business news investors savings account holders burden ठेवीदारांच्या खांद्यावर कुणाचे ओझे? | eSakal

ठेवीदारांच्या खांद्यावर कुणाचे ओझे
सोमवार, 7 ऑगस्ट 2017
भारतीय बॅंकिंग क्षेत्राची स्थिती खूपच गंभीर आहे. यात सरकारला लक्ष घालावे लागेलच; परंतु बॅंकांनाही उत्पन्नवाढीचे प्रयत्न करावे लागतील. मध्यमवर्गीयांच्या ठेवींवरील दराला कात्री लावणे योग्य नाही.
जागतिक बॅंकेच्या अहवालानुसार चीनपेक्षा सध्या अधिक वेगाने वाढणारी अर्थव्यवस्था म्हणूनही भारताकडे पाहिले जात होते. तथापि, नोटाबंदीच्या तडाख्यामुळे हे बिरुद गेले. ही घट सतत राहीलच असे नाही, तरी परकी व देशी गुंतवणूक आणि व्यापारासाठी पोषक वातावरण तयार व्हावे, म्हणून रिझर्व्ह बॅंकेच्या आर्थिक धोरणाकडे पाहिले जाते. गेल्या तिमाहीपासून केंद्र सरकारने पूर्वीचे रिझर्व्ह बॅंक गव्हर्नरकेंद्रित धोरणाचे महत्त्व कमी करून देशाचे वित्तीय आर्थिक धोरण सहा अर्थतज्ज्ञांच्या समितीकडे सोपविले आहे व त्यातील एक भाग हा बॅंकदर निश्‍चितीचा असतो. चलनवाढ नियंत्रणाला प्राधान्य देणाऱ्या रिझर्व्ह बॅंकेने यापूर्वी सलग चार पतधोरणांमध्ये व्याजदर स्थिर ठेवले होते. मात्र गेल्या आठवड्यात रिझर्व्ह बॅंकेने, बॅंकांकडे मोठ्या प्रमाणात पैसा शिल्लक असताना रेपो दरात पाव टक्‍क्‍याने कपात केली. नोव्हेंबर 2010 पासून नवा रेपो दर साडेसहा वर्षांतील सर्वात कमी आहे. रिझर्व्ह बॅंकेने महागाईवर नजर ठेवून "निरपेक्ष' धोरणच कायम ठेवले आहे, जे या वर्षी अर्थव्यवस्थेच्या वाढीसाठी आवश्‍यक आहे, असे सांगण्यात आले.
सरकारी आकडेवारीनुसार, चलनवाढीने तळ गाठल्याने व्याजदर कपातीस अनुकूल सरकारनिर्मित वातावरण तयार झाले व गुंतवणुकीला प्रोत्साहन देण्याच्या दृष्टीने व्याजदर कमी करण्याचा दबाव रिझर्व्ह बॅंकेवर वाढला. रिझर्व्ह बॅंकेने रेपो दर कमी केल्याने बॅंकांना "एमसीएलआर' दरात कपात करावी लागेल. परिणामी कर्जदारांना मोठा दिलासा मिळण्याची शक्‍यता आहे. बॅंकांना यापुढे देण्यात येणाऱ्या कर्जाचे लवचिक व्याजदर कमी करावेत म्हणून आता दबाव येईल. स्थिर व्याजदर पर्याय निवडलेल्या कर्जदारांना याचा फायदा होणार नाही. त्यांना फायदा घ्यायचा असेल तर पूर्ण कर्ज भरून किंवा दुसऱ्या बॅंकेत कर्ज वर्ग करून घेता येईल. थोडक्‍यात गृह व वाहन कर्जाचे व्याजदर कमी होण्याची अपेक्षा आहे. त्यामुळे कर्जदारांवरील मासिक हप्त्याचा भार हलका होऊ शकेल. मात्र तशी खात्री नाही. कारण रिझर्व्ह बॅंकेने दर कमी केला, तरी इतर बॅंकांनी व्याजदर कमी केला पाहिजे, असे बंधन नाही. त्यामुळे त्याचा फायदा कर्जदारांना न होता फक्त बॅंकांना कमी दरात पैसे उपलब्ध होतील, इतका मर्यादित राहील. पण ते सरकारचे उद्दिष्ट नाही. "सर्वांसाठी घरे' या योजनेअंतर्गत सामान्यतः गृहकर्जदारांचे हित पाहणे हा या दरकपातीचा मुख्य उद्देश दिसतो. परंतु अनुत्पादक कर्जाच्या (एनपीए) विळख्यात अडकलेल्या बॅंकांकडून लोकांना मदत कशी होणार, हा प्रश्‍न आहे. सध्याच्या स्थितीत बॅंकांनी स्वतःची तब्येत सुधारून घ्यायला हवी.
"मुडीज'ने केलेल्या सर्वेक्षणानुसार, दक्षिण व आग्नेय आशियातील सात देशांतील सर्वात जास्त गंभीर परिस्थिती भारतीय बॅंकिंग क्षेत्राची आहे. त्यामुळे कर्जाचे व्याजदर कमी करून लोकांना मदत करण्यापेक्षा दर कमी न करता मध्यमवर्गीयांना त्यांच्या गुंतवणुकीवर खात्रीचे वाढीव दर द्यावेत. कारण बरेच मोठे कर्जदार कर्ज बुडविण्यातच हित मानत आहेत, तर शेतीच्या दुरवस्थेमुळे कर्जमाफीच्या मागण्याही वाढताहेत. पण मध्यमवर्गीयांच्या मुदत ठेवीवरचे व्याजाचे दर कमी करून अल्प दरात इतरांना कर्जे उपलब्ध करून द्यायची हा कोणता न्याय त्यातच नुकतीच, स्टेट बॅंकेने बचत खात्यात एक कोटी रुपयांपेक्षा कमी शिल्लक असेल, तर व्याजाचा दर साडेतीन टक्के इतका कमी केला आहे. त्याहून अधिक शिल्लक असल्यास चार टक्के दर कायम ठेवला आहे. याचा अर्थ आर्थिकदृष्ट्या सक्षम असणाऱ्यांना अधिक दर मिळेल. सर्वांना भेडसावणारी महागाई सारखी असेल, तर अशी सापत्न वागणूक बचत खात्यात शिल्लक असणाऱ्या खातेधारकास का त्यातच नुकतीच, स्टेट बॅंकेने बचत खात्यात एक कोटी रुपयांपेक्षा कमी शिल्लक असेल, तर व्याजाचा दर साडेतीन टक्के इतका कमी केला आहे. त्याहून अधिक शिल्लक असल्यास चार टक्के दर कायम ठेवला आहे. याचा अर्थ आर्थिकदृष्ट्या सक्षम असणाऱ्यांना अधिक दर मिळेल. सर्वांना भेडसावणारी महागाई सारखी असेल, तर अशी सापत्न वागणूक बचत खात्यात शिल्लक असणाऱ्या खातेधारकास का या बॅंकेत 42 कोटींहून अधिक बचत खातेधारक आहेत व त्यापैकी बहुतेकांना दर कपातीचा फटका बसेल. अल्पबचत गुंतवणुकीवरील दरही कमी केल्याने केवळ व्याजावर जीवन कंठणाऱ्या विशेषतः मध्यमवर्गीयांना पर्यायी गुंतवणूक व उत्पन्नाचे मार्ग शोधावे लागतील. त्यामुळे आज जे पैसे कमी दरात बॅंकांना व परिणामी सरकारला उपलब्ध होत आहेत, ते दुसऱ्या पर्यायात गुंतविले गेल्यास केवळ बॅंकांनाच नाही, तर सरकारलाही भांडवलाचा तुटवडा जाणवेल व त्यावेळी जनमानसांचा बॅंकांवरील विश्वास कमी झालेला असेल. ती परिस्थिती उद्‌भवू नये म्हणून सरकारने वेळीच पावले उचलावीत. बॅंकांनी सक्षम होण्यासाठी स्वप्रयत्नाने भांडवल व ठेवी वाढविल्या पाहिजेत. त्यासाठी व्याजदर वाढविले पाहिजेत. याकरिता सरकारने रिझर्व्ह बॅंकेवर दर कमी करण्यासाठी दबाव आणू नये.
कर्ज देण्याची प्रक्रियाही पारदर्शी असायला हवी, तेवढी नसल्याने बॅंकांपुढे आर्थिक अडचणी निर्माण झाल्या आहेत. पूर्वी तारणावर आधारित कर्जपुरवठा होत असे, तेव्हा अनुत्पादक कर्जाचे प्रमाण कमी होते. गेली बरीच वर्षे सरकारी बॅंका सरकारी कार्यक्रम राबवित असल्याने उद्देश आधारित कर्जपुरवठा झाल्याने अनुत्पादक कर्जाचे प्रमाण वाढत आहे व ते देशाच्या अर्थव्यवस्थेच्या दृष्टीने घातक ठरू शकते. आजमितीला सात लाख कोटींपेक्षा अधिक अनुत्पादक कर्जे असली, तरी अनेक बॅंकांनी अजूनही ताळेबंदात दुरुस्ती करण्याची गरज आहे हे लक्षात घेतले पाहिजे. सरकारने मदत देण्याची अपेक्षा ठेवण्याऐवजी स्वतःचे भांडवल हे शेअर विक्री करून उभारले पाहिजे. त्यासाठी बॅंकांनी स्वतःची विश्वासार्हता वाढवायला हवी. भ्रष्टाचाराच्या दलदलीत फसलेले हे क्षेत्र यातून बाहेर पडेल तो सामान्य ठेवीदारांच्या दृष्टीने सुदिन ठरावा. सध्या तरी सक्षम कर्जदारांकडून कर्जवसुली व्हावी म्हणून कोर्टामार्फत सक्तीच्या कर्जवसुलीच्या कायद्याची सुविधा उपलब्ध करावी लागली आहे, जेणेकरून वित्तीय पुरवठ्याची साखळी भविष्यात चालू राहील. यावरून कर्जवसुलीच्या गांभीर्याची जाणीव होते. यावर मार्ग निघत नाही तोपर्यंत मध्यमवर्गीयांच्या हालअपेष्टा सरकारच्या निदर्शनास येणार नाहीत, हे मात्र खरे.
(लेखक आंतरराष्ट्रीय कर व कायदे सल्लागार आहेत.)
खूनप्रकरणी एकाला जन्मठेपेची शिक्षा
सातारा- भांडण सोडवायला आलेल्याचा खुन केल्याप्रकरणी पारगाव (ता.खंडाळा) येथील एकाला प्रमुख जिल्हा व सत्र न्यायाधीश आर. एन. लढ्ढा यांनी...
जम्मू काश्मीरमध्ये आतापर्यंत कितीवेळा राज्यपाल राजवट झाली लागू
नवी दिल्ली - भारतीय जनता पक्षाने आज (मंगळवार) जम्मू काश्मीरमधील मुफ्ती सरकारच्या सत्तेतून बाहेर पडण्याचा निर्णय घेतला. भाजपचे राष्ट्रीय अध्यक्ष अमित...
स्वाभीमानीचे डब्बा खात अग्रणी बॅंकेत आंदोलन
परभणी : पिक कर्ज वाटपाला गती देण्याची मागणी करीत स्वाभीमानी शेतकरी संघटनेने मंगळवारी (ता.19) जिल्हा अग्रणी बॅंकेत डबा खात ठिय्या आंदोलन केले. ...
दळणवळणाच्या वाढत्या सुविधांमुळे लोणी काळभोर नजिक गावांमध्ये आर्थिक उलाढालींना वेग
लोणी काळभोर - पुरंदर येथील प्रस्तावित आंतरराष्ट्रीय विमानतळ, रिंगरोड, पुणे-दौंड लोहमार्गाचे विद्युतीकरण, पुणे-सोलापूर महामार्गाचे रुंदीकरण अशा...
संपामुळे कोल्हापूरातून दक्षिण भारतात जाणारी माल वाहतुक ठप्प
कोल्हापूर - इंधन दरवाढ कमी करावी तसेच माल वाहतुक भाड्यात वाढ व्हावी यासह विविध माण्यासाठी ऑल इडीया कॉम्फ्युडरेशन ऑफ गुडस व्हेईकल्स ओनर्स...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


अँड्र्यू स्टीवन रॉडिक - विकिपीडिया

(अँडी रॉडिक या पानावरून पुनर्निर्देशित)
३० ऑगस्ट, १९८२ (1982-08-30) (वय: ३५)
उजव्या हाताने, दोन-हाती बॅकहॅंड
क्र. १ (१ नोव्हेंबर २००३)
उपांत्य फेरी (२००३, २००५, २००३, २००९)
उपविजेता (२००४, २००५, २००९)
शेवटचा बदल: जुलै २०१३.
अँड्र्यू स्टीवन रॉडिक (इंग्लिश: Andrew Stephen "Andy" Roddick; जन्म: ३० ऑगस्ट १९८२) हा एक निवृत्त अमेरिकन टेनिसपटू आहे. ए.टी.पी. जागतिक क्रमवारीमध्ये काही काळ अव्वल क्रमांकावर असलेल्या रॉडिकने २००३ यू.एस. ओपन स्पर्धेमध्ये अजिंक्यपद मिळवले होते. ग्रँड स्लॅम स्पर्धेच्या एकेरीमध्ये विजय मिळवणारा तो अखेरचा अमेरिकन टेनिसपटू आहे. ह्या व्यतिरिक्त रॉडिकने इतर चार ग्रँड स्लॅम स्पर्धांच्या अंतिम फेऱ्या गाठल्या परंतु ह्या चारही अंतिम सामन्यांमध्ये त्याला रॉजर फेडररकडून हार पत्करावी लागली.
२०१२ यू.एस. ओपन स्पर्धेदरम्यान रॉडिकने निवृत्ती जाहीर केली. ब्रूकलिन डेकर ही अमेरिकन मॉडेल त्याची पत्नी आहे.
असोसिएशन ऑफ टेनिस प्रोफेशनल्सच्या संकेतस्थळावर अँड्र्यू स्टीवन रॉडिकचे पान
इ.स. १९८२ मधील जन्म
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल ११ ऑगस्ट २०१४ रोजी ०९:०१ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


ONLINE MARATHI – Page 2 – आपल्या भाषेत तुमच्यासाठी फक्त मराठी मध्ये माहिती

ONLINE MARATHI आपल्या भाषेत तुमच्यासाठी फक्त मराठी मध्ये माहिती
आईंनो, मुलींना जन्म देऊच नका… ८ वर्षाची चिमुरडी असे म्हणत असेल…..
हि १२ फोटोस तुम्हाला विचलित करू शकतात .. लहान मुलांनी बघू नये
बातम्या चालू असतात २ एंकर मध्ये live झाली हाणामारी विडीयो झालाय वाय्हरल
या नवीन लग्न झालेल्या जोडप्यांनी वोटर आईडी कार्डाचा वापर कसा केला असेल …
भारतीय सैन्य दल भरती 2018 टेक्निकल ग्रॅजुएट कोर्स
तंबाखूमुळे दातांवर पडलेले डाग नष्ट करा या घरगुती सोप्या उपायाने
काही हास्यास्पद प्रश्न जे सरकारी नोकरीच्या मुलाखती मध्ये विचारले जातात
हिंदू धर्मात प्रेताला जाळण्याची प्रथा का आहे  जाणून या मागची वैज्ञानिक कारणे
जर तुम्ही आयुष्यात या 3 गोष्टी केल्या असेल तर …. भित्र्या लोकांनी वाचू नये
अजूनही 90% लोकांना माहीत नाही की “की बोर्ड” वरील F आणि J ही बटन इतर बटनांपेक्षा उंचीवर का असतात.
केळे खाल्याने हे फायदे होतात.
हिंदू धर्मात प्रेताला जाळण्याची प्रथा का आहे  जाणून या मागची वैज्ञानिक कारणे
लग्नानंतर हनीमूनला जाण्याची हि आहेत ५ कारणे जाणून घ्या.
मुलीच्या व्हर्जिनिटीबद्दलचे हे गैरसमज तुम्हाला माहिती आहेत का
लग्नाच्या एक तासापूर्वी प्रियकरासोबत अशा अवस्थेत होती नवरी
हिंदू धर्मात प्रेताला जाळण्याची प्रथा का आहे  जाणून या मागची वैज्ञानिक कारणे
वेळेआधीच जीवनाचा प्रवास संपलेले हे १० बॉलिवूड कलाकार
जर तुम्ही आयुष्यात या 3 गोष्टी केल्या असेल तर …. भित्र्या लोकांनी वाचू नये
तुम्हाला अश्या प्रकारच्या मुली प्रेमात धोका देतात . लहान मुलांनी वाचू नये
हिंदू धर्मात प्रेताला जाळण्याची प्रथा का आहे  जाणून या मागची वैज्ञानिक कारणे
वेळेआधीच जीवनाचा प्रवास संपलेले हे १० बॉलिवूड कलाकार
जर तुमची GF/FB कोणाशी जास्त फोन वर बोलते ओळखायचे असल्यास या 3 उपाय करा
जर तुमची गर्लफ्रेंड तुमच्याशी नाराज असेल तर, या सोप्या पध्दतीने मनवून, परत होणार तुमची दीवानी
आता राशीनुसार बघा तुमची गर्लफ्रेंड रागीट असेल किंवा शांत नेचर वाली
ज्याची सुरूवात एका प्रसंगाने झाली आणि तो प्रसंग लग्नापर्यंत पोहोचला.अजब प्रेमची गजब कहाणी
जर तुम्ही आयुष्यात या 3 गोष्टी केल्या असेल तर …. भित्र्या लोकांनी वाचू नये
या फोटोला ZOOM करून बघताच तुमचे डोके चक्रावून जाईल  लहान मुलांनी लाम्ब रहावे  लहान मुलांनी लाम्ब रहावे
या गोष्टी सहजासहजी कोणाला देत नाहीत किन्नर, जर या तुम्ही मिळवू शकलात त्यांच्याकडून तर बदलेल तुमचे भाग्य.
अजूनही 90% लोकांना माहीत नाही की “की बोर्ड” वरील F आणि J ही बटन इतर बटनांपेक्षा उंचीवर का असतात.
नवऱ्याच्या ह्या गोष्टी बायकोला आवडत नाहीत
लग्नानंतर हनीमूनला जाण्याची हि आहेत ५ कारणे जाणून घ्या.
मुलीच्या व्हर्जिनिटीबद्दलचे हे गैरसमज तुम्हाला माहिती आहेत का
लग्नाच्या एक तासापूर्वी प्रियकरासोबत अशा अवस्थेत होती नवरी
जर तुमची GF/FB कोणाशी जास्त फोन वर बोलते ओळखायचे असल्यास या 3 उपाय करा
जाणून घ्या काय होते जेव्हा माणसांसाखे महिलांना पण भोगावे लागते स्वप्न् दोष
लग्नानंतर नवरा आणि बायकोला या ४ गोष्टी माहित असणे गरजेचे आहे
जर तुमची गर्लफ्रेंड तुमच्याशी नाराज असेल तर, या सोप्या पध्दतीने मनवून, परत होणार तुमची दीवानी
देशामधला सगळयात श्रीमंत क्रिकेटर आहे विराट कोहली, पण या खेळाडू समोर आहे गरीब
बातम्या चालू असतात २ एंकर मध्ये live झाली हाणामारी विडीयो झालाय वाय्हरल
श्रीदेवींनी ओढवून घेतला होता स्वतःच्या हातानी मृत्यू… समोर आलेलं कारज वाचून हैराण च व्हाल😱😱..
‘त्याने’ लघवी करताना पाहिले अन सलमान ठरला दोषी… पुनमचंद बिष्णोई यांची दोन मिनिटाची लघुशंका पडली सलमान ला महागात..
लग्नानंतर नवरा आणि बायकोला या ४ गोष्टी माहित असणे गरजेचे आहे
दहावीच्या परीक्षेत केवळ 35 गुण मिळावे म्हणून मुलीने केले असे काही ज्याने संपूर्ण शाळा झाली आश्चर्यचकित  पाहून आपल्याला ही विश्वास बसणार नाही.
या फोटोला ZOOM करून बघताच तुमचे डोके चक्रावून जाईल  लहान मुलांनी लाम्ब रहावे  लहान मुलांनी लाम्ब रहावे
अजूनही 90% लोकांना माहीत नाही की “की बोर्ड” वरील F आणि J ही बटन इतर बटनांपेक्षा उंचीवर का असतात.
अशा काही बॉलीवूडच्या ख्यातनाम व्यक्ती, ज्यांच्या बाळांची नावे असामान्य आहेत
मृत्यूनंतर पाच तासांनी ‘ते’ झाले जिवंत
या नवीन लग्न झालेल्या जोडप्यांनी वोटर आईडी कार्डाचा वापर कसा केला असेल …
हिंदू धर्मात प्रेताला जाळण्याची प्रथा का आहे  जाणून या मागची वैज्ञानिक कारणे
वेळेआधीच जीवनाचा प्रवास संपलेले हे १० बॉलिवूड कलाकार
लग्नानंतर हनीमूनला जाण्याची हि आहेत ५ कारणे जाणून घ्या.
मुलीच्या व्हर्जिनिटीबद्दलचे हे गैरसमज तुम्हाला माहिती आहेत का
लग्नाच्या एक तासापूर्वी प्रियकरासोबत अशा अवस्थेत होती नवरी
आता राशीनुसार बघा तुमची गर्लफ्रेंड रागीट असेल किंवा शांत नेचर वाली
ज्याची सुरूवात एका प्रसंगाने झाली आणि तो प्रसंग लग्नापर्यंत पोहोचला.अजब प्रेमची गजब कहाणी
जर तुमची GF/FB कोणाशी जास्त फोन वर बोलते ओळखायचे असल्यास या 3 उपाय करा
सकाळी उठून प्रत्येक महिलेने या ६ गोष्टी केल्या पाहिजेत, हा लेख फक्त महिलेने वाचवा
जाणून घ्या काय होते जेव्हा माणसांसाखे महिलांना पण भोगावे लागते स्वप्न् दोष
लग्नानंतर नवरा आणि बायकोला या ४ गोष्टी माहित असणे गरजेचे आहे
जेव्हा पण मिळेल एकांत तेव्हा नवरा-बायकोने ठेवले पाहिजे या गोष्टीचे ध्यान, त्यामुळे सुखी वैवाहिक जीवन बनूण जाते प्रत्येक व्यक्तीच्या जीवनात काही गोष्टींना खुप महत्व असते. काही अशा पण गोष्टी असतात, जे जवळ-जवळ प्रत्येक व्यक्तीच्या जीवनात महत्वपूर्ण असते. त्यामधले एक आहे लग्न. लग्न हे हिंदू धर्मात एक संस्काराप्रमाणे मानले जाते. हेच …
जर तुमची गर्लफ्रेंड तुमच्याशी नाराज असेल तर, या सोप्या पध्दतीने मनवून, परत होणार तुमची दीवानी
जर तुमची गर्लफ्रेंड तुमच्याशी नाराज असेल तर, या सोप्या पध्दतीने मनवून, परत होणार तुमची दीवानी कोणत्याही नात्यासाठी सगळयात जरूरी ही गोष्ट् असते की, दोघामध्ये भरोसा कायम ठेवणे जरूरी आहे. जेव्हा कधीही नात्यात भरोशाची कमी असते तेव्हा हळू-हळू भांडण चालू होतात आणि नाते काही दिवसांत तूटण्याची भिती असते. आजच्या या आधुनिक …
बायको नवर्यापासून लपवतात या गोष्टी …
बायको कितीही खरी असली, पण या २ गोष्टी समजू नाही देत तुम्हाला नवरा-बायकोमध्ये विश्वास ही खुप मोठी गोष्ट् आहे. प्रत्येक व्यक्ती आपल्या बायको वर विश्वास करत असतो आणि त्यांचा विचार असतो की, खरच बरोबर आणि खरी असते, पण आम्ही आपल्याला सांगतो की, बायको आपल्या नवऱ्याबरोबर कोणती ना कोणती गोष्ट् लपवतेच. …
जर तुम्ही आयुष्यात या 3 गोष्टी केल्या असेल तर …. भित्र्या लोकांनी वाचू नये
विसरूनही या ३ लोकांना धोका नका देऊ, नाहीतर आयुष्य् खराब होऊन जाईल. प्रत्येक व्यक्ती आपल्या आयुष्यात महत्वपूर्ण असतो, ज्याला तुम्ही ओळखता. पण याच्यातले काही लोक असे पण असतात की जे आपल्यासाठी खुप महत्वपूर्ण असतात. तुम्ही चुकूनसुध्दा असा विचार करत नाही की, यांना कोणत्याही गोष्टीचा त्रास होऊ नये. आज आम्ही आपल्याला …
तुम्हाला अश्या प्रकारच्या मुली प्रेमात धोका देतात . लहान मुलांनी वाचू नये
चांगल्या आणि खऱ्या प्रेमाजवळ इशारा करतात ही भांडंण प्रेम जेव्हा जेव्हा सुरू होते तर याला घेऊन लोक खुप लक्षपूर्वक राहतात. प्रेमाच्या सुरूवातीला पार्टनर सोबत टाइम स्पेंड करण्याबरोबर तिला सप्राइज देणे या सगळया गोष्टी असतात. पण जसे जसे नात्याचे अंतर वाढते, तर या सगळया गोष्टी खुप बोर होतात, तर ते कोणत्याही …
मुलांच्या या बॉडी पार्ट ला बघून आकर्षित होतात मुली, बघितल्यावर आश्चर्य व्हाल.
मुलांच्या या बॉडी पार्ट ला बघून अट्रैक्ट होतात मुली, बघितल्यावर आश्चर्य व्हाल. जर कोणत्या मुलाला कोणती मुलगी पसंत आली असेल तर तिला मनवण्यासाठी तो प्रत्येक प्रयत्न् करत असतो, आपल्या हिशोबाने तो सगळे प्रयत्न् करत असतो जे की, त्या मुलीला आवडेल आणि ती इम्प्रेस होऊन जाईल. पण यामुळे कदाचित कधी जुळत …
बायको करत होती असे काम की, नवरा वैतागुण, थेट गेला पोलीस ठाण्यात, आणि बोलला मला पाहिजे घटस्फोट, तुम्ही मिळवून दया.
बायको करत होती असे काम की, नवरा वैतागुण, थेट गेला पोलीस ठाण्यात, आणि बोलला मला पाहिजे घटस्फोट, तुम्ही मिळवून दया. बोलतात की, नवरा-बायकोचे नाते खुप नाजुक असते. याला संभाळण्यासाठी दोघांकडून प्रयत्न् झाले पाहिजेत. सोबतच हे नाते विश्वासावर टिकते. अशात जर या नात्यात शंकेचे बीज फूटले तर हे नाते तूटायला वेळ …
बॉलीवुडच्या या टॉप अभिनेत्री सोनमच्या लग्नाला नाही आल्या, कारण्ं ऐकाल तर दंग व्हाल
बॉलीवुडच्या या टॉप अभिनेत्री सोनमच्या लग्नाला नाही आल्या, कारण्ं ऐकाल तर दंग व्हाल सध्याच सोनम कपूर ने आपल्या लवर आनंद आहूजा सोबत लग्न् केले. एकीकडे सोनमच्या ड्रेसवर सगळयांचे लक्ष लागले होते, तर तेच दूसरीकडे लग्नात येणाऱ्या पाहूण्यांकडे सगळयांचे लक्ष होते. सोनमच्या लग्नात दोन अभिनेत्री आल्या नाही, ज्यामुळे लग्नाचा माहोल थोडा …
तेरी आंख्या का या काजल” पण या मुलीचे ठुमके झाले वायरल, बघाल तर सपनाला विसरून जाल
तेरी आंख्या का या काजल” पण या मुलीचे ठुमके झाले वायरल, बघाल तर सपनाला विसरून जाल सपना चौधरीची ओळख दिवसेंदिवस वाढत आहे. सपनाचे नाव येताच युवापिढी एकदम पुढे येते. बिग बॉसकडून ओळख निर्माण करणारी सपना आज घराघरात पसंत होत आहे. सपना चौधरीच्या प्रत्येक गाण्याला पसंती मिळत आहे. अशात तिचे एक …
देशामधला सगळयात श्रीमंत क्रिकेटर आहे विराट कोहली, पण या खेळाडू समोर आहे गरीब
देशामधला सगळयात श्रीमंत क्रिकेटर आहे विराट कोहली, पण या खेळाडू समोर आहे गरीब बॉलीवुड सारख्या क्रिकेटच्या दुनियेत पण ग्लॅमर झाला आहे. गोष्ट् पैशांची असेल तर कमाईच्या बाबतीत भारतीय क्रिकेटर कोणापेक्षा कमी नाही आहेत. तुम्हाला समजल्यावर हैराण व्हाल की, अन्य् देशांतील क्रिकेटरपे्क्षा भारतीय क्रिकेटरची कमाई खुप जास्त् आहे. भारतीय क्रिकेटर ब्रँडच्या …
आपले फेसबुक पेज LIKE करा
आपले फेसबुक पेज LIKE करा
हिंदू धर्मात प्रेताला जाळण्याची प्रथा का आहे  जाणून या मागची वैज्ञानिक कारणे
वेळेआधीच जीवनाचा प्रवास संपलेले हे १० बॉलिवूड कलाकार
लग्नानंतर हनीमूनला जाण्याची हि आहेत ५ कारणे जाणून घ्या.
मुलीच्या व्हर्जिनिटीबद्दलचे हे गैरसमज तुम्हाला माहिती आहेत का
आपले फेसबुक पेज LIKE करा


Aniruddha Bapu - The Sadguru: चिन्मय पादुका पूजन म्हणजेच नवविधा भक्ती

चिन्मय पादुका पूजन म्हणजेच नवविधा भक्ती
श्रवण - कीर्तन - विष्णुस्मरण |
चरणसेवन - अर्चन - वंदन |
दास्य - सख्य - आत्मनिवेदन |
भक्ती हे जाण नवविधा || ९५ ||
(श्री साई सतचरित्र अध्याय २१ वा.)
सदगुरू बापू कृपेने आपण श्रद्धावानांना श्रावण महिन्यात सदगुरूंच्या चिन्मय पादुकांचे पूजन घरोघरी करता येते. मुळात हा पवित्र महिना श्रवण भक्तीसाठी प्रसिद्ध त्यात असा योग म्हणजे तर दुधात साखरच जणू. पादुका पूजन करताना आपल्या हातून सहजपणे आणि अतिशय प्रेमाने त्या परमात्म्याची अर्चन भक्ती घडते जेव्हा भक्त प्रेमाने त्या सदगुरूला अष्टगंध लावून सुगंधीत अत्तराचे चर्चन करतो. त्याचप्रमाणे हात जोडून श्लोक म्हणताना तसेच लोटांगण घालताना वंदन भक्तीही घडते. आपल्या सदगुरू चरणी तुळशी पत्रे व बिल्व पत्रे अर्पण करताना जेव्हा जप करतो तेव्हा स्मरण भक्तीसह श्रवण भक्ती तर चालूच असते. पादुका पूजन म्हणजेच तर चरण सेवन आणि त्या समोर आपण आरती व गजर म्हणतो तेव्हा कीर्तन भक्तीचाही लाभ पदरात पडतो. गुरू ब्रह्मा गुरू विष्णू मंत्र तसेच बापूंचा ध्यान मंत्र म्हणून आपण त्याचे दास्यत्व स्वीकारतो तेव्हाच हा अनिरुद्ध कृष्ण बनून आपला सखा होतो व आपल्याकडून सख्य भक्तीही करवून घेतो.
जेव्हा मी लोणी साखर व केशर पाणी त्याला नैवेद्य म्हणून अर्पण करतो तेव्हा मी माझा त्रीदेह्च त्याच्या चरणी समर्पित केलेला असतो. असा माझा प्रेमळ बाप मला आत्मानिवेदानोत्तर सख्य देवून त्याच्या जवळ "गोकुळात" नेण्यास तत्पर होतो. पादुका पूजन करण्याच्या एका निश्चयाने बघा मला कित्येक पटीने पुण्य पदरात पडते ही त्याचीच कृपा म्हणून मला फक्त त्याच्या चरणांचीच आस आहे बापू मला फक्त तुझाच ध्यास आहे.
चिन्मय पादुका पूजन म्हणजेच नवविधा भक्ती
वदावे अनिरुद्ध सेवावे अनिरुद्ध - हाच जीवनाचा खरा म...
९ मापदंड व श्रद्धावानांच्या नऊ समान निष्ठा
आधी कोंबडी का आधी अंड......
मला बापूनी काय दिले .....
मी पाहिलेले अनिरुद्ध बापू
मी पाहिलेले अनिरुद्ध बापू
॥ हरि ॐ ॥ १९१७ होळी पोर्णिमा ह्या दिवशी श्री साईबाबांच्या सूचनेनुसार श्री साईबाबांची मूर्ती हेमाडपंतांच्या घरी प्रकटली. ती मूर्ती आजही त...
मला बापूनी काय दिले .....
हरी ओम मला बापूनी काय दिले ..... खरेच हे सांगण्यास शब्द आणि त्याहून हे जीवनच अपुरे आहे.... एवढे भरभरून दिले आहे मला माझ्या सदग...
आधी कोंबडी का आधी अंड......
हरी ओम लहानपणी गमतीखातर एक प्रश्न विचारला जाई कि आधी कोंबडी का आधी अंड...... आज मोठे झाल्यावर सुद्धा या प्रश्नाचे उत्तर ना मला मिळा...
चिन्मय पादुका पूजन म्हणजेच नवविधा भक्ती
श्रवण - कीर्तन - विष्णुस्मरण | चरणसेवन - अर्चन - वंदन | दास्य - सख्य - आत्मनिवेदन | भक्ती हे जाण नवविधा || ९५ || (श्री साई...
९ मापदंड व श्रद्धावानांच्या नऊ समान निष्ठा
परम पूज्य बापूंनी दिलेली ९ मापदंड १. आन्हिक दररोज दोन वेळा करणे . २. आन्हिक , रामरक्षा ,सद्गुरुगायत्रीमंत्र , सद्गुरुचलीसा ,...


prajkta: June 2010

परवा दुपारी एक ढग
"सॉरी मित्रा, तू हो पुढं
"ती बघ ती चिमुरडी
"ठिक आहे, तू थांब,
"गडे टाटा माझा तुला
मी निघतो माझ्या मुक्कामाला'
रागावू नकोस तू माझ्यावर
गालांवर थिजले थेंब घेऊन
एक चिमुरडी बसलीय तिथे
डोळे लावून माझ्या वाटेवर
Labels: पाऊस बरसावा म्हणून
हे माझे मायबाप वाचक
ंमी आहेच जरा असा एकटा एकटा राहणारा वाळकं पान गळताना तन्मयतेनं पाहणारा


prajkta: June 2011

त्यांनी टोपी काढली, घाम पुसला. पायऱ्या चढून आल्यामुळे लागलेली धाप कमी होण्याची वाट पहात शांतपणे खुर्चीत बसून राहिले. वयाने बहुधा पासष्टी ओलांडली असावी; पण अगदी अपटुडेट होते.
"वयाच्या मानाने झेपत नाही. पायऱ्या चढल्या की धाप लागते'' स्वगत बोलावे तसे ते टेलीफोन ऑपेरटरशी बोलले. मग शांतपणे उठले. हळूहळू जाहिरात विभागात गेले.
जाहिरात घेणाऱ्याकडे पाहून ओळखीचं हसले. त्यानेही फोनवर बोलतच हसून दाद दिल्याने त्यांना जरा बरं वाटलं. त्याने आजोबांना खुर्चीकडे हात करून बसण्याची खूण केली. आजोबांनी खुर्चीवर बसून शरीर काहीसं सैलावलं आणि त्याच्या फोन संपण्याची वाट पाहू लागले.
फोन संपवून तो म्हणाला, ""बोला आजोबा. किती उन्हात आलात काल रात्रीच नाही का यायचं काल रात्रीच नाही का यायचं ऊन तरी लागलं नसतं''
"ठरवलं होतं यायचं, पण जमलंच नाही. आज येण्याशिवाय पर्याय नव्हता.''
मला त्यांचा संवाद ऐकू आला आणि माझं त्यांच्याकडे लक्ष गेलं. मी पाहतोय हे पाहिल्यावर ते माझ्याकडे पाहून ओळखीचं हसले. त्यांच्या नजरेत मला हरवलेपण जाणवलं. माझ्या चेहऱ्यावरील स्मित पाहून बहुधा त्यांनाही बरं वाटलं.
दोघांत काहीतरी बोलणं झालं. त्यांनी खिशातून कसलासा लिहिलेला कागद काढून त्याच्याकडे दिला. त्यानं खात्री केली आणि पैसै घेतले.
"बराय निघतो मी, पुढील आठवड्यात येणार आहेच''
 बाकी कसं काय चाललंय
"खरं सांगू मरण येत नाही म्हणून म्हातारपणाचं ओझं जेवढे दिवस वागवता येईल तेवढे वागवतो आहे; मग जगतोच आहे, तर जास्तीत जास्त समाधानाने कसं जगता येईल ते पाहतो. रोज फिरायला जाऊन प्रकृती उत्तम राखण्यासाठी प्रयत्न करतो. दिवसभरात सोसायटीमधील लोकांची जमतील तेवढी कामं करतो. सायंकाळी लहान मुलांना घेऊन गोष्टी सांगत बालपण शोधतो. रात्री मंदिरात भजन-कीर्तनाला जातो. जेवढं म्हणून आनंदी राहता येईल तेवढा आनंदी राहतो. जगण्याची शिक्षा मिळालीच आहे तर ती आनंदानं कशी भोगता येईल हे पाहतो. बराय चलतो. फार वेळ घेतला तुमचा, येतो.'' असं म्हणून पिशवी सावरत ते दरवाजाबाहेर पडले.
त्यांचं बोलणं ऐकून मी त्याला विचारलंच कोण होते हे आजोबा आणि कशासाठी आले होते
त्यानं जे सांगितलं ते ऐकून मी सुन्न झालो....
माझ्यासमोर आजोबांनी दिलेला फोटो धरत तो म्हणाला, "" हा फोटो पाहिलांत, हा त्यांच्या 20 वर्षांच्या मुलाचा आहे. त्याच्या श्रद्धांजलीची जाहिरात द्यायला आले होते ते. दरवर्षी येतात न चुकता''
"इंजिनिअरींगच्या दुसऱ्या वर्षात शिकत होता. कॉलेजमध्ये गॅदरींग होतं. मित्रांसोबत राबून त्यानं त्याची तयारी केली. गॅदरींगच्या आदल्या दिवशी डिसेंट्री लागल्याचं निमित्त झालं आणि त्यातून तो उठलाच नाही. हाता-तोंडाशी आलेल्या लेकाचं निष्प्राण कलेवर थकलेल्या खांद्यावरून आजोबांना वहावं लागलं.''
"बाप रे, केवढा मोठा आघात'' माझा स्वर जड झाला.
"सर ते मघाशी म्हणाले नं पुढील आठवड्यात येणार आहे, का माहित आहे
"बायकोला आदरांजली वाहण्याची जाहिरात द्यायला''
"हाता-तोंडाशी आलेला मुलगा गेल्याचा धक्का ती माऊली सहन नाही करू शकली. तिने अंथरूण धरलं आणि त्यातून ती उठलीच नाही. त्या दिवसापासून गेली काही वर्षे आजोबा आपल्या एका मुलीसह राहत आहेत. इतर दोन मुलींची चांगल्या घरात लग्ने झाली आहेत. घरी आहे त्या मुलीला फिट्‌सचा विकार आहे, त्यामुळे ती त्यांच्याबरोबरच राहते. दोघंच एकमेकांचे आधार.''
' केवढे हे आघात आणि ते सर्व सहन करणारा पहाडासारखा बाप माणूस. अडचणींचे एवढे अडथळे येऊनही मोडून न पडता जगण्याशी दोन हात करून जगण्यावर विजय मिळविण्याचा प्रयत्न करणारा बाप माणूस... त्यांच्या प्रती कृतज्ञता व्यक्त करताना माझ्या डबडबलेल्या डोळ्यांतून दोन थेंब ओघळलेच.
Labels: याला जीवन ऐसे नाव
कानावर तुझा रडण्याचा पहिलावहिला ट्याहां ट्याहांचा स्वर पडला अन् आनंदानं छाती गच्च भरून आली.
तुझा जन्मसोहळा सुखरूप पार पडावा म्हणून हातांची बोटे होती त्या वेळी एकवटलेली परमेश्‍वरचरणी.
दुपट्यात गुंडाळलेली मऊसुत सावरीपरी तू आलीस सामोरी खरी; मात्र तेव्हा पापण्यांवर थबकल्या थेंबांतून तू भेटलीस मला धूसर धूसर.
मला सुचलेच नाही तुला अनुभवण्याचे, ना हृदयाशी कवटाळण्याचे.
मग आलं भान जरा, इवल्याशा तुला मी धरलं
हृदयाला आणि बापपणाचा अर्थ पोचला पार मनाच्या तळाला.
तुझ्या लुकलुकत्या डोळ्यांनी, बालमुठीत एकवटलेल्या असंख्य स्वप्नांनी घातली मला साद आणि आनंदाने भरून वाहत राहिला माझा श्‍वास अन् श्‍वास.
आळसावलेलाच होता तो माझा दिवस जरा.
भोवताली तुझं रांगत-रांगत खेळणं, मध्येच येऊन पुस्तक ओढणं, मस्ती करणं आणि सुरू होतं खळाळून हास्यफुलं उधळणं.
खेळता खेळता एकवटलंस बळ आणि राहिलीस क्षणभरच पहिल्यांदाच उभी स्वतःच्या पायावर.
पाहिलंस माझ्याकडे तेव्हा डोळ्यांत तुझ्या उसळला होता आत्मविश्‍वासभरला सागर.
हसलीस छानसं गोड आणि टाकलंस पहिलं अडखळतं पाऊल.
गेला तोल तुझा, सावरलं मी तुला अलगद हातांवर.
तुझ्या चेहऱ्यावर आनंद उमटला आणि माझ्या विस्फारल्या बाहुल्यांनी साठविला तो क्षण डोळाभर.
त्या दिवशी पोचलो पाऊसधारांना सोबत घेतच शाळेवर.
मस्त गुलाबी ड्रेस खुलला होता तुझ्या नाजुकशा अंगावर.
गोड-गोड बोलत, समजावून सांगत, कॅडबरीचं प्रॉमिस करत सोडलं तुला वर्गाच्या दारात.
बाईंनी तुला घेतलं आत आणि लावून घेतलं दार.
बंद होणाऱ्या दारांच्या फटीतून दिसली मला तुझी भरून आलेली नजर आणि जाणवली त्यामध्ये दूर जातानाची असहायता, माझ्यावर आलेला मोठ्ठा राग आणि व्यक्त न करता येणारी घुसमट. बोलत होती नजर, "बाबा, तू वाईट्ट आहेस, सोडून मला नको जाऊस...' आईशपथ सांगतो त्या नजरेनं कालवला जीव. शहारा उमटला देहभर.
कॅलेंडरवरील तारखा राहिल्या फडफडत, अंगणातला पारिजातकही फुलत राहिला काठोकाठ.
उगवणाऱ्या प्रत्येक सोनेरी दिवसाचं बोट धरून तू आनंदाच्या किरणांनी शिंपलेस आपलं अंगण.
समाधानाचे क्षण गुंफत राहिलीस एक-एक आणि घट्ट होत गेले आपसुक सारे भावबंध.
तुझे यशाचे क्षण घेऊन आले आनंदसरींची बरसात आणि चिंब न्हात राहिलं आपलं घर.
कधी पुरवून घेतलास हट्ट, कधी रुसलीस, कधी लटक्‍यानेच रागावलीस, भांडलीसही, मोठी होऊनही "गट्टी फू' करताना तू माझ्यासाठी मात्र सानुलीच राहिलीस.
तुझ्या कर्तृत्वाने आकाश आमचे उजळले, यशाचे ते सोनभरले क्षण भरून ठेवले मनाच्या कुपीत.
वाटली जेव्हा काळजी पहिल्यांदा तुझ्याबद्दल, तेव्हा खांद्यावर हात ठेवून म्हणालीस, "पिलावर विश्‍वास नाही का तुमचा बाबा
 आतून आलेले तुझ्याबद्दलचे काळजी वाहणाऱ्या बापाचे भेदरलेपण.
ते भेदरलेपण मोडताना भक्कम अस्तित्वाने तू घालत राहिलीस सतत फुंकर.
ओळखतात जेव्हा मला "तुझा बाबा' म्हणून, अभिमानाने भरलं माझं मन हिंदोळत राहतं वाऱ्याच्या लहरींवर.
पाहू या- करू या... करत मी ढकलत राहिलो तुझ्या आयुष्यातला तो सोनेरी दिवस.
मात्र अखेर आलाच "तो क्षण', जो माहीत असूनही लपवत राहिलो स्वतःपासून आयुष्यभर.
सनई, चौघडे वाजू लागले, घर सजलं, अंगण मांगल्यानं काठोकाठ भरलं.
सनईच्या सुरावटीने भारला सारा भवताल. पळ भरले आणि आली लग्नघटिका समीप.
"शुभमंगल....' शब्द-सूर उच्चारत गेले आणि फुटणारा बांध कसा आवरू आवरू झाले.
...आठवला तुझा जन्मसोहळा, तुझा पहिला मृदू सहवास, लुकलुकणारे डोळे, तुझं पहिलं पाऊल, पहिलं यश.
आठवला तुझा मला धीर देणारा स्पर्श, मैत्रीण होऊन झेलताना लुटलेला बापपणाचा आनंद.
उभे राहिले डोळ्यांसमोर तुझ्यासोबतचे लटके रागाचे क्षण, कधी तरी चुकून उचलला गेलेला हात आणि मग कुशीत शिरून मुसमुसणाऱ्या तुला सावरताना माझ्यातला गळून पडलेला कठोर बाप.
"कन्यादानाचं पाणी सुटलं हातातून अन् जाणवलं आपलं पिलू आपल्याला कायमचं दुरावलं...'
उंबरठा ओलांडण्यास निघाली अन्... "बाबा म्हणून धावत शिरलीस आवेगाने माझ्या कुशीत...'
खरं सांगतो पोरी, तेव्हा कढ दाटल्या हृदयातलं बापपण धो धो रितं होत राहिलं अश्रूंमधून..
देह भरून मनात उतरलेला
हे माझे मायबाप वाचक
ंमी आहेच जरा असा एकटा एकटा राहणारा वाळकं पान गळताना तन्मयतेनं पाहणारा


आजच्या दिवशी, त्या वर्षी Archives - Page 10 of 10 - Smart Maharashtra

दिसामाजी काही उत्तम वाचावे…
महाराष्ट्रातील व्यक्ती आणि वल्ली
Category: आजच्या दिवशी, त्या वर्षी
शास्त्रार्थ : पोळा, दर्श पिठोरी अमा. , श्रावणी सोमवार शिवमुष्टी : सातू , आमावस्या समाप्ती रात्रौ जगप्रसिद्ध कादंबरीकार लिओ टॉलस्टोयचा जन्मदिन (१८२८) पुण्याच्या ‘सेवासदन’ या संस्थेचे संस्थापक गोपाळ कृष्ण देवधर यांचा जन्मदिन (१८७१) पंडित विष्णू दिंगबर पलुस्करांचा स्मृतिदिन (१९३१) चित्रकार नारायण श्रीधर बेंद्रे यांचा जन्मदिन
शास्त्रार्थ : शिवरात्री , आदित्यपुजन , आमावस्या प्रारंभ उ. रात्रौ महानुभाव पंथाचे संस्थापक चक्रधर स्वामी यांचा जन्मदिन (१२२१) राजा राममोहन रॉय यांच्याकडून ब्राम्हो समाजाची स्थापना झाली (१८२८) रोनाल्डो रॉस यांच्याकडून हिवतापाच्या जंतूंचा शोध (१९३६) क्रांतिकारक बटुकेश्वर दत्त यांचा स्मृतिदिन (१९६५)
शास्त्रार्थ : शनिप्रदोष, अश्वत्थमारुती पूजन पर्युषण पर्वारंभ (पंचमी पक्ष-जैन) फ्रेंच गणिततज्ज्ञ पास्कलचा स्मृतिदिन (१६६२) वाफेच्या इंजिनचा शोध लावणाऱ्या जेम्स वॅटच्या स्मृतिदिन (१८१९) विमान संशोधक ऑर्व्हिल राइट यांचा जन्मदिन (१८७१) प्रसिद्ध हिंदी लेखक हजारीप्रसाद व्दिवेदी यांचा जन्मदिन (१९०७) प्रख्यात मराठी अभिनेता विनायक यांचा स्मृतिदिन (१९४७) संत सेना महाराज स्मृतिदिन.
शास्त्रार्थ : अजा एकादशी, जरा-जिवंतिका पूजन पर्युषण पूर्वारंभ (पंचमी पक्ष-जैन) पहिले बाजीराव पेशवे यांचा जन्मदिन (१७००) गायनाचार्य पं. विष्णू दिगंबर पलुस्कर यांचा जन्मदिन (१८७२) विजयालक्ष्मी पंडित यांचा जन्मदिन (१९००) चित्रपट कथाकार , गीतकार , दिग्दर्शक ‘गुलजार’ यांचा जन्मदिन (१९३६) नेताजी सुभाषचंद्र बोस यांचा स्मृतिदिन (१९४५) [विवाद्य] प्रख्यात साहित्यिक इरावती कर्वे यांचा स्मृतिदिन (१९७०)
शास्त्रार्थ : पतेती, पारशी सन १३८७ प्रारंभ बृहस्पती पूजन , पारशी फरवर्दीनं मासारंभ छ. शिवाजीराजे आग्र्याच्या कैदेतून निसटले (१६६६)(तारखेप्रमाणे) अर्वाचीन मराठी-बंगाली गद्य लेखनाचा पाया घालणाऱ्या इंग्रज पंडित विल्यम कॅरिचा जन्मदिन (१७६१), मराठी ग्रंथ सूचीकर शंकर गणेश दाते यांचा जन्मदिन (१९०५) हुतात्म्या मदनलाल धिंग्रा यांचा स्मृतिदिन (१९०९) इतिहास संशोधक निनाद बेडेकर यांचा जन्मदिन (१९४९)
शास्त्रार्थ : बुधपूजन | सूर्याचा मघा नक्षत्रप्रवेश वाहन : मेंढा संत रोहिदास स्मृतिदिन मराठीतील संत चरित्रकार महाराष्ट्रभाषाभूषण जगन्नाथ रघुनाथ आजगावकर यांचा जन्मदिन (१८७९) आर्थर केली या इंग्लिश गणिततज्ज्ञाचा जन्मदिन (१८२१) वीराचार्य बाबासाहेब कचनुरे यांचा स्मृतिदिन (१९८८)
शास्त्रार्थ : गोपाळकाला , मंगळागौरी पूजन भारताचा ७० वास्वातंत्र्यदिन (१९४७) मराठी रंगभूमीवर ख्यातनाम नट गणपतराव जोशी यांचा जन्मदिन (१८६७) रामकृष्ण परमहंस यांचा स्मृतिदिन (१८८६) योगी अरविंद घोष यांचा जन्मदिन (१८७२) लोककवी वामनराव कर्डक यांचा जन्मदिन (१९२२) काकोरी कटाचे सूत्रधार क्रांतिवीर रामप्रसाद बिस्मिल याना फाशी (१९२७) नेपोलियन बोनपोर्ट यांचा जन्मदिन (१७८९)
शास्त्रार्थ : श्रीकृष्ण जयंती (उपवास), कालाष्टमी श्रावणी सोमवार शिवपूजन शिवामुष्टी : जवस मुंबई उच्च न्यायालयाची स्थापना (१८६१) माजी वायुसेनाध्यक्ष हृषिकेश मुळगावकरांचा जन्मदिन (१९२०) नाटककार जयवंत दळवी यांचा जन्मदिन (१९२५), दुसऱ्या महायुद्धाची अखेर (१९४५) पेरांबूर येथे रेल्वे डबे निर्मितीच्या कारखान्याची उभारणी (१९५५).
स्वातंत्र्यवीर सावरकर १३५ वी जयंती
आजच्या दिवशी, त्या वर्षी
१२ जून १८५७ रोजी ब्रिटीशांविरोधातील सातार्‍यातील उठावाची सुरुवात झाली. उमाजी नाईक यांनी १८२६ ते १८३१ दरम्यान इंग्रजांविरुद्ध बंड केले होते. १८२९ मध्ये नसरापूर येथे कप्तान राँबर्टसन व डेबि यांच्यावर हल्ला केला होता. १८२९ मध्ये प्रतापसिंह महाराजांना भेटून त्यांनी पुरंदरच्या वतनाची मागणी केली होती. इंग्रजांना सारा न देत मला द्या तो मी गोरगरीबांसाठी खर्च करेन असे […]
ते म्हणतात “काँग्रेसमुक्त भारत”… हे म्हणतात “मोदीमुक्त भारत” मग नक्की येणार कोण
’स्मार्ट महाराष्ट्र’ साठी लिहिते व्हा
आपले लेख smartmaharashtra@gmail.com या ईमेलवर पाठवू शकता.
तुम्ही नक्की शेतकरीच ना
कर्नाटकात कमळ फुलणार... -- May 15, 2018
त्रिपुरा यशानंतर आता कर्नाटक जिंकणार का भाजप
भारतातील बेरोजगारी; एक घातक समस्या... -- May 11, 2018
व्यंगनिबंधकार राज आणि मनसे -- May 8, 2018
विकृती आणि त्याच विकृत राजकारण -- April 20, 2018
स्वदेशी वस्तू चा स्वीकार आणि विदेशी वस्तूंवर बहिष्कार... -- April 10, 2018
शासकीय नोकरी: व्हा स्मार्ट.. करा अप्लाय
इंश्युरन्स रेग्युलेटरी अँड डेव्हलपमेंट ऑथॉरिटीला हवेत असिस्टंट मॅनेजर्स- भारतभर भरती: अंति... -- 08/17/2017
Show all of शासकीय नोकरी: व्हा स्मार्ट.. करा अप्लाय
वासनेचे शरीरसंबंध; जागतिक चिंतनाचा विषय
झाडे लावा - झाडे जगवा
कमी भांडवलात सुद्धा करता येण्यासारखे व्यवसाय
Instagram वर जोडले जा


अभिनव युवा प्रतिष्ठानचा अभिनव उपक्रम- डी.डी.गवारे साहेब - अहमदनगरLive24

Home Ahmednagar News अभिनव युवा प्रतिष्ठानचा अभिनव उपक्रम- डी.डी.गवारे साहेब
अभिनव युवा प्रतिष्ठानचा अभिनव उपक्रम- डी.डी.गवारे साहेब
अहमदनगर लाईव्ह24.कॉम :- छत्रपती संभाजी महाराज यांच्या जयंतीनिमित्त गावातील गरजू, होतकरू आणि आर्थिक संकटात सापडलेल्या गावातील बांधवासाठी स्वइच्छेने निधी संकलन करण्यासाठी अभिनव युवा प्रतिष्ठान तर्फे गरजवंतांना आर्थिक सहाय्यता निधी नावाची दानपेटी गावामध्ये दवाखान्यात डॉ. खांबट आणि डॉ.पिसे यांना सुपूर्द करण्यात आली.
यासाठी अभिनव युवा प्रतिष्ठानच्या सर्व मित्रांनी हा उपक्रम राबविला त्याबद्दल त्यांचं कौतुक सर्व स्तरातून होत असून आजची पिढी वाया चालली अस म्हणत असणाऱ्यांना तरुणांनानी दिलेली चांगलीच चपराक आहे अशी प्रतिक्रिया कार्यक्रमाचे प्रमुख पाहुणे डी.डी.गवारे (अप्पर पोलीस अधीक्षक) यांनी दिली.तसेच आपण दिलेला एक रुपया देखील उद्या एखादया गरिबांसाठी खूप उपयोगी पडतो त्यासाठी सर्वानी आपल्याकडील रुपया आपल्या बांधवासाठी दानपेटीत टाकावा असे आवाहन सचिन म्हस्के यांनी केले.
या कार्यक्रम प्रसंगी किसनराव माने सर,सागर फडके,किशोर म्हस्के,अभिनव युवा प्रतिष्ठानचे संस्थापक श्री वैभव पुरनाळे तसेच सचिन म्हस्के,ओंकार भुजबळ,रवी मोरे,बाळासाहेब धायतडक,अनिल वावरे,अमोल ढाळे,सचिन कदम,गणेश वावरे,गणेश म्हस्के,ज्ञानेश्वर म्हस्के,अजिनाथ हातमोडे,विकी खैरे,बाळू खैरे,संतोष खडके, अक्षय डांगरे,रवींद्र म्हस्के,विकास म्हस्के,ज्ञानेश्वर तावरे,लक्ष्मण म्हस्के, रितेश ढाळे,पप्पू रेवडकर,अशोक शेळके,भागवत म्हस्के,राहुल खांबट,मच्छिन्द्र म्हस्के,अशोक म्हस्के, योगेश म्हस्के,महेश म्हस्के,एकनाथ म्हस्के,निलेश मोरे,भाऊसाहेब पाचरणे,दीपक म्हस्के,शरद म्हस्के,भारत म्हस्के, विकी मोरे,आदी तरुण मंडळी उपस्थित होते.
अहमदनगर लाईव्ह वर आपल्या जाहिराती आणि बातम्यांसाठी 9673867375 वर संपर्क करा,
अहमदनगर जिल्ह्यातील बातम्या वाचा तुमच्या मोबाईल वर, डाऊनलोड करा
अहमदनगर ब्रेकिंग न्यूज अपडेट्स साठी आमच्या फेसबुक पेजला लाईक आणि ट्वीटर वर फॉलो करा.
Ahmednagarlive24.com अहमदनगर ब्रेकिंग न्यूज
पारनेरचा विनायक होणार भैय्यूजी महाराजांचा वारसदार
...म्हणून केली भय्यू महाराजांनी आत्महत्या
लग्नाचे अामिष दाखवून शारीरिक संबंध,गुन्हा दाखल


prajkta: June 2012

तो गॅलरीमध्ये येऊन उभा राहिला... आभाळ गच्च भरून आलेलं... दूरवर कुठे तरी पाऊस पडत असावा... गार वारा त्याची साक्ष देत होता... आणि इथे तो कोणत्याही क्षणी अस्तित्व दाखवेल असं वातावरण तयार झालेलं... आतून अस्थिर असल्याने वाहणाऱ्या गार वाऱ्याचा स्पर्श त्याच्या मनापर्यंत पोचत नव्हता. दूरवरचे ढगाळलेले क्षितिज न्याहाळताना त्याच्या मनावरही त्याची काही पुटे चढत राहिली. तो आतून भरून आलेला... आता कोसळायचा फक्त बाकी होता...
उद्या कोर्टात आपल्या सहा वर्षांच्या संसाराचा "निकाल' लागणार. गैरसमजाच्या झाडाला किती कडू फळं येतात हे इतके दिवस ऐकलं होतं, आता ती अनुभवावी लागणार. कितीही पटवून देण्याचा प्रयत्न केला तरी तिला पटत नाही आणि तिला ते पटावं असं तिच्याभोवतीच्या काहींना वाटत नाही. होत नाहीत का माणसाच्या हातून चुका बरं, नसलेल्या चुकाही मान्य करून पुन्हा एक संधी मागतोय. ती देण्याचा मोठेपणा ना ती दाखवतेय ना तिच्या घरचे... का तिला जाणीवपूर्वक माझ्यापासून दूर केलं जात आहे बरं, नसलेल्या चुकाही मान्य करून पुन्हा एक संधी मागतोय. ती देण्याचा मोठेपणा ना ती दाखवतेय ना तिच्या घरचे... का तिला जाणीवपूर्वक माझ्यापासून दूर केलं जात आहे आठ वर्षांच्या सहवासाने दोघांमधील विश्‍वास, ओढ किती भक्कम आहे याची वेळोवेळी साक्ष पटली आहे. नेहमी ती माझ्यासोबत राहिली. मी कोसळताना ठामपणे पाठीशी उभी राहिली. मंदीने नोकरी हिरावल्यानंतर पुन्हा नवा जॉब मिळेपर्यंतचे दोन महिने दुप्पट राबली. मला जरासुद्धा त्याची झळ लागणार नाही यासाठी धडपडली. ओव्हरटाईम करताना चिन्मयकडे दुर्लक्ष होणार नाही याची काळजी घेतली. मी दिवसभर नोकरी शोधत भटकताना माझा खिसा हलका राहणार नाही हे पाहिलं. बरं, हे सर्व करूनही आपण काही वेगळं करतोय असा अभिनिवेशही दाखविला नाही. सगळं किती व्यवस्थित मॅनेज केलं; पण सहा-सात महिन्यांपूर्वी काय बिघडलं कोण जाणे... सगळे रंगच उडून गेले. मला जॉब मिळून सगळं सुरळीत सुरू झालं, असं वाटत असताना अचानक काहीतरी बिनसलं. आधी अबोला, मग वाद, नंतर भांडणं आणि थेट "वेगळं' होण्याची मागणी. बरं, कारण काय तेही सांगत नाही. कारण समजलं तर निदान त्यावर चर्चा तरी करता येईल. जॉब नसल्याच्या टेन्शनमध्ये मी कधी नव्हे ती "घेतली'... पण एकदाच. मला माझी चूक समजली. त्याबद्दल माफीही मागितली तिची. चिडचिड झाली तेव्हा एकदा तोलही गेला आणि बोललोही तिला वाट्टेल तसं; पण तरीही ही काही एवढी मोठी कारणं नव्हती, की लगेच वेगळं व्हावं... मग नेमकं झालंय तरी काय आठ वर्षांच्या सहवासाने दोघांमधील विश्‍वास, ओढ किती भक्कम आहे याची वेळोवेळी साक्ष पटली आहे. नेहमी ती माझ्यासोबत राहिली. मी कोसळताना ठामपणे पाठीशी उभी राहिली. मंदीने नोकरी हिरावल्यानंतर पुन्हा नवा जॉब मिळेपर्यंतचे दोन महिने दुप्पट राबली. मला जरासुद्धा त्याची झळ लागणार नाही यासाठी धडपडली. ओव्हरटाईम करताना चिन्मयकडे दुर्लक्ष होणार नाही याची काळजी घेतली. मी दिवसभर नोकरी शोधत भटकताना माझा खिसा हलका राहणार नाही हे पाहिलं. बरं, हे सर्व करूनही आपण काही वेगळं करतोय असा अभिनिवेशही दाखविला नाही. सगळं किती व्यवस्थित मॅनेज केलं; पण सहा-सात महिन्यांपूर्वी काय बिघडलं कोण जाणे... सगळे रंगच उडून गेले. मला जॉब मिळून सगळं सुरळीत सुरू झालं, असं वाटत असताना अचानक काहीतरी बिनसलं. आधी अबोला, मग वाद, नंतर भांडणं आणि थेट "वेगळं' होण्याची मागणी. बरं, कारण काय तेही सांगत नाही. कारण समजलं तर निदान त्यावर चर्चा तरी करता येईल. जॉब नसल्याच्या टेन्शनमध्ये मी कधी नव्हे ती "घेतली'... पण एकदाच. मला माझी चूक समजली. त्याबद्दल माफीही मागितली तिची. चिडचिड झाली तेव्हा एकदा तोलही गेला आणि बोललोही तिला वाट्टेल तसं; पण तरीही ही काही एवढी मोठी कारणं नव्हती, की लगेच वेगळं व्हावं... मग नेमकं झालंय तरी काय कसं कळणार एक मात्र खरं, गैरसमजातून... कायद्याच्या तडाख्याने काडी काडी करून उभं केलेलं घरटं मोडलं जाणार हे नक्की... जरा आपणच माघार घेतली असती तर...
... येईल बहुधा... भरून तर आलं आहे. कोणत्याही क्षणी तो कोसळू लागेल; पण तोपर्यंत घालमेल होत राहणार... वारा सुटलाय खरा; पण त्यामध्ये फारसा दम नाही. एकदाचा कोसळून जाऊ दे... म्हणजे सगळं मोकळं मोकळं होईल... सभोवार आणि मनावरही दाटलेलं मळभ एकदाचं दूर होईल... रितं झाल्याशिवाय नव्या विचारांना धुमारे कसे फुटणार उद्या आपल्या मनावर साठलेलं मळभही दूर होईल कदाचित... काय माहीत काय होतं ते... उद्या आपल्या मनावर साठलेलं मळभही दूर होईल कदाचित... काय माहीत काय होतं ते... विचारांनी तिच्या डोक्‍यात नुसता चिखल झाला होता...
उद्या कोर्टात काय होणार चिन्मयची कस्टडी मिळणार का आपल्याला चिन्मयची कस्टडी मिळणार का आपल्याला तोच तर एक आधार आणि त्याची आपल्याकडे राहणारी एकमेव आठवण. जर कस्टडी नाही मिळाली तर... तर... आपल्या जगण्याला काही अर्थच उरणार नाही. माझं असं कोण उरणारच नाही. काही प्रश्‍न आपले आपणच सोडवायचे असतात हेच खरं... पण, आपल्याला हे समजलंच नाही. तो माफी मागत होता... त्यावेळीच आपण त्याला माफ करून या विषयावर पडदा टाकायला हवा होता (बहुधा त्याची चूक नव्हती. आपणच आक्रस्ताळेपण केला... कोणाच्या तरी.. काहीबाही सांगण्यावरून... शहानिशा न करता) पण त्यानं तरी असं का वागावं तोच तर एक आधार आणि त्याची आपल्याकडे राहणारी एकमेव आठवण. जर कस्टडी नाही मिळाली तर... तर... आपल्या जगण्याला काही अर्थच उरणार नाही. माझं असं कोण उरणारच नाही. काही प्रश्‍न आपले आपणच सोडवायचे असतात हेच खरं... पण, आपल्याला हे समजलंच नाही. तो माफी मागत होता... त्यावेळीच आपण त्याला माफ करून या विषयावर पडदा टाकायला हवा होता (बहुधा त्याची चूक नव्हती. आपणच आक्रस्ताळेपण केला... कोणाच्या तरी.. काहीबाही सांगण्यावरून... शहानिशा न करता) पण त्यानं तरी असं का वागावं वाटेल तसं बोलला.. "घेऊन' आला... हे म्हणजे अतिच झालं. खरं तर त्याची चूक नेमकी काय झाली आणि आपण त्यावर का रिऍक्‍ट झालो तेही आता लक्षात नाही. गैरसमज झालाय खरा. तो दूर करण्याचा प्रयत्न केला तर त्याच्या जवळच्यांनी तो दूर करूच दिला नाही. उलट दोघांत दुरावा वाढेल असंच पाहिलं. तोही मोकळेपणाने बोलला नाही... घातला मी वाद तर प्रतवादच करत राहिला. गैरसमजाचं विष उतरण्याऐवजी पसरत राहिलं. काय अवदसा आठवली आणि कोणताही विचार न करता वेगळं होण्याच्या अर्जावर सह्या केल्या. चुका कोणाच्या हातून होत नाहीत; पण त्यानं जरा पडती बाजू घेतली असती तर... मीच का पडती बाजू घ्यायची वाटेल तसं बोलला.. "घेऊन' आला... हे म्हणजे अतिच झालं. खरं तर त्याची चूक नेमकी काय झाली आणि आपण त्यावर का रिऍक्‍ट झालो तेही आता लक्षात नाही. गैरसमज झालाय खरा. तो दूर करण्याचा प्रयत्न केला तर त्याच्या जवळच्यांनी तो दूर करूच दिला नाही. उलट दोघांत दुरावा वाढेल असंच पाहिलं. तोही मोकळेपणाने बोलला नाही... घातला मी वाद तर प्रतवादच करत राहिला. गैरसमजाचं विष उतरण्याऐवजी पसरत राहिलं. काय अवदसा आठवली आणि कोणताही विचार न करता वेगळं होण्याच्या अर्जावर सह्या केल्या. चुका कोणाच्या हातून होत नाहीत; पण त्यानं जरा पडती बाजू घेतली असती तर... मीच का पडती बाजू घ्यायची ...स्त्री आहे म्हणून... पण उद्या आपलं घर मोडणार हे नक्की. सहा वर्षे प्रत्येक क्षण जपत दोघांनी उभं केलेलं... दोघांनी कष्ट सोसून भक्कम केलेलं... मग ते डगमगलं कसं... गैरसमजाच्या वादळाने विश्‍वासाला धक्का लागलाच कसा... गैरसमजाच्या वादळाने विश्‍वासाला धक्का लागलाच कसा....आपलंच काही चुकलं नाही ना
""बाबा, तू कुठे निघालास... मला सोडून.. आईला सोडून माझ्याशी कट्टी केलीस का तू माझ्याशी कट्टी केलीस का तू ए, जाऊ नको ना तू आम्हाला सोडून...''
चिन्मयच्या बोबड्या बोलांनी तो थबकला... "मी'पणा गळून पडला... आतून कोसळला... वळला आणि चिन्मयला येऊन बिलगला... ढसाढसा मोकळा होऊ लागला...
""मला नाही रे जायचं तुम्हा दोघांना सोडून...'' एवढंच म्हणाला...
त्याच्या या वाक्‍याने ती थिजली... त्या दोघांशिवाय आपण अपूर्ण आहोत... या जाणिवेनं कोलमडली... कमीपणा घेण्यातलं सुख तिला जाणवलं... ती पुढे झाली, चिन्मयच्या पाठीवर हात ठेवत म्हणाली, ""...चला "आपल्या' घरी जाऊ आपण
त्याच वेळी दाटून आलेलं गच्च आभाळ सुटलं... जलधारांतून बरसू लागलं... अश्रूंमधून वाहू लागलं... गैरसमजाने मोडू पाहणारं घर... समजुतीनं सावरलं. दोघांच्याही मनावरचं मळभ दूर झालं... आनंदभरला पाऊस... डोळ्यांतून अखंड झरझरत राहिला...
Labels: याला जीवन ऐसे नाव
तो गॅलरीमध्ये येऊन उभा राहिला... आभाळ गच्च भरून आलेलं... दूरवर कुठे तरी पाऊस पडत असावा... गार वारा त्याची साक्ष देत होता... आणि इथे तो कोणत्याही क्षणी अस्तित्व दाखवेल असं वातावरण तयार झालेलं... आतून अस्थिर असल्याने वाहणाऱ्या गार वाऱ्याचा स्पर्श त्याच्या मनापर्यंत पोचत नव्हता. दूरवरचे ढगाळलेले क्षितिज न्याहाळताना त्याच्या मनावरही त्याची काही पुटे चढत राहिली. तो आतून भरून आलेला... आता कोसळायचा फक्त बाकी होता...
उद्या कोर्टात आपल्या सहा वर्षांच्या संसाराचा "निकाल' लागणार. गैरसमजाच्या झाडाला किती कडू फळं येतात हे इतके दिवस ऐकलं होतं, आता ती अनुभवावी लागणार. कितीही पटवून देण्याचा प्रयत्न केला तरी तिला पटत नाही आणि तिला ते पटावं असं तिच्याभोवतीच्या काहींना वाटत नाही. होत नाहीत का माणसाच्या हातून चुका बरं, नसलेल्या चुकाही मान्य करून पुन्हा एक संधी मागतोय. ती देण्याचा मोठेपणा ना ती दाखवतेय ना तिच्या घरचे... का तिला जाणीवपूर्वक माझ्यापासून दूर केलं जात आहे बरं, नसलेल्या चुकाही मान्य करून पुन्हा एक संधी मागतोय. ती देण्याचा मोठेपणा ना ती दाखवतेय ना तिच्या घरचे... का तिला जाणीवपूर्वक माझ्यापासून दूर केलं जात आहे आठ वर्षांच्या सहवासाने दोघांमधील विश्‍वास, ओढ किती भक्कम आहे याची वेळोवेळी साक्ष पटली आहे. नेहमी ती माझ्यासोबत राहिली. मी कोसळताना ठामपणे पाठीशी उभी राहिली. मंदीने नोकरी हिरावल्यानंतर पुन्हा नवा जॉब मिळेपर्यंतचे दोन महिने दुप्पट राबली. मला जरासुद्धा त्याची झळ लागणार नाही यासाठी धडपडली. ओव्हरटाईम करताना चिन्मयकडे दुर्लक्ष होणार नाही याची काळजी घेतली. मी दिवसभर नोकरी शोधत भटकताना माझा खिसा हलका राहणार नाही हे पाहिलं. बरं, हे सर्व करूनही आपण काही वेगळं करतोय असा अभिनिवेशही दाखविला नाही. सगळं किती व्यवस्थित मॅनेज केलं; पण सहा-सात महिन्यांपूर्वी काय बिघडलं कोण जाणे... सगळे रंगच उडून गेले. मला जॉब मिळून सगळं सुरळीत सुरू झालं, असं वाटत असताना अचानक काहीतरी बिनसलं. आधी अबोला, मग वाद, नंतर भांडणं आणि थेट "वेगळं' होण्याची मागणी. बरं, कारण काय तेही सांगत नाही. कारण समजलं तर निदान त्यावर चर्चा तरी करता येईल. जॉब नसल्याच्या टेन्शनमध्ये मी कधी नव्हे ती "घेतली'... पण एकदाच. मला माझी चूक समजली. त्याबद्दल माफीही मागितली तिची. चिडचिड झाली तेव्हा एकदा तोलही गेला आणि बोललोही तिला वाट्टेल तसं; पण तरीही ही काही एवढी मोठी कारणं नव्हती, की लगेच वेगळं व्हावं... मग नेमकं झालंय तरी काय आठ वर्षांच्या सहवासाने दोघांमधील विश्‍वास, ओढ किती भक्कम आहे याची वेळोवेळी साक्ष पटली आहे. नेहमी ती माझ्यासोबत राहिली. मी कोसळताना ठामपणे पाठीशी उभी राहिली. मंदीने नोकरी हिरावल्यानंतर पुन्हा नवा जॉब मिळेपर्यंतचे दोन महिने दुप्पट राबली. मला जरासुद्धा त्याची झळ लागणार नाही यासाठी धडपडली. ओव्हरटाईम करताना चिन्मयकडे दुर्लक्ष होणार नाही याची काळजी घेतली. मी दिवसभर नोकरी शोधत भटकताना माझा खिसा हलका राहणार नाही हे पाहिलं. बरं, हे सर्व करूनही आपण काही वेगळं करतोय असा अभिनिवेशही दाखविला नाही. सगळं किती व्यवस्थित मॅनेज केलं; पण सहा-सात महिन्यांपूर्वी काय बिघडलं कोण जाणे... सगळे रंगच उडून गेले. मला जॉब मिळून सगळं सुरळीत सुरू झालं, असं वाटत असताना अचानक काहीतरी बिनसलं. आधी अबोला, मग वाद, नंतर भांडणं आणि थेट "वेगळं' होण्याची मागणी. बरं, कारण काय तेही सांगत नाही. कारण समजलं तर निदान त्यावर चर्चा तरी करता येईल. जॉब नसल्याच्या टेन्शनमध्ये मी कधी नव्हे ती "घेतली'... पण एकदाच. मला माझी चूक समजली. त्याबद्दल माफीही मागितली तिची. चिडचिड झाली तेव्हा एकदा तोलही गेला आणि बोललोही तिला वाट्टेल तसं; पण तरीही ही काही एवढी मोठी कारणं नव्हती, की लगेच वेगळं व्हावं... मग नेमकं झालंय तरी काय कसं कळणार एक मात्र खरं, गैरसमजातून... कायद्याच्या तडाख्याने काडी काडी करून उभं केलेलं घरटं मोडलं जाणार हे नक्की... जरा आपणच माघार घेतली असती तर...
... येईल बहुधा... भरून तर आलं आहे. कोणत्याही क्षणी तो कोसळू लागेल; पण तोपर्यंत घालमेल होत राहणार... वारा सुटलाय खरा; पण त्यामध्ये फारसा दम नाही. एकदाचा कोसळून जाऊ दे... म्हणजे सगळं मोकळं मोकळं होईल... सभोवार आणि मनावरही दाटलेलं मळभ एकदाचं दूर होईल... रितं झाल्याशिवाय नव्या विचारांना धुमारे कसे फुटणार उद्या आपल्या मनावर साठलेलं मळभही दूर होईल कदाचित... काय माहीत काय होतं ते... उद्या आपल्या मनावर साठलेलं मळभही दूर होईल कदाचित... काय माहीत काय होतं ते... विचारांनी तिच्या डोक्‍यात नुसता चिखल झाला होता...
उद्या कोर्टात काय होणार चिन्मयची कस्टडी मिळणार का आपल्याला चिन्मयची कस्टडी मिळणार का आपल्याला तोच तर एक आधार आणि त्याची आपल्याकडे राहणारी एकमेव आठवण. जर कस्टडी नाही मिळाली तर... तर... आपल्या जगण्याला काही अर्थच उरणार नाही. माझं असं कोण उरणारच नाही. काही प्रश्‍न आपले आपणच सोडवायचे असतात हेच खरं... पण, आपल्याला हे समजलंच नाही. तो माफी मागत होता... त्यावेळीच आपण त्याला माफ करून या विषयावर पडदा टाकायला हवा होता (बहुधा त्याची चूक नव्हती. आपणच आक्रस्ताळेपण केला... कोणाच्या तरी.. काहीबाही सांगण्यावरून... शहानिशा न करता) पण त्यानं तरी असं का वागावं तोच तर एक आधार आणि त्याची आपल्याकडे राहणारी एकमेव आठवण. जर कस्टडी नाही मिळाली तर... तर... आपल्या जगण्याला काही अर्थच उरणार नाही. माझं असं कोण उरणारच नाही. काही प्रश्‍न आपले आपणच सोडवायचे असतात हेच खरं... पण, आपल्याला हे समजलंच नाही. तो माफी मागत होता... त्यावेळीच आपण त्याला माफ करून या विषयावर पडदा टाकायला हवा होता (बहुधा त्याची चूक नव्हती. आपणच आक्रस्ताळेपण केला... कोणाच्या तरी.. काहीबाही सांगण्यावरून... शहानिशा न करता) पण त्यानं तरी असं का वागावं वाटेल तसं बोलला.. "घेऊन' आला... हे म्हणजे अतिच झालं. खरं तर त्याची चूक नेमकी काय झाली आणि आपण त्यावर का रिऍक्‍ट झालो तेही आता लक्षात नाही. गैरसमज झालाय खरा. तो दूर करण्याचा प्रयत्न केला तर त्याच्या जवळच्यांनी तो दूर करूच दिला नाही. उलट दोघांत दुरावा वाढेल असंच पाहिलं. तोही मोकळेपणाने बोलला नाही... घातला मी वाद तर प्रतवादच करत राहिला. गैरसमजाचं विष उतरण्याऐवजी पसरत राहिलं. काय अवदसा आठवली आणि कोणताही विचार न करता वेगळं होण्याच्या अर्जावर सह्या केल्या. चुका कोणाच्या हातून होत नाहीत; पण त्यानं जरा पडती बाजू घेतली असती तर... मीच का पडती बाजू घ्यायची वाटेल तसं बोलला.. "घेऊन' आला... हे म्हणजे अतिच झालं. खरं तर त्याची चूक नेमकी काय झाली आणि आपण त्यावर का रिऍक्‍ट झालो तेही आता लक्षात नाही. गैरसमज झालाय खरा. तो दूर करण्याचा प्रयत्न केला तर त्याच्या जवळच्यांनी तो दूर करूच दिला नाही. उलट दोघांत दुरावा वाढेल असंच पाहिलं. तोही मोकळेपणाने बोलला नाही... घातला मी वाद तर प्रतवादच करत राहिला. गैरसमजाचं विष उतरण्याऐवजी पसरत राहिलं. काय अवदसा आठवली आणि कोणताही विचार न करता वेगळं होण्याच्या अर्जावर सह्या केल्या. चुका कोणाच्या हातून होत नाहीत; पण त्यानं जरा पडती बाजू घेतली असती तर... मीच का पडती बाजू घ्यायची ...स्त्री आहे म्हणून... पण उद्या आपलं घर मोडणार हे नक्की. सहा वर्षे प्रत्येक क्षण जपत दोघांनी उभं केलेलं... दोघांनी कष्ट सोसून भक्कम केलेलं... मग ते डगमगलं कसं... गैरसमजाच्या वादळाने विश्‍वासाला धक्का लागलाच कसा... गैरसमजाच्या वादळाने विश्‍वासाला धक्का लागलाच कसा....आपलंच काही चुकलं नाही ना
""बाबा, तू कुठे निघालास... मला सोडून.. आईला सोडून माझ्याशी कट्टी केलीस का तू माझ्याशी कट्टी केलीस का तू ए, जाऊ नको ना तू आम्हाला सोडून...''
चिन्मयच्या बोबड्या बोलांनी तो थबकला... "मी'पणा गळून पडला... आतून कोसळला... वळला आणि चिन्मयला येऊन बिलगला... ढसाढसा मोकळा होऊ लागला...
""मला नाही रे जायचं तुम्हा दोघांना सोडून...'' एवढंच म्हणाला...
त्याच्या या वाक्‍याने ती थिजली... त्या दोघांशिवाय आपण अपूर्ण आहोत... या जाणिवेनं कोलमडली... कमीपणा घेण्यातलं सुख तिला जाणवलं... ती पुढे झाली, चिन्मयच्या पाठीवर हात ठेवत म्हणाली, ""...चला "आपल्या' घरी जाऊ आपण
त्याच वेळी दाटून आलेलं गच्च आभाळ सुटलं... जलधारांतून बरसू लागलं... अश्रूंमधून वाहू लागलं... गैरसमजाने मोडू पाहणारं घर... समजुतीनं सावरलं. दोघांच्याही मनावरचं मळभ दूर झालं... आनंदभरला पाऊस... डोळ्यांतून अखंड झरझरत राहिला...
Labels: याला जीवन ऐसे नाव
तो गॅलरीमध्ये येऊन उभा राहिला... आभाळ गच्च भरून आलेलं... दूरवर कुठे तरी पाऊस पडत असावा... गार वारा त्याची साक्ष देत होता... आणि इथे तो कोणत्याही क्षणी अस्तित्व दाखवेल असं वातावरण तयार झालेलं... आतून अस्थिर असल्याने वाहणाऱ्या गार वाऱ्याचा स्पर्श त्याच्या मनापर्यंत पोचत नव्हता. दूरवरचे ढगाळलेले क्षितिज न्याहाळताना त्याच्या मनावरही त्याची काही पुटे चढत राहिली. तो आतून भरून आलेला... आता कोसळायचा फक्त बाकी होता...
उद्या कोर्टात आपल्या सहा वर्षांच्या संसाराचा "निकाल' लागणार. गैरसमजाच्या झाडाला किती कडू फळं येतात हे इतके दिवस ऐकलं होतं, आता ती अनुभवावी लागणार. कितीही पटवून देण्याचा प्रयत्न केला तरी तिला पटत नाही आणि तिला ते पटावं असं तिच्याभोवतीच्या काहींना वाटत नाही. होत नाहीत का माणसाच्या हातून चुका बरं, नसलेल्या चुकाही मान्य करून पुन्हा एक संधी मागतोय. ती देण्याचा मोठेपणा ना ती दाखवतेय ना तिच्या घरचे... का तिला जाणीवपूर्वक माझ्यापासून दूर केलं जात आहे बरं, नसलेल्या चुकाही मान्य करून पुन्हा एक संधी मागतोय. ती देण्याचा मोठेपणा ना ती दाखवतेय ना तिच्या घरचे... का तिला जाणीवपूर्वक माझ्यापासून दूर केलं जात आहे आठ वर्षांच्या सहवासाने दोघांमधील विश्‍वास, ओढ किती भक्कम आहे याची वेळोवेळी साक्ष पटली आहे. नेहमी ती माझ्यासोबत राहिली. मी कोसळताना ठामपणे पाठीशी उभी राहिली. मंदीने नोकरी हिरावल्यानंतर पुन्हा नवा जॉब मिळेपर्यंतचे दोन महिने दुप्पट राबली. मला जरासुद्धा त्याची झळ लागणार नाही यासाठी धडपडली. ओव्हरटाईम करताना चिन्मयकडे दुर्लक्ष होणार नाही याची काळजी घेतली. मी दिवसभर नोकरी शोधत भटकताना माझा खिसा हलका राहणार नाही हे पाहिलं. बरं, हे सर्व करूनही आपण काही वेगळं करतोय असा अभिनिवेशही दाखविला नाही. सगळं किती व्यवस्थित मॅनेज केलं; पण सहा-सात महिन्यांपूर्वी काय बिघडलं कोण जाणे... सगळे रंगच उडून गेले. मला जॉब मिळून सगळं सुरळीत सुरू झालं, असं वाटत असताना अचानक काहीतरी बिनसलं. आधी अबोला, मग वाद, नंतर भांडणं आणि थेट "वेगळं' होण्याची मागणी. बरं, कारण काय तेही सांगत नाही. कारण समजलं तर निदान त्यावर चर्चा तरी करता येईल. जॉब नसल्याच्या टेन्शनमध्ये मी कधी नव्हे ती "घेतली'... पण एकदाच. मला माझी चूक समजली. त्याबद्दल माफीही मागितली तिची. चिडचिड झाली तेव्हा एकदा तोलही गेला आणि बोललोही तिला वाट्टेल तसं; पण तरीही ही काही एवढी मोठी कारणं नव्हती, की लगेच वेगळं व्हावं... मग नेमकं झालंय तरी काय आठ वर्षांच्या सहवासाने दोघांमधील विश्‍वास, ओढ किती भक्कम आहे याची वेळोवेळी साक्ष पटली आहे. नेहमी ती माझ्यासोबत राहिली. मी कोसळताना ठामपणे पाठीशी उभी राहिली. मंदीने नोकरी हिरावल्यानंतर पुन्हा नवा जॉब मिळेपर्यंतचे दोन महिने दुप्पट राबली. मला जरासुद्धा त्याची झळ लागणार नाही यासाठी धडपडली. ओव्हरटाईम करताना चिन्मयकडे दुर्लक्ष होणार नाही याची काळजी घेतली. मी दिवसभर नोकरी शोधत भटकताना माझा खिसा हलका राहणार नाही हे पाहिलं. बरं, हे सर्व करूनही आपण काही वेगळं करतोय असा अभिनिवेशही दाखविला नाही. सगळं किती व्यवस्थित मॅनेज केलं; पण सहा-सात महिन्यांपूर्वी काय बिघडलं कोण जाणे... सगळे रंगच उडून गेले. मला जॉब मिळून सगळं सुरळीत सुरू झालं, असं वाटत असताना अचानक काहीतरी बिनसलं. आधी अबोला, मग वाद, नंतर भांडणं आणि थेट "वेगळं' होण्याची मागणी. बरं, कारण काय तेही सांगत नाही. कारण समजलं तर निदान त्यावर चर्चा तरी करता येईल. जॉब नसल्याच्या टेन्शनमध्ये मी कधी नव्हे ती "घेतली'... पण एकदाच. मला माझी चूक समजली. त्याबद्दल माफीही मागितली तिची. चिडचिड झाली तेव्हा एकदा तोलही गेला आणि बोललोही तिला वाट्टेल तसं; पण तरीही ही काही एवढी मोठी कारणं नव्हती, की लगेच वेगळं व्हावं... मग नेमकं झालंय तरी काय कसं कळणार एक मात्र खरं, गैरसमजातून... कायद्याच्या तडाख्याने काडी काडी करून उभं केलेलं घरटं मोडलं जाणार हे नक्की... जरा आपणच माघार घेतली असती तर...
... येईल बहुधा... भरून तर आलं आहे. कोणत्याही क्षणी तो कोसळू लागेल; पण तोपर्यंत घालमेल होत राहणार... वारा सुटलाय खरा; पण त्यामध्ये फारसा दम नाही. एकदाचा कोसळून जाऊ दे... म्हणजे सगळं मोकळं मोकळं होईल... सभोवार आणि मनावरही दाटलेलं मळभ एकदाचं दूर होईल... रितं झाल्याशिवाय नव्या विचारांना धुमारे कसे फुटणार उद्या आपल्या मनावर साठलेलं मळभही दूर होईल कदाचित... काय माहीत काय होतं ते... उद्या आपल्या मनावर साठलेलं मळभही दूर होईल कदाचित... काय माहीत काय होतं ते... विचारांनी तिच्या डोक्‍यात नुसता चिखल झाला होता...
उद्या कोर्टात काय होणार चिन्मयची कस्टडी मिळणार का आपल्याला चिन्मयची कस्टडी मिळणार का आपल्याला तोच तर एक आधार आणि त्याची आपल्याकडे राहणारी एकमेव आठवण. जर कस्टडी नाही मिळाली तर... तर... आपल्या जगण्याला काही अर्थच उरणार नाही. माझं असं कोण उरणारच नाही. काही प्रश्‍न आपले आपणच सोडवायचे असतात हेच खरं... पण, आपल्याला हे समजलंच नाही. तो माफी मागत होता... त्यावेळीच आपण त्याला माफ करून या विषयावर पडदा टाकायला हवा होता (बहुधा त्याची चूक नव्हती. आपणच आक्रस्ताळेपण केला... कोणाच्या तरी.. काहीबाही सांगण्यावरून... शहानिशा न करता) पण त्यानं तरी असं का वागावं तोच तर एक आधार आणि त्याची आपल्याकडे राहणारी एकमेव आठवण. जर कस्टडी नाही मिळाली तर... तर... आपल्या जगण्याला काही अर्थच उरणार नाही. माझं असं कोण उरणारच नाही. काही प्रश्‍न आपले आपणच सोडवायचे असतात हेच खरं... पण, आपल्याला हे समजलंच नाही. तो माफी मागत होता... त्यावेळीच आपण त्याला माफ करून या विषयावर पडदा टाकायला हवा होता (बहुधा त्याची चूक नव्हती. आपणच आक्रस्ताळेपण केला... कोणाच्या तरी.. काहीबाही सांगण्यावरून... शहानिशा न करता) पण त्यानं तरी असं का वागावं वाटेल तसं बोलला.. "घेऊन' आला... हे म्हणजे अतिच झालं. खरं तर त्याची चूक नेमकी काय झाली आणि आपण त्यावर का रिऍक्‍ट झालो तेही आता लक्षात नाही. गैरसमज झालाय खरा. तो दूर करण्याचा प्रयत्न केला तर त्याच्या जवळच्यांनी तो दूर करूच दिला नाही. उलट दोघांत दुरावा वाढेल असंच पाहिलं. तोही मोकळेपणाने बोलला नाही... घातला मी वाद तर प्रतवादच करत राहिला. गैरसमजाचं विष उतरण्याऐवजी पसरत राहिलं. काय अवदसा आठवली आणि कोणताही विचार न करता वेगळं होण्याच्या अर्जावर सह्या केल्या. चुका कोणाच्या हातून होत नाहीत; पण त्यानं जरा पडती बाजू घेतली असती तर... मीच का पडती बाजू घ्यायची वाटेल तसं बोलला.. "घेऊन' आला... हे म्हणजे अतिच झालं. खरं तर त्याची चूक नेमकी काय झाली आणि आपण त्यावर का रिऍक्‍ट झालो तेही आता लक्षात नाही. गैरसमज झालाय खरा. तो दूर करण्याचा प्रयत्न केला तर त्याच्या जवळच्यांनी तो दूर करूच दिला नाही. उलट दोघांत दुरावा वाढेल असंच पाहिलं. तोही मोकळेपणाने बोलला नाही... घातला मी वाद तर प्रतवादच करत राहिला. गैरसमजाचं विष उतरण्याऐवजी पसरत राहिलं. काय अवदसा आठवली आणि कोणताही विचार न करता वेगळं होण्याच्या अर्जावर सह्या केल्या. चुका कोणाच्या हातून होत नाहीत; पण त्यानं जरा पडती बाजू घेतली असती तर... मीच का पडती बाजू घ्यायची ...स्त्री आहे म्हणून... पण उद्या आपलं घर मोडणार हे नक्की. सहा वर्षे प्रत्येक क्षण जपत दोघांनी उभं केलेलं... दोघांनी कष्ट सोसून भक्कम केलेलं... मग ते डगमगलं कसं... गैरसमजाच्या वादळाने विश्‍वासाला धक्का लागलाच कसा... गैरसमजाच्या वादळाने विश्‍वासाला धक्का लागलाच कसा....आपलंच काही चुकलं नाही ना
""बाबा, तू कुठे निघालास... मला सोडून.. आईला सोडून माझ्याशी कट्टी केलीस का तू माझ्याशी कट्टी केलीस का तू ए, जाऊ नको ना तू आम्हाला सोडून...''
चिन्मयच्या बोबड्या बोलांनी तो थबकला... "मी'पणा गळून पडला... आतून कोसळला... वळला आणि चिन्मयला येऊन बिलगला... ढसाढसा मोकळा होऊ लागला...
""मला नाही रे जायचं तुम्हा दोघांना सोडून...'' एवढंच म्हणाला...
त्याच्या या वाक्‍याने ती थिजली... त्या दोघांशिवाय आपण अपूर्ण आहोत... या जाणिवेनं कोलमडली... कमीपणा घेण्यातलं सुख तिला जाणवलं... ती पुढे झाली, चिन्मयच्या पाठीवर हात ठेवत म्हणाली, ""...चला "आपल्या' घरी जाऊ आपण
त्याच वेळी दाटून आलेलं गच्च आभाळ सुटलं... जलधारांतून बरसू लागलं... अश्रूंमधून वाहू लागलं... गैरसमजाने मोडू पाहणारं घर... समजुतीनं सावरलं. दोघांच्याही मनावरचं मळभ दूर झालं... आनंदभरला पाऊस... डोळ्यांतून अखंड झरझरत राहिला...
Labels: याला जीवन ऐसे नाव
दुपार कलंडू लागली आणि आकाशपटलावर ढगांची मैफल जमू लागली आणि पाऊस ओतायच्या आत घरी पोचावं या मनीषेनं स्नेह्यांच्या घरातून पाऊल बाहेर टाकलं. बाईकला किक मारली आणि बाहेर पडणार तेवढ्यात थेंबांचे सूर उमटू लागले. बाईक लगेच माघारी वळविली पुन्हा स्नेह्यांच्या घरी येऊन थांबलो. थेंबांच्या धारा झाल्या आणि पागोळीमधून वाहणाऱ्या धारा दिसू लागल्या. खिडक्‍यांच्या काचांवर थेंबांची दाटी झाली. अंगणातल्या फरशीवर पाऊस फुलांमध्ये उमलण्याची स्पर्धा सुरू झाली. एकेक फूल उमलत राहिले. मातकट पाण्याचे प्रवाह वाहू लागले. मातीचा सुगंधही नाकाशी रुंजी घालू लागला. त्या घराच्या खिडकीमधून हा पहिला पाऊस न्याहाळताना मित्र भेटल्याचा मनस्वी आनंद होत राहिला; पण पावसात जाऊन भिजण्याची अनिवार भावना मात्र तशीच दाबून ठेवली गेली. फार मोठी नाही पण पंधरा-वीस मिनिटे ही झड सुरू राहिली. भोवतालची झाडे हा पाऊस आसुसून प्याली आणि तजेला मिळवून आनंदाने लहरली...वारे वाहू लागले आणि ढगांनी एकमेकांशी फारकत घेतली. मैफल रंगू पाहत असताना उठली...मी अलिप्तपणे त्या मैफलीचा आनंद घेण्याचा प्रयत्न केला; पण पूर्णत्वाचे समाधान काही लाभलेच नाही...
...मी बाहेर पडलो...बाईकला वेग दिला. वाटेत कामानिमित्त पंधरा-वीस मिनिटे थांबावे लागले. काम आटोपले आणि घर जवळ करू लागलो. पंधरा-वीस मिनिटांच्या कालावधीत मघाशी उठलेली ढगांची मैफल पुन्हा एकदा मस्त जमू लागल्यासारखे वाटले. पुन्हा एकदा थेंबांनी तारा झंकारल्या...धारांचे संगीत झंकारू लागले आणि पाहता पाहता मैफल रंगू लागली. पाठोपाठ पाऊस धारांच्या सुरावटी लडीवाळपणे सलगी करू लागल्या. आता मात्र या मैफलीला नाकारणे शक्‍यच नव्हते. बाईकच्या मुठीवरील पकड ढिली झाली, वेग कमी झाला आणि मी त्या मैफलीतला एक होऊन गेलो. आता भवताल विसरला...बाईक चालत राहिली...मी पाऊसधारांच्या सुरावटींमध्ये तल्लीन झालो...माझ्या भोवती फेर धरून नाचणाऱ्या पाऊसधारांच्या गाण्यात एकरूप झालो...थेंबांतून झंकारणाऱ्या आरोह-अवरोहांचे तरंग मनावर उमटत राहिले...गडगडणाऱ्या ढगांतून तबल्याचा नाद मैफलीला उंची देऊ लागला...
...बाईक गचके देत थांबली...तंद्री भंगली...ऐन पावसात बंद बाईकला सुरू करण्याचा प्रयत्न चालू ठेवला; पण मैफल मोडू दिली नाही. माझ्या जिद्दीपुढे बाईक नमली...गुरगुरली...सुरू झाली...घराच्या दिशेने धावू लागली. नखशिखांत भिजूनही मैफलीचा आनंद तसूभरही कमी झाला नाही. उलट वाढतच राहिला. घर जवळ आले आणि पहिल्या पावसाच्या मैफलीचा आनंद अंगभर मिरवतच घरात प्रवेश केला. पुन्हा नव्या मैफलीच्या प्रतीक्षेत.....
दुपार कलंडू लागली आणि आकाशपटलावर ढगांची मैफल जमू लागली आणि पाऊस ओतायच्या आत घरी पोचावं या मनीषेनं स्नेह्यांच्या घरातून पाऊल बाहेर टाकलं. बाईकला किक मारली आणि बाहेर पडणार तेवढ्यात थेंबांचे सूर उमटू लागले. बाईक लगेच माघारी वळविली पुन्हा स्नेह्यांच्या घरी येऊन थांबलो. थेंबांच्या धारा झाल्या आणि पागोळीमधून वाहणाऱ्या धारा दिसू लागल्या. खिडक्‍यांच्या काचांवर थेंबांची दाटी झाली. अंगणातल्या फरशीवर पाऊस फुलांमध्ये उमलण्याची स्पर्धा सुरू झाली. एकेक फूल उमलत राहिले. मातकट पाण्याचे प्रवाह वाहू लागले. मातीचा सुगंधही नाकाशी रुंजी घालू लागला. त्या घराच्या खिडकीमधून हा पहिला पाऊस न्याहाळताना मित्र भेटल्याचा मनस्वी आनंद होत राहिला; पण पावसात जाऊन भिजण्याची अनिवार भावना मात्र तशीच दाबून ठेवली गेली. फार मोठी नाही पण पंधरा-वीस मिनिटे ही झड सुरू राहिली. भोवतालची झाडे हा पाऊस आसुसून प्याली आणि तजेला मिळवून आनंदाने लहरली...वारे वाहू लागले आणि ढगांनी एकमेकांशी फारकत घेतली. मैफल रंगू पाहत असताना उठली...मी अलिप्तपणे त्या मैफलीचा आनंद घेण्याचा प्रयत्न केला; पण पूर्णत्वाचे समाधान काही लाभलेच नाही...
...मी बाहेर पडलो...बाईकला वेग दिला. वाटेत कामानिमित्त पंधरा-वीस मिनिटे थांबावे लागले. काम आटोपले आणि घर जवळ करू लागलो. पंधरा-वीस मिनिटांच्या कालावधीत मघाशी उठलेली ढगांची मैफल पुन्हा एकदा मस्त जमू लागल्यासारखे वाटले. पुन्हा एकदा थेंबांनी तारा झंकारल्या...धारांचे संगीत झंकारू लागले आणि पाहता पाहता मैफल रंगू लागली. पाठोपाठ पाऊस धारांच्या सुरावटी लडीवाळपणे सलगी करू लागल्या. आता मात्र या मैफलीला नाकारणे शक्‍यच नव्हते. बाईकच्या मुठीवरील पकड ढिली झाली, वेग कमी झाला आणि मी त्या मैफलीतला एक होऊन गेलो. आता भवताल विसरला...बाईक चालत राहिली...मी पाऊसधारांच्या सुरावटींमध्ये तल्लीन झालो...माझ्या भोवती फेर धरून नाचणाऱ्या पाऊसधारांच्या गाण्यात एकरूप झालो...थेंबांतून झंकारणाऱ्या आरोह-अवरोहांचे तरंग मनावर उमटत राहिले...गडगडणाऱ्या ढगांतून तबल्याचा नाद मैफलीला उंची देऊ लागला...
...बाईक गचके देत थांबली...तंद्री भंगली...ऐन पावसात बंद बाईकला सुरू करण्याचा प्रयत्न चालू ठेवला; पण मैफल मोडू दिली नाही. माझ्या जिद्दीपुढे बाईक नमली...गुरगुरली...सुरू झाली...घराच्या दिशेने धावू लागली. नखशिखांत भिजूनही मैफलीचा आनंद तसूभरही कमी झाला नाही. उलट वाढतच राहिला. घर जवळ आले आणि पहिल्या पावसाच्या मैफलीचा आनंद अंगभर मिरवतच घरात प्रवेश केला. पुन्हा नव्या मैफलीच्या प्रतीक्षेत.....
दुपार कलंडू लागली आणि आकाशपटलावर ढगांची मैफल जमू लागली आणि पाऊस ओतायच्या आत घरी पोचावं या मनीषेनं स्नेह्यांच्या घरातून पाऊल बाहेर टाकलं. बाईकला किक मारली आणि बाहेर पडणार तेवढ्यात थेंबांचे सूर उमटू लागले. बाईक लगेच माघारी वळविली पुन्हा स्नेह्यांच्या घरी येऊन थांबलो. थेंबांच्या धारा झाल्या आणि पागोळीमधून वाहणाऱ्या धारा दिसू लागल्या. खिडक्‍यांच्या काचांवर थेंबांची दाटी झाली. अंगणातल्या फरशीवर पाऊस फुलांमध्ये उमलण्याची स्पर्धा सुरू झाली. एकेक फूल उमलत राहिले. मातकट पाण्याचे प्रवाह वाहू लागले. मातीचा सुगंधही नाकाशी रुंजी घालू लागला. त्या घराच्या खिडकीमधून हा पहिला पाऊस न्याहाळताना मित्र भेटल्याचा मनस्वी आनंद होत राहिला; पण पावसात जाऊन भिजण्याची अनिवार भावना मात्र तशीच दाबून ठेवली गेली. फार मोठी नाही पण पंधरा-वीस मिनिटे ही झड सुरू राहिली. भोवतालची झाडे हा पाऊस आसुसून प्याली आणि तजेला मिळवून आनंदाने लहरली...वारे वाहू लागले आणि ढगांनी एकमेकांशी फारकत घेतली. मैफल रंगू पाहत असताना उठली...मी अलिप्तपणे त्या मैफलीचा आनंद घेण्याचा प्रयत्न केला; पण पूर्णत्वाचे समाधान काही लाभलेच नाही...
...मी बाहेर पडलो...बाईकला वेग दिला. वाटेत कामानिमित्त पंधरा-वीस मिनिटे थांबावे लागले. काम आटोपले आणि घर जवळ करू लागलो. पंधरा-वीस मिनिटांच्या कालावधीत मघाशी उठलेली ढगांची मैफल पुन्हा एकदा मस्त जमू लागल्यासारखे वाटले. पुन्हा एकदा थेंबांनी तारा झंकारल्या...धारांचे संगीत झंकारू लागले आणि पाहता पाहता मैफल रंगू लागली. पाठोपाठ पाऊस धारांच्या सुरावटी लडीवाळपणे सलगी करू लागल्या. आता मात्र या मैफलीला नाकारणे शक्‍यच नव्हते. बाईकच्या मुठीवरील पकड ढिली झाली, वेग कमी झाला आणि मी त्या मैफलीतला एक होऊन गेलो. आता भवताल विसरला...बाईक चालत राहिली...मी पाऊसधारांच्या सुरावटींमध्ये तल्लीन झालो...माझ्या भोवती फेर धरून नाचणाऱ्या पाऊसधारांच्या गाण्यात एकरूप झालो...थेंबांतून झंकारणाऱ्या आरोह-अवरोहांचे तरंग मनावर उमटत राहिले...गडगडणाऱ्या ढगांतून तबल्याचा नाद मैफलीला उंची देऊ लागला...
...बाईक गचके देत थांबली...तंद्री भंगली...ऐन पावसात बंद बाईकला सुरू करण्याचा प्रयत्न चालू ठेवला; पण मैफल मोडू दिली नाही. माझ्या जिद्दीपुढे बाईक नमली...गुरगुरली...सुरू झाली...घराच्या दिशेने धावू लागली. नखशिखांत भिजूनही मैफलीचा आनंद तसूभरही कमी झाला नाही. उलट वाढतच राहिला. घर जवळ आले आणि पहिल्या पावसाच्या मैफलीचा आनंद अंगभर मिरवतच घरात प्रवेश केला. पुन्हा नव्या मैफलीच्या प्रतीक्षेत.....
Labels: पाऊस माझा सखा
हे माझे मायबाप वाचक
ंमी आहेच जरा असा एकटा एकटा राहणारा वाळकं पान गळताना तन्मयतेनं पाहणारा


यशवंतगड Archives - Smart Maharashtra

दिसामाजी काही उत्तम वाचावे…
महाराष्ट्रातील व्यक्ती आणि वल्ली
अतिशय बळकट पण दुर्लक्षित असा ”किल्ले यशवंतगड”
असे साहित्य वाचत राहण्यासाठी लाईक करा आमचे फेस बुक पेज www.facebook.com/SmartMaharashtraOnline सागर किनार्‍याचा वरदहस्त लाभलेला सिंधुदुर्ग जिल्ह्यामधील वेंगुर्ला तालुका आहे. वेंगुर्ल्याच्या दक्षिणेकडे रेडी नावाचे गाव आहे. हे रेडीगाव येथिल गणपतीच्या मंदिरामुळे सर्वत्र प्रसिद्ध पावलेले आहे. हे जागृत देवस्थान असल्यामुळे भाविकांचा मोठा ओघ रेडीला येत असतो. तसाच येथे असलेल्या मॅगेनिजच्या खाणीमुळेही हा परिसर प्रसिद्ध आहे.रेडीच्या या प्रसिद्धीमुळे येणार्या अनेक भाविकांना आणि पर्यटकांना या रेडी गावात […]
स्वातंत्र्यवीर सावरकर १३५ वी जयंती
आजच्या दिवशी, त्या वर्षी
१२ जून १८५७ रोजी ब्रिटीशांविरोधातील सातार्‍यातील उठावाची सुरुवात झाली. उमाजी नाईक यांनी १८२६ ते १८३१ दरम्यान इंग्रजांविरुद्ध बंड केले होते. १८२९ मध्ये नसरापूर येथे कप्तान राँबर्टसन व डेबि यांच्यावर हल्ला केला होता. १८२९ मध्ये प्रतापसिंह महाराजांना भेटून त्यांनी पुरंदरच्या वतनाची मागणी केली होती. इंग्रजांना सारा न देत मला द्या तो मी गोरगरीबांसाठी खर्च करेन असे […]
ते म्हणतात “काँग्रेसमुक्त भारत”… हे म्हणतात “मोदीमुक्त भारत” मग नक्की येणार कोण
’स्मार्ट महाराष्ट्र’ साठी लिहिते व्हा
आपले लेख smartmaharashtra@gmail.com या ईमेलवर पाठवू शकता.
तुम्ही नक्की शेतकरीच ना
कर्नाटकात कमळ फुलणार... -- May 15, 2018
त्रिपुरा यशानंतर आता कर्नाटक जिंकणार का भाजप
भारतातील बेरोजगारी; एक घातक समस्या... -- May 11, 2018
व्यंगनिबंधकार राज आणि मनसे -- May 8, 2018
विकृती आणि त्याच विकृत राजकारण -- April 20, 2018
स्वदेशी वस्तू चा स्वीकार आणि विदेशी वस्तूंवर बहिष्कार... -- April 10, 2018
शासकीय नोकरी: व्हा स्मार्ट.. करा अप्लाय
इंश्युरन्स रेग्युलेटरी अँड डेव्हलपमेंट ऑथॉरिटीला हवेत असिस्टंट मॅनेजर्स- भारतभर भरती: अंति... -- 08/17/2017
Show all of शासकीय नोकरी: व्हा स्मार्ट.. करा अप्लाय
वासनेचे शरीरसंबंध; जागतिक चिंतनाचा विषय
झाडे लावा - झाडे जगवा
कमी भांडवलात सुद्धा करता येण्यासारखे व्यवसाय
Instagram वर जोडले जा


चेहऱ्यातील साम्य - माधव मुळे | Sahity Live :: Sahity.com

राजा की रानी – कशिश कुंडू
मैं अक्सर देखता हूँ – राहुल भगतनि
कशमीर – कविता यादव
प्रकृति की सुंदरता – पूजा पांडेय
जुंनुन सहादते हिन्द – श्याम कुँवर भारती
जल है तो कल है – अभिषेक आजाद
बिसादे – महेश नेगी
कन्यादान (बिन मां बाप) – महेश नेगी
दोनों जरूरी है – विक्रम सिंह
चेहऱ्यातील साम्य – माधव मुळे
चेहऱ्यातील साम्य – माधव मुळे
चेहऱ्यातील साम्य – माधव मुळे
सचिन नुकताच गावाकडून शहराकडे आला होता. गावाकडे दोन भाऊ व तिसरा सचिन, शेती थोडी असल्या कारणाने सचिनला कामासाठी शहरात यावं लागलं होत.सचिन काम बघत फिरत होता तेव्हा अचानक त्याला एके ठिकाणी मिस्तरिच्या हाताखाली हातमजूर पाहिजे अस बोलताना एक व्यक्ती दिसली सचिन त्या व्यक्तीकडे गेला व मला कामाची गरज आहे.मी खूप दुरून आलोय माझ्या पोटासाठी मला तुम्ही काम दया काम कुठलेही चालेल ते मी इमानदारीने करीन असे म्हणत सचिन त्या व्यक्ती समोर हात जोडू लागला.त्या व्यक्तीला सचिनचा भोळा चेहरा व डोळ्यांमधील घाबरटपणा आणि बोलण्याचं तथ्य आवडलं.त्याव्यक्तीने सचिनला रहाण्यासाठी भाड्याने खोली बघून दिली व उदया सकाळी या पत्यावर जा म्हणून सांगितलं सचिन खूप खुश होता.त्याला काम मिळाल्याचा भरपूर आनंद झाला होता सूर्य मावळला होता चोहीकडे अंधार झाला होता तेव्हा सचिनने सोबत आणलेल्या थैली मधून आपले सामान काढले व खोलीमधे व्यवस्थित रित्या लावले
आईने बांधून दिलेला डब्बा सचिनने काढला व त्यातील बाजरीची भाकरी व चटनी खाऊन सकाळी कामावर वेळेवर जायचे म्हणून लवकर झोपी गेला.दिवसभर काम बघत फिरल्यामुळे त्याला सकाळी लवकर जाग आली नाही.गप्प दिशी अचानक त्याने डोळे उघडले व घड्याळाकडे बघितले तर 7:00 वाजले होते .झटकन उठून त्याने अंघोळ केली व कामाला जाण्यासाठी निघाला त्याला घरची आठवण झाली.घरी असतो तर चहा पित असतो आता मात्र जवळ पैसे पण नाहीत सोबत आणलेले होते ते खोलीभाडे व मेस लावण्यात गेले,तो कामाच्या ठिकाणी पोहचला व तिथे मिस्तरीला भेटला कामाला सुरुवात झाली दिवसेंदिवस निघून जाऊ लागले त्याला त्याचा पगार खाण्यापिण्यात जात होता शिल्लक अस मांगे काहीच उरत नव्हतं तो हाताने स्वयंपाक बनवायला लागला त्यामुळे भाजीपाला आनायला तो भाजी मंडी मधे जाऊ लागला परिस्थितीने गरीब व पैसा शिल्लक नसल्यामुळे तो भाजीपाला घेते वेळी खूप किट किट करायचा तेथे एक कॉलेजची मुलगी त्याच्या शेजारीच खोली करून रहात होती.
त्याचा चिकट असा व्यवहार तिच्या लक्षात येत होता एकदा तो शर्ट घेण्यासाठी दुकानात गेला असता शर्ट घेताना सुध्दा तो तसच करत होता 500रुपयांचा शर्ट तो 300ला माघत होता दुकानदार नाही म्हणायचा तरी तो सारख तसच करत,दुकानदाराने त्याला हाकलून दिले हे त्या मुलीने बघितले व तो शर्ट विकत घेऊन दुकानाबाहेर आली आणि त्याला आवाज देत ती म्हणाली वोय कंजूष हा घे शर्ट त्याला काहीच कळत नव्हतं तो शर्ट बघून खुशपन होता व शेजारी राहणारी मुलगी बघून आश्चर्य चकित सुद्धा त्यावेळी त्या दोघांची चांगली ओळख झाली ओळखीचं रूपांतर प्रेमात झालं त्या दोघांनी मंदिरात जाऊन लग्न केलं हे शिवाणीच्या घरी माहित झालं तर घरच्यांनी तिच्याशी नात तोडून टाकलं दोघे थाटामाटात रहात होते आता शिवानीला अगदी हुबेहूब सचिन सारखी दिसणारी मुलगी झाली तेव्हा थोडयाच दिवसात शिवाणीची सवत तिथे आली शिवानीला तेव्हा कळलं कि सचिनचं अगोदर लग्न झालेलं असून त्याला एक मूलगापन आहे पण आता शिवानी काहीच करू शकत नव्हती आई वडिलांकडे कुठल्या तोंडाने जावं त्यापेक्षा जीवन सपूण घेऊ परत तिच्या मनात यायचं मी अस केलं तर या चिमुकलीच कस होईल मला या चिमुकली साठी जगावं लागेल तीच व सवतीच बनत नसल्याने सचिनने पहिली बायको आशा हिला गावाकडे पाठून दिले हळूहळू पाच वर्षाचा कालावधी लोटला सचिनला कॅन्सर या आजाराने घेरलं व त्याचा मृत्यू झाला ती आत्तापर्यंत कधी गावाकडे न आल्याकारणाने तिला गाव माहित नव्हते सचिनची बॉडी गावाकडे न्यावी लागणार मंग सचिनच्या मोबाईल मधून देराचा नंबर शोधून ठेपा काढत तिने त्याला गावाकडे नेलं सोबत तिची पाच वर्षाची मुलगी जी सचिन सारखी दिसायची पूर्ण गाव सचिनची मौत सोडून त्या मुलीकडेच बघत होते तिला तिचे नाव विचारत होते तिने नाव सांगितले सीमा सचिन डुकरे
हे एकूण पूर्ण गावात हळहळ माजली सचिनचे दुसरे लग्न झालेले होते अशी गावात चरच्या सुरु झाली तिच्या सासू सासऱ्यांनी तिला तेर्वी होईपर्यंत तिला गावात राहू दिले नंतर तिला गावातून हाकलून दिले त्यामुळे ती परत शहरात आली पोटासाठी काहीतरी काम बघू म्हणून एका ठिकाणी काम बघायला गेली कारण आता कमावून आणायला सचिनपण जिवंत नव्हता त्याच्यामुळे मुलीची जबाबदारी तिच्यावर येऊन पडली ती जिथे काम बघायला जायची तेथे तिच्या कपाळावर टिकली नसल्या मुळे तिच्याकडे सगळेच वाईट नजरेनं बघायचे काम देतो पण तुला रात्री वेळ दयावा लागेल हीच भाषा लोक वापरत तिच्याकडे दुसरा पर्याय शिल्लक नव्हता ती दिवसभर काम करायची व रात्री तिचा मालक रात्रभर तीच्या शरीराचे लचके तोडत असे आता तिची मुलगी मोठी झाली होती मालकाला आता तिची भूक लागली होती तो एक दिवस सीमा ला छेड छाड करू लागला हे शिवानीने ते बघितले तिला ते सहन झाले नाही तिने किचन मधील मुसळी त्याच्या डोक्यात घातली डोक्यातून भळाभळा रक्त वाहू लागले मालक मेला तो जोराने ओरडल्याने शेजारी गोळा झालते त्यांनी पोलिसांना कळविले शिवानीला पकडून नेण्यात आले सीमा आई असून अनाथ झाली .ति सुद्धा पोटापाण्यासाठी काम बघू लागली…………….
ये अंत नहीं है
नाम कमाएगा बालक – वीरेंद्र देवांगन
सूखा गुलाब (एक प्रेम कहानी) लेखक: राहुल रेड
क्षण भर की दूरी – प्रणय कुमार
रेलवे का खाना इंसानों के खाने के लायक नहीं – वीरेंद्र देवांगन
खुलती गिरहें – सविता मिश्रा ‘अक्षजा’
नेपाली बाबू – गीता गोकलानी
जीवन चक्र – राजेश कुमार
मेरी मौत – अमनदीप
शहादत का अपमान – जयकृश्ना कुमार
जिंदगी के झरोखे – शशि जैन
राजा की रानी – कशिश कुंडू
मैं अक्सर देखता हूँ – राहुल भगतनि
कशमीर – कविता यादव
प्रकृति की सुंदरता – पूजा पांडेय
साहित्य लाइव पर लेख प्रकाशित करें
साहित्य लाइव रंगमंच 2018 प्रतियोगिता
लोकप्रिय और बेहतरीन लेख पढ़े
साहित्य लाइव परिवार WhatsApp Group
साहित्य लाइव के प्रति अपने विचार दें
Categories Select Category FAQ Sahity Live Rangmanch Hindi Language English safety Uncategorized Uncategorized @hi Vayangy आलेख कविताएँ गीत शायरी कहानियाँ ग़जलें ग़जलें धार्मिक कबीर साहिब कुरान गीता यथार्त भगति मार्ग वेद शिव शंकर प्रेरणा स्रोत Quotes अनमोल वचन मेरे विचार बाल साहित्य पंचतंत्र की कहानियाँ बच्चों की कविताएं बच्चों की कहानियां मनोरंजन हँसी मज़ाक राजीव दीक्षित खान-पान और सेहत साहित्य लाइव पत्रिका साहित्य लाइव रंगमंच 2018