व्यक्तानंद: आगमन, निर्गमन आणि पुनरागमन (भाग ७)

आगमन, निर्गमन आणि पुनरागमन (भाग ७)
आगमन संकल्पना समजायला थोडी गुंतागुंतीची आणि कठीण आहे . कारण आगमनात येणारा विचार एक असतो तर त्याला आपापल्या मगदुराप्रमाणे आणि स्वार्थबुद्धीने प्रतिसाद देणारे प्रस्थापित विचार अनेक असतात. त्यामुळे समाजातील वेगवेगळ्या घटकांकडून एकाच वेळी आगमनाचे स्वागत आणि विरोध चालू असतो. आणि हे सर्व प्रकारचे प्रतिसाद, त्यांच्यामागील कार्यकारणभाव समजून घेणे एका व्यक्तीच्या प्रज्ञेला सहजशक्य नसते.
त्यातुलनेत निर्गमन संकल्पना समजायला थोडी सोपी आहे. कारण निर्गमन विचारांचे होत नाही तर व्यक्तीचे होते. त्यामुळे निर्गमनातील अनुभव हे व्यक्तिगत स्वरूपाचे असतात. आणि व्यक्तिगत स्वरूपाच्या अनुभवांशी समरस होणे आपल्याला सहजशक्य असते. पण निर्गमन संकल्पनेबद्दल लिहिण्याआधी एक महत्वाची नोंद करून ठेवतो. ज्याप्रमाणे आगमन म्हणजे आक्रमण नव्हे त्याप्रमाणे निर्गमन म्हणजे निष्कासन नव्हे.
निष्कासन म्हणजे व्यक्तीच्या मनाविरुद्ध त्याला एका भू-प्रदेशातून किंवा समाजातून बाहेर जाण्यासाठी शासनाने केलेली सक्ती आहे. याउलट निर्गमनात एक प्रकारची अपरिहार्यता असली तरी ती शासनप्रणीत नसून भू-प्रदेश किंवा समाज सोडण्याचा निर्णय व्यक्तीने स्वतः घेतलेला असतो.
एकदा का निर्गमन म्हणजे निष्कासन नव्हे हे लक्षात घेतले की आपोआप अनेक प्राचीन महाकाव्यांतील किंवा प्राचीन आणि अर्वाचीन इतिहासातील नायकांच्या आयुष्यातील प्रसंग आपल्याला काळजीपूर्वक निवडावे लागतात.
रामायणातील, राम, सीता आणि लक्ष्मणाचा स्वीकारलेला वनवास निर्गमन ठरतो तर वालीच्या आज्ञेने सुग्रीवाला भोगावा लागलेला वनवास किंवा राज्याभिषेकांनंतर रामाने केलेला सीतेचा त्याग, हे दोन्हीही निष्कासन ठरतात. महाभारतातील कुंती आणि माद्रीसहित पंडुचे हिमालयातील वास्तव्य निर्गमन ठरते तर कुंती आणि पांडवांचा लाक्षागृहाच्या वेळेचा वनवास किंवा द्युतातील पराजय आणि द्रौपदी वस्त्रहरणानंतरचा पांडवांचा द्रौपदीसहित वनवास आणि अज्ञातवास निष्कासन ठरते. यहोवाच्या आज्ञेने इजिप्तमध्ये परत आलेल्या मोझेसबरोबर सर्व ज्यू लोकांचे इझरेलकडे प्रयाण निर्गमन ठरते तर त्यापूर्वी मोझेसच्या जन्माचे रहस्य कळल्याने राजा रामसेसने त्याला दिलेला देशाबाहेर जाण्याचा हुकूम निष्कासन ठरतो. कुराणातील प्रेषित मुहम्मदाच्या आयुष्यातील मदिनेकडील प्रयाण निर्गमन ठरते तर प्रेषिताच्या आज्ञेने बानू नादिरच्या ज्यू टोळीला मदिनेतून बाहेर जावे लागणे निष्कासन ठरते. सिद्धार्थ गौतमाचा गृहत्याग निर्गमन ठरतो तर बुद्धाने देवदत्ताला भिक्षू संघातून बाहेर काढणे निष्कासन ठरते. गृहस्थाश्रमी विठ्ठलपंतांनी पत्नीच्या परवानगीशिवाय घेतलेला संन्यास निर्गमन ठरते याउलट विठ्ठलपंत आणि रुक्मिणीबाईंना समाजाने वाळीत टाकणे निष्कासन ठरते.
त्याशिवाय पाश्चात्य विद्या शिकायला परदेशी गेलेले सगळे भारतीय किंवा वेदविद्यांचे अध्ययन सोडून भारतातंच राहून पाश्च्यात्य विद्या शिकणारे भारतीय किंवा भारतातंच धर्म बदलून मुसलमान किंवा ख्रिश्चन आणि नजीकच्या भूतकाळात बुद्धाचा धम्म स्वीकारणारे भारतीय ही देखील निर्गमनाची उदाहरणे आहेत.
निर्गमनात जुन्या आठवणी कडू आणि गोड अश्या दोन्ही स्वरूपाच्या असतात तर निष्कासनात जुन्या आठवणी म्हणजे जळजळीत अपमानाच्या भळभळणाऱ्या जखमा असतात. त्यामुळे निर्गमनात नव्या संस्कृतीशी जुळवून घेण्याची व्यक्तिगत धडपड असते. तशी धडपड निष्कासनातही असली तरी निष्कासनाचे पर्यवसान रक्तरंजित किंवा अन्य मार्गाने घेतलेला बदला किंवा पश्चात्तापदग्ध जीवन किंवा आत्महत्या असते. निर्गमन आणि निष्कासनात असा मूलभूत फरक असला तरी त्या निर्गमित किंवा निष्कासित व्यक्तीची नव्या संस्कृतीशी नाळ जुळवून घेण्याची धडपड बरेचदा सारखी असते आणि आपण सर्वजण या धडपडीशी एकरूप होऊ शकतो.
फार प्राचीन काळापासून "संपली येथील अन्नाची गुऱ्हाळे" असे म्हणत जगाच्या पाठीवर इथून तिथे लमाणांसारखे फिरत राहिलेले मानवांचे तांडे आणि लोकसंख्येतील स्त्री पुरुषांचे प्रमाण जर समसमान मानले तर अर्ध्या लोकसंख्येने लग्नाच्या निमित्ताने एका घरातून दुसऱ्या घरात केलेले निर्गमन यामुळे जगभरातील कथा, कादंबऱ्या, कविता आणि लोकगीते निर्गमनाच्या प्रसंगाला आणि त्यानंतरच्या आयुष्यातील धडपडीला उत्कटतेने व्यक्त करीत आलेले आहे.
आधुनिक जगात नोकरी किंवा धंदा या कारणांमुळे आपण सर्वजण जन्मगावापासून थोड्या कालावधीसाठी किंवा कायमचे दूर जातो किंवा त्याच भू-प्रदेशात राहून नोकरी किंवा धंदा बदलतो. मागील दरवाजे पूर्ण बंद करतो किंवा किंचित किलकिले ठेवण्याचा प्रयत्न करतो. विवाहबंधन स्वीकारतो किंवा घटस्फोट घेऊन पुनर्विवाह करतो. तरुणच काय पण वयोवृद्ध विधुर आणि विधवांनीपण पुनर्विवाह केलेले पाहतो. आईवडिलांपासून वेगळे होऊन स्वतंत्र बिऱ्हाड करतो. त्यामुळे या साहित्यप्रवाहाला आपण प्रत्यक्ष जीवनात अनुभवतो. लेखक किंवा कवीने घातलेल्या रांगोळीत आपल्या अनुभवांचे रंग भरल्याने ती रांगोळी अजून गडद होते आणि तिच्यात आपली भावनिक गुंतवणूकदेखील होते. रामायण, महाभारत या महाकाव्यातील किंवा बायबल, कुराण धर्मग्रंथातील अनेक कथा आपल्याला प्रेरित करतात, मन हेलावून टाकतात, भावनिक आधार पुरवतात ते त्यामुळेच.
खेड्यातून शिक्षण पूर्ण करून शहरात आलेला, कुणाशीही ओळख नसलेला तरुण, आणि लग्न करून नवीन घरात आलेली मुलगी यांची धडपड वेगळ्या परिसरातील असली तरी त्या धडपडीचे स्वरूप सारखेच असते.
सगळे जुने आयुष्य नव्या जगात चालू करण्याची धडपड सुरु होते. जुनी वेशभूषा, जुनी भाषा, खाण्यापिण्याच्या जुन्या पद्धती नवीन समाजात तशाच प्रकारे चालू ठेवण्याचा प्रयत्न केला जातो. नवीन लोक कसे आहेत त्याचा अनुभव नसल्याने त्यांच्याशी वागताना केवळ कल्पना वापरल्या जातात आणि थपडा खायला सुरवात होते. जिथे नशीब काढायला स्वखुशीने किंवा अपरिहार्यतेने आलो तिथे आपण एकटे आहोत. आपले कुणी नाही. आपण इथे येऊन चूक केली की काय यापेक्षा जुनेच आयुष्य बरे होते. माझी जुनी मित्रमंडळीच छान होती. तेव्हा त्रासदायक वाटले तरी जुने आयुष्यच अधिक सुखावह होते. तेव्हा भांडलो तरी जुने नातेवाईकच अधिक प्रेमळ होते. असे वाटणे हा पहिला टप्पा असतो.
पहिल्या टप्प्यात खाल्लेल्या टक्के टोणप्यानंतर दुसऱ्या टप्प्यात अधिक परिपक्व होऊन मग ती व्यक्ती नवीन जगात कुठे समविचारी मित्र मिळतात ते शोधू लागते. आपल्या स्वभावाचे कुठले हळुवार कोपरे दडवायचे, कुठे खोटे काठिण्य आणायचे, कुठे खोटे काठिण्य आणायचे आणि कुठे जुन्या चालीरीती सोडून द्यायच्या आणि कुठे जुन्या चालीरीती सोडून द्यायच्या याचा निर्णय घेणे आता सुरु होते. वेशभूषा बदलते. भाषा बदलते. नवीन जगातील लोकांच्या काही सवयी प्रयत्नपूर्वक अंगी बाणवल्या जातात. कित्येकदा नव्या जगातील लोक ज्यांच्याबद्दल आग्रही नाहीत त्या चालीरीतींबद्दलही आग्रही राहणे सुरु होऊ लागते. थोड्या असभ्य शब्दात सांगायचं झाल्यास, "नया नया मुल्ला जोरसे बांग देता है”, अशी काहीशी अवस्था या दुसऱ्या टप्प्यात असते. साधारणपणे, परत फिरावे की सोडून आलेल्या जगाच्या परतीचे दोर कापून टाकावेत त्याचा निर्णय आता पक्का होतो.
जुन्या स्वभावाला मुरड घालताना आता काही दबलेल्या भावना उफाळून वर येतात. सोडून आलेल्या समूहाचे दडपण नसल्याने आता या सुप्त किंवा दबलेल्या भावना पूर्ण करणे सुरु होते. त्यात अपराधबोध वाढतो. त्याला दूर करण्यासाठी मग नव्या संस्कृतीतील विचारांचे साहाय्य घ्यावे लागते. बेफिकिरीचा आव आणावा लागतो. हे सगळे करताना ती व्यक्ती अजून संबंध टिकवून असलेल्या जुन्या लोकांना तर दुखवतेच पण कित्येक नव्या लोकांनादेखील दुखावते. पण हा तिसरा टप्पा म्हणजे स्वतःला पैलू पाडण्याचा एक भाग असतो. आपण असेही वागू शकतो, आपल्या व्यक्तिमत्वाला ही देखील एक बाजू आहे, याची जाणीव होऊ लागते. आपण कुठल्या मर्यादा सहज तोडू शकतो आणि कुठल्या मर्यादा तोडणे आपल्याला शक्य नाही, हेदेखील कळून चुकते. इथे तिसरा टप्पा संपतो.
आता नव्या भू-प्रदेशाला किंवा समाजाला स्वीकारलेले असते. खाणे, पिणे, लेणे, बोलणे याच्या नवीन सवयी आत्मसात झालेल्या असतात किंवा सोडून आलेल्या जगातील सवयीचे कंगोरे घासून त्या नव्या भू-प्रदेशात किंवा समाजात कश्या वापरता येतील ते कळलेले असते. नव्या भू-प्रदेशातील किंवा समाजातील लोकांच्या कमकुवत बाजू, त्यांचे दौर्बल्य, त्यांचे पूर्वग्रह, त्यांचा अडाणीपणा, त्यांची गतानुगतिकता दिसू लागलेली असते. इतिहासापासून सुटका करून घेण्यासाठी त्यांचीदेखील चालू असलेली धडपड दिसू लागते. या सगळ्यावर कुरघोडी करण्यासाठी सोडून आलेल्या आपल्या समाजातील इतर नातेवाईकांना, मित्रमंडळींना इथे बोलावून घेणे सुरु होते. नवीन नोकरीच्या जागी जुन्या नोकरीतले सहाय्यक किंवा मित्र आणण्याचा प्रयत्न होतो. तसे कुणी येणे शक्य नसेल तर आपल्यासारखे जुन्या समाजाला सोडून आलेल्या समानशील लोकांचा शोध घेणे सुरु होते. सोडून आलेल्या समाजातील अजूनही हव्याहव्याशा वाटणाऱ्या काही चालीरितींचे पुनरुज्जीवन करण्याचा प्रयत्न केला जातो. माहेरच्या काही पद्धती सासरी सुरु होतात. परदेशात महाराष्ट्र मंडळे, कन्नड समाज, बंगाली समाज वगैरे सुरु होऊन गणेशोत्सव, युगादी, दुर्गापूजा वगैरे साजरे केले जाऊ लागतात. आणि मग निर्गमित व्यक्ती नवीन समाजात जुन्या आणि नव्याचा संगम घडवू लागते.
अनेकांच्या निर्गमनाचा प्रवास इथे संपतो. पण काही जणांच्या बाबतीत तो संपत नाही. इथे मन रमवू न शकलेल्या व्यक्ती पुन्हा नवीन निर्गमनाच्या मागे लागतात किंवा पुन्हा मागे परत फिरतात. जर त्यांनी मागे परत फिरायचे ठरवले तर सुरु होते पुनरागमन. त्याच्याबद्दल पुढील भागात लिहीन.
आनंद, मोरे, आनंद मोरे
Labels / लेखन प्रकार
अर्थविचार गद्य चित्रपट निर्गुणी भजने पद्य मुक्तचिंतन रसग्रहण विनोद समाजवाद आणि भारत समाजविचार
आगमन, निर्गमन आणि पुनरागमन (भाग ९)
आगमन, निर्गमन आणि पुनरागमन (भाग ८)
आगमन, निर्गमन आणि पुनरागमन (भाग ७)
आगमन, निर्गमन आणि पुनरागमन (भाग ६)
भाग १ - रूपरेषा
भाग २ - सामाजिक बदल
भाग ३ - मंगल अमंगल
भाग ४ - राव्हेल
रिच डॅड पुअर डॅड
भाग १ : गाडी बुक केली
भाग २ : भगीरथ आणि गाडी
भाग ३ : गाडी आली रे अंगणी
भाग ४ : रिच डॅडचा साक्षात्कार
भाग १ : ताजमहाल आणि हूवर धरण
भाग २ : प्रकल्पाचे लाभार्थी
भाग ३ : शिन्कान्सेन, बुलेट ट्रेन, नॅरोगेज, स्टॅंडर्ड गेज ब्रॉडगेज
भाग ४ : तैवान आणि श्रीलंका
भाग ५ : अफू, हॉंगकॉंग आणि चेक लॅप कोक
भाग ६ : प्रकल्पांची तुलना आणि समारोप
(भाग १) पैसा म्हणजे काय / दोन चाकांची मोटरसायकल / कोंबडी आधी की अंडे / दोन चाकांची मोटरसायकल / कोंबडी आधी की अंडे / चाकांच्या आकाराचे मोजमाप
(भाग २) RBI च्या गव्हर्नरचे स्वप्न / स्वप्नातून सत्याकडे / पुसलेल्या परिघाचे आकारहीन वर्तुळ
(भाग ४) डिमॉनेटायझेशन आणि रॉबिन हूड
(भाग ५) काळा पैसा संपेल काय / सामान्य माणसाचा पैसा वापरून बँका उद्योगपतींना मदत करीत आहेत
भारतीय राष्ट्रवाद, जेएनयु, भारतविरोधी घोषणा आणि देशद्रोह
(भाग १) पूर्व पिठिका
(भाग २) फाळणी व विलीनीकरण
(भाग ३) त्रास देणारी संस्थााने
(भाग ४) काश्मीर प्रश्नाचे वेगळेपण
(भाग ५) भारतीय राज्य घटनेची रचना
(भाग ६) कलम 124A आणि देशद्रोह
(भाग ७) घोषणा, सरकार आणि आपण
(भाग १) - प्रास्ताविक
(भाग २) - चित्रपट
(भाग ३) - भिक्षू
ऑर्फिअस, जी ए आणि मी
(भाग १) - मूळ कथा
(भाग २) - अट मोडण्याची कारणे आणि कथेचे प्राथमिक आकलन
(भाग ३) - कथेत जी एंनी भरलेले रंग
(भाग ४) - माझे आजचे आकलन
(भाग १) - उगम
(भाग २) - पूर्वपिठीका
(भाग 3) - भांडवलशाहीचा हलका शिक्का
(भाग ४) - उद्योगातून भांडवल
(भाग ५) - कारागिरांचा उदय
(भाग ६) - बलुतेदारी, मक्तेदारीचे स्थिरावणे आणि जाती व्यवस्थेचा उगम
(भाग ७) - पुरोहितांचा आणि राजांचा उदय
(भाग ८) - एकेश्वरवादाचा उदय
(भाग २.१) सुनता है गुरु ग्यानी
(भाग २.३) पहिला चरण
(भाग २.४) दुसरा चरण
(भाग २.५) तिसरा चरण
(भाग २.६) चौथा आणि पाचवा चरण
मी आणि शाळेचे Reunion
(भाग १) मित्रांची हाक
(भाग २) सुंखासुंठेंचा प्रेमळ संवाद
(भाग ४) खंडोबा आणि फेशिअल
(भाग ५) पोटाने घात केला
(भाग १) घरगुती फडणवीस
(भाग 2) माझी खरेदी
(भाग 3) परसोत्तम भाय
(भाग ४) वाल्या कोळ्याचे हसरे कुटुंब
(भाग १) जे न देखे रवी
(भाग २) रिसॉर्टमध्ये भेटलेले लोकमान्य
(भाग ४) नव्याचे तीन दिवस
(भाग ५) भंडारा जिम
(भाग ६) प्रोटीन शेक
२०१६ : काही विस्कळीत नोंदी
समाजवाद आणि भारत (8)


रिक्षावाले…..की?… | full2dhamaal

मला भारतीय संघ आवडतो….
राजकीय इच्छा शक्ती →
रिक्षा, बस,टेम्पो व आग-गाडी ह्यातून प्रवास न केलेला
माणूस प्राणी सापडणे म्हणजे डोंबिवलीत
खड्डा नसलेला रस्ता सापडणे एव्हढेच दुर्मिळ…
संघटीत लुटमार म्हणजे नक्की काय
असे जर कुणी विचारले तर रिक्षावाल्यांचा
पूर्वी टांगा किंवा सायकल रिक्षा होत्या
पण त्यांची संघटना होती असे कधी वाचनात आले नाही…
एक तर ही दोन्ही वाहने चालवायला शारीरिक कष्ट लागतात
त्यामुळे इतर लोक पण कष्ट करून पैसे कमावतात ह्याची जाणीव असेल असे वाटते.
कष्टाळू मनुष्य आपोआपच पापभिरू होत जातो ही सत्य गोष्ट आहे.
एक वचन आहे, “एक माणूस जर ४ लोकांना नावे ठेवत असेल
तर कदाचित ती ४ माणसे वाईट असू शकतील पण जर तीच ४ माणसे
जर ह्या एकाच माणसाला नावे ठेवत असतील तर तो माणूसच खराब आहे.”
आज सगळ्या शहरांतील माणसे, काश्मीर ते कन्या-कुमारी पर्यंत ह्या रिक्षावाल्यांनाच शिव्या का घालतात
माझ्या आजीची एक शिकवण होती, कधीही कुणाला दुखवू नकोस कारण त्याचे शाप लागतात.
कदाचित आमच्या पुण्याईने तुला त्रास नाही होणार पण तू पुण्य न केल्याने
तुझ्या मुलांना ह्याची फळे भोगावी लागतील.
बहुतेक रिक्षावाल्यांना अशी शिकवण देणारे नातेवाईक भेटत नसतील.समाज चांगला आहे की वाईट हे त्याच्या सरासरीवरून ठरते.८० ते ९०% व्यक्ती चांगल्या असतील तर तो समाज चांगला आहे असे समजल्या जाते आणि इथे तर ह्या रिक्षावाल्यांमध्ये हे प्रमाण ५% पण नाही आहे.
मी बरीच वर्षे ह्या ना निमित्ताने रिक्षामध्ये बसलो आहे आणि मला त्यांचे ९०% भयानक अनुभव आले आहेत.
फार क्वचित एखादा रिक्षावाला चांगला भेटतो.
डोंबिवलीत तर फार त्रास आहे ह्यांचा.
१. इलेकट्रोनिक मीटर न बसवणे..
२. लवकर उतरा अशी घाई करणे.
३. जवळचे भाडे न स्वीकारणे.
४. म्हाताऱ्या, अपंग व स्त्रिया ह्यांचे भाडे नाकारणे.
५. स्पीड ब्रेकर वरून उड्या मारत जायचा प्रयत्न करणे.
६. मुदाम हूल देणे.
हे तर आहेच शिवाय मराठीत न बोलता हिंदीत बोलणे हा महाराष्ट्राचा शाप पण बोलून दाखवतात.इतर कुठल्याही राज्यात स्वत:हून हिंदी बोलणारा रिक्षावाला मिळाला नाही.
असो मला आता इतरही कामे आहेत.उगाच ह्यांना शिव्या देवून आपण आपला वेळ आणि श्रम कशाला वाया घालवा.
यावर आपले मत नोंदवा
राजकीय इच्छा शक्ती →
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
एक अंकी नाटक “तेरी मेरी यारी तो…..”
आपले बुवा बरे आहे…


7 Roshan Villa | Marathi Dhamaal

दिग्दर्शक : अक्षय यशवंत दत्त
निर्माता : अभिजीत प्रभाकर भोसले
निर्मितीसंस्था : अभिप्रिया प्रोडक्शन्स
कलाकार : तेजस्विनी पंडित, प्रसाद ओक, सोनाली खरे, प्रदीप वेलणकर, सविता मालपेकर
कथा : श्रीनिवास भांगे
पटकथा : श्रीनिवास भांगे
संवांद : श्रीनिवास भांगे
संगीत दिग्दर्शक : अविनाश विश्वजीत
गायक : श्रेया घोषाल, बेला शेंडे, आशिष शर्मा, फराद भिवंडीवाला, विश्वजीत जोशी, स्वरूप भालवणकर
गीतकार : श्रीरंग गोडबोले, विश्वजीत आणि सत्यजीत रानडे
छायाचित्रण : महेश आणे
मराठी धमाल डॉट कॉम या वेबसाईटवर सिनेसृष्टीतील न्यूज, फीचर्स, इव्हेंट्स्, गॉसीप्स्, आगामी सिनेमे, सिनेमाचा फर्स्ट लूक, ट्रेलर्स, सिनेमा रिव्ह्यू, बॉक्स ऑफिस कलेक्शन या बरोबरच टी.व्ही मालिका, नाटक, संगीत हे सर्व काही फक्त एका क्लिकवर उपलब्ध आहे .
Marathi Dhamaal Recommendation लैगिक छळाच्या बातम्यांमुळे मराठमोळी मॉडेल निकीता गोखले प्रसिध्दी माध्यमांवर संतापली


zee marathi serial gaav gata gajali is shoot at malvan kudal nerur village | ‘गाव गाता गजाली’ची टीम पोहोचलीये या निसर्गरम्य गावात | Loksatta

मीरा-भाईंदर पालिका आयुक्तांची पुन्हा बदली
भाजप, विहिंपचे अध्यक्ष संघ मुख्यालयात
आमिर खान व किरण उमरेड-करांडला अभयारण्यात
मुंबईचा नवीन विकास आराखडा बिल्डर धार्जिणा - संजय निरुपम
जिल्हा परिषद शिक्षकांच्या ऑनलाइन बदल्या
‘गाव गाता गजाली’ची टीम पोहोचलीये या निसर्गरम्य गावात
‘गाव गाता गजाली’ची टीम पोहोचलीये या निसर्गरम्य गावात
या मालिकेमुळे कोकणातील अनेक खेडेगावांना कमालिची लोकप्रियता मिळाली
‘रात्रीस खेळ चाले’ आणि ‘गाव गाता गजाली’ यांसारख्या मालिकेमुळे मालवणी भाषा आणि कोकणातील गावं, तिथली घरे, माणसे, संस्कृती या गोष्टींना पुन्हा एकदा प्रकाशझोतात आणले. यापैकी ‘गाव गाता गजाली’ या मालिकेने अगदी अल्पावधीत प्रेक्षकांच्या मनात घर केले. इरसाल माणसांच्या भन्नाट गोष्टी सांगणारी ही मालिका नेहमीच प्रेक्षकांचे मनोरंजन करत असते.
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
सिंचनाचे पाणी वीज प्रकल्पांना देण्याचा घाट
संभाजी ब्रिगेडच्या कार्यकर्त्यांकडून आसाराम बापूच्या आश्रमाची तोडफोड
औरंगाबादच्या समांतर पाणीप्रश्नी शिवसेनेची भूमिका दुटप्पी
साने गुरुजी यांच्या हस्तलिखितांचे जतन
‘लोकसत्ता लोकांकिका’ पुन्हा पाहण्याची संधी
राष्ट्रीय उद्यानातील आदिवासींचे स्थलांतर
एअरपोर्ट फनेल विभागातील रहिवाशांना अखेर दिलासा
भटक्या कुत्र्याचा चार जणांना चावा
परीक्षांचा काळ आणि विजेचा ‘दुष्काळ’
माझ्यासाठी गुजराती संस्कृती शिकणं थोडं कठीण होतं- कंगना रणौत


जागता पहारा: शाब्बास! जितेंद्र आव्हाड

वैधानिक इशारा: ज्यांना मोदीत्रस्ततेने पछाडले आहे, त्यांच्या मानसिक आरोग्यासाठी हा ब्लॉग अपायकारक असल्याने त्यांनी इकडे फ़िरकू नये. विपरीत परिणामांना मंडळ जबाबदार असणार नाही.
बुधवारी सकाळी राष्ट्रीय वृत्तवाहिन्यांवर अनेक बातम्यांच्या गदारोळात एक ठाण्यातलीही बातमी दाखवली जात होती. अशांत काश्मिर वा आम आदमी पक्षातला धुमाकुळ, अशा गर्दीत ठाण्यातील राष्ट्रवादीचे आमदार जितेंद्र आव्हाड यांना जाब विचारणार्‍या त्या बातमीचे काय प्रयोजन होते चित्रण म्हणून जे काही दाखवले जात होते, ते बहुधा रितसर कॅमेराने केलेले नव्हते. कुणाच्या तरी मोबाईलवर चित्रित केलेला तो प्रसंग होता. त्यात एक तरूणी कुणा तरुणाला फ़टाफ़ट थपडा मारून जाब विचारताना दिसत होती. बातमी अशी, की या मवाल्याने आपल्या दोस्तांसह तिला छेडलेले होते आणि बलप्रयोगही केलेला होता. त्यासाठी त्याला जाब विचारण्याची संधी जितेंद्र आव्हाड यांनी दिली. सदरहू वाहिन्यांच्या मते आव्हाड यांनी केलेला तो अक्षम्य गुन्हा होता. कारण त्यांनी त्या मुलीला पोलिस ठाण्यात नेऊन रितसर तक्रार नोंदवायचा सल्ला द्यायला हवा होता. उलट आव्हाड यांनीच त्या मवाल्याला समोर आणून तरूणीला आपला हिशोब चुकता करण्याची संधी दिली. किंबहूना मवाल्याला धोपटून काढत त्याची बेअब्रु करण्याची मोकळीक दिली. याला गुन्हा ठरवून वाहिन्यांच्या उथळ निवेदिका या आमदाराला जाब विचारत होत्या. त्या तरूणीला कायदा हाती घ्यायला प्रोत्साहन देण्यासाठी आव्हाड यांनाच गुन्हेगार ठरवले जात होते. माध्यमांच्या अकलचे दिवाळे किती वाजले आहे, त्याचा यासारखा दुसरा नमूना असू शकत नाही. आव्हाड यांच्याविषयी आम्हाला फ़ार प्रेम नाही. त्यांच्या अनेक थिल्लर कृती व कार्यक्रमाची आम्ही सातत्याने टवाळीच केलेली आहे. पण जिथे या माणसाने जबाबदार लोकप्रतिनिधी म्हणून कर्तव्याची बुज राखली, तिथे त्याची पाठ थोपटतानाही आम्ही कंजुषी करणार नाही. आजवर त्यांनी जे काही केले असेल त्यातले हे सर्वात मोठे पुण्यकर्म वा सामाजिक कर्तव्य आहे, असे आमचे ठाम मत आहे.
गुन्हेगार वा मवाल्यांना कायदा समजत असता आणि कायद्याचा धाक असता, तर मुली महिलांना रस्त्यावर फ़िरताना भिती वाटली नसती. महिला एकाकी असतात व काहीशा लाजाळू संकोची असतात, त्याचाच फ़ायदा घेऊन छेडछाड चालत असते. त्यात पुन्हा कोणी हस्तक्षेप करणार नाही आणि पोलिसात तक्रार दिली, तरी जामिनाचा आश्रय असतोच. थोडक्यात गंमत म्हणून कुठल्याही मुली महिलांच्या इज्जतीशी वा संयमाशी खेळणे, हा अलिकडे सरसकट मामला झालेला आहे. कारण मवाली भुरटे यांना कायद्याचा धाक उरलेला नाही. जिथल्या तिथे आपल्याला कोणी रोखू शकत नाही, हे त्यांच्या आत्मविश्वासाचे कारण झालेले आहे. उलट कायद्याच्या मार्गाने गेले तर जामिनावर सुटणारा गुन्हेगार मवाली, आपल्याला सतत त्रास देण्याच्या भयाने मुली अनेक अत्याचार सहन करीत असतात. यावरचा पक्का व परिणामकारक उपाय म्हणजे अशी हिंमत वा गुन्हेगारी आत्मविश्वासाचे खच्चीकरण होय. ते काम पोलिसात तक्रार देऊन किंवा खटले भरून होऊ शकत नाही. त्यापेक्षा जिथे कुठे अशा घटना घडत असतात वा घडल्याचे कानी येते, तिथेच त्याचा बंदोबस्त होणे अत्यावश्यक झालेले आहे. अशी असंस्कृत वा अशिष्ट कृत्ये करणार्‍या मवाल्यांना चारचौघात वा भर चव्हाट्यावर बेइज्जत करणे वा त्यांचे तोंड काळे करणेच, त्यांच्यातल्या मस्तवालपणाला लगाम लावू शकते. असे कृत्य करणार्‍याला कायद्यानुसार शिक्षा होण्याची गरज नाही, कारण त्यातून मुलीमहिलांसा सुरक्षा मिळत नसते, की त्यांच्यावरील अत्याचाराच्या जखमा भरून येत नसतात. तशा जखमा होऊच नयेत हा उपाय आहे आणि त्यात एका आमदाराने पुढाकार घेतला असेल, तर त्याची पाठ थोपण्यास माध्यमांनी व जाणत्यांनी पुढे यायला हवे. जितेंद्र आव्हाड यांनी तो पुढाकार घेतला असेल, तर त्यांनाच गुन्हेगार ठरवणार्‍यांच्या अकलेची कींव करावी तितकी थोडी आहे.
दिल्लीत आम आदमी पक्षाचे अनेक आमदार महिलांचे शोषण करतात. मंत्री रेशन कार्ड मिळवून देण्यासाठी महिलेकडे लैंगिक सुखाची मागणी करतो. त्याचे चित्रणही करतो. त्यानंतर पोलिसात जाऊन दाद मागण्याची हिंमत त्या महिलेला होत नाही. ही आजच्या कायद्याच्या नाकर्तेपणाची साक्ष समोर आहे. अशा वेळी एक आमदार म्हणून जितेंद्र आव्हाड त्या पिडीत मुलीला मवाल्याशी थेट सामना करण्याला प्रोत्साहन देत असेल तर तो मोठे पवित्र व समाज सुरक्षेचे काम करतोय. इतकेही ज्यांच्या मेंदूत शिरत नाही, त्यांच्या बुद्धीची वैद्यकीय तपासणी करायला हवी. कारण आज महिलांना तक्रार देण्याचीही हिंमत उरलेली नाही. उलट मवाली भुरट्यांना कायद्याची पाठराखण सुरक्षित वाटते आहे. सवाल कायद्याचे पावित्र्य पाळण्याचा नसून मुली महिलांना सुरक्षित वाटण्याचा प्रश्न आहे. त्यासाठी योग्य प्रासंगिक उपाय आवश्यक आहेत. आव्हाड यांनी ते प्रसंगावधान राखले आहे. त्यांनी आपण उठून त्या मवाल्याला दोन थपडा लगावलेल्या नाहीत. त्यांनी त्याच मुलीला हिशोब चुकता करण्याला प्रोत्साहन दिले, ही बाब लक्षणिय आहे. त्यातून अशा संकोचून गप्प बसणार्‍या, अकारण तोंड लपवून बसणार्‍या शेकडो मुलींना धाडस देण्याला या आमदाराने हातभार लावला आहे. समाजाने पोलिस व शासकीय यंत्रणेवर अवलंबून रहाणे व संकटकाळी प्रेषिताची प्रतिक्षा करणे; हे स्वतंत्र स्वयंभू नागरिकाचे लक्षण नाही. संकट वा अन्याय होत असेल तिथे पुढाकार घेऊन हस्तक्षेप करणे, हेच कुठल्याही प्रगत सुरक्षित समाजाचे लक्षण असते. तेच काम करण्याला एक आमदार प्रोत्साहन देत असल्यास त्याचे कौतुक करायची दानत हवी. ती नसेल, तर निदान त्यालाच खच्ची करण्याचा दिवाळखोरपणा तरी दाखवू नका. कायदा व सभ्यतेची मक्तेदारी फ़क्त माध्यमांनी घेतलेली नाही. असल्या कायद्यापेक्षा लोकांना म्हणूनच असे आमदार आवडतात. त्यांना लोक निवडून देतात.
आव्हाड यांच्या अनेक कार्यक्रम व भूमिकांची आम्ही नेहमी टिंगल केली आहे. किंबहूना त्यांच्या दहीहंडी सारख्या दिखावू कार्यक्रमाची हेटाळणी केली आहे, शाहू फ़ुले आंबेडकरांचा वारसा चालवणारे असल्याच्या आव्हाडांच्या दाव्यावर आम्ही प्रश्नचिन्ह लावलेले आहे. पण या विषयात त्यांनी जो पुढाकार घेतला, त्याचे कौतुकही करणे भाग आहे. कारण ज्या विचारांचा ते सतत गाजावाजा करतात, त्याची प्रचिती अशा कृतीतून येऊ शकते. याला महिलांचे सबलीकरण म्हणता येईल. एका भयभीत मुलीला, तिच्यातली रणरागिणी जागवायला आव्हाडांचे हे कृत्य उपयुक्त ठरले आहेच. पण ज्यांनी कोणी हा प्रसंग ऐकला वा बघितला असेल, अशा कित्येक मुलींना आता आपणही घाबरून जगण्याची गरज नाही. मवालीगिरी करणार्‍यांना धोपटून काढले पाहिजे, असे वाटले तरी खुप मोठे समाजप्रबोधन झाले म्हणता येईल. महिलांना कायद्याने वा पोलिसांनी संरक्षण देण्यापेक्षा त्यांना स्वसुरक्षा करता आली पाहिजे. त्यांना निर्भयपणे समाजात वावरता आले पाहिजे. त्याची सुरूवात मवालीगिरी करू बघणार्‍यांना भयभीत करणे हीच असू शकते. कुठल्याही समाजप्रबोधनात शासनापेक्षा स्वयंभू नागरिक निर्माण करण्याला प्राधान्य असते आणि मुली महिला सुरक्षेसाठी स्वयंसज्ज होणे, निर्भय होणे हाच एकमेव उपाय आहे. आमदार व लोकप्रतिनिधी त्यासाठी वेळोवेळी महिलांच्या पाठीशी उभे राहिले आणि त्यांनी महिलांना प्रोत्साहन दिले तर त्याचा आरंभ होऊ शकेल. आव्हाडांनी त्याच दिशेने पाऊल टाकण्याची हिंमत केली असेल, तर त्यांची पाठ थोपटणे भाग आहे. किंबहूना अशा वेळी सर्व लोकप्रतिनिधींनी आपापले पक्षाचे झेंडे बाजूला ठेवून आव्हाड यांच्या समर्थनाला पुढे आले पाहिजे. कारण यातूनच समर्थ भारत निर्माण होऊ शकतो. राजकारण अशा विषयातून दूर ठेवले पाहिजे. पुन्हा एकदा, शाब्बास जितेंद्र आव्हाड
भाऊ मी बातमी बघीतली नाही पण यांचा भुतकाळ पाहता हा पब्लिसिटी स्टंट असुशकतो
 आणि भाऊ, आपल्या मनाच्या मोठपणाला सलाम 👍👍
जेव्हा दाऊदला मुंबईचा सामान्य माणूस ओळखतही नव्हता आणि गँगवॉर हा शब्दही प्रचलित झाला नव्हता, तेव्हा एक खतरनाक गुन्हेगार दिल्लीच्या तिहा...
सुप्रिया सुळे या शरद पवारांची कन्या म्हणून राजकारणात आल्या. त्यांच्यासाठी शरद पवार यांनी बारामतीची जागा मोकळी करून दिलेली होती. तिथेही गे...
वर्षभरापुर्वी भारतातला एक मोठा उद्योगपती विजय मल्ल्या अकस्मात पोलिसांच्या हातावर तुरी देऊन फ़रारी झाला. तेव्हा त्याबद्दल मोदी सरकारला जब...
गुरुजी आणि कर्नल पुरोहित
राज्याचे मुख्यमंत्री देवेंद्र फ़डणवीस यांनी चुकीचा पायंडा पाडला आहे. प्रकाश आंबेडकर यांच्या नेतृत्वाखाली निघालेल्या मोर्चानंतर त्यांनी आंब...
इंद्राणी कार्ति, चोरांची आळंदी
भारताच्या माजी अर्थमंत्र्याच्या मुलाला अटक होण्याची बहुधा ही पहिलीच वेळ असेल. पण त्याच म्हणजे कार्ति चिदंबरम याच्या कंपन्यांचा व त्यातल्य...
भीमा कोरेगाव सोहळ्यानंतर महाराष्ट्राच्या विविध भागात उमटलेले हिंसक प्रतिसाद बघून ज्येष्ठ नेते शरद पवार यांनी ‘हल्लाबोल’ केल्याच्या बातम्य...
संभाजी ब्रिगेडचा खरा चेहरा
भीमा कोरेगाव या विषयावर दोनशे वर्षांनी उठलेले वादळ मोठी सामाजिक उलथापालथ घडवणारे आहे. त्यात रामदास आठवले यांनी उघडपणे मराठा संघटनांवर ठपक...
पाकची झोप उडवणारा गृहस्थ
आपल्याकडे वाहिन्यांवरील चर्चेत जसा तोयबावाला सईद हाफ़ीजचा उद्धार चालतो, तसा पाकिस्तानी वाहिन्यांवर कोणाचा उद्धार चालत असेल
‘मालेगाव स्फोटाप्रकरणी १७ तरूणांना अटक करण्यात आली होती. तब्बल तीन वर्ष ही मुलं तुरूंगात खितपत पडली होती. त्यानंतर मी स्वत: आर. आर. ...
पुरोहित सुटले, पण हु किल्ड ‘खरेखुरे’
सोमवार २१ ऑगस्ट २०१७ रोजी कर्नल प्रसाद पुरोहित यांना सुप्रिम कोर्टाने जामिन दिला आणि अकस्मात देशातल्या तमाम वाहिन्या व माध्यमांना मालेगाव...
सहन होत नाही, सांगता येत नाही
दुनिया झुकती है, झुकानेवाला चाहिये
एक मराठा लाख मराठा
एक गाव एक पाणवठा
उथळ पाण्याला खळखळाट फ़ार
तुम्ही नाक तर दाबा
जागा मराठा आम जमाना बदलेगा
पाकची झोप उडवणारा गृहस्थ
इतिहास असा घडवला जातो
फ़िदायिन ही जुनीच भारतीय संकल्पना
खामोशी सुनाने लगी है दास्ताँ
जी२० नावाची चिनी दंतकथा
मराठा मोर्च्याची कारणमिमांसा (१)
एक देश एक मतदान
छचोर सभ्यता झक मारली
अमिताभच्या जागी इमरान हाशमी
लौट के बुद्दू घरको आये
शिकारी खुद यहा शिकार हो गया
आपल्याच डोळ्य़ावर विश्वास ठेवावा का
लोकांना भ्रष्टाचार आवडतो का


प्राण…यारी है इमान मेरा यार मेरी जिंदगी…. | full2dhamaal

मला भारतीय संघ आवडतो….
भारताची प्रगती—उन्नती की अनुकरण प्रीयता…..(शून्यापासून शून्याकडे)….. →
फेब्रुवारी 13, 2012 · 9:41 सकाळी
प्राण…यारी है इमान मेरा यार मेरी जिंदगी….
प्राण हे नाव माझ्या मनात तरी ह्याच एका गाण्या बरोबर येते.
प्राणची (इथे ह्याना अहो जाहो कशाला करायचे) आणि माझी चित्रपट ओळख जंजीर पासून.(मी अद्याप कुठल्याही कलाकारांना प्रत्यक्ष भेटलेलो नाही आहे).चित्रपट संस्कार होण्याच्या त्याकाळात काही चित्रपट लक्षात राहिले तर काही विस्मृतीत गेले.जंजीर लक्षात राहिला तो पानवाल्यामुळे (पानवाला मारामारी बघतांना एवढा रंगून जातो की तो पानाला चुना न लावता हाताला चुना लावायला लागतो)…आणि प्राणचे गाणे व मित्रासाठी जीप घेवून येणे….
अमिताभ, धर्मेंद्र, विनोद खन्ना, जितेंद्र, ऋषी कपूर व शत्रुघ्न सिन्हा हे त्यावेळी फुल फॉर्म मध्ये होते…आणि ह्यांच्या सिनेमात ह्या ना त्या रूपाने प्राण असायचाच…मनोज कुमारने उपकार सिनेमा काढून आमच्या सारख्या चित्रपट व्यसनी मंडळींना प्राणच्या अभिनयाचे दुसरे अंग दाखवून खरेच उपकार केले आहेत..(त्यामुळे प्रेम नाथ सारख्या तद्दन फालतू नटाला खल-नायक म्हणून वाव मिळाला…हे साइड इफेक्ट पण आहेतच…प्रेम नाथची ऐकटींग ज्याला आवडते त्याला कुणाचीही ऐकटींग आवडू शकते…)
प्राणने जरी ह्या नटानबरोबर कामे केली असली तरी खरी मजा यायची ती अमिताभ बरोबर..”जंजीर” च्या साखळीने ही जी जोडी बांधल्या गेली ती थेट “तेरे मेरे सपने” करत थांबली..मजबूर मधला “मायकेल” असू दे की डॉन मधला “जे जे”….अमर अकबर मधला स्मगलर “किशन लाल” असू दे की शराबी मधील उद्योगपती बाप “अमरनाथ कपूर”…दोघांनीही एक-मेकांचा आब आणि कथेचा बाज ओळखूनच अदाकारी केली….
जातीचा मटण खाणारा कसा मटण आणि वडेच चापणार तसेच ह्या जोडीचे होते…(हवे असेल तर वडे आणि भेंडीची बुळबुळीत भाजी खावून बघा….उदा. जितेंद्र आणि प्राण…सिनेमा…परिचय…केवळ इतर तोंडी मस्त लावणी होती म्हणून ह्या गोष्टीकडे दुर्लक्ष्य झाले…कथा,संगीत,लहान मुलांची आणि खास करून जया भादुरी व संजीव कुमारची ऐकटींग ह्या पाच गोष्टीमुळे हे प्रकरण झाकल्या गेले…नाहीतर ह्या सिनेमाची अवस्था पण…वक्त की दिवार…ह्या जितेंद्र आणि प्राण ह्यांच्याच… सिनेमा सारखी झाली असती….खरे तर “वक्त” आणि “दिवार” हे दोन्ही मस्त सिनेमे….पण केवळ नावे एकत्र असली की सिनेमा चांगला होतोच असे नाही…..थोडक्यात काय तर माझ्या मते प्राण म्हणजे जेवणातल्या वडयानसारखा… )
दहावी नन्तर सिनेमा बघायचा चान्स मिळायला लागला आणि खा-खा केल्या सारखे खूप सिनेमे बघितले.आणि मग ऐकटींग म्हणजे फक्त मारामारी नसून इतरही काही असते हे पण थोडे-थोडे कळू लागले..पूर्वी बघितलेले सिनेमे परत एकदा बघायला लागलो…आणि परिचय बघतांना एका कठोर बापाची एका प्रेमळ आजोबांकडे होणारी वाटचाल हा कथेचा एक पदर आणि प्राणच्या अभिनयाची उंची पण समजली…डोळे हे अभिनयाचे मुख्य अंग आहे…हे जंजीर मधील सावकाराला गहाण म्हणून “शेर खान के मुंछ का बाल” असे म्हणून सावकाराकडे टाकलेली नजर…खरे तर जंजीर मध्ये असे प्राणचे खूप प्रसंग आहेत…एक सुसाट बंदुकी आणि तोफगोळ्या सारखा डायलॉग आणि नजर….”कनीज की औलाद”…”चलती ट्रेन में सिगरेट पिना मना है”…”ये आप नही आपकी वर्दी बोल रही है”…जोक सांगून झाल्या नंतर पण संपूर्ण थेटरभर कुणीच न हसल्याने आणि मुख्यत: अमिताभ व जया न हसल्याने…म्हणजेच अजून अमिताभ मनाने मोकळा झाला नाही हे ओळखून आलेली अगतिकता फक्त डोळ्यांनी दाखवणे ही सोपी गोष्ट नाही….कट्ट्यावर हाच जोक ऐकल्यावर मनमुराद हसलो होतो….पण अजूनही हा जोक त्यावेळी हसवत नाही…
गुड्डी सिनेमा बघतांना “प्राण” म्हणजे वाईट मनुष्य अशी तिची समजूत का झाली ते समजत न्हवते…कारण माझा चित्रपट कालखंड जंजीर पासून सुरु झाला….पण मग प्राणचे जुने सिनेमे बघतांना तिने चुकीचा विचार केला नाही हे पटते….देव आनंद असो की दिलीप कुमार….शम्मी असो की राज कपूर…खलनायक एकच….आणि तो म्हणजे प्राण….त्यातही प्रत्येक वेळी लकब वेगळी..देह बोली वेगळी…भाषा वेगळी….पण नजर…तशीच दुष्ट आणि क्रूर आणि स्त्रीलंपट…
मी अजूनही कधी-कधी हिंदी सिनेमे बघतो पण ते बघतांना नकळत खलनायकाची “प्राण” बरोबर तुलना होते आणि मग मी परत डॉन, जंजीर, अमर अकबर किंवा तुमसा नही देखा बघून, १९८० साला नंतरचा हिंदी सिनेमा बघितला त्या पापाचे प्राय:चीत्य घेतो….
यावर आपले मत नोंदवा
भारताची प्रगती—उन्नती की अनुकरण प्रीयता…..(शून्यापासून शून्याकडे)….. →
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
एक अंकी नाटक “तेरी मेरी यारी तो…..”
आपले बुवा बरे आहे…


प्रभू येशूंची शिकवण | Webdunia Marathi

गुरूवार, 26 एप्रिल 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
प्रीती : प्रभू येशूंनी शिष्यांना एकमेकांवर प्रेम करावाला शिकविले. तुम्ही आपल वैर्‍यावरही प्रीती करा. जे तुम्हाला शाप देतात त्यांना
आशीर्वाद द्या. जे तुमचा द्वेष करतात त्यांचे बरे करा आणि जे तुमचा छळ करतात, तुमच्या पाठीस लागतात त्यांच्यासाठी प्रार्थना करा. (मत्त 5 : 44) मी तुम्हास नवी आज्ञा देतो की, तुम्ही एकमेकांवर प्रीती करावी. जशी मी तुमच्यावर प्रीती केली तशी तुम्हीही एकमेकांवर प्रीती करा. तुमच्यातील प्रीती पाहून सर्व तुम्हाला ओळखतील की, तुम्ही माझे शिष्य आहात. (योहान 13 : 34, 35) असे येंनी सांगितले. आज कुटुंबामध्ये, समाजामध्ये व देशामध्ये एकमेकांवरील प्रीती थंडावली आहे. नवीन युगातील मानवाचे आचरण आदिमानवाप्रमाणे पूर्व पदावर येत आहे. मानवातील मनुष्यपण नष्ट होत आहे. मानवाने जगावे एकमेकांच्या कल्याणासाठी, हा संदेश प्रभू येशूने त्यांच्या जीवनातून शिष्यांना दिला.
शांती : प्रभू येशूला शांतीचा अधिपती म्हटले आहे. (शा 9:6) त्याच्या शांतीला अंत असणार नाही. मानवी जीवन आज असुरक्षित आहे. कुटुंब, समाज व देशामधील शांती लोप पावत आहे. आपल्यावर कोणीतरी हल्ला करेल, अशा प्रकारचे दहशतीचे सावट आज सर्वत्र दिसत आहे. त्यामुळे मानवी जीवन असुरक्षित आहे.
शिष्यत्वाची अट : जो कोणी स्वत:चा वधस्तंभ घेऊन माझ्या मागे येत नाही, त्याला माझा शिष्य होता येत नाही. (लुक 14 : 27) वधस्तंभ हे दु:खसहनाचे प्रतीक आहे.
आत्मत्याग : येशूने म्हटले जर कोणी माझ मागे येऊ पाहतो तर त्याने आत्मत्याग करावा व दररोज स्वत:चा वधस्तंभ उचलून घेऊन मला अनुसरावे (लुक 9 : 23) वधस्तंभ हे आत्मत्यागाचे प्रतीक आहे.
आज मानवामध्ये स्वार्थी प्रवृत्ती बळावली आहे. मानवी दृष्टिकोन स्वकेंद्रित झाला आहे. दुसर्‍याला मदत करण्याकरिता आत्मतगाची आवश्कता असते. त्यामधून मानवाचा सर्वागीण विकास होऊ शकतो.
अभिमान : संत पौलाने गलतीकरास लिहिले आहे. प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या वधस्तंभाशिवाय कशाचाही अभिमान बाळगणे माझ्या हातून न होवो. आज संपत्ती, सौंर्दय व शिक्षण याकरिता एकमेकांमध्ये स्पर्धा आहे आणि प्रत्येकाला या गोष्टीचा अभिमान आहे. परंतु संत पौल म्हणतात माझ्याकरिता जे दु:ख प्रभू येशूने सहन केले, त्या वधस्तंभाचा मला अभिमान आहे.
दु:खसहन : हे प्रभू येशूच्या त्यागाचे व समर्पणाचे प्रतीक आहे. मरणप्राययातना वधस्तंभावर सहन करीत असताना त्यांचे वधस्तंभावरील सप्तोद्गाराचे आज बहुतेक चर्चमध्ये चिंतन व मनन केले जाते.
येशूचे वधस्तंभावरील उद्गार -
प्रथमोद्गार: हे बाप्पा यांना क्षमा कर, कारण हे काय करतात त्यांना हे समजत नाही. (लुक 23:34) क्षमा अनेक पापांची रास झाकते. दया
व क्षमा हे प्रीतीचे उगमस्त्रोत आहे.
द्वितीयोद्गार: मी तुला खचित सांगतो, तू आज मजबरोबर सुख लोकांत असशील. वधस्तंभावर पश्चाताप करणार्‍या अपराधला मिळालेले प्रभू येशूचे हे अभिवचन आहे.
तृतियोद्गार : बाई पाहा हा तुझा पुत्र व शिष्य पाहा. ही तुझी आई (लुक 23: 39) आपल्या पश्चात आपल्या आईची जबाबदारी त्यांनी आपल्या प्रिय शिष्यावर सोपविली.
चतुर्थोद्गार: माझ्या देवा, तू माझा त्याग का केलास (मार्क 15:33, 34) पिता आणि पुत्रातील ताटातूट किंबहुना विरहाचे हे उद्गार आहेत.
पंचमोद्गार : मला तहान लागली आहे. (योहान 19:28) तहान दोन प्रकारची असते. आधत्मिक तहान, दैहिक तहान.
षष्टमोद्गार: पूर्ण झाले आहे. (योहान 19:3) ज्या करकरिता मानवी देह धारण करून या जगामध्ये मानवाचे तारण किंवा मुक्तीची योजना पूर्ण करण्याकरिता येशू आले होते ते कार्य वधस्तंभावरील समर्पणाद्वारे पूर्ण केले. जीविताच्या साफल्याचा हा उद्गार आहे.
सप्तमोद्गार : हे पाहून मी माझा आत्मा तुझ्या हाती सोपवून देतो.(लूक23 :26) देहाचे अर्पण वधस्तंभाच्या वेदीवर केले. आत्म्याचे समर्पण पिता परमेश्वराला दिले आणि मानवमुक्तीकरिता हे समर्पण अद्वितीय ठरले. मानवाच्या मुक्तीकरिता मानवाला शुद्ध व पवित्र करण्याकरिता प्रभू येशूने वधस्तंभाच्या वेदीवर कोकराप्रमाणे समर्पण केले. वधस्तंभावरील सप्तोद्गार म्हणजे मानवी भावनांचे इंद्रधनुष्य आहे. यामध्ये क्षमाशीलता, अभिवचन, कृतज्ञता, विरह, तृषार्तता, साफल्य, समर्पण या मानवी भावनांचे सप्तरंग आपणास आढळतात. मानवाच्या मुक्तीकरिता प्रभू येशूने वधस्तंभाच्या वेदीवर निष्कलंक व निर्दोष रक्त वाहिले. याबाबत पूर्वकल्पना असूनसुद्धा सर्व दु:ख, अपमान सहन केले. त्यांनी उक्ती व कृतीद्वारे मानवाला मानवतेचा संदेश दिला. प्रभू येशूच्या जीवनामध्ये पावित्र्य, त्यांचे तिसर्‍या दिवशी मरणावरील विजय हे त्यांचे अमरत्व व त्यांचे देवत्व सिद्ध करते.
इंदिरा गांधीच शक्तिशाली पंतप्रधान : सुरेश प्रभू
इन्कम टॅक्समध्ये दिलासा नाही
काय महाग काय स्वस्त
यावर अधिक वाचा :
वयाच्या 25 वर्षापर्यंत ब्रह्मचर्य का
आयुर्वेदाप्रमाणे मनुष्य 113 वर्ष जिवंत राहतो. तसेच हिंदू धर्मात मनुष्याच्या जीवनाचे 100 ...
आत्मा न स्त्री असते न पुरूष
जीवात्मा ही ना पुरूष असते ना स्त्री ना नपुंसक असते. ती जेव्हा शरीर धारण करते तेव्हाच तिचा ...
पाळा काही धार्मिक नियम
शिव मंदिरात झांज वाजवू नये. सूर्य मंदिरात शंख आणि देवीच्या मंदिरात बासरी वाजवू ...
देवळे अशाच ठिकाणी बांधलेली असतात जिथे प्रचंड शुभ ऊर्जा असते. देवळे म्हणजे जणू काही ...
शुचिर्भूत होवून व्यक्ती ताटासमोर बसल्यावर प्रथम ताटाच्या मध्यभागी बरोबर समोर मीठ ...
वेळेचे लक्ष ठेवा. कामात अत्यंत व्यस्त राहाल. आर्थिक खर्च वाढेल. महत्त्वाच्या कार्यांमध्ये सावधगिरी बाळगा. स्त्री पक्षाचे लक्ष ठेवा.
आपल्या सर्व कार्यांना योग्य वेळी पूर्ण करण्यासाठी आज आपण गंभीर विचार करू शकता.
अधिक श्रम करावे लागतील. आरोग्य मध्यम राहील. व्यापार-व्यवसायात सावधगिरी बाळगा. शत्रूंपासून सावध राहा.
स्त्री पक्षाचा आधार मिळेल. कामात सावधगिरी बाळगा. आर्थिक प्रकरणांमध्ये काळजीपूर्वक कार्ये करा. कौटुंबिक वाद-विवाद टाळा.
उत्साहजनक वार्ता मिळाल्याने आनंदित राहाल. इच्छित कार्ये योग्य वेळी होतील. लोकप्रसिद्धि वाढेल व व्यापारात उत्तम योग.
एखाद्या विशिष्ट व्यक्तीशी आपले संबंध चांगले राहतील. आपण आपल्या महत्वाकांक्षा पूर्ण करू शकाल. अधिकारी वर्गाचे पाठबळ मिळेल.
आज घरगुती जबाबदार्‍यांमध्ये आपली प्रगती आपणास संतुष्टी देईल. आर्थिक स्थिरतेसाठी वेळ उत्तम आहे.
सामाजिक कामात सावधगिरी बाळगा. नोकरीपेशा व्यक्ती कामात व्यस्त राहातील. एखाद्या स्त्रीचा आधार राहील.
इच्छित कार्यात यश मिळेल. कौटुंबिक जबाबदारी वाढेल. आरोग्य उत्तम राहील. शुभ वार्ता मिळतील.
शेयरमध्ये गुंतवणूक करू नका. कौटुंबिक वातावरण आनंददायी राहील. आरोग्य देखील चांगले राहील.
एखाद्या महत्वाच्या प्रोजेक्टमध्ये यश मिळेल. मनोरंजनावर खर्च होण्याची शक्यता आहे. प्रेम रोमांसमध्ये स्थिती अनुकूल राहील.
आपल्या प्रकृतीची काळजी घ्या. नोकरपेशा व्यक्ती आपल्या कामात लक्ष द्या व अधिकार्‍यांशी वाद-विवाद टाळण्याचे प्रयत्न करा.
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


पानवाला डॉट कॉम….. | full2dhamaal

मला भारतीय संघ आवडतो….
← ऐका संसार देवाची कथा…..
पहिले पान….पाहुणे येती घरा… →
फेब्रुवारी 5, 2012 · 11:01 सकाळी
लहानपणी मला कुणाकडे जेवायला जायला फार आवडायचे,कारण नन्तर मिळणारे पान.(त्यावेळी फक्त मसाला पानच खात होतो,तंबाखूची दीक्षा मिळायचा मुहूर्त खूप दूर होता.)बटू म्हणून दक्षिणा मिळाली तर आधी प्रस्थान पानवाल्याकडे.त्याच्या त्या रंगी-बेरंगी बाटल्या, काही चमकदार वस्तू, आणि गुलकंद व चेरी. मी डब्बल गुलकंद हक्काने मागत असे.घरी गुलकंद असे पण तो फक्त ताप आला तरच मिळत असे. (माझी आणि सूर्यदेवाची मैत्री असल्याने आणि मी दुपारी खेळायला गेलो की आईला डुलकी काढायला वेळ मिळत असे.त्यामुळे ह्या मैत्रीत ती खंड पाडू देत नसे.घरोघर अशी रत्ने खूप असत व सतत मारामारी,भांडणे ह्यामुळे त्यांना नैसर्गिक पैलूही पाडले जात.हल्लीची मुले असे पैलू पाडून घ्यायला कुठे जातात ते माहित नाही.)
पानवाल्याकडे असलेली ती अफाट संपत्ती आणि त्याला मिळणारा मान (जरा थोडी उधारी वाढली की पानवाला कसा राजा होतो ते बघा) पाहून एक ना एक दिवस तरी आपण पानाचे दुकान नक्की टाकूया असे तेंव्हाच ठरवून टाकलेले.दुर्दैवाने नंतर शिक्षणाची गोडी लागली आणि माझे डोंबिवली एका मराठी पानवाल्याला मुकला आणि अजून एका उत्तर-भारतीय भावाला रोजगार मिळाला.काही दिवसांनी टेलिफोन खात्याने आंतर-जालाची आणि गुगलने मराठी टायपिंगची सुविधा उपलब्ध करून दिल्याने ते खायचे पान सोडून हे लिहायचे पान हाती घेतले.
लग्न केल्याचे अनेक तोटे तर काही फायदे पण आहेत.मी लिहिलेला प्रत्येक शब्द माझे कुटुंबीय हक्काने वाचतात आणि त्यांच्या कात्रीतून सुटलेले शब्द फक्त वाचतात आणि तेवढेच वाचले जातात.त्यामुळे हे असे “पानवाला डॉट कॉम” माझ्या कुटुंबियांना समर्पित….
यावर आपले मत नोंदवा
← ऐका संसार देवाची कथा…..
पहिले पान….पाहुणे येती घरा… →
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
एक अंकी नाटक “तेरी मेरी यारी तो…..”
आपले बुवा बरे आहे…


Me Sahyadri June 2015

सह्याद्री (पश्चिम घाट) हा एक नैसर्गिक संपदेचा, वैविध्यतेचा, भौगोलिक व ऐतिहासिक ठेवा आहे. वाढत्या मानवी अतिक्रमणाचा, सह्याद्रीच्या विविध घटकांवर होणारा दुष्परिणाम भविष्यात आपल्यालाच धोका निर्माण करेल, यात शंका नाही. शुद्ध पाणी, हवा व उर्जा, भावी पिढीला मिळण्यासाठी, नंद्यांचे उगम असलेला सह्याद्री व त्याभागातील जंगले टिकवणे महत्वाचे आहे. सह्याद्रीच्या महत्वाच्या घटकांचे महत्व छायाचित्रांद्वारे प्रकट करण्याचा मी येथे प्रयत्न केला आहे. येथील पक्षी, प्राणी, वनस्पती, अधिवास, किल्ले व लेणी अशा विविध विषयांबद्दल आपण समजुन घेऊ.
या सदरात, सह्याद्रीच्या विविध घटकांबद्दल छायाचित्र व माहिती द्वारे तोंडओळख मांडली आहे. या चित्रनिबंधात महाराष्ट्राचा राज्यप्राणी शेकरु बद्दल छायाचित्रे व मजकुर आहे.
भारतात विविध खारींच्या जाती आहेत. यामध्ये आपल्याला नेहेमी दिसणारी लहान खार सर्वांना ओळखीची आहे. पाठीवर तीन पट्टे असलेली खार दक्षिण भारतात व पाठीवर पाच पट्टे असलेली लहान खार उत्तर भारतात दिसते. या लहान खारींची संपुर्ण लांबी (डोके ते शेपटाचे टोक) अंदाजे २६ ते ३० से.मी. असते.
या लहान खारींपेक्षा आकाराने खुप मोठया खारी, भारतीय़ जंगलांमध्ये आढळतात. मोठया खारींच्या जातींपैकी एक आहे, "इंडियन जायन्ट स्क्विरेल". या खारीला "मलबार जायन्ट स्क्विरेल", असे सुद्धा संबोधतात. महाराष्ट्रात या जायन्ट खारीला शेकरु असे नाव आहे. तामिळनाडु मध्ये शेकरु "अनिल", व केरळ मध्ये "मलायन" म्हणुन ओळखले जाते. शेकरुची डोक्यापासुन शेपटाच्या टोकापर्यंत एकुण लांबी ९० ते ११० से.मी असते. शेपटाव्यतिरिक्त लांबी ३५ ते ५० से.मी असते. साध्या लहान खारीपेक्षा शेकरु ३-४ पट लांब असते. शेकरुचे वजन लहान खारीच्या वजनापेक्षा १५-२० पट असते. शेकरुचे वजन अंदाजे २ किलो असते. आपण नेहेमी पहातो त्या लहान खारीच्या पेक्षा आकाराने मोठया या शेकरुला म्हणुनच जायन्ट स्क्विरेल, महाखार असे म्हणतात.
शेकरु भारतातील अंतर्जन्य खार आहे. भारतातील अंतर्जन्य म्हणजे फक्त भारतात आढळणारी जात होय. शेकरु भारताच्या नैऋत्य, मध्य व आग्नेय भागात , पश्चिम घाट, पुर्व घाट आणी सातपुडा डोंगररांगांमध्ये आढळतो. हा प्रदेश आंध्र, तेलंगाणा, छत्तिसगड, गुजरात, झारखंड, कर्नाटक, केरळ, तामिळनाडु, महाराष्ट्र व गोवा राज्यात विखुरलेला आहे. शेकरुचे अस्तित्व जरी खुप विस्तीर्ण प्रदेशांमध्ये असले तरी, जंगलाचे लहान तुकडे झाल्यामुळे शेकरुचा अधिवास हळु हळु लहान व तुटक होत आहे.
भारतात जायन्ट स्क्विरेलच्या एकुण सहा प्रमुख जाती आहेत. सहा पैकी तीन जाती उडणाऱ्या व तीन जाती न उडणाऱ्या आहेत. शेकरु या ३ न उडणाऱ्या जायन्ट स्क्विरेल पैकी एक होय. शेकरुच्या ४ किंवा ५ उपजाती आहेत. रातुफ़ा इन्डिका इन्डिका, रातुफ़ा इन्डिका सेंट्रलिस, रातुफ़ा इन्डिका डिलबाटा, आणी रातुफ़ा इन्डिका मॅक्झिमा अशी त्यांची किचकट पण शास्त्रीय नावे आहेत. यातील गुजरात मधील डिलबाटा जात आता लुप्त झाली आहे. सेंट्रलिस उपजात मध्य भारतात, मॅक्झिमा उपजात पश्चिम व पुर्व घाटात आणी इन्डिका उपजात निलगिरी डोंगररांगांमध्ये आढळते.
शेकरु शाकाहारी, कायम झाडावर रहाणारा व दिवसा सक्रिय असलेला प्राणी आहे. सदाहरित, पानगळीच्या व निम पानगळीच्या जंगलात, समुद्रसपाटीपासुन २०० ते २३०० मीटर ऊंचावर तो रहातो.
शेकरु ची रंगसंगती दोन भागात विभागलेली असते. त्याच्या पाठीकडचा रंग तपकिरी असतो. भारताच्या विविध भागात आढळणाऱ्या शेकरुच्या उपजातींमध्ये तपकिरी रंगाच्या विविध छटा पहावयास मिळतात. शेकरुचा पोटाकडचा व पुढच्या पायांचा रंग फिकट क्रिम कलरचा असतो. डोक्याचा रंग तपकिरी असतो.
दोन कानांमध्ये, डोक्यावर पांढरा रंग असतो. भारताच्या विविध भागात, शेकरुच्या रंगछटा थोड़्या थोड़्या फरकाने वेगळ्या असतात.
शेकरु झाडावर रहाणारा प्राणी आहे. तो क्वचितच झाडावरुन खाली जमीनीवर उतरतो. जंगलात उंच व मोठया गर्द झाडांवर त्याचे वास्तव असते. तो एका झाडावरुन दुसऱ्या झाडावर ५-६ मीटर पर्यंत लांब उड़्या मारत जंगलात फिरतो.
जंगलात तो सहज दिसत नाही. मात्र त्याच्या कर्कश्य आवाजामुळे तो आहे याची कल्पना येते.
त्याच्या भागात दुसरा प्राणी अथवा शिकारी पक्षी, आल्यास तो धोक्याची सुचना आजुबाजुच्या शेकरुंना देतो. वेळप्रसंगी पळुन न जाता, तो झाडाच्या फांदीवर दबुन बसतो, व हालचाल थांबवतो. यामुळे त्याचे संरक्षण होते.
झाडांवर तो फळे, पाने, बिया, झाडाच्या सालीखालचा गर खातो. झाडांच्या वरच्या भागात आपले घरटे काड़्याकुड्यांपासुन बनवितो. रात्री झोप काढणारा हा प्राणी सकाळी व संध्याकाळी सक्रीय असतो.
शेकरु उंच मोठया झाडांवर घरटे करतात. झाडाच्या काड़्या, पाने वापरुन ते घरटे बनवण्यासाठी वापरतात. जंगलतोड, अधिवासाचा विनाश, शिकार, प्राण्याच्या अंगांचा व्यापार, यामुळे शेकरुचे अस्तित्व धोक्यात येत आहे. महाराष्ट्राने या प्राण्याला राज्यप्राण्याचा दर्जा दिला आहे. सदाहरित व पाणगळीच्या जंगलात आढळणाऱ्या या प्राण्यास भीमाशंकर अभयारण्यामध्ये राजाश्रय मिळाला आहे. महाराष्टामध्ये दिसणारा शेकरु रंगाने लालसर तपकिरी असतो. केरळ व दक्षिणेकडे आढळणारे शेकरु रंगाने काळपट तपकिरी असतात. शेकरुची शिकार साप, बिबटे, उदमांजरी, शिकारी गरुड पक्षी करतात.
शेकरु भारतीय वनसंरक्षण कायद्यानुसार स्केड़्युल २ प्राणी आहे. त्याला कायद्यानुसार संरक्षण आहे. भारतातील विविध राष्ट्रिय उद्याने व अभयारण्यांमध्ये शेकरुला इतर वन्य प्राण्यांबरोबर अभय मिळाले आहे. आंध्रप्रदेशात गुंडला ब्रह्मेश्वरम , नागर्जुन्सागर श्रीशैलम अभयारण्यांमध्ये शेकरु आढळतो. तेलंगणा राज्यातील कावल, एतुनगरम, किन्नरसानी या अभयारण्यात शेकरु आढळतो. अरालम, चिम्मोनी, एर्विकुलम, इडुक्की,नेय्यार, परंबिकुलम, पीची वझानी, पेरियार, पेप्परा, शेंदुर्नी, सायलेन्ट व्हॅली, थट्टेकाड, व वायनाड या केरळातील अभयारण्यांमध्ये शेकरु आहेत. महाराष्ट्रात चांदोली, कोयना, भीमाशंकर, फणसाड या अभयारण्यात शेकरुला आश्रय मिळाला आहे. तर तामिळनाडु मध्ये अनामलाई, मदुमलाई, श्रीवलीपुतुर, कुलाथुपला, सेन्थुमणी, कालार, मुंदंथुराई अभयारण्यात शेकरु आढळतो.
शेकरु अधिवास असलेल्या जंगलात मोठया संख्येने आढळतात. काही ठिकाणी स्थानिक पातळीवर शेकर्य लुप्त झाले आहेत. जंगलाचे लहान तुकडे पडले कि शेकरु त्या लहान तुकड़्यांमध्ये अडकतात. अशामुळे शेकरु त्या भागात लुप्त होण्याची शक्यता वाढते.
कायद्यानुसार संरक्षण असुन सुद्धा शेकरुंची बेकायदा शिकार व जंगलतोड यामुळे त्यांची संख्या रोडावत आहे. शेती विस्तार, शहरीकरण, रस्तेविकास, पाटबंधारे विकास, लाकुड उद्द्योग यामुळे जंगलतोड वाढली आहे. यामुळे व शिकारींमुळे शेकरुचे भवितव्य धोक्यात आले आहे.


50languages dansk - marathi for begyndere | Modalverbernes datid 1 = क्रियापदांच्या रूपप्रकारांचा भूतकाळ १ |

क्रियापदांच्या रूपप्रकारांचा भूतकाळ १
आम्हांला झाडांना पाणी घालावे लागले.
आम्हांला घर साफ करावे लागले.
आम्हांला बशा धुवाव्या लागल्या.
तुला बील भरावे लागले का
तुला प्रवेश शुल्क द्यावे लागले का
तुला दंड भरावा लागला का
कोणाला निरोप घ्यावा लागला
कोणाला लवकर घरी जावे लागले
कोणाला रेल्वेने जावे लागले
आम्हांला जास्त वेळ राहायचे नव्हते.
आम्हांला काही प्यायचे नव्हते.
आम्हांला तुला त्रास द्यायचा नव्हता.
मला केवळ फोन करायचा होता.
मला केवळ टॅक्सी बोलवायची होती.
खरे तर मला घरी जायचे होते.
मला वाटले की तुला तुझ्या पत्नीला फोन करायचा होता.
मला वाटले की तुला माहिती केंद्राला फोन करायचा होता.
मला वाटले की तुला पिझ्झा मागवायचा होता.


Articles In Marathi On Pregnancy And Childbirth Part 3 | अपत्यप्राप्ती स्त्री-मनाचा वेध | Loksatta

मीरा-भाईंदर पालिका आयुक्तांची पुन्हा बदली
भाजप, विहिंपचे अध्यक्ष संघ मुख्यालयात
आमिर खान व किरण उमरेड-करांडला अभयारण्यात
मुंबईचा नवीन विकास आराखडा बिल्डर धार्जिणा - संजय निरुपम
जिल्हा परिषद शिक्षकांच्या ऑनलाइन बदल्या
आम्हाला ईश्वर कसा असेल हे पाहण्याची गरज नाही
‘आम्ही आईचे दर्शन घेतले आहे, आता आम्हाला ईश्वर कसा असेल हे पाहण्याची गरज नाही,’ असे विधान करण्या इतपत अनन्यसाधारण महत्त्व ‘आई’ होण्याच्या या घटनेला दिले गेले आहे. अपत्यजन्म, जगातील जवळपास प्रत्येक कुटुंबात घडणारी एक संस्मरणीय घटना. आई होण्याचे वय असूनदेखील, ‘मी आई झाले नाही तरी चालेल,’ असे जगातील मूठभरच स्त्रिया म्हणत असतील. जगात असे कोणते प्रोफेशन आहे, ज्यासाठी सर्वात जास्त वेतन दिले पाहिजे या प्रश्नाचे उत्तर ‘आई’ असे देऊन विश्वसुंदरीने ‘आई’ला पुन्हा एकदा सर्वोच्च पदावर नेऊन ठेवले.
आई होणे ही कितीही गौरवास्पद बाब असली तरी आई होणे सोपे नाही. गर्भावस्थेत एका मानवी जिवात दुसरा जीव वाढतो आणि बाळंतपणात एका जीवातून दुसरा जीव बाहेर पडतो. चार-दोन दिवस नाही, एक-दोन महिने नाही, तर चक्क नऊ महिने आईला आपल्या पोटात गर्भ सांभाळावा लागतो, वाढवावा लागतो. बाळंतपणाच्या कळा सोसण्याच्या दिव्यातून जावे लागते. पुढे किमान वर्षभर स्तनपान करावे लागणे, एकंदरीतच बाळाला जन्म देणे आणि लहानाचे मोठे करणे ही एक मोठी जबाबदारी असते याचे भान, आपण आई झाले पाहिजे असे वाटणाऱ्या प्रत्येक स्त्रीला असतेच असे नाही. उलट ते बऱ्याच जणींना नसते.
'ब्रह्मज्ञानी' माणसाने बलात्कार करणे पाप नाही - आसाराम बापू
या भारतीय कंपनीला कर्मचाऱ्यांची सर्वाधिक पसंती
अपघातस्थळावर योगींचा संयम सुटला, तुमची नौटंकी बंद करा, आंदोलकांना सुनावले
महिला अधिकाऱ्याच्या त्रासाला कंटाळून ज्यूनियर क्लार्कची आत्महत्या, पुण्यातील घटना
मनसेला रामराम करुन महेश मांजरेकर जाणार काँग्रेसमध्ये
आहेरात 'पार्सल बॉम्ब', पाचव्या दिवशी नवऱ्याचा मृत्यू; दोन महिन्यांनी हत्येचा उलगडा
अपत्यप्राप्तीच्या बाबतीत स्त्री-मनाचा वेध घेताना, ती स्त्री कोणत्या परिस्थितीतून जात आहे हे पाहणे महत्त्वाचे ठरेल. लग्नानंतर, पहिल्या एक-दोन वर्षांत कोणतेच ‘प्लॅनिंग’ न करणारी स्त्री, दोन वर्षांपेक्षा जास्त विलंब लागत असल्यामुळे अस्वस्थ झालेली स्त्री, गर्भधारणा होते पण गर्भ टिकत नाही, या वारंवार गर्भपात होत असलेल्या स्त्रिया आणि एक अपत्य आहे- दुसरे व्हावे अशी तीव्र इच्छा आहे, पण गर्भ राहत नाही; साधारणपणे या चार वेगवेगळ्या परिस्थितींतून जाताना स्त्रियांच्या मनाची अवस्था ही वेगवेगळी असते. पहिल्या वर्गातील बऱ्याच स्त्रियांनी आपल्याला गर्भधारणा केव्हा असायला पाहिजे या बद्दल फारसा विचार केलेला नसतो. बहुतांश मुलींचे, विशेषत: ग्रामीण भागात आजही वयाची १८ वर्षे पूर्ण होण्याच्या आतच लग्न होते आणि ‘आई’ होणे म्हणजे काय याची फारशी समज नसताना लग्नानंतर लगेचच्या काही महिन्यांतच त्यांना गर्भ रहातो. या परिस्थितीत अपत्यप्राप्तीच्या ओढीचा प्रश्न नसतो. गर्भावस्था एका अर्थाने लादली जाते. सुशिक्षित, नोकरी करणाऱ्या मुलींचे प्रश्न वेगळे. शिक्षण, नोकरी आणि करिअर बनवण्याच्या दबावामुळे त्यांचे लग्नच मुळात उशिरा होत आहेत. पंचविशीनंतर, तिशीच्या जवळपास लग्न झाल्यानंतरदेखील त्यांना लगेच गर्भधारणा नको असते. लग्नानंतर किमान एक-दोन वर्षे तरी त्यांना लाइफ एन्जॉय करावसे वाटते, त्यासाठी ते ‘प्लॅनिंग’ करतात. त्यांना अपत्यप्राप्तीची ओढ नसते असे नाही. करिअर महत्त्वाचे का अपत्यप्राप्ती या द्विधा मन:स्थितीत त्या असतात. कधी ना कधी निर्णय हा घ्यावाच लागतो. बहुतेक वेळेस करिअरशी तडजोड करावी लागते. अपत्यजन्म बऱ्याचदा मुलींच्या करिअरच्या प्रवासातील स्पीडब्रेकर मानला जातो आपल्याला अजून गर्भधारणा झाली नाही यापेक्षाही आपल्यासोबत लग्न झालेल्या बऱ्याच जणींना मूलबाळ झालेय, आपल्याला अजून नाही, या विचाराने अस्वस्थ झालेल्या स्त्रिया दुसऱ्या वर्गात मोडतात. अपत्य व्हावे ही स्वत:ची इच्छा तर असतेच पण सामाजिक दबावामुळे त्या इच्छेचे रूपांतर अगतिकतेत होते. त्यातील बरेच लोक डॉक्टरकडे जाऊन तपासण्या आणि उपचार करून घेतात, पण अपेक्षित ‘यश’ लगेच मिळेल असे नाही. डॉक्टरांना दाखवणे, त्या तपासण्या, त्यावर होणारा खर्च, वेळेची करावी लागणारी अ‍ॅडजेस्टमेन्ट या सगळ्या गोष्टींमुळे वैताग वाढतो. जोडप्यांना बऱ्याचदा चीड आणणारी आणि कधी कधी न जमणारी बाब म्हणजे वेळापत्रकानुसार शारीरिक संबंध ठेवणे. डॉक्टरांनी सांगितलेले असते, अमुक या चार दिवसात रोज संबंध ठेवा. शरीरसुखाचा आनंद असा यांत्रिक पद्धतीने घेणे ही चेष्टा वाटायला लागते. अपत्यप्राप्तीची ओढ हे सगळे करायला भाग पाडते. एका जोडप्याची व्यथा ऐकून तर मी निरुत्तर झालो. ‘तो’ एका शहरात प्राध्यापक आणि ‘ती’ साधारणत: ३०० किलोमीटर अंतरावर असलेल्या शहरात चांगल्या पदावर नोकरीला. लग्न होऊन तीन वर्षे झाली, मूलबाळ होत नाही ही समस्या. मी म्हटले तुम्ही अगोदर काही दिवस एकत्र राहा मग बघू तो म्हणतो खूप प्रयत्न केले हो डॉक्टर बदलीचे पण शक्य झाले नाही. शेवटी पालकमंत्र्यांकडे जाऊन माझी व्यथा बोलून दाखवली, त्यांना दया आली, मुंबईला गेलो, बदलीचे आदेश घेऊनच आलो पण हिचा वरिष्ठ अधिकारी ती चांगले काम करीत असल्यामुळे सोडायला तयार नाही. आता ३०० किमी प्रवास करून ती तरी इकडे येते नाही तर शनिवार-रविवार दोन दिवसांसाठी मी तरी तिच्याकडे जातो. ऑफिसच्या कामाने आणि प्रवासाने आम्ही इतके थकून जातो की काही ‘मजाच’ येत नाही. आता आम्ही दीडशे किमी अंतरावर असलेल्या ठिकाणी तरी बदली व्हावी यासाठी या वर्षी प्रयत्न करणार आहोत. अपत्यप्राप्तीची ओढ आहे, पण एवढय़ा चांगल्या पगाराची नोकरी ना तिला सोडता येतेय न मला. अपत्यप्राप्तीच्या या समस्येवर माझ्याकडे अर्थातच उत्तर नव्हते.
गर्भ राहतो पण टिकत नाही या प्रकारामुळेदेखील स्त्रियांच्या मानसिक अवस्थेचे संतुलन बिघडते. एखाद्या वेळेस गर्भ न राहिला तरी चालेल पण दर वेळेस तो टिकतो का नाही याच्या धाकधुकीने ती स्त्री वैतागून जाते. या संदर्भातील एक कमलबाईंची केस मी विसरू शकत नाही. बारा वर्षांच्या वैवाहिक जीवनात, एक-दोन वेळेस नाही तर तब्बल नऊ वेळेस तिचे गर्भपात झाले होते. खूप शारीरिक वेदना आणि मानसिक क्लेश सहन करत असलेल्या अवस्थेत दहावा गर्भ घेऊन ती आमच्याकडे आली. गर्भावस्थेच्या चौथ्या महिनापासून आम्ही तिला रुग्णालयात दाखल करून तिच्या तपासण्या आणि उपचार केले. या वेळेस तरी माझ्या पदरात बाळ पडेल ना, अशा अर्थाच्या प्रश्नांना ‘हो’ असे उत्तर तिला आणि तिच्या कुटुंबीयांना पाहिजे होते. आमच्या प्रयत्नांना निसर्गाने साथ दिली. गर्भ नऊ महिने टिकला आणि तिला मुलगी झाली. ‘बारा वर्षांचा आमचा वनवास आज संपला’ या एका वाक्याने तिने किती ‘सहन’ केले याचा अंदाज येऊ शकतो.
गर्भावस्था आणि अपत्यजन्म हा प्रवास तसा खूप खडतर या परिस्थितीत त्यांना आवश्यकता असते ती नवरा आणि कुटुंबातील इतर सदस्यांकडून अपेक्षित असलेल्या भावनिक आधाराची
– डॉ. किशोर अतनूरकर
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
Viral Video : पाण्यात ढकलणाऱ्या माणसाला माकडाचे जशास तसे उत्तर
एका सफरचंदासाठी तिला मोजावे लागले ३३ हजार
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
'ब्रह्मज्ञानी' माणसाने बलात्कार करणे पाप नाही - आसाराम बापू
या भारतीय कंपनीला कर्मचाऱ्यांची सर्वाधिक पसंती
अपघातस्थळावर योगींचा संयम सुटला, तुमची नौटंकी बंद करा, आंदोलकांना सुनावले
महिला अधिकाऱ्याच्या त्रासाला कंटाळून ज्यूनियर क्लार्कची आत्महत्या, पुण्यातील घटना
मनसेला रामराम करुन महेश मांजरेकर जाणार काँग्रेसमध्ये
आहेरात 'पार्सल बॉम्ब', पाचव्या दिवशी नवऱ्याचा मृत्यू; दोन महिन्यांनी हत्येचा उलगडा
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
सिंचनाचे पाणी वीज प्रकल्पांना देण्याचा घाट
संभाजी ब्रिगेडच्या कार्यकर्त्यांकडून आसाराम बापूच्या आश्रमाची तोडफोड
औरंगाबादच्या समांतर पाणीप्रश्नी शिवसेनेची भूमिका दुटप्पी
साने गुरुजी यांच्या हस्तलिखितांचे जतन
‘लोकसत्ता लोकांकिका’ पुन्हा पाहण्याची संधी
राष्ट्रीय उद्यानातील आदिवासींचे स्थलांतर
एअरपोर्ट फनेल विभागातील रहिवाशांना अखेर दिलासा
भटक्या कुत्र्याचा चार जणांना चावा
परीक्षांचा काळ आणि विजेचा ‘दुष्काळ’


Aurangabad News in Marathi:Aurangabad Marathi News,Aurangabad Headlines | Loksatta

मीरा-भाईंदर पालिका आयुक्तांची पुन्हा बदली
भाजप, विहिंपचे अध्यक्ष संघ मुख्यालयात
आमिर खान व किरण उमरेड-करांडला अभयारण्यात
मुंबईचा नवीन विकास आराखडा बिल्डर धार्जिणा - संजय निरुपम
जिल्हा परिषद शिक्षकांच्या ऑनलाइन बदल्या
औरंगाबादच्या समांतर पाणीप्रश्नी शिवसेनेची भूमिका दुटप्पी
नाणारचा प्रकल्प लोकविरोधी ठरवून शिवसेना पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे त्याला विरोध करीत आहेत
झेंडा निळा, भगवा. दीडशे कुटुंबांचा आधार
झेंडय़ामुळे भलेही वाद निर्माण होत असतील, पण हाच झेंडा दीडशेवर कुटुंबांचा आधार आहे.
फडणवीस म्हणाले, अलीकडच्या काळात स्पष्ट बोलायचीही सोय नाही
पूर्वी नेते परखड मतं मांडायचे, आता परखड बोलल्यावर त्यावर काय उत्तर मिळेल, याचा नेम नाही. त्यामुळे भाषण करतेवेळी सांभाळून बोलावं लागतं.
औद्योगिकीकरणाला उड्डाण विभागाचे बळ
डीएमआयसीमध्ये विमान उभारणीचे कारखाने
दिलीप देशमुख यांची माघार
स्थानिक स्वराज्य संस्था मतदारसंघात नव्या उमेदवाराला संधी
पराभवाच्या भीतीने भाजपकडून युतीसाठी आग्रह- रामदास कदम
शिवसेना स्वबळावर लढणार आहे. भाजपसोबत एक हजार एक टक्के युती होणार नाही.
मुलीवर अत्याचार; आरोपीस सक्तमजुरी
या संदर्भातील तक्रार ही वैजापूर पोलीस ठाण्यात १८ जानेवारी २०१४ रोजी पीडित मुलीने हजर राहून दिली होती.
अर्जुन खोतकरांचे रावसाहेब दानवेंना आव्हान
‘‘अर्जुना’च्या हाती धनुष्यबाण असेल आणि त्याने मारलेल्या बाणामुळे ‘दानवा’चा वध होईल,
विदर्भात पावसाळी अधिवेशन; भाजपची मागणी उद्धव ठाकरे यांनी फेटाळली
पावसाळी अधिवेशन विदर्भात घेण्याची गरज भासणार नाही.
उद्धव ठाकरे लोकसभा मतदारसंघाची बांधणी करण्याच्या दृष्टीने १९ व २० एप्रिल रोजी औरंगाबादला येणार आहेत.
जोरदार पावसाने गारवा, पण शेतकऱ्यांच्या मनात धडकी
गेल्या काही दिवसांपासून राज्यातील उकाडय़ाचे प्रमाण वाढल्याने नागरिक त्रस्त झाले होते. मं
तेरा शाळांमध्ये ३२ लाखांचा अपहार
जिल्ह्यतील शाळांना २००३ ते २०१२ या कालावधीत १३ शाळांना ९० लाखांचा निधी मिळाला होता.
कचराकुंडी झालेलं औरंगाबाद शहर वाऱ्यावर; प्रभारी मनपा आयुक्तांचीही बदली
नूतन जिल्हाधिकारी म्हणून सुनील चव्हाण यांची नियुक्ती करण्यात आली आहे. चव्हाण हे ठाणे महापालिकेच्या अतिरिक्त आयुक्त पदावरून औरंगाबाद जिल्हाधिकारी म्हणून बदलून येत आहेत.
औरंगाबादेत महिनाभरात तिसरा खून
व्यासपीठाशेजारी शनिवारी रात्री एका तरुणाच्या पोटात गुप्ती भोसकून दोन भावंडांनी त्याचा खून केला.
औरंगाबादमध्ये आंबेडकर जयंतीच्या मिरवणुकीदरम्‍यान तरूणाची भोसकून हत्‍या
मिरवणूक संपल्यानंतर रात्री दीड वाजण्याच्‍या सुमारास हा प्रकार उघडकीस आला. जुन्या वादातून ही हत्‍या झाली असल्‍याची प्राथमिक माहिती आहे. घटनेनंतर दोन्‍ही आरोपी फरार आहेत.
वारेमाप उत्पादनाने साखरेचे भाव गडगडले
साखर कारखान्यातून विक्री होणाऱ्या साखरेचा प्रतिक्विंटल दर २६०० रुपयांपर्यंत खाली उतरला आहे.
अनियंत्रित भावनांमधून कोवळी पानगळ
मराठवाडय़ात मागील अडीच महिन्यांत १३ ते १९ वर्षांच्या १५ मुला-मुलींनी आत्महत्येसारखे टोकाचे पाऊल उचलले.
दारणा समूहातील धरणांवर सात टक्क्यांचे आरक्षण
वाकी, भाम, भावली आणि मुकणे या धरणांवर २९ टक्के आरक्षण टाकण्याचा घाट घातला जात होता.
जगणे बदलवून टाकणारे शेततळे
गाढेजळगावात ९० शेततळ्यांमुळे चारचाकी गाडय़ांची रेलचेल
जत्रेतील फड गाजवणाऱ्या राहुलचा सातासमुद्रापार झेंडा
राष्ट्रकुल स्पर्धेतील सुवर्णपदकानंतर बीड जिल्ह्य़ात फटाके वाजवून आनंदोत्सव
‘या पदवीचे करू तरी काय
दोन समांतर अभ्यासक्रमांच्या कोंडीत सापडलेल्या तरुणाचा भेदक प्रश्न
शिवसेनेच्या जिल्हाप्रमुखांनी तळ ठोकूनही नाही जिंकता आलं वैजापूर, शिल्पा परदेशी नवीन नगराध्यक्ष
औरंगाबाद जिल्ह्यातील वैजापूर नगरपरिषद निवडणुकीत शिवसेनेने सर्वाधिक १३ जागा जिंकल्या असल्या तरी नगराध्यक्षपदाच्या निवडणुकीत भाजपाने बाजी मारली आहे.
‘सॉरी भावा…बाय बरं का, घरच्यांना सांग’, आत्महत्या करण्यापूर्वी सचिनने केला होता मित्राला फोन
कॉपी करताना पकडल्याने कॉलेजच्या इमारतीच्या तिसऱ्या मजल्यावरुन उडी मारणाऱ्या सचिन वाघ या विद्यार्थ्याचा उपचारादरम्यान मृत्यू झाला
कीर्तन दुय्यम; राजकीय भाषणाला प्राधान्य
सप्ताहांच्या राजकीयीकरणाने भाविकांमध्ये नाराजी
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
सिंचनाचे पाणी वीज प्रकल्पांना देण्याचा घाट
संभाजी ब्रिगेडच्या कार्यकर्त्यांकडून आसाराम बापूच्या आश्रमाची तोडफोड
औरंगाबादच्या समांतर पाणीप्रश्नी शिवसेनेची भूमिका दुटप्पी
साने गुरुजी यांच्या हस्तलिखितांचे जतन
‘लोकसत्ता लोकांकिका’ पुन्हा पाहण्याची संधी
राष्ट्रीय उद्यानातील आदिवासींचे स्थलांतर
एअरपोर्ट फनेल विभागातील रहिवाशांना अखेर दिलासा
भटक्या कुत्र्याचा चार जणांना चावा
परीक्षांचा काळ आणि विजेचा ‘दुष्काळ’
माझ्यासाठी गुजराती संस्कृती शिकणं थोडं कठीण होतं- कंगना रणौत


मराठी माणसा जागा हो….एक सुंदर ब्लोग | full2dhamaal

मला भारतीय संघ आवडतो….
← मनोहर आठवले (दहा लाखातील एक नाही दहा लाखात एक)
जानेवारी 23, 2012 · 6:19 सकाळी
मराठी माणसा जागा हो….एक सुंदर ब्लोग
यावर आपले मत नोंदवा
← मनोहर आठवले (दहा लाखातील एक नाही दहा लाखात एक)
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
एक अंकी नाटक “तेरी मेरी यारी तो…..”
आपले बुवा बरे आहे…


~ बालभारती - मराठी कविता ~: कळयांची फुलें कशी झाली ?

श्रावण मासि हर्ष मानसी' म्हणत रिमझिम पावसात चिंब भिजलेले ते दिवस किंवा 'आनंदी आनंद गडे' म्हणत नाचत-बागडत मारलेल्या उड्या; 'पावसाच्या धारा येती झरझरा' म्हणत पाण्यात सोडलेल्या कागदी बोटी; 'छान किती दिसते.. फुलपाखरू' गुणगुणत बागेत बागडलेले ते क्षण. प्रिय अमुचा एक महाराष्ट्र देश' किंवा 'आमुचे.. चढवू गगनी निशाण' म्हणत पंधरा ऑगष्टच्या प्रभातफेरीत भरपावसात भिजत दिलेल्या घोषणा; 'लाडकी बाहुली होती माझी एक' म्हणत खेळलेले भातुकलीचे खेळ.. रम्य ते बालपण आणि रम्य ते शालेय जीवन वयं पुढे पुढे सरकत गेले तसे बालपण निघून गेलं. पण व्यक्ती वयाने किंवा कर्तृत्वाने कितीही मोठी झाली तरी प्रत्येकाच्या अंतःकरणात कुमार वयात शिकलेले धडे आणि कवितांसाठी एक छोटासा कोपरा राखून ठेवलेला असतो. कुमार वयात शिकलेले धडे आणि विशेषत: कविता यांचा बालमनावर उमटलेला विलोभनीय ठसा जीवनात कधीच पुसला जात नाही. शालेय अभ्यासक्रमातल्या कविता आजही विसरता येत नाहीत. किंबहूना, अगदी बालपणापासून त्या कविता कुठेतरी खोलवर आपल्या मनात घर करून बसलेल्या असतात. शालेय जीवनात शिकत असताना ज्या शिक्षकांनी अशा कविता आपल्या हृदयावर बिंबविल्या त्या गुरुजनांचे ॠण कसं व्यक्त करावं हे कळत नाही.
साधारणत: १९४० सालापासून अगदी अलीकडच्या शालेय अभ्यासक्रमातल्या म्हणजेच जवळजवळ तीन पिढ्यांनी अभ्यासलेल्या काही निवडक कविता इथे संग्रहीत करून त्या गुरुजनांना आणि सर्व मान्यवर कविंना हा मानाचा मुजरा...
महत्त्वाची सुचना: या ब्लॉगवरील प्रकाशित सर्व कविता ह्या बालभारती, युवकभारती, कुमारभारती या पाठ्यपुस्तकातील आणि १९७१-७२ पुर्वीच्या शालेय स्तरावरील क्रमिक पुस्तकातील असून, माझ्याकडून त्या कवितांचा कोणताही व्यवहारी वापर होत नाही. ह्या सर्व कविता वेगवेगळ्या माध्यमांतून संकलित करून हा केवळ एक संग्रह बनवलेला आहे. या सर्व कवितांचे हक्क महाराष्ट्र राज्य पाठ्यपुस्तक निर्मिती व अभ्यासक्रम संशोधन मंडळ, माध्यमिक व उच्य माध्यमिक शिक्षण मंडळ, संबंधित कवी किंवा त्यांच्या वारसदारांकडे सुरक्षित असून कोणत्याहि प्रकारे कॉपीराईट भंग करण्याचा अथवा कोणाच्या भावना दुखवण्याचा उद्देश नाही. केवळ मराठी काव्य-रसिक, वाचक आणि अभ्यासक यांना शालेय अभ्यासक्रमातील अनमोल कवितांचा खजिना एकत्र उपलब्ध करून देण्याचा हा एक प्रांजळ प्रयत्न आहे.
येथील कवितांच्या प्रकाशनाबद्दल संबंधितांना काही आक्षेप असल्यास किंवा कॉपीराईट हक्क भंग होत असल्यास त्या काढून टाकल्या जातील. प्रत्येक कवितेच्या खाली कवींची नावे दिली असून नजरचुकीने एखादे नाव राहिले असल्यास किंवा चुकीचे नाव दिलेले असल्यास कृपया लक्षात आणुन द्यावे ही विनंती. ह्या ब्लॉगवरील सहित्य Copy & Paste करु नका. कॉपी पेस्ट न करता ब्लॉगच्या लिंकचा उपयोग करा अथवा, तुमचा इ-मेल आयडी आम्हाला कळवल्यास आपल्याला हवी असलेली कविता मेलवरून जरुर पाठवू.
कृपया ह्या ब्लॉगवरील साहित्याचा कुणीही व्यवहारी वापर करू नये हि विनंती. सर्व वाचकांनी याची नोंद घ्यावी.
ब्लॉगला भेट दिल्याबद्दल धन्यवाद
कळयांची फुलें कशी झाली
 संध्याकाळीं रमे गुणी ॥
 बाळ अंगणीं हवें तसें ॥
 मौजेनें झोंके घेत ॥
 सुंदरशी त्याला वेली ॥
 हिरवा शालू पांघरली ॥१॥
 हवा सोबती खेळाया ॥
 मूल फूल सुंदर जोडी ॥
 परि वेलीला मूल नसे ॥
 होत्या मिटलेल्या सगळया ॥
 फार खेळुनी; मग निजल्या ॥
 गादी हिरव्या पानांची ॥२॥
 वाइट वाटे फार मनीं ॥
 खेळुनि आला परत घरीं ॥
 कितिदां गेला बागेंत ॥
 पहांट होता बाळ उठे ॥
 धांव तसाची तो घेत ॥
 चहूंकडे पाहून फुलें ॥३॥
 शोधाया धांवत गेला ॥
 बघ हीं गोड फुलें ॥
 आज फुलें झाल्या सगळया ॥
 आई सांग मला, सगळ्या
 बाळाला उत्तर देई ॥
 जमति चांदण्या आकाशीं ॥
 चहूंकडे पाहत बसती ॥
 कळ्या बिचार्‍या हिरमुसल्या ॥
 फार चांदण्या मग रडल्या ॥
 पडले सार्‍या कळ्यांवरी ॥५॥
 रंग पांढरा तारांचा ॥
 चहूकडे जाउनि पसरी ॥
 कळया फुलें हंसतां झाल्या"॥
 आई बाळा सांगतसे ॥
 बाळ तिच्या वदना पाहे ॥
 मिठी मारिली तिला बळें ॥
 आई आनंदें हंसली ॥
— राम गणेश गडकरी
Labels: कळयांची फुलें कशी झाली~, गोविंदाग्रज (१८८५ – १९१९)
या ब्लॉगला ‘आपलं’ मानून वेळोवेळी सल्ला देणार्‍या सर्व हितचिंतकांचे तसेच सर्व पाठीराख्यांचे आणि वाचकांचे येथे मनापासून आभार. आत्तापर्यंतच्या संकलन प्रवासात प्रत्यक्ष/अप्रत्यक्ष अनेक प्रकारे मला सहकार्य केल्याबद्दल खालील व्यक्तींचा ऋणी आहे.
जेष्ठ साहित्यिक शं.ल. नाईक, देगलूर
श्री मिलिंद जोशी, पुणे
श्री नितिन करंदीकर, पुणे
श्री वसंत जोशी, बदलापूर
जेष्ठ कवी श्री उपेंद्र चिंचोरे, पुणे
जेष्ठ कवी श्री सुनील सामंत, ठाणे
श्री किरण राजे, मुंबई
श्रीमती नीता आंबेगांवकर, ठाणे
श्रीमती वनमाला पाटील, जालना
श्रीमती मृदुला तांबे, मुंबई
श्रीमती कांचन कराई, मुंबई
श्री सुनील देवरे, नवी मुंबई
श्री राजाराम म्हापदी, मुंबई
श्रीमती सुषमा मुणगेकर, मुंबई
श्रीमती चित्रा बारसकर, मुंबई
कु. भक्ती परब, मुंबई
श्रीमती अल्का विभस, दुबई (UAE)
श्रीमती सुप्रिया शिरोडकर, सावंतवाडी
सर्व कवींची सूची डाव्या आणि कवितांची वर्गवारी उजव्या बाजूच्या रकान्यात दिलेली आहे. तसेच काही निवडक कवींचा अल्प-परिचय वर्गीकरण करून खालील पट्टीत वेगवेगळ्या पानांवर दिलेला आहे. हवं ते पान उघडण्यासाठी डाव्या बाजूच्या रकान्यात योग्य ठिकाणी टिचकी मारावी आणि हवी ती कविता वाचण्यासाठी उजव्या बाजूच्या रकान्यात कवितेच्या शिर्षकावर टिचकी मारावी.
अ. ज्ञा. पुराणिक (2)
अनिल (१९०१ – १९८२) (5)
अरुण कांबळे (१९५३ – २००९) (1)
अरुण कोलटकर (१९३२ – २००४) (1)
अविनाश ओगले (१९५६ – २०१२) (1)
अशोक कौ. कोळी (१९७५ – हयात) (2)
आनंदराव कृ. टेकाडे (1)
आरती प्रभू (१९३० – १९७६) (1)
इंदिरा संत (१९१४ – २०००) (6)
इंद्रजीत भालेराव (– हयात) (1)
उत्तम कोळगांवकर (हयात) (1)
ए.पां. रेंदाळकर (१८८७ – १९२० ) (2)
कल्याण इनामदार(१९३९ – २००८) (1)
कवी गिरीश (१८९३ – १९७४) (2)
कवी बी (१८७२ – १९४७) (2)
काव्यविहारी (१८८४ — १९७५) (1)
कुंजविहारी (१८९६ – १९८१) (1)
कुसुमाग्रज (१९१२ – १९९९) (20)
के. ना. डांगे (1)
केशव मेश्राम (१९३७ – २००७) (1)
केशवकुमार (१८९८ – १९६९) (3)
केशवसुत (१८६६ – १९०५) (14)
खलील मोमीन (हयात) (1)
ग. दि. माडगुळकर (१९१९ – १९७७) (14)
ग. ल. ठोकळ (१९०९ – १९८४) (1)
ग.त्र्यं.माडखोलकर (१८९९ – १९७६) (1)
ग.ल. ठोकळ (१९०९ – १९८४) (1)
ग.ह. पाटील (१९०६ – १९८९) (6)
गजमल माळी (१९३५ - २०१७) (1)
गिरिश (१८९३ – १९७३) (1)
गोपीनाथ (१९०७ – २०००) (5)
गोविंद (१८७४ – १९२६) (2)
गोविंदाग्रज (१८८५ – १९१९) (7)
ग्रेस (१९४० – २०१२) (2)
चंद्रशेखर (१८७१ – १९३७) (2)
चोखामेळा (१३३८ – ) (1)
जोतिबा फुले (१८२७ – १८९०) (2)
डॉ. वसंत सावंत (१९३५ – १९९६) (1)
डॉ. सुरेश सावंत (१९६० – हयात) (2)
ताराबाई मोडक (१८९२ - १९७३) (1)
तुकाराम धांडे (– हयात) (1)
दत्त कवी (१८७५ – १८९९) (5)
दत्ता हलसगीकर (१९३४ – २०१२) (2)
दु. आ. तिवारी (1)
ना. के. बेहेरे (1)
ना. गं. लिमये (1)
ना. धों. महानोर (१९४२ - हयात) (4)
ना. वा. टिळक (१८६२ - १९७४) (7)
ना.घ. देशपांडे (१९०९ - २०००) (5)
नारायण कुलकर्णी कवठेकर ( १९५१ - हयात) (1)
नारायण सुर्वे (१९२६ – २०१०) (4)
निकुंब (१९१९ – १९९९) (1)
पद्मा विष्णू गोळे (१९१३ - १९९८) (5)
पांडुरंग श्रा. गोरे (1)
पु. शि. रेगे (१९१० - १९७८) (1)
प्रभा गणोरकर (१९४५) (1)
प्रवीण दवणे(– हयात) (1)
फ. मुं. शिंदे (१९४८) (3)
फादर स्टीफन्स (१५४९ - १६१९) (1)
बहीणाबाई चौधरी (१८८० - १९५१) (10)
बा. भ. बोरकर (१९१० – १९८४) (10)
बा. सी. मर्ढेकर (१९०९ – १९५६) (6)
बालकवी (१८९० – १९१८) (15)
बाळकृष्ण भिडे (१८७४ - १९२९) (1)
भा. दा. पाळंदे (1)
भा. रा. तांबे (१८७४ - १९४१) (14)
म. म. देशपांडे (१९२९ – २००५) (1)
मंगेश पाडगांवकर (१९२९ – २०१५) (13)
मनमोहन नातू (१९११ – १९९१) (3)
माधव (१८९२ – १९५८) (2)
माधव जूलियन (१८९४ – १९३९) (6)
मुकुंदराज (११२० - १२१०) (1)
मुक्तेश्वर (१६०९ -१६४५) (1)
मुक्तेश्वर (१६०९ – १६४५) (1)
मोरोपंत (१७२९ – १७९४) (2)
यशवंत (१८९९ – १९८५) (13)
रमेश तेंडुलकर (१९३० – १९९९) (1)
रवींद्र भट (१९३९ – २००८) (1)
रवींद्रनाथ टागोर (१८६१ – १९४१) (1)
लक्ष्मीकांत तांबोळी (१९३९ – हयात) (2)
वंदना विटणकर ( – २०११) (2)
वसंत बापट (१९२२ – २००२) (11)
वा. ना. आंधळे (1)
वा. रा. कांत (१९१३ – १९९१) (1)
वा.गो. मायदेव (१८९४ – १९६९) (7)
वामन निंबाळकर (१९४३ – २०१०) (1)
वामन पंडित (१६३६ – १६९५) (2)
वासुदेव बळवंत पटवर्धन (1)
वि. भि. कोलते (१९०८ - १९९८) (1)
वि. स. खांडेकर (१८८९ – १९७६) (1)
वि.दा. सावरकर (१८८३ – १९६६) (3)
वि.म. कुलकर्णी (१९१७ – २०१०) (9)
विठ्ठल वाघ (१९४५ – हयात) (3)
विंदा करंदीकर (१९१८ – २०१०) (6)
विनायक ओक (१८४० – १९१४) (1)
शं. ल. नाईक (हयात) (2)
शंकर रामाणी (१९२३ – २००३) (1)
शंकर वैद्य (१९२८ – २०१४) (1)
शरणकुमार लिंबाळे (१९५६ – हयात) (1)
शशिकांत शिंदे (१९६७) (1)
शांता शेळके (१९२२ – २००२) (9)
शिरीष पै (१९२९) (1)
श्री. दि. इनामदार (1)
श्री. बा. रानडे (१८९२ – १९८४) (3)
श्रीपाद कोल्हटकर (१८७१ – १९३४) (1)
संजीवनी मराठे (१९१६ – २०००) (2)
संत ज्ञानेश्वर (१२७५ – १२९६) (3)
संत तुकाराम (१६०८ – १६४९) (6)
संत नामदेव (१२७० – १३५०) (1)
सतीश काळसेकर (फेब्रुवारी १९४२) (1)
सदानंद रेगे (१९२३ – १९८२) (2)
समर्थ रामदास (१६०८ – १६८२) (2)
सरला देवधर ( – १९९१) (1)
सरिता पदकी (१९२८ – २०१५) (2)
साने गुरुजी (१८९९ – १९५०) (5)
सावित्रीबाई फुले (१८३१ – १८८७) (1)
सुरेश भट (१९३२ – २००३) (2)
सेनापती बापट (१८८० – १९६७) (1)
हरी स. गोखले (1)
हिरा बनसोडे (१९१९ – ) (1)
सुंदर माझी शाळा हो सुंदर माझी शाळा ll धृ ll शाळेभोवती सारी झाडं रक्षण करण्या आम्ही पुढं रोज आम्हाशी बोलतसे हा भिंतीवरचा फळा ll १ ll ...
ही आवडते मज मनापासुनी शाळा | लाविते लळा ही, जसा माउली बाळा || हास ऱ्या फुलांचा बाग जसा आनंदी | ही तशीच शाळा, मुले इथे स्वच्छंदी |...
चित्रकार : श्री. श्रीमंत होनराव, वाई शेतामधी माझी खोप तिला बोराटीची झाप तिथं राबतो, कष्टतो माझा शेतकरी बाप लेतो अंगावर चिंध्या खा...
छोटेसे बहिण-भाऊ, उद्याला मोठाले होऊ उद्याच्या जगाला, उद्याच्या युगाला, नवीन आकार देऊ ll धृ ll ओसाड उजाड जागा, होतील सुंदर बागा शेता...
मनिं धीर धरीं, शोक आवरीं जननी l भेटेन नऊ महिन्यांनीं ll धृ० ll या न्यायाची, रीत मानवी असते l खरि ठरते, केव्हां चुकते किति दुर्दैवी, प्...
~~ मान्यवरांच्या प्रतिक्रिया ~~
ज्येष्ठ कवयित्री सरिता पदकी यांची प्रतिक्रिया
जेष्ठ बालसाहित्यिक श्री शं. ल. नाईक यांची प्रतिक्रिया
"बालभारती आठवणीतील कविता" या ई-पुस्तकाबद्दल लोकसत्ता, मुंबई वृत्तांत मधील बातमी.
१७ ऑक्टोबर २०११ रोजी प्रसिद्ध झालेली महाराष्ट्र टाइम्स, पुणे आवृत्ती मधील बातमी.
~~~ कवितांची वर्गवारी ~~~
अ आ आई~ अ आ ई~ अखंड~ अंगाई गीते~ अग्निपंख नभि फडफडु दे~ अजाण लेकरे~ अजुनि चालतोंचि वाट~ अढळ सौंदर्य~ अनंत-स्तोत्र~ अनंत~ अनामवीरा~ अमर हुतात्मे~ अरुण~ अरे संसार संसार~ असाच~ असो तुला देवा माझा~ अस्मान~ आइ~ आई मला दे ना~ आई~ आईपणाची भीती~ आईसारखे दैवत~ आकाशवेडी~ आकाशातील घारीस~ आजीचे घड्याळ~ आटपाट— नगरांतील काहणी~ आठवते ना~ आतां उजाडेल~ आता उठवू सारे रान~ आता~ आनंद~ आनंदाने नाचूया~ आनंदी - आनंद~ आपणच आपल्याला~ आभाळाची आम्ही लेकरे~ आमची मांजरी~ आमचे घर~ आम्ही कोण~ आम्ही तर जंगलची पांखरें~ आम्ही तिघे भाऊ~ आर्या आली बघ गाई~ आवाहन~ आव्हान~ आहे मनोहर तरी गमतें उदास~ इच्छा~ इंजिनदादा~ इथें~ इरलेवाली~
उ ऊ ऋ ए ऐ ओ औ
उगवले नारायण~ उघड उघड पाकळी~ उठा चिऊताई~ उतुंग आमुची उत्तर सीमा~ उदासीनता~ उद्यांचा काय नेम~ उद्योगी मुंग्या~ उपदेशपर आर्या~ उषा~ ऊठ गोपाळजी~ ऊन हिवाळ्यांतिल शिरशिरता~ ऋण~ ऋणाईत~ ऋणानुबंध~ एक खेडें~ एखाद्याचें नशीब~ ऐकव तव मधु बोल~ औदुंबर~
कणभर तीळाची मणभर करामत~ कणा~ कधीं पाहातों~ कळयांची फुलें कशी झाली~ कळीचे फुल कसे झाले~ कशासाठी पोटासाठी~ कां रे नाठविसी~ कादरखां~ कापणी~ कावळा व आणि बगळा~ किती तरी दिवसांत~ किमया~ कुणकूण~ कृतज्ञता~ केकावली~ केवढे हे क्रौर्य~ केवळ माझा सह्यकडा~ कोकण~ कोकिलान्योक्ति~ कोलंबसचे गर्वगीत~ कोळ्याचा प्रयत्न~ क्रांतीचा जयजयकार~ खचतो माझा धीर~ खंड्या~ खबरदार जर टाच मारुनी~ खरा धर्म~ खापराचे दिवे~ खेळणी~ खोपा~
गजान्योक्ती~ गढी~ गणपत वाणी~ गदड निळे~ गरगर गिरकी~ गवतफुला~ गवताचं पातं~ गाई घरा आल्या~ गाऊ त्यांना आरती~ गुराख्याचें गाणें~ गुलामाचें गाऱ्हाणें~ गे मायभू~ गोड हिवाळा~ गोदागौरव गोष्टी घराकडिल~ ग्रीष्मातल्या सकाळी~ घड्याळ~ घड्याळबाबा~ घन तमीं शुक्र बघ राज्य करी~ घननिळ~ घर कौलारू~ घर~ घरीं एकच पणती~ घाटातील वाट~ घाल घाल पिंगा वाऱ्या~ घे कुठार~ घेता~
चढवू गगनी निशाण~ चांदोबाची गंमत~ चाफेकळी~ चिऊताईचीं पिलें~ चिंतातुर जंतू~ चित्रवीण~ चिमणा वासुदेव~ चिमणीचा घरटा~ चिमण्यांस~ चुकलेलें कोंकरुं~ चैत्र पाडवा~ छोटेसे बहिण भाऊ~
जग-रहाटी जन पळभर म्हणतिल~ जनता अमर आहे~ जय जवान~ जयोस्तुते~ जरा अस्मान झुकले~ जलदाली~ जाईन दूर गावा~ जाग जाग भारता~ जालियनवाला बाग~ जिऊ जिकडेतिकडे पाणीच पाणी~ जिंकू किंवा मरू~ जीर्ण दुर्ग~ जीर्ण पाचोळा~ जे उरात उरते~ जो जो रे~ जोगिया~ ज्योत~ झप-झप चाललेत नाजुक पाय~ झपूर्झा झाडांचं मूल~ झाडे लावू~ झाल्या तिन्हिसांजा~ झांशिवाली~ झिणिझिणि वाजे बीन~ झुक झुक अगीनगाडी~ झुक झुक झुक गाडी~ झुळुक~
ट ठ ड ढ ण
टप टप टाकित टापा~ टप टप पडती अंगावरती~ डराव डराव~ डरांव डरांव~ डाव्या हाताचा अर्ज~ डोंगरी शेत~
तर मग गट्टी कोणाशी तळ्याकाठी~ तहान~ ताजी भाजी~ तांबियाचे नाणे~ ती शाळा~ तुतारी~ तुरुंगाच्या दारांत~ ते मर्‍हाटी बोलैन~ तेथें कर माझे जुळती~ तो श्रीकृष्णराओ जेथ~ थांब जरासा बाळ~ थांब पावसा ऊन पडूं दे~ थारा दे~ थेंबा थेंबा येतोस कोठून~ थोर तुझे उपकार~ दगडाची पार्थिव भिंत~ दान~ दास डोंगरी राहतो~ दिन दिन दिवाळी~ दिवाळी शके~ दीपज्योतीस~ दीपविसर्जन~ दुपार~ दूर दूर माझे घर~ दे~ देव अजब गारोडी~ देवा तुझे किती~ देवाचे घर~ देवाजीनें करुणा केली~ देह मंदिर चित्त मंदिर~ दोन दिवस~ द्वाड मनी~
धमाल सुट्टी~ धरत्रीले दंडवत~ धाव धाव गा श्रीपती~ धूळपेरणी~ नको नको रे पावसा~ नदी आणि कवी~ नदीचे गाणे~ नंदीबैल~ नदीमाय~ नलराजा आणि हंस - 1~ नलराजा आणि हंस - २~ नलराजा आणि हंस - ३~ नवी पिढी~ नसती उठाठेव~ नाच रे मोरा~ नाहीं निर्मळ जीवन~ निज माझ्या बाळा~ निजलेल्या मुलास~ निरोप~ निर्झरास~ निर्धार~ निवडुंगाच्या शीर्ण फुलाचे~ नीतिशतकांतील वेंचे~
पक्षी जाय दिगंतरा ~ पक्षी~ पंचारती~ पडुं आजारी~ पतंग उडवूं~ परमेश्वराची प्रार्थना~ पर्‍यांचे गाणे~ पलीकडे ओढ्यावर~ पसायदान~ पहा टाकले पुसुनी डोळे~ पाऊस कधीचा पडतो~ पाऊस खुळा~ पाऊस~ पाऊस~~ पाकोळी~ पाखरबोली~ पांखरा येशिल का परतून~ पांखरांची शाळा~ पाखरांनो तुम्ही~ पाणपोई~ पापाची वासना नको दावूं डोळां~ पारवा~ पाळींव पोपटास~ पावसाच्या धारा~ पाहुणचार~ पिंपळाचे पान~ पिसाट मन~ पीक खुशीत डोलतंया~ पुरे जाणतों मीच माझें बल~ पृथ्वीचे प्रेमगीत~ पेपर~ पैठणी पोटापुरता पसा पाहिजे~ पोपट~ प्रबोधन~ प्रभात~ प्रार्थना~ प्रेम कर भिल्लासारखं~ प्रेमस्वरूप आई~ फिर्याद~ फुंकर~ फुलपांखरू~ फुलपांखरूं~ फुलपांखरे~ फुलराणी~ फुलांची विनंति~ फुलात न्हाली पहाट ओली~
बघ आई~ बलसागर भारत होवो~ बाप~ बापा रे~ बापुजींची प्राणज्योती~ बाभळी~ बाभळीविषयीं अन्योक्ति~ बाभुळझाड~ बालगीत~ बालिश बहु बायकांत बडबडला~ बाळ जातो दूर देशा~ बाळाची बोली~ बिकट वाट वहिवाट~ बिनभिंतीची शाळा~ भक्तांचिया लोभा~ भंगु दे काठिन्य~ भय इथले संपत नाही~ भिल्लाचा पोर~ भुईनळ्यांचे झाड फुलांचे~ भूपाळी भेटेन नऊ महिन्यांनीं~ भोंवरा~
मंथर नाग~ मन~ मनीषा~ मयूरान्योक्ति~ मरणांत खरोखर जग जगतें~ मराठबाणा~ मराठी भाषेची प्रशस्ति~ मराठी माती~ महाराष्ट्र गीत~ महाराष्ट्रलक्ष्मी~ माझा गाव~ माझा भारत~ माझा हिंदुस्थान~ माझि शाळा~ माझी आई माझी आई~ माझी कन्या~ माझी बाहुली~ माझी माय सरसोती~ माझी मुक्ताई~ माझी शाळा~ माझें घड्याळ~ माझ्या गोव्याच्या भूमीत~ माझ्या छकुलीचे डोळे~ माझ्या जन्मभूमीचें नांव~ माझ्या शब्दांनो माणूस~ माणूसपण गारठलंय~ मातृभूमीस वंदन~ माधुकरी~ मानव म्हणावे का~ मामाची गाडी~ माय मराठी~ माय~ मायबोली~ मावळत्या सूर्याप्रत~ माहेर~ मित्र आमुचा नवा~ मी कोण मी फूल तृणांतिल इवलें~ मी वाचवतोय~ मीच माझा एककल्ली~ मुक्या जिवांचे दु:ख~ मुलांस बोध~ मृग~ मृगाचिये अंगीं~ मेंढपाळ~ मोगर्‍याचा हार~ या झोपडीत माझ्या~ या बालांनो~ या भारतात बंधुभाव~ या लाडक्या मुलांनो~ येवढे द्यावे~
राजहंस माझा निजला~ राजहंस~ राज्याभिषेक गीत~ राज्याभिषेक गीत~~ रानपांखरा~ रानवेडी~ रानांत पडलेले फूल~ रानातल्या बोरीला~ रायबा~ रिकामे मधुघट~ रुद्रास आवाहन~ लढा वीर हो लढा~ लमाणांचा तांडा~ लाडकी बाहुली~ लाला टांगेवाला~ लेझिम~ वनसुधा~ वाट ~ वाट~ वाढदिवस~ वारूळ~ वासरू~ वासुदेव आला~ विझता विझता~ विटीदांडूचा खेळ~ विद्याप्रशंसा~ विद्यार्थ्याप्रत~ विमान~ विवेक~ विवेकसिंधु~ विश्वास ठेव~ वेडं कोकरु~
शतकानंतर आज पाहिली~ शतदा प्रेम करावे~ शबरीगीत~ शब्द ~ शब्द~~ शहाणी बाहुली~ शांत बहरलेली रात्र~ शांत सागरी कशास~ शांताचेया घरा~ शांती (प्रार्थना) शांती~ शापित मी तगमगतो~ शाळेचा रस्ता~ शासन~ शिंग फुंकिले रणी~ शिशिर~ (हिवाळा) शुकान्योक्ति~ शूर शिपाई~ शेतकींतील सुख शेवटचा लाडू~ श्रावण~ श्रावणबाळ~ श्रावणमास~ श्री ज्ञानेश्वर समाधीवर्णन~ श्रीमहाराष्ट्रगीत~ श्रीरंग ~
स ह ळ क्ष ज्ञ
सकाळ~ सकाळ~~ सण एक दिन~ संतवाणी~ संताजींची घोडदौड~ सतारीचे बोल~ संथ निळे हें पाणी~ समतेचे हे तुफान उठले~ समाधी~ सरस्वतीची भूपाळी~ सरितेचें चरित~ सहानभूती~ सांग मला रे सांग मला~ सांग सांग भोलानाथ~ सागर~ सागरास~ सांगा कस जगायचं~ सात रंग~ सायंकाळची शोभा~ सारीं फुलेंच फुलें~ सिंहान्योक्ति~ सुंदर माझी शाळा~ सुंदर मी होणार~ सुंदरतेची भेट~ सूर्यान्योक्ति~ सैनिकाप्रत~ स्पर्शातून~ स्फूर्ति~ स्वर्ग~ स्वातंत्र्यलक्ष्मीस मुजरा~ हरिणान्योक्ती~ हा देश माझा~ हा हिंददेश माझा~ हिंमत द्या थोडी~ हिरकणी~ हिरवळ आणिक पाणी~ हिरवें तळकोंकण~ हिरीताचं देनं घेनं~ हे कोण गे आई हे राष्ट्र देवतांचे~ ह्या दु:खाच्या कढईची~ ह्या नभाने ह्या भुईला दान द्यावे~
अंगाईगीत (4) अभंग (9) आर्या (1) ओवी (8) ग्रामीण कविता (2) छंद-बद्ध (10) दशपदी (2) पोवाडा (1) प्रार्थना (3) फटका (1) बडबडगीत (2) बालगीत (35) भूपाळी (1) मुक्तछंद (5) शौर्यगीत (9) स्वदेशप्रेम (10)
मराठी कवी - अल्प-परिचय
विसाव्या शतकातील 'युगप्रवर्तक' - बा. सी. मर्ढेकर
बालभारती - फेसबुक पृष्ठ
बालभारती - फेसबुक पृष्ठ
मराठी ब्लॉग जगत् - विजेट कोड
बालभारती - वाचक (Followers)
"बालभारती - मराठी कविता" ह्या ब्लॉगवरील साहित्याचा कुणीही व्यवहारी वापर करू नये. . Watermark theme. Powered by Blogger.


क्रिडा Archives - Page 308 of 454 - तरुण भारत | तरुण भारत

क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाने संघटनेची विनंती फेटाळली
वृत्तसंस्था / सिडनी गेल्या काही दिवसापासून ऑस्ट्रेलियन क्रिकेट मंडळ आणि ऑस्ट्रेलियन क्रिकेटपटू यांच्यात मानधनासंदर्भात मतभेद चालू आहेत. दरम्यान ऑस्ट्रेलियन क्रिकेटपटूंना देण्यात येणाऱया मानधनातील वादग्रस्त अटीवर सामोपचाराने मध्यस्थी करण्याची ऑस्ट्रेलियन क्रिकेटपटूंच्या संघटनेची विनंती क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाने फेटाळून लावल्याची माहिती मंडळाचे चेअरमन डेव्हिड पिव्हेर यांनी दिली आहे. ऑस्ट्रेलियन क्रिकेटपटू संघटनेचे अध्यक्ष ग्रेग डायर यांनी शुक्रवारी क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाला या प्रकरणी एक पत्र पाठविले. ...Full Article
जेतेपद कायम राखणे, हाच आमचा निर्धार
कर्णधार विराट कोहलीचे लंडनमधील पत्रकार परिषदेत प्रतिपादन, वृत्तसंस्था/ लंडन मँचेस्टरमधील स्फोट अर्थातच चिंताजनक आहे. इंग्लंडसारख्या ठिकाणी अशा दुर्घटना होतात, हे विचारप्रवण करायला लावणारे आहे. पण, आम्ही इथे आयसीसी चॅम्पियन्स ...Full Article
भारतीय टेटे संघाचे नेतृत्व शरथ कमलकडे
वृत्तसंस्था/ डय़ुसेलडॉर्फ 29 मे ते 5 जून दरम्यान येथे होणाऱया विश्व टेबल टेनिस स्पर्धेसाठी घोषित करण्यात आलेल्या आठ जणांच्या भारतीय संघाचे नेतृत्त्व शरथ कमलकडे सोपविण्यात आले आहे. आठ दिवस ...Full Article
चीन, जपान उपांत्य फेरीत
सुदिरमन चषक मिश्र सांघिक बॅडमिंटन : भारत, मलेशिया यांचे आव्हान उपांत्यपूर्व फेरीत समाप्त वृत्तसंस्था/ गोल्ड कोस्ट, ऑस्ट्रेलिया ऑलिम्पिक व वर्ल्ड चॅम्पियन चेन लाँगच्या नेतृत्वाखाली चीनने भारतावर एकतर्फी विजय मिळवित ...Full Article
लंकेकडून ऑस्ट्रेलियाला 319 धावांचे आक्हान
वृत्तसंस्था / लंडन आयसीसीच्या चॅम्पियन्स करंडक क्रिकेट स्पर्धेपूर्वी येथे सुरू असलेल्या सरावाच्या सामन्यात श्रीलंकेने ऑस्ट्रेलियाला विजयासाठी 319 धावांचे आव्हान दिले. लंकेने 50 षटकात 7 बाद 318 धावा जमवल्या. कर्णधार ...Full Article
ज्योकोव्हिक-ग्रॅनोलर्स, मुगुरुझा-शियाव्होन सलामीच्या लढती
ग्रँडस्लॅमचा ड्रॉ जाहीर, नादाल-जोकोव्हिक उपांत्य लढत होण्याची अपेक्षा वृत्तसंस्था / पॅरिस येत्या रविवारपासून सुरू होणाऱया फ्रेंच ग्रँडस्लॅम टेनिस स्पर्धेचा ड्रॉ जाहीर करण्यात आला असून अपेक्षेप्रमाणे निकाल लागत राहिल्यास सर्बियाचा ...Full Article
चॅम्पियन्स स्पर्धेत लंकेचा संघ ‘अंडरडॉग’
वृत्तसंस्था/ लंडन जूनच्या पहिल्या आठवडय़ात येथे सुरू होणाऱया आयसीसीच्या चॅम्पियन्स करंडक वनडे क्रिकेट स्पर्धेत लंकेचा संघ अंडरडॉग म्हणून ओळखला जाईल. या स्पर्धेत लंकन संघाकडून फार मोठी अपेक्षा बाळगली गेली ...Full Article
मुख्य प्रशिक्षक कुंबळेसाठी विनाअट मुदतवाढ नाही
भारतीय क्रिकेट नियामक मंडळाने नव्याने अर्ज मागवले, सचिन-गांगुली-लक्ष्मणची समिती मुलाखती घेणार वृत्तसंस्था/ नवी दिल्ली बीसीसीआयने भारतीय क्रिकेट संघाच्या मुख्य प्रशिक्षकपदासाठी इच्छुकांकडून अर्ज मागवले असून ‘भारतीय क्रिकेट संघाच्या मुख्य प्रशिक्षकपदी ...Full Article
मँचेस्टर युनायटेडकडे युरोप लीगचे जेतेपद
पॉल पोग्बा, हेन्रिखने नोंदवले गोल, चॅम्पियन्स लीगसाठीही युनायटेड पात्र वृत्तसंस्था/ स्टॉकहोम मँचेस्टर युनायटेडने भावनात्मक अंतिम लढतीत अजॅक्स ऍम्स्टरडॅमचा 2-0 अशा गोलफरकाने पराभव करून युरोपा लीगचे जेतेपद पटकावले आणि चॅम्पियन्स ...Full Article
भेदक गोलंदाजी लाईनअपमुळे भारतच फेवरीट : प्रसन्ना
वृत्तसंस्था/ नवी दिल्ली ‘इंग्लंडमध्ये दि. 1 जूनपासून खेळवल्या जाणाऱया आयसीसी चॅम्पियन्स चषक क्रिकेट स्पर्धेसाठी भारत व ऑस्ट्रेलिया अधिक समतोल संघ असले तरी विशेषतः 6 स्पेशालिस्ट गोलंदाजांमुळे भारतच अधिक फेवरीट ...Full Article
रेडमीचा नवा स्मार्टफोन लाँच
महाड एमआयडीसीमध्ये प्रिव्ही केमिकल कंपनीला भीषण आग
विदर्भातील उष्णतेत वाढ, तापमान 44 अंशावर
पुण्यात समर कॅम्पसाठी आलेल्या तीन मुलांचा बुडून मृत्यू
घाटी रूग्णालयात डॉक्टरला मारहाण
‘लालपरी’ 1 मेपासून स्मार्ट होणार
शेतकऱयांच्या कर्जमाफीसाठी संसदेत विधेयक ; राजू शेट्टींचा पुढाकार
आता पीएफ जमा न झाल्यास मेल आणि मेसेज येणार
मोबाईल नंबर आधारशी लिंक करण्याचे निर्देश कधीच दिले नाहीत : सुप्रिम कोर्ट
उत्तर प्रदेशात रेल्वे आणि स्कूल व्हॅनची जोरदार धडक ; 13 विद्यार्थी ठार
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


जागता पहारा: दीनवाणे केविलवाणे

वैधानिक इशारा: ज्यांना मोदीत्रस्ततेने पछाडले आहे, त्यांच्या मानसिक आरोग्यासाठी हा ब्लॉग अपायकारक असल्याने त्यांनी इकडे फ़िरकू नये. विपरीत परिणामांना मंडळ जबाबदार असणार नाही.
राहुल गांधी यांनी महिनाभरापुर्वी आपण संसदेत बोललो तर भूकंप होईल, अशी धमकीच दिलेली होती. पण सुदैवाने त्यांची धमकी पुर्ण करण्याची संधी त्यांना मिळाली नाही. त्यामुळे संसदभवन सुखरूप राहिले आहे. मात्र ती धमकी व त्यातून निर्माण झालेली भिती किती फ़ुसकी होती, ते काही आठ्वड्यापुर्वीच स्पष्ट झाले. संसदेचे अधिवेशन धुवून गेल्यावर राहुल गांधी गुजरातमध्ये दौर्‍यावर गेलेले होते. त्यांनी तिथे मेहसाणा येथील जाहिर सभेत पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्यावर व्यक्तीगत आरोप करून, भूकंपाचा मसूदा जाहिर केला. तेव्हा बार फ़ुसका असल्याचेच लोकांच्या लक्षात आले आणि राहुल गांधींची स्थिती हास्यास्पद होऊन गेली. दिल्लीचे मुख्यमंत्री केजरीवाल यांनी तर राहुलची खिल्ली उडवून, त्यांना आव्हान दिले. बहिणीच्या नवर्‍याला मोदी अटक करतील या़चे भय असलेले राहुल; मोदींच्या विरोधातले कसले पुरावे सांगणार, असेही आव्हान केजरीवाल यांनी दिलेले होते. कारण जे काही कागद दाखवून राहुल दिवाळीतल्या फ़टाक्यासारखे हास्यास्पद बोलत होते, त्यात दम नव्हता. ते कागद सुप्रिम कोर्टात गेले होते आणि त्यात तथ्य नसल्याचा निर्वाळा तिथेही देण्यात आला होता. त्यामुळेच पंतप्रधानांनी राहुलच्या पोरकटपणाची दखल घेतली नाही, की त्यावर कुठले मतप्रदर्शनही केले नाही. पण या निमीत्ताने एक गोष्ट स्पष्ट झाली. राहुल आधीपासूनच हास्यास्पद झालेले आहेत. आता त्यांनी अवघ्या कॉग्रेसलाही हास्यास्पद बनवण्याचा चंग बांधला आहे. त्यात ते यशस्वीही होत आहेत. तसे नसते तर राहूलच्या पोरकटपणाला पक्षाने इतके वाजतगाजत समर्थन दिले नसते. एकूणच कॉग्रेस किती केविलवाणी व दीनवाणी झाली आहे, त्याची साक्ष या प्रकरणाने मिळाली आहे. कारण आता कॉग्रेसला सुप्रिम कोर्टापेक्षा नरेंद्र मोदी अधिक विश्वासार्ह वाटू लागले आहेत. मोदींकडे राहुल न्याय मागतात, याला केविलवाणेपणा नाही तर दुसरे काय म्हणता येईल
नरेंद्र मोदी हे नाव भाजपाच्याही प्रत्येक कर्यकर्त्याला ठाऊक नव्हते, तेव्हा हा माणूस अकस्मात गुजरातचा मुख्यमंत्री झाला. त्यानंतर गोध्राची घटना घडली व त्यातूनच गुजरातची दंगल पेटली. त्यानंतर कॉग्रेस व पुरोगामी पत्रकारांनी त्याच दंगलीचे भांडवल करून मोदींना इतके कोंडीत पकडण्याची राष्ट्रव्यापी मोहिम उघडली, की त्यामुळे मोदी हे नाव व चेहरा देशव्यापी होऊन गेला. गुजरातची दंगल शमवण्यासाठी मोदी प्रयत्न करीत होते आणि बाकीचे पुरोगामी त्या आगीत तेल ओतण्यासाठी आपली सगळी शक्ती व बुद्धी पणाला लावत होते. त्यात पुरोगामी व कॉग्रेस पक्ष इतका यशस्वी झाला, की २००४ सालात शिवसेना व अकाली दल वगळता अन्य कुठलाही राजकीय पक्ष भाजपा वा वाजपेयी यांच्या सोबत निवडणूकीत हातमिळवणी करायला राजी झाला नाही. भाजपाची केंद्रातील सत्ता गेली. त्यामुळे फ़ुशारलेल्या पुरोगाम्यांनी सतत मोदींना लक्ष्य करून, गुजरात सरकार व प्रशासनाला बदनाम करण्याची मोहिमच चालवली होती. त्याचा एक भाग म्हणजे गुजरातचे पोलिस व प्रशासनच नव्हेतर न्यायव्यवस्थाही पक्षपाती ठरवली जात होती. अनेक खटले व प्रकरणे गुजरातच्या बाहेर सुनावणीसाठी पाठवण्याचा आग्रह सुप्रिम कोर्टात धरला गेला होता. त्याचे कारण काय होते तर गुजरातमधल्या कुठल्याही व्यवस्थेवर नरेंद्र मोदी यांचा दबाव असल्याने तिथे संरक्षण मिळू शकत नाही, की न्याय मिळू शकत नाही. हेच त्या प्रचाराचे सुत्र होते. त्यासाठी बेस्ट बेकरी असो की इशरत जहानची केस असो, गुजरात बाहेरच सुनावणीची मागणी होत राहिली. तेव्हा सुप्रिम कोर्टाने दिलेला एक एक निवाडा म्हणजे सत्य होते आणि त्यालाच सत्य ठरवणारे, आज सुप्रिम कोर्टापेक्षा मोदींवर जास्त विश्वास दाखवत आहेत. ही चमत्कारीक गोष्ट नव्हे काय तर गुजरातमधल्या कुठल्याही व्यवस्थेवर नरेंद्र मोदी यांचा दबाव असल्याने तिथे संरक्षण मिळू शकत नाही, की न्याय मिळू शकत नाही. हेच त्या प्रचाराचे सुत्र होते. त्यासाठी बेस्ट बेकरी असो की इशरत जहानची केस असो, गुजरात बाहेरच सुनावणीची मागणी होत राहिली. तेव्हा सुप्रिम कोर्टाने दिलेला एक एक निवाडा म्हणजे सत्य होते आणि त्यालाच सत्य ठरवणारे, आज सुप्रिम कोर्टापेक्षा मोदींवर जास्त विश्वास दाखवत आहेत. ही चमत्कारीक गोष्ट नव्हे काय कारण जी कागदपत्रे सुप्रिम कोर्टाने फ़ेटाळून लावली, त्याची चौकशी मोदींनी करण्याचा आग्रह कॉग्रेसच धरते आहे.
नरेंद्र मोदी गुजरातचे मुख्यमंत्री म्हणून पोलिस, प्रशासन व न्यायव्यवस्थेत हस्तक्षेप करतात, हा आक्षेप होता. तेच आज सहारा वा बिर्ला कंपनीच्या कागदपत्रांची चौकशी निष्पक्ष रितीने होऊ देतील काय कारण तशी राहुल व कॉग्रेस पक्षाचीच मागणी आहे. आज मोदी पंतप्रधान आहेत आणि सीबीआय, आयकर खाते वा विविध तपासयंत्रणा केंद्राच्या अधिकारात आहेत. त्या यंत्रणांवर पंतप्रधान म्हणून मोदींचीच हुकूमत आहे. अशा यंत्रणांना सुप्रिम कोर्टाने आदेश दिला, तरच त्यात सरकारला काही हस्तक्षेप करता येत नाही. म्हणूनच साधी तक्रार करण्यापेक्षा प्रशांत भूषण यांनी कोर्टामार्फ़त त्या कागदपत्रांची चौकशी करण्याचा आग्रह याचिकेद्वारे धरला होता. पण त्या कागदपत्रांमध्ये पुरावा म्हणून ग्राह्य धरण्यासारखे काहीही नाही. पुरावा म्हणून त्या दस्तावेजांना शून्य किंमत आहे, असेच मत वारंवार सुप्रिम कोर्टाने जाहिर केले आहे. म्हणूनच त्याची चौकशी करण्याचे आदेश कोर्टाने दिलेले नाहीत. त्यामुळे भूषण विचलीत होऊन त्यांनी कोर्टाच्या निकालवर टिप्पणी केली तर समजू शकते. कारण प्रशांत भूषण हे स्वत:ला पवित्र व विश्वासार्ह मानतात आणि म्हणूनच त्यांचा शब्द कोर्टाने कायदा समजून त्याला मान्य करावे; असा त्यांचा नेहमीचाच आग्रह राहिलेला आहे. तसे झाले नाही, मग भूषण आदी तत्सम मंडळींना न्यायालयाविषयीही शंका येत असते. पण कॉग्रेसचे काय कारण तशी राहुल व कॉग्रेस पक्षाचीच मागणी आहे. आज मोदी पंतप्रधान आहेत आणि सीबीआय, आयकर खाते वा विविध तपासयंत्रणा केंद्राच्या अधिकारात आहेत. त्या यंत्रणांवर पंतप्रधान म्हणून मोदींचीच हुकूमत आहे. अशा यंत्रणांना सुप्रिम कोर्टाने आदेश दिला, तरच त्यात सरकारला काही हस्तक्षेप करता येत नाही. म्हणूनच साधी तक्रार करण्यापेक्षा प्रशांत भूषण यांनी कोर्टामार्फ़त त्या कागदपत्रांची चौकशी करण्याचा आग्रह याचिकेद्वारे धरला होता. पण त्या कागदपत्रांमध्ये पुरावा म्हणून ग्राह्य धरण्यासारखे काहीही नाही. पुरावा म्हणून त्या दस्तावेजांना शून्य किंमत आहे, असेच मत वारंवार सुप्रिम कोर्टाने जाहिर केले आहे. म्हणूनच त्याची चौकशी करण्याचे आदेश कोर्टाने दिलेले नाहीत. त्यामुळे भूषण विचलीत होऊन त्यांनी कोर्टाच्या निकालवर टिप्पणी केली तर समजू शकते. कारण प्रशांत भूषण हे स्वत:ला पवित्र व विश्वासार्ह मानतात आणि म्हणूनच त्यांचा शब्द कोर्टाने कायदा समजून त्याला मान्य करावे; असा त्यांचा नेहमीचाच आग्रह राहिलेला आहे. तसे झाले नाही, मग भूषण आदी तत्सम मंडळींना न्यायालयाविषयीही शंका येत असते. पण कॉग्रेसचे काय यापुर्वी अनेकदा त्यांनी त्याच सुप्रिम कोर्टाचे निकाल व निवाडे किंवा ताशेरे इश्वराचा शब्द ठरवून, मोदींवर अनंत आरोप केलेले होते. आज एक निवाडा मोदींना निर्दोष ठरवणारा आला आणि कोर्टावरील या लोकांचा विश्वास डळमळीत झाला आहे. असहिष्णुता यापेक्षा काय भिन्न असू शकते यापुर्वी अनेकदा त्यांनी त्याच सुप्रिम कोर्टाचे निकाल व निवाडे किंवा ताशेरे इश्वराचा शब्द ठरवून, मोदींवर अनंत आरोप केलेले होते. आज एक निवाडा मोदींना निर्दोष ठरवणारा आला आणि कोर्टावरील या लोकांचा विश्वास डळमळीत झाला आहे. असहिष्णुता यापेक्षा काय भिन्न असू शकते पण विनोद पुढे आहे. आता ही मंडळीनी मोदींनीच खुलासा करावा आणि सहारा कागदपत्रांची चौकशी करावी, अशी मागणी केली आहे. हे लोक मोदींच्या प्रामाणिकपणावर कधीपासून विश्वास ठेवू लागले
किती चमत्कारीक युक्तीवाद आहे ना तुमचे आरोप, तुम्हीच आणलेले पुरावे आणि तेही पुरेसे नाहीत, तर पुरावे कोणी जमवून द्यायचे तुमचे आरोप, तुम्हीच आणलेले पुरावे आणि तेही पुरेसे नाहीत, तर पुरावे कोणी जमवून द्यायचे मोदी सरकारने जे सरकार व जी यंत्रणा मोदींच्या अधिकाराखाली कार्यरत आहे, ती निष्पक्षपणे तपास करील, असे या लोकांना कधीपासून वाटू लागले आहे किती भयंकर दैवदुर्विलास आहे ना किती भयंकर दैवदुर्विलास आहे ना ज्या मोदींवर गुजरातचे मुख्यमंत्री असल्यापासून अविश्वास निर्माण करण्यासाठी बारा वर्षे कॉग्रेस व पुरोगाम्यांनी आपली सर्व शक्ती पणाला लावली होती, तेच आज त्याच नरेंद्र मोदींच्या निष्पक्षतेची साक्ष द्यायला पुढे सरसावलेले आहेत. सुप्रिम कोर्टापेक्षा त्यांच्या मोदी सरकारवर अधिक विश्वास असल्याप्रमाणे वागत आहेत. पुरावे नसताना आरोप करायचे आणि कोर्टाने पुरावे मागितले, तर आरोपीनेच पुरावे आणायचा आदेश कोर्टाकडे मागायचा; यापेक्षा दिवाळखोरपणा कुठला असू शकतो ज्या मोदींवर गुजरातचे मुख्यमंत्री असल्यापासून अविश्वास निर्माण करण्यासाठी बारा वर्षे कॉग्रेस व पुरोगाम्यांनी आपली सर्व शक्ती पणाला लावली होती, तेच आज त्याच नरेंद्र मोदींच्या निष्पक्षतेची साक्ष द्यायला पुढे सरसावलेले आहेत. सुप्रिम कोर्टापेक्षा त्यांच्या मोदी सरकारवर अधिक विश्वास असल्याप्रमाणे वागत आहेत. पुरावे नसताना आरोप करायचे आणि कोर्टाने पुरावे मागितले, तर आरोपीनेच पुरावे आणायचा आदेश कोर्टाकडे मागायचा; यापेक्षा दिवाळखोरपणा कुठला असू शकतो कोर्टानेच मागणी नाकारली तर आरोपीलाच स्वत:ची चौकशी करण्यासाठी आग्रह धरायचा. किती म्हणून पोरकटपणा होणार आहे कोर्टानेच मागणी नाकारली तर आरोपीलाच स्वत:ची चौकशी करण्यासाठी आग्रह धरायचा. किती म्हणून पोरकटपणा होणार आहे लोकांनी कशासाठी पुरोगामीत्व झिडकारले त्याचे हेच कारण आहे. ज्या मोदींना अविश्वसनीय ठरवण्यापासून २००२ मध्ये ही पुरोगामी मोहिम सुरू झाली, ती आता मोदींवर विश्वास टाकून चौकशी मागण्यापर्यंत येऊन ठेपली आहे. प्रश्नाला उत्तर असते. शंकेलाही खुलासा असातो. पण संशयावर कुठलाही उपाय वा औषध नसते. ज्यांना संशयाने पछाडलेले असते, त्यांना कुठल्याही भ्रमातून बाहेर काढता येत नाही. कारण ते वास्तव जगात जगत नसतात. ते समजुती व भ्रामक विश्वातच मशगुल झालेले असतात. त्यांना कोणी शुद्धीवर आणू शकत नाही, की समजावूही शकत नाही. मोदीवर संशय घेऊन मोदींनीच चौकशी करावी, या मागणीने कॉग्रेस आज किती हास्यास्पदच नव्हेतर किती केविलवाणी आणि दीनवाणी होऊन गेली आहे; त्याचेच प्रत्यंतर येते.
जेव्हा दाऊदला मुंबईचा सामान्य माणूस ओळखतही नव्हता आणि गँगवॉर हा शब्दही प्रचलित झाला नव्हता, तेव्हा एक खतरनाक गुन्हेगार दिल्लीच्या तिहा...
सुप्रिया सुळे या शरद पवारांची कन्या म्हणून राजकारणात आल्या. त्यांच्यासाठी शरद पवार यांनी बारामतीची जागा मोकळी करून दिलेली होती. तिथेही गे...
वर्षभरापुर्वी भारतातला एक मोठा उद्योगपती विजय मल्ल्या अकस्मात पोलिसांच्या हातावर तुरी देऊन फ़रारी झाला. तेव्हा त्याबद्दल मोदी सरकारला जब...
गुरुजी आणि कर्नल पुरोहित
राज्याचे मुख्यमंत्री देवेंद्र फ़डणवीस यांनी चुकीचा पायंडा पाडला आहे. प्रकाश आंबेडकर यांच्या नेतृत्वाखाली निघालेल्या मोर्चानंतर त्यांनी आंब...
इंद्राणी कार्ति, चोरांची आळंदी
भारताच्या माजी अर्थमंत्र्याच्या मुलाला अटक होण्याची बहुधा ही पहिलीच वेळ असेल. पण त्याच म्हणजे कार्ति चिदंबरम याच्या कंपन्यांचा व त्यातल्य...
भीमा कोरेगाव सोहळ्यानंतर महाराष्ट्राच्या विविध भागात उमटलेले हिंसक प्रतिसाद बघून ज्येष्ठ नेते शरद पवार यांनी ‘हल्लाबोल’ केल्याच्या बातम्य...
संभाजी ब्रिगेडचा खरा चेहरा
भीमा कोरेगाव या विषयावर दोनशे वर्षांनी उठलेले वादळ मोठी सामाजिक उलथापालथ घडवणारे आहे. त्यात रामदास आठवले यांनी उघडपणे मराठा संघटनांवर ठपक...
पाकची झोप उडवणारा गृहस्थ
आपल्याकडे वाहिन्यांवरील चर्चेत जसा तोयबावाला सईद हाफ़ीजचा उद्धार चालतो, तसा पाकिस्तानी वाहिन्यांवर कोणाचा उद्धार चालत असेल
‘मालेगाव स्फोटाप्रकरणी १७ तरूणांना अटक करण्यात आली होती. तब्बल तीन वर्ष ही मुलं तुरूंगात खितपत पडली होती. त्यानंतर मी स्वत: आर. आर. ...
पुरोहित सुटले, पण हु किल्ड ‘खरेखुरे’
सोमवार २१ ऑगस्ट २०१७ रोजी कर्नल प्रसाद पुरोहित यांना सुप्रिम कोर्टाने जामिन दिला आणि अकस्मात देशातल्या तमाम वाहिन्या व माध्यमांना मालेगाव...
मुंबई राजकीय कात टाकतेय
स्वबळाचे आकडे सत्याशी वाकडे
बंदी मुठ्ठी लाख की, खुली तो प्यारे खाक की
रेल्वे घातपाताचे बोलविते धनी
युती म्हणजे गाजराची पुंगी
बच्चा लोग, ठोको ताली
खादी, गांधी आणि मोदी
वेड्या बहिणीची वेडी रे ‘माया’


मैत्रीचा आशादायी प्रवास | Loksatta

मीरा-भाईंदर पालिका आयुक्तांची पुन्हा बदली
भाजप, विहिंपचे अध्यक्ष संघ मुख्यालयात
आमिर खान व किरण उमरेड-करांडला अभयारण्यात
मुंबईचा नवीन विकास आराखडा बिल्डर धार्जिणा - संजय निरुपम
जिल्हा परिषद शिक्षकांच्या ऑनलाइन बदल्या
त्यांच्या उपस्थितीत झालेले अनेक करार उभय देशांतील मैत्रीचे बंध अधिक दृढ करतील..
आंतरराष्ट्रीय राजकारणात फ्रान्सची भूमिका नेहमीच स्वतंत्र आणि भारताच्या संदर्भात पाश्चिमात्य देशांपेक्षा वेगळी राहिली आहे. यंदाच्या प्रजासत्ताक दिनाला फ्रान्सचे राष्ट्राध्यक्ष फ्रान्स्वा ओलांद हे मुख्य अतिथी म्हणून उपस्थित होते. त्यांच्या उपस्थितीत झालेले अनेक करार उभय देशांतील मैत्रीचे बंध अधिक दृढ करतील..
यंदा भारताच्या प्रजासत्ताक दिनाला फ्रान्सचे राष्ट्राध्यक्ष फ्रान्स्वा ओलांद मुख्य अतिथी म्हणून उपस्थित होते. भारताच्या इतिहासात सर्वाधिक वेळा म्हणजे पाचव्यांदा फ्रान्सचे पंतप्रधान अथवा राष्ट्राध्यक्ष प्रजासत्ताक दिनाला उपस्थित राहिले. फ्रेंच लष्कराच्या तुकडीचा पथसंचलनातील सहभाग हे या वेळचे आकर्षण होते. २००९ मधील फ्रान्सच्या ‘बॅस्टिल डे’ (१४ जुल)च्या पथसंचलनात भारताच्या लष्करी तुकडीने सहभाग घेतला होता हे नमूद करावे लागेल. आंतरराष्ट्रीय राजकारणात फ्रान्सची भूमिका नेहमीच स्वतंत्र आणि भारताच्या संदर्भात पाश्चिमात्य देशांपेक्षा वेगळी राहिली आहे. १९९८ मधील अणुचाचणीनंतर, रशियाने नाही तर फ्रान्सनेच भारताची सुरक्षिततेची गरज उमजून आंतरराष्ट्रीय पातळीवर दिल्लीची बाजू सर्वप्रथम उचलून धरली आणि आंतरराष्ट्रीय समुदायाशी चच्रेची संधी खुली केली. याशिवाय तंत्रज्ञान हस्तांतरणाबाबतही फ्रान्सने अमेरिकाप्रणीत पाश्चिमात्य आघाडीपेक्षा वेगळी आणि भारताच्या समर्थनाची भूमिका घेतली. तरीही गेल्या वर्षी अमेरिकन राष्ट्राध्यक्ष बराक ओबामा यांच्या प्रजासत्ताक दिनाच्या उपस्थितीविषयीची उत्सुकता ओलांद यांच्या भेटीवेळी लोपली होती. ओलांद यांच्या भेटीत दहशतवाद, सायबर सुरक्षा, गुप्तचर यंत्रणा, हवामान बदल, व्यापार इत्यादी ३० मुद्दय़ांवर चर्चा अथवा करार करण्यात आले.
भारत आणि फ्रान्समधील नियमित आणि विस्तृत संबंधांची काही उदाहरणे म्हणजे, गेल्या १५ वर्षांत कॅपजेमिनी या फ्रेंच कंपनीत काम करणाऱ्या भारतीयांची संख्या काही शेकडय़ांपासून वाढून किमान एक लाख झाली आहे. डिझायिनग क्षेत्रात क्रांती आणणाऱ्या कटिया, इनोव्हियाची निर्मिती करणाऱ्या डासुल्ट सिस्टम्सने फ्रान्सबाहेरील आपले सर्वात मोठे संशोधन केंद्र भारतात उभारले आहे. ‘मेक इन इंडिया’ला बळ देण्यात फ्रेंच कंपनी डासुल्ट सिस्टम्सची महत्त्वाची भूमिका ठरेल. आधारप्रणालीच्या महत्त्वाविषयी नव्याने सांगण्याची गरज नाही. आधारप्रणीत व्यवस्था प्रत्यक्षात येण्यासाठी फ्रेंच कंपनी साफ्रान मॉफरेच्या बायोमेट्रिक तंत्रज्ञानाची मोठी मदत झाली आहे. याशिवाय दहशतवादाच्या सावटाखाली वावरणाऱ्या आधुनिक जगात, भारताच्या काही महत्त्वाच्या विमानतळांवर निगराणीसाठी वापरण्यात येणाऱ्या व्यवस्थेची सामग्रीदेखील साफ्रान मॉफरेनेच दिलेली आहे. भारताचे गृह आणि परराष्ट्र मंत्रालय यांच्या सुरक्षेत या कंपनीचा महत्त्वपूर्ण सहभाग आहे. याशिवाय महात्मा गांधी रोजगार हमी आणि राष्ट्रीय स्वास्थ्य विमा योजनाच्या इंटरऑपरेबिलिटीमध्ये सायकॉम कॉर्पोरेशनचे स्मार्टकार्ड तंत्रज्ञान मोलाचे ठरले आहे. याशिवाय, विमा क्षेत्रात परकीय गुंतवणुकीची मर्यादा गेल्या वर्षी ४९ टक्क्यांपर्यंत वाढवल्यानंतर फ्रान्सच्या भारतीसोबतच्या संयुक्त प्रकल्पात आपला हिस्सा वाढवून, भारतीय बाजारपेठेत नव्याने परकीय भांडवल आणण्यासाठी पहिले पाऊल टाकले. भारताकडून स्वस्त आणि जेनेरिक औषधांची निर्मिती करण्यात येते. आफ्रिका खंडातील नागरिकांनादेखील त्यांचा आधार आहे. भारताची औषध क्षेत्रातील स्वयंपूर्णता संपवण्यासाठी पाश्चात्त्य औषध कंपन्या प्रयत्नरत आहेत. अशा वेळी गेल्याच महिन्यात सिनोफी या फ्रेंच कंपनीने शांता बायोटेक्निकच्या साहाय्याने हैदराबाद येथे पोलिओ निर्मूलनासाठी नवीन लसची निर्मिती केली आणि त्या लसीच्या निर्यातीचे धोरण जाहीर केले, ही स्वागतार्ह बाब आहे.
भारतीय आणि फ्रेंच पुरातत्त्व तज्ज्ञांनी संयुक्तपणे चंदिगढनजीकच्या मासोल येथे तब्बल २६ लाख वर्षांपूर्वी (म्हणजेच सर्वाधिक प्राचीन) मानवी अस्तित्व असल्याचे संशोधनांती सिद्ध केले. त्याचे अवलोकन मोदी आणि ओलांद यांनी चंदिगढ भेटीत केले. या संशोधनाने भारताच्या प्राचीन संस्कृतीविषयी नव्याने प्रकाश टाकता येईल. आधुनिक चंदिगढ शहरनिर्मितीमध्ये फ्रेंच नगरतज्ज्ञ लीकार्बुझिअर यांचा महत्त्वाचा सहभाग आहे. त्यामुळेच नरेंद्र मोदी आणि ओलांद यांच्यातील व्यापारविषयक परिषद चंदिगढमध्ये घेण्यात आली. या वेळी भारतीय रेल्वेमध्ये प्रथमच अल्सटॉम ट्रान्सपोर्टने परकीय गुंतवणुकीचा करार केला, त्यानुसार बिहारमधील मधेपुरा येथे ‘मेक इन इंडिया’अंतर्गत ८०० आगगाडीच्या इंजिनांची निर्मिती करण्यात येणार आहे. त्यामुळे रोजगाराच्या संधी निर्माण होतील. याच परिषदेत चंदिगढ, नागपूर आणि पुद्दूचेरी यांच्या स्मार्ट सिटी विकासाविषयी करार करण्यात आले. मिहद्र आणि एअर बस यांच्यात हेलिकॉप्टरनिर्मितीसाठीचा सहकार्य करार झाला. वाऱ्यापासून वीजनिर्मिती आणि अणुऊर्जेबाबतचे करारही या परिषदेत झाले. तसेच, जैतापूर येथे सहा अणू संयंत्रे उभारण्याबाबत प्राथमिक करार झाला आणि त्याला वर्षअखेरीपर्यंत अंतिम रूप देण्याचे ठरले आहे.
जागतिक स्तरावर सौर ऊर्जेत नेतृत्व करण्याच्या उद्देशाने ओलांद यांच्या भेटीत गुडगाव येथे आंतरराष्ट्रीय सौर आघाडीच्या मुख्यालयाचे भूमिपूजन करण्यात आले आहे. सौर ऊर्जेचा वापर, त्याविषयीचे संशोधन आणि विकसनाच्या उद्देशाने पॅरिस परिषदेत भारताने आंतरराष्ट्रीय सौर आघाडीची संकल्पना मांडली. वर्षांतील ३०० दिवस सूर्यप्रकाश लाभणाऱ्या कर्कवृत्त आणि मकरवृत्तातील जवळपास १२० देशांनी या संकल्पनेला पाठिंबा दिला आहे. जागतिक स्तरावर सौर ऊर्जेची मागणी अधिक वाढावी, परिणामस्वरूप ही ऊर्जा माफक दरात उपलब्ध व्हावी. तसेच या क्षेत्रातील गुंतवणूक वाढावी आणि विकसित आणि विकसनशील देशांतील तंत्रज्ञान हस्तांतरण सुलभ व्हावे यासाठी या आघाडीच्या माध्यमातून प्रयत्न करण्यात येणार आहेत. या आघाडीविषयीचा अंतिम करार जून २०१६ पर्यंत होणे अपेक्षित आहे.
अंतरिक्ष संशोधनातील भारत आणि फ्रान्स सहकार्याची ५० वी वर्षपूर्ती साजरी करण्यासाठी पर्यावरण आणि हवामान निगराणी, पाणीस्रोताचे अवलोकन आणि ळँी१ें’ कल्लऋ१ं१ी िएं१३ँ डु२ी१५ं३्रल्ल ट्र२२्रल्ल या संयुक्त प्रकल्पांची घोषणा ओलांद यांच्या उपस्थितीत करण्यात आली.
फ्रान्स हा जगातील पहिल्या चार शस्त्रास्त्र निर्यातदारांपकी एक आहे. भारतानेदेखील आपल्या वायुदलाला मजबूत करण्यासाठी फ्रान्सच्या राफेल लढाऊ विमानांची निवड केली आहे. एप्रिल २०१५ मध्ये मोदी यांनी ३६ विमाने खरेदी करण्याचे ठरवले, परंतु त्याविषयीच्या वाटाघाटी पूर्ण झाल्या नव्हत्या. ओलांद यांच्या भेटीत राफेल विमानांच्या खरेदीसंदर्भात तांत्रिक बाबींची पूर्तता करणारा केवळ सामंजस्य करार झाला. विमानांच्या किमतीविषयीच्या वाटाघाटी अंतिम टप्प्यात असून एक ते दीड महिन्यांत त्या पूर्ण होतील, असा विश्वास परराष्ट्र मंत्रालयाला आहे. खरे पाहता विमानांची किंमत हा सर्वात मोठा अडथळा आहे आणि याविषयीच्या वाटाघाटी २१ जानेवारीला सुरूही झाल्या. ३६ विमानांची किंमत ६६ हजार कोटी आहे; परंतु ही किंमत कमी व्हावी यासाठी भारत प्रयत्नशील आहे. राफेलबद्दल काहीच प्रगती झाली नाही, असा समज होऊ नये यासाठी हा करार करण्यात आला.
अनेक फ्रेंच आस्थापने भारतात कार्यरत असतानाही द्विपक्षीय संबंधातील सर्वात कमजोर दुवा म्हणजे व्यापार होय. द्विपक्षीय व्यापार हा केवळ ५० हजार कोटींच्या आसपास आहे. याचे सर्वात महत्त्वाचे कारण म्हणजे भारत आणि युरोपियन महासंघातील (ईयू) मुक्त व्यापार करार अजून पूर्णत्वास गेलेला नाही. येत्या काही आठवडय़ांत भारत आणि ईयू यांच्यातील शिखर परिषदेत याबाबत प्रगती होणे अपेक्षित आहे. ईयूतील नाजूक आíथक परिस्थितीचा फटका फ्रान्सलादेखील बसला आहे आणि त्यामुळेच ते भारतामध्ये आíथक संधीच्या शोधत आहेत.
पॅरिस हल्ल्यानंतर दहशतवादाकडे पाहण्याच्या फ्रान्सच्या दृष्टिकोनात आमूलाग्र बदल झाला आहे. त्याचे प्रत्यंतर भारत आणि फ्रान्सने दहशतवादावर स्वतंत्रपणे जारी केलेल्या संयुक्त पत्रकात प्रतििबबित होते. या पत्रकात अल-कायदा, इस्लामिक स्टेट आणि पाकिस्तानमधील लष्कर-ए-तय्यबा, हिजबुल मुजाहदिन यांना फ्रान्स एकाच तराजूत मोजतो हे नि:संदिग्धपणे सांगण्यात आले आहे. आज फ्रान्समध्ये जन्मणाऱ्या पाचपकी एका बाळाचा एक तरी पालक विदेशी वंशाचा आहे. पॅरिस हल्ल्यानंतर, देशातील सर्व नागरिकांना ‘फ्रेंचत्वाच्या’ एकसाची चष्म्यातून पाहण्यापेक्षा विविधतेमधील एकता अधिक बळकट करण्याची गरज फ्रान्सला प्रबळतेने जाणवली. २६ जानेवारीला प्रजासत्ताक दिनाच्या संचलनात मुख्य अतिथी फ्रान्सचे राष्ट्राध्यक्ष फ्रान्स्वा ओलांद याचे लक्ष वेधून घेतले ते लष्करी सज्जतेपेक्षा भारतीय संस्कृतींचे विहंगम दर्शन घडवणाऱ्या विविध राज्यांच्या चित्ररथांनी.
अल-कायदाचा एकही सदस्य भारतीय नव्हता, मात्र इस्लामिक स्टेटमध्ये अनेक भारतीय तरुणांचा समावेश काळजी करायला लावणारा आहे. त्यामुळे पॅरिस ते पठाणकोटचा विचार करताना समाजाची जबरदस्तीने एकछापी बांधणी करणे धोकादायक आहे या ‘सूचक इशाऱ्याचा’ फ्रान्ससोबतच भारताने गांभीर्याने विचार करायला हवा.
लेखक दिल्लीस्थित सोसायटी फॉर पॉलिसी स्टडीज् संस्थेत सीनिअर रिसर्च असोसिएट म्हणून कार्यरत आहेत.त्यांचा ई-मेल
नरेंद्र मोदी-शी जिनपिंग भेटीमुळे पाकिस्तान टेन्शनमध्ये शेवटी चीनला करावे लागले आश्वस्त
फक्त देशहितासाठी राहुल गांधींसोबत चर्चा केली – शरद पवार
गरीबी समजून घेण्यासाठी मला पुस्तके वाचण्याची गरज नाही – नरेंद्र मोदी
VIDEO: हे आहे मोदींच्या फिटनेसचे रहस्य, दररोज एक ते दोन किलो ‘हा’ पदार्थ खातात
बलात्कार हा बलात्कार असतो त्यावरुन राजकारण करु नका – नरेंद्र मोदी
पाकिस्तान युद्ध लढू शकत नाही म्हणून पाठिवर वार करतो – नरेंद्र मोदी
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
कुठे पोहोचायचे ते ठिकाण दुष्टीपथात असून आमचा निर्धार पक्का आहे – नरेंद्र मोदी
खासदारकीच्या शेवटच्या काळात सचिनचा ‘स्ट्रेट ड्राइव्ह’, ही बातमी वाचून तुम्हालाही सचिनचा अभिमानच वाटेल
काय एकदम लोकसत्ताचा ट्रान्स्फर सीन काही आठवड्यापूर्वी मोदींच्या प्रयत्नांना फिदीफिदी हसताना, दोन्ही देशप्र्मुखाना आपल्या देशांतील लोकाना दिपवायचे आहे असले केतकरी टोमणे मारून लेख लिहिताना लोकसत्तावाल्यांना असला लेख लिहायची पाळी येईल असे वाटले नव्हते काय काही आठवड्यापूर्वी मोदींच्या प्रयत्नांना फिदीफिदी हसताना, दोन्ही देशप्र्मुखाना आपल्या देशांतील लोकाना दिपवायचे आहे असले केतकरी टोमणे मारून लेख लिहिताना लोकसत्तावाल्यांना असला लेख लिहायची पाळी येईल असे वाटले नव्हते काय तुम्हाला काय वाटले, वाचकांची मेमरी तुमच्यासारखी अल्झीमायर झालेली आहे की फक्त आपणच कॉलेजमध्ये वगैरे जाऊन शिकलेलो आहोत तुम्हाला काय वाटले, वाचकांची मेमरी तुमच्यासारखी अल्झीमायर झालेली आहे की फक्त आपणच कॉलेजमध्ये वगैरे जाऊन शिकलेलो आहोत जरा अकलेने आणि तारतम्याने लिहित जा. आणि पेड चमच्यांना विनंती, जरा अकला जागेवर ठेऊन तटस्थ टीकाना सामोरे जा
नरेंद्र मोदी-शी जिनपिंग भेटीमुळे पाकिस्तान टेन्शनमध्ये शेवटी चीनला करावे लागले आश्वस्त
फक्त देशहितासाठी राहुल गांधींसोबत चर्चा केली – शरद पवार
गरीबी समजून घेण्यासाठी मला पुस्तके वाचण्याची गरज नाही – नरेंद्र मोदी
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
'ब्रह्मज्ञानी' माणसाने बलात्कार करणे पाप नाही - आसाराम बापू
या भारतीय कंपनीला कर्मचाऱ्यांची सर्वाधिक पसंती
अपघातस्थळावर योगींचा संयम सुटला, तुमची नौटंकी बंद करा, आंदोलकांना सुनावले
महिला अधिकाऱ्याच्या त्रासाला कंटाळून ज्यूनियर क्लार्कची आत्महत्या, पुण्यातील घटना
मनसेला रामराम करुन महेश मांजरेकर जाणार काँग्रेसमध्ये
आहेरात 'पार्सल बॉम्ब', पाचव्या दिवशी नवऱ्याचा मृत्यू; दोन महिन्यांनी हत्येचा उलगडा
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
सिंचनाचे पाणी वीज प्रकल्पांना देण्याचा घाट
संभाजी ब्रिगेडच्या कार्यकर्त्यांकडून आसाराम बापूच्या आश्रमाची तोडफोड
औरंगाबादच्या समांतर पाणीप्रश्नी शिवसेनेची भूमिका दुटप्पी
साने गुरुजी यांच्या हस्तलिखितांचे जतन
‘लोकसत्ता लोकांकिका’ पुन्हा पाहण्याची संधी
राष्ट्रीय उद्यानातील आदिवासींचे स्थलांतर
एअरपोर्ट फनेल विभागातील रहिवाशांना अखेर दिलासा
भटक्या कुत्र्याचा चार जणांना चावा
परीक्षांचा काळ आणि विजेचा ‘दुष्काळ’


आंतरराष्ट्रीय | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
मराठी इंटरनेट एक्सप्लोअरर ८
आता मराठी भाषेमध्येही मिळतो असे मला आज आढळले. (खरं तर आता हे आता कोंकणी भाषेतही मिळते
नुकत्याच पार पडलेल्या G-8 देशांच्या बैठकीत असा ठराव झाला की युरोपमधील औद्योगिक क्रांतीच्या आधी पृथ्वीवर जे सरासरी तपमान होते त्याच्यावर् २ डिग्री सेल्सस या पेक्षा जास्त तपमान पृथ्वीवर होऊ देण्यात येणार नाही.
जालावर मराठी भाषेसाठी काही साधने आहेत का
सरकारी स्तरावर भारतीय भाषांसाठी काय प्रयत्न होत आहेत का
असा मी मागे शोध घेत होतो.
हा शोध घेतांना खालील सरकारी स्थळ हाती लागले.
आत्ताच मी नेहमीप्रमाणे पाकिस्तानी वृत्तपत्र 'द डॉन' ची जालआवृत्ती चाळत होतो. नेहमी काहीनाकाही छान मिळते वाचायला. आज तर आश्चर्याची परमावधी झाली. पटकन एका कोपर्‍यातल्या बातमीकडे नजर गेली. अक्षरशः उडालो... बातमी होती...
सुरुवात आणि समरीतन गर्ल्स
आपण एव्हढ्यात पाहिलेले जागतिक चित्रपट या गुंडोपंतांनी सुचवलेल्या प्रस्तावाचे ३ भाग मागे झाले होते.
वं. मदर टेरेसा यांच्यावर "हेल्ज एंजल" ह्या नावाने पुस्तक आले होते. ज्यावर बीबीसीने एक लघुपट पण काढला होता. ते पुस्तक भारतात / विशेषत: मुंबईत कुठे वाचायला मिळेल
वर्ल्ड वाईल्ड लाइफ फंड (WWF) व सिडने मॉर्नींग हेराल्ड यांच्या सौजन्याने मार्च २००७ मधे सिडनी ऑस्ट्रेलिया येथे क्लायमेट चेंज विषयावर जनजागृती अभियान निमित्ताने पहीला "अर्थ अवर" साजरा केला.
जॉन स्टुअर्ट विरुद्ध जिम क्रेमर
इराक अफगाणिस्तानातील युद्धे, जागतिक मंदी या हल्ली नेहमी चर्चेत असणार्‍या विषयांबरोबर प्रसारमाध्यमात गेल्या आठवड्या
ओबामा यांचे काँग्रेसला उद्देशून भाषण
नुकतेच ओबामा यांनी त्यांचे काँग्रेसला उद्देशून पहिले भाषण दिले. ते ऐकल्यावर ओबामा फक्त बोलत नाहीत त्यामागे तितकीच प्रभावी कृतीही असते हे जाणवले.


बुकमार्क | Loksatta

मीरा-भाईंदर पालिका आयुक्तांची पुन्हा बदली
भाजप, विहिंपचे अध्यक्ष संघ मुख्यालयात
आमिर खान व किरण उमरेड-करांडला अभयारण्यात
मुंबईचा नवीन विकास आराखडा बिल्डर धार्जिणा - संजय निरुपम
जिल्हा परिषद शिक्षकांच्या ऑनलाइन बदल्या
लेखक हा स्खलनशील प्राणी आहे. कलावंत म्हणून या मनुष्यप्राण्याचे सातत्याने स्खलन होत असते.
बऱ्याच यातायातीनंतर ते गॅब्रिअल वेल्स या अमेरिकी माणसाला लिलावात केवळ ४०५ पौंडांना मिळाले.
फसवे पुस्तक, फसवा लेख
नेताजी १९४५ साली ऑगस्टमध्ये मांचुरियामार्गे सोव्हिएत युनियनला गेले.
नेताजींच्या मृत्यूचं काळकोठडीतलं सत्य ते पुराव्यांनिशी उजेडात आणून ठेवतं.
ऑर्वेलची प्रकाशवाणी : कलावंत की प्रचारक
आजच्या घडीला कलासमीक्षेबद्दल बोलणे म्हणजे युद्धखोर जगात विश्वशांतीवर बोलण्यासारखे आहे.
बुकबातमी : अनुवादित पुस्तकांचं ‘बुकर’..
मॅन बुकर इंटरनॅशनल प्राइझ’ची यंदाची अंतिम नामांकन यादी गुरुवारी जाहीर करण्यात आली.
‘द गॉड ऑफ स्मॉल थिंग्ज’ ही अरुंधती रॉय यांची पहिली कादंबरी १९९७ साली आली होती.
अशी धन्यता आणि अशी खात्री ज्यांना वाटत नाही, त्यांना ती का वाटत नाही
राजकीय इस्लाम ही संकल्पना स्पष्ट करताना सिद्दिकी यांनी म्हटले आहे
नाटकाच्या भाषेत सांगायचं तर या पुस्तकात एकूण १४ प्रवेश (प्रकरणं) आणि पाच अंक (भाग) आहेत.
ऑर्वेलची प्रकाशवाणी ; व्यवस्थापकीय राजवट की लोकशाही
मुक्त भांडवलशाहीत एका टप्प्यावर नियोजन आणि सरकारी हस्तक्षेप यांची गरज भासू लागते.
बुकबातमी : वादाच्या दोन बाजू
या आयोगावर सरकारचाच वरचष्मा राहावा यासाठीच्या हालचाली मे २०१४ नंतर सुरू झाल्या.
सत्ता मूठभरांच्या हातांत असली की अनर्थ ठरलेलाच..
ललितसाहित्याची ताकद दाखवून देणारी ही स्पॅनिश कादंबरी इंग्रजीतही आली आहे.
लेखिका असणं आणि जगणं या दोन्हींबद्दल हे पुस्तक बरंच काही सांगून जातं..
प्रा. व्हाइट यांच्यावर दक्षिण अमेरिकेपासून उत्तर भारतातील विद्यापीठीय वर्तुळांपर्यंत टीका सुरू झाली.
छोटेच, पण ठाम स्वातंत्र्य
गुरमेहरने तिच्या स्वतंत्र व निर्भीड विचारसणीची चुणूक फेब्रुवारी २०१७ मध्ये अभावितपणे दाखवून दिली.
ऑर्वेलची प्रकाशवाणी ; सुखाचे (मानवनिर्मित) बेट ..
युद्धात नवनव्या गोष्टी शोधण्यासाठी माणसाची कल्पनाशक्ती पुरेपूर वापरली गेली.
धोरण व निवड ठरविणाऱ्या वर्गास एके काळी साधेपणा ठसविणाऱ्या कलाकृतींचे मोल वाटत असे.
पुस्तकांतून गोठलेल्या काळाची किंमत
‘सम्राट अकबरासाठी म्हणून केलेले रामायणाचे पर्शियन भाषांतर इ.स. १५८० च्या दशकात पूर्ण झाले.
कॅमिला शम्सी या ख्यातकीर्त ब्रिटिश (मूळच्या आशियाई) लेखिका. ज्यांच्या नावाचा दबदबा ब्रिटनमध्ये आहे,
परराष्ट्र धोरणातील किस्से आणि सल्ले
शेजारी देशांच्या बाबतीतच सरन यांची भूमिका थोडी व्यापक आहे.
भाषेच्या संवर्धनात ‘काय येत नाही
प्रेम छापील पुस्तकांवरच केलं जातं. बाकी ईबुकांचं काय
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
सिंचनाचे पाणी वीज प्रकल्पांना देण्याचा घाट
संभाजी ब्रिगेडच्या कार्यकर्त्यांकडून आसाराम बापूच्या आश्रमाची तोडफोड
औरंगाबादच्या समांतर पाणीप्रश्नी शिवसेनेची भूमिका दुटप्पी
साने गुरुजी यांच्या हस्तलिखितांचे जतन
‘लोकसत्ता लोकांकिका’ पुन्हा पाहण्याची संधी
राष्ट्रीय उद्यानातील आदिवासींचे स्थलांतर
एअरपोर्ट फनेल विभागातील रहिवाशांना अखेर दिलासा
भटक्या कुत्र्याचा चार जणांना चावा
परीक्षांचा काळ आणि विजेचा ‘दुष्काळ’
माझ्यासाठी गुजराती संस्कृती शिकणं थोडं कठीण होतं- कंगना रणौत