची गरज लागे तेव्हा मुलं या दोघींच्या मदतीला येत. एरवी ड्रॉइंग्ज वगैरे काढताना या दोघी त्यांना मदत करत. कॉलेजचे दिवस मस्त मजेत गेले आणि लीला पुनावाला उत्तम गुणांनी इंजिनीअिरग पासही झाल्या.
आता प्रश्न होता नोकरीचा मेकॅनिकल इंजिनीअर मुलीला नोकरी द्यायला फारसं कुणी उत्सुक नव्हतं. पण रस्टन हॉर्न्सबीमध्ये त्यांचं काम झालं. पहिल्या दिवशी कंपनीच्या बसथांब्यापर्यंत सोडायला भाऊ आला होता. रस्टनमध्ये नोकरी करणारे फिरोझ पुनावाला त्याच स्टॉपवर बसच्या प्रतीक्षेत उभे होते. त्यांना लीलाचा भाऊ म्हणाला, ‘माझी बहीण आजपासून कंपनीत जॉइन होतेय. तिची काळजी घ्या.’ फिरोझ पुनावालांनी लीलाच्या भावाला (नंतर झालेल्या मेव्हण्याला मेकॅनिकल इंजिनीअर मुलीला नोकरी द्यायला फारसं कुणी उत्सुक नव्हतं. पण रस्टन हॉर्न्सबीमध्ये त्यांचं काम झालं. पहिल्या दिवशी कंपनीच्या बसथांब्यापर्यंत सोडायला भाऊ आला होता. रस्टनमध्ये नोकरी करणारे फिरोझ पुनावाला त्याच स्टॉपवर बसच्या प्रतीक्षेत उभे होते. त्यांना लीलाचा भाऊ म्हणाला, ‘माझी बहीण आजपासून कंपनीत जॉइन होतेय. तिची काळजी घ्या.’ फिरोझ पुनावालांनी लीलाच्या भावाला (नंतर झालेल्या मेव्हण्याला) दिलेला शब्द आजपर्यंत पाळला आहे. (असं ते आजही लीला पुनावालांना चिडवतात.)
पहिल्या भेटीतच या दोघांना एकमेकांची ओळख पटली. अर्थात, परस्परांवरील प्रेम व्यक्त करायला त्यांना काही काळ जावा लागला. लीला पुनावालांची हुशारी आणि चौकस बुद्धी हे गुण फिरोझना अतिशय भावले. आपल्या या वरिष्ठ सहकाऱ्याला लीला पुनावाला पुष्कळ प्रश्न विचारायच्या. ‘मीही तिला कामाबद्दल माहिती देत राहायचो..’ फिरोझ सांगतात- ‘पण तिच्या काही प्रश्नांची उत्तरं माझ्याजवळही नसायची. मग आता मला वेळ नाही, उद्या सांगतो, असं म्हणून मी लीलाला कटवायचो. आणि रात्री तिनं विचारलेल्या गोष्टी पुस्तकांतून शोधून दुसऱ्या दिवशी तिला सांगायचो.’
फिरोझ लीला पुनावालांपेक्षा सात वर्षांनी मोठे. साहजिकच त्याहीवेळी अधिक समंजस आणि परिपक्व असं त्यांचं व्यक्तिमत्त्व होतं. दोघांनी लग्न करायचं ठरवलं, पण दोन्ही घरचा त्याला विरोध होता. पण तरी दोघांचा निर्णय ठाम होता. दोघांनी आजारपणाचं कारण सांगून कंपनीतून रजा घेतली आणि थेट कुलू गाठलं. नोंदणी पद्धतीनं लग्न करून एक महिनाभर दोघं तिथेच राहिले. ते साल होतं १९७०. परत आले तेव्हा दोन्ही घरचं वातावरण निवळलं होतं. मग दोघांनी आपला स्वतंत्र संसार सुरू केला. फिरोझ पुनावालांच्या आई वृत्तीनं अतिशय उदार आणि प्रेमळ होत्या. फिरोझ पुनावालांच्या एकूण घडणीत त्यांचा मोठा प्रभाव आहे. मुलानं वेगळं घर करून आपला संसार थाटला तेव्हाही त्यांनी त्याला बजावलं, ‘स्वत:च्या निर्णयानं तू लग्न केलं आहेस. त्यामुळे बायकोला सुखात ठेवण्याची जबाबदारीही तुझी आहे. लीलाला त्रास होईल असं कधीही वागू नकोस.’ फिरोझ पुनावालांनी आईची ही सूचना कधीच दृष्टीआड केली नाही. गेल्या ४३ वर्षांच्या त्यांच्या सहजीवनात त्यांनी मित्र, मार्गदर्शक आणि पाठीराखा बनून लीला पुनावालांना आजवर खंबीर साथ दिलेली आहे.
लग्न झाल्यानंतर अचानक या दोघांपुढे एक वेगळाच प्रश्न उभा राहिला. कंपनीच्या नियमानुसार पती-पत्नी दोघांना एकत्र नोकरी करता येणार नव्हती. दोघांपैकी एकाला नोकरी सोडणं भाग होतं. फिरोझ वरच्या पदावर असल्यामुळे त्यावेळी त्यांचा पगार जास्त होता. त्यामुळे त्यांनी रस्टनमध्येच राहायचं आणि लीला पुनावालांनी नोकरी सोडायची असं ठरलं. पुन्हा एकदा त्यांची नोकरीसाठी वणवण सुरू झाली. मुलगी म्हणून सगळीकडे नकार मिळत होता. शेवटी एका ओळखीचा उपयोग होऊन त्या व्हल्कन लावलमध्ये दाखल झाल्या. इंजिनीअर म्हणून जरी त्यांना सेवेत रुजू करून घेतलेलं असलं तरी त्यांच्यावर जबाबदारी सोपवली होती ती मात्र बागकामावर देखरेख ठेवण्याची आणि कंपनीतल्या एकूण स्वच्छतेची लीला पुनावाला अर्थातच फार निराश झाल्या. घरी येऊन त्या दररोज फिरोझजवळ तक्रार करायच्या. दोन-तीन दिवस हा प्रकार झाल्यावर फिरोझ त्यांना म्हणाले, ‘लीला, तुला जे काम नेमून दिलंय ते तुला आवडत नसेल तर नोकरी सोड. असं मन नसताना काम करण्यात अर्थ नाही. पण एक आव्हान म्हणून हेच काम तू आनंदानं आणि उत्तमरीत्या करू शकतेस. आज कंपनीने आपल्याला डावलल्यासारखं तुला वाटतंय, हे खरंय. पण हेही काम मी उत्तम करून दाखवेन अशी जिद्द बाळग. आणि मग काय होतं ते बघ.’
फिरोझ पुनावालांच्या या बोलण्यानं लीला पुनावाला खरंच पेटून उठल्या. त्यांनी कंपनीच्या बागा आणि एकूण साफसफाईचं चित्र अशा पद्धतीनं पालटून टाकलं, की कंपनीला त्यासाठी प्रत्येक वर्षी बक्षीस मिळायला लागलं. व्हल्कन कंपनीला लागोपाठ बारा र्वष हे पुरस्कार मिळाले. याचं श्रेय पूर्णपणे लीला पुनावालांचं आहे. त्यानंतर व्यवस्थापनाला त्यांच्या क्षमतांचा अंदाज आला. तरी त्यांच्याविषयीची दृष्टी अजूनही बदलली नव्हती. कंपनीच्या मुख्य प्रवाहातलं काम त्यांना दिलं गेलं खरं; पण ऑर्डर्स आणण्यासाठी त्यांना आधी कुवेतला आणि मग रशियाला पाठवलं गेलं. ‘अरब देशात ही बाई कशी जाते आणि काय काम करते, बघू या’ असाच त्यांना कुवेतला पाठवताना हेतू होता. वैतागून ही बाई काम सोडणार असं व्यवस्थापनाला वाटत होतं. पण आव्हानं स्वीकारण्यात आनंद मानणाऱ्या लीला पुनावाला पूर्ण अभ्यास आणि प्रेझेंटेशनची तयारी करून या दोन्ही देशांत गेल्या. अरब लोकांविषयी त्यावेळी उलटसुलट बरंच ऐकलेलं असल्यामुळे फिरोझ रजा घेऊन स्वत:च्या खर्चानं बायकोसोबत गेले होते. रशियातही उणे ४५ डिग्री इतक्या कडाक्याच्या थंडीत त्यांना जावं लागलं. तेव्हाही फिरोझ लीला पुनावालांसोबत होते. दोन्ही ठिकाणी लीला पुनावालांनी उत्तम प्रेझेंटेशन करून मोठय़ा ऑर्डर्स मिळवल्या. ‘कंपनीचं प्रतिनिधित्व तुम्ही कसं करता, तुमचा तुमच्या उत्पादनाबाबतचा अभ्यास, तुमचं प्रेझेंटेशन कसं आहे, हेच खरं तर महत्त्वाचं असतं,’ असं लीला पुनावाला याबाबतीत म्हणतात. ‘या गोष्टी उत्तम असतील तर व्यावसायिक क्षेत्रात तुम्ही स्त्री आहात की पुरुष, यानं काही फरक पडत नाही.’ त्यांनी कंपनीसाठी मोठय़ा ऑर्डर्स आणल्या खऱ्या; पण ते आकडे बघून व्यवस्थापनानं सरळ हात वर केले. ‘एवढय़ा मोठय़ा ऑर्डर्स पूर्ण करण्याची आपली क्षमताच नाही,’ असं त्यांनी सांगून टाकलं. लीला पुनावालांसाठी हा मोठाच धक्का होता आणि पुन्हा नवं आव्हानही’ असाच त्यांना कुवेतला पाठवताना हेतू होता. वैतागून ही बाई काम सोडणार असं व्यवस्थापनाला वाटत होतं. पण आव्हानं स्वीकारण्यात आनंद मानणाऱ्या लीला पुनावाला पूर्ण अभ्यास आणि प्रेझेंटेशनची तयारी करून या दोन्ही देशांत गेल्या. अरब लोकांविषयी त्यावेळी उलटसुलट बरंच ऐकलेलं असल्यामुळे फिरोझ रजा घेऊन स्वत:च्या खर्चानं बायकोसोबत गेले होते. रशियातही उणे ४५ डिग्री इतक्या कडाक्याच्या थंडीत त्यांना जावं लागलं. तेव्हाही फिरोझ लीला पुनावालांसोबत होते. दोन्ही ठिकाणी लीला पुनावालांनी उत्तम प्रेझेंटेशन करून मोठय़ा ऑर्डर्स मिळवल्या. ‘कंपनीचं प्रतिनिधित्व तुम्ही कसं करता, तुमचा तुमच्या उत्पादनाबाबतचा अभ्यास, तुमचं प्रेझेंटेशन कसं आहे, हेच खरं तर महत्त्वाचं असतं,’ असं लीला पुनावाला याबाबतीत म्हणतात. ‘या गोष्टी उत्तम असतील तर व्यावसायिक क्षेत्रात तुम्ही स्त्री आहात की पुरुष, यानं काही फरक पडत नाही.’ त्यांनी कंपनीसाठी मोठय़ा ऑर्डर्स आणल्या खऱ्या; पण ते आकडे बघून व्यवस्थापनानं सरळ हात वर केले. ‘एवढय़ा मोठय़ा ऑर्डर्स पूर्ण करण्याची आपली क्षमताच नाही,’ असं त्यांनी सांगून टाकलं. लीला पुनावालांसाठी हा मोठाच धक्का होता आणि पुन्हा नवं आव्हानही ही ऑर्डर पूर्ण करायचीच- असा त्यांनी चंग बांधला. व्हल्कन लावलच्या स्वीडनमधल्या मुख्य ऑफिसशी त्यांनी संपर्क साधला. दोन्ही युनिट्सनी कशा पद्धतीनं काम केलं तर ही ऑर्डर पूर्ण करता येईल, आणि त्यातून कंपनीला किती फायदा होईल, याचा सविस्तर आराखडाच त्यांनी स्वीडनमधील अधिकाऱ्यांसमोर मांडला. त्यांनाही लीला पुनावालांची कार्यपद्धती पटली. त्यांचा आवाका तिथल्या व्यवस्थापनानं ओळखला आणि पुनावालांच्या नेतृत्वाखाली ही मोठी ऑर्डर वेळेत पूर्ण करण्यात आली. यानंतर व्हल्कन लावल व्यवस्थापनाचा त्यांच्याकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन बदलला. त्यांची पदोन्नती आणि कंपनीची प्रगती या दोन्ही गोष्टी मग सातत्यानं एकत्र होत राहिल्या. १९८७ साली वयाच्या ४३ व्या वर्षी लीला पुनावाला व्हल्कन लावलच्या मॅनेजिंग डायरेक्टर झाल्या. त्यांचं कर्तृत्व, कार्यक्षमता, बुद्धी आणि कार्यपद्धती पाहून ज्येष्ठतेच्या तिसऱ्या पातळीवरून व्यवस्थापनानं त्यांना थेट पहिल्या स्तरावरील सर्वोच्च पदावर विराजमान केलं.
लीला पुनावालांच्या कुटुंबीयांसाठी, विशेषत: त्यांच्या आईसाठी ही घटना फार फार आनंदाची होती. त्यांच्या लेकीनं त्यांच्या कल्पनेच्या पलीकडे भरारी घेतली होती. फक्त व्हल्कन लावलमधला किंवा देशातलाच नव्हे, तर संपूर्ण औद्योगिक विश्वातला हा सर्वोच्च सन्मान होता. म्हणूनच पुण्यातल्या काही वृत्तपत्रांनी लीला पुनावालांच्या कर्तृत्वाला वाहिलेल्या खास पुरवण्या त्यावेळी काढल्या. महाराष्ट्र हेराल्डनेही चार पानी मोठी पुरवणी प्रसिद्ध केली. त्यांच्या आईला ती वाचताना आकाश ठेंगणं झालं. दिवसभर त्या नातवंडं आणि नातेवाईकांशी आपल्या लेकीबद्दल व तिने प्राप्त केलेल्या सन्मानाबद्दल मोठय़ा अभिमानानं बोलत राहिल्या आणि कृतार्थतेचा तो आनंद सोबत घेऊन त्यांनी त्या रात्री डोळे मिटले ते कायमचेच. ‘आईनं माझं यश पाहिलं आणि आनंदी मनानं ती गेली याचं मला समाधान आहे,’ असं लीला पुनावाला म्हणतात तेव्हा त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वातली सकारात्मकता प्रकर्षांनं जाणवते. व्यक्तिगत आयुष्यापासून व्यावसायिक जीवनापर्यंत सगळीकडेच या सकारात्मक दृष्टिकोनानं त्यांना अधिकाधिक ज्ञान मिळवायला, जगाकडे पाहणारी नजर विस्तारायला आणि पुढच्या मोठय़ा जबाबदाऱ्या पेलायला बळ दिलं आहे.
लीला पुनावालांच्या या यशात, तसंच त्यांच्या अलौकिक कर्तृत्वात मोठा वाटा आणि खंबीर पाठिंबा आहे तो फिरोझ पुनावालांचा. ‘मला माणूस म्हणून घडवलं ते फिरोझनंच..’ त्या सांगतात, ‘मी ज्या प्रतिकूलतेतून वर आले त्यामुळे असेल, पण मला सगळ्या गोष्टी अक्षरश: ग्रॅब कराव्याशा वाटायच्या. फिरोझनं मला देण्यातल्या आनंदाची ओळख करून दिली. त्यानं मला जगायला, स्वप्नं पाहायला, ध्येयं ठरवायला आणि त्यांचा पाठपुरावा करायला शिकवलं. जगण्यात आणि कामातही भरभरून आनंद घेण्याची सवय त्यानं मला लावली.’ त्यांचे हे शब्द वरवरचे, पोकळ नाहीत याची प्रचीती फिरोझ पुनावालांशी बोलतानाही येते. दोघांच्या ‘त्या’ पहिल्या भेटीपासून आजपर्यंत या माणसानं लीला पुनावालांना आभाळासारखी सोबत केली आहे. त्यांनी आपल्या या मैत्रिणीवर समंजस प्रेम केलं आहे. तिला वेळोवेळी खंबीरपणे साथ दिली आहे. स्वत: उद्योजक असूनही तिच्या कर्तृत्वाला आवश्यक ते अवकाश आणि वावही दिला. तिला समजून घेत तिच्या व्यक्तिगत आणि व्यावसायिक जीवनात योग्य मार्गही दाखवला.
लग्नानंतर हळूहळू लीला पुनावालांच्या यशाची कमान उत्तरोत्तर चढत गेली तेव्हा या दोघांनी मिळून मूल होऊ न देण्याचा निर्णय घेतला. व्यवसायामुळे मुलांसाठी वेळ देणं शक्य नाही म्हटल्यावर मुलं नसलेलीच चांगली, हा निर्णय घरच्या मोठय़ा मंडळींना पटवून देण्याचं अवघड कामही त्यांनी केलं. मुलांविषयी वाटावी अशी माया फिरोझ आपल्या या मैत्रिणीवर करत राहिले. अतिशय प्रेमळ आणि समजूतदार अशा या माणसाकडे पुरुषी अहम् कधीच फिरकला नाही. आदर्श जोडीदार कसा असावा याचं सर्वोत्तम उदाहरण फिरोझ यांनी जगासमोर ठेवलं आहे.
फिरोझ पुनावालांविषयी बोलताना मी ‘आदर्श नवरा’ असा शब्दप्रयोग हेतुत:च वापरलेला नाही. याची दोन कारणं आहेत. एक तर हे दोघंही खरोखरच सहचर आहेत. आणि दुसरं म्हणजे स्त्री-पुरुषांमध्ये दोघांनीही कमी-जास्त असा भेद कधीच केलेला नाही. म्हणूनच स्वकर्तृत्वावर मोठय़ा झालेल्या लीला पुनावाला स्त्रीवादापासून दूर आहेत. लोकांपर्यंत पोचण्याचा जो स्त्रीसुलभ गुण बाईजवळ असतो, त्यामुळे ती चांगली वरिष्ठ (ु२२) होऊ शकते असं त्यांना वाटतं. हा गुणच स्त्रियांनी आपली ताकद म्हणून वापरावा असा त्यांचा आग्रह असतो. पुरुष आपल्या प्रगतीच्या आड येतात, असं म्हणून पुरुषांवर खापर फोडणंही त्यांना मान्य नाही. करिअरमध्ये सर्वोच्च बिंदू गाठायचा की गृहिणी ही भूमिका निभावायची, याचा निर्णय स्त्रीनं घेतला पाहिजे आणि त्यानुसार आपलं लक्ष त्या गोष्टींवर केंद्रित केलं पाहिजे असं त्यांचं मत आहे. ‘पुरुषांनाही आपलं ध्येय गाठताना घरगुती पातळीवर त्याग करावे लागतातच की मग फक्त बायकांपुढेच अडथळे असतात, हा समज आपण का करून घेतला आहे मग फक्त बायकांपुढेच अडथळे असतात, हा समज आपण का करून घेतला आहे,’ असा लीला पुनावालांचा सवाल आहे.
स्त्री-पुरुष भेद मानत नसल्यामुळे यशस्वी होण्यासाठी अफाट कष्टांना कुणालाच पर्याय नाही असं त्या म्हणतात. अभ्यास, काम, नियोजन आणि छोटी छोटी ध्येयं ठरवत, त्या दिशेनं पुढे जात राहणं, हे त्यांचं यशाचं तत्त्वज्ञान आहे. हे तत्त्वज्ञान त्यांनी आजवर स्वत:च्या कृतीतून राबवलं आहे. आजच्या स्पर्धात्मक जगात माणसं परस्परांना शत्रू मानतात हे त्यांच्या पचनी पडत नाही. ‘कामातल्या अडचणी या खऱ्या शत्रू असतात. त्यांच्यावर हल्ला करा. त्यातून मार्ग काढा..’ असं त्यांचं सांगणं आहे. कामगारांशी बोलून, त्यांचे प्रश्न समजून घेऊन संप मिटवण्याचं आणि उत्पादन पुन्हा सुरू करून कंपनी आणि कामगार अशा दोघांचंही हित जपायचं काम करताना त्यांनी हीच गोष्ट अधोरेखित केली आहे.
आज लीला पुनावाला सत्तरीत पोचल्या आहेत. पद्मश्रीसारखे बहुमानाचे किताब आणि ‘रॉयल ऑर्डर ऑफ स्वीडन’सारखे मानसन्मान यांचं वलय त्यांच्यामागे आहे. तरीही आजसुद्धा त्या पूर्वीच्याच झपाटय़ाने काम करतात. त्यांनी हुशार व गरजू मुलींना उच्च शिक्षणात मदत करण्यासाठी लीला पुनावाला फाऊंडेशनची स्थापना केली आहे. हे फाऊंडेशन मुलींना नुसती शिष्यवृत्ती देऊन मोकळं होण्याऐवजी नियमित प्रशिक्षण, ओरिएन्टेशन देऊन त्यांना नोकरी मिळेपर्यंत मदत करण्याचं काम करते. त्यांनी आपली संपत्ती व घर फाऊंडेशनला दिलं आहे. इतर उद्योगही मदतीचा हात पुढे करताहेत.
या सगळ्या कामांच्या बरोबरीनं त्यांनी अनेक छंदही जोपासले आहेत. विविध ठिकाणचं लोकसंगीत, छायाचित्रं, काडेपेटय़ा, कलाकुसरीच्या वस्तू अशा अनेक गोष्टींचा अद्भुत खजिना त्यांच्या घरी आहे आणि या सगळ्याचं सुरेख रेकॉर्डही त्यांनी ठेवलेलं आहे. आजही पहाटे चारला उठून दोन तास त्या या छंदासाठी देतात. बागकामाची त्यांना आवड आहे. पण त्यांची महत्त्वाची आवड संवादाची आहे. तऱ्हेतऱ्हेच्या आणि सगळ्या स्तरातल्या माणसांशी संवाद साधणं आणि नाती निर्माण करणं हा त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा गाभा आहे. संवाद व संपर्क हे त्यांच्यासाठी ऊर्जेचा स्रोत आहेत. संवादाची ही भूक त्यांना घराबाहेरच्या विश्वात तरुण, चैतन्यपूर्ण राहायला बळ देते आणि घरात सहजीवनाचा ताजेपणा टिकवून धरते. कामाचा व्याप कितीही असला तरी त्यांनी बाहेरचे ताण कधी घरी नेले नाहीत. परस्परांना वेळ देणं दोघांनीही कधी चुकवलं नाही. दोघंही यशस्वी, दोघंही मनानं कणखर, निश्चयी. किरकोळ वाद झाले तरी दोघांमध्ये पसरलेलं समजुतीचं अवकाश त्या वादांना विखारी होण्यापासून वाचवत राहिलं. क्वचित कधी फिरोझ यांचा आवाज चढला तर आजही लीला पुनावालांना रडू येतं. ‘मी जगाशी लढायला समर्थ आहे, पण तुझ्याशी नाही,’ हे त्यांचे शब्द फिरोझनाही शांतवतात. झाकोळू पाहणारं आभाळ क्षणार्धात निवळतं. स्वच्छ सूर्यप्रकाश फाकतो. सहजीवनाचं यापरतं दुसरं उदाहरणं कुठलं असणार
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
‘ऑगस्ट क्रांती’मध्ये लाखोंची चोरी; प्रवाशांनीच हात साफ केल्याचा संशय
सरकारी रुग्णालयातील डॉक्टरांचा उपचारास नकार; महिलेने रिक्षातच दिला बाळाला जन्म
सुनील गावस्कर यांना ‘मास्टर ब्लास्टर’कडून मराठमोळ्या शुभेच्छा
सात वर्षात भारताची अर्थव्यवस्था दुप्पट होणार – सुरेश प्रभू
समाजासाठी प्रेरणा ठरणाऱ्या ‘त्या’ बारा जणांचा ‘लोकसत्ता तरुण तेजांकित’ पुरस्काराने गौरव
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
काँग्रेस नेते गुरुदास कामत यांचे निधन
Ind vs Eng : चौथ्या दिवसाच्या खेळात झालेले हे ११ विक्रम तुम्हाला माहिती आहेत...
'आप'ला दुसरा धक्का, आशीष खेतान यांची पक्षाला सोडचिठ्ठी
केरळसाठी परकीय मदत नकोच, केंद्र सरकारची भूमिका
जाणून घ्या बकरी ईदचे महत्त्व
Video : अंगावर रोमांच उभा करणारा 'तुंबाड'चा टीझर
आजाराशी झुंज देणारा इरफान पुनरागमनाच्या तयारीत
Paltan song Raat Kitni : 'हे' गाणं पाहून तुम्हाला 'बॉर्डर' आठवला की 'LOC कारगिल'
हृतिकसोबत पुन्हा काम करायला प्रियांकानं दिला हिरवा कंदील
Viral Memes : नेटकरी जोमात, अनुष्का कोमात
मरिन ड्राइव्ह स्वच्छतेसाठी जादा कुमक
नेरुळमध्ये अनधिकृत बांधकामांवर कारवाई
केरळमधील पूरग्रस्तांना मुंबईतील सामाजिक संस्थांकडून मदतीचा हात
दारूचा मोह टाळून मोहाचे लाडू
२० तासांच्या अथक प्रयत्नांनंतर ‘भाग्यलक्ष्मी’ किनाऱ्यावर
उद्यान विभागाला प्रायोजकांचे वावडे
महिलांची लोकसंख्या १४ लाख अन् शौचालय फक्त ४७२
सटाणा शहरातील जलकुंभ धोकादायक


डॉ. धुडिराज पाठक

|| श्री गणेश प्रसन्न||
कोणत्याही वर्गास प्रवेश घेण्यापूर्वी
आमच्या च्छ्च्वास्तुवर्गास प्रवेश घेण्यापूर्वी
संतांचे अजब व अनाकलनिय आदेश
डॉ धुंडीराज पाठक यांची
विविध माहितीपूर्ण व्हीडीयो पाहण्याकरिता खाली स्क्रोल करा.
डॉक्टर धुंडीराज पाठक - परिचय
ज्योतिर्भास्कर कै.जयवंतराव साळगांवकर यांनी डॉ.पाठक यांना भरभरून दिलेले आशिर्वाद
श्री.मोहनराव दाते,पंचांगकर्ते यांचे डॉ.पाठक यांचेबाबतचे मत
डॉ.पाठक यांचेकडे विद्यार्थी असे तयार होतात
डॉ.पाठक यांचेकडे विद्यार्थी असे तयार होतात
कायशाळेसाठी नाव नोंदणी करण्याकरिता येथे क्लिक करा
विष्णूकमल कॉम्प्लेक्स, पहिला मजला, केळकर रस्ता, अप्पा बळवंत चौक, ६४० नारायण पेठ, पुणे ४११०३० फोन नं. ०२०- २४४८६५९९ मोबाईल ९८२२११२५४५


मी cpanel वर प्रवेश न करता डेटाबेसमध्ये प्रवेश देऊ शकेन - मीठ
मी डेटाबेसवर एक freelancer प्रवेश देण्यास जात आहे. त्याला एसएसएच (माय एस क्यू एल मिमल). पण हे करण्यासाठी ते बाहेर पडले, मला त्याला माझ्या cpanel साठी पासवर्ड देण्याची आवश्यकता होती - umzugsfirma in zã¼rich. CPANEL साठी प्रवेश न देता डेटाबेस प्रवेश देण्यासाठी आणखी काही मार्ग आहे काय


चटपटीत Archives - VIRALBATMI.Com

या अनोख्या मुलाला बघण्यासाठी परदेशातून येतात लोक, कारण ऐकून आश्चर्यचकित व्हाल..
वेड्यासारखं या मुलाला डेट करतात मुली, देतात स्वतःहून पैसे, कारण ऐकून...
असं ओळख क्षणात तुमचे लेदर खरे आहे का खोटे ते
या 7 गोष्टींचं सेवन केल्यास तुम्ही दिसाल अधिक तरूण
तुमच्या या सवयी बदलल्या आहेत  तर मग नक्कीच तुम्ही प्रेमात...
..म्हणून मुलगा आणि मुलगी फक्त बेस्ट फ्रेंड्स कधीच असू शकत नाहीत,...
हे आहेत डोळे चक्रावणारे फोटोज .. झूम करून पहा वेडे व्हाल...
हि चूक कधी करू नका नाहीतर पटलेली गिर्लफ्रेंड पण तुम्हाला सोडून...
 या कारणामुळे लग्नापूर्वी शारीरिक संबंधासाठी तयार होतात मुली…
या whatsapp स्क्रीनशॉट्सवरून ओळखा तुमचा फ्रेंड ‘नॉर्मल’ आहे की ‘बेस्ट’
अशा पॅन्ट घालण्यापेक्षा या लोकांनी पॅन्ट घालणं सोडून द्यावं, कूल दिसण्याच्या...
जर तुम्ही करू शकता हे 10 पराक्रम, तर समजा तुम्ही करू...
जर तूम्ही स्वतःला जगातील सर्वात आळशी व्यक्ती म्हणवता, तर हे इन्व्हेंन्शन्स...


आज का पंचांग दिनांक ११-०३-२०१८ | विदर्भ24न्यूज Vidarbha News

खान्देश / पश्चिम महाराष्ट्र
खान्देश / पश्चिम महाराष्ट्र
Home पंचांग आज का पंचांग दिनांक ११-०३-२०१८
आज का पंचांग दिनांक ११-०३-२०१८
तिथि: कृष्ण नवमी – 08:37:43 तक
वार: रविवार | सम्वत: 2074
नक्षत्र: पूर्वाषाढा – पूर्ण रात्रि तक
योग: व्यतीपात – 19:39:43 तक
सूर्योदय: 06:36:11 | सूर्यास्त: 18:26:59
Previous article*रिटेंलिंगच्या विद्यार्थ्यांसाठी सवांद कौशल्यावर आधारीत चर्चासञ संपन्न*
Next articleदैनिक पंचांग — १२ मार्च २०१८
दैनिक पंचांग – 09 एप्रिल 2018
दैनिक पंचांग — 07 एप्रिल 2018
दैनिक पंचांग — 06 एप्रिल 2018
ऑनलाईन वेब पोर्टलमध्ये प्रसिध्द झालेल्या बातम्या आणि लेखामधून व्यक्त झालेल्या मतांशी संपादक / संचालक सहमत असतीलच असे नाही. मजकुरासंदर्भात काही वाद निर्माण होऊच नये हीच अपेक्षा. अनावधाणाने कधी वाद निर्माण झाल्यास तो अमरावती न्यायालया अंतर्गत मर्यादित राहील.
दैनिक पंचांग ३० डिसेंबर २०१७
दैनिक पंचांग — ०७ फेब्रुवारी २०१८


How patience is a key to success in business and life? How you can achieve?

बिझनेस आणि जीवनामध्ये संयम का महत्त्वाचा आहे
उद्योजकाकडील संयम हा सद्गुण त्याचा बिझनेस वाढवतो... "Patience is the virtue." म्हणजेच संयम हा एक सद्गुण आहे आणि संयम सर्वसामान्य माणसं आणि उद्योजकांकडे असलाच पाहिले. संयम नसणारे उद्योजक आपले उत्पादन किंवा सेवा विकली गेली नाही की, ते रागवतात आणि रागाच्या भरात काही असे निर्णय घेतात की ते त्यांच्या बिझनेससाठी हानीकारक ठरू शकतात. तर याउलट संयमी उद्योजक संयमाने निर्णय घेतोतो आणि आपल्या बिझनेस वाढीवर लक्षकेंद्रित करतो. म्हणूनच आजचा आपला टॉपिक असेल आपल्याकडे जीवनात किंवा बिझनेसमध्ये संयम का असावा
'जिंकण्यासाठी खेळा' पुस्तक घेण्यासाठी येथे क्लिक करा
Good Things Comes to Those Who Wait... जो बिझनेसमन आपल्या कामात संयम बाळगतो त्याच्यासोबत अमेझिंग गोष्टी घडतात. आपल्या वाईट कामाबद्दल विचार न करता चांगल्या कामासाठी मेहनत करतो तोच उद्योजक भविष्यात चांगला सेल्स, समाधानी ग्राहक मिळवू शकतो.
स्नेहलनीती हा ॲप डाऊनलोड करा
कंपनीची प्रतिष्ठा आणखीन मजबूत करू शकता... जर उद्योजक आणि त्याच्या कंपनीकडे संयम असेल तर त्यांनी ठरवलेल्या ध्येयांकडे योग्यप्रकारे वाटचाल करू शकतात. आपले आपल्या प्रोडक्ट किंवा सेवांवर विश्वास पाहिजे. उदा. जयंतराव साळगावकरांनी जेव्हा कालनिर्णय हे कॅलेंडर बाजारात आणले तेव्हा लोकांनी या प्रोडक्टवर प्रश्नचिन्ह उभे केले; परंतु त्यांचा त्यांच्या प्रोडक्टवर विश्वास होता. आज 'कालनिर्णय' मोठा ब्रॅन्ड म्हणून नावारुपाला आला आहे.
बिझनेस कोच स्नेहल कांबळे यांचे प्रेरणादायी व्हिडीओ पाहण्यासाठी क्लिक करा
संयम आपली सहनशीलता वाढवतो... बिझनेस म्हटलं की प्रत्येक दिवसाला नवीन आव्हान समोर उभे राहते. जेव्हा आपण आव्हानांना बिनधास्तपणे सामोरे जाऊ, तेव्हा आपसूकच आपली सहनशीलता वाढलेली असेल; परंतु हे सर्व संयमावर अवलंबून आहे.
भविष्यातील सेमिनार आणि सेशन्सच्या माहितीसाठी क्लिक करा
संयमामुळे उत्तम टीम कल्चरचा विकास... संयमामुळे उत्तम टीम कल्चरचा विकास होतो. जर आपला मालकच संयमी आहे तर कंपनीमधील कर्मचा-यांमध्ये एक आनंदी वातावरण राहते. याचा चांगला परिणाम बिझनेसमधील आऊटकमवर होतो आणि अशा बिझनेसची वाढ उत्तमरित्याच होतो. म्हणून संयमी उद्योजकांनी चांगले बिझनेस घडवले आहेत.
मुंबईच्या चाळीत राहणा-या राहुल नार्वेकरने उभी केली 5 अब्ज रुपयांची कंपनी...
बिझनेसमन आनंद महिंद्रा यांच्या यशाचे रहस्य...
हैदराबादच्या IKEA स्टोअरमध्ये पहिल्याच दिवशी 40,000 ग्राहकांची झुंबड... काय आहे नक्की मामला
८६ वर्षांपासून बॉडीबिल्डींगचा प्रसार करणा-या 'तळवळकर्स जीम्स'ची सक्सेस स्टोरी...
आशियाला मिळाला नवा श्रीमंत व्यक्ती आणि तो आहे भारतीय
मुंबईच्या चाळीत राहणा-या राहुल नार्वेकरने उभी केली 5 अब्ज रुपयांची कंपनी...
बिझनेसमन आनंद महिंद्रा यांच्या यशाचे रहस्य...


एक मराठी (EK MARATHI): शिवचरित्रमाला - भाग १९ - आकांक्षांना पंख विजेचे

लाभले अम्हास भाग्य बोलतो मराठी  जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी  जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी  एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥-सुरेश भट माझी मराठीची बोलु कौतुके एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥-सुरेश भट माझी मराठीची बोलु कौतुके परि अमृताते ही पैजा जिंके परि अमृताते ही पैजा जिंके ऐसी अक्षरे रसिके मेळविण॥ - श्री संत ज्ञानेश्वर.
शिवचरित्रमाला - भाग १९ - आकांक्षांना पंख विजेचे
अफझलखानाशी कसा प्रसंग घडणार आहे ,याची कल्पना कुणालाच करता येत नव्हती. पण जो काही ' प्रसंग ' होणार आहे त्यात काहीही घडो ; विजय , पराजय वा मृत्यू ,तरीही कोणीही हाती घेतलेलं स्वराज्याचं काम थांबवू नये , हाच महाराजांचा आपल्या जिवलगांना कळकळीचा आदेश होता. त्याप्रमाणे ' प्रसंगा ' नंतरच्या साऱ्या योजना महाराजांनी आधीच निश्चित केलेल्या होत्या. महाराजांचेच शब्द आहेत , ' आम्हांस काही दगाफटका झाला तरी नेताजी पालकरांचे हाताखाली तुम्ही सर्व झुंजत राहा. '
गीतेत श्रीकृष्णाने अर्जुनाला असंच सांगितलं आहे नाही
दि. १० नोव्हेंबर १६५९ , गुरुवार या दिवशी तो ' प्रसंग ' घडणार होता. नेमका कसा  तेविधात्यालाच माहीत. पण स्वराज्याचा राजा आणि प्रत्येक सैनिक ठरल्याप्रमाणे आपापल्या जबाबदारीत गर्क होता. या दिवशी पहाटेपर्यंत सर्व सरदार आणि मावळे आपापल्या ठरलेल्या मोर्चावरती टपून बसले होते.
महाराजांनी यथासांग श्रींची पूजा केली. कुलोपाध्याय प्रभाकर भट्ट राजोपाध्ये यांनी पूजामंत्रम्हटले. महाराजांनी पूजा केली  होय. पण संपूर्ण योजना दक्षतापूर्वक आखूनरेखून सिद्ध केल्यानंतर ते पूजेस बसले होते. एखादा विद्याथीर् पूर्ण अभ्यास केल्यानंतर वडीलधाऱ्यांचानमस्कारपूर्वक आशीर्वाद घेतो तसे. म्हणजेच महाराज तपश्चर्या करणारे होते. नवस करणारे नव्हते. नवस करणारे लोक देवाशी ' कॉन्ट्रॅक्ट ' करतात. ' माझं अमुक काम होऊ दे , म्हणजे देवा मी तुझ्याकरता तमुक करीन. '
अन् अजूनपर्यंत तरी शिवाजी महाराजांबद्दलच्या ऐतिहासिक विश्वसनीय कागदपत्रांत कोणत्याही कामाकरता किंवा हेतूकरता महाराजांनी कोणत्याही देवदेवतेला नवस केल्याची एकही नोंदसापडलेली नाही. ते नवसबाज नव्हते.
दुपार झाली. महाराज खानाच्या भेटीसाठी निघाले. जिवा महाला , सकपाळ , संभाजी कावजीकोंढाळकर , संभाजी करवर , सिद्धी इब्राहीम , येसाजी कंक वगैरे दहा जिवलग , महाराजांचे सांगाती होते. तेच ठरले होते. तेच येणार होते. पण बालेकिल्ल्यावरून उतरताना गडाच्याखालच्या परिसरात जे मावळी सैन्य ठेवले होते , त्यांनी महाराजांना बालेकिल्ल्याच्या पायऱ्या उतरून येताना पाहिलेच. या मावळ्यांचा किल्लेदार होता गोरखोजी काकडे. हे सारेच मावळेमहाराजांना पाहून भारावले आणि त्यांना गराडा घालून म्हणू लागले , ' महाराज , तिथे (खानाचे भेटीचे जागी) धोका आहे. आम्हाला तुमच्या सांगाती घ्या. '
ठरलेल्या योजना जशाच्या तशाच पार पाडल्या पाहिजेत हा महाराजांचा कटाक्ष होता. कोवळ्या मायेच्या पोटी डाव बिघडणं योग्य नव्हतं. महाराज तरीही न रागावता त्यांना मायेने म्हणाले , 'दादांनो , जे ठरले तेच येतील. '
आणि महाराज ठरल्याप्रमाणेच भेटीच्या जागी शामियान्यापाशी आले. सर्वबाबतीत महाराज अतिशय सावध होते , दक्ष होते.
शामियान्याच्या दाराशी महाराज पोहोचले. खानाने तंबूच्या बाहेर न येताच आतच महाराजांना म्हटले , ' तू अपनी हिम्मत बहादुरीकी शेखी बधारता है बेआदब से बुरी राहपर क्यूं चलता हैं  बेआदब से बुरी राहपर क्यूं चलता हैं मेरा मातहत बन जामेरा मातहत बन जा अपनी सारी शेखी छोडकर इस अफझलखानको गले लगाओ अपनी सारी शेखी छोडकर इस अफझलखानको गले लगाओ ' आणि खानाने महाराजांना मिठी मारली. अन् क्षणातच त्याने महाराजांचे मस्तक आपल्या डाव्याबगलेत जोरात डाव्या हाताने करकचले. अन् आपली कट्यार काढून महाराजांच्या कुशीवर तडाखून घाव घातला. तो घाव नुसताच खरखरला. कारीगार झाला नाही. कारण महाराजांच्या अंगात पोलादी चिलखत होते. त्याच्या हे लक्षात आले असावे. कारण त्याने लगेच दुसरा घावघालण्याकरता कट्यार उगारली अन् तो घाव घालणार , एवढ्यात महाराजांनी आपल्या डाव्या बाहीतील बिचवा खानाच्या पोटात खुपसला. किंकाळी फुटली. दग्याने महाराजांचा घातकरावयास आलेला खान स्वत:च गारद झाला.
जर महाराज प्रत्येक निमिषाला सावध राहिले नसते , तर तेच गारद झाले असते. हा साराच प्रसंग आता जगाला तपशीलवार माहीत आहे. या शामियान्यातील ती भेट म्हणजे या प्रतापगड प्रकरणाचा सूर्यबिंबाप्रमाणे केंदबिंदू आहे. पण सूर्यबिंबाचे ते किरण जसे दूरवर पसरलेले असतात, तसे या प्रकरणातील महाराजांच्या अलौकिक नेतृत्त्वाचे किरण दूरवर पसरलेले होते. त्याचा अभ्यास युवकांनी बारकाईने केला पाहिजे. महाराज गडावरून खानाच्या भेटीसाठी उतरले तेव्हा, देवाला नमस्कार करून आणि तीर्थ घेऊन निघाले. त्याचवेळी वडीलधाऱ्या , स्वराज्यसेवकांचाअतिशय आस्थापूर्वक सल्ला आणि निरोप घेऊन ते निघाले. कुलोपाध्यायाला त्यांनी आदरपूर्वक वंदन केले.
पण तंबूतील प्रत्यक्ष भेटीच्या त्या प्रसंगानंतर काही क्षणात खानाबरोबर आलेल्या त्याच्या वकिलाने , म्हणजेच कृष्णाजी भास्कर कुलकणीर् याने खानाची तलवार उचलली आणिमहाराजांच्यावर तो घाव घालण्यासाठी धावला. महाराज निमिषभरही बेसावध नव्हते. त्यांनी क्षणात त्या वकिलाचा घाव अडविला. महाराजांनी त्याला चांगल्या शब्दांत कळकळीने बोलून घाव घालण्यापासून परावृत्त करण्याचा प्रयत्न केला. खूप सांगितले. तरीही त्याने महाराजांवर तीनवेळा लागोपाठ घाव घातले. ते त्यांनी अडविले , उडवले. इतके सांगूनही कृष्णाजी भास्करकुलकणीर् वकील ऐकत नाही , असं पाहिल्यावर महाराजांच्या भवानीचा सपकन फटकारा फिरला. अन् कुलकणीर् वकील ठार झाला. पाहिलंत  गडावरून निघताना महाराजांनी कुलोपाध्याय प्रभाकरभट्ट राजोपाध्ये यांना सादर नमस्कार केला होता. कुलोपाध्यायांचा तोआशीर्वाद राजाला होता , स्वराज्याला होता. महाराजांचं मन आणि मस्तक नम्रतेनं वंदन करीत होतं. पण भेटीच्या जागी राजांवर म्हणजेच स्वराज्यावर घाव घालणाऱ्या कृष्णाजी भास्कराला ते ठार करीत होते.
खानाच्या बाजूने आलेल्या सरदारांत महाराजांचे एक चुलते , भोसले होते. म्हणजे महाराजांचेते काकाच. किल्ल्याच्या पायथ्याशी झालेल्या युद्धात ते ठार झाले. महाराजांचा हुकूमच होता मावळ्यांना की , ' जे झुंजतील त्यांना मारावे. जे शरण येतील त्यांस मारो नये. ' भोसले काकात्यात ठार झाले. पाहिलंत  महाराज आपल्या स्वत:च्या वकिलाला म्हणजेच पंताजी गोपीनाथ बोकील यांना आदराने ' काका ' म्हणत असत. त्यांना प्रेमाने आपल्या कुटुंबातीलच मानीत असत. या प्रतापगड प्रकरणात महाराजांनी नंतर पंताजी काकांचा भरघोस सादर सप्रेम गौरव केला.
महाराज आपल्या रक्ताच्या काकाला ठार मारीत होते अन् मानलेल्या काकांचा आदर करीत होते.खानाच्या वकिलाला ठार मारीत होते अन् आपल्या कुलोपाध्यायाला नमस्कार करीत होते. महाराजांचा हाच स्वराज्यधर्म होता. यालाच म्हणतात महाराष्ट्रधर्म. ' विंचू देव्हाऱ्यासी आला ,देवपूजा , नावडे त्याला तेथे पैजाऱ्याचे काम , अधमासी व्हावे अधम तेथे पैजाऱ्याचे काम , अधमासी व्हावे अधम ' हाच महाराजांचा धर्म होता.
इथे असलेले सगळे लेख महाजालावर भ्रंमती करत असताना वेगवेगळ्या कम्युनिटीज आणि फोरम मधून घेतली अन एका ठिकाणी एकत्र केली गेली आहेत.. यामध्ये ब्लॉग ओनर चा काहीही संबंध नसून यातला कुठलाही भाग सार्वजनिक रित्या प्रसिद्ध करण्यास काहीही हरकत असेल तर कृपया सांगावे.. तो भाग डिलीट करण्यात येईल...


Aksharadhool: Gold prices and Kanchipuram Saarees

. काही वर्षांपूर्वी मी व माझी पत्नी तमिळनाडू मध्ये पर्यटनासाठी गेलो होतो. आमच्या प्रवासात आम्हाला कांजीवरम हे गाव लागणार असल्याने तेथील प्रसिद्ध साड्या खरेदी करायच्या असा आमचा (म्हणजे माझ्या पत्नीचा), बेत साहजिकच होता. तेथे पोचल्यावर आम्ही एका दुकानात गेलो. साड्या बघितल्या. पण तिथल्या साड्यांच्या किंमती बघून आम्ही थक्क झालो. प्रवासात असताना जास्त रोख रक्कम घेऊन फिरण्याचा अनावश्यक धोका मी सहसा पत्करत नाही. त्यामुळे तिथल्या साड्या घेता येतील एवढी रोख रक्कम माझ्याकडे नव्हती व त्या दुकानदाराने क्रेडिट कार्ड स्वीकारण्यास संपूर्ण नकार दिल्याने आम्हाला काहीच खरेदी न करता बाहेर पडावे लागले होते.
काही महिन्यांपूर्वी मी इरकल या गावी गेलो होतो. हे गाव पण इरकली साड्यांसाठी प्रसिद्ध आहे. मागच्या अनुभवाने शहाणा होऊन भीतभीतच आम्ही साड्यांच्या किंमती विचारल्या. पण असे लक्षात आले की इरकल मध्ये सर्वांच्या खिशाला परवडतील अशी साड्यांची रेंज उपलब्ध आहे. अगदी सात आठशे रुपयापासून इरकली साड्या मिळू शकतात. त्यामुळे इरकल मध्ये माझ्या पत्नीला खरेदी करता आली. इरकल गावातील व्यापारी जे व्यावसायिक शहाणपण दाखवतात ते कांजीवरम मधले व्यापारी का दाखवू शकत नाहीत हे एक कोडेच माझ्या मनात राहिले.
पण नुकताच या प्रकरणाचा खुलासा मला झाला. 2005 सालापासून, कांजीवरम साड्या या भौगोलिक निर्देशक ओळखपत्र (Geographical Indication label) या नियमाच्या खाली मोडू लागल्या आहेत. या निर्देशकाचा थोडक्यात असा अर्थ होतो की कांचीपुरम या स्थानाजवळ विणल्या गेलेल्या व ज्या साडीतील जरीमध्ये कमीतकमी 57% चांदी व 0.6% सोने आहे अशाच साडीला कांजीवरम साडी या नावाने ओळखता येईल. या प्रकारचा निर्देशक दार्जीलिंग चहा, कश्मिरमधली पश्मिना शाल किंवा तिरूपतीचे लाडू या सारख्या इतर काही उपभोग्य वस्तूंनाही लावण्यात आलेला आहे. या उत्पादनांच्या भौगोलिक उत्पादन स्थानांचे महत्व टिकून रहावे व उटीला बनलेल्या चहाला दार्जीलिंग चहा म्हटले जाऊ नये किंवा इरकल मधे विणल्या गेलेल्या साडीला कांजीवरम म्हटले जाऊ नये म्हणून हे पाऊल शासनाने उचलले आहे. यामुळे ग्राहकाला अपेक्षित तो दर्जा मिळेल असा प्रयत्न आहे.
हा निर्देशक उत्पादनाची गुणवत्ता टिकवण्यासाठी उपयुक्त आहे वगैरे सर्व ठीक आहे परंतु सोन्याचा भाव 10 ग्रॅमला 30000 रुपये व चांदीचा भाव किलोला 55000 रुपये वगैरे पोचल्यावर या साड्या विणणेच मोठे कठिण होत चालले आहे. 1 वर्षापूर्वी 240 ग्रॅम जर तयार करायला 6000 रुपये खर्च येत असे. हा खर्च आज 15000 रुपये येतो आहे. त्यामुळे या साडी उत्पादकांचे सर्व गणित बिघडूनच गेले आहे. कांजीवरम साड्यांच्या किंमती एवढ्या वाढल्या आहेत की खरेदीदार कांजीवरम साडी घ्यायला नाखूष आहेत. यामुळे कांजीवरमचा धंदा तमिळ नाडू मधील इतर गावांकडे जाऊ लागला आहे. कांचीपुरम मधला वस्त्रोद्योग काही लहान सहान नाही. 20000 माग आणि 50000 कामगार यांच्या सहाय्याने कांचीपुरम मध्ये वर्षाला 5 लाख साड्यांचे उत्पादन होते. एक साडी विणायला 8 ते 15 दिवस लागू शकतात.
या परिस्थितीवर तोडगा म्हणून सरकार आता जरीमधील चांदी व सोने यांचे प्रमाण 40% व 0.5 % एवढ्यापर्यंत कमी करण्याच्या विचारात आहे. यामुळे कांचीपुरम मधल्या साडी उद्योगाला थोडा तरी उपयोग होईल असे सरकारला वाटते आहे.
कांचीपुरम मधले साडी उत्पादक मात्र हे भौगोलिक निर्देशक ओळखपत्र रद्दच करावे या मताचे आहेत. त्यांच्या मताने जर धंदाच होणार नसेल तर गुणवत्ता ओळखपत्र निरुपयोगीच आहे. इतकल मधल्या उत्पादकांनी जी लवचिकता उत्पादनांच्या किंमतीत आणली आहे तीच लवचिकता आणण्याची कांचीपुरमच्या उत्पादकांना गरज आहे. नाहीतर त्यांचे भविष्य जरा कठिणच दिसते आहे. 50 वर्षांपूर्वी महाराष्ट्रातला पैठणी उद्योग जसा मृतवत झाला होता तसेच कांचीवरम साडीचे होण्याची बरीच शक्यता वाटते.


मराठवाडय़ातील विद्यार्थ्यांसाठी पुढाकार | Loksatta

दाभोलकर, पानसरे हत्या तपासात पोलिसांवर दबाव
किनाऱ्यांची सुरक्षा शिकायला ‘बेवॉच’ पाहा
वर्दी देणाराच तपास अधिकारी असल्याबद्दल तेजपाल यांचा आक्षेप
वादाच्या मुद्दय़ांबाबत भारत-चीन संवेदनशील
मरिन ड्राइव्ह स्वच्छतेसाठी जादा कुमक
के.जी. टू कॉलेज »
ग्रामीण भागातील विद्यार्थ्यांमध्ये गुणवत्ता असूनही त्यांना व्यक्त होण्याची संधी मिळत नाही.
पवन िशदे याला प्रमाणपत्र व धनादेश देताना महाविद्यालयाच्या डीन डॉ. सरिता मंत्री, प्राचार्य डॉ. सुरेश कांबळे, पवन िशदेचे आई-वडील आदी.
ब्लॉग बेंचर्स विजेता पवन शिंदे पुरस्काराची रक्कम तांत्रिक उपकरणांसाठी खर्च करणार
मराठवाडय़ातील मराठवाडय़ाचे विद्यार्थी नेमके कुठे मागे पडतात, यासाठी जमेल तसे मार्गदर्शन करणार आहे. त्यासाठी तांत्रिक उपकरणे घेण्यासाठी पारितोषिकाची रक्कम आपण खर्च करणार असल्याचे ब्लॉग बेंचर्स विजेता पवन शिंदे याने सांगितले.
‘लोकसत्ता’च्या ब्लॉॅग बेंचर्स स्पर्धेत ‘देव पहाया कारणे’ अग्रलेखावर या महाविद्यालयाच्या द्वितीय वर्षांत शिकणाऱ्या पवन रवींद्र िशदे याने प्रथम पारितोषिक पटकावले. त्यानंतर मनोगत व्यक्त करताना पवनने या उपक्रमाचे कौतुक केले.
आमच्या कुटुंबात अनेक पिढय़ांमध्ये फारसे कोणी शिकले नव्हते. इयत्ता नववीत असताना वीणा गवाणकर यांचे ‘एक होता काव्‍र्हर’ हे पुस्तक वाचायला मिळाले. अभ्यासाव्यतिरिक्त अवांतर वाचले पाहिजे, अशी गोडी निर्माण झाली. त्यानंतर वाचत गेलो. ‘लोकसत्ता’ केवळ गुणवत्तेला प्राधान्य देतो; विद्यार्थी कोणत्या गावातील आहे याला नाही, हे लक्षात आले, असे त्याने सांगितले.
ग्रामीण भागातील विद्यार्थ्यांमध्ये गुणवत्ता असूनही त्यांना व्यक्त होण्याची संधी मिळत नाही. त्यामुळे असे विद्यार्थी प्रकाशात येत नाहीत. ‘लोकसत्ता’ने अग्रलेखावर व्यक्त होण्यासाठी विद्यार्थ्यांना आवाहन केले आणि दंत महाविद्यालयातील आमचा विद्यार्थी राज्यात पहिला आला. ‘लोकसत्ता’ने ही संधी दिल्यामुळेच हे घडले असल्याचे मत महाविद्यालयाचे प्राचार्य डॉ. सुरेश कांबळे यांनी व्यक्त केले.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
लाखो लोकांपर्यंत पोहोचण्याची मोठी संधी
ओमकार माने व रुची मांडवे ‘ब्लॉग बेंचर्स’चे विजेते
लिहिण्यासाठी प्रेरणा देणारी स्पर्धा
मराठीशी नाळ जोडणारा उपक्रम
श्रीरामपूरचा लखनलाल भुरेवाल, तर उस्मानाबादमधील आस्तिक काळे ‘ब्लॉग बेंचर्स’चे मानकरी
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
काँग्रेस नेते गुरुदास कामत यांचे निधन
Ind vs Eng : चौथ्या दिवसाच्या खेळात झालेले हे ११ विक्रम तुम्हाला माहिती आहेत...
'आप'ला दुसरा धक्का, आशीष खेतान यांची पक्षाला सोडचिठ्ठी
केरळसाठी परकीय मदत नकोच, केंद्र सरकारची भूमिका
जाणून घ्या बकरी ईदचे महत्त्व
Video : अंगावर रोमांच उभा करणारा 'तुंबाड'चा टीझर
आजाराशी झुंज देणारा इरफान पुनरागमनाच्या तयारीत
Paltan song Raat Kitni : 'हे' गाणं पाहून तुम्हाला 'बॉर्डर' आठवला की 'LOC कारगिल'
हृतिकसोबत पुन्हा काम करायला प्रियांकानं दिला हिरवा कंदील
Viral Memes : नेटकरी जोमात, अनुष्का कोमात
मरिन ड्राइव्ह स्वच्छतेसाठी जादा कुमक
नेरुळमध्ये अनधिकृत बांधकामांवर कारवाई
केरळमधील पूरग्रस्तांना मुंबईतील सामाजिक संस्थांकडून मदतीचा हात
दारूचा मोह टाळून मोहाचे लाडू
२० तासांच्या अथक प्रयत्नांनंतर ‘भाग्यलक्ष्मी’ किनाऱ्यावर
उद्यान विभागाला प्रायोजकांचे वावडे
महिलांची लोकसंख्या १४ लाख अन् शौचालय फक्त ४७२
सटाणा शहरातील जलकुंभ धोकादायक


zp officer and employee foreign tour issue ‘त्‍या’ कर्मचाऱ्यांना भोवणार विदेशवारी | eSakal

‘त्‍या’ कर्मचाऱ्यांना भोवणार विदेशवारी
सोमवार, 30 एप्रिल 2018
नागपूर - विनापरवानगी विदेशवारीला जाणे कर्मचाऱ्यांना चांगलेच महागात पडणार असून, याप्रकरणी त्यांना कारणे दाखवा नोटीस बजावण्यात येणार असल्याची माहिती सूत्रांनी दिली.
नागपूर - विनापरवानगी विदेशवारीला जाणे कर्मचाऱ्यांना चांगलेच महागात पडणार असून, याप्रकरणी त्यांना कारणे दाखवा नोटीस बजावण्यात येणार असल्याची माहिती सूत्रांनी दिली.
जिल्हा परिषदेतील २० ते २५ कर्मचारी, अधिकारी बॅंकॉक येथे सहलीसाठी गेल्याची माहिती पुढे आली. त्यात बांधकाम विभागातील अधिकारी आणि कर्मचारीवर्गचा अधिक सहभाग आहे. त्यांच्यासोबत वित्त विभाग, पंचायत आणि इतर विभागातील कर्मचारीही सहलीला गेले आहेत. या कर्मचाऱ्यांमध्ये सहाय्यक प्रशासन अधिकारी, अकाउंटंट, इंजिनिअर यांच्यासह चपराशाचा समावेश असल्याची धक्‍कादायक बाब उघडकीस आली. सहलीला गेलेल्या अनेक कर्मचाऱ्यांची आर्थिक स्थिती फारशी बरी नाही. आर्थिक स्थिती उत्तम नसताना विदेशवारीला गेल्याने आश्‍वर्य व्यक्‍त केले जात आहे. यामुळे जिल्हा परिषदेत उलटसुलट चर्चा सुरू आहेत. त्यांच्यासोबत एक कंत्राटदारही आहे. या कंत्राटराच्या आर्थिक मदतीनेच सर्वांना विदेशवारी घडल्याची चर्चा जिल्हा परिषदेच्या वर्तुळात आहे. नियमानुसार विदेशवारीला जाताना त्याची माहिती प्रशासनाला देणे आवश्‍यक आहे.
सुटीचा अर्ज करताना त्यात ती माहिती देणे गरजेचे आहे. मात्र, अनेक अधिकारी, कर्मचाऱ्यांनी याची माहितीच दिली नसल्याचे खुद्द उपाध्यक्ष शरद डोणेकर यांनी स्पष्ट केले. यामुळेच प्रशासनाने याची गंभीर दखल घेतल्याचे सूत्रांकडून समजते. माहिती दडविणाऱ्यांना कारणे दाखवा नोटीस बजावण्यात येणार आहे. अधिकारी, कर्मचाऱ्यांकडून योग्य स्पष्टीकरण न आल्यास त्यांच्यावर शिस्तभंगाची कारवाई करण्यात येणार असल्याचेही समजते.
बृहत आराखड्याबाबतचा घेतलेला निर्णय त्वरीत दुरुस्त करावा- बारसकर
मोहोळ- बृहत आराखड्याबाबतचा घेतलेला निर्णय त्वरीत दुरुस्त करावा अशी मागणी मोहोळ चे नगराध्यक्ष तथा राष्ट्रवादीचे नुतन प्रदेशचिटणीस रमेश...
#RentIssues भाडेकरूंना नोंदणी वाऱ्यावर
पुणे - सुरक्षेच्या दृष्टिकोनातून भाडेकरूंची नोंदणी पोलिसांकडे करणे अनिवार्य आहे. मात्र ऑनलाइन नोंदणीसाठी पोलिसांनी सुरू केलेली "टेनंट' ही सुविधा...
रस्ता एक किलोमीटर; खड्डे २६
वाल्हेकरवाडी - रावेत-वाल्हेकरवाडी मुख्य रस्त्याची पावसामुळे अत्यंत दयनीय अवस्था झाली. अवघ्या एक किलोमीटरमध्ये तब्बल २६ खड्डे पडले आहेत. अशा...
दिवसभरात 140 बसगाड्या बंद पडल्या
पुणे - सततचा पाऊस, खड्डे आणि वाहतूक कोंडी, यामुळे पीएमपीच्या बसवर विपरीत परिणाम होऊन मंगळवारी रात्री नऊवाजेपर्यंत तब्बल 140 बस बंद पडल्या....
पिंपरी - खड्डेच खड्डे चोहिकडे
पिंपरी - अनेक दिवसांपासून विश्रांती घेतलेल्या पावसाने सोमवारी रात्रीपासून शहरात जोरदार हजेरी लावली. सतत सुरू असणाऱ्या पावसामुळे नागरिकांची तारांबळ...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


एक मराठी (EK MARATHI): शिवचरित्रमाला - भाग ९६ - राजमाता - एक समर्थ नेतृत्व

लाभले अम्हास भाग्य बोलतो मराठी  जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी  जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी  एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥-सुरेश भट माझी मराठीची बोलु कौतुके एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥-सुरेश भट माझी मराठीची बोलु कौतुके परि अमृताते ही पैजा जिंके परि अमृताते ही पैजा जिंके ऐसी अक्षरे रसिके मेळविण॥ - श्री संत ज्ञानेश्वर.
शिवचरित्रमाला - भाग ९६ - राजमाता - एक समर्थ नेतृत्व
रायगडावर राजधानीच्या दृष्टीने अनेक बांधकामे सुरू झाली. हळूहळू पूर्ण होत गेली. त्याचवेळी रायगडच्या डोंगरवाटेवर निम्म्यावरती पाचाड येथे विशाल सपाटी पाहून महाराजांनी छान राजवाडा बांधला. वाड्याच्या भोवती चिरेबंद बुरुज आणि दोन भव्य दरवाजेही बांधले. पाचाड हे एक छोटेसे कोकणी खेडेगाव , या राजवाड्याच्या अगदी जवळच आहे. पाचाडातील लोकवस्ती शेतकऱ्यांची त्यात अनेक जातीजमातींची घरं , हा पाचाडचा वाडा महाराजांनी आपल्या आईकरिता बांधला. या वाड्याला आज जिजाऊसाहेबांचा वाडा असेच म्हणतात. आता हा पडून मोडून पडला आहे. तरीही त्याच्यावर सारेजण आदरपूर्वक प्रेम करतात. पाऊस काळात आणि थंडीत रायगडाच्या ऐन माथ्यावर हवा फार गारठ्याची असते. म्हणून या काळात आऊसाहेबांना मुक्कामाला हा वाडा सोईचा असे. महाराजही राहात.
इथं वाड्यात सर्व प्रकारच्या सोई महाराजांनी केल्या. त्यात एक विहीर चिरेबंदी बांधली. छोटीशीच. पण देखणी. पाचाडमधल्या गावकऱ्यांनाही पाणी न्यायला वापरायला ही विहीर मुक्तहोती. या विहिरीच्या काठावर खेटूनच एक लहानसा चिरेबंदी ओटा बांधलेला आहे. त्यावर टेकून बसायला एक सुबक तक्क्याही बांधलेला आहे. तक्क्या अर्थात अखंड एका दगडाचाच. महाराज जेव्हा जेव्हा पाचाडला मुक्कामला असत , तेव्हा तेव्हा कधी सकाळी तर कधी मावळतेवेळी ते इथं या विहिरीवर तक्क्याशी बसत. गावातल्या आयाबाया पाणी भरायला विहीरीवर येत. कोणाकोणा बायांच्या संगतीला त्यांची लहानगी मुलं बोट धरून येत. महाराजांना ते फार आवडे. ते त्यालेकीसुनांची अतिशय आस्थेनं चौकशी , विचारपूस करीत. त्यांच्या लहानग्या पोरांना महाराज जवळ घेत आणि त्यांना काही खाऊ देत. हे महाराजांचं मायेचं वागणं औरंगजेबाच्या दरबारातीलमोहम्मद हाशीम खाफीखान या तवारीखनवीसाला समजलं. त्याला नवल वाटलं. प्रजेतल्या बायकामुलांना हा राजा आपल्याच कुटुंबातल्या माणसांसारखं वागवितो याची त्याला मोठी कौतुकानं गंमत वाटली.
इथं एक गोष्ट सहज मनात येते की , या तक्क्याच्या विहिरीवर पाणी भरायला येणारी सारीमाणसं विविध जातींची असत. त्यांनाही हे राजमातेच्या राजवाड्यातील पाणी , वाड्यात येऊन ,विहिरीवर भरता येत होतं. अधिक काय लिहिणे
कधी गडाच्या माथ्यावरील राजवाड्यात तर कधी पाचाडमधल्या राजवाड्यात जिजाऊ आऊसाहेबांचा मुक्काम असायचा. अखेर जिजाऊसाहेबांनी आपला शेवटचा श्वास याच पाचाडच्या वाड्यात सोडला. आऊसाहेब सर्वांशीच आईच्या मायेनं वागत असत असं उपलब्ध असलेल्या अस्सल कागदपत्रांवरून दिसून येतं. ही आई एखाद्या योगिनीसारखीच जगली आणि वागली. जयराम गंभीरराव पिंड्ये या नावाचा एक विद्वान कवी महाराज होता. तो मूळचा राहणारावणीच्या सप्तश्रृंगीच्या परिसरातील होता. त्यांनी लिहून ठेवलेले दोन गंथ सापडले आहेत. त्यातील त्यांनी जिजाऊसाहेबांच्या बद्दल काढलेले उद्गार मननीच आहेत. जयराम म्हणतो , हीजिजाऊसाहेब कशी आहे  ' कादंबिनिव जगजिवनदानहेतु: योगिनीप्रमाणे जगाला जीवन देणारी ही राजाची आई आहे. नव्हे जगाचीच आई आहे. एका मराठी बखरांत जिजाऊसाहेबांच्याबद्दल म्हटलंय , की , ' जिजाऊसारखे कन्यारत्न ईश्वराने पैदा केले. '
सर्वसामान्यपणे स्त्री स्वभावात दिसून येणारी वेगळी वैशिष्ट्ये जिजाऊसाहेबांत नव्हती असे दिसते.
मोठेपणाचा अहंकार नाही. डागडागिन्यांचा सोस नाही. नात्या गोत्यातल्या कोणाचा मत्सर नाही किंवा कुणाचे फाजील लाडकौतुकही नाही. सवती मत्सर नाही. तीर्थयात्रे करिता का होईना पण भटकण्याची हौस नाही. पुण्याजवळच्या आळंदी , देहू , सासवड , जेजुरी , चिंचवड , मोरगांव ,शिखर शिंगणापूर , पाषाण अशा जवळजवळच्या तीर्थक्षेत्रांत त्या क्वचित गेल्याही असतील. त्यांच्या काही नोंदीही सापडल्या आहेत. त्यांनी देवाला दिलेली दानपत्रेही आहेत. पण या सगळ्यादेवधर्मात आणि यात्रेजत्रेत कुठेही चंगळवाद दिसत नाही. शिखर शिंगणापूरच्या देवळाच्या बाहेर त्यांनी एक साधे पण भव्य प्रवेशद्वार (कमान) बांधले आहे. त्या कमानीच्या पायरीवर राजे भोसले. एवढाच दोन ओळीत त्यात मजकूर आहे. यातील संभाजीराजे भोसले म्हणजे जिजाऊसाहेबांचे थोरले पूत्र. आपल्या दोन मुलांच्या नावाने आऊसाहेबांनी ही कमान बांधली असा याचा अर्थ आहे. पाषाण येथील श्री सोमेश्वर महादेवाच्या मंदिराचा त्यांनी जीणोर्द्धारही केला. या मंदिराच्या सभामंडपात भिंतीवर सुंदर रंगीत पौराणिक चित्रे चितारण्यात आलेलीहोती. या चित्रांची थोडीफार प्रसिद्धीही महाराष्ट्र शासनाने केली. आता मात्र आम्ही मंडळींनी या मंदिराची सुधारणा करण्याच्या नादात ही चित्रे (म्युरल्स) चांगली ठेवलेली नाहीत. पाषाणच्या या सुंदर शिवमंदिराच्या पश्चिमेस तट , ओवऱ्या आणि पायऱ्या बांधलेल्या आहेत. या पायऱ्यांशेजारूनच ' राम ' नावाची एक छोटी नदी वाहते. या नदीच्या पात्रात सुंदर बंधारा आणि लकुंडे बांधलेली आहेत. हे सारेच प्रेक्षणीय काम जिजाऊसाहेबांच्या पुण्यातील वास्तव्य काळात (इ. १६ 3 ७ ते इ. १६४५ ) झालेले आहे. ही बाई फार दूरदृष्टीची , विवेकी होती. याच काळातले तिने न्यायासनावर बसून दिलेले न्यायनिवाडे अगदी समतोल आहेत. शेतकऱ्यांना आणिदारिद्याने होरपळलेल्या अन् शाही गुलामगिरीत पिचून निघालेल्या अनेक लोकांना तिने दिलेला मदतीचा हात म्हणजे भावी शिवशाहीच्या सुखी स्वराज्याची शुभचाहुलच होती.
जिजाऊसाहेब शिवाजीराजांना घेऊन पुण्यात आल्या , ( इ. १६ 3 ७ फेब्रुवारी) त्यावेळी आदिलशाही फौजांनी कसबा पुणे आणि इतर छत्तीस गावे फार चुरगाळून मुरगाळून टाकली होती. (इ. १६ 3 २ ) त्यातच इ. १६ 3 ० आणि १६ 3 १ चा भयंकर दुष्काळ पडला होता. त्यातकर्यात मावळाचं म्हणजेच पुणे प्रदेशाचंही भयंकर नुकसान झालं. या अस्मानी आणि सुलतानी संकटात संसार होरपळून निघाले. आऊसाहेब आणि राजे इ. १६ 3 ७ मध्ये पुण्याला आले आणि त्यांनी पुणे आणि परगणा पुन्हा स्थिरस्थावर करण्यासाठी ज्या ज्या गोष्टी केल्या , त्या अभ्यासनीय आहेत. गरजवंत गावकऱ्यांना त्यांनी ' ऐनजिनसी ' मदत केली. म्हणजे शेती आणि अन्यबलुतेदारीतील व्यवसाय करण्याकरिता ज्या ज्या गोष्टींची आवश्यकता , असते , त्या गोष्टीच त्यांना दिल्या. म्हणजे बैल , मोट , शेतीची अवजारे इत्यादी. यामुळे बारा बलुतेदार व इतरही गावकरीआपापल्या उद्योगाला इषेर् हौसेने लागले. रानटी जनावरांचा आणि चोराचिलटांचा बंदोबस्त केला. तेही काम त्यांनी गावागावच्या तराळ , जागले , येसकर , पाटील पटवारी यांच्यावर सोपविले. रानटी जनावरं म्हणजे वाघ , बिबटे , रानडुकरे , इत्यादींचा गावकऱ्यांनीच उपदव कमी करून टाकला. त्याबद्दलही या मंडळींना थोडेफार कौतुकाचे ' शेपटामागे इनाम बक्षीस 'देण्यात येत होते. हा तपशील आणखीही मोठा आहे. जिजाऊसाहेबांच्या नेतृत्त्वाखाली हीलोकांच्या सोईसुखाची कामे त्यांनी केली. लोकांचेच सहकार्य त्यांत मिळविल्यामुळे पुणे परगणा ताजातवाणा झाला. सहज मनांत येते की , आजच्या काळात आमच्या निवडून येणाऱ्यालोकप्रतिनिधींना , मग ते ग्रामपंचायतीचे असोत की विधानसभा अन् संसदेचे असोत , त्यांना या शिवशाहीच्या उष:कालात जिजाऊसाहेबांनी केलेल्या जनहितांच्या कार्यातून निश्चित मार्गदर्शनमिळू शकेल आणि प्रेरणाही मिळेल. शिवकालातील आऊसाहेबांचे आणि संस्थानी काळातील राजषीर् छत्रपती शाहू महाराजांचे विधायक कार्य म्हणजे खरोखर महाराष्ट्राला अत्यंत उपयुक्त अशी लोकराज्यकारभाराची गाथाच आहे. पण लक्षात कोण घेतो
इथे असलेले सगळे लेख महाजालावर भ्रंमती करत असताना वेगवेगळ्या कम्युनिटीज आणि फोरम मधून घेतली अन एका ठिकाणी एकत्र केली गेली आहेत.. यामध्ये ब्लॉग ओनर चा काहीही संबंध नसून यातला कुठलाही भाग सार्वजनिक रित्या प्रसिद्ध करण्यास काहीही हरकत असेल तर कृपया सांगावे.. तो भाग डिलीट करण्यात येईल...


आरोग्य | स्वास्थ | हेल्थ | योगासने | आयुर्वेदिक | Health Care | Yog | Ayurved

बुधवार, 22 ऑगस्ट 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
पोट सुटत असेल तर प्या दालचिनी चहा
चहाचे शौकिन असला तरी या चुका करणे टाळा
चहा म्हणजे काही लोकांसाठी अमृतासारखं असतं. चहाविना जगणे अशक्य होईल अनेक लोकांना इतकी सवय असते. परंतू अनेक लोकं चहा ...
व्हिटॅमिन डी मुळे कॅन्सरवर नियंत्रण
व्हिटॅमिन डी मुळे यकृताच्या कॅन्सर होण्याचे प्रमाण अतिशय कमी असते, असे एका पाहणीत दिसून आले आहे. सूर्यप्रकाश त्वचेवर ...
डायबेटिक डायट ट्राय करून बघा
साखरयुक्त पदार्थ, मध, सरबत, सीरप, कोल्ड ड्रिंक्स, गूळ, तुप, केक, पेस्ट्री, आईसक्रीम, दारू, बीयर आदींचे डायबेटिस ...
भिजवलेल्या बेदाणेचे पाणी पिण्याचे फायदे ...
द्राक्षांना सुकवून बेदाणे बनवले जाते. दररोज बेदाणे बेदाण्याचे सेवन तुम्हाला अनेक आजारांपासून मुक्ती देऊ शकते. पाण्यात ...
आरोग्यासाठी उपयुक्त ऑलिव ऑईल
वेबदुनिया| मंगळवार,ऑगस्ट 14, 2018
हल्ली सर्वांनाच ऑलिव ऑईल चे रोजच्या जेवणातील महत्व पटत चालले आहे. ऑलिव ऑईल चा वापर जेवणात केल्याने कोलेस्ट्रॉलची पातळी ...
स्मरणशक्ती वाढवण्यासाठी सोपे उपाय
प्रतिदिन अक्रोडाचे सेवन करावे. रोज मधाचा उपयोग कुठल्याही प्रकारात केल्याने स्मरणशक्तीत वाढ होते.
अधिक वेळा दूध उकळवत असाल तर सावध व्हा
आपण हे ऐकले असेल की दुधाला उकळून प्यायला हवं, ज्याने त्यातील सूक्ष्म जिवाणू नष्ट होऊन जातात. दूध उकळून पिणे योग्य आहे ...
जीऱ्याचे पाणी गर्भवती महिलेंसाठी फायदेकारक
गर्भवती महिलांच्या आरोग्यासाठी जिर्‍याचे पाणी फारच फायदेकारक असते.
जाणून घ्या हरभर्‍याचे गुण
हरभर्‍याचा आकार व रंग यावरून त्याचे देशी, काबुली, गुलाबी व हिरवा असे प्रकार समजतात. देशी हरभर्‍याचा रंग पिवळसर, तपकिरी ...
ओवरीत होणार्‍या सिस्टसाठी 8 घरगुती उपचार
बर्‍याच महिलांना ओवरीमध्ये सिस्‍ट असत ज्यामुळे त्यांना वेदना आणि असहजता जाणवते. तसेच मासिक धर्मात देखील उशीर होतो. ही ...
डास, माशा दूर होतात बहुउपयोगी विक्स वेपोरबने
डोकेदुखी, सर्दी, खोकल्याचा त्रास असल्यास आपण विक्स वेपोरबचा वापर करतो. मात्र विक्स वेपोरबचा केवळ सर्दी, खोकल्यासाठीच ...
डिलेव्हरीच्या तीन महिन्यापर्यंत आयरन-कॅल्शियम सप्लिमेंटची गरज
स्तनपान करवणारी आईद्वारे घेत असलेला आहार बाळाला मिळत असतो. अशात आईच्या आहाराचा प्रभाव ब्रेस्ट मिल्कच्या गुणवत्तेवर येत ...
शंख वाजवणे आरोग्यासाठी लाभदायक
हिंदू कुटुंबांमध्ये शंख वाजवणे धार्मिक दृष्ट्या महत्त्वाचे आहे. शंख वाजवल्याने वातावरणातील हानिकारक तत्त्व नष्ट होऊन ...
शहाळ्याचे फायदे जाणून घ्या …
अर्धशिशीच्या विकारात रात्री शहाळ्याच्या पाण्यात खडीसाखर घालून पाणी झाकून ठेवावे.
सर्वात जास्त गर असलेले फळ म्हणजे फणस अशी फणसाची ओळख होऊ शकते. हे असं फळ किंवा अशी भाजी आहे ज्याचे अनेक आरोग्यवर्धक ...
या 4 गोष्टी आरोग्यासाठी धोकादायक
तरुणांच्या आहारासंबंधी सवयी आरोग्यासाठी धोकादायक असून त्या बदलणे सोपे काम नाही. म्हणूनच सर्व सवयी एकत्र बदलण्याचा ...
मनुकांचे सेवन आणि त्याचे फायदे
आयुर्वेदानुसार मनुकांमध्ये भरपूर मात्रेत औषधीय गुण असतात. आम्हाला रोज 4-5 मनुका खायलाच पाहिजे. मनुकांना सर्दी-खोकला आणि ...
आपल्या आहारात भेंडी का असावी, जाणून घ्या अनेक फायदे
वजन कमी करू इच्छित असलेल्यांना भेंडी फायदेशीर ठरेल. पाहू किती गुणकारी आहे भेंडी:
Health Tips : 4 दिवसात फॅट्स गाळेल हे ड्रिंक
लठ्ठपणा तेव्हाच येतो जेव्हा शरीराचा चयापचय हळू अर्थात कॅलरीज कमी जळत असतील. पण लक्षात ठेवा लठ्ठपणा कमी करण्यापेक्षा ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


श्रीब्रह्मचैतन्य महाराजांची प्रवचने/११ सप्टेंबर - विकिस्रोत

श्रीब्रह्मचैतन्य महाराजांची प्रवचने/११ सप्टेंबर
< श्रीब्रह्मचैतन्य महाराजांची प्रवचने
←= श्रीब्रह्मचैतन्य महाराजांची प्रवचने/१० सप्टेंबर
साहित्यिक = श्रीब्रह्मचैतन्य महाराज
श्रीब्रह्मचैतन्य महाराजांची प्रवचने/१२ सप्टेंबर→
4810श्रीब्रह्मचैतन्य महाराजांची प्रवचनेश्रीब्रह्मचैतन्य महाराज
भगवंत आपलासा करून घेण्याचा प्रयत्‍न करावा. अभिमान सोडून जर असा प्रयत्‍न चालू ठेवला तर सद्‌गुरूकृपा झाल्याशिवाय राहात नाही. अमुक एक साधन करीत जा म्हणून सद्‌गुरूने सांगितले, आपण ते अट्टाहासाने करू लागलो, पण आपले विचार जर आहेत तसेच राहिले, तर भगवंताचे प्रेम येणार कसे  चारपाच वर्षे खूप कष्ट केले, विषय बाजूला ठेवले, पण अजून कसा अनुभव येत नाही असे म्हणू लागलो, तर साधनाचा जोर कमी होतो आणि निष्ठा घसरायला लागते. जे काही होणार ते सद्‌गुरूच्याच इच्छेने, त्याच्याच प्रेरणेने होते, अशी आपली ठाम श्रद्धा पाहिजे. साधनाचे प्रेम तो भगवंतच देतो, हे आपण विसरून जातो. आपण पूर्वी काही साधन करीत नव्हतो, ते आता करू लागलो, असा साधनाबद्दलचा अभिमान बाळगू लागलो तर काय उपयोग  चारपाच वर्षे खूप कष्ट केले, विषय बाजूला ठेवले, पण अजून कसा अनुभव येत नाही असे म्हणू लागलो, तर साधनाचा जोर कमी होतो आणि निष्ठा घसरायला लागते. जे काही होणार ते सद्‌गुरूच्याच इच्छेने, त्याच्याच प्रेरणेने होते, अशी आपली ठाम श्रद्धा पाहिजे. साधनाचे प्रेम तो भगवंतच देतो, हे आपण विसरून जातो. आपण पूर्वी काही साधन करीत नव्हतो, ते आता करू लागलो, असा साधनाबद्दलचा अभिमान बाळगू लागलो तर काय उपयोग  सद्‌गुरूच्या पायावर एकदा डोके ठेवले की काहींचे काम होते, यात सद्‌गुरू पक्षपात करतात असे कसे म्हणता येईल  सद्‌गुरूच्या पायावर एकदा डोके ठेवले की काहींचे काम होते, यात सद्‌गुरू पक्षपात करतात असे कसे म्हणता येईल  आपलेच कुठेतरी चुकत असले पाहिजे याचा विचार करावा. आजवर देवाचे नाव घेणे बरे असे वाटत होते, परंतु घ्यायचे काही जमले नाही; ते आता घेऊ लागलो हे त्याच्या कृपेने घेऊ लागलो हे नाही का समजू
प्रपंचात मनुष्याला धीर हवा. आपण भगवंताच्या स्मरणात निर्धास्त असावे. फार चिकित्सा करण्याने नुकसान होते. विद्येचे फळ काय, तर आपल्या मनाला जे बरे वाटेल त्याची चिकित्सा न करता ते करायचे आणि आपल्याला जे करायचे नाही त्याची चिकित्सा करित बसायचे  चिकित्सा मर्यादेपर्यंतच असावी. ती मर्यादेबाहेर गेली की आपण काय बोलतो हे आपले आपल्यालाच कळत नाही.
एक मुलगा रोज तालमीत जातो आणि चांगले दूध, तूप खातो; पण तो जर दिवसेंदिवस वाळू लागला आणि हडकुळा दिसू लागला तर त्याला काही तरी रोग आहे असे नक्की समजावे. त्याचप्रमाणे, सध्याच्या सुधारणेने माणूस पाण्यावर, हवेत, जिकडे तिकडे वेगाने जाऊ लागला आहे खरा, पण दिवसेंदिवस जास्त असमाधानी बनत चालला आहे; हे काही खर्‍या सुधारणेचे लक्षण नाही. परिस्थिती वाईट आली म्हणून रडू नका, कारण ती बाधतच नसते. कोणत्याही काळात, कशाही परिस्थितीत, आपल्याला आनंदरूप बनता येईल. आजपर्यंतचा आपला अनुभव पाहिला तर ’आपण केले’ असे थोडेच असते; म्हणून परिस्थितीबद्दल फारशी काळजी न करता आपण आपले कर्तव्य तेवढे करावे, आपल्या वृत्तीवर परिणाम होऊ देऊ नये. अभ्यास केला तर थोड्या दिवसात हे साधेल.
हे साहित्य भारतात तयार झालेले असून ते आता प्रताधिकार मुक्त झाले आहे. भारतीय प्रताधिकार कायदा १९५७ नुसार भारतीय साहित्यिकाच्या मृत्युनंतर ६० वर्षांनी त्याचे साहित्य प्रताधिकारमुक्त होते. त्यानुसार १ जानेवारी १९५६ पूर्वीचे अशा लेखकांचे सर्व साहित्य प्रताधिकारमुक्त होते.
Last edited on २२ सप्टेंबर २०१६, at १४:४६
इतर काही नोंद केली नसल्यास,येथील मजकूर CC BY-SA 3.0च्या अंतर्गत उपलब्ध आहे.


काळभैरवाची आरती - विकिस्रोत

<poem> जय जय श्रीशिवकाशीविश्‍वेश्‍वररुप, विश्‍वंभरा हो ओवाळुं आरती तुजप्रति काळभैरवेश्‍वरा हो ॥धृ०॥
जय जय विराट पुरुषा, विराट शक्‍तीच्या वल्लभा हो अनंत ब्रह्मांडांच्या माळा फिरवित अससी उभा हो शशिसूर्यांच्या बिंबीं तुझिया तेजांशाची प्रभा हो प्रचंड चंडप्रतापें कळिकाळाच्या वळती जिभा हो नाजळसी नाढळसी भू-जलिं अनिलीं-नीलांबरा हो ॥१॥
अद्‌भुत काया, माया, अद्‌भुत वीर्याची संपत्ती हो पाहतां भ्रमले श्रमले कमलोद्‌भव श्रीकमलापती हो तुझिया नामस्मरणें विघ्नें शतकोटी लोपतीं हो वर्णिति शंकर-पार्वति-कार्तिकस्वामी-गण-गणपती हो निज इच्छेनें करसी उत्पत्ति-स्थिति-लय संहारा हो ॥२॥
अनंत अवतारांच्या हृदयीं जपतां गुणमालिका हो मूळपीठ-नायका प्रकटे साक्षेपें महाकालिका हो श्रीअन्नपूर्णा, दुर्गा, मणिकर्णिका, गिरिबालिका हो तूंचि पुरुष-नटनारी-श्रीविधि-हरि हरतालिका हो तूं सुरतरु, भाविका, भावें ओपीसि इच्छित वरा हो ॥३॥
जटा-मुकुट, कुंडलें, त्रिपुड्र गंधाचा मळवटीं हो रत्‍नखचित पादुका शोभतीं चरणींच्या तळवटीं हो शंख त्रिशुळ, करकमळीं, सुगंध पुष्पांचे हार कंठीं हो तिष्ठसि भक्‍तांसाठी अखंड भागिरथीच्या तटीं हो विष्णुदासावरि करि करुणा काशीपुर-विहारा हो ॥४॥
हे साहित्य भारतात तयार झालेले असून ते आता प्रताधिकार मुक्त झाले आहे. भारतीय प्रताधिकार कायदा १९५७ नुसार भारतीय साहित्यिकाच्या मृत्युनंतर ६० वर्षांनी त्याचे साहित्य प्रताधिकारमुक्त होते. त्यानुसार १ जानेवारी १९५६ पूर्वीचे अशा लेखकांचे सर्व साहित्य प्रताधिकारमुक्त होते.
इतर काही नोंद केली नसल्यास,येथील मजकूर CC BY-SA 3.0च्या अंतर्गत उपलब्ध आहे.


pune news small plot owner concession छोट्या प्लॉटधारकांना सवलत | eSakal

बुधवार, 28 मार्च 2018
पुणे - पुणे महानगर क्षेत्र विकास प्राधिकरणाच्या (पीएमआरडीए) हद्दीत मान्य ‘एफएसआय’बरोबरच रस्त्याच्या रुंदीनुसार टीडीआर, पेड एफएसआय वापरण्यास परवानगी देण्यात आली आहे. टेकड्या आणि टेकड्यांलगतच्या शंभर फूट परिसरात मात्र महापालिकेप्रमाणेच प्राधिकरणाच्या हद्दीतही बांधकामांना बंदी घालण्यात आली आहे. छोट्या प्लॉटधारकांना ॲमेनिटी स्पेसमध्ये सवलत अशा तरतुदींचा समावेश असलेल्या प्राधिकरणाच्या बांधकाम नियमावलीस राज्य सरकारकडून मान्यता देण्यात आली आहे. त्यामुळे यापुढे पीएमआरडीए हद्दीत बांधकाम परवानगी देताना सुसूत्रता राहणार आहे.
पुणे - पुणे महानगर क्षेत्र विकास प्राधिकरणाच्या (पीएमआरडीए) हद्दीत मान्य ‘एफएसआय’बरोबरच रस्त्याच्या रुंदीनुसार टीडीआर, पेड एफएसआय वापरण्यास परवानगी देण्यात आली आहे. टेकड्या आणि टेकड्यांलगतच्या शंभर फूट परिसरात मात्र महापालिकेप्रमाणेच प्राधिकरणाच्या हद्दीतही बांधकामांना बंदी घालण्यात आली आहे. छोट्या प्लॉटधारकांना ॲमेनिटी स्पेसमध्ये सवलत अशा तरतुदींचा समावेश असलेल्या प्राधिकरणाच्या बांधकाम नियमावलीस राज्य सरकारकडून मान्यता देण्यात आली आहे. त्यामुळे यापुढे पीएमआरडीए हद्दीत बांधकाम परवानगी देताना सुसूत्रता राहणार आहे.
पुणे महानगर क्षेत्र विकास प्राधिकरणाकडून बांधकाम नियमावली तयार करून गेल्या वर्षी राज्य सरकारकडे पाठविण्यात आली होती. राज्य सरकारने या नियमावलीवर नगर रचना विभागाकडून अभिप्राय मागविला होता. नगर रचना विभागाने त्यावर अभिप्रायासह पाठविलेली नियमावली राज्य सरकारकडे पाठविली होती. त्यामध्ये प्राधिकरण आणि नगर रचना यांच्यामध्ये काही तरतुदींवर एकमत झाले नव्हते. त्यावर दोघांनी एकमत करावे, अशा सूचना मुख्यमंत्र्यांनी दिल्या होत्या. त्यानंतर दोन्ही घटकांनी एकत्र बसून त्यातून मार्ग काढून नियमावली मंजुरीसाठी राज्य सरकारकडे पाठविली होती. काल झालेल्या बैठकीत पीएमआरडीएच्या नियमावलीस मान्यता देण्यात आली आहे. ही नियमावली आता नागरिकांच्या हरकती-सूचनांसाठी मंगळवारी प्रसिद्ध करण्यात आली.
राज्य सरकारकडून मान्यता देण्यात आलेल्या प्राधिकरणाच्या नियमावलीत टीडीआरची तरतूद करण्यात आली आहे. राज्य सरकारकडून मध्यंतरी राज्यातील महापालिकांसाठी टीडीआरचे नवे धोरण लागू करण्यात आले आहे. त्यामध्ये नऊ मीटर रुंदीच्या आतील रस्त्यांवर बांधकाम टीडीआर वापरण्यास बंदी घालण्यात आली आहे. मात्र प्राधिकरणाच्या नियमावलीत सहा मीटर रुंदीच्या रस्त्यावर ०.२० टक्के टीडीआरचा वापर प्रस्तावित करण्यात आला आहे. मात्र ती अमान्य करून नऊ मीटर व त्यापुढील रुंदीच्या रस्त्यांवर टीडीआर वापरण्यास परवानगी देण्याची शिफारस करण्यात आली आहे. महापालिकेच्या हद्दीत पन्नास टक्‍क्‍यांपर्यंत प्रीमियम एफएसआय वापरण्यास परवानगी दिली आहे. परंतु प्राधिकरणाच्या हद्दीत ०.२० टक्का प्रीमियम एफएसआयचा वापर मान्य करण्यात आला आहे.
प्रोत्साहनपर नियमावली आणि प्रादेशिक आराखड्यातील बांधकाम नियमावली यांचा वापर करून प्राधिकरणाकडून सध्या बांधकामांना परवानगी दिली जात होती. त्यामुळे बांधकाम नकाशे मंजूर करताना अनेक अडचणी येत होत्या. सोयीनुसार अर्थ लावून बांधकाम आराखडे अडविण्याचे प्रकारदेखील घडत होते. परंतु आता प्राधिकरणाच्या स्वतंत्र बांधकाम नियमावलीस मान्यता मिळाल्याने त्या नियमावलीनुसार बांधकाम आराखड्यांना मंजुरी देण्याचा मार्ग मोकळा झाला आहे.
महापालिकेच्या हद्दीत टेकड्यांवर बांधकामांना बंदी घालण्यात आली आहे, तर जिल्ह्यातील टेकड्यांवर एकूण क्षेत्रफळाच्या ०.४ टक्का बांधकामास परवानगी होती. तशी तरतूद प्रादेशिक आराखड्याच्या बांधकाम नियमावलीत होती. मात्र प्राधिकरणाच्या बांधकाम नियमावलीत टेकड्यांवर बांधकामास बंदी घालण्यात आली आहे. या शिवाय महापालिकेप्रमाणेच टेकड्यांलगत शंभर फूट परिसरात कोणत्याही बांधकामास परवानगी नाही.
नागरिकांच्या हरकती-सूचनांसाठी लवकरच प्रसिद्ध
नऊ मीटरपेक्षा जास्त रुंदीच्या रस्त्यावर टीडीआर वापरण्यास परवानगी
छोट्या प्लॉटधारकांना ॲमेनिटी स्पेस आणि ओपन स्पेसमध्ये सवलत
टेकड्यांच्या पायथ्यापासून शंभर फूट परिसरात बांधकामांना बंदी
मुंबई - डॉ. नरेंद्र दाभोलकर यांच्या हत्येचा तपास करत असलेल्या केंद्रीय अन्वेषण विभागाने (सीबीआय) दहशतवाद विरोधी पथकाच्या मदतीने औरंगाबाद येथे...
उमेदवारांना लिहावा लागणार विकासाचा संकल्प
सोलापूर- स्थानिक स्वराज्य संस्थांच्या निवडणूक रिंगणातील प्रत्येक उमेदवाराला निवडून आल्यानंतर प्रभाग विकासाचा संकल्प काय असणार आहे, ते किमान 500...
बृहत आराखड्याबाबतचा घेतलेला निर्णय त्वरीत दुरुस्त करावा- बारसकर
मोहोळ- बृहत आराखड्याबाबतचा घेतलेला निर्णय त्वरीत दुरुस्त करावा अशी मागणी मोहोळ चे नगराध्यक्ष तथा राष्ट्रवादीचे नुतन प्रदेशचिटणीस रमेश...
सायकल ट्रॅकचा प्रस्ताव केंद्राकडे
पुणे - सायकल ट्रॅक आराखड्यांतर्गत शहराच्या विविध भागांत 824 किलोमीटरचे सायकल ट्रॅक निर्माण करण्याचा प्रस्ताव महापालिकेने केंद्र सरकारकडे नुकताच सादर...
'शिक्षणाच्या गुणवत्तेसाठी टास्क फोर्स'
पुणे - ‘‘राज्यातील शैक्षणिक गुणवत्तेचे अहवाल पाहिले, तर फार चांगली परिस्थिती नाही. त्याचे कारण शिक्षकांना शिक्षणेतर काम सांगितले जाते. ही कामे करून...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


कवी बांदरकर

मराठी मुख्य सूची|मराठी साहित्य|गाणी व कविता|कवी बांदरकर|
श्री मुकुंदराज बांदकरकृत पदें
पदे १ ते १२
पदे १३ ते २९
पदे ३० ते ४०
पदे ४१ ते ५०
पदे ५१ ते ६०
पदे ६१ ते ७०
पदे ७१ ते ८०
पदे ८१ ते ९०
पदे ९१ ते ९६
पदे ९७ ते १०९
पदे ११० ते १२०
पदे १२१ ते १३३
पदे १३४ ते १४०
पदे १४१ ते १५०
पदे १५१ ते १६२
पदे १६३ ते १६४
पदे १६५ ते १७०
पदे १७१ ते १८०
पदे १८१ ते १९०
पदे १९१ ते २००
पदे २०१ ते २१२
पदे २१३ ते २२०
पदे २२१ ते २२६
पदे २२७ ते २३८
पदे २३९ ते २५३
पदे २५४ ते २६८
पदे २६९ ते २८१
पदे २८२ ते २८८
पदे २८९ ते २९२
पदे २९३ ते २९५
पदे २९६ ते २९८
पदे २९९ ते ३००
पदे ३०१ ते ३०३
पदे ३०८ ते ३०९
पदे ३११ ते ३१६
पदे ३१७ ते ३२१
पदे ३२२ ते ३२५
पदे ३२६ ते ३३०
पदे ३३१ ते ३४४
पदे ३४५ ते ३४९
पदे ३५१ ते ३५३
पदे ३५४ ते ३५५
पदे ३५६ ते ३५७
पदे ३६० ते ३६१
पदे ३६२ ते ३६३
पदे ३६४ ते ३७०
पदे ३७१ ते ३७४
पदे ३७५ ते ३८०
पदे ३८१ ते ३८५
पदे ३८६ ते ३९०
पदे ३९१ ते ३९५
पदे ३९६ ते ४००
पदे ४०१ ते ४०५
पदे ४०६ ते ४१०
पदे ४११ ते ४१२
श्री ‘सीताराम’ मंत्र श्लोक
श्लोक १ ते १०
श्लोक ११ ते २०
श्लोक २१ ते ३०
श्लोक ३१ ते ४०
श्लोक ४१ ते ५०
श्लोक ५१ ते ६०
श्लोक ६१ ते ६९
पदे १ ते ७
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाले.
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाले.
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्री मुकुंदराज बांदकरकृत पदें
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाले.
श्री गणपतीचीं पदें - पदे १ ते १२
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाले.
विष्णु महाराज सोमण यांचीं पदें - पदे १३ ते २९
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाले.
श्री रामाचीं पदें - पदे ३० ते ४०
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्री रामाचीं पदें - पदे ४१ ते ५०
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्री रामाचीं पदें - पदे ५१ ते ६०
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्री रामाचीं पदें - पदे ६१ ते ७०
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्री रामाचीं पदें - पदे ७१ ते ८०
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्री रामाचीं पदें - पदे ८१ ते ९०
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्री रामाचीं पदें - पदे ९१ ते ९६
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्री मारुतीचीं पदें - पदे ९७ ते १०९
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्री दत्तात्रेयाचीं पदें - पदे ११० ते १२०
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्री दत्तात्रेयाचीं पदें - पदे १२१ ते १३३
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
साधनोपदेशपर पदें - पदे १३४ ते १४०
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
साधनोपदेशपर पदें - पदे १४१ ते १५०
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
साधनोपदेशपर पदें - पदे १५१ ते १६२
श्रीकृष्ण बांदकर महाराजांचा जन्म शके १७६६ क्रोधीनाम संवत्सरात आषाढ शुद्ध ११ एकादशीच्या महापर्वणीस झाला.
श्रीसद्‍गुरू कृष्ण जगन्नाथ भट्ट बांदरकरमहाराज यांचा सचरित्र समग्र कवितासंग्रह
हिंदू धर्मात स्त्रियांना उपनयनाचा धर्मसंमत अधिकार का नाही
प्रथम खण्डः - एकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - एकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - अष्टचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - सप्तचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - षट्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - पञ्चचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - त्रिचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - द्विचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः


Other Poems | इतर कविता-आयुष्य...हे असंच असतं.......

आसवांचा प्रांत माझा,दुखांचे दुर्ग माझे..वेदनेचा खड्ग माझा,जखमांचे सैन्य माझे..
कधी कधी खुप आनन्द देतं
न मागताही सुख देतं,
पण अच्यानक हसता हसता रडवतं
आपण बरंच काही ठरवतो
पण एका वळणांवर सगळ काही थांबतं
वेड मन आठवत रहातं
पण त्या मनाला फ़सवुन रडवतं
कधीही भरुन न येणां-या
आयुष्यात खुप काही मिळतं
त्यातल बरंच काही नको असतं
पण जे हवं असतं तेच मिळत नसतं
Re: आयुष्य...हे असंच असतं.......
कधीही भरुन न येणां-या
आयुष्यात खुप काही मिळतं
त्यातल बरंच काही नको असतं
पण जे हवं असतं तेच मिळत नसतं
Re: आयुष्य...हे असंच असतं.......
आसवांचा प्रांत माझा,दुखांचे दुर्ग माझे..वेदनेचा खड्ग माझा,जखमांचे सैन्य माझे..
Re: आयुष्य...हे असंच असतं.......
Re: आयुष्य...हे असंच असतं.......
आयुष्यात खुप काही मिळतं
त्यातल बरंच काही नको असतं
पण जे हवं असतं तेच मिळत नसतं
हसते हसते कट जाये रस्ते, जिन्दगी यूही चलती रहे....
Re: आयुष्य...हे असंच असतं.......
आयुष्यात खुप काही मिळतं
त्यातल बरंच काही नको असतं
पण जे हवं असतं तेच मिळत नसतं


एक मराठी (EK MARATHI): गर्व से कहो हम हिंदुजा में है! - किस्से आणि कोट्या

लाभले अम्हास भाग्य बोलतो मराठी  जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी  जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी  एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥-सुरेश भट माझी मराठीची बोलु कौतुके एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥-सुरेश भट माझी मराठीची बोलु कौतुके परि अमृताते ही पैजा जिंके परि अमृताते ही पैजा जिंके ऐसी अक्षरे रसिके मेळविण॥ - श्री संत ज्ञानेश्वर.
गर्व से कहो हम हिंदुजा में है - किस्से आणि कोट्या
‘ गर्व से कहो , हम हिंदू हैं, ’ म्हणणारे शिवसेनाप्रमुख श्री. बाळासाहेब ठाकरे यांना प्रकृति -अस्वास्थाच्या कारणास्तव माहिमच्या हिंदुजा हॉस्पिटलमध्ये दाखल करण्यात आलं होतं.
पुण्यात पुलंपर्यंत जेव्हा ही बातमी पोहोचली, तेव्हा बाळासाहेब हिंदुजा हॉस्पिटलमध्ये ज्या खोलीत उपचार करुन घेत होते, त्या खोलीच्या दरवाज्यावर ठळक अक्षरात ‘ गर्व से कहो, हम हिंदुजा मे हैं ’ असं लिहून ठेवायला काहीच हरकत नाही, अशी पुलंनी उस्फुर्त प्रतिक्रिया केली.
इथे असलेले सगळे लेख महाजालावर भ्रंमती करत असताना वेगवेगळ्या कम्युनिटीज आणि फोरम मधून घेतली अन एका ठिकाणी एकत्र केली गेली आहेत.. यामध्ये ब्लॉग ओनर चा काहीही संबंध नसून यातला कुठलाही भाग सार्वजनिक रित्या प्रसिद्ध करण्यास काहीही हरकत असेल तर कृपया सांगावे.. तो भाग डिलीट करण्यात येईल...


marathi news marathi websites Sports News Cricket news India versus Australia Eden Gardens खेळपट्टीपेक्षा लक्ष घोंघावणाऱ्या पावसावरच | eSakal

खेळपट्टीपेक्षा लक्ष घोंघावणाऱ्या पावसावरच
गुरुवार, 21 सप्टेंबर 2017
कोलकाता : भारत आणि ऑस्ट्रेलिया यांच्यातील दुसऱ्या एकदिवसीय क्रिकेट लढतीसाठी तयार असलेल्या खेळपट्टीवर गवत आहे. त्याचा फायदा ऑस्ट्रेलियास जास्त होऊ शकेल; पण याऐवजी कोलकात्यात सुरू असलेला पाऊस उद्या (ता. 20) होणाऱ्या लढतीत किती खेळ होऊ देणार, याचीच चर्चा जास्त आहे.
कोलकाता : भारत आणि ऑस्ट्रेलिया यांच्यातील दुसऱ्या एकदिवसीय क्रिकेट लढतीसाठी तयार असलेल्या खेळपट्टीवर गवत आहे. त्याचा फायदा ऑस्ट्रेलियास जास्त होऊ शकेल; पण याऐवजी कोलकात्यात सुरू असलेला पाऊस उद्या (ता. 20) होणाऱ्या लढतीत किती खेळ होऊ देणार, याचीच चर्चा जास्त आहे.
ऑस्ट्रेलियाची फिरकी मर्यादा श्रीलंकेत स्पष्ट झाली होती. बांगलादेशने हेच दाखवून दिले होते. भारतीयांनी पहिल्या एकदिवसीय लढतीतही कांगारूंना स्थिरावू दिले नाही. भारतीय फिरकीवर हल्ला करण्याची योजना युजवेंद्र चाहल आणि कुलदीप यादवने विफल ठरवली होती. आता या परिस्थितीत भारतीय फिरकीचा सामना करण्याची कांगारूंची किती मनःस्थिती असेल, हा प्रश्‍नच आहे.
ऑस्ट्रेलियाने गेल्या दहा वन-डेपैकी एकच लढत जिंकली आहे. त्यांची खेळाडू रोटेट करण्याची योजना विफल ठरत आहे. त्याच वेळी भारताचा आत्मविश्वास उंचावलेला आहे. 3 बाद 11 वरून गाठलेली 281ची मजल भारतास सुखावत आहे. त्याचबरोबर भारताने 163 धावांचा वीस षटकांत यशस्वी संरक्षण केले.
कोलकात्यात ही लढत आहे. येथील आयपीएलमध्ये सीमर्सनी 16.4 च्या सरासरीने घेतलेल्या 61 विकेट्‌स कांगारूंना सुखावत आहेत; पण त्याच वेळी येथील फिरकीचे 23 बळी त्यांची चिंता वाढवत आहेत. एकंदरीत पावसाची खेळी किती निर्णायक ठरणार यावरच दोन्ही संघांचे गणित अवलंबून असेल.
हवामानाचा अंदाज : काही दिवस जोरदार पाऊस, सामन्याच्या दिवशी दुपारी वादळी पावसाची शक्‍यता. भारतीय हवामान खात्यानुसार आकाश कायम ढगाळलेले. जोरदार सरी अपेक्षित.
खेळपट्टीचा अंदाज : काही दिवस आच्छादित. त्यातच भारतीय खेळपट्ट्याच्या तुलनेत जास्तच गवत. त्यामुळे सीम गोलंदाजीस अनुकूल ठरण्याची शक्‍यता.
संघात अपेक्षित बदल - भारत : मनीष पांडेऐवजी के. एल. राहुलला संधी देण्याचा विचार, बाकी बदलाची शक्‍यता कमी. ऑस्ट्रेलिया : पीटर हॅंडस्कोम्ब याला संधी देण्याचा विचार. त्याला घेताना कोणाला काढावे याऐवजी कोणाला ठेवावे, हाच प्रश्‍न.
नागपूर - गेल्या दोन दिवसांपासून विदर्भ आणि मराठवाड्यात कोसळत असलेल्या पावसामुळे अकरा नागरिकांचा मृत्यू झाला आहे. या मुसळधारेमुळे जनजीवन विस्कळित झाले...
बीसीसीआयकडून नव्या घटनेची नोंदणी
मुंबई : सर्वोच्च न्यायालयाने दिलेल्या निर्देषानुसार भारतीय क्रिकेट मंडळाने (बीसीसीआय) नव्या घटनेची नोंदणी चेन्नईतील रजिस्ट्रार ऑफ सोसायटी, तमिळनाडू...
बिहारमध्ये निर्वस्त्र महिलेची धिंड, माथेफिरू जमावाचे कृत्य
पाटणा : येथे भोजपूर जिल्ह्यातील बिहिया या गावात एका तरुणाचा मृतदेह लोहमार्गावर आढळून आल्यानंतर बेभान झालेल्या संतप्त जमावाने "रेड लाईट एरियाती'ल एका...
महाबळेश्‍वर परिसरामध्ये पावसाची फलंदाजी सुरूच
महाबळेश्‍वर - येथे गेल्या दहा दिवसांपासून पावसाने तुफानी धुवाधार फलंदाजी चालू ठेवत इंचाचे द्विशतक पूर्ण केले. काही दिवस रोज पाच ते सहा इंच पाऊस पडत...
केरळला 2600 कोटींचे पॅकेज द्या : मुख्यमंत्री विजयन
तिरुअनंतपूरम (पीटीआय) : पुरामुळे केरळचे प्रचंड प्रमाणात नुकसान झाले असून, त्या पार्श्वभूमीवर राज्याला दोन हजार सहाशे कोटी रुपयांचे विशेष पॅकेज...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


pune news Incubator explosion baby dead पुणे: इन्क्युबेटरच्या स्फोटाने नवजात अर्भकाचा मृत्यू | eSakal

पुणे: इन्क्युबेटरच्या स्फोटाने नवजात अर्भकाचा मृत्यू
बुधवार, 27 सप्टेंबर 2017
दरम्यान या घटनेमुळे बाळाचे आई-वडिलांसह संपूर्ण कुटुंबाला मोठा धक्का बसला आहे. "इन्क्‍युबेटरने पेट घेण्याचा प्रकार गंभीर आहे. रुग्णालयाचे डॉक्‍टर, कर्मचाऱ्यांच्या निष्काळजीपणामुळेच हा प्रकार घडला असून तो आत्यंतिक वाईट आहे. या प्रकरणातील दोषींवर कारवाई व्हावी आणि कडक शिक्षा व्हावी.'' अशी प्रतिक्रिया कदम यांच्या कुटुंबीयांनी दिली.
पुणे - डॉक्‍टर व रुग्णालय प्रशासनाच्या हलगर्जीपणामुळे इन्क्‍युबेटरने अचानक पेट घेतल्यामुळे झालेल्या स्फोटात भाजलेल्या नवजात अर्भकाचा आज (बुधवार) सकाळी मृत्यू झाला. मंगळवारी सकाळी साडे आठ वाजण्याच्या सुमारास हा प्रकार घडला होता.
अप्पा बळवंत चौकातील वात्सल्य रुग्णालयामध्ये हा प्रकार घडला. या प्रकाराबाबत डॉक्‍टरांसह तिघाजणांविरूद्ध विश्रामबाग पोलिस ठाण्यात गुन्हा दाखल झाला. यासंदर्भात नवजात अर्भकाचे वडील विजेंद्र विलास कदम (वय 35, रा. शुक्रवार पेठ) यांनी पोलिस ठाण्यात तक्रार दिली. त्यानुसार डॉ.गौरव चोपडे या डॉक्‍टरसह अन्य कर्मचाऱ्यावर गुन्हा दाखल करण्यात आला.
पोलिसांनी दिलेल्या माहितीनुसार, कदम यांच्या पत्नी स्वाती यांना सोमवारी रात्री प्रसूतीवेदना झाल्यामुळे तांबडी जोगेश्‍वरी मंदिरासमोरील वात्सल्य रुग्णालयात त्यांना हलविण्यात आले. तपासणीनंतर सकाळी प्रसूती करू, असे डॉक्‍टरांनी कुटुंबीयांना सांगितले. त्यानुसार सकाळी पावणे आठ वाजता स्वाती यांचे सीझर करण्यात आले. त्यानंतर पावणे नऊ वाजता बाळाला श्‍वसनाचा त्रास होऊ लागल्याने त्यास इन्क्‍युबेटरमध्ये ठेवण्यात आले. काही वेळानंतर इन्क्‍युबेटरने अचानक पेट घेतला. त्यावेळी स्वाती यांच्याजवळ असलेल्या त्यांच्या कुटुंबीयांनी आरडाओरडा करून हा प्रकार तत्काळ डॉक्‍टरांच्या निदर्शनास आणून दिला. डॉक्‍टरांनी अर्भक इन्क्‍युबेटरमधून बाहेर काढले. तत्पूर्वी ते गंभीररीत्या भाजले होते. त्यामुळे डॉक्‍टरांनी तत्काळ दुसऱ्या रुग्णालयामध्ये हलविले. मात्र अर्भकाची प्रकृती गंभीर होती. अखेर आज सकाळी या अर्भकाचा मृत्यू झाला. नातेवाइकांनी तत्काळ घटनेची माहिती विश्रामबाग पोलिसांना दिली.
दरम्यान या घटनेमुळे बाळाचे आई-वडिलांसह संपूर्ण कुटुंबाला मोठा धक्का बसला आहे. "इन्क्‍युबेटरने पेट घेण्याचा प्रकार गंभीर आहे. रुग्णालयाचे डॉक्‍टर, कर्मचाऱ्यांच्या निष्काळजीपणामुळेच हा प्रकार घडला असून तो आत्यंतिक वाईट आहे. या प्रकरणातील दोषींवर कारवाई व्हावी आणि कडक शिक्षा व्हावी.'' अशी प्रतिक्रिया कदम यांच्या कुटुंबीयांनी दिली.
राज्यातील पोलिसांच्या पाल्यांसाठी दोन शिष्यवृत्त्या
पुणे - ‘सकाळ इंडिया फाउंडेशन’ने सुवर्णमहोत्सवी वर्षापासून लक्ष्मण विष्णू केळकर आणि उषा लक्ष्मण केळकर यांच्या नावाने महाराष्ट्र पोलिसांच्या...
पाच दिवस करा मनसोक्त खरेदी
पुणे - पावसाळ्यात फर्निचरपासून किचन गॅजेट्‌सपर्यंत वैविध्यपूर्ण खरेदीचा आनंद घेता यावा, यासाठी ‘सकाळ’ने पाच दिवसांचा ‘सकाळ फर्निचर व किचन एक्‍स्पो’...
बृहत आराखड्याबाबतचा घेतलेला निर्णय त्वरीत दुरुस्त करावा- बारसकर
मोहोळ- बृहत आराखड्याबाबतचा घेतलेला निर्णय त्वरीत दुरुस्त करावा अशी मागणी मोहोळ चे नगराध्यक्ष तथा राष्ट्रवादीचे नुतन प्रदेशचिटणीस रमेश...
#RentIssues भाडेकरूंना नोंदणी वाऱ्यावर
पुणे - सुरक्षेच्या दृष्टिकोनातून भाडेकरूंची नोंदणी पोलिसांकडे करणे अनिवार्य आहे. मात्र ऑनलाइन नोंदणीसाठी पोलिसांनी सुरू केलेली "टेनंट' ही सुविधा...
हॅकिंग करताना ग्राहकांच्या खात्यावर पैसे
पुणे - कॉसमॉस बॅंकेचे एटीएम स्वीच (सर्व्हर) हॅक करून हॅकर्सने टाकलेल्या ऑनलाइन दरोड्याच्या वेळी (हॅकिंग) बॅंकेच्याच काही ग्राहकांच्या...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


एक मराठी (EK MARATHI): नमस्कार,

लाभले अम्हास भाग्य बोलतो मराठी  जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी  जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी  एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥-सुरेश भट माझी मराठीची बोलु कौतुके एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥-सुरेश भट माझी मराठीची बोलु कौतुके परि अमृताते ही पैजा जिंके परि अमृताते ही पैजा जिंके ऐसी अक्षरे रसिके मेळविण॥ - श्री संत ज्ञानेश्वर.
इथे असलेले सगळे लेख महाजालावर भ्रंमती करत असताना वेगवेगळ्या कम्युनिटीज आणि फोरम मधून घेतली अन एका ठिकाणी एकत्र केली गेली आहेत.. यामध्ये ब्लॉग ओनर चा काहीही संबंध नसून यातला कुठलाही भाग सार्वजनिक रित्या प्रसिद्ध करण्यास काहीही हरकत असेल तर कृपया सांगावे.. तो भाग डिलीट करण्यात येईल...


एक मराठी (EK MARATHI): रवींद्रनाथ आणि मी - पु ल देशपांडे Ravindranath Tagore by Pu La Deshpande

लाभले अम्हास भाग्य बोलतो मराठी  जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी  जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥ धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी  एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥-सुरेश भट माझी मराठीची बोलु कौतुके एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥-सुरेश भट माझी मराठीची बोलु कौतुके परि अमृताते ही पैजा जिंके परि अमृताते ही पैजा जिंके ऐसी अक्षरे रसिके मेळविण॥ - श्री संत ज्ञानेश्वर.
आपल्या विविधांगी प्रतिभेने केवळ भारतीयांनाच नव्हे, तर सार्‍या जगाला मोहित करणारे स्व. रवींद्रनाथ टागोर हे स्व. पु. ल. देशपांडे यांचे ‘दैवत’च होते. पुलंनी रवींद्रनाथांच्या जीवनकार्याचा उलगडा करणारी तीन व्याख्याने पुणे विद्यापीठाच्या टागोर व्याख्यानमालेत दिली होती. त्यातील एका व्याख्यानाचा हा संपादित अंश.
रवींद्रनाथांचं साहित्य वाचणं, त्यांच्या जीवनाचा आणि कार्याचा अर्थ समजून घेणं हा माझा छंद आहे. जानपदापासून ते विबुधजनांपर्यंत सर्व थरांवर रवींद्रनाथांनी एक अलौकिक विश्वास संपादन केला होता. त्यांचा एकदा संग जडला की, त्यांची संगत सतत हवीहवीशी वाटते. बंगाली माणसाला तर त्यांच्या बाबतीत ‘तू माझा सांगाती’ म्हणावं असंच वाटतं. एखाद्या वातावरणात सुगंध दरवळून राहावा तसे ते बंगाली जीवनात भरून राहिलेले आहेत. आजच्या सर्व नामवंत बंगाली साहित्यिक, संगीतप्रेमी, चित्रकार यांच्यावर त्यांचे खोल संस्कार आहेत. आपल्याला जे काही म्हणायचंय ते परिणामकारक शब्दांत सांगायचं झालं की त्यांच्या लेखणीतून नकळत रवींद्रनाथांचा सूर उमटतो. तो त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात इतका एकरूप झालेला असतो की, तो रवींद्रनाथांचा आहे. याचं त्यांना भानही राहात नाही. इंग्रजी भाषेत जसा शेक्सपियर कधी उमटून जातो ते कळतही नाही तशीच बंगाली साहित्यात रवींद्रांची उपस्थिती आहे. आपण जसे बोलता बोलता संतवाणीचा नकळत आश्रय घेतो तसेच बंगाली लोक रवींद्रनाथांचे बोट धरतात. माझं आजचं भाषण म्हणजे रवींद्रांच्या बोटाला धरून त्यांच्या दुनियेत केलेल्या प्रवासाच्या कथेसारखं आहे. प्रवासात आपण बागाही पाहतो आणि बाजारही पाहतो. देऊळ पाहतो आणि एखादा प्रचंड कारखानाही पाहतो. त्या पाहण्यातून मनावर उमटलेल्या निरनिराळ्या चित्रांविषयी बोलत असतो. तसंच रवींद्रनाथांचं मला जे निरनिराळं दर्शन घडलं त्यासंबंधी मी बोलणार आहे. त्यामुळे विषयांतर हाच आजच्या माझ्या बोलण्याचा स्थायीभाव असण्याची अधिक शक्यता आहे. ते अपरिहार्य आहे असं मला वाटतं. खुद्द रवींद्रनाथांना म्हणे कोणीतरी प्रश्न विचारला होता- ‘‘तुमच्यातला एकत्र नांदणारा गुण आणि दोष कोणता’ त्यांनी उत्तर दिलं होतं Inconsistency- असंबद्धता.’
रवींद्रनाथांनी इतक्या क्षेत्रात ही दौलत आपल्यासाठी ठेवली आहे की, काय पाहू आणि काय नको असं होऊन जातं. ती काही केवळ बंगाली लोकांसाठीच नाही. भाषांतरातूनही ती आपल्याला मिळू शकते. कुठल्यातरी एखाद्या भाषेतल्या शब्दांची शरीरं घेऊनच साहित्यातल्या सौंदर्याला आणि विचारांना यावं लागतं. भाषांतरात त्या भाषेचा प्रत्यक्ष स्पर्श जातो. भाषांतरातून मूळ कवितेचा आस्वाद घेणं हे हातमोजे घालून प्रेयसीच्या गालावरून हात फिरवण्यासारखं आहे, असं म्हटलं आहे तेही खोटं नाही. पण तरीही शब्दांच्या पलीकडलं रहस्य गवसतच नाही असं म्हणता येत नाही.
रवींद्रनाथांची ओढ कुठल्याक्षणी कोणाला आणि कशी लागेल हे सांगणं कठीण आह. ती केवळ साहित्यकलेच्या नित्य उपासकापुरतीच मर्यादित नाही. या माणसाने जिथे जिथे म्हणून स्पर्श केला तिथे तिथे आपला शिक्का उमटवला. चाळिशी उलटल्यानंतर चित्र काढायला सुरुवात केली तर दोन अडीच हजार कॅन्व्हासेस रंगवले. पॅरिसचे चित्रकला- समीक्षक थक्क झाले. सुमारे दोन ते अडीच हजार गाणीच लिहिली नाहीत तर त्यांना चाली दिल्या. त्यामुळे कुठल्या क्षेत्रातल्या माणसाला रवींद्रनाथांना हाक मारावी असं कुठल्या क्षणी वाटेल ते सांगता येत नाही. उदाहरणच द्यायचं झालं तर महात्मा गांधींचं देता येईल. गांधीजींची काही कवितेचा आस्वाद घेणारे रसिक म्हणून ख्याती नाही. उलट अनेकांना ते अरसिक वाटतात. ते तितकंसं बरोबर नाही. काही विशिष्ट ध्येयांनी प्रेरित झालेल्या महाभागांना जीवनातले अग्रक्रम ठरवावे लागतात. गांधीजींनी असे काही अग्रक्रम ठरवून इतर दोर कापून टाकले होते असं म्हणायला हावं. तरीदेखील जीवनातल्या एका उत्कट प्रसंगी गांधीजींना रवींद्रनाथांच्या कवितेची आठवण होते हे पाहिल्यावर रवींद्रनाथांच्याच नव्हे तर काव्यकलेच्या सामर्थ्यांची एका निराळ्या रीतीने प्रचिती येते. ज्ञानेश्वरांनी ‘जे चला कल्पतरूंचे आरव’ असं म्हटलं आहे- चालत्या कल्पवृक्षांचे बाग म्हटलं आहे. रवींद्रनाथांनी आपल्या प्रतिभेने उभ्या केलेल्या या कल्पवृक्षांच्या बागेतलं वैभव आता सर्वाचं आहे. फक्त त्या बगीच्यात हिंडायची ओढ मनाला लागायला हवी. थोर साहित्यकृतींकडे, कण्वाच्या आश्रमात जाताना दुष्यन्त म्हणाला होता तसं विनीत वेषाने नसलं तरी विनम्र होऊनच जायला हवं. रवींद्रांच्या सृष्टीत शिरल्यावर, त्यांनी जीवनात ज्या ज्या पार्थिव आणि अपार्थिवाला स्पर्श केला तो एका महाकवीचा स्पर्श होता हे ध्यानात आल्याशिवाय राहात नाही. मी हे केवळ भाविकतेनं बोलतो आहे असं कृपा करून समजू नका. अलौकिक प्रतिभेच्या स्पर्शानी एखाद्या दगडाची जेव्हा घारापुरीच्या लेण्यात प्रचंड त्रिमूर्ती झालेली दिसते किंवा कोणार्कच्या सूर्य मंदिरात, अशाच दगडातून टीचभर उंचीची नर्तकी साऱ्या शंृगाररसाचा अर्कबिंदू होऊन आपल्याला आव्हान देते त्या वेळी आपण प्रथम विनम्रच होतो. शब्दसृष्टीच्या ईश्वरांना वंदन करावं असं समर्थानासुद्धा वाटतं ते उगाच नाही. पण ज्याच्या सृष्टीत हे ‘ऐश्वर्य’ लाभतं असा कविश्वर मात्र शतकाशतकातून एखादाच येतो. एरवी ‘कविता गवताऐसी उदंड वाढली’ असं त्या समर्थाना म्हणावंसं वाटायला लावणारे कवी असतातच.
रवींद्रनाथांची शब्दसृष्टी आपल्याला वेळोवेळी या ऐश्वर्याची साक्ष पटवीत असते. त्यांच्या अभिव्यक्तीचं त्यांचं सर्वात आवडतं माध्यम म्हणजे कविता. ते प्रथम कवी होते, नंतर इतर सर्व. अर्थात त्या इतर सर्वातही त्यांच श्रेष्ठत्व त्यांनी सिद्ध केलेलंच आहे. शरदबाबूंसारख्या कादंबरीकाराने ‘गोरा’ कादंबरीबद्दल म्हटलंय की ‘‘ती मी साठ पासष्ठ वेळा वाचली आहे. मी लोकांसाठी लिहिणारा कादंबरीकार असलो तरी रवींद्रनाथ हे माझ्यासाठी लिहिणारे कादंबरीकार आहेत.’’ हे जरी खरं असलं तरी त्यांचा जीव जडलाय तो कवितेशीच. आपल्या आणि कवितेच्या नात्यासंबंधी रवींद्रांनी आपल्या पुतणीला एक सुंदर पत्र लिहिलं आहे. त्यात त्यांनी म्हटलं आहे- ‘कविता माझी पूर्वीपासूनची प्रेयसी. मला वाटतं मी रथीच्या वयाचा होतो तेव्हाच माझा तिच्याशी वाङ्निश्चय झाला. तेव्हापासून आमच्या पुष्करणीचा काठ, वडाचा पार, बंगल्यातला बगीचा, मोलकरणींच्या तोंडून ऐकलेल्या कहाण्या, गाणी, हे सारं माझ्या मनात एक प्रकारची जादूची सृष्टी उभी करीत असे. त्या वेळची माझ्या मनाची धुसर पण अपूर्व अशी अवस्था समजावून सांगणं अवघड आहे. एक मात्र मी नक्की सांगू शकेन- की त्या काळी कवितेबरोबरच माझं शुभमंगल झालं होतं. पण या पोरीची लक्षणं धड नाहीत हे मात्र मान्य केलंच पाहिजे. बाकीचं जाऊन दे पण मोठंसं भाग्यही घेऊन आली नाही ती. सुख दिलं नाही असं नाही मी म्हणणार, पण स्वास्थ्य देण्याचं नाव नको. ज्याला वरते त्याला भरपूर आनंद देते पण कधी कधी तिच्या त्या घट्ट मिठीतून हृद्पिंडातलं रक्त बाहेर काढते. एकदा तिनी एखाद्याची निवड केली की घरदार सांभाळीत स्वस्थ बसेन म्हणायची सोय नाही. तरीसुद्धा माझं खरं जीवन तिच्याशीच निगडित आहे. ‘साधने’त लिहितो. जमीनदारीही सांभाळतो. पण ज्या क्षणी कविता लिहायला लागतो त्या क्षणी मात्र माझं चिरंतन अस्तित्व माझ्यामध्ये प्रवेश करीत असतं. हे माझं स्थान मी चांगले ओळखतो. जीवनात माझ्या हातून कळत नकळत खोटं, आचरण घडलं असेल पण कवितेशी मात्र कधी खोटेपणा करून चालत नाही. माझ्या जीवनातल्या सखोल सत्याचं हे एकच आश्रयस्थान. रवींद्रनाथांच्या कवितेच्या बाबतीत आणखी एक घटक आहे, तो म्हणजे संगीतातला सूर. काही अपवाद सोडले तर कविता गद्यात वाचणं त्यांना रुचतच नव्हतं. आपल्याकडे ‘गीत’ हा शब्द काहीशा तुच्छतेनेचे कवितेच्या संदर्भात वापरायची फॅशन आहे. रवींद्रांनी आपल्या कवितांचा उल्लेख ‘गीत’ असाच केलेला आहे. ज्या त्यांच्या संग्रहाला नोबेल पारितोषिक मिळाले ती ‘गीतांजली’ आहे. मला पुष्कळदा वाटतं की सुरांशी नातं तुटलेली कविता ही इंग्रजांमुळे आपल्या देशात आली. एरवी आम्ही आमचे वैचारिक तत्त्वज्ञानपर श्लोक आणि ओव्यासुद्धा सुरात बुडवून स्वीकारले. इंग्रजी कविता ही अशी नैसर्गिक रीतीने सुरातून आमच्या मनात झिरपली नाही. याचा अर्थ अंग्रजी कवितेला ताल छंद नाही, असा नव्हे. आम्ही ती कविता प्रथम मनातल्या भाषांतर विभागात टाकून शब्दार्थाना महत्त्व देत समजून घेतली. वैचारिक साहित्याचा स्वीकार आणि कवितेचा स्वीकार हा एकाच पद्धतीने होत नसतो. कविता गायला किंवा ओव्या गायला आमच्या देशातल्या लोकांना काही गायन क्लासात जाऊन शिकावं लागत नव्हतं. सुरांचं हे सामथ्र्य रवींद्रनाथांइतकं आधुनिक काळातल्या इतर फारशा कवींनी ओळखलेलं दिसत नाही. पण संतांसारखं त्यांनी सुरांना केवळ भक्तिरसातच स्थान आहे, असं मानलं नाही. रवींद्रनाथांना संगीत हे सर्वव्यापी वाटत होतं. जीवनातले सुख- दु:खाचे, हर्षशोकाचे सारे अनुभव प्रकट करताना शब्दांनी सुरांची साथ सोडणं हे त्यांच्या प्रकृतीला मानवण्यासारखंच नव्हतं. क्रियापदाहूनही अधिक वेळा आलेले आहेत. त्यांच्या तोंडून त्यांच्या गीताचं गायन ऐकण्याचं भाग्य ज्यांना लाभलं त्यांनी तर त्या अनुभवाचं वर्णन करताना आपली सारी शब्दशक्ती पणाला लावलेली आहे. तद्रूपतेच्या क्षणी प्रथम त्यांच्या मनात सूर जागायचा. त्यांची ‘रांगिये दिये जाव’ अशी एक कविता आहे. जाव, जाव, जाव गो एबार, जाबार आगे रांगिये दिये जाव- जा जा पण जाण्यापूर्वी मला एकदा संपूर्ण रंगवून जा – मला जागवून जा. असा अर्थ आहे. रसिकत्वी परतत्वस्पर्श म्हणजे काय ते कळायला रवींद्रनाथांचं जीवन, त्यांची कार्यक्षेत्रं, त्यांची ध्यानक्षेत्रं, त्यांची कलानिर्मितीची क्षेत्रं यातून आपल्या सर्वाच्याच असलेल्या ‘मी’ला आपण यात्रा घडवली पाहिजे. त्या यात्रेचं पुण्य एकाच वरदानाने आपल्या पदरात पडण्याची शक्यता आहे. ते म्हणजे चित्ताला भयशून्यता लाभणे आणि चित्त भयशून्य झाल्याखेरीज ‘आनंद’ या शब्दाचा अनुभवातून येणारा अर्थ आपल्याला कळणार नाही. उपनिषत्कालीन ऋषींची ‘अमृताच्या पुत्रांनो’ ही हाक आणि ‘पितानोऽहसि’ ही प्रार्थना रवींद्रांच्या फार आवडीची. पारतंत्र्याच्या काळात सारा धीर गमावून बसलेल्या देशबांधनांना त्यांनी ‘अरे तुम्ही अमृताचे पुत्र आहात’ हेच नाना प्रकारांनी पटवण्याचं कार्य केलं आणि हे सारं त्यांच्या जोडीने गात गात केलं. पंचविशीतल्या रवींद्रनाथांनी ‘निर्झरेर स्वप्नभंग’ ही कविता लिहिली होती. नुसताच डोह होऊन पडलेल्या निर्झराच्या प्राणाला रविकिरणाचा स्पर्श होतो आणि तो निर्झर जागून उठतो. मग कडय़ावरून उडय़ा टाकीत, अभेद्य खडक फोडीत सारं जीवन एका नव्या चैतन्याने कसं फुलवून टाकतो हे या कवितेत सांगितलं आहे. असंख्य सत्कर्मामध्ये झोकून दिलेलं रवींद्रनाथांचं जीवन आणि निर्मिती पाहिली की, त्यांच्या कवितेतला निर्झरच रवींद्रनाथांचं रूप धारण करून आपल्यात आला होता असं वाटतं. शांतिनिकेतन जर रवींद्रनाथांची tangible poem असेल तर निर्झरेर स्वप्नभंग म्हणजे intangible Rabindranath असंच म्हणायला हवं. ही कविता मूळ बंगालीतूनच अनुभवली पाहिजे. मी त्या कवितेचं मराठी भाषांतर करण्याचा प्रयत्न केला आहे. केवळ आपल्याला अंधुक कल्पना यावी म्हणून-
आज पहाटे रविकर आला
न कळे कैसा प्राणा माझ्या स्पर्शुनि गेला
प्राणा माझ्या स्पर्शुनि गेला आणि जाहला अंधाऱ्या ह्य़ा
गव्हरात मज स्पर्श आज त्या
इतुक्या दिवसामागुनि माझा प्राण कसा मज
नकळे ऐसा जागुनि उठला.
अरे अन् उसळुन आले नीर
प्राण वासना रोधु न शकली
थरथर थरथर कंपित भूधर
फुलून फुलून मग फेस उसळला
गर्जत जल संतापुनि उठले
इथे तिथे मग वेडय़ापरि जल
मत्त भिंगऱ्या मारीत सुटले
शोधू लागले- तरी न दिसले
कशास येथे राशी पडल्या
चहू दिशांना कशास त्यांच्या
उंच उंच ह्य़ा भिंती घडल्या
मत्त होउनी प्राण जागला
कुठला तम अन् फत्तर कुठला
उसळुनि उठता सर्व वासना
जगती कोणाचे ही भय ना
बुडवुनि सारे जग हे टाकिन
चहू दिशांना भटकत भटकत
पिशापरी मी गाइन गाणी
केस पिंजुनी- फुले उधळुनी
या शिखरातून त्या शिखरातून
ह्य़ा खडकातून त्या खडकातून
हसेन खळखळ गाइन कलकल
धरुनि ताल मग टाळी देऊन
प्राणांची अन् शक्ती कितीतरी
सुखे किती अन् अनंत ऊर्मी
मम जीवाची कोण उभारी
काय आज मज झाले न कळे,
चहू दिशांना कसले हे कारागृह दिसते
फोड फोड रे कारा ती तव वज्राघाते
पहाट पक्षी कसले गाणे गाऊ लागला
कुठला रविकर आज असा मज स्पर्शुन गेला
न कळे कैसा प्राणा माझ्या स्पर्शुनि गेला
‘आमार जीबोन आमार बानी’ या रवींद्रनाथांच्या उक्तीची सत्यता पटवणारी ही कविता आहे. आम्ही वैकुंठवासी आलो याचि कारणासी बोलिले जे ऋषी साच भावे वर्ताया यातला साचभाव आणि वर्तन या दोन्हींची अनुभूती लाभून आपल्यातला सतत मलिन आणि दुबळा होणारा ‘मी’ सबळ आणि निर्मळ होतो. आपल्यातल्या त्या ‘मी’ ची मरगळ घालवायला रवींद्रनाथांकडे काहीही मागायला जावे. अशी मागणाऱ्यांची भूमिका घेऊन मी त्यांच्यापाशी जेव्हा जातो तेव्हा माझ्या झोळीत जे पडले त्याबद्दल मी आपल्याशी बोललो. रवींद्रनाथ आणि मी असं ज्या वेळी मी म्हणतो त्या वेळी एक उदार दाता आणि सदा अतृप्त याचक हेचं आमचं नातं असतं.
(‘रवींद्रनाथ : तीन व्याख्याने’ या श्रीविद्या प्रकाशनतर्फे प्रकाशित पुस्तकातून साभार.)
इथे असलेले सगळे लेख महाजालावर भ्रंमती करत असताना वेगवेगळ्या कम्युनिटीज आणि फोरम मधून घेतली अन एका ठिकाणी एकत्र केली गेली आहेत.. यामध्ये ब्लॉग ओनर चा काहीही संबंध नसून यातला कुठलाही भाग सार्वजनिक रित्या प्रसिद्ध करण्यास काहीही हरकत असेल तर कृपया सांगावे.. तो भाग डिलीट करण्यात येईल...


kolhapur news aambabai nagar pradkshina भर पावसात ‘अंबा माता की जय’चा गजर! | eSakal

भर पावसात ‘अंबा माता की जय’चा गजर
शुक्रवार, 29 सप्टेंबर 2017
कोल्हापूर - भर पावसातही हजारो भाविकांच्या उपस्थितीत श्री अंबाबाईचा नगर प्रदक्षिणा सोहळा सळसळत्या उत्साहात साजरा झाला. ‘अंबा माता की जय’चा अखंड जयघोष, ब्रास बॅंडच्या सुरांसह विद्युत रोषणाईच्या साक्षीने यंदा पहिल्यांदाच हा अनोखा सोहळा कोल्हापूरकरांना अनुभवायला मिळाला. गेल्या पंचवीस ते तीस वर्षांचा इतिहास पाहता यंदा पहिल्यांदाच नगर प्रदक्षिणेला पावसाने हजेरी लावली; मात्र भाविक रेनकोट, छत्र्यांसह या सोहळ्यात तितक्‍याच उत्साहात सहभागी झाले. दरवर्षीच्या तुलनेत ही गर्दी मात्र कमी होती.
कोल्हापूर - भर पावसातही हजारो भाविकांच्या उपस्थितीत श्री अंबाबाईचा नगर प्रदक्षिणा सोहळा सळसळत्या उत्साहात साजरा झाला. ‘अंबा माता की जय’चा अखंड जयघोष, ब्रास बॅंडच्या सुरांसह विद्युत रोषणाईच्या साक्षीने यंदा पहिल्यांदाच हा अनोखा सोहळा कोल्हापूरकरांना अनुभवायला मिळाला. गेल्या पंचवीस ते तीस वर्षांचा इतिहास पाहता यंदा पहिल्यांदाच नगर प्रदक्षिणेला पावसाने हजेरी लावली; मात्र भाविक रेनकोट, छत्र्यांसह या सोहळ्यात तितक्‍याच उत्साहात सहभागी झाले. दरवर्षीच्या तुलनेत ही गर्दी मात्र कमी होती.
दरम्यान, नवरात्र सोहळ्यातील जागराच्या रात्रीला मोहरमच्या पंजाची साथ मिळाली आणि सर्वधर्मसमभावाच्या वातावरणात अख्खी गुजरी उजळून निघाली.
जागरनिमित्त श्री अंबाबाईचे वाहन नगर प्रदक्षिणेसाठी थाटामाटात बाहेर पडले; पण आज पंजेभेटीलाही प्रारंभ होणार असल्याने बाबूजमाल दर्ग्यातील मानाच्या नाल्या हैदर पंजासह काही पंजे याच मार्गाने जाणार होते. मात्र या सर्व पंजांनी श्री अंबाबाईला प्रथम मान दिला आणि गुजरी या पारंपरिक मार्गावरून जाण्याऐवजी लगतच्या भेंडे गल्लीतून काही पंजे बाबूजमाल दर्ग्याकडे गेले. रात्री साडेनऊला अंबाबाईचे वाहन मंदिरातून भाविकांच्या भेटीसाठी बाहेर पडले आणि त्यानंतर तब्बल एक तासाने नाल्या हैदर पंजा भेटीसाठी बाहेर पडला.
उद्योजक राजू जाधव, देवस्थान समितीचे अध्यक्ष महेश जाधव यांच्या प्रमुख उपस्थितीत नऊच्या सुमारास अंबाबाईच्या वाहनाचे पूजन झाले आणि रात्री साडेनऊच्या सुमारास दत्त ब्रास बॅंडच्या ‘मी शरण तुला जय अंबे मा’ अशा भक्तिगीताच्या सुरांच्या साक्षीने नगर प्रदक्षिणेला प्रारंभ झाला. महाद्वार, गुजरी, भाऊसिंगजी रोड, भवानी मंडप, मिरजकर तिकटी, बिनखांबी गणेश मंदिर या पारंपरिक मार्गावरून जाताना हजारो भाविकांनी देवीचे दर्शन घेतले आणि पुष्पवृष्टीही केली. तुळजाभवानी मंदिरात पान विडा देऊन स्वागत झाले. या वेळी याज्ञसेनीराजे छत्रपती, खासदार संभाजीराजे छत्रपती, माजी आमदार मालोजीराजे छत्रपती, संयोगिताराजे छत्रपती, मधुरिमाराजे छत्रपती यांची प्रमुख उपस्थिती होती. नगर प्रदक्षिणेनंतर देवी मंदिरात विराजमान होताच मंदिराचे चारही मुख्य दरवाजे बंद झाले आणि विविध धार्मिक विधींना प्रारंभ झाला.
नाल्या हैदर पंजा मशालीच्या उजेडात
नाल्या हैदर हा बाबूजमाल तालमीचा व कोल्हापूरचा मानाचा पंजा रात्री परंपरागत वातावरणात भेटीसाठी बाहेर पडला. हा पंजा मशालीच्या उजेडात पळवत नेला जातो. त्यामुळे पावसातही मशाली विझणार नाहीत, याची खबरदारी भाविक घेत होते.
श्री अंबाबाईच्या स्वागतासाठी परंपरेप्रमाणे महाद्वार ते संपूर्ण गुजरी मार्ग आज सायंकाळी सहापासूनच फुलांच्या पायघड्या आणि रांगोळ्यांनी सजून गेला; मात्र पावणेनऊच्या सुमारास पावसाने हजेरी लावली आणि या साऱ्या कलाविष्कारावर पाणी पडले. नाराजीला पावसातच विरून टाकत या कलाकारांनी सोहळ्यात सक्रिय सहभागी होत ‘अंबा माता की जय’ असा जयघोष केला. अनेक मंडळांनी प्रसादाचे नियोजन केले होते. अधिकाधिक भाविकांना प्रसाद कसा मिळेल, यासाठी धडपड सुरू होती.
पाच दिवस करा मनसोक्त खरेदी
पुणे - पावसाळ्यात फर्निचरपासून किचन गॅजेट्‌सपर्यंत वैविध्यपूर्ण खरेदीचा आनंद घेता यावा, यासाठी ‘सकाळ’ने पाच दिवसांचा ‘सकाळ फर्निचर व किचन एक्‍स्पो’...
नागपूर - गेल्या दोन दिवसांपासून विदर्भ आणि मराठवाड्यात कोसळत असलेल्या पावसामुळे अकरा नागरिकांचा मृत्यू झाला आहे. या मुसळधारेमुळे जनजीवन विस्कळित झाले...
डॉ. दाभोलकर, पानसरे हत्येमागे मेंदू कोणाचा
मुंबई - डॉ. नरेंद्र दाभोलकर, कॉ. गोविंद पानसरे यांच्या हत्येचा कट कुणी रचला, त्यामागे मेंदू कोणाचा आहे, याचा शोध सरकारने घ्यावा आणि त्याच्या...
महाबळेश्‍वर परिसरामध्ये पावसाची फलंदाजी सुरूच
महाबळेश्‍वर - येथे गेल्या दहा दिवसांपासून पावसाने तुफानी धुवाधार फलंदाजी चालू ठेवत इंचाचे द्विशतक पूर्ण केले. काही दिवस रोज पाच ते सहा इंच पाऊस पडत...
गणेशोत्सवाच्या संदर्भातील अनेक नियमांना यंदा सवलत देण्यामागे आपली मतपेढी शाबूत ठेवण्याचा हेतू स्पष्ट दिसतो. तोंडावर आलेल्या निवडणुकांमुळे सणांच्या...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


marathi natya sammelan नाट्य संमेलनावर यंदा पुण्याची छाप | eSakal

नाट्य संमेलनावर यंदा पुण्याची छाप
बुधवार, 13 जून 2018
पुणे - मुलुंड येथे भरणारे ९८वे अखिल भारतीय मराठी नाट्य संमेलन यंदा वैशिष्ट्यपूर्ण ठरणार आहे. संमेलनात सहभागी होणारे निम्म्याहून अधिक कलाकार पुण्याचे आहेत. त्यामुळे संमेलनावर पुण्याचीच छाप पडणार आहे. साठ तास चालणाऱ्या या संमेलनात रंगभूमी आणि ज्येष्ठ रंगकर्मी यांच्याविषयीची माहिती छोट्या चित्रफितीतून उलगडणार आहे.
पुणे - मुलुंड येथे भरणारे ९८वे अखिल भारतीय मराठी नाट्य संमेलन यंदा वैशिष्ट्यपूर्ण ठरणार आहे. संमेलनात सहभागी होणारे निम्म्याहून अधिक कलाकार पुण्याचे आहेत. त्यामुळे संमेलनावर पुण्याचीच छाप पडणार आहे. साठ तास चालणाऱ्या या संमेलनात रंगभूमी आणि ज्येष्ठ रंगकर्मी यांच्याविषयीची माहिती छोट्या चित्रफितीतून उलगडणार आहे.
अखिल भारतीय मराठी नाट्य परिषदेतर्फे मुलुंड येथील कालिदास नाट्यमंदिरात १३ ते १५ जूनदरम्यान हे संमेलन होणार आहे. १९६० पर्यंतचा संगीत रंगभूमीचा इतिहास, १९५५ ते २०१५ या कालावधीतला राज्य नाट्य स्पर्धेचा इतिहास, रंगभूमीवरील विविध प्रयोग, संहिता आणि सशक्त सादरीकरण यानिमित्ताने पाहायला मिळणार आहे.
विजया मेहता, कमलाकर नाडकर्णी, कमलाकर सोनटक्के यांच्यासारख्या २४ दिग्गज रंगकर्मींनी घेतलेला रंगभूमीचा आढावा, रंगभूमीला योगदान देणारे मो. ग. रांगणेकर, मा. दत्ताराम, प्रभाकर पणशीकर, जयमाला शिलेदार, मामा पेंडसे, रामदास कामत, आत्माराम भेंडे, अरुण काकडे, श्रीकांत मोघे, राम मराठे, अरविंद पिळगावकर, रामकृष्ण नाईक, कीर्ती शिलेदार, बाबा पार्सेकर यांची कारकीर्द या चित्रफितीतून दाखविण्यात येईल. शाहीर साबळे, रघुवीर खेडेकर, प्रभा शिवनेरकर, सत्यपाल महाराज, मीरा उमप, हिरामण बेडे, दत्तोबा भडाळे, ठका कृष्णा या लोकलावंतांचे कार्यही चित्रफितीतून रसिकांसमोर येईल. निवेदक नरेंद्र बेडेकर यांनी या चित्रफिती तयार केल्या आहेत.
नाट्यदिंडीमध्ये चारशे लोककलावंत सहभागी होतील. संगीत सौभद्र, पंचरंगी पठ्ठेबापूराव, रंगबाजी, बालनाट्य, एकांकिका, नृत्यनाटिका, परिसंवाद, संगीतबारी, लोककलेचा जागर, एकपात्री महोत्सव, प्रायोगिक नाटक इत्यादी कार्यक्रमांचा यात समावेश आहे. गायक राहुल देशपांडे, आनंद भाटे, मंजूषा पाटील, सावनी शेंडे आदी ‘प्रातःस्वर’ या कार्यक्रमात सहभागी होतील.
बीएमसीसीची ‘इतिहास गवा है’ एकांकिका, कलावर्धिनीची ‘तुका म्हणे’ नृत्यनाटिका, सौरभ गोखले यांच्यासारखे कलाकार, तसेच ‘अपूर्व मेघदूत’चा प्रयोग सादर करणारे दृष्टिहीन कलाकार ही पुण्याचे आहेत. संमेलनात यंदा पुण्याची छाप दिसेल.
- मंगेश कदम, प्रवक्ते, अखिल भारतीय मराठी नाट्य परिषद
अखिल भारतीय मराठी नाट्य संमेलन
गणेशोत्सवाच्या संदर्भातील अनेक नियमांना यंदा सवलत देण्यामागे आपली मतपेढी शाबूत ठेवण्याचा हेतू स्पष्ट दिसतो. तोंडावर आलेल्या निवडणुकांमुळे सणांच्या...
माध्यान्हीच्या सुमारास अंत:पुरात दबकत शिरून फर्जंदाने राजियांना वर्दी दिली, की काही मोजके गणेश मंडळांचे पदाधिकारी आपल्याला भेटू इच्छितात. ‘हुं:’ राजे...
नवज्योतसिंग सिद्धू म्हणजे शांतीदूत : पाकिस्तानचे पंतप्रधान
नवी दिल्ली : 'दोन्ही देशांमध्ये असलेले वादाचे मुद्दे चर्चेच्या माध्यमातून सोडविले पाहिजेत', अशी इच्छा पाकिस्तानचे नवनियुक्त पंतप्रधान इम्रान खान...
युवा महोत्सवासाठी यंदाही महाविद्यालये अनुत्सुक
सोलापूर : सोलापूर विद्यापीठातर्फे दरवर्षी महाविद्यालयीन विद्यार्थी-विद्यार्थिनींमधील विविध कलागुणांना वाव मिळावा, या उद्देशाने युवा महोत्सव आयोजित...
"हस्तकला प्रकारात महाराष्ट्राची "वारली चित्रशैली" अव्वल
नांदुरा (बुलडाणा) : सांस्कृतिक मंत्रालय भारत सरकारच्या सांस्कृतिक स्रोत व प्रशिक्षण संस्था दिल्लीद्वारे 7 ते 18 ऑगस्ट दरम्यान हैदराबाद...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


ममता बनर्जी करत आहेत बांग्लादेशी घुसखोरांना वाचवण्याचा प्रयत्न- अमित शहा | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

ममता बनर्जी करत आहेत बांग्लादेशी घुसखोरांना वाचवण्याचा प्रयत्न- अमित शहा
कोलकाता: भाजपचे राष्ट्रीय अध्यक्ष अमित शहा यांनी तृणमूल कांग्रेस आणि ममता बनर्जींवर टीकास्त्र सोडले. ममता बनर्जी बांग्लादेशी घुसखोरांना वाचवण्याचा प्रयत्न करत असल्याचे शहा म्हणाले.
अमित शहा म्हणाले, तृणमूल कांग्रेसला राज्यातून हद्दपार करण्यासाठी बंगालमधील प्रत्येक जिल्ह्यात जाणार. आधी बंगाल मध्ये रविंद्र संगीत ऐकायला मिळत होते. आता मात्र स्फोट, धमाक्यांचे आवाज येतात. आमच्यासाठी देश प्रथम नंतर वोट बँक असल्याचे शहा म्हणाले.
दरम्यान, अमित शहा यांचे नेताजी सुभाषचंद्र बोस अंतरराष्ट्रीय विमानतळावर आगमन झाल्यावर युवक काँग्रेसच्या काही कार्यकर्त्यांनी त्यांना काळे झेंडे दाखवत विरोध दर्शवला. युवक काँग्रेसचे कार्यकर्ते काळे झेंडे दाखवून थांबले नाहीत तर त्यापुढे जाऊन त्यांनी पंतप्रधान मोदी आणि अमित शहा यांच्याविरोधी घोषणाही दिल्या.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous article“बर्निंग टेम्पो’चा चिंचवडमध्ये थरार
Next articleचिखलीत मजुराचा खून
सिद्धूच्या हत्येसाठी 5 लाखांचे इनाम…
मंदसोर सामूहिक बलात्कार प्रकरणातील दोघांना फाशीची शिक्षा
छत्तीसगडच्या राजधानीचे नाव होणार “अटल नगर’
पाकिस्तान दौरा राजकीय नव्हता…
केरळला हवे 2600 कोटींचे विशेष पॅकेज…
उत्तरकाशी जिल्ह्यातील बलात्कार प्रकरण : उच्च न्यायालयाने नेमली एसआयटी