ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
গাটা (খাদ্য)

গাটা এবিধ আৰ্মেনিয়ান পেষ্ট্ৰি বা মিঠা ৰুটি। আৰ্মেনিয়াত গাটাৰ বহুতো প্ৰকাৰ দেখা যায়। সাধাৰণতে, নিৰ্দিষ্ট চহৰ বা অঞ্চলৰ নিজস্ব সংস্কৰণ থাকে। ইয়াক বিভিন্ন আকৃতি, আকাৰত পোৱা যায় আৰু ইয়াক সজাই তোলা বা অলংকৃত কৰি ৰখা হ’ব পাৰে। বহু আগতে গাটা টোনিৰত বেক কৰা হৈছিল যদিও এতিয়া অভেনত বেক কৰা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে এই ৰুটিখন কেণ্ডেলমাছৰ ভোজত খোৱা হয়, কিন্তু আন উৎসৱৰ সময়তো খোৱা হয় বা কেৱল চাহ বা কফিৰ সৈতে উপভোগ কৰিবলৈ বেক কৰা হয়।

ইয়াৰ এটা জনপ্ৰিয় জাত হ’ল কোৰিঝ(koritz); আটা, মাখন আৰু চেনিৰে গঠিত। গাটাত অন্যান্য ভৰোৱা বস্তু, যেনে সাধাৰণতে আখৰোট আৰু বাদাম থাকিব পাৰে। কিছুমান প্ৰকাৰত গাটা বেক কৰাৰ আগতে লডাটোৰ ভিতৰত এটা মুদ্ৰা ৰখাটোও এটা নিয়ম আৰু কোৱা হয় যে, যিয়েই মুদ্ৰাটোৰ সৈতে সেই টুকুৰাটো লাভ কৰে তেওঁক সৌভাগ্যবান বুলি কোৱা হয়। গাৰ্নি আৰু গেঘাৰ্ড গাঁৱৰ গাটা সজাই তোলা হয় (বেকিঙৰ আগতে), ঘূৰণীয়া আৰু সাধাৰণতে প্ৰায় এক ফুট ব্যাসৰ। চেভান হ্ৰদৰ দক্ষিণ প্ৰান্তৰ চাৰিওফালে, ছ'ভিনাৰ চহৰত, গাটা ঘন আৰু মিঠা, আৰু সজ্জা নোহোৱাকৈ ত্ৰিকোণীয় আকৃতিত ক'ৰিট্জ অবিহনে বেক কৰা হয়।

প্ৰকাৰ

কিছুমান গাটা ক্ৰ’ছাণ্টৰ সৈতে একেই, যিবোৰ “অক্লাভু” বা বেলনা ব্যৱহাৰ কৰি কাগজৰ দৰে পাতল, ৰুটিৰ ময়দা বা আটাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়, মাখনেৰে লেপি দি কাৰ্পেটৰ দৰে মেৰিয়াই লোৱা আৰু সৰ্পিল ৰূপত কাটি লোৱা হয় যিবোৰ পিছত খাপ খাপ আৰু কুটিল হৈ পৰে। আন কিছুমান মিঠা আৰু নিশ্চিতভাৱে অধিক কেকৰ দৰে, সেয়া ঈষ্ট- বা বেকিং চ'ডা/এচিডিক ডেইৰী-লেভেনযুক্ত আটাগুৰিৰে তৈয়াৰ কৰা হওক (বেকিং পাউদাৰ, অতি শেহতীয়াকৈ, আৰ্মেনিয়াত অজ্ঞাত আছিল, গতিকে বেছিভাগ ৰাসায়নিকভাৱে খমিৰযুক্ত বেকড গুডছ বেকিং চ'ডা আৰু এচিডিক ডেইৰী যেনে দৈ বা ছ'ৰ ক্ৰীমৰ সংমিশ্ৰণ ব্যৱহাৰ কৰি তৈয়াৰ কৰা হয়)। এই পিছৰ শৈলী সাধাৰণতে এটা সমতল ডিস্ক গঠন কৰা হয় আৰু মাখন, আটা, চেনি, ভেনিলা, আৰু (কেতিয়াবা) খোৰিট্জ নামেৰে জনাজাত কটা বাদামৰ পেষ্টৰ একক স্তৰেৰে ভৰোৱা হয়, যিটো মিশ্ৰণ মূলতঃ ষ্ট্ৰুডেলৰ আৰ্মেনিয়ান সমতুল্য। এই অধিক সহজ গাটাবোৰ প্ৰায়ে আটাগুড়িৰ সজ্জাগত ফিটাৰে বা বেকিং কৰাৰ আগতে ওপৰত আৰ্হি স্ক’ৰ কৰি সজাই তোলা হয়।

গাটাৰ তলত দিয়া শৈলীসমূহ পূব আৰ্মেনিয়া আৰু কাৰাবাখ (আৰ্টছাখ)ত পোৱা যায়:

ষ্টেপানাভান (গুগৰ্ক) গাটা।
গ্যুমৰি (লেনিনাকন) গাটা।
ভানাডজ'ৰ (কিৰোভাকান) গাটা।
গাভাৰ গাটা।
গেঘাৰ্ড গাটা।
কাৰাবাখ (আৰ্টছাখ) গাটা।

গাটা অচূৰীয়াসকলেও প্ৰস্তুত কৰে, যিসকলে ইয়াক চাদা বা কাদেহ বুলি কয়।

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ৰুটি
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫
মাল্গাডি শুভ

মাল্গাডি শুভ (জন্ম ১৭ অক্টোবৰ ১৯৬৫; মালগুডি শুভ নামেৰেও পৰিচিত) এগৰাকী ভাৰতীয় প্লেবেক গায়িকা। তেওঁ কন্নড়, তামিল, তেলুগু, মালায়ালম আৰু হিন্দী ভাষাত গীত ৰেকৰ্ড কৰিছে। দুটা দশক ধৰি চলি অহা তেওঁৰ সংগীত যাত্ৰাত, তেওঁ ৩০০০তকৈ অধিক গীত গাইছে। সংগীতৰ উপৰিও তেওঁ আচ্চাম মেডাম নানাম পাইৰপ্পু নামৰ তামিল চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ো কৰিছিল।

তেওঁ তেওঁৰ সংগীত যাত্ৰা বিজ্ঞাপন জিংগেলৰ কণ্ঠদানৰ জৰিয়তে আৰম্ভ কৰিছিল, যিবোৰ এ. আৰ. ৰহমান আৰু বিজি ম্যানুৱেলৰ দৰে সুৰকাৰসকলে ৰচনা কৰিছিল। ১৯৮৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা এলবামটো তেতিয়ালৈ বিশেষ সফলতা লাভ নকৰিলেও, ১৯৯৬ চনত Magnasound লেবেলে পুনৰ মুক্তি দিয়া পিছত ভাল বিক্ৰী হৈছিল। এই এলবামৰ সংগীত ৰাজ-কোটি জোড়ীয়ে ৰচনা কৰিছিল, য’ত এ. আৰ. ৰহমানে সহায় কৰিছিল।

তেওঁ মালায়ালম ভাষাৰ সংগীত প্ৰতিযোগিতা আইডিয়া ষ্টাৰ ছিংগাৰত ন্যায়াধীশ (জাজ) হিচাপে উপস্থিত হৈছিল। লগতে, তেওঁ ষ্টাৰ ছিংগাৰ ২ (কন্নড়)-ৰ ন্যায়াধীশ আছিল, যিটো এছিয়ানেট সুৱৰ্ণত সোমবাৰৰ পৰা শুক্ৰবাৰলৈ সন্ধিয়া ৭-৮ বজাত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল। তদুপৰি, তেওঁ তামিল সংগীত প্ৰতিযোগিতা ছুপাৰ ছিংগাৰত ন্যায়াধীশ হিচাপে অংশ লৈছিল, যিটো ষ্টাৰ বিজয়ত সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল।

দক্ষিণ ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী প্ৰিয়মনি তেওঁৰ ভাতিজী, আৰু হিন্দী অভিনেত্ৰী বিদ্যা বালান তেওঁৰ আত্মীয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
সভা

সভা নামনি অসমৰ ঠায়ে ঠায়ে অনুষ্ঠিত একপ্ৰকাৰ ঋতুকালীন উৎসৱ৷
‘সভা’ শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থ হ’ল― একেলগে বা মিলিত হৈ শোভা বৃদ্ধি কৰা। হেমকোষ অভিধান মতে সভাৰ অৰ্থ সমাজ। কোনো কাৰ্য কৰাৰ বাবে লগ লগা লোকৰ মেল।
সভাৰ প্ৰায় সমাৰ্থক শব্দ এটি হ’ল ‘সবাহ’ যাৰ অৰ্থ অনেক লোক গোট খাই কৰা হৰিকীৰ্ত্তন, নৈবেদ্য আদি দি লোৱা বিষ্ণুৰ নাম।
নামনি অসমৰ ঠায়ে ঠায়ে পাঁচদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হোৱা এই সভাবোৰ বৰপেটা, নলবাৰীআৰু কামৰূপৰ বিভিন্ন ঠাইত পালন কৰা দেখা যায়৷ উজনি অসমৰ “সবাহ’’ শব্দৰ পৰাই সভা শব্দৰ সৃষ্টি হৈছে বুলি অনুমান কৰিব পাৰি৷অৱশ্যে সভা আৰু সবাহ, কোনটো শব্দ মূল, তাকে লৈ মতদ্বৈধতা আছে৷ শংকৰদেৱৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় আন্দোলনৰ প্ৰভাৱপুষ্ট এই সভাবোৰ উজনিৰ সবাহবোৰৰ লগত বাহ্যিক পাৰ্থক্য থাকিলেও নীতি আৰু আদৰ্শৰ মাজত পাৰ্থক্য নাই৷ অসমীয়া কৃষকে কৃষিকাৰ্য সামৰি মাঘ মাহৰ পৰা চ’ত মাহৰ প্ৰথম পষেকৰ ভিতৰত এই সভাবোৰ অনুষ্ঠিত কৰে বাবে ইয়াক ঋতুকালীন উৎসৱ বুলি কোৱা যায়৷ কোনো কোনো ঠাইৰ “সভা’’ৰ কাৰ্যসূচীত কৃষিৰ লগত জড়িত আচাৰো পালন কৰা হয়৷

বিধি

`সভা’বোৰ অনুষ্ঠিত কৰাৰ কিছুমান নিৰ্দিষ্ট বিধি আছে৷ সভাৰ পাঁচোটা দিনতেই বেলেগ বেলেগ কাৰ্যসূচী পালন কৰা হয়৷ পাঁচোটা দিনক বেলেগ বেলেগ নামে জনা যায়৷ প্ৰথম দিনটোক “গন্ধ’’, দ্বিতীয় দিনাক “দ্বিতীয় সভা’’, তৃতীয় দিনাক “ভৰ সভা’’, চতুৰ্থ দিনাক “চেৰা সভা’’ আৰু পঞ্চম দিনটোক “সভা ভঙাৰ দিন’’ বুলি কোৱা হয়৷

সভা অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ এখন ঠাই নিৰ্বাচন কৰি তাক চিকুণাই মসৃণ কৰি, ৰভা দি বিভিন্ন মণ্ডপ সজা হয়৷ সভা উপলক্ষে বিভিন্ন সামগ্ৰীৰ বিপনীও সাজু কৰা হয়৷ সমগ্ৰ চৌহদটোক “সভাৰ খলা’’ নামে জনা যায়৷

“গন্ধ’’ৰ দিনা নামঘৰৰ মণিকুটৰ পৰা বিগ্ৰহ উলিয়াই আনি নুতুনকৈ সজাই তোলা মণ্ডপত স্থাপন কৰা হয়৷ খোল-তাল বজাই নামকীৰ্তন কৰি গাঁৱৰ মাজেৰে শোভাযাত্ৰা কৰা হয়৷ কোনো কোনো ঠাইত বিগ্ৰহ লৈয়েই শোভাযাত্ৰা কৰে৷ ইয়াক ’গোঁসাই উলিওৱা’ বোলে৷ কোনো ঠাইত বিগ্ৰহ মণ্ডপত প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ সলনি পুনৰ মণিকুটত স্থাপন কৰে৷ সন্ধিয়ালৈ কামৰূপী ঢুলীয়াই ঢোল বাদ্য পৰিৱেশন কৰে আৰু চৌপাশে ধূপ-দীপ জ্বলাই নানা আতচবাজীৰ প্ৰদৰ্শন হয়৷

দ্বিতীয় দিনা বিষ্ণুক পূজা কৰিবলৈ হোম পুৰি যজ্ঞ কৰা হয়৷ নাম-কীৰ্তন, ঢুলীয়া প্ৰদৰ্শন, নাগাৰা নাম, ওজাপালি, পুতলা নাচ আদি পৰিৱেশন কৰা হয়৷ সভাৰ আটাইকেইদিনেই এইবোৰ চলি থাকে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই পৰিৱেশটো উৎসৱমুখৰ হৈ থাকে৷ অনুষ্ঠানসমূহ ’ভৰ সভা’ৰ দিনা বেছি হয় আৰু মানুহৰো সমাগম বাঢ়ে৷ শেষত পুনৰ মণিকুটৰ বিগ্ৰহ থাপনাত স্থাপন কৰি সভাৰ সামৰণি মৰা হয়৷

উল্লেখযোগ্য সভা

নামনি অসমৰ পাটাচাৰকুছিৰ “পাটাৰ সভা’’ নামৰ সভাখনেই অসমৰ প্ৰাচীনতম সভা বুলি কোৱা হয়৷ আনুমানিক খ্ৰীষ্টীয় সপ্তদশ শতিকাত “পাটা সত্ৰ’’ স্থাপন কৰোঁতা স্বৰ্গীয় ৰামধন দেৱ মিশ্ৰদেৱৰ মৃত্যুতিথিৰ সোঁৱৰণত চ’ত মাহৰ শুক্লা দ্বিতীয়া তিথিৰ পৰা এই সভাখন আৰম্ভণি কৰিছিল। বৰ্তমান অৱশ্যে এই সভাৰ অস্তিত্ব বিলুপ্তিৰ গৰাহত। পাটাৰ সভাৰ পিছতেই দ্বিতীয় প্ৰাচীনতম সভা হ’ল নলবাৰী জিলাৰ বালিকৰিয়াৰ মহাপ্ৰভু শ্ৰী শ্ৰী বাসুদেৱ সভা। ১৭৫৬ চনত এই সভাৰ আৰম্ভণি হৈছিল। ইয়াৰ নলবাৰী জিলাৰ মাখিবাহাৰ সভা (১৮৩৫), অবিভক্ত বৰপেটা আৰু বৰ্তমান বজালী জিলাৰ সৰ্থেবাৰীৰ সভা (১৮৪৬), বজালীৰ মাজিউবুঢ়াৰ সভা (১৮৮০), কায়স্থ বুঢ়াৰ সভা (১৮৮২), ৰাণা বুঢ়াৰ সভা (১৮৮৪), কনিমাৰাৰ সভা (১৮৯৩), কায়স্থ বুঢ়াৰ সভা (১৮৯৯), বনগাঁৱৰ সভা (১৯০১) আৰু গাঙাবুঢ়াৰ সভা (১৯০৪) আৰু নলবাৰী জিলাৰ জাগ্ৰাৰ সভা (১৮৯৯) ইত্যাদি শতবৰ্ষ গৰকা সভা৷ এইবোৰৰ উপৰি সোলমাৰী, শিঙিমাৰী, বেলশৰ, ব্যাসকুছি, চেঙা, কমাৰকুছি, ভোজকুছি, চামতা, ক্ষেত্ৰী আদি ঠাইতো বছৰি সভা অনুষ্ঠিত হৈ আছে৷

তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:উৎসৱ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
যন্ত্ৰ

যন্ত্ৰ হৈছে এনে এক ভৌতিক ব্যৱস্থা যিয়ে শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি বল প্ৰয়োগ কৰে আৰু গতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰি কোনো কাৰ্য্য সম্পাদন কৰে। এই শব্দটো সাধাৰণতে কৃত্ৰিম যন্ত্ৰৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰা হয়, যেনে ইঞ্জিন বা মটৰ ব্যৱহাৰ কৰা যন্ত্ৰ, কিন্তু প্ৰাকৃতিক জৈৱিক বৃহৎ অণুৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰয়োগ কৰা হয়, যেনে আণৱিক যন্ত্ৰ। যন্ত্ৰসমূহ প্ৰাণী আৰু মানুহে, বতাহ আৰু পানীৰ দৰে প্ৰাকৃতিক বলৰ দ্বাৰা, আৰু ৰাসায়নিক, তাপীয় বা বৈদ্যুতিক শক্তিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হ'ব পাৰে আৰু ইয়াত এনে ব্যৱস্থাৰ ব্যৱস্থা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় যিয়ে আউটপুট বল আৰু গতিৰ নিৰ্দিষ্ট প্ৰয়োগ লাভ কৰিবলৈ এক্টিভেটৰৰ ইনপুটক গঢ় দিয়ে। ইয়াত কম্পিউটাৰ আৰু চেন্সৰসমূহো থাকিব পাৰে যিয়ে পৰিৱেশন নিৰীক্ষণ কৰে আৰু গতিবিধি পৰিকল্পনা কৰে, যাক প্ৰায়ে যান্ত্ৰিক ব্যৱস্থা বুলি কোৱা হয়।

নৱজাগৰণ (ৰেনেছাঁ) যুগৰ প্ৰাকৃতিক দাৰ্শনিকসকলে ছটা সৰল যন্ত্ৰ চিনাক্ত কৰিছিল যিবোৰ আছিল বোজাক গতিশীল কৰা মৌলিক যন্ত্ৰ আৰু আউটপুট বলৰ আৰু ইনপুট বলৰ অনুপাত গণনা কৰিছিল, যিটো আজি যান্ত্ৰিক সুবিধা বুলি জনা যায়।

আধুনিক মেচিন হৈছে জটিল ব্যৱস্থা যি গাঁথনিগত উপাদান, ব্যৱস্থা আৰু নিয়ন্ত্ৰণ উপাদানৰে গঠিত আৰু সুবিধাজনক ব্যৱহাৰৰ বাবে আন্তঃপৃষ্ঠ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে: বহুতো বাহন, যেনে ৰে'ল, অটোম'বাইল, নাও আৰু বিমান; ঘৰ আৰু কাৰ্যালয়ৰ সঁজুলি, কম্পিউটাৰ, বিল্ডিঙৰ বায়ু পৰিচালনা আৰু পানী পৰিচালনা ব্যৱস্থাকে ধৰি; লগতে ফাৰ্ম মেচিনেৰী, মেচিন টুল আৰু ফেক্টৰী অটোমেচন চিষ্টেম আৰু ৰবট।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰযুক্তি
কালী-পূজা

কালী-পূজা বা শ্যামা-পূজা হিন্দু দেৱী কালীৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত ভাৰতীয় উপমহাদেশত উদযাপিত হোৱা উৎসৱ। কাতি মাহৰ অমাৱস্যা তিথিত এই পূজা পালন কৰা হয়। কালী পূজা ঘাইকৈ ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, অসম, ত্ৰিপুৰা, ওড়িশা, বিহাৰৰ মিথিলা অঞ্চল আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ তিতৱালা চহৰ আৰু বাংলাদেশত পালন কৰা হয়। এইদিনা ভাৰতৰ আন অঞ্চলত লক্ষ্মীপূজা আৰু দেৱালী অনুষ্ঠিত হয়। বৰ্তমান তিনিওটা উৎসৱ প্ৰায় একেলগে উদ্‌যাপন হোৱা দেখা যায়।

কিংবদন্তি

শাক্তধৰ্মৰ কালীকুল সম্প্ৰদায়ৰ মতে সৰ্বোচ্চ মহাজাগতিক দেৱী মহাকালী পৃথিৱীত অশুভ শক্তিৰ বিনাশৰ বাবে ১০টা ৰূপত আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল। এই দহটা ৰূপক একেলগে দশ মহাবিদ্যা নামে জনাজাত। প্ৰত্যেক মহাবিদ্যা ১২ মাহৰ হিন্দু দিনপঞ্জী-মতে অৱতাৰৰ তিথি আছে। এই দশ মহাবিদ্যাৰ ভিতৰত শেষ-দেৱী হৈছে কমলতমিকা বা কমলা। তেওঁৰ অৱতাৰৰ দিন কমলাতমিকা জয়ন্তী হিচাপে দেৱালীৰ দিনা পালন কৰা হয়। তেওঁক 'তান্ত্ৰিক লক্ষ্মী' হিচাপেও জনা যায়। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বাকী অংশত এই দিন দেৱতা শ্ৰীৰাম বা শ্ৰীকৃষ্ণৰ সৈতে যুক্ত। যিহেতু উভয়ে বৈষ্ণৱধৰ্মৰ কেন্দ্ৰীয় দেৱতা অধিকাংশ ভাৰতীয়ই দেৱালীক বৈষ্ণৱ উৎসৱ হিচাপে উদযাপন কৰে আৰু ভগৱান মহাবিষ্ণুৰ সংগী দেৱী লক্ষ্মীৰ পূজা কৰে।

পূব আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতত কালীকুল শাক্ত বিশ্বাস প্ৰভাৱশালী। সেয়ে এই অঞ্চলত কমলতমিকাৰ মূল দেৱী মহাকালীৰ পূজা কৰা হয়। পিছলৈ এই দিন কালীপূজাৰ ৰূপ লাভ কৰে।

ইতিহাস

]]ৰ কুমাৰতলিত খনিকৰে প্ৰস্তুত কৰি থকা কালী প্ৰতিমা
কালীপূজা প্ৰাচীন পূজা নহয়। ষোড়শ শতাব্দীৰ আগতে কালীপূজাৰ উল্লেখ পোৱা নাযায়। বিখ্যাত ঋষি কৃষ্ণানন্দ আগমবাগীশে প্ৰথম কালীপূজা আৰম্ভ কৰিছিল। তদুপৰি সপ্তদশ শতাব্দীৰ শেষৰ ফালৰ বলৰামৰ ভক্তিমূলক গ্ৰন্থ কালিকা মঙ্গলকাব্যত এটি বাৰ্ষিক উৎসৱৰ কথা উল্লেখ পোৱা যায়। অষ্টাদশ শতিকাত পশ্চিম বংগৰ নদিয়াৰ কৃষ্ণনগৰৰ ৰজা কৃষ্ণচন্দ্ৰইয়ে এই পূজা জনপ্ৰিয় কৰে। দুৰ্গাপূজাৰ সৈতে কালীপূজা হৈছে বংগ আৰু অসম আটাইতকৈ ডাঙৰ শাক্ত উৎসৱ।

পূজা

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

ভাৰত আৰু বাংলাদেশত উদযাপিত কালী পূজা

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
বীৰ মংগদবলো

বীৰ মংগদবলো ১৯৭৬ চনৰ এখন গুজৰাটী ৰোমান্টিক ফেণ্টাচি ছবি। বাবুভাই মিষ্ট্ৰী পৰিচালিত ছবিখনত গুজৰাটৰ এক লোককথা চিত্ৰিত হৈছে। মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল উপেন্দ্ৰ ত্ৰিবেদী, অৰবিন্দ ত্ৰিবেদী আৰু স্নেহলতাই। সংগীত ৰচনা কৰিছিল অবিনাশ ব্যাসে। ছবিখন ব্যৱসায়িকভাৱে সফল হৈছিল। ১৯৭৮ চনত বীৰ মংগদবলোক ভোজপুৰীত অমৰ সুহাগীন নামেৰে ডাব কৰা হৈছিল।

নিৰ্মাণ

গুজৰাটৰ সৌৰাষ্ট্ৰ অঞ্চলৰ গাঁৱে-ভূঞে জনপ্ৰিয় বীৰ মংগদবলোৰ লোককথাৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মিত হৈছে। সুভাষ সাগৰৰ প্ৰযোজনা আৰু ৰামানন্দ সাগৰৰ দ্বাৰা উপস্থাপিত এইখন প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ। ইয়াৰ শ্বুটিং হৈছিল লক্ষ্মী বিলাস পেলেচত।

সঁহাৰি

বীৰ মংগদবলো ব্যৱসায়িকভাৱে সফল হৈছিল।[2] "তাৰি ভাংকি ৰে পাঘলদী" গীতটো যথেষ্ঠ জনপ্ৰিয় হৈছিল। এইখনে ৪০ লাখ টকাৰ ওপৰত উপাৰ্জন কৰিছিল (২০২৩ চনত ১২ কোটি টকা বা ১৪ লাখ মাৰ্কিন ডলাৰৰ সমতুল্য)।

২০১৯ চনৰ গুজৰাটী ছবি বীৰ মংগদবলোও একে বিষয়বস্তুৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টি

গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টি অসমৰ ১৪টা লোক সভা সমষ্টিৰ ভিতৰত এটা।

বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহ

গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিত তলত উল্লেখিত বিধান সভা সমষ্টিসমূহ আছে:

বৰ্তমানৰ সমষ্টিসমূহ:
পশ্চিম গোৱালপাৰা বিধানসভা সমষ্টি (অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত)
দুধনৈ বিধানসভা সমষ্টি (অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত)
চমৰীয়া বিধানসভা সমষ্টি
দুধনৈ বিধানসভা সমষ্টি (অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত)
বকো-ছয়গাঁও বিধানসভা সমষ্টি (অনুসূচিত জাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত)
ডিমৰীয়া বিধানসভা সমষ্টি (অনুসূচিত জাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত)
পলাশবাৰী বিধানসভা সমষ্টি
জালুকবাৰী বিধানসভা সমষ্টি
দিশপুৰ বিধানসভা সমষ্টি
গুৱাহাটী (নতুন) বিধানসভা সমষ্টি
গুৱাহাটী (মধ্য) বিধানসভা সমষ্টি

লোকসভাৰ সদস্যসকল

ক্ৰম বৰ্ষ প্ৰাৰ্থী দল
১ ১৯৫১ ৰোহিনী কুমাৰ চৌধুৰী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
২ ১৯৫৬ ডি. এন. শৰ্মা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৩ ১৯৫৭ হেম বৰুৱা প্ৰজা ছ’চেয়িলিষ্ট পাৰ্টী
৪ ১৯৬২ হেম বৰুৱা প্ৰজা ছ’চেয়িলিষ্ট পাৰ্টী
৫ ১৯৬৭ ডি কলিতা কমিউনিষ্ট পাৰ্টী অফ ইণ্ডিয়া
৬ ১৯৭১ দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
৭ ১৯৮৭ ৰেণুকা দেৱী বৰকটকী ভাৰতীয় লোক দল
৮ ১৯৮৫ দীনেশ গোস্বামী নিৰ্দলীয়
৯ ১৯৯১ কিৰিপ চলিহা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১০ ১৯৯৬ প্ৰবীণ চন্দ্ৰ শৰ্মা অসম গণ পৰিষদ
১১ ১৯৯৮ ভূৱনেশ্বৰ কলিতা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১২ ১৯৯৯ বিজয়া চক্ৰৱৰ্তী ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী
১৩ ২০০৪ কিৰিপ চলিহা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
১৪ ২০০৯ বিজয়া চক্ৰৱৰ্তী ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী
১৫ ২০১৪ বিজয়া চক্ৰৱৰ্তী ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী
১৬ ২০১৯ কুইন ওজাভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি
১৭ ২০২৪ বিজুলী কলিতা মেধিভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী

নিৰ্বাচনী ফলাফল

লগতে চাওক

কামৰূপ জিলা
লোক সভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ লোক সভাৰ সমষ্টি
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
সোণৰ কণী পৰা হাঁ‌হ

সোণৰ কণী পৰা হাঁ‌হ (The Goose that Laid the Golden Eggs) ইছপৰ অন্যতম ফেবলছ বা উপকথ। আন বহুতো কাহিনীত সোণালী কণী পৰা হাঁহ পোৱা যায় যদিও কিছুমান সংস্কৰণে ইয়াক কুকুৰা বা সোণালী কণী পৰা আন চৰাইলৈ সলনি কৰে। কাহিনীটোৱে ‘সোণৰ কণী পৰা হাঁহক হত্যা কৰা’ (killing the goose that lays the golden eggs') প্ৰবচনৰ জন্ম দিছে, যিটোৱে কোনো মূল্যৱান সম্পদৰ অদূৰদৰ্শী ধ্বংস বা লোভৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত অলাভজনক কাৰ্য্যক বুজায়।

কাহিনী আৰু নীতিশিক্ষা

এভিয়ানাছ আৰু কেক্সটনে সোণৰ কণী পৰা হাঁহৰ বিভিন্ন কাহিনী কয়, য'ত আন সংস্কৰণত ই কুকুৰা বুলি আছে, যেনে টাউনচেণ্ড: "এজন লোক আৰু তেওঁৰ পত্নীৰ এজনী কুকুৰা আছিল যি প্ৰতিদিনে সোণৰ কণী পাৰে। তেওঁলোকে ধৰি লৈছিল যে কুকুৰাৰ ভিতৰত সোণৰ এটা ডাঙৰ টুকুৰা থাকিব লাগিব আৰু সোণটুকুৰা পাবলৈ হ'লে তেওঁলোকে তাইক মাৰি পেলালে। এইদৰে একেলগে ধনী হোৱাৰ আশাত দিনক দিনে যি লাভৰ আশ্বাস পোৱা গৈছিল, তাৰ পৰা দুয়ো নিজকে বঞ্চিত কৰিলে।

কেতিয়াবা ক্ষুদ্ৰ নৈতিকতাৰ পৰিৱৰ্তে লোভৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্কবাণী দিয়া ধাৰাবাহিকতাও থাকে। এই কথা জিন ডি লা ফণ্টেইনৰ লা প'লে অ'ফছ ডি অ'ৰ (Fables V.13) উপকথাত পোৱা যায়। এনে কিছু উপকথা হ'ল 'Greed oft o'er reaches itself' (Joseph Jacobs, 1894) আৰু 'Much wants more and loses all' ( Samuel Croxall, 1722)।

ইংৰাজী প্ৰবচন "সোণালী কণী পৰা হাঁহক হত্যা নকৰিবা" ("Kill not the goose that lays the golden egg") কেতিয়াবা সংক্ষিপ্ত কৰি "সোণালী হাঁহক হত্যা কৰা" এই উপকথাৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে। সাধাৰণতে ইয়াক অদূৰদৰ্শী কাৰ্য্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যি কোনো সম্পত্তিৰ লাভজনকতা ধ্বংস কৰে। কেক্সটনৰ কাহিনীটোৰ সংস্কৰণত হাঁহটোৰ মালিকে দাবী কৰিছে যাতে হাঁ‌হজনীয়ে দিনটোত দুটা কণী পাৰে; যেতিয়া তাই উত্তৰ দিলে যে তাই দুটা কণী পাৰিব নোৱাৰে, তেতিয়া মালিকে তাইক মাৰি পেলালে।

কাহিনীটোৰ আন এটা ভিন্নতা আছে, যিটো চিন্টিপাছে ৰেকৰ্ড কৰিছে আৰু ১৬৯২ চনৰ ৰজাৰ ল'এষ্ট্ৰেঞ্জৰ কথনত "এগৰাকী মহিলা আৰু এজনী কুকুৰা" হিচাপে দেখা গৈছে: এগৰাকী ভদ্ৰ মহিলাৰ এটা কুকুৰা আছিল যি প্ৰতিদিনে এটা কণী পাৰিছিল। অধিক বিচৰা আৰু সকলো হেৰুৱাৰ নীতিশিক্ষা থকা ইছপৰ আন এটা উপকথা হৈছে দ্য ডগ এণ্ড দ্য ব'ন ।

চলচ্চিত্ৰ ৰূপ

হাঁহ বা কুকুৰাই সোণালী কণী পৰাৰ বিষয়বস্তু, কিন্তু পৰম্পৰাগত কাহিনীভাগৰ সলনি, আমেৰিকা আৰু ৰাছিয়া দুয়োখন দেশৰ চলচ্চিত্ৰত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। গোল্ডেন য়েগছত ( ৱাৰ্নাৰ ব্ৰাদাৰ্ছ, ১৯৫০) ইয়াক কাৰ্টুন ৰূপ দিয়া হৈছিল, আনহাতে ই দ্য মিলিয়ন ডলাৰ ডাকত ( ৱাল্ট ডিজনী প্ৰডাকচনছ, ১৯৭১) এক কৌতুক ভাৱ প্ৰদান কৰিছিল। ১৯৭১ চনৰ ছবি উইলি ৱংকা এণ্ড দ্য চকলেট ফেক্টৰীত হাঁহে চকলেটেৰে ভৰা সোণৰ কণী পাৰে। ইয়াৰ লগতে ৰাছিয়াৰ কৌতুকধৰ্মী ছবি আছিয়া এণ্ড দ্য হেন উইথ দ্য গোল্ডেন এগছো ( Kurochka Ryaba, 1994) আছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সাধুকথা
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:ঈছপৰ সাধু
কেঞ্জাবুৰো অয়ে

কেঞ্জাবুৰো অয়ে (, 大江 健三郎, ৩১ জানুৱাৰী ১৯৩৫ – ৩ মাৰ্চ ২০২৩) এগৰাকী জাপানী লেখক আৰু সমসাময়িক জাপানী সাহিত্যৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি। ফৰাচী আৰু আমেৰিকান সাহিত্য আৰু সাহিত্য তত্ত্বৰ দ্বাৰা শক্তিশালীভাৱে প্ৰভাৱিত তেওঁৰ উপন্যাস, চুটি গল্প আৰু প্ৰবন্ধসমূহে পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰ, পাৰমাণৱিক শক্তি, সামাজিক অনুৰূপতা আৰু অস্তিত্ববাদকে ধৰি ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু দাৰ্শনিক বিষয়সমূহক লৈ খেলা কৰে। ১৯৯৪ চনত, অয়েক তেওঁৰ সাহিত্যৰে সেই কল্পিত পৃথিৱী ৰচনা কৰাৰ বাবে সাহিত্যৰ ন’বেল বঁটা প্ৰদান কৰা হয়; য’ত জীৱন আৰু পৌৰাণিক কাহিনী ঘণীভূত হৈ আজিৰ মানৱীয় দুৰ্দশাৰ এক উদ্বেগজনক ছবি সৃষ্টি কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

জাপানৰ এহিমে প্ৰশাসনিক অঞ্চলৰ উচিকোত অৱস্থিত অছে গাঁৱত কেঞ্জাবুৰো অয়েৰ জন্ম হৈছিল। মাক-দেউতাকৰ সাতোটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল তৃতীয়জন। তেওঁ আইতকৰপৰা পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লোককথা শুনি ডাঙৰ হৈছিল। আইতাকে মেইজি পুনৰুদ্ধাৰৰ পূৰ্বে আৰু পিছত অঞ্চলটোত সংঘটিত দুটা বিদ্ৰোহৰ মৌখিক ইতিহাসও কৈছিল।

ন’বেল বঁটা

১৯৯৪ চনত অয়েই সাহিত্যৰ ন’বেল বঁটা লাভ কৰে আৰু জাপানৰ অৰ্ডাৰ অৱ কলচাৰ লাভ কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁ অৰ্ডাৰ অৱ কালচাৰ বঁটা গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল কাৰণ এই বঁটা জাপানৰ সম্ৰাটে প্ৰদান কৰে ৷ অয়েই কৈছিল যে; তেওঁ কৰ্তৃত্বতকৈ গণতন্ত্ৰক উচ্চ স্থান দিয়ে। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ভাবুকিৰ সন্মুখীন হৈছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি
জাহৰা এশৰাঘী

জাহৰা এশৰাঘী খোমেইনি (জন্ম-১৯৬৪) এগৰাকী ইৰাণী কৰ্মী আৰু প্ৰাক্তন চৰকাৰী বিষয়া।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৬৪ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা এশৰাঘী আয়াতুল্লাহ খোমেইনীৰ নাতিনী। তেখেত এগৰাকী দৰ্শন বিজ্ঞানৰ স্নাতক।

দৃষ্টিভংগী

জহৰা এশৰাঘীয়ে বিচাৰে যে মূৰত কাপোৰ মৰাটো বাধ্যতামূলক নহয়। তেওঁৰ মতে: "আমাৰ (ইৰাণৰ) সংবিধানত এতিয়াও কোৱা হৈছে যে পুৰুষজনেই মূল মানুহ আৰু মহিলাগৰাকী এগৰাকী নিষ্ঠাবান পত্নী যি নিজৰ পৰিয়ালৰ বাবে নিজকে বলিদান দিয়ে। কিন্তু এতিয়া সমাজখন সলনি হৈছে৷ বিশেষকৈ যোৱা ১০ বছৰত। যদি মোৰ ককা এতিয়া ইয়াত থাকিলহেঁতেন, তেন্তে মই নিশ্চিত যে তেওঁৰ ধাৰণা বহুত বেলেগ হ'লহেঁতেন।"

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৮৩ চনত এশৰাঘীয়ে ইৰাণৰ মূল সংস্কাৰবাদী দল ইছলামিক ইৰাণ পাৰ্টিচিপেচন ফ্ৰণ্টৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী আৰু প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি মহম্মদ খাটামীৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ মহম্মদ-ৰেজা খাটামীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।.

ৰাজনীতিত

২০০৪ চনত সংসদীয় প্ৰাৰ্থীসকলৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰা গাৰ্ডিয়ান কাউন্সিলে এশৰাঘীক সংসদত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাত বাধা দিয়ে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰানীয় নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
অটল বিহাৰী বাজপায়ী

অটল বিহাৰী বাজপেয়ী (; ; জন্ম ২৫ ডিচেম্বৰ ১৯২৪) স্বাধীন ভাৰতৰ ১০ম প্ৰধানমন্ত্ৰী। তেখেত মুঠ তিনিবাৰৰ বাবে, পোনপ্ৰথমবাৰ ১৯৯৬ চনত মাত্ৰ ১৩ দিনৰ বাবে (১৬ মে' ১৯৯৬-১ জুন ১৯৯৬), তাৰপাছত ১৯৯৮ - ১৯৯৯ চনত ১৩ মাহৰ বাবে (১৯ মাৰ্চ ১৯৯৮ , দ্বাদশ লোকসভা) আৰু চুড়ান্তভাৱে ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০৪ (ত্ৰয়োদশ লোকসভা-২২ মে' ২০০৪) চনলৈ মুঠ ৫ বছৰকাল প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৬ আগষ্ট ২০১৮ তাৰিখে সন্ধিয়া ৫-০৫ বজাত দিল্লীৰ এইমছত (অখিল ভাৰতীয় আয়ুৰ্বি়জ্ঞান সংস্থান, নতুন দিল্লী) তেখেতৰ মৃত্যু হয়।

সন্মান আৰু পুৰস্কাৰ

২০১৫, ভাৰত ৰত্ন
১৯৯২, পদ্মবিভূষণ
১৯৯৩, কানপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডি. লিট্.
১৯৯৪, লোকমান্য তিলক বঁটা বাজপায়ীয়ে বিভিন্ন স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, স্মৃতিভ্ৰংশ, বৃক্কৰ ৰোগ, মধুমেহ আদিত দীৰ্ঘদিন ধৰি ভূগি আছিল। শেহতীয়া বছৰকেইটাত তেখেতে কোনো ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত অংশ লোৱা নাছিল আৰু চিকিৎসা সংক্ৰান্তীয় কামতহে ঘৰৰ বাহিৰ ওলাইছিল। স্মৃতিভ্ৰংশ ৰোগৰ ফলত তেখেতে অতি ঘনিষ্ঠ মানুহখিনিৰো চিন পাহৰি গৈছিল। ২০১৮ৰ ১১ জুনৰ দিনা অতি সংকটজনক অৱস্থাত হাস্পাতালত ভৰ্তি হৈছিল।

১৬ আগষ্ট ২০১৮ তাৰিখে সন্ধিয়া ৫-০৫ বজাত তেখেতৰ নতুন দিল্লীৰ এইমচ হাস্পাতালত বয়সজনিত ৰোগত মৃত্যু হয়।

তথ্য সংগ্ৰহ

অধিক পঢ়ক

L.K. Advani. My Country My Life. (2008). ISBN 978-81-291-1363-4.
M.P. Kamal. Bateshwar to Prime Minister House – An Interesting Description of Different Aspects of Atalji's . (2003). ISBN 978-81-7604-600-8.
G.N.S. Raghavan. New Era in the Indian Polity, A Study of Atal Bihari Vajpayee and the BJP. (1996). ISBN 978-81-212-0539-9.
P. R Trivedi. Atal Bihari Vajpayee: The man India needs : the most appropriate leader for the twentyfirst century. (2000). ISBN 978-81-7696-001-4.
Sujata K. Dass. " prem k jain ". (2004). ISBN 978-81-7835-277-0.
Chandrika Prasad Sharma. Poet politician Atal Bihari Vajpayee: A biography. (1998). ASIN: B0006FD11E.
Sheila Vazirani. Atal Bihari Vajpayee; profile & personal views (Know thy leaders). (1967). ASIN: B0006FFBV2.
Dr. C.P. Thakur. India Under Atal Behari Vajpayee: The BJP Era.(1999). ISBN 978-81-7476-250-4
Sita Ram Sharma. Prime Minister Atal Behari Vajpayee: Commitment to power. (1998). ISBN 978-81-85809-24-3.
Bhagwat S. Goyal Values, Vision & Verses of Vajpayee: India's Man of Destiny 2001 Srijan Prakashan R-6/233 Rajnagar Ghaziabad 201002 ISBN 81-87996-00-5.
Darshan Singh. Atal Behari Vajpayee: The arch of India. (2001). ISBN 978-81-86405-25-3.
Yogesh Atal. Mandate for political transition: Reemergence of Vaypayee. (2000). ASIN: B0006FEIHA.
Sujata K. Das. Atal Bihari Vajpayee. (2004). ISBN 978-81-7835-2

বাহ্যিক সংযোগ

Profile Govt. of India
Profile at BBC News
Annotated Bibliography for Atal Bihari Vajpayee from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues

Atal Bihari Vajpayee collected news and commentary at The Times of India
Complete List of Poems by Atala Bihari Bajpai
अटलजी की रचनाएँ
मेरी इक्यावन कविताएँ : काव्य-मीमांसा
BJP website
A. B. Vajpayee at BJP leaders, India
Atalji's life journey poems and songs collection
Read few poems of Atal Bihari Vajpayee in Hindi Script
In India's Spotlight, He Was Both Director and Audience – NYTimes

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
উপেন ৰাভা হাকাচাম

উপেন ৰাভা হাকাচাম (জন্ম: ১৯৬১ - ) উপেন ৰাভা হাকাচাম একাধাৰে গৱেষক আৰু ৰাভা ভাষা-সাহিত্যৰ সাধক। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত।

জন্ম

উপেন ৰাভা হাকাচামৰ জন্ম হয় ১৯৬১ চনৰ ২ জানুৱাৰীত গোৱালপাৰা জিলাত। বৰ্তমান তেওঁ গুৱাহাটীৰ বাসিন্দা।

শিক্ষা

তেখেতে ১৯৭৮ চনত নেহেৰু বিদ্যাপীঠ হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৮১ চনত গোৱালপাৰা কলেজ পৰা হায়াৰ ছেকেণ্ডৰী পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। সেইদৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে বিমলা প্ৰসাদ চলিহা মহাবিদ্যালয়, নগৰবেৰাৰ পৰা ১৯৮৪ চনত আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৮৮ চনত। ১৯৯৯ চনত তেওঁ পি.এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল ৰাভা কথিত ভাষা আৰু অসমীয়া ভাষাঃ এটি তুলনামূলক অধ্যয়ন। (ISSN-2347-7180): Vol.-I, Issue-I, to Vol. VI, Issue-IX Dogo Rangsang Research Society, Guwahati, (২০১৩-২২)
Bibar-Badungdu'ppa-Birta (Janajatiya Alochani Samagra),Vol. I,Jointly with Biswanath Rabha Tara,Asom Prakashan Parisad, in press
Asamiya Loka-sahitya, Vol.V (Prabad-Prabachan,Phakara-Jojona ityadi),Co-ed.with Dr. Nabin Chandra Sarma and Dr. Pranita Barman, Asom Sahitya Sabha aru Guwahati Biswabidyalay, in press
Janajatiya Sisu Loka-Sahitya, KKHSOU, in press.
ভাষা সাহিত্য সংস্কৃতিৰ ধেঁতোৰ ক’লা, ২০২০
বুৰঞ্জীখ্যাত মৰাণঃ অসমৰ আদিম জনগোষ্ঠী, ২০২০
এক দেশৰ বুলি এক দেশৰ গালি, ২০২২
জনজাতীয় শিশু সাহিত্যৰ খণ্ড, অসম শিশু সাহিত্য কোষ, ২০২০
বিবাৰ-বাদুংডুপ্পা-বিৰতা, প্ৰথম খণ্ড, জনজাতীয় আলোচনী সমগ্ৰ, অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, ২০২০

অনুবাদ

অসিমিন বাছং-গাবুৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ নিৰ্বাচিত গীত, কবিতা, ৰচনাৰ অনুবাদ, অসম সাহিত্য সভা, ২০০৩
ৰাভা, যুত্ৰায়িছিনি খুৰাংচি, ৰাভা অনুূবাদিত কবিতা, অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, ২০২০
খনসানাই ভাইথাই বিদাং, বৰো ভাষালৈ উপেন ৰাভা হাকাচামৰ নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধৰ অনুবাদ, অনুবাদঃ মান্না সিং ব্ৰহ্ম আৰু মাধৱীলতা ৰামছিয়াৰী

বঁটা আৰু সন্মান

ৰাষ্ট্ৰীয় লোকভাষা সন্মান, ২০০৩
National Readership Award, 2011
প্ৰফুল্ল বৰা সোৱৰণী বঁটা, ২০১২
অসম প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা, ২০১২
নৃগোষ্ঠীয় সাধক সন্মান,২০১৮
ঐক্য সমন্বয় বঁটা (ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰথমটি বঁটা), ২০১৮
কৃষ্ণ চন্দ্ৰ গান্ধী স্মাৰক বঁটা, ২০১৯
ডঃ স্বৰ্ণলতা বৰুৱা বঁটা, ২০১১
যজ্ঞৰাম তালুকদাৰ স্মাৰক বঁটা, ২০২০
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ গৱেষণা বঁটা, ২০২০
বীৰ ৰাঘৱ মৰাণ বঁটা, ২০২১

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
ফ্ৰান্সিস্কা ৰেয়েছ-একুইনো

ফ্ৰান্সিস্কা ৰেয়েছ-একুইনো (ইংৰাজী: Francisca Reyes-Aquino; ৯ মাৰ্চ ১৮৯৯ – ২১ নবেম্বৰ ১৯৮৩) এগৰাকী ফিলিপিনো লোক-নৃত্যশিল্পী আৰু শিক্ষাবিদ আছিল। তেওঁ ফিলিপাইনৰ লোক-নৃত্যৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত। তেওঁ ৰিপাব্লিক এৱাৰ্ড অৱ মেৰিট আৰু ৰমন মেগছেছে বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁক ফিলিপাইনৰ নৃত্য জগতৰ এগৰাকী ৰাষ্ট্ৰীয় শিল্পী হিচাপে অভিহিত কৰা হয়।

জীৱনী

১৮৯৯ চনৰ ৯ মাৰ্চত বুলাকানৰ বোকায়ুত ফ্ৰান্সিস্কাৰ জন্ম হৈছিল। ৰেয়েছ-একুইনোৱে ফিলিপাইন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শাৰীৰিক শিক্ষা বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু বষ্টনৰ চাৰ্জেণ্ট কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল।

ফিলিপাইন বিশ্ববিদ্যালয়ত এগৰাকী ছাত্ৰী হিচাপে লোক-নৃত্য আৰু লোক-গীতৰ ওপৰত কৰা গৱেষণা আছিল ৰেয়েছ-একুইনোৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য কামসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। স্নাতকোত্তৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখি তেওঁ ১৯২১ চনৰ পৰা মধ্য আৰু উত্তৰ লুজানৰ দুৰ্গম গাঁওবোৰলৈ ভ্ৰমণ কৰি গৱেষণাৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল।

১৯২৬ চনত তেওঁ ফিলিপাইন ফোক ডান্সেছ এণ্ড গেমছ শীৰ্ষক এখন গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰে, য'ত তেওঁ পূৰ্বে লিপিবদ্ধ নোহোৱা স্থানীয় উৎসৱ, ৰীতি-নীতি আৰু খেল-ধেমালিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছিল। ৰেয়েছ-একুইনোৱে তেওঁৰ কিতাপসমূহৰ জৰিয়তে টিনিক্লিং, মাগলালাটিক, লুবি-লুবি, পলকা চা নায়ন আদি বিভিন্ন নৃত্য আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু সেইবোৰৰ শিক্ষা দিছিল। চৰকাৰী আৰু ব্যক্তিগত উভয় প্ৰতিষ্ঠানৰ শিক্ষক আৰু প্ৰশিক্ষকসকলৰ কথা মনত ৰাখিয়েই তেওঁৰ এই গৱেষণা পত্ৰখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। শাৰীৰিক শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবেই এই বিষয়টো আমেৰিকাৰ স্কুলীয়া পাঠ্যক্ৰমতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

ৰেয়েছ-একুইনোৰ আন কেইবাখনো কিতাপ প্ৰকাশ পাইছিল, যাৰ ভিতৰত ফিলিপাইন নেচনেল ডান্সেছ (১৯৪৬), জিমনাষ্টিকছ ফৰ গাৰ্লছ (১৯৪৭), ফাণ্ডামেণ্টেল ডান্স ষ্টেপছ এণ্ড মিউজিক (১৯৪৮), ফৰেন ফোক ডান্সেছ (১৯৪৯), ডান্সেছ ফৰ অল অকেচন (১৯৫০), প্লেগ্ৰাউণ্ড ডেম’নষ্ট্ৰেচন (১৯৫১) আৰু ফিলিপাইন ফোক ডান্সেছ (প্ৰথমৰ পৰা ষষ্ঠ খণ্ডলৈ) অন্যতম।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ফিলিপাইনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লোক নৃত্যশিল্পী