भाऊ साहेब | full2dhamaal

मला भारतीय संघ आवडतो….
← …आजी व आजोबा….
काल भाऊ साहेब गेले..
अजून पण विश्वास बसत नाही…
हा देव पण ना नको त्या माणसांना खाली ठेवतो
आणि देवासारख्या माणसांना वर बोलावून घेतो..
खरे तर भावूंची आणि माझी गाठ अचानकच पडली..
योगा-योग हा प्रकार असतोच असतो….
माझ्या नवर्याने मला घराबाहेर काढले कारण काय तर
त्यालां दारूला पैसे न देता मी मुलाला ताप आला म्हणून दावाखान्यात नेले.मी पण न रडता घर सोडले आणि काय करावे ते न कळून सरळ डोंबिवली स्टेशनवर आले….आणि आता कुठे जायचे ते न कळल्याने तशीच बसून राहिले..नकळत रडायला कधी सुरुवात झाली ते पण कळाले नाही.थोड्यावेळाने गर्दी पण जमा झाली..त्याच गर्दीत भाऊ पण होते…त्यांनी विचारले काय झाले…मी पण सर्व कहाणी सांगितली…ठीक आहे म्हणाले…आणि मला घेवून माझ्या घरी आले…नवरा परत ओरडायला लागला तशी भाऊंनी एक जोरदार थप्पड दिली आणि म्हणाले काय बाप आहेस का कसाई….ही माझी बहिण इथेच राहणार आणि आज पासून पुढे हिच्या अंगाला जर हात लावलास तर तुझे काही खरे नाही….भाऊंचा तो त्वेष बघूनच नवरा गळपटला…जवळच्या चार-दोन मंडळींना गोळा करून भाऊ म्हणाले हि माझी बहिण आहे,उद्या जर हिचे काही बरे वाईट झाले तर मी तुम्हाला पण कोर्टात खेचीन…भाऊवकील म्हणतात मला….
त्यांनी त्यांचा पत्ता मला देवून ठेवला…४/५ दिवस झाले नवरा गप-गुमान रहात होता, म्हणून मी एक दिवस मुलाला
आणि खावू म्हणून एक बिस्कीटचा पुडा घेवून भावूंकडे गेले..संध्या-काळची वेळ होती त्यामुळे भावूंकडे बरीच गर्दी होती..त्या गर्दीतही भावूंनी मला ओळखले आणि बसायला सांगितले..थोड्यावेळाने त्यांची बायको आली आणि मला घेवून स्वैपाक-घरात गेली..जातांना माझी ओटी पण भरली आणि मुलाच्या हातात ५ रु. पण ठेवले…मला पण काकुंचा सहवास आवडला आणि सणावाराच्या निमित्ताने माझे त्यांच्याकडे येणे-जाणे वाढले..
एक दिवस सहज बोलता-बोलता काकू म्हणाल्या माझ्या-कडे काम करशील कामी लगेच तयार झाले.रोज १० वाजेपर्यंत माझी इतर कामे झाली कि मी त्यांच्याकडे जात होती.दुपारी ३ वाजे पर्यंत तिथेच राहून मग ३ ते ६ इतर कामे करून परत भावूंकडे जात होती.माझा मुलगा सतत माझ्याबरोबर असायचा.एक दिवस मग काकू म्हणाल्या अग कशाला त्या मुलाला घेवून हिंडत बसतेस.तू १० वाजता आलीस की मुलाला इथेच ठेव.आणि मग संध्या-काळी मुलाला घेवून जा.मुलगा १०वी होई-पर्यंत हाच दिन-क्रम होता..
मी त्यांच्याकडे कामाला लागली आणि त्याच सुमारास नवर्याचे दारूचे व्यसन पण कमी होत गेले.चांगल्या घराचा पाय-गुण.भावूंनी मग एक दिवस मला सहज म्हणून विचारले कि नवरा अजून दारू पितो का आणि मला त्रास देतो का मी नाही म्हणून सांगितले.काही दिवसांनी मग भावूंनी प्रयत्न करून त्याला एका कंपनीत चपराशी म्हणून नौकरी मिळवून दिली.त्या घरात राहिल्या-मूळे मुलावर पण चांगले संस्कार होत होते.भावूंची मुले पण खूप शिकली आणि नौकरी-निमित्ताने शहर सोडून दुसरी-कडे गेली..मुलाचे शिक्षण पूर्ण झाले आणि मग आम्ही थोडे मोठे घर घेतले.
न मागता दर ७ तारखेला भावू पगार देत असत.भावू आणि काकू आता थोडे वयस्कर पण झाले होते.सतत पाण्यात काम करून मला पण त्रास व्हायला लागला..माझी पण गात्रे थकत चालली होती.शेवटी एक दिवस मी धाडस करून काकूंना सांगितले कि आता माझ्या-कडून कामे होत नाहीत.इतर कामे तर मी केंव्हाच बंद केली आहेत फक्त तुमचेच काम मी करत होते, पण आता प्रकृतीमुळे ते पण शक्य होईल असे वाटत नाही.माझ्या माहितीत एक बाई आहे,तिला कामाची खूप गरज आहे आणि विश्वासू पण आहे.ती येईल चालेल का..काकू हो म्हणाल्या आणि ती बाई त्यांच्याकडे जावू लागली.तरी पण दर ७ तारखेला काकू स्वत: येवून अर्धा पगार देत होत्या.मी घ्यायला तयार न्हवते अहो आपण देवाला द्यायचे कि त्याच्याकडून घ्यायचे..काकू हो म्हणाल्या आणि ती बाई त्यांच्याकडे जावू लागली.तरी पण दर ७ तारखेला काकू स्वत: येवून अर्धा पगार देत होत्या.मी घ्यायला तयार न्हवते अहो आपण देवाला द्यायचे कि त्याच्याकडून घ्यायचे..तरी-पण त्यांचे मन मोडू नये म्हणून घेत होते आणि एका अनाथाश्रमात दान करत होते..
आणि आज सकाळी बातमी आली की भावू गेले.नवरा आणि मी लगेच गेलो.कार्य आटोपले आणि घरी आलो.त्या रात्री माझा नवरा म्हणाला कि त्याचा खरा मित्र पण आज गेला कारण त्याची दारू सुटावी म्हणून भावूंनीच त्याला खूप मदत केली.मुलाच्या शिक्षणाला पैसे कमी पडले तेंव्हा आणि घर विकत घ्यायला पण भावूंनी मदत केली होती.
“लाख मरो पण लाखांचा पोशिंदा न मरो” असे का म्हणतात ते त्या दिवशी अनुभवले.पण मला असा अनुभव नको होता…..
यावर आपले मत नोंदवा
← …आजी व आजोबा….
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
एक अंकी नाटक “तेरी मेरी यारी तो…..”
आपले बुवा बरे आहे…


diwali celebration of college students | दिवाळीत : मेहनतीचा ‘प्रकाश’ | Loksatta

मीरा-भाईंदर पालिका आयुक्तांची पुन्हा बदली
भाजप, विहिंपचे अध्यक्ष संघ मुख्यालयात
आमिर खान व किरण उमरेड-करांडला अभयारण्यात
मुंबईचा नवीन विकास आराखडा बिल्डर धार्जिणा - संजय निरुपम
जिल्हा परिषद शिक्षकांच्या ऑनलाइन बदल्या
दिवाळीत : मेहनतीचा ‘प्रकाश’
दिवाळीत : मेहनतीचा ‘प्रकाश’
अंगभूत कलागुणांच्या आधारावर विद्यार्थ्यांनी केलेल्या हंगामी व्यवसायातून त्यांना बरीच मिळकत मिळाली आहे.
यंदाच्या दिवाळीत दादरच्या बाजारात सर्वाचे लक्ष कापडी आणि लोकरीच्या कंदिलांनी वेधून घेतले होते
फडताळात पुन्हा जागच्या जागी गेलेली दाराची तोरणे, रोषणाईच्या माळा, रांगोळीचे डबे आणि डब्यांच्या तळाशी गेलेला फराळ दिवाळीचा उत्साह ओसरल्याचे दाखवून गेला असला तरी काही महाविद्यालयीन विद्यार्थ्यांची दिवाळी आता कुठे सुरू झाली आहे. दिवाळीआधी महिनाभर राबून तयार केलेल्या विविध गोष्टी विकून त्यामधून मिळालेल्या मिळकतीतून काही विद्यार्थ्यांचा वर्षभराच्या ‘पॉकेटमनी’चा प्रश्न सुटला आहे, तर काहींच्या पुढील शैक्षणिक वर्षांच्या खर्चाची तरतूद झाली आहे. अंगभूत कलागुणांच्या आधारावर विद्यार्थ्यांनी केलेल्या हंगामी व्यवसायातून त्यांना बरीच मिळकत मिळाली आहे. कंदील, पणत्या, घरगुती गोडाचे पदार्थ अशा छोटेखानी उद्योगातून बऱ्याच विद्यार्थ्यांनी यंदाच्या दिवाळीत स्वत:च्या पायावर उभे राहण्याचा प्रयत्न केला आहे.
बदलापूर येथे राहणारी फाल्गुनी पवार नृत्यकलेत निपुण असली तरी, हस्तकलेच्या आवडीला जोपासण्याकरिता आणि स्वत:च्या पायावर उभे राहण्याच्या हेतूने यंदाच्या दिवाळीत तिने बरेच उद्योग केले. भरत कॉलेज ऑफ फाइन आर्ट या नृत्य महाविद्यालयात गुरू संध्या पुरेचा यांच्या मार्गदर्शनाखाली फाल्गुनी भरतनाटय़म नृत्यशैलीचे धडे गिरवत आहे. मात्र अंगी असणाऱ्या हस्तकौशल्याच्या वेडापाई त्या कलेशी निगडित बरेच प्रकार ती तयार करीत असते. ‘ड्रिम कॅचर’ हा तरुणाईला वेड लावणारा प्रकार बनविण्याच्या उद्योग ती गेल्या काही वर्षांपासून करत आहे. या माध्यमातूनच यंदाच्या दिवाळीत तिने पर्यावरणपूरक कागदी कंदील तयार करण्याच्या कार्यशाळेचे आयोजन केले होते. कागदी कंदिलांपासून ते दिवे आणि तोरण बनविण्याचे प्रशिक्षण तिने लहान मुलांना दिले. याशिवाय १५० कंदील बनवीत त्यांची विक्रीही तिने केली. यासाठी समाजमाध्यमाचा पुरपूरे उपयोग केल्याचे फाल्गुनीने सांगितले. इन्स्टाग्राम आणि व्हॉट्स-अप माध्यमातून कंदील विक्रीचे संदेश तिने पाठविले, त्याला प्रतिसाद देत अनेकांनी या कंदिलांची खरेदी केली. याशिवाय सामाजिक बांधिलकी म्हणून एका सामाजिक संस्थेला मोफत फाल्गुनीने कंदील बनवून दिले. तसेच कागदी पटय़ा दुमडून तयार केलेल्या वजनाने हलक्या अशा आभूषणांची विक्री समाजमाध्यमांच्या बळावर तिने दिवाळीच्या काळात केली.
या भारतीय कंपनीला कर्मचाऱ्यांची सर्वाधिक पसंती
अपघातस्थळावर योगींचा संयम सुटला, तुमची नौटंकी बंद करा, आंदोलकांना सुनावले
महिला अधिकाऱ्याच्या त्रासाला कंटाळून ज्यूनियर क्लार्कची आत्महत्या, पुण्यातील घटना
मनसेला रामराम करुन महेश मांजरेकर जाणार काँग्रेसमध्ये
आहेरात 'पार्सल बॉम्ब', पाचव्या दिवशी नवऱ्याचा मृत्यू; दोन महिन्यांनी हत्येचा उलगडा
Viral Video : पाण्यात ढकलणाऱ्या माणसाला माकडाचे जशास तसे उत्तर
पर्यावरण विज्ञान विषयातून यंदाच्या वर्षी पदव्युत्तर शिक्षण पूर्ण केलेल्या संजुक्ता मोकाशी ही गेली तीन वर्षे दिवाळीच्या दिवासांमध्ये चॉकलेट विकण्याचा व्यवसाय करीत आहे. विशेष म्हणजे घरघुती पातळीवर चॉकलेट तयार करून आणि त्याला पर्यावरण संवर्धनाची जोड देत संजुक्ता दिवाळीत हा व्यवसाय करते. वेगवेगळ्या चवींची आणि आकाराची चॉकलेट तयार करणे ही संजुक्ताची खासीयत आहे. गेल्या वर्षी वर्तमानपत्रांची टोपली तयार करून त्यामध्ये चॉकलेट भरून संजुक्ताने विक्रीमध्ये नावीन्य आणले होते, यंदा अशाच पद्धतीने मातीचा ‘ट्रे’ तयार करून त्यामध्ये चॉकलेट विक्री करण्याची शक्कल संजुक्ताने लढवली आणि त्याला ग्राहकांनीदेखील मोठय़ा प्रमाणात प्रतिसाद दिला. आईच्या सहकार्याने संजुक्ताने वेगवेगळ्या प्रदर्शनांच्या माध्यमातून चॉकलेटची विक्री केली. या विक्रीतून झालेली मिळकत माझ्यासाठी दिवाळीनंतरचा ‘बोनस’ असल्याचे संजुक्ता सांगते.
रु ईया महाविद्यालयात कला शाखेच्या अखेरच्या वर्षांला असणाऱ्या सुकन्या नाईक या विद्यार्थिनीने दिवाळीत दिवेविक्रीचा व्यवसाय केला. हस्तकौशल्याकडे लहानपणापासूनच ओढा असल्याने आकर्षक वस्तू तयार करून मित्र-मत्रिणींना भेट म्हणून देण्याचा तिचा छंद. यातूनच व्यवसायात रूपांतर करून वर्षभरापूर्वी तिने दिवे तयार करण्यास सुरुवात केली. दिव्यांवरचे सुंदर हस्तकौशल्य अनेकांना आवडल्याने तिचा व्यवसाय यशस्वी झाला. यासाठी तिने आई-वडिलांकडून पसे घेऊन या हंगामी उद्योग सुरू केला. समाजमाध्यमाच्या साहाय्याने तयार केलेल्या आकर्षक दिव्यांचे छायाचित्र तिने अनेकांना पाठविले. त्याद्वारे तिला ४० ते ४५ ऑर्डर मिळाल्या. मुख्य म्हणजे या माध्यमातून मला आत्मविश्वास मिळाला असून दुसऱ्या बाजूने आर्थिक फायदा झाल्याचेही सुकन्या हिने सांगितले.
यंदाच्या दिवाळीत दादरच्या बाजारात सर्वाचे लक्ष कापडी आणि लोकरीच्या कंदिलांनी वेधून घेतले होते. या कंदिलांची निर्मिती करणाऱ्या विघ्नेश जांगळी याची खऱ्या अर्थाने पुढील शैक्षणिक वर्षांची तरतूद या कंदिलांच्या विक्रीतून झाली आहे. विघ्नेश जे.जे.कला महाविद्यालयात अप्लाइड आर्ट या विभागात दुसऱ्या वर्षांत शिकत आहे. या वर्षी त्याने सहा हजारांहून अधिक निरनिराळ्या रंगसंगतीचे कंदील दादर व मुलुंड येथील बाजारात विक्रीसाठी ठेवले होते. दर वर्षी कंदिलांच्या दहा-बारा डिझाइन बाजारात आणण्याचा विघ्नेशचा प्रयत्न असतो. कपडा आणि लोकरीच्या धाग्यापासून तयार करण्यात आलेले कंदील टिकाऊ असल्याने त्यांना मोठी मागणी असते. त्यामुळे खप मोठा होत असल्याचे विघ्नेश सांगतो. या सगळ्या व्यवसायातून मिळालेल्या नफा पुढील शिक्षणाकरिता उपयोगात येईल असे, विघ्नेश याने आवर्जून सांगितले.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
'ब्रह्मज्ञानी' माणसाने बलात्कार करणे पाप नाही - आसाराम बापू
एका सफरचंदासाठी तिला मोजावे लागले ३३ हजार
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
या भारतीय कंपनीला कर्मचाऱ्यांची सर्वाधिक पसंती
अपघातस्थळावर योगींचा संयम सुटला, तुमची नौटंकी बंद करा, आंदोलकांना सुनावले
महिला अधिकाऱ्याच्या त्रासाला कंटाळून ज्यूनियर क्लार्कची आत्महत्या, पुण्यातील घटना
मनसेला रामराम करुन महेश मांजरेकर जाणार काँग्रेसमध्ये
आहेरात 'पार्सल बॉम्ब', पाचव्या दिवशी नवऱ्याचा मृत्यू; दोन महिन्यांनी हत्येचा उलगडा
Viral Video : पाण्यात ढकलणाऱ्या माणसाला माकडाचे जशास तसे उत्तर
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
सिंचनाचे पाणी वीज प्रकल्पांना देण्याचा घाट
संभाजी ब्रिगेडच्या कार्यकर्त्यांकडून आसाराम बापूच्या आश्रमाची तोडफोड
औरंगाबादच्या समांतर पाणीप्रश्नी शिवसेनेची भूमिका दुटप्पी
साने गुरुजी यांच्या हस्तलिखितांचे जतन
‘लोकसत्ता लोकांकिका’ पुन्हा पाहण्याची संधी
राष्ट्रीय उद्यानातील आदिवासींचे स्थलांतर
एअरपोर्ट फनेल विभागातील रहिवाशांना अखेर दिलासा
भटक्या कुत्र्याचा चार जणांना चावा
परीक्षांचा काळ आणि विजेचा ‘दुष्काळ’


मराठी पुस्तक मर्ढेकरांची कविता : स्वरूप आणि संदर्भ - खंड १, marathi book marDhekarAMchI kavitA : svarUpa ANi saMdarbha - khaMDa 1 marDhekarAnchI kawitA : swarUpa ANi sandarbha - khanDa 1

मर्ढेकरांची कविता : स्वरूप आणि संदर्भ - खंड १
बाळ सीताराम मर्ढेकर हे आधुनिक मराठी काव्यपरंपरेतील श्रेष्ठ व युगप्रवर्तक नवकवी होत. त्यांच्या कवितेमध्ये, भिन्न भिन्न पिढ्यांच्या व काव्यविषयक भूमिकांच्या समीक्षांना समाधान व आव्हान-दोन्ही देण्याचे सामर्थ्य आहे. मर्ढेकरांची कविता: स्वरूप आणि संदर्भ हा डॉ. विजया राज्याध्यक्ष यांचा द्विखंडात्मक ग्रंथ म्हणजे मर्ढेकरांच्या कवितेचा संशोधनपूर्वक केलेला सर्वांगीण अभ्यास होय. या पहिल्या खंडात, सुरूवातीला मर्ढेकरांच्या कवितेवरील समीक्षेचे संक्षिप्त समालोचन व एकूण नवकाव्याविषयी चर्चा केलेली आहे. त्यानंतर मर्ढेकरांच्या कवितेतील आशयसूत्रे आणि मर्ढेकरांची काव्यशैली व प्रतिमासृष्टी यांच्या विवचनातून मर्ढेकरांच्या कवितेचे स्वरूप उलगडून दाखविले आहे. तसेच मर्ढेकरांच्या कवितेवरील आक्षेप, तिचा समकालीन व पुढील कवींवर पडलेला प्रभाव, मर्ढेकरांची परंपरा आणि मर्ढेकरांच्या कवितेचे सामर्थ्य व मर्यादा यांचाही सखोल विचार मांडलेला आहे. डॉ. विजया राज्याध्य्क्ष यांचा आणि आस्वादक व विश्लेषक समीक्षादृष्टी यांचा विरळा संयोग असणारा, हा साहित्य अकादमी पुरस्कारप्राप्त आहे.
Other works of विजया राजाध्यक्ष
मर्ढेकरांची कविता: स्वरूप आणि संदर्भ - खंड २
बहुपेडी विंदा : खंड - २
बहुपेडी विंदा : खंड - १
तो प्रवास सुंदर होता
आधुनिक मराठी कवयित्रींची कविता
मराठी रियासत - खंड १ ते ८
श्रीनिसर्गदत्तमहाराज आणि अनेक साधक यांचा सुखसंवाद


कहानी….एक अनुभव…. | full2dhamaal

मला भारतीय संघ आवडतो….
← शाळा आणि विषय….मराठी….
मला ज्या गोष्टी मनापासून आवडतात त्यात सिनेमा प्रथम…
सध्या रोज एक तरी सिनेमा बघायला मिळतो..
काही असेच नकळत मिळतात तर काही वाचल्याने..
“कहानी” हा सिनेमा मात्र वाचल्या मुळे समजला…
तुम्ही बघितला आहे हा सिनेमा
नसेल तर जरूर बघा..
कुठलेही मोठे कलाकार नाहीत, मोठे सेट्स नाहीत, मारामारी नाही आहे ते फक्त…
ह्या सिनेमाची कथा सांगणे किंवा सांगायला लावणे हा त्या सिनेमाचा अपमान आहे…
तुम्ही जर मी आधी सुचवलेले सिनेमे बघितले असतील आणि
जर ते तुम्हाला आवडले असतील तर ही सिनेमा तुम्ही नक्की बघाल…
यावर आपले मत नोंदवा
← शाळा आणि विषय….मराठी….
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
एक अंकी नाटक “तेरी मेरी यारी तो…..”
आपले बुवा बरे आहे…


होआव काफे फिल्हो - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
कृपया स्वत:च्या शब्दात परिच्छेद लेखन करून या लेखाचा / विभागाचा विस्तार करण्यास मदत करा.
अधिक माहितीसाठी या लेखाचे चर्चा पान, विस्तार कसा करावा किंवा इतर विस्तार विनंत्या पाहा.
इ.स. १८९९ मधील जन्म
इ.स. १९७० मधील मृत्यू
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल १३ फेब्रुवारी २०१४ रोजी ००:३१ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


व्रत Archives | धनंजय महाराज मोरे

श्री नवनाथ कथासार ग्रंथाच्या पारायणाची पूर्वतयारी
सोळा प्रकारची पत्री पाने मंगलागौरीच्या पूजेला लागते. मंगळागौरी
धार्मिक पौराणिक व्रत संख्या
सोळा प्रकारची पत्री- १ अशोक, २ अघाडा, ३ कण्हेर, ४ चाफा, ५ जाई, ६ डाळिंब, ७ तुळस, ८ दूर्वा, ९ धोतरा, १० पुन्नाग (नागचाफा), ११ बकुल, १२ बेल, १३ बोर, १४ रुई, १५ विष्णुक्रांता व १६ हदगा. अशी सोळा प्रकारची पत्री मंगलागौरीच्या पूजेला लागते. (ब्रतराज) संकलक : धनंजय महाराज मोरे Dhananjay Maharaj […]
More by धनंजय म. मोरे
सोळा प्रकारच्या जपमाळ जपमाल
धार्मिक पौराणिक व्रत संख्या
सोळा प्रकारच्या जपमाळा- १ करमाला, २ वर्णमाला, ३ माणिमाला, ४ रुद्राक्ष, ५ तुळसी, ६ शंख, ७ पद्मबीज, ८ जीवपुत्रक, ९ मोतीं, १० स्फटिक, ११ मणि, १२ रत्न, १३ सुवर्ण, १४ चांदी, १५ चंदन आणि १६ कुशमूळ (दर्भमूळ). संदर्भ: (श्रीगायत्रीजप–जज्ञविधि) संकलक : धनंजय महाराज मोरे Dhananjay Maharaj More (B.A./D.J./D.I.T.) […]
More by धनंजय म. मोरे
अर्धोदय पर्व ARDHODAY PARV
ईतर लेख धार्मिक व्रत
अर्धोदय पर्व-पौष व ॥ अमावास्येचा प्रथम भोग रविवारा व श्रवण नक्षत्राचा मध्यभाग व व्यतिपाताचा अत्यंभाग हे यो असले म्हणजे अर्धोदयपर्व होय. याचें पुण्य कोटि सूर्यग्रहणासमान आहे. (धर्मसिंधु) अर्धोदय –१) मास – पौष /माघ२) तिथी- अमावस्या३) वासर – रविवार४) योग- व्यतिपात५) नक्षत्र – श्रवण अशा पाच गोष्टी एकत्र आल्या असता “अर्धोदय” पर्व म्हणतात. त्याचे महत्व कोटीसूर्यग्रहणाइतके असते.या पैकी […]
More by धनंजय म. मोरे
हवी ती माहिती शोधा
अध्याय पहिला संपूर्ण सार्थ ज्ञानेश्वरी संत ज्ञानेश्वर महाराज : धनंजय महाराज मोरे Dhanannjay Maharaj More
कर्मभोग (प्रारब्ध) भोगूनच संपवणे गरजेचे आहे का
आरतीचे महत्त्व धनंजय महाराज मोरे Dhananjay Maharaj More
Dhananjay GAYAK KIRATNKAR CONTACT Maharaj MAHARAJ CONTACT more MRIDANG MRUDANG ORGAN PAKHWAJ TABLA WADAK WARKARI CONTACT अभंग आरती किर्तनकार कीर्तन कीर्तनकार गायक ग्रंथ दिंडी अभंग दुर्गे दुर्घट भारी देवीची आरती संस्कृत आरती धनंजय नवनाथ नवनाथ कथासार नवनाथ ग्रंथ पाऊली भजन भागवतकार मनुस्मृती manusmruti manu smrutu महाराज महाराज फोन मालिका मृदंग मोरे वादक वारकरी अभंग वारकरी भजन वारकरी भजनी मालिका वारकरी मालिका वारकरी संपर्क संतांचे अभंग संस्कृत आरती शंकराची आरती लवथवती विक्राळा सार्थ ज्ञानेश्वरी सॉफ्टवेअर
धनंजय महाराज मोरे, मु. मांगवाडी, पो. भर, ता. रिसोड, जिल्हा वाशिम (विदर्भ)- 444506


मांगवाडी गावांत मातंग समाजाला 2018 सालातही मंदिर प्रवेश नाही. | धनंजय महाराज मोरे

श्री नवनाथ कथासार ग्रंथाच्या पारायणाची पूर्वतयारी
मांगवाडी गावांत मातंग समाजाला 2018 सालातही मंदिर प्रवेश नाही.
मांगवाडी गावांत मातंग समाजाला 2018 सालातही मंदिर प्रवेश नाही.
मांगवाडी गावांत मातंग समाजाला 2018 सालातही मंदिर प्रवेश नाही.
मांगवाडी हे गांव ता. रिसोड जिल्हा वाशिम विदर्भात असून गावात प्रमुख मंदिर म्हणून ग्रामदैवत हनुमंताचे मंदिर आहे, त्या मंदिरात हिंदू धर्मानुसार हिंदूंच्या सर्व जातीच्या लोकांना दर्शन, पूजा, आणि संबंधित धार्मिकविधी शास्त्रोक्त पद्धतीने किंवा भक्तिभावाने करण्याचा त्या मातंग समाजाच्या लोकांना धार्मिक अधिकार पूर्णपणे आहे.
करण्याचा अधिकार असून सुद्धा त्यांना मंदीर प्रवेश दिला जात नाही हा एवढा मोठा अन्याय राऊत हा समाज अनेक पिढ्यांपासून सहन करत आहे परंतु आजपर्यंत याला कोणीही वाचा फोडली नाही म्हणून भारतीय संविधानाने दिलेला हक्क आणि शास्त्राने दिलेला अधिकार एवढा असून सुद्धा केवळ अज्ञानापोटी शंकराच्या जोरावर दलित समाजाला मंदिराच्या प्रवेश दिला जात नाही
वारकरी संप्रदायातील परंपरागत अखंड हरीनाम सप्ताह मांगवाडी गावांत होत असतो या वारकरी संप्रदायामध्ये अनेक जातीतील संत झालेले आहेत त्यामध्ये
संत तुकाराम ९६ कुळी मराठा/कुणबी.
संत चोखोबा, संतचोखोबा सोयराबाई, सोयराबाईंनी ९२ अभंग लिहिले . संत बंका महाराज. संत चोखोबांचा मुलगा कर्ममेळा. हे महार
एकनाथ, निळोबाराय, रामदासस्वामी, ज्ञानेश्वरादि भावंडे, हे ब्राम्हण
संत भगवानबाबा , संत वामनभाऊ, संत भीमसिंग महाराज, हे संत वंजारी
संत संताजी महाराज जगनाडे हे तेली
संत गोरोबाकाका हे कुंभार
संत सेना महाराज हे न्हावी (वारीक)
कान्होपात्रा ही तर वेश्येची मुलगी.
असे असूनही आजही मांगवाडी येथील मातंग समाजाला मंदिरात प्रवेश नाही.
मांगवाडी मध्ये दरवर्षी वारकरी संप्रदायाचे भजनी मंडळ आणि हनुमान संस्थान आणि गांवकरी मंडळी यांच्या वतीने अखंड हरिनाम सप्ताह होत असतो.
तसेच दर पंधरा दिवसाला एकादशी चे भजन सकाळी द्वादशी पारणे म्हणजे पंगत आणि वार्षिक कार्यक्रम सुरू आहेत तरी हनुमान मंदिरात दलितांना मंदिर प्रवेश नाही.
पण हिंदू धर्मातील एक असलेले मांग मात्र चालत नाही ही माझ्या गावातील शोकांतिका आहे.
वारकरी संप्रदायातील संत मात्र वेगळे सांगतात,
याता याती धर्म नाही विष्णुदासा| निर्णय हा ऐसा वेदशास्त्री
४२५ वर्षापूर्वी तुकाराम महाराजांनी म्हटले होते "याता याती धर्म नाही विष्णुदासा .निर्णय हा ऐसा वेदशात्री "तुकाराम महाराज म्हणतात कोणत्याही माणसाला जात, धर्म, नसते.हे एक वेधशात्राचा निर्णय आहे ४०० वर्षांपूर्वी तुकाराम महाराजाला ते समजले होते परंतु या आधुनिक युगात सुशिक्षित  तरुणानं देखील समजले नाही कारण येथील तरुणानं जातीमध्ये गुंतीले आहे एखाद्या महापुरुषांचा इतिहास चुकीचा सांगून त्या तरुणाला भडकवले जाते .
यारे यारे लहान थोर
याती भलते नारी नर
संतांच्या मध्ये जवळ सर्वच जातीमध्ये समावेश आहे
खरे तर जातीबदल दहाव्या शतकापर्यंत मुक्त तर नंतरही, अगदी एकोणिसाव्या शतकापर्यंत तरी, तुरळक प्रमाणात का होईना होत होता याचीही प्रमाणे आहेत. मग जातीव्यवस्था बंदिस्त होती हे मिथक कोठून आले
अस्पृश्यता वैदिक साहित्यात दिसते ती फक्त दोन जातींबद्दल (श्वपच व चांडाळ) व त्या जातीही नष्ट होऊन किमान दोनेक हजार वर्ष झालीत. मध्ययुगात ज्या जाती अस्पृष्य मानल्या जात होत्या त्यांची नांवे कोठेही आणि कोणत्याही , अगदी मध्ययुगीन वैदिक स्मृतींतही येत नाही. शिवाय इतिहास पहावा तर त्या अस्पृश्यतेचे मानदंडही गोंधळात टाकनारे आहेत. उदा. महार हे किल्लेदार, पाटील व वतनदारही होते. मातंग, महार, बेरड या अस्पृश्य मानल्या गेलेल्या जातींची छोटी का होईना राज्येही होती याचेही पुरावे आहेत. महर्षि वि. रा. शिंदेंनीही यावर प्रकाश टाकला होता. एका प्रांतात जी जात अस्पृश्य आहे तीच जात दुस-या प्रांतात स्पृश्य आहे हाही विचित्र प्रकार दिसतो. धोबी जात हे याचे एक उदाहरण आहे. असे का याचे समाधानकारक उत्तर नाही. ही सारी प्रत्यक्ष उदाहरणे घेतली तर एक ग्रंथ होईल. ही उदाहरणे इतिहासकारांना माहित नाहीत असेही नाही. पण असे असुनही जातीसंस्थेची निर्मिती व वर्तमानातील जातीव्यवस्था, अस्पृश्यता यांच्य मुळांबाबत प्रचंड संभ्रम आहे. हा संभ्रम निर्माण केला गेलेला आहे. म्हणजे ती सामाजिक वास्तवे असुनही त्याची मुळे नेमके काय आहेत याचे वास्तवदर्शी आकलन अस्तित्वात नसणे ही मोठी समस्या आहे. आणि गंमत म्हणजे हा संभ्रम सर्वांना हवाच आहे. नवीन प्रकाश कोणत्याही गटाला सहन होत नाही हे माझे व्यक्तीगत निरिक्षण आहे. कारण या भ्रमांत अनेकांचे स्वार्थ लपलेले आहेत.
मातंग किंवा मांग ही महाराष्ट्रातील जात आहे. केतकीपासून (केकताडापासून) दोरखंड बनविणे हा मांगांचा मूळ पारंपरिक व्यवसाय होता. याखेरीज झाडू बनवणे, घराला शुभप्रसंगी बांधायची तोरणे बनवणे हे देखील त्यांचे पारंपरिक व्यवसाय होते. पण काळाच्या ओघात पारंपरिक व्यवसाय बंद पडून मांगांचे रोजगार बंद झाले. मातंग भारतीय संविधानाच्या कायद्याप्रमाणे अनुसूचित जाती मध्ये मोडले जातात.
गुन्हेगाराला फाशी देण्याचे काम मांगाचे असे.[ संदर्भ हवा ]
२.२छत्रपती शिवाजी महाराजांचा काळ ते स्वातंत्र्यपूर्व काळ
५मांग जातीतील उल्लेखनीय व्यक्ती
६मांग जातीची माहिती देणारी पुस्तके
मांग जातीत किमान १२ पोटजाती असून हा समाज बारा बलुतेदारांपैकी एक समजला जातो. महाराष्ट्रातील अनुसूचित जातीमध्ये मातंग समाज दुसऱ्या क्रमांकावर आहे. सन २००१ च्या जनगणनेनुसार २० लाख लोकसंख्या मातंगांची होती. मातंग समाजाची लोकसंख्या महाराष्ट्रात कोकण वगळता सर्वत्र आढळते. मातंग समाज हा हिंदुत्ववादी असून तो आपली कुलदैवत असलेल्या खंडोबाची आराधना करतो.
ग्रहणाच्या वेळी मांग लोक ‘दे दान सुटे गिराण’ अशी साद घालत गावातून दान मागायचे. सूर्य-चंद्रांना गिळणारे राहू-केतू मांगांचे पूर्वज आहेत अशी यामागची लोककथा आहे. राहू-केतू यांच्यापासून सूर्य-चंद्रांचे ग्रहण सुटावे म्हणून मांगांना ग्रहणकाळात ग्रामस्थांकडून दान दिले जात असे.
छत्रपती शिवाजी महाराजांचा काळ ते स्वातंत्र्यपूर्व काळ
मातंग समाज हा मुळचा रांगडा, आक्रमक तरीही प्रामाणिक तसेच गावचा संरक्षणकर्ता समाज. त्यामुळेच छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या काळात देखील गडांचे घेरे, चौक्या, पहारे तसेच काही ठिकाणी किल्लेदारीची जबाबदारीही मातंग समाजाकडे होती. शिवकाळात मातंगांच्या शौर्याची काही उदाहरणे सापडतात. यात छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या सांगण्यावरून रायगडावर तोफ चढवणारे ‘सर्जेराव मांग’ व बाजी पासलकर या महाराजांच्या शिलेदाराची उमदी घोडी चोरून विजापूरकराला भेट देण्यासाठी घेऊन जाणाऱ्या मर्कतराव व सोनू दळवीचा कर्दनकाळ ठरलेले बाजी पासलकरांचे विश्वासू सहकारी ‘येल्या मांग’ हे आहेत. शिवकालीन बखरीत व पोवाड्यात यांचा उल्लेख आढळतो. स्वातंत्र्यपूर्व काळात इंग्रजांनी मातंग, रामोशी अशा आक्रमक जातींना गुन्हेगार ठरवलं. त्यांना गावांतून तडीपार केले, त्यांच्यावर खोटे आरोप लावले, तेव्हा मातंग समाजाने इंग्रजांच्या विरोधात गांवागांवातून संघर्ष केला. मातंग समाजातील आद्यगुरू श्री. लहुजी राघोजी साळवे यांनी आपल्या तालमीतून कुस्त्यांचे डाव, तलवार चालविणे, लाठ्या-काठ्या चालविणे याचे प्रशिक्षण लोकमान्य टिळक, गो. ग. आगरकर, वि. दा. सावरकर, महात्मा फुले, वासुदॆव बळवंत फडके इत्यादींना दिले. या मंडळींच्या पाठीशी ते खंबीरपणे उभे राहिले.
वर्षानुवर्षांपासून गावातील वाद्यवृंद म्हणूनदेखील मातंग समाजाची वेगळी ओळख आहे. ‘कुणब्याघरी दाणं अन मांगाघरी गाणं’ म्हणजे कुणब्यांकडे धान्य व मातंगांकडे गाणे,अशी ग्रामीण भागात म्हण प्रचलित आहे. गावातील यात्रा, मिरवणुका, हर्षसोहळे यात वादन व त्यातही हलगीवादन मातंगांकडूनच केले जाते. हलगीवादनाचे सादरीकरण आजही गावागावांत मातंगांकडून होते. ही कला आता सातासमुद्रापारही गेली आहे. हलगी, संबळ, दिमडी, डफ ही विशेषेकरून मातंगांची पारंपारिक लोकवाद्ये आता प्रसिद्धीच्या झोतात आली आहेत.मातंग समाजातील स्त्रिया ह्या दयीनीचे काम करत होत्या.
मातंग समाजातील बांधव आज त्यांचा परंपरागत दोरखंड तयार करणे, झाडू तयार करणे इत्यादी. व्यवसायांपासून अलिप्त होऊन शैक्षणिकदृष्ट्या अधिक प्रगत होऊ लागला आहे. परंपरागत शेतजमीन असलेली मातंग मंडळी आपली शेती सांभाळत आहेत. याखेरीज सरकारी, खाजगी नोकऱ्यांमध्ये तसेच उद्योजकतेकडे मातंग समाज बांधव वाटचाल करू लागला आहे. एकेकाळी बेडर आणि रांगडा असलेला हा समाज इतर क्षेत्रांतही आपले रांगडेपण सिद्ध करतोय.
उचले, ककरकाढे, खानदेशी, गारुडी, घोडके, डफळे, दखने, पिंढारी, मदारी, मांगेला, वऱ्हाडे,, वगैरे.
मांग जातीतील उल्लेखनीय व्यक्ती
अध्याय पहिला संपूर्ण सार्थ ज्ञानेश्वरी संत ज्ञानेश्वर महाराज : धनंजय महाराज मोरे Dhanannjay Maharaj More
उपदेश पर अभंग वारकरी किर्तन साठी धनंजय महाराज मोरे
मांगवाडी (मंगलवाडी) ता. रिसोड जिल्हा वाशिम Mangwadi Mangalwadi Tq. Risod Dist. washim
हवी ती माहिती शोधा
अध्याय पहिला संपूर्ण सार्थ ज्ञानेश्वरी संत ज्ञानेश्वर महाराज : धनंजय महाराज मोरे Dhanannjay Maharaj More
कर्मभोग (प्रारब्ध) भोगूनच संपवणे गरजेचे आहे का
आरतीचे महत्त्व धनंजय महाराज मोरे Dhananjay Maharaj More
Dhananjay GAYAK KIRATNKAR CONTACT Maharaj MAHARAJ CONTACT more MRIDANG MRUDANG ORGAN PAKHWAJ TABLA WADAK WARKARI CONTACT अभंग आरती किर्तनकार कीर्तन कीर्तनकार गायक ग्रंथ दिंडी अभंग दुर्गे दुर्घट भारी देवीची आरती संस्कृत आरती धनंजय नवनाथ नवनाथ कथासार नवनाथ ग्रंथ पाऊली भजन भागवतकार मनुस्मृती manusmruti manu smrutu महाराज महाराज फोन मालिका मृदंग मोरे वादक वारकरी अभंग वारकरी भजन वारकरी भजनी मालिका वारकरी मालिका वारकरी संपर्क संतांचे अभंग संस्कृत आरती शंकराची आरती लवथवती विक्राळा सार्थ ज्ञानेश्वरी सॉफ्टवेअर
धनंजय महाराज मोरे, मु. मांगवाडी, पो. भर, ता. रिसोड, जिल्हा वाशिम (विदर्भ)- 444506


जागता पहारा: नोटाबंदी आणि ‘अनटचेबल्स’

वैधानिक इशारा: ज्यांना मोदीत्रस्ततेने पछाडले आहे, त्यांच्या मानसिक आरोग्यासाठी हा ब्लॉग अपायकारक असल्याने त्यांनी इकडे फ़िरकू नये. विपरीत परिणामांना मंडळ जबाबदार असणार नाही.
विधानसभेच्या राजकारणात शिवसेनेला स्थान मिळाले त्याला आता पाव शतकाचा काळ उलटून गेला आहे. १९९० सालात शिवसेनेचे ५४ आमदार निवडून आले आणि विरोधी नेतेपदी मनोहर जोशी यांची निवड झाली. शरद पवार चौथ्यांदा मुख्यमंत्री झाले होते आणि गृहखाते त्यांच्याकडेच असताना, त्यांचे अत्यंत विश्वासू सहकारी अरूण मेहता त्याच खात्याचे राज्यमंत्री झालेले होते. योगयोग असा, की आरंभीच्या काळात अरूण मेहताही शिवसेनेचेच नेते होते. मनोहर जोशी यांच्यासमवेत मेहतांनी शिवसेनेच्या अनेक प्रचारसभा गाजवलेल्या होत्या. असे दोन नेते १९९१ सालात एकाच शिष्टमंडळातून उल्हासनगरला गेलेले होते आणि तिथे मनोहर जोशींनी काढलेले उदगार आजही आठवतात. रिंकू पाटील नावाच्या विद्यार्थिनीला परिक्षाकेंद्राच्या वर्गातच रॉकेल ओतून जाळण्यात आल्याची भीषण घटना घडली होती. त्याचा राज्यव्यापी गदारोळ झाल्याने सर्वपक्षीय शिष्टमंडळ तिथे पाठवण्यात आलेले होते. तर राज्यातील कायदा सुव्यवस्थेवर तुटून पडताना मनोहर जोशींनी मुंबई परिसराचे शिकागो झाले आहे, असे म्हटलेले होते. जगात अराजकला तीच उपमा दिली जात होती. कारण एका जमान्यात शिकागो या अमेरिकेतील महानगराचा कारभारच अल कापोन नावाचा मफ़िया हाकत होता आणि त्याला कुठला कायदा वा सरकार वेसण घालू शकलेले नव्हते. त्याच्या मर्जीनुसार न्यायाधी्श, पोलिस आयुक्त, राज्यकर्तेच नव्हेतर तमाम राजकारणीही त्याची कठपुतळी म्हणून वागत होते. अल कापोन हा माफ़िया बॉस होता. त्यामुळेच जगात कुठेही गुन्हेगारी शिरजोर झाली, तर त्याला शोकागो झाले म्हणायची फ़ॅशन झालेली होती. जसे आजकाल सर्जिकल स्ट्राईक म्हणायची फ़ॅशन आहे. पण फ़ार काळ कापोन मस्तवालपणा करू शकला नव्हता. त्याला पुरून उरणारा एक अधिकारी उदयास आला आणि त्याने कापोनचे साम्राज्य धुळीस मिळवलेले होते. आज त्याचे स्मरण का व्हावे
हजार पाचशेच्या नोटा रद्द करून पंतप्रधान नरेंद्र मोदी दिर्घकालीन काळापैसा व समांतर अर्थव्यवस्था निकामी कशी करणार, हा प्रश्न विचारला जात आहे. अर्थशास्त्रज्ञ आणि अनेक जाणकार मोदींच्या निर्णयावर जितके प्रश्न विचारत आहेत, तसेच प्रश्न अल कापोनच्या शिकागोतील गुन्हेगारी साम्राज्याबद्दल विचारले गेले होते. कापोन व त्याच्या गुन्हेगारीला संपवणेच अशक्य मानले जात होते. पण इलियट नेससारख्या एका माणसाने त्यावर उपाय काढला होता आणि यशस्वीरित्या सिद्धही करून दाखवला होता. तो सगळा प्रकार तेव्हा चमत्कार म्हणून बघितला गेला. त्या कारवाईला मोजक्या प्रामाणिक अधिकार्‍यांच्या कर्तबगारीने यशस्वी केले होते आणि त्यांना पुढल्या काळात ‘अनटचेबल्स’ अशा नावाने ओळखले गेले. त्यावर अनेक पुस्तके शेकडो लेखही लिहीले गेले. चित्रपटही निघाला. मात्र ती कारवाई अंमलात आणण्याविषयी अनेकांच्या मनात शंका होत्या. त्यामागची कल्पनाच जगावेगळी व अजब होती. कापोनचे गुन्हेगारी साम्राज्य अभेद्य मानले जात होते. संघटित गुन्हेगारीतून येणारा अफ़ाट फ़ायदा व पैसा; यामुळे कुणालाही भ्रष्ट करण्याची, विकत घेण्याची वा संपवून टाकण्याची ताकद त्याने आत्मसात केली असल्याची प्रत्येकाला खात्री वाटत होती. म्हणूनच त्याला वेसण घालणे वा संपवणे सर्वांनाच अशक्य वाटत होते. ते एक दुष्टचक्र होते. गुन्हेगारी लाभदायक होती. त्यातून मिळणारा अफ़ाट पैसा पोलिस व सरकारी यंत्रणेला किड लावत होता. त्यामुळे गुन्हेगारी अधिक शिरजोर व्हायची आणि म्हणूनच गुन्हेगारी वा बेकायदा कृत्ये अधिक सुरक्षित झालेली होती. अधिक पैसा, अधिक भ्रष्टाचार व अधिक गुन्हेगारी असे ते दुष्टचक्र भेदण्याची कुणाला हिंमत होत नव्हती आणि तशी शक्यताही वाटत नव्हती. तशी इच्छाशक्तीही सर्वजण गमावून बसलेले होते. पण इलियट नेस हा त्याला अपवाद होता. तो एक सामान्य पोलिस अधिकारी होता.
पण इलियट नेसकडे वळण्यापुर्वी अल कापोनचे साम्राज्य समजून घ्यावे लागेल. आपण इथे आज ज्याला काळापैसा वा समांतर अर्थव्यवस्था म्हणतो, तशीच त्याची व्यवस्था होती. त्याच्याच पैशावर निवडणुका जिंकल्या जात होत्या आणि अधिकार्‍यांच्या नेमणूका वा बदल्या व्हायच्या. अगदी कुठल्याही पक्षाचे शिकागोतील उमेदवार कापोनच्या मर्जीने ठरायचे आणि कुठल्या विभागात कुठला गुन्हेगारी धंदा वा कायदेशीर व्यवसाय व्यापार कोणी करायचा, तेही कापोनच ठरवू शकत होता. आपल्याकडे आज त्याला काळापैसा असे संबोधले जाते. सहाजिकच कापोनला हात लावणे वा त्याचे साम्राज्य उध्वस्त करणे कायद्याला वा न्यायव्यवस्थेलाही अशक्य होते. कारण ते अभेद्य दुष्टचक्र असल्याची ठाम समजूत प्रत्येकाने करून घेतलेली होती. पण ती भेदावी असे वाटणारेही अनेकजण होते. त्यात पोलिस व प्रशासकीय अधिकारी वा समाजसेवी राजकारणीही होते. मात्र त्यांना उपाय सापडत नव्हता. ते सतत त्यावर विचार करत होते आणि चाचपडत होते. त्यामध्ये एक माजी अटर्नी जनरलचा समावेश होता आणि काही उद्योजक प्राध्यापकही होते. असा गट कापोनला संपवायचा विचार करत होता. आपल्याकडे मध्यंतरी लोकपाल आंदोलनाच्या निमीत्ताने एक सिव्हील सोसायटी नावाचा गट निर्माण झाला होता, तसाच हा काहीसा आठ दशकापुर्वीचा शिकागोतला गट होता. तेव्हाच इलियट नेस शिकागो पोलिसात एक सामान्य अधिकारी होता. त्याला आपल्या अंगावरच्या वर्दीचीही शरम वाटत होती. तो स्वच्छ चारित्र्याचा असला तरी प्रशासनाचा भाग म्हणून त्याला आपणही कापोनचे कुत्रे असल्याच्या अपराधगंडाने पछाडले होते. म्हणून तोही कापोन साम्राज्य संपवण्याच्या विचाराने व्यग्र होता. त्यातून त्याला काही कल्पना सुचल्या आणि त्याचाच नातलग सिव्हील सोसायटी गटात असल्यामुळे नेसने आपली कल्पना त्या ज्येष्ठाच्या कानी घातली होती. तिथून ‘अनटचेबल्स’ची सुरूवात होते.
जेव्हा कुठलीही अनाकलनीय भलतीच गोष्ट समोर येते, तेव्हा ती जुन्या मापदंडाने मोजता येत नाही आणि म्हणूनच जुन्या निकषावर तिचे मूल्यांकन होऊ शकत नाही. परिणामी त्याबद्दलचे आकलन व निदानच चुकीचे ठरत असल्याने, नव्या अपवादात्मक मार्गानेच त्याकडे बघावे लागते. कापोनचे गुन्हेगारी साम्राज्य आवाक्याबाहेरची गोष्ट असल्याने, कायदेशीर मार्गापेक्षा वेगळ्या प्रकाराने त्याचा निचरा करण्याचा विचार आवश्यक होता. इलियट नेसनेही तसाच पर्याय शोधलेला होता. मात्र त्यासाठी आवश्यक असलेले अधिकार व साधने त्याच्यापाशी नव्हती. म्हणूनच त्याने त्या अभ्यासक गटासमोर आपली कल्पना मांडली आणि त्यापैकी एकाने त्याची व अमेरिकन अटर्नी जनरलची भेट घडवून आणली. कारण अमेरिकन कायदा व्यवस्था हाताळणारा तो सरकारी प्रमुख वकीलही कापोन समोर हात टेकून बसला होता. तोही पर्याय शोधत होता. इलियट नेसची अपवादात्मक कल्पना त्याला आवडली. पण नेसही प्रामाणिक आहे की अधिक पैसे काढण्यासाठी अधिक अधिकार मागतोय; अशी त्यालाही रास्त शंका आलेली होती. पण त्याचा गैरसमज नेसने तात्काळ दुर केला. आपल्याला पोलिस असल्याची शरम वाटते आणि आपल्याविषयी शंका असेल, तर हीच कल्पना अन्य कुणा प्रामाणिक अधिकारी पथकाकडून राबवून घ्यावी, असेही नेसने तात्काळ सांगून टाकले. त्यातले काही होणार नसेल, तर नेस पोलिस खात्याची नोकरी सोडणार होता. कारण त्याला पोलिस म्हणजे कापोनचे कुत्रे असल्याच्या भावनेने शरम वाटू लागली होती. अखेर त्याची कल्पना एटर्नी जनरल यांनी स्विकारली आणि ‘अनटचेबल्स’चा खेळ आकाराला येऊ लागला. त्यांच्या पुढे अल कापोनचे गुन्हेगारी साम्राज्य पत्त्याच्या इमल्याप्रमाणे ढासळत गेले. नोटाबंदीचा धाडसी निर्णय त्याची आठवण करून देणारा असल्याने, अनटचेबल्स नव्याने सांगण्याची गरज आहे. (अपुर्ण)
जेव्हा दाऊदला मुंबईचा सामान्य माणूस ओळखतही नव्हता आणि गँगवॉर हा शब्दही प्रचलित झाला नव्हता, तेव्हा एक खतरनाक गुन्हेगार दिल्लीच्या तिहा...
सुप्रिया सुळे या शरद पवारांची कन्या म्हणून राजकारणात आल्या. त्यांच्यासाठी शरद पवार यांनी बारामतीची जागा मोकळी करून दिलेली होती. तिथेही गे...
वर्षभरापुर्वी भारतातला एक मोठा उद्योगपती विजय मल्ल्या अकस्मात पोलिसांच्या हातावर तुरी देऊन फ़रारी झाला. तेव्हा त्याबद्दल मोदी सरकारला जब...
गुरुजी आणि कर्नल पुरोहित
राज्याचे मुख्यमंत्री देवेंद्र फ़डणवीस यांनी चुकीचा पायंडा पाडला आहे. प्रकाश आंबेडकर यांच्या नेतृत्वाखाली निघालेल्या मोर्चानंतर त्यांनी आंब...
इंद्राणी कार्ति, चोरांची आळंदी
भारताच्या माजी अर्थमंत्र्याच्या मुलाला अटक होण्याची बहुधा ही पहिलीच वेळ असेल. पण त्याच म्हणजे कार्ति चिदंबरम याच्या कंपन्यांचा व त्यातल्य...
भीमा कोरेगाव सोहळ्यानंतर महाराष्ट्राच्या विविध भागात उमटलेले हिंसक प्रतिसाद बघून ज्येष्ठ नेते शरद पवार यांनी ‘हल्लाबोल’ केल्याच्या बातम्य...
संभाजी ब्रिगेडचा खरा चेहरा
भीमा कोरेगाव या विषयावर दोनशे वर्षांनी उठलेले वादळ मोठी सामाजिक उलथापालथ घडवणारे आहे. त्यात रामदास आठवले यांनी उघडपणे मराठा संघटनांवर ठपक...
पाकची झोप उडवणारा गृहस्थ
आपल्याकडे वाहिन्यांवरील चर्चेत जसा तोयबावाला सईद हाफ़ीजचा उद्धार चालतो, तसा पाकिस्तानी वाहिन्यांवर कोणाचा उद्धार चालत असेल
‘मालेगाव स्फोटाप्रकरणी १७ तरूणांना अटक करण्यात आली होती. तब्बल तीन वर्ष ही मुलं तुरूंगात खितपत पडली होती. त्यानंतर मी स्वत: आर. आर. ...
पुरोहित सुटले, पण हु किल्ड ‘खरेखुरे’
सोमवार २१ ऑगस्ट २०१७ रोजी कर्नल प्रसाद पुरोहित यांना सुप्रिम कोर्टाने जामिन दिला आणि अकस्मात देशातल्या तमाम वाहिन्या व माध्यमांना मालेगाव...
मोदी हे वाजपेयी नाहीत
कोण जिंकला कोण हरला
नितीश बदल रहा है
नोटाबंदीचा डाव आणि पेच
सबसे बडा रुपैया की कायदा
काळापैसा, राजकारण, गुन्हेगारी अनटचेबल्स (२)
अग्रलेखांच्या बादशहाला, तुघलकाचे अनावृत्तपत्र
मारणारे मेले, उरले कोण
मराठा मूक मोर्चा आणि ट्रंप
आम आदमी जाम आदमी
इमान-दारी बांधलेले स्वातंत्र्याचे योद्द्धे
दुखणे आधी बारकाईने तपासा
‘आम्ही सारे’ एका माळेचे मणी


एकाकी पूर्वांचल | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
शिलांग शहर् म्हणजे नानाविध रगांची मुक्त उधळण आहे. हॅपी व्हॅली ओलांडुन आपण शहराच्या वेशीवर् येतो नि मग डोंगर दर्यांच्या कडे़ खांद्यावर विसावलेलं अवघं शिलांग शहर हिडस्तोवर् आपण आनंदाच्या खोर्यातच असतो. डोळे निवतील् अशा कंच हिरव्या घनराईच कॅनव्हास् सगळ्या शहराला लाभलाय. त्यात निळ्या, तपकिरी नि तांबड्या रंगांची उतरती छप्परं मिरवणार्या घरांच्या रांगा म्हणजे नुसती रंगपंचमी. लहान मोठ्या चौकटीचं डिझाईन काढलेल्या लोकरी शालीत स्वतःला लपेटून् लगबगीत जा ये करणारी माणसं हे सगळ चित्रं जिवंत करतात, त्याला आणखीसच एक वेगळी रंगत् आणतात.
अडीच लाखांच्या आस पास शिलांगची लोकवस्ती आहे. हे शहर मेघालयाच्या राजधानीचं देशातील सर्वाधिक पावसाचा हा चिमुकला प्रान्त. इथे वर्षातले आठ महिने तरी सतत आपलं "नभ मेघांनी आक्रमीलेलंच" साहजिकच जिथं जाल तिथं नी जेंव्हा जाल तेंव्हा सगळीकडेच "हिरवे हिरवे गार् गालिचे , हरित त्रुणांच्या मखमालीचे " असा प्रकार.
गोहाटि विमानतळावर उतरल्यावर जाणवली ती तेथील् दमट हवा. ब्रम्हपूत्र नद म्हणजे समुद्र्च त्याचा हा परिणाम. गोहाटि ची लोकसंख्या २००१ च्या शिरगणतीनुसार ८ लाख होती. गोहाटी हे शहर इ.स. पुर्वी ६ व्या शतकात अस्तीत्वात असल्याचे येथील पुरातत्व विभागाच्या उत्खननातुन निष्पन्न् झाले आहे. कामरुप राजवटीत गोहाटी हे राजधानी चे शहर होते. या शहराला महाभारत कालीन संन्दर्भ देखील आहेत. महाभारतातील नरक आणि भागदत्त राजांच्या राजधानिचे हे शहर, १२-१५ व्या शतकात कामता राजाच्या नाशानंतर या शहराच्या वैभवाला उतरती कळा लागली. कामाख्या देवीचे प्रसिध्द् शक्ती पीठ, नवग्रह मंदिर् आणी बसीस्ता येथील ऐतिहासीक अवशेष या शहराच्या गत वैभवाचे साक्षीदार् आहेत.
शिलांग ला जाण्यासाठी आपल्याला दक्षीणे कडे जावे लागते. तसे ईशान्य भारतातील कुठ्ल्याहि राज्यात जाण्यासाठी गोहाटि ला यावेच लागते. परस्पर् एका राज्यातुन दुसर्या राज्यात जायला मार्गच नाही इतका हा प्रदेश दुर्गम आहे. गोहाटी ची वेस ओलांडून आपण जरा पुढे आलो की घाट रस्त्याला जी सुरुवात होते, ती थेट तीन साडेतीन तासानंतर् शिलांग येईस्तोवर. घाटाचा चढ सुरु होताच घनराईने गुरफटून टाकलेले डोंगर नजरेला पडतात, हवेतला ब्रम्हपुत्रे काठचा घामटपणा पार निघुन जातो नि एका सुखद गारव्याच्या अनुभवाने आपण मनोमन उमजतो की आपण मेघलयाकडे जात आहोत.
मेघालयातील् खासी काय् किंवा गारो आणि जयंतीया काय, सगळ्यांचेच इंग्रजी उच्चार् अगदी अधर्, अस्पष्ट. खासी भाषे साठी रोमन लीपी वापरतात्. त्यामुळे अर्थ जरी समजला नाही तरी निदान रोमन स्पेलिंग वरुन् आपण उच्चार तरी करु शकू अशी आपली भोळी समजूत पार् मोडीत निघते. एका पेक्षा एक कठीण शब्द म्हणतांना आपलीच बोबडी वळते.
आपले शब्द खासी शब्द
उमनगोट(Umngot) आणी उमस्यू (Umsiew) ही नद्यांची नावं व उमसोसुम (Umsohsum)
हे शिलांग शहराच्या एका भागाचे नाव. सर्वच दुर्बोध . इथली नावं त्याहुन ताण . ही नावं ऐकल्यावर आपण भारतात आहोत की एखाद्या दक्षीण आशियाई देशाता असा संभ्रम पडतो.
श्री. प्रशांत महमुनी ()
ही नावं ऐकल्यावर आपण भारतात आहोत की एखाद्या दक्षीण आशियाई देशाता असा संभ्रम पडतो.
भारत हा दक्षिण आशियाई देश नाही का
अवांतरः- फोटु डकवा राव.
सृष्टीलावण्या [26 Jun 2009 रोजी 11:12 वा.]
ही नावं ऐकल्यावर आपण भारतात आहोत की एखाद्या दक्षीण आशियाई देशाता असा संभ्रम पडतो.
दक्षिण पूर्व आशियाई देशात म्हणायचे असावे. मंडळी, नवोदित / उगवत्या पण उत्साही लेखकांच्या अजाणत्या चुकांकडे दुर्लक्ष करून आपण थोडे त्यांना प्रोत्साहन देऊया.
ता. क. : फोटो मात्र हवेतच. त्या अपराधाला क्षमा नाही :)
गडद जांभळं, भरलं आभाळ,
मृगातल्या सावल्यांना, बिलोरी भोवळ
खोलवरी चिंब बाई, मातीला दरवळ ||
मी ही असेच म्हणतो.
नवीन आणि न ऐकलेला विषय कानी पडेल अशी शक्यता दिसते आहे.
(खोचकपणाचा जाहीर निषेध असो.)
दक्षिण-पूर्व आशियाई देश म्हणजे आग्नेय आशियाई देश . म्हणजे चीनच्या दक्षिणेचे आणि भारताच्या पूर्वेकडचे. यांत ब्रम्हदेश, कंबोडिया, सयाम, व्हिएटनाम, मलेशिया, इंडोनेशिया वगैरे देश येतात. खासी भाषा ऐकून या देशांची आठवण का व्हावी हे मला समजले नाही. मला नाही वाटत की आपणांपैकी कुणी आग्नेय आशियाई भाषा ऐकल्या असतील. असो, ते महत्त्वाचे नाही.
मला एक वेगळीच शंका आहे. ज्याअर्थी लेखकमहोदयांचे नांव पुर्वान्चल् आहे, त्याअर्थी त्यांचे वास्तव्य काही कालाकरिता का होईना, त्या ईशान्येकडच्या राज्यांत असावे. या दिशेला जी राज्ये आहेत ती आसाम, मणिपूर, मिझोराम, त्रिपुरा, मेघालय, नागालॅन्ड आणि अरुणाचल प्रदेश. (यांत सिक्कीम येते की नाही ते माहीत नाही) लेखात जरी तसे स्प्ष्ट म्हटले नसले तरी, या सात राज्यांच्या गटाला पूर्वाञ्‌चल म्हणतात की नाही, याबद्दल संशय वाटतो. उत्तर प्रदेश राज्याच्या अतिपूर्वेकडच्या आणि जिथे भोजपुरी भाषा बोलली जाते त्या भागाला पूर्वाञ्‌चल म्हणतात असा माझा आजतागायत (गैर) लेखात जरी तसे स्प्ष्ट म्हटले नसले तरी, या सात राज्यांच्या गटाला पूर्वाञ्‌चल म्हणतात की नाही, याबद्दल संशय वाटतो. उत्तर प्रदेश राज्याच्या अतिपूर्वेकडच्या आणि जिथे भोजपुरी भाषा बोलली जाते त्या भागाला पूर्वाञ्‌चल म्हणतात असा माझा आजतागायत (गैर)समज होता. त्या समजुतीप्रमाणे उत्तरप्रदेशचे, पहाडीभाषिक उत्तरांचल(हा आता उत्तराखंड झाला), ब्रज, अवध, पूर्वाञ्चल आणि दक्षिणेकडचा मध्यप्रदेशाला लागून असलेला बुंदेलखंड असे भाषिक विभाग होते.(चू.भू.द्या.घ्या.)-वाचक्‍नवी
अधिक विस्तृत माहिती अपेक्षित होती. पुढील लेखास शुभेच्छा.
सृष्टीलावण्या [26 Jun 2009 रोजी 14:58 वा.]
लेख वाचता वाचता मध्येच संपल्यासारखा वाटतो.
पूर्वी मी बी.एड्. करताना आम्हाला "पाठ्य योजना" नावाचा प्रकार असे. त्यात कोणताही विषय शिकविण्यापूर्वी कागदावर विषय, उद्दिष्ट्ये, पाठ्यपद्धती, सारांश लिहिणे हा एक प्रकार होता. नवोदित लेखकांनी तसा विचार करून पहायला हरकत नाही. म्हणजे त्यांना नक्की काय म्हणायचे आहे ते लोकांना कळेल.
गडद जांभळं, भरलं आभाळ,
मृगातल्या सावल्यांना, बिलोरी भोवळ
खोलवरी चिंब बाई, मातीला दरवळ ||
विश्वास कल्याणकर [27 Jun 2009 रोजी 10:39 वा.]
आलेल्या नोंदींवरुन असे ल्क्षातआले कि या ब्लाग वरिल सन्माननिय सदस्यांच्या तुलनेत मी खरोखरच नवखा आहे. एक् तर माझ्या डोक्यात खुप काही लिहावयाचे आहे. कारण माझ्या नुकत्याच घडलेल्या मेघालयाच्या प्रवासात मी खुप काही अनुभवलेले आहे आणी ते सर्व मला तुमच्यासोबत शेअर करावयाचे आहे. पण माझी गोची होते ती टायपींग करतांना. मी लिहीलेला लेख लिहायला मला चांगले चार तास लागले त्यात खरडपट्टी च्या नोंदी बघुन माझ्या उत्साहात भर पडली कि काय तेच कळत नाही. तरी हतोत्साहीत न होता मी लिहिणार आहेच .
मी पुन्हा १२ सप्टेंबर ला गोहाटी ला जाणार आहे एक महिन्यासाठी कारण तेच माझे कार्यक्षेत्र आहे. सुद्न्य् वाचकानी आवश्य्क त्या सुचना जरुर पाठवाव्यात कारण मी त्यांच्या देखील प्रेमात पडलो आहे.
मला हे सर्व खुपच आवडले आहे.
सर्व सुचकांचे व्यक्तिशः आभार.
लिहा हो तुम्ही छान लिहिता.
काही मुद्दे सगळे विचारणारच. त्याला इतरजणही उत्तरे देतील. काळजी करू नका.
मराठी स्पेलचेक वापरण्या विषयी काय मत आहे आपले
यामुले तुमचा बराच ताण हलका व्हावा
विश्वास कल्याणकर [01 Jul 2009 रोजी 05:04 वा.]
मराठी स्पेल चेक ची कल्पना चांगली आहे पण ते कसे करायचे ते कळवा.
शब्दांचे अर्थ देवनागरी लिपीत लिहावेत म्हणजे उच्चार लक्षात यायला मदत होईल.
विश्वास कल्याणकर [28 Jun 2009 रोजी 04:18 वा.]
उच्चार आपल्याला हवे तसे करावेत कारण कसे ही केलेत तरी ते चुकच ठरतात त्यांच्या द्रुष्टिने. सरावाने ते अंगवळी पडतात.
पूर्वाञ्चल नक्की कुठे आहे
पूर्वाञ्चल नक्की कुठे आहे हे समजण्यासाठी खालील दुवा उघडून पहा. किंवा, या दुव्यावरील दुसरा म्हणजे खालचा नकाशा पाहणे.--वाचक्‍नवी
पूर्वांञ्चलाबद्दल आपण देत असलेली माहिती छान आहे. आपण अजून लिहावे.
आपले नाव , विश्वास कल्याणकर, आपल्या प्रतिसादाच्या ते सुरुवातीला येते. नावाच्या आधी क्लिक करुन लिहायला सुरुवात केली तर ते सही प्रमाणे शेवटी जाईल. मग श्री. प्रशांत महमुनी कोण आहेत त्यांचे स्तुतीपर उद्गार आपल्या बद्दल आहेत का त्यांचे स्तुतीपर उद्गार आपल्या बद्दल आहेत का सेवा भारती या संस्थेच्या कामाची सुद्धा काही माहिती सांगावी
लेखक महोदय जनकल्याण समितीच्या वतीने प्रवास करत आहेत असे त्यांनी पहिल्या लेखात लिहिले आहे. संघपरिवारामध्ये ईशान्येकडच्या भागाला पूर्वाञ्चल असे म्हणतात असे वाटते. लेखक महोदय कृपया खुलासा करता का
अजून लिहा आणि फोटो सुद्धा द्या :) माहिती वाचायला आवडेल.
विश्वास कल्याणकर [04 Jul 2009 रोजी 11:25 वा.]
सेवा भारती पूर्वांचल ही सामाजिक संस्था पूर्वांचलामध्ये कार्यरत आहे. या कार्याला "रा.स्व.संघ जनकल्याण समिती महाराष्ट्र प्रांत पूर्वांचल विकास ही संस्था मदतीचा हात देत आहे. मुख्यत्वेकरुन मेघालय, नागालँड, मणिपूर, मिझोराम् या राज्यामध्ये
या योजनेअंतर्गत कार्य् चालू आहे. शैक्षणिक, वसतीग्रुहे, वैद्यकीय प्रकल्प, संस्कार केन्द्र, शिलाई प्रशिक्षण केंन्द्र, महिला बचत गट, हातमाग केन्द्र असे अनेक प्रकल्प आहेत. हे सर्व प्रकल्प आपल्या कार्यकर्त्यांच्या अथक परिश्रमामुळे आणि समर्पित भावनेमुळे कार्यरत आहेत श्री प्रशांत महामुनी हे मेघालयात गेल्या ९ वर्षा पासुन् कार्यरत आहेन.


ओल्गा गोवोर्त्सोव्हा - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
ओल्गा गोवोर्त्सोव्हा (बेलारूशियन: Вольга Аляксееўна Гаварцова; रशियन: Ольга Алексеевна Говорцова; जन्म: २३ ऑगस्ट १९८८, मिन्स्क) ही एक बेलारूशियन महिला टेनिस खेळाडू आहे. २००२ सालापासून व्यावसायिक टेनिस खेळत असणारी गोवोर्त्सोव्हा सध्या महिला एकेरी क्रमवारीत ८१व्या स्थानावर आहे.
विमेन्स टेनिस असोसिएशनच्या संकेतस्थळावर ओल्गा गोवोर्त्सोव्हा (इंग्रजी)
इ.स. १९८८ मधील जन्म
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल १३ जुलै २०१७ रोजी ०२:५९ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


Blue Crescent: रस्ता...

उस मोडपे बॆठा हूं
जिस मोडसे जाती हॆ
हर इक तरफ़ राहें..
इक रोज तो युं होगा
इस मोडपे आकर तुम
रुक जाओगी कह दोगी
वह कौनसा रस्ता हॆ
जिस राह पे जाना हॆ…
एक उदास सकाळ.. ढगाळलेले वातावरण..कुंद हवा.. नुसतीच तगमग. लग्नाला जायचे होते. जवळचे लग्न.. पण मूड्च येईना.. शेवटी मनापुढे हार पत्करुन लग्न – साडी – दागिने cancel करुन जीन्स – जॅकेट असा सरंजाम करुन बाहेर पडले. कुठे जायचे काही ठरविलेले नव्हतेच. एका मित्राला फ़ोन केला. माझा स्वर ऎकून तो नुसताच ’ये’ इतकेच म्हणाला. त्याच्या घरी आजपर्यंत गेले नव्हते. मग रस्ता शोधत गेले. त्याने हवेला सूट होणारी कॉफ़ी तयारच ठेवली होती. निवांत बसले.. ऒफ़िसला चक्क दांडी.. किती दिवस .. वर्षे झाली बरे.. अशी निरुद्देश दांडी मारुन. तेही आठवेना इतकी. मोबाईलही बंद केला. मनात एका परिचितांचा dialogue आठवला. हळू हळू tourist spots वर mobile jammer लावलेत म्हणून जास्त charge घेतील लोक.
कॉफ़ी, सहज इकडच्या तिकडच्या गप्पा.. थोडे खाणे .. आणि मनातला सल एकदम निघून गेला. सगळीकडे छापून येत होते तेच तिचेही दुखणे होते.. वेग थोडा कमी करा.. गाडी चालविण्याचा, टीव्हीची चॅनेल्स बदलण्याचा, आणि जगण्याचाही..
बाहेर पडले.. आणि एका नवीनच झालेल्या रस्त्याने गाडी काढली.. वा.. आता तेच आकाशातले ढग एकदम रोमॅंटिक वाटायला लागले.. मनात ’काली घटा छाये’ सारखी गाणी सुचायला लागली. घरी नवीन काय पदार्थ करायचा ते सुचले.. ऒफ़िसमधले ताण कमी करायचे plans सुचले.
किती सोपे होते सगळे.. फ़क्त स्वत:ला थोडा वेळ द्यायला हवा होता.
त्या नवीन रस्त्यावरुन आता जेव्हा कधी जाते तेव्हा हीच आठवण येते आणि तो रस्ताच मग लाडका झाला आहे.
गोष्ट – एका छोट्याशा कोंबडीची
द शेप ऑफ वाॅटर - डेल टोरोचा नवा मास्टरपीस
पहिला पाऊस, पहिली आठवण


या कारणांमुळे येतात वाईट स्वप्न, जाणून घ्या त्याचे कारण आणि निवारण | Webdunia Marathi

गुरूवार, 26 एप्रिल 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
या कारणांमुळे येतात वाईट स्वप्न, जाणून घ्या त्याचे कारण आणि निवारण
झोपेत काही स्वप्न तुम्हाला आवडतात आणि आपण त्याला लक्षात ठेवतो. पण काही भितीदायक स्वप्न बघितले तर तुम्हाला अस वाटू लागत की हे आपल्यासोबतच होत आहे आणि तुम्ही घाबरून जाता. बरेच लोक भितीदायक स्वप्न बघतात आणि घाबरून उठून बसतात. आणि ही समस्या एक वेळाच नव्हे तर सारखी सारखी होत असेल तर ही मोठी समस्येचे रूप धारण करून घेते. आज तुम्हाला असे काही वास्तू टिप्स देत आहे ज्याने तुम्ही भितीदायक स्वप्नांपासून मुक्त होऊ शकता.
आपल्या डोक्याशी चाकू ठेवून झोपा
तुम्हाला सांगायचे म्हणजे वास्तूप्रमाणे जर तुम्हाला भितीदायक स्वप्न येत असतील तर रात्री झोपण्याअगोदर आपल्या डोक्याशी एक चाकू ठेवायला पाहिजे.
जर तुमच्याजवळ चाकू नसेल तर एखादी लोखंडाची धारदार वास्तू ठेवू शकता. असे केल्याने तुम्हाला या भितीदायक स्वप्नांपासून सुटकारा मिळेल.
तुम्हाला जर रात्री भितीदायक स्वप्न येत असतील तर तुम्हाला डोक्याखाली पिवळे तांदूळ ठेवून झोपायला पाहिजे. जर तुम्हाला तांदुळाला पिवळे करायचे असेल तर तुम्हाला हळदीचा वापर करावा लागेल. असे केल्याने तुम्हाला रात्री वाईट स्वप्न येणार नाही.
छोटी वेलची देखील असते फायदेशीर
जर तुम्हाला रात्री वाईट स्वप्न येतात तर तुम्हाला घाबरायला नाही पाहिजे त्यासाठी तुम्हाला रात्री झोपण्याअगोदर एका कपड्यात लहान वेलची बांधून उशी खाली ठेवायची आहे. वस्तूप्रमाणे असे केल्याने तुम्हाला रात्री वाईट स्वप्न येणे बंद होऊन झोपही चांगली लागते.
तांब्याच्या भांड्यात ठेवा पाणी
बर्‍याच वेळा असे बघण्यात येत की वाईट स्वप्न तुम्हाला आले नाही तरी तुम्ही झोपेत घाबरून उठता. असे तुमच्याबरोबर नेहमी होत असेल तर तुम्हाला एका तांब्याच्या भांड्यात पाणी भरून आपल्या पलंगाखाली ठेवायला पाहिजे आणि सकाळी उठून ते पाणी कुंड्यात टाकून द्यावे. असे केल्याने तुमची ही समस्या
लवकरच दूर होईल आणि तुम्हाला वाईट स्वप्न येणार नाही.
जोडे चपला ठेवू नये
जर तुमची सवय असेल की रात्री झोपताना तुम्ही तुमचे जोडे चपला आपल्या बिछान्याच्या खाली ठेवत असाल तर हे ठेवणे ताबडतोब बंद करा कारण वाईट स्वप्न येण्याचे हे एक कारण असू शकत.
बिछाना स्वच्छ करून झोपा
जर तुम्हाला रात्री स्वप्न येत असतील आणि कदाचित तुम्ही बिछान्याला स्वच्छ करून झोपत नसाल तरी देखील वाईट स्वप्न येतात. झोपण्याअगोदर पाय धुऊन झोपावे.
महिलांनी केस बांधून झोपू नये
जर तुम्हाला रात्री वाईट स्वप्न येत असतील आणि तुम्ही महिला असाल तर
लक्षात ठेवा की तुम्हाला रात्री केस मोकळे करून झोपायचे आहे. जर तुम्ही केस बांधून झोपत असाल तर तुम्हाला बर्‍याच प्रकारच्या समस्यांना पुढे जावे लागेल. वास्तूत असे करण्याची मनाई आहे.
साप्ताहिक राशीफल 5 ते 11 नोव्हेंबर
पेरूचे सेवन करा आणि बॉडी फिट ठेवा
वयाच्या पन्नासवीत ही दिसा यंग आणि फिट
हे आसन वाढवतील सेक्स पॉवर
वास्तूच्या या पाच कारणांमुळे दूर होऊ शकतात तुमच्या सर्व अडचणी
यावर अधिक वाचा :
वयाच्या 25 वर्षापर्यंत ब्रह्मचर्य का
आयुर्वेदाप्रमाणे मनुष्य 113 वर्ष जिवंत राहतो. तसेच हिंदू धर्मात मनुष्याच्या जीवनाचे 100 ...
आत्मा न स्त्री असते न पुरूष
जीवात्मा ही ना पुरूष असते ना स्त्री ना नपुंसक असते. ती जेव्हा शरीर धारण करते तेव्हाच तिचा ...
पाळा काही धार्मिक नियम
शिव मंदिरात झांज वाजवू नये. सूर्य मंदिरात शंख आणि देवीच्या मंदिरात बासरी वाजवू ...
देवळे अशाच ठिकाणी बांधलेली असतात जिथे प्रचंड शुभ ऊर्जा असते. देवळे म्हणजे जणू काही ...
शुचिर्भूत होवून व्यक्ती ताटासमोर बसल्यावर प्रथम ताटाच्या मध्यभागी बरोबर समोर मीठ ...
आयआयटी मुंबईची सौरचूल सर्वात अव्वल
आयआयटी पवईत मुंबईतील तरुण शास्त्रज्ञांनी बनवलेली सूर्यप्रकाशावर चालणारी सौरचूल देशात नंबर ...
सोने आणि चांदीच्या किंमती सतत वाढ
गेल्या दोन दिवसांपासून सोने आणि चांदीच्या किंमती सतत चढताना दिसत आहेत. अक्षय तृतीयानंतर ...
स्कूल व्हॅनला भीषण अपघात, १३ विद्यार्थ्यांचा मृत्यू
उत्तर प्रदेशातील कुशीनगर येथे रेल्वे गाडी आणि स्कूल व्हॅनला भीषण अपघात झाला असून या ...
शिक्षा ऐकल्यानंतर आसाराम बापू न्यायालयात रडला
बलात्कार प्रकरणी आसारामला जन्मठेपेची शिक्षा ऐकल्यानंतर आसाराम बापू न्यायालयात रडला. या ...
गंभीर दिल्ली डेअरडेव्हिल्सच्या कर्णधारपदावरुन पायउतार
गौतम गंभीरने दिल्ली डेअरडेव्हिल्सच्या कर्णधारपदावरुन पायउतार झाला आहे. गंभीरऐवजी आता ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


मराठी पुस्तक कान्होजी आंग्रे, marathi book kAnhojI AMgre kAnhojI Angre

Author: पु. ल. देशपांडे
कान्होजी आंग्रे यांच्या जीवनावरची श्री. मनोहर माळगावकर यांची इंग्रजीत लिहिलेली कादंबरी अचानक मला वाचायला मिळाली. ह्या पुस्तकांतली चित्रे ज्यांनी काढली आहेत ते कर्नल केरकर माळगावकरांचे जिवलग मित्र. एकदा माळगावकर आणि केरकर सहज भेटायला म्हणून आमच्या घरी आलेले होते, जातांना केरकरांनी माळगावकरांची ही कादंबरी मला भेट म्हणून दिली.
सोप्या आणि वाहत्या शैलीत पंचवीस-तीस वर्षांपूर्वी इंग्रजीतून लिहिलेल्या ह्या कादंबरीचे मराठीत भाषांतर करतांना तो ओघ मला साधला आहे की नाही ते मला सांगता येणार नाही पण ह्या भाषांतराचे काम करतांना मी रंगून गेलो होतो हे मात्र खरे आहे.
मराठी वाङ्मयाचा (गाळीव) इतिहास
एक गुलाम: ओलायुदाह इक्विनो याचे आत्मचरित्र


Hrudayantar | Marathi Dhamaal

दिग्दर्शक : विक्रम फडनीस
निर्माता : प्रताप सरनाईक
निर्मितीसंस्था : विक्रम फडनीस प्रॉडक्शन्स प्रस्तुत, यंग बेरी इंटरटेनमेंट
कलाकार : मुक्ता बर्बे, सोनाली खरे, सुबोध भावे, हृतिक रोशन, मनिष पॉल
मराठी धमाल डॉट कॉम या वेबसाईटवर सिनेसृष्टीतील न्यूज, फीचर्स, इव्हेंट्स्, गॉसीप्स्, आगामी सिनेमे, सिनेमाचा फर्स्ट लूक, ट्रेलर्स, सिनेमा रिव्ह्यू, बॉक्स ऑफिस कलेक्शन या बरोबरच टी.व्ही मालिका, नाटक, संगीत हे सर्व काही फक्त एका क्लिकवर उपलब्ध आहे .