ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বাহাৰ দেহকোৰ্ডি

বাহাৰ দেহকোৰ্ডি (জন্ম ১৯ নৱেম্বৰ ১৯৯০), তেওঁৰ পেছাদাৰী নাম বাহাৰ আতিশ হিচাপে বেছি জনাজাত। তেওঁ এগৰাকী ইৰানী ৰেপাৰ, থিয়েটাৰ অভিনেত্ৰী আৰু নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী। ফাৰ্চী ৰেপ সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনত সক্ৰিয় হৈ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হোৱা মহিলাসকলৰ ভিতৰত বাহাৰ অন্যতম আছিল।

জীৱনী

বাহাৰৰ জন্ম ১৯৯০ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰত তেহৰাণত হৈছিল। তেওঁ পাৰভিজ দেহকোৰ্ডিৰ দুই কন্যাৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ আছিল।

সংগীত জীৱন

বাহাৰ আতিশে ৰেপ, অ’ল্ড-স্কুল হিপ-হপ আৰু আৰ এণ্ড বি সহ বিভিন্ন ধাৰাত কাম কৰে। তেওঁৰ গীতৰ বিষয়বস্তুসমূহ মূলতঃ নাৰী অধিকাৰ, ইৰানৰ স্বাধীনতা আৰু ৰাজনৈতিক তথা সামাজিক ইছ্যুসমূহৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত। বাহাৰ আতিশে "খাম" আৰু "নাজিব"ৰ দৰে গীতত লিংগ সমতাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। বাহাৰে জাষ্টিনাৰ দৰে আন আন শিল্পীৰ সৈতে লগ লাগি "ফৰিয়াদ আজাদী" আৰু "ৰেডিকেল"ৰ দৰে গীতত কাম কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ৰেজা পিশ্ৰো, আমিৰ তাতালু, আৰ্দালান তোহমে আৰু পোতাকৰ দৰে তাৰকাসকলৰ সৈতে "চেতৰ মিশে" আৰু "ইনকেলাবে চোলহ" গীতত একেলগে কাম কৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰ জীৱন

থিয়েটাৰ বিষয়ত অধ্যয়ন কৰা বাহাৰে নিজৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড সংগীত জগতৰ পৰা কিছু সময়ৰ বাবে বিৰতি লৈছিল। এই কাৰ্যসূচীখন ইৰানৰ সংগীতজ্ঞসকলৰ এক আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰভিত্তিক অনুষ্ঠান আছিল। সেই নাটকখনত প্ৰথম নাট্য পাঠ উৎসৱৰ জুৰীয়ে অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলক বিশেষ স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁ অভিনয় কৰা আন আন নাটকসমূহৰ কৰিবলৈ ভিতৰত "দ্য অনলি ৱে পচিবল" আৰু "অবজেক্টছ আৰ ক্ল’জাৰ দেন দেই এপিয়েৰ ইন দ্য মিৰৰ" অন্যতম। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ আতিয়েহ জাভিদীৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত "আভায়ে আব" নাটকত সহযোগিতা কৰিছিল।

বেহজাদ জান্দিহে লিখা আৰু বাহাৰ দেহকোৰ্ডিৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত "ৰামালী" নাটকখন ২০১৫ চনৰ চতুৰ্থ চিটি থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেলত স্থান পোৱা নিৰ্বাচিত নাটকসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। চলচ্চিত্ৰ জগতত কিছুদিন কাম কৰাৰ পিছত, ২০১০ চনৰ শেষৰ ফালে তেওঁ পুনৰ নিজৰ সংগীতৰ কাৰ্যকলাপ আৰম্ভ কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
লাৱনী

লাৱনী (, ) হৈছে ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ এক জনপ্ৰিয় লোকগীত আৰু নৃত্যৰ ধাৰা। ই হৈছে এক পাৰম্পৰিক গান আৰু নৃত্যৰ সংমিশ্ৰণ, যি বিশেষকৈ ঢোল্‌কি নামৰ এক বিশেষ বাদ্যৰ লগত পৰিৱেশন কৰা হয়। লাৱনী ইয়াৰ শক্তিশালী ছন্দৰ বাবে উল্লেখযোগ্য। মাৰাঠী লোক-থিয়েটাৰ বিকাশত লাৱনীৰ যথেষ্ট অৱদান আছে। মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু দক্ষিণ মধ্য প্ৰদেশত, ইয়াক ন গজ দীঘল শাৰী পিন্ধি মহিলা প্ৰদৰ্শনকাৰীসকলে পৰিৱেশন কৰে। গানবোৰ দ্ৰুত লয়ত পৰিৱেশন কৰা হয়।

ব্যুৎপত্তি

এক ঐতিহ্য অনুসৰি, লাভনী শব্দটো লাৱণ্য শব্দৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে সৌন্দৰ্য। অন্য এক ঐতিহ্য অনুসৰি, ই মাৰাঠী শব্দ লাভেনেৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে।

ইতিহাস আৰু ধাৰাসমূহ

পৰম্পৰাগতভাৱে, লোকনৃত্যৰ এই ধাৰাত সমাজ, ধৰ্ম আৰু ৰাজনীতিৰ দৰে বিভিন্ন বিষয়ৰ সৈতে আলোচনা কৰা হয়। লাৱনীৰ গানবোৰ সাধাৰণতে অনুভূতি আৰু প্ৰেমমূলক আৰু সংলাপবোৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক ভাবে তীব্ৰ হয়। মূলতে, ইয়াক ক্লান্ত সৈন্যসকলৰ মনোৰঞ্জন আৰু মনোবল বঢ়োৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। নৃত্যৰ সৈতে গানবোৰ সাধাৰণতে দুষ্ট আৰু বিলাসী হয়। লাৱনী দুই প্ৰকাৰৰ, নিৰ্গুণী লাৱনী (দাৰ্শনিক) আৰু শ্ৰিঙ্গাৰী লাৱনী (বিলাসী)। নিৰ্গুনী লাৱনী ভক্তিমূলক সংগীতৰুপত ভাৰতৰ মালৱা অঞ্চলত জনপ্ৰিয়।

লাৱনী দুটা পৃথক প্ৰদৰ্শনত বিকশিত হৈছিল, যেনে ফাডাচি লাৱনী আৰু বাইঠাকিচি লাৱনী। নাট্যপৰিবেশত এক বৃহৎ দৰ্শকৰ আগত ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শনত গোৱা আৰু প্ৰণয়ন কৰা লাৱনীক ফাডাচি লাভনী বুলি কোৱা হয়। আৰু, যেতিয়া লাৱনীক ব্যক্তিগত ভাবে সৰু আকাৰৰ দৰ্শকৰ আগত পৰিৱেশন কৰা হয়, ইয়াক বাইঠাকিচি লাভনী বোলা হয়।

পোছাক

লাৱনী পৰিৱেশন কৰা মহিলাসকলে প্ৰায় ৯ গজ দৈৰ্ঘ্যৰ শাৰী পৰিধান কৰে। তেওঁলোকে চুলিৰে এটা খোপা গঠন কৰে আৰু গধুৰ গহনা পিন্ধে যাৰ ভিতৰত আছে নেকলেচ, কাণফুলি, জুনুকা, কমৰপাট্টা (কঁকালৰ বেল্ট), খাৰু, ইত্যাদি। তেওঁলোকে সাধাৰণতে কপালত ডাঠ ৰঙা ৰঙৰ ডাঙৰ ফোট লগায়। তেওঁলোকে পিন্ধি থকা শাৰীক নাওৱাৰী বুলি কোৱা হয়। শাৰীখন মেৰিয়াই পিন্ধা হয় আৰু আন শাৰী প্ৰকাৰৰ তুলনাত ই অধিক আৰামদায়ক হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:সংগীত
আহোমৰ দিন

'আহোমৰ দিন' (ইংৰাজী- 'Ahomar-Din' বা The History of Assam under the Ahoms) হৈছে বুৰঞ্জীবিদ, সাহিত্যিক হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাই আহোম শাসনকালৰ ঘটনাপ্ৰবাহ আৰু সমসাময়িক ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতি, শিল্প-কলা, অৰ্থনীতি আদি দিশ সামৰি ৰচনা কৰা এখন বুৰঞ্জী । বৰবৰুৱাই ১৯১৫ চনতে আহোম যুগৰ যথাসম্ভৱ সকলো দিশ সামৰি এখন বিস্তৃত বুৰঞ্জী প্ৰণয়নৰ কাম আৰম্ভ কৰে যদিও ১৯৮১ চনতহে সুদীৰ্ঘ ৬৬ বছৰৰ পিছত লেখকৰ মৰণোত্তৰকালত অসম প্ৰকাশন পৰিষদে গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়।

গ্ৰন্থৰ বিৱৰণ

গ্ৰন্থখন মুঠতে তিনিটা খণ্ডত বিভক্ত

আৰম্ভণ- আহোম শাসনকাল

আহোম ৰাজবংশৰ উৎপত্তি আৰু চুকাফাৰ পৰা যোগেশ্বৰ সিংহলৈকে ৰজাসকল আৰু তেওঁলোকৰ শাসনকাল।

দ্বিতীয় খণ্ড- ইংৰাজৰ শাসনকাল

ডেভিদ স্কটৰ পৰা চাৰ জন হেন্‌ৰি কাৰৰ সময়লৈকে এইখণ্ডত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। পুৰন্দৰ সিংহৰ ব্ৰিটিছৰ কৰতলীয়া হিচাপে উজনি অসমৰ শাসনকালো এইখণ্ডৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

তৃতীয় খণ্ড- সাংস্কৃতিক বুৰঞ্জী

আহোমৰ পুৰ্বজাতি আৰু ধৰ্ম, ৰজাৰ দিনত সামাজিক আচৰণ, বিষয়াবিলাকৰ বিৱৰণ এই খণ্ডৰ অন্তৰ্ভুক্ত। এই খণ্ডতে সত্ৰসমূহৰ বিৱৰণো অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।

বৰবৰুৱাই তেখেতৰ 'A Few Words of the Compiler' শীৰ্ষক লেখাত গ্ৰন্থখনৰ ৭ টা মুখ্য ভাগৰ কথা উল্লেখ কৰিছে -

আহোমৰ দিনৰ অসমৰ ইতিহাস বা বুৰঞ্জী (ৰচনাকাললৈকে ব্ৰিটিছ শাসনকো সামৰি)
আহোম বিষয়াসকল, তেওঁলোকৰ কাৰ্যাৱলী, পদমৰ্যাদা আৰু সন্মান
খেল আৰু ফৈদ- উৎপত্তি, কাৰ্যাৱলী আৰু সামাজিক স্থান
চাৰি-সত্ৰ, পৰ্বতীয়া গোঁসাই, ন-গোঁসাই, মুকলিমূৰীয়া গোঁসাই ইত্যাদি আৰু তেওঁলোকৰ স্থান আৰু সন্মান
আহোমৰ উৎপত্তি, ধৰ্ম, ৰীতি-নীতি, সামাজিক প্ৰথা আৰু স্বৰ্ণউদ্যোগকে ধৰি আহোম আমোলৰ উদ্যোগসমূহ
উচ্চ-বৰ্ণজাত কিছুমান ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ পৰিয়াল, তেওঁলোকৰ উৎপত্তি আৰু অসমলৈ প্ৰব্ৰজন
আহোম ৰজাসকল, তিনি-গোঁহাই আৰু সাতঘৰীয়া আহোম তথা অসমৰ কিছুমান নিৰ্বাচিত বংশ-পৰিয়ালৰ ইতিবৃত্ত তথা বংশলতিকা

তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ঢকুৱাখনা আদৰ্শ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

পুৰণি "ঢকুৱাখনা হাইস্কুল"খনেই হৈছে বৰ্তমানৰ ঢকুৱাখনা আদৰ্শ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (English : Dhakuakhana Model Higher Secondary School)। ১৯৩৬ চনত স্থাপিত বিদ্যালয়খনে ২০১০ চনত ইতিমধ্যে মহাৰজত জয়ন্তী বৰ্ষ পাৰ কৰিছে। ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ ঢকুৱাখনা চাৰিআলিৰ পৰা পশ্চিমে ১.৫ কিঃমিহ দূৰত্বত ঢকুৱাখনা-ঘূণাসুঁতি পথৰ দাঁতিত অৱস্থিত বিদ্যালয়খনৰ বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষা ৰুণু দত্ত দাস(ভাৰপ্ৰাপ্ত)।

ইতিহাস=

ব্ৰিটিছ শাসনকালত অবিভক্ত লখিমপুৰ জিলাৰ ( বৰ্তমান লখিমপুৰ, ধেমাজি, ডিব্ৰুগড় আৰু তিনিচুকীয়া জিলাক সামৰি) সদৰ ঠাই হিচাপে ঢকুৱাখনা নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু দুই চাৰিটা চৰকাৰী অনুষ্ঠানৰ লগতে ১৮৫১-৫২ চনত তেওঁলোকে স্থাপন প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ ঢকুৱাখনা স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৩৬ চনত বুৰঞ্জীবিদ সৰ্বেশ্বৰ বৰুৱা, সমাজকৰ্মী চন্দ্ৰশেখৰ দাসৰ চেষ্টাৰ বলত সেই সময়ৰ অসমৰ শিক্ষা বিভাগৰ ডাইৰেক্টৰ মিষ্টাৰ স্মল চাহাব আৰু ইন্সপেক্টৰ শৰৎ চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ অনুমতি সাপেক্ষে হাইস্কুলৰ ৭ম আৰু ৮ম শ্ৰেণী খোলা হয়। বৰ্তমান স্থানত থকা বিদ্যালয়খন ১৯৩৮ চনত পতা হৈছিল। হাইস্কুল স্থাপন হোৱাৰ পাছত প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে নিয়োজিত হৈছিল গুৱাহাটীৰ উমাকান্ত শৰ্মা।

বিদ্যালয়ে লাভ কৰা স্বীকৃতি

বিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ সতীশ চন্দ্ৰ গগৈৰ কাৰ্যকালত বিজ্ঞান শাখাৰ আৰম্ভণিৰে ১৯৭৬ চনৰ ১ জুলাইত উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰ্যায়লৈ উন্নীত হয়। ১৯৯৫ চনত কলা শাখাটিও অন্তৰ্ভুক্ত হৈ ১৯৯৭ চনত অসম চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা স্বাধীনতা স্বৰ্ণ জয়ন্তী বিদ্যালয় আৰু ২০০৭ চনত আদৰ্শ বিদ্যালয় হিচাপে স্বীকৃত হয়। ২০১১ চনত লখিমপুৰ জিলাৰ উপায়ুক্তই "শ্ৰেষ্ঠ স্কুল বঁটা" প্ৰদান কৰে।

সুবিধা

কম্পিউটাৰ লেব, ইক' ক্লাৱ, স্কাউট এণ্ড গাইড, বিজ্ঞান পৰীক্ষাগাৰ ইত্যাদি।

বিদ্যালয় মুখপত্ৰ

বিদ্যালয় মুখপত্ৰ "বিকাশ" ইতিমধ্যে ২০১২ চনত ৰূপালী জয়ন্তী সংখ্যাৰূপে প্ৰকাশ পাইছিল। ২০০৭-২০০৮ চনত "বিকাশে" লখিমপুৰ জিলাৰ ভিতৰত "শ্ৰেষ্ঠ আলোচনী" বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰোপৰি অসম চৰকাৰৰ আঁচনি অনুসৰি বিদ্যালয়ৰ পৰা হাতেলিখা আলোচনী "জ্ঞান সাগৰ" নিয়মিতৰূপে প্ৰকাশ পায়। তদুপৰি শ্ৰেণীভিত্তিক হাতেলিখা আলোচনীৰ প্ৰতিযোগিতাও অনুষ্ঠিত হৈছে।

কৃতী শিক্ষক

বিদ্যালয়ৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ সতীশ চন্দ্ৰ গগৈদেৱে ৰাজ্যিক কৃতী শিক্ষক বঁটা, জিলা আৰু ৰাজ্যিক কৃতী শিক্ষক তথা অধ্যক্ষ চেনিৰাম বৰুৱা ২০০৫ চনত "বি কে সৰস্বত শিক্ষাৰত্ন বঁটা", জিলা কৃতী শিক্ষক কুমুদ চন্দ্ৰ শৰ্মাই ভাৰত স্কাউট এণ্ড গাইডৰ পৰা "ৰাষ্ট্ৰীয় চিলভাৰ ষ্টাৰ বঁটা", আৰু অসম শাখাৰ পৰা "মেডেল অৱ মেৰিট বঁটা", জিলা কৃতী শিক্ষক চন্দ্ৰধৰ চমুৱাই অসমীয়া নাটকৰ পাণ্ডুলিপি প্ৰতিযোগিতাত ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। বিদ্যালয়ৰ আন জিলা কৃতী শিক্ষকসকল হৈছে- উপেন্দ্ৰ নাথ অয়েংগীয়া, লিখন চন্দ্ৰ বুঢ়াগোহাঞি, পদ্মা বৰা, হিৰণ্য বৰা, নীলমণি বৰুৱা, জিনু কোঁৱৰ, প্ৰবোধ বৰগোহাঞি।

মহাৰজত জয়ন্তী উদযাপন

২০১০ চনত বিদ্যালয়খনে ৭৫ বছৰ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ ফলশ্ৰুতিত ২০১২ চনৰ ২২, ২৩ আৰু ২৪ ডিচেম্বৰত মহা আড়ম্বৰেৰে বিদ্যালয়খনে মহাৰজত জয়ন্তী উদযাপন কৰে। মহাৰজত জয়ন্তী উপলক্ষে প্ৰকাশিত মুখপত্ৰৰ নাম "হীৰক সৌৰভ"।

বিদ্যালয় প্ৰধান

(একাদিক্ৰমে)

স্বৰ্গীয় উমাকান্ত শৰ্মা
স্বৰ্গীয় দ্ৰোণকান্ত ফুকন
স্বৰ্গীয় সতীশ চন্দ্ৰ গগৈ
ঘনকান্ত বৰুৱা
উপেন্দ্ৰ নাথ অয়েংগীয়া
কৰুণাকান্ত কলিতা
চেনিৰাম বৰুৱা
লিখন চন্দ্ৰ বুঢ়াগোহাঞি
পদ্মা বড়া
প্ৰেম গগৈ
ৰুণু দত্ত দাস

তথ্যসূত্ৰ

"হীৰক সৌৰভ"
মহাৰজত জয়ন্তী উপলক্ষে প্ৰকাশিত স্মৃতিগ্ৰন্থ
ঢকুৱাখনা আদৰ্শ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
সম্পাদক- পৰম শংকৰ দত্ত
প্ৰকাশ কাল- ২০১২ চন

শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:ঢকুৱাখনা
লেবাং বুমানি নৃত্য

লেবাং বুমানি নৃত্য ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ অধিবাসী ত্ৰিপুৰী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত প্ৰচলিত এক কৃষিভিত্তিক নৃত্য৷ “লেবাং’’ মানে ত্ৰিপুৰী ভাষাত এবিধ পতংগ যিয়ে ঝুম খেতিৰ উৎপাদিত শস্য নষ্ট কৰে৷ “বুমা’’ মানে কৌশল কৰি ধৰা৷ অৰ্থাৎ কৌশলপূৰ্ণভাবে লেবাং পোক ধৰাই লেবাংবুমানি৷ শস্যৰ লগত জড়িত কাৰণে ইয়াক কৃষিভিত্তিক নৃত্য বোলা হয়৷
অতীজতে ঝুম খেতিৰ পৰা পোকবিধ আঁতৰাবলৈ যুৱক-যুৱতীসকলে হাতত দুডালকৈ বাঁহৰ লাঠি লৈ অভিযান চলাইছিল৷ যুৱতীসকলে তললৈ সৰি পৰা পোকবোৰ ধৰিছিল৷ যিমানেই বেছি পোক ধৰিব পাৰে শস্য সিমানেই বেছি ভাল হয় বুলি বিশ্বাস৷ ইয়াৰ অনুকৰণতে পিছলৈ ইয়াক নৃত্য হিচাপে ধৰা হ’ল আৰু বৰ্তমান ই ত্ৰিপুৰাৰ অন্যতম বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ নৃত্য৷

নৃত্যশৈলী

কৃষিভিত্তিক এই লেবাংবুমানি নৃত্য ল’ৰা আৰু ছোৱালী উভয়েই অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু হাতত বাঁহৰ টকা লৈ নৃত্য কৰে৷ আধুনিক ৰূপত মুঠ ১৩ টা ভংগী আছে৷
প্ৰথম ভংগীত আঠজন যুৱক দুহাতত বাঁহৰ লাঠি লৈ নৃত্যস্থলীত প্ৰৱেশ কৰি চাৰিওপিনে ঘূৰি ঘূৰি লাঠি বজাই বজাই শেষত দুটা শাৰীত বহি হাতৰ লাঠি বজাই থাকে৷
দ্বিতীয় ভংংগীত যুৱকসকলে হাতৰ লাঠি কাষত থৈ পতংগৰ সন্ধান কৰে আৰু হঠাৎ পতংগ দেখাৰ দৰে চকুৱে মুখে অভিনয় ফুটাই তোলে৷
তৃতীয় ভংগীত আঠগৰাকী যুৱতীয়ে এখন হাতত পোক এটা লৈ কৰাৰ দৰে অভিনয় কৰি দৌৰি নৃত্যস্থলীত প্ৰৱেশ কৰে৷
চতুৰ্থ ভংগীত যুৱকসকলে হাতৰ লাঠি তুলি বজাই পতংগবোৰক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু ছোৱালীবোৰে পতাকহস্ত মুদ্ৰাৰে তলৰ পৰা পতংগ বুটলি লোৱাৰ অভিনয় কৰে৷
পঞ্চম ভংগীত যুৱতীসকলে যুৱকসকলৰ কাষলৈ গৈ দেহ বেঁকা কৰি দূৰৈত পতংগ দেখুৱায়৷
ষষ্ঠ ভংগীত যুৱকসকল উঠে আৰু লাঠি বজাই থাকে, যুৱতীসকলে মূৰ তল কৰি পদ সঞ্চালন কৰি থাকে৷
সপ্তম ভংগীত যুৱক-যুৱতীসকলে জঁপিয়াই জঁপিয়াই পতংগ ধৰা অভিনয় কৰে৷ এই অংশত কেতিয়াবা দুটা শাৰী, কেতিয়াবা চাৰিটা শাৰী আৰু কেতিয়াবা গোলকৈ ঘূৰি ঘূৰি জঁপিয়াই থাকে৷
অষ্টম ভংগী যুৱকসকলৰ দুটা শাৰীৰ মাজত যুৱতীসকলেও দুটা শাৰীত থিয় হৈ মুখৰ ওচৰলৈ মুখ নি কাণে কাণে কিবা কোৱাৰ দৰে কৰে৷
নৱম ভংগীত যুৱতীসকলে মাটিত বহি পোক ধৰে, যুৱকসকলে ঘূৰি ঘূৰি হাতৰ লাঠি বজাই থাকে৷
দশম ভংগীত যুৱকযুৱতীসকলে দুটা শাৰীত থিয় হৈ ভৰিবোৰ আগলৈ পিছলৈ কৰি থাকে৷
একাদশ ভংগীত যুৱকসকলে শৰীৰ বেঁকা কৰি এবাৰ সোঁৱে এবাৰ বাঁৱে তিনিবাৰকৈ লাঠি বজায় আৰু যুৱতীসকলে একেই তালত চাপৰি মাৰে৷
দ্বাদশ ভংগীত যুৱকৰ দুই শাৰীৰ মাজত যুৱতীসকলে দুটা শাৰী কৰি আনন্দ প্ৰকাশক নৃত্য কৰে৷
ত্ৰয়োদশ ভংগীত যুৱক আৰু যুৱতীসকল দুটা শাৰীত থিয় দি যুৱতীসকলে হাতত পোক মুঠি মাৰি ধৰাৰ ভংগী কৰি পদ সঞ্চালন কৰে আৰু যুৱকসকলে হাতৰ লাঠি বজাই বজাই নৃত্যস্থলীৰ পৰা প্ৰস্থান কৰে৷
লেবাংবুমানি নৃত্যত যথেষ্ট অভিনয় পাৰদৰ্শিতাৰ প্ৰয়োজন হয়৷ কাৰণ ঝুম খেতিত পোক ধৰা কাৰ্যক নৃত্য আৰু অভিনয়ৰ মাধ্যমেৰে তুলি ধৰা হয়৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
বিপাশা বৰা

বিপাশা বৰা হৈছে এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ।

জন্ম

১৯৮৬ চনত যোৰহাটৰ সৰু চৰাই চাহ বাগিছাত বিপাশা বৰাৰ জন্ম হয়।

শিক্ষা

স্নাতক পৰ্যন্ত তেওঁ শিক্ষা যোৰহাটত কৰিছিল। যোৰহাটৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বালিকা মহাবদ্যালয়ৰ পৰা ইতিহাস সন্মানীয় বিষয় হিচাপে লৈ স্নাতকত উত্তীৰ্ণ হয়। পাছত তেওঁ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংস্কৃতি অধ্যয়ন বিভাগৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ পাছ কৰে।
জাকাৰান্দা উপন্যাসৰ বাবে ২০২৩ বৰ্ষৰ অক্টোবৰ মাহত"গোলাপ চন্দ্ৰ বৰা সোঁৱৰণী উপন্যাস বঁটা" লাভ কৰে৷

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি যুৱ পুৰস্কাৰ বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ফজলি আম

ফজলি আম বা ফকিৰভোগ হল ফলৰ ৰজা আমৰ এক প্ৰকাৰ। এই আম দক্ষিণ এছিয়াৰ বিশেষকৈ কৰে বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ আৰু বিহাৰত পোৱা যায়। আমৰ অন্যান্য প্ৰজাতি সমূহতকৈ ই দেৰিকৈ ফলে। সাধাৰণতে জাম আৰু আচাৰ তৈয়াৰ কৰোঁতে ব্যৱহৃত ফজলি আম, আকাৰত বৰ ডাঙৰ হয়; এক কিলোগ্ৰাম বা তাতোকৈ বেছি ওজনৰ হব পাৰে। ভাৰতৰ পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ মালদা জিলা আৰু বাংলাদেশৰ ৰাজশাহী, চাঁপাইনবাবগঞ্জ জিলা ফজলি খেতিৰ বাবে বিখ্যাত।

এপ্ৰিল, ২০০৮ৰ পৰা মাৰ্চ ২০০৯ ৰ মাজভাগত ভাৰত বিশ্ব বাণিজ্য সংস্থাই মালদা জিলাৰ ফজলি আমৰ বাবে ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। বাংলাদেশতো ৰাজশাহীৰ ফজলিৰ বাবে ২০১৩ চনত ভৌগোলিক সূচক পাবলৈ ভাৱনা-চিন্তা আৰম্ভ হৈছে।

নামকৰণৰ ইতিহাস

কথিত আছে, ১৮০০ চনত মালদাৰ কালেক্টৰ ৰেভেন চাহাবে ঘোঁৰাৰ গাড়ীৰে গৌড় লৈ গৈ আছিল। পথত তেওঁৰ পিয়াহ লগাত গাঁৱৰ এক মহিলাক পানী খুজিছিল। ফজলু বিবি নামে সেই মহিলাৰ চোতালত এজোপা ডাঙৰ আমগছ আছিল। ফজলু বিবি সেই আম দি ফকিৰ-সন্ন্যাসীসকলক আপ্যায়ন কৰিছিল (সেইবাবে এই আমৰ আন এক নাম ফকিৰভোগ)। ফজলু বিবি তেওঁক পানীৰ পৰিবৰ্তে এটি আম খাবলৈ দিয়ে। আম খাই কালেক্টৰ চাহাবে ইংৰাজীত তাইক আমৰ নাম সুধিলে। বুজিব নোৱাৰি মহিলা গৰাকীয়ে তাইৰ নিজৰ নাম ক'লে। তেতিয়াৰ পৰা এই আমৰ নাম ফজলি হয়।

বিৱৰণ

ফজলি আম গড়ে ১৩.৮ চে.মি. দীঘল ৯.৫ চে.মি. প্ৰস্থ আৰু ৭.৮ চে.মি. উচ্চতাৰ হয়। গড়ে ওজন প্ৰায় ৬৫৪.৪ গ্ৰাম। আমটো দীঘল আৰু ঈষৎ চেপেটা। পকা আম অলপ হালধীয়া। আঁহবিহীন, ৰসাল, সুগন্ধযুক্ত, সুস্বাদু আৰু মিঠা। গুটি দীঘল, চেপেটা আৰু পাতল। এই আমৰ মিঠাৰ পৰিমাণ ১৭.৫ শতাংশ। আহাৰ-শাওন মাহত, বা সাধাৰণতে জুলাই মাহৰ পৰা ফজলি আম পকে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
আম, ফজলি
আমেৰিকা (মহাদেশ)

আমেৰিকা মহাদেশ, উত্তৰ আমেৰিকা আৰু দক্ষিণ আমেৰিকা মহাদেশক লৈ গঠিত এক সুবৃহৎ অঞ্চল। ইয়াৰ এফালে প্ৰশান্ত মহাসাগৰ আৰু অন্যফালে আটলাণ্টিক মহাসাগৰ অৱস্থিত। এই অঞ্চলৰ সময় অঞ্চল UTC-10 ৰ পৰা UTC লৈ।

দেশ আৰু অঞ্চলসমূহ

]]

(যুক্তৰাজ্য)

(নেডাৰলেণ্ড)

(যুক্তৰাজ্য)

(নেডাৰলেণ্ড)
(নৰৱে)

(যুক্তৰাজ্য)

(যুক্তৰাজ্য)

(ফ্ৰান্স)

(নেডাৰলেণ্ড)

(যুক্তৰাজ্য)
(ফ্ৰান্স)
(ডেনমাৰ্ক)

(ফ্ৰান্স)

(ফ্ৰান্স)

(যুক্তৰাজ্য)
(আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)

(আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)
(নেডাৰলেণ্ড)
(ফ্ৰান্স)

(ফ্ৰান্স)

(নেডাৰলেণ্ড)
(নেডাৰলেণ্ড)

(যুক্তৰাজ্য)

(আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)

তথ্যসূত্ৰ

বহিঃসংযোগ

United Nations population data by latest available Census: 2008-2009
Organization of American States
Council on Hemispheric Affairs

শ্ৰেণী:মহাদেশ
শ্ৰেণী:আমেৰিকা
কৌশিকী

মা কৌশিকী (অম্বিকা বা চণ্ডিকা নামেৰেও প্ৰসিদ্ধ) এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁ দেৱী পাৰ্বতীৰ কুমাৰী আৰু যোদ্ধা স্বৰূপ। দেৱী মাহাত্ম্যত কৰা বৰ্ণনা অনুসৰি তেওঁ ৰাক্ষস ভাতৃদ্বয় ক্ৰমে শুম্ভ আৰু নিশুম্ভক বধ কৰিবলৈ গৈছিল। তেওঁৰ বাবেই পাৰ্বতীৰ শৰীৰৰ পৰা মাতৃকা সকলৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি কোৱা হয়।

দেৱী মাহাত্ম্য

দেৱী কৌশিকীৰ কাহিনী দেৱী মাহাতম্যত পোৱা যায়, য'ত তেওঁ অসুৰ সুম্ভ আৰু নিসুম্ভক হত্যা কৰাৰ বাবে দেৱী পাৰ্বতীৰ শৰীৰৰ আৱৰণৰ পৰা সৃষ্টি হৈছিল। যিহেতু পাৰ্বতীৰ ছালৰ পৰা কৌশিকীৰ বিকিৰণ হৈছিল সেয়ে তেওঁ কালিকাৰ দৰে গাঢ় বৰণৰ হৈ পৰিছিল আৰু হিমালয় পৰ্বতমালাত বহি ৰাক্ষসবোৰ তেওঁৰ ওচৰলৈ অহাৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছিল। তেওঁ মাতৃকা শিৱদূতী আৰু চামুণ্ডাৰ সহায়ত ৰাক্ষস ভাতৃদ্বয়ৰ লগতে তেওঁলোকৰ সঙ্গী ৰাক্ষসবোৰক হত্যা কৰিছিল।

কালিকা পুৰাণ

কালিকা পুৰাণত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি দেৱী কৌশিকীৰ জন্ম দেৱী মাতংগীৰ শৰীৰৰ পৰা হৈছে।

শিৱ পুৰাণ

শিৱই দেৱী পাৰ্বতীক তেওঁৰ গাঢ় ছালৰ বাবে উপহাস কৰাৰ পিছত, দেৱীয়ে তেওঁৰ চালৰ বগা বৰণ প্ৰাপ্ত কৰাৰ উদ্দেশ্যে গভীৰ তপস্যা আৰম্ভ কৰে। অৱশেষত তেওঁ নিজৰ ক'লা ছালখন ত্যাগ কৰে আৰু ইয়াৰ পৰায়ে দেৱী কৌশিকী অন্ধকাৰৰ দেৱী হিচাপে পুনৰ আবিৰ্ভাৱ হয় আৰু শুম্ভ-নিশুম্ভ সহিত ৰাক্ষসবোৰক হত্যা কৰে। শেষত দেৱী কৌশিকী পুনৰ শুভ্ৰ হৈ শিৱৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহে।

দেৱী ভাগৱত পুৰাণ

দেৱী ভাগৱত পুৰাণৰ বৰ্ণনা অনুসৰি কৌশিকী দেৱীয়ে দেৱী পাৰ্বতীৰ শৰীৰৰ পৰা জন্ম গ্ৰহণ কৰে। ইয়াত আৰম্ভণিতে তেওঁক 'কৌশিকী' বুলি কোৱা হৈছে যদিও কিতাপখনত পিছলৈ তেওঁক দেৱী অম্বিকা বুলি উল্লেখ কৰিছে।

অন্যান্য স্বৰূপ

কৌশিকী বিভিন্ন দেৱীৰ পৰিচয়ৰ বাবে ব্যৱহাৰ হোৱা এটা সমজুৱা নাম। অসুৰ বধৰ বিভিন্ন ক্ষণত পাৰ্বতীৰ শৰীৰৰ পৰা এই সকল দেৱীৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল। তেওঁক বিষ্ণুৰ যোগমায়া বুলিও কোৱা হয়। যিয়ে তেওঁক নন্দ আৰু যশোদাৰ জীয়ৰী হিচাপে অৱতাৰ লাভ কৰি শ্ৰী কৃষ্ণক তেওঁৰ মোমায়েক কংসৰ হাতত বধ হোৱাৰপৰা ৰক্ষা কৰিছিল। কংসই তেওঁৰ কাল স্বৰূপ বাসুদেৱ-দৈৱকীৰ সন্তান বুলি যোগমায়াক বধ কৰিবলৈ লওঁতেই তেওঁ অন্তৰ্ধান হৈ পৰে আৰু কংসৰ পুতৌ জনক অৱস্থাক অপলুঙা কৰি তেওঁ কাল ইতিমধ্যে জন্ম হোৱা বুলি সচকিত কৰে। কৌশিকীক মহাসৰস্বতী আৰু অম্বিকা বুলিও জনা যায়, দেৱী পাৰ্বতীয়ে দেৱতাৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ শুভ্ৰ বৰণৰ পৰা মহাসৰস্বতীক সৃষ্টি কৰিছিল। আনহাতে অম্বিকা মাতংগীৰ শাৰীৰিক আৱৰণৰ পৰা (ঋষি মাতঙ্গাৰ জীয়ৰী হিচাপে পাৰ্বতীৰ অৱতাৰ) পৰা বাস্তৱায়িত হৈছিল। আন এটা কম চৰ্চিত স্বৰূপ হৈছে জয়দুৰ্গা। তেওঁ তন্ত্ৰ সম্প্ৰদায়ৰ আৰু চতুৰ্ভূজা।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
কফি

কফি বিশ্বব্যাপী খুব জনপ্ৰিয় পানীয়। পানীৰ লগত ভিজাই তৈয়াৰ কৰা "কফি বীজ" নামে পৰিচিত এক প্ৰকাৰ বীজ পুৰিলৈ গুড়ি কৰি কফি তৈয়াৰ কৰা হয়। এই বীজ কফি চেৰি নামৰ এক ধৰণৰ ফলৰ বীজ। প্ৰায় ৭০খন দেশত এই ফলৰ গছ হয়। সেউজীয়া কফি বিশ্বৰ সকলোতকৈ বেছি বিক্ৰীত কৃষিপণ্যৰ মাজত এটা। কফিত ক্যাফেইন নামৰ এক প্ৰকাৰৰ উত্তেজক পদাৰ্থ আছে। ৮ আউন্স কফিত প্ৰায় ১৩৫ মিলিগ্ৰাম ক্যাফেইন থাকে। কফিৰ উপাদান ক্যাফেইনৰ কাৰণে কফিয়ে মানুহৰ ওপৰ উত্তেজক প্ৰভাব পেলায় আৰু ই উদ্দীপক হিচাপে কাম কৰে। এতিয়া চাহৰ পাছতে কফি বিশ্বৰ অত্যধিক জনপ্ৰিয় পানীয়।

শ্ৰেণী:পানীয়
জৰ্জ ফাৰ্নাণ্ডেজ

জৰ্জ মেথিউ ফাৰ্নাণ্ডেজ (৩ জুন ১৯৩০ – ২৯ জানুৱাৰী ২০১৯) এজন ভাৰতীয় শ্ৰমিক সঙ্ঘৰ সদস্য, ৰাজনীতিবিদ, সাংবাদিক, কৃষিবিদ, আৰু বিহাৰৰ পৰা ৰাজ্য সভাৰ সদস্য আছিল। তেখেত জনতা দলৰ এগৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ সদস্য আছিল আৰু সমতা দলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তেখেতে সংযোগ, উদ্যোগ, ৰেলৱে' আৰু প্ৰতিৰক্ষাৰ দৰে দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল।

মাংগালোৰৰ নিবাসী ফাৰ্নাণ্ডেজক ১৯৪৬ চনত যাজক হ'বলৈ বাংগালোৰলৈ পঠিয়াই দিয়া হৈছিল। ১৯৪৯ চনত তেখেত ব'ম্বেলৈ যায় আৰু তাত সমজাতান্ত্ৰিক শ্ৰমিক সঙ্ঘৰ আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰে। ভাৰতীয় ৰেলত কৰ্মৰত অৱস্থাতে শ্ৰমিক সঙ্ঘৰ নেতা হিচাপে তেখেতে ১৯৫০-৬০ৰ দশকত ব'ম্বেত কেইবাটাও প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী আৰু বন্ধৰ আয়োজন কৰিছিল। ১৯৬৭ চনত দক্ষিণ ব'ম্বে (এতিয়াৰ দক্ষিণ মুম্বাই) সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচনত অংশ লৈ তেখেতে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এছ কে পাটিলক পৰাভূত কৰে। সৰ্বভাৰতীয় ৰেলকৰ্মী ফেডাৰেচনৰ সভাপতি হৈ থাকোঁতে তেখেতে ১৯৭৪ চনৰ ৰেলৱে' প্ৰতিবাদত আন্দোলনৰ পৰিচালনা কৰিছিল। ভাৰতৰ জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ সময়ত তেখেতে প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীক প্ৰত্যাহ্বান জনাই আত্মগোপন কৰিবলগীয়া হয়। ১৯৭৬ চনত তেখেতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু কুখ্যাত বৰোদা ডাইনামাইট গোচৰত অভিযুক্ত কৰা হয়।

জৰুৰীকালীন অৱস্থা প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ পাছত ১৯৭৭ চনত ফাৰ্নাণ্ডেজে বিহাৰৰ মুজাফৰপুৰ সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হয় আৰু উদ্যোগ দপ্তৰৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীৰূপে নিযুক্ত হয়। তেখেতৰ কাৰ্যকালত তেখেতে আমেৰিকান বহুজাতিক কোম্পানী আইবিএম আৰু কোকাকোলাক বিনিয়োগ উলঙ্ঘনৰ দোষত দেশ ত্যাগ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। ১৯৮৯-৯০ চনত ৰেলমন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে কোংকন ৰেল প্ৰকল্পত তেখেতে অন্যতম ভূমিকা লৈছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চাৰ চৰকাৰত (১৯৯৮-২০০৪) তেখেত প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী আছিল। সেই সময়ছোৱাতে ভাৰত-পাকিস্তানৰ মাজত কাৰ্গিল যুদ্ধৰ সূত্ৰপাত হৈছিল আৰু ভাৰতে পোখৰানত পাৰমাণৱিক পৰীক্ষা সম্পন্ন কৰিছিল। প্ৰবীণ সমাজবাদী ফাৰ্নাণ্ডেজৰ নাম বাৰাক মিছাইল কেলেংকাৰী আৰু তেহেলকা কেলেংকাৰীৰ দৰে ঘটনাতো সোমাই পৰিছিল। ১৯৬৭ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে তেখেতে নটা লোকসভা নিৰ্বাচনত জয়লাভ কৰিছিল। দীৰ্ঘদিন ধৰি বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগত ভুগি থকা ফাৰ্নাণ্ডেজৰ ২০১৯ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীত ৮৮ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

ভাৰতীয় সংসদৰ ৱেবছাইটত থকা জীৱনী
George Fernandes: Rebel without a pause গাল্ফ নিউজ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
অজিৎ ইকবাল সিং

অজিৎ ইকবাল সিং (জন্ম ১৯৪৩)হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অংকবিদ। তেখেতৰ বিশিষ্টতা হৈছে "কাৰ্যকৰী বিশ্লেষণ" আৰু "হৰাত্মক বিশ্লেষণ"। ভাৰতীয় বৈজ্ঞানিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদৰ শীৰ্ষতম অনুষ্ঠান "ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী"ৰ(INSA) তেখেত এগৰাকী সভ্য। তেখেত এলাহাবাদিস্থিত "ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী, ভাৰত"ৰো এগৰাকী সদস্যা।

শিক্ষা

অজিৎ ইকবাল সিঙে ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ কলেজৰ পৰা ১৯৬৩ চনত অংকত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে, আৰু একেটা বিষয়তে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৫ চনতো স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।সিঙে ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৬৯ চনলৈকে নিউহাম কলেজৰ এগৰাকী "কমনৱেলথ বৃত্তিধাৰী" হিচাপে কেমব্ৰিজত উপস্থিত আছিল।

কেৰিয়াৰ

স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰি উঠিয়েই সিঙে ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ কলেজত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। কেমব্ৰিজৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত, তেখেত দিল্লীলৈ উভতি আহে আৰু হিন্দু কলেজত যোগদান কৰে। তেখেতে গৱেষণাৰ উপৰিও কাৰ্যকৰী বিশ্লেষণ আৰু হৰাত্মক বিশ্লেষণত শিক্ষাদান কৰিছিল। ১৯৭৪ চনত সিঙক দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দক্ষিণ এলেকাৰ অংকৰ ৰিডাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৯৮৪ চনৰ পৰা ১০০৮ চনলৈকে তেখেতে সেইটো স্থানত অধ্যাপনা কৰি যায়। ২০০৮ চনত তেখেতে দিল্লীত থকা ভাৰতীয় পৰিসংখ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ এগৰাকী অতিথি অধ্যাপকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।

কৰ্ম

অজিৎ ইকবাল সিং স্থানীয়ভাৱে উত্তল স্থানত ৰৈখিক চালক (linear operators in locally convex spaces),সংস্থিতি বৈজ্ঞানিক বীজগণিত(Topological Algebra)কে ধৰি হৰাত্মক বিশ্লেষণ সম্পৰ্কীয় একাধিক গৱেষণাত জড়িত।

বঁটা আৰু স্বীকৃতি

অজিৎ সিঙক দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ে "ৰায় বাহাদুৰ ব্ৰীজমোহন লাল চাহেব স্মাৰক সোণৰ পদক" আৰু "ৰবি কান্তা দেৱী" পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা গণিতজ্ঞ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মেঘবাহন

মেঘবাহন (মৃত্যু ৫৯ খ্ৰীষ্টাব্দ) দ্বিতীয় গোনান্দ বংশৰ প্ৰতিষ্থাপক আৰু ২৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰপৰা ৫৯ খ্ৰীষ্টাব্দত মৃত্যুৰ আগলৈকে কাশ্মীৰৰ শাসক আছিল। গোনান্দ শাসকৰ বংশত মেঘবাহন ৮০ নং শাসক, তাৰ পিছত ৮১ নং শাসক প্ৰৱৰসেন (শ্ৰেষ্ঠসেন আৰু টুনিনা বুলিও জনা যায়)।

ব্যক্তিগত জীৱন

পুনৰুদ্ধাৰ কৰা বংশৰ প্ৰথম ৰাজকুমাৰ আছিল গান্ধাৰ ৰজাৰ দৰবাৰত নিৰ্বাসিত যুধিষ্ঠিৰৰ প্ৰপৌত্ৰ গোপাদিত্যৰ পুত্ৰ মেঘবাহন বুলি কোৱা হয়। কাশ্মীৰী মন্ত্ৰীৰ নিৰ্দেশত মেঘবাহনাই নিজৰ পূৰ্বপুৰুষৰ সিংহাসন দখল কৰিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। তেওঁক শক্তিশালী কিন্তু ধৰ্মপৰায়ণ শাসক হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁ কামৰূপৰ ৰজা বালবৰ্মনৰ কন্যা অমৃতপ্ৰভাক বিয়া কৰাইছিল। অমৃতপ্ৰভা কামৰূপৰ ভগদত্তৰ বংশৰ ছোৱালী আছিল । ভগদত্ত নৰকাসুৰৰ বংশধৰ আছিল। নৰকাসুৰ মাতৃ আছিল পৃথিৱী তথা বসুমতী আৰু পিতৃ আছিল ভগৱান বিষ্ণু । ৰজা মেঘবাহনে প্ৰায় ২০০০ বছৰ আগতে কামৰূপলৈ আহি স্বয়ংম্বৰত অংশগ্ৰহন কৰি অমৃতপ্ৰভাক পত্নী হিচাপে গ্ৰহন কৰিছিল।তেওঁলোকৰ পুত্ৰ আৰু উত্তৰাধিকাৰী হৈছে শ্ৰেষ্ঠসেন।

কাৰ্য্যকাল

তেওঁৰ বিভিন্ন কাৰ্য্য যেনে পশু বধ নিষিদ্ধ কৰা, আৰু তেওঁৰ দৰবাৰে অসংখ্য মঠ নিৰ্মাণ কৰা আদিয়ে মেঘবাহনক বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পৃষ্ঠপোষক হিচাপে চিত্ৰিত কৰিছে। ৰজাৰ আধ্যাত্মিক মহত্ত্ব আৰু তেওঁৰ অলৌকিক শক্তিৰ চিত্ৰণৰ উদ্দেশ্যে অসংখ্য পৌৰাণিক উপাখ্যানৰ উপৰি কলহনাই তেওঁৰ বিষয়ে দিগ্বিজয় বা বিশ্ব বিজয়ৰ বৰ্ণনা কৰিছে। সমগ্ৰ পৃথিৱীতে বধ নিষিদ্ধ কৰাৰ বাবে মেঘবাহনাই এই অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কোৱা বাহুল্য যে এনে এক দৰ্শনীয় বিজয়ৰ অভিলেখৰ কোনো ঐতিহাসিক মূল্য নাই। ইতিমধ্যে অন-কঙৰ চিনাকি মেঘবাহনৰ ৰাণী অমৃতপ্ৰভাই কাশ্মীৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা বুলি অনুমান কৰা অবিশ্বাস্য নুমিজমেটিক প্ৰমাণৰ পোহৰত গন্ধাৰপৰা মেঘবাহনৰ আগমনৰ প্ৰতিৱেদনে তাৎপৰ্য লাভ কৰিছে। এই বিদেশী ৰাণীৰ গুৰুৰ লগত তিব্বতী নামেৰে জনাজাত এটা স্তুপ (Loh-stupa) বুলি কোৱাটোও প্ৰকৃত পৰম্পৰাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা যেন লাগে। মেঘবাহনৰ পুত্ৰ আৰু উত্তৰাধিকাৰী শ্ৰেষ্ঠেনে প্ৰৱৰসেন আৰু টুঞ্জিন নামো লোৱা বুলি কোৱা হয়, তেওঁ পুৰণি ৰাজধানী পুৰানাধিষ্ঠানত বিভিন্ন পৱিত্ৰ গঠন নিৰ্মাণ কৰিছিল, যাৰ স্থান আধুনিক পাণ্ড্ৰেথনে চিহ্নিত কৰিছে। শ্ৰেষ্ঠসেনৰ দুজন পুত্ৰ আছিল বুলি কোৱা হয়, তাৰ পিছত জ্যেষ্ঠজন হিৰণ্য, আনজন কাশ্মীৰৰ তোৰমণে ক্ৰাউন প্ৰিন্স হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তোৰমানে নিজৰ নামত বহুসংখ্যক মুদ্ৰা প্ৰচলন কৰিছিল।

তথ্যৰ উৎস

অধিক পঢ়ক

শ্ৰেণী:ইতিহাস
শ্ৰেণী:ভাৰত
ছোৱালী

ছোৱালী বুলিলে এগৰাকী কিশোৰী বা শিশু বয়সৰ পৰাই এগৰাকী মহিলাক বুজা যায়। ছোৱালী এজনী যেতিয়া প্ৰাপ্তবয়স্ক হয় তেতিয়া তেওঁক নাৰী বুলি সঠিকভাৱে বৰ্ণনা কৰা হয়। কিন্তু ছোৱালী শব্দটো যুৱতীকে ধৰি আন অৰ্থৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কেতিয়াবা জীয়ৰী বা কন্যাৰ প্ৰতিশব্দ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

বৰ্ণানুক্ৰম অনুসৰি উদ্ধৃতি

__NOTOC__

উদ্ধৃতি

অ

আ

ই

ঈ

উ

ঊ

ঋ

এ

এগৰাকী কণমানি ছোৱালীৰ সৌন্দৰ্য্যই নাৰীৰ সৌন্দৰ্য্যৰ দৰে ইন্দ্ৰিয়ৰ লগত নহয়, আত্মা আৰু কল্পনাৰ লগত কথা পাতিব লাগে।
আলফন্স কাৰ্
এগৰাকী ছোৱালীৰ হৃদয়ৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় তাইৰ নিজৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু মনোমোহাতা।
অভিড, দ্য আৰ্ট অৱ বিউটি (প্ৰায় ৮ খ্ৰীষ্টাব্দ), অনুবাদ। ৰলফ হামফ্ৰিজ।

ঐ

ও

ঔ

ক

খ

গ

ঘ

ঙ

চ

চেনি, মছলা আৰু সকলো ভাল। এই সামগ্ৰীসমূহ আদৰ্শ সৰু ছোৱালী সৃষ্টি কৰিবলৈ বাছি লোৱা হৈছিল।
দ্য পাৱাৰপাফ গাৰ্লছ (১৯৯৮–২০০৫) টেলিভিছন শ্ব'ৰ পৰা আৰম্ভণিৰ কথন।

ছ

]]
ছোৱালীবোৰ ইমানেই আচহুৱা যে সিহঁতে কি বুজাব বিচাৰিছে কেতিয়াও নাজানে। হয় বুলি ক’লেই না কয়, আৰু কেৱল মজাৰ বাবেই মানুহজনক নিজৰ বুদ্ধিমত্তাৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়ে।
লুইছা মে এলকট, লিটিল উইমেন (১৮৬৮); ল'ৰীৰ টু জো, চে. ৩৫:হাৰ্টেক
"ছোৱালীবোৰ সাধাৰণতে ইমানেই বেয়া যে ভাল আৰু বেয়া ছোৱালীৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য কৰিব নোৱাৰি।"
টলষ্টয়
]]
"ছোৱালীৰ হাঁহি পৃথিৱীৰ মৰমলগা শব্দবোৰৰ ভিতৰত আছে, আৰু সদায় আছিল।"
থমাছ ডি কুইন্সি

জ

ঝ

ঞ

ট

ঠ

ড

ঢ

ণ

ত

থ

দ

ধ

ন

প

ফ

ব

বেছিভাগ সাধাৰণ ছোৱালীয়েই অন্যথা হোৱাৰ সুযোগৰ অভাৱৰ বাবে গুণী।
মায়া এঞ্জেল’, আই ন’ ৱাই দ্য কেজড বাৰ্ড চিংছ (১৯৬৯), চ. ৩৫.

ভ

ম

মানুহৰ প্ৰেম মানুহৰ জীৱনতকৈ বেলেগ বস্তু; ছোৱালীবোৰ এনেকুৱা নহয়।
কিংছলি এমিছ, এ বুকশ্বপ ইডিল (১৯৫৬)

য

"যেতিয়া পুৰুষে আধিপত্য ত্যাগ কৰিব তেতিয়াহে ছোৱালীয়ে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব। দুৰ্বলৰ আধিপত্য ভয়ংকৰ।”
ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:আইদেউৰ বাণী
শ্ৰেণী:নাৰীৰ ৰূপ
শ্ৰেণী:মানৱ জাতি