Astrologer Abhay Godse: May 2013

बऱ्याच वर्षांपूर्वीची गोष्ट आहे, तेंव्हा मी नुकतंच Professional Astrology Consultation सुरु केलं होतं. माझे एक Client दिल्लीला राहत होते, नवरा बायको, एक मुलगा एक मुलगी, चौकोनी कुटुंब  एके दिवशी त्यांचा मुलगा संध्याकाळी खाली खेळायला गेला आणि रात्र झाली तरी परत आला नाही. सगळीकडे शोधाशोध सुरु झाली, मुलाचे बिल्डींग मधले मित्र, शाळेतले मित्र, सगळीकडे चौकशी करून झाली, पण मुलाचा काहीच पत्ता नव्हता  एके दिवशी त्यांचा मुलगा संध्याकाळी खाली खेळायला गेला आणि रात्र झाली तरी परत आला नाही. सगळीकडे शोधाशोध सुरु झाली, मुलाचे बिल्डींग मधले मित्र, शाळेतले मित्र, सगळीकडे चौकशी करून झाली, पण मुलाचा काहीच पत्ता नव्हता  अचानक मुलगा केला कुठे, काय झाल असेल ह्या विचाराने आईवडील हैराण झाले. त्यांनी त्यांच्या पुण्याच्या एक नातेवाईकाला माझी Appointment घ्येयला सांगितलं. मी पत्रिका बघितली तर त्या वेळेचा time period म्हणजेच अंतर्दशा मुलाच्या जीवाला धोका दाखवत नव्हती, म्हणजे मुलगा सुखरूप होता पण त्याच वेळेला त्याची पत्रिका या घडलेल्या घटनेचा त्याच्या वडिलांशी काहीतरी संबंध दाखवीत होती………………. पण नेमकं काय अचानक मुलगा केला कुठे, काय झाल असेल ह्या विचाराने आईवडील हैराण झाले. त्यांनी त्यांच्या पुण्याच्या एक नातेवाईकाला माझी Appointment घ्येयला सांगितलं. मी पत्रिका बघितली तर त्या वेळेचा time period म्हणजेच अंतर्दशा मुलाच्या जीवाला धोका दाखवत नव्हती, म्हणजे मुलगा सुखरूप होता पण त्याच वेळेला त्याची पत्रिका या घडलेल्या घटनेचा त्याच्या वडिलांशी काहीतरी संबंध दाखवीत होती………………. पण नेमकं काय……… म्हणून मी त्यांना विचारलं कि मुलाच्या वडिलांचं कोणाशी काही भांडण वैगरे झालाय का……… म्हणून मी त्यांना विचारलं कि मुलाच्या वडिलांचं कोणाशी काही भांडण वैगरे झालाय का, Office मधे किंवा आणखी कुठे, Office मधे किंवा आणखी कुठे पण तसं काहीच नाही अस ते म्हणाले, म्हणजे अपहरणाची शक्यता कमी होती. त्याच वेळेला त्याच्या पत्रिकेत मंगळाचा देखील Strong संबंध होता. ज्या दिवशी मी हे बघत होतो त्या दिवशी सोमवार होता म्हणजे दुसऱ्या दिवशी मंगळवार होता, म्हणून मी त्यांना म्हंटल कि उद्या तुम्हाला या मुलाचा ठावठिकाणा कळेल किंवा मुलगा परत येईल पण उद्यापर्यंत काही माहित होईल असं वाटत नाही.
सोमवारी काही माहित होऊ शकणार नाही हे कळल्यावर ते थोडे निराश झाले पण शोधाशोध सुरु ठेवली. सोमवारची सगळी रात्र नातेवाईक आणि इतर सगळ्यांनी शोधाशोध करण्यात घालवली. सोमवारची रात्र संपून मंगळवारची पहाट झाली.. त्यांचा एक नातेवाईक अशीच शोधशोध करत करत पहाटे दिल्लीच्या जुन्या रेल्वे स्टेशनवर पोचला आणि अचानक बाकावर बसलेला तो मुलगा त्यांना समोर दिसला. त्यांनी लगेच घरी कळवलं आणि सगळ्यांना हायसं वाटलं…. पण आता प्रश्न होता कि हा मुलगा एकटा तिकडे काय करत होता, मुळात घरापासून इतका लांब गेलाच कशासाठी कारण काय…………. तो घरी येउन वातावरण शांत झाल्यावर त्या मुलाने सांगितलं कि तो ज्या क्लासला जात होता तिकडे थोडेच दिवसापूर्वी परीक्षा झाली होती आणि त्याच दिवशी त्याचा Result लागला होता पण Marks कमी पडले होते आणि संध्याकाळी घरी आल्यावर वडिलांना हे समजलं तर ते ओरडतील , मारतील, ह्या भीतीने ते टाळण्यासाठी तो संध्याकाळीच घर सोडून गेला होता………… अशा प्रकारे ह्या घटनेशी वडिलांचा नेमका काय संबंध होता हे आता सगळ्यांनाच कळलं होतं
आपल्यापैकी जवळ जवळ प्रत्येक जण कधीनाकधी कुठेनाकुठे कुणाच्यातरी प्रेमात पडला असेलच. पण त्या व्यक्तीशी तुमचं लग्न झालं का बहुतेक लोक "नाही" असंच उत्तर देतील  बहुतेक लोक "नाही" असंच उत्तर देतील  आपण आपल्या आजूबाजूला कितीतरी प्रेमप्रकरण बघतो, त्यातल्या किती लोकांची एकमेकांशी लग्न होतात आपण आपल्या आजूबाजूला कितीतरी प्रेमप्रकरण बघतो, त्यातल्या किती लोकांची एकमेकांशी लग्न होतात खूप थोडी  पण काही लोकांच्या बाबतीत एकमेकांशीच लग्न होणं हे लिहिलेलं असतं, अशाच एका केसबद्दल मी तुम्हाला सांगणार आहे..
नेहमी माझ्याकडे स्वतःसाठी येणारे माझे एक Client एके दिवशी त्यांच्या एका Relative ची पत्रिका दाखवायला आले. मुलगी Doctor होती, बाकी सगळ्या गोष्टी व्यवस्थित होत्या, पण तिचं एक love Affair होतं आणि त्यात काही अडचणी आहेत असे ते म्हणाले, त्या संबंधी त्यांना काही गोष्टी विचारायच्या होत्या. मी म्हंटल कि मुलाचे accurate birth details लागतील. त्यांनी मुलाचे birth details दिले, मी दोघांच्या पत्रिका बघितल्या. दोघांच्याही पत्रिकेत married life व इतर वैवाहिक सुखाच्या दृष्टीने लागणाऱ्या गोष्टी अगदी चांगल्या होत्या. मी म्हंटल कि दोघांच्याही पत्रिकेत Married Life उत्तम आहे. दोघांनी लग्न केलं तर Married Life मधे काहीच Problem वाटत नाही. त्यावर ते म्हणाले कि ते दोघेही खूप चांगले आहेत, पण त्यांच लग्न होण्यातच problem आहे. मुलीच्या आई वडिलांचा या लग्नाला खूपच विरोध आहे.
मी परत पत्रिका बघितल्या आणि त्यांना सांगितल कि या दोघांचा एक commom time period मागच्या महिन्यापासून सुरु झाला आहे जो लग्नासाठी खूपच strong आहे, तसंच ह्या दोघांच्या पत्रिकेत अशी एक link/धागा आहे कि ह्याचं लग्न एकमेकांशीच होईल. म्हणजेच हे Made for each other आहेत.
ते म्हणाले कि नाही हो हिचे आई वडील हे लग्न होऊन देणार नाहीत. मी म्हंटल हे बघा कि जेंव्हा दोघांच लग्न एकमेकांशीच होण्याच्या Indications इतक्या Strong आहेत तेंव्हा हिचे आई वडीलच काय पण जगातलं कोणीही आडव आलं, तरी ह्यांचच लग्न एकमेकांशी होईल  ते म्हणाले कि तुम्ही हे सगळ जे आत्ता मला सांगितलत ते मुलीच्या आई वडिलांना सांगाल का ते म्हणाले कि तुम्ही हे सगळ जे आत्ता मला सांगितलत ते मुलीच्या आई वडिलांना सांगाल का कदाचित त्याचा काही उपयोग होईल. त्यांनी मुलीच्या आईला फोन लावला, मी मुलीच्या आईला सर्व गोष्टी सांगितल्या, त्यावर त्या बाईंनी मला विचारल कि हे लग्न होऊ नये ह्यासाठी काही उपाय आहे का कदाचित त्याचा काही उपयोग होईल. त्यांनी मुलीच्या आईला फोन लावला, मी मुलीच्या आईला सर्व गोष्टी सांगितल्या, त्यावर त्या बाईंनी मला विचारल कि हे लग्न होऊ नये ह्यासाठी काही उपाय आहे का (इथे लोकं लग्न होण्यासाठी उपाय विचारतात तर हि बाई लग्न होऊ नये यासाठी उपाय विचारत होती, लोकं आपल्या हट्टासाठी कुठल्या थराला जातात याच हे एक उदाहरण, असो  (इथे लोकं लग्न होण्यासाठी उपाय विचारतात तर हि बाई लग्न होऊ नये यासाठी उपाय विचारत होती, लोकं आपल्या हट्टासाठी कुठल्या थराला जातात याच हे एक उदाहरण, असो  ) मी म्हंटल कि एखाद लग्न होऊ नये यासाठी उपाय नसतो आणि असला तरी मला माहित नाहीये ( आणि मनात म्हंटल कि माहित असला तरी तो मी तुम्हाला सांगणार नाही ). शेवटी त्यांना म्हंटल कि हे बघा तुम्ही ह्या लग्नाला Objection घेऊ नका कारण तुम्ही या लग्नाला कितीही Objection घेतलंत तरी जेव्ह्ना ह्या दोघांच लग्न होण्याच्या Indications Strong आहेत तेंव्हा हे लग्न होणारच  ) मी म्हंटल कि एखाद लग्न होऊ नये यासाठी उपाय नसतो आणि असला तरी मला माहित नाहीये ( आणि मनात म्हंटल कि माहित असला तरी तो मी तुम्हाला सांगणार नाही ). शेवटी त्यांना म्हंटल कि हे बघा तुम्ही ह्या लग्नाला Objection घेऊ नका कारण तुम्ही या लग्नाला कितीही Objection घेतलंत तरी जेव्ह्ना ह्या दोघांच लग्न होण्याच्या Indications Strong आहेत तेंव्हा हे लग्न होणारच  हे ऐकल्यावर त्या थोड्या निराश झाल्यासारख्या वाटल्या आणि मला म्हणाल्या कि मी आता तुम्हाला एक गोष्ट सांगते पण तुमच्या समोर बसलेल्या आमच्या नातेवाईकाला Please सांगू नका, त्या म्हणाल्या कि आमच Objection असून सुद्धा ह्या दोघांनी मागच्या महिन्यात already Court Marriage केलयं  हे ऐकल्यावर त्या थोड्या निराश झाल्यासारख्या वाटल्या आणि मला म्हणाल्या कि मी आता तुम्हाला एक गोष्ट सांगते पण तुमच्या समोर बसलेल्या आमच्या नातेवाईकाला Please सांगू नका, त्या म्हणाल्या कि आमच Objection असून सुद्धा ह्या दोघांनी मागच्या महिन्यात already Court Marriage केलयं  हे ऐकून मी फोनवर त्यांना फक्त एवढच म्हंटल कि आता कळलं ना कि मी "काय" आणि "का" सांगत होतो ते
१ ) वरील उलेख केलेल् Made for each other हे काहीच पत्रिकांमध्ये आढळत. सगळ्याच पत्रिकांमध्ये आढळत नाही.
२ ) Made for each other हे फक्त लग्न "होण्यासंबंधित" आहे, याचा वैवाहिक सौख्याशी संबंध नाही.
Made for each other साठी खालील मुद्दे महत्वाचे आहेत,
१ ) एकाच्या पत्रिकेत (मुलगा किंवा मुलगी ) सप्तमात असलेली रास हि दुसऱ्याची (मुलगा किंवा मुलगी ) लग्नरास किंवा चंद्ररास असणे
२ ) एकाचा (मुलगा किंवा मुलगी ) सप्तमाचा उपनक्षत्रस्वामी ज्या राशीत आहे ती दुसऱ्याच्या (मुलगा किंवा मुलगी ) पत्रिकेची लग्नरास किंवा चंद्ररास असणे.
३) एकाच्या पत्रिकेत (मुलगा किंवा मुलगी ) सप्तमाचा उपनक्षत्रस्वामी and/or महादशा, ज्या प्रकारचा जोडीदार दाखवत असेल त्या वर्णनाशी जुळणारी दुसरी व्यक्ती (मुलगा किंवा मुलगी ) असणे.
४ ) वरील एक, दोन्ही किंवा तिन्ही अटी पूर्ण झाल्यानंतर दोघांचे Common good time period for Marriage असणे खूप महत्वाचे आहे. एकाचा लग्नाचा period २० १ ३ आणि दुसऱ्याचा २ ० १ ८ असे असेल तर दोघांचे एकमेकांशी लग्न होणार नाही
कलेचा आठवा रंग ……
सैफ अली खानचा करीनाशी पुनर्विवाह झाला, किशोर कुमार यांची संपूर्ण आयुष्यात ४ लग्न झाली, लता मंगेशकर याचं लग्नच झालेल नाही..
आता तुम्ही म्हणालं कि ह्या सगळ्याचा संबंध काय…………. आहे, संबंध आहे …………. आहे, संबंध आहे  तुम्ही जर ज्योतिषाविषयी थोडं फार ऐकलं किंवा वाचलं असेल तर तुम्हाला हे नक्कीच माहित असेल कि कलेचा संबंध हा ज्योतीष शास्त्रात शुक्राशी आहे. थोडक्यात, शुक्र हा कलेचा कारक ग्रह आहे, त्याचप्रमाणे तो स्त्री आणि वैवाहिक सौख्याचा देखील कारक ग्रह आहे. तसेच सर्व प्रकारची भौतिक सुखं याचा देखील कारक आहे. जेंव्हा एखादा माणूस कला क्षेत्रात पुढे येतो तेंव्हा त्याच्या पत्रिकेवर शुक्राचा अंमल जास्त असतो, जो त्याला उपजत कलागुण देतो, त्यात नैपुण्य मिळवून देतो. पण त्याच वेळेला शुक्राच्या अमलाखाली येणाऱ्या इतर बाबतीत म्हणजे लग्न आणि विवाह सौख्य, या बाबतीत एक प्रचंड "उणीव" निर्माण करतो, विवाह सौख्य मिळू देत नाही. आता तुम्ही म्हणाल कि हे अस कसं तुम्ही जर ज्योतिषाविषयी थोडं फार ऐकलं किंवा वाचलं असेल तर तुम्हाला हे नक्कीच माहित असेल कि कलेचा संबंध हा ज्योतीष शास्त्रात शुक्राशी आहे. थोडक्यात, शुक्र हा कलेचा कारक ग्रह आहे, त्याचप्रमाणे तो स्त्री आणि वैवाहिक सौख्याचा देखील कारक ग्रह आहे. तसेच सर्व प्रकारची भौतिक सुखं याचा देखील कारक आहे. जेंव्हा एखादा माणूस कला क्षेत्रात पुढे येतो तेंव्हा त्याच्या पत्रिकेवर शुक्राचा अंमल जास्त असतो, जो त्याला उपजत कलागुण देतो, त्यात नैपुण्य मिळवून देतो. पण त्याच वेळेला शुक्राच्या अमलाखाली येणाऱ्या इतर बाबतीत म्हणजे लग्न आणि विवाह सौख्य, या बाबतीत एक प्रचंड "उणीव" निर्माण करतो, विवाह सौख्य मिळू देत नाही. आता तुम्ही म्हणाल कि हे अस कसं
निसर्गाचा सगळ्यात मोठा नियम आहे तो म्हणजे "समतोल साधणे"  जिथे क्रिया आहे तिथे प्रतिक्रिया देखील असतेच, ऐके ठिकाणी मातीचा डोंगर झाल्यास नक्की समजावं कि कुठेतरी खड्डा झालेला आहे. उन्हाळ्यात वाळलेल्या झाडांना परत पावसाळ्यात पालवी फुटते, उन्हाळा पावसाळा हि दोन्हीही निसर्गाचीच रूपं  जिथे क्रिया आहे तिथे प्रतिक्रिया देखील असतेच, ऐके ठिकाणी मातीचा डोंगर झाल्यास नक्की समजावं कि कुठेतरी खड्डा झालेला आहे. उन्हाळ्यात वाळलेल्या झाडांना परत पावसाळ्यात पालवी फुटते, उन्हाळा पावसाळा हि दोन्हीही निसर्गाचीच रूपं  एका हाताने निसर्ग जेव्ह्ना देतो तेंव्हा दुसरया हाताने काहीतरी काढून देखील घेतो. "कुछ पाने के लिये कुछ खोना भी पडता है" हा देखील निसर्ग नियमच, मग त्याला ग्रह तारे तरी अपवाद कसे असणार
पत्रिका बघत असताना काही वेळेला अस देखील पाह्यला मिळतं कि एखाद्या मुलीला नोकरीत भरपूर यश देणारा ग्रहच तिला सासूकडून त्रास दाखवत असतो. एखादा ग्रह जेंव्हा एखाद्या बाबतीत चांगली फळ देतो तेंव्हा त्याच्याच अमलाखाली येणाऱ्या इतर काही बाबतीत काही उणीव निर्माण करतो, शुक्रच्याही बाबतीत असच आहे. तुम्ही जर कलेच्या प्रांतात कार्यरत असलेल्या लोकांच्या आयुष्यावर नजर टाकलीत तर तुमच्या लगेच लक्षात येईल कि त्यांच्या वैवाहिक सुखात प्रचंड कमतरता आढळते, घटस्फोट, नवरा बायकोच अजिबात न पटण, विवाह बाह्य संबंध, Live in Relationship मध्ये राहणे, एखाद्या स्त्रीने विवाहित पुरुषाबरोबर लग्न करणे, असे असंख्य प्रकार कलावंताच्या आयुष्यात थैमान घालत असतात. हेमामालिनीने धर्मेंद्रशी केलेलं लग्न, श्रीदेवीने बोनी कपूरशी केलेलं लग्न, अनेक वर्षांनी झालेला अमीर खानचा घटस्फोट  अशी असंख्य उदाहरणं आहेत, नुसती नावं घ्यायची म्हंटल तरी अखं पान भरेल.
आता तुम्ही म्हणाल कि फक्त सिनेमा-नाट्य कलाकारांच्याच बाबतीतच असं आढळत का  मुळीच नाही, नृत्य, गायन, चित्रकला अशा विविध कलेच्या क्षेत्रातील दिगज्जांची नावं आठवून बघा आणि त्यांच्या वैवाहिक आयुष्यावर नजर टाका, तिथेही हाच प्रकार आढळेल  मुळीच नाही, नृत्य, गायन, चित्रकला अशा विविध कलेच्या क्षेत्रातील दिगज्जांची नावं आठवून बघा आणि त्यांच्या वैवाहिक आयुष्यावर नजर टाका, तिथेही हाच प्रकार आढळेल  हे देखील फक्त नावाजलेल्या कलाकारांच्याच बाबतीत आढळत असंही नाही, फारशा प्रसिद्धीस न आलेल्या कलाकारांच्या बाबतीत देखील हे होतच असतं, फक्त ते कलाकार प्रसिद्ध नसल्यामुळे त्यांच्या बाबतीत आपल्याला माहिती होत नाही एवढंच  हे देखील फक्त नावाजलेल्या कलाकारांच्याच बाबतीत आढळत असंही नाही, फारशा प्रसिद्धीस न आलेल्या कलाकारांच्या बाबतीत देखील हे होतच असतं, फक्त ते कलाकार प्रसिद्ध नसल्यामुळे त्यांच्या बाबतीत आपल्याला माहिती होत नाही एवढंच  माझ्या घटस्फोट घेणाऱ्या कलावंत मित्राला मी एकदा गमतीने म्हंटल कि तुझे जितके जास्ति घटस्फोट होतील तितका तू जास्ती मोठा कलावंत होशील
शुक्र हा सौंदर्याची आवड, मुक्त विचारसरणी, छान छौकी, ऐश करणे इत्यादी गोष्टीही दर्शवतो. त्यामुळे कलाकार हा कधी साचेबंध आयुष्य जगताना किंवा धोपट मार्गाने जाताना आढळत नाही. चित्रविचित्र Fashion करणे, त्यात सतत बदल करणे, त्याचप्रमाणे अत्यंत बेताल वागणे, वेळ काळाचे भान सोडून वागणे, ह्या सगळ्या गोष्टी जणू काही त्यांच्या अंगी बाणलेल्याच असतात. शुक्र तारा हा ज्या प्रमाणे संध्याकाळी उगवतो तसा ह्या कलाकारांच्या दिनक्रम हा संध्याकाळी सुरु होऊन दुसरया दिवशी पहाटे संपतो असं म्हंटल तरी वावगं ठरणार नाही. ह्या सगळ्यामुळेच कि काय बरेचसे कलाकार हे विक्षिप्त ह्या विभागात मोडले जातात.
शुक्र हा मादक पेयांचा देखील कारक असल्यामुळे व्यसनं नसलेला कलाकार विरळाच अति मद्य सेवनामुळे नाटकाचे प्रयोग रद्द झाल्याची उदाहरणे पूर्वीच्या काळी ढिगांनी आढळतील. आता स्पर्धेचं युग असल्यामुळे यात बराच फरक पडलाय. शुक्र हा दिखाऊपणाचा कारक त्यामुळे हिरोचं काम करणारा कलाकार हा खऱ्या आयुष्यात व्हिलन असू शकतो आणि सिनेमात व्हिलनचं काम करणारा कलाकार हा प्रत्यक्षात चांगला असू शकतो. दिखाऊपणा करण्यामध्ये खोटी स्तुती करणे वगैरे ह्या गोष्टी आल्याच. शुक्र हा पैसा व श्रीमंतीचा देखील कारक, त्यामुळे, चित्रपटसृष्टी हा झटपट पैसे मिळविण्याचा एक महत्वाचा स्रोत आहे  अति मद्य सेवनामुळे नाटकाचे प्रयोग रद्द झाल्याची उदाहरणे पूर्वीच्या काळी ढिगांनी आढळतील. आता स्पर्धेचं युग असल्यामुळे यात बराच फरक पडलाय. शुक्र हा दिखाऊपणाचा कारक त्यामुळे हिरोचं काम करणारा कलाकार हा खऱ्या आयुष्यात व्हिलन असू शकतो आणि सिनेमात व्हिलनचं काम करणारा कलाकार हा प्रत्यक्षात चांगला असू शकतो. दिखाऊपणा करण्यामध्ये खोटी स्तुती करणे वगैरे ह्या गोष्टी आल्याच. शुक्र हा पैसा व श्रीमंतीचा देखील कारक, त्यामुळे, चित्रपटसृष्टी हा झटपट पैसे मिळविण्याचा एक महत्वाचा स्रोत आहे  इथे रोडपती चे करोडपती झाल्याची उदाहरणं देखील बरीच आढळतात. शुक्र हा मोहात पडणारा ग्रह आहे त्यामुळे चित्रपट नाट्यसृष्टी विषयी लोकांना प्रचंड आकर्षण असत. हे सगळ फार सोपं आहे, अशी एक धारणा असते पण प्रत्यक्षात मात्र दुरून डोंगर साजरे, असा असतं. कारण यासाठी वेळी अवेळी जेवण, आड निडे दौरे, राजकारण, Performence , Retakes , यासारख्या गोष्टीतून जावे लागते
शुक्र हा तसा उच्श्रुंखल ग्रह त्यामुळे बहुतौंशी कलाकार हे अंत्यत बेफिकीर, परिणामांची पर्व न करणारे , प्रचंड मनस्वी , तितकेच हळवे , उडावू वृत्तीचे , उथळ असतात. अर्थातच बुद्धीजीवी कलावंत, निर्व्यसनी कलावंत , असे काही अपवाद आहेतच, पण फारच थोडे
ज्याप्रमाणे शुक्राच्या बाबतीतला आयुष्यातला हा समतोल आहे त्याचप्रमाणे तो इतर ग्रहांच्या बाबतीतही असतो पण तो फारसा जाणवण्याइतपत नसतो म्हणून तो लगेच नजरेत भरत नाही एवढंच  कलाकारांच्या बाबतीतल्या ह्या सगळ्या गोष्टी तुम्हाला याआधीहि माहित असतील पण ते तसं का असत हे कदाचित माहित नसेल.
कलेचा सप्तरंगी अविष्कार हा प्रत्येकालाच माहित असतो पण ज्योतिषशास्त्राच्या माध्यमातून उलगडलेला हा असा कलेचा आठवा रंग
ज्योतिष Consultation करत असताना बरेच वेगवेगळे अनुभव येत असतात, अनेक लोकं अनेक वेगवेगळे प्रश्न विचारत असतात, अशाच प्रश्नांपैकी एक प्रश्न कायम विचारला जातो तो म्हणजे "ज्योतिष हे जर शास्त्र आहे तर मग दोन ज्योतिषी एकाच पत्रीकेविषयी वेगवेगळी मतं कशी काय देतात" अशा प्रश्न मला विचारला कि मी त्यांना एक प्रतिप्रश्न विचारतो " जर Medical हे Science आहे तर मग दोन डॉक्टर एकाच Patient विषयी वेगवेगळी मतं का देतात" अशा प्रश्न मला विचारला कि मी त्यांना एक प्रतिप्रश्न विचारतो " जर Medical हे Science आहे तर मग दोन डॉक्टर एकाच Patient विषयी वेगवेगळी मतं का देतात, पहिला डॉक्टर सांगतो कि Operation करावाच लागेल, तर दुसरा डॉक्टर सांगतो कि नुसत्या औषाधानीच बरे वाटू शकेल.. तसेच जर law/कायदा same आहे तर मग एक वकील case हरतो आणि तीच case दुसरा वकील जिंकतो, हे कसे काय, पहिला डॉक्टर सांगतो कि Operation करावाच लागेल, तर दुसरा डॉक्टर सांगतो कि नुसत्या औषाधानीच बरे वाटू शकेल.. तसेच जर law/कायदा same आहे तर मग एक वकील case हरतो आणि तीच case दुसरा वकील जिंकतो, हे कसे काय"................................ ह्याचाच अर्थ कि Medical हे जरी Science असले तरी त्याची accuracy हि त्या त्या डॉक्टर वर अवलंबून असते, त्याचप्रमाणे ज्योतिष हे जरी शास्त्र असलं तरी त्याची Accuracy हि त्या त्या ज्योतिषावर अवलंबून असते. ज्योतिषातील Accuracy हि ज्योतिषी व्यक्तीच्या खालील गोष्टीवर अवलंबून असते,
वरील गोष्टींपैकी कुठलीही एक गोष्ट जरी Missing असेल तरी Accuracy जाऊ शकते..
ह्याचावर एक पुढचा प्रश्न असा विचारला जातो कि "मग आम्ही चांगला ज्योतिषी शोधायचा कसा" परत माझा प्रतीप्रश्न "तुम्ही चांगला डॉक्टर कसा शोधता" परत माझा प्रतीप्रश्न "तुम्ही चांगला डॉक्टर कसा शोधता" एक तर त्या डॉक्टर विषयी सगळी माहिती घेऊन नाहीतर मग आपल्या ओळखींच्यापैकी कोणीतरी Reference दिल्यामुळे आणि तिसरा मार्ग म्हणजे स्वतः अनुभव घेऊन " एक तर त्या डॉक्टर विषयी सगळी माहिती घेऊन नाहीतर मग आपल्या ओळखींच्यापैकी कोणीतरी Reference दिल्यामुळे आणि तिसरा मार्ग म्हणजे स्वतः अनुभव घेऊन  मग चांगला ज्योतिषी देखील तसाच शोधावा
असाच एक दुसरा प्रश्न ज्योतिषाला विचारला जातो तो म्हणजे "ग्रह तारे तर पृथ्वीपासून इतके लांब आहेत मग त्यांचा परिणाम मानवी आयुष्यावर कसा काय होतो" ह्या बाबतीत दोन विचारधारा आहेत, पहिली विचारधारा अस मानते कि ग्रह directly परिणाम करतात जशी सूर्यापासून उष्णता मिळते वगैरे .. दुसरी विचारधारा अस मानते ग्रह हे फक्त गोष्टी Indicate करतात .. हि जास्त संयुक्तिक विचारधारा आहे. जन्माच्या वेळेस वर आकाशात ग्रहांची जी काही स्थिती असते ती काहीतरी दर्शवत असते.. म्हणजे कसं " ह्या बाबतीत दोन विचारधारा आहेत, पहिली विचारधारा अस मानते कि ग्रह directly परिणाम करतात जशी सूर्यापासून उष्णता मिळते वगैरे .. दुसरी विचारधारा अस मानते ग्रह हे फक्त गोष्टी Indicate करतात .. हि जास्त संयुक्तिक विचारधारा आहे. जन्माच्या वेळेस वर आकाशात ग्रहांची जी काही स्थिती असते ती काहीतरी दर्शवत असते.. म्हणजे कसं  आपण वर्तमानपत्र वाचल्यावर आपल्याला सगळ्या बातम्या कळतात, वास्तविक वर्तमानपत्रामुळे घटना घडत नाहीत पण वर्तमानपत्रामुळे घटना माहिती होतात, अगदी तसच पत्रिकेच्या बाबतीत असत. पत्रिका किंवा ग्रह घटना घडवत नाहीत पण पत्रिका किंवा ग्रहांमुळे घडणाऱ्या घटना माहित होतात.. व्यक्तीच्या जन्माच्या वेळेला ग्रहांची जी स्थिती असते ती स्थिती म्हणजे पत्रिका आणि ती स्थिती काय दर्शवते हे ओळखण्याच साधन म्हणजे ज्योतिषशास्त्र
म्हणजेच पत्रिका हे जर आयुष्याचं एक वर्तमानपत्र मानलं तर त्याची भाषा किंवा लिपी म्हणजे ज्योतिष शास्त्र  हे वर्तमानपत्र घडलेल्या घटनांबद्दल तर माहिती देतंच पण घटना घडायच्याआधी देखील बातम्या देतं बरं का
एका राजाच्या पदरी एक 'मिहिर' नावाचा ज्योतिषी होता. एकदा त्याने राजपुत्राची पत्रिका बघुन भविष्य वर्तवल की, हा राजपुत्र वयाच्या अमुक अ...
घरातूनच पैसे हरवतात तेंव्हा..
ज्योतिषाकडे माणूस केव्हा येतो किंवा ज्योतिषशास्त्राची मदत घ्यावी असा एखाद्या माणसाला केंव्हा वाटतं किंवा ज्योतिषशास्त्राची मदत घ्यावी असा एखाद्या माणसाला केंव्हा वाटतं प्रश्न जरी दोन असले तरी उत्त...
लग्न - समज गैरसमज
 आयुष्यातील एक महत्वाची घटना  आपलं लग्न यॊग्य वयात व्हावं, चांगला जोडीदार मिळावा, हे प्रत्येकालाच वाटतं पण अनुप {नाव बदललं आहे}...


Jaadu hai nasha hai | Marathi Kavita | मराठी कविता | कवितांचे माहेरघर Marathi Kavita | मराठी कविता | कवितांचे माहेरघर: Jaadu hai nasha hai | All Post

Marathi Kavita | मराठी कविता | कवितांचे माहेरघर
सर्वांच्या मनातील भावना शब्दांत मांडण्यासाठी हा छोटासा प्रयत्न...
Related Tips : Jaadu hai nasha hai, अशीच यावी वेळ एकदा, असेल कधी तुलाही, आवडते मी तुला
"प्रे" म्हणजे प्रेरणा तुझी "म" म्हणजे मन माझ. ❤ ❣ ❤ प्रेम म्हणजे मधुर सुवासाने दरवळणारे पुष्प आहे. ❤ ❣ ❤ ❤ ❣ ...
प्रेम म्हणजे अर्धी-अर्धी खाल्लेली पाणीपुरी, प्रेम म्हणजे स्वप्नासारखी दुनिया, खरीखुरी. प्रेम म्हणजे हॉटेल, डिस्क, आणिप्रेजेंट्स भा...
थोडं सांगावं थोडं लपवावं, असं प्रेम करावं थोडं रुसावं थोडं हसावं, असं प्रेम करावं गुपचुप फोन वर बोलावं, कोणाची नज़र पडताच पटकन “अगं” चा...
तुझे हदय् आणी माझे हदय् एकरूप व्हावे जखम मला व्हावी आणी कळ तुला यावी ........................... प्रश्न मला येतील पन उत्तर तु व्हावे कळ...


दहेरजा नदी - विकिपीडिया

दहेरजा नदी ही महाराष्ट्रातील ठाणे जिल्ह्यातील एक नदी आहे. हिलाच तांबाडी हे नाव आहे. ही नदी जव्हार तालुक्यात उगम पावते.
उल्हास नदी · कामवारी नदी · काळू नदी · खडवली नदी · चोरणा नदी · तानसा नदी · दहेरजा नदी · पिंजळ नदी · पेल्हार नदी · बारबी नदी · भातसई नदी (भातसा नदी) · भारंगी नदी · भुमरी नदी · मुरबाडी नदी · वांदरी नदी · वारोळी नदी · वैतरणा नदी · सूर्या नदी
कावेरी • कृष्णा • गंगा • गोदावरी • झेलम • नर्मदा • ब्रह्मपुत्रा • यमुना • सतलज
इंद्रायणी • चिनाब • तापी • पंचगंगा• भीमा • मुळा • वैतरणा• सई
उल्हास • क्षिप्रा • गौतमी • चंद्रभागा • पूर्णा • पैनगंगा • प्रवरा • बिंदुसरा • मंजिरा • मार्कंडेय • मुठा • येळवंडी • वर्धा • वसिष्ठा • वैनगंगा • हरिद्रा • कन्हान • पेंच • वाळकी • कोयना
दहेरजा नदी हा लेख अपूर्ण आहे आणि पूर्ण करण्यास आपण हातभार लावू शकता. हा लेख संपादित करण्यासाठी येथे टिचकी द्या.
'विकिपीडिया' मध्ये अपूर्ण लेख संपादित करण्यासाठी मदतीचा लेख येथे उपलब्ध आहे.
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल ९ ऑगस्ट २०१६ रोजी १३:५० वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


Private Jet Charter Flight From or To Lubbock, TX Empty Leg Plane Near MePrivate Jet Air Charter Flight WysLuxury Plane Rental Company Service

कार्यकारी व्यवसाय किंवा माझ्या जवळ वैयक्तिक रिक्त लेग विमान हवाई वाहतूक उतारा
रिक्त लेग जेट सनद
जेट कंपनी सामील व्हा
WysLuxury खासगी जेट एअर सनद उड्डाणाचा सेवा माझ्या जवळ
शीर्ष खासगी जेट सनद उड्डाण किंवा टेक्सास करण्यासाठी रिक्त लेग प्लेन माझ्या जवळ
सेवा आम्ही ऑफर यादी
कार्यकारी खाजगी जेट सनद
चेंडू आकार खाजगी जेट सनद
जड खाजगी जेट सनद उड्डाणाचे
झोतयंत्राच्या साहाय्याने ज्याचा पंखा फिरवला जातो असे विमान खाजगी जेट सनद
रिक्त पाय खाजगी जेट सनद
खाजगी जेट सनद खर्च
आम्ही आपला अभिप्राय आवडेल संबंधित आमच्या सेवा
रेटिंग अजून कुणीही बाकी. प्रथम व्हा
आपले रेटिंग जोडा एक तारा क्लिक करा
5.0 पासून रेटिंग 4 पुनरावलोकने.
ही ट्रिप तरल रोजी सेट केले होते आणि उत्तम प्रकारे साधले होते. अप्रतिम काम आणि एक उत्कृष्ट उड्डाण
अनुभव सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत प्रथम वर्ग होता.
मी अटलांटा खासगी जेट चार्टर ग्राहक सेवा प्रभावित करणे सुरू धन्यवाद सर्वकाही इतका - मी पुन्हा काम करण्यासाठी उत्सुक
सर्व काही परिपूर्ण होते - सुधारण्यासाठी काहीही. खुप आभार
खासगी सनद जेट बुक
WysLuxury खासगी जेट एअर सनद उड्डाणाचा सेवा माझ्या जवळ
ओपन रिक्त लेग खासगी जेट सनद उड्डाणाचा
फ 55 विक्रीसाठी खाजगी जेट
खाजगी जेट सनद खर्च
खाजगी जेट विमानाचा सनद उड्डाणाचा 2018 रशिया मध्ये फिफा विश्वचषक
मंजूर Cardone खासगी जेट सनद उड्डाणाचा वि खरेदी विमानाचा प्लेन एव्हिएशन
खासगी जेट सनद उड्डाणाचा सेवा माझ्या जवळ | रिक्त लेग प्लेन भाड्याने कंपनी
झोतयंत्राच्या साहाय्याने ज्याचा पंखा फिरवला जातो असे विमान खाजगी जेट सनद
पासून किंवा डॅलस करण्यासाठी खाजगी जेट सनद उड्डाणाचा, टेक्सस रिक्त लेग प्लेन माझ्या जवळ
खासगी जेट एअर सनद प्लेन भाड्याने कंपनी ऑनलाईन एसइओ सल्लागार लीड सेवा
आर्कान्सा खासगी जेट चार्टर उड्डाण खर्च गोलंदाज जागतिक एक्सप्रेस XRS लक्झरी चार्टर विमान उड्डाण गोलंदाज जागतिक एक्सप्रेस XRS विमान चार्टर भाड्याने देण्याची सेवा सनद एक खाजगी जेट ट्यूसॉन सनद एक खाजगी जेट विस्कॉन्सिन Chartering खाजगी जेट वायोमिंग सनद खाजगी जेट विस्कॉन्सिन कॉर्पोरेट जेट मेम्फिस सनदी कुत्रा फक्त उड्डाणे घेणारे हवाई परिवहन फोर्ट माइस खासगी जेट चार्टर उड्डाण खर्च आखात प्रवाह 5 विमान चार्टर आखात प्रवाह 5 खाजगी विमानाचा सनदी आखात प्रवाह 5 खासगी विमान चार्टर आखात प्रवाह 5 खाजगी विमान चार्टर Gulfstream G550 Gulfstream G550 अंतर्गत Gulfstream व्ही रिक्त पाय जेट चार्टर वैयक्तिक जेट चार्टर ट्यूसॉन पाळीव प्राणी जेट्स खर्च खाजगी जेट्स वर पाळीव प्राणी खाजगी विमानाचा मेम्फिस सनदी खाजगी विमानाचा चार्टर ट्यूसॉन खासगी विमान भाड्याने मेम्फिस खासगी विमान भाड्याने ट्यूसॉन खाजगी जेट चार्टर आर्कान्सा खाजगी जेट चार्टर कंपनी डेलावेर खाजगी जेट चार्टर कंपनी सॅन दिएगो खाजगी जेट चार्टर कंपनी वायोमिंग खाजगी जेट चार्टर उड्डाण डेलावेर खाजगी जेट चार्टर उड्डाण सॅन दिएगो खाजगी जेट चार्टर फोर्ट माइस खाजगी जेट चार्टर पाळीव प्राणी अनुकूल खाजगी जेट चार्टर डेलावेर दर खाजगी जेट चार्टर फ्लोरिडा दर खाजगी जेट चार्टर किंमत सॅन दिएगो खाजगी जेट चार्टर टेनेसी दर खाजगी जेट चार्टर दर फ्लोरिडा खाजगी जेट चार्टर दर टेनेसी खाजगी जेट चार्टर सेवा डेलावेर खाजगी जेट चार्टर सेवा सॅन दिएगो भाडे वायोमिंग खाजगी जेट्स खासगी विमान चार्टर विस्कॉन्सिन भाडे मेम्फिस खाजगी विमान एक खाजगी जेट वायोमिंग भाड्याने विस्कॉन्सिन खासगी जेट चार्टर उड्डाण खर्च
कॉपीराइट © 2018 https://www.wysluxury.com- या वेबसाइट वर माहिती फक्त सामान्य माहिती उद्देशांसाठी आहे. सर्व ठिकाणी वैयक्तिकरित्या मालकीच्या व कायर्रत आहेत. - सामान्य दायित्व आणि कामगार नुकसान भरपाई. आपल्या क्षेत्रातील आपल्या स्थानिक व्यावसायिक लोकप्रतिनिधी सेवा संपर्कात मिळवा ****WysLuxury.com नाही प्रत्यक्ष किंवा अप्रत्यक्ष आहे "हवा वाहक" आणि स्वत: च्या किंवा कोणत्याही विमान काम करत नाही,.
एक मित्र या पाठवा
आपला ई - मेल प्राप्तकर्ता ईमेल


engineer found guilty to Anti Corruption Bureau taking bribe कंत्राटी अभियंता एसीबीच्या जाळयात ; घरकुलाच्या बिलाची रक्कम मंजुरीसाठी मागितली लाच | eSakal

कंत्राटी अभियंता एसीबीच्या जाळयात ; घरकुलाच्या बिलाची रक्कम मंजुरीसाठी मागितली लाच
शनिवार, 21 एप्रिल 2018
घरकुलाच्या बिलाची साठ हजार रूपयाची रक्कम मंजूर करून दिल्याबद्दल व पुढील बिले काढण्यासाठी लाच मागणाऱ्या कंत्राटी अभियंत्याला आज लाचलुचपत विभागाच्या पथकाने रंगेहाथ पकडले.
गोंडपिपरी (चंद्रपूर) : घरकुलाच्या बिलाची साठ हजार रूपयाची रक्कम मंजूर करून दिल्याबद्दल व पुढील बिले काढण्यासाठी लाच मागणाऱ्या कंत्राटी अभियंत्याला आज लाचलुचपत विभागाच्या पथकाने रंगेहाथ पकडले. दुपारच्या सुमारास पंचायत समिती गोंडपिपरी येथे दोन हजाराची लाच स्वीकारताना त्याच्यावर कार्यवाही करण्यात आली.
श्री संत मिराबाई सेवा सहकारी संस्था मर्या. चंद्रपूर यांच्यामार्फत रूपेश बंडू निकोडे हा पंचायत समिती गोंडपिपरी येथे गृहनिर्माण अभियंता म्हणून कार्यरत आहे. शिवणी येथील एका नागरिकाला घरकुल मंजुर झाले होते. त्याला सुरवातीचे साठ हजार रूपयांचे बिल निकोडे यांनी मंजूर करून दिले होते. पुढील बिल मंजुर करणे बाकी होेते. मी तुला साठ हजार रूपये मंजुर करून दिले. पुढील बिलही मिळवून देतो पण त्यासाठी पाच हजार रूपये द्यावे लागतील म्हणत लाचेची मागणी केली.
दरम्यान, लाच देण्यास अनुत्सुक असल्याने लाभार्थ्याच्या मुलाने लाचलुचपत विभागाकडे याप्रकारची तक्रार केली. यानुसार आज दुपारच्या सुमारास तक्रारदाराकडून दोन हजार रूपये स्वीकारताना रूपेश निकोडे याला एसीबीकडून रंगेहाथ पकडण्यात आले. पंचायत समितीच्या बांधकाम कक्षात ही कार्यवाही करण्यात आली.
एसीबीचे पोलिस निरीक्षक सचिन म्हेत्रे, महेश मांढरे, संतोष येलपुलवार, अजय बागेसर, राहुल ठाकरे यांनी पार पाडली. कंत्राटी कर्मचाऱयांकडून लाचेची मागणी केल्याच्या या प्रकाराने प्रशासकीय व्यवस्थेची भयानक वाटचालीबाबत नागरिकांकडून चिंता व्यक्त करण्यात येत आहे.
ठेकेदारावर नगर परिषद मेहरबान भुमिपुजनात ९३ लाख अ‍ॅडव्हान्स
आर्णी : आमनी ते आर्णी पाणीपुरवठा करणारी पाईपलाईन नव्याने टाकण्यात येत आहे. १ कोटी ४१ लाख रुपये किमतीच्या या कामाची निविदा पार पडल्या नंतर...
येरळीत रात्री भररस्त्यात कुऱ्हाडीचे घाव घालून युवकाची हत्या
नांदुरा : तालुक्यातील पूर्णा नदीपात्रातील जिगाव धरण बुडीत क्षेत्रात येणाऱ्या येरळी येथे (ता.१८) रात्री १० वाजेदरम्यान गावातीलच भररस्त्यात दोन...
मोहोळ : मोहोळ येथील पोलिस वसाहतीच्या इमारतीची अत्यंत दुरावस्था झाली असून, त्या ठिकाणी राहणे अत्यंत धोक्याचे झाले आहे. त्यामुळे तातडीने नवीन...
प्रेेमामध्ये त्याने गमावला जीव
सातारा - प्रेमप्रकरणातून अल्पवयीन मुलीचे अपहरण केल्याच्या गुन्ह्यात पोलिसांच्या ताब्यातून पळून गेलेल्या 19 वर्षाच्या मुलाने गळफास घेऊन आत्महत्या केली...
बाजार समितीसाठी सहकारमंत्री देशमुख देणार एकाकी झुंज
सोलापूर : सहकारमंत्री सुभाष देशमुख व पालकमंत्री विजयकुमार देशमुख यांच्यातील मतभेद बाजार समितीच्या निवडणुकीतही स्पष्ट दिसून आले. बाजार समितीसाठी अर्ज...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


Sakal Current Updates - 2016 चालू घडामोडींवर "सकाळ करंट अपडेट्‌स 2016' | eSakal

चालू घडामोडींवर "सकाळ करंट अपडेट्‌स 2016'
सोमवार, 7 नोव्हेंबर 2016
पुणे - केंद्र व राज्य लोकसेवा आयोगामार्फत विविध शासकीय पदांकरिता घेण्यात येणाऱ्या स्पर्धा परीक्षांमधील चालू घडामोडी या महत्त्वपूर्ण विषयासाठीचे "सकाळ प्रकाशना'चे उपयुक्त त्रैमासिक "सकाळ करंट अपडेट्‌स-2016' (भाग 3) नुकतेच प्रकाशित झाले आहे.
पुणे - केंद्र व राज्य लोकसेवा आयोगामार्फत विविध शासकीय पदांकरिता घेण्यात येणाऱ्या स्पर्धा परीक्षांमधील चालू घडामोडी या महत्त्वपूर्ण विषयासाठीचे "सकाळ प्रकाशना'चे उपयुक्त त्रैमासिक "सकाळ करंट अपडेट्‌स-2016' (भाग 3) नुकतेच प्रकाशित झाले आहे.
राष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीय व राज्य पातळीवरील महत्त्वाच्या राजकीय, आर्थिक, सामाजिक, कृषी, क्रीडा, पर्यावरण, विज्ञान आणि तंत्रज्ञान क्षेत्रातील घडामोडींची अचूक माहिती यात देण्यात आली आहे. हे त्रैमासिक एमपीएससी, यूपीएससी, बॅंकिंग, विमा, रेल्वे, वनसेवा या व इतर महत्त्वपूर्ण स्पर्धा परीक्षांमधील पूर्वपरीक्षा, मुख्य परीक्षा व मुलाखत अशा तीनही टप्प्यांवर उपयुक्त आहे. "सकाळ करंट अपडेट्‌स'मधील विविध घटना घडामोडींच्या लेखनासाठी अधिकृत राष्ट्रीय व आंतरराष्ट्रीय संकेतस्थळांचा संदर्भ घेण्यात आलेला आहे. स्पर्धा परीक्षांच्या स्वरूपानुसार विद्यार्थ्यांना उपयुक्त ठरेल व त्यांच्या सामान्यज्ञानात भर पडेल, अशा पद्धतीने अचूक आणि अद्ययावत माहितीही यात देण्यात आली आहे. सर्वच स्पर्धा परीक्षांच्या दृष्टीने उपयुक्त ठरणाऱ्या सराव प्रश्‍नसंचाचा समावेश असलेल्या हे त्रैमासिक 125 किमतीचे असून, ते 110 या सवलत मूल्यात उपलब्ध करून देण्यात आले आहे. हे त्रैमासिक महाराष्ट्रामधील सर्व प्रमुख विक्रेत्यांकडे व "सकाळ'च्या सर्व कार्यालयांत उपलब्ध आहे.
"सकाळ करंट अपडेट्‌स'मधील घडामोडी
वस्तू व सेवाकर( जीएसटी) विधेयक, रिओ ऑलिंपिक स्पर्धा ः 2016, मॅगसेसे पुरस्कार, 51वा ज्ञानपीठ पुरस्कार, केंद्रीय मंत्रिमंडळाचा विस्तार, भारत आणि जी-20 परिषद, अमेरिकन राष्ट्राध्यक्ष निवडणूक, फेसबुक सोलार ड्रोन, भारत-अमेरिका संरक्षण करार, स्क्रॅमजेट इंजिनची यशस्वी चाचणी, भारतातील गुन्हे ः 2015 अहवाल, रिमपॅक 2016,"मिस्टर वर्ल्ड 2016 इत्यादी.
विविध स्पर्धा परीक्षांमधील चालू घडामोडी या विषयाच्या तयारीसाठी "सकाळ प्रकाशना'च्या "सकाळ करंट अपडेट्‌स3 या पुस्तकाचा मला खूप फायदा झाला. विविध क्षेत्रांतील चालू घडामोडींच्या अपडेट्‌स या पुस्तकात अधिक माहितीपूर्ण व विस्तृत स्वरूपात दिलेल्या असतात. मुख्य परीक्षा व मुलाखतीच्या तयारीसाठीही सकाळ करंट अपडेट्‌स हे उपयुक्त संदर्भपुस्तक आहे.
समाधान रूपनार, विक्रीकर निरीक्षक
अधिक माहितीसाठी आणि नोंदणीसाठी संपर्क
सकाळ पेपर्स प्रा. लि., 595, बुधवार पेठ, पुणे-2. 020-24405678 किंवा 8888849050
सकाळ प्रकाशनाच्या स्पर्धा परीक्षाविषयक पुस्तकांविषयी जाणून घेण्यासाठी लॉग इन करा sakalpublications.com
गजानन महाराजांची पालखी पंढरपूरकडे रवाना
शेगाव (जि. बुलडाणा) - श्री संत गजानन महाराजांची पालखी मंगळवारी सकाळी सात वाजता टाळकरी, पताकाधारी...
बेवारस मृतदेह सोपवून जिवंत व्यक्तीला केले मयत नातेवाईकांचा संताप
सांगली : सांगलीच्या वसंततदादा शासकीय रूग्णालयात जिवंत रुग्णाच्या नातेवाईकांना रूग्ण मयत झाल्याचे सांगून दुसऱ्याच व्यक्तीचा मृततदेह त्यांच्या ताब्यात...
प्रेेमामध्ये त्याने गमावला जीव
सातारा - प्रेमप्रकरणातून अल्पवयीन मुलीचे अपहरण केल्याच्या गुन्ह्यात पोलिसांच्या ताब्यातून पळून गेलेल्या 19 वर्षाच्या मुलाने गळफास घेऊन आत्महत्या केली...
भारतीयांना योग परंपरेचा महान वसा - श्रीपाद नाईक
पणजी : भारताच्या आरोग्य परंपरेने भारतीयांना योगाचा महान वसा दिला आहे. निरोगी आयुष्यासाठी आपण हा वसा पुढे नेला पाहिजे. आपल्या आणि आपल्या भावी...
स्वाभीमानीचे डब्बा खात अग्रणी बॅंकेत आंदोलन
परभणी : पिक कर्ज वाटपाला गती देण्याची मागणी करीत स्वाभीमानी शेतकरी संघटनेने मंगळवारी (ता.19) जिल्हा अग्रणी बॅंकेत डबा खात ठिय्या आंदोलन केले. ...


माका - विकिपीडिया

मका याच्याशी गल्लत करू नका.
वनस्पतीशास्त्रीय नाव: Eclipta prostrata
नाम:- (सं.) भृंगराज, मार्कव; (हिं.) भांगरा; (बं.) केसराज; (क.) गर्ग.
वर्णन:- माक्याचे छोटे झुडूप पावसाळ्यात उगवते व ओलसर जागेंत किंवा पाणी दिल्यास बाराही महिने जगते. ह्यांत पांढरा माका आणि पिवळा माका अशा दोन जाती आहेत. दक्षिणेंत विशेषकरून श्वेत जात मिळते आणि बंगालमध्ये पीत जात आढळते. माक्याची पाने समोरासमोर दोन असतात आणि ती देठविरहित असतात.
रसशास्त्र:- माक्यांत एका जातीची राळ व एक सुगंधी कडू द्रव्य आहे. माका उकडल्यास त्याचा गुण जातो. ह्याचा रस गोंदण्यासाठी वापरतात.
ह्याची पंचांगे(मूळ, साल, पान, फूल व फळ) औषधांत वापरतात. धर्म:- माका कडू, उष्ण, दीपक, पाचक, वायुनाशी, आनुलोमिक, मूत्रजनक, बल्य, वातहर, त्वग्दोषहर, व्रणशोधक, व्रणरोपक आणि वर्ण्य आहे. माक्यास रसायन मानतात ही अतिशयोक्ति नाही. ह्याची मुख्य क्रिया यकृतावर होत असते. यकृताची विनिमयक्रिया सुधारते, पित्तस्राव नीट होतो, आमाशयांतील आणि पक्वाशयांतील पचनक्रिया सुधारते व ह्या तीन मुख्य ठिकाणच्या क्रिया सुधारल्याने सर्व शरीरास तेज येते. रोज माका खाल्याने वृद्धाचा तरुण होतो ही म्हण केवळ अतिशयोक्ति नाही. माक्याचे धर्म टॅरॅक्झेकम् सारखे किंबहुना त्यापेक्षा उत्तम तऱ्हेचे आहेत. अधिक प्रमाणात माका खाल्यास उलट्या होतात.
मात्रा:- ताजा अंगरस १ ते २ थेंब.
माक्याचा रस यकृताची क्रिया बिघडली असता देतात. यकृताची क्रिया सुधारली म्हणजे कावीळ नाहीशी होते, यकृतवृद्धी आणि प्लीहावृद्धी कमी होते. मूळव्याध आणि पचनाचे विकार बरे होतात व कुपचन नाहीसे होते. कावीळ, मूळव्याध आणि पचन हे बहुतकरून यकृताच्या रोगावर अवलंबून असतात, म्हणून यकृतावर सुपरिणाम करणारी औषधें द्यावी लागतात. यकृताची क्रिया बिघडल्याने, ज्यास आयुर्वेदात आम असे म्हणतात असे एका जातीचे शारीरिक विष शरीरांत जमते व त्यामुळे आमवात, भोवळ, डोकेदुखी, द्दष्टिमांद्य आणि तर्‍हेतऱ्हेचे त्वचारोग उत्पन्न होतात. ह्या रोगांत माका दिल्यास फार फायदा होतो.
जुन्या त्वचारोगांत (उदा:- कंडू, इंद्रलुप्त(चाई) वगैरे) माका पोटांत देतात आणि त्याचा लेप करितात. अकालपलित रोगांतही हाच उपाय करतात.
माक्याच्या रसाने केस वाढतात आणि त्यांचा रंग सुधारतो. माक्याचा रस व हिराकस ह्यांच्या लेपाने केस काळे होतात.
मद्रासकडे विंचवाच्या दंशावर माक्याचा लेप करितात व पोटांत देतात.
अग्निदग्ध व्रणावर माका, मरवा व मेंदी यांचा पाला वाटून लावला असता आग नाहीशी होते व नवीन येणारी त्वचा शरीराच्या रंगाची येते. व्रणावर याचा लेप करितात.
तान्ह्या मुलाच्या घशांत बोळ जमला असता माक्याच्या अंगरसाचे १-२ थेंब मधाबरोबर जिभेवर चोळतात. ह्याने घशातील घरघर कमी होते.
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल ७ एप्रिल २०१३ रोजी ०१:५९ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


माझे रामायण: अयोध्याकांड - भाग ५

माझे महाभारतावरील लेखन वाचकांना पसंत पडले असे दिसून आल्यावर मी आता रामायणावरही त्याच पद्धतीने काही लेखन करणार आहे. रामायणाचे माझे वाचनही विदर्भ-मराठवाडा कंपनीने प्रसिद्ध केलेल्या भाषांतरापुरतेच मर्यादित आहे. ते वाचताना नजरेला आलेल्या काही विसंगति, सर्वसाधारण समजुतीपेक्षा आढळलेला वेगळेपणा यावरच मी लिहिणार आहे.
अयोध्याकांड - भाग ५
सर्व रात्र कैकेयीच्या विनवण्या करण्यात गेली पण कैकेयीने आपल्या मागण्या मागे घेतल्या नाहीत. संपूर्ण नाइलाज झाल्यामुळे रात्र संपल्यावर दशरथाने रामाला बोलावण्याचे ठरवले. सुमंत्र आल्यावर कैकेयीनेच त्याला पाठवून रामाला बोलावून घेतले. तो आल्यावर दशरथाला काहीच बोलवेना तेव्हां कैकेयीनेच रामाला सांगितले कीं ’ते तुला स्वत: सांगणार नाहीत पण तू ताबडतोब १४ वर्षांसाठी वनात जायचे आहेस व राज्य भरताला मिळायचे आहे.’ रामाने ताबडतोब मान्य केले व म्हटले ’मी तुझ्या आज्ञेनेच सर्वस्व त्यागीन मग राजाला कशाला त्रास दिलास’ कैकेयीने त्यावर म्हटले कीं ’तूं खुषीने राज्य सोडून वनात गेल्याशिवाय महाराज स्नान वा भोजन करणार नाहीत.’
यापुढील प्रसंग आपणाला परिचित आहेत. सीता व लक्ष्मण रामाबरोबर वनात जाण्याचा आग्रह धरतात व राम तें मान्य करतो. कौसल्या व सुमित्रा विलाप करतात. उर्मिळेचा अजिबात उल्लेख कोठेच नाही कौसल्येच्या तोंडी येथे एक उल्लेख येतो ’रामा तुझे उपनयन होऊन सतरा वर्षे झालीं’ यावरून यावेळी रामाचे वय २५ वर्षे व सीतेचे २०-२१ वाटते. उर्मिळा बहुधा सीतेपेक्षा थोडी लहान असावी तरी १८-१९ वर्षांची असणार, म्हणजे अजाण नव्हे. मात्र लक्ष्मणासकट कोणीच तिला काही महत्व दिले नाही. सासवांची सेवा करण्यासाठी तिला मागेच ठेवले कौसल्येच्या तोंडी येथे एक उल्लेख येतो ’रामा तुझे उपनयन होऊन सतरा वर्षे झालीं’ यावरून यावेळी रामाचे वय २५ वर्षे व सीतेचे २०-२१ वाटते. उर्मिळा बहुधा सीतेपेक्षा थोडी लहान असावी तरी १८-१९ वर्षांची असणार, म्हणजे अजाण नव्हे. मात्र लक्ष्मणासकट कोणीच तिला काही महत्व दिले नाही. सासवांची सेवा करण्यासाठी तिला मागेच ठेवले भरत-शत्रुघ्नांच्या बायका यावेळी नवर्‍यांबरोबर कैकय देशालाच असणार.
सुमंत्राने कैकेयीला समजावले कीं ’भरत राजा झाला तर आम्ही सर्व रामाकडे वनात जाऊं’ कैकेयीवर परिणाम शून्य. (सुमंत्र खरेतर राजाचा व राज्याचा सेवक, त्याला नवीन राजा भरत याची सेवा करणे हेच उचित) दशरथाने सुमंत्राला म्हटले ’रामाबरोबर मोठी सेना व धनवैभव पाठवा.’ कैकेयीने ठाम विरोध केला. सुने सुने वैभवहीन राज्य तिला भरतासाठी नको होते. तिने आग्रह धरला कीं ’पूर्वी इक्ष्वाकु घराण्यातील असमंज नावाच्या राजपुत्राला दुर्गुणी निघाल्यामुळे राज्याबाहेर घालवून दिले होते तसे रामाला घालवा.’
’ही तुझी मूळची अट नव्हती’ असे दशरथ म्हणाला पण कैकेयीने तेहि मानले नाही. तिने राम व असमंज यांना एकाच पायरीला बसवले याचा वसिष्ठासकट सर्वांनाच फार राग आला. सीतेने वल्कले नेसण्याची वेळ आली तेव्हा मात्र वसिष्ठाने व दशरथाने ठाम विरोध केला. दशरथ म्हणाला कीं ’सीता माझ्या आज्ञेमुळे नव्हे तर स्वखुषीने वनात जाते आहे. तेव्हां ती सर्व वस्त्रालंकारांसकटच वनात जाईल’. (सीतेला रामाने वल्कले नेसावयास शिकविले अशी एक थाप आपले हरदास-पुराणिक मारतात, त्यांत तथ्य नाहीं) लक्ष्मणाने वल्कले नेसल्य़ाचा उल्लेख नाही. आपल्या आईला संभाळण्याची पित्याला विनंति करून राम वनांत जाण्यास निघाला. दशरथाने सुमंत्राला त्या तिघांना वनांत सोडून येण्यास सांगितले.
या सर्व प्रसंगांत, एकदां मंथरेचा सल्ला पटल्यावर, कैकेयीने दाखवलेला मनाचा खंबीरपणा लक्षणीय आहे.
अच्छी ब्लॉग हे / मराठी मे टाइपिंग कर ने केलिए आप कौनसी टाइपिंग टूल यूज़ करते हे... रीसेंट्ली मैने यूज़र फ्रेंड्ली इंडियन लणगौगे टाइपिंग टूल केलिए सर्च कर रहा ता तो मूज़े मिला.. " क्विलपॅड ". आप भी ' क्विलपॅड 'www.quillpad.in यूज़ करते हे क्या...
जी नहीं. मै barahaIME का प्रयोग करता हूं. www.baraha.com पर ये उपलब्ध है. बहुतसी भारतीय भाषाओंके लिये ये उपयुक्त है ऒर बहुत आसान है. आप डौनलोड करके खुदही देख सकेंगे. हिंदी भाषामें मेरि गलतियां माफ करना.
मी कुठेतरी वाचल्या प्रमाणे, रावणाचा वध रामाच्या हातून लिहिलेला होता, त्यामुळे साक्षात इंद्राच्या सांगण्यावरून कैकयीला रामाला बाहेर धाडले. हा निरोप नारदाने कैकयीला दिला. पण बहुदा तुम्ही लिहिले त्या प्रमाणे, मूळ रामायणात ह्याचा उल्लेख दिसत नाही
तत्कालीन विषयांवर वेळोवेळी लिहिण्यासाठी मी एक नवीन ब्लॉग सुरू केला आहे. आपण पहा.
नाव - आज सुचलेलं
प्रभाकर फडणीस P.K. Phadnis
ज्येष्ठ नागरिक. साहित्य व संगीत प्रेमी. Senior Citizen
महाभारताप्रमाणेच रामायणावरील लेखनावरहि वाचकांच्या प्रतिक्रिया हव्यातच. प्रतिक्रियांमुळे विचारांना चालना मिळते.
रामायण - माझ्या टेबलावर
अयोध्याकांड - भाग ५
अयोध्याकांड - भाग ४
अयोध्याकांड - भाग ३


Vijay Barve

महिनाभर "आयपीएल'' स्पर्धा गाजत होती. चांगला खेळ, चांगले खेळाडू बघायला मिळाले. खूप छान मनोरंजन झाले. पण त्याचबरोबर अमाप पैसा कसा खर्च होतो किंवा त्याची उलाढाल कशी होते, ते पाहायला मिळाले. इतका पैसा उतू गेला की परदेशातील शाळांना प्रत्येक मॅचमध्ये देणग्या देण्यात आल्या
भारतात गेल्या वर्षीच्या "आयपीएल' मध्ये असे काही झालेले आठवत तरी नाही. असो, उद्योजक, कलाकार सगळे त्यात समरस झाले होते. आणि इथे मात्र पुण्यासारख्या शहरात कृष्णा पाटील नावाची धाडसी गिर्यारोहक एव्हरेस्ट हे जगातील अत्युच्च शिखर पार करण्याचे स्वप्न उराशी बाळगून, ते पूर्णत्वाला नेण्यासाठी काही लाख रुपयांच्या मदतीसाठी वणवण भटकत होती.
राजकीय नेत्यांनी निवडणुकीचे कारण सोयीस्करपणे पुढे करून आपला नाईलाज दर्शविला, कलाकारांना त्यात काही रस वाटला नाही, उद्योजकांपर्यंत पोच नव्हती. शेवटी आपल्या मुलीचे स्वप्न पूर्ण करायचेच या ध्येयाने कृष्णाच्या वडिलांनी सारस्वत बॅंकेकडून कर्ज घेतले आणि तिला या मोहिमेवर धाडले. २१ मे २००९ रोजी या धाडसी कर्तबगार मुलीने हे शिखर सर केले. देशातील दुसरी तरुण गिर्यारोहक मुलीचा मान तिने आपल्या शिरपेचात रोवला. पेपरात ही बातमी वाचताना मान अभिमानाने ताठ झाली, ऊर भरून आले. तिचा खडतर प्रवास वाचून खरंच या १९ वर्षीय युवतीचे कौतुक करावे तेवढे थोडेच
एव्हरेस्टसारखे शिखर पार करण्याची मोहीम म्हणजे काही सोपी नाही. किती तयारी आणि परिश्रम घेतले असतील तिने. मी एनसीसीत असताना अगदी छोटे ट्रेक्‍स करायची. म्हणजे कृष्णाने केले त्यातले एक पाऊलच असेल माझे जेमतेम, पण तेवढे छोटे ट्रेक्‍स करतानासुद्धा आम्ही किती सराव, मेहनत घ्यायचो. रोज व्यायाम, क्रॉस कंट्री, चांगले डाएट यामुळे स्टॅमिना वाढवायचा. मग चढ- उताराची प्रॅक्‍टिस. सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे शिस्त स्वतःची, मोहिमेतील व बरोबरच्या सर्व ग्रुपची. त्यातच अर्धे यश मिळते, नंतर आहे तो कंट्रोल.
मनावर, सवयींवर, वागण्यावर, भावनांवर या समस्यांवर कंट्रोल ठेवायची सवय लावावी लागते. म्हणूनच गिर्यारोहक शारीरिकदृष्ट्या तर फिट असतोच, पण मानसिक तयारीही तितकीच महत्त्वाची. ऐनवेळी येणाऱ्या अडचणींवर कशी मात करायची याचे प्रशक्षण फार महत्त्वाचे. कृष्णाच्या मोहिमेत तर दोन ऍव्हलान्चचे अडथळे आले. सुदैवाने ती त्यातून सुखरूप वाचली, पण त्यांच्या ग्रुपमधील एक शेर्पा दगावला. आपल्या ग्रुपमधील कोणी असे जाणे म्हणजे एवढा मोठा मानसिक आघात असतो की पुढील प्रवास करण्याची जिगरच संपते.
आमच्या कुलू मनालीच्या एनसीसीच्या ट्रेकमध्ये रिव्हर क्रॉसिंग करताना असा एक कॅडेट वाहून गेला होता व नंतर त्याचे प्रेत मिळालेच नाही. केवळ त्याच्या हलगर्जीपणामुळे व शिस्त मोडल्यामुळे हा प्रकार घडला, पण बाकी ग्रुपवर एवढे दडपण आले की ते अजूनही आठवले तरी अंगावर शहारा येतो. पण कृष्णाने तिच्या मनाची तयारी केली होती हे अगदी दाखवून दिले. तिने सांगितले, "मी जेव्हा पीकवर पोहचले तेव्हाचा आनंद अवर्णनीय होता, पण तरीही मी मनाला पटवले, आताशी नुसते पीकवर पोहचलो आहोत, पण यानंतर उतार पूर्ण करून परत खाली पोहचायचे आहे. तेव्हाच मोहीम संपेल व तेव्हाच यशाचा आनंद मिळेल.'' खरंच किती परिपक्व विचार आहेत, शिवाय स्वतःच्या भावनांवर असा कंट्रोल ठेवून ध्येय गाठणे म्हणजे अपूर्वच.
तिचे प्रयत्न, मेहनत तर आहेच, पण तिच्या घरच्यांचा पाठिंबाही तिच्यासाठी महत्त्वाचा. त्यांच्या मोटिव्हेशन व सपोर्टमुळे ती हे स्वप्न पूर्ण करू शकली. तिच्या वडिलांनी मदतीचा हात पुढे आला नाही म्हणून न हरता, कर्ज काढून तिला एव्हरेस्टवर धाडले. शिवाय सारस्वत बॅंकेनेही ते कर्ज मंजूर केले, एवढेच नाही तर तिच्या यशामुळे, आनंदाने ते कर्ज माफही झाले  खरंच कौतुकास्पद आहे. या मोहिमेत ज्या ज्या लोकांचा सहभाग होता, सहकार्य होते त्या सगळ्यांचा आम्हाला अभिमान आहे.
कृष्णा तुला असेच यश मिळो व एव्हरेस्टसारखीच तू जगातील सर्व शिखरे सर कर. एक मराठी मुलगी म्हणून आम्हाला तुझा अभिमान आहेच, पण आपल्या भारताचा तिरंगा अत्युच्च शिखरावर रोवून आलीस म्हणून तुला आम्हा सगळ्यांचा सलाम


pune municipal election shivsena महापालिकेवर शिवसेनेचा भगवा फडकणार | eSakal

महापालिकेवर शिवसेनेचा भगवा फडकणार
सोमवार, 30 जानेवारी 2017
ज्येष्ठ शिवसैनिकांचा विश्‍वास; तरुणाईबरोबर एकवटली ज्येष्ठांची ताकद
पुणे : "शिवसेना इतिहासावर जगत नाही, तर इतिहास निर्माण करते. हत्तीचा आकार नसला तरी आम्हा ज्येष्ठांमध्ये आजही हत्तीचे बळ आहे. तरुणाईबरोबर ज्येष्ठ शिवसैनिकांची ताकद एकवटल्यामुळे आगामी महापालिका निवडणुकीत शिवसेना स्वबळावर विजय मिळवून नवा इतिहास निर्माण करेल,'' असा विश्‍वास शिवसेनेचे उपनेते व माजी कृषिमंत्री शशिकांत सुतार यांनी व्यक्त केला.
ज्येष्ठ शिवसैनिकांचा विश्‍वास; तरुणाईबरोबर एकवटली ज्येष्ठांची ताकद
पुणे : "शिवसेना इतिहासावर जगत नाही, तर इतिहास निर्माण करते. हत्तीचा आकार नसला तरी आम्हा ज्येष्ठांमध्ये आजही हत्तीचे बळ आहे. तरुणाईबरोबर ज्येष्ठ शिवसैनिकांची ताकद एकवटल्यामुळे आगामी महापालिका निवडणुकीत शिवसेना स्वबळावर विजय मिळवून नवा इतिहास निर्माण करेल,'' असा विश्‍वास शिवसेनेचे उपनेते व माजी कृषिमंत्री शशिकांत सुतार यांनी व्यक्त केला.
शहर शिवसेनेच्या वतीने आयोजित ज्येष्ठ शिवसैनिकांच्या मेळाव्यात ते बोलत होते. अध्यक्षस्थानी ज्येष्ठ शिवसैनिक नंदू घाटे होते. या वेळी शहरप्रमुख विनायक निम्हण, तानाजी काथवडे, माजी आमदार महादेव बाबर, रमेश बोडके, राजाभाऊ रायकर, जगन्नाथ परदेशी, रामभाऊ पारिख उपस्थित होते.
सुतार म्हणाले, ""आमचा जन्म निवडणुकीसाठी नाही, तर अन्याय, अत्याचार, जुलूम, जबरदस्तीविरुद्ध लढण्यासाठीच झाला आहे. महाराष्ट्राची अवस्था ही पडक्‍या वाड्यासारखी झाली असून, उंदरं बिळे पाडत आहेत. त्यामुळे महाराष्ट्र वाचविण्यासाठी शिवसैनिकांनी पेटून उठले पाहिजे. शिवसेना हा वटवृक्ष असून, त्याची पाळेमुळे खोलवर रुजलेली आहेत.''
""मित्र कसा असावा, अडचणीच्या वेळी तलवारीसारखा पुढे, तर सुखाच्या वेळी ढालीसारखा मागे असावा. आपल्या मित्राने आज विश्‍वासघात करून शिवसेनेलाच संपवण्याचा प्रयत्न केला आहे. महापालिका निवडणुकीत देशाचे प्रश्‍न सांगण्यापेक्षा भाजपने आधी दैनंदिन प्रश्‍न सोडवावे,'' असे टीकास्त्रही त्यांनी भाजपवर सोडले. या वेळी नंदू घाटे, रमेश बोडके, निर्मला केंढे यांनीही मनोगत व्यक्त केले. विजय ठाकर यांनी सूत्रसंचालन केले.
ज्यांच्या जीवावर राजकारणात आले, तेच आज भाषणात मोठमोठ्याने ओरडून शिवसेनेला पाणी पाजण्याची भाषा करत आहेत. भाजप म्हणजे "भाजका, जळका पक्ष' आहे.
- जगन्नाथ परदेशी, ज्येष्ठ शिवसैनिक
शहरप्रमुख विनायक निम्हण म्हणाले, ""निखाऱ्यावरून चालण्याची तयारी ठेवा,' असे पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे यांनी युती तोडताना सांगितले. शिवसैनिकांनी तयारी दर्शवत युती तुटल्याचा जल्लोष केला. या तरुण शिवसैनिकांना ज्येष्ठ आणि अनुभवी शिवसैनिकांची ताकद मिळण्यासाठी आयोजित केलेल्या मेळाव्याला मोठा प्रतिसाद मिळाला. महापालिकेवर शिवसेनेचा भगवा फडकविण्यासाठी ज्येष्ठ शिवसैनिकांची एकवटलेली ताकद तरुण शिवसैनिकांसाठी प्रेरणादायी ठरेल.''
ठेकेदारावर नगर परिषद मेहरबान भुमिपुजनात ९३ लाख अ‍ॅडव्हान्स
आर्णी : आमनी ते आर्णी पाणीपुरवठा करणारी पाईपलाईन नव्याने टाकण्यात येत आहे. १ कोटी ४१ लाख रुपये किमतीच्या या कामाची निविदा पार पडल्या नंतर...
भारताने हॉकी मालिका बरोबरीत सोडवली
माद्रिद (स्पेन) - कर्णधार रानी रामपाल आणि गुरजित कौर यांच्या बहारदार खेळाने भारतीय महिलांनी स्पेनविरुद्धच्या पाचव्या हॉकी सामन्यात 4-1 असा विजय...
हत्तींना पकडण्यासाठी तात्काळ मोहीम
सावंतवाडी : कर्नाटक येथील पथकाच्या माध्यमातून दोडामार्ग भागात स्थिरावलेल्या हत्तींना पकडण्यासाठी तात्काळ मोहीम राबवा असे आदेश अर्थ तथा वनमंत्री...
बाजार समितीसाठी सहकारमंत्री देशमुख देणार एकाकी झुंज
सोलापूर : सहकारमंत्री सुभाष देशमुख व पालकमंत्री विजयकुमार देशमुख यांच्यातील मतभेद बाजार समितीच्या निवडणुकीतही स्पष्ट दिसून आले. बाजार समितीसाठी अर्ज...
जम्मू काश्मीरमध्ये आतापर्यंत कितीवेळा राज्यपाल राजवट झाली लागू
नवी दिल्ली - भारतीय जनता पक्षाने आज (मंगळवार) जम्मू काश्मीरमधील मुफ्ती सरकारच्या सत्तेतून बाहेर पडण्याचा निर्णय घेतला. भाजपचे राष्ट्रीय अध्यक्ष अमित...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


Lajjagauri | लज्जागौरी

Must Reads | अवश्य वाचावे असे काही
भारताच्या धार्मिक संस्कृतीच्या इतिहासात, इतिहासपूर्व कालापासून आजच्या विसाव्या शतकापर्यंत स्थिरावलेल्या शक्तिपूजेच्या एका घटकाचे, म्हणजे लैंगिक प्रतिकांचे अत्यंत मूलगामी असे संशोधन करणारे ‘लज्जागौरी ' हे पुस्तक आहे. अद्ययावत् संशोधित साधनांच्या आधारे आणि सर्व नव्या सामग्रीच्या प्रकाशात, विखुरलेल्या वा उत्खननांत सापडलेल्या प्रतिकांचा आणि मूर्तींचा अभ्यास करून सुसंगत असे मनन यात प्रसन्न शैलीने व्यक्त केले आहे. आदिवासी जमातींपासून ते अत्यंत सुसंस्कृत अशा भारतीय समाजातील लैंगिक शक्तिपूजेचे संदर्भ दाखवून यात विवेचन केलेले आहे. हिमालयापासून कन्याकुमारीपर्यंतच्या प्रदेशातील लैंगिक शक्तिपूजेची प्रतीके वा मूर्ती यांचा संदर्भ अर्थपूर्ण रीतीने इथे उकलून दाखविलेला आहे.‘लज्जागौरी ' हे पुस्तक म्हणजे मातृपूजक संस्कृती व विशेषत: भारतातील देवीपूजापद्धती यांच्या अध्ययनाचे एक उत्कृष्ट साधन आहे, असे निश्चितपणे म्हणता येते. आधुनिक मनोविश्लेषणशास्त्रातील सांस्कृतिक मानसशास्त्राच्या अध्ययनाला व संशोधनालाही याचा चांगला उपयोग होईल.तर्कतीर्थ लक्ष्मणशास्त्री जोशी


Arun Date and Nitin Gadkari relation अमेरिकेवर हल्ला, अरुण दातेंची मैफल अन् गडकरींचा अपघात! | eSakal

अमेरिकेवर हल्ला, अरुण दातेंची मैफल अन् गडकरींचा अपघात
सोमवार, 7 मे 2018
अनेक अविस्मरणीय मराठी भावगीते गाऊन अरुण दाते यांनी रसिकांच्या हृदयात स्थान मिळविले. त्यांच्या गोड आवाजाने मराठी भावगीत वेगळ्या उंचीवर गेले. माझे त्यांच्याशी वैयक्‍तिक संबंध होते. एक मोठा गायक महाराष्ट्राने गमावला आहे.
- नितीन गडकरी, केंद्रीय रस्ते व भूपृष्ठ वाहतूक मंत्री
नागपूर : काही तारखा वर्षानुवर्षे विशिष्ट घटनांच्या अनुक्रमाने लक्षात राहतात. त्यातल्या त्यात या घटनांचा आपण भाग असलो, तर आयुष्यभर त्या विस्मरणात जाण्याचा प्रश्‍नच उद्भवत नाही. केंद्रीय रस्ते व भूपृष्ठ वाहतूक मंत्री नितीन गडकरी व त्यांचे कुटुंबीयदेखील 9 सप्टेंबर 2001 हा दिवस कधीही विसरू शकणार नाहीत. ज्येष्ठ गायक अरुण दाते यांच्या निधनामुळे या घटनेच्या आठवणी पुन्हा एकदा ताज्या झाल्या आहेत.
नितीन गडकरी आणि अरुण दाते यांच्यात कौटुंबिक संबंध होते. याच संबंधांमुळे दातेंच्या अनेक मैफलींना गडकरी उत्स्फूर्तपणे उपस्थित राहायचे. 9 सप्टेंबर 2001 ला रामटेकच्या शांतीनाथ सभागृहात अरुण दाते यांची मैफल आयोजित केली होती. सासरी कार्यक्रम होणार म्हटल्यावर गडकरी आवर्जून उपस्थित राहणारच. पण, अरुण दातेंनी स्वतःदेखील गडकरींना कार्यक्रमाला येण्याची विनंती केली. सायंकाळी सातच्या सुमारास कार्यक्रम सुरू झाला. नितीन गडकरी सहकुटुंब या कार्यक्रमाला उपस्थित होते. रात्री उशिरा कार्यक्रम आटोपला. दरम्यान, अरुण दाते यांच्याशी काहीवेळ गप्पाही झाल्या आणि गडकरी कुटुंबीय नागपूरच्या दिशेने रवाना झाले. मनसरवरून नागपूरच्या दिशेने वळल्यावर काही अंतरावर गडकरींच्या गाडीला जोरदार अपघात झाला. या अपघातात गडकरींच्या पायाला गंभीर दुखापत झाली होती, शिवाय कुटुंबातील सर्वच सदस्य जखमी झाले होते. अगदी काही मिनिटांपूर्वी भावगीतांमध्ये रमलेल्या गडकरी कुटुंबीयांना एका भयानक अपघाताने गाठले होते.
त्याचदिवशी भारतीय वेळेनुसार सायंकाळी सातच्या सुमारास अमेरिकेवर दहशतवादी हल्ला झाला होता. जवळपास तीन हजार निष्पाप लोकांचे बळी घेणाऱ्या या हल्ल्याची बातमीही कार्यक्रमादरम्यानच गडकरींना मिळाली होती. दोन्ही घटनांचा तारखेचा योग सोडला तर काहीच संबंध नाही. पण, अरुण दातेंची मैफल, अमेरिकेवरील हल्ला आणि अपघात या तीन घटनांचा दिवस एक असणे, ही बाब किमान गडकरी कुटुंबीयांना विसरता येण्यासारखी नाही.
घरी येऊन गाणे ऐकवले
कार्यक्रमावरून परत जाताना गडकरींचा अपघात झाल्याचे कळल्यानंतर अरुण दातेंनी आवर्जून त्यांची विचारपूस केली. पण, त्याहून वैशिष्ट्य म्हणजे ते खास गडकरींच्या भेटीसाठी नागपुरात आले आणि त्यांच्या घरी जाऊन दोन आवडती गाणी ऐकविली. "आपण कार्यक्रमाला येण्याचा आग्रह केला आणि नंतर अपघात झाला म्हणून अरुण दातेंना वाईट वाटलं. काही दिवसांनी ते आम्हा सर्वांना भेटायला घरी आले. "या जन्मावर या जगण्यावर' आणि "अखेरचे येतील माझ्या हेच शब्द ओठी' ही दोन गाणी त्यांनी आमच्यासाठी गायली,' अशी आठवण सांगून अरुण दाते यांच्या निधनामुळे कुटुंबातील एक ज्येष्ठ सदस्य गमावला, अशा भावना कांचन गडकरी व्यक्त करतात.
अनेक अविस्मरणीय मराठी भावगीते गाऊन अरुण दाते यांनी रसिकांच्या हृदयात स्थान मिळविले. त्यांच्या गोड आवाजाने मराठी भावगीत वेगळ्या उंचीवर गेले. माझे त्यांच्याशी वैयक्‍तिक संबंध होते. एक मोठा गायक महाराष्ट्राने गमावला आहे.
- नितीन गडकरी, केंद्रीय रस्ते व भूपृष्ठ वाहतूक मंत्री
येरळीत रात्री भररस्त्यात कुऱ्हाडीचे घाव घालून युवकाची हत्या
नांदुरा : तालुक्यातील पूर्णा नदीपात्रातील जिगाव धरण बुडीत क्षेत्रात येणाऱ्या येरळी येथे (ता.१८) रात्री १० वाजेदरम्यान गावातीलच भररस्त्यात दोन...
मोहोळ : मोहोळ येथील पोलिस वसाहतीच्या इमारतीची अत्यंत दुरावस्था झाली असून, त्या ठिकाणी राहणे अत्यंत धोक्याचे झाले आहे. त्यामुळे तातडीने नवीन...
पाली खोपोली मार्गावर दोन भीषण अपघात
पाली (जि. रायगड) - पाली खोपोली राज्य महामार्गाच्या रुंदिकरणाचे काम सुरु आहे. या रस्ता रुंदीकरणासाठी रस्त्याच्या कडेला टाकलेल्या मातीच्या...
आमदार खाडेंविरोधात सर्वपक्षीयांची निदर्शने
मिरज - भाजपचे आमदार सुरेश खाडे यांनी येथील एका कार्यक्रमात दिवंगत नेते वसंतदादा पाटील यांचा उल्लेख एकेरी केल्याच्या निषेधार्थ सर्वपक्षीयांनी निदर्शने...
संपामुळे कोल्हापूरातून दक्षिण भारतात जाणारी माल वाहतुक ठप्प
कोल्हापूर - इंधन दरवाढ कमी करावी तसेच माल वाहतुक भाड्यात वाढ व्हावी यासह विविध माण्यासाठी ऑल इडीया कॉम्फ्युडरेशन ऑफ गुडस व्हेईकल्स ओनर्स...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


ग्रीक-बॅक्ट्रिया राजतंत्र - विकिपीडिया

हा लेख/हे पान अवर्गीकृत आहे.
कृपया या लेखाचे/पानाचे वर्गीकरण करण्यास मदत करा जेणेकरून हा लेख/हे पान संबंधित विषयाच्या सूचीमध्ये समाविष्ट होईल. वर्गीकरणानंतर हा संदेश काढून टाकावा अशी विनंती करण्यात येते.
← ख्रि.पू. २५६ – ख्रि.पू. १२५ →
ग्रीक-बॅक्ट्रिया राजतंत्राचा सर्वांत जास्त विस्तार - ख्रि. पू. १८०
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल २२ नोव्हेंबर २०१७ रोजी ०९:०४ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


भिजपाऊस.....: 2011

लोग हर मंझिल को मुश्कील समझते है
हम हर मुश्कील को मंझिल समझते है
....बडा फर्क है , लोगो में और हम में
लोग जिंदगी को दर्द और हम दर्द को जिंदगी समझते है ....गुड मॉर्निंग
माझ्या त्या दिवसाची सुरुवात झाली ती या मेसेजने....
जगण्याचं तत्वज्ञान नेमक्या शब्दांत मांडायची ताकद असलेले शेर किंवा छोट्या कविता जेव्हा 'मेसेज' म्हणून आपल्यापर्यंत पोचतात , तेव्हा दरवेळी आपण त्यांच्या अर्थाशी थबकत नाही ...बरेचदा आपल्या मनाशीच, "व्वा क्या बात है" म्हणतो आणि आपल्या कामाच्या धबडग्यात बुडून जातो...एखादा मेसेज मात्र पुन्हा पुन्हा आपलं बोट धरून त्याच्या अर्थाशी घेऊन जातो..ते शब्द भले कोणाच्याही लेखणीतून उतरले असतील, पण आपल्यासाठी ते 'मेसेज' पाठवणार्या व्यक्तीचं अंतरंग उलगडणारे असतात ...ज्या व्यक्तीने तो मेसेज पाठवला आहे त्याच्या जगण्याशी , त्याच्या विचारांशी आपण त्या आशयाचं नातं जोडू पाहतो...आणि त्या शब्दांकडे - त्यातून ध्वनित होत असलेल्या अर्थाकडे पहायची आपली दृष्टीच बदलते ....वर लिहिलेला 'शेर' असाही आवडण्याजोगा होताच , पण तो अधिक भिडला सतीशने पाठवला होता म्हणून ...म्हणूनच तो मनात घर करून राहिला ....
सतीश...आमचा शाळेतला वर्गमित्र ...हुशार, सद्गुणी , सश्रद्ध आणि अतिशय सामान्य कुटुंबातून येऊनही ; स्वतःच्या मेहनतीने - कर्तृत्वाने आयुष्याला अर्थपूर्ण आकार देणारा एक लघु उद्योजक ..त्याची झेप आम्हां सर्व मित्र परिवारासाठी कौतुकाची आणि अभिमानाची गोष्ट..त्याची झेप आम्हां सर्व मित्र परिवारासाठी कौतुकाची आणि अभिमानाची गोष्ट सर्व प्रकारच्या अडथळ्यांचा मोठ्या धाडसाने सामना करत तो इथवर येऊन पोचला होता ...यश, सुख आणि समाधानाने तृप्त होता...पण नियतीच्या मनात काही वेगळंच होतं....त्याने आजवर दाखवलेल्या हिमतीने तिचं समाधान झालं नसावं बहुदा...एका विचित्र अपघाताच्या रूपात तिने आणखी एक परीक्षा घेण्याचा डाव रचला ....या अपघाताने सतीशला पंगुत्व आलं...कमरेखालची संवेदना हरपली ....त्याच्या बरोबरच घराचही स्वास्थ्य हिरावून घेणारा अपघात ...एखादा सर्वसामान्य माणूस उन्मळून पडला असता ...पण सतीशने नियतीशी दोन हात करायचे ठरवले ...अपघाताने शरीर पंगु झालं असलं तरी मन खंबीर होतं...सुरुवातीला आलेलं नैराश्याचं मळभ त्याने निग्रहाने दूर सारलं आणि नव्या ताकदीने तो आयुष्याला पुन्हा भिडला ...या डावातही त्याची सरशी झाली. आलेल्या अपंगत्वाचा जड अन्तःकरणाने, पण मनापासून स्वीकार करत त्याने जगण्याची नवी वाट शोधली ...चेहऱ्यावरचं हसू आणि मनातलं चैतन्य जराही ढळू न देता ...
आपण किती सहज म्हणत असतो ना की, सगळी माणस सारखी असतात म्हणून ...पण कुठे सारखी असतात सगळी ...बाह्यरूप भले सारखं असेलही, पण तरीही काही असामान्य असतात ...वेगळी असतात. काहींना सुखही बोचतं तर काही दुक्खाचा रस्ताही हसत हसत तुडवतात . आपल्या जगण्यातून इतरांना प्रेरणा देतात ...
म्हणूनच कालपरवापर्यंत फक्त 'मित्र' असलेला सतीश आज आमचा 'गुरु' झाला आहे...स्वतःच्या जगण्यातून नवी दृष्टी देणारा गुरु...हिम्मत कशाला म्हणतात याचा वस्तुपाठ आमच्यासमोर उभा करणारा  त्यामुळेच हा शेर जेव्हा त्याच्याकडून आला तेव्हा तो मनाला स्पर्शून गेला ...कारण तो निव्वळ शेर नव्हता, त्यात त्याच्या जगण्याचं - त्याच्या लढ्याचं प्रतिबिंब मला दिसलं ...मग तो 'मेसेज' माझ्यासाठी फक्त मेसेज राहिला नाही ...तर मंत्र झाला ...गुरूने दिलेला मंत्र
 ' ...दीड वर्षाची तनु, मान वाकडी करुन हातावर बसलेल्या डासाला अतिशय प्रेमाने विचारत होती... मोठं कोणीतरी मिश्किलपणे म्हणालं, 'अगं वेडे..तुझ्या हातावर बसून त्याची मंमंच करतोय तो..’आजूबाजूचे मोठे या उद्गारावर खो..खो हसले..तनुच्या ते गावीही नव्हतं, ती डासाशी गप्पा मारण्यात-त्याची विचारपूस करण्यात दंग झाली होती.. 'मं..मं झायी’ आणि 'जो..जो झायी’ आणि 'जो..जो झायी’ या दोन प्रश्नार्थक वाक्यांची तिच्या शब्दसंग्रहात नव्यानेच भर पडली होती..त्यामुळे समोर जो कोणी येईल त्याला हे विचारण्याचा नवा छंद तिला जडला होता..मग तो अंगणात येणारा काऊ असो की चिऊ असो की तिच्या गोऱ्यापान हातावर बसून तिचं रक्त शोषणारा डास असो..या संवादाने सगळया मोठयांची छान करमणूक होत होती आणि मोठयांच्या दुनियेतून कधीच हद्दपार झालेल्या निरागसतेचं हे दर्शन सुखावणारंही होतं..
असे 'बोल’ ऐकले की मोठं होण्याच्या बदल्यात आपण काय गमावलंय हे लक्षात येतं ... मोठं होण्याच्या या अटळ प्रवासात कधी बोट सोडून जाते ही निरागसता आणि भाबडं मन
किती वेगळी आणि सुंदर असते लहानग्यांची दुनिया..निष्पाप, भाबडी आणि निरागस..जगण्यात आणि वागण्यात कोणतेही छक्केपंजे नसलेली ती सुरूवातीची 3/4वर्षं..आप-पर भावाचा, संकोचाचा आणि भीतीचा स्पर्शही नसलेली...सर्वांशी सहजी 'संवाद' साधणारं ते वय..त्यांचं जग केवळ भवतालच्या माणसांचं नसतं तर त्यात सर्व सजीव सामावलेले असतात. म्हणूनच आई भरवत असलेल्या भाताचा घास, पायाशी शेपूट हलवत बसलेल्या भू-भू लाही भरवायचा आग्रह केला जातो. केवळ आग्रहच नाही तर आपल्या चिमुकल्या हातांनी घास भरवलाही जातो.
आकाशीचा चांदोमामा हा तर छोटयांचा सगळयात जवळचा दोस्त...त्याला पाहून आनंदाने लकाकणारे ते चिमणे डोळे..टाळया वाजवत, बोबडया आवाजात म्हटलं जाणारं चांदोमामाचं गाणं...त्या दिवशी तर गंमतच झाली, चांदोमामाला गाणं म्हणून दाखवल्यावर आजीनं तनुला म्हटलं, 'पुरे किती वेळ थांबायचं अंगणात..चल आता आत... ’ नेहमीप्रमाणेच बराच वेळ बाहेर बागडूनही, पोट न भरलेल्या तिने नाराजीने घराच्या दिशेने मोर्चा वळवला..पण जाता जाता तिला काय वाटलं कोणास ठाऊक...आकाशाच्या दिशेने चांदोमामाकडे पहात तिने हात हलवला..त्याला बाय केलं आणि 'गुड नाईट’ म्हणत फ्लाईंग कीसही दिला..हसऱ्या डोळयांनी त्याचा निरोप घेत ती वळली..तिचा निरोपाचा पापा पोचला असावा बहुतेक, कारण माझं लक्ष अभावितपणे वर गेलं तेव्हा तोपर्यंत तिथेच थबकलेला चांदोमामा तिच्या घरावरुन पुढे सरकला होता..
ओंजळीत धरुन ठेवाव्याशा वाटणाऱ्या एक नितांतसुंदर, लोभस क्षणाची मी साक्षीदार होते...मला हेवा वाटला, तिच्या निरागस प्रेमाचा आणि त्या भाग्यवंत चांदोमामाचाही...
विरागी वृत्तीने जगणाऱ्यांविषयी माझ्या मनात आदरभाव असला तरी विरक्ती माझा स्थायीभाव नाही...पण कधीतरी काही काळासाठी मी त्या 'मोड'मधे जाते खरी... हे अळवावरचं पाणी आहे हे पक्कं ठाऊक असतानाही
त्या वेळी ती भावना मनावर इतकी स्वार असते की पूछो मत...
'वैराग्य आणि विरक्ती हे दोन समानार्थी शब्द आहेत की भिन्न अर्थच्छटेचे दोन शब्द आहेत..आणि असलाच तर त्यांच्यात नेमका फरक काय..'या शंकेने एक दिवस मनात घर केलं आणि माझा पिच्छाच पुरवला..याचं उत्तर आपलं आपल्यालाच सापडणार नाही हे लक्षात आलं आणि मी उत्तरासाठी योग्य व्यक्ती शोधू लागले..सुदैवाने, अशा ज्ञानी व्यक्तींची भोवती कमतरता नव्हती.
प्रश्न विचारुन जेमतेम 12 तास उलटले नसतील तर मनाचं समाधान करणारं, अर्थाच्या छटा उलगडून दाखवणारं उत्तर (तेही मला समजेल अशा भाषेत) मिळालं. या जगात जगताना सर्वसामान्य माणसाला ज्या इच्छा-आकांक्षा मोहात पाडतात त्या इच्छा-आकांक्षांचा एकदाही अनुभव न घेता त्यापासून निशचयपूर्वक दूर राहणं म्हणजे वैराग्य...आणि ज्या गोष्टींचा अनुभव पूर्वी घेतलेला आहे अशा गोष्टी आयुष्यात पुन्हा न करण्याचा निश्चय करणं म्हणजे विरक्ती.. वैराग्य हे अधिक स्थायी स्वरुपाचं असतं. म्हणजे दोघांमधे वैराग्याची 'यत्ता' वरची म्हणायची..(अर्थात्, सर्वसामान्यांसाठी विरक्ती हीसुध्दा अवघडच गोष्ट..)शब्दांमधला फरक समजून घेत असताना वैराग्यवृत्तीने राहणाऱ्या अनेक व्यक्ती डोळयांसमोर येऊन गेल्या.
मनातली शंका दूर झाल्याचा आनंद मिळाला..आणि आपण अर्थभेदाचा विचार न करता किती सैलपणे शब्द वापरत असतो हे लक्षात आलं.
विश्लेषणाने मनाचं समाधान झालं असलं तरी का कुणास ठाऊक दोन्ही शब्द मनात ठाण मांडून बसले..त्यांच्यातला अर्थभेद आठवून तशी माणसं शोधायचा मनाला चाळाच लागला. हे सगळं चालू असतानाच एक दिवस जेवताना माझा मुलगा मला म्हणाला, ' आई, मला दही वाढू नकोस...दह्याची मला भीरक्ती आली आहे.'
' मी कुतूहलाने विचारलं.
'भीरक्ती..म्हणजे भीतीतून आलेली विरक्ती..तुझ्याकडून परवा वैराग्य-विरक्तीबद्दल ऐकलं आणि माझ्या मनात आलं..कसल्यातरी भीतीपोटी आपण जेव्हा काही खाण्याचं टाळतो किंवा काही सवयी सोडतो तेव्हा ती भीतीतून आलेली विरक्ती असते. आता मी आवडत असूनही दही खात नाही कारण त्याच्यामुळे होणाऱ्या सर्दीची- त्या त्रासाची मला भीती आहे.' त्याने केलेला हा विचार मला एकदमच पटला..आपण बहुतेक माणसं आयुष्यभर याचाच तर अवलंब करत असतो...मनात आलं.
या भीरक्तीकडून विरक्तीकडे आणि तिथून वैराग्यापर्यंतचा प्रवास किती अवघड आहे याची जाणीव झाली. 'काहीतरी विपरीत झाल्याविशाय, शरीराला-मनाला त्रासदायक ठरल्याविशाय आपण कोणत्याही मोहाच्या पाशातून दूर जाऊ शकत नाही..किती प्रकारचे मोह आपल्या वाटेत असतात.. 'मनात विचार आला.
त्यानंतर काही दिवसांनी माणसाच्या हव्यासाबद्दल बोलणं चालू असताना माझा भाऊ मला म्हणाला,'काय माहित्ये का अश्विनी, आपण या जगात पाहुण्यासारखं राहायचं आहे हेच आपल्या लक्षात येत नाही...या अखंड जीवनप्रवाहात आपलं अस्तित्व किती क्षणांसाठी आहे हे लक्षात घेतलं तर अनेक मोहांपासून आपोआपच लांब राहू.. 'गेले काही दिवस मनात जो विचार चालू होता त्याचाच एक महत्त्वाचा दुवा त्याच्या बोलण्यातून गवसल्यासारखं वाटलं..आणि मनात प्रश्नांनी गर्दी केली...
'आपलं या जगातलं 'पाहुणेपण' लक्षात घेतलं तर खरंच आपण भीरक्तीपासून विरक्तीपर्यंत पोचू शकू...इतरांचं सोडा, मला तरी जमेल का हे...इतरांचं सोडा, मला तरी जमेल का हे...जे मला कळल्यासारखं वाटतंय ते कृतीत उतरवता येईल का कधी...जे मला कळल्यासारखं वाटतंय ते कृतीत उतरवता येईल का कधी
प्रत्येक अनोळखी गावाला वास येतो कोऱ्या पुस्तकाचा...
त्याला असतो आकर्षित करणारा एक अनामिक गंध.
नव्या पुस्तकाइतकंच ते गाव असतं अनोळखी....
पुस्तक जसं पानागणिक उलगडत जातं आपल्यासमोर...
तसंच गाव कळत जातं.. गल्लीबोळातून फिरताना
हळूहळू उमजत जाते त्या गावाची संस्कृती
मनात एक ओळख नोंदवली जाते..
ज्यावर फक्त त्या गावाची मोहोर असते
1993 च्या भूकंपाच्या दु:खद खुणा अंगावर ल्यालेलं मराठवाडयातलं ते गाव...हराळी त्याचं नाव...आख्खं गाव जमीनदोस्त होतं म्हणजे काय त्याचा अनुभव घेतलेलं..मी त्या गावात पहिल्यांदा गेले तेव्हा तो भीषण भूकंप होऊन 8/9 वर्षंउलटून गेली होती..किल्लारी या भूकंपाच्या मुख्य केंद्रबिंदूपासून अवघ्या सातेक किलोमीटरवर असलेलं हे गाव.. ज्याला या आपत्तीची झळ लागली नाही असं एकही घर गावात शिल्लक नव्हतं. ज्याप्रमाणे विविध संस्था-संघटना विविध भूकंपग्रस्त भागांत मदतीसाठी पोहोचल्या तशा हराळीतही दाखल झाल्या. त्यातल्या बऱ्याचशा तात्कालिक (पण अर्थात्च ज्याची गरज होती अशीच) मदत करुन परतल्या. तिथे दुर्भिक्ष फक्त भौतिक सोयीसुविधेचं नव्हतं...सर्वात जास्त दुर्भिक्ष होतं ते ज्ञानाचं...शिक्षणाचं आणि ते पिढयान्पिढयांचं होतं..ते संपावं अशी इच्छा बाळगणारे हाताच्या बोटावर मोजण्याइतके का होईना पण गावकरी त्या गावात होते हे त्या गावाचं भाग्य..त्यापैकी एक रत्नाजीदादा सूर्यवंशी. मदत देण्यासाठी दाराशी आलेल्या दात्याकडे काय मागायचं याचं शहाणपण त्यांच्यापाशी होतं..संकटातच संधी शोधणारी त्यांची ही शहाणीवच गावाचा कायापालट करती झाली...वाईटातून चांगलं निघतं, या विधानावर श्रध्दा बसावी अशी या गावाची कहाणी
त्यांना मदत करण्यासाठी आलेल्यांमधे पुण्याची ज्ञान प्रबोधिनीही होती. तात्पुरती मलमपट्टी करण्यापेक्षा, गावाची मूलभूत गरज ओळखून कायमस्वरुपी इलाज करावा, असं प्रबोधिनीला वाटत होतं. या संघटनेचं शिक्षण क्षेत्रात चांगलं काम आहे हे ठाऊक असणाऱ्या रत्नाजीदादांनी प्रबोधिनीच्या ज्येष्ठ कार्यकर्त्यांकडे मागणी केली ती चांगल्या शाळेची.. 'आमच्या मुलांना चांगलं शिक्षण देऊन शहाणं करा..हीच मुलं उद्याचा गाव घडवतील.आणि या कामात मी पूर्णपणे तुमच्याबरोबर असेन.'अन्य काही न मागता शाळेची, चांगल्या शिक्षणाची मागणी करणारे आणि या कामात सक्रिय सहभागाचं आश्वासन देणारे रत्नाजीदादा, गावावरच्या प्रेमापोटी शहरातली नोकरी सोडून पुन्हा गावात येऊन राहिले होते. जे वचन त्यांनी प्रबोधिनीच्या ज्येष्ठ कार्यकर्त्यांना दिलं त्याचं आजतागायत कसोशीनं पालन करणारे रत्नाजीदादा..सुरुवातीच्या काळात आपलं घर शाळेसाठी देणारे..आजूबाजूच्या खेडयातून आलेल्या शेतकऱ्यांच्या मुलांना त्यांनी आपल्या घरात आश्रय दिला. त्यांनी आणि त्यांच्या पत्नीनं पोटच्या मुलांसारखी त्यांच्यावर माया केली..त्यांना न्हाऊ-माखू घातलं. आज शाळेची जागा बदलली असली तरी रत्नाजीदादा आणि त्यांच्या पत्नी पूर्णवेळ शाळेत असतात.
एकीकडे शाळेसाठी जागेचा शोध चालूच होता..शेतकऱ्यांच्या मुलांसाठी निवासी शाळा आणि प्रामुख्याने शेतीशाळा उभी करायची होती. शेतकऱ्याच्या मुलानं उच्चशिक्षित होऊन शेतीपासून दूर जाऊ नये तर विज्ञानदृष्टी असलेला प्रयोगशील शेतकरी व्हावं, हा त्यामागचा विचार..अशी शेतीशाळा उभारायची तर तशी मुबलक जागा हवी..तीही शेतजमीन हवी. ती मिळवणं हीच अवघड बाब होती..कारण ज्याला या प्रयोगाचं महत्त्व पटेल तोच जागा उपलब्ध करुन देणार..शिवाय प्रबोधिनीविषयी बरेचसे गावकरी अनभिज्ञ..त्यांच्यासाठी प्रबोधिनी ही पाहुण्यासारखीच..प्रबोधिनीला जे काम गावकऱ्यांसाठी उभं करायचं होतं त्याचं महत्त्व लक्षात येण्याएवढं शहाणपण सगळयांकडेच नव्हतं..
पण 'चांगल्या कामाच्या मागे परमेश्वर उभा असतो' याची शब्दश: प्रचिती देणारी एक घटना घडली...परमेश्वर कस्तुरे नावाच्या गावकऱ्यानं आपली 9 एकर जमीन शाळेसाठी प्रबोधिनीला दान केली. ते काही कुणी गडगंज आसामी नव्हेत, अगदी हातावर पोट असलेले शेतकरी...पण चांगल्या कार्यासाठी त्यांनी आपल्या वडिलोपार्जित हिश्श्यातल्या जमिनीवर तुळशीपत्र ठेवलं आणि आपलं परमेश्वर हे नाव सार्थ केलं..'मी जमीन कसली तर माझ्या कुटुंबाचं पोट भरेल, पण शाळेसाठी दिली तर पुढच्या अनेक पिढया ज्ञानसमृध्द होतील' असा विचार करणाऱ्या परमेश्वरदादांनी पुढच्या पिढयांवर अगणित उपकार केले आहेत.. त्याची वाच्यता तर लांबच पण त्या बदल्यात कशाची अपेक्षाही केली नाही. उलट जितके दिवस जमलं तितके दिवस या कामातही सक्रिय सहभागी झाले. पुढे याच जमिनीतल्या काही भागावर शाळेची भव्य वास्तू उभी राहिली..उरलेल्या जमिनीवर शेतीतले प्रयोग सुरु झाले. आज प्रबोधिनीने 60 एकरहून अधिक शेतजमीन या प्रकल्पासाठी घेतली आहे. एरव्ही अवर्षणासाठीच कुप्रसिध्द असलेला हा भाग, आता डोळयांचं पारणं फेडेल इतका सदाहरित झाला आहे. या यशामागे ज्ञानप्रबोधिनीच्या कार्यकर्त्यांची प्रयोगशील दृष्टी आणि तळमळ, अहोरात्र घेतलेली मेहनत तर आहेच..त्याचबरोबर या दोन भूमीपुत्रांनी दिलेल्या योगदानाची ताकद-पुण्याईही त्यामागे उभी आहे.
हे दोघेजण म्हणजे, 'एखाद्यानं आपल्या गावावर प्रेम कसं करावं' याचा वस्तुपाठ आहेत.
प्राणीप्रेमाच्या विषयात मी थेट पु.लं.ची वंशज...मनुष्यप्राण्यांव्यतिरिक्त इतर प्राणीमात्रांना लांबून न्याहाळायची मला सवय...श्वानप्रेमी घरांपासून तर चार हात लांब राहणारी, अशा घरात जाणं शक्यतो टाळण्याकडेच कल असणारी मी..या पार्श्वभूमीवर 5 वर्षांपूर्वी तो जेव्हा समोरच्या घरात राह्यला आला तेव्हा कपाळावर नाराजीची सूक्ष्म अठी उमटली...त्याचं ते बसक्या चेहऱ्याचं भीतीदायक रुप...मनुष्यप्राण्यांव्यतिरिक्त इतर प्राणीमात्रांना लांबून न्याहाळायची मला सवय...श्वानप्रेमी घरांपासून तर चार हात लांब राहणारी, अशा घरात जाणं शक्यतो टाळण्याकडेच कल असणारी मी..या पार्श्वभूमीवर 5 वर्षांपूर्वी तो जेव्हा समोरच्या घरात राह्यला आला तेव्हा कपाळावर नाराजीची सूक्ष्म अठी उमटली...त्याचं ते बसक्या चेहऱ्याचं भीतीदायक रुप...खरं तर दिसणं सोडल्यास त्याच्यात भीतीदायक काही नव्हतंच हे हळूहळू कळत गेलं... खूप लाडाकोडात वाढलेलं त्या घरातलं ते लाडकं बाळ होतं...हो, त्या घरातला तो तिसरा मुलगाच होता...आणि यात दाखवेगिरीचा भाग अजिबात नव्हता याचीही हळूहळू खात्री पटत गेली.
घराची राखण करण्यासाठी कदाचित त्याचा या घरात प्रवेश झाला असेलही पण त्याने या कुटुंबाला इतका लळा लावला की त्याच्याकडून या कामाची नंतर कधी अपेक्षाही केली गेली नाही. घरातल्या इतर माणसांसाठी ज्या सुखसोयी होत्या त्या त्या त्याच्या दिमतीला होत्या.
या नव्या घरात जिथे जिथे त्याची म्हणून बसण्याची जागा होती (तसा त्याला सगळयाच खोल्यांमधे मुक्त प्रवेश होता तरीही..), तिथेतिथे मऊशार अंथरुण आणि छतावर खास त्याच्या सेवेत फिरणारा पंखा...उन्हाळयाच्या दिवसांत उकाडा असह्य होऊ लागला की हे साहेब त्यांच्या वडिलांच्या एअरकंडिशंड बेडरुममधे झोपायचे...(अगदी लहान असताना तर तो म्हणे कायमच त्याच्या या आईबाबांजवळ त्यांच्या बेडरुममधे झोपायचा..)तो पूर्वजन्मीचा पुण्यात्मा होता हे नक्की, कारण मुक्या प्राण्याचा जन्म मिळूनही ही सारी सुखं त्याच्या वाटयाला आली होती. सकाळी सातच्या सुमारास त्याचं भुंकणं ऐकू यायचं...सुरूवातीच्या काळात हा आवाज ऐकला की माझी चिडचिड व्हायची..पण हे भुंकणं म्हणजे मागणं असायचं हे काही दिवसांतच लक्षात आलं..त्याची ती भुकेची वेळ असे..पोटात भुकेचा उसळलेला आगडोंब व्यक्त करायचं त्याचं माध्यम होतं ते...त्याची आईही एकीकडे त्याला चुचकारत, त्याच्याशी बोलत-त्याला शांत करत त्याच्यासाठी गरमागरम पोळया करायला ओटयाशी उभी राहायची..कधी जर तिला उशीर झाला तर याचा आवाज टिपेला पोचायचा आणि त्याचे बाबा आईवर ओरडू लागायचे..अस्वस्थ होऊन त्यांच्या येरझारा सुरु व्हायच्या.. त्याला भूक लागली आहे आणि अजून खायला दिलेलं नाही याने त्यांची चिडचिड सुरु व्हायची...एकदा का गरमागरम पोळयांचा ठरलेला कोटा त्याच्या पोटात गेला की तो कोवळं ऊन अंगावर घेत शांतपणे पडून राहायचा..खायचा तो पण, तृप्ती त्या दोघांच्या चेहऱ्यावर दिसायची. त्यांच्या अंगणात येणारा कावळा हा त्याचा शत्रू..तो कठडयाच्या टोकावर बसून कावकाव करायचा,आणि याला उचकवायचा..मग अंगणभर हा त्याच्यामागे धावत भुंकायचा पण उंचावर बसलेल्या कावळयाला त्याचं अजिबात भय वाटायचं नाही..त्याचं काव काव आणि याचं भों..भों ही जुगलबंदी काही काळ रंगायची.
तो भुंकण्यातून जे वेगवेगळे मेसेज द्यायचा त्याचा अर्थ सहवासाने आणि सरावाने हळूहळू थोडाफार कळू लागला..माझी फार प्रगती झाली नाही तरी पूर्वीचा दृष्टिकोन नक्की बदलला..त्याच्या भुंकण्याचा त्रास होईनासा झाला आणि भीती कमी झाली. घरातल्या आई-बाबांशी त्याच्या भाषेत चाललेली लाडीगोडी कळायला लागली , त्यात गंमतही वाटू लागली..घरातलं लाडावलेलं लहान मूल जसं मोठयांच्या ओरडण्याकडे दुर्लक्ष करुन आपले उद्योग चालूच ठेवतं तसंच त्याचं होतं..त्यांच्या ओरडण्याकडे दुर्लक्ष करण्यात तो तरबेज होता..पण घरातला तरुण मुलगा किंवा सून जर त्याला ओरडली तर लगेच गप्प बसायचं शहाणपणही त्याच्याकडे होतं..आपली डाळ कुठे शिजते याची त्याला असलेली जाण थक्क करणारी होती.
एकदा घरातले आई-बाबा 8/10 दिवसांसाठी बाहेरगावी जायचे होते..फिरायला जायची तयारी सुरु असताना एकीकडे त्याला सांगणंही चालू होतं,..'हे बघ, मी आणि बाबा फिरायला जाणार आहोत...दादाला, वहिनीला त्रास नाही द्यायचा..शहाण्यासारखं वागायचं..' त्याच्या अंगावर हळुवार थोपटत त्याची आई त्याला सांगत होती..आपण त्याचं वेळापत्रक पाळतो तसं पाळलं जाणार नाही, थोडं मागेपुढे होईल तेव्हा याने भुंकून घर डोक्यावर घ्यायला नको असं तिला वाटत असावं..सगळयात जास्त तो तिच्याच जवळ असायचा, त्यामुळे तिचा लळा अधिक..मुलांनी हौसेसाठी घरात आणलेलं ते पिल्लू खरं तर तिचंच झालं होतं..आपल्या बाळाचं करावं इतक्या प्रेमाने त्याचं करताना ती त्याची आई होऊन गेली होती..टिपिकल आईची काळजी तेव्हा तिच्या बोलण्यातूनही डोकावत होती.
आपले लाड करणारे आई-बाबा घरात नाहीत हे त्याला कळलं आणि सकाळची भुकेची वेळ टळून गेल्यावर भुंकून गोंधळ घालणारा-आईला भंडावून सोडणारा तो, गरमागरम पोळयांची वाट पाहत खिडकीशी शांतपणे बसून राहायला लागला..एक दिवस सकाळी मी आमच्या बागेत पाणी घालत होते, तो खिडकीशी पोळयांची वाट पाहत शांतपणे बसून होता..मी त्याला हाक मारली, 'काय रे..कुठे गेले आई-बाबा..आईची आठवण येत्ये तुला..' मी विचारलं, तसा तो वळून माझ्याकडे तोंड करुन बसला..तो नेहमीच्या भुंकण्यापेक्षा वेगळाच आवाज काढत मला काही सांगू पाहात होता..आई-बाबांचं इतके दिवस दूर राहाणं बहुतेक त्याला सहन होत नसावं..त्यांची आठवण त्याला अस्वस्थ करत असावी..बिनशब्दाचं त्याचं बोलणं पोचत होतं माझ्यापर्यंत ..त्याच्या डोळयातले भाव मला वाचता येत होते..नकळत डोळे भरुन आले. इतक्या दिवसांत प्रथमच आम्ही दोघं एकमेकांशी बोलत होतो..पण तो संवाद मनात कायमचा कोरला गेला..कधी नव्हे तो त्याच्या पाठीवरुन हात फिरवावा, त्याला थोपटावं अशी इच्छा झाली..घाबरतच, पण मी त्याला हलकेच थोपटलं..'येणार हां आता आई..' त्याला समजावलं. 2/3 दिवसांतच त्याचे आई-बाबा आले..ते आल्याचं याच्यामुळेच कळलं..कारण आनंदाने बेभान होऊन तो ओरडत होता..त्यांच्या अंगावर उडया मारत होता..घरातल्या कोणाशीही त्यांनी बोलू नये, फक्त माझ्या बोलण्याकडे लक्ष द्यावं असा त्याचा हट्ट होता. शेवटी तो जिंकला..आईने त्याला मायेनं कुरवाळलं, थोपटलं..त्याची विचारपूस केली, तेव्हा त्याचं समाधान झालं..मग तो शहाण्या बाळासारखा आपल्या अंथरुणावर जाऊन झोपला. हे सगळं दृश्य विलक्षण होतं.
एकदा तो खूप अस्वस्थ होऊन घरातल्या अंगणात फेऱ्या घालत होता..मधेच हॉलच्या दरवाजाशी जाऊन भुंकून, मला आत घ्या असं सांगत होता...तो विनवत नव्हता, तर त्याच्या आवाजात जरब होती..एक प्रकारचा अधीरेपणाही होता..नेहमीपेक्षा थोडं वेगळं वाटलं म्हणून मी हाक मारुन त्याला काय झालं असं विचारलं..तेव्हा हसत-हसत उत्तर मिळालं, 'अगं, आज त्याची मैत्रीण आल्ये ना..म्हणून उतावळा झालाय. त्यांचं मेटिंग आहे'..हा मुद्दा माझ्या लक्षातच आला नव्हता..मग कळलं, वर्षातून दोन वेळा तरी अशी भेट घडवावी लागते...(आज त्याची डझनाहून अधिक मुलं वेगवेगळया घरात नांदताहेत.)
काही दिवसांनी त्यांच्या घरात तान्हं बाळ आलं..त्या बाळाशी खेळावं, त्याचे लाड करावेत असं त्याला वाटू लागलं...बाळ दिवाणखान्यात आलं की त्याला त्याच्या जवळ जायचं असे..तेव्हा आपल्या गळयातली साखळी कोणीतरी काढावी यासाठी तो भुंके..पण इतकी रिस्क घ्यायची घरातल्यांची काही हिम्मत होत नसे. गंमत अशी त्याच्या आवाजाने ते बाळ मात्र रडायचं नाही की त्याला घाबरायचंही नाही.. आजी -आजोबा बाळाला अंगणात घेऊन गेले की याच्या जिवाची घालमेल सुरु होई..आपल्याला न घेता गेलेच कसे याचा राग त्याच्या आवाजातून व्यक्त होई..ते बाळ म्हणजे त्याच्या प्रेमातलं भागीदार झालं होतं..अर्थात्, त्याला त्याची हरकत नव्हती फक्त आपल्यालाही बरोबर घ्यावं इतकीच अपेक्षा असे..
बाळ वर्षाचं होईपर्यंत त्या दोघांमधे छान टयूनिंग झालं..बाळाला त्याची अजिबात भीती वाटत नाही याचा सगळयांना आनंदही झाला.आता काही दिवसांनी त्यांना एकत्र खेळता येईल, असं घरातले म्हणू लागले..आणि अगदी अचानक, एका दिवसाच्या आजाराचं निमित्त होऊन तो हे जग सोडून गेला..हार्ट फेल झालं म्हणे.. तसं त्याचं वय झालं होतं असंही कळलं..हे वास्तव असलं तरी ते स्वीकारणं त्या कुटुंबासाठी खूपच अवघड होतं..बाबा तर खूप दिवस त्याच्या आठवणीत बुडून गेले होते. आम्हांलाही त्याचं नसणं स्वीकारणं जडच गेलं.
आता त्यांच्या दिवाणखान्यात त्याचा भलामोठा फोटो आहे...आणि त्याच्या नावापुढे कुटुंबाचं आडनावही लिहिलं आहे..पुढे लिहिलं आहे, 'आमच्या जीवनात आनंद निर्माण करण्यासाठी पृथ्वीवर आलेला तू देवदूत होतास..' तो असेलही देवदूत..पण त्याच्यासाठी देवाने घराची केलेली निवड मात्र अचूक होती..हे नक्की..मी त्याची एक साक्षीदार आहे.
बकुळफुलं हे आमच्या मैत्रीचं प्रतीक आहे. कितीही सुकली तरी सुगंध जिची साथ सोडत नाही आणि जिचं सौंदर्य कधी उणावत नाही अशी बकुळ...
22 वर्षं झाली तिची ओळख होऊन...एम.ए.ला आम्ही दोघी एकत्र होतो...दुपारच्या लेक्चर्सना धावतपळत, धापा टाकत ती यायची...बहुतेक वेळा अगदी लेक्चर सुरु व्हायच्या क्षणी...आणि ते संपल्यावर कर्जत गाडी पकडण्यासाठी गडबडीत निघून जायची...शिकताशिकता एकीकडे तिची नोकरीही चालू होती....बोलण्यातून हळूहळू कळत गेलं... साहित्याची तिला असलेली जाण आणि तिचं कमालीचं साधं राहणं यामुळे ओळखीच्या पलिकडे हे नातं जावं असं मला अगदी मनापासून वाटत असे...पण तो योग यायला दुसरं वर्ष उजाडावं लागलं...परिक्षेचा अभ्यास एकत्र करण्याचा प्रस्ताव तिनं समोर ठेवला...मी आनंदानं होकार दिला.
एकत्र अभ्यास करताना मला जाणवलं की, ती हाडाची शिक्षिका आहे...आणि शिकवण्याची तिची पध्दतही अनोखी, समोरच्यावर विलक्षण प्रभाव पाडणारी आहे. ती भेटेपर्यंत मलाही कविता आवडायच्या...कळायच्याही..पण कवितेच्या अंतरंगात घुसायचं म्हणजे काय हे तिच्यामुळे समजलं...कवितेचे पदर उलगडून दाखवण्याची तिची पध्दत लाजवाब होती. आणि हा गुण तिनं कमावलेला नव्हता, तिच्यात ते उपजतच होतं. तिच्यामुळे मी कवितेच्या अधिक जवळ गेले.
संवेदनशीलता हा आमच्यातला समान दुवा...एखाद्या विषयावर बोलताना एकाच वेळी दोघींच्या डोळयात पाणी तरळायचं आणि आमच्या हळवेपणाचं आम्हांलाच हसू यायचं...'कधी सुधारणार गं आपण...आजकाल चालत नाही इतकं हळवं राहून... ' हे दोघींनाही समजत होतं पण कृतीत मात्र येत नव्हतं ..आजही त्यात फरक पडलेला नाही.
अभ्यासाच्या त्या 2 महिन्याच्या काळात कधी आम्ही एकमेकींच्या घट्ट मैत्रिणी झालो ते कळलंही नाही...बघता बघता दुसरं वर्ष संपलं आणि आता रोजची भेट होणार नाही याची जाणीव झाली...असं दूर जाणं अटळ आहे हे कळत असूनही ते दुखवून गेलं, अस्वस्थ करुन गेलं...हळूहळू भेटी महिन्यांनी होऊ लागल्या...कधी कधी असं व्हायचं की, आजूबाजूला असलेल्या गर्दीत दोघींचं असं बोलणं व्हायचंच नाही...खूप काही सांगायचं असायचं एकमेकींना, ते तसंच मनात ठेवून निरोपाचा क्षण समोर येऊन उभा राहायचा... 'याला काय भेट म्हणायची का गं...नुसत्या दिसलो एकमेकींना...आता भेटू कधीतरी आजूबाजूला गर्दी नसताना..’ असं एकमेकींना समजावत नाराज मनाने निरोप घ्यायचा...
मग कधीतरी खरंच दोघींना सोयीची वेळ पाहून भेटीचा दिवस ठरवायचा.. ' बाहेरच भेटू..म्हणजे निवांत आणि पोटभर बोलता येईल'..त्या भेटीचे वेध लागायचे...खूप दिवसांनी भेटतोय तर काहीतरी नेऊया भेट असं वाटून दोघीही एकमेकींसाठी भेट घेऊन जायचो...काही बोलण्याआधी हातावर गजऱ्याची पुडी ठेवली की ती म्हणायची, 'अगं, मीही तुझ्यासाठी गजरा आणला आहे...’असं म्हणून तीही पुडी माझ्या हातावर ठेवायची...दोघींच्याही पुडीत बकुळीचा गजरा असायचा...या योगायोगानं हसूही यायचं आणि रडूही...तिने दिलेला गजरा मला मी आणलेल्या गजऱ्यापेक्षाही नेहमीच अधिक सुगंधी वाटायचा...मग गप्पांना सुरुवात व्हायची...आता आमची भेट वर्षांच्या अंतराने होते. मात्र, कितीही वर्षांनी भेटलो तरी काय बोलावं एकमेकींशी हा प्रश्न कधीच पडत नाही. आता काय बोलावं असं कधी मनात येतच नाही. दोन भेटींमधलं अंतर वाढत चाललंय, पण मैत्रीत अंतर पडलेलं नाही.. मैत्रीतली उत्कटता आणि ओढ तेवढीच आणि तशीच आहे...बकुळीच्या सदासुगंधित फुलासारखी
साधं शाळेत शिकण्याची तिची इच्छाही नियतीनं कधी पूर्ण केली नाही...तरीही आयुष्यभर नवं काही शिकण्याचा तिचा उत्साह तसूभरही उणावला नाही
समाजाच्या उपयोगी पडावं, आपल्याकडे जे देण्यासारखं आहे ते सर्वांमधे वाटून टाकावं याची कोण आवड होती तिला...पण अंगात बळ होतं तेव्हा घराच्या व्यापातापात इतकी गुरफटलेली होती की मनात असूनही तिला समाजापर्यंत कधी पोचताच आलं नाही.
वरवर करडया, खरं तर रागीट व्यक्तिमत्त्वाच्या तिचे हात लांबसडक आणि लोण्याहूनही मऊ होते. तिच्यातल्या कलासक्त मनाची साक्ष होती ती... तिनं जे काम केलं ते देखणं आणि लक्षवेधीच केलं. मग तो स्वयंपाकातला एखादा पदार्थ असेल किंवा भरतकामाचा नमुना किंवा स्वान्तसुखाय केलेलं लेखनही....
घराचा उंबरा ओलांडून जर तिला बाहेर पडता आलं असतं तर....तर तिनं खूप काही केलं असतं. एक कर्तृत्ववान स्त्री म्हणून ती नावारुपाला येण्याइतकी तिची नक्कीच क्षमता होती...
पण आयुष्याचं दानच असं पडलं की, यातलं तिला काहीच करता आलं नाही...तरी तिने नशीबाला दोष दिला नाही की स्वत:ची कहाणी लोकांना सांगून कधी सहानुभूती गोळा केली नाही...
शांत राहून संकटाशी दोन हात करण्याचं तिचं कसब अलौकिक होतं...तिच्या कुवतीप्रमाणे ती लढत राहिली.... सतत कार्यमग्न राहणं हे त्यावर तिने शोधलेलं उत्तर होतं...कधीतरी दिवस बदलतीलच हा आशावाद तिला बळ पुरवत राहिला...आणि झालंही तसंच...दिवस पालटले...समृध्दी येताना बरोबर सुख-समाधान घेऊन आली...तिला आनंद झाला पण तोही तिच्या स्वभावाप्रमाणे तिने संयमाने व्यक्त केला....ज्या साध्या राहणीमानाचा तिने स्वीकार केला होता त्यात समृध्दीतही जराही फरक पडला नाही...अंगाला सोनं लागू दिलं नाही की जरीकाठाची साडी ल्यायली नाही...घरातल्या लेकीसुनांनी मात्र दागदागिने घालावेत, छान रहावं असं तिला वाटत असे...अर्थात्, ही इच्छाही तिने कधी कोणावर लादली नाही.
आयुष्यात अनेक अपमान वाटयाला आले. ते निमूट गिळून पुढे जाण्याचेही प्रसंग आले, पण ती कधी परिस्थितीसमोर लाचार झाली नाही. स्वाभिमानाशी तडजोड न करता सत्व आणि स्वत्व तिनं कायम राखलं...सर्वच मुलांची आर्थिक सुस्थिती आल्यावरही, तिने कधी चुकूनही मला पैसे हवे आहेत असं एकाही मुलाला म्हटलं नाही. त्यामागे, लागतील तेव्हा मुलं देतीलच याची जशी खात्री होती तशी तिची निर्मोही वृत्तीही याला कारणीभूत होती.
आयुष्याच्या उत्तरार्धात जेव्हा तिच्या वयाच्या बायका देवधर्म-पोथ्यापुराणात मग्न असत तेव्हाही तिचा कल वर्तमानपत्रं आणि अन्य साहित्य वाचण्याकडेच होता. 'देवाला दोन हस्तक आणि तिसरं मस्तक पुरतं ...काही लागत नाही बाकी' ही शिकवण तिच्या जगण्यातून तिनं पुढच्या पिढीपर्यंत पोहोचवली.
स्त्री मुक्ती हा शब्दही माहित नव्हता तेव्हा, 'बाईनं कधी कोणाचं मिंधं असू नये, आपल्या पोटापुरतं तरी तिनं कमवायला हवं...अगदी नवऱ्याच्या तोंडाकडे पहायचीही तिच्यावर वेळ येऊ नये'असं तिचं आग्रहाचं सांगणं असे....मुलींनी वेगवेगळया क्षेत्रात केलेले पराक्रम ऐकले की तिच्या डोळयात एक वेगळाच आनंद असे..अशावेळी शिकण्याची अतृप्त राहिलेली तिची इच्छा उसळी मारुन ओठांवर येत असे..'खरंच, कुठच्या कुठे गेली असती ही...' त्यावेळी तिचे लुकलुकणारे डोळे समोर बसलेल्या माणसाला अस्वस्थ करत असत...
शिवाजी महाराजांचे गड-किल्ले पहायचीही इच्छा होती तिची. तिच्यात एक जिप्सी दडलेला होता. जो कायम दडूनच राहिला...नशीबानं त्याचं कोडकौतुक करायची कधी संधीच दिली नाही...हे सगळं मनात ठेवून, मात्र कशाहीबद्दल तक्रारीचा एकही शब्द न काढता काही वर्षांपूर्वी तिनं इहलोकीचा निरोप घेतला.
सारं काही सोसूनही जगण्यावर एवढं प्रेम करणारी अशी ही विलक्षण बाई आमची आजी होती. तिच्या सहवासात मोठं होण्याचं भाग्य आम्हांला लाभलं. तिला असं मागितलेलं आवडणार नाही हे ठाऊक असूनही, तिच्यासाठी फक्त एकच मागणं मागायचं आहे. तिच्या नितांतसुंदर पण अतृप्त राहिलेल्या इच्छांना पूर्ण करण्यासाठी देवाने तिला पुन्हा जन्म द्यावा. खरं तर तो तिचं खूप देणं लागतो....त्यातलं निदान एवढं तरी त्याने फेडावंच...
तशी तिची माझी ओळख स्त्री संघटनेच्या कामामुळे झाली. ती अतिशय आनंदी,
प्रचंड बडबडी. संघटनेच्या कामाकडे, वेळ चांगला घालवायचं साधन म्हणून
पाहणारी...बरं, यात लपवाछपवी काहीच नाही...'ते बौध्दिक काम वगैरे काही
सांगू नका, मी आपली खानपान व्यवस्था किंवा पाहुण्यांच्या स्वागताची
जबाबदारी घेईन', असं खुले आम सांगण्यात तिला खरोखरीच कधी संकोच वाटला
नाही. 'इतके वर्षं सामाजिक काम करुनही ही टिपिकल गृहिणीच राहिली, इंचभरही
पुढे सरकली नाही', ही आम्हां जवळच्या मैत्रिणींची खंत...पण त्या आनंदी
जिवाच्या ते गावीही नसे. 'सोसवेल इतकंच सोशल वर्क' हा तिचा दृष्टिकोन,
त्याच्याशी ती प्रामाणिक होती.
सुखी, समाधानी आणि स्वस्थ अशा तिच्या कौटुंबिक आयुष्याला ग्रहण लागलं ते
नवऱ्याला जडलेल्या दुर्धर व्याधीच्या रुपात.. आधीच घरात गुरफटलेली ती मग
अधिकच घराशी बांधली गेली. मात्र, तोपर्यंत अतिशय सुरक्षित आयुष्य
जगलेल्या तिनं, आश्चर्य वाटावं इतक्या कणखरपणे या अरिष्टाचा सामना केला,
तेही चेहऱ्यावरचं हसू मावळू न देता...आम्हांला बसलेला हा पहिला धक्का
नंतरची 5/6 वर्षं तिच्या नवऱ्यानं जिद्दीनं दुखण्याशी सामना केला. एखादा
लेचापेचा खचून गेला असता, पण त्याची आजाराशी दोन हात करण्याची ताकद
कौतुकास्पद होती...पण आजारानं दुर्बल होत गेलेलं शरीर थकलं आणि त्यानं या
जगाचा निरोप घेतला. दोघांनीही जेमतेम चाळीशीचा उंबरा
ओलांडलेला...अर्ध्यावरती डाव सोडून तो निघून गेला...
सुन्न मनाने तिला भेटायला गेले...कसा धीर द्यावा याचा विचार करत,
त्यासाठी शब्दांची जुळवाजुळव करत...बिल्डिंगच्या आवारात माणसांची प्रचंड
....नात्याची तर होतीच पण त्याही पलिकडे दोघांनी जोडलेला मित्र
परिवार मोठा होता. त्या गर्दीतून वाट काढत मी हॉलमधे पोचले...ती
नवऱ्याच्या निष्प्राण देहाशेजारीच बसून होती. अगदी शांत
चेहऱ्याने...तिच्या डोळयात बायकोपेक्षाही आईचं ममत्व दाटून
आलेलं....मायेनं त्याच्या चेहऱ्यावरुन, केसावरुन हात फिरवत होती....'खूप
सहन केलंस रे...एवढं सोसलंस पण कधी त्रागा केला नाहीस...'आजूबाजूच्यांची
जराही पर्वा न करता तिचा त्याच्याशी संवाद चालू होता...सगळयांच्याच
डोळयात पाणी उभं करणारं ते दृश्य...मी तिच्या शेजारी बसले, मूकपणे तिच्या
पाठीवरुन हात फिरवत...शब्द थिजून गेले होते.
अशीच काही मिनिटं गेली असतील...ती माझ्याकडे वळली, 'तुला घाई नाही ना
'....अगदी अनपेक्षित प्रश्न...'अगं घाई कशाला असेल
तितका वेळ बसीन' मी समजावणीच्या स्वरांत म्हटलं. 'बसण्यासाठी नाही गं
विचारत...याचे सगळे अंत्यविधी मी करणारे....तू माझ्याबरोबर स्मशानात
यावंस अशी माझी इच्छा आहे.'...ती असं काही सुचवेल याची मला अजिबात कल्पना
नव्हती...क्षणभर गांगरले, स्मशानात जायचं...इतकंच नव्हे तर विधी होताना
हिच्या जवळ उभं राहायचं या कल्पनेनंच अंगावर काटा आला. 'मी आणखी कुणाला
नाही सांगितलं बरोबर यायला, पण तू यावंस असं मला वाटतंय...'तिने माझ्यावर
टाकलेल्या विश्वासाचीच ती परीक्षा होती. खरं तर, अगदी जवळजवळ राहूनही
अलिकडे आमचं एकमेकींना दर्शनही दुर्मीळ झालं होतं...तिच्या नित्य
संपर्कातला, तिच्या कायम बरोबर असणारा मित्र परिवार त्यावेळीही तिच्या
आजूबाजूला होताच...अशा परिस्थितीत ती मला आग्रह करत होती...वरवर सैलावलले
दिसणारे मैत्रीचे बंध आतून खूप मजबूत आहेत याचा त्या क्षणाला साक्षात्कार
झाला आणि मी तिच्या हातावर थोपटत म्हटलं, 'येईन मी तुझ्याबरोबर...'
एरव्ही भावभावना तीव्रपणे व्यक्त करणाऱ्या तिचं एक वेगळंच दर्शन घडत
होतं...तिच्यात दडलेल्या परिपक्व व्यक्तीला मी पहिल्यांदाच भेटत होते.
आपण किती चुकीचं समजत आलो हिला आजवर, राहूनराहून मनात येत होतं आणि
अपराधी वाटत होतं. अंत्ययात्रा निघण्याची वेळ जवळ आली आणि तिच्या हातातला
मोबाईल वाजला....कॉल तिला अपेक्षितच होता बहुतेक. कारण रींग वाजताक्षणी
ती म्हणाली, 'अगदी वेळेवर आला फोन..' नुकत्याच अमेरिकेला शिकायला
गेलेल्या तिच्या एकुलत्या एका मुलाचा तो कॉल होता. त्याने अमेरिकेला जाऊन
उच्चशिक्षण घ्यावं ही तिच्या नवऱ्याचीच इच्छा होती. म्हणूनच स्वत:च्या
आजारपणातही त्याने मुलाला अमेरिकेला पाठवायची सर्व तजवीज केली होती. तिने
फोन घेतला, 'राजा, वेळेवर केलास बघ फोन...बाबा निघालेच होते
आता...त्यांना अच्छा नाही करायचा'....अंगावर काटा आणि डोळयांत पाणी उभं
करणाऱ्या तिच्या उद्गारांनी गर्दी स्तब्ध झाली. तिने मगाचच्याच शांतपणे
हातातला मोबाईल नवऱ्याच्या कानाशी नेला...गळयात दाटलेला हुंदका कसाबसा
थोपवत, वडील-मुलांची ती जगावेगळी भेट आम्ही सारेजण पाहत होतो...तिच्या
धैर्याला, तिच्या शांतपणाला मनातल्या मनात नमस्कार करत होतो. जिला
आतापर्यंत सर्वसामान्य समजण्याची चूक केली होती, तिची खरी उंची मला
खूप दिवस माणसांमधे राहिले की काही काळासाठी एकटीने प्रवास करायला आवडतो मला....आजूबाजूच्या कोलाहलातही आपल्याच मनाच्या तळाशी डुबकी मारायची संधी, निवांतपणा अशा प्रवासातच मिळतो....कारण आजूबाजूला माणसं असली तरी ती माणसं `माझी' नसतात...माझ्या परिचयाची नसतात....मीही त्यांच्या ओळखीची नसते. कुठल्याच प्रतिमेचं ओझं नसल्याने मन पिसासारखं हलकं होऊन जातं. मग बाहेरचा हिरवागार निसर्ग न्याहाळावासा वाटत नाही, हातात इंटरेस्टिंग पुस्तक असूनही ते उघडावंसं वाटत नाही, मोबाईलमधे आवडीची गाणी असूनही ऐकावीशी वाटत नाहीत...नुसतं डोळे मिटून बसावं आणि मनाला स्वैरपणे भटकू द्यावं....हवं तसं बागडू द्यावं...त्यामुळेच अशा प्रवासाचा दिवस जवळ आला की मन फुलपाखरु होऊन जातं
मात्र ही `एकटेपणाची' आवड नाही, तर काही काळासाठी जवळ केलेला `एकांतवास' असं त्याला म्हणता येईल...लोकांतात शोधलेला एकांत `एकांतात रमणं' ही माझ्यासाठी अल्पकाळाची अवस्था आहे. मनाच्या `सर्व्हीसिंग'साठी असा अल्पमुदतीचा एकांत मला हवासा वाटतो...त्यातून ताजंतवानं व्हायचं ते पुन्हा माणसांमधे राहण्यासाठी...त्यांच्यात काम करण्यासाठी
माणसांची साथसोबत मला कायमच हवीशी वाटत आल्ये. लहानाची मोठी झाले तीच माणसांच्या गोतावळय़ात...आईबाबांच्या दांडग्या जनसंपर्कामुळे आणि त्यांनी नातेवाईकांशी ठेवलेल्या आपुलकीच्या संबंधांमुळे ही माणसं म्हणजे `गर्दी फुकाची' अशी भावना मनात कधीच निर्माण झाली नाही. या विविधरंगी स्वभावाच्या माणसांनीच तर जगणं समृद्ध केलं...कळत-नकळत व्यक्तिमत्त्वाला आकार दिला...तेव्हा मधूनच लागणारी एकांतवासाची ओढ त्यांच्यापासून दूर जाण्यासाठी नक्कीच नाही, तर याच जगात नव्या दमानं परतण्यासाठी
भिजपाऊस ....गेले काही दिवस हा शब्द माझ्या मनात येरझारा घालतो आहे. मातीत निजलेल्या बियांना आपल्या हळुवार स्पर्शाने जागवणारा ....त्यांच्यातल्या सर्जनशक्तीची जाणीव करून देणारा असा हा पाऊस... तो मुसळधार पावसासारखा धसमुसळा नाही...आपल्याबरोबर सगळं धुऊन नेणारा नाही..तर, निसर्गाच्या हिरव्या चमत्काराला साद घालणारा ....चैतन्याला मूर्तरूप देणारा आहे. तो नसता तर....जमिनीत पहुडलेलं ते बीज, हिरवंगार रोप बनून वर आलं असतं का तो मुसळधार पावसासारखा धसमुसळा नाही...आपल्याबरोबर सगळं धुऊन नेणारा नाही..तर, निसर्गाच्या हिरव्या चमत्काराला साद घालणारा ....चैतन्याला मूर्तरूप देणारा आहे. तो नसता तर....जमिनीत पहुडलेलं ते बीज, हिरवंगार रोप बनून वर आलं असतं का...त्याच्यात दडलेली निर्मितीक्षमता त्याच्या कधी लक्षात तरी आली असती का
हा भिजपाऊस तुमच्या-माझ्या आयुष्यातही बरसत असतो ....फक्त तो आल्याचं आपल्याला कळायला हवं त्यासाठी मनाची कवाडं कायम खुली ठेवायला हवीत ....तो बहुरूपी आहे. कधी मित्र बनून, तर कधी सहकारी बनून तर कधी एखाद्या प्रसंगाच्या रुपात आपल्या आयुष्यात येतो...अगदी काही क्षणासाठीचं त्याचं येणंही मनात निद्रिस्त असलेल्या अनेक कल्पनांना जागवतं...शब्दरूप देतं...कधी कधी विश्वास बसू नये इतकं सुंदर हातून लिहून होतं...अर्थात, लिहिणारे जरी आपण असलो तरी 'लिहविता' तो असतो....आपल्या मनाच्या अंगणात बरसून गेलेला भिजपाऊस
अशा अनेक सरी आतापर्यंत बरसून गेल्या...त्यातल्या काहींनी लिहितं ठेवलं....काही वेळा भिजूनही मी कोरडीच राहिले...त्यातलंच 'काही' तुमच्याबरोबर वाटून घ्यावं म्हणून इथे आले आहे....'त्याच्या'बद्दलची कृतज्ञता व्यक्त करण्यासाठी या ब्लॉग नावही भिजपाऊस देते आहे....कृतज्ञता व्यक्त करण्याचा मला सुचलेला हा एक मार्ग


Best what’s up messages | eloksevaonline | Page 2

प्रिय आई बाबा ,
बारावीचा निकाल लागला . तुम्ही अनुत्तीर्ण झालात . हो . . तुम्हीच  वर्षभर सगळ्यांना सांगत होतात न  वर्षभर सगळ्यांना सांगत होतात न  या कार्ट्याची कसली परीक्षा  या कार्ट्याची कसली परीक्षा  परीक्षा तर आमची . . .  परीक्षा तर आमची . . .  माझे सगळे मित्र , मैत्रिणी खूप चांगल्या मार्कांनी पास झाले . कारण परीक्षा त्यांनी दिली होती . घरच्यांनी त्यांना फक्त आधार दिला होता . . आई बाबा हाच आधार ना तुम्ही मला परीक्षेच्या आधी दिलात ना आता देत आहात . . .
तुम्ही म्हणता तुमच्या सर्कल मध्ये तुमची मान माझ्यामुळे खाली गेली . आई तू म्हणतेस माझ्या मूळे तुझी मान खाली गेली . आई बाबा माझे पण एक सर्कल आहे . तुमच्या सारखेच . तिथे माझीही मान खाली गेली आहे याची जाणीव आहे का तुम्हाला  ९५ % , ९० % , ८८ % या सगळ्या गराड्यात ७० % टक्क्यांचे तुमचे बाळ एकटे आहे हे तुम्ही ‘नोटीस ‘ केलंय का कधी
बाबा दोन चार दिवसांनी माझे मार्क्स हा विषय मागे पडेल . तुम्ही तुमच्या सर्कल मध्ये रमाल . आई तुझ्या ग्रुप मधली गॉसिप संपली की एका किटी पार्टी नंतर तू तुझ्या सर्कल मध्ये बिझी होशील . अचानक मी या ‘मार्क ‘ वाल्यांपासून वेगळा होतोय माझे सर्कलच नाहीसे होतंय हे तुम्हाला कसे समजत नाहीये  अचानक सगळे मार्कवाले एकत्र झालेत आणि मी त्यांच्यात असून पण एकटा पडलोय कारण यापुढे त्यांच्या वाटा आणि विषय हे माझ्या पेक्षा वेगळे आहेत . . तुम्हाला कधीच समजून घ्यावसं वाटत नाही
गेले २ दिवस आपण बोलत नाही आहोत . . . माझ्या कमी मार्कांनी आपल्यात खूप दुरावा निर्माण केलाय . तुमच्या पेक्षा किंवा तुमच्या पेक्षा जास्ती स्वप्ने मीही पाहीली होती . अभ्यास केला होता , पण नाही पडले मार्क . . . तुमच्या लेखी ७० % म्हणजे अनुत्तीर्ण ना  हो मी फेल आहे . . . गुण पत्रिकेत ७० % पडण्य पेक्षा तुमच्या नजरेत माझी झालेली शून्य किंमत मला जास्ती टोचते . . . हे तुम्हाला कधी कळेल  हो मी फेल आहे . . . गुण पत्रिकेत ७० % पडण्य पेक्षा तुमच्या नजरेत माझी झालेली शून्य किंमत मला जास्ती टोचते . . . हे तुम्हाला कधी कळेल  रागाने तुम्ही माझ्या ११-१२ वी साठी झालेल्या खर्चाचा हिशेब माझ्यासमोर टाकून या मार्कांसाठी ओतला का इतका पैसा म्हणून जाब विचारलात . . . या प्रश्नाचे उत्तर मी काय देऊ
आई बाबा मला मार्क कमी पडले याचे दुक्ख , गिल्ट मला तुमच्या पेक्षा जास्ती आहे . . मी एकटेपणात आणि या गिल्ट मध्ये गुरफटत आहे . . मला जवळ घेऊन बाळ का कमी मार्क पडले असं विचाराल का  मला खूप रडायचं आहे . . . मला थोडं जवळ घ्याल का  मला खूप रडायचं आहे . . . मला थोडं जवळ घ्याल का  आज मला मार्क कमी पडलेत म्हणून माझा वाटणारा तिटकारा , घरी होणारी धुसफूस , टोमणे यातून आपण एकमेकांपासून किति दूर जात आहोत . . .
कालांतराने १२ चे मार्क मागे पडतील . पण या प्रसंगात आलेली कटुता मागे पडेल का आई  ज्या वेळी मला तुमची सगळ्यात गरज आहे तेव्हा मला तुम्ही कोठेच दिसत नाही आहात . . . अशा वेळी मला आपल्या कामवाली च्या मुलाचे कौतुक वाटते . बिचारी प्वार फास झालं म्हणून पेढे द्यायला येते . . . बाबा तुमच्या माझ्या मधलं नातं या टक्क्यांवर आधारित आहे का


due to Hitter's boiling water three girls dead हिटरचे उकळते पाणी अंगावर पडल्याने तिघींचा मृत्यु | eSakal

हिटरचे उकळते पाणी अंगावर पडल्याने तिघींचा मृत्यु
गुरुवार, 14 जून 2018
बीड - दोन दिवसापासून गेलेली वीज मध्यरात्रीच्या सुमारास अचानक आल्याने नजरचुकीने चालू राहिलेल्या हिटरमधील पाणी उकळून बाहेर आले. त्यामुळे हिटर कलंडल्याने उकळते पाणी अंगावर पडून उन्हाळ्याच्या सुट्ट्यानिमित्त मामाच्या गावी आलेल्या दोन मुलींसह त्यांच्या मामाच्या मुलीचा होरपळून दुर्दैवी अंत झालाय. हि हृदयद्रावक घटना बीडच्या अंबाजोगाई तालुक्यातील भतानवाडी येथे शुक्रवारी मध्यरात्री घडली. या दुर्घटनेत मामीदेखील गंभीर भाजली असून त्यांच्यावर लातूर येथे उपचार सुरु आहेत.
बीड - दोन दिवसापासून गेलेली वीज मध्यरात्रीच्या सुमारास अचानक आल्याने नजरचुकीने चालू राहिलेल्या हिटरमधील पाणी उकळून बाहेर आले. त्यामुळे हिटर कलंडल्याने उकळते पाणी अंगावर पडून उन्हाळ्याच्या सुट्ट्यानिमित्त मामाच्या गावी आलेल्या दोन मुलींसह त्यांच्या मामाच्या मुलीचा होरपळून दुर्दैवी अंत झालाय. हि हृदयद्रावक घटना बीडच्या अंबाजोगाई तालुक्यातील भतानवाडी येथे शुक्रवारी मध्यरात्री घडली. या दुर्घटनेत मामीदेखील गंभीर भाजली असून त्यांच्यावर लातूर येथे उपचार सुरु आहेत.
दुर्गा बिभीषण घुगे (वय १०, रा. सोनपेठ, जि. परभणी), धनश्री पिंटू केदार (वय ८, रा. व्हट्टी, ता. रेणापूर, जि. लातूर) आणि आदिती संभुदेव भताने (वय ४) अशी या दुर्दैवी बलीकांची नावे आहेत. दुर्गा आणि धनश्री या दोघीजणी उन्हाळ्याच्या सुट्टीनिमित्त अंबाजोगाई तालुक्यातील भतानवाडी येथील त्यांचे मामा संभुदेव दत्तात्रय भताने यांच्याकडे आल्या होत्या. शुक्रवारी रात्री दुर्गा, धनश्री, आदिती आणि संभुदेव यांच्या पत्नी संगीता या घरात झोपल्या होत्या तर इतर कुटुंबीय बाहेर झोपले होते. गावात दोन दिवसापासून वीज नसल्याने सकाळी सुरु केलेल्या पाण्याच्या हिटरचे बटन तसेच चालू अवस्थेत होते. मध्यरात्रीच्या सुमारास अचानक वीज आली आणि हे हिटर सुरु झाले. त्यातील पाणी उकळून बाहेर आले. हे पाणी पडून हिटर ठेवलेल्या स्टूलखालील सिमेंटचे गट्टू खचले आणि हिटर कलंडून उकळते पाणी जवळच गाढ झोपेत असणाऱ्या मुली आणि त्यांच्या मामींच्या अंगावर पडले. अचानक घडलेल्या या घटनेत चौघीही गंभीररित्या भाजल्या. त्यांचा आरडाओरडा ऐकून जागे झालेल्या कुटुंबीयांनी त्यांना तत्काळ अंबाजोगाई येथील स्वाराती रुग्णालयात दाखल केले. परंतु, उपचारादरम्यान आदितीचा मृत्यू झाला. प्रकृती चिंताजनक झाल्याने दुर्गा, धनश्री आणि संगीता यांना लातूर येथे पुढील उपचारासाठी हलविण्यात आले.
दरम्यान या ठिकाणी उपचार सुरु असताना मंगळवारी दुर्गाचा आणि बुधवारी धनश्रीचा मृत्यू झाला. त्यांच्या मामी संगीता भताने यांच्यावर सध्या उपचार सुरु असून त्यांची प्रकृती स्थिर असल्याचे समजते.
बर्दापूर पोलिसांनी घटनास्थळी भेट देऊन पंचनामा केला. आदिती, दुर्गा, आणि धनश्री यांच्या मृत्यूप्रकरणी पोलिसात आकस्मिक मृत्यूची नोंद करण्यात आली आहे. या दुर्दैवी घटनेमुळे संपूर्ण भतानवाडी परिसरावर शोककळा पसरलीये..
गजानन महाराजांची पालखी पंढरपूरकडे रवाना
शेगाव (जि. बुलडाणा) - श्री संत गजानन महाराजांची पालखी मंगळवारी सकाळी सात वाजता टाळकरी, पताकाधारी...
येरळीत रात्री भररस्त्यात कुऱ्हाडीचे घाव घालून युवकाची हत्या
नांदुरा : तालुक्यातील पूर्णा नदीपात्रातील जिगाव धरण बुडीत क्षेत्रात येणाऱ्या येरळी येथे (ता.१८) रात्री १० वाजेदरम्यान गावातीलच भररस्त्यात दोन...
बेवारस मृतदेह सोपवून जिवंत व्यक्तीला केले मयत नातेवाईकांचा संताप
सांगली : सांगलीच्या वसंततदादा शासकीय रूग्णालयात जिवंत रुग्णाच्या नातेवाईकांना रूग्ण मयत झाल्याचे सांगून दुसऱ्याच व्यक्तीचा मृततदेह त्यांच्या ताब्यात...
पाच महिन्यात १३९४ वीजचोऱ्या, १८ लाखांची वसुली
नांदेड : वीज गळती रोखण्याच्या उद्देशाने महावितरणच्या नांदेड परिमंडळाच्यावतीने राबविण्यात आलेल्या मोहिमेत नांदेड परिमंडळात तब्बल एक हजार ३९४ वीज...
लेबर कॉन्ट्रक्टच्या बहाणे साडेचार कोटी केले लंपास
कराड : कारखान्याला लागणाऱ्या लेबर कॉन्ट्रक्टची बोलणी करताना कारखान्याच्या अधिकाऱ्यांची साडेचार कोटींची रोख रक्कम चोरट्यांनी लंपास केली. कराड...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


unemployment:employment status in the state is bad | राज्यात रोजगाराची अवस्था वाईट - Maharashtra Times

चिकमंगलुरूत बुलेट टॅँकरचा स्फोट
नातवानेच केली आजीला बेदम मारहाण
दगडफेक थांबवण्यासाठी लष्कराने मान..
इरफान खानची कर्करोगाशी झुंज
काश्मीरमध्ये भाजपने पीडीपीचा पाठ..
कर्नाटक: टॅंकर स्फोटामुळे लागली भ..
कर्नाटकः महिला पोलिसाने जखमी माकड..
राज्यात रोजगाराची अवस्था वाईट
राज्यात रोजगाराची अवस्था वाईट
म. टा. विशेष प्रतिनिधी, मुंबई
अर्थसंकल्पीय भाषणात अर्थमंत्री सुधीर मुनगंटीवार यांनी प्रमोद महाजन कौशल्य विकास योजना कमालीची यशस्वी ठरल्याचे सांगितले होते. परंतु, ही योजना अपयशी ठरल्याचा आरोप विरोधी पक्षनेते राधाकृष्ण विखे पाटील यांनी मंगळवारी विधानसभेत अर्थसंकल्पावरील चर्चेत सहभागी होताना केला. कौशल्य विकास, रोजगाराची स्थिती इतकी वाईट आहे की, राज्यातील प्रत्येक तरुण सरकारला शिव्याशाप देत आहे, असे त्यांनी कवितेच्या माध्यमातूनच सांगितले.
'अर्थमंत्र्यांना ना अर्थसंकल्पाची आकडेवारी जुळवता आली, ना भूलथापा-फसव्या घोषणा व राज्याची वस्तुस्थिती जुळवता आली, ना किमान कवितांची यमके जुळवता आली. यमके जुळत नव्हती तर सुधीर मुनगंटीवारांनी केंद्रीय सामाजिक न्याय राज्यमंत्र्यांचे मार्गदर्शन घ्यायला हवे होते, असा टोलाही विखे पाटील यांनी लगावला. सरकारच्या सर्व घोषणा निवडणूककेंद्रीत असतात, हे सगळे 'चुनावी जुमले'च आहेत, असे ते म्हणाले.
महाराष्ट्रातील सिंचन क्षेत्रात ७१ हजार कोटींचा घोटाळा झाल्याचा गवगवा करून सत्तेवर आलेल्या भाजप-शिवसेना सरकारला गेल्या साडेतीन वर्षात राज्यात किती सिंचन झाले याची माहिती आर्थिक पाहणीत अहवालात देता आलेली नाही. आता भाजप-सेनेच्या सरकारने आपल्या विद्यमान राजवटीतील सिंचन प्रकल्पांवरील खर्च व त्यामुळे झालेल्या प्रत्यक्ष सिंचनाची आकडेवारी जाहीर करावी, असे आव्हान विरोधी पक्षनेते धनंजय मुंडे यांनी मंगळवारी अर्थसंकल्पाच्या चर्चेत सहभागी होताना दिले. काँग्रेस-राष्ट्रवादी आघाडी सरकारच्या काळात राज्यात ३२ लाख हेक्टर सिंचन क्षेत्रात भर घालण्यात आली होती, असा दावा करत, गेल्या चार अर्थसंकल्पांमध्ये सिंचनाची आकडेवारी सरकार का जाहीर करीत नाही, अशी टीका मुंडे यांनी केली.
'सत्ताधाऱ्यांच्या पोकळ घोषणांमध्ये दम नसतो हे जनतेच्या लक्षात आले आहे. यांना विजयाचा गर्व झाला असून, त्यांची अवस्था 'उडने दो धूल को, कहा तक उडेगी... हवाओंने साथ छोडा, तो जमीन पर ही गिरेगी' अशीच होणार असल्याचा टोला मुंडे यांनी लगावला.
दरम्यान, विरोधकांच्या आरोपांत तथ्य नसून मुंबईच्या पायाभूत सुविधांच्या प्रकल्पांना गती देण्याचे काम फडणवीस सरकारने केले असल्याचे आणि राज्याचा अर्थसंकल्प शेतकरी व शेतीचा विकासाला प्राधान्य देणारा असल्याचे भाजपचे प्रवीण दरेकर यांनी सांगितले.
मोबाईल अॅप डाउनलोड करा आणि राहा अपडेट
तुम्ही लिहिलेली प्रतिक्रिया थोड्याच वेळात आपोआप वेबसाइटवर लाइव्ह होईल. आम्ही फिल्टर लावले असल्यामुळे आक्षेपार्ह शब्द असलेल्या प्रतिक्रिया दिसणार नाहीत. तरीही एखादी आक्षेपार्ह प्रतिक्रिया आढळून आल्यास आम्ही ती वेबसाइटवरून काढून टाकू. जे वाचक आमचे नियम, अटी, गोपनीयतेचे धोरण अथवा साइटवर लागू होणाऱ्या इतर कोणत्याची धोरणाचे उल्लंघन करताना आढळल्यास त्यांना ब्लॉक करण्यात येईल.
रजिस्टर लॉग-इन करायचे नसल्यास सांगा
प्रतिक्रिया दिल्याबद्दल आपले धन्यवाद
व्हेरिफिकेशनसाठी तुम्हाला एक ई-मेल पाठविण्यात आली आहे. कृपया त्या मेलमध्ये देण्यात आलेल्या लिंकवर क्लिक करा.
मराठीत लिहा (इनस्क्रिप्ट) | मराठीत लिहा (इंग्रजी अक्षरांमध्ये) | Write in English | व्हर्चुअल की-बोर्ड
तुमची प्रतिक्रिया लाइव्ह होताच ई-मेलद्वारे तुम्हाला सूचना देण्यात येईल
तुम्ही लिहिलेली प्रतिक्रिया थोड्याच वेळात आपोआप वेबसाइटवर लाइव्ह होईल. आम्ही फिल्टर लावले असल्यामुळे आक्षेपार्ह शब्द असलेल्या प्रतिक्रिया दिसणार नाहीत. तरीही एखादी आक्षेपार्ह प्रतिक्रिया आढळून आल्यास आम्ही ती वेबसाइटवरून काढून टाकू. जे वाचक आमचे नियम, अटी, गोपनीयतेचे धोरण अथवा साइटवर लागू होणाऱ्या इतर कोणत्याची धोरणाचे उल्लंघन करताना आढळल्यास त्यांना ब्लॉक करण्यात येईल.
छांटें:सर्वात नवीन|सर्वात जुने|सर्वोत्तम| सहमत|असहमत
प्रतिक्रिया दिल्याबद्दल आपले धन्यवाद
व्हेरिफिकेशनसाठी तुम्हाला एक ई-मेल पाठविण्यात आली आहे. कृपया त्या मेलमध्ये देण्यात आलेल्या लिंकवर क्लिक करा.
मराठीत लिहा (इनस्क्रिप्ट)| मराठीत लिहा (इंग्रजी अक्षरांमध्ये) | Write in English | व्हर्चुअल की-बोर्ड
तुमची प्रतिक्रिया लाइव्ह होताच ई-मेलद्वारे तुम्हाला सूचना देण्यात येईल
तुम्ही लिहिलेली प्रतिक्रिया थोड्याच वेळात आपोआप वेबसाइटवर लाइव्ह होईल. आम्ही फिल्टर लावले असल्यामुळे आक्षेपार्ह शब्द असलेल्या प्रतिक्रिया दिसणार नाहीत. तरीही एखादी आक्षेपार्ह प्रतिक्रिया आढळून आल्यास आम्ही ती वेबसाइटवरून काढून टाकू. जे वाचक आमचे नियम, अटी, गोपनीयतेचे धोरण अथवा साइटवर लागू होणाऱ्या इतर कोणत्याची धोरणाचे उल्लंघन करताना आढळल्यास त्यांना ब्लॉक करण्यात येईल.
या प्रतिक्रियेवर तुमचा आक्षेप आहे का
खाली दिलेल्या कारणांपैकी कोणतेही एक कारण निवडा आणि 'आक्षेपार्ह' बटनलर क्लिक करा. तुमची तक्रार आमच्या मॉडरेटरपर्यंत लगेच पोहचवली जाईल. त्यांना आक्षेप योग्य वाटल्यास ही प्रतिक्रिया काढून टाकण्यात येईल.
विशिष्ट समाजाविरुद्ध भडकावण्याचा प्रयत्न
आपला आक्षेप संपादकांपर्यंत पोहचवण्यात आला आहे
शरद पवारांपासून जनतेनं सावध राहावं: उद्धव
'या' औरंगजेबाच्या कबरीवर नतमस्तक व्हा: सेना
मुंबईत ब्यू माँड इमारतीला भीषण आग
सचिन तेंडुलकरनं 'या' चिमुकल्याचे वाचवले प्राण
मोदींच्या 'त्या' फोटोची राजनं उडवली खिल्ली
लालूप्रसाद 'एशियन हार्ट'मध्ये दाखल
राहुल गांधी यांना बालहक्क आयोगाची नोटीस
शिशिर शिंदे यांचा पुन्हा शिवसेनेत प्रवेश
महाराष्ट्रात शिवसेनेचा मुख्यमंत्री करणार म्हणजे करणार: उद्धव
1राज्यात रोजगाराची अवस्था वाईट...
3बेस्ट कामगारांना वेतन १५ तारखेच्या आत...
4१६ करबुडव्यांची मालमत्ता सील...
6बालमृत्यू रोखण्यासाठी बाल आरोग्य केंद्रे...
9रायगड किल्ल्यासाठी ६०० कोटींचा आराखडा...
10रक्तटंचाई भासू नये म्हणून काळजी घ्या...
MT न्यूज अलर्टसाठी सबस्क्राइब करा
टाइम्समधील महत्त्वाच्या बातम्या आणि ब्रेकिंग न्यूजचे नोटिफिकेशन्स लगेचच मिळवा.
* ब्राऊसर सेटिंग्समध्ये जाऊन तुम्ही नोटिफिकेशन्स कधीही बंदही करू शकता.


ऑगुस्तो पिनोचे - विकिपीडिया

११ सप्टेंबर १९७३ – ११ मार्च १९९०
२३ ऑगस्ट १९७३ – ११ मार्च १९९८
२५ नोव्हेंबर, १९१५ (1915-11-25)
१० डिसेंबर, २००६ (वय ९१)
ऑगुस्तो होजे रामोन पिनोचे उगार्ते (स्पॅनिश: Augusto José Ramón Pinochet Ugarte; २५ नोव्हेंबर १९१५ - १० डिसेंबर २००६) हा चिली देशाचा राष्ट्राध्यक्ष व हुकुमशहा होता. तसेच तो १९७३ ते १९९८ दरम्यान चिलीचा लष्करप्रमुख देखील होता.
११ सप्टेंबर १९७३ रोजी चिलीमध्ये घडलेल्या एका लष्करी बंडादरम्यान तत्कालीन राष्ट्राध्यक्ष साल्व्हादोर आयेंदेची सत्ता उलथवून लावत पिनोचे सत्तेवर आला व चिलीमधील लोकशाही सरकार संपुष्टात आले. समाजवादी विचाराच्या आयेंदेच्या कम्युनिस्ट राजवटीला विरोध दर्शवणाऱ्या अमेरिकेचा ह्या बंडाला गुप्त पाठिंबा होता. ह्याच दिवशी आयेंदेने गूढ परिस्थितीमध्ये आत्महत्त्या केली. पुढील १७ वर्षे पिनोचेने चिलीवर हुकुमत गाजवली. त्याच्या राजवटीदरम्यान अनेक राजकीय विरोधक व समाजवादी पक्षाच्या सदस्यांना ठार मारले गेले.
खुल्या अर्थव्यवस्थेचे स्वागत करणाऱ्या पिनोचेने चिलीमधील सरकारी उद्योगांचे खाजकीकरण केले तसेच अनेक उद्योग परकीय गुंतवणूकीसाठी खुले केले. पिनोचेच्या कारकिर्दीमध्ये चिलीने झपाट्याने प्रगती केली व तो लॅटिन अमेरिकेमधील सर्वात सुबत्त देशांपैकी एक बनला. परंतु पिनोचेच्या फॅसिस्ट धोरणांमुळे चिलीमधील आर्थिक असमानता वाढीला लागली. पिनोचेवर मानवी हक्क उल्लंघनाचे असंख्य आरोप झाले व १० ऑक्टोबर १९९८ रोजी त्याला लंडनमध्ये अटक करण्यात आली. मार्च २००० मध्ये सुटकेनंतर चिलीमध्ये परतल्यानंतर पिनोचेवर भ्रष्टाचार, हत्या, अपहरण इत्यादी अनेक आरोपांसाठी अनेक खटले भरले गेले व त्याला आयुष्यभरासाठी गृहकैदेची शिक्षा ठोठावण्यात आली. १० डिसेंबर २००६ रोजी पिनोचेचे निधन झाले.
इ.स. १९१५ मधील जन्म
इ.स. २००६ मधील मृत्यू
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल २३ मार्च २०१५ रोजी १५:१८ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.