ananddey/assamese-wiki-corpus huggingface dataset:
বোকা ভাওনা

বোকাখেচা ভাওনা, বোকা ভাওনা বা পেঁকযাত্ৰা হৈছে শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মাষ্টমী উপলক্ষে নন্দোৎসৱৰ লগত সংগতি ৰাখি অনুষ্ঠিত এক ভাওনা বিশেষ। বোকা খেচি আনন্দোল্লাস কৰা হয় বাবে এই অনুষ্ঠানৰ নাম বোকাখেচা বা বোকা ভাওনা হৈছে। মূলত অসমৰ দুটা স্থান ক্ৰমে নগাঁও জিলা পুৰণিগুদাম অঞ্চলত অনুষ্ঠিত এই ভাওনাক বোকা ভাওনা আৰু শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰিহাট অঞ্চলৰ পাতলৰচুক গাঁৱত অনুষ্ঠিত এই ভাওনাক বোকাখচা বা বোকাখেচা ভাওনা বুলি জনা যায়। ইয়াৰোপৰি বৰপেটা, মাজুলী আদি অঞ্চল সমূহতো এই ভাওনা অনুষ্ঠিত হয়। বৰপেটাত অনুষ্ঠিত এই ভাওনাক পেক ভাওনা বা পেক যাত্ৰা বোলে। কৃষ্ণৰ জন্মৰ সময়ত হোৱা প্ৰবল বৰষুণ আৰু পিছদিনা নন্দৰজাৰ ঘৰলৈ কৃষ্ণক চাবলৈ যোৱা ভক্তই নিয়া ঘিঁউ, মৌ, তেল আদি পৰি গকুলৰ ৰাস্তা বোকা তথা পিচল হৈ পৰিছিল বুলি কোৱা হয়। এই অৰ্থতে প্ৰতীকী ৰূপত বোকা খেচি কৃষ্ণ জন্মৰ আনন্দ-স্ফূৰ্তি কৰা হয়। নন্দোৎসৱৰ বোকা-ভাওনাৰ অনুৰূপ অনুষ্ঠান গুজৰাটতো দেখা যায়।

পালনৰ ৰীতি-নীতি

বোকাখেচা ভাওনাৰ পৰম্পৰা শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মৰ সময়ত গকুলত হোৱা আনন্দ-স্ফূৰ্তিৰ কাহিনীৰ সৈতে সংপৃক্ত। পুৱাৰ ভাগত দিয়া প্ৰচণ্ড শিল-বৰষুণৰ লগতে কেঁচুৱা জন্মৰ খবৰ ল'বলৈ অহা গাঁও বাসীয়ে লগত অনা ঘিঁউ-মৌ, দৈ-মাখন আদিৰে গকুলৰ বাট-পথ বোকাময় হৈ পৰাৰ প্ৰতীকী অৰ্থতে এই বোকাখেচা পৰম্পৰা প্ৰচলিত হৈছে বুলি জনবিশ্বাস আছে। এই অনুষ্ঠান মূলত মহাপুৰুষীয়া ৰীতি-নীতিৰে নাম-প্ৰসংগ আৰু ভাওনা সংস্কৃতিৰ মাজেৰে পালিত হয়। বোকা খেচা অনুষ্ঠানত সাধাৰণতে মহিলা সকলে অংশগ্ৰহণ নকৰে যদিও মূল অনুষ্ঠানটোৰ সৈতে পুৰুষ-মহিলা উভয়ে জড়িত হয়। বোকা খেচিবলৈ কৃত্ৰিমভাৱে এডোখৰ ঠাই বোকা কৰি ইয়াত ঘিঁউ-মৌ আদি ঢালি লোৱাৰ নিয়ম প্ৰচলিত। বোকা খেচিবলৈ বোকাত নমা ভকত সকলে প্ৰথমে নাম-প্ৰসংগৰে বোকা পুখুৰীৰ চৌপাশে প্ৰদক্ষিণ কৰি সেৱা জনাই বোকাত নামে আৰু এজনে-আনজনৰ গালৈ বোকা দলিয়াই স্ফূৰ্তি কৰে। ভাওনা চাবলৈ অহা ৰাইজে এই বোকাৰ ফোঁট লোৱাৰ উপৰি ঘৰলৈয়ো বোকা সংগ্ৰহ কৰি নিয়ে।বৰপেটা সত্ৰত সত্ৰীয়া ৰীতি-নীতি আৰু বিধিগত ব্যৱস্থাৰে এই উৎসৱ উদ্‌যাপিত হয়। উক্ত দিনা কীৰ্তন ঘৰত পুৱা যথাবিধি অনুযায়ী পুৱাৰ গীত-ভটিমা গাই নাম-প্ৰসংগ কৰি পিছত যথানিয়ম অনুসৰি গায়ন বায়নে খোল-বাজনা পৰিৱেশন কৰাৰ অন্তত ভৱানীপুৰীয়া গোপাল আতা বিৰচিত ‘জন্ম যাত্ৰাৰ নন্দোৎসৱ বা বোকা যাত্ৰা’ নাটখন পৰিৱেশন কৰা হয়। তদুপৰি কীৰ্তন ঘৰৰ কাঁথিত বহি আই মাতৃ সকলে গীত পদ গোৱাৰ উপৰি শিশু, চেমনীয়া, চেঙেলীয়া যুৱক সকলে পেঁকযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰি আনন্দত মতলীয়া হয়। সত্ৰৰ নিৰ্দ্দিষ্ট চাৰিসীমাৰ ভিতৰত তেল সানি বোকা-মাটিৰে পিছল কৰি তোলা হয় অংশত বোকাৰে লুতুৰি পুতুৰি হৈ ল’ৰাবোৰে সাঁতোৰাৰ নিচিনাকৈ বাগৰা-বাগৰি কৰি ইজনে আনজনক বোকা সানি আনন্দ কৰে।

শ্ৰীকৃষ্ণৰ নামকৰণৰ লগত জড়িত এই পঁচতি বা বোকা ভাওনা উপলক্ষে এটা গাঁত খান্দি তাত বোকা সৃষ্টি কৰি সৰু সৰু ল'ৰাবোৰে নাৰিকল দলিয়াই টনা-টনি কৰি আনন্দ কৰে। লগতে সৰু সৰু ল'ৰাবোৰে কৃষ্ণৰ ভাও লৈ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। তদুপৰি থানৰ ভকতসকলে পুৰাণখ্যাত নন্দ, যশোদা আদি বিভিন্ন চৰিত্ৰৰ ভাও লয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাওনা
ওড়িশা ইকাট

ওড়িশা ইকাট ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যl উৎপত্তি হোৱা এক ৰং কৰাৰ কৌশল। "ওড়িশা বন্ধা" নামেৰে খ্যাত এই কৌশল ২০০৭ চনৰ পৰা ভৌগোলিকভাৱে ওড়িশাৰ এক টেগ কৰা সামগ্ৰী। বোৱাৰ আগতে তাঁতশালত ডিজাইন তৈয়াৰ কৰিবলৈ ৱাৰ্প আৰু ৱেফ্ট সূতা টাই-ডাই কৰা প্ৰক্ৰিয়াৰে ইয়াক তৈয়াৰ কৰা হয়। ডিজাইন প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে ইয়াক দেশৰ আন অঞ্চলত বোৱা ইকাটৰ দৰে নহয়, ওড়িশা ইকাটক "বোৱা কবিতা" বুলি কোৱা হয়। এই ডিজাইন কেৱল ওড়িশাৰ পশ্চিম আৰু পূব অঞ্চলতহে প্ৰচলিত; ভুলিয়া, কোষ্টা আছানি আৰু পাটাৰা নামেৰে জনাজাত সম্প্ৰদায়ৰ গোটসমূহেও একেধৰণৰ ডিজাইন প্ৰস্তুত কৰে। ইকাটৰ মালয় সমতুল্য হৈছে মেংগিকাট, যাৰ অৰ্থ হৈছে "বন্ধা বা বান্ধি ৰখা"।

এই শিল্পবিধক ভৌগোলিক ইংগিতৰ বাণিজ্য সম্পৰ্কীয় সম্পত্তিৰ অধিকাৰ (TRIPS) চুক্তিৰ অধীনত সুৰক্ষাৰ বাবে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। ২০০৭ চনত ভাৰত চৰকাৰে জি.আই. আইন ১৯৯৯-ৰ অধীনত "ওড়িশা ইকাট" হিচাপে ইয়াক তালিকাভুক্ত কৰে।

অৱস্থান

এই কলাৰ চৰ্চা কৰা গাঁওসমূহ হ’ল বালাসৌৰ বা ময়ুৰভঞ্জ জিলাৰ মানকদিয়া গাঁও। পশ্চিম ওড়িশাত ইয়াক কমলাপুৰ আৰু সোণপুৰ জিলাৰ বৰপালী, ৰায়মুণ্ডা, ঝিলিমন্দা, মহালকাটা, সিংহপালি, সোণপুৰ, পাটভাডী, সাগৰপালি, তাৰাভা, বীৰামহজৰপুৰ, সুবালয়া, কেন্দুপালী, জগন্নাথপালী, আৰু বৰগড় জিলাত বোৱা হয়। কটক জিলাত ইয়াৰ উৎপাদন বদম্বা, নুপটনা, মণিবাদা, নৰ্শ্বিনপুৰ, টিগিৰিয়া গাঁৱত কৰা হয়।

ইতিহাস

এই শিল্পৰ ইতিহাস ওড়িশাৰ ঐতিহ্যস্বৰূপ ভগৱান জগন্নাথৰ চৰ্চাৰ সৈতে জড়িত। কাপোৰত ব্যৱহৃত প্ৰতিটো ৰঙে জগন্নাথ সংস্কৃতিৰ প্ৰতীকী ধাৰণাটো প্ৰতিফলিত কৰে: এই পৰম্পৰাত ব্যৱহৃত চাৰিটা প্ৰাথমিক ৰং হ’ল বগা, ক’লা, হালধীয়া আৰু ৰঙা, আৰু পিছৰ দিনত ইয়াত সেউজীয়া সংযোজন কৰা হয়। এই ৰঙসমূহে বেদ আৰু দেৱতাসকলৰ বাবে অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াৰ উপৰিও অনুমান কৰা হয় যে ইতিমধ্যে থকা মন্দিৰসমূহৰ স্থাপত্য শৈলী নকল কৰি ইকাট ৰেচম শিল্পৰ অস্তিত্ব গঢ় লৈছিল৷

প্ৰক্ৰিয়া

বয়ন প্ৰক্ৰিয়াৰ আগতে ৱাৰ্প আৰু ৱেফ্ট সূতা (অতি মিহি মানৰ সূতা) ৰং কৰা প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে ৰেচমৰ কাপোৰৰ আৰ্হি বিকশিত কৰা হয়। ই আন পদ্ধতিতকৈ পৃথক য’ত বিভিন্ন ৰঙৰ সূতা বোৱা হয় বা কাপোৰত আৰ্হি ছপা কৰা হয়। ৰঙীন ডিজাইন তৈয়াৰ কৰিবলৈ তাঁতশালৰ নিৰ্দিষ্ট ঠাইত সূতাৰ লগত আন কাপোৰ সংলগ্ন কৰা হয়। কাপোৰে ৰং শোষণ কৰাৰ পিছত তাঁতশালৰ পৰা আঁতৰাই দিয়া হয়, কাপোৰখনৰ সূতাই য’ত স্পৰ্শ কৰিছিল তাত সূতাৰ দাগ পৰে৷ এটা ৰঙীন সূতাৰ দাগ এটাই এৰি দিব। থ্ৰেডিং আৰু ৰং কৰাৰ আঠ পৰ্যায়ৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে অধিক বিশদ ডিজাইন তৈয়াৰ কৰা হয়, যাৰ বাবে অধিক দক্ষতা আৰু সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়। ইয়াক কেতিয়াবা ৱেফ্ট সূতাৰে আৰু কেতিয়াবা ৱাৰ্প সূতাৰে বান্ধি ৰংটো অবিৰত অংশলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। পূৰ্বতে ৰং কৰা অংশবোৰ বান্ধি ৰং কৰা প্ৰক্ৰিয়াটো পুনৰাবৃত্তি কৰি অধিক ৰং যোগ কৰা হয়; এইদৰে বহুতো ৰং যোগ কৰা হয় যাৰ ফলত কাপোৰখনক অতি উজ্জ্বল আৰু সুকীয়া ছাপ দিয়া হয়।

এই ইকাটৰ আন এটা উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য হ’ল ইয়াৰ সন্মুখ আৰু পিছফালৰ দুয়োফালে একে ৰঙীন ডিজাইন চিত্ৰিত কৰা হৈছে। এই প্ৰভাৱ সৃষ্টি কৰিবলৈ কোনো অতিৰিক্ত সূতাৰ প্ৰয়োজন নহয়। ৰং প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত ডিজাইনৰ বিকাশ ঘটে শিল্পীজনৰ কল্পনা অনুসৰি, যিয়ে কোনো পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত আৰ্হি অনুসৰণ নকৰে। তেওঁ কাম কৰাৰ লগে লগে‍ নক্সা সৃষ্টি কৰে।

ইকাটৰ ডিজাইন সাধাৰণতে চৰাই, বিভিন্ন প্ৰাণী, ৰুদ্ৰাক্ষৰ গুটি, জ্যামিতিক ডিজাইন, পাশা, মন্দিৰৰ শিখৰ আৰু শৃঙ্গৰে‍ গঠিত। শাড়ীৰ উপৰিও ওড়িশা ইকাট কাপোৰ, বিচনা চাদৰ, টেবুল ক্লথ আৰু দুপাট্টা, স্কাৰ্ফ তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বয়ন শিল্প
শ্ৰেণী:ওড়িশাৰ কলা
মাহনাজ আফখামী

মাহনাজ আফখামী এগৰাকী ইৰাণী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী যিয়ে ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৭৮ চনলৈকে ইৰাণৰ মন্ত্ৰীসভাত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ মহিলা শিক্ষণ অংশীদাৰিত্ব (WLP)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সভানেত্ৰী৷ তেওঁ ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ ইৰাণী অধ্যয়নৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা আৰু ইৰাণৰ বিপ্লৱৰ পূৰ্বৰ চৰকাৰৰ মহিলা পৰিক্ৰমা বিভাগৰ প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী। নিৰ্বাসিত হৈ তেওঁ ১৯৭৯ চনৰ পৰা আমেৰিকাত বসতি কৰি আছে।

আফখামীয়ে ১৯৭০ চনৰ পৰাই মহিলাৰ অধিকাৰৰ পোষকতা কৰি আহিছে। ইৰাণ আৰু পিছলৈ সমগ্ৰ বিশ্বতে মহিলাৰ মৰ্যাদা উন্নত কৰাত মনোনিৱেশ কৰা কেইবাটাও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বেচৰকাৰী সংস্থা তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা আৰু নেতৃত্ব দিছে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী আন্দোলন, মহিলাৰ মানৱ অধিকাৰ, নেতৃত্বৰ ক্ষেত্ৰত মহিলা, নাৰী আৰু প্ৰযুক্তি, মুছলমান সংখ্যাগৰিষ্ঠ সমাজত মহিলাৰ মৰ্যাদা আৰু নাগৰিক সমাজ নিৰ্মাণ আৰু গণতন্ত্ৰীকৰণত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণৰ ওপৰত তেওঁ বক্তৃতা প্ৰদান আৰু লেখা প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহ একাধিক ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত সহজলভ্য হৈ পৰিছে।

ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাহিত্যৰ অধ্যাপক আৰু ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যক্ষ হিচাপে ইৰাণলৈ উভতি অহাৰ দুবছৰৰ পাছত ১৯৬৯ চনত আফখামীয়ে ইৰাণৰ নাৰী আন্দোলনৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ ইউনিভাৰ্চিটি উইমেন এছ’চিয়েচন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৭০ চনত তেওঁ ইৰাণৰ মহিলা সংগঠন (WOI)ৰ মহাসচিব হয়।তেওঁ তাত দহ বছৰ আছিল, এই সময়ছোৱাত তেওঁ ইৰাণী মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে কাম কৰিছিল।১৯৬৭ চনত মাহনাজ ইৰাণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ত সাহিত্যৰ অধ্যাপক হিচাপে ইৰাণলৈ উভতি আহে। ১৯৭৮ চনলৈকে তাত কাম কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ আমেৰিকাত বাস কৰিছিল৷ স্বামী গোলাম ৰেজা আফখামীৰ সৈতে তেওঁ মেৰিলেণ্ডত বাস কৰিছিল। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আৰু দুজন নাতি আছে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰানীয় নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্যামল মিত্ৰ

শ্যামল মিত্ৰ (, ১৪ জানুৱাৰী ১৯২৯-১৫ নৱেম্বৰ ১৯৮৭) এগৰাকী ভাৰতীয় বহুমুখী প্ৰতিভাৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী, সঙ্গীত পৰিচালক তথা চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক আছিল। বঙালী সঙ্গীত উদ্যোগৰ সোণালী সময়চোৱাৰ তেওঁ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তিত্ব আছিল। তেওঁৰ বেৰিটোন কণ্ঠত বহুমাত্ৰিক আবেগৰ প্ৰতিফলন ঘটিছিল। তেওঁ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে এশ আৰু সঙ্গীত পৰিচালক হিচাপে পঞ্চাশৰ অধিক বঙালী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছে। তেওঁ আধুনিক বঙালী গীতৰ উপৰিও অসমীয়া, হিন্দী, ওড়িয়া আদি অন্যান্য ভাষাতো গীত গাইছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

কলকাতাৰ ওচৰৰ নৈহাটীত শ্যামল মিত্ৰৰ জন্ম হৈছিল। শেয়াখালাৰ ওচৰৰ পতুল আছিল তেওঁলোকৰ পৈতৃক গাঁও। তাত দেউতাক সাধন কুমাৰ দত্ত এজন বিশিষ্ট্য চিকিৎসক আছিল। দেউতাৰ ইচ্ছা আছিল, পুতেকো তেওঁৰ দৰে চিকিৎসক হওক। কিন্তু মিত্ৰৰ সঙ্গীতৰ প্ৰতিহে অধিক অনুৰাগ আছিল আৰু মাক তথা স্থানীয় গায়ক মৃণাল কান্তি ঘোষৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল। ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ সৈতে জড়িত বহু মানুহ সাধনবাবুৰ ঘৰলৈ আহিছিল আৰু তেনেকৈয়ে এদিন সলিল চৌধুৰীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিবলৈ সক্ষম হৈছিল। গণনাট্য সংঘৰ ৰোডশ্ব’ত তেওঁ আৰু সৰু ভনীয়েক ৰেবাই "অ’ আলোৰ পথযাত্ৰী" গীতটো গাইছিল।

মিত্ৰই হুগলী মহচিন কলেজৰ পৰা স্নাতক হয়। কলেজত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ আধুনিক সঙ্গীতৰ এজন যশস্বী ব্যক্তিত্ব সতীনাথ মুখোপধ্যায়ক লগ পায়। মুখোপধ্যায়ে তেওঁক অনুপ্ৰেৰণা যোগায়। তাৰপিছত তেওঁ কলকাতালৈ যায় আৰু তাত সুধীৰলাল চক্ৰৱৰ্তীক লগ ধৰে। সেই লগধৰাই তেওঁৰ জীৱনৰ গতি সলাই দিলে। ১৯৪৯ত সুপ্ৰীতি ঘোষৰ "সুনন্দাৰ বিয়ে" ছবিত গীত গাবলৈ আৰু সুধীৰলাল চক্ৰৱৰ্তীৰ তত্ত্বাৱধানত এইচ.এম.ভিত আধুনিক বঙালী গীতৰ বাণীবদ্ধ কৰিবলৈ সুযোগ পোৱালৈকে তেওঁ যথেষ্ট সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হয়। ১৯৫২ চনত সুধীৰলাল চক্ৰৱৰ্তীৰ শোকাবহ মৃত্যুৰ পিছত "স্মৃতি তুমি বেদনাৰ" বাণীবদ্ধ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ আৰু পিছলৈ উভতি চাবলগা হোৱা নাই।

মৃত্যু

১৯৮৭ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত শ্যামল মিত্ৰৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী প্ৰতিমা মিত্ৰ, পুত্ৰ শৈৱাল মিত্ৰ আৰু সৈকত মিত্ৰ, কন্যা মনোবিনাক এৰি থৈ যায়। পুতেক সৈকতে দেউতাকৰ কৰ্মৰ উত্তৰাধিকাৰ স্বৰূপে শ্যামল মিত্ৰৰ গীতসমূহ গাই বঙালী সঙ্গীতৰ জগতত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছে।

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শিল্প-সংস্কৃতিৰ ৰণাঙ্গন (গ্ৰন্থ)

উদ্ধৃতিসমূহ

বিজ্ঞান মানৱ মনৰ যুক্তিৰ প্ৰধান আহিলা, যদি মানৱ মুক্তিৰ আদৰ্শৰ দ্বাৰা সি পৰিচালিত হয়।
ইতিহাস-ৰচনা একে অতি সুশৃংখল, প্ৰণালীবদ্ধ আৰু সতৰ্ক কাম, যাক rigorous বোলা হয় ইংৰাজীত। আৰু আজি আমি ইতিহাস ৰচনাৰ এইবোৰ প্ৰচলিত পদ্ধতি ধৰ্মীয় বা জাতিগত অন্ধ আৱেগৰ বশীভূত হৈ লংঘন কৰিলে মানৱীয় জ্ঞান আৰু সভ্যতাৰ বাটত আগবাঢ়ি নগৈ পিছলি আহি পৰিহে যাম।
'ৰূপান্তৰেহে মাথোঁ জগৎ ধুনীয়া কৰে' বুলি অন্তৰৰো অন্তঃস্থলৰ পৰা বিশ্বাস কৰা জ্যোতিপ্ৰসাদে মানুহৰ ৰুচিবোধ আৰু মনোজগতৰ ৰূপান্তৰতে ক্ষান্ত হোৱা নাছিল। স্পষ্ট আৰু দ্বিধাহীন ভাষাত তেওঁ সমাজৰ ৰূপান্তৰ বিচাৰিছিল, সকলো ধৰণৰ শোষণ-দমনৰ অৱসান গভীৰ প্ৰত্যয়েৰে দাবী কৰিছিল। যিসকলে সমাজৰ ৰূপান্তৰৰ সম্ভাৱনাত ভীতিগ্ৰস্ত হৈ মানৱ-মনৰ অভ্যন্তৰীণ শোধন আৰু সংস্কাৰতে জোৰ দি থাকে, তেওঁলোকে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ চিন্তাৰ এই ভাৰসাম্য (Balance) বিকৃত কৰে।'

উৎস

বাহ্যিক সংযোগ

Category:অসমীয়া গ্ৰন্থ
পল্লৱী গুঙ্গাৰাম

পল্লৱী গুঙ্গাৰাম (জন্ম: ১৫ ডিচেম্বৰ ১৯৯৩), পল্লৱী ৰাম নামেও পৰিচিত, এগৰাকী মৰিছাছৰ সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা বিজয়ী, যিয়ে মিছ মৰিছাছ ২০১৩ উপাধি লাভ কৰিছিল আৰু মিছ ইউনিভাৰ্স ২০১৪-ত মৰিছাছক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। পল্লৱী গুঙ্গাৰামে ২০২১ চনৰ আৰম্ভণিতে মুক্তি লাভ কৰা স্বাধীন চিনেমা Ocracoke-ত অভিনেত্ৰী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

পল্লৱী গুঙ্গাৰাম বৰ্তমান মৰিছাছ বিশ্ববিদ্যালয়ত মনোবিজ্ঞানত স্নাতক (সম্মান) অধ্যয়ন কৰি আছে, লগতে IGCIC-ত যোগাসনত ডিপ্লোমা লাভৰ বাবে অধ্যয়ন কৰি আছে।

সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা

মিছ মৰিছাছ ২০১৩

পল্লৱী গুঙ্গাৰাম মিছ মৰিছাছ ২০১৩ উপাধি বিজয়ী হয়। ২০১৩ চনৰ ২৯ জুন তাৰিখে ভাকোৱাছ-ফিনিক্সৰ Johnson & Johnson Auditorium-ত অনুষ্ঠিত চূড়ান্ত প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ বিজয়ী হয়।

মিছ ইউনিভাৰ্স ২০১৪

পল্লৱীয়ে মিছ ইউনিভাৰ্স ২০১৪-ত মৰিছাছক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল যদিও কোনো স্থান লাভ কৰিব পৰা নাছিল।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মৰিছাছ
ইন্দিৰা দেৱী চৌধুৰানী

ইন্দিৰা দেৱী চৌধুৰানী ( ; ২৯ ডিচেম্বৰ ১৮৭৩ – ১২ আগষ্ট ১৯৬০) এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক, লেখিকা আৰু সংগীতজ্ঞ। ঠাকুৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ইন্দিৰা সত্যেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু জ্ঞানানন্দিনী দেৱীৰ কনিষ্ঠ সন্তান আৰু সুৰেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী। তেওঁ বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় তেওঁৰ কাকা ৰবীন্দ্ৰনাথৰ দ্বাৰা ৰচিত বিভিন্ন গীতৰ সংগীত আয়োজনৰ বাবে, যাৰ সৈতে তেওঁৰ বিশেষ ঘনিষ্ঠতা আছিল। ১৯৬০ চনত ইন্দিৰা দেৱী চৌধুৰানীৰ মৃত্যু হয়।

জীৱনী

ইন্দিৰা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল ১৮৭৩ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত সত্যেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু জ্ঞানানন্দিনী দেৱীৰ ঘৰত ১৮৭৩ চনত, বিজাপুৰত। তেওঁ নিজৰ শৈশৱ ইংলেণ্ডৰ ব্রাইটনত অতিবাহিত কৰিছিল, য'ত তেওঁৰ পৰিয়ালে মদিনা ভিলাৰ মালিক হৈছিল । এই সময়ত তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভায়েক সুৰেন্দ্ৰনাথৰ লগত তেওঁৰ ককাক ৰবীন্দ্ৰনাথৰ অতি ঘনিষ্ঠতা আছিল যিয়ে এবছৰৰ পিছত তেওঁলোকৰ লগত যোগদান কৰিছিল আৰু এই ভাতৃ-ভগ্নীযুগল কবিৰ ভাতিজা-ভতিজাসকলৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক প্ৰিয় আছিল বুলি কোৱা হৈছিল, আৰু লেখকে ইন্দিৰালৈ লিখা চিঠিসমূহ পিছত "চিন্নপত্র" নামে প্ৰকাশিত হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা ভাৰতত, চিমলাৰ অকলেণ্ড হাউচ আৰু কলিকতাৰ লৰেটো কনভেণ্টত হৈছিল। ১৮৯২ চনত ইন্দিৰাই কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ফৰাচী ভাষাত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সন্মানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইন্দিৰাই জন ৰাস্কিনৰ ৰচনাসমূহ বাংলালৈ অনুবাদ কৰাৰ লগতে ফৰাচী সাহিত্যকো অনুবাদ কৰিছিল আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথৰ ৰচনাসমূহৰ প্ৰকাশিত অনুবাদ ইংৰাজী ভাষাত অনুবাদ কৰিছিল। ইন্দিৰা নাৰী বিষয়ৰ প্ৰবল সমৰ্থক আছিল, আৰু ভাৰতত নাৰীৰ স্থিতিৰ ওপৰত কেইবাখনো গ্ৰন্থৰ ৰচনা কৰিছিল।

ইন্দিৰাই আৰম্ভণিতে সংগীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল, পিয়ানো, ভায়লিন আৰু ছিটাৰত দক্ষতা অৰ্জন কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ লগতে পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয় সংগীত দুয়োটাতে প্ৰশিক্ষণ লৈছিল, পিছলৈ ট্ৰিনিটি কলেজ অৱ মিউজিকৰ পৰা ডিপ্লমা লাভ কৰিছিল। ঠাকুৰৰ প্ৰায় দুশ গীতৰ সংগীতৰ স্কোৰ কৰা বুলি উল্লেখযোগ্য। ব্ৰহ্মসংগীতৰ সুৰকাৰ আছিল, লগতে সংগীতৰ ওপৰত কেইবাটাও ৰচনাও লিখিছিল। পৰৱৰ্তী জীৱনত ইন্দিৰা দেৱীয়ে বিশ্ব-ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ত সংগীত ভৱন প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিছিল, আৰু কিছু সময়ৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চ্যান্সেলৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

১৯৪৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ভুৱনমোহিনী স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰা ইন্দিৰাই ১৯৫৭ চনত বিশ্ব ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দেশিকোত্তম (ডি.লিট.) লাভ কৰে, ১৯৫৯ চনত ৰবীন্দ্ৰ বঁটাৰ উদ্বোধনী বঁটাও লাভ কৰে। ১৮৯৯ চনত তেওঁ প্ৰমাথা চৌধুৰীৰ লগত বিবাহ হয়।

বংশবৃক্ষ

মূল প্ৰবন্ধ: ঠাকুৰ_পৰিয়াল § পৰিয়াল_বৃক্ষ

তথ্যসূত্ৰ
কোটি চেন্নয়া

কোটি চেন্নয়া হৈছে ২০০৭ চনৰ এটি ঐতিহাসিক তুলু চলচিত্ৰ যি কোটি আৰু চেন্নয়াৰ জীৱন কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ছবিখনে তুলুনাডুৰ প্ৰাচীন ঐতিহ্য, সমাজ ব্যৱস্থা আৰু ইতিহাসক একেলগে সংযুক্ত কৰিছে। ছবিখন আনন্দ পি ৰাজুৰ পৰিচালনাত আৰু আৰ ধনৰাজৰ প্ৰযোজনাত প্ৰাৰ্থনা ক্ৰিয়েচনচ্ ব্যানাৰৰ অধীনত মুক্তি লাভ কৰিছিল। ছবিখনত বালাকৃষ্ণ শেট্টি, শেখৰ কোটিয়ান, বিনয়া প্ৰসাদ আৰু নীথুই অভিনয় কৰিছিল।

এই চলচিত্ৰখনে [ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ তুলু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে ৫৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। লগতে অভিনেত্ৰী নীথুয়ে ২০০৭ চনৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ সহঃ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

অভিনয়

কোটিৰ চৰিত্ৰত বালকৃষ্ণ শ্বেট্টী
চেন্নয়াৰ চৰিত্ৰত শেকাৰ কোটিয়ান
কিন্নিদাৰুৰ চৰিত্ৰত বিনয় প্ৰসাদ
দেয়ী বৈদিথিৰ চৰিত্ৰত নিথু
নবীন ডি পাদিল
কে পি জগদীশ অধিকাৰী
প্ৰকাশ পদুবিদ্ৰী
চেথান ৰায়

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
শ্ৰেণী:তুলু চলচ্চিত্ৰ
সোহিনী ৰায়

সোহিনী ৰায় (; জন্ম ২৫ আগষ্ট ১৯৬৬) হ'ল ভাৰতৰ এগৰাকী ধ্ৰুপদী মণিপুৰী নৃত্যশিল্পী, নৃত্য-গৱেষক আৰু নৃতত্ত্ববিদ; বৰ্তমান তেওঁ আমেৰিকাৰ লছ এঞ্জেলছত থাকে‍।

প্ৰাৰম্ভিক কেৰিয়াৰ

ৰায়ে সাত বছৰ বয়সৰ পৰাই কলকাতাৰ মণিপুৰী নৰ্টনালয়ত গুৰু বিপিন সিং, দৰ্শনা ঝাবেৰী আৰু কলাৱতী দেৱীৰ অধীনত মণিপুৰী নৃত্য অধ্যয়ন কৰিছিল। এঘাৰ বছৰ বয়সত গুৰু বিপিন সিঙৰ ওচৰত দীক্ষা লৈ‍ চৈধ্য বছৰ বয়সত পেছাদাৰীভাৱে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, ইৰভাইন, কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, চাণ্টা বাৰ্বাৰা আৰু চাণ্টা মনিকা কলেজত অধ্যাপনা কৰি আহিছে আৰু তেওঁৰ বহুতো প্ৰকাশন আছে।

নৃত্য জীৱন

সোহিনী ৰায় দক্ষিণ কেলিফৰ্ণিয়াৰ মণিপুৰী ডান্স ভিজনছ – ইনষ্টিটিউট অৱ মণিপুৰী ডান্সৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু কলাত্মক পৰিচালক। তেওঁ ধ্ৰুপদী মণিপুৰী নৃত্যৰ বহুতো প্ৰডাকচন যথা হৰাও-কুম্মেই: মণিপুৰী নৃত্যত আনন্দময় উদযাপন, গীত-গোবিন্দ, কৃষ্ণ-নিংছিংবা পৰিৱে‍শন আৰু নৃত্য পৰিচালনা কৰিছে আৰু ইউৰোপ আৰু উত্তৰ আমেৰিকা আৰু ভাৰতত পৰিৱে‍শন আৰু ভ্ৰমণ কৰিছে।

শৈক্ষিক বঁটা আৰু কৃতিত্ব

জয়ন্তী বঁটা, কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়, ভাৰত (১৯৮৮); ৰাষ্ট্ৰীয় বৃত্তি, কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়, ভাৰত (১৯৮৮); বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বৰ্ণ পদক, কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়, ভাৰত (২০১১) লাভ কৰিছে‍।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
সুস্মিতা বেনাৰ্জী

চৈয়দা কমলা (পূৰ্বৰ নাম : সুস্মিতা বেনাৰ্জী বা সুস্মিতা বন্দোপাধ্যায়; মৃত্যু: ৪ অথবা ৫ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৩) এগৰাকী বঙালী লেখিকা। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল কলকাতাত। তেওঁ ১৯৯৭ চনত 'কাবুলীৱালাৰ বাঙালী বৌ' (; ) নামৰ বিখ্যাত স্মৃতি কাহিনী লিখিছিল।

জীৱন

ছৈয়দা কমলা ভাৰতৰ কলকাতা (তেতিয়াৰ কলিকতা)ৰ এটা হিন্দু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল। ১৯৮৮ চনৰ ২ জুলাই তাৰিখে তেওঁ আফগানী ব্যৱসায়ী জানবাজ খানক গোপনে কলকাতাত বিয়া কৰায়। অন্য ধৰ্মৰ ব্যক্তিৰ সৈতে হোৱা বিবাহ পৰিয়ালত গ্ৰহণযোগ্য নোহোৱাৰ ভয়ত এই বিবাহ গোপনে ৰাখিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে যেতিয়া তেওঁক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে তেওঁ খানৰ সৈতে আফগানিস্তানলৈ পলাই গুচি যায়।

গ্ৰন্থ

ছৈয়দাই ১৯৯৫ চনত 'কাবুলীৱালাৰ বাঙালী বৌ' নামৰ এখন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছিল। এই গ্ৰন্থত তেওঁৰ এজন আফগান ব্যৱসায়ী জানবাজ খানৰ সৈতে হোৱা প্ৰেম বিবাহ, ১৯৮৯ চনত তেওঁৰ আফগানিস্তান যাত্ৰা, তালিবানী প্ৰশাসনৰ আমোলত তেওঁৰ দুৰ্দশা আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ কলকাতালৈ পলায়ন- এই সকলো কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে।

তথ্যসংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ

The Biography of slain Writer Sushmita Banerjee

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
অসম ফুটবল দল

অসম ফুটবল দল অসমৰ ৰাজ্যিক স্তৰৰ ফুটবল দল। এই দলে সৰ্বভাৰতীয় পৰ্য্যায়ৰ সন্তোষ ট্ৰফী ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে।

বৰ্তমান দল

As of 19 November 2024:

বৰ্তমানৰ কাৰিকৰী সদস্য

পদ
নাম
মুখ্য প্ৰশিক্ষক
সুবম ৰাভা
সহকাৰী প্ৰশিক্ষক
দৈমালু বসুমতাৰী
গ'লৰক্ষক প্ৰশিক্ষক
লোচন শইকীয়া
ফিজিঅ'থেৰাপিষ্ট
ড° অভিষেক বৰা

সফলতা সমূহ

ৰাজ্যিক (চিনিয়ৰ)

ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া
স্বৰ্ণ পদক (১): ২০০৭
ৰূপৰ পদক (১): ১৯৯৯

ৰাজ্যিক (যুৱ)

বি. চি. ৰয় ট্ৰফী
ৰাণাৰ্ছ আপ (৪): ১৯৬৩-৬৪, ১৯৬৯-৭০, ১৯৮৪-৮৫, ১৯৯৬-৯৭

মিৰ ইকবাল হুছেইন ট্ৰফী
বিজয়ী (৪): ১৯৮০, ১৯৮১, ১৯৮১–৮২, ২০১১–১২
ৰাণাৰ্ছ আপ (১): ১৯৮৩-৮৪

এম দত্ত ৰয় ট্ৰফী
ৰাণাৰ্ছ আপ (১): ১৯৯৪

অন্যান্য

ড° টি. আও নৰ্থ ইষ্ট ফুটবল ট্ৰফী
বিজয়ী (২): ২০০৩, ২০০৪

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফুটবল
আলাউঙ্গদাও কাঠাপা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

আলাউঙ্গদাও কাঠাপা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ম্যানমাৰৰ এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ই ৫৪১.৬ বৰ্গমাইল (১,৪০৩ বৰ্গ কিলোমিটাৰ) অঞ্চল আৱৰি আছে। ১৯৮৯ চনত আলাউঙ্গদাও কাঠাপা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক আছিয়ান হেৰিটেজ পাৰ্কসমূহৰ ভিতৰৰ এখন হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।

ইতিহাস

১৮৯৩ চনত চিণ্ডউইন আৰু ম্যথা নদীৰ মাজৰ এই পাহাৰীয়া অঞ্চলটোক সংৰক্ষিত অৰণ্য হিচাপে ঘোষণা কৰি নিৰ্বাচিতভাৱে চেগুন গছ কটা হৈছিল। ম্যানমাৰ চৰকাৰে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু প্ৰকৃতি সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ বাবে উপযুক্ত অঞ্চল হিচাপে‍ চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰিবলৈ ১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে খাদ্য আৰু কৃষি সংস্থা আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ জৰীপকাৰীসকলক যেতিয়া আমন্ত্ৰণ জনাইছিল তেতিয়া তেওঁলোক এই অঞ্চল ভ্ৰমণ কৰি বিশেষ বিচলিত হোৱা নাছিল। ১৯৮৪ চনত তেওঁলোকে ১,৬০৬ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৬২০ বৰ্গ মাইল) ভূমি আলাউংদাও কাঠাপা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে স্থাপন কৰাৰ বাবে প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। ঐতিহাসিক সময়ত তাত বাস কৰা এজন কিংবদন্তি সন্ন্যাসীক সন্মান জনোৱাৰ উদ্দেশ্য‍েই ইয়াক এই নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। ১৯৮৯ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ বাবে অধিসূচনা জাৰি‍ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ আয়তন ৬১৭ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (২৩৮ বৰ্গমাইল) নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।

১৯৯৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত এক ট্ৰেন্সজেক্ট জৰীপৰ সময়ত এছিয়ান হাতী (Elephas maximus), মেঠোন (Bos gaurus), হিমালয়ৰ ক’লা ভালুক (Ursus thibetanus), সূৰ্য্য ভালুক (Helarctos malayanus), ধোলে (Cuon alpinus), শৰ পহু (Cervus unicolor), ভাৰতীয় মুণ্টজাক (Muntiacus muntjak), বনৰীয়া গাহৰি (Sus scrofa), ইণ্ডিয়ান ক্ৰেষ্টেড পৰ্কুপাইন (Hystrix indica) আৰু ক'লা বৰ কেৰ্কেটুৱা (Ratufa bicolor) দেখা গৈছিল। তিনি বছৰ ধৰি কৰা গোবৰ জৰীপৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ২০০৩ চনত হাতীৰ সংখ্যা দুইৰ পৰা ৪১টাৰ ভিতৰত হ'ব বুলি‍ অনুমান কৰা হৈছিল।১৯৯৯ চনত কেমেৰা ট্ৰেপ জৰীপৰ সময়ত নথীভুক্ত কৰা বন্যপ্ৰাণীসমূহৰ ভিতৰত আছিল হালধীয়া ডিঙিৰ মাৰ্টেন (Martes flavigula), এছিয়ান পাম চিভেট (Paradoxurus hermaphroditus), ডাঙৰ ভাৰতীয় চিভেট (Vivera zibetha), সৰু ভাৰতীয় চিভেট (Viverricula indica), হাগ বেজাৰ (Arctonyx collaris), কেঁকোৰা খোৱা মংগুজ (Herpestes urva), নাহৰফুটুকী (Panthera pardus), এছিয়াটিক সোণালী মেকুৰী (Catopuma temminckii) আৰু নাহৰফুটুকী মেকুৰী (Prionailurus bengalensis)।

২০০০ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত ভৰিৰ আঙুলিৰ বেঁকা গেকো (Cyrtodactylus annandalei) আৱিষ্কাৰ কৰা হয় আৰু ২০০৩ চনত ইয়াক নতুন প্ৰজাতি হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। ই Cyrtodactylus slowinskii ৰ সৈতে সহানুভূতিশীল। অৰিয়েণ্টেল লিফ-টোড গেকো (Hemidactylus bowringii) ব্ৰুকৰ ঘৰ গেকো (H. brookii) কমন হাউচ গেকো (H. frenatus) ইণ্ডো-পেচিফিক গেকো (H. garnotii) আৰু ফ্লেট-টেইল্ড হাউচ গেক্কো (H. platyurus)ও ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনত বাস কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগসমূহ

শ্ৰেণী:আই ইউ চি এন শ্ৰেণী II
এছ'চিয়েচন ফৰ ম'ৰেল এণ্ড ছ'চিয়েল হাইজিন

এছ'চিয়েচন ফৰ ম'ৰেল এণ্ড ছ'চিয়েল হাইজিন (ইংৰাজী: Association for Moral and Social Hygiene; চমুকৈ AMSH) ১৯১৫ চনত ব্ৰিটিছ কন্টিনেণ্টেল এণ্ড জেনেৰেল ফেডাৰেচন ফৰ এবলিচন অৱ গভৰ্ণমেণ্ট ৰেগুলেচন অৱ প্ৰষ্টিটিউচন আৰু লেডিজ নেচনেল এছ'চিয়েচনৰ একত্ৰীকৰণৰ জৰিয়তে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ লক্ষ্য আছিল যৌনতাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আইনসমূহৰ ক্ষেত্ৰত, বিশেষকৈ যৌন কৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত সমতাৰ বাবে অভিযান চলোৱা। ১৯৬২ চনত ইয়াৰ নাম সলাই জচেফাইন বাটলাৰ ছচাইটি ৰখা হয়।

ইতিহাস

১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে যুক্তৰাজ্যত কন্টাজিয়াছ ডিজিজ এক্টৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ নৈতিক আৰু সামাজিক স্বাস্থ্য ৰক্ষাৰ বাবে বিভিন্ন সংগঠন গঢ়ি উঠিছিল। এই আইনসমূহৰ উদ্দেশ্য আছিল যৌনকৰ্মী বুলি সন্দেহ কৰা মহিলাসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি জোৰকৈ পৰীক্ষা কৰাৰ জৰিয়তে পুৰুষ সৈনিক আৰু নাৱিকসকলক যুদ্ধৰ বাবে সুস্থ কৰি ৰখা। ইয়াৰ ভিতৰত আছিল ১৮৬০-ৰ দশকত জচেফাইন বাটলাৰে গঠন কৰা ব্ৰিটিছ কন্টিনেণ্টেল এণ্ড জেনেৰেল ফেডাৰেচন ফৰ এবলিচন অৱ গভৰ্ণমেণ্ট ৰেগুলেচন অৱ প্ৰষ্টিটিউচন আৰু লেডিজ নেচনেল এছ'চিয়েচন।

লিংগ সমতাৰ হকে মাত মাতিবলৈ ১৯১৫ চনত এই দুয়োটা সংগঠন মিলি এছ'চিয়েচন ফৰ ম'ৰেল এণ্ড ছ'চিয়েল হাইজিন গঠন কৰা হয়। AMSH ইণ্টাৰনেচনেল এবলিচনিষ্ট ফেডাৰেচনৰ সদস্য আছিল। ই বেশ্যাবৃত্তিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নিয়ন্ত্ৰণ বিলুপ্ত কৰিবলৈ আৰু ইয়াৰ পৰা লাভবান হোৱা তৃতীয় পক্ষ যেনে পতিতালয়ৰ গৰাকী বা দালালসকলক শাস্তি দিয়াৰ পোষকতা কৰিছিল। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰু পিছলৈ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাৰি কৰা ডিফেন্স অৱ দ্য ৰিয়েলম এক্টৰ সেই অংশসমূহৰ বিৰুদ্ধে ই যুঁজ দিছিল যিবোৰে বেশ্যাবৃত্তিৰ সন্দেহ থকা মহিলাসকলক অভিযুক্ত কৰিবলৈ অনুমতি দিছিল।

সংগঠনটোৱে যৌন শিক্ষা, যৌন অপৰাধ আৰু সন্মতিৰ বয়স, মানৱ সৰবৰাহ আৰু যৌন পৰ্যটন আদি বিষয়তো কাম কৰিছিল। তেওঁলোকে দ্য শ্বিল্ড নামৰ এখন আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল।

১৯৫০-ৰ দশকত এই গোটটোৱে সমকামী অপৰাধ আৰু বেশ্যাবৃত্তি সম্পৰ্কীয় ওলফেণ্ডেন কমিটিৰ সৈতে আলোচনা কৰিছিল আৰু ১৯৫৯ চনৰ ষ্ট্ৰীট অফেন্স এক্টৰ সমালোচনা কৰিছিল। ইয়াৰ মুখ্য ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত আছিল সভাপতি হিচাপে চাৰ্লছ টাৰিং, অবৈতনিক সম্পাদিকা হেলেন উইলচন আৰু সহকাৰী সম্পাদিকা তথা পিছলৈ সাধাৰণ সম্পাদিকা হিচাপে এলিচন নেইলানছ। ১৯৬২ চনত ইয়াৰ নাম সলাই জচেফাইন বাটলাৰ ছচাইটি ৰখা হয়।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
মেনুৱেলা (গায়িকা)

ড'ৰিছ ইংগে ৱেগেনাৰ (জাৰ্মান উচ্চাৰণ: [ˈdoːʁɪs ˈɪŋə ˈʋeːɡənɐ]; ১৮ আগষ্ট ১৯৪৩ – ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০১) এগৰাকী জাৰ্মান গায়িকা আছিল। তেওঁ মঞ্চ নাম আছিল মেনুৱেলা (Manuela)৷ এইটো নামেৰে মানুহে তেওঁক বেছিকৈ চিনি পায়৷

পৃষ্ঠভূমি

১৯৪৩ চনৰ ১৮ আগষ্টত জাৰ্মানীৰ বাৰ্লিন চহৰত মেনুৱেলাৰ জন্ম হৈছিল আৰু সেই চহৰতে ২০০১ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল৷ তেওঁ জাৰ্মানীত শ্লেগাৰ গীতৰ গায়িকা হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ আইম ছিংজেনডেন ৰবি এম ক’নিগ্‌ছে (Im singenden Rößl am Königssee (1963)), টুৱেণ্টি গাৰ্ল এণ্ড দ্য টিছাৰ (Twenty Girls and the Teachers (1971)) আৰু স্কোল্ড ৱাৰ নুৰ ডেৰ বছা নভা (Schuld war nur der Bossa Nova (1992))ৰ দৰে কিছুমান জাৰ্মান ছবিত কাম কৰিছিল।

কৰ্মজীৱন

ৰেকৰ্ড ৱৰ্ল্ডৰ (Record World) ১৯৭১ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰৰ সংখ্যাত পল ছেইগেলে উল্লেখ কৰিছিল যে টেলিফাংকেন-ডেক্কা (Telefunken-Decca) শিল্পী হিচাপে মেনুয়েলাক BASF ৰেকৰ্ড লেবেললৈ অহাৰ বাবে ২০০০,০০০ জাৰ্মান মাৰ্ক দিয়া হৈছে। হয়তো ৰেকৰ্ড কোম্পানীটোৰ কাৰ্যবাহীসকলে নিজৰ শিল্পীসকলক ধৰি ৰখাৰ বাবে চিন্তিত হৈ পৰিছিল।

বঁটা

মেনুৱেলাই ৰেডিঅ' লাক্সেমবাৰ্গৰ দ্বাৰা ১৯৬৪ চনত ব্ৰঞ্জ-লায়নৰ বিশেষ বঁটা "গোল্ডেন বনি" আৰু ১৯৬৮ চনত ছিলভাৰ-লায়ন বঁটা লাভ কৰে। ১৯৬৫, ১৯৬৬ আৰু ১৯৬৭ চনত ইটালীৰ ক'পে ড'ৰ (Coupe d'or) লাভ কৰে৷ ১৯৬৬, ১৯৬৯, ১৯৭০ আৰু ১৯৭১ চনত চাৰিবাৰ ব্ৰেভ’ অট্ট’ৰ (Bravo Otto) সোণৰ পদক আৰু ১৯৬৫, ১৯৬৭, ১৯৬৮ আৰু ১৯৭২ চনত চাৰিবাৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে৷ ১৯৬৮ চনত তেওঁ গোল্ডেন শ্বালপ্লেট আৰু ১৯৯১ আৰু ১৯৯২ চনত গোল্ডেন ষ্টিমগেবেল লাভ কৰে৷

তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জাৰ্মানীৰ কণ্ঠশিল্পী
টিং টিং চাওৰো

টিং টিং চাওৰো (ꯇꯤꯡ ꯇꯤꯡ ꯆꯥꯎꯔꯣ) হৈছে এটি পৰম্পৰাগত মেইতেই ভাষাৰ গান। সাধাৰণতে, এইটো মাকসকলে নিজৰ সন্তানক স্নান কৰোৱাৰ সময়ত গায়। লগতে, মেইতেই পৰম্পৰাগত মাইবীসকলে এইটো লাই হৰাওবা উৎসৱত গায়।
-
Epa machum taro
পিতৃৰ গুণ যেন তোমাৰ ভিতৰত থাকে
-
Epu machum taro
পিতামহৰ গুণ যেন তোমাৰ ভিতৰত থাকে
-
Thabina karingei kahouro
তোমাৰ বৃদ্ধি চাৰকুমৰ দৰে হওক
-
Numitna wanglingei wanghouro
তুমি সূৰ্য্যৰ দৰে উদয় হওক।
}

গুৰুত্ব

বিশ্বাস কৰা হয় যে, সন্তানসকলে নিজৰ পিতৃ-পিতামহৰ স্বভাৱ আৰু গুণ আহৰণ কৰে। "টিং টিং চাওৰো" গানটো গোৱাই ছন্তানসকলৰ ভিতৰত সেই পৰম্পৰাগত আৰু সামাজিক গুণবোধ প্ৰৱেশ ঘটাই। লগতে, এইটো সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণ আৰু পৰম্পৰাগত ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠান বজাই ৰাখিবলৈ সহায় কৰে।

তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
শ্ৰেণী:লোকগাথা
শ্ৰেণী:গীত
শ্ৰেণী:সংগীত
শ্ৰেণী:মণিপুৰ
শ্ৰেণী:সংস্কৃতি