पोळ्यांचा चुरमा | Poli Churma

मराठीमाती डॉट कॉम - अनुक्रमणिका
सर्व विभाग - दुवे
आपले स्वलिखित साहित्य प्रकाशित करण्यासाठी मराठीमाती डॉट कॉम परिवाराचे सभासद व्हा
स्वगृह » जीवनशैली » पाककला » पोळ्यांचा चुरमा
लेखन: स्वाती खंदारे | प्रकाशन: संपादक मंडळ | ३ जानेवारी २००८
पोळ्यांचा चुरमा - [Poli Churma] दुपारच्या किंवा रात्रीच्या जेवणानंतर जर काही पोळ्या किंवा भाकरी शिल्लक राहिल्या असतील तर त्यातुन ही एक खमंग पाककृती बनवली जाऊ शकते.
पोळ्यांचा बारीक चुरा करावा (अगदी बारीक होण्यासाठी मिक्सरमध्ये बारीक केले तरी चालेल.) त्यावर थोडेसे पाणी शिंपडावे.
कांदा बारीक चिरावा. पातेल्यात तेल टाकून त्यात हिंग, कडीपत्ता, जीरे. मोहरीची फोडणी द्यावी. नंतर त्यात कांदा टाकावा व मऊ शिजवावा. त्यासाठी पातेल्यावर झाकण ठेवावे.
कांदा मऊ झाल्यावर त्यात हळद, तिखट, मीठ टाकून चांगले परतून घ्यावे. त्यामध्ये सर्व चुरमा टाकावा व चांगला परतून घ्यावा. वरुन साखर व बारीक चिरुन कोथिंबीर पेरावी व झाकण ठेवून २-३ मिनीटे शिजवावे व गरमागरम वाढावे.
पोळ्या शिल्लक राहिल्या असल्यास अशा प्रकारचा चुरमा चांगला लागतो. त्यामूळे शिल्लक पोळ्या टाकून द्याव्या लागत नाहीत.
ह्यात तुम्ही शेंगदाणे ,शिल्लक भात किंवा इतर आवडीच्या वस्तू घालून चव वाढवू शकता.
उदाहरणार्थ नेमाडे - सौमित्र
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग २
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सहा दिवसांची पिकनिक ‘सहा दिवस सात रात्रींची’ कशी होते याचे रहस्य उलगडणारी भयकथा...
उदाहरणार्थ नेमाडे - सौमित्र
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग २
लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळक
दिवाळी सण माणुसकीच्या रंगाने उजळू दे
सार्वजनिक गणेशोत्सव - काल आणि आज
मराठीमाती डॉट कॉम | माझ्या मातीचे गायन


पानिपतची तिसरी लढाई - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
विकिपीडियातील इतिहासविषयक लेखात पाळावयाचे लेखनसंकेत
हा ऐतिहासिक विषयाशी संदर्भातील लेख असून,विकिपीडियावरील लेखन विश्वकोशिय आणि मराठी विकिपीडिया लेखनाचे मानदंडास अनुसरून असणे अभिप्रेत आहे.*कथाकथन अथवा ललित साहित्य लेखनशैली टाळावी,ऐतिहासिक कथा कादंबर्‍यातील संदर्भ टाळावेत अथवा विशीष्टपणे नमुद करून ललित साहित्यातील उल्लेखांबद्दल वेगळा परिच्छेद बनवावा. *विकिपीडियावर इतिहास-विषयक संदर्भ देताना इतिहास संशोधनातील केवळ प्रमाण संशोधन साधनांचा उपयोग करून केलेल्या समसमिक्षीत संशोधनाचेच संदर्भांना प्राधान्य देण्याबद्दल सजग रहावे.
ऐतिहासिक परिपेक्षात एकाच (कुटूंबा/घराण्या)तील दोन पिढ्यात एकाच नावाच्या व्यक्ती असु शकतात.कृ.[[अंतर्गत विकिदुवा]] देताना, तो नेमका कोणत्या लेखात उघडतो ते तपासा;घाई आणि गल्लत टाळा.
विकिपीडियात संदर्भ कसे जोडावेत लेखाकडे चला
मूळ एतिहासिक दस्तएवज कुठे चढवावेत ते
आपल्याला १००% कॉपीराइटमुक्त पब्लीक डॉमेन इतिहास संशोधनातील केवळ प्रमाण संशोधन साधने अथवा मूळ ग्रंथ इंटरनेटवर उपलब्ध करून देणे शक्य असल्यास विकिपीडियाच्या विकिस्रोत या मुक्तस्रोत बन्धू प्रकल्पात आपल्या अशा योगदानाचे आणि परिश्रमाचे स्वागत असेल. विकिस्रोतावर काय चालेल
ऐतिहासिक ललितेतर दस्तऐवज - तह/करारनामे, जाहीरनामे, आज्ञापत्रे, फतवे, वैयक्तिक दप्तरे/पत्रे, बखरी, न्यायनिवाड्याची निकालपत्रे, सैनिकी मोहिमांचे अहवाल/जमाखर्च इत्यादी.
ऐतिहासिक ललित साहित्य - संतसाहित्य, अन्य भक्तिपर साहित्य, स्तुतिपर कवने.
ऐतिहासिक कलाकॄती - समसमीक्षित (पीअर-रिव्ह्यूड) किंवा संपादित माध्यमांतून प्रकाशित झालेली चित्रे/फोटो; मात्र खास त्यांच्यासाठी आयोजलेल्या प्रदर्शनांतून प्रसिद्ध झालेली नसावीत.
मराठे-दुराणी युद्ध ह्या युद्धाचा भाग
दुराणींचा विजय परंतु प्रचंड नुकसान
मराठा साम्राज्य दुराणी साम्राज्य
सेनापती 2 = अहमदशाह अब्दाली
२-३ लाख बुणगे ( न लढणारे यात्रेकरू, स्त्रिया व मुले) ४२००० घोडदळ
लढाऊ सैन्य:१५,०००-२०,०००. नागरिक= ३०,०००-३५,०००. एकूण :४५,००० ते ५५,०००. ३५,००० ते ४०,०००
पानिपतची तिसरी लढाई जानेवारी १४ १७६१ रोजी भारतातील हरियाणा राज्यातील पानिपत नजीक झाली. याच गावानजीक पहिले दोन युद्धे झाली होती, ज्यात मुघलांची सरशी झाली होती व भारतात मुघल सत्तेचा पाया घातला गेला होता. तिसरी लढाई अफगाण सेनानी अहमदशाह अब्दाली आणि महाराष्ट्रातील पेशव्यांत झाली. अहमदशाह अब्दालीने पेशव्यांचा व पर्यायाने मराठी साम्राज्याचा मोठा पराभव केला. या पराभवानंतर मराठा साम्राज्याची एकसंधता नष्ट झाली. जरी महाराष्ट्रातील सत्ता पेशव्यांकडे राहिली असली तरी महाराष्ट्राबाहेरचे साम्राज्य अनेक सरदारांनी आपापल्यात वाटून घेतले.
७ साहित्यात व दैनदिन जीवनात
औरंगजेबाच्या मृत्यूनंतर मुघल साम्राज्याला खंबीर वारस मिळाला नाही त्यामुळे मराठ्यांनी उत्तर भारतात आपले वर्चस्व प्रस्थापित करण्यास सुरुवात केली होती. १७५० च्या दशकात मराठ्यांनी उत्तर भारतात बर्‍याच मोठ-मोठ्या मोहिमा काढल्या. पार पाकिस्तानातील अटकेपर्यंत आपले साम्राज्य प्रस्थापित केले व ७ ते ८ शतके राज्य करण्यार्‍या एकछत्री इस्लामी सत्तेला आव्हान दिले. थोरल्या बाजीरावाच्या कारकीर्दीपर्यंत उत्तर भारतात मराठ्यांचे वर्चस्व प्रस्थापित झाले होते. परंतु भारताच्या सीमा ओलांडून मराठे येऊ लागल्याने भारता बाहेरील इस्लामी सत्तांना मराठ्यांना अंकुश घालणे गरजेचे वाटले. इ.स. १७५८ मध्ये मराठ्यांनी दिल्लीवर कब्जा मिळवला व मुघलांना नाममात्र राज्यकर्ते बनवले. याच वेळेस अब्दालीचा मुलगा तिमूर शाह दुराणीला हाकलून लावले. मुस्लिम धर्मगुरुंनी याला आपल्या धर्मावरचे मोठे संकट मानले व मराठ्यांना प्रत्युतर देण्यासाठी आघाडी उघडण्याचे आव्हान केले[१]. अफगाण सेनानी अब्दालीने याला होकार दिला. त्याने १७५९ मध्ये बलुच, पश्तुन व अफगाणी लोकांची फौज उभारली व उत्तर भारतातील छोट्या छोट्या चौक्यांवर हल्ले करण्यास सुरुवात केली व मराठ्यांशी उघड उघड वैर पत्करले. या संघर्षामध्येच मराठ्यांचा मुख्य सेनापती दत्ताजी शिंदे याची नजीबने अत्यंत क्रूर हत्या केली[२]. साहजिकच मराठ्यांना याचे उत्तर देणे गरजेचे होते तसेच अब्दालीला हुसकावणे गरजेचे होते. नाहीतर उत्तर भारतात काही दशकात मिळवलेले वर्चस्व गमावण्याची भीती होती. म्हणून मराठ्यांनी पण १ लाखाहून मोठी फौज उभारली व पानिपतकडे कूच केले.
पानिपतच्या संग्रामावेळेसचे मराठा साम्राज्य
सदाशिवराव भाऊंच्या नेतृत्वाखाली मराठ्यांची मोहिम चालू झाली. अनंत अडचणींना तोंड देत सेना उत्तरेत पोहोचली. वाटेत होळकर, शिंदे, गायकवाड, बुंदेले यांच्या तुकड्या येउन मिळाल्या सैन्याला बळकटी मिळाली. राजपुतांचे सूरजमल व भरतपूरचे जाट देखिल मिळाले. या एकत्रित सैन्याने दिल्लीवर हल्ला केला व काबीज केली. विश्वासरावला दिल्लीच्या गादीवर बसवायचा भाउंचा मनसुबा होता. भाउंनी रसदेअभावी दिल्लीलुटायचा आदेश दिला. परंतु शिखांनी व जाटांनी त्याला विरोध केला व ते युतीच्या बाहेर पडले. ही घटना युद्धात निर्णायक ठरली असे बर्‍याच इतिहासकारांचे मत आहे.
अठराव्या शतकातील दुराणी साम्राज्याचे सैनिक
अब्दाली व मराठ्याच्या यांमध्ये नियमितपणे चकमकी घडू लागल्या कर्नाल व कुंजपुरा येथे दोन्ही फौजा भिडल्या. कुंजपुराच्या चकमकीत मराठ्यांनी अब्दालीची संपूर्ण तुकडी कापून काढली व कित्येकांना बंदी बनवले. नाजीब्चा गुरु कुतुबशहा ह्याला जनकोजी ने जमादाडा ने कापून काढले. ह्याच कुतुबशहा ने दत्ताजी शिंदेचा वध केला होता. सरहिंदचा सुभेदार अबुस समदखान, मोमीनखान आणि नजीबचा सख्खा चुलतभाऊ नाजाबतखान ह्यांना समाधी दिली. पाउस पडत असल्याने यमुना नदी पलीकडून अब्दालीला आपल्या सैन्याची काहीच मदत करता आली नाही. चिडून जाउन अब्दालीने आपल्या सैन्याला भर पुरात यमुना ओलांडायला सांगितले. गुलाबसिंग गुजर ह्याने अब्दाली ला सांगितले की गौरीपूरला गचका उतार आहे. अब्दालीने दक्षिणेकडे आपल्या फौजेची वाटचाल केली व बाघपत येथे यमुना ओलांडली. अब्दालीला रोकण्यात सखरोजी पाटील सातशे स्वारांच्या पथका समवेत शहीद झाला. यमुना ओलांडल्याचे मराठ्यांच्या लक्षात आल्यावर त्यांनी पानिपत जवळ तळ टाकला व बचाव भक्कम करण्यावर जोर दिला. २६ ऑक्टोबर रोजी अब्दाली पानिपत व सोनपत मधील संबलका येथे पोहोचला. पुढे चालणार्‍या अब्दालीच्या आघाडीच्या सेनेची मराठ्याशी येथे जोरदार चकमक झाली व मराठे पूर्ण चाल करणार इतक्यात अब्दालीची कुमक पोहोचली व मराठ्यांचे जोरदार आक्रमणाचे मनसुबे थंडावले. दोन्ही बाजुनी मोठ्या प्रमाणावर सैन्य मारले गेले. मराठ्यांना व अब्दालीलाही या चकमकीमुळे मागे हटावे लागले व एकमेकांच्या सामर्थ्याचा अंदाज आला. युद्ध झालेच तर ते भीषणच होइल व प्रचंड जिवीतहानी होइल हे निश्चित झाले. अजून एका चकमकीमध्ये गोविंदपंत बुंदेलेंच्या सैन्य-तुकडीवर अब्दालीच्या सेनेने तुफानी हल्ला चढवला. ही तुकडी मुख्य सेनेसाठी रसद व घोडदळीची कुमक आणत होते. मराठ्यांना मोठे नुकसान सहन करावे लागले पण त्याही पेक्षा मोठे नुकसान म्हणजे, रसदेचा पुरवठा अब्दालीने पूर्णपणे तोडून टाकला. मराठ्यांची उपासमार होऊ लागली.
पुढील दोन महिने दोन्ही सेनांमध्ये सातत्याने चकमकी होत राहिल्या व एकमेकांवर कुरघोडी करणे चालू राहिले. मराठ्यांचा नजीबवर अब्दालीपेक्षा जास्त राग होता. एका चकमकीत नजीब मरता मरता वाचला. त्याचेही ३००० पेक्षा जास्ती सैन्य नुसत्या चकमकींमध्ये मारले गेले होते. अब्दालीला मराठ्याच्या सामर्थ्याचा अंदाज आलेलाच होता व युद्ध फायद्यात नाही हे लक्षात आले होते. मराठ्यांच्या गोटातही उपासमार व बुणग्यांच्या ताणामुळे भाऊही संधीचाच मार्ग शोधत होता. मराठे पानिपतच्या उत्तरेकडे होते व त्यांचा मार्ग दक्षिणेकडे होता. त्यांचे मित्र पक्ष, त्यांचे रसद पुरवठादार, सैन्य कुमक हे सर्व दिल्लीच्या दक्षिणेकडे होते. तर अब्दाली पानिपतच्या दक्षिणेकडे होता. अशीच एकदम विरुद्ध स्थिती अब्दालीचीही होती. मराठ्यानी व अब्दालीने एकमेकांचा रस्ता आडवला होता एकमेकांचे वैर्य लक्षात घेता युद्ध किंवा संधी असे दोनच विकल्प होते.
अब्दाली ने संधी करायचा प्रय्त्‍न केला परंतु नजीबने तो होऊ दिला नाही, नजीबने इस्लामच्या नावावर युद्धाची शक्यता तेवत ठेवली. यामुळे मराठे अजून गोंधळात पडले. आज ना उद्या संधी होईल या आशेवर थांबले. दरम्यान धान्यसाठा संपत आलेला होता, यामुळे मराठ्यांना आजूबाजूच्या गावांमधून अन्न धान्य उचलण्याशिवाय पर्याय राहिला नाही. यामुळे स्थानिक नागरिकांचा मराठ्यांवरील रोष वाढला. याउलट अब्दालीला दक्षिणेकडील मित्र पक्षांकडून रसद पुरवठा होत राहिला. भाऊंनी सरतेशेवटी कोंडी मोडून काढण्याचा निर्णय घेतला. पहिल्या प्रथम तोफांनी अफगाण्यांना भाजून काढायचे व नंतर घोडदळाने आक्रमण करायचे व कोंडी मोडून जिथे रसद पुरवठा निश्चित होता त्या दिल्लीला पोहोचायचे, असे ठरले.
मराठे रणांगणाच्या उत्तरेस थांबले होते तर अफगाणी दक्षिणेकडे. अब्दालीने आपले सैन्य तिरक्या रेषेत लावले होते तर मराठ्यांचे एकाच ओळीत होते. मराठा सेनेच्या मध्यभागी भाऊ व विश्वासराव होते. डावीकडे इब्राहीमखान गारदीचे सैन्य तर उजवीकडे शिंदे व होळकरांचे सैन्य होते. मराठ्यांनी तोफखाना पुढे ठेवला. त्यांना संरक्षण करणारे भालदार व गारदी होते. तोफांच्या मागे अननुभवी तरुण सैनिक होते व जवळपास ३०,००० बुणग्यांनी स्वयंप्रेरणेने युद्धात भाग घेतला होता.
अफगाण्यांनी व्युहरचना यासारखीच केली होती. एका बाजूला नजीबचे रोहिले व दुसर्‍या बाजूला फारसी सैनिकांच्या तुकड्या होत्या. अब्दालीचे सेनापती शुजा उद दौला व शाह वली यांनी मधली कमान संभाळली.
मराठ्यांकडील अन्नसाठा संपल्याचे लक्षात आल्यावर युद्धाशिवाय पर्याय नव्हता व १४ जानेवारी १७६१ रोजी मराठे युद्धासाठी तयार झाले. पारंपारिक युद्ध पोषाक घालून चेहर्‍यांवर हळद , गुलाल फासून युद्धास तयार झाले. मराठे आपल्या खंदकातून बाहेर पडलेले पाहून अब्दालीने लगेचच व्युहरचना युद्धास तयार केली व तोफखान्याने मराठ्यांचे युद्धास स्वागत केले. अब्दालीच्या तोफा छोट्या अंतरावरच्या असल्याने युद्धाच्या सुरुवातीला काहीच फरक पाडू शकल्या नाहीत.
मराठ्यांतर्फे पहिले आक्रमण इब्राहिम खान तर्फे झाले जो आपले सामर्थ्य दाखवण्यास आतूर झालेला होता. मराठ्यांच्या तोफांची ताकद जरा जास्तच होती. तोफेचे गोळे अफगाण सेनेच्या डोक्यावरून गेले व अब्दालीचे फारसे नुकसान झाले नाही पण इब्राहिम खानने आपल्या कमानी रोहिल्यांवर भिडवल्या. मराठे गारदी, तिरंदाज व भालदार यांनी अफगाण व रोहिल्यांना मोठ्या प्रमाणावर कापून काढले. रोहिले मागे हटले, लढाईची सुरुवात इब्राहिमखानने गाजवली.परंतु दुपारी मराठी सैन्यच तोफखाण्या समोर आल्यामुळे तोफखाना बंद करावा लागला.यामुळेच युद्धाचे परिणाम बदलले,म्हणजेच युद्धाने पक्ष पात केला असे म्हणायाला हरकत नाही. दरम्यान भाऊंनी मध्यातून हल्लबोल केला व अफगाण्यांची कत्तल आरंभली अफगाण्यांच्या तकड्या पळ काढण्याच्या बेतापर्यंत भाऊने यश मिळवले शाह वली ने नवाब उद दौलाला मदत करण्यास बोलवले परंत नवाब आपल्या जागेवरुन हलला नाही. त्यामुळे काही काळ अफगाण्यांच्या गोटात गोंधळाचे वातावरण होते. अफगाणी कमानी पळ काढण्याच्या बेतात आहे हे पाहून मराठ्यांच्या घोडदळाला संयम आवरला नाही व आक्रमण केले परंतु उपाशी जनावरांनी ऍनयुद्धसमयी हाय खाल्ली, कित्येक घोडे रस्त्यातच कोसळले व घोडदळाच्या घावाचा दणका अफगाण सेनेला देता आला नाही.
पानिपतची तिसरी लढाई १८ व्या शतकात फैजाबाद शैलीने काढलेले पानिपतच्या युद्धाचे वर्णन. यात दोन्ही सैन्याची व्यूहरचना दिसते आहे. तोफांचा धुरळा सर्वत्र उडलेला दिसतो. तपकीरी घोड्यावर अब्दाली आहे. खालच्या बाजूला नजीबची कमान दर्शावली आहे. मराठ्यांच्या गोटात जखमी भाऊला व विस्कळीत मराठ्यांची कमान दर्शावली आहे. व डाव्या बाजूच्या कोपर्‍यात बुणग्यांच्या शिबिरात घुसून महिलांवर अत्याचार करणारे अब्दालीचे सैनिक दाखवले आहेत.
शेवटच्या सत्रात शिंद्यानी नजीब विरुद्ध आक्रमण केले, दत्ताजीच्या वधामुळे शिंद्याचे व नजीबचे वैर टोकाला पोहोचले होते. परंतु नजीबने शिंद्याच्या फौजेला यश मिळू दिले नाही. परंतु मराठ्यांचे रणांगणावर वर्चस्व अजूनही होते अफगाणी सेना वाकली होती परंतु अजून मोडली नव्हती.उजवी बाजू इब्राहिमखानने जवळपास कापून काढलीच होती. मध्य भागी भाऊंचा ताबा होता व अब्दालीच्या सेनेला दोन भागात विभागले होते व फक्त डाव्या बाजूला नजीबचा प्रतिकार अजूनही शाबूत होता. मराठ्यांनी आपल्या सेनेची वाताहत केलेली पाहून अब्दालीने आपली राखीव सेनेचा पत्ता काढला. त्याने १५००० कसलेले योद्धे त्यांच्या मागे बंदूकधारी घोडदळ व उंटावर लादलेल्या छोट्या तोफा बाहेर काढले व चाल केली. या उंटावर लादलेल्या छोट्या तोफा पानिपतच्या युद्धात निर्णायक ठरल्या, या तोफा घोडदळाविरुद्ध अतिशय परिणामकारक ठरल्या तसेच मराठ्यांचे घोडदळ अफगाणी बंदुकधार्‍यांपुढे टिकाव धरू शकले नाहीत. राखीव फौज परिणाम कारक होत आहे हे पाहून त्याने अजून राखीव फौज पाठवली. जखमी सैनिकांनापण त्याने लढायला सांगितले. उरली सुरली १०००० ची राखीव फौजही त्याने नजीबच्या मदतीस पाठवली. याच वेळेस दमलेल्या मराठे सैनिकांना ताज्या दमाच्या सैनिकांचा सामना करायला लागला व मराठे मागे हटू लागले. याच वेळेस मागून पण तोफांना आपल्या फौजांना संरक्षण देता आले नाही. समोरुन येणार्‍याअ उंटांवरील तोफांसारखा मराठी तोफखाना लवचीक नव्हता व युद्धाचे पारडे फिरले.
कुंजपुरामध्ये मराठ्यांनी काही अफगाण सैनिकांना बंदी बनवले होते व युद्धाच्या परमोच्च बिंदूवर त्यांनी अंतर्गत उठाव केला व मराठ्यांच्या कमानीतच युद्ध चालू झाले. यामुळे मराठ्यांच्या सेनेला वाटले की अफगाण्यानी पाठीमागूनही हल्ला चढवला आहे व मराठ्यांच्या गोटात गोंधळाचे वातावरण झाले.
भाऊंना आपली कमान विस्कळीत झाल्याचे लक्षात आले व याच वेळेस ताज्या दमाचे राखीव सैनिक पुढे न आणण्यात भाऊंची चूक झाली व हत्तीवरुन उतरले व स्वता: पुढे राहून प्रेरीत करणार होते. परंतु मराठ्यांना भाऊ आपल्या हत्तीवर दिसले नाहीत व भाऊ पडले असे मरठयांना वाटले व संपूर्ण मराठे सैनिकांनी एकच हाय खाल्ली. विश्वासराव दरम्यान गोळी लागून ठार झाले होते व सर्वत्र गोंधळाचे वातवरण झाले आपला पराभव झाला असे समजून मराठ्यांनी पळ काढला. अब्दालीने रणभूमीवर ताबा मिळवला. मराठे युद्ध हरले. अब्दाली जिंकला.
मराठ्यांच्या मुख्य सेनेने जरी पळ काढायला सुरुवत केली तरी अनेक मराठ्यांच्या तुकड्यांनी अंधार पडेपर्यंत प्रतिकार करत आपल्या तुकड्या शाबूत ठेवल्या व अंधारामध्ये सावधपणे पलायन केले.
पळणार्‍या मराठी सेनेवर व बुणग्यांवरती अफगाणी भालदार व घोडदळ अक्षरशः तुटून पडले. जो सैनिक, जो नागरिक दिसेल त्याला गाठून ठार मारले गेले. सर्वाधिक हाल स्त्रियांचे झाले. अनेकांनी पानिपतच्या विहिरीत जीव देऊन मानाचा मार्ग पत्करला. ज्या स्त्रिया पकडल्या गेल्या त्यांचे अफगाणी सेनेने अत्यंतिक हाल केले. नोंदीप्रमाणे अनेकांना दासी म्हणून घेउन जाण्यात आले. भाऊंनी पार्वतीबाईंच्या रक्षकांना आदेश दिले होते की जर काही विपरीत घडले तर त्यांच्या पत्‍नीला म्रुत्युदान देण्यात यावे, परंतु पार्वतीबाई आपल्या रक्षकांसोबत पुण्याला सुखरूप पोहोचल्या.
अफगाण्यांनी दुसर्‍या दिवशीपण (जानेवारी १५ला) कत्तल चालू ठेवली. सैनिकांची व नागरिकांची मुंडकी विजय महोत्सव म्हणून मिरवण्यात आली. अनेक मराठ्यांच्या तुकड्यांना युद्धबंदी बनवण्यात आले. ज्यांनी ज्यांनी प्रतिकार केला त्यांना अत्यंत हालहाल करून मारण्यात आले. इब्राहिमखान गारदीने प्रचंड प्रतिकार केला म्हणून त्याचे अतिशय खासप्रकारे हाल केले व क्रूरपणे मारण्यात आले. युद्धात मराठ्यांचे ३५००० जण मारले गेले होते. तर त्यानंतरच्या कत्तलीत साधारणपणे १०००० जण मारले गेले असण्याची शक्यता आहे.
मराठ्यांची दुर्दशा: पानिपतचे तिसरे युद्ध हे भारताच्या इतिहासात निर्णायक व दूरगामी परिणाम करणारे ठरले. इंग्रज इतिहासकार एल्फीस्टनच्या मते पानिपतमध्ये मराठ्यांचा जसा सर्वांगीण व पूर्ण पराभव झाला असा क्वचितच कोणाचा झाला असेल, त्यामुळे मराठ्यांवर दुःखाचा डोंगरच कोसळला. या पराभवाच्या धक्क्यातून पेशवा व त्याचे मराठा राज्य हे कधीच सावरले गेले नाही. १४ जानेवारी १७६१ हा दिवस मराठ्यांच्या दृष्टीने महाप्रलयच ठरला. दुसरे दिवशी अनुपगीर गोसावी व काशीराज यांनी रणक्षेत्राला भेट दिली. तेव्हा त्यांना प्रेतांचे ३२ ढीग दिसून आले. त्यात २८ हजार प्रेते होती, दूरपर्यंत प्रेतांचे खच पडले होते. या लढाईत ९० हजार स्त्रियांना व मुलांना गुलाम बनविण्यात आले. भाऊसाहेब, विश्वासराव, इब्राहीमखान, यशवंतराव पवार, तुकोजी शिंदे, जनकोजी शिंदे ही मातब्बर मंडळी मारली गेली. मराठ्यांची कर्ती पिढीच या लढाईत नष्ट झाली. पानिपतमधून वाचलेले मराठे १५ दिवसांनी ग्वाल्हेरला पोहोचले. सुरजमल जाटने २० हजार नग्न मराठ्यांना घोंगड्या व प्रत्येकी २ रूपये दिले. इतकी दुर्दशा मराठ्यांची झाली होती. पानिपतमधील पराभवामुळे उत्तरेत मराठ्यांच्या तलवारीचा धाकही नष्ट झाला.
अब्दालीचा शेवटचा विजय: या लढाईत अब्दालीला मोठा विजय प्राप्त झाला असला तरी त्याला फार मोठा लाभ झाला असे म्हणता येणार नाही. उपासमारीने मरणार्‍या मराठ्यांच्या छावणीत द्रव्याची लूट कोठून मिळणार दिल्लीतही संपत्ती आधीच लुटली गेल्यामुळे तेथे जाऊनही अब्दालीच्या हाती फारसे काही लागले नाही. उजाड झालेल्या व भयानक उदासीनता पसरलेल्या उत्तरेत अधिक काळ राहण्यास अब्दालीच्या सैन्याने नकार दिला. अब्दालीला मात्र सधन पंजाब कायमस्वरूपी आपल्या ताब्यात असावा असे वाटत होते. त्यामुळे मायदेशी जातांना तो पंजाबमध्ये गेला असता त्याला शीखांचा प्रचंड प्रतिकार सहन करावा लागला. शीखांनी अब्दालीशी १७६७ पर्यंत संघर्ष करून पंजाब मुक्त केला. अब्दालीचे सर्व परिश्रम वाया गेले. १४ एप्रिल १७७२ मध्ये त्याचा मृत्यु झाला.
नानासाहेबांचा मृत्यु : पानिपतमध्ये भाऊ संकटात असल्याची खबर पेशव्यांना उशिरा समजली तरीही त्यांनी उत्तरेत जाण्याची तयारी केली. मार्गक्रमण करीत असता उत्तरेतील बातम्या येणेच बंद झाल्याने नानासाहेब चिंतातुर झाले. भेलसा येथे मुक्कामी असताना २४ जानेवारीस पानिपतच्या पराभवाची बातमी मिळाली. त्यांना मिळालेल्या सांकेतिक पत्रात दोन मोती गळाले, २७ मोहोरा गमावल्या, चांदी व तांब्याची नाणी किती गेली याची गणतीच नाही, असा निरोप होता. भाऊ, मुलगा व अनेक नातेवाईकांच्या मृत्युचा नानासाहेबांना मोठा धक्का बसला, त्यांची मनःशांती नष्ट झाली. दिल्लीत न जाता त्यांनी परत फिरण्याचा निर्णय घेतला. पानिपतवर कुचराई केल्याबद्दल पेशव्यांनी शिंदे, होळकर, पवार यांच्या महालांची जप्ती केली पण ती काही काळापुरतीच दिवसेंदिवस नानासाहेब भ्रमिष्ठ होऊन तब्येत खालावत गेली. त्यातच २३ जून १७६१ रोजी त्यांचा मृत्यू झाला आणि मराठेशाहीला आणखी एक धक्का बसला.
मोगलांची दुर्दशा: पानिपतच्या विजयानंतर अब्दालीने दिल्लीचा ताबा घेतला. मोगल बादशहा शहाआलम हा दिल्लीतून पळून गेला होता व त्याने अलाहाबादमध्ये आश्रय घेतला होता. रक्षणकर्त्या मराठ्यांचा नाश झाल्याने मोगल सत्तेला जबरदस्त धक्का बसला. अब्दाली मायदेशी निघून गेल्यानंतर दिल्लीची सत्ता नजीबखानाने मिळवली. मोगल साम्राज्य माधवरावाच्या काळात पुन्हा सत्तेवर आले असले तरी केवळ ते नाममात्रच होते.
इंग्रजांचा वाढता प्रभाव: नानासाहेब पेशव्यांच्या कारकिर्दीत मराठे संपूर्ण हिंदूस्थानात अंमल बसवीत असतांना मोगल साम्राज्याती सधन अशा बंगाल सुभ्यात इंग्रज आपल्या बुद्धीने व हिंमतीने राज्यसाधना करीत होते. पानिपतच्या लढाईमुळे मोगली राज्यासाठी भांडणार्‍या मराठे व मुसलमान सत्ता दुर्बळ झाल्या व त्याचा फायदा नवी उदय पावणार्‍य इंग्रजी सत्तेला मिळाला. मराठ्यांच्या पराभवामुळे उत्तर हिंदूस्थानात मोठी राजकीय पोकळी निर्माण झाली ती भरून काढण्याचे कार्य इंग्रजी सत्तेने केले.
शीखांची सत्ता स्थापना: पानिपतच्या लढाईपूर्वी पंजाबमध्ये मोगल, मराठे, अब्दाली व शीख यांच्यात प्रखर सत्तास्पर्धा सुरू होती. पंजाबचे मूळ मालक शीख असूनही पंजाब त्यांच्या मालकीचा होऊ शकत नव्हता. कधी मोगलांच्या, कधी अब्दालीच्या तर कधी मराठ्यांच्या ताब्यात जात होता. सरहद्दीवरील प्रदेश असल्यामुळे सतत परक्या आक्रमणाचा धोका असल्याने शीखांना त्यांच्या अत्याचारांना कायम तोंड द्यावे लागत होते. पानिपत युद्धामुळे ही परिस्थिती बदलली. मराठ्यांचा पराभव झाला व अब्दालीही अफगाणमध्ये निघून गेला त्यामुळे पंजाबमध्ये शीखांची सत्ता स्थापन होऊ शकली.
हैदरअलीचा उदय: पानिपतच्या पराभवामूळे कर्नाटकातून मराठ्यांचा पाया उखडला गेला. मराठ्यांनी कर्नाटकचा प्रदेश पूर्णपणे जिंकला होता. पानिपतच्या पराभवामुळे पुढे काही काळ त्यांना कर्नाटककडे लक्ष देण्यास सवड मिळाली नाही. याचा फायदा घेऊन म्हैसुरच्या हिंदू राजाची सत्ता नष्ट करून महत्त्वाकांक्षी व धाडसी हैदरअलीने आपली सत्ता स्थापन केली. हैदरअलीच्या उदयामुळे मराठ्यांच्या शत्रूंमध्ये आणखी एका शत्रूची वाढ झाली कारण पुढील काळात हैदरअलीने हयातभर व त्याच्यानंतर त्याच्या मुलाने टिपू सुलतानने मराठ्यांना कायम त्रास दिला. पानिपतचे युद्ध झाले नसते किंवा या युद्धात मराठ्यांचा विजय झाला असता तर मराठ्यांनी हैदरला डोके वर काढून दिले नसते हे सुद्धा तितकेच खरे आहे.
माधवराव पेशव्यांचा उदय: नानासाहेबांना विश्वासराव, माधवराव व नारायणराव ही तीन मुले होती. परंपरेनुसार नानासाहेबांनंतर पेशवेपदावर त्यांचा मोठा मुलगा विश्वासरावचा अधिकार होता. परंतु नियतीला ते मान्य नव्हते. पानिपतच्या संग्रामात लढता-लढता विश्वासराव ठार झाला व लवकरच नानासाहेबांचाही मृत्यु झाला. त्यामुळे दरबारात नानासाहेबांच्या दुसर्‍या मुलाला म्हणजे माधवरावला पेशवेपद देण्याचा निर्णय घेतला गेला आणि माधवरावाने आपल्या कर्तबगारीच्या जोरावर अत्यंत कमी काळात पानिपतच्या पराभवाचा कलंक पुसून टाकला.
अनेक इतिहासकारांनी केलेल्या अभ्यासानुसार मराठ्यांनी केलेली युद्धाची तयारी फारच तोकडी होती. बखरीतील वर्णनानुसार महाराष्ट्रातून ते उत्तर भारतात पोहचेपर्यंत अनंत अडचणींना तोंड देत सेना पोहोचली. पेशव्यांना सुरुवातीपासून रसदेचा तुटवडा जाणवत होता. रसद पुरवठ्याचे काहीच नियोजन नव्हते.
यातच पेशव्यांची धार्मिक वृती या युद्धात अतिमारक ठरली. पुण्यातील राजकारण्यांच्या दबावाला बळी पडून यात्रेकरूंना फौजेबरोबर मोहिमेत सामील करण्यात आले. एकास एक असे होत त्यांची संख्या लाखापेक्षाही जास्त झाली. सैन्याच्या मोहिमेच्या संरक्षणात आपल्याला उत्तर भारतातील देवस्थाने (तीर्थस्थाने) पहायला मिळतील या भाबड्या कल्पनेमुळे सर्वजण आले होते. तसेच गेली ५० वर्षे मराठे जवळपास अपराजितच होते. पहिल्या मोहिमांमध्ये अनेकांनी विनासायास उत्तर भारत यात्रा पूर्ण केली होती व यावेळेस तसेच घडेल असे वाटले. कदाचित कुणालाच मोहिमेचे गांभीर्य कळाले नाही. या यात्रेकरूंमध्ये वृद्ध-बायका मुले यांचीच संख्या जास्त होती ज्यांचा प्रत्यक्ष युद्धाच्यावेळेस काहीच उपयोग झाला नाही. उलट दोन गोष्टी अत्यंत नुकसानकारक ठरल्या - पहिली म्हणजे मिळालेल्या रसदेमधील मोठा हिस्सा या बुणग्यांना जात होता, त्याचा अतिप्रचंड ताण सेनेवर पडला. युद्धाअगोदर काही आठवडे नोंदीनुसार माणसांना खायला नाही म्हणून घोडे हत्ती यांचा चारा बंद करण्यात आला त्याचा परिणाम प्रत्यक्ष युद्धाच्या वेळेस दिसला. दुसरी गोष्ट म्हणजे बुणग्यांच्या मोठ्या संख्येमुळे मराठ्यांच्या आक्रमणाच्या अनेक योजना कागदावरच राहिल्या. मराठ्यांना लढाईच्या वेळेस बुगण्यांच्या संरक्षणासाठी कित्येक सैनिकांच्या तुकड्या खर्ची पडल्या तसेच बुणग्यांना घेउन लढाईचा हा मार्ग शक्य नाही म्हणून अनेक उपायकारक आक्रमणाच्या योजना बारगळल्या. थोरल्या बाजीरावाच्या काळापासून मराठ्यांची सेना तुफानी वेगासाठी प्रसिद्ध होती तो वेग, चपळता व धडाडी कुठेच दिसली नाही.
मराठ्यांचे पराभवाचे सर्वात महत्त्वाचे कारण खरेतर त्यांना इतर राज्यकर्त्यांकडून मदत मिळवण्यात आलेले अपयश हे होय. यात खरेतर त्याआगोदरचा ५० - ६० वर्षाचा इतिहास कारणीभूत होता. मराठ्यांनी भारतात सर्वत्र सद्दी चालवली होती. यामुळे सर्वत्र मराठ्यांबद्दल बरीचशी दहशत उत्तर भारतातील राजकर्त्यामध्ये होती. मराठ्यांनी मांडलिक राज्याकडून मोठ्या प्रमाणावर कर वसूल केल्यामुळे अनेक राज्यामध्ये नाराजी होती तसेच अनेकांना दुखावले होते. त्यामुळे ऐनवेळेस कोणीही त्यांच्या मदतीला आले नाही. परकीय सत्तेविरुद्ध पुन्हा एकदा एकत्र विरोध करण्याचे त्यांचे आवाहन वाया गेले. बहुतेकांच्या मते मराठ्यांनीच अब्दालीला चुचकारले आहे तेच त्याचे काय ते बघतील असा त्या वेळेसच्या राजकारण्यांचा सुर होता. याउलट अब्दालीने मराठ्यांना राजकारणातही मराठ्यांना कुठेही मदत मिळणार नाही याची पूर्णपणे काळजी घेतली. त्याने व त्याच्या मित्र पक्षांनी याबाबतीत मराठ्यांची पूर्णपणे नाकेबंदी केली होती. मराठ्यांना एकटेच लढावे लागले व त्याचा प्रचंड तोटा त्यांना झाला[३].
मराठ्यांप्रमाणे अब्दालीनेही अनेक चुका केल्या. अब्दालीचा मराठी सेनेच्या सामर्थ्याचा अंदाज चुकला होता. त्याचा तोफखाना मराठ्यांच्या तोफखान्यापुढे अगदीच कुचकामी ठरला. त्याची त्याला मोठी किंमत मोजावी लागली. त्याचीदेखील ३५-४० हजार इतकी सेना मारली गेली. युद्धानंतर अब्दालीकडे अजून प्रतिकार करू शकेल असे सैन्यच उरले नाही. म्हणूनच अब्दालीने मराठे अजून फौज एकत्र करून हल्ला करणार आहेत या बातमीवर आपला गाशा गुंडाळण्याचा निर्णय घेतला.
साहित्यात व दैनदिन जीवनात[संपादन]
पानिपत याच नावाची विश्वास पाटील यांची कादंबरी प्रसिद्ध आहे. यात अब्दालीच्या सुरुवातीच्या आक्रमणांपासून ते युद्धाच्या शेवटापर्यंत मराठ्यांच्या मोहिमेचे वर्णन आहे. ह्या कादंबरीत अनेक घडामोडींचे नाट्यमय वर्णन आहे.
या युद्धाचा प्रभाव दैनंदिन जीवनात पण दिसून येतो. हे युद्ध म्हणजे महाराष्ट्रातील जनमानसात अपयशाचे प्रतिक आहे, अनेक म्हणी यामुळे मराठीत रूढ झाल्या आहेत. उदा: ´पानिपत झाले´(खूप नुकसान झाले),हे युद्ध संक्रातीच्या दिवशी झाल्यामुळे`संक्रांत कोसळली´ (खूप मोठे संकट आले) , ´विश्चास गेला पानिपतात` अश्या अनेक म्हणी तयार झाल्या आहेत[४].
जानेवारी २००८ मध्ये पुणे येथे पानिपतच्या रणसंग्रामात मराठे योद्ध्यांनी दिलेल्या बलिदानाबद्दल कृतज्ञता व्यक्त करण्यासाठी काही राजकीय पक्षांनी संक्रातीच्या दिवशी कार्यक्रम आयोजित केले होते. काहींच्या मते युद्धात मराठे हरले तरी त्यांनी दिलेल्या बलिदानाचे मोल कमी होत नाही त्यासाठी कृतज्ञता व्यक्त करणे गरजेचे आहे.
विश्वास पाटील, "पानिपत" - ले. Venus (1990)
Uday S. Kulkarni, "Solistice at Panipat" (मराठी अनुवाद, ‘सॉल्टिस ॲट पानिपत १४ जानेवारी १७६१’ अनुवादक - डॉ. विजय बापये)
संजय क्षीरसागर, "पानिपत असे घडले"
↑ शाह वलीउल्हाह चे अब्दालीला भारतावर स्वारीचे निमंत्रण, -इस्लामचे अंतरंग पा: १४०-४१-ले. श्रीरंग गोडबोले
↑ history Sikhism (विदागारातील आवृत्ती वेबॅक मशिनवर)
↑ स्वामी(कांदबरी)- ले. रणजीत देसाई
शिवाजी महाराज · संभाजीराजे · राजारामराजे १ ले · ताराबाई · शाहूराजे १ ले
मोरोपंत त्र्यंबक पिंगळे · बाळाजी विश्वनाथ · थोरले बाजीराव · नानासाहेब · माधवराव · नारायणराव · रघुनाथराव · सवाई माधवराव · दुसरा बाजीराव · नानासाहेब
शिवकालीन अष्टप्रधानमंडळ · रामचंद्रपंत अमात्य · रामशास्त्री प्रभुणे
जिजाबाई राजे · सईबाई · सोयराबाई · येसूबाई · ताराबाई · अहिल्याबाई होळकर · मस्तानी
माणकोजी दहातोंडे · नेताजी पालकर · हंबीरराव मोहिते · प्रतापराव गुजर · संताजी घोरपडे · धनाजी जाधव · चंद्रसेन जाधव · कान्होजी आंग्रे
दादोजी कोंडदेव · तानाजी मालुसरे · बाजी पासलकर · बाजी प्रभू देशपांडे · मल्हारराव_होळकर ·महादजी शिंदे
मुरारबाजी देशपांडे · मानाजी पायगुडे · मायनाक भंडारी · बाजी पासलकर · जिवा महाला
आष्टीची लढाई · कोल्हापूरची लढाई · पानिपतची तिसरी लढाई · पावनखिंडीतील लढाई · प्रतापगडाची लढाई · राक्षसभुवनची लढाई · वडगावची लढाई · वसईची लढाई · सिंहगडाची लढाई · खर्ड्याची लढाई ·हडपसरची लढाई ·पालखेडची लढाई · पहिले इंग्रज-मराठा युद्ध ·दुसरे इंग्रज-मराठा युद्ध · तिसरे इंग्रज-मराठा युद्ध · मराठे-दुराणी युद्ध
पुरंदराचा तह · सालबाईचा तह · वसईचा तह
आदिलशाही · मोगल साम्राज्य · दुराणी साम्राज्य · ब्रिटिश साम्राज्य · पोर्तुगीज साम्राज्य · हैदराबाद संस्थान · म्हैसूरचे राजतंत्र
औरंगजेब ·मिर्झाराजे जयसिंह ·अफझलखान ·शाहिस्तेखान ·सिद्दी जौहर ·खवासखान
रायरेश्वर · पन्हाळा · अजिंक्यतारा · तोरणा · पुरंदर किल्ला · प्रतापगड · राजगड · लोहगड · विजयदुर्ग · विशाळगड · शिवनेरी · सज्जनगड · सिंहगड · हरिश्चंद्रगड · रायगड
शिवराज्याभिषेक ·मराठे गारदी · हुजूर दफ्तर · जेम्स वेल्स (चित्रकार) · तंजावरचे मराठा राज्य · कालरेषा
२००८ मधील मुखपृष्ठ सदर लेख
मराठा साम्राज्य सहभागी असलेल्या लढाया
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल २५ जानेवारी २०१८ रोजी १२:०५ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


मयूर करंडक कलाकारांच्या क्रिकेट स्पर्धे’त एनएच 9 संघ विजयी | Nirbhidsatta News

स्वरक्षणासाठी विद्यार्थिनींच नाही तर प्रत्येक महिलेने कराटे प्रशिक्षण घेणे काळाची गरज – महापौर काळजे
कठुआ घटनेच्या निषेधार्थ पिंपळे गुरव येथे कॅण्डल मार्च
नियमित प्रशिक्षणातून राष्ट्रीय हॉकीपटू घडतील; हॉकी प्रशिक्षण शिबिर उद्घाटप्रसंगी सत्तारूढ पक्षनेते पवार यांचे मत
महापालिका सेवक पतसंस्थेच्या अध्यक्षपदी गोरे, उपाध्यक्षपदी कुटे
वाहतुक शाखेच्या वतीने जनजागृती अभियान अंतर्गत स्टिकर्स वाटप
महापालिकेचे तिन दिवसात तेराशे किलो प्लास्टिक संकलन
देशातील करोडो कंत्राटी कामगारांना दिलासा: महापालिकेच्या विरोधातील याचिकेवर उच्च न्यायालयाचा निकाल
महापौरांचा नागरसेविकाला प्रश्न; तुमचे वय काय
नगरसेविका अनुराधा गोरखे यांची प्लास्टिक बंदीबाबत जनजागृती
अखेर ‘वेस्ट टू एनर्जी’ प्रकल्पाला महापालिका सर्वसाधारण सभेची मान्यता
Home क्रीडा मयूर करंडक कलाकारांच्या क्रिकेट स्पर्धे’त एनएच 9 संघ विजयी
मयूर करंडक कलाकारांच्या क्रिकेट स्पर्धे’त एनएच 9 संघ विजयी
राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या वतीने ‘राष्ट्रवादी काँग्रेस पुणे शहर कला, क्रीडा, सांस्कृतिक विभागा’तर्फे कलाकारांच्या ‘मयूर करंडक क्रिकेट’ स्पर्धेचे आयोजन करण्यात आले होते. 3 दिवसीय क्रिकेट स्पर्धेत एन. एच. – 9 संघ (हडपसर) हा संघ विजेता ठरला. ‘कॉपरकॉईन’ हा संघ द्वितीय तर ‘संस्कृती महाराष्ट्रा’ची टीम ‘ए’ हे तृतीय ठरले. ‘संस्कृती महाराष्ट्रा’ची टीम ‘बी’ ने चौथा क्रमांक पटकावला. स्पर्धेचे हे 9 वे वर्ष होते. 15 संघ सहभागी झाले होते.
शिवाजी उदय मंडळ मैदान (शिवाजीनगर) येथे झालेल्या या क्रिकेट स्पर्धेचे बक्षीस वितरण प्रसिद्ध दिग्दर्शक भाऊसाहेब कुर्‍हाडे, अभिनेते सुरेश विश्वकर्मा, माजी नगरसेवक बाळासाहेब बोडके, नगरसेवक नंदा लोणकर यांच्या हस्ते झाले. राष्ट्रवादी सांस्कृतिक विभागा’चे शहराध्यक्ष बाबासाहेब पाटील स्वागत केले. नितीन मोरे, योगेश सुपेकर यांनी प्रास्ताविक केले. इक्बाल दरबार, माणिक बजाज, डॉ. रमेश खाडे, गिरीजा प्रभू उपस्थित होते.
प्रथम क्रमांकाला 11 हजार व करंडक, उपविजेत्या संघाला 9 हजार व करंडक, तृतीय क्रमांकासाठी 7 हजार व करंडक, अशी बक्षीसे देण्यात आली. रोहित पठारे ‘मॅन ऑफ द सिरीज’ ठरले. चेतन चव्हाण (बेस्ट फिल्डर), मयूर जाधव (हॅटट्रीक), आबा सूर्यवंशी (बेस्ट कॅच), रोहित गायकवाड (बेस्ट बॅट्समन), सागर अडागळे (बेस्ट बॉलर), प्रकाश सुतार (बेस्ट कीपर) यांना गौरविण्यात आले.
Tags: nirbhidsatta.comPCMCकलाक्रीडाराष्ट्रवादी काँग्रेस पुणेशहरसांस्कृतिक
वायसीएम रुग्णालयात डॉक्टरांची हाणामारी; पक्षनेते एकनाथ पवांरांनी घेतली बैठक
पिंपळे सौदागर येथील चॅलेंजर पब्लिक स्कूलचा क्रीडा महोत्सव उत्साहात
कोलंबो : भारताची विजयाच्या दृष्टीने वाटचाल…
राज्यस्तरीय लगोरी स्पर्धेत पिंपरी चिंचवड पी. के. स्कूल विजयी
लग्नाच्या मांडवातून क्रिकेटच्या मैदानात लगेचच उतरण्यास मला अडचण येणार नाही – विराट कोहली
महावीर जयंती; जैन धर्म आणि महावीर
अवैध धंदे रोखण्याची जबाबदारी महसूल प्रशासनाचीही
आग लागू द्या अन् माणसं होरपळू द्या


Prem Kavita-मन हे माझे

काही सुधारणासह परत एकदा ही कविता मी सादर करतोय कृपया अभिप्राय द्यावे , जेणे करून काही कमी असल्यास सुधारणा करून उत्तम रचना तयार होईल
एकदिवस मी अधीर झालो
मन माझे परतले नाही
काय ठाऊक काय जाहले
मला काही उमगले नाही
कुठे हरविले कुठे राहले
माझे काही चुकले तर नाही
त्यादिवशी ते फिरता फिरता
मज सोडूनं गेले तर नाही
याच विचारी गुंतून होतो
आज अचानक चाहूल झाली
डोळे वरती करून बघता
मन उदास होते वेडे कुठले
हसतं नाही बोलतं नाही
करू काय त्यासं हसवाया
हे तर काही मानत नाही
कुणाशी नाही वैरही याचे
काय करावे सुचतं नाही
रडते फक्त हे अधुनी मधुनी
राग जीवाचे गातही नाही
मागणी केली उत्तर द्यावे
पण ते काही सांगत नाही
काय घडले कुठे हरवले
भेद आपुले खोलत नाही
एकदिवस मन मला म्हणाले
मीरे आता तुझ्यात नाही
मी झालो आता दुसऱ्याचा
तुला कधी मिळणार नाही
बघितंले मी बाहेर फिरतांना
हलकेचं जरा दूर जातांना
दूर जातांना सोबत अपुल्या
ती मलाही घेऊन गेली
रूप देखणे जणू चांदणे
ती मलारे हरवून नेली
बोलायाचे मन बोलून गेले
ऐकून मलाही विचार पडला
काय घोळ हे मनाशी झाले
देतं कुणाला ह्रुदयभान ते
लपवित तर काही नाही
प्रेमाचा हा खेळ निराळा
मन हरवून तर आला नाही
जानिला मी भेद मनाचा
जरी ते मज सांगत नाही
हा तर होता खेळ प्रेमाचा
ज्याचा अंत सुंदर नाही
एकदिवस मग मी सांगितली
कोण होती ती स्वप्न सुंदरी
वळूनही जी बघतं नाही
हरवून बसला तुजला तुरे
बघूनही जी हसतं नाही
आकर्षण जो एक क्षणांचा
तो प्रेम म्हणवत नाही
प्रेम म्हणजे घोर तपस्या
जी तुलारे जमत नाही
अरे मना मी तुला सांगतो
तरीही म्हणतो तुला मिळावी
जी तुला मिळणार नाही
लाख प्रयत्नं केले तरीही
तुझी कधी ती होणार नाही
माझे म्हणणे पटले होते
मला थांबवून मला म्हणले
दे मला तू वेळ जरासा
काही दिवस मग गप्प होऊनी
मन विचार करीत बसले
एकदिवस मग हसता रडता
रडता रडता मला म्हणाले
फार मोठी चूक मी केली
तुझ सोडून कसा मी जाऊ
तुझ्या सारखा मित्र गावला
मग दुसरे जग कशाला पाहू
चूक माझी ही पहिली वहिली
पुन्हा कधी चुकणार नाही
मी कधी दिसणार नाही
प्रेमाचा मग खेळ संपला
अश्याप्रकारे मन माझे हे
अश्याप्रकारे मन माझे हे
कृपया आवडल्यास नावानिशी समोर पाठवावी.
शशिकांत शांडीले (SD), नागपूर
Re: मन माहे हे
Re: मन माहे हे


मुगलई दम आलू | Mughlai Dum Aloo

मराठीमाती डॉट कॉम - अनुक्रमणिका
सर्व विभाग - दुवे
आपले स्वलिखित साहित्य प्रकाशित करण्यासाठी मराठीमाती डॉट कॉम परिवाराचे सभासद व्हा
स्वगृह » जीवनशैली » पाककला » मुगलई दम आलू
लेखन: स्वाती खंदारे | प्रकाशन: संपादक मंडळ | ११ जानेवारी २००८
मुगलई दम आलू - [Mughlai Dum Aloo] उत्तर भारतातील प्रसिद्ध अशी पंजाबी ‘मुगलई दम आलू’ भाजी रोटी किंवा नानसोबत खाऊ शकता.
बटाट्यांना सोलून शिजेपर्यंत तुपात तळावे. बटाट्याचा आतील भाग पोकळ करुन घ्यावा. बटाट्यामध्ये बनविलेला मसाला भरावा व उरलेल्या बटाट्याच्या कुस्कराने भरुन टाकावे.
टोमॅटोला २ कप पाण्यात टाकून सूप बनवून घ्यावे.
एका पातेल्यात तूप गरम करून लवंग, दालचिनी व वेलची टाकावी व तळावे, टोमॅटो सूप, क्रीम व मीठ टाकून भाजावे. १/२ चमचे साखर टाकावी.
जेव्हा आपणास वाढायचे असेल तेव्हा उकळत्या रसात तळलेले बटाटे टाकावे तसेच गरम-गरम वाढावे.
उदाहरणार्थ नेमाडे - सौमित्र
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग २
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सहा दिवसांची पिकनिक ‘सहा दिवस सात रात्रींची’ कशी होते याचे रहस्य उलगडणारी भयकथा...
उदाहरणार्थ नेमाडे - सौमित्र
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग २
लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळक
दिवाळी सण माणुसकीच्या रंगाने उजळू दे
सार्वजनिक गणेशोत्सव - काल आणि आज
मराठीमाती डॉट कॉम | माझ्या मातीचे गायन


25 public temples will govern by government | Yuva Sahyadri

कुंडलिका नदीवरील पूल उद्घाटनाच्या प्रतीक्षेत
रोहितचा दणका कोहलीवर भारी
जेसन रॉयची कमाल, दिल्लीचा दिलखुश विजय
जत्रेतून राष्ट्रकुल स्पर्धेत, मराठमोळ्या राहुलने जिंकले सुवर्णपदक
आय. पी. एल. २०१८: ‘ब्रावो’ ने जिंकली मुंबई
आदित्य ठाकरेंचा पुढाकाराने मुंबईत बार्सिलोना वि. ज्युवेंट्स फुटबॉल सामना
१० संघांचा विश्वचषक क्रिकेटच्या जागतिकीकरणासाठी सर्वात मोठा धक्का
स्मिथ वॉर्नर यांच्यावर १२ महिन्यांची बंदी, आय. पी. एलची दारेही बंद
डॅनियल वायटने केले भारताचे आव्हान संपुष्ट, भारत ७ गड्यांनी पराभूत
Home राष्ट्रीय २५ सहस्र सार्वजनिक मंदिरांचे व्यवस्थापन सरकार पाहणार
२५ सहस्र सार्वजनिक मंदिरांचे व्यवस्थापन सरकार पाहणार
मशिदी आणि चर्च यांच्या संदर्भात असा कायदा करण्याचे धाडस सरकार कधी दाखवणार  मध्यप्रदेशात सार्वजनिक मंदिरांच्या व्यवस्थापनासाठी लवकरच नवीन कायदा
( राज्यकारभार योग्य प्रकारे करू न शकणारे सरकार राज्यभरातील एवढ्या मोठ्या संख्येने असलेल्या मंदिरांचे व्यवस्थापन कसे पहाणार
वैदिक कर्मकांड जाणणारे पुजारीच मंदिरात पूजा करणार
भोपाळ – मध्यप्रदेशमध्ये शासकीय किंवा अर्पणात मिळालेल्या भूमीवर बांधण्यात आलेल्या सार्वजनिक मंदिरांचे व्यवस्थापन राज्य सरकार पहाणार आहे. याविषयीच्या कायद्याचे प्रारूप सिद्ध झाले आहे. हे प्रारूप विधानसभेच्या आगामी अंदाजपत्रकाच्या सत्रात पटलावर ठेवण्यात येणार आहे. राज्यात अशी २५ सहस्र मंदिरे असल्याचा अंदाज आहे. यातील २१ सहस्र मंदिरांची सूची सिद्ध झाली आहे. संस्कृती विभागाचे प्रमुख सचिव मनोज श्रीवास्तव यांनी याला दुजोरा दिला आहे.
१. या कायद्यानुसार मंदिराचे सध्याचे व्यवस्थापन आणि व्यवस्था यांच्यात कोणतेही पालट करण्यात येणार नाहीत.
२. मंदिराच्या संचालनासाठी प्रत्येक मंदिराची स्वतंत्र समिती असणार आहे. या समितीचे संचालन जिल्हाधिकारी, उपजिल्हाधिकारी, उपविभागीय दंडाधिकारी, तहसीलदार आणि नायब तहसीलदार सांभाळणार आहेत. या समितीत स्थानिक लोकांचाही सहभाग असणार आहे.
३. या मंदिरांमध्ये जे पुजारी सध्या कार्यरत आहेत, तेच पुढेही असणार आहेत; मात्र त्यांना कर्मकांडाचे किती ज्ञान आहे, याचे मूल्यमापन करण्यात येणार आहे. यात अपात्र ठरणाऱ्या पुजाऱ्यांच्या स्थानी नवीन पुजाऱ्यांची नियुक्ती करण्यात येणार आहे.
४. नवीन पुजाऱ्यांच्या नियुक्तीचे अधिकार स्थानिक समितीला असणार आहे आणि गावांमध्ये हा अधिकार ग्रामसभेला असणार आहे.
५. या मंदिराची संपत्ती सरकार कह्यात घेणार नाही. तथापी मंदिर आणि त्याच्या संपत्तीचा संपूर्ण अहवाल महसूल विभागाकडे असणार आहे. अर्पणाचा हिशोब ठेवण्यात येईल आणि हा पैसा मंदिराच्या विकासासाठी लावण्यात येईल.
( श्रीकृष्ण उपाध्ये, पनवेल ‘सनातन प्रभात’ मधून साभार )
दुर्गरक्षक प्रतिष्ठान महाराष्ट्र राज्य आयोजित किल्ले साल्हेर (बागलाण) गडस्वच्छता मोहिम
१ फेब्रुवारी ‘भारतीय तटरक्षक दिन’
आरक्षण आर्थिक निकषावर आधारीत हवे – भारद्वाज
बिहार हिंदुमहासभेच्या वतीने भागलपुर येथे हिंदु संम्मेलन
रोहितचा दणका कोहलीवर भारी
जेसन रॉयची कमाल, दिल्लीचा दिलखुश विजय
जत्रेतून राष्ट्रकुल स्पर्धेत, मराठमोळ्या राहुलने जिंकले सुवर्णपदक
लव्ह जिहाद “नवरात्रोत्सवातील वाढत्या प्रेम प्रकरणांना वेळीच रोखा”
सर्व मुलींसाठी महत्वाची सूचना
आज २८ फेब्रुवारी “राष्ट्रीय विज्ञान दिवस”
शून्यातून विश्वनिर्मिती करणारा जाणता राजा
आंग्ल द्वीप अर्थात इंग्लॅण्ड
कोपरखैरणेचा राजा, एक गाव एक गणपती
सुरज कांबळे यांची सुरेख व्यंगचित्रे – भाग २
सुरज कांबळे यांची सुरेख व्यंगचित्रे
संजय प्रजापती यांनी टिपलेली विविध कलाकृतींची क्षणचित्रे
जसपाल खालसा यांची भारतातील विविध ठिकाणांची रमणीय दृश्य


जेसलमेर - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
जेसलमेर भारताच्या राजस्थान राज्यातील एक शहर आहे.हे शहर जेसलमेर जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे. हे पश्चिम राजस्थानात असून प्रमुख पर्यटन स्थळ आहे. या शहराला मानाने गोल्डन सिटी (सोनेरी शहर) असे संबोधतात. या शहरातील मध्ययुगीन प्राचीन किल्ला आजही शाबूत आहे व पर्यटकांचे प्रमुख आकर्षण आहे. या शहराची स्थापना ११ व्या शतकात राजपूत महारावळ यांनी केली. इस्लामी राजवटीतही या घराण्याचे शहरावरील नियंत्रण कायम राहिले.
जेसलमेर हे शहर थार वाळवंटाच्या अगदी मध्य भागी स्थित नसले तरी बऱ्यापैकी वाळवंटी भागात स्थित आहे. शहराच्या आजूबाजूला सर्वत्र वाळूच्या टेकड्या, छोट्या टेकड्या, डोंगर, संमिश्र काटेरी वने आहेत. यांपैकी एका टेकडीवर जेसलमेरचा किल्ला वसला आहे. वाळूच्या टेकड्या सततच्या विषम वातावरणाने आपले भौगोलिक स्थान बदलत असतात. इंदिरा कालव्याच्या पाण्याने सद्यस्थिती पूर्ण पणे बदललेली आहे व शहर परिसरात अनेक ठिकाणी वनराया तयार झालेल्या आहेत.
१) जैसलमेर चा किल्ला - राणा जैसल याने बांधलेला हा पिवळ्या दगडातील किल्ला गेली हजार वर्षे जैसलमेर मध्ये उभा आहे. या किल्ल्यात प्रवेश मोफत आहे. किल्ल्यात अतिशय सुरेख बांधकाम असणारा राजवाडा आहे. तसेच एक अतिशय कोरीव काम कसणारे जैन मंदिर आहे. खरेदी करण्यासाठी अनेक पर्याय उपलब्ध आहेत.
२) पटवा हवेल्या - पटवा बंधूनी १८७० च्या सुमारास बांधलेल्या या पाच हवेल्या आपल्या कोरीव कामासाठी विख्यात आहेत. पटवा बंधू हे व्यापारी होते आणि त्यांच्या संपत्तीची कल्पना हा हवेल्यांच्या बांधकामावरून येते. "नाथमलजी कि हवेली" या नावाने प्रसिद्ध असणारी एक हवेली पर्यटकांसाठी उपलब्ध आहे. हवेली बघण्यासाठी १०० रुपये तिकीट आहे.
३) सलीम सिंघ कि हवेली - सलीम सिंघ हा जैसलमेरच्या राजाचा दिवान होता याची हवेली तिच्या वैशिष्ट्यपूर्ण शिखरासाठी प्रसिद्ध आहे.
४) गडीसर तलाव -राजा रावल जैसल याने बांधलेला हा तलाव जैसलमेरचा पाण्याचा एकमात्र स्त्रोत होता. तलावाकाठी असणारे मंदिर आणि कमान प्रेक्षणीय आहे. असे म्हणतात कि एका नर्तकीने हि कमान बांधून घेतली. राजाने हि कमान तोडू नये म्हणून तिने या कमानीच्या वरच्या मजल्यात एक श्रीकृष्णाचे मंदिर बनवले. राजाला, नर्तकीने बनवलेल्या कमानीतून जाणे अपमानास्पद वाटल्याने त्याने बाजूने एक वेगळाच जिना बनवून घेतला.
५) बडा बाग - या ठिकाणी राज घराण्यातील अनेकांच्या कोरीव समाध्या आहेत.
६) सेना संग्रहालय - भारतीय सेनेच्या तीनही दलांची माहिती देणारे संग्रहालय जैसलमेरच्या बाहेर आहे.
७) वाळवंट सफारी हा देखील जैसलमेर मध्ये येणाऱ्या पर्यटकांसाठी आकर्षणाचे केन्द्र स्थान आहे.
King's palace in jaisalmer fort , जैसलमेर किल्ल्यातील राजवाडा
जैसलमेर शहराचे किल्ल्यावरून पाहिलेले दृश्य
सोन्याचा पत्र वापरून केलेले पटवा हवेलीतील छत
इ.स.१८१५ मधील सलीमसिंघची हवेली
गडीसार तलावाच्या कमानीवरील मंदिर
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल ७ मार्च २०१८ रोजी १३:५९ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


फीरनी | Phirni

मराठीमाती डॉट कॉम - अनुक्रमणिका
सर्व विभाग - दुवे
आपले स्वलिखित साहित्य प्रकाशित करण्यासाठी मराठीमाती डॉट कॉम परिवाराचे सभासद व्हा
स्वगृह » जीवनशैली » पाककला » फीरनी
लेखन: स्वाती खंदारे | प्रकाशन: संपादक मंडळ | ४ जानेवारी २००८
तांदळाचा रवा बनवून त्यात दूध, साखर, सुकामेवा घालून केलेला गोड पदार्थ म्हणजे फीरनी (Phirni) ही सणासुदीला किंवा जेवणानंतर पुडींग म्हणून खाता येईल.
१ वाटी चांगल्या प्रतीचा तांदूळ
१ वाटी (भरून) साखर
२ चमचे चारोळ्या व काजूचे कप
तांदूळ धुवून चाळणीवर तासभर निथळत ठेवावेत. जरा ओलसर असतानाच पाट्यावर किंवा मिक्सरमध्ये रवाळ वाटावे.
दुध तापत ठेवावे. साय काढू नये. दुध उकळायला लागले की तांदळाचा रवा त्यात घालावा.
आंच मध्यम ठेवावी व सतत ढवळत राहावे. अर्ध्या तासात रवा मऊसर शिजेल.
बोटाने कणी पहावी किंवा चाखून पाहावा. रवा शिजल्यानंतर साखर घालावी व ढवळत राहावे.
मिश्रण पुन्हा थोडे पातळसर होईल. ते दाटसर होईपर्यंत चुलीवर ठेवावे व ढवळावे.
घट्ट होऊ लागले की शोभिवंत भांड्यात ओतावे त्यात वेलचीपूड किंवा एसेन्स घालावा.
गार झाले की चारोळ्या, काजू, बेदाणा घालावा. सुका मेवा नसला तरी चालेल.
फ्रीजमध्ये ठेवून थंड करावी व पुडिंग म्हणून जेवणानंतर लहान बॉलमधे द्यावी.
खास प्रसंग चांदीचा वर्ख किंवा देशी गुलाबाच्या पाकळ्या घालून सजवावे.
उदाहरणार्थ नेमाडे - सौमित्र
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग २
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सहा दिवसांची पिकनिक ‘सहा दिवस सात रात्रींची’ कशी होते याचे रहस्य उलगडणारी भयकथा...
उदाहरणार्थ नेमाडे - सौमित्र
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग २
लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळक
दिवाळी सण माणुसकीच्या रंगाने उजळू दे
सार्वजनिक गणेशोत्सव - काल आणि आज
मराठीमाती डॉट कॉम | माझ्या मातीचे गायन


Dahanu Engineers & Doctors: Ayush Adivasi Yuva Shakti ने तुम्हाला फेसबुकमध्ये सामिल होण्यासाठी बोलावले आहे.

Ayush Adivasi Yuva Shakti ने तुम्हाला फेसबुकमध्ये सामिल होण्यासाठी बोलावले आहे.
पुढील व्यक्तीने तुम्हाला फेसबुक वर मित्र्/मैत्रीण म्हणून आमन्त्रीत केले आहे:
तुम्हाला फेसबुकचे निमंत्रण पाठवणारी इतर मंडळी
फेसबुक मित्रांशी संपर्क ठेवण्यासाठी, छायाचित्रे, ध्वनिचित्रे व कार्यक्रम जाहिर करण्यासाठी उत्तम जागा आहे. परंतू प्रथम आपल्यास फेसबुकमध्ये सामिल व्हावे लागेल. आजच आपली माहिती तयार करा व आपल्या माहीतगारांशी संपर्क करा.
फेसबुक मोफत आहे, कोणीही सामिल होऊ शकतात.
0 comments: Ayush Adivasi Yuva Shakti ने तुम्हाला फेसबुकमध्ये सामिल होण्यासाठी बोलावले आहे.


वर्ग:इ.स. १९८२ मधील चित्रपट - विकिपीडिया

वर्ग:इ.स. १९८२ मधील चित्रपट
येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
एकूण २ उपवर्गांपैकी या वर्गात खालील २ उपवर्ग आहेत.
► इ.स. १९८२ मधील मराठी चित्रपट (२ प)
► इ.स. १९८२ मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट (१४ प)
"इ.स. १९८२ मधील चित्रपट" वर्गातील लेख
एकूण १४ पैकी खालील १४ पाने या वर्गात आहेत.
तहलका (१९८२ हिंदी चित्रपट)
तीसरी आँख (१९८२ हिंदी चित्रपट)
देश प्रेमी (हिंदी चित्रपट)
दो दिशायें (१९८२ हिंदी चित्रपट)
नमक हलाल (हिंदी चित्रपट)
बदले की आग (१९८२ हिंदी चित्रपट)
भागवत (१९८२ हिंदी चित्रपट)
मैं इन्तकाम लूँगी (१९८२ हिंदी चित्रपट)
राजपूत (१९८२ हिंदी चित्रपट)
सत्ते पे सत्ता (हिंदी चित्रपट)
सम्राट (१९८२ हिंदी चित्रपट)
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल २५ जून २००८ रोजी ११:२५ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


मंदिरात का जावे? देवपूजा का करावी? या मागचे शास्त्रीय कारण काय? | Yuva Sahyadri

कुंडलिका नदीवरील पूल उद्घाटनाच्या प्रतीक्षेत
रोहितचा दणका कोहलीवर भारी
जेसन रॉयची कमाल, दिल्लीचा दिलखुश विजय
जत्रेतून राष्ट्रकुल स्पर्धेत, मराठमोळ्या राहुलने जिंकले सुवर्णपदक
आय. पी. एल. २०१८: ‘ब्रावो’ ने जिंकली मुंबई
आदित्य ठाकरेंचा पुढाकाराने मुंबईत बार्सिलोना वि. ज्युवेंट्स फुटबॉल सामना
१० संघांचा विश्वचषक क्रिकेटच्या जागतिकीकरणासाठी सर्वात मोठा धक्का
स्मिथ वॉर्नर यांच्यावर १२ महिन्यांची बंदी, आय. पी. एलची दारेही बंद
डॅनियल वायटने केले भारताचे आव्हान संपुष्ट, भारत ७ गड्यांनी पराभूत
Home सांस्कृतिक मंदिरात का जावे देवपूजा का करावी या मागचे शास्त्रीय कारण काय
 या मागचे शास्त्रीय कारण काय
भारतीय मंदिरे एक उर्जेचा स्त्रोत आहेत कि अंधश्रद्धा याचा शास्त्रीय दृष्टीकोनातून शोधघेण्याचा एक प्रामाणिक प्रयत्न ……
अनादी काळा पासून मनुष्य ईश्वर व ईश्वरी शक्तींच्या शोधात आहे.आताया ईश्वरी शक्ती म्हणजे काय किंवा त्या आपलेअस्तित्व कोठे दाखवतात हे पाहणे खूप महत्वाचे ठरेल.
सर्वात आधी आपण शक्ती म्हणजे काय ते पाहू. शक्ती म्हणजे चुंबकीय क्षेत्र आपल्या दैनंदिन जीवनात आपण शक्ती (power) चुंबकीय क्षेत्र निर्माण करून उत्पन्न करतो उदा: इलेक्ट्रिक मोटर यात आपण विजेच्या सहायाने चुंबकीय क्षेत्र निर्माण करतो ,त्यात शक्ती निर्माण होते व मोटर कार्य करू लागते. त्याचप्रमाणे आपल्या पूर्वजांना मानवी शक्तींचा शोध लागला तो या चुंबकीय शक्ती मधूनच. त्यांनी ओळखले कि मानवाने जर स्वत:मध्ये चुंबकीय (क्षेत्र) शक्ती निर्माण केल्या तर त्यास सर्व प्रकारच्या शक्ती व सामर्थ्य प्राप्त होऊ शकते.त्यालाच आपण ईश्वरी शक्ती म्हणतो. आणि या शक्ती निर्माण करण्यासाठी एक माध्यम हवे होते जसे मोटारीला वीज हे मध्यम आहे. आणि हे मध्यम होते पिर्रॅमीड.
पिर्रॅमीड ज्या विशिष्ट कोनात बांधला जातो त्या प्रकारच्या रचनेत मोठ्या प्रमाणात चुंबकीय क्षेत्र निर्माण होते हेआपल्या पूर्वजांनी सखोल संशोधनातून ओळखले होते.म्हणूनच आपल्या संस्कृतीतील सर्व नामांकित मंदिरेहि या पिर्रॅमिडच्या आकाराची बांधली आहेत.मंदिराचा कळस हा एक पिर्रॅमिडचा भाग आहे. म्हणून भारतातील सर्व मंदिरांचा कळस हा मुख्य भाग मानला जातो. तसेच ही सर्वमंदिरे उंच डोंगरावर बांधली गेली आहेत. उदा -तिरुपती बालाजी मंदिर, वैष्णवी माता मंदिर, अमरनाथ मंदिर. पूर्ण भारतात अशाच प्रकारे वेगवेगळ्या आकाराची , उंचीची हजारो मंदिरे विविध प्रांतात डोंगर माथ्यावरच बांधलेली आढळून येतात व हि सर्व मंदिरे वैेदिक शास्त्रानुसार बांधली गेली आहेत (किंवा डोंगरावर बांधली नसली तरी पिर्रॅमिडाच्या आकाराची बांधली गेली आहेत) आणि फक्त हिंदू संस्कृतीतच नव्हे तर मुस्लीम, ख्रिश्चन या संस्कृती मध्ये सुद्धा याच तंत्र ज्ञानाचा बेमालूम वापर केला गेला आहे.
ही मंदिरे प्रामुख्याने डोंगर माथ्यावर बांधण्याचे प्रमुख कारण काय तर अशा जागेवर पृथ्वीचे चुंबकीय क्षेत्र सर्वाधिक आहे. या मागचे शास्त्रीय कारण काय असू शकते तुम्ही जर नीट निरीक्षण केलेत तर तुमच्या लगेच लक्षात येईल की डोंगर हा पिर्रॅमीडचाच एक नैसर्गिक उत्तमप्रकार आहे. आणि या डोंगराच्या सर्वोत्तम शिखरावर सर्वात जास्त चुंबकीय क्षेत्र अस्तित्वात असते. मुख्यतः अशा जागेवर मंदिरे बांधल्याने त्या मंदिराच्या गाभार्यात चुंबकीय व विदुयत तरंग हे उत्तर व दक्षिण दिशेच्या मध्यावर एकत्रित होतात. व याच कारणाने मुख्यमूर्ती ही देवळाच्या मध्यभागी स्थापित केली जाते, त्याला “गर्भगृह” किवा “मूलस्थान” असे म्हटले जाते. खरेतर प्रथम मूर्तीची स्थापना करून मग मंदिर उभारले जाते. हा “गाभारा “म्हणजे ज्या ठिकाणी पृथ्वीचे सर्वाधिक चुंबकीय क्षेत्र असलेली जागा.
आपल्याला माहित आहे का,ताम्रपटावर काही वैेदिक मंत्र लिहून त्या मुख्यमूर्तीच्या पाया खाली पुरल्या जात असत. ते ताम्रपट म्हणजे नक्की काय असते तर हे ताम्रपट म्हणजे देव किवा पुजारी यांना श्लोक आठवून देण्यासाठी ठेवलेली पत्र नव्हेत. तर ताम्रपात्र पृथ्वीतील चुंबकीय शक्ती खेचून घेवून त्या सभोवतालच्या वातावरणात पसरवत असतात.
मंदिरात प्रदक्षिणा का घालतात याचेही उत्तर यातच दडलेले आहे. प्रदक्षिणा म्हणजे काय तर मुळ गाभार्यातील मूर्ती भोवती एक चक्कर मारणे. म्हणजेच चुंबकीय क्षेत्र भोवती चक्कर मारणेेे होय. जसे इलेक्ट्रिक मोटर मध्ये शाफ्ट व रोटरच्या फिरण्याने त्या मोटर मध्ये विद्युत चुंबकीय क्षेत्र निर्माण होते त्याच प्रमाणे गाभार्यात मूर्ती भोवती फिरण्याने मानवी शरीरात चुंबकीय शक्तींचा स्त्रोत निर्माण होऊन मानवास चुंबकीय शक्तींची प्राप्ती होते ज्यास आपण ईश्वरी शक्ती मानतो.
म्हणूनच जी व्यक्ती दररोज मंदिरात येते व मुख्य मूर्तीच्या प्रदक्षिणा करतेत्या व्यक्तीचे शरीर वातावरणातील चुंबकीय तरंग शोषून घेते. ही सगळी प्रक्रिया खूप सावकाश होत असते आणि दररोज केलेली प्रदक्षिणा ह्या सर्व सकारात्मक शक्ती शरीराला ग्रहण करण्यास मदत करते. शास्त्रीयदृष्ट्या ह्या सर्व सकारात्मक चुंबकीय शक्ती आपल्या निरोगी आयुष्य जगण्यासाठी आवश्यक असतात त्या आपणास मंदिरातूनच प्राप्त होतात.
मंदिरात ध्यान केल्याने किंवा नुसते शांत बसल्याने सुद्धा आपणास या सर्व शक्ती खूप मोठ्या प्रमाणात प्राप्त होतात. मंदिरात होणारा घंटानाद व मंत्रोचार यातून निघणार्या ध्वनी कंपनामधून मानवाच्या मेंदूतील अन्तरपटलावर या शक्तीचा परिणाम वाढतो व मनावरील ताण तणावकमी होण्यास मदत होते. मंदिरात होणारी पूजा,आरती भक्तांना त्यांचे ताण-तणाव व खाजगी प्रश्नांना (दुःख्) विसरायला मदत करते. फुलाचा सुगंध आणि कापूर व धूप या मुळे मंदिराचे वातावरण प्रसन होते. ह्या सगळ्या गोष्टी मंदिरातील सकारात्मक शक्ती वाढवण्यास मदत करतात.
मंदिरातील “तीर्थ“ म्हणजे काय मंदिरातील गाभार्यात असणार्या देवतेला विशिष्ट मिश्रणाने स्नान घातले जाते. हे मिश्रण म्हणजेच पाणी,दुध, मध,दही, वेलचीपूड, कापूर ,केशर, लवंग तेल, तूप, तुळशी पाने यांचे मिश्रण असते. जेव्हा ह्या मिश्रणाने मूर्तीला अभिषेक केला जातो तेव्हा मूर्ती मधील चुंबकीय शक्ती त्या मिश्रणात मिसळतात व हे मिश्रण चुंबकीय शक्तीने भरून जाते यालाच आपण तीर्थ असे म्हणतो. हे मिश्रण “तीर्थ” प्रत्येक भक्ताला प्रसाद म्हणून वाटले जाते. हे “तीर्थ” चुंबकीय शक्तीचे स्तोत्र असते. ह्या तीर्थात असलेल्या गोष्टी मुळे लवंग तेल दातदुखी कमी करते, केशर व तुळशी पाने सर्दी व खोकला या पासून संरक्षण करते आणि कापूर श्वासदुर्गंधीं नाहीशी करतो.
चुंबकीय शक्तीने भरलेले हे “तीर्थ” रक्तशुद्धी करते. हे प्रयोगावरून सिद्ध झाले आहे. म्हणूनच हे “तीर्थ“ भक्तांना प्रसाद म्हणून दिले जाते. ह्या मुळेच आपण दररोज देवदर्शन करून आपण निरोगी राहू शकतो. म्हणूनच आपले पूर्वज किवा वडीलधारी मंडळी आपल्याला देवदर्शन करण्यास सांगत असावी ज्यायोगे आपले बरेच शारीरिक त्रास नष्ट होण्यास मदत होत असे.
ह्या मागे कुठलीही अंधश्रद्धा दडलेली नाही. काही वेळा,भक्तांना वाटते कि मंदिरातील पुजारी आपल्या (अध्यात्मिक) ताकतीच्या जोरावर कठीण आजार दूर करतील, पण असे होत नाही. जेव्हा मंदिरात “दीपाराधना“ केली जाते किंवा आरती केली जाते आणि जेव्हा मंदिरातील गाभार्याचे मुख्य दरवाजे उघडले जातात तेव्हा सकारात्मक शक्ती तिथे असलेल्या लोकांमध्ये खेचल्या जातात. मंदिरात उपस्थित असलेल्या सगळ्या भक्तांवर पाणी शिंपडून चांगल्या शक्ती त्यांच्या पर्यंत पोहोचवल्या जातात आणि म्हणूनच काही मंदिरात पुरुषांना उर्ध्ववस्त्र घालण्यास मनाई आहे (दक्षिणे कडील देवळात) आणि तसेच महिला भक्तांना अंगावर आभूषण घालण्यास सांगितले जाते. ह्या आभूषण द्वारे (सोने, चांदी विद्युतशक्ती प्रवाहक आहेत) महिलांना सकारात्मक शक्ती मिळवण्यास मदत होते.
आपल्याकडे नवीन विकत घेतलेले दागिने प्रथम देवाच्या चरणासी ठेवून मगच घातले जाते. तसेच काही नवीन वस्तू (पुस्तके ,वाहन) देवाचा आशीर्वाद घेवून मगच वापरल्या जातात तसेच कोणत्याही शुभ कार्यास सुरवात करण्या आधी मंदिरात जाऊन देव दर्शन घेऊन त्या देवतेचा आशीर्वाद घेणे त्या मागे सुधा हीच भावना असते असे दिसून आले आहे.दिवसभराच्या कामाच्या धावपळीत आपण खूप शक्ती वाया घालवतो आणि देवळात दिलेल्या भेटीने आपल्याला खूप प्रसन्न वाटते. देवळात पसरलेल्या सकारात्मक शक्ती मुख्यता मुख्य मूर्तीच्या सभोवती पसरलेल्या असतात,ज्या आपल्या शरीर व मेंदू खेचून घेते.
तुम्हाला माहित आहे का, प्रत्येक वैष्णव(विष्णू भक्त) दररोज २ वेळा विष्णू मंदिरात पूजा करतो. आपल्या पूजा पद्धती ह्या एवढ्या कठीण नाहीत.किवा कोणी एका माणसाने अथवा त्याच्या भक्तांनी आपल्या पूजा पद्धती ठरवलेल्या नाहीत. ह्या सगळ्या पूजा पद्धती आपल्या पूर्वजांनी योग्य अभ्यास,सखोल संशोधन व शास्त्रीय निकषावरून मानवी जीवन सुखकर करण्यासाठी शोधून काढल्या आहेत.
हा अमूल्य ठेवा आपल्या व पुढच्या पिढ्यांसाठी निश्चितच मार्गदर्शक व लाभदायी ठरो,ही ईश्वर चरणी प्रार्थना…
तरूण डॉक्टरांनो युद्धशिक्षणहि घ्या
आई एकविरेचे कल्याणकारी रूप
रोहितचा दणका कोहलीवर भारी
जेसन रॉयची कमाल, दिल्लीचा दिलखुश विजय
जत्रेतून राष्ट्रकुल स्पर्धेत, मराठमोळ्या राहुलने जिंकले सुवर्णपदक
लव्ह जिहाद “नवरात्रोत्सवातील वाढत्या प्रेम प्रकरणांना वेळीच रोखा”
सर्व मुलींसाठी महत्वाची सूचना
आज २८ फेब्रुवारी “राष्ट्रीय विज्ञान दिवस”
शून्यातून विश्वनिर्मिती करणारा जाणता राजा
आंग्ल द्वीप अर्थात इंग्लॅण्ड
कोपरखैरणेचा राजा, एक गाव एक गणपती
सुरज कांबळे यांची सुरेख व्यंगचित्रे – भाग २
सुरज कांबळे यांची सुरेख व्यंगचित्रे
संजय प्रजापती यांनी टिपलेली विविध कलाकृतींची क्षणचित्रे
जसपाल खालसा यांची भारतातील विविध ठिकाणांची रमणीय दृश्य


कोल्हापूरात आरक्षणासाठी धनगर समाजाची रॅली | Nirbhidsatta News

स्वरक्षणासाठी विद्यार्थिनींच नाही तर प्रत्येक महिलेने कराटे प्रशिक्षण घेणे काळाची गरज – महापौर काळजे
कठुआ घटनेच्या निषेधार्थ पिंपळे गुरव येथे कॅण्डल मार्च
नियमित प्रशिक्षणातून राष्ट्रीय हॉकीपटू घडतील; हॉकी प्रशिक्षण शिबिर उद्घाटप्रसंगी सत्तारूढ पक्षनेते पवार यांचे मत
महापालिका सेवक पतसंस्थेच्या अध्यक्षपदी गोरे, उपाध्यक्षपदी कुटे
वाहतुक शाखेच्या वतीने जनजागृती अभियान अंतर्गत स्टिकर्स वाटप
महापालिकेचे तिन दिवसात तेराशे किलो प्लास्टिक संकलन
देशातील करोडो कंत्राटी कामगारांना दिलासा: महापालिकेच्या विरोधातील याचिकेवर उच्च न्यायालयाचा निकाल
महापौरांचा नागरसेविकाला प्रश्न; तुमचे वय काय
नगरसेविका अनुराधा गोरखे यांची प्लास्टिक बंदीबाबत जनजागृती
अखेर ‘वेस्ट टू एनर्जी’ प्रकल्पाला महापालिका सर्वसाधारण सभेची मान्यता
Home कोल्हापूर-सांगली कोल्हापूरात आरक्षणासाठी धनगर समाजाची रॅली
कोल्हापूरात आरक्षणासाठी धनगर समाजाची रॅली
कोल्हापूरात धनगर समाजाला आरक्षण मिळावं या प्रमुख मागणीसह अन्य मागण्यासाठी धनगर समाज क्रांतिकारी संघाच्यावतीनं आज कोल्हापुरात महामोर्चा काढण्यात आला. ‘यळकोट, यळकोट जय मल्हार,’ ‘ऊठ धनगरा, जागा हो; आरक्षणाचा धागा हो,’ अशा घोषणा देण्यात आल्या. धनगरी ढोल वाजवत आणि धनगरी नृत्य करत पिवळ्या टोप्या, झेंडे घेऊन हजारो धनगर बांधव आरक्षणाच्या मागणीसाठी रस्त्यावर उतरले आहेत.
धनगर समाजाला एसटी प्रवर्गात समाविष्ट करा, १९५५ च्या काकासाहेब कालेलकर आयोगाच्या अहवालाची अंमलबजावणी करा आणि १९८२ च्या मंडळ आयोगाची शिफारस लागू करा या मागणीसाठी धनगर समाज राज्यभर आंदोलन करत आहेत. मात्र शासन याकडं गांभीर्यानं पाहत नाही. यासाठी धनगर समाज क्रांतिकारी संघाच्यावतीनं राज्य शासनाचा निषेध करण्यासाठी कोल्हापुरात धनगर समाजाच्या महामोर्चाचं आयोजन करण्यात आलं होत.
महाराष्ट्राच्या कानाकोपऱ्यातून हजारो धनगर बांधव पिवळ्या टोप्या आणि पिवळे झेंडे घेऊन या मोर्चात सहभागी झाले आहेत. विशेष म्हणजे या मोर्चात धनगरी ढोल, पारंपरिक धनगरी नृत्य , मल्हार देवाची प्रतिकात्मक रथ, लेझीम पथक आणि चित्ररथांचा सहभाग होता. गांधी मैदानातून निघालेला या विराट मोर्चाची सांगता दसरा चौकात झाली. यावेळी धनगर नेते विलास वाघमोडे यांनी धनगर समाजाला आरक्षण द्या अन्यथा मुख्यमंत्र्यांच्या वर्षा बंगल्यावर प्रतिकत्मक बिरदेव मंदिर उभारून 24 तास ढोल बाजाओ आंदोलन करण्याचा इशारा दिलाय.
या मोर्चा दरम्यान सरकार विरोधात जोरदार घोषणाबाजी करण्यात आली. तसेच अनेक प्रबोधन करणारे फलक घेऊन महिलांनी देखील या मोर्चाला चांगली उपस्थिती दर्शवली होती. येत्या अर्थ संकल्पीय अधिवेशनात धनगर समाजाला आरक्षण विधेयक मंजूर करावं अन्यथा उग्र आंदोलन छेडण्याचा इशारा या मोर्चा द्वारे देण्यात आलाय.
कंगणा रणावत या महिन्यातच करणार लग्न
बायोमेट्रिक रेशनिंगसाठी आता ePoS मशिन्सवर आधार पडताळणी अनिवार्य; कोल्हापूर जिल्ह्यात आजपासून AePDS ही नवी वैशिष्ट्यपूर्ण प्रणाली कार्यान्वित
आयुष्यभर शिकत राहणे हा मनुष्याचा स्थायी भाव आहे – विश्वास नांगरे पाटील
राज्यसभा खासदार अमर साबळे यांचे कोल्हापूर येथे गांधीगिरी मार्गाने उपोषण
महिलांचे सबलीकरण होणे गरजेचे – व्ही सि. नित्यानंदम
महावीर जयंती; जैन धर्म आणि महावीर
अवैध धंदे रोखण्याची जबाबदारी महसूल प्रशासनाचीही
आग लागू द्या अन् माणसं होरपळू द्या


वटपौर्णिमा | Vat Pournima

मराठीमाती डॉट कॉम - अनुक्रमणिका
सर्व विभाग - दुवे
स्वगृह » महाराष्ट्र » संस्कृती » सण-उत्सव » वटपौर्णिमा
लेखन: स्वाती खंदारे | प्रकाशन: संपादक मंडळ | २८ जून २०१०
वटपौर्णिमा - (Vat Pournima) जेष्ठ पौर्णिमा हा दिवस "वटपौर्णिमा" म्हणून साजरा केला जातो. हे व्रत सुवासिनी अपल्या पतिला उत्तम आरोग्य लाभावे, दीर्घायुष्य प्राप्त व्हावे म्हणून करतात.
जेष्ठ पौर्णिमा हा दिवस "वटपौर्णिमा" म्हणून साजरा केला जातो. हे व्रत सुवासिनी अपल्या पतिला उत्तम आरोग्य लाभावे, दीर्घायुष्य प्राप्त व्हावे म्हणून करतात.
वटपौर्णिमेच्या दिवशी सुवासिनी महिला वटवृक्षाची(Banyan Tree) पूजा करतात. हळद-कुंकू हे सौभाग्याच प्रतिक आणि सौभाग्यवतीचे फणी करंडा, काळी पोत, हिरव्या बांगड्या हे सौभाग्य अलंकार तिथे अर्पण करतात. वडाला पाच प्रदक्षिणा मारून सूत गुंडाळतात. मनोभावे वटवृक्ष राजाचे पुजन करतात. ह्या व्रताशी संबंधीत अशा सावित्रींचे स्मरण पूजन करतात. सावित्री हिने आपला पति सत्यवान ह्याचे प्राण यमाकडून कसे परत मिळवले. ह्या बद्दल एक पौराणिक कथा सांगितली जाते ती अशी.
सावित्री ही भद्र देशाचा राजा अश्वपती ह्याची कन्या. आपल्या सत्वगुणी समंजस, गुणवान, रूपवान, धैर्यवान आणि सुशील कन्येबद्दल राजा-राणीला मोठा आभिमान होता.
खरं तर अशा ह्या सुंदर राजकन्येला कुणीही एखादा राजकुमार सहज पती म्हणून मिळाला असता पण तसं घडलं नाही तिनं निवड केली ती जंगलात राहणाऱ्या सदाचारणी, सत्यवचनी, सामर्थवान आणि आपले नांव सार्थ करणाऱ्या सत्यवानाची.
सत्यवान हा अल्पायुषी होता. लग्नानंतर तो एक वर्षातच मृत्यू पावेल हे भाकित ठाऊक असून ही सावित्रीनं त्याच्याशीच विवाह केला.
सावित्री सत्यवानाच्या झोपडीत आनंदात राहू लागली. सासू सासऱ्याची सेवा करू लागली. पतीसेवा करू लागली. पतीला त्याच्या कामांत मदत करू लागली.
होता होता एक वर्षाचा काळ होत आला.. आणि तो दिवस उगवला. पहाटे पासूनच सावित्रीला अपशकुन होऊ लागले. तिनं एक वेगळाच निश्चय केला. त्या दिवशी ती मुद्दाम पती बरोबर जंगलांत लाकडं तोडण्यासाठी गेली.
झाडावर चढून सत्यवान लाकडं तोडून खाली टकत होता आणि सावित्री ती लाकडं गोळा करत होती.. आणि एका-एकी घेरी येऊन सत्यवान झाडावरून खाली पडला. सावित्रीनं त्याला एका वृक्षाखाली नेलं व त्या वृक्षाच्या सावलीत ती त्याला सावध करण्याचा प्रयत्न करू लागली. तेवढ्यात तिथं यमराजाची स्वारी आली आणि सत्यवानाचे प्राण हरण करून घेऊन जाऊ लागली.
तशी सावित्री ही यमराजांचे मागे धावत जाऊ लागली. आपल्या पतीचे प्राण परत मागू लागली. बाळ मृत्यूच्या मार्गावरचा प्रत्येक जीव हा एकटा असतो. त्याचा कुणी सोबती नसतो. तू परत जा.. यमराज म्हणाले.
तेव्हा पतीवाचून पत्नीने जगावे का तिच्या जगण्याला काही अर्थ राहतो का तिच्या जगण्याला काही अर्थ राहतो का सहगमन हा पत्नीचा धर्म आहे असं शास्त्रच सांगते नां सहगमन हा पत्नीचा धर्म आहे असं शास्त्रच सांगते नां अशी अनेक प्रश्नोत्तरे करून सावित्रीने अखेर यमराजाचे मन जिंकले.
तिचा निश्चय, धैर्य, धर्म शास्त्राच ज्ञान, तिच बुद्धी कौशल्य, चतुराई हे सारं पाहून यमराज प्रसन्न होऊन म्हणाले,"सावित्री, एक लक्षांत ठेव. केवळ पतीचे प्राण सोडून हवे ते माग, मी ते देईन. बोल काय हवे तुला".
मग सावित्रीने चतुराईन यमाकडे सासऱ्याचं गेलेल राज्य मागितले. यम हो म्हणाले, सासू-सासऱ्यांना दृष्टी मागितली, यमराजाने ती दिली. असं एक-एक मागता-मागता सावित्रीने पुत्र मागितला. यमराज इतर मागण्यांप्रमाणे हो म्हणाले आणि..
दिल्या शब्दाप्रमाणे पुत्रप्राप्तीसाठी यमराजांना सत्यवानाचे प्राण परत द्यावे लागले.
ही पौराणिक कथा खरंच श्रवणीय आणि बरंच काही शिकवून जाणारी आहे. त्या कथेच स्मरण वटवृक्षाचे पूजन आणि सौभाग्य वरदान मागण्याचा हा दिवस.
उदाहरणार्थ नेमाडे - सौमित्र
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग २
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सहा दिवसांची पिकनिक ‘सहा दिवस सात रात्रींची’ कशी होते याचे रहस्य उलगडणारी भयकथा...
उदाहरणार्थ नेमाडे - सौमित्र
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग १
सात दिवस आणि सहा रात्री भाग २
लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळक
दिवाळी सण माणुसकीच्या रंगाने उजळू दे
सार्वजनिक गणेशोत्सव - काल आणि आज
मराठीमाती डॉट कॉम | माझ्या मातीचे गायन


ई-साहित्य - Reply

Reply – गारवा विरहातला
पावसातला 'गारवा' शिरशिरी होऊन..
तुझ्या तलम स्पर्शासारखा भिनला आहे;
अन् मी तुझ्या आठवणीच्या सरीचा धागा..
मन्मनात अजूनही अलवार विणला आहे
काय करु हा 'गारवा' घोर लावूनी..
जणू श्वासच माझा बनला आहे
अगं बाई पुरे झाले ना बहाणे आता..
धीर ही पुरता क्षिणला आहे
पावसातला 'गारवा' शिरशिरी होऊन..
तुझ्या तलम स्पर्शासारखा भिनला आहे


Virah Kavita | विरह कविता-तिच्या लग्नाची वरात

तुटला दांडा ; कूचली कुऱ्हाड
पडली बादली ; तुटले चऱ्हाट
वाजत गाजत आली,तिच्या लग्नाची वरात
डोळ्यात अश्रू घेउन,बघत बसलो दारात
आली हवा, विझला दिवा
तुटली फांदी,उडून गेला थवा
तुटलेल्या ह्रुदयाचा घाव भरत होतो
लाउन कडसर विरहाची दवा
कीड़ले झाड,वाळून गेले पान
पडली ठिणगी,पेटले सारे रान
अंगाची झाली लाही लाही
जळले मन, हरलो भान
कूचलेल्या कुऱ्हाडीला धार कशी लावू
पाण्यात पडलेली बादली वर कशी घेऊ
झाली ती दुसऱ्याची,तिच्या जवळ कसा जाऊ
पुन्हा तिचा चेहरा,प्रेमाने कसा पाहु
झाली ती आता, दुसऱ्याची सदा
टाकत होतो दुखाने,तिच्यावर अक्षदा


Agriculture stories in Marathi, agrowon special story Narandra Birari,Nager Devla, Dist.Jalgaon | Agrowon

Agrowon च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
Agrowon च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.
व्यवसायाचे तंत्र शेतीच्या नियोजनात ठरले फायद्याचे
व्यवसायाचे तंत्र शेतीच्या नियोजनात ठरले फायद्याचे
रविवार, 18 फेब्रुवारी 2018
नाशिक येथील फॅब्रिकेशनचा व्यवसाय सांभाळून नरेंद्र अर्जुनराव बिरारी यांनी नगरदेवळा (ता. पाचोरा, जि. जळगाव) येथील वडिलोपार्जित शेतीचे चांगले नियोजन केले. सुरवातीला नाशिक येथून नगरदेवळ्याला दर आठवड्याला ये-जा करण्याचा त्रास व्हायचा, परंतु शेती जशी यशस्वी होत गेली, नवनव्या संकल्पना सुचत गेल्या तसे त्रासाचे रूपांतर आनंदात झाले.
नाशिक येथील फॅब्रिकेशनचा व्यवसाय सांभाळून नरेंद्र अर्जुनराव बिरारी यांनी नगरदेवळा (ता. पाचोरा, जि. जळगाव) येथील वडिलोपार्जित शेतीचे चांगले नियोजन केले. सुरवातीला नाशिक येथून नगरदेवळ्याला दर आठवड्याला ये-जा करण्याचा त्रास व्हायचा, परंतु शेती जशी यशस्वी होत गेली, नवनव्या संकल्पना सुचत गेल्या तसे त्रासाचे रूपांतर आनंदात झाले.
नरेंद्र बिरारी हे नाशिक शहरात २००३ पासून फॅब्रिकेशनचा व्यवसाय करतात. नाशिक येथे पत्नी सौ. अनुराधा व मुलासोबत ते राहतात. नगरदेवळा (जि. जळगाव) येथे बिरारी यांची आठ एकर बागायती शेती. शाश्वत पाण्यासाठी दोन विहिरी आहेत. नरेंद्र यांचे लहान बंधू राहुल हे मुंबई येथे तेल व नैसर्गिक वायू महामंडळात कार्यरत आहे. नरेंद्र यांचे वडील अर्जुनराव बिरारी यांचे २००२ मध्ये निधन झाले. तेव्हापासून नरेंद्र यांच्याकडे शेतीची जबाबदारी आली. शेती नियोजनात काका भास्कर बिरारी आणि चुलत भाऊ किशोर बिरारी यांचे सहकार्य, मार्गदर्शन नरेंद्र यांना मिळू लागले. व्यवसायात असलो तरी शेतीची नाळ तोडायची नाही, वडिलांनी जसे प्रयोग शेतीत केले, तसेच आपणही करू, असा निर्धार असलेल्या नरेंद्र यांचा शेती विकासाचा नाशिक ते नगरदेवळा हा दोनशे किलोमीटरचा प्रवास आजही सुरू आहे. नरेंद्र दर महिन्याला किमान तीनदा गावी जाऊन पीक व्यवस्थापनाकडे लक्ष देतात. शेतीच्या दैनंदिन नियोजनासाठी एक सालगडी आणि पोल्ट्रीसाठी एक कर्मचारी आहे. या दोघांना वर्षाकाठी सुमारे दीड लाख रुपये मेहताना दिला जातो.
असे आहे पीक नियोजन
शेतीच्या नियोजनाबाबत नरेंद्र बिरारी म्हणाले, की आठ एकर शेतीला ठिबक सिंचन केले आहे. मी कृषी पदवीकाधारक असल्याने पीक व्यवस्थापनाची चांगली माहिती आहे. दरवर्षी तज्ज्ञांच्या सल्याने पीक व्यवस्थापनात बदल करतो. पीक फेरपालटीवर भर आहे. दरवर्षी दोन एकरांवर बीटी कपाशी लागवड असते. कपाशीचे सरासरी मला एकरी १० क्विंटल उत्पादन मिळते. खर्च वजा जाता वीस हजारांचा नफा मिळतो. गेल्या वर्षी तीन एकर केळी होती. एका क्षेत्रातील कापणी आटोपली की दुसऱ्या क्षेत्रामधील केळी उत्पादनास सुरवात होते असे नियोजन केले आहे. केळी काढणीनंतर जमिनीची नांगरट करून दुसऱ्या पिकाच्या लागवडीचे नियोजन करतो. मला सरासरी एकरी ३५ टन उत्पादन मिळते. गेल्या वर्षी केळी पिकाचा खर्च वजा जाता मला दोन लाखांचा नफा मिळाला. व्यापारी शेतावर येऊन केळी खरेदी करतात.
मी एप्रिलमध्ये दोन एकरांवर १० फूट बाय १२ फूट अंतराने साग लागवड केली. त्यामध्ये डिसेंबर महिन्यात केळीची ६ फूट बाय ५ फूट अंतराने लागवड केली. सध्या सागाची वाढ बारा फुटांची झाली आहे. मी निवडलेली सागाची जात उंच वाढणारी आणि लहान फांद्याची आहे. त्यामुळे केळीच्या वाढीवर विपरीत परिणाम होणार नाही. दुसऱ्या एक एकर क्षेत्रावर डिसेंबर महिन्यात पाच फूट बाय पाच फूट अंतराने केळी लागवड केली आहे. केळी आणि सागाला ठिबक सिंचन केले आहे. सागाची पहिली कापणी दहा वर्षांनी होईल, त्यानंतर दुसरी कापणी सहा वर्षांनी त्यापुढील कापणी चार वर्षांनी करण्याचे नियोजन आहे. सर्व पिकांना मी कोंबडीखताचा वापर करतो.
माझ्या वडिलांनी एकदा शतावरी लागवडीचा प्रयोग केला होता. त्यात त्यांना अपयश आले होते. यंदा साग लागवड करतानाही लोकांनी शंका व्यक्त केली. परंतु एक शाश्वत उत्पादन म्हणून सागाची लागवड केली आहे. सागाची गळलेली पाने शेतात कुजवितो. बांधावरही पाच बाय पाच फुटांवर साग लागवड केली आहे. केळी पिकाला शिफारशीनुसार खतमात्रा देतो. त्यामुळे आर्थिक बचत होते. केळी कापणीनंतरचे अवशेष शेतामध्ये रोटाव्हेटरने बारीक करून मिसळून देतो. सेंद्रिय घटक जागेवरच कुजल्याने सेंद्रिय कर्ब वाढीस मदत झाली. शेतीच्या दैनंदिन व्यवस्थापनासाठी एक सालगडी आहे. त्याच्या बरोबरीने नियोजन केले जाते. पीक व्यवस्थापनाबाबत परिसरातील प्रयोगशील शेतकऱ्यांच्या बरोबरीने चर्चा करतो. त्याचा पीक उत्पादनवाढीस फायदा झाला आहे.
कुक्कुटपालनाबाबत बिरारी म्हणाले, की २०१५ मध्ये पोल्ट्रीकडे वळलो. फॅब्रिकेशन व्यवसायामुळे मला पोल्ट्री शेड उभारणीसाठी सिमेंट प्लेटची संकल्पना सुचली. पाया खोदण्याचा खर्च आणि वेळ वाचवून मी सिमेंट प्लेटच्या आधारे पाच हजार कोंबड्यांसाठी शेड उभी केली. कोंबड्यांच्या दैनंदिन व्यवस्थापनासाठी एक कामगार ठेवला आहे.
पूर्व-पश्‍चिम शेड. रुंदी ३० फूट, लांबी २०० फूट. दोन्ही बाजूला आठ फूट आणि मध्यभागी अकरा फूट उंची. दर पाच फुटांवर पिलर, त्यामध्ये सिमेंट प्लेट बसविलेली आहे.
छताला वाऱ्याच्या वेगानुसार फिरणारे एक्‍झॉस्ट. यामुळे उन्हाळ्यात शेडमधील तापमान किमान तीन ते चार अंश सेल्सिअसने कमी, शेडच्या आतमध्ये फॉगर्सची गरज नाही.
शेडच्या भिंती सिमेंट प्लेटच्या, यामुळे शेड उभारताना किमान दीड लाख रुपये वाचले.
शेडच्या दक्षिण बाजूला डेरेदार झाडांची लागवड. झाडांमुळे शेडमधील तापमान नियंत्रणास मदत.
करार पद्धतीने पोल्ट्री व्यवसाय. लहान पिले, औषधे-उपचार सेवा, खाद्याचा कंपनीतर्फे पुरवठा. चाळीस दिवसांत कोंबडीचे वजन दोन ते अडीच किलो.
एफसीआरनुसार सरासरी पाच ते सात रुपये प्रतिकिलो दर. एका बॅचमध्ये खर्च वजा जाता तीस हजारांचा नफा. वर्षभरात पाच बॅच होतात.
जमीन सुपीकतेवर भर, सेंद्रिय खत, कोंबडीखताचा जास्तीत जास्त वापर.
परिसरातील शेतकरी, तज्ज्ञांच्या बरोबरीने पीक व्यवस्थापनाची चर्चा.
ठिबक सिंचनातून पाणीबचत. सौर उर्जेच्या वापरावर भर.
व्यावसायिक तत्त्वाने शेतीचे नियोजन. किफायतशीर पीक उत्पादनाचा अभ्यास.
येत्या काळात वनशेती, पूरक उद्योगावर भर.
संपर्क ः नरेंद्र बिरारी, ९८२२७७००६०
नाशिक व्यवसाय शेती बागायत ठिबक सिंचन सिंचन
साग लागवडीमध्ये केळी आंतरपिकाचा प्रयोग.
नरेंद्र बिरारी यांनी शेतीला कुक्कुटपालनाची जोड दिली आहे.
मागील दोन वर्षांपासून राज्यात कुठल्याही शेतमालास हमीभावाचा देखील आधार मिळताना दिसत नाही.
जमीन सुपीकतेबाबत असे भान आपल्याला कधी
जी जमीन भरभरून उत्पादन देते ती सुपीक जमीन, ही व्याख्या पाठ असलेला मोठा वर्ग आज आपल्याकडे आहे.
करवंद... ‘डोंगराची काळी मैना’ला बहर...
तळवाडे दिगर, जि.नाशिक : डोंगराची काळी मैना म्हणून सर्वदूर परिचित असलेली करवंदे आदिवासी भा
उन्हाळ्यातील उत्पादनघटीवर बाजाराची भिस्त
येत्या दिवसांत उन्हाळ्याची तीव्रता वाढून नैसर्गिकरीत्या उत्पादन कमी होईल आणि पर्यायाने
पुण्यात पालेभाज्यांची आवक घटली; दर तेजीत
पुणे ः गुलटेकडी येथील कृषी उत्पन्न बाजार समितीमध्ये गुरुवारी (ता.
जमीन सुपीकतेबाबत असे भान आपल्याला कधीजी जमीन भरभरून उत्पादन देते ती सुपीक जमीन, ही...
पंजाबचा आदर्शमागील दोन वर्षांपासून राज्यात कुठल्याही शेतमालास...
करवंद... ‘डोंगराची काळी मैना’ला बहर...तळवाडे दिगर, जि.नाशिक : डोंगराची काळी मैना...
पशुगणना अखेर सुरू होणार; टॅब खरेदी...पुणे : बाजारभावापेक्षा माहिती तंत्रज्ञान...
कृषी विभागात घोटाळेबाजांसाठी ‘मागेल...पुणे : कृषी विभागातील घोटाळेबहाद्दर...
कांदा उत्पादकांसाठी बाजार समित्याच...नामपूर, जि. नाशिक : कांद्याचे आगार असलेला नाशिक...
उन्हाच्या चटक्याने काहिली वाढलीपुणे : महाराष्ट्रात उन्हाच्या चटक्याने काहिली...
तंत्रज्ञान एकाधिकाराचे दुष्परिणाम...नागपूर : तंत्रज्ञानात एकाधिकार वाढल्याचे परिणाम...
 ४५.९ अंश तापमानपुणे : उन्हाची ताप वाढल्याने विदर्भात...
ॲग्रोवन खऱ्या अर्थाने चालतं बोलतं कृषी...पुणे : दैनिक ॲग्रोवन खऱ्या अर्थाने चालतं बोलतं...
धुळ्यात शेतकऱ्याने स्वखर्चाने बांधला...धुळे ः जमिनी विक्री व इतर व्यवसाय सांभाळून...
बचत गटाच्या माध्यमातून सेंद्रिय शेतीला...सेंद्रिय शेतीसाठी गांडूळ खत, दशपर्णी अर्क,...
 लाखगंगा...औरंगाबाद : न परवडणाऱ्या दरात सोसायटीला व...
तूर खरेदीला मुदतवाढ : केंद्रीय...पुणे : महाराष्ट्रातील शेतकऱ्यांना आलेल्या अडचणी...
योग्य आहार अन् आरोग्य व्यवस्थापन हेच...पंजाबमधील पशुपालकांनी जातिवंत दुधाळ गाई,...
भिरातील उच्चांकी हवामान घटकांची चाचपणी...पुणे : सर्वाधिक तापमान, पर्जन्यमानाची नोंद...
अंदाजाच्या पलीकडे...हवामान बदलामुळे कधीही न संपणाऱ्या विघ्नांची...
रोजगार निर्मितीसाठी वाढवा शेतकऱ्यांचे...कारखान्यातील वेतनाला प्रमाण मानून शेतकरी...
साखर निर्यात अनुदानासाठी हालचालीपुणे : साखरेचे भाव कोसळल्यामुळे अडचणीत...
पुणे : कृषी पत्रकारिता आणि ग्रामविकासात दीपस्तंभ...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान


NCP

शेतकऱ्यांच्या बांधावर जाणार म्हणे, सरकारला शेताच्या चिखलात उतरण्यास जमणार आहे का
आज शेतकऱ्यांच्या कर्जमाफीसाठी विरोधकांनी काढलेल्या संघर्षयात्रेच्या तिस-या टप्प्याच्या समारोपाच्या दिवशी साताऱ्यातील गांधी मैदान येथे विरोधी पक्षांच्या नेत्यांनी जाहीर सभेला संबोधित केले.
मुख्यमंत्री आता संघर्षयात्रेला घाबरले आहेत. त्यांचं आसन अस्थिर होतं की काय अशी भीती त्यांच्या मनात निर्माण झाली आहे. त्यामुळेच हे आता संवाद यात्रा काढणार असे ऐकले, असे राष्ट्रवादी काँग्रेस पक्षाचे प्रदेशाध्यक्ष आ. सुनिल तटकरे यांनी सांगितले. हे म्हणतात आम्ही शेतकऱ्यांच्या बांधावर जाणार पण यांना शेताच्या चिखलात उतरण्यास जमणार आहे का, असा प्रश्न विचारून तटकरे यांनी सरकारच्या दिखावुपणाची खिल्ली उडवली. आम्ही संघर्षयात्रा करून थांबणार नाही, जोपर्यंत शेतकऱ्यांना कर्जमाफी मिळत नाही, जोपर्यंत शेतमालाला भाव मिळत नाही, जोपर्यंत शेतकऱ्यांची तूर विकत घेतली जात नाही तोपर्यंत आम्ही स्वस्थ बसणार नाही, असा इशारा त्यांनी यावेळी दिला.
हे सरकार सगळा दोष मागील सरकारवर ढकलून मोकळं होतं. पण याआधी शेतकऱ्यांशी बांधिलकी असलेलं सरकार कार्यरत होतं. आताचं चित्र मात्र वेगळं आहे. हे सरकार शेतकऱ्यांच्या विरोधात काम करत आहे, असे राष्ट्रवादी काँग्रेसचे विधिमंडळ पक्षनेते आ. अजित पवार या ठिकाणी म्हणाले. हा संघर्षाचा काळ आहे. महागाई गगनाला भिडली आहे. शेतकरी कर्जबाजारी झाला आहे. दिल्लीतही शेतकऱ्यांनी सरकारविरोधात तीव्र आंदोलन छेडले आहे. हे सरकार मोठ्या प्रमाणात कर्ज घेत आहे. पुढच्या निवडणुका लागतील तेव्हा राज्यावर पाच लाख कोटींच्यावर कर्ज असेल. मग शेतकऱ्यांना का कर्जमाफी दिली जात नाही, असा प्रश्न पवार यांनी यावेळी उपस्थित केला.
यावेळी विधान सभेचे विरोधी पक्षनेते राधाकृष्ण विखे पाटील, माजी मुख्यमंत्री पृथ्वीराज चव्हाण, पतंगराव कदम, जयंत पाटील, प्रकाश गजभिये, विद्या चव्हाण, शशिकांत शिंदे, जितेंद्र आव्हाड, सुनिल केदार, प्रा. जोगेंद्र कवाडे आणि विरोधीपक्षातील अन्य सदस्य उपस्थित होते.
संघर्षयात्रेची मंगळवेढा येथे जाहीर सभा ...
संघर्षयात्रेदरम्यान मंगळवेढा येथील जाहीर सभेत राष्ट्रवादी काँग्रेसचे गटनेते जयंत पाटील यांनी उपस्थितांशी संवाद साधला. यावेळी राष्ट्रवादीचे विधिमंडळ पक्षनेते अजित पवार, माजी मुख्यमंत्री पृथ्वीराज चव्हाण, आ. जितेंद्र आव्हाड, विद्या चव्हाण, अबू आझमी, जोगेंद्र कवाडे, भारत भालके आणि विरोधी पक्षातील अन्य सदस्य उपस्थित होते. यावेळी बोलताना पाटील म्हणाले की, सलग सात अधिवेशने राष्ट्रवादी काँग्रेस शेतकरी कर्जमाफीची मागणी करत आहे. या अधिवेशनात कर्जमाफी मिळालीच पाहिजे अशी आग्रही मागणी आम्ही केली. भाजप ...
तळेगाव, तिवसा, चांदूर रेल्वे येथे संघर्षयात्रेच्या जाहीर सभा ...
अमरावती येथे गुरूवारी संघर्षयात्रा पोहोचली असता तळेगाव, तिवसा, चांदूर रेल्वे येथे जाहीर सभा घेण्यात आल्या. यावेळी माजी मुख्यमंत्री पृथ्वीराज चव्हाण, विधानसभेचे विरोधी पक्षनेते राधाकृष्ण विखे पाटील, राष्ट्रवादीचे गटनेते जयंत पाटील, आ. शशिकांत शिंदे, जितेंद्र आव्हाड, प्रकाश गजभिये, बाळासाहेब थोरात, हर्षवर्धन पाटील, पतंगराव कदम, नितेश राणे, अबू आझमी उपस्थित होते.सभेत शशिकांत शिंदे यांनी सरकारवर सामान्य माणूस, कष्टकरी, गरीब हे सर्वच समाजघटक नाराज असल्याचे प्रतिपादन केले. सरकारकडे कर्जमाफीची मागणी के ...
संघर्षयात्रेची बुलडाणा येथे सभा ...
राज्यातील शेतकऱ्यांना दिलासा मिळावा, कर्जमाफी मिळावी अशी मागणी विरोधक गेली अडीच वर्ष करत आहेत. तरीही सरकार शेतकऱ्यांच्या मागण्यांबाबत टाळाटाळ करत आहे म्हणून ही संघर्षयात्रा काढली गेली, असे प्रतिपादन राष्ट्रवादी काँग्रेसचे विधिमंडळ गटनेते जयंत पाटील यांनी केले. ते बुलडाणा येथील संघर्षयात्रेच्या जाहीर सभेत बोलत होते. शेतकऱ्यांची परिस्थिती फार बिकट आहे. बुलडाणा जिल्ह्याचे कृषिमंत्री लाभले असूनही प्रत्यक्ष बुलडाणा जिल्ह्यात १६५ शेतकऱ्यांनी आत्महत्या केल्या. पांडुरंग फुंडकर यांनी कृषिमंत्री म्हणून का ...


Other Poems | इतर कविता-माझ्या मनामनात गुंजते कविता

माझ्या मनामनात गुंजते कविता
Author Topic: माझ्या मनामनात गुंजते कविता (Read 356 times)
माझ्या मनामनात गुंजते कविता
माझ्या मनामनात गुंजते कविता
प्रसवली वेदना जन्मली कविता
सुखाश्रुं नयनी अवतरली कविता
संताप मनीचा सांडते कविता
सुख-दुःख सारे मांडते कविता
मनिचा उद्वेग उधृती कविता
जनीचा कल्लोळ सांगती कविता
अन्यायाला वाचा फोड़ते कविता
असत्याचा पिच्छा पुरवते कविता
प्रेमाचा प्रवाह वाहवते कविता
विरहाच्या एकांति झुरवते कविता
हास्याचे फवारे उडविते कविता
स्वप्नीच्या हिंदोळी झुलविते कविता
कविच्या हृदयीं विराजते कविता
वाचकांच्या ओठी शोभते कविता
इतकी खोलवर रुजली कविता
माझ्या मनामनात गुंजते कविता
माझ्या मनामनात गुंजते कविता
माझ्या मनामनात गुंजते कविता


सैयद नझीर अली - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
पूर्ण नाव सैयद नझीर अली
जन्म ८ जून, १९०६ (1906-06-08)
१८ फेब्रुवारी, १९७५ (वय ६८)
गोलंदाजीची पद्धत उजव्या हाताने जलद मध्यम
नाते वझीर अली (भाउ)
क.सा. पदार्पण २५ जून १९३२: वि इंग्लंड
शेवटचा क.सा. १० फेब्रुवारी १९३४: वि इंग्लंड
१९२३/२४ - १९४०/४१ मुस्लिम
फलंदाजीची सरासरी ७.५० ३०.१७
सर्वोच्च धावसंख्या १३ १९७
गोलंदाजीची सरासरी २०.७५ २५.४९
एका डावात ५ बळी - ६
एका सामन्यात १० बळी - ०
सर्वोत्तम गोलंदाजी ४/८३ ७/९३
९ जुलै, इ.स. २०१२
दुवा: [१] (इंग्लिश मजकूर)
सैय्यद अली खुर्चीत बसलेले उजवी कडून दुसरे, भारतीय क्रिकेट संघाचा इंग्लंड दौरा, १९३२
भारत क्रिकेट खेळाडू विस्तार विनंती
भारतीय क्रिकेटपटूवरील हा लेख अपूर्ण आहे. तुम्ही हा लेख पूर्ण करण्यात विकिपीडियाला सहाय्य करू शकता. उदाहरणादाखल सचिन तेंडुलकर हा लेख पहा.
इ.स. १९०६ मधील जन्म
इ.स. १९७५ मधील मृत्यू
इ.स. १९०६ मध्ये जन्मलेले क्रिकेट खेळाडू
इ.स. १९७५ मध्ये मृत क्रिकेट खेळाडू
८ जून रोजी जन्मलेले क्रिकेट खेळाडू
क्रिकेट खेळाडू विस्तार विनंती
भारतातील पुरूष क्रिकेट खेळाडू
भारताचे कसोटी क्रिकेट खेळाडू
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल ७ एप्रिल २०१३ रोजी ०९:१६ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


NCP

आम्हाला कोणीच वाली नाही; तुम्हीच मदत करा, शिरपुरवासियांची राष्टवादीला आर्त हाक
#हल्लाबोल पदयात्रा वर्धा जिल्ह्यात पोहोचली. शिरपूर येथे स्वागत सभा आयोजित करण्यात आली. यावेळी खा. सुप्रिया सुळे, विधान परिषदेचे विरोधी पक्षनेते धनंजय मुंडे, विधिमंडळ गटनेते जयंत पाटील, आ. प्रकाश गजभिये, राष्ट्रवादी महिला प्रदेशाध्यक्ष चित्रा वाघ व आणि पक्षाचे इतर पदाधिकारी उपस्थित होते.
या परिसरात चार पदरी रोड होणार आहे. त्यात स्थानिकांची घरे गेली. त्यांना पैसेही दिले गेले नाही. इथले शेतकरी बोंडआळीने त्रस्त झाले आहेत. पालकमंत्री इथे लक्ष देत नाही. साधी भेटही देत नाही, अशी खंत ग्रामस्थांनी व्यक्त केली. राष्ट्रवादीच्या नेत्यांनी या लोकांचे प्रश्न ऐकून घेतले आणि ते सोडवण्याचे आश्वासन दिले. यावेळी सुप्रिया सुळे म्हणाल्या की मुख्यमंत्र्यांनी जर तुमच्या मागण्या पूर्ण केल्या नाही तर मुख्यमंत्र्यांविरोधात येत्या १२ डिसेंबर रोजी लाटणं घेऊन आंदोलन करू. तुम्हाला न्याय मिळवून देईपर्यंत राष्ट्रवादी काँग्रेस पार्टी स्वस्थ बसणार नाही.
कर्जमाफीप्रमाणे सरकारचे हमीभाव देण्याचे आश्वासनही ‘लबाडाघरचे आवतण’ – शरद पवार ...
भाजप सरकारने शेतमालाला हमीभाव देण्याचे जे आश्वासन दिले आहे, तो हमीभाव प्रत्यक्ष हातात मिळाल्याशिवाय यावर विश्वास ठेवू नये. ज्या प्रकारे कर्जमाफीसंबंधी ‘लबाडाघरचे आवतण’ ही म्हण मी मागे वापरली होती, तीच म्हण या आश्वासनालाही लागू होते, अशा शब्दांत राष्ट्रवादी काँग्रेस पक्षाचे राष्ट्रीय अध्यक्ष शरद पवार यांनी शेतकऱ्यांना सरकारच्या फसव्या धोरणांबाबत सावध केले. औरंगाबाद येथे हल्लाबोल आंदोलनाच्या मराठवाडा टप्प्याची सांगता सभा आयोजित करण्यात आली होती. त्यावेळी ते बोलत होते. मराठवाड्याच्या ...
आमच्या व्यथा सरकारपुढे मांडा; माणकापूरमधील शेतकऱ्यांनी केले राष्टवादीच्या नेते मंडळींकडे म ...
नागपूर मार्गावर असलेल्या माणकापूर गावातील कपाशीच्या शेतकऱ्यांचा असंतोष मोठ्या प्रमाणावर दिसून आला. निवडणूकीच्या आधी भाजपने कापसाला ७ हजार रु. आणि सोयाबिनला ६ हजार रु. देऊ असे सांगितले होते. मात्र आता या आश्वासनाचा त्यांना विसर पडलेला आहे. माणकापूर गावातील शेतकऱ्यांनी आपापल्या शेतातील कापसाच्या बोंडावर स्वतःची नावे लिहून ते बोंड विधान परिषदेचे विरोधी पक्षनेते धनंजय मुंडे, विधीमंडळ गटनेते जयंत पाटील यांच्याकडे सुपुर्द केली. आमची व्यथा विधीमंडळात सरकारपर्यंत मांडा अशी मागणी केली. ...
१२ डिसेंबर, २०१७ : चलो नागपूर...चलो नागपूर...चलो नागपूर... ...
- निष्क्रिय सरकारवर करुया #हल्लाबोल शेतकरी, शेतमजूर, व्यापारी आणि सामान्य नागरिकांच्या हक्कासाठी राष्ट्रवादी काँगेस, काँग्रेस, शेतकरी कामगार पक्ष, समाजवादी पार्टी, कम्युनिस्ट पक्ष व पिपल्स रिपब्लिकन पार्टी (कवाडे गट) सर्व विरोधी पक्ष रस्त्यावर उतरले आहे...आपल्या सर्वांचे नेते मा. खा. शरद पवार यांच्या नेतृत्वाखाली झोपलेल्या सरकारला जागे करून आपल्या मागण्या मान्य करून घेण्यासाठी मोठ्या संख्येने उपस्थित राहा... स्थळ- धनवटे नॅशनल कॉलेज मैदान, अजनी रेल्वे स्टेशनजवळवेळ- दुपार ...


Ahmednagar Akola Amravati Aurangabad Beed Bhandara Buldhana Chandrapur

Name : विनायक निकम
Constituency : वार्ड क्र. ६५, नवघर वसई रोड (पू.)
Designation : वसई-विरार शहर महानगरपालिका - विरोधी पक्षनेता
Name : विनायक श्रीधर निकम
Father's Name : श्रीधर अर्जुन निकम
Mother’s Name : सरस्वतीबाई श्रीधर निकम
Place of Birth: : चाफेरवोल, सिंधुदुर्ग (महाराष्ट्र)
Spouse’s Name : कै. सौ. वंदना विनायक निकम
No. of Children : ०२, एक मुलगा आणि एक मुलगी
Languages Known : मराठी, हिंदी आणि इंग्लिश
Profession : बिल्डर (बांधकाम)
Residence Address : श्रीकुंज, नवघर वसई रोड (पूर्व), तालुका - वसई, जिल्हा - ठाणे ४०१ २१०.
Office Address : अनंत अपार्टमेंट, नवघर वसई रोड (पूर्व), तालुका - वसई, जिल्हा - ठाणे ४०१ २१०.
१९७२ - शिवसैनिक म्हणुन कार्यास सुरवात
१९७४ - मा. सतीशचंद्र प्रधान यांच्या नेतृत्वाखाली सिल्वासा, दादरा नगर हवेली येथे शिवसेनेचा भगवा महाराष्ट्रा बाहेर प्रथमच.
१९७४ - शिवसेना वसई रोड उपशाखाप्रमुख पदी नेमणूक
१९८० - शिवसेना वसई रोड शाखाप्रमुख पदी नेमणूक
१९८५ - "वसई रिक्षा चालक मालक सेना" ची स्थापना - अध्यक्ष पदी निवड
१९८७ - शिवसेना वसई तालुका उपप्रमुख पदी नेमणूक, या काळात अनेक सहकारी संस्थांची स्थापना, पतपेढ़ी, दुग्ध संस्था, महिला औधोगिक सहकारी संस्था इ. आजही कार्यलत.
१९९५ - शिवसेना वसई तालुका प्रमुख पदी नियुक्ती. २००२ पर्यंत कार्यभार संभाळला. त्या वेळी १८ ग्रामपंचायती मध्ये शिवसेनेचे सरपंच होते. अनेक आंदोलना मध्ये सहभागी असल्याने पुलिस ठाण्यात अनेक गुन्हे दाखल.
१९९६ - महाराष्ट्र शासन गृह विभागाचे आदेशानुसार ठाणे मध्यवर्ती काराग्रुहावर अशासकीय अभिविक्षक म्हणुन तीन वर्षाकारिता नेमणूक
१९९८ - दक्ष कामगार युनियेंची स्थापना, संलग्न भा. का. सेना, नगरपालिका रिक्षा युनियन, इंजीनियरिंग, माथाडी तसेच इलेक्ट्रॉनिक इ. सुमारे २५०० कामगार सभासद.
२००६ - शिवसेना ठाणे जिल्हा कला, क्रीडा व साहित्य या विभागावर नियुक्ती, आजपर्यंत कार्यरत
२००९ - वसई विधानसभा निवडणुकित शिवसेनेच्या सर्व पदाधिकार्यांना एकत्र घेउन ठाकुरशाहिला टक्कर देत विवेक पंडित यांना विजयी केले. मी कुठल्याही गटाचा तटाचा नसल्यामुळेच सर्व शिवसैनिकांच्या विश्वासास पात्र ठरलो.
ठाणे जिल्हा पातळीवर काम करीत असताना तलासरी, डहाणु, पालघर, विक्रमगड, जव्हार येथील आदिवासी भागात शालोपयोगी साहित्यांचे आजपर्यंत वाटप चालू.
स्वस्त दरात वह्या वाटप, मोफत गणवेश वाटप, रक्तदान शिबिर आयोजन, श्रमदान शिबिर, चश्मा वाटप शिबिर, आरोग्य शिबिर, मोफत प्रथोमपचार केंद्र ...
विविध सामाजिक, राजकीय आंदोलन यात सक्रिय सहभाग


आपले आलय करावे देवालय - Publisher's Desk > Marathi - मराठी - Publications - Hinduism Today Magazine

आपले आलय करावे देवालय
आपल्या घरांतली एक खोली पूजा व ध्यान यांच्या सहाय्याने परमात्म्याशी सायुज्य मिळविण्यासाठी देवघर म्हणून स्वतंत्र ठेवावी
आपल्या हिंदुधर्माचा एक अनन्य पैलू हा आहे की प्रत्येक व्यक्ति स्वतः पुरोहित होऊ शकते आणि स्वतःच्या देवालयाची प्रमुख होऊ शकते. ते देवालय आहे तुमच्या घरांतील देवघर. रोज पूजा करुन तुम्ही त्याचे एका छोट्या मंदीरांत रुपांतर करू शकता किंवा पवित्रिकरण करू शकता. जर या देवालयासाठी वेगळी खोली, जेथे पूजा आणि ध्यान याच क्रिया होतात आणि जेथे ऎहिक जीवनावर गप्पा आणि इतर उद्योग होत नसतात, अशी असेल तर ही क्रिया उत्तमप्रकारे लागू पडते. ही एक आदर्श स्थिती. जेव्हा हे शक्य नसते तेव्हा कमीत कमी एखाद्या खोलीचा एक शांत कोपरा, एका फळीपेक्षा किंवा कपाटापेक्षा अधिक योग्य असा, वापरावा. कुटुंबातील सर्वांनाच ह्या देवघरांत आश्रय घेता येईल आणि तेथे त्यांना परमेश्वराशी सायुज्य स्थापन करता येईल आणि तेथे त्यांना परमेश्वरची स्तुति, प्रार्थना करता येईल आणि आपल्या व्यावहारिक गरजा देवापुढे मांडता येतील अशी जागा आहे, हे मात्र निश्चित करा.
कांचीपुरम कामकोटी पीठाच्या स्वर्गीय श्री श्री श्री चंद्रशेखरेन्द्र सरस्वति महा स्वामीजींनी घरच्या पूजेच्या आवश्यकतेबद्दल असे विधान केले होते: "प्रत्येक कुटुंबाने ईश्वराची पूजा केलीच पाहिजे. ज्यांना शक्य असेल त्यांनी योग्य ती दीक्षा घेऊन व्यवस्थित (सांग्रसंगीत) पूजा करावी. इतरांनी फक्त एक संक्षिप्त, दहा मिनिटांपेक्षा जास्त वेळ लागणार नाही अशी पूजा करावी. कचेरींत कामाला जाणाऱ्या लोकांनी कमीत कमी ही छोटी पूजा करावी. सर्व घरांत पवित्र घंटानाद झालाच पाहिजे."
आपल्या घरांतल्या देवघरांत पूजा करण्याचा आपला प्रयत्न अगदी सोप्या प्रकारे सुरु होऊन हळुवार अधिक व्यवस्थित होऊ लागेल याची एक कथा ऎका. शेखर कुटुंबाच्या घरांत नेहमीच एक देवघर होते. वर्षानुवर्षे हेतुपूर्वक अभ्यास करून शेखर कुटुंबतील पतीने पूजा करण्याचे अधिकाधिक ज्ञान मिळविले. सुरुवातीला ते केवळ उदबत्ती ओवाळून एक सोपा गणपती मंत्र म्हणायचे. नंतर त्यांनी आत्मार्थ पूजा शिकून घेतली. ते रोज सकाळी न्याहारीच्या आधी ही पूजा करतात. ही पूर्ण पूजा करणे त्यांना अत्यंत समाधानकारक वाटते आणि सर्व कुटुम्बियांना त्यामुळे प्रसन्नता मिळते असेही त्यांना दिसून आले. (गणेश आत्मार्थ पूजेची लेखी प्रत आणि ध्वनीमुद्रित प्रत www.himalayanacademy.com/audio/chants/ganesha_puja/ या वेबसाइटवर उपलब्ध आहेत.)
बहुजनांना याची जाणिव होत नाही, परन्तु वैयक्तिक पूजा ही हिंदुधर्मांत, ज्याला आपण यम आणि नियम म्हणतो, त्या हिंदुधर्माच्या आचरणसंहितेचे मूलभूत अंग आहे. अष्टांगयोगाची पहिली आणि दुसरी पायरी असलेली ही आचरणसंहिता नेहमीच ध्यानसाधनेचा पाया समजली जाते. दहा नियमांपैकी एक, पूजा, हा ईश्वरपूजन म्हणून ओळखला जातो. आपण स्वतःसाठी करतो ती पूजा, ब्राह्मणाने आपल्यासाठी केलेल्या पूजेऎवजी, यांत विवेचित आहे. आपल्या घरांतल्या देवघरांत केलेल्या या पूजेत केवळ एक फूल अर्पण करून केलेल्या संक्षिप्त पूजेपासून एक पूर्ण औपचारिक पूजा, या सर्वांचा त्यांत समावेश होतो. सर्वसामान्य व्यक्तीने केलेली पूजा, ज्या पूजेला आत्मार्थ पूजा म्हणतात, ती वैयक्तिक पूजाविधी समजण्यात येते. आणि मंदिरांत पुजाऱ्याने केलेल्या सार्वजनिक पूजेला परार्थ पूजा अशी संज्ञा आहे. आत्मार्थ पूजा पूर्ण झाल्यानंतर काही वेळ ध्यान करून मानसिक पूजा करून पूजेने निर्माण केलेला आणि देवघरांत यद्यपि उपस्थित असलेला "प्राण" आत्मसात करून घेण्याची प्रथा आहे. याप्रमाणे पूजेचे अत्यधिक फल मिळते.
माझ्या गुरुदेवांनी असे अवलोकित केले की काही लोक पूजा करायला घाबरतात. असे कां पुष्कळदा त्यांना असे वाटते की त्यांना पुरेसे शिक्षण नसते किंवा त्या पूजेच्या सिध्दसाधनेच्या पार्श्वभूमीचे पुरेसे ज्ञान नसते. अनेक हिंदु लोक पूजा आणि संस्कार विधींसाठी पुरोहितांवर पूर्णपणे अवलंबून असतात. तथापि, गुरुदेव आणि कांचीपुरमचे महा स्वामीजी, दोघेही हे सुचवतात की देवदेवतांची कृपा मिळविण्यासाठी साधी पूजा कुणीही करू शकतो. ज्यांना उच्चस्थरांवरील आत्मार्थ पूजा करायची इच्छाअसेल त्यांनी योग्य पुरोहितांकडून दीक्षा घ्यावी.
गुरुदेवांनी आत्मार्थ पूजा करण्यासाठी एक महत्वाचे बंधन घातले. ते असे: जर मनांत क्रोधभाव तीव्रतेने जाणवत असेल तर एकतीस दिवस पूजा करु नये. साध्या उदबत्तीने देवाच्या मूर्तींना ओवाळले किंवा ॐ सारख्या सोप्या मंत्राचा जप केला तर चालेल, परन्तु आरती करू नये, घंटा वाजवू नये किंवा कुठल्याही मंत्राचा जप करु नये.
त्यांनी हे बंधन घालायचे कारण हे की त्यांना ज्ञात होते की क्रोधग्रस्त व्यक्ति दुसऱ्या विश्वात आपल्याला आशीर्वाद देणाऱ्या देवतांऎवजी राक्षसांना आव्हान देईल. वस्तुस्थिति अशी आहे की आपल्या घरांत पारमार्थिक वातावरण निर्माण करायचे असेल तर आपल्या क्रोधभावना आणि त्याचप्रमाणे शिवीगाळ करणाऱ्या भाषेचे प्रमाण शक्य तेवढे कमी करयला हवे. अनेक भाग केलेल्या एका क्लिष्ट कोड्याचे उदाहरण घ्या. पूजा करणे म्हणजे त्या कोड्याचे दहा तुकडे बरोबर बसवणे. स्वल्प संताप त्यातले पांच तुकडे काढून घेतो, साधी वाईट भाषा दोन आणि एक मोठा वादविवाद त्यातले वीस तुकडे काढून घेतो. उघड आहे की आपण आपला संताप आणि आपली भाषा यावर संयम केला नाही तर हे कोडे आपण कधीच पूर्ण सोडवू शकणार नाही. दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे म्हणजे आपण आपल्या क्रोधाला आणि अर्वाच्य शब्दांना निष्प्रभ केल्याशिवाय आपले अत्यंत प्रामाणिक प्रयत्न देखील आपल्या घरांत पारमार्थिक वातावरण निर्माण करण्यात यशस्वी होणार नाहीत.
सर्व हिंदुधर्मीय लोकांचे संरक्षण करण्यासाठी, आणि त्यांना मार्गदर्शन देण्यासाठी अंतरलोकांत देवदेवता वास्तव्य करीत असतात. देवघर हे या पिढ्यान्‌पिढ्या या कुटुम्बाच्या संरक्षणची जबाबदारी स्वतःवर घेतलेल्या या अदृश्य अतिथींचे हे स्थान असते. या खोलीत सर्व कुटुम्बीय प्रवेश करून, बसून या सुसंस्कृत जीवांशी सायुज्य करू शकतात. "शयनगृहांत, एखाद्या कपाटांत किंवा स्वयंपाकघराच्या एखाद्या कोपऱ्यांत असलेल्या देवघरांत या देवतांना आकर्षित करता येत नाही", असे गुरुदेव सांगतात. "आपण माननीय पाहुण्याची घरातल्या कपाटांत राहण्याची सोय केली आणि त्याची स्वयंपाकघरांत झोपायची सोय केली तर त्याला त्याचे स्वागत केल्यासारखे, त्यांचा सन्मान केल्यासारखे आणि त्यांच्यावर प्रेम केल्यासारखे त्यांना मूळीच वाटणार नाही."
देवघर हे अत्यंत सुसंस्कृत हिंदु कुटुंबाच्या घराचे केन्द्र असते. हे विशिष्ट कक्ष वेगळे ठेवून त्यांत देवालयासारखे वातावरण स्थापित केलेले असते. येथे आपण पूजा करतो, धर्मग्रंथांचे पठन करतो, साधना करतो, भजनं गातो, आणि जपजाप्य करतो. ही पवित्र जागा एक एकान्तिक आश्रयाची आणि ध्यानसाधनेची जागा होते. या खोलीत आपण या जगतांपासून निवृत्त होऊन अंतर्मुख होऊन आपल्या कारण चित्ताच्या निध्यानाशी संपर्क साधू शकतो. ही जागा आपण स्वतःला तोंड देण्याचे, आपले कर्म स्विकारण्याचे आणि भस्मसात करण्याचे आणि नवीन निर्णय घेण्याचे स्थान असते. आपले संरक्षण करणाऱ्या देवदेवतांच्या मदतीने व अन्तर्ज्ञानाने आपल्या प्रश्नांचे निरसन करण्याचे हे स्थान असते.
आपल्या घरांतील देवघराच्या अस्तित्वाचे स्पन्दन आपण नियमीत देवळांत जाऊन, आठवड्यातून कमीत कमी एकदा तरी जाऊन आणि उत्सवप्रसंगी जाऊन, अधिक बलशाली करू शकतो. देवळांतून परत घरी आल्यानंतर देवघरांत दिवा लावण्याने देवळांतले धार्मिक वातावरण आपल्या घरांत निर्माण होते. देवासमोर दिवा लावण्याची ही साधी क्रिया अद्भुतपणे देवळांतल्या देवदेवतांना आपल्या घरांतील देवघरांत आणते. अंतरलोकांतून ते सर्व कुटुम्बियांना आशीर्वाद देतात आणि घरातल्या धार्मिक शक्तीची अभिवृद्धि करतात.
गुरुदेव घरांत देवदेवतांचे स्थान असलेले वेगळे देवघर असण्याची ही कल्पना आणखी एक पाऊल पुढे घेऊन जातात. ते असे म्हणतात की सुसंकृत, देवभक्त हिंदु कुटुंब आपले पूर्ण घरच देवाला अर्पित करते. "ईश्वर्पूजनाची आदर्श कल्पना हीच की आपण सदैव ईश्वराच्या सान्निध्यात ईश्वराच्याच घरांत, जे आपलेही घर आहे त्या घरंत राहतो आणि नियमीत देवलयांत देवदर्शनासाठी जातो. आपल्या अन्तःकरणातल्या देवाच्या जाणिव होण्याचा प्रयत्नाचा पायवा याप्रमाणे टाकण्यात येतो. जो देवाचा सांगाति म्हणून देवाबरोबर देवाच्या घरी राहत नाही त्याला स्वतःच्या आत्म्यातल्या देव प्राप्त होणे कसे शक्य आहे या प्रश्नाचे उत्तर उघड आहे. केवळ अहंकारावर आधारित असा आहार्य अधिकरण होईल.
आपल्या घरांत परमेश्वराचे अस्तित्व मानणारे हिंदु जन साहाजिकच त्याचा सन्मान करण्याची आणि त्याला नैवेद्य दाखवण्याची इच्छा करतात. ते प्रेमाने त्याच्या छायाचित्रापुढे नैवेद्याचे ताट ठेवतात, खोलीचे दार बंद करून बाहेर जातात. देव त्या नैवेद्याचा आस्वाद घेतात. गुरुदेव म्हणतात: देवदेवता खरोखर त्या अन्नाचा आस्वाद घेऊन आनन्दित होतात; ते त्या अन्नातील शक्ति शोषित करून घेतात. सर्वांचे भोजन झाल्यानंतर देवांची ही ताटे उचलण्यात येतात. देवांच्या ताटांत उरलेले अन्न देवांनी आशीर्वाद दिलेला प्रसाद म्हणून भक्षण करण्यात येते. घरांतल्या अत्यंत बुभुक्षित व्यक्तीसारखे व्यवस्थित देवाला अन्न वाढण्यात येते, केवळ औपचारिक नैवेद्य नाही. अर्थातच, देवदेवता सदैव केवळ देवघरांतच राहतात असे नाही. ते स्वतंत्रपणे पूर्ण घरांत घरांतील सर्व मंडळी, अतिथी आणि आप्तेष्ट यांची संभाषणे ऎकत आणि त्यांचे निरिक्षण करत वावरत असतात. हे कुटुम्ब देवाच्या घरांत राहत असल्यामुळे आणि देव त्यांच्या घरांत न राहत असल्यामुळे त्यांच्या अंतःकरणी परमेश्वराचाच आवाज ऎकू येतो.
गुरुदेव आम्हा सर्वांना असे आव्हान देतात: मानसशास्त्रीय, निर्णयात्मक आणि धार्मिक दृष्ट्या प्रश्न हा आहे: "आपण परमेश्वराबरोबर राहतो की देव अधूनमधून आपल्याल भेट देतो घरांत अधिकारित्व कुणाचे आहे, एका अधर्मी,अज्ञानी, वर्चस्व गाजवणाऱ्या व्यक्तीचे, की स्वतः परमेश्वराचे, ज्याला घरांतील थोर मंडळीसकट पूर्ण कुटुम्ब, ज्यांनी आपण परमेश्वराच्या घरी राहतो अशी वस्तुस्थिति स्विकारलेली आहे असे लोक वंदन करतात, त्याचे घरांत अधिकारित्व कुणाचे आहे, एका अधर्मी,अज्ञानी, वर्चस्व गाजवणाऱ्या व्यक्तीचे, की स्वतः परमेश्वराचे, ज्याला घरांतील थोर मंडळीसकट पूर्ण कुटुम्ब, ज्यांनी आपण परमेश्वराच्या घरी राहतो अशी वस्तुस्थिति स्विकारलेली आहे असे लोक वंदन करतात, त्याचे हाच धर्म. हेच ईश्वरपूजन."


स्वदेशास प्रत्यागमन व नवीन उद्योगधंदे

सोमवार, एप्रिल 23, 2018
स्वदेशास प्रत्यागमन व नवीन उद्योगधंदे
लंडन येथून त-हेत-हेचासुबक व उपयुक्त माल खरेदी करून हे दोघे होतकरू व्यापारी अमेरिकेस येऊन दाखल झाले. पूर्वीच्या आपल्या जुन्या छापखानेवाल्या मालकास बेंजामिन जाऊन भेटला व मला व्यापार करावयाचा आहे तर मी दुसरी सोय पाहतों असें सांगून मोकळा झाला. बेंजामिनची वर्तणुक अशी चांगुलपणाची होती. नंतर पूर्वीच्या बि-हाडी तो राहात असे तेथें गेला. त्या घराचा मालक आतां मरून गेला होता. घरवाल्याची मुलगी व बेंजामिन सारख्याच वयाचीं होती. या उभयतांचे पूर्वीपासूनच एकमेकांवर प्रेम होतें. बेंजामिन हा ज्या वेळेस इंग्लंडमध्यें गेला त्या वेळेस जाण्याच्या आधीं त्यानें आपल्या प्रेमाचा त्या मुलीच्या बापाशीं परिस्फोट केला होता. इंग्लंडमधून आल्यावर उभयतांचा विवाह करावयाचा असें त्या वेळीं ठरलेंही होतें. परंतु विलायतेंत गेल्यावर अनेग भानगडीमुळें बेंजामिनचा पत्रव्यवहार या घराशीं राहिला नाहीं. तेव्हां त्या मुलीच्या आईनें विवाह अन्य एका पुरूषाशीं सक्तीने घडवून आणिला. परंतु घाईनें व अविचारानें केलेल्या गोष्टी मूर्खपणाच्या ठरतात व करणारा पस्तावतो, तसेंच या मुलीच्या आईचें झालें. ज्या गृहस्थाशीं या अभागी मुलीचें लग्न त्याला आधींची पहिली एक बायको आहे असें उघडकीस आलें. आईस आपली चूक कळून आली. शिवाय हें लग्न नीट विधिपुरस्सर झालें नव्हतें आणि मुलीनें आपलें नांवही अद्याप बदललें नव्हतें. या सर्व गोष्टी बेंजामिन यास त्या घरीं गेल्यावर समजल्या. आपल्या निष्काळजीपणामुळें, पत्र वगैरे न पाठविल्यामुळें या मंडळीचा आपल्यावरील विश्वास उडाला - आणि हा सर्व शोककार वृतान्त आपल्या चुकीचापरिणाम आहे असें त्यास वाटून त्यानें त्या मुलीची व तिच्या आईची मन:पूर्वक क्षमा मागितली. पुढें योग्यकाळीं या उभयतां वधूवरांचा योगय विवाह घडवून आणावयाचा असें ठरलें.
बेंजामिन व त्याचा व्यापारी मित्र- दोघांनीं दुकान तर नीट थाटले. नवीन आणलेला माल सुंदर व सुबक रीतीनें मांडून ठेविला. कोणतेंही काम बेंजामिन मनापासून करावयाचा. दुकान नीट चालेल अशीं चिन्हें दिसूं लागलीं. परंतु नशिबाचे खेळ कांहीं निराळेंच असतात. बेंजामिन ज्या मित्राच्या मदतीमुळें व प्रोत्साहनानें या धंद्यात सामील झाला, तो तरूण व्यापारी मित्र अकस्मात मरणाधीन झाला. परंतु त्या व्यापा-याचें बेंजामिनवर भावाप्रमाणे प्रेम बसलें होतें. आपल्या मृत्युपत्रांत त्यानें बेंजामिन यास कांहीं पैसे ठेविले होते. हें मित्रप्रेम  नाहीं तर बोलाचे मित्र खंडोगणती मिळतात.
आतां पुढें काय हा प्रश्र पुनरपि प्रामुख्यानें बेंजामिनसमोर उभा राहिला. बेंजामिनचा मेव्हणा या सुमारास फिलाडेल्फिया येथं आला होता. बेंजामिन यानें त्याला सल्ला विचारला. तो म्हणाला ''तुझ्या जुन्या छापखानेवाल्याकडे जा व तो नोकरी देतो का पहा. ''बेंजामिन यास तत्परिस्थितींत हेंच करणें श्रेयस्कर वाटलें, हितकर वाटलें. तो जुन्या मालकाकडे गेला व आपली पुनरपि नोकर म्हणून राहण्याची इच्छा दर्शविली. त्या मालकास बेंजामिनसारख्या हुशार माणसाची जरूरी होती. बेंजामिन हा कुशल कर्मकर होता व इंग्लंडमधून आणखी नवीन गोष्टी तो शिकून आला होता. बेंजामिनच्या देखरेखींखालीं छापखान्यांतील इतर सर्व नोकर नीट काम करावयास शिकले. म्हणजे मग बेंजामिन यास थोडया पगारावर राहावयास सांगावें किंवा काहीं तरी खुसपट काढून त्यास घालवून द्यावें असा मालकानें मनांत दुष्ट विचार - स्वार्थी आपमतलबी विचार योजून ठेविला.
बेंजामिन फ्रँकलिन याचें चरित्र
स्वदेशास प्रत्यागमन व नवीन उद्योगधंदे
साने गुरूजी असे होते.. (पु.लं. च्या शब्दात)


agriculture news in marathi, crop rate analysis, | Agrowon

Agrowon च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
Agrowon च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.
उन्हाळी 'कॅश क्रॉप'कडून अपेक्षा
उन्हाळी 'कॅश क्रॉप'कडून अपेक्षा
सोमवार, 16 एप्रिल 2018
मा गच्या वर्षातील दुसऱ्या सहामाहीत (जून ते डिसेंबर २०१७) कांदा, टोमॅटो, कोबी या तिन्ही पिकांना जोरदार बाजारभाव मिळाला. चालू वर्षाच्या पहिल्या सहामाहीत या तिन्ही पिकांना मंदीचा मार बसला आहे. आता पावसाळी हंगामासाठी- म्हणजे वर्षातील दुसऱ्या सहामाहीत पीक येईल - यासाठी राज्यभरातील शेतकरी नियोजन करीत आहेत. चालू सहामाहीतील मंदीमुळे पुढच्या सहामाहीत तेजी राहिल, असे सरसकट अनुमान काढणे बरोबर ठरणार नाही. कारण मे-जून-जुलै मध्ये उन्हाची तीव्रता, पाऊसमान, रोगराई कशी राहते, यावर बाजाराचे गणित अवलंबून असेल. जर पाऊसमान अनुकूल राहिले, तर फार मोठ्या अपेक्षा ठेवता येणार नाही.
मा गच्या वर्षातील दुसऱ्या सहामाहीत (जून ते डिसेंबर २०१७) कांदा, टोमॅटो, कोबी या तिन्ही पिकांना जोरदार बाजारभाव मिळाला. चालू वर्षाच्या पहिल्या सहामाहीत या तिन्ही पिकांना मंदीचा मार बसला आहे. आता पावसाळी हंगामासाठी- म्हणजे वर्षातील दुसऱ्या सहामाहीत पीक येईल - यासाठी राज्यभरातील शेतकरी नियोजन करीत आहेत. चालू सहामाहीतील मंदीमुळे पुढच्या सहामाहीत तेजी राहिल, असे सरसकट अनुमान काढणे बरोबर ठरणार नाही. कारण मे-जून-जुलै मध्ये उन्हाची तीव्रता, पाऊसमान, रोगराई कशी राहते, यावर बाजाराचे गणित अवलंबून असेल. जर पाऊसमान अनुकूल राहिले, तर फार मोठ्या अपेक्षा ठेवता येणार नाही. प्रतिकूल वातावरणात चांगली उत्पादकता काढणाऱ्या शेतकऱ्यांची संख्या वर्षागणिक वाढते आहे. वरील तिन्ही पिकांचे नियोजन करताना, त्यातील काही क्षेत्र पडीक ठेवता आले, तर पुरवठा काही प्रमाणात संतुलित राहील. त्याचा सर्वांना फायदा होतो.
सध्या कोबीची फार्मगेट किंमत एक रुपये प्रतिकिलोच्याही खाली गेली आहे. अनेक शेतकऱ्यांनी पिकावर ट्रॅक्टर फिरवले आहेत. जानेवारी-फेब्रुवारीचे प्लॉट अनुकूल वातावरणामुळे यशस्वी झाले, पण बाजारभावाच्या दृष्टिने तोट्यात गेले. आता, मे-जूनमध्ये रोपे टाकलेले प्लॉट प्रतिकूल वातावरणामुळे यशस्वी होतात, हे गृहीतक प्रमाण मानून लागवड वाढण्याचे संकेत मिळत आहेत. तिचे भवितव्य सर्वस्वी हवामानावर अवलंबून आहे.
"गेल्या वर्षी जूननंतर सहा-सात महिने कोबीत उच्चांकी तेजी होती. महाराष्ट्र, कर्नाटक आणि उत्तर प्रदेशातील हापूर जिल्ह्यातील कोबी टप्प्याटप्प्याने देशांतर्गत बाजारात येतो. दिवाळीनंतर हापूसचा माल सुरू होतो. गेल्या वर्षी तेथे उत्पादन कमी होते. त्यामुळे तेजी लांबली होती. मे-जूनमध्ये पीक जगत नाही, उत्पादन घटते, हे खरे पण असे प्रत्येक वर्षी घडेलच असे नाही. यापूर्वी कोबीत वर्ष वर्ष मंदी अनुभवली आहे. गेल्या वर्षी उन्हाळ्यात उच्चांकी तेजी होती म्हणून या वर्षी मे-जूनमध्ये लागवड वाढण्याचा ट्रेंड सर्रास दिसतो, त्यामुळे व्यक्तिशः पिकाकडून फारशा अपेक्षा नाहीत," असे निरीक्षण शेतकरी आनंद ओस्तवाल यांनी नोंदवले आहे.
अनुभवी शेतकरी दीपक बोरसे म्हणाले, "पावसाळ्यात कोबीचे पीक काढणे ही तारेवरची कसरत आहे. त्यामुळे दरवर्षी जुलैनंतर सात-आठ रु. दर मिळतो. उन्हाळ्यात रोपे जगण्यापासून, रोगराई, मजुरांची उपलब्धता आणि पाणीटंचाई आदी अडथळ्याच्या शर्यतीमधून कोबी पीक काढणे ही सोपी गोष्ट नाही. एका फवारणीसाठी सहा लोक लागतात, तर काढणी करायला २० टनाच्या गाडीसाठी ३० मजूर गोळा करावे लागतात. सूर्य आग ओकत असताना ज्याला हे सगळे जमते त्याला पैसा मिळतोच. त्यामुळे आम्ही उन्हाळी पिकाबाबत नेहमीच आशावादी असतो."
वरील दोन्ही शेतकरी गिरणा खोऱ्यातील असून, त्यांच्या प्रतिक्रिया प्रातिनिधिक आहेत.
टोमॅटो बाजारभावातील तेजी-मंदी ही अत्यंत गुंतागुंतीची प्रक्रिया आहे.
रोपेनिर्मितीपासून लागणी ते पहिला तोडा बाजारात येईपर्यंत साडेतीन महिन्यांचा कालावधी लागतो. रोपे तयार व्हायला महिना लागतो आणि लागण केल्यानंतर ७५ दिवसांनी साधारणपणे पहिला तोडा येतो. म्हणजे, आज ज्या प्लॉटमधून तोडा सुरू झाला, त्याच्या लागवडीमागील निर्णयप्रक्रियेवर तीन महिन्यापूर्वीच्या बाजारभावाचा प्रभाव होता. जुलै ते डिसेंबर २०१७ या कालावधीत टोमॅटोचा सरासरी बाजारभाव किफायती होता. काहींना उच्चांकी बाजार मिळाला. जानेवारी २०१८ पासून मंदी सुरू झाली. फेब्रुवारी २०१८ ते आजअखेर टोमॅटोचा अक्षरश: लाल चिखल झालाय. एप्रिल-मेपर्यंत मंदी हटण्याची चिन्हे नाहीत, असे तज्ज्ञांचे मत आहे.
महत्त्वाचा मुद्दा असा की, ९० दिवसांच्या मंदीनंतर जुन्या प्लॉटधारकांना फार काळ तग धरणे अवघड आहे. एप्रिल- मे जर खराब गेले तर जुलैपासून ज्यांचा तोडा सुरू होईल, त्यांच्यासाठी तेजीची अपेक्षा करता येईल. या मागे साधा ठोकताळा असा की टोमॅटोचे मार्केट सहा महिन्यांपेक्षा अधिक काळ मंदी सोसू शकत नाही, तर वैयक्तिक शेतकऱ्याला एक महिन्यापेक्षा अधिक काळ तग धरणे शक्य नाही.
कांद्याच्या बाबतीत मार्च ते मे या ९० दिवसांतील कांद्याचा सरासरी विक्री दर जवळपास मंदीतच जाण्याची चिन्हे आहेत. व्यावसायिक कांदा उत्पादक कधीही एप्रिल-मे या हार्वेस्टिंग महिन्यांत कांदा विकत नाही. व्यावसायिक विक्री १५ जूननंतरच बाजारभावाचा रागरंग पाहून टप्प्याटप्प्याने सुरू होते. जून ते सप्टेंबर या १२० दिवसांतील कांद्याचा सरासरी विक्री दर एक हजार ते बाराशे रुपयांदरम्यान अपेक्षित आहे. लागवडीखालील क्षेत्र वाढले असले तरी प्रतिएकरी उत्पादकतेत घट आणि निर्यातीचा आधार या दोन्ही गोष्टींमुळे वरील चार महिन्यांचा बाजार खूप फायद्याचा राहणार नसला तरी तोटाही होणार नाही, असा बाजाराचा सूर आहे.
(लेखक शेतीमाल बाजार अभ्यासक आहेत.)
टोमॅटो शेतकरी नियोजन farmer's planning गणित mathematics हवामान महाराष्ट्र कर्नाटक उत्तर प्रदेश दिवाळी पाणी पाणीटंचाई २०१८ 2018 शेती
मागील दोन वर्षांपासून राज्यात कुठल्याही शेतमालास हमीभावाचा देखील आधार मिळताना दिसत नाही.
जमीन सुपीकतेबाबत असे भान आपल्याला कधी
जी जमीन भरभरून उत्पादन देते ती सुपीक जमीन, ही व्याख्या पाठ असलेला मोठा वर्ग आज आपल्याकडे आहे.
करवंद... ‘डोंगराची काळी मैना’ला बहर...
तळवाडे दिगर, जि.नाशिक : डोंगराची काळी मैना म्हणून सर्वदूर परिचित असलेली करवंदे आदिवासी भा
उन्हाळ्यातील उत्पादनघटीवर बाजाराची भिस्त
येत्या दिवसांत उन्हाळ्याची तीव्रता वाढून नैसर्गिकरीत्या उत्पादन कमी होईल आणि पर्यायाने
पुण्यात पालेभाज्यांची आवक घटली; दर तेजीत
पुणे ः गुलटेकडी येथील कृषी उत्पन्न बाजार समितीमध्ये गुरुवारी (ता.
भारतीय कापसाची सर्वाधिक आयात...जळगाव : भारतीय कापसाचा (गाठी) मोठा खरेदीदार...
राष्ट्रीय धोरणात हवे मक्याला स्थानदेशातील एकूण मक्याच्या खपामध्ये पोल्ट्री...
आंबा निर्यातीला सुरवातपुणे ः महाराष्ट्र राज्य पणन मंडळाच्या वाशी...
पंजाबात गव्हाची ३५ लाख टन खरेदीचंडिगड : पंजाब राज्यात बुधवार (ता.१८) पर्यंत ३४....
रब्बी मका, हळदीच्या भावात वाढया वर्षी सर्वसाधारण पाऊस पडेल असा अंदाज भारतीय...
शेतकऱ्यांना थेट आर्थिक मदत करणेच अधिक...शेतीवरील संकटाला तोंड देण्यासाठी भावांतर योजना...
अमेरिका-चीन व्यापार युद्धाचा भारतावर...अमेरिकेचे अध्यक्ष डोनाल्ड ट्रम्प यांनी ...
सोयाबीन, हरभरा, तुरीत मंदीचे ढग कायमसोयाबीन, हरभरा आणि तूर या तिन्ही पिकांमध्ये सध्या...
साखर उद्योगाला दिलासा नाहीसाखरेचे भाव गडगडल्यामुळे निर्माण झालेल्या ...
उन्हाळी 'कॅश क्रॉप'कडून अपेक्षामा गच्या वर्षातील दुसऱ्या सहामाहीत (जून ते...
कापसाच्या किमतीत वाढीची शक्यतागेल्या सप्ताहात किमतींचा आलेख काहीसा घसरता होता....
पिवळा वाटाणा आयातीकडे व्यापाऱ्यांचा कलनवी दिल्ली ः देशात कडधान्यांचे भाव पडल्यानंतर...
साखर उद्योगासाठी सरकारने १४० कोटींची...भवानीनगर, जि. पुणे : आजमितीस साखर प्रतिक्विंटल...
मका वगळता सर्व पिकांच्या फ्युचर्स भावात...गेल्या सप्ताहात सोयाबीन व हरभरा पिकाच्या भावात...
शेतीमाल दर संरक्षणासाठी शासनाच्या तीन...शेतकऱ्यांनी पिकवलेल्या शेतीमालास योग्य भाव मिळावा...
दैनंदिन खर्चाची तजवीज, दरवर्षी बचत अन्...कोल्हापूर जिल्ह्यातील कोरोची (ता. हातकणंगले)...
`मार्केट डेव्हलपमेंट`साठी एकत्रित...द्राक्षाचा चालू वर्षाचा हंगाम जवळ जवळ संपला आहे....
अक्षयतृतीयेनंतर डाळिंबात नरमाईडा ळिंबासाठी २०१७ हे वर्ष सर्वाधिक तोट्याचे होते...
कापूस, साखरेच्या भावात वाढीचा अंदाज गेल्या सप्ताहात मका, हळद वगळता सर्वांचे भाव घसरले...
मक्याच्या फ्युचर्स भावात घटया सप्ताहात मका व हळद वगळता सर्वांचे भाव घसरले...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान


लातूरच्या मातीत मिसळ्ले गेलेले काही शब्द व त्यांचे अर्थ | थोडी गम्मत जम्मत

थोडी गम्मत जम्मत आता होऊन जाऊ द्या………
लातूरच्या मातीत मिसळ्ले गेलेले काही शब्द व त्यांचे अर्थ
लातूरच्या मातीत मिसळ्ले गेलेले काही शब्द व त्यांचे अर्थ वाक्यात उपयोग
शब्दश: अर्थ – भयानक
लातूरचा अर्थ – खूपच छान, मस्त, उत्तम
काल गेदरिंग मधे काय खतरा डॅन्स केलास बे
शब्दश: अर्थ- कडवट चव
लातूरचा अर्थ- एखद्याने मस्करी किंवा मुद्दाम केल्यावर हा शब्द वापरतात
किती कडू हाईस रे..
शब्दश: अर्थ – शोध लागायचाय अजुन
लातूरचा अर्थ- अत्यंत वाईत / खराब चव
कालच्या लग्नातली बासुंदी नुसती वकटिझार होती..
शब्दश: अर्थ- एक प्रकारचा आवाज
लातूरचा अर्थ- बेदम मारहाण करताना असा आवाज येत असतो असा आमचा समाज आहे.
काल पिक्चरमधी ती हिरो कस्ल मारताय बे त्या विल्लनला…नुसता घीप घीप हानतय…
शब्दश: अर्थ- जमिनिकडे बघ
लातूरचा अर्थ – एखाद्याने काहितरी अद्भुत असाधारण कृत्य केल्यास येणारा रोमांचकारी उद्गार
शब्दश: अर्थ – काय व्यवसाय तुमचा
लातूरचा अर्थ – तुम्च्या प्लॅनिंग मधे काहीतरी गडबड आहे आणि तो तुम्ही लगेच्च बदलून टाकावा अस सांगणे..
 उग काहीतरीच कर्ताव बघा..
शब्द्श: अर्थ – अतिशय वजनदार
लातूरचा अर्थ- खतरा या शब्दास समानार्थी
लई भारी ड्रेस घातलाईस बघ..कसला खतरा दिसुलालाईस..
शब्द्श: अर्थ – खराब
लातूरचा अर्थ- अतिशय तीव्रता असणे
काल रात्री बेक्कार पाऊस पडला किनी…नुसता फ़िरवू फ़िरवू पडलाय बघ….
 पुलीस ताणू ताणू मा्रलाल्यात..पळ…पळ…
मार खाल्यावर असा आवाज निघतो..
११. भुशरी पणाने वागणे.
स्वत:ला काय भूशारी समजू लालाईस का बे एक हानलो का नाही ,मग पाणीच
2 responses to “लातूरच्या मातीत मिसळ्ले गेलेले काही शब्द व त्यांचे अर्थ”
हसू हसू पोट दुकु लालाई …. हे हे हे
इतक्यातच पोट दुकु लालाई
याहून खतरा विनोद येऊलालेत….. 🙂
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
ओळख तंत्रज्ञानाशी youtube channel चा पहिला video सप्टेंबर 18, 2017
नमस्कार मित्रांनो ओळख तंत्रज्ञानाशी चा पहिला विडिओ youtube वर प्रकाशित केला आहे. विडिओ मध्ये पुढील वाटचाल काय असणार आहे याची अगदी थोडक्यात माहिती देण्यात आली आहे. मित्रांनो तुम्ही ह्या विडिओ बद्दल च्या प्रतिक्रिया नक्की कंमेंट द्वारे कळवा. शिवाय तुम्हाला विडिओ कसा वाटला त्याच्या त्रुटी काय आहेत, तुम्हाला विडिओ मधून काय आणि कोणती माहिती हवी आहे,... Continue R […]
शिक्षक दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा सप्टेंबर 5, 2017
’जो शिकवतो तो शिक्षक’ या संकल्पने पासून ‘जो शिक्षा करतो तो शिक्षक’ या संकल्पने पर्यंत अभ्यासाचे आणि आयुष्याचे धड़े देणार्या माझ्या सर्व शिक्षकांना सादर प्रणाम 🙏 शिक्षक दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा […]
रक्षाबंधन ऑगस्ट 7, 2017
नमस्कार मित्रांनो, ओळख तंत्रज्ञानाशी च्या टीम कडून रक्षाबंधनाच्या हार्दिक शुभेच्छा.
ओळख तंत्रज्ञानाशी आता Youtube वर देखील जून 22, 2017
नमस्कार मित्रांनो, बरेच दिवस झाले मी ओळख तंत्रज्ञानाशी ह्या आपल्या ब्लॉग वर पोस्ट केले नाही आणि त्या बद्दल तुम्हा सर्व वाचक मंडळींची मे मनःपूर्वक माफी मागतो. पण ह्या मधल्या वेळेत देखी मी आपल्या ओळख तंत्रज्ञानाशी ह्या ब्लॉग साठीच काम करत होतो. मित्रांनो तुम्हाला ऐकून आनंद होईल की आपला ब्लॉग आता youtube वर देखील झळकणार आहे.... Continue Reading → […]
हुंडा फक्त मुलगाच मागतो का…
*हुंडा फक्त मुलगाच मागतो का…* समीर आज मुलगी पाहायला निघाला होता. सकाळपासून समीरच्या आईची खूप गडबड सुरू होती. तसे समीरच्या घरी समीर आणि समीरची आई दोघेच फक्त. मुलगी पाहण्याकरता खास समीर मुंबईहून आला होता. समीर रुममध्ये आवरत होता. इतक्यात समीरची आई आली. “समीर बेटा, आवर पटकन. पाहुणे वाट पाहत असतील…” “हं. जाऊ चल. आलोच.” समीर […] […]
सकारात्मक विचार…. —————————————- आयुष्यात एखाद्यावर खुपदा वाईट वेळ येते. अशी वेळ जी त्याला खुप छळते. चिडचिड-रडरड करायला लावते. अपेक्षाभंग, दुःख, विश्वासघात, विरह अशा अनेक भावनिक त्रासांमुळे माणुस खचुन जातो. एकटा पडतो. सगळीकडे नकारात्मक दृष्टिकोनातुन पाहु लागतो. चुकीचे निर्णय घेतो. तोंडावर पडतो. काहीजण आयुष्य संपवुन टाकतात आणि काहीजण जिवंतपणे मरून जगतात. खरतर […]
आपले वेद आणि प्राचीन ज्ञान
आपले वेद आणि प्राचीन ज्ञान संपूर्ण थोतांड आहे का  आणि आधुनिक विज्ञान परिपूर्ण आहे का  आणि आधुनिक विज्ञान परिपूर्ण आहे का  ( एक अभ्यासपूर्ण विवेचन ) सदरील लेखात आपण विज्ञान आणि वैज्ञानिक आणि त्यांचे शास्त्रीय दृष्टीकोन याचा उहापोह केला आहे. ठीक आहे. विज्ञानात वैज्ञानिक निसर्ग नियमाना जाणून घेण्यासाठी प्रश्न विचारतो, उत्तरे शोधतो. तर्कावर आधारित सिद्धांत मांडतो. ते गणितीय पद्धत […] […]
एकत्रित अनुभवायचे हे काही दिवस
उन्हाळ्याची चुणूक आणि वसंत ऋतूची चाहुल एकत्रित अनुभवायचे हे काही दिवस .. शिशिरात जणू काही आईच्या कुशीत गुडूप झालेल्या फुलाना आईने चुचकारुन बाहेर काढावे तशी सगळीकडे फुलं दिसू लागलीयेत नॕशनल पार्कमध्ये एक सुंगधी (तो शब्द तसाच लिहीलाय प्रवेशद्वारावर 😀) फुलांचे उद्यान आहे . एरवी तिथे काही बघण्यासारखं नसतं. काही म्हातारे प्राणायामाच्या नावाखाली श्वासाला नाकांडातू […]
दीपावलीच्या व नवीनवर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा ही दीपावली आपल्याला सुख समाधानाची आणि भरभराट देणारी जाओ ही दीपावली आपल्याला सुख समाधानाची आणि भरभराट देणारी जाओ
मागील पोस्ट मध्ये आपण ॲनिमेशन काय असते, तसेच ॲनिमेशनचे कोण कोणते प्रकार आहेत हे समजून घेतले आहे. ह्या पोस्ट मध्ये आपण ॲनिमेशन फिल्मची प्रोसेस समजून घेणार आहोत. एखादी ॲनिमेशन फिल्म बनायला साधारण पणे २ ते 3 वर्ष लागतात. त्यासाठी बरेच मनुष्य बळ देखील लागते. या फिल्म साठी अनेक डिपार्टमेंट मधून काम केले जाते. त्यातील 3 […] […]
ॲनिमेशन (Animation) म्हणजे काय
जर आपण चित्रांना क्रमवार काही सेकंदात दर्शवल्या तर आपल्याला चित्र हलताना जाणवतात ह्यालाच आपण ॲनिमेशन म्हणतो. खर तर चित्र हलत नाहीत पण तसा आपल्याला संभ्रम(illusion) होतो. ही चित्र म्हणजे २डी किंवा ३डी आर्टवर्क सुद्धा असु शकतात. ह्या संभ्रमाला ऑप्टीकल इल्यूजन ऑफ मोशन असे शास्त्रीयदृष्ट्या म्हटले जाते. ॲनिमेशन करण्याची मोठ्या प्रमाणात वापरली जाणारी पद्धत म्हणजे […]
बा चा बा ची
Uncategorized उखाणे एकच नंबर कविता गंमतीशीर विधाने गमतीशीर विडंबने चपराक चारोळ्या पांचट पुणेरी म्हणी रजनीकांत विनोदी कथा विनोदी कविता विनोदी चुटकुले विनोदी निबंध विनोदी प्रश्न विनोदी लघु कथा विनोदी संवाद शुभेच्छा शेर शायरी सरदार जोक्स हत्ती-मुंगी-जोक्स हाय-टेक विनोद
रजनीकांत :- अशक्य काहीच नाही
कॉलेज मधला ‘ गारवा ‘
बा चा बा ची
विनोदी लघु कथा (10)
इथं येणारे सगळे लोक असंच सांगतात