उसगावात यशस्वी होण्यास वंशाचा (Race) वाटा किती? | ऐसीअक्षरे

उसगावात यशस्वी होण्यास वंशाचा (Race) वाटा किती
Amy Chua आणि वादंग यांचा संबंध तसा बर्‍यापैकी जुना....या बाई येल विद्यापीठात कायदा विषयाच्या प्राध्यापिका आहेत.
बालसंगोपनाविषयी (अमेरिकेतील) पौर्वात्य व पाश्चिमात्य पालकांतील (त्यांना जाणवलेल्या) फरकांवर त्यांनी एक पुस्तक (http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_Hymn_of_the_Tiger_Mother) २०११ साली लिहिले. त्यात त्यांनी असा दावा केला की कठोर (प्रसंगी जाचक वाटेल अशी) शिस्त लावणारे पालक (पक्षी: चिनी व तत्सम आशियी वंश) हे इतर पालकांपेक्षा (पक्षी: अमेरिकीय) वरकस ठरतात..
त्यांचे नवे पुस्तक (The Triple Package) असे मांडू पहाते की, उसगावात (पक्षी: अमेरिका) यशस्वी होणार्‍या काही वंशसमूहांत (चिनी, मॉर्मन, भारतीय, ज्यू, इराणी, लेबनीज, नायजेरीयन आणि क्यूबन) खालील तीन गोष्टी प्रामुख्याने आढळतात:
१. स्वतःबद्द्लचा (साधार/निराधार) अभिमान (a superiority complex चे नेमके रुपांतर कसे करावे
२. स्वत:बद्द्ल / आपल्या क्षमतांबद्द्ल अपूर्णतेची भावना (आपण याहून चांगले करु शकतो)
या पुस्तकाचा परिचय टाईम वेबसाईटवर खालील लिंकवर वाचता येईल..
तर मग होऊ द्या चर्चा
चर्चा करायची असेल तर जरा विस्तारीत संदर्भ तरी द्या.
एमीकाकूंचा याविषयावरील दिर्घ लेख इथे वाचता येईल.
सर्वप्रथम यशस्वी होण्याची व्याख्या सांगा
सर्वप्रथम या चर्चेत अभिप्रेत असलेली यशस्वी होण्याची व्याख्या सांगा. अमेरिकेत गेलो म्हणजेच यशस्वी झालो अशीही व्याख्या असू शकते. त्यामुळे चर्चेत घोळ नको.
रोचक आहेच. पण हे परिमाण फक्त
रोचक आहेच. पण हे परिमाण फक्त उसगावीच का असावे
सांस्कृतिक/धार्मिक विविधता भरपूर असणार्‍या कोणत्याही देशांत ते तितकेच लागु व्हावे.
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह
हेच टायपायला आलो होतो.
शिवाय कष्ट करुन पै-पै जोडून श्रीमंत झालेला माणूस यशस्वी की पैसे येतील तसे उडवून आणि वर कर्ज काढून मजेत जगलेला माणूस यशस्वी यावर वेगळा वाद होऊ शकतो.
बहुधा हायली टॅलेंटेड मुलांना
बहुधा हायली टॅलेंटेड मुलांना पेरेंटिंग कसे आहे त्याने खूप फरक पडत नसावा (त्यांना कशानेच काही फरक पडत नाही म्हणा).
पण मॉडरेटली टेलेंटेड आणि मिडिऑकर मुलांना फरक पडत असावा. म्हणजे या गटातल्या ज्या मुलांचे पालक पंतोजी (रेजिमेंटेड अपब्रिंगिंग) असतील ती मुले ज्यांचे पालक हॅपी गो लकी असतील त्यांच्यापेक्षा अधिक यश मिळवत असतील. [असा माझा हंच आहे].
ऐसीव‌रील ग‌म‌भ‌न इत‌रांपेक्षा वेग‌ळे आहे.
प्रमाणित करण्यात येते की हा आयडी एमसीपी आहे.
फक्त रेफरन्सेस देतो - गॅरी बेकर, थॉमस सॉवेल आणि नुकतेच निवर्तलेले डेव्हिड लँडेस या तिघांनी सुद्धा याविषयावर लिखाण केलेले आहे. "कल्चर" हा प्रायमरी ड्रायव्हर आहे यशस्वितेमागे असे लँडेस व सॉवेल यांनी म्हंटलेले आहे. हे तिघे त्यामुळे (अर्थातच) वादाच्या भोवर्‍यात सापडले होते.
मजेशीर बाब ही की - टाईम वालेच नेहमी विविधता हवी विविधता हवी अशी बोंब मारत असतात. पण ज्या क्षणी तुम्ही रिलेटिव्ह परफॉर्मन्स बद्दल बोलायला सुरु करता त्याक्षणी तुम्ही रेसिस्ट ठरता.
मूळ लेख वाचायच्या आधीच माझी
मूळ लेख वाचायच्या आधीच माझी काही निरीक्षणं सांगतो.
सर्वप्रथम यशाची व्याख्या ही भौतिक सुखांनी मोजणं सगळ्यात सोपं जातं (ती योग्य आहे असं नाही) त्यामुळे अमुकतमुक यशस्वी झाला म्हणजे त्याच्याकडे 'अमेरिकन ड्रीम'साठी आवश्यक अशा गोष्टी असणं ही घेतो आहे. म्हणजे उच्च शिक्षण, चांगला पगार/नोकरी, घर, गाड्या, वगैरे वगैरे. थोडक्यात म्हणजे उत्पन्न.
अशा तुलनांना एक प्रचंड सिलेक्शन बायस असतो. गेल्या पंधरावीस वर्षात अमेरिकेत आलेले भारतीय आणि चीनी लोक हे मुख्यत्वे त्यांच्या शैक्षणिक कर्तृत्वावर आले. शिका, कष्ट करा, नोकरीत भरपूर काम करा हा मंत्र अंगीकारलेले लोक अमेरिकेत आले. आणि त्या स्वभावातही भर असते ती म्हणजे पैसा मिळवण्यासाठी आपला देश सोडून नवीन ठिकाणी स्थायिक होण्याची इच्छा असलेलेच लोक आले. म्हणजे अमेरिकेत पिढ्या न पिढ्या काढलेले आणि हे नवअमेरिकन यांच्यात अनेक बाबतीत सरासरीत फरक आहे.
अशांची मुलं ही अभ्यासात पुढे असतात. याचं कारण म्हणजे त्यांच्यावर जे संस्कार झाले तेच ते आपल्या मुलांवर करतात. 'शिक्षणात अव्वल असणं प्रचंड महत्त्वाचं आहे' हे गृहितक मुलांवर बिंबवतात. मुलाने अभ्यासात पुढे असावं यासाठी कष्ट घेण्याची तयारी आणि क्षमता बाळगून असतात, आणि ती ते वापरतात. सरकारी शाळांमध्ये घालण्याऐवजी महागड्या, खात्रीने शैक्षणिक तयारीवर भर देणाऱ्या शाळांमध्ये मुलांना घालण्याची त्यांची तयारी आणि ऐपत असते. (बे एरियामध्ये एक महिना १०००-१५०० डॉलर घेणारी नावाजलेली शाळा आहे. या शाळेत ९७% विद्यार्थी आशियाई असतात. याउलट सरकारी शाळांमध्ये शिक्षण फुकट असतं. त्याही शाळा छानच असतात, पण ही अधिक चांगली आहे.) हे वाईट आहे असं म्हणत नाही, फक्त वेगळेपणा सांगतो आहे. या सर्वांचा परिणाम अर्थातच दिसतो.
त्यामुळे 'रेस' (वंश) या घटकापेक्षा शैक्षणिक 'रेस'मध्ये (स्पर्धेत) भाग घेण्याची, त्यासाठी मेहनत करण्याची तयारी/इच्छा असलेल्यांची मुलं तिथे यशस्वी होतात. यात खरं तर आश्चर्यकारक काहीच नाही.
अशा सिलेक्शन बायसमुळे गंडलेल्या इतर अभ्यासाचं उदाहरण सांगतो. 'अमेरिकन लोकसंख्येत काळ्यांचं प्रमाण १०% असूनही तुरुंगांत मात्र ४०% काळे दिसून येतात' यावरून अनेक चुकीचे निष्कर्ष काढता येतात. उदाहरणार्थ
- काळ्या वंशाचे लोक गुन्हेगार प्रवृत्तीचे असतात.
- अमेरिकेत वंशभेदापोटी काळ्या लोकांवर अन्याय केला जातो.
नीट तपासून बघितलं तर असं लक्षात येतं की बहुतांश गुन्हेगार हे गरीब/अशिक्षित असतात. अशा लोकसंख्येचं प्रमाण काळ्या आणि गोऱ्यांमध्ये बघितलं तर तुरुंगातल्या लोकसंख्येशी मिळतंजुळतं ठरतं. तेव्हा योग्य निष्कर्ष असा आहे की काळा असो की गोरा, गरीब/अशिक्षित लोक अधिक प्रमाणात गुन्हे करतात, आणि न्यायव्यवस्था ठीकठाक चालली आहे. मुख्य प्रश्न सुबत्ता आणि शिक्षणाचं योग्य वाटप करण्याचा आहे.
त्याच प्रमाणे, इथेही इच्छा, ऐपत आणि संस्कार या गोष्टी 'रेस'पेक्षा महत्त्वाच्या आहेत. पण ही छापण्याइतकी चमचमीत गोष्ट नाही.
इथेही इच्छा, ऐपत आणि संस्कार या गोष्टी 'रेस'पेक्षा महत्त्वाच्या आहेत. पण ही छापण्याइतकी चमचमीत गोष्ट नाही.
त्याच प्रमाणे, इथेही इच्छा,
त्याच प्रमाणे, इथेही इच्छा, ऐपत आणि संस्कार या गोष्टी 'रेस'पेक्षा महत्त्वाच्या आहेत. पण ही छापण्याइतकी चमचमीत गोष्ट नाही.
यातील क्र. ३ हा क्र. १ चा ड्रायव्हर आहे असे मला वाटते. किमान काही प्रमाणावर तरी.
व क्र. ३ हा रेस नुसार बदलतो असे म्हणण्याचे unsubstantiated धाडस करतो.
मायकेल पोर्टर ने त्याच्या स्ट्रॅटेजी वरच्या पुस्तकात असे म्हंटले होते की - Strategy will be successful if actions that support the strategy essentially reinforce each other. (शब्द माझे, आशय त्यांचा.) ते आठवले.
मुख्य प्रश्न सुबत्ता आणि
मुख्य प्रश्न सुबत्ता आणि शिक्षणाचं योग्य वाटप करण्याचा आहे.
ऐसीव‌रील ग‌म‌भ‌न इत‌रांपेक्षा वेग‌ळे आहे.
प्रमाणित करण्यात येते की हा आयडी एमसीपी आहे.
एमीचे पुस्तक वाचलेले नाही त्यामुळे खालील मत वृत्तपत्रांमधे वाचलेल्या लेखांवरुन झाले आहे, पुस्तकाचे नाव आणि काही घाई-गडबडीत काढलेल्या निष्कर्षांबद्दल सर्वसाधारण टिका आढळून आली.
त्यामुळे 'रेस' (वंश) या घटकापेक्षा शैक्षणिक 'रेस'मध्ये (स्पर्धेत) भाग घेण्याची, त्यासाठी मेहनत करण्याची तयारी/इच्छा असलेल्यांची मुलं तिथे यशस्वी होतात. यात खरं तर आश्चर्यकारक काहीच नाही.
एमीचं पुस्तक जबरदस्तीचं रिडक्श्निझम आहे असा आरोप काही रिव्ह्यूंमधे जाणवला. राजेशचं वरचं वाक्य मला ओव्हर-सिम्प्लिफिकेशन किंवा ओव्हररिडक्शन वाटलं. ठराविक पातळीवरचं विश्लेषण कृतीशील निष्कर्षाला पुरक ठरतं, काहिच जमाती सातत्याने जर यशस्वी होत असतील तर त्यामागची कारणमिमांसा मांडताना जमातीच्या संस्कृतीचा आधार घेतल्यास त्यास रेसिझम न ठरवता विश्लेषणाचा एक मुद्दा म्हणून बघता येऊ शकतं.
एमीचं हेच विश्लेषण ठराविक प्रमाणात अमेरिकन मुख्य प्रवाहात इतरही विचारवंत नियमीत करत असावेत, त्याचंच एक प्रतिबिंब यशस्वी ठरलेल्या अमेरिकेतल्या कीप चार्टर शाळेच्या पद्धतिमधे दिसतं. कीपच्या यशाबद्दल थोडाफार वाद असले तरी त्यांच्या यशासाठी त्यांच्या पद्दतीलाच श्रेय दिले जाते.
मजेशीर बाब ही की - टाईम वालेच नेहमी विविधता हवी विविधता हवी अशी बोंब मारत असतात. पण ज्या क्षणी तुम्ही रिलेटिव्ह परफॉर्मन्स बद्दल बोलायला सुरु करता त्याक्षणी तुम्ही रेसिस्ट ठरता.
ह्या पुस्तकाची मला आवडलेली समीक्षा 'न्यू यॉर्कर'मध्ये आली होती - दुवा. दोन मार्मिक वाक्यं -
"ही जीवांची इतकी गरदी जगात आहे का रास्त |
भरती मूर्खांचीच होत ना" "एक तूच होसी ज्यास्त" ||
वाटप हा शब्द मला आता चुकीचा
वाटप हा शब्द मला आता चुकीचा वाटतो. कारण त्यात थोडं झीरो सम गेमचा वास येतो. मला तिथे वाटप हा शब्द स्टॅटिस्टिकल डिस्ट्रिब्यूशन या अर्थाने म्हणायचा होता. 'पालकांमध्ये असलेलं शिक्षण/इच्छा/ऐपत या गोष्टींचं वैविध्य (स्टॅटिस्टिकल डिस्ट्रिब्यूशन) हे खरं मूलभूत कारण आहे, वंश नव्हे. वंश हे कारण असल्याचा आभास निर्माण येतो कारण विशिष्ट वंशाचे लोक या लोकसंख्येत समाविष्ट झाले, ते एका चाळणीतून (शिक्षण/इच्छा निवडणाऱ्या) पार झालेले आहेत. गेल्या काही वर्षांत या दोनच्या जोरावर त्यांनी ऐपतही मिळवली आहे.'
माझा दावा असा आहे की व्हेरिएबल कंट्रोल करून रिग्रेशन अॅनालिसिस केल्यास 'पालकांची शैक्षणिक पातळी' हा मुद्दा वंशापेक्षा महत्त्वाचा ठरेल. हा अॅनालिसिस करणं कटकटीचं आहे, त्यामुळे मी नुसता दावा मांडूनच थांबतो.
तर त्यामागची कारणमिमांसा मांडताना जमातीच्या संस्कृतीचा आधार घेतल्यास त्यास रेसिझम न ठरवता विश्लेषणाचा एक मुद्दा म्हणून बघता येऊ शकतं.
 जनुकीय आणि सांस्कृतिक कारणांची गल्लत होत नाही तोपर्यंत असं डोळस विश्लेषण फायद्याचं ठरू शकतं.
माझा दावा असा आहे की
माझा दावा असा आहे की व्हेरिएबल कंट्रोल करून रिग्रेशन अॅनालिसिस केल्यास 'पालकांची शैक्षणिक पातळी' हा मुद्दा वंशापेक्षा महत्त्वाचा ठरेल. हा अॅनालिसिस करणं कटकटीचं आहे, त्यामुळे मी नुसता दावा मांडूनच थांबतो.
फार कै कटकटीचं नै. एकतर रिग्रेशन करा नैतर सरळ झेड टेस्ट केली तरी चालू शकेल. रिग्रेशन टेस्टीत तर दोन्ही फ्याक्टरची पी व्हॅल्यू कंपेअरवली तर फटक्यात समजून येईल.
पण मग त्यात जर दोन्हीही सिग्निफिकंट आले तर मात्र मजा आहे खरी
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
येकतर मी उसगावात नाही दुसरे,
येकतर मी उसगावात नाही
दुसरे, मी यशस्वी आहे.
सबब, या चर्चेत माझा काय्बी संबंद न्हाई.
-: आमचे येथे नट्स क्रॅक करून मिळतील :-
विदा गोळा केल्यावर अनालिसिस
विदा गोळा केल्यावर अनालिसिस सोपा आहे. अडचण आहे ती म्हणजे माझ्याकडे तो विदा नाही.
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
सर्वप्रथम निळे व चिंतातुर जंतू यांचे लिंकांबद्दल आभार..
मला स्वत:ला केवळ या बातमीच्या अनुषंगाने चर्चा अपेक्षित होती (बहुदा 'ही बातमी कळली का' हा धागा अधिक उचित ठरला असता, असं आता वाटतंय..असो)
घासकडवींचा सिलेक्शन बायसचा मुद्दा अचूक आहे.
ही पुढली पायरी झाली..विदा मिळाल्यास यावर छान काम होऊ शकेल..
समीक्षा आवडली, विशेषतः ;-)
न्यु यॉर्करच्या समीक्षेतील वाक्य
आस्मादिकांनी न्यु यॉर्क टाईम्सच्या लेखावर दस्तुरखुद्दांच्या मित्राच्या फेसबुकावर दिलेल्या प्रतिक्रीयेतील भाग.. (जानेवारी २६)
न्यु यॉर्कातील ज्यू आजोबा पिढी आणि आमच्यासारख्या घाटी लोकांची आजोबा पिढीतील साम्य गमतीदार आहे
धागा वर आणत आहे.
संगति जयाच्या खेळलो मी सदाहि | हाकेस तो आता ओ देत नाही
सुपिरिऑरिटी कॉम्प्लेक्स = अहंगंड
स्मृतिदिन : संगीतकार बुलो सी. रानी (२५ मे १९९३)
जन्मदिवस : गणितज्ज्ञ अब्राहम द म्वाव्र (१६९७), लेखक अलेक्सांद्र पुश्किन (१७९९), नृत्यांगना इजाडोरा डंकन (१८७७), नाटककार व कवी राम गणेश गडकरी (१८८५), छायाचित्रकार डोरोथी लँज (१८९५), कृषी वनस्पती वैज्ञानिक व संशोधक बी.पी. पाल (१९०६), 'वेस्टर्न' सिनेअभिनेता जॉन वेन (१९०७), कथालेखक ग. ल. ठोकळ (१९०९), लेखक रंगनाथ मनोहर जोशी तथा निर्मळ गुरुजी (१९१६), हिंदी साहित्यिक व समीक्षक डॉ. शंकर पुणतांबेकर (१९२५), जाझ संगीतकार माइल्स डेव्हिस (१९२६), निर्माता, दिग्दर्शक के. बिक्रम सिंग (१९३८), धावपटू झोला बड (१९६६), लागोपाठ दोन ऑलिंपिक खेळांमध्ये पदकविजेता पहिला भारतीय खेळाडू कुस्तीगीर सुशील कुमार (१९८३)
मृत्युदिवस : आधुनिक तेलुगू गद्याचे जनक, पत्रकार व समाजसुधारक रावबहादूर वीरेशलिंगम कुंदकुरी (१९१९), तत्त्वज्ञ मार्टिन हाईडेगर (१९७६), पिनकोडचे जनक आर. व्ही. मराठे (१९८३), साहित्य अकादमी पुरस्कारविजेते कवी श्रीकांत वर्मा (१९८६)
स्वातंत्र्य दिन - जॉर्जिया (१९१८), गयाना (१९६६)
१८९६ : चार्लस डाऊ यांनी डाऊ-जोन्स औद्योगिकी सरासरीचे प्रथम प्रकाशन केले.
१८९७ : ब्रॅम स्टोकर यांची 'ड्रॅक्युला' कादंबरी प्रकाशित.
१९०८ : मध्यपूर्वेत पहिला तेलसाठा सापडला.
१९७१ : पाकिस्तानी सैन्याने सिल्हेट, बांगलादेशमध्ये ७१ हिंदूंची कत्तल केली.
१९८६ : युरोपमधल्या देशांनी युरोपीय संघाचा झेंडा स्वीकारला.
१९९८ : ऑस्ट्रेलियात मूलनिवासींची मुले त्यांच्या कुटुंबांपासून विलग करण्याच्या धोरणाबद्दल (Stolen Generations) प्रथम 'राष्ट्रीय क्षमायाचना दिन' झाला.
१९९९ : कारगिल युद्धाची सुरुवात.
२००९ : पाकिस्तानच्या सर्वोच्च न्यायालयाने नवाज शरीफ आणि त्यांचे बंधू शाहबाज यांच्यावरची निवडणुका लढवण्याविषयीची बंदी हटवली.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


उंदीर पळवण्यासाठी अॅप | Webdunia Marathi

शनिवार, 26 मे 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
लंडन- उंदरांचा ससेमिरा टाळण्यासाठी आपण पिंजर्‍यापासून ते मांजर घरात आणण्यापर्यंत अनेक उपाय करीत असतो. काही देशांमध्ये तर उंदीर पकडून आणला तर ठराविक रक्कम बक्षीस म्हणून दिली जाते, इतका उंदरांचा सुळसुळाट आहे. शेतकर्‍यांचा तर हा मोठाच शत्रू.
अशाच उंदरांचा नायनाट करण्याचे अनेक उपाय सध्याच्या हायटेक जमान्यातही शोधले जात आहेत. आता चक्क मोबाईद्वारे आपण घरातले उंदीर घालवू शकतो. विश्वास बसत नसला तरी असा अॅप खरच बनवण्यात आला आहे. आता मोबाईलचे असे अॅप आले आहे ज्याने काही सेकंदातच घरातले उंदीर बाहेर पळून जातील.
अॅन्टी-रॅट सोनारक असे या अॅपचे नाव आहे. उंदरांना पळवण्यासाठी तुम्हाला हा अॅप मोबाईलमध्ये इन्स्टॉल करावा लागतो. गुगल प्ले स्टोअरमधून तुम्ही हा अॅप मोफत डाउनलोड करु शकता. हा अॅप बनवणार्‍यांचा असा दावा आहे की तब्बल 10 वर्षांच्या रिसर्चनंतर हा अॅप बनवण्यात आला आहे. तेऐकताच उंदीर बाहेर येतात. जास्त आवाज असणार्‍या ठिकाणी हा अॅप काम करणार नाही. जर तुम्ही या अॅपचा वापर करत असाल तर फ्रिक्वेन्सी सेटिंग करुन ठेवा आणि नंतर या अॅपचा वापर करा.
उंदीर पळवून लावण्यासाठी हा अॅप परिणामकारक दावा करण्यात आला आहे.
RSSची तीन दिवसात सेना तयार करण्याची तयारी
आधार नसले तरी आवश्यक सुविधा मिळणार
रशियात प्रवासी विमान कोसळले, 71 ठार
इन्स्टाग्रामवर रेकॉर्ड आता यूजर्सला कळणार
मामाच्या गावची मुलगी करायची पद्धत होती, पण तुम्हीही बघितलं नाही
यावर अधिक वाचा :
वाहनांना पुन्हा लागणार सेफ्टी गार्ड,कारवाईस उच्च ...
चारचाकी वाहनांना बसविण्यात आलेल्या क्रॅश गार्डवर होणाऱ्या कारवाईस दिल्ली उच्च न्यायालयाने ...
धमकी आणि चितावणीखोर भाषा वापरणाऱ्या मुख्यमंत्र्यांवर ५०६ ...
लोकसभेच्या चार जागांसाठी २८ मे रोजी पोटनिवडणुका होणार आहेत. महाराष्ट्रात पालघर आणि ...
सीबीएसई बोर्डाच्या 2017-18 वर्षाचा बारावीचा निकाल जाहीर
केंद्रीय माध्यमिक शिक्षण मंडळ म्हणजेच सीबीएसई बोर्डाच्या विद्यार्थ्यांची प्रतीक्षा संपली ...
काय आहे हे ऑडियो क्लिप प्रकरण, मुख्यमंत्री म्हणे मीच ती ...
मुख्यमंत्री यांच्या ऑडियो क्लिप वरुन राज्यात वातवरण तापलेले असताना, खुद मुख्यमंत्री यांनी ...
योगी आदित्यनाथांना चपलांनी मारावे: उद्धव ठाकरे
पालघर- शिवसेना प्रमुख उद्धव ठाकरे यांनी भाषेची मर्यादा ओलांडत उत्तर प्रदेशाचे मुख्यमंत्री ...
नव्या व्यवसायाला चालना देण्यासाठी जीओचा पुढाकार
मुकेश अंबानी यांच्या रिलायन्स इंडस्ट्रीजनं जिओ जेन नेक्स्ट प्लॅटफॉर्म विकसीत केला आहे. ...
मायक्रोमॅक्सचा पहिला एंड्रॉयड गो बेस्ट स्मार्टफोन
मायक्रोमॅक्स भारत गो कंपनीचा पहिला एंड्रॉयड गो बेस्ट स्मार्टफोन आहे. कंपनीने याची किंमत ...
Moto G6 भारतात 4 जूनला होईल लाँच, अमेजनवर होईल याची विक्री
लेनोवो स्वामित्व असणारी कंपनी मोटोरोला आपला नवीन स्मार्टफोन लाँच करत आहे ज्याचे नाव आहे ...
आंतरराष्ट्रीय कूपन कोड कंपनी पिकोडी, आता भारतात
इंटरनेटवर सर्वात फायदेशीर ऑनलाईन डील आणि कूपन सर्च मध्ये उत्कृष्ट प्रदर्शन देणारी ऑनलाईन ...
बीएसएनएलचा 'डेटा त्सुनामी' प्लान
बीएसएनएल (BSNL)ने नवा प्लान जाहीर केलाय. जियो आणि एअरटेलला टक्कर देण्यासाठी बीएसएनएलने ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


50languages मराठी - इंडोनेशियन नवशिक्यांसाठी | आठवड्याचे दिवस = Hari-hari dalam seminggu |

Home > 50languages.com > मराठी > इंडोनेशियन > अनुक्रमणिका
पहिला दिवस आहे सोमवार.
दुसरा दिवस आहे मंगळवार.
तिसरा दिवस आहे बुधवार.
चौथा दिवस आहे गुरुवार.
पाचवा दिवस आहे शुक्रवार.
सहावा दिवस आहे शनिवार.
सातवा दिवस आहे रविवार.
सप्ताहात सात दिवस असतात.
आम्ही फक्त पाच दिवस काम करतो.
एस्परँटो रचना (शिकता येण्याजोगी संरचना)
सध्या इंग्लिश ही महत्वाची वैश्विक भाषा आहे. प्रत्येकाने या भाषेतून संवाद साधला पाहिजे. परंतु, या भाषेइतकाच बाकी भाषांनीही हा प्रवास पूर्ण केला पाहिजे. उदाहरणार्थ, संरचित भाषा संरचित भाषा हेतुपूर्वक तयार आणि विकसित केल्या जातात. असे आहे की, योजनाबद्ध पद्धतीने त्यांची संरचना केली जाते. संरचित भाषांमधून, वेगवेगळ्या भाषेतील घटक एकत्र येतात. अशा प्रकारे, शक्य तितक्या लोकांना या भाषा शिकणे सोपे जावे. निर्माण केलेल्या भाषेचे उदिष्ट आंतरराष्ट्रीय संभाषण हे आहे. एस्परँटो ही निर्माण केलेली सर्वात प्रसिद्ध भाषा आहे. वॉर्सामध्ये पहिल्यांदा या भाषेची ओळख करून देण्यात आली. त्याचा संस्थापक कलावंत लुडविक.एल.झामेनहोफ होता. त्याच्या मते, सामाजिक अस्थिरतेला संभाषणातील अडथळे हे मुख्य कारण आहे. म्हणून, त्याला अशी भाषा बनवायची होती की, जी लोकांना एकत्र आणेल. त्याबरोबरच, लोकांनी एकमेकांबरोबर समान पातळीवर बोलणे आवश्यक आहे. डॉक्टरचे टोपणनाव आशावादी वाटणारे डॉ. एस्परँटो असे होते. हे असे दर्शविते की, त्याला त्याच्या स्वप्नांमध्ये किती विश्वास होता. परंतु, वैश्विक समजूत ही युक्ती फार जुनी आहे. आतापर्यंत, अनेक वेगवेगळ्या निर्मिलेल्या भाषा विकसित झाल्या आहेत. ते सहनशक्ती आणि मानवी अधिकार या उद्दिष्टांशी संबंधित होते. 120 देशांपेक्षा अधिक देशांतील लोक एस्परँटो या भाषेमध्ये तरबेज आहेत. परंतु, एस्परँटो विरोधात टीका देखील झाल्या. उदा, 70 % शब्दसंग्रह स्त्रोत हा रोमान्स या भाषेमधून आहे. आणि एस्परँटो ही भाषा स्पष्टपणे इंडो-युरोपियन भाषांसारखी आकारास आली आहे. त्याचे वक्ते त्यांचे विचार आणि युक्त्या अधिवेशन आणि मंडळामध्ये व्यक्त करतात. बैठक आणि व्याख्यान नियमितपणे आयोजित केल्या जातात. तर, तुम्ही काही एस्परँटो साठी तयार आहात का आपण एस्परँटो बोलता का आपण एस्परँटो बोलता का - होय, मी एस्परँटो चांगले बोलतो
Contact book2 मराठी - इंडोनेशियन नवशिक्यांसाठी


बाळंतपणात अंतर का ठेवायला पाहिजे ? - Tinystep

बाळंतपणात अंतर का ठेवायला पाहिजे
कालच एका आईने प्रश्न विचारला की, मला अगोदर दोन मुले झाली आहेत. आणि त्या मुली झाल्या आहेत. आणि कुटुंबाची इच्छा आहे की, आता मुलगा होण्यासाठी तू प्रयत्न कर. तर ही समस्या महाराष्ट्रातच नाहीतर पूर्ण भारतात आहे. प्रत्येकाला मुलगा पाहिजे असतो पण त्याचवेळी कुणालाच हा विचार येत नाही की, त्या जन्म देणाऱ्या स्त्रीला ह्यामुळे किती त्रास होईल. तिला काय काय समस्या येतील. तिचे शरीर तितके मजबूत आहे का  ती आणखी गरोदरपण सहन करू शकते. असा काहीच विचार न करता तुम्ही तिला बाळंतपण साठी आग्रह करतात. तेव्हा ह्या ब्लॉगमधून जाणून घेऊ की, दोन बाळंतपणात अंतर किती ठेवायला हवे. आणि ह्या सर्व गोष्टीविषयी महत्वाची माहिती.
१) अनेक बाळंतपणे होणे, दोन बाळंतपणांमध्ये फार कमी अंतर असणे किंवा वयाच्या 18 व्या वर्षाआधी व 35 व्या वर्षानंतर गर्भधारणा येणे राहणे ह्यामुळे स्त्रियांचे जीवन संकटात सापडते व किमान एक तृतीयांश अर्भकांचे मृत्यू ओढवतात.
स्त्रिया व मुलांचे आरोग्य सुधारण्याचा अतिशय सबळ उपाय म्हणजे कुटुंबनियोजन. विकसनशील देशांमधील 100 दशलक्षांपेक्षा ही अधिक स्त्रिया सांगतात की त्यांनी गर्भनिरोधक साधनांची मागणी केल्यास त्यांच्या नवऱ्याकडून किंवा संबंधित पुरुषाकडून ती पुरवली जात नाही.
२) वयाच्या 18 व्या वर्षाआधी व 35 व्या वयानंतर होणाऱ्या गर्भधारणेमुळे आई व तिच्या मुलाच्या आरोग्यास असणारे धोके वाढतात.
३) आई व मुलाचे आरोग्य व्यवस्थित राहण्याकरिता, दोन मुलांमध्ये किमान दोन वर्षांचे अंतर असावे. चार बाळंतपणांनंतर गर्भधारणा व मुलाच्या जन्मामधील धोका वाढतो.
४) दोन मुलांमधील अंतर दोन वर्षांपेक्षा कमी असल्यास बालमृत्यूचे प्रमाण जवळजवळ 50 टक्क्यांनी वाढते. दोन वर्षांपेक्षा कमी वयाच्या बालकाच्या आरोग्यास व वाढीस असलेला सर्वांत मोठा धोका म्हणजे नवीन बाळाचा जन्मक. कारण त्यामुळे ह्या पहिल्या बालकास मिळणारे आईचे दूध कमी होते किंवा थांबतेच. शिवाय त्याला आवश्यक असलेले विशेष अन्न तयार करण्यासाठी किंवा आजारपणामध्ये त्याची काळजी घेण्यासाठी आईला वेळच मिळत नाही. परिणामस्वीरूप, वयात दोन वर्षांपेक्षा अधिक अंतर असलेल्या सख्ख्या भावंडांच्या तुलनेमध्ये, पाठोपाठ जन्मलेल्या मुलांची शारीरीक किंवा मानसिक विकास पूर्ण होत नाही.
५) मागील बाळंतपणामध्ये गमावलेली ताकद भरून येण्याआधीच एखाद्या स्त्रीस पुन्हा गर्भ राहिल्यास जन्माला येणारे मूल अपुऱ्या दिवसांचे व कमी वजनाचे असण्याची बरीच शक्यता असते. कमी वजनाच्या ह्या बालकाची पुढील वाढ ही खुंटते, ते जास्त वेळा आजारी पडते व इतर सर्वसामान्य वाढीच्या मुलांच्या तुलनेमध्ये पहिल्या वर्षातच दगावण्याची ही शक्यता अधिक असते.
गरोदरपणात उपयुक्त न्याहरीच्या पाककृती
तुमच्या पाल्याची काळजी घेणे सोपे करण्यासाठी....टिप्स
तुम्हाला असलेली संवादाची भूक. . .
अशी करा रवा आंबोळी
काही सॅलाडच्या रेसिपी ज्या वजन घटण्यास उपयुक्त ठरतील
असे करा पौष्टिक मिश्र डाळींचे कटलेट
अशी करा पौष्टिक खपली गव्हाची खीर
असा करा मस्त बटाटा-चीज पराठा
या सात गोष्टींमुळे तुमच्या वैवाहिक नाते तुटू शकते


द हिन्दू : मांसाहारी पदार्थ नकोत ! | ऐसीअक्षरे

द हिन्दू : मांसाहारी पदार्थ नकोत
तित्तर जर तुम्ही वाचत असाल ( रूढार्थ : twitter) , तर हे तुमच्यापासून दूर नाही.
म्हणजे लोकांसाठी ब्रह्मज्ञान , आपुले सोवळे अंग
टीप - चित्र डकवताना गंडलो.
|| स्वतः मेल्याशिवाय स्वर्ग दिसत नाही ||
हे तर रिलायन्समध्येही लागू
हे तर रिलायन्समध्येही लागू आहे.
ऐसीव‌रील ग‌म‌भ‌न इत‌रांपेक्षा वेग‌ळे आहे.
प्रमाणित करण्यात येते की हा आयडी एमसीपी आहे.
लोकां पढवे सेक्युलॅरिझम, आपण करी ढोंगिझम
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
तथाकथित सेक्युलरिस्ट लोकांचा हा विषमभाव अनेकवेळा उघडा पडतच असतो.
"चायनीज लोकांनी घरुन आणलेले
"चायनीज लोकांनी घरुन आणलेले डबे" हा अनुभव घेतल्यावर उग्र वास येणारे अन्न आणण्यास परवानगी देऊ नये हे माझे मत झाले आहे. त्रास होतो हे नाकारण्यात अर्थ नाही, अल्पसंख्यांकांच्या जिभेचे चोचले पुरवण्यासाठी बव्हंशांना त्रास का
हाच प्रतिवाद अल्पसंख्यांकांच्या प्रार्थनेच्या आवाजाविरुद्ध करता येईल त्यामुळे जिभेचे चोचले असो किंवा काहीही, त्यांना हवे ते अन्न आणायचा अधिकार असलाच पाहिजे.
हाच प्रतिवाद अल्पसंख्यांकांच्या प्रार्थनेच्या आवाजाविरुद्ध करता येईल
किती आवाज(बांग/आरती) झाल्यावर तुम्ही बंदी आणणार
अन्नाचा वास उग्र वाटणं वा न
अन्नाचा वास उग्र वाटणं वा न वाटणं हे फक्त सवयीवर अवलंबून असतं. कुणाकुणाकडे कढवल्या जाणार्‍या लोण्याचा वास (लोणी वाशेळे असल्यास) माझ्या डोक्यात जातो, तो त्यांना खमंग वाटत असू शकेल. तांदळाच्या ओल्या फेण्यांचा वास किंवा गव्हाच्या चिकाचा वास लोकांना अतिशय किळसवाणा वाटतो, तो मला अतिप्रिय आहे आणि त्यामुळे माझ्या तोंडाला पाणी सुटतं. सुकी ढोमी चुलीत भाजली, तर त्या वासानं शाकाहारी लोकांना जीव नकोसा होतो. पण फक्त त्या वासावर काही लोक चवीनं जेवतात.
त्यामुळे उग्र वासाचं अन्न आणायला 'परवानगी' नाकारणे हा शुद्ध अन्याय आहे.
तुन्द हैं शोले, सुर्ख है आहन
प्रश्न कळला नाही. एकदा
एकदा सेक्युलर आहोत म्हटल्यावर बंदी आणायलाच नको हेच माझे म्हणणे आहे त्यामुळे किती आवाज आणि किती वास याने काय फरक पडतो
असं काहीही आणायचे स्वातंत्र्य असेल तर कपडे न घालण्याचं स्वातंत्र्य का हिरावून घेतलं जातं; ह्या अनुप ढेर्‍यांच्या शंकेचं पुन्हा कुणीतरी उत्तर द्या बुवा.
संगति जयाच्या खेळलो मी सदाहि | हाकेस तो आता ओ देत नाही
भरतासाठी वांगे भाजतात तेव्हा
भरतासाठी वांगे भाजतात तेव्हा येणारा वासही माशांच्या वासासारखाच डोक्यात जातो.
ऐसीव‌रील ग‌म‌भ‌न इत‌रांपेक्षा वेग‌ळे आहे.
प्रमाणित करण्यात येते की हा आयडी एमसीपी आहे.
सुकी ढोमी हे काय असतं
सुक्या मासळीच्या वासाने कँटीनमधे बसलेल्या सर्व अ-मत्स्याहारी लोकांना जेवण बंद करण्याइतपत मळमळताना दिसते. तसं होत असू शकतं हे समजणं मला शक्य आहे. त्यामुळे मी स्वतः सर्वाहारी असलो तरी त्याचा त्रास इतरांना बर्‍यापैकी होऊ शकतो याची जाणीव असल्याने असे पदार्थ मी स्वतः डब्यात नेत नाही.
प्रत्येक ठिकाणी हक्क, कायदा आदि पातळीवर लढाईच करायची असते असे नव्हे. या गोष्टी समजून करण्याच्या आहेत. तसा कायदा करावा किंवा कसे याबद्दल मात्र साशंक आहे. विनंती किंवा सूचना लिहिण्याइतपत करायला हरकत नाही. यात मासे खाणार्‍यांची संख्या बहुसंख्य आहे की अल्पसंख्य हा मुद्दा नसून मांसाहारी आहारातले काही वास हे शाकाहारी लोकांना त्रासदायक ठरतात पण शाकाहारी पदार्थांतील बहुसंख्यांचे वास मांसाहारी लोकांना त्रासदायक ठरत नाहीत हा वास्तव मुद्दा आहे.
सर्वसाधारणपणे कोणी हपीसच्या कँटीनमधे बिनतंबाखूचा हुक्का ओढत असतील आणि धुराचा इतरांना त्रास होत असेल तर तसे सार्वजनिक जागी करु नये इतपत समजूत ठेवण्यासारखंच हे आहे. बिनतंबाखूचा हुक्का अशी कल्पना यासाठी केली की त्यात तंबाखूचे दुष्परिणाम हा अन्य फॅक्टर मिक्स होऊ नये.
प्रत्येक ठिकाणी हक्क, कायदा
प्रत्येक ठिकाणी हक्क, कायदा आदि पातळीवर लढाईच करायची असते असे नव्हे.
तेच तर. साधे दोन विभाग करुन प्रश्न सुटू शकतो. कित्येक रेस्टॉरंट्समध्ये स्मोकिंग-नो स्मोकिंग विभाग असतात तसे इथे दोन वेगळे विभाग करता आले असते. थेट आणू नका वगैरे बंदीची भाषा आली की हक्काची भाषा येतेच.
शिवाय ज्यांना त्रास होतो त्यांनी आपली वेळ थोडी बदलून मार्ग काढावा.
मला त्रास होतो म्हणून इतरांनी काहीतरी करावं हा बालिशपणा झाला.
कुणाकुणाकडे कढवल्या जाणार्‍या लोण्याचा वास (लोणी वाशेळे असल्यास) माझ्या डोक्यात जातो.
म्हणजे ते ऑल्मोस्ट रोज तुमच्यावर लादल्यास तुमची हरकत नसावी, कदाचीत तुम्हाला सवय होईल.
 आवाजाचा त्रास परिक्षार्थी, वृद्ध आणि आजार्‍यांना होउ शकतो, तरीहि बंदी आणणार नाही बव्हंशी लोक वासाने 'अस्वस्थ' होत असल्यास त्यावर बंदी आणणे गैर कसे
कित्येक रेस्टॉरंट्समध्ये स्मोकिंग-नो स्मोकिंग विभाग असतात
काही हरामखोरांनी स्मोकींग झोन ठेवण्यावर पण बंदी आणवली आहे.
त्या केसमध्ये तक्रार करायची
त्या केसमध्ये तक्रार करायची सोय असतेच की. तेवढ्यासाठी सरसकट बंदी नाही आणू शकत ना.
आता असलेल्या मोकळीकीचा लोक गैरफायदा घेतात वगैरे गोष्टी येतात ती ज्याची त्याची संस्कृती. कंपनी किंवा सरकारने अधिकृतपणे कोणा एका बाजूला झुकते माप देणे अपेक्षित नाही एवढेच.
असा वटहुकुम जारी करणे जरा
असा वटहुकुम जारी करणे जरा जास्तच वाटते ह्याबद्दल सहमत आहे, पण सोशल नॉर्म्समधे परिस्थितीचा त्रास (मानसिक नव्हे) होउ शकणार्‍यांना संरक्षण मिळते, परिस्थिती उद्भवल्यावर(पक्षी:त्रास झाल्यावर) तक्रार करा हे बहुसंख्यांच्या बाबतीत घडत नाही.
प्रत्येक ठिकाणी हक्क, कायदा
प्रत्येक ठिकाणी हक्क, कायदा आदि पातळीवर लढाईच करायची असते असे नव्हे.
 हे ज्या व्यक्तीवर अन्याय होतो, जिला आपला हक्कभंग होतो असं वाटतं; तिनं ठरवायचं. कुणी कुठे लढाई करायची आणि कुठे नाही, हे आपण कसं ठरवणार
त्याचा त्रास इतरांना बर्‍यापैकी होऊ शकतो याची जाणीव असल्याने असे पदार्थ मी स्वतः डब्यात नेत नाही..
असंच वाक्य जर रधोंनी म्हटलं असतं, तर त्यांच्या अभिव्यक्तिस्वातंत्र्याचा इतरांना त्रास होतो, म्हणून त्यांनी स्वतःहून 'समाजस्वास्थ्य' बंद करावं, असं म्हणण्यासारखं आहे. शिवाय वासाचा त्रास होतो, तर तुम्ही दुसर्‍या वेळी जेवा. आरोग्याला अपाय होत असता, तर गोष्ट निराळी आहे. (मी डब्यात कधीही मांसाहार नेत नाही. मला शिळ्या आम्लेटाचा वास सहन होत नाही. पण म्हणून लोकांनी माझ्यासाठी डबे बदलावेत, अशी अपेक्षा कशी करणार त्यांच्या अभिव्यक्तिस्वातंत्र्याचा इतरांना त्रास होतो, म्हणून त्यांनी स्वतःहून 'समाजस्वास्थ्य' बंद करावं, असं म्हणण्यासारखं आहे. शिवाय वासाचा त्रास होतो, तर तुम्ही दुसर्‍या वेळी जेवा. आरोग्याला अपाय होत असता, तर गोष्ट निराळी आहे. (मी डब्यात कधीही मांसाहार नेत नाही. मला शिळ्या आम्लेटाचा वास सहन होत नाही. पण म्हणून लोकांनी माझ्यासाठी डबे बदलावेत, अशी अपेक्षा कशी करणार
तुन्द हैं शोले, सुर्ख है आहन
ढोमी नामक मत्स्यविशेष. मी तरी
ढोमी नामक मत्स्यविशेष. मी तरी सुक्या मासळीतलाच ऐकला आहे.
तुन्द हैं शोले, सुर्ख है आहन
तुन्द हैं शोले, सुर्ख है आहन
तेच तर. साधे दोन विभाग करुन
तेच तर. साधे दोन विभाग करुन प्रश्न सुटू शकतो. कित्येक रेस्टॉरंट्समध्ये स्मोकिंग-नो स्मोकिंग विभाग असतात तसे इथे दोन वेगळे विभाग करता आले असते.
सर्व ठिकाणी, रादर बहुतांश ठिकाणी असे वेगवेगळे विभाग करणं जागेअभावी शक्य नाही. आमच्या हपीसात व्हेज नॉनव्हेज असे दोन वेगळे मायक्रोवेव्ह स्पष्ट स्टिकर लावून ठेवलेत तरीही नॉनव्हेज पदार्थ व्हेज साईडच्या ओव्हनमधे नेहमी गरम केले जातात.
थेट आणू नका वगैरे बंदीची भाषा आली की हक्काची भाषा येतेच. शिवाय ज्यांना त्रास होतो त्यांनी आपली वेळ थोडी बदलून मार्ग काढावा.
बंदीची भाषा, कायदा असे असू नये हे भाष्य वर केलंच आहे. बाकी वेळ बदलणे हा उपाय करण्यासाठी मुळात सर्वांना सर्वांची वेळ माहीत असली पाहिजे. मांसाहारी लोकांनी अमुक जागी (वेगळा विभाग) बसून किंवा कॉमन कँटीनमधे बसून पण दुपारी २ ते २:३० याच वेळात डबा खावा असा नियम केला तरी तेही शेवटी डिस्क्रिमिनेशनच.. त्यातही भेदभाव झालाच... त्यातही वेळेबाबत समजूत ठेवणे आणि स्वातंत्र्यसंकोच झालाच (वेळेच्या बंधनाने) इ इ.
मला त्रास होतो म्हणून इतरांनी काहीतरी करावं हा बालिशपणा झाला.
मी इतरांना त्रास होतो म्हणून मी काहीतरी टा़ळण्याविषयी बोलतोय.
>>जिला आपला हक्कभंग होतो असं
>>जिला आपला हक्कभंग होतो असं वाटतं; तिनं ठरवायचं. कुणी कुठे लढाई करायची आणि कुठे नाही, हे आपण कसं ठरवणार
बरोबर. पण त्या लढाईत सगळ्यांनी सामील व्हावेच अशी अपेक्षा करू नये.
ऐसीव‌रील ग‌म‌भ‌न इत‌रांपेक्षा वेग‌ळे आहे.
प्रमाणित करण्यात येते की हा आयडी एमसीपी आहे.
 हे आपलं तुमचं काहीतरीच
तुन्द हैं शोले, सुर्ख है आहन
त्याचा त्रास इतरांना बर्‍यापैकी होऊ शकतो याची जाणीव असल्याने असे पदार्थ मी स्वतः डब्यात नेत नाही..
असंच वाक्य जर रधोंनी म्हटलं असतं, तर त्यांच्या अभिव्यक्तिस्वातंत्र्याचा इतरांना त्रास होतो, म्हणून त्यांनी स्वतःहून 'समाजस्वास्थ्य' बंद करावं, असं म्हणण्यासारखं आहे.
बिनतोड मुद्दा आहे. मुळात मी इथे कोणी जबरदस्तीने मांसाहारी डबाबंदी करावी या मताचा नाहीच आहे. मुळात मत मांडलंय तेच इतरांना त्रास होतोय याची जाणीव असूनही आपल्या मार्जिनल आनंदासाठी दाबून तसेच पदार्थ नेण्याविषयी आहे.
रधोंच्या कार्याविषयी त्यांना स्वतःला जशी खात्री होती की हे कार्य अंतिमतः समाजासाठी आणि स्वतःसाठी उत्तम आहे.. तेव्हा त्यांनी ते चालू ठेवलं.
अर्थातच नॉनव्हेज अन्न कामाच्या ठिकाणी लंचमधे नेण्याने मिळणारे आहारशास्त्रीय फायदे अत्यंत इनडिस्पेन्सिबल असतील तर जरुर मांसाहार डब्यात आणावा.
इथे मुद्दा फक्त आपल्याला हे टाळणे शक्य आहे असे गृहीतक धरुन दिला आहे. माझी मांसाहाराची आवड रात्रीच्या जेवणात किंवा रविवारी पूर्ण करुन शिवाय मला इतरांना त्रासदायक न ठरणे शक्य आहे असे असेल तरच (आणि ते मजबाबत खरे असल्याने) मी दुपारी आपल्या हपीसात अनेकांना त्रास होत असल्यास मांसाहारी जेवण नेऊ नये असं मत मांडलं.
कायद्याने अशी सक्ती होऊ नये याबाबत सहमती मुळातूनच आहे.
ठीक,ह्याच न्यायाने तुमच्या अनुमत यादीत 'बॉडी ओडर' पण अंतर्भुत आहे काय
मुद्याचा जरूरीपेक्षा जास्त कीस काढल्याचे पाहून अर्थातच नवल वाटले नाही.
जेवणाचे प्रकार, कपडे, झालंच तर बॉडी ओडर या ३ गोष्टी तुलनीय कशा काय आहेत बरे एकीचा हवाला देऊन दुसरी का समर्थनीय आहे इ. पृच्छा तर श्वानं युवानं मघवानमाह ची आठवण करून देतात.
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
त्यांच्या अभिव्यक्तिस्वातंत्र्याचा इतरांना त्रास होतो, म्हणून त्यांनी स्वतःहून 'समाजस्वास्थ्य' बंद करावं, असं म्हणण्यासारखं आहे.
सामाजिक औचित्य न पाळण्याचे दुरगामी सामाजिक सुपरिणाम आणि औचित्य पाळण्याचे दुरगामी सामाजिक दुष्परिणाम रधोंनी पटवून दिले होते, तुम्ही सांगणार काय
मुद्दा किस पाडण्याचा नसुन
मुद्दा किस पाडण्याचा नसुन औचित्य पाळण्याचा आहे. खाणार्‍याप्रमाणेच ज्याच्या अंगाचा वास येतो त्याला त्याचा त्रास होत नाहीच, इतरांनाच होतो, तो येउ नये अशी व्यवस्था करणे म्हणजे 'फक्त' औचित्य पाळणे होय. त्यासाठी कायदे वगैरे करावे(करु नयेत) लागत नाहीत हेही खरे.
विविध औचित्यांचा प्राधान्यक्रम कसा ठरवणार
की भला उसका औचित्य मेरे औचित्य से ज्यादा औचित्यपूर्ण कैसा अशी चढाओढ सुरू आहे
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
अहो, बॉडी ओडर असू नये, असा
अहो, बॉडी ओडर असू नये, असा संकेत आहे. आपण लोकांना हवंसं वाटलं पाहिजे, या इच्छेतून आलेला. तो काही नियम नव्हे. इथे नियमाबद्दल चाललं आहे.
तुन्द हैं शोले, सुर्ख है आहन
कंपनीच्या लेटरहेडवर सही करण्याची सत्ता असणारे प्राधान्यक्रम ठरवतात, कधी कधी सांबारही वास मारते पण त्यावर बंदी येणार नाही.
माझ्या हापिसात केला असला आचरट
माझ्या हापिसात केला असला आचरट नियम, तर नियम मोडीन आणि मग पाठोपाठ पत्रक काढून देईन पटवून. तोवर इतक्या चर्वितचर्वणावरच समाधान मानणं तुम्हांला भाग आहे बघा
तुन्द हैं शोले, सुर्ख है आहन
आपण लोकांना हवंसं वाटलं पाहिजे, या इच्छेतून आलेला.
नाही, इतरांना आपल्या ओडरचा त्रास होउ नये ह्या विचारातुन आलेला.
असं मात्र रधो म्हणाले नव्हते
असं मात्र रधो म्हणाले नव्हते बघा.
एखादा नियम कैच्याकै असला तर
एखादा नियम कैच्याकै असला तर चड्डीत राहून बंड करायचे स्वातंत्र्यही सही करणार्‍यांना असते-असावे. बाकी आमच्या जिव्हाळ्याच्या सांबाराला तुम्ही उगीच वादात ओढण्याचे कारण नव्हते. प्रस्तुत विषयाची चटणी उडवल्याशिवाय सांबार वर्ज्य आहे
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
 इथून पुढे त्यांनी काय
 इथून पुढे त्यांनी काय केलं नि काय नाही ते विचारायला, त्याचं औचित्य-अनौचित्य ठरवायला, रधोंनाच भेटा बघू. (च्यामारी, एका उदाहरणात नाव काय वापरलं रधोंचं, मानगुटीवरच बसले राव
तुन्द हैं शोले, सुर्ख है आहन
बरं, तसं असेल. संकेत आहे पण.
बरं, तसं असेल. संकेत आहे पण. नियम नाही. नियम करण्याला विरोध आहे.
तुन्द हैं शोले, सुर्ख है आहन
आता मात्र असे वाटू लागलेय की
आता मात्र असे वाटू लागलेय की नियमावली या विषयावर फारच सेन्सिटिव्हिटी काही बाबतीत सिलेक्टिव्हली होतेय.
- इथे आपण जे सर्वजण कॉमेंटतो आहोत त्यातले जे लोक हपीसच्या सिस्टीमवर आहेत त्यांतल्या जवळजवळ सर्वांनी लॉगिन करतानाच "इथल्या प्रत्येक हालचालीचा लॉग ठेवला जाईल, मॉनिटरिंग केले जाईल, प्रायव्हसीचा हक्क या सिस्टीमच्या वापराबाबत लागू नाही अशा आशयाचा "नियमा"चा पॉपअप स्वीकारुन लॉगिन केलेलं असणार. मी माझ्या ऐसीअक्षरे किवा अन्य खात्यांवर काय करतो यावर नुसता वॉच ठेवणेच नव्हे तर त्यावर एन्क्वायरी करणे हाही हक्क कंपनीला आहे. कारण मी त्यांचा नोकर आहे, मी त्यांचे इन्फ्रास्ट्रक्चर वापरतो आहे. कँटीन, क्युबिकल्स, ऑफिस स्पेस हे सर्व कंपनीचे इन्फ्रास्ट्रक्चर आहे.
- मुळातून आपल्याला कंपनीने दिलेले काम दिलेल्या वेळेत पूर्ण करणे बंधनकारक असून पैसे मिळताहेत म्हणून आपण स्वातंत्र बर्‍याचश्या प्रमाणात त्यागून आपल्या असाईनमेंट्स, व्हेदर वुई वाँट टू डू इट ऑर नॉट.. पूर्ण करुन देतो. मला प्रचंड कंटाळा आलाय किंवा हे काम मला अजिबात आवडत नाही म्हणून ते न करण्याचे स्वातंत्र्य मला (किंवा कोणत्याच नोकराला) नाही.
- भले आपण आपलं अत्यंत आवडतं क्षेत्रच निवडलं आहे आणि स्वतःचाच व्यवसाय आहे, तरीही फायनान्सर, ग्राहक आणि अन्य घटकांच्या मर्जीनुसार आपल्याला वेळा, नियम सांभाळावेच लागतात. ज्यांच्याशी सिंबायोसिस करुन आपण राहतो त्यांच्यानुसार आपल्या स्वातंत्र्याला आणि आचारांना सदैव लिखित आणि अलिखित नियमांचं बंधन पडतंच.
- हे सर्व जाऊदे.. लग्न करुन जोडीदार सोबत आला तरीही आपल्या एखाद्या गोष्टीने त्याला त्रास होत असला तर ती गोष्ट टाळण्याचं बंधन येतंच.. तसं न केल्यास हे बंधन बिघडू शकतं.
व्यक्तिगत व्यवसाय आणि घरगुती आयुष्यातले नियम सध्या बाजूला ठेवले तरी कंपनीच्या प्रिमायसेस बाबत...
अंगाची दुर्गंधी, जेवणाला (कंपनीतील अन्य सहकार्‍यांच्या मते) उग्र वास, तोंडाला मीटिंगमधे कांद्याचा भकाभका वास, धूम्रपान, जोरात ओरडून बोलणे, मोबाईलवर गाणी लावणे, जागेवर झोपणे , वर्कस्टेशनवर अन्न खाणे/सांडणे... इत्यादि अनेक बाबतीत कंपनी असे गृहीत धरते की सर्वांना या गोष्टींचे भान आहे.
पण तसे नाही असे मोठ्या प्रमाणावर दिसल्यास कंपनी आपल्या आवारात कोणते बंधन पाळावे याबद्दल नियमावलीच्या स्वरुपात यापैकी कोणत्याही स्वातंत्र्याचा संकोच करु शकते आणि तसा केल्यास खास वेगळा स्वातंत्र्यसंकोच झाला असे मानून दु:खी होऊ नये कारण आगोदरच बर्‍याच बाबतीत तुम्ही कंपनीला नियमांनी बांधील आहात.
हा प्रतिसाद वाचून मला प्रश्न
हा प्रतिसाद वाचून मला प्रश्न पडला आहे, गविंचं म्हणणं तरी नक्की काय आहे
कंपनीचे नियम लोकांना जोवर अन्यायकारक वाटत नाहीत (नियम पाळण्याबदल्यात मिळणारे पैसे, नियम पाळल्यामुळे होणार्‍या गैरसोईंपेक्षा जास्त आहेत असं लोकांना जोवर वाटतं), तोवर लोक बिनतक्रार नियम पाळतात. त्याबद्दल दस्तुरखुद्द लोक सोडून इतर कुणाचीही तक्रार असली, तरी त्याला कुणी कुत्रंही विचारत नाही. हे सगळ्यांना ठाऊक आहे, मान्य आहे.
इथे वेगळाच विषय चालला आहे. काही लोकांना त्रासदायक वास येतो (आरोग्याला अपाय संभवत नाही), म्हणून काही लोकांच्या खाण्याच्या सवयींवर बंधनं आणली जावीत की न जावीत, असा विषय आहे. या विषयाबद्दल मत असण्याचा आणि कंपनीतून लॉगिन करून ऐसीवर टंकन करण्याचा नक्की संबंध काय आहे
तुन्द हैं शोले, सुर्ख है आहन
काय रे सगळीकडे तेच विचारतोयस
काय रे सगळीकडे तेच विचारतोयस तिथे उत्तर दिल्याचे स्मरते आहे.
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह
द हिंदुच्या बैलाला ठ्ठो करून
द हिंदुच्या बैलाला ठ्ठो करून त्याचेच मांस त्याच्याच क्यांटिनात खावे हो
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह
लै दिसांनी एक जुना टीआरपी पेश्शल शाकाहार-मांसाहार विषय आला. आल्याआल्या त्यात ad hominem ही आले, लगेच विषय स्युडो सेक्युलर वर ही गेला, मग अल्पसंख्यांसाठी बहुंसंख्यांना का त्रास' अस म्हणत तो ही विषय लगेच आलाच, बरं मुळात कोण अल्पसंख्य नि कोण बहुसंख्य याचे अज्ञानमूलक म्हणा वा कायम गृहितकावरच जगण्याचा/ बेफाट बोलण्याचा सरावही लगेच सुरू झाला. आता फक्त धर्म नि राजकारण हे दोन विषय यात कसे घुसतायत याविषयी उत्सुकतेने वाट पाहत आहे.
मज्जा. चला पॉपकॉर्नचे दुकान लावायची वेळ झाली
या विषयाबद्दल मत असण्याचा आणि
या विषयाबद्दल मत असण्याचा आणि कंपनीतून लॉगिन करून ऐसीवर टंकन करण्याचा नक्की संबंध काय आहे
म्हणजे असं की स्वातंत्र्य स्वातंत्र्य, नियम, व्यक्तिगत आचारांची मोकळीक आदि सर्वकाही आपण बर्‍याच पातळ्यांवर कंपनीकडे गहाण ठेवतच असतो, त्यात आणखी एकदोन नियम जरी आले (खाण्याविषयी) तरी त्याच्याखेरीज अनेक पातळ्यांवर आपण व्यक्तिस्वातंत्र्याचा संकोच मान्य करुनच राहात असतो. अशा वेळी या विशिष्ट नियमाने कोणतीही कंपनी विशेषकरुन जाचक बनते असे म्हणण्यात अर्थ नाही.
कंपनी कॅन मेक सच रुल्स लाईक मेनी अदर रुल्स ऑलरेडी अ‍ॅक्सेप्टेड बाय अस व्हेन वुई वर्क विथ देअर इन्फ्रा.
इंटरनेट वापराचं (ऐसीवर मत देण्याचं नव्हे) उदाहरण अशासाठी की ऑफिसचा कॉम्प्युटर, ब्रॉडबँड आदि कंपनीचे इन्फ्रास्ट्रक्चर आहे आणि तसेच ऑफिसचे कँटीनही..
त्यांचे नियम आपण इतरत्र स्वीकारतोच.. प्रॉक्सीने साईट्स बॅन केल्या असतील तर आपण ऑफिसातून त्या पाहू शकत नाही. आज ऐसी दिसतंय, उद्या दिसेल असं नव्हे.. मग मला रात्री घरुन कनेक्ट करुनच माझा इथला संचार करता येईल.
तिथे तर नुसता नियमच नसतो तर बळंच आपल्याला एका विशिष्ट साईटसंचारापासून रोखलेलं असतं. ते कसं चालतं
त्यामुळे कँटीनात वास पसरणारे पदार्थ आणू नयेत किंवा तत्सम नियमात काही वेगळे नाही.
घरी किंवा अन्यत्र काय करावे हे कंपनी सांगत नाहीये याची कृ नों घे.
बंधनं आणली जाऊ नयेत
जर कंपनीचे बहुसंख्य कर्मचारी कट्टर शाकाहारी असतील तर अशा स्वरुपाचे नियम कंपनी करु शकते हा स्वानुभव आहे. माझ्या पूर्वीच्या कंपनीत बाहेर गाड्यांवर मिळतात तसे अंड्याचे पदार्थ ताबडतोब समोर करुन देणाऱ्या स्वरुपाचा एक स्टॉल कंपनीच्या केटररने कँटीनच्या एका कोपऱ्यात सुरु केला होता. मात्र शाकाहारी लोकांनी प्रचंड आरडाओरडा सर्वत्र करुन तो स्टॉल तिथून हटवण्याची व्यवस्था केली.
अशी बंदी आणली जाऊ नये असे वाटते. चायनीज लोकांचे पदार्थ आपल्याला उग्र वासाचे वाटत असतील तसेच आपले 'सामान्य शाकाहारी' पदार्थ इतरांना उग्र वासाचे वाटत असतीलच. हे टाळण्यासाठी एक तर सर्वांनी (कांदा-मुळा व तत्सम उग्र वासाच्या भाज्या न घातलेले) सॅलड खाणे किंवा एकमेकांच्या खाद्यसवयीचा आदर राखणे (व जेवल्यावर हात स्वच्छ धुवून नंतर मिंट च्युईंगगम किंवा बडीशेप खाणे) असे दोन पर्याय उपलब्ध आहेत. दुसरा पर्याय सुयोग्य वाटतो.
परफेक्ट.. अगदी खुट्ट झाले तरी गाडी लगेच (स्युडो) सेक्युलरिजमवर कशी येते याचे आश्चर्य वाटलेच होते.
अवांतरही झाले, तुम्ही केल्यामुळे बहुदा ट्रोलिंग म्हणणार नाही.
हा हा हा. हे हिंदूने केले
हे हिंदूने केले म्हणून हा प्रतिसाद आला. हेच उजव्या लोकांनी केलं असतं तर विडंबनं पडली असती, हो की नै गुर्जी
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
कित्येक रेस्टॉरंट्समध्ये स्मोकिंग-नो स्मोकिंग विभाग असतात तसे इथे दोन वेगळे विभाग करता आले असते.
द्याट इज़ सो नाइनटीन-नाइन्टीज़-इश, यू नो अमेरिकेतील सध्याचा ट्रेंड पूर्णपणे नॉन-स्मोकिंग रेष्टारण्टांचा आहे. (बोले तो, १९९०च्या दशकात ज्या रेष्टारण्टांत स्मोकिंग-नॉनस्मोकिंग असे दोन वेगळे विभाग दिसले असते, त्यांपैकीसुद्धा बहुतांश रेष्टारण्टांत आजकाल ते तसे दिसत नाहीत. किंबहुना, बर्‍याच वर्षांत रेष्टारण्टात गेल्यावर 'टेबल फॉर टू/थ्री/जे काही असेल ते, नॉनस्मोकिंग' असे आवर्जून सांगितल्याचे वा सांगावे लागल्याचे आठवत नाही. याला कायद्याचे आंशिक१ पाठबळ जबाबदार असू शकेल.)
अर्थात, एखाद्या कामाच्या ठिकाणी खाण्याच्या जागेत मांसाहारास पूर्ण बंदी असावी अशा मताचा मी नाही (जरी ते मालकांच्या/व्यवस्थापनाच्या पूर्णपणे अधिकारात असले, तरी), परंतु तो स्वतंत्र मुद्दा झाला. (अधिक, ते माझे वैयक्तिक मत झाले; ते व्यवस्थापनावर बंधनकारक करण्याचा अधिकार मला नसावा.)
१ प्रत्येक राज्याचे कायदे अर्थात वेगवेगळे आहेत; एकच देशव्यापी कायदा नाही. आमच्या जॉर्जियापुरते बोलायचे झाले, तर:
थोडक्यात, सवलत देतानासुद्धा अशी दिली, की त्याकरिता रेष्टारंटवाल्याला विशेष कष्ट / खर्च उचलावे लागावेत१अ, अधिक बहुतांश ग्राहकांनाही ते कटकटीचे व्हावे (ज्याचा परिणाम अंतिमतः रेष्टारंटवाल्याच्या बॉटमलाइनीवर पडावा), तर मग बहुतांश रेष्टारंटवालेच "च्यायची मरो ती कटकट" म्हणून झक मारत आपापली रेष्टारंटे पूर्णपणे नॉन-स्मोकिंग करतात. (अर्थात, असे कायदे होण्याकरितासुद्धा मुळात बहुतांश नागरिकांची तशी सुप्त मागणी आणि/किंवा मूकपाठिंबा असावा लागतो, अन्यथा बोंबाबोंब होऊ शकतेच.)
१अ पूर्वी तत्त्वतः दोन वेगवेगळे विभाग असत, तेव्हासुद्धा त्या दोन वेगवेगळ्या खोल्या असतच, असे नाही; किंबहुना, बहुतांशी नसत, आणि असल्याच, तर बंदिस्त नसत. एकाच मोठ्या हॉलमध्ये एका काल्पनिक रेषेच्या या बाजूस स्मोकिंग आणि त्या बाजूस नॉन-स्मोकिंग, असला प्रकार म्हटल्यावर 'इकडून तिकडे गेले वारे'ला पूर्ण मुभा असे.
थेट आणू नका वगैरे बंदीची भाषा आली की हक्काची भाषा येतेच.
खाजगी मालकीच्या व्यवसायाच्या जागेत अशा प्रकारचे निर्बंध आणण्याचा हक्क मला वाटते मालकांच्या/व्यवस्थापनाच्या पूर्णपणे अधीन असावा. तसा तो आणणे हे उपयुक्त/डिझायरेबल आहे की नाही (कोणाला), हा वेगळा मुद्दा.
तत्त्वतः, खाण्याच्या सुट्टीच्या वेळेत बाहेरील एखाद्या रेष्टारंटात (उपलब्ध असल्यास) जाऊन मांसाहार करून येण्यापासून कर्मचार्‍यांना कोणीही अडवू शकत नाही.
सेक्युल्यारिझम आणि शाकाहार/मांसाहार यांचा अन्योन्यसंबंध समजला नाही.
सेक्युलर लोक साधारणतः उदारमतवादी समजले जातात.
अगदी. पण इथे आपलेच दात आणि
अगदी. पण इथे आपलेच दात आणि आपलेच ओठ
मालकी हक्काने पाहायला गेलं तर
मालकी हक्काने पाहायला गेलं तर फक्त शेअरहोल्डर्स/ मालकांना हा हक्क पोचतो.
माझ्या वैयक्तिक परिघात मी किती उदारमतवादी असावे नि किती नसावे, हे ठरविण्याचा पूर्ण अधिकार मला आहे.
समजा मी दारू पीत नसेन, तरी तुमच्या घरी दारू पिण्याचे स्वातंत्र्य तुम्हाला असावे, त्यावर मी घाला घालू नये (किंवा त्यावर बंदी आणणारे कायदे मी आणू नयेत), एवढेच माझा उदारमतवाद म्हणतो. माझ्या घरी येऊन दारू पिऊन धिंगाणा घालण्याचे लायसन माझा उदारमतवाद तुम्हाला देत नाही.
उलटपक्षी, समजा मी माझ्या घरी रोज दारू पीत असेन, तरीही, तुम्ही जर माझ्या घरात आलात, तर तुम्हाला मी दारू पाजायची की नाही, आणि पाजलीच, तर किती पाजायची, हेही ठरविण्याच्या माझ्या अधिकाराच्या आड माझा उदारमतवाद येत नाही. बाकी, तुमच्या घरी (किंवा, इन जनरल, माझ्या घराबाहेर) तुमच्या (किंवा माझ्याव्यतिरिक्त इतर कोणाच्याही) पैशाने तुम्ही वाट्टेल तेवढी दारू प्यावीत (किंवा वाटले तर पिऊ नयेत), माझ्या उदारमतवादाचा तुम्हाला पूर्ण पाठिंबा आहे. (अशा पाठिंब्याची आवश्यकता असेल तर.)
प्रस्तुत प्रकरणी (माझी शाकाहारा-मांसाहारासंबंधीची व्यक्तिगत मते आणि आवडीनिवडी काहीही असल्या, तरी), 'हिंदू'च्या मालकीच्या जागेत प्रस्तुत नियम करण्याच्या बाबतीत माझ्या उदारमतवादाचा पाठिंबा 'हिंदू'च्या व्यवस्थापनाला आहे. (भलेही त्यांच्या ठिकाणी मी असतो, तर असले नियम बहुधा केले नसते, तरीही.)
प्रॉक्सीने हा अधिकार (मालकांच्या/शेअरहोल्डरांच्या वतीने) व्यवस्थापनास पोहोचतो.
अर्थात, योग्य वाटले / गरज वाटली, तर मालक / शेअरहोल्डर तो अधिकार ट्रम्प करू शकतातच.
होय. पण हा हक्क बजावण्याचे
होय. पण हा हक्क बजावण्याचे कारण झुंडशाही असेल तर काळजीचे कारण आहेच.
मुंबईत काही वस्त्यांमध्ये विशिष्ट पंथीय लोकांनी त्या वस्तीतल्या उपाहारगृहांमध्ये मांसाहार असू नये म्हणून आंदोलने केली होती; त्याचा परिणाम म्हणून एखाद्या उपाहारगृहाने मांसाहार देणे बंद केले तरी तो त्या मालकाचा हक्कच असेल पण आंदोलनकर्त्यांना आंदोलन करण्याचा हक्क मात्र सर्व लोकांनी दिलेला आहे त्यात मांसाहारीही आले.
मान्य. हिंदूच्या व्यवस्थापनाने हे आमचे नियम म्हणून नियम केला असेल तर त्याला आक्षेप घ्यायचा कोणालाही हक्क नाही.
(असा) हक्क देणार्‍या मांसाहारींची बहुसंख्या असेल तर त्यांनी संघटित होऊन अधिक मोठी झुंड बनवून आंदोलन हाणून पाडण्यास कोणाचाच तात्त्विक विरोध असण्याचे काही कारण नसावे.
तरीही अजून नेहेमीचे यशस्वी कलाकार स्त्री विरुद्ध पुरुष (स्त्रीवादी वि. शॉव्हनिस्ट नाही), अनिवासी-निवासी हे रमताराम यांना आठवले नाहीतच. रमताराम यांचे पॉपकॉर्न चामट झाले असणार.
सांगोवांगीच्या गोष्टी म्हणजे विदा नव्हे.
(मूळ) विषय आणि अवांतर
इथल्या चर्चेचा (मूळ) विषय पाहून मला एक बंगाली मित्र आठवला. जातीने .. त्याने सांगितलं म्हणून समजलं. मला बंगाली समाजाबद्दल फार माहिती नसल्यामुळे रॉय, पात्रा, बासू, सेनगुप्ता सगळे एकाच जातीचे, बंगाली - बटाटेखाऊ (किंवा सिग्रेट ओढणारे).
तर हा बंगाली मित्र म्हणायचा, "मी शाकाहारी आहे." माझ्या समोरच त्याने कोंबडी, माशांना सद्गती दिल्याचं पाहिलं होतं. त्यामुळे मला काही हे समजेना. पण या प्राण्याकडे नेहेमीच काहीतरी तिरकस तर्क असतो, म्हणून विचारलं, "ते कसं रे" तर म्हणे, "मी इथे या कँटीनमधे खातो. होस्टेलमधे शिजवून खायचं तर होस्टेलात पुरेशी सोय नाही. आहे या पगारात बाहेर भाड्याचं घर घेऊन राहणं परवडणार नाही. त्यामुळे कँटीनमध्ये खाणं माझ्यावर लादलं जातं. तिथे आठवड्यातल्या १४ जेवणांपैकी फारतर एका वेळेस नॉनव्हेज मिळतं. मी महिन्यातून एखाद-दोन वेळा बाहेर जाऊन नॉन व्हेज खातो. म्हणजे महिन्याच्या ६० जेवणांपैकी साधारण ६ जेवणं नॉनव्हेज. याचा अर्थ मी ९०% शाकाहारी आहे. ९०% मोठं का १०%, याचं गणित तुला कठीण नाही."
आणि हे सगळं करदात्यांच्या पैशातून उभारलेल्या, सरकारी, धर्मनिरपेक्ष ठिकाणी चालत असे.
(अतिअवांतर - हा मित्र आणि मी दोघेही विज्ञान शिकणारे म्हणून हा सगळा तर्क त्याने उलगडून सांगितला. एखादा कलात्मक चित्रपट असता तर दोन व्यक्तिंमधल्या संवादातली पहिली दोन वाक्यं दाखवली असती. आणि चित्रपटभर, अधूनमधून हे ९०%-१०% विदेचे प्रसंग दाखवून ते सिद्ध केलं असतं.)
सांगोवांगीच्या गोष्टी म्हणजे विदा नव्हे.
समजा मी दारू पीत नसेन, तरी तुमच्या घरी दारू पिण्याचे स्वातंत्र्य तुम्हाला असावे, त्यावर मी घाला घालू नये (किंवा त्यावर बंदी आणणारे कायदे मी आणू नयेत), एवढेच माझा उदारमतवाद म्हणतो. माझ्या घरी येऊन दारू पिऊन धिंगाणा घालण्याचे लायसन माझा उदारमतवाद तुम्हाला देत नाही.
उदाहरण अंमळ भरकटलेले वाटले.
एखाद्या ठिकाणी दारू पिण्याला आणि न पिण्याला कायदेशीर मान्यतेची गरज आहे. ठराविक वयाचा निकषदेखील आहे.
मांसाहारासाठी असे काही निकष कायद्यात तरी नाहित. तेव्हा "दारू" आणि "मांसाहार" ही तुलना होऊ शकत नाही.
पुन्हा, मांसाहारी पदार्थ न एखाद्या जागी न विकणे, हा मुद्दा समजू शकतो.
पण तो खाण्यावर* बंदी आणणे - ह्याला कुठल्याच निकषांवर आधार नाही.
* - ह्यात भयाकारी वासाचे पदार्थ वगळलेले आहेत.
जगातला सगळ्यात भारी टाईम पास
अवान्तर -काही अपवादात्मक ठिकाणी हे केल्याले आहे . दुरिअन हे फणससदृश फळ काही ठिकाणी ( हॉटेल, सार्वजनिक वाहतूक) नेता येत नाही.
जगातला सगळ्यात भारी टाईम पास
तुम्ही केल्यामुळे बहुदा ट्रोलिंग म्हणणार नाही. >> हे प्रिविलेज मला आहे हे माहित नव्हतं. च्यामारी ट्रोलिंग करण्यात अपुन येक्स्पर्ट. दे धुमशानच घालतो आता, थांबा जरा.
हेच उजव्या लोकांनी केलं असतं तर विडंबनं पडली असती, हो की नै गुर्जी>> कोणी रे कोणी>> कोणी रे कोणी आणि आता कुणी हात, तोंड, कळफलक धरलंय विडंबन पाडणार्‍याचं.
वय झालं आणि आताशा मराठी संस्थळावरचे येणेजाणे कमी झाले. तेव्हा जरा विस्मृतीचा पडदा आहे इतकेच. आणि हो महत्वाचा म्हणजे 'जात' हा एक मुद्दा राहिला. तो येणारच बघ, नक्की. शिवाय मुंबईतील गुजरातींच्या शाकाहारी सोसायट्या नि तिथे मराठी माणसाला जागा न मिळणे हा एक मुद्दा नेहेमी येणारा, पण सध्याच्या स्थितीत हा मुद्दा उपस्थित होण्याची शक्यता जरा कमी वाटते.
काहीही खाऊ द्यात हो
पण खाल्ल्यानंतर पब्लिक टॉयलेटमध्ये दुर्गंध निर्माण करणार्‍यांना१ कामावरून काढलं पाहिजे असे आमचे ठाम मत आहे.
१. प्रश्न विचारण्याआधी अभ्यास करा.
माश्याचा प्रकार आहे त्याला ढोमेली असे म्हणतात त्याच्या बरोबर दुसरा एक मासा येतो त्याला मांदेली म्हणतात.
शत्रुघ्नासाठी वांगे भाजताना (१) वास मारत नाही, की (२) (वास) माशांच्या वासासारखा नसतो, की (३) (पुन्हा, वास) डोक्यात जात नाही
शत्रुघ्नासाठी काही भाजलेले वाल्मिकी रामायणात कोठे दिसले नाही (तुमचा प्रतिसाद पाहून आत्ताच पुन्हा संपूर्ण वाचून काढले ). त्याच्यासाठी जे भाजतात किंवा न भाजतात त्याविषयी कल्पना नाही.
अवांतर: राम वनवासात असताना भरताने सन्यस्त वृत्तीने राहण्याचा निश्चय केला होता. शत्रुघ्नाने तसा निश्चय केला नसल्याने शत्रुघ्न रोष्टेड पूड ऐवजी फ्राईड किंबहुना डीप फ्राइड पदार्थ खात असेल. त्यामुळे वास येत नसण्याची शक्यता आहे.
ऐसीव‌रील ग‌म‌भ‌न इत‌रांपेक्षा वेग‌ळे आहे.
प्रमाणित करण्यात येते की हा आयडी एमसीपी आहे.
मेघना http://mr.upakram.org/node/2770 येथील बोंबिल/ सामिष या विषयवरील उपचर्चा वाचावी.
सुकट वाकट बोंबिल इत्यादी च्या
सुकट वाकट बोंबिल इत्यादी च्या वासाने कुणाच्या तोंडात लाळ गळायला सुरवात होते तर त्याच वासाने कुणाची भुक मरते व मळमळायला लागत. एकाचा वासाचा काय हा महिमा.एकदा ऒफिस मधे बोंबलाच्या वासाने एका सहकार्‍याच्या तोंडातुन चक्क लाळ गळायला लागली तर मला त्या वासाने मळमळ झाली. इतर सामिष वासांचा त्रास होत नाही. पण काही वास उग्र असतात त्याबाबत काहींच डोक उठत. काहींच्या बाबत हा संवेदनशील मुद्दा असतो हे मात्र खरे. http://mr.upakram.org/node/2770 येथील उपचर्चा वाचा.
माझी एक नमो नमः मैत्रिण दलाई
माझी एक नमो नमः मैत्रिण दलाई लामांना 'मलाई लामा' म्हणायची (अज्ञानाने) हे ईथे उगिचच आठवले....(त्यावर आम्हीहि काहितरी म्हणायचो, पण ते ईथे अवांतर होईल म्हणुन जाउदेत..)
माझी एक नमो नमः मैत्रिण दलाई
डु पोस्ट, आणि हि खालची पोस्ट पण आदितीच्या चामट पॉपकॉर्न च्या पोस्ट खाली हवी होती....
वस्ताद ओ गुर्जी. पण असोच्च.
वस्ताद ओ गुर्जी. पण असोच्च. बर्‍यापैकी सर्वांचे बायस कळालेत त्यामुळे अलं विस्तरेण त्याने कै तादृश फरक पडतो असे नै.
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
अहो पडलं की विडंबन या लेखाचं.
अहो पडलं की विडंबन या लेखाचं. तुम्ही वाचलं नाही का ते
अर्र हो की. ते राहूनच गेलं
अर्र हो की. ते राहूनच गेलं पहायचं. गुर्जी रॉक्स विधान मागे घेत आहे.
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
ट्यार्पी खेचायला हा पेडन्यूजसारखा प्रकार आहे.
विडंबनावर बॅटमॅनची १९ तारखेची प्रतिक्रिया आहे.
तरीही त्याला पैसे देऊन आज इथे असा प्रतिसाद द्यायला लावलाय.
मग त्यानी तिथे प्रतिक्रिया देऊन तो धागा पुन्हा वर आणलाय.
पण जनता दुधखुळी नाही.
ती तुम्हाला माफ करणार नाही.
आता चांगले दिवस येणारेत. (बैलांना आणि गाईंना)
'हिंदू' ला बैलांचा पाठिंबा
मी एक काळा मठ्ठ बैल. मला अंधार आवडतो. तेव्हा फार उजेड पाडू नका.
तुमचं वाचन कमी पडतंय हो.
तुमचं वाचन कमी पडतंय हो. बॅटमॅन, अजो, घासकडवी असा नवा अक्ष तयार झालाय. वाचन वाढवा बैलोबा...
सांगोवांगीच्या गोष्टी म्हणजे विदा नव्हे.
ट्यार्पी खेचायला हा पेडन्यूजसारखा प्रकार आहे.
ओ बैलोबा, उगाच आम्हाला शिव्या देऊ नका. तुम्हाला जर आम्ही पैसे देतो असं वाटलं तर लोकायुक्तांकडे किंवा इलेक्शन कमिशनकडे तक्रार नेऊन द्या. पण मला दिसेलच मशीनवर कोणी तक्रार केली ते. मग त्या बैलाची वैरण तोडली जाईल आधीच सांगून ठेवतो.
बॅटमॅनने मुद्दाम विसराळूपणा करून बैलाचा राग माझ्यावर ओढवावा अशी व्यवस्था केलेली आहे ही. हे राजकारण आहे, नाही समजणार तुम्हाला.
आणि एक सांगा, अरुण जोशींनी असं काही केलं असतं तर बोलला असतात का
राजस्थान /गुजराथ व अन्य उत्तर-पश्चिमे कडील अनेक राज्यातील बहुतांश कंपन्या मध्ये हा नियम कडकपणे लागू आहे. कंपनी कॅंटीन मध्ये तर कोणताही अ-शाकाहारी पदार्थ मिळणार नाहीच ,पण कंपनी /कॅंटीन /मेस परिसरात टिफीन /पार्सल मधुनही मांसाहारी पदार्थ आणता/ खाता येत नाही.
रिलायन्स /टाटा व बिर्ला समुहाच्या कंपन्यांच्या उच्चपदस्थ पार्ट्या /सभा स्थानी देखील हाच नियम लागू आहे (अगदी मुंबई /दिल्लीत सुद्धा) असे ऐकून आहे ...
स्मृतिदिन : संगीतकार बुलो सी. रानी (२५ मे १९९३)
जन्मदिवस : गणितज्ज्ञ अब्राहम द म्वाव्र (१६९७), लेखक अलेक्सांद्र पुश्किन (१७९९), नृत्यांगना इजाडोरा डंकन (१८७७), नाटककार व कवी राम गणेश गडकरी (१८८५), छायाचित्रकार डोरोथी लँज (१८९५), कृषी वनस्पती वैज्ञानिक व संशोधक बी.पी. पाल (१९०६), 'वेस्टर्न' सिनेअभिनेता जॉन वेन (१९०७), कथालेखक ग. ल. ठोकळ (१९०९), लेखक रंगनाथ मनोहर जोशी तथा निर्मळ गुरुजी (१९१६), हिंदी साहित्यिक व समीक्षक डॉ. शंकर पुणतांबेकर (१९२५), जाझ संगीतकार माइल्स डेव्हिस (१९२६), निर्माता, दिग्दर्शक के. बिक्रम सिंग (१९३८), धावपटू झोला बड (१९६६), लागोपाठ दोन ऑलिंपिक खेळांमध्ये पदकविजेता पहिला भारतीय खेळाडू कुस्तीगीर सुशील कुमार (१९८३)
मृत्युदिवस : आधुनिक तेलुगू गद्याचे जनक, पत्रकार व समाजसुधारक रावबहादूर वीरेशलिंगम कुंदकुरी (१९१९), तत्त्वज्ञ मार्टिन हाईडेगर (१९७६), पिनकोडचे जनक आर. व्ही. मराठे (१९८३), साहित्य अकादमी पुरस्कारविजेते कवी श्रीकांत वर्मा (१९८६)
स्वातंत्र्य दिन - जॉर्जिया (१९१८), गयाना (१९६६)
१८९६ : चार्लस डाऊ यांनी डाऊ-जोन्स औद्योगिकी सरासरीचे प्रथम प्रकाशन केले.
१८९७ : ब्रॅम स्टोकर यांची 'ड्रॅक्युला' कादंबरी प्रकाशित.
१९०८ : मध्यपूर्वेत पहिला तेलसाठा सापडला.
१९७१ : पाकिस्तानी सैन्याने सिल्हेट, बांगलादेशमध्ये ७१ हिंदूंची कत्तल केली.
१९८६ : युरोपमधल्या देशांनी युरोपीय संघाचा झेंडा स्वीकारला.
१९९८ : ऑस्ट्रेलियात मूलनिवासींची मुले त्यांच्या कुटुंबांपासून विलग करण्याच्या धोरणाबद्दल (Stolen Generations) प्रथम 'राष्ट्रीय क्षमायाचना दिन' झाला.
१९९९ : कारगिल युद्धाची सुरुवात.
२००९ : पाकिस्तानच्या सर्वोच्च न्यायालयाने नवाज शरीफ आणि त्यांचे बंधू शाहबाज यांच्यावरची निवडणुका लढवण्याविषयीची बंदी हटवली.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


मराठा इतिहासाची दैनंदिनी ... !: १८ एप्रिल १७०३

मराठा इतिहासाची दैनंदिनी ...
१८ एप्रिल १७०३ - महत् प्रयासाने औरंगजेबाने सिंहगड ताब्यात घेतला. गडाची व्यवस्था लावण्यात आणि पावसाळा संपायची वाट बघत तो तिकडेच ठाण मांडून बसला. पावसाळा संपला की राजगडकडे कूच करायचा त्याचा मनसुबा होता.
१८ एप्रिल १७७४ - पेशवे सवाई माधवराव यांचा किल्ले पुरंदरावर जन्म.
द्वारा पोस्ट केलेले रोहन... येथे 23:49
मराठी राज्याची राजमुद्रा ...
या ब्लॉगचे चाहते ...
माझे इतर ब्लॉग ... वाचून बघा ...
महिकावतीची बखर - भाग ११ : आद्य महाराष्ट्रिक ... - बखरीमध्ये जो ऐतिहासिक कालखंड दर्शवलेला आहे त्यावर आपण गेल्या १० भागांमध्ये नजर टाकली. वि.का.राजवाडे यांनी बखरीला दिलेल्या प्रस्तावनेमध्ये आद्य महाराष्ट्रीक...
सर्प ... - पावसाळा सुरू झाला की अनेकदा जमिनीत कुठे-कुठे दडून बसलेले हे सरपटणारे प्राणी वर येतात आणि मानवी सहवासात येऊन अडचणीतही सापडतात. अशा वेळी अनेकजण त्यांना स्वत...
माझे भारत भ्रमण ...
सिक्किमचा सफरनामा - भाग ७ : नथुला पास - ऐकत्या कानांची खिंड... - मुंबईवरून व्हाया कोलकत्ता गंगटोकला पोचून २ दिवस झाले होते. आसपासचे स्थळदर्शनही आटोपले होते. आता आज लक्ष्य होते ते भारत - चीन सिमेवर असणार्‍या नथु-ला अर्था...
'मराठा इतिहासाची दैनंदिनी'चे Widget आपल्या ब्लॉगवर दाखवा ...
या ब्लॉग मधील नोंदी ...
माझे आवडते ब्लॉग - काही वाचनीय ...
माझ्या विषयी थोडेसे ...
ह्या ब्लॉगची वाचक संख्या ...
हा ब्लॉग पाहणारे वाचक ...
मराठी ब्लॉग विश्व ...


कान्स फिल्म फेस्टिवल 2018 मध्ये बॉलीवुड अप्सरांची जादू - Jai Maharashtra Marathi News: Latest & Breaking Marathi News Online

महासुगरण - झटपट रेसिपी
महासुगरण - झटपट रेसिपी
कान्स फिल्म फेस्टिवल 2018 मध्ये बॉलीवुड अप्सरांची जादू
विनोद खन्ना 'अमर' रहे
जगातील सगळ्यात वृद्ध व्यक्ती सोदीमेजो
प्रियंकाच्या झग्याची सोशल मिडीयावर खिल्ली
जस्टीन बिबरच्या शोसाठी 'या' दिग्गजांची हजेरी
केरळनंतर महाराष्ट्रालाही निपाहचा धोका
तब्बल 4 कॅमेरे असणारा जबरदस्त स्मार्टफोन लाँच...
रणवीर - दीपिका लवकरचं विवाहबंधनात अडकणारं...
बारवीचे निकाल आज होणार जाहीर...
पाळीव प्राण्यांसाठी स्वतंत्र स्मशानभूमी, पुणे महापालिकेचा पुढाकार
विराट कोहली नंतर राहुल गांधी आणि तेजस्वी यादव यांचे मोदींना चैलेंज
जय महाराष्ट्र #LIVE TV
राज ठाकरे घेणार मोठा निर्णय
नवी मुंबईत मनसेचं शिष्ट मंडळ राज ठाकरेंच्या पत्राची प्रत स्टेशन मास्तरला देण्यासाठी गेले असताना उघडकीस आला धक्कादायक प्रकार
...म्हणून अनेक आमदार आणि नगरसेवक पक्ष सोडून गेले; मनसेतून शिवसनेत आलेल्या दिलीप लांडेची प्रतिक्रिया
विद्यार्थ्यांची फीमधील पाच हजार रुपये मनसे भरणार; राज ठाकरेंच्या बैठकीत झाला निर्णय
महासुगरण - झटपट रेसिपी


Prem Kavita-गुंतले मन वेडे...!

जडला जीव कसा तुझ्यावर,कळलेच नाही
गुंतले मन वेडे का तुझ्यातच,कळलेच नाही
उमलते जे हास्य तुझे त्या ओठपाकळ्यातुनी
साठवुन ऊरी ठेवायचे, मी कधी टाळलेच नाही
माळल्या रोज केसात तू ज्या माळा फुलांच्या
हुंगला सुगंध किती,मन अजून भरलेच नाही
सहवासात तुझ्या गिरवले धडे असे प्रेमाचे
चुकून चेह-याकडे दुस-या, मी पाहिलेच नाही
गेला नाही दिवस अन् क्षण असा एकही
कि आठवणींनी तुझ्या मला,छळलेच नाही


श्रीमद्‌भगवद्‌गीता : सहावा अध्याय (आत्मसंयमयोग) - विकिबुक्स

श्रीमद्‌भगवद्‌गीता : सहावा अध्याय (आत्मसंयमयोग)
येथे जा:	सुचालन, शोध
आंतरबन्धू विकिप्रकल्प पुनर्निर्देशन: श्रीमद्‌भगवद्‌गीता : सहावा अध्याय (आत्मसंयमयोग) हा लेख/ हि लेखमाला मराठी विकिस्रोत या बंधू प्रकल्पात s:mr:श्रीमद्‌भगवद्‌गीता : सहावा अध्याय (आत्मसंयमयोग) येथे स्थानांतरीत केला गेला/ केली गेली आहे. आणि s:वर्ग:मराठी विकिबुक्स प्रकल्पातून स्थानांतरीत वर्गिकरणाने वर्गीकृत केले आहे.
नेमके काय केले आहे मी काही मदत करू शकतो का मी काही मदत करू शकतो का
सध्या मराठी 'विकिबुक्स'मध्ये मुख्यत्वे मूळ स्रोत ग्रंथाचा भरणा चुकीने झाला आहे.वस्तुतः श्रीमद्‌भगवद्‌गीता : सहावा अध्याय (आत्मसंयमयोग) आणि मराठी भाषेतील कॉपीराईटफ्री-प्रताधिकार मुक्त विशेषतः सन १९५२ पुर्वी मृत्यू झालेल्या सर्व साहित्यिकांचे तत्सम मूळ ग्रंथसंपदा श्रीमद्‌भगवद्‌गीता : सहावा अध्याय (आत्मसंयमयोग) नावाने मराठी विकिस्रोत या संबंधीत बन्धू प्रकल्पात स्थानांतरीत केली आहे. आपण केलेले कॉपीराईटफ्री-प्रताधिकार मुक्त लेखन http://mr.wikisource.org येथे व्यवस्थित हलवले गेले आहे का  याची खात्रीकरून घेण्यात मराठी विकिस्रोत प्रकल्पात s:mr:श्रीमद्‌भगवद्‌गीता : सहावा अध्याय (आत्मसंयमयोग) लेख/लेखमाला तपासून साहाय्य करा.
मराठी भाषेतील 'विकिबुक्स'मध्ये आपले स्वागत आहे. विकिबुक्स प्रकल्पाचा मूख्य् उद्देश शैक्षणिक दृष्टिकोनातून आंतरजालावर नवी मुक्त पाठ्य पुस्तक निर्मिती व्हावी असा मर्यादीत आहे. विकिबुक्स हे दालन पूर्वप्रकाशित श्रीमद्‌भगवद्‌गीता : सहावा अध्याय (आत्मसंयमयोग) ग्रंथा करिता मूळीच नाही. प्रताधिकार मुक्त (कॉपीराईट फ्री) पूर्वप्रकाशित श्रीमद्‌भगवद्‌गीता : सहावा अध्याय (आत्मसंयमयोग) ग्रथांकरिता कृपया विकिस्रोत या बन्धूप्रकल्पाकडे जावे.
जानेवारी २०१७ मध्ये वगळावयाचे मराठी विकिस्रोतात स्थानांतरीत लेख
येथे काय जोडले आहे
हे पान उधृत करा
या पानातील शेवटचा बदल १९ एप्रिल २०१४ रोजी ०२:४८ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


औरैया जिल्हा - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
उत्तर प्रदेश राज्याचा जिल्हा
उत्तर प्रदेशच्या नकाशावरील स्थान
हा लेख औरैया जिल्ह्याविषयी आहे. औरैया शहराविषयीचा लेख येथे आहे.
औरैया जिल्हा हा भारताच्या उत्तर प्रदेश राज्यातील एक जिल्हा आहे.
याचे प्रशासकीय केंद्र औरैया येथे आहे.
अमरोहा • अमेठी • अलाहाबाद • अलीगढ • आंबेडकर नगर • आग्रा • आझमगढ • इटावा • उन्नाव • एटा • औरैया • कनौज • कानपूर देहात • कानपूर नगर • कासगंज • कुशीनगर • कौशांबी • गाझियाबाद • गाझीपूर • गोंडा • गोरखपूर • गौतम बुद्ध नगर • चंदौली • चित्रकूट • जलौन • जौनपूर • झांसी • देवरिया • पिलीभीत • प्रतापगढ • फतेहपूर • फरुखाबाद • फिरोझाबाद • फैझाबाद • बदायूं • बरेली • बलरामपूर • बलिया • बस्ती • बहराईच • बांदा • बागपत • बाराबंकी • बिजनोर • बुलंदशहर • मऊ • मथुरा • महाराजगंज • महोबा • मिर्झापूर • मुझफ्फरनगर • मेरठ • मैनपुरी • मोरादाबाद • रामपूर • रायबरेली • लखनौ • लखीमपूर खेरी • ललितपूर • वाराणसी • शामली • शाहजहानपूर • श्रावस्ती • संत कबीर नगर • संत रविदास नगर • संभल • सहारनपूर • सिद्धार्थनगर • सीतापूर • सुलतानपूर • सोनभद्र • हमीरपूर • हरदोई • हाथरस • हापुड
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल २१ मे २०१५ रोजी ०८:२५ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


पालघर : नागरिकांच्या गोंधळामुळे बुलेट ट्रेन प्रकल्पाची जनसुनावणी रद्द | DAILY RAJTANTRA Online; Editor: Sanjeev Joshi (Helpline 9890359090)

मनोरच्या सायलेंट रिसॉर्टमधील तरण तलावात मलमिश्रीत दूषित पाणी.
निवडणूक कामात हलगर्जीकडे, नायब तहसीलदार निलंबित
वारली चित्रकार पद्मश्री जिव्या म्हसे कालवश
बविआच्या उपजिल्हा अध्यक्षांचा शिवसेनेत प्रवेश
आता सार्वजनिक ठिकाणी धूम्रपान करणे महागात पडणार
आयपीएलवर सट्टा, बोईसरमध्ये चौघे ताब्यात
शिवसेनेकडून वनगा कुटुंबियांच्या अश्रुंचे भांडवल – मुख्यमंत्री
हा विकास आहे कि विनाश राधाकृष्ण् विखे पाटील यांची भाजपवर टीका
आयपीएलवर सट्टा, बोईसरमध्ये चौघे ताब्यात
जांभुळमाथा गावातील सर्वच विद्युत खांब सडले
जव्हार तालुक्यात पोलिस शिपाई ची कमतरता
वाड्यातील सनशाईन कंपनीला भीषण आग, कोट्यावधी रुपयांचे नुकसान
आमच्या बातम्या ईमेल वर मिळवा
You are here: Home » ताज्या बातम्या » पालघर : नागरिकांच्या गोंधळामुळे बुलेट ट्रेन प्रकल्पाची जनसुनावणी रद्द
पालघर : नागरिकांच्या गोंधळामुळे बुलेट ट्रेन प्रकल्पाची जनसुनावणी रद्द
बोईसर, दि. ०२ : मुबंई अहमदाबाद या प्रस्तावित प्रकल्पाच्या पर्यावरण विषयक आज जिल्हाधिकाऱ्यांनी ठेवलेल्या जनसुनावणीत नागरिकांनी अनेक प्रश्न उपस्थित करीत गोंधळ घातल्याने अखेर हि जनसुनावणी रद्द करण्यात आली.
पालघर जिल्ह्यातून जाणाऱ्या बुलेट ट्रेन प्रकल्पाबाबत राष्ट्रीय हाय स्पीड रेल निगम मार्फत जिल्हाधिकारी कार्यालयात बुलेट ट्रेन जेथून जाणार आहे तेथील पर्यवरण विषयावर आज सल्ला मसलत करणारी जनसुनावणी ठेवण्यात आली होती. या बैठकीत जिल्हाधिकारी डॉ प्रश्नात नारनवरे ,बुलेट ट्रेन प्रकल्प चे मुख्य प्रकल्प अधिकारी यु. पी सिंग, मुख्य व्यवस्थपक पंकज रोके, ऐ. के गुप्ता, उपवनसंरक्षक नानासाहेब लंडकत आदी उपस्थित होते. यावेळी जनसुनावणी सुरू होताच या प्रकल्पाला अगोदरपासूनच विरोध असलेल्या ग्रामस्थांनी तसेच विविध पक्ष – संघटनांनी या जनसुनावणीवर अनेक प्रश्न उपस्थित करत गोंधळ घालण्याचा प्रयत्न केला. ही जनसुनावणी कोणत्या नियमांना धरून आयोजित करण्यात आली जनसुनावणीकरिता आवश्यक ती व्यवस्था केली होती का जनसुनावणीकरिता आवश्यक ती व्यवस्था केली होती का जनसुनावणीसंदर्भात कोणत्या वृत्तपत्रामध्ये जाहिरात प्रसिद्ध करण्यात आली होती जनसुनावणीसंदर्भात कोणत्या वृत्तपत्रामध्ये जाहिरात प्रसिद्ध करण्यात आली होती आदी प्रश्नांचा भडीमार यावेळी उपस्थितांनी केला. तसेच ही सुनावणी बंद करून बुलेट ट्रेन प्रकल्पच रद्द करा, अशी मागणी करत भूमिसेना, कष्टकरी संघटना, भूमिपुत्र बचाव संघर्ष समिती व मनसे कार्यकर्त्यांनी घोषणाबाजी करत ही बैठक उधळून लावण्याचा प्रयत्न केला. तर नियोजन भवनमध्ये जनसुनावणीसाठी उपस्थित असलेल्या नागरिकांना बसण्यासाठी पुरेश्या प्रमाणात जागा नसल्याने काही जणांना खाली बसण्याची वेळ आली. त्यानंतर उपस्थितांकडून यावर आक्षेप घेण्यात आल्यानंतर जिल्हाधिकाऱ्यांसह सर्व अधिकाऱ्यांना देखील खाली बसण्यास भाग पाडण्यात आले. अखेर योग्य ती व्यवस्था न केल्याचे मेनी करत जिल्ह्याधिकाऱ्यांकडून ही बैठक रद्द करण्यात आली.
एकीकडे ही सुनावणी सुरु असताना साखरे व देहणे या गावांमध्ये अधिकाऱ्यांनी पोलीस संरक्षणात बुलेट ट्रेन सर्वेक्षणाचे काम सुरु केल्याची माहिती पसरल्याने आणखीनच संतप्त झालेल्या नागरिकांनी नियोजन भवनात ठिय्या मांडला. तसेच ग्रामस्थांना विश्वस्त न घेता सर्वेक्षणाचे काम सुरु केल्याचे सांगत जिल्हाधिकाऱ्यांना जाब विचारण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या महिला वर्गाची पोलिसांची झटापटी झाली. दरम्यान हा सर्व गोंधळ पाहून उपस्थित अधिकाऱ्यांनी नागरिकांना विश्वस्त घेऊनच काम सुरु केले जाईल, असे आश्वसन यु. पी. सिंग यांनी दिले.
Previous: राज ठाकरेंचा सामान्यपणाचा फार्स भर उन्हात कार्यकर्ते तब्बल तीन तास ताटकळले
Next: भवानगडावर दुर्गदिन साजरा
आयपीएलवर सट्टा, बोईसरमध्ये चौघे ताब्यात
शिवसेनेकडून वनगा कुटुंबियांच्या अश्रुंचे भांडवल – मुख्यमंत्री
हा विकास आहे कि विनाश राधाकृष्ण् विखे पाटील यांची भाजपवर टीका
जांभुळमाथा गावातील सर्वच विद्युत खांब सडले
वाळवंडा ग्रामपंचायत सरपंच पदासाठी तिरंगी लढत, ९ पैकी ५ सदस्य बिनविरोध ४ सदस्यांसाठी होणार निवडणूक
मनोरच्या सायलेंट रिसॉर्टमधील तरण तलावात मलमिश्रीत दूषित पाणी.
पालघर लोकसभा मतदारसंघाच्या पोटनिवडणुकीत भाजपने कोणाला उमेदवारी देणे योग्य ठरेल
दिवंगत वनगा यांच्या घराण्यातील व्यक्तीला
दुसऱ्या पक्षातून आयात झालेल्या निवडून येण्याची क्षमता असलेल्या व्यक्तीला
पक्षाच्या निष्ठावान आणि उच्चशिक्षित व्यक्तीला
आयपीएलवर सट्टा, बोईसरमध्ये चौघे ताब्यात
शिवसेनेकडून वनगा कुटुंबियांच्या अश्रुंचे भांडवल – मुख्यमंत्री
हा विकास आहे कि विनाश राधाकृष्ण् विखे पाटील यांची भाजपवर टीका
आदिवासी विकास नियोजन समितीवरच्या अध्यक्षपदी हरिचंद्र भोये यांची निवड
डहाणूत फुलते आहे भरतनाट्यम नृत्यकला
क्रेडो वर्ल्ड स्कूलमध्ये रक्तदान शिबिराचे आयोजन
डहाणू – चारोटी रस्त्यावर अपघातात ४० वर्षीय महिला ठार
दहीसरला डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर जयंती कार्यक्रम संपन्न.
मनोरला बाबासाहेब आंबेडकर जयंती उत्सव संपन्न.
डहाणू : बिनधास्त प्रश्न विचारा आपल्या नगरसेवकांना


WhatsUp | eloksevaonline | Page 2

चाळीतले दरवाजे मनाने रुंद असतात तर
फ्लॅटमधील दरवाजे जवळ येण्याआधीच बंद होतात
नोकरी म्हणजे ८ तासाचा धंदा आणि धंदा म्हणजे २४ तासांची नोकरी
“खरं तर सगळे कागद सारखेच…त्याला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टिफिकेट होते.”
पैसा हा खतासारखा आहे. तो साचवला, कि कुजत जातो आणि गुंतवला तर वाढायला मदत करतो
लहानपणी मुलांना कार आणि मुलींना बाहुली पाहिजे असते आणि मोठेपणी मुलींना कारवाला नवरा आणि मुलांना बाहुली सारखी मुलगी हवी असते लहापणी चिल्लर पैसे असले कि आपण चॉकलेट खायचो…पण आता चिल्लर साठी चॉकलेट खावं लागतं
आईच्या पदरात झोपण्याचा आनंद पुढची पिढी घेऊ शकत नाही. कारण जिन्स घातलेली आई पदर देऊ शकत नाही.
सत्य कायम टोचतं … कारण त्यामध्ये पॉईंट असतो.
– पु. ल. देशपांडे 😊
मनुष्य गरीब असला की लोक म्हणतात पैसे कमवायची अक्कल नव्हती. त्यामुळेच चार पैसे कमवू शकला नाही..🤕🤕
श्रीमंत असला की म्हणतात, दोन नंबर करत असणार.. त्याशिवाय का कुणी आजकाल श्रीमंत होतं.. प्रामाणिकपणे वागून पैसे मिळत नाहीत. आम्ही चोवीस तास राब-राब राबतोय. झालो का श्रीमंत.. प्रामाणिकपणे वागून पैसे मिळत नाहीत. आम्ही चोवीस तास राब-राब राबतोय. झालो का श्रीमंत..
पैशाच्या मागे धावू लागला की म्हणतात, पैशाची हाव सुटली आहे.. 💵💴🏃🏽
पैशाला जीवनात महत्व दिलं नाही तर म्हणतात, त्याच्या जीवनात काही महत्वाकांक्षाच नाही..
नुसतेच पैसे कमावले आणि खर्च न करता साठवून ठेवले, तर कवडी चुंबक म्हणतात.
चैन केली आणि जरा पैसा खर्च केला तर लगेच, उधळ्या म्हणतात.🤗🤗
वाडवडीलांची संपत्ती मिळाली तर त्याचेही सुख लोकांना पाहवत नाही. लगेच त्याला म्हणणार, बघा कसा बसलाय आयत्या बिळावर नागोबा.. स्वत:चं काही कर्तृत्व दाखवलं कधी आयुष्यात.. स्वत:चं काही कर्तृत्व दाखवलं कधी आयुष्यात..
आयुष्यात कष्ट करून पैसे कमावले तरी टोमणे काही सुटत नाहीत. म्हणतात, काय उपयोग आहे त्याच्या आयुष्याचा.. नुसता पैशाच्या मागे धावतोय पण सुख उपभोगायला वेळ नाही. असं आयुष्य काय कामाचं.. नुसता पैशाच्या मागे धावतोय पण सुख उपभोगायला वेळ नाही. असं आयुष्य काय कामाचं..
जास्त भाविक असला तर म्हणतात, मनी नाही भाव म्हणे देवा मला पाव..🙂🙂
आणि मंदीरात नाही गेला तर नास्तिक म्हणतात.👺👺
तारुण्यात अकाली मृत्यू आला तर हळहळतात, अरेरे फार लवकर गेला. त्याचा भविष्यकाल उज्ज्वल होता. 🗣🗣
दीर्घायुषी झालात तर तेच लोक म्हणतील, अजून किती दिवस सरकारची पेन्शन खाणार कुणास ठाऊक..
मनुष्य तब्येतीने बारीक असला तर झुरळ🕷 म्हणतात. जाड असला की हत्ती 🐘 म्हणतात. बारीक माणूस दिसल्यावर म्हणतात तुझ्याकडे पाहिलं की देशात दुष्काळ पडलाय असं वाटतं.🙁🙁 जाड मनुष्य बघितल्यावर म्हणतात हा दुष्काळ असल्या माणसांमुळेच पडतो..
सहज कोणाला मदत केली तर म्हणतात, यामागे नक्कीच काहीतरी हेतू असणार.
नाही मदत केली तर म्हणणार, साधी माणूसकी नाही बघा..😱😱
सरळ स्वभावाचा असेल तर म्हणतात, अंगात थोडातरी स्वार्थ हवा.👨🏻👨🏻
स्वार्थी असलाच तर म्हणतात, माणसाचा स्वभाव सरळ हवा. स्वार्थाची संपत्ती काय कामाची..
खेळकर स्वभाव असला तर म्हणतात, आचरट आहे. परिस्थितीचं गांभीर्य नाही. 😏😏
आणि गंभीर असणंही त्यांना रुचत नाही. म्हणतात, हसण्याची अलर्जी आहे याला. कोण जवळ येईल याच्या..
तुम्ही यशस्वी झालात तरी यांना अडचण होते. म्हणतात, आमचं ऐकल्यामुळेच यशस्वी झाला.💁🏼💁🏼
अयशस्वी झालात तर म्हणणार, आमचं ऐकलं नाही. मग भोगा कर्माची फळं..
लोकांचं काय घेऊन बसलात.. काहीही केलंत तरी त्याला नावं ठेवण्याची त्यांना सवय असल्याने त्यांचं म्हणणं किती मनावर घ्यायचं.. काहीही केलंत तरी त्याला नावं ठेवण्याची त्यांना सवय असल्याने त्यांचं म्हणणं किती मनावर घ्यायचं.. जग काय म्हणेल याची पर्वा करत आपलं जीवन का नासून घ्यायचं.. जग काय म्हणेल याची पर्वा करत आपलं जीवन का नासून घ्यायचं..
मंगेश पाडगावकरांनी फार सुरेख शब्दात ही भावना व्यक्त केलीय..
फिदीफिदी हसतील ते हसू देत की.. बोटं मोडीत बसतील ते बसू देत की..
आपण का शरमून जायचं..
कशासाठी भयाने ग्रासून जायचं..
फुलायच्या प्रत्येक क्षणी कशाला नासून जायचं..
आपलं जीवन आपण ठरवायचं, कसं जगायचं..
कण्हत-कण्हत कि गाणं म्हणत, हे आपणच ठरवायचं..
असा कानमंत्र प्रत्येक आईने आपल्या मुलीला द्यावा
✍🏻आई झाल्यावर , मुली
तुला आईपणाचे भान येऊ दे
तुझ्या बाळांच्या मनावर होऊ
✍🏻मतलबी जाळ्यात नवरा फसवून
अलिप्त संसार थाटू नको
सासरच्या नात्यास छाटू नको✍🏻
बाळांना उगीच ओढू नको
त्याचा राग काढू नको ✍🏻
तुच आहे , विसरू नको ✍🏻
दिराबरोबर तुझं भांडण होईल
पण तुझ्या लाडक्याना खेळणीही
तोच काका घेऊन येईल✍🏻
✍🏻लहान असो नाहीतर मोठी
नणंद तर चेष्टेने त्रास देणारच
मांडीवर घेत तुझ्या पिलांना
जावेच्या पोरांचा द्वेष करू नको
वेळ प्रसंगी तीच्या लाडक्यांना
दोन घास जास्त देण्यास मागे सरू नको✍🏻
द्वेषपुर्ण उत्तर देऊन काय करशील
अग, जशास तसे उत्तर देऊन
एक दिवस घराचे घरपण मारशील ✍🏻
✍🏻नातेवाईकाना धरुन राहिली तर
सर्वांच्या मनात घर करुन रहाशील
तुझ्या पाखरांची उंच भरारी
✍🏻शेवटी जोडण्याचे संस्कार केले तर
मुलांच्या मनाचे तुकडे होणार नाहीत
आणि तुझ्या म्हातारपणाचे दिवसही
वृध्दश्रमात कधीच जाणार नाहीत…..
आनंदी राहा अणि आनंद वाटा
विपरीत परिस्थितीतही स्वतःला आनंदी ठेवणे ही कला. ती कला अवगत करणं जमलं कि, जगणं सुखकर बनलंच म्हणून समजा. होतं काय, आपण आनंदाचा शोध व्यक्ती, वस्तू किंवा परिस्थितीमध्ये शोधत असतो. आणि नंतर ती व्यक्ती, वस्तू किंवा परिस्थिती बदलली की आपण व्यथित, निराश किंवा हतबल होतो.
खरं तर आपल्या मर्जीशिवाय कोणीही आपल्याला कुणीही दुःखी बनवू शकत नाही. परंतु आपणच अनेकदा आपल्या आनंदाची चावी इतरांकडे सोपवून देतो. म्हणूनच आपल्या आयुष्यातील आनंद कायम ठेवण्यासाठी पुढील काही गोष्टी नक्कीच करा…
👉 रिअॅक्ट करण्यापेक्षा रिस्पॉन्स करणे शिका.
👉 भूतकाळ विसरा. भूतकाळ सोबत घेऊन चालू नका त्याने त्रासच होईल.
👉 स्वतःच्या मनात अपराधी भावना ठेवू नका. भूतकाळात झालेल्या चुका परत करायच्या नाही असा निर्धार करून पुढे चालत रहा.
👉 चांगली व वाईट वेळ येत राहील आणि जात राहील, हे सत्य स्वीकारा. यामुळे तुमच्या मनाची स्थिरता टिकून राहील.
👉 आनंद आणि प्रेम हा तुमचा स्वभाव आहे. तुमचा आनंद हा तुमच्या अवती-भोवती असलेल्या लोकांशी निगडीत आहे.
👉 विविधतेचा स्वीकार करायला शिका. विविधता ही सहन करण्याची नव्हे, साजरी करण्याची गोष्ट आहे. सगळे विश्व एक कुटुंब आहे या भावनेने जगाकडे पाहा.
👉 प्रेमाचे पुरावे मागत फिरू नका. प्रेम सिद्ध करावे लागणे हे फार कठीण काम ठरते.
👉 दररोज एक नवीन मित्र बनवा. फार गंभीर राहू नका. मनसोक्त हसा आणि जीवनाचा आनंद लुटा.
👉 कोणीही वाईट नसतं. काही लोक दिशा चुकतात हे लक्षात घ्या.
👉 कधीही हार मानू नका. प्रयत्न सुरूच ठेवा.
आनंदी राहा अणि आनंद वाटा. आयुष्याचा प्रत्येक क्षण आनंदी करा, एवढंच सांगणं…
कुणीच कुणाच्या जवळ नाही
कुणीच कुणाच्या जवळ नाही
हीच खरी समस्या आहे
म्हणून जगण्यात पौर्णिमा कमी
आणि अमावस्या जास्त आहे .
हल्ली माणसं पहिल्या सारखं
दुःख कुणाला सांगत नाहीत
म्हणून आनंदी दिसत नाहीत .
एका छता खाली राहणारी तरी
माणसं जवळ राहिलीत का
हसत खेळत गप्पा मारणारी
कुटुंब तुम्ही पाहिलीत का
अपवाद म्हणून असतील काही
पण प्रमाण खूप कमी झालंय
पैश्याच्या मागे धावता धावता
दुःख खूप वाट्याला आलंय.
एखाद दुसरा शब्द बोलतात
पण काळजातलं दुःख दाबतात.
जाणे येणे न ठेवणे , न भेटणे , न बोलणे
या गोष्टी कॅज्युअली घेऊ नका
गाठी उकलायचा प्रयत्न करा
जास्त गच्च होऊ देऊ नका.
धावपळ करून काय मिळवतो
याचा जरा विचार करा
बँकेचे अकाउंट भरण्या पेक्षा
आपल्या माणसांची मनं भरा .
एकमेका जवळ बसावं बोलावं
थोडं सरळ रेषेत चालावं
आणि पिण्याला थेंबही नाही
अशी अवस्था झालीय माणसाची
यातून लवकर बाहेर पडा.
माणसं अन माणुसकी नसलेली घरे
अन देव नसलेले देव्हारे
तरी त्याचा काय उपयोग ..
माना कि थोडी sayco होती है
माना कि थोडी sayco होती है
लेकिन bayco तो bayco होती है
बायको म्हणजे कोण असते
बायको म्हणजे बायकोच असते .
कधी ती पायात लुडबुडणारी
कधी ती लाडिक चाळे करणारी प्रेयसी असते , कधी ती अटीतटीने भांडणारी विरुध्द पार्टी असते .
कधी ती समजून घेणारी मित्र असते,
कधी त्रास देणारी डोकेदुखी असते ,
कधी मस्का लावणारी असते .
कधी ती जवळ असावी असे वाटतांना गैरहजर असते.
कधी न सांगता समजून घेते,
तर कधी गैरसमज करून घेते,
कधी मूलांची काळजी करते,
कधी स्वतःच्या रुपाची तारीफ करते,
कधी नव-याला नावं ठेवते,
कधी नव-याचा पगार वाढवुन सांगते.
कधी फिरायला नेल्यावर नखरे करते,
कधी हट्टाने हौस पुरवून घेते,
कधी हौसेने नवीन पदार्थ
कधी शॉपिंगने बेजार करते,
कधी कोणाची गुपितं सांगते ,
कधी कोणाला कळु न देता
कधी तंबी देऊन घराबाहेर सोडते,
कधी घरी यायची वाट बघत बसते.
कधी सरळ सुत असते ,
तर कधी संशयाचे भूत असते ,
कधी नव-याला लगाम घालु पाहते,
कधी नव-यावर प्रेमाचा वर्षाव करते.
कधी शेळी तर कधी वाघ असते, कधी आंबट तर कधी गोड असते .
कधी न म्हणते—की आज
मी दमले, दोन पेग मारते,
कधी न संपणारी घराची ऊर्जा असते
बायको कशीही असली तरी वरच्याने बरोबर शोधून best match
लावून दिलेली असते .
नल-दमयंती, रोमिओ-ज्युलिएट, लैला-मजनु आणि आर्ची-परश्या विसरून जा, आणि आपआपल्या बायकांना जीव लावा, काय करायचे तेवढे प्रेम बायकोवरच करा.
माना कि थोडी sayco होती है
लेकिन bayco तो bayco होती है
बायकाे नावाचं तुफान मोठं विचित्र असतं मित्रा, ते नवरा नावाच्या
आपण आजारी पडलो तर या तुफानाला झोप लागत नाही.
आपण बाहेरगावी जातो तेव्हा हे तुफान देहाने तर घरात असतं
पण मनानं ते आपल्याभोवती फिरत असतं.
आपण उदास असतो नां तेव्हा त्याच्या ओठावर हसु फुलत नाही आपण आनंदात असताना
या तुफानाचं दु:ख चेह-यावर येत नाही.
थोडक्यात काय तर या तुफानमुळेच
कितीही फिरलो तरी संध्याकाळी घरी जाण्याची ओढ लागते नां
त्याचं कारण हे तुफानच आहे.
तुफानाचं खरं महत्व समजतं.
सगळं गणगोत विरोधात गेलं
तरी हे तुफान आपला हात सोडत नाही. आपल्या पोटात घास जाताे
तेव्हा या तुफानाला ढेकर येतो.
उतरत्या वयात आपल्याला जगायचं कारण फक्त आणि फक्त एकच असतं ते म्हणजे हेच ‘तुफान’…
पाहीजे दोस्ता पाहीजे प्रत्येकाच्या आयुष्यात एक तुफान पाहीजे.
आपल्यातलं थोडसं सुख दुसऱ्याला देणे हेच खरं जीवन – Best What’s app message
विश्वास नांगरे-पाटील यांच्या पुस्तकातील एक अनुभव….
रेल्वे स्टेशनच्या जवळ सायकल लावण्यासाठी जागा होती. 30 रुपये महिन्याला द्यावे लागायचे.
तिथे सायकलींवर लक्ष ठेवण्यासाठी एक म्हातारी बाई बसलेली असायची. चार बांबू लावून वर कडबा आणि ताडपत्री लावून तयार केलेलं छत होत. त्यातच ती आजी राहायची. अंगावर एकदम जुनी फाटकी साडी…ती पण मळलेली. डोक्यावरचे केसपूर्ण पिकलेले होते. साधारण 70-75 वय असावे. तिथे एक जूनं गोणपाट होतं. त्यावरच बसलेली असायची.
थंडी पासून बचावासाठी एक काळी चादर पण होती. थंडीच्या दिवसात कायम अंगावर घेतलेली ती दिसायची. समोर एक जर्मनचे ताट आणि एक स्टीलची चेपलेली वाटी. एवढंच.
एवढं असूनही चेह-यावर कायम स्मितहास्य असायचं.
एक दिवस संध्याकाळी घरी जाताना मी सायकल काढत होतो तेव्हा तिने मला विचारलं, “बाळ, नाव काय तुझं…
कदाचित त्यांना ऐकू नाही गेलं किंवा नाव समजलं नाही. त्यांनी पुन्हा विचारलं. काय
त्या हसत हसत बोलल्या “अच्छा . छान आहे नाव”
त्यांनी मग इतर चौकशी केली. म्हणजे घरी कोण असतं गाव कोणतं नंतर सायकलीला अडकवलेल्या माझ्या बॅग कडे पाहून विचारलं, “डब्या मध्ये काही शिल्लक आहे का” मी क्षणभर गोंधळलो. मग बोललो, “नाही ओ आजी”. का कुणास ठाऊक खूप वाईट वाटलं, नाही बोलताना. मग पुन्हा तोच हसरा चेहरा करून बोलल्या, “काही हरकत नाही पण कधी काही शिल्लक राहीलं तर टाकून देण्यापेक्षा आणत जा आणि मला देत जा”
हे सांगताना त्यांचा चेहरा जरी हसरा असला तरी त्यांचे डोळे ओशाळलेले वाटत होते. कदाचित त्यांना लाज वाटत होती असं काही मागण्याची पण मजबूरी होती त्यांची. उपाशी पोट कोणाकडूनही काहीही करवून घेतं. मी हो बोललो आणि निघालो.
घरी आल्यानंतर रात्री आईजवळ बसलो आणि त्या आजी बद्दल सांगितलं. तिला पण खूपवाईट वाटलं. दुस-या दिवशी सकाळी तिने न सांगता डब्यात 2 चपाती जास्त भरल्या आणि बोलली त्या आजीला दे. मला खूप बरं वाटलं. मी निघणार तेवढ्यात बाबांचा आवाज आला, “आता गेल्या गेल्या दे म्हणजे आताच ताजं खाऊन घेतील”
मी हो बोलून निघालो. त्या आजी झोपल्या होत्या. त्यांना उठवून चपाती आणि भाजी त्यांच्या ताटात काढून दिलं. त्या आजींच्या चेह-यावर वेगळाच आनंदं होता. त्यांच्या चेह-यावरील आनंदं पाहून मनाला खूप समाधान मिळालं.
दुपारी ऑफिस मध्ये जेवताना अचानक त्या आजीची आठवण आली आणि एक चपाती काढून ठेवली आणि मित्रांच्या पण डब्यात जे जेवण शिल्लक होतं ते माझ्या डब्यात भरून घेतलं.
संध्याकाळी मी तो डबा आजींना दिला. मग त्या गोड हसल्या. त्यांनी डबा रिकामा करून दिला आणि त्यातील अर्धी चपाती काढली त्याचे छोटे छोटे तुकडे केले आणि थोडं दूर जावून पसरून ठेवले आणि त्यांच्या जवळच्या वाटीत पाणी भरून त्या तुकड्याजवळ ठेवलं.
मी त्यांची प्रत्येक हालचाल पाहत होतो. त्या पुन्हा जवळ येऊन बसल्या. मी विचारलं, “आजी काय करताय हे
त्या हसल्या आणि बोलल्या…बघ तिकडे. मी तिकडे पाहिलं तर काही चिमण्या आल्या आणि ते तुकडे खाऊ लागल्या आणि जवळच्या वाटीतील पाणी पिऊ लागल्या. मधेच एका चिमणीने एक तुकडा उचलला आणि उडून गेली.
कदाचित ती तो तुकडा आणखी एखाद्या भुकेल्या पिल्लासाठी घेऊन चालली होती.
त्यादिवशी जीवनाचा एक वेगळाच रंग दिसला. मी माझ्या डब्यातून काही घास त्या आजीला दिले होते आणि त्या आजीने तिच्या घासातील काही घास त्या चिमण्यांना दिलेत आणि त्या चिमण्यांनी पण काही भाग तिच्या पिल्लांसाठी नेला.
कदाचित हेच जीवन होतं. दुस-यासाठी थोडसं सुख घेवून जाणे.
जवळ जवळ एक वर्ष असच चालू राहीलं. नंतर माझं शिक्षण पूर्ण करून पुण्यात आलो जॉब साठी. चांगला जॉब मिळाला तेव्हा आवर्जून त्या आजींना पेढे देण्यासाठी गेलो. त्यांनी पेढा घेतला. अर्धा मला भरवला आणि डोळ्यात पाणी आणून बोलल्या “आठवणीने मला पेढा दिलास यातच समाधान आहे. माझ्या पोटच्या पोराने मला महालक्ष्मी देवीच्या दर्शनासाठी आणलं आणि मला इथेच सोडून चुकवून निघून गेला. पण कोण कुठला तू… मला प्रेमाने पेढा दिलास खूप समाधान वाटलं. खूप मोठा हो….साहेब होशील मोठा तू ”
मी त्यांच्या पाया पडून आशीर्वाद घेतला आणि निघालो. तेव्हा एक गोष्ट लक्षात आली की, या जगात आशिर्वाद आणि आनंदं मिळवण खूप सोपं आहे. म्हणजे एखाद्याला आपण आनंद दिला की, त्या बदल्यात आपल्याला समाधान, आनंद आणि आशिर्वाद मिळून जातात.
पण आयुष्य संपलं तरी आपण हे दुसरीकडे शोधत बसतो.
मध्ये वर्ष निघून गेलं. जॉब आता पर्मनंट झाला होता. म्हणून पेढा देण्यासाठी मी गेलो पण त्या तिथे नव्हत्या. त्यांचं साहित्य पण नव्हतं तिथे. फक्त दूर नेहमीच्या जागेवर ती वाटी होती.
मी जवळच्या टपरीवर गेलो
आणि विचारलं, “इथल्या आजी कुठे आहेत ” त्याने मला पाहिलं आणि बोलला, “अरे वारल्या त्या. 2 महीने होवून गेले. ऐकून खूप वाईट वाटलं. मन सुन्न झालं. जणू कोणीतरी जवळचं गेलं होतं.
मी त्या वाटीकडे पाहिलं. कोरडी पडली होती. मी माझ्या जवळची पाण्याची बाटली काढली आणि ती वाटी पाण्याने भरली आणि त्यांच्या साठी आणलेला पेढा ठेवला तिथेच आणि निघालो तिथून. चालता चालता सहज मागे वळून पहिलं तर एक चिमणी त्या पेढ्यावर चोच मारून खात होती.
अस बोलतात की पिंडाला कावळा शिवला तर समजायचं की त्या व्यक्तिला मुक्ति मिळाली. त्या चिमणीला पाहून वाटलं कदाचित मुक्ति मिळाली त्या आजीला
आपल्यातलं थोडसं सुख दुसऱ्याला देणे हेच खरं जीवन


मराठा इतिहासाची दैनंदिनी ... !: आषाढ शुद्ध पौर्णिमा उर्फ़ गुरूपौर्णिमा ...

मराठा इतिहासाची दैनंदिनी ...
आषाढ शुद्ध पौर्णिमा उर्फ़ गुरूपौर्णिमा ...
दिवस होता गुरूपौर्णिमेचा ... १२ जुलै १६६० ... पावनखिंड - बाजीप्रभूंच्या रक्ताने पावन झालेली. जेथे बाजीप्रभूंनी देह ठेवला. जेथे त्यांनी मृत्यूला सुद्धा ओशाळवले.
आषाढ शुद्ध पौर्णिमा उर्फ़ गुरूपौर्णिमेच्या आदल्या दिवशी शिवरायांनी पन्हाळ्यावरुन अद्भुतरित्या स्वतःची सुटका करून घेतली होती. तर गुरूपौर्णिमेच्या दिवशी घोड़खिंड बाजीप्रभुंच्या रक्ताने पावनखिंड बनली. अवघ्या २१ तासात ६४ किलोमीटर अंतर त्यांनी पार पाडले होते. पौर्णिमेची रात्र. चंद्रप्रकाश असूनसुद्धा पावसाळी ढगांमुळे फारसे काही दिसत नव्हते. प्रचंड पावसाचा फायदा घेत शिवराय पन्हाळ्यावरुन निसटले. सिद्दीजोहरला त्याचा पत्ता लागला. पालखी पकडली गेली.
'शिवाजी आपल्या ताब्यात आला आहे' अश्या खुशीत असलेल्या जोहरच्या भ्रमाचा भोपळा लगेच फुटला. त्याला कळून चुकले की हे राजे नसून शिवा काशिद नावाचा दुसराच कोणी तरी आहे. राजे आपल्या हातून निसटले आहेत. त्याने सिद्दी मसूद आणि फाझल खानाला शिवरायांच्या मागावर पाठवले. पाठलाग सुरु झाला ... शिवाजी राजे पालखीचा गोंडा पकडून बसले होते. बाजींचा आवाज त्यांच्या कानावर येत होता. 'चला गनीम पाठीवर आहे.' दर काही मिनिटांना पालखीचे भोई बदलत, वारा - पावसाची तमा न बाळगता, काटेरी रान आणि दगड - चिखल - माती तुडवत ते ६०० वीर विजेच्या वेगाने पळत सुटले होते. उदिष्ट एकच होत - विशाळगड़. हातात नंग्या तलवारी घेउन बाजी - फुलाजी पालखीच्या बाजूने धावत होते. मागचे आणि पुढचे हेर बित्तंबातमी राजांकड़े पोचवत होते. प्रचंड वेगाने पालखी घोड़खिंडीकड़े पळवली जात होती. क्षण अन क्षण आता महत्त्वाचा होता.
सिद्दीमसूदचे सैन्य घोड्यावरुन राजांचा पाठलाग करत होते. त्यांनी थोडा वेगळा मार्ग घेतला होता. अर्थात घोड़खिंडीच्या अलिकड़े राजांना गाठायचे असे त्यांनी पक्के केले असेल. त्यांच्या थोड़े मागून आदिलशहाच्या पिडनायकाचे पायदळ येत होते. राजांचे पहिले लक्ष्य होते पांढरपाणी. एकदा तिकडे पोचले की खिंड गाठणे अवघड जाणार नव्हते. आदल्या दिवशी रात्री १० वाजता पन्हाळगड सोडल्या पासून १२ तासात कोणी थोडया विश्रांतीसाठी सुद्धा थांबले नव्हते. एका ध्येयाने भारावल्यागत ते ६०० वीर विशाळगडाकड़े पळत सुटले होते.
पन्हाळगड ते पावनखिंड एकुण अंतर आहे ६१ किलोमीटर. तर पन्हाळगड पासून ५५ किलोमीटर अंतरावर आणि पावनखिंडिच्या ६ किलोमीटर अलिकड़े पांढरपाणी आहे. पांढरपाणीच ऐतिहासिक महत्व अनन्य साधारण आहे. महाराज पांढरपाणीला येउन पोचलो होते त्यावेळेला घोड्यावरुन राजांचा पाठलाग करणारे सिद्दीमसूदचे सैन्य अगदी जवळ येउन ठेपले होते. धोका वाढत जात होता. कुठल्याही क्षणी त्यांची धाड पडेल असे वाटू लागले. शत्रुला गुंतवायला राजांनी २५ मावळे पांढरपाणीला ठेवले आणि ते घोड़खिंडीकड़े निघाले. अवघे २५ जण आता त्या २००० घोडेस्वारांशी लढायला तयार झाले होते. जास्तीत जास्त वेळ शत्रुला रोखून धरायचे काम त्यांना बजावावे लागणार होते. तितका बहुमूल्य वेळ राजांना खिंडीकड़े सरकायला मिळणार होता. आलेल्या घोडदळाला त्या २५ मावळ्यांनी शर्थीने रोखून धरले. त्यात त्या सगळ्या २५ जणांना मृत्यू आला. पण आपले काम त्यांनी चोख बजावले होते. पांढरपाण्याची नदी रक्ताने लाल झाली होती. राजे घोडखिंडीकड़े जाउन पोचले होते.
"पावनखिंड - बाजीप्रभूंच्या रक्ताने पावन झालेली. जेथे बाजीप्रभूंनी देह ठेवला. जेथे त्यांनी मृत्यूला सुद्धा ओशाळवले. "
राजांनी रायाजी बांदलाला ३०० मावळे सोबत घेऊन खिंडीमध्ये शत्रूला रोखायचे काम दिले. पण आपल्या मालकाऐवजी म्हणजेच रायाजीऐवजी मी ह्या ठिकाणी थांबतो, तुम्ही रायाजीला सोबत घेऊन विशाळगड गाठा, असे बाजींनी राजांना सुचवले. बाजींची स्वामीभक्ती येथे दिसून येते. आता राजे उरलेले मावळे सोबत घेऊन विशाळगडाकड़े नि घाले. बाजींनी खिंडीमध्ये आपली व्युव्हरचना केली. चढणीवरच्या आणि आसपासच्या झाडीमध्ये गटागटाने मावळे तैनात केले. प्रत्येकाकडे गोफणीतून भिरकवायचे दगड आणि ढकलायचे शिलाखंड जमा केले गेले. शत्रु टप्यात येण्याची वाट बघत सगळे दडून बसले होते. १२-१३ तासांच्या अथक वाटचाली नंतर सुद्धा निवांतपणा नव्हता. निर्णायक लढाईसाठी आता ते ३०० वीर सज्ज झाले होते. पूर्वेच्या दिशेने घोड्यांच्या टापांचे आवाज ऐकू येऊ लागले. थोड्यावेळात शत्रु नजरेत येऊ लागला पण शत्रुच्या नजरेत लपलेले मावळे काही येत नव्हते. त्या अवघड निसरड्या वाटेने एक रांग धरून सिद्दीमसूदचे घोडेस्वार उतरु लागले. गोफणीच्या टप्यात शत्रू आल्यावर बाजींनी एकच हाकाटी दिली आणि अचानक शत्रूच्या अंगावर दगड बरसू लागले. घोड्यांनी कच खाल्ली. काही उधळले. काही सरकून पडले. एकच गोंधळ उडाला. कित्येकांची डोकी फुटली, बाकी जिवाच्या भीतीने मागे पळाले. मावळ्यांनी हर हर महादेवचा नारा दिला. पण शत्रू इतक्यात मागे सरकणार नव्हता. घोडेस्वार पुन्हा उतरु लागले. मावळ्यांनी पुन्हा दगड भिरकवायला सुरवात केली. ते शत्रूला काही केल्या पुढे सरकू देईनात. साधारण ४ वाजत आले होते. थोड़े मागून येणाऱ्या आदिलशहाच्या पिडनायकाचे पायदळ आता खिंडीकड़े येउन पोचले. ते अधिक वेगाने ओढ़यापलिकडे सरकू लागले. आता मावळ्यांनी त्यांच्यावर शिलाखंड ढकलायला सुरवात केली. त्यामुळे पायदळाची पांगापांग होऊ लागली. अखेर तासाभरानी शत्रूला वर पोहोचण्यात यश मिळाले.
आता आजूबाजुच्या झाडीमधून बाजीप्रभू आणि इतर मावळे बाहेर पडले आणि प्रत्यक्ष रणमैदानात शस्त्राची लढाई सुरु झाली. एक-एक मावळा त्वेषाने लढत होता. दहा-दहा जणांना पुरून उरत होता. बाजींच्या तलवारीच्या टप्यात येणारा प्रत्येकजण यमसदनी जात होता. स्वतःच्या देहाची जणू काही त्यांनी तटबंदी करून घेतली होती. बाजींचे थोरले बंधू फुलाजीप्रभू सुद्धा तितक्याच त्वेषाने लढत होते. इतक्यात शत्रूने फुलाजीप्रभुंवर डाव साधला. ते खाली कोसळले. त्यांच्या हातून खड्ग गळाले. बाजींनी एक नजर त्यांच्याकड़े पाहिले. ते म्हणाले, "दादा, तुम्ही थोरले. पहिला मान तुम्ही घेतला." फुलाजीप्रभुंची तलवार त्यांनी उचलली. आधी एक ढाल - एक तलवार घेउन लढणाऱ्या बाजींनी आता दोन्ही हातात तलवारी घेतल्या होत्या. त्यांचा आवेश पाहून शत्रूचे धाबे दणाणले होते. बाजी आता अधिक त्वेषाने लढत होते. त्यांच्या देहाची आता चाळण उडाली होती. रक्ताचे अर्ह्य ओसंडत होते. हे काही आपली वाट सोडत नाहीत असे पाहून पिडनायकाने आपल्या एका पायदळ सैनिकाला ठासणीच्या बंदूकीतून बाजींवर गोळी झाडायला सांगितली. ती गोळी बाजींच्या खांद्यात घुसली. बाजींचा शस्त्राचा एक हात थांबला. लढता-लढता ते खाली कोसळले. पण त्यांचे प्राण काही जात नव्हते. त्यांचे कान विशाळगडाकड़े लागले होते. राजे जोपर्यंत गडावर पोचून तोफांचे बार देत नाहीत तोपर्यंत त्यांनी मृत्युला ठणकावून सांगितले " तोफे आधी न मरे बाजी. " बाजींच्या मनाची घालमेल होत होती. त्यांच्या मनात अखेरचे विचार सुरु होते.
सरणार कधी रण प्रभू तरी हे ... कुठवर सहु घाव शिरी ...
सरणार कधी रण प्रभू तरी हे ... कुठवर सहु घाव शिरी ...
दिसू लागले अभ्र सभोवती ... विदिर्ण झाली जरीही छाती ...
अजून जळते आंतरज्योती ... अजून जळते आंतरज्योती ... कसा सावरू देह परी ...
सरणार कधी रण प्रभू तरी हे ... कुठवर सहु घाव शिरी ... सरणार कधी रण ...
होय तनूची केवळ चाळण ... प्राण उडाया बघती त्यातून ...
मिटण्या झाले अधीर लोचन ... मिटण्या झाले अधीर लोचन ... खड्ग गळाले भूमिवरी ...
सरणार कधी रण प्रभू तरी हे ... कुठवर सहु घाव शिरी ... सरणार कधी रण ...
पावनखिंडित पाउल रोवून ... शरीर पिंजे तो केले रण ...
शरणागतीचा अखेर येई क्षण ... शरणागतीचा अखेर येई क्षण ... बोलवशील का आता घरी ...
सरणार कधी रण प्रभू तरी हे ... कुठवर सहु घाव शिरी ... सरणार कधी रण ...
तिकडे विशाळगडाच्या वाटेवर राजांच्या मनाची घालमेल होत होती. रणगर्जनेचे आवाज त्यांच्या कानावर पडले होते. पण त्यांना पुढे सरकणे भाग होते. विशाळगडाला वेढा घालून बसलेल्या सुर्वे आणि दळवी या आदिलशहाच्या वतनदारांच्या सैन्याला कापत सतत २१ तासांच्या वाटचालीनंतर राजांनी विशाळगड गाठला आणि गडाच्या किल्लेदाराला त्वरेने तोफांचे बार देण्याची आज्ञा केली. ते बार घोड़खिंडीमध्ये ऐकू गेले. त्यानंतरच समाधानाने बाजींनी आपला देह सोडला.
"इतिहास हा केवळ सांगण्यातून किंवा ऐकण्यातून कळत नसतो तर तो अनुभवायला देखील लागतो."
पावनखिंडितला हा अनुभव असाच एक अविस्मरणीय असा आयुष्यावर कायमचा कोरला गेलेला.
द्वारा पोस्ट केलेले रोहन... येथे 14:25
आज हा अध्याय वाचून माझी गुरुपौर्णिमा खऱ्या अर्थाने पावन झाली... धन्यवाद..
पौर्णिमा ही नेहमी शुद्धच असते... वद्य किंवा कृष्ण पक्षात अमावस्या येते.. त्यामुळे ही फक्त आषाढ (गुरु) पौर्णिमा म्हणणेच यथार्थ वाटते. असो... आपला हा उपक्रम खरोखरच अप्रतिम आहे.
रोहणा, रडवलंस रे.. अक्षरशः रडलो आत्ता ऑफिसमध्ये. काटा आला अंगावर. वाचवत नव्हतं. धन्य ते बाजीप्रभू
रोहन दादा अरे काही सुचतच नाही. जबरदस्त प्रसंग असेल नाही
खूप छान लिहिले आहे, इतिहास हा केवळ सांगण्यातून किंवा ऐकण्यातून कळत नसतो, तर तो अनुभवायला लागतो..
लहानपणापासून माझी एक शंका आहे....
शिवाजी महाराज पालखीत बसून का जात होते
घोडदळ वापरून आणि स्वतः घोड्यावरून विशाळगडला का नाही गेले
मराठी राज्याची राजमुद्रा ...
या ब्लॉगचे चाहते ...
माझे इतर ब्लॉग ... वाचून बघा ...
महिकावतीची बखर - भाग ११ : आद्य महाराष्ट्रिक ... - बखरीमध्ये जो ऐतिहासिक कालखंड दर्शवलेला आहे त्यावर आपण गेल्या १० भागांमध्ये नजर टाकली. वि.का.राजवाडे यांनी बखरीला दिलेल्या प्रस्तावनेमध्ये आद्य महाराष्ट्रीक...
सर्प ... - पावसाळा सुरू झाला की अनेकदा जमिनीत कुठे-कुठे दडून बसलेले हे सरपटणारे प्राणी वर येतात आणि मानवी सहवासात येऊन अडचणीतही सापडतात. अशा वेळी अनेकजण त्यांना स्वत...
माझे भारत भ्रमण ...
सिक्किमचा सफरनामा - भाग ७ : नथुला पास - ऐकत्या कानांची खिंड... - मुंबईवरून व्हाया कोलकत्ता गंगटोकला पोचून २ दिवस झाले होते. आसपासचे स्थळदर्शनही आटोपले होते. आता आज लक्ष्य होते ते भारत - चीन सिमेवर असणार्‍या नथु-ला अर्था...
'मराठा इतिहासाची दैनंदिनी'चे Widget आपल्या ब्लॉगवर दाखवा ...
या ब्लॉग मधील नोंदी ...
आषाढ शुद्ध पौर्णिमा उर्फ़ गुरूपौर्णिमा ...
माझे आवडते ब्लॉग - काही वाचनीय ...
माझ्या विषयी थोडेसे ...
ह्या ब्लॉगची वाचक संख्या ...
हा ब्लॉग पाहणारे वाचक ...
मराठी ब्लॉग विश्व ...


photo - Jai Maharashtra Marathi News: Latest & Breaking Marathi News Online

महासुगरण - झटपट रेसिपी
महासुगरण - झटपट रेसिपी
' गर्ल आणि जहीर खान अडकले विवाहबंधनात
'राज'पुत्राच्या साखरपुड्याचे खास फोटो
#RoyalWedding: प्रिन्स हॅरी आणि मेगन मार्कल यांच्या शाही विवाहाची लगीनघाई
ईथे तुम्हाला मिळेल गोव्याची मजा
कोकणात थंडीची चाहूल; समुद्र किनाऱ्यावर परदेशी पक्षांचे आगमन
जगातील सगळ्यात वृद्ध व्यक्ती सोदीमेजो
नायगारा धबधबा गोठला - फोटो गॅलरी
मनसेच्या या सहा नगरसेवकांच्या हातावर उद्धव ठाकरेंनी बांधले शिवसेनेचे शिवबंधन
मिस वर्ल्ड मानुषी छिल्लर
मुंबई कमला मिल्स कंपाऊंडमधील अग्नितांडव; आगीची भीषणता दर्शविणारे फोटो
मेक्सिकोत समुद्र किनारपट्टीवर भूकंपाचा जबरदस्त धक्का
या नजरेचे झाले सगळेच दिवाने; सोशल मिडीयावर व्हायरल झाले "नॅशनल क्रश"
लखलखणारी पृथ्वी नासानं टिपली
शिवजयंतीचा उत्साह, महाराष्ट्र सदनातून भव्य रॅली
शेर-ओ-शायरीचा बादशहा; मिर्जा गालीब यांच्या फेमस गझल
सागरीका-झहीरच्या हनीमुनचे बोल्ड आणि हॉट फोटोशूट
महासुगरण - झटपट रेसिपी


मराठा इतिहासाची दैनंदिनी ... !: ११ मार्च १६८९

मराठा इतिहासाची दैनंदिनी ...
११ मार्च १६८९ - छत्रपति संभाजी महाराज बलिदान दिवस ...
गुढीपाडव्याच्या आदल्या दिवशी फाल्गुन अमावस्येला छत्रपति संभाजी महाराजांचा वधु - तूळापूर येथे शिरच्छेद करण्यात आला.
१ फेब १६८९ रोजी शंभुराजे आणि कवी कुलेश यांना संगमेश्वर येथे कैद केले गेले. बहादुर गड़ येथे त्यांच्यावर भयानक आणि असंख्य हाल केले. पहिल्या दिवशीच त्यांचे नेत्र फोडले गेले. त्यांची जीभ कापली गेली. कोडे मारून नंतर अंगावरील चामडी सोलण्यात आली. अखेर शेवटी ११ मार्च १६८९ ला धर्मं आणि राज्यासाठी त्यांनी आपले बलिदान दिले.
देश धरमपर मिटनेवाला शेर शिवाका छावा था ...
महा पराक्रमी परम प्रतापी एक हि शंभू राजा था ...
तेजः पुंज तेजस्वी आँखे निकल गयी पर झुका नही ...
दृष्टी गयी पर राष्ट्रोन्नती का दिव्य स्वप्न तो मिटा नही ...
दोनो पैर कटे शंभू के ध्येय मार्ग से हटा नही ...
हाथ कटे तो क्या हुआ  सत्कर्म तो छुटा नही ...
जिव्हा कटी खुन बहाया धर्म से सौदा किया नही ...
गर्व से हिन्दू कहने मे कभी किसीसे डरा नही ...
राम कृष्ण शालीवाहन के पथ से विचलीत हुवा नही ...
शिवाजी काही बेटा था गलत राह पर चला नही ...
वर्ष तीनसौ बीत गये शंभू के बलिदान को ...
कौन जिता कौन हारा  पुछ लो संसार को ...
कोटी कोटी कंठो मे तेरा आज गौरव गान है ...
अमर शंभू तू अमर हो गया तेरी जयजयकार है ...
भारत माँ के चरण कमल पर जीवन पुष्प चढाया था ...
है दूजा दुनिया मे कोई जैसा शंभू राजा था
..... शाहीर योगेश ...
द्वारा पोस्ट केलेले रोहन... येथे 13:43
मराठी राज्याची राजमुद्रा ...
या ब्लॉगचे चाहते ...
माझे इतर ब्लॉग ... वाचून बघा ...
महिकावतीची बखर - भाग ११ : आद्य महाराष्ट्रिक ... - बखरीमध्ये जो ऐतिहासिक कालखंड दर्शवलेला आहे त्यावर आपण गेल्या १० भागांमध्ये नजर टाकली. वि.का.राजवाडे यांनी बखरीला दिलेल्या प्रस्तावनेमध्ये आद्य महाराष्ट्रीक...
सर्प ... - पावसाळा सुरू झाला की अनेकदा जमिनीत कुठे-कुठे दडून बसलेले हे सरपटणारे प्राणी वर येतात आणि मानवी सहवासात येऊन अडचणीतही सापडतात. अशा वेळी अनेकजण त्यांना स्वत...
माझे भारत भ्रमण ...
सिक्किमचा सफरनामा - भाग ७ : नथुला पास - ऐकत्या कानांची खिंड... - मुंबईवरून व्हाया कोलकत्ता गंगटोकला पोचून २ दिवस झाले होते. आसपासचे स्थळदर्शनही आटोपले होते. आता आज लक्ष्य होते ते भारत - चीन सिमेवर असणार्‍या नथु-ला अर्था...
'मराठा इतिहासाची दैनंदिनी'चे Widget आपल्या ब्लॉगवर दाखवा ...
या ब्लॉग मधील नोंदी ...
माझे आवडते ब्लॉग - काही वाचनीय ...
माझ्या विषयी थोडेसे ...
ह्या ब्लॉगची वाचक संख्या ...
हा ब्लॉग पाहणारे वाचक ...
मराठी ब्लॉग विश्व ...


भवानगडावर दुर्गदिन साजरा | DAILY RAJTANTRA Online; Editor: Sanjeev Joshi (Helpline 9890359090)

मनोरच्या सायलेंट रिसॉर्टमधील तरण तलावात मलमिश्रीत दूषित पाणी.
निवडणूक कामात हलगर्जीकडे, नायब तहसीलदार निलंबित
वारली चित्रकार पद्मश्री जिव्या म्हसे कालवश
बविआच्या उपजिल्हा अध्यक्षांचा शिवसेनेत प्रवेश
आता सार्वजनिक ठिकाणी धूम्रपान करणे महागात पडणार
आयपीएलवर सट्टा, बोईसरमध्ये चौघे ताब्यात
शिवसेनेकडून वनगा कुटुंबियांच्या अश्रुंचे भांडवल – मुख्यमंत्री
हा विकास आहे कि विनाश राधाकृष्ण् विखे पाटील यांची भाजपवर टीका
आयपीएलवर सट्टा, बोईसरमध्ये चौघे ताब्यात
जांभुळमाथा गावातील सर्वच विद्युत खांब सडले
जव्हार तालुक्यात पोलिस शिपाई ची कमतरता
वाड्यातील सनशाईन कंपनीला भीषण आग, कोट्यावधी रुपयांचे नुकसान
आमच्या बातम्या ईमेल वर मिळवा
You are here: Home » ताज्या बातम्या » भवानगडावर दुर्गदिन साजरा
पालघर, दि. २ : पालघर जिल्ह्यातील गडकोटांवर संवर्धन करणारी सह्याद्री मित्र संस्थेच्या वतीने सफाळेनजिक असलेल्या भवानगडावर १ मे रोजी ‘दुर्गदिन’ साजरा करण्यात आला. अलिकडे महाराष्ट्रातील दुर्गसंवर्धन करणाऱ्या विविध संस्था महाराष्ट्र दिनाचे औचित्य साधून गडकोटांवर दुर्गदिन साजरा करु लागल्या आहेत.
गडावरील महादरवाजा, बालेकिल्ला आणि देवडी या भागातील केरकचरा तसेच हौशी पर्यटकांनी टाकलेला कचरा उपस्थित शिलेदारांनी साफ केला. तसेच रांगोळी आणि फुलांची आरास करुन शिववंदना आणि भवानगडाच्या निर्मितीसाठी झटलेल्या ज्ञात – अज्ञात विरांना मानवंदना देण्यात आली. या
कार्यक्रमावेळी सह्याद्री मित्र संस्थेचे दीपक पाटील यांनी उपस्थितांना भवानगडाचा इतिहास आणि गडाच्या परिसरातील काही गावांच्या ज्ञात – अज्ञात इतिहासाची ओळख करुन देत पालघर जिल्ह्यातील गडकोटांवरील दुर्गसंवर्धन कामाची दशा आणि दिशा स्पष्ट केली.
Previous: पालघर : नागरिकांच्या गोंधळामुळे बुलेट ट्रेन प्रकल्पाची जनसुनावणी रद्द
Next: डहाणूत कोमसापच्या विशेष सर्वसाधारण सभेचे आयोजन
आयपीएलवर सट्टा, बोईसरमध्ये चौघे ताब्यात
शिवसेनेकडून वनगा कुटुंबियांच्या अश्रुंचे भांडवल – मुख्यमंत्री
हा विकास आहे कि विनाश राधाकृष्ण् विखे पाटील यांची भाजपवर टीका
जांभुळमाथा गावातील सर्वच विद्युत खांब सडले
वाळवंडा ग्रामपंचायत सरपंच पदासाठी तिरंगी लढत, ९ पैकी ५ सदस्य बिनविरोध ४ सदस्यांसाठी होणार निवडणूक
मनोरच्या सायलेंट रिसॉर्टमधील तरण तलावात मलमिश्रीत दूषित पाणी.
पालघर लोकसभा मतदारसंघाच्या पोटनिवडणुकीत भाजपने कोणाला उमेदवारी देणे योग्य ठरेल
दिवंगत वनगा यांच्या घराण्यातील व्यक्तीला
दुसऱ्या पक्षातून आयात झालेल्या निवडून येण्याची क्षमता असलेल्या व्यक्तीला
पक्षाच्या निष्ठावान आणि उच्चशिक्षित व्यक्तीला
आयपीएलवर सट्टा, बोईसरमध्ये चौघे ताब्यात
शिवसेनेकडून वनगा कुटुंबियांच्या अश्रुंचे भांडवल – मुख्यमंत्री
हा विकास आहे कि विनाश राधाकृष्ण् विखे पाटील यांची भाजपवर टीका
आदिवासी विकास नियोजन समितीवरच्या अध्यक्षपदी हरिचंद्र भोये यांची निवड
डहाणूत फुलते आहे भरतनाट्यम नृत्यकला
क्रेडो वर्ल्ड स्कूलमध्ये रक्तदान शिबिराचे आयोजन
डहाणू – चारोटी रस्त्यावर अपघातात ४० वर्षीय महिला ठार
दहीसरला डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर जयंती कार्यक्रम संपन्न.
मनोरला बाबासाहेब आंबेडकर जयंती उत्सव संपन्न.
डहाणू : बिनधास्त प्रश्न विचारा आपल्या नगरसेवकांना


गोविंदराव टेंबे - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
गोविंदराव सदाशिव टेंबे (जन्म : सांगवडे, कोल्हापूर जिल्हा, ५ जून, १८८१; मृत्यू : ९ ऑक्टोबर, १९५५) हे एक प्रख्यात मराठी संवादिनी वादक, संगीत रचनाकार, नट व साहित्यिक होते.. मराठी संगीत रंगभूमीवरील अनेक नाटकांना त्यांनी संगीत दिले आहे. अयोध्येचा राजा (चित्रपट) या मराठीतील पहिल्या बोलपटात त्यांनी प्रमुख भूमिका केली होती.
छोट्या गोविंदाला लहानपणापासूनच स्वरांचा नाद होता. अनेक भजनी आणि कीर्तनकार मंडळी त्यांच्या घरी निवासाला येत असल्याने गोविंदराव त्यांच्या बहुतेक कार्यक्रमांना हजेरी लावत. भजन-कीर्तनातल्या शब्दांपेक्षा गोविंदराव टेंब्यांचे लक्ष हार्मोनियमच्या काळ्या पांढर्‍या पट्ट्यांमधून येणार्‍या स्वरांकडे असे. या कुतुहलापोटीच ते हार्मोनियम शिकले. कोल्हापूरच्या महाविद्यालयातून शिक्षण पूर्ण करून वकिली करणार्‍या गोविंदरावांनी तो व्यवसाय सोडून दिला आणि ते नाटक मंडळीत सामील झाले.
गंधर्वांची रंगभूमे सुरुवातीला भास्करबुवा बखले यांच्या नादमाधुर्याने नटली होती. त्यांच्यानंतर ती परंपरा गोविंदराव टेंब्यांनी सुरू ठेवली. आपल्या पेटीवादनातून गोविंदरावांनी अनेक शास्त्रीय चिजा आणि चालींना स्वरबद्ध केले. त्यातून एक नव्या विश्वाची उभारणी झाली. ’मानापमान’ नाटकातील गीतांना दिलेल्या चाली अजूनही लोकप्रिय आहेत.
१७ नोव्हेंबर १९१० रोजी नानासहेब जोगळेकर यांचे निधन झाल्यानंतर गोविंदराव टेंबे यांनी मानापमान नाटकात धैर्यधराची भूमिका करावी अशी कल्पना पुढे आली. या नाटकाचे संगीत आधीपासून त्यांचेच होते. भूमिकेसाठी गोविंदरावांनी गावयाच्या पदांची तयारी भास्करबुवा बखले यांनी तर गद्याची तयारी काकासब खाडिलकर यांनी करून घेतली. आणि २७ फेब्रुवारी १९११ रोजी गोविंदरव बाल गंधर्व यांच्या समवेत धैर्यधर म्हणून रंगमंचावर उभे राहिले आणि पहिल्या पदालाच त्यांनी चार १वन्स मोअर’ घेतले.
१ गोविंदराव टेंबे यांचे संगीत लाभलेली नाटके
२ गोविंदराव टेंबे यांची भूमिका असलेली नाटके (कंसात पात्राचे नाव)
३ गोविंदराव टेंबे यांनी इ.स. १९२४ ते १९३२ या काळात लिहिलेली आणि संगीतबद्ध केलेली नाटके
४ गोविंदराव टेंबे यांची भूमिका असलेले आणि संगीत दिग्दर्शन असलेले चित्रपट
५ गोविंदराव टेंबे यांनी केलेले लेखन
७ टेंबे यांची संवादिनी
गोविंदराव टेंबे यांचे संगीत लाभलेली नाटके[संपादन]
गोविंदराव टेंबे यांची भूमिका असलेली नाटके (कंसात पात्राचे नाव)[संपादन]
गोविंदराव टेंबे यांनी इ.स. १९२४ ते १९३२ या काळात लिहिलेली आणि संगीतबद्ध केलेली नाटके[संपादन]
गोविंदराव टेंबे यांची भूमिका असलेले आणि संगीत दिग्दर्शन असलेले चित्रपट[संपादन]
गोविंदराव टेंबे यांनी केलेले लेखन[संपादन]
संगीतातील घराणी, त्यांतील गायक आणि त्यांची वैशिष्ट्यपूर्ण गायकी याबद्दलचे लेख
माझा संगीत व्यासंग (पुस्तक)
इ.स. १९३५ साली पुणे येथे झालेल्या २७व्या मराठी नाट्यसंमेलनाचे ते अध्यक्ष होते.
गोविंदराव टेंबे यांनी १९०५ साली पॅरिसहून मागवलेली आणि १५ वर्षे वापरलेली संवादिनी पुण्यातील राजा केळकर संग्रहालयात आहे. गोविंदराव यांनी त्यांच्या हयातीत हीच बाजाची पेटी वापरून महारष्ट्रात विविध ठिकाणी कार्यक्रम केले होते. या संवादिनीतून केवळ स्वरच नाही तर व्यंजनेदेखील वाजतात अशी ख्याती होती.
मुलगा माधवराव टेंबे, नातू दीपक टेंबे.
कृपया स्वत:च्या शब्दात परिच्छेद लेखन करून या लेखाचा / विभागाचा विस्तार करण्यास मदत करा.
अधिक माहितीसाठी या लेखाचे चर्चा पान, विस्तार कसा करावा किंवा इतर विस्तार विनंत्या पाहा.
अखिल भारतीय मराठी नाट्य संमेलने
इ.स. १८८१ मधील जन्म
इ.स. १९५५ मधील मृत्यू
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल ७ जून २०१७ रोजी १३:०५ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


garbage issue nitin karir फेकू नका, होणार असेल तेच सांगा! | eSakal

फेकू नका, होणार असेल तेच सांगा
शुक्रवार, 4 मे 2018
औरंगाबाद - कचऱ्याचा प्रश्‍न सोडविण्यासाठी कोणती कामे केव्हा होणार आहेत, याची तंतोतंत माहिती द्या, फेकू नका, होणार असतील तीच कामे सांगा, अशा शब्दांत नगरविकास विभागाचे प्रधान सचिव नितीन करीर यांनी गुरुवारी (ता. तीन) महापालिका अधिकाऱ्यांना फैलावर घेतले. ओला व सुका कचरा वेगवेगळा न करणारे नागरिक व कचऱ्याची स्वतः विल्हेवाट न लावणारे हॉटेल, मंगल कार्यालय चालक यांच्यावर कारवाई करण्याचे आदेशही त्यांनी दिले.
औरंगाबाद - कचऱ्याचा प्रश्‍न सोडविण्यासाठी कोणती कामे केव्हा होणार आहेत, याची तंतोतंत माहिती द्या, फेकू नका, होणार असतील तीच कामे सांगा, अशा शब्दांत नगरविकास विभागाचे प्रधान सचिव नितीन करीर यांनी गुरुवारी (ता. तीन) महापालिका अधिकाऱ्यांना फैलावर घेतले. ओला व सुका कचरा वेगवेगळा न करणारे नागरिक व कचऱ्याची स्वतः विल्हेवाट न लावणारे हॉटेल, मंगल कार्यालय चालक यांच्यावर कारवाई करण्याचे आदेशही त्यांनी दिले.
विभागीय आयुक्त कार्यालयात गुरुवारी शहरातील कचरा व्यवस्थापनाबाबतची आढावा बैठक प्रधान सचिव श्री. करीर यांच्या अध्यक्षतेखाली झाली. यावेळी त्यांनी डीपीआरमध्ये कोणती कामे आहेत, ती केव्हापासून सुरू होणार आहेत संपूर्ण प्रश्‍न सोडविण्यासाठी किती दिवस लागतील संपूर्ण प्रश्‍न सोडविण्यासाठी किती दिवस लागतील असे प्रश्‍न केले. त्यावर महापालिका अधिकाऱ्यांना समाधानकारक उत्तरे देता आली नाहीत. त्यामुळे फेकू नका, होणार असेल तेच सांगा, अशा शब्दांत त्यांनी संताप व्यक्त केला. तसेच ‘‘महापालिकेमार्फत ओला कचरा हा दरदिवशी; तर सुका कचरा आठवड्यातील ठराविक दिवशीच गोळा करावा. १०० किलोपेक्षा जास्त कचरा निर्माण करणाऱ्या गृहनिर्माण संस्था, व्यापारी, खासगी, आस्थापना, कृषी उत्पन्न बाजार समिती, हॉटेल व्यावसायिक यांच्यामार्फत त्या कचऱ्याची विल्हेवाट लावली जात नसेल; तर दंडात्मक कारवाई करा,’’ असे आदेश त्यांनी दिले.
विभागीय आयुक्त पुरुषोत्तम भापकर यांनी विविध उपाययोजनांची माहिती दिली. बैठकीपूर्वी करीर यांनी महापालिकेचे प्रभारी आयुक्त उदय चौधरी यांच्यासोबत विविध ठिकाणी पाहणी केली. बैठकीला अप्पर आयुक्त शिवानंद टाकसाळे, उपायुक्त वर्षा ठाकूर, उपसंचालक नगरपालिका प्रशासन रिता मेत्रेवार यांच्यासह महापालिकेचे अधिकारी उपस्थित होते.
केवळ ६० हॉटेलकडे व्यवस्था
शहरात तीनशेपेक्षा जास्त हॉटेल, मंगल कार्यालये असून, त्यांनी कचऱ्याची स्वतः विल्हेवाट लावणे आवश्‍यक आहे; मात्र केवळ ६० जणांकडे कचऱ्यापासून खत निर्मितीची व्यवस्था असल्याचे बैठकीत सांगण्यात आले.
मोदी सरकारची चार वर्षांतली मर्मदृष्टी (प्रा. प्रकाश पवार)
राजकारण घडवण्याची चर्चाविश्‍वं गेल्या चार वर्षांत- म्हणजेच भाजपचं सरकार केंद्रात सत्तारूढ झाल्याच्या काळात - बदलली. परिणामी, "राजकारण म्हणजे लोकांचं...
पुणे-सोलापूर महामार्ग बनतोय मृत्यूचा सापळा
कळस : पुणे- सोलापूर राष्ट्रीय महामार्गावर अपघातांची वाढती संख्या विचारात घेता हा महामार्ग मृत्यूचा सापळा बनल्याचे बोलले जात आहे. ...
पॉकेट बुक्‍सचं विश्व (विजय तरवडे)
इंग्लिशमध्ये पुस्तकांच्या हार्ड कव्हर आवृत्त्या असतात आणि त्या महाग असतात. प्रवासात वगैरे वाचण्यासाठी वाचक त्याच पुस्तकांच्या पेपर बॅक किंवा पॉकेट...
ओळखा तुमची 'पत' (नंदिनी वैद्य)
कर्ज घेताना किंवा इतर वेळीसुद्धा आपण "सिबिल क्रेडिट स्कोअर' हा शब्द ऐकून असतो. हा "स्कोअर' म्हणजे नेमकं असतं काय, "सिबिल' म्हणजे काय, हा स्कोअर कसा...
नागरीकरणाच्या प्रक्रियेचा नेटका वेध (सुनील माळी)
झपाट्यानं वाढणाऱ्या नागरीकरणानं निर्माण होणाऱ्या समस्यांना यशस्वीरित्या तोंड देण्यासाठी नगरनियोजनाची शास्त्रशुद्ध अंमलबजावणी करण्याचे प्रयत्न जगभर...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


निर्देशांक - Rikoooo

भाषा भाषा निवडाइंग्रजीआफ्रिकान्सअल्बेनियनअरबीआर्मेनियनअजरबेजानीबास्कबेलारूसीबल्गेरियनकॅटलानचीनी (सरलीकृत)चीनी (पारंपारिक)क्रोएशियनचेकडॅनिशडचएस्टोनियनफिलिपिनोफिन्निशफ्रेंचगॅलिशियनजॉर्जियनजर्मनग्रीकहैतीयन क्रेओलहिब्रूहिंदीहंगेरियनआईसलँडिकइंडोनेशियनआयरिशइटालियनजपानीकोरियनलाट्वियनलिथुआनियनमॅसेडोनियनमलयमाल्टीजनॉर्वेजियनपर्शियनपोलिशपोर्तुगीजरोमानियनरशियनसर्बियनस्लोव्हाकस्लोव्हेनियनस्पेनचास्वाहिलीस्वीडिशथाईतुर्कीयुक्रेनियनउर्दूव्हिएतनामी
खूप मोठ्या आकाराचा योजना याची सदस्यता घ्या
FSX - FSX स्टीम संस्करण
तुम्हाला प्राप्त धन्यवाद: 42
मी विचारू इच्छितो, कोणीतरी आहे हे माहीत आहे अशी आशा ...
सर्व मुलभूत, आणि अनेक payware विमाने दस्तऐवज भरपूर, चेक सूची, संदर्भ गती आणि अशा आहे. मी काहीही थॉमस रूथ A330 / 340, आणि इतर अनेक विमाने या शोधण्यासाठी महिने प्रयत्न करतोय, पण तरीही. त्यामुळे, कोणीही कुठे शोधू माहित आहे
खालील वापरकर्ता (चे) धन्यवाद म्हणाला: Gh0stRider203
कृपया लॉग इन or खाते तयार करा संभाषणात सामील होण्यासाठी.
तुम्हाला प्राप्त धन्यवाद: 20
1 वर्ष 3 महिने पूर्वी - 1 वर्ष 3 महिने पूर्वी #256 by Gh0stRider203
पण, मी अनेकदा समुद्रपर्यटन गती / समुद्रसपाटीपासूनची उंची साठी विकिपीडिया वापरा.
मी या उर्वरित मदत होईल अशी आशा ..
तेच अचूक असल्याचे झुकत देखील, FSX कमाल इंधन / विकिपीडिया विरुद्ध असभ्य वजन म्हणतो हे तपासा. FSX एक अतिशय सोपा निश्चित आहे की समान नाही तर
मालक / मुख्य कार्यकारी अधिकारी
अंतिम संपादन: 1 वर्ष 3 महिने पूर्वी Gh0stRider203.
कृपया लॉग इन or खाते तयार करा संभाषणात सामील होण्यासाठी.
तुम्हाला प्राप्त धन्यवाद: 42
मुख्य समस्या आणि एक वेदना ..... हे, उड्डाण करणारे हवाई तेव्हा, आपण vne, किंवा स्टॉल गती संपर्क साधावा तेव्हा, आयएएस टेप लाल होत नाही. टीआर A330 / 340 नाही. मुळे की, मी गोष्ट स्टॉल गती आहे जेथे नाही सूचना आहेत, मी फक्त अंदाज करू शकता. चेकलिस्ट तो स्वत: ची माहिती, मला आढळले नाही एकच एक देत नाही.
मी cls A340 दस्तऐवज बाहेर खणणे सक्षम होते ... पण मी गंभीरपणे की धरतो A340 सह समान आहे शंका.
कृपया लॉग इन or खाते तयार करा संभाषणात सामील होण्यासाठी.
तुम्हाला प्राप्त धन्यवाद: 20
1 वर्ष 3 महिने पूर्वी - 1 वर्ष 3 महिने पूर्वी #258 by Gh0stRider203
तसेच प्रामाणिकपणे ... मी रिअल पक्षी शोधू शकता काय करून जा .....
जसे 747, मी, समुद्रपर्यटन गती आयएएस आहे जे काही सेट autothrottle चढाव-आउट केल्यानंतर 245K खाली 10 करू कल (नाही तरीही), अंतिम दृष्टिकोन मी 135 भारतीय प्रशासन सेवा येथे करू कल
फुले गती शोधण्यासाठी प्रत्यक्षात सोपे आहे
मालक / मुख्य कार्यकारी अधिकारी
अंतिम संपादन: 1 वर्ष 3 महिने पूर्वी Gh0stRider203.
कृपया लॉग इन or खाते तयार करा संभाषणात सामील होण्यासाठी.
तुम्हाला प्राप्त धन्यवाद: 42
आढळले .... पण कोणताही मार्ग हे अचूक आहे.
पूर्ण flaps एरबस a120-340 गती-500 तृप्ती स्टॉल
कृपया लॉग इन or खाते तयार करा संभाषणात सामील होण्यासाठी.
तुम्हाला प्राप्त धन्यवाद: 20
मालक / मुख्य कार्यकारी अधिकारी
कृपया लॉग इन or खाते तयार करा संभाषणात सामील होण्यासाठी.
तुम्हाला प्राप्त धन्यवाद: 20
तो एक लांब शॉट आहे पण तुम्ही काय ... विमान पकडून मिळविण्याचा प्रयत्न करा ... ते आपली मदत करू की नाही हे पाहण्यासाठी मला माहीत आहे
मालक / मुख्य कार्यकारी अधिकारी
कृपया लॉग इन or खाते तयार करा संभाषणात सामील होण्यासाठी.
तुम्हाला प्राप्त धन्यवाद: 42
आपण नलिका सुमारे काही शोध केल्यानंतर, मी काही गोष्ट बाहेर शोधू शकणार होती ..
A340-600, दृष्टिकोन गती 160-170 तृप्ती फुले गती फक्त खालील 160 तृप्ती, एक मोठा woow .... मी ही गोष्ट जमिनीची जसे की हार्ड वेळ होती नाही हेही खरे आहे जात. लहान A340s ... माझ्या सर्वोत्तम अंदाज, 5-10 कमी वेगाने तृप्ती, पण तरीही जोरदार जलद.
कोणालाही हा अधिक माहिती आहे का
कृपया लॉग इन or खाते तयार करा संभाषणात सामील होण्यासाठी.
तुम्हाला प्राप्त धन्यवाद: 19
वर्णन: FCOM A340-500,600 मर्यादा पासून
खालील वापरकर्ता (चे) धन्यवाद म्हणाला: Gh0stRider203
कृपया लॉग इन or खाते तयार करा संभाषणात सामील होण्यासाठी.
तुम्हाला प्राप्त धन्यवाद: 42
खूप धन्यवाद मनुष्य. मी साइट, मी ते पैसे जात कोणताही मार्ग पासून प्राप्त करू शकणार नाही. पण, मी कुठेतरी बाहेर खणणे सक्षम होते. असं असलं तरी, एक मोठा, खूप धन्यवाद. मी हे सर्व दस्तऐवज कळले नाही.
खालील वापरकर्ता (चे) धन्यवाद म्हणाला: Gh0stRider203
कृपया लॉग इन or खाते तयार करा संभाषणात सामील होण्यासाठी.
परवानगी नाही: नवीन विषय तयार करण्याची.
परवानगी नाही: उत्तर आहे.
परवानगी नाही: attachements जोडण्यासाठी.
परवानगी नाही: आपला संदेश संपादित करण्यासाठी.
मंडळ श्रेणी Rikoooo बद्दल - आपले स्वागत आहे नवीन सदस्य - सुचना बॉक्स - घोषणा उड्डाण अनुकार मंच - FSX - FSX स्टीम संस्करण - FS2004 - Prepar3D - एक्स-प्लेन मीडिया - स्क्रीनशॉट - व्हिडिओ विमानगृह चर्चा - फ्लाय ट्यून - काय आणि आज आपण जेथे उडत होता - स्थावर विमानचालन इतर उड्डाण simulators - फ्लाइट गियर फ्लाइट सिम्युलेटर - - FlightGear बद्दल - DCS मालिका - बेंचमार्क सिम
FSX - FSX स्टीम संस्करण
वेळ पृष्ठ तयार करण्यासाठी: 0.179 सेकंद
द्वारा समर्थित Kunena मंच
Rikoooo.com आपल्या विल्हेवाट येथे आहे
नियंत्रकास आणि सदस्यांना काही मदत करण्यासाठी आपल्या ताब्यात आहेत
सहज एक गुणात्मक वेबसाइटवर जाहिरात आपली प्रतिष्ठा वाढ
आम्हाला अधिक जाणून घ्या
खूप मोठ्या आकाराचा योजना
याची सदस्यता घ्या आणि अधिक जाणून
विकास आणि सक्षम आमच्या साइटवर मिळवणं
खूप मोठ्या आकाराचा योजना याची सदस्यता घ्या
भाषा भाषा निवडाइंग्रजीआफ्रिकान्सअल्बेनियनअरबीआर्मेनियनअजरबेजानीबास्कबेलारूसीबल्गेरियनकॅटलानचीनी (सरलीकृत)चीनी (पारंपारिक)क्रोएशियनचेकडॅनिशडचएस्टोनियनफिलिपिनोफिन्निशफ्रेंचगॅलिशियनजॉर्जियनजर्मनग्रीकहैतीयन क्रेओलहिब्रूहिंदीहंगेरियनआईसलँडिकइंडोनेशियनआयरिशइटालियनजपानीकोरियनलाट्वियनलिथुआनियनमॅसेडोनियनमलयमाल्टीजनॉर्वेजियनपर्शियनपोलिशपोर्तुगीजरोमानियनरशियनसर्बियनस्लोव्हाकस्लोव्हेनियनस्पेनचास्वाहिलीस्वीडिशथाईतुर्कीयुक्रेनियनउर्दूव्हिएतनामी


Prem Kavita-आठवणीने तुझ्या..........

शब्द हेच जीवनातील खरे सोबती .
आठवणीत तुझ्या नाही आवरता
आले अश्रूंना माझ्या ,
एक आला हुंदका अन झापडं मिटली तरी
नाही सावरता आल्या आठवणी तुझ्या ,
अजून किती वाट पहावी तुझी हे विचारता मनाला
तेही गहिवरले आठवणीने तुझ्या ,
काळजाने एक साद घातली तुला अन त्याचाही
आवाज अनावर झाला आठवणीने तुझ्या ,
ऐकू येईल कधीतरी तुला आवाज या भावनांचा अन मग
तूही यडूले भान हरपशील आठवणीने माझ्या ,
विश्वास आहे मला की तूही कधीच विसरणार नाहीस मला पण
थांबव आता वेडं झालय हे मन टपोरी आठवणींनी तुझ्या .
कुडाळ ( सातारा ),
शब्द हेच जीवनातील खरे सोबती .
तू आणि फक्त तूच……
आठवणीनी तुझ्या अंग शहारून आले
ओठही माझे तसे निशब्द झाले
श्वासांचा तुझ्या हुंदका ह्रिदयात जसा माझ्या
तसे आठवणींनी मला वेड लावलाय तुझ्या
शब्द हेच जीवनातील खरे सोबती .